Канвертаваць Peercoins (PPC) і Танзанійскіх шылінгаў (TZS) : Калькулятар абменнага курсу\nPeercoin (PPC) і Танзанійскіх шылінг (TZS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Peercoin і Танзанійскіх шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Peercoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Танзанійскіх шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Танзанійскіх шылінгаў або Peercoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Peercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Танзанійскіх шылінг гэта валюта, у Танзанія (Аб'яднаная Рэспубліка Танзанія, TZ, ТЗА). Сімвал PPC можа быць запісаная PPC. Сімвал TZS можа быць запісаная TSh. Танзанійскіх шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу the Peercoin Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Танзанійскіх шылінг Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Yahoo Finance. PPC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. TZS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


АХВЯРЫ НАЦЫЯНАЛЬНАЙ БІБЛІЯТЭКІ\nТэрыторыя вакол дома №60 па вуліцы Шаранговіча нагадвае будаўнічы кар’ер — усё раскапана, ляжаць горы жвіру, паўсюль сьляды будаўнічай тэхнікі. Падыход ёсьць толькі да чатырох пад’ездаў, менавіта сюды да 1 лістапада гвалтам перасялілі жыхароў дамоў 4-га Сьляпянскага завулку.\nЗаходжу ў другі пад’езд. Ліфт не працуе, на падлозе плямы крыві. Па пад’езьдзе блукае стары сабака, яго таксама перасялілі разам з гаспадарамі. Але будкі на вуліцы больш няма, вось сабака й бадзяецца па пад’ездах, блытае іх, а потым вые, калі ня можа выйсьці на вуліцу.\nУ кватэры пэнсіянэркі Вольгі Мікітаўны сырая бэтонная падлога. Вільготныя шпалеры адвальваюцца са сьценаў. Некалькі дзён таму ў пад’ездзе адбылася аварыя — лопнула ацяпляльная труба, і ўсё заліло.\n(Вольга Мікітаўна: ) “На восьмым паверсе прарвала трубу. Так лілася вада, што было немагчыма, усе пакоі былі залітыя. На пятым, шостым паверсе можна было плаваць. Да крамы зяць пабег патэлефанаваць у міліцыю. Там сказалі, што гэта ня іхныя справы. Патэлефанавалі яшчэ кудысьці, там адказалі, што ноччу ня могуць прыехаць, таму што сьвятла не было. Так вада і цякла халодная. У мяне муж хворы ляжыць — інвалід 1-й групы. Перасялілі... Прыехалі — дзьверы, вокны не адкрываюцца. Халодна, батарэі слаба грэюць. І вады не было, і газ адключылі. Сядзелі галодныя. Нашто было гнаць нас з-за гэтай бібліятэкі? Бібліятэку ім трэба было, дык няхай бы летам рабілі. А то на зіму выгналі, як тых сабак”.\nУ кватэры пэнсіянэра Анатоля Станкевіча працуе вялікі вэнтылятар — яго прынесьлі будаўнікі, каб падсушыць бэтонную падлогу. У пакоях вільготна, адчуваецца спэцыфічны пах сырасьці. Анатоль Станкевіч ходзіць па кватэры ў зімовых ботах.\n(Станкевіч: ) “Цяпер будуць рабіць капітальны рамонт. Я вельмі незадаволены. Затапіла ўсе кнігі, усе дываны, усё цалкам. Ня ведаю, хто за гэта будзе плаціць. Застаўся я гол як сакол”.\nУ трэцім пад’езьдзе людзі таксама адчулі наступствы аварыі, некалькі дзён у іх не было вады. Іна Лаеўская гаворыць, што зараз шукае магчымасьць прадаць сваю аднапакаёвую кватэру ды пераехаць у іншае месца.\n(Лаеўская: ) “Дом ня здадзены. Усё недароблена, ліфт не працуе. Тэлевізар не працуе, антэна не падключаная, радыёкропка таксама не працуе. Ня ведаю, здалі дом, ці не. Нам сказалі, што здадзены. Пайшлі ў ЖЭС, там нам сказалі, што ня трэба было перасяляцца. Можа, гэтая бібліятэка і патрэбная, але ж не такая вялікая. Навошта такая ў наш час, калі заводы не працуюць, людзі заробкі своечасова не атрымліваюць. А гэтую кватэру я прадаваць буду. Ня буду тут жыць”.\nМае наступныя суразмоўцы — муж і жонка Чабатаровы. Спадарыня Чабатарова працуе на маторным заводзе эканамістам. Надоечы на гэтым прадпрыемстве дзённы заробак кожнага супрацоўніка пералічылі на будаўніцтва Нацыянальнай бібліятэкі. Сям’ю Чабатаровых гэты буйны праект закрануў асабіста:\n(Чабатароў: ) “1 лістапада прыяжджаў Лукашэнка, дык трэба было, каб да першага мы ўсё вызвалілі. І нас рэзка пагналі. Нават рэчы нармальна не сабралі”.\n(Чабатарова: ) “З праспэкту нас перасялілі на самы ўскраек гораду. Хай бы крыху бліжэй. У нас жа і з працай усё звязана, і дзеці ў тым раёне вучыліся ў школе. Ім было галоўнае — будаўніцтва бібліятэкі, а ня мы”.\nУ недабудаваным доме №60 па вуліцы Шаранговіча перасяленцы займаюць больш за 10 кватэраў. Як сказала мне на разьвітаньне адна з маіх суразмоўцаў Іна Лаеўская, ёй вельмі цікава будзе паглядзець, што ж за бібліятэку збудуюць на тым месцы, дзе яна пражыла амаль усё жыцьцё. Але хадзіць па кнігі туды Іна Лаеўская ня будзе.


У Расеі камуністы прапануюць караць за абразу пачуцьцяў вэтэранаў\n08 травень 2016, 22:10\nДэпутаты ад КПРФ прапануюць дапоўніць артыкул аб парушэньні права на свабоду сумленьня і веравызнаньняў адмысловым дадаткам.\nГрупа дэпутатаў ад КПРФ мае намер унесьці на разгляд Дзярждумы законапраект аб абразе пачуцьцяў вэтэранаў, які прадугледжвае да трох гадоў прымусовых працаў.\nЯк піша «Газета.ру», некалькі дэпутатаў фракцыі камуністаў на чале з сакратаром ЦК па ідэалягічнай працы Сяргеем Абуховым прапануюць дапоўніць існуючую артыкул 148 крымінальнага кодэксу (парушэньне права на свабоду сумленьня і веравызнаньняў) адмысловым дадаткам.\nНовы артыкул 148.1 называецца «Абраза пачуцьцяў вэтэранаў Вялікай Айчыннай вайны». Законапраект камуністы накіруюць на водгук ва ўрад і Вярхоўны суд адразу пасьля сьвятаў 10 траўня.\nУ новым артыкуле тры пункты. Першы пункт прадугледжвае пакараньне за «публічныя дзеяньні, якія выказваюць відавочную непавагу да грамадзтва і зробленыя ў мэтах абразы пачуцьцяў вэтэранаў Вялікай Айчыннай вайны шляхам наўмыснага скажэньня інфармацыі пра вайну, альбо прыніжэньня або прымяншэньня подзьвігу вайскоўцаў Узброеных сіл СССР». Караецца гэта парушэньне штрафам у памеры да 300 тысяч рублёў, абавязковымі працамі да 240 гадзін або прымусовымі працамі да году.\nДругі пункт прадугледжвае адказнасьць за «дэмантаж, перанос, зьнішчэньне або пашкоджаньне помнікаў Вялікай Айчыннай вайны». За гэтыя парушэньні будуць караць штрафам да 1 мільёна рублёў, абавязковымі працамі да 360 гадзін або прымусовымі працамі да года.\nМаксымальныя санкцыі прапісаны ў пункце 3 і датычацца тых жа дзеяньняў, зробленых 9 траўня, з выкарыстаньнем службовага становішча і ўлічваюць рэцыдыў па гэтым жа артыкуле. У гэтым выпадку парушальніку пагражае штраф да 3 мільёнаў рублёў, абавязковыя працы да 480 гадзін або да трох гадоў з забаронай займаць пэўныя пасады на той жа пэрыяд.\nАўтар ініцыятывы камуніст Абухоў быў суаўтарам закону «Аб абразе пачуцьцяў вернікаў». Той закон прайшоў у Думе ў 2013 годзе на хвалі судовага працэсу над удзельніцамі Pussy Riot.


Прэзідэнт ЗША Доналд Трамп заявіў, што вырашыў перагледзець у бок узмацнення жорсткасці запланаванае на 1 кастрычніка ўзмацненне мытаў на імпарт з КНР.\n«З 1 кастрычніка мыта на тавары на $ 250 млрд, якая раней складала 25%, складзе ўжо 30%. Акрамя таго, астатнія тавары аб’ёмам у $ 300 млрд з Кітаю, з якіх мы з 1 верасня збіраліся браць мыту ў 10%, цяпер вырашана абкладаць мытай у 15%», – напісаў Трамп у сваім тўітары.\nГэтак Трамп адрэагаваў на рашэнне Пекіна ўвесці мыты на амерыканскія тавары абʼёмам у $ 75 млрд у год. Ён назваў гэты крок кітайскага кіраўніцтва палітычна матываваным.\nАкрамя таго, Трамп абвінаваціў Кітай у крадзяжы амерыканскай інтэлектуальнай уласнасці і нядобрасумленным гандлі. Ён лічыць, што кожны год праз гэта ягоная краіна губляе сотні мільярдаў долараў, а расплачвацца прыходзіцца амерыканскім падаткаплатнікам.\nТэгі: ЗША-Кітай, міжнародная палітыка, мыта, Трамп, эканоміка


Будзьма беларусамі! » Топ-10 самых адметных азёраў Беларусі і цікавыя факты пра іх\n01.11.2021 | Вандруем разам\nТоп-10 самых адметных азёраў Беларусі і цікавыя факты пра іх\nБеларусь нездарма называюць краем блакітных азёр, іх у нашай краіне больш за 10 тысяч. Кожнае — прыгожае па-свойму. Budzma.org падрыхтавала для вас топ-10 самых адметных азёраў і цікавыя факты пра іх. Чытайце, глядзіце фотаздымкі і натхняйцеся на падарожжы па Беларусі.\nСамае вялікае па плошчы возера Беларусі, яно знаходзіцца ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Максімальная глыбіня возера — 24,8 м; плошча — 79,6 км²; даўжыня берагавой лініі — 40 км.\nВозера Нарач узнікла некалькі тысяч стагоддзяў таму, калі адыходзіў ляднік, на шляху якога на поўначы знаходзілася Свянцянская града. Талая вада з ледніка ўтварыла вялікую водную прастору, а пасля зніжэння ўзроўню вады пачала вылучацца азёрная група, адным з іх была Нарач.\nФота — planetabelarus.by\nУ часы нарачанскай аперацыі падчас Першай сусветнай вайны, у сакавіку 1916 года, у ваколіцах загінула каля 78 тыс. чалавек толькі з боку Расійскай імперыі. Аперацыя завяршылася невялікім поспехам, былі вызваленыя Паставы і ваколіцы.\nФатограф Ян Булгак у 1935 годзе выдаў кнігу пад назвай «Нарач — самае вялікае возера ў Польшчы».\nЗ 1935 па 1939 год тут адбываліся масавыя забастоўкі рыбакоў. Прычынаю стала новая аграрная і падатковая палітыка тагачаснай Польшчы.\n2. Возера Доўгае\nСамае глыбокае возера Беларусі, знаходзіцца ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці і з’яўляецца басейнам ракі Шошы. Глыбіня возера — 53,7 м; плошча — 2,6 км²; даўжыня берагавой лініі — 14,9 км.\nПрыродная ўнікальнасць возера — гэта чысціня вады і пражыванне рэдкіх відаў жывёл —паслужыла прычынай таго, што ў 1979 годзе Доўгае было абвешчана гідралагічным заказнікам рэспубліканскага значэння. З тых часоў на возеры забаранілі здабываць рыбу ў прамысловых масштабах і выкарыстоўваць маторныя лодкі. Зараз на возеры можна лавіць рыбу, але толькі платна.\nДоўгае карыстаецца папулярнасцю ў дайвераў з-за чысціні вады. Яны называюць возера «беларускім Байкалам». У 2007 годзе дайверы з Мінска пагрузіліся на глыбіню 51,4 м. з мэтаю даследаваць участак старажытнага берага. Тады імі былі знойдзены прадметы побыту старажытных людзей і парэшткі раслінаў, якім можа быць каля 12 тысяч гадоў.\nСамае вялікае возера па даўжыні берагавой лініі (61 км), знаходзіцца на мяжы з Літвою і ў адлегласці 2 кіламетраў да Латвіі. Найбуйнейшае возера на тэрыторыі Літвы, якое было крыніцай вады для Ігналінскай АЭС, пакуль яе не закрылі. Яго плошча — 44,8 кв.км, максімальная глыбиня 33,3 м. Навукоўцы прыйшлі да высновы, што такая цікавая назва возера бярэ свае карані з фіна-вугорскай мовы — аснова ў назвах Дрысвяты, Дрыса, Дрывяты мае старажытнае фіна-вугорскае паходжанне са значэннем «возера».\nАдно з самых вялікіх азёр Беларусі. Глыбіня возера — 12 м; плошча — 36,14км²; даўжыня берагавой лініі — 37,6 км.\nВозера мае шэсць выспаў. У вадаём з розных бакоў упадаюць 11 рэк і ручаёў. На ўзровень возера значны ўплыў аказалі меліярацыйныя работы па паглыбленні рэчышча і будаўніцтва плаціны на Друйцы. У 1926 годзе пры ўзроўні 132 метраў плошча возера складала 38,2 км², было 3 астравы. Уздоўж берагоў утварылася шырокая пойменная паласа. У 1958 годзе пры ўзроўні 129 метраў плошча возера — 32,6 км², 11 астравоў. Назва возера мае фіна-вугорскія карані, як і папярэднія Дрысвяты.\nГлыбіня возера — 15 м; плошча — 2,24 км²; даўжыня берагавой лініі 5,15 км.\nМесцічы вераць, што на дне Свіцязі жывуць русалкі, якіх у народзе называюць «Свіцязянкі». Паданні пра гэтае возера ўвайшлі ў творчасць Адама Міцкевіча і Тамаша Зана. Па легендах жа Свіцяць з’явілася ў часы праўлення першага вялікага князя літоўскага Міндоўга ў XIII ст. Сцвярджаецца, што на месцы возера стаяў горад Свіцязь, у якім правіў князь Туран. Падчас вайны з валынскімі князямі князь Міндоўг выклікаў свіцязянскую дружыну на дапамогу для абароны Навагрудка. Свіцязянскі князь Туран пакінуў горад на жанчын, старых і дзяцей. Калі да Свіцязі падышло войска варожых князёў, жыхары Свіцязі вырашылі супраціўляцца, але ўтрымаць горад яны не маглі, таму падпалілі яго. У выніку горад праваліўся пад зямлю, а на яго месцы з’явілася возера.\nГлыбіня возера — 7,5 м; плошча — 52,8 км²; даўжыня берагавой лініі — 33,4 км. Славіцца сваімі астравамі. Адзін з іх (плошчай амаль 5 квадратных кіламетраў) уваходзіць у лік самых вялікіх азёрных астравоў у Еўропе.\nУ паўночна-заходняй частцы возера знаходзіцца востраў плошчай 4,85 км², у старажытнасці ён называўся Дунаем. У XIX стагоддзі на востраве была вёска ў 14 двароў, якая згадвалася яшчэ раней у мірных дамовах Маскоўскага княства і Вялікага Княства Літоўскага. У вёсцы знаходзілася царква Раства Прасвятой Багародзіцы. У савецкія часы на востраве быў адзін з паспяховых калгасаў Верхнядзвінскага раёна «Асвейскі», аднак пасля востраў прыйшоў у запусценне, а яго тэрыторыя была прызнаная заказнікам.\nНа возеры ёсць мігруючы востраў, мясцовыя старажылы далі яму мянушку «гаспадар». Востраў прыносіць больш шкоды, чым карысці, ён паступова нішчыць тое месца, дзе ён знаходзіцца, а менавіта скарачае плошчу воднай роўнядзі, стварае праблемы рыбакам, робіць існаванне некаторых рэдкіх відаў птушак немагчымым. Пасля 2007 года востраў знаходзіцца ля паўночна-ўсходняга берага.\nПлошча — 13,1 км, даўжыня берагавой лініі — 20,2 км, максімальная глыбіня — 11,3 км. Мястра — суседка Нарачы, злучае іх кароткая пратока ў 0,2 км пад назваю Скема. Цікавая асаблівасць: вельмі рэдка пры доўгім штылевым надвор’і можна назіраць расслаенне воднай тоўшчы на пласты рознай шчыльнасці.\nНа паўночна-ўсходнім беразе возера Мястра размешчаны горад Мядзел. Акрамя таго, па берагах вадаёма размяшчаюцца некалькі вёсак: Нікольцы, Гірыны, Качэргі, Гатавічы. Вада возера Мястра выкарыстоўваецца жыхарамі Мядзела і бліжэйшых вёсак для бытавых і гаспадарчых патрэб. Актыўна вядзецца прамысловая і аматарская лоўля рыбы.\nВозера і яго наваколлі з’яўляюцца цэнтрам адпачынку і турызму. Па возеры праходзяць лодкавыя маршруты, арганізоўваюцца штогадовыя спаборніцтвы па спартыўнай рыбалцы. Прыватным асобам забаронена выкарыстанне плаўсродкаў з маторам.\nПатэнцыйную небяспеку для возера ўяўляюць узворванне схілаў і скід каналізацыйных сцёкаў. Гэтыя працэсы здольныя справакаваць разбурэнне не толькі гэтага вадаёма, але ў наступным і Нарачы.\n8. Лепельскае возера\nПлошча — 10,18 км². Найбольшая глыбіня — 33,7 м. Даўжыня — 7,57 км. Найбольшая шырыня — 2,03 км. Плошча вадазбору — 1279,6 км². Даўжыня берагавой лініі амаль 40 км.\nУ паўднёвай частцы ў возера ўпадае рака Эса, якая з’яўлялася часткай пабудаванай у 1797-1804 гадах Бярэзінскай воднай сістэмы. З поўначы ў возера ўпадае рака Зэха. На возеры ёсць 7 астравоў, агульнай плошчай 6,3 га. У 1958 годзе, калі на рацэ Ула была пабудаваная Лепельская ГЭС, узровень возера падняўся прыкладна на 4 м, што істотна змяніла яго гідралагічны рэжым і канфігурацыю берагавой лініі.\nПа легендзе, лічыцца, што ў возеры жыве цмок. Як ён выглядае, дэтальна апісаў Уладзімір Караткевіч у рамане «Хрыстос прызямліўся ў Гародні».\nНевялікае возера Рудакова размяшчаецца непадалёку ад буйнейшых азёр Нарач і Мядзель на паўночным захадзе Мінскай вобласці. Плошча — 0,24 км², максімальная глыбіня — 28,6 м, даўжыня берагавой лініі — 2,01 км. Возера мае высокую празрыстасьць вады — да 5,3 м.\nВада ўтрымлівае невялікую канцэнтрацыю срэбра, якое абеззаражвае і чысціць яе. Паводле легенды, на месцы возера раней была царква са срэбнымі купаламі, але яе затапіла вадой, адсюль і срэбра ў возеры. Лічыцца, што купанне ў возеры мае лекавы эфект. Назва возера паходзіць ад праславянскага «руды», што азначала «чырвоны», бо ў возеры жыве мікраскапічная водарасць «Oscilatoria rubescens», якая актыўна развіваецца пад лёдам ранняй вясной, утвараючы масу чырвона-ружовага колеру. Складаецца ўражанне, што чырвоныя аблокі плаваюць пад ільдзінамі ў вадзе ранняю вясной, надаючы ёй незвычайнае чырванаватае адценне.\nШтогод на возеры збіраюцца шмат аматараў рыбнай лоўлі, але на маторных лодках перасоўвацца забаронена, таму рыбу можна лавіць або з берага, або на веславых лодках. Турысты прыязджаюць сюды не толькі лавіць рыбу, але і проста адпачыць на пясчаных берагах вадаёма, выкупацца ў чысцюткай вадзе возера.\nПра возера Рудакова напісаў верш беларускі паэт Мікола Кандратаў.\nНад возерам Рудакова пасля навальніцы вясёлка над самай вадою нізка крутым паўстае мастом.\nВозера знаходзіцца ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Нехрысць, адлегласць ад Глыбокага — 33 кіламетра. Плошча Гінькава — 0,51 км², даўжыня берагавой лініі — 4,84 км , максімальная глыбіня — 48,3 м. Гэта трэцяе па глыбіні возера ў Беларусі. Язэп Драздовіч называў яго Гінь-возера.\nНа беразе возера знаходзіцца ўнікальны для нашай раўніннай мясцовасці аб’ект — пячора. «... У 4 вярстах ад сяла Чарневічы, паблізу вёскі Барсукі, знаходзіцца Гінькава возера, на ўзвышаным беразе гэтага возера бачныя разваліны падземнага ходу, сцены якога складаюцца з дробных камянёў, якія залітыя вапнай». Так апісвалі пячору А. Сапуноў і князь В. Друцкі-Любецкі ў сваёй манаграфіі па гісторыі і геаграфіі Дзісненсага і Вілейскага паветаў у 1896 годзе.\nУ возеры водзіцца рыба, якая пахне агурком — стынка — азёрны падвід корушкі. Свежавылаўленая стынка пахне не толькі рыбай, але і свежым агурком. Праўда, пасля тэрмаапрацоўкі пах агурка знікае.\nПадрыхтаваў Алесь Масевіч, Budzma.org\nУ артыкуле выкарыстаныя фотаздымкі з сайта planetabelarus.by, дзе зараз прадстаўлена больш за 700 азёраў, і пастаянна дадаюцца новыя.


