Якія адносіны паміж супервентностью, зазямленню і з'яўленнем у філасофіі навукі?\nmetaphysics epistemology philosophy-of-science reductionism emergence\nТакім чынам, мне цікава, калі хто-то можа дапамагчы мне з паняццямі зазямлення (супервентность?) І з'яўлення ў сучасных дыскусіях ў філасофіі навукі. Што яны і якая сувязь паміж імі? Любыя дакументы або проста думкі?\nдададзена 04 сакавік 2016 у 10:28 аўтар kondeusz адрэдагавана 03 Красавік 2017 у 11:49\nСардэчна запрашаем у Phil.SE! Можа быць, варта распрацаваць крыху далей на месцах і з'яўленне тэрмінаў; напрыклад, калі вы сутыкнецеся з імі, яны спецыфічныя для пэўнага філосафа або філасофіі; ці чаму вы зацікаўлены ў плане; Напрыклад, Grund гэта тэрмін, які выкарыстоўваецца Хайдэгер ў сваіх лекцыях па Метафізіка - што перакладаецца як наземныя, прычыны і падстава - але гэта можа быць далёка ад таго, што вы разглядаеце. ..\nдададзена 05 сакавік 2016 у 02:34, аўтар Shane Arney, крыніца\nПа-відаць, «зазямленне» новае слова выбару ў метафізічных дыскусіях, была філасофская канферэнцыя па зазямленню і З'яўленню які адбыўся ў Глазга ў траўні мінулага . Гэта рэакцыя на згасанне надзеі на скарачэнне навукі на больш фундаментальныя, і ў канчатковым рахунку да фізікі, якая была арыгінальнай праграмай навуковага рэалізму, вядомым як рэдукцыянізму або физикализм. Арыгінальная замена была супервентность, змены складовых аб'ектаў не могуць адбыцца без змены іх фізічных носьбітаў, але супервентность апынулася занадта слабымі і занадта расплывістым паняцце, каб задаволіць многія філосаф з рэалістычнымі схільнасцямі.\n«Зазямленне» з'яўляецца нібыта мацней стаўленнем, якія да гэтага часу адстаюць ад скарачэння. Паколькі спробы выказаць у тэрмінах супервентность былі няўдалымі Fine, Розен і Шаффер нядаўна прапанаваў разглядаць яго як прымітыў замест гэтага. Што «зазямленне», як мяркуецца, каб выказаць тое, што некаторыя штаты/працэсы «адбываюцца ў сіле» або «метафізічны залежыць ад» іншых, і, такім чынам, не з'яўляецца «звыш» тых, іншыя, якія метафізічны «складаюць» іх. У дадатку зазямленне мяркуецца дапоўніць статыстычную карэляцыю і прычынную залежнасць як спосаб навуковага тлумачэння. З'яўленне традыцыйна супрацьлегласць скарачэнні, вышэйшыя працэсы ўзроўню Несводимые да ніжэйшых ўзроўню называюцца «эмерджентным», зазямленне ў адпаведнасці з Эпістэмалагічная ўзнікнення, станаўлення да нас, праўда метафізічнай з'яўленне выключаецца.\nПарадигматический прыклад з'яўляюцца псіхічныя стану з'яўляюцца «заземлены» ў станах мозгу. Яны звязаны з імі ў шляху, выдатным ад прычыннай сувязі або прамога аднаўлення, але больш дакладна, чым проста супервентность або карэляцыя. можна ўявіць метафізічныя сцэнары, у якіх неасноўнай або заземленыя, гэта праўдападобна бярэцца рэальная Выкажам здагадку, ўзяць адзін выгляд. у выпадку, што Арыстоцель правоў пра прыроду вады, і што гэта і да бясконцасці дзеліва і вады праз-і-праз ». Гэта некалькі адрозніваецца ад выкарыстання "зямлі" ў якасці крыніцы апраўдання Канта, Гегеля, Гусэрля і Хайдэгера, скажам, веданне грунтуецца на чымсьці (катэгорыі, чыстая інтуіцыя, быццё-тут), але, не будучы прычынай.\nЯк Дзюпрэ ў метафізічным Disorder саркастычна заўважыў аб супервентности, « калі гэтая залежнасць ня быць зусім таямнічай, ёсць як мяркуецца некаторы мноства фактаў, якія маглі быць вядомыя, якія забяспечвалі б выснову макраскапічным з дастатковай веды мікраскапічных. можа быць, мы не маглі, нават у прынцыпе, ведаць гэтыя факты. але Бог, я мяркую, трэба будзе проста існаваць для таго, каб ведаць іх ». Зазямленне змяняе гэтыя суадносіны па сутнасці скарачэння, толькі мы вызваляем сябе ад таго, каб прадэманстраваць яго ў відавочным выглядзе, так як гэта адбываецца метафізічны «ў рэальнасці», а не семантычны «у тэорыі». Гэта кольца « перавагі крадзяжу больш сумленную працу », па словах Расэла. Застаецца ўбачыць, калі зазямленне можа прапанаваць больш, чым гэта.\nСм крытычны агляд Джэсікі Ўілсана няма працы развіта тэорыя зазямлення .\nдададзена 06 сакавік 2016 у 12:16 аўтар Conifold


Зварачныя апараты інвертарнага тыпу прызначаныя для выканання мноства задач у руках умелых кваліфікаваных спецыялістаў. Падобныя агрэгаты паспяхова выкарыстоўваюцца для разнастайных мэтаў на вытворчасці і ў побыце. Трансфарматарныя мадэлі, прызначаныя для такіх мэтаў, з'яўляюцца састарэлымі і малаэфектыўнымі. Менавіта таму шырока сталі прымяняцца зварачныя апараты інвертарнага тыпу.\nКаб зрабіць правільны падбор неабходнага зварачнага агрэгата, варта вызначыць дакладнае прызначэнне набытага прыбора, патрабаваныя характарыстыкі і параметры. Таксама неабходна ўлічваць вопыт фірмаў і кампаній, якія набывалі падобную прадукцыю. А значыць, калі неабходна набыць зварачныя апараты інвертарнага тыпу, водгукі становяцца найлепшым паказчыкам.\nПасля набыцця зварачнага інвертар спажывец з лёгкасцю забудзе аб магчымых привариваниях зварваюць электродаў да злучаных дэталяў, а ў энергасістэме не будзе негатыўных імпульсаў нагрузкі. Акрамя гэтага, зварачныя апараты інвертарнага тыпу патрабуюць значна меншага ўзроўню энергаспажывання, аднак гэта ніякім чынам не ўплывае на прадукцыйнасць і выходную магутнасць. Наадварот, эфектыўнасць дадзеных агрэгатаў на парадак вышэй трансфарматарных установак.\nТым не менш, галоўным перавагай дадзеных апаратаў з'яўляецца тое, што праца спецыялістаў-зваршчыкаў стане яшчэ больш бяспечнай, якаснай і хуткай.\nАкрамя гэтага, несумнеўнымі перавагамі, якімі характарызуецца любы зварачны апарат інвертарнага тыпу, з'яўляюцца:\n1. Устойлівасць зварачнага току пры магчымых ваганнях напружання сеткі. Забеспячэнне дадзенага параметру прадугледжана тэхналагічным працэсам вырабу.\n2. Дубляванне ўбудаваных сістэм абароны. Забяспечваецца абарона ад токавых перагрузак, ад перагрэву, адключэнне пры перавышэнні максімальных ваганняў напружання, а таксама адключэнне сілкавання пры перавышэнні часу дапушчальнай эксплуатацыі.\n3. Маецца магчымасць досыць плыўнага рэгулявання рэжыму працы ўстаноўкі.\n4. Высокая якасць зварачных швоў пры любым становішчы ў прасторы, а таксама забеспячэнне мінімальнага ўзроўню распырсквання расплаўленага металу.\n5. Устойлівае і стабільнае гарэнне электрычнай дугі, якое падтрымліваецца на патрабаванай узроўні не толькі пры павелічэння ваганняў напружання, але і падчас парываў ветру, магчымых рэзкіх рухах рабочага.\n6. Усе зварачныя апараты інвертарнага тыпу дастаткова ўніверсальныя, што дазваляе вырабляць самыя розныя дэталі з разнастайных металаў і іх сплаваў.\nЗварачныя апараты інвертарнага тыпу падпадзяляе на некалькі асноўных груп па розных прыкметах:\n1. Па параметрах сілкавальнай сеткі адрозніваюць аднафазныя і трохфазныя агрэгаты, якія падключаюцца на напружанне 220 і 380 В.\n2. Па таўшчыні металу, які патрабуецца зварыць.\n3. Па працягласці ўключэння. Гэта з'яўляецца адной з найважнейшых характарыстык для зварачных апаратаў. Чым вышэй гэты паказчык, тым менш верагоднасць магчымага перагрэву пры павышаных зварачных токах агрэгата.\nБары Томска: рэйтынг і водгукі\nСпіс фільмаў Стывена Кінга. экранізацыя твораў


Закінутая ў савецкай прасторы: Беларусь, аб якой не раскажа БТ | Белорусский Партизан Беларускі Партызан : Закінутая ў савецкай прасторы: Беларусь, аб якой не раскажа БТ\nНягледзячы на тое, што Беларусь краіна, якая знаходзіцца ў самым цэнтры Еўропы, і пражывае ў ёй амаль 10 мільёнаў грамадзян, а яе тэрыторыя займае 13 месца сярод еўрапейскіх краін - пра жыццё беларусаў мала што вядома радавому еўрапейцу.\nІншаземец, які прыязджае ў Беларусь на некалькі дзён, падумае, што гэтая краіна нічым не адрозніваецца ад іншых краін у Еўропе: прыгожыя вуліцы, дагледжаныя гарады, аўтамабільныя дарогі ў добрым стане, гасцініцы высокага класа, на вуліцах не ўбачыш бяздомных ...\nПраўда, калі застаешся ў Беларусі на працяглы час, то ўся гэтая стэрыльная прыгажосць і чысціня гарадоў забываецца, - усё раствараецца ў акіяне сур'ёзных праблем: у Беларусі даўно адсутнічае вяршэнства права; вось ужо 25 гадоў тут няма справядлівых і сумленных выбараў.\nТут, у Беларусі, пасярод белага дня невядомыя людзі выкрадаюць лідэраў апазіцыі Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага і аператара Дзмітрыя Завадскага, але ўлада іх ня шукае і робіць выгляд, што нічога асаблівага не адбываецца.\nТут жа, у Беларусі з беспрацоўнага могуць узяць падатак, толькі таму што што чалавек часова апынуўся ў бязвыхадным становішчы.\nТут, у Беларусі, малады чалавек, паддаўшыся на добры заробак, не ўсведамляючы, што ён уцягнуты ў распаўсюдзе наркотыкаў, можа ў свае 16 гадоў атрымаць тэрмін турэмнага зняволення ў 15 гадоў, без права на ўмоўна-датэрміновае вызваленне (больш за 15 тысяч ужо асуджана) .\nУ Беларусі за абарону працоўных правоў могуць асудзіць да пазбаўлення волі, як нядаўна атрымалася з кіраўніком незалежнага прафсаюза Генадзем Фядынічам і яго юрыстам Ігарам Комлік.\nБеларусь застаецца апошняй краінай у Еўропе, дзе да гэтага часу ўжываюць смяротнае пакаранне, не аддаючы цела расстралянага сваякам, і не паведамляючы, калі будзе выкананы прысуд.\nДля таго, каб выйсці з пратэстам на вуліцу, трэба атрымаць дазвол уладаў, але нават яго атрымаўшы, не заўсёды ў чалавека знойдзецца неабходная сума грошай, каб аплаціць паслугі праваахоўным органаў, якія будуць «ахоўваць».\nМенавіта тут, у Беларусі ў войска заклікаюць хворых хлопцаў - недахоп кадраў, з-за гэтага ваенныя ўрачы знаходзяць падставы для таго, каб прызыўніка прызнаць годным да войска, і нават, калі ты кульгаеш ці стаяць не можаш, напрыклад, як салдаты Шкаруба або Аеров , усё роўна будзеш служыць да канца службы.\nТут, у Беларусі ледзь не кожны дзень ідуць арышты чыноўнікаў, а яны ўсё рвно бяруць і бяруць хабару і крадуць. Можна доўга распавядаць, як "добра" жывецца беларусу ў Беларусі, калі глядзіш дзяржаўнае тэлебачанне.\nАляксандр Лукашэнка кіруе краінай ужо 25 гадоў. Ніякіх рэформаў і пераўтварэнняў у краіне не адбываецца. Грамадства згубілася ў савецкай прасторы, дзе чалавек не мае правоў і свабод, хоць Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь усё гэта гарантаванае.\nАле ў паўсядзённым жыцці ўсе рашэнні часцяком насуперак аснову закона краіны прымае намэнклятура, якая і вырашае, як жыць простаму грамадзяніну.\nАпазіцыйныя партыі, праваабарончыя арганізацыі, грамадзянскія аб'яднання дэмакратычнай скіраванасці не ўплываюць на палітыку дзяржавы. Шматлікія іх актывісты прайшлі рэпрэсіі, суды, а хто-то быў вымушаны бегчы за мяжу і прасіць палітычнага прытулку.\nАфіцыйны Мінск не збіраецца мяняць курс на дэмакратычныя пераўтварэнні, а наадварот шукае магчымасць праз правядзенне чарговага рэферэндуму па змене Канстытуцыі краіны, закансерваваць сваю ўладу яшчэ на дзясятак гадоў.\nБольш за мільён грамадзян, не бачачы перспектыў вымушаныя выязджаць на заробкі за мяжу.\nАле, пры любой аўтарытарнай улады нікому не ўдавалася ўтрымаць маладое пакаленне людзей. Менавіта яно сёння гуляе важную ролю ў магчымых палітычных зменах у Беларусі.\nСацыяльныя сеткі сталі той пляцоўкай, дзе людзі сталі аб'ядноўвацца, шукаць праўдзівую інфармацыю, арганізоўваць грамадзянскія кампаніі, выкрываць карупцыянераў, шукаць шляхі па выхаду з палітычнага і эканамічнага крызісу ў краіне.\nЧас дыктатур сыходзіць у мінулае стагоддзе. Глабалізацыя і інфармацыйныя тэхналогіі перамагаюць чыноўніцкую ўлада, пры гэтым без зброі, а інфармацыяй і салідарнасцю грамадзян.\nУ Беларусі ёсць добры патэнцыял нагнаць упушчаныя магчымасці, якія не былі выкарыстаныя народам за апошнія 25 гадоў пры кіраванні Аляксандра Лукашэнкі.\nБеларусам патрэбныя салідарнасць нацыі і жаданне да пераменаў і перамогі дэмакратыі ў краіне.\nАлег Волчак, кіраўнік Праваабарончага цэнтра «Прававая дапамога насельніцтву» г. Кіеў (Украіна), спецыяльна для "Беларускага партызана"


Папа сустрэўся з прадстаўніком англіканаў пры Святым Пасадзе - Vatican News\nАнгліканскі архіепіскап Іэн Эрнэст\nПапа сустрэўся з прадстаўніком англіканаў пры Святым Пасадзе\nПадчас візіту на Маўрыкій Папа сустрэўся з мясцовым англіканскім архіепіскапам Іэнам Эрнэстам. Хутка ён пераедзе ў Рым, дзе будзе пастаянным прадстаўніком Англіканскай Царквы пры Святым Пасадзе.\nЯк паведаміў сам іерарх, ён збіраецца прывезці з сабой досвед добрых экуменічных адносін. “Маўрыкій мае выключна добры досвед на экуменічным полі за апошнія 45 гадоў, з часу існавання Камітэта па экуменізме. Ёсць шмат сумесных ініцыятыў. Абедзве Царквы імкнуцца да таго, што нас аб’ядноўвае”, - паведаміў архіепіскап Эрнэст.\nЁн прывёў прыклад вострава Радрыгес, дзе ёсць сярэдняя школа, якой католікі і англікане кіруюць разам. “Мы таксама праводзім сумесныя біблійныя і тэалагічныя курсы. Да таго ж і я, і кардынал П’я, мы вельмі адчувальныя да сацыяльных праблем у нашай краіне. Напрыклад, мы сумесна выказваліся на тэму абортаў і незаконнага абароту наркотыкаў, публікуем агульныя пасланні на Божае Нараджэнне, заклікаем да супрацоўніцтва іншыя хрысціянскія канфесіі. Мы разам працуем у сферы адукацыі і грамадскай дзейнасці”, - падкрэсліў арцыбіскуп Эрнэст перад сваім прыездам у Рым.\n10 верасня 2019, 12:32


