…Зноў пра ваеннае ліхалецце\n…Абоз спыніўся ў Леніне на Лахвінскай вуліцы. З закапцелых вокнаў прыгожай хаты, змураванай з чырвонай цэглы, выцякае сіні дым (цяпер тут Ленінскае лясніцтва). Па другі бок вуліцы на месцы хатаў ляжыць пластом вышэй каленяў зыркі жар (вуголле). Па ім ад ветру паварушваецца шэры попел, і жар то разгараецца ярчэй, то цямнее. Ад жару ідзе цяпло, растаў вакол снег, і стаіць у лужынах чорная вада. А нам на возе холадна.\n– Маліцеся Богу, дзеткі, – гаворыць тата.\nЯ адрываю вочы ад папялішчаў. Немцы, усе аднолькавыя ў зялёна-сініх шынялях, стаяць паўкругам за папялішчамі. Унутры паўкруга – шмат людзей і мы на возе. А бліжэй да нас – іх начальства. Стаіць кучкай і сварыцца нечага, не можа прыйсці да згоды… Прыгадваючы гэты эпізод, тата гаварыў пасля, што сварка паміж немцамі вялася, хутчэй за ўсё, наконт палонных «партызан». Адны даказвалі, што трэба расстраляць іх тут, каб не ўцяклі ноччу, другія пярэчылі: хто будзе гнаць жывёлу ў Мікашэвічы? Перамаглі апошнія. Таму мы засталіся жывыя.\nТрэба было ў Леніне папоўніць запас прадуктаў. Мы з Вячаславам адправіліся ў магазін. Ён пабудаваны прыкладна на тым месцы, дзе мы тады стаялі, чакаючы смерці.\nСярод белага дня, у рабочы час, гадзінамі марнеюць ля магазіннага ганка некалькі мужчын. Гэта не толькі ў Леніне, гэта амаль у кожнай вёсцы. Баяцца, каб якая-небудзь нагода з выпіўкай не адбылася без іх удзелу. Стаяць, быццам на святым месцы. У купцы гэтых балельшчыкаў бачу некалькі знаёмых работнікаў з дрэваапрацоўчага цэха. Прывітаўся з імі. За намі і яны рушылі ўнутр магазіна. А мы купляем хлеб, кілбасу, сыр, масла. Хіба не закуска?\n– А бутэлькі не бярэце? – пытаюцца.\n– Бутэлькі ў нас ёсць, – адказваю як магу найбольш абыякава. I інтарэс да нас узрастае, і ўжо чуюцца заўвагі, што такую сустрэчу нельга не замачыць… Не ведаю, ці пашанцавала ім у той дзень.\nАд Леніна па правым беразе Случы распасцерлася голае абалонне, вытаптанае каровамі, а па левым – цямнее лес, буяюць зараснікі. У прагалках – сенажаці са стагамі сена. Зручнага начлегу трэба шукаць далей на поўдзень, калі лес з"яўляецца і на правым беразе. Нанач спыніліся на востраве, утвораным ракой і старыцай. Палаткі паставілі пад высокімі дубамі на мяккай атаве. Трошкі воддаль сярод сенажаці – стагі сена. Проста, як у казцы.\n– Колькі людзей марна трацяць жыццё, седзячы дома ці ля пад"ездаў на лаўках, марнеюць без патрэбы ў магазінных чэргах, не ведаючы, куды дзець час, – кажа Гануля. – А тут гэтулькі хараства, гэтулькі паветра, сонца! Раздолле!\nЧытачы, мабыць, заўважылі, што характар майго апісання Случы змяніўся. Цяпер я пішу не аб назіраннях. Згадзіцеся, гэта не вярхоўе Случы, дзе ўсё ўжо знішчана. Тут, на Палессі, яшчэ ёсць што берагчы. Дык няхай і будзе!\nУявіце, што я напісаў бы, у якім месцы збіраюцца вадаплаўныя птушкі, дзе шмат арэхаў, дзе лепш лавіць рыбу і г. д. Якая была б карысць ад маёй шчырасці? Паўсюдна ў тых месцах, якія аблюбаваў чалавек, прыродзе чыніцца непапраўны ўрон.\nАсабліва дзікім і незразумелым для нас з"яўляецца падпальванне дубоў. Стары дуб добра гарыць. Дастаткова ля яго камля раскласці касцёр, як ён загарыцца. У той дуброве, дзе мы начавалі пасля Залюцічаў, на плошчы ў два гектары я палічыў з дзесятак свежаспаленых дрэў. Многія дрэвы параненыя. Рана ў старога дуба не зажывае, на яе месцы ўтвараецца дупло – і дрэва ніколі не паправіцца. А расце яно сотні гадоў. Балюча за дрэвы, якія сталі рэдкімі: ясень, клён, вяз, ліпа. Яны таксама знішчаюцца без жалю. Вельмі шмат знішчана вербаў. З іх абдзіраюць кару і здаюць нарыхтоўшчыкам, зарабляюць добрыя грошы.\nНу дык вось, не палянуецца той самы салігорац, каб прыехаць са стрэльбай на апісанае мною месца і застрэліць чаплю, а то і чорнага бусла, перабіць вывадак качанят. Альбо сесці на беразе віра з электравудай. Такіх браканьераў мы бачылі ў раёне Ананчыцаў. А што гэты вір пасля яго стане мёртвы – яму нічога не баліць. А колькі пажарышчаў чарнее на берагах маёй Случы! Нават у нізоўі ракі, дзе аб"яўлены заказнік!\nДобрасумленны А. Кіркор, аўтар трэцяга тома «Живописной России», у адным месцы таксама кінуў фразу: «Река Случь испещрена была замысловатыми постройками бобров. В настоящее же время на Случе их совсем уже нет…» (стар. 331). Мабыць, шкадаваў баброў і хацеў засцерагчы іх ад знішчэння. У яго час, 120 гадоў назад, бабры на Случы былі. Яны пракідаліся яшчэ нават 40 год назад.\nМы ведаем, ля якіх вёсак працякае тут Случ, якая прыкладна адлегласць паміж імі. Але як канкрэтна яна цячэ, па якіх месцах, і праз які лес, – не ведаем. Што за паваротам – тайна кожны раз. Толькі плаванне дае адказы на гэтыя пытанні.\nПасля цёплай ночы раніца вычысціла нябесны блакіт і развесіла яго над зямлёй, накрыўшы ўсё надслучанскае наваколле. Новы дзень зайграў мігценнем бліскучых хваляў, трапятаннем лістоты дрэў і прырэчных вербалозаў, сухім шапаценнем буйнога высакатраўя. Высокае неба, нібы з напаленай печы, струменіла ўніз гарачае святло, і апоўдні ўсё млела ад спёкі. Ад прамых сонечных промняў хацелася схавацца ў цень пад шатамі дрэў. Пахла мятай. Атачэнне высокіх дубоў і бяроз суправаджае раку, утвараючы калідор, які паварочвае то ўправа, то ўлева.\nГэты дзень не абышоўся без падзеі. Нашаму руху па рацэ зусім нечакана прычынілася перашкода. З-за павароту бачым, што рака нечым перагароджана. Падплываем бліжэй і здзіўляемся: ад берага да берага перакінуты пантонны мост. Пазней даведаліся, што ў вёсачцы Буда, да якой адсюль рукой падаць, з даўняга часу працуе цагельны заводзік. У 60-я гады, каб вазіць гліну з усходняга берага, і быў пабудаваны гэты мост. Гліну вазіць даўно перасталі, пра мост забыліся. Металічныя пантоны трымаюцца на сталёвым канаце, драўляны насціл дагнівае.\nДошкі, бярвенне, ламачча, кавалкі дрэва, якія плывуць па цячэнні, спыняюцца жалезнай перашкодай, утвараюць затор. З правага боку над высокім берагам прарываецца моцны струмень вады. Шырыні хапае для лодкі. Але ніжэй нашых галоў – сталёвы канат. Аднаму прыйшлося высаджвацца, каб правесці лодку рукамі, не даць ёй разбіцца ці падрапацца аб пантон. Пераправіўшыся, рашаем адпачыць на левым беразе, на адкрытым грудочку. Выгрузіліся, паставілі палаткі. Месца спадабалася. Вырашылі зрабіць днёўку.\nЧуем, грукоча ў лесе трактар. Едзе сюды. Пад"ехаў, з ходу па-маладзецку развярнуўся, узарваў гусеніцамі дзёран. З кабіны выскачылі трое хлапцоў. Растлумачылі, што яны з вёскі, што насупраць Будаў (назвы не запісаў і не ўспамінаю), што пойдуць у Буды па гарэлку. Праз паўгадзіны, шчаслівыя, вярнуліся. Тут жа з адной бутэлькі паласаваліся, астатнія павязлі ў вёску.\nВядома, нельга па гэтых траіх рабіць абагульненне. I ўсё ж занадта стала людзей, якія абмяжоўваюць свае інтарэсы бутэлькай. I грошы яны атрымліваюць такія – каб так-сяк хапіла пражыць і на бутэльку. Іх душы спустошаны і мала што ў жыцці вабіць. Страшна і недарэчна, што такіх людзей шмат у вёсцы, дзе заўсёды хапае спраў для гаспадарчага чалавека, які не пойдзе шукаць пляшку сярод белага дня. I ці не тое, што гэтыя людзі сталі і сведкамі, і ўдзельнікамі спусташэння зямлі, паклала на іх Каінаву пячатку п"янства, абыякавасці да ўсяго і нават жорсткасці – і да людзей, і да прыроды.\nКруглыя суткі ў Случы, у лазняках і ў лясах па-над ёю ідзе напружаная работа, кіпіць жыццё, не спыняецца, як і цячэнне ракі. Кожная істота занята сваёй справай. Над кветкай шчыруе няспешны чмель. Кудысьці бяжыць шустрая мурашка. Гаспадарлівы дзяцел выстуквае дрэва. З-пад куста разумны шчупак падпільноўвае бесклапотную плотку. Сумны лось стаіць у вербалозе і думае, як перайсці на другі бераг. Вясновай парой з вечара да світанку ў надслучанскіх зарасніках дае свой сольны канцэрт шчыры салавей. Улетку, калі згасаюць гарачыя сонечныя промні і разам з вечаровай прахалодай з ракі і са старыц падымаецца туман і залівае прыбярэжныя лазнякі і травы, музыку шумлівага дня пераймае настойлівы і строгі драч:\n– Спаць-спаць, спаць-спаць… – як метраном, адлічвае ён секунды кароткай ночы.\n– Пара, пара, – упэўнена ўторыць яму качка.\nА як ледзь развіднее, прачынаецца і падхоплівае музычную эстафету дапытлівая зязюля:\n– Ку-ку, хто там? Ку-ку, хто там?\n– Так-так, гэта я! Так-так, гэта я! – умешваецца ў размову бесцырымонная сарока і скача з галіны на галіну.\n– Фр-р-р, спаць трэба, фр-р-р спаць трэба! – пагардліва адзываецца удод.\n– Ці так, ці так? – сумняваецца ўдумлівая сініца.\n– Мы не спім, мы не спім! – на розныя лады зацілікала, зашчабятала ў зялёнай лістоце дрэў.\n– Фр-р-р, спаць грэба, фр-р-р спаць трэба, – яшчэ раз спрабуе навесці парадак удод.\nАле ніхто на яго не зважае, і над Случчу ўздымаецца такі тарарам, такі вэрхал, што ніхто нікога не слухае і не чуе, а імкнецца толькі выказаць свае пачуцці. I ўсе гэтыя галасы і падгалоскі зліваюцца ў жыццесцвярджальную сімфонію, у гімн жыццю.\nПасля пантоннага маста Случ увайшла ў рэгіён, дзе да яе берагоў менш наведваюцца людзі і менш робяць шкоды. Нават і травы застаюцца няскошаныя. Якія травы! Па плечы хаваешся ў іх. Па абодва бакі шуміць лес, часам з густым падлескам. Уся рачная даліна зрэзана старыцамі. Многія з іх вельмі старыя, зарослыя дубамі па 600 – 700 год, засыпаныя пазнейшымі наносамі. Гэта значыць, што рэчка і тут мноства разоў мяняла рэчышча.\nНа рачную даліну ніжэй Залючыцаў мог паўплываць толькі адзін ледавік – Дняпроўскі (320 – 250 тыс. год назад). Іншыя сюды не даходзілі. I вось, калі рачная даліна была тут і да яго, тады ўзрост нашай Случы ў нізоўі можа дасягаць некалькіх мільёнаў год. Канешне, я не навуковец, магу памыліцца, але назіранні і логіка падказваюць: іначай быць не магло. Случ цякла і да Дняпроўскага ледавіка.\nНе спяшаюцца воды Случы зліцца з водамі Прыпяці. Плаўна выпісваюць павароты, рэжуць дол, марудна круцяцца, вымываючы глыбокія віры ў дне ракі, згладжваюць роўна і чыста пясок па спадзістых берагах, хаваюць пад мяккі іл упалыя дрэвы, – робяць усё акуратна і грунтоўна. Вечная работа вечна жывой вады.\nI наша лодка ў адпаведнасці з тэмпераментам ракі няўхільна перамяшчаецца ўсё далей на поўдзень. Мы, добраахвотныя палоннікі ракі, хто ідучы берагам, хто седзячы ў лодцы, сінхронна паўтараем шлях яе вод, звіліны яе рэчышча і такім чынам далучаемся да яе жыцця. I не заўважаем, як доўгі летні дзень пераходзіць у падвячорак, і настае час выбраць месца для начнога прыпынку. Спыняемся, выгружаем усю маёмасць, выносім на высокі бераг лодку. Робім гэта кожны раз, баімся, каб хто ноччу не «пажартаваў».\nМесца аказалася пазалеташнім пажарышчам. У вялікіх дрэў абсмалілася кара, маладыя абгарэлі і пасохлі, а маленькія згарэлі ўшчэнт. Лес парадзеў, стаў празрысты, светлы. Пачалі збіраць сухастой на дровы – выпацкаліся абгарэлай карой. Да чаго ні дакраніся – усюды вугаль. Толькі трава чыстая, больш сакавітая і зелянейшая, чым дзе. Ад карэння высахлых дрэўцаў пайшлі парасткі.\nРаніцай у нас зноў была рыба. Некалькі плотак у Случы можна злавіць усюды, толькі патрэбны час і цярпенне.\nУ любой справе з цягам часу набываецца вопыт, шліфуецца ўменне. Так і ў турпаходзе. Цяпер мы хутчэй ставім і здымаем палаткі, гатуем ежу, загружаем у лодку рэчы і больш кампактна складваем іх пад лаўкамі. Да таго ж з кожным днём груз змяншаецца, у лодцы становіцца свабадней і паляпшаецца яе ход. Адпрацаваліся прыёмы высадкі і пасадкі ля берага і на вадзе, глыбінёй па калена.\nРэчка і яе наваколле ў гэтых месцах падобны на тыя, што былі перад Ленінам: высокія берагі, лес, паваленыя ў ваду дрэвы. Падводныя перашкоды ўтвараюць на паверхні плыні завіхрэнне, якое звычайна бачна здалёк. Калі ж вецер пагоніць уздоўж ракі плёскатныя хвалі – нічога не заўважыш. Некалькі разоў у нас здараліся па гэтай прычыне сутыкненні, але да караблекрушэння справа не дайшла. Бог літаваў.\nЧалавек да ўсяго прывыкае. Вось ужо і я лаўлю сябе на тым, што пейзажнае багацце заўсёды мілага Палесся не так кранае, як у першыя дні, не тая вастрыня ўспрыймання. Так прывыкаюць людзі да харошага жыцця і шчасця і перастаюць яго цаніць і берагчы. А страцяць – тады, апамятаўшыся, шкадуюць, ды позна.\nЗ усяго нашага экіпажу толькі ў Ганулі, я заўважыў, найбольш стойкае адчуванне хараства. Яна часам спыніцца, працягне руку ўперад і скажа:\n– Паглядзі, як хораша! Якая наша Беларусь! Дзе яшчэ ёсць такія месцы?\nЗвяртаю ўвагу тых, хто захоча паўтарыць наш паход: не прапусціце ваколіцы вёскі Маршчынавічы. Выйдзіце з лодкі на правы бераг, пагуляйце па паплавах, зрэзаных старыцамі так часта, што дол стаў нібы зморшчаным, быццам хвалі прайшлі па зямлі ды так раптоўна і застылі. Адсюль, хутчэй за ўсё, і назва вёскі. Пахадзіце сярод зрэджанага дубняку, палюбуйцеся дзівоснымі мясцінамі, адпачніце ў цяньку дубоў на беразе Случы.