Сучаснае абсталяванне дае магчымасць беражліва, у нязменным выглядзе сабраць расліны і зберагчы ў іх усё гаючыя элементы. Кожны этап вытворчасці дополнениеа, ад збору інгрэдыентаў да канчатковага прадукту, строга кантралюецца, што дазваляе стварыць якасны і бяспечны прадукт. Таксама паразіты трапляюць у наш арганізм праз укусы казурак.\nДа таго ж падобныя лекі маюць шэраг супрацьпаказанняў. Па неабходнасці яго можна паўтарыць праз некалькі месяцаў. Загойвае пашкоджанні слізістай, здымае боль і запаленьні. Спыняе крывацёк і валодае желчегонным дзеяннем. Зацягвае язвавыя элементы і экземы.БессмертникУбирает запаленне і боль.\nКрапіва – ліквідуе агмені запалення, узмацняе працаздольнасць, паляпшае склад крыві. Сертыфікат якасці еўрапейскага ўзору пацвярджае высокую эфектыўнасць і бяспека дадзенага дополнениеа. Магчымасць заразіцца паразітамі падцікоўвае чалавека ў месцах агульнага карыстання, пры ўжыванні брудных садавіны, пры незахаванні правіл асабістай гігіены і падчас кантакту з жывёламі.\nВасілёк сіні чысціць кроў і здымае спазм гладкай мускулатуры ўнутраных органаў. Канцэнтрат валодае высокай біодоступность (засвойваецца на%) і магутным супрацьпаразітарнае дзеяннем.\nдадатак не можа знішчаць ўсе віды паразітаў. Скрозь шчыльную абалонку яек гельмінтаў не могуць пранікаць нават магутныя сінтэтычныя лекі.\nдадатак здольны знішчыць усе віды паразітаў, незалежна ад помсты іх пражывання ў арганізме, прычым зробіць гэта, не нашкодзіўшы чалавеку. Асноўны дзеючы кампанент, функцыя якога ў абезрухоўліванні і выводзінах паразітаў разам з усімі прыкметамі іх наяўнасці ў арганізме. Ён таксама спрыяе гаенню ўнутраных ран і блакуе ўзнікненне запаленняў. дадатак падыходзіць як для дарослых, так і для дзяцей, у тым ліку малодшай 12 гадоў.\nГельмінты, папіломы псуюць чалавеку жыццё, выклікаюць масу непрыемных сімптомаў, правакуюць развіццё цяжкіх хвароб. Кроплі Gelmilane ад паразітаў дапамагаюць справіцца з праблемамі, што ўзніклі праблемамі, таму карыстаюцца падвышаным попытам.\n>>>> Водгукі кліентаў пра гэты прадукт - Injoint. Ці варта купляць\nЗаказваць ці не разгледжаная ў дадзеным аглядзе дадатак для ачышчэння ад паразітаў – вырашаць, вядома, вам і толькі вам. Спадзяюся, што прыведзеная вышэй інфармацыя была вам карысная і дапаможа ў прыняцці рашэння. Дарослым пацыентам трэба прымаць па 1-ай чайнай лыжцы канцэнтрату (5 мл) адзін раз у дзень падчас ежы. Крапіва ліквідуе алергічныя рэакцыі, нармалізуе ўзровень гемаглабіну, эрытрацытаў і трамбацытаў у крыві.\nДа самых распаўсюджаным іх прадстаўнікам ставяцца аскарыды, вастрыцы, бычыны і свіны цепень, Эхінакок. Яму вы зможаце задаць усе пытанні, якія вас пытанні з нагоды дополнениеа. Ён не толькі ачышчае арганізм ад пагібельных сужыцеляў, але і дапамагае яму аднавіцца пасля іх разбуральнага ўздзеяння. Як сцвярджае статыстыка, гельмінты засяляюць арганізм кожнага другога чалавека на зямлі.\nЛекі хутка пазбаўляе аб глістнай інвазіі, аднаўляе імунітэт і служыць надзейнай абаронай ад рэцыдыву.\nдадатак Germixil не аказвае негатыўнага ўздзеяння ў арганізме дзякуючы свайму натуральнаму складу.\nПаразітная інфекцыя парушае працу ўсяго арганізма і вядзе да сур’ёзных ускладненняў, таму пачынаць лячэнне варта пры першых сімптомах заражэння.\nКанцэнтрат мякка выводзіць паразітаў з кішачніка і\nрэгенеруе слізістую абалонку ўнутраных стрававальных органаў.\nСвабодны ад гельмінтаў кішачнік пачынае функцыянаваць на поўную моц.\nДля эфектыўнай тэрапіі створаны інавацыйны раслінны дадатак Germixil.\nпаразіталогіі разумеюць, наколькі цяжка лячыць захворванні, выкліканыя прысутнасцю шкоднікаў ў чалавечым арганізме. дадатак Germixil ад гельмитов варта прымаць на працягу аднаго месяца (30 дзён). Водгукі лекараў аб Germixilе і клінічныя даследаванні даказваюць, што комплекс пералічаных траў з’яўляецца аптымальным для лячэння гельмінтозу.\nЭхінацея загойвае раны, язвы і экзэмы, валодае агульным ўмацоўваюць дзеяннем, дапамагае палепшыць апетыт і прывесці ў норму вага, ня прыводзячы да худзізну або атлусцення. Забівае мікробаў, паляпшае мікрафлору ЖКТ, павышае імунітэт, прымушаючы арганізм змагацца з шкоднікамі. Васілёк сіні ачышчае і здымае спазм гладкай мускулатуры вантроб, мае ўласцівасць абязбольваць, рэгуляваць згусальнасць крыві і працуе як діуретікі. Вятроўнік забівае глістоў, дзівячы іх нервовую сістэму (параліч), уплывае на дарослых асобін, лічынак і яйкі гельмінтаў.\nGlider – магнітная шчотка для вокнаў у КиселёвскеЭто ўсё сведчыць аб настойлівай неабходнасці пастаяннага ўмацавання імуннай сістэмы усімі даступнымі сродкамі. А вось тое, што хоць бы раз у год неабходна вырабляць генеральную ўборку ў сваім арганізме – даходзіць не да ўсіх. Іх эфектыўнасць па шэрагу паказчыкаў пераўзыходзіць многія сінтэзаваныя дополнениеы, пры адсутнасці пабочных эфектаў.\nСамыя часта сустракаемыя глісты акупуюць кішачнік чалавека. Лічынкі шэрагу глістоў здольныя пранікаць у лёгкія, сэрца, жоўцевыя пратокі і печань, нават у маткавыя трубы. Пры працяглым заражэнні развіваюцца цяжкія хранічныя хваробы.\nЯны жывуць і размнажаюцца ў нашым целе, атручваючы яго сваімі таксінамі і выклікаючы незваротныя парушэнні. У ім толькі раслінныя кампаненты, якія хутчэй падтрымліваюць нармальнае самаадчуванне, чым забіваюць паразітаў. Пры гэтым эфектыўнасць бадан даказаная добраахвотнікамі. Згодна тэставанне МОЗ, з усіх раслінных дополнениеов супраць розных відаў паразітаў сваю эфектыўнасць паказаў толькі Germixil.\nНе мае значэння спосаб пранікнення паразітаў у арганізм (прадукты харчавання, кантакт з пераносчыкам) і працягласць іх знаходжання ўнутры арганізма. Як прымаць дополнениеПо інструкцыі прымаць варта 1 ч.л. на галодны страўнік ўсяго раз у дзень на працягу месяца. Таксама рэкамендуецца ёсць больш расліннай ежы, багатай абалонінай.\nНе выклікае ускладненняў і забяспечвае выдатнае самаадчуванне у адрозненне ад штучных антипаразитарных сродкаў. Пасля іх прыёму магчыма развіццё пабочных рэакцый. Да такіх адносяць млоснасць, ваніты, галавакружэнне, засмучэнні кішачніка, змена складу крыві.\nХвароба развіваецца далей, да яе, як правіла, далучаюцца новыя хранічныя захворванні. Паразіты, патрапіўшы ў арганізм, з токам крыві і лімфы разносяцца па ўсім арганізму. У такіх выпадках развіваюцца цяжкія хранічныя захворванні, не якія паддаюцца звычайным метадам лячэння. Вынікі эксперыменту паказваюць, што рак – гэта трыхаманоз або дакладней яго канчатковая стадыя, пры якім чалавек аказваецца ў памежным стане паміж жыццём і смерцю. У карысць іх выніковасці кажуць станоўчыя водгукі, якія можна прачытаць на афіцыйным сайце вытворцы.\nУ сувязі з забаронай на дыстанцыйную продаж тавараў катэгорыі “Антипаразитарные дополнениеы”, іх размяшчэнне на сайце носіць азнаямленчы характар. Дастаўка тавараў дадзенай катэгорыі ажыццяўляецца ў ўказаны Вамі аптэчны пункт. Усё таму, што дадатак рэалізуецца выключна праз сайт вытворчай кампаніі. Вам дастаткова наведаць патрэбную старонку, і пакінуць сваю заяўку на набыццё неабходнай колькасці дополнениеа.


Са Стаек — у Сібір… | Дзецікава - Майстэрня карысных кампетэнцый\nСа Стаек — у Сібір…\nДва лёсы ў эпапеі савецкіх канцлагераў… 7 лістапада адзначаецца вялікая дата ў календары сусветнай гісторыі — Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі. На працягу значнай часткі ХХ стагоддзя гэтая дата была чырвоным днём календара ў краінах савецкага лагера.\nЗ падзеннем СССР адзначаць гэтую падзею як свята перасталі большасць постсавецкіх краін, у тым ліку і Расея. Пакінулі сабе “чырвонае свята” толькі Кыргызстан і Беларусь.\nУ Беларусі Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі, як гэта ні парадаксальна гучыць, адзначаецца недалёка ад свята памінання продкаў, якое ў народзе называюць “Дзяды”.\nУ чым жа тут парадокс? А ў тым, што бальшавіцкі рэжым, які прыйшоў да ўлады ў выніку Кастрычніцкай рэвалюцыі, стаў прычынай тысяч, нават соцень тысяч бязвінных ахвяраў.\nУжо пачынае забывацца сэнс таго страшнага слова — “рэпрэсіі”, якое ўжывалася ў дачыненні да людзей, асуджаных у СССР да канцлагераў або прыгавораных да смяротнага пакарання. Хаця многія гісторыкі сёння лічаць, што няправільна ўжываць слова “рэпрэсіі”, больш правільным азначэннем з’яўляецца “чырвоны тэрор”…\nУзгадайце савецкі плакат — “Советский суд — суд народа”. Мелася на ўвазе, што народ у СССР з’яўляецца крыніцай правасуддзя. Але, насамрэч, асуджаным быў менавіта народ.\nСтарэйшыя жыхары вёскі Стайкі Івацэвіцкага раёна, 89-гадовы Апанас Іванавіч Трафімчык і 93-гадовы Аляксандр Якаўлевіч Валінскі, якія жывуць па суседстве, падчас савецкага рэжыму таксама пакаштавалі цяжар лагернага жыцця.\nХуліган? У Сібір!\nАляксандр Валінскі (злева) і Апанас Трафімчык\nАпанас Іванавіч Трафімчык у 1940 годзе, напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны, быў сасланы ў горад Салікамск за дробнае хуліганства (пабіўся на танцах з аднавяскоўцам).\n“Завязлі мяне ў страну чужую,\nЗ адзінокай буйнай галавой,\nІ разбілі мне жызнь маладую,\nДзевятнаццаць лет было,\nЯк разлучылі, маменька,\nТакі вершык часоў той ссылкі ўспамінае цяпер Апанас Трафімчык.\nЯшчэ ўзгадвае Апанас Іванавіч, што “загрузілі тады больш за дзвесце асуджаных у цялячыя вагоны і адправілі эшалон аж у Салікамск. Далей чыгунка тады не ішла. У дарозе адну рыбу салёную давалі. Піць вельмі хацелася. Неяк высунуў пальцы ў шчыліну, каб ледзяша дастаць, а мне канваір па пальцах — куды, маўляў, руку саджаеш!”\nУ Салікамску Апанас Іванавіч, як і многія асуджаныя, цяжка працаваў — пілаваў лес, за што рады быў узнагародзе не медалём Героя Сацыялістычнай працы, а двумастамі грамамі хлеба і міскай баланды.\nАдпрацаваўшы дзесяць месяцаў (ужо пачалася вайна), Апанас Іванавіч быў вызвалены.\nМногіх былых вязняў тады адразу ж накіроўвалі на фронт, а Апанаса Трафімчыка і іншых хлопцаў з тэрыторыі былой Польшчы ў армію пакуль не прызывалі. Як кажа сам Апанас Іванавіч, мабыць, не давяралі палякам.\nТым часам радзіма была акупіравана немцамі, таму Апанас Іванавіч разам з іншымі хлопцамі з Беластоку (сёння Польшча) жыў і працаваў у Пензенскай вобласці Расеі.\nТолькі 20 верасня 1943 года былых палякаў разам з Апанасам Трафімчыкам паклікалі ў ваенкамат і накіравалі на фронт.\n— Далі абмундзіраванне і сказалі, што пара нам ужо бараніць Радзіму. Далі вінтоўкі, а мы імі і карыстацца не ўмелі, спачатку нават патрон не маглі закласці. Але крышку навучылі і адправілі ў розныя часці. Мяне накіравалі ў артылерыю мінамётчыкам. Вызвалялі Польшчу — Хелм, Варшаву. Пад Варшаваю мяне параніла ў нагу, таму доўгі час матаўся па розных шпіталях, бо ўсюды ж месцаў мала было. Так па шпіталях дабраўся аж да Астрахані, дзе і сустрэў Дзень Перамогі. Магчыма, тое раненне мяне і выратавала, невядома ж як далей бы ваяваў… — расказвае Апанас Трафімчык.\nАпанас Іванавіч паходзіў з нябеднай працавітай сялянскай сям’і. Расказвае, што ў бацькі было 12 гектараў зямлі, дзесяць кароў, трое свіней, коні.\n— Як рускія прыйшлі ў 1939 годзе, дык адразу нас хацелі вывезці ў ссылку, бо заможна жылі. Але нешта перадумалі, толькі маёмасць адабралі, — кажа Апанас Трафімчык.\nЗа выратаванне вёскі — у Сібір!\nАляксандр Валінскі на лагерным фота 1951 года\nСусед Апанаса Трафімчыка, Аляксандр Якаўлевіч Валінскі, у армію падчас вайны таксама не быў прызваны. Падчас акупацыі яго, высокага статнага хлопца, забралі ў паліцаі. Многіх тады прымусова забіралі ў паліцэйскія атрады, у немцаў існавалі нават спецыяльныя планы па кожнай акрузе, колькі чалавек патрэбна набраць.\nАляксандр Якаўлевіч двойчы ўцякаў з гэтай службы, але яго вярталі, а на трэці раз завезлі на Дзвіну, ахоўваць ад партызанаў вялікі мост.\nПраз пэўны час службы яго адпусцілі дадому ў адпачынак. Сёння яшчэ ёсць вяскоўцы, якія ўзгадваюць, што менавіта ён спрычыніўся тады да выратавання многіх жыхароў Стаек.\nСправа ў тым, што ў адзін з дзён, калі Аляксандр Валінскі быў у адпачынку, немцы сагналі многіх жыхароў у нейкі будынак і хацелі спаліць, магчыма, за сувязь з партызанамі.\nАле Аляксандр Валінскі апрануў сваю паліцэйскую форму і разам з яшчэ адным мужчынам з адміністрацыі вёскі кінуўся прасіць немцаў не рабіць бяды.\n— Якія ж то партызаны — тут жа адны бабы і дзеці! — угаворвалі яны немцаў.\nІ ў нейкі момант немцы адступілі — развярнуліся і з’ехалі.\nПадчас вызвалення ад нямецкай акупацыі Аляксандр Валінскі перайшоў на бок Чырвонай Арміі і пайшоў з ёй далей на захад. Вызваляў Гародню, а закончыў вайну ў Кёнігсбергу, дзе разгортваліся значныя баі. Падчас гэтага шляху ён не адзін раз быў узнагароджаны.\nПасля завяршэння Другой сусветнай вайны Аляксандр Якаўлевіч вярнуўся ў родную вёску. Але, нягледзячы на тое, што ён ваяваў у Чырвонай Арміі, факт службы ў нямецкай паліцыі савецкая ўлада яму не даравала. Недзе ў 1946 годзе Аляксандр Валінскі на дзесяць гадоў быў сасланы ў Сібір, дзе таксама працаваў у лясной гаспадарцы на самых цяжкіх работах.\nВярнуўся Валінскі толькі ў другой палове 50-х гадоў. Сёння яго нашчадкі нават і не ведаюць, ці рэабілітаваны Аляксандр Валінскі. Хаця ці патрэбная ім сёння рэабілітацыя ад той улады, якая сама не рэабілітавалася, не адмылася ад крыві, якою заліла ўсю краіну.\nТанная каўбаса і татальны дэфіцыт\nСёння мяне шакіруюць выказванні некаторых грамадзян і нават грамадска-палітычных дзеячоў, якія сцвярджаюць, што “пры Савецкім Саюзе было лягчэй жыць, была больш танная каўбаса, якой на зарплату купіць можна было больш…”, і пры гэтым неяк забываюць пра тое, што гэтую каўбасу трэба было “даставаць” па блату, бо ў краіне панаваў татальны дэфіцыт.\nТолькі людзі, якія не ўмеюць рабіць высновы з урокаў гісторыі, могуць так гаварыць. Справа ў тым, што для таго, каб быць чалавекам і захаваць сваю годнасць, заўжды трэба глядзець глыбей і шырэй, і не толькі праз прызму ўласных інтарэсаў.\nСапраўды, стабільны дабрабыт савецкіх грамадзянаў 70-80-х гадоў мінулага ўжо стагоддзя сёння дае падставы толькі для настальгіі. Але калі разважаць больш рэтраперспектыўна, то можна зрабіць заключэнне, што тая танная каўбаса 80-х была здабытая дзякуючы рабскай працы мільёнаў рэпрэсіраваных (у пераважнай большасці па надуманых прычынах) нашых суайчыннікаў, землякоў у 1940-1950-х гадах.\nСерп і молат - смерць і голад\nгісторыя рэпрэсіі Сібір Савецкі Саюз\nМагдэбурскае права – страчаная дэмакратыя


