Галерэя Вялікай Айчыннай | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Выяўленчае мастацтва » Галерэя Вялікай Айчыннай\nГалерэя Вялікай Айчыннай\nСёння «Звязда» пачынае новы праект сумесна з Нацыянальным мастацкім музеем Беларусі — «Вернісаж. Памяць сэрца», дзе гаворка пойдзе пра мастацкія творы часоў Вялікай Айчыннай, або прысвечаныя ёй, у тым ліку работы аўтарства беларускіх мастакоў — франтавікоў і ўдзельнікаў партызанскага руху. З каго пісалі партрэты ваенныя мастакі, якія сюжэты выбіралі і з дапамогай якіх прыёмаў і сродкаў перадавалі пэўны настрой у сваіх работах? Ці ўсё мы ведаем пра знакамітыя карціны, што захоўваюцца ў музейных фондах, прычым не толькі ў нашай краіне? Угледзімся і абмяркуем падрабязнасці разам з мастацтвазнаўцамі.\nУ гісторыі розных краін ёсць такія падзеі, якія незалежна ад таго, што адбывалася, як мянялася палітычная сістэма або эканамічны лад, грамадства і людзі, нібы стрыжань праходзяць праз час і назаўсёды застаюцца ў непарушнай народнай памяці. У ліку такіх падзей — Вялікая Айчынная вайна, якая на многія дзесяцігоддзі пакінула незагойныя раны ў гісторыі ўсёй нашай краіны і практычна ў кожнай беларускай сям'і...\nАсаблівая роля ў захаванні гэтай памяці, ва ўсведамленні і ўвекавечванні драматычных і гераічных эпізодаў, бессмяротных подзвігаў і пакут нашага народа належыць мастацкай культуры. Ваенныя падзеі знайшлі сваё вобразнае ўвасабленне ў творах жывапісу, скульптуры, графікі і архітэктурных ансамблях. Гэтыя творы мастацтва злучылі ў сабе дакументальнасць і дакладнасць падзей з асабістымі перажываннямі, адчуваннямі і ўспамінамі, з пачуццямі і эмоцыямі. І калі па кнігах і дакументах Вялікую Айчынную вайну вывучаюць, то па творах мастацтва яе разумеюць і перажываюць, бо візуальнае ўяўленне пра гісторыю — адно з самых моцных і запамінальных.\nБясцэнны ўнёсак у мастацкі летапіс Вялікай Айчыннай вайны зрабілі вядомыя майстры выяўленчага мастацтва. У рэестры класічных дасягненняў нашай спадчыны ў гэтай галіне варта назваць «Абаронцаў Брэсцкай крэпасці» Івана Ахрэмчыка, «Мінск. 3 ліпеня 1944 года» Валянціна Волкава, «Маё нараджэнне» Леаніда Шчамялёва, «Віцебскія вароты» Міхаіла Савіцкага, «Партызанскае вяселле» Мая Данцыга, «1941. Над Прыпяццю» Віктара Грамыкі. Гэтыя работы буйной формы, створаныя непасрэднымі ўдзельнікамі і сведкамі вайны, сталі ў гісторыі нашай культуры кульмінацыйным момантам, які маркіруе этап надзвычай магутнай рэфлексіі і найярчэйшага мастацкага ўвасаблення калізій вайны.\nАднак гучнае прызнанне маштабных праграмных твораў на ваенную тэму не павінна засланяць ад нас рэчы больш сціплыя, камерныя, якія часта нясуць у сабе неацэнную паэтычную праўду перажыванняў ваеннай рэчаіснасці. Такія чыстыя і праўдзівыя чалавечыя выказванні, замацаваныя ў жывапісе і графіцы менавіта ваенных гадоў, маюць асаблівую мастацка-дакументальную каштоўнасць, паказваюць эвалюцыю творчасці многіх беларускіх мастакоў, якія з першых дзён вайны сышлі на фронт і ў партызанскія атрады.\nЗамалёўкі з пярэдняга краю\nЗвязаныя з вайной умовы жыцця адбіліся і на самім характары выяўленчага мастацтва, на відавых і жанравых прыярытэтах. Акцэнты пераносяцца на аператыўныя віды мастацтва, перш за ўсё на графіку малых формаў — гэткага выяўленчага рэпартажу з месца ваенных падзей. Гэта разнастайныя замалёўкі стану, дзеянняў, партрэты салдат і афіцэраў, адлюстраванне паходнага побыту, населеных пунктаў, названых у зводках. Людзі занятыя справай: яны дзейнічаюць або адпачываюць, засяроджаныя або вясёлыя, але нават у гэтых асаблівых абставінах яны такія, як заўсёды, яны жывуць...\nАсаблівую ролю набывае «партрэтная франтавая замалёўка», калі вобразы ваенных ствараліся не пасля бітваў, а непасрэдна на перадавой паміж баямі: у партызанскіх пунктах, медсанбатах і г. д. Такія партрэты-эцюды, дзе чалавек прадстаўлены ў дзейснай узаемасувязі з навакольным светам, пакінулі нам беларускія мастакі Сяргей Раманаў, Генрых Бржазоўскі, Сцяпан Андруховіч, Міхаіл Бельскі, Ісак Давідовіч. Як правіла, гэта паясныя ці пагрудныя выявы з больш старанна выпісанымі галавой і рысамі твару, абагульнена, бегла намечанымі лініямі фігуры, але пры гэтым абавязкова дакладна прамаляванымі дэталямі адзення і галаўных убораў, па якіх лёгка вызначаліся род войскаў, знакі адрознення і ўзнагароды партрэтаванага. Побач з аўтарскім подпісам змяшчаўся і кароткі тлумачальны тэкст, дзе пазначаліся месца, назва ваеннай аперацыі, фронту, злучэння, часці, а таксама звесткі пра чалавека, з якога пісаўся партрэт.\nНовая «дакументалісцкая» якасць, яшчэ больш усвядомленае значэнне падзей, што адбываюцца проста тут і цяпер, шмат у чым вызначылі рысы, уласцівыя стылістыцы гэтых работ — непатрабавальных, лаканічных і праўдзівых. У іх няма нейкіх фармальных адкрыццяў, клопату пра форму і мову, пра пластычную завершанасць, яны пазбаўлены нярэдка не толькі вонкавага глянцу, але і цвёрда адпрацаванай сумы тэхнічных прыёмаў. Часам сучаснаму гледачу можа здацца, што мастак адкінуты абставінамі назад, да «азбукі», з якой пачынаў свой шлях у прафесіі. Але каштоўнасць гэтых работ заключаецца, перш за ўсё, у смелай сведкавай інтанацыі, жыццёвай дакладнасці. Мастак захоплены сапраўдным, і калі ў руках у яго ўсяго толькі невялікі кавалак паперы і аловак, ён сваім магічным талентам спадзяецца занатаваць, захаваць самае дарагое ў гэтым хісткім свеце — вобраз чалавека...\nАд радавых да «помніка эпохі»\nЖывапісныя партрэты, выкананыя ў ваенны перыяд, можна ўмоўна падзяліць на дзве групы. Першую групу складаюць так званыя ваенныя партрэты, прычым важна адзначыць, што пераважаюць адлюстраванні не военачальнікаў, а партрэты радавых байцоў Чырвонай Арміі. Сапраўды ўсенародная вайна, масавыя подзвігі простых людзей, якія пайшлі на фронт і не трымалі да таго зброі ў руках, абумовілі павышаную цікавасць мастакоў да раскрыцця вобразаў сціплых, але сапраўдных герояў. Адсюль пільны інтарэс да псіхалагічнага складніка, да разнастайных праяў асобаснага пачатку мадэляў, якія знайшлі сваё пераканаўчае ўвасабленне ў партрэтах Яўгена Красоўскага, Яўгена Зайцава, Ісака Давідовіча і іншых.\nНе апошняе месца ў мастацтве ваенных гадоў займае і аўтапартрэт. Гэты спецыфічны род мастацкага самааналізу стаў формай лірычнага адкрыцця майстроў, якія з хваляваннем разважаюць пра лёс краіны, мастацтва, пра сваё ўласнае прызначэнне ў цяжкую для айчыны хвіліну. Яскравым прыкладам з'яўляецца аўтапартрэт Барыса Няпомняшчага — франтавіка, які дайшоў да Берліна. У ім выяўлены і падкрэслены рысы, уласцівыя большасці яго таварышаў па службе, — бескампрамісная рашучасць і цвёрдасць духу.\nПа меры набліжэння перамогі з'яўляюцца партрэты вайскоўцаў ва ўрачыста-прыўзнятым, гераізаваным выглядзе. Перад савецкім мастацтвам была пастаўлена задача стварэння «помніка эпохі», праслаўлення правадыроў і герояў вайны. Узнікае «серыйны» ўзор параднага партрэта героя-ваеннага з усімі звыклымі для яго рысамі: з эпалетамі і ордэнамі, пратакольна-дакладным малюнкам знешняга выгляду мадэлі, стэрэатыпнасцю пластычнай манеры.\nІншая разнавіднасць жывапіснага партрэта ваеннага часу паказана ў работах, дзе адлюстраваны людзі мастацтва. З'яўленне такіх твораў было выклікана тым, што ў трагічныя дні вайны многія прадстаўнікі творчай інтэлігенцыі таксама ваявалі, змагаліся з ворагам сваёй зброяй — зброяй мастацтва. У канцэртных франтавых брыгадах удзельнічалі Аляксандра Нікалаева, Глеб Глебаў, Ларыса Александроўская, Ісідар Балоцін і іншыя. Разглядаючы партрэтныя выявы людзей культуры, нельга не заўважыць, што ў цэнтр мастакоўскага выказвання становіцца чалавечы характар вялікага маштабу, мужная сіла напалову з болем велізарных страт.\nІван Ахрэмчык рашуча вызваляе сваіх герояў — Аляксандру Нікалаеву і Глеба Глебава — ад найменшага элемента параднасці, тэатральнасці. Мастак з няўмольнай аб'ектыўнасцю адлюстроўвае на тварах усе нанесеныя вайной траўмы, духоўна-маральны стрыжань і непахіснасць волі герояў. Перад намі надзіва дакладныя вобразы людзей, якія ў поўнай меры прынялі на сябе працу вайны.\nНеад'емнай часткай адзінай карціны, якая складваецца ў нашым уяўленні пры спробе абагульніць уражанні ад асобных дэталяў і эпізодаў у мастацтве ваенных гадоў, з'яўляецца і тэма горада. Тыя нешматлікія работы, што дайшлі да нас і перадаюць атмасферу Мінска ваеннага часу, — мастацкія дакументы велізарнай сілы. Ключавое значэнне для гісторыі гарадскога пейзажа гэтага перыяду маюць работы Анатоля Тычыны, якога паўнапраўна можна назваць галоўным «партрэтыстам» Мінска.\nМастак адным з першых бярэцца за аловак і адлюстроўвае акупаваны горад з яго пустэльнымі вуліцамі і нейкай неўласцівай ранейшым гарадам здранцвеласцю. Адчуванне прывіднага горада, які балансуе паміж быццём і небыццём, рэальным і фантастычным, увасоблена ў «Руінах Мінска» (1944) і «Разбураным Мінску» (1944). Жыццё амаль зусім замерла, усё прасякнута пачуццём трывогі, атмасферай небяспекі, што навісла над горадам і краінай. Па графічнай серыі Анатоля Тычыны можна меркаваць аб жыцці сталіцы і ў самыя цяжкія дні яе абароны, і тады, калі самае страшнае было ўжо ў мінулым.\nЧаму сёння нас так цікавяць першакрыніцы — франтавыя замалёўкі, дзённікі, успаміны сведак, партрэты, створаныя ў самы разгар ваенных дзеянняў? У чым прычына невыказнага абаяння малюнкаў, зробленых на выцвілай паперы, на адвароце нейкіх старых чарцяжоў, бланкаў ваенных канцылярый?\nНапэўна, у тонкай узаемасувязі дакументальнага і мастацкага, у тым, што мастак і салдат выступаюць у адной асобе, якая параднілася са сваім таварышам адным лёсам. Адсюль і шчырая інтанацыя, непадробныя пачуцці, і праўдзівасць, і жыццёвасць захаваных рэалій. Для нас сёння беглы накід з франтавога нататніка, выразная альбомная замалёўка, акварэль або маляўнічы эцюд ваеннай пары з'яўляюцца і крыніцамі самай дакладнай інфармацыі, і матэрыялам для рэканструкцыі жывой карціны эпохі.


Кутна — Вікіпедыя\n3 359 км²\n47 557 чал. (2006)\nКутна на карце Польшчы ±\nКутна на Вікісховішчы\nКутна (польск.: Kutno) — горад у цэнтральнай Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Кутноўскага павета Лодзьскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Кутна. Размешчаны ў паўночнай частцы Лодзьскага ваяводства, за 20 км ад геаграфічнага цэнтра Польшчы. На 1 студзеня 2009 года плошча складала 33,59 км².\nGND: 4553862-1 · LCCN: n85120633 · NKC: ge661176 · VIAF: 131413180 · WorldCat VIAF: 131413180\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Кутна&oldid=3971863"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:07, 23 лістапада 2021.


Як вырабляюцца гранулы?\nЯК ВЫРАБОЎВАЦЬ ПЕЛЛЕТЫ? У параўнанні з іншымі тэхналогіямі ўдасканалення біямасы, грануляванне - гэта досыць эфектыўны, просты і недарагі працэс. Чатыры ключавыя этапы гэтага працэсу: • папярэдняе драбненне сыравіны; • сушка сыравіны; фрэзераванне сыравіны.\nПараўнанне спецыфікацый гранул і метадаў\nУ той час як стандарты PFI і ISO падаюцца шмат у чым падобнымі, важна адзначыць часта нязначныя адрозненні ў спецыфікацыях і прыведзеных метадах выпрабаванняў, паколькі PFI і ISO не заўсёды параўнальныя. Нядаўна мяне папрасілі параўнаць метады і спецыфікацыі, на якія спасылаецца П ...\nПольшча павялічыла вытворчасць і выкарыстанне драўняных гранул\nЗгодна з дакладам, нядаўна прадстаўленым Глабальнай інфармацыйнай сеткай сельскай гаспадаркі Бюро замежнай сельскай гаспадаркі Дэпартамента сельскай гаспадаркі ЗША, у 2019 годзе вытворчасць польскіх драўняных гранул дасягнула прыблізна 1,3 мільёна тон. Згодна з гэтым дакладам, Польшча расце ...\nГранулы - цудоўная цеплавая энергія выключна ад прыроды\nЯкаснае паліва лёгка і нядорага Гранулы - гэта айчынная аднаўляльная біяэнергія ў кампактнай і эфектыўнай форме. Гэта сухое, без пылу, паху, аднолькавай якасці і кіраванае паліва. Значэнне ацяплення выдатнае. У лепшым выпадку нагрэў гранул гэтак жа просты, як і нагрэў алею ў старой школе. ...\nEnviva абвяшчае доўгатэрміновы кантракт на пакупку\nEnviva Partners LP сёння абвясціла, што раскрыты раней спонсарам 18-гадовы кантракт "возьмі-ці-разлічыся" на пастаўку Sumitomo Forestry Co. Ltd., буйнога японскага гандлёвага дома, цяпер трывалы, бо ўсе прэцэдэнты былі выкананы. Чакаецца, што продажу па кантракце пачнуцца ...\nМашына для драўняных гранул стане галоўнай сілай прасоўвання энергетычнай эканомікі\nУ апошнія гады дзякуючы тэхналагічнаму развіццю і чалавечаму прагрэсу звычайныя крыніцы энергіі, такія як вугаль, нафта і прыродны газ, бесперапынна скарачаюцца. Таму розныя краіны актыўна вывучаюць новыя віды энергіі з біямасы для садзейнічання эканамічнаму развіццю. Энергія біямасы аднаўляе ...\nМалатковы млын з цыклонам, Істужачны малатковы млын, Садовыя драўляныя драбнілкі, Драбнілка драўніны, Шліфавальны станок для дрэва, Камбінат для гранул,