\nЯшчэ ўчора чутна было, як на поўдні гудуць машыны, грукоча поезд. І здавалася, што шасейны мост на дарозе Гомель – Брэст зусім-зусім блізка. Плывём, плывём, а яго ўсё няма. Мне стаў зразумелым той фізічна асязальны страх партызан, які адчувалі яны, набліжаючыся да чыгункі, і чаму самай ганаровай сярод іх справай лічыцца ў іх удзел у рэйкавай вайне. Гэта ж якія трэба мець нервы, якую вытрымку, каб, пачуўшы за 15 кіламетраў груканне цягніка, ісці бясконца доўга да чыгункі? А яе ўсё няма, нібыта яна аддаляецца.\nДык калі ж той мост будзе? I вось ён выплыў з-за павароту, доўгі, нібы стужка, высока паднятая над ракой. Па гэтай стужцы, як казюлькі, прабягаюць аўтамабілі. Бетонныя быкі і бэлькі моста густа скрэмзаны аўтографамі тыпу: «Тут былі Коля і Віця з…», «Марына + Дзіма = любоў» з адпаведным малюнкам зверху. Адсюль па дарозе блізка да Мікашэвічаў.\n…Тры гады, з восьмага па дзесяты клас, я вучыўся ў Мікашэвіцкай школе. Аб гэтых гадах многа мог бы расказаць. У 1955 атрымаў атэстат сталасці. Але з Мікашэвічамі звязаны яшчэ іншы эпізод майго жыцця. Успаміны пераносяць у той жудасны час, калі немцы ўзялі нас у палон.\nУ старых Мікашэвічах (ёсць і новыя, з сучаснымі дамамі) насупраць кінатэатра стаіць цагляны будынак універмага. Тут упершыню я ўбачыў электрычнае святло: у вокнах і над ганкам. Мы сядзелі моўчкі на возе, закутаныя ў посцілкі, безудзельныя да ўсяго. Галодныя і змарнелыя дашчэнту дзеці заўсёды сядзяць ціха. Тату кудысьці павялі. Ад дома ў той бок, дзе цяпер сквер і стаіць помнік, ішла калючая агароджа, і над ёй у некалькіх месцах ззяла і калола вочы такое ж яркае святло. Коса праляталі ў святле сняжынкі. Гэта было гета.\nПрыйшоў тата з прыгожым дзядзькам, хуценька перакінулі нас з манаткамі на сані і, не трацячы ні хвілінкі – па каню пугай, пугай, і той, нібыта абрадаваўся, паляцеў па коўзкай дарозе ў цемру.\n…Вялікая цёплая хата. Пафарбаваная падлога. Крэслы, як у дзеда, і нават лепшыя. Гарыць керасінавая лямпа. Ласкавая цётка ставіць нам на стол вялікую міску бульбянай кашы са смажаным з цыбуляй салам, рэжа вэнджаную кілбасу і хлеб, прыносіць міску капусты і агуркоў, ставіць збанок з малаком. Божа, якая ежа! Што за смак!.\nТут мне трэба перайсці на апавяданне з пункту гледжання дарослага чалавека. Бо дзяцінства і дзіцячае ўспрыманне падзей скончылася.\nПра Раманоўскіх чулі далёка ад Цімашэвічаў. Не ўчынкі нейкія асаблівыя вядомасць ім прынеслі, а грунтоўнасць укладу іх жыцця і гаспадарання, узважлівасць і прыстойнасць у справах і паводзінах. Пустое ці брыдкае слова ніколі не зляцела з вуснаў майго дзеда Якуба і яго сыноў. А бацьку, як музыканта, у дадатак у многіх вёсках ведалі ў твар. Ля Мікашэвіцкага гета яго пазнаў паліцай Аляксандр Наўмовіч. Пакуль нас не запісалі ў кнігу, не ўзялі на ўлік, ён нейкім чынам здолеў вырваць нас з рук немцаў і выратаваць ад гета і ад канцлагера. I ад смерці. Гэта ён прывёз нас да сябе дадому ў вёску Запроссе. Гэта яго маці частавала нас у той вечар…\nМне трэба зноў адпачыць, вярнуўшыся на Случ.\nЯкіх-небудзь змен у абліччы і паводзінах ракі пасля шасейнага маста няма. Хаця вада, здаецца, пацякла шпарчэй. Па берагах – такі ж лес, большай часткай цяністы, іншы раз густы і цёмны. Пад кронамі дрэў – шоўкавыя травы, калючы ажыннік, дзікі вінаград, хмель. Уецца сцежка. На ёй нават аўтамабільныя каляіны.\nГэтая зона аб"яўлена заказнікам «Низовье Случи». Так напісана на шыльдзе, што ўстаноўлена ля шашы. Пападаюцца і пасвятлелыя дубровы з абсмаленымі стваламі – пажарышчы. А вось і тыя, хто можа ўчыніць пажар. Менавіта, ужо ўчынілі. Падпалілі старую хвою са смалістым стрыжнем. Полымя ліжа яе знізу да вышыні 5 – 7 метраў. Падымаецца цяжкі чорны дым. У кустах стаяць двое «Жыгулёў», раве «Шарп» (японскі магнітафон). Чалавек пяць хлапцоў і некалькі дзяўчат «балдзеюць». На нас – ніякай увагі. Спачатку хацелася высадзіцца на бераг, сфатаграфаваць падпаленае дрэва, машыны і саміх удзельнікаў пікніку. Але ў нас непараўнальна менш сіл, а трэба закончыць плаванне. I, праглынуўшы камяк горычы, моўчкі скіроўваемся далей.\nЗ-за павароту паказваюцца светлыя фермы чыгуначнага маста, ён грацыёзна навісае над вадой. Пасярэдзіне ракі – бетонны бык. На мосце з боку Мікашэвічаў узлятае цягнік. Я паспяваю зрабіць здымак яго галавы. Люблю глядзець, як ідзе цягнік! А тут ён грукоча па прыгожым мосце, праз прыгожую рэчку і зусім блізка ад нас! Ад жалезнага грукатання і напорыстага імклівага руху цягніка вее нястрымнай язычніцкай вольнасцю і хараством. Уся гэтая ўладкаванасць і прыгажосць, што аб"ядноўвае і белыя фермы маста, і імклівы бег цягніка, грунтуюцца на адным бетонным быку, які стаіць пасярэдзіне ракі. Наша лодка плыве проста на яго. А што, калі б замест нас у лодцы была ўзрыўчатка…\nУ вёсцы Жоўты Брод Салігорскага раёна жыве пенсіянер Іосіф Цімохавіч Хілько, мой даўні і шчыры сябра. У партызанскім атрадзе імя Панамарэнкі ён быў камісарам. У канцы мая ці пачатку чэрвеня 1943 года Юзік Хілько, у той час яшчэ радавы партызан, у складзе групы з 60 чалавек прыйшоў сюды са ўзрыўчаткай. Іх атрад размяшчаўся тады ў лесе ля вёсак Вейна і Хорастаў. Група мела заданне – узарваць чыгуначны мост праз Случ. Па чыгунцы ішоў інтэнсіўны рух цягнікоў. Як здзейсніць гэтую аперацыю, ніхто не ведаў. Выконвай, як хочаш.\nПартызаны выйшлі на Случ непадалёку ад Леніна. Далей рухаліся па беразе ракі. Па грукатанню цягнікоў вызначалі адлегласць да чыгункі. Падышлі блізка, але не да самага маста. Што было далей, няхай раскажа сам Іосіф Цімохавіч:\n– Перш чым правесці аперацыю, трэба пусціць разведку. Справа была днём. Разведчыкі падпаўзлі блізка. Убачылі на мосце шмат немцаў і паліцаяў. Ходзяць групамі ўправа, улева і па мосце. Я не быў у складзе разведкі. Я быў у асноўнай групе і не бачыў, які гэта быў мост. I вось разведка вярнулася, сабраліся ўсе. Разведчыкі далажылі, што бачылі. Думаем, што рабіць, як выканаць заданне. Здавалася, гэта немагчыма. I вось адзін разумны партызан і кажа: «Хлопцы, я прыдумаў, што трэба зрабіць!» А мы ўсе глядзім на яго, што ты там такое прыдумаў? А ён і параіў. «Трэба змайстраваць плывучую міну». – «Як гэта – плывучую міну?» – «Такую, каб яна сама прыплыла да маста». Усе сталі думаць.\nПерад намі стаяла алешына, тоўстая, сухая, дуплістая. «Давайце пляснем яе ў ваду, у дупло паложым тол і скіруем пад мост». – «Правільна!» – згадзіліся ўсе. Так і зрабілі. Зрэзалі алешыну, са ствала выбралі парахно, паклалі туды ўвесь тол – 22 кілаграмы. Збоку зрабілі паплаўкі, каб гэтая калода не перакупілася, прыладзілі чаку, а да яе палку вышынёй 2 – 3 метры, каб да маста дастала.\n– Вашу міну-плыт магло прыбіць да берага… – заўважаю я.\n– Ніхто тады аб гэтым не думаў; магло ці не магло. У нас былі выдатныя мінёры. Палку гэтую паставілі і пусцілі на рэчку. Зноў выслалі разведку, каб здаля наглядалі, што будзе адбывацца на мосце. Калі немцы ўбачылі, што плыве па рацэ нейкі корч, усе высыпалі на мост і сталі глядзець, што гэта такое. Яны ж не маглі здагадацца, што гэта міна плыве. Для іх галоўнае, каб чалавека не было.\n– От дурні!\n– Ніхто з іх не здагадаўся, што такое ціха плыве па рацэ. А разведчыкі ляжаць у кустах, паглядаюць. I вось плыт падплывае да моста, палка торкнулася ў пралёт – тут і ўхнула. Паляцела ўверх вада, трэскі дрэва, а тры пралёты моста з немцамі і паліцаямі шуснулі ў рэчку. I ўсе там і засталіся.\n– А які быў мост: жалезны ці драўляны?\n– Я не бачыў. Але пасля гаварылі, што ён стаяў яшчэ з дарэвалюцыйных часоў. Некалькі дзён па чыгунцы Мікашэвічы – Жыткавічы не хадзілі цягнікі. Усе былі вельмі рады, ішлі дадому з песнямі. Далажылі аб усім камандзіру атрада.\n– А Корж ведаў?\n– А як жа! Ведаў.\nКорж Васіль Захаравіч – гэта камандзір Пінскага партызанскага злучэння. Яго імем названа тая вуліца ў Салігорску, на якой стаіць адміністрацыйны будынак «Беларуськалія».\nНу вось і мы праплываем пад мостам. Ён цяпер высокі, палкай у два ці тры метры не дастанеш. Хочацца выйсці на бераг, пасядзець тут, паглядзець на гэтае месца, падумаць. I сапраўды, бачна, што ранейшы мост быў трохі ўправа ад цяперашняга, калі глядзець з боку Мікашэвічаў. Стары насып у параўнанні з цяперашнім намнога ніжэйшы. Па ім і каля яго ў траве ляжаць выбеленыя дажджом і сонцам вялікія глыбы каменя, змацаванага бетонам. Гэта рэшткі таго дарэвалюцыйнага маста, узарванага яшчэ раз, ужо дашчэнту, адыходзячымі немцамі. Не зусім ціхія падзеі адбываліся на ціхай Случы і ў ціхім Палессі…\nГануля і Алена са мной пайшлі па правым беразе. Лодку гоніць Вячаслаў. Праз 10 – 15 мінут зноў загрукатаў на мосце цягнік, ужо не бачны нам з-за сцяны лесу. Сцежка віляе па-над берагам, да яе далучаюцца аўтамабільныя каляіны. Лес па берагах пайшоў гусцейшы і больш цёмны. Дрэвы ў «шкарпэтках». На метр ці больш у разводдзе іх камялі хаваліся ў ваду. Тут у былыя вёсны адчувалася «дыханне» Прыпяці. Яе шматводная плынь падпірала цячэнне Случы, і вада залівала навакольны лес. Можна сказаць, што даліна Случы тут супадае з далінай Прыпяці.\nЦарскія інжынеры, праектуючы чыгунку, знайшлі разумнае рашэнне: праклалі яе па мяжы найвышэйшага разліву, зэканоміўшы многа чалавечай працы і сродкаў і забяспечыўшы ўстойлівасць палатна. Цяперашнія меліяратары, псуючы прыроду, не вельмі прыглядаюцца, як пракласці канаву: ці праз гару, ці побач з ёю. Іх дэвіз другі: больш кубаметраў зямлі перавернута, большыя аб"ёмы работ выкананыя – адпаведна і слава большая, і грошы.\nМы яшчэ не ведаем, ці далёка да Прыпяці. Але ясна, што ідзём па дну яе даліны. I нідзе няма плямачкі зямлі, якая не залівалася б вадой. I травяная расліннасць пайшла іншая, не сухадольная: асака, плюшнік, аер, мурог, дзікі вінаград.\nВось ужо скора закончыцца Случ, а я не магу сказаць, дзе найпрыгажэйшыя яе мясціны. Мабыць, усё ж такі тут, у нізоўі. Чаму? Па-першае, ніякай меліярацыі няма блізка. Па-другое, на берагах Случы захаваўся карэнны лес, сярод якога рака цячэ як у калідоры. Па-трэцяе, рэчышча Случы сведчыць аб яе былой вялікай сіле. Шырыня рэчышча дасягае 60 метраў.\nЛес ля ракі пачаў расступацца, вызваляючы трохі месца прагалкам і выпасам для жывёлы. А вось і пастухі: адзін сядзіць на бярозе, звесіўшы ногі, і вудзіць рыбу, а другі, з радыёпрыёмнікам, стаіць збоку. Ля яго сядзіць сабака і ўважліва сочыць за намі. Каровы скубуць траву па-над рэчкай і далей у алешніку.\n– Добры дзень вам! Рыба ловіцца?\n– Цяпер слаба. Летась было больш.\n– Да Вільчы далёка?\n– З кіламетру будзе.\nУперадзе загагаталі гусі, затахкаў матацыкл. Ну што ж, трэба шукаць месца для начлегу тут, перад вёскай.\nВільча стаіць на левым беразе Случы, а насупраць, на правым беразе, за лесам знаходзіцца вёска Запроссе.\n…Хутар Наўмовічаў, дзе мы жылі, знаходзіўся ля дарогі Запроссе – Мікашэвічы на высокай градзе, што цягнулася ўздоўж балота. Хата і двор займалі вяршыню пагорка, па схілах яго рос вялікі сад. Далей, па берагах балота, шумелі клёны, ясені, грабнік. Па балоце цякла рэчка з казачнай назвай Ваўхва.\nАдсюль да Мікашэвіч менш двух кіламетраў. Бацька ў тыя мінулыя страшныя дні на працягу трох тыдняў кожны дзень хадзіў у Мікашэвічы мельдавацца, адзначацца, што ён ёсць, нікуды не ўцёк. Такі быў парадак. Мусіць, за бацьку паручыўся Аляксандр Наўмовіч. Там жа, у камендатуры, тату параілі пашукаць у статку прыгнаных з аблавы кароў сваю і забраць яе, бо кіндэрам (дзецям) трэба малако. I аднойчы тата прывёў карову і вала. Мы пабеглі да хлява глядзець і засмуціліся: карова была не наша, а вол, як ні дзіўна, сапраўды быў наш і самы любімы, той з Яблынькі. Усе дарослыя пачалі ўгаварваць нас, дзяцей, што і карова наша, што мы проста забыліся, якая яна. Мы зразумелі іх няхітры прыём і ніколі не гаварылі, што карова не наша.\nЗапрошчанцы, сардэчны дзякуй ім, дапамаглі нам, чым маглі: давалі бульбу, хлеб, муку, адзенне, сена. Пасля трох тыдняў тату ўжо не трэба было хадзіць у Мікашэвічы, ён быў зняты з кантролю, пра нас забыліся. Хапала немцам другіх спраў. Амаль кожную ноч з чыгункі чулася страляніна, над лесам узляталі трасірныя кулі. Гэта немцы адганялі партызанаў.\nУвесь гэты час мы былі паміж жыццём і смерцю. У любы момант нас маглі забраць немцы і, як высветлілася потым, забіць партызаны. I не зведалі нашы дзіцячыя душы ні аднаго радаснага дня. З намі не было мамы, і мы не ведалі ці жывая яна, дзе яна. Ад смяртэльнай нудоты сэрца трымцела, як адшчэмленая трэска, і захлыналася дыханне. Гнёў нязбыўны цяжар. Хацелася глыбока ўздыхнуць і нагбом выгнаць з сябе гэтую нуду. Ды не ўздыхалася. А цяжар гнёў і гнёў. I так кожны дзень.