Было время, когда беларусские металлургические предприятия были более конкурентные, чем уральские. Но держалось оно недолго. Пишет кандидат исторических наук Андрей Киштымов.\nДоменная печ на Беларускім металургічным заводзе. Metalinfo.ru\nЖалеза — адзін з самых распаўсюджаных хімічных элементаў: зямная кара ўтрымлівае яго каля 5%. Але толькі саракавая частка гэтых запасаў сканцэнтраваная так, каб іх можна было здабыць чалавеку.\nНашы продкі ўмелі здабываць жалеза ўжо ў VII—VI стагоддзях да нашай эры. Пачынаючы з эпохі жалезнага веку і ажно да канца ХІХ стагоддзя яны рабілі гэта пераважна з балотнай руды, якая не была ў Беларусі ў дэфіцыце. Як, дарэчы, і драўняны вугаль, неабходны для металургічнай вытворчасці мінулых часоў.\nСтаражытныя металургі выкарыстоўвалі для атрымання жалеза горны і сырое (халоднае) паветра, такі спосаб завецца сырадутным. Тэхналогія там такая: паветра падаецца ў распалены да 900°С горан, а вуглякіслы газ, які ўтвараецца ад гарэння драўнянага вугалю, забірае ў руднага жалезнага вокісу кісларод і аднаўляе жалеза. На выхадзе ўтвараецца крыца — кавалак металу, насычаны шлакам, які трэба выбіваць уручную.\nСырадутная вытворчасць была эканамічна затратнай, давала малы выхад гатовага прадукту, а якасць яго пакідала жадаць лепшага. Але што было рабіць: іншага спосабу здабычы жалеза нашы продкі доўга прыдумаць не маглі.\nУсё змянілася, калі Еўропа ў сярэдзіне XIV стагоддзя навучылася будаваць домны — спецыяльныя печы, у якіх руда награвалася да 1500°С, цалкам расплаўлялася, а вокісы жалеза, насычаныя вугляродам, ператвараліся не ў паўфабрыкат-крыцу, а ў чыгун. За гэтым ішла яшчэ адна апрацоўка, пасля якой колькасць вугляроду змяншалася і ўтваралася высакаякасная сталь.\nРосквіт беларускай чорнай металургіі прыпаў на мяжу ХVIII і ХІХ стагоддзяў. Заняў ён усяго некалькі дзесяцігоддзяў, але пры гэтым зрабіўся значнай з’явай айчыннай эканамічнай гісторыі. Металургічныя заводы таго часу былі магутнымі прамысловымі прадпрыемствамі.\nСярод іх колькасцю рабочых і аб’ёмамі вытворчасці заўважна вылучаліся Вішнеўскі завод Храптовіча, Старынкаўскі завод Бенкендорфа, Чарняўскі завод Раманава і Налібацкі завод Вітгенштэйна.\nЗброя для паўстанцаў\nСамым старым з гэтых прадпрыемстваў быў Вішнеўскі завод, заснаваны яшчэ ў часы Рэчы Паспалітай графам Яўхімам Храптовічам (1729—1812), вядомым рэфарматарам і дзеячам эпохі Асветніцтва.\nМенавіта тут, у мястэчку Вішнева цяперашняга Валожынскага раёна, у 1780 годзе пабудавалі першую ў Беларусі доменную печ.\nЯна была вышынёй каля 8 метраў і абслугоўвалася майстрам ды двума плавільшчыкамі. Яшчэ двое рабочых займаліся падрыхтоўкай шыхты — сумесі для пераплаўкі. Выпуск чыгуну праводзіўся двойчы на суткі. Асноўная яго маса далей перараблялася ў коўкае жалеза, але рабілі на заводзе і ўласна чыгунныя рэчы: посуд, катлы, дэталі для млыноў і іншае.\nПры гэтым завод працаваў звычайна толькі 40 тыдняў, а пасля было неабходна спыніць работы, каб замяніць унутранае пакрыццё домны, якое з часам разбуралася. Спачатку для гэтага пакрыцця выкарыстоўваўся вогнетрывалы натуральны камень (яго прывозілі з Польшчы), а пазней пачалі высцілаць печ шамотнай (шамот — гэта вогнетрывалая гліна) цэглай.\nПрамысловыя памяшканні, што засталіся па першым беларускім металургічным заводзе ў Вішневе, Валожынскі раён. Vedaj.by\nУ 1794 годзе Вішнеўскі завод падтрымаў паўстанне Тадэвуша Касцюшкі, вырабляючы зброю для паўстанцаў. Але гэта не прывяло да спынення вытворчасці пры Расійскай імперыі. Наадварот, маштабы і аб’ёмы толькі павялічыліся ўслед за патрэбамі новага рынку. Гэта можна прасачыць як па колькасці доменных печаў (іх паступова стала 4), так і па колькасці рабочых. У 1814-м на Вішнеўскім заводзе працавала 69 чалавек (з якіх толькі 11 былі наёмнымі, астатнія — прыгонныя), у 1828-м — 119, у 1853-м — больш за 200 чалавек.\nЗавод, які зрабіў усіх\nАле найбуйнейшым сярод беларускіх металургічных заводаў тых часоў быў не Вішнеўскі, а Старынкаўскі, які пастаўляў метал для Чарнаморскага флоту і шмат куды яшчэ.\nПерадгісторыя завода пачалася ў 1813 годзе, калі надворны саветнік Дзмітрый Яншын, уласнік маёнтка ў Чэрыкаўскім павеце, пабудаваў у вёсцы Старынка (цяперашні Слаўгарадскі раён Магілёўскай вобласці) невялікі медзеплавільны заводзік. Пасля яго смерці праз другія рукі маёнтак разам з заводзікам набыў адстаўны паручнік Аляксандр Іванавіч Бенкендорф. У выніку Старынкаўскі завод паўтарыў «вялікую» гісторыю: спачатку перажыў медную эпоху, а пасля — жалезную.\nПрычым медная завяршылася даволі хутка. У Беларусі няма сваіх радовішчаў меднай руды, таму на такой вытворчасці можна было толькі пераплаўляць лом ды рабіць посуд ці абсталяванне для вінакурняў. Вытворчасць жа жалеза адкрывала зусім іншыя гарызонты, дазваляла зарабляць іншыя грошы.\n«Жалезны век» на Старынкаўскім заводзе пачаўся з будаўніцтва ў 1835 годзе вагранкі — печы для пераплаўкі жалезнага лому. Пабудавалі і домну, але няўдала — менш чым праз год яна згарэла.\nМагчыма, разам з пажарышчам пагасла б і прадпрымальніцкая настойлівасць Бенкендорфа, калі б у 1839 годзе ён не атрымаў буйную дзяржаўную замову на пастаўку медных лістоў для Чарнаморскага флоту. Заводы Урала і цэнтральных расійскіх губерняў былі далёка ад асноўных караблебудаўнічых цэнтраў Чорнага мора, ды і не мелі з імі воднага злучэння, самага зручнага ў той час.\nА завод у Старынцы знаходзіўся ўсяго за некалькі кіламетраў ад буйнога прытока Дняпра — ракі Сож, па якім праходзіў наладжаны шлях на поўдзень. Другой прычынай атрымання такога выгаднага кантракта магло быць удалае сваяцтва ўласніка завода. Бо іншы, куды больш вядомы ў гісторыі Бенкендорф, Аляксандр Хрыстафоравіч, быў тады начальнікам корпуса жандараў у Пецярбургу і карыстаўся вялікім даверам імператара Мікалая І.\nЯк бы там ні было, справы хутка пайшлі ўгару. Следам за замовай для Мікалаеўскага марскога арсенала Старынкаўскі завод пачаў пастаўкі для Кіеўскага, Грузінскага і Бранскага арсеналаў, парахавога завода ў Шостцы, Каўказскай арміі, Марскога і Артылерыйскага ведамстваў і Міністэрства шляхоў зносін.\nТады ж вярнуліся і да ідэі атрымліваць метал з мясцовай жалезнай руды. Яе пробы накіравалі на аналіз у Горы-Горацкі земляробчы і Пецярбургскі тэхналагічны інстытуты. Выявілася, што руда змяшчае амаль 45% жалеза. Справа аказалася вельмі прыбытковай, паколькі сама руда каштавала заводу капейкі, а доменныя мяхі працавалі з дапамогай вадзяных колаў, і толькі ў час недахопу вады на рацэ ўключалі паравы рухавік.\nДаволі хутка невялікі заводзік у Старынцы перарос у прамысловую махіну, якая размяшчалася ў 5 мураваных карпусах і 10 драўляных пабудовах. Завод меў 6 мураваных сушылак, трохпавярховы мураваны склад-краму. Была і ўласная чыгунка, якая злучала розныя цэхі і порт на рацэ Сож. Больш за тое, прадпрымства мела нават уласныя медныя грошы, якімі разлічваліся з рабочымі. Такія ўнутраныя медзякі прымалі ў заводскай крамцы.\nСамыя буйныя замовы пачалі прыходзіць на завод з 1847 года, калі тут наладзілі вытворчасць вайсковых вазоў, лафетаў і крэпасцевых платформаў. Але было безліч і невайсковых кантрактаў. Напрыклад, менавіта ў Старынцы вырабілі ўсё жалезнае начынне, неабходнае для пабудовы першага моста цераз Дняпро ў Магілёве. Выконваў завод і прыватныя дробныя замовы для землеўласнікаў і прадпрымальнікаў.\nСтарынка пацярпела ад чарнобыльскай катастрофы. Паселішча выселілі, будынкі знеслі. Але вось такія выхады металургічнага шлаку нагадваюць пра колішнюю вытворчасць там жалеза. Фота Андрэя Кіштымава\nСвайго найбольшага росквіту Старынкаўскі завод дасягнуў на мяжы 1850—1860-х гадоў. Напрыклад, у 1859 годзе ён вырабіў прадукцыі на 240 тысяч рублёў, у той час як усе 122 прадпрыемствы Магілёва выпусцілі тавару толькі на 215 тысяч.\nА самая галоўная адметнасць завода ў Старынцы палягала ў тым, што гэта была адзіная прамысловасць у Беларусі такога кшталту з завершаным вытворчым цыклам: ад здабычы жалезнай руды і выплаўкі металу да машынабудавання. Больш у нашай краіне за ўсю гісторыю яе эканомікі такіх прадпрыемстваў не было.\nЧыгунаплавільны і жалезаробчы завод ва ўрочышчы Чарняўка Барысаўскага павета заснаваў у сярэдзіне 1850-х князь Леан Радзівіл. Завод быў куды меншы па аб’ёмах прадукцыі ў параўнанні са Старынкаўскім, тым больш што разгарнуцца як след ён не паспеў. Ужо ў 1857 годзе завод у складзе вялізнага маёнтка Барысаўшчына адышоў царскаму родзічу, вялікаму князю Мікалаю Раманаву, пасля чаго некаторы час не працаваў. Наноў Чарняўскі завод запусцілі ў 1863-м, і ён нават пачаў хутка развівацца, але доўжылася гэта не больш за дзесяцігоддзе.\nКамбінат у Налібаках\nКамбінатам прадпрыемства Льва Вітгенштэйна ў Налібаках цяперашняга Стаўбцоўскага раёна з’яўлялася таму, што складалася фактычна з двух заводаў: чыгуналіцейнага і жалезаапрацоўчага. Будаваўся камбінат у пачатку 1850-х, і пра размах гэтага будаўніцтва гаворыць тое, што на ім адначасова было задзейнічана больш за 1 000 рабочых — як прыгонных, так і вольнанаёмных.\nПуск гэтага завода амаль супаў з пачаткам Крымскай вайны 1853—1856 гадоў, калі рэзка павысіўся попыт на жалеза. Гэта дазволіла ўжо ў першыя гады працы дасягнуць праектнай магутнасці.\nПраўда, як толькі ваенныя замовы спыніліся, для налібацкай прамысловасці пачаліся цяжкія часы, якія абцяжарваліся адменай прыгоннага права (цяпер прыходзілася плаціць рабочым за працу, а не толькі карміць іх) і збядненнем навакольных лясоў, з якіх працягвалі здабываць драўняны вугаль.\nНягледзячы на несумненныя поспехі ХІХ стагоддзя, чорная металургія Беларусі ў новых умовах не мела эканамічных перспектыў. Адмена прыгоннага права пазбавіла землеўласнікаў таннай рабочай сілы. У галіну прыйшлі новыя тэхналогіі, а здабыча балотнай руды стала яўным анахранізмам у параўнанні з працай горназдабывальнай прамысловасці. Да таго ж на змену драўнянаму вугалю прыйшоў прадукт перапрацоўкі вугалю каменнага — кокс. Траціў значэнне і водны транспарт: чыгункі звязалі беларускія губерні з Уралам і Украінай, і нашы заводы канчаткова перасталі вытрымліваць канкурэнцыю з танным металам адтуль.\nКанец 1860-х і 1870-я гады сталі гібельнымі для мясцовых металургічных прадпрыемстваў. Праіснаваўшы не адзін дзясятак гадоў, яны паразвальваліся літаральна за год-два.\nУ 1872-м зачыніўся раней такі паспяховы Старынкаўскі завод. Апошнія весткі пра Вішнеўскі завод з амаль 100-гадовай гісторыяй адносяцца да 1870-га. Цяпер пра яго нагадвае толькі невялікая капліца ў Вішневе, складзеная з кавалкаў металургічнага шлаку, ды некаторыя захаваныя вытворчыя пабудовы.\nКрыца ХІ—ХІІІ стагоддзя, знойдзеная на Верхнім замку ў Полацку. Экспанат Полацкага краязнаўчага музея. Museum.by\nКрыху больш пажыў Чарняўскі металургічны завод, дзякуючы пратэкцыі яго ўласніка, брата імператара. Але менавіта што «крыху»: ужо ў 1876-м пра завод пішуць як пра былы, хоць канчатковае яго закрыццё супала з годам забойства Аляксандра ІІ (1881-ы).\nНалібацкі завод па інерцыі праіснаваў да канца ХІХ стагоддзя, але з тых жа 1870-х ён не выходзіў з крызісу і працаваў па 3—9 месяцаў на год. У 1881 годзе там закрыліся 2 з 3 доменных печаў, ды і тая апошняя працавала ў няпоўную сілу. Неўзабаве ўсялякія згадкі пра металургічны камбінат знікаюць з архіўных дакументаў.\nУ выніку да канца пазамінулага стагоддзя беларуская чорная металургія перастала існаваць. А аднавілася яе гісторыя толькі праз стагоддзе, калі ў 1984 годзе першую прадукцыю даў Беларускі металургічны завод у Жлобіне.


