Белгідрамет: бабінага лета няма, але цёпла будзе да пачатку наступнага тыдня | euroradio.fm\nГалоўная / Белгідрамет: бабінага лета няма, але цёпла будзе да пачатку наступнага тыдня\nУ панядзелак 21 кастрычніка тэмпература паветра месцамі будзе дасягаць +23°С.\nУ другой палове кастрычніка беларусы радуюцца бабінаму лету: пасля восенскіх пахаладанняў у Беларусь вярнулася цёплае надвор’е.\nАле, як паведамілі Еўрарадыё ў Белгідрамеце, у сіноптыкаў і кліматолагаў увогуле такога паняцця, як бабіна лета, няма. Спецыялісты проста выдзяляюць перыяд сонечнага, без ападкаў, цёплага, але не гарачага надвор'я, якое часта ўсталёўваецца восенню пасля кароткачасовых пахаладанняў. Колькасць цёплых дзён восенню можа быць рознай.\nПа назіранні сіноптыкаў, за апошнія 5 гадоў самым цёплым стаў верасень 2015 года, калі дзённыя тэмпературы нават у другой палове месяца перавышалі 20-градусную адзнаку. Максімальная тэмпература, якая была зарэгістраваная ў перыяд восеньскіх пацяпленняў, склала +30,7 °С на метэастанцыі Васілевічы (Гомельшчына). Гэта адбылося 18 верасня 2015 года.\nАднак сіноптыкі адзначаюць, што прыкладна раз на 10 гадоў так званага бабінага лета не бывае ўвогуле. Напрыклад, у верасні 1986 года дзённыя максімумы тэмператур практычна ўвесь месяц не перавышалі 13-15 °С.\nЯк доўга ў Беларусі яшчэ будуць цёплыя дні?\nПаводле Белгідрамета, на гэтым тыдні і ў пачатку наступнага ў Беларусі будзе пераважаць антыцыклонны характар надвор'я, чакаецца цёплае, пераважна без ападкаў надвор'е, толькі ў чацвер 17 кастрычніка малаактыўны атмасферны фронт будзе перамяшчацца праз тэрыторыю краіны і выкліча месцамі кароткачасовыя дажджы. Тэмпературны фон будзе ўтрымлівацца на 4-7 °С вышэй кліматычнай нормы.\nНадвор’е на найбліжэйшыя дні:\n17 кастрычніка (чацверг) месцамі па краіне кароткачасовыя дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах слабы туман. Тэмпература паветра мінімальная ноччу +6.. + 12 °С, максімальная днём +10.. + 17 °С, па поўдні +18.. + 21 °С.\n18 кастрычніка (пятніца) пераважна без ападкаў, толькі месцамі па поўначы краіны кароткачасовыя дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах туман. Тэмпература паветра мінімальная ноччу +4.. + 11 °С, максімальная днём +11.. + 18 °С, па поўдні +19.. + 20 °С.\n19 кастрычніка (субота) збольшага без ападкаў, толькі па поўначы краіны месцамі кароткачасовыя дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах туман. Тэмпература паветра мінімальная ноччу +5.. + 12 °С, максімальная днём +13.. + 18 °С, па поўдні +19.. + 21 °С.\n20 кастрычніка (нядзеля) пераважна без ападкаў, толькі па поўначы краіны месцамі магчымы кароткачасовыя дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах туман. Тэмпература паветра мінімальная ноччу +6.. + 12 °С, максімальная днём +13.. + 19 °С, па поўдні +20.. + 23 °С.\n21 кастрычніка (панядзелак) збольшага без ападкаў, толькі днём па паўночным захадзе краіны магчымы кароткачасовыя дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах туман. Тэмпература паветра мінімальная ноччу +6.. + 12 °С, максімальная днём +15.. + 20 °С, па поўдні да + 23 °С.\nНаступны тыдзень у Беларусі будзе снежным / pixabay\nПрырода Беларусі / Еўрарадыё\nУночы на 22 лістапада ў Беларусі будзе да -4°С\nВосень у Беларусі / Еўрарадыё\nУ нядзелю ў Беларусі будзе да +12\nНадвор'е ў нядзелю: дажджы і да +15 градусаў\n11 кастрычніка ў Беларусі пройдуць кароткачасовыя дажджы, будзе да +18\nПанядзелак 7 верасня: залевы і +25 ў Гомелі\nНадвор'е на панядзелак 31 жніўня: дождж і да +27


Фармальна прызначаецца на пасаду прэзідэнтам краіны, але рэальна з’яўляецца прадстаўніком парламенцкай большасці.\nСтаршыня Савета Міністраў кіруе дзейнасцю ўрада і на практыцы з’яўляецца кіраўніком краіны, прадстаўляе Італію на сустрэчах глаў дзяржаў і ўрадаў. Старшыня Савета Міністраў падае на зацвярджэнне прэзідэнту спіс членаў урада. Ён змацоўвае сваім подпісам усё законы, падпісаныя прэзідэнтам.\nАдноснай слабасцю пасады Старшыні Савета Міністраў у Італіі з’яўляецца немагчымасць для яго вызваліць ад пасады індывідуальных міністраў. У пэўнай ступені з гэтым звязана частая змена глаў урадаў, а таксама частая фармальная змена ўрадаў без замены старшыні. Гэтак, Альчыдэ дэ Гасперы, які займаў гэту пасаду ў 1945—1953, фармальна ўзначальваў восем розных урадаў. 22 лютага 2014 года Старшынёй Савета міністраў прызначаны Матэа Рэнцы. Па выніках рэферэндума Рэнцы падаў ў адстаўку і міністр замежных спраў ў ягоным кабінеце Паала Джэнцілоні быў прызначаны новым прэм’ер-міністрам. 1 чэрвеня 2018 года Старшынёй Савміна па выніках кааліцыйных перамоў пасля перамогі апазіцыі на выбарах быў прызначаны Джузэпэ Контэ.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Старшыня_Савета_Міністраў_Італіі&oldid=3857756"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 08:30, 5 чэрвеня 2021.


Салаўі — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Пераказы, дыктанты → Салаўі\nРослы, рухавы, з рыжай бародкай, Віктар Фёдаравіч, як і ўсе вясковыя дзяды, узрост якіх цяжка вызначыць, дзябёлы і дужы, глядзіць весела і разумна.\nНіхто ў наваколлі лепш за яго не разумее птушыных галасоў і звычак. Стары любіць салаўёў з нейкім асаблівым пачуццём. Вясною ён ходзіць па непралазных гушчарах, пералесках і ловіць самых выдатных спевакоў.\nКалі запытаеш у Віктара Фёдаравіча, ці не прадасць ён салаўя, стары ажно палохаецца:\n– Што ты, апомніся! Для сябе лавіў. Салавейка для мяне – сябар, а хто сябра прадае?\nВечарам да яго збіраюцца аматары птушак. Сярод іх можна сустрэць настаўнікаў і вучняў, аграномаў і механізатараў.\nНа лоўлю Віктар Фёдаравіч ходзіць адзін, нікога з сабой не бярэ.\nУсё часцей і часцей да старога пачаў завітваць Косця Юркевіч. Хлопчык з захапленнем слухаў спевы птушак, дапамагаў Віктару Фёдаравічу даглядаць іх. Стары любіў пагаварыць з Косцем, расказваў яму, дзе і якія птушкі паблізу жывуць. Па некалькі разоў апавядаў пра адно і тое ж.\nХлопчык заўсёды слухаў дзядулю моўчкі, нібы баяўся парушыць неасцярожным словам яго ўрачысты настрой.\nВельмі хацелася Косцю мець свайго галасістага салаўя. Гэтая думка не выходзіла ў яго з галавы, але ён не адважваўся выказаць яе Віктару Фёдаравічу.\nМінуў красавік, пачынаўся май. Аднаго разу пасля заняткаў у школе Косця прыйшоў да дзядулі. Той шчыра ўзрадаваўся сустрэчы, быццам убачыў каго блізкага, роднага. Ён зазірнуў у твар хлопчыку і ціха спытаў:\n– Хочаш свайго салаўя мець? Я табе злаўлю. Толькі трэба будзе рана ўстаць. Ісці давядзецца няблізка.\nКосця ажно зачырванеўся ад радасці.\n– Хачу, дзядуля, вельмі хачу!\nНадышла нядзеля. На самым золку Віктар Фёдаравіч з Косцем выйшлі з вёскі. Мінулі поле, аблогі, драбналессе. Пачаліся глухія зараснікі лазняку, чаромхі, крушыны і хмелю, які наглуха сшываў гушчар сваімі ніцямі. Нарэшце Віктар Фёдаравіч спыніўся.\n– Вось і прыйшлі. Учора я тут прынаду пасыпаў. Калі ён падзяўбе – наш будзе. Салавей – птушка разумная: дзе пажывіцца, ніколі таго месца не забудзе.\nЗараз чакаць трэба.\nЗара на ўсходзе разгаралася ўсё ярчэй.\nНечакана з гушчару выскачыла невялікая заранка.\n– Пара і яму, – варухнуўся Віктар Фёдаравіч.\nБыццам у адказ на яго словы ў паветры з’явіўся чысты, як струна, гук і звонка рассыпаўся ў ранішняй цішыні.\n– Фіюць-цю... Цю-цю... Цюк-цок-цок... – нібыта запыталася птушка на сваёй мове: «Чакаеце?.. Паспяваць, ці што?»\nI салавей заспяваў. Спачатку нясмела, а потым мацней і мацней.\nКосця слухаў, затаіўшы дыханне.\nВось салавей змоўк на высокай ноце, а потым моцна свіснуў, нібы зноў запытаў: «Ну што? Падабаецца?..»\nВіктар Фёдаравіч слухаў песню з заплюшчанымі вачамі. Потым тузануў Косцю за рукаў і паціху шапнуў:\n– Чуеш? Ну і салавейка! Некаторыя і ў падмёткі яму нявартыя.\nКосця разгледзеў у кусце пад самай клеткай салаўя. Ён то высвістваў на розныя лады, то вышчоўкваў, то заліваўся ў забыцці. Калі спявак браў высокую ноту, натужвалася яго горлачка, трымцеў язычок. Пяшчотныя пераходы ад аднаго тону да другога зачароўвалі. Непрыкметна для самога сябе хлапчук стаў на калені, пацягнуўся да салаўя ўсім целам. Нарэшце не вытрымаў, падхапіўся і ўсхвалявана загаварыў:\n– Дзядуля, давайце не будзем яго лавіць. Няхай ён спявае для ўсіх людзей. Лепш я буду сюды прыходзіць.


