Што такое паводкі? | Сеткавая метэаралогія\nШто такое паводкі?\nДождж вельмі вітаецца ў многіх частках свету, але калі вада выпадае з вялікай сілай альбо на працягу доўгага часу, надыходзіць момант, калі зямля ці дрэнажныя каналы гарадоў перастаюць быць у стане паглынуць яе.\nІ, зразумела, паколькі вада - гэта вадкасць і, такім чынам, стыхія, якая прабіваецца куды заўгодна, пакуль хмары не разыдуцца хутка, нам нічога не застанецца, як размаўляць пра паводкі. Але, Што гэта і што іх выклікае?\n1 Якія яны?\n2 Што іх выклікае?\n3 Якую абарону мы маем супраць іх?\n4 Паводкі ў Іспаніі\n4.1 Паводка 1907 года\n4.2 Вялікая паводка Валенсіі\n4.3 Паводка 1973 года\n4.4 Паводка Тэнэрыфэ\n4.5 Паводкі ў Левантэ\n4.6 Паводкі ў Малазе\nПаводкі з'яўляюцца акупацыяй вадой раёнаў, у якіх звычайна ад гэтага няма. Яны з'яўляюцца прыроднымі з'явамі, якія адбываюцца з тых часоў, як на планеце Зямля ёсць вада, якая фарміруе ўзбярэжжа і спрыяе фарміраванню раўнін у далінах рэк і ўрадлівых зямель.\nШто іх выклікае?\nЯны могуць быць выкліканы рознымі з'явамі, якія:\nХалодная кропля: узнікае, калі тэмпература зямной паверхні халаднейшая, чым у морах. Гэтая розніца прыводзіць да таго, што вялікая маса гарачага і вільготнага паветра падымаецца да сярэдніх і верхніх слаёў атмасферы, што выклікае праліўныя дажджы і, як следства, могуць быць паводкі.\nУ Іспаніі гэта штогадовая з'ява, якая адбываецца з восені.\nМусон: мусон - сезонны вецер, які ўзнікае ў выніку перамяшчэння экватарыяльнага пояса. Гэта выклікана астуджэннем зямлі, якое адбываецца хутчэй, чым водным. Такім чынам, летам тэмпература зямной паверхні вышэйшая, чым у акіяне, што прыводзіць да таго, што паветра над зямлёй хутка паднімаецца, выклікаючы буру. Калі вецер дзьме з антыцыклонаў (вобласці высокага ціску) у цыклоны (вобласці нізкага ціску), каб ураўнаважыць абодва ціскі, з акіяна пастаянна дзьме моцны вецер. Як следства гэтага, дажджы ідуць з інтэнсіўнасцю, павялічваючы ўзровень рэк.\nУраганы: Ураганы ці тайфуны - гэта метэаралагічныя з'явы, якія, акрамя таго, што могуць нанесці шмат шкоды, з'яўляюцца аднымі з тых, якія дазваляюць выпасці больш вады. Яны ўяўляюць сабой штармавыя сістэмы з закрытай цыркуляцыяй, якія круцяцца вакол цэнтра нізкага ціску, сілкуючыся цяплом акіяна, які знаходзіцца пры тэмпературы не менш за 20 градусаў Цэльсія.\nАдліга: у раёнах, дзе вельмі часта выпадае снег і, акрамя таго, гэта адбываецца багата, рэзкае павышэнне тэмпературы выклікае паводкі ў рэках. Ён таксама можа адбыцца, калі снегапад быў моцным і незвычайным, напрыклад, рэдка бывае ў раёнах з сухім або засушлівым кліматам.\nПрыліўныя хвалі ці цунамі: гэтыя з'явы - яшчэ адна магчымая прычына паводкі. Гіганцкія хвалі, выкліканыя землятрусамі, могуць абмыць узбярэжжы, выклікаючы мноства праблем як для жыхароў, так і для флоры і фаўны гэтага месца.\nЯны сустракаюцца ў асноўным у раёнах Ціхага і Індыйскага акіяна, якія валодаюць большай сейсмічнай актыўнасцю.\nЯкую абарону мы маем супраць іх?\nЗ таго часу, як чалавецтва стала больш аселым, рассяляючыся паблізу рэк і далін, у яго заўсёды была адна і тая ж праблема: як пазбегнуць паводак? У Егіпце ў часы фараонаў рака Ніл магла нанесці егіпцянам значныя страты, таму неўзабаве яны вывучылі, як можна абараніць свае ўраджаі пры дапамозе каналаў, якія адводзілі ваду і плаціны. Але, на жаль, яны былі знішчаны вадой праз некалькі гадоў.\nУ сярэднявеччы ў Іспаніі і на поўначы Італіі ўжо будаваліся сажалкі і вадаёмы, якія рэгулявалі рэчышча рэк. Але да гэтага часу, у цяперашнюю эпоху, у так званых краінах Першага свету мы сапраўды маем магчымасць прадухіліць паводкі. Плаціны, металічныя бар'еры, рэгуляванне вадаёмаў, паляпшэнне дрэнажнай здольнасці рэчышчаў рэк... Усё гэта ў дадатак да распрацаванага метэаралагічнага прагнозу дазволіла нам лепш кантраляваць ваду.\nАкрамя таго, патроху забаронена будаваць на ўзбярэжжах, якія з'яўляюцца вельмі ўразлівымі да паводкі месцамі. І заключаецца ў тым, што калі ў прыроднай зоне скончацца расліны, у вадзе будзе значна больш магчымасцей знішчыць усё, такім чынам, дабраўшыся да дамоў; З іншага боку, калі ён не будзе пабудаваны альбо калі пакрысе будзе адноўлена асяроддзе, жорстка пакараная чалавекам з мясцовымі расліннымі істотамі, рызыка таго, што паводка знішчыць усё, мінімальная.\nУ краінах, якія развіваюцца, з іншага боку, такія сістэмы, як папярэджанне, папярэджанне і наступныя дзеянні, менш развітыя, як гэта, на жаль, назіралася пры ўраганах, якія разбуралі краіны Паўднёва-Усходняй Азіі. Аднак міжнароднае супрацоўніцтва спрыяе дзеянням, якія робяць насельніцтва, якое жыве ў зонах рызыкі, больш бяспечным.\nПаводкі ў Іспаніі\nУ Іспаніі ў нас былі сур'ёзныя праблемы з паводкамі. Найбольш сур'ёзнымі ў нашай нядаўняй гісторыі былі наступныя:\nПаводка 1907 года\n24 верасня 1907 г. у выніку моцных дажджоў у Малазе загінуў 21 чалавек. Катлавіна Гвадальмедыны разлілася, несучы вялікую лавіну вады і бруду які дасягаў 5 метраў у вышыню.\nВялікая паводка Валенсіі\n14 кастрычніка 1957 г. у выніку разліву ракі Турыя 81 чалавек загінуў. Былі дзве паводкі: першая здзівіла ўсіх, бо ў Валенсіі амаль не было дажджу; другі прыбыў апоўдні ў рэгіён Камп дэль Турыя. У гэтым апошнім Назапашана 125л / м2, 90 з іх за 40 хвілін. Рака мела расход каля 4200 м3 / с. У Бегісе (Кастэльён) было назапашана 361 л / м2.\nПаводка 1973 года\n19 кастрычніка 1973 г. Назапашана 600л / м2 у Зургене (Альмера) і ў аль-Альбуньоле (Гранада). Былі шматлікія смяротныя выпадкі; акрамя таго, муніцыпалітэты Ла-Рабіта (Гранада) і Пуэрта-Лумбрарас (Мурсія) былі цалкам знішчаны.\n31 сакавіка 2002 г. Назапашана 232.6л / м2, з інтэнсіўнасцю 162.6 л / м2 за адну гадзіну, што стала прычынай смерці васьмі чалавек.\nПаводкі ў Левантэ\nВыява - Ecestaticos.com\nУ перыяд з 16 па 19 снежня 2016 года шторм у Левантэ, які закрануў Валенсію, Мурсію, Альмерыю і Балеарскія астравы, прывёў да смерці 5 чалавек. У шмат якія кропкі назапашана больш за 600л / м2.\nПаводкі ў Малазе\n3 сакавіка 2018 г. навальніца разраджаецца да 100 літраў у пунктах правінцыі Малага, такіх як порт Малагі, Заходняя і ўнутраная Коста-дэль-Соль, Серранія і даліна Хенал. На шчасце, пра чалавечыя страты не шкадавалі, але аварыйныя службы прынялі ўдзел у больш чым 150 здарэннях у выніку падзення дрэў і іншых прадметаў і апоўзняў.\nТакое здараецца не ўпершыню. На самай справе, гэтыя падзеі, на жаль, занадта распаўсюджаныя. Напрыклад, 20 лютага 2017 года На квадратны метр назапашана 140 літраў вады за адну ноч. У выніку надзвычайных сітуацый адбылося 203 інцыдэнты з-за затаплення цокальных паверхаў, падзення прадметаў і транспартных сродкаў, якія затрымаліся на дарозе.\nПраблема ў тым, што правінцыя акружана гарамі. Калі ідзе дождж, уся вада ідзе да яго. Народ Малагі даўно просіць прыняць меры, каб гэтага не дапусціць.\nПоўны шлях да артыкула: Сеткавая метэаралогія » Метэаралагічныя з'явы » Паводкі » Што такое паводкі?\nЛепшыя прыкладанні для дажджу


Нацстратэгія актыўнага даўгалецця да 2030 года зацверджана ў Беларусі | zviazda.by\nНацыянальная стратэгія Беларусі «Актыўнае даўгалецце-2030» зацверджана пастановай Савета Міністраў ад 3 снежня 2020 года нумар 693, паведамляе БЕЛТА са спасылкай на Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал.\nПалажэнні стратэгіі будуць улічвацца пры распрацоўцы праектаў праграм сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны, дзяржпраграм да 2030 года, прававых актаў.\nНацстратэгія распрацавана для стварэння ўмоў для найбольш поўнай і эфектыўнай рэалізацыі патэнцыялу пажылых грамадзян, устойлівага павышэння якасці іх жыцця праз адаптацыю дзяржаўных і грамадскіх інстытутаў да праблемы старэння.\nСтратэгія накіравана на вырашэнне 6 асноўных задач. Гэта забеспячэнне абароны правоў і годнасці пажылых грамадзян, стварэнне ўмоў для іх сацыяльнай уключанасці і ўсебаковага ўдзелу ў жыцці грамадства; стымуляванне больш доўгага працоўнага жыцця, фарміраванне камфортнага ўзроўню даходу пажылых грамадзян; забеспячэнне магчымасці для навучання на працягу ўсяго жыцця, пашырэнне доступу да адукацыі і павышэння кваліфікацыі. Сярод задач таксама стварэнне ўмоў для здаровага і бяспечнага жыцця, актыўнага даўгалецця; развіццё сацабслугоўвання; стварэнне адаптаванай да патрэбнасцей пажылых грамадзян інфраструктуры і асяроддзя жыццядзейнасці.\nУ дакуменце 55 мерапрыемстваў для рэалізацыі стратэгіі. Гэта ўдасканаленне заканадаўства аб сацабслугоўванні, забеспячэнне ў калектыўных дагаворах, тарыфных пагадненнях норм супраць узроставай дыскрымінацыі пры прыёме і звальненні работнікаў, арганізацыя работы саветаў пажылых грамадзян пры мясцовых органах улады, гурткоў, экскурсійных паездак, распрацоўка турыстычных маршрутаў, адаптаваных для пажылых грамадзян, павышэнне кваліфікацыі для медработнікаў у частцы геранталогіі і інш.\nУрад Беларусі склаў паўнамоцтвы перад новаабраным Прэзідэнтам\n5374 Гюнэш Абасава: Мне здаецца, што мы муж і жонка не сем гадоў, а нашмат болей\n4876 Прыродныя антыбіётыкі: Лекі, якія дапамагаюць перамагчы інфекцыю і ўмацоўваюць ахоўныя ўласцівасці арганізма\n4870 Як кадравыя агенцтвы падманваюць даверлівых грамадзян\n4478 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n3269 Інтэрвальнае галаданне: чаканні і рэальнасць\n2890 Якія асноўныя паказчыкі і параметры закладвае Магілёўшчына ў сваю рэгіянальную праграму развіцця?\n2752 Народная артыстка Беларусі Ніна Шарубіна: Не скупіцеся на добрыя словы!\n2630 Бландзінкі за шпільцішам. Карэспандэнт «Звязды» зазірнуў углыб аргана\n2022 Як вайскоўцы на захопленым нямецкім аўтамабілі прарываліся да партызанаў і выратавалі людзей ад расстрэлу\n1981 Камфортнае жыллё і спрыяльнае асяроддзе. Аднайменная дзяржпраграма дазволіць павысіць якасць камунальных паслуг і наблізіць да Мэты-99


