У Санкт-Пецярбургу з 13 ліпеня ўвядуць новыя абмежаванні з-за COVID-19\n08 ліпеня 2021, 19:45\n8 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Санкт-Пецярбургу з 13 ліпеня ўводзяць новыя абмежаванні з-за COVID-19, паведамляе ТАСС са спасылкай на прэс-службу гарадской адміністрацыі.\nДопуск гледачоў на спартыўныя і фізкультурныя мерапрыемствы ў горадзе з 13 ліпеня забаронены. Таксама забараняецца правядзенне любых масавых мерапрыемстваў колькасцю звыш 75 чалавек. Але гэта абмежаванне не закране культурныя і відовішчныя мерапрыемствы, якія праводзяцца ў тэатрах, канцэртных залах, цырку і кінатэатрах па ўзгадненні з камітэтам па культуры Санкт-Пецярбурга, а таксама спартыўныя і фізкультурныя мерапрыемствы, якія праводзяцца па ўзгадненні з камітэтам па фізічнай культуры і спорце.\nРазам з тым для правядзення мерапрыемстваў уводзіцца шэраг дадатковых патрабаванняў. Так, напаўняльнасць тэатраў і канцэртных залаў не павінна перавышаць 1,5 тыс. чалавек, напаўняльнасць цыркаў змяншаецца з 75 да 50 працэнтаў. Акрамя таго, напаўняльнасць рачнога турыстычнага транспарту ў горадзе абмежавалі да 50 працэнтаў.\nРаботадаўцам рэкамендавалі мінімізаваць вочную прысутнасць супрацоўнікаў на рабочых месцах. Узмоцнены меры санітарнай бяспекі, уведзены дадатковы кантроль за выкананнем масачнага рэжыму ў транспарце і грамадскіх месцах.\nДзеючыя ў горадзе абмежаванні прадаўжаюцца да 16 жніўня.\nПаводле апошніх звестак, у Санкт-Пецярбургу выявілі 483 992 выпадкі заражэння каранавірусам. Выздаравелі 464 074 чалавекі, памерлі 17 183. За апошнія суткі ў горадзе выявілі 1937 выпадкаў COVID-19.-0-


Дзе кулік — там і свята — Ахова птушак Бацькаўшчыны\n/28 красавіка — Дзе кулік — там і свята\n23 красавіка ў Тураве прайшоў сёмы Фестываль кулікоў. Арніталагічныя экскурсіі, «птушыныя» майстар-класы, канцэрт – такім чынам АПБ і мясцовыя ўлады звяртаюць увагу на ўнікальную прыродную тэрыторыю каля старажытнага горада.\nТураўскі луг, або Тураўскае балонне, займае каля 140 га ў пойме ракі Прыпяць. Гэта Тэрыторыя важная для птушак (ТВП) міжнароднай значнасці, так званы «птушыны аэрапорт». Больш за 50 000 гусей, больш за 30 000 качак, больш за 200 тысяч кулікоў – такімі лічбамі можа пахваліцца Тураўскае балонне. Арнітолагі даўно сказалі: такое месца ў Беларусі – адзінае.\nДырэктар АПБ Аляксандр Вінчэўскі\n- Я ўжо 25 год прыязджаю ў Тураў. Жыткавіцкі раён – самы птушыны, паверце! Вы кожны дзень бачыце Тураўскае балонне, але павінны разумець, што гэта тэрыторыя глабальнай значнасці! «Ахова птушак Бацькаўшчыны» плануе падаваць гэтую ТВП у Рамсарскі спіс, пад міжнародную ахову. Пакуль у спісе 23 тэрыторыі Беларусі, спадзяемся пабачыць там і Тураўскае балонне. Віншую ўсіх са святам, няхай кожны год будзе больш кулікоў, больш турыстаў, і больш увагі да гэтага месца! – павітаў гасцей і падзяліўся прыродаахоўнымі планамі дырэктар АПБ Аляксандр Вінчэўскі.\nПасля такіх слоў чэргі на экскурсіі становяцца большымі. Паглядзець на рэдкіх птушак і дазнацца, колькі відаў хаваецца за словам «кулікі», хочуць і дарослыя, і дзеці. На свята завітала добрае надвор’е: сярод хмар з’явілася сонейка. Разглядаць пёры і дзюбы птушак куды лягчэй.\nМенавіта ў Тураве знаходзіцца адзіная ў Беларусі станцыя кальцавання птушак. Яе супрацоўнікі – арнітолагі Акадэміі навук – праводзяць на Тураўскім балонні сезон з красавіка па верасень: кальцуюць птушак, расчышчаюць пойму Прыпяці ад хмызнякоў і смецця. Пад час фестывалю ўсе жадаючыя маглі патрапіць на экскурсію на станцыю, паглядзець, як кальцуюць птушак, спытаць, навошта гэта робіцца і як атрыманыя дадзеныя памагаюць навукоўцам. «Разынкай» стаў выпуск кулікоў. У дзень свята сярод турухтанаў і траўнікаў апынулася і марадунка: менавіта гэтаму рэдкаму куліку ў Тураве ўсталяваны адзіны ў свеце помнік.\nХадулачнік. Фота — С.Левы\nСтаршыня Жыткавіцкага райвыканкама Дзмітрый Гайкевіч\n- У нашым раёне сканцэнтраваны практычна ўсе віды флоры і фаўны Палескага рэгіёна. Тураўшчына – асаблівы куток Палесся. Звярнуць увагу людзей на Тураўскі луг, на яго «жыхароў» – кулікоў і іншых водна-балотных птушак, на іх праблемы – наша агульная справа. Важна зрабіць усё магчымае, каб захаваць гэтыя мясціны нашчадкам!– адзначае старшыня Жыткавіцкага райвыканкама Дзмітрый Гайкевіч.\nМэр Турава Сяргей Скарапацкі\n- Фестываль кулікоў – унікальная падзея для Турава і для ўсёй Беларусі. Дзясяткі тысяч птушак ў адным месцы – гэта наш Тураўскі луг! Людзі з розных куткоў Еўропы прязджаюць сюды, каб на свае вочы пабачыць гэты цуд. Асаблівая тэрыторыя патрабуе асаблівай падтрымкі і ўвагі. Штогод ладзяцца розныя мерапрыемствы, каб захаваць тэрыторыю. У дзень фестываля хачу яшчэ раз звярнуцца да жыхароў: памятайце, што жывеце побач з вялікім месцам, захоўвайце яго і не прыносьце шкоду,- нагадаў старшыня гарвыканкама.\nФестываль кулікоў адбыўся ў тым ліку і дзякуючы праекту «Прырода важная для ўсіх», які АПБ реалізуе пры падтрымцы ЕС. Экалогія і ахова навакольнага асяроддзя – важны момант для ўсіх краін Еўрасаюза. Гэта і важная частка супрацоўніцтва ЕС з Беларуссю. І на свяце гэта падцвердзілі з першых вуснаў.\nАташэ, каардынатар праграм супрацоўніцтва прадстаўніцтва ЕС у Беларусі Піліп Бернар.\n- Нядаўна ў Нью-Ёрку адбылася важная падзея: большасць краін свету падпісалі Парыжскае пагадненне аб змяненні клімату. Такое адбылося ўпершыню ў гісторыі свету. І прагрэс будзе толькі тады, калі кожны будзе рабіць крок наперад. Як гэтага дасягнуць? Важна, каб і на мясцовым узроўні кожны зрабіў нешта для змянення сітуацыі. Як, напрыклад, тут. Ініцыятывам на мясцовым узроўні мы надаем шмат увагі. Таму давайце працягваць! –заклікае аташэ, каардынатар праграм супрацоўніцтва прадстаўніцтва ЕС у Беларусі Піліп Бернар.\nМіж тым канвеер экскурсій працягваецца. Куток на плошчы, дзе размешчана фотасушка, ператвараецца ў «адкрыты ўрок»: пасля экскурсій людзі трэніруюцца вызначаць птушак па фотаздымках.\nПашчасціла і тым, хто апынуўся на іншых пляцоўках галоўнай плошчы Турава: там ладзіўся шэраг «птушыных» майстар-класаў. Кулікоў рабілі ў выглядзе магнітаў, флікераў, паштовак. Можна было зрабіць птушку з воўны ці птушку-аквагрым.\nСкончыўся фестываль канцэртам трох мінскіх гуртоў. Але «кулічыны сезон» у Тураве не скончыўся. АПБ запрашае наведаць пойму Прыпяці, бліжэй пазнаёміцца з дубальтам і вялікім грыцуком, даведацца пра прычоскі кнігавак і каўняры баталёнаў, і ўпэўніцца: птушкі – гэта цуд!\nФестываль кулікоў прайшоў дзякуючы праекту "Аб'ядноўваючыся вакол прыроды" пры фінансавай падтрымцы Еўрапейскага саюза\n27 красавіка 2016 года


Купля аблігацый – ТАА «ПрофитЗерноМаркет»\nААТ «ААБ Беларусбанк» распачаў прыём заявак на куплю аблігацый ТАА «ПрафітЗернаМаркет» 1-га выпуску.\nААТ «ААБ Беларусбанк» з 01 лістапада 2017 года пачаў прыём даручэнняў ад фізічных і юрыдычных асоб на куплю аблігацый ТАА «ПрафітЗернаМаркет» 1-га выпуску.\nТАА «ПрафітЗернаМаркет» - кампанія, якая працуе ў сферы аптовага гандлю кармамі і збожжавымі. Партнёрамі кампаніі з'яўляюцца прадпрыемствы камбікормавай, птушкагадоўчай, мяса-малочнай прамысловасці.\nАб'ём эмісіі аблігацый складае 1 млн. долараў ЗША, тэрмін абарачэння - 5 гадоў (з афертамі на датэрміновы выкуп 1 раз у год). Працэнтная стаўка па аблігацыях фіксаваная і роўная 7 працэнтам гадавых. Аблігацыі забяспечаны паручыцельствам ТАА «РУСАЎТАПРОМ».\nААТ «ААБ Беларусбанк» ажыццяўляе брокерскае абслугоўванне кліентаў па набыцці аблігацый ТАА «ПрафітЗернаМаркет» без камісій.


Як кардынал Свёнтэк прыгадваў сустрэчу з с. Люцыяй у Фаціме\n08 Жнівень 2017 Катэгорыя: Публіцыстыка\nПрыводзім тэкст казання (было апублікована ў часопісе Ave Maria за 1996 год) кардынала Казіміра Свёнтка, у якім ён распавядае пра сустрэчу з с. Люцыяй — сведкай аб'яўленняў Маці Божай у Фаціме ў 1917 годзе.\nКазанне кардынал прамовіў 13 мая 1996 г. падчас урачыстасці Маці Божай Фацімскай у Баранавічах.\n«Мае думкі імкнуцца ў Фаціму»\nЯ вельмі рады быць разам з вамі сёння на гэтай урачыстасці Маці Божай Фацімскай. І калі бачу вашыя вочы, скіраваныя менавіта да гэтай Фацімскай Пані, калі адчуваю вашыя гарачыя сэрцы, запоўненыя любоўю да Яе, міжволі думкі мае, розум, сэрца і воля мае імкнуцца туды, у Партугалію, у Фаціму.\nЗдаецца, што разам з вамі, а цяпер там, у той капліцы, збудаванай на тым месцы, дзе Маці Божая аб’явілася траім дзецям, — Люцыі, Жасінце і Францішку.\nУ капліцы, там, дзе было само аб’яўленне, цяпер знаходзіцца Найсвяцейшы Сакрамэнт, перад уваходам у капліцу цяпер стаіць аўтэнтычная фігурка Маці Божай Фацімскай. Які ж Бог міласэрны, ласкавы і добры, што даў мне магчымасць і разам са мною 16 святарам з Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі і Пінскай дыяцэзіі, шасці святарам з Гродзенскай дыяцэзіі, а таксама 20 святарам з Казахстану і Украіны правесці некалькі цудоўных дзён у Фаціме.\nШтодзённа адбывалася там канцэлебраваная святая Імша, а пасля быў гэты цудоўны Ружанец перад фігураю Маці Божай. Ружанец чыталі на розных мовах, людзі розных нацыянальнасцей, але ўсе гэтыя мовы былі зразумелыя Маці Божай Фацімскай, бо ружанцовая малітва сыходзіла з глыбіні сэрца, з душы кожнага, хто ў ёй удзельнічаў.\nІ потым — не да апісання — шматлюдная працэсія на пляцы перад капліцаю з запаленымі свечкамі, са спевам Ave Maria на кожным рэфрэне, свечкі падносіліся высока над галавою. Пра ўсё гэта можна расказваць, але трэба яго перажыць. Ніхто не здзіўляўся, што ва ўсіх вочы былі, як цяпер у мяне, замглёныя слязьмі...\nА потым мы паехалі ў кармэлітанскі кляштар у Каімбр, дзе да сённяшняга дня жыве сястра Люцыя. Гэта яна мела ласку бачыць Маці Божую, размаўляць з Ёю і атрымліваць ад Яе пасланні. Калі я даведаўся, што павінна быць сустрэча з сястрою Люцыяй, то не адразу ў гэта паверыў. Але сталася...\nМы сустрэліся і пачалася доўгая размова, кожнае слова з якой я буду памятаць да канца жыцця. Сустрэча пачалася з нечаканасці: адразу пасля прывітання сястра Люцыя глянула на мяне і як бы з папрокам сказала: «Як я доўга павінна была чакаць вас!»\nЯна чакала з 1917 года, чакала, каб атрыманае пасланне аб навяртанні на Усходзе пачало спаўняцца. І менавіта гэтае з’яўленне ў Фаціме 26 ліпеня 1995 года трох біскупаў і 46 святароў з Усходу стала пачаткам рэалізацыі паслання аб навяртанні Усходу.\nТаму сястра Люцыя сказала, што так доўга чакала нас, і я спытаў: «Скажыце, што можна лічыць, што сястра дачакалася?». Мы зразумелі адно аднаго. Яна адказала: «Так, Ваша Эмінэнцыя. Можна сказаць, што гэта ўжо ў пэўным сэнсе слова рэалізацыя таго першага паслання».\n«Пасланне датычыць не толькі хрысціян»\nНаша размова цягнулася доўга, хацелася даведацца як мага больш. І ў той жа час я разумеў, што сястра Люцыя не можа расказаць усяго таго, што пачула ад Маці Божай. Яна і так сказала мне вельмі шмат, але я магу сказаць вам вельмі нямногае, — прабачце мне: таямніца застаецца таямніцаю, не мне выкрываць яе, бо і мяне яна таксама абавязвае.\nАле адным магу падзяліцца з вамі. Калі я спытаў у сястры Люцыі, як трэба разумець гэтае навяртанне, ці толькі як навяртанне выключна аднаго краю на Усходзе? Тады сястра Люцыя энергічна, з вялікім узрушэннем сказала: «О, не, тады гэта было б абмежаваным навяртаннем. Пасланне трэба разумець у шырокім сэнсе. Гэта навяртанне не аднаго толькі краю, але навяртанне ўсіх людзей, усяго чалавецтва».\n«А можа, гэта датычыць толькі хрысціян», — запытаў я.\n«Не толькі, — адказала яна. — Але хрысціян таксама».\nА потым падала мне маленькі ружанец, зроблены яе рукамі, і ахвяравала яго мне на памяць аб нашай сустрэчы і аб гэтай размове. Гэты ружанец цяпер пастаянна са мною, і малюся я толькі на ім.\nУмілаваныя! Вы, магчыма, чакалі казанне ў поўным сэнсе гэтага слова, навукі, павучэнняў. Але я думаю, што сёння, ва ўрачыстасць Маці Божай Фацімскай, варта было ўспомніць Фаціму і яшчэ раз прыгадаць тое, што я пачуў ад сястры Люцыі.\nІ на заканчэнне — адзін наказ, які вынікае з фацімскіх пасланняў, перададзеных праз сястру Люцыю, — пакаянне і малітва. Пакаянне — г.зн. навяртанне, гэта значыць паяднанне, гэта значыць праўдзівы жаль за грахі. А малітва — гэта пастаянная размова з Богам, пастаянны дыялог нашай душы з Богам, асабліва пры дапамозе Ружанца. Няхай гэта будзе практычным выкананнем сённяшняй вашай парафіяльнай урачыстасці.\nІдзем жа да таго канчатковага збаўлення нашых душ, даверыўшыся пастаяннай матчынай апецы Маці Божай Фацімскай і выконваючы Яе наказы праз пакуты і малітву. Амэн.\nМеткі: Фаціма, Кардынал Казімір Свёнтэк