Культура - Пчолкі, што ніколі не джаляць\n23 мая ў расчыненае акно нашага рэдакцыйнага кабінета заляцела пчала. Зрабіла круг над нашымі камп'ютарамі і знікла ў сталічнай паднябеснай гарачыні. “У Клімавічы памчалася”, — пасмяяліся мы. Акурат у гэты дзень там распачаўся XVIII Міжнародны фестываль дзіцячай творчасці “Залатая пчолка”. З 1996 года крылатая працаўніца стала сімвалам рэгіянальнага мерапрыемства. З 2001-га фэст набыў міжнародны статус, аб’ядноўваючы тысячы ўдзельнікаў з многіх краін свету.\nЧаму пчолка? Ды таму, што яна ўвасабляе стараннасць і настойлівасць, без якіх немагчыма дасягнуць істотных вынікаў у творчасці. Клапатлівая крылатая працаўніца — заўжды з паўнацэнным залатым даробкам.\nУ рамках фестывалю — святы “Мы разам”\nі “Клімавіцкі гасцінец”. У гарадскім парку выступаюць лепшыя творчыя сілы раёна, а рамеснікі мясцовага РДР прадстаўляюць сваё майстэрства.\nПятніца стала днём дзіцячай творчасці. Распачаліся конкурсныя прагляды харэаграфічнага і выяўленчага мастацтваў. Прэзентаваліся фестывалі Магілёўскай вобласці. Увечары адбылася цырымонія ўрачыстага адкрыцця “Залатой пчолкі”.\nСёння працягваецца конкурсная праграма. Журы выбірае лепшых вакалістаў і рамеснікаў. Субота стане днём нацыянальных культур. А нядзеля прызначана для ўзнагароджання фестывальных лаўрэатаў.\nЗаснавальнікамі фестывалю дзіцячай творчасці сталі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, Магілёўскі абласны выканаўчы камітэт, Клімавіцкі райвыканкам.\nДырэктар Магілёўскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці і культурна-асветнай работы Алег Хмялькоў распавядае “К”, што прадстаўніцтва “Залатой пчолкі” з кожным годам пашыраецца. Пра наш фестываль добра ведаюць у Кыргызстане, Казахстане, Малдове, ва Украіне, у Польшчы, Кітаі, краінах Балтыі…\nПа яго словах, сёлета ў скульптурную кампазіцыю фестывальнага знака, што ўладкавана ў гарадскім парку, будзе дададзены новы сот. Ён будзе сімвалізаваць Славакію — новую краіну-ўдзельніцу “Залатой пчолкі”.\nЯшчэ адна функцыя шматграннага фестывалю палягае ў тым, што ён з’яўляецца стартавай пляцоўкай для далейшай творчай рэалізацыі юных талентаў. У розныя гады школу “Залатой пчолкі” прайшлі Ксенія Сітнік — уладальнік Гран-пры дзіцячага конкурсу Міжнароднага фестывалю “Славянскі базар у Віцебску” і пераможца Міжнароднага конкурсу “Еўрабачанне — 2005”, Андрэй Кунец — другое месца на “Еўрабачанні — 2006”, Ганна Мушака — уладальнік Гран-пры Міжнароднага фестывалю “Залаты шлягер”, лаўрэат конкурсу маладых выканаўцаў “Славянскага базару”, Міхаіл Ліла — лаўрэат дзіцячага конкурсу гэтага ж фэсту. Многія беларускія ўдзельнікі “Залатой пчолкі” сталі стыпендыятамі Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі.\nТакім чынам, палёт “Залатой пчолкі” доўжыцца.


Канвертаваць Дацкія кроны (DKK) і Electronic Guldens (EFL) : Калькулятар абменнага курсу\nДацкая Крона (DKK) і Electronic Gulden (EFL) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дацкая Крона і Electronic Gulden пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 4 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дацкая Крона. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Electronic Gulden валюты па змаўчанні. Націсніце на Electronic Guldens або Дацкія кроны канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). The Electronic Gulden гэта валюта, у ні ў адной краіне. Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Сімвал EFL можа быць запісаная EFL. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Electronic Gulden Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. EFL каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Канвертаваць Nanos (NANO) і Новазеландскі долар (NZD) : Калькулятар абменнага курсу\nNano (NANO) і Новазеландскі долар (NZD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Nano і Новазеландскі долар пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Nano. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Новазеландскі долар валюты па змаўчанні. Націсніце на Новазеландскі долар або Nanos канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Nano гэта валюта, у ні ў адной краіне. Новазеландскі долар гэта валюта, у Новая Зеландыя (NZ, NZL), Выспы Кука (CK, COK), Ниуэ (NU, NIU), Піткэрн (PN, PCN), і Такелаў (TK, TKL). Сімвал NANO можа быць запісаная NANO. Сімвал NZD можа быць запісаная NZ$. Новазеландскі долар дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу the Nano Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Новазеландскі долар Апошняе абнаўленне 13 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. NANO каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. NZD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Публікацыі па тэме «рэформа» | Новы Час\nНАК патлумачыла, чаму беларуская міліцыя павінна стаць паліцыяй\nНацыянальнае антыкрызіснае кіраванне, якое ўзначальвае Павел Латушка, у сваім тэлеграм-канале заявіла, што беларуская міліцыя мусіць змяніць назву на «паліцыя». Раней НАК апублікавала план рэформаў МУС. Сярод прапановаў – ліквідацыя АМАПу, ГУБАЗіКу, Алмазу ды іншых структураў МУС, піша Белсат.\nАртыкул 193.1 Крымінальнага кодэксу адменены ў другім чытанні\nУлетку 2019 года варта чакаць неразбярыхі ва ўступнай кампаніі.\nBSBlog: Улады ўхіляюцца ад праблемы павышэння эфектыўнасці дзяржсектара\nЭканамічны рост у краіне працягвае некалькі запавольвацца (4,5% за студзень-чэрвень супраць 4,7% месяцам раней), але застаецца пры гэтым істотна вышэй запланаваных значэнняў.\nДля чаго ў Беларусі створаны свабодныя эканамічныя зоны і які ў іх сэнс — пра гэта эканаміст Леў Марголін.


Уключыце уяўленняў чытача Запусціце Гара Кіліманджара марафон\nНа 5895 км (19.341 футаў), Гара Кіліманджара з'яўляецца самай высокай гарой у Афрыцы і самая высокая аўтаномная гара ў свеце. Адпачынак з гонарам у Танзаніі, горы Кіліманджара ўяўляе глыбокая павага якія імкнуцца выгляд, ціхі і нерухомую. У той час як гара выклікае некаторыя падняцца скалістых піка, Гара Кіліманджара мае нагоду, каб запаліць іншыя фізічныя праблемы, а таксама. Гара Кіліманджара прэміум лагер марафон з'яўляецца адным з такіх падзей. Гара Кіліманджара марафон, адкрыты для ўсіх міжнародным узроўні, праводзіцца кожны год альбо ў канцы лютага ці ў пачатку сакавіка. Бегуноў сабраліся разам у муніцыпалітэце Moshi, які знаходзіцца недалёка ад нізавых цуд прыроды Танзаніі. Гара Кіліманджара марафон падае выдатны шанец для вандроўцы з фітнес запар прыняць удзел у гэтым захапляльным падзеі.\nГара Кіліманджара марафон пачаўся прыкладна ў 2002 годзе як спосаб, каб дапамагчы падтрымаць турызму і садзейнічання спорце якія працуюць у краіне. З тых часоў ён афіцыйна стаў часткай асацыяцыі міжнародных марафонаў і дыстанцыі. Дасягнуўшы дзесяцігадовага знак, горы Кіліманджара марафон у цяперашні час прыцягвае тысячы бегуноў. Мерапрыемства складаецца з 42,2 км поўны марафон і 21,1 км паўмарафона, а таксама ў 5 км весела перспектыве для тых, хто хоча гонкі, але яшчэ не цалкам гатовыя ўзяць на сябе абавязацельствы паўнавартасны марафон. Рэгістрацыя патрабаванні мінімальныя, а тыя, хто ўваходзіць толькі павінны адпавядаць ўзросту патрабаванням, якія змяняюцца ў залежнасці ад расы ўвайшлі.Наступ бегуноў ідуць пачынаецца ў Moshi стадыёна, а затым выгінаецца вакол вобласці да горада, уздоўж галоўнай дарогі, да ўстойлівай блізкія схіляюцца да гары Кіліманджара і назад для адрэналіну запоўненыя аздаблення як хочуць гледачы хварэем за іх. Канкурэнцыя можа быць жорсткай, як бегуны патэнцыйна могуць знайсці сябе ў дачыненні да некаторых элітных бегуноў на доўгія дыстанцыі. Аднак, незалежна ад таго пачатковец ці прафесіянал, Гара Кіліманджара марафон абяцае быць незабыўным. Мала таго, што навакольнае асяроддзе будзе свята для вачэй, але ёсць шанец, каб злучыцца з колам людзей, мясцовых жыхароў і пераходныя так.У папярэднія гады прыза для пераможцы Гара Кіліманджара марафон 6000000 ТТГ (каля 3700 USD) за поўны марафон і 3000000 ТТГ (каля 1850 USD) за палову марафону.\nКалі лепш за ўсё ехацьГара Кіліманджара марафон праходзіць у канцы лютага ці ў пачатку сакавіка кожнага года. Калі вы падоўжыць ваша знаходжанне альбо да, альбо пасля марафону, вы не пашкадуеце, што зрабілі. Аб'яднайце свае паездкі з іншых сайтаў, бачачы, як Сэрэнгэці, дзе можна ўбачыць вялікая колькасць антылоп гну, якія мігравалі на раўніну. Ці праверыць Нгоронгоро, дзе галоўнай славутасцю з'яўляецца кратэр Нгоронгоро, гіганцкія вулканічныя кальдеры мільёны гадоў.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаПерш чым прыступіць да вашай паездцы ў Танзаніі, было б мэтазгодна пракансультавацца з лекарам аб любых прышчэпак, як жоўтая ліхаманка прышчэпкі, якія могуць быць неабходныя для вашага падарожжа.Калі вы падарожнічаеце па ўсім, крэдытныя карты не могуць быць прыняты ў многіх месцах, за выключэннем некаторых топ установах канца. Наяўныя лепш, але калі вам трэба нешта дадатковае, банкаматы і дарожныя чэкі, у буйных гарадах, могуць быць выкарыстаны.\nWild Frontiers з'яўляецца афіцыйным тураператарам па гары Кіліманджара марафон. Сярод рэчаў, якія яны прапануюць размяшчэнне і доступ да сваёй гасціннасцю палатка для тых, хто скончыў марафон. Праверыць свае пакеты, каб пра іх іншых здзелак, а таксама.\nРаней вядомы як Lounge Coffee Танзаніі. Атрымайце асалоду ад атмасферай і выпіць кавы з іншымі падарожнікамі і мінакі, якія хочуць, каб завязаць размову.\nKilimanjaro Crane Hotel з'яўляецца сярэднім гатэль у Моши. Гэта зручнае месца ўключае ў сябе басейн, бізнес-цэнтр, а таксама падае туры.\nПраверыць гэта чыстыя, утульныя нумары, які ўключае добры від на гару Кіліманджара.\nMountain Inn прадастаўляе добразычлівы персанал і асноўных выгод для тых, хто хоча выспацца за горы Кіліманджара марафон.