Беларускія добраахвотнікі стварылі ва Украіне Беларускую вайсковую раду\nНепадалёк ад беларускай мяжы, ва ўкраінскім Чарнігаве, на гэтых выходных адбыўся першы ўстаноўчы сход Беларускай вайсковай рады. Байцы-добраахвотнікі, што ўдзельнічаюць у Антытэрарыстычнай аперацыі на Данбасе і маюць альбо беларускі пашпарт, альбо беларускае паходжанне, вырашылі аб’яднацца, каб разам бараніць свае інтарэсы і дапамагаць адзін аднаму.\nУ Чарнігаў з’ехаліся каля 30 беларускіх байцоў АТА, агулам яны прадстаўляюць 120 чалавек. Чальцы Рады з прычынаў бяспекі не пусцілі журналістаў на сход, але пазней яны выступілі з заявай для прэсы.\nЯН МЕЛЬНІКАЎ, БЕЛАРУСКІ ДОБРААХВОТНІК ВА УКРАІНЕ:\n«Перад намі стаіць мэта стварыць не баявое падраздзяленне, а зрабіць арганізацыю, якая будзе займацца каардынацыяй, дапамогай у любых пытаннях. У тым ліку матэрыяльнага забеспячэння, маральнай рэабілітацыі, дапамогі з дакументамі і рэгістрацыяй».\nХоць афіцыйна замежнікі могуць удзельнічаць у баявых дзеяннях на баку Украіны, у пытаннях экіпіроўкі або ежы на лініі фронту ўкраінская дзяржава не дапамагае беларускім добраахвотнікам. Шмат што трымаецца на валанцёрах, як і два гады таму.\nЗУБР, БЕЛАРУСКІ ДОБРААХВОТНІК ВА УКРАІНЕ:\n«Зброя, нейкая ежа ды іншыя рэчы – гэта асабіста вайсковыя камандзіры, якія на «перадке», і дабраахвотнікі, якія разам там стаяць, яны вырашаюць, як спісаць і даць добраахвотнікам».\nБеларусы-добраахвотнікі ехалі на неабвешчаную вайну альбо адзінкамі, альбо малымі групамі.\n«Я пару тыдняў таму сустрэў у акопе за 150 метраў на пазіцыі беларуса. І тое, пачуў ад украінца, што там ёсць беларус. То бок падышоў – пазнаёміліся. Больш за два гады ідзе вайна, а беларусы, якія тут спачатку, яны не выходзілі на сувязь ні з кім».\nСЯРГЕЙ БАГУКАЛЕЦ, БЕЛАРУСКІ ДОБРААХВОТНІК ВА УКРАІНЕ:\n«Гэта пераважна добраахвотніцкія часткі. «Правы Сектар», «Азоў», ОУН. Сярод вайскоўцаў Узброеных сілаў шмат беларусаў, але яны або не лічаць сябе беларусамі, або лічаць сябе беларусамі, але гэта хаваюць».\nАдна з мэтаў Беларускай вайсковай рады – выйсці на афіцыйны ўзровень камунікацыі з украінскай уладай, каб дапамагаць сваім чальцам. Каб тыя маглі дапамагаць Украіне абараняцца ад расейскай гібрыднай агрэсіі.\n«Толькі годна ўзброены супраціў спыніць акупантаў і іх амбіцыі. Таму я знаходжуся тут, каб ва Украіне вайны не было».\nЦі ствараць асобнае вялікае добраахвотніцкае фармаванне з беларусаў на ўкраінскай тэрыторыі – гэтае пытанне Беларуская вайсковая рада пакінула на будучыню.\nТэгі: Добраахвотнікі, Чарнігаў


Кореличчане рассказывают о том, что для них значит народное единство — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\nКореличчане рассказывают о том, что для них значит народное единство\n20.10.2021 216 Админ\nГерой Сацыялістычнай працы, жыхарка г.п. Карэлічы:\n— Я пражыла змястоўнае і цікавае жыццё, шмат дзе пабывала, хаця і працавала нястомна. Навіну аб аб’яўленні 2021 Годам народнага адзінства ўспрыняла з адабрэннем. Мяркую, што гэта дарэчы і своечасова. Мне давялося пабываць у Польшчы і Расіі, і ўсюды нас гасцінна сустракалі. Дарэчы, у Расіі, Томску, жыве дачка Жанна, якая стварыла добрую сям’ю і з мужам-татарынам выхавалі сумленных дзяцей.\nНа заслужаным адпачынку часта ўспамінаю гады працы. Працавала даяркай і брыгадзірам на ферме «Людвікі». Працоўны стаж складае каля пяцідзесяці гадоў. Ды і астатнія работнікі жывёлагадоўчай галіны вызначаліся працавітасцю. Рабочы чалавек быў і цяпер застаецца ў пашане, і праца складала аснову нашага жыцця. Дык навошта рушыць тое, што назапашвалася гадамі? Трэба жыць у згодзе, бо толькі разам можна вырашаць любыя задачы. І не важна, якую пасаду займаеш, працуй сумленна, з пашанай стаўся да калег. Дзеля свайго дабрабыту і росквіту дзяржавы.\nспецыяліст па сацыяльнай рабоце аддзялення дзённага знаходжання для інвалідаў ДУ «ЦСАН Карэліцкага раёна», маці 4 дзяцей:\n— Самае дарагое ў нашым жыцці — нашы дзеці. Мы радуемся іх першым крокам і таму, як яны падрастаюць. Затым — іх поспехам і дасягненням. Наша радасць становіцца двайной, калі мы не адны ў сваім імкненні. Педагогі раскрываюць у вучнях таленты.\nТак і ў маім выпадку. Я — маці чацвярых дзяцей, трое старэйшых займаюцца ў Карэліцкай дзіцячай школе мастацтваў. Пеця і Ваня танчаць, Ваня і Ангеліна наведваюць тэатральнае аддзяленне, Ангеліна — салістка вакальнай групы «Усмешка», яна стала стыпендыяткай спецыяльнага фонду Прэзідэнта па падтрымцы таленавітай моладзі. Да таго ж, Ваня і Ангеліна — пастаянныя ўдзельнікі міжнародных конкурсаў і былі лаўрэатамі І і ІІ ступеняў.\nЧаго б дзеці былі варты без навучання і падтрымкі іх выкладчыкаў? Чаго б яны змаглі дабіцца, каб ні клопат нашай дзяржавы пра таленавітых дзяцей? Толькі разам — сям’я, настаўнік, краіна — можна даць падрастаючаму пакаленню пуцёўку ў будучае. І гэта асабліва адчувальна ў Год народнага адзінства.\nбібліятэкар аддзела абслугоўвання і інфармацыі Карэліцкай раённай бібліятэкі:\n— Год народнага адзінства дазваляе пры мностве меркаванняў і разнастайных уяўленняў людзей аб шчасці і справядлівасці, аб дабры, аб тым, як жыць, усё-ткі аб’яднацца вакол галоўнага. А галоўнае — гэта, безумоўна, жыццё і лёс дзяцей, добрая і дастойная па ўсіх паказчыках старасць нашых бацькоў, дабрабыт грамадзян у цэлым. Гэта магчымасць для кожнага маладога чалавека самарэалізавацца, адчуваць сябе патрэбным краіне, у якой ён нарадзіўся і жыве. Пакуль мы адзіныя, пакуль мы разам і захоўваем нашы традыцыйныя духоўныя каштоўнасці, той стрыжань, які многія гады аб’ядноўвае беларусаў, нас нікому не зламаць і не перамагчы! Усе прайшоўшыя мерапрыемствы ў Год народнага адзінства былі накіраваны на ўмацаванне ўпэўненасці ў тым, што наша краіна — самае ўтульнае і бяспечнае месца, дзе кожны можа ажыццявіць усе свае стваральныя мары і імкненні на дабрабыт сваёй сям’і і роднай Беларусі ў цэлым.\nГод народнага адзінства мае і вялікае патрыятычнае значэнне. Сёння грамадства сутыкаецца з новымі выклікамі і пагрозамі, і цяпер вельмі важна выхаваць любоў да Айчыны і свайго народа, імкненне служыць іх інтарэсам. Толькі аб’яднаўшы намаганні, мы зможам рэалізаваць усё задуманае і садзейнічаць росквіту нашай краіны. Тое, што робіць жыхароў Беларусі адзіным цэлым, грамадствам, здольным не толькі жыць у міры, разуменні і гармоніі, але не дапускаць паўтарэння страшных і трагічных вехаў нашай гісторыі.\n← В кореличском льноволокне заинтересованы страны Европы\n23 октября состоится «прямая линия» →\nПредварительные данные об эффективности вакцины против рака «Еленаген» представят в декабре\n18.11.2021 Админ Комментариев нет\nУвеличение надоев и улучшение качества молока. В Кореличском райисполкоме обсудили развитие животноводческой отрасли района


Шукаю байку “орел по вуха закохався у сороку, i хоч не був вiн однолюб - без неъ вже нi кроку”\nшукаю байку "орел по вуха закохався у сороку, i хоч не був вiн однолюб - без неъ вже нi кроку"...\nБайка Сяргея Міхалкова: Сарока-наушница\nСарока папросту да Арлу дадому хадзіла\n(Што ўжо само сабой даволі дзіўна было,\nХоць не нам судзіць\nПра тое, як жыць арлоў, з кім сяброўства ім вадзіць,\nАле ў дадзеным выпадку Сарока тая была\nСяброўкай юнацтва сястры жонкі Арла ...).\nАрол, што ў аблоках над іншымі лунаў\nІ ў сілу гэтага ад жыцця адарваўся,\nПа капрызе жонкі з Сарокай меў зносіны,\nЁй асабіста лапку ціснуў і з ёю гаварыў.\nСарока верашчыць, Сарока ў курсе спраў:\nТой - звіў сабе гняздо, а гэты - паляцеў ...\nАрол у два вуха слухае Сароку,\nА ў яе любое лыка ў радок:\n«Я чула на днях, як Салавей спявае.\nПадумаць толькі, з кім канцэрты ён дае:\nЯк ноччу на сажалцы заквакалі жабы,\nЁн пачынае ўтарыць ім з ўзлеску ...»-\n«Ну, а Скворец? » -\n«Ах, гэта ці спявак!\nСказаць па сумлення, ён толькі тое і ведае,\nШто кожную вясну шпакоўні змяняе ...»-\n«Што скажаш пра Дразда? » -\n«Прызнаюся, не тоячы,\nЯк восень, так глядзіць у заморскія краю ..."\nСарока верашчыць без усялякага сораму -\nАрол пра птушак фармуе меркаванне ...\nІншы, што ўяўляе сябе на пасады Арлом,\nТакіх наушниц трымае пад крылом!