26.10.2021 / 09:43\nУ пачатку 2022 года нас чакае рэферэндум: будуць прымацца папраўкі ў Канстытуцыю, ініцыяваныя Аляксандрам Лукашэнкам. Галасаванне адбудзецца ў лютым. Але ж у якую суму падаткаплацельшчыкам абыдзецца правядзенне гэтага мерапрыемства? І як падлічыць? З гэтымі пытаннямі «Наша Ніва» звярнулася да Уладзіміра Кавалкіна, кіраўніка праекта «Кошт урада».


Ці патрэбны новы ўяздны знак у Крычаве? - Магілёўскі Рэгіён\nГалоўная » Ці патрэбны новы ўяздны знак у Крычаве?\nЦі патрэбны новы ўяздны знак у Крычаве?\nУ Крычаўскім раёне з 16 чэрвеня па 16 ліпеня праводзіўся адкрыты архітэктурны конкурс на лепшы эскізны праект ўязнога знака ў Крычаве. Прычым эскізны праект павінен быць распрацаваны з улікам горадабудаўнічай сітуацыі і навакольнага ланшафта, а сам знак мяркуецца ўсталяваць па вуліцы Маскоўскай. Сапраўды практычна ва ўсіх гарадах уезд ў горад маркіруе ўязны знак. У Крычаве ў розных канцах горада знаходзяцца тры малыя архітэктурныя формы. Першы знак знаходзіцца пры ўездзе з боку Чэрыкава, другі – па дарозе з Расіі і Клімавіч у горад, і трэці – пры выездзе з Крычава ў бок Мсціслаўля.\nЧаста такія архітэктурныя формы робяць, каб перадаць асаблівасць горада (прамысловую, культурную, прыродную, нацыянальную і інш.), ці ствараюць знакі рознакалярова-пазітыўнымі альбо кідкімі і прывабнымі для зроку. Гэтыя аб’екты мусяць дапамагаць стварыць цікавы вобраз населенага пункта, “рэкламуючы” сябе.\nНа вуліцы Маскоўскай па дарозе з Расіі і Клімавіч у горад размешчаны ўяздны знак у выглядзе аркі з купалам. Гэты знак быў зроблены і пастаўлены ў 2015 годзе. Займалася рэалізацыяй гэтага праекта тагачасны старшыня раёнага Савета дэпутатаў Таццяна Марачкава. Уяздны знак у выглядзе аркі з праваслаўнай “цыбулінай” і крыжом на версе лакалізуецца недалёка ад абеліску ў памяць аб жаўнерах, якія загінулі пры абароне горада ад нямецкіх войскаў у 1941 годзе. У 2015 годзе мясцовая “раёнка” Крычава пісала: “Уже сейчас этот знак радует глаз и становится достопримечательностью Кричева. Проезжающие мимо с удовольствием около него фотографируются.”. Цяжка з такім меркаваннем пагадзіцца, бо ўяздны знак не адлюстроўвае ніякай гарадской асаблівасці, да і адметнасцю Крычава ён не стаў, а людзі на яго звяртаюць мала ўвагі.\nУяздны знак пры ўездзе з боку Чэрыкава, які паўстаў яшчэ ў савецкія часы, з поўным правам можна аднесці да катэгорыі малой архітэктурнай формы. Ён часам трапляў у гарадскія адметнасці, аднак проста добра маркіруе ўезд у горад, бо здалёк знак добра бачны на ўзбочыне дарогі і на сёння змяшчае на сабе герб горада. У верхняй частцы кампазіцыі вялікімі літарамі змешчана найменне паселішча “КРИЧЕВ”. Цяжка назваць абодва ўяздных знака візітнай карткай горада ці то надзвычай адметнымі мясцінамі, бо падобных кампазіцый можна нямала знайсці ў шматлікіх гарадах і мястэчках нашай Айчыны.\nХіба мала аднаго ўязднога знака па вуліцы Маскоўскай? І ці будзе новы ўяздны знак нечым адметным і нестандартным, што пачне прывабліваць гасцей горада і саміх крычаўлянаў? Бо трэба адзначыць, што пры ўсёй адметнасці згаданых уяздных знакаў нейкай разнастайнасці і нестандартнай ідэі ім дакладна не хапае.


На Гомельшчыне прадпрымальнікі адмаўляюцца купляць збанкрутаваныя калгасы\n23 чэрвень 2004, 22:38\nКазімер Яноўскі, Гомель Адміністрацыйна-камандны мэтад перадачы збанкрутаваных калгасаў прадпрымальнікам, прыменены ў Гомельскай вобласьці, не дае плёну. Ніхто зь бізнэсоўцаў пакуль ня выкупіў “ляжачую” гаспадарку.\nПаводле красавіцкага рашэньня аблвыканкаму да пачатку жніва 22 збанкрутаваныя калгасы і саўгасы з 77-мі павінны быць ужо ў руках прадпрымальнікаў.\nАднак пакуль ніводзін бізнэсовец не прыдбаў сабе калгас, прызначаны мясцовымі ўладамі з мэтаю выкананьня адпаведнага ўказу Аляксандра Лукашэнкі. Распавядае заснавальнік будаўнічай кампаніі “Эўрастыль” Сяргей Саранчук:\n(Саранчук: ) “Мы атрымалі поштаю ліст з аблвыканкаму пра тое, што за намі замацаваны калгас імя Фрунзэ Брагінскага раёну. Мы нават ня ведаем, дзе гэты калгас знаходзіцца. У нас няма сродкаў, каб яго выкупіць. Раней нас забавязвалі аказваць дапамогу зусім іншай гаспадарцы, а літаральна месяц таму кампанію замацавалі за калгасам імя Фрунзэ. Хаця гэта больш складана, але, на маю думку, уладам трэба ўсё-такі ствараць спрыяльны інвэстыцыйны клімат, каб прадпрымальнікі ішлі ў сельскую гаспадарку, набывалі калгасы, спрабавалі весьці там свой бізнэс. Проста замацаваць гаспадарку сэнсу ня мае”, – лічыць прадпрымальнік Сяргей Саранчук.\nПаколькі звыклыя камандныя мэтады ў рэгіёне плёну не прынесьлі, то прадстаўнікі аблвыканкаму і прадпрымальніцкай арганізацыі “Адзінства” склікалі “круглы стол”.\nНамесьнік старшыні аблвыканкаму ў пытаньнях сельскай гаспадаркі Георгій Дашкевіч стаў пераконваць прадпрымальнікаў, што няблага было б узяць ім ва ўласнасьць хаця б дзесятак калгасаў. Па прыкладу асобных дзяржаўных прадпрыемстваў. А Рычард Стэфановіч, адзін з кіраўнікоў аблсельгасхарчу, спаслаўся нават на выказваньне Сталіна часоў калектывізацыі: “Калгас, маўляў, – справа добраахвотная. Хочаш – уступай, ня хочаш – да сьценкі”.\nАднак і пасьля такіх размоваў некаторыя прадпрымалькі адмаўляліся ад прызначаных гаспадарак. У іх ліку і дырэктар прыватнага дрэваапрацоўчага прадпрыемства “Бярозка” Рагачоўскага раёну Міхаіл Клачкоў, якога забавязалі ўзяць сельгаспрадпрыемства “Лучын”.\nСваю адмову спадар Клачкоў патлумачыў ня толькі адсутнасьцю сродкаў, досьведу, але і няпэўнасьцю ўмоваў набыцьця збанкрутаваных калгасаў:\n(Клачкоў: ) “Каб празрыстыя ўмовы былі. Не прыкладныя, а дакладныя. Як узяць, калі невядома, што будзе заўтра?!” – сказаў нашаму радыё прадпрымальнік Клачкоў.\nУ Беларусі афіцыйна налічваецца 930 збанкрутаваных калгасаў, купіць якія нават за 20 адсоткаў кошту па-сутнасьці няма каму.\n5 праектаў: Як Эўразьвяз дапамагае Беларусі. ВІДЭА\nПтушкафабрыку з-пад Веткі перадалі ў рэспубліканскую ўласнасьць — і звольнілі больш за палову пэрсаналу\nШто, акрамя хакейных клюшак, вырабляюць у калёніях і за які заробак\nПольскія крамы перастануць працаваць у нядзелю паступова\n«Радавацца няма падстаў». Менск — на 27 месцы сярод самых зялёных сталіц Эўропы


Майстар на ўсе рукі — Чечерский вестник\n3 августа 2017 в 16:23\nЗагадчыца валосавіцкім сельскім клубам-бібліятэкай Валянціна Лопухава – майстар на ўсе рукі: і на сцэне, і ў полі, і на выдачы кніжак, і за рулём мапеда, каб гэтыя кнігі своечасова даставіць да абанентаў.\nА іх у культработніка на хатнім абслугоўванні дзевяць, сярод якіх старыя, нямоглыя, ляжачыя. Згодна графіку, збірае Валянціна Сцяпанаўна свой няхітры скарб, прымацоўвае паклажу на багажнік двухколавай тэхнікі, уключае запальванне і націскае на газ. Чалавека з духоўнай ежай ужо з нецярпеннем чакаюць аднавяскоўцы, якія заўсёды радыя кожнаму візіту дарагога госця, удзячныя за магчымасць пагаварыць, даведацца аб апошніх падзеях і добрых звестках.\nУ сферы культуры Валянціна Сцяпанаўна больш за 20 гадоў. За гэты час назапасіла і прафесійны вопыт, і працоўную хватку, і ўменне зацікавіць аўдыторыю вясёлым канцэртам, відовішчным тэатралізаваным прадстаўленнем. Загадчык клуба і паралельна бібліятэкар, яна выдатна спраўляецца са сваімі абавязкамі, займаецца з дзецьмі, школьнікамі, праводзіць з імі турпаходы, экскурсіі і шматлікія гульні. А таксама збірае вакол сябе такіх жа апантаных захопленых людзей і перадае па духоўнаму ланцужку традыцыі, звычаі, абрадавасць роднага краю, сваёй вёскі, зберагаючы ўнікальныя прыклады культурнай Бацькаўшчыны, яе аўтэнтычнасць і каштоўную беларускую спадчыну.\nПредыдущая Чечеряне побывали на слете ветеранов\nСледующая Старажылы Чачэршчыны паказалі абрад


Гродна ўзгадае Напалеона Орду - Новости - Туризм и Отдых\n26 мая Савецкая вуліца ператворыцца ў «гродзенскі Арбат» – галерэю пад адкрытым небам\nЯк кажуць прадстаўнікі творчай суполкі на сваёй старонцы У Кантакце: «Вас чакаюць выстава карцін і фотаздымкаў, вулічныя музыкі, клоўны і графіцісты, фокуснікі і бодзіарт»\n26 мая на працягу ўсяго дня Савецкая вуліца ператворыцца ў так званы «гродзенскі Арбат» – галерэю пад адкрытым небам.\nЯк кажуць прадстаўнікі творчай суполкі на сваёй старонцы У Кантакце: «Вас чакаюць выстава карцін і фотаздымкаў, вулічныя музыкі, клоўны і графіцісты, фокуснікі і бодзіарт».\nСярод фатографаў і мастакоў будзе разыграны палёт на паветраным шары, што прадаставіць гродзенская фірма «АВС». Праект адбудзецца пад шыльдай «Жывая гісторыя». Пачатак мерапрыемства а 16.00, скончыцца яно а 21.00.\nІснуе легенда пра тое, як адну з лепшых сваіх літаграфій «Езуіцкі кляштар у Гродне» Напалеон Орда напісаў, калі быў вязнем гродзенскай турмы, куды яго змясцілі за дапамогу паўстанцам Каліноўскага. Увогуле Напалеон Орда прысвяціў гораду над Нёманам каля дзесяці сваіх прац. Яны знаходзяцца ў сусветна вядомых музеях розных краін.