02.06.2015 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" Сюжэт: 22.9 КаАП\nПераслед незалежных журналістаў за супрацоўніцтва з замежнымі СМІ апошнім часам стаў вострай праблемай. Сёлета нашых калег ужо 15 разоў прызнавалі парушальнікамі артыкула 22.9 Адміністрацыйнага кодэкса, звінаваціўшы ў “незаконным вырабе і распаўсюдзе прадукцыі СМІ”. Ці гатовыя журналісты да такіх выпрабаванняў?\nЖыву ў Беларусі і ведаю, што тут трэба быць гатовым да ўсяго\nВольга Чыйчыц: Я не асабліва засмучалася з нагоды гэтай канкрэтнай адміністрацыйнай справы супраць мяне, бо жыву ў Беларусі і ведаю, што тут трэба быць падрыхтаваным да ўсяго. Але сама найноўшая тэндэнцыя барацьбы з незалежнымі журналістамі засмучае. Такое ўражанне, што перад прэзідэнцкімі выбарамі ўлады хочуць моцна прыціснуць тых, хто дае магчымасць гледачам атрымліваць праўдзівую інфармацыю.\nНягледзячы на абвешчаную ў Канстытуцыі прэзумпцыю невінаватасці, журналістам увесь час даводзіцца даказваць сваю невінаватасць. І нават відавочныя доказы суды не бяруць да ўвагі.\nУ справе не было ніякіх дакументаў, якія пацвярджалі б маю супрацу з “Белсатам”. І нават ніводнага юрыдычнага дакумента, які пацвярджаў бы рэгістрацыю тэлеканала “Белсат” у якасці СМІ. Як вынікае з матэрыялаў, міліцыя нават не спрабавала такія дакументы здабыць. А між тым, менавіта наяўнасць дамовы паміж выданнем і карэспандэнтам, паводле беларускага Закона аб СМІ, і робіць чалавека “журналістам выдання”. Але што казаць, калі гэтыя галоўныя дакументы нават не зацікавілі суд. Гэта прыкра.\nСяргей Краўчук: Трэба прызнаць, мы ўжо прызвычаіліся да ўсялякіх папярэджанняў, затрыманняў, штрафаў. Праца пад уціскам стала, на жаль, неад’емным атрыбутам журналістыкі ў Беларусі. Але я спадзяюся, што так будзе не заўсёды.\nА дадзены канкрэтны выпадак я лічу звычайнай помстай кіраўніка фаніпальскай міліцыі Генадзя Матусевіча, які 17 красавіка не пускаў нас на месца грамадскіх слуханняў у горадзе, а пасля ўключэння намі відэакамеры проста схаваўся за дзверы. Пра гэтыя паводзіны “прадстаўніка закону” было сказана ў сюжэце, таму, думаю, міліцыя і распачала справу.\nВажна не паддацца\nВольга Чыйчыц: Усё гэта міліцыя і суд робяць для таго, каб трымаць незалежных журналістаў у страху. Але ў маім выпадку атрымалася наадварот – міліцэйскі пратакол выклікаў такую вялізную хвалю салідарнасці, якой я нават уявіць не магла.\nКалегі па журналісцкім цэху і проста неабыякавыя людзі прыехалі ў Дзяржынск на суд, вельмі шмат хто пісаў пра нашу справу на сайтах і сацыяльных сетках, людзі падрымлівалі тэлефанаваннямі і смс-паведамленнямі. Таму, думаю, у нашым выпадку міліцыя дабілася абсалютна адваротнага эфекту – пра ганебны суд над журналістамі ў цэнтры Еўропы стала вядома далёка ад Дзяржынска.\nСяргей Краўчук: Думаю, перад прэзідэнцкімі выбарамі ўлады робяць усё магчымае, каб прымусіць незалежных журналістаў баяцца, перастрахоўвацца. У гэтай сітуацыі для журналісцкай супольнасці якраз вельмі важна не паддацца. Трэба не баяцца і працягваць прафесійна працаваць.


Галоўная » Артыкулы апошніх навін » Націсніце тут, калі гэта ваш прэс-рэліз! » Скрынінг на рак прастаты: мужчыны, самы час\nЛістапад — час, калі ўсе мужчыны, у тым ліку і ветэраны, падводзяць вынікі свайго здароўя. Кампанія HALO Diagnostics, піянер у галіне выяўлення і лячэння рака прастаты, заклікае мужчын 45+ рэгулярна праходзіць абследаванне прастаты.\nШтогод прыблізна 250,000 1 мужчын будуць дыягнаставаць рак прастаты[11,000] - каля 2 XNUMX з тых, хто пастаўлены дыягназ, знаходзяцца толькі ў сістэме Упраўлення аховы здароўя ветэранаў.[XNUMX]\n«Скрынінг зніжае ўзровень смяротнасці ад раку прастаты на 25-30%», - кажа доктар Джон Феллер, ветэран і галоўны ўрач HALO Diagnostics.\nДоктар Феллер рэкамендуе ветэрынарам дапамагаць адзін аднаму памятаць пра важнасць абследавання прастаты для мужчын 50-75 гадоў (40-45 гадоў для мужчын з высокай рызыкай). Ён дадае: «Клопат пра ветэранаў заўсёды нагадвае мне пра глыбокае пачуццё супольнасці і мэты, якія падзяляюць усе ветэраны».\nМайкл Кросбі, генеральны дырэктар Фонду па інфармаванні аб раку прастаты ветэранаў і адзін з пацыентаў доктара Фелера, кажа: «Давер, які ўсталёўваецца паміж членамі ўзброеных сіл, — гэта тое, што цяжка вызначыцца колькасна».\nКросбі дадае: «Запішыцеся на прыём да свайго ўрача першаснай медыцынскай дапамогі для правядзення штогадовага абследавання, уключаючы аналіз крыві на рак прастаты, пальцавае рэктальнае абследаванне і абмеркаванне праблем з ракам прастаты».\nКампанія HALO Diagnostics прапануе абследаванне прастаты на пляцоўцы HALO ў Індыян-Уэлсе, штат Каліфорнія, і ў лазерным цэнтры HALO ў Х'юстане, штат Тэхас.\n• Тэст на ПСА: рэкамендаваны для ўсіх мужчын 50+ і мужчын 45+ з сямейным анамнезом рака прастаты.\n• Мультыпараметрычная магнітна-рэзанансная тамаграфія (mpMRI): mpMRI з'яўляюцца перадавым інструментам скрынінга з большай дакладнасцю, і яны адрозніваюць агрэсіўны і павольна растучы рак.\n• Вадкая біяпсія: аналіз мачы, які ацэньвае рызыку наяўнасці ў мужчын клінічна значнага або высокага рака прастаты. Выкарыстоўваецца перад МРТ і перад біяпсіяй.


Абмен Догкоин на Перфект Мані электронны ваўчар USD — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Догкоин на Перфект Мані электронны ваўчар Даляр ЗША\nDogecoin to Perfect Money e-Voucher US Dollar — DOGE to PMVUSD\nDOGE на Перфект Мані электронны ваўчар USD\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Догкоин на Перфект Мані электронны ваўчар Даляр ЗША па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты PMV USD. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Даляр ЗША выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы PMV USD і DOGE атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Догкоин на Перфект Мані электронны ваўчар Даляр ЗША у пачатку табліцы.\nКанверсія DOGE → PMVUSD ажыццяўляць 2 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць DOGE на PMV USDу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Перфект Мані электронны ваўчар USD і прадаць DOGE\nUSD Перфект Мані электронны ваўчар на Догкоин\nКурс DOGE на Перфект Мані электронны ваўчар USD\nАбмяняць Догкоин на Перфект Мані электронны ваўчар Даляр ЗША\nchanger.com Ð1 $0.00312500 $7,608\nferma.cc Ð1 $0.00280286 $73


Невясёлая гісторыя - Паэзія і проза на беларускай мове - Каталог статей - Литературный Экватор\nГлавная » Статьи » Паэзія і проза на беларускай мове\nВялікі промень ты ў той зале,\nІ хараство і бажаство,\nКаму ты праўды не сказала,\nНе павядзе сваё брыво.\nКаго атрутай напаіла,\nТой белы стаў, але прыліп\nДа шкла з анёлам аднакрылым,\nПрасіў цябе яшчэ наліць.\nЯна наліла цьмянай кавы,\nКалі шампанскае ракой\nУ зале лілі злева, справа,\nСпярша ту каву ўзяў рукой.\nПрыснуў, прачнуўся толькі ўранку,\nКалі кансьерж шукаў ключы,\nЗаеньчыў, паглядзеў на шклянку,\nНу, добра, што жывы, лячы!\nЁн папрасіў сабе гарэлкі,\nЛедзь мармытаў: «Яна ці я?..»\nПайшоў у сад, дзе дзве свірэлкі\nДзівілі ранкам салаўя.\nЁн выжыў, акрамя міндалю\nЁн ранкам з’еў тады зефір,\nАтруту так перамагалі\nВада, арахіс і кефір.\nКансьерж трымаў сябе прыстойна,\nЁн як мангуст шукаў вады,\nШто ў залу пастаўляў спакойна\nМіністр гандлю малады.\nА што яна? Бы каралева,\nУ сваім замку ля ракі\nАдпачывала, слівы ела\nІ загарала ад тугі.\nЁн аклімаўся, і кансьержу,\nСвой партсігар падараваў\nІ знік за замка доўгай вежай,\nЯк быццам нехта яго скраў.\nУ чым прычына гэткіх справаў,\nАб тым ніхто мне не сказаў,\nАдно скажу: атруту спраўна\nМіністр гандлю замаўляў.\nЯе жадаў ён бачыць павай\nЛя замку велькага свайго.\nДы сам дапіў ён тую каву,\nШто спапяліла, бы агонь.\nКазалі, акцыі міністра\nЯна прыбрала апасля,\nЖыла на шыі, як маніста,\nЯго ж яна і не ўзгадала,\nЗ кім закаханаю была,\nЧакала, снедала, бывала,\nДаўгі плаціла і вяла\nТады жыццё свае без зніжак.\nА ён, той бравы афіцэр,\nМіністру праіграў на біржы\nЯе канюшню, і цяпер\nАстатняе вы зразумелі,\nУжо чыталі там, вышэй.\nМужчыны часам любяць цела\nЖанчыны кончыкам вушэй.\nА ён набыў аднойчы хутар,\nТам дажываў свой ціхі век,\nЖаніўся, стаў сам бацькам хутка,\nІ ладзіў час ля ціціх рэк.\nА што была там за атрута,\nШто выпіў з рук яе спярша,\nКарыцу заглынуў ён з брутам,\nЗлагоднела яе душа,\nА кава… там міністр сыпаў,\nАд рэўнасці аж пунсавеў,\nІ сам жа выпіў, пераблытаў…\nМо хтось падсунуць там паспеў?\nІ вінаватых не шукалі,\nГрахі схавае хай зямля.\nСуд Божы пакладзе на шалі\nУсіх здабыткі апасля.\nВось так здараецца ў сусвеце,\nКалі каханне на мяжы.\nПараскідаў калматы вецер\nЗ атрутай жарсці тры душы.\nКатегория: Паэзія і проза на беларускай мове | Добавил: Vermut (26.12.2017) | Автор: Вячаслаў КОРБУТ