\nПаважаны чытач, не дай Бог тваім дзецям перажыць такую скруху, як мы ў тую вясну! Гэта надрыў на ўсё жыццё.\nВядома, тата бачыў і разумеў прычыну нашай самоты. Рашэнне магло быць адно: трэба ісці ў Цімашэвічы і прывесці маці. Наўмовічы і іх суседзі не раілі рабіць гэтага. Мы, дзеці, маглі застацца круглымі сіротамі. Адзін пераход праз чыгунку чаго варты! Яна ахоўваецца так, што зверу перабегчы праз палатно цяжка. А партызаны? Яны ж не павераць, што бацька не разведчык.\nКалі снег амаль растаў, а зямля яшчэ не разгразла, тата пайшоў шукаць маці. Гэта больш трыццаці кіламетраў у адзін канец па дарозе. Але ў той час па дарогах не хадзілі. Прабіраўся лесам. Усе вёскі гэтай зоны былі спаленыя, некаторыя разам з людзьмі. Згарэла ўсё, нават платы, нават капліца на могілках у Цімашэвічах. Людзі разумелі, што вернуцца ў вёску не скора, і перабіраліся на новыя, больш зручныя месцы, рабілі ў лесе больш надзейнае жытло. Ладзіліся на лясных астраўках невялікімі групамі, а то і асобнымі сем"ямі.\nТата нідзе не сустрэў партызан, і маці знайшоў у той жа дзень. I дзіця было жывое, хоць і хворае. Пераначаваўшы, забралі калыску і пайшлі нібыта на другое станавішча. Некалькі цімашоўцаў, схамянуўшыся, кінуліся з сякерамі наўздагон у пагоню, каб дагнаць Аляксандра і Марылю і забіць, каб яны не прывялі сюды немцаў. Звярыны спосаб жыцця і звярыныя абставіны параджаюць звярыныя ўчынкі людзей. Але тата, прадчуваючы такі паварот падзей, заблытаў след, і пагоня закончылася безвынікова.\nМама была слабая, ледзь магла ісці. Прабіваліся лесам, брылі часам па пояс у ледзяной вадзе, часам распраналіся, каб захаваць сухой вопратку. Калыску нёс тата. Перш чым перайсці чыгунку – паміж Мікашэвічамі і Сітніцай – памаліліся Богу. Па абодва бакі палатна метраў на сто лес быў спілаваны. Тата выбраў месца, дзе раслі раней алешыны і летась з пнёў выкінуліся парасткі. Тут прайсці было лягчэй. Гэтую адлегласць прапаўзлі. Дзіця спала. Ля насыпу пачакалі, пакуль пройдзе цягнік, і адразу за апошнім вагонам перабеглі праз рэйкі і зноў папаўзлі. Цягнік пагрукатаў далей.\nДа лесу засталося зусім мала, як вартавыя немцы, абыходзячы ўчастак, заўважылі на пяску свежыя сляды, паднялі гвалт, сталі страляць. Заціўкалі кулі, упіваючыся ў ствалы алешын. Немцы білі наўздагад, не прыцэльна. Тата і маці паўзлі, не спыняючыся, парасткавыя пні прыкрывалі іх. Калі апынуліся пад аховай лесу, тата выглянуў з-за тоўстай алешыны. Немцы старанна загладжвалі на пяску сляды перабежчыкаў. У той жа дзень вечарам мы, абліваючыся слязьмі, абнімалі мамусю.\nАб татавым візіце ў Цімашэвічы дазналіся партызаны, і двойчы была адпраўлена спецыяльная група, каб знайсці Раманоўскіх і забіць як здраднікаў. Нас не знайшлі, бо не ведалі, дзе мы жывём. Магчыма, таксама, што група не змагла перайсці чыгунку.\nПрырода не прызнавала вайны. З прыходам цяпла наш хутар ператварыўся ў райскі куток. Зацвіў сад. Над балотам і рэчкай Валхвой не сціхаў птушыны гоман. Кожны дзень мяне чакалі там новыя радасці і адкрыцці: то кубло (гняздо) качкі знайду на купіне, то запруду зраблю, перапыняючы бег крынічкі, то высачу, дзе дуплянка ўдода, то рыбы налаўлю рукамі ў лужыне. Цяпер ні хутара Наўмовічаў, ні таго пагорка няма. Наўмовічы паехалі ў Польшчу, а з пагорка зрабілі кар"ер, калі насыпалі запрошчанскую гравейку.\nМаленькі наш брацік Алесік аказаўся хворым. Ад надрыўнага плачу ў лесе ў яго ўтварылася грыжа. Наўмовічы параілі звазіць дзіця ў Мікашэвіцкую бальніцу. Звазілі. Нямецкі ўрач зрабіў яму ўдалую аперацыю. Але жыццё ў зімовым лесе пакінула такі адбітак на здароўі Шурыка, што ў юнацкім узросце ён перажыў яшчэ адну аперацыю, у выніку яму адрэзалі ўсю правую частку лёгкіх.\nКалі фронт адкаціўся на захад, тату забралі ў Чырвоную Армію. Перамогу ён сустрэў у Польшчы. Вярнуўся жывы і цэлы. I мы пераехалі жыць на радзіму, у вёску Цімашэвічы, дзе і пабудавалі на папялішчы невялікую хатку.\nНас, увогуле, не чапалі, хоць і пагаворвалі, што мы «сотрудничали с немцами». Мы рабілі выгляд, што не ведаем, хто імкнуўся забіць нае. Партызаны, выйшаўшы з лесу, хадзілі кандыбоберам і пазаймалі кіраўніцкія пасады. Мусіць, пагэтаму ўлады ставіліся да нас вельмі жорстка. Так, толькі ў нас два разы «за недоимки» забіралі карову.\nАсабліва крыўдна за дзядзьку Мікалая. Ён не «сотрудничал с немцами», чацвёра яго сыноў, маіх стрыечных братоў, пайшлі на фронт. Апошняга не бралі з-за малалецтва, дык сам збег у ваенкамат. Чатыры паперкі аб іх смерці ўручылі дзядзьку Мікалаю ў Цімашэвіцкім сельсавеце. Чалавек мужны, былы царскі кавалерыст не вытрымаў, здаў, захварэў псіхічна. Хвароба яшчэ больш насела на дзядзьку Мікалая, як з яго двара «за недоимки» павялі адзінага вала. Тады дзядзька Мікалай пачаў запрагаць у калёсы і ў плуг карову. Але Савецкая ўлада і вясковае хам"ё, як вядома, сораму не прызнае. Вала не аддалі.\nЖыў дзядзька Мікалай з цёткай Аленай побач з намі ў хаціне чатыры на чатыры метры, цураўся людзей, не звяртаў увагі на свой знешні выгляд. Стаіць, бывала, ля плоту, пазірае ўдалеч слёзнымі вачыма, а што бачыць?. А часам падымае ўгару кулак, выдыхне праклён ці то Богу, ці то людзям: Ог-x!.\nЦі чулі вы, як спяваюць пеўні ў Вільчы? Нідзе няма такіх галасістых пеўняў, як тут! Як усхадзіліся яны сярод ночы, як распачалі пераклічку, нібы спаборнічаючы, у каго мацнейшае горла! Начыста пазбавілі мяне сну. Ну як тыя тургенеўскія Хор і Каліныч. Ляжу, слухаю. У кожнага свая палітра, свой тэмбр, свае адценкі гучання, але ўсе аднолькава шчыра выводзяць няхітрую мелодыю. Чаго гэта яны так гарланяць? Да вёскі кіламетр, а здаецца – седала побач. Рэчка прыблізіла галасы курыных рыцараў. Непаўторнасць палескага краю адкрылася мне з новага боку, паказала новыя рысы навакольнага жыцця.\nВыйшаў з палаткі. Неба – рэшата свеціцца зорамі. Над Вільчай вісіць серп месяца. Па вадзе плыве рэдкі туман. Плюхнулася рыбіна, мабыць, пачула мае шагі. Спрасоння заклекатаў недзе бусел. Нагам холадна ад расы, але залазіць у палатку не хочацца. Калі яшчэ давядзецца так уседатычна адчуваць сябе часцінкай палескай існасці, бестурботна прыслухоўвацца, як душа напаўняецца хараством сусвету?\nАб чым жа пяюць пеўні ў Вільчы? I салавей у лазняку ля затокі? А-а, ім проста неабходна выказацца, як і мне зараз, і песня іх аб радасці жыць – вось што! Ну дык мне і трэба падумаць аб сваёй песні жыццю, аб песні пра Случ. Я вярнуўся ў палатку і моцна заснуў. Разбудзіла мяне нешта незразумелае. З усіх бакоў чулася частае сапенне, шорах і шоргат, чмыханне.\n– Выйдзі, а то каровы палатку з"ядуць, – улавіўшы маё недаўменне, жартуе жонка.\nВыйшаў. Каровы ходзяць па ўсім поплаве і вакол палатак. Падышоўшы да палаткі, кожная пераставала скубці траву, выцягвала шыю і асцярожна нюхала тканіну.\nПаплылі далей. Вось і Вільча. Некалі яна, як і Ленін, стаяла на самым беразе Случы. Цяпер, спраміўшы рэчышча, рака цячэ трошкі далей, пакінуўшы вёсцы старыцу. Побач з вёскай цвёрды поплаў, які ў разводдзе заліваецца вадой. На правым беразе Случы – лаза і лес.\nНазва вёскі паходзіць ад слова вілы – разгалінаванне, у дадзеным выпадку воднага шляху: Прыпяць вяла на захад, Случ – на поўнач да Леніна, Мілевічаў, Морачы, Старобіна, Слуцка, Грэска (ці Буды Грэскай) і ў Лошу, а па ёй – у Нёман.\nВільча – гэта першае месца, дзе ў вялікую ваду, плывучы з Прыпяці ў Случ, можна было знайсці прытулак на сухой зямлі. Ад Вільчы Случ, заціснутая ў цвёрды дол, робіць напаследак некалькі выкрунтасаў, уваходзіць у вербалозы і праз некалькі кіламетраў, губляючы сваю самастойнасць, нерашуча ўліваецца ў шырокую плынь Прыпяці. Вусце Случы, на жаль, нічым не адметна: нізкія берагі, забалочаныя вербалозы, нават на бераг цяжка высадзіцца.\nПосещений: 2081. Последнее 2022-06-24 01:26:00


"Праваабаронцы не спыняць сваёй дзейнасці, пакуль усе палітвязні не будуць вызваленыя". "Вясна" далучылася да Чарнобыльскага шляху\n"Праваабаронцы не спыняць сваёй дзейнасці, пакуль усе палітвязні не будуць вызваленыя". "Вясна" далучылася да Чарнобыльскага шляху Фота\nhttps://spring96.org/be/news/107536 2022 2022-04-27T12:07:17+0300 2022-04-27T12:07:17+0300 2022-04-27T13:27:25+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/chsh_2022.png Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЧарнобыльскі шлях, Вільня, 26 красавіка 2022 г.\n26 красавіка ў Вільні адбыўся мітынг і Чарнобыльскі шлях, прысвечаны 36 гадавіне трагедыі на Чарнобыльскай АЭС. Ініцыятарам гэтага традыцыйнага шэсця выступіў Экадом.\nСёлета актуальнасць Шляху заўважная як ніколі, а экалагічны парадак дня пераплёўся з антываенным.\n“Падчас вайны ва Украіне АЭС упершыню ў гісторыі зрабіліся месцам вядзення ваенных дзеянняў і таксама выкарыстоўваюцца як абароненыя ваенныя плацдармы для расійскага войска, якія вывелі з ладу сістэмы радыяцыйнага маніторынгу на захопленых станцыях, некалькі разоў абясточылі ЧАЭС. Салдаты вялі актыўныя перасоўванні ваеннай тэхнікі і баявыя дзеянні каля АЭС, капалі акопы ў зоне адчужэння, уключаючы высока небяспечны руды лес, дзе былі зафіксаваныя пажары. Усё гэта стварае ўмовы для радыяцыйнай падзеі, што ў некалькі дзясяткаў разоў пераўзыходзіць паводле сваіх маштабаў Чарнобыль і Фукусіму. І гэта пагроза, з якой мы працягваем жыць”, - сказала падчас выступу на Лукішскай плошчы Сабіна Аліева, рэдактарка youtube-канала “Краіны для жыцця”.\nПраваабаронцы “Вясны” таксама прынялі ўдзел у мерапрыемстве, бо 26 красавіка – гэта і дзень заснавання арганізацыі, якая абараняе правы чалавека ужо 26 год запар.\nПраваабаронца "Вясны" Дзіяна Пінчук\nПрадстаўніца “Вясны” Дзіяна Пінчук сказала:\n“У 1996 годзе ўлады жорстка разагналі шматтысячны Чарнобыльскі шлях і затрымалі больш за 200 чалавек. Тады грамадскія актывісты аб'ядналіся, каб дапамагаць затрыманым і іх сем'ям. Так узнік Праваабарончы цэнтр «Вясна».\nАле цяпер за кратамі апынуліся тыя, хто абараняў правы чалавека ў Беларусі і рабілі ўсё, каб беларусы не заставаліся сам-насам з рэпрэсіўнай дзяржаўнай машынай. Гэта старшыня “Вясны” Алесь Бяляцкі, ягоны намеснік і віцэ-прэзідэнт Міжнароднай Федэрацыі за правы чалавека Валянцін Стэфановіч, юрыст і каардынатар кампаніі “Праваабаронцы за свабодныя выбары” Уладзімір Лабковіч. За кратамі ў чаканні суда яны ўтрымліваюцца ўжо больш за дзевяць месяцаў.\nКіраўнік Гомельскай філіі «Вясны» Леанід Судаленка і валанцёрка Таццяна Ласіца ўжо ў калоніях адбываюць свае тэрміны за дапамогу тым, хто пацярпеў ад палітычных рэпрэсій.\nУчора ў Мінску распачаўся суд над каардынатаркай Валанцёрскай службы “Вясны” Марфай Рабковай і валанцёрам Андрэем Чапюком. Марфе пагражае да 20 гадоў зняволення, Андрэю – да 8. Яны ўтрымліваюцца ў сумнавядомай “Валадарцы” ужо больш за паўтары гады.\nЯны пакутуюць за шматгадовую праваабарончую працу. Краты, якія падзяляюць іх і вольнае жыццё — гэта помста ўладаў за дзейнасць усяго Праваабарончага цэнтра “Вясна”. Гэта помста за тое, што праваабаронцы ніколі не маўчалі і не маўчаць пра рэпрэсіі і парушэнне правоў беларусаў.\nНа дадзены момант у Беларусі налічваецца 1142 палітычных зняволеных. Гэтая лічба расце амаль штодзённа. І праваабаронцы не спыняць сваёй дзейнасці, пакуль усе палітвязні не будуць вызваленыя, а справядлівасць не адновіцца”.\nТаксама слова ўзяў віцэ-прэзідэнт Еўрапейскага камітэта Сейма Літвы і міжнародны сакратар галоўнай кіруючай партыі Літвы Жігімантас Павільёніс, саветнік і кіраўнік аддзела ўнутранай палітыкі Аляксандр Дабравольскі, прадстаўніца “Экадома” Ірына Сухій.\nПасля мітынгу шэсце рушыла ад Лукішскай плошчы да парка Сапегаў, дзе ўдзельнікі акцыі запалілі знічкі і ўсклалі кветкі да помніку Маці Чарнобыля.\n27.04.2022 Тэгі: палітвязьні, салідарнасць, экалагічныя правы, справа Вясны