CherryVata — Generation.by\nПублікацыі па цэтліку: CherryVata :\nКалі-небудзь пасёлак зьменіць назву на «Джаз Кактэбель»\nЗа некалькі дзён да пачатку фэстывалю ў Кактэбель пачала сьцягвацца разнамасная публіка, пачынаючы ад хіпаноў а-ля 80-я, заканчваючы батанікамі ад музыкі ў стылі «у каго ёсьць лішні квіток у філярмонію». Напярэдадні адкрыцьця мясцовы нудысцкі пляж хутчэй нагадваў выязное паседжаньне актывістаў «Басовішча», чым месца, якое выкарыстоўваецца па прызначэньні. Там-сям можна было ўбачыць голыя азадкі ўперамешку з алкатурыстамі. Зрэшты, хутка ўжо немагчыма было разабраць, ху ёсьць ху. Так на беразе Чорнага мора пачынаўся 8-ы міжнародны джазавы фэстываль Jazz Koktebel.\nKoktebel Jazz, фэсты, Серебряная Свадьба, Аддис-Абеба, CherryVata\nВосьмы «Джаз Кактэбель» зьбірае прыхільнікаў\n«Сёньня кожны хаця б крыху чуў пра фэстываль, дзе пануе сяброўская атмасфэра свабоды, культурныя камунікацыі і добразычлівае стаўленьне адзін да аднаго. Джаз Кактэбель дапамагае забыць пра чужую нашай сутнасьці мітусьню штодзённага гарадзкога жыцьця. Джаз Кактэбель праходзіць штогод у сярэдзіне верасьня. Менавіта тады, калі найбольш сьвежыя ўспаміны лета і вельмі хочацца яго працягнуць. У добрай кампаніі, і так, каб успомнілася! Джаз Кактэбель — гэта культурны ваяж у аксамітны сэзон», — тлумачыць сайт фэсту. 9–12 верасьня на беразе Чорнага мора!\nРуся: «Рок-н-ролу беларускага больш няма»\nТолькі расклаўшы рэчы і яшчэ не пасьпеўшы дабегчы да адной з фэстывальных сцэнаў Be2gether, пачулі знаёмы голас. «Руся?», — падумала я. — Ня можа быць: як яна можа тут апынуцца?» Але адчуваньні не падманулі — сярод рознанацыянальных выступоўцаў фэсту разам зь менскім гуртом СherryVata сьпявала Руся. У спрыяльнай творчай атмасфэры фэстывалю рок-князёўна 2006 году распавяла пра лёс Indiga, беларускага року і ўласныя новыя этна і джазавыя праекты.\nРуся, Be2gether, музыка, Akana-NHS, CherryVata, Indiga\nУ чацьверты раз на Be2gether\nЧацьверты фэстываль музыкі і мастацтваў Be2gether адгрымеў традыцыйна ля замку Нарвілішкес і сабраў болей паўсотні артыстаў з усяго сьвету. Пакуль у Менску ішлі дажджы, надвор’е каля беларускай мяжы ў Літве радавала сьпёкай, ад чаго самай папулярнай вопраткай сталі купальнікі і каляровыя гумовыя боты. Тры дні музыкі, гульняў, прыгодаў ды размоваў з музыкамі беларускімі і замежнымі ў дзёньніку з фэстывалю.\nBe2gether, фэсты, музыка, Akute, Лявон Вольскі, Руся, Open Space, Cherryvata, Skunk Anansie\n30 красавіка вялікі начны канцэрт «5 год Bo promo»\nКанцэртная агенцыя Bo promo адсьвяткуе свой пяты дзень народзінаў у клюбе «Рэактар» вялікім канцэртам у фармаце вечар-ноч. На дзьвюх сцэнах выступяць кабарэ бэнд «Серебряная свадьба», «Кассиопея», «RockerJoker», «CherryVata», а таксама адмысловыя госьці з Санкт-Пецярбурга: гурты-сябры«Chikiss» і «Padla Bear Outfit».\nBo promo, Серебряная свадьба, Кассиопея, RockerJoker, CherryVata\nГурт CherryVata выклаў у Сеціва свой альбом\n11 красавіка ў клюбе «Рэактар» менскі electrojazz-гурт CherryVata адзначыць сваё сямігодзьдзе вялікім сольным канцэртам з поўным складам і запрошанымі сябрамі. Напярэдадні канцэрта калектыў зрабіў падарунак прыхільнікам — альбом «Viavanilla» цяпер можна свабодна спампаваць на сайце www.cherryvata.com.\nLuk, CherryVata, музыка, Сеціва, альбомы\n7 сакавіка ў Менску ўкраінскі гурт «LЮK» з прэзэнтацыяй новага альбому\nУ менскім «Рэактары» 7 сакавіка пры ўдзеле менскага гурта CherryVata пройдзе прэзэнтацыя новага альбому «LЮK» — «Мамина юность».\nLuk, CherryVata, канцэрты, музыка\nЛепшыя альбомы 2009 паводле Experty.by: The Toobes атрымаў 4 узнагароды\nМузычныя экспэрты вызначылі лепшыя альбомы году. Узнагароджаньне пераможцаў музычнай прэміі праекту Experty.by прайшло сёньня ў страўні «Камяніца». Нешматслоўныя The Toobes зьвезьлі з закрытай прэзэнтацыі 4 узнагароды за лепшы альбом 2009 году. Віншаваньне аўтараў лепшых альбомаў з 60-ці выпушчаных летась у Беларусі плытак — у рэпартажы Generation.bY.\nExperty.by, узнагароды, музыка, прэміі, The Toobes, Глюкі, Port Mone, CherryVata, альбомы\nЯк у Менску было «Можна»\nТрэці фэстываль актуальнай беларускай музыкі «Можна!» дабраўся да Менску — дагэтуль фэст з посьпехам двойчы праходзіў у Маскве. У ноч з 22 на 23 студзеня «Рэактар» ледзь умясьціў усіх жадаючых паглядзець на «Можна!» у Беларусі.\nфэсты, музыка, Можно, RockerJoker, НагУаль, Аддис-Абеба, Кассиопея, Серебряная Свадьба, Botanic Project, CherryVata, Мох\n«Графіці» ладзіць «вар’яцкае чаяваньне» на прыродзе\nКлюб «Графіці» сьвяткуе дзень народзінаў і ладзіць з гэтай нагоды пікнік пад Менскам. На пікніку чакаюцца дзесятак музычных камандаў-сяброў «Графіці», а таксама шмат спорту і кіно.\nГрафіці, фэсты, Серебряная Свадьба, Madera Hard Blues, ДетиДетей, CherryVata, музыка\nIn 0.0738 seconds.


За абразу менскай суддзі Шабуні жыхара Віцебску асудзілі на 2,6 года «хатняй хіміі» - Витебский Курьер news\nЗа абразу менскай суддзі Шабуні жыхара Віцебску асудзілі на 2,6 года «хатняй хіміі»\nУ судзе Кастрычніцкага раёну Віцебску 9 лютага скончыўся судовы працэс над 51-гадовым Андрэем Кузняцовым, у дачыненні якога была распачатая крымінальная справа за абразу менскай суддзі Вікторыі Шабуні (арт. 391 КК РБ). Мужчыну прызналі вінаватым і пакаралі абмежаваннем волі на 2,6 года без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.\nТаксама суд пастанавіў канфіскаваць смартфон Huawei і іншыя прылады, з дапамогай якіх Кузняцоў зняважыў суддзю Шабуню.\nСправу, якая цягнулася амаль 3 месяцы, разглядала суддзя Ганна Тылец.\nАбвінавачанне падтрымлівала старшая пракурорка аддзелу пракуратуры Віцебскай вобласці Драгель, якая патрабавала пакараць Кузняцова 2 гадамі і 6 месяцамі “хатняй хіміі”.\nПад час судовага следства, асуджаны на “хатнюю хімію” прызнаў сваю віну часткова і раскаіўся ў зробленным.\nПацярпелая суддзя Шабуня на разгляд справы не разу не з’явілась, чым паказала сваю абыякавасць да абразы, і фактычна разбурыла ўсе аргументы з боку абвінавачання.\nЗ улікам таго, што лінгвістычная экспертыза дала расплывістую характарыстыку слоў, якія абразілі гонар суддзі, то калі б гэтую справу разглядаў кампетэнтны, незалежны і бесстаронні суд, то Кузняцоў быў бы апраўданы.


Кароткі змест Кузьма Чорны - Канец восені - чытаць на беларускай мове\nКузьма Чорны — Канец восені\n1. Кузьма Чорны апісвае познюю восень: пашарэлая ралля, сумуючае поле, зжаўцелыя балоты, зямля, прапахлая карою дрэваў, пажоўклая трава, асеннія туманы.\n2. Кузьма Чорны ў апошніх днях восені ўбачыў прыгажосць і радасць: «I ў павольным скананні яе хваляваліся буры і кіпелі імкненні. I ў пажоўклай траве была радасць гэтых і ўсякіх дзён; жыла і кіпела – у пахучай зямлі, у каменнях, у лісці», «зыкі доўга гучалі ў туманах, і ўсё чулае і радаснае, задумёнае і сумнае, жывое трымала ў сабе іх вясёлую сілу.\n3. Пісьменнік выкарыстоўвае мастацкі прыём увасабленне. Прыклады: поле сумавала; балоты маўчалі; задумёнасць сухой саломы і травы; трава маўчала; вятры атрасалі; сонца лашчыла; восень асталявалася і жыла, цешылася радасцю зямлі; восень збіралася ўміраць; туманы разыходзіліся, па зямлі кроплямі вады сядаючы на дрэва.


Apple інвесціруе ў стварэнне кантэнту за межамі Амерыкі з Джэй Хантам Я з Mac\nХаўер Лабрадор | | Чуткі\nApple мае намер пачаць ствараць канкрэтны кантэнт для іншых частак свету. З ідэяй максімальна наладзіць рэкламу і аўдыявізуальны і маркетынгавы змест, амерыканская кампанія, якая базуецца ў Куперціна, распрацавала канкрэтны план з намерам выдаткаваць частку свайго бюджэту на развіццё аўдыявізуальнай прадукцыі за мяжой.\nПаводле апошніх паведамленняў, Apple абрала былога крэатыўнага дырэктара кампаніі канал 4, Jay Hunt, каб распрацаваць відэа-творчую каманду ў Еўропе.\nХант сфармуе міжнародную каманду па распрацоўцы, якая будзе працаваць у цені галоўнага ўпраўлення кантэнтам Джэймі Эрліхта і Зака Ван Амбурга., як сабрана Разнастайнасць. Як дырэктар ст канал 4, Хант быў вядомы сваімі шоў «Чорнае люстэрка» y "Людзі", а да гэтага ён працаваў на BBC One, кіруючы рознымі праграмамі.\nУ мінулым чэрвені выканаўчая ўлада пакінула канал 4 у разгар адміністрацыйнай рэструктурызацыі, і, як паведамляецца, быў кандыдатам на некалькі высокіх пасад у ЗША. FНарэшце, ён пачнецца з Apple у студзені 2018 года, таму, паводле інфармацыі, якая выкарыстоўваецца да гэтага часу, вы зможаце працягваць жыццё ў Лондане.\nА інвестыцыі Apple у 1000 млрд. долараў на працягу наступнага года ў арыгінальнае праграмаванне. Крокі, якія трэба выканаць, зразумелыя: стыль серыі "Парушэнне" o «Гульня прастолаў».\nПа гэтай прычыне Apple будзе імкнуцца пераўтварыць гэтыя апошнія малабюджэтныя вытворчасці, такія як "Планета прыкладанняў" або "Караоке Carpool", у эксклюзіўных серыях, і якія канкуруюць з серыяй вытворчых кампаній, такіх як Netflix o HBO. Такім чынам, зразумела, што з наступнага года серыял таксама спыніцца ў эфіры выключна на Apple Music.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » яблык » Чуткі » Apple інвесціруе ў стварэнне кантэнту па-за межамі ЗША з Джэй Хантам