Как бело-красно-белый флаг стал национальным\nРеклама на "Нашей истории"\nКак бело-красно-белый флаг стал национальным3\nС неимоверной скоростью бело-красно-белые ленты на военной униформе распространились по всему фронту в 3 тысячи километров. Пишет кандидат исторических наук Владимир Ляховский.\nМора бел-чырвона-белых сцягоў на вуліцах падчас мірных пратэстаў у жніўні 2020 года. Фота Надзеі Бужан.\nНацыянальная сімволіка цесна злучана з нацыянальнай ідэяй. Сцяг, герб і гімн, прапанаваныя нацыянальнымі элітамі і прынятыя ды замацаваныя ў свядомасці насельніцтва, становяцца своеасаблівымі «кодамі нацыі».\nУзнікненне нацыянальнай сімволікі большасці народаў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы пачалося з «Вясны народаў» 1848—1849 гадоў, а канчаткова замацавалася яна напрыканцы Першай сусветнай вайны, падчас разбурэння поліэтнічных Расійскай і Аўстра-Венгерскай імперый. Беларусы тут не былі асаблівым выключэннем, хоць аналагічныя працэсы праходзілі ў іх са спазненнем у параўнанні з найбліжэйшымі суседзямі.\nГісторыкі, што даследуюць час станаўлення беларускага вызваленчага руху, звязанага з дзейнасцю першых нацыянальных гурткоў і таварыстваў, у тым ліку Беларускай сацыялістычнай грамады, не выявілі праектаў нацыянальнага сцяга, створаных у адзначаны перыяд. Падобна на тое, што напярэдадні Першай сусветнай вайны для беларускай нацыянальнай эліты пытанне стварэння ўласных кодаў нацыянальнай самаідэнтыфікацыі яшчэ не стаяла на парадку дня.\nНа падставе выяўленых на сёння дакументальных сведчанняў можна лічыць, што першая спроба стварыць праект нацыянальнага сцяга была зроблена вядомым беларускім архітэктарам Лявонам Дубейкаўскім у 1916 годзе. У той час беларускія дзеячы, што апынуліся ў бежанстве ў Расіі, паспрабавалі стварыць агульнанацыянальны палітычны цэнтр. На іх паўлегальных сустрэчах неаднаразова ўзнікалі дыскусіі пра далейшыя шляхі развіцця беларускага руху. Пад уплывам гэтых размоў Дубейкаўскі зрабіў свае першыя накіды праекта беларускага сцяга, які сімвалізаваў сабой гэты рух.\nЛявон Дубейкаўскі падчас шпацыру па старой Вільні. 1930-я гады. Фота НАРБ.\nСвой варыянт сцяга архітэктар зрабіў у снежні 1916 года, калі знаходзіўся ў Петраградзе і кароткі час працаваў у Беларускім таварыстве дапамогі ахвярам вайны. У наспех накіданым эскізе Дубейкаўскі выкарыстаў традыцыйныя «агульнаславянскія» колеры: чырвоны, белы і сіні, якія прысутнічалі на нацыянальных сцягах сербаў, славенцаў, харватаў, чэхаў і славакаў. Схематычна праект беларускага сцяга ўяўляў з сябе прастакутнае белае палотнішча, на якім у левым сегменце быў размешчаны чырвоны квадрат у прапорцыі 1:2 да ўсяго сцяга; ад чырвонага квадрата па гарызанталі раўналежна адыходзілі тры сінія паласы аднолькавай шырыні. На жаль, аўтар не пакінуў аніякіх тлумачэнняў адносна таго, якую ідэйную нагрузку мусілі мець асобныя элементы гэтай выявы. Увогуле, складваецца ўражанне, што дадзены малюнак не быў да канца завершаны аўтарам. Пра яго тады, відаць, ніхто так і не даведаўся ці ведала толькі вузкае кола людзей. Таму гэтая гісторыя не набыла розгаласу.\nПершы варыянт праекта беларускага нацыянальнага сцяга Л. Дубейкаўскага 1916 года. Фота НАРБ.\nЛютаўская рэвалюцыя 1917 года абудзіла нацыянальнае самаўсведамленне і дала моцны імпульс далейшаму развіццю нацыянальных рухаў на тэрыторыі былой царскай імперыі. Важным чыннікам гэтай этнічнай мабілізацыі становяцца ўжо «легітымізаваныя» нацыянальныя сімвалы: сцягі, стужкі і банты ў адпаведных колерах, якія выкарыстоўваліся прыхільнікамі незалежнасці адпаведных краін. Нацыянальныя сімвалы сталі неад’емным атрыбутам палітычнай салідарнасці і мабілізацыі людзей. Без іх не адбывалася аніводная грамадская падзея: маніфестацыя, з’езд ці вайсковыя парады.\nСябры Вялікай Беларускай Рады. Кастрычнік 1917 года. Фота БДАМЛіМ.\nАсаблівае значэнне гэтая сімволіка набыла ў войску, дзе акурат у той час сталі стварацца нацыянальныя фармаванні. Нагадаем, што напярэдадні бальшавіцкага перавароту ў складзе былой царскай арміі разам з польскімі нацыянальнымі легіёнамі ўжо дзейнічалі латышскія, эстонскія і ўкраінскія стралковыя, кавалерыйскія і артылерыйскія часткі. Беларусы-вайскоўцы ў фарміраванні сваіх узброеных аддзелаў трохі спазніліся: толькі ўвосень 1917 года яны абралі нацыянальныя франтавыя рады, якія кааптавалі сваіх прадстаўнікоў у створаную ў Менску Цэнтральную беларускую вайсковую раду (ЦБВР). Але стварыць уласныя нацыянальныя палкі ці корпус да бальшавіцкага перавароту ЦБВР не паспела. Тым не менш ужо з ліпеня 1917 года беларусы-вайскоўцы, аб’яднаныя ў нацыянальныя гурткі і камітэты, на сваіх мундзірах і шынялях пачалі актыўна выкарыстоўваць бел-чырвона-белыя стужкі, што адрознівала іх ад прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцяў былой царскай арміі. Абавязак насіць адпаведную пятлічную стужку ці бант быў замацаваны рашэннем ІІ сесіі Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый у Менску 5 жніўня 1917 года. Падобны сцяг узгадваецца ў вершы «Покліч» падпаручніка 43-га Сібірскага стралецкага палка Ігната Дварчаніна, надрукаванага 21 лістапада 1917 года ў газеце «Вольная Беларусь» («Пад свой сцяг чырвона-белы пасклікай усіх сыноў, параскіданых па свеце, каб збіраліся дамоў»).\nВідавочна, аднак, што бел-чырвона-белыя колеры ў верасні — лістападзе 1917 года яшчэ не былі прынятыя лідарамі беларускага руху ў якасці элементаў нацыянальнага сцяга, які б увасабляў імкненне беларусаў да аўтаноміі ці федэрацыі (тады яшчэ мала хто думаў пра поўную незалежнасць). Ускосным пацвярджэннем гэтага можа служыць фота сяброў Вялікай беларускай рады (ВБР) у Менску, датаванае 15 (28) кастрычніка 1917 года. Прысутныя на фота знятыя на фоне простага белага палотнішча, на якім чырвонымі літарамі напісана: «Няхай жыве вольная Беларусь!». Пры гэтым на вопратцы і вайсковых мундзірах беларускіх актывістаў не бачна аніводнай бел-чырвона-белай стужкі. Таксама мы ведаем, што менавіта ў лістападзе 1917 года, напярэдадні правядзення Усебеларускага з’езда, кіраўніцтва ВБР замовіла праект такога сцяга згаданаму вышэй Лявону Дубейкаўскаму.\nДругі варыянт беларускага нацыянальнага сцяга Л. Дубейкаўскага 1917 года. Фота БДАМЛіМ.\nНа творчы суд ВБР Дубейкаўскі хутка прэзентаваў свой новы варыянт нацыянальнага сцяга. У колеравым вырашэнні новы эскіз супадаў з ранейшым яго малюнкам, пра які ішла гаворка вышэй, але ў астатніх элементах меў істотныя адрозненні. На новым эскізе, што захоўваецца цяпер у Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва, мы бачым тое ж прастакутнае палотнішча белага колеру ў суадносінах шырыні да даўжыні 1:3; левы сегмент сцяга каля дрэўка займае вертыкальная чырвоная паласа ў прапорцыі 1:6 да ўсёй даўжыні палотнішча; па сярэдзіне сцяга (па гарызанталі) праз усё палатно праходзіць блакітная палоска ў прапорцыі 1:6 да ўсёй шырыні. На малюнку сцяг трымае ганаровы сцяганосец, апрануты ў традыцыйныя лапці і белую сялянскую вопратку, перавязаную васількова-белым поясам. Увесь урачысты строй завяршаўся высокім белым капелюшом на галаве.\nВарыяцыя бел-чырвона-белага сцяга, якую выкарыстоўвала Беларуская рада ў Вільні ў 1918 годзе.\nЁсць ускосныя сведчанні (напрыклад, успаміны Язэпа Дылы), што ВБР папярэдне ўхваліла гэты праект і ён быў прадстаўлены дэлегатам Усебеларускага з’езда на адным з яго першых пленарных пасяджэнняў. Але ў наступныя дні працы форуму пад уплывам дэлегатаў-вайскоўцаў фігураваў ужо толькі бел-чырвона-белы сцяг. Паводле газеты «Беларуская Рада», ужо 7(20) снежня 1917 г. на з’ездзе разам з белым транспарантам з надпісам «Няхай жыве вольная Беларусь!» і чырвоным партыйным сцягам БСГ прысутнічаў таксама «нацыянальны чырвона-белы сцяг з надпісам: «За родны край, за вольную Беларусь!»». Гэты факт пацвярджае карэспандэнт менскай бальшавіцкай газеты «Советская правда» (за 23.12.1917 (5.12.1918), № 19), які схаваўся пад псеўданімам Георгій Фанвіч. У сваім рэпартажы «»Всебелорусский» съезд» ён паведамляў, што на трэці дзень працы з’езда ад імя Абласнога выканаўчага камітэта саветаў рабочых, салдацкіх і сялянскіх дэпутатаў Заходняй вобласці і фронту выступіў камісар-латыш Людвіг Рэзаўскі, які прапанаваў «замяніць паўбелы, паўчырвоны штандар на чырвоны сцяг Інтэрнацыянала».\nНа самай справе, Рэзаўскі з асаблівым цынізмам зняважыў гэты сцяг, назваўшы яго «нацыянальнай анучай» і запатрабаваўшы скінуць яго. У адказ дэлегат з’езда генерал-лейтэнант Канстанцін Аляксееўскі, апусціўшыся на калена, у знак пашаны да штандара, пацалаваў край палотнішча.\nСёння мы можам канстатаваць: бел-чырвона-белы сцяг атрымаў прызнанне ў прыхільнікаў незалежнасці Краю якраз падчас Усебеларускага з'езда. Як сведчыў пазней беларускі палітык і паэт Макар Краўцоў, з пачатку студзеня 1918 года ў Мінску «зусім легальна, пры бальшавіках», над пад’ездам дома № 2 па Паліцэйскай вуліцы, дзе месцілася сядзіба ЦБВР, удзень і ўначы вісеў бел-чырвона-белы штандар. Іншыя альтэрнатыўныя праекты на гэты момант адпалі самі па сабе і больш нідзе не згадваліся.\nДоўгі час аўтарства бел-чырвона-белага сцяга заставалася невядомым.\nТолькі ў пачатку 1990-х гадоў у якасці яго стваральніка ўсплыло імя аднаго з «айцоў» БНР Клаўдзія Дуж-Душэўскага. У ягонай следчай справе, што захоўвалася ў былым архіве КДБ Літоўскай ССР, была выяўлена копія яго аўтабіяграфіі на літоўскай мове, датаваная жніўнем 1934-га.\nУ гэтым дакуменце Душэўскі засведчыў, што ў першай палове 1917 года яму «давялося зрабіць некалькі праектаў нацыянальнага сцяга, і адзін з іх быў прыняты, а менавіта — бел-чырвона-белы. Ад таго часу гэты сцяг і лічыцца беларускім нацыянальным сцягам».\nКлаўдзій Дуж-Душэўскі (злева) і Антон Бакач разам з жонкамі й дзецьмі. Фота са збораў Арсенія Ліса.\nНа падставе ўзгаданай вышэй аўтабіяграфіі Дуж-Душэўскага, а таксама з архіўных дакументаў Беларускага таварыства дапамогі ахвярам вайны ў Петраградзе і Рады Міністраў БНР можна прыкладна вызначыць дату стварэння бел-чырвона-белага сцяга. Душэўскі, магчыма, ведаў пра праект, зроблены Дубейкаўскім, і гэта магло падштурхнуць яго, тады яшчэ студэнта Горнага інстытута, да стварэння ўласнага варыянта сцяга. Ёсць падставы меркаваць, што праект быў замоўлены Душэўскаму гуртком беларусаў-вайскоўцаў Петраградскага гарнізона.\nАдбітак пячаткі Беларускага вучыцельскага хаўруса ў Менску. 1919—1920 гады.\nНа сёння нідзе не прыведзена дакументальных сведчанняў, якія абвяргалі б словы Клаўдзія Дуж-Душэўскага. Пярэчанні пэўных даследчыкаў, што Душэўскі ў снежні 1917-га не прысутнічаў на Усебеларускім з’ездзе, на якім адбылося прызнанне бел-чырвона-белага сцяга, не вытрымліваюць крытыкі. Бо і Лявон Дубейкаўскі, аўтар альтэрнатыўнага праекта, прадстаўленага на з’ездзе, таксама быў тады не ў Менску, а ў Арле. Па-другое, бел-чырвона-белая сімволіка яшчэ да снежня 1917 года ўжо атрымала шырокую папулярнасць сярод беларусаў-вайскоўцаў. З неймавернай хуткасцю бел-чырвона-белыя стужкі на вайсковай уніформе распаўсюдзіліся па ўсіх франтах заходняга тэатру баявых дзеянняў былой царскай арміі адлегласцю ў 3 тыс. км.\nСвяткаванне першых угодкаў Акта 25 Сакавіка ў Горадні ў 1919 годзе мясцовым беларускім актывам. Фота Нацыяльны гістарычны музей Літвы.\nЗ абвяшчэннем Беларускай Народнай Рэспублікі бел-чырвона-белы сцяг быў канчаткова замацаваны ў якасці дзяржаўнага сімвала Беларусі. 8 мая 1918 года адмысловай камісіяй па ўвядзенні эмблем і вонкавых знакаў пры Народным сакратарыяце БНР бел-чырвона-белы сцяг быў канчаткова ўхвалены як «дзяржаўны сцяг Рэспублікі». Пастанова ўрада БНР была пададзена на канчатковае зацвярджэнне Радзе БНР (на жаль, пратакол пасяджэння, дзе разглядалася гэтае пытанне, не захаваўся). З гэтага часу можна канстатаваць, што бел-чырвона-белы сцяг стаў агульнапрызнанай святыняй для беларускіх незалежнікаў.\nГісторыя з беларускім бел-чырвона-белым штандарам на Усебеларускім з’ездзе атрымала працяг у застойны савецкі час. Кіруючыся негалоснымі камуністычна-гэбісцкімі ўстаноўкамі па недапушчэнні ў навуковую літаратуру і сродкі масавай інфармацыі аб’ектыўных звестак і фактаў пра беларускі нацыянальны рух, намеснік дырэктара Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ Сцяпан Пачанін у 1977 годзе ў сваёй манаграфіі «Историей обреченные», спасылаючыся на згаданы ў гэтым тэксце рэпартаж 60-гадовай даўніны з газеты «Советская правда», груба сфальсіфікаваў выкладзены ў ім факт: замест бел-чырвона-белага (ці «паўбелага, паўчырвонага», як было ў арыгінале) сцяга ён упісаў «пунсова-блакітны». Часам гэтая «дэза» яшчэ і сёння выкарыстоўваецца як «аргумент» прыхільнікамі «гістпартаўскай» трактоўкі нашай найноўшай гісторыі. Між тым гэты выпадак — лішняе сведчанне таго, што навуковай гістарыяграфіі беларускага нацыянальнага руху ў савецкі час проста не існавала. Яна цалкам замянялася прапагандысцкімі пасквілямі, аўтарам якіх ніколі нельга верыць на слова. Нават цытаты за «гісторыкамі» з партбілетамі трэба абавязкова правяраць!\n«Гэта ж жывы нерв нашай нацыі. Чалавек аддаў жыццё за Беларусь». Бурная дыскусія вакол месца перапахавання Кастуся Каліноўскага. Падсумаванне4\n«Программа Калиновского» 100 лет тому назад. Как белорусские студенты учились в Европе1\nТак кто же первым внес в Овальный зал Дома правительства бело-красно-белый флаг 25 августа 1991 года4\nМінак / Ответить 29.12.2018 / 18:16\nслухайце, вы ж писали, што некаторы час платныя артыкулы для зарэгистраваных сябрау клубу будуць бясплатными. мо так и было и я прапусьциу гэтую цэлую гадзину?\nЗ-пад Гомля / Ответить 31.12.2018 / 07:16\nМінак, замануха такая ад НН.\nЛеці / Ответить 21.08.2020 / 17:11\nА дзе ўсе малюнкі і фоткі? Нічога ня бачна, не хачу чытаць без малюнкаў(\nБитва под Оршей: все было не совсем так, как раньше считали\nИх родители были знаковыми белорусскими деятелями. А как сложилась жизнь детей?\nЧума: расплата за цивилизацию\nТвой лес, твоя земля, твоя речка. Как когда-то собирали грибы, вспоминает писатель Андрей Федоренко5\nВалериан Протасевич успел первым. 450 лет назад началось создание Виленского университета6\nАрхеолог Алексей Авласович о новых находках под Могилевом: Там жило этническое население, которое сложно даже привязать к какому-либо этносу3\nБитва под Оршей: все было не совсем так, как раньше считали16\nПочему Скорина не решился издать Библию народным языком76