Hourglass водгук → Обычное враньё? Тесты показывают правду!\nСправаздачы пра Hourglass часы: Адзін з лепшых спосабаў схуднець далёка і шырока?\nКожны раз, калі гутарка ідзе пра пахуданне, Hourglass часы цяжка ігнараваць - чаму? Калі вы паглядзіце на заявы карыстальнікаў, прычына неадкладна становіцца цалкам зразумелай: вы ў цяперашні час вельмі часта сумняваецеся, што " Hourglass трымаць тое, што сцвярджае агент? У гэты момант вы даведаецеся, ці сапраўды можна палегчыць тлушч:\nБудучы лягчэй зробіць вас значна бліжэй да вашай мэты?\nДавайце ўважліва паглядзім на праўду, і давайце проста выключыць усе памылкі: Хто-небудзь там, хто, здаецца, зусім іншы?\nТаму што вы ведаеце, наколькі важна для вас схуднець, вам трэба зрабіць толькі правільнае рашэнне, дзе менавіта тое, як схуднець.\nЗвычайная праграма па зніжэнні вагі не заўсёды лёгка. У выніку ў вас больш няма жадання вельмі хутка, альбо першапачатковая мэта (пахуданне) вельмі балюча для вас.\nУ рэшце рэшт, зноў наявіце тое, што вам вельмі падабаецца, і вы адчуваеце прама ў гэтым - у рэшце рэшт, гэта ўсё, што вы хочаце. Калі вы шчаслівыя і больш упэўненыя ў сабе і ў той жа час больш станоўчыя ў жыцці, то гэта, безумоўна, пажаданыя пабочныя эфекты.\nHourglass могуць хутка палегчыць вам - калі медыцынская супольнасць, гэта значыць спецыялісты маюць рацыю, - зрабіць нашу дарогу значна прасцей. Не толькі таму, што пэўныя інгрэдыенты могуць хутка схуднець, але важна, каб нават такая страта вагі проста матывавана.\nДзякуючы гэтаму матывацыйнаму павышэнню, вы, нарэшце, можаце чакаць без ваганняў і працаваць над іх поспехамі. Гэта прынясе вам цела вашай мары, калі вы заўсёды будзеце заставацца з ім.\nВось чаму мы кажам: смей!\nШто варта навучыць з пункту гледжання Hourglass?\nМэтай падрыхтоўкі Hourglass заўсёды было зніжэнне вагі.\nСпажыўцы выкарыстоўваюць лекі каротка і ў перспектыве - у залежнасці ад жаданых вынікаў і розных адпаведных уздзеянняў на вас.\nЗ задавальненнем карыстальнікі кажуць пра свае цудоўныя дасягненні з Hourglass. Агульная інфармацыя з першага погляду:\nЗ яго біялагічнай асновай можна чакаць, што выкарыстанне Hourglass бяспечным.\nШырокі практычны вопыт у гэтай галіне можа быць відавочна прапанаваны арыгінальным вытворцам. Зразумела, гэта можа быць карысна пры рэалізацыі вашых мэтаў.\nТаму кампанія прадае з Hourglass прадукт, які ў асноўным выкарыстоўваецца для страты вагі.\nДадзены прадукт распрацаваны спецыяльна для складанага складанага комплексу - такога здарэння ніколі не бывае, бо новыя прадукты, як правіла, накіраваны на некалькі функцый адначасова, бо гэта больш прывабна, як лозунг. У выніку, гэта абсалютна недапушчана, напрыклад, у выпадку харчовых дабавак. Таму нядзіўна, што з гэтай групай прадуктаў рэдка атрымліваецца станоўчы вынік.\nАкрамя таго, кампанія, якая займаецца вытворчасцю Hourglass, сама прадае сваю прадукцыю ў Інтэрнэце. Таксама паглядзіце на агляд Xtrazex. Гэта азначае, што самая нізкая цана.\nНезлічоныя прычыны для прыняцця Hourglass :\nЦалкам натуральныя інгрэдыенты або інгрэдыенты забяспечваюць выдатную сумяшчальнасць і вельмі прыемнае лячэнне\nВы зэканоміць па дарозе ў Арнехаус і ў няёмкай размове з нагоды пахудання\nПакет і грузаадпраўшчыка з'яўляюцца прыкметнымі і абсалютна бессэнсоўнымі - вы купляеце адпаведна ў Інтэрнэце і застаецца сакрэтам, што менавіта вы купляеце\nЭфект прадукту не дзіўна з-за асаблівага ўзаемадзеяння асобных інгрэдыентаў з умовамі.\nДля гэтага ён выкарыстоўвае складаную прыроду чалавечага арганізма такім чынам, што выкарыстоўвае механізмы, якія існуюць да гэтага часу.\nНекалькі мільёнаў гадоў развіцця азначала, што, наколькі гэта магчыма, усе непазбежныя працэсы з нізкім утрыманнем тлушчу ўжо даступныя і проста трэба пачаць.\nАпетыт утрымліваецца, так што вы не будзеце спакушацца пастаянна і марнаваць сваю сілу, каб спыніць спакуса\nХуткасць, з якой апрацоўваецца яе харчаванне для цела паляпшаецца, і, такім чынам, схуднець лягчэй стварыць\nЁн змяшчае высакаякасныя актыўныя інгрэдыенты, якія прымушаюць арганізм вылучаць лішкі карысным спосабам.\nТаму на пярэднім плане, відавочна, ваша страта вагі, і вельмі важна, каб Hourglass дазваляюць лёгка схуднець. У артыкулах карыстальнікі часта ўдакладняюць свае хуткія вынікі і памяншаюць некалькі фунтаў.\nГэта абмеркаваныя наступствы, якія можна сабе ўбачыць з прадуктам. Тым не менш, вы павінны ведаць, што, як чакаецца, вынікі могуць быць больш інтэнсіўнымі, ці нават больш мяккімі, ад чалавека да чалавека. Толькі асабістыя доказы прынясуць упэўненасць!\nДля якіх кліентаў рэдка падыходзіць Hourglass?\nHourglass спецыяльна дапамагае пры зніжэнні вагі. Гэта факт.\nНе думайце, што вы зможаце проста з'есці Hourglass і раптам усе праблемы знікнуць. Будзь цярплівы. Вы павінны ведаць пра гэта.\nВы павінны мець дысцыпліну і ўпэўненасць у сабе, бо адпаведныя новаўвядзенні ў корпусе займаюць некалькі тыдняў ці месяцаў.\nУ гэты час, Hourglass час, безумоўна, скараціць шлях. Вы ніколі не можаце прапусціць крокі цвярозым.\nКалі вам старэйшыя за 18 гадоў і вы хочаце схуднець, стварыце Hourglass часы, паслядоўна ўжывайце прадукт, і неўзабаве з задавальненнем вырашаеце праблемы.\nТут важна распрацаваць агульнае разуменне таго, што Hourglass з'яўляецца эфектыўным прадуктам, які спрыяе біялагічным працэсам цела.\nТакім чынам, прадукт працуе з чалавечым целам і ні супраць, ні побач з ім, што практычна выключае спадарожныя абставіны.\nХутчэй за ўсё, задаецца пытаннем, ці можа гэта прайсці момант, каб праграма адчувала сябе вельмі добра.\nВядома. Гэта займае пэўную колькасць часу, і адладка можа спачатку быць нязначным фактарам.\nУ аснову сумесі Hourglass складаюць тры асноўныя інгрэдыенты :, таксама.\nАкрамя страты вагі ёсць таксама вядомыя рэчывы, якія ўваходзяць у склад некалькіх дадаткаў.\nГэтая доза важная, тут не ўдаецца дзесяткі прадуктаў, але гэта не дакладна для прадукту.\nЗдаецца, спачатку некалькі ідыасінкратычна, калі гаворка ідзе пра пахуданне, але калі вы зірніце на бягучы стан ведаў па гэтым кампаненце, то ёсць дзіўна перспектыўныя эфекты. Гэта робіць яго больш карысным, чым Bactefort у любым выпадку.\nУ чым прычына майго папярэдняга ўражання ад адпаведных кампанентаў прадукту?\nПасля кароткага погляду на ўпакоўку і некалькі дзён даследаванняў, я ўпэўнены, што Hourglass часы могуць даць цудоўныя вынікі ў ходзе выпрабаванняў.\nВыкарыстанне вельмі простае і не ўяўляе ніякіх сур'ёзных перашкод для абмеркавання або тлумачэння.\nЛёгкія партатыўныя памеры і выкарыстанне Hourglass значна спрашчаюць яго ўключэнне ў паўсядзённае жыццё. Таму ні ў якім разе нельга рабіць нядбайныя высновы, перш чым вы атрымаеце тавар.\nСотні спажыўцоў кажуць, што вы ўпершыню ўжывалі яе, каб зарэгістраваць дапамогу. У выніку, гэта не рэдкасць для паспяховасці, якія будуць зафіксаваны пасля адносна кароткага перыяду часу.\nУ ходзе выпрабаванняў прадукт часта атрымліваў высокі ўплыў на спажыўцоў, якія спачатку доўжыліся толькі некалькі гадзін. Пры рэгулярным выкарыстанні гэтыя вынікі стабілізуюцца, так што нават пасля заканчэння выкарыстання наступствы захоўваюцца.\nКарыстальнікам, здаецца, так прыемна, што лекі ўжываюць паэтапна, нават праз некалькі гадоў, некалькі разоў на працягу некалькіх тыдняў.\nТакім чынам, гэта не вельмі добрая ідэя, каб дазволіць кліентам паведамляць занадта вялікую каштоўнасць, калі тут абяцаюць вельмі хуткія вынікі. У залежнасці ад карыстальніка, гэта можа заняць зусім іншую колькасць часу, пакуль не з'явяцца канчатковыя вынікі.\nДаследаванне выкарыстання Hourglass\nВідавочна, што на Hourglass ёсць незлічоныя станоўчыя даследаванні. Вядома, поспехі не заўсёды выглядаюць аднолькава, але добрая ацэнка перамагае ў большасці аглядаў.\nКалі вы ўсё яшчэ турбуецеся пра Hourglass, вам, магчыма, не хапае жадання выправіць праблемы.\nНа дадзены момант выбраныя факты, якія я магу знайсці падчас даследавання:\nЗгодна з чаканнямі, ён апрацоўвае некалькі водгукаў, і Hourglass могуць аказваць рознае ўздзеянне на кожнага. У цэлым, аднак, зваротная сувязь вельмі значная, і я заключаю, што вынік будзе вельмі здавальняючым для вас.\nВы, як карыстач нашага прадукту, маглі б вельмі рады:\nНакарміце кілаграмамі і ў новы жывы\nЗвычайна выкарыстоўваецца звычайная дыета, каб схуднець. Таму цалкам зразумела, калі вялікая колькасць пакутуючых працягвае расці.\nКалі гаворка ідзе пра іншыя рэчы, мы выкарыстоўваем адпаведныя прэпараты і больш не задумваемся над гэтым. Ці павінна гэта выглядаць па-іншаму тут з гэтым сродкам?\nВам не трэба рабіць ніякай таямніцы таго, што вам патрэбна дапамога па зніжэнні фунтаў.\nТаксама вам не прыйдзецца турбавацца аб пабочных эфектах - тыя ж меркаванні, якія пішуць карыстальнікі Hourglass пацвярджаюць агульнае ўражанне складанага складу актыўных інгрэдыентаў і, прынамсі, эфектыўнасці.\nВы не ўхваляеце гэтыя добрыя і карысныя ўкладанні ў здароўе? Калі для вас гэта не важна для поспеху, не набывайце яго.\nІдзі вечна з жаданай фігурай па свеце, што б гэта было ўнікальным пачуццём.\nЯ разумею, што прадукт абсалютна незаменны для любога карыстальніка, які да гэтага часу не страціў тлушчу, і, паколькі ў цяперашні час вельмі танныя прапановы, не чакайце занадта доўга і доступу сёння.\nПерш за ўсё склад актыўных інгрэдыентаў, мноства справаздач карыстальнікаў і кошт продажу прадастаўляюцца як праўдападобная матывацыя.\nБольш за тое, надзейнае ўжыванне вялікае перавага, якое вы страціце ўсяго некалькі хвілін.\nНарэшце, можна сказаць, што можна знайсці пераканаўчыя аргументы для прадукту.\nЭксперымент відавочна мае сэнс. Грунтуючыся на шмат эксперыментах і расчараваных надзеі на пахуданне, я прыйшоў да высновы, што лекі - сапраўдны варыянт у гэтай галіне. У выніку гэта, верагодна, будзе больш карысным, чым Black Mask .\nТаму, калі вы зацікаўлены ў гэтым, лекі варта паспрабаваць. Калі ласка, звярніце ўвагу, што вы заказваеце Hourglass толькі на баку арыгінальнага вытворцы. У адваротным выпадку гэта можа прывесці да расчаравальных вынікаў.\nДля пачатку важная заўвага перад пачаткам працы:\nЯк я ўжо адзначыў, заўсёды купляйце тавар у пастаўшчыка, звязанага з гэтым артыкулам. Мой калега ўявіў пасля майго савета, Hourglass нарэшце, паспрабуе з-за добрых вынікаў выпрабаванняў, ён можа атрымаць яго ад іншых прадаўцоў танней. Эфект быў цвярозым.\nУсе копіі, якія я набыў з пералічаных вэб-адрасоў. Мая рэкамендацыя заўсёды замовіць дэталі выключна ад арыгінальнага вытворцы.\nКалі вы хочаце набыць такія тавары ў інтэрнэт-крамах, такіх як Ebay, Amazon і Co. , мы хацелі б адзначыць, што сапраўднасць і меркаванне не могуць быць гарантаваныя ні пры якіх абставінах. Таму наш савет - устрымлівацца ад гэтых сайтаў. Аднак, калі вы хочаце паспрабаваць яго ў аптэцы ў вашым раёне, вы не можаце чакаць занадта шмат. У інтэрнэт-краме арыгінальнага вытворцы агента вы шануеце бязвыплатную, бесклапотную і непрыкметную пакупку.\nЗ выбранымі спасылкамі вы заўсёды знаходзіцеся ў бяспецы.\nУ выпадку, калі вы вырашыце паспрабаваць тавар, засталося толькі вырашыць, колькі будзе замовіць. Калі вы купляеце большы пакет па параўнанні з меншым памерам пакета, вы зможаце зрабіць заказ танней і спачатку расслабіцца. У адваротным выпадку, калі вы самі лічыце сябе, пасля выкарыстання невялікай скрынкі вы не зможаце знайсці прадукт на нейкі час.\nГэта вельмі цікава, калі параўноўваць яго з Hondrocream.\nЗакажыце Hourglass цяпер


Электронныя падручнікі атрымаюць больш шырокае распаўсюджанне ў школах Віцебшчыны | 42.TUT.BY\nСМИ: дедушка одного из самых богатых людей в мире родился в Беларуси11\nВ Минске водитель Opel пытался скрыться от ГАИ и влетел в столб: парень погиб60\nЭлектронныя падручнікі атрымаюць больш шырокае распаўсюджанне ў школах Віцебшчыны\n28 августа 2012 в 10:03\nНаваполацкі досвед, дзе ў мясцовай гімназіі ў якасці эксперыменту займаюцца па электронных падручніках, будзе ўкараняцца і ў іншых школах Віцебшчыны.\n— У адміністрацыі беларускага Парку высокіх тэхналогій гатовы дапамагчы ў распаўсюджванні эксперыменту. Парк узяўся курыраваць яго правядзенне. Будуць унесены прапановы ў Міністэрства адукацыі наконт школ Віцебшчыны, якія таксама пяройдуць у якасці эксперыменту на электронныя падручнікі, — расказалі ва ўпраўленні адукацыі Віцебскага аблвыканкама. — Эксперымент ужо завершаны на першым этапе. Падведзены вынікі — даволі аптымістычныя. Даказана, што ніякага шкоднага ўплыву на самаадчуванне дзяцей электронныя падручнікі не аказваюць.\nЗараз эксперымент на другім этапе. Сёлета асаблівая ўвага будзе надавацца падрыхтоўцы педагогаў пачатковай школы, якія маглі б удзельнічаць у напрацоўцы вопыту. Бо як паказаў першы этап, далёка не ўсе выкладчыкі гатовы да пераходу на сучасныя падручнікі. Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П.М. Машэрава будзе рыхтаваць студэнтаў 4—5-х курсаў да выкладання. І ўжо да наступнага навучальнага года будуць падрыхтаваны выкладчыкі.\nУ Оршы эксперыментуюць яшчэ больш прагрэсіўна.\nУжо ўкаранілі электронны дзённік, пры гарадскім аддзеле адукацыі створаны рэсурсны цэнтр. Той жа парк высокіх тэхналогій дапамог: выдзеліў тэхніку, 28 выкладчыкаў там прайшлі вучобу. Так званыя мультыплікатары пераходзяць на стасункі з бацькамі дзяцей праз электронныя сродкі сувязі. У выніку рэальнасцю становіцца электроннае паведамленне бацькам аб поспехах або няўдачах у вучобе іх дзяцей, як і факт прагулу заняткаў. Без новаўвядзенняў і новых падыходаў школа ў век высокіх тэхналогій існаваць не можа.\nУ сувязі з тым, што сёлета вучні школ будуць здаваць выпускны экзамен па замежнай мове, на Віцебшчыне плануюць умацаваць матэрыяльна-тэхнічную базу: набудуць неабходную тэхніку для заняткаў, заменяць, калі трэба, старыя камп'ютары на новыя.\nНа працягу двух гадоў да 1 верасня 2014 года "Белтэлекам" поўнасцю плануе забяспечыць інтэрнэтам усе школы Прыдзвінскага краю. Сёння 97 працэнтаў устаноў адукацыі падключаны да "сусветнага павуціння", 69 працэнтаў — да шырокапалоснага доступу ў інтэрнэт.\n18 сентября в Минске пройдет бесплатный семинар для разработчиков в среде MATLAB и Simulink


Гульня Школьніца. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Школьніца анлайн\nАпісанне гульні: Для пачатку нанесены макіяж на тварык гераіні. Затым пераходзіце да яе вонкавым выглядзе. Тут вы знойдзеце мноства варыянтаў вясельных сукенак, арыгінальную абутак і прыгожыя аксэсуары. Апранайце дзяўчыну як мага прыгажэй, і памятаеце, ад вас залежыць яе папулярнасць сярод хлопчыкаў.\nДля пачатку нанесены макіяж на тварык гераіні. Затым пераходзіце да яе вонкавым выглядзе. Тут вы знойдзеце мноства варыянтаў вясельных сукенак, арыгінальную абутак і прыгожыя аксэсуары.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Школьніца ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Школьніца бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Школьніца і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Лепшыя паставы для фотасесіі - Фотасесія 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Фотасесія 2017 ⇒ Лепшыя паставы для фотасесіі\nВам трэба будзе фотосет, а вы ні разу не пазіравалі перад аб’ектывам фатографа? Галоўнае, будзьце натуральныя, а лепшыя паставы для фотасесіі можна загадзя адрэпеціраваць. Незалежна ад таго, дзе праходзіць фотасесія, на прыродзе, дома або ў студыі, апісаны паставы па праве лічацца лепшымі.\nПавярніцеся спіной да фатографа на тры чвэрці і праз плячо глядзіце ў аб’ектыў. Гэтая пастава бяспройгрышная для партрэтных фотаздымкаў, у асаблівасці, калі фотасесія праходзіць на прыродзе.\nВыдатным варыянтам для партрэтнай здымкі стане палажэнне рук у асобы або ў галаве. Аднак варта памятаць важнае правіла - пэндзля павінны быць максімальна вольныя і расслабленыя, да таго ж не варта вяртаць рукі да аб’ектыву тыльным бокам або далонямі.\nСтаньце ў поўны рост, адну руку за галаву закіньце, другая вольная. Глядзець можна як у аб’ектыў, так і ўверх або ў бок.\nМожна прысесці, звядучы разам калені. Гэтая пастава для фотасесіі па праву лічыцца адной з лепшых, але варта старанна прапрацаваць становішча рук і ног, калі гаворка ідзе пра фатаграфію ў поўны рост.\nАдна з лепшых пастаў для фотасесіі, асабліва для поўных - на баку. Кладзіцеся на бок, падпёршы галаву рукой. Другая рука вольная.\nКалі плануецца фотасесія на прыродзе, можна задзейнічаць такую позу: ляжце на жывот, сагніце ў калене адну нагу ці абедзве. Рукі вызначаем ў асобы, але ў прынцыпе дапушчальна любое становішча.\nДля фотасесіі дома адной з лепшых лічыцца пастава на спіне, што дазваляе змяняць становішча рук і галавы.\nДля дзяўчыны з любой фігурай выйгрышнай будзе наступная пастава: ляжце на спіну, сагніце ногі ў каленях, адну руку за галаву закіньце. Другую можна пакласці на грудзі ці ўздоўж.\nКалі вы ўладальніца ідэальнай фігуры, можна выкарыстоўваць наступную позу: сядзьце на сцягно, сагнуўшы нагу ў калене і абапіраючыся на адну руку.\nЛепшай паставай для фотасесіі ў становішчы седзячы можа апынуцца наступная: сядзьце, сагнуўшы адну нагу ў калене, другую ж, таксама трохі сагнуўшы, маем ўздоўж. Пры гэтым абавязкова глядзім у аб’ектыў.\nЛепшыя паставы для фотасесіі ўдваіх\nЗакаханым часта досыць проста паводзіць сябе натуральна для добрай фотасесіі, і загадзя рэпеціраваць паставы няма неабходнасці. Аднак шматлікім проста праявіць свае пачуцці перад аб’ектывам, у такім выпадку мае сэнс перагледзець ідэі лепшых пастаў для фотасесіі удваіх:\nКласічная пачатковая пастава - вы стаіце тварам да твару максімальна блізка адзін да аднаго, ваша рука на грудзях мужчыны.\nАдна з самых простых і шчырых поз - чалавек абдымае вас ззаду. Пры гэтым старайцеся ўсміхацца максімальна натуральна, можна ў гэты момант размаўляць пра нешта прыемнае для абодвух.\nАдзін з варыянтаў - чалавек абдымае вас ззаду, пры гэтым вам не трэба глядзець у камеру. Такая пастава добрая для фотасесіі на прыродзе.\nНайбольш простая для рэалізацыі ідэя - фатаграфія ў поўны рост у лёгкіх нязмушаных позах, магчыма ў руху.\nЛепшыя паставы для фотасесіі цяжарнай\nЦяжарнасць - самы пяшчотны і кранальны перыяд у жыцці жанчыны, і фотосесссия закліканая перадаць гэтыя пачуцці. З разнастайных поз раім надаць увагу наступным:\nРакурс у тры чвэрці - такая пастава як нельга лепш падкрэсліць контуры цела. Можна заняць жывоцік, тым самым падкрэсліўшы яго форму.\nВыдатны здымак, запечатляющий цяжарнасць - ракурс ў профіль, ідэальна прадэманструе форму жывата.\nЛепшай паставай для фотасесіі цяжарнай, паказвае пачуцці маці да дзіцяці, з’яўляецца становішча седзячы на нагах. Можна дадаць у здымак аксэсуар для будучага малога.\nКАК ПОЙМАТЬ ВСЕХ ПОКЕМОНОВ - Pokemon Go! Відэа.\nСтыль «вестэрн» ў адзенні