15 чэрвень 2017, 17:34\nУдзельнікі: палітолягі Павал Патапейка і Андрэй Фёдараў.\nЦі быў рацыянальным разьлік на новую адміністрацыю?\nВалер Карбалевіч: «Пасьля абраньня Дональда Трампа прэзыдэнтам ЗША ня толькі ў Расеі, але і ў беларускіх афіцыйных колах зьявіліся пэўныя спадзяваньні, што з новай адміністрацыяй удасца дамовіцца і палепшыць адносіны. Пра гэта казалі і пісалі дзяржаўныя мэдыі. Аляксандар Лукашэнка даслаў новаму прэзыдэнту даволі цёплае віншаваньне з нагоды ягонага абраньня. У дзяржаўных мэдыях прэзыдэнцкую кампанію Трампа параўноўвалі з прэзыдэнцкай кампаніяй 1994 году Аляксандра Лукашэнкі. Маўляў, абодва пачулі голас народу. Намесьнік міністра замежных спраў Беларусі Алег Краўчанка быў камандзіраваны ў Вашынгтон на канфэрэнцыю, прысьвечаную двухбаковым дачыненьням, што бывае ня часта. На чым грунтаваліся такія спадзяваньні афіцыйнага Менску? На тым, што Трамп — бізнэсовец, а не палітык, ці на ягоных перадвыбарчых заявах?»\nПавал Патапейка: «Беларускія ўлады спадзяваліся на прагматызм Дональда Трампа, на тое, што новая адміністрацыя, у адрозьненьне ад папярэдняй, ня будзе выстаўляць у палітыцы наперад ідэалягічныя моманты. І сапраўды гэта так і адбываецца. Дарэчы, на наступны год фінансаваньне апазыцыйных структур Беларусі будзе спынена».\nКарбалевіч: «Хачу ўдакладніць. Прапануецца спыніць фінансавую падтрымку Злучанымі Штатамі ўвогуле шмат якіх краін, у тым ліку і Беларусі. Прычым новая адміністрацыя зьбіраецца адмяніць усе праграмы адносна Беларусі, а ня толькі падтрымку грамадзянскай супольнасьці».\nАндрэй Фёдараў: «Так, сапраўды, спадзяваньні беларускіх уладаў грунтаваліся на перадвыбарчых выказваньнях Дональда Трампа, які дэкляраваў прагматызм. Менск нэгатыўна ставіўся да кандыдата ад Дэмакратычнай партыі Гілары Клінтан, справядліва лічачы, што тая, у выпадку выбраньня, працягвала б курс адміністрацыі Абамы. Таму былі спадзяваньні на тое, што Трамп — сьвежы чалавек, не палітык, не зьвязаны з палітычнай спадчынай, ён новымі вачыма паглядзіць на амэрыканска-беларускія адносіны, зьменіць сваё стаўленьне да афіцыйнага Менску».\nЧаму працягнулі санкцыі?\nКарбалевіч: «Вось прэзыдэнт ЗША Дональд Трамп 13 чэрвеня працягнуў на год дзеяньне ўведзеных у 2006 годзе санкцый у дачыненьні да шэрагу беларускіх чыноўнікаў. Гэта быў чаканы крок ці нечаканы? Чаму ЗША не мяняюць палітыку адносна Беларусі?»\nУ цяперашняй адміністрацыі ніхто не плянуе выпрацоўваць нейкую асобную палітыку адносна Беларусі\nПатапейка: «Можна сказаць, што стаўленьне новай адміністрацыі ЗША да Беларусі грунтуецца на традыцыі, на палітычных падыходах ранейшай адміністрацыі. У цяперашняй адміністрацыі ніхто не плянуе выпрацоўваць нейкую асобную палітыку адносна Беларусі. Наша краіна не прыярытэт у палітыцы Трампа. Таму дзейнічае сіла інэрцыі, якая працягнецца і далей.\nТаму што колькі гадоў таму Белы дом занёс Беларусь у шэраг недэмакратычных дзяржаў. Па інэрцыі такі падыход і працягваецца. Ніхто не зьбіраецца па-новаму паглядзець на Беларусь».\nФёдараў: «Так, палітыка ЗША адносна Беларусі не зьмянілася. Але магла б зьмяніцца, калі б не рэпрэсіўныя дзеяньні беларускіх уладаў адносна ўдзельнікаў вулічных акцый вясной гэтага году.\nНя ўпэўнены, што Трамп з ходу знойдзе Беларусь на мапе. І палітыка ЗША адносна Беларусі вызначаецца нават не Дзярждэпартамэнтам, а нейкім аддзелам гэтай структуры, які адсочвае сытуацыю ў Беларусі і вакол яе. У сваю чаргу, гэты аддзел прыслухоўваецца да пазыцыі амбасады ЗША ў Беларусі. Дарэчы, Дзярждэпартамэнт ніяк не выказваўся адносна падзей у Беларусі вясной гэтага году. Толькі амэрыканская амбасада выказала крытыку на адрас беларускіх уладаў».\nКарбалевіч: «Сэнат ЗША прыняў закон аб новых санкцыях супраць Расеі. Ці можна тут правесьці нейкія паралелі адносна палітыкі ЗША ў дачыненьні Беларусі і Расеі? Ці гэта абсалютна розныя кейсы?»\nСытуацыя з правамі чалавека ў Беларусі — галоўная перашкода на шляху двухбаковых дачыненьняў\nФёдараў: «Гэта розныя кейсы. Гэты закон Сэнату быў выкліканы скандалам з умяшаньнем Расеі ў выбарчы працэс ЗША. Можа, сам Трамп і не хацеў бы раздуваць гэты скандал, але ён адзін не вызначае замежнапалітычную лінію ЗША. На яе таксама ўплывае Кангрэс.\nШто тычыцца Беларусі, то эканамічныя санкцыі ЗША прыпыненыя, мараторый на іх працягнуты. Тыя санкцыі, якія цяпер працягнуў Трамп, — пэрсанальныя, яны скіраваныя супраць асобных беларускіх чыноўнікаў. Яны, хутчэй, маральныя, могуць нанесьці маральную шкоду гэтым пэрсонам. Таму тут няма пашырэньня ці ўзмацненьня ціску на Беларусь».\nКалі ў Менску зьявіцца амэрыканскі амбасадар?\nКарбалевіч: «З 2008 году няма амбасадара ЗША ў Менску і амбасадара Беларусі ў Вашынгтоне. Ініцыятарам адкліканьня амбасадараў сталі беларускія ўлады. І пакуль няма сьведчаньняў, што блізкім часам нешта памяняецца. Чаму? Хто, які бок тармозіць вяртаньне амбасадараў?»\nПатапейка: «Мне здаецца, што тармозіць амэрыканскі бок. Беларускія афіцыйныя асобы дэманструюць жаданьне палепшыць адносіны з ЗША.\nНа маю думку, прычына канфлікту палягае вось у чым. Амэрыканскія дыпляматы — выпускнікі „школы“ Зьбігнева Бжэзінскага. Паводле ягонай канцэпцыі, усе краіны Ўсходняй Эўропы апантаныя нацыянальным духам. А Беларусь выбіваецца з гэтага шэрагу — бо, як лічаць у ЗША, яна недасьпелая — але і яна прыйдзе да таго, да чаго прыйшла Ўкраіна. Насамрэч гэта ня так. Але гэтае стэрэатыпнае мысьленьне — перашкода для выбудоўваньня добрых адносін паміж нашымі краінамі».\nКарбалевіч: «Галоўная прэтэнзія ЗША да Беларусі — гэта парушэньне правоў чалавека, праблемы з дэмакратыяй. Можа, гэта і ёсьць галоўная перашкода?»\nПатапейка: «Праблемы з правамі чалавека ёсьць паўсюль, нават у саміх ЗША».\nФёдараў: «У мяне цалкам іншае бачаньне гэтай праблемы. Лічу, што сытуацыя з правамі чалавека ў Беларусі — галоўная перашкода на шляху двухбаковых дачыненьняў. Але спрэчка на гэтую тэму завядзе нас далёка ад пастаўленых пытаньняў.\nДумаю, у сытуацыі з амбасадарамі мяч на беларускім баку. Афіцыйны Менск больш зацікаўлены ў нармалізацыі двухбаковых дачыненьняў, чым Вашынгтон. Але беларускае кіраўніцтва патрабуе адмены спачатку пэрсанальных санкцый, бо яны вельмі крыўдныя для яго. І адмена санкцый — умова з боку Менску для вяртаньня амбасадараў.\nІ яшчэ адзін момант. Беларусь у 2008 годзе выслала амэрыканскага амбасадара. І, магчыма, Вашынгтон хацеў бы атрымаць выбачэньне за гэта. Але, паколькі беларускаму боку нармалізацыя адносін патрэбная болей, то ён павінен рабіць больш рашучыя крокі ў гэтым кірунку».


Як зрабіць фларыстычны калаж - Рукадзелле 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Рукадзелле 2017 ⇒ Як зрабіць фларыстычны калаж\nСлова "калаж" ў перакладзе з французскай мовы азначае «прыклейванне». Менавіта так можна ахарактарызаваць працэс выканання калажа. Вам трэба будзе на выбраную аснову наляпляць прыродны матэрыял.\nПерад пачаткам працы перш за ўсё вызначыцеся з фонам, што будзе асновай вашага калажа (тканіна, папера або батык, напрыклад) .Достаньте фотарамку 15х21 см, баваўняную тканіну (адрэз 19х25 см), нажніцы, шчыльны кардон, дэкаратыўную матылька і кветачкі ў тон тканіны, падрыхтаваныя карані, пучок травы (сезаль), а таксама клей ( «Момант» або «88») і вадкія цвікі.\nДалей варта выбраць тэхніку і адабраць прыродны матэрыял для раскрыцця тэмы калажа, няхай гэта будзе пейзаж, букет кветак, марское дно або абстрактны малюнак. Звычайна для афармлення фларыстычных калажаў выкарыстоўваюць засушаныя кветкі, лісце, ягады, кару дрэў, мудрагеліста выгінаюцца галіны і карані дрэў, ракавіны, мох, камяні або нават пёры. Асаблівы шарм калажу нярэдка надаюць і штучныя дэкаратыўныя матэрыялы тыпу папяровых кветак і матылькоў, стужак і іншага.\nВыміце шкло з рамкі. Выражыце з шчыльнага кардона прастакутнік, роўны па памерах кавалку шкла. Зараз пакладзеце па цэнтры тканіны кардон, пасля чаго па чарзе загінаючы краёчкі тканіны, прыляпіце іх да кардоне. Сачыце пры гэтым, каб тканіна ў вас добра нацягвалася і ня моршчылася.\nЗ дапамогай вадкіх цвікоў наляпіце на кампазіцыю некалькі карэньчыкаў, стварыўшы тым самым «рух» з кута ў кут. Дэкаруйце карэньчыкі некалькімі штучнымі бутонамі, змесціце траву. На адну з травінак можна наклеіць невялікую папяровую матылька. Яна прыўнясе ў вашу кампазіцыю трохі жаласнага рамантызму.\nПапярэдні Тэкст Прыгажосць сваімі рукамі: декупаж\nНаступная Артыкул Як сплесці каалу з гумак - інструкцыі і схемы пляцення на станку, відэльцу і рагаткі з фота і відэа\nЯк трымаць дыету


04 красавік 2017, 08:10\nВітольд Ашурак. Фота Сяргея Пантуса\nГрамадзкі актывіст з пасёлку Бярозаўка Лідзкага раёну Гарадзенскай вобласьці Вітольд Ашурак быў асуджаны за ўдзел у «Маршы недармаедаў» 17 лютага ў Менску. Затрымалі яго 22 сакавіка ў Лідзе. Далі 12 сутак адміністратыўнага арышту за " парушэньне закону аб масавых мерапрыемствах«. 3 красавіка Вітольд Ашурак выйшаў на волю.\n— Я яшчэ 21 сакавіка схаваўся, каб ня быць затрыманым. Мы з паплечнікамі плянавалі акцыю да Дня Волі ў Лідзе на 26 сакавіка. Але 22 сакавіка я падумаў, што падчас перазьменкі ў лідзкіх міліцыянтаў змагу незаўважна заскочыць на свой аб’ект у Лідзе. Я працую будаўніком. І акурат у гэты момант міма выпадкова ехаў наш — бярозаўскі — міліцыянт, які мяне пазнаў. Ён «настойліва папрасіў прасьледаваць зь ім». Так я трапіў за краты.\nАдразу па вызваленьні ў мяне хлапцы (сябры. — РС) пыталіся, ці ёсьць адрозьненьне лідзкай турмы ад менскай. Прынцыпова я б не сказаў: вязьніца ёсьць вязьніца. Але, у прынцыпе, у мяне няма прэтэнзій да міліцыянтаў, якія там працуюць (у ізалятары часовага ўтрыманьня ў Лідзе. — РС).\nМіліцыянты нават спрабавалі адказваць па-беларуску\nАгульнае стаўленьне да нас (палітычных. — РС) было лепшае, чым да п’янтосаў, якіх міліцыянты звыклі там прымаць. Мы напачатку з Валерам Мінцом (грамадзкі актывіст зь Ліды. — РС) там былі, дык нас нават разам зь імі і не садзілі. Валера было пасадзілі разам з зусім кепскага выгляду чалавекам. Але Валер напісаў заяву, і ўсё вырашылася.\nКоўдра, прасьціна, матрац, ежа, санітарыя — усё было на прымальным узроўні. Прыемна зьдзівіўся, што суп быў падобны да супу, што ў кашы былі і рыба, і мяса. Дый ежу нам перадавалі з волі.\nСябры сустракаюць Вітольда Ашурка\nНа шпацыр нас не выводзілі, але ў лазьню адзін раз мы схадзілі\nПершыя два дні я проста адсыпаўся. Падрыхтоўка да Дня Волі адбывалася звычайна ў позьні час сутак. Бо ёсьць жа і праца, трэба ж яшчэ і сям’ю карміць.\nА яшчэ ў камэры былі дыскусіі. Бо з Валерам Мінцом першыя два дні мы сядзелі акурат у адной камэры. Мы атрымалі магчымасьць зрабіць работу над памылкамі — чаму нас узялі раней, чым мы плянавалі (раней за акцыю да Дня Волі. — РС). Што не пасьпелі зрабіць, што трэба будзе зрабіць, калі мы выйдзем на волю. І больш-менш накідаць сцэнар на наступны год.\nДзевяностадзевяцігодзьдзе атрымалася няўдалым\nБудзем спадзявацца, што стагодзьдзе будзе па нашым сцэнары.\nА яшчэ час займалі кніжкі. Я ўзяў з сабою Толкіена ў беларускім перакладзе — «Валадар пярсьцёнкаў». І перадавалі яшчэ Караткевіча. Перачытваў «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Ладзьдзю роспачы».\nЯ раззлаваў судзьдзю, таму атрымаў болей, чым Валер Мінец. Таго затрымалі днём раней і далі 10 сутак. А мне на двое сутак болей. І пяць базавых велічынь штрафу (115 рублёў) за тое, што не прыйшоў па позьве ў міліцыю (за акцыю 17 лютага ў Менску). А раззлаваў тым, што на пытаньне, ці ня супраць я, што ён будзе весьці працэс, я адмовіў і патлумачыў, што яго твар мне непрыемна бачыць.\nСудзьдзя Сяргей Піпко — мой пэрсанальны дэман-ахоўнік\nЗа мінулы год надаваў мне штрафаў амаль на тысячу рублёў. Была экалягічная акцыя, была да ўгодкаў паўстаньня Каліноўскага ды іншыя.\nА яшчэ сядзеў я з адным хлопцам. Які нядрэнны, пакуль цьвярозы (сьмяецца). Дык калі мы разыходзіліся, ён ужо гаварыў амаль чысьцюткай беларускай мовай. То бок беларусізацыя ідзе і такім чынам таксама.\n«Умовы ўтрыманьня жудасныя — холад, антысанітарыя, кормяць адзін раз у дзень». Актывіст Валеры Мінец выйшаў на волю пасьля 10 сутак арышту


Спартыўны інтарэс. Ці можна запісаць дзіця ў спартыўную секцыю не з пачатку вучэбнага года, а цяпер — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n12/01/2021 48 redakcyja\nУ сераду, 6 студзеня, звароты гараджан і вяскоўцаў разглядала галоўны спецыяліст райвыканкама Таццяна Шчука, якая курыруе пытанні спорту і турызму. Ляхавічаніна цікавіла, ці можна запісаць дзіця ў спартыўную секцыю не з пачатку вучэбнага года, а цяпер.\n– Пажадана, канешне, запісвацца на заняткі ў верасні і з таго часу іх наведваць. Аднак, калі ў хлопчыка ці дзяўчынкі ёсць жаданне займацца, то чакаць наступнага навучальнага года няма неабходнасці. У СДЮШАР раскажуць і падкажуць. Акрамя таго, можа зазірнуць на сайт «Спорт і турызм Ляхавіцкага раёна» ці на старонку ў сацыяльнай сетцы «ВКонтакте». Неабходную інфармацыю можна атрымаць па тэлефоне 2-14-63, – расказвае Таццяна Шчука.\nУ пацвярджэнне таго, што землякі любяць займацца спортам і аддаюць перавагу здароваму ладу жыцця, прагучала пытанне ад ляхавічаніна Андрэя Аляксеевіча: «Будаўніцтва якіх спартыўных аб’ектаў запланавана ў раёне на 2021 год?». Таццяна Шчука паведаміла, што з мэтай павышэння эфектыўнасці вучэбна-трэніровачных заняткаў, паляпшэння рэзультатыўнасці выступленняў юных спартсменаў і правядзення на больш высокім узроўні спартыўна-масавай работы з насельніцтвам, сёлета запланавана рэканструкцыя бегавых дарожак на стадыёне «Колас» у Ляхавічах. Таксама ў планах – замена штучнага пакрыцця на міні-футбольнай пляцоўцы стадыёна «Колас».\n← Важнае сацыяльнае. Каму бюджэт у дапамогу\nАдзіная краіна. Беларусь рыхтуецца да шостага Усебеларускага народнага сходу →


Лукашэнка сустрэнецца з Пуціным 25 снежня - Народная Воля\nАляксандр Лукашэнка сустрэнецца з Уладзімірам Пуціным 25 снежня ў Маскве. Дату назваў беларускі кіраўнік у канцы сустрэчы з прадстаўнікамі расійскіх СМІ. Паводле яго слоў, гэта прапанова Пуціна. Пазней ТАСС дату пацвердзіў прэс-сакратар расійскага прэзідэнта Дзмітрый Пяскоў.\n6 снежня ў Санкт-Пецярбургу па выніках самітаў Еўразійскага эканамічнага саюза і СНД Лукашэнка заявіў, што на наступным тыдні ён сустрэнецца з Пуціным і яны расставяць “усе кропкі над “і” у пытаннях кампенсацыі Беларусі за “падатковы манеўр” у нафтавай сферы ў Расіі, у цане за газ. Аднак на гэтым тыдні і на будучым сустрэчы не будзе, яе прызначылі на каталіцкія Каляды.\nНа сённяшняй сустрэчы Аляксандр Лукашэнка выказаў спадзяванне, што праблемныя пытанні падчас сустрэчы з Пуціным удасца вырашыць: “У бліжэйшы час мы разам з расійскім калегам пастараемся іх вырашыць. Так што інфармацыйныя нагоды вам яшчэ будуць забяспечаны”.