04 кастрычнік 2005, 04:36\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Cёньня спаўняецца 25 гадоў як у аўтамабільнай аварыі непадалёк ад Менску загінуў першы сакратар ЦК КПБ Пётр Машэраў. Што гэта было – трагічная выпадковасьць ці палітычнае забойства, закамуфляванае пад дарожнае здарэньне?\nПётр Машэраў загінуў 4 кастрычніка 1980 году ў аварыі на шашы Менск- Масква непадалёк ад Смалявіч. Афіцыйная вэрсія гібелі тагачаснага кіраўніка Беларусі палягае ў тым, што гэта была “трагічная выпадковасьць”, між тым ужо неўзабаве пасьля трагедыі па Беларусі і ўсім Савецкім Саюзе папаўзьлі чуткі: Машэрава пазбавілася кіраўнікі ў Крамлі, дзе з-за невылечнай хваробы Леаніда Брэжнева абвастрылася барацьба за месца Генэральнага сакратара ЦК КПСС. Што цяпер пра гэта думаюць у Беларусі. Гэтыя галасы я запісаў 3 кастрычніка ў Менску.\n(Жанчына: ) “Мяркую, гэта ўсё ж была катастрофа. Бо хочацца верыць, што ў нас не настолькі нягодныя людзі і не настолькі моцныя гэтыя сілы, каб яны маглі гэта зрабіць”.\n(Мужчына: ) “Маё меркаваньне, што гэта падстроілі. Я не адсюль - з Расеі. Калі гэта здарылася, мяне тут не было, але ад мясцовых я чуў, што гэта было падстроена”.\n(Мужчына: ) “Скажу гэтак, што камусьці ён быў упоперак дарогі. Сваёй шчырасьцю, сваім стаўленьнем да народу. Але каб нешта было падстроена... Я якраз па той шашы праходзіў, я там у санаторыі лячыўся і пасьля той аварыі быў на тым месцы. Таму, гэта не. Але што ён быў для кагосьці непажаданым, ў гэтым я перакананы”.\n(Жанчына: ) “Ня ведаю, што і думаць. Я тады была зусім маладая, палітыкай зусім не цікавілася. Але я таксама чула ад старэйшых людзей тую вэрсію, што, маўляў, нехта нешта зрабіў. Што гэта ўсё ня проста. І гэтак быць”.\nУсяго ў некалькі кілямэтрах ад шашы Менск-Масква знаходзіцца вёска Ялоўка, дзе жыве Мікалай Пуставіт – кіроўца той грузавой машыны , ад сутыкненьня зь якой загінуў Пётр Машэраў. Мікалая Пуставіта суд прызнаў вінаватым і асудзіў на 15 гадоў зьняволеньня. З турмы выйшаў праз 5 гадоў, стаў “дальнабойшчыкам” і зараз у рэйсе ў Нямеччыне. А што думаюць аднавяскоўцы Мікалая Пуставіта пра вэрсію, паводле якой ён нібыта стаў выканаўцам замовы супраць Машэрава ды атрымаў за гэта грошы?\n(Жанчына: ) «Ніхто яго не забіваў, гэта проста няшчасны выпадак. Зразумейце, мы ў вёсцы не такія людзі, каб кідацца на тыя грошы. І Машэраў нам нічога дрэннага не зрабіў. Наадварот, мы яго заўсёды вельмі шанавалі».\nМіж тым падставы бачыць у здарэньні пад Смалявічамі ня проста аварыю давала нават гісторыя аўтакатастроф з удзелам першых асобаў Беларусі. Да Пятра Машэрава ў аварыі загінуў старшыня прэзыдыюму Вярхоўнага Савету БССР Фёдар Сурганаў, яшчэ раней – намесьнік старшыні ўраду Рыгор Кісялёў. Такога не было ў ніводнай з тагачасных савецкіх рэспублік. Цяжка ўявіць, што КДБ і дзяржаўная аўтаінспэкцыя БССР не зрабілі высноваў з тых трагедый... Аднак паслухаем журналіста і дасьледчыка жыцьця Пятра Машэрава Славаміра Антановіча.\n(Антановіч: ) “Банальная сытуацыя. Такое магло здарыцца з Машэравым у 1976 годзе, калі загінулі Фёдар Сурганаў і двойчы герой Савецкага Саюзу Леанід Бяда. Проста аўтамабіль Машэрава праскочыў перакрыжаваньне, а тыя не пасьпелі і сутыкнуліся з аўтобусам. Тыповае здарэньне”.\nПасьля гібелі Пятра Машэрава мінула 25 гадоў, а месца, дзе ён разьбіўся, не пазначанае ані помнікам, ані памятным знакам. А мясцовыя жыхары на пытаньне, чаму гэтак, адказваюць.\n(Жанчына: ) “Чаму няма помніка? Вы ж самі ведаеце. Можа, не заслужыў?”


Эўранэст зьбярэцца без беларускай дэлегацыі » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » Эўранэст зьбярэцца без беларускай дэлегацыі\nЭўранэст зьбярэцца без беларускай дэлегацыі\n11.02.2011, 14:19 | Навіны, Свет, Палітыка\nКанфэрэнцыя старшыняў палітычных фракцый Эўрапарлямэнта прыняла рашэньне склікаць першае пасяджэньне Эўранэста без беларускай дэлегацыі.\nГэтае рашэньне было прынята 10 лютага аднагалосна. Пасяджэньне Эўранэсту пройдзе без прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасьці і парлямэнта Беларусі. Пасяджэньне Эўранэста можа адбыцца ў сакавіку.\n"Спадзяюся, гэта толькі пераходны стан, а не канчатковае рашэньне. Парлямэнтары зь Беларусі вітаюцца, але толькі калі свабодныя выбары, прызнаныя ўсім сьветам, стануць рэальнасьцю. Мы павінны ўбачыць там дэмакратычны працэс", - адзначыў старшыня Эўрапарлэмэнта Ежы Бузэк, перадае PAP.\nРаней меркавалася, што ў працы Парлямэнцкай асамблеі праграмы Эўразьвязу "Ўсходняе партнэрства" (Еўранэст) возьмуць удзел 60 эўрадэпутатаў, а таксама па 10 прадстаўнікоў (пераважна парлямэнтароў) ад Грузіі, Украіны, Армэніі, Азэрбайджана, Малдовы і Беларусі.\nАдносна Беларусі разглядаліся розныя варыянты: запрашэньне выключна апазыцыі альбо апазыцыі і пяці прадстаўнікоў парлямэнту. Аднак гэтыя ідэі не былі падтрыманыя ні афіцыйным Менскам, ні шэрагам краінаў - суседзяў ЭЗ. У сувязі з гэтым пасяджэньні Эўранэсту адкладаліся.\nПаводле Бузэка, разам з тым Эўрапарлямэнт памятае пра беларускую апазыцыю і працягне падтрымку беларускай грамадзянскай супольнасьці.


«Мне абрыдла вашая брахлівая Расея!» Што сказала лётчыца Саўчанка пасля суда?\nУкраінская лётчыца Надзея Саўчанка на чарговым судовым паседжанні ў Басманным судзе Масквы прынцыпова прамаўляла толькі па-ўкраінску.\n7 лістапада прайшло судовае паседжанне ў справе Саўчанкі, якую абвінавачваюць у датычнасці да забойства расейскіх журналістаў пад Луганскам. Лётчыцу даставілі з СІЗА, у якім, па словах ейнага адваката, яна сядзіць у адзіночнай камеры.\nКалі Саўчанку заводзілі ў залу пасяджэнняў, яна крыкнула на камеры: «Слава Украіне!». Аднак адказнае прывітанне – «Героям слава!» – пракрычаў толькі адзін чалавек, пажылы мужчына, падае gazeta.ru.\nНа пытанне, ці патрэбны ёй перакладнік, яна патлумачыла, што расейскую мову разумее, іншая рэч – ці ў стане зразумець ейную ўкраінскую мову людзі ў судовай зале.\nСуд далучыў да справы апытанне сведак з боку абароны, што раней адмаўлялася рабіць следства. Як сцвярджае адвакат Саўчанкі Ілля Новікаў, былі апытаныя трое сведкаў: два ўкраінскія вайскоўцы і сястра лётчыцы Вера Саўчанка. Паводле адваката, Надзею Саўчанку ўзялі ў палон раней, чымся загінулі журналісты дзяржаўнай тэлекампаніі, у забойстве якіх абвінавачваюць лётчыцу, і гэта – ейнае алібі.\nПасля суда, калі лётчыцу вёў канвой, яна заявіла ў калідоры: «Мне абрыдла вашая брахлівая Расея, вашыя брахлівыя суды і вашае брахлівае тэлебачанне».\nІншы адвакат лётчыцы Марк Фейгін паведаміў, што Надзея Саўчанка напісала рапарт аб звальненні з Узброеных сілаў Украіны. Звальненне з войска – абавязковае патрабаванне ўкраінскага заканадаўства да людзей, якія перамаглі на выбарах у парламент, а Саўчанка акурат прайшла ў Вярхоўную Раду ад партыі «Батьківщина».\nНадзея Саўчанка абвінавачваецца ў датычнасці да гібелі журналістаў Усерасейскай дзяржаўнай тэлевізійнай і радыёвяшчальнай кампаніі (ВГТРК) пад Луганскам. Як сцвярджае следства, яны былі забітыя з наводкі Саўчанкі, а сама яна пазней была затрыманая на мяжы з Расеяй, куды нібыта адправілася пад выглядам уцякачкі. Абарона Саўчанкі нядаўна паведаміла, што супраць лётчыцы таксама збіраюцца распачаць крымінальную справу за незаконнае перасячэнне мяжы. Абвінавачаная адмаўляе сваю віну. Саўчанка і ейныя адвакаты сцвярджаюць, што яе скралі на тэрыторыі Луганскай вобласці і даставілі ў Расею.\nМЯ, belsat.eu, паводле tvrain.ru, gazeta.ru.


Вада прыйшла, праблемы прынесла | Дзяннiца\nСейчас на сайте 1 пользователь и 19 гостей.Пользователи на сайтеwebredaktor\nГлавная Вада прыйшла, праблемы прынесла Опубликовано Александр Касперчук в 29 Январь, 2016 - 16:29\nВерсия для печатиНу і пагодка выдалася на гэтым тыдні! Імгненнае таянне снегу прывяло да мноства непрыемнасцей, а трывожныя званкі паступалі адзін за адным. У чацвер у рэдакцыю патэлефанаваў жыхар вёскі Навасёлкі Іосіф Віктаравіч Шымановіч і паведаміў, што яго дом па вуліцы Лугавой ужо па самы фундамент затоплены талай вадой, і яна працягвае прыбываць. Мы адразу выехалі на месца і ўбачылі тут супрацоўнікаў РАНС, якія актыўна дапамагалі гаспадару ліквідаваць наступствы непагадзі.\n– Сёння раніцай я заступіў на дзяжурства і адразу выехаў па трывожным званку, – гаворыць вадзіцель РАНС Дзмітрый Міхайлавіч Касук. – Разам з маім напарнікам – выратавальнікам Віктарам Іосіфавічам Гайдуком – пры дапамозе мотапомпы і шлангаў мы выкачалі ваду з прысядзібнага ўчастка, аднак ці надоўга...\nАгледзеўшыся наўкола, мы зразумелі, што меў на ўвазе выратавальнік: з-пад агароджы ля дарогі бясконцымі ручайкамі ў двор працягвала сцякацца вада.\n– Нас і раней увесну падтоплівала, – расказвае гаспадар дома. – Аднак мы самі спраўляліся: рэгулярна чысцілі і паглыблялі прыдарожную канаву, адкачвалі ваду помпамі. Пасля рамонту гэтага ўчастка дарогі ў 2014 годзе сітуацыя значна пагоршылася: канавы былі чамусьці засыпаны, а трохслойнае асфальтавае пакрыццё падняло вышэй праездную частку. Вось і сцякаецца цяпер вада з усёй акругі ў мой двор.\nЯк высветлілася, ад наступстваў непагадзі пацярпелі і суседнія дамы.\n– Я разводжу трусоў, і сёння яны ўсе ледзь не патанулі, настолькі вада затапіла хлеў, – зазначае сусед І.В. Шымановіча Алег Анатольевіч Лукша.\nНе стрымала эмоцый і жыхарка дома №1 па вуліцы Цэнтральнай Лілія Яўгеньеўна Бекіш:\n– Мой прысядзібны ўчастак налічвае 15 сотак, з якіх палова цяпер затоплена. Вада стаіць таксама і ў падвале дома. Раней ручайкі па прыдарожнай канаве сцякалі ў поле, а цяпер “бягуць” да мяне ў двор. Дык чаму пры рамонце дарогі ніхто не паклапаціўся зрабіць водаадвод? Зараз нам прапаноўваюць перанесці агароджы сваіх дамоў далей ад дарожнага палатна, каб даць магчымасць рамонтнікам пракапаць тут новыя канавы. Аднак чаму ў свой час, пры распрацоўцы праекта, дарогу не аднеслі на 2-3 метры ўбок? У гэтым выпадку выйгралі б усе!\nЯк ні круці, а пакідаць жыхароў вёскі Навасёлкі сам-на-сам з праблемай нельга. Вясна не за гарамі. Дык можа з надыходам цяпла дарожнікі ўсё ж зробяць работу над памылкамі?\nЗ аналагічнай бядой каторы год сутыкаюцца і жыхары дома №2 па вуліцы Школьнай у Шчучыне. Паколькі шматпавярхоўка стаіць у нізіне, то падчас дажджоў яе часта з усіх бакоў абступае вада. Вось і на гэты раз людзі звярнуліся па дапамогу ў рэдакцыю, бо, як кажуць, больш іх ніхто пачуць не хоча. Зразумела, газета сама па сабе праблему вырашыць не ў стане, але прыцягнуць увагу да яе – наш абавязак. Жыхары падтопленага дома лічаць: калі правесці адпаведную рэканструкцыю дарогі на вуліцы Школьнай, то іх праблема будзе вырашана. А што думаюць на гэты конт прафесіяналы, мы спадзяёмся даведацца з афіцыйнага адказу на гэту публікацыю.


