06 лістапад 2019, 12:41\nМалярыя пераносіцца самкамі камароў роду Anopheles — «малярыйнымі камарамі»\nЗа 2019 год у Беларусі зарэгістравалі выпадкі «завазных» экзатычных хваробаў: 12 выпадкаў малярыі, 6 — ліхаманкі дэнге, 1 выпадак ліхаманкі Заходняга Нілу.\nЗагадчык аддзелу эпідэміялёгіі Рэспубліканскага цэнтру гігіены, эпідэміялёгіі і грамадзкага здароўя Ўладзімер Пашковіч, як перадае БелТА, расказаў, што хворыя на малярыю «прыяжджаюць, як правіла, з краінаў Афрыкі».\nАгулам у краіне эпідэміялягічная сытуацыя «спакойная і кіраваная», адзначыў ён. Як праходзіла лекаваньне хворых на малярыю і ліхаманку дэнге, не паведамляецца.\nНазваныя хваробы перадаюцца праз укусы камароў і могуць прывесьці да сьмерці, але ад абедзьвюх ёсьць адмысловыя лекі. Для прадухіленьня малярыі цяпер існуе вакцына, але яна даволі нізкаэфэктыўная (усяго да 56% эфэктыўнасьці), новыя вакцыны толькі праходзяць тэсты. Вакцыны ад ліхаманкі Заходняга Нілу няма. А вакцыну ад ліхаманкі дэнге рэкамэндуюць ужываць толькі для тых, хто ўжо быў папярэдне інфэктаваны. Іншыя сродкі прадухіленьня — толькі абарона ад укусаў камароў і вынішчэньне саміх камароў.\nТым часам у Беларусі з пачатку году зафіксавалі дзьве сотні выпадкаў адру. Эпідэмію не абвяшчаюць. Апошнія тры тыдні новыя выпадкі захворваньня не фіксаваліся, паведаміў БЕЛТА Пашковіч.\nПаводле яго, цяпер у Беларусі ад адру вакцынаваныя больш за 98% насельніцтва, за гэты год дадаткова прышчапілі каля 1,5 тысяч чалавек, якія раней не былі вакцынаваныя або адмовіліся ад прышчэпкі. Калі вакцынацыі не праводзіліся (да 1967 году), на адзёр штогод хварэлі дзясяткі тысяч беларусаў.


Танцавальны кілімок: водгукі, які лепш, характарыстыкі і віды\nТанцавальны кілімок быў прыдуманы як цацка. Але ён так спадабаўся публіцы, што прыйшлося распрацоўваць новыя мадэлі. Цяпер ім карыстаюцца і дзеці, і дарослыя, а цікавасць да заняткаў на танцавальным дыванку толькі расце. Відаў і мадэляў распрацавана так шмат, што часам пакупніку складана вызначыцца. Які раяць выбраць танцавальны кілімок водгукі, які лепш на думку спецыялістаў?\nАпісанне танцавальнага кілімка\nТанцавальны кілімок - гэта клавіятура, на якім граюць мелодыю пры дапамозе ног. Яшчэ гэта караоке, дзе музыку ствараюць нажиманием патрэбных участкаў ступнямі. Гэта і трэнажор, які дазваляе пазбавіцца ад лішняга вагі. А яшчэ - вясёлае і захапляльнае забаўка.\nНа выгляд выраб падобна на сапраўдны гумовы кілімок, але з вялікімі яркімі кнопкамі (стрэлкамі). Унутры знаходзіцца мікрапрацэсар. З дапамогай кабеля Коўрык падключаецца да кампутара або тэлевізара.\nУ камплекце з танцавальным кілімком ідзе дыск з праграмай Stepmania. Там запісаныя сотні разнапланавых музычных кампазіцый. Калі іх апынецца мала, можна дадаць новыя. Трэба толькі пры выбары мадэлі звярнуць увагу на тое, ці падтрымлівае яна флэш-карту SD.\nПасля падлучэння да тэлевізара (гнязда AV) на экране з'яўляецца малюнак кілімка. Гуляе музыка. З кожным тактам запальваецца пэўны ўчастак. Знізу ўверх па экране рухаюцца стрэлкі, кожная з якіх адпавядае сваёй кнопцы. Тэмп іх руху адпавядае рытму музыкі. Танцуючы павінен паспяваць трапіць нагамі па тых участках, якія засвяціліся, але ўжо на сваім дыванку. Скакаць трэба ў момант траплення стрэлкі на квадрат. За кожнае «трапленне» налічваецца бал.\nКласіфікацыя танцавальных кілімкоў\nЦяпер іх выпускаецца настолькі шмат відаў, што класіфікаваць іх можна па некалькіх параметрах.\nМадэлі танцавальных дываноў па прызначэнню:\nдля прафесійных спаборніцтваў;\nДыванкі тыпу DDR могуць мець 4 ці 6 кнопак. Усе яны знаходзяцца ў пярэдняй часткі прыбора.\nУ Pump lt Up стрэлкі нанесеныя па акружнасці. Цэнтр часцей за ўсё актыўны. Стрэлак можа быць да дзевяці. Кілімкоў з сістэмай PIU не бывае, толькі панэлі.\nПа канструкцыі падставы:\nАбодва выгляду маюць свае перавагі. Гнуткія прагумаваныя зручна пераносіць, перавозіць, хаваць на час. Але яны недаўгавечныя, танцаваць на іх можна толькі ў шкарпэтках, каб не пашкодзіць паверхню. Часам можа праслізгваць. Падыдуць для пачаткоўцаў танцораў.\nТрывалыя нягнуткія платформы надзейныя, але цяжкія. Пры іх вырабе выкарыстоўваецца метал. Іх нязручна транспартаваць і захоўваць. Каштуюць яны даражэй прагумаваных. Але затое танцаваць на іх можна з такім энтузіязмам, які толькі можаце сабе дазволіць.\nПа спосабе падлучэння:\nда кампутара (ноўтбука) праз USB-порт.\nТанцавальныя кілімкі не працуюць з прыстаўкамі (акрамя Nintendo Wii).\nАдрозніваюцца і па мове зносін з гаспадаром. Гэта шмат у чым залежыць ад месца, дзе купляюць кілімок. Калі гэта афіцыйныя прадстаўнікі, то ў іх ёсць сертыфікаты і інструкцыі на зразумелай кліенту мове. Але здараецца, што праграма пачынае гаварыць на англійскай (у лепшым выпадку) ці на чыстай кітайскай мове. Што робяць пакупнікі?\nКалі не атрымоўваецца ўсталяваць дыск, атрыманы з кілімком, або прачытаць яго, карыстальнікі не адчайваюцца. Яны выкідваюць яго прэч, а праграму запампоўваюць у інтэрнэце.\nАдрозніваюцца танцавальныя кілімкі па інтэрфейс (зразумелы-незразумелы), расфарбоўцы, праграмным забеспячэнні.\nНекаторыя мадэлі маюць мяккія ўстаўкі, якія павышаюць камфортнасць і гукаізаляцыю. Яны гасяць ўдары ног, таму на дыванку з такой устаўкай можна танчыць, не рызыкуючы выклікаць гнеў суседзяў знізу. Гэта кавалкі успененай гумы таўшчынёй 2,5 см. Устаўка складаецца з 6 частак-пазлаў, якія можна вымаць пры транспартоўцы.\nПадключэнне да тэлевізара\nПадключаюць раздымы адпаведна кветкам гнёздаў «цюльпана» і да разеткі пры дапамозе адаптара, які ідзе ў камплекце. На экране ўбачыце, што тэлевізар перайшоў у рэжым «Відэа». Далей з'явяцца малюнкі з апісаннем.\nТрэба выбраць тып тэлевізара - LCD або CRT (звычайны). З'явіцца застаўка праграмы.\nвыбіраеце рэжым танца;\nвызначаеце колькасць кнопак;\nвыбраўшы пэўную, пачынаеце танцаваць.\nПадключэнне да кампутара\nАперацыйная сістэма вашага кампутара павінна быць не ніжэй Windows 98, тактавая частата працэсара ад 600 Мгц, АЗП 128 МБ. Месца на цвёрдым дыску 650 МБ.\nПры падключэнні да кампутара Windows самастойна ўстанаўлівае драйверы. Падключэнне выконваюць без выкарыстання адаптара, інакш кілімок можа выйсці з ладу.\nЯкога года выпуску раяць купляць танцавальны кілімок (водгукі)? Які лепш? Карыстальнікі адзначаюць, што пад час выкарыстаньня флэш-карты трэба звяртаць увагу на тое, каб кілімок быў апошняга пакалення (ад 2013 г. выпуску). Інакш стрэлкі будуць ісці манатонна, у адным тэмпе для ўсіх запісаных вамі мелодый. А ў новых кілімках (графіка 32 біт) карыстальнік сам задае тэмп іх руху.\nЯк выбраць танцавальны кілімок\nВодгукі «які лепш» шмат у чым залежаць ад таго, для чаго он вам патрэбны. Бо ў прынцыпе - гэта цацка для дзяцей і дарослых. А патрабаванні гэтых катэгорый не могуць быць аднолькавымі.\nКалі гэта падарунак маленькаму дзіцяці, то лепш браць гнуткія мадэлі з тоўстага, але мяккага матэрыялу. Для дзяцей падыдзе і звычайны тонкі гнуткі кілімок.\nДля юнакоў і дзяўчат, сур'ёзна займаюцца танцамі і жадаючых прымаць удзел у конкурсах, трэба браць платформы. Вядома, яны даражэй. Але для любімай справы грошай не шкада.\nДля таго каб скінуць лішнюю вагу і трохі падцягнуць постаць, дастаткова прагумаванага гнуткага танцавальнага дыванка з невялікай колькасцю кнопак (4-5).\nНекаторыя пакупнікі не могуць зразумець, чаму розная колькасць стрэлак мае танцавальны кілімок (водгукі). Які лепш абраць?\nКожная з кнопак пазначае кірунак: «Уніз», «Уверх», «Налева», «Направа». У некаторых мадэлях ёсць дадатковыя кнопкі «Уверх налева» і «Уверх направа» або цэнтр таксама з'яўляецца кнопкай.\nСтандартны набор - 4 стрэлкі - патрэбныя для танцаў DDR.\nРэжым з 6 стрэлкамі (DDR SOLO) крыху больш складана і не выкарыстоўваецца для гульняў ўдваіх. Гэта выклікана тым, што вялікая колькасць стралок не змяшчаецца на экране. На аўтаматах практычна не выкарыстоўваецца.\nНабор з 8 стрэлак быў патрэбны толькі ў адной гульні, якую цяпер не выкарыстоўваюць. Але дыванкі працягваюць выпускаць менавіта з 8 стрэлкамі. Таму, калі вам патрэбныя 4 кнопкі, прыйдзецца купляць з 8.\nДыванкі тыпу PIU выкарыстоўваюць 5 (4 плюс цэнтр) або 9 (8 плюс цэнтр) стрэлак.\nВыбіраючы танцавальны кілімок, абступеце бліжэйшыя забаўляльныя цэнтры і паглядзіце, якія віды аўтаматаў там ўстаноўлены (DDR або PIU). Зыходзячы з гэтага, рабіце выбар: ці патрэбны вам актыўны цэнтр.\nКалі вам усё роўна, то выбірайце звычайны 8-стрелочный кілімок. Але лепш узяць 9-стрелочный панэль. Яна дазволіць працаваць у розных рэжымах.\nПажадана, каб у вашага кілімка былі дадатковыя кнопкі, якія дазваляюць кіраваць гульнёй з "працоўнага месца". Гэта могуць быць кнопкі «Старт», «Адмена» ці хаця б першая з іх.\nУ старых мадэлях гэтыя кнопкі былі вынесеныя на асобны пульт. Але аказалася, што так кіраваць кілімком нязручна.\nВядомыя і папулярныя мадэлі\n3 2 біт Dance Pad Deluxe Piu (PC-USB-TV). Сумяшчальны з кампутарам і тэлевізарам, што пашырае сферу яго прымянення. Працуе ў рэжыме DDR і PIU. Ёсць мяккая ўстаўка. Акрамя музыкі, ёсць 8 гульняў.\nDance Mat. Працуе з кампутарнай гульнёй DDR Hottest Party 3. На экране персанаж робіць пэўныя руху, а танцуючы павінен у дакладнасці паўтараць іх. Гульня дазваляе падключаць 4 кілімка. Але можна танцаваць і самому. Памер - 95 х 85 см, таўшчыня - 0,8 см.\nЯкія водгукі аб кілімку танцавальным Dance Mat?\nПадабаецца карыстальнікам, што ён:\nпадыходзіць дзецям і дарослым;\nз ім зручна працаваць;\nёсць 3 ўзроўню складанасці;\nНе падабаецца, што кілімок слізгае па падлозе падчас танца, і тое, што ён не падключаецца да тэлевізара. Цана ў перакладзе на рублі - каля 500 руб.\nВодгукі і цэны на танцавальны кілімок Dance Mat робяць яго яшчэ больш папулярным. Мала хто, убачыўшы відэа з танцам, не захацеў набыць і сабе такі ж. Водгукі кажуць, што ў асноўным яго выпісваюць з Кітая, у крамах сустракаецца радзей і каштуе даражэй.\nКілімкі для дзяцей\nЧаста бацькі просяць параіць лепшыя дзіцячыя танцавальныя кілімкі. Віды, якія набываюцца для дзяцей ад 4 гадоў (а менавіта гэты ўзрост лічыцца межавым для выкарыстання), гэта недарагія гнуткія кілімкі. Напрыклад, 8 біт X-tream для TV і PC. Цана на "Алиэкспресс" - 11-14 долараў. Станоўча ацэньваюць такі танцавальны кілімок ўсе водгукі.\nЯкі лепш для дзяўчынкі? Мадэль з гэтага ж цэнавага шэрагу - Hello Girl (тэлевізар і кампутар, 16 Біт) ружовага колеру. Працуе ў двух рэжымах.\nДля гульняў ўдваіх купіце мадэль Stay Cool Duplex Wireless (32 Біт, для TV і PC). Цана 6700 руб.\nКалі дзіцяці спадабаецца забаўка, і ён «затанцует яго да дзюр», ёсць сэнс набыць мадэль даражэй.\nВодгукі карыстальнікаў аб X-tream\nВодгукі карыстальнікаў сведчаць аб тым, што танцавальны кілімок прыносіць у сям'ю атмасферу весялосці. Усе дамачадцы спрабуюць патанчыць, а астатнія з цікавасцю глядзяць, што ў іх атрымаецца. Але ў продажы ёсць розныя танцавальныя кілімкі. Які абраць?\nМадэль X-tream падабаецца карыстальнікам цаной, магчымасцю выбару узроўняў складанасці, судзейства, хуткасці музыкі і рухаў. Пачынаюць з мінімальных налад. Бо вельмі важна для дзіцяці атрымаць хоць маленькую, але перамогу. Затым ўзровень складанасці павышаюць. Падабаецца карыстальнікам тое, што лёгкія песні пазначаныя спецыяльным значком. Гэта дазваляе правільна размяркоўваць ўзровень складанасці.\nАдзначаюць, што пасля ўстаноўкі дыска неабходна праверыць налады. Здараецца, што кнопкі на дыванку трэба наладзіць паўторна.\nВодгукі аб іншых мадэлях\nКарыстальнікі ў большасці выпадкаў не паказваюць назва мадэлі набытага прылады. З апісання зразумела, што набытыя імі кілімкі - звычайныя гнуткія на 8 стрэлак.\nСтаноўчыя водгукі атрымаў кілімок Dance Performance II Stay Color (PC-USB-TV).\nСпажыўцы адзначаюць зручнае нескользящее пакрыццё. Лічаць, што двухмятровага драты часта бывае недастаткова для зручнага выкарыстання. Наяўнасць воданепранікальнай EVA-пракладкі лічаць нялішнім, але не вырашальным у выбары. А вось тое, што ёсць падключэнне да тэлевізара, падабаецца, асабліва тым спажыўцам, у якіх няма кампутара.\nЗручна падключаць да ноўтбука танцавальны кілімок Dance II Performance. Водгукі карыстальнікаў кажуць пра тое, што гэта дае магчымасць выкарыстоўваць яго на вечарынках. Але ўпор робяць на эмацыйных падрабязнасцях ( «весела правялі час»), не ўдаючыся ў тэхнічныя характарыстыкі.\nБесправадной танцавальны кілімок\nДля тых, каму драты перашкаджаюць танцаваць, з'явілася бесправадная мадэль 32 біт Stay Cool. Яна падлучаецца да кампутара або тэлевізара (не ўсіх мадэляў) з дапамогай бесправаднога адаптара. Меню на рускай мове. У камплекце ідуць 2 бесправадных джойсціка і флэш-карта на 2 Гб. Цана 5400 руб. Якія водгукі аб танцавальным дыванку 32 біт Stay Cool? Карыстальнікам падабаецца, што ён мае 6 узроўняў складанасці пры падключэнні да тэлевізара. Добрая графіка, вельмі маляўнічыя карцінкі. Зручна, што ёсць антискользящее пакрыццё.\nЛіпучкі кілімкоў круціцца і ня прыстаюць шчыльна да падлогі. Пакласці на густа паверхню можна, і трымацца будзе лепш. Але затым прыйдзецца выдаляць ўручную ўсе варсінкі, якія прыляпіліся.\nНекаторым карыстальнікам так і не ўдалося асвоіць танцавальны кілімок. Пасля некалькіх няўдалых спробаў ён быў закінуты. Іншыя карыстальнікі тлумачаць гэта тым, што прыбор не быў правільна наладжаны або з музычнымі здольнасцямі праблемы.\nТанцавальны кілімок і здароўе\nРэальныя водгукі аб танцавальным дыванку кажуць пра тое, што ён можа быць карысным для здароўя.\nУ выніку працы на ім:\nразвіваецца канцэнтрацыя ўвагі;\nцела становіцца больш гнуткім і падцягнутым;\nскідаецца лішні вага (за адну працэдуру ад 300 г);\nпавышаецца настрой, што таксама карысна для здароўя.\nГадзіну танцаў на дыване можа пазбавіць ад 1,2 тыс. Калорый. Пры гэтым сам працэс збавення вельмі прыемны.\nКарыстальнікі сцвярджаюць, што заняткі фітнесом, за якія яны плацяць немалыя грошы, не даюць такога эфекту, як танцы на дыванку. Звяртаюць увагу на тое, што ў працэсе задзейнічаны ўсе мышцы. Таму яны раяць выкарыстоўваць дыванок для паляпшэння фігуры.\nТрэба толькі правільна разлічыць колькасць часу, якое дзіця ці малады чалавек павінен праводзіць на гэтым прыборы. Бацькі звяртаюць увагу, што працяглыя, па некалькі гадзін запар, заняткі на дыванку прыводзяць да таго, што ў дзіцяці пачынаюць хварэць ікры ног. Таму яны раяць трымаць працэс пад кантролем.\nКуды інвеставаць невялікую суму грошай і як атрымаць з гэтага прыбытак?\nАчыстка вады з свідравіны. Фільтр для ачысткі вады з свідравіны\n"Медуза" - кальян для эстэтаў\nЯкі абраць блок спружынны для мяккай мэблі? Характарыстыкі і вытворчасць спружынных блокаў