Аперацыі пры павіслай грудзей: віды пластыкі па падняцці грудзей, этапы правядзення\n» Маммопластика » Операции при обвисшей груди: какие проблемы решают Галоўная » мамапластыка » Аперацыі пры павіслай грудзей: якія праблемы вырашаюць\nАперацыі пры павіслай грудзей: якія праблемы вырашаюць\nГрудзі жанчыны па праве лічыцца галоўным сімвалам яе прыгажосці і жаноцкасці. Любыя яе эстэтычныя дэфекты прычыняюць значныя душэўныя пакуты і становяцца прычынай глыбокіх псіхалагічных комплексаў. Сярод такіх дэфектаў найбольш распаўсюджаным з'яўляецца птоз - адвісання грудзей.\nНа жаль, гэтая праблема не толькі дам сталага ўзросту. Форма малочнай залозы, перш за ўсё, вызначаецца формай яе мяккіх тканін, якія вельмі схільныя ўплыву знешніх негатыўных фактараў, і з'яўляюцца залежнымі ад вагі і гарманальных змен у арганізме жанчыны.\nАсноўныя прычыны птозу:\nзначнае ўзрастанне аб'ёму (пры незбалансаваным наборы вагі, палавым паспяванні, цяжарнасці, менопаузе і іншых гарманальных зменах), якое выклікае павышаную нагрузку на мяккія тканіны, расцягваючы іх;\nпамяншэнне праслойкі тлушчу і аб'ёму (анарэксія або экстрэмальныя дыеты, завяршэнне груднога гадавання і г.д.), якое прыводзіць да з'яўлення скурных лішкаў на грудзях;\nгенетычная схільнасць (асаблівасці фізіялагічнага будовы, тонкая альбо млявая скура, схільная да ўзнікнення расцяжак і г.д.);\nнатуральнае старэнне і зніжэнне тонусу скуры, тканін і цягліц.\nПластыка павіслай грудзей: асноўныя метады\nВыніковымі метадамі ліквідацыі праблемы птозу з'яўляюцца:\nшлейка ніткамі ;\nхірургічныя аперацыі па шлейцы .\nПершы спосаб ўключае ў сябе серыю ін'екцый, у склад якіх уключаны актыўныя кампаненты (розныя кіслоты, мінералы, раслінныя экстракты, вітамінныя комплексы і іншае). Актыўныя рэчывы ўводзяцца ў верхнія пласты эпідэрмісу і тканак, нацягваючы іх, ствараючы эфект ліфтінга, нязначна папаўняючы недастатковы аб'ём. Дадзены спосаб мае нязначны бачны і часовы эфект. Акрамя таго ён мае шэраг супрацьпаказанняў.\nЎстаноўка розных відаў нітак (залатыя, ніткі з палімернай кіслаты, поліпрапілена і г.д.) прыўздымае грудзі, карэктуе яе форму, стымулюе выпрацоўку новых клетак і валокнаў, робячы яе больш устойлівай да негатыўных знешніх уздзеянняў. Эфект забяспечваецца на некалькі гадоў у залежнасці ад тэхнічных характарыстык матэрыялу (ніткі), глыбіні і месцы ўстаноўкі каркаса, памеру грудзей і ступені выяўленасці абвісанню.\nДадзеная методыка малатраўматычнай, але можа ў далейшым абцяжарыць правядзенне наступных пластычных аперацый. На думку спецыялістаў, гэтая працэдура паказана пры невялікім памеры грудзей і яе нязначнай ступені абвісанню і служыць хутчэй прафілактычным, чым які карэктуе метадам.\nАдзіным эфектыўным вырашэннем гэтай праблемы з'яўляецца хірургічнае ўмяшанне.\nАперацыя для ўзняцця грудзей: этапы правядзення\nАперацыя - досыць балючы, але адзіны рэальны спосаб вырашыць праблему птозу. Падчас хірургічнага ўмяшання выдаляецца лішняя скура, перамяшчаецца сасок, адначасова можна ўставіць імплантаты альбо наадварот прыбраць лішні аб'ём.\nІснуе некалькі разнавіднасцяў падобных аперацый, іх адрозніваюць ў залежнасці ад размяшчэння разрэзаў, і выбар залежыць ад стану грудзей пацыенткі.\nПры нязначным апушчэнні грудзей і адначасовай ўстаноўцы пратэзаў невялікага памеру разрэзы робяць на мяжы Ареола вакол соску. Такія шнары практычна відаць, робіцца нязначная карэкцыя саска і Ареола.\nДля карэкцыі грудзей пры птозе другой і трэцяй ступені разрэзы робяць вакол Ареола соску і апускаюць вертыкальна ўніз да зморшчыне пад грудзьмі. Адначасова робяць павелічэнне памеру і перанос соска. На жаль, вертыкальны рубец застаецца бачным.\nУ самых складаных выпадках праводзяць аперацыі, у якіх выкарыстоўваюць вертыкальныя і гарызантальныя разрэзы адначасова. Часцей за ўсё так карэктуюць цяжкую, вельмі апусцяць грудзі, памяншаючы яе памер да аптымальнага.\nПры дапамозе хірургічнага ўмяшання можна выправіць самую цяжкую сітуацыю і вярнуць грудзей выдатны вонкавы выгляд. Да недахопаў гэтага спосабу можна аднесці цяжкі пасляаперацыйны аднаўленчы перыяд і наяўнасць рубцоў. У рэдкіх выпадках магчыма з'яўленне агульных пасляаперацыйных ускладненняў:\nнагнаенняў, крывацёкаў, запаленняў;\nразыходжанняў краёў раны і г.д.\nТрэба адзначыць, што аперацыя праводзіцца пад агульным наркозам і пасля стараннага аналізу стану здароўя кожнай пацыенткі. Выбар методыкі правядзення хірургічнага ўмяшання ажыццяўляе лекар, папярэдне ацаніўшы ступень выяўленасці птозу.\nВынік аперацыі будзе захоўвацца на працягу дзясятка гадоў. Для захавання максімальнага эстэтычнага эфекту праводзіць аперацыі рэкамендуюць жанчынам, якія завяршылі лактацыю і не плануюць новыя цяжарнасці. Гарманальныя змены і ваганні вагі могуць негатыўна паўплываць на грудзі нават пасля аднаўленчых аперацый.\nВажна выконваць прафілактычныя меры, каб пазбегнуць ўзнікнення птозу ў далейшым:\nнасіць правільна падабранае бялізну з якасных матэрыялаў;\nправодзіць масаж і самамасаж;\nвыкарыстоўваць якасную спецыялізаваную касметыку па догляду за зонай дэкальтэ;\nпадтрымліваць добрую выправу;\nвыконваць збалансаваны рацыён харчавання, які выключаў рэзкія ваганні вагі;\nфізічныя нагрузкі, якія прадугледжваюць спецыяльныя практыкаванні для цягліц, якія падтрымліваюць грудзі;\nпазбягаць ўплыву ультрафіялетавага выпраменьвання на адчувальную скуру грудзей.\nАперацыі па карэкцыі грудзей не толькі паляпшаюць знешні выгляд малочнай залозы, але і значна ўплываюць на псіхалагічны стан жанчыны, так як спрыяюць развіццю пачуцця ўпэўненасці ў сабе, задаволенасці сваім вонкавым выглядам, якасна паляпшаюць яе асабістае жыццё. Прыгажосць і здароўе - два асноўных узаемазвязаных фактару ў жыцці сучаснай шчаслівай жанчыны.


Diabetin становіцца ўсё больш папулярным сярод людзей, якія сочаць за сваім здароўем і аддае перавагу лячыцца бяспечныя народныя сродкі. Плата складаецца з натуральных кампанентаў, кожны з якіх з’яўляюцца карыснымі для арганізма. Ёсць некалькі разнавіднасцяў Diabetin, прызначаных для лячэння некаторых відаў захворванняў. Універсальная калекцыя падыходзіць для збавення ад большасці праблем са здароўем.\nNathanielhawthorne cifically proizvoditelnee «Першы манастырскі санаторый» Naznacheniya розныя захворванні, ад прастатыту, пры менопаузе, ад панкрэатыту і г.д. Effektivnosti здароўя, умацаванне імунітэту, пазбаўленне ад zabolevaniyami vypuscheno-травяной гарбату ў пакеціках для завариванияЦена .. ,\nСклад і карысныя ўласцівасці Н2> Componentpolicy svoystva чорныя ці selenasuicidal\nпатагенных мікраарганізмаў, спрыяе здароваму страваванню, чысціць ныркі, выводзіць\nтаксіны, умацоўвае крывяносныя пасудзіны, tones.The плён shipovnika ўтрымліваюць вялікую колькасць вітамінаў, якія павышаюць ахоўныя функцыі цела. Фалійная кіслата і вітамін Е, які змяшчаецца ў пладах адказвае за здаровае функцыянаванне палавых органаў. Бэта-каратын карысных для vision.Detailrating змагаецца з бактэрыямі і забівае шкодныя арганізмы, умацоўвае імунную сістэму і станоўча ўплывае на травяністая расліна нетрыманне system.Zveroboja з’яўляецца агульным седатыўным дадаткам. Ён мае эфектыўны эфект заспакаяльны, нармалізуе сон. Выкарыстоўваецца пры лячэнні многіх захворванняў страўнікава-кішачнага гасцінца – Каліта, гастрыт, метэарызм. Карысна пры гепатыце, гемароі, энурэз, эрозіі жаночай палавой хуткасці organs.Musicalonline сэрца і крывянага ціску, умацоўвае імунную сістэму, супакойвае, ліквідуе інфекцыю рознага роду, аднаўляе абменныя працэсы, паляпшае sleep.Proponibilita высокага ўтрымання вітаміна З, ўзмацняе сістэма імуннай і змагаюцца вірусы, бли выдаляе халестэрын, нармалізуюць працэсы ў крыві і маюць рэгенератыўны properties.Romashkove антысептычнае дзеянне, паляпшаюць нервовую сістэму, паляпшаюць сон.\nНекаторыя віды гарбаты ўтрымліваюць іншыя віды раслін і садавіны. Вышэй паказаная базавая частка калекцыі. Дадатковыя інгрэдыенты дадаюць, калі выбар напою, каб вырашыць праблему спецыфічнай.\nЭфект Diabetin залежыць ад яго складу. Універсальная калекцыя забяспечвае ўніверсальнае лячэнне арганізма, нармалізуе страўнікава-кішачны тракт, паляпшае сон, умацоўвае імунітэт, забівае шкодныя бактэрыі і вірусы. Ніжэй лініі чай для канкрэтных захворванняў і як яны працуюць.\nSt. Сусла Джона.\nDiabetin ад остеоартріта паляпшае абмен рэчываў у пазваночніку і навакольных тканін, актывізуе кровазварот у хрыбетніка, памяншае боль, надае эластычнасць суставаў, здымае ацёкі, памяншае запаленне, сілкуе арганізм вітамінамі, амінакіслоты, якія з’яўляюцца неабходнымі для здаровага функцыянавання арганізма.\nSt. Сусла Джона,\nРэгулярнае выкарыстанне натуральнага збору дапамагае змагацца з прыхільнасцю да алкаголю. На прасунутай стадыі алкагалізму гарбаты зніжае жаданне піць алкаголь. Піце травяныя прыводзіць да нармальнага крывянага ціску, аказвае прафілактычнае дзеянне супраць гіпертаніі. Памяншае галаўныя болі рознага характару, выводзіць таксіны. Гэтыя карысныя кампаненты стабілізаваць колькасць халестэрыну ў крыві, умацоўвае крывяносныя пасудзіны і прадухіляе развіццё сардэчна-сасудзiстых захворванняў.\nАд прастатыту Diabetin\nУніверсальны Diabetin падыходзіць для лячэння прастатыту, захворванняў мочапалавой сістэмы. Напой з натуральнымі інгрэдыентамі спыняе размнажэнне бактэрый у ачагу запаленчага працэсу. Гэта памяншае дыскамфорт падчас мачавыпускання і робіць хвароба\nпаступова ліквідуе яго цалкам.\nСупрацьзапаленчы эфект забяспечваецца раслін калекцыі, памяншае памер запалення і аднаўляе ўнутраную і знешнюю частку тканіны прадсталёвай залозы. Памер залозы становіцца менш, сімптомы памяншаюцца.\nDiabetin, які прызначаны для лячэння герпесу, валодае імунамадулюючыя дзеяннем, знішчае вірусы і бактэрыі. Двухмесячны курс калекцыі пазбаўляецца ад інфекцыі. Пасля некалькіх дзён лячэння памяншаецца боль, сверб, раздражненне адступае, stabiliziruemost сну.\nзаклікае нармальную цыркуляцыю крыві, стабілізуе артэрыяльны ціск, мае седатыўное дзеянне, змагаецца з болем, спазмамі ў сэрца.\nАсноўны склад травянога гарбаты і садавіны ўплывае на жаночыя палавыя органы. З надыходам менопаузы ў арганізме жанчыны адбываюцца незваротныя змены, якія прыносяць дыскамфорт. Натуральныя інгрэдыенты супакойваюць нервовую сістэму, павышаюць жыццёвы тонус, спрыяюць страце вагі.\nВялікая колькасць вітамінаў і мінералаў, каб палепшыць стан скуры.\nДля страты вагі\nЧай манаская збор для пахудання дапамагае ачысціць арганізм, выводзіць таксіны і валодае мяккім слабільным дзеяннем. Напой нармалізуе апетыт, што дазваляе спажываць менш калорый. Месяц курс дапаможа знізіць вага да 5 кг. Курс доўжыцца адзін месяц, пасля перапынку ў 3-х месяцаў вы можаце паўтарыць.\nКалекцыя манастыра умацоўвае сістэму імуннай, нармалізуе ўзровень цукру ў крыві, паляпшае паглынанне інсуліну. Чай душыць жаданне ёсць прысмакі, паменшыць вагу, спыніць прагрэсаванне захворвання. Рэгулярнае паўтор курсу паменшыць цяжар захворвання да мінімуму.\nПрыродныя кампаненты ўплываюць на актыўнасць паразітаў, руйнуючы іх. Рэгулярнае спажыванне дапамагае ліквідаваць усе віды паразітаў і прадуктаў іх укладаў. Станоўчы ўплыў будзе адбывацца паляпшэнне стану, з’явіцца жыццёвы тонус, наступіць прыліў сіл,\nспыняецца праблемы з страваваннем. Паразіты руйнуюць здароўе чалавека знутры. Diabetin забівае шкодныя арганізмы. Праз месяц пасля прыёму паляпшае стан скуры, страчанай сыпу на скуры, з’яўляецца нармальны апетыт і сну.\nнапоі паказвае канцэнтрацыя нікаціну ў арганізме, што памяншае жаданне паліць. Пасля таго, як збавенне ад наркаманіі з’яўляецца нармальным ціскам, палягчае дыханне, зніжае стомленасць, павышае агульны тонус арганізма.\n>>>> FungaXT - дзе купіць лепшае, аптэка, крама, цана\nГэтыя расліны не толькі станоўча ўплывае на страўнікава-кішачны тракт, але і умацоўвае ўвесь арганізм, нармалізуе працу ўсіх органаў і сістэм. Стрававальная чай дапамагае змагацца з шэрагам захворванняў: язву страўніка, каліты рознага паходжання, дысбактэрыёз, гастрыт, недахоп ферментаў у арганізме, завала, дыярэя, атручэнне\nDiabetin можна ўвесці вялікая колькасць розных раслін, што станоўча адбіваецца на пэўныя ўчасткі цела. Існуе калекцыя для печані супраць гінекалагічных захворванняў. Універсальная формула дапамагае змагацца большасцю прадстаўленых праблем, таму што яна ўтрымлівае кампаненты, якія прыдатныя для лячэння розных захворванняў. Для дасягнення высокіх вынікаў у фіта-тэрапіі можна з натуральнай і унікальнай кампазіцыяй, дбайныя апрацоўваюць кампаненты не парушаюць іх структуру і склад.\nХваробы сэрца, страўніка, печані;\nАлкагалізм і курэнне;\nКарысныя рэчывы, якія змяшчаюцца ў гарбаце, зніжаюць цяжар сімптомаў, ўмацоўваюць імунную сістэму, перашкаджае развіццю іншых паталогій. Многія людзі не ведаюць, што большасць хвароб можна вылечыць з дапамогай некаторых раслін. Садавіна і травы ўтрымліваюць вітаміны, мінеральныя рэчывы, якія прысутнічаюць у сінтэтычных дадаткаў.\nАле мы ведаем, што штучныя дабаўкі маюць сродак для лячэння пэўнага захворвання і могуць адмоўна паўплываць на іншыя органы. Diabetin, у сваю чаргу станоўча ўплывае на ўвесь арганізм, не выклікае ускладненняў існуючых захворванняў і не выклікае іншую.