Летняя калекцыя макіяжу Жываншы 2014 - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Летняя калекцыя макіяжу Жываншы 2014\nДа летняга сезона рыхтуюцца не толькі дызайнеры, прадстаўляючы свае творы, але і сусветныя стылісты і нават вытворцы брэндавай касметыкі. Зусім нядаўна знакамітая гандлёвая марка Жываншы выпусціла новую летнюю калекцыю макіяжу 2015 года, якую ацанілі па вартасці жанчыны, якія аддаюць перавагу якасны тавар. Такім чынам, прапанаваны азнаёміцца з навінкамі Жываншы 2015.\nКалекцыя Жываншы 2015\nУ новую круізным калекцыю ўвайшлі некалькі тавараў, без якіх стварэнне ідэальнага макіяжу практычна немагчыма.\nЛетам ад пякучага сонца твар часта пацее, ільсніцца і выглядае тоўстым. Для таго, каб скура была свежай і гладкай, яе неабходна прыпудрывала. Першай навінкай кампаніі з’яўляецца пудра Givenchy Poudre Terre Exotique 2015 Але выпуск гэтага прадукта лімітаваныя, так пашанцуе трохі абзавесціся гэтыя сродкам. Унікальнасць пудры ў тым, што з яе дапамогай можна надаць скуры лёгкае адценне загару.\nНаступная навінка - губная памада. Гэты прадукт з’яўляецца адным з самых папулярных і запатрабаваных. Яе шануюць за тое, што яна трымаецца на вуснах доўгі час, а колер атрымліваецца насычаным і інтэнсіўным. У новай калекцыі памада выйдзе ў двух колерах: Fruit D efendu - забаронены плод, і Acajou Pr’ecieux - чырвонае дрэва. У дадатак у памадзе ідзе бляск для вуснаў, які таксама будзе ў двух адценнях: натуральны бэж і ружовы. Ён надасць вашым вуснаў спакуслівы і спакуслівы выгляд.\nДля тых, хто карыстаецца бронзатор для асобы, кампанія прыгатавала гель-автозагар для тела, Givenchy Mister Radiant Body, які дапаможа мець прыгожы і роўны адценне лёгкага загару, а скура будзе ззяць.\nУнікальным хітовым прадуктам з новай калекцыі ёсць палеткі Prismissime Lip & Cheek Palette. Дзякуючы сваёй універсальнасці яна дазваляе нанесці макіяж не толькі вусны, але і на шчокі ў якасці румян. Выпуск гэтага вырабы таксама лімітаваны.\nНавінка Жываншы 2015 якую ўсе доўга чакалі, а менавіта крэмавыя цені, прадстаўленая ў палітры з дзевяці адценняў. Акрамя гэтага, Крэмавае тэкстура, нанесеная на вочы, трымаецца да 16-ці гадзін, пры гэтым яшчэ лічыцца водостойкой.\nНу і, вядома ж, якая калекцыя макіяжу можа быць без тушы, якая з’яўляецца залогам добрых і пышных павек? Паколькі круізная калекцыя прадстаўлена ў адценнях ружовага, то і туш мае адпаведны тон - калючая-ружовы.\nВЕСНА’2016: КОЛЛЕКЦИЯ МАКИЯЖА GIVENCHY Відэа.\nНаступная Артыкул Вячэрнія сукенкі на выпускны 2016


Пляцоўку на Леванабярэжнай у Гродне выкупілі мінскія бізнесмены - арганізатары Vulitsa Ezha - Hrodna.life\n24 жніўня 2021, 17:23\nВід на Леванабярэжную. Фота: Сяргей Марозаў\nПрава арэнды на пляцоўку на вул. Леванабярэжная ў Гродне 24 жніўня прадалі з аўкцыёну. На яе паступіла адна заяўка. Аказалася, пляцоўку выкупіў Ягор Рытвінскі з камандай — арганізатары фестывалю Vulitsa Ezha.\n— У планах цяпер такая комплексная пляцоўка. З улікам таго, што прызначэнне пад грамадскае харчаванне і размяшчэнне гандлёвых аб’ектаў, адпаведна, яна будзе звязаная з гэтым. Калі ўсё атрымаецца, пастараемся нешта цікавае для горада прыдумаць, — распавёў Ягор Hrodna.life.\nVulitsa Ezha — гэта фестываль вулічнай ежы. Акрамя фудкорта, на фестывалі арганізуюць розныя актыўнасці, музычныя сцэны, маркет мясцовай ежы, hand made маркет, дзіцячую зону, лекторый і тэматычную зону.\nЧытайце таксама: Суп из бычьих хвостов и веганские пельмени с тофу. Что искать на фестивале Vulitsa Ezha в Гродно\nПакуль саму ідэю стваральнікі не раскрываюць. Ягор адзначыў, што пляцоўкі такога роду яшчэ не было ў Беларусі - падобныя ёсць у суседніх краінах. Адтуль яны і «запазычылі ідэю». Аб тым, ці ўдасца яе рэалізаваць, стане вядома да канца 2021 года. Праект разлічваюць падрыхтаваць да летняга сезона.\nБюджэт складзе дзясяткі тысяч долараў. Сума будзе залежаць ад таго, у якім стане пляцоўка і якія камунікацыі туды трэба будзе падвесці.\nШто за пляцоўка?\nПа ўмовах аўкцыёну, на гэтым месцы павінны з’явіцца «нестацыянарныя гандлёвыя аб’екты грамадскага харчавання». Да іх адносяцца палаткі, шапікі, латкі, кіёскі, боксы, летнія кафэ, аўтамагазіны. Кошт права арэнды плошчы ў 171,5 кв. м. на тры гады стартуе з 725,45 рублёў. Паколькі паступіла адна заяўка, да яе дадалося 5% ад сумы.\nПераможца таргоў павінен будзе ўзгадніць тып і знешні выгляд кожнага сезоннага аб’екта аж да колеру з Упраўленнем будаўніцтва, архітэктуры і горадабудаўніцтва Гродзенскага гарвыканкама. Таксама пакупнік павінен зрабіць гандлёвыя аб’екты даступнымі для маламабільных людзей.\nНа першы аўкцыён 1 чэрвеня ніхто не заявіўся.\nШто хацелі зрабіць раней\nГродзенцы ўжо некалькі гадоў спрабавалі ажывіць пляцоўку.У 2019 годзе ўлады абмяркоўвалі ідэю пераносу ўсіх фудтракоў у адно месца на вул. Леванабярэжную. Таксама прапаноўвалі праводзіць там канцэрты і мерапрыемствы, а актывісты хацелі адправіць туды пракат электрасамакатаў. Усе гэтыя ідэі так і не ажыццявіліся. Літоўскі бізнэсовец Томаш Пецюль планаваў пабудаваць на гэтым месцы рэстарацыю з грузавых кантэйнераў у «марскім стылі». Гэтая ідэя таксама не рэалізавалася.\nШто яшчэ прадалі на аўкцыёне?\nНа «Дзевятоўцы-3» з’явіцца гандлёвы цэнтр. Права арэнды на будаўніцтва і абслугоўванне аб’екта грамадскага прызначэння выкупіў мінскі бізнэсовец за 67 200 рублёў пры пачатковай суме 19 155.\nЯшчэ адзін нестацыянарны гандлёвы аб’ект з’явіцца на вул. Янкі Купалы каля міні-рынку «Прынёманскі». Права арэнды прадалі за 12 200 рублёў пры пачатковай суме ў 887.\nУ прыватную ўласнасць для будаўніцтва і абслугоўвання аднакватэрнага жылога дома выкупілі ўчастак у Баранавічах. Зямельны ўчастак, абмежаваны вуліцамі Навасельнай-Шырокай-Адэльскай, прадалі за 35 800 рублёў пры пачатковай цане 13 419 рублёў.\nНепрададзенымі засталіся маёмасць ААТ «Гроднапрамтэхніка» і права арэнды пяці памяшканняў па вул. Урублеўскага, 1−2 — на іх не паступіла заявак.\n« На двух прыпынках у Гродне з’явяцца гандлёвыя павільёны з падзарадкай і Wi-Fi


Вершы на выпускны 11, 9, 4 класе, дзіцячым садзе. Вершы на выпускны - настаўнікам, бацькам, вучням, вершы пра школу\nВыпускны баль - значная і доўгачаканая падзея для дзяцей любога ўзросту. Для будучых першакласнікаў святочны ранішнік азначае развітанне з дзіцячым садам і каханай выхавальніцай, для малодшых школьнікаў - пераход на новую прыступку навучання, для вучняў 9-х і 11-х класаў выпускны вечар асацыюецца з уступленнем у дарослае жыццё. За сабою ўсе трывогі і перажыванні, звязаныя з экзаменамі, дакументамі, выбарам вышэйшай навучальнай установы. На развітальным вечары традыцыйна гучаць віншаванні і пажаданні выпускнікам, падзячныя прамовы ў адрас педагагічнага калектыву і бацькоў. Расставацца з дзіцячым садам і школай заўсёды складана, у гэты дзень дзеці маюць складаныя эмоцыі: сум, радасць, шкадаванне, страх перад невядомым. Вершы на выпускны дапамагаюць дзецям выказаць свае пачуцці - сказаць словы падзякі настаўнікам і блізкім людзям за клопат, цярпенне, мудрасць, уважлівасць і кранальна развітацца з выхавалі іх навучальнай установай.\nВершы на выпускны выхавальнікам і настаўнікам вершы на выпускны бацькам (маме, тату) вершы на выпускны вучням вершы пра школу на выпускным вечары\nВершы на выпускны\nВершы на выпускны выхавальнікам і настаўнікам\nВыхавальнікі і педагогі - вельмі важныя людзі ў жыцці дзяцей. Менавіта яны фармуюць асобу дзіцяці, вучаць яго адрозніваць дабро і зло, прышчапляюць першыя парасткі духоўнасці, навучаюць дысцыпліне і ведам, дапамагаюць у цяжкіх сітуацыях саветам, накіроўваюць, падтрымліваюць, дораць пяшчота і цеплыня. Вершы на выпускным вечары ў дзіцячым садзе і школе, прысвечаныя выхавальнікам і настаўнікам, выклікаюць у іх слёзы радасці і замілавання, прымушаюць адчуць ўрачыстасць моманту і гонар за стала дарослай выхаванцаў, назаўжды якія сыходзяць у новае жыццё і захавалі ў сэрцы ўдзячнасць да сваіх педагогам.\nВершы на выпускны ў дзіцячым садзе:\nВершы на выпускны ў 4 класе:\nВершы на выпускны ў 9 класе:\nВершы на выпускны ў 11 класе:\nВершы на выпускны бацькам (маме, тату)\nВыпускны вечар - свята адначасова радасны і сумны. У гэты дзень бацькі адчуваюць шчасце, але са слязамі на вачах. Школьныя гады засталіся ззаду, дзеці выраслі і ўжо стаяць на парозе новай дарослага жыцця. Многія хлопцы неўзабаве пакінуць сямейнае гняздо і паедуць паступаць у тэхнікумы і інстытуты. Растанне непазбежна, але мамы і таты разумеюць, што іх дзецям трэба шукаць сваю дарогу і будаваць уласны лёс. Для рабят прысутнасць блізкіх на імпрэзе мае вялікае значэнне. Растанне са школай - этап канчатковага сталення. Выпускнікі хочуць паказаць бацькам, што яны сталі самастойнымі і дарослымі асобамі і сказаць ім шчырыя словы падзякі за падтрымку і любоў.\nВыдатная падборка песень для выпускнога балю тут\nВершы на выпускны вучням\nВыпускны вечар - самы незабыўны і хвалюючы момант у жыцці школьнікаў. Навучэнцы 4-х класаў пераходзяць на новую ступень адукацыі, вучні 9-х і 11-х класаў пакідаюць сцены роднай школы. На парозе дарослага жыцця хлопцы ўспамінаюць ўсё лепшае, што здарылася з імі за гады вучобы: першае каханне, новыя адкрыцці, сяброўства з аднакласнікамі, падтрымку педагогаў і бацькоў. У гэты ўрачысты дзень выпускнікоў віншуюць настаўнікі, мамы і таты, кіраўніцтва школы ў асобе завуча і дырэктара і жадаюць пасталеўшым дзецям прымнажаць назапашаны за час вучобы інтэлектуальны і творчы патэнцыял, не губляць упэўненасці ў сваіх сілах, смела ісці наперад па жыццёвым шляху.\nВершы пра школу на выпускным вечары\nШкола ў жыцці вучняў адыгрывае асаблівую ролю - гэта актыўны праца, любоў да настаўнікаў, прыгажосць жыцця, шырата ведаў, дзіцячыя імкнення, надзеі і мары. Школьныя гады - незабыўны свет переменок і ўрокаў, хваляванняў, радасці, душэўнага трапятання, першых поспехаў і расчараванняў, перамог і дасягненняў. Свет, у якім дзіця жыве цэлых 11 гадоў, таму ў вачах выпускнікоў на выпускным вечары заўсёды стаяць слёзы. Вершы пра школу на выпускным раскрываюць самыя хвалюючыя і кранальныя старонкі школьнага жыцця - растанне з бесклапотным дзяцінствам, заканчэнне школы, ўступленне ў дарослае жыццё.\nЯшчэ болей вершаў для выпускнога вечара тут\nВыпускны баль - цудоўнае свята, завяршальны школьную жыццё, заўсёды напоўнены шчымлівым пачуццём настальгіі па непапраўна якая пайшла з часу, калі дзяцінства. Выпускнікі растаюцца з роднай школай, любімымі настаўнікамі і сыходзяць у дарослае жыццё. Фатаграфіі на памяць, развітальны вальс, букеты, усмешлівыя педагогі, крадком выцірала слёзы мамы, кранальныя вершы на выпускны - традыцыйныя складнікі свята, якія дапамагаюць дзецям адчуць значнасць моманту, які яны з нецярпеннем і надзеяй чакалі доўгіх 11 гадоў.\nАрыгінальны выпускны ў 4 класе (пачатковыя класы): сцэнарыі і ідэі для вясёлага свята\nЯк упрыгожыць стол на Новы год Козы (Авечкі)\nЯк лепш абраць дзень і месяц для вяселля\nКарысныя ўласцівасці рукколы