Уладзімір Другавец — Вікіпедыя\n29 верасня 1923(1923-09-29)\n7 лютага 1961(1961-02-07) (37 гадоў)\nГанна Губерт (таксама вядомая як Ванда Губэрт-Другавец)\nЗгуртаванне беларусаў у Аргенціне[d]\nУладзімір Другавец (29 верасня 1923 — 7 лютага 1961) — беларускі грамадскі дзеяч на эміграцыі. Радны БНР.\nНарадзіўся 29 верасня 1923 года ў Заходняй Беларусі ў Польскай Рэспубліцы.\nПадчас Другой сусветнай вайны па прыходзе савецкай улады быў арыштаваны і высланы ў Сібір, адкуль далучыўся да Арміі Андэрса. Ваяваў у Італіі. Пасля вайны як і ўсе былыя жаўнеры 2-га Польскага корпусу апынуўся ў Вялікабрытаніі.\nПры канцы 1940-х выехаў у Аргенціну да брата (ён прыехаў туды з ранейшай хваляй эміграцыі). Пазнаёміўся з Кастусём Мерляком, далучыўся да беларускай грамадска-палітычнай справы, быў заступнікам Мерляка ў Згуртаванні беларусаў у Аргенціне. На адной з беларускіх вечарынаў у Буэнас-Айрэсе пазнаёміўся са стрыечнай сястрой жонкі Кастуся Мерляка — Ганнай Губерт (у іншых крыніцах вядомая як Ванда Губэрт-Другавец), з якой пазней ажаніўся. У 1951—1952 і 1954 гг. быў старшынёй Згуртавання беларусаў у Аргенціне. Быў радным БНР. У 1955 годзе нарадзілася першая дачка, а ў 1957 годзе — другая.\nПры канцы 1950-х выехаў у ЗША ў пошуках магчымасці перавезці туды сям’ю, але нечакана захварэў і трапіў у псіхіятрычны шпіталь.\nСкончыў жыццё самагубствам 7 лютага 1961 года па выхадзе з псіхіятрычнага шпіталя. Пахаваны ў Іст-Брансуіку (Нью-Джэрсі) на могілках парафіі Жыровіцкай Божай Маці БАПЦ. Жонка з дзвюма маленькімі дочкамі засталася ў Аргенціне адна.\nУ кнізе Аляксандра Адзінца змешчанае інтэрв’ю з жонкай, якая распавядае сябе, мужа і пра жыццё ў Аргенціне: у 2006 годзе яна разам з іншымі эміграцыйнымі дзеячамі падпісала зварот да беларускай эміграцыі з заклікам дапамагчы з выданнем гэтай кнігі, а ў 2007 годзе кніга была выдадзеная.\nАдзінец, А. Паваенная эміграцыя: скрыжаваньні лёсаў: зборнік успамінаў / Аляксандр Адзінец. — Мн.: Медисонт, 2007. — 704 с.,  с. іл. — (Бібліятэка Бацькаўшчыны: Кніга 11)\nНаша Ніва. Зварот да беларускай эміграцыі ва ўсім сьвеце\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Уладзімір_Другавец&oldid=3825644"


Нізкая самаацэнка. Што рабіць, каб яе павысіцьНізкая самаацэнка. Што рабіць, каб яе павысіць\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Знайдзі сябе — Звычкі, якія забіваюць самаацэнку\nЧалавечая самаацэнка – гэта не штосьці прыроджанае, яна не закладзеная на генетычным узроўні. Самаацэнка фарміруецца паступова і залежыць ад мноства фактараў, сярод якіх дамінуючае месца займае стаўленне з боку навакольных. Негатыўнае ўздзеянне звонку будзе згубна ўплываць на самаацэнку як у дзяцінстве, так і ва ўжо свядомым узросце. Часта негатыў, які праецыруецца на чалавека, перашкаджае ўсведамленню сябе як паўнавартаснай асобы і сваёй індывідуальнай каштоўнасці.\nНа шчасце, чалавечая самаацэнка не з’яўляецца чымсьці нязменным. Нават самую задушаную асобу можна выцягнуць на паверхню, прыклаўшы пэўныя намаганні і сустрэўшыся са сваімі страхамі твар у твар. Таксама важная наяўнасць імкнення да набыцця станоўчага вопыту і здаровых звычак. Адной толькі самарэфлексіяй справіцца не атрымаецца. Давайце паспрабуем разабрацца разам з псіхолагам Юліяй Мызянковай, якія менавіта фактары перашкаджаюць нам расправіць плечы і працягваюць цягнуць на дно.\nЗасоўванне сябе на задні план\nТак ужо атрымалася, што для нашых краінаў характэрнае выхаванне ў духу крайняга альтруізму. З самага дзяцінства дзяцей як у сем’ях, так і ў школах прывучаюць не выдзяляцца з агульнай масы, каб, не дай бог, не праславіцца эгаістам. Савецкае грамадства мела патрэбу ў паслухмяных «вінціках», якія спраўна працуюць на карысць сістэмы. У такім грамадстве няма месца яркай індывідуальнасці, а паколькі менталітэт свецкасці да гэтага часу не выветрыўся з нашай свядомасці, такая сістэма выхавання працягвае заставацца актуальнай і дзеючай.\nУсё гэта прыводзіць да таго, што мы прывыкаем да ўсведамлення сваёй мізэрнасці, саромеемся праяўляць свае таленты і часцяком адмаўляемся ад індывідуальнага самаразвіцця. Натуральна, шчодрасць, альтруізм і жаданне дапамагчы іншаму з’яўляюцца станоўчымі якасцямі, якія абсалютна дакладна павінны быць уласцівыя кожнай асобе, але толькі яны не павінны ісці на шкоду асабістым інтарэсам.\nЗанадта частыя прабачэнні\nЯк ужо было сказана вышэй, празмерная праява альтруізму ідзе толькі на шкоду. Натуральна, што калі вы зрабілі штосьці няправільна ці неяк закранулі іншага чалавека, вам варта папрасіць прабачэння, гэта паказчык выхаванасці і культурнасці. Вось толькі часта бывае так, што людзі, ні ў чым не вінаватыя, вырашаюць, што прасцей проста папрасіць прабачэння і не спрабаваць растлумачыць сваю невінаватасць. Гэта навешвае на плечы груз залішняй адказнасці, які ўсё мацней і мацней прыціскае вас да зямлі, утоптваючы вашую самаацэнку ў бруд.\nУспрыманне навакольнага свету ў чорна-белых тонах\nНяўпэўненыя людзі часта заганяюць сябе ў псіхалагічную пастку, з якой навакольная рэальнасць пачынае ўспрымацца ў вельмі вузкіх рамках. Чалавек, нават дарослая асоба, якая адбылася, пачынае бачыць навакольную рэальнасць нібы падлетак, у якога ўсе дзеліцца на выключна добрае і дрэннае, правільнае і няправільнае.\nТакія людзі выбудоўваюць алгарытм, з дапамогай якога заўсёды могуць звесці свае дзеянні да негатыўнай ацэнкі, замест таго, каб проста абдумаць альтэрнатыўныя варыянты вырашэння праблемаў, якіх насамрэч заўсёды шмат.\nПараўнанне сябе з іншымі людзьмі\nЗ самага дзяцінства нас пастаянна параўноўваюць з кім-небудзь з навакольных, нездарма ж з’явіўся той самы мем пра «сына мамінай сяброўкі». Якімі б добрымі мы ні былі ў чым-небудзь, заўсёды знойдзецца той, хто будзе ў гэтым лепшым. Мы з дзяцінства настолькі прывыклі да гэтых параўнанняў, што працягваем імі карыстацца і стаўшы дарослымі. Пастаянна параўноўваем сябе з тымі, хто разумнейшы, багацейшы, больш паспяховы, і заўсёды апынаемся ў становішчы таго, хто прайграў.\nГэта ўсё прыводзіць да самакапання і разбуральна адбіваецца на матываванасці. Безумоўна, чужы поспех можа быць арыенцірам, які паказвае правільны шлях. Але далёка не ўсе ўмеюць натхняцца чужымі дасягненнямі, а не параўноўваць сябе з імі, апускаючыся ў дэпрэсію.\nПа статыстыцы псіхолагаў сайта Redsale.by, праблемы з самаацэнкай з’яўляюцца самай папулярнай прычынай звароту маладых людзей да спецыялістаў ужо некалькі гадоў запар. У дарослых праблемы з самаацэнкай часцей за ўсё дыягнастуюць пры звароце па іншых пытаннях, ускосна звязаных з ёй.\nУсе мы любім часам паскардзіцца на свае праблемы навакольным. Але часам некаторыя людзі настолькі завісаюць на негатыве, што пачынаюць размаўляць толькі аб праблемах і ні пра што болей. З такімі людзьмі робіцца фізічна цяжка мець стасункі, і паступова суразмоўцы пачынаюць адварочвацца ад іх, што толькі ўскладняе становішча.\nПраблемы варта ўспрымаць не як катастрофу, а як стымул. Перагледзьце свае тэмы для размовы. Самае банальнае – паспрабуйце пачаць гаварыць не пра тое, што здарылася дрэннага, а пра тое, што вы думаеце зрабіць, каб гэта выправіць. Гэта дазволіць вам лепей убачыць перспектывы і разабрацца ў сваёй праблеме. Пры гэтым чалавека, які не скардзіцца на праблему, а плануе яе вырашэнне, слухаць нашмат прыемней, дзякуючы чаму вы атрымаеце магчымасць выказацца, не спалохаўшы сяброў.\nВыкарыстанне танных і няякасных рэчаў\nЖыццё ў свеце таннага шырспажыву моцна прыгнятае. Самая танная бытавая тэхніка, ежа толькі па акцыі і адзенне, набытае на распродажах, калі яны робяцца нормай, вельмі негатыўна ўплываюць на самаацэнку. Натуральна, у розных людзей рознае фінансавае становішча, і не ўсе могуць дазволіць сабе набыццё дарагіх брэндавых рэчаў, ды гэтага і не трэба. Дастаткова толькі хаця б часам песціць сябе, купляючы тое, што ты сапраўды хочаш, а не тое, што танней.\nКалі адмаўляць сабе абсалютна ва ўсім і купляць толькі самыя танныя тавары, якія, як правіла, працуюць значна горш за сваіх крыху больш дарагіх аналагаў, у вас з часам пачынае фарміравацца пачуццё непаўнавартасці. Чалавек, які прывык да другога гатунку, пачынае думаць, што папросту не варты большага. Менавіта таму так важна перыядычна цешыць сябе.\nДэманстрацыя сваіх слабасцяў\nМногія людзі самі паказваюць навакольным на свае недахопы і акцэнтуюць на іх увагу, перыядычна нават не робячы для сябе ў гэтым справаздачу.\nНапрыклад, дзяўчына, якая камплексуе з-за лішняй вагі і якой хочацца, каб яе малады чалавек праявіў увагу і зрабіў камплімент, часта пытаецца: «я тоўстая?». Натуральна, ёй хочацца, каб яе малады чалавек сказаў ёй, што яна прыгожая.\nАле такая пастаноўка пытання міжволі звяртае ўвагу менавіта на той аспект знешнасці, якога дзяўчына саромеецца. І нават калі хлопец шчыра не лічыць дзяўчыну тоўстай, пытанне, зададзенае такім чынам, асабліва калі яго задаюць рэгулярна, можа прымусіць яго паверыць, што дзяўчына сапраўды тоўстая і не такая ўжо і прыгожая. Ды і сама дзяўчына з кожным такім пытаннем толькі больш і больш пераконвае сябе ў тым, што яна ўсё ж такі тоўстая.\nНашмат правільней было б задаць пытанне, якое нясе той жа падтэкст, але пры гэтым акцэнтуе ўвагу на станоўчых аспектах, напрыклад, «я прыгожая?», «я табе падабаюся?» ды іншае.\nКалі вы пазналі сябе ў адным з пералічаных пунктаў, задумайцеся, ці не варта вам штосьці памяняць у сваім светапоглядзе. Паспрабуйце пачаць – і, магчыма, вынік пераўзыдзе ўсе вашыя нават самыя смелыя чаканні, а жыццё падасца нашмат больш цікавым і яркім, чым яно ёсць зараз.\n322 0 25


Украінскія кібервойскі кажуць, што не ламалі сайты беларускай міліцыі | Новы Час\nУкраінскія кібер-войскі не маюць дачынення да ўзлому сайта беларускай міліцыі perehvat.gov.by. Пра гэта заявіў кіраўнік ініцыятывы Яўген Дакукін.\nУ каментары карэспандэнту «Тэлеграфа» Дакукін выказаў думку, што за ўзломам стаяць расійскія хакеры, магчыма, звязаныя з ФСБ.\n«Расійскія хакеры пазаўчора стварылі акаўнты ў Twitter і Youtube і сайт на блог-хостынгу WordPressCom. З выкарыстаннем майго англійскага тэксту і фота, са сваім тэкстам пра Foreign Affairs Brigade і са спасылкай на мае пасты ў Facebook. Спрабуюць зрабіць выгляд легітымнага падраздзялення Украінскіх кібервойскаў, хаця такога падраздзялення ў нас ніколі не было і гэтыя людзі мне невядомыя. А сёння яны хакнулі сайт perehvat.gov.by. Гэта відавочна зроблена з мэтай пасварыць Украіну і Беларусь», — адзначыў суразмоўца.\nЯўген Дакукін падкрэсліў, што за чатыры гады ўкраінскія кібервойскі ніколі не атакавалі беларускія сайты. «Мы супрацьдзейнічаем толькі расійскай агрэсіі. Таму не маем дачынення да ўзлому дзяржаўнага сайта Рэспублікі Беларусь», — дадаў ён.\nНагадаем, зранку 15 сакавіка стала вядома, што нехта ўзламаў сайт інтэрнэт-праекта беларускай міліцыі #перехват. На сайце быў размешчаны малюнак прэзідэнтаў Беларусі Аляксандра Лукашэнкі і Расіі Уладзіміра Пуціна з подпісам «Расійска-беларускае супрацоўніцтва».\nТаксама на малюнак нанесены лагатып ўкраінскай ініцыятывы — «Украінскія кібервойскі». Аднак хто ў рэальнасці стаіць за ўзломам, невядома.\nУ Беларусі з'явілася магчымасць факультатыўна вывучаць украінскую мову ў школах