Швайцарская фірма “United Technology Corporation”, якая зацікавілася заводам, запатрабавала кантрольны пакет акцый, што і выклікала незадавальненьне Лукашэнкі. На сустрэчы зь ім кіраўнікі прадпрыемства спрабавалі пераканаць, што завод могуць выратаваць толькі інвэстыцыі. Завод, які летась меў вялікія страты і 80% фондаў якога зношаныя, ня мае пэрспэктывы. Гэта яшчэ горш, чым на камбінаце “Белшына”, дзе зношаныя 60% фондаў. Таму кіраўнікі заводу пагаджаліся з прапановамі швайцарскай фірмы “United Technology Corporation”.\nІнвэстары будуць мець права ўдзельнічаць у кіраваньні заводам, але толькі ў якасьці каардынацыйнай рады. Такія ўмовы супрацоўніцтва прадугледжаныя інвэстыцыйным праектам, які на загад Лукашэнкі мусіць быць распрацаваны на працягу дзесяці дзён. Невядома, ці падпіша “United Technology Corporation” такое пагадненьне.


Мігрантаў прышчапляюць у Маскве. Хто плаціць за вакцыну? - 01.07.2021, Sputnik Беларусь\nЗа дзень у двух пунктах вакцынацыі ад каронавіруса атрымоўваецца паставіць прышчэпку 4 тысячам чалавек. 01.07.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 1 ліп – Sputnik, Данара Курманава. Арганізаваны падвоз да двух медыцынскіх пунктаў, мінімум бюракратыі, добразычлівыя адносіны, а галоўнае - бясплатна. Як у сталіцы Расіі пачалася кампанія па вакцынацыі працоўных мігрантаў, чытайце ў рэпартажы Sputnik.У Маскве 29 чэрвеня стартавала праграма вакцынацыі замежных рабочых ад каронавіруса. Некалькімі днямі раней распачаць гэты працэс даручыў прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін.З 18 чэрвеня ўлады сталіцы абавязалі кампаніі ў сферах гандлю, паслуг і грамадскага харчавання прышчапіць не менш за 60% супрацоўнікаў. Спецыяльна для мігрантаў у Маскве запрацавалі два маштабныя прышчэпачныя пункты - у міграцыйным цэнтры ў вёсцы Сахарава і на тэрыторыі гандлёвага цэнтра "Садовод".Гэтыя месцы працуюць кожны дзень з 8 раніцы да 20 гадзін вечара без перапынку. Як распавёў агенцтву Sputnik галоўны ўрач гарадской паліклінікі №175 Андрэй Федарук, які курыруе працу прышчэплівання пункта ў "Садоводе", замежнікаў прышчапляюць платна, але самі мігранты не трацяцца.Маскоўскія кампаніі прывозяць супрацоўнікаў-замежнікаў у ГЦ "Садовод" цэлымі аўтобусамі, якія прыбываюць да брамы пункта вакцынацыі строга з інтэрвалам у паўгадзіны. Прышчэпачны пункт у "Садоводе" - гэта невялікі палатачны лагер, ля ўваходу ў яго дзяжураць медсёстры і паліцыя. Жадаючым прышчапіцца вымераюць тэмпературу. Супрацоўнікі праваахоўных органаў сочаць за нашэннем масак і захаваннем сацыяльнай дыстанцыі. Усё гэта трэба, каб мінімізаваць рызыку заражэння перад прышчэпкай.У дзень праз два прышчэпачныя пункты праходзяць прыкладна 4 тысячы іншаземцаў, сярод іх і тыя, хто ўжо паспеў перахварэць на каронавірус."Наяўнасць антыцел - не супрацьпаказанне для вакцынацыі у прынцыпе", - кажа Федарук.Медбрат Фарндун Якубаў тым часам тлумачыць прыбыўшым сэнс вакцыны - прышчапляцца трэба, каб абараніць сябе ад новага індыйскага штама каронавіруса, супраць якога "Спутник Лайт" таксама працуе. З некаторымі мігрантамі, якія недастаткова добра валодаюць рускім, Фарндун размаўляе на роднай таджыцкай мове. "Я вучыўся ў медкаледжы ў Бранскай вобласці, - распавядае ён. - У 2017 годзе пасля яго заканчэння пераехаў у Маскву, стаў працаваць. Калі пачалася пандэмія, з самага пачатку быў у кавіднай брыгадзе, а цяпер працую тут".Каб паскорыць працэс вакцынацыі працоўных мігрантаў, які пакуль ідзе ў пілотным рэжыме, улады Масквы скарацілі спіс дакументаў, неабходных для прышчэпкі, да мінімуму. Грамадзянам краін-удзельніц Еўразійскага эканамічнага саюза трэба падаць толькі пашпартныя дадзеныя. Астатнія мігранты павінны прыкласці яшчэ і звесткі аб патэнтах, дазвол на часовае знаходжанне ў Расіі або від на жыхарства.Ураджэнка Узбекістана Назіра Ташбалтаева распавядае, што сабраць дакументы і атрымаць прышчэпку аказалася лёгка. "Адчуваю сябе нармальна", - кажа яна.Узбекістанскі повар Хусанбой Эркабаеў таксама задаволены працэдурай. "Я прышчапляцца раю ўсім. Трэба, кавід дагэтуль гуляе, - упэўнены ён. - Тут усё хутка прайшло, галоўнае, добразычліва. Важна, калі цябе з усмешкай сустракаюць".У адказ на гэта медсястра Кацярына Барысава разважае: "Як жа не сустракаць? Яны ў чужой краіне, мы ім усё тлумачым. З імі, дарэчы, лёгка працаваць, прышчапляем кожнага за пяць хвілін".А на выхадзе з палатачнага лагера мігрантаў чакае медсястра Вольга - яна адказвае на ўсе пытанні пра вакцынацыю і абавязкова жадае кожнаму пацыенту добрага дня."Працуючы ў медыцыне, у прынцыпе ставішся добра да людзей, але мы пачалі ўзаемадзейнічаць з замежнікамі і да іх стараемся быць яшчэ больш уважлівымі, - кажа яна. - Хочацца, каб прышчапілася як мага больш людзей, і сітуацыя з кавідам нармалізавалася".Чытайце таксама:\nмасква, вакцынацыя, каронавірус, вакцына, мігранты, расія\n10:22 01.07.2021 (абноўлена: 21:07 02.07.2021)\n© Sputnik / Виталий Белоусов / Перайсці ў фотабанкВакцынацыя мігрантаў ад COVID-19 на тэрыторыі ГЦ "Садовод"\nЗа дзень у двух пунктах вакцынацыі ад каронавіруса атрымоўваецца паставіць прышчэпку 4 тысячам чалавек.\nМІНСК, 1 ліп – Sputnik, Данара Курманава. Арганізаваны падвоз да двух медыцынскіх пунктаў, мінімум бюракратыі, добразычлівыя адносіны, а галоўнае - бясплатна. Як у сталіцы Расіі пачалася кампанія па вакцынацыі працоўных мігрантаў, чытайце ў рэпартажы Sputnik.\nУ Маскве 29 чэрвеня стартавала праграма вакцынацыі замежных рабочых ад каронавіруса. Некалькімі днямі раней распачаць гэты працэс даручыў прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін.\nЗ 18 чэрвеня ўлады сталіцы абавязалі кампаніі ў сферах гандлю, паслуг і грамадскага харчавання прышчапіць не менш за 60% супрацоўнікаў. Спецыяльна для мігрантаў у Маскве запрацавалі два маштабныя прышчэпачныя пункты - у міграцыйным цэнтры ў вёсцы Сахарава і на тэрыторыі гандлёвага цэнтра "Садовод".\nВакцынацыя мігрантаў ад COVID-19 на тэрыторыі ГЦ "Садовод"\nГэтыя месцы працуюць кожны дзень з 8 раніцы да 20 гадзін вечара без перапынку. Як распавёў агенцтву Sputnik галоўны ўрач гарадской паліклінікі №175 Андрэй Федарук, які курыруе працу прышчэплівання пункта ў "Садоводе", замежнікаў прышчапляюць платна, але самі мігранты не трацяцца.\n"Кошт вакцынацыі - 1300 рублёў, гэта новая аднакампанентная прышчэпка "Спутник Лайт", - сказаў ён. - Каб прышчапіць супрацоўнікаў-мігрантаў, кампаніі падаюць у гарадскую адміністрацыю спіскі з дадзенымі супрацоўнікаў, мы падпісваем дамову, абмяркоўваем дату, час вакцынацыі і арганізавана падвозім мігрантаў".\nМаскоўскія кампаніі прывозяць супрацоўнікаў-замежнікаў у ГЦ "Садовод" цэлымі аўтобусамі, якія прыбываюць да брамы пункта вакцынацыі строга з інтэрвалам у паўгадзіны. Прышчэпачны пункт у "Садоводе" - гэта невялікі палатачны лагер, ля ўваходу ў яго дзяжураць медсёстры і паліцыя. Жадаючым прышчапіцца вымераюць тэмпературу. Супрацоўнікі праваахоўных органаў сочаць за нашэннем масак і захаваннем сацыяльнай дыстанцыі. Усё гэта трэба, каб мінімізаваць рызыку заражэння перад прышчэпкай.\nУ дзень праз два прышчэпачныя пункты праходзяць прыкладна 4 тысячы іншаземцаў, сярод іх і тыя, хто ўжо паспеў перахварэць на каронавірус.\n© Sputnik / Виталий Белоусов / Перайсці ў фотабанкПрацоўныя мігранты ў чарзе каля пункта вакцынацыі\nПрацоўныя мігранты ў чарзе каля пункта вакцынацыі\n"Наяўнасць антыцел - не супрацьпаказанне для вакцынацыі у прынцыпе", - кажа Федарук.\nМедбрат Фарндун Якубаў тым часам тлумачыць прыбыўшым сэнс вакцыны - прышчапляцца трэба, каб абараніць сябе ад новага індыйскага штама каронавіруса, супраць якога "Спутник Лайт" таксама працуе. З некаторымі мігрантамі, якія недастаткова добра валодаюць рускім, Фарндун размаўляе на роднай таджыцкай мове. "Я вучыўся ў медкаледжы ў Бранскай вобласці, - распавядае ён. - У 2017 годзе пасля яго заканчэння пераехаў у Маскву, стаў працаваць. Калі пачалася пандэмія, з самага пачатку быў у кавіднай брыгадзе, а цяпер працую тут".\nКаб паскорыць працэс вакцынацыі працоўных мігрантаў, які пакуль ідзе ў пілотным рэжыме, улады Масквы скарацілі спіс дакументаў, неабходных для прышчэпкі, да мінімуму. Грамадзянам краін-удзельніц Еўразійскага эканамічнага саюза трэба падаць толькі пашпартныя дадзеныя. Астатнія мігранты павінны прыкласці яшчэ і звесткі аб патэнтах, дазвол на часовае знаходжанне ў Расіі або від на жыхарства.\nУраджэнка Узбекістана Назіра Ташбалтаева распавядае, што сабраць дакументы і атрымаць прышчэпку аказалася лёгка. "Адчуваю сябе нармальна", - кажа яна.\nУзбекістанскі повар Хусанбой Эркабаеў таксама задаволены працэдурай. "Я прышчапляцца раю ўсім. Трэба, кавід дагэтуль гуляе, - упэўнены ён. - Тут усё хутка прайшло, галоўнае, добразычліва. Важна, калі цябе з усмешкай сустракаюць".\nУ адказ на гэта медсястра Кацярына Барысава разважае: "Як жа не сустракаць? Яны ў чужой краіне, мы ім усё тлумачым. З імі, дарэчы, лёгка працаваць, прышчапляем кожнага за пяць хвілін".\n© Sputnik / Виталий БелоусовЛюдзі каля пункта вакцынацыі\nЛюдзі каля пункта вакцынацыі\nА на выхадзе з палатачнага лагера мігрантаў чакае медсястра Вольга - яна адказвае на ўсе пытанні пра вакцынацыю і абавязкова жадае кожнаму пацыенту добрага дня.\n"Працуючы ў медыцыне, у прынцыпе ставішся добра да людзей, але мы пачалі ўзаемадзейнічаць з замежнікамі і да іх стараемся быць яшчэ больш уважлівымі, - кажа яна. - Хочацца, каб прышчапілася як мага больш людзей, і сітуацыя з кавідам нармалізавалася".