Вазы з шкляных бутэлек - Блог аб дызайне\nШкляныя бутэлькі з-пад віна, каньяку, шампанскага, малака, масла і нават піва - гэта выдатныя матэрыялы для вырабу ваз для кветак сваімі рукамі. Размаляванымі і дэкараваныя вазамі і вазачкі можна ўпрыгожыць не толькі абедзенны стол і паліцы ў хаце ці на дачы, але і сервіроўкі на вяселлі або вечарыне, а яшчэ з ўпрыгожаных бутэлек можна зрабіць выдатны падарунак.\nМайстар-клас №1: Стыльна і проста\nДля такой роспісу бутэлек падыдуць бутэлькі любой формы і колеру шкла, у дадзеным жа майстар-класе выкарыстоўваюцца празрыстыя бутэлькі для малака.\nМатэрыялы: для абястлушчвання - ацэтон або спірт, а таксама ватовыя дыскі, для роспісу - акрылавыя фарбы ў слоічках ці балончыкам (лепш для шкла і керамікі), пэндзаль нейлонавая, а таксама малярны ці звычайны скотч патрэбнай шырыні. Замест скотчу можна выкарыстоўваць гумовыя кальца. Калі вы карыстаецеся спрэй-фарбу, то вам можа спатрэбіцца фальга, харчовая плёнка ці звычайная папера.\nПадрыхтоўваем шкло - прыбіраем этыкеткі, адмываць клей, праціраем бутэлькі насуха, а затым абястлушчваем паверхню вадкасцю для зняцця лаку або этылавым спіртам.\nАбляпляюцца будучую вазу скотчам, фарміруючы малюнак: палоскі рознай шырыні, зігзагі або спіраль. Скотч тут гуляе ролю трафарэта.\nПачынаем фарбаваць вазу ў патрэбных месцах.\nСавет: калі фарба патрабуе запякання ў духавай шафе, то ўлічвайце, у якім становішчы пафарбаваная бутэлька будзе сушыцца. Так, калі вы пакрые фарбай і дно і рыльца, то сушыць вазу будзе праблематычна, але вы можаце зрабіць канструкцыю з шчыльнай паперы і кнопак як паказана на фота ніжэй.\nСпосаб сушкі залежыць ад абранай вамі фарбы. Вытворца, як правіла, паказвае неабходную тэмпературу запякання (калі яно патрабуецца) і час. Запякаць акрылавыя фарбы сохнуць каля паўгадзіны ў духавай шафе пры тэмпературы 170 градусаў, а затым пажадана пакінуць бутэлькі сохнуць натуральным шляхам 1-2 сутак, каб зрабіць пакрыццё максімальна трывалым. Фарбы ў спрэй, якія выкарыстоўваліся ў гэтым майстар-класе запякаць ня трэба, а сохнуць яны за 24 гадзіны.\nЗ дапамогай гэтага майстар-класа вы зможаце прыдумаць самыя розныя дызайны, гуляючы з колерам, шырынёй і размяшчэннем скотчу або гумак.\nНапрыклад, вы можаце выкарыстоўваць незвычайныя адценні - вельмі эфектна выглядаюць бутэлькі, пафарбаваныя ў далікатных пастэльных танах або залатой альбо срэбнай фарбай. Зірніце на наступную падборку фота - менавіта гэтыя колеры лепш за ўсё падыдуць для дэкору шкляных бутэлек для ўпрыгожвання вяселля або вечарынкі.\nА вось яшчэ адна арыгінальная ідэя - нацягнуўшы гумку або наляпіўшы скотч па дыяганалі, можна зафарбаваць толькі дно бутэлькі.\nМайстар-клас № 2: Роспіс бутэлькі контурамі\nА зараз прыступім да больш складанага і доўгага, але вельмі прыгожаму спосабу дэкору бутэлек сваімі рукамі - роспісу контурнымі аб'ёмнымі фарбамі. З іх дапамогай вы зможаце намаляваць ўзоры і арнаменты ў этнічным стылі, нанесці складаны і просты малюнак або напісаць прыгожыя надпісы, манаграмы, ініцыялы (фота ніжэй).\nТаксама контурнымі фарбамі можна маляваць у тэхніцы кропкавай роспісы як на фота ніжэй.\nА ў спалучэнні з вітражнымі фарбамі контурная роспіс ператворыцца ў вітражных.\nМатэрыялы: любы спіртазмяшчальны обезжириватель, ватовыя дыскі і палачкі, іголка і контурныя фарбы. Пры жаданні роспіс можна дапоўніць бліскаўкамі, а таксама акрылавымі і вітражнымі фарбамі, як у дадзеным майстар-класе.\nСавет: калі ў вас няма контурных фарбаў або маляванне імі здаецца вам складаным, то вы можаце маляваць з дапамогай падручных сродкаў: калыпкі, іголкі, ватовай палачкі або тоненькай пэндзлікі.\nСпачатку нам трэба прыдумаць ідэю і падрыхтаваць дапаможны эскіз. Яго можна знайсці ў Інтэрнэце і раздрукаваць у падыходным памеры альбо намаляваць сваімі рукамі. Таксама вы можаце скарыстацца самаробным або гатовым шаблонам альбо трафарэтам.\nКалі вы ўпэўненыя ў сваіх навыках малявання «з ліста», то можаце прапусціць гэты пункт. Калі вы новы карыстальнік, то лепш перанесці жаданую карцінку на шкло, то ёсць намеціць асноўныя дэталі і лініі малюнка / ўзору. Для гэтага вам трэба: намаляваць або раздрукаваць карцінку, выразаць яе (можна груба), затым шчыльна зафарбаваць яе адваротны бок мяккім простым алоўкам, а потым прыкласці карцінку заштрыхаванай вываратам да шкла і абвесці усе ці толькі асноўныя часткі малюнка тым жа алоўкам. На бутэльцы павінны застацца ледзь прыкметныя, але карысныя ў рабоце лініі. Калі малюнак не занадта складанае, то дастаткова намеціць асноўныя дэталі прама на бутэльцы.\nЗараз трэба абястлусціць шкло і дачакацца пакуль яно высахне.\nПры жаданні вы можаце пакрыць усю бутэльку каляровы акрылавай фарбай і дачакацца яе поўнага высыхання.\nПрыступаем да роспісу: абводзім ўсе контуры, час ад часу прачышчаючы носік цюбіка іголкай і пры неабходнасці карэктуючы агрэхі ватовай палачкай, змочанай вадой. Малюнак правільней пачынаць з вялікіх дэталяў.\nКалі вы малюеце контурам ў вітражнай тэхніцы, то контуры павінны быць замкнёныя, а вітражная фарба павінна з імі датыкацца. Таксама сочыце, каб усе дэталі былі прокрашены цалкам без прокрасов, інакш пакрыццё будзе недаўгавечным. Заліванне контураў вітражнымі фарбамі магчымая толькі праз 2 гадзіны, але вы можаце паскорыць іх высыханне з дапамогай фена;\nУ тэхніцы кропкавай роспісы контурам галоўнае - выконваць аднолькавы і мінімальны інтэрвал у адной лініі малюнка і вытрымліваць аднолькавы дыяметр / аб'ём кропак (у адной лініі).\nСавет: спачатку патрэніруйцеся маляваць контурам або ставіць кропкі на паперы. Памятаеце, што ціснуць на цюбік трэба з аднолькавай сілай.\nКалі малюнак будзе гатовы, вам застанецца толькі прасушыць або дачакацца высыхання фарбаў, вынікаючы рэкамендацыям вытворцы. Часцей за ўсё, распісанае шкло запякаюць у духоўцы пры тэмпературы 170 градусаў прыкладна 30 хвілін або пакідаюць яго сушыцца натуральным чынам на суткі.\nПрапануем вам азнаёміцца з наступным відэа-урокам, дзе вы зможаце ўбачыць, як упрыгожыць бутэльку сваімі рукамі з дапамогай контураў у точеной тэхніцы.\nА вось іншыя цікавыя ідэі роспісу бутэлек контурамі для вашага натхнення.\nМайстар-клас № 3: як абрэзаць бутэльку і зрабіць з яе вазу, падсвечнік і іншыя прадметы дэкору\nТакім чынам, з роспісам і дэкорам разабраліся. А зараз пагаворым пра тое, як зрабіць з звычайнай бутэлькі вазу, падсвечнік, падстаўку для алоўкаў, шклянку або якое-небудзь інтэр'ерны ўпрыгожванне як на фота ніжэй.\nАбрэзаць шкляны бутэльку сваімі рукамі можна рознымі спосабамі. У гэтым майстар-класе мы выкарыстоўваем самыя простыя спосабы, якія можна лёгка паўтарыць у хатніх умовах.\nСпосаб 1. Як абрэзаць бутэльку з дапамогай проспиртованной ніткі\nГэты спосаб больш падыдзе для рэзкі бутэлек віна і бутэлек з тонкім шклом.\nСпачатку трэба абматаць бутэльку тоўстай баваўнянай ніткай і адрэзаць лішкі (верхняе фота злева).\nЗараз гэтую нітку трэба намачыць у любым спіртазмяшчальнай растворы - уайт-спірыце, этылавым спірце або ў вадкасці для зняцця лаку, як у дадзеным майстар-класе. Пасля таго як нітка добра прамокне, яе трэба зноў абматаць вакол бутэлькі ў патрэбным месцы.\nЦяпер трэба асцярожна падпаліць нітку, хутка круцячы бутэльку пакуль полымя не згасне.\nДалей трэба апусціць бутэльку ў загадзя падрыхтаваную ёмістасць з кіпенем на 3 хвіліны, а затым хутка апусціць яе ў халодную ваду - ад рэзкага перападу тэмпературы шкло павінна даць расколіну ў патрэбным месцы.\nСавет: калі вы хочаце зрабіць вазу з бутэлькі шампанскага, то крокі 2-4, хутчэй за ўсё, трэба будзе паўтарыць.\nАсцярожна ламаем бутэльку, а затым апрацоўваем вострыя краю наждачкай - спачатку крупнозерністой, а затым дробназярністай. Ву-аля, ваза з бутэлькі гатовая!\nСпосаб 2. Як абрэзаць бутэльку з дапамогай шкларэза\nАбрэзаць бутэльку можна і з дапамогай шкларэза. Для гэтага трэба:\nЗрабіць надрэз шкларэзам. Каб краю атрымаліся роўнымі можна перад рэзка абматаць бутэльку гумкай ці скотчам. Замест шкларэза можна выкарыстоўваць свердзел для шкла;\nЗатым месца надрэзу абпальвае, далей апускаем бутэльку ў кіпень на тры хвіліны, а потым - у ёмістасць з халоднай вадой;\nАкуратна ламаем бутэльку;\nАпрацоўваем краю наждачкай.\nЗ бутэлькамі з-пад шампанскага і іншых бутэлек з тоўстымі сценкамі прыйдзецца павазіцца, а вось бутэлькі віна разломліваюцца даволі хутка і проста.\nПредыдущаяЯкаснае выраўноўванне падлогі\nСледующаяЛаўка ў пярэдні пакой - 80 фота сучасных мадэляў у інтэр'еры


Беларускія хакейныя клубы вінныя гульцам амаль $ 225 тыс.\nНа калегіі Мінспорту і выканкаму хакейнай федэрацыі распавялі, колькі зарабляюць беларускія хакеісты.\nАгульная сума даўгоў у заробках – Br 4,8 млрд, альбо амаль $ 225 тыс. Амаль 60 % гэтай сумы – даўгі перад сваймі гульцамі жлобінскага «Металурга». Таксама не цалкам разлічыліся «Ліда», «Берасце», «Магілёў» ды «Віцебск».\nЗ 24 красавіка мінулага года ў беларускай хакейнай экстралізе дзейнічае мінімум заробку, які складае Br 8,5 млн. Менавіта столькі атрымоўваюць 152 хакеісты – больш за палову. Максімальны ганарар, які складае Br 85 млн, маюць 18 гульцоў.\nУ той жа час на думку віцэ-прэмʼеркі Наталлі Качанай, маладыя трэнеры мусяць адэкватна ўспрымаць заробак Br 1,3 млн.\nНМ, belsat.eu, паводле «Прэссбол»


Catholic.by - Калядная сустрэча духавенства і кансэкраваных асобаў прайшла ў Пінску\nКалядная сустрэча духавенства і кансэкраваных асобаў прайшла ў Пінску\n08.01.2019 14:01 Кс. Андрэй Рылка / Фота: Уладзіслаў Козел / Catholic.by\n3 студзеня пінская катэдральная базыліка сабрала святароў і кансэкраваных асобаў з усёй дыяцэіі на калядную аплаткавую сустрэчу.\nУ межах сустрэчы яе ўдзельнікі мелі магчымасць духоўна засяроддзіцца ў супольнай малітве падчас адарацыі Найсвяцейшага Сакрамэнту, перажывання сумеснай Эўхарыстыі, дзялення аплаткай і святочнымі віншаваннямі.\nПадчас прынагоднай св. Імшы біскуп Пінскі Антоні Дзям’янка заахвоціў удзельнікаў сустрэчы дзяліцца радасцю Евангелля на месцах свайго служэння.\nІерарх падзякаваў святарам і кансэкраваным асобам за іх ахвярнае служэнне на Палессі.\nУ сваю чаргу прадстаўнікі духавенства і манаскіх супольнасцяў склалі біскупу Антонію віншаванні з нагоды свята Божага Нараджэння і яго ўласнага дня нараджэння, жадаючы далейшых плёнаў у працы і благаслаўлення ад Дзіцяткі Езуса ў пастырскім служэнні на Піншчыне.\nАбноўлена 08.01.2019 16:43


Вольга Станеўская: позірк у будучыню – Наша Слова штодзень\nВольга Станеўская: позірк у будучыню\n26 кастрычніка 2018, 09:14 Грамадства, Культура, Навіны 26\nЕхала неяк па вуліцы і гляджу расцяжка, Мінску 951 год, маўляў, віншуем.\nКрута, думаю, праз 48 гадоў ужо 1000 будзе, вось мусіць, свята адваляць.\nТолькі да гэтага часу, пакуль вы тут сваімі лядашчымі нагамі будзеце дыгаць, мы ўжо будзем з Грышанькай хадзіць па кветкавым палях за руку, і ён мне будзе чытаць свае прыгожыя вершы, і мы вельмі спадзяемся, што ўсё да гэтага часу зменіцца і хацелася б,\nКаб мы нарэшце-та сталі асобнай моцнай краінай з уласнай эканомікай, сусветнымі палітычнымі сувязямі і незалежным нацыянальным тэлебачаннем, а не пераводнымі каналамі суседняй краіны, дзе акцёр Пяўцоў шчыра здзіўляецца, як маўляў, у Расеі могуць адбывацца трагедыі, бо яна ж праваслаўная, з Богам , гэта ж у Еўропе, пераконвае ён, няма Бога ў людзей у сэрцах. Сядзіць, абклаўшыся абразамі і праехаўшы палову Еўропы летам, дзе няма Бога.\nІ каб на гарадскія святы не ставілі аўтазакі, там дзе шпацыруюць людзі, грамадзяне сваёй краіны ў свой выхадны дзень і са сваімі планамі.\nІ каб спынілі ўжо прадаваць нам, як свінням, гнілую гародніну і ягады ў супермаркетах, з адкрытых непавагай да нас, а мы ўсе маўчаць з гэтай нагоды.\nКаб знішчылі гэтыя *** цэлюлозныя палаткі з купальным стрэхамі, якія яны ставяць на гарадскіх мерапрыемствах. Проста спалілі і спалілі ўсе фатаграфіі, дзе іх можна ўбачыць.\nІ каб можна было б убачыць хоць адзін прыгожы мужчынскі касцюм па тэлевізары. Проста прыгожыя касцюм, кашулю і гальштук, хоць у аднаго чалавека. А не анучы, у якія апранаюцца нашы мужчыны.\nІ каб мужчыны нашы перасталі быць нястрыжаным пузатымі *** з азызлымі тварамі і выцягнутымі каленямі, а сталі падцягнутымі грамадзянам, якія думаюць, і краіна наша перастала быць краінай пенсіянераў і араючых стомленых баб.\nІ замест будынка вельмі прыгожага і дарагога галоўнага суда пабудавалі шпіталь для людзей, а замест плота для гэтага дарагога суда- хоць адзін недушараздзіраючы прытулак для жывёл.\nКаб нарэшце-та на вуліцах паставілі лаўкі, таму што калі ўсё так пойдзе, то праз 50 гадоў у нас застануцца толькі старыя, якія там будуць сядзець і п’яніцы, якія пад імі будуць валяцца. А лаўкі тыя каб стаялі пад сапраўднымі дрэвамі, з ценем і вялікімі лісцем.\nІ турысты, усе як адзін, прыязджалі б не за інтымнымі паслугамі, і, пры браніраванні, хоць часам пыталіся, колькі метраў ад кватэры да музея, а не да віннай шафы або Bobo, дзе іх ужо заседзеўся чакаць танны тавар з шугарынгам сваіх дамінантных органаў.\nІ мы нарэшце-та сталі карыстацца сваім нацыянальным аэрапортам, а не ездзіць Жабрацкімі маршруткамі і аўтобусамі праз суседнія краіны, і каб ужо знайшлася якая-небудзь палка на гэтыя зашыфраваныя мурашнікі.\nІ каб пенсіянеры перасталі дажываць ў штодзённым прыніжэнні, ганьбе і адзінокай немачы.\nІ мужчыны перасталі рабіць усё як адзін вайсковыя фрызуры- гэта было галоўным уражаннем адной маёй знаёмай, якая жыве ў Лондане- звярні ўвагу, кажа-усё ж мужчыны пастрыжаны аднолькава, як у войску. І я пачала звяртаць увагу, і гэта так))\nІ каб спынілася адкрытае знітоўванне нацыі, і алкаголь прадаваўся ў спецыяльных месцах у адмысловае час.\nІ каб у рэстаранах нам перасталі падаваць з покер-фэйсам зневажальна маленькія порцыі ежы, тыпу вы што, жэрці сюды прыйшлі?\nІ з дзяцей спынілі б штампаваць рабоў у установах са злымі затурканымі настаўнікамі, маленькія ваяводы вялікіх паноў.\nКаб нарэшце-та людзі спынілі забруджваць пад’езды і зразумелі, што неабавязкова жыць у лайне і нават гэтага не саромецца.\nНе трэба было ездзіць у Вільню за туфлямі і гальштукам на вяселле жаніху.\nІ каб чыноўнікі нашы не выглядалі як выязны сход правінцыйных душных пенсіянераў, а мелі выгляд актуальных адукаваных людзей.\nНу і вядома, каб перайменавалі ўсе вуліцы і адмылі камуністычныя назвы назаўсёды.\nІ каб нашы дзеці не ішлі раніцай у садок, як у турму, а не хацелі адтуль сыходзіць, як мае пляменніцы з 9 / месячнага ўзросту ў Нарвегіі.\nІ па радыё перасталі круціць бяздарныя *** мясцовых спевунов, а на плошчах у святы перасталі выпускаць галосячых баб з псеўда-нацыянальным рэпертуарам.\nКаб беларусы перасталі быць затурканымі, ленаватыми і зайздроснымі людцамі, а сабраліся, нарэшце-та, ўзялі адказнасць за сваё жыццё, пачалі паважліва працаваць, разуючы вочы, перасталі бухаць, смаркацца на сцены пад’ездаў, смярдзець у транспарце, красці, дзе дрэнна ляжыць, і навучыліся паважаць адзін аднаго. І перасталі пастаянна злавацца.\nВельмі хацелася б.


