Нам яшчэ рана арыентавацца на канстытуцыйны патрыятызм\n11 сьнежань 2008, 15:09\nЧарговы грамадзкі рэдактар тыдня Пётра Садоўскі хутка адзначыць 70-годзьдзе. Будучы германіст і першы амбасадар незалежнай Беларусі сем гадоў прабыў у сьценах Менскай сувораўскай вучэльні, “дзе сфармаваліся ўсе вартасьці й комплексы інтэлектуала і рамантыка (цытата зь ягонай кніжкі, выдадзенай у сэрыі „Бібліятэка Свабоды. ХХI стагодзьдзе“). Няўдалыя спробы стаць вайсковым мэдыкам, фінансістам, філёзафам прывялі да посьпехаў у германістыцы і славянскай філялёгіі”. Спадар Садоўскі вядомы сёньня як кандыдат навук, дэпутат нацыянальнага парлямэнту, дыплямат, аўтар шматлікіх публікацыяў… У пятніцу ён прэзэнтуе аўтабіяграфічныя арабескі “Мой шыбалет”, якія гучалі на хвалях Радыё Свабода і выдадзеныя зь яго дапамогай.\nСёньня Пётра Садоўскі разважае над праблемай нацыянальнай самаідэнтыфікацыі беларусаў.\n— Праца амбасады па першым часе значна аблегчылася, дзякуючы маім ужо раней усталяваным знаёмствам зь нямецкім бокам, калі я быў старшынёй Камісіі па замежных справах у ВС. Прыехаўшы ў тагачасную сталіцу Бон, дзе разьмяшчаўся тады і бундэстаг, і ўрад, і ведамства канцлера, я меў ужо, як кажуць немцы, ў кожным “будынку” знаёмых людзей, і акрамя гэтага шматлікія адрасы і візытоўкі прадстаўнікоў нямецкага бізнэсу.\nВыгадна здабытая рэзыдэнцыя пад пасольства і купленыя “па сяброўскай цане” (афіцыйная бізнэсовая фармулёўка) два аўтамабілі сярэдняй і адзін вышэйшай клясы гавораць самі за сябе. Праўда, усё гэта я зрабіў без кансультацыяў з МЗС, за што атрымаў афіцыйны прачуханец, хаця й зэканоміў роднай дзяржаве каля 100.000 марак з улікам таго, што тры першыя месяцы езьдзіў бясплатна на экспэрымэнтальнай “Аўдзі” з 6-цыліндравым V-фармавым рухавіком, якая была па клясе ня горшая, чым “Мэрсэдэс” расейскага амбасадара. Такую сяброўскую, часткова і рэклямную, паслугу амбасадзе зрабіла фірма “Фольксвагэн/Аўдзі” пры падтрымцы шэфа праектаў перспэктыўных мадэляў сп.Гёдэвера, які напачатку 1990-х двойчы наведваў Беларусь. Пазнаёміў мяне зь ім Яўген Будзінас, які выношваў ідэю мабілізаваць урад і арганізаваць у Беларусі зборку танных “фольксвагенаў”. Зараз сп.Гёдэвер на пэнсіі і зьяўляецца фінансавым дырэктарам фонду Міхаіла Гарбачова “Зялёны крыж”.\nУ сувязі з тым люксавым аўтамабілем ўзгадваецца адна цікавая, амаль дэтэктыўная гісторыя. Ня маючы пакуль свайго гаража, мы ставілі гэтую бліскучую ляльку за пэўную плату ў расейскі аўтамабільны ангар, але паводле правілаў бясьпекі кожная новая машына павінна была быць дагледжанай супрацоўнікамі спэцслужбы амбасады: ці няма там якой электроннай апаратуры для збору інфармацыі?\nІ вось у прызначаны час іду я разам з нашым вадзіцелем на сустрэчу з афіцэрам бясьпекі расейскай амбасады. Па тэлефоне сакратарка не назвала мне прозьвішча афіцэра, а толькі месца на тэрыторыі амбасады (каля службовага ўваходу ў гараж), дзе ён мяне будзе чакаць. Набліжаюся да прызначанага месца і вачам сваім ня веру: стаіць каля ўваходу… Фёдар Клімчук, навуковы супрацоўнік сэктару дыялекталёгіі Інстытуту мовазнаўства АН БССР! Праўда, як бы ніжэй ростам і — што зразумела для замежнага “прыкіду” — вельмі ахайна апрануты.\nНабліжаюся бліжэй і заўважаю, што гэта — як бы і ня Фёдар, бо мае менш сівізны ў валасах, але ўжо не магу выйсьці з “акропнага” стану і неяк ненатуральна тэатральна вітаюся: “Дзень добры, таварыш Клімчук!”. Мой візаві таксама ніякавее і пытаецца, адкуль я яго ведаю. Я зноў пачынаю думаць, што гэта Фёдар, бо зь ягоных вуснаў ліюцца палеска-драгічынскія фанэмы (у фанэмах я спрактыкаваны ня горш за прафэсара Хігінса), хаця ён гаворыць па-расейску. Нарэшце высьвятляецца, што перада мной — родны брат Фёдара Клімчука, зь якім я працаваў разам у Інстытуце мовазнаўства, толькі маладзейшы за свайго брата на паўтара году. Партрэтнае падабенства — ашаламляльнае.\nТакі цесны сьвет, і так часта беларусы становяцца захавальнікамі расейскай дзяржаўнасьці! Аднак гэты факт, што запаў у маю падсьвядомасьць з пэўнымі гістарычнымі рэмінісцэнцыямі, не перашкодзіў у нашых далейшых прыязных адносінах з шэфам бясьпекі расейскай амбасады ў Боне, народжаным у Драгічынскім раёне Беларусі. Калі мы ўжо мелі амбасаду і нават лазьню, я запрашаў яго некалькі разоў на зямляцкія пасядзёнкі. На жаль, гэты сьціплы беларус, які служыў расейскай дзяржаве, празь некалькі гадоў памёр ад раку страўніка.\nЯкі цесны сьвет, але найчасьцей беларусы становяцца захавальнікамі менавіта беларускай дзяржаўнасьці.\nМы запозьненая нацыя на скрыжаваньні народаў, культур…\nМы запозьненая нацыя на скрыжаваньні народаў, культур… З аднаго боку, калі стаць на пазыцыі эўрапейскія, на пазыцыі глябалізацыі, калі, як мае любімыя немцы, гаварыць толькі пра канстытуцыйны патрыятызм, а патрыятызм у зьвязку з размовай пра радзіму як бы цяпер ужо і нямодны, непаліткарэктны нават…\nАле мне здаецца, што ў гэтым сэнсе, можа, нам і зарана выходзіць на эўрапейскі ўзровень.\nУсё ж такі, каб мы самарэалізаваліся, нам найперш трэба асэнсаваць сваю нацыянальную ідэнтычнасьць.


Motorola можа падрыхтаваць вітамінізаваную версію Nexus 6 | Androidsis\nАльфонса дэ Фрутас | | Motorola, навіны\nNexus 6 - цудоўны тэрмінал, ніхто не можа аспрэчыць яго, але ён яшчэ не скончыў пранікаць сярод прыхільнікаў асартыменту прылад Google. ваш памер экрана і тэхнічныя характарыстыкі Дэль Nexus 6, дадаўшы да сваёй цаны, яны расчаравалі многіх карыстальнікаў.\nУ дадатак да гэтага Motorola вырашыла тыкаць вакол раны, паказваючы ўражвае Motorola DROID Turbo, o Moto Maxx ў Лацінскай Амерыцы, прылада з амаль тымі ж функцыямі, што і Nexus 6, хоць і з меншым экранам. Цяпер новыя чуткі кажуць пра магчымасць гэтага Motorola выпускае вітамінную версію Nexus 6 з працэсарам Qualcomm Snapdragon 810 і 4 ГБ аператыўнай памяці. Новы прадстаўнік серыі DROID ад вытворцы, нядаўна набытай Lenovo?\nMotorola рыхтуе новага канкурэнта для Nexus 6\nІ справа ў тым, што новая прылада не будзе мець нічога агульнага з лінейкай Nexus. Паводле чутак, якія прасачыліся Ён будзе мець дызайн, вельмі падобны на Nexus 6, які таксама прасочваецца да новага Moto X 2014, таму ў гэтым аспекце ў іх не будзе праблем.\nВялікая розніца будзе ўсярэдзіне, дзе мы знойдзем некалькі сюрпрызаў. Чуткі мяркуюць, што новы Фаблет Motorola DROID, імя якога невядома, будзе мець экран, які складаецца з 5.9-цалевай панэлі, якая будзе дасягаць дазволу 1440 х 2560 пікселяў (Quad HD).\nВаш працэсар стане новай сімпатычнай дзяўчынай Qualcomm, магутнай Працэсар Snapdragon 810 чые тактавыя частоты пакінулі нас уражанымі і якія пакідаюць далёка ззаду Snapdragon 805, які інтэгруе Nexus 6. У дадатак да 64-бітнай архітэктуры.\nКалі да гэтага дадаць той факт, што гэты загадкавы фаблет Motorola мела б 4 ГБ аператыўнай памяці, мы знаходзім сапраўды магутную прыладу. Калі гэтыя чуткі адпавядаюць рэчаіснасці, альтэрнатыва Motorola Nexus 6, як чакаецца, будзе прадстаўлена ў сярэдзіне 2015 года.\nЯк заўсёды, гэты тып чутак даводзіцца лавіць пінцэтам Хоць гэта было б не так дзіўна, што Motorola пры дапамозе Lenovo прадставіла палепшаную версію Nexus 6. Зразумела, што са стартавай цаной і тэхнічнымі характарыстыкамі найноўшага смартфона Google усё атрымалася не так.\nЗа гэты кошт перш чым купіць Samsung Galaxy Note 4, які пераўзыходзіць яго ў некаторых аспектах і аб'ядноўвае S Pen і мноства прыкладанняў. І вы ведаеце, што калі вы хочаце выдаліць непажаданую інфармацыю, укараненне прылады Samsung адносна прасцей, чым звычайна.\nMotorola мусіла выпусціць Nexus 6 на поўную моц І гэтак жа, як гэта адбылося неўзабаве пасля прадстаўлення ўражлівага Moto Maxx, які, хутчэй за ўсё, не прыбудзе ў Іспанію, на жаль, для жыхароў краіны бычынай скуры, ён цалкам можа паказаць фаблет серыі DROID з дызайнам Nexus, але перавагі, якія ўзвышаюць яго наверсе. Таму што праз 4 месяцы Nexus 6 будзе больш чым састарэлы.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Мабільныя тэлефоны » Motorola » Motorola можа рыхтаваць DROID Phablet, падобны на Nexus 6, але з лепшымі магчымасцямі\nШто за штука 59-цалевага сотавага тэлефона.\nВыдатна падыходзіць для маёй гасцінай\nСамір і Бекен10: вы будзеце гарэць у пекле !!!\nІ праз 4 месяцы, калі гэты фаблетны дроід tb састарэе ...\nAndroid 5.0 Lollipop прыходзіць у Samsung Galaxy S4 Google Play Edition\nГэта ўсё навіны, якія прынясе працэсар Qualcomm Snapdragon 810


У Вяснянцы распачалі лыжны сезон\nТраса да зімовага адпачынку і трэніровак гатовая. З прыгожымі відамі, стромкімі паваротамі, уздымамі і спускамі, ды яшчэ і ў цэнтры сталіцы яна падыходзіць як спартсменам, так і пачаткоўцам. Выпрабаваць класіку або каньковы ход на свежым паветры тут можа кожны, і прычым бясплатна, галоўнае жаданне. А яго ў беларусаў хапае. Да спорту ў нашай краіне стаўленне асаблівае, а прыхільнікаў здаровага ладу жыцця з кожным годам павялічваецца. Тым больш усе неабходныя ўмовы для гэтага створаныя. Пашанцавала зараз і з надвор'ем. Як па заказе - камфортны мінус і снег. Наш карэспандэнт Алена Гарэльчык упэўнілася: лыжны спорт - адзін з самых папулярных у Беларусі.\nУладзімір Васільевіч і Таццяна Аляксандраўна па лыжні бягуць роўна, з задавальненнем, абавязкова з усмешкай.\nЛыжнікаў з вопытам выдае яркая чырвань на шчоках і добрая тэхніка. Раз на тры дні стабільна, як на працу, яны прыязджаюць на гэтую лыжаролерную трасу. Наразаючы кругі на свежым марозным паветры, зарабляюць пазітыўны настрой. На выхадных плануюць прыехаць сюды ўжо разам з сябрамі.\nА гэта ўжо тыя, хто збіраецца стаць прафесіяналам. Студэнты ўніверсітэта фізкультуры на лыжаролернай трасе частыя госці. Трэніроўкі, спаборніцтвы, ды і ў вольны час не супраць правесці гадзінку-другую на свежым паветры і з карысцю.\nГэтыя дзяўчаты ў адрозненне ад юнакоў нікуды не спяшаюцца. Па лыжні не бягуць, ідуць спакойна. Спяшацца няма сэнсу, таму што трасай усе ахвотнікі карыстаюцца цалкам бясплатна.\nДзяржаўная палітыка Беларусі, як вядома, накіраваная на стымуляванне да заняткаў фізічнай культурай. Людзі прывыклі, што ў цэнтры сталіцы ў іх заўсёды ёсць магчымасць стаць на лыжы. Дазволіла б надвор'е.\nТраса, прыдатная для ўсіх. Гэта меркаванне не толькі аматараў, але і прафесіяналаў. Прыйсці сюды можна раніцай, днём і ўвечар. Калі садзіцца сонца, уключаецца асвятленне.\nТакі аб'ём працы выконваецца звычайна за два тыдні, гэтым разам спецыялісты зладзіліся за тыдзень: пакуль трымаліся маразы, працавалі круглыя суткі. Канстанцін Каліноўскі прызнаецца: за гэтыя сем дзён спаў некалькі гадзін на суткі, толькі сёння расстаўся з тыднёвым шчаціннем. Ён дапамагаў у халады.\nПакуль на вуліцы мінус 8, але траса ў Вяснянцы не баіцца нават плюс пяці. Дастатковая падушка - 60-70 сантыметраў у глыбіню - дазволіць пратрымацца лыжні аж да красавіка. Усё дзякуючы вось гэтым гарматам - яны стваралі снег, які тут жа развозіўся па пяцікіламетровай трасе і ўтрамбоўваўся ратракамі.\nАдсутнасць лыж ва ўласнасці для аматараў пракаціцца па лыжні ў Вяснянцы не прысуд. Узяць напракат можна за 5 рублёў за гадзіну, памеры ад 32 да 43. Лыжы, як нас засведчылі, выдатнай якасці.\nМужчынская зборная Беларусі згуляе з Партугаліяй, Кіпрам і Албаніяй на старце кваліфікацыі чэмпіянату свету 2023\nВіншаванне Прэзідэнту Габонскай Рэспублікі Алі бен Бонга Андымбе\nГіганцкі пірог выпекуць ў Мінску на Яблычны Спас