Амерыканская кінаакадэмія афіцыйна зацвердзіла беларускі оскараўскі камітэт | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАмерыканская акадэмія кінематаграфічных мастацтваў і навук афіцыйна зацвердзіла беларускі оскараўскі камітэт, паведаміў начальнік аддзела маркетынгу, рэалізацыі і рэкламы нацыянальнай кінастудыі „Беларусьфільм” Юрый Ігруша.\nУ склад беларускага оскараўскага камітэта ўваходзяць сем чалавек: мастацкі кіраўнік кінастудыі „Беларусьфільм” Ігар Поршнеў, генеральны дырэктар кінастудыі „Беларусьфільм” Уладзімір Карачэўскі, начальнік аддзела маркетынгу, рэалізацыі і рэкламы кінастудыі „Беларусьфільм” Юрый Ігруша, праграмны дырэктар ММКФ „Лістапад” Ігар Сукманаў, рэжысёр-дакументаліст Віктар Аслюк, член Еўрапейскай кінаакадэміі, дырэктар кінатэатра „Піянер” Святлана Саўчык, прадзюсар Валерый Дзмітрачэнка.\nЮрый Ігруша звярнуў увагу, што існуючая ў СМІ інфармацыя аб вылучэнні ігравога фільма „Хрусталь” рэжысёра Дар’і Жук на саісканне кінапрэміі „Оскар” з’яўляецца дачаснай. „Карціна-кандыдат вызначаецца па выніках тайнага галасавання оскараўскага камітэта. Беларускі аднагалосна прагаласаваў за фільм „Хрусталь”. Але ўласна вылучэнне – працэдура, якая патрабуе выканання многіх фармальнасцей. Адна з такіх – нацыянальны пракат фільма, які ў гэтым выпадку пачынаецца 30 жніўня”, – растлумачыў ён.\nЗгодна з рэгламентам Амерыканскай кінаакадэміі, кожная краіна мае права намініраваць адзін фільм, выпушчаны ў перыяд з 1 кастрычніка папярэдняга года па 30 верасня бягучага і паказаны ў камерцыйным кінатэатры не менш як сем дзён запар. Такім чынам, афіцыйная заяўка ад Беларусі будзе адпраўлена разам з пракатным пасведчаннем з 30 жніўня да 1 кастрычніка. „Беларусьфільм” будзе своечасова інфармаваць аб ходзе і выніках правядзення афіцыйнай працэдуры вылучэння.\n“Кінемо”: пяты фэст нямога кіно ў Гародні


Прэзідэнт прапанаваў адпраўляць студэнтаў у армію на летніх канікулах | zviazda.by\nПрэзідэнт прапанаваў адпраўляць студэнтаў у армію на летніх канікулах\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка сёння ў час сустрэчы са студэнтамі гродзенскіх ВНУ распавёў аб магчымым спосабе барацьбы з ухілістамі ад тэрміновай ваеннай службы, перадае БЕЛТА.\n"Скосіш ад арміі - потым не ведаю, на кім ты жэнішся. Сёння дзяўчынка хоча, каб побач з ёю быў мужык, а не проста хтосьці там у штанах хадзіў. І таму зараз я думаю, а як хлопцаў, якія паступілі ў ВНУ, падрыхтаваць і зрабіць мужыкамі. Мы ж ім адтэрміноўку даем, а потым ім пасля таго, як скончаць ВНУ, ужо не хочацца служыць, яны шукаюць розныя спосабы..."- адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nНа думку Прэзідэнта, адпраўляць студэнтаў у войска можна на пару месяцаў падчас летніх вакацый. Пасля першага курса яны змогуць атрымаць пачатковую ваенную падрыхтоўку, пасля другога - асвоіць ваенную спецыяльнасць. "Але ў залежнасці ад таго, да чаго ён больш схільны і чым займаецца ў ВНУ. Калі ён радыёэлектронікай займаецца, значыць, будзе С-300 асвойваць", - прывёў прыклад кіраўнік дзяржавы.\nПрацягнуць вайсковыя зборы можна і на наступных курсах. Так, маладыя людзі фактычна пабываюць у войску, але не адрываючыся ад вучобы. "Пасля заканчэння ВНУ, калі ён ужо панюхае гэты порах, ён будзе добрым спецыялістам. Ён атрымлівае афіцэрскае званне і дзесьці яшчэ тры месяцы пасля ВНУ служыць як афіцэр, рыхтуе моладзь і гэтак далей", - дадаў Аляксандр Лукашэнка.\n"Але мужык павінен умець размаўляць са зброяй. У адваротным выпадку ён не зможа абараніць сваю сям'ю, свайго дзіцяці, жонку, маці. Гэта ж наша функцыя - абараняць і памерці дзеля жанчыны. Так было заўсёды", - падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.\nПрэзідэнт даручыў распрацаваць план пашырэння выкарыстання электраэнергіі\nАпублікавана It is (госць) на пят, 10/19/2018 - 16:55\n445 Цыбуля гніе пры захоўванні


Ёсць чым ганарыцца |\n02.08.2013 adminОставить комментарийна Ёсць чым ганарыцца\nЯк пісаў расійскі філосаф Павел Фларэнскі, культура – гэта тая вяроўка, якую можна кінуць тапельцу, але ёй можна і задушыць. Сапраўды, цяжка не згадзіцца з тымі, хто надае каласальную ролю культуры ў жыцці і развіцці любога грамадства. У шырокім сэнсе яна ахоплівая ўсё, створанае цывілізацыяй, – ад цвіка да самых вядомых музычных твораў. Стан жа культурных спраў у вузкім сэнсе і адносна канкрэтнай тэрыторыі разглядалі ў аўторак на выязным пасяджэнні прэзідыума раённага Савета дэпутатаў. Праходзіла яно ў Друі, што невыпадкова: на тэрыторыі сельсавета знаходзіцца шэраг аб’ектаў, гісторыка-культурную каштоўнасць якіх цяжка пераацаніць.\nЯшчэ да пачатку афіцыйнай часткі мерапрыемства, члены прэзідыума і запрошаныя азнаёміліся з дзейнасцю і дасягненнямі Друйскага і Друеўскага Дамоў культуры і адпаведных бібліятэк, завіталі ў Друйскую сярэднюю школу, дзе паспяхова працуе філіял Браслаўскай дзіцячай школы мастацтваў і музей гісторыі Друі, агледзелі мясцовыя славутасці: габрэйскія могілкі, Барысаў камень, касцёл Прасвятой Троіцы.\nНепасрэдна ж пасяджэнне, у якім прыняў удзел і старшыня райвыканкама Сяргей Шматаў, мела на ўвазе вывучэнне сітуацыі з абслугоўваннем насельніцтва сельсавета ўстановамі культуры і выпрацоўку мер па яе паляпшэнні.\nЯк вынікае са слоў дакладчыкаў, старшыні Друеўскага сельвыканкама Ларысы Корсак і начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Наталлі Спірыдонавай, для прыкладна 2180 жыхароў сельсавета працуюць 3 клубы, 3 бібліятэкі і філіял дзіцячай школы мастацтваў. Кваліфікаваныя кадры ёсць. Паказчыкі адносна колькасці праведзеных мерапрыемстваў і іх удзельнікаў растуць. Так, за 6 месяцаў бягучага года арганізавана і праведзена 137 дыскатэк, канцэртаў, свят і іншае, якія наведалі каля 5000 чалавек. У параўнанні з леташнім аналагічным перыядам лічбы выраслі 10-15%. Аднак колькасць і якасць, як высветлілася, не заўсёды крочаць побач. Крытычныя заўвагі датычыліся арганізацыі работы з падлеткамі і моладдзю, якім часта не цікава ўдзельнічаць у прапанаваных мерапрыемствах, і пенсіянерамі. Недахопы дзейнасці ў гэтых накірунках адбіваюцца на рэалізацыі планаў па аказанні платных паслуг, якія выкананы за паўгоддзе толькі на 22-63%. Трэба сказаць, што на фоне клубных устаноў бібліятэкі выглядаюць куды лепш: планы выконваюцца, паказчыкі адпавядаюць сярэднеабласным.\nНа тэрыторыі сельсавета знаходзяцца 4 аб’екты, занесеныя ў дзяржаўны рэестр гісторыка-культурных каштоўнасцей: брацкая магіла, ансамбль Троіцкага касцёла з былым манастыром бернардзінцаў, парк 18 стагоддзя і Свята-Троіцкі храм. Падрыхтаваны дакументы на ўключэнне ў гэты спіс Барысавага каменю. Аднак, як паказвае практыка, такі патэнцыял амаль не выкарыстоўваецца на карысць развіцця турызму. Да таго ж прылягаючая да гэтых аб’ектаў тэрыторыя далёка не заўсёды годна дагледжана, што, па словах Ніны Пучынскай, недапушчальна.\nТакім чынам, падставы для гонару за свой край і яго людзей, якія ў складаных умовах паспяхова вырашаюць пастаўленыя задачы, у нас ёсць. Роўна як ёсць і поле дзейнасці ў плане ўдасканальвання работы па некаторых накірунках. Сярод апошніх павышэнне якасці мерапрыемстваў, больш шчыльнае ўзаемадзеянне паміж іх арганізатарамі, распрацоўка і ўкараненне турыстычных і экскурсійных маршрутаў. Пры наяўнасці спецыялістаў, неблагой матэрыяльнай базы і жадання пастаўленыя задачы не здаюцца невыканальнымі. Тым больш, што друйскай зямлі, як, дарэчы, і ўсёй Браслаўшчыне, сапраўды ёсць што паказаць і чым ганарыцца.\nКірмаш падарыў шмат прыемных уражанняў\nГарачая пара для студатрадаў\nНачальник Департамента охраны МВД Республики Беларусь проведет прямую линию\n25.08.2016 26.12.2017 admin\nМеста для предвыборной агитации


У Слоніме забаранілі пікет супраць АЭС, пададзена заяўка на другі – да гадавіны Чарнобылю\nhttps://spring96.org/be/news/51558 2012 2012-04-11T08:26:49+0300 2012-04-11T08:26:49+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/charnobul-znak.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСлонімскі райвыканкам не дазволіў сябрам дэмакратычнага згуртавання гораду праводзіць пікет супраць будаўніцтва ў Беларусі атамнай электрастанцыі, матывуючы гэта тым, што няправільна была напісана заяўка. Пікет планавалася правесці 26 красавіка.\nПасля такога адказу сябры дэмакратычнага згуртавання Слоніма падалі ў мясцовы райвыканкам новую заяўку на пікет, прысвечаны гадавіне Чарнобыльскай АЭС, а таксама збядненню беларускага народа. У пікеце плануецца прыняць 10 чалавек.\nДарэчы сёлета, як і ў мінулыя гады, Слонімскі райвыканкам падобных мерапрыемстваў праводзіць не дазваляў.\n11.04.2012 Тэгі: свабода мірных сходаў


Касцяневічы. Таямніца забойства сястры Максіма Танка – RH.by\nКасцяневічы. Таямніца забойства сястры Максіма Танка\nФарба на агароджы гэтай магілы на Касцяневіцкіх могілках амаль злупілася. Вакол агароджы высечана кустоўе. Але ўнутры — не. Даводзіцца пачысціць самому. Касцяневіцкія людзі глядзяць свае клады, але на самой магіле павінны чысціць сваякі. А няма каму.\n«Скурко Вера, жыла 24 гады. І сын Яраслаў, жыў 2 гады. Памерлі ў 1943 г.” Ні слова больш.\nТак сёння выглядае магіла роднай сястры паэта Максіма Танка (Яўгена Скурко). Адшукаць яе ўдалося толькі з другога разу.\nФортка агароджы намёртва закручаная ржавым балтом. Помнік парастае мохам. На магіле — штучныя кветкі.\n«…Веры абгародку паставілі ў Касцяневічах, памагаў шафёр, я яму за гэта заплаціў», — пісаў брат Фёдар да Танка 22 чэрвеня 1973.\nВера — маладзейшая за Максіма Танка. Мяркуючы па надпісе на помніку, яна нарадзілася ў 1918 ці 1919.\nУ студзені1938-гавыйшла замуж за Браніслава Лётку, на хутар побач з вёскай Сэрвач (Вялікая Сэрвач) недалёка ад Касцяневічаў. Той хутар купіў Браніславаў бацька з грошай, заробленых у Амерыцы.\nЗахаваўся вясельны здымак. На ім — Вера ў шлюбнай белай сукенцы, побач малады — бы асілак.\nІснуюць дзве версіі смерці жанчыны і яе малога сына.\nЯўген Іванавіч у сваіх дзённіках 12 студзеня 1973 запісаў: «Пісьмо ад Федзі. Піша, што памёр наш швагер Браніслаў Лётка. Страшную трагедыю перажыў ён і ўся наша сям’я. У час вайны нейкі гмінны службіст загадаў Браніславу адвезці яго ў Куранец, а па дарозе іх абстралялі партызаны, здаецца, з атрада „Народны мсціўца“ і захапілі ў палон гэтага службіста. „Хто цябе падвозіў?“ — „З Сэрвачы Лётка“. Тут жа расправіліся з ім і з сем’ямі братоў Лёткаў: забілі сястру Веру і яе двухгадовага сына, забілі швагерку з дзесяцігадовым сынам. А мужыкі іх — ацалелі. Былі ў суседняй вёсцы. Калі вярнуліся — засталі адны папялішчы. Потым браты былі мабілізаваны, прайшлі з баямі праз усю Польшчу, штурмавалі Берлін…»\nТанк піша, што ў той справе «быў замешаны нявераўскі „Папок“, які, будучы партызанам, займаўся рабункам. Пасля вайны нейкі час працаваў брыгадзірам у калгасе. Але за тое, што біў людзей, яго судзілі. Сястра яго доўга распрадавала нарабаванае ім дабро…»\nПраўда жыцця была яшчэ страшнейшай за гэтую падрэтушаваную, літаратурную. Яе перадавалі з вуснаў у вусны землякі Танка.\nНеяк увечары мужчынская палова Лётак пайшла на суседні хутар гуляць у карты. Была ўжо ноч, калі прыйшлі на Лёткаў хутар партызаны. Шукалі яны золата, якое нібыта далі Веры ў пасаг бацькі. (Яны былі заможныя, калі прыйшлі саветы ў1939-м. Стаяла нават пытанне пра іх раскулачванне.)\nМучылі партызаны жанчын, але золата не знайшлі. Ці то яго і не было, ці то не аддалі гаспадыні. Не думалі жанчыны, што бандыты не захочуць пакідаць сведкаў.\nЗабілі ж Веру з дзіцем і астатніх сякерамі — каб без шуму, без стрэлаў…\nМужчыны з суседняга хутара бачылі агні ліхтароў на сваім дварышчы, але не пабеглі туды. Падумаць не маглі, што там робіцца…\nПраз некалькі дзён на хутар бацькоў Веры ў Пількаўшчыне заязджалі партызаны. Адзін з коней быў як папонай укрыты пасажнай хатняй посцілкай. У кожнай гаспадыні яны былі на свой узор, вось маці і пазнала даччыну. Домна Іванаўна кінулася пытацца: адкуль жа ў вас посцілка маёй дачушачкі…\nНа той момант маці яшчэ не сказалі пра смерць дачкі. А бацька Іван Хведаравіч усё ўжо ведаў. Янук жонку за руку схапіў і не пусціў да ваякаў: не наша гэта посцілка, ты блытаеш… Разумеў, што могуць забіць і іх як сведкаў, як тых, «што пазналі».\nПазней да бацькоў прыязджаў партызанскі камандзір, а пасля вызвалення Беларусі — намеснік старшыні Вілейскага аблвыканкама Фёдар Маркаў.\nЁн вініўся і быў гатовы расстраляць забойцаў Веры і яе сям’і проста на вачах бацькоў — варта было толькі назваць імёны. Але стары не захацеў новай крыві, сказаў: «Хай Бог разбіраецца». Хоць імёны забойцаў не былі сакрэтам у наваколлі.\nПра смерць сястры Максіму Танку ў маі1944-гарасказаў той самы Маркаў.\nВось так было. Нацысты не зачапілі сям’і камуністычнага паэта, кроў пралілі затое лясныя бандыты,па-іншамуіх не назавеш.\nМагіл з прозвішчам Лётка на Касцяневіцкіх могілках няма. З гэтага роду ніхто тут не застаўся, а старыя камяні паўязджалі ў зямлю.\nЯк склаўся лёс Браніслава Лёткі пасля штурму Берліна? Пасля Другой сусветнай Браніслаў знайшоў спосаб застацца ў Польшчы.\nМаксім Танк, расказваюць сваякі, нават бачыўся з ім падчас замежнай камандзіроўкі. Але пра гэта ў запісах самога Яўгена Іванавіча ні слова.\n«Гэта лішняе», — так казалі старыя пісьменнікі.\nПредыдущая статьяВясёлых Калядаў!\nСледующая статьяУкраінскім дэпутатам афіцыйна прапанавалі забараніць слова "жыд", "маскаль" і "хахол"