Дзяды 30 кастрычніка 1988 году (Менск) — Вікіпэдыя\nДзяды 30 кастрычніка 1988 году (Менск)\n30 кастрычніка 1988 (33 гады таму)\nМітынг-рэквіем «Дзяды» адбыўся 30 кастрычніка 1988 року ў Менску.\nІніцыятарамі правядзеньня мітынгу выступілі арганізацыі, якія на той час зваліся «нефармальнымі». На хвалі «перабудовы» яны займаліся пытаньнямі рэстаўрацыі архітэктурных помнікаў, літаратурай, а таксама аховай вакольнага асяродзьдзя, паступова, аднак, пераходзячы да палітычных пытаньняў.\nПершая значная акцыя па адзначэньні «Дзядоў» у Беларусі адбылася ў 1987 року ў менскім парку імя Янкі Купалы, зладзілі яе моладзевыя таварыствы «Тутэйшыя» ды «Талака». 29 кастрычніка 1987 мінула 50 гадоў з «Чорнай ночы», калі расстралялі 132 беларускіх інтэлігентаў, таму разам з аднаўленьнем народнай традыцыі арганізатары мелі на ўвазе антысталінскі (і нават антысавецкі) падтэкст.\nАрганізацыю мітынгу-рэквіему ў 1988 року ўсклала на сябе Таварыства маладых літаратараў пры Саюзе пісьменьнікаў Беларусі «Тутэйшыя» на чале з Алесем Бяляцкім. 14—17 кастрычніка 1988 року Алесь Бяляцкі і Анатоль Сыс зьвярнуліся ў выканаўчыя камітэты раённых Саветаў народных дэпутатаў і ў Менскі гарадзкі выканаўчы камітэт, каб атрымаць дазвол на правядзеньне шэсьця і гістарычна-літаратурнага беларускага сьвята-мітынгу «Дзяды», на якім зьбіраліся ўшанаваць памяць продкаў.\nДа арганізацыі мітынгу далучыліся наваствораныя 19 кастрычніка 1988 року «Мартыралёг Беларусі» і аргкамітэт па стварэньні Беларускага Народнага Фронту пад кіраўніцтвам Зянона Пазьняка. Падрыхтоўка адбывалася ў новай інфармацыйнай атмасфэры — пасьля публікацыі тэксту Зянона Пазьняка і Яўгена Шмыгалёва «Курапаты — дарога сьмерці». Такім чынам асноўным акцэнтам сёлётніх Дзядоў мела стаць ушанаваньне памяці і раскрыцьцё праўды пра рэпрэсіі.\n24—25 кастрычніка ўлады адмовілі ў правядзеньні мітынгу (афіцыйнае рашэньне Менгарвыканкаму надрукаваў «Вечерний Минск»). Ініцыятараў мітынгу выклікалі 26 кастрычніка ў пракуратуру Менску, дзе іх афіцыйна папярэдзілі пра магчымае парушэньне заканадаўства. Арганізатары тым часам распаўсюдзілі інфармацыю пра плянаваную акцыю, у тым ліку распаўсюдзіўшы ўлёткі (28 кастрычніка пры іх распаўсюджаньні быў затрыманы Алесь Пушкін).\nЗ мэтаю запабегчы правядзеньню мітынгу ўлады задзейнічалі вялікія сілы: 30 кастрычніка на акцыю былі прыцягнутыя 600 міліцыянтаў ня толькі Менскага гарнізону, але й курсанты навучальных установаў МУС СССР, 30 міліцэйскіх і 2 пажарныя машыны. Рух па дзьвюх апошніх станцыях мэтро быў спынены, і ўдзельнікі акцыі мусілі дабірацца да месца мітынгу пешкі.\nКульмінацыя падзеяў 30 кастрычніка адбылася пасьля 14-й гадзіны ў раёне сквэру па вуліцы Каліноўскага (блізу Маскоўскіх могілак). Грамадзяне, якія йшлі да месца правядзеньня Дню памяці продкаў ва ўрочышча Курапаты, былі жорстка разагнаныя міліцыянтамі з ужываньнем сьлезацечнага газу «чаромхі» і гумовых дручкоў. Былі затрыманыя 72 чалавекі. Разгон мітынгу непасрэдна курыраваў міністар унутраных справаў БССР Віктар Піскароў.\nІніцыятары мітынгу ўсю віну за разгон усклалі на ўлады, назваўшы гэта праяваю сталінізму. Разгон акцыі быў нэгатыўна ўспрыняты шматлікімі творчымі зьвязамі, прадстаўнікамі інтэлігенцыі. Прававую ацэнку падзеям дала адмыслова створаная камісія на чале з старшынём Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету БССР Георгіям Таразевічам. Вынікам дзейнасьці камісіі стала пастанова Прэзыдыюму ад 14 лістапада 1988 року, у якім арганізатараў мітынгу абвінавацілі ў намеры выкарыстаць шэсьце ў мэтах, што «ня маюць нічога агульнага з рытуалам паміну», нягледзячы на забарону.\n^ Алесь Бяляцкі пра Дзяды: «Мы паспрыялі адраджэньню народнага сьвята, актуалізаваўшы трагічныя падзеі 1930-х» svaboda.org\n^ Минские события 30 октября 1988 года: дополнительные документы и факты nn.by\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяды_30_кастрычніка_1988_году_(Менск)&oldid=2229501»\nПадзеі 30 кастрычніка\nКанфлікты 1988 году\nВыступленьні ў СССР\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 19 чэрвеня 2021 году ў 11:20.


Пинск | Новости Пинска и Пинского района. Полесская правда - 55 гадоў як адзін дзень\nПонедельник, 12 04 2021, 09:30\n55 гадоў як адзін дзень\nПонедельник, 8.08.2011. Рубрика: Образование Tags: Бобрик Просмотров: 1109\nВыпускнікі Бабрыкоўскай сярэдняй школы. 1956 год\nЯк імкліва бяжыць час! Здаецца, учора быў выпускніком сярэдняй школы ў роднай вёсцы. А з таго часу прайшло больш за паўстагоддзе. А дакладней – 55 гадоў. І як далёка ўжо той 1956 год! За гэты час школа дала пуцёўку ў жыццё больш чым тысячы хлопцаў і дзяўчат. Іх можна сустрэць на толькі ў Беларусі, але і далёка за яе межамі. Хачу падрабязней спыніцца на першым выпуску, які адбыўся ў 1956 годзе.\nУ выпускным дзесятым класе было 11 вучняў – восем хлопцаў і тры дзяўчыны. У сённяшнім выпускным адзінаццатым класе – таксама 11 вучняў, толькі цяпер чатыры хлопцы і сем дзяўчат.\nЯк і цяперашняя моладзь, мы таксама былі маладымі і шчаслівымі, нягледзячы на тое, што перажылі вайну і галодныя пасляваенныя гады. Былі напоўнены марамі аб новых дарогах у самастойным жыцці. Пяцёра з нас атрымалі вышэйшую адукацыю: Іван Курыльчык скончыў адну з самых галоўных вышэйшых устаноў былога СССР – Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М.В. Ламаносава, Адам Кірыковіч – Калінінградскі тэхнічны інстытут, Аляксандр Кірыковіч – Магілёўскі педінстытут, Уладзімір Гук – адзіны тады ў Беларусі ўніверсітэт – БДУ. Марыя Шапялевіч атрымала вышэйшую адукацыю ў Краснаярску. Павел Старасценка і Міхаіл Сярэдзіч скончылі тэхнікумы. Мікалай Шапялевіч стаў прафесійным ваенным, скончыўшы Ташкенцкае танкавае вучылішча.\nВыпускнікі Бабрыкоўскай сярэдняй школы. 2011 год\nСённяшнія выпускнікі толькі выбіраюць свае дарогі. Хочацца ад імя першага выпуска школы пажадаць ім шчаслівых дарог у новым самастойным жыцці, юнацкага максімалізму, моцнага здароўя і кахання. Няхай споўняцца ўсе жаданні і мары!\n« По новым правилам\nАгроэкотуризм: проблемы и перспективы »


Вяселле 2020: 5 новых цікавых трэндаў - Вяселле 2022\nВяселле 2020: 5 новых цікавых трэндаў\nІдэі для натхнення!\nКожны новы вясельны сезон - гэта новыя ідэі і трэнды, якія з'яўляюцца натхненнем і свежым глытком паветра ў вясельнай індустрыі. Дзякуючы гэтаму кожную з урачыстасцяў можна зрабіць яшчэ больш прыгожай, атмасфернай і індывідуальнай. Лаві некалькі свежанькіх вясельных трэндаў 2020 года.\nНа шчасце, трэнд на эка-ўсвядомленасць расце. І вясельных цырымоній гэта таксама датычыцца. Маладыя ўсё часцей задумваюцца аб тым, каб зрабіць сваю імпрэзу больш "зберагалым" для асяроддзя. Напрыклад, пасля вяселля здаць адходы на перарабатку, закупляць натуральныя прадукты ў прадстаўнікоў сельскай гаспадаркі (гэта ж датычыцца і кветак), а таксама праводзіць цырымоніі на свежым паветры без лішняга дэкору, бо прырода і так цудоўная.\nЯдомыя кветкі - яшчэ адна прыгожая тэндэнцыя вясельнай імпрэзы 2020. Гэтыя кветкі могуць упрыгожыць торт, быць у кубіках лёду, салатах і напоях.\nЯк наконт таго, каб не чакаць афіцыянта, а самастойна наліць сабе чарговы куфлік ігрыстага? А для зручнасці лепш за ўсё выкарыстоўваць так званыя рол-бары з разліўнымі кранікамі і ёмістасцямі, дзе можа быць некалькі варыянтаў напояў. І гасцям цікава, і можна зэканоміць на бармэне.\nЗамест таго, каб госці дарылі шматлікія букеты кветак, па традыцыі "выкуплялі" вясельную бутэльку шампанскага, рабілі выкуп у конкурсах і гэтак далей - зараз папулярна ахвяраваць гэтыя грошы на дабрачыннасць. Плюс, гэта выдатны прыклад для грамадскасці.\nПаколькі сацсеткі сёння з'яўляюцца часткай нашага жыцця, адзін з трэндаў 2020 года - ладзіць на вясельнай вечарынцы фотазоны разнастайнай тэматыкі, зыходзячы з інтарэсаў пары. Яны будуць адным з варыянтаў забаў і дазволяць гасцям і маладым зрабіць стыльныя пацешныя фота. Напрыклад, у стылі каханых фільмаў.\nІ так, для гэтага лепш запрасіць прафесійных фатографаў.\nКаралавае ці палатнянае вяселле: што дарыць і як адзначыць 35 гадоў вяселля\nЮбілейная дата 35 гадоў шлюбу - каралавае або палатнянае вяселле. Што падарыць, традыцыі, сцэнар і іншыя асаблівасці гадавіны 35 гадоў шлюбнага жыцця\nЖамчужнае вяселле: што падарыць і як святкаваць 30 гадоў сумеснага жыцця\nТрыццатыя ўгодкі - жамчужнае вяселле. Што падарыць мужу, жонцы, бацькам, традыцыі, як святкаваць і іншыя асаблівасці юбілею 30 гадоў сумеснага жыцця\nКрыштальнае вяселле: што падарыць і як адзначыць 15 гадоў сумеснага жыцця\nПятнаццатыя ўгодкі - крыштальнае вяселле. Што падарыць мужу, жонцы ці сябрам, традыцыі, як святкаваць і іншыя асаблівасці 15-ці гадоў сумеснага жыцця


Рэкамендацыі па падзелу шлюбу - Дапамога Пры Раздзяленні Шлюбу\nАтрыманне Ліцэнзіі На Шлюб\nНасілле Над ДзецьміПланіроўка СядзібыЛепшыя Парады Па Нарошчванні Блізкасці Ў ШлюбеАпошнія НавіныАтрыманне Ліцэнзіі На ШлюбАтрыманне Шлюбнай ЛіцэнзііШлюбная ЗабаваГрамадзянскі ШлюбБудаўніцтва Любові Ў ШлюбеПарады Па Шлюбе І Сямейным Жыцці\nГалоўная / Дапамога Пры Раздзяленні Шлюбу / Рэкамендацыі па падзелу шлюбу\nРэкамендацыі па падзелу шлюбу\nУ некаторых шлюбах надыходзіць момант, калі пачуцці не могуць быць непашкоджанымі, словы нельга не сказаць, а крыўдныя ўчынкі адмяніць.\nКалі любоў страчана, і абодва бакі павінны знайсці лепшы спосаб жыць сваім жыццём, разлукаванне часта з'яўляецца адказам на пытанне: 'Што нам зараз рабіць?'\nУ залежнасці ад таго, што разлучэнне будзе азначаць для шлюбу, спосаб дзеянняў будзе адрознівацца. Калі вы падыходзіце да разлукі выпрабавальным спосабам, вы будзеце прымаць іншыя рашэнні, чым той, хто выкарыстоўвае сваё расставанне як крок да разводу.\nІдэальнага рашэння няма, калі ваш шлюб трымаецца ніткай, але расстанне - па меншай меры, жыццяздольны варыянт.\nставіць мужу першыя каціроўкі\nУлічваючы, што акрамя праліўнай буры эмоцый ёсць над чым падумаць, важна, каб вы хаця б ведалі асновы. Чытайце далей, каб азнаёміцца з нашымі рэкамендацыямі па падзелу шлюбу:\nВызначыцеся з умовамі пражывання\nКалі вы і ваш муж выбіраеце разлучэнне на выпрабавальнай або пастаяннай аснове, вам неабходна своечасова і з павагай высветліць жыццёвую сітуацыю адзін аднаго. Высветліце, дзе вы будзеце жыць, і абмяркуйце, наколькі доступ да гэтага месца будзе мець іншы чалавек.\nНекаторыя пары разводзяцца на выдатных умовах, таму абмен ключамі ад новых рэзідэнцый не надта надуманы. Іншыя пары расстаюцца, паколькі іх шлюбныя і сяброўскія адносіны загараюцца. У гэтым выпадку пазбягайце даваць адзін аднаму ключ, а проста знайдзіце надзейнае сховішча, дзе вы ведаеце, што зможаце атрымаць супакой.\nНезалежна ад таго, што вы абралі, пошук новай кватэры ці дома будзе мець важнае значэнне для таго, каб дазволіць вашаму расставанню прайсці самастойна. Калі вы бачылі фільм Распад з Вінсам Вонам і Джэніфер Эністан вы ўяўляеце, што можа здарыцца, калі двое людзей пачнуць сужыцца пасля расстання альбо разрыву адносін. Дайце адзін аднаму неабходную прастору для аздараўлення ад усяго, што патрабуе выпраўлення.\nСкладзіце некаторыя агульныя асноўныя правілы\nРознагалоссі часта зводзіцца да аднаго і толькі аднаго: няправільнага зносін альбо адсутнасці чаканняў у адносінах. Можа быць, таму вы і адчулі, што шлюб у першую чаргу быў на камені. Лепшы спосаб перайсці ў рэспектабельную разлуку - быць шчырым і загадзя пра наступнае:\nЯк часта вы кантактуеце адзін з адным\nЯкая мэта падзелу? Вам трэба месца ці гэта толькі папярэдняе, бо вы абодва рухаецеся да разводу?\nКаму вы кажаце & hellip; і калі\nЯк доўга вы плануеце заставацца разлучанымі\nСустракацца з іншымі людзьмі ці не?\nВы цалкам спыніце кантакт альбо застанецеся на сувязі? Гэта не здаецца вялікай праблемай, але наяўнасць некаторых правілаў узаемадзеяння пасля таго, як вы вырашыце расстацца, будзе мець вырашальнае значэнне для здароўя адносін, незалежна ад таго, ёсць надзеі на аднаўленне ці не. Калі гэта не абмяркоўваецца, непазбежна хтосьці працягне руку, а другі не адрэагуе, пакінуўшы чалавека ўразлівым і параненым. Гэта проста ўклініць большы разрыў паміж двума бакамі. Дайце адзін аднаму ведаць, як часта вы хочаце пагаварыць і што варта чакаць, калі вы ступіце ў разлуку.\n2. Дзеля чаго вы гэта робіце?\nВы проста бавіце час, каб астыць, ці ваша расстанне - гэта яўная прыступка да разводу? Калі вы і ваш партнёр не на адной старонцы, усё можа стаць непрыгожым. Пераканайцеся, што вы сядаеце, размаўляеце і сапраўды разумееце, чаму адбываецца гэты падзел. Не ўнікайце ў гэта, думаючы, што гэта часовае рашэнне вашых сямейных праблем, у той час як ваш былы муж ужо ступіў нагой за дзверы. Абараняйце сябе і стан вашых адносін, максімальна выразна кажучы з самага пачатку.\nяк вярнуць давер пасля падману\n3. Хто павінен ведаць?\nУ сучасным свеце сацыяльных сетак, дзе любы чалавек можа размясціць што заўгодна ў любы час, вам і вашаму мужу / жонцы варта падумаць аб узроўні прыватнасці падчас разлукі. Вы проста збіраецеся расказаць пра свае сем'і? Ці збіраецеся вы наогул каму-небудзь сказаць? На гэтыя пытанні трэба адказаць, перш чым хто-небудзь пойдзе ў Facebook і посціць усё пра праблемы вашага шлюбу, хто што зрабіў, хто што сказаў і г.д.\n4. Які графік?\n'Чакаць, каб убачыць, што адбудзецца' - дрэнны план. Калі вы ўступіце ў разлуку з такім мысленнем, гэта пераможа ўсю мэту; асабліва калі вы спадзяецеся сабрацца праз некаторы час. Вы не павінны ставіць ніякіх ультыматумаў па гэтай сітуацыі, проста ўявіце, як доўга вы абодва гатовыя разлучыцца, перш чым прымаць меры да разводу альбо вяртання разам. Разлука можа стаць шлюбным чысцец, калі для гэтага няма эксперыментаў. Вы можаце разлучыцца, 'пачакаць, што будзе', а потым нічога не рабіць з гэтым на працягу 5 гадоў. Вызначыцеся з працягласцю разлукі, перш чым заходзіць занадта глыбока.\n5. Знаёмства з іншымі людзьмі?\nПамятаеце, любую рознагалоссі можна вярнуць таму, хто не апраўдаў чаканняў свайго партнёра (выразна ці не). Хоць абмяркоўваць ідэю, каб вы ўдваіх бачыліся з іншымі людзьмі, будзе цяжка, для падтрымання сардэчных адносін з чалавекам, з якім вы рассталіся, гэта неабходна. Ясна раскажыце пра свае чаканні і прыслухайцеся да партнёра. Весці гэтыя жорсткія размовы зараз прывядзе да меншага галаўнога болю.\nВашы адносіны і абставіны ўнікальныя для вас і вашага мужа, але гэтыя рэкамендацыі будуць вам служыць, калі вы будзеце прабірацца па каламутнай вадзе разлукі.\nЯсна раскажыце пра свае чаканні, ведайце, чаго вы хочаце ад разлукі, і ведайце, што вам трэба зрабіць тое, для чаго лепш вы\nЯк Выратаваць Шлюб\nПарады Перад Шлюбам\nКалі вы сапраўды павінны мець справу з жорсткім мужам?\nАтрымайце сэксуальнасць і непаслухмянасць: 5 простых парад для паляпшэння становішча ў ложку\nШто такое змяшаная сям'я і як стварыць здаровую сямейную структуру\nПарады Па Шлюбе І Сямейным Жыцці / 2021\nЯк выправіць праблемы ў шлюбе, пакуль не позна - за 4 этапы\nЯк Выратаваць Шлюб / 2021\n5 бачных прыкмет, якія яна любіць вас, знайсці іх не складана\nБудаўніцтва Любові Ў Шлюбе / 2021\nпрыкметы кантрольных адносін\nкаханне двух чалавек\nгоршы знак задыяку, каб ажаніцца\nлепшыя кнігі пра блізкасць у шлюбе


