У АДКАЗ НА ІНЦЫДЭНТ З САМАЛЁТАМ КАНГРЭС ЗША ПАЧАЎ АБМЯРКОЎВАЦЬ ПРОДАЖ ЗБРОІ ТАЙВАНЮ\n03 красавік 2001, 15:00\nУчора прэзыдэнт ЗША запатрабаваў ад Пэкіну неадкладна выдаць самалёт, які прымусова прызямліўся на кітайскім востраве Гаінан. У адказ прэзыдэнт Кітаю Цзян Цзэмін заявіў, што амэрыканскі разьведвальны самалёт выконваў шпіёнскія заданьні недалёка ад кітайскага ўзьбярэжжа.\nПрэзыдэнт Джордж Буш правёў экстраную нараду з дзяржсакратаром Паўэлам, міністрам абароны Рамсфэльдам і дарадцам ў пытаньнях нацыянальнай бясьпекі Райс. Ён двойчы тэлефанаў у Пэкін, патрабуючы, каб амэрыканскім дыпляматам было дазволена зьвязацца з экіпажам, а сам самалёт быў адпушчаны у сваю базу. Паводле ягоных слоў, рэакцыя кітайскага боку “несумяшчальная са стандартамі міжнароднай дыпляматычнай практыкі” і супярэчыць імкненьню абедзьвюх краінаў да больш цеснага супрацоўніцтва. Аднак кітайскія ўлады праігнаравалі заклікі Вашынгтону, затрымалі ўсіх членаў экіпажу і разьмясьцілі паасаобку. Амэрыканскія дыпляматы сьпешна накіраваліся на востраў, каб сустрэцца з членамі экіпажу, але Пэкін абяцаў дазволіць такую сустрэчу толькі сёньня.\n“Мы вельмі разчараваныя тым, што сустрэча стане магчымай 60 гадзін пасьля інцыдэнту. Гэта за даўгі час,” – заявіў амбасадар ЗША ў Кітаі Джозэф Пруэр.\nКітайскія ўлады абмежаваліся толькі запэўніваньнем, што ўсе члены экіпажу ў бясьпецы. Джозэф Пруэр выказаў абурэньне тым, што кітайскія ўлады не дазволілі яму хаця б зьвязацца па тэлефоне з камандзірам экіпажу і дадаў, што Кітай ня мае права ні затрымліваць экіпаж, ні абшукваць самалёт, які валодае статусам міжнароднага сувэрэнітэту.\nАмэрыканскі і кітайскі бакі прадстаўляюць інцыдэнт па-рознаму. Кітайскае агенцтва навінаў СІНХУА са спасылкай на афіцыйныя крыніцы ва ўрадзе паведаміла, што амэрыканскі разьведвальны самалёт EP-3 Ariel II з 24 асобамі пэрсаналу на борце, зьбіраў сакрэтную інфармацыю пра кітайскія радарныя ўстаноўкі. У нядзелю ў 9 гадзінаў раніцы ён мэтанкіравана парушыў паветраную прастору Кітаю. На яго перахоп неадкладна выляцелі два кітайскія зьнішчальнікі Ф-8. Пасьля гэтага, паводле агенцтва СІНХУА, амэрыканскі самалёт неспадзявана ўзяў курс на кітайскія самалёты і ўдарыў перадам і левым крылом у адзін зь іх. У выніку кітайскі зьнішчальнік быў моцны пашкоджаны і разьбіўся. Паводле кітайскага МЗС, пілёта дагэтуль шукаюць каля 30-ці самалётаў і караблёў, аднак ягоны лёс невядомы. Пасьля інцыдэнту, амэрыканскі самалёт быў вымушаны прымусова прызямліцца на лётнішчы Ліншуй на кітайскім востраве Гаінан.\nАмэрыканскі бок прытрымліваецца іншай вэрсіі інцыдэнту. Прадстаўнікі Пэнтагону заявілі, што інцыдэнт здарыўся не ў паветранай прасторы Кітаю, але на нэўтральнай тэрыторыі па-за 20-кілямэтравай зонай тэрытарыяльных водаў Кітаю. Апрача таго, Вашынгтон катэгарычна адхіляе абвінавачаньні ў тым, што ў сутыкненьні вінаваты самалёт ЗША. Прадстаўнік ціхаакіянскага камандаваньня на Гаваях адзначыў, што амэрыканскі самалёт няўзброены і няздольны на ніякія паветраныя піруэты, і таму ня мог наўмысна тараніць кітайскі зьнішчальнік. Паводле адмірала Дэніса Блэра, у адпаведнасьці з міжнароднымі правіламі авіяпалётаў, хуткія кітайскія зьнішчальнікі не павінны перашкаджаць у манэўраваньні павольных самалётаў. Тым ня менш, калі пацьвердзіцца інфармацыя пра тое, што кітайскі самалёт сапраўды разьбіўся, амэрыканскі бок гатовы выплаціць кампэнсацыю. Вашынгтон папярэдзіў Кітай, што амэрыканскі самалёт зьяўляецца часткай тэрыторыі ЗША, і таму любая спроба ўвайсьці на ягоны борт, будзе расцэненая як уварваньне.\nШэраг амэрыканскіх СМІ падкрэсьліваюць незвычайную важнасьць гэтага самлёту для ЗША. ЗША валодаюць усяго 12-цю такімі машынамі. Чатырохматорны самалёт ЕР-3 можа без пасадкі знаходзіцца на вышыні васьмі з паловай кілямэтраў цягам 12 гадзінаў. Ён прызначаны для радыёэлектроннай разьведкі. Устаноўленую на борце самалёту апаратуру абслугоўваюць каля 20-ці спэцыялістаў. Самалёт здольны адсочваць электронную сувязь і перамяшчэньне самалётаў над кантынэнтальнай часткай Кітаю, а дадзеныя перадаваць у сваю базу. Пэнтагон баіцца, каб кітайскія ўлады не азнаёміліся з сакрэтным, малавядомым нават для саюзьнікаў ЗША, абсталяваньнем шпіёнскага самлёту. Паводле кампаніі NBC, на борце самалёту знаходзіцца радёэлектронная апаратура для праслухоўваньня на адлегласьці. Згодна інструкцыі, у надзвычайнай сытуацыі, члены экіпажу павінны зьнішчыць самыя важныя элемэнты апаратуры.\nПаводле амэрыканскай газэты Washington Post, інцыдэнт з разьведвальным самалётам зьяўляецца найбольш сур’ёзным выклікам для двухбаковых адносінаў з часу бамбаваньня кітайскай амбасады ў Бялградзе. Абодва бакі не зацікаўленыя ў эскаляцыі напружанасьці і пазьбягаюць моцнай рыторыкі, аднак інцыдэнт можа пагоршыць двухбаковыя адносіны. Канрэс ЗША ужо пачаў абмяркоўваць продаж зброі Таіваню.


Хто такая Ірэна Бярнацкая, кіраўніца лідскага аддзялення Саюзу палякаў, якой пагражае 12 гадоў зняволення\nВераніка Півута, дачка Ірэны Бярнацкай, кіраўніцы лідскага аддзялення Саюзу палякаў у Беларусі. Ліда, Беларусь. Фота: Белсат\n«За што мяне затрымліваць? Я нічога кепскага не зрабіла», – так казала родным на свой дзень народзінаў Ірэна Бярнацкая, кіраўніца лідскага аддзялення незалежнага Саюзу палякаў у Беларусі. 24 сакавіка ёй споўнілася 55 гадоў, а на наступны дзень, 25 сакавіка, да яе дахаты прыйшлі сілавікі. Пасля ператрусу Ірэну прывезлі ў Менск, на допыт у Следчы камітэт, і пакінулі пад вартай у СІЗА-1. Як і іншых чальцоў Рады СПБ, яе затрымалі ў межах крымінальнай справы аб рэабілітацыі нацызму (ч. 3 арт. 130 Крымінальнага кодэксу). Усім пагражае да 12 гадоў пазбаўлення волі.\nДачка Ірэны Бярнацкай, Вераніка Півута, сядзіць за сталом і трымае ў руках першы ліст ад мамы. Ён прыйшоў якраз напярэдадні вялікага каталіцкага свята – Вялікадня.\n«Галоўнае зараз – наладзіць сувязь з мамай. У лісце піша вельмі асабістае для нас, каб трымаліся разам, дапамагалі бацьку. Яна ўдзельнічае ў жывым ружанцу – просіць абавязкова перадаць таямнічку», – кажа Вераніка.\nЯна зачытвае некалькі радкоў з ліста, напісаных Ірэнай:\n«У мяне ўсё выдатна. Я вельмі вас люблю. Жывіце з Богам, трымайцеся разам. Маліцеся, я з вамі, – Вераніка спыняецца і не можа стрымаць слёзаў. – Не магу чытаць, – прызнаецца яна, але праз момант усё ж працягвае: – Жыць складана. Жыць трэба годна. Бог даў выпрабаванне, павінны годна яго прайсці. Даглядайце бабулю».\nІрэна Бярнацкая, кіраўніца лідскага аддзялення Саюзу палякаў у Беларусі. Жанчыну затрымалі 25 сакавіка ў межах крымінальнай справы пра рэабілітацыю нацызму. Фота: Белсат\nВераніка кажа, што Ірэна нічога не напісала пра ўмовы ўтрымання ў турме.\n«Сястра пабачыла ў лісце іншае. Піша мне: «Мама напісала ў лісце, каб мы на свята былі разам. Яна дала зразумець, што вам трэба з’язджаць», – Вераніка сумна пасміхаецца. – Мама вельмі просіць пісаць ёй. Гэта вельмі важна. Галоўнае, каб яна трымалася».