Ці небяспечна змешваць алкаголь і лекі? - Інфармацыя Пра Лекі | Студзень 2022\nСуполка, Кампанія Супольнасць Здароўе Адукацыя Ў Галіне Аховы Здароўя, Навіны Інфармацыя Пра Наркотыкі, Навіны Цяжкі Спорт Санітарная Асвета, Навіны Ахова Здароўя Кампанія Аздараўленчы Каса Санітарная Асвета, Хатнія Жывёлы Супольнасць, Аздараўленчы Хатнія Жывёлы Прэса\nГалоўная >> Інфармацыя Пра Лекі >> 10 прэпаратаў, якія вы не павінны змешваць з алкаголем\n10 прэпаратаў, якія вы не павінны змешваць з алкаголем\nІнфармацыя пра лекі Змешванне\nНадышоў сезон адпачынкаў, а з гэтым і шмат магчымасцей папесціць сябе. Салодкія пачастункі, наварыстыя закускі, напоі для дарослых. Усе клічуць тваё імя. Але некаторыя індульгенцыі, а менавіта алкагольныя, не змешваюцца з пэўнымі лекамі. На самай справе, згодна з Нацыянальны інстытут злоўжывання алкаголем і алкагалізму , ёсць літаральна сотні лекаў, якія могуць нанесці шкоду ў спалучэнні з выпіўкай. Дадайце да гэтага той факт, што сярэдні амерыканец удвая павялічвае колькасць алкаголю паміж Днём падзякі і Новым годам і, добра, патэнцыял негатыўнага ўзаемадзеяння алкаголю і лекаў сярод прадстаўнікоў агульнагруповага насельніцтва даволі вялікі.\nЗмешванне алкаголю і лекаў можа выклікаць сур'ёзныя пабочныя эфекты, уключаючы млоснасць, ваніты, галаўныя болі, дрымотнасць, непрытомнасці або зніжэнне каардынацыі рухаў. Гэта таксама можа павялічыць рызыку ўнутраных крывацёкаў, праблем з дыханнем і праблем з сэрцам.\nАдмова ад святочнага напою можа здацца бах, але, у залежнасці ад лекаў, якія вы прымаеце, гэта можа быць вашым адзіным варыянтам.\nКожны раз, калі вы прымаеце лекі, важна разумець розныя ўзаемадзеяння яго з іншымі рэчывамі, кажа Рамзі Якуб (Pharm.D.), Галоўны аптэчны дырэктар SingleCare. Калі вы ўжываеце алкаголь ... важна абмеркаваць гэта са сваім фармацэўтам або лекарам, які прапісвае, каб яны маглі параіць, з чым можна ці нельга.\nВашы лекі няма ў спісе? Мы амаль не драпаем гэты спіс, але вам напэўна варта добра падумаць, перш чым ужываць алкаголь з гэтымі 10 катэгорыямі лекаў, якія адпускаюцца па рэцэпце і без рэцэпту.\nМагчыма, вы адчуеце сябе на 100% лепш да дзевятага дня 10-дзённага курсу антыбіётыкаў, але гэта не азначае, што гэта добрая ідэя - націснуць адкрытую панэль на вечарыне ў вашай кампаніі. Калі вы гэта зробіце, хутчэй за ўсё, у вас скончыцца засмучэнне страўніка, галаўны боль, млоснасць і ваніты. Некаторыя антыбіётыкі, такія як метронідазол (таксама вядомы пад гандлёвай маркай) Флагіл ), можа нават выклікаць непрыемную рэакцыю прамывання ў спалучэнні з лікёрам. Больш за тое, ўжыванне алкаголю падчас прыёму антыбіётыкаў можа знізіць эфектыўнасць прэпарата.\nЛекі супраць трывогі\nСвяты - гэта калі не напружанне. І калі вы сярод 18,1% амерыканцаў, якія пакутуюць ад трывожнага засмучэнні , стрэс, выкліканы святамі, часам можа адчуваць сябе невыносным. Аднак, калі ўзяць бензадыазепін , як Xanax (альпразолам) або Ativan (лоразепам), каб дапамагчы вам справіцца са сваёй трывогай, вы хочаце пазбягаць алкаголю, пакуль ён знаходзіцца ў вашай сістэме - спалучэнне можа прывесці да смяротнай перадазіроўкі. Прыкметамі непрыемнасцей з'яўляюцца дрымотнасць, галавакружэнне, цяжкасці з дыханнем і праблемы з паводзінамі, кажа Міхаэлін Кедзерскі, Р.Ф., клінічны прафесар і кансультант па наркаманіі ў Вашайнгтонскай фармацэўтычнай школе. Каб захаваць сябе ў бяспецы, плануйце пачакаць як мінімум 24 гадзіны паміж прыёмам лекаў і выпіваннем гэтага напою (і наадварот).\nВыкарыстоўваецца для лячэння парушэнняў згусальнасці крыві (напрыклад, трамбозу глыбокіх вен ці тромбафіліі) і прафілактыкі інсультаў і інфарктаў. варфарын (шырока вядомы як Кумадзін ) ніколі не варта змешваць з алкаголем, кажа доктар Якуб. Калі вы ўсё ж такі іх спалучыце, вы можаце патрапіць у сур'ёзныя праблемы, бо лекі перашкаджае працэсу згусальнасці, кажа ён. Алкаголь таксама перашкаджае згусальнасці, таму пры змешванні гэтых рызык рызыка ўзрастае яшчэ больш. Далей, што вы ведаеце, вы пакутуеце ад унутранага крывацёку - і вы можаце нават гэтага не ведаць, бо ўнутранае крывацёк можа застацца незаўважаным, пакуль не позна. Страшныя рэчы, і не варта гэтага піва.\nРэцэпт або без рэцэпту, вельмі важна пазбягаць алкаголю падчас прыёму абязбольвальных прэпаратаў. У выпадку з апіоідамі, такімі як аксікадон або гідракадон, рызыка заключаецца ў прыгнёце дыхання, празмернай дрымотнасці, парушэнні маторнага кантролю і перадазаванні, кажа Кедзерскі. Але нават абязбольвальныя без рэцэпту можа пісаць праблемы. Напрыклад, ацетамінофен метаболізуецца ў печані. Гэтак жа і алкаголь, і калі іх змяшаць, пашкоджанне печані ці нават пячоначная недастатковасць - вельмі рэальныя магчымасці. Што тычыцца ібупрофена, рэгулярны прыём прэпарата звязаны з павышаным рызыкай кішачных і / або страўнікавых крывацёкаў. Алкаголь, кажа доктар Якуб, узмацняе гэтую рызыку.\nВідавочна, што лекі для сну падабаюцца Амбіен (золпідем), Лунеста (эзапіклон) і рэстарыл (t эмазепам ) распрацаваны, каб дапамагчы вам злавіць некаторыя ZZZ. Алкаголь таксама з'яўляецца заспакойлівым сродкам. Выкарыстоўвайце два адначасова, і дзеянне снатворнага ўзрасце. Чакайце празмернай дрымотнасці, галавакружэння, запаволенага дыхання і парушэння маторнага кантролю, кажа доктар Якуб.\nЛекі ад алергіі\nАнтыгістамінныя прэпараты першага пакалення накшталт Бенадрыл ( дымэдрол ), Хлор-Трыметон ( хлорфенирамин ), Тавісцкі ( клемастын ) і Atarax ( гідраксізін ) не толькі спыніць сверб у вачах, чханне і крапіўніцу, якія часта суправаджаюць алергічную рэакцыю - яны таксама могуць пагоршыць маторны кантроль, выклікаць галавакружэнне і зрабіць вас вельмі і вельмі сонным. Паколькі алкаголь таксама можа выклікаць тыя самыя пабочныя эфекты, вам варта пазбягаць яго пры прыёме лекі ад алергіі . Выключэнне? Калі пасля таго, як вы выпілі, у вас узнікае анафілактіческій рэакцыя на алерген - у гэтым выпадку прыміце анцігістамінный прэпарат (і звярніцеся па медыцынскую дапамогу).\nАнтігістамінные прэпараты другога пакалення - Зыртэк (цетырызін), Алегра (фексафенадын), Кларыцін (лоратадин), і Ксізаль (левоцетиризин) - звычайна не выклікае рознага роду пабочных эфектаў, якія ўзмацняюцца алкаголем. Аднак перад тым, як змяшаць іх з каханым кактэйлем, важна паразмаўляць з урачом або фармацэўтам.\nЛекі ад кашлю\nЧасам гэты надакучлівы кашаль вісіць значна даўжэй, чым любыя іншыя сімптомы, якія ўзнікаюць пры надакучлівых сезонных вірусах. І паколькі вы адчуваеце сябе ў асноўным лепш, можа здацца лагічным прыняць дозу лекаў ад кашлю, перш чым выпраўляцца на святочную дэгустацыю вінаў, якую вы так чакалі. На жаль, пакуль вам патрэбныя лекі, вам трэба будзе перадаць віно. Чаму? Ну, пазабіржавыя лекі ад кашлю, як правіла, утрымліваюць сумесь інгрэдыентаў (такіх як декстраметарфан, ацетамінофен, анцігістамінные прэпараты, супрацьзапаленчыя сродкі), якія маюць сваё індывідуальнае ўзаемадзеянне з алкаголем, кажа доктар Якуб. Многія нават ўтрымліваць алкаголь, папярэджвае ён, таму, калі вы п'яце разам з прыёмам Робітусіна, вы можаце ўжываць алкаголь у лішку, нават не падазраючы пра гэта.\nРэцэпты падаўлення кашлю ( праметазін-кадэін і benzonatate ) - магутныя дэпрэсанты цэнтральнай нервовай сістэмы, уздзеянне якіх узмацняецца алкаголем, што прыводзіць да залішняй дрымотнасці і галавакружэння.\nНадзвычай важна разумець інгрэдыенты гэтых лекаў і пазбягаць алкаголю [падчас іх прыёму], бо яны могуць выклікаць дрымотнасць, галавакружэнне, пашкоджанне печані і млоснасць, тлумачыць ён.\nСпазм цягліц у шыі альбо сцісканне ў спіне ўжо некалькі дзён перашкаджае вашаму жыццю. На жаль, калі вы прымаеце міярэлаксатар для барацьбы з болем, ён збіраецца перашкодзіць вашым планам паглынання мімозы ў гэтыя выхадныя на святочным сняданку, які прымае і ваш лепшы сябар. Як і большасць лекаў з гэтага спісу, міярэлаксатары падабаецца Амрыкс / Fexmid / Flexeril ( цыклабензапрын ), Рабаксін ( метакарбамол ) і Zanaflex (тизанидин) маюць пабочныя эфекты, такія як галавакружэнне, дрымотнасць, парушэнне маторнага кантролю і прыгнёт дыхання.\nКамбінацыя алкаголю з гэтымі відамі лекаў можа ўзмацніць гэтыя пабочныя эфекты, кажа доктар Якуб.\nІнгібітары пратоннай помпы і лекі ад пякоткі\nПрабачце, што паведамляю навіну, але калі вы вырашыце прыняць Нексіум (эзомепразол) альбо Prilosec (амепразол) альбо адзін з шматлікіх іншых ІПП альбо лекі ад пякоткі, каб палегчыць жудасную пякотку пасля пражэрлівай ночы маргарыты і тако, падрыхтуйцеся адчуць некаторыя непрыемныя пабочныя эфекты, такія як млоснасць, галаўны боль і дрымотнасць, кажа д-р. Якуб. Тое ж самае тычыцца тых, хто прымае адно з гэтых лекаў пры хранічных захворваннях ЖКТ, такіх як ГЭРБ або эозінофільны эзафагіт. Акрамя таго, алкаголь павялічыць выпрацоўку страўнікавай кіслаты, якая з'яўляецца адной з асноўных прычын пякоткі, парушэння стрававання і язвы страўніка. Інгібітары пратоннай помпы і пякотка (па рэцэптах і без рэцэпту) прывыклі лячыць выпрацоўка страўнікавай кіслаты, таму ў пэўным сэнсе вы робіце лекі бессэнсоўным, калі змешваць яго з алкаголем.\nЗаўвага: калі вы прымаеце Zantac ад пякоткі, як мага хутчэй пагаворыце з лекарам і фармацэўтам - нядаўна яго выцягнулі з паліц па меркаваннях бяспекі .\nЗВЯЗАНЫЯ: Як пазбегнуць святочнай пякоткі\nЛекі ад артэрыяльнага ціску і сардэчных захворванняў\nІ апошняе, але не менш важнае: змешванне лекаў ад артэрыяльнага ціску і / або сардэчных захворванняў (напрыклад, бэта-адреноблокаторов, інгібітараў АПФ, альфа-адреноблокаторов і многіх іншых) з алкаголем - гэта, безумоўна, «не», на думку Кедзерскага і доктара Якуба. Небяспека?\nСпалучэнне гэтых лекаў і алкаголю можа прывесці да празмернага зніжэння артэрыяльнага ціску, тлумачыць доктар Якуб. Калі ваш артэрыяльны ціск занадта нізкі, гэта можа прывесці да седатыўнасці, галавакружэння, галавакружэння, павышэння рызыкі развіцця ўсіх і прытомнасці.\nАлкаголь і лекі: сутнасць\nТакім чынам, у гэты святочны сезон пераканайцеся, што добра падумаеце, перш чым адбіць некалькі на святочным свяце кампаніі - ваша цела (і вашы калегі) будуць вам удзячныя.\nКалі вам ці каханаму чалавеку патрэбна дапамога, каб кінуць піць, існуе мноства рэсурсаў для людзей з парушэннямі ўжывання алкаголю. Патэлефануйце ў нацыянальную даведачную службу SAMHSA па праблемах ужывання наркатычных рэчываў па нумары 1-800-662-HELP. Або скарыстайцеся Інтэрнэт-інструмент ад Нацыянальнага інстытута злоўжывання алкаголем і алкагалізму, каб знайсці лячэбныя рэсурсы побач з вамі.\nШто вы павінны ведаць пра тэсты на антыцелы на каранавірус\nПазбяганне 'вераснёўскага ўспышкі' сімптомаў алергіі і астмы\nПытанні, якія трэба задаваць лекару падчас штогадовага агляду\nЛепшыя песні для трэніровак для кардыё паталогій\nАксікадон супраць оксікантыну: асноўныя адрозненні і падабенства\nБранхіт супраць пнеўманіі: параўнайце прычыны, сімптомы, метады лячэння і іншае\nВы адчувалі трывогу ў відэаканферэнцыі? Вось 4 спосабы справіцца\nТэрканазол супраць міканазолу: адрозненні, падабенства і тое, што лепш для вас\nТаміфлю супраць Xofluza: Адрозненні, падабенства і тое, якое з іх лепш для вас\nШто адбудзецца, калі вы не скончыце антыбіётыкі?\nSoylent, харчовая альтэрнатыва: 5 хуткіх фактаў, якія трэба ведаць\nШто такое Сиалис? І для чаго ён выкарыстоўваецца?\nшто азначае bpm для здароўя\nяк імгненна спыніць боль у горле\nшто адбудзецца, калі я прыму 10 мг мелатоніну\nхатнія сродкі ад грыбка ступні з воцатам\nвы можаце купіць singulair без рэцэпта\nІнфармацыя Пра Наркотыкі, Навіны


МAЛIТВА ЗА БЕЛАРУСЬ. Молімся за маральны клімат у беларускім грамадзтве\nГлавная – Новости – 5 июля 2011\n2. За хрысьціянаў, каб сваімі словамі і жыцьцём распаўсюджвалі праведнасьць і сьвятасьць.\nДык стойце, падперазаўшы сьцёгны вашыя праўдаю і надзеўшы панцыр справядлівасьці, і абуўшы ногі ў гатоўнасьць несьці добрую вестку супакою; (Эфэсцаў 6:14-15)\n3. Супраць алкагалізму, наркаманіі і іншых залежнасьцяў.\nІ ня піце лішне віна, у якім распуста; але напаўняйцеся Духам. (Эфэсцаў 5:18)\nЦі ж не ведаеце, што, каму аддаяце сябе слугой на паслухмянасьць, становіцеся таго слугамі, каму паслухмяныя: ці граху на смерць, ці паслухмянасьці на справядлівасьць? (Рымлянаў 6:16)\n4. Супраць азартных гульняў.\n5. Супраць прапаганды распусты і паранаграфіі.\nУцякайце ад распусты! Любы грэх, які б ні чыніў чалавек, ёсць па-за целам; хто ж распусьнчае, супраць свайго цела грашыць. (1 да Карыньцянаў 6:18)\nБо воляй Божай ёсьць сьвятасьць вашая, каб высцерагаліся распусты; каб кожны з вас умеў захоўваць сваё начыньне ў сьвятасці і ў пашане, а не ў пажадлівасьці юрлівай, як пагане, якія ня ведаюць Бога; (1 да Тэсалонцаў 4:3-5)


У рамках праекта «Пакаштуйце, гэта смачна» метадысты Быхаўскага РЦК адправіліся ў падарожжа ў аграгарадок Чорны Бор - Учреждение культуры «Могилёвский областной методический центр народного творчества и культурно-просветительной работы»\nГлавная » У рамках праекта «Пакаштуйце, гэта смачна» метадысты Быхаўскага РЦК адправіліся ў падарожжа ў аграгарадок Чорны Бор\nУ рамках праекта «Пакаштуйце, гэта смачна» метадысты Быхаўскага РЦК адправіліся ў падарожжа ў аграгарадок Чорны Бор\nГаліна Паўлаўна жыве ў вёсцы Чорны Бор з маленства, тут яна нарадзілася і скончыла школу, разам з мужам выхавала пяць дзяцей. Галіна Шынкевіч вельмі ветлівая гаспадыня. Яна паведаміла нам, што на свята Троіцы ў іх заўсёды смажылі яешню на сале. Спачатку на разагрэтую скавараду клалі кавалачкі сала, потым, калі сала падсмажыцца, узбівалі яйкі. Яешня жарылася на маленькім агні, потым скаварада закрывалася крышкай. А калі яешня была прыгатавана яе ўпрыгожвалі зелянінай.\nДа яешні гатавалі бліны. Заўсёды на Троіцу ў гаспадыні быў квас, або бярозавы сок. А яшчэ Галіна Паўлаўна расказала нам, што ў весцы Чорны Бор водзяць карагод «Бяроза». У карагод выбіраюць маладых хлопца і дзяўчыну і вакол іх водзяць карагод. Танец суправаджаецца шматлікімі і разнастайнымі прыпеўкамі.