Алена Танкачова: «Расейскі пашпарт не з'яўляецца абаронаю» - Народная Воля\nАлена Танкачова: «Расейскі пашпарт не з'яўляецца абаронаю»\nНа 5 лістапада ў УУС Першамайскага раёну Менску адбудзецца разгляд пытання аб прымусовай высылцы праваабаронцы на падставе нібыта пагрозы грамадскаму парадку. А менавіта – парушэнне хуткаснага рэжыму на дарогах. Калегі Алены Танкачовай упэўненыя, што за гэтымі спробамі выдаліць Алену Танкачову, што мае расейскі пашпарт, стаяць палітычныя матывы. Падчас разгляду справы маюць прысутнічаць прадстаўнікі расейскай амбасады, але гэта не азначае, што расейскія дыпламаты праваабаронцы сапраўды дапамогуць.\n«Я – відавочна супраць той сітуацыі, якая цяпер мае месца ў расейскай палітыцы. Я неаднаразова выказвалася на конт анексіі Крыму, на конт фактычнага ўзброенага ўварвання і падтрымання сепаратыстаў з боку Расеі. Па цэламу шэрагу ўнутраных праблемаў, у тым ліку тых, што звязаныя з пераследам расейскіх праваабаронцаў, грамадскіх актывістаў. Для мяне не менш цяжка звяртацца па дапамогу да Пуціна, чым звярнуцца да Лукашэнкі напрыклад, з просьбаю аб грамадзянстве», – гаворыць Алена Танкачова.\n«Я не мяркую, што прэзідэнты краінаў гэта і ёсць гэтыя краіны і гэтыя народы. Як бы я не ставілася да кіраўніка Беларусі, наколькі мне не падабаюцца палітычныя працэсы, што адбываюцца ў Беларусі, я адкульсьці маю натхненне і ўэпуненасць у тым, што раблю важныя і патрэбныя рэчы», – дадала праваабаронца.


17 лістапад 2021, 09:48\nМігрант шпурляе камень у бок польскіх памежнікаў 16 лістапада\nТраўмы атрымалі 9 паліцыянтаў, 2 памежнікі і 1 вайсковец. Адна з параненых паліцыянтаў — жанчына, у яе траўма галавы. Такая ж траўма ў яшчэ аднаго паліцыянта. У іншых параненых — траўмы канцавін.\nЯраслаў Шымчык лічыць, што людзі, якія спрабавалі прарваць мяжу, прайшлі навучаньне ў Беларусі, а сярод самых агрэсіўных зь іх былі супрацоўнікі беларускіх службаў.\nДоказам удзелу беларускіх сілавікоў у атацы Шымчык назваў і тое, што ў мігрантаў былі сьвятлашумавыя гранаты.\nУ беларускім Сьледчым камітэце 16 лістапада заявілі, што па мэдычную дапамогу «зьвярнуўся шэраг беларускіх і замежных грамадзян зь цялеснымі пашкоджаньнямі, атрыманымі ў выніку ўзьдзеяньня хімічных рэчываў. Гэтыя цялесныя пашкоджаньні яны атрымалі на беларуска-польскай мяжы. На месца здарэньня выбыла сьледчая група з супрацоўнікаў упраўленьня і спэцыялістаў Дзяржаўнага камітэту судовых экспэртыз».


Спорт 18.10.2019 | 09:44\nФота афіцыйнага сайта "Барселоны"\n18 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Шматразовым чэмпіёнкам Беларусі не ўдалося спыніць серыю паражэнняў у матчах супраць "Барселоны". На гэты раз у першым матчы 1/8 фіналу Лігі чэмпіёнаў каталонскі клуб узяў верх над "Мінскам" з лікам 5:0, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nМатч, праведзены на стадыёне імя Ёхана Кройфа, прайшоў з перавагай гаспадынь поля, якія ўжо на 6-й хвіліне павялі ў ліку. Затым футбалісткі "Барселоны" забілі яшчэ чатыры мячы. Лік мог быць яшчэ больш разгромным, аднак футбалістка каталонскай каманды на 35-й хвіліне не рэалізавала пенальці - мяч адбіла галкіпер "Мінска" Наталля Васкабовіч.\nБеларускі занадта пачціва паставіліся да канкурэнтак, не нанёсшы ў час сустрэчы ні аднаго ўдару па варотах "Барселоны". "Сіне-гранатавыя" ў сваю чаргу атакавалі абарону і варатара "Мінска" да самага канца матчу.\nМатч у адказ адбудзецца ў Мінску 30 кастрычніка.-0-


"Плыве ў журбе незразумелай…" | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\nЧаму я так люблю перакладаць Бродскага? Па-першае — гэта складана, па-другое, што выцякае з першага, — цікава. Ну, а калі ўлічыць, што па знаку задыяка я — Вагі і мне даволі складана часам вызначыцца з выбарам, то ў мяне нават існуе свой негалосны закон: “Не ведаеш, каго перакладаць — перакладай Бродскага”.\nГэтым разам я выбраў адзін з самым цікавых і таямнічых вершаў аўтара — “Калядны раманс”. Іосіф Аляксандравіч, трэба сказаць, вельмі любіў Каляды. Ён вырашыў кожны год пісаць вершы да гэтага свята. Даны твор з’яўляецца першым у гэтым шэрагу. Акрамя таго, “Калядны раманс” — верш, які паэт любіў чытаць у гады сваёй позняй творчасці, што было даволі рэдка для Бродскага: паэт лічыў свае многія раннія вершы слабымі.\nТвор напісаны ў 1961 годзе і прысвечаны сябру, які меў даволі вялікае значэнне ў жыцці паэта, — Яўгену Рэйну. Бродскаму ў гэты час усяго 21 год, ён толькі-толькі пачаў сур’ёзна займацца літаратурай.\nАўтар пераносіць нас спачатку ў Маскву, затым — у свой родны горад — Пецярбург. Каляды ў краіне замененыя Новым годам, а тых, хто лічыць гэта святам, канечне ж, асуджаюць і зневажаюць. У вершы ёсць два голоўныя вобразы, якія суправаджаюць увесь твор, — вобраз месяца, які лёгка адгадваецца — “ружа жоўтая”, “начная булка”, і вобраз вады, з якою ў аўтара заўсёды былі асаблівыя адносіны. Сам паэт прызнаваўся шмат разоў, што адчувае нейкую повязь з вадою, можа назіраць за ёй гадзінамі, слухаць яе шэпт і плёскат, недарэмна Бродскі пры першай жа магчымасці за мяжою наведвае Венецыю, якая так падобная да роднага горада, дзе вада, як мы ведаем, — паўсюль.\nНа самой справе, верш, безумоўна, не пра Каляды. Малады паэт расказвае, хутчэй, пра адсутнасць гэтага вялікага свята ў краіне і патрэбу ў ім для ўсіх: недарэмна ж усе, каго сустракае і апісвае нам аўтар, знаходзяцца ў самоце, якую ён не можа вытлумачыць. Зразумела, у вершы прысутнічаюць звыклыя для ўсіх нас атрыбуты Калядаў: куцця, булка, у дзяўчыне-прыгажуні мне бачыцца Дзева Марыя, але атмасфера свята адсутнічае, ёсць толькі самота і сум.\nШто атрымалася ў перакладзе — чытайце ніжэй.\nПлыве ў журбе незразумелай\nпад ціскам цэглы, каланады\nначны караблік, парус белы,\nад Аляксандраўскага сада,\nначны ліхтарык нелюдзімы,\nяк ружа жоўтая, быць можа,\nнад галавой сваіх любімых,\nля ног прахожых.\nсамнамбул хор, каму не спіцца.\nІ здымак ноччу так нясмела\nзрабіў замежнік у сталіцы.\nТаксі з’язджае на Ардынку\nды са слабымі седакамі,\nі мерцвякі стаяць ў абдымку\nпа горадзе пясняр тужлівы,\nстаіць і дворнік анямела\nля крамкі з сумам — немажлівым,\nідзе дарогай нуднай вельмі\nстары каханак, гожы целам.\nЦягнік паўночны і вясельны\nплыве ў журбе незразумелай.\nПлыве ў імгле замаскварэцкай\nплывун у гора выпадковы,\nі гоман шлёндае габрэйскі\nпа спуску жоўтым невясёлым,\nі ад любві да суму цені\nпад Новы Год, ды пад нядзелю,\nплыве прыгожая дзяўчына —\nтаксама з сумам без прычыны.\nПлыве ў вачах халодны вечар,\nдрыжаць сняжынкі на вагоне,\nмарозны вецер, бледны вецер\nабцягне чырванню далоні,\nільецца мёд агнёў нягулкіх\nі пахне смачнаю халвою;\nнясе куцця начную булку\nТвой Новы Год блакітна-шэрым\nпрылівам мора гарадскога\nплыве ў журбе незразумелай,\nнібы жыццё пачнецца новым,\nяк быццам зноў — святло і слава,\nудалы дзень і ўдосталь хлеба,\nнібы жыццё кіўнецца ўправа,\nПераклаў Андрэй КОЗЕЛ.\nРанняя диагностика ВИЧ-инфекции →