AMA: Як купіць CIX100? 09 красавіка 2020\nAMA: Як купіць CIX100?\nCryptoIndex з'яўляецца інструментам для ўздзеяння на рынак крыпты і служыць разумным арыенцірам для ўсіх криптовалют. Алгарытм Cryptoindex на аснове AI пастаянна аналізуе больш за 2000 манет, ужываючы больш за 200 фактараў, апрацоўваючы больш за 1 мільён сігналаў у секунду, каб забяспечыць высокадасканалы індэкс у топ-100 манет.\nУ нас шмат пытанняў, як набыць наш індэкс. Сёння мы ў нашай рубрыцы AMA (Спытай мяне ў чым заўгодна) мы адкажам на гэтае пытанне.\nДзе я магу гандляваць CIX100?\nВы можаце гандляваць CIX100 на KuCoin Exchange\nЯк купіць CIX100?\nЗатым набярыце электронную пошту, націсніце атрымаць код, пастаўце гэты код у сярэднюю радок. Націсніце "Я прымаю ўмовы".\nУсталюйце пароль, паўтарыце яго.\nЗатым перайдзіце ў раздзел «Дэпазіт». Як вы бачыце ў левым куце, вы можаце набыць крыпту з дапамогай крэдытнай карты, але для гэтага вы павінны перадаць KYC.\nПерад дэпазітнымі сродкамі вы павінны наладзіць «гандлёвы пароль» і 2FA.\nПрацэс налады праверкі Google\nЗатым выконвайце інструкцыі і загрузіце Google Verification. Пасля сканавання QR-кода вы атрымаеце нумар гэтага кода. Увядзіце іх у асноўную лінію і націсніце "актываваць".\nНаладзьце гандлёвы пароль.\nЗроблена! Цяпер вы можаце здаць на рахунак свае першыя сродкі і набыць CIX100.\nПерайдзіце ў раздзел «Дэпазіт» і дэпаніруйце свой першы фонд праз якую-небудзь криптовалюту альбо перадайце KYC і купіце з дапамогай крэдытнай карты.\nМы спадзяемся, што працэс пакупкі быў для вас простым, і калі ў вас ёсць якія-небудзь пытанні, вы заўсёды можаце задаць іх у нашым чаце альбо папрасіць падтрымкі ў крыпта-біржы KuCoin.\nАлгарытм CryptoIndex на аснове AI пастаянна вучыцца, спажываючы велізарную колькасць дадзеных, хутка прымаючы рашэнні і выбар, з якімі чалавек будзе змагацца.\nВы заўсёды можаце праверыць бягучы склад CIX100 на нашым сайце.\nБудзьце ў курсе нашых каналаў:\nСачыце за CRYPTOINDEX на Telegram\nСачыце за CRYPTOINDEX на Medium\nСачыце за CRYPTOINDEX у Twitter\nСачыце за CRYPTOINDEX на Facebook\nСачыце за CRYPTOINDEX на Linkedin\nСачыце за CRYPTOINDEX на Reddit\nяк атрымаць тоўшчы рукіЯк я магу атрымаць уласны вэб-сайт? Як вы аддаеце праекты па распрацоўцы праграмнага забеспячэння для атрымання найлепшага выніку? Як я магу зарабіць грошы ў сацыяльных сетках, не маючы вэб-сайта? як атрымаць праслухоўванне ў AdobeЯк мне стаць добрым праграмістам? як даведацца, ці з'яўляецца знешні жорсткі дыск usb 3.0як убачыць Ісуса тварам да твару\n"Як нахіліцца ў працоўных калектывах для жанчын" - разуменне Шэрыл СандбергКароткая гісторыя масак ад чумы і як зрабіць маску магічнайСамыя небяспечныя звычкі - і як кінуцьЯк рыхтаваць гульцоў для спорту з дапамогай машыннага навучання і AIЯк ўзламаць ідэнтычнасць як дызайнераЯк паспяхова плюнуць-смажыцца5 якасцей, неабходных кожнаму маленькаму стартапу, і як іх выхаваць пры кожным даганянні.Як прасоўваць прапановы CPA бясплатна?


Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт — Вікіпэдыя\n18 красавіка 1921 (94 гады таму)\nкаля 25 000\nБеларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя У. І. Леніна\nБелару́скі дзяржа́ўны ўнівэрсытэ́т (БДУ) — вядучая вышэйшая навучальная ўстанова Беларусі. Знаходзіцца ў Менску.\n2.5 Творчыя калектывы\nЗаснаваны пастанаўленьнем Прэзыдыюму ЦВК БССР 18 красавіка 1921 году. Пачаў працаваць 30 кастрычніка. Першы рэктар — Уладзімер Пічэта. Арганізацыяй унівэрсытэту займалася камісія па стварэньні БДУ, у склад якой, сярод іншых, увайшоў нарком аховы здароўя БССР Сямён Камінскі. Першапачаткова ў склад унівэрсытэту ўваходзіла тры факультэты — рабочы, мэдычны ды факультэт грамадзкіх навук. У склад прафэсуры ўвайшлі Якуб Колас, Яўхім Карскі. Першы набор студэнтаў склаў 1390 чалавек. У 1922 годзе пачаў працаваць пэдагагічны факультэт. Выкладаць на ім пачалі супрацоўнікі факультэту грамадзкіх навук.\nУ 1930 годзе на базе мэдычнага факультэта арганізаваны Беларускі мэдычны ўнівэрсытэт.\n28 жніўня 1931 году пэдагагічны факультэт БДУ рэарганізаваны ў Беларускі дзяржаўны вышэйшы пэдагагічны інстытут. Яму быў перададзены галоўны корпус БДУ. У 1930-я гады заснаваныя біялягічны, хімічны, фізыка-матэматычны, гістарычны, геаграфічны ды філялягічны факультэты. У гэты ж час навуковая праца значна прыгнечаная сталінскімі рэпрэсіямі. Арыштаваны першы і шэраг наступных рэктараў унівэрсытэту.\nУ 1941 годзе з-за пачатку вайны заняткі ва ўнівэрсытэце спыніліся. Адноўленыя толькі ў кастрычніку 1943 году на станцыі Сходня пад Масквой. Бібліятэчны фонд пад час вайны амаль цалкам згублены. Вывезеная толькі дзясятая частка кніг. З вызваленьнем Менску праца ўнівэрсытэту адноўленая. Пачынаецца адбудова і аднаўленьне страчанай матэрыяльна-тэхнічнай базы, паступов


Парушаючы 50-гадовую традыцыю, InverPad - гэта арыгінальная тэхналогія, распрацаваная кампаніяй Aquark. Дзякуючы ідэальнай камбінацыі дызайну Pad, Stepless-DC-Inverter і супраць шумавых тэхналогій ён паляпшае вопыт плавання на новы этап.\nАтрымлівайце асалоду ад сапраўднай цішыні\nНа адлегласці 1 метра адчувайце ўзровень гуку як нізкі:\n36.5дБ (А)Рэжым маўчання\n46дБ (А)Рэжым павышэння\nБязступенны інвертар пастаяннага току дазваляе кампрэсару рэгуляваць хуткасць у залежнасці ад рэальных патрабаванняў і ўмоў. Частата і абарачэнне ў хвіліну можна рэгуляваць па чарзе, каб забяспечыць дзіўную эфектыўнасць эканоміі энергіі і надзвычайную цішыню.\nВЫНІЦЬ БОЛЬШ >>\nMr.Titan-Top безстэханны бесперапынны пастаянны цеплавой помпа інвертарнага пастаяннага току\nInverSmart-Плыўнае DC Inverter басейн Цеплавы помпа\nЦеплавой помпа для басейна InverMax Commercial Inverter 60 / 110kw\nAquaMini-басейн Цеплавы помпа\nПраверце, што з намі адбываецца!\nThu-Jun-2021 Чытаць далей\nFri-May-2021 Чытаць далей\nMon-Mar-2021 Чытаць далей\nВызваленне Мацьё - allforpools.be\n"Мы павялічылі продажу нашых цеплавых помпаў на 3 дзякуючы містэру Маўчанне. Калі кліенты бачаць гэта ў нашым салоне, яны зачараваны яго цудоўным алюмініевым корпусам. Тады яны проста павінны пачуць, як гэта атрымалася, каб пераканацца, што гэта выдатны прадукт. Мы су ...\n"Венгерскія дылеры Kerex і кліенты, якія ўжо спакойна маўчалі, захапляюцца яго унікальным дызайнам. Гэта сапраўды падобна на ўзмацняльнік у канцэртнай зале! Дзіўна і адрознівае прадукт ад канкурэнтаў, гэта надзвычай бясшумная праца ...


На БМЗ на металалом здалі імпартнае абсталяванне | euroradio.fm\nГалоўная / На БМЗ на металалом здалі імпартнае абсталяванне\nНа БМЗ на металалом здалі імпартнае абсталяванне\n24/04/2019 - 21:50\nБеларускі металургічны завод / cnb.by\nПрычым яно было пастаўленае для рэалізацыі інвестыцыйнага праекта.\nШкоду ў асабліва буйным памеры прычынілі прадпрыемству службовыя асобы аднаго з цэхаў Беларускага металургічнага завода. Як паведамляе Камітэт дзяржкантролю, яны здалі на металалом імпартнае абсталяванне, пастаўленае больш за 10 гадоў таму, але так і не ўсталяванае пасля завяршэння інвестыцыйнага праекта.\nФакты злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі выявіў Жлобінскі міжраённы аддзел упраўлення Дэпартамента фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржкантролю па Гомельскай вобласці.\nІмпартная лінія для апрацоўкі труб была пастаўлена на БМЗ у 2007 годзе. Рабілася гэта ў рамках інвестпраекта па будаўніцтве трубапракатнага комплексу па вытворчасці бясшвовых гарачакачаных труб. Аднак абсталяванне так і заставалася на складзе. Узгадалі пра яго толькі праз 10 гадоў перад капітальным рамонтам трубапракатнага цэха.\nУ снежні 2018 года кіраўніцтва цэха аформіла фіктыўныя дакументы аб замене дзейнага абсталявання на імпартнае, атрыманае са склада. Фактычна ж дэмантаж "старога" і ўстаноўка "новага" абсталявання не рабіліся.\nІмпартнае абсталяванне было разабранае і здадзенае на металалом. Прычым па дакументах гэты металалом утварыўся нібыта ад "старога" абсталявання, на якім тым не менш працягвалі працаваць.\nШкода ацэньваецца ў 173 тысяч рублёў. Пракуратура пачала крымінальную справу на пяць работнікаў цэха — ад начальніка да майстра.\nУ Гомелі на хімічным заводзе загарэлася сера, пацярпелі двое рабочых\nЛукашэнка паведаміў, што беларускія НПЗ прыватызаваныя не будуць\nЛукашэнка расказаў, як "праз калена" прымусіў мадэрнізаваць дрэваапрацоўку\nКіраўніца "Беллегпрама": трэба паглыбіцца ў знаходжанне сэканд-хэнду ў Беларусі\nФактчэк: мадэрнізацыя дрэваапрацоўкі і праўда "прынесла эканамічны эфект"?\n31 траўня ў Мінску на сумеснае пасяджэнне збіраюць дэпутатаў і сенатараў\n"Белсат": акумулятарны завод пад Брэстам не атрымаў афіцыйны дазвол на працу\nГендырэктар БМЗ Анатоль Савянок пакінуў сваю пасаду\nЛукашэнка распавёў, як зверху назірае за леснікамі\nПад Магілёвам вецер ламаў дрэвы, платы і зрываў дахі (відэа)\nСёння пачалі дзейнічаць змены ў Крымінальным кодэксе Беларусі\nІна Чурыкава / ria.ru\nАктрыса Іна Чурыкава ўпала са сцэны падчас спектаклю, яе шпіталізавалі


Павал Латушка: улады выкарыстоўваюць усе інструменты, каб напалохаць беларусаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПавал Латушка: улады выкарыстоўваюць усе інструменты, каб напалохаць беларусаў\nНа гэтыя плёткі мы не павінны падавацца, улады выкарыстоўваюць усе інструменты, каб напалохаць беларусаў. Кажа Павел Латушка пра заявы беларускіх сілавікоў, што за падпіскі на тэлеграм-каналы, якія ўлады прызнаюць экстрэмісцкімі – можна патрапіць пад крымінальны пераслед. Пра гэта паведамлялі прадстаўнікі ГУБАЗіК на падставе пастановы савета міністраў, пазней выстветлілася – такой нормы дакумент не ўтрымлівае. Але эфект ад запалохвання ёсць, заўважае кіраўнік народнага антыкрызіснага ўпраўлення Павел Латушка.\n„Некалькі тысячаў з кожнага каналу паадпісвалася. Таму трэба вяртацца, трэба быць падпісаным, бо ніякай крымінальнай адказнасці за гэта не павінна быць, хаця зразумела, што мы жывем у такой краіне, дзе ўсё магчыма. Але ўсе юрысты кажуць, што гэта немагчыма, у адпаведасці з тым рашэннем, якое прыняў урад Лукашэнкі. Для чаго гэта робіцца? Бо мы маем сапраўды моцнае інфармацыйнае поле пад уплывам дэмакратычных сілаў”.\nПа-другое, улада любымі спосабамі хоча дамінаваць у інфармацыйнай прасторы, бо там прайграе. Дадае Павел Латушка. Дзяржаўныя СМІ – беларусы не чытаюць, як іх да гэтага не прымушаюць, кажа палітык. Больш таго, такія дзеянні паказваюць – афіцыёз прызнае сваё паражэнне.\n„На сённяшні дзень так, яна прызнала гэта, таму яна будзе выкарыстоўваць адміністратыўныя, крымінальныя, і іншыя рэсурсы для таго каб паменьшыць інфармацыйнае поле для дэмакратычных сілаў”.\nНа нацыянальным прававым партале з’явіўся тэкст той самай пастановы Саўміна «Аб мерах супрацьдзеяння экстрэмізму і рэабілітацыі нацызму». Пра адказнасць за падпіску на тэлеграм-каналы, якія ўнесеныя у базу экстрэмісцкіх там не ўзгадваецца.