Бахрэйн: сьмерць галадоўніка выкліча забурэньні\n05 красавік 2012, 21:25\nСьмерць бахрэйнскага праваабаронцы, які трымае галадоўку пратэсту ў турме, можа прывесьці да новай хвалі забурэньняў.\nЗ такой заявай выступіла сёньня Мэры Лоўлар – дырэктарка міжнароднай дабрачыннай арганізацыі «Абаронцы на перадавой», якая дапамагае праваабаронцам у розных краінах сьвету. Яна дадала, што, галадоўка Абдулхадзі аль-Хавая, якая доўжыцца ўжо 57 дзён, можа закончыцца сьмерцю найбліжэйшымі днямі.\n51-гадовы Абдулхадзі – былы кіраўнік Бахрэйнскага цэнтру правоў чалавека – быў арыштаваны летась у красавіку за ўдзел у масавых выступах тамтэйшых шыітаў з патрабаваньнем пашырэньня сваіх правоў і абмежаваньня ўлады кіроўнай у краіне суніцкай каралеўскай дынастыі. У чэрвені вайсковы трыбунал асудзіў яго на пажыцьцёвае зьняволеньне «за спробу дзяржаўнага перавароту».\nУ інтэрвію амэрыканскаму тэлеканалу Channel-4 Мэры Лоўлар распавяла, што паспрабавала пераканаць палітвязьня спыніць галадоўку, але атрымала «ветлівую, але цьвёрдую адмову». Амэрыканская праваабаронца выказала асьцярогі, што сьмерць галадоўніка можа выклікаць новую хвалю забурэньняў у краіне.


COVID-ны бардак у Магілёве на прыкладзе новай паліклінікі ў Казіміраўцы | Правы чалавека ў Магілеве\nCOVID-ны бардак у Магілёве на прыкладзе новай паліклінікі ў Казіміраўцы\nВаланцёр «Магілёўскай Вясны» перахварэў (хутчэй за ўсё) каранавірусам. А лекарам было не да яго?\nПахмурным зімовым днём у адзін момант спачатку ежа раптам становіцца прэснай і пахі прыглушанымі. А прыкладна гадзіны праз чатыры густ і пах знікаюць зусім – вось ён, верны сімптом каранавіруса. Пры гэтым тэмпература цела не заўсёды можа дасягаць адзнакі ў 37 градусаў, і часам можа трымацца на ўзроўні 36,5 па Цэльсіі.\nСамае лепшае ў такім выпадку – гэта тэлефанаваць 103, што і было зроблена. І тут пацыента чакаў першы сюрпрыз. Дыспетчары «хуткай» ляніва пацікавіліся сімптомамі і паабяцалі, што дашлюць толькі ўчастковага доктара з паліклінікі. Чаму? А таму, што не хапае сімптомаў. Калі няма высокай тэмпературы і чалавек не пры смерці, то ён проста нецікавы.\nТак, а як жа пагроза заражэння навакольных? А гэта другі сюрпрыз. Па версіі «хуткай», калі пацыент не здаў тэст, то «станоўчага» выніку няма. А, значыць, і няма ніякага каранавіруса.\nГэты тэкст прысвечаны эквілібрыстыке статыстыкі, у якую падобныя выпадкі захворвання не трапляюць увогуле.\nУчастковы доктар – змучаная маладая дзяўчына, – прыйшла як бы раптам, калі яе ўжо і ня чакалі. Гэта здарылася ў 21 гадзін 30 хвілін – некаторыя ўжо ў гэты час спяць. А яна стомлена паведаміла, што ў яе ёсць яшчэ адзін пацыент у гэтым раёне, так што для яе гэта не канец працоўнага дня. Была яна без маскі, патлумачыўшы, што «каронай» даўно ўжо перахварэлі ўсе яе калегі.\nПаслухаўшы лёгкія і выпісаўшы лекі, доктар прапанавала прыйсці на наступны дзень у паліклініку №3 (гэта новая ўстанова ў Казіміраўцы) у «брудную зону». На пытанне, ці можна не хадзіць, каб чаго не падчапіць, адказ быў адназначны – можна.\nПры гэтым, ніякіх жорсткіх мер па ізаляцыі пацыента прадпрынята не было. Так што, можаце быць упэўнены – вакол поўна людзей з сімптомамі COVID, якія пераносяць яго без ускладненняў. Насіце маскі!\nДоктар толькі парэкамендавала на шосты дзень абавязкова зрабіць здымак лёгкіх і здаць тэст на COVID-19 (кроў з пальца), якога на самай справе ў наступстве не аказалася. І гэта трэба рабіць у чыстай зоне, што, як мы зразумеем далей, вельмі істотна.\nВаланцёр «Магілёўскай Вясны» сумленна лячыўся не шэсць, а восем дзён, пасля чаго з’явіўся ў паліклініку на неабходныя працэдуры. І тут зноў сюрпрыз. У выдатным новым будынку ніхто не мог патлумачыць куды ісці чалавеку, у якога былі сімптомы каранавіруса, але ўжо вярнуліся пахі і густ. Затое ў вестыбюлі ідэалагічна правільна аформлены «чырвоны куток». Але навошта?\nЦяпер у моднай паліклініцы ёсць нават электронная чарга. Толькі толку ніякага. Узяўшы талончык, толькі праз хвілін 20 можна трапіць у рэгістратуру. І тут сапраўдны калапс. Доктар доўга не магла зразумець, што ж трэба рабіць.\nПа-першае, пацыент прапісаны ў іншым раёне, а хварэе на ўчастку паліклінікі, куды прыходзіла участковая лекар. Ды яшчэ і чымсьці заразным – ужо непарадак. Па-другое, з «каронай» трэба ісці ў «брудную» зону, але калі сімптомаў ўжо няма, то што тады? У выніку вырашана было адправіць пацыента на чацвёрты паверх да інфекцыяніста. Гэта ў чыстай зоне.\nАле там утварылася даўжэзная чарга, а працуе спецыяліст да 15.00, так што патрапіць да яго было нерэальна. Прыйшлося вярнуцца ў рэгістратуру. Там з’яўленне нашага валанцёра выклікала чарговы шок і пытанні “а што ж рабіць …». Толькі пасля чароўнага словазлучэння «Кніга скаргаў» была ўсё ж заведзеная амбулаторная карта і пацыента накіравалі ў чыстую зону на флюараграфію.\nТрошкі бардак, так. А ў астатнім паліклініка №3 вельмі нават нічога. Рамонт добры. Не паскупіліся. Ужывую выглядае яшчэ багацей:\nЗдымак лёгкіх нарэшце-то быў зроблены. Але ўзнікла пытанне, а што ж далей? Каму яго накіроўваць? Атрымліваецца, усё ж патрэбен тэрапеўт. Але дзе яго знайсці? Пасля доўгіх пакут была зроблена спроба проста купіць да яго доступ. Так, ёсць платныя паслугі ў паліклініцы №3 і нібыта без чаргі. І расцэнкі цалкам сабе роўныя, 11 рублёў за прыём у тэрапеўта:\nАле ж і тут не без цяжкасцяў. Аказваецца, тэрапеўт гатовы змагацца з чым заўгодна, толькі не з каранавірусам. «Вам толькі ў брудную зону», – такім быў адказ на патрабаванне даць доступ да гэтага доктара.\nТак і атрымалася. Пасля гадзіны блукання па чыстай зоне давялося ўсё ж ісці ў «брудную». Цікава, што ўваход у яе з двара, і там стаіць звычайная, зусім ня электронная чарга і без усялякай рэгістрацыі. Хто заўгодна можа прыйсці і расказаць пра свае праблемы.\nАле чакаць давядзецца каля двух гадзін, а ў калідоры ў чарзе сядзяць два дзесяткі пацыентаў і амаль усе з аднолькавымі сімптомамі.\nДачакаўшыся прыёму, трапляеш да мілай дзяўчыны ў масцы і шчытку, якая ласкава пытаецца, што ж турбуе. А калі нічога ўжо не турбуе, то значыць і добра. Асабліва, калі не трэба адкрываць/закрываць бальнічны. Але тады пытанне, навошта адпраўляць чалавека ў «брудную» зону?\nДля ачысткі сумлення доктар паслухала лёгкія і выпісала яшчэ прафілактычных лекаў са словамі: «У вашым выпадку мазок рабіць ужо бессэнсоўна». Аказваецца, пасля таго, як вярнуліся густ і пах, такі тэст ўжо можа нічога не паказаць.\nА зараз самае галоўнае – у медыцынскай карце не было зроблена ні адной пазнакі. Больш за тое, яе аддалі ў рукі пацыенту ў надзеі, што ён больш не з’явіцца. Вось яна:\nГэта значыць, што пацыент, які, як мяркуецца, перанёс каранавірус, ніяк не улічаны медыцынскай статыстыкай. Ніякіх абмежаванняў яму прад’яўлена не было. І наогул, атрымліваецца, што ні яго, ні хваробы не было.\nПа жаданні, грамадзяне могуць прайсці платны тэст на наяўнасць антыцелаў. Для гэтага трэба здаць кроў з вены.\nЛячэнне хваробы, сімптомы якой падобныя на каранавірус, але ў лёгкай форме: “Тэрафлю” (два разы) і “АЦЦ” (тры разы) у дзень на працягу першага тыдня. Другі тыдзень – “Аспікард” (на ноч) і “Ібупрафен”. Але ўсё ж лепш не займацца самалячэннем і выклікаць лекара.\nЗа г….на адкажа? У Магілёве праходзіць суд па крымінальнай справе за абразу міліцыянта


Назва Існуе даволі ўстойлівае меркаваньне, што нецэнзурная лаянка не ўласьцівая беларускаму народу. Што мацюкі прыйшлі ў Беларусь з Усходу, з расейскай мовы. А ў\nІснуе даволі ўстойлівае меркаваньне, што нецэнзурная лаянка не ўласьцівая беларускаму народу. Што мацюкі прыйшлі ў Беларусь з Усходу, з расейскай мовы. А ў беларусаў, маўляў, самымі грубымі былі выразы, зьвязаныя, выбачайце, з азадкам (праўда, гучала гэта крыху больш непрыстойна). Адкуль пайшла лаянка, ці ўласьцівая яна беларусам, ці ёсьць у беларускай мове штосьці сваё, адмысловае? Гэтыя пытаньні нашая карэспандэнтка высьвятляла ў вядомых беларускіх філёлягаў.\nПрафэсар Генадзь Цыхун, вядучы навуковы супрацоўнік Інстытуту мовазнаўства Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, сьцвярджае:


З Зінаідай Мікалаеўнай Лысёнак я пазнаёмілася, калі старшыня Курапольскага сельвыканкама Марына Паўлаўна Нагановіч уручала ёй юбілейны медаль да 70-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Незвычайна здзівілі бадзёрасць і жыццярадаснасць сталай жанчыны, асабліва ў кантэксце выпрабаванняў лёсу, якія ёй давялося перажыць.\nНарадзілася Зінаіда Мікааеўна ў Шаркаўшчынскім раёне. У час Вялікай Айчыннай вайны гэта тэрыторыя лічылася партызанскай зонай, таму фашысты большасць жыхароў адпраўлялі на прымусовыя работы ў Германію. Пасля «сартавання» маці Зінаіды з траімі малодшымі дзецьмі пакінулі дома, а яе разам з бацькам вывезлі ў Нямеччыну.\nДа Юрдзінгена (гэта буйны раён горада Крэфальд, які знаходзіцца на левым беразе Рэйна) везлі ў таварных вагонах. Ужо на месцы пасялілі ў вялікім бараку з кратамі на вокнах, абнесеным калючым дротам. На работу і з работы вадзілі пад канвоем.\n— Я працавала на вагоннай фабрыцы, абточвала жалезныя кольцы на станку, — успамінае жанчына. — Працоўны дзень доўжыўся 12 гадзін. Плацілі па тры маркі за месяц, на гэтыя грошы можна было купіць толькі бутэльку газіроўкі. Кармілі дрэнна. Як цяпер памятаю меню: 300 грамаў хлеба з пілавіннем і суп са шпінату. Пастаянна мучыў голад. За ўвесь час, што была ў Германіі, з дому атрымала толькі тры лісты, і тыя ў самым пачатку. Затым сувязь перарвалася.\nКалі пачалі бамбіць, Зінаіду разам з іншымі маладымі жанчынамі павезлі ў невядомым кірунку і пасялілі ў падзямеллі, дзе яны жылі і працавалі на такіх жа станках, як і раней. У красавіку 45-га ўжо бамбілі пастаянна. Карміць вязняў сталі раз у дзень, а перад тым, як адпусціць, два дні наогул нічога не давалі з ежы.\n— Раніцай сказалі збірацца ў дарогу. Мы ішлі цэлы дзень у невядомым напрамку, а калі пад вечар прыйшлі ў лес, там немцы нас кінулі і самі з’ехалі, — працягвае Зінаіда Мікалаеўна. —Выбіліся на нейкі хутар. Гаспадар даў буракоў і вядро пшаніцы, дазволіў начаваць у пуні. Днём хаваліся ў лесе, а начаваць прыходзілі на хутар. Праз некалькі дзён тры нашы жанчыны вырашылі застацца ў пуні, але ў яе трапіў снарад, і яны згарэлі жывымі.\nНеўзабаве высветлілася, што былыя вязні знаходзяцца каля лініі фронту, непадалёк занятага амерыканцамі горада. Хаджэнні па пакутах не спыняліся — спачатку разам з іншымі трапіла пад абстрэл, затым захварэла на тыф. Толькі пачала папраўляцца — убачыла ў бальніцы мёртвую жанчыну, як дзве кроплі вады падобную на маці, пра лёс якой нічога не ведала. Боязь узмацнялася яшчэ і тым, што пры нябожчыцы не было ніякіх дакументаў.\nНа Радзіме З. М. Лысёнак апынулася толькі ў канцы лістапада. Усю дарогу з жахам думала, што дома (так можа стацца) яе няма каму чакаць. На шчасце, трывога была дарэмнай. Бацька расказаў, што доўга шукаў яе ў Германіі, але, так і не знайшоўшы, вярнуўся дадому адзін. Пасля ўсяго перажытага яшчэ доўгі час не маглі нарадавацца, што ўся сям’я нарэшце аб’ядналася.\nДа вайны Зінаіда Лысёнак хадзіла ў школу, вучоба давалася лёгка, таму не дзіўна, што старанную вучаніцу прыкмеціў дырэктар. Ім быў вядомы селекцыянер Іван Паўлавіч Сікора. Калі ў Паставах адкрылася педагагічнае вучылішча, ён прыехаў да бацькі дзяўчыны з просьбай паслаць яе на вучобу. Але той адмовіў: не было ні ежы, ні адзення.\nМары Зінаіды Мікалаеўны пра адукацыю ўвасобілі ў жыццё тры яе сыны, якіх з дзяцінства разам з мужам прывучалі да працы і адказнасці.\n— Не хачу, каб падумалі, што хвалюся, але дзеці — сапраўды мой гонар, — расказвала З. М. Лысёнак. — Так склаўся лёс, што мужа і старэйшага сына Паўла пахавалі ўжо. Пётр і Мікалай жывуць у Паставах. Яны тэлефануюць мне кожны дзень, рэгулярна прыязджаюць. Ні разу за ўсё жыццё не пачула ад іх дрэннага слова.\nЗ такой жа пяшчотай і павагай Зінаіда Мікалаеўна гаворыць і пра сваіх нявестак, унукаў і праўнукаў, рада з’яўленню на свет прапраўнучкі Палінкі. Але як бы ні клапацілася пра дзяцей мацярынскае сэрца, усё ж жанчына лічыць, што галоўнае — каб ніхто больш не зведаў жахаў вайны.