Аб’ём будаўніцтва жылля ў студзені-лютым 2017 года знізіўся амаль на 14% | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАб’ём будаўніцтва жылля ў студзені-лютым 2017 года знізіўся амаль на 14%\nУ студзені-лютым 2017 года ў Беларусі арганізацыямі ўсіх формаў уласнасці пабудавана 7,4 тыс. новых кватэр. Уведзена ў эксплуатацыю 642,6 тыс. квадратных метраў агульнай плошчы жылля, што на 13,9% менш, чым за аналагічны леташні перыяд, сведчаць даныя афіцыйнай статыстыкі.\nУ лютым пабудавана 257 тыс. квадратных метраў, што на 5,6% менш, чым у лютым 2016 года, і на 33,4% менш, чым у студзені 2017 года.\nДля грамадзян, якія стаяць на ўліку для паляпшэння жыллёвых умоў, уведзена ў эксплуатацыю 249,4 тыс. квадратных метраў агульнай плошчы, або 38,8% агульнага аб’ёму ўведзенага жылля.\nЗ агульнага аб’ёму ўведзенага жылля для грамадзян, якія стаяць на ўліку для паляпшэння жыллёвых умоў, пабудавана: з выкарыстаннем дзяржаўнай падтрымкі — 122,6 тыс. квадратных метраў (на 33,3% менш), у шматкватэрных жылых дамах у гарадах — 131,1 тыс. квадратных метраў.\nУ сельскіх населеных пунктах уведзена ў эксплуатацыю 192,4 тыс. квадратных метраў агульнай плошчы жылля, або 29,9% агульнага ўводу.\nУ 2016 годзе ўведзена ў эксплуатацыю за кошт усіх крыніц фінансавання 4 млн 285,7 тыс. квадратных метраў жылля — на 15,2% менш у параўнанні з 2015 годам.\nУ 2017 годзе плануецца пабудаваць 3,5 млн кв. м жылля. Фінансаванне з усіх крыніц складзе 3,7 млрд рублёў. Ва ўрадзе разлічваюць, што гадавая праграма будаўніцтва жылля будзе на 77% прафінансавана з уласных сродкаў насельніцтва.\nЯк раней заявіў БелаПАН начальнік упраўлення жыллёвай палітыкі Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Аляксандр Горваль, аб’ёмы жыллёвага будаўніцтва залежаць не ад будаўнікоў, а ад фінансавання. Вытворчая будаўнічая база дазваляе будаваць 10 млн кв. м жылля за год. „Будзе больш грошай, будзем больш будаваць”, — сказаў прадстаўнік Мінбудархітэктуры.\nНа Гарадзеншчыне пабудавалі на тысячу кватэр менш\nБудаваць жыллё за кошт дзяржбюджэту практычна не будуць\nКолькі рэальна каштуе квадратны метр жылля?\nЖыллёвае будаўніцтва ў Менску з дзяржпадтрымкай скарацілася ў 93 разы


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Печ-камін для дачы камфартабельна і функцыянальна\nАбсталяваць дачны дом пастаянна дзеючай сістэмай ацяплення няма сэнсу; лепш усталяваць печ-камін, якую можна выкарыстоўваць адразу і для падагрэву, і для вырабу ежы.\nСучасныя печы-каміны, якія працуюць на дровах альбо вугле, ўяўляюць сабой эрганамічныя і шматфункцыянальныя прылады. Дзякуючы прадуманай канструкцыі топкі, выдатак паліва скарачаецца, а цепластраты - узрастае. У адрозненне ад традыцыйнага цаглянага каміна, печ-камін не просіць масіўнага падмурка, яна яшчэ прасцей у ўстаноўцы.\nЯк абраць печ-камін - і што неабходна ведаць, да таго як замовіць печ камін для дачы на вэб-сайце хттп: // печимах. ру /? Спачатку, падлічыце, якой магутнасці печ для вас будзе трэба. Формула простая: 1кВт магутнасці печы адпавядае 10 м2 ацяплянай плошчы пры вышыні столяў каля 2,5 м. Наступны прынцыповы параметр - метал, з якога выраблена топка. Гэта можа быць чыгун альбо сталь; калі вам галоўнае, каб памяшканне прагрэлася імкліва - выбірайце жалезную печ. Металічная грэецца павольней, але і цяпло захоўвае даўжэй. І 3. асноўная рыса - наяўнасць варачнай панэлі і духоўкі. Калі іншых прылад для вырабу ежы ў дачным доміку няма, лепш абраць мадэль з духавым шафай: яна цалкам памяняе газавую пліту.\nПа вонкавым выглядзе і стылю дызайну печы-каміны для дачы вельмі разнастайныя, але ў большасці з іх ёсць агульная асаблівасць - празрыстая цеплатрывалых дзверцы. Так што вы можаце не толькі толькі атрымліваць асалоду ад цяплом і камфортам, ды і атрымліваць асалоду ад гульнёй жывога агню. Усталяваўшы ва ўласным дачным доме печ-камін, вы будзеце з камфортам адпачываць там у любы час года.


Лукашэнка: Нам адступаць няма куды. Мы адступаць не збіраемся | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Лукашэнка: Нам адступаць няма куды. Мы адступаць не збіраемся\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка прадставіў калектыву Міністэрства ўнутраных спраў новага міністра Івана Кубракова і начальніка ГУУС Мінска Міхаіла Грыба.\n«Тут сабралася кіраўніцтва сілавых структур, ад эфектыўнасці работы якіх сёння, як ніколі, залежыць стабільнасць і дабрабыт краіны, — сказаў ён. — Я рады менавіта ў гэтым складзе прадставіць новых міністра ўнутраных спраў і начальніка ГУУС горада Мінска, а таксама падзякаваць за работу шэрагу кіраўнікоў, якія працягваюць службу на карысць нашай Беларусі і народа на іншых участках».\nЯк паведамлялася, учора на пасаду міністра МУС быў прызначаны Іван Кубракоў. Пра яго кіраўнік дзяржавы сказаў наступнае:\n«Прайшоў шлях ад міліцыянера-кіроўцы аднаго з мінскіх райаддзелаў да начальніка Галоўнага ўпраўлення ўнутраных спраў Мінскага гарвыканкама. Непасрэдна працаваў з людзьмі на пасадзе ўчастковага міліцыянера, узначальваў Заслаўскі РАУС, УУС Віцебскага аблвыканкама. Менавіта дзякуючы арганізацыі аператыўна-службовай дзейнасці, таму, як граматна размеркаваныя сілы і сродкі, была забяспечана бяспека жыхароў і гасцей сталіцы, у тым ліку ўдзельнікаў несанкцыянаваных мерапрыемстваў».\nПапярэдняга міністра — Юрыя Караева — кіраўнік дзяржавы назваў «адданым і шчырым у служэнні дзяржаве і народу Беларусі чалавекам».\n«Нарадзіўся на Паўночным Каўказе і ніколі не казаў інакш як “наша краіна”, “наша Беларусь”, “мы яе нікому не аддамо” — паверце, гэта дарагога каштуе, для мяне гэта вельмі моцны фактар, які кажа пра тое, што гэта сапраўды наш чалавек, — сказаў Лукашэнка. — Ён унёс каласальны ўклад у рэарганізацыю і ўзмацненне баявой гатоўнасці ўнутраных войскаў і органоў унутраных спраў. У поўным аб’ёме выканаў задачы, якія стаяць па забеспячэнню грамадскай бяспекі і правапарадку ў краіне».\nКараева, па словах Прэзідэнта, адрознівае таксама «выразнае ўменне ўсебакова аналізаваць абстаноўку, адказнасць пры выкананні пастаўленых задач, адданасць дзяржаўным інтарэсам, здольнасць прыслухоўвацца да меркавання спецыялістаў».\n«Ён ніколі не самаўхіляўся ад рашэння праблем, якія ўзнікалі, не баяўся браць адказнасць на сябе, — працягнуў Прэзідэнт. — Валодае высокай ступенню арганізаванасці і працаздольнасці… Адукаваны, нечакана для мяне цудоўна валодае словам, і, галоўнае, знутры, ад душы. Гэта рэдкая рэч».\nАляксандр Лукашэнка прызнаўся, што ў сувязі з гэтым разглядаў яго кандыдатуру і на іншыя кірункі, але небяспека, якую ён бачыць на захадзе краіны, дыктуе прызначыць Караева туды.\nПра генерала Барсукова, які ўчора быў прызначаны памочнікам Прэзідэнта — інспектарам па гораду Мінску, кіраўнік дзяржавы сказаў:\n«Усёй сваёй службай, ад простага міліцыянера, следчага, начальніка ГУУС Мінскага гарвыканкама і да намесніка міністра ўнутраных спраў, паказаў наглядны прыклад падрыхтоўкі кіраўнічых кадраў у Беларусі. У тым ліку і дзякуючы вашай працы органы ўнутраных спраў упэўнена кантралююць абстаноўку, здольныя папярэдзіць яе абвастрэнне, абараніць грамадства, кожнага грамадзяніна ад любых замахаў».\nАляксандр Лукашэнка выказаў упэўненасць, што свой вопыт і добрае веданне сітуацыі ў Мінску Іван Кубракоў перадасць новаму начальніку ГУУС сталіцы, на пасаду якога прызначаны сёння Міхаіл Грыб (працаваў начальнікам міліцыі грамадскай бяспекі ў той жа структуры).\n«Я не чуў ніводнай заўвагі ад тых, хто з ім сутыкаўся, што ён нешта рабіў не так, што ён паводзіў сябе непрафесійна», — адзначыў Прэзідэнт.\nПрэзідэнт уручыў генеральскія пагоны міністру Івану Кубракову, Юрыю Караеву і Аляксандру Барсукову генерал-лейтэнанта міліцыі, Міхаілу Грыбу — генерал-маёра міліцыі.\n«Толькі той пераможа, хто мае жалезную волю і цярпенне»\nСітуацыя ў Мінску і краіне ў цэлым пад кантролем, запэўніў Прэзідэнт, але ў любы момант усё можа змяніцца.\n«Менавіта таму, а яшчэ з-за таго, што мы не ведаем, што нам падкінуць заўтра, хоць сем або восем этапаў яны па метадычцы прайшлі, падышлі да апошніх (колькі іх будзе — два або тры?), але ўсе яны павінны характарызавацца, калі сыходзіць з іх планаў, радыкалізацыяй. Мы і асабліва вы (я вам за гэта вельмі ўдзячны) доўга цярпелі. Вы ведаеце, як некаторыя нашы грамадзяне кажуць: трэба замачыць, застрэліць і іншае. Вы разумееце, што гэта — самае простае», — заявіў Лукашэнка.\nНа яго думку, трэба зрабіць усё «прыгожа, каб камар носа не падсунуў». «Мы сёння жывём не ў вакууме. Гэта не сярэдзіна мінулага стагоддзя. Часы змяніліся, і вы гэта цудоўна бачыце і ведаеце. І толькі той пераможа, хто мае жалезную волю і цярпенне, — падкрэсліў Прэзідэнт. – Мы цярпелі. Я адразу абазначыў: ёсць чырвоныя рысы, і не дай бог нехта іх перакрочыць».\nЦяпер, па меркаванню Прэзідэнта, пратэстоўцы перакрочылі гэтыя рысы па многіх кірунках.\n«Таму тыя, хто сёння выходзіць на чыгунку, тыя, хто вешае фашысцкія сцягі на лініі электраперадач, словам, тыя, хто сёння спрабуе разбурыць, дэстабілізаваць інфраструктуру дзяржавы, павінны ведаць: з сённяшняга дня, асабліва ў кватэрах грамадзян, куды яны хаваюцца, мы ў палон нікога не бяром», — заявіў Аляксандр Лукашэнка.\nАсабліва жорстка будзе спыняцца агрэсія, накіраваная на ваеннаслужачых, акцэнтаваў ён.\n«Калі нехта дакранецца да ваеннаслужачага (я ўжо заўвагу рабіў генералам), ён павінен сысці адтуль самае малае без рук. Кажу гэта публічна, каб усе разумелі нашу далейшую рашучасць. Далей — усё. Нам адступаць няма куды. Мы адступаць не збіраемся. Хто гатовы — будзем дзейнічаць», — папярэдзіў Прэзідэнт.\n«Вырасла новае пакаленне сілавога блоку, якое вартае займаць высокія дзяржаўныя пасады»\nСваё рашэнне прызначыць ваенных людзей на пасады памочнікаў Прэзідэнта ў заходніх рэгіёнах і Мінску Аляксандр Лукашэнка растлумачыў неабходнасцю ўмацаваць гэты кірунак, дзе сёння найбольш неспакойна.\n«Таму і ўзнікла задума ўзмацніць сплаў вопыту, адданасці, патрыятызму, таленту для прадухілення такіх памкненняў — маю на ўвазе тых, хто перайшоў гэтую чырвоную рысу. Тым больш, што за апошні час вырасла новае пакаленне сілавога блоку, якое вартая займаць высокія дзяржаўныя пасады», — патлумачыў лідар.\nКіраўнік дзяржавы пракаментаваў выказванні ў інтэрнэце пра тое, кадравыя рашэнні апошніх дзён выкліканыя стратай яго даверу.\n«Паверце мне, вы мяне ведаеце не адзін год: не давяраю я толькі здраднікам. З усімі, з кім можна працаваць, я гатовы працаваць, пераконваць, калі хочаце, па-мужчынску пераломваць, ставіць на нармальныя рэйкі. У мяне ніколі не было ніякай фанабэрыстасці. Ведаю, што сам не быў падарункам для многіх у жыцці».\nВаенныя людзі, па словах кіраўніка дзяржавы, будуць таксама падбірацца на адказныя пасады і надалей.\n«Любая вайна пачынаецца знутры»\nПа словах Прэзідэнта, паўнамоцтвы гэтых людзей у выніку перафарматавання кіраўніцтва дзяржавы будуць пашыраны.\nКіраўнік дзяржавы спыніўся на асаблівасці вядзення сучаснай вайны, якая, як правіла, пачынаецца не са знешняй агрэсіі, а з расхіствання дзяржавы знутры. «Я хачу, каб не толькі прысутныя сёння супрацоўнікі ўнутраных спраў, але і армія зразумела, што вайна — гэта не тая вайна, якая была, што яна пачыналася з знешняй агрэсіі. Любая вайна пачнецца знутры. Яе так і рыхтавалі ў нас. Таму ўсе павінны разумець, што мы мабілізуем усе, што ў нас ёсць для таго, каб абараніць сваю краіну, сваю зямлю і свае сем’і, сваіх дзяцей. Я хачу, каб вы гэта разумелі», — сказаў Прэзідэнт.\nКіраўнік дзяржавы ў сувязі з гэтым нагадаў пра сітуацыю на заходніх рубяжах, калі давялося прымаць рашэнне аб дадатковай перакідцы туды войскаў. «У нас неспакойна на захадзе. Тое, што мне Майк Пампеа (дзяржсакратар ЗША Майкл Пампеа, які падчас нядаўняй тэлефоннай размовы запэўніў Прэзідэнта Беларусі, што ні ад НАТА, ні ад Польшчы і Літвы не варта баяцца ваеннай пагрозы. — Зв.) сказаў, гэта добра, я прыняў да ведама», — сказаў Прэзідэнт.\nЯк толькі пачаліся ў Беларусі пратэсты, ён даў загад падняць армію і паказаць магчымасці вайскоўцаў. «Трэба падняць тыя часткі, якія ў нас сёння боегатоўныя і якія сёння разгорнутыя па поўнай праграме. Мы вымушаны былі вывесці палову арміі на заходнім кірунку. І заўважылі: уціхамірыліся. Зразумелі, што мы жартаваць з імі не збіраемся», — упэўнены Прэзідэнт.\n«Мы ваюем не супраць сцягоў, а супраць тых чужых ідэй і тых людзей, у галовах якіх гэтыя ідэі»\nПрэзідэнт падкрэсліў, што схіляць на свой бок ён нікога не будзе.\n«Я нікога не прымушаю — гэта не мой прынцып: ні студэнтаў, якія там бастуюць быццам бы, ні працоўных, ні сялян, ні дзяржапарат, ні ваенных. Нікога не цягну ў свой бок. Хочаце, уставайце побач. Я нават за спіны вам хавацца не буду. Пойду туды, куды трэба, куды вы скажаце, каб вы не баяліся нікога і адстаялі гэту краіну. — сказаў Лукашэнка. — Магу паўтарыць, што казаў напярэдадні выбараў: толькі ніколі не здраджвайце! Здраднікаў не толькі Бог не любіць, але і тыя, якія сёння клічуць вас: «Кідайце, прыходзьце!» Праўда, невядома, куды ісці. Таму глядзіце самі. Гэта прынцыпова. Таму што тое, што адбываецца, гэта дэталі. Галоўнае — суверэнітэт, незалежнасць нашай краіны, дзе будзем мы, нашы дзеці і ўнукі заўтра».\nПрэзідэнт нагадаў, што ўся гісторыя Беларусі была саткана з такіх падзей. «Нас рвалі і дзялілі на шматкі дзякуючы нашым, у асноўным, нацмэнам. А тыя не зарыентаваўшыся, то адных прасілі, каб ім падаравалі суверэнітэт і незалежнасць… Дайшло да таго, што пад бчб-сцягамі ў апошнюю вайну яны сталі на бок крывавага фашызму. Сёння апраўдваюцца, што хацелі такім чынам атрымаць незалежнасць. Атрымалі? Атрымалі кожнага трэцяга загінулага, пакалечанага і памерлага. Краіна ператварылася ў руіны. І яны сёння падымаюць гэты сцяг над галавой», — працягнуў кіраўнік дзяржавы.\n«Сцяг ні ў чым не вінаваты, я ўжо пра гэта казаў. А справа ў тым, што ў людзей асацыюецца з гэтым сцягам. Таму мы з вамі не супраць сцягоў ваюем. Мы ваюем супраць тых чужых ідэй і тых людзей, у галовах якіх гэтыя ідэі», — дадаў ён.\nПрэзідэнт даручыў удасканаліць нарматыўна-прававую базу па ахове грамадскага парадку\nКіраўнік дзяржавы расказаў, што ўнесены шэраг прапаноў па ўдасканаленні нарматыўна-прававой базы па ахове грамадскага парадку. Ён адзначыў, што неабходна правесці работу, каб у парламенце аператыўна ўнесці змены ў адпаведнае заканадаўства. «А хлопцам у МУС і ў горадзе (Мінску — «Зв».) хутчэй паглядзець, ці ўсё ўлічана, што яны прапанавалі», — сказаў Прэзідэнт.\nЯшчэ адзін напрамак, па якім неабходна хутка ўнесці неабходныя змены ў нарматыўна-прававыя дакументы — гэта праца і паўнамоцтвы памочнікаў Прэзідэнта —інспектараў па рэгіёнах і горадзе Мінску. «Для таго, каб гэтым людзям надаць большыя паўнамоцтвы, мы сёння працуем над удасканаленнем нарматыўна-прававой базы. Я папрашу дзяржаўны сакратарыят, Адміністрацыю Прэзідэнта і вас, Наталля Іванаўна (Качанава — «Зв».) як кіраўніка Верхняй палаты парламента, якая мае дачыненне да прызначэння кадраў, сенатары займаюцца гэтым пытаннем, падключыцца да гэтай працы і ўдасканаліць», — сказаў Прэзідэнт.\n«Гэтыя дзве працы нам трэба выканаць хутка», — дадаў Лукашэнка.\n«У нас было цяжэй»\nПрэзідэнт падзякаваў праваахоўнікам за іх працу.\n«Без вас было б вельмі складана. Таму я і папрасіў запрасіць усіх рабят, каб яны бачылі і разумелі, што Прэзідэнт ніколі не бег і бегчы не збіраецца. Я пражыў дастаткова», — адзначыў ён.\nКіраўнік дзяржавы адрэагаваў на некаторыя развагі пра захад яго палітычнай кар’еры. «Ды не дачакаецеся! Гэта не значыць, што я буду пасінелымі пальцамі, як казаў, трымацца за гэтае крэсла. Не. Палітыка — гэта не толькі Прэзідэнт. Мы з вамі рана ці позна сыдзем з гэтых пасад, але мы не сыдзем ад захавання таго, што мы зараз збераглі, — сказаў ён. — Таму калі вы паклічаце мяне да сябе, калі мы нібыта з вамі будзем на пенсіі, мы яшчэ паслужым гэтай дзяржаве і народу. І калі новы прэзідэнт, генералы, прыйшоўшы пасля нас, захочуць парады і дапамогі, падтрымкі, мы ім акажам. Вось і ўся мая палітыка».\n«Калі хтосьці думае, што я тут сабраўся і „звінціў“. Слухайце, былі сітуацыі, калі мабыць хтосьці і дрыжаў. Генералы сядзяць, якія пастаянна са мной сутыкаліся, бачылі, што ў мяне нават волас не дрыгануў. Слухайце, у нас было цяжэй, — заўважыў Лукашэнка і нагадаў падзеі напрыканцы мінулага стагоддзя. — У нас палілі на вуліцах аўтамабілі, анархісты і падонкі з Украіны, з усяго свету прыязджалі. У нас гэтыя кадры ёсць з сярэдзіны 90-тых, штурмам хацелі ўзяць Дом урада. Разбівалі палаткі на Кастрычніцкай плошчы. Мы гэта ўсё перажылі».\nПа яго словах, розніца сённяшніх падзей з мінулым у наяўнасці цяпер «шалёнай знешняй падтрымкі». «Тады таксама яна была. Але толькі штуршок давалі. А цяпер яны кормяць, кормяць гэтых… і зладзілі нам гэтую каляровую рэвалюцыю, з’явіліся гэтыя Тэлеграм-каналы. Таму яна і расцягнулася. Усё гэта я праходзіў», — дадаў Прэзідэнт.\nМагчыма ён дзесьці не дапатрабаваў, дзесьці праваахоўнікі недапрацавалі, разважаў кіраўнік дзяржавы. «Сітуацыя ў нас была няпростая. Парламенцкія выбары, праз ковід перайшлі мы ў прэзідэнцкія выбары. Гэта зусім была шалёная абстаноўка. Я ўвогуле суткамі не спаў. Па-першае, асаблівы курс занялі ў лячэнні ковіду, які сёння ва ўсім свеце падтрымліваецца. Па-другое, мы ж пра гэта не ведалі і нас дзяўблі з усіх бакоў. Усё было сканцэнтравана на лячэнні людзей», — адзначыў Лукашэнка.\n«Канечне, мы нешта ўпусцілі, але гэта нас не апраўдвае. Пры гэтым сёння прыходзіцца рабіць высновы і атрымліваць урокі з дапушчаных памылак», — рэзюмаваў ён.\n«Мы не дазволім нават коса глядзець у бок Беларусі»\n«Падтрымка міліцыі будзе яшчэ большай»\nПрэзідэнт паабяцаў працягнуць падтрымліваць органы ўнутраных спраў у іх працы. Ён адзначыў, што, забяспечваючы бяспеку ў гарадах на фоне пратэстных акцый, важна памятаць і пра іншыя задачах, якія стаяць перад сілавым блокам. «Нам не трэба забываць, хлопцы, і пра тое, што ў міліцыі шмат функцый і паўнамоцтваў. У нас, акрамя барацьбы з гэтымі правапарушэннямі ў гарадах і Мінску, ёсць злачынцы і па іншых напрамках», — сказаў ён.\nУ гэтай сувязі ён параўнаў дзейнасць органаў аховы правапарадку з сістэмай аховы здароўя. «Мы не можам захапіцца толькі ковідам і забыцца, што ў нас ёсць анкалогія, астма і гэтак далей. Сапраўды, гэтак і тут», — сказаў Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы таксама звярнуў увагу на праблему з’яўлення ў краіне арганізаваных злачынных груп з прыкметамі тэрарыстычных і падкрэсліў важнасць барацьбы з імі. «У гэтай сітуацыі праява самазаспакоенасці і інэртнасці недапушчальна. Гэта непазбежна пацягне за сабой зніжэнне эфектыўнасці работы міліцэйскага ведамства і ўзнікненне новых праблем», — сказаў Прэзідэнт.\nНа яго думку, ён недаацэньваў тую ролю, якую павінна адыграць міліцыя, асабліва ўчастковы. «Участковы — гэта той чалавек, які ведае ўсё. У мяне шмат было сяброў і знаёмых участковых, калі я працаваў кіраўніком. Я клікаў да сябе ўчастковых, садзіліся ў машыну і на працягу адной ночы мы наводзілі парадак у палове раёна. Таму падтрымка будзе яшчэ больш», — падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.\n3782 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на нядзелю\n3308 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на суботу (абнаўляецца)