Сёння допыт дзяўчыны, якая сарвала маску з невядомага. На яе завялі крыміналку | Новы Час\nЮлію затрымалі каля будынку Мінскага абласнога суду перад пачаткам працэсу супраць страйкаму «Беларуськалію», — паведамляе Радыё Свабода.\n11 верасня мянчанка Юлія разам з іншымі людзьмі прыйшла да будынку суду падтрымаць прадстаўнікоў страйкаму «Беларуськалію». Кіраўніцтва прадпрыемства патрабавала прызнаць страйк незаконным. Прыехалі сілавікі і пачалі затрымліваць людзей проста перад судом. Юля сарвала маску з мужчыны ў спартовым касцюме, які ніяк не нагадваў міліцыянта, але пра гэтым спрабаваў затрымліваць людзей. У выніку затрымалі і Юлію.\n14 верасня дзяўчыну адпусцілі, але завялі крымінальную справу. Сёння яна павінна з’явіцца на допыт.\n«Сёння Юлю вызвалілі, — сказала Свабодзе маці Юліі Алена. — Заўтра мы ідзем да следчага на допыт. На дачку завялі крымінальную справу паводле артыкула 364 (гвалт у дачыненьні да супрацоўніка органаў унутраных спраў)». Будзем змагацца. Мы маем трох сведак, якія былі там. Бачылі, што адбывалася. Яны гатовыя даваць паказанні ў судзе».\nЖанчына дадае, што сям’я Юліі працягвае шукаць і іншых сведак, будуць удзячныя любой дапамозе.\n«Малады чалавек Юліі пакуль знаходзіцца ў ІЧУ на Акрэсціна, — расказала Алена. — На яго крымінальнай справы не заводзілі, толькі адміністрацыйны пратакол. Але суда яшчэ не было».\nУ канцы жніўня МУС паведаміла, што ў Беларусі з пачатку жніўня завялі 141 крымінальную справу за гвалт над супрацоўнікамі міліцыі, альбо пагрозу гвалту. Інфармацыі пра завядзенне спраў па фактах гвалту над пратэстоўцамі і катавання іх пакуль няма.\nЗатрыманы спартыўны журналіст Сяргей Шчурко, кажуць, гэта помста міністра


Адмывайце душы — Свободные новости Плюс\nМожна па-рознаму ставіцца да філасофскага, глыбокага і бескампраміснага асэнсавання сучаснага жыцця зямлян, якое патыхае песімізмам. Лягчэй за ўсё яго адпрэчваць. У чалавечай супольнасці заўжды былі і ёсць індывіды, якія ў адказ на рэальныя катаклізмы бяздумна заяўляюць: «Нічога кепскага не адбываецца. Усё добра. На наш век хопіць!»\nАле чаго хопіць? Перш чым скончацца прыродныя рэсурсы, а гэта — не за гарамі, даўно нарастае дэградацыя чалавечага разумення вялікай небяспекі для зямнога Жыцця (гэтае слова невыпадкова пішу з вялікай літары!) і дэфіцыт планетарнай еднасці. Працэс мілітарызацыі, прымянення ваеннай сілы мацнее. Дэгуманізацыя людскога існавання бачна выразна. Мільярды двухногіх пагрузлі ў прымітыўным, амаль біялагічным выжыванні, а меншая частка чалавецтва, гэтак званая «эліта», стала надта нахабнай у бяспрыкладным уладалюбстве, агрэсіўнасці, сквапнасці, маральнай разбэшчанасці.\nЗасведчана, што палітыка — справа брудная, аб чым не прамінаюць часта нагадваць і самі стваральнікі. Але ж яе робяць канкрэтныя людзі, а таму не ўсё, ды многае наўпрост залежыць ад узроўню іхняй адукаванасці, інтэлекту, культуры, маральных якасцяў. Менавіта яны нясуць адказнасць за чысціню і якасць палітыкі. Нездарма ў нарвежцаў ёсць выказванне: «Нават кароль павінен адказваць!».\nМне даўно зразумела: калі людзі робяць з такога ж грэшнага чалавека, як і яны самі, ідала або месію, то следам у грамадстве нараджаецца яшчэ маса небяспечных культаў — прадажнасці, сквапнасці, хамства. Аўтарытарныя рэжымы шкодныя для чалавецтва тым, што яны становяцца асяроддзем, у якім выспяваюць вірусы, смяротныя ў першую чаргу не для цела, а для душаў. Уладны гвалт і бруд хлусні, у якіх жывуць грамадзяне такіх дзяржаў, пакідаюць знішчальны след. Мяркую, што нам трэба не толькі часцей мыць рукі, але і тэрмінова адмываць свае душы.\nНе ўдасца адмыцца толькі закончаным злачынцам, у якіх на руках кроў бязвінных людзей. Тут ужо нічога не зробіш. У астатніх грэшнікаў шанц ёсць. Каранавірус нагадаў пра гэта. Чыноўнікам, якія зарваліся ў высокай ацэнцы ўласнай «гераічнай» працы, трэба паслухаць грамадзян і нарэшце прывесці да справядлівага ўзроўню аплату працы і памер пенсій. Жулікам і карупцыянерам неабходна падзяліцца накрадзенымі грашыма з медыцынай, бо яе матэрыяльная база не адпавядае патрабаванням…\nАпошнім часам я не злоўжываю вылазкамі на вуліцу, а дакладней — раблю па пільнай патрэбе: лекі, ежа. Праходка па мікрараёне дала цікавыя назіранні ў звязку з распаўсюджаннем каранавірусу.\nУ краму «Евроопта» ўлятае мажны, ружовашчокі дзед і з дзвярэй радасна крычыць: «У «Віталюры» рыбу расхапілі. Адна цётка, сагнуўшыся, перла дзве здаравенных сумкі. Нават дахаты па каляску не збегала. У руках павакла. Во мятуць!»\nЯшчэ не апахмеленыя, але ў прадчуванні гаючых, ратавальных грамаў, два рамонтнікі ў спецадзенні, якія паляпвалі адзін аднаго па плячах, паціскалі рукі, жартавалі наконт віруса, дружна накінуліся на вестуна: «Ты, дед, кончай панику разводить. А то и правда после тебя прилавки будут пустыми». А трэці, што, аблізваючыся, аглядаў паліцы з гарэлкай, назваў якой цяпер не злічыць, па-філасофску зазначыў: «Наше останется. Всегда будет чем похмелиться».\nТыпова тутэйшую ацэнку таго, што адбываецца, дала старэйшая за мяне жанчына з поўным кошыкам. Я ўбачыў змакрэлы лоб, раскудлачаныя пасмы сівых валасоў і прапусціў яе наперад, хоць сам стаяў апошнім. Яна падзякавала і прамовіла: «Вы скажыце, што я займала. Вярнуся, бо забылася соду». Неўзабаве жанчына была на месцы і адразу падзялілася клопатамі: «Во прыбегла… Шмат чаго трэба. Даводзіцца карміць дачку, якая прыехала з сям’ёй з Украіны. Толькі госці на парог, а тут на табе — мяжу закрылі. Праўду кажа наш Лукашэнка, усе навакол робяць абы-што. Вось у нас — чысціня, спакой і парадак. Сапраўды, чаму гэта з ім не параіліся? Заўжды яго ўсе слухаюцца, а тут пайшлі ўразнос». Каб не псаваць ні сабе, ні ёй настрой, не крыўдзіць і так затурканую клопатамі пакупніцу, хаваю ад яе ўсмешку і толькі раю зашпіліць паліто, каб не застудзілася на вуліцы.\nУ нас, на жаль, не звяліся фанаты А. Лукашэнкі, якія лічаць яго ўмелым кіраўніком, уплывовым палітыкам сусветнага маштабу. З імі марна дыскутаваць. Яны мысляць паводле лякалаў БТ і АНТ. Ды і астатняе насельніцтва, хоць ведае цану рэжыму, але ўсё роўна яго трывае, кляне ў асноўным на кухнях. У такім стане народ можа «вяліцца» і «капціцца» доўга.\nМногія грамадзяне маюць «самабытнае» разуменне сітуацыі. Яны не глядзяць у корань праблем, слізгаюць па паверхні. Скажам, не прызнаюць віны правіцеля ў тым, што прадпрымальныя людзі, каб мець прыстойны заробак або без перашкодаў займацца бізнесам, пакідаюць Беларусь і едуць у Польшчу, Украіну, Літву, Германію, Англію, ЗША. У апраўданне гучыць: «Яму перашкаджаюць унутраныя і знешнія ворагі». Такіх замбіраваных і недасведчаных людзей проста шкада.\nЗатое наменклатуршчык, які сустрэўся ў аптэцы і пачаў расказваць пра жахлівую сітуацыю з каранавірусам у Італіі, дзе жывуць яго дачка і ўнукі, атрымаў на ўсю катушку. Я сказаў: «Жадаю дачцы і яе сям’і здароўя. Але зазначу — вы ў сто разоў больш двурушныя, чым былыя начальнікі. Тыя сядзелі за «жалезнай заслонай» і згодна каманды зверху расхвальвалі жыццё ў СССР. А вы, маючы заробак, які не сніўся савецкаму чыноўніку, ведаючы рэальны стан эканомікі, мізерныя зарплаты і пенсіі людзей, ствараеце міфы пра цудоўнае жыццё ў Беларусі, пра выдатнае кіраванне А. Лукашэнкі, аднак жа ўласных дзяцей, унукаў уладкоўваеце за мяжой, там жа — вашыя грошы і нерухомасць. Якія ж вы патрыёты? Вы ж не верыце ў незалежную Беларусь, не будуеце ўстойлівую і вечную краіну, а займаецеся грашовымі махінацыямі і кар’ернай валтузнёй».\nВедаючы рэаліі савецкага часу 70 — 80-х гадоў ХХ стагоддзя, сцвярджаю, што тады адсутнічала павальная карупцыя, крадзяжы ў такіх памерах, як сёння. Крымінальныя справы, заведзеныя на кіраўнікоў, станавіліся надзвычайным здарэннем. Выскачкі і дурні ў вышэйшым эшалоне ўлады меліся (куды ж без іх!), але працэнт быў ніжэйшым.\nСёння нахабства і цынізм прыкрываюцца зацяганым, зашмальцаваным словам — харызма. Хоць у сапраўднасці неадукаванае, непадрыхтаванае мурло прарываецца, плюхаецца ў начальніцкае крэсла — і пайшло-паехала. Што захачу, тое і адмачу. Галоўнае, не забыць лізнуць вышэйшага боса!\nУ былым грамадстве, нягледзячы на дзяржаўны падман, усё ж мелася крыху болей сумленнасці, прыстойнасці, даверу, шчырасці. Гляджу навакол і думаю: куды ўсё знікла?\nМыць рукі і твар трэба заўсёды. Цяпер гэта даводзіцца рабіць часцей. Але тут людзі маюць дачыненне толькі да элементарнай, простай гігіены. Значна цяжэй адмываць душы. Тым не менш без такой важнай працэдуры мы ніколі не станем культурнай нацыяй.