9 ліпеня загадчыца аддзялення дзённага знаходжання для інвалідаў тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Т. В. Акушка пабывала ў Мінску на навучальным семінары-трэнінгу на тэму “Праблемы камунікацыі і прафілактыкі сіндрома прафесіянальнага выгарання супрацоўнікаў”, які праводзіўся ў рамках праекта міжнароднай тэхнічнай дапамогі пры падтрымцы Еўрасаюза.\nПраводзіла трэнінг дырэктар Беларускага дзіцячага хоспіса Ганна Гарчакова. Былі разгледжаны і прааналізаваны тэрмін “прафесіянальнае выгаранне”, віды камунікацый, прычыны, што прыводзяць супрацоўнікаў да выгарання і іншыя аспекты. Практычная частка трэнінгу дазволіла замацаваць атрыманыя веды.\n25 выхаванцаў Івянецкага дома-інтэрната для дзяцей з асаблівасцямі фізічнага развіцця ў гэтыя дні, з 6 па 17 ліпеня, знаходзяцца на аздараўленні ў вёсцы Чэхі Вілейскага раёна на базе адпачынку дабрачыннага аб’яднання “БлагоТвори”.\nНе першы год гэта арганізацыя займаецца аздараўленнем івянецкіх выхаванцаў. Яшчэ 4 дзіцяці адпачываюць у вёсцы Пральнікі нашага раёна, дзе размешчаны прыходскі дом міласэрнасці Івянецкай Свята-Ефрасіннеўскай царквы. У дамашніх умовах праводзяць летнія канікулы толькі 5 з 37 выхаванцаў установы.\n24 ліпеня ў 15 гадзін у кінатэатры “Юнацтва” адбудзецца творчы вечар нашага земляка Юрыя Міхонскага, чый лёс на працягу ўсяго жыцця звязаны з Валожынам і раёнам.\nПасля вечара, які вясной прайшоў у мінскім Доме літаратараў, і куды Юрый Іосіфавіч запрасіў шмат сяброў, былі выказаны пажаданні, каб аналагічная вечарына прайшла і ў нашым горадзе. Нарэшце гэта здарыцца. На сваёй творчай і жыццёвай справаздачы аўтар жадае бачыць усіх, хто яго памятае, з кім вучыўся і працаваў разам, з кім сябраваў і падтрымлівае адносіны цяпер. У першую чаргу запрашэнні атрымалі яго настаўнікі з некалішняй школы-інтэрната, якую Ю. Міхонскі скончыў у 1978 годзе. Як аказалася, вершы ён піша з 5-га класа, друкавацца пачынаў у нашай раёнцы. За гэты час выдаў некалькі зборнікаў вершаў і паэм, на яго рахунку 5 казак для дзяцей дашкольнага і малодшага школьнага ўзросту. На вершы Ю. Міхонскага напісана каля 50 песень, большасць з якіх у суботні вечар выканаюць зоркі беларускай эстрады.\nУ Рэспубліканскім фестывалі “Дзень адкрытых дарог”, які прайшоў у Маладзечне і быў прымеркаваны да 85-годдзя Дзяржаўтаінспекцыі, прыняла ўдзел народная арт-група “Журавінка”.\nІвянецкія спявачкі за паўгадзіны, што былі адведзены на выступленне, пакарылі гледачоў сваімі галасамі.\nНе так даўно ў аграгарадку Доры адкрылася база адпачынку “Малібу”. Размешчана яна ў двухпавярховым будынку былога дзіцячага сада.\nНовыя гаспадары выкупілі будынак. Добраўпарадкавалі тэрыторыю, пабудавалі лазню з саўнай, альтанку. Гэта месца набывае ўсё большую папулярнасць, тут праводзяцца вяселлі, юбілеі і іншыя масавыя мерапрыемствы. А ўвогуле, у Дорскім сельсавеце не так і многа месцаў для адпачынку. Ёсць яшчэ аграсядзіба ў самім населеным пункце – “Мядовая хата” і аграсядзіба “Шараі”.\nНа працягу двух дзён – 2 і 9 ліпеня – праходзіла летняя спартакіяда работнікаў лясгасаў вобласці.\nСярод 21 каманды былі і нашы землякі. У праграме – спаборніцтвы па міні-футболе, лёгкаатлетычным кросе, плаванні, стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі, настольным тэнісе і гіравым спорце. Прызавых месцаў валожынцы, на жаль, не занялі. Але, як вядома, галоўнае – удзел.\nУ апошнія дні чэрвеня ў Санкт-Пецярбургу прайшла міжнародная навуковая канферэнцыя “Гісторыя піцейнай справы і цвярозага руху ў Расіі са старадаўніх часоў і да нашых дзён”. Яе генеральным партнёрам было ЗАТ “Пеністыя віны”.\nЗ дакладам “Крупнік – нацыянальны напітак Беларусі, Літвы і Польшчы: гісторыя і міфалогія” выступіў гісторык, публіцыст і культуролаг, гаспадар аграсядзібы “Марцінава Гусь” у нашым раёне Алесь Белы. У адзін з дзён на пляцоўцы школы дамашняга піва- і самагонаварэння ён таксама выступіў з лекцыяй “Традыцыйныя беларускія алкагольныя напіткі: гісторыя і сімвалізм” і прэзентаваў прывезеныя з Беларусі “Зуброўку” і “Старку”.\nУ мінулыя выхадныя, 9-11 лістапада, 40 членаў прафсаюзнай арганізацыі ААТ “Агра-Дубінское” правялі ў санаторыі “Нарачанскі бераг” у маляўнічых ваколіцах возера Нарач.\nТакія туры выхаднога дня ў гаспадарцы практыкуюцца не ў першы раз. Акрамя проста адпачынку на пляжы, экскурсбюро “Вега-тур” былі арганізаваны экскурсіі ў папулярны ў адпачываючых аптэкарскі сад і на вінакурню ў пасёлак Нарач, дзе адбылася таксама дэгустацыя самаробных він.


30.09.2007 / 18:46\n«Мы эўрапейцы!» 28 верасьня ў менскім Доме кіно адкрыўся новы сэзон “Канаманіі”\n28 верасьня ў менскім Доме кіно адкрыўся новы сэзон “Канаманіі”, які ладзіцца радыё “Юністар” пры падтрымцы менскага “Кінавідэапракату”. Сэзон распачаўся карцінаю Дэйвіда Фінчэра “Задыяк”, якая будзе дэманстравацца ў Доме кіно да 1 кастрычніка.\nЯк падкрэсьліў кінааналітык Ігар Сукманаў далей плянуюцца стужкі Эміра Кустурыцы, братоў Коэнаў, Крыстыяна Мунджу, Карласа Рэйгадаса.\n“Мы – эўрапейцы!” – зрабіў акцэнт Генэральны дырэктар менскага “Кінавідэапракату” Васіль Коктыш. У нас эўрапейскі глядач, для якога запатрабаванае й арт-гаўзнае “4х4”, і новы праект “За мяжой” – і “Канаманія”. У Маскве не настолькі патрэбны арт-гаўз.\nНа пытаньне пра дубляж на беларускую мову, прынамсі, арт-гаўзных фільмаў, Васіль Коктыш сказаў, што для перакладу запрашаюць студэнтаў Лінгвістычнага ўнівэрсытэту, для якіх гэта невялікія грошы і практыка. “А калі вы знойдзеце перакладчыкаў на беларускую мову – то калі ласка!”\nНаступны фільм “Канаманіі” – “Запавет” Эміра Кустурыцы.


Дзень друку і Дзень работнікаў радыё, тэлебачання і сувязі - Лицей БРУ\n5 мая ў Беларусі традыцыйна адзначаецца Дзень друку – свята ўсіх работнікаў сродкаў масавай інфармацыі, а 7 мая – Дзень работнікаў радыё, тэлебачання і сувязі.\nБеларусь - адзіная краіна постсавецкай прасторы, дзе cвяткуюць Дзень друку 5 мая - у той жа дзень, калі ў савецкія часы адзначалі "День советской печати". Які, у сваю чаргу, быў прымеркаваны да выхаду першага нумару бальшавіцкай газеты "Правда".\nУказ N 156 "Аб устанаўленні ў Рэспубліцы Беларусь свята - Дня друку" падпісаў 2 мая 1996 года Аляксандр Лукашэнка.\nУ Расіі адпаведнік гэтага свята - Дзень расійскага друку - з 1992 года адзначаецца 13 студзеня і прымеркаваны да дня выхаду ў 1703 годзе па ўказу Пятра I першага нумару газеты "Ведомости".\nМіж тым у гісторыі беларускага друку памятных дат хапае. Напрыклад, 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына выдаў у Празе сваю першую кнігу. У XIX стагоддзі былі першыя спробы выпускаць перыядычныя выданні на беларускай мове - у 1861–1862 гадах выйшла 4 нумары газеты „Гутарка двух суседаў“, у 1862–1863 выдаваліся „Гутарка“ і „Мужыцкая праўда“ (7 нумароў). У пачатку ХХ стагоддзя з’явіліся першыя рэгулярныя беларускія газеты - „Наша доля“ і „Наша Ніва“.\nСлова… Яно мае вялікую сілу і не страчвае свайго значэння і ў наш век імклівага развіцця тэхналогій. Дзякуючы вам, майстрам інфармацыі і вобразаў, дзякуючы тым часцінкам душы, якія закладваліся і працягваюць памяшчацца ў кожны падрыхтаваны матэрыял, выбудоўваецца адкрыты дыялог паміж уладай і чалавекам, фарміруецца грамадскае меркаванне, прадаўжаюцца закладзеныя папярэднікамі слаўныя традыцыі.


Жанчыны са Смаргоні расказалі, як святкавалі Божае Нараджэнне 40 год таму назад\nСамыя цёплыя, самыя памятныя традыцыі ў сям’і захоўваюць менавіта жанчыны. Больш прагматычныя мужчыны не надаюць такой увагі знешнім атрыбутам святкавання. А жанчына з маленства ўпітвае ад бацькоў тое, што робіць членаў сям’і больш згуртаванымі, што настройвае на святочны лад нават у самыя цяжкія часы. Пасля яна выходзіць замуж, пераймае некаторыя абрады мужавай сям’і, мякка прыўносіць свае – і атрымліваецца нешта адметнае, прыгожае, тое, што дае адчуванне дома.\nМы прапанавалі жанчынам сталага веку і маладзейшым успомніць, як святкаваліся Каляды 20 - 40 гадоў таму, якія традыцыі яны прынеслі ў сваю сям’ю з бацькоўскага дома, як усё гэта з году ў год падтрымліваецца дзецьмі і ўнукамі. Успаміны аказаліся надзвычай цікавымі, кранальнымі, шчырымі. Прапануем і чытачам акунуцца ў непаўторную калядную атмасферу разам з нашымі гераінямі.\nЗлева направа: Люцына ІСАЙЧУК, сястра Ірына БАРЦЭВІЧ, Марыя МАЕЎСКАЯ, Алена ВЫРЖЫКОЎСКАЯ, Люцыя СУЛЬЖЫЦКАЯ\nРасказвае Алена Выжыкоўская:\n“У маіх бацькоў былі чатыры дачкі. І пасля замужжа я прыйшла ў вялікую сям’ю: акрамя мужа, было яшчэ сем сясцёр і два браты. Доўга жылі на Ашмяншчыне са свёкрамі – каля 30 гадоў, да самай іх смерці. Астатнія дзеці раз’ехаліся, а мы іх даглядалі. Я каталічка і прыйшла ў каталіцкую сям’ю, таму ніякіх непаразуменняў адносна свята не было. Абавязкова ездзілі ў касцёл. Ды не так проста гэта было, як цяпер! Касцёлы ж пазачынялі… Ехалі ў Жупраны ці Вішнева, ці Гальшаны, ці Баруны. Бывала, пільнавалі нас. Я тады хустку нацягну аж на вочы, галаву апушчу, спадзяюся, што не пазнаюць. Як добра, што дзецям цяпер хавацца не трэба!\nЁлку ўпрыгожвалі, стол засцілалі сенцам. Што не змясцілася пад абрусам – у кошычку ставілі пад стол. Дагэтуль для мяне Божае Нараджэнне – гэта пах ёлкі і сена. На стол клалі аплатак, стравы рыхтавалі адмысловыя. Памятаю, як са свякроўю лічылі, каб іх было дванаццаць, не менш. І лішнюю талерку ставілі для адзінокага падарожніка, якому ў калядны вечар нізавошта б не адмовілі ў прытулку.\nА дзеткі як чакалі куццю! Штохвіліну бегалі ў двор, паглядалі, ці з’явілася першая зорачка. Як з’явілася машына, то пасля куцці ездзілі ў Гальшаны на Пастэрку (Святая Імша ў калядную ноч – аўт.). Калі не стала свёкраў і мужа, пераехала ў Смаргонь, бліжэй да дзяцей. Цяпер на Божае Нараджэнне хаджу да іх. Як самая старэйшая, кірую Вігіліяй: молімся, дзелімся аплаткам, вячэраем – і ў касцёл. І на заўтра дзень пачынаем з Імшы, потым - асноўнае свята. Унукі ўжо студэнты, але заўсёды прыязджаюць. Якія ж Каляды, калі ўся сям’я не збярэцца?”\nУспаміны Люцыны Ісайчук: “Сям’я маіх бацькоў была толькі напалову каталіцкай, тата быў праваслаўны. Але ўсіх дзяцей – нас было пяцёра – хрысцілі ў касцёле і святы адзначалі па каталіцкім календары. Як былі малыя, у касцёл траплялі ўрыўкамі.\nМы жылі ў Шутавічах, даводзілася ездзіць у Солы ці ў Жодзішкі, а мама расказвала, што яна ў дзяцінстве хадзіла пехатою аж у Беніцу. Каляды заўсёды святкавалі па даўніх звычаях: лажылі сена пад абрус, запальвалі свечку, стравы ў першы дзень гатавалі толькі посныя. У савецкія часы, памятаю, забаранялі ўсё, што звязана з верай і рэлігіяй, таму бацькі заўсёды на Божае Нараджэнне занавешвалі вокны і прасілі не расказваць нікому пра ўрачыстасць.\nЦяпер святкуем з дочкамі. Яны замужам за праваслаўнымі хлопцамі, то на адно Божае Нараджэнне едуць да нас, на другое – да свёкраў”.\nАповед Марыі Маеўскай: “У сваіх бацькоў я была адна. Вельмі веруючыя былі тата з мамай. Я нарадзілася ў 1958 годзе, калі любыя праяўленні рэлігійнасці забараняліся. Мяне і на лінейцы перад усёй школай выводзілі, і саромілі, але ўсё адно: на Святую Імшу мы кожную нядзелю спяшаліся ў Жодзішкі. І на Каляды абавязкова. Пакуль бацькі былі жывыя, то Божае Нараджэнне заўсёды святкавалі ў іх, ездзілі ў вёску, усе разам абавязкова прысутнічалі на Імшы. Цяпер збіраемся ў нас. Дзеці павырасталі, але на свята заўсёды з’язджаюцца. Штогод прыносім дадому цудадзейны Віфлеемскі Агонь, дзелім паміж сабой аплатак, молімся, дзякуем Богу за пражыты год”.\nДзеліцца Люцыя Сульжыцкая: “Мая сям’я таксама была каталіцкая: мама, тата, я і яшчэ дзве сястры. Ведаеце, мы такія шчаслівыя былі: да касцёла з вёскі, дзе мы жылі (Шэметава, Мядзельскі раён – аўт.) усяго пяць кіламетраў было. Па мерках савецкага часу – вельмі блізка. Божае Нараджэнне мы святкавалі не адны. Кожны год мама пыталася татавага дазволу, каб запрасіць да нас адзінокую цётку Паўліну, яна жыла непадалёку. Тата, вядома, дазваляў. І мы ўсе радаваліся, што цётка Паўліна не застанецца ў Вігілію адна. Пазней я забрала бацькоў у Смаргонь, да канца свайго жыцця яны былі са мною.\nНа Божае Нараджэнне дзеці звычайна прыязджаюць да мяне, і сын, і дачка жывуць у Мінску. Але сёлета я да іх паеду. Вельмі шкадавала, што сыну якраз на Каляды выпала працаваць. Толькі некалькі дзён таму ён патэле-фанаваў і сказаў, што памяняўся зменамі. Гэта такое шчасце быць у свята ўсёй сям’ёй. Зяць у мяне праваслаўны, але з вялікай павагай адносіцца да нашай веры. І яго бацькі таксама. Я часта запрашаю іх на каталіцкія святы, яны мяне - на праваслаўныя. Дружна жывём!”\nСямейныя гісторыі сястры Ірыны Барцэвіч: “Яшчэ не так даўно 25 снежня не было выхадным днём, але на свята Божага Нараджэння да бацькоў збіраліся ўсе, гэта было нейкае асаблівае перажыванне. 24 снежня мы называлі галодным днём: да вечара елі толькі чорны хлеб і пілі чай. А з кухні даносіліся найсмачнейшыя ў маім жыцці пахі: мама пякла сялёдку ў цесце, ламанцы, гэта такія посныя булкі, якія потым настойваліся з макам. Тут такіх не пякуць, замест іх выкарыстоўваюць абаранкі. Усе разам мы ўпрыгожвалі ёлку, тата прыносіў сена. Зверху стол засцілалі белым абрусам, ставілі талерку з аплаткам, толькі тады можна было прыносіць астатнія стравы.\nКаб сесці за стол, чакалі першую зорку. Як дзеці павырасталі і раз’ехаліся, то садзіліся ўжо пазней, калі ўсе прыязджалі. Сям’я была вялікая: сямёра дзяцей. А калі хтосьці жаніўся і выходзіў замуж, людзей за сталом прыбаўлялася. Бывала, і па 30 чалавек збіралася. І адно месца абавязкова пакідалі вольным: а раптам хто пастукаецца. Усе разам маліліся, тата чытаў урывак з Евангелля – можна было прыступаць да вячэры.\nАбавязкова трэба был о паспытаць усе стравы. Памятаю, як я не любіла аўсяны кісель. Але ўздыхала і хутка з’ядала некалькі лыжак, у іншым выпадку маіх любімых ламанцаў магла і не дачакацца. Пасля вячэры прыбіралі са стала і садзіліся спяваць калядкі. Адкрывалі кніжку – і пакуль галасы не пачнуць сіпнуць, гадзінупаўтары спявалі. У мамы такі прыгожы голас быў! Яна завадзіла, мы ўсе да яе далучаліся. Прыходзілі і суседзі павіншаваць са святам, паспяваць разам. І мы да іх таксама. Калі не ўся сям’я, то дэлегата абавязкова выпраўлялі, каб нікога не пакрыўдзіць. А потым ехалі на Імшу ў Індуру (Гродзенскі раён – аўт.). Пастэрка была ў 12 гадзін, мы прыязджалі на гадзіну раней, каб мець магчымасць увайсці ў касцёл, пазней стаялі б на вуліцы. Вельмі важна было нам, дзецям, убачыць, як святар кладзе фігуру Дзіцятка Езуса ў яслі. А пасля Імшы спяшаліся дадому, каб паглядзець трансляцыю Святой Імшы з Ватыкану. Як выраслі, то потым ужо і спаць не клаліся: усё роўна хутка ўставаць і ехаць на працу. Маглі ў 5 раніцы накрыць на стол і працягнуць святкаванне. Лепшы ўспамін з дзяцінства – зімовыя канікулы. Мама сядзела за кроснамі, мы - ля яе, нешта дапамагалі і абавязкова спявалі калядкі”.