Глава 13 - «Майя» Том 2: «Паходжанне віда»\n*) Сёння цела адклікалася на ўчорашнія АзУ - усе ногі "гараць" - адчувальнасць скуры такая, як быццам яе апарылі кіпенем. Калі ходзіш - ад трэння калошаў аб ногі проста нязносныя адчуванні, ды і наогул пры любым руху. Раней плошча была больш абмежаваная - скажам, толькі галёнкі, зараз жа - усе ногі цалкам, захопліваючы яечкі, сцёгны, ніз жывата. Пару месяцаў назад правая нага асабліва "перагарала" - цяпер яна пачуваецца лягчэй, а вось левая "наганяе выпушчанае":). Ды нават калі зусім не рухаешся, усё роўна пульсуючы запал, гарэнне. Поўная ілюзія таго, што вельмі моцна ўсё апаранае, прычым апаранае не толькі па паверхні, але і ўсярэдзіне па ўсім аб'ёме. Розніца толькі ў тым, што адчуванні не хваравітыя, а... мусіць яны былі б прыемнымі, калі б не былі такімі інтэнсіўнымі - пры такой інтэнсіўнасці іх цяжка назваць прыемнымі, прыходзіцца стала як бы "трымаць сябе ў руках", паколькі інтэнсіўнасць адчуванняў вельмі вялікая, і гэта ўсё роўна што сабе калючку ў попу засунуць.\nСтруменьчыкі "апарвання" прабіваюцца ўверх да грудзей, да сэрца, да горла, але там яны становяцца выразнай асалодай і не прычыняюць дыскамфорту.\n*) З самай раніцы - пранізлівая яснасць у тым, што задаволенасць - жудасны яд. Яго ўсыпляльная, змярцвляльная сіла - грандыёзная. Цяпер, калі НЭ даўно перасталі быць праблемай, калі гаворка ідзе толькі аб практыцы ўшчыльнення, каб захопліваць і ўстараняць усё болей і болей малыя ўсплёскі НЭ, змярцвляльная сіла задаволенасці стала цалкам відавочнай. Мяне ахапляе жах пры ўспаміне аб тым - у якой моцнай задаволенасці я жыў столькі гадоў, і яшчэ большы жах - калі я разумею тое, што цалкам безабаронны цяпер перад задаволенасцю. Я ніколі сапраўдна, сур'езна не ўспрымаў задаволенасць як смерць. Ніколі ў мяне не было да яе такога шалёнага адрыньвання, якое я адчуваю цяпер. Задаволенасць - смерць, якая душыць і ап'яняе. Само сабой, такое стаўленне да задаволенасці можа паўстаць толькі на фоне доўгай і ўстойлівай свабоды ад НЭ, негатыўнага фону (НФ).\nЗ поўдня да двух гадзін дня амаль бесперапынна адчуваю экстатычную рашучасць-8-10, і яна ўзмацняецца яшчэ і яшчэ, як толькі я вяртаюся да таго, што разумею тое, што задаволенасць - жудасная смерць, горшая за смерць. У некаторыя моманты экстатычная рашучасць зашкальвае, і на працягу адной-двух хвілін я адчуваю нязносную яе інтэнсіўнасць, немагчыма нічога рабіць, думаць - усё абхопленае яе агнём, з вачэй прасочваюцца слёзы, фізічныя перажыванні гуртом носяцца па целе, але няма жадання фіксаваць іх і нават распазнаваць - у такім перанасычаным стане гэта немагчыма без страты інтэнсіўнасці, а я не хачу губляць інтэнсіўнасць, я хачу захаваць гэтае ўспрыманне, хачу перажыць яго, кожная секунда экстатычнай рашучасці - велізарная каштоўнасць, кожная секунда - гэта мой шанец на тое, што я не страчу, не забудуся, змагу вяртацца зноў і зноў.\nСустрэчы кіраўнікоў груп канкрэтных гісторыкаў, у прастамоўе - "звярынец", як правіла праходзілі раз у тыдзень, максімум - два. Галаграфічныя канферэнцыі былі, зразумела, адкрытыя для ўсіх жадаючых, - адна пстрычка стэрэавізара, і ты імгненна "перамяшчаешся". Аўтарызаваныя ўдзельнікі былі ўсярэдзіне галоўнай арэны, даступныя ўсеагульнаму агляду, маючы магчымасць улучыцца ў гутарку ў любы момант. Усе астатнія былі нібы ў цені, але па рашэнню кіраўніка маглі таксама "перамяшчацца" у цэнтр падзей. Тора не адразу зразумела, што, хоць яна і з'яўлялася зараз паўнапраўным членам адной з груп дайвераў, аўтаматычна пападала ў цэнтральны круг.\nПершыя ж хвіліны адкрытай канферэнцыі давалі ясна зразумець - нешта адбылося. Дзіўным быў ужо сам факт прысутнасці ўсіх кіраўнікоў. І такой колькасці дайвераў Тора таксама яшчэ ніколі не бачыла.\n- Хай Томас сёння вядзе, добра? Я думаю, так лепш за ўсё, паколькі асноўныя супярэчнасці ў нас наконт бяспекі, а ў гэтых пытаннях ён вельмі добра разбіраецца. Давай, Том Сойер, час ідзе. - Словы Нортана разарвалі слабое гудзенне галасоў, якое напаўняла арэну.\n- Я магу, добра, але мая пазіцыя табе вядомая, я…\n- Не, давайце па парадку, рабяты. - Менгес ледзь прыпадняўся. Было так незвычайна бачыць яго тут - прама перад носам, калі ён сядзеў на шырокім выгібе гімалайскай хвоі, і ў той жа самы час - у цэнтральным крузе канферэнцыі. Малюначкі накладваліся адзін на аднаго, і патрабаваўся значны спрыт, каб прывыкнуць да гэтага. Можна, вядома, было проста адысці ў бок, але Тора хацела быць цяпер фізічна блізкай да рабят. - Не ўсе ведаюць, дробная партызаншчына, самі разумееце, не спрыяе…\n- Дык зразумей жа ты, - ледзь не ўзмаліўся Тардэн, - ну вось уяві сябе на маім месцы…\n- Так, секундачку. - Хельдстром падняў руку і трымаў яе моўчкі некалькі секунд, пакуль не ўсталявалася поўная цішыня. - Калі ўжо я кіраўнік, давайце па парадку, як я яго сабе ўяўляю. Стыў, цябе ніхто ні ў чым не вінаваціць, проста надышоў час нам разабрацца ў тым, што здараецца. У канчатковым выніку, хоць уся гэтая справа з каланізацыяй і атрымліваецца ў нас тут самай шумнай, але ўжо паверце мне на слова - гэта пытанне намнога меншага значэння, чым тыя, якія зваліліся на нас літаральна за некалькі апошніх дзён.\nЗдаецца, гэтая заява стала адкрыццём для многіх, хто прысутнічаў, у тым ліку і для кіраўнікоў груп.\n- Дробнае значэнне?! - Тардэн быў відавочна здзіўлены. - Добра, я проста думаў, што мы тут... добра, Том, я вельмі ўважліва слухаю.\nХельдстром паглядзеў у свае запісы, пагартаў іх, і тая маруднасць, з якой ён гэта рабіў на вачах у дзясяткаў удзельнікаў і дзясяткаў тысяч гледачоў, пераконвала больш, чым любыя словы - здарылася нешта незвычайнае.\n- Усё ж пачнем з каланізацыі. - Томас яшчэ пакапаўся ў інфакрысталах, знайшоў патрэбны, пагартаў яго, закрыў і звярнуўся да аўдыторыі. - Увогуле, не тое дзіўна, што гэтае пытанне раптам паўстала. Дзіўна іншае - чаму яно не паўстала раней? Мы усе тут, - ён развёў рукамі, нібы ахапляючы ўсіх, хто прысутнічаў - маем немалы вопыт у пранікненнях. Паколькі ў нас тут не працоўная сустрэча, а адкрытая канферэнцыя, я буду імкнуцца казаць больш зразумелай мовай, пацярпіце ўжо. - Гэтыя словы відавочна былі накіраваныя ў адрас некалькіх дайвераў, якія, судзячы па іх тварах, так і імкнуліся ў славесны бой.\n- Калі, пасля вядомых працэдур, такіх як змена ўпэўненасці на фоне экстатычных азораных успрыманняў і іншых, ну там дэталі… я цяпер не буду іх закранаць, гэта ўсё роўна, дык вось калі потым здараецца фіксацыя распазнавальнай свядомасці, у выніку якой збіраецца новы свет, і калі дайвер усвядоміць сябе ў ім, то ўвогуле кажучы, гэты свет усвядоміцца ім як цалкам рэальны. Тым больш, што нават тыя міры, якія збіраюцца ў выніку ўсвядомленых сноў, гэта… увогуле, гэта менавіта міры, а не фантазіі, галюцынацыі і да таго падобнае. Шырока вядомыя першыя даследаванні ў гэтай вобласці, якія праводзіліся яшчэ самымі першымі дракончыкамі - мы ўсе чыталі гэтыя матэрыялы, ну а калі хто з гледачоў не чытаў, я рэкамендую азнаёміцца з імі як-небудзь, каб ясней разумець сутнасць праблемы. Хаця… вось тут у мяне ёсць пад рукой…хвіліначку. - Томас зноў закапаўся ў свой крышталь. - Мы ж нікуды не спяшаемся, ва ўсякім разе мне б не хацелася спяшацца, надыйшоў час неяк расставіць акцэнты, колькі можна скакаць па верхавінах… я хачу прачытаць вытрымку з тэксту. Аўтар - Ежаціна. Гэта апісанне яе першых вопытаў па ўзаемадзеянню з воінамі. Я спачатку прачытаю, а потым пракаментую, добра? - Томас паглядзеў кудысьці па-над галовамі дайвераў, затым разгарнуў перад сабой галаграфічны экран і пачаў чытаць:\n"Ехала ў аўтобусе, раптам паўстала асалода-6 і пачуццё таямніцы-6 - імгненна, як выбліск. Пачуццё таямніцы, быццам прама цяпер адбудзецца нешта дзіўнае, г.зн. рэзаніруючае са здзіўленнем. Каля хвіліны перажывала гэтую асалоду, здавалася, што ўвесь свет пераліваўся ёй, быў яркі пункт асалоды ў сярэдзіне грудзі. Раптам паўстаў ззяючы вобраз Буды перада мной, прыгадванне яго нараджэння, жыцця і ўспрыманне яго прысутнасці побач са мной. Бо да гэтага пытаў мяне - што такое "прысутнасць", таму спрабавала распазнаць ясней."\n- Ммм… не, гэта не той урывак… - Томас чамусьці пытальна агледзеўся.\n"Прысутнасць перажываецца, як упэўненасць-10, што Буда побач са мной у дадзены момант, гэта значыць што гэта - фіксацыя распазнавальнай свядомасці. Гэтае распазнаванне суправаджалася яркімі азоранымі ўспрыманнямі (АзУ). Я ўявіла - можа гэта Рамакрышна, але паўстала ўпэўненасць, што не, вобраз Рамакрышны не рэзаніруе з той істотай, якая знаходзілася побач. Уявіла, што гэта Бо - ізноў не. Прагаварыла "Буда" - паўстаў усплёск захаплення на 10, упэўненасці - так, гэта ён! Прыманне, пяшчота.\nПачувалася бездапаможнай на 10 - я ведаю, што гэта здараецца, я сапраўды гэта ведаю, гэтак жа, як калі бачу нешта аб ім або чую. Але не магу давесці, нават сабе самой не магу давесці. Гэта нейкае новае ўспрыманне, і незразумела, чым яго памацаць, і ў той жа час цяпер я ўпэўненая, што яно ёсць.\nРаней, калі яшчэ было адчуванне ўласнай ушчэрбнасці (АУУ), я сумнявалася.\nПазнаванне было поўным, гэта значыць я ведала, што гэта менавіта тая істота, якая некалькі месяцаў назад прыходзіла да мяне, калі я ляжала ў гамаку, і пасля якой паўстала радасная ўпэўненасць: "Буда паўсюль". Яго прысутнасць перажывалася сапраўды гэтак жа, як і ў мінулы раз.\nБыло прысутнасць яго побач, узнікала пяшчота-7 да яго, асалода-8, некалькі разоў пачынала размаўляць з ім. Потым паўсталі ўспрыманні, што ён увайшоў у гэтае месца. Спачатку не паверыла, некалькі разоў спрабавала распазнаць успрыманні, і кожны раз узнікала распазнаванне, што Буда цяпер не побач, а ў гэтым месцы. Потым паўстала яснасць - "я - Буда". Паўстала адданасць да яго на 10, жаданне аддаць яму ўсё, каб ён мог праяўляцца праз гэтае цела. Паўстала АУУ, думкі, што я - нікчэмнасць, чаму ён прыйшоў менавіта да мяне? Затым паўстала яснасць, што гэтае месца змяняецца прама цяпер, пакуль ён у ім. Працэс змены быў імклівы, узнікалі ўпэўненасці, што потым усе гэтыя змены праявяцца ў выглядзе АзУ, яснасцей, адкрыццяў. Паўстала яснасць, што вось так і можна навучаць іншых істот. Калі Бо прадэманстраваў, што ён можа даваць іншым шанец адчуць экстатычныя АзУ, у мяне паўстала жаданне даведацца - як ён гэта робіць. Зараз ёсць яснасць, што гэта і ёсць адказ на маё пытанне, і ўпэўненасць-8, што я і сама магу навучыцца гэта рабіць. Потым паўстала яснасць, што для гэтага неабходна сфармаваць цела сна."\n- А вось… Томас перагарнуў некалькі файлаў, - вось тое, што я хацеў зачытаць. Гэта ўжо пасля таго, як яны пачалі сістэматычна пранікаць у іншыя міры:\n"Я знайшла нейкі свет, падобны на сярэднявечча. Усе людзі, якія там былі, хацелі толькі напівацца да смерці, жэрці і забіваць адзін аднаго. Я употай праглядала гэты свет, і знайшла некалькі людзей, якія выклікалі ў мяне сімпатыю. Я разумела, што з іх не атрымаецца ні дракончыкаў, ні нават морд, але тым не менш паўстала моцнае жаданне вучыць іх. Тады я паўстала перад людзьмі таго света так, што яны вырашылі, што я - Багіня, якая спусцілася да іх, каб кіраваць імі, і яны зрабілі мяне каралевай. Ад агрэсіі, такім чынам мяне абараняў іх страх і піетэт. Акрамя ўсяго была ўпэўненасць, што ў гэтым свеце я не магу памерці, нават калі ў мяне дзіду ўваткнуць.\nЯ пачала шукаць сімпотных мне людзей, і неўзабаве вакол мяне ўтварылася невялікая група. Яны адрозніваліся ад большасці насельніцтва тым, што не хацелі бесперапынна піць, жэрці, і не хацелі адчуваць агрэсію. Многія з іх былі схільныя да шчырасці і ахвотна пачыналі ў мяне вучыцца. Я распавядала ім аб розных навуках, аб іншых краінах. Практыцы іх амаль не вучыла, толькі растлумачвала самыя асноўныя палажэнні, бо была яснасць, што гэта яшчэ рана. Яны ўсе яшчэ цвёрда канцэптуальныя, і менавіта з гэтых людзей практыкуючых не атрымаецца. Але калі я цяпер буду іх навучаць, то працэс развіцця іх света паскорыцца, і можа праз тысячу гадоў тут пачнуць з'яўляцца морды і дракончыкі.\nУ маёй групе было пяць мужчын - велічэзныя, барадатыя, валасатыя, і пяць вельмі пупсястых дзяўчынак. Яны ўсе закахаліся адзін у аднаго і разбіліся па парах. Я магу ўявіць сабе гэтых мужчын рашучымі, сумленнымі, гатовымі выратаваць сябра ў любой сітуацыі, не збіваючымі сваіх жонак, як усе астатнія, а маючымі зносіны з імі на роўных. Дзяўчынак - не злараднымі, хутчэй схільнымі да самаахвяравання, веруючымі ў дабро і спрабуючымі ўсімі сіламі здзяйсняць гэтае дабро. Але разбіраць канцэпцыі аб сумленнасці і дабры - гэта было вышэй за іх магчымасці, гэта занадта моцна апярэджвала б час.\nЧасам я залазіла на высокую вежу, так што людзі здаваліся пунктамі, і саскоквала ўніз. Падобныя фокусы падмацоўвалі іх веру ў маё чароўнае паходжанне. Заўважыла, што майму абранаму кружку вучняў пачалі моцна зайздросціць. Быў сняданак пасярод вялікага двара, не памятаю ніякай раскошы, мы елі на драўляных сталах і лаўках. Я заўважыла, што адной парачкі няма. Выйшла, у каменным завулку сустрэла мужчыну з гэтай парачкі. Ён сказаў асуджана, што яго дзяўчынку сёння выкралі, і наўрад ці мы зможам яе знайсці. Я дала яму аплявуху і сказала: як ты можаш здавацца, калі ты наогул НІЧОГА яшчэ не зрабіў? Ты можаш вось так проста пакінуць яе паміраць? У яго адразу змяніўся твар, я не бачыла яго яшчэ такім засяроджаным, сур'ёзным і рашучым. Я сказала яму, каб ён павярнуў і ішоў уніз па ступеньках. Калі ступенькі скончыліся і мы ўперліся ў сцяну, у мяне паўсталі сумненні - раптам у яго не атрымаецца? Устараніла сумненні, сказала яму халодна: што спыніўся? Ідзі далей. І ён прайшоў скрозь сцяну. У гэты момант паўстала захапленне да яго, таму што гэты чалавек, маючы жалезабетонную канцэпцыю аб тым, што людзі скрозь сцены не ходзяць, смог у гэты момант так змяніцца - ці то ад даверу да мяне, ці то ад таго, што я паказала яму, як магчыма дзейнічаць, смог сфармаваць такую рашучасць і ўпэўненасць, якая дазволіла яму зрабіць немагчымае."\n- Там даволі шмат… я хачу яшчэ адзін прыклад зачытаць, гэта ліст Вожыка Бодху:\n"Сёння я знайшла яшчэ адзін свет. Там жывуць людзі з тыбецкай і непальскай знешнасцю. Я хачу, каб ты паглядзеў на яго - ён знаходзіцца ў той жа паласе, якую ты мне паказваў пазаўчора, - неабходна ўцягвацца ў бок матавых бурбалак, а потым, пасля ўключэння іх у сетку, шукаць ружовае святленне прыкладна на 150 градусаў."\n- Гэта добра вядомы нам свет, - растлумачыў Томас аўдыторыі. - Саманазва складаная, мы завем яго "Аунт". Матэрыялы па ім можна знайсці ў "Энцыклапедыі Фесонаўскіх Міроў", сектар "Пераходныя пятага ўзроўня". Мы нямала там пакапаліся, - Томас кіўнуў чамусьці Менгесу, хаця "мы" у дадзеным выпадку абазначала дайвераў, якія працавалі яшчэ 120-150 гадоў назад - і хаця сляды працы дракончыкаў мы выявілі лёгка, ёсць там і школа ППШ, дарэчы, нашы прагрэсары працуюць і цяпер з імі, але саміх дракончыкаў там няма. Апісанне маршруту, вядома, зараз здаецца наіўным, але ва ўмовах адсутнасці адзінай сістэмы каардынат такая арыентацыя цалкам прымальная. Лапенкофф увёў першую сістэму каардынат толькі праз дзвесце дваццаць гадоў… ну я працягну:\n"Гэты свет больш развіты, чым папярэдні (не столькі ў тэхнічным стаўленні, колькі ў тым, што людзі не жывуць тут бесперапыннымі забойствамі, бойкамі і наркотыкамі). Я ведала, што знайду тут дракончыка, таму што ўзнікала моцнае прадчуванне, і таму хацела прыкінуцца дурылкай. Я хацела, каб яго захапіла менавіта практыка, а не нейкая невядомая істота з іншага света. Я стала падлеткам-дэбілам тыбецкай знешнасці, які быццам бы прыйшоў сюды з вёсак. Вандруючым. Прасіла міласціну. Здзівіла тое, як многа мясцовых жанчын здзекавалася з мяне. Гэтыя людзі здаліся мне даволі хітрымі, злараднымі і шукаючымі ва ўсім сабе выгаду. Яны б не пілі цэлымі днямі, бо разумелі, што ад гэтага грошы не прыйдуць. І акрыта адзін аднаго яны таксама не забіваюць, бо лічаць забойствы неэфектыўнымі з пункта гледжання свайго росквіту, таму яны стварылі законы, якія засцерагаюць іх і іх маёмасць.\nМне падабаецца тая мясцовасць. Дракончык ўсё не з'яўляўся, але была моцная цяга да таго месца, і я не сыходзіла, а блукала па горных сцяжынках. Аднойчы ўбачыла дзяўчынку гадоў 12 на беразе раўчука. Я ўжо сустракала яе раней мімаходам у горадзе. Карычневая скура, чорныя доўгія валасы, непальская морда (гэта значыць вочы не такія вузкія, як у тыбетцаў), прыпухлыя лапы, попка, у сукеначцы да калена, босая, валасы прыбраныя ў хвост. Яна глядзела вельмі засяроджана, сур'ёзна. Я падкульгала да яе і пачала размаўляць на розныя тэмы. Потым села і пачала распавядаць пра практыку. Яна слухала моўчкі. Стала задаваць пытанні, я адказвала.\nМы сустракаліся з ёй амаль кожны дзень. Я ўжо зразумела, што знайшла яе, і ў горад больш не хадзіла, жыла ў горах. Здавалася, што яе ніколькі не здзіўляла змена ў маіх паводзінах - з дурылкі на шалёнага практыкуючага. Яна не пытала мяне, адкуль я і ці адыду калі-небудзь. Яна змянялася вельмі хутка, гэта быў шалёны звер, у мяне не было ў гэтым сумненняў.\nРаптам паўстала жаданне сысці. Я нічога не казала ёй, калі яна ў чарговы раз знайшла мяне і прапанавала адвесці за горы. Мы ішлі, і па дарозе яна казала мне пра сваю праблему ў практыцы. Гаварыла яна даволі няшчыра, яна закахалася ў хлопчыка, дамалявала яго, стварыла прыхільнасць, але спрабавала выцесніць гэта, стала адыходзіць ад тэмы, калі я пачала задаваць пытанні. У мяне паўстала шалёнасць, я сказала ёй халодна, што ўсё што яна кажа - хлусня, і яна сама выдатна ўсё гэта ведае. Сказала ёй, што можа быць на гэтым і наступіў канец яе практыкі - неабходна толькі знайсці такую тэму, якую не хочацца чапаць, і яна можа развітацца з азоранымі ўспрыманнямі. Сказала, што я сыходжу ад яе. Я многаму навучыла яе, і зараз усё залежыць толькі ад яе, я не хачу больш садзейнічаць яе практыцы, таму што гэта будзе ўжо паўтор. Калі яна ўстароніць сваю ілжывасць і праб'ецца да бесперапынных АзУ, яна знойдзе мяне. Калі не, значыць наша сустрэча апошняя.\nНа яе мордзе не было ніякіх праяў НЭ, здавалася, што яна сабралася ўся, як нацягнутая струна. Я ўбачыла, што ў ёй паўстала яркая рашучасць, быццам яна стала скалой, чымсьці нясхільным. Яна сціснула маю лапу і чамусьці я зразумела, што яна вельмі хоча пайсці са мной і пойдзе, хай нават пазней. Я не памятаю, як я гэта зразумела. Можа яна гэта сказала, але здаецца, яна нічога не казала.\nУ гэты момант мы перайшлі перавал. Здаецца, я закрычала ад таго, што там убачыла і панеслася ўніз па схілу, яна - за мной. За перавалам апынуўся цёмна сіні, шалёны акіян, а над ім велізарнае сонца на ўвесь гарызонт, якое збіралася заходзіць. Я ніколі не бачыла нічога падобнага, я нават не думала, што такое бывае. Чырванавата-памяранцавае сонца няўяўных памераў. Здавалася, што акрамя яго нічога няма, настолькі яно было вялікім. І ўсе горы, акіян, і тым больш мы з ёй, былі такімі дробнымі, амаль не існуючымі. Мы несліся па схілу як два сабакі.\nПотым я знікла. Я адчуваю да яе адданасць, успрымаю яе як роўную сабе істоту, але хачу даць ёй час, паглядзець - чаго яна даможацца сама. Я хачу, каб ты непрыметна паглядзеў на яе"\n- Я навошта гэта ўсё чытаю, - Томас закрыў файл. - Я хачу звярнуць увагу аўдыторыі, што так званыя іншыя міры да гэтай пары многімі лічацца… ну як бы не суцэль рэальнымі, ці што. З гісторыі мы ведаем, што такая сітуацыя, увогуле, не рэдкасць, калі вузкі круг спецыялістаў гадамі і нават дзесяцігоддзямі развівае нейкую галіну ведання, а ў грамадстве іх лічаць фантазёрамі і нават шарлатанамі. Успомніце генетыку, касманаўтыку, медыцыну… Але ўжо пара, на мой погляд, зразумець, што гэтыя міры - настолькі ж рэальныя, як і мы з вамі. Любы, хто здзейсніць хаця б вучэбнае пранікненне, упэўніваецца ў гэтым неадкладна, але - нажаль - не канчаткова, бо працуюць механізмы выцяснення. Сёння ў нас у кожнай школе, у кожным інстытуце ёсць базавы курс дайвінга, на якім любы жадаючы можа не толькі азнаёміцца з прынцыпамі фіксацыі новых міроў, але і здзейсніць першыя, неглыбокія пранікненні, але калі справа абмяжоўваецца двума-трыма вопытамі, ён не можа ў выніку процістаяць устоянаму недаверу… - Томас зрабіў паўзу.\n- Вяртаючыся да нашай праблемы. Для касманаўтаў космас - рэальнасць, якой ён і з'яўляецца. Для дайвераў - рэальнасцю з'яўляюцца тыя міры, якія яны наведваюць і даследуюць. У тым ліку, дарэчы, і вертыкальна-арыентаваныя міры… і давайце спынім гэтую бессэнсоўную спрэчку, - Томас відавочна меў на ўвазе нейкія супярэчнасці паміж дайверамі, невядомыя шырокай аўдыторыі, - давайце скажам адкрыта - якімі б неспасціжнымі нам ні здаваліся гэтыя міры, яны - таксама рэальнасць, і хто ў гэтым сумняваецца - хай проста пабывае там, ідзіце да Нортана, ён вас возьме.\n- Ну, напрыклад, я туды нікога не вазьму, - усміхнуўся Нортан. - Не перагінай кій. Тыя міры - несумнеўная рэальнасць, але пакуль у нас яшчэ няма адпрацаваных методык для правядзення там паказальных экскурсій.\n- Ну добра, гэта не змяняе сутнасці, - Томас неяк сабраўся і стаў больш сур'ёзным. - Праблема каланізацыі заключаецца ў тым, што некалькі дайвераў прынялі рашэнне застацца там.\nСпачатку нічога не адбылося, накшталт як не адразу дайшло, пра што ідзе гаворка. Потым дайшло.\n- Хвілінку, хвілінку… - Томас паспрабаваў супакоіць вонкавую аўдыторыю, але без асаблівага поспеху. Таму, пакуль узбуджаныя слухачы абменьваліся думкамі і эмоцыямі, ён "падсеў" да Чока і стаў нешта з ім абмяркоўваць. Туды ж падцягнуліся Менгес, Тардэн, Айенгер, а вакол іх стаўпіліся дайверы. Праз пару хвілін Томас вырашыў працягнуць канферэнцыю.\n- Уласна, яны не проста прынялі рашэнне, яны ўжо яго і выканалі. Гэта Квейс, Трыкс і Магнус з групы Тардэна. Яны не вярнуліся. Гэта, вядома, партызаншчына, але… - шум вонкавай аўдыторыі, хоць і рэгуляваны рэдактарам канферэнцыі, зноў даў зразумець, што цяпер яго мала хто пачуе. Тым не менш Томас праявіў характар і, як дырыжор, устаў і ізноў супакоіў аўдыторыю.\n- Калі вы хочаце разабрацца, то паслухайце. Абмяркоўваць вы ўсё гэта зможаце потым на TR-каналах колькі хочаце, давайце не забываць, што ідзе канферэнцыя канкрэтных гісторыкаў, не прымушайце мяне папросту адключыць інтэршум. Мы ж і без гледачоў можам працаваць… Такім чынам - яны засталіся. Тардэн вырашыў гэты факт… ну, скажам так, не афішаваць.\n- Гэта для мяне нечаканасць, - загаварыў Чок. - Стыў, твая група займаецца пытаннямі бяспекі. БЯСПЕКІ. Калі ты фактычна пакрываеш такія выхадкі, то чаго чакаць ад іншых? Давай адкрыем карты і будзем крайне шчырыя. Я лічу гэта недапушчальным. - Чок казаў сечанымі фразамі, падкрэсліваючы свае словы рэзкімі рухамі далоні.\n- А аб якіх выхадках ты кажаш? - Тардэн не збіраўся здаваць свае пазіцыі без бою. - Джэй, ты, здаецца, не разумееш. Мы кажам аб мірах у так званай "бурштынавай паласе". Мы там усё ўздоўж і папярок аб'ездзілі. Мы энцыклапедыі напісалі, карты намалявалі, групы практыкуючых дзе-нідзе вядзем, і пасля завяршэння чарговай місіі вяртаемся зваротна. Пры гэтым няма ніякіх указанняў на тое, што ёсць крайне дапушчальныя тэрміны знаходжання. Хай мяне ваўкада… ну, гэта значыць хай мяне кантралёры паправяць, калі я не маю рацыю. - Ён павярнуўся, пашукаў кагосьці поглядам. - Інга, я маю рацыю?