Птушкі, хавайцеся! У Беларусі пачынаецца сезон масавага палявання на птушак\n20:15 29 верасня 2020\n16:28 03.08.2020 Атрымаць кароткую спасылку\nУ прыродаахоўнай інспекцыі нагадалі, што паляўнічыя павінны мець пры сабе ўвесь пакет неабходных дазвольных дакументаў.\nМІНСК, 3 жні - Sputnik. Дзяржаўная прыродаахоўная інспекцыя заклікала аматараў палявання "па пяру" выконваць устаноўленыя правілы і меры бяспекі: у ведамстве нагадалі пра тое, што паляўнічы павінен мець пры сабе стандартны набор дакументаў.\nНягледзячы на патрабаванні "зялёных" адмяніць паляванне на вадаплаўную і балотную дзічыну, у Беларусі дазволены гэты від: вясной у рэспубліцы можна паляваць са стрэльбай на гусей, качак, казарак, а летам і восенню - таксама на баравую дзічыну.\n"Летне-асенні сезон палявання, які стартаваў з палявання бакаса, набірае абароты. З другой суботы жніўня (з 8 жніўня) можна будзе паляваць на вадаплаўную (акрамя гусей) і балотную дзічыну, а таксама слонку, вехіра, голуба шызага, перапёлку і фазана" , - паведамілі Sputnik у Дзяржаўнай інспекцыі па ахове жывёльнага і расліннага свету.\nПа словах спецыялістаў, з 8 жніўня паляванне дазволена ў светлы час сутак з засады, з падыходу, з пад'езда з маламерных судоў без рухавікоў небудзь з выключанымі рухавікамі. Можна выкарыстоўваць толькі гладкаствольную паляўнічую зброю і патроны, падрыхтаваныя шротам.\nШто тычыцца сабак, то можна выкарыстоўваць паляўнічых сабак усіх груп, акрамя ганчакоў і хартоў. Акрамя таго, дазволена безружэйнае паляванне з лоўчымі птушкамі.\nЦецерукі і курапаткі\nУ Дзяржінспекцыі распавялі, што з другой суботы жніўня адкрываецца паляванне на цецерука. "Гэты від птушак адносіцца да нарміруемых, таму для іх здабычы паляўнічым трэба атрымаць у гаспадарцы дазволы", - сказалі ў ведамстве.\nТам нагадалі, што паляваць на цецерукоў можна толькі ў светлы час сутак, на асобін любога полу і ўзросту, акрамя старак (самак, якія водзяць вывадак маладых птушак).\nКажучы пра дазволены спосаб палявання, спецыялісты адзначылі - што гэта ружэйны з падыходу і толькі з паляўнічымі сабакамі. Можна выкарыстоўваць пароды легавая, спаніэль, рэтрывер. Паляўнічы мае права на прымяненне гладкаствольнай паляўнічай зброі і патронаў, забяспечаных шротам.\nЗ першай суботы верасня ў гэтым годзе будзе дазволена здабываць рабчыка і шэрую курапатку, а з 19 верасня - гусака белалобага, гуся-гуменніка, гуся шэрага і канадскую казарку. Завершыцца летне-асенні сезон паляваннем на птушыную дзічыну 13 снежня.\nДакументы і правілы\nУ Дзяржінспекцыі заклікалі паляўнічых няўхільна выконваць правілы бяспекі, а таксама мець пры сабе стандартны набор дакументаў. Гэта дзяржаўнае пасведчанне на права палявання, квітанцыю або карт-чэк аб выплаце дзяржпошліны за права на паляванне (у электронным выглядзе або на папяровым носьбіце), паляўнічую пуцёўку, дазвол на нашэнне зброі, рэгістрацыйныя дакументы на паляўнічых сабак або лоўчых птушак (пры іх выкарыстанні).


«Радыску саджаем у лютым-сакавіку і прадаем у красавіку-траўні»\nФермерская гаспадарка «Надзейная» стала адной з першых у гісторыі незалежнай Беларусі і знаходзіцца на поўдні краіны ў Брагінскім раёне. Каля 30 гадоў таму яе распачаў дзед Надзеі, а ў апошнія тры гады яго справу працягваюць тры ўнучкi.\n— Нам шкада было кінуць такую спадчыну дзядулi з бабуляй, таму мы вырашылі працягнуць iх справу, — прызнаецца Надзея. — Сядзець на месцы нам сумна, таму мы займаемся фермерствам. Працы шмат круглы год: у сезон мы палiваем і збiраем ўраджай ад світання да заходу, а ўвесь астатнi час клапоцімся пра насенне, абрэзку, саджанцы.\nУ савецкі час гаспадарка займалася ў асноўным бульбай і капустай, але клімат і патрэбы людзей на працягу трох дзесяцігоддзяў моцна змяніліся. Зараз ад гародніны сям'я паступова адмаўляецца, адводзячы тэрыторыю ў шэсць гектараў пад новыя культуры — клубніцы, парэчкi, рапс і збожжа. Прычыны дзве: пацяпленне клiмату і вялiкая канкурэнцыя.\nУ маленькім гарадку на поўдні многія людзі самi займаюцца агародамi, і купляць фермерскiя прадукты часта няма патрэбны. Такім чынам, сям'я часцей прадае прадукцыю на рынак прадпрымальнікам або оптам на базу гародніны.\n— Асноўная праблема заўсёды адна — збыць прадукцыю. Брагін далёка ад іншых гарадоў, нават да бліжэйшага рэгіянальнага горада (Гомель) — 110 км. Гэта значыць, везцi 20 кг клубнiц ў горад не мае вялiкага сэнсу. Такім чынам, варыянты два: расціць больш прадуктаў і прадаваць у Гомель, або расціць менш, але раней цi пазней за iншых, каб мець магчымасць прадаваць iх на месцы. Пакуль што спыніліся на другiм варыянце, таму радыску мы саджаем у лютым-сакавіку, а прадаем у красавіку-траўні. Клубніцы саджаем пазней, але прадаем, калі ва ўсiх яны ўжо скончыліся.\nЯшчэ пяць год таму я паняцця не мела, як вырошчваць радыс»\nУ перафарматаваннi гаспадаркi дапамог праект «Падтрымка эканамічнага развіцця на мясцовым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь», якi рэалізуе ПРААН у партнёрстве з Міністэрствам эканомікі Рэспублікі Беларусь з падтрымкай Еўрапейскага Саюза ў рамках iнiцыятывы EU4Business. Каля 8 гадоў сёстры хадзiлі на семінары для фермераў. Пазней СФГ «Надзейная» стала партнёрам ініцыятывы кластара «Ягадны край» і атрымала дапамогу ад праекта — глебафрэзу, капельны паліў, трымер і саджанцы ягад.\n— Яшчэ пяць год таму я паняцця не мела, як вырошчваць радыс, а паступова пачала спрабаваць i вучыцца нечаму новаму. Праект ПРААН i падштурхнуў нас працягваць займацца гаспадаркай. Мы хадзiлi на семiнары, пазнавалi вопыт iншых фермераў, зразумелi, што трэба адмовiцца ад неканкурэнтнай гароднiны i перайсцi на ягады. Мы ведалi, як iх саджаць i вырошчваць, але на пакупку саджанцаў у нас не было неабходнай сумы. Праект дапамог хутка зрабiць тое, на што мы б адкладвалi яшчэ вельмi шмат часу.\nТаксама ў рамках праекта фермеры пачалі супрацоўнічаць з Інстытутам радыялогіі, якi правярае прадукты на наяўнасць радыяцыi або нітратаў. Паколькi Брагін з'яўляецца адным з самых пацярпелых ад аварыі на ЧАЭС гарадоў Беларусі, доўгі час тут быў павышаны радыяцыйны фон.\n— Мы раз ў год бясплатна здаем ураджай на праверку ўзроўню радыяцыi, тое ж самае — перад аптовым продажам у крамы. Пакуль анi разу не зафiксавалi перавышэнне дапушчальнага ўзроўню, звычайна ён у дзясяткi разоў нiжэй за норму. Усё ж такi ў самiх сем’i i дзецi, таму есцi i прадаваць забруджаныя прадукты мы не будзем.\n«З-за пацяплення прыйшлi тарантулы, хоць заўсёды здавалiся нам чымсьцi далёкiм»\nНа Беларусi за апошнiя 25 гадоў сярэдняя тэмпература стала на 1,2°С вышэй клiматычнай нормы. Такая нязначная на першы погляд лiчба аказваецца вельмi заўважальнай для любога фермера.\n— Клiмат за гэты час стаў значна цяплейшы, што адбiваецца ў тым лiку i на нашай гаспадарцы. За апошнiя 15 гадоў у нас была толькi адна снежная зiма, астатнi час у лютым ужо трымаецца плюсавая тэмпература. Нашы бабуля i дзядуля нiколi б не паверылi, што ўкроп i пятрушку можна высаджваць у адкрыты грунт у лютым, а радыс i салат — у сакавiку!\nХоць зiмы сталi кароткiмi i амаль бясснежнымi, цяпло прынесла не толькi працяг сезону ураджайнасцi, але i дадатковыя праблемы — не вядомых дагэтуль шкоднiкаў i хваробы.\n— З пацяпленнем клiмату ў нас з’явiўся амераканскi матылёк i яшчэ шмат новых жучкоў-павучкоў. Мы ўсiх фатаграфуем i потым шукаем у iнтэрнэце, хто гэта, — распавядае Надзея. — Трэба ж неяк зразумець: шкодная гэта iстота цi не, i цi патрэбна з ёй неяк змагацца. У нас цяпер з’явiлася процьма павукоў-ос (яна ж аргыёпа Бруннiха) i нават тарантулы прыйшлi, хоць заўсёды здавалiся нам чымсьцi далёкiм i загадкавым. Ёсть яшчэ нейкiя павучкi, якiх мы пакуль не распазналi, i якiя вельмi балюча кусаюцца.\nЗаймаюцца гаспадаркай сёстры паралельна з асноўнай працай. Надзея працуе настаўнiцай, таму яе штогадовы адпачынак прыходзiцца на лета, што спрашчае заняцце гаспадаркай. Але пакуль што гэта хобi пад час дэкрэтнага водпуску, якое не прыносiць асаблiвага даходу.\n— Пакуль мы ўсе жывем за кошт сваёй асноўнай працы. Калi штосьцi зарабляем ад фермерства, тут жа ўкладаем у далейшае развiццё i расходныя матэрыялы, таму прыбытку пакуль няшмат. Каб гэта прыносiла добры даход, патрэбна больш, чым шесць гектараў. Па-другое, трэба будзе адмовiцца ад асноўнай працы i заняцца гаспадаркай шчыльна. Пакуль мы на гэта не можам адважыцца, але ў будучынi — хто ведае?\nПублiкацыя падрыхтавана праектамi «ЕС для клiмату» i «Падтрымка эканамічнага развіцця на мясцовым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь».\nПраект «ЕС для клiмату» рэалiзуе Праграма развiцця ААН (ПРААН) у партнёрстве з Мiнiстэрствам прыродных рэсурсаў i аховы навакольнага асяроддзя Беларусi i фiнансуе Еўрапейскi саюз.\nПраект «Падтрымка эканамічнага развіцця на мясцовым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь» таксама рэалiзуе ПРААН у рамках iнiцыятывы EU4Business у партнёрстве з Мiнiстэрствам эканомiкi Беларусi i фiнансуе Еўрапейскi саюз.


Вынікі выбараў, што адбыліся ў мінулую нядзелю ў Польшчы і Літве, агульнавядомыя: прэзыдэнт Квасьнеўскі пераабраны на другі тэрмін, атрымаўшы 55% галасоў у першым жа туры прэзыдэнцкіх выбараў, у Літве на першым мейсьцы апынулася сацыял-дэмакратычная кааліцыя на чале з былым прэзыдэнтам Бразаўскасам, а былая кіруючая партыя кансэватараў "Айчына" атрымала адчувальную паразу. У посткамуністычых Польшчы і Літве левыя і правыя пераймаюць адзін у аднаго мейсца на вяршыні ўлады ўжо ня першы раз, ужо відавочна, што ніякіх кардынальных зьменаў ва ўнутранай, а тым больш у зьнешняй палітыцы нашых суседзяў гэтыя ваганьні палітычных "шаляў" не выклікаюць.\nПамятаю, як на пачатку 90-х гадоў, калі ў Літве прыхільнікі Бразаўскаса ўпершыню пасьля аднаўленьня незалежнасьці вярнуліся да ўлады, камуністычныя дэпутаты Вярхоўнага Савету Беларусі кінуліся віншаваць пераможцаў у Вільню: "Нашы вярнуліся". Прыехалі віншавальнікі з Вільні як у ваду апушчаныя – там ім холадна патлумачылі, што яны памыліліся насылам, і што Бразаўскас ім – ніякі ня "наш".\nСярод 13 кандыдатаў на пасаду прэзыдэнта Польшчы быў і чалавек-легенда, ці не самы знакаміты пасьля Папы Рымскага паляк у сьвеце, асоба, якая больш за ўсіх спрыяла вызваленьню Польшчы ад камунізму і савецкага дыктату, стварэньню сучаснай Польшчы. Размова, зразумела, ідзе пра Лэха Валэнсу. Вынік – менш аднаго адсотка галасоў выбаршчыкаў. Пры гэтым, паводле сьведчаньня аналітыка нашага Радыё Яна Максімюка, палякі дагэтуль вельмі высока ацэньваюць гістарычную ролю стваральніка "Салідарнасьці".\n(Максімюк: ) "Некалькі месяцаў таму праводзіліся апытаньні, падчас якіх высьвятляліся меркаваньні рэспандэнтаў, каму належыць асноўная роля ў стварэньні "Салідарнасьці" і ў найноўшай гісторыі Польшчы наогул. Звыш 80% палякаў адказалі, што гэтая роля найважнейшага палітыка належыць Валэнсу. Але тое, што палякі высока ацэньваюць гістарычнае значэньне Валэнсы, ніяк не суадносіцца з ацэнкай яго як дзейнага палітыка цяпер".\nСьведчаньнем таго, што палітычнае поле Польшчы зьмянілася, зьяўляецца і той факт, што другое мейсца на прэзыдэнцкіх выбарах заняў не сучасны кіраўнік "Салідарнасьці" Кшаклеўскі, а незалежны эканаміст, бізнэсмэн Анджэй Аляхоўскі. Пра фэномен Аляхоўскага распавядае Ян Максімюк.\n(Максімюк): "У Польшчы ёсьць партыя Унія Свабоды, кіраўніком якой зьяўляецца Лешак Бальцаровіч – славуты эканаміст. У гэтай партыі ёсьць свой вельмі стабільны электарат – гэта так званая "сярэдняя кляса". Гэта людзі, якім перамены ў Польшчы пайшлі на карысьць. Бальцаровіч не рашыўся выставіць сваю кандыдатуру на гэтых выбарах, магчыма, палічыўшы, што для эканаміста з усясьветным імем 10% галасоў, атрыманых на выбарах, ня будуць гонарам. На мой погляд, ён зрабіў вялікую памылку, бо ўвесь гэты электарат аддаў свае галасы Аляхоўскаму – бізнэсмэну, прадстаўніку гэтай самай сярэдняй клясы Польшчы, які агучваў эканамічныя погляды, вельмі набліжаныя да поглядаў Бальцаровіча. Сярэдняя кляса ня будзе галасаваць ані за посткамуністаў – цяперашніх сацыял-дэмакратаў, ані за папулістаў з правага крыла "Салідарнасьці". Яны будуць галасаваць за таго, кто абяцае найлепшыя умовы для разьвіцьця польскага бізнэсу".\nВельмі важнае назіраньне – перабудова, зьмены палітычнага поля ёсьць адлюстраваньнем зьменаў ня толькі ў грамадзскай сьвядомасьці, але і ў сацыяльнай структуры грамадзства. Пераўтварэньні, што адбыліся ў Польшчы за апошнія 10 гадоў, спарадзілі новыя сацыяльныя групы, адпаведна – ўзьнік і попыт на новых палітыкаў. І яшчэ адна дэталь: на працягу апошніх гадоў вельмі моцным кампраматам у Польшчы лічыліся сувязі са спэцслужбамі былога камуністычнага рэжыму. У супрацоўніцтве з "бясьпекаю" абвінавачвалі і Квасьнеўскага, і нават Валэнсу. Паводле закону, асоба, якая ўтойвала падобныя сувязі, фактычна выключалася з палітычнага жыцьця. А Аляхоўскі шчыра прызнаўся, што калі працаваў у Арганізацыі Аб'яднаных Нацыяў, пісаў справаздачы для польскай выведкі. Грэх, можа, і невялікі – так і былога КДБіста Пуціна ніхто не абвінавачвае ў тым, што ён катаваў людзей у сутарэньнях Лубянкі. А супрацоўніцтва са спэцслужбамі камуністычнага рэжыму ёсьць супрацоўніцтва. Аднак гэта прызнаньне ніяк не перашкодзілі Алехоўскаму заняць другую ступеньку п'едэсталу прэзыдэнцкай гонкі.\nЯгоная перамога можа быць знакам таго, што ня толькі сам Валэнса, але і створаная ім "Салідарнасьць" поступова робіцца помнікам слаўнай мінуўшчыне. Зразумела, польская, як кажуць, "правіца" нікуды не падзелася, але посьпех Аляхоўскага можа вызначыць і накірунак, у якім польская правая павінна мяняцца, каб перамагчы.\n(Максімюк: ) "Польскія посткамуністы постараліся стацца сучаснай эўрапейскай сацыял-дэмакратычнай партыяй і адысьці ад сваіх каранёў так далёка, як было магчыма. Парадаксальна, што "Салідарнасьць", якая выступала як праціўнік камуністаў, у сваёй цяперашняй праграме выкарысталі багата эгалітарных падыходаў, характэрных хутчэй для левых і левацкіх партыяў. Пад час выбараў сур'ёзных дыскусіяў паміж кандыдатамі не было ні наконт эканамічных пытаньняў, ні наконт прыярытэтаў замежнай палітыкі. Былі кандыдаты, якія выступалі супраць уступленьня Польшчы ў Эўразьвяз, але яны атрымалі ніжэй за 1% галасоў. Польская прэзыдэнцкая кампанія нагадвала хутчэй канкурс прыгажосьці, чым сур'ёзную палітычную дыскусію".\nНагадаем, што на ўсіх беларускіх выбарах апошніх гадоў тэмы перадвыбарчых дэбатаў былі настолькі ж фундамэнтальнымі, наколькі і нязьменымі: ці ў Расею ісьці, ці на Захад, даць эканоміцы рынкавую свабоду ці працягваць будаваць сацыялізм. Адпаведна і расстаноўка палітычных сілаў ня надта мянялася. Дастаткова паглядзець, напарыклад, рэйтынгі магчымых кандыдатаў у прэзыдэнты: першы – Лукашэнка, а за ім – Шушкевіч, Чыгір, Пазьняк. Асобы ўсе легендарныя, гістарычныя, з той самый гісторыі, якая ніяк ня сыйдзе на сваё законьнае мейсца – ў мінулае. Гэта не ў асуджэньне прыгаданых асобаў, як той казаў, ня мы такія – жыцьцё такое. Магчыма, пасьля сыходу Лукашэнкі з Беларусьсю будзе тое, што з казачным дваром заснулай царэўны. Пасьля прасынаньня ўсе вернуцца да таго, што рабілі ў той момант, калі заснулі сто гадоў таму. Ізноў парлямэнцкія прамоўцы пачнуць выкрываць козьні прэм'ера Кебіча, ізноў спікэр Шушкевіч будзе шукаць згоду з камуністычнымі дэпутатамі і гэтак далей. Перабольшаньне, зразумела, жарт, але…\nА вось на апошніх парлямэнцкіх выбарах ў Літве, калі параза кансэрватараў Лансбэргіса – абсалютная, то перамога посткамуністаў Бразаўскаса – умоўная. Другое і трэцяе мейсцы занялі адпаведна "Лібэральны саюз" і "Новы саюз" сацыял-лібэралаў. "Лібэральны саюз" узначальвае былы прэм'ер Літвы Паксас, які ў мінулым годзе сышоў у "гучную" адстаўку з прычыны нязгоды з прыватызацыяй канцэрну "Мажэкяйнафта". А "Новы саюз" – партыя былога кандыдата ў прэзыдэнты краіны Паўлаўскаса. З падачы літоўскіх кансэрватараў у некаторых беларускіх выданьнях усталяваўся погляд, што і "Новы саюз", і "Лібэральны саюз" – прыхаваныя посткамуністы, так бы мовіць, "агентура" Бразаўскаса. Але вось прайшлі выбары, і Паксас з Паўлаўскасам аб'явілі, што маюць намер стварыць кааліцыйны ўрад, не запрашаючы туды партыю Бразаўскаса.\n(Вельпешаўскас: ) "Адна з прычынаў паразы "Айчыны" – расчараваньне выбаршчыкаў у яе палітыцы. Але параўнальна няшмат людзей галасавала і за левых, якія таксама ужо былі пры ўладзе. Прынцып "маятніка", кідкоў з адной крайнасьці ў іншаю на гэты раз не спрацаваў, і шмат людзей прагаласавала за тых, хто яшчэ пры ўладзе ня быў. Палярызацыя паміж партыяй працы – нашчадкам камуністаў, і кансэрватарамі – нашчадкамі Саюдзіса, сыходзіць ў мінулае. Мяняюцца чыньнікі, паводле якіх партыі ідэнтыфікуюць сябе. Галоўнае зараз – ня тое, ці гэта былы "Саюдзіс", ці былыя камуністы, а ідэалёгія эканамічнай палітыкі. "Лібэральны саюз" – гэта новая правая сіла, якая, відаць, будзе адыгрываць вельмі важную ролю, ў прыватнасьці, – фармаваць урад разам з сацыял-лібэраламі. Ідэалёгіі і "Новага саюзу", і "Лібэральнага саюзу" палягаюць у рэчышчы сучасных эўрапейскіх тэндэнцыяў. Саюз Паксаса вызнае клясычны лібэралізм, неўмяшальніцтва дзяржавы ў эканоміку, а "Новы саюз" гаворыць пра "трэці шлях" у стылі Тоні Блэра і Гэрхарда Шродэра. Гэтыя партыі – спараджэньне Літвы і Эўропы канца ХХ стагодьдзя. Дарэчы, яны абедзьве ня маюць аналягаў і ў міжваенай гісторыі Літвы. Калі казаць пра асноўныя тагачасныя партыі Літвы, я не прыгадваю партыяў з падобнымі праграмамі".\nЗдаецца, для беларусаў, асабліва з нагоды выбараў у "палату прадстаўнікоў", усе гэтыя тонкасьці гучаць крыху заўчасна. Але на даўгім шляху, пра які мы гаворым ў кожнай нашай праграме, свабода – гэта не канчатковы прыпынак.