Хто падае ў прорву блудніцы | Krynica.info\nХто падае ў прорву блудніцы\nШто больш горкае за смерць?\nСамыя вялікія пакуты выклікае ў чалавека смерць, як яго блізкіх, так і яго ўласная. Бывае, чалавек, які разумее, што яму ўжо трэба памерці, адварочваецца ад усіх і ўсяго. Яму вельмі горка і балюча! Але вось Эклезіяст кажа пра тое, што ёсць нешта больш горкае чым смерць:\n“Звярнуўся я сэрцам маім да таго, каб даведацца, даследаваць і знайсці мудрасць і розум, і каб ведаць бязбожнасць дурноты, невуцтва і шаленства, – і знайшоў я, што горш за смерць жанчына, таму што яна – сетка, і сэрца яе – сілкі, рукі яе – кайданы; любасны Богу ўратуецца ад яе, а грэшніка схопіць яна” (Экл. 7:25,26).\nЯ адмыслова паглядзеў, што ж значыць слова “жанчына” ў арыгінале і вось як гэтае слова можа перакладацца з габрэйскай:\nאִָֹשּׂה – 1. жанчына;\nСкажам, мужчыны чакаюць, што жанчыны прынясуць ім слодыч, задавальненне, радасць … і раптам Эклезіяст сцвярджае, што жанчына нясе мужчыну горыч. І ўсё ж, у кантэксце Святога Пісання мы не можам казаць, што законная жонка з’яўляецца горыччу для мужа. Тут маецца на ўвазе тая жанчына, якая сцеле сеткі для мужчыны, ставіць сiлы. Гэта тая жанчына, пра якую гаворыцца ў сёмым разделе кнігі Прыпавесцяў: “І вось – насустрач яму жанчына ў строях распусніцы, з хітрым сэрцам, узбуджаная і неапанаваная; ногі яе не жывуць у доме яе: то на вуліцы, то на плошчах, і ля кожнага кута яна ладзіць ловы” (Прып. 7:10-12).\nЭклезіяст кажа, што добры перад Госпадам уратуецца ад яе, а грэшніка схопіць яна. Грэшнік будзе піць гэтую горыч, якая горш за смерць. Некаторыя могуць пасмяяцца з гэтай думкі, але на самой справе гэта жудасны стан.\nХто падае ў прорву пад назвай “вусны блудніцы”?\nШто ж гэта за добры чалавек, які ўратуецца Богам ад распуснай жанчыны? Бо яна ладзіць ловы, яна сама ёсць сеткай і многія заблытваюцца ў гэтыя сеткі. Для таго, каб зразумець гэта, трэба прачытаць яшчэ адно месца: “Глыбокая прорва – вусны блудніц: на каго ўгневаецца Гасподзь, той упадзе туды”. (Прып. 22:14).\nТакім чынам, у гэтую глыбокую прорву падаюць тыя, на каго ўгневаецца Гасподзь. Апостал Павел адным сказам апісвае тых людзей, на каго Бог гневаецца: “Бо адкрываецца гнеў Божы з неба на ўсякую бязбожнасьць і няпраўду людзей, якія ўціскаюць ісціну няпраўдаю” (Рым. 1:18 ). Людзі душаць ісціну! Гнеў Божы адкрываецца на людзей за гэта, і ён пагружае іх ва ўладу ўласных страсцей. Яны не могуць справіцца са сваімі страсцямі і не толькі трапляюць у сілы, расстаўленыя блудніцай, а пачынаюць распаляцца пахацінствам сваім адзін да аднаго.\nСамая ж вялікая няпраўда – гэта ідалапаклонства. Гэта ганарыстасць чалавека. Чалавек сам з сябе сабе робіць ідала, абагаўляе сам сябе і пакланяецца сам сабе. Вось чаму сказана: Ці вы думаеце, што дарэмна кажа Пісанне: «Да рэўнасці любіць дух, які жыве ў нас»? Але тым большую дае мілату; таму і сказана: “Бог ганарлівым пярэчыць, а пакорлівым дае мілату” (Як. 4:5,6).\nСябры мае, чалавек, які ўсім сваім сэрцам зміраецца перад Богам і сваімі блізкімі, будзе выратаваны ад таго, каб піць гэтую горыч, якая горш смерці. Але той хто ў сваёй гардыні ўстае і топча іншых, у любы час можа зваліцца ў гэтую прорву, таму што яму пярэчыць Бог. І не думайце, што толькі няверуючыя людзі здольныя на ганарыстасць. Чытайце Біблію і вы ўбачыце, што нават набожныя цары сканчалі сваё жыццё бясслаўна, таму што заганарыліся.\nЯкія ж высновы? Будзем упакорвацца, падпарадкоўвацца Госпаду і адзін аднаму, а таксама гнаць ад сябе ўсякую ганарыстасць і бязбожнасьць.\nЖурналіст, пісьменнік, адказны рэдактар у часопісе “Крыніца жыцця” Саюза Евангельскіх хрысціян-баптыстаў, прапаведнік і місіянер. Жанаты, мае 5 дзяцей.\n31 жніўня 2015 | Блогі | Тэгі: адносіны, Бог, вера, грэх


Лепшыя праекты Школы экаактывіста: ад грамадскага агародзіка ў горадзе да абароны беларускіх балот і дзікай прыроды | greenbelarus.info\n13.04.2015 Жыццё ў стылі «эка» Аўтар: Хрысціна Чарняўская Фота: Хрысціна Чарняўская, Ганна Валынец, tut.by, vk.com, matsigura.com\nКожны год Школа экалагічнага актывіста запрашае да сябе людзей, неабыякавыях і зацікаўленых у развіцці беларускага «зялёнага» руху, тых, хто хоча паспрабаваць свае сілы не толькі ў тэарэтычным вырашэнні праблем аховы навакольнага асяроддзя, але і ў якасці актывістаў той ці іншай кампаніі, а таксама распачаць сваю ініцыятыву. І гэта становіцца магчымым дзякуючы аднаму з блокаў другога ўзроўню Школы — праектнаму менеджмэнту, які дазваляе не толькі прадумаць уласны праект, знайсці аднадумцаў ці атрымаць экспертную падтрымку, але і ажыццявіць сваю ідэю.\nПа словах Эдуарда Гладышава, дырэктара ШЭА, магчымасць папрактыкавацца ў праектным менеджменце — гэта адзін з самых вялікіх плюсаў, які дае Школа, гэта вопыт, які будзе карысным на працыгу ўсяго жыцця.\nАд кампаніі «У абарону беларускіх балот» да грамадскай арганізацыі «Багна»\n2011 год мог стаць адным з самых самотных у гісторыі беларускіх балот, бо менавіта ў гэтым годзе Саветам міністраў была прынята пастанова №794, згодна якой 8 беларускіх заказнікаў патраплялі пад рэарганізацыю для здабычы торфу на іх тэрыторыях.\nАднак праблема гэта не пакінула абыякавымі ўдзельнікаў Школы экалагічнага актывіста, якія вырашылі не толькі ўзяцца за яе вырашэнне, але і выбралі творчы падыход для асвятлення і прасоўвання няпростай тэмы ў масы.\n«Так атрымалася, што на Школу мы патрапілі цэлым сяброўскім калектывам: я, Аліна Прыхадоўская, Ілля Петравец, Марыя Ігнатава. Нас усхвалявала праблема асушэння балот, і мы захацелі нейкім чынам паспрыяць яе вырашэнню. Калі сталі паглыблена вывучаць пытанне, знаёміцца з артыкуламі, то зразумелі, што для простага чалавека яны падаюцца занадта складанымі, незразумелымі. Вось тады і прыйшла думка зрабіць тэму больш яркай і папулярнай. Нашай мэтай на той момант стала захаванне балот як унікальнага прыроднага феномену. І дасягнуць гэтага мы вырашылі праз стварэнне візуальнага матэрыялу ў дадатак да даследаванняў і лічбаў, тым самым зрабіўшы гэтыя матэрыялы больш жывымі, зразумелымі і актуальнымі», — распавядае Вольга Каскевіч, старшыня праўлення грамадскай арганізацыі «Багна».\nПраектная каманда распрацавала start-up, які складаўся з серыі экспедыцый і падрыхтоўкі фотадзённікаў падарожжаў па балотных тэрыторыях, трапіўшых ў пастанову. Такім чынам каманда хацела паспрабаваць данесці да грамадскасці меркаванне мясцовых жыхароў. З гэтай жа мэтай быў створаны блог Bezbolot.net.\nПаўгады каманда правяла ў экспедыцыях, спрабуючы здабыць праўдзівую інфармацыю ў «тутэйшых» людзей, супрацоўнікаў інстытутаў меліярацыі, дырэктараў заказнікаў, чыноўнікаў, працаўнікоў торфапрадпрыемстваў.\n«Мы гулялі ў месцах торфаздабычы, якія нагадвалі нам планету пасля апакаліпсісу. Мы збіралі мясцовыя гісторыі, фатаграфавалі прыгажосць балот. Дзякуючы Дзіме Белушу і Аляксандры Баравіковай пра ўсё гэта можна было даведацца з серыі дзённікаў. Таксама мы стварылі сайт ў падтрымку балот, каб паказаць людзям тое, што бачылі мы, распавесці пра праблему і падзяліцца прыгажосцю тых мясцін, якія ў хуткім часе маглі знікнуць. Пры гэтым усім мы не былі сапраўнымі балотазнаўцамі, у нікога не было ніякай спецыяльнай адукацыі, але аб'яднала нас адно — мы былі грамадзянамі краіны і мелі поўнае права удзельнічаць у прыняцці падобных рашэнняў», — дадае Вольга.\nНекалькі месяцаў каманда вяла перапіску з мясцовымі органамі ўлады з просьбай прадаставіць ім экалагічную інфармацыю кожнага рэгіёна. Рыхтаваліся «партрэты» балотаў і мясцовасці, праблему сталі папулярызаваць праз правядзенне тэматычных сустрэч, кінапраглядаў і гутарак.\n«У канцы года з Камчацкага паўвостраву вярнуўся Канстанцін Чыкалаў. Памятаю, ён напісаў мне ліст у адзін з зімовых вечароў, дзе расказаў, што яго ўсхвалявала праблема беларускіх балот, і ён бы хацеў далучыцца да нас. І з вясны 2012 года ў нас стала паўнавартасная каманда, а праз 8 месяцаў мы стварылі грамадскую кампанію “У абарону беларускіх балот”», — кажа Вольга.\nУ 2014 годзе кампанія перарасла ў грамадскую арганізацыю «Багна», якая зараз не толькі клапоціцца пра балоты, але і пра ўсе асоба ахоўваемыя прыродныя тэрыторыі і дзікую прыроду Беларусі ўвогулле.\n«У час правядзення кампаніі мы ўсвядомілі, што праблем з дзікай прыродай у Беларусі яшчэ вельмі шмат, і гэта тая тэма, якой мы хацелі бы займацца далей. Так у нас з'явілася мара — уласная прыродаахоўчая грамадская арганізацыя. І няхай каманда ў нас невялікая, але мы ўсе раздзяляем мэты і развіваемся. Вядома, што было складана адмовіцца ад ініцыятывы і кампаніі, якія далі нам першы вопыт», — дадае Канстанцін Чыкалаў, намеснік старшыні праўлення арганізацыі.\n«Дзіцячыя экалагічныя майстэрні» — забаўляльныя майстар-класы для дзетак і іх бацькоў\n«Ідэя «Дзіцячых экалагічных майстэрняў» узнікла падчас супрацоўніцтва з Галерэяй сучаснага мастацтва «Ў» у праекце ''Дзіцячыя творчыя майстэрні''», — распавядае Надзея Кулешова, адзін з ініцыятараў праекту.\nТрадыцыйна па завяршэнні цыклу заняткаў Галерэя «Ў» ладзіла фестываль. Пасля аднаго з такіх мерапрыемстваў дзяўчаты вырашылі, што выдатным было б дадаць да фестывалю «зялёнай» тэматыкі. Так і ўзнік першы цыкл, які складаўся з 4 тэматычных блокаў: «Зялёнае спажыванне», «Другое жыццё рэчаў», «Іншыя аспекты ежы» і «Land-art», якія былі праведзеныя ў Галерэі ўжо ў канцы 2013 года.\nЗараз «Дзіцячыя экалагічныя майстэрні» — гэта цалкам самастойны праект, які праводзіць працу з дзецьмі і іх бацькамі, ладзіць спецыяльныя тэматычныя майстар-класы для дзетак рознага ўзросту і забаўляльныя экалагічныя гульні, прывівае звычкі ашчаднага стаўлення да рэсурсаў планеты і прыроды.\n«Унёсак Школы экалагічнага актывіста ў тым, што мы проста сталі пераўтвараць прастору вакол сябе, бо ідэя працы з дзецьмі нарадзілася значна пазней, праз 1,5-2 гады пасля выпуску. Але менавіта Школа дала нам штуршок да дзеяння, актыўнай рэалізацыі сваіх мар», — падкрэслівае Надзея.\n«Добры ровар» — праект, якога не хапала Мінску\nУ маі 2014 года ў Мінску павінны стартаваць бясплатны пракат веласіпедаў. Ідэя гэтага праекта нарадзілася ў выпускнікоў Школы экалагічнага актывіста-2014 у час адукацыйнага візіту ў Чэхію, дзе арганізатары паездкі дапамаглі наладзіць кантакты, зладзіўшы сустрэчу з мясцовымі «ўладальнікамі» падобнага пракату.\n«Я з Ігарам Івановым вырашылі арганізаваць штосьці такое і ў Мінску. Канцэпцыю пісалі ў літаральным сэнсе на каленках па дарозе з Брно ў Прагу. Затым эксперты і трэнеры Школы дапамаглі аформіць і структурызаваць ідэю ў паўнавартасны праект. Самі веласіпеды для пракату збіралі па людзях, проста кінулі заклік у інтэрнэце, і іх сталі аддаваць нам, прыносіць у любым стане, рамантавалі ўжо сваімі сіламі.\nАкрамя гэтага ШЭА «пазнаёміла» нас з вельмі многімі добрымі і актыўнымі людзьмі, якія вельмі дапамаглі нам. Дзякуючы Школе мы атрымалі таксама карысныя навыкі ў праектным менеджмэнце, а гэта вельмі каштоўны вопыт і ў далейшым», — кажа Кірыл Кудравец, адзін з ініцыятараў праекту «Добры ровар».\nЗялёны агародзік у самым цэнтры гораду — гэта не казка\nШкола экалагічнага актывіста натхніла адну з выпускніц арганізаваць гародчык у Мінску.\n«Да Школы я ведала пра вопыт іншых краін у арганізацыі гародаў непасрэдна ў горадзе, але я сумнявалася ў магчымасці рэалізацыі такога праекта ў нас. Аднак, пасля праходжання другога ўзроўню ШЭА, пасля стасункаў з экспертамі і аднадумцамі, у мяне з'явілася ўпэўненасць, і я вырашыла ўзяцца за праект. Яшчэ большым стымулам для мяне стала адукацыйная паездка ў Прагу, дзе людзі робяць добрыя справы, і ніхто ні ў чым не сумняваецца, ніхто ім не супярэчыць і не кажа, што гэта глупства ці пустое, там, наадварот, любая ініцыятыва знаходзіць падтрымку ў людзей», — кажа Юля Кашапава, выпускніца ШЭА мінулага году.\nСама задумка з'явілася ў Юлі пасля падарожжаў па свеце і назіранняў за тым, як людзі ў гарадах стараюцца азеляніць зямлю, кавалачак тэрыторыі, які ім належыць. Прычым прастора можа быць абсалютна рознай — ад акна кватэры да даху, і там могуць расці кветкі, зеляніна, прыправы, нават невялікія дрэўцы.\n«У нашых гарадах, на жаль, такая практыка не распаўсюджана. Нізкі ўзровень культуры адных людзей уплывае на жаданне другіх штосьці рабіць для горада і яго жыхароў. Гараджане звыклі, што ўсё за іх выконваюць ЖЭСы, а самі яны выходзяць на добраўпарадкаванне толькі ў прымусова-абавязковым парадку. А так хочацца, каб мы бралі на сябе арганізацыю эстэтычнай і жывой прасторы ў сваім двары, каб не саромеліся і не баяліся асвойваць зямлю ў горадзе.\nВось я і вырашыла знайсці дворык у горадзе і ператварыць яго ў акуратны ўчастак з эстэтычнай і карыснай складаючай», — дадае Юля.\nШкола экологического активиста ШЭА праекты start-up'ы Школы экаактывіста