ЧАГО ЧАКАЦЬ ВАШ МАЛОДШЫ ГОД У СЯРЭДНЯЙ ШКОЛЕ - ХРЫСЦІЯНСТВА - 2022\nНазад у школу: Што чакаць вашага малодшага года сярэдняй школы\nВы прабраліся праз два гады сярэдняй школы толькі толькі яшчэ два. Чакаць вашага юнацкага года можна так шмат, і часам гэта можа здацца такім пераважным. Калі вы ўспамінаеце свой год другога школьніка, вы глядзелі, як юніёры часам бегаюць, як вар'яты. Год гэта даволі напружаны, таму ведаць, што чакаць малодшага года, значыць быць у стане планаваць наперад, каб прабіцца праз яго некранутым.\nСардэчна запрашаем у верхні клас\nКалі вы былі першакурснікам, вы, верагодна, крыху зайздросцілі гэтым высакакласнікам. Яны здаваліся такімі вялікімі, такімі сталымі, праўда? Цяпер вы адзін з іх. Куды пайшоў час? Цяпер вы ўваходзіце ў верхні эшалон. Ты першакласнік ! Хоць гэта азначае, што вы крыху падраслі і «кіруеце школай», вы таксама зараз яшчэ больш адказна ставіцеся да наступных. Вы можаце прапанаваць параду. Становіцца прасцей праявіць сваю веру ў універсітэцкім гарадку, вядучы прыклад, і падкласнікі звяртаюцца да вас, каб прывесці гэты прыклад.\nПадрыхтоўка да Real SAT і ACT\nТакім чынам, вы ўзялі PSAT і папярэдне ACT, і зараз вы гатовыя прыняць сапраўдную рэч. Вы стварылі навыкі вывучэння экзамена, і вы збіраецеся правесці добрую суму ў гэтым годзе, рыхтуючыся прайсці тэст (ы), пацеючы свой шлях праз фактычныя тэсты, а потым з трывогай чакаць вынікаў тэсту. Надышоў час нават для самых разумных вучняў, таму, пакуль гэтыя выпрабаванні сур'ёзныя і не ўплываюць на вашу будучыню, зрабіце глыбокі ўдых і спыніцеся на хвіліну, каб ацаніць тое, што Бог запланаваў для вас. Выдатны бал, сярэдні бал ці дрэнны бал, Бог любіць вас і можа суцешыць і накіроўваць вас, нягледзячы ні на што. Зрабі ўсё магчымае. Вось і ўсё, што мае значэнне.\nЗаняткі не прасцей\nНягледзячы на тое, што вы выпрабоўваеце ўсе напорныя выпрабаванні, у вас таксама ёсць больш складаныя заняткі. Вы не думалі, што вашы выкладчыкі адпусцяць вас проста з-за таго, што вы рыхтуецеся да каледжа, так? Гэта азначае, што юніёры маюць найбольшую патрэбу ў добрых навыках кіравання часам. Вам трэба збалансаваць шмат школьнай працы з астатнім жыццём. Тут важныя навыкі хатняга задання. Добры планіровак карысны ў большасці іншых школьных гадоў, гэта неабходнасць у малодшым годзе.\nБольш мэтанакіраваныя факультатывы\nУ той час як вы праводзілі свае першакурснікі і школьнікі, спрабуючы новыя рэчы і развіваючы свае інтарэсы, ваш выбар на сённяшні дзень стане больш мэтанакіраваным. Вы пачынаеце думаць пра свой каледж ці пра будучую кар'еру, таму зараз вы пачынаеце выбіраць факультатывы, якія прывядуць вас па гэтым шляху.\nГульня ў каледжы\nНа працягу другога года вы будзеце чуць шмат размоў аб каледжах. Аднак менавіта падчас вашага малодшага года размовы становяцца вельмі сур'ёзнымі. У вас ёсць каледжы, якія прыходзяць пагаварыць са студэнтамі. Вы пачнеце атрымліваць брашуры і пачаць думаць пра тое, куды на самой справе хочаце ісці. Вы нават можаце пачаць наведваць каледж, каб вывучыць вашы магчымасці. Гэта таксама год, калі вы вырашыце, ці хочаце вы паступіць у каледж. Вы можаце вырашыць, што каледж не для вас, так што вы можаце паглядзець у гандлёвую школу ці проста ісці проста ў працоўную сілу. Тут трэба прыняць шмат рашэнняў.\nВаш першы выпускны вечар\nУ большасці школ ёсць выпускны вечар для юнакоў і старэйшых. Часам яны паасобныя, і іншыя школы аб'ядноўваюць два гады ў адзін танец. Тым не менш, пакуль вы перажываеце ўвесь напор выпрабаванняў і глядзіце ў сваю будучыню, у вас атрымаецца стварыць дзіўную памяць з першага выпускнога вечара.\nПачакайце! Вы памятаеце, каб павесяліцца?\nХоць выпускны вечар звычайна праводзіцца ў канцы года, здаецца, што гэта адзінае яркае месца ў юнацкім годзе. Тым не менш, нягледзячы на ціск на ваш малодшы год, гэта ўсё яшчэ выдатны школьны год, калі вы памятаеце, каб у вашым годзе крыху павесяліцца. Ёсць мноства гурткоў для моладзевых груп, якія могуць забаўляць вас на працягу года. Калі вам не спадабалася, вы можаце прачнуцца ў адзін цудоўны дзень і пашкадаваць. Нават Бог хоча, каб мы трохі павесяліліся ў сваім жыцці. таму ў нас смех. Менавіта таму Біблія так шмат гаворыць пра радасць. Такім чынам, прыкладзеце трохі намаганняў, каб у гэтым годзе былі больш лёгкія дні, змешаныя з сур'ёзнымі.\nРэлігійныя Думкі : Назад у школу: Што чакаць вашага малодшага года сярэдняй школы © 2019. All Rights Reserved.


LG G8 ThinQ ацаніў нізкі бал камеры на DxOMark | Androidsis\nАдным з флагманаў, які стартаваў у першым квартале, але быў пакінуты без увагі, бо не прыцягнуў вялікай увагі, быў LG G8 ThinQ. Калі вы яшчэ не вызначыліся з тым, ці варта купляць яе, магчыма, таму, што вы не ведаеце, наколькі добрая камера, агляд камеры DxOMark дапаможа вам прыняць такое рашэнне.\nLG G8 ThinQ быў разгледжаны DxOMark, і яго агляд знаходзіцца на публічным аглядзе. Ацэнка, атрыманая тэрміналам, была не вельмі добрай, улічваючы, што гэта флагман з самай высокай прадукцыйнасцю і што ад гэтага ў гэтым аддзеле чакалі значна большага.\nВерсія, якую яны разгледзелі, - гэта версія з патройнай наладай задняй камеры, які складаецца з асноўнага датчыка на 12 Мп (f / 1.5), шырокавугольнага датчыка на 16 МП (f / 1.9) і тэлеаб'ектыва на 12 Мп (f / 2.4). Не будзем забываць, што ёсць і другі варыянт, які мае падвойныя камеры (прадаюцца ў ЗША), у якіх няма тэлеаб'ектыва для аптычнага павелічэння.\nАцэнка LG G8 ThinQ на DxOMark\nПадрабязна, LG G8 ThinQ здолеў зарэгістраваць агульны бал DxOMark у 96 балаў. Ён падзелены на 99 для фотаздымкаў і 89 для відэазапісу. У рэйтынгу G8 ThinQ знаходзіцца на 21-м месцы, вышэй за OnePlus 6, з якім ён працуе ў пары, і пад Mi MIX 2S ад Xiaomi.\nDxOMark кажа, што LG палепшыла аўтафокус свайго апошняга флагманскага прадукту. Цяпер ён больш хуткі і дакладны, чым LG V40 ThinQ. Яны таксама пахвалілі яго апрацоўку ўздзеяння, нават ва ўмовах падсветкі, і колераперадачу як у памяшканні, так і на вуліцы. Аднак наяўнасць артэфактаў (прыкметных элементаў на фота, якіх няма на самай справе) - гэта тое, што зніжае ваш бал. Ацэнкі тэлефона сапраўды нізкія ў Боке і пры павелічэнні, што спрыяе яго нізкаму сярэдняму значэнню.\nLG G8 праходзіць самае вядомае выпрабаванне на цягавітасць\nДля відэа, LG G8 ThinQ выдатна спраўляецца з уздзеяннем і прайграваннем колеру. Гэта таксама высокі бал па стабілізацыі. Аднак пакутуе аўтафокус, асабліва пры слабым асвятленні. Таксама бачны эфект жэле і "прыкметны зрух кадраў у сцэнах хады".\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » LG G8 ThinQ мае нізкі бал камеры на DxOMark\nGoogle пацвярджае, што функцыя Top Shot не будзе прадстаўлена на Pixel 2


Павел Красоўскі застаўся на выходныя без перадачы | Народные новости Витебска\nЯна Ільіна • 07/10/06 14:02 • Палітыка\nЯк распавёў старшыня абласной арганізацыі партыі БНФ Кастусь Смолікаў, учора ён і яго калегі хацелі заплаціць за ўтрыманне П.Красоўскага ў ізалятары і перадаць яму ежу і прадметы асабістай гігіены. Аднак дзяжурны ізалятара адмовіўся ўзяць перадачу, а за тлумачэннямі параіў звярнуцца ў абласную пракуратуру.\n«Там мне патлумачылі, што Павел не адбывае тэрмін пакарання, а толькі часова затрыманы. І ў ізалятар яго змясцілі, каб ён не схаваўся ад следства. Мне таксама паведамілі, што справу Красоўскага вядзе старшы следчы па асабліва важных справах Генеральнай пракуратуры Беларусі Аляксандр Рассолька. Але паколькі следчы зараз знаходзіцца ў Мінску і ніякіх распараджэнняў датычна Красоўскага не пакідаў, то перадачу не возьмуць”, – сказаў К.Смолікаў.\nКастусь Смолікаў таксама даведаўся, што П.Красоўскі затрыманы пакуль толькі на 6 сутак. Працягнуць яму тэрмін знаходжання ў ізалятары ці адпусцяць на волю, стане вядома 10 кастрычніка, пасля прыезду ў Віцебск следчага А.Рассолькі.\nМеткі: ізалятар часовага ўтрымання, Кастусь Смолікаў, Павел Красоўскі\nВ Витебске Партия БНФ пожаловалась на строительство дворца бракосочетаний в прокуратуру\nПодростков-правонарушителей сводили на экскурсию в изолятор