08:55 16.08.2016 (абноўлена 10:01 16.08.2016)\nУ фінале, які адбудзецца ў аўторак, саперніцамі беларусак стануць спартсменкі з Венгрыі, Германіі, Польшчы, Расіі, Казахстана, Украіны і Аўстраліі.\nМІНСК, 16 жні — Sputnik. Беларускія байдарачніцы Надзея Ляпешка і Марына Літвінчук выступяць у фінале двоек на дыстанцыі 500 метраў на Алімпійскіх гульнях у Рыа-дэ-Жанейра.\nУ панядзелак прайшлі паўфінальныя заезды. Беларускі дуэт, які выступаў у першай 1/2, заняў першае месца — 1 хвіліна 42,28 секунды. Другімі да фінішу прыйшлі ўкраінкі Іна Грышчун і Анастасія Тодарава (1 хвіліна 43,36 секунды). Трэцімі ў фінал прабіліся спартсменкі з Аўстраліі Аліса Бернэт і Алісса Бул (1 хвіліна 44,29 секунды).\nЗ другога паўфінальнага заезда ў вырашальную стадыю выйшлі байдарачніцы з Польшчы, Расіі і Казахстана.\nАкрамя гэтага, у фінале выступяць пераможцы папярэдніх стартаў каманды Венгрыі і Германіі.\nФінал адбудзецца ў аўторак, 16 жніўня, а 15:20 па мінскім часе.\nГрэбля на байдарках і каноэ, Алімпійскія гульні-2016, Бразілія


НІСЭПІД: узровень даверу да Лукашэнкі расце - Беларуская Праўда\nНІСЭПІД: узровень даверу да Лукашэнкі расце\nУзровень даверу да кіраўніка краіны Аляксандра Лукашэнкі працягвае павышацца: калі ў снежні яму давяралі 37,7%, а ў сакавіку 45,9%, то ў чэрвені — ужо 49,6%.\nМалюнак Радыё Свабода\nЭлектаральны рэйтынг Лукашэнкі па-ранейшаму складае 39,8% паводле адкрытага пытання, а паводле закрытага нават падрос да 48,1%.\nТакія дадзеныя прыводзіць Незалежны інстытут сацыяльна-эканамічных палітычных даследаванняў паводле нацыянальнага апытання, праведзенага ў чэрвені 2014 года.\nПаводле апытання, толькі 39,1%, адказваючы на пытанне пра тое, якая дзяржава пабудавана пры прэзідэнце Лукашэнку, сказалі «гэта мая дзяржава, яна абараняе мае інтарэсы», 43,2% — што «гэта толькі збольшага мая дзяржава, яна недастаткова абараняе інтарэсы такіх, як я», а 12% — што «гэта не мая дзяржава, яна не абараняе мае інтарэсы, і я не давяраю ёй».\nУ другім квартале працягвала памяншацца «эканамічнае самаадчуванне беларусаў». Аднак, паводле апытання, «колькасць рэспандэнтаў, якія лічаць, што ў цэлым стан рэчаў у Беларусі развіваецца ў правільным кірунку, павысілася з 31,9% у снежні да 40,2% у сакавіку і 42,3% у чэрвені».\nМногія выбарцы падтрымліваюць ідэю вылучэння на прэзідэнцкіх выбарах 2015 году адзінага кандыдата ад апазіцыі. Аднак апазіцыйным партыям давяраюць 18,3% рэспандэнтаў, а не давяраюць — 64,7%.\nА сукупны электаральны рэйтынг дзясятка апазіцыйных лідэраў не перавышае 20%. Ва Уладзіміра Някляева сёння 6,2%, Мікалая Статкевіча — 3,2%, Аляксандра Мілінкевіча — 2%, Андрэя Саннікава — 1,6%, Анатоля Лябедзькі — 1,1%.\n«Прычынамі адсутнасці «факусавання» патэнцыялу пераменаў на апазіцыі з’яўляюцца не толькі ціск на яе або рэпрэсіі з боку ўладаў, але і па-ранейшаму глыбокі разрыў паміж яе дзеяннямі і поглядамі «масавага беларуса», — гаворыцца ў прэс-рэлізе НІСЭПД па выніках апытання.\nУ знешнепалітычных арыентацыях беларусаў працягваецца тэндэнцыя «пахаладання» стаўлення да Еўропы, якая выявілася ў сакавіку.\nКалі б сёння праходзіў рэферэндум аб уступленні ў Еўразьвяз, «за» прагаласавалі б 27,4%, супраць — 50,8% (у снежні было адпаведна 35,9% і 34,6%, у сакавіку — 30,2% і 44,3%). Аднак «пахаладанне» стаўлення да Еўропы ўжо не суправаджаецца «пацяпленнем» да Расіі: на гіпатэтычным рэферэндуме аб аб’яднанні Беларусі і Расіі «за» прагаласавалі б 24,8%, супраць — 54,8% (у снежні было адпаведна 23,9% і 51,4%, у сакавіку — 29,3% і 47,7%), а пры неабходнасці выбару паміж аб’яднаннем з Расіяй і ўступленнем у ЕЗ за першы варыянт сёння выказваюцца 46,9%, а за другі — 33,1% (у снежні было адпаведна 36,6% і 44,6%, у сакавіку — 51,5% і 32,9%).\nЧым патлумачыць рост рэйтынгу кіраўніка Беларусі Аляксандра Лукашэнкі? Палітолаг Аляксандр Класкоўскі мяркуе, што гэта абумоўлена падзеямі ва Украіне:\nА з іншага боку, гэтае апытанне паказвае, што рэйтынгі ўлады растуць, расце колькасьць тых, хто верыць у лепшую будучыню, у тое, што курс цяперашняга рэжыму правільны. Карацей, ухваляюць палітыку партыі і ўраду, як раней казалі.\nЯ думаю, прычына наперш у тым, што тут дзейнічае ўкраінскі чыннік. Нават шырэй: дзейнічае, па першае, страх перад забурэннямі, і беларусы пачынаюць больш цаніць стабільнасць, няхай беднаватую, і пры даволі жорсткім рэжыме. Але ўсё ж кроў не ліецца, нейкую пайку даюць стабільна. І, канечне, на тле гэтых украінскіх падзей, якія ўзмоцнены, што я хачу адзначыць, расійскай прапагандай, якая наскрозь прастрэльвае беларускую інфармацыйную прастору.\nІ тая ж сацыялёгія паказвае, што амаль дзве траціны беларусаў, напрыклад, мысляць у духу „Крым наш“, падтрымліваюць гэтую анексію. Больш за палову рэспандэнтаў мяркуюць, што насамрэч уладу ў Кіеве захапілі фашысты. Гэта сведчыць пра эфектыўнасьць расійскай прапаганды, але, з іншага боку, я не думаю, што гэта вельмі радуе Лукашэнку. Бо тут узнікае пытанне пра трываласць яго рэжыму.\nКалі беларусы настолькі прарасійскія, то дзе гарантыя, што заўтра-паслязаўтра у нейкі зручны для Крамля час тут не паўторыцца крымскі ці данецкі сцэнар?»


Афганскі след у жыцці — Techkrait . "",\n12.02.2016 501 Анжелика 0 Comment\nЛюдзі, якія прайшлі выпрабаванне Афганістанам, не любяць гаварыць аб вайне: чужой, гераічнай і ў той жа час трагічнай. Для сотняў тысяч савецкіх салдат Афганістан стаў месцам баявога хрышчэння. Тым, хто калісьці зноў ступіў на мірную зямлю Радзімы, не трэба тлумачыць, што значыць у жыцці сяброўства, узаемадапамога, сумленнасць, уменне пастаяць за сябе і абараніць іншых. Сярод салдат, якія прайшлі нязведанымі горнымі сцежкамі і цяснінамі вайны, на долю якіх выпала выконваць інтэрнацыянальны абавязак, быў і маларытчанін Іван Карабейка.\nНарадзіўся ён у вёсцы Замшаны. Пасля заканчэння школы атрымаў спецыяльнасць тэхніка-механіка ў Пружанскім сельскагаспадарчым тэхнікуме, а затым прыйшоў працаваць механікам у саўгас “Маларыцкі”. Аднак праз тры месяцы юнака прызвалі ў армію. Першыя 30 дзён службы прайшлі на ўзбекска-афганскай граніцы, у горадзе Тэрмез, дзе, прысягнуўшы на вернасць Радзіме, юнакі даведаліся, што будуць служыць у Афганістане. Але да гэтага Іван Карабейка 6 месяцаў правёў у вучэбным падраздзяленні ў казахстанскім горадзе Алма-Ата, дзе асвойваў спецыяльнасць камандзіра мінамётнага разліку.\n— У “вучэбцы” для нас імкнуліся стварыць умовы, якія былі набліжаны да рэальнасці, вучылі выжываць самастойна, падымалі па трывозе, — гаворыць былы афганец. – Ці было страшна, калі думаў, што давядзецца ваяваць? Напэўна, не! Дапамагалі згуртаванасць і адзінства салдат, якія ўсе як адзін былі гатовы выканаць сваю задачу.\nПершым выпрабаваннем для салдат, якія трапілі ў Афганістан, сталі адсутнасць вады, прыгоднай для піцця, тэмпература паветра ў 50-60 градусаў, суглінак пад нагамі. Аднак да ўсяго давялося прывыкнуць. У баявых абавязках Івана Пятровіча, які трапіў у Тэрмезскую дэсантна-штурмавую манёўраную групу, было знішчэнне ў радыусе 100 кіламетраў ад граніцы бандыцкіх фарміраванняў, што перавозілі кантрабандную зброю, наркотыкі. Баявых аперацый, у якіх даводзілася прымаць удзел сяржанту Івану Карабейку, і не пералічыць. У сярэднім, аперацыя па “зачыстцы” душманаў займала 5-7 дзён. Аднак былі і больш маштабныя аперацыі. Адна з іх, якая доўжылася цэлых 17 дзён, асабліва запомнілася байцу.\n— Разведка даведалася, што ў раёне Файзабада выяўлена вялікае бандыцкае фарміраванне, колькасцю прыкладна тысячу чалавек. Задачай нашай дэсантна-штурмавой манёўранай групы было заключыць праціўніка ў кальцо і знішчыць. Аднак душманы былі гатовыя да супраціўлення. Калі нашы верталёты апускаліся на мясцовасць, вораг пачынаў стральбу. Удача была на нашым баку, усе засталіся жывымі. Калі кальцо замкнулася, на дапамогу душманам прыйшла іншая банда. Прымусіць яе адступіць было нялёгка, але усё атрымалася.\nБыў і такі выпадак. У перадапошні дзень у Афганістане, калі думкі Івана Пятровіча былі ўжо, можна сказаць, на Радзіме, ён упершыню за паўтара года на вайне адчуў страх. Салдат паднялі па трывозе. Трэба было адпраўляцца на дапамогу калоне, якая рухалася па горнай дарозе. Вораг затаіўся ў горных цяснінах і адстрэльваўся з мінамётаў. Івану з іншымі салдатамі давялося аказваць супраціўленне пад прыцэлам душманаў. Дзве гадзіны перастрэлкі на ўсе жыццё запомніліся воіну-афганцу.\nДамоў сяржант Карабейка вярнуўся ў снежні восемдзесят сёмага без раненняў-кантузій. За добрую службу ў яго ёсць ўзнагароды: медаль “За адзнаку ў ахове дзяржаўнай граніцы», медаль «За баявыя заслугі».\nГледзечы на аптымістычнага, жыццярадаснага мужчыну, і не скажаш, што ён бачыў, як смерць на вайне забірае людзей. Хутка пасля службы Іван Пятровіч ажаніўся на дзяўчыне, якая гэтыя два нялёгкія гады чакала яго. Цяпер у воіна-інтэрнацыяналіста дарослы сын, любімая работа ў аддзяленні “Беларусбанка” на пагранічным пераходзе “Макраны”. Але тое, што ўбачыў і перажыў ён там, на чужой зямлі, ніколі не знікне з памяці.\nНа дымку: воін-інтэрнацыяналіст Іван Карабейка.\nОпубликовавно ГЧ № 11 от 13.02.16г.\n← Осторожно! Угарный газ\nКаб служыць годна →


Reform.by: У "сенатары" ад Рагачова ідзе адэпт "рускага свету" | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Reform.by: У "сенатары" ад Рагачова ідзе адэпт "рускага свету"\nАндрэй Шышкін / websmi.by\nУ яго сацсетках — нянавісць да беларусаў, заклікі да забойства.\nРэдактар рагачоўскай раённай газеты "Свабодное слова" Андрэй Шышкін распасюджвае ў сацсетках нянавісць да беларусаў, заклікі забіваць і займаецца абразамі, піша сайт reform.by. Між тым, гэта кандыдат у новы склад Савета Рэспублікі ад Гомельскай вобласці.\nУ 2014 годзе Шышкін трапіў у скандал, калі размяшчаў на сайце выдання (якое з'яўляецца афіцыйным органам гарвыканкама) матэрыялы антыбеларускай скіраванасці — пераважна з расійскага прапагандысцкага інфармагенцтва "Регнум". У артыкулах змяшчаліся дэструктыўныя погляды на беларускую гісторыю, мову, нацыю ўвогуле, піша reform.by. Пасля рэзанансу ў СМІ гэтыя публікацыі на сайце газеты спыніліся.\nПаводле звестак reform.by, цяпер Шышкін карыстаецца ў сетцы "Вконтакте" псеўданімам "Іван Рагачоў". Яго запісы — гэта пераважна перапошчаныя матэрыялы з групы і з сайта газеты "Свабоднае слова". Акрамя іх "Іван Рагачоў" перапошчвае запісы агрэсіўных прарасійскіх паблікаў: "Змагар — скарыстаная пракладка", "Антымайдан Беларусь", "Гомель супраць" і г.д.\nНа думку reform.by, змест гэтых пастоў цалкам трапляе пад вызначэнне экстрэмісцкіх матэрыялаў і накіраваны на распальванне разнастайнай варожасці. Сцвярджаецца, што на старонцы ёсць абразы (у тым ліку нецэнзурныя) і прапаганда гвалту ў дачыненні да сацыяльных груп (апазіцыйна настроеных людзей), цкаванне канкрэтных дэмакратычных актывістаў з імёнамі і фатаздымкамі; антыеўрапейская, антыамерыканская, антыўкраінская і прарасійская прапаганда; распальванне нацыянальнай і рэлігійнай варожасці ў дачыненні да палякаў, яўрэяў, каталікоў, уніятаў; абраза беларускай мовы і яе носьбітаў; скажэнне гісторыі Беларусі, прапаганда яе "прарасійскай" версіі, здзек з "літвінаў" і шляхты, зневажанне гістарычных дзеячаў — напрыклад Кастуся Каліноўскага, Тадэвуша Касцюшкі, або адмаўленне іх прыналежнасці да беларускай гісторыі і г.д.\nЖурналісты reform.by сцвярджаюць, што старонку "Івана Рагачова" вядзе Андрэй Шышкін, бо праверка паказала: старонка зарэгістраваная на мабільны тэлефон будучага беларускага "сенатара".