Ужо сёньня, 7 кастрычніка\n07 кастрычнік 2010, 04:42\nУначы з замаразкамі, удзень 6 – 12 °С.\nВыступ сьпявачкі Тацяны Беланогай з праграмаю “Я веру ў любоў” (Нясьвіж, Цэнтральная раённая бібліятэка (вул. Беларуская, 5), 14.00).\nПрэзэнтацыя выставы “Біблія – кніга на ўсе часы” (Менск, Цэнтральная навуковая бібліятэка (вул. Сурганава, 15), 15.00).\nПрэзэнтацыя кнігі выбранай гістарычнай прозы Ўладзімера Арлова “Ля Дзікага Поля” (Берасьце, вул. Крыштальная, 26, 19.00).\nАдкрыцьцё Дзён нямецкага кіно (Менск, кінатэатар “Перамога”, 19.00).\nУ Стакгольме назавуць ляўрэата Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры.\nУ Вашынгтоне пачнецца восеньская сэсія Міжнароднага валютнага фонду і Ўсясьветнага банку.\nНа грэцкім востраве Родас – адкрыцьцё штогадовага ўсясьветнага грамадзкага форуму “Дыялёг цывілізацыяў”.\nУ Бэрліне адкрыецца Міжнародная выстава сучаснага мастцтва “Art Forum Berlin 2010”.\nМіжнародны дзень дзеяньняў прафсаюзаў “За годную працу!”\nУ 1788 годзе нарадзіўся мовазнаўца Іван Насовіч. Ён прыйшоў на сьвет у вёсцы Гразівец цяперашняга Чавускага раёну. Перад напалеонаўскім нашэсьцем скончыў Магілёўскую духоўную сэмінарыю, а пасьля вайны працаваў у духоўных і дваранскіх вучэльнях па ўсёй Беларусі, адначасова зьбіраючы прыклады жывое беларускае мовы, якія потым складуць “Слоўнік беларускае мовы”. Апроч гэтага слоўніка, Насовіч выдаў зборнікі народных песень, прыказак і загадак.\nУ 1849 памёр амэрыканскі пісьменьнік Эдгар Алан По. Яго называюць пачынальнікам дэтэктыўнага жанру, ягоныя жахлівыя апавяданьні пра студню і ківач, залатога жука ці забойства на вуліцы Морг дагэтуль ледзяняць сэрца. По пражыў вельмі цяжкае нэрвовае жыцьцё, шмат пакутаваў і быў прычынаю пакутаў для свайго атачэньня. Апроч дэтэктыўных апавяданьняў, Эдгар По пакінуў у творчым даробку вершы – абсалютна незвычайныя і, магчыма, яшчэ больш жахлівыя і жаласныя, чым ягоная проза.\nУ 1897 годзе ў Вільні быў створаны “Бунд” – агульны габрэйскі рабочы зьвяз у Літве, Польшчы і Расеі. “Бунд” быў пралетарскай і адначасова нацыянальнай габрэйскай арганізацыяй. Ужо праз паўгоду пасьля яго стварэньня ў Менску пры судзеяньні “Бунду” пройдзе першы зьезд РСДРП, у склад якой “Бунд” увойдзе аўтаномнай часткай.\nУ 1932 годзе нарадзіўся празаік Іван Пташнікаў. Сярод найбольш вядомых твораў майстра – апавяданьні “Львы”, “Арчыбал”, “Пагоня”, аповесьці “Лонва”, “Тартак”, “Найдорф”, раманы “Мсьціжы” і “Алімпіяда”.\nУ 2002 годзе камітэт па адукацыі, навуцы і культуры Сойму Літвы прыняў пастанову аб аднаўленьні ў Вільні дзейнасьці Беларускага музэю імя Івана Луцкевіча.\nГод таму на сайце “Свабоды”: “Незалежныя прафсаюзы патрабуюць адмяніць кантракты”\n“Я глыбока ўпэўнены, што супярэчнасьць належыць да найпрасьцейшых сілаў падахвочваньня ў чалавечым сэрцы – да неадымных першатворных здольнасьцяў ці адчуваньняў, якія вызначаюць прыроду Чалавека. Хто сотню разоў не адчуваў, што робіць подлы або дурны ўчынак з тае толькі прычыны, што гэтага нельга рабіць? Ці ж мы, насуперак здароваму сэнсу, не зазнаем вечнае спакусы парушыць Закон выключна таму, што гэта забаронена?” – Эдгар По, “Чорны кот”.


Які сёння дзень: 27 снежня 2020 года - 27.12.2020, Sputnik Беларусь\nГэты дзень з'яўляецца трыста шэсцьдзесят другім па грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 4 дні. 27.12.2020, Sputnik Беларусь\nЯкія падзеі адбыліся 27 снежня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 27 снежняХто нарадзіўся 27 снежняТаксама сёння нарадзіліся французскі хімік і мікрабіёлаг Луі Пастэр, амерыканская артыстка і спявачка Марлен Дытрых і французскі акцёр Жэрар Дэпардзье.27 снежня ў народным календарыСёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць пакутнікаў Фірса, Леўкія і Калініка.У народзе верылі, што 27 снежня розная нечысць гуляе па зямлі. Лічылася, што яна не чапае добрых гаспадароў, таму ў хаце чысценька прыбіралі і мыліся самі.Калі ў гэты дзень пераменлівае надвор'е, будзе адліга. Цёплы дзень прадвяшчае гарачае лета. Калі крумкачы збіраюцца ў зграі і громка крычаць, варта чакаць маразоў.Чытайце таксама: \n© Sputnik / Марина СеребряковаЯкі сёння дзень: 27 снежня


Наталля і Аляксандр Крушавы звольнены са школы | horki.info\n08.11.2020 – 21:46 | 2228\nАдміністрацыя школы аграгарадку Добрая, што ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласьці, спыніла працоўныя адносіны з настаўнікамі Натальляй і Аляксандрам Крушавымі. Прычына – "за прагул без уважлівых прычын". З загадам аб звальненьні пэдагогаў азнаёмілі 6 лістапада – паведамляе Свабода.\nЯк разьвіваліся падзеі ў вясковай школе\n26 кастрычніка Натальля Крушава і яе пляменьнік Аляксандар падтрымалі агульнанацыянальны страйк, да якога заклікала Сьвятлана Ціханоўская, і ня выйшлі на працу.\nПа іх словах, напярэдадні яны вусна паведамілі кіраўніцтву пра свой намер правесьці аднадзённую забастоўку. Пасьля страйку мусілі пісаць тлумачальныя. Тады ж на знак пратэсту супраць перасьледу выкладчыкаў і студэнтаў абое выйшлі з афіцыйнага прафсаюзу работнікаў адукацыі і навукі.\n1 лістапада яны апублікавалі ў сацыяльных сетках відэазварот, у якім выказалі сваё стаўленьне да перасьледу выкладчыкаў і студэнтаў за іншадумства. Абое былі перакананыя, што агучанага ім не даруюць і знойдуць прычыну, каб звольніць.\nНявыхад на працу 26 кастрычніка адміністрацыя ўспрыняла як парушэньне працоўнай дысцыпліны і пастанавіла звольніць пэдагогаў.\n"Нам раілі прасіць прабачэньня..."\n44-гадовая Натальля Крушава – настаўніца пачатковых клясаў. Яна жонка асуджанага на 15 дзён за палітычны відэазварот супрацоўніка Горацкіх ачышчальных збудаваньняў Сяргея Крушава. На ейны погляд, звальненьнем улада дэманструе іншым настаўнікам, што зь імі будзе, калі яны наважацца на падобнае.\n"Нават каб і не падумалі сваю думку агучваць, – адзначае яна. – Калегі раілі нам папрасіць прабачэньня, і тады з нас зьлітуюцца. Але незразумела, за што выбачацца".\nНатальля мяркуе, што на рашэньне звольніць іх паўплываў розгалас у незалежных мэдыя. "Мы не замаўчалі адразу, а працягвалі гаварыць", – дадае яна.\n"У параўнаньні зь іншымі я нашмат меней страціла. Радуе тое, што мяне падтрымлівае шмат людзей. Веру ў справядлівасьць", – падсумоўвае Натальля Крушава.\n"Нешаблённыя погляды ды меркаваньні пэдагогаў..."\n22-гадовы Аляксандар Крушаў, яе пляменьнік, адрабіў у вясковай школе настаўнікам матэматыкі і інфарматыкі больш за два гады. Ён выпускнік магілёўскага ўнівэрсытэту імя Куляшова. Разьмеркаваньня не адпрацаваў, а таму давядзецца кампэнсаваць частку навучаньня на "бюджэце".\nУ настаўніка двое непаўналетніх дзяцей: большаму 2 гады, меншаму 9 месяцаў.\nАляксандар мяркуе, што іхная пазыцыя напалохала ўладную вэртыкаль. На ягоную думку, прычынай для звальненьня сталі "нешаблённыя погляды ды меркаваньні пэдагогаў".\n"Такія настаўнікі не патрэбныя цяперашняй уладзе", – кажа ён.


На Львоўшчыне дзве студэнткі спрабавалі выкрасці касметыку з супермаркета\nПа факце крадзяжу адкрыта крымінальная вытворчасць па артыкуле 185 Крымінальнага кодэкса Украіны. У Пустомытовского райаддзела міліцыі, 23 лютага, паступіла паведамленне ад работніка аднаго з гандлёвых цэнтраў раёна, які паведаміў пра тое, што з памяшкання супермаркетавыкралі жаночае бялізну і касметыку коштам больш за 300 грыўняў. Устаноўлена, што да здзяйснення крадзяжу датычныя дзве 19-гадовыя студэнткі аднаго з львоўскіх ВНУ. Выкрадзенае маёмасць ў іх канфіскавана. Па гэтым факце распачата крымінальная вытворчасць па ч.1 ст.185 КК Украіны (крадзеж). Санкцыя артыкула прадугледжвае пакаранне ў выглядзе штрафу ад пяцідзесяці да станеабкладаюцца мінімумаў даходаў грамадзян або грамадскімі работамі на тэрмін ад васьмідзесяці да двухсот сарака гадзін, альбо папраўчымі работамі на тэрмін да двух гадоў, або арыштам на тэрмін да шасці месяцаў, або пазбаўленнем волі на тэрмін да трох гадоў. ОСО ГУМВД Украіны ў Львоўскай вобласці\n← На Винничине ў 2015 годзе... Іван Крысак: «Нашай задачай... →


“БАЖ” дамагаецца адмены афіцыйных папярэджанняў сваім гродзенскім сябрам\nhttps://spring96.org/be/news/50454 2012 2012-03-05T11:14:33+0300 2012-03-05T11:14:33+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nНагодай для звароту стала вынясенне афіцыйных папярэджанняў некалькім гродзенскім сябрам ГА “БАЖ” за супрацоўніцтва з замежнымі СМІ без акрэдытацыі. У канцы лютага, нагадаем, такія папярэджанні атрымалі Віктар Парфёненка, Аляксандр Дзянісаў, Мікалай Дзячэня і Гражына Шалкевіч.\nАрганізацыя лічыць, што пры гэтым пракурорскія работнікі дапусцілі “пашыральнае” тлумачэнне палажэнняў заканадаўства РБ.\nГА “БАЖ” даводзіць, што закон “Аб СМІ” забараняе дзейнасць без акрэдытацыі “журналістам замежных сродкаў масавай інфармацыі” (п. 4 арт. 25). Між тым, паводле гэтага ж закона, “журналістамі замежнага СМІ” лічацца фізічныя асобы, звязаныя з рэдакцыяй замежнага СМІ працоўнымі стасункамі (п. 6 арт. 1). А ў Палажэнні аб парадку акрэдытацыі ў РБ журналістаў замежных СМІ сказана, што ў ім прымяняюцца вызначаныя законам “Аб СМІ” церміны.\nТакім чынам, “толькі журналісты, якія ўваходзяць у штат рэдакцыі замежнага СМІ, абавязаныя атрымліваць акрэдытацыю ў якасці журналіста замежнага СМІ”, - піша ў лісце намеснік старшыні БАЖ Андрэй Бастунец.\nШто ж да права любога беларускага грамадзяніна збіраць і распаўсюджваць інфармацыю, прапаноўваючы яе ў тым ліку і замежным СМІ, дык яно гарантавана арт. 19 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, ратыфікаванага Рэспублікай Беларусь, даводзіць юрыст.\nУ канцы паслання прадстаўнік ГА “БАЖ” просіць адмяніць вынесеныя сябрам арганізацыі афіцыйныя папярэджанні і заклікае “правесці тлумачэнне сярод работнікаў пракуратуры Гродзенскай вобласці палажэнняў закона “Аб СМІ” з мэтай спынення выпадкаў яго абмежавальнага прымянення”.\n05.03.2012 Тэгі: свабода слова, пракуратура