Васіль Жуковіч завітаў на літаратурна-музычную гасцёўню ў Каменцы — Информационный портал Каменецкого района\n17 студзеня літаратурна-музычная гасцёўня ў Камянецкай цэнтральнай раённай бібліятэцы імя У.М. Ігнатоўскага сабрала аматараў творчасці Васіля Жуковіча.\nЗадоўга да вызначанага часу чытальная зала ўжо была перапоўнена. Сустрэцца са знакамітым паэтам, перакладчыкам, пісьменнікам і журналістам (і гэта далёка не поўны пералік напрамкаў творчай дзейнасці госця) жадалі вучні СШ №1 і 2 Каменца, гімназіі, а таксама настаўнікі і супрацоўнікі бібліятэкі ў Дзмітровічах.\nГалоўнага героя сустрэчы ўжо з парога шчодра віталі апладысментамі.\nВасіль Аляксеевіч быў апошнім, восьмым, дзіцем у вялікай сялянскай сям’і Жуковічаў. Сёння роднай старонкі Васіля Аляксевіча – хутара Забалацце, што знаходзіўся на землях Дзмітровіцкага сельвыканкама, – ужо няма на карце раёна. Але на працягу сустрэчы аб ёй не раз цёпла ўспаміналі.\nБудучы паэт самастойна пракладваў сваю сцежку ў літаратуру. Яшчэ школьнікам Васіль убачыў свае імя ў друку. Першы верш “Родныя мясціны” быў надрукаваны ў газеце “Піянер Беларусі” ў 1956 годзе. Пасля заканчэння Дзмітровіцкай СШ юнак падаўся на ўласны хлеб: працаваў на заводзе будаўнічых дэталяў. Але жаданне выказваць свае пачуцці на паперы патрабавала раскрыцця. Паступіў на філалагічны факультэт Брэсцкага педагагічнага інстытута, пасля лёс звязаў з рэдакцыямі газеты “Заря над Бугом” і Брэсцкай студыі тэлебачання. Друкаваўся на старонках абласнога і рэспубліканскага друку. Вершы маладога паэта заўважылі ў сталіцы. Ужо пасля пераезду ў Мінск працаваў у часопісе “Полымя”, газеце “Знамя юности”, выдавецтве, Рэспубліканскім цэнтры эстэтычнага развіцця дзяцей. З 1982 года ён рэалізуе сябе як мастак слова. Мае шырокі творчы дыяпазон. Але найбольш яскрава праявіў сябе ў лірыцы. Яго творчасць цікавіць шчырасцю, жыццёвым вопытам, любоўю да чалавека, прыроды, роднай зямлі. Піша “пра сваё на сваёй”: каб выразней перадаць каларыт родных мясцінаў, звычаяў, з чытачом размаўляе толькі па-беларуску.\nПрысутныя знаёміліся з Васілём Жуковічам і праз яго вершы, што гучалі ў чытальнай зале. Дарэчы, кожны чытач атрымаў ад знакамітага паэта невялікі памятны падарунак.\n– Усім вельмі ўдзячны за тое, што так артыстычна прадэкламавалі мае вершы. Я чытаю горш, – шчыра распачаў бяседу з чытачамі Васіль Жуковіч.\nЗавітаў у гасцёўню не адзін: разам са старэйшай сястрой Марыяй, пляменніцай Наталляй, жонкай Верай. Таму і перш-наперш пазнаёміў камянецкую публіку с вершамі, што прысвечаны блізкім людзям.\nЯго творы вылучаюцца моцным выхаваўчым патэнцыялам, таму і ўключаны ў школьную праграму. На рахунку аўтара – мноства кніжак для дзяцей, казак, загадак. Творам “для маленькіх” паэт надае асаблівую ўвагу: уменне даступна гаварыць з дзецьмі даецца далёка не кожнаму…\n– Перавагу аддаю гумарыстычнаму слову, таму што смех – неад’емная частка нашага жыцця. Ён ёсць у прыказках-прымаўках, народных казаннях. Фальклор падаецца нават недзе вельмі “салёным”, з агеньчыкам нацыянальнага гумару! – зазначыў Васіль Аляксеевіч.\nБліц-апытанка з залы\n– Што паспрыяла таму, што пачалі пісаць?\n– Сама прырода, яе змены. Назіранні за тым, як рэагуе яна на кожную пору года, як адгукаюцца ўслед за ёй навакольны свет, чалавек і жывёлы. Як вішні цвітуць, як асыпаецца лісце восенню – гэта не магло не крануць. А яшчэ – любоў. Да жыцця, прыроды, людзей.\n– Над чым сёння працуеце?\n– Над зборнікам пад назвай “Боль і вера, і любоў”. Ён яшчэ не падрыхтаваны цалкам. Але ў ім ёсць месца вельмі кранальным вершам, гумарыстычным, нямала і тых, што трымаюць у эмацыйным напружанні.\n– Пішаце для дзяцей?\n– Цяпер мастакі афармляюць кнігу “Ласкавае сонейка”, у якой – апавяданні, казкі і, безумоўна, вершы для маленькіх чытачоў.\n– Займаліся музыкай?\n– Некалі я даволі настойліва “брынькаў” на мандаліне, спрабаваў на гітары. Але лічу несур’ёзным займацца без нотаў. Музыкай я захапляюся, асабліва класічнай. Слухаю Моцарта, Брамса, Шастаковіча – падабаецца высакаякасная музыка. Таксама я аматар творчасці нашых “Песняроў”.\n– Калі упершыню пачулі беларускую мову?\n– У мяне нават ёсць верш, у якім успамінаю, што я вырас на дыялекце. З літаратурнай мовай пазнаёміўся ў школе. Мне пашанцавала з настаўнікам – Сцяпанам Сцяпанавічам Мусевічам, які прывучаў да беларускага слова.\n…Успаміналі ў зале і іншых настаўнікаў са школы ў Дзмітровічах, у якой вучыўся паэт. Гучалі ў гасцёўні акравершы, санеты ў выкананні самога Васіля Жуковіча. Напрыканцы сустрэчы кожны жадаючы мог атрымаць аўтограф таленавітага зямляка і зрабіць фота на памяць.\nУ фонд цэнтральнай раённай бібліятэкі Васіль Жуковіч перадаў кнігі “Бязмежжа памяці”, “Арабінавая ноч”, “Золата лістападу”, “Замова ад рабства” і “Любіце Украіну” (пераклады твораў У. Сасюры). А асабіста ў Дзмітровіцкі “храм кнігі” – дыск, на якім яго вершы гучаць пад музычныя кампазіцыі.\nЗ нагоды 80-годдзя Камянецкага раёна Васілю Жуковічу прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Камянецкага раёна».\nTags: интересно, каменец, культура


"Раўбічы" прымуць ЧМ-2019 па летнім біятлоне\n"Раўбічы" прымуць Чэмпіянат свету па летнім біятлоне ў 2019 годзе\nУ апошні раз спарткомплекс прымаў спаборніцтвы 20 гадоў таму; ужо два гады на лыжаролерных трасах "Раўбіч" праходзіць біятлонная "Гонка легенд". 07.12.2016, Sputnik Беларусь\nу беларусі, спорт, беларусь\n12:32 07.12.2016 (абноўлена: 12:35 07.12.2016)\n© Photo : Сергей Балай, БелаПАНРаўбічы\nУ апошні раз спарткомплекс прымаў спаборніцтвы 20 гадоў таму; ужо два гады на лыжаролерных трасах "Раўбіч" праходзіць біятлонная "Гонка легенд".\nМІНСК, 7 сне — Sputnik. Выканкам Міжнароднага саюза біятланістаў (IBU) даверыў "Раўбічам" правядзенне Чэмпіянату свету па летнім біятлоне 2019 года, паведамілі Sputnik у прэс-службе Беларускай федэрацыі біятлона.\nАпошнія два гады "Раўбічы" прымалі біятлонную "Гонку легенд", ідэйным натхняльнікам якой стала трохразовая алімпійская чэмпіёнка Дар'я Домрачава. Паводле яе запрашэння ў Беларусь прыязджалі легендарныя біятланісты — прызёры Алімпіяд, Чэмпіянатаў і Кубкаў свету. Мерапрыемства атрымала высокую ацэнку з боку гасцей і міжнародных экспертаў.\n"Выканкам IBU прыняў рашэнне аб правядзенні Чэмпіянату свету па летнім біятлоне ў 2019 годзе ў "Раўбічах", — распавялі ў БФБ.\nБліжэйшы летні Чэмпіянат свету ў 2017 годзе прыме Чайкоўскі (Расія).\nУ мінулым годзе ў "Раўбічах" прайшоў юніёрскі ЧМ. Пасля спаборніцтваў улады краіны пачалі казаць пра магчымасць правядзення ў рэспубліцы турніраў на больш высокім узроўні, у прыватнасці этапаў Кубка свету. Аднак да 2018 года расклад складзены. Раней прэзідэнт IBU Андэрс Бессеберг рэкамендаваў Беларусі арыентавацца на сярэдзіну студзеня 2020-га і 2021-га, паколькі ў гэтыя гады прэтэндуюць на правядзенне сусветных першынстваў Рупольдынг і Антэрсельве, якія напэўна выйграюць гэта права. Такім чынам этапы КМ можна будзе правесці ў Беларусі.