\n«Я жыву надзеяй, што маму адпусцяць»\nІрэна Бярнацкая нарадзілася ў вясковай сям’і. Бацька Адольф і маці Уладыслава – палякі, таму Ірэна выхоўвалася ў польскіх традыцыях і каталіцкай веры. Гэтак жа пасля выхоўвала сваіх дзяцей.\nІрэна мае вышэйшую адукацыю: спачатку вучылася ў Маладзечанскім тэхналагічным тэхнікуме, пасля – у Тэхналагічным універсітэце ў Маскве. Да 33 гадоў працавала на заводзе дзіцячых харчовых канцэнтратаў. Пайшла ў дэкрэтны адпачынак, і пасля яго ўжо не вярнулася на старое месца працы – занялася бізнесам: гандлявала на рынку, мела некалькі гандлёвых пунктаў, выязджала ў раёны. Вераніка ўзгадвае, як падчас развалу Савецкага Саюзу мама ездзіла ў Польшчу, Літву і вазіла радыятары, тэлевізары.\nЗ цягам часу праз стан здароўя спадарыня Ірэна вымушаная была сысці з рынку.\nЯна мае двух дачок-пагодак і сына.\nВераніка Півута, дачка Ірэны Бярнацкай, кіраўніцы лідскага аддзялення Саюзу палякаў у Беларусі. Фота: Белсат\n«Мама спачатку нарадзіла сястру, праз год – мяне, а пасля – брата: у мяне з ім розніца 12 гадоў. У нас сям’я вернікаў, мы каталікі», – распавядае Вераніка.\nСястра Веранікі – доктарка, акушэр-гінеколаг. 18 сакавіка яна разам з малодшым сынам выехала ў Польшчу. Брат вучыцца і жыве ў Польшчы.\n«Я з сям’ёй застаюся пакуль у Беларусі. У мяне ёсць свой кабінет падалагічных паслуг – працую з праблемнымі ступакамі. Пасля жнівеньскіх падзеяў тут праводзіліся мерапрыемствы салідарнасці, напрыклад, з доктаркай Людмілай Дотай. Яна сышла на забастоўку, змагаецца і гатовая ісці да канца. Нашая сям’я ўзяла над ёй шэфства, дапамагалі ёй, каб яна мела хаця б мінімальныя сродкі для існавання. Але не ведаю, ці мы пацягнем гэта ўсё, бо шмат выдаткаў ідзе на маміна пытанне», – распавядае Вераніка.\nЯна адзначае, што раней адключала тэлефон, каб адпачыць ад навінаў, цяпер жа ўвесь час гартае навінавую стужку ў надзеі, што нешта змянілася да лепшага.\n«Я жыву надзеяй, што маму адпусцяць. Проста веру ў цуд. Я разумею сітуацыю, разумею, што яны сталі закладнікамі. Мама шчырая верніца, і гэта ўсё выпала нам для чагосьці. Але цуд абавязкова здарыцца, я ў гэта веру. Думаю, да суда справа не дойдзе», – разважае Вераніка.\nКалі яна пачынае распавядаць пра маму, позірк робіцца цёплым, з’яўляецца лёгкая ўсмешка.\n«Мама вельмі адкрыты чалавек, які гатовы заўсёды дапамагчы іншаму. Нават калі яна з чымсьці не згодная, яна выкажацца, зробіць заўвагу, закліча да сумлення, але дапаможа. Напрыклад, мама катэгарычна не прымае людзей, якія падтрымліваюць дзейную ўладу. Але калі такі чалавек прыйдзе і папросіць дапамогі, па-хрысціянску адгукнецца. Мы і самі такія ж. Я, напрыклад, пасля жнівеньскіх падзеяў перастала абслугоўваць у сваім кабінеце тых, хто звязаны з катаваннямі і збіваннем людзей на вуліцах, хто падтрымлівае рэпрэсіі», – распавядае Вераніка.\nІрэну Бярнацкую затрымалі 25 сакавіка ў межах крымінальнай справы пра рэабілітацыю нацызму. Ліда, Беларусь. Фота: Белсат\n«Мама не можа ўседзець у хаце»\nДа Ірэны Бярнацкай кіраўніком аддзялення СПБ у Лідзе быў пан Тадэвуш. Пры ім асабліва ніякай актыўнай дзейнасці не было, і пра Саюз у горадзе мала хто ведаў.\n«Мама тады казала: «Але чаму так? Давайце збіраць людзей, давайце нешта рабіць». Яна спачатку дапамагала Тадэвушу – арганізоўвала навучанне польскай мове ў горадзе, праводзіла іншыя ініцыятывы. А пасля сама стала кіраўніцай», – распавядае Вераніка.\nПаводле яе, Ірэна – чалавек ідэйны, чалавек руху, яна не можа ўседзець у хаце, ёй увесь час трэба чымсьці займацца. У хаце яна не глядзіць тэлевізара, слухае і глядзіць толькі польскамоўныя праграмы. З сям’ёй перапісваецца ў паведамленнях па-польску. Але лісты з-за кратаў піша па-расейску, бо па-польску не прапусцяць.\nІрэна Бярнацкая разам з некалькімі жанчынамі займалася сацыялізацыяй дзяцей з дзіцячага дому, якія выйшлі ў дарослае жыццё, але цалкам да яго не прыстасаваныя. Аднак большасць гэтых дзяцей усё ж пачалі весці асацыяльны лад жыцця. Засталася толькі адна дзяўчына, і вось з ёй спадарыня Ірэна працавала, вучыла яе самастойнаму жыццю.\n«Напрыклад, ездзілі і дапамагалі ёй гатаваць, бо дзяўчына нават не ведала, што такое сырое яйка – яна ўсё жыццё бачыла толькі вараныя. А яйкі з крамаў біла і выкідвала, думаючы, што яны сапсаваныя», – узгадвае Вераніка.\nІрэна Бярнацкая таксама займалася дзецьмі і дарослымі з інваліднасцю. Пры аддзяленні Саюзу палякаў у Лідзе ёсць сем’і з дзецьмі-інвалідамі, для якіх спадарыня Ірэна арганізоўвала паездкі, дапамагала з інваліднымі вазкамі і хадункамі. У школе дапамагала дзецям гуманітаркай. Актыўна дапамагала ў мясцовым касцёле.\nНалепка «Каталік не фальсіфікуе» ў доме Веранікі Півуты, дачкі Ірэны Бярнацкай. Фота: Белсат\n«Апошні раз 23 сакавіка мама арганізавала вялікую прыборку ў касцёле, да свята, нібыта нешта прадчувала. Таксама яна ўдзельнічала ў аднаўленні старых помнікаў. Я пра ўсю ейную актыўнасць нават і не ведаю. Часам незнаёмыя людзі мяне пытаюць: «А вы дачка Ірэны Бернацкай? Вой, а мы яе ведаем, разам рабілі тое ці тое». Мама даволі вядомая асоба ў нашым горадзе. Хтосьці, вядома, можа не любіць яе за крытыку і просталінейнасць. Мама той чалавек, які заўсёды ўсё кажа ў вочы. Калі нешта не так, яна кажа, што думае. Мы самі па сабе актыўныя, мы ніколі не пройдзем побач і не заплюшчым вочы на беззаконне. У нас характар гарачы, мяне разрывае, калі бачу несправядлівасць. Сястра такая ж», – кажа Вераніка.\n«Мама падняла ружанец да вачэй міліцыянта і казала пра сумленне і грэх»\n«Пасля жнівеньскіх падзеяў мы ўсе, акрамя нашых мужчынаў, маем адміністратыўкі. Мама мае больш за ўсіх – тры», – распавядае Вераніка. Першая адміністратыўная справа стала вельмі гучнай: за малітву каля касцёлу.\n«Пасля збіцця людзей 9–11 жніўня на вуліцы выйшлі жанчыны. Гэта была серада, 12 жніўня. Мы выйшлі таксама, і мама тады сказала, што ўсё, што нас выратуе, гэта малітва», – узгадвае Вераніка.\nМарына Цішкоўская, Анджэліка Борыс і Ірэна Бярнацкая. Фота: Barbara Kalczyńska / Facebook\nГрупа людзей сабралася на вуліцы каля фарнага касцёлу і пачала маліцца за Беларусь Пампейскай навэннай (малітва цягам 58 дзён). Кожны дзень да іх прыязджалі патрульныя машыны і папярэджвалі аб несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве. Здымалі на камеру, назіралі, але нікога не чапалі. Але па тварах ужо ведалі, хто ходзіць і моліцца. 1 верасня міліцыянты прыехалі і пачалі здымаць усіх на відэа. Жанчыны, якія маліліся, сталі адварочвацца, пачалася сварка. Падышлі мужчыны, і міліцыя пачала іх затрымліваць. Падбеглі жанчыны з ружанцамі, Ірэна Бярнацкая і яшчэ адна жанчына паднялі ружанцы да вачэй міліцыянтаў і пачалі гаварыць пра сумленне і грэх. Пасля гэтага Ірэну выклікалі ў пракуратуру і склалі пратакол.\n«Выклікалі толькі яе адну. На судзе далі штраф 800 рублёў. Пасля гэтага мама абскарджвала рашэнне ў абласным судзе, і ў матывавальнай частцы ўжо паўсюль значылася, што мама – старшыня аддзелу незарэгістраванага СПБ у Лідзе», – адзначае Вераніка.