Чаму расейскія танкі дагэтуль не вызваляюць Баўмгертнэра?\n03 верасень 2013, 12:27\nСанкцыя на арышт Сулеймана Керымава выводзіць канфлікт вакол Уралкалія на новы ўзровень, але рэакцыя расейскага кіраўніцтва на скандал усе адно застаецца на зьдзіўленьне стрыманай. Чаму так адбываецца?\nПагадзіцеся, усе мы чакалі больш эмоцыяў, больш жарсьцяў ад скандалу с затрыманьнем гендырэктара Ўралкалію Ўладзіслава Баўмгертнэра. Нашыя чаканьні былі абумоўленыя гістарычным досьведам. Бо ўсе апошнія гады любы беларуска-расейскі канфлікт імгненна, за дзень-два, выходзіў на вышэйшы ўзровень. Там былі «мухи и котлеты», там паводзіны Лукашэнкі называліся Медзведзевым «бесчестными», а Лукашэнка называў крамлёўскіх чыноўнікаў «безмозглыми». Карацей, кіпелі жарсьці. І раптам — амаль цішыня.\nДля такіх паводзінаў ёсьць прычыны відавочныя, і мы іх абмяркоўвалі, напрыклад, у «Праскім акцэнце», прысьвечаным гэтай тэме. Але ёсьць і не відавочныя — і на іх мала хто зьвяртае ўвагі. І дарэмна. Пра што размова?\nДзеяньні Лукашэнкі для расейскага кіраўніцтва не выглядаюць нечым звышкаварным, недапушчальным, беспрэцэдэнтным. Таму што — давайце ўзгадаем — расейскія ўлады самі карысталіся такімі мэтадамі, праўда збольшага ва ўнутранае палітыцы.\nПершым «палітычным закладнікам» у Расеі шмат хто лічыць аднаго з кіраўнікоў Аэрафлоту Мікалая Глушкова. Яго арыштавалі ў 2000 годзе і абвінавацілі ў махлярстве і раскраданьні валютных сродкаў кампаніі. Але Барыс Беразоўскі не аднойчы сьцьвярджаў, што лёс Глушкова быў прадметам гандлю паміж ім і расейскімі ўладамі — быццам бы Беразоўскаму абяцалі адпусьціць Глушкова ў выпадку, калі ён прадасьць акцыі Грамадзкага Расейскага Тэлебачаньня (ОРТ).\nБеразоўскі акцыі прадаў, але Глушкоў выйшаў з-за кратаў толькі праз чатыры гады.\nЯшчэ больш паказальная гісторыя Ўладзіміра Гусінскага. Арыштаваны ў тым жа 2000 годзе, ён выйшаў з турмы толькі пасьля таго, як пагадзіўся прадаць Газпрому ўсе свае мэдыя-актывы. Прычым гэты шантаж быў зафіксаваны афіцыйна, у дакумэнце, пад якім стаяць подпісы ў тым ліку Гусінскага і тагачаснага міністра друку Міхаіла Лесіна.\nКрыху іншая сытуацыя была з арыштам Міхаіла Хадаркоўскага, але заўважым, што ў рэшце рэшт большая частка актываў ЮКАСу дасталася дзяржаўнай кампаніі «Роснафта».\nУвогуле арышт бізнэсмэнаў як спосаб канкурэнтнай барацьбы — паўсядзённая расейская практыка.\nРасею ўжо шантажавалі закладнікамі на міждзяржаўным узроўні, і Расея прадэманстравала, што гатовая весьці перамовы ды ісьці на саступкі. Размова — пра суд над расейскімі лётчыкамі ў Таджыкістане ў 2011 годзе. Калі хто ня памятае, іх абвінавацілі ў кантрабандзе і незаконным перасячэньні мяжы. Абвінавачаньне было відавочна сфальсыфікаванае, аднак лётчыкі атрымалі па 8,5 гадоў турмы. Хутка яны выйшлі на волю па амністыі, але толькі пасьля таго, як у Расеі з турмы быў вызвалены асуджаны за распаўсюджаньне наркотыкаў сваяк прэзыдэнта Таджыкістана і сын кіраўніка таджыцкай чыгункі Рустам Хукумаў. Мала хто ў Расеі сумняваецца, што меў месца абмен «закладнікамі».\nБеларускія ўлады дзейнічаюць супраць Сулеймана Керымава абсалютна тымі ж мэтадамі, якімі сам Керымаў, на думку многіх, злоўжываў падчас усёй сваёй бізнэс-кар’еры. Ні для каго не сакрэт, што ў расейскім бізнэсе за Керымавым замацаваўся імідж пасьпяховага рэйдэра, які ня вельмі разборлівы ў сродках, калі жадае ўзяць пад кантроль чужы бізнэс. Сярод ахвяраў структураў Керымава называюць кампаніі «Ингосстрах», «Носта», «Смоленский пассаж», «Главмосстрой» і некаторыя іншыя.\nНе абышлося без абвінавачваньняў у рэйдарстве нават тады, калі Керымаў набываў галоўнага канкурэнта Ўралкалія — кампанію Сільвініт. Так, у рэшце рэшт ён прапанаваў яе гаспадарам вельмі прывабныя грошы за акцыі, значна большыя, чым яны каштавалі на біржы. Але на Сільвініт былі іншыя пакупнікі. Толькі вось Керымаў ведаў, як «упэўніць» уладальнікаў кампаніі, што прадаць яе трэба менавіта яму. Пра гэта распавёў часопіс Forbes: «Саўладальнік „Сільвініта“ Анатоль Ламакін (ен вёў перамовы з Керымавым) спачатку ўпэўніваў уладальніка „Нафты“, што кампанія не прадаецца. Бо ўжо ішлі перамовы пра аб’яднаньне „Сільвініту“ з холдынгам „Фосагро“. Тады на „Сільвініт“ заехала паўсотні чалавек з розных правяраючых структураў, гавораць знаёмыя былых уладальнікаў кампаніі». Пасьля візыту рэвізораў уладальнікі Сільвініту прадалі кампанію структурам Керымава.\nБезумоўна, усе гэтыя дзеяньні не маглі не адбіцца на адносінах да Керымава як у бізнэсовых, так і ў палітычных колах. Занадта шмат ворагаў і нядобразычліўцаў мае суўладальнік Уралкалія, каб спадзявацца на тое, каб ягоныя інтарэсы ў Беларусі Расея абараняла на поўную моц. Асабліва, калі размова ішла нават не пра самога Керымава, а толькі пра некалькіх топ-мэнэджэраў ягонае кампаніі.\nАднак, пасьля таго, як беларускія ўлады выдалі ордэр на арышт самога Керымава, сытуацыя можа крыху зьмяніцца. Якая б міжкланавая вайна не вялася ў самой Расеі, арышт аднаго з блізкіх Крамлю алігархаў яўна не ўваходзіць у пляны нават яго нядобразычліўцаў. Бо, фактычна, на грошы Керымава існуюць мінімум два рэгіёны Расеі — Пермскі край, дзе знаходзіцца Ўралкалій (і яго падаткі складаюць значную частку бюджэту рэгіёну) і Дагестан, куды Керымаў укладае шалёныя грошы.\nМенавіта таму, думаю, у бліжэйшы час мы пабачым, як канфлікт выйдзе на самы высокі ўзровень. Хутка зьявяцца і эмоцыі, і жарсьці. і «мухи с котлетами».


Catholic.by - «Мір — гэта Божы дар»: Папа Францішак сустрэўся з міжрэлігійнай дэлегацыяй міратворцаў\n19.10.2017 10:27 be.radiovaticana.va\n«Мір застаецца актуальнай задачай у сучасным свеце, дзе так шмат народаў траўміраваны вайной і канфліктамі. Мір з’яўляецца Божым дарам і, у той жа час, чалавечым дасягненнем. Вось чаму вернікі ўсіх рэлігій закліканы маліцца і хадайнічаць за мір», — казаў Папа.\nПапа Францішак перакананы, што «рэлігіі, з іх духоўнымі і маральнымі рэсурсамі, маюць унікальную і незаменную ролю ў пабудове міру»; яны не могуць быць нейтральнымі, асабліва ў такіх пытаннях.\n«Тыя, хто здзяйсняюць акты насілля або спрабуюць апраўдаць іх у імя рэлігіі, глыбока абражаюць Бога, які ёсць мір і крыніца міру, які пакінуў людзям адлюстраванне сваёй мудрасці, сілы і прыгажосці», — падкрэсліў Пантыфік.\nСвяты Айцец выказаў павагу і ўдзячнасць за працу Сусветнай канферэнцыі «Рэлігіі за мір», паколькі асацыяцыя дае сведчанне таму, што «рэлігіі звязаны па самой сваёй прыродзе ў садзейнічанні ўмацаванню міру на аснове справядлівасці, братэрства, раззбраення і клопату пра стварэнне».\n«Дзякуй Богу, у розных частках свету мы маем шмат добрых прыкладаў сілы міжрэлігійнага супрацоўніцтва ў супрацьстаянні гвалтоўным канфліктам, у мэтах садзейнічання ўстойліваму развіццю і абароне Зямлі. Давайце працягнем ісці па гэтым шляху! Мы верым у дапамогу Усемагутнага і добрую волю вернікаў і многіх іншых асобаў», — сказаў папа Францішак, звяртаючыся да дэлегацыі Сусветнай канферэнцыі.\n«Рэлігіі за мір» — найбуйнейшая міжнародная кааліцыя прадстаўнікоў сусветных рэлігій, створаная ў 1961 годзе для працы на карысць міру.\nЯе штаб-кватэра знаходзіцца ў Нью-Ёрку, рэгіянальныя канферэнцыі — у Еўропе, Азіі, Афрыцы, Паўднёвай Амерыцы і на Блізкім Усходзе, больш чым 90 філіялаў — на нацыянальным узроўні. Мае кансультатыўны статус пры Эканамічным і Сацыяльным Савеце Арганізацыі Аб’яднаных Нацый, у ЮНЕСКА і ЮНІСЕФ.\nАбноўлена 19.10.2017 17:59


Мае першыя ўражанні ад пыласоса CleanFly былі вельмі станоўчымі, нават я быў здзіўлены высокім якасцю матэрыялаў, з якімі ён быў зроблены. Дэталёвыя малюнкі прадукту, і ўсё, што ў скрынцы, якія апісваюць гэты запіс.\nПрайшоў месяц з CleanFly са мной, і па-ранейшаму падтрымлівае вельмі высокую ацэнку гэтага прадукту. Ён працуе не толькі ў аўтамабілі, але і дома. Выразныя крошкі на канапе? Дзеці раскіданыя пялёсткі? Ён пыліліся на панэлі ў куце пакоя? Проста вазьміце ручной пыласос, выдаліце купал, на якім ён варта і далей. Кампактны пыласос ачыстка часу без неабходнасці цягнуць два «цяжкае абсталяванне» з шафы і развіваць кабель.\nпыласосы CleanFly і аўтамабільныя кілімкі\nЗ раскіданымі дробкай і ўсякага роду «смецця», які можа быць на сядзеннях ў аўтамабілі пыласос робіць вельмі добра. Сур'ёзны і, магчыма, самы жорсткі тэст на кілімках аўтамабіля. Бруд, трава, галька і мы прыносім яму ўсё «націсні» у велюравых падлогавых кілімках. Як і ў гразі спраўляўся CleanFly? Калі шчыра, то не разлічваць на многае ...\nАчыстка кіроўца узяў мяне хвіліну, і я не буду пісаць, што ён выцягнуў усё, таму што гэта было б хлуснёй, вядома, але па мне справіліся вельмі добра. Усе «больш, прыкметней» гразь была намаляваная. Прыкладна праз часціцу пяску можна ўбачыць, але памятайце, што гэта невялікае, партатыўная прылада, а не вялікі прамысловы пыласос.\nВыпрабаванне аўтамабіля дываны CleanFly прайшоў, але я бачыў адзін невялікі мінус для слізгацення наканечніка. Пры чыстцы дываноў сціскальныя цяжэй адмахнуцца (?) Бруд і заканчваючы валасамі хаваў. Зашчапка становішча фіксацыі не вытрымлівае празмернага ціску. Гэта адзіны недахоп я знайшоў у прадукце CleanFly.\nДва найбольш важных параметраў у бесправадных пыласосаў з'яўляюцца магутнасць ўсмоктвання і тэрмін службы батарэі. CleanFly мае 5000 Па, высокую магутнасць для такога невялікага абсталявання. На жаль, гэта прыводзіць да часу працы на адной зарадцы, CleanFly здольны працаваць праз 13 хвілін. Спачатку гэта здавалася трохі страшна, але на практыцы я выкарыстоўваю абсталяванне, як правіла, толькі дзесятак секунд, і за гэты час выконвае сваё пакаранне.\nУ камплекце з пыласосам толькі атрымаў 12V зараднай прылады да сцяны прыпальвальніка ў аўтамабілі. Рэдка хаджу на больш працяглыя паездкі, так што я знайшоў іншы спосаб. Я выкарыстоўваю звычайны крыніца харчавання ў разетку 12V / 2A напрыклад. З камер і я зараджана CleanFly дома. Блок сілкавання можна набыць за некалькі злотых на Allegro.\nЯк я ўжо згадваў у назве, калі вы шукаеце маленькі памочнік ў вашым доме або аўтамабілі, і вы не хочаце марнаваць вялікія сумы, напрыклад. Roidmi F8 CleanFly гэта будзе добрай альтэрнатывай. Я павінен прызнаць, што нават я хапаюся за яго часцей, чым Roidmi F8, таму што я заўсёды мець яе пад рукой.\nАбсталяванне для выпрабаванняў, атрыманых ад крамы GearVita.\nCleanfly вакуумная CleanFly Вакуумная машына Xiaomi\nМіхал Чэрвень 2, 2019


ЗМЯЮ – АДВІТАЕМ, КАНЯ – СУСТРАКАЕМ!\nКонь бяжыць, зямля дрыжыць, грыву вецер развявае… А Змяя шыпіць, усіх пужае, скурку мяняе,\nале назад адпаўзае… Вось так заўсёды і наноў год на іншы змяняецца зноў!\nПрычакалі мы з вамі, сябры: Конь ужо і на нашым двары. Капытом б’е, губляе падкову – нам на шчасце,\nсабе – на абнову. Працавітым чакаецца год, але сёння гуляе народ! Для Каня ўсе прысмакі рыхтуюць -\nсімвал года найлепшым частуюць… Дружна просім усе дапамогі і прыемнай вандроўнай дарогі. Традыцыйна каб год быў удалым, не было каб сямейных скандалаў. Толькі любасць і толькі – любоў, дабрыні каб хапіла на шмат новых гадоў.\nКонь-агонь, прынясі нам удачу, працаваць будзем з поўнай аддачай. Дабрабыт каб палепшыць, памножыць, мы ляноту сваю пераможам. Прыклад возьмем, вядома ж, з Каня, каб квітнела пад Сонцам Зямля.\nГод наступны няхай лепшым будзе, дабрабыту ў сем’ях прыбудзе. А каб спраўдзіць усе пажаданні, шчыраваць будзем мы да змяркання, падымацца на самым світанні, сустракаць Сонца шчырым вітаннем. А каб будні ўсіх не стамлялі, ладзіць трэба часцей святкаванні. Каб душа весялілася, пела, сэрца стомы не знала, гарэла!\nНа спіне Конь нясе Новы год! З ім пазбавімся многіх турбот. Сустракайма ж год Новы, сябры – у кватэрах, у хатах і на кожным двары. Дружна келіхі ўзнімем, феерверкі – у неба! Навагодняе свята мы адзначым, як трэба! І сустрэнемся з вамі ўжо ў год Каня – мы «раёнкі» РЭДАКЦЫЯ, і вы – чытачоў дарагіх і любімых СЯМ’Я!