Будзьма беларусамі! » Martin S.: калектыўнае свядомае\nMartin S.: калектыўнае свядомае\nВынаходнікі новага фармату выдання песень у фармаце АР і стылю filltone з нагоды выхаду свайго першага поўнафарматнага альбому расказалі, у чым быў сэнс каляровай эпапеі з выданнем сінглаў, чаму яны прадаюць дыскі і не здымаюць кліпаў і чаму лічаць сябе “музычнымі Джобсамі”. На просьбу музыкаў, развагі ідуць выключна ад імя іх галоўнага героя, што называе сябе Martin S.\nДыскі – на сувеніры!\nЯ думаю, што няма сакрэту ў тым, што інтэрнэт зрабіўся асноўнай крыніцай усяго на свеце, у тым ліку і музыкі. Канечне, паўстае пытанне – навошта выкладаць у сеціва альбом і тым самым зніжаць попыт на рэальныя дыскі. Але так сталася, што кружэлкі зрабіліся проста сувенірнай прадукцыяй. Я не ведаю таго, хто пойдзе набываць у дыскарню альбом невядомай банды, каб пазнаёміцца з яе творчасцю. Ідуць толькі па канкрэтны альбом канкрэтна вядомага выканаўцы. Таму мы вырашылі трымацца такой схемы: спампаваў у mp3, паслухаў і калі спадабалася, то пайшоў і набыў запіс у высокай якасці на фізічным носьбіце, каб слухаць музыку ўжо не ў пераціснутым фармаце. Альбо можна набыць на памяць пасля канцэрту, калі спадабалася, як граюць музыкі. Народ галасуе рублём – вельмі слушнае сцверджанне.\nНаш дэбютны альбом мы пачалі выдаваць па частках. У гэтым палягала сутнасць нашага экспрыменту. Маю надзею, што ён прыйшоўся слухачам даспадобы. Калі мы працавалі над альбомам, то песні выходзілі стылістычна разнастайнымі. І мы не ведалі, што з гэтым рабіць. Тады наш бубнач прапанаваў выпусціць матэрыял па частках, каб кожная з іх адпавядала б настрою абраных кампазіцый. Назваць мы гэта вырашылі АР – Album Part. Кожную частку пазначылі пэўным колерам. Такім чынам, маем Red AP , Blue AP і Green AP. У кожнай з частак – па тры песні, адпаведна ў поўнафарматнік трапіў акурат тузін трэкаў. Мы вырашылі не вынаходзіць ровар і сам альбом назваць проста Martin S.\nНаш гурт існуе з сакавіка 2012 года. Адразу тады мы і пачалі працу над першымі песнямі і перапрацоўкай пераходнага матэрыялу, што застаўся нам у спадчыну ад ранейшага гурта moZart. Працу ж у студыі пачалі ў жніўні. Выходзіць, што на запіс альбому ў нас пайшло тры з паловай месяцы. Пісаліся часткова на Mapletree, а большасць матэрыялу зрабілася на студыі Nerves of steel. За звядзенне і майстарынг дзякуем Сяргею Кудзелічу.\nУсё гэта filltone\nЯшчэ толькі прэзентуючы гурт на канцэрце ў сакавіку, мы ясна сабе ўсведамлялі, што будуць паўставаць пытанні наконт стылістыкі гурта. Сказаць, што мы граем поп-рок, ці індзі, ці там пост-рок, – гэта падмануць слухача, які яшчэ з намі не знаёмы. Ды ўвогуле вызначаць самім свой кірунак – справа неўдзячная. Назавешся рокерам – засмяюць і скажуць, што занадта лёгкі, назавешся папсавіком – ізноў засмяюць, скажуць – ты, металюга, не будзь ласы на чужыя каўбасы. Мы самі для сябе, для адчэпкі, назвалі свой стыль – filltone. А што ўжо скажуць крытыкі – гэта іх справа. Вось не так даўно мы выступалі ў Брэсце, і там нехта сказаў, што “Martin S. – гэта балансаванне на мяжы поп-року і розных альтэрнатыўных кірункаў”. Можа, так яно і ёсць.\nКліп здымаць пакуль не плануем. Гэта каштуе вялікіх грошай, а ці мае сэнс? Мо лепей адкласці гэтыя грошы на наступны альбом? А вось жывая прэзентацыя адбудзецца. Таму запрашаем усіх 6 снежня ў клуб Re:public, дзе пройдзе наш вялікі сольны канцэрт\nз удзелам экперыментальнага тэатру “Галава-нага” і электроннага праекта Iver. Мы хочам зрабіць так, каб музыка нашая ўспрымалася не толькі на слых, але і візуальна. Таму настойліва раім прыйсці на гэты канцэрт усім і ўнесці апошні штрых у сваё ўяўленне пра наш гурт і нашую музыку. Пры гэтым зусім не важна, спадабаўся вам альбом ці не, без гэтага штрыха, мне падаецца, нельга будзе сказаць, што ты чуў Martin S. Уваход будзе вольным, дарэчы.\nУ нас вельмі амбітныя, але абстрактныя мэты. Кажуць, у часы, як толькі пачыналі “бітлы”, адзін з іх музыкаў у сумныя і напружныя моманты рэпетыцый забіраўся на крэсла ды крычаў: “Куды мы ідзем?”, а яму ў адказ: “На самы верх!”. Не думаю, што ў той момант яны дакладна ўяўлялі, куды ж яны прыйдуць. Тут галоўнае вера ў свае сілы. Мы таксама кожную рэпетыцыю задаем сабе гэтае пытанне – і адказ у нас заўсёды адзін і той жа.\nПры гэтым мы цвяроза глядзім на свет. У нас няма наіўных юнацкіх спадзеваў на тое, што заўтра-паслязаўтра мы станемся супервядомымі. Няма ў нас чакання таго, што пасля паспяховай прэзентацыі мы будзем сядзець у грымёрцы з півам ў атачэнні шлёндраў. Між тым, так думае шмат хто з пачаткоўцаў. Часам чытаеш пра такія групы ў сеціве ці бачыш іх на якім драбнюсенькім канцэрце. І яны злуюцца, што акром знаёмцаў ніхто на іх не прыйшоў. І шлях у такіх гуртоў адзін – у бездань.\nГэта нармальна, калі на пачатку толькі сябры ходзяць на твае канцэрты. Але калі толькі твае 20 сяброў крычаць, што вы мегакрутыя, то ад гэтага робіцца брыдка. Выйсце толькі ў працы. І мы працуем. І думаем пры гэтым, як спадабацца слухачу. Як перадаць свае эмоцыі? Ці будуць людзі танчыць пад “Мы зробім усё”? А ці кране іх душу “Стомлены”? А ці будуць гайдацца ў такт пад “Маю надзею”? І калі знаходзім адказы на гэтыя пытанні, то працягваем працаваць. Мы ўвесь час думаем пра слухача, бо тое, што мы робім, мы робім для яго. Мы, так бы мовіць, музычныя Джобсы. Таму мы разумеем, што гэты дэбютны альбом – гэта не “ваў-ваў-ваў чаго мы дасягнулі”, а толькі першая прыступка наверх. Мы хочам вучыцца на сваіх памылках, атрымліваць досвед ды ісці далей. Мне здаецца, што слухач адчувае тое, як мы стараемся дзеля яго, бачыць, як мы выкладаемся на 200% на сцэне.\nУ дупу перадузятасць\nМы маем сур’ёзны разлік на ратацыі на радыё. У гэтым нас падмацавала тое, што наш дэбютны сінгл “Мала месца” шэраг станцый ужо ўзяў ў эфір. Мы другі раз бярэм удзел у адборы на “Еўрабачанне”. І для нас гэты досвед неабходны. Прыемна назіраць за тым, што некаторыя гурты пераадольваюць перадузятае стаўленне да гэтага мерапрыемства. Летась з “нетусоўкі” мы там былі хіба адзіныя, а цяперака да нас далучыліся N.R.M. і J-J Bingz. І што – гэтыя гурты нейкімі не такімі сталі, як паўдзельнічалі ў конкурсе? Канечне, там не ўсё так проста, але ў дупу перадузятасць! Трэба атрымліваць досвед адусюль, адкуль толькі можна, каб даваць вартасны прадукт, каб слухач хадзіў на канцэрты нашых гуртоў, а не толькі на замежнікаў. Каб усе яшчэ раз пераканаліся ў тым, што нашая музыка – гэта тое, што доктар прапісаў. Харэ стагнаць і ныць, што ўсё дрэнна і няма ніякага прасвету, вой-вой-вой. Паглядзіце наўкол, ёсць вартыя прыклады. Akute разагравае Placebo, “Дай дарогу!” збірае поўныя залі, The Toobes cкарае замежжа, і гэты спіс можна доўжыць. Можаце пабачыць і на прыкладзе нашай каманды, што можна вырабляць у гэтых рэаліях, калі захацець. Скажу напрыканцы яшчэ адно: мы ў музыцы надоўга, калі не назаўжды. Падабаецца гэта камусьці ці не.\nДэбютны альбом гурта выдае кампанія “Вігма”.\nСпампаваць у mp3 можна на афіцыйным сайце гурта


Кампанія “Будзьма!” выдала каляндар на 2017 год з серыі “Не маўчы па-беларуску!” | naviny.by\n22.11.2016 / 13:41 / Общество\nНовы каляндар — гэта 365 арыгінальных малюнкаў ад мастачкі і аўтара ідэі Дар’і Мандзік, падпісаных сакавітымі беларускімі словамі і словазлучэннямі. Дызайнерскае афармленне календара зрабіў Анатоль Лазар (студыя “Адліга”). Кожны месяц — новая тэма і іншая прыказка.\nМінулагоднія выданні календара на 2015 і 2016 год карысталіся вялікім попытам. Так, каляндар “Не маўчы па-беларуску-2016” разышоўся накладам у 10 тысяч асобнікаў. Прычым удала прадаваўся ён не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі. А студыя дызайнера Ігара Назаранкі зрабіла мабільную версію календара, якая была дасяжная для бясплатнага спампоўвання.\nТэги: Будзьма календарь беларуская мова Персона: Анатолий Лазарь Дарья Мандзик


У Капенгагене стартаваў еўратыдзень\nЦырымонія адкрыцця прайшла не ў традыцыйным еўраклубе, а ў гарадской ратушы. З гэтага дня галоўны песенны конкурс Еўропы можна лічыць адкрытым. На гандлёвай плошчы ў цэнтры горада адкрылася і еўравёска.\nСамыя свежыя навіны з Даніі - у нашага спецыяльнага карэспандэнта ў Капенгагене Яўгена Перліна. Еўратыдзень адкрывалі ў Даніі па-каралеўску. Прыём наладзілі ў гарадской ратушы. Але перад тым, як трапіць у гістарычны будынак, - традыцыйная чырвоная дарожка. Журналісты не адпускалі Тэа 20 хвілін.\nДарожка і з маракасамі. Беларуская дэлегацыя прайшла па чырвонай дарожцы адной з першых. А затым - афіцыйная частка.\nЦырымонія адкрыцця прайшла ў класічным фармаце. Тут сабралася каля тысячы чалавек. Самі артысты, члены дэлегацый. Камерная музыка. Тое, на што адразу зважаюць журналісты, - уборы зорак. На такіх прэзентацыях задаюць новыя модныя трэнды. Тэа вытрымаў класічны фармат.\nУборамі захаплялі і прадстаўніца Швецыі, і ўдзельнікі ад Ісландыі. І нават Аўстрыя здолела шакіраваць.\nПольская каманда прыцягнула ўвагу перш за ўсё мужчын-журналістаў і выканаўцаў. Не ўпусціў магчымасці зрабіць фота на памяць і Тэа.\nКалі ўсе краіны прыбылі, гасцей павітаў мэр Капенгагена і кіраўнік конкурсу - выканаўчы прадзюсар Ён Ула Санд.\nЁн Ула Санд, выканаўчы прадзюсар Міжнароднага конкурсу песні Еўрабачанне: Я рады бачыць вас усіх на цырымоніі. Мы рыхтуем тры грандыёзныя шоу! І Еўропе гэта спадабаецца! Сардэчна запрашаем!.\nНа гэтым забавы скончыліся. Сёлета цырымонія адкрыцця - без шоу-праграмы. Затое ўся ўвага артыстам.\nНе скупіўся на прагнозы нават народны артыст Расіі.\nФіліп Кіркораў літаральна на днях вярнуўся ў Капенгаген з Масквы, дзе святкаваў свой дзень нараджэння. Тэа падарыў народнаму артысту спецыяльную кнігу.\nНа гэтым вечарынка скончылася, таму што ў артыстаў наперадзе рэпетыцыі і эфірныя канцэрты. Іх трансляцыю будуць весці тэлеканалы Беларусь 1 і Беларусь 24.\nУ БДУ адкрылася дыстанцыйная школа юнага матэматыка\nСардзінія зацікаўленая ў пастаўцы сваіх прадуктаў на беларускі рынак\nБАТЭ ў Лізе чэмпіёнаў!


Віталь Крывіцкі — Вікіпедыя\nз 24 чэрвеня 2017\n3-і дыяцэзіяльны біскуп[d]\nRoman Catholic Diocese of Kyiv-Zhytomyr[d]\nПётр Геркуліян Мальчук\nкаталіцкі святар, каталіцкі дыякан\n19 жніўня 1972(1972-08-19) (49 гадоў)\nАдэса, Адэская вобласць, УССР, СССР\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Крывіцкі.\nВіталь Крывіцкі (19 жніўня 1972 , Адэса, Украіна) — дапаможны біскуп Кіеўска-Жытомірскай дыяцэзіі. Біскупам Туланы\nУ 1987 годзе пачаў падпольную фармацыю ў родным горадзе пад кіраўніцтвам салезіяніна кс. Тадэвуша Хоппе, уступіўшы ў 1990 годзе ў салезіянскую супольнасць святога Яна Боско. Пасля вучобы ў Кракаўскай духоўнай семінарыі 24 мая 1997 года прыняў святарскае пасвячэнне.\nПастырскае служэнне спачатку здзяйсняў як парафіяльны вікарый у Адэсе (1997—2004). З 2004 года да 2012 года ўзначальваў парафію і салезіянскую супольнасць у Карастышыве на Жытоміршчыне. Далей, на працягу двух гадоў, святар служыў у Пэрэмышлянах на Львоўшчыне, а ў 2014 годзе быў прызначаны пробашчам парафіі святога Пятра ў Адэсе.\nКіеўска-Жытомірская дыяцэзія стала вакантнай пасля нечаканага адыходу ў вечнасць яе папярэдняга ардынарыя арцыбіскупа Пятра Мальчука, што памёр 27 мая 2016 года. 30 красавіка 2017 года, у Ватыкане паведамілі пра тое, што Папа Францішак прызначыў кс. Віталія Крывіцкага біскупам Кіеўска-Жытомірскай дыяцэзіі ва Украіне.\n↑ Папа Францішак прызначыў салезіяніна Віталія Крывіцкага SDB біскупам Кіеўска-Жытомірскай дыяцэзіі(недаступная спасылка)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Віталь_Крывіцкі&oldid=4048268"\nВыпускнікі Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта\nКаталіцкія біскупы Украіны\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 02:07, 6 лютага 2022.