Ці лёгка быць мнагадзетнай маці? | Сайт газеты «Настаўніцкая газетa»\nЦі лёгка быць мнагадзетнай маці?\n11.10.2018 15:15 Нам пішуць\n14 кастрычніка ў нашай краіне адзначаецца Дзень маці. Пра тое, ці лёгка быць мнагадзетнай маці, мы пагаварылі з мамай пяцікласніцы Валерыі Піваварчык Юліяй Віктараўнай.\n— Скажыце, што такое сям’я, з вашага пункту гледжання, і якой яна павінна быць?\n— Сям’я — гэта вялікая крэпасць са сваім укладам, законам і парадкам. Сям’я павінна быць адзіным цэлым, згуртаваным калектывам. Я сама з мнагадзетнай сям’і: у мяне яшчэ ёсць старэйшы брат і малодшая сястра. Але не магу сказаць, што марыла пра вялікую сям’ю. Я заўсёды хацела мець дзяўчынку і хлопчыка, але, скажу шчыра, памылялася. Мае дзеці — гэта мае крылы за спінай.\n— Раскажыце пра іх. Яны падобныя або зусім розныя? Дружаць ці не?\n— У мяне трое дзетак. Старэйшай Леры дзесяць гадоў, яна вучыцца ў пятым класе. Сярэдні Кірыл таксама вучыцца ў школе, у другім класе. А самы маленькі — Дзяніс: яму два гады. З верасня гэтага года ён пайшоў у дзіцячы сад. Усе дзеці ў нас розныя. Вонкава яны падобныя, а вось па характары… Лера — сангвінік, яна заўсёды жыццярадасная, летуценная, любіць вучыцца, мець зносіны, прыдумляць. Кірыл — халерык, на адным месцы не сядзіць, яму ўсё і ўсюды трэба і ў гэтую секунду. А малодшы — пакуль незразумела. Але скажу адно: як і сярэдні, ён няўседлівы і вельмі актыўны. Але, нягледзячы на розныя тэмпераменты, яны вельмі дружныя.\nКожнага па здольнасцях і талентах развіваем. У нас няма такога: калі штосьці робіць адзін, то павінны гэта рабіць і ўсе астатнія. Кожны займаецца сваёй любімай справай, а мы з татам стараемся у гэтым дапамагчы, дзесьці падтрымаць, дзесьці падвучыць.\n— Што больш важна для дзяцей: матэрыяльная забяспечанасць або клопат і любоў бацькоў?\n— Для дзяцей важней за ўсё клопат і любоў бацькоў, сястрычак і брацікаў. Хоць у наш час без матэрыяльнага забеспячэння нікуды.\n— Ці змяняюцца жыццёвыя прыярытэты са з’яўленнем вялікай сям’і?\n— Вядома ж, змяняюцца. Калі ты раней мог сабе дазволіць больш вольнага часу для таго, каб заняцца любімай справай (я вельмі люблю вышываць крыжыкам), то цяпер увесь час аддаеш сям’і і дзецям. Пры гэтым лічу, што я цалкам адбылася ў жыцці: у мяне моцная сям’я, выдатныя дзеці і работа, якая вельмі падабаецца. Як жанчына я сябе ў гэтым свеце рэалізавала на ўсе сто працэнтаў.\n— Як вы ўсё паспяваеце?\n— Вы смеяцеся? Калі жывеш у вёсцы і ў цябе трое дзяцей, хіба можна ўсё паспець? Не, вядома, паўсядзённая работа робіцца. І няважна: здаровы ты ці хворы. Ты проста абавязаны гэта зрабіць і ўсё! Але ўсё ж мы стараемся адпачываць усёй сям’ёй: з’ездзіць на пікнічок або на рыбалку на возера, схадзіць у лес. Ці проста едзем у горад, вязём дзяцей на якую-небудзь выстаўку, у парк атракцыёнаў або ў забаўляльны цэнтр. Калі дзецям добра і весела, яны шчаслівыя, то і мы, гледзячы на іх, адчуваем сябе самымі шчаслівымі.\n— У вас ёсць сакрэты па ўладкаванні побыту?\n— Няма ніякіх сакрэтаў. За трынаццаць гадоў, што жывём з мужам, мы проста наладзілі гэты механізм, усё ў нашым жыцці ідзе сваім парадкам: устаў, схадзіў на работу, прыйшоў, пакарміў жывёлу, прыгатаваў паесці, прыйшлі дзеці, пакарміў іх і г. д. Вось так і праходзіць наш звычайны дзень. Калі нешта не паспявае мама, на дапамогу прыходзіць тата. Дзеці ў нас таксама працуюць, дапамагаюць па гаспадарцы, мыюць посуд. Лера можа пакарміць малодшых братоў, калі бацькі занятыя.\n— Як вы думаеце, чаму сёння мнагадзетная сям’я такая рэдкасць?\n— Думаю, гэта з-за таго, што людзі не хочуць ахвяраваць сабой, баяцца згубіць вольны час, забавы, спакой і камфорт.\n— Ваш галоўны аргумент на карысць шматдзетных сем’яў?\n— Каханне, ласка, клопат і радасць. Бо ніхто нам гэтага столькі не дасць, як нашы дзеткі. І чым больш іх, тым шчаслівейшыя бацькі.\nнавучэнка 10 класа Вольнаўскай сярэдняй школы Баранавіцкага раёна.\nДзень мацімнагадзетная маціЮлія Віктараўна Піваварчык\nАлея Маці ў Барунах...


Сысці нельга застацца | Новы Час\nНарэшце мы даведаліся пра рэальную і стабільную папулярнасць Аляксандра Лукашэнкі сярод беларускага грамадства, пра той электарат, які будзе галасаваць за яго, нягледзячы ні на што. Згодна з\nапошнімі дадзенымі зарэгістраванага ў Літве Незалежнага інстытута сацыяльна-эканамічных і палітычных даследаванняў, сталы электарат Лукашэнкі складае каля 33%. Малавата для «ўсенароднай\nЭлектаральнаму рэйтынгу кіраўніка дзяржавы мусіць пазайздросціць беларуская інфляцыя. Вось ужо амаль год рэйтынг практычна стабільны, і стаіць, як кол, вагаючыся толькі ў межах памылкі выбаркі ў 3%. Зараз ён складае 33,4%.\nДынаміка за год вельмі паказальная. У красавіку 2012 года, пасля крызіснага 2011-га, Аляксандр Лукашэнка карыстаўся безумоўнай падтрымкай 34,5% насельніцтва. У чэрвені 2012-га рэйтынг знізіўся да 29,7%, у верасні-кастрычніку — вырас да 31,6%, у снежні — 31,5%, зараз, як казалася, — 33,4%.\nЯднае гэтыя лічбы адно: стабільнасць. За выключэннем «абвалу» чэрвеня, лічбы не перавышаюць памылку выбаркі. Настолькі, што рост рэйтынгу ў верасні-кастрычніку незалежны сацыёлаг Алег Манаеў катэгарычна адмовіўся прызнаваць гэты плюс у 2,9% «ростам рэйтынгу Лукашэнкі». «Гэта нельга назваць ростам, таму што лічба не перавышае памылкі выбаркі ў 3%. Мы можам казаць толькі пра тое, што рэйтынг Лукашэнкі не ўпаў», — казаў ён.\nЗ аднаго боку, такая стабільнасць для беларускага грамадства — гэта вельмі добра. Як кажуць, добрая ўлада тая, якой не чутно і не бачна. У еўрапейскіх краінах, дзе людзі жывуць добра, людзі ўзгадваюць пра ўладу толькі ў перыяды сацыяльных зрухаў, крызісаў альбо ў перыяд выбараў. А з іншага боку, такі рэйтынг паказвае, што сам Аляксандр Лукашэнка большасці нашых грамадзян глыбока «фіялетавы». Пра яго стараюцца не згадваць, бо надакучыў.\nВельмі яскрава гэта бачна на тым, як народ рэагуе на ініцыятывы беларускага правадыра. У прыватнасці, прызначэнне Пятра Пракаповіча, які, на думку шмат каго, з’яўляецца вінаватым у фінансавым крызісе 2011 года, намеснікам старшыні ўрада станоўча ацанілі толькі 12,4% рэспандэнтаў, адмоўна — 28,8%, а 43,2% да гэтага рашэння паставіліся проста абыякава.\nГэта, дарэчы, паказчык даверу і да «архітэктара дэвальвацыі» Пятра Пракаповіча.\nПрадказальным жа чынам раскалолася грамадская думка і адносна прапановы Лукашэнкі па скарачэнні дзяржаўнага апарату, а за кошт скарачэння павялічыць заробак тым, хто застанецца на дзяржаўнай службе. У эфектыўнасць такога рашэння паверыла 30% апытаных і не паверыла 56,2%.\nДарэчы, толькі практычна тая ж «стабільная» лічба апытаных высоўвае прапанову, каб Аляксандр Рыгоравіч зноў паспрабаваў прэзідэнцкага шчасця ў 2015 годзе. Гэта бачна з адказу на пытанне: «Як, на Ваш погляд, павінен паступіць прэзідэнт А. Лукашэнка?». На думку 36,5% рэспандэнтаў, ён павінен удзельнічаць у выбарах 2015 года, 26,1% лічаць, што ён не павінен удзельнічаць у выбарах 2015 года, 21,4% — што ён павінен як мага хутчэй сысці і не перашкаджаць абраць новага прэзідэнта, а 6,1% — што ён павінен як мага хутчэй сысці і прызначыць пераемніка.\nТо бок, больш за палову дарослага насельніцтва краіны (53,6%) лічаць, што Аляксандр Рыгоравіч засядзеўся на працоўным месцы, і час яго б ужо нарэшце пакінуць любым спосабам.\nГэткім чынам выснова: каля 33% лічаць, што Аляксандр Лукашэнка нам патрэбны да зарэзу, каля 55% лічаць, што ён можа сысці ўжо зараз, бо ад яго рашэнняў нікому не халодна і не горача.\nРаней Лукашэнка заяўляў, што гатовы сысці, «калі народ папросіць». Можна лічыць, што народ яго ўжо папрасіў.\nАле ж на каго ён нас пакіне, гаротных? Як сведчыць даследаванне НІСЭПД, рэйтынг даверу да апазіцыйных палітычных партый знізіўся з 20% у снежні да 13,1% зараз — на сем пунктаў. З апазіцыйных лідараў рэйтынг вырас толькі ў кіраўніка кампаніі «Гавары праўду!» Уладзіміра Някляева, да 5,1% (у снежні ён склаў 4,6%). У Андрэя Саннікава рэйтынг знізіўся да 2,8% (у снежні — 4,8%). Электаральны рэйтынг Аляксандра Мілінкевіча ў сакавіку склаў 2,8%.\nАдразу ўзгадваецца іншая тактыка, а менавіта — тая ж «Гаварыпраўдоўская» кампанія пад назвай «Не хто замест Лукашэнкі, а што замест Лукашэнкі». Сёння 74,8% лічаць, што Беларусь мае патрэбу ў пераменах, супрацьлеглага меркавання прытрымліваюцца толькі 16,2%.\nАжыццяўляць гэтыя перамены, вядома ж, будуць самі беларусы. І тут НІСЭПД таксама бачыць праблему. Такой праблемай, на думку даследчыкаў, ёсць надзвычай высокі ўзровень недаверу людзей адзін да аднаго. На пытанне: «Ці можна давяраць большасці людзей, або ў адносінах з людзьмі трэба быць вельмі асцярожным?» 70% адказалі, што трэба быць вельмі асцярожным у адносінах з людзьмі, і толькі 23,1% — што большасці людзей можна давяраць. «Якая ж палітычная мабілізацыя магчымая без відавочнай альтэрнатывы і сацыяльнай кансалідацыі?» — задаецца пытаннем НІСЭПД.\nНа гэтае пытанне можна адказаць простым інтэрнэтаўскім «гы-гы». Беларусы могуць мець колькі заўгодна скептычнае стаўленне адзін да аднаго, але ў крытычнай сітуацыі яны проста яднаюцца, не зважаючы на свае комплексы і праблемы. Гэтае яднанне мы бачылі пасля Плошчы–2010, калі безліч незнаёмых людзей гатавалі перадачы і развозілі іх затрыманым па розных ізалятарах. Гэта мы бачылі і на прыкладзе нядаўняга «Хаўера», калі ўлады не здолелі арганізаваць рух транспарту ў экстрэмальных умовах. А тысячы беларусаў проста развозілі людзей на сваіх джыпах па дамах «за так». Будзе экстрым — будзе і рэакцыя.\nДарэчы, на пытанне «Калі прапануюць, ці пагодзіцеся вы прыняць удзел у якасці кандыдата на мясцовых выбарах у 2014 годзе?» каля 11% рэспандэнтаў адказалі станоўча (756 000 выбаршчыкаў, калі лічыць ад усёй колькасці). І хто пасля гэтага скажа, што беларусы не гатовыя ўзяць на сябе адказнасць за краіну?