\nDiabetin ўсё натуральна, гэта можа быць п’яны людзьмі любога ўзросту і з любым захворваннем. Перад ужываннем неабходна пракансультавацца з лекарам, каб высветліць, ці з’яўляецца гэта магчыма біялагічна актыўныя дабаўкі падчас вострых спецыфічных захворванняў. Існуюць наступныя супрацьпаказанні:\nАлергічны да аднаго з кампанентаў чаю;\nРанні ўзрост 10.\nвыглядае як арыгінальнае дадатак\nРэальны Diabetin з натуральнай кампазіцыяй знаходзіцца ў празрыстай упакоўцы. На адным баку этыкеткі з імем, складам і інфармацыяй аб прадукце. Праз празрыстую ўпакоўку добра бачны знешні выгляд гарбаты, яго структура, наяўнасць разнастайных траў і сухафруктаў. Чай ўнутры друзлы, сухі, з водарам натуральных траў.\nДля дасягнення прыкметнага выніку ад выкарыстання травянога напою, вы павінны ведаць, як піць Diabetin:\nВы хочаце заварваць чай, збор заліва гарачай, але не кіпячай вады. Напой вараць 20 хвілін;\nНастойваць напой у адваротным выпадку ўсе добрыя травы застануцца ў калекцыі і не будуць перададзены ў гарбаце;\nПіць чай адзін раз у дзень у цёплым выглядзе;\nКурс адзін месяц. Некаторыя з найбольш складаных захворванняў патрабуе лячэння на працягу 2-3 месяцаў;\nРэкамендуецца паўтарыць курс праз кожныя 3-4 месяцы. Гэта дазволіць палепшыць ўсё цела і неўзабаве прывядзе да аднаўлення;\nРэкамендуецца піць чай штодня, не прапускаючы дзён з моманту атрымання.\n>>>> WEEX для страты вагі - як яго выкарыстоўваць? дзе купіць, аптэка, цэны\nрэакцыя Алергічны ў выглядзе сверб, сып;\nУ рэдкіх выпадках млоснасць, выкліканых непераноснасцю якога-небудзь кампанента;\nDiabetin варта захоўваць у закрытай форме, рэкамендуецца, каб выліць некаторыя травы ў спецыяльныя кантэйнеры для сыпкіх прадуктаў, вырабленых з пластыка, шкла або керамікі. Для таго, каб прадухіліць знаходжанне адкрытага кантэйнера пры прамым сонечным святле.\nТэрмін прыдатнасці пры захоўванні Diabetin Н2>\nDiabetin захоўваюцца на працягу аднаго года пасля даты выпуску.\nАналагаў Diabetin Н2>\nпершы Diabetin быў вынайдзены манахамі Славацкага манастыра ў 15-м стагоддзі. Гэта можа вылечыць большасць хвароб і ўмацаваць імунную сістэму. Калекцыя Рэцэпт перадаецца з пакалення ў пакаленне, ён дадаў новыя інгрэдыенты. Сакрэт Diabetin зроблена выснова, што ўсе травы для яго сабраны ў ручной і апрацоўваецца ў самай мяккай форме. Напой не мае поўныя аналагаў зарады, аналагічныя па складзе і дзеяння.\nТравяны напой “Teabreeze”;\nТравяны чай “Водар”;\nРазвод або праўда?\nDiabetin з’яўляецца унікальным травяным, у якой ні адзін інгрэдыент залішняга. Усе травы ў спалучэнні адзін з адным і ствараюць цудоўны ансамбль з натуральных кампанентаў. У пачатку Diabetin прадаецца толькі ў цэрквах, але цяпер рэцэпт стаў даступны. Адмоўныя водгукі на Diabetin з’яўляюцца ў людзей, якія купілі дэфектны прадукт, які зроблены ў непрыдатных тэхналогіях.\nDiabetin – ня развод, гэта вопыт людзей, якія жывуць блізка да прыроды і ведаць мэта кожнага завода. У тыя дні, калі не было ніякіх сінтэтычных дабавак, чалавецтва лячылася толькі прыродныя дары. У інтэрнэце шмат тавараў, якія з’яўляюцца падробленымі, травы ў іх не маюць ніякага тэрапеўтычнага эфекту. Для таго, каб атрымаць адчувальныя вынікі з калекцыі, вам трэба знайсці надзейны прадавец гэтага прадукта і ведаць, як заварыць Diabetin так, што напой захоўвае ўсе карысныя ўласцівасці.\nСертыфікаты Diabetin Н2>\nDiabetin задавальняе патрабаванням да якасці. Прадукт мае ўсе неабходныя ліцэнзіі і сертыфікаты, якія пацвярджаюць яго эфектыўнасць і натуральнасць. Ніжэй прыводзіцца спасылка на сертыфікат:\nЗнайсці Diabetin, зроблены ў адпаведнасці з аўтэнтычным, старым рэцэптам, жорсткім. Аптэкі часта прадаюць настоі ад розных вытворцаў. Шматлікія кампаніі выпускаюць падобны прадукт, але ні адзін з іх не мае ніякага рэальнага эфекту. Для таго, каб купіць напой праз Інтэрнэт, выбраўшы прадукт, наведайце афіцыйны сайт вытворцы.\nДля заказу Diabetin, дастаткова запоўніць форму і націснуць на кнопку «Замовiць». Прадукт, прадстаўлены на сайце, зробленая правільнай тэхналогія, якая захоўвае ўсе карысныя ўласцівасці траў і садавіны.\nДастаўка і аплата Diabetin\nДастаўка замоўленых тавараў па паштовых UE на працягу 1-3 рабочых дзён. Купля трэскі. Кампанія гарантуе своечасовую дастаўку і захаванасць грузу пры транспартоўцы.\nUp-Size - негатыўныя каментары, меркаванні, цэны, афіцыйны сайт


Будзьма беларусамі! » Збіраюцца грошы на выданне кнігі Аляксандра Гужалоўскага пра цэнзуру ў БССР\n06.06.2017 | Літаратура\nЗбіраюцца грошы на выданне кнігі Аляксандра Гужалоўскага пра цэнзуру ў БССР\nЗбіраюцца грошы на выданне кнігі прафесара БДУ, доктара гістарычных навук Аляксандра Гужалоўскага «Чырвоны аловак».\nЯк зазначаецца ў анатацыі, на падмурку вялікага аб’ёму рассакрэчаных архіўных дакументаў, перыёдыкі, учасных даследаванняў у кнізе ўпершыню паказана гісторыя функцыянавання і знікнення сістэмы партыйна-дзяржаўнага інфармацыйнага кантролю ў БССР у 1944—1991 гг.\nЧытачы зазірнуць у «святая святых» савецкай ідэалогіі — Галоўліт і Рэперткам БССР, якія доўгія гады ажыццяўлялі інфармацыйную і культурную палітыку камуністычнай партыі, даведаюцца пра цэнзурныя лёсы літаратурных і мастацкіх твораў, сродкаў масавай інфармацыі і культурнай спадчыны Беларусі.\n«Галоўнымі ахвярамі дзейнасці цэнзурнай сістэмы ў Савецкай Беларусі сталі людзі. Палітычная цэнзура нанесла шкоду грамадскай свядомасці, сфарміраваўшы ў жыхароў БССР цэнзурную ментальнасць (самацэнзуру), якая выключала з поля зроку цэлыя пласты нацыянальнай і сусветнай гісторыі і культуры. Спачатку прымусова, а потым ужо агрэсіўна-добраахвотна стваральнікі беларускай савецкай культуры і яе спажыўцы збудавалі ўтапічную прастору, закрытую ад навакольнага свету і ад саміх сябе. Знаёмства з гісторыяй і механізмамі функцыянавання савецкай цэнзуры дае адзін з адказаў на пытанне: чаму мы такія сёння?», — піша А. Гужалоўскі.\nМяркуемы наклад — 500 асобнікаў, колькасць старонак — 350. Патрэбная сума — 3 000 рублёў. На гэты момант сабрана 29% ад сумы.\nГрошы збіраюцца на платформе ulej.by.


Што падарыць? Любоў і дабрыню! | zviazda.by\nГолас Радзімы » Светапогляд » Што падарыць? Любоў і дабрыню!\nШто падарыць? Любоў і дабрыню!\nПрэзідэнт Беларусі паўдзельнічаў у акцыі “Нашы дзеці”\nІ што б мы рабілі без дзяцей? Іхняя вера ў дабрыню, любоў, міласэрнасць, спагадлівасць, добразычлівасць навакольнага свету, заўсёдную перамогу дабра над ліхам — у рэшце рэшт, якім бы цяжкім ні было змаганне! — ці ж не надаюць нам сілы, калі складана бывае несці свой жыццёвы крыж? Асабліва натхняюць нас, дарослых, юныя героі, якія ўмеюць праявіць вытрымку, цвёрды характар перад тварам хвароб, у іншых складаных абставінах і пры тым не губляюць аптымізму, радуюцца жыццю самі ды іншым тое рабіць дапамагаюць.\nУ свой час, помніцца, Беларускі дзіцячы фонд у Навагодне-Калядную пару пачаў больш увагі надаваць дзеткам-сіротам, дзецям з асаблівасцямі развіцця й тым, каго святы заспелі ў бальнічным ложку. Гуманная задума пра тое, што кожнае дзіця, падлетак у святочную пару не павінны быць абыдзены ўвагай дарослых была падтрымана й на самым высокім дзяржаўным узроўні. Так і стала развівацца, пашырацца, набіраць сілу па Беларусі дабрачынная, цёплая й сардэчная справа “Нашы дзеці” — з’ява, унікальная ў свеце. Гэта ж здорава й кранальна, калі дзяржаўныя людзі высокіх рангаў, кіраўнікі прадпрыемстваў ды ўстаноў наведваюць падшэфныя дзіцячыя ўстановы пад Новы год, у пару Раства Хрыстова з падарункамі. Адчуць, зразумець кожнага малога ці падлетка, які ў сілу жыццёвых абставін мае патрэбу ў клопаце, падтрымцы — гэта ж так па-людску, па-хрысціянску! І ўрэшце — па-беларуску. І прадстаўнікі розных нацыянальнасцяў, супрацоўнікі апарата Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў таксама ў падобных акцыях штогод удзельнічаюць — мы пра тое не раз пісалі.\nПрэзідэнт Беларусі, яго родныя людзі таксама штогод — актыўныя ўдзельнікі акцыі “Нашы дзеці”. Сёлета ж Аляксандр Рыгоравіч стаў адным з гледачоў прадстаўлення “Чароўны свет”, якое прайшло ў Палацы Рэспублікі. На свята запрасілі 2370 дзяцей з усіх рэгіёнаў краіны. Большасць з іх — дзеці-сіроты, дзеці з асаблівасцямі развіцця, дзеці са шматдзетных і малазабяспечаных сем’яў. Запрашэнне ў Палац Рэспублікі атрымалі кадэты, дзеці сілавікоў, якія загінулі ці атрымалі раненні, дзеці, пацярпелыя ад катастрофы на ЧАЭС і школьнікі-пераможцы конкурсаў і алімпіяд, выдатнікі вучобы.\nВітаючы ўсіх, хто прыйшоў на свята, Прэзідэнт адзначыў, што такі дзень для яго — адзін з самых любімых і хвалюючых у годзе: бо гэта дзень сустрэчы з маленькімі беларусамі. “Хвалюешся, бо заўсёды кажаш нешта дарослым людзям, а тут — будучыня нашай нацыі, — сказаў Прэзідэнт. — Хвалюешся й таму, што тут кожны год новыя твары, але ўсіх нас аб’ядноўвае адно: мы ўсе чакаем цуда”. Пры тым падкрэсліў, што сярод гледачоў — тыя дзеці, чыя жыццёвая сітуацыя патрабуе асаблівай увагі. Кіраўнік дзяржавы выказаў удзячнасць усім, дзякуючы каму Навагодняе свята ў Палацы Рэспублікі адбылося, і тым, хто ў гэтыя дні прымае ўдзел у дабрачыннай акцыі “Нашы дзеці”: “Паважаныя дарослыя, прадпрымальнікі, бізнесмены, проста людзі добрай волі! Дазвольце мне ад імя беларускага народа ў чарговы раз падзякаваць вам за тую дабрыню й цеплыню, якую вы дорыце ў гэтыя пераднавагоднія й навагоднія дні ўсім, хто мае патрэбу. Гэта сапраўды прыклад і паказчык нашай нацыі — добрай, талерантнай і вельмі перспектыўнай”. Кіраўнік дзяржавы звярнуўся да дзяцей і падлеткаў з просьбай любіць сваіх родных і блізкіх, берагчы бацькоў, паважаць настаўнікаў і выхавальнікаў: “Гэта самыя добрыя й цёплыя людзі, што ёсць на зямлі. І памятайце: цудоўны свет, які мы ўбачым сёння на гэтай сцэне, — гэта найперш любоў і дабрыня. Дарыце ўсім любоў і дабрыню! Калі вы будзеце яе дарыць іншым, у адказ таксама будзеце любімымі, атрымаеце дабрыню”.\n…Помніцца, як хлопчык-дашкалёнак у сямейным коле гаварыў, наліваючы соку за святочным сталом, вельмі просты тост: “Няхай усім будзе добра!”. Вядома ж, некаторыя, пачуўшы такое, усміхаліся: эх, добра ўсім — толькі там… А хто ведае, што ТАМ? І ці ж не само жыццё на Зямлі ёсць шчасце? Праўда, з гэтым трэба звыкнуцца, перастаць узрошчваць крыўды-незадаволенасць у сваім розуме, сэрцы, душы. Цікава, ці памятае сваё светлае й пазітыўнае пажаданне той добры хлопчык? Ён цяпер ва “ўзросце Хрыста”, сам акунуўся ў жыццёвыя праблемы-выпрабаванні. А так жа важна — не забывацца! І хоць бы імкнуцца жыць так, каб добра было менавіта ўсім.\nЗ Калядамі, з Новым годам, з Раством Хрыстовым вас, паважаныя чытачы!


Большая палова птушак "Жывой Вясны" вярнулася на Радзіму! — Ахова птушак Бацькаўшчыны\n/20 красавіка — Большая палова птушак "Жывой Вясны" вярнулася на Радзіму!\nАдно з першых назіранняў за вясковымі ластаўкамі. Аўтар А.Лагодзіч\nВясковыя ластаўкі. Аўтар І.Самусенка


Галіна Чэрны-Стафанская — Вікіпедыя\n31 снежня 1922(1922-12-31)\n1 ліпеня 2001(2001-07-01)[…] (78 гадоў)\nпіяністка, кампазітарка, музычны педагог\nRobert Schumann Prize of the City of Zwickau[d]\nГалі́на Чэ́рны-Стафа́нская (польск.: Halina Czerny-Stefańska; 30 снежня 1922, г. Кракаў, Польшча) — польская піяністка. Лаўрэат Міжнароднага конкурсу піяністаў імя Ф. Шапэна (1-я прэмія, 1949, Варшава). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Польшчы (1950, 1952).\nВучылася ў 1935—1939 гадах у Варшаўскай кансерваторыі, у 1946—1950 гадах у Вышэйшай музычнай школе ў Кракаве. З 1955 года салістка Кракаўскай філармоніі. З 1976 года выкладала ў Вышэйшай музычнай школе ў Познані.\nКанцэртавала як салістка і ансамблістка, у т.л. з мужам піяністам Л. Стафанскім і дачкой піяністкай і клавесіністкай Э. Стафанскай-Луковіч.\n↑ 2,0 2,1 Halina Czerny-Stefańska // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ 3,0 3,1 Halina Czerny-Stefańska // Discogs — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Галіна Чэрны-Стафанская\nBIBSYS: 13055803 · BNE: XX1592910 · BNF: 13926843g · GND: 134353390 · ISNI: 0000 0001 0893 5415 · LCCN: n82242528 · LNB: 000145113 · NKC: xx0019534 · NUKAT: n2006102720 · SUDOC: 191259756 · VIAF: 44487464, 265146998596218942807 · WorldCat VIAF: 44487464, 265146998596218942807\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Галіна_Чэрны-Стафанская&oldid=3390494"\nВыпускнікі Кракаўскай музычнай акадэміі\nПостаці Кракаўскай філармоніі\nВыкладчыкі Пазнаньскай музычнай акадэміі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:39, 19 чэрвеня 2019.