50 гадоў таму ў Ватыкане падпісалі “Катакомбны пакт” | Каталіцкі Веснік\n50 гадоў таму, падчас Другога Ватыканскага Сабору, 40 біскупаў падпісалі дакумент, які ў гісторыі Касцёл стаў вядомы пад назвай “Катакомбны пакт”. Іерархі абавязаліся ў ім, сярод іншага, да сціплага ладу жыцця, і за галоўную мэту паставілі служэнне бедным.\nЗ гэтай нагоды ў Рыме 11-17 лістапада 2015 г. пройдзе міжнародная канферэнцыя, прысвечаная дакументу, якая мае на мэце падкрэсліць яго актуальнасць.\nАрганізатары адзначаюць, што Пакт адпавядае бачанню Касцёла, якое мае Папа Францішак – “Касцёла беднага і для бедных”.\n16 лістапада 1965 г., за тры тыдні да завяршэння Другога Ватыканскага Сабору, 40 біскупаў сабраліся ў Катакомбах Дамітылы і падпісалі Пакт з 13 пунктаў. Яны кіраваліся словамі св. Яна XXIII, які заклікаў да будавання “Касцёла бедных”.\nУ тэксце біскупы, свядомыя сваёй недасканаласці, “паколькі не жывуць у беднасці згодна з загадамі Евангелля”, паабяцалі, сярод іншага, назаўсёды вырачыся багацця і яго праяваў, у прыватнасці дарагой вопраткі і рэчаў з каштоўных металаў.\nШто тычыцца ўмоў жыцця, харчавання, транспарту і іншых падобных спраў, яны заявілі, што будуць старацца жыць на сярэднім узроўні, на якім жывуць іх вернікі.\n“Катакомбны пакт” быў прадстаўлены іншым Айцам Сабору, у выніку чаго яго падпісалі яшчэ 500 біскупаў.\n“Катакомбны пакт” 50 год Ватыкан\t2015-11-04


Свята «Бразгун» адбылося ў Чэрыкаўскім раёне | «Веснік Чэрыкаўшчыны» — массово-политическая газета Чериковского района\non: 17/07/19 10:58:41 In: 2019 — Год малой родины, Культура, Новости региона, Общество, Праздники, ФоторепортажNo Comments\nУ мінулую суботу “Бразгун” зноў збіраў да сябе чэрыкаўлян, жыхароў суседніх населеных пунктаў і гасцей. Традыцыйнае свята каля наркоў-скай крыніцы праводзілася, як і штогод, у дзень святкавання праваслаўнымі вернікамі Сабору дванаццаці апосталаў.\nШосты свята-конкурс фальклорных ансамбляў і сольных выканаўцаў “З стагоддзя ў стагоддзе” распачаў мерапрыемства. Творчыя калектывы, з шасці раёнаў Магілеўшчыны прадстаўлялі на суд журы і гледачоў канцэртныя нумары. ад кожнага раёна — свая невялікая канцэртная праграма. Пасля завяршэння вакальных іспытаў, былі абвешчаны вынікі. Так, у намінацыі “ансамблі народнай песні” дыпломам першай ступені ўзнагароджаны народны клуб аматараў народнай песні “Родныя напевы” (Чэрыкаўскі раён, Сакалоўскі СК), дыпломам другой ступені адзначаны народны ансамбль народнай песні “Равеснікі” (Чэрыкаўскі раён, УК “Аўтаклуб “Чэрыкаў”), дыплом трэцяй ступені – ансамбль народнай песні “Сяброўкі” (Чэрыкаўскі раён, Верамейскі СДК), за захаванне народных традыцый адзначаны клуб аматараў народнай песні “Карагод” (Крычаўскі раён, Бацвінаўскі СДК), дыпломы ўдзельніка атрымалі клуб аматараў народнай песні “Прысожжа” (Крычаўскі раён, Лабковічскі СДК), народны ансамбль народнай песні “Вяскоўцы” (Чавусскі раён, Дужаўскі СДК). У намінацыі “фальклорныя ансамблі этнаграфічнага напрамку” безумоўную перамогу і дыплом першай ступені атрымалі ўдзельнікі народнага ансамбля народнай песні “Вясковачкі” (Слаўгарадскі раён, Старасельскі СК), дыплом другой ступені быў уручаны клубу аматараў народнай песні “Родныя напевы” (Чэрыкаўскі раён, Сакалоўскі СК), дыпломам трэцяй ступені ўзнагароджаны народны ансамбль “Крынічанька” (Магілёўскі раён, Палыкавічскі СДК). дыпломы ўдзельніка ў гэтай намінацыі атрымалі ансамбль народнай песні “Крыніца” (Дрыбінскі раён, Бельскі СДК), народны ансамбль народнай песні “Чапурушкі” (Слаўгарадскі раён, Вясковіцкі СК). Усе адзначаныя ўдзельнікі атрымалі таксама каштоўныя падарункі і памятныя сувеніры. Цырымонію ўзнагароджання правёў дырэктар УК “Магілёўскі абласны метадычны цэнтр народнай творчасці і культурна-асветніцкай працы” Алег Хмялькоў. А апладысменты — шчырыя і сардэчныя — былі ўзнагародай артыстам ад гледачоў.\nПраграма правядзення традыцыйнага свята не абмежавалася толькі канцэртам, тут для яго ўдзельнікаў было яшчэ шмат чаго цікавага.\nЧэрыкаўскі краязнаўчы музей прапанаваў пакупнікам лялек- абярэгаў, а аформлены працаўнікамі ўстановы побач каларытны сельскі куточак карыстаўся папулярнасцю ў жадаючых пафатаграфавацца.\nНе менш цікавай была і выстава розных кніжных выданняў цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы “Святло праваслаўнай кнігі”, якая распавядала пра рэлігійныя погляды чэрыкаўлян канца XIX і пачатку XX стагоддзяў, а таксама дэманстравала розныя друкаваныя працы аўтараў на праваслаўную тэматыку.\nЗатым увага прысутных пераключылася на кульмінацыйнае дзейства свята–асвячэнне самой крыніцы. Богаслужэнне ўзначаліў благачынны Чавусскага благачынія протаіерэй Мікалай Змушко. У малебне прынялі ўдзел настаяцель храма Раства Прасвятой Багаро-дзіцы г. Чэрыкава протаіерэй Мікалай Жук, настаяцель царквы Казанскай Боскай Маці сяла Прусіна Касцюковічскага раёна протаіерэй Георгій Салабута. Традыцыйны абраз першавярхоўных апосталаў Пятра і Паўла таксама быў дастаўлены да месца малення. Дарэчы, лёс старой іконы некалькі змяніўся, як і месца яе знаходжання. Раней, як усе памятаюць, ікону перадавалі вернікі Наркоў з хаты ў хату, і зараз старэйшыя з іх ужо не маюць магчымасці клапаціцца аб святыні, таму яна была адвезена ў Верамейскую царкву першавярхоўных апосталаў Пятра і Паўла. Напярэдадні свята, перад тым, як зноў задзейнічаць яе ў богаслужэнні, Мікалай Жук зрабіў усё магчымае, каб абраз быў рэстаўрыраваны і адноўлены без гублення каларыту яе выканання. Затым абрадавая наркоўская святыня зноў вярнецца ў Верамейскую царкву.\nДырэктар УК “Магілёўскі абласны метадычны цэнтр народнай творчасці і культурна-асветніцкай працы” Алег Хмялькоў:\n– На Магілёўшчыне прахо-дзяць падобныя народныя форумы і мерапрыемстваў, але свята “Бразгун”– асаблівае. Думаю, што дзякуючы рабоце супрацоўнікаў раённай сістэмы культуры, тут збераглі традыцыі і народны каларыт. Добра, што сюды запрашаюць не толькі аматараў, але і прафесіяналаў — этнографаў і фалькларыстаў, знакамітых навукоўцаў. Нам зараз дапамагаюць адраджаць традыцыі вучоныя, якія працуюць з архівамі. А наша задача, як вядома, не толькі зберагчы тое, што дасталося ад продкаў, а і як мага лепш замацаваць у нашым жыцці.\nМастацкі кіраўнік народнага ансамбля народнай песні “Вясковачкі” (Слаўгарадскі раён, Старасельскі СК) Галіна Малахоўская:\n– Наш калектыў штогод прымае ўдзел у свяце “Бразгун”. Кожны год мы выступаем на імправізаванай сцэне, і нас вельмі добра сустракаюць гледачы. Мы — этнаграфічны фальклорны народны калектыў. Спяваем толькі этнічныя песні, прычым акапэльна, таму гэта свята для нас блізкае духоўна і традыцыйна. Будзем тут, вядома, і ў наступным годзе. і хоць мы не зусім маладыя (самай мала-дзейшай спявачцы — 70 гадоў, а самай старэйшай — 88), усё адно плануем і гэту паездку.


Напалеон Орда і Цётка — выходзяць наступныя чатыры кнігі з серыі «100 выдатных дзеячоў»\n12.04.2013 / 08:33\nАпроч іх, падрыхтаваныя брашуры пра Каруся Каганца і Мечыслава Карловіча.\nЦягам трох тыдняў у продажы з’явяцца чатыры наступныя кнігі з серыі «100 выдатных дзеячоў беларускай культуры».\nЗаснавальнік серыі Анатоль Тарас кажа, што найлепш кнігі серыі прадаюцца не ў кнігарнях, а ў гандлёвых цэнтрах.\n«Я мяркую, што гэта адбываецца так. — кажа спадар Тарас. — Муж з жонкай прыходзіць у краму па ежу, і пакуль жонка абірае прадукты, ён глядзіць іншыя тавары, у тым ліку кнігі, таму і цікавасць да нашых выданняў у гандлёвых цэнтрах выйшэйшая. Асабліва ў рэгіёнах».\nНаступнымі ў серыі выйдуць:\nНапалеон Орда (аўтар — Вітаўт Чаропка)\nЦётка (аўтар — Алесь Марціновіч)\nКарусь Каганец (аўтар — Алесь Пашкевіч)\nМечыслаў Карловіч (аўтар — Ірына Шумская)\n«Ва ўсіх кнігах будзе, як і планавалася, 64 старонкі. — кажа спадар Тарас. — Але ў кніжцы пра Орду будзе 23 старонкі ілюстрацый, кожная памерам на старонку, а ў кнізе пра Каганца толькі дзесяць невялікіх. Цягам года выйдзе яшчэ як мінімум пяць кніг з серыі».\nУ серыі ўжо выйшлі кнігі, прысвечаныя Міхаілу Андрыёлі, Мітрафану Доўнар-Запольскаму і Фларыяну Ждановічу.\nПа словах Анатоля Тараса,\nу серыі будуць выходзіць кнігі, прысвечаныя дзеячам культуры XIX — XX cтагоддзяў, якія ўвасаблялі нацыянальныя погляды на гісторыю, мастацтва, народную і прафесійную культуру Беларусі.\nГэта людзі, якія працавалі на Беларусі ўсё жыццё або значную частку жыцця.


ПВТ сёння -\nСтвораны ў 2005 годзе Парк высокіх тэхналогій па праве лічыцца вядучым ІТ-кластарам у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, які прапануе лепшыя ўмовы для адкрыцця, вядзення і развіцця бізнесу.\n«Крэмніевая Даліна Усходняй Еўропы», «Сусветны цэнтр распрацовак штучнага інтэлекту», «Рай для праграмістаў» – толькі некаторыя ацэнкі Беларусі з боку аўтарытэтных замежных СМІ, такіх як The Wall Street Journal, Forbes, Financial Times.\nПершы этап развіцця парку – ПВТ 1.0 – падоўжыўся да канца 2016 года. У гэты перыяд асноўнай мадэллю ІТ-кампаній быў аўтсорсінг – стварэнне праграмных прадуктаў па тэхнічным заданні кліента, калі яму перадаюцца ўсе правы на гэты прадукт.\nА ўжо ў снежні 2017 года Прэзідэнт падпісаў Дэкрэт №8 «Аб развіцці лічбавай эканомікі», названы бізнэс-супольнасцю і замежнымі экспертамі «рэвалюцыйным». З гэтай падзеі пачалася эпоха ПВТ 2.0.\nДэкрэт сфармаваў умовы для прадуктовай мадэлі бізнэсу: ІТ-кампаніі ствараюць уласныя прадукты і прасоўваюць іх шырокаму колу спажыўцоў. Такім чынам, ІТ-сектар Беларусі змяніўся не толькі колькасна, але і якасна, у ПВТ выраслі сотні новых кампаній з новымі прадуктамі і напрамкамі, якія сталі шматлікімі кропкамі апоры ўсёй ІТ-галіны Беларусі і фарміруюць аснову доўгатэрміновай стабільнасці Парка.\nПВТ даў сваім рэзідэнтам мінімальныя падаткі, інструменты так званага «англійскага права», магчымасць свабоднага руху капіталаў, празрыстае рэгуляванне сферы блокчэйн і крыптавалют, многія іншыя прэферэнцыі.\nРэзідэнты ПВТ могуць займацца 37 відамі дзейнасці: ад перадавых рашэнняў у галіне штучнага інтэлекту да распрацоўкі высакакласнага праграмнага забеспячэння, інжынерных рашэнняў, гульняў і мабільных праграм, ІТ у галіне аховы здароўя, сельскай гаспадаркі, фінтэха, банкаўскага праграмнага забеспячэння, лазерных тэхналогій, оптыкі.\nВынікі прыняцця Дэкрэту №8 не прымусілі чакаць сябе. Ужо ў першы год новага этапу развіцця Парка, у 2017 годзе, рост экспарту склаў 125% і ўпершыню пераадолеў планку ў $ 1,0 млрд у 2018 – ужо 138% ($1,4 млрд). У 2019 - 155% ($2 млрд 195 млн). І, нарэшце, у 2020 годзе экспарт ПВТ дасягнуў абсалютнага рэкорда і склаў $2 млрд 735 млн з тэмпам росту ў 125%.\nВялікімі тэмпамі расце і колькасць новых кампаній у ПВТ. Усяго за чатыры гады з моманту прыняцця лічбавага Дэкрэта колькасць рэзідэнтаў Парка вырасла ў 5 разоў і павялічылася з 192 да 1054.\nПарк высокіх тэхналогій стварае новыя працоўныя месцы. За 2017-2020 гады ПВТ вырас больш чым на 37 тысяч чалавек, і сёння яго колькасць складае больш за 71 тысячу чалавек. Гэта 1,5% ад занятых у эканоміцы Беларусі. Яны вырабляюць 4% ВУП.\nПВТ дапамагае развіццю рэгіёнаў. Дзякуючы прававому рэжыму Парка, які дзейнічае на ўсёй тэрыторыі Беларусі, рэзідэнт можа быць зарэгістраваны і весці сваю дзейнасць у любым пункце краіны. Сёння за межамі Мінска працуюць больш за 100 кампаній-рэзідэнтаў ПВТ і больш за 4 тысячы чалавек.\nБольш за 40% рэзідэнтаў ПВТ – прадпрыемствы з замежным капіталам. За чатыры гады ПВТ 2.0 (2017 – 2020 гг.) Парк прыцягнуў сумарна больш за $1 млрд замежных інвестыцый. Акрамя таго, сёння ў ПВТ засяроджаны 121 цэнтр распрацоўкі міжнародных кампаній.\nШтогод Парк наведваюць дзясяткі замежных дэлегацый – ад высокага кіраўніцтва дзяржаў да прадстаўнікоў бізнесу і буйных карпарацый.