Рым – горад, дзе здяйсняюцца мары - Парафія Маці Божай Ружанцовай у Мінску\nМоладзь парафіі Маці Божай Ружанцовай прыняла ўдзел у сустрэчы Тэзэ — Еўрапейскай моладзі ў Рыме. Сутнасць моладзевай супольнасці Тэзэ – аб’яднанне еўрапейскай моладзі розных хрысціянскіх канфесій дзеля супольнай малітвы да Бога. Праведзеныя разам дні ў далёкім падарожжы, супольнай малітва з Папам Рымскім на галоўнай плошчы Ватыкану – незабыўныя ўражанні, якімі моладзь падзялілася з чытачамі сайту парафіі Маці Божай Ружанцовай:\nВіталь: «Паездка ў Рым была дастаткова цяжкай фізычна – мы ехалі два дні аўтобусам, а ўзімку гэта нялёгкае выпрабаванне. Але станоўчыя ўражанні ад таго, што давялося пабачыць і пачуць падчас сустрэчаў – яны пераўзыходзяць усе перажытыя цяжкасці. Да прыкладу, як можна было застацца абыякавым да таго, што вось тут хадзілі святыя, гэта шляхі першых хрысціянаў! Ну і шмат што іншае вельмі ўзмацняла веру. Найпрыгажэйшыя базылікі – здаецца, што гэта нельга зрабіць рукамі чалавека. Праз усё гэта адчувалася прысутнасць Пана Бога, ягонай сілы».\nКацярына: «Уся паездка была напоўненая Духам Святым. Але для мяне было найвялікшым уражаннем удзел у малітве разам з Папам Рымскім. Гэта наступнік апостала Паўла на зямлі і бачыць гэтага чалавека, маліцца разам з ім да Бога для мяне было найвялікшым уражаннем. Я ў тыя хвіліны дакладна разумела, што гэта воля Пана Бога, каб я была ў гэты час у гэтым месцы. Нас прымала сям’я вельмі добрая, чулая і сардэчная. Мы бачылі і адчувалі іх клопат, іх хваляванні і перажываніі да нас. Гэтыя сустрэчы далі адчуванне, што мы, людзі розных народаў – адна Божая сям’я. Усё гэта дало магчымасць адчуваць, што Бог – ён тут, побач, ён у табе, ён — усюды».\nНаста: «Едучы ў Рым я чакала ад Бога вельмі, вельмі шмат цудаў. І магу сказаць, што ўсе гэтыя цуды там даслоўна здзейсніліся. Гэта па-першае, а па-другое – у нас была святая Імша на плошчы Святога Пятра, і там быў такі прыгожы момант, калі ўся моладзь стала запальваць свечкі. І ў мяне было такое ўражанне, такое духоўнае перажыванне, што я ёсьць адной, маленькай кропелькай гэтай агромістай Божай сям’і, Божай моладзі. І гэта было неверагоднае ўражанне».\nСвятая Багародзіца Марыя – апякунка году 2013


З’езд дэлегатаў Рэспубліканскага дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства «Веды» | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » З’езд дэлегатаў Рэспубліканскага дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства «Веды»\nНа ІV пазачарговым з’ездзе дэлегатаў Рэспубліканскага дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства «Веды» ў Мінску абмеркавалі прынцыпы развіцця арганізацыі і эфектыўныя фарматы ўзаемадзеяння з грамадзянамі, падсумавалі вынікі працы за 2018–2021 гады, прадставілі праект новага статута арганізацыі, а таксама абралі старшыню праўлення. Ім стаў вядомы ў краіне палітолаг, дэкан факультэта філасофіі і сацыяльных навук БДУ, кандыдат гістарычных навук, дацэнт Вадзім Гігін.\nУ з’ездзе прынялі ўдзел кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Ігар Сергеенка, выконваючы абавязкі старшыні таварыства «Веды» Валерый Барадзеня, рэктар Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Вячаслаў Даніловіч, прадстаўнікі дзяржаўных органаў і арганізацый з розных рэгіёнаў Беларусі.\nАдна з галоўных задач таварыства «Веды» — быць уключанымі ў актыўную інфармацыйна-прапагандысцкую работу ў грамадстве, адзначыў кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі Ігар СЯРГЕЕНКА.\n— Для таго каб выконваць гэтую задачу ва ўмовах інфармацыйнай барацьбы, грамадзянам неабходна жывое слова, і патэнцыял дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Веды» ў рэалізацыі задуманага вельмі высокі. Можна па-рознаму ставіцца да дзейнасці таварыства. Я лічу, што яно неабходна краіне для работы з насельніцтвам. Паказальны прыклад: у мінулым годзе напярэдадні выбарчай кампаніі часта завітваў у рэгіёны, камунікаваў з насельніцтвам. Пытанняў практычна не было. Прайшлі выбары, адбыўся ўсплёск актыўнасці, і тыя ж людзі прыходзілі на сустрэчы з іншым настроем, з’явіліся пытанні. Яны ёсць і дагэтуль, і на іх неабходна даваць дакладныя адказы. Гэтым таксама будуць займацца лектары таварыства. Дэлегатам быў прадстаўлены праект абноўленага статута арганізацыі, які за месяц будзе дапрацаваны. Ёсць прапановы і Адміністрацыі Прэзідэнта, і новага кіраўніцтва аб’яднання, у тым ліку па пытаннях фінансавання. Будзем адпрацоўваць новую методыку, каб і ацэньваць працу людзей, і знайсці новае спалучэнне старых і новых форм работы.\nІгар Сергеенка адзначыў, што асноўныя задачы дзяржаўна-грамадскага аб’яднання на найбліжэйшы час — гэта пошук і падрыхтоўка кадраў, якія будуць даносіць інфармацыю да грамадзян. «Для мяне стала адкрыццём, што ў некаторых райвыканкамах не разумеюць ролю таварыства „Веды“. Сітуацыю трэба мяняць, арганізацыя павінна стаць ім памочнікам. Сёння мы бачым актыўных і зацікаўленых людзей. Так, прагучала і крытыка — будзем працаваць».\nУ таварыстве «Веды» будуць рэалізаваны новыя кірункі работы. Аб гэтым падрабязна расказаў Вадзім ГІГІН ужо пасля таго, як на пасяджэнні новага саставу праўлення быў абраны старшынёй арганізацыі.\n— «Веды» — гэта арганізацыя з велізарнай гісторыяй, знакавае аб’яднанне, якое ўнесла вялікі ўклад у папулярызацыю навукі і якое добра памятаюць людзі старэйшага пакалення. Магчыма, у апошнія гады яно было не такім прыкметным на нашым інфармацыйным полі. Таму Прэзідэнт паставіў канкрэтную задачу — каб таварыства стала адным з галоўных інструментаў данясення актуальнай грамадска-палітычнай, гісторыка-культурнай, навукова-папулярнай інфармацыі да грамадзян нашай краіны і нават шырэй — за межы Беларусі. Бо ва ўмовах гібрыднай вайны ў краіне ствараецца шмат негатыўных стэрэатыпаў. У нас ёсць лічбы, аргументы, ёсць што сказаць пра гэта людзям. Упэўнены, што дзейнасць таварыства будзе актывізавана. Шмат чаго трэба будзе зрабіць у арганізацыйным і прававым плане. Але гэта не значыць, што мы будзем доўга разгойдвацца.\nВадзім Гігін падкрэсліў: наша гістарычная навука зрабіла вялікі крок наперад. «Аднак часта грамадзяне не разумеюць гэтую навуковую мову. Манаграфіі выдаюцца невялікім накладам, не так шмат людзей чытае навуковую літаратуру. Таму нашы мерапрыемствы будуць накіраваны на тое, каб зразумела расказаць пра навуковыя працы, пра тое, чым народ можа ганарыцца, адказаць на вострыя пытанні. Людзі стаміліся ад анлайн-фарматаў. Нельга адмаўляцца ад прамых сустрэч, дыялогаў, дыскусій у калектывах. Але, безумоўна, патрэбныя і дыстанцыйныя формы стасункаў, з выкарыстаннем інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій. Такая канвергенцыя ў рабоце аб’яднання, безумоўна, будзе».\nПадчас з’езда гучалі вельмі завостраныя, шчырыя выступленні прадстаўнікоў рэгіянальных арганізацый таварыства «Веды». Аўтарытэтныя лектары, вучоныя сур’ёзна аналізавалі пралікі таварыства ў зносінах з грамадскасцю, адзначалі неабходнасць сур’ёзнай прапрацоўкі ўдзелу таварыства ў ідэалагічнай рабоце, у спалучэнні інтарэсаў і тых, хто прадстаўляе «Веды», і ідэалагічнай вертыкалі на ўсіх узроўнях. Шмат канкрэтных, вартых увагі ініцыятыў у сцвярджэнні гістарычнай праўды айчыннай гісторыі выклаў у сваім выступленні старшыня камісіі Палаты прадстаўнікоў па адукацыі, культуры і навуцы, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Ігар Марзалюк.\nСтаршынёй праўлення Белкаапсаюза абраны Алег Мацкевіч


05/03/2018 Сельская праўда Акцыі, Соцыум 0\nПад такою назвай 28 лютага ў трэцяй гарадской школе прайшла раённая інфармацыйна-адукацыйная акцыя, прымеркаваная да Міжнароднага дня барацьбы з наркотыкамі. У ёй прынялі ўдзел супрацоўнікі райЦГЭ, раённай бальніцы, РАУС, аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама, а таксама педагогі і вучні першай і трэцяй адзінаццацігодак і гарадскога ліцэя.\nАдкрыў мерапрыемства ўрач-эпідэміёлаг раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі Уладзімір Лапус. Уладзімір Ханонавіч адзначыў, што такія акцыі праходзяць па ўсёй Брэстчыне, іх мэта – прапаганда ідэй здаровага ладу жыцця сярод моладзі, прафілактыка ўжывання наркатычных рэчываў. Ён успомніў той час, калі працаваў урачом-эпідэміёлагам у Брэсцкім абласным цэнтры прафілактыкі ВІЧ/СНІД, зараз таксама займаецца гэтымі пытаннямі. Яму даводзілася бываць у сем’ях ВІЧ-інфіцыраваных, наркаманаў і бачыць іх праблемы знутры. У памяці выпадкі, калі жыццё маладых людзей да 30 гадоў заканчвалася заўчасна ад перадазіроўкі. Урач падкрэсліў, што праблемы ВІЧ-інфекцыі і ўжывання наркатычных сродкаў узаемазвязаны, бо ін’екцыйныя наркотыкі – адзін са шляхоў перадачы інфекцыі. Так, у нашым раёне з 15 выпадкаў заражэння ВІЧ 8 чалавек захварэлі на яго праз ін’екцыю. Таксама наркаманы заражаюцца віруснымі гепатытамі В і С. Аб якім здаровым прадаўжэнні роду тады можа ісці гаворка, калі ў бацькоў будуць такія захворванні? У заключэнне Уладзімір Ханонавіч адзначыў: усе мы хочам быць здаровымі, прыгожымі і паспяховымі, мець паўнацэнных дзяцей, ажыццявіць свае планы. Для гэтага трэба адмовіцца ад шкодных звычак і весці здаровы лад жыцця.\nДалей слова трымаў оперупаўнаважаны групы па наркакантролі і супрацьдзеянні гандлю людзьмі Жабінкаўскага РАУС Аляксандр Хівук. Аляксандр Анатольевіч зазначыў: летась было выяўлена дзевяць злачынстваў у сферы незаконнага абароту наркотыкаў, два з іх – цяжкія. Да слова, колькасць іх апошнім часам зніжаецца. Гэта звязана з прыняццем Дэкрэта № 6 “Аб неадкладных мерах па супрацьдзеянні незаконнаму абароту наркотыкаў”. Оперупаўнаважаны расказаў пра адміністрацыйную і крымінальную адказнасць, якую прадугледжвае Дэкрэт і яго новаўвядзенні. Сваё выступленне супрацоўнік аддзела ўнутраных спраў падмацаваў відэаролікам аб распаўсюджванні курыльных наркотыкаў сярод моладзі – спайсаў, наступствах іх ужывання, магчымым лячэнні і мерах пакарання.\nДалей да мікрафона быў запрошаны ўрач-нарколаг Жабінкаўскай ЦРБ Сяргей Замахін. Сяргей Валянцінавіч падкрэсліў, што праблема наркаманіі з’яўляецца адной з актуальных для аховы здароўя і грамадства ў цэлым. Гэта абумоўлена цяжкімі медыцынскімі і сацыяльнымі наступствамі злоўжывання псіхаактыўнымі рэчывамі. Ён агучыў некаторыя лічбы. Так, на сённяшні дзень у нашай краіне пад наглядам урачоў псіхіятраў-нарколагаў знаходзіцца больш за\n15 тысяч пацыентаў, якія ўжываюць наркатычныя рэчывы. На 1 студзеня бягучага года зарэгістравана 8 025 чалавек з сіндромам залежнасці ад наркатычных сродкаў, у іх ліку 2434 жанчыны і 109 навучэнцаў школ. Сярод наркотыкаў дамінуючымі застаюцца опійныя, канабіоіды, псіхастымулятары. Апошнім часам актыўна распаўсюджваюцца таксама спайсы.\nГаварыў Сяргей Валянцінавіч пра пачатковыя прыкметы праяўлення наркаманіі: знешні выгляд, стан зрэнак, іншыя. Пра наступствы ўжывання наркотыкаў, якія падзяляюцца на тры групы. Медыцынскія ўключаюць дэпрэсію, перадазіроўку, сутаргі, запаленне вен, гепатыты, СНІД; псіхічныя – прывыканне, страхі і на іх фоне высокую суіцыдальную рызыку; сацыяльныя – хатнія скандалы, крымінагеннасць, распад сем’яў і самога чалавека як асобы.\nЁн падкрэсліў, што калі толькі пачынаў сваю працоўную дзейнасць у раённай бальніцы (а было гэта 25 гадоў таму), то на ўліку ва ўрача-нарколага стаяла больш за 20 падлеткаў, якія ўжывалі наркотыкі, цяпер жа такія лічбы адсутнічаюць і гэта радуе. Сяргей Валянцінавіч выказаў упэўненасць і надалей бачыць гэты нуль у дачыненні да падлеткаў і пажадаў школьнікам выбраць жыццё без наркотыкаў.\nЖыццесцвярджальнымі выказ-ваннямі і песнямі поўнілася яркае і запамінальнае выступленне агітбрыгады трэцяй школы “Наперад!” (кіраўнік Анастасія Ляўковіч). Яе ўдзельнікі выступаюць супраць шкодных звычак і выбіраюць здаровы лад жыцця.\nПадчас мерапрыемства на другім паверсе школы ладзілася выстава сценгазет “Скажы наркотыкам не!”. Удзельнікі акцыі мелі магчымасць прайсці анкетнае апытанне “Твае адносіны да наркатычных рэчываў”, пазнаёміцца з інфармацыйнымі буклетамі па тэматыцы акцыі, паўдзельнічаць у віктарыне “Ты шчаслівы заўтра, калі думаеш пра здароўе сёння”, а таксама ў гульнёвых трэнінгах, якія правялі для старшакласнікаў педагогі-псіхолагі першай і трэцяй школ Аксана Зіміна і Сяргей Кісліцын.