У Канах прэзентуюць беларускі фільм - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Канах прэзентуюць беларускі фільм\nМітры Сямёнаў-Алейнікаў прзентуе свой кароткаметражны фільм “Адной крыві” на Канскім кінафестывалі. Фільм можна пабачыць у секцыі “The Short Film Corner”. Гэта своеасаблівая біржа фільмаў, якая праходзіць у межах фестывалю.\nМерапрыемства прыцягвае асяроддзе прафесіяналаў звязаных з кароткаметражнымі фільмамі з усяго свету. Але сам удзел у біржы – гэта толькі пачатак працы, якую трэба рабіць, кажа рэжысёр Мітры Сямёнаў-Алейнікаў:\n– Мне вельмі цяжка сказаць, што хтосьці бачыў яго ці не бачыў. Там стаяць хлопцы, яны рэкламуюць свае фільмы, на падыходзе раздаюць розныя флаеры, пачынаюць знаёміцца і г. д. Іх там проста вельмі шмат у гэтым каталозе, у прынцыпе трэба проста заняцца тым, каб людзі ведалі пра яго.\nРэклама фільмаў праходзіць на месцы і ў інтэрнэце. 25-гадовы рэжысёр з Беларусі Мітры Сямёнаў-Алейнікаў на фестывалі ўпершыню. Каны – гэта сталіца сусветнага кінематографу, дзе ў час правядзення фестывалю можна сустрэць такіх сусветна вядомых рэжысёраў, як Педра Альмадовар, Джым Джармуш ці Вудзі Ален, кажа Алейнікаў:\n– Яны ўсе таксама людзі, хоць такое ўражанне, што тут усе ставяцца да іх як да багоў. Людзі збіраюцца, чакаюць – гэта крута. Мяне гэта вельмі натхняе насамрэч, напэўна гэта асноўнае такое адчуванне. Калі ты ўсё гэта бачыш, ты разумееш, што не дарма мы штосьці робім, здымаем. Тут адпавядае ўсё – атмасфера, людзі, тут кожны дзень свята.\nКінафестываль у Канах працягнецца да 22 траўня, калі стане вядома хто атрымае “Залатую пальму” – галоўны прыз 69-га Канскага кінафестывалю.


Дазвол на "Дзяды" атрыманы\n28 кастрычнік 2005, 15:06\nГанна Соусь, Менск 29 і 30 кастрычніка адбудзецца шэраг мэмарыяльных мэрапрыемстваў, прымеркаваных да Дзядоў і Дня памяці ахвяраў палітычных рэпрэсіяў. Як рыхтуюцца да іх актывісты палітычных партыяў і грамадзкіх арганізацыяў?\nАсноўная жалобная акцыя адбудзецца ў нядзелю 30 кастрычніка — шэсьце і мітынг у Курапатах. Сябры Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ атрымалі адпаведны дазвол уладаў. Шэсьце на Курапаты будзе праводзіцца ўжо васямнаццаты раз, пачынаючы ад 1988 году, калі пры разгоне акцыі міліцыянты ўжылі сьлезацечны газ. Гаворыць намесьнік старшыні Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ Юрась Беленькі:\n(Беленькі: ) “Традыцыйнае шэсьце адбудзецца. Дазвол атрыманы. Маршрут традыцыйны. 10.30 — збор на бульвары Талбухіна, з 14.30 да 17.00 мітынг ва ўрочышчы Курапаты, прысьвечаны Дню памяці продкаў. Людзі павінны памятаць, што нацыя жыве, нацыя мае пэрспэктыву, калі яна памятае сваю гісторыю, калі яна знаходзіць час, каб адысьці ад будзённых справаў і прыйсьці на такія мерапрыемствы. Гэта акцыя ня проста памяці, гэта акцыя, скіраваная ў будучыню”.\nЗаўтра ж у Курапатах сябры КХП БНФ правядуць традыцыйную талаку, яны будуць прыбіраць тэрыторыю ўрочышча і рыхтаваць лункі для ўсталяваньня крыжоў у нядзелю.\nУ суботу таксама ўрочышча Курапаты наведаюць актывісты грамадзкай ініцыятывы “За ўратаваньне мэмарыялу Курапаты” і дзьвюх асацыяцыяў ахвяраў палітычных рэпрэсіяў, якія ўшануюць памяць пакутнікаў сталінскага рэжыму. Гэтая акцыя прымеркаваная да Дня памяці ахвяраў палітычных рэпрэсіяў, які штогод адзначаюць актывісты грамадзкай ініцыятывы. Гаворыць гісторык Ігар Кузьняцоў:\n(Кузьняцоў: ) “Мы зьбіраемся ў раёне каменя, зь якога зьнікла мэмарыяльная табліца “Тут будзе ўсталяваны помнік ахвярам палітычных рэпрэсіяў”, і ўсе мерапрыемствы будуць зьвязаныя з адкрыцьцём гэтага мэмарыяльнага знаку. Зьмест новага знаку будзе такі: “Ахвярам сталінскага рэжыму”, ніжэй надпіс: “Той, хто мае Бога ў сэрцы, не дапусьціць новых Курапатаў”.\nСёньня ж актывісты аб’яднаньня “Моладзь БНФ” рыхтуюцца да таго, каб заўтра ўскласьці кветкі і запаліць сьвечкі ў парку Чалюскінцаў ля крыжа, усталяванага на месцы расстрэлаў ахвяраў сталінскіх рэпрэсіяў. Гаворыць старшыня аргкамітэту “Моладзі БНФ” Алесь Каліта:\n(Каліта: ) “Цяпер я знаходжуся ў парку Чалюскінцаў каля Крыжа ахвярам палітычных рэпрэсіяў. Рыхтую лункі пад сьвечкі, якія будуць пастаўленыя заўтра. Прыбраў трохі тэрыторыю. Цяпер рыхтую дрэўкі пад сьцягі. 29 кастрычніка а 19-й гадзіне мы зьбіраемся каля прахадной гадзіньнікавага заводу і рушым сюды да крыжа, каб ушанаваць памяць загіблых”.


Глядзець Успаміны Ванітаса: Працяг / Vanitas no Karte Part 2 [12 з 12] анлайн на беларускай мове ў агучцы і субцітрах ад ANIBEL\nПошукі знакамітых «Успамінаў Ванітаса», створаных вампірам Блакітнай поўні, прывялі Ноэ ў вялікі горад Парыж. Там Ноэ не толькі выявіў легендарную кнігу, але і пазнаёміўся з ейным цяперашнім уладальнікам — таямнічым доктарам Ванітасам, які аказаўся вельмі незвычайным лекарам. Ванітас выкарыстоўваў кнігу не на шкоду вампірам, як меркавалася, а якраз наадварот — ратаваў іх. Больш за тое, малады доктар паклўся выратаваць кожнага праклятана вампіра любой цаной. Аб'яднаныя адной мэтай, Ноэ і Ванітас вырашылі працаваць разам. Моцны і смелы Ноэ цудоўна дапаўняў разумнага і харызматынага доктара Ванітаса, і справа пакрысе пачала прасоўвацца наперал. Цяпер парачка на адзін крок бліжэй да разгадкі. Ці змогуць яны адкрыць таямніцу таго хто стаіць за праклёнам вампіраў?\nГэтая дурная свіння не разумее мару дзяўчынкі-зайкі\nМоб Псіха 100: Першая паездка «Кансультацый па прывідах і ўсякай усячыне» — Падарожжа, што лечыць душу і цела\nУспаміны Ванітаса: Працяг


00:37 23 лютага 2020\n17:57 24.05.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 24 мая - Sputnik. Прэм'ер-міністр Расіі Дзмітрый Мядзведзеў задаволены перамовамі са сваім беларускім калегам Сяргеем Румасам, паведаміў журналістам прэс-сакратар расійскага прэм'ера Алег Восіпаў.\nМядзведзеў і Румас сустрэліся ў пятніцу ў Маскве. Прэм'еры абмеркавалі цэлы комплекс пытанняў, уключаючы інтэграцыю і сітуацыю з пастаўкамі нафты.\n"Дзмітрый Мядзведзеў задаволены размовай з беларускім калегам, яны даволі падрабязна прайшліся па ўсім парадку адносін. Абмеркавалі двухбаковае гандлёва-эканамічнае ўзаемадзеянне, узаемадзеянне па лініі ЕАЭС", - распавёў пасля перамоваў Восіпаў.\nЯк адзначыў прадстаўнік Мядзведзева, прэм'ер-міністры больш за гадзіну заставаліся адзін на адзін.\n"Яны разгледзелі пытанні, даволі падрабязна, інтэграцыйнага праекта. Далі даручэнне міністрам эканомікі дзвюх краін вызначыць пералік тых напрамкаў супрацоўніцтва, пазіцыі па якіх патрабуюць асобнага кампрамісу, па якіх не ўдаецца пакуль дамовіцца", - дадаў Восіпаў.\nБакі будуць працаваць над пералікам напрамкаў супрацоўніцтва яшчэ месяц. У трэцяй дэкадзе чэрвеня, дадаў прэс-сакратар расійскага прэм'ера, адбудзецца яшчэ адна сустрэча, падчас якой працягнуцца перамовы па гэтым пытанні.\nУжо ў бліжэйшы панядзелак у Маскве сустрэнуцца міністры замежных спраў дзвюх краін, Уладзімір Макей і Сяргей Лаўроў. Неўзабаве магчымая і сустрэча прэзідэнтаў Беларусі і Расіі - мяркуецца, што яны змогуць пагутарыць на саміце ЕАЭС ў Нур-Султане.\nДзмітрый Мядзведзеў, Сяргей Румас, Расія, Беларусь


Камянец – унікальная вежа на самым захадзе Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКамянецкая вежа – адзін з сімвалаў нашай краіны, які кожнаму сапраўднаму турысту найлепш пабачыць „ужывую”. Гэта так званая вежа тыпу данжон, аналагаў якой няма больш ні ў самой Беларусі, ні ў суседніх дзяржавах.\nКамянецкая Вежа зараз цалком адрэстаўраваная, у сярэдзіне размешчана экспазіцыя-філіял Берасьцейскага гісторыка-краязнаўчага музея. Купіўшы квіток, можна патрапіць у сярэдзіну і падымаючыся па стромых сходах, разглядзець усе стэнды з экспанатамі. Дзіўная рэч, але патрапіць на самую вяршыню вежы, на так званыя зубцы, можна толькі асобна заплаціўшы за экскурсію. Не купіць адмысловы білет, а менавіта купіўшы паслугі экскурсавода. Такі вось навязлівы турыстычны сэрвіс. Экспазіцыя досыць цікавая, але яна расчароўвае тым, што аформлена амаль уся па-расейску. І гэта канешне не дадае гонару распрацоўшчыкам музея.\nПадыходы да вежы таксама ўпарадкаваны, у цэлым уражанне ад гораду досыць пазітыўнае. Яно ўзмацняецца тым, што мясцовая раённая бібліятэка, якая зусім непадалёк вежы, мае імя Усевалада Ігнатоўскага, выдатнага гісторыка, першага прэзідэнта Нацыянальнай акадэміі навук, ахвяры сталінскага тэрору 1930-ых. На будынку бібліятэкі адпаведная шыльда ў гонар навукоўца. Чаму менавіта імя Ігнатоўскага – таму што ён нараджэнец вёскі Такары, што якраз у Камянецкім раёне.\nУ цэнтры Камянца помнік заснавальніку Камянецкай цьвердзі валынскаму князю Уладзіміру Васількавічу. Скульптура князя разам з тарчай і канешне зубрам.\nНедалёка ад вежы і Сімяёнаўская праваслаўная царква, пабудаваная ў 1914 годзе. Ёсць у Камянцы і крыху больш позні Петрапаўлаўскі касьцёл. Наведванне гэтай гораду, самага заходняга на тэрыторыі сучаснай Беларусі райцэнтру (калі не лічыць Берасьця) не расчаруе падарожніка.\nБеларускае Радыё Рацыя запрашае ў падарожжа\nМіланскі эдыкт і помнік у Мастах\nНезвычайны „німб” над Чарлёнскай царквой (фота)


Марыхуану – можна, цалавацца – не. Сем карцінак з Дэнвера - Статьи - Туризм и Отдых\n31.10.2016 - Статьи\n«Хай, мэм! Навошта столькі фота?» – аклікае цікаўны цёмнаскуры хлопец, што сядзіць на парапеце насупраць Капітолія. Усміхаюся, іду далей і чарговы раз націскаю кнопку. Па-першае, добра памятаю, наказ доктара Воланда «ніколі не размаўляць з незнаёмцамі», па-другое, ужо ўкладаю ў галаве расповед з «каларадскімі карцінкамі». Бо і праўда, ці ж калі думала, што акажуся за Скалістымі гарамі і пабачу адзін з загадкавых штатаў Амерыкі на ўласныя вочы? А яны, гэтыя вочы, шчыра сказаць – разбягаліся. Як мінімум – па сямі напрамках.