У Мінску, на месцы былых яўрэйскіх могілак, адбылася ўрачыстая цырымонія адкрыцця мемарыяльнага каменю на памяць аб дэпартаваных і знішчаных гітлераўцамі ў Беларусі яўрэях з Франкфурта-на-Майне (Германія).\n«Сёння ў сталіцы Беларусі зробіцца адным помнікам больш, – зазначыў намеснік старшыні Саюза беларускіх яўрэйскіх аб'яднанняў і абшчын Барыс Герстан. – А ў гэтыя ж хвіліны каля яшчэ аднаго мемарыялу на месцы былой вёсачкі Хатынь праходзіць цырымонія, прысвечаная гадавіне знішчэння фашыстамі гэтай вёскі і яе жыхароў. Гэтыя старыя яўрэйскія могілкі і вёска ў Лагойскім раёне сталіся сімвалам геаграфіі нашай памяці. Я сёння маю дзіўнае пачуццё – добра, што мы ставім новыя помнікі і мемарыяльныя комплексы, але было б у тысячу разоў лепш, калі б гісторыя не давала нам падстаў ставіць такія жалобныя помнікі, каб у нас не было падстаў адзначаць гадавіны падзей, звязаных з Халакостам, ксенафобіяй, тэрорам».\nВа ўрачыстай цырымоніі ўзяла ўдзел дэлегацыя грамадскасці Франкфурта-на-Майне.


У чаканьні адкрыцьця навігацыі\n21 студзень 2015, 14:35\nНапэўна, першы мой успамін — гэта «шут-ту». Менавіта так: «шут-ту». Бацька ставіў плытку на прайгравальнік, а мяне на табурэтку. Іголку трэба было апускаць не зусім на пласт, але і не адставіць надта далёка, каб яна не кулікнулася міма. Калі ўсё выходзіла гладка, зялёны яблык на плытцы закручваўся вакол стрыжня, а ў калёнках пачыналі шкрабаць нябачныя пазногці. Праз некалькі сэкунд унутры ўсё халадзела — туды ўрывалася «шут-ту» — першая песьня з альбому «Abbey Road».\n«Бітлоў» я пачуў, калі яшчэ ня ўмеў гаварыць. Праўда, адзіны «эплаўскі» дыск бацька ставіў вельмі рэдка, аднак зьявіліся на маёй памяці і «мелодыеўскія» плыткі «Смак мёду», «Вечар цяжкага дня»: канвэрты былі па традыцыі перакладзеныя на расейскую мову, як быццам песьні запісаў якісь Юры Антонаў. Іх мы з братам запілілі страшэнна, падпяваючы ў меру лінгвістычна-мнэманічных здольнасьцяў праз дапатопны мікрафон зь мэталічнай падстаўкай. Іншых «бітлоўскіх» пластоў у хаце не было і быць не магло — надта далёка ад Пінску былі крыніцы папаўненьня і спэцыялісты-маркетолягі сярэдняга, ды нават і ніжэйшага зьвяна.\nАле вось настаў той памятны для мяне студзеньскі дзень тысяча дзевяцьсот дзевяноста аднаго-зь-першых году. Упершыню пасьля дня нараджэньня мне дазволілі скарыстацца падоранымі грашыма, і тут жа мы з маці выправіліся ў краму «Вымпел» на плошчы Леніна, адкуль неўзабаве выйшлі зь не абы-якім набыткам — плыткай «Дапамажы!» з чатырма па-зімоваму апранутымі юнакамі, якія нешта там сэмафорылі нам на невядомай мове.\nВядома, зялёнага яблыка на дыску не было. Замест яго лэйблам пазначаўся манумэнтальны «Прадусарскі Цэнтар рок-н-рольных прыходаў Адзінай эвангелічна-лютэранскай царквы Расеі». Ці маліліся першыя постсавецкія музычныя піраты непасрэдна перад штампаваньнем чарговай партыі, я ня ведаю. Але крама «Вымпел» у гэтыя дні наведвалася пінскімі месьцічамі асабліва часта. Неўзабаве ў нашай хаце зьявіліся і іншыя бітлоўскія альбомы, аднак мне найбольш помная тая, адзіная купленая мною новая пласьцінка — «Help!», часта слуханая і сёньня, ужо праз найноўшыя «прылады працы».\nМожна было б назваць «Help!», запісаны 50 гадоў таму, пераходным альбомам, але штука ў тым, што ўсе нумарныя дыскі «Beatles» — пераходныя. Разам з тым, на гэтай плытцы ёсьць дух адчуваньня блізкіх зьменаў: бітламанія на пачатку 1965-га буяе па сьвеце буйным кветам, скораныя Эўропа, Азія і Злучаныя Штаты, прададзеныя богведама якія мільёны копіяў, заробленыя найвышэйшыя ў гісторыі музыкі ганарары. Ніхто яшчэ ня ведае: пройдзе пару месяцаў, і канцэрты скончацца назаўсёды — толькі не бітламанія, бо гурт засядзе ў студыю і запіша эпахальныя свае рэчы.\nПакуль што, на «Help!», яны і пацьвярджаюць свой статус «хлапчукоўскага» бэнду, і спрабуюць вылузнуцца з гэтага пракруставага ложка. Найгалоўнае, што зьмяняецца самое гучаньне: гэта першы альбом, дзе музыка і голас пішуцца паасобку, у розны час, на розныя дарожкі. Раней Пол ці Джон забівалі фанатак сваім напружаным агрэсіўным вакалам, а цяпер карыстаюцца голасам як сапраўдным інструмэнтам. Ствараецца нават уражаньне, што яны, пасьля столькіх гадоў шалёнага рытму, штодзённай фактычна працы — крыху не давяраюць сваім галасам, і таму робяць лёгкі лірычны альбом, каб праэкзамэнаваць саміх сябе.\nГаворачы пра вакал, трэба адзначыць, што тут упершыню, дзякуючы новай тэхніцы, разышліся галасы Ленана і Макартні. Пры большай працы з гукам сьпевы ва ўнісон ужо не захаплялі. Я б сказаў, што «Help!» — ленанаўскі альбом, хоць, канечне, прысутнічае там перадапошняя эпахальная песьня, якую я ня вельмі люблю, бо ў дзяцінстве даводзілася яе выконваць, стоячы на той самай табурэтцы — у час, калі ад аднагодкаў патрабавалі ў найлепшым выпадку дэклямацыі вершаў Агніі Барто. Макартні сьпявае на альбоме і іншыя выдатныя рэчы: «The Night Before», «Another Girl», «I’ve Just Seen a Face», паказваючы і дыяпазон голасу, і экспэрымэнтуючы з кантры. Але найбольш запамінаецца Джон, зь яго «новай шчырасьцю» (якая, зрэшты, заўсёды ў трэндзе), крыху грубаватым недзе, а недзе і вельмі пяшчотным вакалам. Тэмы «Help!» і «You’ve Got to Hide Your Love Away» Ленан пазьней згадае і ў наступным альбоме , у песьні «In My Life». Ва ўсіх трох песьнях гучыць матыў немагчымасьці вяртаньня — тут і незалежнасьць, якая ляціць вобземлю, і чалавек на ложку тварам да сьцяны, прамінаньне перад вачыма даўніх сяброў, і абсалютная няўпэўненасьць — тое, што менш за ўсё, мабыць, чакалі пачуць у новым альбоме вальтанутыя на «She Loves You» бітламанкі.\n«Help!» — плытка, напоўненая вясёлым чаканьнем таго, што мусіць адбыцца: «бітлы» яшчэ сябры сябрамі і граюць у ахвоту, не зьявіліся яшчэ ні хіпі, ні сітары, ні Магарышы з лізэргінавай кіслатой пад пахай, ні бароды да поясу. Рок-н-рол толькі пачынаецца.\nДобра, што захоўваецца ўсё: і той марозны студзеньскі дзень дзевяноста нейкага года, і шоргат іголкі па вініле, і раптоўны голас Джона, якога цяпер разумееш значна лепш, хоць па гадах і перарос яго тагачаснага, але і ў цябе «independence seems to vanish in the haze». І ў той момант сугучнасьці адбываецца тое, за што і любіш музыку, паэзію, мастацтва. Што адбываецца — ды чорт яго ведае.