\nДругі пратакол быў складзены на Ірэну Бярнацкую ў кастрычніку. У нядзелю 25 кастрычніка яна была ў касцёле, пасля службы сустрэлася там з хлопчыкам Уладзікам – ён з інваліднасцю. Яны паразмаўлялі наконт вазка. У гэты дзень традыцыйна сабраўся мітынг каля касцёлу. Ён стаў апошнім у Лідзе – тады забралі практычна ўсіх. Спадарыню Ірэну, якая ішла разам з хлопчыкам побач з калонай людзей, таксама затрымалі.\nТрэці пратакол склалі на Ірэну Бярнацкую за падзеі 18 студзеня, калі выносілі прысуд вядомаму лідскаму актывісту Вітольду Ашурку. Нехта ў зале суда крыкнуў «Жыве Беларусь!», і схапілі ўсіх, хто там быў, у тым ліку спадарыню Ірэну. Яе аштрафавалі на 50 базавых.\n«Калі б мы прапанавалі маме з’ехаць, яна б сказала «не»\n24 сакавіка, за дзень да затрымання, у Ірэны Бярнацкай быў дзень народзінаў. «Мы прыехалі яе павіншаваць, і зразумела, у гэты вечар не чыталі навінаў. А тады пайшла інфармацыя па тэлеграм-каналах, што на Анджэліку Борыс і групу асобаў заведзеная крымінальная справа паводле арт. 130. Можна было б выказаць здагадку, што могуць быць затрыманыя ўсе кіраўнікі аддзяленняў Саюзу палякаў. Але калі б мы нават прачыталі гэтую навіну тады і прапанавалі маме з’ехаць, яна б сказала «не». Яна нарадзілася і ўсё жыццё пражыла тут. І казала: «Чаму я мушу з’язджаць, калі нічога кепскага не зрабіла?» – узгадвае Вераніка.\nНа панядзелак яна рыхтуе новую перадачу для мамы: медыкаменты. У камеры спадарыні Ірэны 6 чалавек, таму разлічвае на ўсіх.\n«Я пацікавілася, можа, у кагосьці ў камеры няма каму перадаваць перадачкі, і мы маглі б яшчэ 30 кг збіраць? Але мама праз адваката перадала, што не трэба, усяго ва ўсіх хапае. Адзінае, папрасіла грошы, каб купіць вады. Я пералічыла ёй у першы ж дзень арышту, яна яшчэ, пэўна, не ведала пра іх. Мне распавядалі, што каштарысы там, як і ў краме, можа, якіх тры капейкі розніца. Гэта добра, будзем разумець, як што разлічваць. Яшчэ засталося тэлевізар завезці», – кажа Вераніка.\n«Мэта – выжыць і застацца на свабодзе». Як беларускія ўцекачы хаваюцца ў Польшчы\nЯна адзначае, што хоць у іх сям’я, якая выхоўвалася на польскіх традыцыях, але яны нарадзіліся тут, на беларускай зямлі. У іх засталася польская культура і мова, якія яны стараюцца захоўваць.\n«У гэтай усёй сітуацыі ўсё ў руках Пана Бога, як ён пакіруе… Калі ён даў такое выпрабаванне нашай сям’і, значыць, мы мусім яго прайсці», – падсумавала Вераніка.\nПісаць лісты спадарыні Ірэне можна на адрас з пазначэннем поўнага імя, прозвішча, імя па бацьку: Ірэне Адольфаўне Бярнацкай, СІЗА № 1, вул. Валадарскага, д. 2, 220030, г. Менск.\n«Наша мама ў палоне». Пакуль палітзняволеная Таццяна Канеўская за кратамі, ад рэпрэсіяў цярпіць уся сям’я\nТэгі: Ірэна Бярнацкая Ліда палітвязні ў беларусі палякі на Гарадзеншчыне родны палітвязня рэпрэсіі беларусь Саюз палякаў у Беларусі


26 сакавік 2020, 09:00 абноўлена 26 сакавік 2020, 10:23\nШпіталь у Мадрыдзе\nЯна апавядае Свабодзе, як з ростам сьмяротнасьці ад COVID-19 у Гішапніі радыкальна зьмянілася стаўленьне да пагрозы каранавіруснай інфэкцыі, і раіць беларусам не баяцца страціць грошы ды як мага хутчэй ісьці на карантын ці самаізалявацца. У Гішпаніі на 25 сакавіка былі больш за 42 тысячы людзей, інфікаваных COVID-19, 3434 чалавекі памерлі, у тым ліку 738 за апошнія содні.\nАдправіць краіну на карантын — вялікія грошы, на што ўлады Беларусі, і гэта ўжо ўсе ведаюць, ня пойдуць.\nМая думка зьмянілася ў адзін момант, з пачаткам карантыну.\nМы цяпер у вельмі цяжкім псыхалягічным стане. Лічбы толькі ўгару ідуць, у Мадрыдзе чэргі ў крэматорый.\nКалі перад табой стаіць рашэньне, зьвязанае са стратай грошай, ня трэба баяцца гэтага. Усё роўна ўсё скончыцца тым, што давядзецца закрыць, толькі гэта прывядзе ўжо да страты чалавечага жыцьця.\n80- і 90-гадовыя гішпанцы вядуць актыўны лад жыцьця — абед у рэстарацыі, увечары ў кавярні футбол глядзяць. У выніку заражаліся. А беларускія пэнсіянэры і так жывуць як на карантыне.\nНасамрэч гэта вайна. Ты бачыш лічбы загінулых, бачыш, што не спраўляюцца крэматорыі, бачыш новыя шпіталі, як у Кітаі.\n«Спачатку я несур’ёзна ставілася, у мяне нават былі экскурсіі, калі ўжо было шмат інфікаваных»\nВольга Ўлевіч штодня апісвае сытуацыю з пандэміяй каранавірусу ў Гішпаніі на сваёй старонцы ў фэйсбуку:\n— Я спрабую праз сацыяльныя сеткі пераканаць людзей, каб яны хутчэй мянялі сваю думку. Спачатку таксама была бесклапотнай, глядзела, як у Італіі растуць лічбы ахвяраў, думала, што гэта ж італьянцы, якія, сапраўды, больш легкадумныя, чым гішпанцы. Хаця абодва паўднёвыя народы, але ёсьць паміж імі розьніца, часам вельмі істотная. Я думала, што гэта італьянцы могуць не выконваць карантын.\nКалі ў Гішпаніі ўвялі карантын, у нас было каля 300 хворых. Карантын быў вельмі жорсткі — усе рэальна селі па дамах. Карантын пачаўся ў суботу, але многія людзі з Барсэлёны і Мадрыду яшчэ ў чацьвер і пятніцу выехалі ў свае дамы на моры. Дзяцей на 14-дзённыя вакацыі адправілі, і людзі вырашылі, што калі дзеці на вакацыях, то можна і для сябе зрабіць вакацыі. У выніку ў нас велізарная колькасьць выпадкаў каранавірусу — у гарадку на поўдні Гішпаніі, куды ўсе мадрыдцы прыехалі. А самая складаная сытуацыя цяпер у Мадрыдзе.\nМая думка зьмянілася ў адзін момант, з пачаткам карантыну. Спачатку я несур’ёзна ставілася, у мяне нават былі нейкія экскурсіі, калі ўжо было шмат інфікаваных, але не было загінулых. Яшчэ прыяжджалі турысты, гулялі. Гэта было ўсё нібыта не пра нас. Тое самае стаўленьне я бачу цяпер у тых, хто жыве ў Беларусі ці Расеі. Праўда, многія самі сябе пасадзілі на карантын і зрабілі абсалютна слушна, бо адправіць краіну на карантын — вялікія грошы, на што ўлады Беларусі, гэта ўжо ўсе ведаюць, ня пойдуць.\nУрад дзяржавы адказны за сытуацыю, да яго прыходзяць усе лічбы, ён павінен прымаць гэтае рашэньне. Мы ў Гішпаніі таму іх і выбралі як самых разумных, каб яны нам у гэтыя цяжкія часы паказвалі, як слушна жыць, як ратавацца, як запасацца.\n«Нават пасьля двух тыдняў шпіталя інфікаваныя павінны яшчэ два тыдні сядзець дома»\nЦяпер Вольга Ўлевіч знаходзіцца на карантыне ў сваім доме ў каталёнскім гарадку пад Жыронай:\n— У гарадку, дзе я жыву, яшчэ тыдзень таму быў захварэлы на каранавірус. Працэс выздараўленьня вельмі доўгі — два тыдні мінімум, а то і больш. Тыя захварэлыя, якіх праз два тыдні выпісваюць са шпіталя, яшчэ два тыдні сядзяць дома на карантыне. Да канца яшчэ не вядома, што далей адбываецца. Нібыта лічыцца, што на працягу двух тыдняў пасьля выздараўленьня ты ўсё яшчэ можа быць носьбітам і заразіць.\nМы цяпер у вельмі цяжкім псыхалягічным стане. Больш за 10 дзён сядзім на карантыне, а лічбы толькі ўгару ідуць. За пазамінулую ноч памерла 500 зь нечым чалавек. У Мадрыдзе чэргі ў крэматорый, бо горад вялікі. За апошнія два дні ў Мадрыдзе памерлі 416 чалавек, з іх 90% — ад каранавірусу, але ёсьць і іншыя памерлыя, як у любы дзень. Цяпер іх кладуць у халадзільныя камэры ў Лядовым палацы. Крэмацыя адбываецца 3-4 гадзіны, за дзень можна прапусьціць 60-70 чалавек, а іх 416.