Беларусь увайшла ў трыццатку самых танных для жыцця краін | Новы Час\nФінансава-кансультацыйны партал GOBankingRates апублікаваў чарговы топ-50 краін, у якіх выдаткі на жыццё самыя нізкія і куды варта пераехаць, каб марнаваць менш.\nБеларусь у рэйтынгу заняла 27-ю пазіцыю. «У Беларусі, на фоне зачаравальнай прыроды, сярод палацаў і крэпасцяў, вы адчуеце сябе, як у казцы. Кошт жыцця тут на 66% ніжэй, чым у Нью-Ёрку», — паведамляе gobankingrates.com.\nЗгодна з інфармацыяй аўтараў даследавання, цэны на прадукты ў Беларусі складаюць толькі 28% ад нью-ёркскіх, а арэнда жылля абыйдзецца на 89% танней. Год таму ў гэтым рэйтынгу Беларусь займала 50-е месца.\nСамай таннай для жыцця краінай у свежым рэйтынгу названая Індыя. Далей у рэйтынгу размясціліся Сірыя і Пакістан. З краін СНД у топ увайшлі Украіна (6-е месца), Малдова (19), Казахстан (31), Арменія (34), Азербайджан (35). Кітай займае 37-ы радок рэйтынгу.\nАўтарамі даследавання былі прааналізаваны дадзеныя па 115 краінах свету, кошт выдаткаў параўноўваўся з цэнамі ў Нью-Ёрку. Краіны ацэньваліся па пяці асноўных паказчыках: індэкс пакупніцкай здольнасці (вымярае адносную пакупніцкую здольнасць у краіне ў параўнанні з Нью-Ёркам), індэкс арэнднай платы за жыллё, індэкс харчовых тавараў, індэкс кошту жыцця (які ўключае выдаткі на мясцовыя тавары і паслугі, такія як транспарт і камунальныя паслугі) і індэкс цэн у рэстаранах, які параўноўвае цэны на стравы і напоі ў рэстаранах і барах.\nБеларусь «прадае» ў Расію сыр з Сан-Марына, які нават не імпартуе?\nУ рэйтынгу лепшых краін свету Беларусь вярнулася на пазіцыю 2017 года


На вузкай дарозе\nПачаць гэты расказ хацелася б прыгожа. Напрыклад, словамі рускага класіка: «Мороз и солнце, день чудесный!..» Альбо беларускага: «Надышлі марозы, рэкі закавалі...» Аднак і першае, і другое ў тую зіму здаралася рэдка, значыць, расказ пачну без вершаў.\nДзядзька Іван быў чалавекам вельмі майстравым: ён, што называецца, з нічога і сваімі рукамі чаго толькі не зрабіў! Сабраў, у прыватнасці, трактар. Няхай без кабіны, няхай без глушыцеля, але ж ён вёз — і гаспадара, і ўсё, што той пакладзе...\nДык вось. Адным цёплым лютаўскім днём вырашыў Іван паехаць у лес па дровы. Ускінуў на плечы целагрэйку, на макаўку — шапку-аблавушку, заткнуў за пояс сякеру і завёў стальнога каня.\nЕхаць да лесу было далекавата — кіламетраў з пяць і там яшчэ парачку. Але ж у такое прыгожае надвор'е адлегласці Іван не заўважаў. Трактарок яго роўненька, хоць і на ўсю ваколіцу лапатаў, на кожнай ямінцы гаспадара свайго лёгка падкідваў, «вушамі» ад шапкі вецер ганяў...\nШто важна, вушы ў Івана былі адкрытыя...\nІ тым не менш за грукатам ён не чуў, што на вузкай дарозе, ззаду за ім, амаль ад самай вёскі, прыстроіўся «жыгулёк» з трыма хлопцамі-пасажырамі. Куды яны ехалі і чаго, ці моцна спяшаліся, гісторыя змоўчвае, а я прыдумваць не буду. Але ж факт, што абагнаць Іванаву тарахцелку яны вельмі хацелі і дзеля гэтага чаго толькі не рабілі: і сігналілі трактарысту, і фарамі міргалі, і крычалі-галёкалі, і свісталі... У адказ жа бачылі адно — вясёлае калыханне «спіны» ды «вушэй» у шапцы.\nТолькі ў лесе хлопцы неяк злаўчыліся — заехалі наперад, абагналі самаробны трактар і, загарадзіўшы дарогу, сталі. Іван спыніўся таксама: як нічога ніякага пайшоў да людзей.\nДумаеце, атрымаў па шапцы?\nНе, тады яшчэ завядзёнак такіх не было. Хлопцы проста вылезлі з машыны, рушылі насустрач трохі здзіўленаму Івану, парукаліся. Адзін пры гэтым заўсміхаўся, разглядаючы трактар, другі — паляпаў умельца па плячы, трэці — самы сур'ёзны, кіроўца, апусціў у Іванавай шапцы вушы і надзейна, на два вузлы, пад самай шыяй завязаў іх.\nПасля гэтага хлопцы моўчкі селі ў свае «жыгулі» і паехалі.\nДзядзька паспрабаваў быў развязаць вузел — навобмацак не атрымалася, а люстэрка пры сабе ён не меў. Паспрабаваў быў парваць завязкі — дудкі: хтось прышыў як сабе. Была думка неяк скарыстацца сякерай... Не прылаўчыўся...\nТак і працаваў бедны, — мокры, як мыш... Ведама — дровы... З пілой, з сякерай...\nІ дамоў потым ехаў, як першакласнік — з завязанымі вушамі.\nДобра, што жонка ў хаце была: уратавала небараку, а то і еў бы ў шапцы.\n... Змяніліся цяпер і часы, і норавы. Мала такіх людзей, як Іван, як яго спадарожнікі. Не носіць амаль ніхто шапак-аблавушак са штучнага футра. Няма і такіх прыгожых пагодных зім.\nАле ж гэта было, як і гісторыя, якую я расказаў.\nГенадзь Рыняк, г. Бялынічы\nНепадалёк ад нас, у суседніх вёсках жылі два былыя аднакласнікі, якія трымалі сабак. У аднаго быў прыгажунчык Рэкс, чыстапародная аўчарка, у другога — трохі... падобная на яе (то-бок на аўчарку) сучка Лада. Не скупілася яна — час ад часу прыводзіла гаспадару досыць мілых шчанят, але ж, можна сказаць, «двортэр'ераў». А яму хацелася, каб пародзістых, каб і сабе нарэшце «хлопчыка» пакінуць, і іншым прапанаваць.\nГаспадар казаў гэта Ладзе і нават не раз, яна слухала, але ж, падобна, не чула, бо па-ранейшаму выбірала «кавалераў» не цвярозым розумам з мэтай палепшыць пароду, а парывамі душы (як, дарэчы, і большасць істот жаночага полу). А ў выніку ў кожны новы прыплод «цешыла» то рабенькай поўсцю, то абвіслымі вушамі, то крывымі лапамі...\n«З гэтым трэба нешта рабіць», — лічыў гаспадар і нават дадумаўся, што канкрэтна: ён дамовіўся са сваім аднакласнікам «пазнаёміць», «сасватаць» сабак.\nПравілы этыкету пасля непрацяглых дэбатаў мужчыны вырашылі адкінуць: наладзіць сустрэчу на тэрыторыі «кавалера».\nСказана — зроблена: вечарам пэўнага дня, разагнаўшы з падворка ўсіх прэтэндэнтаў на Ладзіны лапу і сэрца, гаспадар вывеў сваю, як яму здавалася, надзейна схаваную «нявесту», пасадзіў яе ў каляску ІЖа і адправіўся ў суседнюю вёску.\nАбуранае гэтым учынкам сабачае «вяселле» (і як толькі ўнюхалі?!) дружна рушыла следам: «ганаровы эскорт» складаўся з добрага дзясятка асобін.\nЛадзін гаспадар, убачыўшы гэта, вырашыў уцячы, паддаць газку — думаў, што «світа» адстане. Ды дзе там: амаль упоравень з матацыклам «каціўся» нават самы маленькі з сабак — белалапы Шарык! Прычым — аж да сялібы Рэкса...\nДалей за брамку мужчыны «эскорт» не пусцілі, наадварот — шуганулі так...\nЛаду адну павялі ў гумно. Туды ж следам запусцілі Рэкса. Гаспадары абодвух сабак праз шчыліну ў дзвярах яшчэ «адсачылі» працэс «знаёмства»: тыя абнюхаліся, трэба разумець адно да аднаго паставіліся прыязна? А значыць, мужчынам падалося, што справа зроблена, бо «маладыя» ж засталіся нанач...\nШто далей было — таямніца, пакрытая цемрай, — і ў прамым, і ў пераносным сэнсе. Бо першае, што раніцай і яшчэ на подступах да гумна згледзелі «сваты», — быў падкоп пад дзвярыма.\nНе ўсцешыла і тое, што ўбачылі потым: на сене соладка спаў прыгажунчык Рэкс. «Нявесты» і след прастыў.\nАле ж надзею гаспадару яго Лада пакінула, прычым аж да той пары, пакуль не прывяла пяцярых здаровенькіх тоўсценькіх шчанючкоў. Кожны з іх «цягнуў» на аўчарку — чыстапародную... Калі б не рыжая афарбоўка і не белыя «шкарпэтачкі-гольфікі» — якраз як на лапках у Шарыка.\n...Шчыра кажучы, маладыя вяскоўцы жылы цяпер не рвуць. І сапраўды: навошта трымаць карову, калі ў краме і малако, і смятана, і тварог з ёгуртам? І парасят навошта купляць, калі на іх то грып, то чума, то яшчэ якая бяда? Пусцеюць падворкі. Дык, значыць, і гароды паменшыць можна — сотак да пяці?\nПраўда, і дзякуй богу, думаюць так не ўсе. Ёсць яшчэ, засталіся ў тутэйшых вёсках «дыназаўры»: не адмовіліся яны, трымаюць жыўнасць. А для гэтага кожную вясну садзяць гоні бульбы ды сеюць збожжа. І, вядома ж, потым убіраюць зусім не рыдлёўкамі і не сярпамі. Ім на дапамогу (клопатам дырэктара гаспадаркі) прыходзіць спецыяльная тэхніка. І, напрыклад, за штурвалам камбайна тады важна сядзіць Віцёк.\nДа вяскоўцаў на прыватныя гоні ён, вядома ж, едзе не хаўтурыць: на працы чалавек знаходзіцца, яму заробак ідзе. І людзі пра гэта ведаюць, але ж самі таксама разлічыцца хочуць — аддзячыць чалавеку той жа бутэлечкай вінца альбо першаку. Віця гэтых гасцінцаў не просіць, ён проста не адмаўляецца. Але ж каб сесці піць... Ды Божа барані! Гэта — хіба пасля працы.\nДык вось. Закончыў ён уборку ў суседнім сяле, паставіў камбайн і толькі тады падаўся да хлопцаў, каб разам адзначыць дажынкі.\nВыпіць у іх было што, закусіць — таксама, адзінае — чаравікі. Гарачыя і цяжкія, яны яшчэ зранку абцугамі сціскалі ногі, а ўжо бліжэй да вечара... Ступні ў іх аж гарэлі!\nВіця рады быў, што разуўся. А яшчэ — што нарэшце дажынкі, можна сказаць, свята, што добрая кампанія, што выпіўка ёсць і закуска, што... «Зорка Венера ўзышла над зямлёю».\nКарацей, у той вечар жонка ледзь прыждала яго.\nАле ж прывеціла, заўважыла яшчэ, што муж кіслы нейкі, спытала, чаго?\n— Ды вось, — уздыхнуў гаспадар, — быў конь ды, мусіць, з'ездзіўся. Захварэў я, падобна... Прыйдзецца да доктара заўтра ехаць: ногі ў ступнях — як сабакі рвуць!\n— А Божухна! Ты ж нічога не казаў, — захвалявалася гаспадыня. — Ты ж раніцай з хаты як быццам здаровы пайшоў. Што ж з тваімі нагамі зрабілася? Не трымаюць?\n— То сядай хутчэй.\nВіцёк памалу, асцярожненька апусціўся на канапу. Хацеў быў разуцца — жонка апярэдзіла:\n— Давай дапамагу. Бедненькія ножкі...\nПрысела ля іх і тут жа ўстала:\n— Не дзіва, што яны баляць! Ты ж вочы разуй — паглядзі, як абуўся: на правай назе левы чаравік, а на левай — правы. Скідай... Як бачыш палягчэе. Можа і да доктара ехаць не спатрэбіцца.\nЯк у ваду кабета глядзела: боль амаль што сціх, прычым — у той жа вечар.\n...Аднак тыя цесныя і цяжкія чаравікі Віцёк усё роўна не выкінуў, бо... чароўныя, бо дадому, да жонкі прывялі, нягледзячы на тое, што на правай назе быў левы, а на левай — правы.


“Адзіная Расія” прапануе правесці ў школах урок, прысвечаны ўваходжанню Крыма ў склад Расійскай Федэрацыі\n“Без паэзіі не было б паловы мяне…”\nАд парку да аквапарку\n15.04.2014 15:23 Паралелі, Рознае\nПершы намеснік кіраўніка фракцыі “Адзіная Расія” ў Дзярждуме Мікалай Булаеў прапанаваў правесці ў навучальных установах Крыма і іншых расійскіх рэгіёнаў урок “Мы разам”, прысвечаны ўваходжанню Крыма ў склад Расійскай Федэрацыі.\n“Мне здаецца, было б правільна і ў Севастопалі, і ў Крыме, і ў нашых расійскіх школах правесці ўрок “Мы разам”, — сказаў М.Булаеў, выступаючы на пленарным пасяджэнні Дзярждумы. Дэпутат адзначыў, што падзеі падобнага маштабу адбываюцца адзін раз у стагоддзе, а, можа быць, і ў два стагоддзі. На думку парламентарыя, школьнікам “бракуе простых слоў, якія дазволяць ім расказаць, што за падзея адбылася”.\n“Нашы школьнікі павінны ад тых, хто знаходзіцца ў гэтай зале, у Савеце Федэрацыі, губернатараў, старшынь заканадаўчых сходаў даведацца пра гэта. У нас рэгіянальны тыдзень, зойдзем у класы, школы, возьмем выступленне прэзідэнта, паставім акцэнты так, як мы бачым іх самі… Не кожны дзень у Расіі адбываецца тое, што павінны запомніць назаўсёды. І мне здаецца, тут ёсць неабходнасць гэта зрабіць”, — лічыць ён.\nПрэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін, выступаючы перад дэпутатамі Дзярждумы, членамі Савета Федэрацыі, кіраўнікамі рэгіёнаў Расійскай Федэрацыі і прадстаўнікамі грамадзянскай супольнасці, паведаміў, што ўносіць у парламент канстытуцыйныя законы аб уваходжанні Крыма і Севастопаля ў склад Расіі. Пазней у Крамлі падпісалі дагавор аб уваходжанні рэспублікі і горада Севастопаля ў склад Расіі. Усе неабходныя працэдуры ў парламенце былі праведзены за некалькі дзён: Уладзімір Пуцін падпісаў закон, які ратыфікуе дагавор аб далучэнні Крыма і Севастопаля да Расіі, 21 сакавіка. Святочны мітынг-канцэрт “Мы разам” сабраў у Маскве, па даных паліцыі, каля 120 тысяч чалавек. На аналагічнае мерапрыемства ў Сімферопалі прыйшло звыш 8 тысяч крымчан.\n“Адзіная Расія”ДзярждумаКрымМікалай Булаеўмы разампершы намеснікурокўваходжанне Крыма ў склад Расійскай Федэрацыіфракцыя\nНациональный парк “Беловежская пуща” — н...\nБелавежскай пушчы — 80 гадоў...