\nІнгай аказалася дзяўчынка, якую Тора нават і не заўважыла спачатку. Яна даволі непрыметна прымасцілася ў кагосьці на каленках, і цяпер проста кіўнула Стыву ў адказ. Гадоў сем-восем. Кароткія шорцікі амаль не закрываюць круглую попку, ледзь припухлыя сцёгны выклікалі вельмі моцную эратычную цягу, хочацца вылізаць яе ад кончыкаў лапак да мыскі. Вочы яе былі дрэнна бачныя Торы з гэтага месца, і яна вырашыла папазней абавязкова разгледзець гэтую істоту бліжэй. Можна было, вядома, перамясціць яе галаграфічны вобраз бліжэй, бо інтэрактыўныя галаграмы дазвалялі цалкам імітаваць непасрэдную фізічную прысутнасць, але Тора зараз не хацела адцягвацца. Зваць такога пупса "ваўкадавам"… Тора засмяялася.\n- Пытаецца - што такога ў тым, што яны вырашылі застацца? Наколькі я памятаю, калі першых людзей адпраўлялі ў космас, таксама лічылі, што…\n- Дык што космас, - перабіла яго Рыана, - калі запускалі першы паравоз, які павінен быў імчаць пасажыраў з надзвычайнай хуткасцю аж у сорак кіламетраў у гадзіну, то думалі, што чалавек не вытрымае такой хуткасці, задушыцца.\n- Наш паравоз таксама не бог ведае які ашаламляльны, - Томас, здавалася, узрадаваўся падтрымцы. Мабыць, усё ж яго пазіцыя не здавалася яму самому такой ўжо трывалай. - Мы стала падтрымліваем кантакт, назіраем іх. Так, фізічна яны перамешчаныя, але ў любы момант могуць вярнуцца зваротна, бо мы не заўважаем у іх стане нічога новага, нічога такога, што магло б ўтойваць у сабе небяспеку!\nЯснасць, якая ўзнікла ў гэты момант у Торы, проста патрабавала ўмяшацца ў гутарку, але толькі яна сабралася адкрыць рот, як няёмкасць абрынулася на яе лавінай. Яна ўпершыню была паўнапраўным удзельнікам канферэнцыі. Яна толькі што стала членам іх вялікай каманды, многіх з якіх яна яшчэ зусім не ведала, аб некаторых толькі чула апавяданні і легенды, і тое, што яна чула, часцяком выклікала ў яе адданасць, самааддачу, захапленне, узмацняла яе імкненне што б ні здарылася прабіцца, стаць дайверам, працаваць на пярэднім краі сучаснай навукі. У нейкім сэнсе, Тора цяпер жыла ў сваёй мары, і зусім не пачувалася на роўных з яе героямі. Але вось так, каб застыць ад няёмкасці… гэтага яна ад сябе не чакала. Нешта неабходна рабіць, так нельга, калі вось так прасраць сітуацыю, змірыцца, то гэта - паражэнне, прычым канчатковае. Няўжо вось так - у адно імгненне, усё скончыцца? Ды і гутарка ўжо адышла ў бок, цяпер неяк асабліва недарэчна ўмешвацца… Гэта канец… Тора павольна ўстала, яна амаль нічога не бачыла перад сабой - нейкія чырвоныя плямы, гукі, якія распадаліся. Ніколі яшчэ яна не была вымушаная прыкладаць столькі сіл - фізічных сіл!, каб устаць. Секунды расцягнуліся неймаверна. Прымусіла. Зараз - адкрыць рот. На мяне ўсе глядзяць. Усе. Што я такое ў параўнанні з імі? З камандас, якія вышэй за яе невымерна, якія здзяйсняюць такія подзвігі вандравання ва ўспрыманнях, аб якіх яна і марыць пакуль не можа. І як ёй - такому нікчэмнаму прусу, сказаць тое, што яна павінна сказаць? Трэба адкрыць рот. Як у благім сне, як у стане трызнення. Калі ў дзяцінстве яна цяжка захварэла, тэмпература паднялася да сарака аднаго градусу, стан быў такі ж самы - трызненне, вобразы, якія распадаюцца, поўная адсутнасць кантролю над целам. Вось чаму яна не пайшла далей за зялёны ўзровень - вось яна, гнілата.\n- Я хачу сказаць… я сама сябе не чую… Томас Хельдстрым… туман перад вачамі… ты праяўляеш няшчырасць… зараз я знепрытомню?.. ты замоўчваеш… ты няшчыры. Ты… павінен разумець, значыць, ты разумееш… усе глядзяць на мяне - усе дайверы, усе ваўкадавы і прагрэсары, усе тысячы навукоўцаў… што калі мы не заўважаем ніякіх змен, то гэта не азначае, што іх няма… госпадзі, мае інстытуцкія таксама на мяне зараз глядзяць… і калі б ты быў тупы… што я такое пляту?!!... і сам верыў бы ў тое, што ты кажаш, то не стаў бы так цешыцца падтрымцы пра паравозы… а што я пляту… я пляту праўду… а ты цешышся, адчуваеш палягчэнне… чаму я павінна саромецца шчырасці і яснасці??... вось ты вялікі, вядомы адмысловец, у мяне лыткі трасуцца казаць табе ўсё гэта… што я пляту?... а не сказаць не магу - замест таго, каб цешыцца, ты мог бы праявіць шчырасць і самастойна распавесці нам усім - якія ты бачыш небяспекі гэтага эксперыменту, бо хто яшчэ ў гэтым разбіраецца лепш за цябе?! - перад вачамі неяк праяснілася, неба на зямлю не звалілася, у фокус патрапіў твар Менгеса, ён паказвае вялікі палец і смяецца. З мяне??\n- Ну ўвогуле ёсць каму разбірацца не горш за яго, Тора, - голас Менгеса быў упэўнены, падтрымліваючы, і страх раптам знік. - Небяспека, вядома, ёсць, інакш бы распачыналі б мы тут гэтую тэму… ты маеш рацыю - гэта няшчырасць - спрабаваць зажаваць тэму.\n- Згодзен. - Гэта Томас. Ён згодзен! - Небяспека ёсць. Мы на самай справе не ведаем, з якога боку чакаць падвоху. Чалавек - не пральная машына і нават не суперкампутар. Чалавек - таямніца, у якую мы толькі пачынаем пранікаць. І проста няма спосабу быць упэўненым у тым, што доўгае перамяшчэнне не прыводзіць да нейкіх катастрафічных наступстваў.\n- У нас ужо ёсць вопыт… - гэта вымавіла незнаёмая Торы дзяўчына. Вельмі ўпэўненая ў сабе, вельмі моцная… з яе прама выходзіць сіла. Рухі вельмі скупыя. Гледзячы на яе звычкі, Торы раптам стала ясна, што яна валодае сабой у такой ступені, што можа, мусіць, застыць без руху на тыдзень. І яшчэ яна зразумела - як шмат яна сама здзяйсняе паразітычных, дробных, цалкам бессэнсоўных рухаў усімі часткамі цела - не тых рухаў, якія дастаўляюць прыемнасць, а тых, што абслугоўваюць дробныя негатыўныя эмоцыі. Захацелася стаць такой жа - лаканічнай у рухах, захацелася пачаць паляванне - высочваць і ўстараняць гэтыя… нават не рухі, а хутчэй крыўлянні.\n- У нас ужо ёсць страты, - працягвала дзяўчына. - І мы таксама былі ўпэўненыя, што кантралявалі сітуацыю.\n- Гэта хто? - Тора падпаўзла да Цісы.\n- Фосса, лідэр трэцяй групы.\n- Фосса… гэта ж звярок такі ёсць, вёрткі, моцны… значыць, яна - камандас?\n- Я пакуль не чула - чым яе група…\n- Пачакай, - Ціса паклала лапу на плячо Торы, - давай потым…\nПаміж тым гутарка перайшла ў іншую плоскасць, якая, здавалася, была даволі далёкая ад кампетэнцыі канкрэтных гісторыкаў. Казаў нейкі спецыяліст, відавочна не з дайвераў, інстытуцкі. Яму пярэчыла, як ні дзіўна, тая ж Фосса.\n- Перш чым працягваць небяспечныя для жыцця эксперыменты, я лічу неабходным дбайным чынам усё даследаваць. - Спецыяліст выглядаў не занадта ўпэўнена, але і сарамлівым яго не назавеш.\n- А як жа гэта даследаваць, акрамя як правяраючы на сваёй шкуры? Прапануеце што-небудзь пэўнае, і калі ў гэтым будзе хоць доля разумнага сэнсу, жаданні Трыкса і астатніх могуць змяніцца. Мы ж не фізікі, мы - дайверы. Мы - самі і суб'екты, і аб'екты нашых даследаванняў.\n- Але ёсць жа нейкія напрацаваныя…\n- Ёсць. - Фосса перабівала суразмоўніка адразу ж, як толькі сэнс яго пытання ці аргумента станавіўся ёй ясны. Тыповыя звычкі камандас - Тора ведала, што ў іх актыўна ўжываюцца разнастайныя спосабы рабіць гаворку больш кампактнай, ёмістай: напрыклад калі гаворачы лічыць, што слухачы лёгка самі вылічаць завяршэнне фразы, то ён проста кажа "джару" і на гэтым фразу сканчае. Цікава - які ў яе ўзровень…\n- У нас ёсць напрацаваныя прыёмы ўскоснай ацэнкі небяспекі сітуацыі. - Працягвала Фосса. - Але ты разумееш тое - як менавіта яны былі напрацаваныя? Што з'явілася перш - напрацаваныя крытэры або пранікненні на свой страх і рызыку? Як бы мы маглі іх напрацаваць, калі б не рабілі крок у невядомае? Гэта ж відавочна. - Фосса замоўкла на некалькі секунд і працягнула. - Насуперак ўсталяваным ўяўленням, нашы страты - не следства неабдуманых безгаловых кідкоў "на ўра". Проста пакуль мы не ведаем - на што яшчэ мы можам абапірацца, акрамя як на радасныя жаданні, вектар азораных успрыманняў, цвярозы разлік вядомых нам фактараў. Я думаю, гэта ўсім вядома, але паўтару - спачатку мы распазнаем - якое ёсць радаснае жаданне, да чаго ўзнікае яркае прадчуванне. Затым, калі прыярытэт радасных жаданняў усталяваны, мы праводзім, па-першае, дбайны аналіз меркаваных дзеянняў і меркаваных рэзультатаў. Па-другое мы ажыццяўляем АзУ-лакацыю, гэта значыць назіраем - якія АзУ, якой інтэнсіўнасці, пранізлівасці, глыбіні рэзаніруюць з меркаваным эксперыментам. Праводзім аналіз АзУ-лакацыі, пасля чаго зноў вяртаемся да пытання - "і што ж зараз я хачу?", "да чаго я адчуваю яркае прадчуванне?". А пасля гэтага - калі жаданне вызначанае, суправаджаецца прадчуваннем не слабейшым за пяць, то мы - дзейнічаем. Такая паслядоўнасць дзеянняў зарэкамендавала сябе як самая эфектыўная з вядомых нам. Знайдзі больш эфектыўную, і мы абавязкова ёй скарыстаемся.\n- Але ж ёсць, ужо ёсць больш эфектыўная сістэма!\n- Валентная сувязь з пацінай. Бо гэта дае больш упэўненасці, калі жаданне ўтварае гэтую сувязь, калі становіцца крышталем або хаця б кіпцюром.\n- Ну…, - падчас гутаркі Фосса ні разу не ўсміхнулася, нават цень усмешкі не кранула яе твар, у той жа час і змрочнай яе нельга было назваць - менавіта сіла, незвычайная светлая сіла напаўняла яе слова, жэсты, выраз твару. - Гэта нельга назваць больш эфектыўнай сістэмай, паколькі яна на самай справе і не адрозніваецца ад той, аб якой я кажу. Натуральна, што мы выкарыстоўваем паціну - няма такога камандас, які б не меў развітую сетку "цыклонаў" - магутных, устойлівых радасных жаданняў.\n- Добра, чаму тады не выкарыстоўваць яе ўсім?\n- Яе выкарыстоўваюць усе, хто можа. Не кожны можа, проста па той прычыне, што далёка не кожны дайвер мае дастатковы вопыт экстатычных азораных успрыманняў, каб утварылася паціна.\n- Ну тады… давайце тады, напрыклад, забаронім…\n- Я чакала гэтага, - здавалася, інтанацыя Фоссы, яе бездакорны энергічны спакой не пакінуў бы яе, нават калі б зямля раскрылася пад нагамі. - "Забараніць", выдатнае рашэнне. І ўжо вядома, з самых добрых намераў, як звычайна. Але мы ўжо ўсё гэта мінулі. Сто гадоў назад. Я разумею, што сто гадоў - недастатковы тэрмін, каб вандалізм выветрыў канчаткова. Мы ўсе носім у сабе часцінкі мінулага, я таксама. Але я працую над гэтым, і табе раю. Што датычыцца мяне, я не хачу вяртацца ў "выдатнае мінулае". Я таксама гісторык, як і ты, я выдатна ведаю - да чаго прыводзіць "забараніць". Назабаранялі. Забаранялі дзецям займацца сэксам, не хадзіць у школу, не слухацца дарослых і "капрызіць". Вынік - мінус некалькі мільярдаў прыгнятальнікаў і столькі жа прыгнечаных. Яшчэ раней - забаранялі думаць. Не, я не пра змрочнае сярэднявечча, я пра дваццаць першае стагоддзе асветы. Не памятаеце? Спачатку - проста ў якасці выключэння, забаранілі глядзець дзіцячую "парнаграфію". Пра тое, што любы чалавек, калі ён не хворы псіхічна, не імпатэнт, калі ў яго ёсць хаця б зародкі сэксуальнасці і эратызму, непазбежна адчувае сэксуальную і эратычную цягу да малалетак з іх дзіўна прыгожымі, далікатнымі і гарачымі цельцамі- пра гэта думаць ніхто не хацеў, была разнарадка - прымусіць усіх і кожнага ненавідзець у самім сабе і ў сваім суседзе цягу да дзяцей. Пра тое, што нельга быць ледзь-ледзь цяжарным, і што прыгнечанне сэксуальнасці немагчыма па кавалках, што яна памірае ўся цалкам, - пра гэта таксама думаць ніхто не хацеў. Памятаеце рэпартажы тых гадоў? Выяўленая сетка педафілаў - на нейкім там сайце выяўленая дзіцячая парнаграфія, і заўзяты сісадмін планамерна запісвае адрасы ўсіх, хто спрабуе зайсці на гэты рэсурс. Выяўлена некалькі тысяч за першыя ж суткі ў розных краінах, самыя розныя людзі, ад дворніка да міністраў, навукоўцаў і паліцыянтаў. І ўсе чытаюць гэтае глупства, і ні ў каго нават іскры яснасці не праяўляецца - "гэта ж не злачынная сетка, гэта проста людзі, самыя звычайныя людзі, проста ёсць такая рэч, як сэксуальнасць, як жаданне адчуваць і дарыць сэксуальную і эратычную асалоду". Не, душылі "педафілаў" дзясяткамі і сотнямі тысяч. Паспяхова, трэба сказаць, душылі - у выніку засталіся тыя, хто да дзяцей наогул нічога акрамя незадаволенасці не адчуваў. Так што Вялікая Дзіцячая Вайна была закладзеная яшчэ ў тыя часы, дарэчы… Потым - новая мода, забаранілі казаць і, уласна кажучы, думаць аб тым - ці быў Халакост. Вядома, толькі ў якасці выключэння. Маўляў нельга падвяргаць сумненню такія жудасныя злачынствы. Толькі чалавек казаў "сумняваюся я, што быў Халакост" - турма. А ўжо калі ён яшчэ і аргументы прыводзіў - то турма надоўга. Гэта, дарэчы, выдатна адбівала жаданне шукаць аргументы, бо калі прывёў аргументы - значыць сапраўдны злачынец, значыць не здуру прагаварыўся, гэта яшчэ маглі прабачыць, а думаў, разважаў. Гэта ўжо не прабачалі. З той жа оперы - нельга было чытаць Майн Кампф Гітлера. Гэта значыць па закону накшталт можна, а на самай справе - нельга. Кнігу было проста немагчыма дастаць нідзе. Нават у асяроддзі вольных букіністаў кнігі такой не было. У он-лайн крамах - сціплыя таблічкі "часова недаступная". На Нямеччыне аўтарскія правы на кнігу чамусьці меў урад Баварыі, які папросту забараняў любое капіраванне або прайграванне кнігі ў Нямеччыне, і дужалася з яе распаўсюджваннем у іншых краінах. Перакладчыкі гэтай кнігі пападалі за рашотку за "распальванне расавай нянавісці". Няўжо гэта не ідыятызм? Асабліва ў тых умовах, калі сотні мільёнаў індусаў, непальцаў, малазійцаў, інданэзійцаў, арабаў, ізраільцян на самай справе адкрыта прапаведуюць расізм, і ні на крок не гатовыя адмовіцца ад самых абуральных расісцкіх канцэпцый. Калі кніга гэтая, як гаварылася прапагандыстамі, запар маразм ашалелага тупеня, навошта ж у такім разе так дбайна яе хаваць? А раптам думаць пачнуць? І пачалі. І дасталі, вядома, хто хацеў. Бо калі хочаш нешта зрабіць папулярным, гэта трэба забараніць. А памятаеце - колькі гадоў у Расеі былі забароненыя да публікацыі любыя дакладныя дадзеныя аб удзеле СССР у другой сусветнай вайне? Калі тое была вайна гераічная, вызваленчая, то што хаваць? Ды яшчэ так, як нішто іншае не хавалі? А вольная Еўропа не драмала - Францыя стала саджаць у турму за сумненні ў факце генацыду туркамі армян. Яшчэ, стала быць, выключэнне. Спадабалася! І вольная Амерыка не адставала - дэмакрат Джордж Буш папросту забараніў амерыканскім журналістам і навукоўцам нават заікацца на тэму сусветнага пацяплення. І спрацавала - затыкнуліся. Далей - больш. Ужо да 2012-га года ў Еўропе з'явіўся першы народны даведнік, так сказаць - для выгоды пражываючых - на якія тэмы размаўляць і думаць забараняецца пад страхам турмы. І было там ці то сто, ці то сто пяцьдзесят пазіцый. А што далей? А далей у людзей інстынкт самазахавання працуе. Каб не прагаварыцца, трэба папросту перастаць думаць на гэтую тэму - адзінае надзейнае рашэнне. Так пачала ўжывацца кніга Хакслі, якая яшчэ нядаўна здавалася буянай фантазіяй, думказлачынства стала рэальнасцю. І зусім няма чаго было пакараць смерцю за неналежныя думкі - сам страх прабрахацца быў надзейным катам, кожны высочваў і караў смерцю сам сябе. А мысленне падпарадкоўваецца тым жа законам, што і ўсё астатняе жыццё - мысленне нельга трохі спакласці, а ў астатнім - пакінуць квітнець. Яно памірала цалкам. А калі памірае мысленне, застаюцца каманды. Вось і дакамандаваліся да трэцяй сусветнай… Але ўсё гэта збітыя ісціны, я паўтараю іх тут не для таго, каб кагосьці адукаваць, а каб - мы ўсё гэта ўжо праходзілі. "Не пускаць" мы пакінулі ў мінулым. "Прыгнятаць дзеля іх жа выгоды" - мы да гэтага не вернемся, ва ўсякім разе асабіста я буду нават ваяваць, калі спатрэбіцца, каб звароту да гэтага жаху не было. Таму, калі гаворка ідзе не аб вар'ятах, не аб вандалах, якія разбураюць прыроду і грабяць мінакоў, а калі мы кажам аб людзях, якія самай патаемнай сваёй мэтай паставілі дасягненне азораных успрыманняў, катэгарычнае ўстараненне негатыўных эмоцый, садзейнічанне радасным жаданням тых, да каго ў іх ёсць сімпатыя, то ці можна накладаць на іх забароны "дзеля іх саміх"? Гэта іх выбар, яны прытрымліваюцца радасных жаданняў, якія праяўляюцца на фоне азораных успрыманняў, жаданняў садзейнічаць радасным жаданням іншых людзей. Я кажу вялікія ісціны? Згодна. Але, як мы бачым, вялікія ісціны неабходна час ад часу напамінаць, каб не забываць - хто мы і куды ідзем. Таму - калі ёсць ідэі, прапановы, назіранні, якія, як ты мяркуеш, могуць прывесці сімпотных табе людзей да таго, каб яны не пападалі ў непажаданыя імі сітуацыі, не знікалі без весткі - паведамі гэта ўсё ім, яны прымуць гэта да ўвагі, калі захочуць, і спытаюць сябе ў чарговы раз - "і што я пасля ўсяго гэтага хачу?"\nФосса замоўкла гэтак жа раптам і без пасляслоўяў, як пачала без прадмоў.\n- Добра. - Томас зноў узяў ход канферэнцыі ў свае рукі. - Я, уласна, так і меркаваў, што спрачацца тут няма пра што. Наколькі мне вядома, Керт хоча далучыцца да той каманды, так, Керт?\n- Так. - Керт на некалькі секунд задумаўся, падбіраючы словы. - Вам вядома, што мой галоўны кірунак даследаванняў - пошукі сувязі з дракончыкамі. Адзіная здагадка, якая ў нас ёсць, складаецца ў тым, што яны перабраліся ў адзін з міроў, і займаюцца сваімі даследаваннямі, засноўваючыся пераважна ў ім. Або ў іх, калі гэтых міроў некалькі. Пры гэтым яны могуць атрымліваць нейкім чынам інфармацыю аб тым, што здараецца тут у нас, і па жаданню садзейнічаць… або перашкаджаць, што было прадэманстравана імі з лімітавай пераканаўчасцю. Я працую над гэтым другі год. Да мяне таксама сядзелі не склаўшы рукі. Рэзультату - няма. Я хачу інтэнсіфікаваць свае пошукі. І лічу, што для гэтага мэтазгодна перабрацца ў любы з бурштынавых міроў - азораныя ўспрыманні там намнога ярчэй, глыбей, гэта факт. Час там цячэ істотна інакш, гэта таксама факт. Здзяйсняць пранікненні з таго света - прасцей, і гэта факт. Што застаецца? Настальгія па нашым свеце? У мяне яе няма. Страх незвароту? Ён не настолькі моцны, каб адмовіцца. Акрамя таго, я выбіраўся з сур'ёзных пераробак, і ўпэўнены, што здолею своечасова пачуць, калі нешта пойдзе не так. Колькі можна сядзець седзьма? Колькі можна штораз назапашваць адмоўныя рэзультаты, суцяшаючы сябе, што маўляў паражэнне, гэта таксама вопыт… так, вопыт. Але я хачу яшчэ і вопыт перамог, яркіх адкрыццяў. А мы, паміж іншым, у тупіку! Нічога, калі я таксама тут парушу няпісаныя законы? А то Фосса добра распавяла нам аб няпісаных законах мінулых стагоддзяў, а аб нашых - прамаўчала.\n- Так, дзяўчынкі і хлопчыкі. Мы - у тупіку. І ўвогуле ўсе ведаюць або, прынамсі, здагадваюцца - пра што я кажу. Тупік гэты настолькі беспрасветны, што… ну што тут казаць! Чаму мы не абмяркоўваем галоўнае? Чаму гатовыя рабіць канферэнцыі з нагоды ўмяшання дэльфінаў, ідэі каланізацыі, а аб самым галоўным - маўчым? Дык таму, што сказаць няма чаго. Тупік занадта тупы, вось і маўчым. Мне, ва ўсякім разе, сказаць няма чаго, я прасвету не бачу. І ніхто не бачыць. Але замоўчваць гэта - млявае рашэнне. Давайце ўжо як мінімум, каб не губляць глебы пад нагамі, перад пачаткам і ў канцы кожнай канферэнцыі, кожнага дня, кожнай гадзіны, паведамляць сабе - я ў тупіку. І тады можа што і зменіцца… Мы - вандроўнікі, дайверы, камандас, усё цудоўна. Але давайце яшчэ раз вернемся на трыста гадоў назад. Да Бодхі. Да яго кнігі. Да дракончыкаў. Памятаеце - пра што ішла гаворка? Пра замену ўспрыманняў, сапраўды. Пра вандраванне, сапраўды. Але пра якое вандраванне? Пра вандраванне ў азораных успрыманнях. А мы дзе падарожнічаем? Вось… мы падарожнічаем у разнастайных дзіўных мірах. Але ці міры гэта азораных успрыманняў? Так, мы адчуваем іх, імкнемся адчуваць больш і часцей. Але ці з'яўляюцца менавіта яны нашай мэтай, калі мы лезем у бурштынавыя міры, у персікавыя, у блакітныя? Я ўжо не кажу аб вертыкальна-арыентаваных мірах, я ўжо наогул маўчу аб тым, куды знесла тых, хто цяпер лічыцца зніклым без весткі? Гэта ўсё што, міры АзУ? Не. І што нас туды вабіць? Больш яркія АзУ? Новыя АзУ? Экстатычныя АзУ? Не! Ну вядома ж, для нас азораныя ўспрыманні - і рухавік, і страхавы поліс, і пропуск і што хочаце. Без іх ніякія вандраванні немагчымыя, уключаючы самыя простыя ўсвядомленыя сны. Але - для нас АзУ - сродак, а не мэта. І ў гэтым - наш самы жудасны і глыбокі тупік. Таму мы і плёскаемся па паверхні. Раней людзі тарашчыліся ў стэрэавізар, пілі піва і гулялі ў кампутарныя гульні. Працавалі яшчэ. Гвалтавалі сваіх дзяцей. Забівалі сябе негатыўнымі эмоцыямі. Гэтага больш няма, чалавецтва паднялося на ступеньку вышэй. І зараз мы атрымліваем уражанні не ад піва і газет, а ад інтэграцыі ўспрыманняў. Мы - падарожнічаем у мірах. Розніца вялікая, але ці адчуваем мы поўнасць жыцця? Ці адчуваем мы напаўняючае захапленне, трыумф, кліч, прагненне, адданасць? Калі ў апошні раз было адкрытае новае азоранае ўспрыманне? Яны што - скончыліся ўсе? Ды нічога падобнага, проста скончыліся мы. Мы ўгразлі ў нашых найпрыгажэйшых мірах. Хтосьці кажа аб садзейнічанні істотам з іншых міроў, хтосьці - аб чыстай навуковай цікавасці, хтосьці - аб пошуку дракончыкаў… пры жаданні мы яшчэ хоць сто важных прычын знойдзем для таго, каб працягваць свой бег на месцы. І рэзультаты дзіўныя, так, гэтага не адабраць, не зменшыць. Але ў выніку нам усё роўна давядзецца апынуцца каля пабітага карыта, таму што нават самыя ўзвышаныя мэты, самыя выдатныя вандраванні, самыя эфектыўныя меры па садзейнічанню практыкуючым у іншых мірах не замяняюць галоўнага. Вы памятаеце, Бодхі пісаў пра самадхі? Ну і хто з нас можа падзяліцца сваім вопытам самадхі? Можа дзесьці ў "Рэсурсах" ёсць хаця б маленькі раздзел на гэтую тэму? Вы мне пакажыце, можа я не заўважыў? Можа хтосьці робіць патроху, ставіць вопыты, адчувае паражэнні, атрымлівае хаця б мізэрныя рэзультаты? Не. Нічога гэтага няма. Ні-чо-га. Мы загадзя змірыліся. Неяк так атрымалася, што мы ўсе прызвычаілі сябе да паражэння, мы сказалі сабе - ну, самадхі - гэта для монстраў, для Бодхі з дракончыкамі. Мы пакуль вось тут патроху будзем АЗУ культываваць, а заадно і па мірах падарожнічаць, Зямлю аднаўляць і гэтак далей. Увогуле… што тут казаць… я вось усё гэта кажу, а сам хачу далучыцца да каланізатараў, таму што так слабейшы страх паражэння, так - гарантыя цікавага жыцця. А калі я зараз сяду і ўпруся ў дасягненне самадхі? Вось у цябе, Нортан, вось ты ў нас самы рашучы, самы адважны, ну я ва ўсякім разе так лічу, вось калі ты зараз уявіш, што ўпрэшся ў дасягненне самадхі, у цябе якой інтэнсіўнасці думкі-скептыкі ўзнікаюць? Якой інтэнсіўнасці ўзнікае ўпэўненасць у паражэнні? Зрэшты, слова "калі" тут недарэчна, не займуся я гэтым. І ты не зоймешся. Таму што кароткія звароткі. Таму што мы выбіраем не самыя радасныя жаданні, не. Выбіраем мы самыя радасныя жаданні, якія застаюцца пасля таго, як нас спрасаваў страх паражэння. А гэта - не адно і тое ж.\nКерт махнуў рукой, лёг на траву. Менгес нібы хацеў нешта сказаць, аблізаў вусны, правёў рукой па валасах, і перадумаў.\n- На сёння ўсё. Заўтра - у той жа час. Мы яшчэ не кранулі найважнейшых навін. - Томас гаварыў каротка і, відавочна, хацеў хутчэй завяршыць сустрэчу. - Заўтра. У нас ёсць шанцы, паміж іншым. Я так думаю.