Ці можна кінуць піць - Alkozeron\nЦі можна кінуць піць ЗА АДЗІН ДЗЕНЬ\nЦі можна кінуць піць\nУ сучасным свеце, ўжыванне спіртнога з'яўляецца цалкам прымальным і ўжываецца практычна ўсім дарослым насельніцтвам. Нярэдкія і тыя выпадкі, калі алкаголь даступны для дзяцей, адсутнасць абмежавання па ўзросту на продаж слабаалкагольных напояў прыводзіць да з'яўлення дзіцячага і падлеткавага алкагалізму. Гэты факт не проста палохае, але і ставіць пад пагрозу будучыню чалавецтва. Шкоду алкаголю вядомы кожнаму, акрамя шкоды, нанесенай здароўю, ён прыносіць шкоду тысячам лёсаў: разбураныя сем'і, кінутыя хворыя дзеці, велізарная колькасць дарожна-транспартных здарэнняў. Пры гэтым рэклама ўсё часцей і часцей заклікае паспрабаваць новы гатунак гарэлкі, новы смак віна і шмат іншага. Ствараецца мноства новых прадпрыемстваў, якія вырабляюць спіртное, і гэты працэс незваротны. Так, даступнасць алкаголю павялічвае колькасць людзей, якія залежаць ад алкаголю, але, у першую чаргу, рашэнне стаіць за самім чалавекам. Толькі чалавек можа прыняць рашэнне: піць ці не піць. Бо нягледзячы на рэкламу і магчымасць набыць спіртное, кожны чалавек павінен разумець, што звычка ўжываць алкагольныя напоі ў свята не павінна перарасці ў хваробу.\nУздзеянне алкаголю на арганізм\nЧас, за якое чалавек можа стаць залежым ад алкаголю не вызначана. Бо ўсё залежыць ад фізіялагічных асаблівасцяў кожнага асобнага чалавека. У гэтыя асаблівасці ўваходзяць: спадчынная схільнасць, падлогу і ўзрост які выпівае. Жанчыны і дзеці прывыкаюць да алкаголю значна хутчэй, чым мужчыны.\nПры рэгулярным ўжыванні спіртнога, у арганізме чалавека пачнуцца фізіялагічныя і эмацыйныя змены. Менавіта яны і сведчаць аб наяўнасці алкагольнай залежнасці.\nАлкаголь вельмі небяспечны тым, што згубна ўплывае на псіхіку, чалавек спыняе заўважаць якія адбываюцца ў ім змены, што вядзе да дэградацыі.\nШто ж адбываецца пры трапленні алкаголю ў арганізм? Этанол, які ўваходзіць у склад большасці алкагольных напояў, трапляе ў кроў з страўнікава-кішачнага гасцінца, а кроў пераносіць яго па клетках ўсіх органаў, уключаючы клеткі мозгу. Узаемадзеянне этанолу з нервовымі клеткамі выклікае іх прыгнёт, што ў далейшым выклікае расслабленне ўсяго арганізма. Пры гэтым прытупляецца боль, чалавек становіцца больш разняволеным, раскаваным, праблемы здаюцца не такімі важнымі, узнікае пачуццё эйфарыі. Менавіта для гэтага эфекту, чалавек і п'е. Затым алкаголь выводзіцца з арганізма, ператвараючыся ў прадукты распаду. Некаторыя з іх з'яўляюцца вельмі таксічнымі, і з-за іх з'яўляецца пахмельны сіндром.\nПры рэгулярным ўжыванні спіртнога запавольваюцца фізіялагічныя працэсы ў мозгу, руйнуюцца мембраны нервовых клетак, крывяносныя пасудзіны становяцца вельмі далікатнымі, што ў далейшым выклікае кровазліцця ў мозг. Калі гэты працэс не спыніць, то пачнуць гінуць цэлыя ўчасткі кары галаўнога мозгу. Вынікам гэтага стане з'яўленне жорсткасці, абыякавасці, эгаізму, ляноты, нежадання адказваць за сваё жыццё і за жыццё сваіх блізкіх.\nУ выніку з-за гэтага распадаюцца сем'і, чалавека звальняюць з працы, а грошы на алкаголь пачынаюць здабывацца разнастайнымі спосабамі, пачынаючы ад жабрацтва, заканчваючы крыміналам.\nІнтаксікацыя імкліва разбурае і іншыя органы. У першую чаргу пакутуе сардэчна-сасудзістая сістэма, печань і падстраўнікавая жалеза. Нават малады і здаровы чалавек можа рэзка ператворыцца ў партызана без мэты ў жыцці і нават у інваліда. Кожны чалавек павінен усведамляць, якая рэальнасць яго можа чакаць і наколькі небяспечны алкаголь у вялікіх колькасцях. Нават дарагія элітныя віна могуць нанесці шкоду арганізму, калі ўжываць іх рэгулярна.\nКалі трэба адмовіцца ад спіртнога\nКалі чалавек не ўяўляе выходных без гарэлкі ці піва, а раніцай, прачнуўшыся, ён не памятае, што ўчора было, значыць наступіў той дзень, калі пара задумацца пра далейшае жыццё. У гэты перыяд жыцця кінуць піць яшчэ не так складана. Вядома, некаторыя кідаюць піць кожны панядзелак, калі пакутуюць ад похмельного сіндрому. Дрэнна тое, што рашэнне аб поўнай адмове ад спіртнога прыходзіць толькі тады, калі з'яўляецца пагаршэнне здароўя. Пры гэтым чалавеку пачынае здавацца, што кідаць піць трэба паступова, што кампанія не зразумее паводзінаў і, што яны проста адмовяцца ад зносін з ім. Тым не менш кідаць піць трэба рэзка! Зрабіць гэта трэба за адзін дзень і не вяртацца да гэтага наогул. Паступова нічога не выйдзе, усё роўна прыйдзецца назад вяртацца да п'янках, толькі прыходзіць у нармальны стан стане нашмат складаней.\nАле для таго каб адмовіцца ад алкаголю, павінна быць вельмі сур'ёзная прычына. Матывацыя дапаможа не вяртацца да гэтага нават у думках. Хтосьці можа кінуць піць, спалохаўшыся магчымых цяжкіх хвароб, а хто-то можа пабаяцца звальнення. Адмова ад выпіўкі павінен падмацоўвацца станоўчымі эмоцыямі, так як можа ўзнікнуць такі момант, што жаданне адчуць эйфарыю перасіліць пачуццё страху. У гэты перыяд жыцця чалавеку неабходная падтрымка і дапамога родных людзей. Іх любоў дапаможа справіцца з залежнасцю. Акрамя гэтага, у жыцці чалавека павінен з'явіцца новы стымул. Бо калі чалавек выпіваў у вясёлай кампаніі, то яму прыйдзецца адмовіцца ад зносін з гэтымі людзьмі. Адпаведна гэта можа быць вельмі балюча для псіхікі. Таму неабходна знайсці замену і новы сэнс жыцця. Гэта можа быць занятак спортам, новае цікавае занятак, новыя знаёмствы, зносіны з аднадумцамі, якія таксама падужалі алкагольную залежнасць. Звычайнае знаходжанне перад тэлевізарам або кампутарам, не дасць таго эфекту. Каб весці здаровы лад жыцця, трэба чымсьці займацца, быць чымсьці захопленым. І ўсё роўна, калі гэта будзе: зімой ці летам. Калі чалавек прыняў рашэнне, ён павінен прытрымлівацца яго, не звяртаючы ўвагі на ляноту і магчымыя адгаворкі сабутэльнікаў.\nШто будзе, калі кінуць піць\nЛюдзі, кідаюць піць, часта асцерагаюцца не самога факту адмовы ад спіртнога, колькі наступстваў гэтага. Але баяцца гэтага не варта, падобныя страхі трэба навучыцца пераадольваць. Многія тыя, што п'юць людзі нават не задумваюцца аб тым, якую шкоду зыходзіць ад злоўжывання спіртным. Вядома, шмат каму здаецца, што лягчэй проста піць і не думаць пра заўтрашні дзень. Рэзкі адмова ад спіртнога не пазбавіць сэнсу жыцця, а наадварот, палепшыць яго. Калі ж п'е чалавек баіцца наступстваў лячэння, яму неабходна даць матывацыю і пасадзейнічаць яго зносінам з нарколагам. Цяпер існуе вялікая колькасць методык, якія дазваляюць пазбавіцца ад згубнай звычкі без адмысловай працы і шкоды для здароўя. Да прыкладу, можна закадаваць чалавека. Звяртаючыся да спецыялістаў, вельмі важна разумець, што, у першую чаргу, трэба шчырае жаданне пазбавіцца назаўсёды ад алкагольнай залежнасці. Наступствы рэзкага адмовы ад алкаголю могуць і не праявіцца. Гэта залежыць ад таго, на якой стадыі залежнасці знаходзіцца чалавек, які хоча выкараніць гэтую праблему.\nАдмова ад алкаголю - гэта выключна ўсвядомленае рашэнне. Галоўнае, усвядоміць гэта, не чакаючы незваротных працэсаў у арганізме і разбурэння разумовай дзейнасці. Калі чалавек знаходзіўся ў запоі працяглы час, то на яго аднаўленне прыйдзецца выдаткаваць шмат намаганняў самастойна і звярнуцца да спецыяліста. Калі спыніўся своечасова, то перад ім будзе адкрыты ўвесь свет з усімі яго магчымасцямі. Кінуць піць не значыць перастаць радавацца жыццю, а наадварот, значыць здабыць сапраўдную радасць і паўнату жыцця.


Мабыць, кожная жанчына рана ці позна звяртаецца да такой працэдуры, як антыцэлюлітны масаж. Водгукі эфект яго пацвярджаюць і пазіцыянуюць як адно з лепшых сродкаў у барацьбе з «апельсінавай скарынкай". Памылкова меркаваць, што падобны выгляд маніпуляцый даступны толькі наведвальніца салонаў прыгажосці. Можна навучыцца самастойна праводзіць антыцэлюлітны масаж. Водгукі эфект дома даказваюць. Так ці можна абмежавацца асабліва самастойнай працэдурай? Раскажам пра гэта ў артыкуле, а таксама спынімся на асноўных правілах і тэхніках антыцэлюлітнага масажу.\nЦеллюліт: падступны вораг\nДля пачатку разбярэмся, што ж такое целлюліт і чаму гэтая праблема так востра стаіць перад сучаснымі жанчынамі. Варта адразу сказаць, што ўзнікае дадзеная непрыемнасць не за адзін дзень, а назапашваецца гадамі ў арганізме.\nЗ'яўляецца так званая апельсінавая скарынка на сцёгнах, жываце, ягадзіцах і руках. Лекары, кажучы пра яго, маюць на ўвазе структурныя змены ў тлушчавай тканіны, звязаныя з парушэннем у ёй лімфатычнага адтоку і цыркуляцыі карысных рэчываў. «Липосклероз» - так называецца дадзенае з'ява ў медыцынскіх колах.\nДзе і чаму ўзнікае\nУзнікае целлюліт ў досыць раннім узросце, звычайна пасля цяжарнасці. Лекары называюць сярэдні ўзрост 25 гадоў. Якія сімптомы? Першы - калі пры сціску скуры на праблемным месцы яна становіцца падобная на скарынку апельсіна, набывае няроўную паверхню. Калі ж падобная карціна візуалізуецца нават без націску - у вас адназначна касметалагічныя праблемы з тлушчавай тканінай.\nЧаму ж з'яўляецца целлюліт? Медыкі звязваюць яго з'яўленне са зменай гарманальнага фону ў арганізме (менавіта таму часцей за ўсё ён з'яўляецца пасля нараджэння дзіцяці), таксама вінаватымі выступаюць частыя стрэсавыя сітуацыі, курэнне, шкодная, ладна тоўстая або салодкая ежа, адсутнасць фізічнай актыўнасці. А вось прыпісваць яго выключна поўным жанчынам не варта - «апельсінавая скарынка» таксама часта з'яўляецца і ў худышек. Дарэчы, наяўнасць целлюліта невялікай ступені выяўленасці для жанчыны лічыцца нормай.\nМасаж - галоўны вораг целлюліта\nШто ж такое антыцэлюлітны масаж? Водгукі эфект ад яго апісваюць наступнымі станоўчымі зменамі:\nПаляпшэнне капілярнага крывацёку і лімфотока ў тлушчавай тканіны.\nСкура амалоджваецца і падцягваецца дзякуючы таму, што метабалізм у клетках становіцца больш актыўна.\nПрафілактыка застойных з'яў у тканінах.\nПамяншэнне эфекту «апельсінавай скарынкі» за кошт таго, што лімфа пачынае прасоўвацца хутчэй дзякуючы дрэнажнай эфекту масажу.\nДапамагае ў вывадзе лішкаў вадкасці, у выніку чаго жанчына пазбаўляецца ад ацёкаў.\nЦягліцы расслабляюцца і тым самым вызваляюцца ад дзындраў.\nДабратворны ўплыў на злучальныя тканіны, паляпшаецца іх эластычнасць.\nПоры скуры пашыраюцца, з прычыны чаго клеткі лепш напітваешся жыццёва карысным кіслародам.\nЛоевыя і гарманальныя залозы пачынаюць працаваць у нармальным рэжыме, таму і стан скуры, яе знешні выгляд становіцца значна лепш.\nЛімфатычная тканіна - важны структурны элемент імуннай сістэмы арганізма: яе стымуляванне і дрэнаж павышаюць агульную супраціўляльнасць чалавека да вірусам і бактэрыям.\nГэта былі станоўчыя структурныя змены з пункту гледжання медыцыны. А як адзначаюць жанчыны: эфектыўны Ці антыцэлюлітны масаж? Водгукі адназначна пацьвярджаюць, што ад працэдуры да працэдуры скура становіцца больш прыкметнымі лепш, роўна як і агульнае самаадчуванне.\nМасаж у хатніх умовах: правілы\nЯк ужо пісалася вышэй, масаж, накіраваны на барацьбу з праславутай «апельсінавай скарынкай", можна праводзіць самастойна. Дастаткова ведаць некалькі важных правіл.\nРуху павінны быць плыўнымі, інтэнсіўнасць ўздзеяння павінна нарастаць паступова. Заканчваць працэдуру трэба плыўнымі, пагладжвальнымі рухамі, закліканымі паслабіць цягліцы.\nПры выкананні працэдуры неабходна паклапаціцца аб тым, каб далоні добра слізгалі па паверхні скуры. Для гэтага рэкамендуецца выкарыстоўваць спецыялізаваны крэм, алей або тальк. Якія? Пагаворым крыху пазней.\nПрацягласць масажу - 25-60 хвілін. Раз на тыдзень - гэта мінімальная колькасць працэдур для забеспячэння ўстойлівага і выяўленага эфекту.\nПамятаеце, паказчык правільных дзеянняў - ружовая скура на месцы ўздзеяння (ні ў якім разе не чырвоная).\nВыконваюцца маніпуляцыі заўсёды знізу ўверх, да сэрца.\nНе забывайце пра супрацьпаказанні да працэдуры. Сардэчная недастатковасць, цяжарнасць, варыкоз, засмучэнні псіхікі, разнастайныя інфекцыі на пікавай стадыі, падвышаная тэмпература цела - пры ўсіх гэтых станах ад масажу супраць целлюліта варта адмовіцца на карысць іншых сродкаў.\nШто варта распачаць перад тым, як рабіць антыцэлюлітны масаж? Водгукі эфект звязваюць з правядзеннем наступных предпроцедур:\nПрыняцце ванны. Гэта неабходна для таго, каб поры максімальна адкрыліся і падрыхтавалі скуру да наступнай працэдуры.\nПілінг. Дазволіць дасягнуць найбольш лепшага эфекту, бо арагавелыя клеткі не прапусцяць глыбока ў тканіны дастатковую колькасць касметалагічных сродкаў пры масажы. Таксама ён патрэбны, каб узмацніць эфект антыцэлюлітны працэдуры: разагрэе эпідэрміс і палепшыць цыркуляцыю крыві ў ім.\nПра астатніх этапах падрыхтоўкі да масажу лепш спытаць лекара, які будзе яго выконваць. Нярэдка прызначаюць некалькі сеансаў лімфодренажный масажу, каб тканіны былі больш успрымальныя.\nЯк жа навучыцца рабіць антыцэлюлітны масаж? Водгукі, эфект фота да і пасля яго перадаюць так красамоўна! Існуе некалькі тактык.\nПачатак і канец сеанса - лёгкая вібрацыя. Ажыццяўляецца далонню цалкам, таксама дапускаецца выкананне падушачкамі пальцаў.\nДалей - расціранне. Яно ўяўляе сабой зрушэнне і расцяжэнне скурных і падскурных тканін. Пры гэтым рукі па скуры слізгаць не павінны. Спаўняецца таксама далонямі альбо падушачкамі пальцаў, аднак самі руху спіралепадобныя або па прамой.\nВыцісканне - энергічныя руху ўздоўж мышцы. Можна ўжываць папярочны, пальцамі, перпендыкулярнае - рубам пэндзля або з дапамогай далоні ўверх па цягліцы.\nРазмінаніе. Яго варыянты - пошчыпываніе кончыкамі пальцаў, а таксама зацісканне вялікага ўчастка скуры паміж далонямі.\nПаляпванне. Выконваецца рэбрамі абедзвюх далоняў з упорам на пальцы.\nКасметычныя і лячэбныя сродкі для масажу\nШто распачаць, каб атрымаць максімальную карысць, робячы антыцэлюлітны масаж? Водгукі эфект у хатніх умовах прыпісваюць наступным сродках і прадуктам.\nНа першым месцы - марская соль, а таксама разнастайныя пілінгі з молатым кава, абрыкосавае костачкамі. Соль вырабіць цудоўны стымулюючы эфект, яна выведзе з арганізма залішнюю вадкасць, дазволіць забяспечыць тканіны крывёй, а значыць, кіслародам і карыснымі рэчывамі.\nАднак варта памятаць, што працэдуры з гэтымі рэчывамі, асабліва соллю, варта праводзіць не часцей чым раз на тыдзень, ужо вельмі яны актыўныя ў сваім дзеяньні.\nРазаграваюць крэмы і гелі - наступнае па папулярнасці сродак, з якім рэкамендуецца вырабляць антыцэлюлітны масаж. Водгукі эфект ад іх апісваюць як ўстойлівы і вельмі добра выражаны. Цеплавая рэакцыя на месцы судотыку сродкі са скурай пашырыць капіляры, адпаведна, спрыяе лепшаму кровазабеспячэнню.\nНавукова даказана дабратворны ўплыў некаторых эфірных алеяў на барацьбу з целлюлітом. Перш за ўсё, гэта прадукты з лаванды, бергамота, мандарына і пералікаў мяты.\nВядомая здольнасць мёду ўплываць на ліпідны працэсы ў арганізме. Масаж з гэтым прадуктам - адзін з найбольш эфектыўных.\nВыкарыстанне спецыяльных прыбораў пры масажы\nЧым яшчэ, акрамя натуральных і касметычных сродкаў, можна дамагчыся лепшых вынікаў? Вядома, апаратнымі сродкамі і з дапамогай дапаможных прыбораў, і іх таксама можна выкарыстоўваць самастойна. Раскажам пра двух найбольш папулярных у жанчын.\nПершы - пры дапамозе разнастайных масажор. Самы танны, дзейсны і бяспечны з іх - гэта шчотка. Яна мае дастаткова зручную ручку, а сама шчацінне цалкам натуральная. Прычым можна лёгка падабраць калянасць шчоткі ў залежнасці ад тыпу скуры, яе адчувальнасці і глыбіні праблемы целлюліта. Прычым скуры ўласціва прывыкаць да рэгулярных механічных уздзеянняў, таму пасля шчотку можна будзе памяняць на больш жорсткую. Пасля працэдуры пажадана прыняць расслабляльную ванну, каб скура адпачыла. Ёсць свае правілы масажу шчоткай: праводзіцца ён толькі па сухой, нетравмированной скуры.\nЧым яшчэ робяць антыцэлюлітны масаж? Водгукі эфект ад спецыяльных слоікаў ставяць на першыя радкі. Купіць гэты цуд-прыстасаванне можна ў аптэцы. Праводзіцца працэдура наступным чынам: для начала скура апрацоўваецца спецыяльным масажным алеем, далей кожную слоік сціскаюць і як бы прысмоктваецца да праблемных месцах. У выніку пад прыборчык атрымліваецца вакуумная среда. Працэдуру праводзяць энергічнымі рухамі па ўсёй паверхні праблемнай зоны. Няўжо так эфектыўны антыцэлюлітны масаж банкамі? Водгукі эфект апісваюць наступным чынам: стымулюецца кровазварот, руйнуюцца застойныя працэсы, лімфотока паляпшаецца. Гэта адзначаюць як спецыялісты, так і тыя жанчыны, хто робіць дадзеную працэдуру самастойна. Такі ж эфект у вакуумнага масажнага апарата, толькі працэс выконвае спецыяльны прыбор з зручнай ручкай, ды і масаж займае значна менш часу.\nЯшчэ адзін прыбор, які варта ўвагі, - вибромассажер. Пры ўсёй прастаце выкарыстання, з ім трэба звяртацца вельмі асцярожна: вібрацыя распаўсюджваецца не толькі на скуру, але і на ўнутраныя органы, што можа прывесці да непрыемных наступстваў. Ўяўляе ён сабой прыбор з ручкай на батарэйках. Рабочая зона - гумовыя ролікі. Трохі уцягваючы скуру, яны масажуюць яе.\nДзе лепш: дома або ў салоне\nУсё ж такі дзе лепш праводзіць антыцэлюлітны масаж? Водгукі эфект у салоне адзначаюць як асабліва прыкметны, акрамя таго, існуюць сітуацыі, калі лепш даверыцца прафесіяналам. Разбяром іх:\nГэта ваша першая працэдура такога роду. Толькі пасля прафесійных маніпуляцый можна для сябе вырашыць, па сілах вам справіцца самастойна дома ці не.\nМасажаваць неабходна вобласць, дзе знаходзяцца жыццёва важныя органы, напрыклад, жывот. У масажы гэтай зоны маса нюансаў і складанасцяў, справіцца з якімі па сілах толькі лекара.\nКаб быў бачны эфект неабходна зрабіць мінімум 10 працэдур. Часта хатні побыт зацягвае, так што пасля 1-2 сеансаў рабіць штосьці ўжо не хочацца. Калі вы мяркуеце такі зыход - лепш звярнуцца ў салон.\nГлыбока пасаджаныя вочы карэктуюцца правільным макіяжам\nРэлігійныя тату - значная ніша ў свеце татуіровак\nЗамкі Шатландыі: гісторыя ў камені\nПланіроўка пакоя - прадумай усё да дробязяў!\nДзень святых апосталаў Пятра і Паўла. імяніны Паўла\nПрэпарат «Артроцин»: водгукі і інструкцыя