\n«У храмах няма службаў, памерлых не адпяваюць»\nУ вайсковым шпіталі Мадрыду\nБеларуская журналістка кажа, што ўлады Гішпаніі нічога не хаваюць ад людзей:\n— Заўтра лічбы ахвяраў будуць толькі большыя. Кожны дзень я прачынаюся і думаю, што страшна ўключыць тэлевізар. Спачатку было страшна пачуць, што памерлі 200 чалавек, потым што памерлі 400 чалавек. І гэта ўжо не пра Італію, а пра нас. 25 сакавіка былі 738 памерлых. Гэта нейкая нерэальная сытуацыя.\nСпачатку ў сяброў зь Беларусі я назірала першую скептычную рэакцыю — маўляў, прыдумана ўсё, лечыцца хлёркай ці нечым яшчэ. Праходзіць пэўны час, чалавек больш паглыбляецца ў інфармацыю, бачыць грузавікі, якія вязуць памерлых старых у Бэргама, і ўсё разумее. Касуюцца Алімпійскія гульні, урачыстасьці на Вялікдзень, ня будзе ніякіх шэсьцяў, на пляцы ў Ватыкане ня будзе ніводнага чалавека. У храмах няма службаў, памерлых не адпяваюць. Зь імі не прыяжджаюць разьвітвацца, толькі некалькі чалавек — жонка ці дачка. Паміраюць у асноўным мужчыны.\n«Журналісты запатрабавалі, каб давалі разгорнутую інфармацыю пра кожнага памерлага»\nВольга Ўлевіч тлумачыць, як узаемадзейнічаюць СМІ і ўлады падчас пандэміі ў Гішпаніі:\n— Журналісты запатрабавалі, каб было некалькі прэсавых канфэрэнцыяў на дзень, каб давалі разгорнутую інфармацыю пра кожнага памерлага (усе паталёгіі) — міністры прыслухаліся і сталі даваць інфармацыю часьцей і больш падрабязна.\nЦяпер ніхто нікуды ня ходзіць, увялі велізарныя штрафы. Карантын абвешчаны да 12 красавіка, да Вялікадня, але гэтым ніводная краіна не абмяжуецца. Добра, калі на месяц ці паўтара, а не на месяцы. Бы мы да піку яшчэ не дайшлі. А дойдзем да яго з большай лічбай, чым Італія.\nЯ — індывідуальная прадпрымальніца, працую ў турыстычнай сфэры. Я закрылася, не працую. Цяпер я абсалютна без даходу. На пяты дзень пасьля ўвядзеньня карантыну ўрад пастанавіў накіраваць 200 тысяч мільёнаў эўра ў эканоміку Гішпаніі, каб заплаціць тым, хто пойдзе на карантын, каб плаціць дапамогу беспрацоўным.\nГэты крызіс часовы. Нас рыхтуюць, што ён можа працягнуцца 3-4 месяцы, паўгода, да верасьня. І потым усе перазапусьціцца. Уладальнікаў прадпрыемстваў просяць захоўваць працоўныя месцы за людзьмі, выплачваць ім фінансавую дапамогу. Уведзены мараторый на іпатэчныя крэдыты.\nКіраўнік ураду зьвярнуўся да ўладальнікаў жытла, якія яго здаюць, каб яны не высялялі людзей, якія страцілі працу і ня могуць плаціць за арэнду. Гішпанцы — не беларусы, тут амаль ніхто ня мае грошай у запас. Іншы мэнталітэт. Чалавек, які страціў працу, можа месяц пражыць, а другі — наўрад ці.\n«Ня бойцеся страціць грошы. Закрыцца ўсё роўна прыйдзецца»\nАбапіраючы на гішпанскі досьвед, Вольга дае некалькі парадаў беларусам:\n— Ня бойцеся страціць грошы. Я на сабе гэта праверыла. Калі перад табой стаіць нейкае рашэньне, як правіла, зьвязанае са стратай грошай, — закрыць прадпрыемства, страціць грошы, ня трэба баяцца гэтага. Усё роўна ўсё скончыцца тым, што давядзецца закрыць, толькі тады гэта ўжо прывядзе да страты чалавечага жыцьця. Прыміце рашэньне на карысьць бясьпекі жыцьця. А закрыць усё роўна давядзецца. І гэта трэба зрабіць ужо цяпер.\nЯк мне здаецца, беларусы зарыентаваліся, і многія на прыватным узроўні прынялі рашэньне — дзяцей у школу не пускаюць, самаізаляваліся. Трэба, каб гэта адбылося на дзяржаўным узроўні. Можа, сапраўды ня ўсё закрываць, але даць людзям маскі, рэсьпіратары, трымаць дыстанцыю 2 мэтры паміж працоўнымі месцамі. Антысэптыкі паставіць. Я ведаю, што ў многіх месцах гэта зроблена.\n«Куды ходзіць беларускі пэнсіянэр? Раз ці два на тыдзень у краму? Дык гэта і ёсьць карантын»\nВольга Ўлевіч тлумачыць высокую сьмяротнасьць ад каранавірусу ў Італіі і Гішпаніі тым, што там вельмі шмат старых людзей, якія вядуць актыўны лад жыцьця:\n— З раніцы 80-90-гадовыя — у бары, абед — у рэстарацыі, увечары — у кавярні футбол глядзяць. Яны тусаваліся і ў выніку заражаліся. А беларускія пэнсіянэры і так жывуць як на карантыне. Куды ходзіць наш пэнсіянэр? Раз ці два на тыдзень у краму. Дык гэта і ёсьць карантын. Зараз нас пасадзілі на карантын, і ён палягае ў тым, што мы ня маем права нікуды хадзіць, акрамя як у краму. Калі раней нам не абмяжоўвалі колькасьць паходаў у краму, то цяпер ёсьць нормы. Накупіў і сядзі дома, думай пра іншых. Калі табе ня страшна захварэць, падумай, што ты можаш быць носьбітам, ты як таксіст для гэтага каранавірусу.\nХочаце памерці — памірайце, але ёсьць іншыя людзі. Паліцыя ў маленькіх гарадках разаслала паведамленьні, што людзі нясуць нават крымінальную адказнасьць, калі праз парушэньне карантыну памрэ стары, зь якім разам жывуць. Калі сын жыве з маці, якой 76 гадоў, то яна (гэта ўжо пацьверджана тысячамі выпадкаў) не перанясе каранавірусу, таму ці дзеці, ці сядзелка панясуць крымінальную адказнасьць, калі яны яе заразяць праз парушэньне карантыну. Не цяпер, вядома, а потым гэтыя дзеяньні будуць ацэненыя як злачынна безадказныя ці з выпадковасьці... Непрадуманыя, безадказныя дзеяньні могуць прывесьці да сьмерці старога.\nВайна. Насамрэч гэта вайна. Ты бачыш лічбы загінулых, бачыш, што не даюць рады крэматорыі, бачыш новыя шпіталі, як у Кітаі, — на 5 500 тысяч чалавек у Мадрыдзе, дзе самая складаная сытуацыя. Як ні дзіўна, не такая страшная сытуацыя ў Барсэлёне, турыстычным горадзе. А вось у вёсцы Ігуаляда пад Барсэлёнай цяпер каля паловы сьмерцяў у Каталёніі. Гэтая вёска пад сьвятой гарой Мансэрат ачэпленая на пэрымэтры, туды нельга ўехаць, зь яе нельга выехаць ужо больш за 10 дзён. Мы ўсе сядзім дома, вуліцы патрулююць паліцэйскія машыны. Калі ты едзеш на працу, мусіш дакумэнт прадаставіць. І правераць, ці сапраўды туды едзеш.\n«Беларусы ня вераць Лукашэнку і робяць усё насуперак таму, што ён кажа»\nУ Гішпаніі людзі давяраюць уладам і СМІ, прыслухоўваюцца да парадаў і рэкамэндацый уладаў, канстатуе Вольга Улевіч:\n— У Беларусі ўсё наадварот. Калі «бацька» ў тэлевізары сказаў, што ніякага каранавірусу няма і трэба садзіцца на трактар, людзі рэагуюць наступным чынам — значыць, усім капец, трэба дома сядзець. А калі б Лукашэнка выступіў і сказаў: «Дзеці, не хадзіце ў школу, людзі, не хадзіце на працу, усім дазваляю нічога рабіць», то людзі адразу б на працу пабеглі і ў школы. У нашых людзей іншая псыхалёгія. Нам кажуць адно, а мы, выкарыстоўваючы ўвесь свой гістарычны досьвед, прымаем супрацьлеглыя рашэньні. А ў Гішпаніі, як сказалі ўлады, так людзі і выконваюць. Гэта, дарэчы, вельмі дапамагае жыць, нават у мірны час.\nБязьлюдны аэрапорт Барсэлёны\nМяне пытаюцца, а калі турыст усё ж прыедзе? Хай прыедзе, але закрытыя ўсе гатэлі, іх пераабсталёўваюць пад шпіталі. Закрытыя ўсе рэстараны. Адкрытыя толькі крамы з прадуктамі. Закрыты сабор Саграда-Фамілія, даўно закрытыя дамы Гаўдзі, усе футбольныя матчы і канцэрты скасаваныя. Калі турыст будзе бадзяцца па вуліцах, да яго праз 5 хвілінаў пад’едзе паліцыя і тут жа адправіць на карантын, толькі невядома куды, бо гатэлі закрытыя...