Палац Скопеласа Панорма, дамы скопеласа, SKOPELOS.COM\nГатэль Panormos Palace мае гатэль для барбекю і размешчаны ў горадзе Панормас Скопелос, у 3.1 км ад Музея фальклору Скопелас.\n+ 30 24240 24562 panormospalace@googlemail.com\nМабільны тэлефон: + 30 6945 012799\nСкопелас Панормас Палац, скопела дома, скопела дома панормас палац, панормас палацавы дом скапела, панормас палац скопела\nПанормас Палац размешчаны ў Вёска Панормас на востраве Скопелас. Панормас гэта прыгожая прыморская вёска. Яшчэ больш цудоўны касмапаліт Панормас пляж. Больш за тое, Панормас У палацы ёсць бясплатная паркоўка, і гэта памяшканне, у якім разрешено размяшчэнне хатніх жывёл.\nАкрамя таго, у гатэлі ёсць тэраса і мангал. Акрамя таго, у нумарах ёсць тэлевізар, а ў некаторых ёсць зона адпачынку і ванная пакой. На тэрыторыі гатэля таксама даступны бясплатны Wi-Fi.\nIn Панормас, ёсць шмат традыцыйных карчмы і Рэстараны, дзе можна пакаштаваць свежую рыбу і смачныя мясцовыя стравы. The карчма сталы ляжаць літаральна на гальцы з Панормас пляж. Таксама ў Панормас, ёсць супермаркеты, кафэ і крамы з сезоннымі таварамі.\nПанормас Пляж добра вядомы бірузовай вадой, бліскучай галькай і каранямі соснаў, якія датыкаюцца да мора. Гэта арганізаваны пляж, дзе ёсць шэзлонгі і парасоны.\nНа востраве Скопелас вам спадабаецца жыллё а таксама харчаванне. Але ў асноўным вы будзеце ўзбуджацца цудоўным Пляжы выспы. На самай справе, Скопелас - самы зялёны востраў Грэцыі. пляжы Скопелас спалучае зеляніну соснаў з глыбокім сінім морам.\nНумары для якія не паляцьКурэнне (на сайце)\nПанормас Скопелас Лутса - Панормас, Панормас Скопелас, Грэцыя


21 люты 2005, 11:53\nАд самага пачатку сустрэча кандыдатаў на леташніх парлямэнцкіх выбарах нагадвала дэтэктыў. Удзельнікі ехалі зь Беларусі рознымі групамі, і шмат хто меў праблемы зь беларускімі памежнікамі і мытнікамі. Напрыклад, пільна даглядалі на мяжы старшыню партыі БНФ Вінцука Вячорку. Пэрсанальна ў мяне – карэспандэнта “Свабоды” – праверылі паперы з асабістымі запісамі. А ў карэспандэнткі “Камсамольскай праўды” Маргарыты Андрэевай нават нататнік. Мытнікі задавалі пытаньні прыватнага характару, не хавалі, што шукаюць кампрамат.\nТой факт, што сустрэча 20 лютага ў Чарнігнаве адбылася, арганізатары ўжо лічаць посьпехам. Так мяркуе і лідэр Аб’яднанай Грамадзянскай Партыі Анатоль Лябедзька. У сустрэчы бралі ўдзел як незалежныя кандыдаты, гэтак прадстаўнікі партыяў: БНФ, АГП, ПКБ ды іншых.\nГалоўны вынік сходу – дамова між рэгіянальнымі палітычнымі актывістамі пра абраньне адзінага кандыдата на прэзыдэнцкіх выбарах 2006 году. Папярэдне вызначылі тэрмін – не пазьней за 1 чэрвеня 2005 году. Але варта зазначыць, што ў сустрэчы не ўзялі ўдзел многія леташнія кандыдаты ў дэпутаты. Беларускія і міжнародныя грамадзкія назіральнікі прызналі выбары 2004 году цалкам сфальсыфікаванымі.\nШто да будучых прэзыдэнцкіх выбараў, удзельнікі чарнігаўскага сходу ня маюць спадзеваў на справядлівасьць, і рыхтуюцца да жорсткага змаганьня. Многія удзельнікі сумняваюцца ў магчымасьці перамогі ў рамках дзейнага заканадаўства Рэспублікі Беларусь. У кожным выпадку, праз тры зь лішкам месяцы мы можам дазнацца, каго вылучыць аб’яднаная апазыцыя ў якасьці суперніка цяперашняга прэзыдэнта.


Як знайсці якасную Святлодыёдны тунэльны святло ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі Святлодыёдны тунэльны святло?\nЯк прафесійны вытворца, пастаўшчык і экспарцёр, дзякуючы нашай магутнай Дыстрыбутарскай сеткі, наш Святлодыёдны тунэльны святло прадукты карыстаюцца папулярнасцю ў кліентаў у Taiwan. Ва ўмовах хуткага развіцця, мы дасягнулі ISO9001 сертыфікацыі і атрымаў мноства ганаровых званняў. Каб даведацца больш аб тым, што мы можам зрабіць для вас, калі ласка, звязацца з намі у любы час. Мы спадзяемся на ўсталяванне добрага і доўгатэрміновыя дзелавыя адносіны з вамі.\nКаб знайсці і набыць лепшае Святлодыёдны тунэльны святло, вам трэба ведаць аб найвышэйшай якасці Святлодыёдны тунэльны святло вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара, OEM і ODM з завода ў Taiwan


Сістэмы паветраабмену прадугледжваюць у агульнай канструкцыі наяўнасць адмысловых рашотак, якія забяспечваюць рассейванне выходзяць патокаў. У дачыненні да функцыянальнасці гэта не самы значны элемент ўсяго комплексу, але і без яго абыйсціся складана. Па-першае, гэты кампанент, у залежнасці ад тыпу, дазваляе кіраваць прапускной здольнасцю праёму, а па-другое, рашотка вентыляцыйная гуляе і дэкаратыўную ролю. Гэта адносіцца і да элементаў, якія размяшчаюцца на асабовай часткі фасадаў, і да мадэляў, ўпрыгожваюць выхады каналаў ўнутры памяшканняў.\nПрымяненне вентыляцыйных рашотак\nАсноўнае прызначэнне вырабаў такога роду заключаецца ў канструкцыйных завяршэнні вентыляцыйнай шахты. Рашоткі выкарыстоўваюць пры забеспячэннi такімі сістэмамі прамысловых будынкаў, прыватных дамоў, прадпрыемстваў і офісаў. Вядома, і пералік функцый ў іх можа быць розным. У адных выпадках на першае месца выходзіць задача рассейвання, а ў іншых - абарона ад знешніх уздзеянняў. Напрыклад, рашоткі вентыляцыйныя металічныя часцей выкарыстоўваюцца менавіта як элемент абароны, які перашкаджае не толькі праходжання смецця, але і буйных аб'ектаў.\nАсобна варта адзначыць функцыю рашоткі ў сістэме натуральнай прытокавай вентыляцыі. У дадзеным выпадку менавіта ад яе залежаць аб'ёмы паветра, якія будуць пранікаць у дом. Пры выбары дэталі для абсталявання такіх шахтаў ўлічваюцца не толькі памеры, але і асаблівасці канструкцыі. У прыватнасці, рашотка вентыляцыйная можа мець розны прылада рэбраў.\nКласіфікацыя па месцы ўстаноўкі\nНа сучасным рынку прадстаўлены мадэлі для ўнутранага і вонкавага мантажу. Вырабы першай катэгорыі выкарыстоўваюцца для аснашчэння каналаў непасрэдна ў памяшканнях. Гэта могуць быць вентыляцыйныя рашоткі пластыкавыя ў выглядзе дэфлектараў або жалюзі. Такія прылады адрозніваюцца невялікімі памерамі і выяўленымі дызайнерскімі вартасцямі.\nРашоткі для ўстаноўкі з боку вуліцы часцей за ўсё выконваюцца з металу, так як у іх спектр задач ўваходзіць згаданая абарона ад лісця, бруду, дробных камянёў і т. Д. Да самых функцыянальным ставяцца мадэлі з наяўнасцю зваротнага клапана. З дапамогай такіх прылад можна забяспечваць Аднанакіраваная рух паветра. Асабліва актуальная рашотка вентыляцыйная з зваротным клапанам ў зімовы час, бо з яе дапамогай можна выпускаць адпрацаваныя масы і перашкаджаць праходжанню халоднага паветра.\nКласіфікацыя па канструкцыі\nІснуе два асноўных выгляду канструкцыі вентыляцыйных рашотак - стацыянарныя і рэгуляваныя. У першым выпадку гэта найпростыя вырабы, якія могуць выкарыстоўвацца пры абсталяванні любых паветраводаў. Надзейнасць і даўгавечнасць - галоўныя перавагі, якімі валодае такая вентыляцыйная рашотка. Кошт падобных вырабаў звычайна складае 100-150 рублёў, хоць нямала і пластыкавых мадэляў не даражэй 50 руб. Другая разнавіднасць канструкцыі - рэгуляваная. Гэты варыянт адрозніваецца функцыянальнасцю, бо дазваляе не проста забяспечваць абарону шахты, але і кіраваць яе прапускной здольнасцю. Гэта вельмі зручна пры эксплуатацыі ў рэгіёнах з пераменлівым кліматам. Адпадае неабходнасць цалкам зачыняць уваход канала з-за дрэннага надвор'я - досыць найбольш выгадным чынам змяніць становішча рэбраў.\nРашоткі вентыляцыйныя металічныя\nМетал у сілу відавочных добрых якасцяў часцей выкарыстоўваецца ў вырабе рашотак для масіўных паветраводаў, якімі абсталёўваюцца вытворчыя прадпрыемствы і гаспадарчыя памяшканні. Найбольшай трываласцю валодае ліставая сталь, апрацаваная адмысловымі антыкаразійнымі пакрыццямі. Такія кампаненты аберагаюць выцяжныя праходы і ад пранікнення грызуноў. У аснашчэнні прыватных дамоў звычайна прымяняюцца алюмініевыя вентыляцыйныя рашоткі, таксама пакрытыя складамі ад іржы. Падобныя вырабы прайграюць сталёвым аналагам ў трываласці і даўгавечнасці, але затое забяспечваюць больш прывабны выгляд. Можна сказаць, гэта кампраміс паміж грубай сталёвы канструкцыяй і эстэтычным абліччам пластыкавай кратаў.\nАсаблівасці пластыкавых рашотак\nВыбіраючы паміж пластыкам і металам, не варта думаць, што першы матэрыял зусім ужо бескарысны з пункту гледжання механічнай абароны. Вытворцы выкарыстоўваюць у вырабе такіх мадэляў высокатрывалыя матэрыялы, таму можна разлічваць на працяглы тэрмін эксплуатацыі. І гэта не кажучы аб стойкасці іх перад карозіяй, выгодзе ў мантажы і акуратным выглядзе. Акрамя таго, вентыляцыйныя рашоткі пластыкавыя каштуюць танней і прадстаўлены на рынку ў большым асартыменце формаў і памераў. Калі плануецца складаная сістэма паветравода з нестандартным перасекам, то ў першую чаргу звяртаюцца да дадзенага сегмента. Праўда, для буйных прамысловых шахт паветраводаў значна пераважней ўсё ж метал.\nПамеры вентыляцыйных рашотак\nПраекты сістэм вентыляцыі апошні час адыходзяць ад стандартных тыпаразмераў. Тыя ж прыватныя дамы, як правіла, мяркуюць распрацоўку індывідуальных планаў, па якіх у далейшым выконваецца прылада камунікацыйных сетак. Адпаведна, на рынку можна сустрэць велізарны выбар вырабаў з рознымі параметрамі. У пачатковай катэгорыі рашотка вентыляцыйная прадстаўлена памерамі 58х58 мм, 150х150 мм і т. Д. Пры гэтым сустракаюцца і прастакутныя мадэлі ў фармаце 170х80 мм. Да найбольш папулярным памерах для прыватнага ўжывання варта аднесці 204х204 мм і 300х300 мм. Зразумела, можна знайсці і іншыя памеры ці ж зусім зрабіць заказ на індывідуальнае выраб кратаў.\nЗвычайна ў працэсе будаўніцтва дапаможным кампанентам і аксэсуарам надаецца менш за ўсё ўвагі. Часам яно і не патрабуецца, калі гэты элемент выконвае асабліва дэкаратыўную ролю - змяніць фактуру або тэкстуру можна ў любы момант. Але бывае, што дадатковыя кампаненты аказваюць істотны ўплыў і на агульны працэс эксплуатацыі той ці іншай канструкцыі. Да такіх дэталяў ставіцца і вентыляцыйная рашотка. Цана ў 100-150 руб. здаецца нязначнай, але з гэтага не вынікае, што і функцыя дадзенага элемента не гэтак важная. Ад кратаў у немалой ступені залежыць якасць паветраабмену. Калі ж гаворка ідзе пра абсталяванне жылых памяшканняў, то прылада вентыляцыйнага канала таксама вызначае і характарыстыкі мікраклімату. Прычым гэта ставіцца не толькі да кратаў, якія ўсталёўваюцца на вулічныя паветраадводаў. Існуе асобная катэгорыя вырабаў, прызначаных на забеспячэнне вентыляцыі паміж рознымі памяшканнямі ўнутры кватэры або хаты.\nВіды дамкратаў і іх характарыстыкі\nНапор помпы: як вызначыць прадукцыйнасць?\nПерфаратар чым адрозніваецца ад дрылі па функцый і прадукцыйнасці?\nГрузапад'ёмныя механізмы: правілы эксплуатацыі\nSherwood Dreams Resort Hotel 5 * (Турцыя, Белек, Богазкент): апісанне гатэля, сэрвіс, водгукі\nСеркан Алтунорак: біяграфія, фільмаграфія\nШто такое АВ-блакада? Атрыявентрыкулярная блакада: прычыны, сімптомы, дыягностыка і лячэнне\nЯк і навошта выкарыстоўваць адрас масавай рэгістрацыі?


А1 кампенсуе абанентам адключэнні інтэрнэту па патрабаванням дзяржорганаў. Каму і як менавіта\n8 верасня 2020, 19:23\nА1 кампенсуе сваім абанентам адключэнні мабільнага інтэрнэту ў Мінску 23, 26 і 30 жніўня, звязаныя з патрабаваннем дзяржаўных органаў. Агульны час перабояў у працы сэрвісу склаў 6 гадзін 16 хвілін. Кампенсацыю ў выглядзе бясплатнага трафіку, званкоў або зніжкі па абаненцкай плаце атрымаюць і фізічныя, і юрыдычныя асобы.\nРаней кліентам кампаніі ўжо карэктавалі абаненцкую плату за трое сутак з 9 па 11 жніўня праз недаступнасць інтэрнэт-сэрвісаў па незалежных ад кампаніі прычынах.\nЧарговая кампенсацыя звязана з абмежаваннямі ў працы мабільнага інтэрнэту, якія ўводзіліся па патрабаваннях дзяржаўных органаў у сетках усіх аператараў у Мінску тры разы ў жніўні 2020 года, — распавялі ў прэс-службе кампаніі. — Кампенсацыі будуць прызначаныя ўсім катэгорыям абанентаў А1, якіх закранула праблема недаступнасці сэрвісаў у названы перыяд, у выглядзе дадатковага бясплатнага інтэрнэт-трафіку, або бясплатных хвілін званкоў ва ўсе сеткі, або 50% зніжкі ад штодзённай абаненцкай платы".\nКампенсацыі налічаць паводле алгарытма:\nФізічныя асобы — абаненты мабільнай сувязі - з тарыфамі, дзе ў абаненцкую плату менш за 15,00 руб. на месяц уваходзіць інтэрнэт-трафік, атрымаюць як кампенсацыю пакет бясплатных 500 МВ інтэрнэт-трафіку на 30 дзён карыстання\nФізічныя асобы — абаненты мабільнай сувязі - з тарыфамі, дзе ў абаненцкую плату больш за 15,00 руб. на месяц уваходзіць інтэрнэт-трафік, атрымаюць як кампенсацыю пакет 1 ГБ бясплатнага інтэрнэт-трафіку на 30 дзён карыстання\nФізічныя асобы — абаненты мабільнага інтэрнэту, якія карыстаюцца платнымі інтэрнэт-пакетамі/тарыфамі, у якія ўключаны толькі інтэрнэт-трафік, незалежна ад аб’ёма і хуткасці, атрымаюць кампенсацыю ў памеры 50% ад штодзённай абаненцкай платы за пакет/інтэрнэт-тарыф\nФізічныя асобы — абаненты тарыфнага плана «Без Ліміту» - атрымаюць як кампенсацыю пакет 50 бясплатных хвілін званкоў ва ўсе сеткі на 30 дзён карыстання\nЮрыдычныя асобы — абаненты мабільнай сувязі - атрымаюць кампенсацыю на тарыфных планах з уключаным трафікам ад 500 МБ да 9 ГБ у памеры 30% штодзённай абаненцкай платы за адзін дзень адсутнасці сэрвісу; на тарыфных планах з уключаным трафікам ад 10 ГБ — у памеры 50% штодзённай абаненцкай платы за адзін дзень адсутнасці сэрвісу; абаненты мабільнага інтэрнэту з тарыфамі/платнымі інтэрнэт-пакетамі, у абаненцкую плату/кошт якіх уключаны толькі інтэрнэт-трафік, незалежна ад аб’ёму і хуткасці - у памеры 100% ад штодзённай абаненцкай платы/кошту пакета за адзін дзень адсутнасці сэрвісу.\nПоўны спіс тарыфных планаў і паслуг, па якім дадуць кампенсацыю, ёсць на сайце кампаніі.\nКарэкціроўкі абаненцкіх плат фізічным асобам правядуць цягам 10 каляндарных дзен, аб чым абанентаў апавесцяць праз SMS.\nУ кампаніі дадалі, што кампенсацыі праводзяцца кожны месяц, у якім фіксуюцца пагаршэнне якасці сэрвісу або часовая недаступнасць у сувязі з патрабаваннямі дзяржавы.\nвыбары і рэпрэсіігрошысувязь\n«Белтэлекам» падвышае тарыфы на інтэрнэт і іншыя паслугі\nМабільны інтэрнэт у Беларусі даражэйшы за аўстрыйскі, італьянскі і фінскі\n« «Падштурхнула палітычная абстаноўка». Студэнты ў Гродне падаюць заявы на выхад з БРСМ і прафсаюзу


Памёр комік, аўтар «Рудабельскай паказухі» Васіль Качэня. Яму было ўсяго 36 гадоў | baj.by\n03.02.2021 Крыніца: NN.BY\nВасіль Качэня палюбіўся публіцы. Чытаючы афіцыйныя навіны, рабіў гэта на трасянцы, парадыйна, вельмі таленавіта. Людзям падабалася гэтая іпастась Васіля, здаецца, яму атрымалася рэалізаваць сябе ў ролі вядучага і акцёра.\nНа жаль, Качэня меў вялікую загану, а менавіта — любоў да алкаголю. Хутчэй за ўсё, менавіта гэта і стала прычынай смерці. Качэня мог тыднямі сыходзіць у запой, нідзе не з’яўляцца, асабліва, калі пайшлі ахвяраванні за відэа «Рудабельскай паказухі».\nВядома, што па месца прапіскі Качэні сілавікі прыходзілі з вобшукам па справе аб масавых беспарадках. У якасці каго там праходзіў Качэня, незразумела.