17:56 15.04.2018 (абноўлена 18:01 15.04.2018) Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 15 кра — Sputnik. Вядомы савецкі і беларускі трэнер Міхаіл Цэйцін памёр на 98-м годзе жыцця, паведамілі ў нядзелю ў прэс-службе Міністэрства спорту і турызму Беларусі.\nЦэйцін — майстар спорту па акрабатыцы, заслужаны трэнер СССР і Беларусі, суддзя міжнароднай катэгорыі.\nТрэнер памёр у Мінску на 98-м годзе жыцця. Як распавялі ў Мінспорту, да апошняга дня Цэйцін працаваў — выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры (БДУФК), на якім трэнер працаваў з 1947 года.\nЦэйцін працаваў з футбалістамі мінскага "Дынама", у тым ліку ў "залаты сезон" 1982 года. Акрамя таго, ён быў рэжысёрам многіх спартыўна-тэатралізаваных святаў у Беларусі, Расіі і нават Манголіі.\nЯк прызнаваўся сам Цэйцін журналістам, сталы ўзрост — не перашкода займацца фізічнай культурай і спортам. Ён быў упэўнены: менавіта дзякуючы гэтаму столькі гадоў ўдавалася захоўваць здароўе.\nСмерць публічных людзей, Міністэрства спорту і турызму РБ, Мінск


02 травень 2006, 19:32\nРадыё Свабода Ніколі ў забруджанай радыёнуклідамі Чарнобыльскай зоне не бывае так шмат людзей, як на Радаўніцу, калі праваслаўныя беларусы ушаноўваюць памерлых. Старадаўняя традыцыя цягне сюды – на зямлю продкаў– нават тых, хто бывае ў родных мясьцінах вельмі рэдка.\nУ вёсцы Барталамееўка Веткаўскага раёну цяпер жыве няшмат людзей. Быў час, калі тут наагул нікога не засталося, паколькі ўсіх жыхароў перасялілі ў Рэчыцкі раён. Аднак зь цягам часу некаторыя сем''і вярнуліся ў Барталамееўку, а пасьля зьявіліся і самасёлы.\nУ Барталамееўцы шматлюдна толькі раз на год, на Радаўніцу. Тады на могілках можна пачуць такія словы:\n(Жанчына: ) "Прашу Госпада Бога даць супакой памерлым маім бацькам. Дай ім Валадарства нябеснае, сьвет белы. Каб на тым сьвеце даў Госпад супакой..."\nБабуля Ганна прыехала ў родную Барталамееўку зь вёскі Холмеч Рэчыцкага раёну, куды яе адсялілі. На Радаўніцу бабуля сустракаецца з былымі знаёмымі, якіх раскідала па Беларусі.\n(Бабуля Ганна:) "Прыяжджаем сюды, прыбіраем, вяночкі вешаем на крыжы. А пасьля сядзім, сустракаем знаёмых ды плачам. Пытаемся: "Як жывеш? Як здароўе?". Старая традыцыя – ад дзядоў, ад бабуль нашых. Яечкі кладзем, па чарцы глынем. І ім нальем, няхай і яны п''юць. Гэта ж Радаўніца, усе мёртвыя выйшлі і на нас глядзяць. Толькі мы іх не бачым, а яны нас бачаць".\nВёска Багрымавічы Петрыкаўскага раёну раскінулася на месцы, дзе рака Пціч ўпадае ў Прыпяць. Мясцовасьць гэтая таксама забруджаная радыяцыяй, але людзей зь вёсак не адсялялі. У Вячаслава Герасіменкі, які цяпер жыве ў райцэнтры, тут пахаваная маці:\n(Герасіменка: ) "Поўныя могілкі людзей. Я вось гляджу: і зьлева і справа, і вакол. Адусюль прыяжджаюць, нават з Расеі. Я ўжо не кажу пра Менск, Гомель, Мазыр, Петрыкаў. Тут прыбіраюць магілы і дзеці, і ўнукі, і праўнукі, і нявесткі, і ўсе..."\nВысокая сьмяротнасьць вымушае пашыраць могілкі, распавядае Вячаслаў Герасіменка:\n(Герасіменка: ) "Мы калі пад''ехалі да могілак, дык бацька глянуў ды кажа: "Вось які вялізны гарадок засялілі, тут ужо і месца няма". А паколькі тут побач густы сасновы лес, давядзецца хутка плот адносіць. Хаця людзей засталося ў вёсцы няшмат, але ж і яны паміраюць".


Пра загадкі лёсу — Techkrait . "",\nАддзел бібліятэчнага маркетынгу Маларыцкай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы выдаў чарговы зборнік паэзіі “Загадкі лёсу”. Яго аўтарам з’яўляецца Мікалай Губей з в.Хаціслаў. Для Мікалая Вікенцьевіча гэта ўжо 5-я кніга. Папярэднія таксама ўбачылі свет у Маларыцкай ЦБС. Са зборнікамі “Палёт душы” (2011), “Вытокі жыцця” (2012), “У пошуках ісціны” (2013), “Развагі пра вечнае” (2014), “На парозе Вечнасці” (2014) цяпер можна пазнаёміцца не толькіў раённай бібліятэцы, але і на шматлікіх сайтах у інтэрнэце.\nУ новым зборніку Мікалая Губея “Загадкі лёсу” пад адной вокладкай сабрана 48 вершаў-чатырохрадкоўяў. Ва ўсіх іх прысутнічае філасофскі роздум пра сэнс чалавечага быцця, яго шчасце, ідэалы, ісціны, якія хвалявалі людзей заўсёды і хвалююць сёння… Паэт разважае пра вечнае і вечнасць, настойліва шукаючы адказы на пытанні, якія з’яўляюцца актуальнымі заўсёды.\nВершы, якія ўвайшлі ў новы зборнік, у Мікалая Губея з’явіліся за адносна кароткі перыяд часу. Усе яны напісаны з 12 па 26 верасня гэтага года.\nНа здымках: Мікалай Губей і яго новы зборнік вершаў.\n← “Таптышка” ў гасцях у немаўлят\nСветлы чалавек →\nКаштоўныя духоўныя скарбы


Здымачную групу літоўскай тэлевізіі не пусьцілі ў Беларусь\n24 жнівень 2011, 18:45\nУ сераду Беларусь адмовілася пусьціць у краіну групу журналістаў Літоўскага тэлебачаньня. Журналістка перадачы «Панарама» Рута Ланкінінкайце на мяжы даведалася, што яна непажаданая ў краіне асоба і што яе віза анулюецца.\n«Аляксандар Лукашэнка адмежаваўся ад сьвету і ад Літвы, каб ніхто не даведаўся, што адбываецца ў краіне», — сказала журналістка. Ланкінінкайце распавяла, што працуе ў Беларусі амаль шэсьць гадоў. Штогод яна з апэратарам Ёнасам Грышконісам атрымлівала службовыя візы і гадавыя акрэдытацыі, якія дазваляюць наведваць суседнюю краіну.\nДумаю, апошнія мітынгі, у якіх мы ўдзельнічалі, перапоўнілі цярпеньне службаў бясьпекі.\n«Ня раз нас затрымлівалі, білі і камэру разьбівалі. Думаю, апошнія мітынгі, у якіх мы ўдзельнічалі, перапоўнілі цярпеньне службаў бясьпекі», — сказала журналістка.\nУ гэты ж дзень у МЗС Літвы быў запрошаны пасол Беларусі ў Вільні Ўладзімер Дражын, каб даць тлумачэньні з нагоды забароны на ўезд літоўскай журналістцы.\nСтаршыня Камітэту замежных спраў літоўскага парлямэнту Эмануэліс Зінгерыс пракамэнтаваў памежны інцыдэнт зь літоўскімі журналістамі гэтак: «У нас ёсьць сьпіс службовых асобаў, а журналісты — не службовыя асобы. Яны нават неафіцыйных асобаў уносяць у сьпіс ворагаў. Я ведаю, што яны не пускалі расейскіх і іншых журналістаў. Тое, што іх забароны распаўсюджваюцца нават на неафіцыйных асобаў Літвы, азначае, што яны варожа глядзяць на ўсё нашае грамадзтва».\nРэпартаж Руты Ланкінінкайце з акцыі «Рэвалюцыя праз сацыяльныя сеткі»