Горад з тысячагадовай гісторыяй - Заславский - Новости регионов - Пристоличный портал\nГорад з тысячагадовай гісторыяй\nЗаслаўе з’яўляецца адным з найстарэйшых гарадоў Беларусі. У гэтым прыгожым месцы нават паветра насычана гісторыяй і старадаўнімі паданнямі. Вуліцы, храмы, руіны замка і ваенныя ўмацаванні захапляюць жыхароў і гасцей Заслаўя. Таму, хто яшчэ не пабываў там, варта паглядець ролік «Горад з тысячагадовай гісторыяй» і адправіцца ў вандроўку.\nНядаўна ў інтэрнэце з’явіўся таймлапс-ролік, прысвечаны аднаму са старажытных гарадоў Беларусі – Заслаўю. На 2-хвілінным роліку можна ўбачыць гарадзішча «Замэчак», рэшткі Заслаўскага замка, прыгожыя храмы. Адлюстраваны і аб’екты этнаграфічнага комплексу: млын, кузня, свіран і «хата завозніка». У гэтым будынку, які быў харчэўняй і гасцініцай, спыняліся сяляне, якія везлі збожжа на памол. Ад слова «завозілі» і пайшла назва «завознікі». Аўтарам відэа стаў Леанід Хвашчынскі.\nЛеанід свой першы таймлапс-ролік зняў у 2012 годзе. Ён называўся «Мінск у мініяцюры». У 2015-м выйшла ў свет работа «Намалюю Мінск». Знята ім каля 50 розных ролікаў.\nНа працягу года Леанід спецыяльна «лавіў» надвор’е, каб можна было паказаць прыродныя з’явы найбольш выгадным чынам. Крыху пазней рэжысёру далі доступ у музейны комплекс, што ў старым горадзе. Гэта стала асноўным месцам здымак. Менавіта там зроблены шматлікія кадры ў інтэр’еры, якія можна ўбачыць у роліку.\n– Даўно хацеў стварыць нешта аб Заслаўі з некалькіх прычын, – дзеліцца Леанід. – Першая – даступнасць: горад знаходзіцца побач са сталіцай. Другая з’яўляецца галоўнай – усё дзяцінства звязана менавіта з гэтымі мясцінамі. Бацька Аляксандр Рак – галоўны захавальнік фонду музея-запаведніка «Заслаўе». З ранніх гадоў меў магчымасць вывучаць комплекс і бачыў, як усё развівалася і будавалася. Гэтыя дзіцячыя ўражанні засталіся ў памяці, і калі склалася прафесія рэжысёра, аператара і чалавека, які здымае таймлапсы, з’явілася мэта ўвасобіць у малюнку сваё бачанне горада. Калі выдалася магчымасць – пачаў здымаць. Усе работы праводжу адзін, але ёсць сябар, які дапамагае парадамі. Гэта Арцём Прадко – вельмі вядомы ў свеце таймлапса чалавек, які першы прыдумаў тэхніку "Таймлапс у руху".\n– Кожнага з нас прыцягвае нейкі горад. Для мяне гэта Заслаўе – месца, у якім адчуваю сябе як дома. Не магу меркаваць пра яго, як пра славутасць, але лічу, што тут ёсць на што паглядзець. Думаю, і турыстам будзе цікава ўбачыць музейны комплекс, дзе захаваліся такія пабудовы, як млын, кузня. Сёння падобных будынкаў вельмі мала. Калі прыязджаюць сябры з-за мяжы, абавязкова вяду іх туды. Усім падабаецца.\n– Напачатку размовы згадвалі аб успамінах дзяцінства пра горад. А якія самыя яркія?\n–Напэўна, рыцарскія турніры. Усёй сям’ёй наведвалі іх. Гэта было заўсёды цікава. Арганізоўвалі рэканструкцыю тых падзей, будавалі драўляныя ўмацаванні. Вельмі яркае і захапляльнае прадстаўленне. На жаль, ужо гадоў 10 іх не праводзяць. У музейнага комплексу з’явілася відэакамера, якую бацька браў з сабой. Ён здымаў усё, што адбываецца ў горадзе, і, напэўна, гэта паўплывала на мой выбар прафесіі.\n– Што змянілася ў Заслаўі за гэтыя гады?\n– Цяпер горад выглядае сучасна. Стаў больш дагледжаным. Музейны комплекс таксама з кожным годам паляпшаецца. Нядаўна пабялілі касцёл, стварылі дзіцячы парк недалёка ад чыгункі. За музейным комплексам добраўпарадкавалі возера, там плаваюць лебедзі, стаяць лавачкі, дзе людзі могуць адпачываць і любавацца наваколлем. Паляпшаецца з кожным годам і спартыўная складаючая горада. Мінулым летам адкрылася канатная дарога для заняткаў вейкбордзінгам – іх у Беларусі ўсяго каля 10. На возеры ставяцца дзве апоры, нацягваецца трос і можна катацца на дошцы па вадзе. У перапынках паміж здымкамі самому падабалася гэтым займацца.\n– Хутка ў Заслаўі свята, ці будзе транслявацца ролік?\n– Буду вельмі рады, калі яго будуць глядзець людзі, але для мяне важны сам працэс. Ведаю, што музей плануе выкарыстоўваць гэты ролік на прэзентацыях. Магчыма, яны зробяць кампакт-дыскі і будуць прадаваць іх турыстам. Да гэтага ніводзін музей падобнага не рабіў. Комплекс атрымаў добры матэрыял, каб сябе паказваць.\nУ хуткім часе Леанід зноў плануе здымаць у Заслаўі.\nТаймплас – відэа, створанае з серыі фотаздымкаў, знятых нерухомай камерай або якая плаўна рухаецца на працягу доўгага прамежку часу.


МАНІТОРЫНГ СМІ: НАША НІВА: Полацкая святыня ўпрыгожыць падмаскоўны пасёлак мільянераў: пра Тарапецкую ікону Божай Маці | ЦАРКВА\nМАНІТОРЫНГ СМІ: НАША НІВА: Полацкая святыня ўпрыгожыць падмаскоўны пасёлак мільянераў: пра Тарапецкую ікону Божай Маці\nЯк перавозяць туды з Рускага музея Пецярбурга. Беларусь не мае шанцаў на вяртанне.\nМіністэрства культуры Расіі прыняло рашэнне аб перадачы абраза XII ст. Полацкай Божай Маці з фондаў Дзяржаўнага Рускага музея ў царкву Аляксандра Неўскага ў катэджавым пасёлку Княжае Возера Маскоўскай вобласці.\nРаспараджэнне падпісанае дырэктарам дэпартамента культурнай спадчыны і выяўленчага мастацтва Мінкульта Расіі Рамазанам Калоевым. Падставай для рашэння стаў ліст патрыярха Кірылы міністру культуры Аляксандру Аўдзееву.\nПра гэты абраз мы пісалі ў «НН» яшчэ ў 1998 годзе ў артыкуле «Скрадзены скарб». Ікону адны навукоўцы датуюць XII ст. і прыпісваюць візантыйскаму майстру. Іншыя — пачаткам XIV ст. і лічаць, што яе напісаў полацкі майстар.\nПаводле пашыранай версіі, абраз Багародзіцы Эфескай прыдбала ў Канстанцінопалі Еўфрасіння Полацкая для царквы Багародзіцы ў Полацку.\nЯна паслала па ікону да візантыйскага імператара Мануіла Комніна слугу з каштоўнымі дарамі. Патрыярх Канстанцінопальскі Лука блаславіў прывезены з Іерусаліма абраз у Сафійскім саборы. Слуга Еўфрасінні, Міхал, даставіў абраз у Полацк. У Беларусі яе сталі зваць Адзігітрыяй Полацкай, Пуцяводнай. Паводле легенды, менавіта гэтым абразом дабраслаўлялі шлюб Аляксандра Неўскага і полацкай князёўны Параскевы ў 1239 г.\nЗ моманту захопу Полацка войскамі Івана Жахлівага ў 1579 г. абраз знікае з Беларусі.\nМаці Божая Полацкая з’яўляецца ў XVII ст. у саборы горада Тарапец. Таму ікону называюць яшчэ «Тарапецкай», у дадатак да старых назваў «Эфеская», «Корсунская». У 1920‑я сабор быў зачынены, а ікона апынулася ў тамтэйшым краязнаўчым музеі. У 1930 годзе абраз перадалі на захаванне ў Дзяржаўны Рускі музей.\nМаці Божая Адзігітрыя Полацкая — адзін з самых старажытных абразоў у свеце.\nРэстаўратары, якіх цытуе «Коммерсант», б’юць трывогу: яе «грунт хрупкі, яго сувязь з фарбавым слоем і павалокай аслабленая». Гэта значыць, што абраз у любы момант можа асыпацца. Таму ў Рускім музеі ікону нават не паказваюць у экспазіцыі. Любое перамяшчэнне святыні можа стаць драматычным яе канцом.\nА што лучыць Маці Божую Полацкую з элітнай падмаскоўнай нерухомасцю? Прэзідэнт будаўнічай кампаніі «Сапсан», якая збудавала пасёлак Княжае возера, і фундатар сабора ў Тарапцы, дзе колісь знаходзілася ікона, — адзін і той жа чалавек. Сяргей Шмакаў — праваслаўны бізнэсовец, бацька шасці дзяцей, заснавальнік дабрачыннага фонду «Іванава справа».\nУ Княжым Возеры на тэрыторыі ў 160 га размешчаныя 720 зямельных участкаў плошчай ад 15 да 45 сотак кожны. Плошча катэджаў — ад 160 кв. м да 800 кв. м, цана — ад $820 тыс. да $5,5 млн.\nКанчатковае рашэнне — за Дзяржаўным Рускім музеем. Гісторыя гэтая ілюструе складаныя ўзаемаадносіны бізнэсу і царквы ў Расіі.\nАсвячэнне царквы Аляксандра Неўскага з прыдзелам у імя іконы Полацкай Божай Маці мелася адбыцца 5 снежня. Шанцы на яе выратаванне ад перадачы ёсць, калі працэдура пойдзе легітымным шляхам: праз рэстаўрацыйную і фондава‑закупачную нарады, як гэта прынята ў Рускім музеі.\nА вось шанцаў на вяртанне гэтага святога абраза ў Беларусь на сёння, бадай, няма.\nГэта не адзіная нацыянальная каштоўнасць, страчаная амаль незваротна. Крыж Еўфрасінні Полацкай, а таксама творы Леанарда, ван Дэйка, Розы з калекцый беларускіх магнатаў таксама былі вывезены з Беларусі, толькі пазней, у ХІХ—ХХ стст.


Краўцэвіч Аляксандр, Загадкі беларускай гісторыі, 26.01.2021 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nБеларускія пратэсты 2020 г. паказалі, што беларусы не «народзец», а народ з пачуццем уласнай годнасці. Гэта было б немагчыма, калі б беларусы не здолелі з годнасцю прайсці праз усе выпрабаванні ХХ ст. Ворагі беларушчыны могуць бясконца казаць пра тое, што Беларусь атрымала незалежнасць выпадкова, як падарунак лёсу. Але дастаткова паглыбіцца ў гісторыю нацыянальнага руху, каб пераканацца, што ўсё ХХ ст. патрыёты Беларусі адчайна змагаліся за свой народ, культуру і суверэнную беларускую дзяржаву.


Луіза Ульрыка Пруская — Вікіпедыя\nЛуіза Ульрыка Пруская, таксама Ловіса Ульрыка Пруская (ням.: Luise Ulrike von Preußen, шведск.: Lovisa Ulrika av Preussen; 24 ліпеня 1720 — 16 ліпеня 1782) — пруская прынцэса, дачка караля Фрыдрыха Вільгельма I, малодшая сястра Фрыдрыха Вялікага. З 1751 года — каралева Швецыі.\nшведск.: Lovisa Ulrika av Preussen\nЛуіза Ульрыка Пруская. Партрэт пэндзля Лорэнца Паша Малодшага\n1751 — 1771\n24 ліпеня 1720(1720-07-24)[…]\n16 ліпеня 1782(1782-07-16)[…] (61 год)\nням.: Luise Ulrike von Preußen\nКарл XIII, Густаў III, Фрэдэрык Адольф Шведскі[d], Сафія Альберціна Шведская[d] і son of von Holstein-Gottorp[d]\nгаспадыня літаратурнага салону, арыстакратка, кансорт\nЛуіза Ульрыка Пруская на Вікісховішчы\nНарадзілася ў сям’і караля Прусіі Фрыдрыха Вільгельма I і яго жонкі Сафіі Даратэі Гановерскай. Яна была пятай з шасці дачок прускага манарха. У адрозненне ад іншых дзяцей караля-салдата бойкая прынцэса праяўляла жывую цікавасць да ваеннай справы і заслужыла гэтым любоў свайго бацькі.\n29 жніўня 1744 года 24-гадовая Луіза Ульрыка па патрабаванні свайго брата Фрыдрыха II Прускага выйшла замуж за шведскага кронпрынца Адольфа Фрэдрыка з Гольштэйн-Готарпскай дынастыі, пасля абранага каралём Швецыі ў 1751 годзе. У 1747 годзе Фрыдрых II заключыў саюз са Швецыяй, паводле якога Прусія абавязалася аказаць Швецыі дапамогу ў выпадку пагрозы з боку Расіі. Ажыўленая перапіска брата і сястры, у якой кароль Прусіі дзеліцца сваім ваенным вопытам, сведчыць аб іх блізкіх адносінах.\nУ 1751 годзе муж Луізы Ульрыкі ўзышоў на трон Швецыі, і вакол манархавай пары сфарміравалася прыдворная партыя, у якую спачатку ўваходзілі іх блізкія сябры з вышэйшай арыстакратыі, а таксама прадстаўнікі літаратуры і мастацтва, якіх прыцягнула захопленая мастацтвам каралева. Пазней у прыдворную партыю ўступалі афіцэры і чыноўнікі, якія пакідалі старыя партыі ў надзеі на асабістыя выгоды. Прыдворная партыя адрознівалася ад партыі капелюшоў і партыі каўпакоў: яна не была звязаная ні з адным з саслоўяў і не вылучала ніякай палітычнай ці эканамічнай праграмы. Яе ідэя складалася ў прынцыповым процідзеянні парламенцкай Канстытуцыі і ўмацаванні каралеўскай улады.\nНа рыксдагу 1751—1752 гадоў прыдворная партыя дамаглася некаторых прывілеяў для манархавай пары без якіх-небудзь кардынальных змен у сістэме ўлады. Канфлікт паміж прыдворнай партыяй і партыяй капелюшоў працягваў абвастрацца. Кульмінацыя наступіла ў 1756 годзе, калі быў папярэджаны дзяржаўны пераварот, арганізаваны бліжэйшымі сябрамі каралевы Луізы Ульрыкі. Змоўшчыкі былі своечасова выкрытыя, некалькі членаў прыдворнай партыі былі прысуджаныя да смяротнага пакарання або вымушана адправіліся ў эміграцыю. Парламент вынес каралеве строгае папярэджанне.\nПа патрабаванні брата Фрыдрыха II Луіза Ульрыка вярнулася на радзіму ў Прусію праз 28 гадоў пражывання ў Швецыі пасля смерці мужа. Луізу Ульрыку, характар якой з узростам толькі псаваўся, тым не менш сустрэлі з вялікім цяплом. Адносіны з сынам Густавам III заставаліся нацягнутымі.\nГустаў III (1746—1792), кароль Швецыі\nКарл XIII (1748—1818), кароль Швецыі\nФрэдрык Адольф (1750—1803), герцаг Эсцер’етландскі\nСафія Альберціна (1753—1829), Шведская прынцэса\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Lovisa Ulrika — 1917.\n↑ 2,0 2,1 Louise Ulrica // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Lundy D. R. Luise Ulrike Prinzessin von Preußen // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Luise Ulrike Luise Ulrike von Preußen, spätere Königin von Schweden // FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах, Görkəmli qadınlar haqqında məlumat bankı Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Olsson M. Riddarholmskyrkan - inventories and graves — 1937. — С. 412. Праверана 19 лютага 2019.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Луіза Ульрыка Пруская\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Луіза_Ульрыка_Пруская&oldid=3697124"\nАпошнія змены 16 верасня 2020 а 01:20


Культура - 35 гадоў без антракту\nЗаслужаны калектыў Рэспублікі Беларусь павіншаваў Прэзідэнт краіны Аляксандр Лукашэнка. Цёплыя словы ў дзень урачыстасцей зачытала намеснік Прэм’ер-міністра Беларусі Наталля Качанава. У віншаванні адзначаецца, што высокі прафесіянальны ўзровень і патрабавальнасць да фарміравання рэпертуару дазволілі тэатру стварыць шэраг яскравых спектакляў, якія выклікаюць інтарэс шматлікіх гледачоў.\nМіністр культуры Барыс Святлоў уручыў шэраг узнагарод калектыву і прызнаўся, што гэтая ўстанова блізкая да Міністэрства не толькі ў прамым значэнні (месціцца трупа ў будынку кінатэатра “Масква” — акурат ля шматпавярховіка, дзе знаходзіцца Мінкультуры), але і ў самым узнёслым. Міністэрства замежных спраў у асобе намесніка яго кіраўніка Алены Купчыной таксама павіншавала акцёраў з юбілеем калектыву. Пасля афіцыйнай часткі госці імпрэзы прасякнуліся атмасферай цёплага дамашняга свята, што падрыхтавалі для іх артысты.