• улетку UTC (UTCад -5 да -10)\nUTC (UTCад -4 да -10)\nЗлу́чаныя Шта́ты Амэ́рыкі, Задзіночаныя Гаспада́рствы Паўночнай Амэ́рыкі ці скарочана ЗША (па-ангельску: The United States of America, скарочана таксама USA, U.S.) — фэдэрацыйная рэспубліка ў Паўночнай Амэрыцы, якая складаецца з 50 штатаў, адной фэдэральнай акругі і некалькіх астраўных тэрыторыяў. 48 штатаў і фэдэральная акруга Калюмбія знаходзяцца ў цэнтральнай частцы Паўночнай Амэрыкі паміж Канадай і Мэксыкай. Штат Аляска зьяўляецца самым паўночным зь іх і месьціцца ў паўночна-заходняй частцы мацерыку, у той час як 50-ы штат, Гаваі, уяўляе сабой архіпэляг у сярэдзіне Ціхага акіяну. Дзяржава таксама мае пяць населеных і дзевяць незаселеных тэрыторыяў у Ціхім акіяне й Карыбскім басэйне. Гістарычна склаўся падзел ЗША на тры галоўныя рэгіёны: Поўнач, Поўдзень і Захад. З агульнай плошчай у 9,83 км² у Злучаных Штатах пражываюць каля 316 млн чалавек, дзякуючы чаму краіна зьяўляецца чацьвертай паводле велічыні агульнай плошчы й трэцяй паводле колькасьці насельніцтва. ЗША зьяўляюцца аднымі з самых этнічна разнастайнымі й шматнацыянальнымі краінамі сьвету, у выніку буйнамаштабнай іміграцыі са шматлікіх краінаў сьвету. Геаграфія й клімат Злучаных Штатаў таксама надзвычай разнастайныя, то бок яны зьяўляюцца домам для самых разнастайных відаў дзікіх жывёлаў.\nЗлучаныя Штаты зьяўляюцца разьвітай краінай і маюць самую вялікую ў сьвеце нацыянальную эканоміку, СУП якой, паводле ацэнак, на 2013 год складаў $16,7 трлн, то бок 23% сусьветнага намінальнага СУП і 19% парытэту пакупніцкай здольнасьці. Эканоміка падсілкоўваецца багацьцем прыродных рэсурсаў і самай высокай у сьвеце прадукцыйнасьці працы. Паводле велічыні СУП на душу насельніцтва ў 2010 годзе ЗША займалі шосты радок у сьвеце. У той час як эканоміка ЗША лічыцца постіндустрыяльнай, яна працягвае заставацца адным з найбуйнейшых сусьветных вытворцаў. ЗША мае самы высокі сярэдні й мэдыяльны паказчык прыбытку хатняй гаспадаркі сярод краінаў АЭСР, а таксама самы высокі сярэдні заробак, аднак займае чацьвёрты радок паводле нераўнамернага разьмеркаваньня даходаў сярод краінаў АЭСР. Прыкладна 16% насельніцтва жыве ў беднасьці. На краіну прыпадае 39% глябальных вайсковых выдаткаў, зьяўляючыся найбольш эканамічна й вайскова моцнай дзяржавай у сьвеце, вядомай палітычнай і культурнай сілай, а таксама лідэрам у галіне навуковых дасьледаваньняў і тэхналягічных інавацыяў.\nЗ 1820 па 1850 гады Джэксанава дэмакратыя пачала падвяргацца шэрагу рэформаў, якія ўключалі пашырэньне выбарчага права для мужчынаў. Гэта прывяло да ўзьнікненьня дзьвюхпартыйнай сыстэмы з 1828 па 1854 гады. У 1845 годзе ЗША анэксавала Рэспубліку Тэхас. Арэгонская дамова 1846 году зь Вялікабрытаніяй прывяла да ўсталяваньня кантролю ЗША сучасным амэрыканскім паўночным захадам. Перамога ў амэрыкана-мэксыканскай вайне прывяла да саступкі Мэксыкай Каліфорніі і вялікай часткі сучаснага паўднёвага захаду ЗША. Каліфарнійская залатая ліхаманка 1848—1849 гадоў стымулявала міграцыю ў заходні рэгіён краіны і стварэньне дадатковых заходніх штатаў. Пасьля грамадзянскай вайны ў ЗША, новыя транскантынэнтальная чыгунка паскорыла перасяленьне на захад, і, тым самым, павелічэньнем канфліктаў з карэннымі народамі Амэрыкі.\nНайвышэйшы пункт краіны — Макінлі, якая месьціцца ў штаце Аляска і мае вышыню ў 6193 мэтры.\nЭканоміка Злучаных Штатаў абапіраецца на капіталістычныя прынцыпы і падсілкоўваецца багатымі прыроднымі рэсурсамі і высокай прадукцыйнасьцю. Паводле зьвестак Міжнароднага валютнага фонду, СУП ЗША складае 16,8 трлн даляраў, складаючы такім чынам 24% ад сусьветнага валавога прадукту паводле рынкавых абменных курсах і больш за 19% ад валавога сусьветнага прадукту паводле парытэту пакупніцкай здольнасьці. Нацыянальны СУП быў каля 5% большым чым парытэт пакупніцкай здольнасьці 2014 году Эўрапейскага зьвязу, насельніцтва якога больш на 62% за насельніцтва Злучаных Штатаў. Аднак, намінальні амэрыканскі СУП ацэньваецца ў $ 17,528 трлн даляраў па стане на 2014 год, што каля 5% менш за гэты ж самы паказчык Эўрапейскага зьвязу. З 1983 па 2008 гады рэальны гадавы рост СУП складаў 3,3%, што больш ў параўнаньні зь сярэднім паказчыкам астатніх краінаў G7, які маюць каля 2,3%. Краіна займае дзявятае месца ў сьвеце па намінальным СУП на душу насельніцтва і шостае паводле паказчыку СУП на душу насельніцтва па парытэту пакупніцкай здольнасьці. Даляр ЗША зьяўляецца асноўнай рэзэрвовай валютай у сьвеце.\nПачатковая адукацыя ў ЗША пераважна дзяржаўная, кантралюецца і фінансуецца на трох узроўнях: фэдэральным, штату, мясцовым, і рэгулююцца Дэпартамэнтам адукацыі ЗША шляхам увядзеньня абмежаваньняў на фэдэральныя гранты. Існуе разгалінаваная сыстэма дзяржаўных школ. У большасьці штатаў, дзеці абавязаны наведваць школу ва ўзросьце ад шасьці або сямі гадоў, пакуль ім ня споўніцца 18 гадоў. Такім чынам існуе сыстэма з 12 клясаў, якая дае базавую сярэдную адукацыю. У некаторых штатах час навучаньня ў школе меншы. Каля 12% дзяцей навучаюцца ў парафіяльных або рэлігійных прыватных школых. Крыху больш за 2% дзяцей праходзяць хатняе навучаньне. ЗША выдатковаўюць на адукацыю аднаго чалавека больш чым любая іншая краіна ў сьвеце, то бок на 2010 год на кожнага школьніка была выдаткавана больш за 11 тысячаў даляраў. Каля 80 % амэрыканскіх студэнтаў наведваюць дзяржаўныя ўнівэрсытэты. У Злучаных Штатаў існуе вялікая колькасьць прыватных і дзяржаўных вышэйшых навучальных установаў. У адпаведнасьці зь міжнародных рэйтынгамі, 13 або 15 амэрыканскіх каледжаў і ўнівэрсытэтаў уваходзіць у топ-20 навучальных установаў сьвету.\nРынак для прафэсійнага спорту ў Злучаных Штатах складае прыкладна 69 млрд даляраў, прыкладна на 50% больш за ўсе краіны Эўропы, Блізкага Ўсходу і Афрыкі, разам узятых. Бэйсбол стала разглядацца як нацыянальны від спорту, пачынаючы з канца XIX стагодзьдзя, не зважаючы на тое, што самым папулярным відам спорту ў ЗША зьяўляецца амэрыканскі футбол. Менавіта Нацыянальная футбольная ліга (НФЛ) мае самую высокую сярэднюю наведвальнасьць сярод усіх спартовых ліаў у сьвеце, а за матчам Super Bowl назіраюць мільёны заўзятараў ва ўсім сьвеце. Баскетбол і хакей зьяўляюцца наступнымі двума вядучымі прафэсійнымі каманднымі відамі спорту ў краіне. Коледжаўскі амэрыканскі футбол і баскетбол прыцягваюць шырокую аўдыторыю. Гэтыя чатыры асноўных відаў спорту ў прафэсійных лігах разьбіты на сэзоны, якія праводзяцца ў розныя часы году, але перакрываюць адзін аднаго. У футболе краіна прымала чэмпіянат сьвету 1994 году. Мужчынская зборная па футболе зьяўляецца шматразовым удзельнікам чэмпіянатаў сьвету, а жаночая каманда атрымлівала перамогі ў кубку сьвету па футболе сярод жанчынаў. Major League Soccer зьяўляецца галоўным футбольным спаборніцтвам краіны, якая, акрамя таго, мае ў сваім складзе некалькі клюбаў з суседняй Канады.\nКолькасьць на красавік 2007 году — 1 426 700 чалавек рэгулярнага войска, 1 458 500 чалавек у рэзэрве. Бюджэт 2007 году — 553 млрд даляраў. ЗША ўдзельнічае ў абаронным блёку НАТО, бярэцца ўдзел у хаўрусных міратворчых і антытэрарыстычных апэрацыях (Кувэйт, Югаславія, Аўганістан, Ірак).\nПа стане на 2007 год ў турмах ЗША заставалася 2 323 000 чалавек, гэта каля 1% ад усяго насельніцтва краіны. Са зьняволеных 2,77 адсоткі лацінаамэрыканцы, 6,66 адсоткі — афраамэрыканцы. Для таго, каб пасадзіць у турмы, у 2007 годзе, было затрачана 49 млрд доляраў ЗША, да 2011 году выдаткі дасягнулі прыкладна 74 млрд даляраў.\n^ а б в г World Economic Outlook Database: United States. International Monetary Fund.\n^ U.S. Workers World’s Most Productive. CBS News.\n^ World's Largest Economy. About.com\n^ European Union GDP. International Monetary Fund.\n^ QS World University Rankings. Topuniversities.\nЗлучаныя Штаты Амэрыкі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «http://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Злучаныя_Штаты_Амэрыкі&oldid=2056256»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 30 красавіка 2019 году ў 14:05.


Бабруйск: сябраў Свабоднага прафсаюза "апранулі" ў форму афіцэраў СС\nhttp://spring96.org/be/news/71073 2014 2014-05-16T23:56:17+0300 2014-05-16T23:56:17+0300 2014-05-16T23:56:17+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/babr-plakat-praf.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа прахадной, а таксама на тэрыторыі завода ТДіА (трактарных дэталяў і агрэгатаў) некалькі дзён правісеў плакат, на якім прафсаюзнікі-"свабодаўцы" былі з дапамогай фоташопа "апранутыя" ў форму афіцэраў СС.\n-Гэта вялізны плакат, на якім шмат напісана пра нашу нядаўнюю галадоўку, а ўнізе размешчана "кінастужка" з выявамі мяне і яшчэ некалькіх сябраў Свабоднага прафсаюза Беларускага, - распавядае Міхаіл Кавалькоў. - Усе мы апранутыя ў "эсэсаўскую" форму, і ёсць подпіс кшталту "фільм рэжысёра Міхаіла Кавалькова".\nПрафсаюзны лідэр кажа, што хутчэй за ўсё, адміністрацыя завода зноў будзе адхрэшчвацца ад гэтага плаката. Але выявіць аўтараў вельмі проста.\n-Так ужо было на мінулагоднім судзе, калі мы расказалі суддзі пра абвесткі, якія былі расклеены ў цахах, а прадстаўнікі адміністрацыі пачалі казаць, што "іх мог наляпіць хто заўгодна". Будуць адмаўляцца і зараз. Але аўтары плаката перагнулі палку, яны глыбока абразілі нас, тут варта звяртацца ў міліцыю. Праверыць, хто расклеіў гэтыя плакаты, вельмі проста. Адзін з іх чатыры дні правісеў на прахадной, а там ёсць відэакамера назірання. Правяраючым трэба будзе проста праглядзець гэтыя запісы, а там ужо і аўтары знойдуцца, - каментуе сітуацыю з абразлівымі плакатамі Міхаіл Кавалькоў.\n16.05.2014 Тэгі: правы працоўных


Туфлі да сіняй сукенкі - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nТуфлі да сіняй сукенкі\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Туфлі да сіняй сукенкі\nСіняя сукенка нельга назваць абавязковым элементам гардэроба. Аднак калі вы вырашыліся на набыццё такой абноўкі, то абавязкова трэба паклапаціцца, каб астатнія гардэроб добра выглядаў у ансамблі з ім. Асабліва гэта тычыцца абутку. Бо ў такой вопратцы, як сіняя сукенка, папросту можна выглядаць безгустоўна і недарэчна, калі туфлі да яго падабраць няправільна. Таму, робячы такую даволі неардынарную куплю, неабходна ведаць, якія туфлі падыдуць пад сіняя сукенка.\nВыбіраем колер туфляў пад сіняя сукенка\nПытанні, туфлі падыходзяць да сіняй сукенкі, дастаткова складаны, таму што не кожны колер цяпер у модзе. Аднак значна спрашчае задачу савет стылістаў быць у новым сезоне яркай і сакавітай. Выбіраючы сіняя сукенка вячэрняга фасону, не варта аддаваць перавагу занадта абуральным кветкам абутак, а вось гуллівыя кактэйльныя і пляжныя сукенкі выдатна глядзецца з маляўнічымі адценнямі туфляў.\nБезумоўна, самым бяспройгрышным варыянтам пад сіняя сукенка будуць туфлі ў класічнай чорна-белай гаме. А каб зрабіць акцэнт на абутак, можна падабраць мадэль, дапоўненую стразамі, бантам або іншымі стыльнымі аксэсуарамі на ваш густ.\nАматаркам смелых каляровых рашэнняў стылісты прапануюць пад сіняя сукенка такія яркія колеру туфляў, як жоўты, чырвоны, блакітны і колер марской хвалі.\nНу а для дзяўчат, якія аддаюць перавагу сярэдзіну паміж класікай і яркім стылем, найбольш удалым варыянтам будуць туфлі колеру металаў. Бронзавыя, срэбныя і залацістыя адценні як нельга лепш падкрэслены прыгажосць ножак і зробяць вобраз асляпляльным.\nУлічваючы рэкамендацыі стылістаў, кожная модніца зможа стварыць сабе непаўторны індывідуальны вобраз. А выбіраючы такія смелыя мадэлі, як сіняя сукенка, пачуццё стылю і выдатны густ будуць падкрэсленыя з самага лепшага боку.\nТуфли Christian Louboutin синяя замша 16см толстый каблук Распродажа Відэа.\nПапярэдні Тэкст Вясельныя прычоскі для круглага асобы\nНаступная Артыкул Як абнавіць старыя басаножкі?\nЯк пашыць простую сумку\nТыднёвая яблычная дыета\nДзелавы стыль адзення для мужчын\nЭратычнае кіно: мужчынскае і жаночае ўспрыманне\nЯк прыляпіць накладныя пазногці\nЯк папрасіць прабачэння перад мужчынам\nЯк натрэніраваць цягавітасць\nРазвод і скандалы - як падзяліць сяброў, калі ў кожнага свая праўда?