31 сакавіка зоркі бардаўскай песьні зноў разам: Зміцер Бартосік, Сяржук Сокалаў-Воюш, Андрэй Плясанаў\nРосквітам беларускай бардаўскай песні называюць 80-я гады, калі зазьялі імёны Алеся Камоцкага, Сяржука-Сокалава-Воюша, Віктара Шалкевіча, Вальжыны Цярэшчанкі. У 90-х зьявіліся новыя імёны, узмацнілася сувязь бардаўскай песьні з папулярным рок-жанрам (Зьміцер Сідаровіч стварыў гурт "Камэлот", а Эдуард Акулін пакінуў гурт "БАСКІ"\nі г.д.). А некаторыя артысты здолелі нават сумяшчаць жанры, таленавіта праяўляючы сябе і ў рок-музыцы, і ў бардаўскай песьні, як, напрыклад, Андрэй Плясанаў.\n31 сакавіка ў малой залі канцэртовага комплексу "Мінск" (ст. мэтро "Першамайская") адбудзецца міні-фэстываль бардаўскай песьні, які мусіць давесьці публіцы, што жанр яшчэ рана сьпісваць з рэестраў сучаснай культуры. У ім возьмуць удзел сапраўдныя зоркі, якіх слухачы ведаюць і цераз жывыя канцэрты, і з дыскаў: Зьміцер Бартосік, Андрэй Плясанаў, Сяржук Сокалаў-Воюш.\nБартосік: Ягонае імя ўпершыню зазьзяла яшчэ ў савецкія часы, калі ён стаў галоўным лаўрэатам фэстывалю "Аршанская бітва'92". Пра юны талент адразу стала пісаць сур'ёзная рэспубліканская прэса, песьні трапілі ў\nвыдавецкі фармат на касэтах, гучалі па радыё, TV. Сёньня ж на ягоным рахунку ня толькі шматдзетная сям'я, але й кніга прозы "Чорны пісталет" ды два аўтарскія CD-альбомы "Ґандураскі сэрыял", "Дарога на Вільню", удзел у шматлікіх калектыўных складанках ("Беларускі ґлёбус", "20 гадоў – 20 гітоў", "Вольныя песьні" ды інш.). Плясанаў:. Гэта ня толькі бард, але й знакаміты мастак, прафэсыйны кінарэжысэр, які яшчэ з канца 60-х захапіўся рок-н-ролам, быў арґанізатарам першых біт-фэстаў у Менску, массы рок-гуртоў. У сур'ёзнай фанаґрафіі выявіўся толькі ягоны "P.L.A.N.", які мае ажно шэсць паўнафарматных альбомаў, прафэсыйныя кліпы, канцэртовыя запісы.\nТворы з адмысловага акустычнага цыклю "Piosenki samotnego licvina" (2CD) гэтага караля клясычнага бел-рытм-энд-блюзу таксама траплялі пад увагу выдаўцоў рамантычнай бардаўскай акустыкі, але пералічваць кружэлкі-складанкі з удзелам "P.L.A.N." не выпадае, бо іх лік ужо перакрочыў два дзясяткі. Ня раз Андрэй Плясанаў прадстаўляў беларускую песьню і на міжнароднай арэне – на музычных фэстывалях у Польшчы, Украіне, Расеі, на асабістых канцэртах у Турцыі, Эґіпце, Тайляндзе. Сяржук Сокалаў-Воюш: Зорны час гэтага наваполацкага барда прыпадае на тыя самыя леґендарныя 80/90-я гады, калі дыскаў яшчэ не было, затое кожную песьню за гонар мелі ведаць тысячы маладзёнаў, а асабіста слухаць барда (то ў Менску, то ў Вільні, то ў Беластоку) зьязджаліся фаны з усіх навакольных гарадоў і мястэчак. Затое ў чужым выкананьні выдаваліся ягоныя песьні ў Амэрыцы, Канадзе, Польшчы. Потым настаў час зусім не палітычнай эміґрацыі, калі Сяржук на банальным беларускім Купальлі пад Вязынкай пазнаёміўся з амэрыканскай беларускай і стварыў гэткую заакіянскую сям'ю. Але ў Амэрыцы ён ня стаў амэрыканцам, бо застаўся беларусам, пішучы там вясёлыя аповесьці ды праніклівыя песьні. На радзіме тым часам выйшла CD-складанка ягонай раньняй бардаўскай спадчыны з прыватных фанаґрафічных архіваў "Нефармальны беларус", а таксама новы канцэптуальны альбом "Песьні лісоўчыкаў", упершыню запісаны ў прафэсыйнай студыі. На бардаўскі фэст у Менск ён адмыслова прыехаў зь Ню-Ёрку на кароткі час.\n31 сакавіка ў малай залі к/з Мінск пройдзе сумесны канцэрт зорак\nаўтарскай песьні, беларукіх бардаў Змітра Бартосіка, Сяржука\nСокалава-Воюша, Андрэя Плясанава.\nКвіткі ад 15 000 да 25 000.\nДаведкі: 017 328 66 38, +375 29 649 08 88.\nЭксперты РФ: В метро Минска могли взорвать комбинированное СВУ


G Паром Line\nG Line Паром аўтамабіляў і пасажырскіх квіткоў на паром\nБраніраванне G Line Паром білет, паромных расклад і інфармацыя аб пасажырах для G Line Ferries ветразных і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе.\nBooking G Line Паром квіткі ніколі не было прасцей, параўнаць усе цэны G Line Паром ў рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя квіткі G Line Паром і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе онлайн з імгненным пацвярджэннем. Падарожжы па G Line Ferries з'яўляецца хутка, лёгка і без стрэсу спосаб дабрацца туды і назад. Кніга, якую вы G Line Паром аўтамабіля або пасажырскія паромы квіткі з намі і атрымлівайце асалоду ад больш шырокі выбар і гнуткасць.\nЗ апошняй перасячэння інфармацыі і раскладу G Line паромаў для ўсіх паромаў парусныя і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе, уключаючы інфармацыю аб партах паромных і карысную турыстычную інфармацыю аб гарадах і аэрапортах нашы дэталёвы маршрут і карты горада дапамогуць вам ўчастак вашага G Line Паром падарожжа на пароме.\nКалі падарожнічаеце на машыне, з сям'ёй або ў якасці сольнага нага пасажыра кнігі паромнай пераправы з G Line Паром і прыбыць у пункт прызначэння абноўленай, спакойнай і шчаслівай.\nG Line Паром прапануе фантастычныя тарыфы і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе партоў парома.\nКошты і браніраванне нумары Фэры квіткоў Квіткі Кніга G Line Паром і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе онлайн загадзя ў Ferryto.com і вы заўсёды будзеце атрымліваць асалоду ад нашай самы танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны маршрут G Line Ferries, бартавыя нумары і тыпу транспартнага сродку, усё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць кошт квітка G Line Паром і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэальным маштабе часу паромаў праз форму браніравання на левай баку. Аб G Line Ferries\nG лініі прапануюць частыя, надзейныя паромныя пераправы паміж краінамі Італіі і Албаніі праз італьянскі порт Бары і албанскага порта Дурэсе. Крыжавіна працуюць кожны дзень з працягласцю налічыў перасячэння 8 гадзін. G Лініі Фэры добра абсталяваны вялікі судна, здольнае перавозіць над аўтамабілямі 270.\nБартавыя паслугі ўключаюць ля карт рэстаран, дзе, рэстаран самаабслугоўвання, кафэ і бар, што азначае пасажыры маюць шмат выбару для рэстаранаў на борце і ахаладжальныя напоі.\nІншыя паслугі ўключаюць невялікае казіно, басейн і бар у басейна на палубе.\nУсе пасажырскія зоны адпачынку аснашчаны тэлевізарам і Wi-Fi, а таксама тэхналогіі GSM, якая дазваляе выкарыстоўваць тэлефон у моры.\nГарантыя лепшай G Line Паром Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя цэны квіткоў G Line Паром і няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты за квіток на паром з картай Visa Electron , Цана, якую мы працытаваць для абранай G Line Паром аўтамабіля або пасажырскі білет на паром, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вы будзеце плаціць за квіток на паром, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы выявіце тое ж самае усё ўключана G Line Паром квіток танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Для таго, каб забраніраваць квіткі G Line Паром калі ласка Клікніце тут. Група, Школа & Social Club G Line Паром квіткоў Браніраванне нумароў\nГрупавыя паездкі са зніжкай з G Line Ferries - Ferryto.com прапануюць спецыяльны асабісты і даступны G Line Паром групы і абслугоўванне трэнер удзельнік рэзервавання парома пасажыра прапануе Вам самыя нізкія цэны на паром.\nНаш спецыяліст G Line Паром групавыя паездкі каманда забяспечыць лепшае прапанова для Вас і Вашых пасажыраў. Адзінае патрабаванне, каб прэтэндаваць на зніжкі падарожжа паромных групы з'яўляецца тое, што ваша партыя павінна быць па меншай меры, дзесяць чалавек, і падарожжа ў той жа самы час. Для атрымання дадатковай інфармацыі аб групавых паездак на G Line Ferries калі ласка Клікніце тут. G Line Паром Камерцыйны транспарт і Грузавыя паромныя лагістыка прапанаваць асабісты і даступны G Line Паром грузавых і грузавых паромы паслугі па браніраванню і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе.\nУ дадатак да прапановы ільготных тарыфаў для камерцыйных аператараў і перавозчыкаў Ferry Лагістыка ў цяперашні час таксама можам прапанаваць уцэненыя паромныя грузавыя тарыфы для прыватных кліентаў, такіх як тых, хто хоча ўзяць транзітныя фургоны на любым з маршрутаў G Line Ferries абслугоўваюцца. Для атрымання дадатковай інфармацыі і імгненны онлайн каштарыс для вашага камерцыйнага транспарту паромнай пераправы калі ласка Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com Вы можаце атрымаць жывыя кошты на квіткі G Line Паром, праверыць наяўнасць, паглядзець расклад і паромаў кніга G Line Паром аўтамабіль і пасажырскі паром квіткі на нашым самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома размеркавання білет на сетку, якая прадстаўляе магчымасць замовіць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных у тым ліку з G Line Паром да больш 1,200 паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра\nВыберыце G Line Паром Паром самых танных коштаў на квіток на паром і з італьянскага порта Бары і албанскага порта Дурэсе.


Беларускі баец Рустам Док: Украінская ўлада на гэты момант прарасейская, таму і хоча нас забіць\nНіводны беларус, які ваюе на баку АТА, да гэтай пары не атрымаў грамадзянства або палітычнага прытулку ва Украіне. Усе шматлікія абяцанні ўкраінскага кіраўніка, міністра ўнутраных справаў, міністра абароны ды іншых чыноўнікаў дагэтуль не спраўдзіліся.\nІ пакуль нашыя суайчыннікі змагаюцца з прарасейскімі тэрарыстамі, шэрагі ганаровых уладальнікаў блакітных пашпартоў поўняцца расейскімі апазіцыянерамі, французскімі мецэнатамі ды экс-кіраўніком Грузіі.\nНе пашчасціла толькі беларускім байцам ды іншым замежнікам, якія абараняюць гонар братэрскай краіны і адстойваць яе незалежнасць. Яшчэ ў студзені 2014 года Парашэнка гарантаваў кожнаму баявому пабраціму грамадзянства. Аднак посул даць пашпарт «тым, хто рэальна пакутуе ад палітычнага пераследу за абарону ўкраінскай пазіцыі», дагэтуль не ажыццявіўся.\nЧытайце таксама: Беларусы на вайне. А што пасля?\nПа сеціве разносіцца новая прыкрая гісторыя пра тое, як украінская ўлада падманвае тых, каму абавязалася даць абарону.\nБеларускі баец Рустам Док у сваім «Facebook» распавядае, як некалькі разоў марна спрабаваў легалізавацца і ў чарговы раз атрымаў адмоўны ліст з міграцыйнай службы. Маўляў, няма падставаў для ягонага пераследу на радзіме, таму і палітычнага прытулку даваць яму не збіраюцца.\nПаводле хлопца, які ад лютага служыць у ДУК «Правага сектару», у грамадзянстве і прытулку адмаўлялі ўсім, хто звяртаўся па адпаведныя дакументы.\n«Чалавек 13 у нас падаваліся, усім адмовілі. Будзем абскарджваць праз суд. Калі абскарджанне выніку не дасць, то, магчыма, будзем пісаць у ААН ці іншыя інстанцыі. Украінская ўлада на дадзены момант прарасейская, таму і хоча нас забіць, пасадзіць і дэпартаваць».\nА вы чулі пра гісторыю Сяргея Кароткіх, якому Парашэнка прызначыў грамадзянства?\n«Ён быў у РНЕ і супрацоўнічаў з КДБ і ФСБ, датычны да забойства беларускага палітактывіста. У яго падобная гісторыя з Багданавым. У інтэрнэце шмат артыкулаў на тэму гэтага «азоўца», які з’яўляецца этнічным расейцам. Па Багданаву наагул пытанняў няма – атрымаў пашпарт, а цяпер адпрацоўвае яго. Тым, хто паза ФСБ нічога не даюць, фсбшнікам – без праблем».


Усенародны праменад | Новы Час\nЦётачкі з марожаным, дзяўчаты ў офісных строях і туфлях на абцасах, юнакі з заплечнікамі і ў шлёпанцах — вось пагроза рэжыму і спакою. Выйшлі прагуляцца, а супраць іх АМАП і стройныя шэрагі міліцыі, аўтазакі ў дварах прылеглых дамоў.\nТрэцяя па ліку акцыя пад назвай “Рэвалюцыя праз сацыяльныя сеткі прайшла ў сталіцы і абласных цэнтрах, буйных гарадах краіны. Гэтым разам улады крыху асэнсавалі, у чым “фішка, і зрабілі мноства захадаў, каб прадухіліць масавы збор людзей на цэнтральных плошчах гарадоў.\nУ Мінску ў раёне Кастрычніцкай плошчы сабралася некалькі тысяч маладых людзей. Але міліцыя загадзя ачапіла турнікетамі плошчу, перад Палацам рэспублікі была зладжаная паказальная “рэпетыцыя фізкультурнікамі святочных нумароў параду 3-га ліпеня. Людзям не дазвалялі сабрацца ў адным месцы, натоўпы рассякалі і выціскалі на прылеглыя вуліцы. Брутальных разгонаў не было, ды і за што ганяць? Па гораду вячэрнія праменады пакуль быццам бы не забароненыя.\nВулічная акцыя прайшла ў запланаваным фармаце — без палітычных лозунгаў, сімволікі і патрабаванняў. Людзі з пазітыўным настроем прагуляліся, паапладзіравалі ракіроўкам міліцыянтаў і разышліся дадому. Арганізатары “Рэвалюцыі праз сацыяльныя сеткі заклікаюць выходзіць кожную сераду на вуліцы гарадоў, колькасць удзельнікаў паступова павялічваецца, аднак да крытычнай масы яшчэ далёка. У абласных гарадах смелых прагуляцца ў арганізавАным парадку было некалькі соцень. Аднак з імі не сталі цырымоніцца, і частку людзей упакавалі ў аўтобусы з міліцыяй. Агулам па рэспубліцы пасля народных гулянняў, па ацэнках праваабаронцаў, было затрымана больш за 240 чалавек. Некаторых з затрыманых супрацоўнікі правапарадку моцна збілі.\nГэтым разам да сацыяльнага пратэсту далучыліся і такія гарады, як Пінск, Полацк, Светлагорск, Кобрын, Маладзечна ды іншыя. Колькасны склад там пакуль не ўражвае, але ў любым выпадку пэўныя браджэнні і зрухі відавочныя. Цяпер па закліку “ВКонтакте на вуліцу выходзіць у дзясяткі разоў больш людзей, чым у папярэднія гады на прапановы апазіцыі.