Я лічу, што ёсць шмат людзей, якім трэба паправіць здароўе, але ў іх абмежаваны час. У гэтым блогу я падзялюся сваімі адкрыццямі пра здароўе і як яны могуць прынесці карысць. Шукаю станоўчыя водгукі пра прадукты. Калі ласка, пакіньце свае каментары ў гэтым блогу. Калі вы зацікаўлены ў атрыманні бясплатнай пробнай версіі якога-небудзь з прадуктаў або ў вас ёсць пытанні адносна тавару, калі ласка, звяжыцеся са мной па адрасе: info at health products dot com Калі вы набылі гэты блог альбо якія-небудзь прадукты і хочаце атрымаць бясплатная пробная версія для прадукту, калі ласка, націсніце на спасылкі ніжэй: Падпішыцеся на мой блог, націснуўшы на спасылку «Падпісацца» ў левай калонцы майго блога. Падпіска будзе адпраўлена па электроннай пошце праз 24 гадзіны альбо калі кліент выйдзе. Ваш электронны ліст будзе ўтрымліваць толькі інфармацыю, неабходную для стварэння пробнага ўліковага запісу, каб ён мог быць выкарыстаны для наступных прадуктаў і паслуг.\nКупіць зараз Падпішыцеся на гэты блог па-іншаму. Я не дашлю вам пробны ўліковы запіс пэўнага прадукту, калі ў вас няма спасылкі ў электроннай пошце. Купіць зараз Вы таксама можаце набыць у майго партнёрскага рахунку прадукты, якія я разглядаю.\nЯ не ўрач, і займаюся практыкай больш за 20 гадоў. Я проста разглядаю прадукты і рэкамендую тыя, як...\nЯ разглядаю прадукты: Я асабісты трэнер і заўсёды хацеў ведаць, ці ёсць прадукты, якія карысныя ад...\nЯ б не рэкамендаваў ні адзін з гэтых прадуктаў. Прачытайце ўважліва ўсю гэтую старонку, перш чым ку...\nВы можаце прачытаць пра мой досвед працы з гэтымі прадуктамі. У мяне таксама шмат водгукаў кліентаў...\nУ чым перавагі выкарыстання прадуктаў для прыгожых валасоў? Перавагі выкарыстання натуральных срод...\nЗвычайна я не рэкамендую каму-небудзь рабіць свае дабаўкі, таму што яны даражэйшыя. На самай справе...\nПрадукцыя, разгледжаная тут, як правіла, добрая. Я зраблю некалькі каментароў ніжэй адносна некатор...\nГэтая старонка будзе часта абнаўляцца, каб адлюстраваць апошнія навіны росту пеніса. Калі ў вас узн...\nІснуе мноства відаў прадуктаў, якія сцвярджаюць пра павелічэнне вашай сэксуальнай жыцця. Вось вычар...\nШто ў Слоўніку жанчын? Слоўнік жаночага полу пералічвае больш за 100 прадуктаў і пералічвае іх моц...\nЯк і інсайдэрскі савет у дасягненні чыстай скуры, Black Mask нядаўна паказала. Шматлікія станоўчыя ...\nНадзейная Erektion, хутчэй за ўсё, з ACE. Сотні задаволеных спажыўцоў даказваюць гэта: павышэнне па...\nКалі мы давяраем шмат вопыту, які ўзнікае ў цяперашні час, многія энтузіясты змогуць палепшыць сваю...\nДля большага здароўя і дабрабыту Intoxic хутчэй за ўсё, з'яўляецца рашэннем. Дзесяткі задаволен...\nЗ Raspberry лепш за ўсё дасягнуць нізкага адсотка тлушчу ў целе. Гэта паказваюць незлічоныя энтузія...\nКалі я пачаў гэты дзённік у 2010 годзе, я зразумеў, што на рынку было шмат сапраўды добрых прадуктаў для здароўя. Але большасць з іх не працавала. Некаторыя з іх былі дарагімі, і большасць з іх дапамагала толькі мізэрнай частцы людзей. Таму я вырашыў пачаць блог, які б дапамог людзям, як я, выявіць прадукты, якія сапраўды дапамагалі ім у жыцці. Вось так я і пачаў пісаць гэты блог. Цяпер прайшло амаль 5 гадоў, і я набыў такую павагу да кампаній, пра якія пісала, такіх як Тампакс, Шчолачны сродак для мыцця, Ласьён для цела, Ўвільгатняльнік і мноства іншых. Я нават зрабіў вокладку свайго блога. Але па-ранейшаму існуе шмат брэндаў, якія дагэтуль не прапануюць добрага рашэння для сваіх кліентаў. Таму я хачу дапамагчы вам, дзеці, падзяліўшыся ўласнымі прадуктамі, якія працуюць на мяне. Але спачатку мне трэба атрымаць нейкія выразныя правілы, каб мы маглі зразумець, у чым праўда. Я думаю, што вы павінны ведаць некалькі рэчаў: 1. Вы не можаце проста нешта напісаць і меркаваць, што гэта добра. Вам неабходна старанна даследаваць прадукт, даведацца пра яго, а потым правесці даследаванне. Гэта я і зрабіў. І я шмат чаму даведалася пра тое, як на самой справе выкарыстоўваць прадукты.


“Вобразная, вольная, пявучая, мова беларуская мая”. ГУО "Средняя школа №7 г. Витебска"\nДата: 28 октября 2016 в 17:15, Обновлено 31 октября 2016 в 19:23\nБеларуская мова мае непараўнальнае зачараванне, сакавітае гучанне, спецыфічны каларыт, гэта сапраўды ўнікальная мова, самая мілагучная пасля італьянскай і самая старажытная сярод славянскіх моў.\nЯк часта чуеце вы родную мову? А чаму?\nКалі жывеш на Беларусі,\nЦябе задумацца прымусяць:\n“Я дзе ж знаходжуся, панове?\nЗусім не чую слоў на мове,\nШто тут жыла з сівой даўніны,\nШто перажыла забароны,\nЯкую рвалі бомбы, міны,\nШто выжывала скрозь праклёны,\nШто беларускаю завецца,\nШто, як крыніца, з вуснаў льецца,\nЯкая з намі праз стагоддзі,\nЧаму яна цяпер не ў модзе?\nМне сорамна за вас, народзе.\nВы матчыне прынеслі здраду,\nІ людзі ёсць, хто нават рады!\nНяма нідзе такога ў свеце,\nНе разумеюць нас суседзі.\nНяўжо ж вы змірыцеся з гэтым,\nШто знікне нацыя з планеты,\nІ знікне слова “беларусы”,\nА хто ж вас да таго прымусіў?”.\nЯ — маладое пакаленне,\nНе пацярплю яе знікнення,\nІ дачакаюся я часу,\nКалі пранікне мова ў масы\nІ зажыве тут назаўсёды,\nІ не сустрэне больш няўзгоды.\nІ стане хутка раўнапраўнай\nЗ другімі мовамі Еўропы.\nЕўропы нашай, вольнай, братняй,\nІ стане ва ўсіх хатах хатняй...\n(узята с сайта Вершы.ru )\nУ 1956 годзе Якуб Колас пісаў: “Беларуская мова параўнальна маладая. Хоць даўно ўжо на ёй гаворыць народ, але як мова навукі, палітыкі, літаратуры яна знаходзіцца ў перыядзе станаўлення. Таму наша задача – берагчы мову, вывучаць яе, распрацоўваць і пашыраць. Гэта дасягаецца штодзённым яе ўжываннем у побыце, на рабоце, у дзяржаўных, грамадскіх і культурных установах”. Ці заўважылі вы, наколькі актуальныя гэтыя словы сёння?\nНекалькі цікавых фактаў пра родную мову можна знайсці тут.\nЯкуб Колас пісаў: “Роднае слова – гэта першая крыніца, праз якую мы пазнаём жыццё і акаляючы нас свет. Пагэтаму нам неабходна старанна вывучаць сваю родную мову, ведаць і любіць лепшыя творы беларускай літаратуры.”\nКароткія звесткі аб беларускіх паэтах і пісьменніках, вершы з пяску можна паглядзець тут.\nВедайце, сёння беларуская мова стала элітарнай, бо на ёй размаўляюць высокаадукаваныя людзі: літаратары, мастакі, некаторыя дзеячы навукі. Яны не саромяцца яе сялянскага паходжання. Яшчэ ў 1910 годзе на міжнароднай канферэнцыі ў Парыжы па мілагучнасці беларуская мова была пастаўлена на 2 месца пасля італьянскай. Такой мовай можна і неабходна ганарыцца!\nБЕЛАРУСЫ ВЫБІРАЮЦЬ СВАЁ,РОДНАЕ, САМАБЫТНАЕ БЕЛАРУСКАЕ СЛОЎЦА!


23.06.2022 / 15:07\n«Наша Ніва» ўжо рабіла гайд па тым, як ачысціць свой профіль у Instagram. Гэтым разам разбяромся з месенджарамі Telegram, Viber і WhatsApp.\nГэты месенджар з'яўляецца самым папулярным у Беларусі. Акрамя прыватных чатаў, у Telegram ёсць супольныя чаты і каналы, дзе карыстальнікі могуць пакідаць каментарыі, за якія цяпер нярэдка затрымліваюць і заводзяць крымінальныя справы.\nЯк засцерагчы ад небяспекі свой акаўнт?\nПершае, што трэба зрабіць, гэта зайсці ў «Налады»>«Прыватнасць і бяспека» і абраць там раздзел «Нумар тэлефона», далей націснуць на «Ніхто». Так вы схаваеце ад усіх свой нумар. Таксама раім пазбаўляць усіх, акрамя вашых кантактаў, магчымасці адшукаць вас у Telegram па нумары тэлефона.\nКаб цалкам выключыць магчымасць пошуку вашага ўліковага запісу па нумары тэлефона, вам трэба зайсці ў налады смартфона і закрыць для Telegram доступ да вашых кантактаў.\nНе лішнім будзе забараніць дадаваць вас у суполкі і каналы, а таксама забараніць дадаваць спасылку на ваш профіль пры перасылцы вашых паведамленняў.\nРазабраўшыся з прыватнасцю, трэба зазірнуць у налады профілю. Для бяспекі лепей не ставіць на аватар уласнае фота, тым больш, калі гэта нейкі здымак з пратэстаў. Бо вядомыя выпадкі, калі падставай для затрымання былі фота з каруселі аватарак у Telegram.\nКалі вы хочаце захаваць ананімнасць, то вам дакладна не трэба падпісваць акаўнт уласным імем і прозвішчам, нікнэйм таксама не мусіць быць лацінскім варыянтам прозвішча.\nНаступнае, пра што трэба паклапаціцца — прыватная перапіска, якая ў тэлеграме выдаляецца хутка і проста, асабліва, калі рабіць гэта з ПК. Для гэтага трэба абраць чат, націснуць на яго правай клавішай мышы і абраць варыянт «Ачысціць гісторыю». Для таго, каб гісторыя перапіскі знікла з абодвух бакоў, трэба дадаткова націснуць на «Таксама выдаліць для …» (імя суразмоўцы).\nПасля выдалення гісторыі перапіскі можна выдаліць і сам чат, гэта таксама лепш за ўсе рабіць для абодвух бакоў.\nЗ выдаленнем паведамленняў у групавых чатах крыху складней, бо хуткая ачыстка гісторыі перапіскі дазволіць выдаліць інфармацыю толькі з вашага акаўнта. Для ўсіх астатніх удзельнікаў чата вашы паведамленні застануцца бачнымі.\nЦалкам выдаліць усе адпраўленыя вамі паведамленні можна толькі ўручную, выбіраючы асобна кожнае.\nНаступны крок — выдаленне каментарыяў. Каб знайсці пакінутыя вамі каменты, спачатку трэба згадаць, у якіх каналах і пад якімі пастамі вы іх пакідалі. І пад патрэбным пастом перайсці ў «Каментарыі», націснуць на пошук у верхнім правым куце, пасля абраць фільтрацыю па карыстальніках і ў радку пошуку прапісаць свой нікнэйм.\nЯк бачым, адшукаць свой каментарый у Telegram вельмі складана. На жаль, тут пакуль няма ўкладкі з усімі пакінутымі вамі каментарыямі.\nАпошняе, на што варта звярнуць увагу, — гэта ачыстка кэшу, выдаленне патэнцыйна небяспечнага кантэнту з «Захаванага» і ачыстка гісторыі пошуку.\nПа сваім функцыянале Viber моцна адрозніваецца ад Telegram, таму асноўнае, на што мы звернем увагу, — ачыстка перапіскі. У Viber вы можаце выдаліць усе паведамленні са свайго акаўнта даволі проста і хутка. Для гэтага вам спатрэбіцца перайсці ў патрэбны чат і ў версе экрана націснуць на імя суразмоўцы. Далей выбіраем «Інфармацыя і налады», свайпаем угору і выбіраем «Выдаліць усе паведамленні», пасля чаго можам яшчэ і «Выдаліць чат». Карыстаючыся такім метадам, вы выдаліце ўсе паведамленні толькі са свайго акаўнта. Пры гэтым уся перапіска захаваецца ў вашага суразмоўцы.\nЦалкам выдаліць усю гісторыю перапіскі можна толькі ў тым выпадку, калі тое сама зробіць і другі карыстальнік. Аднак Viber дае магчымасць выдаляць адпраўленыя вамі паведамленні не толькі ў вас, але і ў суразмоўцы. Для гэтага трэба ўвайсці ў чат, выбраць патрэбнае паведамленне, націснуць на «Выдаліць» і абраць вырыянт «Выдаліць ва ўсіх». Ваш суразмоўца больш не будзе бачыць змест паведамлення, але будзе бачыць, што вы яго выдалілі.\nМетодыка выдалення паведамленняў у гэтым месенджары такая ж, як у Viber. Цалкам ачысціць перапіску можна толькі супольнымі намаганнямі з вашым суразмоўцам. У іншым выпадку вы можаце выдаліць толькі свае паведамленні, пакінуўшы ў суразмоўцы інфармацыю пра тое, што паведамленне было выдаленае.\nЧытайце таксама: Якія мэсэнджары цяпер самыя папулярныя ў свеце\nЯк правільна пачысціць свой акаўнт у Instagram, каб не патрапіць пад рэпрэсіі. Падрабязны гайд\nЛатвія збіраецца вярнуцца да вайсковага прызыву\nУ Расіі таксама ёсць «рэйкавыя партызаны». Яны ладзяць дыверсіі на чыгунцы і падпальваюць ваенкаматы\nБеларускія дзяржаўныя СМІ называюць Славянск «акупаваным Украінай», а Лісічанск і Херсон — вызваленымі\nМаеце вакансію? Румас вярнуўся з Расіі і шукае працу ў Мінску\nБацьку шасцярых дзяцей Аляксандра Зялюткіна асудзілі на 3,5 года калоніі\nБылая кіраўніца МЗС Аўстрыі, на вяселлі якой гуляў Пуцін, пакінула краіну 1\nЧалы на стрыме з Ціханоўскай падказаў беларусам пытанне, роўнае па значнасці ўкраінскаму «Чый Крым?» 40\nКДБ унёс у «спіс тэрарыстаў» яшчэ трох чалавек\nЦіханоўская сустрэлася са Славам Камісаранкам ФОТА\nСтала вядома, колькі чалавек напісалі на 100 балаў ЦТ па біялогіі\nЗахоп Луганскай вобласці. Ці плануе Пуцін пасля гэтага «замарозіць» канфлікт? 1\n20-гадовую «тэрарыстку» Дануту Перадня асудзілі да 6,5 года калоніі 2\nЗраўнялі з зямлёй магілы жаўнераў Арміі Краёвай у Мікулішках на Ашмяншчыне 2\nСМІ: Расійскага хакеіста Фядотава адправяць служыць на Новую Зямлю, каб паслаць «меседж» іншым гульцам 4\n«У людзей страх перад чалавекам у форме. І міліцыі страшна трапіць у калонію, бо там ім таксама не соладка, можа, яшчэ і горш» 2\nМасква назвала парушэннем канфідэнцыйнасці перамоваў запіс французскімі журналістамі дыялогу Пуціна і Макрона. Пуцін на запісе выглядае не найлепшым чынам 2


Беларусь хоча павысіць тарыф на транспартаванне нафты на 21,7%\n11.07.2019 / 13:38\nПавышэнне тарыфаў на транспартаванне нафты на 21,7% з 1 жніўня дасць магчымасць кампаніі «Гомельтранснафта» пакрыць выдаткі, якія ўзніклі ў выніку форс-мажору на нафтаправодзе «Дружба», паведамляе Interfax.\nУ лісце ад 1 ліпеня на адрас «Транснафты», «Гомельтранснафта» просіць расійскую манаполію ўзгадніць рост тарыфаў.\n«Гомельтранснафта» тлумачыць, што ў выніку трапляння ў беларускую магістральную трубаправодную сістэму некандыцыйнай расійскай нафты спынілася транспартаванне сыравіны ў кірунку Адамова і Бродаў.\n14.07.2019 / 18:13\nНе ведаю, можа і трэба павышаць тарыфы. Хай займаюцца адмыслоўцы! Але жыццё нашай краіны такое -- хоць бы што, хоць малюсенькі кавалак, урваць бы ў расейцаў. На сваёй эканоміцы нічога ўжо не возмеш! Усё развалена! Раскрадзена! Адна надзея на падачкі "старэйшага" брата!