Доктаравіцкі сельсавет — Вікіпедыя\nДо́ктаравіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Новыя Доктаравічы.\nУтвораны 20 жніўня 1924 года як Евангелевіцкі сельсавет у складзе Капыльскага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Евангелевічы. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. У 1929 годзе сельсавет перайменаваны ў Ванелевіцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Доктаравічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капыльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Ванелевічы. 24 мая 1960 года ў склад сельсавета з Грозаўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Астравок, Гарнастайла, Навасёлкі і Ужа), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Доктаравічы, сельсавет перайменаваны ў Доктаравіцкі. 27 студзеня 1987 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Новыя Доктаравічы.\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1816 чалавек, з іх 96,6 % — беларусы, 2,4 % — рускія, 0,8 % — украінцы.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Доктаравіцкі_сельсавет&oldid=3621449"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:17, 15 мая 2020.


Аздараўленне дзяцей Віцебскай вобласці ў перыяд зімовых канікул - Рэспубліканскі цэнтр па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва Санаторыі Беларусі\nГалоўная→Навіны→Аздараўленне дзяцей Віцебскай вобласці ў перыяд зімовых канікул\nУ перыяд зімовых школьных канікул у Віцебскай вобласці будзе арганізавана работа каля трохсот лагераў з дзённым знаходжаннем дзяцей (па 6 і 8 дзён) і тры лагеры з кругласутачным знаходжаннем, у якіх пройдуць аздараўленне больш за 11 тысяч школьнікаў\n3 студзеня 2020 года адкрыецца профільны дзевяцідзённы лагер з кругласутачным знаходжаннем дзяцей на базе аздараўленчага лагера «Дружныя рабяты» ГУДО «Віцебскі абласны палац дзяцей і моладзі».\nПрофільная змена пад працоўнай назвай «Школа Дзеда Мароза» сустрэне 120 хлопчыкаў і дзяўчынак ва ўзросце ад 6 да 15 гадоў. Гульнявая праграма "Мороzzz-шоў», забаўляльная праграма "Шурум - бурум - снежны бум!», Мароз - party «У ноч пад Каляды», конкурс мабільнага кіно «У Новы год за казкай», а таксама Майстэрня вырабаў - выхадак Бабы Ягі, дыскатэкі не пакінуць абыякавымі хлопчыкаў і дзяўчынак. Праграма летніка насычана разнастайнымі святочнымі мерапрыемствамі. Штодня з хлопцамі будуць працаваць вопытныя педагогі і настаўнікі. У планах лагера квэсты, конкурсы, флэш-мобы, спартыўныя гульні, музычна-гульнявыя праграмы. Для арганізацыі і правядзення спартыўна - аздараўленчых мерапрыемстваў у лагеры маецца неабходны інвентар для зімовых відаў спорту: лыжы, канькі, санкі.\nГульнявая праграма "Мороzzz-шоў», забаўляльная праграма "Шурум - бурум - снежны бум!», Мароз - party «У ноч пад Каляды», конкурс мабільнага кіно «У Новы год за казкай», а таксама Майстэрня вырабаў - выхадак Бабы Ягі, дыскатэкі не пакінуць абыякавымі хлопчыкаў і дзяўчынак. Праграма летніка насычана разнастайнымі святочнымі мерапрыемствамі. Штодня з хлопцамі будуць працаваць вопытныя педагогі і настаўнікі. У планах лагера квэсты, конкурсы, флэш-мобы, спартыўныя гульні, музычна-гульнявыя праграмы. Для арганізацыі і правядзення спартыўна - аздараўленчых мерапрыемстваў у лагеры маецца неабходны інвентар для зімовых відаў спорту:\nлыжы, канькі, санкі.\nСярэдні кошт аздараўленчай пуцёўкі 184 рубля, частка якой пагасіць дзяржава - 84 рубля, і бацькоўская даплата складзе 100 рублёў.