Птушкі адклалі вяртаньне ў Беларусь\n25 сакавік 2013, 13:41\nХоць на Берасьцейшчыне ўжо зьявіліся першыя буслы, большасьць пералётных птушак чакае, калі ў Беларусь прыйдзе вясна.\nГрамадзкая арганізацыя «Ахова птушак Бацькаўшчыны» перакананая, што маразы і завірухі не пагражаюць буслам, якія ўжо прыляцелі на Берасьцейшчыну. Гэтыя птушкі добра пераносяць нізкія тэмпэратуры — дзякуючы хуткаму абмену рэчываў яны ўмеюць сагравацца.\n"Але для большасьці тэрыторыі Беларусі прылёт птушак з выраю затрымліваецца. Першыя прадстаўнікі пералётных птушак зьявіліся толькі на паўднёвым захадзе краіны. Там ужо адзначаныя белыя буслы, шэрыя жураўлі, кнігаўкі, палявыя жаўранкі. Але цяпер рух птушак на поўнач і ўсход краіны прыпынены з-за халоднага і сьнежнага надвор’я, якое абмяжоўвае іх доступ да корму«,— распавёў карэспандэнту «Свабоды» спэцыяліст «Аховы птушак Бацькаўшчыны» Сямён Левы.\nТыя ж птушкі, якія раней прыбылі ў Беларусь, мусілі вярнуцца ў цяплейшыя рэгіёны, дзе ёсьць корм.\n«Таму цяпер мы чакаем, што як толькі пацяплее, яны падцягнуцца на нашую тэрыторыю. Птушкі — дастаткова мабільныя істоты, за некалькі гадзін яны могуць апынуцца ў цяплейшых месцах, у паўднёвых і заходніх рэгіёнах, дзе могуць перачакаць суровае надвор’е. Таму масавай пагібелі птушак ад марозу не назіраецца».\nБольш, чым мароз, птушкам можа пагражаць чалавек, у прыватнасьці — вадаплаўным птушкам. «Ахова птушак Бацькаўшчыны» цяпер фіксуе шмат фактаў паляваньня на шэрых гусей.\nШэрыя гусі калісьці значыліся ў Чырвонай кнізе, але ў 2005 годзе ўказам Аляксандра Лукашэнкі былі зь яе выкрасьленыя, нягледзячы на тое, што іх у Беларусі ўсяго некалькі соцень пар. Вясновае паляваньне на шэрую гусь афіцыйна дазволена з 12 сакавіка па 13 траўня.\n«Іншыя віды пералётных гусей, якія стала жывуць у тундры, пакуль масава не ляцяць празь Беларусь. Таму шэрыя гусі, які гняздуюцца ў нас, найбольш церпяць ад паляваньня», — кажа спадар Левы.


У “зорнай” майстэрні Івана Міско - Новости - Заря - Новости Бреста и Брестской области\nУ “зорнай” майстэрні Івана Міско\nПры кожнай сустрэчы ў Мінску ён настойліва гаварыў:\n– Вы проста абавязаны пазнаёміцца з Іванам Якімавічам!\nАднак у сталіцы неяк заўсёды не хапае часу: чакаюць шматлікія справы, таму кожны раз – у адказ:\n– Мо ў наступны прыезд, прабачце.\nАле ж не быў бы ён Кенькам – чалавекам захапляльным, у жыцці цікаўным і актыўным, – калі б не прыцягнуў усё ж “у майстэрню да Міскá”.\nБыло 7 лютага 2013 года. У Мінску не першы дзень, нібы вулей, гудзела Міжнародная кніжная выстаўка-кірмаш. Сярод усялякага рознага, чым насычаны кніжны форум, – прэзентацыя маёй гістарычнай аповесці “Мячы Грунвальда, альбо Дванаццаць абаронцаў караля”. Навуковец, перакладчык, інтэлігент да каранёў валасоў, Міхась Паўлавіч Кенька хораша выказаўся пра кніжку і ўсё ж “спакусіў” прайсціся – “тут недалечака!” – да “зорнай” майстэрні.\nСапраўды побач: у самым сэрцы сталіцы, за “спінай” Палаца Рэспублікі. Толькі пераступіў парог, як адразу сустрэўся позіркам з земляком – Пятром Клімуком.\nАд нечаканасці нават павітаўся:\n– Добры дзень, Пётр Ільіч.\nТут Герояў бывае шмат\nЯ “добрадзенькнуў”, а ён прамаўчаў, бо быў… гліняны. Перада мной – копія (адзін у адзін) бюста двойчы Героя Савецкага Саюза, першага беларускага пакарыцеля космасу, усталяванага на бульвары Касманаўтаў у Брэсце.\nА ў наступным шырачэзным пакоі, дзе шчыраваў Міско, перад майстрам сядзеў жывы Герой. Адразу не пазнаў яго (бо бачыў раней толькі на “парадных” партрэтах), а калі зразумеў, што перада мной геніяльны генеральны канструктар “МАЗа”, Герой Беларусі Міхаіл Высоцкі, рука міжволі пацягнулася да фотаапарата.\nУ адказ на мой прафесійны парыў пачуў халодны жаночы голас з выразнай металічнай ноткай:\n- Вы журналіст? (Далібог, прагучала, як “папарацы”). Не трэба здымаць. Нам (з моцным націскам на гэтым слове) гэта не патрэбна.\nІ ўжо цішэй, мягчэй:\n– Хіба вы не бачыце?\nНарэшце я пабачыў. Тое, што медыкі называюць “фацыес гіпакратыка”, – твар закату, ці прасцей – смерці.\nван Якімавіч хутка акінуў мяне прышчураным вокам, кіўнуў Кеньку:\n– Праходзьце, пачакайце трошкі, у нас ужо хутка – усё.\nІ зноў “прыляпіўся” да справы.\nПраз паўгадзіны мы засталіся адны ў пакоі. Майстра ўздыхнуў:\n– Якім ён быў волатам! Баюся, гэта праца ўжо на магілу… (Скажу адразу – Міско не памыліўся: жыць Герою заставалася некалькі тыдняў…).\n– Дык няўжо вы ляпілі з натуры?\n– Што вы! З ранейшых фотаздымкаў, а зараз толькі рукамі “варажыў”, каб хворага хоць трохі падтрымаць, мо мая ўвага на нейкі час працягне ягонае жыццё…\nІван Міско трохі расказаў пра сябе. Нарадзіўся ў лютым 1932 года на Слонімшчыне. Ужо ў маленстве ён маляваў вугалем ў вуглу печы. Вучыўся майстэрству і насычаўся іх творчасцю ў такіх асобаў, як Аляксей Глебаў, Андрэй Бембель, Заір Азгур. У газеце не хопіць месца, каб назваць усе іх дасягненні.\nЗараз Іван Якімавіч і сам мае “тытулаў” шмат. Ён – народны мастак Беларусі, заслужаны дзеяч мастацтваў краіны, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР, дыпламант Цэнтра падрыхтоўкі касманаўтаў імя Ю.А. Гагарына і гэтак далей, і гэтак далей…\nРазам прайшліся, быццам па музеі, па шырокай майстэрні. Сотні скульптур і бюстаў. Той, хто пабывае тут, абавязкова звярне ўвагу на дзверы, распісаныя аўтографамі знакамітасцяў. Хто толькі не гасцяваў у майстра!\nСярод скульптурных выяў таксама нямала знаёмых твараў.\nНайперш – гэта “зоркі” Беларусі: артысты Стэфанія Станюта і Мікалай Яроменка, алімпійскія чэмпіёны Аляксандр Мядзведзь і Алена Бялова, акадэмікі Барыс Кіт і Андрэй Пракапчук, пісьменнікі Янка Маўр і Генадзь Бураўкін, кампазітары Яўген Цікоцкі і Віктар Роўда… Усіх пералічыць – рука стоміцца пісаць! Кожны з іх не аднойчы пазіраваў майстру.\nАднак уяўна вылучаецца сапраўды “зорная” тэма: шматлікія скульптурныя партрэты і медалі ў гонар Герояў Космасу – ад Юрыя Гагарына да сённяшніх дзён. Пачэснае месца ў калекцыі займаюць асобы трох касманаўтаў-землякоў: Пятра Клімука, Уладзіміра Кавалёнка, Алега Навіцкага.\nСэрца, падзеленае паміж Зорным і Мінскам\nІвана Якімавіча зацікавіла, што ў войску я праходзіў службу на Байкануры.\n– У канцы васьмідзясятых, тады яшчэ запускалі першы і апошні савецкі “чаўнок” “Буран-Энергія” ды паляцеў экіпаж з першым французскім касманаўтам на борце.\n– А-а-а, з Жан-Лу Крэцьенам, – з задавальненнем прамовіў Міско. – Я з ім сустракаўся не аднойчы, ствараючы бюст.\nПра касмічныя палёты ён, здаецца, ведае ўсё ці амаль усё. З гэтай тэмай Іван Якімавіч не развітваецца ўжо сорак гадоў з лішкам. Ён гаворыць:\n– Ніколі не думаў, нават не марыў пабываць у Зорным гарадку. Гэта здавалася мне нерэальным. Але я пачаў збіраць фота касманаўтаў і ўсё, што звязана з імі. Першую сваю работу, партрэт Юрыя Гагарына, зрабіў у дзень яго пахавання, пад гукі жалобнай музыкі. Потым пазнаёміўся з ягонай маці Ганнай Цімафееўнай, ляпіў яе і многіх касманаўтаў, і маё сэрца назаўсёды раздваілася паміж Зорным і Мінскам.\nСяброўства даўно злучыла Міско і Клімука. З той восені 1975 года, калі першы беларускі касманаўт пазіраваў для “брэсцкага” бюста. Тады ён напісаў на фотаздымку, падараваным сябру: “Ваня! Прыемным было знаёмства з табой. Яшчэ больш прыемнае назіранне за тваім творчым парывам, імкненне да нечага новага. Час, праведзены ў тваёй майстэрні, – гэта не толькі час для пазіравання, а і дзеля насычэння сваіх унутраных патрабаванняў. Надзвычай прыемна, што ў тваіх руках гліна ператвараецца ў характар, якому я вельмі зайзрошчу”.\nКлімук не толькі пакінуў свой аўтограф на знакамітых дзверах у майстэрні, але шматкроць запрашаў скульптара ў Зорны. Так нарадзіліся бюсты не толькі савецкіх і расійскіх касманаўтаў, але й падарожнікаў каляземнай арбіты з Англіі, Аўстрыі і Германіі, Злучаных Штатаў Амерыкі, Індыі і Кубы, Афганістана, Сірыі і Японіі, Балгарыі, Румыніі і Польшчы…\n– Вы маеце на ўвазе Гермашэўскага?\n– Так, ляпіў пана Міраслава пасля таго, як ён злятаў у космас разам з Пятром Клімуком.\nА я прыгадаў іншую гісторыю, знітаваную з тым палётам. Некалі праз польскі Чырвоны Крыж мой бацька разам з братам Паўлам адшукалі ў горадзе Радам пахаванне свайго бацькі Мацвея Усцінавіча, што загінуў у студзені сорак пятага пад Варшавай. Прывезлі, каб усталяваць, надмагільную пліту. На вялізных радамскіх кладах савецкіх воінаў тады стаяў толькі адзін помнік – у памяць пра іншага берасцейца бацьку касманаўта Ілью Клімука, створаны палякамі, удзячнымі за савецка-польскае касмічнае сяброўства…\nУ лютым хутка вечарэла. Майстар запаліў святло. На развітанне я пацікавіўся:\n– Усё ж, каго вам больш падабаецца ляпіць?\n– Вядома, жанчын, – засмяяўся скульптар.\nСапраўды, з асаблівай любасцю ён ствараў скульптурную групу “Маці герояў” (з выявамі Марфы Клімук, Ганны Гагарынай, Настассі Купрыянавай і Вольгі Кавалёнак), не аднойчы майстру пазіравала англійская касманаўтка Хэлен Шарман, а францужанцы Кладзі Андрэ-Дээ беларускі мастак “уплёў” у валасы зоркі… Найбольш мяне ўразіў партрэт беларускай фехтавальшчыцы Алены Бяловай. Валасы алімпійскай чэмпіёнкі былі створаны з прыроднага матэрыялу – дравеснай чагі.\nВось такі ён, вынаходлівы і відушчы Іван Якімавіч Міско!\nУ “зорнай” майстэрні Івана Міско на відным месцы стаяў амаль дароблены скульптурны партрэт Алега Навіцкага, трэцяга касманаўта – нараджэнца Беларусі. У той час Алег Віктаравіч быў яшчэ на арбіце (у якасці камандзіра міжнароднага расійска-амерыканскага экіпажу). Адтуль – з вышыні зямной “столі” – слаў прывітанні майстру.\n– Кожны раз здзіўляюся, наколькі развілася тэхніка, – гаварыў Іван Якімавіч. – Перад стартам Алег паабяцаў патэлефанаваць адтуль (і тыцнуў у столю майстэрні). Я думаў, жартуе… А тут сяджу, працую – званок: не, думаю, не буду адрывацца… А тэлефон не сціхае, настойлівы… Бяру трубку і чую: “Пралятаю над Беларуссю, бачу, як у вашым акенцы гарыць святло!” І чутно, нібыта з суседняга пакою!\nШто ж, вядома, здалёк яно заўжды лепей відно…\nНяхай жа доўга яшчэ свеціцца, няхай ніколі не гасне акенца, у якім гарыць святло творчасці.\n…І мне бывае прыемна і цёпла перачытваць аўтограф, пакінуты рукою стваральніка шматлікіх вобразаў вялікіх і простых людзей, што жылі і жывуць на Зямлі, і тых, хто “штурмуе” касмічныя прасторы. У альбоме, прысвечаным творчасці майстра, Іван Якімавіч напісаў: “На добрую память Анатолию Бензеруку с уважением”. Памяць захаваю. Дзякуй за павагу!