Погляд з Украіны: Каб беларуская мова вярнула сабе правы, павінна быць эфектыўная дзяржаўная палітыка | СмартПресс\nПогляд з Украіны: Каб беларуская мова вярнула сабе правы, павінна быць эфектыўная дзяржаўная палітыка\n#интервью #язык #украина\nПра мову, культуру і заканадаўства для папулярызацыі нацыянальных каштоўнасцей і вайну як каталізатар цікаўнасці да мовы Смартпрэс пагутарыў з Тарасам Крэменем - упаўнаважаным па пытаннях абароны ўкраінскай мовы. Крэмень - гэта не толькі навуковец, настаўнік паводле адукацыі, але і сын украінскага пісьменніка Дзмітра Крэменя, які добра ведаў беларускую літаратуру, падтрымліваў сувязь са сваімі калегамі з Беларусі.\n- Адна з праблем перахода на беларускую мову навучання у тым, што на яе не перакладзена сусветная літаратура. Праціўнікі пераходу кажуць, што толькі дзякуючы рускай мове для беларусаў даступная сучасная мастацкая і навуковая літаратура. Як з гэтай сітуацыі выходзіла і выходзіць Украіна?\n- Сучасная беларуская літаратура мае Нобелеўскую лаўрэатку Святлану Алексіевіч. І гэта азначае, што нягледзячы на абмежаванні, забароны, расійскую прапаганду, гэтая асоба – заканадаўца літаратурнай мовы ва Усходняй Еўропе і на постсавецкай прасторы. Гэта надзвычайна важны аспект для ўмацавання ідэнтычнасці як беларускага народу, так і беларускай мовы.\n- Ёсць нюанс – Алексіевіч падкрэслівае, што яна рускамоўная пісьменніца.\n- Яна можа падкрэсліваць мову, але яна падкрэслівае, што яна - беларуская рускамоўная пісьменніца. Скажам, Набокаў напісаў Лаліту на англійскай, але гэта не перашкодзіла яму стаць нобелеўскім лаўрэатам.\nВа ўмовах хісткай дзяржаўнасці ўкраінская мова, як і ўкраінская літаратура, ёсць месца захавання і зберагання ідэнтычнасці нацыі.\nДля таго, каб знайсці збалансаваныя рашэнні пры напісанні "Закона пра мову" (а я – адзін з суаўтараў гэтага закону як народны дэпутат), мы абапіраліся, сярод іншага, на досвед краінаў Балтыі. Там на пачатку 90-х прынялі моўнае заканадаўства адначасова з заснаваннем дзяржаўных інстытуцый, прызначаных здзяйсняць сертыфікацыю і абарону права грамадзянаў на атрыманне інфармацыі на дзяржаўнай мове. Тады, прыймаючы Канстытуцыю, яны ў якасці прыярытэта вызначылі і абарону мовы. Бо гэта абарона ўласнай ідэнычнасці.\nНатуральна, ёсць краіны, дзе няма ўласнай мовы. Няма швейцарскай, канадскай, амерыканскай, бельгійскай моў. Але ёсць такія народы і краіны, што маюць сваю мову, аднак не маюць магчымасцяў і механізмаў для яе развіцця. Сярод такіх дзяржаў не так даўно была і Украіна.\n- Гэты шлях зразумелы. Але што можа адбыцца ў Беларусі?\n- Тое самае датычна і вашай краіны: няма іншай краіны, дзе беларуская мова магла бы сябе так камфортна адчуваць апроч Беларусі.\nКлючавое пытанне: які тып развіцця палітычнай сістэмы краіны? Гэта дэмакратыя, дыктатура, дзяржава-сатэліт ці іншае?\nАдпаведна, ці мае дзяржава сілы і рэсурсы абараніць тытульную мову? Ці не стала мова ўжо экзотыкай, якой карыстаюцца невялікія групы? Каб беларуская мова вярнула сабе права мовы зносінаў шляхетных, выхаваных, арыстакратычных, адукаваных людзей – павінна быць эфектыўная дзяржаўная палітыка.\nАдпаведна, мусіць быць заканадаўства, якое накіравана на развіццё і функцыянаванне дзяржаўнай мовы. У тым ліку ў органах дзяржаўнай улады, мясцовага самакіравання, сферы адукацыі і асветы, медыцыны, культуры, праваахоўчай, міжнароднай дзейнасці. І, што важна – беларуская як другая замежная. Асабліва для студэнтаў, што прыязджаюць у Беларусь на навучанне.\nУ мяне досыць багата знаёмых, што працуюць, напрыклад, у БДУ. У вас цудоўны педагагічны ўніверсітэт у Мінску, ёсць моцны аграрны ўніверсітэт. Таму пытанне развіцця мовы ўкладаецца ў заканадаўчую базу, адпаведныя дзяржаўныя і мясцовыя праграмы, якія скіраваныя на развіццё мовы, літаратуры.\n- Напэўна за апошнія гадоў пяць істотна вырасла цікаўнасць да ўкраінскай мовы? Натуральна, ёсць закон, ёсць пэўныя абавязкі грамадзян. Але ёсць і інтарэс. Што стала каталізатарам жадання ведаць мову і размаўляць на ёй?\n- Адным з каталізатараў стала вайна Расіі супраць Украіны. Таму пытанне пацверджання ўкраінскай ідэнтычнасці, пачынаючы з 2014, нават з канца 2013, калі пачаўся Еўрамайдан, праходзіла праз выкарыстанне мовы ў зносінах.\nЯ памятаю, як падчас Майдану арганізоўваліся безкаштоўныя курсы ўкраінскай мовы. Яшчэ адным, больш раннім, каталізатарам стаў моўны майдан 2012 году, калі Вярхоўная Рада прыняла закон пра асновы моўнай палітыкі, па якім расійская мова набыла статус рэгіянальнай.\nГэта было прыблізна ў той час, калі падпісваліся сумнавядомыя Харкаўскія пагадненні. У той час, калі міністрам абароны прызначаўся грамадзянін РФ, на культуру і асвету не выдаткоўваліся грошы. Калі за выкарыстанне вышыванак можна было патрапіць у міліцыю. Таму сярод каталізатараў варта ўзгадваць і прыход да ўлады Януковіча і ягоныя моўныя законы, Еўрамайдан і вайну.\nАле далей быў ключавы станоўчы каталізатар – з’яўленне заканадаўчай базы, датычнай да навукова-тэхнічнай дзейнасці, адукацыі і функцыянавання ўкраінскай мовы як дзяржаўнай. Апроч з’яўлення новых законаў уносіліся змены ў дзеючыя.\nНапрыклад, уносіліся змены ў механізм тэле- і радыёвяшчання. Так званыя моўныя квоты. Калі з 2017 не меней 50% кантэнту мела быць па-ўкраінску. З 2018 – не меней 75%. З 2024 году мае быць 90%. Гэта важна. Бо ёсць палітычныя чыннікі, ёсць ідэалагічныя, а ёсць механізмы, якімі можна гэта рэалізаваць.\n- Любыя рашэнні, якія прымаюцца ў Украіне ў моўнай сферы Расія ўспрымае як антырасійскія ўчынкі. Адпаведна ёсць унутраны супраціў. Што для вас больш непрымальна: унутраныя фактары і русіфікаванае насельніцтва ці знешні ціск, знешнія фактары?\n- Украіна як і Беларусь можа быць моцнай толькі тады, калі яна моцная з сярэдзіны. Калі ёсць разуменне "хто мы". У нашым выпадку "мы грамадзяне вольнай еўрапейскай дзяржавы, якая, на жаль, ужо 7 год ваюе за сваю незалежнасць ва ўмовах гібрыднай вайны і ўзброенай агрэсіі".\nДругое – што мы думаем пра заўтрашні дзень. Гэта пытанне ўзброеных сіл, эканомікі, адукацыі, новых адукацыйных тэхналогій. Ключавое ж пытанне – развіццё чалавечага капіталу – інвестыцыі ў інтэлект украінца, які мусіць павялічваць агульны патэнцыял дзяржавы.\n- На фоне сітуацыі з новымі беларускімі эмігрантамі ўзнікае пытанне, ці адсочваеце вы, на якой мове камунікуе новае пакаленне ўкраінскай міграцыі? У тым ліку так званыя "заробітчане"-гастарбайтары? І якая мова ёсць роднай для тых украінцаў што даўна не жывуць у Украіне – канадскіх, брытанскіх, амерыканскіх?\n- Развіццё ўкраінскай мовы за мяжою мае інстытуцыйны характар, за яго нясуць адказнасць украінскія грамады (супольнасці), для якіх захаванне ўкраінскай мовы ёсць пытанне захавання іх ідэнтычнасці, пытанне захавання памяці пра народ, што паклаў аснову іх існавання. Таму там, дзе ёсць украінская школа, царква, моўныя курсы, там украінская грамада моцная. Напрыклад Хрысця Фрыланд – міністр замежных справаў Канады – украінка. Прэзідэнт ЗША Джо Байдэн нарадзіўся ў горадзе з моцнай украінскай дыяспарай.\nПрычыны старой украінскай міграцыі за мяжу цалкам відавочныя – пасля Першай і Другой сусветных вайнаў значная частка ўдзельнікаў паўстанцкіх рухаў вымушана была з’ехаць. Як, дарэчы, і з Беларусі, дзе таксама быў паўстанцкі рух.\nАле сутнасць у тым, каб знайсці баланс унутры самой дзяржавы. Таму, будучы пры пасадзе ўпаўнаважанага па абароне дзяржаўнай мовы, я камунікую з вялікай колькасцю арганізацый і груп. Гэта органы дзяржаўнай улады, мясцовая ўлада, грамадскія арганізацыі – тыя сферы, да якіх я маю дачыненне. І я лічу, што адукацыя ёсць найлепшая сфера для забеспячэння развіцця ўкраінскай мовы.\n- Вернемся да квотаў. Квоты на ТБ, радыё. Але ці ёсць квоты на друк, на кнігі? Ці ёсць квоты на украінамоўную літаратуру? На сферу кнігадрукавання?\n- Калі паглядзець на ўкраінскую мову як на сферу, а не проста сродак камунікацыі, то відавочна, што немагчыма каб "тут мова была, а тут не". Украінская мова мае быць усюды. І прынцып квотнасці на ўкраінскім тэлебачанні і радыё быў не сродкам уціску выканаўцаў іншымі мовамі, а сродкам абароны сваіх выканаўцаў. Па вялікім рахунку, мы маем ужо першыя вынікі – з’явілася цэлая плеяда новых таленавітых спевакоў, кампазітараў, аўтараў, якія вядомыя як у Украіне, так і за мяжою. Пра гэта можна казаць па выніках Еўрабачання, па тым, якую колькасць галасоў набываюць нашыя выканаўцы Onuka, KAZKA, Go_A ды іншыя.\nАле вельмі важны складнік – пытанне інфармацыйных уплываў. Калі спяваць, пісаць па-ўкраінску стае модным, калі ўкраінская мова ёсць мова справаводства, калі па-ўкраінску ёсць экскурсіі і аўдыёгіды ў найлепшых музеях свету (ініцыятыва першай ледзі Алены Зяленскай). Украінскую мову пачалі актыўна перакладаць, за кошт таго, што створаны Украінскі культурны фонд, Украінскі інстытут кнігі. Вялічэзная колькасць украінскіх аўтараў стала вядомая свету, дзякуючы працы ўзгаданых інстытутаў.\nАдначасова з тым вялікая колькасць замежнай літаратуры пачала перакладацца на ўкраінскую мову. У тым ліку за кошт грантавых магчымасцяў, якія з’явіліся дзякуючы нашаму заканадаўству.\nТаму пытанне "сферы мовы" ёсць пытанне нацыянальных інтарэсаў. І калі ўзяць рашэнне Канстытуцыйнага суду ад 14 ліпеня 2021 году... наш закон частка народных дэпутатаў прапанавала прызнаць неканстытуцыйным. Але дакументам вызначана наступнае "пагроза украінскай мове раўназначна пагрозе нацыянальнай бяспецы Украіны, існаванню украінскай нацыі і дзяржавы". У гэтым рашэнні, дарэчы, ёсць і пра рускую мову...\n- Якую мову украінцы абіраюць як родную і на якой камунікуюць у сям’і? У Беларусі гэта пытанне традыцыйна задаецца падчас перапісаў.\n- Перапіс насельніцтва ў Украіне не праводзілі даўно (апошні прайшоў у 2001 годзе – Смартпрэс). Але сацыялагічныя даследванні праходзяць рэгулярна. І калі паглядзець дынаміку, то сёння 95% лічаць украінскую мову адзінай дзяржаўнай (і падтрымліваюць такі статус), а колькасць тых, хто размаўляе па-ўкраінску, у тым ліку дома, дасягае 80%.\nВялікая колькасць людзей пачала камунікаваць па-украінску пасля з’яўлення закону. Ён не жорсткі, хутчэй наадварот, яго можна назваць прыкладам "лагоднай украінізацыі". Бо асобныя нормы пачалі дзейнічаць адразу, але ёсць такія, якія набываюць сілу праз пэўны час. Напрыклад, ў 2019 годзе вызначана, што органы ўлады павінны камунікаваць на украінскай. З 2020 украінская – мова школьнай адукацыі. Але з 1 верасня.\n- А што, напрыклад, з венгерскімі школамі?\n- А яны навучаюцца па старых адукацыйных праграмах...\nУ гэтым годзе набылі моц яшчэ 2 артыкулы – украінская мова стала мовай першага звароту (і мовай справаводства) у гандлі, прававой дапамозе, медычнай дапамозе, сферы асветы (адукацыйныя курсы і г.д.), сферы абслугоўвання. Гэта шыльды, меню, інфармацыя пра тавары і паслугі на ўпакоўцы.\nЗ 16 ліпеня украінская мова стала абавязковай для культуры. Тэатральныя пастаноўкі, вядзенне канцэртаў па-ўкраінску, не меней 50% наклада кнігі друкуецца па-ўкраінску, у кнігарнях не забаронена іншая літаратура, але не меней 50% асартыменту.\nФільмы, сэрыялы мусяць ужо ісці з украінскай аўдыёдарожкай – не з субтытрамі, а голасам.\nІ, што вельмі важна, с 16 ліпеня пачалі праводзіць іспыты на ўзровень ведання ўкраінскай мовы для двух катэгорый:\nдля тых, хто ідзе на дзяржаўную службу. Бо парадаксальна, што міністр павінен размаўляць па-украінску, а прэтэндэнт не падае дакумэнтаў на веданне мовы. Таму увялі сэртыфікацыю трох ўзроўняў адпаведна для еўрапейскай моўнай кваліфікацыі (А1-А2, В1-В2, С1-С2)\nДля тых, хто падае дакументы на грамадзянства Украіны. Тут дастаткова ўзроўню В1-В2.\nГэта рэвалюцыйны падыход, але яго прайшлі краіны Балтыі, дзяржавы, што былі часткай сацыялістычнага лагеру. Для іх цалкам зразумела, што такое "рускі мір" і што такое абарона нацыянальных інтарэсаў. Для нас гэта гістарычная падзея, бо за 2 гады дзеяння закону ён перайшоў з выключна палітычнай сферы ў інструмент, з дапамогай якога мы пачалі цэментаваць грамадства вакол каштоўнасцяў. А мова – безумоўная каштоўнасць.\n- Ці ведаеце вы ў колькі абыходзіцца гадавому бюджэту комплекс датацыйных мераў па папулярызацыі ўкраінскай мовы?\n- У нас ёсць кошты на аплату заробкаў і камандзіровак сакратарыяту Упаўнаважанага па абароне ўкраінскай мовы, ёсць заробкі і фінансаванне нацыянальная камісіі, што здзяйсняе інспектаванне. Але ў Украіне дасюль няма дзяржаўнай праграмы, якая б фінансавала менавіта развіццё ўкраінскай мовы. Пераклады кніг, кінематограф, бясплатныя курсы і іншае – на гэта з дзяржаўнага бюджэту дастатковых выдаткаў няма.\n- Вы лічыце гэта патрэбным?\nТак, таму што наяўнасць такой праграмы и фінансаванне прапісана ў законе. Законам пра мову вызначана, што павінна быць дзяржаўная праграма развіцця (і вывучэння) украінскай мовы, а зараз ёсць толькі канцэпцыя. Але я веру, што праграма будзе, бо на 30-м годзе незалежнасці яна патрэбная. Мусіць быць бясплатныя курсы для грамадзян. Бо калі краіна мае адзіную дзяржаўную мову, гэта мова ёсць мова камунікацыі між імі.\nПры гэтым я аптыміст – у планах дзейнасці Кабінету міністраў на 2021 год такая праграма ёсць. Таму я не здзіўлюся, калі на момант выхаду матэрыялу, яе тэкст ужо будзе на разглядзе.