Письмо добрых слов к Дисенским почтовикам » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЛіст добрых слоў да дзісенскіх паштавікоў\nАтрымалі пісьмо ад нашай пастаяннай падпісчыцы Антаніны Каралёвай з Дзісны. Напісала ў рэдакцыю, прачытаўшы матэрыял пра супрацоўніцу аддзялення паштовай сувязі "Дзісна" Марыну Матэленак, апублікаваны ў раённай газеце 27 верасня пад загалоўкам "Прыемна чуць "Вялікі дзякуй!" ад кліентаў". Антаніна Васільеўна далучаецца да слоў аўтара і выказвае словы ўдзячнасці ўсім дзісенскім паштавікам за прафесіяналізм і ўважлівае стаўленне да наведвальнікаў.\n"У Дзісенскім паштовым аддзяленні добрасумленныя, уважлівыя, адказныя супрацоўнікі. Вельмі часта звяртаюся да іх па тых ці іншых пытаннях і заўсёды пакідаю аддзяленне з вялікай удзячнасцю і добрым настроем.\nБольш за 20 год працуе начальнікам АПС "Дзісна" Таццяна Гілеп. Тактоўная, стрыманая, цярплівая, уважлівая. Маючы багаты працоўны вопыт, яна стала добрым настаўнікам для сваіх маладых калег. Добра ведае кожнага жыхара Дзісны, яго асабістыя інтарэсы, патрэбы, стараецца іх задаволіць. Пад яе кіраўніцтвам працуюць надзейныя, адказныя спецыялісты.\nСловы ўдзячнасці адрасуюць жыхары нашага гарадка паштальёнам. Маёй маці Таісе Крыўко 90 год. Каб бачылі, як чакае яна сваю Жаначку! Жанна Мудрэвіч на працягу многіх год наведваецца да сваіх падапечных. І як бы ні спяшалася, заўсёды пакіне хвілінку-другую пагутарыць са сталым чалавекам. Параду слушную дасць, растлумачыць незразумелае. Ад сябе асабіста, і ад маці шчыра дзякую ёй, жадаю здароўя, дабрабыту, сямейнага шчасця і ўсяго найлепшага.\nПоўнасцю згодна з аўтарам артыкула, у якім расказваецца пра работу Марыны Матэленак. Ёй таксама хачу сказаць вялікі дзякуй. Заўсёды задаволена яе працай, ветлівасцю, увагай да кліентаў, кампетэнтнасцю, сумленнасцю.\nЗладжаны калектыў не падводзіць аператар паштовай сувязі Вераніка Талапіла. Сціплая, добразычлівая, уважлівая.\nУ адрас работнікаў дзісенскага аддзялення сувязі часта можна пачуць добрыя словы ад жыхароў горада і навакольных вёсак. Дзякуй вам, нашы дарагія паштавікі! Дай Бог усім моцнага здароўя, міру ў вашых дамах і ўсяго самага найлепшага!"\n» Старт для профессионального роста из отделения почтовой связи "Николаёво"\n» Расписание работы касс на почтовом отделении "Миоры-1"\n» Са святамі!


Сакалова Вёсачка Сакалова\nВёсачка Сакалова стаяла ў глыбіні Сар’янскай Пушчы, дзе праз яе ў дзікім яры прабіраецца да Сар’янкі рачулка Тур’я. Калі ў сярэдзіне лютага 1943 г. пачалася карная экспедыцыя, ужо праз тыдзень ад яе пачатку сюды пачалі сцякацца ўцалелыя жыхары спаленых зарэчных, памежных вёсак – тыя, каму ўдалося ўцячы ад аблавы ў Расіцкіх лясах. У Сакалове такіх набралася пад сотню чалавек, у большасці жанчыны з дзецьмі. Тамсама было нямала і партызан, якія напачатку даволі актыўна супраціўляліся ворагу. Але карнікі, пераадолеўшы супраціўленне партызан, рушылі ў наступ.\nЖыхарка Кіева Валянціна Іванаўна Гачкоўская ўспамінае:\nЯ сама з Расіцы. Нашы ўцёкі на пачатку вайны на ўсход былі непаспяховымі і драматычнымі. Бацьку забілі проста з самалёта, бо ён ехаў па вялікай дарозе, а мы – побач па лясных сцежках. Калі палілі Расіцу, я ў жаху кінулася ў лясы. Мне тады было 12 гадоў. Не пераказаць, дзе я тулялася начамі, ды ўрэшце лёс звёў нас з матуляй у Сакалове, дзе было ўжо шмат людзей. Калі здалёк пачала даносіцца страляніна, а неба зацягнулася дымам, усе затрывожыліся і пачалі збірацца да ўцёкаў. Але гэта ўдалося толькі партызанам. А ўцекачоў, загрузлых у снягах, пералавілі, шмат каго пастралялі. У Сакалове пачалі ладзіць абоз, як пасля выявілася,– для спалення ў Ракшнях.\nМяне прыкмеціў камандзір-немец. Дасюль не ведаю, што яму прыйшло ў галаву, але ён загадаў пасадзіць мяне ў сані разам са сваёй абслугай. Мама, відаць, ужо ведала, што яе чакае, і на развітанне аддала мне свае валёнкі. Праз слёзы, ад’язджаючы, я бачыла яе босай на ганку хаты побач з маім братам Мішам. Мы яшчэ не пераехалі ручай, як ззаду пачуліся стрэлы. Сакалова спалілі. Колькі там загінула мясцовых, а колькі бежанцаў – невядома. Ведаю толькі, што майго стрыечнага брата забілі на вачох у жонкі, а яе, Ксеню, паранілі разрыўной куляй у таз – яна была на восьмым месяцы цяжарнасці…\nМаму з маім брацікам Мішам спалілі ў Ракшнях. Брата Антона расстралялі ў Саласпілсе, брат Іван загінуў на фронце. Я засталася адна блукаць па свеце…\nПомнічак на месца спалення людзей у Сакалове рабяты з клуба “Шукальнік” спачатку везлі на байдарцы па Асуніцы і Сар’янцы, а затым на руках данеслі праз Пушчу. Зараз у тых мясцінах глухамань на шмат кіламетраў, бязлюддзе. Затое ў Хатыні шматлюдна, яны аддаюць даніну памяці і вёсачцы Сакалова, яе ахвярам.


Catholic.by - Зварот арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча аб малітве ў інтэнцыі Беларусі\n29.08.2020 23:20 Catholic.by\nЗварот Старшыні Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі\nаб малітве ў інтэнцыі Беларусі\nПрапанова праграмы малітвы і перэгрынацыі ТУТ>>>\nНаша Бацькаўшчына перажывае нябачаны да гэтага часу грамадска-палітычны крызіс, які з дня на дзень паглыбляецца. У міралюбнай і памяркоўнай Беларусі — а менавіта такой нашу краіну ведаюць у свеце — брат падняў руку на брата, у выніку чаго пралілася кроў і шмат людзей пацярпела. Вялікую трывогу выклікае сёння і складаная эканамічная сітуацыя. Нам пагражае міжнародная ізаляцыя. Раскол грамадства павялічваецца, што не абяцае яму добрай будучыні, бо, як кажа Хрыстус: «Кожнае валадарства, падзеленае само ў сабе, спусташаецца; і кожны горад ці дом, падзелены сам у сабе, не выстаіць» (Мц 12, 25). Усё часцей можна пачуць думку, што рэальнай становіцца пагроза грамадзянскай вайны, аб чым ніхто з нас не мог нават і падумаць яшчэ некалькі месяцаў таму.\nВядома, што для эфектыўнага лячэння хваробы найперш неабходна паставіць дыягназ, каб потым прызначыць адпаведнае лячэнне. Падобна павінна быць і пры вырашэнні цяперашняга крызісу, які дасягнуў свайго апагею пасля нядаўніх прэзідэнцкіх выбараў.\nРазам з пошукам знешніх прычын такога стану рэчаў неабходна звярнуць увагу на духоўныя.\nТрэба прызнаць, што наша грамадства духоўна хворае. На пачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя мы атрымалі свабоду. Гэта вялікі, выпакутаваны нашым народам дар, але адначасова і вялікае заданне. Наш народ прайшоў праз цяжкія выпрабаванні атэістычна-таталітарнага рэжыму і выстаяў ва ўмовах несвабоды. Але ці ведаем, як выстаяць у свабодзе? Найноўшая гісторыя паказала, што не. Прывабнае слова «свабода» мы прынялі як магчымасць жыць без абмежаванняў і адказнасці, без захавання Божага закона.\nПрымаюцца супярэчныя ўстаноўленаму Богам парадку законы, якія вядуць да маральнай разбэшчанасці, разбураюць сям’ю як падмурак грамадства, не шануюць Божы дар жыцця і ім маніпулююць, прапагандуецца антыдухоўная культура, рэлігія не дапускаецца ў навучальныя ўстановы, у сілавыя структуры і пенітэнцыярныя ўстановы, не ўрэгуляваны адносіны паміж рэлігійнымі арганізацыямі і дзяржавай, а існуючае заканадаўства аб рэлігійных арганізацыях і свабодзе веравызнання ўжо даўно не адпавядае рэчаіснасці і прынятым у свеце стандартам.\nУ выніку рэлігійныя арганізацыі не могуць у поўнай меры рэалізаваць свае магчымасці найперш у справе выхавання на вечных і нязменных духоўных каштоўнасцях новага чалавека, які будзе адказна і сумленна выконваць свае абавязкі і паступаць так, каб у будучыні не ўзнікалі складанасці, з якімі мы цяпер сутыкнуліся і не ведаем, як іх вырашыць. Добры вернік — гэта добры грамадзянін сваёй краіны, які клапоціцца пра яе духоўнае дабро і матэрыяльны дабрабыт.\nУзніклы крызіс — гэта непазбежнае наступства граху беззаконня.\nТаму неабходна прызнаць грэх — асабісты і калектыўны — і пакаяцца з мэтай перамены нашага жыцця. Замест хлусні павінна запанаваць праўда, замест зла — дабро, замест нянавісці — любоў, замест асуджэння — прабачэнне, замест згубных падзелаў — еднасць.\nПрызнаючы прынцып справядлівасці, нельга забывацца пра верхавенства любові. Без гэтага немагчыма вяртанне да нармальнага жыцця. Зыходзячы з праўды пра бязмежную міласэрнасць Бога, трэба памятаць, што кожны чалавек пакліканы да таго, каб быць міласэрным і прабачаць бліжнім. Святы Ян Павел ІІ казаў, што любоў і згода будуюць мір, а нянавісць і гвалт яго руйнуюць.\nХрысціянства вучыць перамагаць зло дабром. Таму асабліва актуальнымі з’яўляюцца сёння словы францішканскай малітвы аб міры: «Пане Божа, зрабі нас прыладамі Твайго міру, каб мы сеялі любоў там, дзе пануе нянавісць; прабачэнне там, дзе пануе крыўда; адзінства там, дзе пануе падзел; праўду там, дзе пануе аблуда; веру там, дзе пануе сумнеў; надзею там, дзе пануе роспач; святло там, дзе пануе змрок; радасць там, дзе пануе смутак».\nАд самага пачатку грамадска-палітычнага крызісу ў Беларусі Каталіцкі Касцёл заклікаў вырашаць узніклыя праблемы шляхам дыялогу і заахвочваў да малітвы, памятаючы пры гэтым пра словы Хрыста, што без Яго нічога не зможам зрабіць (пар. Ян 15, 5). 18 жніўня ў мінскім касцёле святога Сымона і святой Алены, вядомым як Чырвоны касцёл, адбылася беспрэцэдэнтная міжрэлігійная малітва ў інтэнцыі мірнага вырашэння канфлікту ў грамадстве.\nЗанепакоены складанай сітуацыяй у нашай краіне, Папа Францішак заклікаў да дыялогу, спынення гвалту, павагі да справядлівасці і права з мэтай мірнага вырашэння крызісу.\nГалоўным нябесным апекуном Каталіцкага Касцёла ў Беларусі з’яўляецца святы Міхал Арханёл — пераможца злога духа. У нашых касцёлах штодзённа чытаецца адмысловая малітва праз яго заступніцтва.\nУ складанай сітуацыі ўсведамляючы адказнасць за нашу будучыню, якая ляжыць на кожным з нас, звяртаюся да вернікаў і да ўсіх людзей добрай волі з просьбай у верасні аб асаблівай малітве праз заступніцтва святога Арханёла Міхала ў інтэнцыі Беларусі, спынення эскалацыі канфлікту і хутчэйшага вырашэння крызісу.\nУдзельнікаў малітвы ад усяго сэрца благаслаўляю\nМінск, 30 жніўня 2020 г.\nP.S. Святарам належыць прачытаць вернікам гэты Зварот і прапанову праграмы 30 жніўня і 6 верасня.


04.03.2017\tКомментарии к записи Крэпасць узялі… отключены\nУсе памятаюць адну з самых вядомых карцiн Уладзiмiра Сурыкава “Узяцце снежнага гарадка”. На карцiне шмат людзей, якiя смяюцца. Усiх аб’ядноўвае бясконцая весялосць. Усе па-дзiцячаму радуюцца таму, што адбываецца. Калi плануецца правядзенне зiмовых мерапрыемстваў у нашым вучэбна-педагагічным комплексе, заўсёды хочацца зрабіць для дзяцей цiкавае, захапляльнае свята, пажадана на свежым паветры. Iнiцыятыва настаўнiка фiзiчнай культуры i здароўя Iгара Альгертавiча Квяткоўскага правесцi “Узяцце ...\tПадрабязней »\n11.02.2017\tКомментарии к записи З любоўю да роднай зямлі отключены\n“За Беларусь!”, “Жыву ў Беларусі і тым ганаруся”, “За любімую Беларусь”, “Я грамадзянін Беларусі” — шырокамаштабныя акцыі, здольныя не толькі аб’ядноўваць грамадзян краіны, але і фарміраваць у маладых людзей пачуцці патрыятызму і грамадзянскасці. У звароце Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А.Р.Лукашэнкі з Пасланнем да беларускага народа і Нацыянальнага сходу 2016 года адзначана, што асаблівая роля адводзіцца сістэме адукацыі, “якая павінна, па-першае, навучыць ...\tПадрабязней »\nСпяшаюцца ў “саламянае царства”…\n06.01.2017\tКомментарии к записи Спяшаюцца ў “саламянае царства”… отключены\nШмат гадоў працуе Валянціна Міхайлаўна Рыбакова метадыстам Мсціслаўскага дома рамёстваў. За гэты час яе рукі паспрабавалі бісерапляценне, вышыўку бісерам і крыжыкам, вязанне, выраб народных лялек-сувеніраў. Ды толькі больш за ўсё яе цягне да саломапляцення. Гэты від беларускага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва захапляе не толькі жанчыну, але і многіх вучняў Капачоўскага вучэбна-педагагічнага комплексу. Дзеці імчацца ў “саламянае царства” і пасля ўрокаў, і ў ...\tПадрабязней »\nСтаронка 10 з 17« Першая...«89101112»...Апошняя »