Игорь Корней. Ружаны.\nЗдесь представлена оригинальная языковая текстовая версия программы белорусской редакции Радио-Свобода от 20 августа 2001 г.\nСам автор датировал написание программы 8 августом 2001 года.\nЕсли у кого-нибудь возникнет желание сделать перевод на русский - милости просим. Я лично и так понимаю, а вот перевод сделать не рискну... [Ред.]\nМенавіта ў такіх вандроўках найбольш яскрава прасочваецца адзін гістарычны казус: чым больш адметнае месца займаў горад пяць-шэсьць стагодзьдзяў таму, тым меншая роля ягоная цяпер. Тыя ж Наваградак, Тураў, Крэва, Заслаўе, Радашкавічы... Зараз гэта толькі водгукі былой славы. Большасьць зь іх на мапе сучаснай Беларусі пазначаныя як другавартасныя мястэчкі. Ружаны — з гэтага ж шэрагу.\nЦяпер Ружаны — глыбокая правінцыя. Адзін з гараджанаў аддаленасьць ад цывілізацыі пракамэнтаваў так: пакуль сюды дайшла гарбачоўская пастанова пра барацьбу з п’янствам, дык сухі закон ужо адмянілі. А вось у лепшыя часы гэта быў значны цэнтар — як вытворчасьці, так і культуры. Зараз насельніцтва Ружанаў — 3,5 тысячы чалавек, а да Першай усясьветнай вайны было 15 тысяч. Роўна траціну тутэйшых цяпер складаюць пэнсіянэры са звыклым наборам скаргаў на жыцьцё. Скардзяцца, але па-ранейшаму застаюцца падмуркам сумнавядомага электарату.\n76-гадовая Ванда Брытава са сьлязьмі кажа, што жыць невыносна цяжка: дзеці разьехаліся хто куды, дапамогі няма. А тут яшчэ адна старчая навала — глухата. Так што дастукацца да бабы Ванды сапраўды нялёгка. Своеасаблівым перакладчыкам выступіў ейны пляменьнік.\nБрытава: "Хваліцца няма чым. За дровы, торф, ваду, сьмецьце, сьвет, тэлефон — за ўсё трэба плаціць. Няўжо можна за тыя грошы, што застаюцца, яшчэ й жыць?"\nКарэспандэнт: "Хто вінаваты, што жыцьцё цяжкае?"\nКарэспандэнт: "Будуць выбары. За каго зьбіраецеся галасаваць?"\nБрытава: "Хіба будуць гэты рок выбары? Пайду, пайду. А калі за Лукашэнку, то што: дасьць нам болей?"\nКарэспандэнт: "Ня ведаю, можа й ня дасьць..."\nБрытава: "Хай бы такім як я, малазабясьпечаным, Лукашэнка падабаўляў па 10 тысяч. І тое добра. Хай бы заставаўся".\nКарэспандэнт: "А чаму за Лукашэнку?"\nБрытава: "Ну дык гэта ж другія людзі камандуюць, якія прызначаць заробкі. Таму й мала даюць. Лукашэнка ж так добра стараецца. Але паспрабуй даць усім. А ўсе ж хочуць есьці..."\nАдно з маіх папярэдніх наведваньняў Ружанаў прыпала якраз на 9 траўня. У мястэчку ўсе як адзін адзначалі Дзень Перамогі. Пад гукі духавога аркестру ў напрамку помніка абаронцам Айчыны прасунулася нястройная сьвяточная калёна. Літаральна выхопліваю з шарэнгі старога вэтэрана. Віншую й цікаўлюся настроем. Стары кажа, што атрымаў 10 тысяч рублёў, прэзыдэнцкі падарунак, і… зусім нечакана пераводзіць гаворку да выбараў.\nВэтэран: "Трэба галасаваць абавязкова. Але трэба паслухаць, што разумныя людзі гавораць".\nКарэспандэнт: "Адкуль вы зьбіраецеся яшчэ браць інфармацыю: з газэтаў, радыё, тэлебачаньня?"\nВэтэран: "Адзін гаворыць адно, другі — зусім іншае. Не разьбярэсься. Але паводле чутак, нельга знайсьці некага іншага, апроч Лукашэнкі".\nКарэспандэнт: "А вам як здаецца?"\nВэтэран: "Я, прыкладам, ня ведаю, хто як чалавек Лукашэнка быў раней. Але як прэзыдэнт быццам для мяне ён нядрэнны. Як далей будзе — цяжка сказаць".\nПакуль мы размаўлялі, калёна сьцішылася ля імправізаванага вечнага агня, шлянг ад якога дазволіў хутка вылічыць прыхаваны ў елках звычайны газавы балён. І толькі потым заўважыў, што калёну сустракаюць (я сам адразу не паверыў) піянэры. З той толькі адметнасьцю, што гальштукі іхныя на манер цяперашняга сьцяга чырвона-зялёныя. Спроба завязаць знаёмства з малымі збольшага няўдалая: дзеці пужаюцца й стыдаюцца адначасова. На кантакт ідзе толькі адна дзяўчынка гадоў дзевяці.\nКарэспандэнт: "Ці ведаеш, што ў цябе на шыі?"\nПіянэрка: "Так, гальштук. Мы ж піянэры".\nКарэспандэнт: "Даўно ў школе зьявіліся піянэры?"\nПіянэрка: "Ну-у-у, год таму".\nКарэспандэнт: "Табе падабаецца быць піянэркай?"\nПіянэрка: "Не-а. Бацькі кажуць, што настаўнікі зусім здурнелі. Піянэры былі толькі ў Савецкім Саюзе".\nТым разам на Плошчы 17 верасьня адбываўся мітынг, нічым не адрозны ад тых, што былі ў 1970-я. Цалкам найграная патэтыка! Моцныя ўстоі часоў сацрэалізму тут зьвязваюць з мэрам Ірынай Гайдук. 17 гадоў ля штурвалу пасялковага выканаўчага камітэту — ледзьве не абсалютны рэкорд кіраваньня па краіне. Цікаўлюся, як час уплывае на формы й стыль кіраваньня.\nГайдук: "Кожны час ставіць свае пытаньні. Няма такога: горш-лепш, цяжэй-лягчэй. Работа вельмі адказная, але галоўнае — праца з насельніцтвам".\nДзеля справядлівасьці, зьнешне Ружаны пакідаюць вельмі станоўчае ўражаньне. Са стандартных забудоваў — толькі дамы былога афіцэрскага складу ракетнага палка, які 10 гадоў таму разам з комплексамі СС-20 вывелі ў расейскую Чыту.\nАстатняя тэрыторыя — а гэта пераважна аднапавярховыя забудовы — літаральна патанае ў зеляніне. Нават цэнтральная плошча больш падобная на дэндрарый. Гэта заслуга былога настаўніка Ўладзімера Рэкуця, які за 40 гадоў незвычайнага захапленьня пераўтварыў мястэчка ў батанічны сад: ну сапраўды, дзе яшчэ ў Беларусі растуць коркавыя дрэвы? На кожным кроку экзатычная флёра, некалі адмыслова выпісаная з усіх кантынэнтаў.\nПсуе ідылічны пэйзаж, бадай, толькі гіпсавая выява Леніна: нейкая пародыя на правадыра пралетарыяту. За апошнія гады Леніну тройчы адломвалі працягнутую ў бок Польшчы руку, а кожны новы "пратэз" аказваўся большы за арыгінал. Па замерах мясцовых энтузіястаў, левая рука Ільіча на 35 сантымэтраў большая за правую, якую ён звыкла заклаў за камізэльку.\nПра гэтыя мясцовыя адметнасьці распавёў мне самы паважаны ў гэтых мясьцінах чалавек, народны майстар Беларусі мастак Юры Малышэўскі. Ён — прадаўжальнік такога забытага ў выяўленчым мастацтве кірунку як "выцінанка" — у нечым ювэлірная аплікацыя, альбо ажурная гравюра на паперы. Амаль на кожным малюнку — сымбаль Ружанаў, фамільны замак Сапегаў. З гэтага й пачынаем.\nКарэспандэнт: "На ваша гледзішча: ружанцы ўсьведамляюць, у якім гістарычным месцы жывуць?"\nМалышэўскі: "Нашыя жыхары вельмі ганарацца замкам. Такія патрыёты, што даходзіць да абсурду — сапраўдныя казкі баяць... Але галоўнае, што яны па-сапраўднаму яго любяць".\nКарэспандэнт: "Ня лічыце, што вашы "сапегаўскія" малюнкі маюць і палітычны падтэкст: зварот да мінуўшчыны ня вельмі вітаюць цяперашнія ўлады".\nМалышэўскі: "Мастак — як прамакатка. Я глытаю ўсё тое, чым жыве народ. Можа я гэтага нават і не хачу, але вымушаны пракручваць празь сябе штодзённае жыцьцё, і потым гэта выходзіць у маіх думках, у маіх працах".\nПалац Сапегаў — культавае месца для ружанцаў. Памеры ягоныя ўражваюць і цяпер; нават нягледзячы на тое, што ад першапачатковага відовішча засталося ня больш за 10%.\nМы са спадаром Малышэўскім павольна крочым побач, і ён распавядае, што была спроба аднавіць замак, але імпэт зьнік разам з затуханьнем адраджэнцкага руху. Пра тое нагадвае толькі сьціплая прыбудова з чырвонай цэглы.\nЗатое летапісы захавалі, што раней гэта быў знакаміты цэнтар шляхецкіх гуляньняў.\nЛеў Сапега, аўтар Статуту ВКЛ, ведаў, чым прывабіць гасьцей. Найперш, тэатрам. Уся трупа — а гэта 60 прыгонных актораў — прайшла адмысловае навучаньне ў Санкт-Пецярбургу. Апроч таго, тут была вялікая бібліятэка, карцінная галерэя, манеж; побач — зьвярынец зь "дзіўнымі зьвярыма". Нейкі час тут месьцілася казна ВКЛ, і яе ахоўвала войска. Сапегі ўжо на той час былі вядомымі мэцэнатамі.\nЗа іхныя грошы ў ВКЛ збудавана 74 касьцёлы. Адзін з самых прыгожых — вядома, у Ружанах. Зараз тут гаспадарыць адзін з 150 ксяндзоў-місіянэраў, што былі дэлегаваныя з Польшчы ордэнам кангрэгатаў, які сёлета адзначае 250 гадоў. Рэдкі выпадак: у касьцёле ёсьць арган (ягоныя вартасьці ксёндз ацэньвае як "вышэй за сярэднія"); але іграць на ім, на жаль, няма каму.\nЗаводжу гутарку са званаром касьцёлу. Ён колісь прыехаў з Расеі да сваякоў, ды й застаўся. На тэрыторыі касьцёлу зьвяртаю ўвагу на незвычайны помнік. Чытаю: усім, хто загінуў і быў пахаваны тут. Аказваецца, вакол касьцёлу пахаваныя 3,5 тысячы немцаў, забітых у часе вайны партызанамі. Дарэчы, усе чатыры афіцэрскія дамы пабудаваныя на касьцях немцаў.\nСапегі мелі непасрэднае дачыненьне яшчэ да аднаго цікавага моманту. У XVIII стагодзьдзі права на вечнае пасяленьне й карыстаньне землямі ў Ружанах атрымалі габрэі. З тае пары габрэі складалі палову, а часам і большую частку тутэйшага насельніцтва. Самы знакаміты мясцовы габрэй — былы міністар абароны Ізраілю Іцхак Шамір. Тры гады таму Шамір упершыню пасьля таго, як эміграваў з бацькамі ў Ізраіль, наведаў Ружаны, дзе спрабаваў знайсьці напаміны пра дом, школу, дзе вучыўся, і, галоўнае, шукаў памерлых сваякоў. Праўда, барбары на могілках папрацавалі так рупліва, што вялізная тэрыторыя зараз нагадвае награмаджэньне камянёў. Габрэі ў Ружанах больш не гаспадараць, а старая сынагога (якая таксама ўражвае памерамі і незвычайнасьцю формы) пераабсталяваная пад нейкае транспартнае прадпрыемства.\nСпроба "ўліцца ў масы", каб спытаць, ці ёсьць няёмкасьць ад таго, дзе прыходзіцца працаваць, безвыніковая. Як і большасьць спробаў на вуліцах беларускіх гарадоў. Баяцца аднаго: за словы прыйдзецца адказваць.\nКарэспандэнт: "Ну дык скажаце некалькі словаў для Радыё Свабода?"\nНарод: "А што мы можам сказаць? Каб нас потым выгналі? Мы тут павінны працаваць, а не інтэрвію даваць. Мы ня будзем нічога казаць..."\nМоладзь нашмат больш разьняволеная. Можа таму, што амаль ніхто не прывязаны да Ружанаў стала. Па статыстыцы, толькі 1-2 чалавекі з выпускных клясаў застаюцца дома. Астатнія зьяжджаюць. Як, напрыклад, студэнт Дзьмітры Тарлецкі.\nТарлецкі: "Моладзі ў Ружанах мала, бо тут толькі адна школа. Яшчэ меней людзей сюды вяртаецца: няма дзе працаўладкавацца, ды й заробкі вельмі нізкія. Вельмі любяць выпіць. Моладзь ад 17 да 20 гадоў час бавіць выключна ў шумных кампаніях".\nСапраўды, чым меншы горад, тым больш п’яных на квадратны мэтар. Адсюль і пэрыядычныя разборкі. Прыкладам, зьдзіўляў абсалютны спакой, зь якім ахоўнік невялікага рэстарану лупцуе таксама не зусім цьвярозага міліцыянта за тое, што той прыгразіў разагнаць публіку а 2-й гадзіне начы. Потым мне растлумачылі: наступным разам у якасьці "кампэнсацыі" міліцыянт паб’е ахоўніка. Так бы мовіць, урэшце ўсе будуць задаволеныя.\nЗабітасьць мястэчкаў — агульны боль Беларусі. Але выбар на карысьць цывілізаванага грамадзтва — справа рэальная. У гэтым перакананы адзін з рэдкіх мясцовых бізнэсоўцаў Ігар Аляшчук. З-за недахопу часу мы гутарым у ягонай машыне. Гаворка адразу пайшла па-сур'ёзнаму.\nАляшчук: "У нас такі народ, што яму трэба паказаць альтэрнатыўную кандыдатуру, ткнуць пальцам і сказаць: вось гэты кандыдат лепшы, гэты кандыдат нешта дасьць. Відаць, трэба весьці агітацыю такімі ж прамалінейнымі хадамі, як і Лукашэнка. Яны больш зразумелыя асноўнай масе насельніцтва, якая (ні ў якім разе не прыніжаючы) тым ня меней даволі цёмная й забітая".\nПрыватным бізнэсам у Ружанах амаль ніхто не займаецца. Гэта пры Сапегах тут была разгалінаваная вытворчасьць (папяровая, суконная, палатняная, цэглавая й чарапічная мануфактуры, карэтная майстэрня), а зараз усе імкнуцца патрапіць у адзінае прыстойнае месца — на мэблевую фабрыку. Але аўтарытэт прадпрыемства ўжо ня той: фабрыка ніяк не пасьпявае за модай. Між іншым, дастаткова патрыётаў, якія адданыя свайму мястэчку проста так, хоць разумеюць, што ідыліяй тут і ня пахне. Вось што гаворыць сакратарка ружанскага выканкаму Ніна Дзярбянёва:\nДзярбянёва: "Я лічу, што наш пасёлак вельмі харошы. Людзі тут жывуць цудоўныя, вельмі шмат адметных людзей. А калі б у нас была больш разьвітая прамысловасьць, то напэўна моладзь нікуды не зьяжджала б з пасёлку".\nВельмі цікава, як старыя ружанцы вядуць часавае адлічэньне: "за тымі", "пры тых", і "за Саветамі". Сапраўды, улада ў Ружанах зьмянялася разоў шэсьць. І таму, як некаторыя лічаць, ружанцы так і ня здолелі вызначыць, хто яны ёсьць насамрэч у гэтай восі палітычных каардынат. Але гэта бяда зусім не мясцовага фармату.