Шчаслівыя і вольныя: так бывае? - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nШчаслівыя і вольныя: так бывае?\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Шчаслівыя і вольныя: так бывае?\nЖыццё свабодных жанчын прыемная і насычана падзеямі. Іх не будзяць крыкі дзяцей і патрабаванні мужа прыгатаваць сняданак. Яны прысвячаюць шмат часу сабе. У гэтых жанчын знойдзецца хвілінка зрабіць манікюр і пакласці валасы, акрамя таго, яны - заўсёднікі разнастайных салонаў прыгажосці. Свабодныя дамы праводзяць вечары не ў адзіноце, а ў крузе сабе падобных, седзячы ва ўтульных кавярнях і рэстаранах ці ж наведваючы розныя прэм'еры. Насуперак меркаванню навакольных, яны зусім не маюць намер пакутаваць ад адзіноты. Часцяком гэтыя жанчыны вельмі забяспечаны, так як большую частку часу прысвячаюць развіццю кар'еры. Яны могуць сабе дазволіць і абутак з апошняй калекцыі знакамітага дызайнера, і вячэры ў рэстаране, і паездку на адпачынак.\nАдзінокія жанчыны могуць быць самі сабой. Пры жаданні яны ходзяць дома ў халатах і ядуць чыпсы па начах, спяць у піжаме з Винипухом ці глядзяць рэаліці-шоў, не клапоцячыся ні аб чыім меркаванні з гэтай нагоды.\nСвабода ад адносін дае ім маральнае права заводзіць шматлікія новыя знаёмствы. Выпадковы прыяцель не абавязкова стане кімсьці вялікім, аднак прынясе прыемныя ўражанні і, цалкам магчыма, апынецца аднадумцам, з якім будзе прыемна мець зносіны і ў далейшым.\nГэтым самастойным дамам ўсё ж не чужое жаданне абзавесціся сям'ёй. Аднак гэта імкненне не становіцца самамэтай. Такая дзяўчына пойдзе замуж за таго, дзеля каго ёй не прыйдзецца ламаць звыклы ўклад жыцця, хто зможа яе забяспечыць. І, вядома, каго яна будзе любіць.\nА пакуль прынц не прыйшоў, свабодныя і паспяховыя дзяўчыны сцвярджаюць, што яны цалкам шчаслівыя. Яны прысвячаюць жыццё сабе, сябрам і сваякам, кар'еры і хобі, удасканальваючыся душой і целам. Знойдзецца прынц - выдатна, няма - жыццё выдатная і без гэтага.\nПапярэдні Тэкст Платанічнае каханне\nЯк дамагчыся асобаснага росту


10 травень 2016, 11:36\nЦмок Лепельскага возера\n1. Востраў Замак на возеры Іказьнь\nЗамак на востраве каля заходняга берага возера Іказьнь на Браслаўшчыне на пачатку XVI стагодзьдзя ўзьвёў дзяржаўны дзеяч Ян Сапега, якому належалі навакольныя землі. Збудаваны з цэглы, каменю і дрэва палац з дзьвюма вежамі меў памеры 20 на 18 мэтраў і стаяў на насыпаным пагорку. Падчас Паўночнай вайны на пачатку XVIII стагодзьдзя замак быў разбураны і цягам двухсот гадоў разьбіраўся на будаўнічы матэрыял. Цяпер ад замка засталіся скляпы і падзямельлі, а возера Іказьнь прыцягвае да сябе шукальнікаў скарбаў. Кажуць, што калі ў 1654 годзе падчас вайны з Маскоўскай дзяржавай замак быў абложаны і ўзяты маскоўскімі войскамі, то начальнік гарнізона падчашы браслаўскі Ян Драздоўскі кінуў у возера цэлую скрыню з каштоўнасьцямі якраз перад уварваньнем у замак непрыяцеля. Скарбы да сёньня яшчэ не адшукалі.\nВостраў Замак на возеры Іказьнь існуе і цяпер. Аднак дабрацца да яго можна толькі на лодцы. Дасьледчыкі перакананыя, што калі аднавіць мост, прывесьці ў парадак і закансэрваваць падмуркі сьцен і вежаў замка, гэта ўнікальнае месца можа стаць цікавым для наведваньня турыстаў. Замкі, узьведзеныя на натуральным востраве, былі зьяваю рэдкай...\n2. «Напалеонаўская дарога» на возеры Лосьвіда\nНайвялікшую таямніцу возера Лосьвіда ў навакольлях Віцебска ўтрымлівае «Напалеонаўская дарога», якая ідзе праз возера Малое Лосьвіда. З аднаго берага, дзе раней была вёска Марыянпаль, на супрацьлеглы бераг возера можна прайсьці пешкі — вады ў гэтым месцы будзе па калена. Яшчэ некалькі дзясяткаў гадоў па дарозе езьдзілі трактары і машыны, цяпер яна містычна зарасла — цёмным хвошчам, аерам і атрутнай цыкутай, якою ў свой час атруцілі Сакрата. Тым ня менш, адшукаць дарогу і прайсьці па ёй цалкам магчыма.\nАдна зь легендаў містычна тлумачыць паходжаньне «Напалеонаўскай дарогі». Адбылося гэта ў 1812 годзе, калі францускі імпэратар, адступаючы, быў абкружаны расейскімі войскамі. На прыняцьце рашэньня ў Напалеона была ноч. І ён уступіў у змову з д’яблам, які загадаў кожнаму жаўнеру францускага войска высыпаць у возера поўную шапку зямлі. Такім чынам утварылася «падводная» дарога, якой і скарысталіся французы, каб уратавацца. Ёсьць меркаваньні, што дарога значна больш старажытная і раней магла называцца Швэдзкай ці Кацярынінскай, альбо Альгердавым шляхам, ці шляхам Стэфана Баторыя, ці ўвогуле чортавай дарогай. У тысячах беларускіх азёр падобнага шляху больш няма.\n3. Старажытная абсэрваторыя ля возера Янова\nГэтае месца пад Полацкам называюць «беларускім Стоўнхэнджам». Камяні там не такія вялікія, як у комплексе графства Ўілтшыр, і стаяць у іншым парадку — тыя, што ўзвышаюцца над зямлёю, утвараюць кірылічную літару «П». Верагодна, частка камянёў знаходзіцца пад зямлёю, і невядома, як будзе выглядаць комплекс, маючы ўсе складнікі. Тым ня менш, група камянёў на возеры Янова выклікае цікавасьць у краязнаўцаў, гісторыкаў, археолягаў і нават уфолягаў. І пытаньняў застаецца больш, чым адказаў. Месца, бясспрэчна, старажытнае. Цалкам верагодна, што тут сачылі за зоркамі, сьвяткавалі Купальле, выконвалі таямнічыя рытуалы, выкарыстоўвалі комплекс як археаастранамічную абсэрваторыю. Цяпер помніку нададзены статус гісторыка-культурнай каштоўнасьці, які даволі часта наведваюць турысты. А ўсяго ў 20 кілямэтрах стаіць старажытны Полацак, як ніводзін зь беларускіх гарадоў поўны таямніц і легендаў.\n4. Таямніца доктара Нарбута\nНа Замкавай гары ў гістарычным цэнтры Браслава пахаваны славуты доктар краю Станіслаў Нарбут. Пра яго папулярнасьць сьведчыць тое, што яшчэ пры жыцьці доктар хадзіў па вуліцы, якая насіла яго імя, працаваў у адкрытай ім лякарні, якую часьцей называлі «нарбутаўскай», а само імя Нарбут стала сынонімам слову «доктар». Над магілай доктара ўсталявалі помнік у выглядзе абэліску зь ліхтаром на самым версе — сьвятло ліхтара павінна было падказваць рыбакам і падарожнікам кірунак на Браслаў. Выключальнік ад ліхтара знаходзіўся ў аддзяленьні паліцыі, і дзяжурны скарыстоўваў яго ў непагадзь і цемру.\nПомнік, які неўзабаве сталі называць маяком, ёсьць сымбалем Браслава, пра які цяпер можна распавесьці шмат гісторый і легендаў. Існуе паданьне, што доктар Нарбут пахаваны ў склепе, выкладзеным з чырвонай цэглы, якая засталася ад будаўніцтва лякарні. Каля труны стаіць стол, а на ім — лекі, што дапамагаюць ад усіх хваробаў. Яшчэ на стале ляжыць кніга, куды доктар запісваў рэцэпты лекаў, сярод іх ёсьць і мікстура, якая дазваляе чалавеку жыць да ста гадоў, не хварэць і доўга не старэць.\n5. Легенды возера Нешчарда\nВыпраўляючыся ў падарожжа на Расоншчыну, варта захапіць з сабою томік апавяданьняў Яна Баршчэўскага. Аўтар «Шляхціча Завальні, альбо Беларусі ў фантастычных апавяданьнях» паходзіць з гэтых мясьцін. Яго дом у вёсцы Мурагі стаяў недалёка ад возера Нешчарда. Яго нездарма лічаць адным з самых загадкавых і прыгожых азёр Віцебшчыны. Трэцяе па велічыні возера краіны месцам жыхарства абраў цмок. Магчыма, ён і цяпер там жыве і паказваецца толькі абраным турыстам?..\nВозера мае самую працяглую ў краіне берагавую лінію, якая налічвае звыш 50 кілямэтраў. Калі ісьці берагам Нешчарды на захадзе ці ўзыходзе сонца, можна пачуць званы зруйнаванай драўлянай царквы, што стаяла на гары пасярод возера. Аб гэтым пісаў Баршчэўскі ў легендзе пра волата Княжу, які абрабаваў горад на Нешчардзе і пакрыўдзіў яго жыхароў, за што быў справядліва пакараны — недалёка за возерам яго напаткала сьмерць, і нават цяпер у ваколіцах Нешчарды можна знайсьці курган, які называюць Магілай Княжы.\n6. Месца, дзе людзі губляюцца ў часе\nІнтэрпрэтацыі гісторый, як, дзе і на колькі людзі губляліся ў часе, ёсьць амаль у кожнага народа. Жыхар вёскі галяндзкіх каляністаў на рацэ Гудзон Рып ван Вінкль, да прыкладу, зьбег ад сварлівай жонкі на паляваньне ў горы ды прыснуў. Калі на наступны дзень ён спусьціўся дамоў, высьветлілася, што яго не было 20 год — за гэты час дом яго разбурыўся, а ўсе родныя памерлі.\nБеларускі прататып героя навэлы Ірвінга мог цалкам верагодна згубіцца каля поймы ракі Шэвінка, што на Віцебшчыне. Жыхары навакольных вёсак распавядаюць гісторыі пра тое, як людзі, пайшоўшы ў ягады ці ў грыбы, вярталіся празь некалькі дзён, хаця думалі, што адсутнічаюць усяго толькі некалькіх гадзін. Магчыма, загадка ў маляўнічасьці тутэйшых мясьцін — рэчка спрытна віхляе, а над ёй схіліся магутныя і раскідзістыя дубы. На берагах Шэвінкі засталіся каменныя рэшткі вадзяных млыноў, што былі пабудаваныя два стагодзьдзі таму. На нейкім зь іх, кажуць, працаваў адзін з самых высокіх людзей у сьвеце.\n7. Парк маёнтка Бяльмонты\nНа ўсходнім беразе возера Дрывяты ў 10 кілямэтрах ад Браслава (цяпер вёска Ахрэмаўцы) калісьці існаваў вялікі сядзібны комплекс, цэнтрам якога быў двухпавярховы мураваны палац. Пры палацы быў касьцёл, а гаспадарка маёнтка займала некалькі дзясяткаў пабудоў. Першы ўладальнік сядзібы Ян Аўгуст Гільзэн назваў яе Бяльмонт, альбо «Прыгожая гара». Вакол палаца быў разьбіты маляўнічы парк — цэлы гай, па шырокіх сьцежках якога маглі езьдзіць экіпажы. У парку расьлі надвісьлянскія таполі, клёны, бярозы, каштаны, ясені і іншыя дрэвы. Была праведзеная сыстэма каналаў і штучных стаўкоў з маленькімі выспачкамі, а ўдалечыні віднелася возера Дрывяты. Тут былі і сады, і аранжарэі, і млыны, і брамы, і парканы. Парк плошчай 62 гектараў называюць другім па велічыні ў краіне, а некаторыя дрэвы ў ім маюць узрост звыш 140 гадоў.\nРэшткі парка засталіся ў Бяльмонтах і да сёньня. Закінуты і зарослы, у сваёй неахайнасьці парк, тым ня менш, выглядае таямніча, велічна і нават рамантычна. Мясцовыя жыхары любяць распавядаць, што час ад часу па парку гуляе прывід у выглядзе жанчыны. Магчыма, гэта адна з гаспадынь, што калісьці жылі тут. Мо Канстанцыя Плятэр — прыгажуня-жонка Станіслава Мануццы, які пачаў гаспадарыць у маёнтку пасьля сьмерці бацькі.\n8. Цмок Лепельскага возера\nАматарам цмочых гісторый варта зьезьдзіць на Лепельшчыну. Цмока, што жыве ў водах возера, на якім стаіць Лепель, ня бачылі даўно, аднак мясцовыя жыхары перакананыя, што ў пэўны час пабачыць яго ўсё ж такі можна. Кажуць, што на Лепельскім возеры раней часта зьнікалі рыбакі, празь некаторы час іх лодкі, перакушаныя напалову, знаходзілі ля берага. Саміх рыбакоў, верагодна, зьядалі раз’юшаныя цмокі, незадаволеныя тым, што зь іх возера цягаюць рыбу. Некалькі год таму на ўзьбярэжжы возера ўсталявалі помнік тутэйшаму цмоку.\nЯк выглядалі лепельскія цмокі, апісаў Уладзімер Караткевіч у сваім рамане «Хрыстос прызямліўся ў Гародні». Зьнешне ён быў падобны да льсьнянага, у складках зьвера фока, альбо цюленя, толькі бяз поўсьці, з шырокім і доўгім — у сем з паловай лагойскіх сажняў — тулавам і таўстамясымі і шырокімі плаўнікамі. Адначасова падобная на галаву лані ці зьмяі, цмочая галава сядзела на доўгай і тонкай шыі. На ёй вылучаліся вялізныя, як сподкі, каламутна-сінія ў зелень, ашклянелыя вочы і вострыя, велічынёй з конскія, зубы.


Ноччу затрымалі Глеба Рубанава — за рэпост у сацыяльных сетках\n07.05.2019 Крыніца: "Новы Час"\nЯк паспеў паведаміць Глеб, прыкладна ў 4:30 яго выманілі ў двор пад падставай, што быццам нехта пашкодзіў яго аўтамабіль. У выніку міліцыянты сярод ночы завезлі яго ў Савецкі РУУС, дзе паведамілі пра затрыманне да суда.\nНагадаем, 21 сакавіка, IT-кансультанту Глебу Рубанаву патэлефанаваў чалавек, які прадставіўся ўчастковым, і паспрабаваў запрасіць на неадкладную размову з нагоды флэшмобу #яэкстрэміст.\nНа прапанову перанесці размову на больш зручны час, участковы адказаў, што нібыта рашэнне трэба прыняць сёння, бо заканчваецца тэрмін праверкі па справе, распачатай тыдзень таму, 14 сакавіка. Глеб Рубанаў ад сустрэчы адмовіўся. Па словах тэлефанаваўшага, справа, верагодна, будзе перададзена ў суд.\nФлэшмоб #яэкстрэміст распачаты анархістам і журналістам Міколам Дзядком. Удзельнікі флэшмоба публікуюць у сацыяльных сетках свае фотаздымкі з матэрыяламі з Рэспубліканскага спісу экстрэміцкіх матэрыялаў і хэштэгам #яэкстрэміст #яэкстремист.