30-гадовая студэнтка ўдарыла хлопца нажом з-за кантрольнай работы. 21.by\n30-гадовая студэнтка ўдарыла хлопца нажом з-за кантрольнай работы\n18.10.2016 16:24 — Разное | Euroradio\n30-гадовая студэнтка ўдарыла 25-гадовага хлопца нажом з-за кантрольнай работы. Здарэнне адбылося ў Дзятлаўскім раёне. Па словах жанчыны, разам з сужыцелем яны пілі гарэлку, а пасля яна пайшла рабіць кантрольную работу. Хлопец перашкаджаў ёй займацца і абражаў. Тады жанчына схапіла нож, каб яго напалохаць, а атрымалася так, што ўдарыла ў жывот. Яна кажа, што выпадкова.\nМедыкаў не выклікалі. Аднак уначы, калі стан хлопца пагоршыўся, жанчына патэлефанавала ў хуткую дапамогу. Медыкі, у сваю чаргу, праінфармавалі пра здарэнне міліцыю. Крымінальную справу распачалі па артыкуле "Наўмыснае нанясенне цяжкага цялеснага пашкоджання" (ч. 1 арт. 147 КК). Што да пацярпелага, дык яму зрабілі аперацыю, пагрозы яго жыццю няма, паведамляе БЕЛТА.\nЗдымак з архіву. Фота: sb.by 30-гадовая студэнтка ўдарыла 25-гадовага хлопца нажом з-за кантрольнай работы. Здарэнне адбылося ў Дзятлаўскім раёне. Па словах жанчыны,...\nГАИ: зимние шины нужны уже до 1 декабря\nПутин впервые за год встретится с Порошенко


Якія краіны купляюць у Беларусі стратэгічныя экспартныя тавары?\n27 травень 2021, 17:55\nНа фоне абвастрэньня стасункаў Беларусі і Эўразьвязу Свабода паглядзела, якія краіны набываюць стратэгічныя для беларускага экспарту прадукты.\nГэта стратэгічны для Беларусі тавар нумар адзін. Нафту Беларусь купляе ў Расеі, перапрацоўвае і прадае нафтапрадукты ў краіны Эўропы. Са студзеня па сакавік Беларусь прадала нафтапрадуктаў больш як на мільярд даляраў.\nВа Ўкраіну за студзень—сакавік Беларусь прадала нафтапрадуктаў на 413 мільёнаў даляраў. У краіны ЭЗ на 550 мільёнаў. Гэта вынікае з дадзеных Белстату.\nНайбольш нафтапрадуктаў Беларусь прадала ў Нідэрлянды (на $431 млн), Польшчу (на $55 млн) і ў Вялікую Брытанію (на $39 млн). Яшчэ Беларусь прадае дыстыляты (таксама прадукт з нафты). За студзень—сакавік дыстылятаў экспартавалі на 289 мільёнаў даляраў, асноўныя пакупнікі — Украіна, Нідэрлянды, Расея.\nГэта другі стратэгічны для Беларусі тавар. За студзень—сакавік Беларусь экспартавала калійных угнаеньняў на 609 мільёнаў даляраў. Найбольш у Бразылію (на $96 млн), Кітай (на $85 млн), ЗША (на $75 млн) і Індыю (на $59 млн).\nТрэці стратэгічны экспартны тавар — азотныя ўгнаеньні. За студзень-сакавік Беларусь экспартавала гэтага тавару на 37,3 мільёна даляраў. Найбольш ва Ўкраіну(на $14 млн), Францыю(на $11 млн) і Нідэрлянды (на $5 млн).\nЧаму эканамічныя санкцыі Вялікабрытаніі супраць афіцыйнага Менску былі б магутным ударам


Ахаз — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Ахаз, цар іўдзейскі)\nЦар Ахаз на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553\nАхаз — (іўр.: אָחָז - "Гасподзь правёў", грэч.: Ἄχαζ; лац.: Ahaz) — дванаццаты цар Іўдзейскага царства, сын Іяфама.\nЗаняў пасаду ва ўзросце 20 гадоў і кіраваў краінай на працягу 16 год. Гадамі яго валадарства лічацца 732 па 716 да н.э. Яго імя таксама згадваецца ў генеалогіі Ісуса ў Евангеллі паводле Мацвея. У Бібліі цар адзначаецца як нягодны і ліхі ў вачах Божых. Ахаз спыніў пакланенне Адзінаму Богу ў храме і адрадзіў старыя язычніцкія культы, прыхільнікам якіх ён быў. Цар нават правёў свайго сына праз агонь, што выклікала пратэст прарокаў. На гады яго валадарства прыходзіцца дзейнасць прарокаў Ісайі, Осіі і Міхея, засцярогі якіх Ахаз ігнараваў.\nУ 732 годзе да н.э. у пачатку свайго валадарання цар сутыкнуўся з сур'ёзнай знешняй небяспекай. Аб'яднаная кааліцыя цароў Ізраіля Факея і Сірыі Рэцынам узяла ў аблогу Іерусалім. Каб выратаваць сваё становішча Ахаз уступіў у дамову з царом Асірыі Ціглатпаласарам III, згодна якой Іўдзея станавіліся залежнай тэрыторыяй Асірыі і павінна была выплочваць вялікую даніну. Пасля таго, як Ахаз выплаціў вялікую кантрыбуцыю Асірыі, Ціглатпаласар III захапіў Дамаск і анексіраваў Сірыю. Насельніцтва Сірыі было выселена ў Асірыю, а сам Рэцын забіты. Пасля гэтага асірыйскае войска накіравалася ў Паўночны Ізраіль, дзе ўзяла шэраг гарадоў у Галілеі, насельніцтва якіх было таксама выселена ў Асірыю. Гэтая падзея таксама адлюстравана ў адной з асірыйскіх хронік.\nКалі Ахаз знаходзіўся ў Дамаску, куды ён прывёз даніну Ціглатпаласару, там ён убачыў асірыйскі ахвярнік і загадаў зрабіць яго копію ў Іерусалімскім Храме. Дзеля гэтага ён цалкам спыніў богаслужэнне ў храме.\nПамёр цар ва ўзросце 36 гадоў і пахаваны ў Іерусаліме, але ў царскіх пахальніцах.\nЁтам Цар Іўдзейскі\nСуваладарэнне 736 — 732 да н.э.\nУласнае кіраванне 732 — 716 да н.э.\nАпошнія гады, смерць\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ахаз&oldid=1649739"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:36, 12 ліпеня 2013.


Канвертаваць ReddCoins (RDD) і Цэнтральна-Афрыканская CFA (XAF) : Калькулятар абменнага курсу\nReddCoin (RDD) і Цэнтральна-Афрыканская CFA (XAF) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ReddCoin і Цэнтральна-Афрыканская CFA пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ReddCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Цэнтральна-Афрыканская CFA валюты па змаўчанні. Націсніце на Цэнтральна-Афрыканская CFA або ReddCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe ReddCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Цэнтральна-Афрыканская CFA гэта валюта, у Камерун (CM, CMR), Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка (CF, CAF), Чад (TD, ДТЗ), Конга (CG, COG), Экватарыяльная Гвінея (GQ, GNQ), і Габон (Р.А., GAB). Цэнтральна-Афрыканская CFA таксама вядомы як Афрыканскага фінансавага супольнасці СБЕР франкаў. Сімвал RDD можа быць запісаная RDD. Сімвал XAF можа быць запісаная CFAF. Цэнтральна-Афрыканская CFA дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу the ReddCoin Апошняе абнаўленне 18 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Цэнтральна-Афрыканская CFA Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. RDD каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. XAF каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Будзьма беларусамі! » Святлана Алексіевіч з трыбуны ААН заклікала ўлады Беларусі да дыялогу з народам\n«Грамадства гатовае да дыялогу, але ён немагчымы ў сітуацыі, калі ўлады трымаюць у закладніках палітвязняў і працягваюць забіваць, катаваць і калечыць свой народ, пераследваць іншадумцаў. Грамадства гатовае да новай краіны — краіны, якая паважае меркаванне, якая падзяляе адказнасць, краіне без гвалту, якая паважае закон і правасуддзе. Ці гатовая ўлада да дыялогу аб гэтых простых і важных пытаннях?», — цытуе Алексіевіч АФН.\nУ сваім выступе пісьменніца распавяла аб агульнай сітуацыі ў краіне і аб забойстве Рамана Бандарэнкі, па факце якога да гэтага часу не ўзбуджана крымінальная справа.


Расейская эканоміка ў другім квартале 2021 года перажыла ўсплёск звальненняў супрацоўнікаў прадпрыемствамі сярэдняга і буйнога бізнэсу. На падлікі аўдытарска-кансалтынгавай сеткі FinExpertiza, за тры месяцы працу страцілі 2,66 мільёна чалавек.\nДля адпаведнага перыяду (красавік-чэрвень) гэта максімальнае значэнне, прынамсі, з 2013 года, прыводзіць РБК вынікі даследавання, заснаванага на статыстыцы Расстата.\nТэмпы звальненняў сталі блізкімі да абсалютнага рэкорду, устаноўленага ў 2019 годзе: тады ў трэцім квартале былі звольненыя 2,76 мільёна чалавек. Пад звальненнямі Расстат мае на ўвазе спыненне працоўных стасункаў на ўсякія прычыны, прычым гаворка ідзе толькі пра выпадкі «белага» працаўладкавання.\nСярод прычын звальненняў лідаруе звальненне на ўласнае жаданне. На гэтай падставе свае месцы працы пакінулі 77,2% выбыўшых работнікаў, або 2,06 мільёна чалавек.\nЯшчэ 388,3 тысячы чалавек, або 14,6% ад усіх звольненых, спынілі працоўныя стасункі «паводле артыкула», у сувязі са сканчэннем тэрміну дамовы, з прычыны смерці, у сувязі з сыходам на вайсковую службу і на іншых падставах.\nПа скарачэнні штата пазбавіліся працы ўсяго 42,8 тысячы чалавек, або 1,6% ад усіх звольненых.\nПры гэтым «хваля звальненняў» была кампенсаваная высокімі тэмпамі найму: прадпрыемствы ў другім квартале 2021 года прынялі на працу 2,35 млн чалавек, што таксама з'яўляецца сезонным рэкордам з 2013 года. Аднак баланс рынку працы застаўся адмоўным: страцілі працу на 310 тысяч больш, чым знайшлі.\nСярод прычын рэкорднай колькасці выпадкаў звальнення ў другім квартале - рост ценявой занятасці і шэрых заробкаў расейцаў, мяркуе старшыня грамадскага руху «Труд» Сяргей Пяскоў.\n«Бізнэс ва ўмовах пандэміі і скарачэння прыбытку вымушаны аптымізаваць выдаткі і пераводзіць выплаты супрацоўнікам у канверты, без афіцыйнага працаўладкавання», - адзначае ён.\nПра гэта ж кажа і статыстыка ЦБ, якая фіксуе выбухны рост гатоўкі ў абарачэнні.\nЛетась на фоне пандэміі гатоўка ў Расеі ўзляцела на рэкордныя 2,6 трыльёна расейскіх рублёў. І хоць цэнтрабанк неаднаразова прагназаваў, што «кэш» вернецца ў банкаўскую сістэму па меры таго, як людзі будуць павялічваць выдаткі, гэтага не адбылося.\nЗа студзень-верасень папяровых грошай у эканоміцы стала больш яшчэ на 600 млрд расейскіх рублёў.\nТаксама на сітуацыю паўплывала зніжэнне даходаў рэгіянальных прадпрыемстваў, якія не могуць павышаць аб'ёмы вытворчасці праз падзенне пакупніцкай актыўнасці. Праз гэта кіраўнікі вытворчасцей вымушаныя скарачаць выдаткі і вызваляць персанал, мяркуе Пяскоў.


Рэаліці-праект "Горад" на TUT.BY | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\n“Горад” – гэта ўнікальны фармат, які спалучыў у сабе рэалізацыю ўласных ініцыятыў па паляпшэнні горада і рэаліці-шоў на беларускім партале TUT.BY.\nКаб стаць удзельнікам праекта, неабходна запоўніць заяўку да 25 сакавіка на сайце gorodproject.by – прапанаваць ідэю, якую вы здольны рэалізаваць у сваім горадзе.\nКонкурс лепшых прапаноў ладзіцца ў некалькі этапаў. Удзельнікі праектa пройдуць у Мінску тыднёвы навучальны курс, падчас якога пазнаёмяцца з экспертамі ў галіне рэалізацыі гарадскіх і культурніцкіх праектаў, спецыялістамі па прамоўцыі і іншымі.\nАрганізатары забяспечваюць удзельнікаў пражываннем у сталіцы падчас навучання. Пасля дадатковага адбору аўтары трох лепшых прапаноў атрымаюць фінансаванне на рэалізацыю сваіх ідэй. Прызавы фонд конкурсу складае 50 мільёнаў беларускіх рублёў.\nКожны крок удзелу ў праекце будзе паказаны на партале TUT.BY у фармаце рэаліці-шоў!