Тацяна Севярынец: “Суд прайграла ня я, прайгралі яны!”\n18 чэрвень 2007, 15:52\nРадыё Свабода Першамайскі раённы суд Віцебску адмовіў Тацяне Севярынец у аднаўленьні на працы. Пазоў настаўніцы да аддзелу адукацыі Першамайскага раёну Віцебску адхілілі, і цяпер яна беспрацоўная.\nПаводле пазову Тацяны Севярынец суд правёў тры пасяджэньні з удзелам пракурора і сьведкаў з абодвух бакоў.\nУрэшце судзьдзя Тацяна Родзіна падтрымала пазыцыю раённага аддзелу адукацыі, кіраўнік якога Ўладзімер Шлома падпісаў загад на звальненьне Тацяны Севярынец.\nКастусь Севярынец, муж і давераная асоба спадарыні Тацяны падчас суду, з пастановай судзьдзі не згадзіўся:\n“Я ня згодны катэгарычна з гэтым прысудам. Ён вынесены яўна паводле палітычных матываў, гэта было выразна відаць з трох судовых пасяджэньняў. Я ўбачыў людзей, якія хлусяць у вочы, якія топяць свайго калегу. Гэта не настаўнікі!\nЯ хачу сказаць, што загадчыкі аддзелаў адукацыі прыходзяць і сыходзяць. А Тацяна Яўгенаўна — яна настаўніца на ўсё жыцьцё. Гэта пацвердзілі і вучні, і іх бацькі. І яна настаўніцай застанецца!”\nНапрыканцы сакавіка Тацяна Севярынец напісала заяву на адпачынак за свой кошт на час вясновых вакацыяў, атрымала дазвол дырэктара школы №40 Юр’я Лаўрэнава і вусную згоду кіраўніка раённага аддзелу адукацыі Ўладзімера Шломы.\nАле праз колькі дзён загадчык адмяніў уласнае рашэньне, і, вярнуўшыся з адпачынку, Тацяна Севярынец даведалася, што прапусьціла шэсьць працоўных дзён.\nМы патэлефанавалі начальніку упраўленьня адукацыі Першамайскага раёну Віцебску Уладзімеру Шлому і папрасілі яго патлумачыць, чаму ён адмяніў свой дазвол на адпачынак Тацьцяне Севярынец. Камэнтаваць сваё рашэньне Уладзімер Шлома адмовіўся.\n(Шлома: ) “Прашу, усе пытаньні ў суд. У суд, суд, суд! Зьвяртайцеся ў суд, там усе былі, і Тацьцяна Севярынец, усе былі ў судзе. Усе пытаньні ў суд, суд! Не да мяне.”\nНастаўніцу расейскай мовы вышэйшай катэгорыі з 35-гадовым працоўным стажам звольнілі нібыта за прагулы. Паводле Тацяны Севярынец, сапраўдныя прычыны звальненьня загадчык аддзелу адукацыі назваў ёй у прыватнай гутарцы, калі яна вярнулася з адпачынку.\n“Мяне выклікаў да сябе загадчык аддзелу, і ці не з другой фразы пачаў казаць: “Кінь займацца палітыкай, і ўсё будзе нармалёва”. Я папрасіла растлумачыць, што ён мае на ўвазе — я ж не старшыня нейкай партыі, нічога такога падобнага. Ён кажа: “А выбары?” Ну, тут мяне ўзьняло!\nЯ кажу: “Браць удзел у выбарах — гэта маё канстытуцыйнае права! Вы ведаеце маё стаўленьне да сёньняшняй улады, і вы добра ведаеце, што я яе не падтрымліваю!” Так што прысуд — гэта толькі фармальнасьць, дэманстрацыя быццам бы іхнай нейкай сілы. Але суд прайгралі яны — па духу!” — мяркуе Тацяна Севярынец.\nРазам з даверанай асобай і адвакатам Міхаілам Замаліным спадарыня Севярынец зьбіраецца абскардзіць судовую пастанову.


Catholic.by - Ці можа католік капаць бульбу ў нядзелю?\nЦі можа католік капаць бульбу ў нядзелю?\nГэтае пытанне, здаецца, мае просты адказ. Нядзеля — дзень Пана, аб якім Ён ясна і зразумела кажа ў трэцяй запаведзі: памятай дзень святы святкаваць. Але сёння нават гэтае пытанне чамусьці выклікае спрэчкі сярод веруючых.\nКанец лета і першая палова верасня — гэта «час бульбы». Каб сабраць «другі хлеб», нярэдка патрабуюцца вялікія намаганні. І, хоць, здаецца, гэтая справа павінна турбаваць толькі жыхароў вёсак, яна закранае таксама і гарады. Студэнты і працоўная моладзь, сярод якіх шмат католікаў, вяртаюцца ў свае родныя мясціны з горада, каб дапамагчы родным выкапаць бульбу. І гэта толькі адзін з прыкладаў.\nСамо капанне бульбы — справа добрая, але, як і любая неабавязковая праца, згодна з трэцяй запаведдзю, не можа выконвацца ў нядзелю.\nЯк аказалася, не ўсе католікі так лічаць. У адной з вёсак я чула версіі, што капаць бульбу можна, бо «гэта не праца, а збор ураджаю», бо «мясцовы пробашч дазволіў», «можна капаць пасля 9 раніцы, калі адправіцца першая святая Імша, пры гэтым можна ў ёй і не ўдзельнічаць», або «можна капаць толькі пасля таго, як паўдзельнічаў у нядзельнай святой Імшы».\nДзе ж праўда? На пытанне Catholic.by згадзіўся адказаць а. Аркадзь Куляха OCD.\n«Нядзеля — святы дзень»\n«Пра ўшанаванне і перажыванне нядзелі Катэхізіс Каталіцкага Касцёла піша ў нумарах 2168 – 2195. Нумар 2185 кажа, што “ў нядзелю і святочныя дні вернікі павінны ўстрымацца ад прац і заняткаў, якія перашкаджаюць аддаваць належную пашану Богу, перажываць уласцівую для дня Пана радасць, выконваць учынкі міласэрнасці і адпачываць як духоўна, так і фізічна”», — адзначыў святар.\n«Касцёл вучыць таксама, што “дапускаюцца дзеянні, звязаныя з сямейнымі абавязкамі або з паслугаю дзеля значнай грамадскай карысці, калі толькі гэта не вядзе да шкодных звычак адносна святкавання нядзелі, сямейнага жыцця і здароўя” (пар. Кампендый Катэхізіса Каталіцкага Касцёла, 453)», — распавёў а. Аркадзь Куляха.\nНеабавязковую працу ў нядзелю, паводле каментара, нельга апраўдаць удзелам у ранішняй святой Імшы.\n«Хтосьці мог бы памылкова меркаваць, што дзеля ўшанавання Бога ў нядзелю дастаткова прыняць удзел у святой Імшы, найлепш з самай раніцы, а пазней заняцца чым заўгодна. Нядзеля — гэта святы дзень, дзень адпачынку і аднаўлення духоўных і фізічных сіл, сустрэчы з сям’ёй і блізкімі людзьмі і ўзрастання ў хрысціянскай любові ва ўсіх яе вымярэннях, дзень яднання з Богам і бліжнімі. Вернік, які прагне па-сапраўднаму камуніі з Богам і паглыблення свайго духоўнага жыцця, сам будзе імкнуцца ўстрымацца ў нядзелю ад усяго, што не спрыяе гэтай мэце», — падкрэсліў святар.\nЦі можна капаць бульбу ў нядзелю?\n«Капанне бульбы, а яшчэ раней яе пасадка — гэта для большасці тых, хто вырошчвае “другі хлеб”, клопат пра жыццё, не толькі сваё, але і ўсёй сям’і, родных ці блізкіх людзей. Здараюцца сітуацыі, калі сапраўды немагчыма сабраць ураджай у буднія дні, напрыклад, дзеці ці ўнукі не могуць ніяк прыехаць да любімых мамы і таты або бабулі і дзядулі ў іншы дзень, а яны самі захварэлі ці ўжо не маюць сілы працаваць. У такім выпадку можна лічыць, што капанне ў нядзелю — гэта неабходнасць (няма іншых магчымасцяў, напрыклад, не хапае сродкаў, каб наняць кагосьці на працягу тыдня, або няма каго наняць)», — заўважыў а. Аркадзь Куляха.\n«Аднак нельга апраўдаць парушэнне трэцяй Божай запаведзі, калі хтосьці адкладае капанне бульбы ці іншую працу менавіта на нядзелю, хоць можа зрабіць гэта ў будні дзень. Грахом з'яўляецца не толькі неабавязковая праца ў нядзелю, але і лянота наогул», — дадаў святар.\nТаксама хрысціянам не варта забывацца, што ў нядзелю патрэбна абавязкова ўдзельнічаць у святой Імшы, нягледзячы на форс-мажорныя сітуацыі, якія патрабуюць выканання працы.\nКожны наш учынак, паводле слоў святара, трэба разглядаць з трох бакоў — з пункту гледжання на прадмет учынку, на яго мэту і на акалічнасці (або абставіны), у якіх учынак быў здзейснены.\n«Калі ўсе тры элементы чалавечага ўчынку — добрыя, тады і ўчынак лічыцца добрым. Бывае, аднак, і так, што прадмет учынку добры (напрыклад, праца, дапамога іншым), але акалічнасці змяншаюць яго маральную вартасць (напрыклад, неабавязковая праца ў нядзелю). Найгорш, калі маральная вартасць учынку знішчаецца або памяншаецца мэтай (напрыклад, хтосьці дапамагае бліжняму напаказ або робіць штосьці, каб праявіць непашану да веры ці асобы)», — заўважыў святар.\nНядзеля — гэта не толькі дзень адпачынку, які Бог прадвызначыў для кожнага з нас; гэта яшчэ адна магчымасць, каб сям’я сабралася разам. Супольны ўдзел у святой Імшы, а таксама адпачынак з роднымі — вось што можа не толькі паспрыяць духоўнаму развіццю кожнага члена сям’і, але таксама ўзмацніць любоў, павагу і ўзаемаразуменне ў ёй.\nСям'я Алены і Паўла Кузьміцкіх, фота: svaboda.org\nАйцец Аркадзь Куляха ўзгадвае сведчанне Папы на пенсіі Бэнэдыкта XVI, які падкрэсліваў, што «нядзеля ў яго сям’і заўсёды была прынцыповай справай»:\n«Нядзеля распачыналася ўжо ў суботу пасля поўдня. Бацька чытаў нам нядзельныя літургічныя тэксты з вельмі папулярнай на той час кніжкі, у якой яны тлумачыліся (...). На наступны дзень мы ішлі на святую Імшу (...), а пазней у хаце важны быў, канешне, супольны вялікі абед. Мы таксама шмат спявалі разам (...). Спявала ўся сям’я. Гэта незабыўныя моманты. Пазней мы, канешне, шпацыравалі. Мы жылі недалёка ад лесу, і шпацыр па лесе быў прыгожы: прыгоды, гульні і г. д. Адным словам, лучыла нас адно сэрца і адна думка, шмат супольных перажыванняў, нават у вельмі цяжкія часы вайны (...) панавала між намі ўзаемная любоў, радасць з простых рэчаў».\nТакім чынам, нядзеля — гэта асаблівы дзень, які патрэбна ў першую чаргу прысвяціць адпачынку і сузіранню Бога, і, калі сапраўды няма форс-мажорных абставін, нельга капаць бульбу, гэтаксама як і нельга рабіць любую неабавязковую працу.


Падчас разбору ў мін''юсьце стала кепска з сэрцам Г.Бураўкіну\n11 травень 2006, 17:29\nГаліна Абакунчык, Менск Міністэрства юстыцыі заявіла Саюзу беларускіх пісьменьнікаў пра магчымасьць адкліканьня свайго пазову, але ставіць для гэтага шэраг умоваў. Тым часам сёньня ў часе перамоваў у Мін''юсьце стала кепска з сэрцам сябру Саюзу, паэту й грамадзкаму дзеячу Генадзю Бураўкіну.\nНагадаем, раней чыноўнікі Мін''юсту запатрабавалі зьліквідаваць пісьменьніцкую арганізацыю, у якасьці прычынаў назваўшы часовую адсутнасьць арыгіналу статуту, неадпаведную форму пячаткі й афіцыйных блянкаў, наяўнасьць герба “Пагоня” на шыльдзе перад службовым уваходам у будынак, а таксама правядзеньне ў кавярні Дому літаратара зьезду Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада).\nБальшыню гэтых вінавачаньняў кіраўніцтва СПБ зьняпраўдзіла ў судзе.\nПадчас сёньняшніх перамоваў у Мін''юсьце стала кепска з сэрцам сябру Саюзу, паэту й грамадзкаму дзеячу Генадзю Бураўкіну.\nПрадстаўнікі Міністэрства юстыцыі прапанавалі кіраўніцтву Саюзу пісьменьнікаў правесьці перамовы пасьля апошняга паседжаньня ў Вярхоўным судзе. Тады сябры творчай арганізацыі здолелі давесьці неабгрунтаванасьць галоўнага вінавачаньня — за правядзеньне зьезду Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада).\nГаворыць старшыня СБП Алесь Пашкевіч:\n(Пашкевіч: ) “Сёньня была размова з кіраўніком упраўленьня Мін''юсту спадаром Сьліжэўскім. Як было адзначана, пра міравое пагадненьне размова не вядзецца. Але Міністэрства ня супраць адклікаць судовы пазоў, калі падчас судовага сьледзтва будзе зьнятая шыльда з Дому літаратара; калі мы пададзім узор новага членскага білету й арыгінал статуту, а таксама пацьвердзім дакумэнтальна наяўнасьць юрыдычнага адрасу”.\nПаводле спадара Пашкевіча, зьняць шыльду, замяніць сяброўскія білеты й атрымаць у Міністэрстве арыгінал статуту СПБ ня ёсьць праблемай.\nКрыху больш складана зь юрыдычным адрасам. Каб заключыць дамову арэнды з Галоўным гаспадарчым ўпраўленьнем Адміністрацыі прэзыдэнта, якому цяпер належыць Дом літаратара, сябры арганізацыі мусяць вызваліць памяшканьне бібліятэкі. На прапанову прыняць 300-тысячны кнігазбор падарункам беларускія бібліятэкі пакуль маўчаць. Тым ня менш, прапановы Мін''юсту даюць спадзяваньне на лепшае — кажа спадар Пашкевіч.\n(Пашкевіч: ) “Ня многія грамадзкія аб’яднаньні змаглі вытрымаць бой у Вярхоўным судзе, і пасьля пазову Міністэрства юстыцыі ўсе яны былі зьліквідаваны. Але, не зважаючы на розныя калізіі, якраз хочацца думаць, што справядлівасьць у дачыненьні да найстарэйшай творчай арганізацыі Беларусі будзе адноўлена”.\nПадчас перамоў у Міністэрстве юстыцыі стала кепска з сэрцам сябру Рады Генадзю Бураўкіну. Цяпер ён знаходзіцца ў адным зь менскіх шпіталяў.\nВось што паведаміла “Свабодзе” жонка Генадзя Мікалаевіча Юлія Бураўкіна.\n(Бураўкіна: ) “Я зь ім размаўляла, ён патэлефанаваў мне з кабінэту доктара, калі яго ўжо “адкачалі”. Як доктар сказаў: “адэкватны, жартуе”. Але ён мне сказаў, што вельмі расхваляваўся. Я й не хацела, каб ён ішоў. Ды вось грамадзкія абавязкі. І наагул ён так эмацыйна й блізка ўсё да сэрца прымае. Я толькі-толькі з доктарам ізноў гаварыла — ён сказаў, што, паводле ЭКГ, інфаркту пакуль няма”.\nСа словаў спадарыні Бураўкінай, Генадзь Мікалаевіч на сэрца раней ніколі ня скардзіўся, і гэткі прыступ зь ім здарыўся ўпершыню.