🥇 Як глядзець эйфарыю ў Інтэрнэце: перадайце спецыяльны эпізод 2 з любога месца сёння - 【Параўнанне】\nЯк рыба з вады\nЯк глядзець эйфарыю ў Інтэрнэце - перадайце спецыяльны эпізод 2 з любога месца сёння\nВы ведаеце, што магло затрымаць другі сезон, але стваральнікі "Эйфарыі" з першых імгненняў падтрымліваюць нас яшчэ адным спецыяльным эпізодам, які расказвае версію Жуля пра гісторыю яго хаатычных адносін з Ру. хвалюючы і ап'яняльны для вашых праблем і часта мінімальны ўзрушаючы. Чытайце далей, каб даведацца, як глядзець спецыяльны серыял "Эйфарыя 2" у Інтэрнэце і трансляваць яго рана, да выхаду на тэлебачанне, у любой кропцы свету.\nАпошні спецыяльны эпізод "Эйфарыі" - гэта фактычна другая частка "Праблемы не працягваюцца заўсёды", спецыялізаваная на снежань, у цэнтры ўвагі якой - Ру пасля яе жудаснага рэцыдыву.\nПершапачаткова паспрабаваўшы абвінаваціць Жуль, Алі дапамагае Рю зразумець, што ёй трэба прызнаць уласныя праблемы і крыўду, якія яна мае, каб мець шанец паспяхова ачысціцца і пайсці далей са сваім жыццём, асабліва зробленымі памылкамі. са сваімі сваякамі, у тым ліку з маці і Жулем.\nНовы спектакль "Эйфарыя" пад назвай "F * ck Anyone Who's Not Sea Blob" (за выключэннем зорачкі) засяроджваецца на Жулі, які з усіх сіл спрабуе змірыцца з разрывам і адмовай ад адносін і спрабуе аднавіць адносіны. гісторыя, якая мае які-небудзь сэнс.\nГэта яшчэ адна неверагодна кранальная гісторыя, якая аглядае мінулае Джулз і некаторыя найбольш балючыя моманты адносін, і вы можаце прачытаць далей, калі мы падрабязна раскажам пра тое, як сёння глядзець спецыяльны эпізод "Эйфарыі" і трансляваць частку 2 у Інтэрнэце.\n1 Як глядзець спектакль "Эйфарыя 2" онлайн у ЗША\n2 Як паглядзець спецыяльны серыял "Эйфарыя 2" за межамі вашай краіны\n3 Як глядзець Euphoria Special Episode 2 онлайн у Канадзе\n4 Як глядзець Спецыяльны эпізод "Эйфарыя 2" онлайн у Вялікабрытаніі\n5 Як глядзець онлайн эйфарыю "Спецыяльны эпізод 2" у Аўстраліі\nЯк глядзець спектакль "Эйфарыя 2" онлайн у ЗША\nСпецыяльны эпізод "Эйфарыя 2" выйдзе ў эфір на HBO Max у 9:6 ET / 22:9 PT у пятніцу, 24 студзеня, перад эфірам HBO праз некалькі дзён у XNUMX:XNUMX ET / PT у нядзелю, XNUMX студзеня.\nПадпіска на HBO Max каштуе 14.99 еўра ў месяц і дае вам адну з самых прэміум-бібліятэк кантэнту ў свеце, у тым ліку лепшае тэлебачанне, у тым ліку шоу HBO, такія як "Game of Thrones", "Westworld" і "Succession". - плюс выбраныя загалоўкі з класічных фільмаў Тэрнера і выбраныя з векавой бібліятэкі Warner Brothers. Гэта таксама эксклюзіўны дом для ўсіх сезонаў сяброў і ўсяго каталога Studio Ghibli.\nСумяшчальныя з HBO Max прылады ўключаюць прылады iPhone і Android, тэлевізары Apple і Samsung, кансолі PlayStation 4 і Xbox One, Chromecast і Chromebook, а таксама ноўтбукі і ПК. Аднак у цяперашні час гэта не працуе з Roku або Amazon Fire Stick.\nНе ў Злучаных Штатах? Памятаеце, калі вы абралі падпіску на HBO Max (альбо хочаце яе атрымаць), але зараз вы не ў ЗША, атрыманне паслуг добрага VPN дазволіць вам паглядзець любімыя шоу. дзе б вы ні знаходзіліся.\nПамятаеце, што вам патрэбныя дадзеныя амерыканскай крэдытнай карты, каб максімальна палегчыць рэгістрацыю, бо яны неабходныя.\nЯк паглядзець спецыяльны серыял "Эйфарыя 2" за межамі вашай краіны\nКалі вы знаходзіцеся за межамі Злучаных Штатаў для працы або адпачынку за мяжой, вы ўсё яшчэ можаце паглядзець спецыяльны серыял "Эйфарыя 2", дзе б вы ні знаходзіліся.\nУвогуле, калі вы едзеце са Злучаных Штатаў, вам захочацца атрымаць доступ да той самай паслугі струменевай перадачы, што і дома. А паколькі HBO Max даступны толькі ў ЗША, вам спатрэбіцца загрузіць VPN.\nВыкарыстоўвайце VPN, каб глядзець спецыяльны серыял "Эйфарыя 2" у сеціве з-за мяжы\nExpressVPN у цяперашні час з'яўляецца лепшым VPN у свеце\nМы знайшлі час праверыць усіх асноўных пастаўшчыкоў VPN і выявілі, што ExpressVPN з'яўляецца лепшым з лепшых. Ён працуе з многімі прыладамі і прапануе маланкавыя злучэння на сваіх шматлікіх серверах.\nДадайце да гэтага яго надзейны набор функцый бяспекі, і ExpressVPN - лепшы VPN для струменевай перадачы, і, магчыма, лепш за ўсё, ён мае 30-дзённую гарантыю вяртання грошай плюс 3 месяцы БЯСПЛАТНА, калі вы падпісваецеся на год.\nДоступ да ExpressVPN праз ноўтбук, iPhone, планшэт, тэлефон Android, PlayStation, Xbox і многае іншае. Express - гэта комплексная паслуга, якая таксама карыстаецца кругласутачнай падтрымкай кліентаў.\nПаспрабуйце ExpressVPN 100% без рызыкі на працягу 30 дзён\nЯк глядзець Euphoria Special Episode 2 онлайн у Канадзе\nУ Канадзе Crave - гэта струменевы сэрвіс, да якога трэба звярнуцца, калі вы хочаце паглядзець "Эйфарыю" - апошні спецыяльны серыял, які выйдзе на платформу ў нядзелю, 22 студзеня, праз некалькі дзён пасля прэм'еры ў ЗША.\nУсе папярэднія серыі, уключаючы першы спецыяльны, цяпер даступныя на Crave.\nДля ўваходу вам спатрэбіцца адзін з іншых прэміум-планаў Crave - Movies + HBO. Гэта каштуе 19.98 еўра ў месяц (плюс падатак), але перад тым, як расстацца з канадскімі далярамі, якія вы з цяжкасцю зарабілі, вы можаце запусціць паслугу з БЯСПЛАТНЫМ 7-дзённым пробным перыядам.\nКалі вы знаходзіцеся за мяжой, вам трэба будзе загрузіць якасную сетку VPN, каб падключыцца да паслугі струменевай перадачы, на якую вы падпісаліся дома, а потым глядзець "Эйфарыя" ў Інтэрнэце, дзе б вы ні знаходзіліся.\nЯк глядзець Спецыяльны эпізод "Эйфарыя 2" онлайн у Вялікабрытаніі\nАматары брытанскай "Эйфарыі" могуць спаць позна, каб злавіць апошні спецыяльны серыял, прэм'ера якога адбудзецца на Sky Atlantic у 2 гадзіны ночы па Грынвічы ў панядзелак, 25 студзеня, альбо пачакаць крыху даўжэй і наладзіцца на апошні час. Разумна з 9:XNUMX. дзень. .\nМы ўсе ведаем, што Sky можа быць дарагім, таму абавязкова азнаёмцеся з нашым спецыяльным кіраўніцтвам па прапановах і пакетах Sky TV, каб пераканацца, што сёння вы атрымліваеце лепшыя цэны і прапановы.\nКалі вы яшчэ не падпісчык Sky, зараз тэлевізар - гэта лепшы варыянт для прагляду "Эйфарыі" танна і без кантракту.\nПамятаеце, калі вы часова знаходзіцеся за межамі Вялікабрытаніі па справах, вы можаце працягваць трансляваць свае ўлюбёныя шоу праз любімую паслугу VOD - проста загрузіце VPN.\nЯк глядзець онлайн эйфарыю "Спецыяльны эпізод 2" у Аўстраліі\nАпошні спецыяльны серыял "Эйфарыя" прызямліўся ў Аўстраліі каля Binge каля 1:23 AEDT у суботу, XNUMX студзеня, гэта той самы час, калі ён запускаецца ў ЗША!\nПакет пачатковага ўзроўню Binge каштуе ўсяго 10 еўра, забяспечваючы трансляцыю ў якасці SD. Аднак пашукайце яшчэ трохі і атрымайце прагляд у фармаце HD і да 4 патокаў.\nBinge быў запушчаны толькі ў ліпені, што можа растлумачыць яго шчодрую 14-дзённую бясплатную пробную версію. Пасля падпіскі вы атрымаеце доступ да 10,000 гадзін кантэнту з такімі загалоўкамі, як "Вялікая маленькая хлусня", "Дрот", "Чарнобыль" і шмат іншага з такіх сетак, як HBO, FX і Warner Bros. Ён таксама прапануе больш за 800 фільмаў.\nНарэшце, памятайце, што калі вы знаходзіцеся за мяжой у Аўстраліі і вырашылі паспрабаваць Binge, вам, верагодна, спатрэбіцца аўстралійскі нумар тэлефона і / або спосаб аплаты. Загрузка VPN і падключэнне да вашай паслугі VOD дома могуць быць меншымі клопатамі.\nПараўнайце лепшыя агульныя VPN-паслугі па цане