Вячорка і Грыб паспрачаліся, ці патрэбная ў Беларусі люстрацыя\n19 ліпень 2014, 09:22\nУ Менску адбыўся круглы стол пра люстрацыю. Гаворка ішла пра розныя аспэкты ўкраінскага досьведу (да Майдану і цяпер), люстрацыі ў Грузіі і пра выпрацоўку канцэпцыі для Беларусі.\nЦі патрэбная Беларусі люстрацыя і якая? Пытаньне ўздымалася неаднаразова. Сяргей Навумчык піша, што пытаньне аб люстрацыі на сэсіі Вярхоўнага Савету дэпутаты Апазыцыі БНФ, у выглядзе заканадаўчай прапановы ня ўносілі: бо яно б стоадсоткава не прайшло. Але тэмы люстрацыі, адказнасьці камуністычнай партыі, і больш за тое — суду над камунізмам — гучалі.\nГучалі гэтыя тэмы на пачатку 90-х, гучаць і цяпер. У прынцыпе, дыскусія пра люстрацыю моцна дзеліць беларускае грамадзтва, і да супольнае пазыцыі яшчэ далёка. Сам Сяргей Навумчык ідэю падтрымлівае: «Калі б у Беларусі адбылося тое, што адбылося ў Чэхіі ці ў Польшчы, — я перакананы, што прэзыдэнтам такі чалавек, як Лукашэнка, ня быў бы абраны ніколі».\n18 ліпеня грамадзкая ініцыятыва «Люстрацыя для Беларусі» ў офісе Незалежнага прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасьці (РЭП) правяла круглы стол, прысьвечаны працэсам люстрацыі на постсавецкай прасторы. У прыватнасьці, гаворка ішла пра розныя аспэкты ўкраінскага досьведу — да Майдану і цяпер, — люстрацыі ў Грузіі, а таксама пра распрацоўку канцэпцыі (ці канцэпцыяў) люстрацыі для Беларусі.\nКанцэпцыя люстрацыі залежыць ад грамадзка-палітычнага кантэксту. Польшчу дасюль трасуць палітычныя крызісы ў сувязі з тым, што ў выніку памятнага Круглага стала намэнклятура атрымала магчымасьць канвэртаваць уладу ва ўласнасьць. У посткамуністычных краінах, дзе люстрацыі толкам не было, свабодна пачуваецца расейскі бізнэс намэнклятурнага паходжаньня.\nБылы лідэр Партыі БНФ і адзін з заснавальнікаў «Беларускага руху» Вінцук Вячорка адзначыў няпростасьць задачы ініцыятараў абмеркаваньня. З аднаго боку, непажадана палохаць людзей улады будучай люстрацыяй, каб яны не скансалідаваліся супраць зьменаў. З другога боку, атмасфэру маральнай патрабавальнасьці да тых, хто прэтэндуе на ўладу або яе мае, трэба ствараць ужо цяпер. Апазыцыйныя палітыкі маглі б паказваць прыклад адкрытасьці, не прыхоўваючы складаных эпізодаў свае біяграфіі.\nЗьвесткі зь вікіпэдыі\nЦі трэба пры правядзеньні люстрацыі ўлічваць савецкі час?\nГэтае пытаньне падзяліла ўдзельнікаў круглага стала. Паводле палітыка Вінцука Вячоркі, тыя, хто ў 1991 годзе меў 25–30 гадоў, цяпер маюць каля 50-ці:\n«А што калі нехта нешта тады падпісаў або на яго „нешта было“? Цяпер, хутчэй за ўсё, такія зьвесткі нават ня ў Менску, а ў Маскве. Як паказвае досьвед Грузіі ды асабліва Ўкраіны, у суседніх з Расеяй краінах пры здабыцьці імі рэальнай свабоды і незалежнасьці „прачынаецца“ расейская агентурная сетка. Хаця б таму трэба пашыраць люстрацыйны абсяг на савецкі час».\nЗь Вінцуком Вячоркам паспрачаўся Мечыслаў Грыб, другі старшыня Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь, генэрал-лейтэнант міліцыі. Грыб выказаўся супраць люстрацыі ўчынкаў у савецкі час, пры гэтым саму ідэю люстрацыі палітык не адпрэчвае.\nУкраінскі досьвед для Беларусі\nУкраінскі праваабаронца, які жыве ў Беларусі, Уладзімір Яворскі выказаў занепакоенасьць, што з-за вайны люстрацыя ва Ўкраіне можа ўвогуле не адбыцца:\n«Ва Ўкраіне ёсьць чатыры законапраекты, але, хутчэй за ўсё, люстрацыя не адбудзецца. Таму што ўрадавая эліта не жадае гэтага, ідзе вайна. А люстрацыя трасе ўсю краіну».\nЯворскі дае некалькі парадаў, якія прыдадуцца беларускім дэмакратам пры падрыхтоўцы люстрацыі:\n«Трэба дамовіцца, якая павінна быць люстрацыя, таму што пасьля будзе кароткі час, каб яе прыняць, цягам году пасьля зьмены ўлады. І трэба ведаць крытэры люстрацыі. Толькі чыноўнікі вышэйшага рангу, ці шырэйшае кола людзей, ці ўлічваць савецкі час. Калі гэта не зрабіць, усе гэтыя людзі ўвойдуць у публічную палітыку і стануць апазыцыяй, якая ня дасьць правесьці ніякіх пераўтварэньняў у краіне».\nЦі закране люстрацыя выбарчых фальсыфікатараў?\nАдзін з арганізатараў круглага стала Вацлаў Арэшка закрануў іншую тэму — люстрацыю за ўдзел у выбарчых фальсыфікацыях:\n«Напэўна, ніколі нідзе не было такіх масавых фальсыфікацыяў, як у Беларусі, што ўдзельнічаюць сябры выбарчых камісіяў усіх узроўняў. Гэтыя злачынствы чамусьці не падлягаюць люстрацыі»\nХто будзе праводзіць люстрацыю, калі многія зь цяперашніх судзьдзяў таксама ёй падлягаюць?\nВацлаў Арэшка лічыць, што многія структуры пасьля пераменаў трэба будзе ствараць з нуля, інакш пасьля яны пяроймуць старыя звычкі.\nТут жа Ўладзімер Яворскі прывёў прыклад Грузіі: «Вось у Грузіі ў суды набралі людзей з замежнай адукацыяй, маладых нармальных, па 30 гадоу. Яны былі радыя вярнуцца і сумленна вырашаць гэтыя пытаньні»\nЦі засталіся ва ўладзе сумленныя людзі?\nЯворскі лічыць, што бальшыня чыноўнікаў, якія падлягаюць люстрацыі, пасьля пераменаў стануць дэмакратамі, маўляў, «я быў толькі вінцікам».\nЖурналіст Анатоль Гуляеў перакананы, што сярод чыноўнікаў шмат таленавітых людзей, і трэба індывідуальны падыход:\n«Там жа актыўныя людзі, якія чагосьці дабіліся. Там розныя людзі ёсьць».\nНа гэта Вінцук Вячорка запярэчыў:\n«Але ў іх няма маральнасьці! 20 гадоў таму можна было нармальна размаўляць з палкоўнікам міліцыі. Цяпер адбылася поўная фільтрацыя. Кожны зрабіў ужо свой выбар. Маральныя людзі там не застаюцца».\nГрамадзкая дзяячка Валянціна Сьвяцкая заявіла, што ў кожнага ёсьць выбар, займаць пасаду, выконваць закон, няхай сабе і злачынны, ці не выконваць. Але яна згодная, што сярод чыноўнікам сапраўды шмат прафэсіяналаў:\n«Напрыклад, чаму не прыцягнулі да адказнасьці Штазі? Бо Штазі так і не была прызнаная злачыннай арганізацыяй. Многія супрацоўнікі Штазі былі пад люстрацыяй, а потым кіраўнікі апомніліся, што там шмат прафэсіяналаў, і дазволілі ім працаваць у прыватных структурах, але не дзяржаўных».\nСьпіс асобаў, а не пасадаў\nГісторык Ігар Кузьняцоў ня лічыць, што насьпеў час, каб прымаць нейкія рашэньні наконт люстрацыі ў Беларусі:\n«Мы не дасягнулі кансэнсусу, ідзе дыскусія, гэта добра. Аднак некаторыя партыі ўжо склалі свае люстрацыйныя сьпісы. Толькі там ня ўлады, ня зь імі яны змагаюцца, а грамадзкія актывісты».\nАпошнім Кузьняцоў намякнуў, верагодна, на КХП БНФ, зь якой меў канфлікт наконт Курапатаў.\nПаводле Кузьняцова, кожны разумее люстрацыю па-свойму:\n«Напрыклад, чаму мы кажам толькі пра кіроўныя пасады. А што рабіць з тым, хто, напрыклад, данос напісаў? Памятайма пра такую форму люстрацыі, як проста апублікаваньне дадзеных. Проста павесім інфармацыю, дзе працаваў, што зрабіў. Сьпіс асобаў, а не пасадаў. Трэба ў гэтай справе індывідуальны падыход»\nЛюстрацыя як пачатак пакаяньня\nПадсумоўваючы дыскусію, журналіст Марат Гаравы адзначыў, што люстрацыя патрэбная так ці інакш, але людзям трэба тлумачыць, навошта яна:\n«Каб ня думалі, што вось мы прыйдзем кампаніяй і будзем вешаць на слупах. Люстрацыя — гэта як пачатак пакаяньня».\nЛітва адкрые архівы КДБ, каб пакончыць зь люстрацыяй\nУ Лібіі будзе люстрацыя\nЧаму паслужыць люстрацыя ва Ўкраіне


Хутка могуць з'явiцца квоты па прыёме на працу iнвалiдаў | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сацыяльная падтрымка » Хутка могуць з'явiцца квоты па прыёме на працу iнвалiдаў\nХутка могуць з'явiцца квоты па прыёме на працу iнвалiдаў\nТаксама, магчыма, у людзей з iнвалiднасцю з'явяцца персанальныя асiстэнты. Наогул, у нашай краiне запланаваны шэраг важных змяненняў, якiя датычацца людзей з iнвалiднасцю. Аб гэтым гаворыцца ў Нацыянальным плане дзеянняў па рэалiзацыi палажэнняў Канвенцыi аб правах iнвалiдаў на 2017—2025 гады, якi быў зацверджаны пастановай Савета Мiнiстраў Рэспублiкi Беларусь ад 13 чэрвеня 2017 года №451.\nГэта стратэгiчны дакумент, накiраваны на фармiраванне ўмоў па забеспячэннi роўнасцi правоў людзей з iнвалiднасцю i стварэнне ўмоў iх iнтэграцыi ва ўсе сферы жыццядзейнасцi грамадства, адзначаюць у Мiнiстэрстве працы i сацыяльнай абароны.\nДля рэалiзацыi палажэнняў Канвенцыi Нацыянальным планам прадугледжана карэкцiроўка заканадаўства. Так, запланавана ўнясенне змяненняў у законы «Аб сацыяльнай абароне iнвалiдаў у Рэспублiцы Беларусь», «Аб папярэджаннi iнвалiднасцi i рэабiлiтацыi iнвалiдаў», «Аб архiтэктурнай i горадабудаўнiчай дзейнасцi ў Рэспублiцы Беларусь» i iншыя нарматыўныя прававыя акты. Таксама будуць удасканалены нормы, якiя гарантуюць аказанне дапамогi i падтрымкi ў надзвычайных сiтуацыях iнвалiдам з улiкам iх iндывiдуальных патрэб.\nЯшчэ большая ўвага будзе ўдзяляцца забеспячэнню даступнасцi асяроддзя, паслуг i iнфармацыi для людзей з iнвалiднасцю. Плануецца ўвядзенне адмiнiстрацыйнай адказнасцi за адсутнасць умоў для доступу iнвалiдаў да аб'ектаў сацыяльнай, iнжынернай i транспартнай iнфраструктур. А на работнiкаў арганiзацый, якiя аказваюць паслугi насельнiцтву, будуць ускладзены функцыi па аказаннi дапамогi iнвалiдам у пераадоленнi бар'ераў, якiя перашкаджаюць iм атрымаць гэтыя паслугi.\nНацыянальным планам таксама прадугледжана ўдасканаленне медыцынскай i сацыяльнай дапамогi людзям з iнвалiднасцю. Спецыялiсты вывучаць магчымасць пераходу на працэнтную сiстэму вызначэння iнвалiднасцi ў адпаведнасцi з Мiжнароднай класiфiкацыяй функцыянавання, абмежаванняў жыццядзейнасцi i здароўя (МКФ). Зменяцца нарматывы забяспечанасцi iнвалiдаў сацыяльнымi паслугамi, якiя спрыяюць iх самастойнаму пражыванню.\nКаб людзi з iнвалiднасцю маглi рэалiзаваць сваё права на адукацыю, будуць карэктавацца планы навучання студэнтаў з iнвалiднасцю з улiкам iх iндывiдуальных магчымасцяў. Таксама будзе вывучана магчымасць устанаўлення квот для арганiзацый па прыёме на працу iнвалiдаў.\nПлануюцца i змяненнi ў сiстэме сацыяльнай падтрымкi iнвалiдаў. Так, у наступныя тры гады спецыялiсты будуць працаваць над змяненнем сiстэмы фiнансавання рэабiлiтацыi i сацыяльнай падтрымкi iнвалiдаў. У прыватнасцi, будуць вывучаны пытаннi ўвядзення персанальнага бюджэту iнвалiда, стварэння iнстытута персанальнага асiстэнта iнвалiда.\nРэалiзацыя i манiторынг выканання Канвенцыi будуць ажыццяўляцца Рэспублiканскiм мiжведамасным саветам па праблемах iнвалiдаў. Аналагiчныя структуры будуць створаны таксама пры аблвыканкамах i Мiнскiм гарвыканкаме.\nАбараніць людзей з інваліднасцю ад дыскрымінацыі ў любой сферы жыцця\n1648 Як жывуць апошнія жыхары вёскі Манцы Пружанскага раёна\n565 Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў\n531 У Беларускiм дзяржаўным музеі гiсторыi Вялiкай Айчыннай вайны выстаўлены арыгіналы карыкатур ваеннага часу\n456 Хто можа разлiчваць на дапамогу Чырвонага Крыжа падчас COVID-19\n426 У якім кірунку будзе развівацца беларуская армія?