«У Лобчы пан лабаты, у Луніне — лупаты…» І шмат іншага цікавага — Информ-прогулка\nТапаніміка ў народнай прозе Лунінеччыны.\nУ 2000-х гадах на Лунінеччыне не аднойчы працавалі фальклорныя экспедыцыі студэнтаў Белдзяржпедуніверсітэта імя М.Танка. Гэты тэкст падрыхтаваў пасля наведвання Лунінеччыны студэнт БДПУ С.Паўлянковіч. Матэрыял быў змешчаны ў зборніку дакладаў канферэнцыі 2006 года ў БДПУ, у альманаху «Лунінецкі сшытак» №7 і ў газеце «Информ-прогулка» №3 за 2007 год. Мяркуем, што цікава будзе пазнаёміцца з ім і чытачам нашага сайта.\nЦікавым паданнем з`яўляецца адзін з варыянтаў паходжання назвы вёскі Цна.\nЗгодна з расповедам, жыў там пан, якога звалі Навум Андрэевіч. “Заснаваў пан у гэтай мясціне цагельню і назваў трыма літарамі ЦНА – цэгла Навума Андрэевіча”. Безумоўна, гэта немагчыма: вёска стаіць каля рэчкі Цна і назву ўзяла ад яе. Рэчкі атрымлівалі назву раней, чым вёскі, а ўжо назва ракі перакладаецца са старажытнаславянскай як цесная, вузкая.\nАкрамя імя, імя па бацьку і прозвішча на назвы паселішчаў часта аказваюць уплыў і фізіялагічныя якасці іх гаспадароў.\nТак, жыхары вёскі Лобча кажуць, што іх вёска называецца так таму, што пан у іх быў лабаты,\nа ў Луніне – лупаты.\nБезумоўна, гэта ўспрымаецца як жарт, але і такія тапанімічныя паданні-жарты таксама існуюць.\nЁсць паданні пра паходжанне назваў вёсак, якія хутчэй ускосна звязаны з панам. Але паколькі менавіта дзякуючы яму і ўзнікла дадзенае паселішча, мы адносім паданне да гэтай групы.\nНапрыклад, вёска Купаўцы мае там такую назву таму, што “недзе ў XVII стагоддзі адзін памешчык купіў у другога каля сотні сялян. Пасяліў іх за некалькі кіламетраў ад свайго маёнтка…”. Адсюль і пайшла назва, якая замацавалася – “купленыя”, пазней Купаўцы.\nВельмі шырока ў вуснай народнай прозе Лунінеччыны прадстаўлены тапонімы, якія паходзяць ад прыродных асаблівасцей і ўмоў. Сама прырода падказвала людзям, як назваць тую ці іншую вёсачку, мястэчка, возера, урочышча. Прыродныя асаблівасці палескага краю адлюстроўваліся ў такіх назвах, як Подлясочча, Мачульня, Пажарны мох, Мокрава і шматлікія іншыя. У сваю чаргу, даденую групу можна падзяліць на падгрупы.\nПалескія балоты і рэкі наклалі самы моцны адбітак на назвы геаграфічных аб`ектаў. Гэта падгрупа самая шматлікая сярод тапонімаў, звязаных з прыроднымі асаблівасцямі і ўмовамі. Балоты займалі вялізныя тэрыторыі, і таму сухое месца знайсці было цяжка.\nГэта добра паказвае адзін з варыянтаў паходжання назвы вёскі Бастынь.\nБыло некалі на вадзе месца такое, што босай нагой можна толькі стаць, так мала сухога пасярэдзіне. То і назвалі яго Бостань – босы стань”.\nРака – “мясцовасць, якая знаходзілася ўздоўж ракі, рака знікла, а назва засталася”.\n– “гэтае месца было заўсёды мокрым”.\nДругая вялікая падгрупа звязана з лясамі, нават сам рэгіён называецца Палессе. Па памерах гэта падгрупа крыху саступае першай, але таксама вельмі значная: Падлясочча – месца каля лесу, Кругавік (Кругавічча) – вёска, якую па кругу абступалі лясы, Грабнік – ад назвы дрэва граб. Прыведзеныя падгрупы самыя вялікія і вылучаюцца намі асобна.\nУсе астатнія тапонімы, звязаныя з прыроднымі ўмовамі і асаблівасцямі, можна змясціць у адзіную падгрупу. Тут можна ўзгадаць варыянт паходжання назвы Белае возера.\n“Белае возера называецца так таму, што яно чыстае”; назва ракі Смердзь – “летам у рэчцы застойвалася вада, і таму яна смярдзела ” і іншыя.\nЯшчэ адной групай паданняў з`яўляецца творы, звязаныя з братамі нашымі меншымі. Дастаткова містычна пачынаецца гісторыя пра возера Самок: “ … старыя людзі расказваюць, што у гэтому озерцэ поселілоса невядомэ страшыдло: у озеры ужэ і гусі прападалі, а купацца ніхто і не адважваўса…” Але ўжо ў наступных сказах гэтага апавядання выкрываецца гэта “страшыдло”: “От рыбакі закінулі ценето і выловілі тэе страшыдло – нагэлного сома… Озеро тогды ж Самком і назвалі”.\nУ асобную групу вылучаюцца паданні пра паходжанне назваў геаграфічных аб`ектаў, што паходзяць ад заняткаў людзей: урочышча Смалянка, таму што раней там дабывалі смалу. Лічыцца, што і назва Кажан-Гарадок пайшла ад таго, што ў гэтым мястэчку выраблялі скуры.\nТакім чынам, паданні адлюстроўваюць светаўспрыманне і светаадчуванне народа. Паказваюць асаблівасці навакольнага асяроддзя, флоры і фауны, заняткі і ўзаемаадносіны людзей паміж сабой. У паданні верылі, як у сапраўдныя гісторыі, а значыць, асацыявалі сябе з імі.\nУсе фота з адкрытых крыніц


Функцыя катла пылазборнік China Manufacturer\nКошт мяшок пылазборнік,Гарачая цана рукаўных фільтра,Прамысловы кацёл рукаўных фільтра\nBotou Hengrui Environmental Protection Equipment Co. Ltd. [Hebei,China] від дзейнасці: Manufacturer асноўныя рынкі: Worldwide экспарцёр: 61% - 70% апісанне: Кошт мяшок пылазборнік,Гарачая цана рукаўных фільтра,Прамысловы кацёл рукаўных фільтра\nHome > прадукты > Single машына Пылазборнік > Функцыя катла пылазборнік\n Функцыя катла пылазборнік\nКарысная мадэль мае перавагу разумнай канструкцыі структуры, каразійную стойкасць і высокай тэрмаўстойлівасць. Гэта ўбудаваны перепускной сістэма абсталявана злучальным выхадам паветра ва ўваходным адтуліне скрынкі для збору пылу. Убудаваная сістэма абыходу раўналежная сістэме пылавога фільтра , усталяваная ў пылазборнік. Верхняя частка сістэмы фільтра пылу злучаецца з сістэмай пульсавалых злы ачыстцы і сістэмай выпуску паветра фільтра, ніжняй выпускны сістэмай злучэння попелу і імпульс дзьме ўспеньвальнага сістэму. Сістэма попелу злучаная з электрычнай сістэмай кіравання імпульсам.\nСпіс спадарожных тавараў: Кошт мяшок пылазборнік , Гарачая цана рукаўных фільтра , Прамысловы кацёл рукаўных фільтра , Кацёл мяшок Пылазборнік , кошт пылазборнік , Кошт імпульсу пылазборнік , ZC Плоскі мяшок Тып Пылазборнік , Кошт прамысловага пылазборніка


Канец цытаты. Калекцыя тыдня (02.12-08.12.2006)\n09 сьнежань 2006, 16:29\n“Прыехала цэлая мэдычная дэлегацыя зь Менску на чале з начальнікам мэдычнай часткі Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў. Каля гадзіны мяне круцілі, вярцелі, зьдзіўляліся маёй вазе 69 кіляграмаў і майму зьнешняму выгляду, бо маглі параўноўваць з тым, што бачылі, калі я быў у рэспубліканскім шпіталі... Зразумела, што я адмовіўся ад назіраньня ў стацыянары і ўсіх іньекцыяў. Мясцовыя дактары кажуць, што на маім прыкладзе будуць пісаць навуковыя працы пра неверагодныя й незразумелыя магчымасьці арганізму чалавека”.\nАляксандар Казулін, вязень – ў лісьце да родных.\n“Я нікому не казала, што ён сёньня скончыў галадоўку. Ён яе ня скончыў, галадоўка працягваецца. І калі ён скончыць галадоўку, я ня ведаю. Бо гэта скончыцца тады, калі ён яе скончыць, а ня я і не кіраўніцтва калёніі ці нехта яшчэ”.\nІрына Казуліна – камэнтар да інфармацыі агенцтва “Інтэрфакс”, якое са спасылкай на неназванага адказнага супрацоўніка віцебскай калёніі паведаміла, што 8 сьнежня Аляксандар Казулін спыніць галадоўку.\n“Заклікаю вас зрабіць ўсё магчымае, каб выратаваць жыцьцё Аляксандра Казуліна і вызваліць палітзьняволеных у Беларусі”.\nАляксандр Мілінкевіч, старшыня Палітрады аб’яднанай апазыцыі – у звароце да Джорджа Буша, Ангелы Мэркель, Уладзімера Пуціна, і Жака Шырака.\n"Калі размова ідзе пра сытуацыю ўнутры краіны, а наколькі я разумею, спадар Казулін патрабуе абмеркаваць рэжым у Беларусі, то гэта пытаньне не ААН. Тут можна апэляваць да Рады Эўропы, да АБСЭ, але Рада бясьпекі тым, наколькі дэмакратычны рэжым Лукашэнкі, займацца ня будзе".\nФёдар Лук''янаў, рэдактар часопісу "Россия в глобальной политике" – у перадачы “Праскі акцэнт”.\n“Аляксандар Казулін пайшоў шляхам, які калісьці абралі героі польскай свабоды Януш Палубіцкі і Чэслаў Бялецкі, якія некалькі дзесяткаў разоў трымалі галадоўку ў турмах у часе ваеннага становішча. Мы вельмі паважаем людзей, якія ў такі спосаб распачынаюць самотнае змаганьне з рэжымам. Для міжнароднай супольнасьці гэта павінна быць сыгналам для рашучых захадаў. Нават калі тое, чаго дамагаецца спадар Казулін, цяжка будзе выканаць, усё адно трэба спрабаваць гэта зрабіць. Тады ягоныя гераічныя захады прынясуць вынік”.\nРобэрт Цішкевіч, кіраўнік дэпутацкай групы салідарнасьці зь Беларусьсю ў Сэйме Польшчы.\n“Жанчыны сказалі, што за касьцёл, за веру яны гатовыя аддаць сваё жыцьцё, калі будзе патрэба. Я кажу: такой патрэбы ўвогуле няма. Цяпер толькі ёсьць патрэба ваяваць за справядлівасьць супраць тых, якія топчуць нас нагамі і мяркуюць, што гэта справядліва, што так павінна быць, што касьцёл ня мае права існаваць тут як суполка вернікаў, хаця гэта простыя людзі, а не палітычная партыя. Як яны казалі: мы простыя людзі, нам нічога больш ня трэба, дазвольце нам будаваць касьцёл”.\nАляксандар Шэмет, ксёндз – пра галадоўку вернікаў гарадзенскай парафіі Маці Божай Вострабрамскай.\n“Пасьля прызнаньняў Лукашэнкі ў фальшаваньні вынікаў прэзыдэнцкай кампаніі ў сяброў ЦВК няма ні маральнага права, ні прававых падстаў займацца арганізацыяй выбарчай кампаніі ў мясцовыя Саветы”.\nАнатоль Лябедзька, старшыня АГП – пра намер партыі дамагацца адстаўкі ўсяго складу Цэнтравыбаркаму.\n“Ёсьць рэкамэндацыя зьезду ПКБ на тое, што людзі здымуць свае кандыдатуры. Сёньня і заўтра. Я мяркую, што дні тры будзе працэс доўжыцца. Калі мы давядзем да грамадзянаў, што адбываецца, то яны зразумеюць, што гэта ня выбары — калі ўдзельнічаюць толькі прадстаўнікі ўлады і ім няма альтэрнатывы. Людзі будуць думаць, ці варта ўвогуле браць удзел у гэтых выбарах”.\nСяргей Калякін, лідэр ПКБ – аб зьняцьці камуністамі сваіх кандыдатураў на выбарах у мясцовыя саветы.\n“Я ня веру ў сумленнасьць гэтых выбараў і папярэдніх. Выбары ў нас былі сфальшаваныя. Пра гэта афіцыйна заявіў сам Лукашэнка. Я памятаю і выбары ў парлямэнт. Таму ў гульню, якая ўжо зробленая, я не хачу браць удзелу”.\nСьвятлана Міхальчанка, сябра ПКБ – заява пры адмове рэгістравацца кандыдатам у дэпутаты аблсавету па Моладзевай акрузе №59 у Сьветлагорску.\n"Расейскія мэдыі вядуць неаб’яўленую інфармацыйную вайну супраць Рэспублікі Беларусь... дэмарш пачаўся толькі пасьля таго, як нейкая высокапастаўленая асоба з расейскай дэлегацыі сабрала вакол сябе журналістаў, паступілі нейкія ўстаноўкі, пра якія мы можам толькі здагадвацца. Пасьля гэтага пачалося тое, што я назаву “сумесныя дзеяньні”. Журналісты пакінулі саміт”.\nПавал Лёгкі, кіраўнік прэс-службы прэзыдэнта Беларусі – пра сыход расейскіх журналістаў з менскага саміту СНД пасьля адмовы беларускіх уладаў дапусьціць да асьвятленьня карэспандэнтаў "Московского комсомольца" і "Коммерсанта".\n“Эўропа хваліць нас за добрыя межы, дык, можа, нам варта частку сродкаў забраць з тых, што ідуць на памежную бясьпеку, і накіраваць на кампэнсацыю стратаў ад адмены прэфэрэнцый”.\nМікалай Чаргінец, старшыня камісіі міжнародных справаў і нацыянальнай бясьпекі Савету рэспублікі – пра магчымае выключэньне Беларусі з генэральнай сыстэмы прэфэрэнцыяў Эўразьвязу.\n“Як бы яны ні намагаліся гэта неяк бюракратычна згуляць, па сутнасьці сваёй, гэта санкцыі. Мы заклікаем Эўрапейскі Зьвяз не сьпяшацца з гэтым рашэньнем, каб яны ўзважылі ўсе “за” і “супраць”. Па-першае, гэта адаб’ецца на інтарэсах Эўрапейскага Зьвязу тут у Беларусі. Гэта будзе вельмі нематываваны ўдар па інтарэсах простых беларусаў”.\nАндрэй Папоў, прэсавы сакратар МЗС Беларусі – камэнтуючы магчымае выключэньне Беларусі з Генэральнай сыстэмы прэфэрэнцыяў Эўразьвязу.\n“Для нас гэта будзе катастрофа, бо ў нас 60-80 працэнтаў прадукцыі ідзе на экспарт у Эўразьвяз”.\nАляксандр Дульчэўскі, кіраўнік службы маркетынгу Баранавіцкага вытворчага баваўнянага аб’яднаньня – пра наступствы магчымага выключэньня Беларусі з Генэральнай сыстэмы прэфэрэнцыяў Эўразьвязу.\n“Адзіны таталітарны рэжым у Эўропе XXI стагодьдзя нівэлюе ўсё, чаго атрымалася дасягнуць сумеснымі высілкамі пасьля падзеньня “жалезнай заслоны”.\nАляксандар Вондра, міністар замежных справаў Чэхіі, у выступе на пасяджэньні Рады міністраў замежных спраў дзяржаваў-удзельніц АБСЭ.\n“Калі мы размаўляем з Іранам, Паўночнай Карэяй, Кубай, дык чаму не размаўляць зь Беларусьсю?”\nАляксандар Квасьнеўскі, былы прэзыдэнт Польшчы – заклікаючы Эўразьвяз пачаць перамовы зь беларускімі ўладамі.\n“Матывацыя трохі бязглуздая. Тым, што нібыта павінны стварыць месца для маладых ксяндзоў. Павінны больш прымаць на працу мясцовых. Толькі забываюцца пра тое, што касьцёл кіруецца сваім уласным правам sui juris. Ён аддзелены ад дзяржавы, і біскуп вырашае, як працаўладкоўваць сваіх ксяндзоў. Усе свае — і тыя, што прыехалі з Польшчы, і мясцовыя. У нас такога падзелу няма і быць ня можа...А чаму гэта здарылася менавіта ў гэтым сьнежні? Відаць, настаў такі момант, як напісана ў Эвангельлі, надышла паўната часу. Мера перапоўнілася, павінен настаць канфлікт”.\nКсёндз Зноска, прадстаўнік Гарадзенскай дыяцэзіі – камэнтуючы рашэньне ўладаў не працягваць візы польскім грамадзянам, сямі ксяндзам і пяці сёстрам-законьніцам, што працавалі на Гарадзеншчыне.\n“Мы прытрымліваемся пазыцыі, якая запісаная ў гэтых пагадненьнях (дамовы ў рамках саюзнай дзяржавы аб аднолькавых умовах гаспадараньня) — рух цэн на газ мусіць ажыцьцяўляцца адпаведна стратэгіі Расейскай Фэдэрацыі пра павелічэньне цаны прыроднага газу для спажыўцоў на ўзроўні 15% у наступным годзе”.\nСяргей Сідорскі, прэм''ер-міністар – выступаючы пры абмеркаваньні дзяржаўнага бюджэту на 2007 год.\n“Магу ўпэўнена сказаць, што празь нейкіх пару месяцаў давядзецца зноў вяртацца да гэтага бюджэту. Вы ж павінны разумець, што заканчваецца савецкі сацыялістычны пэрыяд. А наступіла зусім іншая эпоха”.\nВіктар Кучынскі, дэпутат Палаты прадстаўнікоў – выступаючы пры абмеркаваньні дзяржаўнага бюджэту на 2007 год.\n“Усякіх шмат — і цяпер, і раней было. Але мы былі больш сьціплыя. На маю думку, у гэтым вінаваты ўрад, бо як могуць на сцэну па тэлебачаньні выходзіць зусім аголеныя — гэта невядома што. Нас тады й мужчыны больш кахалі, бо нават каленкі нашай ня бачылі. А цяпер яе ўсю відаць — як зь ёю класьціся спаць, калі ўжо ўсяго наглядзеўся...”\nГарадзенка сталага веку – у адказ на пытаньне Свабоды "Што Вы думаеце пра сучасную беларускую моладзь?"\n“Бывае розная моладзь: бывае добрая й бывае дрэнная, як і ў наш час. Ну, а тое, што кураць, п’юць, дык гэта ўлада вінаватая. Мне вельмі не падабаецца, што па тэлевізары сэкс паказваюць. Яны ж з гэтага вучацца, дык чаго тады хацець?”\nМенчанка сталага веку – у адказ на пытаньне Свабоды “Як вы ставіцеся да беларускай моладзі?"\n"Мы беларусы, савецкія людзі" заселі ў Савецкім Саюзе, як парася ў плоце, – бяжым, а вырвацца ніяк ня можам".\nМіхась Батура – званок на Свабоду.