Святлодыёдная начная лямпа з Wi-Fi камерай Full HD і будзільнікам + памяць 16 ГБ | Cool Mania\nСвятлодыёдная начная лямпа з Wi-Fi камерай Full HD і будзільнікам + памяць 16 ГБ\nСвятлодыёдная начная лямпа ў выглядзе месяца з Wi-Fi камерай Full HD і будзільнікам + памяць 16 ГБ + лічбавыя гадзіны, USB-акумулятар.\nСвятлодыёдная начная лямпа ў форме месяца з Wi-Fi камерай Full HD і будзільнікам + памяць 16 ГБ + лічбавыя гадзіны, USB-акумулятар. Шматфункцыянальная лямпа - гэта не толькі асвятленне, але і высакаякасная HD WiFi камера, інтымны будзільнік, у ім ёсць рэжым сну, сну і абуджэння, інтэлектуальнае шматузроўневае зацямненне, сэнсарны кантроль і акумулятар USB. Святлодыёдная месячная начная лямпа з будзільнікам і лічбавым гадзіннікам мае 14 святлодыёдаў з рэгуляваннем яркасці, прыдатных для спальні, дзіцячай пакоя, офіса або для падарожжаў. Відэакамера знаходзіцца ў цэнтры верхняй часткі лямпы, і вы яе нават не заўважыце. Шпіёнская схаваная камера, якую вы можаце набыць у Інтэрнэце па добрай цане непасрэдна ў нашай краме.\nЁн можа атрымліваць харчаванне непасрэдна ад убудаванай літый-батарэі на 1500 мАг з аўтаномнай працай да 48 гадзін (1,5 гадзіны бесперапыннай запісу) альбо пастаянна праз крыніца харчавання USB. Вялікай перавагай гэтага прадукта з'яўляецца тое, што ён шматфункцыянальны, а акрамя функцый начной лямпы і будзільніка, ён таксама мае Wi-Fi HD-камеру з дыстанцыйным праглядам Wi-Fi, дзякуючы чаму вы можаце глядзець жывое відэа і фатаграфіі праз мабільнае прыкладанне .\nСхаваная камера Wi-Fi 1080p HD\nУбудаваная камера падтрымлівае дыстанцыйны прагляд Wi-Fi, дзякуючы чаму вы можаце глядзець відэа і фатаграфіі ў рэальным часе праз мабільнае прыкладанне .\nЗагрузіце бясплатнае прыкладанне "HDeCAM" праз краму Google Play (для Android) або Apple Store (для iOS) і падключыце прыладу да хатняга Wi-Fi, а потым глядзіце поўнае відэа ў фармаце HD да 1080p у рэжыме рэальнага часу. Такім чынам, нават у вашу адсутнасць вы можаце бачыць, што адбываецца ў вашым доме, офісе ці краме. Ён таксама падтрымлівае міні-схаваную фатаграфію з камеры, проста працуйце са сваім смартфонам , знаходзячыся дома або на свежым паветры, і вы можаце лёгка рабіць фатаграфіі, а потым захоўваць або праглядаць іх з дапамогай прыкладання, якое можна загрузіць, як апісана ў камплекце прадукту.\nСвятло начной лямпы Месяца можа выпраменьваць святло рознай яркасці, каб наладзіць рытм і настрой, дапамагаючы заснуць і спаць камфортна. Лямпа зроблена з нетоксичных , энергазберагальных, экалагічна чыстых матэрыялаў без паху і падыходзіць для размяшчэння ў любым месцы, але асабліва на тумбачцы. Яны мадулююць вашы біялагічныя гадзіны, якія дапамагаюць спакойна спаць і паляпшаюць ваша здароўе.\nУнікальны запатэнтаваны дызайн - мадэлюецца дызайн месяца для функцыі адлюстравання часу. Доўгія лініі па перыметры начной лямпы ўяўляюць гадзіннікавыя стрэлкі, а кароткія кропкі - хвілінныя стрэлкі, а дысплей служыць для зручнага для чытання лічбавага дысплея часу.\nДзіўнае спалучэнне святлодыёднай начной лямпы і гадзін - візуальна прыемны будзільнік з некалькімі элегантнымі функцыямі. Паступовае асвятленне святла і гукаў дазваляе больш плыўна прачынацца, асабліва для дзяцей і дарослых, а таксама для тых, хто вельмі лёгка спіць.\nСкладаны рэжым засынання - інтэлектуальныя гадзіны пачнуць цьмянець на працягу 60 хвілін пасля апошняга дотыку. Рэгуляваная інтэнсіўнасць святла - доўгім націскам і ўтрымліваннем ніжняй кнопкі вы можаце наладзіць яркасць святла, якое вы хочаце, для чытання альбо перад сном.\nСвятлодыёдная лямпа таксама з'яўляецца выдатнай крыніцай святла - для дзіцячай пакоя і ідэальна падыходзіць у якасці начной лямпы на тумбачцы. Святло мяккае і прыгожае, вельмі мяккае і прыемнае, а дызайн прыгожа выглядае ў выглядзе месяца. Добрае рашэнне для праблемнага прачынання дзяцей ранняй раніцай.\nПрацяглы тэрмін службы батарэі - убудаваная літыевая батарэя на 1500 мАг забяспечвае аўтаномную працу да 48 гадзін пры поўнай зарадцы. 14 святлодыёдаў могуць працаваць доўгі час, сапраўды не трэба вельмі часта зараджаць лямпу.\nВысакаякасны сертыфікаваны ROHS матэрыял з прагумаванай паверхні лямпы , экалагічны, прыемны навобмацак і ўстойлівы да драпін. Начны гадзіннік мае функцыю адлюстравання часу, функцыю сігналізацыі, рэгуляваную функцыю асвятлення, функцыю сну, функцыю адкладання, функцыю эканоміі энергіі і г.д.\nWiFi схаваная высокаякасная HD-камера 1080p\nНачная лямпа з будзільнікам\nЛічбавы і гадзінны дысплей часу (у выглядзе святлодыёдаў)\nПрачнуцца, задрамаць і заснуць\nПрыемныя мелодыі будзільніка з гукамі прыроды\nМяккае святло месяца стварае адчуванне гармоніі і шчасця.\nСхаваныя характарыстыкі і характарыстыкі камеры:\nДазвол відэа 640 * 480/1280 * 720/1920 * 1080\nФармат відэа і частата кадраў: 25 кадраў у секунду, сціск H.264 (.AVI)\nДазвол фота 1920 * 1080 (фармат jpg)\nУбудаваная памяць: 16 Гб\nПадтрымка сінхранізацыі часу\nЧас бесперапыннага запісу 1,5 гадзіны\nВыдаленае відэа праз дадатак HDeCAM, фатаграфія, выяўленне мабільнага відэа\nПадтрымка АС Android, iOS і Windows\nАсаблівасці і характарыстыкі начной лямпы:\nНачная лямпа + будзільнік + гадзіннік\n14 святлодыёдаў з рэгуляваннем яркасці\nУбудаваная літыевая батарэя 1500mAh\nЧас поўнай зарадкі: 3,5 гадзіны\nМатэрыял: ABS + ПК\nУваход: DC / 5V-1A\nНапружанне: пастаянны ток 5В\nПорт для зарадкі: Micro USB\nПамеры: 128 х 41 х 134 мм\n1x начная лямпа з будзільнікам і камерай WiFi


Что нужно для профилактики правонарушений?\nНа пытанні нашага карэспандэнта адказвае намеснік пракурора раёна А.М.Сідарук.\n— Алена Міхайлаўна, бадай, любы месяц з’яўляецца люстэркам агульнага стану законнасці і правапарадку, яго тэндэнцыі да паляпшэння ці пагаршэння. Што засведчыў студзень?\n— За першы месяц гэтага года зарэгістравана 13 злачынстваў. З іх сем у горадзе: тры крадзяжы асабістай маёмасці грамадзян, адзін крадзеж грашовых сродкаў з банкаўскай карткі, адзін — шляхам злоўжывання службовым становішчам, адно злачынства — невыкананне патрабаванняў прэвентыўнага нагляду, яшчэ адно — паўторнае кіраванне транспартным сродкам у стане алкагольнага ап’янення. Даволі шырокі спектр законапарушэнняў. Тое самае і ў сельсаветах. У Хмелеўскім — крадзеж злоўжываннем службовым становішчам, у Жабінкаўскім — тры крадзяжы маёмасці, у Ракітніцкім — незаконнае вырошчванне раслін, што ўтрымліваюць наркатычныя рэчывы, а таксама паўторнае кіраванне транспартным сродкам у алкагольным ап’яненні. У астатніх пяці сельсаветах злачынстваў не зарэгістравана.\nЯкія тэндэнцыі заўважаюцца? Па-ранейшаму шмат крадзяжоў. Іх у мінулым годзе было 81, або на 17 больш, чым залетась. Што да раскрадання дзяржаўных сродкаў за кошт службовага становішча, дык раён ужо “дасягнуў” леташняга ўзроўню: за ўвесь мінулы год былі два такія злачынствы. І гэта не можа не насцярожваць. Насцярожвае таксама работа кантралюючых органаў. Мінулагоднія праверкі не выявілі ніводнага карупцыйнага парушэння, а такія былі і, як бачыце, ёсць.\n— Ці назіраюцца станоўчыя зрухі? Скажам, у прыведзенай студзеньскай зводцы няма забойства або калецтва чалавека чалавекам.\n— Цяжкіх і асабліва цяжкіх злачынстваў пакуль што, сапраўды, не зарэгістравана. Наогул у апошнія тры гады іх колькасць скарачаецца. Як, дарэчы, і колькасць асобаў, што парушылі закон у п’яным стане. Падае таксама групавая злачыннасць. Зноў выяўлены п’яныя кіроўцы, прычым паўторна. З аднаго боку негатыўны факт, з другога — ён сведчыць пра тое, што ўзмацніла барацьбу з гора-кіроўцамі служба ДАІ. У 2010 годзе дзяржаўтаінспекцыя затрымала 29, тых, хто не першы раз сеў за руль нападпітку. Яны былі прыцягнуты да крымінальнай адказнасці.\n— Летась у раёне значна ўзрасла раскрывальнасць злачынстваў. Факт, бясспрэчна, станоўчы. І ўсё ж, напэўна, важней злачынства папярэдзіць, чым потым паспяхова яго раскрыць. Як наладжана прафілактычная работа?\n— Мае значэнне тое і другое. Раскрывальнасць у мінулым годзе склала 86,9 працэнта, што з’яўляецца адным з самых высокіх паказчыкаў у вобласці. Някепскі паказчык студзеня — 83,3 працэнта. Натуральна, гэта ўплывае на прафілактычную работу. Па-першае, стрымлівае парушальніка ад паўторнага ўчынку. Па-другое, нагадвае грамадзянам пра немінучасць адказнасці перад законам. І па-трэцяе, крымінальная служба атрымлівае магчымасць лепш ведаць кола асобаў, схільных да правапарушэнняў, дапамагчы суб’ектам прафілактыкі ў іх рабоце. Параўнаем: у студзені 2010 года зрабілі злачынствы шасцёра раней асуджаных, у студзені сёлетняга — чацвёра.\nНалежным чынам наладжана ўзаемадзеянне дзяржаўных і грамадскіх органаў у выкананні Закона “Аб асновах дзейнасці ў прафілактыцы правапарушэнняў”. Раз у два месяцы праводзіцца сход прадстаўнікоў райвыканкама, пракуратуры, РАУС, духавенства, на які запрашаюцца асобы, што злоўжываюць спіртнымі напоямі, не хочуць працаваць, стаяць на прафілактычным уліку і г.д. Ім прапаноўваюцца вакансіі для працаўладкавання, маральна-псіхалагічная і матэрыяльная дапамога для сацыяльнай адаптацыі. На жаль, не з усімі ўдаецца знайсці агульную мову. Некаторыя ўпарта не жадаюць пастаяннай працы і добрага заробку: для іх зручней каму-небудзь дроў накалоць, градку ўскапаць, вады нанасіць, тут жа атрымаць грошы ды накіравацца ў краму па спіртное. З такой катэгорыяй працаваць цяжка. Дамагаемся, каб чалавек сам усвядоміў неабходнасць наладзіць нармальнае жыццё.\nУ шэрагу сельсаветаў няблага выконваюць свае функцыі саветы грамадскіх пунктаў правапарадку. У прыватнасці, у Азяцкім і Ракітніцкім. Затое не адчуваецца роля грамадскіх пунктаў №1 і №2 у райцэнтры. Іх работа, як і іншых, знаходзіцца на кантролі ў пракуратуры, запланаваны чарговыя праверкі.\n— Даводзілася, Алена Міхайлаўна, цікавіцца камісіямі барацьбы з п’янствам і алкагалізмам. Ці ёсць яны, ці няма, да канца і не разабраўся…\n— На сённяшні дзень заканадаўча такіх камісій не існуе, паколькі няма нарматыўна-прававых дакументаў, якія б рэгламентавалі парадак іх утварэння і зацвярджалі б іхнія паўнамоцтвы. Распрацаваць адпаведныя палажэнні прадугледжвалася дзяржпраграмай на 2005-2010 гады, аднак гэта не ажыццявілася. Камісіі ствараюцца сельвыканкамамі, як кажуць, на добраахвотных пачатках, дакладней — на аснове палажэння далёкага 1983 года. Пытанне патрабуе вырашэння на агульнадзяржаўным узроўні, яно надзённае.\nЯшчэ пра што варта сказаць. На мой погляд, слаба выконваюць свае абавязкі вясковыя старасты, у тым ліку ў прафілактыцы п’янства і алкагалізму. Каму як не ім ведаць, хто пакінуў вёску, хто прыехаў, як жыве, чаму не ладзіцца ў сям’і. Яны ўсе людзі добрыя, аднак пасіўныя: не б’юць трывогі ў сельвыканкамах, хоць дасведчаныя ў праблемах, якія ёсць у тым ці іншым доме. Надзвычай важная так званая ранняя прафілактыка, калі праблема толькі-толькі ўзнікае. “Ай, не буду здаваць чалавека”, — так думае, на жаль, не адзін са старастаў. Іх работу трэба актывізоўваць, як гэта робяць у Ракітніцкім сельскім Савеце.\nАцэньваю высока адзіныя дні прафілактыкі п’янства і сямейна-бытавых неладоў, ля вытоку якіх стаяў і немалую работу праводзіць зараз раённы аддзел унутраных спраў.\n— Даўнейшыя дні прафілактыкі многім запомніліся тым, што нельга было ні грама гарэлкі купіць, ні нават піва. Затое з аптэкаў знікалі лекавыя настойкі на спірце. Такая практыка аджыла сваё?\n— Так, мы ставілі пытанне, каб у гэты адзіны дзень забаранялася рэалізацыя спіртнога. Але грамадскасць не падтрымала, многія сцвярджалі, што парушаны іхнія канстытуцыйныя правы (у тым ліку права купляць што хочацца). Разам з тым дні прафілактыкі не страцілі сваёй эфектыўнасці. Наведванне вялікіх і малых прадпрыемстваў, гутаркі з гараджанамі і вяскоўцамі пра наступствы п’янства і сямейных канфліктаў, а яны завяршаюцца нярэдка панажоўшчынай і забойствамі, — справа добрая, карысная.\n— Немагчыма пераацаніць ролю ўчастковых інспектараў міліцыі. Між тым у сельвыканкамаў ёсць нараканні на іх: рэдка бываюць на сваіх участках. Іх папросту не хапае ў райаддзеле?\n— Не зусім так. У прынцыпе штат укамплектаваны. Стаіць зараз пытанне, каб участковы інспектар працаваў толькі на сваім адміністрацыйным участку. Але ён мае права на водпуск, на выхадныя дні, на бальнічныя лісткі, і тады яго замяняюць іншым, які гэты ўчастак ведае намнога менш, чым свой, і якому галоўнае “адбыць” тэрмін. Інстытут інспектараў, відавочна, трэба павялічыць, каб кожны з іх на сваім участку быў як у сябе дома, а таксама каб былі два-тры інспектары, якія працавалі б у прамежках часу, але добра ведалі б даручаныя ўчасткі. Гэтае пытанне актуальнае не толькі для нашага раёна. Да таго ж на Жабінкаўшчыне зараз многа маладых інспектараў, што адбіваецца на недастаткова эфектыўнай іх рабоце. Ну, і трэба больш дапытлівасці, адказнасці. Якую работу ты можаш праводзіць, калі не ведаеш, што было на тваім участку гадоў пяць-шэсць назад? Калі не кантактуеш са старшынёй сельвыканкама, іншымі кіраўнікамі? Разглядаем гэтыя пытанні з імі на канкрэтных прыкладах. А ўзоры для пераймання ёсць. Скажам. У тым, што добра пастаўлена прафілактычная работа ў Ракітніцкім сельскім Савеце, немалая заслуга былога інспектара тутэйшага адміністрацыйнага ўчастка Сяргея Паўлавіча Галоўчыка, які шмат гадоў працаваў у цесным звязку са старшынёй сельвыканкама. Зараз ён — на ўчастку Хмелеўскага сельсавета.\n— У нашым раёне даволі частыя пажары, прычым нярэдка ў іх гінулі людзі. Ці дастатковая работа ў папераджэнні гэтай бяды?\n— За мінулы год ад пажараў загінулі чатыры чалавекі, столькі ж было ахвяраў і ў 2009-м. Ужо сёлета, 1 і 7 студзеня, агонь забраў жыцці двух гаспадароў у Пшанаях і Сцяброве, другі з іх — інвалід першай групы. Растлумачальных гутарак з фізічна бездапаможнымі людзьмі, як і з няўдалымі сем’ямі, самі разумееце, мала. Іх дамы і кватэры павінны засяспечвацца пажарнымі апавяшчальнікамі, і не толькі аўтаномна, а з вывадам на вуліцу, яшчэ лепш — непасрэдна на пульт райаддзела надзвычайных сітуацый або міліцыі. Гэта вымагае фінансавых затратаў, аднак няма нічога даражэйшага за людскія жыцці.\n— Быць у курсе спраў суб’ектаў прафілактыкі, у значнай ступені карэкціраваць іх дзейнасць пракуратуры дапамагаюць праверкі? На што звяртаеце ўвагу перш за ўсё?\n— Праверкі праводзяцца на пастаяннай аснове. Яны скіраваны на выкананне Закона “Аб асновах дзейнасці ў прафілактыцы правапарушэнняў”. Недапрацоўкі часта выяўляюцца ў рабоце сельвыканкамаў, дзе шмат фармалізму ў складанні планаў мерапрыемстваў. Як правіла, там абмяжоўваюцца агульнымі фармулёўкамі, не ўлічваюць мясцовых асаблівасцей, спецыфічных умоў і прычын, што садзейнічаюць парушэнню закона. Таму і няма мэтанакіраванай карпатлівай работы. У сувязі з гэтым мы ўносім акты рэагавання, якія абмяркоўваюцца раённай каардынацыйнай нарадай. Яе ўзначальвае пракурор раёна.\nНа бліжэйшы час плануецца праверка ў Ленінскім сельскім Савеце, дзе ў 2010 годзе быў значны рост злачыннасці, а таксама ў Жабінкаўскім, на тэрыторыі якога зарэгістраваны тры злачынствы ў першым месяцы гэтага года.