Лінас Лінкявічус: Астравецкая АЭС — гэта эканамічная «бомба» | Новы Час\nМіністр замежных спраў Літвы Лінас Лінкявічус адказаў на пытанні галоўнай рэдактаркі Charter97.org Наталлі Радзінай.\n— Спадар міністр, ужо трэці год Літва жыве з еўра. Пры гэтым частка постсацыялістычных краін не перайшла на агульную еўрапейскую валюту. Польшча катэгарычна не хоча гэта рабіць. Пераход на еўра — гэта палітычная, якая закранула кожнага жыхара Літвы. Як вы ацэньваеце ўвядзенне ў Літве еўра, і як гэта адбілася на эканамічным развіцці краіны?\n— Калі коратка, то ў кожнай краіны свая сітуацыя. Па-першае, практычна ўсе партыі Літвы пагадзіліся, што ўваходжанне ў зону еўра таксама з'яўляецца нашым палітычным выбарам, і мы гэта ўспрымаем як складовую частку еўрапейскай інтэграцыі. Па-другое, гэта не толькі палітычная пастанова, але і фіскальная, бо нашая валюта доўгі час была прывязаная да еўра. Так што мы дэ-факта былі ў зоне еўра, але дэ-юрэ не маглі ўдзельнічаць ні ў якіх іншых механізмах як чальцы Еўрагрупы.\nВядома, шчыра кажучы, калі паглядзець сацыялагічныя даследаванні, заўсёды ёсць насцярожанасць і недавер, калі змяняецца валюта. Гэта было і ў Эстоніі, і ў Латвіі, і ў нас. Але агулам людзі падтрымалі ўвядзенне еўра, бо яны заўважылі, што стала менш бюракратычных перашкод. Лягчэй і зручней стала ездзіць у краіны Еўразвязу, для бізнэсу гэта таксама больш камфортна. Фактычна, на розных валютах зараблялі толькі банкі, бо абмен валют для іх быў яшчэ адной крыніцай прыбытку. Але ў астатнім усе заўважылі, што гэта больш практычна, тым больш, паўтаруся, мы ўжо дэ-факта былі ў еўразоне. Хоць, вядома, у тых, хто мае самастойную манетарную палітыку, могуць быць нейкія іншыя аргументы.\nТак, быў крызіс у зоне еўра, але разам з моцнымі эканомікамі ЕЗ выйсці з крызісу нашмат лягчэй, чым паасобку. Так што, зыходзячы з усяго гэтага, больш аргументаў ўсё ж «за», чым «супраць». Скептычныя настроі людзей з часам зніклі.\n— Міжнародныя вайсковыя эксперты мяркуюць, што апошнія расейскія вайсковыя вучэнні былі накіраваныя супраць ўсёй рэгіянальнай бяспекі, але найперш супраць Літвы. Літва фактычна была ўзятая «ў абцугі»: праходзілі вучэнні ў Калінінградзе, дзе размешчаны ракеты «Іскандэр», у Беларусі — «Захад–2017», вучэнні Балтфлота Расеі з удзелам найбуйнейшых расейскіх ракетаносцаў. Якую мэту пераследавала Расея? Гэтая была падрыхтоўка да захопу Літвы?\n— Я б не сказаў, што наўпрост ішла падрыхтоўка да захопу Літвы. Мы ўвесь час гаворым, што праводзіць вучэнні можна, тым больш, калі гэта прадказальна (вучэнні «Захад» праходзяць кожныя 4 гады). Апошні раз яны былі ў 2013 годзе, але з тых часоў Расея пачала дзве вайны і анексавала Крым. Таму ўсе мерапрыемствы, дзе задзейнічаны расейскія вайскоўцы, заслугоўваюць большай увагі.\nЧым былі гэтыя вучэнні? Гэта была дэманстрацыя сілы. Гэта была не толькі, скажам, праверка здольнасці ўзаемадзеяння ўзброеных сіл Расеі ды Беларусі. Бо Расея апошнім часам выкарыстоўвае вайсковую сілу ў замежнай палітыцы, таму, вядома, гэтыя вучэнні заслугоўваюць асаблівай увагі.\nПрактыка паказала, што вучэнні «Захад–2017» насілі не абарончы, а наступальны характар. Тым больш, калі казаць пра колькасць вайскоўцаў. Афіцыйна было абвешчана, што іх было 12700, гэта адмыслова столькі, каб было менш за 13 000 і было менш патрабаванняў ад назірання паводле Венскага дакумента. Але мы ведаем, што колькасць вайскоўцаў, якія ўдзельнічалі ў вучэннях, дакладна не вядомая, трэба яшчэ супаставіць усё, але ў кожным выпадку заяўленая колькасць — далёка-далёка ад праўды. Тым больш, што тэрыторыяй вучэнняў была не толькі Расея і Беларусь, вучэнні праходзілі ад Кольскай паўвыспы да мяжы з Украінай.\nТак што трэба мець на ўвазе і колькасць вайскоўцаў, і задзейнічаныя палігоны. Калі пра Беларусь можна казаць, што гэтыя палігоны былі вызначаныя правільна, як і было заяўлена да вучэнняў, то ў Калінінградскай вобласці мы ведаем, што іх было больш, чым было абвешчана. Да таго ж празрыстасць вучэнняў, як абяцалася, не выконвалася.\n— Цяпер ужо МЗС Украіны заяўляе, што частка расейскіх вайскоўцаў засталася ў Беларусі. Чым гэта можа пагражаць Літве?\n— Гэта пагражае і Беларусі. Мы гаварылі, яшчэ да вучэнняў, і мы спадзяемся, што тыя вайскоўцы, якія ў вялікіх колькасцях былі завезеныя ў Беларусь, там вельмі вялікая колькасць... Але МЗС Расеі афіцыйна абвясціла, што яны ўсе будуць вывезеныя да канца верасня. Трэба правяраць. Калі ўкраінскі бок гаворыць аб гэтым, напэўна, ёсць нейкія факты. Мы не ведаем дакладна, але ўсё магчыма.\nКалі будзе назапашванне большай вайсковай сілы Расейскай Федэрацыі побач з нашай мяжой, то гэта, вядома, пагроза. Даверу гэта не дадасць, дадасць напружанасці. Я спадзяюся, што войскі ўсё ж будуць выведзеныя.\n— Апошнім часам Літва адыгрывае прыкметную ролю ў фармаванні палітыкі Балта-Чарнаморскага рэгіёну. Была інфармацыя, што Літва лабіюе «План Маршала» для Украіны, Літва займае сёння прынцыповую і паслядоўную пазіцыю ў дачыненні да беларускага рэжыму. Ці магчымыя найбліжэйшым часам нейкія эканамічныя праекты на восі Поўнач-Поўдзень з удзелам Літвы, Беларусі і Украіны? Ці вы ўсё ж будзеце ўдзельнічаць у стварэнні транспартнага калідора ўздоўж усходняй мяжы ЕЗ, абмінаючы Беларусь і Украіну?\n— Наконт транспартнага калідора, напэўна, рана абмяркоўваць штосьці канкрэтнае, а наконт актыўнасці ў рэгіёне, аб якой вы кажаце, мы спрабуем выкарыстоўваць тыя вагары, якія ёсць.\nВозьмем краіны, якія з'яўляюцца чальцамі праграмы «Усходняга партнёрства». Мы вельмі хочам, каб быў увасоблены ў жыццё прынцып дыферэнцыяцыі, бо ўсе гэтыя краіны вельмі розныя, тым больш у пяці з шасці краін праходзяць замарожаныя або актыўныя канфлікты. Дарэчы, выключэнне тут Беларусь, але ў вас унутраная сітуацыя, як мы ведаем, таксама з'яўляецца вельмі няпростай.\nМы, вядома, будзем спрабаваць больш актыўна дзейнічаць у гэтым кірунку, каб не быць толькі назіральнікамі. Напрыклад, ва Украіне праходзяць вайсковыя дзеянні, мае месца расейская агрэсія. Мы разумеем, што недастаткова падтрымліваць Украіну толькі ў плане бяспекі, але трэба падтрымаць краіну і ў эканоміцы. Украіне патрэбная эканамічная дапамога, у тым ліку фінансавыя механізмы Еўрапейскага банка рэканструкцыі і развіцця, Еўрапейскага Інвестыцыйнага Банка, Міжнароднага Валютнага Фонду. Выкарыстанне гэтых сродкаў, вядома, павінна кантралявацца, бо мы ведаем, што ёсць праблемы з карупцыяй і бюракратыяй.\nТаму ў гэтым плане пакуль абраная Украіна, я не магу сказаць што-небудзь канкрэтнае пра іншыя краіны, але дзверы адчыненыя, і яны таксама павінны пра гэта думаць. Наколькі гэта магчыма, наколькі гэтыя краіны гатовыя да гэтага? Навязвацца мы, вядома, не збіраемся, але калі краіны гатовыя, мы маглі б разглядаць розныя варыянты.\n— Дыктатура ў Беларусі перашкаджае развіццю такога супрацоўніцтва?\n— Сапраўды, ёсць розныя нюансы. Беларусь увесь час балансуе паміж Расейскай Федэрацыяй і Еўразвязам. Але гэта не можа адбывацца да бясконцасці, неяк усё гэта павінна закончыцца.\nВядома, мы не будзем рабіць рэформы за краіну. Тут ужо справа за самімі беларусамі.\n— А як вы можаце пракаментаваць сітуацыю з будаўніцтвам Астравецкай АЭС? Магчыма, у вас ёсць нейкая новая інфармацыя?\n— На жаль, у мяне няма новай інфармацыі. Усё рухаецца старым рэчышчам. Мы паўтараем свае аргументы, спрабуем пазбягаць якіх-небудзь эмоцый, падаем канкрэтныя факты і патрабаванні і ўвесь час узнімаем гэтае пытанне на міжнароднай арэне, у Еўракамісіі ды ў суседніх дзяржавах. Ёсць пэўныя вынікі.\nЯ перакананы, што чым даўжэй гэта доўжыцца, тым больш зразумела, што гэты праект ніякім чынам не абгрунтаваны эканамічна. Гэта можа быць нейкім палітычным праектам пэўных дзяржаў, мець нейкую іншую каштоўнасць.\nТут трэба, дарэчы, звяртаць увагу не толькі на пытанні бяспекі, бо ў нас, вядома, «галава баліць», але, я думаю, у беларусаў таксама павінна. Гэта таксама эканамічная «бомба», бо крэдыты, якія даюцца на будаўніцтва, трэба будзе вяртаць. А калі ў будучыні не будзе самаакупнасці, то завінавачанасці вырастуць яшчэ больш, залежнасць Беларусі ад Расеі ўзрасце. Тут, аб'ектыўна кажучы, мы мала на што можам паўплываць. Мы можам толькі даваць сваю ацэнку, казаць пра гэта на міжнароднай арэне, што і збіраемся рабіць у будучыні, і патрабаваць, каб усё ж былі выкананыя стандарты і прынцыпы бяспекі такіх аб'ектаў, як атамная станцыя.\n— Літва і Польшча адмовіліся купляць энэргію з Беларускай АЭС. Гэта робіць існаванне БелАЭС не толькі бессэнсоўным, але і небяспечным. На што разлічваюць беларускія ўлады?\n— Гэта акурат і ёсць той чыннік, пра які я казаў, што самаакупнасць пад вялікім пытаннем. Я не магу ведаць на што разлічваюць беларускія ўлады. Трэба спытаць у саміх уладаў. Але я думаю, не толькі яны разлічваюць, але і Расейская Федэрацыя разлічвае. Упэўнены, што гэта геапалітычны праект Расеі на тэрыторыі Беларусі, таму і мэты іншыя, не эканамічныя. Скажам, спыніць нашу сінхранізацыю з заходнімі электрасеткамі. Могуць быць і такія мэты таксама.\n— Цяпер цывілізаваны свет зразумеў, наколькі небяспечная інфармацыйная вайна, якую вядзе Расея. Гэта частка гібрыднай вайны.\n— Яшчэ не зразумеў, але пачынае разумець.\n— Ва ўсякім выпадку, актыўна абмяркоўваецца неабходнасць процідзеяння інфармацыйнай вайне Пуціна. Што Літва робіць у гэтым кірунку?\n— Літва актыўна падымае гэтае пытанне. Створаны стратэгічны праект, група стратэгічных камунікацый у службе замежнапалітычных сувязяў Еўразвязу — гэта таксама нашая ініцыятыва. Так што мы робім усё магчымае, зыходзячы са свайго досведу і назіранняў. І мы бачым, што сапраўды зрух у гэтым плане ёсць, але ён яшчэ недастатковы.\nЁсць разуменне, што трэба казаць пра уразлівасць Усходняй Еўропы, але я ўпэўнены, што Заходняя Еўропа ў гэтым плане не менш ўразлівая. Праблема Усходняй Еўропы з'яўляецца праблемай і Заходняй Еўропы, усёй Еўропы наогул.


Motorola Moto G з'явіўся ў продажы ў канцы 2013 года. Гэта паменшаная версія флагмана кампаніі «Мота Ікс». Калі кошт флагмана і яго апаратная начынне выклікалі нараканні, то вось з гэтым прыладай сітуацыя кардынальна змянілася. Невысокі кошт і выдатнае «жалеза» бюджэтнага сегмента вылучаюць яго на фоне канкурэнтаў.\nУ якасці цэнтральнага працэсара ў Motorola Moto G выкарыстоўваецца 4-ядзерны чып ад «Куалком». Калі канкрэтней, то МСМ 8226. Ставіцца ён да сямейства «Шепдрагон 400» і пабудаваны на аснове архітэктуры А7. Максімальная тактавая частата, на якой ён можа функцыянаваць, складае 1,2 ГГц. Менавіта ў сегменце смартфонаў пачатковага ўзроўню яго вылічальнай магутнасці будзе дастаткова для вырашэння большасці задач. Гэта прагляд фільмаў, праслухоўванне аўдыётрэкаў, сёрфінг па сайтах, прасценькія гульні і чытанне кніг – з усім гэтым ён справіцца без праблем. У прынцыпе, нават складаныя і патрабавальныя цацкі павінны на ім пайсці пры пэўных наладах, але вось невялікая дыяганаль дысплея не дазволіць паўнавартасна на ім пагрузіцца ў працэс геймплэя. У якасці ж графічнага адаптара ў ім выкарыстоўваецца «Adreno 305», які ідэальна дапаўняе цэнтральны працэсар і яго вылічальныя магчымасці.\nДысплей, камеры і ўсё, што з імі звязана\nНайбольш зручная з пазіцыі выкарыстання дыяганаль экрана ў Motorola Moto G, якая складае 4 з паловай цалі. На такім памеры зручна вырашаць большасць задач, за выключэннем, як было адзначана раней, найбольш патрабавальных дынамічных цацак апошняга пакалення. У аснове дысплея ляжыць якасная матрыца, вырабленая па тэхналогіі «ІПС». Дазвол яго складае 1280 х 720 пікселяў. Усё гэта дазваляе атрымаць якаснае і выразны малюнак, якое сапраўды радуе вока. Адным з галоўных недахопаў дадзенай мадэлі з'яўляецца асноўная камера. Калі быць дакладным – гэта адсутнасць сістэмы аўтаматычнай стабілізацыі выявы. Таму атрымаць з яе дапамогай сапраўды якасны здымак пры дрэннай асветленасці дастаткова праблематычна. Вядома, ёсць падсвятленне, але яна не вырашае дадзеную праблему. Увогуле, якасць здымкаў, атрыманых на гэтым апараце, досыць пасрэдны. У аснове франтальнай камеры ляжыць сэнсар на 1,3 Мп. Гэтага цалкам дастаткова для здзяйснення відэазванкоў.\nДастаткова неадназначная сітуацыя складваецца з падсістэмай памяці ў дадзенай прылады. Аператыўнае запамінальная прылада мае фіксаваны памер у 1 Гб. Пабудавана яно на базе найбольш распаўсюджаных на бягучы момант мікрасхем ДДР3. Убудаваны назапашвальнік можа быць альбо на 8 Гб, альбо на 16 Гб. А павялічыць гэты аб'ём з дапамогай знешняй карты памяці немагчыма. Тэлефон Motorola Moto G не абсталяваны слотам для іх ўстаноўкі. Пэўнай кампенсацыяй за гэта з'яўляецца вылучэнне 50 Гб на «Гугл Драйв» тэрмінам на 2 гады. Прычым абсалютна бясплатна. Але бяда ў тым, што паўнавартасна загружаць на іх інфармацыю і выгружаць не заўсёды магчыма. Асабліва пры працы ў сетках 2-га пакалення і з файламі досыць вялікага памеру. Так што прыйдзецца большай часткай карыстацца аб'ёмам усталяванай ўнутры прылады флэш-памяці.\nКорпус і зручнасць выкарыстання\nБакавыя боку і задняя вечка для Motorola Moto G 16GB Black (як і ў больш таннай мадыфікацыі з 8 Гб на борце) выраблены з якаснага структураванага пластыка з матавым пакрыццём. Якасць зборкі корпуса – бездакорнае. Ды і з такім пакрыццём сляды на ім практычна не застаюцца. У сваю чаргу, пярэдняя панэль зроблена з шкла «Гарыла Вока» 3-га пакалення. Яно устойліва да з'яўлення драпін. Але вось правяраць на трываласць з дапамогай бетону або асфальту яго не рэкамендуецца. Можа трэснуць. На верхнім рабры смартфона выведзены мікрафон для падаўлення знешніх шумоў падчас размовы і аудиоразъем на 3,5 мм. На левай баку девайса нічога няма, а вось на правай маюцца ўсе кнопкі кіравання: ўключэння і выключэння гаджэта і арэлі гучнасці. Знізу размешчаны раз'ём фармату «МикроЮСБ» і гутарковы мікрафон. Тры стандартныя сэнсарныя кнопкі з'яўляюцца ніжняй часткай экрана. Над дысплеем размясціўся гутарковы дынамік і франтальная камера. Другі гучны дынамік выведзены, як і пакладзена, на тыльны бок смартфона, дзе таксама знаходзіцца асноўная камера і фотовспышка. У прынцыпе, з пазіцыі эрганомікі ў гэтым смартфоне усё зроблена так, каб ім можна было кіраваць толькі адной рукой. Адзінае, што выклікае нараканні – гэта выкананне сэнсарных клавіш: іх можна выпадкова націснуць пры здзяйсненні маніпуляцый у ніжняй частцы экрана.\nЁмістасць батарэі і аўтаномнасць\nШмат нараканняў выклікае акумулятар дадзенага прылады. Дакладней яго ёмістасць у 2070 мА/ч. Прычым такое ж значэнне і ў батарэі ў Motorola Moto G Dual Sim. Водгукі ўладальнікаў любога з гаджэтаў, якія адносяцца да гэтай лінейцы прылад, паказваюць на недастатковую ёмістасць акумулятара. Пры інтэнсіўным выкарыстанні девайса і максімальнай яркасці экрана яго рэсурсаў хапае на 8 гадзін аўтаномнай працы. Затым трэба рабіць падзарадку на працягу 1,5-2 гадзін. Пры гэтым хоць і здымаецца задняя вечка ў смартфона, але акумулятар впаяны ў апарат і самастойна яго зняць досыць праблематычна. Таму пры выхадзе з ладу батарэі без спецыялістаў сэрвіснага цэнтра не абысціся.\nАС і софт\nНа смартфон Motorola Moto G праўсталяваць найбольш папулярная праграмная платформа – «Андроід». Пры гэтым на момант выхаду девайса кампанія «Матарола» належала «Google», то ёсць распрацоўніку сістэмнага ПА. Адсюль выцякае шэраг пераваг і недахопаў гэтага апарата. Абнаўлення ён атрымлівае адным з першых. Але вось з'яўлення версіі сістэмнага ПА 5.0 для яго чакаць не даводзіцца. Не зусім свежы працэсар ў ім усталяваны. А так – АС версіі 4.4.2 цалкам дастаткова для камфортнай працы. Пры гэтым праблем з сумяшчальнасцю і плыўнасцю працы інтэрфейсу не павінна ўзнікнуць. Усё гэта бясспрэчныя перавагі гэтага гаджэта. А вось адсутнасць русіфікаванай прашыўкі – істотны мінус. Адзіны спосаб рашэння гэтай праблемы – ўстаноўка дадатковага ПА для русіфікацыі девайса. У астатнім набор прыкладанняў стандартны для такой праграмнай платформы.\nУсе важныя інтэрфейсы падтрымлівае Motorola Moto G. Агляд тэхнічнай дакументацыі на яго паказвае на наяўнасць наступных датчыкаў і сэнсараў:\n«Вай-Фай» - менавіта з яго дапамогай можна дадзеныя любога аб'ёму загружаць і выгружаць з «Гугл Драйв». Таксама гэты спосаб перадачы інфармацыі на хуткасці да 150 Мбіт/с выдатна падыходзіць для серфінгу інтэрнэт-рэсурсаў, зносін у сацыяльных сэрвісах і прагляду відэаролікаў ў анлайне.\nДадзены апарат здольны працаваць практычна ва ўсіх сетках, якія ёсць на сённяшні дзень, акрамя «ЛТЕ». Але гэты стандарт пакуль не атрымаў шырокага распаўсюджвання. У сваю чаргу, 2Ж дазваляе перадаваць з яго дапамогай інфармацыю на хуткасці парадку 0, 5 Мбіт/с. Гэтага хопіць для прагляду навін, прасценькіх сайтаў або зносін у сацыяльных сетках. А вось 3Ж ўжо дазваляе, як і «Вай-Фай», працаваць з інфармацыяй практычна любога аб'ёму.\n«Блютуз» - найлепшы інструмент, які дазваляе перадаваць нязначны аб'ём інфармацыі на аналагічныя прылады.\nАдразу з двума навігацыйнымі сістэмамі здольны працаваць ЖПС-сэнсар. Падтрымліваецца як найбольш папулярная ў сусветным маштабе ЖПС, так і айчынная ГЛОНАСС. Так што праблем з вызначэннем месцазнаходжання пры наяўнасці такога гаджэта не павінна паўстаць.\nКласічнае круглае гняздо дыяметрам 3,5 мм прызначана для падлучэння знешняй стэрэасістэмы. Гэта могуць быць як навушнікі, так і дынамікі.\nЯшчэ адзін важны інтэрфейс – гэта «МикроЮСБ». Ён выкарыстоўваецца для падлучэння да ЭВМ і для зарадкі убудаванага акумулятара. Адразу варта адзначыць, што ў камплекце са смартфонам не ідзе зарадная прылада, таму яго прыйдзецца дадаткова набываць.\nВодгукі экспертаў і ўладальнікаў\nУсё, што раней было выкладзенае, можна вызначыць на падставе тэхнічнай дакументацыі і апісання на Motorola Moto G. Водгукі ж рэальных уладальнікаў апарата ўяўляюць куды большую каштоўнасць. Менавіта ім і будзе прысвечаны дадзены раздзел. Яны паказваюць на наступныя перавагі дадзенай мадэлі:\nДастаткова прадукцыйны працэсар для такога класа прылад.\nАдна з апошніх версій аперацыйнай сістэмы.\nДобра адточаны софт, які функцыянуе практычна без праблем.\nВыдатны экран, які валодае выдатнай колераперадачай.\nДастатковы аб'ём АЗП і убудаванага флэш-назапашвальніка.\nМінусы ж у яго наступныя:\nПраблемы з русіфікацыяй інтэрфейсу – трэба ўсталяваць дадатковае праграмнае забеспячэнне.\nАдсутнічае сістэма аўтаматычнай стабілізацыі ў асноўнай камеры, што робіць якасць здымкаў значна горш.\nМаленькая ёмістасць камплектнага акумулятара. Пры гэтым самастойна замяніць яго ў выпадку паломкі немагчыма.\nМінусы, названыя абзацам, не настолькі істотныя для прылады ўзроўню Motorola Moto G. Гэта смартфон бюджэтнага класа, таму чакаць наяўнасці ў ім бездакорнай камеры або акумулятара з вялікай ёмістасцю не прыходзіцца. У астатнім гэта ідэальны гаджэт, які адрозніваецца высокім узроўнем прадукцыйнасці і досыць сціплай коштам у 200 даляраў. За гэтыя грошы вы атрымліваеце апарат з добрай апаратнай платформай і адной з апошніх версій АС.\nТэлефоны з сэнсарным экранам карыстаюцца велізарнай папулярнасцю ў наш час. І не дарма, бо гэтыя прылады зручныя і, што немалаважна, стыльныя і прыгожыя. У іх сучасны дызайн і ў большасці выпадкаў яшчэ больш сучасная і магутная на...\nФотаапарат «Зеніт-ТТЛ» прызначаны для аматарскай здымкі на каляровую і чорна-белую фотастужкі. Гэты апарат мае экспонометрическое паўаўтаматычнае прылада з функцыяй вымярэння святла, які праходзіць праз аб'ектыў (гэта ...