Канвертаваць Feathercoins (FTC) і Аманскіх рыял (OMR) : Калькулятар абменнага курсу\nFeathercoin (FTC) і Аманскі рыял (OMR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Feathercoin і Аманскі рыял пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 25 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Feathercoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Аманскі рыял валюты па змаўчанні. Націсніце на Аманскіх рыял або Feathercoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Feathercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Аманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал FTC можа быць запісаная FTC. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу the Feathercoin Апошняе абнаўленне 28 Студзень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 24 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. FTC каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Банкеткі для кухні\nбанкетка (маленькі канапу) для кухні: як абраць або зрабіць яе самому ?\nкухонная мэбля павінна быць мяккай і трывалай, але пры гэтым правільна гарманаваць са стылем памяшкання. Нягледзячы на патрабаванні, банкеткі на кухню са спінкай радуюць штодня, дапаўняючы абед у коле сям'і і сяброў.\nСлова банкетка паходзіць ад французскага «banquette»\nЯк зрабіць банкетку самастойна\nДля кухні банкетка - гэта прадмет мэблі, але ўладальнік маюць права выкарыстоўваць яго як паўнавартасны кухонны элемент. Такое рашэнне незаменна для невялікіх кухняў.\nПрыступаючы да выбару кухоннай мэблі, трэба вызначыцца з яе формай, матэрыялам і прызначэннем. Разам гэтыя крытэры складаюць правільны варыянт, які будзе і функцыянальным, і гарманічна ўпісвацца ў інтэр'ер памяшкання.\nбез спінкі. Найбольш папулярная мадэль. аптымальнае рашэнне: і функцыянальна, і зручна. Такая мэбля не зойме шмат месца і стане дадаткам для памяшканняў стылю мінімалізму або вычварнага ампіру. Кампактныя канапы без спінкі стануць выдатным варыянтам для невялікіх памяшканняў. Іх можна з лёгкасцю схаваць пад стол, калі не карыстаюцца.\nса спінкай. Такая мадэль звыклей і камфортней. Яна сустракаецца ў айчынных гарнітурах ў якасці кутніх канап. Але дызайнеры лічаць, што банкетка са спінкай для кухні не падыходзіць невялікім памяшканням, ды і некаторых кліентаў адпуджвае высокі кошт.\nЗ скрыняй. Самая функцыянальная мадэль, якая дазваляе рацыянальна выкарыстоўваць прастору пад сядзеннямі. Так з'яўляецца магчымасць вызваліць некалькі кухонных шафак, перамяшчаючы іх змесціва ў скрыню. усе ведаюць, што лішнім месца не бывае. Акрамя таго, банкеткі для кухні з скрыняй і спінкай вырабляюць арыгінальнай формы або абіўкі, каб не здавацца простымі і падобнымі на скрыню.\nБанкетка са спінкай мае форму невялікага крэслы\nНягледзячы на выгляд мэблі, форма вырабляецца разнастайная. так, уладальнік падбірае індывідуальны памер для вольнага кута, ці ж разлічвае габарыты так, каб банкетка свабодна змяшчалася пад сталом.\nматэрыялы, з якіх вырабляюць\nДля вырабу не прыдумана абмежаванняў. Выбар матэрыялу залежыць ад пераваг ўладальніка, жаданняў і, вядома ж, фінансаў. Асноўным жа лічыцца дрэва або іншыя матэрыялы, якія змяшчаюць яго ў сваім складзе:\nЗ трох прапанаваных варыянтаў фанера і ДСП найбольш простыя і зручныя пры вырабе. Прычым фанера выкарыстоўваецца самая танная, бо яна будзе хавацца пад тканкавым пластом. Адзіны крытэр - таўшчыня ня ўжо 12 мм. Гэта трэба для трываласці мэблі.\nШто тычыцца абіўкі, яе колер і матэрыял выбіраецца на смак ўладальніка. Вытворцы выпускаюць банкеткі для кухні са спінкай па высокім кошце, у вытворчасці якіх выкарыстоўваюцца якасныя тканіны, такія як шоўк або скура. Ўпішуцца такія банкеткі на кухню мадэрн або ў памяшканне класічнага стылю.\nБанкетка ў пярэдні пакой гань цёк ці кухню павінна быць выканана з металу, каб лепей гарманаваць з агульным стылем памяшкання. Як матэрыял выкарыстоўваюць храмаваныя або нікеляваныя элементы, спалучаючы іх з скурай або кожзаменителем.Так табурэткі для кухні з храмаванымі ножкамі падкрэслены мінімалізм прадметаў.\nхрамаваны каркас, абцягнуты скурай, падкрэсліць простыя формы і выдатна ўпішацца ў інтэр'ер\nБанкеткі ў стылі Праванс таксама выконваюцца з дрэва і скуры, але для падтрымання стылю, матэрыялы выбіраюць дарагія і якасныя, каб не зрабіць таннейшым выгляд пакоя.\nАкрамя таго, вытворцы прапануюць кліентам вырабы з пластыка. Такі варыянт мяркуецца простым і танным, але шырокі асартымент расфарбовак можа правільна дапоўніць мэблевы гарнітур яркіх адценняў.\nЯк і ў зэдліка, прызначэнне банкеткі сядзець, але вытворцы ўнеслі дадатковую функцыянальнасць, выконваючы іх са спінкай і скрыняй. Кожная гаспадыня ведае, што лішні шафку на кухні не перашкодзіць, таму дадатковае прастору ўнутры абедзеннага канапы ці крэсла будзе толькі дарэчы.\nНевялікая банкетка для кухні з скрыняй дапоўніць любы стыль інтэр'еру, будзе зручным сядзеннем пры абедзенных трапэзах, а пры неабходнасці з лёгкасцю прыбіраецца пад стол, каб вызваліць лішняе прастору. Асабліва гэта актуальна уладальнікам маленькіх кухняў.\nАкрамя таго, банкеткі на высокіх ножках спалучаюцца з барнымі стойкамі, якія часта выкарыстоўваюцца пры аб'яднанні працоўнай вобласці і сталовай.\nБанкетка з скрыняй - функцыянальны прадмет\nКалі вы яшчэ не вызначыліся, якога стылю, формы, колеру або з якога матэрыялу павінна быць выканана будучая мэбля для кухні, скарыстайцеся парадамі дызайнераў:\nВызначыць месца размяшчэння. У асноўным кухонная мэбля стаіць каля стала або вокны, бо выкарыстоўваецца для сядзення. Калі памяшканне невялікіх памераў, прадугледзіце магчымасць, каб канапа банкетка для кухні хавалася пад стол.\nвыбар расфарбоўкі. Вядома ж, асновай паслужыць колеравая гама памяшкання, але не варта спыняцца на светлых адценнях. Яны не практычныя, а для кухоннай мэблі гэта непрымальна. Акрамя таго, ня выбірайце цёмныя тоны, яны не падыходзяць для правільнага рашэння.\nСтыль і агульны выгляд. кухонны гарнітур, дызайнерскія элементы і іншыя прадметы ўжо задалі стыль памяшкання, таму выбіраючы мэбля,прытрымвайцеся тэндэнцыі. Тым не менш выдатныя па стылі элементы могуць надаць пакоі дынамічнасць і разнастайнасць.\nКалі няма жадання марнаваць фінансы на куплю кухоннай мэблі, або прапанаваныя ў крамах варыянты вас не задавальняюць па якіх-небудзь прычынах,зрабіце банкеткі сваімі рукамі\nу хатніх умовах.\nПерш за ўсё пры вырабе спатрэбіцца цярпенне і наступны спіс матэрыялаў:\nшчыльная тканіна або скуразамяняльнік (пажадана выкарыстоўваць воданепранікальную тканіна, так кухонная мэбля праслужыць шмат гадоў, застаючыся прыгожай);\nпаралон або невялікая колькасць тканіны;\nпрофілі з алюмінія, якія паслужаць трывалым каркасам будучай мэблі.\nДалей мы прапануем пакрокавую інструкцыю, па якой вы ў сілах зрабіць банкетку сваімі рукамі:\nПрыдумаць памер і форму будучай мэблі.\nВыразаць з фанеры складнікі элементы.\nСклеіць або змацаваць атрыманыя часткі, якія фарміруюць аснову каркаса.\nУмацаваць краю каркаса алюмініевымі рэйкамі з дапамогай саморезов. Так кухонная банкетка стане трывалай.\nВыразаць паралон памерам як сядзенне і спінка, і пакласці зверху фанернай асновы.\nАбцягнуць тканінай і замацаваць стэплерам краю.\nКалі ў праекце самаробнай мэблі запланаваны і скрыню, тады сядзенне мацуецца мэблевымі або раяльнымі завесамі. як відаць, банкетка на кухню з скрыняй выконваецца нескладана, але запатрабуе разлікаў і часу. Затое індывідуальны памер і функцыянальныя прызначэння мэблі не перастануць радаваць вас кожны дзень.