03.11.2017 21.08.2019 admin585Комментарии on Рэгіянальныя навіны ад члена Беларускага саюза журналістаў Наталлі Штэйнер\nУ сярэдзіне кастрычніка чарговая рэарганізацыя адбылася ва ўнівермагу райцэнтра. Многія пакупнікі паспелі ўжо заўважыць, што аддзелы “Электратавары” і “Гаспадарчыя тавары” зліліся ў адзін. А на вызваленыя на першым паверсе плошчы пераехаў магазін “Будаўнік”.\nПрыватную кропку “Аўтазапчасткі”, якая арэндавала памяшканне былога буфета, перавялі ў іншае месца. Там жа цяпер гандлююць буйнагабарытнымі будаўнічымі матэрыяламі. Далейшы лёс будынка, дзе на працягу многіх гадоў размяшчаліся магазіны “Мэбля” і “Будаўнік” (да гэтага “Гаспадарчыя тавары”), будзе вырашаць праўленне райспажыўтаварыства. Сам універмаг здае ў арэнду кожную вольную плошчу. На чарзе – каля 500 квадратных метраў свабодных складскіх памяшканняў, да іх маецца добры даезд, ёсць рампа.\nУ мінулую суботу ў Мінску прайшлі святкаванні з нагоды 100-годдзя грамадскага аб’яднання “Польска Мацеж Школьна” і 15-годдзя ўтварэння Мінскага гарадскога аддзела арганізацыі.\nСярод шматлікіх гасцей былі прадстаўнікі дыпламатычнага корпуса на чале з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Польшча ў Беларусі Конрадам Паўлікам, дэлегацыі з Віцебска, Магілёва, іншых рэгіёнаў рэспублікі. Запрашэнне атрымала і наша раённае аддзяленне “Польска Мацеж Школьна”. Пан пасол адзначыў, што яму заўсёды прыемна бываць на мерапрыемствах, якія ладзіць гэта арганізацыя, назваў прозвішчы настаўнікаў, што прапагандуюць польскую мову. Многія прадстаўнікі з рук пасла атрымалі медалі камісіі народнай адукацыі Польшчы. Падзякі за ўклад у развіццё грамадскага аб’яднання былі ўручаны многім членам, у тым ліку і з нашага раёна. У зале былі аформлены стэнды з фатаграфіямі з мерапрыемстваў, якія праводзіліся ў розныя гады ў школах пад патранажам “Польска Мацеж Школьна”, і лепшымі малюнкамі дзяцей з розных конкурсаў і пленэру “Зямля і неба Фердынанда”, што ў апошнія гады праходзіць у нашым раёне.\nУ рамках праекта “Валожын без бар’ераў” у райцэнтры праводзяцца адкрытыя лекцыі для простых людзей самых розных прафесій, якія вырашылі пачаць сваю справу, але не ведаюць як, ці для тых, у каго ўжо ёсць свой бізнес і яны жадаюць развіваць яго далей.\nГазета паведамляла, што ў жніўні быў завершаны конкурс ініцыятыў, звязаных з праектам, адабраны пяць фіналістаў. Лекцыі праводзяцца ў тым ліку і для іх, але могуць прыходзіць усе, каго цікавяць узнятыя тэмы.\n25 кастрычніка больш за 10 чалавек сабраліся ў РЦК на адкрытую лекцыю, як пачаць бізнес з нуля, як пралічыць усе выдаткі і гэтак далей. Падчас лекцыі ўдзельнікі мелі магчымасць кансультавацца з экспертам Аляксандрам Булахам, якім чынам пачынаць бізнес у невялікім горадзе накшталт нашага Валожына, без асаблівых рэсурсаў, дзе шукаць кропкі збыту і г. д. Наступная лекцыя пройдзе ў лістападзе. Эксперт Ксенія Маеўская раскажа, як ствараць паспяховы хэнд-мэйд, прадаваць свае вырабы за мяжу. Шаноўныя чытачы, калі вас гэта цікавіць, то пільна сачыце за аб’явамі на інфармацыйных стэндах горада.\nЦікава і пазнавальна праходзяць асеннія канікулы ў школьнікаў СШ № 1 райцэнтра. Для іх арганізаваны разнастайныя экскурсіі.\n50 вучняў 1-2 класаў пабывалі ў забаўляльным цэнтры “Дыназаўр і Я” ў Мінску на інтэрактыўным шоу дыназаўраў. У мінулую нядзелю настаўнікі школы і вучні 3-4 і 6 класаў здзейснілі паездку ў старажытны Полацк. Яны наведалі манастыр, дзе мелі магчымасць дакрануцца да Крыжа Ефрасінні Полацкай, пабывалі ў музеі кнігадрукавання, зрабілі аглядавую экскурсію па горадзе.\nСёлета на міжнародным кінафестывалі “Лістапад”, які неўзабаве пачнецца ў Мінску, будзе дэманстравацца дакументальны фільм журналісткі Аўгіні Манцэвіч (дачкі рэдактара “Рэгіянальнай газеты” Аляксандра Манцэвіча) “Васіліна”.\nГалоўная гераіня дакументальнай стужкі – амаль 90-гадовая жыхарка вёскі Лохаўшчына нашага раёна Васіліна Валадкевіч. Аўтар мае там лецішча, і таму на працягу некалькіх гадоў магла сачыць за жыццём сваёй суседкі. Гэта першая спроба дакументальнага кіно для маладой журналісткі. Аўгіня з’яўляецца вядучай праграмы “Аўтаспынам па Беларусі” на адным з тэлеканалаў. Фільм “Васіліна” можна будзе паглядзець 8 лістапада ў 17 гадзін у кінатэатры “Беларусь”.\n29 кастрычніка ў 3.08 у цэнтр аператыўнага кіравання РАНС паступіла паведамленне аб загаранні лазні паблізу вёскі Туркаўшчына Ракаўскага сельсавета ў садовым таварыстве “Пралеска-плюс”.\nУ выніку пажару ў драўлянай лазні 6 на 6 метраў цалкам знішчаны дах, выгаралі сцены ўнутры. Перад гэтым гаспадары карысталіся лазняй, але на момант узнікнення ўзгарання там ужо нікога не было. Папярэдняя прычына – парушэнне правіл эксплуатацыі цеплагенерыруючых агрэгатаў і прыбораў.\nГрыбы – у лабараторыю!


Лепшыя 3D Сэкс Гульні-Онлайн 3D Сэкс Гульні\nЛепшыя 3D Сэкс Гульні Віртуальны Свет Перагібаў\nНяма іншага сродкі забавы для дарослых, якое развівалася б так жа моцна, як порнагульні ў апошнія гады. Новая тэхналогія HTML5 прыйшла з графікай, якая ўразіць вас, і з гульнявымі рухавічкамі, якія робяць усё настолькі рэалістычным. А самыя рэалістычныя гульні можна знайсці на лепшых 3D сэкс-гульнях. Як вынікае з назвы, усе нашы гульні маюць 3D-персанажаў, якія зробяць кожны гульнявой вопыт нашмат больш захапляльным. Калі ёсць сайт, які можа канкураваць з вашым любімым порна тубом, калі гаворка заходзіць пра тое, каб прапанаваць вам моманты, якія вы ніколі не забудзеце, то, вядома ж, наш сайт-гэта той самы., І мы паклапаціліся пра тое, каб уключыць гульні для кожнага выгібу або фантазіі, якія ў вас могуць быць, незалежна ад таго, мужчына вы ці жанчына.\nІ самае лепшае ў нашай платформе тое, што вы зможаце атрымліваць асалоду ад усімі гэтымі гульнямі бясплатна. І ўсе гульні будуць прайгравацца прама ў вашым браўзэры. Вам не трэба нічога спампоўваць, вам не трэба нічога ўсталёўваць, і мы нават не прымушаем вас рэгістравацца на нашым сайце. Мы прапануем такое ж зручнасць і лёгкасць доступу, як і ўсе порнафільмы, так што вы пачнеце гуляць у гульні кожны раз, калі вам захочацца атрымаць асалоду ад інтэрнэтам., Як толькі вы выпрабуеце свой першы Аргазм з дыбачкамі і шпількамі ў 3D гульнях для дарослых на нашым сайце, вы зразумееце, чаму гэта новае пакаленне ххх гульняў збіраецца зламаць Інтэрнэт. Прачытайце ўсе аб гэтым у наступных параграфах.\nСамыя Рэалістычныя Сэкс Гульні Ў Інтэрнэце\nBest 3D Sex Games-гэта платформа, на якой публікуюцца толькі лепшыя гульні. Мы асабіста пратэставалі кожную гульню, перш чым размясціць яе на нашых серверах, і яны працуюць на ўсіх прыладах, ад кампутараў PC і Mac да мабільных прылад Android і iOS.\nУсе гульні на нашым сайце-гэта HTML5-гульні. Графіка настолькі рэалістычная, што часам вам захочацца паглядзець фільм. Але не толькі графіка робіць гэтыя гульні узрушаючымі. Гэта таксама ўвага да дэталяў, якое ўвайшло ў распрацоўку персанажаў. Вы заўважыце, што ў немаўлятаў будуць соску, якія становяцца цвёрдымі, і шапіках, якія намокнуць і застануцца зияющими пасля таго, як вы будзеце іх біць. Некаторыя персанажы нават дыхаюць і лыпаюць, і ў некаторых з гэтых гульняў вы будзеце атрымліваць асалоду ад голасам над бруднымі размовамі ад немаўлятаў., Дадатковыя элементы ў гульнях таксама дадаюць дозу рэальнасці. Тое, як святло і цені злучаюцца разам, зробіць рух праз навакольнае асяроддзе рэальным, а фоны ў гульнях дэталізаваны, а не проста шпалеры. Калі вы хочаце атрымаць самы рэалістычны вопыт, мы рэкамендуем нашу калекцыю сэкс-гульняў POV, якія змесцяць вас у шкуру аватара, які атрымлівае асалоду ад усімі відамі дзікіх сэксуальных перажыванняў. У той жа час, для найбольш захапляльнага вопыту, мы рэкамендуем гуляць у нашы гульні на вялікім экране з добрай парай навушнікаў над галавой.\nУсе Бясплатныя Гульні На Бяспечным І Функцыянальным Сайце\nПлатформа, на якой мы прадстаўляем вам усе гульні, з'яўляецца сучаснай і функцыянальнай. Інтэрфейс інтуітыўна зразумелы і забяспечвае бездакорны карыстацкі інтэрфейс на прыладах з сэнсарным экранам. Мы прапануем Вам ўсе неабходныя інструменты. Калекцыя можа быць лёгка прагледжана дзякуючы нашым шматлікім катэгорыям і нашым добра зацверджаным тэгам. Мы нават напісалі апісання для ўсіх гульняў, каб вы ведалі пра гэта дзеянні да таго, як пачнеце гуляць. Як толькі вы знойдзеце гульню, якая вам падабаецца, проста націсніце на яе. Ён адкрыецца на старонцы геймплэя, дзе вы можаце выбраць, гуляць так ці ва ўвесь экран., Усе гульні на нашым сайце прайграваюцца ў вашым браўзэры. На старонцы геймплэя кожнай гульні ёсць раздзел каментароў, дзе вы можаце ўзаемадзейнічаць з іншымі гульцамі і з дапамогай кнопак рэйтынгу.\nЯк ужо згадвалася раней, усё на нашым сайце бясплатна, але ў нас ёсць некаторыя аб'явы. Аднак у нас няма той назойлівай рэкламы, якую вы звычайна бачыце на іншых сайтах сэкс-гульняў. У нас ёсць толькі пара банэраў і відэа-рэкламу, якую можна прапусціць падчас загрузкі гульні. І ўвесь гэты вопыт абсалютна ні да чаго не прывязаны. Пакуль вам больш за 18 гадоў, вы можаце атрымліваць асалоду ад усімі гэтымі гульнямі.