Каўка Аляксей - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nКаўка (Каўко, Кавко) Аляксей Канстандінавіч нарадзіўся 20 верасня 1937 годзе ў вёсцы Равецкі Бор (цяпер Машчаліна), на Чэрвеньшчыне (Ігуменьшчыне). Скончыў Мінскі біблятэчны тэхнікум, філалагічны факультэт Белдзяржуніверсітэта, Акадэмію грамадскіх навук пры ЦК КПСС.\nПрацаваў загадчыкам сельскай бібліятэкі, у Групе Савецкіх войск у Германіі, сакратаром Чэрвеньскага райкама, Мінскага абкама ЛКМБ, у міжнародным аддзеле ЦК ВЛКСМ, у Інстытуце эканомікі сусветнай сістэмы сацыялізма, прадстаўніком Саюза Савецкіх Таварыстваў Дружбы і Культурных Сувязей з замежжам (ССОД), саветнікам Пасольства СССР у ПНР, галоўным рэдактарам часопіса “Советское словяноведение”, у Інстытуце сусветнай літаратуры АН СССР, РАН.\nСузаснавальнік Маскоўскага Таварыства Беларускай культуры імя Ф .Скарыны, Маскоўскага рэгіянальнага аб'яднання беларусістаў. Аўтар кніг і брашур: «Польша: отечество и социализм», «Letter to a Russian Friend». Письмо русскому другу», «Тут мой народ», «Жывом!», «Будам жыць», «От Скорины до Купалы», “Каб не забыцца”, “Людзі добрыя” і ішп.; складальнік зборнікаў, прысвечаиых спадчыие Ф.Скарыны, Я.Купалы, М. Улашчыка, літаратурна-навуковых альманахаў “Скарьшіч”. Адзначаны медалём Францішка Скарыны. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў, ганаровы сябра Згуртавання беларусаў свету “Бацькаўшчына”. З 1965 г. жыве ў Маскве.\nКаўка Аляксей :: Выданьні


Партыя БНФ » Вынікі XVI Зьезду Партыі БНФ (фота, відэа)\nВынікі XVI Зьезду Партыі БНФ (фота, відэа)\nДададзена 12.10.2014 3:57:37 | 2,800 праглядаў\n11 кастрычніка 2014 году ў Менску прайшоў XVI справаздачна-выбарчы Зьезд Партыі БНФ (XIV Зьезд Грамадзкага аб’яднаньня БНФ “Адраджэньне”). Нагадаем, першапачаткова Зьезд быў заплянаваны на 13 верасьня, аднак праз адмовы ўсіх прыдатных памяшканьняў у Менску паседжаньне перанесьлі на месяц.\nНа пачатку Зьезду намесьнік старшыні Партыі БНФ Аляксандр Стральцоў зачытаў вітаньні Зьезду ад замежных партнэраў, прадстаўнікоў IDU (Міжнародны дэмакратычны зьвяз), Эўрапейскай народнай партыі, Альянсу Эўрапейскіх Кансэрватараў і Рэфармістаў ды партыяў-партнэраў БНФ з Эўропы.\nЗь вітальнымі выступамі перад удзельнікамі Зьезду Партыі БНФ выступілі старшыня Руху “За Свабоду” Аляксандр Мілінкевіч, сустаршыня аргкамітэту па стварэньні партыі Беларуская хрысьціянская дэмакратыя Павал Севярынец, лідэр кампаніі “Гавары праўду” Ўладзімер Някляеў, а таксама намесьніца старшыні Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны Алена Анісім. Спадарыня Анісім у сваім выступе ад імя аргкамітэту Кангрэсу за незалежнасьць адзначыла ролю Партыі БНФ як авангарда ў супольнай барацьбе за захаваньне незалежнасьці нашай Бацькаўшчыны.\nЗгодна з паведамленьнем мандатнай камісіі, у працы Зьезду БНФ узялі ўдзел 156 дэлегатаў з усіх рэгіёнаў краіны.\nУ парадак дня Зьезду з ініцыятывы намесьніка старшыні Ігара Лялькова было ўнесенае пытаньне пра разгляд заявы былога намесьніка старшыні Алеся Міхалевіча аб скасаваньні рашэньня Сойму БНФ ад 14 чэрвеня 2008 году пра выключэньне Міхалевіча з Партыі БНФ. Пасьля працяглых дыскусіяў Зьезд прыняў рашэньне аднавіць Алеся Міхалевіча ў шэрагах Партыі БНФ.\nЗьезд заслухаў справаздачы старшыні і ягоных намесьнікаў пра дзейнасьць партыі за апошнія тры гады і прызнаў яе станоўчай. Таксама была заслуханая справаздача старшыні рэвізійнай камісіі.\nНа пасаду старшыні партыі былі вылучаныя дзьве кандыдатуры: дзеючага старшыні Аляксея Янукевіча і лекара з Гомеля Васіля Раманава. У скрыні для галасаваньня знойдзна 133 бюлетэні. За Аляксея Янукевіча – 113 галасоў. За Васіля Раманава – 18 галасоў. Несапраўдныя – 2 бюлетэні. Не прынялі ўдзелу ў галасаваньні – 23 дэлегаты Зьезду. Такім чынам старшынём Партыі БНФ абраны Аляксей Янукевіч. Згодна са Статутам, гэта для яго апошні тэрмін на пасадзе старшыні партыі.\nНамесьнікамі старшыні Партыі БНФ былі абраныя Рыгор Кастусёў, Ігар Лялькоў, Аляксандр Стральцоў і Вольга Лагвіновіч. Зьезд абраў Сойм Партыі БНФ у складзе 51 чалавекі (сярод іх 10 жанчын) і Рэвізійную камісію.\nУ пытаньні пра падрыхтоўку да прэзыдэнцкіх выбараў старшыня Партыі БНФ Аляксей Янукевіч адзначыў, што ў мэтах еднасьці дэмакратычных сілаў Партыі БНФ на дадзены момант не варта вылучаць сваяго прэтэндэнта на адзінага канддата ад апазыцыі, а варта гуртаваць шырокую кааліцыю розных нацыянальна-дэмакратычных аб’яднаньняў.\nБыло праведзенае рэйтынгавае галасаваньне па асобах, якія маглі бы быць падтрыманыя Партыяй БНФ у якасьці супольных кандыдатаў ад дэмакратычных сілаў. Галасы дэлегатаў разьмеркаваліся наступным чынам: Аляксандр Мілінкевіч – 68 галасоў, Мікола Статкевіч – 21 голас, Алена Анісім – 20 галасоў, Уладзімер Някляеў – 14 галасоў, Анатоль Лябедзька – 1 голас. Вынікі гэтага галасаваньня маюць рэкамэндацыйны характар і будуць улічвацца партыйным кіраўніцтвам у часе перамоваў зь іншымі палітычнымі сіламі. У дыскусіях гучалі прапановы па партйнай тактыцы на прэзідэнцкія выбары, у тым ліку была агучаная канцэпцыя Ўладзімера Падгола.\nЗьезд унёс зьмены ў праграму Партыі БНФ. Большасьць зь іх маюць тэхнічны характар і скіраваныя на прывядзеньне праграмы ў адпаведнасьць з актуальнымі рэаліямі. Разам з тым, у сувязі з канфліктам ва Ўкраіне істотна перапрацаваны блёк датычны вайсковай бясьпекі. Сымбалічна, што Зьезд БНФ, які адбыўся напрыканцы абвешчанага беларускімі правабаронцамі “Тыдня суппраць сьмяротнага пакараньня”, унёс у партыйную праграму палажэньне пра скасаваньне сьмяротнага пакараньня.\nЗьезд Партыі БНФ ухваліў чатыры рэзалюцыі:\n1. Заява “Патрабуем вызваленьня палітвязьняў і спыненьня рэпрэсіяў!“;\n2. Заява “У падтрымку свабоды, тэрытарыяльнай цэласнасці і эўрапейскага выбару Ўкраіны“;\n3. Рэзалюцыя “Эўразійскі Зьвяз супярэчыць беларускім нацыянальным інтарэсам”\n4. Заява “Беларусь не павінна быць пляцдармам для расейскіх вайсковых базаў!“


Не атрымаюцца кінуць паліць: у чым праблема\nАдказ: калі нічога не дапамагае, вы можаце дапамагчы сабе самі!\nДобры дзень! Хачу падзяліцца праблемай, якая турбуе мяне ўжо працяглы час. Я палю з 15 гадоў, цяпер мне 25, і вось ужо тры гады ў мяне не атрымліваецца кінуць паліць – што рабіць? Я моцная духам і дастаткова мэтанакіраваны чалавек, у мяне ёсць вышэйшую адукацыю і добра аплачваная праца.\nНе магу кінуць паліць – што рабіць?\nІснуе лёгкі спосаб кінуць паліць або гэты працэс доўгі і складаны? Падзяліцеся вопытам тыя, хто дасягнулі поспеху ў гэтай нялёгкай справе!Мне перашкаджае мая шкодная звычка, так як непрыемны пах, жаўцізна на зубах, сухасць рук праяўляюцца ўжо цяпер,- што ж будзе далей? Але залежнасць ад цыгарэты нібы рак, які жыве ва мне і невылечны.\nЭлектронныя цыгарэты, лекцыі і кнігі, пазнавальнае відэа, – мне нічога не дапамагае! Што рабіць, я не магу кінуць паліць. Гэта мяне забівае і прымушае адчуваць сябе нікчэмным членам грамадства.\nСілы волі хапае на тры-чатыры дні, потым я саслізгваю. У тыя дні, калі я трымаюся, я ем усё запар, спрабуючы забіць жаданне папаліць, і неверагодна нервуюся. А потым хапаю цыгарэту, і нібы наркаман ад дозы, атрымліваю неверагоднае палёгку. Чаму ў мяне не атрымліваецца кінуць паліць? Дапамажыце!\nЯ пазбавіўся ад курэння дзесяць гадоў таму, хоць мой стаж курца складаў больш 15 гадоў. Неабходнасць пазбавіцца ад шкоднай звычкі не была прадыктавана жорсткімі ўмовамі або вымушанай.Апісанне вашай праблемы не першы і не апошні ў чарадзе ўсіх водгукаў ад якія спрабуюць кінуць паліць.\nВаша першае дасягненне – гэта тое, што вы ўсвядомілі шкоду ад вашай звычкі. Бо многія людзі паляць, і не звяртаюць увагу на прыкметы пагаршэння свайго здароўя. Але на гэтым ваш шлях да збавення ад курэння заступіў камень з надпісам «Не атрымліваецца!»\nУ мяне не было захворвання, прадпісвае адмова ад курэння, не з'явіўся маленькі дзіця, у мяне хапала грошай на цыгарэты. Я проста зразумеў, што гэтая звычка выдатна атручвае мне і маім блізкім жыццё і паветра. Памочнікамі мне сталі выразна пазначаная мэта, матывацыя і сіла волі.\nМэта. Я вырашыў не проста пазбавіцца ад курэння. Калі б я думаў: «Я не хачу паліць!» тое, напэўна, мучыўся б гэтай праблемай і сёння. Я сфармуляваў сваю мэту інакш: «Быць здаровым мужчынам, з моцнымі лёгкімі, чыстым і свежым дыханнем, не задыхацца на хаду і не быць залежным ад чаго б то ні было».\nМатывацыя. Я матываваў сябе кожны дзень з моманту рассыпання. Я пачаў рабіць тое, чаго не рабіў раней:\nпаступова перайшоў на больш здаровае харчаванне.\nкожны дзень падбіраў сабе афарызм, які станавіўся дэвізам ўсяго дня.\nСамай складанай была першая тыдзень. Вы вытрымліваеце тры-чатыры дні, і не ведаеце, што пратрымайся ледзь даўжэй, цяга да нікатыну аслабне. Перастаньце думаць: “Чаму я не богу кінуць паліць!”. Пачніце актыўна дзейнічаць і мяняць свой звыклы лад жыцця. Выходзіце з зоны камфортнасці і рабіце ўсё, каб адмовіцца ад нікацінавай залежнасці. Я таксама шмат разоў хацеў апусціць рукі ў кішэню, каб дастаць цыгарэту з пачкі.\nА пратрымацца даўжэй мне дапамагла сіла волі. Яна не жалезная і задаволеная такі слабая, як мне здаецца. Але вытрымаўшы тыдзень, я адзначыў пазітыўныя змены ў сваім жыцці, а далей з кожным днём было ўсё прасцей. Цяпер я ўжо і не ўспомню як мог лавіць кайф ад курэння. Хочацца мне закурыць? Не больш за, чым хочацца прыпасці вуснамі да выхлапной трубе аўтамабіля.\nВідэа ў дапамогу:Кінуў паліць, мой водгук праз пол года\nНе здавайцеся, калі ў вас ёсць такая мэта, вы абавязкова дасягне поспеху!\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Не атрымліваецца кінуць паліць! Што рабіць?”:\nЯк кінуць паліць лёгка? →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Не атрымліваецца кінуць паліць! Што рабіць?” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