Музей чыгуначнай тэхнікі ў Брэсце, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nДзіўны факт: першыя прататыпы чыгункі з'явіліся яшчэ ў VI стагоддзі да нашай эры. Страшна ўявіць, але тады людзі самі цягнулі груз па адмыслова адведзенай дарозе. Падабенства сучаснай чыгуначнай тэхнікі з'явілася ў Вялікабрытаніі ў XVIII-XIX стагоддзях адразу пасля з'яўлення паравой машыны. Праз стагоддзе ўзніклі першыя цягнікі, прынцып работы якіх быў заснаваны на выкарыстанні электрычнасці.\nУ XX стагоддзі пачынаецца актыўнае будаванне чыгуначных шляхоў у Беларусі. Адна з першых найбуйнейшых рэйкавых дарог была пабудавана па кірунку Смаленск-Брэст. Гісторыя развіцця рэйкавай дарогі, а таксама ўзнікненне чыгуначнай тэхнікі ўяўляе велізарную цікавасць не толькі для аматараў гісторыі, але і для звычайных пасажыраў, якія аддаюць перавагу цягніку іншым відам транспарту.\nТак, у маі 2002 года па праекце і ініцыятыве ветэрана працы і ганаровага чыгуначніка А. Прывецеля пад адкрытым небам пачаў працаваць Музей чыгуначнай тэхнікі ў Брэсце. Размешчаная там экспазіцыя мае непасрэднае дачыненне да гісторыі з'яўлення чыгуначнага транспарту ў Беларусі. За час свайго існавання калекцыя музея актыўна папаўнялася рознай тэхнікай і прыладамі – цяпер тут размяшчаецца парадку 170 адзінак тэхнікі.\nПлошча музея займае немалую тэрыторыю – тры гектары зямлі. Наведвальнікі могуць убачыць тут лакаматывы і паравозы розных перыядаў часу, пачынаючы ад даваеннага і заканчваючы сучаснымі мадэлямі, а таксама паравыя краны, старадаўнія пасажырскія, санітарныя і штабныя вагоны. У музеі таксама прадстаўлены вагоны з зенітнымі ўстаноўкамі, станцыйны звон і нават электрычныя гадзіннікі 1953 года, якія пасля вайны дапамагалі жыхарам горада не губляцца ў часе. Галоўная каштоўнасць і гонар гонар музея – паравоз, выпушчаны ў 1926 годзе, і цеплавоз, які даставіў дэлегацыю палітыкаў на канферэнцыю ў нямецкі Патсдам.\nВарта адзначыць, што старадаўнія паравозы перамяшчаліся па зусім іншых шляхах, чым сучасныя цягнікі. Менавіта па гэтай прычыне на тэрыторыі музея адмыслова праклалі шлях даўжынёй больш за кіламетр, па якім наведвальнікі могуць убачыць, як рухаліся паравозы ў пачатку XX стагоддзя. У Брэсцкага музея ёсць яшчэ адна асаблівасць, якая адрознівае яго ад іншых аналагічных - частка з прадстаўленых экспанатаў на дадзены момант з'яўляюцца дзейнымі. Гэты фактар робіцца вырашальным пры выбары месца здымкі кінастужак, бо менавіта гэты музей часта выбіраюць для экранізацый гістарычных падзей.\nДарэчы, сюды часта прыязджаюць наведвальнікі, якія хочуць пабываць у Брэсцкай крэпасці. Музей чыгуначнай тэхнікі знаходзіцца недалёка ад гэтага галоўнага вайсковага помніка Беларусі. Супрацоўнікі музея з радасцю раскажуць пра кожны экспанат, прадстаўлены тут. Гэта месца лічыцца сапраўды яркім адлюстраваннем развіцця чыгуначнай тэхнікі ў Беларусі. Прывабна яно яшчэ і для тых, хто лічыць цягнікі сапраўдным творам мастацтва, каго нястомна прыцягвае хараство і моц гэтай масіўнай і велізарнай тэхнікі.


Апеляцыя брэсцкага блогера Сяргея Пятрухіна будзе разгледжана 5 ліпеня – Свабоду палітвязьням!\nАпеляцыя брэсцкага блогера Сяргея Пятрухіна будзе разгледжана 5 ліпеня\n25.06.2019 Апублікавана ў Навіны\nНагадаем, што 18 красавіка суд Ленінскага раёна г.Брэста вынес прысуд па крымінальнай справе супраць блогера Сяргея Пятрухіна. Яго прызналі вінаватым па ч.2 арт.188 (“Паклёп”) і ч.2 арт.189 (“Абраза”) Крымінальнага кодэкса Беларусі.\n“Брэсцкі абласны суд разглядзіць маю апеляцыю на рашэнне раённага суда 5 ліпеня”, – паведаміў сайту palitviazni.info Сяргей Пятрухін.\nНагадаем, што блогера пакаралі штрафам у памеры 360 базавых велічынь (9180 рублёў, ці 4381 долар). Пятрухіна абавязалі таксама выплаціць маральную шкоду пацярпелым супрацоўнікам Ленінскага РУУС г.Брэста 8500 рублёў, ці 4250 долараў. Усяго Пятрухін абавязаны выплаціць каля 9 тысяч долараў.\n“Думаю, не мае сэнсу рабіць нейкія прагнозы ў краіне, у якой няма сапраўдных судоў, – кажа Сяргей Пятрухін. – Па рашэнні суда зараз я абавязаны плаціць за тое, што ўжываў літаратурныя словы кшталту “пляшывы” альбо “насаты”. Дзе тут абраза?\nТым больш, ніводная лінгвістычная экспертыза не напісала ў заключэнні, што я некага абразіў. Але каго гэта хвалявала? Мяне пакаралі проста таму, каб маўчаў, а не крытыкаваў уладу. Таму няма вялікіх спадзяванняў і на вышэйшую інстанцыю, хаця мне таксама будзе што на судзе сказаць”.


Кошты на чорнае золата абваліліся на ўзровень 2003 года ў першы ж дзень пасля аднаўлення экспарту іранскай нафты ў краіны Еўразвязу і ЗША. Аднак амаль адразу пасля адмены старых санкцыяў, Вашынґтон наклаў на Тэгеран новыя абмежаванні, падрабязней Усевалад ШлыкаўДа ўвядзення санкцыяў супраць Тэгерану, кожны пяты барэль іранскае нафты прадаваўся ў краінах Еўразвязу. Цяпер жа Іран спадзяецца падвоіць экспарт чорнага золата – да ўзроўню ў больш, як міліён барэляў у дзень. Аднак чакаць неадкладнага прыліву мільярдаў нафтадолараў у Іранскі бюджэт не варта, мяркуюць мясцовыя эксперты.ПРАФЕСАР УНІВЕРСІТЭТУ ТЭГЕРАНУ:”Я б назваў сітуацыю асцярожна аптымістычнай. Перад намі яшчэ доўгі шлях, бо ня ясна, што дакладна збіраюцца рабіць амерыканцы. Хаця, нават калі яны разарвуць пагадненне, гэта надалей будзе іхная страта, бо свет пабачыць, што Іран трымае сваё слова. І тады Вашынгтону будзе цяжка пераканаць свет вярнуць старыя санкцыі”.Міжнародныя назіральнікі пацвердзілі, што Тэгеран перабудаваў свой рэактар Arak, такім чынам, каб той не мог прадукаваць збройны плутоній. Гэта і было галоўнаю ўмовай адмены эканамічных і гандлёвых абмежаванняў з боку Еўразвязу і ЗША.БАРАК ОЎБАМА, ПРЭЗІДЭНТ ЗША:“Цяпер, пасля перагляду санкцыяў Іран атрымае доступ да грошай, што былі замарожаныя на замежных рахунках. І, што магчыма ёсьць найважнейшым – мы асягнулі гістарычны прагрэс шляхам дыпламатыі без развязання чарговай вайны на Блізкім Усходзе”.Бо акрамя прыбыткаў з продажы нафты, Тэгеран з часам атрымае доступ да замарожаных яшчэ з 1979 году, калі ў Іране перамагла Ісламская рэвалюцыя, грашовых актываў і залатых запасаў. Таксама з сённяшняга дня Іран вяртаецца ў сістэму SWIFT – мясцовыя банкі могуць працаваць з замежнымі грашовымі валютнымі пераводамі. Ёсць і не эканамічныя наступствыВАЦІХ АЛЬ ХАШЫМІ, ПАЛІТЫЧНЫ АГЛЯДАЛЬНІК\n“Адмена санкцыяў добра паўплывае і на рэгіянальную стабільнасць. Вяртанне Ірану на палітычную арэну свету мусіць паслабіць рэгіянальныя канфлікты, ды палепшыць узровень бяспекі ў Іраку. І хаця цяжка чакаць хуткіх зменаў – у доўгай перспектыве – гэта крок у бок стабілізацыі”\nСтабілізацыі для Іраку, які разам з Расеяй, Іранам і сіламі Башара аль Асада каардынуе збройныя дзеянні ў рэгіёне. Але новая нафта на і без таго перапоўненым рынку не ўсім на карысць.НАУР АЛЬ ЗАУБІ, МЭНЭДЖЭР НА ДУБАЙСКІМ ФІНАНСАВЫМ РЫНКУ\n“Існуе небяспека таго, што адмена санкцыяў толькі пагоршыць сітуацыю на нафтавым рынку і палітычную абстаноўку – ніхто не можа сказаць, як доўга будзе працягвацца Еменскі крызіс і краіны рэгіёну – перадусм Саўдаўская Аравія сутыкнуцца з дэфіцытам бюджэту. Гэтыя чыннікі даюць нагоду да панікі на рынку”\nІран і Саудаўская Аравія традыцыйна падтрымліваюць розныя бакі канфліктаў ў Сірыі, Лівіі і Емене. Цяпер жа з узмацненнем пазіцыяў Тэгерану, няспынныя войны могуць разгарэцца з новай сілай. Дый і з санкцыямі ня скончана – ў дзень адмены старых, Вашынгтон увёў новыя абмежаванні – ў адказ на выпрабаванні іранскіх балістычных ракет. Праўда гэтым разам – толькі супраць 11 фізічных і юрыдычных асобаў.\nТэгі: Iran ЗША нафта свет


Бізнес – азартная гульня - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nБізнес – азартная гульня\nВторник, 28.11.2017 06:19. Рубрика: Грамадства Просмотров: 528\n“Grand Fiesta Company” – крэатыўнае агенцтва, якое спецыялізуецца на арганізацыі дзелавых мерапрыемстваў з глыбокім сэнсавым кантэнтам для беларускіх і заходніх кампаній і займае вядучае месца ў нашай краіне. Усё б нічога, арганізоўвае сабе і няхай, але, на хвілінку, яго ўзначальвае ўраджэнка Капаткевічаў Алена Кушнер.\nСустрэцца з дзяўчынай, каб задаць некалькі пытанняў, было практычна немагчыма: дзелавыя сустрэчы, камандзіроўкі, праекты за мяжой. Дапамог атрымаць адказы інтэрнэт.\nПра тое, як кінуць універсітэт і знайсці сваю справу, як стаць паспяховай бізнес-ледзі і пазнаць сябе – наша сённяшняе інтэрв’ю з Аленай.\n– Распавядзі, як ты адважылася забраць дакументы з універсітэта і адкрыць свой бізнес?\n– Кінула медыцынскі, бо зразумела, што хачу займацца зусім іншым.\nАднойчы пазнаёмілася з Вікторыяй Стралкоўскай, якая на той момант шукала кампаньёна ў сваю фірму па арганізацыі мерапрыемстваў. Яна прапанавала гэтае месца мне. Разам мы адкрылі кампанію “Grand Fiesta”, якая сёння займае лідарскія пазіцыі на рынку, працуе з топавымі кліентамі.\nТады вырашыла, што патрэбна пашыраць свае веды, таму і паступіла ў БДЭУ на “Вышэйшую школу турызму”.\n– Вельмі цікава пачуць пра тваю каманду: хто гэтыя людзі, чым займаюцца?\n– У пачатку нашай сумеснай працы з Вікторыяй (6 гадоў таму) мы правялі ўдзвюх некалькі летніх мерапрыемстваў. У канцы лета арандавалі офіс, зрабілі рамонт і толькі тады набралі першы штат супрацоўнікаў.\nУ камандзе цяпер працуе 15 чалавек. Гэта крэатыўныя і мэтанакіраваныя людзі. Усе з вышэйшай адукацыяй. Цяпер актыўна рыхтуемся да новага года.\n– Якімі дасягненнямі сваёй кампаніі ты больш за ўсё ганарышся?\n– Арганізацыяй выставы ўзбраенняў сумесна з ваенпрамам “MILEX”, якая прайшла ў маі сёлета ў Мінску. У выставе ўдзельнічала 51 краіна. Мы атрымалі найвышэйшыя водгукі і грамату-падзяку.\n4 гады таму ў Мінску з’явілася сетка музычных аўтаматаў з Еўропы. Любы жадаючы можа кінуць грошы ў такі аўтамат і яго любімая кампазіцыя зайграе на ўсю залу.\nЯшчэ з 2014 года адкрылі новы напрамак Mice – карпаратыўныя паездкі за мяжу.\nЗа дапамогай звярнулася сусветна вядомая кампанія Conte. З усіх краін СНД прыехалі партнёры, чалавек 60.\nКаля тыдня мы іх забаўлялі, з гала-вячэрамі, паездкамі па моры. Была паказана новая калекцыя кампаніі.\nЯ заўсёды адкрытая новым ідэям і праектам, іду насустрач. Калі нам трапляецца прыдатны чалавек, мы яго заўсёды запрашаем у каманду.\n– Адкрыць сваю справу можа кожны? Трэба валодаць нейкай унікальнай стратэгіяй?\n– Сістэма вядзення бізнесу ў Беларусі, на жаль, развіта недастаткова. Часцей прадпрымальнікі самі сабе прадастаўлены. Ёсць праграмы падтрымкі дзяржавы, але для мяне яны не актуальныя.\nПершыя два гады, калі мы толькі запускалі бізнес, працавала шмат, і ноччу таксама. Мерапрыемствы часта доўжыліся да 5-ці раніцы. А потым мая кампаньёнка пайшла ў дэкрэтны адпачынак.\nЯ кінула ўсе сілы на стварэнне каманды, дзе кожны будзе адзін за аднаго. Размеркавала абавязкі. У выніку ўсё атрымалася.\nБізнес – азартная гульня. Дастаткова пачаць і ўжо складана спыніцца.\n– Якія магла б даць парады прадпрымальнікам, якія толькі пачынаюць ствараць бізнес?\n– Ты павінен быць прафесіяналам у сваёй вобласці. Усё роўна, прадукт гэта ці паслуга, ты павінен ведаць, чаго хоча кліент і як “гэта” выгадна прадаць. Вельмі важна паклапаціцца не толькі пра якасць прадукцыі, але і пра рэкламу, маркетынг. І змагацца за кожнага кліента.\nКалі ты адкрыў сваю справу, гэта не з’яўляецца гарантыяй, што ў цябе заўсёды будзе прыбытак. Трэба быць гатовым да таго, што некалькі месяцаў не будзе заробку. Будуць толькі выдаткі. Гэтыя рызыкі заўсёды варта ўлічваць.\nАбавязкова трэба мець фінансавы рэзерв на ўтрыманне кампаніі ад 3-х месяцаў, не разлічваючы на прыбытак.\nУ нас таксама былі няўдалыя месяцы. Тады са сваіх асабістых сродкаў аплочвала зарплату, рэкламу, арэнду офіса. Гэта былі складаныя 5 месяцаў. Ледзь звялі канцы з канцамі.\nПрывяду адзін прыклад, калі бізнес не змог раскруціцца. Гэта навучанне скопбукінгу – від рукадзельнага мастацтва, якое складаецца ў вырабе і афармленні сямейных або асабістых фотаальбомаў. Кірунак апынуўся складаным. Наша краіна не мае адпаведных кадраў. Пакуль справа спынена.\n– Як праходзіць твой дзень?\n– Пачынаецца з трэніроўкі, а палове 7-й раніцы, у 8 раніцы на корце гуляю ў сквош. Гадзіна трэніроўкі, потым лазневыя працэдуры.\nДалей – планёрка на працы. Сустрэчы, перамовы. У сярэднім працую да 18-19 гадзін.\nБегаю, катаюся на ровары. Люблю падарожнічаць. Не праводжу шмат часу ў сацыяльных сетках. Нічога карыснага яны не даюць.\nУ мінулым годзе стала на сноўборд. Планую ўдасканаліць гэта хобі.\nВялікі дзякуй хачу сказаць бацькам за тое, што выхавалі менавіта такой – мэтанакіраванай. Дзякуй за тое, што падтрымлівалі ва ўсім і заўсёды. Гэта для мяне шмат значыць.\nФота з асабістага архіва Алены Кушнер.\n« Шчырасць у працы шануецца\nГод быў прыбытковым »