Галоўная ➠ Ваннай ➠ Агляд відаў міжпакаёвых дзвярэй - якія яны бываюць\nВядома, з дапамогай міжпакаёвых дзвярэй. Менавіта яны аддзяляюць жылыя пакоі адзін ад аднаго, забяспечваюць шумаізаляцыю, адзінота і нават захаванасць каштоўных рэчаў.\nІснуюць разнастайныя віды канструкцый міжпакаёвых дзвярэй:\nСамыя распаўсюджаны выгляд - аднастворкавыя ворныя дзверы;\nДвухстворкавыя ворныя дзверы;\nСкладаныя дзверы складаныя дзверы, якія эканомяць прастору;\nДзверы-купэ ўяўляюць сабой дзвярную сістэму, якая рухалася па накіроўвалых палазы;\nРазгайданае дзверы ставяцца да рэдкага тыпу, але выглядаюць вельмі цікава.\nУ кампаніі «ПРЭГО» выбар міжпакаёвых дзвярэй практычна нічым не абмежаваны. У ілюстраваным каталогу вы можаце знайсці мадэлі, прыдатныя вам па цане, памеры або тыпу аздаблення.\nМіжпакаёвыя дзверы - выбар на любы густ\nЭксклюзіўныя дзверы, выкананыя масіва рэдкіх парод дрэва, падкрэслены вытанчанасць і густ уладальнікаў дома. Кампанія «ПРЭГО» выконвала заказы для Эрмітажа, таму і вашу кватэру можа змяніць у палацавыя пакоі.\nКласічныя і строгія дзверы з масіва дуба нададуць інтэр'еру рэспектабельны і салідны выгляд. Адценні колеру і стылёвае рашэнне пакупнікі выбіраюць па сваім гусце. Цэны на дубовыя дзверы залежаць ад складанасці мадэлі, цэны пачынаюцца ад 16 000.\nКалі дзверы, абліцаваная МДФ, пакрываецца пластом шпону з каштоўных парод драўніны, то кошт яе вагаецца ад 6 да 25 тысяч. Шпонированные дзверы інкруставаныя шклянымі ўстаўкамі і гладкія, стойкі да змены тэмпературы і вільготнасці, ізаляцыі і механічных пашкоджанняў. Прыцягвае пакупнікоў і натуральная прыгажосць малюнка драўняных валокнаў, і багацце каляровых рашэнняў (глядзець віды дзвярэй з шпону).\nАздабленне дзвярэй экошпоном, то ёсць поліпрапіленавай шматслаёвай плёнкай, якая імітуе 2D эфект натуральнага шпону, зніжае кошт. Дзверы стаяць 6 - 6, 5 тысяч, а выглядаюць так жа, як больш дарагія мадэлі з натуральнай драўніны.\nДзверы з ламинатина ўніверсальныя. Яны выдатна глядзяцца ў кватэры, катэджы, офісе або установе. Пакрыццё такіх дзвярэй практычна непаражальным. Яно не выгарае, не сціраецца, не баіцца вады. Пры забруджванні дзверы можна проста вымыць любым мыйным сродкам.\nВыбіраючы міжпакаёвыя дзверы, памятаеце аб захаванні стылявога адзінства і каляровай гармоніі. У нас вы можаце падабраць мадэлі, гарманічна ўпісваюцца ў інтэр'ер вашага дома.\nАнтон Стэпавы, менеджэр кампаніі ПРЭГО


28 студзень 2005, 12:31\nГазэта “Народная Воля” надрукавала інтэрвію з былым шэфам КГБ Леанідам Ерыным. Журналістка пацікавілася чым ён будзе займацца, але пэўнага адказу не было. Спадар Ерын зазначае, што сваю працу рабіў сумленна. Паводле яго, новы кіраўнік КГБ, Сьцяпан Сухарэнка, выканае ўсе задачы, пастаўленыя ўрадам, лепш за яго.\n“НВ” таксама паведамляе, што акадэмікам задаволілі іх патрабаваньні – цяпер іх ня змогуць пазбавіць званьняў, а званьне акадэміка можна будзе атрымаць у любым узросьце.\nГазэта “Салідарнасьць” высьвятляе абставіны канфлікту, які адбываецца ў Польшчы паміж Праграмнай Радай штотыднёвіка “Ніва” і беластоцкай пракуратурай, якая накіравала крымінальную справу на іх у суд. Пракуратура абвінавачвае сяброў Рады ў фінансавых парушэньнях. Цяпер лідэры ўсіх беларускіх грамадзкіх арганізацый, якія ўваходзяць у Раду, нейкі час не змогуць балятавацца ў парлямэнт.\n“Салідарнасьць” пад загалоўкам “Нас накормяць цыбуляй па самыя памідоры” разважае, да чаго можа прывесьці рэзкае павелічэньне вытворчасьці цыбулі, як таго патрабуе ўрад. Яны прыйшлі да высновы, што наведвальнікаў рэстарацыяў і кавярняў чакаюць “цыбульныя дні”, а, магчыма, і тыдні.\nНа старонках газэты можна прачытаць артыкул Генадзя Бураўкіна “Несакрушальная і легендарная...”, у якім размова ідзе не пра войска, а пра прэзыдэнцкую хакейную каманду.\nГазэта “Віцебскі кур’ер” пад загалоўкам “Катэдра сатаны” надрукавала вялікі артыкул пра махляра, які абяцаў безнадзейна хворым людзям, што вылечыць іх ад цяжкіх хваробаў, і браў за гэта вялізныя грошы. Махляр падмануў дзесяткі людзей. Справа ня новая, але журналісты высьвятлялі, чаму толькі адзінкі зьвярнуліся ў праваахоўчыя органы.\n“Беларускі бізнэс эмігруе ў Расею”. “Віцебскі кур’ер” аналізуе гэтую сытуацыю. Беларускія прадпрымальнікі плацяць падаткі ў Расеі, бо менавіта там трымаюць гандлёвыя месцы на рынку. Сярод іншых прычынаў яны называюць непрымальную падатковую палітыку.\n“БДГ” на першай паласе зьмясьціла артыкул, прысьвечаны будучыні адносінаў паміж Украінай і Беларусьсю.\nГазэта публікуе цікавае інтэрвію з Аленай Срэдневай – жанчынай, якая была вязьнем Асьвенціма. Яна ўзгадвае тыя часы і што было потым, калі яна вярнулася на Радзіму.\n“Камітэт эканамічнай бясьпекі” – пад такім загалоўкам Сяргей Сацук напісаў аналітычны артыкул пра сустрэчу Аляксандра Лукашэнкі з цэнтральным апаратам КГБ.


1 Складанне па аповесці М.В. Гогаля «Неўскі праспект»\n2 Вобраз Пецярбурга ў малюнку Н.В.Гогаля (цыкл "Пецярбургскія аповесці")\n2.1 / Складанні / Гогаль Н.В. / Пецярбургскія аповесці / Вобраз Пецярбурга ў малюнку Н.В.Гогаля (цыкл "Пецярбургскія аповесці")\nСкладанне па аповесці М.В. Гогаля «Неўскі праспект»\nтак, у ранішні час праспект зусім пусты і самотны. Толькі спяшаюцца на працу збянтэжаныя працоўныя або нетаропка крочаць сонныя і важныя чыноўнікі. Толькі раннім пецярбургскім раніцай на Неўскім праспекце можна сустрэць натоўпу мурзатых хлапчукоў «з гатовымі ботамі ў руках», прыгнечаных мужыкоў, якія вядуць размовы пра капейках, непрыязным лёкаяў, кідай аб'едкі жабракам.\nУ 12-й гадзіне дня карціна Неўскага праспекта некалькі змяняецца. Рабочы люд ужо даўно разбегся па справах і працуе ў поце асобы. А на праспекце з'яўляюцца гувернёры, шпацыруюць са сваімі выхаванцамі. Яны «робяць набегі», у асноўным, у кандытарскія і кніжныя крамы.\nУ 2-3 гадзіны дня Неўскі праспект значна зменьваецца. Павольнай хадой на яго выплываюць «цудоўныя бакенбарды», «сукенкі», «капялюшыкі», «вусы, зьдзіўляе», «ножкі ў чароўных чаравічках». З з'яўленнем гэтага вытанчанага народа Неўскі праспект пачынае гуляць іншымі фарбамі. Здаецца, што ў паветры воцаряется дурманлівы атмасфера раскошы і дабрабыту, "пахне гулянні». Праспект мільгае разнастайнасцю «модных каптаноў», капялюшыкаў, хустак, парасонаў, рукавоў. Дваранская пыху і бяздзейнасць пануюць у гэты час на галоўнай вуліцы Пецярбурга.\nА ў вячэрні час на Неўскім праспекце зноў пачынаецца насычанае жыццё. Яркім святлом ўспыхваюць вячэрнія агні. Людзі бягуць па сваіх справах, спяшаюцца паспець кудысьці. Колькі разнастайных характараў можна тут сустрэць у гэты час! Зусім розныя асобы з рознымі характарамі, рознымі звычкамі, рознымі інтарэсамі ... Толькі адно іх аб'ядноўвае - месца сустрэчы.\nТакім чынам, Н. В. Гогаль выразна і ёміста асвятліў жыццё Пецярбурга на прыкладзе Неўскага праспекта. Аўтар, паказваючы праспект у розны час сутак, тым самым пазначыў галоўную праблему вялікага горада - сацыяльны кантраст, проціпастаўленне дабрабыту галечы, прыгажосці - пачварнасць. Таксама пісьменнік падымае яшчэ адну вечную праблему - праблему маральнасці і духоўнасці. Ці ёсць душа ў безаблічных вусах і бакенбарды?\nВобраз Пецярбурга ў малюнку Н.В.Гогаля (цыкл "Пецярбургскія аповесці")\nУ "пецярбургскіх аповесцях" сюжэты состредоточены вакол аднаго месца - сталіцы Расійскай імперыі - Пецярбурга.\nУ аповесці "Неўскі праспект" аўтар намаляваў вельмі бедную карціну. Усе насельнікі Неўскага праспекта, у якасці асабістай годнасці прад'яўляюць грамадству не сябе, а толькі замяняе асоба або асобу частка - валасы або талію, вусы ці бакендарды - усё што заўгодна, але толькі не твар. "Тут вы сустрэнеце вусы цудоўныя, ніякім пяром неизобрасимые. Тысячы гатункаў капялюшыкаў, сукенак, хустак. "\nПецярбург - гэта горад без асоб, у якім няма асобы, у якім ёсць толькі натоўп, якая не мае нават уласнага меркавання. "О, не верце гэтаму Неўскаму праспекце! Ён хлусіць ва ўсялякі час. Тут усё дыхае падманам. " і ўсё роўна хто ты, а важна тое, што ў цябе ёсць грошы. Напрыклад у аповесці "Портрет9quot; маладзей і таленавіты мастак Чартков быў бедны. У яго не было грошай на абед і на новы касцюм "ён з самаахвярнай прададзены быў сваёй працы і не меў часу клапаціцца аб сваім уборы. " Мастак пісаў карціны, укладваючы ў іх сваю душу. Яму ніхто не плаціў за гэта, а ён не апаганьваў мастацтва. Але ў одим момант свайго жыцця ён аддае сваё высокае прызначэнне і стварае карціны дзеля грошай. чартков багацее, і Пецярбург ўпускае яго. падобная сітуацыя адлюстравана і ў аповесці "Шинель9quot ;.\nДзякуючы Н.В.Гогаля, я зразумела, што калі ў чалавека няма асабістага меркавання, а ў галаве толькі грошы - ён самы няшчасны чалавек на Зямлі!\n/ Складанні / Гогаль Н.В. / Пецярбургскія аповесці / Вобраз Пецярбурга ў малюнку Н.В.Гогаля (цыкл "Пецярбургскія аповесці")


Выставачны праект "Беларусь. 30 гадоў пасля Чарнобыля"\n"БЕЛАРУСЬ. 30 ГАДОЎ ПАСЛЯ ЧАРНОБЫЛЮ "\n5 красавіка ў 17.00 у Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь адкрыецца выставачны праект "Беларусь. 30 гадоў пасля Чарнобыля ".\nПраект прымеркаваны да 30–годдзя аварыі на Чарнобыльскай АЭС – найбуйнейшай катастрофе ў гісторыі атамнай энергетыкі: яна стала самай маштабнай як па колькасці задзейнічаных у ёй ліквідатараў, так і па ліку ахвяр.\nСтрашная аварыя на Чарнобыльскай АЭС адбылася 26 красавіка 1986 года. У першыя дні пасля выбухаў у 4–м энергаблоку людзі ў радыусе 30 км ад АЭС былі вымушаныя пакінуць свае дамы – эвакуацыі падлягала звыш 115 тысяч чалавек. Вялікая колькасць людзей і спецтэхнікі было задзейнічана ў ліквідацыі наступстваў выбуху – сілы больш за 600 тысяч чалавек спатрэбіліся, каб мінімізаваць наступствы таго, што адбылося. У выніку аварыі на АЭС з–за палаючага рэактара ўтварылася радыёактыўнае воблака, якое выпала ў выглядзе ападкаў па велізарнай тэрыторыі Еўропы, Расіі, Беларусі і Украіны.\nНа выставе будуць прадстаўлены фатаграфіі, прадметы і дакументы з фондаў Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь, Гомельскага палацава–паркавага ансамбля, Музея старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследавання беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі і Нацыянальнага архіва Рэспублікі Беларусь.\nВыстава адлюстроўвае наступствы аварыі на ЧАЭС, закранае важныя тэмы, такія як: медыцынскія, эканамічныя, экалагічныя і сацыяльныя наступствы; стан аб'ектаў культуры, сельскай гаспадаркі ў пацярпелых рэгіёнах; міжнароднае чарнобыльскае супрацоўніцтва; меры, прынятыя дзяржавай для пераадолення наступстваў чарнобыльскай катастрофы, і многія іншыя.\nАрганізатар: ДУ "Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь"\nТэхнічная рэалізацыя: ТАА "Золата скіфаў"\nТэл .: 327–00–05, 327–43–22


Гісторыя - Hrodna.life\nГісторыя 23 студзеня 2022, 11:59\n«Не важна, што кепска бачна. Галоўнае — пасядзець у самалёце!» Гродзенкі і гродзенцы расказалі, як у дзяцінстве хадзілі ў кінатэатр «Палёт»\nІгар Губарэвіч памятае, як зразалі слупы і здымалі агароджу, каб завезці самалёт у парк, Вольга думала, што ў час сеансу яны лёталі, а Юрый…\nГісторыя 10 студзеня 2022, 19:40\nПацвердзілася існаванне паўміфічнага абаронцы Гродна Тадзіка Ясінскага: у архіве знайшлі запіс аб яго смерці і пахаванні\nМетрычны запіс аб смерці Тадзіка Ясінскага знайшлі ў снежні 2021 года ў Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі ў Гродне. Гэты запіс пацвярджае існаванне хлопчыка і…\nГісторыя 31 снежня 2021, 12:06\nБудынкам цэментнага завода ў Краснасельскім (Ваўкавыскі раён) адмовілі надаць статус гісторыка-культурнай каштоўнасці. Пра гэта паведаміў тэлеграм-канал «Спадчына». Зараз будынкам былога завода пагражае знос. Цэментны…\nГісторыя 9 снежня 2021, 12:43\nПрапанову надаць статус гісторыка-культурнай каштоўнасці будынкам цэментнага завода ў Краснасельскім (Ваўкавыскі раён) вярнулі аўтарам на дапрацоўку. Тым не менш, савет па пытаннях спадчыны пастанавіў…\nГісторыя 9 снежня 2021, 10:09\nПаэт Максім Багдановіч нарадзіўся 9 снежня 1891 года ў Мінску. Але праз год, у 1892-м, яго сям’я пераехала ў Гродна. Менавіта тут прайшлі першыя…\nГісторыя 29 лістапада 2021, 15:56\nГісторыя 29 лістапада 2021, 00:36\n60 гадоў без Фары Вітаўта: гісторыя храма, які нямногія бачылі, але ўсе пра яго чулі\nУ ноч з 28 на 29 лістапада 1961 года ўзарвалі самы стары каталіцкі храм Гродна — Фару Вітаўта. Гэты касцёл з часам стаў сімвалам…\nГісторыя 19 лістапада 2021, 10:46\nУ Гродне адкрыюць для наведвання будынак XVIII ст., які рэканструявалі два гады\nУ снежні 2021 года ў Гродне для наведвання адкрыюць будынак часоў Тызенгаўза. Раней там быў архіў, зараз там размесціцца кавярня, галерэя і музычны тэатр,…\nГісторыя 18 лістапада 2021, 15:56\nНаданне ахоўнага статусу комплексу цэментнага завода ў пасёлку Краснасельскім (Ваўкавыскі раён) разгледзяць 23 лістапада на пасяджэнні абласнога савета па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны. Ліст пра…\nГісторыя 11 лістапада 2021, 14:38\nПрэмію Ядкоўскага атрымаў настаўнік гродзенскай гімназіі Дзмітрый Люцік\nЛаўрэатам Узнагароды імя Юзафа Ядкоўскага за 2021 год прызналі гродзенскага гісторыка Дзмітрыя Люціка. Дзмітрый Люцік — даследчык ваеннай гісторыі Гродна ХХ стагоддзя і выкладчык…