Жыхары Віцебска дапамаглі прытулку для жывёлаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВіцебскі прытулак для бяздомых жывёлаў – самы першы ў Беларусі. У адрозненне ад іншых падобных установаў, беспрытульных катоў і сабак тут не ўсыпляюць, а ўтрымліваюць да тае пары, пакуль кожнаму не знойдзецца гаспадар.\nУ горадзе склалася добрая традыцыя – дапамагаць прытулку і ягоным гадаванцам. Падчас дабрачынных акцый людзі ахвяруюць грошы або рэчы ці прадукты харчавання, бо дзяржаўнае фінансаванне ўстановы вельмі сціплае. Апошняя такая акцыя прайшла ў культурніцкім цэнтры VZAP, дзе зладзілі кірмаш рамесніцкіх і прамысловых вырабаў, распавяла дырэктарка прытулку Алла Прасолава:\n– Прадаём сувеніры, каштуе гэта нядорага – ёсць і па 50 капеек, і па рублю. Усе грошы пойдуць на патрэбы прытулка. Шмат дапамогі ад людзей, прынеслі і харчы, і сухі корм, і посцілкі. Адну поўную машыну ўжо адправілі, і яшчэ на дзве машыны, мабыць, набярэм.\nСвае вырабы для дабрачыннай рэалізацыі перадалі віцебскія рамеснікі, шмат рэчаў на продаж – цацак, кніжак, сувеніраў – прынеслі простыя гараджане. Што асабліва прыемна: дзякуючы дабрачыннаму кірмашу, “дэлегацыя” ад прытулку вярнулася назад у меншым складзе – сабачка Сюіта знайшла сабе сапраўдную гаспадыню і сапраўдны дом. І яшчэ некалькі патэнцыйных гаспадароў прыйдуць у прытулак, упадабаўшы жывёлаў па фотаздымках.


Відэа-слот Cash Fruits Wild - IGro Слот\nГалоўная » Игровые автоматы » Відэа-слот Cash Fruits Wild\nВідэа-слот Cash Fruits Wild\nАўтар Сяргей На чытанне 3 мін. Апублікавана 16 снежня, 2020\nНават ў нашы дні сярод платных сімвалаў гульнявых аўтаматаў часта можна ўбачыць садавіна. Прычым толькі калода покерных карт выкарыстоўваецца часцей, чым садавіна. Прычына такой сітуацыі - першыя гульнявыя аўтаматы 19 стагоддзя часта выкарыстоўвалі ў якасці прызоў розныя жуйкі з фруктовым густам, таму спалучэнне вішань, якім вы дарылі, і жуйку з вішнёвым густам, і апельсінаў, дазваляла атрымліваць жавальныя гумкі са густам апельсіна.\nу нашы дні гульнявыя аўтаматы можна ўбачыць не толькі ў невялікіх крамах, але і ў такіх месцах, як казіно Лас-Вегаса. Аднак выкарыстанне садавіны ў якасці плацежных сімвалаў захавалася, магчыма, для стварэння «класічнай» атмасферы.\nВідэа-слот Cash Fruits Wild, створаны Merkur, з'яўляецца адной з гульняў, у якіх у якасці плацежных сімвалаў выкарыстоўваюцца садавіна. Аднак класічны стыль гэтай гульні спалучаецца з некаторымі сучаснымі механікамі, што робіць гэтую гульню цікавым прыкладам эклектыкі ў дызайне відэагульняў. Паколькі гэтая гульня не патрабуе загрузкі і рэгістрацыі, кожны можа гуляць у яе і выйграваць рэальныя грошы.\nКошт джэкпоту ў Cash Fruits Wild складае 10 000 еўра. Гульня вядзецца на гульнявым полі, які складаецца з барабанаў 5 × 3. У адрозненне ад большасці іншых гульняў з 5 × 3 барабанамі, у Cash Fruits Wild ўсяго 5 ліній выплат, і яны заўсёды актыўныя, што абмяжоўвае варыятыўнасць гульнявой тактыкі. Кошт стаўкі можа складаць толькі 5, 10 або 20 еўрацэнтаў.\nчытаць таксама: Гульнявой аўтамат Hotline\nГэтая гульня ўключае ў сябе функцыю автоигры, якая можа аўтаматычна круціць барабаны. Аднак умовы прыпынкі не могуць быць ужытыя, а аўтаматычнае кручэнне можна выключыць або ўключыць толькі ўручную. Нягледзячы на тое, што гэта гульня на фруктовую тэматыку, сярод платных сімвалаў гэтай гульні можна знайсці некаторыя ня-садавіна, а менавіта алмаз (які прыносіць больш за ўсё з усіх знакаў) і звон волі (які таксама з'яўляецца адным з самых платных знакаў., Але нашмат танней брыльянта).\nІншыя сымбалі больш тэматычна і ўключаюць дыню, апельсін, сліву, лімон і, вядома ж, вішню. Арты ў гульні выкананы ў яркай і радаснай манеры, але не вельмі ўражлівыя, калі судзіць па стандартах сучасных «салодкіх» гульнявых аўтаматаў. Анімацыя гульні ўключае толькі кручэнне барабанаў і невялікую анімацыю выйгрышных камбінацый (пачынаюць круціцца ромбы і т. Д.).\nАдзіная важная асаблівасць гэтай гульні - гэта наяўнасць дзікага сімвала, які малюецца ў выглядзе зоркі з надпісам «wild». Гэты сімвал замяняе любы іншы знак у патэнцыйна выйгрышных камбінацыях. Акрамя наяўнасці дзікіх сімвалаў, Cash Fruits Wild - гэта вельмі простая гульня, якая вельмі простая і падобная на гульнявыя аўтаматы мінулага.\nМяне завуць Сяргей , мне 22 гады. Гэта мой блог пра казіно. Я вучуся на вэбмайстра і люблю гуляць у казіно. На маім сайце Вы можаце бясплатна гуляць у дэма гульнявыя аўтаматы.


ЦЫТАТЫ МІНУЛАГА - 12 ЧЭРВЕНЯ\n“Звезда”, 1923 год. Допіс Юнака “П’еса са зьместам”:\n“Другая беларуская трупа пад кіраўніцтвам Галубка ставіла нядаўна для “Беларускага дома юнацтва” п’есу “Князь Качаргін”. Хоць п’еса і напісаная самім Галубком, аднак зьместу ў ёй няма, калі не лічыць асобных безідэйных, нават пахабных момантаў. Па сакрэце скажу, што гэтая карціна скапіяваная зь беларускай камэдыі “Міхалка”: прызначаецца вясельле; раптам прыяжджае “княгіня” жонка Качаргіна зь дзіцем; пачынаецца скандал. Заслона падае. Цяпер дазвольце запытацца: дзе ж мараль п’есы, да чаго яна вучыць моладзь? Ці ня браць прыклад з “князя Качаргіна”? Моладзь мае з гэтай нагоды ўласнае меркаваньне. Па сканчэньні падлеткі “Беларускага дому юнацтва” выказалі незадавальненьне пастаноўкай такой п’есы”.\n“Знамя юности”, 1983 год. Актуальны камэнтар “Кармы — клопат агульны”:\n“Важны шлях дасягненьня посьпеху — умелая арганізацыя сацыялістычнага спаборніцтва моладзі на нарыхтоўцы кармоў, эфэктыўная сыстэма маральнага і матэрыяльнага стымуляваньня, дзейснае ідэалягічнае забесьпячэньне гарачай пары. Сьцяг працоўнай славы, які ўздымаецца ў гонар лідэра, апэратыўнае выданьне “маланак” і “баявых лісткоў” з паведамленьнямі пра чарговыя перамогі, расказам пра вопыт найлепшых, яркае выступленьне агітбрыгады на палявым стане, слова прапагандыста — усё гэта ніяк ня дробязі, як лічаць, на жаль, у некаторых камітэтах камсамолу”.\n“Народная газета”, 1993 год. А.Ляўковіч, сябар Цэнтральнай Рады Беларускай сацыял-дэмакратычнай грамады:\n“Узрушаны прамовай па тэлебачаньню І.Антановіча, у якой ён палохаў нас нейкімі “пагрозамі” з боку суседніх дзяржаў і заклікаў вярнуцца назад за калючку ў імпэрыю, г.зн. уступіць у сыстэму калектыўнай бясьпекі. Яму, бачыце, ужо стала вядома, што прэзыдэнт Рэспублікі Польшча езьдзіць на танку ўздоўж нашай граніцы… Ён, мабыць, ужо напалохаўся, бо заклікае нас схавацца за сьпіну “старэйшага брата”, якому ён апошні час служыў у штабе вядомага расейскага камуніста І.Палазкова. Такая “пільнасьць” былога загадчыка аддзелу ЦК КПБ, былога прарэктара Акадэміі грамадзкіх навук пры ЦК КППС, былога члена Палітбюро РКП мяне не зьдзівіла. Як кажуць, старая, зайграная кружэлка па-старому і круціцца”.


Гульня Спецыяльны Gold Digger Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня Спецыяльны Gold Digger\nГуляць у гульню Спецыяльны Gold Digger онлайн:\nАпісанне гульні Спецыяльны Gold Digger\nСтаньце золаташукальнікам. Зайшоўшы ў гульню, вы зможаце кіраваць аўтаматычнай рукой, якая апускаецца пад зямлю, за залатымі самародкамі. Ваша задача, накіраваць яе на самы вялікі і каштоўны камень. Будзьце ўважлівыя, акрамя залатых камянёў, вы зможаце дастаць сёе-тое яшчэ. За кожны знойдзены прадмет, будуць налічаны гульнявыя ачкі. Кіраваць механізмам, вельмі проста з дапамогай стрэлачак на клавіятуры. Гульнявая панэль. будзе трымаць вас у курсе ўсёй інфармацыі.. Гуляць у гульню Спецыяльны Gold Digger онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Спецыяльны Gold Digger\nГульня Спецыяльны Gold Digger дададзеная: 30.12.2013\nУ гульню гулялі: 470 раз\nГульні, падобныя на гульню Спецыяльны Gold Digger\nЗдабытчык манет 2\nСпампаваць гульню Спецыяльны Gold Digger\nУставіць гульню Спецыяльны Gold Digger на свой сайт:\nСпецыяльны Gold Digger\nКаб ўставіць гульню Спецыяльны Gold Digger на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Спецыяльны Gold Digger, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Спецыяльны Gold Digger, таксама гуляюць у гульні: