Апошняе абнаўленьне: 10 жнівень 2012, 18:41\nМы атрымалі праект рэзалюцыі, якую сёньня мае прыняць Камітэт у пытаньнях палітыкі і бясьпекі ЭЗ у Брусэлі па выніках абмеркаваньня сытуацыі, зьвязанай зь беларуска-швэдзкім дыляматычным канфліктам.\nВось яе зьмест:\nКамітэт у пытаньнях палітыкі і бясьпекі Эўразьвязу:\n— сустрэўся, каб абмеркаваць сытуацыю ў Беларусі, у тым ліку адпаведныя захады Эўразьвязу, пасьля рашэньня беларускіх уладаў Беларусі выдварыць амбасадара Швэцыі і спыніць дыпляматычны статус астатніх дыпляматаў:\n— выказаўся ў падтрымку заявы ад 3 жніўня, выдадзенай высокай прадстаўніцай Кэтрын Эштан, у якой яна выказала сур’ёзную заклапочанасьць;\n— пагадзіўся, што амбасадары Беларусі павінны быць выкліканыя ў міністэрствы замежных справаў краінаў-сябраў Эўразьвязу і ў Эўрапейскую службу зьнешнепалітычнай дзейнасьці дзеля таго, каб атрымаць пазыцыю ЭЗ у гэтых адносінах;\n— падкрэсьліў прыхільнасьць ЭЗ для мадэрнізацыі Беларусі і распаўсюджаньня эўрапейскіх каштоўнасьцяў, у прыватнасьці, дэмакратыі, правоў чалавека і прынцыпаў прававой дзяржавы;\n— выказаў імкненьне ЭЗ працягваць і паглыбляць сваю супрацу і падтрымку грамадзянскай супольнасьці і ўдзельнікам дэмакратычнага руху ў Беларусі;\n— адзначыў, што ЭЗ мае намер перагледзець свае абмежавальныя захады ў дачыненні да Беларусі да 31 кастрычніка 2012 года, і пагадзіўся, што пры ацэнцы больш шырокага кантэксту адносін паміж ЭЗ і Беларусьсю, апошнія падзеі вакол амбасадара Швэцыі будуць таксама ўзятыя пад увагу.\nПраект рэзалюцыі Эўразьвязу камэнтуе палітоляг Аляксандр Класкоўскі:\n«Па-першае, відавочна, што абвастрэньне дыпляматычных дачыненьняў паміж Беларусьсю і Стакгольмам прыпала на разгар адпачынкаў, а таму там проста няма кворуму палітыкаў высокага ўзроўню, якія маглі б прымаць рашэньне кардынальнага характару. Таму зараз і такое прамежкавае рашэньне. А калі глядзець шырэй, то Эўразьвяз зараз ня мае вялікага намеру ісьці зараз нейкай вайной на „апошнюю дыктатуру Эўропы“, бо пераканаліся, што абвастрэньне не прыводзіць да дэмакратызацыі краіны. І адначасна, відаць, ёсьць спадзяваньне, што ў Менску кіраўнікі ацьверазеюць, суцішаць канфлікт са Швэцыяй і гэта ня выйдзе на чарговы ўзровень дыпляматычнай вайны паміж Эўразьвязам і Беларусьсю».\nПачаткам міждзяржаўнага дыпляматычнага канфлікту сталася адмова афіцыйнага Менску працягнуць акрэдытацыю амбасадару Швэцыі ў Беларусі Стэфану Эрыксану. Пра гэта стала вядома 3 жніўня, а ўжо 8 жніўня Міністэрства замежных спраў Швэцыі заявіла аб высылцы са Стакгольму двух беларускіх дыпляматаў. Беларусь у сваю чаргу запатрабавала швэдзкаму прадстаўніцтву ў Менску зрабіць тое ж да 30 жніўня. Супрацьстаяньне разгарэлася пасьля так званага «плюшавага дэсанту»: 4 ліпеня лёгкаматорны самалёт швэдзкай піяр-кампаніі Studio Total несанкцыянавана праляцеў над тэрыторыяй Беларусі, скінуўшы над Івянцом і Менскам каля 800 плюшавых мядзьведзікаў на знак пратэсту супраць парушэньня правоў і свабодаў у Беларусі. Аляксандар Лукашэнка заяўляе, што высылка Стэфана Эрыксана зьвязана ня з цацачным дэсантам, а з тым, што ён, нібыта, «на чале пятай калёны хадзіў» і «разбураў кожны пазытыў у адносінах Швэцыі і Беларусі». Аднак усе, хто знаёмы зь дзейнасьцю швэдзкага амбасадара абураныя гэтымі заявамі.\nНамесьніца старшыні беларускага ПЭН-цэнтру Марыя Мартысевіч:\n«У адрозьненьне ад беларускай улады, спадар Эрыксан не дзяліў пісьменьнікаў на правільных і няправільных. Сярод ягоных сяброў-партнэраў, якія рэдагавалі і выдавалі разам зь ім кнігі, былі як прадстаўнікі дзяржаўных выдавецтваў, так і прадстаўнікі недзяржаўных. Гэты чалавек быў абсалютна дэмакратычным. Праз працу швэдзкай амбасады і спадара Эрыксана, праз праекты, якія яны прывозілі, як Беларусь Швэцыі, так і Швэцыя Беларусі сталі бліжэй».\nДыпляматычны канфлікт праходзіць на тле іншых падзеяў, зьвязаных з швэдзкім «плюшавым дэсантам». 31 ліпеня Аляксандр Лукашэнка вызваліў ад займаных пасадаў і пакараў вымовамі шэраг высокапастаўленых чыноўнікаў. Яшчэ раней, 13 ліпеня, быў затрыманы і зьмешчаны ў СІЗА КДБ журналіст Антон Сурапін, які зьмясьціў у інтэрнэце здымкі швэдзкіх мядзьведзікаў, а таксама рыэлтар Сяргей Башарымаў, які здаваў у арэнду кватэру швэдзкім удзельнікам акцыі падчас іх знаходжаньня ў Менску. Зараз ім выстаўлена абвінавачваньне паводле Крымінальнага кодэксу і абодвум пагражае да 7 гадоў турмы. Незалежныя журналісты распачалі акцыю салідарнасьці з затрыманымі, фатаграфуючыся з плюшавымі цацкамі — «мядзьведзікамі-парашутыстамі» — зьмяшчаючы здымкі ў інтэрнэце. За гэта фотакарэспандэнтка Юлія Дарашкевіч і журналістка Ірына Козьлік былі зьвінавачаныя ў недазволеным пікетаваньні і пакараныя трыма мільёнамі штрафу кожная.\nЧым матываваныя такія дзеяньні ўладаў, камэнтуе палітоляг Алесь Лагвінец:\n«Я думаю, што гэта злосьць, помста і спроба хоць неяк паправіць свой імідж, які яны доўга будавалі і які грунтуецца на ідэалягічных канструкцыях: улада ўсёмагутная ўнутры Беларусі, улада бароніць сябе і Расею ад магчымага заходняга агрэсара. А тое, што адбылося 4 ліпеня, моцна закранае самалюбства правіцеля гэтай улады».\nУ Брусэлі абмяркуюць беларуска-швэдзкі канфлікт\nВыдварэньне Эрыксана разгледзяць у Брусэлі


Некалькі гадзін на дзяжурстве ў раддоме правялі карэспандэнты «Звязды» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Некалькі гадзін на дзяжурстве ў раддоме правялі карэспандэнты «Звязды»\nРоды — для кожнай жанчыны працэс узрушальны, калі не сказаць палохаючы. Шматлікія форумы ў інтэрнэце, расказы сябровак і легенды не дадаюць душэўнага спакою. Мы наведалі адзін з самых вялікіх і сучасных сталічных раддамоў у выхадны дзень і ўпэўніліся, што нараджаць у нядзелю гэтак жа бяспечна, як і ў любы працоўны дзень. Без кваліфікаванай дапамогі вы не застаняцеся дакладна. Магчыма, нехта, пачытаўшы наш рэпартаж, пазбавіцца хаця б ад аднаго з міфічных уяўленняў пра роды.\n...За ноч у сталіцы выпаў невялікі снег, на вуліцах нешматлюдна, і, здаецца, вялікі горад не спяшаецца прачынацца — як-ніяк, выхадны. Мы ж накіроўваемся туды, дзе жыццё не замірае ні днём, ні ўначы, больш за тое, тут кожныя суткі нараджаецца некалькі дзясяткаў новых жыццяў. У фае 5-га сталічнага раддома — пакуль ніводнага наведвальніка. На гадзінніку 10 раніцы. Нас сустракае адказны дзяжурны акушэр-гінеколаг Ірына Кухта (на фота). Яе сённяшняя змена пачалася ў 8.30 і скончыцца а палове на дзявятую вечара. У гэты час Ірына Станіславаўна адказвае за ўсё, што адбываецца ў аддзяленнях раддома: удзельнічае ў кансіліумах і аперацыях, пад яе кантролем знаходзяцца ўсе радзільныя залы, яна нясе адказнасць за экстранную дапамогу, у тым ліку і ў аддзяленні вострых гінекалагічных хвароб, куды ў выхадныя і святочныя дні прывозяць з вострымі паталогіямі жанчын з усяго Мінска. Менавіта да яе, як да самага кваліфікаванага і вопытнага ўрача змены, звяртаюцца па параду ўсе дванаццаць дактароў, якія ў гэты час дзяжураць у розных аддзяленнях.\n— У родах зараз знаходзіцца чатыры жанчыны. Сёння рыхтуецца адна аперацыя: будзем рабіць кесарава сячэнне пацыентцы, якая знаходзіцца ў аддзяленні рэанімацыі з умеранай прээмплаксіяй (ускладненне цяжарнасці, якое характарызуецца павышаным ціскам, ацёкамі, наяўнасцю бялку ў мачы), — адразу ўводзіць у курс справы Ірына Станіславаўна, але адмаўляецца спрагназаваць, якім чакаецца дзяжурства: — Бывае, і 20 родаў прымеш і ўсё пройдзе спакойна, а здараецца, што адна пацыентка такая цяжкая, што ўсю змену ад яе не адыходзіш.\nРадзiльны дом №5 здадзены ў снежнi 2015 года. Новы 9-павярховы будынак адбудаваны з "нуля" на месцы старога 3-павярховага. Калi раней тут прымалi да 3,5 тысяч родаў у год, то летась — 5 565. У старым будынку пасля родаў жанчыны размяшчалiся у 6-7-месных палатах, цяпер яны разлiчаны на 1-3 чалавек.\nПалаты блочнага тыпу, у кожным блоку ёсць душ, туалет. Платныя палаты павышанай камфортнасці — з індывідуальным санвузлом, халадзільнікам і тэлевізарам. Маюцца і тры двухпакаёвыя палаты сямейнага тыпу, дзе пасля родаў з жанчынай могуць знаходзіцца муж ці мама. Пакоі таксама аснашчаны ўсім неабходным — вага і спавівальны столік з падагрэвам для немаўляці, ложак, канапа, халадзільнік і тэлевізар. Калі ўрачы дазваляюць, маму і дзіця з першага дня нараджэння наведваюць блізкія. Яны могуць прыходзіць непасрэдна ў палату, калі яна аднамесная. Дастаткова надзець бахілы і скарыстацца сродкамі для дэзынфекцыі рук: дазатары для зручнасці наведвальнікаў знаходзяцца на прыкметных месцах.\nУрач і акушэр прыёмнага пакоя, з якога пачынаецца шлях у раддом кожнай жанчыны, пакуль свабодныя, з пачатку іх змены сюды ніхто не паступіў: большасць дзяцей, паводле назіранняў медыкаў, для з'яўлення на свет выбіраюць ноч. Паднімаемся ў родавае аддзяленне. Тут размешчаны палаты і радзалы для жанчын без інфекцыйных ускладненняў. Зараз у аддзяленні тры жанчыны. На пасту — столькі ж акушэрак. Кожная з іх сочыць па відэаманіторах за сваёй падапечнай. У раддоме працуе сістэма «адны роды — адна акушэрка», калі жанчыне дапамагае адзін і той жа спецыяліст. Яны зрываюцца з месца, калі некаму з пацыентак патрэбна дапамога. З лета гэтага года раддом працуе па новай сістэме: жанчына на працягу ўсяго перыяду родаў і дзве гадзіны пасля іх знаходзіцца ў адной радзільнай палаце — менавіта так рэкамендуе Сусветная арганізацыя аховы здароўя.\n— Жанчыны ні на хвіліну не застаюцца без нагляду, хоць яны гэтага, магчыма, і не ведаюць, думаюць, што іх пакідаюць. Відэа з кожнай палаты, радзалы і аперацыйнай выводзіцца на маніторы на акушэрскім пасту. А паказчыкі КТГ плода выводзяцца на мой манітор у ардынатарскую, — знаёміць з сучаснымі тэхналогіямі акушэр-гінеколаг родавага аддзялення Ганна Гадзяева.\nІрына Кухта тлумачыць, што згодна з рэкамендацыямі Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, калі роды праходзяць фізіялагічна, патрэбы ў абязбольванні няма. І ўсё больш жанчын свядома адмаўляюцца ад анестэзіі. Аднак калі пацыентка просіць абязболіць, урачы ідуць насустрач яе пажаданням. Адзін з варыянтаў — эпідуральная ці спінальная анестэзія, такім метадам карыстаюцца і ў еўрапейскіх клініках. Укол робіцца ў ніжнюю частку спіны, працэдура дазваляе цалкам абязболіць роды, пры гэтым жанчына знаходзіцца ў прытомнасці, можа размаўляць ці нават драмаць.\n— Мы практыкуем адтэрмінаванае перацісканне пупавіны, — працягвае расказваць пра сучасныя падыходы да родаў Ірына Станіславаўна. — Калі дзіця нараджаецца, не перасякаючы пупавіны, мы выкладваем яго на жывот маці, накрываем коўдрачкай і даем крыху паляжаць. Першы кантакт немаўляці з мамай «скура да скуры» вельмі важны. Так яно сустракаецца з той флорай, якая будзе яго суправаджаць і далей, дома. Праз 1,5-2 хвіліны пупавіну перасякаем. Калі гэта партнёрскія роды і праводзіцца кесарава сячэнне, яшчэ ў аперацыйнай дзіця прыкладаем да грудзей мамы, а затым перадаём на рукі тату.\nПартнёрскіх родаў, дарэчы, у радзільным доме з кожным годам усё больш. Летась іх было паўтысячы, сёлета медыкі ўпэўнены, што лічба атрымаецца яшчэ большай.\n— Ва ўсіх цывілізаваных краінах свету роды пераважна партнёрскія. Незалежна ад таго, каго хоча бачыць жанчына сярод сваіх партнёраў — мужа, маму, сястру, сяброўку, — яна мае на гэта права. Колькасць такіх родаў у нас таксама павялічваецца. Асабіста я іх вельмі люблю, — прызнаецца Ірына Кухта. — Для кожнай жанчыны роды — стрэсавая сітуацыя. Таму, калі ёсць чалавек, якому яна давярае і які яе падтрымлівае, гэта вельмі важна. І партнёр павінен прыходзіць, каб падтрымаць жанчыну ў родах, а не ад кагосьці яе абараняць.\n...Надзея і Аляксандр (на фота) усяго два дні таму сталі бацькамі. Да з'яўлення на свет першынца абодва паставіліся адказна: загадзя вырашылі, што роды будуць партнёрскія, разам наведвалі курсы.\n— Памятаю, я прабег Мінскі паўмарафон, памыўся і пераадзеўся ў прыбіральні гандлёвага цэнтра, і мы разам з Надзеяй паехалі на курсы, — расказвае Аляксандр. Надзея дадае: — Для нас партнёрскія роды — не нейкі мэйнстрым, а ўсвядомлены выбар. Падтрымка мужа прыйшлася вельмі дарэчы. Напрыклад, давялося павучыцца сінхронна дыхаць, але гэта мне вельмі дапамагала падчас родаў.\nДарэчы, да выбару раддома маладая сям'я таксама паставілася сур'ёзна: чыталі водгукі, улічвалі магчымасці дародавага абследавання і ўмовы ў пасляродавых палатах.\n— Сын, дарэчы, нарадзіўся якраз у дзень нашага знаёмства, толькі праз чатыры гады, — з гонарам кажа малады бацька. — А пачуцці ад яго нараджэння можна параўнаць хіба з адчуваннямі пасля паўмарафону.\nНіна Сяргееўна нарадзілася!\nПакуль да запланаванай на 12 гадзін аперацыі яшчэ застаецца час, ідзём туды, дзе ўсё самае ўзрушальнае яшчэ наперадзе: Ірына Станіславаўна праводзіць нас у «сваё» аддзяленне — паталогіі цяжарнасці. Тут знаходзяцца жанчыны на розных тэрмінах, якія маюць патрэбу ў кантролі спецыялістаў. Дзве будучыя мамы — Наталля і Кацярына — трапілі ў стацыянар на позніх тэрмінах і жартуюць, што «цяжарнымі адсюль ужо не выйдуць». Умовы ў раддоме называюць выдатнымі, а рэжым — санаторным, што дапамагае падрыхтавацца да родаў і маральна, і фізічна.\n— Тут выдатная зала лячэбнай фізкультуры. У будныя дні мы займаемся з інструктарам: выконваем практыкаванні на фітболе, вучымся правільнаму дыханню, што спатрэбіцца падчас родаў, — расказвае Наталля. — Нас адразу прывялі ў тонус: пасля тыдня заняткаў адчуваеш сябе не ляжачым хворым, а здаровым актыўным чалавекам, — усміхаецца Наталля.\nДарэчы, фітболы маюцца ў перадродавых і родавых палатах — жанчына можа скарыстацца адным з іх для аблягчэння болю. У раддоме прыняты свабодныя паводзіны падчас родаў: дазваляецца хадзіць, сядзець, выконваць практыкаванні — усё, што пажадае будучая мама.\nПерад аперацыяй (кесарава сячэнне, нагадаем, будуць рабіць жанчыне з умеранай прээмплаксіяй на 36-м тыдні цяжарнасці, стан жанчыны не дазваляе далей выношваць дзіця) Ірына Станіславаўна дае апошнія рэкамендацыі персаналу ў родавым аддзяленні: асаблівую ўвагу — паказчыкам КТГ, адной з жанчын зрабіць ін'екцыю. У аперацыі задзейнічана брыгада анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў, два акушэры-гінеколагі, урач-неанатолаг, аперацыйная медсястра, акушэрка, а таксама брыгада дзіцячай рэанімацыі, паколькі дзіця неданошанае і іх дапамога можа спатрэбіцца. Жанчыну прывозяць да аперацыйнай, ад хвалявання — на твары слёзы. Праз дзясятак хвілін іх зменяць слёзы радасці.\n— Ніна Сяргееўна нарадзілася, — вымавіла шчаслівая жанчына, калі ўрачы паведамляюць, што ў яе дзяўчынка.\nАперацыя доўжылася 28 хвілін, і пасля жанчыну зноў накіроўваюць у рэанімацыю — пад апеку дзяжурнага анестэзіёлага-рэаніматолага Аляксея Дубовіка, дзе яна прабудзе яшчэ пэўны час. А вось Ніну Сяргееўну (нягледзячы на вагу 2500 грамаў, дзяўчынка абсалютна здаровая) пасля неабходных працэдур дастаўляюць у палату інтэнсіўнай тэрапіі пад нагляд доктара Марыны Зуевай. Тут знаходзяцца дзеткі, якія маюць патрэбу ў назіранні ці лячэбных працэдурах — у прыватнасці з жаўтухай нованароджаных, адмоўным рэзус-фактарам маці, неданошаныя. Пры неабходнасці яны знаходзяцца тут пастаянна некалькі дзён, некаторых адразу пасля правядзення лячэбных працэдур вяртаюць мамам. У любым выпадку жанчыны могуць іх наведваць і карміць. З палат інтэнсіўнай тэрапіі дзетак пры неабходнасці пераводзяць у педыятрычнае аддзяленне — на другі этап выходжвання.\n— Што адчуваеш, калі нараджаецца дзіця? Магчыма, камусьці здаецца, што ў доктара павінна надысці эмацыянальнае выгаранне. На самай справе адчуваеш сябе гэтак жа, як і 20 гадоў таму: гатовы заплакаць ад радасці разам з мамай. Гэта самы прыемны момант у нашай прафесіі. Разам з маладымі мамамі мы зараджаемся станоўчымі эмоцыямі, — прызнаецца Ірына Кухта, якая прысвяціла акушэрству 21 год, 14 з іх яна працуе ў 5-м раддоме. — Вельмі прыемна, што мамы нас не забываюць. Нядаўна са мной звязалася жанчына, у якой нарадзілася неданошанае дзіця вагой усяго 950 грамаў. Мы яго выхадзілі і падгадавалі. Зараз яму ўжо годзік — абсалютна здаровае дзіця. Мама дагэтуль нам вельмі ўдзячная. Калі б давялося выбіраць спецыяльнасць, я зноў яе выбрала б, хоць праца акушэра-гінеколага вельмі складаная. Загадзя ніколі не ведаеш, якой атрымаецца працоўная змена, у колькі вернешся дадому. Урач не зніме пальчаткі і не пойдзе з аперацыйнай, калі скончыўся яго працоўны дзень. Трэба не толькі завяршыць аперацыю, але і прызначыць далейшае лячэнне, паназіраць за станам праапераванай пацыенткі. Самае галоўнае, якой бы складанай ні выдалася змена, — каб мамы і дзеці былі здаровыя. І кожнае дзяжурства стараешся правесці так, каб адчуваць, што ты зрабіў усё магчымае і немагчымае для таго, каб так і было.\nУ дактароў свае прыкметы, і паводле адной з іх не варта жадаць удалага дзяжурства ці спакойнай ночы, таму на развітанне Ірыне Станіславаўне зычым гэтага толькі ў думках. За суткі, падчас якіх мы пяць гадзін правялі ў радзільным доме, тут з'явілася на свет 13 дзяцей.\nУ 5-ы раддом трапляюць будучыя мамы, якія адносяцца да яго па тэрытарыяльнай прыкмеце і назіраюцца ў 3-й, 8-й, 17-й, 21-й, 22-й, 25-й, 29-й, 32-й, 36-й і 38-й жаночых кансультацыях Мінска. Таксама нараджаць сюды накіроўваюць жанчын з неўралагічнымі і гінекалагічнымі паталогіямі, у прыватнасці з міёмай вялікіх памераў. А таксама жанчын, у якіх пяць і больш дзяцей. Можна трапіць сюды і на платнай аснове.\nЗагаловак у газеце: Без страху і папроку


01 жнівень 2018, 13:48\nПра гэты выпадак Свабода пісала раней.\nАртыкул пад назвай «Интерес в этом деле скорее личный» быў апублікаваны ў «Лідскай газеце» за 27 чэрвеня. У ім аўтар Антон Быстрыцкі выказаў сумнеў, ці патрэбны ў Беларусі нацыянальны ўнівэрсытэт імя Ніла Гілевіча; назваў бацькоў, якія аддаюць дзяцей у беларускамоўныя клясы, «сьвядомымі», а да беларускай мовы ў расейскамоўным артыкуле выкарыстаў проста слова «мова» ў двукосьсі.\nАктывісты БНФ Валер Мінец і Сяргей Пантус заявілі, што газэта распальвае варожасьць паміж беларусамі, якія карыстаюцца беларускай і расейскай мовамі.\nАнісім: «Чаму ў газэце зьневажаюць дзяржаўную мову?»\nСтаршыня Таварыства беларускай мовы, дэпутатка Палаты прадстаўнікоў Алена Анісім зьвярнулася ў Міністэрства інфармацыі з запытам наконт гэтай публікацыі. Паводле Анісім, у артыкуле прысутнічае зьняважлівае стаўленьне да дзяржаўнай беларускай мовы, а таксама ў нэгатыўным кантэксьце згадваецца ейнае імя.\nСтаршыня ТБМ задала шэраг пытаньняў міністру інфармацыі Аляксандру Карлюкевічу:\nЯкая ягоная пазыцыя адносна гэтай публікацыі?\nЦі зьяўляецца артыкул часткай агульнай стратэгічнай палітыкі Мінінфарму, ці гэта выключна пазыцыя рэдакцыі газэты?\nЧаму газэта, якая абазначана як дзьвюхмоўная, значную большасьць сваіх матэрыялаў друкуе на расейскай мове, а ў дачыненьні дзяржаўнай беларускай мовы дэманструе зьняважлівыя адносіны?\nМінінфарм: «Не дапускаецца незаконнае абмежаваньне свабоды масавай інфармацыі»\nУ Міністэрстве інфармацыі адказалі на ліст Алены Анісім. Паводле першага намесьніка міністра інфармацыі Паўла Лёгкага, Мінінфарм не вызначае рэдакцыйную палітыку гэтай газэты, бо не зьяўляецца ні заснавальнікам, ні рэдакцыяй выданьня.\nДа таго ж, паводле Лёгкага, «не дапускаецца незаконнае абмежаваньне свабоды масавай інфармацыі» і міністэрства «ня мае права ўмешвацца ва ўнутраную дзейнасьць рэдакцыі „Лідскай газеты“». Пры гэтым Лёгкі спасылаецца на закон аб СМІ.\nАдказ Міністэрства інфармацыі:\nНаконт пытаньня аб дзьвюхмоўі ў дзяржаўнай газэце Мінінфарм паведаміў, што суадносіны ўжываньня дзяржаўных моў у такіх выданьнях не рэглямэнтаваныя законам аб СМІ і «павінны быць у полі зроку рэдакцыйных калектываў».\nПры гэтым у лісьце адзначылі, што Мінінфарм станоўча ставіцца да ўжываньня беларускай мовы ў СМІ і ня робіць розьніцы паміж расейскай і беларускай мовамі.\n«Пры ўзгадненьні на пасады галоўных рэдактараў СМІ кіраўніцтва Міністэрства інфармацыі ўдзяляе больш пільную ўвагу выкарыстаньню беларускай мовы на старонках пэрыядычных выданьняў», — дадаюць у міністэрстве.\nПра зьняважлівае стаўленьне да беларускай мовы ў «Лідскай газеце» ў лісьце міністэрства згадкі не было.\nРэдактарка газэты: «Дашліце, калі ласка, на факс»\nГалоўная рэдактарка «Лідскай газеты» Кацярына Серафіновіч адмовілася пракамэнтаваць публікацыю Быстрыцкага. Як толькі карэспандэнтка Свабоды прадставілася ёй, Серафіновіч запыталася, ці ёсьць у яе акрэдытацыя МЗС Беларусі. «Дашліце, калі ласка, на факс. Да пабачэньня». І паклала слухаўку.\nКопія акрэдытацыі МЗС Беларусі ў якасьці карэспандэнта замежнага СМІ на імя Іны Студзінскай была дасланая ў рэдакцыю «Лідскай газеты». Свабода спадзяецца на інтэрвію з рэдактаркай гэтага выданьня.


Проста модна, бяспечна - балаяж валасоў для сучасных жанчын - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Проста модна, бяспечна - балаяж валасоў для сучасных жанчын\nЖанчыне заўсёды хочацца быць прывабнай і звяртаць на сябе ўвагу, і стан валасоў адыгрывае немалую ролю ва ўсім жаночым абліччы. Сёння існуе мноства тэхнік афарбоўвання, якія дазваляюць дасягнуць ідэальнага колеру пасмаў, але асаблівае месца сярод іх займае балаяж валасоў. Гэтая тэхніка з’яўляецца разнавіднасцю мелірованіе і дапамагае атрымаць максімальна натуральныя пераходы колеру. Добрае французскае слова «балаяж» мае паэтычны пераклад - «свабодная пэндзаль», а сама тэхніка мяркуе, што канцы валасоў афарбоўваюцца колерам, які адрозніваецца ад асноўнага.\nПадыходзіць балаяж для валасоў рознай даўжыні, таксама можа быць і розным месца самага пераходу: ледзь вышэй кончыкаў, некалькі сантыметраў ад кончыкаў і нават сярэдзіна пасмы. Калі на кожным завітак месца пераходу абрана рознае, вынік выглядае больш натуральным. Колеру, падабраныя для афарбоўкі, могуць адрознівацца як нязначная, так і кардынальна. Няма абмежаванняў і ў тым, выбраць натуральныя адценні або яркія (напрыклад, сіні). Сам вынік будзе залежаць толькі ад жадання жанчыны і майстэрства цырульніка.\nСпобличчя афарбоўкі, прадугледжвае тэхніка балаяж\nНекаторыя нюансы тэхнікі балаяж\nПравілы выбару колеру для тэхнікі балаяж\nПеравагі тэхнікі балаяж\nІснуе некалькі спосабаў для афарбоўкі тэхнікі балаяж - яны залежаць ад даўжыні валасоў:\n1. Каб афарбаваць кароткія валасы, на галаве выконваецца начос, пры гэтым кончыкі застаюцца тырчаць уверх. Фарбавальнік наносіцца на фальгу, якая перагортваецца і праходзіць па канцах пасмы.\n2. полудлинная і падоўжаныя стрыжкі патрабуюць іншага падыходу. Так, валасы падзяляюць на пасмы і збіраюцца ў некалькі хвастоў. Аснову кожнага хваста майстар заварочвае ў фальгу, а на кончыкі наносіць фарбу.\n3. На доўгія валасы і стрыжкі, маюць выразныя контуры, фарба наносіцца з дапамогай адмысловай пэндзлікі. Ць кончыкі майстар падкладае фальгу.\nЯк і любы спосаб афарбоўвання, тэхніка балаяж мае шэраг асаблівасцяў, пра якія варта сказаць:\nвыконваецца афарбоўка толькі на нямытыя тоўстыя валасы: па гэтай прычыне стрыжку, калі яна патрэбна, лепш зрабіць загадзя;\nна ідэальна роўныя доўгія валасы такая тэхніка не падыходзіць, так як занадта прыкметныя будуць пераходы паміж кветкамі; затое для кучаравых валасоў, балаяж - гэта ідэальны варыянт;\nэфект афарбоўвання ўзмацняецца, калі працэдуру рабіць на пэўную стрыжку; так, выдатным выбарам для сярэдніх і доўгіх валасоў будзе стрыжка каскад (лесвічка), а для кароткіх - карэ або градуяваны боб.\nАфарбоўванне валасоў у гэтай тэхніцы мяркуе сур’ёзны падыход да выбару кветак. Лепш за ўсё выбіраць фарбы, якія добра спалучаюцца ці ёсць адценнямі аднаго і таго ж колеру. Зразумела, што вызначальнымі фактарамі пры выбары стануць колер вачэй і адценне скуры - у дадзеным выпадку прасцей за ўсё абапірацца на тыпы знешнасці, якія прынята характарызаваць па прыналежнасці да часоў года.\nКаштанавыя або рудыя валасы; жоўта-ружовая ці хлапечым скура; бровы з рудым адценнем розныя варыянты колеру вачэй: жоўта-зялёныя, зялёныя, карычнева-жоўты, зялёна-блакітныя, бурштынавыя. Дам з такой знешнасцю пры афарбоўванні ў тэхніцы балаяж лепш аддаваць перавагу бронзавым адценням для кончыкаў і каштанавымі для каранёў.\nВаласы цёмныя, цёмна-русыя, чорныя з рознымі адценнямі, карычневыя і серабрыста-попельныя; святла або аліўкава-бэжавая скура, сінія, шэрыя, шэра-карычневыя, чорна-карычневыя, шэра-блакітныя і шэра-зялёныя вочы; цёмныя бровы. Жанчынам зімовага цветотипа падыдуць баклажановые адценні для каранёў. Кончыкі жа можна смела фарбаваць у бургундскім.\nСветлыя валасы з залацістым адценнем скура цяпло-ружовая, з персікавым чырванню, радзей з вяснушкамі; светлыя бровы; вочы блакітныя, шэра-зялёныя, рэдка карыя. Для жанчыны-вясны выдатным варыянтам стануць бурштынавыя адценні на кончыкі і бронзавыя на прыкаранёвую зону.\nВаласы ад бландына са сталёвым або попельных плацінавым адценнем да сярэдне-русых; светлая скура - халодна-ружовая, бледная або аліўкавы; бровы з попельных адценнем, на тон цямней або святлей валасоў; блакітныя, шэрыя, зялёна-блакітныя, цёмна - шэра-карычневыя вочы. Для кончыкаў валасоў жанчынам такога тыпу падыдуць жамчужныя адценні, а для каранёў - адценне Сандры.\nПералічаныя варыянты не з’яўляюцца адзіна магчымымі, паколькі выбар не абмяжоўваецца толькі натуральнымі адценнямі. Так, смелыя жанчыны могуць дазволіць сабе нават кантрасныя і несочетаемое колеру. Адзінае, што варта прыслухацца да парады майстры, які падкажа, ці варта рабіць выбар на карысць нестандартнага рашэння.\nГэтая тэхніка хутка здабыла папулярнасць, і гэта нядзіўна: пераваг ў яе маса. Па-першае, балаяж з’яўляецца зберагалым варыянтам, паколькі пад уплыў фарбы трапляюць не ўсе валасы. Па-другое, з часам не з’яўляецца вострай неабходнасці зафарбоўваць адрастаюць ўчасткі валасоў, сведчыць аб тым, што такі спосаб з’яўляецца досыць эканамічным. Па-трэцяе, падыходзіць балаяж амаль для ўсіх валасоў (акрамя доўгіх прамых, як ужо было адзначана).\nАкрамя таго, гэты від афарбоўвання стане сапраўдным выратаваннем пасля звычайнай няўдалай афарбоўкі. Паўторнае нанясенне фарбавальніка на ўсе валасы могуць быць вельмі шкодным, а вось адкарэктаваць колер, зрабіўшы акцэнт на кончыках, прасцей і бяспечней. Праўда, давяраць правядзенне працэдуры трэба толькі дасведчанаму майстру.\nАфарбоўка ў тэхніцы балаяж дазваляе змяніць знешнасць, дадаць нотку свежасці ў вобраз, не звяртаючыся да кардынальных мерам. Гэты спосаб выдатна падыходзіць жанчынам, якія хочуць быць прыгожымі, стыльнымі і сучаснымі.\nПрыгажосць і стыль: Нарошчванне павек ў хатніх умовах. Відэа.\nНаступная Артыкул Маска для аб’ёму валасоў у хатніх умовах


З'езд беларусаў свету. Ці туды патрапілі? | Новы Час\nЗ'езд беларусаў свету. Ці туды патрапілі?\nШосты З’езд беларусаў свету, зладжаны 23–24 ліпеня Згуртаваннем беларусаў свету (ЗБС) «Бацькаўшчына» ў Мінскім Міжнародным адукацыйным цэнтры імя Яханэса Раў,\n— падзея адметная. І, безумоўна, важная. Як і ўсе мінулыя з’езды. Толькі вось часам стваралася ўражанне, што не ўсе ўдзельнікі мерапрыемства добра ўсведамлялі, куды і навошта\nВельмі прыемна было ўбачыць людзей, з якімі можна сутыкнуцца толькі на такіх імпрэзах. Таму што, на вялікі жаль, трапіць на сваю гістарычную радзіму могуць далёка не ўсе і не заўсёды, і вось менавіта з’езды беларусаў свету даюць такую падчас адзіную магчымасць для нашых замежных суайчыннікаў наведаць Беларусь. Да прыкладу, слынны беларус з Віленшчыны Хведар Нюнька тры апошнія гады не мог атрымаць ад нашых чыноўнікаў дазволу на прыезд у сваю родную краіну. А вось на з’езд яму прыехаць дазволілі.\nЗакрануў і выступ дэлегаткі-беларускі з Польшчы Алены Глагоўскай, немаладой ужо жанчыны, якая ўваходзіць у Вялікую раду ЗБС. Яна з непрыхаванаю крыўдаю распавяла, як, мякка кажучы, не вельмі спрыяльна да польскіх беларусаў ставяцца супрацоўнікі беларускага консульства, якое выдае візы для наведвання нашай краіны. Паводле спадарыні Глагоўскай, да самага апошняга моманту не было зразумела, ці трапіць яна разам з калегамі ў Мінск, — так доўга цягнулася вырашэнне візавага пытання.\nНекаторыя прамоўцы адзначалі, што ў беларускіх дыяспарах актывістамі застаюцца пераважна людзі сталага веку, а вось маладыя беларусы ў большасць сваёй асімілююцца, прычым вельмі хутка. Многія з цягам часу нават перастаюць вызнаваць сябе беларусамі.\nАле не гэта аўтара гэтых радкоў здзівіла. Нават уразіла. Некаторыя прадстаўнікі беларускае дыяспары (калі іх так можна назваць) казалі вельмі дзіўныя рэчы. Як то, з вуснаў дэлегата з Сімферопаля прагучала меркаванне, што вельмі добра, што ў Беларусі існуюць дзве дзяржаўныя мовы. Мо, гэты чалавек меркаваў да наведвання Сінявокай, што тут дагэтуль адна дзяржаўная? Але якая? Руская ці беларуская? Незразумела. І чаму гэта добра, што дзве? І ці добра тое, што ў Беларусі мова суседняй дзяржавы загнала ў маргінэз мову тытульнае нацыі?\nЦі вось яшчэ прагучала меркаванне з вуснаў падобнага выступоўцы, што Беларусі нікуды не падзецца ад Расіі, і нават гэта ледзь не шчасце, што ў нас на ўсходзе ёсць такі вось вялікі і магутны брат. Што гэта за шчасце, і якіх дабротаў зведалі беларусы ад «вялікага брата» за апошнія стагоддзі, лепш не згадваць. Прынамсі, на ноч.\nНе ўсе аратары хоць крыху валодалі беларускай мовай. І нават не імкнуліся сказаць на ёй хоць нешта. Маўляў, беларусы і рускую мову добра разумеюць. Дык, пардон, навошта вы ехалі на гэты з’езд? Рабіць такія вось недарэчныя заявы?\nКарацей, падавалася, што не ўсе дэлегаты цяперашняга З’езду беларусаў свету добра ўсведамлялі, куды і навошта патрапілі. Бо спяваць дыфірамбы тым, хто ганьбіў беларускую мову і культуру, марыў пра знікненне беларусаў як нацыі, як этнасу, менавіта на такім мерапрыемстве ёсць самым што ні на ёсць маветонам.


У ЗША назвалі сапраўдную мэту АС-31 «Лашарык», што пацярпела катастрофу ў Барэнцавым моры\n04.07.2019 / 11:27\nАтамная глыбакаводная станцыя АС-31 «Лашарык» прызначаная для разгортвання ў Паўночнай Атлантыцы, мяркуе Ваенна-марскі інстытут ЗША.\nАмерыканская экспертная арганізацыя, каментуючы здарэнне з пажарам на расійскім навукова-даследчым глыбакаводным апараце, піша, што «аварыя адбылася падчас летняга перыяду эксплуатацыі лодак Галоўнага ўпраўлення глыбакаводных даследаванняў Мінабароны Расіі, што папярэднічаюць працам па разгортванні ў Паўночнай Атлантыцы.\nThe Barents Observer удакладняе, што АС-31 «Лашарык» можа «транспартаваць невялікія прылады для ваенных мэтаў, прызначаныя для размяшчэння на марскім дне». «Такія прылады могуць быць выкарыстаны для адцягнення ўвагі замежных падводных лодак, калі расійскія субмарыны пакідаюць Кольскі паўвостраў і ідуць у Паўночную Атлантыку. Іншыя прылады для падслухоўвання могуць выяўляць гукі варожых караблёў», — піша нарвежскае выданне.\nТым не менш, кажучы аб канкрэтных мэтах апошняй місіі АС-31 «Лашарык», у Ваенна-марскім інстытуце ЗША мяркуюць, што «расійскі ўрад выкарыстаў магчымасці падводнага апускання для пашырэння тэрытарыяльных дамаганняў Расіі на марское дно пад Паўночным Ледавітым акіянам».


Як стаць прэзыдэнтам у Беларусі\n03 травень 2010, 14:40\nПатрабаваньні да асобы кандыдата ў прэзыдэнты Рэспублікі Беларусь акрэсьленыя ў Асноўным законе краіны — Канстытуцыі.\nПатрабаваньні да кандыдата ў прэзыдэнты\nПрэзыдэнтам можа быць абраны грамадзянін Рэспублікі Беларусь паводле нараджэньня, не маладзейшы за 35 гадоў, не судзімы, які валодае выбарчым правам і пастаянна пражывае ў Беларусі ня меней за 10 гадоў непасрэдна перад выбарамі.\nТэрміны правядзеньня прэзыдэнцкіх выбараў\nВыбары прэзыдэнта прызначаюцца Палатай прадстаўнікоў не пазьней чым за 5 месяцаў і праводзяцца не пазьней чым за 2 месяцы да заканчэньня паўнамоцтваў папярэдняга прэзыдэнта.\nВылучэньне кандыдатаў у прэзыдэнты\nКандыдаты на пасаду прэзыдэнта вылучаюцца грамадзянамі Рэспублікі Беларусь пры наяўнасьці ня менш як 100 тысяч подпісаў выбарцаў. Працэдура вылучэньня пачынаецца за 80 дзён і заканчваецца за 50 дзён да выбараў.\nРэгістрацыя кандыдатаў у прэзыдэнты\nРэгістрацыю кандыдатаў Цэнтральная выбарчая камісія пачынае за 35 дзён і сканчае за 25 дзён да выбараў.\nЦВК мае права адмовіць кандыдату з наступных прычын:\n• калі ў дэклярацыях аб прыбытках і маёмасьці будуць выяўленыя не адпаведныя сапраўднасьці зьвесткі, якія маюць істотны характар;\n• калі больш як 15% ад агульнай колькасьці правераных подпісаў выбарцаў за вылучэньне кандыдата будуць прызнаныя несапраўднымі.\nЛегітымнасьць прэзыдэнцкіх выбараў\nЛічыцца, што выбары адбыліся, калі ў галасаваньні прынялі ўдзел больш за палову грамадзянаў Рэспублікі Беларусь, уключаных у сьпіс выбарцаў. Прэзыдэнт лічыцца абраным, калі за яго прагаласавалі больш за палову грамадзянаў краіны, якія ўзялі ўдзел у галасаваньні.\nКалі ніводзін з кандыдатаў не набраў неабходнай колькасьці галасоў, то ў 2-тыднёвы тэрмін праводзіцца другі тур галасаваньня па двух кандыдатах, якія атрымалі найбольшую колькасьць галасоў выбарцаў. Абраным тады лічыцца кандыдат у прэзыдэнты, які на паўторным галасаваньні атрымаў больш за палову галасоў выбарцаў, якія прынялі ўдзел у галасаваньні.\nТэрмін службовых паўнамоцтваў\nПрэзыдэнт абіраецца на 5 гадоў народам Рэспублікі Беларусь — электаратам. Выбары праводзяцца па адзінай выбарчай акрузе, якая складае ўсю тэрыторыю дзяржавы.\nНагадаем, што першы і пакуль апошні прэзыдэнт Рэспублікі Беларусь — Аляксандар Лукашэнка, якія прыйшоў да ўлады амаль 16 гадоў таму, у 1994 годзе.\nФармальна два прэзыдэнцкія тэрміны, дазволеныя Канстытуцыяй, у Лукашэнкі скончыліся яшчэ ў 2004 годзе. Аднак неаднаразовыя папраўкі ў Асноўны закон дазволілі яму абірацца кіраўніком краіны практычна неабмежаваную колькасьць разоў.


Мігранты ізноў бунтуюць. Гэтым разам рабочыя з Туркменістану, Узбекістану і Украіны\nШто не спадабалася гастарбайтарам, высвятляў «Белсат». Адну з версій агучыў ахоўнік будоўлі.\nУ Беларусі ізноў адбыўся бунт працоўных мігрантаў. Гэтым разам акцыю пратэсту зладзілі ў Менску працоўныя з Туркменістану, Узбекістану і Украіны. Рабочых, якія працуюць каля гандлёвага цэнтру «Замак» на будоўлі амбасады Туркменістану, не задаволіла якасць хлеба, што ім прывезлі. Паводле «Tut.by», ужо а 10:20 каля будоўлі сабралася прыблізна 200 асобаў, да іх пад’ехалі два аўтобусы, на якіх працоўныя паехалі ў інтэрнат.\nІнфармацыю пацвердзіў агент у забеспячэнні аб’екту. Паводле яго, працоўных кормяць тры разы на дзень і нават гатуюць нацыянальную ежу, але сёння ім не падабаўся хлеб. Таксама ён адзначыў, што сітуацыя пад кантролем і заўтра ўсе выйдуць на працу.\nКарэспандэнтаў нашага тэлеканалу на будоўлю не пусцілі, але ў нас атрымалася паразмаўляць з ахоўнікам, які выказаў альтэрнатыўную версію прычыны страйку.\nТыдзень таму на будоўлі кардоннага камбінату ў Добрушы пратэст зладзілі кітайцы. Абураныя трохмесячнай нявыплатай заробку, яны маршам дайшлі да Гомля.


дзяўчынкі-Падлеткі 18: Эровидеочат з Дзяўчынкамі - ВІДЭА ЧАТ - лайф знаёмства - жывыя стрым!\nдзяўчынкі-Падлеткі 18: Эровидеочат з Дзяўчынкамі\nДалучайся да нашага видеочату\n18-гадовыя дзяўчыны, калі ласка, З іх гарачым маладым целамПастаўце іх на адкрытыя шоў На Бонгакамс, якія нікога не Пакінуць абыякавымі. Дзяўчаты са ўсёй Расеі радуюць Гледачоў сваімі зачароўваюць онлайн-трансляцыямі. Вы можаце атрымліваць асалоду ад Эратычнымі шоў мадэляў штодня. Маладыя дыбачкі з усяго свету Пакараюць хлопцаў сваімі эратычнымі адкрыццямі У відыачат.\nКакетлівыя дзяўчыны з каледжа і Распусныя школьніцы, толькі што дасягнулі Ўзросту, гатовыя да сэксуальнага вар'Яцтва перад лінзамі сваіх вэб-Камер, каб прыцягнуць мужчын, якія Любяць маладыя аголеныя целы.\nСакавітыя 18-гадовыя дзяўчынкі адкрыта Дэманструюць свае першыя крокі ў Свет эротыкі і страсці, дзелячыся З усімі сваімі інтымнымі сакрэтамі.\nТут вас чакаюць у любы Час дня\nІ калі вам падабаюцца маладыя Прыгажуні, то мы спяшаемся павіншаваць вас. Зараз у вас ёсць выдатная Магчымасць кругласутачна мець зносіны з Самымі гарачымі студэнтамі ў бясплатным Онлайн чаце для дарослых на Бонгакамах. У нас ёсць спецыяльная секцыя З пакоямі, дзе шчодрыя маладыя Мадэлі без ваганняў маюць зносіны З гасцямі, цешачы іх сваім абаяннем. Нестесненным школьніцы-німфы і вучаніцы, Томящиеся ва ўласнай страсці, не Дадуць вам засумаваць, яны будуць Неспакойна мастурбаваць і цікава вывучаць Свае салодкія інтымныя шчыліны.\nГэтыя маладыя мадэлі любяць дзяліцца Сваімі эратычнымі адкрыццямі з кожным, Хто заходзіць у чат іх.\nЯны гатовыя узбурыць мужчын, здзяйсняючы Незабыўныя экскурсіі па іх аголеным Цёплым целам і лашчачы цудоўныя Эластычныя азадка і побритые шапіках Перад вэб-камерамі. Непакорлівыя дзяўчыны прывядуць вас да Неапісальнай радасці, разам навучаць святым Аспектах мастурбацыі. Вы ніколі не прабачце сябе, Калі прапусціце унікальную магчымасць добра Пагутарыць з імі ў нашым дадатку. атрымлівайце асалоду ад бясплатным жывым Відэа чатам. Дазвольце маладым мадэлям 18 давесці Сябе да самых яркіх аргазмаў Прама перад вашымі вачыма ў сеткі. Вы зможаце свабодна каментаваць любыя Дзеянні распусных школьніц і студэнтаў, А таксама дзяліцца сваімі ўражаннямі З іншымі гледачамі на іх Эратычных шоу. Наша 18-гадовая сэксуальна разняволеная Трусіная каханне запрошана ў свой чат. Толькі ўявіце, як вытанчаныя і Шалёныя маладыя студэнты будуць наведваць Сваіх нявопытных пиздюков дильдо па Першай просьбе і толькі для вас. Толькі з імі, вы можаце Лёгка сціснуць іх максімальную сэксуальную Прывабнасць і задаволіць усе вашыя Самыя перадавыя эратычныя жаданні. Ніколі не забывайце аб вопыце Прыватнага зносін з неподражаемыми гарачымі Школьніцамі, якія гатовыя пачаць ламацца Перад вэб-камерамі. Эратычны відыачат на Бонгакамах многофункционален: У Вас таксама ёсць магчымасць З'яўляцца перад мадэлямі ва Ўсёй іх красе падчас шоу І раскошна правесці унікальную сэкс-Сесію на вэб-камеры, паспрабаваўшы Опцыю 2. Пры жаданні вы заўсёды можаце Заахвоціць сваіх любімых дарослых школьніц І студэнтаў, кінуўшы ім жэтоны Або падарыўшы адзін з унікальных Падарункаў, даступных на нашым сайце.\nдзе пазнаёміцца жанчына жадае пазнаёміцца аб'явы чат рулетка 18 чат рулетка онлайн з тэлефона бясплатнае знаёмства стаўленне можна пазнаёміцца выпадковы чат чат без відэа пазнаёміцца бясплатна чат рулетка онлайн з тэлефона бясплатна


Балкан-экспрэс. Экскурсія н-р 1\nДзіця прачнулася каля пятай раніцы. Накарміла і яно заснула зноў. Я выйшла на калідор не толькі таму, каб падыхаць чуць свяжэйшым паветрам за тое, якім з дзесятай вечара дыхаем васмёх у шасцімесным купэ вагона з ляжачамі месцамі. „Якая чароўная гэтая Чарнагорыя, недаступныя горы, смарагдавыя рэчкі, раннія туманы”, — думаю, аглядаючы краявіды за акном цягніка. Пасля некалькіх хвілін вяртаюся паспаць яшчэ з дзве гадзінкі, бо і столькі засталося да мэты. Лягаю, але дзверы праз момант адкрываюцца: „Пашпартны кантроль!”.\nЯк гэта магчыма? Здаецца, ужо даязджалі, але аказваецца, што я захаплялася ўсё ж такі сербскімі ўзгоркамі. Цягнік спазняецца. Ніхто не ведае дакладна дзе мы зараз знаходзімся і праз колькі часу будзем на месцы. Зноў стаім. І зноў едзем. Як на каруселі. Тое ж самае кругом — едзем, тунель, стаім, аглядаем, едзем, тунель, стаім. Нашы субяседнікі смяюцца: „Нармальна, мы калісьці спазніліся на дванаццаць гадзін. Ніхто не паведамляе, не мяняюць гадзін прыездаў, ні ад’ездаў”. Гэта міжнародны цягнік з Бялграда ў чарнагорскі Бар, міжнародны з моманту, калі Чарнагорыя адлучылася ад Сербіі. А ў Польшчы трэці раз стараюцца адхіліць ад пасады міністра, які нясе адказнасць за спозненыя цягнікі...\nНэнад. Жонка, трое дяцей. Не мае мэйлавага адраса, не мае машыны. Працаваў у розных прафесіях, апошніх некалькі гадоў з’яўляецца афіцыянтам у адным з бялградскіх рэстаранаў. Гутарым пра краявіды, сродкі (...)


Культура - Чыя батлейка лепшая?\nПрадстаўніца Гарадоцкага дома рамёстваў ля батлейкі.\nПад час правядзення мерапрыемстваў у выставачнай зале АМЦНТ можна было даведацца пра батлеечныя канструкцыі, пазнаёміцца з іх аўтарамі і палюбавацца лялькамі, вырабленымі рукамі майстроў. Усяго ж у экспазіцыі прадставілі восем батлеек з розных рэгіёнаў Прыдзвіння. Наведвальнікаў чакалі сустрэчы з батлеечнымі персанажамі пад час прадстаўленняў, якія паказалі калектывы Бешанковіцкага, Гарадоцкага, Шумілінскага дамоў рамёстваў, Віцебскага раённага цэнтра культуры і творчасці, Ліёзненскага раённага цэнтра культуры...\nУ намінацыі “Традыцыйнае афармленне батлейкі” журы адзначыла Бешанковіцкую і Докшыцкую батлейкі. Узнагароду ў намінацыі “Калекцыя традыцыйных лялек батлейкі” атрымаў калектыў наваполацкага народнага тэатра лялек “Капялюш”. У спалучэнні жанраў і мастацтваў у батлейцы лепшымі сталі прадстаўнікі Гарадоцкага дома рамёстваў і фальклору. У намінацыі “Сцэнічнае ўвасабленне традыцыйнага батлеечнага прадстаўлення” перамога ва ўзорнага лялечнага тэатра “Батлейка” з Шуміліна.


Дзень нацыянальнай жалобы ў Расеі. У Кемераве адбыліся першыя пахаванні ахвяраў пажару ў гандлёвым цэнтры. Сваякі, знаёмыя і простыя гараджане праводзілі ў апошні шлях 14 загінулых. У Беларусі таксама прыспусцілі сцягі і адмянілі забаўляльныя імпрэзы. У цэнтры сталіцы адбылася акцыя памяці.\nБоль і смутак, які разрывае сэрца\n8-гадовы Косця, 10-гадовая Маша ды іхная бабуля загінулі ў кінатэатры гандлёвага цэнтру «Зімовая вішня» ў нядзелю. У магілу паклалі мяккія цацкі ды медалі дзяўчынкі – яна займалася спортам і наведвала мастацкія гурткі.\nПакуль жывыя хавалі памерлых, кемераўскі суд абіраў захады стрымання для кіраўніцы гандлёвага цэнтру і ахоўніка, які сядзеў за пультам пажарнай бяспекі. Два наступныя месяцы яны правядуць пад арыштам.\n«Я шчыра выбачаюся за тое, што адбылася гэтая трагедыя, гэтая бяда. Я сама маці, я цудоўна разумею, што адчуваюць людзі, якія хаваюць сваіх дзяцей. Я цудоўна разумею, што яны адчуваюць. Але я не хачу абвінавачваць сябе ў гэтым», – заявіла Надзея Судзянос, кіраўніца гандлёвага цэнтру.\nЖанчыну абвінавачваюць паводле шэрагу артыкулаў – прычыненне смерці паводле неасцярожнасці, парушэнне пажарнай бяспекі ды аказанне паслугаў, якія не адпавядаюць патрабаванням бяспекі. Паводле самага цяжкага артыкулу ёй пагражае да 10 гадоў турмы.\nУ аўторак па ўсёй Расеі адбыліся мітынгі памяці ахвяраў\nУ самым Кемераве акцыя адбылася каля будынку адміністрацыі. Мітынгоўцы заклікалі губернатара вобласці Амана Тулеева сысці ў адстаўку. Замест гэтага ён запісаў відэазварот, сэнс якога можна перадаць словамі «Пра трагедыю вы ўсё ведаеце. І вакол яе пэўныя сілы мэтанакіравана спрабуюць пасварыць людзей».\nРазам з Расеяй сёння смуткуе і Беларусь. На знак салідарнасці прыспусцілі дзяржаўныя сцягі ды адмянілі забаўляльныя імпрэзы. Увечары каля сотні жыхароў сталіцы выйшлі на акцыю памяці з белымі балонікамі.\nБеларусы нясуць кветкі да амбасады Расеі\nМіністэрства надзвычайных сітуацыяў заявіла, што знайшлі ўсе целы загінулых у пажары. Лік усё той жа – 64 асобы, у тым ліку 41 дзіця. Шмат хто ў Кемераве ды іншых гарадах Расеі не верыць у афіцыйныя лічбы.\nВольга Жарнасек, «Белсат», фота: Yuri Maltsev / Reuters / Forum\nТэгі: Аман Туліеў амбасада Расеі ў Менску Беларусь-Расея гандлёвыя цэнтры Кемерава Надзея Судзянос пажары пахаванне смерці трагедыя


Pomidor/OFF – Патас/Попс/Прапаганда | euroradio.fm\nPomidor/OFF – Патас/Попс/Прапаганда\nАльбом, якога прыхільнікі чакалі каля васьмі год!\nНовы альбом гурта Pomidor/OFF “Патас/Попс/Прапаганда” прыхільнікі гурта чакалі цягам васьмі год. А некаторыя з іх, будзем аб’ектыўнымі, ужо і забыліся, нават, на існаванне гэтай каманды. Таму на новы альбом варта было б ускласці місію другой папулярызацыі гурта. Лічу, што ўсе падставы для гэтага ёсць. Канешне, дыск, над якім працавалі столькі часу, варта б было зрабіць, так бы мовіць, стоадсоткавым. То бок, чакалася, што кожная песня “трох пэ” будзе чапляць і на доўга заставацца ў спісе ўласных хітоў слухача. Але на жаль такога няма. Калі цалкам, то альбом слухаецца вельмі арганічна, праўда некаторыя тэмы пакідаюць відавочна больш уражанняў.\nКалі стылістычна параўноўваць “Патас/Попс/Прапаганда” з мінулым альбомам “Свята пакрадзенае”, то яны вельмі розныя. Новы дыск больш шырокі стылістычна, больш лёгкі і багаты на аранжыроўкі. Не магу асобна не адзначыць ударныя партыі – складаныя і вельмі розныя нават у межах адной песні. Абсалютна чуваць і тое, што на басу грае гітарыст Сяргей Канановіч. Чуваць, бо падыход да басухі ў яго менавіта гітарны. Лідар гурта Аляксандр Памідораў расказаў, што на адной з рэпетыцый ён раззлаваны на калегаў найграў для чарговай песні класічны папсовы квадрат. А хлопцы сказалі: “О нармальна! Зараз зробім!” (песня “Адзін”)\nПрацягваючы размову пра стылістыку альбома, то некаторыя песні чымсьці ўсё ж нагадваюць папярэдні. Але што ж тут дзіўнага!? Усё ж граюць іх тыя ж людзі, ды і напісаныя яны былі амаль адразу пасля выхаду “Свята пакрадзенага”. Гутарка зараз вядзецца пра “Прагны”, “Ну і што?” ды “Хлусню”. Дарэчы, апошняя прадстаўлена на дыску ў двух варыянтах – цэнзураваным і не.\nАгулам на дыску 13 песень, плюс два бонусы. Але я б вынес у лік бонусаў і перапрацаваную версію “Шабаноў”, якая ўжо выходзіла на “свяце”. Але… Дарэчы, цэнзураваная версія “Хлусні” знаходзіцца менавіта ў бонусах, як бы намёк на тое, што яна не ў альбоме. Маўляў у альбоме ўсё без цэнзуры. Другі бонусны трэк дыска – песня на музыку HastaLaFillsta, а словы і спевы Аляксандра Памідорава (“Ікона”).\nУвогуле, альбом “Патас/Попс/Прапаганда” цалкам адпавядае сваёй назве, бо ўтрымлівае ўсе тры гэтыя складнікі. Цікава, што розныя людзі знаходзяць адзін з гэтых складнікаў у розных песнях.\nШкада вось толькі, што Pomidor/OFF амаль зусім адайшоў ад рэпавай начыткі ды хіп-хопу. Нейкае падабенства на гэта знайшлося хіба толькі ў песне “Італьяна”.\nНазіраючы за каментарамі тых, хто ўжо паслухаў дыск “Патас/Попс/Прапаганда”, найбольш часта чуеш узгадванне песні “Радыё”, ці “20.12.11”. Але цікава, што ў народзе яна ўжо займела трэцюю і чацвёртую назву “Снайпер на даху” ці проста “Снайпер”. На дыску гэта самая лёгкая, меладычна міленькая песня з цудоўнымі тэкставымі вобразамі. Увогуле усе песні Памідорава, якія былі напісаныя ў адказ на балючыя і важкія падзеі, кранаюць моцна і надоўга. Напэўна, людзей не згодных з гэтым знойдзецца велмі мала. Праўда не зусім зразумела да чаго на пачатку гэтага адказу на снежаньскія падзеі 2011 года гучыць шчодрык у выкананні дзетак. Але гэта выбар музыкаў. Усё роўна для мяне відавочна, што “Радыё” самая моцная песня альбому. Зусім недалёка ад яе знаходзіцца “Дым”, які ўжо даўно быў прэзентавана на розных парталах і быў пазітыўна ацэнены слухачамі.\nТакім чынам, дыск “Патас/Попс/Прапаганда” наўрадці застанецца па-за ўвагай як крытыкаў так і аматараў добрай гітарнай музыкі. А ў гэтым выпадку лепш быць сярод першых, хто яго паслухаў, чым цягнуцца ў апошніх шэрагах.


Дзвюхтысячную мяжу па намалоце і перавозцы збожжа ў Магілёўскай вобласці пераадолелі камбайнеры і вадзіцелі «Зары» | Магiлёўскi аблвыканкам\nДзвюхтысячную мяжу па намалоце і перавозцы збожжа ў Магілёўскай вобласці пераадолелі камбайнеры і вадзіцелі «Зары»\nУ Магілёўскай вобласці дзвюхтысячную мяжу па намалоце і перавозцы збожжа пераадолелі два экіпажы камбайнераў і тры кіроўцы ЗАТ «Агракамбінат “Зара”» (Магілёўскі раён).\nПершымі ў рэгіёне 2 тыс. т ураджаю сабраў сямейны дуэт камбайнераў Аляксея і Юрыя Макосавых, а таксама Аляксандр Верхатураў і яго памочнік Віктар Пятроў. Сярод кіроўцаў вызначыліся Уладзімір Котаў, Андрэй Максутаў і Міхаіл Цалабёнак.\nЗ высокім дасягненнем павіншаваў перадавікоў на полі старшыня Магілёўскага абласнога абкама прафсаюза работнікаў АПК Віктар Гейдэль. Ён падзякаваў лідарам жніва за адказны падыход да справы, прафесіяналізм і адзначыў, што такія спецыялісты ўносяць неацэнны ўклад у выкананне важнай дзяржаўнай задачы – гарантаванне харчовай бяспекі краіны. Ад Магілёўскага аблвыканкама і абкама прафсаюза ён уручыў перадавікам падзякі і каштоўныя падарункі. Камбайнераў і кіроўцаў грашовымі прэміямі і граматамі ўзнагародзілі таксама прадстаўнікі райвыканкама, агракамбіната «Зара», а на тэхніцы дзвюхтысячнікаў з’явіліся спецыяльныя інфармацыйныя наклейкі.\nУ мінулым годзе ў Магілёўскай вобласці лідарства па намалоце збожжа на працягу ўсёй уборачнай кампаніі трымаў экіпаж камбайнераў ЗАТ «Агракамбінат “Зара”» ў складзе старшага камбайнера Аляксея Макосова і яго памочніка Мікалая Мінчанкі. Героі жніва першымі ў рэгіёне намалацілі 2 тыс. т, затым 3 тыс. т і 4 тыс. т збожжа. У выніку экіпаж дасягнуў рэкорднага намалоту не толькі ў вобласці, але і краіне. Ён завяршыў уборачную з вынікам 4,3 тыс. т збожжа.\nСёлета сваё 16-е жніво Аляксей Макосаў вырашыў правесці разам з бацькам Юрыем, для якога гэта ўжо 28-я ўборачная і першая разам з сынам. Сямейны дуэт поўнасцю апраўдаў чаканні. Макосавы зноў захапілі лідарства на жніве збожжавых у Магілёўскай вобласці.\nДля Аляксандра Верхатурава цяперашняя ўборачная-8-я (5-я на палях агракамбіната «Зара»). У тандэме з Віктарам Пятровым ён працуе ўпершыню. «Калі добры калектыў, тады і праца ладзіцца, – падкрэсліў Аляксандр Верхатураў. – Галоўнае, каб надвор’е і тэхніка не падводзілі. Камбайну варта толькі раз зламацца, і яго гаспадар ужо значна адстане ад многіх».\nДля маладога вадзіцеля Міхаіла Цалабёнка атрыманая сёння ўзнагарода не першая. Ён не раз быў у ліку найлепшых у раёне, вобласці і рэспубліцы. Аднак цяперашняя страда асаблівая, таму што юбілейная, дзясятая па ліку. «Выпадковых людзей цяпер у полі няма, – адзначыў 28-гадовы хлопец. – Усе ваююць за ўраджай, пакуль дазваляе надвор’е».\nПа словах Андрэя Максутава, «каб паспяхова прыбіраць хлеб, трэба любіць зямлю, збожжа і сваю працу. Зараз самы напружаны час: сыходжу з дому ў пяць раніцы, а прыходжу ў адзінаццаць вечара, але гадзіны не лічу. Самае галоўнае – раблю карысную справу».\nУ Магілёўскай вобласці, паводле даных на сённяшнюю раніцу, было ўбрана 40% плошчаў. Намалочана больш за 323 тыс. т збожжавых і зернебабовых культур. Сярэдняя ўраджайнасць па рэгіёне складала 26 ц/га. Па агульным намалоце лідзіраваў Шклоўскі раён, дзе сабрана 36,7 тыс. т, а таксама Магілёўскі (35,2 тыс. т), Кіраўскі (29,8 тыс. т), Горацкі (25,6 тыс. т) раёны. Па ўраджайнасці найлепшымі былі Шклоўскі (39 ц/га), Горацкі (31 ц/га), Круглянскі і Магілёўскі раёны (па 30 ц/га), а сярод гаспадарак – ААТ «Александрыйскае» Шклоўскага раёна і ЗАТ «Агракамбінат “Зара”».\nСёлета Агракамбінат «Зара» зрабіў стаўку на азімыя, якія займаюць 80% плошчаў, таму чэрвеньская засуха на ўраджай не паўплывала. Азімыя выстаялі, атрымаўшы пры гэтым дастатковую колькасць вільгаці. Плануецца атрымаць ураджай не ніжэйшы за мінулагодні, гэта значыць, не меншы за 65 ц/га.\nУ Магілёўскай вобласці па 1 тыс. т і больш збожжа новага ўраджаю намалацілі 22 экіпажы камбайнераў, у тым ліку 2 моладзевыя. На адвозцы збожжа па гэтых жа паказчыках лідзіруюць 42 кіроўцы.


03.07.2016 12:09 1992 просмотра Барановичи\nОколо 20 активистов собрались в Барановичах на площади в одежде с национальным орнаментом, чтобы отметить День вышыванки.\nНа плошчы каля кінатэатру быў усталяваны стэнд з інфармацыяй, што 2 ліпеня ў Беларусі абвешчаны Днём вышыванкі.\nАктывісты віншавалі з гэтым сьвятам мінакоў і раздавалі стужкі з арнамэнтам. Унукі баранавіцкага актывіста Міколы Чарнавуса Андрэй і Павал гралі мэлёдыі на саксафоне і скрыпцы.\nУнукі Міколы Чарнавуса граюць на саксафоне і скрыпцы\nУ нацыянальных строях прыйшлі людзі рознага ўзросту. Хто ня меў вышыванак, мог пачапіць на вопратку стужку.\nАкцыя адбылася зь ініцыятывы баранавіцкіх сябраў руху «За свабоду», якія вырашылі далучыцца да афіцыйнага сьвяткаваньня Дня вышыванкі.\n«У дэмакратычным руху я з 1988 году. І можна было б ужо зьняверыцца, што за столькі гадоў мы нічога не дамагліся, — кажа каардынатар Руху па БаранавічахУладзімер Гундар. — А сёньняшняе сьвята даказвае адваротнае — тое, што мы робім, мае плён. Мы пачулі, што начальнік нашай дзяржавы абвясьціў сьвята Дзень вышыванкі, яно будзе адзначацца штогод 2 ліпеня. У нас зь Юрыем Казакевічам узьнікла ідэя, што трэба падтрымаць. Калі дзяржава робіць гэта на карысьць беларускаму народу, на карысьць адраджэньня беларускай нацыі, умацаваньня беларускай дзяржаўнасьці, то мы гэта будзем толькі вітаць і пашыраць».\nМінакоў частавалі вішнямі\nУ часе акцыі на плошчу прыйшлі таксама людзі, якія жэстамі тлумачылі, што яны глуханямыя. Двое зь іх прапаноўвалі мінакам набываць дзяржаўныя чырвона-зялёныя і расейскія сьцягі. Яны спрабавалі прапанаваць гэтую сымболіку нават удзельнікам Дня вышыванкі, але сышлі пасьля адмовы.\nАкцыя адбылася без інцыдэнтаў, толькі двое супрацоўнікаў у цывільным здымалі прысутных на відэакамэру. Напрыканцы актывісты падышлі ды павіншавалі іх зь Днём вышыванкі.\nДзень вышыванкі адбываўся на плошчы ў Баранавічах упершыню. Але баранавіцкія актывісты раней неаднаразова ладзілі вышыванкавыя фэсты на сядзібе Таварыства беларускай мовы ў Русіне.\nЛюди: Владимир Гундарь 27 Юрий Казакевич 48\nТеги: праздник 33


Якія новыя праекты рэалізоўвае вучнёўская моладзь Гродзеншчыны | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэгіёны » Якія новыя праекты рэалізоўвае вучнёўская моладзь Гродзеншчыны\nСамыя цікавыя былі прадстаўлены падчас рэспубліканскага Тыдня ўстаноў дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі. Як аказалася, спектр інтарэсаў даволі шырокі: ад ініцыятыў маладзёжнага парламента да аўтарскіх праектаў, якія скіраваны на развіццё асобы, творчых здольнасцяў і падрыхтоўку да дарослага жыцця.\nЯк адзначыў намеснік галоўнага ўпраўлення выхаваўчай работы і маладзёжнай палітыкі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь Аляксандр Мацюшонак, дадатковая адукацыя павінна быць даступнай, эфектыўнай і якаснай. Традыцыйны штогадовы Тыдзень дадатковай адукацыі якраз і павінен паказаць, наколькі гэта сістэма гатова да новага вучэбнага года.\nПа словах начальніка галоўнага ўпраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама Руслана Абрамчыка, у рэгіёне сістэма работы ў гэтым кірунку ўдасканальваецца. Значныя змены адбыліся ў апошнія гады. У многіх установах праведзены капітальныя рамонты, адкрыты спартыўныя залы і басейны. Падчас пандэміі асвоена альтэрнатыўная форма работы ў рэжыме анлайн. Педагогі праводзяць такім чынам майстар-класы, вядуць вучэбныя блогі. У рэгіёне працуюць аб'яднанні, якія ўдзяляюць вялікую ўвагу патрыятычнаму выхаванню, павышэнню экалагічнай культуры і прапагандзе здаровага ладу жыцця. Таксама папулярнасцю сярод дзяцей і моладзі карыстаецца валанцёрства.\nСамыя цікавыя праекты былі прадстаўлены падчас Тыдня дадатковай адукацыі ў абласным Палацы творчасці дзяцей і моладзі. Інтэрактыўныя пляцоўкі размясціліся па кірунках дзейнасці. Напрыклад, некалькі ініцыятыў прадставіў маладзёжны парламент пры Гродзенскім абласным Савеце дэпутатаў. Адным з брэндаў стаў праект «Маршруты здароўя», калі некалькі раз на год усе дэпутаты маладзёжнага парламента ездзяць па вобласці, праводзяць флэшмобы, спартыўныя спаборніцтвы, сустрэчы, знаёмяцца з маляўнічымі куткамі прыроды роднага краю. Нядаўна ў маладзёжным парламенце нарадзіўся праект «Мова краіны маёй». Было створана звыш 100 відэаролікаў з дэкламацыяй беларускай паэзіі ў выкананні самых розных жыхароў рэгіёна.\nЁсць у маладзёжным асяроддзі і конкурс прадпрымальнікаў, які праводзіць культурна-асветніцкі дабрачынны фонд, створаны пры маладзёжным парламенце. Сюды прыходзіць моладзь, каб прыдумаць і прадставіць свой праект, а таксама абмеркаваць новыя ідэі.\nШырока распаўсюджваюцца валанцёрскія і інклюзіўныя ініцыятывы. У гэтым сэнсе выклікае цікавасць сацыяльны праект «Казкі ад Алеся». Яго аўтар Аляксандр Каравайчык невыпадкова заняўся казкатэрапіяй. Сам ён выхаванец дзіцячага дома і ведае, як важна падтрымаць і стварыць добры настрой у маленькіх слухачоў. Ён прыходзіць да іх са сваёй фетравай гульнятэкай, у якой самыя розныя персанажы, і разам з дзецьмі стварае новую казку. У ліку інклюзіўных можна назваць і праект па рэканструкцыі батлеечнай школы пачатку ХХ стагоддзя. Яго стварылі навучэнцы Мірскага мастацкага каледжа, якія выязджаюць са сваім лялечным тэатрам у інтэрнаты і дзіцячыя дамы.\nУ раздзеле турыстычна-краязнаўчай дзейнасці прыцягваюць увагу прыгожыя макеты гродзенскіх храмаў. Усе яны створаны з удзелам школьнікаў. У адным выпадку — дзеці з бацькамі, у другім — дзядуля з унукам, у трэцім — выкладчык з вучнямі. Матэрыялы — папера, дрэва, гліна... Такім чынам знайшлі ўвасабленне касцёл Святой Тройцы ў вёсцы Шылавічы Ваўкавыскага раёна, знакаміты Сынкавіцкі храм-крэпасць, царква святога Аляксандра Неўскага ў Крэве, Гродзенскі Свята-Пакроўскі сабор, храм у Жыровічах і многія іншыя. Усяго ў конкурсе прыняло ўдзел каля 70 макетаў. Метадыст цэнтра турызму і краязнаўства Вікторыя Каўцэвіч расказала, што цяпер установа рыхтуе новы конкурс. На гэты раз увага ўдзяляецца старым і адноўленым сядзібам, якія з'яўляюцца аб'ектамі гісторыка-культурнай каштоўнасці.\nВывучэнне адукацыйных традыцый свайго краю працягваюць у Шчучынскай гімназіі. Па словах настаўніцы гісторыі Алены Лісоўскай, горад быў вядомы з ХVІІІ стагоддзя калегіумам ордэна піяраў, дзе бясплатна вучылі юнакоў грамаце. А ў 1903 годзе тут з'явілася царская настаўніцкая семінарыя. У ёй цяпер месціцца гарадская гімназія. Адукацыйны кірунак выліўся ў шэраг цікавых праектаў. Адным з іх стала ўзнаўленне па старых гравюрах друкаванага станка часоў Францыска Скарыны. Яго ўнікальнасць у тым, што гэты станок працуе, і тут нават друкуюць лісты «пад старажытнасць».\nА вось у Шчучынскім палацы творчасці, які належаў некалі Друцкім-Любецкім, школьнікі арганізавалі клуб «Чайная сустрэча». Тут нават абсталявана спецыяльнае ўтульнае памяшканне. Фітаклуб стаў і месцам сустрэч, і майстар-класаў. Асабліва папулярная травяная гарбата. І гэта невыпадкова. Клуб супрацоўнічае з мясцовым саўгасам «Вялікае Мажэйкава», які спецыялізуецца на вырошчванні лекавых раслін — рамонку і календулы. Тут мяркуюць узнавіць рэцэпт травяных настояў былых уладальнікаў палаца. Праект скіраваны на развіццё кулінарнага турызму. І гэта не адзіны «чайны» праект. З традыцыямі чаявання знаёмяць у музеі Навагрудскай спецшколы-інтэрната для дзяцей з асаблівасцямі развіцця. Тут сабраны прадметы чайнай цырымоніі многіх краін свету. А работнікі інтэрната разам з дзецьмі нарыхтоўваюць лекавыя травы, каб частавацца духмяным настоем падчас сумесных збораў.\nІнавацыйны напрамак набывае экалагічны профіль. Напрыклад, у Лідзе арганізавалі Школу юнага ветэрынара з трохузроўневым навучаннем. Апошні этап — практыка ў адной з ветэрынарных клінік. Школьнікі дапамагаюць выратоўваць прадстаўнікоў фаўны, якія атрымалі траўмы. Валанцёрскай дзейнасцю займаецца Мастоўскі раённы цэнтр творчасці дзяцей і моладзі, а ў гродзенскай СШ № 12 працуе музей-лабараторыя ашчадных гаспадароў. Кіраўнік па даследчай рабоце Іларыён Лахніцкі расказаў аб энергазберагальных праектах. Самыя галоўныя — аўтаматызаваная цяпліца і пункт аўтаматычнага ўпраўлення школьнымі званкамі. Спецыяльны блок уключае званкі і святло па праграме праз інтэрнэт. Гэта значна эканоміць электраэнергію. Абодва праекты атрымалі дыпломы конкурсаў тэхнічнай творчасці сярод моладзі.\nЯшчэ даволі цікавая студыя займае вольны час вучняў СШ № 16 горада Гродна. Тут працуюць з горнымі пародамі і мінераламі — іх дробняць у ступцы, а потым распісваюць крошкай выявы. Кіраўнік студыі «Каменная казка» Таццяна Сердзюкова нават прапанавала правесці майстар-клас з удзельнікамі Тыдня дадатковай адукацыі і знайшла нямала ахвотных. Мінералы, якімі распісваюць на аснове клею, самыя розныя: лазурыт, малахіт, яшма, мармур розных адценняў, графіт, кварц. У мінулым годзе тут распачалі праект па інклюзіўнай дзейнасці дзяцей з асаблівасцямі развіцця. Праект адзначаны дыпломам. Падчас Тыдня дадатковай адукацыі сваё майстэрства прадэманстравалі дзіцячыя музычныя і танцавальныя калектывы.\nУсяго падчас прэзентацыі інтэрактыўных пляцовак было прадстаўлена звыш дваццаці праектаў. Па словах дырэктара Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі Надзеі Васільчанкі, на Гродзеншчыне дзеці атрымліваюць максімальнае пазашкольнае развіццё, яны ўдзельнікі, лаўрэаты і пераможцы многіх рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў і фестываляў.\nЗагаловак у газеце: Брэнды вольнага часу\nГенец: З-за здрадніцтва ў нашай гісторыі адбываліся найбольш жудасныя падзеі\nЯкія рэзідэнцыі казачных персанажаў варта ўключыць у свае навагоднія туры\nТыдзень ўстаноў дадатковай адукацыі


Вайцюшкевіч: «Будучыня» Галубка — аповед пра нашыя беларускія мары (+аўдыё) | Новы Час\nМінск +23℃ +20℃ +15℃ +24℃\nВайцюшкевіч: «Будучыня» Галубка — аповед пра нашыя беларускія мары (+аўдыё)\nЗміцер Вайцюшкевіч прэзентуе ў межах праекту «(Не)расстраляная паэзія» парталу TuzinFM нечаканы трэк, напісаны на словы Уладзіслава Галубка, заснавальніка беларускага сучаснага тэатру і першага Народнага артыста краіны.\nУладзіслаў Галубок увайшоў у гісторыю як паэт, празаік, драматург, рэжысёр, актор, мастак. Ён пачаў друкавацца ў «Нашай Ніве» ў 1908 годзе, стварыў каля 40 п’есаў, на пачатку 1920-х стварыў беларускі вандроўны тэатар, які праз некалькі год атрымае статус дзяржаўнага. Менавіта Галубок першым у гісторыі краіны атрымае званне Народнага артыста Беларусі (1928), праўда практычна пасля гэтага пачнецца ягоны пераслед. Галубка расстраляюць у 1937-м, трохі раней чым большасць ягоных калегаў, 28 верасня (па іншых звестках ён памёр у турме). Разам з тым арыштаваныя і рэпрэсаваныя ўсе, хто граў у ягоным тэатры (БДТ-3). Падрабязней пра жыццё і творчасць Уладзіслава Галубка распавядзе Васіль Дранько-Майсюк на лекцыі ў кнігарні «Логвінаў» 3 лістапада.\nМенавіта на верш Уладзіслава Галубка стварыў сваю песню ў межах праекту «(Не)расстраляная паэзія» Зміцер Вайцюшкевіч: «Я ведаў, што ён стваральнік беларускага тэатру, але акром гэтага факту хіба што нічога. Сярод тых вершаў, якія дайшлі да нас, я шукаў нешта пазітыўнае. І на шчасце знайшоў! Будучыню!».\nВерш Галубка «Будучыня» датаваны 1912 годам. Вайцюшкевіч называе гэты твор аповедам пра нашыя беларускія мары. «Тут усё супала – і заклік Галубка адбудаваць свой сапраўдны дом, і маё зацікаўленне кампутарнымі тэхналогіямі ды сімфанічнай музыкай, пагатоў я маю класічную адукацыю», – кажа Зміцер. У запісе песні на студыі Everest паўдзельнічалі таксама Алесь-Францішак Мышкевіч (бас) і Павал Мамонаў (бубны).\nУжывую Вайцюшкевічу хочацца яе выконваць з відэашэрагам, інсталяцыямі і перформансамі. І каб заля падпявала: «Будуем новы дом!».\nЗміцер Вайцюшкевіч – Будучыня (музыка Змітра Вайцюшкевіча, словы Уладзіслава Галубка).\nКіпіць работа, плыве пот,\nІ крык і гул, як гром;\nТуды, сюды снуе народ.\nБудуюць новы дом.\nЛапаты рэжуць глыб зямлі,\nЗьвініць сталёвы лом;\nНа месцы даўняй старыны\nШтодзень угору сьцены йдуць,\nУшыр і ўдоўж кругом;\nБаліць мазоль, і рвецца грудзь,\nА ўсё ж будуюць дом!\nНастане дзень, надойдзе час,\nМы крэпку столь зьвядзём,\nІ лепшай прышласьцю для нас\nБыць мусіць новы дом!\nПрацуйма, брацьця! Хай хутчэй\nНаш льецца пот цурком:\nПрыжджэм і мы сьвятлейшых дней,\nЯк скончым строіць дом!..\nМастак апантаны, самаахвярны


Рэжысёрка фільма «Заўтра» Юлія Шатун: «Міністр культуры — не той чалавек, да меркавання якога я прыслухоўваюся»\nГуст Рэжысёрка фільма «Заўтра» Юлія Шатун: «Міністр культуры — не той чалавек, да меркавання якога я прыслухоўваюся»20\n30.09.2018 / 10:42\nПра гераіню нашай традыцыйнай рубрыкі «Пяць рэчаў» рэжысёрку Юлія Шатун шырокая грамадскасць загаварыла год таму, калі тады яшчэ нікому невядомая дзяўчынка ўзяла фотаапарат і наўпрост на яго зняла паўнаметражны фільм «Заўтра».\nФільм добра ацанілі крытыкі, ён атрымаў узнагароды розных конкурсаў і фестываляў, а пра яго рэжысёрку загаварылі як пра новае імя ў беларускім кінематографе.\nТолькі міністр культуры Беларусі Юры Бондар назваў фільм Юлі «чарнухай».\n«Па праўдзе сказаць, дасталося не толькі мне. Ён так «ацаніў» маладых рэжысёраў, якія здымаюць кіно, як і я, на лічбавы фотаапарат. Мяне гэта ніяк не закранула як чалавека, таму што наш міністр культуры — гэта не той, меркаванню каго датычна кіно я давяраю. Але мне як грамадзяніну было крыўдна, што міністр культуры ў маёй краіне так далёкі ад мастацтва», — адказвае яна.\nУ жыцці ж Юля аказалася вельмі сціплай дзяўчынай і расказала, што яе рэжысёрскі дэбют яе жыццё асабліва не змяніў. Яна па-ранейшаму піша шмат назіранняў у сваім нататніку, слухае музыку, здымае жыццё на плёначны фотаапарат.\nАле пра ўсё гэта падрабязней.\nФотаапарат «Зеніт» — для здымкаў, якія мусяць застацца ў вечнасці\n«Калі я рыхтавалася да сустрэчы, я зразумела, што я не асабліва і «рэчыўны» чалавек. Я часта пераязджаю, таму стараюся не абрастаць вялікай колькасцю рэчаў. Напрыклад, гэты фотаапарат я таксама не купляла».\nЮля расказала, што фотаапарат «Зеніт» — падарунак яе сябра, які ён набыў у нейкім канфіскаце літаральна за капейкі.\n«У кадры павінны быць людзі. Я, сапраўды, люблю пейзажы і агульны план, але калі ёсць у кадры чалавек, фотаздымак напаўняецца асаблівым сэнсам. Прычым, я магу на плёнку рабіць і проста статычны здымак, напрыклад, з лепшым сябрам. Але плёнка напаўняе здымак нечым грунтоўным. Здаецца, то здымак зроблены на плёнку больш вечны».\nАпошнія кадры ў фотаапараце Юлі — гэта здымкі мора ў Клайпедзе.\n«Я падумала тады, што мяне заўсёды здзіўляла, чаму ў Айвазоўскага столькі карцін мора, як яму не надакучыла маляваць яго, а сама патраціла некалькі плёнак на мора».\nІранскі шлях: яшчэ 40 гадоў таму жанчыны хадзілі ў міні-спадніцах, а цяпер не могуць выйсці з дома без хіджаба\nХто такая Лабада, з якой будзе спяваць Міхалок?\nРасійская спявачка Юлія Началава памерла ў 38 гадоў. Праблемы пачаліся праз няўдалае павелічэнне грудзей\nТаксама Юля расказвае, што на плёначным фотаапараце ёй нашмат больш падабаюцца колеры.\n«Асабліва цяпер, восенню. Я фатаграфавала Мінск, а потым праявіла плёнку, адсканавала здымкі і сама здзівілася, што Мінск на гэтых фотаздымках не шэры. Ён пясочны».\nА вось якіх здымкаў у Юлі няма, дык гэта сэлфі.\nНататнік — гэта не дзённік, гэта месца для запісу думак і назіранняў\nНататнікі я таксама не купляю, мне іх як правіла дораць, расказвае Юля.\nЯна выкарыстоўвае нататнік не толькі як планер. Хутчэй, для яе — гэта месца, куды запісваюцца шматлікія назіранні, думкі.\n«Я часам шкадую, што не заўсёды маю пад рукой нататнік, каб запісаць тое, што я пачула, што заўважыла, што мяне здзівіла і ўразіла цягам дня».\nЗвычка запісваць думкі ў Юлі з дзяцінства.\n«Канечне, спачатку гэта былі дзявочыя дзённікі, у каторых я пісала, як прайшоў мой дзень, у каго я закахалася. Цяпер не. Цяпер гэта хутчэй філасофскія развагі, або эсэ. Частка з маіх запісаў ужо надрукаваная. Я часта вяртаюся да таго, што напісана, рэдагую, карэктую. Думаю, гэтыя запісы калісьці могуць стаць сюжэтам фільма».\nНавушнікі. Без іх горш, чым без кашалька\n«Выйсці з дому і забыць навушнікі для мяне горш, чым забыцца кашалёк».\nМузыку Юля слухае ўвесь час.\n«Я не магу сказаць, што я разбіраюся ў музыцы і магу раіць камусьці, што слухаць, што не. Але ў маім тэлефоне гучыць музыка, якая супадае з маім настроем».\nНапрыклад, адна з песень «Раніца заўтрашняга дня» сугучная з назвай фільма «Заўтра».\n«Мне здаецца, што спачатку я пачула як раз песню, якая потым натхніла мяне на стварэнне фільма. Да гэтага, усе матэрыялы па фільму, што захоўваюцца ў мяне на камп’ютары, знаходзяцца ў папцы «Раніца заўтрашняга дня».\nСёння ў плэй-лісце Юлі на паўторы часта гучыць Земфіра з новай песняй на словы Іосіфа Бродскага «Джозэф», Ніно Сіман, АўкцЫон.\n«У мяне такая манера. Калі мне нешта спадабаецца, я слухаю гэту песню кожны дзень, пакуль не надакучыць».\nПаштоўка: «Юлі ў доказ таго, што я парыўся пра падарунак ёй у гэтай праклятай Амерыцы»\nПаштоўка — гэта маленькая рэч, у якую можна ўкласці вялікі сэнс, лічыць Юля і яе сябры, каторыя аднойчы вырашылі, што з усіх краін, куды б іх не занесла, будуць прывозіць адзін аднаму паштоўкі.\nА натхняльныя запісы ўжо з’яўляюцца самі сабой. Напрыклад такі: «Юля, прыязджай у Піцер, я складу табе кампанію. Будзем гуляць па Неўскім і верыць у цуды», або такі: «Каву абы з кім не п’юць».\n«Я ніколі не дару чыстую паштоўку. Заўсёды імкнуся напісаць нейкія такія словы, каб яны кранулі таго, каму гэтая паштоўка прывезеная».\nПры гэтым, Юля прызнаецца, што падарожнічаць любіць не асабліва.\n«Я хутка пачынаю сумаваць па доме. Не гледзячы на тое, што я ўсё жыццё паміж трыма гарадамі на М, цягне мяне ў Мінск».\nТры гарады на М — гэта Мінск, дзе Юля жыве ўжо 8 гадоў, Мазыр, дзе жыла 11 год да гэтага і Масква, дзе Юля плануе жыць бліжэйшыя два гады.\nКіраўніца Беларускай федэрацыі шахмат Настасся Сарокіна: «Тэлефаную тату, плачу паўгадзіны і іду далей скараць свет»\nЮлю Шатун запрасіў на свой курс рэжысёр, мастацкі кіраўнік Маскоўскай школы новага кіно Дзмітры Мамулія.\n«Гэта ўжо яго другое запрашэнне. Думаю, што цяпер усё ж рашуся».\nА ў любімым Мінску ў Юлі ёсць сваё сакральнае месца — гэта вакзал.\n«Разумееце, тут так многа жыцця. Хтосьці прыязджае, кагосьці сустракаюць, хтосьці развітваецца назаўжды. Я вельмі люблю вакзалы і цягнікі».\nКвіток на цягнік. Рэч са «скрыні ўспамінаў»\n«У мяне ёсць дома каробка, якую я называю «скрыняй успамінаў». Там я захоўваю нейкія квіткі, абгорткі ад шакаладак, стужкі ад упакоўкі падарункаў. Я спачатку думала прынесці гэтую скрыню ўсю, але тады давялося бы расказваць пра кожную рэч адтуль. Таму я дастала адтуль вось гэты квіток на цягнік Мінск-Калінкавічы».\nПадарожжа на цягніку Юля параўноўвае з доўгім псіхатэрапеўтычным сеансам з сабой самім.\n«Час у цягніку — гэта час, калі ад цябе нічога не залежыць. Не трэба нікуды спяшацца. Не трэба вырашаць тэрміновых пытанняў».\nЮля заўсёды купляе квіток на ніжняе бакавое месца.\n«Як правіла, цягнікі не бываюць цалкам запоўненыя, а гэта значыць, што я буду ехаць адна за столікам, на якім будзе стаяць гарбата ў падстаканніку, я буду нешта слухаць ці нешта пісаць, а за вакном будуць мяняцца пейзажы. І пра ўсе справы можна будзе падумаць заўтра».\nНаталля Тур, фота Волі Афіцэравай\nШмат футра, дублёнкі і леапардавы прынт — трэнд будучага сезону ад дызайнеркі Яфрэмавай для мужчын і жанчын ФОТЫ7\n11-гадовая школьніца са Слуцка вядзе відэаблог, за якім сочаць 100 тысяч чалавек\nВольга Барабаншчыкава паказала новую калекцыю летніх сукенак ФОТЫ10\n7 фактаў пра Алену Зяленскую, першую лэдзі Украіны9\nтут будзе горад-сад / Адказаць 30.09.2018 / 12:11\nПоспехаў Юліі. Але чаму "плёнка", калі ёсць слова "стужка"?!\nКеша / Адказаць 30.09.2018 / 12:31\nГэты мiнiстр культуры да культуры мае такое ж дачыненне як я да балета\nbelariy / Адказаць 30.09.2018 / 12:39\nглядзіць на навакольны сьвет і спрабуе яго зразумець. цікавая. а з міністрам правільна. у нашай краіне чыноўнікі - гэта апошнія людзі, каго можна паслухаць.\nУпершыню ў Беларусі футбольны матч мужчынскіх каманд абслугоўвала жаночая брыгада суддзяў ФОТЫ1\nПасха з шакаладам і цукатамі да велікоднага стала7\n«Для мяне было дзіка, што хлопчыкі такія тупыя». Выпускніцы жаночай гімназіі пра ўплыў асобнай адукацыі7\nУ мінскім садку стварылі ўзорную беларускамоўную групу — не абышлося без скандалу6


«Тайная Вячэра. Святыя заступнікі»\n28 красавіка ў Глыбоцкім цэнтры традыцыйнай культуры і народнай творчасці адбылося ўрачыстае адкрыццё выставы васковых фігур «Тайная Вячэра. Святыя заступнікі». Выставу прывезлі ўдзельнікі фонду Санкт-Пецярбургскага музея васковых фігур, Неўскага патрыятычнага саюза і міжнароднай садружнасці праваслаўных аўтараў і паэтаў «Благодар». Гасцей мерапрыемства вітаў куратар выставы Уладзіслаў Асака, які падзякаваў кіраўніцтву раёна за арганізацыю экспазіцыі.\nАдкрыццё дадзенай выставы напярэдадні Вялікадня стала сімвалічным, бо кожны веруючы чалавек у гэтыя дні ў думках звяртаецца да журботных падзей здрады і распяцця Ісуса Хрыста. Цэнтральны аб'ект выставы - гэта васковая кампазіцыя «Тайная Вячэра», выкананая па матывах аднайменнай фрэскі Леанарда да Вінчы. Фігуры Хрыста і апосталаў, якія сядзяць за сталом выкананы ў натуральную велічыню, што дазваляе гледачам адчуць у поўнай меры сваю прысутнасць на знакавай для кожнага хрысціяніна падзеі. Прадстаўлены на выставе і васковыя фігуры членаў царскай сям'і, прападобнага Серафіма Сароўскага, роўнаапостальнай княгіні Вольгі, благаверных князёў Уладзіміра і Аляксандра Неўскага.\nУсіх, хто прыйшоў у гэты дзень на адкрыццё выставы, віталі прадстаўнікі свецкай і духоўнай улады. Намеснік старшыні Глыбоцкага райвыканкама Таццяна Тарасевіч падзякавала арганізатарам і ў сваім выступленні адзначыла, што выстава павінна выклікаць вялікую цікавасць як у глыбачан, так і ў гасцей нашага горада.\nВыступіўшы перад удзельнікамі мерапрыемства протаіерэй Мікалай Войтаў адзначыў, што выстава нясе ў сабе глыбокі адукацыйна-духоўны пасыл і дазваляе непасрэдна дакрануцца да гістарычных асоб, адчуўшы іх блізкасць.\nГалоўны рэдактар газеты "Веснік Глыбоччыны" Андрэй Панкрат падрыхтаваў невялікі відэаролік аб гэтым мерапрыемстве, з якім мы прапануем пазнаёміцца і наведвальнікам нашага сайта:


БелаПАН. У Беларусь прыбыў Нурсултан Назарбаеў\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2017/11/29/931780_12345/\nДата раздрукоўкі: 02.12.2020 08:57\n29.11.2017 12:59 Палітыка, Эканоміка\nУ Беларусь прыбыў Нурсултан Назарбаеў\nМінск, 29 лістапада. У Беларусь з афіцыйным двухдзённым візітам прыбыў прэзідэнт Казахстана Нурсултан Назарбаеў. Сімвалічна, што візіт праходзіць у год 25-годдзя з моманту ўстанаўлення дыпламатычных адносін паміж Беларуссю і Казахстанам, адзначае прэс-служба прэзідэнта Беларусі.\nУ нацыянальным аэрапорце Мінск казахстанскага лідара сустракаў першы намеснік прэм'ер-міністра Беларусі Васіль Мацюшэўскі, паведамляе БелТА.\nСёння Назарбаеў правядзе перамовы з Аляксандрам Лукашэнкам у вузкім і пашыраным складзе. Кіраўнікі дзяржаў плануюць абмеркаваць шырокі спектр пытанняў супрацоўніцтва ў двухбаковым і шматбаковым фарматах. На парадку дня тэматыка пашырэння гандлёва-эканамічнага ўзаемадзеяння, інвестыцыйнага супрацоўніцтва, развіцця прамысловай кааперацыі, транспартна-лагістычнай інфраструктуры і многія іншыя перспектыўныя напрамкі, паведаміла прэс-служба прэзідэнта Беларусі.\nПасля абеду Назарбаеў і Лукашэнка возьмуць удзел у беларуска-казахстанскім бізнес-форуме. Згодна з паведамленнем Беларускай гандлёва-прамысловай палаты, "на парадку дня форуму — разгляд перспектыўных напрамкаў супрацоўніцтва дзелавых колаў Беларусі і Казахстана, дзелавыя перамовы паміж бізнесменамі дзвюх краін". Чакаецца, што з казахстанскага боку ў форуме возьмуць удзел прыблізна 150 прадстаўнікоў кампаній, якія працуюць у сферы машынабудавання, сельскай гаспадаркі, вытворчасці сельгасабсталявання і тэхнікі, харчовай і лёгкай прамысловасці, гандлю і паслуг, лагістыкі, банкаўскай дзейнасці, інвестыцый, інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій.\n30 лістапада Назарбаеў возьме ўдзел у саміце краін — удзельніц Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы (у АДКБ уваходзяць Арменія, Беларусь, Казахстан, Кыргызстан, Расія і Таджыкістан). Кіраўнікі дзяржаў абмяркуюць тэндэнцыі развіцця міжнароднай сітуацыі і меры па ўмацаванні калектыўнай бяспекі АДКБ. Плануецца прыняцце дэкларацыі ў сувязі з 25-годдзем Дагавора аб калектыўнай бяспецы і 15-годдзем стварэння АДКБ.\nПрымаючы 28 лістапада пасла Казахстана ў Беларусі Ергалі Булегенава, Аляксандр Лукашэнка адзначыў: "Перад афіцыйным візітам прэзідэнта Казахстана ў нас добры ўступ да яго". Казахстан, дадаў ён, з'яўляецца для Беларусі адной з самых блізкіх дзяржаў. "Мы ў эканамічным саюзе з вамі, у нас няма палітычных рознагалоссяў, мы аднолькава глядзім на парадак дня міжнародных адносін. Словам, разыходжанняў у нас няма практычна ніякіх", — сказаў Лукашэнка.\nПаводле звестак беларускага МЗС, Назарбаеў наведваў Беларусь з афіцыйным візітам у 2012 годзе. Афіцыйныя візіты Лукашэнкі ў Казахстан адбыліся ў маі 2011-га і кастрычніку 2014 года. Акрамя гэтага, прэзідэнты Беларусі і Казахстана неаднаразова сустракаліся на мерапрыемствах у межах СНД і ЕАЭС.\nЗа студзень—верасень 2017 года двухбаковы тавараабарот склаў 485,8 млн долараў і павялічыўся ў параўнанні з аналагічным перыядам 2016 года на 64,8%. Пры гэтым беларускі экспарт склаў 425,4 млн долараў, асноўнымі пазіцыямі сталі малако і малочныя прадукты, трактары і седлавыя цягачы, грузавыя аўтамабілі, мяса і мясапрадукты, мэбля, збожжаўборачныя камбайны, цукар, лекавыя сродкі, шыны, драўняна-стружкавыя пліты, кабельная прадукцыя, ліфты, пластмасавая тара, керамічная плітка.\nСерада, 02 Снежань 2020, 08:57


Пра Клуб «Аксаміт»\nПаведамляем аб выгаднай прапанове ад ААТ «ААБ Беларусбанк» для людзей пенсіённага ўзросту, якія ідуць у нагу з часам і цэняць свой час, – Клуб «Аксаміт».\nАсноўныя перавагі пры ўступленіі ў клуб «Аксаміт»:\nвяртанне грашовых сродкаўна рахунак да 5 % ад кожнай пакупкі (плацяжу);\nбясплатная паслуга «SMS-апавяшчэнне» аб прыходных аперацыях па картцы;\nбясплатная рэгістрацыя ў сістэме «Інтэрнэт-банкінг»;\nмагчымасць адкрыцця ўкладу«Класік Безадзыўны да года» (у беларускіх рублях тэрмінам захоўвання 9 месяцаў) з павышанай працэнтнай стаўкай на 1%;\nмагчымасць афармлення крэдыту «Час жыць»з паніжанай працэнтнай стаўкай на 3%.\nПадрабязней аб парадку ўступлення ў Клуб «Аксаміт» і перавагах удзельнікаў можна даведацца тут.\nАб банку / Інфармацыя для інвестараў і акцыянераў / Навіны для акцыянераў / Пра Клуб «Аксаміт»


Надзя Саяпіна і Яўген Зыковіч робяць справаздачу за два гады перформансаў\n20 верасня ў НЦСМ адкрываецца выстава «Кантэкст 1.0». Гэта будзе такое падвядзенне прамежкавых вынікаў праекта «Кантэкст», у межах якога мастачка Надзя Саяпіна і музыка Яўген Зыковіч (Electric Poets, The Glitchhh, Afrococoa) два гады робяць сумесныя імправізацыі ў цікавых лакайшэнах: Яўген грае, Надзя малюе. Напярэдадні івэнту 34 распытаў творчы дуэт, што адчуваеш, калі ствараеш арт проста тут і цяпер, яшчэ і на вачах у незнаёмцаў.\n– Як усё ўвогуле пачалося?\nНадзя: З 2016-га года – мо і крыху раней – я вяла праект «Музыка пэндзля», дзе адлюстроўвала жывую музыку – звычайна такім чынам суправаджаліся выступы музыкаў. Сярод груп, з якімі я працавала, былі праекты, дзе браў удзел Жэня. Так мы пазнаёміліся, я з імі памалявала, а потым у мяне была выстава ў «Кальяннай № 1», на адкрыцці якой мы вырашылі паспрабаваць сумесную працу, дзе не толькі жывапіс адлюстроўвае музыку, але музыка і жывапіс імправізуюць у кантэксце адно аднаго.\nЯўген: Для мяне праект пачаўся з Надзінай прапановы музычна аформіць яе выставу і доўгіх размоў пра тое, як бессэнсоўна выглядаюць усе гэтыя дзеянні з мастакамі, якія малююць пад музыку гуртоў, і гуртоў, якія граюць на фоне мастакоў. Мы казалі пра тое, што калі і рабіць нешта падобнае, то вельмі важны дыялог двух бакоў – чулае разуменне таго, што робіць твой «суразмоўца», і лагічны адказ з твайго боку.\nНадзя: Пасля таго як адбыўся перформанс, мы зразумелі, што ёсць сэнс папрацаваць з лакацыямі. Таму што калі гэта жывы дыялог, то лагічна, што ў залежнасці ад месца ён будзе мяняцца.\n– Як мяняўся фармат live-сесій ад першай да апошняй?\nЯўген: Першапачаткова нам было цікава працаваць больш паміж сабой – шукаць унутрымастацкі дыялог, падбіраць гукі і танальнасці пад колер фарбы, манеру вядзення рыскі. Калі гэты момант стаў для нас зразумелы, мы пачалі больш праводзіць дыялог менавіта з месцам.\nНадзя: З цягам часу ты, з аднаго боку, напрацоўваеш разуменне і адчуванне адно аднаго. З іншага – у цябе ўзнікае цікавасць эксперыментаваць: калі ў новым перформансе, можа быць, і няма ўзаемадзеяння з месцам, але ёсць нейкая новая форма ўзаемадзеяння паміж сабою.\n– А як вы выбіраеце лакацыі? І дзе не сталі б працаваць нават за грошы?\nНадзя: Мы загадзя спланавалі спіс, у які ўваходзілі месцы, куды пастаянна прыходзяць людзі, – напрыклад, бар; і месцы тыпу завода – гэта гісторыя не зусім пра нас, але пра нашых бацькоў, мы разумеем гэтую эстэтыку, плюс вялікая частка арт-устаноў цяпер ствараецца на плошчах гэтых заводаў.\nЯўген: Цікавяць месцы ў першую чаргу са сваёй гісторыяй, і не важна, будуць гэта нейкія маштабныя будынкі, як завод «Луч» дзесьці на ўскраіне Менска. Магчыма, я б адмовіўся ад лакацый, пустых у плане ўнутранага ўспрымання, нейкіх новых устаноў, хоць увогуле можна расказаць амаль пра любое месца.\nНадзя: Складана выступіць, калі няма кантэксту месца. Калі нас паклікалі на Ю-festival, выніковая лакацыя аказалася на вуліцы ў «Ок16». Жэня на сцэне, а я на падлозе перад сцэнай… Тут табе складана казаць пра лакацыю, калі яе, па сутнасці, няма. І ўсё ператвараецца проста ў нейкае шоу.\n– Як вы рыхтуецеся?\nНадзя: Мы не рэпетуем тое, што будзем граць і маляваць. Але ў нас былі моманты падрыхтоўкі: мы збіраліся і рэпетавалі, прадстаўляючы нейкае месца, – выключна для таго, каб адчуць адно аднаго.\nДа апошняга перформансу «Белы куб» падчас Ночы музеяў спатрэбілася адмысловая падрыхтоўка, паколькі ён быў складаней тэхнічна. Да аб'екта, на якім я малявала, былі падлучаныя п'езадатчыкі, што перадавалі гук Жэню. З гэтым трэба было працаваць папярэдне, расставіць пункты, што і за чым будзе прытрымлівацца.\n– Цікава, што вы адчуваеце падчас сесій.\nЯўген: Здзіўленне ад таго, наколькі шмат усяго ў кожным месцы вакол нас, чаго мы не заўважаем. І захапленне, калі атрымліваецца ўбачыць і зразумець, наколькі змяняецца месца вакол цябе і што яно спрабуе табе расказаць.\nНадзя: Я адчуваю, як раблюся рэтранслятарам музыкі ў жывапісе. Часта гэта такая канцэнтрацыя і дынаміка, што я не паспяваю думаць нават пра тое, пра што б хацелася. Так, калі музыка бяжыць, у мяне няма магчымасці прапусціць гэты фрагмент, падбіраючы пэўны колер, – важней перадаць дынаміку руху, чым яго каляровую афарбоўку.\nКалі мы працуем, я сыходжу ў нейкі рэгуляваны транс, а пасля перформансаў пэўны час прыходжу ў сябе і не магу нармальна гаварыць з людзьмі.\n– Жывапіс цягнецца за музыкай або музыка за жывапісам?\nНадзя: І жывапіс ідзе за музыкай, і музыка ідзе за жывапісам, але ўсё разам ідзе за нашымі суб'ектыўнымі адчуваннямі ад канкрэтнага месца. Тон для мяне задае Жэня, а далей ідзе дыялог, дзе я разумею, што мы гаворым адначасова.\n– Які фідбэк атрымлівалі ад гледачоў? Ці падзяляюць яны вашы эмоцыі? Ці не бывае ім нудна, бо яны ж не ўзаемадзейнічаюць з фарбамі і інструментамі?\nНадзя: Фідбэк радуе і здзіўляе. Некалькі разоў я чула фразу накшталт: «Звычайна мне незразумелыя любыя перформансы, але тут ты рэальна паглыбляешся ў працэс і пачынаеш яго адчуваць».\nПадчас перформансу час расцягваецца: нам здаецца, што прайшло каля паўгадзіны, а мы працавалі 10-20 хвілін. А калі табе здаецца, што адбываецца нешта аднастайнае, ты вымушаны нешта мяняць: рухі, форму. Як у размове: ты не можаш казаць пра адно і тое ж аднолькавымі фразамі, тэма павінна трошачкі рухацца.\nЯўген: Для гледача гэта свайго роду медытацыя. Ён слухае нас, слухае, што спрабуе сказаць месца, і часам можа ўлавіць моманты, якія не заўважаем мы самі.\n– Раскажыце пра адчуванні ад самага ўдалага сэту. Дзе і як гэта было?\nЯўген: Не скажу, што лічу нейкі сэт, вось гэты, проста супер, а ўсе астатнія на яго фоне так сабе. Але калі выбіраць найбольш упадабаны, гэта будзе вечарынка ад #KeepMinskWeird у Музеі Азгура, прысвечаная Іену Кёрцісу. Люблю яе за атмасферу, гэта мой настрой на сто адсоткаў.\nНадзя: Тут мы сыходзімся. Вельмі добры сэт атрымаўся. Ён шмат у чым адпавядаў таму, што Жэня робіць у музыцы і што мне цікава ў жывапісе. Адчуванняў дадавала і тое, што гэта такая інтэрвенцыя: над табой навісаюць савецкія скульптуры, гучыць заходняя музыка, у музеі адбываецца вечарынка – усё гэта вельмі пра постмадэрнізм. І мы не былі часткай вечарынкі ў кутку, мы былі на авансцэне, дзе вакол нас збіраліся людзі. Гэта было ўражліва.\n– А які сэт даўся цяжка?\nЯўген: Было складана пачаць сэт у «Чайной комнате».\nНадзя: Той выступ быў падзелены на дзве часткі, дзе былі дзве жывапісныя работы і два музычныя фрагменты. Першая частка прайшла больш-менш удала, а другая ішла цяжка, таму што пра прастору ўжо ўсё было сказана і трэба было ў чымсьці высмоктваць з пальца. Мне падабалася, што ідзе пошук музыкі. З пункту гледжання жывапісу гэта цікава. Але я разумела, што для Жэні гэтае перабіранне было цяжкім.\n– Чаго чакаць ад «Кантэксту» ў бліжэйшы час?\nЯўген: Добрае пытанне…\nНадзя: З аднаго боку, гэта падвешанае пытанне. Любыя планы перабудоўваюцца і мяняюцца. Наша задача зараз – прэзентаваць тое, што мы зрабілі за гэтую пару гадоў. У рамках выставы будзе івэнт, на якім мы пакажам перформанс «Чорны пакой». Гэта другі перформанс з новага цыклу, звязанага не зусім з лакацыяй, хутчэй, тут лакацыя падладжаная пад ідэю.\nЗ іншага боку, у плане лакацыі нам цікава папрацаваць з культурнай спадчынай, і, магчыма, будзе створаны асобны праект на тэму закінутых культурных будынкаў.\nВыстава «Кантэкст 1.0» адкрываецца ў НЦСМ 20 верасня. Перформанс «Чорны пакой» адбудзецца 22-га. Сачыць за навінамі мерапрыемства зручней за ўсё на Facebook.\nФота: Даша Лабанава, Лена Катушка\nВідэа: Андрэй Мамай + doctape media


Наперадзе тыдзень: A Macedoine de фрукты - рэпарцёр ЕС\nНа гэтым тыдні назіральнікаў з ЕС чакаюць чарговыя садавіна "Македонія". Цэнтральным месцам стане саміт Заходніх Балкан у Брдо пры Кранху, Славенія, дзе возьмуць удзел лідэры краін -членаў ЕС і шэсць партнёраў з Заходніх Балкан: Албанія, Боснія і Герцагавіна, Сербія, Чарнагорыя, Рэспубліка Паўночная Македонія і Косава (што не прызнана Кіпрам, Грэцыяй, Румыніяй, Славакіяй і Іспаніяй па шэрагу прычын).\nНа мінулым тыдні прэзідэнт Еўрапейскай камісіі фон дэр Ляен наведаў рэгіён па свістку, а інструмент для ліквідацыі непаладак і спецыяльны прадстаўнік ЕС па дыялогу Бялград-Прышціна Міраслаў Лайчак "садзейнічаў дыялогу" ў Брусэлі паміж косаўскімі і сербскімі перамоўшчыкамі пасля таго, як Сербія павялічыла ваенная прысутнасць на мяжы.\nПрыемна сустрэцца @jensstoltenberg і кароткі #NATO саюзнікаў па дасягнутым учора пагадненні і наступных кроках у дыялогу пры садзейнічанні ЕС. Я падзякаваў @NATO_KFOR за важную ролю і ўклад. Супрацоўніцтва ЕС і НАТА з'яўляецца ключавым у рэгіёне, паколькі мы падзяляем агульныя мэты. https://t.co/ARjyLWT65d\n- Міраслаў Лайчак (@MiroslavLajcak) Кастрычнік 1, 2021\nНа паперы гэты саміт павінен "пацвердзіць еўрапейскую перспектыву Заходніх Балкан", але гэтая мэта супярэчыць затармажанаму працэсу, які, здаецца, нікуды не дзенецца. Найбольш верагодныя прэтэндэнты на пашырэнне, Паўночная Македонія і Албанія, звязаны паміж сабой, але Балгарыя сутыкнулася з Паўночнай Македоніяй па мове, што азначае, што яна можа заблакіраваць пашырэнне. Калі сур'ёзней, то Францыя - разам з больш маўклівым пагадненнем іншых - урэзала пашырэнне ў цэлым.\nЗласны стан вяршэнства права ў Польшчы і Венгрыі даў перапынак для разважанняў. Калі ў нас няма эфектыўных механізмаў для барацьбы з тымі, хто адмаўляецца ад асноўных абавязацельстваў аб членстве ў ЕС з 27, як ЕС можа пашырыцца, пакуль гэта не будзе вырашана. Маючы на ўвазе, што адзін з ухіляльнікаў вяршэнства права ЕС, Венгрыя прапанавала прытулак былому прэм'ер -міністру Паўночнай Македоніі, абвінавачанаму ў карупцыі і асуджана да двух гадоў пазбаўлення волі, Нікала Груеўскаму. У дадатак да гэтага ідзе барацьба за візы. Карацей кажучы, бязладзіца. Аднак ЕС зноў абвесціць свой Эканамічны і інвестыцыйны план на 30 млрд еўра на наступныя сем гадоў.\nВыбранымі дыпламатамі на дадзены момант, здаецца, з'яўляюцца славакі, як толькі здзелкі Лайчака высахлі, але віцэ -прэзідэнт Еўрапейскай камісіі Марош Шэфчовіч вярнуўся ў Еўрапарламент, размаўляючы пра Brexit і Пратакол Паўночнай Ірландыі/Ірландыі (NIP). Еўрапейскі парламент ухваліў стварэнне міжпарламенцкай асамблеі з парламентам Вялікабрытаніі, як гэта прадугледжана пагадненнем аб гандлі і супрацоўніцтве, на баку ЕС было дамоўлена, што яна будзе складацца з 35 еўрадэпутатаў.\nІншая частка партфеля Шэфчовіча зрабіла важны крок наперад, калі парламент Швейцарыі канчаткова капітуляваў і пагадзіўся выплаціць іх унёскі.\nВітаем рашэнне швейцарскага парламента аб безумоўнай выплаце ўнёску 2 -га згуртавання. Апошні плацеж датуецца ў цэлым 2012 годам #МФР цыкла таму - хоць такі ўклад з'яўляецца лагічным аналагам удзелу ў адзіным рынку ЕС. 1/3\n- Maroš Šefčovič🇪🇺 (@MarosSefcovic) Верасень 30, 2021\nЕўрагрупа сустрэнецца ў пачатку тыдня. Будзе звычайны звод макраэканамічных пытанняў, а таксама банкаўскі саюз - не чакайце прарыву, Грэцыя - больш звычайнай узмоцненай хвалі назірання, і, несумненна, займальная дыскусія пры падрыхтоўцы да маючай адбыцца сустрэчы МВФ, але рэальны інтарэс - гэта заклапочанасць знясільваючым уздзеяннем рэзкіх коштаў на энерганосьбіты. Дакумент быў прадстаўлены і будзе абмяркоўвацца на сустрэчы.\nЕўрапейскі парламент сустрэнецца ў Страсбургу на першым з двух пленарных пасяджэнняў у кастрычніку. Імкнучыся быць актуальным, парламент вырашыў узначаліць сесію дэбатамі, якія ўжо вычарпаліся, "Будучыня адносін ЕС і ЗША". У жніўні паўстаў шырокі жах з -за таго, што ЗША не змаглі пракансультавацца з Еўропай з нагоды Афганістана; аналагічна, французы адчувалі сябе зняважанымі рашэннем Аўстраліі развярнуць з Францыяй абарончую дамову на карысць здзелкі ЗША і Вялікабрытаніі па падводных лодках, якая была зроблена без найменшага дыпламатычнага разгляду еўрапейскіх адчувальнасцяў.\nДэбаты адбыліся пасля таго, што здалося даволі паспяховым тыднем для адносін паміж ЕС і ЗША, калі прадстаўнікі вышэйшага звяна з боку ЕС і ЗША дамовіліся аб амбіцыйных планах на будучыню. Проста паглядзіце на іх фатаграфію, на якой усе яны глядзяць на перспектыўны гарызонт:\nКарыстаўся глыбокім абмеркаваннем з выканаўчымі віцэ-прэзідэнтамі Еўрапейскай камісіі @Vestager і VDombrovskis побач @CommerceGov @SecRaimondo і @USTradeRep @Amb AmbassadorTai як мы закрываем першы ў гісторыі #TTC. Будзем рады працягваць наша даўняе супрацоўніцтва. pic.twitter.com/i9SNkCPgqk\n- Сакратар Энтані Блінкен (@SecBlinken) Верасень 30, 2021\nАле не паверыце, вось выканаўчы віцэ -прэзідэнт Вестагер:\nСпачатку 🇪🇺🇺🇸 #TTC пасяджэння @Пітсбург цяпер скончылася. І гэта ўдалося! Вось хуткая (вельмі хуткая!) Рэакцыя, якая выходзіць з залы пасяджэнняў .\n- Маргрэта Вестагер (@vestager) Верасень 30, 2021\nІншыя парламенцкія справы (у асноўным дзякуючы нашым сябрам у парламенце):\nНе толькі Еўрагрупа занепакоеная ростам коштаў на энерганосьбіты, еўрадэпутаты занепакоеныя наступствамі для бізнесу і спажыўцоў, парламент, Савет і Камісія абмяркуюць магчымыя еўрапейскія рашэнні па спыненні крызісу, паколькі кошты растуць з -за высокага попыту і нізкіх запасаў у дзяржавы -члены. Роля энергаэфектыўнасці і аднаўляльных крыніц энергіі і важнасць барацьбы з энергетычнай беднасцю стануць ключавымі элементамі дыскусіі. (абмеркаванне ў сераду)\nЕўрадэпутаты абмяркуюць з вярхоўным прадстаўніком ЕС Барэлам і камісарам унутраных спраў Ёхансанам сітуацыю ў Беларусі больш за год пасля фальшывых прэзідэнцкіх выбараў і жорсткага разгону пратэстаў. Яны таксама могуць выклікаць гуманітарны крызіс на мяжы паміж ЕС і Беларуссю пасля таго, як беларускія ўлады накіравалі значную колькасць мігрантаў у бок Польшчы, Літвы і Латвіі. (абмеркаванне ў аўторак, галасаванне і вынік у чацвер)\nВенгерскія і польскія планы аднаўлення. У сераду еўрадэпутаты абмяркуюць з камісарамі Дамброўскісам і Дженцілоні стан унутраных і польскіх планаў па аднаўленні і ўстойлівасці, якія не былі зацверджаны. Яны збіраюцца спытаць прычыны гэтага рашэння і наступныя крокі ў працэдуры.\nБяспека дарожнага руху/нулявая колькасць загінулых да 2050 года. Каб дасягнуць мэты - да 2050 года знізіць колькасць загінулых на дарогах ЕС, дэпутаты Еўрапарламента заклікаюць да большых інвестыцый у бяспечныя дарогі, абмежаванне хуткасці 30 км/г у жылых раёнах і на дарогах з вялікай колькасцю людзей веласіпедыстаў і пешаходаў, а таксама за падыход да кіравання аўтамабілем у нецвярозым стане. (абмеркаванне ў панядзелак, галасаванне і вынік у аўторак)\nКіберабарона ЕС. У аўторак еўрадэпутаты абмяркуюць палітыку абароны ЕС у галіне кібербяспекі і тое, як зрабіць яе ваенныя і грамадзянскія напрамкі больш устойлівымі. Праект тэксту заклікае да больш шырокага супрацоўніцтва ў пытаннях кіберабароны, аперацый і сумеснага рэагавання на кібератакі. (галасаванне ў сераду, вынік у чацвер)\nСярод хадайніцтваў аб дазволе па правах чалавека ў чацвер парламент абмяркуе: М'янму, у тым ліку становішча рэлігійных і этнічных груп; справа Паўла Русесабагіна ў Руандзе; дзяржаўны закон аб абортах у Тэхасе, ЗША; і сітуацыя ў Беларусі; і гуманітарную сітуацыю ў Тыграі.\nУстойлівая аквакультура, экалагічна чысты рыбалоўства, дэкарбанізацыя марскога транспарту, які моцна забруджвае навакольнае асяроддзе, і аднаўленне папуляцыі рыб маюць вырашальнае значэнне для стварэння блакітнай эканомікі, якая з'яўляецца нейтральнай па клімаце і спрыяе ўстойлівым харчовым сістэмам. У блакітнай эканоміцы працуюць каля 4.5 мільёна чалавек і прыносяць каля 650 мільярдаў еўра у абароце і 176 мільярдаў еўра валавой дабаўленай вартасці ў ЕС. Аквакультура - рыбаводства - складае 20% паставак рыбы і малюскаў у ЕС. Сектар складаецца з 15,000 70,000 прадпрыемстваў і налічвае 19 XNUMX чалавек. У рамках блакітнай эканомікі рыбалоўства і аквакультура з'яўляюцца ключавымі для актывізацыі эканамічнага аднаўлення COVID-XNUMX, стварэння працоўных месцаў і прадастаўлення магчымасцяў для ўстойлівага развіцця прыбярэжнага і сельскага насельніцтва. Тым не менш, валакіта і недастатковыя інвестыцыі па-ранейшаму перашкаджаюць поўнаму развіццю еўрапейскага сектара аквакультуры.\nЕўрапейская экалагічная маркіроўка для прадукцыі аквакультуры і ліцэнзійная сістэма «адно акно» з'яўляюцца ключавымі прапановамі, вылучанымі Еўрапейскім камітэтам рэгіёнаў (КР) у сваім заключэнні аб «Устойлівая блакітная эканоміка і аквакультура», прынятай на пленарным пасяджэнні 1-2 снежня. Думка спрыяе новаму камунікацыя па ўстойлівай блакітнай эканоміцы і стратэгічныя кіруючыя прынцыпы для ўстойлівага і канкурэнтаздольнага аквакультуры ЕС апублікавана Еўрапейскай камісіяй (ЕК) у траўні 2021 года.\nдакладчык Бронюс Маркаўскас (LT/EA)мэр Клайпедскага раёну сказаў: «Устойлівыя інвестыцыі маюць вырашальнае значэнне для паспяховага развіцця блакітнай эканомікі. Неабходна фінансаваць інавацыі і распрацоўку новых прадуктаў, інвеставаць у разумныя рашэнні, падтрымліваць новыя тэхналогіі. Аквакультура таксама павінна быць прызнана пэўнай сферай палітыкі і мець дакладнае вызначэнне. Рэгіянальныя ўрады маглі б унесці значны ўклад у дасягненне мэт Зялёнай дамовы, эфектыўна кіруючы фондамі згуртавання і экалагічных інавацый, а мясцовыя і рэгіянальныя ўлады павінны быць раўнапраўнымі партнёрамі цэнтральных урадаў. Таму неабходна прасоўваць і падтрымліваць мясцовыя ініцыятывы ўдзелу, якія спалучаюць аднаўленне марскіх рэсурсаў з захаваннем мясцовых сродкаў да існавання, традыцый і культурнай спадчыны».\nРазвіццю сектара аквакультуры ў Еўропе перашкаджаюць празмерна працяглыя і складаныя працэдуры дазволу і абмежаваны доступ да вод. У сувязі з гэтым Камітэт прапанаваў сістэму «адно акно» для атрымання ліцэнзій на аквакультуру, а таксама навучальныя модулі для мясцовых уладаў па выдачы дазволаў ЕС, каб паскорыць развіццё бізнесу і выкананне правілаў ЕС. КР паўтарыў свой папярэдні заклік да распрацоўкі еўрапейскай экалагічнай маркіроўкі для прадукцыі аквакультуры.\nАсамблея гарадоў і рэгіёнаў ЕС таксама заклікала да таго, каб будучы механізм карэкціроўкі межаў вугляроду (CBAM) ахапіў прадукты рыбалоўства і аквакультуры, а Еўрапейская камісія прапанавала новае заканадаўства для прадухілення імпарту рыбы, якая не адпавядае сацыяльным і экалагічнаму стандартам ЕС.\nЧлены КР таксама заклікалі да дакладнага вызначэння тэрміна «ўстойлівая аквакультура», канкрэтных кіруючых прынцыпаў для ўстойлівага развіцця аквакультуры і падрабязнага плана дзеянняў ЕС для гэтага сектара. Камітэт таксама зноў заклікаў Еўрапейскую камісію прадставіць дзяржавам-членам прапанову аб тым, як мясцовыя і рэгіянальныя ўлады павінны ўдзельнічаць у вызначэнні, распрацоўцы, планаванні і кіраванні палітыкай блакітнай эканомікі з мэтай умацавання дынамічных экасістэм блакітнай эканомікі.\nШто тычыцца фінансавага фронту, мясцовыя лідэры ЕС паўтарылі заклік выкарыстоўваць 10% бюджэту з бягучай Рамачнай праграмы даследаванняў і інавацый на марскія і марскія мэты. Камітэт вітаў Платформа BlueInvest але падкрэсліў, што аквакультура мае цяжкасці з атрыманнем выгады з фондаў ЕС, і заклікаў перагледзець бягучыя працэдуры, у той жа час са шкадаваннем, што бюджэт Interreg на тэрытарыяльнае супрацоўніцтва быў скарочаны.\nКамітэт папрасіў дзяржавы-члены ўключыць інвестыцыі ў блакітную эканоміку ў свае планы па ўстойлівасці і аднаўленню, якія ўсталююць прыярытэты для інвестыцый пасля пандэміі, але выказаў шкадаванне, што з рэгіянальнымі ўрадамі недастаткова кансультаваліся па пытаннях развіцця рыбалоўства дзяржаў-членаў, блакітнай эканомікі. і стратэгіі аквакультуры.\nКР таксама падкрэсліў павышаную важнасць аховы марскіх рэсурсаў свету. Існуе надзённая патрэба ў радыкальных зменах, каб скараціць дзейнасць чалавека на морах і абараніць нашы акіяны, якія складаюць больш за 90% сусветнай жылплошчы і штогод паглынаюць 26% выкідаў вуглякіслага газу.\nВыкіды марскога транспарту выраслі амаль на 32% за апошнія 20 гадоў, а развіццё чыстага марскога транспарту і ўстойлівага суднабудавання з'яўляецца неабходнай умовай для дасягнення кліматычнай нейтральнасці да 2050 года. Таму Камітэт падтрымлівае мэты Еўрапейскай камісіі па патэнцыйным зніжэнне выкідаў SO2 і NOx ад міжнародных перавозак да 80% і 20% адпаведна на працягу 10 гадоў.\nСіняя эканоміка адносіцца да ўсёй эканамічнай дзейнасці, звязанай з акіянамі, морамі і прыбярэжнымі раёнамі, і ўключае ў сябе такія сектары, як рыбалоўства, суднабудаванне і «прыбярэжны» турызм, а таксама блакітная біятэхналогія і афшорная вытворчасць аднаўляльных крыніц энергіі. Развіццё ўстойлівай блакітнай эканомікі з'яўляецца ключом да дасягнення Мэта ўстойлівага развіцця ААН № 14.\nУ 4.5 годзе ў гэтым сектары было непасрэдна занята каля 2018 мільёна чалавек, і ён прынёс каля 650 мільярдаў еўра абароту і 176 мільярдаў еўра валавой дабаўленай вартасці (Крыніца: EC). Такія новыя віды дзейнасці, як энергія акіяна, марская біятэхналогія і робататэхніка, хутка развіваюцца і будуць гуляць важную ролю ў пераходзе ЕС да вугляродна-нейтральнай, кругавой і біяразнастайнай эканомікі. Для атрымання дадатковай інфармацыі аб штогадовай эканамічнай справаздачы аб блакітнай эканоміцы ЕС за 2021 год націсніце тут.\nНа аквакультуру ЕС прыпадае каля 20% паставак рыбы і малюскаў у ЕС і непасрэдна занята каля 70,000 15,000 чалавек. Сектар складаецца з каля 2000 5 прадпрыемстваў, у асноўным малых прадпрыемстваў або мікрапрадпрыемстваў у прыбярэжных і сельскіх раёнах. Агульная вытворчасць у ЕС была больш-менш стабільнай з 7 года, у той час як сусветная вытворчасць расце ад XNUMX% да XNUMX% у год. Асноўнымі краінамі ЕС па вытворчасці аквакультуры па аб'ёме з'яўляюцца Іспанія, Францыя, Італія і Грэцыя.\nВытворчасць аквакультуры вельмі разнастайная як з пункту гледжання вырошчвання відаў, так і метадаў вытворчасці (марскія клеткі, сажалкі, дарожкі, наземныя рэцыркуляцыйныя сістэмы аквакультуры). Каля 100 розных відаў у цяперашні час вырошчваецца ў аквакультуры па ўсім свеце. У ЕС:\nБольш за 45% прадукцыі аквакультуры - гэта малюскі;\nбольш за 30% прадукцыі аквакультуры складае марская рыба, і;\nбольш за 20% прадукцыі аквакультуры складае прэснаводная рыба.\nНягледзячы на разнастайнасць аквакультуры, вытворчасць аквакультуры ЕС у значнай ступені сканцэнтравана на некалькіх відах, найбольш важнымі з якіх з'яўляюцца мідыі, ласось, марскі лешч, вясёлкавая фарэль, марскі акунь, вустрыцы і карп. Вытворчасць водарасцей па-ранейшаму абмежаваная ў ЕС, але павялічваецца. (Крыніца EC).