Анатоль Франс (сапраўднае імя Франсуа-Анатоль Тыбо) – французскі пісьменнік і літаратурны крытык.\nНарадзіўся 16 красавіка 1844 году ў Парыжы. Яго бацька быў уладальнікам кніжнае крамы, што спецыялізавалася на літаратуры, прысвечанай гісторыі Вялікай французскай рэвалюцыі. Анатоль Франс з цяжкасцю скончыў езуіцкі каледж, дзе вучыўся вельмі неахвотна, і, праваліўшы некалькі разоў выпускныя экзамены, здаў іх толькі ва ўзросце 20 гадоў.\nУ 1866 годзе Анатоль Франс вымушаны быў сам зарабляць на жыццё і пачаў кар’еру бібліёграфам. Паступова ён пазнаёміўся з літаратурным жыццём таго часу і зрабіўся адным са значных удзельнікаў парнаскай школы.\nПадчас Франка-прускай вайны 1870–1871 гг. Франс некаторы час служыў у войску, а пасля дэмабілізацыі працягваў пісаць і выконваць рэдактарскую працу.\nУ 1875 годзе ў яго з’явілася першая сапраўдная магчымасць праявіць сябе ў якасці журналіста, калі Парыжская газета Le Temps замовіла яму серыю крытычных артыкулаў пра сучасных пісьменнікаў. Ужо ў наступным годзе ён зрабіўся самым значным літаратурным крытыкам гэтай газеты і пачаў весці ўласную рубрыку пад назвай “Літаратурнае жыццё”.\nУ 1876 годзе яго прызначылі намеснікам дырэктара бібліятэкі французскага Сената, і цягам наступных чатырнаццаці гадоў ён займаў гэтую пасаду, што давала яму магчымасць і сродкі займацца літаратурай. Вядомасць яму прынёс раман “Злачынства Сільвестра Банара” (Le Crime de Silvestre Bonnard), апублікаваны ў 1881, – сатыра, дзе аддаецца перавага легкадумнасці і дабрыні, а не суровай дабрадзейнасці.\nУ наступных аповесцях і апавяданнях Франс з вялікай эрудыцыяй і тонкім псіхалагічным чуццём узнаўляе дух розных гістарычных эпохаў. “Харчэўня каралевы Гусіныя лапкі” (La Rôtisserie de la Reine Pedauque, 1893) – сатырычная аповесць у гусце XVIII стагоддзя з арыгінальнай цэнтральнай фігурай абата Жэрома Куаньяра: ён пабожны, але вядзе грахоўнае жыццё і апраўдвае сваё “падзенне” тым, што яно ўзмацняе ў ім дух пакоры. Таго ж абата Франс выводзіць у рамане “Меркаванні Жэрома Куаньяра” (Les Opinions de Jérôme Coignard», 1893).\nУ шэрагу апавяданняў, у прыватнасці, у зборніку “Маціцовы куфэрак” (L'Etui de nacre, 1892), выяўляецца яркая фантазія Франса. Яго любімая тэма – супастаўленне паганскага і хрысціянскага светабачання ў апавяданнях пра першыя стагоддзі хрысціянства ці ранняе Адраджэнне; такія творы паўплывалі на творчасць Дзмітрыя Меражкоўскага. Найлепшы ўзор такога твору – “Святы сатыр” (Saint Satyr).\nУ 1896 годзе Франса абралі сябрам Французскай акадэміі.\nУ 1898 годзе ён узяў самы актыўны ўдзел у справе Дрэйфуса. Пад уплывам Марсэля Пруста Франс першым падпісаў знакаміты ліст-маніфест Эміля Заля “Я абвінавачваю” (J’accuse). З гэтага часу Франс стаў значным дзеячам рэфармісцкага, а пазней – сацыялістычнага лагера, удзельнічаў у арганізацыі народных універсітэтаў, чытаў лекцыі працоўным, браў удзел у мітынгах, арганізаваных левымі сіламі. Франс зрабіўся блізкім сябрам лідэра сацыялістаў Жана Жарэса і літаратурным мэтрам Французскай сацыялістычнай партыі.\nУ пазнейшы перыяд творчасці Франс пачаў серыю своеасаблівых вострапалітычных па змесце раманаў пад агульным загалоўкам “Сучасная гісторыя” (Histoire Contemporaine). Выдуманая фабула пераплятаецца ў гэтых раманах з сапраўднымі грамадскімі падзеямі, з выяўленнем выбарчай агітацыі, інтрыгаў правінцыйнай бюракратыі, інцыдэнтаў працэсу Дрэйфуса, вулічных маніфестацыяў. Разам з гэтым, апісваюцца навуковыя пошукі і адцягненыя тэорыі кабінетнага навукоўца, бязладзіца ў яго хатнім жыцці, здрада жонкі, псіхалогія збянтэжанага і досыць блізарукага ў жыццёвых справах мысляра.\nУ цэнтры падзей, якія чаргуюцца ў раманах гэтай серыі, стаіць адна і тая ж асоба –гісторык Бержэрэ, што ўвасабляе філасофскі ідэал аўтара: паблажліва-скептычнае стаўленне да рэчаіснасці, іранічна-спакойнае меркаванне пра ўчынкі людзей навокал.\nНаступны твор пісьменніка, двухтомная гістарычная праца “Жыццё Жанны д’Арк” (Vie de Jeanne d'Arc, 1908), напісаная пад уплывам гісторыка Эрнэста Рэнана, была дрэнна прынятая публікай. Клерыкалы абураліся дэмістыфікацыяй Жанны, а гісторыкі палічылі, што кніга недастаткова адпавядае першакрыніцам.\nЗатое пародыя на французскую гісторыю “Востраў пінгвінаў” (L'Ile de pingouins), апублікаваная таксама ў 1908 годзе, была прынятая з вялікім энтузіязмам. У “Востраве пінгвінаў” блізарукі абат Маэль памылкова прыняў пінгвінаў за людзей і ахрысціў іх, чым выклікаў масу складанасцяў на зямлі і на нябёсах. Франс апісвае ўзнікненне прыватнай уласнасці і дзяржавы, з’яўленне першай каралеўскай дынастыі, Сярэднявечча і Адраджэнне. Большая частка кнігі прысвечаная сучасным падзеям: спробе перавароту Ж. Буланжэ, клерыкальнай рэакцыі, справе Дрэйфуса і г.д. У канцы даюцца змрочныя прадказанні будучага: улада фінансавых манаполіяў і атамны тэрарызм, што разбураюць цывілізацыю.\nНаступны вялікі мастацкі твор пісьменніка, раман “Багі прагнуць” (Les Dieux ont soif, 1912), прысвечаны французскай рэвалюцыі. Раман “Паўстанне анёлаў” (La Revolte des Anges, 1914) – гэта сацыяльная сатыра, напісаная з элементамі гульнёвай містыкі. На нябёсах пануе не ўсявышні Бог, а злы і недасканалы Дэміюрг, і сатана вымушаны падняць супраць яго паўстанне, якое ёсць свайго роду адлюстраваннем сацыяльнага рэвалюцыйнага руху на Зямлі.\nПасля гэтай кнігі Франс цалкам звяртаецца да аўтабіяграфічнай тэмы і піша нарысы пра дзяцінства і юнацтва, якія пазней увайшлі ў раманы “Маленькі П’ер” (Le Petit Pierre, 1918) і “Жыццё ў квецені” (La Vie en fleur, 1922).\nУ 1921 годзе ён атрымлівае Нобелеўскую прэмію па літаратуры (“У прызнанне бліскучых літаратурных дасягненняў, адзначаных як высакароднасцю стылю, так і глыбокай сімпатыяй да чалавека, вытанчанасцю і нязменным гальскім тэмпераментам”). Таксама быў сябрам Французскага геаграфічнага таварыства.\nУ 1922 годзе яго творы былі ўключаныя ў каталіцкі “Індэкс забароненых кніг”.\nАнатоль Франс памёр у Сэн-Сір-сюр-Луары 12 кастрычніка 1924 году.


Канвертаваць Балгарскага лёва (BGN) і Tickets (TIX) : Калькулятар абменнага курсу\nБалгарскі леў (BGN) і Tickets (TIX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Балгарскі леў і Tickets пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Балгарскі леў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tickets валюты па змаўчанні. Націсніце на Tickets або Балгарскага лёва канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБалгарскі леў гэта валюта, у Балгарыя (BG, BGR). The Tickets гэта валюта, у ні ў адной краіне. Балгарскі леў таксама вядомы як Левов. Сімвал BGN можа быць запісаная Lv. Сімвал TIX можа быць запісаная TIX. Балгарскі леў дзеліцца на 100 stotinki. Абменнага курсу Балгарскі леў Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Tickets Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. BGN каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. TIX каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў.


Падведзены вынікі рэспубліканскай спартакіяды – NG-PRESS.BY\nПадведзены вынікі рэспубліканскай спартакіяды\n22.12.2021 21.12.2021 - 8:55МИНЩИНА, Регионы\nМінская вобласць стала першай у рэспубліканскай спартакіядзе сярод дзяцей і моладзі ў спаборніцтве па спартыўных турысцкіх паходах.\nЗа перамогу змагаліся 24 каманды з усіх рэгіёнаў Беларусі. Былі прадстаўлены пяць відаў турызму, уключаючы водны, веласіпедны, пешаходны, лыжны, горны, а таксама камбінаваны па трох катэгорыях складанасці. Суддзі-эксперты ацэньвалі справаздачы пра спартыўныя турысцкія паходы, у якія вучні і настаўнікі адпраўляліся на працягу мінулага года, з улікам віду турызму, катэгорыі яго складанасці і тэрыторыі правядзення паходу.\nТак, да прыкладу, юным жыхарам Пухавіцкага раёна за шэсць дзён давялося пераадолець 328 кіламетраў на веласіпедах, убачыць больш за чатыры дзясяткі вёсак Міншчыны і Магілёўшчыны. Школьнікі пераходзілі рэкі ўброд, пераносячы веласіпеды і рукзакі, аб’язджалі топкія месцы і балоты, пераадольвалі бездараж і лясныя завалы, перацягваючы праз лужыны, бруд і іншыя непраходныя месцы сваіх двухколых сяброў.\nПедагогі ўпэўненыя, што ў любым падарожжы выдатна спалучаюцца элементы пазнання, актыўнага адпачынку, фізічнага выхавання і спорту. Паходнае жыццё, пераадоленне натуральных перашкод выхоўвае ў дзецях дысцыпліну, узаемную выручку, камандны дух. Робіць падлеткаў больш смелымі, цягавітымі, знаходлівымі, ініцыятыўнымі. А вывучэнне прыроды роднага краю спрыяе эстэтычнаму, маральнаму і патрыятычнаму выхаванню школьнікаў.\nКласная гадзіна “Я і малая радзіма”\nКадэцкі баль прайшоў у Магілёве


Дзень пісьменства і друку прайшоў у Полацку. — Пухавiцкiя навiны. Пуховичские новости. Марьина Горка. Новости Марьиной Горки\nДзень пісьменства і друку прайшоў у Полацку.\n06.09.2017 30 Redactor Комментариев нет\nУ трэці раз Полацк прыняў гасцей Дзён беларускага пісьменства. Свята сабрала прадстаўнікоў больш чым 20 краін. Маштабнасць урачыстасцяў, якія праходзілі пад знакам Скарыны, вызначылі тры даты, якія святкавалі палачане і іх шматлікія госці: 500-годдзе беларускага кнігадрукавання, 1155-годдзе горада і непасрэдна Дзень пісьменства.\nМаляўнічым уступленнем да ранішняй цырымоніі адкрыцця 2 верасня Дня горада стала тэатралізаванае шэсце палачан у гістарычных касцюмах розных гільдый XV-XVI стагоддзяў. Персанажаў мінулага ўвасобілі работнікі адпаведных прадпрыемстваў і арганізацый горада. Так, супрацоўнікі Полацкага малочнага камбіната сталі прадстаўнікамі гільдыі малочнікаў, Полацкай друкарні — гільдыі друкароў, хлебазавода — гільдыі хлебапёкаў, Дома гандлю — гільдыі купцоў. Вобразы сярэднявечнай сям’і прадставіў аддзел адукацыі. Нашы дні Полацка адлюстравалі лепшыя прадпрыемствы і арганізацыі горада.\nАдной з адметных асаблівасцей свята стала вялікая колькасць гараджан і гасцей у строях з нацыянальнымі элементамі.\nСвята ў Полацку з’яўляецца важнай культурнай падзеяй для ўсіх славянскіх народаў, упэўнены спецыяльны прадстаўнік прэзідэнта Расіі па міжнародным культурным супрацоўніцтве Міхаіл Швыдкой. «Сённяшні свет расколаты, у ім шмат канфліктаў. А кніга з’яўляецца сімвалам агульнага светаразумення, адным з феноменаў, які, сапраўды, аб’ядноўвае ўсё чалавецтва. Таму ўрачыстасці ў Полацку з’яўляюцца не толькі святам беларусаў, але і ўсіх іншых славянскіх народаў.\nКругазварот яркіх падзей, кожнае з якіх прадстаўляла нешта цікавае і значнае, захапіў усіх, нікога не пакінуўшы абыякавым. Урачыстасці, мастацкія праекты і канферэнцыі, каля трох кіламетраў гандлёвых радоў для аматараў шопінгу са шматлікімі варыянтамі забавак. Арганізатары пастараліся ўлічыць усё.\nЭстафета Дня беларускага пісьменства ўрачыста перададзена гораду Іванава Брэсцкай вобласці. Міністр інфармацыі Рэспублікі Беларусь Лілія Ананіч адзначыла, што сёлетні Дзень пісьменства ў Полацку насычаны мноствам разнастайных мера-прыемстваў. «Наступны Дзень пісьменства юбілейны, і гэта абавязвае таксама правесці свята на найвышэйшым узроўні», — падкрэсліла яна.\n← У ААТ “Аграсімвал” ідзе сяўба азімых.\nНаграждены победители конкурса «Пухавіцкі край, адходы раздзяляй». →\nПроект возрождения нации\n22.11.2012 Redactor 0\nЦентр творчества «Світанак» презентовал свою работу\nРК ОО «БРСМ» приглашает принять участие


19 студзень 2010, 00:30\nКолішняя расейская піяністка 39-цігадовая Аксана Грыгор’ева (Чарнуха), якую галівудзкі актор Мел Гібсан паўсюль прадстаўляе як сваю каханку, заявіла пра свой удзел у міжнародным праекце "Дзіцячае сэрца".\nМэта праграмы – фінансаваньне выратавальных кардыялягічных апэрацыяў чарнобыльскім ахвярам зь Беларусі і Ўкраіны.\nАдмыслова для праекту Аксана Грыгор’ева напісала і насьпявала сынгл “Анёл”.“Калі аб’яднаць разам усе намаганьні, то можна рабіць цуды”, – гаворыцца ў песьне.\n“Гэты сынгл заклікае ўсіх пацярпелых ад чарнобыльскай катастрофы дзяцей глядзець у будучыню з надзеяй, – гаворыць Аксана Грыгор’ева. – З такой жа надзеяй, што дае маленькім беларусам і украінцам міжнародны чарнобыльскі праект “Дзіцячае сэрца”.\nУ Беларусі дабрачынны мэдычны праект “Дзіцячае сэрца” ажыцьцяўляецца на базе дзіцячага кардыяцэнтру РНПЦ «Кардыялёгія». Ад 2000 году гэты цэнтар штогод наведваюць вядучыя дзіцячыя кардыяхірургі, якія разам са сваімі беларускімі калегамі робяць найскладанейшыя аэрацыі маленькім пацыентам з народжанай паталёгіяй сардэчна-сасудзістай сыстэмы.\nЧым апазыцыя дапаможа чарнобыльскім раёнам?


Культура - Праекты, а не пражэкты!\nГалоўнымі сцэнічнымі пляцоўкамі для правядзення асноўных мерапрыемстваў рэспубліканскай акцыі “Маладзечна — культурная сталіца Беларусі-2016” сталі нашы Палац культуры і Амфітэатр.\nМіністр культуры Рэспублікі Беларусь Барыс Святлоў (злева) перадае сімвал Культурнай сталіцы Беларусі-2016 старшыні Маладзечанскага райвыканкама Аляксандру Яхнаўцу.\nПадчас прэзентацыі Рэспубліканскай акцыі “Культурная сталіца Беларусі 2016 года”, што адбылася 5 лютага, апрача ўрачыстай цырымоніі і маштабнага канцэрта ў клубнай частцы і рэкрэацыях Палаца культуры адкрылася выстава-прэзентацыя ўстаноў культуры і адукацыі Маладзечанскага раёна, ладзіліся майстар-класы па дэкаратыўна-прыкладным мастацтве. А ў выставачнай зале Палаца адбылося адкрыццё выставы сяброў творчага аб’яднання прафесійных мастакоў “Маладзечна”. Былі прэзентаваны работы Мікалая Аўчыннікава, Рыгора Мяжуева, Аляксандра Пашкевіча, Уладзіміра Тамашэвіча…\nПа Міншчыне вызначаны ўдзельнікі Нацыянальнага конкурсу маладых выканаўцаў беларускай эстраднай песні. Прайшоў IV Маладзёжны праваслаўны баль “Стрэчанне-2016”. Адначасова запрацавалі выставы майстра-рамесніка Ірэны Ханеўскай і мастака Ядвігі Сянько. А потым пачала рэалізоўваць свой выставачны праект мастак Вера Гоціна... Словам, графік работы нашага Палаца культуры шчыльны, напружаны, разнастайны.\nЦягам года будуць рэалізаваны звыш 300 цікавых маштабных культурна-значных праектаў рознага ўзроўню, у тым ліку міжнародныя пленэры, фестывалі, тэлеакцыі і форумы, а таксама гастрольна-канцэртныя дзеі. Кожны праект будзе мець свае стыль і тэматыку.\nУзяць, да прыкладу, XVI Нацыянальны фестываль беларускай песні і паэзіі. Гэта адзіны музычны форум, які мае статус “нацыянальны” і з’яўляецца адным з самых значных фестываляў, што вызначаюць культурную прастору сучаснай Беларусі. Ён адкрывае новыя імёны, дае магчымасць пазнаёміцца з творчасцю беларускіх кампазітараў і паэтаў. Сёлета фестываль асаблівы — прысвечаны 75-годдзю народнага артыста СССР, усімі любімага і шануемага Песняра — Уладзіміра Мулявіна. І мы спадзяёмся, што гэта надасць фестывалю непаўторную цеплыню.\nЧарговы канцэрт на сцэне Палаца культуры "Маладзечна".\nПраект “Майстры мастацтваў — культурнай сталіцы Маладзечна”, які стартаваў 5 сакавіка, уключае канцэрты нацыянальнай эстраднай песні з удзелам беларускіх кампазітараў, паэтаў, эстрадных выканаўцаў і вядучых прафесійных калектываў Беларусі; спектаклі, сустрэчы з дзеячамі культуры і мастацтваў, літаратурныя і музычныя вечары, выставы і іншыя культурныя мерапрыемствы, прысвечаныя знамянальным падзеям і вядомым асобам.\nУ праекце прымуць удзел вядомыя выканаўцы і прафесійныя калектывы блізкага і далёкага замежжа, якія прадставяць сваё эстрадна-песеннае мастацтва і нацыянальную культуру. У рамках гэтага праекта адбудзецца канцэрт-справаздача вядучых творчых калектываў і выканаўцаў Міншчыны. 10 сакавіка ладзіўся юбілейны вечар-канцэрт Валянціна Сухадольца — саліста Москанцэрта, выпускніка нашага музычнага каледжа. А 12 сакавіка прайшоў телефестываль бардаўскай песні “Подых струны”.\nКультурную сталіцу наведаюць прафесійныя танцавальныя, музычныя, харэаграфічныя калектывы: Заслужаны калектыў “Нацыянальны акадэмічны канцэртны аркестр Беларусі”, Нацыянальны акадэмічны народны хор Рэспублікі Беларусь імя Генадзя Цітовіча, Беларускі дзяржаўны заслужаны харэаграфічны ансамбль “Харошкі”, Заслужаны калектыў Рэспублікі Беларусь дзяржаўны ансамбль танца Беларусі, выхаванцы Нацыянальнага цэнтра музычнага мастацтва імя Уладзіміра Мулявіна...\nА ў планах яшчэ — Дні культуры замежных краін; міжнародны турнір па спартыўных бальных танцах “Кубак Маладзечна-2016”; фестывалі “Золотой шансон”; “ART-HAUS” — сучаснага маладзёжнага мастацтва; XXVI абласны — духавой музыкі “Майскі вальс”; “Музыка душы маёй” — харавых і вакальных калектываў духоўнай музыкі; рэспубліканскі конкурс “Свет прыгажосці-2016”; Арт-майстэрня “Содружество”, у якой прымуць удзел дэлегацыі і творчыя калектывы гарадоў-пабрацімаў Маладзечна і Маладзечанскага раёна; “Рэспект года-2016” — урачыстае ўручэнне маладзёжнай прэміі; “Талент-2016” — свята, прысвечанае Дню работнікаў культуры, Году культуры.\nАдбудуцца сумесныя тэлевізійныя праекты Палаца культуры і Белтэлерадыёкампаніі: “Маладзечна запрашае”, “100 песень для Беларусі”, “Беларускія матывы”, “Маладыя таленты Беларусі” з удзелам пераможцаў рэспубліканскага творчага радыёконкурсу, вечар-канцэрт, прысвечаны 10-годдзю Маладзечанскага маладзёжнага народнага музычнага тэатра.\nПрыхільнікаў класічнага мастацтва парадуюць праекты “Канцэрты опернай і класічнай музыкі”, “Вечера волшебной оперетты” з удзелам сімфанічнага аркестра Белтэлерадыёкампаніі і салістаў Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь, салістаў Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага музычнага тэатра.\nУ Міжнародным творчым праекце “Маладзечанцы — роднаму гораду” возьмуць удзел выпускнікі навучальных устаноў культуры горада, якія сёння сталі вядучымі салістамі оперных тэатраў свету. Адбудуцца творчыя вечары вядомых землякоў: заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі, ганаровага грамадзяніна Маладзечанскага раёна, кампазітара Алега Елісеенкава, ганаровага грамадзяніна Маладзечанскага раёна, паэта Леаніда Путырскага, паэта Кастуся Цыбульскага і іншых.\nУ рамках праекта “Грамадска-культурныя, патрыятычныя акцыі” адбудуцца акцыя “Спяваем Гімн разам!”, мітынг “Мы славім цябе, Беларусь!”, святочныя мерапрыемствы “Краіну слаўлю я сваю!”, “Горад, у якім хочацца жыць!”. А праект “Духоўная спадчына Маладзечна. Народная традыцыйная культура. Выставачная дзейнасць” прапануе імпрэзы, прэзентацыі, выставы, пленэры. Важнейшымі мерапрыемствамі стануць міжнародны пленэр мастакоў “Маладзечна ART-2016”, пленэр скульптараў “Вернісаж камянёў”, цыкл выстаў фотамайстроў горада “Фотосессия: Молодечно и времена года”, IV маладзёжны праваслаўны баль “Сретение-2016”, удзел у якім прымуць прадстаўнікі Маладзечанскага благачыння, дабрачыннага фонда “Спадчына М.-К. Агінскага”, моладзь, навучэнцы кадэцкіх ліцэяў, удзельнікі творчых калектываў Маладзечанскага і Вілейскага раёнаў.\nШмат мерапрыемстваў праводзіцца для моладзі. Гэта святы і конкурсы: “Маладзечна — твая прастора творчасці”, Нацыянальны конкурс маладых выканаўцаў беларускай эстраднай песні, баль “Выпуснік-2016”, конкурс “Міс Маладзечна — 2016”, “Арт-Старт”, фестываль этнічнай музыкі “Маладзечна-этна”, ІІІ адкрыты фестываль-конкурс “Свята саксафона”, творчая акцыя “Маладзечна — горад маладосці” да Дня моладзі з удзелам маладзёжных музычных беларускіх гуртоў і ўдзельнікаў аматарскіх калектываў альтэрнатыўнай музычнай культуры. Асобнай падзеяй стане маладзёжны форум “Час жыць!”, праграма якога дазваляе не толькі выявіць таленты, але і прыцягнуць сацыяльна-небяспечную моладзь да актыўнага творчага жыцця і валанцёрскай дзейнасці.\nАматараў джазавай, сучаснай і рок-музыкі чакаюць незабыўныя вечары і сустрэчы ў канцэртных праектах “Маладзечна.Рок” з удзелам гуртоў “Нейра Дзюбель”, “Akute”, “J: Морс”, “NRM”, “Крама” і аматарскіх калектываў альтэрнатыўнай музычнай культуры, расійскіх аўтараў і выканаўцаў Глеба Матвейчука, Аляксандра Ламінскага, Наргіз Закіравай, Дзмітрыя Калдуна, груп “Чысты голас”, “Дразды”, “IOWA” і іншых.\nАматары мастацкага слова, тэатральнага мастацтва змогуць наведаць “Паэтычную гасцёўню”, сустрэцца з народнай артысткай Расіі Кларай Новікавай, а таксама паглядзець спектакль "Пясняр" у у пастаноўцы Нацыяльнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Максіма Горкага.\nПры планаванні культурных мерапрыемстваў улічваліся ўзроставыя асаблівасці насельніцтва, прадугледжваліся іх інтарэсы і пажаданні. Так, для людзей сталага ўзросту будуць праведзены фестываль ветэранскіх калектываў “Звени, наша песня, Победным салютом”, свята “Восеньскі настрой”. Вялікая колькасць мерапрыемстваў будзе праводзіцца з актыўным удзелам гараджан. Пройдуць святы мікрараёнаў горада “Мой улюбёны мікрараён”, конкурс архітэктурна-дызайнерскіх праектаў “Добраўпарадкаванне тэрыторыі”, акцыі “Горад-сад”, “Чысты горад”, “Зберажом спадчыну”.\nСвятлана САРОКА, член Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па адукацыі, навуцы, культуры і сацыяльным развіцці, дырэктар Палаца культуры горада Маладзечна\nМэта — крэатыў\nПа выніках леташняй дзейнасці ў сацыяльна-культурнай галіне Маладзечаншчыны дырэктар Палаца культуры горада Маладзечна Святлана Сарока атрымала званне “Лепшы кіраўнік”. Мінулагодні план платных паслуг насельніцтву ўстанова выканала на 127,9 %. Палац працуе вось ужо трынаццаць гадоў. Святлана Сарока стала яго кіраўніком, калі ўстанова толькі будавалася. Ужо тады яна вызначыла, што пад першасную ўвагу варта браць менавіта інавацыйны складнік творчых намаганняў.\nШто і казаць, гаспадарка дасталася Святлане Рыгораўне немалая. Агульная плошча палацавых памяшканняў — больш за дзесяць тысяч квадратных метраў. І трэба, каб літаральна кожны даваў аддачу. Пагадзіцеся, без кваліфікаваных кадраў тут не абысціся. Чатырнаццаць структурных падраздзяленняў установы проста абавязаны працаваць у шчыльным узаемадзеянні. Таму кадравая палітыка і гнуткасць штатнага раскладу — заўжды пад пільным кантролем. На час адкрыцця Палаца ў ім працавала амаль 140 чалавек, а на сёння — больш за 170. Супрацоўнікі — стабільныя і пастаянна вучацца. У заўсёдным фаворы маладыя спецыялісты. Для іх замацавання выкарыстоўваецца матэрыяльнае заахвочванне, вырашаюцца жыллёвыя пытанні, ствараюцца ўмовы для творчай самарэалізацыі. З гэтай прычыны праекты — смелыя, яркія, маштабныя. Сярод гараджан рэгулярнае наведванне мерапрыемстваў Палаца даўно ўзведзена ў ранг высокай моды.\nДы і якасць мерапрыемстваў — нязменна высокая. Народ ідзе не толькі на заезджых зорак, але і на сваіх, дамарослых. Дванаццаць клубных фарміраванняў маюць званні “заслужаны”, “народны”, “узорны”. А ўсяго такіх фарміраванняў — аж 35. У іх займаецца самадзейным мастацтвам больш за тысячу чалавек. На міжнародных, рэспубліканскіх і абласных фестывалях ды конкурсах гурткоўцамі заваявана 153 Гран-пры і прызавых месцаў.\nПалац культуры Маладзечна — дзяржава ў дзяржаве. Тут нават свая газета “Авацыя” выходзіць, а кавярня так і называецца — “Палац”… Крэатывіць, па меркаванні кіраўніка ўстановы, — гэта значыць быць сталым ініцыятарам арыгінальных праектаў. За апошнія гады створаныя міжнародны і рэспубліканскі турнір па спартыўных бальных танцах “Кубак Маладзечна”, фестываль сучаснай маладзёжнай культуры “Арт-хауз”, маладзёжная акцыя па здаровым ладзе жыцця “Час жыць”, конкурс юных выканаўцаў эстраднай песні “Маладзічок”, конкурсы цырульніцкага мастацтва, дэкаратыўнай касметыкі, мадэльераў і дызайнераў адзення… Штогод Палац культуры Маладзечна ладзіць звыш за 400 мерапрыемстваў, з іх больш сарака — на міжнародным, рэспубліканскім, абласным узроўнях.\nАдзін з калектываў Палаца культуры "Маладзечна".\nДля таго, каб творчы складнік вызначаўся аддачай, неабходна, каб эфектыўна працаваў складнік вытворчы. Мяркуйце самі, у Палацы ёсць швейны цэх (касцюмы), мастацка-афарміцельскі аддзел (афішы, білеты, буклеты), інжынерна-тэхнічны комплекс (святло, гук, відэа).\nНа актыўнай службе — і інфармацыйныя тэхналогіі. Рэалізацыя праектаў транслюецца праз Інтэрнэт з дапамогай сайта www.mdk.by. А білеты можна набыць праз сайт www.kvitki.by. Устаноўлены тэрмінал, які дазваляе прадаваць білеты на ўсе клубныя мерапрыемствы з выкарыстаннем пластыкавых картак.\nДык ці ж дзіва, што Палац культуры ў Маладзечне — вядучая ўстанова культуры Мінскай вобласці?


Барысаўскім райвыканкамам “дзяржаўная таямніца” захаваная (+ фота)\nhttps://spring96.org/be/news/32117 2010 2010-03-11T10:36:13+0200 2010-03-11T10:36:13+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/ulasava-barysau.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nС. Власова записала на бумаге \_"свой\_" номер телефона\n10 сакавіка - крайні тэрмін фармавання складаў участковых выбарчых камісій. Аднак звароты барысаўскіх праваабаронцаў і лідэраў мясцовых арганізацый палітычных партый у арганізацыйны аддзел Барысаўскага райвыканкама з просьбай паведаміць аб даце паседжання выканаўчага камітэта для таго, каб прысутнічаць на ім, засталіся без адказу.\nНачальніца аддзела Святлана Уласава і супрацоўнік аддзела Павел Жуга на працягу працоўнага дня 9 сакавіка сцвярджалі, што не ведаюць, калі адбудзецца паседжанне, паведаміў кіраўнік барысаўскай арганізацыі АГП Міхаіл Васільеў.\nВысілкі захаваць “дзяржаўную таямніцу” выглядалі некалькі анекдатычна. Святлана Уласава ўласнаручна запісала на паперы нібы свой нумар тэлефона, па якім прапанавала патэлефанаваць Міхаілу Васільеву раніцай 10 сакавіка, паабяцаўшы адказаць на хвалюючае яго пытанне. Як высвятлілася, тэлефон, запісаны чыноўніцай, на самой справе належаў Барысаўскаму вузлу сувязі.\nНа інфармацыйным стэндзе ў вестыбюлі райвыканкама ні 9 сакавіка да 18-55, ні на наступны дзень, з 9.00 раніцы, так і не з'яўлялася ніякіх аб'яў аб часе правядзення паседжання райвыканкама.\nМіж тым, як “прызнаўся”, нарэшце Павел Жуга ў другой палове 10 сакавіка, паседжанне адбылося ў гэты дзень раніцай, пачаўшыся ў 9.30 раніцы. Аднак аб прынятым рашэнні выканкамам супрацоўнік аргаддзелу, натуральна, нічога не мог паведаміць Міхаілу Васільеву.


Стваральнікі — TuzinFM і Беларускае Радыё Рацыя\nАўдыёпраект парталу TuzinFM, які складаецца з 12 казак Сяргея Вітушкі ў выкананні вядомых беларускіх асобаў. Прэм'ера адбылася ў 2012 годзе.\nПрысвячаецца ўсім тым, хто верыць у свае сілы, незалежна ад узросту і абставінаў.\nЗ Сяргеем Вітушкам мы пазнаёміліся на пачатку 2006 году. Мы тады ладзілі канцэрт N.R.M. у Вільні ды актыўна знаёміліся з мясцовымі беларусамі. Сяргей падаўся вельмі адкрытым і шчырым чалавекам. А яшчэ ён уразіў тым, што зусім не збіраецца скарацца абставінам. Праз хваробу ён страціў зрок, але навучыўся пісаць усляпую, працягваў займацца журналістыкай ды пісаць жыццясцвярджальныя гісторыі. Дзіва, але энэргію ён мае невычэрпную, нечалавечую проста. Гісторыя Сяргея Вітушкі — гэта прыклад таго, як можна змяніць сітуацыю хаця бы вакол сябе\n– Сяргей Будкін, прадусар праекту\nФота: John Kunstadter\nКніга Сяргея Вітушкі выйшла ў 2011 годзе ў аздабленні Міхала Анемпадыстава. Яна стала пераможцай у намінацыі «Дзіцячая літаратура» на Радыё Свабода.\nІдэя аўдыёпрацягу праекту належыць гісторыку Сяргею Харэўскаму. Так яе пачуў і сам герой, і тысячы іншых людзей па ўсім свеце.\nА на сонейку абсушыліся.\nІшлі праз сялечка,\n...І тады здарыўся другі цуд. Ціхенька спусціўся з неба анёлак і шапнуў ёй на вушка: «А ты не звонку шукай, а ў сабе».\nСказаў так і знік.\nГэты дзед-мароз вялікі чараўнік і работнік, робіць многа цудаў і ўсякай складанай работы. Трэба яму лядовыя масты масціць на рэках і азёрах, трэба снегавым покрывам усю зямлю ўсцілаць, трэба праветрываць усю краіну сцюдзёнымі вятрамі, каб людзі маглі дыхаць свежым паветрам.\nЯк дзед-мароз новае свята прыдумаў\nКазка на Дзень горада\nЦэлы дзень на тых млынах нашы волаты малолі збожжа, а там дзе мелюць збожжа, заўсёды не толькі мука, але і шмат пылу. І таму нашы млынары хадзілі трохі прыпыленыя. А насамрэч, былі яны не прыпыленыя, а чараўнікі.\nА наш князь закінуў сеці і злавіў... Як вы думаеце, што? Залатую рыбку? Не. Русалку!\nЦмок сядзеў на сваім пагорку разам з сябрам Чмялём. Яны хаця і выглядалі надта рознымі, але лічыліся найлепшымі сябрамі. Абодва любілі палётаць, пагойсаць высока ў небе.\nАднойчы нешта здарылася. На сонцы нешта здарылася, нейкае падвышэнне сонечнай актыўнасці. І заглянула сонца ў іхняе ваконца.\nІ тады падняўся князь з зямлі. Белыя павязкі зняў з чала. Як штандар яны ў руках былі, як праменні зыркага святла. Кроў лягла чырвонай паласой, цераз палатна сляпучы снег. І схапіўся зноў за зброю вой, і чужак заснуў у кургане.\nКазачка на вербную нядзельку\nУсё з лесу было. А паколькі лес так многа значыў, прыдумалі мы для яго столькі назваў: і бор, і гай, і дуброва, а яшчэ пушча, чашча, ельнік, хвойнік, бярэзнік, альшэўнік. Во, якія даўней лясы былі!\nКазачка на Дзень Святога Валянціна\nДаўным-даўно жыў на свеце адзін князь. Зваўся Валянцін Першы і Непаўторны. Адным словам, казырны князь.\nІ вось аднойчы ў Менску на Купалле здарыўся такі цуд. Позна ўначы, калі ўвесь горад ужо спаў, каля помніка Янку Купалу зацвіла нарэшце папараць-кветка. Ад яе абудзіўся і вялікі паэт.\nСпачатку ўсё ішло сваёй хадой. Мянялася ночка з зарой, людцы жылі сабе пажывалі, дабра нажывалі і нават не задумваліся, што так вечна не будзе, што знойдзецца зайздроснік на яе шчасце.\nКазачка на вербную\nTuzinFM · Сяргей Вітушка - Дзінь-дзілінь: пара гуляць у казкі (2012)\nПаўдзельнічалі ў запісе вядомыя музыкі, паэты і пісьменьнікі, акторы, артысты і нават дыплямат.\nЯк дзед-мароз новае сьвята прыдумаў\nКазка на Дзень гораду\nКазачка на Дзень Сьвятога Валянціна\nКазка пра Сьцяг\nЁсць такі герой беларускага падання, што нібы волат збіраў вакол сябе віры людзей у Менску, вёў да зорнай будучыні і раскрываў таямніцы спракавечнага, яго бачылі на Дзвіне і на Нёмане, у палях і ў лясах, а пасля пасяліўся ў месце, што князь Гедымін збудаваў, і адтуль, з гары над Вяллёю сочыць за ўсім чыста, што ў Беларусі дзеіцца. І калі што ня так, то адгукнецца. І чуюць яго былыя паплечнікі, верныя сябры ды іх дзятва… У Менску і ў Вільні дагэтуль людзі баяць легенды пра таго героя. А завуць яго Вітушка… Цяпер ён, адклаўшы ў бок свае харугвы і зіхаткі меч, піша казкі. Пэўна, ён ходзіць вечарамі ў свой чароўны сад ды сядае за стол пад казачным дрэвам, што цудоўным чынам красуе ўвесь год, і адначасна дае свае залатыя плады, што падаюць з вясёлым звонам проста на ягоны стол… Дзінь-дзілінь! І тут здзяйсняецца цуд: легендарны герой Вітушка атрымлівае ўмельства чуць усё чыста, што робіцца ў нашым свеце ад Полацку да Пінску, распавядаць пра складаныя рэчы простымі словамі, пісаць пра балючае з годнасцю, а пра тужлівае — летуценна… Так нараджаюцца Вітушкавы казкі.\n– Сяргей Харэўскі, мастацтвазнаўца, ініцыятар праекта\nПрэзентацыя праекта адбылася 19 лютага 2012 года у менскай кнігарні «Логвінаў»\nБіяграфія Сяржука Вітушкі\nСяржук Вітушка нарадзіўся ў мястэчку з светлаю назваю Чысць, што на Маладэчаншчыне, юначыя гады правёў у Менску, дзе стаў лідарам беларускага нацыянальнага руху моладзі прыканцы 1980-х гадоў, ачоліў клуб «Талака». Яркая харызма і чалавечая абаяльнасьць зрабілі яго асобу надзвычай папулярнай і аўтарытэтнай. Вітушка быў каардынатарам Канфэдэрацыі беларускіх суполак, што ўтваралі тады нацыянальна-дэмакратычны рух у Беларусі.\nЁн займаўся каардынацыяй і арганізацыяй моладзевага руху, кіраваў правядзеньнем шматлікіх акцыяў, у прыватнасьці — мітынгам на Верхнім горадзе ў Менску зімой 1987 году супраць будаўніцтва мэтрапалітэну пад гістарычным цэнтрам гораду, Вольным Соймам беларускіх суполак зімою 1988-га, экалягічных маршаў па Прыпяці і Дзьвіне.\nЯк кіраўнік клюбу «Талака», рэгулярна ладзіў масавыя мерапрыемствы, найперш — фальклёрныя моладзевыя сьвяты (Купальле, Каляды, Гуканьне Вясны), талокі на Траецкім прадмесьці, Верхнім горадзе ў Менску. Уваходзіў у ініцыятыўную групу Аргкамітэту БНФ, браў удзел у Першым зьездзе БНФ у Вільні. Да таго ж Сяргей Вітушка быў акторам самадзейнага тэатру «Золак», дзе выдатна выканаў сваю найбольш значную ролю — Васіля Вецера ў спэктаклі «Маці ўрагану» паводле п'есы Уладзіміра Караткевіча.\nСяргей Вітушка таксама адзін з самых яркіх публіцыстаў-палемістаў свайго часу. Ён аўтар шматлікіх публікацыяў па праблемах нашай нацыянальнай ідэнтычнасьці, развіцьця нацыянальнага моладзевага руху, аховы помнікаў гісторыі і культуры. За сваю беларушчыну, нацыянальную і асветную дзейнасьць шматкроць пераследваўся, тэндэнцыйна крытыкаваўся ў антыбеларускім і камуністычным друку. Пасля пераезду ў Вільню ён стаў таксама выбітным лідэрам беларускага жыцьця, грамадзкім і культурным дзеячом, рэдактарам беларускіх пэрыёдыкаў, настаўнікам у беларускай школе імя Францішка Скарыны. Там ён стварыў сям'ю і стаў бацькам дачкі Паўлінкі, для якой і ствараў свае першыя казкі.\nМне пашчасціла быць знаёмым з Сяргеем Вітушкам з другой паловы 80-х гадоў, калі наладзіліся кантакты паміж беларускімі студэнтамі ў Польшчы і студэнцкім асяродзьдзем «Талакі». Столькі веры, надзеі і любові да роднага, беларускага ў адным чалавеку сустракаецца зрэдку. Мабыць таму адно з вечных, беларускіх летуценняў пра Вільню, ён вырашыў зрабіць рэальнасцю. Гэты дыск — яшчэ адзін доказ таго, што словам і марам з маладосці можна быць верным усё жыццё.\n– Яўген Вапа, прэзідэнт Беларускага Радыё Рацыя, партнёра праекту\nУ праекце задзейнічаны\nАўтар прадмовы і паслямоўя — Сяргей Харэўскі\nАўтар усіх казак — Сяргей Вітушка, акром «Казкі пра Сьцяг» (С. Сокалаў-Воюш)\nАўтар малюнкаў — Міхал Анемпадыстаў\nГолас дзіцёнка — Яніна Будкіна\nЗапіс — студыя «Осмос»\nМузычная аздоба, мантаж, майстарынг — Андрэй Назараў\nДызайн — Анатоль Лазар, студыя Adliga\nІдэя — Сяргей Харэўскі, Сяргей Будкін\nКаардынатар выдання — Сяргей Будкін


Магілёўскія прадпрымальнікі чыноўнікам: «Адмяніце ўказ № 222». Чыноўнікі прадпрымальнікам: «Крыўдзіць вас нікому не дамо»\n20 студзень 2016, 20:17\nПрадпрымальнікі кіруюцца ў аблвыканкам\nМагілёўскія прадпрымальнікі сустрэліся з чыноўнікамі аблвыканкаму. На сустрэчы дробныя бізнэсоўцы заявілі, што ўказ № 222 памылковы, шкодзіць інтарэсам народу і варты скасаваньня.\nУ сваю чаргу намесьнік старшыні аблвыканкаму Віктар Некрашэвіч пераказаў абяцаньне кіраўніка абласной вэртыкалі Ўладзімера Даманеўскага, што «ён бізнэс у крыўду ня дасьць». Прадпрымальнікам, аднак, чыноўнік даў зразумець, што вырашаць пытаньне адмены ўказу не ў кампэтэнцыі аблвыканкаму, і папрасіў дачакацца аўторка. У гэты дзень, паводле яго, адбудзецца пасяджэньне ўраду і будуць вядомыя вынікі сходу, які ініцыюе грамадзкае аб’яднаньне «Пэрспэктыва».\nНа сустрэчу ў аблвыканкам прыйшло блізу двухсот прадпрымальнікаў. Невялікая канфэрэнц-заля не змагла ўмясьціць усіх ахвотных. Людзі стаялі ў праходах. Доўжылася сустрэча больш за гадзіну.\nНапачатку далі слова бізнэсоўцам. Намесьнік старшыні аблвыканкаму Віктар Некрашэвіч заклікаў прадпрымальнікаў да дыялёгу і пошуку кампрамісаў. Чыноўнік заявіў, што «ёсьць тыя, каго нешта не задавальняе, і якіх усё задавальняе, але якія не прыйшлі на сустрэчу».\n«Таму трэба знайсьці кансэнсус на ўзроўні дыялёгу між уладай і бізнэсам. Пазыцыя кіраўніка рэгіёну ў любым выпадку: прыватны бізнэс у крыўду не дадзім, бо ён драйвэр нашай эканомікі», — зьвярнуўся да прадпрымальнікаў Віктар Некрашэвіч.\nЗаля поўная прадпрымальнікаў\nАмаль кожны прадпрымальнік у сваім выступе цьвердзіў, што патрабаваньні ўказу № 222 выканаць немагчыма. Чыноўнікам даводзілі: гэты ўказ вядзе да падаражэньня прывазнога тавару легпраму і пазбаўляе небагатых беларусаў даступнага адзеньня і абутку.\n«Тыя цэны, якія прапануе беларуская лёгкая прамысловасьць, і той асартымэнт, які ёсьць на гуртавых складах, нас абсалютна не задавальняе», — заявіла адна з прадпрымальніц. Яна запэўніла, што на працягу году параўноўвала сытуацыю на беларускім і расейскім рынках. Паводле яе, цэны на беларускіх складах, напрыклад, на польскія тавары ўдвая вышэйшыя, чым у краіне вырабу, і ў Беларусі іх немагчыма прадаць.\nПрадпрымальніца чыноўнікам: «Тыя цэны, якія прапануе беларуская лёгкая прамысловасьць, і той асартымэнт, які ёсьць на гуртавых складах, нас абсалютна не задавальняе»\nПрадпрымальніца даводзіла, што, акрамя неабходнага пакету суправаджальных дакумэнтаў, якія цяжка атрымаць у Расеі, беларускія сэрвісныя структуры, якія абслугоўваюць гандляроў, не падрыхтаваныя да рэалізацыі ўказу № 222.\nЯшчэ прадпрымальнік у сваім выступе паспачуваў чыноўнікам, бо тыя ня могуць, як ён выказаўся, сказаць усёй праўды. «Вас ціснулі і будуць ціснуць. Вы пазбаўленыя любой ініцыятывы», — заявіў ён.\n«Але вам трэба быць і бліжэй да народу. Вам добра, ёсьць 222 указ, ён як догма, і вы яго выконваеце.\nАле ж вы мусіце разумець, што падаткі мы плацім, а з падаткаў вы корміцеся.\nДык трэба ж падтрымліваць і бараніць народ», — папракнуў чыноўнікаў за бязьдзейнасьць прадпрымальнік.\nПаводле яго, улада ня выканала абяцаньня стварыць гуртавыя склады з даступным па цэнах таварам. Цяпер, казаў ён, людзей пазбаўляюць выбару, што ім купляць — танны без сэртыфікатаў тавар на рынках ці дарагі ў іншых месцах.\nПрадпрымальнік чыноўнікам: «Я вам спачуваю»\nАбурэньне выклікала ў прадпрымальнікаў заява адной з чыноўніц, якая спаслалася на сацыялягічнае дасьледаваньне, паводле якога нібыта больш за пяцьдзясят працэнтаў апытаных выказаліся, што гатовыя набываць даражэйшы тавар у гандлёвых цэнтрах, чым таньнейшы на рынках. Віктар Некрашэвіч кіўком папрасіў чыноўніцу, каб тая перастала спрачацца з заляй.\n«Усе прадпрымальнікі просяць адмяніць 222 указ у сувязі з тым, што яго немагчыма выканаць. Мы застанемся бяз працы. Мы хочам працаваць, але нам не даюць. Гэты ўказ мы лічым памылковым», — зьвярнуўся да чыноўнікаў адзін з прадпрымальнікаў.\n«Чаму ўлада ўперлася і ня хоча адмяніць гэты ўказ, хоць народ хоча гэтага? Якія існуюць прычыны, каб улада ня чула людзей?», — запыталася ў чыноўнікаў яшчэ адна прадпрымальніца.\n«Вы павінны чапляцца за нас як за саломінку, а вы слухаеце нас і не разумееце, пра што мы кажам.\nНешта трэба мяняць у гэтай дзяржаве? Я ня ведаю што, але трэба», — абурана, ускочыўшы зь месца, заявіў бізнэсовец зь Віленскага рынку.\n«Улада ж жыве для народу, а гэты закон, атрымліваецца, для каго? — дадала да эмацыйнай прамовы бізнэсоўца яго каляжанка. — Мы ж ня можам працаваць з гэтым указам. Для каго гэты закон, або мы не народ? Указ гэты, выходзіць, супраць народу».\nЧыноўнікі аблвыканкаму. У сярэдзіне намесьнік старшыні аблвыканкаму Віктар Некрашэвіч\nКанкрэтных абяцаньняў чыноўнікі прадпрымальнікам не далі. Віктар Некрашэвіч перачытаў занатаваныя ім пытаньні і запэўніў, што іх сыстэматызуюць.\n«Я не хачу даваць абяцаньняў, бо нам патрэбны дыялёг, а не канфрантацыя. І скончыць хачу словамі губэрнатара, што ў крыўду прадпрымальнікаў ніхто ня дасьць». Гэтымі словамі сустрэча скончылася.\n«Спадзяёмся, што цяпер чыноўнікі будуць ведаць, якія ў нас праблемы, — сказаў пасьля сустрэчы прадпрымальнік з Грабянёўскага рынку. — А ня так, як СМІ пісалі, што нібыта ў нас калядныя канікулы. А гэта ж хлусьня. Мы сёньня на Віленскім рынку былі, дык там працуюць толькі тры ці чатыры працэнты гандляроў».\n«Мясцовая ўлада нібыта, як сьцьвярджаецца, на нашым баку, але чакаць варта рашэньняў ад ураду, — пракамэнтавала вынікі сустрэчы прадпрымальніца зь Віленскага рынку. — Усе разумеюць, што мы апынуліся ў бядотным стане. Нам трэба працаваць. Карміць свае сем’і. Ня той час, каб гэтак ставіцца да людзей.\nМы хочам працаваць і жыць у сваёй краіне і ня хочам зьяжджаць нікуды».\nУ той жа час прадпрымальнікі прызнавалі, што ад чыноўнікаў аблвыканкаму нічога не залежыць. Яны выканаўцы ўказу № 222, казалі дробныя бізнэсоўцы.


Great wall safe (suv g5) - Агляды лепшых аўтамабіляў\nБездараж Great Wall Safe SUV F1 пераязджае раку\nGreat Wall Safe дэбютаваў у 2002 годзе.\nСреднеразмерный пазадарожнік Safe вонкава нагадвае Toyota 4Runner другога пакалення, асабліва гэты факт падкрэсліваюць бакавыя шкла, якія заходзяць на дах. Аднак прамой "ксеракопіяй" гэтыя аўтамабілі назваць нельга. Канструктыўна Great Wall Safe на 95% уніфікаваны з Toyota. Перш за ўсё - знешнасць. Кузаў практычна ідэнтычны донарскай. Кітайцы перапрацавалі пярэднюю частку аўтамабіля ў адпаведнасці з цяперашнімі стандартамі. Змяніліся фары, рашотка радыятара, пярэдні бампер, і, вядома ж, эмблема вытворцы - зараз гэта зняволены ў авал адзін з зубцоў Вялікай Кітайскай сцяны. А яшчэ ў знешнасці аўтамабіля дадалося дарэчнага хрому. Safe адрозніваецца вельмі высокай пасадкай (па пашпарце да картэра 26 см).\nПрывад Great Wall Safe - поўны, з цвёрда падлучальным пярэднім мастом. Адзначым, што існуе і заднепрывадных версія. Абедзве версіі абсталёўваюцца бензінавым рухавіком GW491QE аб'ёмам 2,3 літра R4 8V магутнасцю 105 л.з. разам з пяціступеністай механічнай каробкай перадач. Гэты сілавы агрэгат цікавы тым, што з'яўляецца ліцэнзійным варыянтам вельмі папулярнага "тойотовского" рухавіка, вядомага па Toyota Camry мінулых пакаленняў. Без змяненняў у ім засталіся поршні, шатуны, коленвал і блок цыліндраў, а вось механізм ГРМ і галоўка блока - уласнага, кітайскай вытворчасці. Гэта ўмяшальніцтва трохі дефорсировало сілавы агрэгат, але зрабіла магчымым запраўляць пазадарожнік бензінам Аі-92 і знізіла агульную загружанасць вузла. У мяшаным цыкле руху, як сцвярджае вытворца, Great Wall Safe цалкам будзе задаволены 9-11 л паліва на 100 км шляху.\nШасі рамной канструкцыі, кузаў ацынкаваны, пярэдняя падвеска незалежная тарсіённай, задняя - залежная спружынная.\nКалі казаць пра камфорт, то ў Great Wall Safe ён на цалкам прымальным узроўні. Салон з пярэдняй панэллю, упрыгожанай накладкай пад алюміній, глядзіцца даволі дыхтоўна. Нават разметку шкал зрабілі падобнай на зубцы сцены, што на фірмовай эмблеме Safe. Тарпеда і прыборная панэль выкананы з недарагога пластыка. Становішча сядзенні можна наладзіць па даўжыні, куце нахілу спінкі, а таксама нахілу пярэдняй частцы падушкі і паяснічнага подпора. Рулявая калонка рэгулюецца па куце нахілу, а сам руль абабіты скурай. Другі шэраг крэслаў складаецца ў прапорцыі 50:50, прычым спярша трэба адкінуць падушку, а пасля пакласці на яе месца спінку. У фінале працэдуры атрымліваем роўную платформу для грузу даўжынёй амаль два метры і аб'ёмам у пару тысяч літраў. Багажны адсек і ў стандартным становішчы вельмі прасторны.\nУ базавую камплектацыю ўваходзяць гідраўзмацняльнік, клімат-кантроль, цэнтральны замак, Электравокны шкла і люстэркаў, аўдыёсістэма з CD, а за даплату прапаноўваецца падключаецца поўны прывад, аздабленне салона скурай, афарбоўка "металік".\nПадключаецца поўны прывад (сталы прывад на заднія колы), паніжаны шэраг перадач, разам з высокай і надзейнай падвескай забяспечваюць Safe найвышэйшую праходнасць. Плюс магутная рама, 205 мм кліранс і велізарныя колы 235 / 75R15.\nВынікі краш-тэсту Safe пацвердзілі: аўтамабіль цалкам адпавядае еўрапейскім патрабаванням бяспекі. Выпрабаванні праводзіліся ў адпаведнасці з еўрапейскімі правіламі ЕЭК ААН № 94 (франтальны ўдар у дэфарміруемае перашкода з 40-адсоткавым перакрыццем на хуткасці 56 км / г). Дадзеныя, атрыманыя ў ходзе краш-тэсту, даказалі поўнае адпаведнасць ўзроўню бяспекі Great Wall Safe еўрапейскім патрабаванням.\nДля ўнутранага рынку прапануюцца аналагічныя па канструкцыі мадэлі 2005 мадэльнага года Pegasus SUV з арыгінальным дызайнам пярэдняй часткі ад пікапа Socool C3 і Sing SUV, стылізаваны пад папулярны ў КНР пазадарожнік Nissan Paladin. На гэтыя мадэлі ў качесте опцыі усталёўваюць таксама дызель аб'ёмам 2,8 літра, які развівае 78 л.с.


Беларуская прэса за 16 сьнежня\n16 сьнежань 2005, 15:34\n“Беларуская ніва”, 1925 год:\n“Паводле распараджэньня міністра промыслу і гандлю з дня 20 сьнежня 1924 г. пазволена ўжываць мовы некаторых нацыянальных меншасьцяў у паштова-тэлеграфных зносінах. З уваходам у жыцьцё гэтага распараджэньня, перасылкі паштовыя, у абароце на абшары Усходніх зямель, абнятых вядомымі языковымі ўставамі, могуць быць адрэсаванымі ў мове беларускай. Кожны беларус павінен карыстацца гэтым правам і пішучы пісьмы, а гэтак сама, пасылаючы тэлеграмы, мусіць ужываць сваей роднай мовы”.\n“Бацькаўшчына”, 1955 год. Фэльетон з радыё “Вызваленьне”; аўтар зьвяртаецца да М.Хрушчова:\n“І вось вы пачалі разважаць: калі мы рэвалюцыянеры, дык і ў сельскай гаспадарцы трэба карыстацца рэвалюцыйнымі мэтадамі. Такімі кансэрватыўнымі збажынамі, як жыта, ячмень ды розныя аўсы дзесяці тысяч мільярдаў пудоў і да другога прыходу Маркса не наскрабеш. Затое кукуруза — вось дык збажына! Гэта ўжо не збажына, а проста зернавая культура. Параўнай шышку кукурузы з коласам, скажам, жыта: і сьляпы розьніцу ўгледзіць. Мала таго: і савецкім грамадзянам будзе добра, і сьвіньням прыемна… Сацыялістычны рай, як рукой падаць. Толькі контррэвалюцыянер мог-бы сумлявацца ў геніяльнасьці гэтага пляну”.\n“Народная газета”, 1995 год. Анатоль Майсеня:\n“Людзі чакалі цуду — цуд не адбыўся. Парадку, пра які так шмат і палка казаў прэзыдэнт, неяк не дадалося. А вось сьляды эканамічнай разрухі зрабіліся больш заўважнымі. Каго вінаваціць? Усе ахвярныя казлы былі загадзя адлучаныя ад статку. Засталося хіба што яшчэ навясны замок на Канстытуцыйны суд павесіць і пагнаць па этапе раскольніка-сьпікера?! Ды які сэнс? Вось тады, думаецца, і пачаў народ разумець, што кожны парадак у краіне пачынаецца з парадку ў галаве ўлады, і што парлямэнт — гэта не які-небудзь апэндыкс, які можна рубануць пад корань і з таго яшчэ здаравейшым зрабіцца, а такая ж неабходная частка дзяржаўнай улады, як і сам прэзыдэнт”.


Агляд друку: прадпрымальнікі рыхтуюцца да акцыі пратэсту\n09 люты 2007, 05:53\nРадыё Свабода Агляд недзяржаўных СМІ за 9 лютага.\nПрадпрымальнік з Горадні Валеры Леванеўскі ў інтэрвію “Народнай волі” заяўляе, што незарэгістраваныя структуры прадпрымальніцкага руху рыхтуюць акцыі пратэсту. Гэта выклікана ўказам прэзыдэнта пра абмежаваньне права індывідуальных прадпрымальнікаў наймаць на працу больш як трох чалавек, прычым і гэтыя тры маюць быць толькі сваякамі.\n“Народная воля” сёньня дасьледуе праблему фінансавай забясьпечанасьці сельскай гаспадаркі на веснавую сяўбу. Журналісты даведаліся, што павышэньне цэнаў на паліўна-змазачныя матэрыялы патрабуе дадаткова 70 мільёнаў даляраў. Пытаньне дня: дзе іх узяць?\nЯшчэ адна навіна – у загалоўку “Народнай волі”: “Нявестка Лукашэнкі можа ўзначаліць найлепшую гімназію ў Менску”. Газэта правярае чуткі ад бацькоў і дзяцей сталічнай гімназіі №16, былы дырэктар якой асуджаны нядаўна да васьмі гадоў турмы за атрыманьне хабару.\nПінская газэта “Мясцовы час” друкуе камэнтар да стратаў на гарадзкіх цеплатрасах. Тлумачыць рэдактар Віктар Ярашук:\nЯрашук: “Пасьля таго, як выпаў сьнег, на шматлікіх вуліцах і ля дамоў вялікія праталіны. Дзе сьнег падае, там і плыве, бо пад ім праходзяць цеплатрасы. Наш карэспандэнт зьвярнуўся да супрацоўнікаў цеплавых сетак і жыльлёва-камунальнай гаспадаркі, каб яны патлумачылі: хто ўсё-такі аплачвае гэтыя страты цяпла”.\nАкрамя тлумачэньня начальнікаў, газэта друкуе лічбы значна павялічанай для насельніцтва гораду аплаты за цяпло.\nПра пакуты жыхароў вёскі Цюралі ля Маладэчна ва ўмовах энэргетычнага канфлікту Беларусі і Расеі піша сёньня “Рэгіянальная газета”. Са словаў журналіста Сяргея Занькі, збоі ў электразабесьпячэньні цягнуліся больш як месяц:\nЗанька: “Не для ўсіх гэты пэрыяд прайшоў лёгка.У мэтах бясьпекі жыхароў штодзень адключалі электрычнасьць. Наш карэспандэнт запісаў водгукі людзей, у якіх здараліся непрыемнасьці”.\nСяргей Занька паведаміў, што ў Цюралях цяпер больш як 400 чалавек.


https://spring96.org/be/news/93536 2019 2019-07-26T16:15:20+0300 2019-07-26T16:15:20+0300 2019-07-26T16:15:21+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/serada_dzmitry-2.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n23 ліпеня суд Партызанскага раёна задаволіў адпаведную скаргу мужчыны і адмяніў пастанову аб адмове ва ўзбуджэнні крымінальнай справы ў дачыненні да супрацоўнікаў міліцыі, якія праводзілі затрыманне.\nАле ці будзе распачатая крымінальная справа і ці панясуць міліцыянты адказнасць за перавышэнне службовых паўнамоцтваў?\nЮрыст Праваабарончага цэнтра "Вясна" Павел Сапелка, які з самага пачатку дапамагае Дзмітрыю Серадзе, прааналізаваў ход справы і прыводзіць сем фактаў у супрацьстаянні ўрача-педыятра жорсткаму абыходжанню.\n1. За тры года Следчы камітэт так і не прыступіў да расследавання нападу на кватэру Дзмітрыя Серады і яго збіцця.\nПравядзенне даследчай праверкі - гэта не паўнавартаснае расследаванне злачынства. У гэтых этапаў крымінальнага працэсу розныя мэты:\nпадчас праверкі вызначаюцца падставы да ўзбуджэння крымінальнай справы - наяўнасць дастатковых дадзеных, якія паказваюць на прыкметы злачынства, пры адсутнасці абставінаў, якія выключаюць вытворчасць па крымінальнай справе;\nпапярэдняе расследаванне - гэта дзейнасць па збіранню і ацэнцы доказаў, вызначэнні абставінаў злачынства, выкрыцці асобаў, якія яго ўчынілі, забеспячэнне абгрунтаванага прыцягнення іх у якасці абвінавачаных.\n2. Афіцэр міліцыі Аляксандр Нушчык і іншыя супрацоўнікі МУС пад яго кіраўніцтвам беспакарана парушылі замацаваную ў Канстытуцыі недатыкальнасць жылля.\nПра гэта сведчылі абставіны справы:\nоперупаўнаважаны крымінальнага вышуку распарадзіўся ўварвацца ў жылую кватэру, дзе знаходзіліся, акрамя падазронага, яго жонка і малалетняе дзіця з пашкоджаннем замкоў;\nсупрацоўнікі спецпадраздзялення ўжылі фізічную сілу і спецсродкі да чалавека, які не аказваў, па прызнанні АМАПаўцаў, ім супраціву.\nВынесеная ў пракуратуры г. Мінска пастанова аб узбуджэнні крымінальнай справы ў дачыненні да міліцыянта была адмененая намеснікам Генеральнага пракурора.\n3. Мноства прамых парушэнняў закона ў працэсуальных дзеяннях міліцыянтаў не атрымалі крымінальна-прававой ацэнкі.\nда затрымання Дзмітрыя Серады оперупаўнаважаны Аляксандр Нушчык перасылаў пацярпелым пры дапамозе мэсэнджара фатаграфіі мужчын, якія маглі быць апазнаныя імі як злачынцы;\nтлумачэнні і рапарт оперупаўнаважанага абвяргаюцца дадзенымі следчаму тлумачэннямі апытаных афіцэрам асобаў;\nдзеянні Аляксандра Нушчыка кіраўніцтвам ўзгадняліся пісьмова "заднім чыслом".\n4. Адным з адрозненняў праверкі ад расследавання справы з'яўляецца тая акалічнасць, што ў ходзе расследавання сведкі не могуць адмовіцца ад дачы паказанняў і даваць загадзя ілжывыя паказанні пад пагрозай прыцягнення да крымінальнай адказнасці.\nАпытаныя па справе сведкі - супрацоўнікі міліцыі і супрацоўнікі «Хуткай дапамогі» - у ходзе праверкі крывадушна адмаўлялі наяўнасць слядоў пашкоджанняў на целе Дзмітрыя Серады, у той час як эксперт зафіксаваў толькі на твары затрыманага кровападцёк памерам 4х5 см, а таксама іншыя цялесныя пашкоджанні.\n5. Сем разоў за тры гады пастановы следчых аб адмове ва ўзбуджэнні крымінальнай справы адмяняліся.\nЯк правіла гэта адбывалася па скаргах Дзмітрыя Серады, аднак нават судовая ацэнка апошняй пастановы аб такой адмове не гарантуе распачынання крымінальнай справы ў дачыненні да міліцыянтаў.\n6. Ні матэрыяльныя, ні маральныя страты не былі кампенсаваныя.\nНягледзячы на ўстаноўлены па выніках ведамаснай праверкі і праверкі Следчага камітэта супрацьпраўны характар дзеянняў супрацоўнікаў міліцыі, Дзмітрыю Серадзе і яго маці - уладальніцы пашкоджанай кватэры - не была кампенсаваная прычыненая шкода і не прынесеныя афіцыйныя прабачэнні.\n7. У Беларусі дагэтуль прама не крыміналізаваныя катаванні і іншыя віды жорсткага, бесчалавечнага, зневажальнага абыходжання і пакарання.\nАкрамя таго прымяненне такога абыходжання не асуджана на вышэйшым узроўні, а высокапастаўленыя службовыя асобы рэгулярна дазваляюць сабе выступы з апраўданнем прымянення забароненых відаў абыходжання.\nУсе навіны па справе Дзмітрыя Серады\nМінскі доктар-педыятр Дзмітрый Серада быў брутальна затрыманы супрацоўнікамі АМАП 4 жніўня 2016 года ў сваёй кватэры. Яго паклалі тварам у падлогу, заламалі рукі за спіну, апранулі кайданкі на вачах у жонкі і маленькай дачкі. Затым даставілі ў РУУС, дзе пратрымалі больш за суткі, а пасля адпусцілі, паколькі ў следчага «адпалі падставы для далейшага ўтрымання яго пад вартай».\n26.07.2019 Тэгі: скаргі, сілавыя структуры, катаваньні, карткі, следчы камітэт Асобы: Дзмітрый Серада, Павел Сапелка


Сцэнарый дыскусіі на тэму\nСпампаваць 54.35 Kb.\nПамер 54.35 Kb.\nдыскусіі на тэму\nздраднікі ці ахвяры?»\nМэты правядзення дыскусіі:\nпашырэнне ведаў навучэнцаў пра другую сусветную вайну;\nфарміраванне патрыятызму, павагі да беларускага народа, які ў складаных умовах здолеў выратаваць сваю краіну;\nфарміраванне ва ўдзельнікаў дыскусіі асабістых адносін да складаных падей у гісторыі вайны;\nфарміраванне уменняў выказваць і адстойваць свой пункт гледжання на гістарычныя падзеі;\nзасваенне вучнямі норм і правіл вядзення дыскусіі;\nфарміраванне гуманнасці, павагі да іншых людзей і народаў;\nвыхаванне моладзі ў духу міралюбства, талерантнасці, непрыняцця вайны і гвалту;\nарганізацыя дзейнасці па зборы матэрыялаў для правядзення дыскусіі;\nправядзенне прэзентацыі матэрыялаў па тэме дыскусіі;\nарганізацыя дыскусіі па вызначанай тэме;\nабмеркаванне вынікаў дыскусіі;\nафармленне матэрыялаў дыскусіі ў папяровым і электронным выглядзе;\nраспаўсюджанне папяровых і электронных матэрыялаў сярод вучняў, выкладчыкаў і выхавацеляў навучальнай установы.\nАбсталяванне і матэрыялы: кампутар, праектар, друкаваныя матэрыялы, фрагменты відэафільмаў, электронная дошка (не абавязкова)\nУступнае слова арганізатара дыскусіі.\nУступнае слова арганізатара дыскусіі можа уключаць наступныя элементы:\nвызначэнне тэмы дыскусіі і яе актуальнасці;\nзнаёмства з удзельнікамі дыскусіі;\nвызначэнне асноўных этапаў дыскусіі;\nузгадненне норм і правілаў вядзення дыскусіі;\nПравядзенне прэзентацыі матэрыялаў па тэме дыскусіі.\nДля таго, каб дыскусія была змястоўнай, яе удзельнікі павінны мець дастатковы аб’ем інфармацыі па тэме. Таму перад пачаткам дыскусіі мэтазгодна, каб творчыя групы выступілі з паведамленнямі (прэзентацыямі) па розных аспектах абмяркоўваемай тэмы. Можна прапанаваць наступныя тэмы для выступленняў вучняў:\nГісторыя з’яўлення остарбайтэраў.\nЯк станавіліся остарбайтэрамі.\nТранспарціроўка ў Германію.\nУмовы працы і жыцця остарбайтэраў.\nДзеці ў няволі.\nГісторыя остарбайтэра з вашай мясцовасці. (сустрэча з ветэранам ці яго ўспаміны).\nЦі магчыма прымірэнне?\nПасля прэзентацыі прадстаўнікі творчых груп адказваюць на пытанні і заўвагі ўдзельнікаў дыскусіі.\nАбмеркаванне пытанняў дыскусіі.\nКалі інфармацыя па тэме дыскусіі з’яўляецца дастаткова поўнай і цікава пададзена, то ўжо на этапе прэзентацыі ва ўдельнікаў дыскусіі часта ўзнікае жаданне выказаць свае меркаванні. Вядучы мае магчымасць прапаноўваць удзельнікам дыскусіі для абмеркавання пытанні двух тыпаў:\nпытанні, якія падрыхтаваны да пачатку дыскусіі;\nпытанні, якія ўзніклі ў працэсе дыскусіі.\nЯк правіла, пытанні, якія ставяць самі ўдзельнікі дыскусіі, выклікаюць большы інтарэс прысутных і больш актыўна абмяркоўваюцца.\nУ якасці прыкладу можна прапанаваць пытанні для абмеркавання, якія ўзнікалі пад час правядзення намі дыскусій:\nХто вінаваты ў тым, што такая вялікая колькасць савецкіх салдат апынулася ў палоне? Ці маглі яны адмовіцца ад прымусовай працы на рэйх?\nЯкім чынам такая вялікая тэрыторыя Савецкага Саюза апынулася пад акупацыяй?\nЦі была ў остарбайтэраў свабода выбару?\nЦі з’яўляецца прымусовая праца на рэйх злачынствам?\nЦі заўсёды немцы былі ворагамі?\nЧаму савецкая ўлада так жорстка аднеслася да остарбайтэраў?\nОстарбайтэры: здраднікі ці ахвяры?\nЦі надыйшоў час дараваць немцам?\nПадвядзенне вынікаў дыскусіі.\nІснуюць розныя формы падвядзення вынікаў дыскусіі, але, на наш погляд, найбольш важнымі элементамі гэтай працэдуры з’яўляюцца:\nацэнка ўдзельнікамі дыскусіі яе вынікаў;\nвызначэнне найбольш актыўных удзельнікаў дыскусіі;\nвызначэнне найбольш цікавых пытанняў і пытанняў, якія патрабуюць дадатковага асэнсавання;\nзняцце псіхалагічнага супрацьстаяння прадстаўнікоў супрацьлеглых поглядаў;\nабмеркаванне тэмаў для будучых дыскусій.\nРаспаўсюджванне матэрыялаў дыскусіі.\nДыскусію можна лічыць эфектыўнай, калі яна выходзіць за сцены аўдыторыі і ахоплівае больш шырокія слаі грамадства. Гэтаму працэсу можна пасадзейнічаць, калі аформіць матэрыялы дыскусіі ў выглядзе брашуры, камп’ютарнай прэзентацыі ці электроннага журнала і свабодна іх распаўсюдзіць. Такія матэрыялы можна выкарыстоўваць і дзеля ўласных адукацыйных патрэб, і на ўроку гісторыі, і пад час выхаваўчых гадзін.\nВербицкий, Георгий Григорьевич. Остарбайтеры: История россиян, насильственно вывезенных на работы в Германию во время Второй мировой войны.. — 3-е, испр.. — СПб.,: С.-Петерб. ун-та,, 2004. — 240 стр с. — ISBN ISBN 5-288-03571-7 (Библиотека журнала «Новый Часовой»)\nОстарбайтеры // Демоскоп Weekly.- 2001.- № 15-16.- 9-22


Валерый Карбалевіч заўважыў «хатнюю нарыхтоўку» на пачатку перамоў Пуціна і Лукашэнкі | Новы Час\nСустрэча саюзнікаў ў Маскве яшчэ працягваецца, але вядомы беларускі палітолаг ужо дзеліцца цікавымі ўражаннямі.\n— Перамовы Лукашэнкі і Пуціна пачаліся вельмі цікава, — адзначае Валерый Карбалевіч у калонцы для «Свабоды». — Традыцыйна падчас пратакольных здымак палітыкі ў прысутнасці медыя кажуць банальныя рэчы пра жаданне развіваць двухбаковыя адносіны. І ніколі журналісты не задаюць пытанняў. Звычайна да журналістаў выходзяць пасля перамоў, ладзіцца кароткі брыфінг. І тое далёка не заўсёды.\nЗараз традыцыя была радыкальна парушаная. Расійскі журналіст раптам, насуперак усім пратаколам, вырашыў задаць пытанне абодвум кіраўнікам. І тыя, як быццам бы так і належыць, пачалі адказваць. І, вось дзіва, тэлеканал «Россия» даў усё гэта ў эфір. Такая вытанчаная хатняя нарыхтоўка.\nПытанні тычыліся дачыненняў з Украінай. Зразумела, гэта быў спланаваны крамлёўскі сцэнар. Яго сэнс палягае ў тым, каб прымусіць Лукашэнку салідарызавацца з Пуціным у пытанні расійска-ўкраінскіх дачыненняў. І таму не было куды дзявацца. Прыехаўшы у Маскву па чарговыя даброты, апынуўшыся перад тэлекамерамі, ён проста не меў выбару.\nЁн падтрымаў прапанову Пуціна, каб Зяленскі сустракаўся з лідарамі «ДНР» і «ЛНР». Паскардзіўся прэзідэнту Расіі на ўкраінскага кіраўніка («Зяленскаму ўжо пара навучыцца канкрэтна дыпламатычна сябе паводзіць, акрамя ўсяго іншага»). А потым западозрыў афіцыйны Кіеў у намеры пахаваць «Мінскія пагадненні». Тым самым падтрымаўшы Расію ў яе канфлікце з Украінай. Што і патрабавалася.\nТакім чынам, спачатку супольная аперацыя КДБ і ФСБ супраць міфічных змоўшчыкаў спаліла масты у адносінах Беларусі з ЗША, а разам з гэтым абрушыла і канструкт шматвектарнасці. А цяпер руйнуецца беларускі нейтралітэт адносна расійска-ўкраінскага канфлікту. Ад былой пазіцыі Беларусі як мадэратара, пасярэдніка ў гэтым супрацьстаянні застаецца ўсё менш. Усё гэта — плата за расійскую падтрымку Лукашэнкі. І, гледзячы па ўсім, цана гэтай падтрымкі ўзрастае.


Ні дапамогі, ні пашаны | Новы Час\nАмбразура для кулямёта Дзегцярова\nПасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР дзяржаўная мяжа перамясцілася на сотні кіламетраў на Захад, і ўжо там трэба было будаваць абарончыя лініі. Пры гэтым пра ўмацаванні на былой «рыжскай» мяжы быццам бы забылі. Крэмль засяродзіў сваю ўвагу на будаўніцтве ўмацаванняў на захадзе савецкай Беларусі. У гэтым сэнсе брэсцкі накірунак адыгрываў важнейшую ролю. Ужо ў чэрвені 1940 года тут пачалося ўзвядзенне 62-га Брэст-Літоўскага ўмацаванага раёна (БЛУР).\nПланавалася, што ён будзе прыкрываць 180 кіламетраў памежнай тэрыторыі, а ў яго паласе будзе эфектыўна абараняцца савецкая 4-я армія. У Маскве разлічвалі падрыхтаваць тут каля 400 доўгатэрміновых умацаваных кропак рознага тыпу (у тым ліку і артылерыйскіх паўкапаніраў), аднак удалося пабудаваць толькі палову. Кіраваў гэтай працай геній савецкай фартыфікацыі генерал-лейтэнант Дзмітрый Міхайлавіч Карбышаў, які пасля фінскай кампаніі Чырвонай Арміі быў упэўнены, што добра падрыхтаваныя абарончыя збудаванні могуць стрымаць нават самы моцны ўдар ворага (фінская «Лінія Манергейма» з гэтай роляй выдатна справілася). Камендантам Брэсцкага ўмацраёна быў генерал-маёр Міхаіл Пузыраў.\nНемцы высока адзначалі гераізм абаронцаў савецкіх ДАКаў (дарэчы, як на новай мяжы, так і на старой, «рыжскай»). У адным з данясенняў 293-й дывізіі вермахта адзначалася: «На чале гарнізона заўсёды былі афіцэры. Яны і іх падначаленыя абараняліся да апошняга патрона. Адбывалася і так, калі нашыя жаўнеры ўваходзілі ў знішчаны ДАК, яны падвяргаліся абстрэлу. Патрабаванне аб здачы ў палон не аказвала ніякага ўплыву на абаронцаў».\nДарэчы, пра ўпартасць баёў на лініі ДАКаў пад Брэстам сведчыць і той факт, што па некаторых дадзеных для знішчэння гарнізонаў умацаванняў на ўчастку 3-й роты 17-га батальёна немцы вымушаны былі выкарыстаць атрутныя газы. Адной з апошніх кропак, якая абаранялася на гэтым участку, быў ДАК «Арол». Яго супраціў быў падаўлены… 3 ліпеня 1941 года. Пасля баёў на месцы знішчанага ўмацавання было знойдзена больш за 20 цел чырвонаармейцаў — іх пахавалі побач з бетоннай крэпасцю, якую яны абаранялі да апошняга.\nНямецкая карта савецкіх умацаванняў\nФота з архіву аўтара\nВялкая айчынная вайна


Фаціма - пасланне надзеі: Перамога прыходзіць у першыя суботы\nПрыхільнікі Марыі і Яе Беззаганнага Сэрца!\nПадумайце, колькі часу на працягу дня займаюць ў кожнага з нас думкі пра будучыню: заўтрашнюю ці пра тую, што будзе праз некалькі гадоў. Мы нястомна ўглядаемся ў будучыню. Выглядваем лепшыя часы, марым пра іх, калі не для сябе, то хаця б для нашых дзяцей. Бог так уфармаваў нашу натуру, што мы не жывем толькі сённяшнім днём і не ўзгадваем толькі мінулыя часы. Провідам Створцы мы схіляемся да таго, што яшчэ толькі павінна адбыцца і кожна раз наноў спрабуем прайсці праз заслону, якой Бог закрыў нашае заўтра.\nКалі няверуючыя глядзяць у будучыню з няўпэўненасцю, а нават бояззю, на іх сённяшні дзень накладваецца цень песімізму. А мы ў той час, людзі, веруючыя ў Бога і ў Яго Святы Провід, глядзім у будучыню з надзеяй, а нават радаснай упэўненасцю. Мы ведаем, што перамога належыць Богу – гэта было ўжо аб’яўлена!\nМы звязалі сваё жыццё з Найсвяцейшай Маці і можам лічыць сябе упрывілеяванымі людзьмі, таму што мы бачым перад сабой надзейныя ўказальнікі, якія дазваляюць чакаць ЛЕПШЫХ часоў. Гэта марыйныя абяцанні ў Магніфікаце, а перш за ўсё вялікае абяцанне ў Фаціме: “У канцы маё Беззаганнае Сэрца затрыюмфуе!” Напэўна ўсе ведаюць гэтыя славутыя словы, сказаныя Найсвяцейшай Маці ў ліпені 1917 года. Ці мы, аднак, усведамляем сабе той факт, што гэтыя некалькі слоў павінны мець рашучы ўплыў на ўсё нашае жыццё?\nСвяты Айцец Ян Павел ІІ сказаў: “Хрысціянства – гэта рэлігія супрацоўніцтва чалавека з Богам”. Сапраўды, у Фаціме Найсвяцейшая Маці абвясціла, што ад нашага сённяшняга ўдзелу залежыць час і форма Яе будучай перамогі. Мы ж становімся ўдзельнікамі гэтай перамогі і – увага! – сустваральнікамі лепшых часоў! Ці ж ня варта хвілінку паразмаўляць пра гэты незвычайны гонар?\nНяма сумневу, што мы жывем у пераломным моманце гісторыі. Яго выключнасць не звязана ні з водным палітычным, гаспадарчым ці культурным вымярэннем, а з абяцаннем Маці Божай Фацімскай, што “Яе Беззаганнае Сэрца пераможа”!\nКалі гэта адбудзецца? Мы гэтага не ведаем, але кожны дзень набліжае гэтую запісаную ў небе дату, і кожны, нават найменьшы водкуг на заклік Марыі да навяртання, пакуты і малітвы набліжае гэты момант да нашых дзён.\nМы ведаем, што перамога Беззаганнага Сэрца (і наша) пэўная, але хвіліна яе надыходу нам невядомая. Можа яна адбыцца сярод нас і ўжо зараз, у час нашага пакалення, або надысці ў далёкай будучыні. Бог склаў гэты час перамогі ў нашыя рукі! Словы з Фацімы “У канцы маё Беззаганнае Сэрца затрыюмфуе!” былі звязаныя з дзьвума ўмовамі. Марыя кажа: “Я прыду, каб прасіць аб прысвячэнні Расіі майму Беззаганнаму Сэрцу і ўзнагараджальнай св. Камуніі ў першыя суботы”. Неба ставіць перад намі дзве ўмовы: першая датычыцца папы, але другая датычыцца… нас.\nСвяты Айцец выканаў ўжо тое, аб чым прасіла неба. 25 сакавіка 1984 года ён прысвяціў Расію і свет Беззаганнаму Сэрцу Марыі. Час даведацца пра нашае заданне. Тым больш, што яго здзяйсненне толькі прыспешыць гадзіну перамогі! Мы самі можам пераканацца, што набажэнства першых суботаў з’яўляецца першасуботнім удзелам у надыходзячай перамозе! Удзелам практыкуючых набажэнства першых суботаў становіцца ўдзел у падзеі, якая ў грамадскім вымярэнні павінна адбыцца толькі ў невызначанай будучыні. Такім чынам яно ўжо ў нас. І мы пачынаем разумець, чаму набажэнства першых суботаў заклікае надыход трыюмфу Беззаганнага Сэрца Марыі. Калі практыкаванне гэтага набажэнства робіць прысутнай перамогу Сэрца Марыі, то яно прыносіць гэтую перамогу сярод нас, кліча яе надыход! Так, ПЕРАМОГА ПРЫХОДЗІЦЬ У ПЕРШЫЯ СУБОТЫ!\nТаму заахвочваю вас усіх: няхай ваш роздум над зместам набажэнства першых суботаў зменіць Вашае жыццё ў час перамогі Беззаганнага Сэрца Марыі!\nКс. Міраслаў Дроздэк SAC\nКусташ Санктуарыя Маці Божай\nФацімскай у Закапаным


14 студзеня народны мастак Беларусі Васіль Шаранговіч адзначае 75-годдзе | Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) Сайт прыхільнікаў\n14 студзеня народны мастак Беларусі Васіль Шаранговіч адзначае 75-годдзе\nаўторак, 14 Студзень 2014 14:03 Aўтар: Сямён Печанко Крыніца: «Салiдарнасць»\nМастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі расказаў «Салідарнасці» пра заслугі былога рэктара Акадэміі мастацтваў, які адзначае 75-годдзе.\nФота з сайта n-europe.eu\n14 студзеня народны мастак Беларусі Васіль Шаранговіч адзначае 75-годдзе. З падзеяй творцу павіншаваў Аляксандр Лукашэнка.\n— Ваша жыццё з'яўляецца яркім прыкладам самаадданага служэння нацыянальнаму выяўленчаму мастацтву. Сваёй шматграннай дзейнасцю вы ўнеслі значны ўклад у захаванне і развіццё традыцый кніжнай і станковай графікі», — гаворыцца ў віншаванні.\nМастак Шаранговіч не ўваходзіць у кагорту аблашчаных уладай творцаў. Лукашэнка, як вядома, часам ігнаруе юбілеі выбітных дзеячоў беларускай культуры, што выступаюць на баку незалежнага грамадства. Так, у 2010 годзе ён «не заўважыў» 75-годдзе народнага паэта Рыгора Барадуліна.\nМастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі расказаў пра значнасць творчасці Васіля Шаранговіча і магчымыя прычыны, якія не далі кіраўніку краіны забыць пра дзень нараджэнне мастака.\n— Прыдворных творцаў мала, таму часам даводзіцца ўзнагароджваць і знакавых асоб. Тым больш што Васіль Шаранговіч апошнія гады не фігураваў ні ў якіх палітычных працэсах і акцыях. Гэта ўмераны нацыяналіст, які хутчэй знаходзіцца па-над барыкадамі, чым на нейкім з іх бакоў. Акрамя таго, Лукашэнка пэўна ж улічвае гіганцкі ўнёсак Шаранговіча ў беларускае мастацтва часоў БССР, — тлумачыць Сяргей Харэўскі.\nПа словах мастацтвазнаўцы, росквіт Шаранговіча як мастака прыпадае на 1970-я гады. Тады ён без перабольшванняў быў адным з найлепшых савецкіх мастакоў.\n— Васіль Шаранговіч тройчы перамагаў на ўсесаюзных конкурсах кніжнага мастацтва ў Маскве. І што немалаважна — свае ўзнагароды ён атрымліваў за афармленне твораў Янкі Купалы і Якуба Коласа, Адама Міцкевіча, Уладзіміра Караткевіча. За цыкл гравюраў «Памяці вогненных вёсак» атрымаў у 1986-м Дзяржаўную прэмію Беларусі. Літаграфію Леніна, на якой правадыр падпірае далонню шчаку, падрыхтаваную да кнігі Маякоўскага, тыражывалі па ўсім СССР.\nФранціспіс Васіля Шаранговіча да кнігі Якуба Коласа «З майго летапісу» (1967)\nСяргей Харэўскі лічыць Шаранговіча найлепшым беларускім графікам ХХ стагоддзя, творчасць якога бясспрэчна належыць да залатога фонду айчыннага мастацтва. Разам з тым, ён нагадвае пра заслугу Шаранговіча яшчэ і як таленавіатага педагога і арганізатара.\n— Менавіта ў бытнасць рэктарам Тэатральна-мастацкага інстытуту адбылася рэфармаванне ўстановы ў Акадэмію мастацтваў. Роля Шаранговіча ў фармаванні сучаснай нацыянальнай мастацкай школы велізарная. Гэта ён спрычыніўся да стварэння кафедры гісторыі і тэорыі мастацтваў. Ён кіраваў акадэміяй з 1989 па 1997, у часы найбольшай беларусізацыі. Гэта пры ім і пры яго ўдзеле фармавалася сучасная мастацкая эліта. У заслугу Шаранговічу неабходна залічыць і стварэнне Музея сучаснага мастацтва, якім ён кіраваў нейкі час пасля рэктарства.\nВасіль Пятровіч Шаранговіч нарадзіўся 14 студзеня 1939 года ў вёсцы Качаны Мядзельскага раёна. Беларускі графік, педагог, прафесар. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі, заслужаны дзеяч культуры Польшчы, народны мастак Беларусі.


Мінадукацыі Польшчы адмовілася ўвесці школьны прадмет, прысвечаны прафілактыцы захворванняў - Polskie Radio - polskieradio.pl\nМінадукацыі Польшчы адмовілася ўвесці школьны прадмет, прысвечаны прафілактыцы захворванняў\nOstatnia aktualizacja: 13.01.2020 14:28\nАргументам адмовы было тое, што веды пра рацыянальнае харчаванне і здаровы лад жыцця ўжо ўключаны ў школьную праграму.\nУ польскіх школах пакуль што не будзе прадмету пад назваю «Веды пра здароўе». Міністэрства аховы здароўя рэкамендавала ўвесці адзін урок у тыдзень, прысвечаны прафілактыцы хвароб, пра што піша Dziennik Gazeta Prawna.\nУ адказ на прапанову Мінздароўя Міністэрства адукацыі заявіла, што ўвядзенне новага прадмету ў школьную праграму «не мэтанакіравана». Галоўным аргументам адмовы было тое, што веды пра рацыянальнае харчаванне і здаровы лад жыцця ўжо ўключаны ў школьную праграму ў рамках розных прадметаў. Такія веды школьнікі атрымліваюць між іншым на біялогіі, фізкультуры, этыцы.\nЭксперты ў галіне дыетэтыкі перакананыя, што польскім вучням патрэбны прадмет, прысвечаны здароваму харчаванню і ладу жыцця. На думку дыетолага Ганны Сталіньскай, дзеля таго, каб урок нешта даў вучням, яго павінен весці спецыяліст, найлепш дыетолаг, а не настаўнік біялогіі ці фізкультуры. У сваю чаргу для дырэктараў новы прадмет мог быў стаць праблемным, паколькі неабходна было б працаўладкаваць дадатковых настаўнікаў.\nГэта не першае разыходжанне ў стаўленні да школьнай праграмы паміж міністэрствамі – аховы здароўя і адукацыі. Раней Мінадукацыі рэзка крытыкавала ідэю, якая выйшла з Мінздароўя, згодна якой настаўнікі павінны былі апекавацца вучнямі з хранічнымі захворваннямі. Гаворка ішла пра тое, каб педагогі маглі даваць лякарствы вучням з цукровым дыябетам, астмай, эпілепсіяй ці гемафіліяй. Тагачасны міністр адукацыі Анна Залеўска адказала, што гэтым павінен займацца лекар або медсястра,а не настаўнікі.\nКлара Клінгер, Патрыцыя Отта/нг


Выраб плеценай мэблі сваімі рукамі | Інтэр'Ерныя Штучкі\nПлеценая мэбля, сваімі рукамі вырабленая з натуральнага прыроднага матэрыялу (лазы) у апошні час уваходзіць у моду. Связанно гэта з тым, што стала папулярная ідэя экалагічнасці хатняй мэблі, акрамя таго яна не проста прыгожая, але практычная. Пры гэтым як зручнае крэсла, так і больш складаную мэблю домаўладальнік мае магчымасць сплесці самастойна пад свае патрэбы.\nПлеценая мэбля ў апошні час уваходзіць у моду\nМатэрыялы, прыдатныя для пляцення мэблі\nВыраб плеценай мэблі сваімі рукамі мяркуе на пачатковым этапе падбор падыходных матэрыялаў для пляцення. Так, напрыклад, да іх на сёння адносяцца:\nБананавыя лісце або абака. Лісце для пляцення прыдатныя доўгай ад 75 да 350 см. З іх можна вырабіць не толькі ліны, але і мэбля, а таксама разнастайныя вяроўкі. Гэта вельмі трывалы і лёгкі матэрыял, які мае прыродны колер карычневага адцення.\nПлеценая мэбля з бананавых лісця\n2. Бамбук. З прычыны цяжкасцяў з пляценнем розных вырабаў (з-за калянасці) дадзены матэрыял слаба распаўсюджаны, але калі асвоіць тэхніку пляцення з ужываннем бамбукавай габлюшкі, вы зможаце вырабляць з яе вельмі арыгінальныя прадметы дэкору.\nПлеценая мэбля з бамбука\n3. Вадзянік гіяцынт. Нягледзячы на тое, што мы прывыклі лічыць гэта расліна ўсяго толькі дэкаратыўным кветкай, з яго цалкам можна сплесці вельмі цікавую мэблю. Для гэтага сабраны матэрыял высушваецца, а потым спрасоўваецца і згортваецца ў рулоны. Перавагай з'яўляецца тое, што ён не схільны выгаранню на сонца, але яго падрыхтоўка да пляцення займае як мінімум паўгода.\nПлеценае крэсла з воднага гіяцынт\n4. Ротанг. Ён лічыцца досыць папулярным матэрыялам для вырабу плеценай мэблі. Ротанг трывалы і вельмі ўстойлівы да зносу і вільгаці, па гэтай прычыне ён часта сустракаецца ў саунах.\n5. Вельмі незвычайнай можа быць мэбля, сплеценую з марскіх водарасцяў. Пры ўсёй сваёй незвычайнасці яна вельмі трывалая, так як стужкамі з багавіння аплятаюць драўляны каркас мэблі. Так што дзіўнага тут нічога няма, бо некаторыя арыгіналы прымудраюцца выконваць нават такі выраб, як плеценая мэбля сваімі рукамі з газетных трубачак.\nВельмі незвычайнай можа быць мэбля, сплеценую з марскіх водарасцяў\n6. Найбольш папулярным матэрыялам для пляцення у РФ з'яўляецца вярба. Нягледзячы на тое, што яна схільная да парэпання і не валодае высокай ступенню трываласці. Вярба расце паўсюдна, таму даступная ўсім жадаючым заняцца лозапляцення. Для выканання пляцення звычайна выкарыстоўваюць дубцы даўжынёй у 50 см, і перад пляценнем іх прыходзіцца распарваюць ў гарачай вадзе.\nНайбольш папулярным матэрыялам для пляцення у РФ з'яўляецца вярба\nІснуюць і іншыя матэрыялы, з якіх можна плесці мэблю. Гэта лагчына, алешына, черёмуха і нават крапіва. Лепш за ўсё пляценні паддаецца черёмуха з-за сваёй падвышанай пластычнасці і гнуткасці.\nСавет! У тым выпадку, калі вам цікавая плеценая мэбля сваімі рукамі для пачаткоўцаў, мае сэнс пачынаць з пляцення з больш распаўсюджанай алешыны.\nПлеценая каркасная мэбля\nРазнавіднасці плеценай мэблі\nПлеценая мэбля, вырабленая сваімі рукамі, бывае некалькіх выглядаў:\nБескаркасных тып. Тут пры стварэнні мэблі выкарыстоўваюцца толькі трывалыя галіны, якія граюць ролю жорсткіх рэбраў для падтрымання і фарміравання канструкцыі з дубцоў.\nКаркасная мэблю. У гэтым выпадку крэсла мае аснову з сталёвых і жалезных прутоў, само пляценне вядзецца па-над такога каркаса.\nКаркасная драўляная, якая адрозніваецца ад вышэй названага тыпу заменай металу на дрэва.\nДля стылю эка плеценыя мэбля будзе вельмі актуальнай\nПры гэтым плеценыя мэбля любога тыпу мае як свае перавагі, так і недахопы. З пераваг можна назваць:\nМалы вага, дзякуючы якому яе лёгка перамяшчаць з месца на месца і падымаць.\nАдсутнасць неабходнасці ў адмысловым сыходзе, а таксама прастата ў эксплуатацыі. Тут досыць акуратна праціраць яе вільготнай губкай, для таго каб прадухіліць парэпанне яе паверхні.\nЗдольнасць выдатна упісацца практычна ў любы інтэр'ер, напрыклад, для стылю эка плеценыя мэбля будзе вельмі актуальнай.\nТрываласць і даўгавечнасць пры правільным і якасным пляценні.\nПлеценыя вырабы вельмі дрэнна пераносяць павышэнне вільготнасці\nШто тычыцца недахопаў, то да іх адносяць наступнае:\nПлеценыя вырабы вельмі дрэнна пераносяць павышэнне вільготнасці, таму трэба вельмі ўважліва назіраць за тым, каб крэслы і столікі, сплеценыя з лазы, не траплялі пад уздзеянне атмасферных ападкаў.\nТаксама пляцёнкі баіцца ў роўнай меры перасыхання і прамога ўздзеяння сонечнай радыяцыі, што дазваляе выкарыстоўваць яе далёка не ва ўсіх выпадках.\nНа заметку! Вырашыць, ці патрэбна вам ці не такая мэбля, вы можаце толькі ў тым выпадку, калі вызначыцеся, які менавіта тып інтэр'еру будзе выкарыстаны ў вашым памяшканні.\nТак, напрыклад, для класічнага інтэр'еру нехарактэрна прымяненне такіх канструкцый. Акрамя таго не падыдуць яны і для памяшканняў у стылі хай-тых.\nДля класічнага інтэр'еру нехарактэрна прымяненне такіх канструкцый\nКалі вам усё-такі хочацца, каб у вас быў гарнітур з плеценай мэблі, вам варта звярнуць сваю ўвагу на вырабы з ротанга, якія не баяцца сонца, вільготнасці, вельмі трывалыя і даўгавечныя. Аднак працаваць з такім матэрыялам варта толькі пасля таго, як вы асвоіце асновы лозапляцення, да гэтага лепш папрацаваць для пачатку з простай вярбой або альхой. Яны даступныя, так як растуць практычна ўсюды, і па іх маецца ў вольным доступе вялікі набор кіраўніцтваў для пляцення.\nАсновы методыкі вырабу плеценай мэблі\nКалі вы пачатковец і вам спатрэбілася плеценая мэбля, вырабленая сваімі рукамі, варта паглядзець відэа на тэму яе стварэння. Пры гэтым пачынаць такую працу стаіць з нарыхтоўкі падыходнага менавіта вам матэрыялу.\nТак для таго каб правільна абрэзаць дубцы лазы, неабходна збіраць іх да пачатку з'яўлення нырак на галінках вярбы ці алешыны. Прыдатную па даўжыні і крывізне галіна зразаюць выключна пад вуглом у 40 °. Связанно гэта з тым, што неабходна паклапаціцца аб тым, каб на месцы зрэзаных дубцоў ў бліжэйшы час выраслі новыя. Гэта дазволіць вам мець уласную матэрыяльную базу для вашых вырабаў.\nЛепш за ўсё мацюкаў для пляцення нарыхтоўваць восенню\nЛепш за ўсё мацюкаў для пляцення нарыхтоўваць восенню. Калі дозу зрэзаць ў іншы час, яна можа прарасці, ужо будучы уплеценая ў мэблю. Па гэтай прычыне не варта выкарыстаць для працы толькі што зрэзаныя вярбовыя дубцы. Лепш трохі пачакаць, не даючы пры гэтым драўніне стаць занадта жорсткай.\nПасля таго як вы зрэзалі лазу, неабходна будзе яе сагнуць для таго, каб вызначыць ступень яе гнуткасці. Для працы падыдуць толькі тыя дубцы, якія ня зламаюцца пры правядзенні гэтай працэдуры. Тыя, якія зламаюцца, падлягаюць адбракоўцы.\nНа заметку! Вопытныя майстры лозапляцення раяць выбіраць прут, які мае тонкую асяродак, так як галіны, якія маюць тоўстую асяродак, гнуцца вельмі дрэнна.\nАсабліва добра з іх атрымліваюцца дробныя дэталі і элементы плеценай мэблі. Больш тоўстыя галіны з шчыльнай асяродкам лепш за ўсё выкарыстоўваць для выканання каркаса вашай мэблі.\nНепасрэдна да пляцення гатовую лазу трэба рыхтаваць увесну\nКалі казаць пра час года, якое лепш за ўсё абраць для правядзення нарыхтовак, то лепш за ўсё гэта рабіць увосень, калі спынілася ў дрэвах рух соку, але да наступу моцных маразоў.Калі вы зрэжа дубцы ў гэты час, лісце з такой галінкі будуць выдатна чысціцца, потым доўгі час будуць захоўвацца сухімі. Непасрэдна да пляцення гатовую лазу трэба рыхтаваць увесну, калі яна становіцца найбольш гнуткай і эластычнай.\nШто тычыцца іншых матэрыялаў для пляцення, то яны звычайна набываюцца ў спецыяльных крамах, так як марскія водарасці ці лісце банана ў Расіі не растуць. Таму, калі вам спатрэбілася плеценая мэбля з ротанга, сваімі рукамі вырабленая, паспрабуйце знайсці адпаведны спецыялізаваны сайт на гэтую тэму. Там, дарэчы вам ўдасца знайсці парады па працы з гэтым незвычайным матэрыялам.\nВыраб плеценай мэблі\nДля таго каб зразумець, як зрабіць плеценую мэбля сваімі рукамі, перад пачаткам выканання работы мае сэнс пракансультавацца на гэтую тэму ў дасведчанага майстра лозапляцення. Справа ў тым, што ён можа падказаць некаторыя тонкасці працы з лазой, якія ў агульнадаступнай літаратуры вы знайсці не зможаце. У выніку ваша мэбля будзе выканана якасна, і тэрмін яе службы будзе вялікім.\nПлеценая мэбля з лазы, сваімі рукамі вырабленая, вельмі арыгінальная\nПлеценая мэбля з лазы, сваімі рукамі вырабленая, вельмі арыгінальная. Пачынаецца працэс яе стварэння з таго, што гатовыя дубцы укладваюць у ёмістасць і вараць у кіпячай вадзе, зачыніўшы вечкам. Кіпець вада павінна не менш за гадзіну, а яшчэ прыкладна гадзіну знаходзіцца на сярэднім агні. Варта адзначыць, што лазу цёмнага колеру трэба будзе варыць некалькі даўжэй, чым лазу светлага колеру (3 гадзіны). Пры гэтым, як лаза праварыцца, адразу зніміце яе з агню.\nШто тычыцца інструментаў, то для лозапляцення не патрабуецца выкарыстанне шматлікіх інструментаў. Связанно гэта з тым, што тут большасць аперацый выконваецца проста рукамі. Непасрэдна вам спатрэбяцца:\nшаблоны і выкрайкі.\nСпецыялісты ў сферы лозапляцення раяць пачаткоўцам пачынаць працаваць не са складаных канструкцый тыпу крэслаў, а са звычайных кошыкаў\nСпецыялісты ў сферы лозапляцення раяць пачаткоўцам пачынаць працаваць не са складаных канструкцый тыпу крэслаў, а са звычайных кошыкаў. Гэта дае выдатную магчымасць адчуць лазу рукамі і навучыцца выконваць асноўныя элементы мэблі. Акрамя таго вы такім чынам не сапсуеце дарагі матэрыял, так як кошыка плятуць з самай даступнай лазы, якая стаіць вельмі танна.\nПлеценая мэбля з лазы\nВыраб плеценыя канапы\nПасля таго як вы асвоіце асноўную тэхніку пляцення, вы зможаце рабіць з лазы больш цікавыя рэчы, напрыклад, вам стане даступная плеценая мэбля з вярбы, выкананая сваімі рукамі. Так, для пачатку запаренную лазу чысцяць ад скуркі і вызначаюць памеры, напрыклад, скураной канапы. Пасля гэтага прыступаюць да фарміравання каркаса.\nПад каркас бяруць 4 тоўстых і трывалых палкі, з якіх выканаюцца квадрат або прастакутнік. Пры гэтым 2 палкі адразаюцца па даўжыні ў 65 см, а яшчэ 2 па 45 см. Яны мацуюцца самарэзамі, пасля чаго каркас лічыцца гатовым. У гэтым выпадку канапа атрымае 3 ножкі, якія таксама выконваюцца з тоўстых вярбовых палак. Вышыня ножак будзе 40 см. Яны мацуюцца да каркаса самарэзамі на адлегласці 20 см адзін ад аднаго.\nЗадняя спінка таксама фарміруецца з дапамогай тоўстай і доўгай палкі, прыкручанай да канцоў задніх доўгіх ножак. Пасля таго як каркас будзе гатовы, можна будзе пачынаць нарыхтоўку стужак. Для гэтага кожны дубец трэба будзе разрэзаць нажом на 4 часткі. З гэтай мэтай трэба будзе націснуць остриём нажа на верхні край дубца і разрэзаць яго да ніжняга краю.\nПад каркас бяруць 4 тоўстых і трывалых палкі, з якіх выканаюцца квадрат або прастакутнік\nДля таго каб надаць усёй канструкцыі будучага канапы ўстойлівасць, трэба будзе паміж ножкамі канапы ўмацаваць яшчэ некалькі гарызантальных палак.Далей гатовы каркас абмотваюць загадзя падрыхтаванымі стужкамі і замацоўваюць клеем. Для фарміравання сядзення выкарыстоўваюць ліст фанеры.\nПасля таго як каркас будзе аплецены стужкамі з дубцоў, уся канструкцыя прамакаецца морилкой. Затым на сядзенне мацуецца паралон або матрац.\n← Мяккая цацка сваімі рукамі для пачаткоўцаў\nМайструем ўпрыгажэнні на навагоднюю елку →


ELI at JSU, Jacksonville, Злучаныя Штаты Амерыкі\n... вывучыць англійскую мову хутка: 25 гадзін у тыдзень, экспертныя інструктары, аднакласнікі з усяго world-- хутка вы разумееце, гаварыць і пісаць па- ангельску ўпэўнена.\n... атрымліваць асалоду ад універсітэцкай жыццём: Ваш JSU Student Card будзе ваш ключ да універсітэту: камфортнае жыллё, мноства рэстаранаў, бясплатны праезд, новы клуб здароўя, і многія з універсітэтаў і мясцовыя мерапрыемствы і падзеі.\n... атрымаць вялікую каштоўнасць: Кожны 7-тыднёвы сеанс каштуе $ 4977 і ўключае ў сябе навучанне, зборы, жыллё, харчаванне, мерапрыемствы, а таксама спецыяльныя культурныя trips-- ўсе, акрамя асабістых выдаткаў.\nПраграма мае шэсць узроўняў. Кожны студэнт адрозніваецца, але большасць студэнтаў пачынаюць на ўзроўні 3 ці 4 і дасягаюць сваёй мэты на ўзроўні 5.\nЗаўвага: З «ўмоўнага допуску», пасля таго, як Вы сканчаеце Узровень 4 вы можаце быць дапушчаныя да праграме бакалаўрыяту Іса з не TOEFL ці IELTS бал!\nМы будзем рады дапамагчы вам «змяніць свет»!\nLink to and share "ELI at JSU, Jacksonville, Злучаныя Штаты Амерыкі"


У кнізе разглядаюцца творы выдатнага беларускага празаіка, якія пераважная колькасць крытыкаў або абмінае, або гаварыла аб іх мімаходам, хоць менавіта ў апавяданнях, першых раманах найвыдатней відаць тая вялікая творчая работа, якую мусіў прарабіць пісьменнік. Гэта была маладосць Кузьмы Чорнага, якая непаддзельная, калі ён пісаў шчыра, без аглядкі на крытыкаў, па загаду гарачага, як потым даследчыкі назавуць, «вялікага сэрца». Болей »\nПаэзія Зьбігнева Гэрбэрта - паэзія памяці, Відаць, адзінае, што застаецца чалавеку ў эпоху адабранага мінулага і спляжанай сучаснасьці, - гэта памяць. А яшчэ - уяўленьне. Прастора ўнутранай свабоды, якую нельга адабраць. Прастора мітатворчасьці, хворая на страту пачуцьця часу, бо тут працягваюць жыць памерлыя. Памяць, якая вяртае выгнаньніка-барбара ў сад эўрапейскай культуры, адкрываючы яму лябірынт над морам. Пісаў справаздачы з раю і... Болей »


Чым небяспечная нервовая анарэксія і як блізкія могуць выратаваць жыццё? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Чым небяспечная нервовая анарэксія і як блізкія могуць выратаваць жыццё?\nДаследаванні паказалі, што ў Беларусі на нервовую анарэксію пакутуе каля 4 % дзяўчат ва ўзросце ад трынаццаці да дваццаці гадоў. Сёння стройнасць цела па-ранейшаму ўзведзена ў культ. І калі нехта пачынае актыўна худзець, блізкія і сябры могуць правакаваць і падтрымліваць гэта імкненне. Калі дзяўчынка худзее, бацькі часта спісваюць гэта на падлеткавае дзівацтва. І мала хто задумваецца над тым, што прычынай змянення рэжыму харчавання можа быць смяротная хвароба — анарэксія. Аб яе прычынах, небяспецы ды аб тым, ці можна своечасова спыніцца і што залежыць ад блізкіх, расказала дацэнт кафедры псіхатэрапіі і медыцынскай псіхалогіі Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі, урач-псіхатэрапеўт медыцынскага цэнтра «ЛАДЭ» Алена ТАРАСЕВІЧ.\n— Анарэксія — слова, якое прыйшло ў наш ужытак са Старажытнай Грэцыі і літаральна яно азначае адсутнасць позываў да ўжывання ежы. У медыцыне, прымяняючы тэрмін «нервовая анарэксія», маюць на ўвазе сіндром, калі чалавек асэнсавана адмаўляецца ад ежы, у яго працяглы час адсутнічае апетыт і знікае асноўны інстынкт — голад, — тлумачыць Алена Уладзіміраўна. — Хворы з такім расстройствам успрымае ежу як нешта пагрозлівае, пры гэтым адчувае надзвычайную трывогу ў пытаннях, звязаных з масай цела ці зніжэннем вагі.\n— Анарэксія — хвароба дзяўчат-падлеткаў?\n— Так, хварэюць пераважна дзяўчаты — у 90—95 % выпадкаў. Мужчыны да такіх расстройстваў схільныя значна менш, але апошнім часам назіраецца рост і мужчынскай анарэксіі. Часцей за ўсё расстройства харчовых паводзінаў узнікае ў падлеткавым узросце, у 10—12—14 гадоў, калі з'яўляецца няўпэўненасць у сабе і ўяўленне, што маса цела большая, чым у равесніц. Але ёсць выпадкі, калі анарэксія пачынаецца нават з 8 гадоў.\n— У чым яе прычыны?\n— Не існуе адной прычыны, якая можа паўплываць на ўзнікненне анарэксіі. Звычайна задзейнічаны тры фактары: біялагічны (біялагічная і генетычная схільнасць), псіхалагічны (падлеткавая дэпрэсія, уплыў сям'і і ўнутраныя канфлікты) і сацыяльны (уплыў навакольных, перайманне). Часта спускавым механізмам для анарэксіі з'яўляюцца заўвагі аднакласнікаў ці настаўніка фізкультуры, танцаў. Дзіця не падцягнулася на брусах, — равеснікі сказалі «ты таўстуха». Гэтыя словы запускаюць псіхалагічны механізм «Мне трэба пахудзець». Дзяўчынка разумее, што трэба зніжаць масу цела, і ўсё ў жыцці скіравана на гэта. Часам сям'я імкнецца нават дапамагаць — маці гатуе нізкакаларыйныя стравы.\n— Як бацькам зразумець, што іх дзіця захварэла на анарэксію? У які момант трэба біць трывогу?\n— Калі з'явілася ўпартае імкненне да пахудзення, якое можа спалучацца з панічным страхам павелічэння масы цела. Пры гэтым уласнага знясілення дзіця не заўважае, а любымі сродкамі імкнецца пазбавіць арганізм ад ежы: выклікае ваніты, прымае слабіцельныя, пачынае харчавацца асобна, хавае ежу, перакладвае ў талеркі іншага, аддае хатнім жывёлам. На фоне галадання з'яўляецца імкненне перакормліваць іншых членаў сям'і, асабліва малодшага брата ці сястру. А прыгатаванне ежы ператвараецца ў складаны рытуал. Дарэчы, людзі, якія мелі такое расстройства, часта выбіраюць прафесію, звязанаю з ежай — кандытар, кухар.\nДругая стадыя парушэння харчовых паводзін — булімія. Яна характарызуецца бескантрольным аб'яданнем — дзіця з'ядае ўсё, што ёсць у халадзільніку. Гэта ежа яго распірае, яно бяжыць у прыбіральню, каб выклікаць ваніты. Такім хворым складана кантраляваць працэс прыёму ежы — ім складана ўстаяць, нягледзячы на адсутнасць голаду, або немагчыма спыніцца нават наеўшыся.\nІ хоць у кожным выпадку ўсё вельмі індывідуальна, заўважыць змены не складана: пры анарэксіі ад недахопу харчавання развіваецца дыстрафія цягліц, спыняецца рост, цьмянеюць і выпадаюць валасы, псуюцца зубы, ад вымывання кальцыю становяцца крохкімі косці, перастае працаваць кішэчнік — з'яўляюцца запоры і «галодны» пах з рота, нарастае фізічная слабасць, галавакружэнні, могуць пачацца сутаргі. У дзяўчат парушаецца менструальны цыкл. Пры першых трывожных сімптомах варта звяртацца да ўрача, бо перспектыва выздараўлення ў многім залежыць ад своечасовага пачатку лячэння і ступені «паломак» у арганізме, якія паспелі ўзнікнуць.\n— Калі дзяўчынка займаецца спортам, той жа мастацкай гімнастыкай і старанна сочыць за вагой...\n— ...то, хутчэй за ўсё, гэта не анарэксія, а патрабаванне трэнераў ці педагогаў. Калі дзіця займаецца балетам, гімнастыкай, вага павінна быць у пэўных межах, каб заставацца ў спорце ці харэаграфіі. Трэба адрозніваць гэта ад расстройстваў харчовых паводзінаў, якія пачынаюцца як даніна модзе, імкненне пераймаць ці не адрознівацца ад равеснікаў.\n— І якія перспектывы вылечыць гэта расстройства?\n— На сёння медыцынская статыстыка такая: у 30 % стан паляпшаецца, у 18 % выпадкаў хвароба прымае хранічную форму, а 12 % пацыентаў гінуць з прычыны знясілення ці самагубства. На самай справе з такімі пацыентамі складана спраўляцца нават у стацыянары. У кожнай палаце ёсць санітарка, якая сочыць, каб пасля прыёму ежы хворыя не выклікалі рвоту. А пацыентка пры гэтым пад коўдрай умудраецца зрабіць 70 адцісканняў! Гэта сур'ёзная праблема. Часта справа даходзіць да рэанімацыі. Шмат гадоў таму адна мая пацыентка памерла ў васямнаццаць гадоў. Яе неаднаразова лячылі ў стацыянары, была нават прымусовая шпіталізацыя. Дзяўчына знясільвала сябе фізічнымі практыкаваннямі, праколвала пальцы і пускала кроў... У выніку яна загінула — памерла ад поліарганнай сімптаматыкі. Сэрца не атрымлівае неабходны аб'ём крыві, насычанай мікраэлементамі і пажыўнымі рэчывамі, непрыкметна перастаюць дзейнічаць ныркі, печань, прычым усё адбываецца вельмі хутка. У рэанімацыі іх імкнуцца выратаваць, ставяць кропельніцы, але часам гэта ўжо немагчыма — пункт незвароту пройдзены.\nТаму блізкія павінны разумець, што без іх дапамогі пачаць лячэнне нерэальна. Самі хворыя часта адмаўляюць сваю праблему і хваробу. Верагоднасць трагедыі вельмі вялікая, калі ад пачатку расстройства да звароту па дапамогу прайшло больш за тры гады. Даказана, што са змяншэннем масы цела на кожныя 10 % ад ідэальнай для пэўнага ўзросту і росту, імавернасць смяротнага зыходу ад нервовай анарэксіі павялічваецца на 18 %.\n— Колькі часу займае працэс лячэння?\n— Не менш як год. У стацыянары пацыенткі могуць знаходзіцца 40 дзён і нават больш, медыкаментознае лячэнне доўжыцца ад паўгода, псіхатэрапеўтычнае — не менш за год. Лячэнне любых расстройстваў — працэс доўгі і складаны. На першым этапе аднаўляюць фізічнае здароўе. Калі стан стабілізуецца, пацыента паступова прывучаюць да нармальнага харчавання, дапамагаючы вярнуцца да здаровай вагі. Затым пачынаецца курс псіхатэрапіі, калі шукаюць прычыны хваробы і шляхі яе пераадолення, дапамагаюць пацыенту пазбавіцца ад скажонага ўяўлення аб уласным целе.\n— Калі дзіця не жадае лячыцца і лічыць сябе па-ранейшаму тоўстым, што рабіць у такіх выпадках?\n— Анарэксія — гэта барацьба за ўладу паміж дачкой і бацькамі ў межах празмерна звязаных адносін. Уласнае цела — апошняя сфера, дзе хворая можа адмежавацца ад патрабаванняў бацькоў. Звычайна ў такіх сем'ях дамінуе жаночы аўтарытэт — маці, бабулі. Таму бацькам трэба пастарацца змяніць самаацэнку дзіцяці, зрабіць так, каб яно пачало сябе паважаць, палепшыць узаемаразуменне ў сям'і.\n— На ранніх этапах з анарэксіяй можна справіцца ў хатніх умовах?\n— Неабходна ўвесці частае дробнае харчаванне, а пасля прыёмаў ежы цікавыя заняткі адцягваюць увагу і, каб пазбегнуць ірвоты хворага. Патрэбны пастаянны, добразычлівы, непрыкметны кантроль за хворым і стымуляцыя апетыту — доўгія трапезы са стравамі, у якіх ён раней не мог сабе адмовіць (яны павінны быць прыгожа аформленыя і г. д.). І самае галоўнае — дарыце любоў хвораму на анарэксію.\nПры станоўчым цячэнні трэба выкарыстоўваць метад узнагароджання жаданым падарункам і пашыраць асабістую свабоду хворага, праўда, надоўга без нагляду яго пакідаць нельга. Калі ён адмаўляецца есці, спасылаючыся на адсутнасць апетыту, прапануйце вадкую ежу — харчовую сумесь. Фіксуйце колькасць выпітай вадкасці і мачы, гэта вельмі важна для наладжвання водна-электралітных рэакцый у арганізме.\n— Як паводзіць сябе з такім хворым? Кантактаваць з ім даволі няпроста...\n— Найперш трэба эмацыянальна падтрымліваць сваё дзіця, не «апускаць» яго самаацэнку. Ні ў якім разе не крытыкаваць знешнасць і адмовіцца ад аўтарытарных заўваг у яго бок. І не дапускаць некарэктных заўваг кагосьці з навакольных — сваякоў, сяброў. Так можна нават папярэдзіць і своечасова пачаць лячыць выяўленыя сімптомы анарэксіі.\nКалі захворванне ўжо развілася, то неабходна адмовіцца ад культу ежы ў сям'і або няправільнага падыходу да харчавання. Сваім асабістым прыкладам пакажыце, што вы не прыхільнік дыет і пры гэтым лічыце сябе дасканалым. Забудзьцеся на час пра свае праблемы і цалкам прысвяціце сябе хвораму. Толькі падтрымка, любоў, пачуццё патрэбнасці і такт!\nДзяўчаты з анарэксіяй хваравіта рэагуюць на заўвагі, таму забудзьцеся пра грубасць, знявагі, прымусовае харчаванне, сваркі і крыўды. Набярыцеся цярпення і пастарайцеся атрымаць як мага больш ведаў па гэтай праблеме.\nЗагаловак у газеце: Мне трэба пахудзець!


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Што рабіць у выпадку паломкі пральнай машыны\nАле ўсё ў нейкі момант ламаецца і калісьці прыйдзецца сутыкнуцца з неабходнасцю рамонту пральнай машыны. І тут з'яўляецца наступны пытанне: «Ці можна няспраўнасць прыбраць без дапамогі іншых, альбо лепш і надзейней звярнуцца па дапамогу да спецыялістаў?».\nЗ аднаго боку, пральная машына - прылада даволі няпростая, асабліва калі ідзе гаворка пра сучасныя машынах-аўтаматах, «начыненых» электронікай, таму выявіць паломку і правесці рамонт на адпаведным узроўні здолеюць толькі кваліфікаваныя людзі. Іншымі словамі, у выпадку паломак мае сэнс звярнуцца ў майстэрню па рамонце бытавых прылад, а калі яшчэ не скончыўся гарантыйны тэрмін і машына знаходзіцца на сэрвісным абслугоўванні, то рамонт пральных машын Самсунг, Ардо, Индесит, Сиеменс, Вхирлпоол і іншых, лепш рабіць у адпаведных сэрвісных цэнтрах. З іншага боку, замежныя пральныя машыны-аўтаматы адрозніваюцца надзейнасцю і якасцю выканання, і могуць служыць без паломак 8-10 гадоў і нават больш пры нядрэнным сыходзе, але, ўсё ж, препядствия звычайна з'яўляюцца на 3-4 год выкарыстання. Больш нярэдка з ладу выходзіць зліўны помпа, ТЭН, і памяняць гэтыя дэталі можна без дапамогі іншых.\nЗліўны помпа складаецца з 2-ух галоўных частак - электрарухавіка і, так званай «слімакі». У большасці выпадкаў ламаецца канкрэтна электронная частка помпы і для ліквідацыі няспраўнасці даволі набыць прыдатную дэталь, іншымі словамі, электрарухавік, і проста памяняць яго. Калі зламаўся термоэлектронагреватель, іншымі словамі ТЭН, то машына не будзе грэць ваду. Награвальнік таксама даволі лёгка зняць і памяняць на новы, а праверыць яго працаздольнасць можна тестеров.\nНатуральна, займацца рамонтам пральнай машыны, хай нават і звычайным, можна, калі вы цалкам перакананыя ў карэктнасці таго, што вы робіце і валодаеце пэўнымі ведамі пра тое, як наогул праводзіць рамонт электрапрыбораў.


Акция "Где притон — посети этот дом!" » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nАкцыя "Дзе прытон—наведай гэты дом!"\nСупрацоўнікі раённага аддзела ўнутраных спраў наведваюць асоб асацыяльных паводзін. Акцыя "Дзе прытон—наведай гэты дом!" праходзіла ў раёне з 23 да 30 снежня. Мерапрыемства мела на мэце прафілактыку правапарушэнняў і злачынстваў супраць жыцця і здароўя грамадзян.\nРазам з прадстаўнікамі зацікаўленых служб праваахоўнікі адпрацоўвалі месцы канцэнтрацыі асоб, што вядуць асацыяльны лад жыцця; наведвалі па месцы жыхарства грамадзян, якія знаходзяцца на прафілактычных уліках РАУС; праводзілі прафілактычныя гутаркі.\nІнфармацыю пра асоб, схільных да злоўжывання спіртнымі напоямі і ўчынення правапарушэнняў, месцы іх збору паведамляйце ў РАУС па нумарах 102, 4 12 02, 5970066. Тэлефоны працуюць кругласутачна, у выпадку неабходнасці ананімнасць гарантуецца.\nначальнік аддзялення аховы\nправапарадку і прафілактыкі РАУС.\n» Против непогоды в семье\n» Откажись от насилия\n» Комплекс «Быт»\n» Сообщить о незаконном распространении алкогольных напитков\n» Предупредить трагедию в семье


09:28 07.06.2017 (абноўлена 09:48 07.06.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nНа маскоўскай ВДНГ Беларусь захоўвае за сабой традыцыйны цудоўны асабняк з калонамі, увянчаны статуяй з вянком. Калі выстава адчынялася ў 1937 годзе, павільён БССР быў драўляным будынкам. Пазней яго знеслі, а ў 1949 годзе пачалі будаваць манументальны будынак архітэктара Рыгора Захарава.\nSputnik Беларусь прапануе разгледзець, як выглядае наш павільён у маскоўскай ВДНГ - адноўленыя калоны і фрэскі, прысвечаныя мінулым ідэалам БССР.\nМаскоўская ВДНГ, якая перажыла не самыя лепшыя постсавецкія часы і пераўтвораная ці то ў рынак, ці то ў забаўляльны парк, зноў прыцягвае наведвальнікаў сваёй гісторыяй, савецкай манументальнасцю і размахам. Нягледзячы на пануючае тут запусценне, бясконцы рамонт і рэканструкцыю, мінакам падабаецца фатаграфавацца на фоне шаснаццаці статуй фантана "Дружба народаў" ці нацыянальных павільёнаў былых савецкіх рэспублік, яшчэ захаваўшых сваю першародную архітэктуру і дэкор.\nЦікава, што многія прыязджаюць спецыяльна сфатаграфавацца каля павільёна "Рэспубліка Беларусь" пасля таго, як на каланадзе былі адноўлены нацыянальныя арнаменты і маёліка.\nКалі выстава адчынялася ў 1937 годзе, павільён Беларускай ССР быў драўляным будынкам, які нагадваў сялянскі дом. Пазней яго знеслі, а ў 1949 годзе для рэспублікі пачалі будаваць манументальны будынак з каланадай у два рады. Будаўніцтва было скончана ў 1954 годзе.\nВянчае павільён пакрытая золатам вежа-скульптура "Радзіма-маці" — жанчына з вянком на галаве, якая ў руках трымае сноп.\nНад галоўным уваходам красуецца скульптурная група "Працаўнікі Беларусі". Арыгінальныя скульптуры былі ўзняты на фасадзе ў 1954 годзе. Гэта пяць фігур: "Даярка", "Аграном", "Калгасніца", "Паляўнічы" і "Механізатар", кожная вышынёй два метры. Арыгіналы скульптур разбурыліся, у выніку беларускія ўлады прынялі рашэнне замяніць іх копіямі, выкананымі з матэрыялаў, якія ўстойлівыя да непагадзі.\nПасля рашэння зрабіць павільёны ВДНГ галіновымі, тут ў 1963 годзе знаходзілася экспазіцыя "Электратэхніка", калоны зашылі металічнымі панэлямі, а скульптурныя групы па баках прыбралі і яны зніклі, вокны другога святла зачынілі шклотканінай, мазаічныя падлогі зачынілі мармуровай пліткай.\nВДНГ, фотаздымкі, фота, Масква, Расія, Беларусь