Скрыўленне насавой перагародкі: наступствы і прычыны\nКалі ў чалавека працяглы час не праходзіць катар і ў яго раз-пораз узнікаюць праблемы з дыханнем, на гэта абавязкова трэба звярнуць увагу. Бо калі гэта не хранічнае захворванне, то можа быць скрыўленне насавой перагародкі, наступствы ад якога здольныя доўга дастаўляць нязручнасці чалавеку.\nУ самым пачатку неабходна ўдакладніць, што насавая перагародка, па сваёй сутнасці, - гэта костка і набор храсткоў, якія падзяляюць нос напалову, утвараючы дзве ноздры. Сам нос у арганізме выконвае вельмі карысную функцыю - гэта натуральны фільтр. І калі ён трохі перакрыўляецца, у чалавека парушаецца натуральны працэс ачышчэння паветра, тады могуць узнікаць розныя захворванні.\nРазглядаючы тэму «Скрыўленне насавой перагародкі. Наступствы », важна звярнуць увагу на прычыны ўзнікнення дадзенай паталогіі. Такім чынам, чаму яна можа ссоўвацца? Першае: усяму віной анатамічны будынак асабовага шкілета. Узнікае гэта яшчэ ў дзіцячым узросце, калі храстка развіваюцца значна хутчэй, чым косткі, і таму ў насавой частцы яны загінаюцца, т. К. Ім проста няма куды расці. Таксама прычынай можа быць перанесены ў дзяцінстве рахіт. Такая асаблівасць арганізма яшчэ і перадаецца па спадчыне. Ну і, вядома ж, перагародка можа перакрыўляцца з прычыны траўмы носа, а такое адбываецца нярэдка.\nЧым небяспечна дзіцячае скрыўленне насавой перагародкі? Наступствы могуць адбівацца на працягу ўсяго жыцця малога. Гэта не толькі гугнявасць ў голасе, але таксама і непасьпяховасьць у школе, больш павольнае мазгавы і псіхічнае развіццё. Такія дзеткі часта слабыя таксама і фізічна.\nЧым яшчэ багата скрыўленне насавой перагародкі? Наступствы могуць быць наступнымі: гэта рыніт, т. Е. Часта паўтаральны насмарк, які можа месяцамі не праходзіць, сінусіт, гаймарыт. Да таго ж можа дзівіцца і горла - гэта танзіліт і запаленчыя працэсы ў глотцы. Яшчэ чым небяспечна скрыўленне насавой перагародкі? Яно можа таксама выклікаць захворванні сярэдняга вуха, якія зусім нялёгка лечацца. Акрамя гэтага, існуюць яшчэ і эстэтычныя нязручнасці: у чалавека з пастаянна закладзеным носам можа быць гугнявы голас, абцяжаранае дыханне, вельмі часта назіраецца начны храп (у тым ліку і ў жанчын любога ўзросту), можа змяняцца форма органа, што ўплывае на знешні аблічча. Да таго ж нястача кіслароду багатая бессанню, сталымі галаўнымі болямі, парушэннямі сну, што адбіваецца на агульным стане арганізма і працаздольнасці.\nЯк чалавеку зразумець, што ў яго скрыўленне насавой перагародкі? Фота - першыя памочнікі, дзякуючы якім можна вызначыцца з праблемай самастойна. Аднак заўсёды застануцца сумневы, з якімі лепш за ўсё звярнуцца да ўрача. І калі перагародка сапраўды скрыўленыя, доктар, хутчэй за ўсё, параіць септопластику - аператыўнае ўмяшанне, дзякуючы якому будзе не толькі выраўнаваная перагародка, але таксама цалкам захаваная касцёва-храстковая тканіна. Сама аперацыя не пакіне шнараў і слядоў на целе чалавека, бо робіцца ўсё праз невялікія ўнутраныя разрэзы. Дзякуючы гэтаму таксама істотна кароціцца аднаўленчы перыяд.\nЗ-за чаго ўзнікае дорсопатия шыйнага аддзела хрыбетніка і як яна праяўляецца?\nЯк лячыць заедзем ў кутках вуснаў народнымі спосабамі і з дапамогай лекавых прэпаратаў\nШто такое хранічная стомленасць? Сімптомы і лячэнне\nСіндром падоўжанага інтэрвалу QT: апісанне, магчымыя прычыны і асаблівасці лячэння\nПахвінная кіла ў дзіцяці\nДа чаго сніцца вакзал: тлумачэнне па розных соннік\nМадэль Ганна Одегова: біяграфія, асабістае жыццё, фота\nАналіз "Лісты да жанчыны": Зінаіда Райх\nКасметыка «Korres»: водгукі і апісанне прадуктаў\nДа чаго сняцца змеі? Жанчыне што абяцае гэты жудасны вобраз?\nТаленавіты дзіця: які ён?\nЯк выбраць ровар малышам?\nДухі Miss Dior - ажывелая легенда\nЯк ўпрыгожыць чахол для тэлефона сваімі рукамі: рэкамендацыі і цікавыя ідэі\nВідэаназіранне Праз Інтэрнэт\nТэатр лялек "Экият": фота, рэпертуар


300 машын з бел-чырвона-белымі стужкамі | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nПачаць святочныя мерапрыемствы на Дзень Волі 25 сакавіка сябры “Дзедзіча” вырашылі ўшанаваннем памяці аднаго з актыўных дзеячаў Беларускай Народнай Рэспублікі Адама Трыпуса. Жыхар Берасця Адам Трыпус – вайсковы афіцэр, пазней настаўнік, – усё жыццё актыўна працаваў на карысць незалежнасці Беларусі.\nУ часы змагання за незалежнасць у 1920-я гады ён быў павятовым камэндантам Гарадзенскага павету і сябрам Гарадзенскага акруговага штабу антыпольскага партызанскага руху, арганізаванага ўрадам БНР Вацлава Ластоўскага. З другой паловы 1920-х гг. жыў у Берасці, працаваў настаўнікам у в. Ратайчыцы. Пасля вайны працаваў у Берасцейскім раённым аддзеле адукацыі і ў педагагічным інстытуце. Адам Трыпус трагічна загінуў у Берасці ў 1965 годзе. Быў знойдзены на вуліцы збітым невядомымі пры нявысветленых абставінах.\nУшанаваць памяць А. Трыпуса прыйшлі прадстаўнікі цэлага шэрагу дэмакратычных арганізацый Берасця: Партыі БНФ, Руха “За Свабоду”, моладзевых арганізацый. З прамовай пра жыццёвы шлях А. Трыпуса выступіў берасцейскі краязнаўца Ігар Бараноўскі.\nПасля наведвання Трышынскіх могілкаў актывісты адправіліся віншаваць жыхароў Берасця з Днём Волі.\nНа аўтамабільным рынку ў Задворцах і на паркінгу каля гіпермаркета “Карона” валанцёры раздавалі кіроўцам віншавальныя паштоўкі з нагоды Дня Волі і прапаноўвалі ім павязаць бел-чырвона-белыя стужкі на антэны сваіх аўтамабіляў у знак салідарнасці з палітычнымі вязнямі і ўсімі, хто пацярпеў ад рэпрэсій беларускіх уладаў. У выніку сёння па Берасці ездзілі 300 аўтамабіляў з нацыянальнай сімволікай.\nАдзін з арганізатараў акцыі, кіраўнік “Дзедзіча” Дзмітрый Шыманскі лічыць гэта галоўным вынікам сённяшняй акцыі:\n– Упершыню ў Берасці мы паспрабавалі правесці масавую акцыю салідарнасці ў такой форме і яе поспех проста ўражвае. Я асабіста павязаў больш за 20 стужачак і толькі адзін чалавек адмовіўся павесіць яе на сваю машыну. Абсалютная большасць людзей станоўча ўспрымалі беларускую гаворку, дзякавалі за віншаванні і выказвалі шчырыя словы падтрымкі. Лічу, што акцыя прайшла ўдала і гэтую форму працы з людзьмі абавязкова трэба выкарыстоўваць надалей.\nВечарам у офісе “Дзедзіча” берасцейская моладзь пісала нацыянальную дыктоўку. Тэкст для дыктоўкі прапанаваў менскі палітолаг Уладзімір Падгол. Ім стаў “Ліст з-пад шыбеніцы” Кастуся Каліноўскага, які кіраўнік нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863-га года напісаў у ноч перад выкананнем прысуду расейскага суду – смяротная кара праз павешанне.\nДыктоўка стала своеасаблівай праявай салідарнасці з ахвярамі палітычных рэпрэсій у Беларусі. Па словах кіраўніка Берасцейскай гарадской арганізацыі Партыі БНФ Віктара Клімуса лісты, напісаныя ўдзельнікамі дыктоўкі, будуць дастаўленыя ў турмы і следчыя ізалятары, дзе ўтрымліваюцца палітычныя вязні рэжыму.