Святы Пасад разумее, як складана дзяржавам кіраваць міграцыяй - print - Vatican News\nЛагер мігрантаў. Ілюстрацыйнае фота (AFP or licensors)\nСвяты Пасад разумее, як складана дзяржавам кіраваць міграцыяй\nКанфлікты ў многіх частках свету, экалагічныя праблемы, галеча не знікнуць за некалькі дзён, таму трэба цярпліва дзейнічаць у духу салідарнасці і братэрства на карысць тых, хто шукае лепшага месца на зямлі.\nТакім чынам сакратар па адносінах Святога Пасаду з дзяржавамі, арцыбіскуп Пол Рычард Галахер ахарактарызаваў міграцыйную праблему і магчымасці і выклікі, якія яна прыносіць.\nКасцёл з дапамогай каталіцкіх арганізацый па ўсім свеце прыносіць канкрэтную непасрэдную дапамогу мігрантам і бежанцам. “Думаю, што пасланне Святога Пасаду ў гэты момант ясна паказвае, што мы разумеем, наколькі складана дзяржавам кіраваць міграцыяй. Таму мы павінны разам выйсці насустрач гэтай рэальнасці”, - сказаў арцыбіскуп Галахер. Ён патлумачыў, што на крызіс, які выклікала з’ява, трэба адказаць чалавечым і хрысціянскім чынам, шукаючы карысці для людзей, не шкодзячы ім. На міграцыю варта глядзець пазітыўна, канцэнтравацца не толькі на цёмным баку феномена, але і на магчымасцях.\nПа словах аднаго з кіраўнікоў ватыканскай дыпламатыі, менавіта прыток людзей у Еўропу можа стаць адказам на розныя формы крызісу, якія ўплываюць на кантынент. Сярод іх ён назваў дэмаграфічную праблему, а таксама недахоп кадраў у розных галінах вытворчасці.\n21 чэрвеня 2019, 15:11


http://spring96.org/be/news/77513 2015 2015-05-27T17:14:20+0300 2015-05-27T17:14:20+0300 2016-05-26T21:50:54+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/bialiacki-rr.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nCтаршыня Праваабарончага цэнтра "Вясна" Алесь Бяляцкі\nУ час прэс-канферэнцыі, якая адбылася ў рэдакцыі тыднёвіка беларусаў у Польшчы “Ніва” ў Беластоку, Алесь Бяляцкі найперш закрануў тэму палітычных вязняў і суда над Юрыем Рубцовым, які ў гэты час якраз адбываўся ў Пружанах, паведамляе Беларускае Радыё Рацыя.\n“Гэты год, нягледзячы на пэўную спакойнасць, ён дастаткова трывожны. І ставіць пэўныя пытанні і выклікі перад беларускім грамадствам, грамадзянскай супольнасцю, беларускім народам, але таксама і перад уладамі краіны”, – адзначыў у пачатку свайго выступу Алесь Бяляцкі:\n– Па-першае, на жаль, сітуацыя ў Беларусі за апошні час не змянілася. Апошняя станоўчая рэч – гэта маё вызваленне, і амаль год мінуў і ніякіх зрухаў у грамадскім жыцці, у самой краіне з пытаннямі правоў чалавека і дэмакратызацыі – не адбылося. У нас застаюцца палітычныя вязні. Вось сёння ідзе суд над Юрыем Рубцовым, якога асудзілі за мірны супраціў. Яго гісторыя пачалася фактычна з кашулькі “Лукашэнка, сыходзь”, і цяпер гэтая гісторыя працягнецца, верагодна, у калоніі. Рубцоў вырас са свайго змагання за працоўныя правы, ён не падпісваў кантрактаў працоўных і гэтык далей, то бок яго змаганне спачатку мела сацыяльны характар, але ўрэшце ён зразумеў, што сама палітычная сістэма фарміруе гэтыя сацыяльныя адносіны паміж чалавекам і дзяржавам. Таму ён пачаў хадзіць у той кашульцы. Цяпер, калі ён адмаўляўся працаваць за малы заробак на “хіміі”, я ў яго пытаўся, ці ён ведае, што яго пасадзяць, ён кажа, ведаю, але гэта мой пратэст. Ён такі сведамы барацьбіт і за свае правы, і агулам за чалавечую годнасць.\n“Стаўленне ўладаў да палітычных зняволеных – не змяняецца. І Юры Рубцоў стаіць у адным шэрагу з Мікалаем Статкевічам, якому цяпер пагоршылі ўмовы ўтрымання, калі перавялі ў крытую турму з калоніі”, – працягвае праваабаронца:\n- Гэта вельмі падобна на ўтрыманне ў следчым ізалятары, аднак цябе яшчэ абмяжоўваюць у перадачах і сустрэчах. Калі я быў адсядзеў у следчым ізалятары да суда тры месяцы, і пасля суда, і “выскачыў” урэшце ў калонію, я амаль як на свабоду патрапіў – я неба мог пабачыць. У турме гэтага няма. І Статкевіч, акрамя таго, сядзіць адзін.\nТаксама Алесь Бяляцкі ўзгадаў сітуацыю з палітычным вязнем Мікалаем Дзядком, якому нядаўна працягнулі тэрмін зняволення яшчэ на адзін год. “Дадалі подла абсалютна, за тры дні да таго часу, як сканчаўся яго тэрмін зняволення”.\nНа думку праваабаронцы, гэта сігналы ўсяму беларускаму грамадству перад выбарамі, што “з кожным з вас можа здарыцца тое самае”. Выбарчая кампанія фактычна пачалася і з яўнымі сігналамі застрашэння беларускага грамадства, пра што сведчыць і экстрадыцыя з краіны праваабаронцы Алены Танкачовай, якая большую частку жыцця пражыла ў Беларусі.\nПра сітуацыю з незалежнымі СМІ\nАлесь Бяляцкі адзначыў трывожныя сігналы ў дачыненні да незалежных СМІ і журналістаў. Паводле яго, фактычна ўвесь мінулы год і з пачатку гэтага году ідзе няспынны ціск на тых журналістаў, якія працуюць на незалежныя сродкі масавай інфармацыі, такія як Беларускае Радыё Рацыя, “Белсат”, Еўрапейскае радыё для Беларусі ды іншыя.\n- Ідзе псіхалагічны ціск на дэмакратычных журналістаў, каб прымусіць іх ці суцішыцца, ці спыніць сваю супрацу з незалежнымі СМІ. Сітуацыя пагоршылася, калі ў мінулым годзе прынялі новы Закон аб СМІ, які інтэрнэт-рэсурсы незалежныя далічыў да СМІ. Мы бачым, як за апошні месяц некалькі сайтаў атрымалі лісты-папярэджанні з патрабаваннем патлумачыць, хто ёсць іх уладальнік. Гэта зразумела псіхалагічны ціск на каманды, якія працуюць на гэтых сайтах. Прычым падставы вельмі адвольныя, ніхто нават не ведае, на якіх падставах атрымаў папярэджанне сайт музычны tuzin.fm. Тым не менш, мне падаецца, што гэта пакуль “страляніна па плошчах”. А потым яны пачнуць насамрэч “адстрэльваць” тыя сайты, якія яны палічаць небяспечнымі падчас выбарчай кампаніі, таму што гэта зноў жа ёсць падрыхтоўка да прэзідэнцкіх выбараў. Гэта можа нас чакаць у бліжэйшай будучыні.\nПра выбары і эканамічны крызіс\n“Выбары пройдуць, як і ў папярэднія разы, ніхто не чакае ніякіх сюрпрызаў, улады самі далі сігнал, што ніякіх зменаў не будзе. Гэта значыць, што будуць фальсіфікацыі, не кажучы аб практыцы фарміравання камісій і гэтык далей. Выбарчай кампаніі рэальна не будзе”, – кажа Алесь Бяляцкі:\n- Выбары – гэта шоў з ужо запланаванымі вынікамі. Можна памяняць прозвішчы, а вынікі браць з мінулай кампаніі.\nАднак ёсць рэчы, якія зараз турбуюць і ўлады Беларусі. Краіна ў канцы мінулага году ўвайшла ў эканамічны крызіс, летась у снежні абваліўся беларускі рубель на 30%, пазней ён яшчэ патаннеў на 10%, пачаліся праблемы са збытам тавараў – абвал за апошнія месяцы на 40%, склады затавараныя прадукцыяй, прадпрыемствы сур’ёзна буксуюць і пераходзяць на няпоўны працоўны дзень.\nУлады не могуць масава звальняць людзей перад выбарамі – гэта прывядзе да сацыяльнага напружанняю.\nЯны цяпер таму шукаюць пазыкі, каб да выбараў гэтую сацыяльную напружанасць не ўзмацняць, і захаваць той узровень эканамічны, які ёсць прынамсі цяпер. Аднак на Расею спадзявацца не выпадае, там свае праблемы. Адпаведна шукаюць сродкі ў Еўропе, і гэтая кампанія “паляпшэння стасункаў з Еўразвязам” – яна, безумоўна, мае эканамічны падтэкст. Яны спрабуюць хоць трошкі нешта набраць. Адбываюцца парадаксальныя рэчы: з аднаго боку нічога не меняецца, а з іншага – гучыць рыторыка, што “мы гатовы да зменаў і супрацоўніцтва”, а пытанні палітвязняў, правоў чалавека, смяротнага пакарання – на іх выразнага адказу няма. Ідзе папулістычная рыторыка, якая не падмацаваная рэальнымі справамі.\n- Падзеі ва Ўкраіне вельмі моцна адбіваюцца на беларускім грамадстве, у нас слухаюцца расейскія каналы, праз якія ідзе агалцелая прапаганда.\nГэта агрэсіўная хваля накрывае Беларусь, таму багата людзей глядзяць на Ўкраіну праз прызму расейскіх СМІ і ў гэтым вялікая праблема. Улады ж з аднаго боку не прызнаюць анэксію Крыму, а з іншага – не падпісваюць дакумент у Рызе на саміце “Ўсходняга партнёрства”, дзе напісана канкрэтна пра анэксію Крыму. Яны лавіруюць. Аднак відавочна, што Лукашэнку ўкраінскія падзеі насцярожылі, бо калі Крым стаў “наш”, то чаму і Беларусь не можа стаць “нашай”. Але гэтыя ўсе саюзы з Расеяй зайшлі настолькі глыбока, што зрабіць нават крок назад Беларусі і ўладам краіны надзвычай цяжка. Рэальна залежнасць ад Расеі надзвычай высокая і гэта вынік непрадуманай васальнай палітыкі са спадзяваннем на танныя рэсурсы, але сыра ў мышалоўцы няма бесплатнага. Платай можа стаць незалежнасць краіны, і гэта ўсе сёння выразна адчуваюць.\nНа думку Алеся Бяляцкага, супрацьстаяць расейскай прапагандзе могуць толькі незалежныя СМІ, на якія цяпер ускладаецца вялікае значэнне.\nПра саміт у Рызе\n- Саміт я не ацэньваю як правальны. Проста было багата чаканняў, і атрымалася багата расчараванняў. Але ў гэтым былі пэўныя аб’ектыўныя прычыны, бо не можа быць голых спадзяванняў, якія не грунтуюцца на канкрэтнай працы. Саміт выразна падкрэсліў, што шэсць краін падзяліліся на тры групы па сваіх задачах, мэтах і чаканнях ад “Усходняга Партнёрства”.\nІ ў першай групе, яўна праеўрапейскай, апынуліся Ўкраіна, Малдова і Грузія. Прычым са сваімі жахлівымі праблемамі: страшная беднасць у Малдове, вайсковыя канфлікты ў Грузіі і ва Ўкраіне, дзе кожны дзень надалей гінуць людзі. І той мінімальны ўзровень рэформаў, які яны павіны былі выканаць, яны не выканалі па аб’ектыўных прычыных. Аднак калі краіны Ўсходняй Еўропы кажуць, што гэта еўрапейскія краіны, і можа быць маюць перспектывы Еўразвязу, то ў Францыі і Нямеччыне гэта ўжо не так адназначна, там не гатовыя браць на сябе дадатковыя абавязкі і палітычныя, і фінансавыя. Канешне, гэтая негатовасць ЕЗ да ўспрымання гэтых краінаў як еўрапейскіх – адчуваецца. І з гэтым трэба працаваць.\nАрменія – гэта асобная група. Яна ўвайшла ў Еўразійскі саюз, а з іншага боку – спрабуе заключыць дамовы з Еўразвязам. Такая палітыка шматвектарная, слабасць якой у тым, што Арменія – сама слабая, акрамя таго яшчэ і мае канфлікт з Азербайджанам. А свет такі, што прыйдзецца і так вызначацца, у які бок урэшце ісці.\nІ трэцяя група – гэта Беларусь і Азербайджан, якія самі “пляваць хацелі” на Еўрапейскі звяз. Дайце нам грошы і больш нам нічога не трэба, і не дыктуйце, як нам жыць. Было заяўлена адкрыта – нас цікавіць Усходняе Партнёрства і адносіны з Еўразвязам, бо нам патрэбныя сродкі. У Еўразвязе ёсць свае праблемы, і многія краіны, Чэхія ці Венгрыя, наракаюць, аднак нам прынамсі гэтага дасягнуць.\nМы заўсёды даводзім, што калі беларускія ўлады не зацікаўленыя ў рэальным супрацоўніцтве з Еўразвязам, то Еўразвяз павінен супрацоўнічаць з грамадзянскай супольнасцю. Еўразвяз павінен супрацоўнічаць з тымі, хто хоча супрацоўнічаць, а не збіраецца падмануць.\nСаміт страсануў сітуацыю. Пасля таго, як кожны сказаў, што думае, усе засталіся незадаволенымі. Аднак цяпер, напрыклад, Украіна ведае, што трэба зрабіць, каб атрымаць бязвізавы рэжым. Што датычыць нашага грамадства і грамадзянскай супольнасці, то мы паказалі, што тактыка і стратэгія рэжыму – не змянілася, ніхто (акрамя Туска), не сказаў, што ёсць нейкія змены. Рэжым не вырашае важныя пытанні, гэта яго прынцыповая пазіцыя.\nМы здолелі паказаць рэальную карціну таго, што адбываецца ў Беларусі на сённяшні дзень: што ніякіх зменаў няма.\n27.05.2015 Тэгі: палітвязьні, палітыка, свабода слова, выбары-2015


У Віцебску шукаюць траіх падлеткаў са шматдзетнай сям’і, якія ўцяклі з дому\n10 сакавік 2017, 12:43\n7-га сакавіка Руслан (15 гадоў), Цімур (18) і Кацярына (15) Дзівіны пайшлі ў школу, але дахаты не вярнуліся.\nУ кватэры знайшлі запіску, дзе паведамлялася, што прычына сыходу — пэрпэктыва «сур’ёзнай размовы» з бацькам.\nУ сям’і Дзівіных васьмёра дзяцей. Гэтую сям’ю добра ведаюць у Віцебску, бо яны маюць «публічны» бізнэс — займаюцца пракатам дзіцячых машынак на плошчы Перамогі і ў раёне Чкалаўскага кірмашу. На віцебскіх форумах адзначаюць, што дзеці з самага маленства працавалі разам з бацькамі або былі падчас працы пры іх.\n«Маці прыходзіла на працу, трымаючы на руках немаўля», «Дзеці былі каля машынак цэлымі днямі, з колай і хот-догамі ў руках», — пішуць на форумах.\n«Атракцыёны» пазначана ў якасьці «месца працы» на сацыяльнай сетцы «ВКонтакте» ў зьніклага Руслана. Зрэшты, ён не наведваў сваю старонку каля году. А вось у сястры Кацярыны ў сацыяльнай сетцы ёсьць дзьве старонкі: паводле зьвестак адной, дзяўчына была анлайн уночы з 6 на 7 сакавіка, а паводле другой — увечары 9-га сакавіка. Гэта значыць, ужо пасьля абвяшчэньня падлеткаў у вышук.\nПаводле бацькоў, дзеці сышлі з дому, забраўшы пашпарты і грошы. Аднак мабільныя тэлефоны пакінулі.\n«Сур’ёзная размова» з бацькам мусіла адбыцца з тае нагоды, што падлеткі былі на дні народзінаў і там пакаштавалі сьпіртное і электронную цыгарэту. Бацька даведаўся пра гэта ад старэйшага сына Марка, які жыве і вучыцца за мяжой, але падтрымлівае стасункі з малодшымі. Бацькі на той момант былі ў ад’ездзе, але папярэдзілі, што па прыезьдзе будзе размова з падлеткамі пра іхныя паводзіны.\nМіліцыя неадкладна пачала пошукі. Пра зьнікненьне траіх падлеткаў паведамілі мясцовыя і рэспубліканскія СМІ. Пакуль зьвестак пра зьніклых няма.