КДБ спыняе перапіску з Сімбіровым адносна сканфіскаваных рэчаў\nhttps://spring96.org/be/news/51953 2012 2012-04-26T11:27:50+0300 2012-04-26T11:27:50+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/simbirou.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nМузыка з Асіповічаў Ігар Сімбіроў звярнуўся ў КДБ наконт пытання, калі ён зможа атрымаць адказ на свой зварот да старшыні КДБ Беларусі Зайцава, зарэгістраваны ў аддзеле па зваротах грамадзян яшчэ 19 сакавіка. Супрацоўніца аддзела па зваротах грамадзян Цэнтральнага КДБ спадарыня Ракевіч адказала музыку, што пытанне было разгледжана на самым высокім узроўні і вырашана перапіску з Ігарам Сімбіровым спыніць. Таксама яна параіла музыку для вырашэння праблемы звяртацца ў суд.\n“ Яшчэ 19 сакавіка я зарэгістраваў у аддзеле па зваротах грамадзян Цэнтральнага КДБ у Мінску пісьмовую скаргу на дзеянні старшыні ўпраўлення КДБ па Мінску і Мінскай вобласці Калача У. В., якую я напісаў на імя старшыні КДБ Беларусі Зайцава, - кажа Ігар Сімбіроў. – Я скардзіўся наконт таго, што ўжо год і тры месяцы супрацоўнікі КДБ не вяртаюць мне мае асабістыя рэчы, - гітару, нэтбук і прыватныя дзённікі, а таксама не адказваюць на пісьмовыя звароты. Прайшло больш за месяц пасля гэтай маёй скаргі ў Цэнтральны КДБ і зноў жа я ніякага адказу не атрымаў. Таму 25 красавіка я патэлефанаваў у аддзел па зваротах грамадзян Цэнтральнага КДБ, каб высветліць пытанне, ці даслалі мне адказ. Супрацоўніца гэтага аддзелу спадарыня Ракевіч адказала мне па тэлефоне, што пытанне разглядалася на самым высокім узроўні і вырашана ўсялякую перапіску са мной спыніць. На мае пярэчанні яна параіла мне звяртацца ў суд і паклала трубку”.\nПасля гэтага музыка паспрабаваў высветліць, чаму з ім ня хочуць размаўляць наконт яго ўласных рэчаў яшчэ па двух тэлефонных нумарах у Камітэце дзяржаўнай бяспекі.\n“ Я патэлефанаваў супрацоўніку прэс-службы КДБ спадару Антановічу, які адказаў, што гэта пытанне не яго кампетэнцыі і паклаў тэлефонную трубку, - распавядае Ігар Сімбіроў. – Пасля пазваніў на тэлефон даверу КДБ, там супрацоўнік наогул нечага перапужаўся, адказаў “я каментароў не даю” і таксама кінуў трубку”.\nЗараз музыка з Асіповічаў не бачыць іншай магчымасці дабіцца справядлівасці, акрамя звароту ў суд.\n“ Буду з дапамогай праваабаронцаў рыхтаваць неабходныя дакументы і падаваць пазоў у суд на дзеянні супрацоўнікаў КДБ, іншага выйсця я проста не бачу”, - кажа Ігар Сімбіроў.\n26.04.2012 Тэгі: сілавыя структуры, апазіцыя


Як зрабіць рамонт у ваннай - Блог аб дызайне\nСамым простым і даступным спосабам з'яўляецца рамонт ваннай пакоі з дапамогай ПВХ панэляў. У гэтым выпадку вам спатрэбіцца толькі ваша жаданне, стараннасць і мінімум выдаткаў (працоўных і фінансавых).\nАздабленне сцен ваннай пластыкавымі панэлямі вельмі папулярная, бо матэрыял вільгацятрывалы, недарагі і хутка мыецца.\nПершапачаткова, для такога віду рамонту варта прыбраць з ваннай пакоі ўсю мэблю, аксэсуары, тэхніку (пральную машыну і г.д.). Ідэальным варыянтам быў бы дэмантаж ракавіны, ваннай і ўнітаза, але калі такое не ўяўляецца магчымым, то варта пакінуць так, як ёсць. Пажадана таксама прыбраць усе крыніцы асвятлення (свяцільня, лямпы і г.д.), так як пры ўсталёўцы панэляў яны будуць замінаць (таксама вы зможаце зрабіць спецыяльныя убудаваныя карпусы пад такія прадметы, таму старыя свяцільні вам будуць ні да чаго).\nКалі ў ваннай пакоі нічога не застанецца акрамя голых сцен, можна пачынаць падрыхтоўчыя працы - ачыстку сцен і столі ад старых шпалер, панэляў і іншых відаў аздаблення. Пасля гэтага пачынаецца шпаклевка сцен і столі - да гэтай працэдуры трэба ставіцца сур'ёзна, бо ад роўнасці паверхняў залежыць далейшая ўстаноўка панэляў. На гэтым этапе рамонту варта падабраць матэрыялы, якіх павінна аб'ядноўваць адно - адзіны стыль.\nІснуе вялікі выбар пластыкавых панэляў па колеры, малюнку і форме.\nПры рамонце ваннай пакоі з дапамогай ПВХ панэляў асноўным будматэрыялам з'яўляюцца панэлі глей полівінілхларыду. Галоўная іх перавага - прымальны кошт, выгода ў ўстаноўцы і эксплуатацыі. Таксама ПВХ панэлі выпускаюць у розных каляровых камбінацыях, што дазваляе выкарыстоўваць іх для любога выгляду памяшкання.\nПерад купляй панэляў варта старанна вымераць сцены для таго, каб ведаць патрэбны лік матэрыялу. Калі сцены больш-менш роўныя, то для панэляў не трэба будзе ўсталёўваць каркас - іх можна будзе прыляпіць прама да паверхні сцен. Панэлі мацуюцца да сцяны з дапамогай «вадкіх цвікоў» такім чынам, каб на стыках заставалася невялікая адлегласць паміж імі (гэта неабходна для таго, каб пры высыханні клей панэлі не надзімаліся). Для злучэння панэляў у кутах пакоя варта выкарыстоўваць спецыяльныя куткі з таго ж полівінілхларыду.\nПасля таго, як панэлі будуць устаноўлены на ўсю паверхню сцен, можна пачаць ляпіць плітку на столь, а затым і потолочный плінтус. Пасля заканчэння ўсіх гэтых працэдур можна зноў мантаваць сантэхніку і занасіць мэбля.\nМенавіта адрамантаваная ПВХ панэлямі ванны пакой будзе выдатна выглядаць, а таксама не даставіць вам клопатаў у плане догляду. Таксама, такі рамонт можа зрабіць нават неадмысловец.\nПредыдущаяЯк зрабіць палку сваімі рукамі - 4 стромкіх спосабу для\nСледующаяРамонт вадаправоднага крана\nКарыстаемся посудамыйнай машынай правільна


Дзяржаўны камітэт па маёмасьці Рэспублікі Беларусь — Вікіпэдыя\nДзяржаўны камітэт па маёмасьці Рэспублікі Беларусь\n(Перанакіравана з «Дзяржаўны камітэт па маёмасьці Беларусі»)\nДзяржа́ўны камітэ́т па маёмасьці Рэспу́блікі Белару́сь (Дзяржкаммаёмасьць) — ведамства ўраду Беларусі, упаўнаважанае парадкаваць землеўладаньне ды маёмасныя дачыненьні. Старшыня камітэту прызначаецца й здымаецца з пасады прэзыдэнтам. З 4 чэрвеня 2020 году пасаду старшыні камітэту займае Дзьмітры Матусевіч.\nМенск, зав. Чырвоназорны, д. 12\nМікалай Бобер, Кацярына Лук’янава\n66 936 млн. рублёў  (2010 год; 22 359 тыс. $)\nКамітэт па зямельнай рэформе і землеўпарадкаваньні (да 1995 г.), Камітэт па зямельных рэсурсах, геадэзіі і картаграфіі (1997—2006)\nАпарат — Фонд дзяржаўнай маёмасьці, 7 управаў, 2 аддзелы;\nПрадпрыемствы — «Белаэракосмагеадэзія», «Белгеадэзія», «Белдзіпразем», «Белкартаграфія», «БелНДЦзем», «БелПСГАГІ», «Землямер», «Інстытут нерухомасці і ацэнкі», «Інфармацыйны цэнтар зямельна-кадастравых дадзеных і маніторынгу земляў», «Нацыянальнае кадастравае агенцтва».\nЦэнтар картографа-геадэзічных матэрыялаў і дадзеных, вучэльня кадраў землеўпарадкавальнай ды картографа-геадэзічнай службы.\nПаводле Ўставы мае паўнамоцтвы на:\nраспрацоўку прапановаў аб зьмене парадкаваньня зямельных дачыненьняў, аховы й выкарыстаньня земляў, геадэзіі, картаграфіі ды гравімэтрыі;\nраспрацоўку прапановаў аб парадкаваньні кіраваньня, прыватызаваньня, ацэньваньня ды ўліку дзяржаўнай уласнасьці, уліку нерухомасьці, правоў на яе ды дамоваў аб ёй;\nвыкарыстаньне дзяржаўных земляў ды маёмасьці;\nпрапанову ўраду захадаў па выкарыстаньні, ахове ды вопісу земляў, землеўпарадкаваньні, геадэзіі ды картаграфіі;\nзабесьпячэньне ўстановаў ды фізычных асобаў дадзенымі зямельнага вопісу, геадэзічнымі й картаграфічнымі зьвесткамі;\nулік адзінак зямельнага кіраваньня ды складаньне агульнадзяржаўнага сьпісу найменьняў мясьцінаў;\nвопіс ды абсьледаваньне глебаў і расьліннасьці ды агляд стану й выкарыстаньня земляў зь іх падзелам паводле выўленых прыкметаў ды разьмяшчэньня;\nвядзеньне агульнадзяржаўнага зямельнага вопісу ды ўхваленьне штогадовых справаздачаў аб наяўнасьці ды разьмеркаваньні земляў па стане на 1 студзеня;\nацэньваньне, ўзгадненьне ды ўхваленьне разьлікаў правядзеньня землеўпарадкаваньня, геадэзічных ды картаграфічных працаў;\nацэньваньне земляў ды вывучэньне зямельнага рынку;\nнагляд за спагнаньнем шкоды сельскай ды лясной гаспадаркам і правядзеньнем за кошт гэтых спагнаных сродкаў асваеньня новых земляў, павышэньня ўрадлівасьці глебаў ды землеўпарадкаваньня;\nухваленьне заканадаўства аб землеўпарадкаваньні, геадэзічных ды картаграфінчых працах;\nкартографа-геадэзічнае забесьпячэньне захадаў іншых ведамстваў;\nправядзеньне астранома-геадэзічных працаў, стварэньне ды апрацоўка здымкаў з космаса, выданьне мапаў, стварэньне лічбавых мапаў для суднаходзтва ды назіраньне за штучнымі спадарожнікамі Зямлі;\nнагляд за картографа-геадэзічнай дзейнасьцю ды ахова дзяржаўных таямніцаў;\nстварэньне нівэлірных сетак ды забесьпячэньне адзінага абазначэньня, разьліку й лічбавага прадстаўленьня землеапісаньня;\nправерка праходжаньня лініі, накрэсьленьне ды нагляд за выяўленьнем на мапах межаў дзяржавы ды адзінак зямельнага кіраваньня, збор зьвестак аб межах іншых дзяржаваў;\nстварэньне дзяржаўнага картографа-геадэзічнага фонду;\nстварэньне, абнова ды выданьне мапаў ды атлясаў краёў ды паселішчаў у рысункавым, лічбавым ды здымкавым выглядах;\nвызначэньне парадку выкарыстаньня, распаўсюду ды захоўваньня землеапісальных зьвестак;\nадсочваньне зьмяненьняў зямной кары;\nзамова землеўпарадкаваньня, вопісу земляў ды картографа-геадэзічных працаў;\nстварэньне геадэзічных палігонаў для мэтралягічных іспытаў ды паверкі геадэзічных прыладаў;\nулік нерухомасьці, правоў на яе ды дамоваў аб ёй;\nстварэньне ўліковых акругаў;\nвызначэньне падставаў для прызначэньня й парадку вопісу ды якаснай праверкі нерухомасьці й спраўджаньня пададзеных пры ўліку дакумэнтаў;\nвызначэньне парадку іспытаў для ўлічвальнікаў;\nухваленьне выгляду пасьведчаньня аб дзяржаўным уліку, выпіскі з уліковай кнігі, запыта аб іх абароне ад падробкі ды неабходных для ўліку дакумэнтаў;\nухваленьне выгляду, правілаў запаўненьня й парадку выдачы ды ўліку даведак з адзінага дзяржаўнага вопісу нерухомасьці;\nухваленьне расцэнак на паслугі ўліку ды ацэньваньня нерухомасьці, як і правоў на яе ды дамоваў аб ёй;\nухваленьне сумесна з Статыстычным камітэтам зводнага паказьніка дзяржаўнага ўліку нерухомасьці, правоў на яе ды дамоваў аб ёй;\nвядзеньне вопісу дзяржаўнае маёмасьці ды канцэсійных дамоваў;\nузгадненьне стварэньня, ператварэньня ды касаваньня дзяржаўных юрыдычных асобаў, як і дамоваў з кіраўнікамі дзяржаўных прадпрыемстваў аб іх паўнамоцтвах;\nухваленьне парадку акрэсьленьня памеру статутнага фонду адкрытага акцыянэрнага таварыства (ААТ) пры ператварэньні з урадавага ўнітарнага прадпрыемства (УП) ды ацэнкавага кошту ўрадавага прадпрыемства пры прыватызаваньні;\nпадача ва ўрад прапановаў аб прыватызаваньні;\nзаключэньне дамоваў аб даверчым кіраваньні дзяржаўных ААТ;\nспраўджаньне ацэнкі дзяржаўнае ўласнасьці, укладанага ва ўстаноўчы фонд гандлёвай установы;\nвядзеньне сьпісу ды іспытаў ацэньвальнікаў кошту прадметаў грамадзянскіх правоў;\nпрадстаўленьне ўраду ў міжнародных арганізацыях пры ацэньваньні кошту прадметаў грамадзянскіх правоў;\nнагляд за выкананьнем ацэньвальнікамі заканадаўства аб вызначэньні кошту ўласнасьці;\nулік, ацэньваньне ды збыт адабраных на карысьць дзяржавы доляў статутных фондаў гаспадарчых таварыстваў;\nузгадненьне бязвыплатнай дапамогі гаспадарчым таварыствам, у статутных фондах якіх урад мае звыш паловы доляў;\nпрызначэньне ды падрыхтоўка прадстаўнікоў у кіраўніцтва гаспадарчых таварыстваў, долі ў якіх належаць ураду;\nвызначэньне парадку ператварэньня ўрадавага УП ў ААТ або яго далучэньня да ААТ;\nвызначэньне парадку ацэньваньня кошту маёмасьці ўрадавых УП пры далучэньні ААТ;\nспрыяньне ўрадавым установам у прыцягненьні да гаспадарчага абароту невыкарыстоўванай нерухомасьці;\nнагляд за ажыцьцяўленьнем пастановаў аб кіраваньні й выкарыстаньні ўрадавай уласнасьці ды аб прыватызаваньні;\nперадачу ўрадавым установам уласнасьці, прызнанай за ўрадам паводле пастановы суда;\nкіраваньне, стварэньне, ператварэньне, касаваньне ды ўхваленьне статутаў падпарадкаваных установаў, як і нагляд за іх дзейнасьцю ды захаваньнем іх уласнасьці;\nвызначэньне парадку кіраваньня маёмасьцю ды правілаў аховы працы для падпарадкаваных установаў;\nраспрацоўка ажыцьцяўленьня замежных капіталаўкладаньняў;\nпадрыхтоўку прапановаў аб перайманьні права Расеі, Эўразійскай эканамічнай супольнасьці ды Садружнасьці незалежных дзяржаваў;\nразгляд прапановаў, заяваў ды скаргаў грамадзянаў ды юрыдычных асобаў;\nухваленьне выгляду дамоваў арэнды ды продажу ўрадавых будынкаў ды памяшканьняў;\nвызначэньне парадку прысваеньня адрасоў нерухомасьці.\n^ Кіраўніцтва Аб камітэце. Дзяржаўны камітэт па маёмасьці Рэспублікі Беларусь. Праверана 20 лістапада 2020 г.\n^ Закон Рэспублікі Беларусь аб рэспубліканскім каштарысе на 2010 год(рас.). Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (27 сьнежня 2010). Праверана 5 ліпеня 2011 г.\n^ Зьвесткі аб сярэднеўзважаным курсе беларускага рубля да замежных валютаў на валютным рынку Рэспублікі Беларусь за 2010 год. Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь. — Паводле сярэднегадавое цаны (2993,74) набыцьця даляра. Праверана 5 ліпеня 2011 г.\n^ Пастанова Рады міністраў Рэспублікі Беларусь ад 29 ліпеня 2006 г. № 958(рас.). Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (4 красавіка 2011). Праверана 5 ліпеня 2011 г.\nДзяржаўны камітэт па маёмасьці Беларусі\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяржаўны_камітэт_па_маёмасьці_Рэспублікі_Беларусь&oldid=2315303»\nАпошняе рэдагаваньне ў 19:23 20 траўня 2022\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 20 траўня 2022 году ў 19:23.