\nАдам Трыпус Дзень Волі паштоўкі стужкі\n26/03/2011 at 01:28\nну хто прыдумаў,параўнаць жанчыну з мужчынам!!!!! аўтар відавочна з комплексам!!!мужчына і жанчына дзве розныя рэчы,\nмужчына жадае ўсяго ад усіх жанчын,а жанчына жадае ўсяго ад аднаго мужчыны,як ьбы там не было мужчыны ўсе сабакі і не спрачайцеся з гэтым!\n26/03/2011 at 01:31\nпрабачыце,гэта не на гэты артыкул\n26/03/2011 at 02:26\nВаша акцыя – лепшая з таго, что я сёння чытала пра розныя мерапрыемствы ў Беларусі.\n300 абсалютна левых чалавек рэальна выказалі салідарнасць. Гэта клёва.\n26/03/2011 at 03:12\nПа-мойму таксама працаваць з людзьмі значна важней (для будучыні бацькаўшчыны), чым піхацца з ментамі.\nздаецца ў лічбе “300” аплшні нолік лішні ))) калі б гэтая акцыя была масштабная, туды былі бы запрошаны прадстаўнікі смі, і цягнулася б яна не некалькі хвілінак, а тут і па фота відаць. А так і па фота відаць “значнасць і массавасць” падзеі. Ганьба! у прынцыпе, як і большасць мерапрыемсваў дзедзіча\nзаўсёды знойдзецца чалавек, які не адмовіцца паганьбіць дзедзіч (напэўна ад зайздрасці). І так кожнае мерапрыемства. СМІ запрашаліся, стужкі масава шыліся і хутка разышліся. вось толькі на могілкі не шмат народу прыйшло, але я думаю з часоў адкрыцця помніка ніхто больш народу не збіраў\n26/03/2011 at 14:20\nМілана пакрыўдзілася, што засталася не пры справе на Дзень Волі. Не далі паздымаць бадзяжных котак на стадыёне “Лакаматыў”, дзе забаранілі пікет камуністаў 🙂\nВось там бы была сапраўдная акцыя, масавая і раскручаная 🙂\nДля таго, каб цябе запрашалі, як журналіста, ці як чалавека, трэба сябраваць з н’юсмэйкерамі (у дадзеным выпадку з “Дзедзічам”), а не шукаць нагоды чарговы раз выказаць сваё звычайнае “фе”.\nА за фоткі прабач – такіх прафесіяналаў як ты у нас у “Дзедзічы” няма. Адныя аматары 🙂\nПрынамсі вызначыць па фота працягласць мерапрыемства і колькасць развешаных стужак – гэта вялікае майстэрства трэба мець! Проста ТАЛЕНТ 🙂\n26/03/2011 at 18:10\nЯ, Зміцер не пакрыўдзілася, 25 у мяне было дастаткова працы і без камуністаў, на якіх я ісці і не збіралася, дарэчы )\nа вось фраза “каб цябе запрашалі, як журналіста, ці як чалавека, трэба сябраваць з н’юсмэйкерамі” вельмі павесяліла. можа яшчэ водгукі толькі станоўчыя хаціце? а можа тых хто не сябруе не завеце, бо баіцеся, што напішуць як насамрэч праходзяць вашыя “массавыя” акцыі? ))) Эх, вам бы ў сучаснай уладзе месца, цаны б не было, я сур’ёзна.\nНавіны пра нашы акцыі, у тым ліку і пра Дзень Волі, заўсёды з’яўляюцца на Белапан і без твайго ўдзелу. Як і ў іншых СМІ.\nДзякуй за прапанову запрашаць цябе як фотакарэспандэнта, мы падумаем.\n26/03/2011 at 20:51\nДзмітрый, не марнуйце Вы час на гэтыя спрэчкі. Проста рабіце сваю справу, вы робіце вельмі карысныя рэчы.\nА такая з’ява, як троллінг – гэта прыкмета папулярнасці сайта. Троллінг – звычайная рэч для аўтсайдэраў.\nХутка прыйдзецца ўводзіць мадэрацыю каментаў.\nСяржук: “з часоў адкрыцця помніка ніхто больш народу не збіраў”\nІ сапраўды, да магілы Адама Трыпуса раней, да адкрыцьця помніка зьбіралася значна болей людзей, чым цяпер (чал. 30-40). Як і да помніка рэпрэсаваным на Трышынскіх могілках, як і на Балахоўскія могілкі да магілаў балахоўцаў…\nІ ў кожнага прычыны знаходзяцца. Хто працуе, хто вучыцца, хто спіць.\nДы і мы самі можам прыдумаць безліч прычын: і паслявыбарчая апатыя, і ўзросшая палітычная індыферэнтнасць, і расчараванне, адчуванне безнадзейнасці.\nВідаць, прыходзяць тыя, у каго гэта – стан душы. Хто не можа не прыйсці. Хто адчувае тоеснасць свайго светапогляду з ідэаламі людзей, памяць пра якіх захоўваюць гэтыя помнікі.\nЯкім не трэба па 10 разоў тэлефанаваць і слёзна прасіць адарвацца ад “важных спраў”. Хочацца вельмі спадзявацца, што тых, хто прыходзіць, будзе ўсё больш. Што іх будзе больш, чым помнікаў, якім трэба пакланіцца.\n29/04/2011 at 10:45\nМолодцы. Правда на сколько я помню ленточки на машины БРСмовцы повязывали. Правда уже года два или три как….Вот и вопрос – кто у кого научился… 🙂


Канвертаваць Сурынам даляраў (SRD) і Waltons (WTC) : Калькулятар абменнага курсу\nСурынам даляр (SRD) і Walton (WTC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Сурынам даляр і Walton пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Сурынам даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Walton валюты па змаўчанні. Націсніце на Waltons або Сурынам даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Сурынам гэта валюта, у Сурынам (SR, SUR). The Walton гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал SRD можа быць запісаная $Sur. Сімвал WTC можа быць запісаная WTC. Даляр Сурынам дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Сурынам Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Walton Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. SRD каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. WTC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


блендер, як спячы фактуры 2020\nблендер, як спячы фактуры\nКаб спячы тэкстуру ў Blender 2.8, спачатку пераканайцеся, што вы выкарыстоўваеце рухавік рэндэрынгу Cycles разам з працэсарам, бо выпечка ў Eevee пакуль недаступная.\nПа-першае, спосаб, які я растлумачу, будзе некалькі іншым, калі вы нафарбавалі фактуру.\nДля пачатку абярыце аб'ект, на якім вы хочаце запякаць свае тэкстуры, (калі ў вас ёсць група аб'ектаў, якія вы хочаце, каб усе былі запечаныя на адной карце, абавязкова далучайцеся да іх разам з Ctrl-J) .\nДалей перайдзіце на ўкладку «Зацяненне» і націсніце Shift-A, каб дадаць вузел «Тэкстура малюнкаў» (але не падключайце вузел ні да чаго). Націсніце "Новы" на вузле "Тэкстура малюнкаў" і назавіце "Выява", як заўгодна. Далей увядзіце дазвол, у якім вы хочаце, каб ваша тэкстура была запечана - па змаўчанні 1K.\nПасля таго, як вы назвалі новае малюнак, аб'ект усё яшчэ абраны ў вашым праглядзе, перайдзіце на ўкладку "Наладка візуалізацыі" і націсніце выпадальнае меню "Выпякаць". Там вы выберыце, якія карты вы хацелі б спячы (напрыклад, дыфузную, глянцавую ці звычайную).\nВыбраўшы карту, якую вы хочаце спячы, усталюйце паказчык выхаднога поля, які кантралюе колькасць "крывацёку" на кожным выспе УФ-карты. Па змаўчанні - 16, але я б пазбег занадта нізкага ўзроўню, калі ў вас не будзе вельмі жорсткай тэкстуры па краях.\nПасля гэтага проста націсніце "Выпякаць". Пасля завяршэння выпякання добры спосаб праверыць, ці спрацаваў ён, прадубліраваць зыходны аб'ект, перанесці яго ў бок, стварыць новы матэрыял і выкарыстоўваць нядаўна выпечаную тэкстуру ў якасці вузла тэкстуры малюнка.\nЯ ўключыў хуткі здымак экрана, які я зрабіў зараз, і паказвае, як я выпякаю звычайную карту для простага куба з невялікім выцісканнем.