Петра-Паўлаўская царква Ратамка\nКаля чыгуначнай станцыі. Пабудавана ў 1997 г. з дрэва, у пачатку 21 ст. абкладзена цэглай. Вырашана прамавугольным у плане аб'ёмам, па цэнтры якога ўзвышаецца 4-гранны шатровы барабан са шпілем-крыжом. Па баках далучаны прыдзелы пад 2-схільнымі пакрыццямі, да фасада — нізкі прытвор з 4-граннай шатровай званіцай. Фасады расчлянёны стральчатымі аконнымі праёмамі.\n223035 Мінская вобласць, Мінскі раён, в.Ратамка, вул.Прывакзальная, 9


Фарміраванне першага ўражання: як паўплываць на гэты працэс » Белорусские рефераты\nФарміраванне першага ўражання: як паўплываць на гэты працэс\nПeтp Юрьeвич Oфицepoв, дырэктар кансалтынгавай кампаніі Rеаl Wоrk Mаnаgеment, кансультант па кіраванні і пабудове збытавых сістэм. p> Вобразы падобныя да бетону: пакуль яны сыры, рабі з імі што хочаш, але варта ім сфармавацца, застыць, і іх форму вжо цяжка змяніць. Асабліва гэта тычыцца моманту встанавлення кантакту. Першае знаёмства можа задаць тон усёй далейшай працы; ад першага вражання будзе залежаць, ці лёгка або цяжка будзе вам працаваць або мець зносіны з гэтым чалавекам. Людзі працуюць з людзьмі, і якасць іх узаемаадносін з'являецца асновным рухавіком супрацовніцтва.\nУражанне пра нас у суразмовцы фарміруецца на працягу першых 30 секунд, ён задае сабе пытанні, і сам жа на іх адказвае: Хто гэты чалавек? Навошта прыйшов? Адказы на гэтыя пытанні і вызначаць лінію яго паводзін. Як зрабіць так, каб адказы на гэтыя пытанні былі становчымі для нас? Кантакт пачынаецца задовга да таго, як вы тут вымавілі першую фразу. Першае вражанне складаецца з некалькіх аспектав.\nУвагай суразмовцы спачатку трэба завалодаць. Важна зрабіць так, каб ён хоць бы пачув вас. Заходзячы в кабінет або прыступаючы да перамовав, неабходна в першую чаргу пераканацца в тым, што суразмовца слухае вас, што ён гатовы вас пачуць. Бо, калі вы селі за стол перамовав і сядзіце адзін насупраць аднаго, гэта зусім не азначае, што суразмовца з вамі і гатовы пачуць кожнае ваша слова. Гэта яшчэ больш актуальна, калі в пагадненні вы зацікавлены больш, чым ён.\nМагчыма, вашаму партнёру нядужыцца, у яго могуць быць непрыемнасці дома або на працы, і ён думае цяпер толькі пра гэта. Наврад ці большую частку сказанага вамі ён пачуе. Менавіта таму вельмі важна завалодаць увагай суразмовцы адразу перад пачаткам размовы і зрабіць так, каб яго ввага была пераключана цалкам на вас.\nГлядзельная кантакт - гэта всё, што вы вбачылі в суразмовцу, плюс усё тое, што ён убачыв у вас. Таму вы павінны выглядаць добра, ахайна, стыльна і, што самае галовнае, впэвнена.\nВаша сустрэча пачынаецца з гледзішча: ці будзе ён бегае, нявпэвнены ці адкрыты і свабодны, шмат у чым вызначыць ход далейшага вашага размовы:\nПогляд, накіраваны в цэнтр ілба і не апускаюцца ніжэй вачэй суразмовцы, - дзелавой погляд; выкарыстовваецца чары падчас гутаркі, перамовав, кансультавання, то значыць калі людзі сядзяць насупраць адзін аднаго. p> Погляд, размярковваліся паміж вачамі і ротам, - свецкі погляд. p> Погляд, які ахоплівае твар, шыю, верхнюю частку грудной клеткі, - сацыяльны погляд. p> Погляд, слізгальны ад вачэй вніз па целе і назад - інтымны погляд, у дзелавым зносінах не практыкуецца, дапусцім толькі в нефармальных, міжасобасных кантактах. p> Погляд, накіраваны вдалячынь, кажа пра задуменнасці, засяроджанасці, на няпэвнасці і ваганні. p> Погляд, накіраваны міма партнёра, - эгацэнтрызм, нацэленасць на сябе. p> Погляд збоку...


Беларускія актывісты перакрылі рух грузавога транспарту на мяжы з Польшчай і Літвой\nАсноўныя мэты перакрываньняў — сур’ёзныя санкцыі супраць Лукашэнкі, ягоны сыход і вызваленьне ўсіх палітвязьняў.\n8 чэрвеня а 12-й гадзіне па мясцовым часе ўдзельнікі намётавага мітынгу на мяжы Польшчы і Беларусі пачалі перакрываць рух грузавога транспарту.\nПерад акцыяй Народнае антыкрызіснае кіраўніцтва нагадала свае патрабаваньні:\nда Эўрапейскага зьвязу: паскорыць увядзеньне магутных і маштабных санкцый супраць рэжыму Лукашэнкі;\nда цяперашняй улады Беларусі: вярнуць грамадзянам магчымасьць наземнага выезду з краіны, вызваліць палітвязьняў і правесьці новыя сумленныя выбары.\nУ пункт пропуску Баброўнікі — Бераставіца прыехала шмат новых людзей. Ім нагадалі дэталі і арганізацыйныя моманты.\nНа літоўска-беларускай мяжы беларусы перакрываюць рух у пункце пропуску Мядзінінкай.\nМітынгі як у Польшчы, так і ў Літве ўзгоднены зь мясцовымі ўладамі. Перад блякаваньнем Павал Латушка яшчэ раз зьвярнуўся да эўрапейскіх палітыкаў з патрабаваньнем як найхутчэй прыняць сапраўды дзейныя санкцыі да афіцыйнага Менску і выказаў надзею, што да акцыі далучацца і беларусы, якія жывуць у Латвіі.\n«Спадзяюся, да нас далучацца людзі і іншыя пункты пропуску як у Польшчы, так і ў Латвіі».\nУ Баброўніках актывісты пачалі пераходзіць з аднаго боку дарогі на другі. Па стане на 13 гадзін беларускага часу можна казаць пра запавольваньне руху, а не яго поўнае блякаваньне.\nУ Літве пасьля перамоваў памежнікі таксама далі дазвол перакрыць дарогу\nАналягічную акцыю праводзяць беларускія актывісты і на мяжы зь Літвой. Спачатку літоўскія памежнікі выйшлі да іх і заявілі, што яны не дазваляюць перакрыць дарогу на памежным пропуску ў любой форме ў 5-кілямэтровай памежнай зоне.\nПазьней пасьля перамоваў яны дазволілі на некалькі хвілін правесьці на трасе акцыю з патрабаваньнем вызваленьня палітвязьняў, адкрыцьця беларускімі ўладамі наземных межаў. Актывісты з плякатамі і сьцягамі выйшлі на дарогу на неклькі хвілін.\nНаступную акцыю беларускія актывісты ў Літве плянуюць на 14 чэрвеня.


Нар. у 1939\nМаргарэт Элінор Этвуд (Margaret Eleanor Atwood) - канадская англамоўная пісьменніца, паэтка, літаратурны крытык, актывістка аховы навакольнага асяроддзя. Лаўрэатка шэрагу прэстыжных літаратурных прэмій, у тым ліку Букера (2006). Адна з найбольш вядомых англамоўных пісьменніц у свеце. Кавалерыня ордэна Канады. У 1987 годзе American Humanist Association уганаравала яе званнем Гуманіста году.\nНарадзілася 18 лістапада 1939 года ў Атаве. У 1961 годзе атрымала ступень бакалаўра ва універсітэце Таронта, у 1962 годзе - ступень магістра у Коледжы Рэдкліф у Кэймбрыджы (ЗША). Дзеля працы яе бацькі, энтамолага, у дзяцінстве Этвуд шмат часу прабавіла ў неабжытых раёнах на поўначы Канады, што істотна паўплывала на яе творчасць. У сталым веку яна працавала выкладчыцай у розных універсітэтах Канады. Яе публічная дзейнасць накіраваная на развіццё канадскай літаратуры. Этвуд — заснавальніца the Writers' Trust of Canada, творчай арганізацыі,мэта якой — падтрымка канадскіх пісьменнікаў. Яна таксама заснавала Паэтычную прэмію Грыфіна. У 2006 годзе Этвуд запатэнтавала LongPen — прыладу, якая дазваляе людзям дыстанцыйна падпісваць дакументы з дапамогай электроннага атраманту.\nЭтвуд — аўтарка пятнаццаці паэтычных зборнікаў. Многія яе вершы натхнёныя міфалогіяй, якой пісьменніцца захаплялася з ранняга дзяцінства. Найбольш вядомыя і прызнаныя яе раманы: The Edible Woman (1969), The Handmaid's Tale (1985: прэмія Атура Кларка (1987), прэмія генерал-гебурнатара (1985), шорт-ліст Букера (1986)), Cat's Eye (1988, шорт-ліст Прэміі генерал-губернатара (1988), шорт-ліст Букера (1989)), Alias Grace (1996: прэмія Джылера (Giller), шторт-ліст Букера (1996), штор-ліст прэміі генерал-губернатара (1996)), The Blind Assassin (2000: Букер-2000, шорт-ліст прэміі генерал-губернатара(2000)), The Penelopiad (2005).\nПенелапіяда (The Penelopiad) Урыўкі з рамана


Пятница, 22.05.2015 16:34. Рубрика: КАР Tags: коратка аб розным\nАКЦЫЯ «СТОП-СПАЙС» праводзіцца ў рэспубліцы па 23 мая. Яе мэта — папярэджванне і спыненне распаўсюджвання наркаманіі ў падлеткавым асяроддзі.\nЗмяняецца нумар тэлефона кругласутачнага аўтаадказчыка КДУП «Адзіны разліковы цэнтр» з 1 чэрвеня. Для перадачы паказанняў індывідуальных прыбораў уліку вады з 10 па 25 чысло месяца звяртайцеся па тэлефоне 73-3-70.\nТрадыцыйная акцыя “Дзень адчыненых дзвярэй у беларускіх аграсядзібах” пройдзе 24 мая. Перад патэнцыяльнымі турыстамі гасцінна расчыняць дзверы аграсядзібы “Гостиное подворье” (Лапічы), “Каменная Горка” і “Вясковыя фарбы” (Свіслач). Усяго ў вобласці плануюць прыняць удзел у акцыі больш за 30 аграсядзіб, а па ўсёй краіне — каля 500 турыстычных аб’ектаў.\n33 добраахвотныя дружыны дзейнічаюць сёння ў раёне. Дружыннікі выйшлі на ахову грамадскага парадку 1.016 разоў, сумесна з супрацоўнікамі РАУС правялі 87 рэйдаў, выявілі 62 адміністрацыйныя правапарушэнні.\nЧарговая навінка распрацавана на парфумерна-касметычнай фабрыцы “Сонца”. Гэта — сродак “Фядора” для мыцця садавіны, гародніны, ягад, зеляніны і посуду, які лёгка выдаляе васкавы налёт, плесень, тлушч, выдатна змываецца і бяспечны для здароўя.\n28 мая ў РЦК пройдзе канцэрт Нацыянальнага акадэмічнага аркестра сімфанічнай і эстраднай музыкі Рэспублікі Беларусь. Пачатак у 17 гадзін.\nСа студзеня па май, па дадзеных аддзела запісу актаў грамадзянскага стану, землякі заключылі 120 шлюбаў: пажаніліся 89 пар гараджан і 31 — сельскіх жыхароў. Сярэдні ўзрост жанчын і мужчын, якія ўступілі ў шлюбны саюз, склаў 31 і 34 гады адпаведна, прычым 1 жаніх і 2 нявесты яшчэ не дасягнулі паўналецця, а 6 нявест і 9 жаніхоў сталі мужам і жонкай, перавысіўшы 60-гадовы ўзрост.\nУ абласным аглядзе-конкурсе непрафесійных калектываў, што прайшоў 18 мая ў рамках рэспубліканскай акцыі «Харавое веча», народны ансамбль народнай песні і музыкі «Дзівакі» РЦКіА і народны ансамбль народнай песні «Вечарынка» Ялізаўскага СДК сталі ўладальнікамі дыпломаў II ступені. Гран-пры конкурсу заваяваў народны эстрадны ансамбль «Парадыз» Ліпеньскага СДК: выкананая імі песня «Недаром мы зовемся белорусы!», аўтарам якой з’яўляецца гукааператар аўтаклуба цэнтралізаванай клубнай сістэмы раёна Андрэй Язвінскі, прагучыць у фінале гала-канцэрта акцыі.\n23.06.2017 Асіповічы: коратка аб розным\n11.04.2014 Асіповічы: коратка аб розным\n04.11.2013 Асіповічы: Коратка аб розным\n« Социально-экономическое положение Осиповичского района в I квартале 2015 года\nОсиповичи: «Подари земле сад» »


Па заслугах і пашана — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n15.12.2018 85 Новае Палессе 0 Comment\nУ райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу добра адладжана работа па віншаванню членаў пярвічных арганізацый з юбілейнымі датамі і за добрасумленную працу. Днямі старшыня галіновага прафесійнага саюза Уладзімір Радавец разам з кіраўніком раённага аб’яднання прафсаюзаў Уладзімірам Гулютам, а таксама лідарам мясцовай пярвічкі Наталляй Вакульчук наведаліся на малочнатаварную ферму “Новая Казаргаць-2” акцыянернага таварыства “Тураўшчына”, дзе аказалі належную пашану жывёлаводу Валянціне Белка.\nТакой увагі Валянціна Уладзіміраўна заслужыла невыпадкова. Па-першае, ёй споўнілася пяцьдзясят пяць гадоў. Па-другое, жанчына большую палову з іх, а дакладней дваццаць восем, аддала грамадскай жывёлагадоўлі. Прычым шчыравала і шчыруе вельмі вынікова. Напрыклад, прывагі па яе групе цялят за лістапад перавысілі сямсот грамаў. Каб мець добрыя вынікі, за сваю працоўную кар’еру Валянціне Белка давялося асвоіць нямала сучасных тэхналагічных патрабаванняў. Яна і дагэтуль успамінае, як пасля рэканструкцыі фермы “Казаргаць” ручную выпайку цялятак замянілі спецыяльныя ўстаноўкі “мамы”, і аператару добра-такі прыйшлося памучыцца ў зімовы перыяд, каб гэтае абсталяванне працавала бездакорна. Жанчыну і зараз бярэ шкадаванне, што такая тэхналогія не прыжылася на іх ферме, бо прывагі тады атрымлівалі адменныя, штосуткі па кілаграму трыста грамаў і болей. Не забыцца Валянціне і на тыя гады, калі ўсё даводзілася рабіць без механізацыі, як разам з калегамі ў роспачы змагаліся за жыццё кожнага бычка і цёлачкі. Для яе яны былі, нібы дзеці. Таму жывёлавод упэўнена, што нават самая разумная машына на яе ўчастку работы не заменіць клапатлівых людскіх рук і душэўных адносін да гадаванцаў. У групе Белка знаходзяцца цяляты ад дваццаці да шасцідзесяці дзён, а гэта такі перыяд, калі за кожнай галавой маладнячку патрэбны надзвычайны догляд, каб жывёла вырасла здаровай і належнай прадуктыўнасці. Выступаючыя на імправізаваным мерапрыемстве з нагоды юбілею жывёлавода, яно адбылося ў прысутнасці калег непасрэдна на рабочым месцы, кожны госць не толькі адзначаў яе працавітасць і старанне, але і жадаў новых поспехаў, а таксама сямейнага дабрабыту. Валянціна Уладзіміраўна можа ганарыцца не толькі ўласнымі вытворчымі набыткамі, але і ладам у сям’і. вырасціла трох дзяцей, мае ўнукаў. Зразумела, што віноўніцу ўрачыстасці надзялілі Ганаровай граматай райвыканкама, падарункамі, а таксама кветкамі. Сапраўды, павага, якую Валянціна Белка заслужыла сумленнай працай.\nДарэчы, зусім нядаўна Уладзімір Радавец разам са спецыялістам райсельгасхарчу Надзеяй Рамановіч гэтак жа цёпла віталі і майстра — выкладчыка цэнтра падрыхтоўкі кадраў Анатоля Лахвіча. Па падліках Уладзіміра Іванавіча штогод райкам АПК на такія высакародныя мэты не шкадуе сродкаў. Прыкладна сотня працаўнікоў і ветэранаў галіновага прафсаюза атрымліваюць разнастайныя ўзнагароды. Прычым, уручаюцца яны не толькі на святах і ўрачыстасцях, але і на грамадскіх фермах (акцыя “Наш жывёлавод”), на палетках і майстэрнях. І гэта правільны і неабходны крок у дзейнасці кіраўніцтва райкама прафсаюза АПК, бо людзі павінны мець падзяку за зробленыя карысныя справы. Таму, як запэўніў Уладзімір Іванавіч, і надалей будзем вітаць, віншаваць і ўзнагароджваць лепшых працаўнікоў яшчэ ў большай колькасці.\nВышибала из Житкович →