Жыхар Наваполацка зваліўся з высакавольтнага слупа, спрабуючы зрабіць сэлфі\nМалады жыхар Наваполацка загінуў у выніку паражэння токам і падзення з высакавольтнага слупа. Паводле адной з версій, хлопец залез туды ў спробе зрабіць экстрэмальнае сэлфі, паведаміла БЕЛТА афіцыйны прадстаўнік упраўлення Следчага камітэта па Віцебскай вобласці Святлана Сахарава.\nТрагедыя адбылася на беразе ракі Заходняя Дзвіна 19 жніўня. «Трое сяброў адпачывалі разам, у нейкі момант адзін з іх — 21-гадовы хлопец — адлучыўся. Праз пару хвілін яны пачулі трэск электрычнасці і паспелі заспець падзенне хлопца з высакавольтнага слупа. Нават было невялікае ўзгаранне. Малады чалавек памёр на месцы ад электрычнага току, а таксама атрымаўшы траўмы пры падзенні з вышыні», — патлумачыла Святлана Сахарава.\nСледства разглядае як адну з версій тое, што хлопец меў намер зрабіць экстрэмальнае сэлфі. У руцэ ў яго быў заціснуты аплаўлены мабільны тэлефон. Што менавіта загінулы рабіў з ім да трагедыі (тэлефанаваў або фатаграфаваў), высветліць экспертыза. Таксама прызначаная судмедэкспертыза, якая вызначыць прычыну смерці і ці быў загінулы п'яны ў той момант. Аднак пры аглядзе месца здарэння і апытанні кампаніі следчыя не выявілі моцных спіртных напояў, абодва сябра не выглядалі п'янымі.\nбарысаўчанін / Адказаць


Хроніка рэпрэсій і супраціву за 31 кастрычніка - 5 лістапада\n07.11.2006 / 14:23\nХроніка рэпрэсій і супраціву за 31 кастрычніка - 5 лістапада 2\n31 кастрычніка каля суду затрыманыя моладзевыя актывісты Яўген Скрабутан, Зьміцер Хведарук, Клюеў. Іх завезьлі ў Маскоўскі РАУС, зьнялі адбіткі пальцаў, сфільмавалі на відэа і перапісалі пашпартныя зьвесткі, а пасьля адпусьцілі.\n31 кастрычніка каля суду затрыманыя моладзевыя актывісты Яўген Скрабутан, Зьміцер Хведарук, Клюеў. Іх завезьлі ў Маскоўскі РАУС, зьнялі адбіткі пальцаў, сфільмавалі на відэа і перапісалі пашпартныя зьвесткі, а пасьля адпусьцілі. Падчас сьвяткаваньня юбілею Белдзяржунівэрсытэту ў Палацы спорту 31 кастрычніка байцы ПМСН затрымалі студэнта А.Мігуцкага з 30 улёткамі пра суд над Дашкевічам. 1 лістапада абвешчаны прысуд Зьмітру Дашкевічу: 1,5 году калёніі агульнага рэжыму. У гэты ж дзень на Кастрычніцкай плошчы ў Менску адбылася акцыя «Вызваліць Дашкевіча», жорстка разагнаная АМАПам: затрымалі Юлію Балонкіну, Сяргея Гумінскага, Аляксандру Яначку, Антона Ліпеня, Дар’ю Ільлініч, Алену Ігнацьеву, З.Хведарука, Вольгу Жураўлёву, Уладзімера Сяргеева, Зьмітра Ясевіча, Глеба Сандраса, Крысьціну Шацікаву. Моладзевую актывістку А.Яначку пры затрыманьні амонавец, зь яе словаў, ударыў у твар. 10 затрыманых адпусьцілі з пастарунку. Затрыманую журналістку радыё «Свабода» Любоў Лунёву высадзілі з аўтобуса па дарозе ў пастарунак, ля Опэры. 2 лістапада двух удзельнікаў акцыі асудзілі: Г.Сандрас дастаў 2 базавыя велічыні штрафу, З.Хведарук – 3 сутак арышту. 2 лістапада «Міжнародная амністыя» прызнала Дашкевіча вязьнем сумленьня.\n31 кастрычніка міліцыянты ў цывільным марна спрабавалі патрапіць у пустую кватэру Анджэя Лісоўскага, актывіста непрызнанага ўладамі Саюзу палякаў у Беларусі. На Лісоўскага завялі крымінальную справу, абвінаваціўшы ў кантрабандзе наркотыкаў. 1 лістапада актывіста выклікалі на допыт, а ў ягонай кватэры зладзілі ператрус у пошуках наркотыкаў і канфіскавалі вопратку. 2 лістапада допыт паўтарыўся. Кіраўнічку Саюзу палякаў Анжаліку Борыс 2 лістапада дапыталі ў Гарадзенскай рэгіянальнай мытні сьведкай у гэтай справе. 4 лістапада затрымалі актывіста арганізацыі Мечыслава Яскевіча: яго абвінавацілі ў бойцы на гарадзкім прыпынку. На актывіста распачалі крымінальную справу за хуліганства. 5–6 лістапада міліцыя пачала праверку дзейнасьці Саюзу палякаў паводле заявы мясцовага камітэту ў справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў: адбыліся допыты актывістаў у Ваўкавыску, Сапоцкіне, Індуры.\n1 лістапада невядомыя апаганілі будынак пратэстанцкай царквы «Новае жыцьцё» , пакінуўшы абрэвіятуру НБП. 2 лістапада беларуская філія Нацыянал-бальшавіцкай партыі абвергла сваю датычнасьць да ўчынку. 4 лістапада Прэзыдыюм Вышэйшага гаспадарчага суду скасаваў усе папярэднія рашэньні наконт будынку царквы й пастанавіў разгледзець справу ад самага пачатку.\nСупрацоўнікі КДБ наведалі БДУ, дзе правялі размову з студэнтам Сяргеем Карповічам, сябрам «Моладзі БНФ».\nСтала вядома, што яшчэ 23 кастрычніка ГА «ЗБСБ «Бацькаўшчына» атрымала ліст ад камунальнага прадпрыемства «Менская спадчына»: з арганізацыяй хочуць скасаваць дамову арэнды прымусова, праз суд. Між тым, паводле пастановы Саўміну, памяшканьне выдзялялася аб’яднаньню на 25 гадоў, і мінулыя 13 гадоў «Бацькаўшчына» спраўна плаціла за арэнду.\nПалітвязень Аляксандар Казулін быў шпіталізаваны падчас галадоўкі, але выпісаны з санчасткі на ўласную просьбу. Адваката Ігара Рынкевіча да яго не пусьцілі: маўляў, гэта пагоршыць самачуцьце вязьня. Аднак пусьцілі прадстаўніка АБСЭ Оке Пэтэрсана.\nАб’яднаньню вэтэранаў вайны ў Афганістане, офіс якога месьціцца ў Жодзіне, адмовілі ў памяшканьні для юрыдычнага адрасу.\nСупрацоўнікі КДБ наведалі Менскі прафэсійна-тэхнічны каледж электронікі, дзе выклікалі на размову актывістку «Моладзі БНФ» Настасьсю Александровіч.\nСайт «Белдзяржхарчпраму» не працаваў амаль суткі, на ім быў надпіс «Доступ да сайту прыпынены ў сувязі з адсутнасьцю аплаты працы адміністратара сайту за 3 (ТРЫ) месяцы».\nБерасьцейскія сацыял-дэмакраты абвясьцілі галадоўку салідарнасьці з кіраўніком партыі Аляксандрам Казуліным. Галадоўнікі маюць трымаць яе па чарзе. 2 лістапада да іх далучыліся прадстаўнікі Горадні. 3 лістапада акцыю падтрымала Вольга Мацьвяюк з Сацыялістычнай партыі Ўкраіны.\nУ аэрапорце «Менск-2» пры адлёце ў Вену памежнікі правялі ўзмоцнены надгляд праваабаронцаў Алега Волчака і Міраслава Кобасы, дзеля чаго затрымалі вылет самалёта.\nГаспадарчы суд Менску пастанавіў канфіскаваць частку маёмасьці ГА «Беларускі Хэльсынскі камітэт» (кампутар і мэблю) на суму ў 225 тыс.руб. – у кошт штрафаў і фінансавых запазычанасьцяў. Адначасна ў Вярхоўным судзе зноў адкрылі ініцыяваную Мін’юстам справу пра закрыцьцё БХК.\nВярхоўны суд адмовіўся разглядаць скаргу АГП на рашэньне ўправы юстыцыі Менаблвыканкаму пра ліквідацыю партыйнай суполкі ў Клецкім раёне: скаргі па такіх рашэньнях суду не падведамасныя.\nУ Магілёве затрымалі актывіста ПБНФ Рыгора Кастусёва, які меўся ехаць у Кіеў на канфэрэнцыю. Яго зьвінавацілі ў хуліганстве («мачыўся ў грамадзкім месцы») ды арыштавалі на 3 сутак.\nУ рэчыцкі аддзел дзяржпрадпрыемства «Белтэхінвэнтарызацыя» прыйшоў ліст зь менскага галаўнога офісу: з 18 лістапада спыніць кантракт з актывістам ПБНФ Валер’ем Пуціцкім.\nПаседжаньня Вярхоўнага суду ў справе прыпыненьня ПКБ не адбылося, бо партыя выканала ўсе патрабаваньні Мін’юсту. Дата новага паседжаньня не прызначаная, але яно павінна адбыцца да 27 лістапада.\nНаклад першага нумару незалежнай газэты «Наш Магілёў» канфіскаваны міліцыянтамі: рэдактара Андрэя Дзьвігуна затрымалі, заявіўшы, што ён падобны да рабаўніка.\nУ Вышэйшым гаспадарчым судзе пачаўся разгляд справы паводле пазову часопісу «ARCHE» да Міністэрства юстыцыі з нагоды прыпыненьня выхаду выданьня. Наступнае паседжаньне прызначанае на 8 лістапада.\nУ Белаазёрску затрыманы актывіст ПБНФ дэпутат гарсавету Юрась Губарэвіч: яго абвінавацілі ў парушэньні правілаў дарожнага руху, завезьлі ў райцэнтар – Бярозу, а праз 9 гадзінаў выпусьцілі без тлумачэньняў, па дарозе «згубіўшы» пашпарт.\nУ Гомелі былога судзьдзю Сяргея Ярашэвіча прысудзілі да 2 гадоў папраўчых работаў за запіс у кнізе скаргаў і прапановаў Рагачоўскага суду: ён параўнаў судзьдзяў Уладзімера Саламейчука й Мікалая Рубісава з судзьдзямі 1937 году, што было прызнана абразай іх.\nУ Берасьці затрыманы актывіст АГП Сьцяпан Навасяльчан, які меўся ехаць у Кіеў на апазыцыйную канфэрэнцыю: яму заявілі, што яго падазраюць, нібы ён зьбіраецца перавозіць ва Ўкраіну рэчы, забароненыя да вывазу зь Беларусі.\nДобрускае ДАІ затрымала аўтамабіль актывіста ПКБ Валер’я Рыбчанкі, дзе ехалі на канфэрэнцыю ў Кіеў таксама камуністы Ўладзімер Сякерка, Сьвятлана Міхальчанка й Віктар Паўлаў. Міліцыянты заявілі, што на машыне неадпаведныя нумары, але ў пастарунку машынай ніхто не займаўся. Апазыцыянэры зрабілі запіс у кнізе скаргаў і прапановаў і адправіліся ва Ўкраіну «на перакладных».\nУ Асіповічах затрымалі актывіста АГП Уладзімера Белахвостава, які меўся ехаць у Кіеў: яго вінавацілі, што можа нелегальна везьці боепрыпасы ці зброю. Пасьля праверкі, празь некалькі гадзінаў, яго адпусьцілі з прабачэньнямі.\nУ Нясьвіжы падчас расклейкі «БРСМаўскіх» налепак «Живи веселей – стучи на друзей» затрымалі моладзевую актывістку Насту Азарку. Адміністрацыйны суд над ёй прызначаны на 8 лістапада.\nНедзяржаўная газэта «Віцебскі кур’ер» другі раз цягам году зьмяніла адрас, бо ёй раз адмовілі ў арэндзе.\nСваякі праваабаронцы Кацярыны Садоўскай патрабуюць яе шпіталізацыі: 60-гадовая жанчына за 2 месяцы да затрыманьня мела анкалягічную апэрацыю.\n07.11.2006 / 15:42\nА які лёс барысаўскіх зуброў Казакова і Зубро, якіх увесну асудзілі на 2 гады хіміі? Ці іх не пасадзілі?\nprosta cikava / Адказаць\n07.11.2006 / 16:14\nnjauzho kamputar i meblja BXK kashtuje tol'ki 225 tys.rub?