Крэмль купляе еўрапейскіх правых?\nАўстрыйскія правыя абвяргаюць фінансаванне Расеяй. Французскія ўжо атрымалі крэдыт, а нямецкія – пад падазрэннем.\n«Мы заяўляе аб нашым нейтралітэце і аб тым, што не атрымоўвалі фінансавых ахвяраванняў ці крэдытаў», – такую заяву апублікаваў лідар ультраправай Аўстрыйскай Партыі Свабоды (АПС) Гайнц Крыстыян Штрахэ.\nЗаява была зроблена пасля таго, як аўстрыйскія левыя задалі пытанне аб незалежнасці АПС, пабачыўшы здымак на «Facebook» Штрахэ. Палітык змясціў выяву сябе і іншых кіраўнікоў партыі з канферэнцыі ў Маскве.\nУдзел у канферэнцыі прымаў, напрыклад, міністр замежных справаў Расеі Сяргей Лаўроў.\nКрытыкуюць еўраінтэграцыю і падтрымліваюць Пуціна\nСкандал у Аўстрыі ўзнік пасля таго, як таблоід «Bild» абвінаваціў нямецкіх еўраскептыкаў з партыі Альтэрнатыва для Нямеччыны ў атрыманні фінансаў з Крамля. Паводле выдання, Расея апошнім часам узялася за правыя партыі краінаў Еўразвязу, дзякуючы якім плануе пашырыць свой уплыў у Заходняй Еўропе.\nДа шэрагу правых рухаў ЕЗ, што трапілі пад уздзеянне Расеі, можна назваць і французскі Нацыянальны фронт, які атрымаў 9 мільёнаў еўра ў крэдыт ад банка, звязанага з Крамлём. EUobserver указвае на «расейскі след» і ў вугорскай крайне правай партыі «Ёбік», ну і, вядома, у «Рускім саюзе Латвіі», які мае прадстаўнікоў у Еўрапарламенце.\nВышэйзгаданыя партыі і рухі акрамя пастаяннай крытыкі еўраінтэграцыі рэгулярна галасуюць у Еўрапейскім парламенце супраць рэзалюцый, што маюць стрымаць расейскую агрэсію. А таксама яны адсылалі сваіх назіральнікаў на «рэферэндумы» і «выбары», што ладзіліся ў сакавіку і лістападзе ў Крыму і на Данбасе.


Краіны Балтыі хочуць адключыцца ад энэргетычнай сыстэмы Беларусі - Беларуская Праўда\nКраіны Балтыі хочуць адключыцца ад...\nКраіны Балтыі хочуць адключыцца ад энэргетычнай сыстэмы Беларусі\nУ Вільні прайшоў сёння нефармальны саміт кіраўнікоў краін Балтыі.\nУ Вільні прайшоў сёння нефармальны саміт кіраўнікоў краін прыбалтыйскага рэгіёну. Сустракаліся кіраўнікі ўрадаў Летувы, Латвіі, Эстоніі і Польшчы.\nПасля сустрэчы прэм’ер-міністар Польшчы Матэвуш Маравецкі, выказаў надзею на стварэнне транспартнай сеткі сувязяў на кшталт Бурштынавага шляху, які падтрымае разьвіццё краін нашага рэгіёну.\nМаравецкі адзначыў, што шмат гаворыцца сёння аб Шаўковым шляху, у той час як пра Бурштынавы забылі. Па словах прэм’ера, адбудове гэта шляху будзе служыць аўтатраса Via Baltica і чыгуначная лінія Rail Baltica. Такім чынам з’явіцца магчымасць павялічыць турпаток, гандлёвыя і эканамічныя сувязі.\nПрэм’ер-міністар Польшчы заявіў таксама пра гатоўнасць удзельнічаць у энэргетычных праектах, важных для краін Балтыі. Гэта пытанне сынхранізацыі энэргасыстэм з эўрапейскім рэжымам. Мэта – адключыцца ад Расеі і Беларусі, для таго, каб краіны Балтыі маглі функцыянаваць у той жа сыстэме, што і астатняя частка Эўропы.


Главная / Алко / гераінавая наркаманія\nГераін — гэта вытворнае марфіну, паўсінтэтычныя Опіоідные наркотык з макавага соку. Ён з’яўляецца адным з самых распаўсюджаным з-за адносна нізкай кошты, асаблівага наркатычнага эфекту і хутка якая ўзнікае залежнасці. Ён уяўляе сабой белы парашок, які можа быць афарбаваны ў ружовы, шэры або карычневы колер рознымі прымешкамі. Гераінавыя наркаманы як правіла ўжываюць гераін нутравенна і часцяком пакутуюць не толькі залежнасцю, але і цяжкімі спадарожнымі хваробамі.\nРаней выкарыстанне гераіну было толькі медыцынскім: ён выкарыстоўваўся як лекі ад кашлю і як замена морфію. Сцвярджалася, што ён не выклікае прывыкання. Пасля, калі былі выяўленыя пабочныя эфекты і прывыканне, вытворчыя кампаніі і медыцынскія арганізацыі апынуліся ад яго выкарыстання. Гераін быў унесены ў спіс забароненых прэпаратаў і ў цяперашні выкарыстоўваецца выключна для даследчых мэтаў і палягчэння пакут людзей, якія безнадзейна хворыя.\nЛюбы наркотык, уключаючы гераін, з’яўляецца атрутай. Мы ведаем яд як сродак, выпіўшы якое, чалавек памірае. Так і ёсць, вялікая доза наркотыку здольная забіць. Але мала хто ведае, што адбываецца з чалавекам, калі доза яду аказваецца недастаткова вялікі, каб забіць.\nУсяго існуе 3 дзеянні наркотыку (гераіну і іншых) або яду:\nстымулюючы эфект аказвае маленькае колькасць яду. Паскараецца абмен рэчываў, сэрцабіцце і іншыя функцыі цела, каб яго вывесці. Чалавек пры гэтым адчувае прыліў сіл і энергіі, эйфарыю, шчасце, як быццам праблемы адступілі або з імі лёгка справіцца;\nзаспакаяльны эфект аказвае трохі большая колькасць яду. Дозы яшчэ недастаткова, каб памерці, але арганізм уладкованы такім чынам, каб у выпадку небяспекі ён мог ёй супрацьстаяць. Таму ён запавольвае абмен рэчываў і ўсе функцыі аж да паслаблення цягліц і дрымотнасці і нават сну, каб прадухіліць далейшы прыём наркотыку;\nарганізм не можа справіцца з атрутай / наркотыкам і чалавек памірае.\nПраблемы наркамана, якое ўжывае гераін\nГэты наркотык «здабыў папулярнасць» з-за яго дзеянні — эйфарыі і зняцця трывожнасці, яркага кайфу, свабоды зносін. Праз некалькі гадзін дзеянне слабее. На на змену эйфарыі прыходзіць моцная апатыя, абыякавыя да ўсяго і адсутнасць рухомасці. Узнікае жаданне прыняць яшчэ. Калі ў гэты момант чалавек не прымае гераін, то ўзнікае ломка.\nПры ломцы чалавек адчувае:\nАд гераіну хутка з’яўляецца залежнасць, а ломкі, якія могуць працягвацца тыдзень і больш, не дазваляюць лёгка ад яго адмовіцца.\nКолькі жывуць якія ўжываюць гераін наркаманы?\nГераін робяць розныя падпольныя лабараторыі і яго склад адрозніваецца ад наркадылера да наркадылеру. Наркаманы кожны дзень рызыкуюць атрымаць перадазіроўку, так як склад і змест чыстага наркотыку ў пакуначку можа быць розным.\nГераін паступова разбурае цела і становіцца прычынай масы захворванняў і фізічнай болю. Яд не можа рабіць нічога іншага, акрамя як знішчаць вітаміны і мінеральныя рэчывы, зніжаючы імунітэт, а таксама выклікаць масу наступстваў у выглядзе цяжкасцяў з страваваннем і завалы, пагаршэння зроку, разбурэння зубоў, зніжэння сэксуальнай функцыі і немагчымасці дасягнуць аргазму, імпатэнцыі, бясплоддзя, вугроў і праблемай са скурай і валасамі і многімі іншымі. Чалавека мучыць бессань, дэпрэсія, ён перастае разумна мысліць, губляе памяць і ўсе свае станоўчыя якасці, губляе чалавечае аблічча.\nКалі дадаць да гэтага высокія шанцы праз шпрыц заразіцца ВІЧ, гепатыт і іншымі інфекцыямі, то шанцы чалавека на жыццё знікаюць адзін за адным. Таксама варта ўлічыць і той факт, што рэдкі наркаман будзе сачыць за сабой, за сваім здароўем, звяртацца да лекара, і рэдкі наркаман будзе здольны аплачваць медычную дапамогу. Па статыстыцы, у сярэднім наркаман на «тяжелых9raquo; наркотыках жыве 3-5 гадоў.\nПрафілактыка і дапамогу гераінавага наркаману\nКаб дзіця магло своечасова сказаць «нет9raquo; таму, хто прапануе яму любы наркотык, правядзіце з ім прафілактычную размову, пагаворыце з ім і раскажыце яму праўду пра наркотыкі. Дазвольце ім самім вырашыць, ці варта прымаць гераін ці не. Няхай Ваша зносіны будуць дыялогам, а не указаннямі, і простым выкладаннем фактаў, а не запалохваннем.\nКаб рэабілітаваць гераінавага наркамана, нельга проста перасадзіць яго з аднаго наркотыка на іншы, змяніць яго залежнасць з адной на другую. Важна вярнуць чалавеку яго патэнцыял, самапавагу, разуменне правільнага і няправільнага, адказнасць за сваё жыццё, за сям’ю, сяброў і асяроддзе. Гэта пад сілу толькі добрай праграме рэабілітацыі.\nДля атрымання падрабязнай кансультацыі па пытаннях рэабілітацыі і прафілактыкі патэлефануйце нашым кансультантам. Гэта бясплатна і ананімна.\nКракадзіл — наркотык, наступствы прыёму якога жахаюць!\nМетадон — наркотык, створаны падчас другой вайны. Першапачаткова ён ствараўся ў лячэбных мэтах, але меў мноства пабочных эфектаў, уключаючы залежнасць, а пазней метадон стаў выкарыстоўвацца для лячэння гераінавай наркаманаў. Чытайце далей аб сімптомах метадонавай наркаманіі і пра лячэнне наркаманаў.\nУ Расіі 8 млн наркаманаў, з іх 1,5 млн гераінавага\nМасква. 11 лютага. INTERFAX.RU — Паўтара мільёна чалавек у Расіі пакутуюць гераінавай залежнасцю, штогод у краіне расследуюцца чвэрць мільёна злачынстваў, звязаных з наркотыкамі, паведаміў дырэктар Федэральнай службы РФ па наркакантролі Віктар Іваноў.\n«З 8 млн расійскіх наркаспажыўцоў 1,5 млн ўжываюць апіяты, папросту гераін», — сказаў В. Іваноў у аўторак у Маскве на нарадзе суддзяў.\nПа словах кіраўніка наркакантролю, штодня «гераінавай» наркаману неабходна дзве дозы коштам 100 даляраў, якія ён здабывае злачынным шляхам, распаўсюджваючы наркотыкі або здзяйсняючы рабаванні.\n«Паўтарамільённага армія гераінавага спажыўцоў не толькі штосутачна дастае 3 млн наркодоз, або штогод 1 млрд, але і здзяйсняе масу злачынстваў для набыцця жаданых наркопаек», — сказаў Іваноў.\nПаводле яго слоў, штогод у Расіі расследуецца 250 тыс. Нарказлачынстваў.\n«Цалкам відавочна, што выявіць і расследаваць 1 млрд фактаў збыту наркотыкаў нерэальна. Прыведзеныя калькуляцыі сведчаць аб тым, што праваахоўная і судовая сістэмы краіны перапрацоўваюць толькі верхавіну наркоайсберга», — сказаў кіраўнік наркакантролю.\nКіраўнік наркакантролю заявіў, што ўвядзенне альтэрнатыўнай адказнасці — магчымасць для наркаспажыўца зрабіць выбар паміж турмой і лячэннем — дазволіць істотна знізіць узровень наркаманіі, адпраўляючы на лячэнне штогод да 150 тыс. Чалавек.\n14 студзеня В. Іваноў паведаміў, што да 70 тыс. Маладых людзей ва ўзросце ад 15 да 34 гадоў штогод паміраюць у Расіі ад наркотыкаў.\nУ мінулым годзе Іваноў сказаў, што больш за 12 млн расейцаў хоць бы раз у жыцці спрабавалі наркотыкі.\nПа дадзеных ФСКН, Расія з’яўляецца спажыўцом нумар 1 афганскага гераіну, які паступае праз краіны Цэнтральнай Азіі.