Канвертаваць Кувэйцкі дынар (KWD) і Makers (MKR) : Калькулятар абменнага курсу\nКувэйцкі дынар (KWD) і Maker (MKR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кувэйцкі дынар і Maker пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 23 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кувэйцкі дынар. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Maker валюты па змаўчанні. Націсніце на Makers або Кувэйцкі дынар канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКувэйцкі дынар гэта валюта, у Кувейт (KW, KWT). The Maker гэта валюта, у ні ў адной краіне. Кувэйцкі дынар таксама вядомы як Новы Кувэйцкі дынар. Сімвал KWD можа быць запісаная KD. Сімвал MKR можа быць запісаная MKR. Кувэйцкі дынар дзеліцца на 1000 fils. Абменнага курсу Кувэйцкі дынар Апошняе абнаўленне 23 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Maker Апошняе абнаўленне 23 люты 2020 ад coinmarketcap.com. KWD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. MKR каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Начныя забавы: Перлін, прэс-служба Мінадукацыі і нямецкія паралелі\n13.10.2018 / 11:31\nНачныя забавы: Перлін, прэс-служба Мінадукацыі і нямецкія паралелі 2\nУ лістападзе і снежні 1963-га часопіс «Полымя», рэдагаваны Максімам Танкам (заходнікам і дэмакратам — як яго адмоўна ацаніў Машэраў, гл. збор твораў Танка, т. 10, с. 128), апублікаваў раман Янкі Брыля «Птушкі і гнёзды». Налета раман выйшаў асобнай кніжкай, але істотна падпраўлены цэнзурай.\nСярод усіх «паляпшэнняў» быў пераназваны эпілог. «Крылы. Голас свабоды» сталі «Ноччу напрадвесні».\nНямеччыне цяпер медыя ледзь не штодня развітваюцца з Ангелай Меркель. Калі 25 верасня блізкі паплечнік Меркель прайграў выбары старшыні фракцыі ХДС/ХСС (уявіце канкурэнтныя выбары ў нашай палаце), яна прызнала паражэнне. Хаё Шумахер, журналіст і аўтар кнігі «12 прыказанняў улады. Сакрэты поспеху Ангелы Меркель», так пракаментаваў гэта: даўней канцлерка рэагавала на такія паражэнні хітрэй, умела выкруціцца, пракаментаваць у духу «дэмакратыя — гэта свабодная гульня сіл».\nСвабодная гульня сіл?\nЧаму «Макаёнка, 9» выходзіць такім, якім выходзіць? Трэба аддаць належнае смеласці стваральнікаў праграмы: пераадолець комплексы беларускай «стабільнасці», наважыцца прапанаваць скептычнай аўдыторыі нешта асуджанае на крытыку. Але і прыкра бачыць, як путы стабільнасці і посткаланіяльнай другаснасці структуруюць тканіну штодзённасці нават у такой бяскрыўднай быццам бы сферы, як індустрыя забаў.\nСкора чарговы юбілей — 25 гадоў, — як Беларусь адцуралася ад ідэі, што свабодная гульня сілаў і ёсць даданай вартасцю калектыву, што менавіта яна забяспечвае здольнасць да будучыні. У выніку ў Беларусі не засталося нічога — ані свабоды, ані гульні, ані сілаў.\nЯсна, што на Макаёнка, 9 адбудзецца мала. Хоць, магчыма, адбудзецца трохі больш, чым дагэтуль. З’яўляюцца ж рэкламныя артыкулы пра «Майстэрню перакладчыка» ў «Комсомольской правде», а Вірджынія Вульф выходзіць у «Маладосці».\nМожа, пра «Нашу гісторыю» раскажуць у наступным выпуску Макаёнка, 9? Ды не, не раскажуць. Дый не толькі пра «Нашу гісторыю». Не раскажуць пра «Амерыканку», пра канферэнцыю часопіса «Ідэя», пра браслаўскую «Кавярню». Здаецца, нават пра «Имена» і ўрбаністычны форум там не раскажуць.\nЯк уяўляюць сабе свабодную гульню сіл некаторыя ў Беларусі, можна пабачыць у нядаўняй рэцэнзіі на «Нашу гісторыю» аўтарства Андрэя Лазуткіна, палітолага і супрацоўніка прэс-службы Міністэрства адукацыі.\nСуцяшае, што з такімі выпадамі немагчыма спрачацца. Толькі думаеш, як яны падобныя — фінальныя фазы. Ці ў краіне вечнай мадэрнізацыі дрэваапрацоўкі (Беларусь), ці ў краіне індустрыі 4.0 (Нямеччына).\nВось што піша Матыяс Хайтман, калумніст нямецкага часопіса «Cicero», пра цяперашнюю нямецкую палітыку, пра такі доўгі сыход канцлеркі Меркель: «От не раўнуючы як і ў прыродзе: вечаровая чырвань не азначае, што неўзабаве развіднее. Наадварот, на нейкі час змрок згусціцца».\nГэты змрок у Нямеччыне — дэзарыентацыя нацыі, стомленай гадамі «палітыкі здаровага сэнсу ў залежнасці ад сітуацыі» (Філіп Манау), якую паслядоўна і безэмацыйна праводзіла Меркель. Цемра па-беларуску, у сваю чаргу, поўная адначасова і камічных, і пагрозлівых (бо і хіжых, і самазакаханых) зданяў.\nАбрысы гэтых зданяў праступаюць у артыкуле Лазуткіна: штампы пра гранты, няздольнасць вырвацца з расійскага кантэксту, блазнаванне і аналітычная безадказнасць. Як кажа нямецкая прымаўка, хто твой цырульнік па прафесіі? І не памагае тут некаторая змястоўнасць вываду. Лазуткін кажа, пераклаўшы на прыстойную мову, пра немінучы выбар паміж маралізмам і рынкам. Гэты выбар сапраўды даўно наспеў у беларускай культуры.\nВось жа, адначасовасць згушчэння цемры, мабілізацыі цемрашальства ў Беларусі і Нямеччыне — гэта па-свойму добры знак. Ён паказвае на структурныя падабенствы грамадстваў позняга капіталізму — насуперак таму, што робіцца на паверхні з’яў. Насуперак падручніку ідэалогіі.\nНепасрэдная жыццёвасць (Юлія Канэ цытуе Гегеля) можа быць замаруджаная намаганнем «моцнай дзяржавы». Але і дзяржава не здолее спыніць плынь часу.\nМаючы ў спісе ўлюбёных кніг «Птушкі і гнёзды» Брыля, важна выбраць версію. З розніцай у эпілогу: пра голас свабоды або пра ноч напрадвесні.\nШто адчуваў ён, Брыль, на парозе новае доўгае ночы? Напоўніўшы раман нямецкімі прымаўкамі і антысталінізмам і паспеўшы гэта нават надрукаваць, неўзабаве ён мусіў пачаць стрымліваць сябе.\nНоч напрадвесні, га? Беларусь-2018 як late night show.\n13.10.2018 / 22:56\n50 год ад Брыля, 25 год ад Лукашэнкі... Дзе мы???\n14.10.2018 / 11:27\nСустрэліся на Магіле Ільва два ідэйных камуніста- ленінца (зь узброенага атрада кампартыі): замясілі ЕЛЬЦЫНІНУ не па справе, дый парашылі: СЯРОД НАС ВЫСОКАРОДНЫХ НЯМА- АДНО КЛЕПТАКРАТЫ... Вось тутака БТ Б/У закруцілася, зашкварчэла- новы рэцэпт фаршыраванага мозаку на падыходзе, як бы яго МАНЕТЫЗІРОВАЦЬ!!!


Жыхары Слуцка: ад візітаў Лукашэнкі адны страты. Фотафакт - Салiдарнасць\nЖыхары Слуцка: ад візітаў Лукашэнкі адны страты. Фотафакт\nВізіт кіраўніка краіны ў Слуцк 16 лютага актыўна абмяркоўваўся гараджанамі. Узгадалі і раптоўны рамонт вуліц горада, са скепсісам паставіліся да абяцанняў наладзіць працу цукраварні і дражджавога завода, а таксама павысіць заробкі настаўнікам.\nПадобна, што прыезд кіраўніка краіны для слуцкай «вертыкалі» стаўся нечаканасцю, бо горад упарадкоўвалі на працягу некалькіх дзен і нават па начах. Апрача мясцовых камунальшчыкаў чысцілі горад ад снегу і латалі яміны супрацоўнікі ЖКГ з суседніх раёнаў. Ці засталіся жыхары горада задаволены такім ямачным рамонтам?\n— Нічога добрага ад такога раптоўнага добраўпарадкавання няма, бо асфальт клалі прама ў ваду і гразь, ён жа растане разам з снегам! — абураецца мужчына, які жыве на вуліцы Галавашчанкі. — А пасля будуць гаварыць, што ў іх няма грошай. Вось яны — грошыкі, закапаныя абы-куды. Абрыдла ўсё гэта...\nЦалкам фотарэпартаж глядзіце тут


Каб не бегалі туды-сюды з сертыфікатамі\nУ будучым годзе ў Беларусі плануюць правесці выпрабаванні сістэмы аўтаматызаванага залічэння ў ВНУ.\nПра гэта паведаміў старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу, старшыня дзяржаўнай камісіі па кантролі за ходам падрыхтоўкі і правядзення ўступных іспытаў у вышэйшых і сярэдніх спецыяльных навучальных установах у 2011 г. Анатоль Рубінаў 26 жніўня на прэс-канферэнцыі ў Менску.\nПаводле яго слоў, з укараненнем сістэмы аўтаматызаванага залічэння ў ВНУ пры рэгістрацыі на праходжанне тэставання студэнт павінен адразу ўказаць пералік спецыяльнасцяў і ВНУ, куды б ён хацеў паступіць. Гэтыя дадзеныя заносяцца ў камп`ютар, праходзіць тэставанне, яго вынікі апрацоўваюцца, і, зыходзячы з набраных балаў і пажаданняў абітурыента, ён аўтаматычна залічваецца ў ВНУ.\nРубінаў падкрэсліў, што ўкараненне сістэмы дазволіць абітурыентам выбіраць будучую спецыяльнасць абдумана, а не “бегаць з сертыфікатамі з адной ВНУ ў другую” ў апошнюю хвіліну.


Брэсцкі абласны краязнаўчы музей пакажа рэдкія дзяржузнагароды | zviazda.by\nБрэсцкі абласны краязнаўчы музей у сакавіку пачынае праект «Узнагарода ў гісторыі, гісторыя ва ўзнагародзе», паведамілі ў музеі.\n«Праект прадугледжвае знаёмства шырокай грамадскасці з дзяржаўнымі ўзнагародамі. Будуць прадстаўлены ордэны, ордэнскія знакі розных еўрапейскіх дзяржаў і, па магчымасці, пацвярджальныя дакументы да іх. У зборы музея захоўваюцца вышэйшыя ўзнагароды, якія з’яўляюцца сапраўднымі рэліквіямі. Будуць паказаны таксама ордэны, звязаныя з важнейшымі гістарычнымі падзеямі і канкрэтнымі з’явамі развіцця грамадства», — расказалі ў музеі.\nУбачыць новую рэліквію можна раз у два месяцы. Экспанавацца ўзнагароды будуць на працягу дзесяці дзён. Праект разлічаны да канца гэтага года. Першае мерапрыемства з цыкла намечана на 4 сакавіка. Публіцы пакажуць і раскажуць аб ордэне «Мацярынская слава» І, ІІ, ІІІ ступені.\nАдзначаецца таксама, што жадаючыя змогуць перадаць у абласны краязнаўчы музей нагрудныя знакі і значкі, медалі і знакі аб заканчэнні сярэдніх і вышэйшых навучальных устаноў, якія ў іх захоўваюцца.\n747 Ад стагоддзя да стагоддзя. «Чырвонка. Чырвоная змена» святкуе свой стагадовы юбілей


http://spring96.org/be/news/90266 2018 2018-07-09T13:38:48+0300 2018-07-09T13:38:48+0300 2018-07-09T14:06:56+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/afisza_zhb_14.07.18_u_fb.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗапрашаем вас на Жывую Бібліятэку – мерапрыемства, якое дапаможа даведацца болей пра людзей, што сутыкаюцца са стэрэатыпамі і забабонамі ў грамадстве, якія далёка не заўсёды спрашчаюць жыццё. Жывая Бібліятэка дае магчымасць пазнаёміцца з тымі, каго не сустрэнеш кожны дзень, зруйнаваць некаторыя стэрэатыпы і ўбачыць свет з іншага боку.\n"Мы прапануем вам сустрэцца з Жывымі Кнігамі – людзьмі, якія маюць пэўную ідэнтычнасць, рэдкі занятак, унікальны досвед ці нязвыклы для “большасці” светапогляд. На Жывой Бібліятэцы вам шчыра адкажуць на пытанні, якія цікавяць вас. Гэта шанец зразумець, што ўсе мы розныя, але ўсе мы людзі, якія жывуць побач адно з адным", - кажуць арганізатары.\nКалі: 14 ліпеня з 15:00 да 19:00\nДзе: галерэя сучаснага мастацтва “Ў” (вул. Кастрычніцкая, 19, Мінск).\nПрастора дасяжная для людзей у вазку. Ёсць месца для паркоўкі аўто.\nУваход вольны! Па жаданні можна прайсці папярэднюю рэгістрацыю да 21:00 13 ліпеня. Усе зарэгістраваныя чытачы атрымаюць электронную версію поўнага каталогу жывых кніг.\nКалі вы хочаце стаць валанцёрам на Жывой Бібліятэцы, прапанаваць нам сваё памяшканне, дапамагчы з пошукам Кніг ці вы самі Кніга, пішыце арганізатарам у сацыяльных сетках або на скрыню human.library.belarus@gmail.com.\nБольш інфармацыі пра фармат і арганізатараў вы можаце знайсці на сайце Жывой бібліятэкі.\n09.07.2018 Тэгі: грамадства, дыскрымінацыя, правы чалавека


Людзей працягваюць затрымліваць па ўсёй краіне\nЛюдзей працягваюць затрымліваць па ўсёй краіне Дапоўнена\nhttps://spring96.org/be/news/99520 2020 2020-09-15T12:09:53+0300 2020-09-15T12:09:53+0300 2020-09-15T21:47:34+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/zatrymanne-minsk-2020-09-15.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nГамельчука Анатоля Паплаўнага выклікалі позвай у Савецкі РАУС на 14 гадзін. “Дзя апытання ў якасці асобы, у дачыненні да якой вядзецца адміністрацыйны працэс”, - пазначана ў позве. Вядома, што некалькі дзён таму да Паплаўнага хацелі патрапіць супрацоўнікі міліцыі, але тады ён не адчыніў ім дзверы.\nБабруйская журналістка Ірына Купцэвіч прыйшла ў РАУС "на размову" — і яе неадкладна затрымалі. Суд сёння пасля абеда. Журналістку вінавацяць ва ўдзеле ў недазволеным масавым мерапрыемстве.\n"Пазваніў участковы. Запрасіў азнаёміцца з матэрыяламі праверкі. Якой — адмовіўся казаць па тэлефоне", - напісала Купцэвіч.\nНа плошчы Перамен у Мінску затрымалі як мінімум аднаго чалавека. Мужчына ў Цэнтральным РУУС, паведамляе ў тэлеграм канале @nashaniva. Прозвішча затрыманага - Сцяпан Латыпаў. Пазней па месцы ягонага жыхарства невядомыя людзі ў балаклавах правялі ператрус. Стала вядома, што Сцяпан Латыпаў затрыманы ў рамках крымінальнай справы. Гэта паведаміў ягоны адвакат. Ад якіх-небудзь падрабязнасцяў ён устрымаўся.\nУ вёсцы Ломшына Мінскага раёна сёння затрымалі Пятра Віткоўскага. Каля 12 гадзін у яго дом уварваліся 6 супрацоўнікаў міліцыі – частка ў цывільным, частка у форме, са шчытамі і зброяй. Сказалі, што затрымліваюць яго па крымінальнай справе за перашкоду дзеянням супрацоўнікаў міліцыі. Вядома, што падчас акцыі 30 жніўня Віктоўскі быў побач з тым месцам, дзе затрымлівалі футбалістаў “Крумкачоў”.\nў Маладэчне затрымалі Рамановіча Васіля, 1972 г.р. за ўдзел у нядзельнай акцыі. Заўтра - суд.\n15.09.2020 Тэгі: рэпрэсіі, затрыманьні