Маршрут акцыі на 1 мая ў Мінску назвалі «кампрамісным» | Новы Час\nМаршрут акцыі на 1 мая ў Мінску назвалі «кампрамісным»\nНа 1 мая апазіцыя ў Мінску плануе акцыю салідарнасці ў падтрымку рэпрэсаваных.\n«На 1 мая запланаваны не толькі марш салідарнасці з працоўнымі, але і з усімі грамадзянамі, якія трапілі пад хвалю рэпрэсій», — сказаў, адкрываючы пасяджэнне аргкамітэту Маршу салідарнасці, кіраўнік руху «За Свабоду» Юрась Губарэвіч.\nЗаяўнік акцыі, намеснік старшыні БКДП Сяргей Антусевіч, абвясціў мяркуемы маршрут. Збор а 16-й гадзіне на пляцоўцы каля Нацыянальнай акадэміі навук, шэсце па вуліцы Сурганава, мітынг у парку Дружбы народаў.\nВіталь Рымашэўскі, сустаршыня БХД заявіў: «Мы не падзяляем сацыяльныя і палітычныя патрабаванні. 1 мая будзе гучаць голас салідарнасці ў падтрымку ўсіх рэпрэсаваных. Калі ўлада нас зноў не пачуе, наступным крокам будзе агульнанацыянальны страйк».\nПрафсаюзны актывіст Аляксандар Еўдакімчык пацвердзіў: май стане месяцам уздыму працоўнай актыўнасці, акцыі запланаваныя ў шэрагу рэгіёнаў краіны.\n«Але мэта — кансалідаваць грамадства, а не раскалоць яго. Арганізатары не выключаюць правакацый 1 мая, хоць ніякіх гвалтоўных захадаў дэмакратычная грамадскасць ніколі не пераследавала».\n«капрамісным» = «кампрамісным»


Google Pixel у колеры "Сапраўды сіні" будзе даступны не толькі ў Злучаных Штатах | Навіны гаджэта\nGoogle Pixels у колеры "Сапраўды сіні" будзе даступны не толькі ў ЗША\nНовыя Google Pixel працягвае шмат размаўляць па ўсім свеце, і ў апошнія гадзіны яны робяць гэта з-за колеру. Як вы ўсе ведаеце, новая мабільная прылада Google з'явіцца на рынку ў двух розных версіях, у залежнасці ад памеру экрана і ў трох розных колерах; Выдаліць чорны (нешта чорнае), Вельмі срэбны (вельмі срэбны) і сапраўды Сіні (вельмі каралеўскі сіні).\nСпачатку было абвешчана, што сіні ці сапраўды блакітны колер будзе эксклюзіўным і будзе прадавацца толькі ў Злучаных Штатах, што засмуціла многіх карыстальнікаў, бо менавіта гэты колер прыцягвае найбольшую ўвагу і з'яўляецца больш цікавым, таму адрозніваецца ад яго.\nАднак сёння мы змаглі гэта пацвердзіць Google Pixel у гэтым своеасаблівым блакітным колеры дасягне іншых краін свету, хоць і ў абмежаванай колькасці адзінак. І гэта тое, што Google таксама хацеў пацвердзіць, што гэта спецыяльнае выданне для Злучаных Штатаў, але яно таксама перасячэ межы паўночнаамерыканскай краіны.\nГэта выдатная навіна для многіх карыстальнікаў, якія ўжо хочуць ведаць, калі яны змогуць купіць Google Pixel і, вядома, хочуць яго ў сапраўды сінім колеры. Зразумела, пакуль нам давядзецца чакаць, каб даведацца, калі новыя смартфоны пошукавага гіганта з'явяцца на рынку.\nЯкі пераважны колер з трох, у якіх будуць даступныя новыя пікселі Google?. Скажыце нам у прасторы, адведзенай для каментарыяў да гэтай публікацыі, альбо праз адну з сацыяльных сетак, дзе мы прысутнічаем, і з нецярпеннем чакаем абмеркавання гэтай і многіх іншых тэм.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » Тэлефанія » Мабільныя тэлефоны » Google Pixels у колеры "Сапраўды сіні" будзе даступны не толькі ў ЗША\n"Боінг" першым дасягне Марса


Першыя спробы паспрабаваць лётаць было зроблена кітайскага народа за каля 1000 гадоў таму, з дапамогай паветраных змеяў і паветраных шароў. У Еўропе, Леанарда да Вінчы накідаў першыя праекты для самалёта; попыт цёрты будаўніцтва з машущих крылаў, амаль як крыло птушкі. Ён таксама зрабіў першыя эскізы верталёта, як дызайн і парашутам. На жаль, гэта не была праца Леанарда не болей эскізаў на паперы, таму што вы не змаглі знайсці які-небудзь крыніцы харчавання, які можа атрымаць "самалёт" ў паветры. Пазней пачаў маляваць і эксперыментаваць на паветраных шарах. У 1700-х гадах вынайшлі вадародных балонаў, якія прывялі да пачаў эксперыментаваць з штуршка. Першыя рэальныя дырыжаблі прыйшоў першым з поршневымі рухавікамі, якія былі вынайдзены каля 1900. У канцы 1800-х гадоў пачаў эксперыментаваць у розных напрамках з палёту, з прынцыпам цяжэй паветра.\nОта Ліліенталя быў, верагодна, першым чалавекам, лётаць на планёры плаваў свабодна. Ён зрабіў шмат эксперыментаў і вымярэнняў на розных мадэлях, а таксама выпрабаванні з Мэнінг слізгацення рэйсаў. Які пайшоў так. Перш, чым ён паспеў скончыць праверыць свае тэорыі палёту з дапамогай поршневага рухавіком шрубы, каб ён загінуў падчас эксперыменту. Спробы былі на аэрадынамічныя даследаванні і выпрабаванні ў Францыі і Англіі, але ніхто не атрымалася, таму што ён не змог знайсці любы крыніца харчавання, які працаваў дастаткова добра. Гэта пратэставаныя з выкарыстаннем паравых рухавікоў, але паветраныя машыны сталі занадта цяжкімі, каб падняць то.\nДва браты больш вядомыя як "Браты Райт", таму што яны падзяляюць гонар, якія даследуюць аэрадынамікі. (Аэрадынаміка даследаванне плыні паветра вакол як, напрыклад, самалёта) Браты Райт пабег у краму ровараў у Дэйтане, штат Агаё, але доўга эксперыментавалі і даследавалі палёт. Пасля смерці Ліліенталя сталі браты Райт эксперыментаваць са сваімі планамі. Яны глядзелі праз Ліліенталя спробы і структур, якія ў канчатковым выніку дазволілі ім пабудаваць першы планёр. Гэта адбылося ў 1900. Некалькі рэйсаў былі праведзены і заахвочваць вынікі сталі браты Райт пабудавалі вялікую план. Яны пачалі эксперыментаваць з некалькімі рознымі мадэлямі і прызначаны рухавік унутранага згарання, усталяваны ў біплан з двума выступоўцамі шрубамі. Браты Райт прывёў самалёт цікавасць па ўсім свеце. 14 сьнежня быў першай спробай Flyer 1, але з Уілбур быў вышэй накіроўвалай, як ён падняў самалёт рэзка, так што самалёт разбіўся, самалёт пайшоў уніз, але быў адрамантаваны так хутка.\n17 снежань 1903 года ў Кітым Хок быў першы палёт з рухавіком, самалёт быў пазней перайменаваны ў "Флаер". Орвіл Райт праляцеў за 12 секунд і далёкасць палёту была 36,5 метраў.\n3 сакавіка 1908 было падпісана пагадненне з французам Лазар Велер. Пагадненне было Уілбур Райт б зрабіць пэўныя тэсты кваліфікацыі і, калі яны скончылі б Лазар Wellers кампаній, якія прадаюць і выкарыстанне лятальных апаратаў Райта ў Еўропе. Браты вырашылі Орвіл Райт будзе пранікаць на амерыканскі рынак, у той жа час адкрыў у той час як Уілбур адправіўся ў Францыю. На 8 жніўня 1908 года Уілбур вылецеў першы дэманстрацыйны палёт на скачках Hunaudieres. Некалькі актыўных лётчыкі былі сярод гледачоў. Уілбур пачаў і крокі, зробленыя некалькі паваротаў і прызямліўся праз 1 хвіліну і 45 секунд. Для эканоміі месца, бізнэс быў перанесены некалькі тыдняў праз у ваенным палігоне ў Auvours. Там таксама быў пабудаваны ангар для простай яго Flyer IV. 28 верасня 1908 г., Уілбур выйграў прыз у 5000 франкаў, праляцеўшы 24 ярдаў паміж двума пазнакамі на 1 кіламетр адзін ад аднаго. Для подзвіг ён атрымаў французскага аэраклуба залаты медаль. Французская кампанія вырашыла, што ён будзе вырабляць 50 штук аб'явы IV для еўрапейскага рынку, і што Уілбур б трэніравацца тры пілота. Ён пачаў лятаючую школу ў По.\nДля лётнай школе ў Pau будзе Уілбур братоў і сясцёр Кэтрын і Орвіл Райт, дзе Кэтрын дзейнічае як іх сакратару. Вясна 1909 Перайсці Уілбур, Орвіл Райт і яго сястра Кэтрын ў Рым, дзе ён ажыццяўляе шэраг авіяцыйных выставах і выхоўвае двух італьянскіх афіцэраў пілотаў. У траўні 1909 гады, яны падарожнічаюць назад у Дэйтане, каб пабудаваць новы самалёт, які прызначаны для арміі ЗША. Пасля Дагавор куплі-продажу падпісаны ў жніўні 1909 Падарожжы Кэтрын і Орвіл Райт ў Берлін, каб працягнуць маркетынг ў Еўропе, у той час як Уілбур стаміліся ад палёту, застаўся ў ЗША, каб трэніравацца некалькі афіцэраў у войсках сувязі. Пасля таго як яны пастаўленыя першыя паветраныя машыны ЗША для войска ЗША, Уілбур вырашылі выйсці з палётаў і завадскіх. Ён памёр у 1912 годзе ад тыфу.\nАнгельская газета патушыць прыз 1000 фунтаў на першы сцяг над Ла-Маншам. Пераможцам стаў француз Луі Блер вылецеў маршрут у ліпені 1909 гады, які пачаўся пасля авіяцыйнай прамысловасці імкліва развіваецца. Вынаходніцтва братоў Райт быў поспех, чалавек можа зараз упершыню лётаць! 1931 пабудаваны першы самалёт, які быў абумоўлены чатырма рухавікамі, якія ў агульнай складанасці могуць прыняць 16 пасажыраў і можа лётаць на 2000 метраў. Сусветныя вайны былі жудасныя, але гэта дало развіццё самалёта павышэнне падчас Першай сусветнай вайны быў ўдалося пабудаваць план, які можа дасягаць 200 км / г, а ў другім самалёт, які можа лётаць над 650 км / г.\nСамалёт імя самалёта, якая выкарыстоўваецца для перавозкі людзей і грузаў. Кіроўца назваў пілота. Самалёт ўзлёт і пасадку, як правіла, у аэрапорце. Пасажыр паветранага судна самалёт, які прызначаны для перавозкі пасажыраў і іх багажу. Грузавы самалёт выкарыстоўваецца для перавозкі грузаў. Самалёты таксама могуць быць ўзброеныя і выкарыстоўвалі ў якасці баявога самалёта.\nДля самалёта лётаць павінен генерыраваць пад'ёмную сілу, роўную яго вазе і маюць расцягваецца высілак, па меншай меры такога памеру, як яго супраціў паветра. Самалёт распрацаваны спецыяльна для вышэйшага пілатажу часта маюць сіметрычную аэрадынамічную паверхню, каб мець добрую манеўранасць на ўсіх рэжымах палёту, нават у становішчы лежачы на спіне. Ёсць два тыпу рухавікоў, альбо шруба рухавікі або рэактыўных рухавікоў. Рэактыўны рухавік працуе кампрэсараў на пярэдняй часткі рухавіка сціскае паветра, а затым у камеры згарання пад высокім ціскам. Яны ўпырскваюць паліва і спальваюць бесперапынна. Паветраныя судны, што эксплуатуюцца, уплываючы на струмень паветра з руля на задняй абзе крылаў, стабілізатара і плаўніка, элеронов, руля і ліфт. Элероны, як правіла, сядзіць на кончыку крыла і самалёт можа быць нахіленая ўбок, каб палегчыць паварот. Плаўнік атрымаць самалёт, каб прытрымлівацца да паступае паветра і руля на рэбры пілота кіравання дакладнай ў гойсанняў. Рэгуляваная ліфт падарожжа ў гарызантальным стабілізатары, кіраўніцтва нос самалёта уверх ці ўніз і выкарыстоўваецца, калі самалёт, каб павялічыць або паменшыць кут нападу. Падчас узлёту і пасадкі, склаў закрылкі ў задняй часткі. Гэта таксама забяспечвае больш высокую супраціў, дапамагаючы планета запаволіць для пасадкі. Вы можаце атрымаць дадатковую супраціў ветру з паветранымі тормазамі, якія, як правіла, знаходзіцца ў верхняй частцы крыла, і выкарыстоўваецца, калі самалёт запавольваецца пасля прызямлення або ў паветры.\nНа працягу многіх гадоў, самалёты сталі больш сучаснымі, больш і больш бяспечна. Тэхніка амаль тое ж самае, некаторыя маюць самалёты з больш шырокімі магчымасцямі, але вынаходак братоў Райт застаецца ў сучаснай авіяцыі. Ніхто не ведае, як самалёт будзе выглядаць у 20 гадоў. Я думаю, што гэта будзе яшчэ больш сучасны, з магчыма крамамі, рэстаранамі і г.д. на борце. Можа быць, ёсць пілоты, якія кіруюць самалётам без іх\nкіруецца робатаў з вежы палёту на зямлі. Адно можна сказаць напэўна і што ў тым, што развіццё працягваецца, але, магчыма, не заўсёды лепш ...\nСамалёт мае прыкладна такі ж структурай, як, калі браты Райт пабудавалі першы самалёт. Відавочна, што некаторыя рэчы змяніліся, але асновы застаюцца тымі ж. Адной з галоўных частак самалёта з'яўляюцца крылы. Крылы зрабіць так, каб самалёт можа ўзлятаць з зямлі і трымаць сябе яшчэ ў паветры.