Харэаграфія (2) Кіно (1) Візуальныя мастацтвы (6)\nТэатр (5) Музыка (3)\nКамфорт адчуваю ў пераменах\nНАРАДЗІЛАСЯ Ў МІНСКУ, У СЯМ’І ЗНАКАМІТАГА МАСТАКА МІКАЛАЯ ЗАЛОЗНАГА. СТАЖЫРАВАЛАСЯ, ПРАЦАВАЛА, ЖЫЛА, ГАСЦЯВАЛА Ў АЎСТРЫІ, ШВЕЙЦАРЫІ, БЕЛЬГІІ, ЧАРНАГОРЫІ. З 1992 ГОДА АКТЫЎНА ВЫСТАЎЛЯЕЦЦА І ЎДЗЕЛЬНІЧАЕ Ў АРТ-КІРМАШАХ ЕЎРОПЫ І АМЕРЫКІ. У 2005-М БРАЛА ЎДЗЕЛ У ВЕНЕЦЫЯНCКІМ БІЕНАЛЕ. ВЕЛЬМІ СУЧАСНАЯ МАСТАЧКА, ЗАЎСЁДЫ МАЛАДАЯ.\nУНОВИС vs мадэрн\nУ 2019-м адзначаецца юбілей УНОВИСа. Што можна зразумець пра гэтае творчае аб’яднанне, а разам з ім — пра супрэматызм, калі паглядзець на выданні 1910-20-х з пазіцый сённяшняга дня?\nПА СЛЯДАХ КАРМЭН І РАЗІНЫ\nУ СТАЛЫМ УЗРОСЦЕ РАНЕЙ ЦІ ПАЗНЕЙ, АЛЕ ЎЗНІКАЕ ЎНУТРАНАЯ ПАТРЭБА ПАБАЧЫЦЬ МЯСЦІНЫ, ДЗЕ НАРАДЗІЛІСЯ ГЕНІЯЛЬНЫЯ АСОБЫ, ДА ПРЫКЛАДУ КУПАЛА ЦІ ПУШКІН. ПАБЫВАЦЬ ТАМ, ДЗЕ ЖЫЎ ЧАЙКОЎСКІ АБО ГРЫГ, МІХАЛ КЛЕАФАС АГІНСКІ АБО РАСІНІ. АЛЕ ПРАЗ ПЭЎНЫ ЧАС ТАКАЯ Ж НЕАДОЛЬНАЯ ЦІКАВАСЦЬ УЗНІКАЕ І ДА САМЫХ ЗНАКАМІТЫХ ОПЕРНЫХ ГЕРОЯЎ — ДА ПРЫКЛАДУ, РАЗІНЫ І ФІГАРА, КАРМЭН І ЭСКАМІЛЬЁ. ПРАФЕСІЯ МУЗЫЧНАГА КРЫТЫКА І ЗНАЁМСТВА З УСЁ НОВЫМІ РЭЖЫСЁРСКІМІ ВЕРСІЯМІ СУСВЕТНЫХ ОПЕРНЫХ ХІТОЎ ПРЫМУШАЕ ЎСПРЫМАЦЬ ТАКІХ ПЕРСАНАЖАЎ АДМЕТНЫМІ І ШМАТГРАННЫМІ АСОБАМІ. ЧАСАМ БОЛЬШ ЖЫВЫМІ, ЧЫМ РЭАЛЬНЫЯ ЛЮДЗІ.\nГАВОРАЦЬ ВЫХАВАНКІ ЭДЗІ ТЫРМАНД\nФЕСТЫВАЛЬ НОВАГА ТЭАТРА MALÁ INVENTURA Ў ЧЭХІІ\n«ПАВЯТОВЫ ЛЕКАР» ПАВОДЛЕ ФРАНЦА КАФКІ\nБеларуская мова — рэдкі госць на сцэне Гомельскага маладзёжнага тэатра. У розныя часы рэжысёр Аляксей Рыбачонак інсцэнаваў апавяданне ў вершах «За дождж» Якуба Коласа, Аляксандр Гарцуеў увасобіў вадэвіль «Залёты» Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, Юрый Вута інтэрпрэтаваў знакамітую «Камедыю...» Каятана Марашэўскага, Францішка Аляхновіча і Уладзіміра Рудава ды вадэвіль «Прымакi» Янкі Купалы (яго ігралі адначасова па-беларуску і па-руску).\nСПЕКТАКЛЬ «ДЗЯВОЧНІК» ЛОРЫ КАНІНГЕМ У НАЦЫЯНАЛЬНЫМ ТЭАТРЫ ІМЯ М. ГОРКАГА\nВЫНІКІ VII ДРАМАТУРГІЧНАЙ ЛАБАРАТОРЫІ НА МАЛОЙ СЦЭНЕ РТБД\n«ETERNAL RUSSIA» («ВЕЧНАЯ РАСІЯ») МАРЫНЫ ДАВЫДАВАЙ У ВІЛЕНСКАЙ АРТ-ПРАСТОРЫ MENŲ SPAUSTUVĖ


Партыя адпачынку на востраве Rong выспы | Візіт Koh Rong\nВізіт Koh Rong » План і браніраванне » партыя адпачынку\nПартыя Адпачынак на Да Ронге выспы\nКалі вы шукаеце свята яркай бокам на райскім трапічным востраве, то асноўная турыстычная зона на востраве Кох Ронге (да сэнсарны) Ваша ідэальнае месца.\nРазмешчаны прама перад вамі, як вы сыдзеце з паромам, гэта частка выспы Дакранання запакаваныя гасцёўнямі дамамі, барамі і начнымі клубамі. Чакайце познюю ноч, танны алкаголь і цяжкую танцавальную музыку.\nГэта не рэдкасць, каб убачыць падзеі пачынаюцца ў пачатку дня, і мноства бараў ствараюць жывую атмасферу першая справа раніцай.\nПартыя адпачынку на востраве Востраў Ронге ў Камбоджы | Візіт Koh Rong\nГатэлі вакол гэтай вобласці з'яўляюцца адносна недарагімі, у дыяпазоне ад $ 5- $ 30 за ноч. Але не маюць высокія чакання - Большасць з іх вельмі просты. мы рэкамендуем Сланечнікавы Гасцявы дом, Гасцявой дом Natural Lounge, і White Rose Guest HouseІ калі вы хочаце арандаваць невялікае бунгала, ўсмешка Bungalows і Happy Bungalows спраўная цана.\nКалі Вы хочаце размясціцца непадалёк ад шумнага цэнтра, але хацелася спаць лепш ноччу, шчаслівы слон курорт і Island Palace маюць добры стандарт - Хоць нумары даволі простыя, бунгала трохі ў гару так шум не такая вялікая праблема. Калі яны цалкам забраніраваны, прыроднае бунгала (Побач з Happy Elephant) у парадку.\nСланечнік ($ 20 PN)\nNatural Lounge ($ 18 PN)\nБелая ружа ($ 15 PN)\nSmile ($ 35 PN)\nIsland Palace ($ 40 PN)\nНатуральны ($ 32 PN)


Як Краснапольшчына прыцягвае замежныя інвестыцыі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Як Краснапольшчына прыцягвае замежныя інвестыцыі\nКраснапольшчына летась далучылася да праекта «Мэры за эканамічны рост» і зараз актыўна працуе над магчымасцю павысіць дабрабыт і якасць жыцця насельніцтва на мясцовым узроўні. У складзе каманды, якая нядаўна наведала штаб-кватэру гэтага праекта ў Тбілісі, пабываў і начальнік аддзела па адукацыі, спорту і турызме Краснапольскага райвыканкама, дэпутат раённага і абласнога Саветаў, адзін з актыўных удзельнікаў праектнай дзейнасці Сяргей Сыранкоў. Трэнінг датычыўся развіцця мясцовых турыстычных брэндаў і прыцягнення ў раён інвестыцый. Прыкладамі міжнароднага вопыту дзяліўся эксперт з Германіі.\n— Гэта была вельмі карысная для нас вучоба, — кажа Сяргей Сыранкоў. — Ад вобласці ў Грузіі пабывалі таксама спецыялісты з Чавус, Мсціслава, Слаўгарада і Быхава. Мне асабіста было цікава азнаёміцца з методыкай вядзення перагавораў з патэнцыйнымі інвестарамі, навучыцца ствараць тэматычныя праграмы, даведацца, як лепей сябе падаць, як пераканаць суразмоўніка. Гэта ўсё вельмі важныя моманты ў рабоце з прадпрымальнымі людзьмі.\nДа праектнай дзейнасці з прыцягненнем замежных інвестыцый Краснапольшчына далучылася ўсяго чатыры гады таму. Дзякуючы створанаму тут мясцоваму фонду развіцця «Старт-Узыход» і непасрэдна яго дырэктару Мікалаю Лістападаву на тэрыторыі Горскага і Яноўскага сельсаветаў сёння дзейнічаюць эксперыментальныя пляцоўкі, дзе людзі вучацца займацца арганічным земляробствам і вырошчваюць чыстую прадукцыю. Сёлета атрымаў працяг самы першы праект, рэалізаваны ў 2014 годзе на базе Пачапоўскага дзіцячага садка — сярэдняй школы «Зялёная эканоміка сада для адраджэння вёскі (дрэвы супраць беднасці і дэградацыі зямлі)». У межах другога праекта «Зялёная эканоміка сада — рэінвеставанне ў развіццё вёскі» (бюджэт праекта склаў больш за 50 тысяч долараў) атрымалася ўзмацніць патэнцыял Пачапоўскага гадавальніка, закласці матачнік клонавых прышчэп, цяпліцы і пасадзіць дэкаратыўны кветнік.\n— Акрамя гэтага, была набытая спецыяльная тэхніка для работы ў гадавальніку і закладзены сад плошчай 2,5 гектара на тэрыторыі раёна, — удакладняе Сяргей Сыранкоў. — У будучыні плануем пашырыць яго да чатырох гектараў. На базе Пачапоўскай школы створаны мясцовы цэнтр па навучанні насельніцтва навыкам садаводства і падрыхтаваны трэнер, які ім усё гэта выкладае. Больш таго, мы ўжо выкарасталі свой вопыт у найбліжэйшых паўднёва-ўсходніх раёнах. Аналагічныя гадавальнікі з'явіліся ў Лабанаўцы Чэрыкаўскага раёна і Мілаславічах Клімавіцкага раёна.\nЗагаловак у газеце: Навука быць гаспадарамі


Трусаў Алег, Манументальнае дойлідства Беларусі ХІ-ХVІІІ стагоддзяў - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nМанументальнае дойлідства Беларусі ХІ-ХVІІІ стагоддзяў\nРэдактар: Штыхаў Г.В.\nВыдавецтва/ друкарня: ТАА «Лекцыя»\nПамеры: 204с.: іл, 21см\nКатэгорыя: Этнаграфія; Гісторыя; Культура\nCopyright © 2001 by Трусаў А.\nУ кнізе ўпершыню ў Беларусі падаецца падрабязная характарыстыка ўзнікнення і развіцця мясцовых будаўнічых матэрыялаў, арганізацыя ў сярэднявеччы будаўнічай працы, прасочваецца эвалюцыя будаўнічых кансірукцый і малых архітэктурных формаў. Выданне праілюстравана арыгінальнымі фотаздымкамі. Адрасавана архітэктарам, археолагам, этнографам, мастацівазнаўцам, рэстаўратарам, музейным работнікам. Мае цікавасць для краязнаўцаў і шырокага кола аматараў гісторыі.\nУся кніга ў адным файле (сам тэкст)\nВырашыў зрабіць невялічкую кніжачку ў адпаведнасці са сваімі фінансавымі магчымасцямі. У яе ўвайшлі найбольш цікавыя артыкулы напісання ў гэтым годзе, як раз напярэдадні 7 жніўня, а таксама спіс маіх публікацый. Дарэчы, ніколі не думаў, што на складанне гэтага спісу пойдзе некалькі месяцаў. Аднак ён атрымаўся далёка не поўны. Адсутнічаюць публікацыі на польскай і некаторых іншых залежных мовах, артыкулы ў розных рэгіянальных выданнях, к... Болей »


28.09.2015 09:50 2447 просмотров Барановичи\nНагадаем, адно з пытанняў у парадку дня «Народнага рэферэндуму» гучыць так: «Ці згодныя вы, што адна і тая ж асоба не можа займаць пасаду прэзідэнта больш за два тэрміны?».\n«Выбарчая кампанія для „Народнага рэферэндуму“ — яшчэ адна магчымасць нагадаць пра важнасць пытанняў, якія мы ўздымаем. Відавочна, што ўлада не жадае прыслухоўвацца да грамадства, не чуе яго. Выбары праводзяцца з перадвырашаным вынікам», — адзначыў, адкрываючы слуханні, першы намеснік старшыні Руху «За Свабоду» Юрась Губарэвіч.\n«Адзіны інструмент, які можа прывесці да пераменаў у Беларусі, — рэферэндум», — упэўнены Губарэвіч. Ён дадаў, што пытанні «Народнага рэферэндуму» не губляюць сваёй актуальнасці, у прыватнасці чацвёртае, якое тычыцца адмовы ад размяшчэння ў Беларусі замежных вайсковых базаў, а таксама пятае («Ці згодныя вы, што адна і тая ж асоба не можа займаць пасаду прэзідэнта больш за два тэрміны?»).\n«Сёння мы фактычна не маем Канстытуцыі, — адзначыў Грыб. — Канстытуцыя 1996 году — нелегітымная. Хаця мы па ёй нібы жывем, але яна нелегітымная».\nЁн адзначыў, што у 2004 годзе на рэферэндуме было знятае абмежаванне на колькасць тэрмінаў прэзідэнцтва. «Адпавядае гэта Канстытуцыі? Не. Прызнаны гэты рэферэндум легітымным? Не», — падкрэсліў Мечыслаў Грыб.\n«Як юрыст магу сказаць, што балатаванне ў кандыдаты ў прэзідэнты Аляксандра Рыгоравіча сёння — незаконнае», — дадаў ён, адзначыўшы, што атрымліваецца, што ўжо ўсе ведаюць, хто будзе наступным прэзідэнтам Беларусі.\n«Пытанне абмежавання двума тэрмінамі знаходжання на пасадзе — гэта дэмакратычнае патрабаванне», — адзначыў Алесь Лагвінец.\n«Улада цяпер — гэта асабісты прывілей аднаго чалавека. Чалавека, які падмяў пад сябе Канстытуцыю, грамадства. Ён мае сваю вертыкаль, якая яму служыць», — падкрэсліў Лагвінец.\n«Абмежаванне тэрмінаў двума для палітыкаў — гэта нармальны сучасны стандарт», — падкрэсліў намеснік старшыні Руху. — Тое, што ў нас на пасаду прэзідэнта можна балатавацца неабмежаваную колькасць разоў першым чынам — адмоўным — кідаецца ў вочы любому замежніку".\nЛюди: Алесь Логвинец 506 Виктор Сырица 120 Мечислав Гриб 13 Юрий Губаревич 851\nТеги: Народный референдум 193 выборы 833 выборы президентские 239