Catholic.by - Яшчэ раз пра пакліканых і пакліканне: інтэрв’ю з тымі, якія вырашылі цалкам прысвяціць сябе Богу\n02.02.2016 06:00 Аксана Ючкавіч / Catholic.by\n— Жыццё ў доўгім цёмным габіце, манаскія абяцанні ўбоства, чыстасці і паслухмянасці. Як раскрываецца сэнс кожнага з іх у Вашым жыцці?\nСястра Таццяна: «Увогуле сэнс манаскага жыцця — гэта поўнае адданне Богу. Падчас ускладання крыжа, якія носяць сёстры эўхарысткі, нам кажуць такія словы: "Свет укрыжаваны для цябе, а ты — для свету". Таму жыццё паводле манаскіх абяцанняў вынікае з разумення гэтай рэчаіснасці. Абяцанні з’яўляюцца дарам Бога. Гэта Ён выбірае чалавека да такога стылю жыцця і дае сілы жыць звышнатуральным жыццём. Ад чалавека патрабуецца толькі згода і паслухмянасць.\nДзякуючы абяцанню чыстасці, чалавек можа цалкам прысвяціць сваё жыццё Богу. Сэрца манаха становіцца адкрытым на служэнне Богу і іншаму чалавеку, яно свабоднае. Убогі чалавек ўсю надзею ўскладае на Бога, таму складвае абяцанне ўбоства. Наш Айцец апякуецца намі і робіць гэта лепш, чым чалавек, таму без страху можна давяраць Яму сваё жыццё і сваю штодзённасць. Абяцанне паслухмянасці вядзе да таго, што чалавек аддае сябе ў рукі Бога. Праз вусны настаяцеляў Ён прамаўляе да яго і кіруе жыццём. Чым больш буду паслухмянай, тым лягчэй Богу дзейнічаць у маім жыцці.\nАсабіста для мяне гэта дапамога для рэалізацыі таго, чаго хоча ад мяне Бог. Гэтыя абяцанні робяць маё сэрца свабодным, і Богу лягчэй кіраваць маім жыццём, накіроўваць да тых людзей, да каго хоча Ён, і дапамагаць праз мяне ім.\nАйцец Яўген: «І як тут змясціць у некалькі сказаў тое, чаму прысвечаны не адзін змястоўны том! Насамрэч, наш Заснавальнік вельмі проста і трапна выявіў сэнс манаскіх абяцанняў — гэта жыццё Евангеллем! Добрая (хоць часамі і цяжкая для выканання) Навіна, якая нясе дзейсныя лекі ад “хваробаў” свету: пажадлівасці цела, пажадлівасці вачэй і жыццёвай пыхі.\nПаслухмянасць — навука чуць Божы голас праз чалавека, такога ж грэшнага і недасканалага, як і ты сам. Чыстасць — будаванне асабістых і глыбокіх адносін з Богам, без якіх манаства — ды і ўвогуле хрысціянства — не мае сэнсу. Жыццё без уласнасці — “скіданне баласту”, які перашкаджае ў вандраванні за Хрыстом. Тры абяцанні падобныя да трох калонаў аднаго гмаху — хопіць знішчыць адну з іх, каб разбурыўся ўвесь будынак.\nЗ цягам часу пачынаю разумець адно: манаскія абяцанні – не толькі мае абяцанні, складзеныя Богу, але яшчэ і абяцанне, дадзенае мне Ім, што змагу трываць і быць шчаслівым, жывучы паводле гэтых абяцанняў. Манах, як Абрагам, увесь час жыве абяцаннем. Гэта такое суцэльнае пажыццёвае навяртанне».\n— У кожнага чалавека ў сувязі з яго ладам жыцця выпрацоўваюцца звычкі, часам вельмі карысныя, часам і шкодныя. У сувязі з ладам жыцця кансэкраванай асобы якія звычкі выпрацаваліся ў Вас, а якія б яшчэ хацелася выпрацаваць?\nАйцец Яўген: «Францішканскае жыццё вельмі дынамічнае, таму я набыў у манастве звычку не адкладаць на заўтра таго, на што сёння маеш час. А калі сур’ёзна, адзін з самых карысных навыкаў — шукаць адказ на розныя жыццёвыя пытанні ў Божым слове».\nСястра Таццяна: «Па-першае, гэта распарадак дня. Кожны законнік добра гэта ведае, што тут усё належыць не яму, а Богу. Нават час. Малітва, праца, адпачынак — і ўсё гэта важнае! Асабіста я прызвычаілася да ўсталяванага дня вельмі хутка. Што датычыць астатняга, то многае змяняецца, напрыклад, супольнасць (я падчас свайго законнага жыцця была ў шасці супольнасцях): праца, людзі, з якімі працуеш, — гэта мабілізуе чалавека, каб не стаяць на месцы ў сваім развіцці, але, незалежна ад гэтага, распарадак манаскіх дамоў падобны і абавязвае кожнага, хто прысвяціў сябе Богу!\nНаконт новых супрацоўнікаў жніва:\n— Год кансэкраванага жыцця падышоў да заканчэння, людзей пазнаёмілі з многімі манаскімі супольнасцямі, якія нясуць служэнне ў Беларусі, і кожная з іх спадзяецца на павелічэнне гарачых сэрцаў і моцных рук новапакліканых. Ці папаўняецца Ваша супольнасць беларусамі?\nСястра Таццяна: «Так! І за гэта хвала Пану! У Беларусі ў нас шэсць манаскіх дамоў, у іх працуюць у большасці сёстры з Беларусі, таксама беларускі працуюць у Вільні. На сённяшні дзень у навіцыяце дзве сястры з Беларусі рыхтуюцца да першых манаскіх абяцанняў».\nАйцец Яўген: «Харызма францішканаў заўсёды прыцягвала маладыя сэрцы, і Беларусь не выключэнне: некалькі нашых братоў вучацца ў францішканскай семінарыі ў Лодзі, адзін з іх нават рыхтуецца да прэзбітэрскага пасвячэння, якое хутка атрымае. А наконт новых пакліканняў? Тут ужо Гаспадар жніва няхай клапоціцца, а ад нас залежыць толькі маліцца, жыць у згодзе са сваёй харызмай і быць адкрытымі на новых патэнцыйных францішканаў, якіх добры Бог неўзабаве пакліча ў нашу супольнасць. Дарэчы, усіх маладых людзей, зацікаўленых у нашай харызме, стылі жыцця і дзейнасці францішканаў у Беларусі і не толькі, запрашаю дасылаць лісты на адрас: bratjaugen@gmail.com\nШмат пакліканых, але мала выбраных\n— Ці часта здараецца, што ў кляштар прыходзяць маладыя дзяўчаты ці хлопцы, якія потым разумеюць, што іх жыццёвы шлях усё ж не манаства?\nСястра Таццяна: «Здараецца. Але таму ў манастве ёсць доўгі шлях фармацыі, каб чалавек зразумеў, ці сапраўды гэта яго пакліканне. Малады чалавек можа захапіцца пэўным манахам, стылем жыцця ці чымсьці іншым, але ў распазнанні паклікання самае галоўнае — пачуць голас Таго, Хто кліча. І толькі дзякуючы Яму можна перажыць цяжкія сітуацыі і спакусы».\nАйцец Яўген: «Напэўна, большасць з тых, хто пераступіў парог кляштара, калі не ўсе, задаюць сабе пытанне: “Ці гэта сапраўды маё?” І ў некаторых выпадках адказ будзе адмоўны. Кляштар — не вязніца, дзе дзверы за табою зачыняюцца адразу пасля ўваходу. Менавіта таму падрыхтоўка да манаскіх абяцанняў на ўсё жыццё займае досыць працяглы час. Чалавек павінен добра пазнаць супольнасць і асабіста згадзіцца на законнае жыццё ў менавіта такім стылі. Больш за тое — супольнасць таксама выказвае сваю згоду на прыняцце канкрэтнага брата. І калі гэтыя згоды супадаюць — можна лічыць гэта пацвярджэннем паклікання».\n—Які вопыт яны выносяць з манаскага жыцця, ці падтрымліваюць сувязь з супольнасцю пазней? Куды ідуць іх шляхі і якім чынам ім становіцца карысным час, праведзены ў кляштары?\nСястра Таццяна: «Ні ў якім разе нельга сказаць, што гэта страчаны час! Манаскае жыццё вучыць дысцыпліне, развівае светапогляд, вучыць многім рэчам, якім не кожная сям’я можа навучыць. Ці падтрымліваюць сувязь з сёстрамі? Па-рознаму бывае. Ёсць такія, што тэлефануюць, прыязджаюць, а многія проста з-за таго, што не маюць часу, губляюцца. Па-рознаму складваецца іх жыццё: хтосьці стварае сям’ю, хтосьці выязджае за мяжу, хтосьці застаецца адзін. З нашага боку гэта малітва за тых, хто адышоў з Кангрэгацыі.\nАйцец Яўген: «Здараецца па-рознаму: некаторыя абіраюць шлях сужэнства і бацькоўства, хтосьці праз пару гадоў вяртаецца на кансэкраваны шлях, але пасталелым, з пэўным жыццёвым досведам. Аднак большасць з маіх знаёмых і сяброў, якія мелі ў жыцці прыгоду з манаствам, у адзін голас сцвярджаюць, што гэты час не быў пражыты дарэмна, што ён дапамог ім наладзіць трывалую сувязь з Хрыстом і шмат у сабе змяніць.\nВобраз сучаснай кансэкраванай асобы\n— Хто такія ён ці яна, якія жадаюць прысвяціць сябе Богу цалкам? Якія іх рысы, погляды? Чаму яны стукаюць у вашы дзверы?\nСястра Таццяна: «Па-рознаму Бог кліча чалавека! Гэта Яго справа і Яго таямніца! У сучаснага чалавека шмат планаў, але ўваходзіць дзеянне Святога Духа, і чалавек гэта ведае! Кліча зусім розных людзей, нават такіх, хто не ведаў з маленства пра Яго існаванне. Кліча і дае розныя служэнні. Кожны манах таксама атрымоўвае нейкае асабістае служэнне, асабістае месца.\nАле не кожны адказвае Яму “так”. Ёсць сярод маіх знаёмых тыя, хто дакладна ведае, што іх кліча Бог, але адкладваюць, баяцца, увесь час вырашаюцца. Я бачу іх вялікае цярпенне, гэта сапраўднае мучэнне. Тыя справы, якія Бог хоча ўчыніць, Ён зробіць! Але бяда чалавеку, калі не выканае свайго задання. Сучасная кансэкраваная асоба — гэта тая, якая не баіцца гэтага свету, не палохаецца зменаў у людзях і іх мыслення, але дазваляе Богу служыць праз яе асобу.\nАйцец Яўген: «Хто ён? Малады, адважны, нясмелы, “душа кампаніі” або ціхі і задумлівы, цікавы свету, не баіцца пытанняў і адказаў на іх, грэшны, радыкальны… Розны… А перадусім — закаханы ў Хрыста і Яго Евангелле.\nНе пра страты, але пра набытак\n— Кансэкраванае жыццё ў многіх асацыюецца з пэўнай адмовай, абмежаваннем, магчыма, ахвярай, нават стратай... А вось пра набытак і скарб, які знаходзіць чалавек, калі прысвячае сябе асабліваму жыццю ў манастве, не ўсе могуць сказаць адразу. Але што знайшлі, калі вырушылі ў сваю манаскую дарогу?\nСястра Таццяна: «Па-першае, гэта людзей, сярод якіх працавала. Сэрца манахіні праз кожную змену кляштара, парафіі становіцца большым, таму што тых людзей, якім служыла ў адным месцы, не забываеш, а едзеш на іншае — і знаходзіш новых. Былі розныя людзі, сітуацыі, і смешныя, і цяжкія, і непрыемныя, і вельмі радасныя, але за ўсе і ўсіх я дзякую Богу. Не ўяўляю свайго жыцця без іх.\nАйцец Яўген: «Гэта такі незвычайны шлях, які з аднаго боку пазбаўляе, а з іншага — адорвае. І адорвае нашмат больш. Думаю, што лепш за Аўтара манаства ніхто не адкажа на гэтае пытанне: кожны, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці бацьку, ці маці, ці дзяцей, ці землі дзеля Майго імя, здабудзе ў сто разоў больш і атрымае ў спадчыну жыццё вечнае».\nШлях прыгажосці і прыгод\n— Аднойчы адзін капуцын пасля святой Імшы, на якую я патрапіла ў капліцу парафіі Св. Казіміра ў Маладзечне, падышоў і сказаў: “Ведаеш, дарога паклікання – гэта неверагодна прыгожы шлях, які поўніцца шматлікімі прыгодамі”.\nІ я ведаю, што гэта так. Таму ці не маглі б падзяліцца прынамсі адным прыгожым момантам, з якіх складаецца Ваша кансэкраванае жыццё?\nСястра Таццяна: Шмат прыгодаў, нават не ведаю, што ўзгадаць. Было шмат летнікаў з дзецьмі і моладдзю, пілігрымкі, адпачынкі ў Польшчы, вандроўкі са скаўтамі, удзел у сустрэчы моладзі ў духу Тэзэ, чуванні, і гэтак далей. Але сярод усяго гэтага часу, за які я вельмі ўдзячна Богу, асабліва ўспамінаецца дзень вечных абяцанняў. Гэта было ў Полацку 29 чэрвеня.\nНа Імшы было шмат блізкіх майму сэрцу людзей, шмат хвалявання. Напярэдадні і ў гэты дзень чула такі выраз: "А можа, лепш падумай? Гэта ж на ўсё жыццё…" І мой быў адказ упэўнены: "Калі Бог мяне вёў па гэтай дарозе дзесяць гадоў, як можна сумнявацца? Я давяраю ў сваім рашэнні не сабе, але Богу, які мяне паклікаў"».\nАйцец Яўген: «Быць францішканінам — гэта ўвогуле суцэльная прыгода! Думаю, кожная кансэкраваная асоба мае столькі “кветак” – розных, цікавых, узнёслых і нечаканых гісторый, — што хапіла б не на адну вазу.\nБясконцыя размовы “за жыццё” падчас вандровак аўтаспынам, якія вельмі часта заканчваліся вельмі важнымі і глыбокімі пытаннямі. Рэкалекцыі ў францішканскім духу для хлопцаў, дзе кожны адказна “вартаваў” Пана Езуса ў сваю гадзіну начной адарацыі. Наша моладзь з Гродна, з якой разам пашыраем гарызонты веры і шукаем Хрыста.\nСупольнасць братоў, якая паказвае праўду пра цябе самога і вучыць любові да бліжняга ў штодзённасці. І той найзвычайнейшы момант дня, калі прыходзіш і застаешся моўчкі ў прысутнасці Божай, перад Найсвяцейшым Сакрамэнтам. І разумееш, што ўся гэтая манаская “вандроўка” мае сэнс».\nСястра Таццяна: «Жадаю кожнаму знайсці свой шлях, сваё прызначэнне і быць яму верным, таму што толькі так ён стане шчаслівым».\nАбноўлена 11.07.2017 23:27\n#а. Яўген Голуб OFMConv (3)