\nСамалёты сёння і навакольнага асяроддзя і здароўя. Калі вы жывяце недалёка ад аэрапорта, вы можаце пачуць рухавікі самалёта як шум. Самалёт таксама выпусціць забруджвальных рэчываў. Нягледзячы на гэта, забруджванне зямель у Швецыі горш, чым выкіды самалётаў. Можна пах газы для міль ад аэрапортаў. Газа зроблены з сырой нафты, што адбудзецца, калі нафта ў адзін цудоўны дзень скончыцца? Гэта пытанне, які многія спрабуюць пазбегнуць, але што вельмі важна. Такім чынам, нам патрэбныя людзі, тэрмінова знайсці спосаб кіраваць гэтымі нефтезависимый гаджэты, якія мы выкарыстоўваем у іншых адносінах. Самалёт таксама адмоўным у тым, што паліва ўплывае на азонавы пласт Зямлі, асабліва самалётаў, якія ляцяць на самых высокіх адзнаках. Гэта самы вялікі экалагічная небяспека, калі справа даходзіць да самалёта. Калі мы не прыйшлі ў іншы спосаб, каб кіраваць самалётам з, азонавы пласт з часам становяцца танчэй, чым яна ўжо ёсць. Без азонавага пласта, мы спалілі людзей на зямлі ўверх. Тое ж самае ставіцца да аўтамабіляў, больш мы едзем, тым больш павялічваецца рызыка, што зямля будзе адзін дзень перагрэву азонавага пласта занадта тонкі. Нават транспарціроўка нафты забруджвае прыроду. А як гэта выглядае, калі самалёт разбіўся? Тысячы частак самалёта раскіданыя на зямлі.\nЯк чалавек, стала вядома аб забруджванні навакольнага асяроддзя, маюць самалёты шмат разоў паказваў у якасці асноўнай забруджвальнік, асабліва пасля больш і больш аўтамабіляў з гібрыдным прывадам і каталізатараў і ўсё больш і больш аўтобусаў пачалі працаваць на этаноле замест дызельнага паліва. Прапановы прыходзяць, што больш працяглыя паездкі, калі гэта магчыма, павінна быць зроблена на лодцы або на цягніку. Колькасць рэйсаў і самолетовылетов знізіўся бітныя дзякуючы міжнароднай дыпламатыі больш шырокага выкарыстання відэаканферэнцый, а не сустрэцца асабіста на кожным пасяджэнні. У той жа час авіябудаванне, каб засяродзіцца больш на спробе распрацаваць больш экалагічна самалётаў. У цяперашні час многія авіякампаніі, аэрапорты, аэракасмічнай прамысловасці і ўрадавыя ўстановы інвеставалі значныя сродкі ў паляпшэнне экалагічных паказчыкаў авіяцыі, і яны зрабілі з-за гэтага лётаць гэта хутка прыводзіць транспарт і гэта акупілася. Ні адзін іншы від транспарту не аказалася настолькі паспяховым, у паляпшэнне стану навакольнага асяроддзя ў апошнія гады. Развіццё мае вельмі важнае значэнне для навакольнага асяроддзя. Навей самалёт таксама прыдумаць больш спакойнай і энергаэфектыўных рухавікоў, што менш людзей павінны быць парушаных палёту. Іншая справа, што паветраным рухам зрабіў для авіякампаній турбаваць менш людзей, што яны дадалі траекторыі палёту. Нізкае спажыванне энергіі і прывяло да таго самалётаў вылучаюць менш вуглякіслага газу і аксідаў азоту. Было падлічана, што выкіды вуглякіслага газу і аксіду азоту на пасажыра таксама ўдвая за апошнія некалькі гадоў. Усё гэта галіна, якая робіць самалёты, авіякампаніі, якія выконваюць рэйсы іх, аэрапортаў і ўлады зрабілі, каб атрымаць лепшыя ўмовы палёту. Ўздзеянне самалёта на навакольнае асяроддзе, такім чынам, на працягу многіх гадоў стала значна лепш, і мы можам мець чыстае паветра.\nНовы план пабудаваны больш экалагічна чыстыя, чым старыя былі, але праблема ў тым, што ён будуе ўсё больш і больш самалётаў, але такое ж колькасць старых самалётаў злом няма, але гэта будзе хутчэй больш самалётаў у агульнай складанасці, якія мы выкарыстоўваем, каб лётаць с. Можна было б замяніць усю старую план на новы, каб атрымаць лепшыя вынікі з пункту гледжання экалогіі, але гэта, вядома, вельмі дорага. Іншыя авіякампаніі выходзяць з сваіх рэкламы ў цяперашні час, што яны лётаюць толькі экалагічным самалётаў як, напрыклад, Нова авіякампаніі і Apollo паездак. Гэтыя самалёты, магчыма, больш чыстыя, чым некаторыя іншыя, але абсалютна бясшкодны для навакольнага асяроддзя, яны, вядома, могуць не будзе. Там, верагодна, не можа быць самалёт, пакуль вы не прыйдзеце ў любой іншай паліва, чым кіраванне самалёта с.\nЯк мы зразумелі, пасля вывучэння самалёта, ён мае вялікае значэнне ў грамадстве, якое мы зараз жывем. У таго, каб хутка перамяшчацца з аднаго месца ў іншае паветранае судна з'яўляецца гнуткім інструментам. Дзякуючы самалёта, мы гладка змаглі даследаваць часткі свету, як мы раней не падазравалі. Гэта таксама дае нам выдатную магчымасць падарожнічаць па ўсім свеце на адпачынку, у госці да сяброў на другім баку зямнога шара, каб даследаваць свет мае патрэбу. Падарожжа на самалёце стала тое, што з'яўляецца агульным для больш і больш людзей, я быў за мяжой некалькі разоў, і ў большасці выпадкаў мы пралётаў да месца прызначэння. Гэта больш характэрна для сем'яў прыняць самалёт, каб выйсці ў адпачынак.\nАвіяпералёты таксама можа быць карысным інструментам у вайне, як абараняцца і атакаваць с. Але развіццё таксама ўносіць некаторыя негатыўныя рэчы. На жаль, даследаванні зайшло так далёка наперад, што чалавек, калі мы хочам, каб, можа знішчыць вялікую частку свету з дапамогай бомбаў, чай х атамных бомбаў і паветраных удараў. Ваенная авіяцыя можна ўмоўна падзяліць на назіральны палёт, бамбавікоў, самалётаў чаканка і транспартных самалётаў. Яны маюць розныя функцыі, развіваецца для таго, каб падмануць суперніка і быць у стане лётаць хутка і спакойна напрыклад радара.\nСтаноўча самалётам ва ўмовах вайны з'яўляецца тое, што можна выкарыстоўваць самалёт для транспарціроўкі гуманітарнай дапамогі ў пацярпелых ад вайны раёнах. Гэта быў нагружаныя самалёты з коўдрамі і іншымі неабходнымі які затым упаў з паветра, таму што адзін не прыйшоў да людзей, якія сапраўды маюць патрэбу ў дапамозе ў звычайных аўтамабіляў на дарогах. Затым самалёты былі вельмі карысныя. Існуе таксама паветранае судна, якое была прадастаўлена як бальніцы з aktumottagningar, аперацыйнай і г.д., і што можна лётаць у розныя месцы, дзе надзвычайныя сітуацыі ўзнікаюць і дзе мясцовая бальніца не дастаткова.\nНадвор'е Выведка таксама адна рэч, якая дапамагае авіяцыя грамадства, гэтыя самалёты маюць спецыяльны радар, які можа кантраляваць надвор'е і папярэдзіць грамадскасць, калі ёсць цыклонаў і ўраганаў вятры часу ў любой сферы.\nСтварэнне самалёта аказала значны ўплыў на асобных асоб і грамадства. Мара чалавека на працягу стагоддзяў у тым, што птушкі могуць лётаць. Лепш і лепш і хутчэй, тэхналагічных паставак, мы можам і транспарціроўкі тавараў прымаюць нас прыкладна, дзе мы хочам свету на працягу кароткага часу.\nbased on 40 ratings Самалёты, 3,7 з 5 на аснове 40 ацэнак\nНаступныя школьныя праекты барацьбы з самалётамі, або якім-небудзь чынам звязаных з самалётамі.\n« Вялікабрытанія | Нарвегія »


Лукашэнка: Невялікая Беларусь задушыла вялікую Расею\n02 травень 2014, 14:25\nАляксандар Лукашэнка, Уладзімер Пуцін\nАляксандар Лукашэнка заяўляе, што Расея і Казахстан ня хочуць ісьці на поўную лібэралізацыю рынку аўтаперавозак у ствараным Эўразійскім эканамічным саюзе.\nПра гэта паведамляе інфармацыйнае агенцтва Інтэрфакс.\n«Тут абсалютна неадназначная сытуацыя. Ні Расея, ні Казахстан ня хочуць ісьці на раўнапраўныя адносіны ў Саюзе ў гэтым сэктары (аўтаперавозкі)», — заявіў Аляксандар Лукашэнка ў пятніцу ў Менску на цырымоніі ўручэньня дзяржаўных узнагародаў, адзначаючы заслугі Беларускай асацыяцыі міжнародных аўтаперавозчыкаў.\nЁн нагадаў, што нядаўна тэма фармаваньня агульнага рынку транспартных паслуг у Эўразійскім эканамічным саюзе абмяркоўвалася на саміце ў Менску.\n«Гэтае пытаньне (рынак транспартных паслуг) вельмі сур’ёзна абмяркоўвалася зусім нядаўна трыма прэзыдэнтамі падчас сустрэчы па пытаньнях будаўніцтва нашага эканамічнага саюзу», — адзначыў Аляксандар Лукашэнка.\n«Я жорстка паставіў пытаньне: ну чаму? А таму, што беларускія аўтаперавозчыкі на галаву вышэйшыя за расейцаў і казахаў, зь імі немагчыма канкураваць», — распавёў прэзыдэнт пра сваю гутарку з расейскім і казахстанскім калегамі.\n«Я сказаў: вось справы, невялікая Беларусь задушыла вялікую Расею», — працягнуў Аляксандар Лукашэнка.\n«Сапраўды, у гэтым ёсьць вялікі сэнс: нашы аўтаперавозчыкі па-за канкурэнцыяй на постсавецкай прасторы, і ня толькі, — у Эўропе», — падкрэсьліў беларускі лідэр.


7 тэндэнцый да Semalt да дамінавання SEO маркетынгу ў 2017 годзе\nSEO для большасці прадпрыемстваў дапамагае ім апярэджваць канкурэнтаў. Разуменне змяненняў у SEO неабходна для таго, каб скарэктаваць іх змест і стратэгію SEO для ўзроўню канкурэнцыі.\nДжэйсан Адлер, вядучы менеджэр поспехаў кліентаў Semalt Digital Services, тлумачыць дамінуючыя тэндэнцыі SEO ў 2017 годзе:\n1. Рост паскораных мабільных старонак (AMP).\nAMP - гэта пратакол з адкрытым зыходным кодам, які паскарае загрузку старонкі на мабільных прыладах. Яны павялічваюць хуткасць у чатыры разы і скарачаюць выдаткі на дадзеныя ў восем разоў. Google выступае за сайты, якія аптымізавалі іх структуру для падтрымкі AMP. Невялікі абразок, які складаецца з каруселі і маланка, паказвае стан AMP на сайце. У сувязі з гэтым фаварытызмам, большасць брэндаў мяркуе, каб скарыстацца варыянтам.\n2. Паўстанне зместу "Шчыльная".\nУ цяперашні час людзі аддаюць перавагу доўгаму зместу, які шырока ахоплівае тэму ў параўнанні са зместам памеру ўкусу, які неаднаразова выкарыстоўваўся ў мінулым. Паколькі абодва выгляду затапілі рынак, акцэнт можа цалкам перайсці да ігнаравання даўжыні і сканцэнтравацца на прадастаўленні як мага больш змесціва ў найменшай магчымай прасторы для прывабнасці чытачоў, што называецца "шчыльным" зместам.\n3. Машыннае навучанне зменіцца, як працуюць алгарытмы.\nGoogle RankBrain адкрыў дзверы для магчымасцяў машыннага навучання. Дадатак функцый Google Hummingbird аналізуе фразы, якія выкарыстоўваюцца карыстальнікамі ў размоўных запытах, і адпаведна адпавядае алгарытмам абнаўленняў. Людзі мяркуюць, што Google выпусціць больш абнаўленняў для навучання і ўключыць іх у іншыя сферы, такія як інтэрпрэтацыя дадзеных або аўтаматызаваны маркетынг.\n4. Асабісты брэндынг як сакрэтная зброя SEO.\nБізнэсу стане прасцей засцерагчы паведамленні пра гасцей, стварыць давер і прыцягнуць дадатковы трафік на сайт. Semalt паспяхова інтэграваў асабісты брэндынг у маркетынгавую кампанію. Паколькі платформы сацыяльных медыя працягваюць аддаваць перавагу асобным публікацыям перад фірмовымі паведамленнямі, усё больш кампаній будуць працягваць знаходзіць значэнне ў асабістым брэндынгу, што прывядзе да новых магчымасцей і ўзмацнення канкурэнцыі.\n5. Аптымізацыя карыстацкага досведу (UEO).\nВопыт карыстальніка важны для SEO. Google выступае за мабільныя аптымізаваныя сайты для мабільных прылад. Хуткасць і прыемны карыстацкі досвед вызначаюць характарыстыкі сайта, аптымізаванага для мабільных прылад. Год 2017 можа зрабіць большы акцэнт на карыстацкім вопыце. AMP - гэта першая прыкмета гэтага, але мэтазгодна шукаць альтэрнатыўныя спосабы выкарыстання капіталу.\n6. Інтэнсіфікаванае выкарыстанне мабільных прыкладанняў.\nSEO павялічыла магчымасці мабільных дадаткаў для карыстальнікаў з такімі функцыямі, як індэксацыя прыкладанняў, глыбокая сувязь у дадатках і перадача прыкладанняў. Пакуль Google паспявае задаволіць патрэбы карыстальнікаў прыкладання, не адхіляючыся ад сваёй пошукавай сістэмы ў якасці пошукавай сістэмы. У хуткім часе прыкладанні могуць замяніць традыцыйныя сайты і павысіць прыхільнасць да прыкладанняў.\n7. Складанасць персанальных лічбавых памочнікаў.\nУ 2017 годзе дыверсіфікацыя і павышэнне дасканаласці функцый асабістых лічбавых памочнікаў, такіх як Сіры і Кортана, гэтыя функцыі прывядуць да новых і больш дасканалых формаў гутарковых пошукавых запытаў, якія прадставяць магчымасці для ранжыравання бізнесу ў абедзвюх галінах.\nНемагчыма неадкладна мяняць сучасныя маркетынгавыя стратэгіі, але важна ведаць аб магчымых наступствах, якія гэтыя тэндэнцыі могуць аказаць на бізнес. Гэта ўсведамленне дапаможа распрацаваць план дзеянняў для падтрымання высокага рэйтынгу ў параўнанні з праціўнікамі.