\nЯ спадзяюся, вы маеце на ўвазе тэкстурныя карты, такія як звычайная дыфузная і гэтак далей. Калі так, на самай справе, як і ў папярэдняй версіі, толькі з невялікімі зменамі, вам трэба пераканацца, што вы робіце ў цыклах, а не ў eevee, калі я памятаю, eevee пакуль не падтрымлівае толькі выпечку карт . Пасля ўстаноўкі цыклаў павінны быць рэжымы выпякання apear і сама кнопка выпякання, але вы таксама павінны зрабіць некалькі змен у наладах вузла. Быў спосаб спячы ўсе віды тэкстуры за адзін раз, замест таго, каб раздзяляць кожны і выпякаць адзін за адным. Калі вы хочаце, я магу даць вам больш падрабязны падручнік, але я не ведаю, на якім узроўні вы ведаеце інструмент, і дакладна, што вы хочаце зрабіць.\n1. Спачатку вы робіце дзве версіі адной сеткі. Высокі і нізкі полі.\n2. Разгарніце нізкапрофільны.\n3. Цяпер перайдзіце на панэль рэндэрынгу і знайдзіце раздзел "Выпечка".\n4. Абярыце канкрэтную карту, якую вы хочаце спячы.\n5. Дайце адлегласць прамяня і абярыце абедзве сеткі і націсніце "Выпякаць".\nPS: Існуе акно з назвай "Абранае ў актыўнае"\nЯго трэба праверыць і націснуць на версію з нізкім палі пасля націску на версію з высокім палі.\nТакім чынам, спачатку пераканайцеся, што вы выкарыстоўваеце цыклы, а потым вазьміце аб'ект, які вы хочаце спячы, і прайдзіце яго дублікат, але не рухайце. выдаліце ўсе матэрыялы, зрабіце новую карту ўф, тады вы гатовыя. Зрабіце новы матэрыял і падключыце фактуру малюнка і зрабіце новую пустую фактуру. Перайдзіце на рэндэрынг / выпяканне, потым паўплывайце, адключыце ўсё, акрамя дыфузіі, і тады гэта крыху складана, але пераканайцеся, што выбраны арыгінал, а затым націсніце "Shift" націсніце другі, каб дублікат быў абраны галоўным, а арыгінал другасным. выбраны, а затым націсніце "Выпякаць". Вось вы!\nяк знайсці суадносіны вышынь у дзвюх трапецыяхяк вярнуць выгляд па змаўчанні ў адзінствеяк пабудаваць рацыяналізацыю ў MATLABskyrim, як зрабіць уласную зброюяк стаць вытворцам прывідаўлёс, як атрымаць шэйдарыяк змагацца з самазакаханай нявесткай


Беларускі экспарт: адкат па ўсіх пазыцыях\n25 жнівень 2009, 18:46\nНацыянальны статыстычны камітэт Беларусі канстатуе пагаршэньне гандлёвага балянсу дзяржавы амаль па ўсіх пазыцыях.\nТак, па выніках за 6 месяцаў 2009 году аб’ём зьнешняга гандлю склаў толькі 60% да ўзроўню аналягічнага пэрыяду летась, а паказьнік экспарту беларускіх тавараў за той жа час ледзь пераадолеў 50-працэнтную адзнаку. Паводле афіцыйнай статыстыкі, адмоўнае сальда ў зьнешнім гандлі ўшчыльную наблізілася да 4 мільярдаў даляраў.\nАгульны аб’ём экспартных паставак у студзені-чэрвені 2009 году склаў 9 мільярдаў даляраў, што напалову меней, чым за І паўгодзьдзе 2008-га. Імпартавана прадукцыі амаль на 13 мільярдаў даляраў — 66% да мінулагодняга паказьніка. У выніку адмоўнае сальда зьнешнегандлёвай дзейнасьці павялічылася ў 1,8 раза. Намесьнік старшыні Нацыянальнага статыстычнага камітэту Віктар Міхно кажа, што летась, калі ўхвалялі бюджэт, урад маляваў зусім іншую карціну:\nаб’ём экспарту зьнізіўся на 47% ...\n“Такім чынам, вынікі зьнешняга гандлю за першае паўгодзьдзе, шчыра скажам, нездавальняючыя. Асабліва ў параўнаньні з тым, як гэта было на працягу папярэдніх гадоў. Вельмі далёкія ад прагназаваных паказьнікі па экспарце тавараў. Фактычна аб’ём экспарту зьнізіўся на 47%, тады як прагназаваўся рост на 18,5%. І сальда зьнешняга гандлю таварамі за 6 месяцаў бягучага году склала 97,1% ад паказьніка, які прагназаваўся на ўвесь год. То бок мы амаль дасягнулі гадавой мяжы за 6 месяцаў”.\nСпадар Міхно прычыны скарачэньня экспарту ўжо тлумачыць залежнасьцю беларускай эканомікі ад сусьветных працэсаў. І паралельна ілюструе гандлёвы адкат канкрэтнымі прыкладамі:\n“Першая і найважнейшая прычына – разьвіцьцё крызісных зьяваў у сусьветнай эканоміцы. І як вынік — падзеньне попыту на прадукцыю беларускай вытворчасьці, што прывяло да значнага скарачэньня экспарту па многіх відах тавараў. У студзені-чэрвені бягучага году грузавых аўтамабіляў, уключна зь сядзельнымі цягачамі, экспартавана ў колькасным вымярэньні 14,9% ад аб’ёмаў паставак за адпаведны пэрыяд мінулага году. Калійных угнаеньняў — 25, 1%, мэталаапрацоўчых станкоў — 29,3%, рухавікоў унутранага згараньня —– 31,1%, трактароў — 57,8%, халадзільнікаў і маразільнікаў — 66,1%. То бок вось такое адчувальнае адбылося зьніжэньне ў экспарце”.\nІ хоць сьпіс асноўных гандлёвых партнэраў Беларусі традыцыйна ўзначальвае Расейская Фэдэрацыя, аб’ём узаемных паставак і тут істотна зьнізіўся. Так, экспарт у Расею за першае паўгодзьдзе склаў у грашовым вымярэньні 2 мільярды 960 мільёнаў даляраў, тым часам як за 6 месяцаў летась — 5 мільярдаў 570 мільёнаў даляраў. Звужэньне прысутнасьці на расейскім рынку — 47%.\nПраваленыя пазыцыі практычна па ўсіх кірунках. За 6 месяцаў у Расею пастаўлена\n686 грузавых аўтамабіляў, што складае 14% да аналягічнага мінулагодняга пэрыяду.\nСядзельных цягачоў рэалізавана яшчэ меней — 214 (6% у параўнаньні з І паўгодзьдзем 2008-га).\nТэлевізараў, манітораў, праектараў прададзена 37 тысяч адзінак (19%),\nдарожнай і будаўнічай тэхнікі — 391 (20%),\nрухавікоў унутранага згараньня — 11 тысяч (31%),\nчорных мэталаў — 139 тысяч тон (39%),\nтрактароў — крыху больш за 8 тысяч (55%).\nЗ улікам паказьніка імпарту з Расеі (пераважна гэта закупы энэргарэсурсаў) адмоўнае сальда перавысіла 4,5 мільярда даляраў.\nУ такой сытуацыі ўсё больш надзённым выглядае пошук рынкаў збыту, альтэрнатыўных расейскаму. Прэм’ер-міністар Сяргей Сідорскі сёньня заявіў: толькі за апошні час “заваявана” больш за дзясятак новых краінаў, дзе беларуская прадукцыя карыстаецца добрым попытам. Як патлумачыла намесьніца начальніка ўпраўленьня статыстыкі гандлю Нацыянальнага статыстычнага камітэту Алена Барушка, перадусім гэта тычыцца афрыканскіх дзяржаваў. Аднак аптымізм кіраўніка ўраду спадарыня Барушка лічыць дачасным:\nэкспарт вырас у Гамбію, Гану, Этыёпію, Уганду ...\n“Ёсьць такія рынкі, хоць назваць іх заваяванымі, напэўна, складана. Актыўна працуюць арганізацыі Міністэрства прамысловасьці. У прыватнасьці, з мэталюргічнай прадукцыяй нядрэнна асвойваецца афрыканскі рынак. То бок ёсьць шэраг краінаў, куды дагэтуль ніколі не накіроўвалася беларуская прадукцыя, а сёньня наша прысутнасьць там адчувальная. Прыкладам, Гамбія. Дагэтуль не было ўвогуле ніякіх паставак, а цяпер таваразварот складае 3,5 мільёна даляраў. У Гану экспарт вырас удвая — ад 2,5 да 5 мільёнаў даляраў, у Этыёпію – ад 400 тысяч да 2,3 мільёна даляраў. З Угандай – 4,3 мільёна даляраў пры адсутнасьці паставак у мінулым годзе. То бок рост істотны. Казаць, што гэта ўстойлівая тэндэнцыя, напэўна, яшчэ рана, але пошук рынкаў збыту, асабліва па мэталюргічнай прадукцыі, вядзецца. І вядзецца досыць эфэктыўна, пра што сьведчаць і статыстычныя дадзеныя”.\nНезалежныя экспэрты прагназуюць пагаршэньне сытуацыі з рэалізацыяй беларускай прадукцыі за межамі Беларусі. Як і ў выпадку з Расеяй, іншыя дзяржавы пераглядаюць эканамічную палітыку на карысьць мясцовых вытворцаў. Карэктуюцца пазыцыі так званага крытычнага імпарту – гэта тое, што з розных прычынаў на тэрыторыі пэўнай краіны не прадукуецца. Ва ўмовах эканамічнага крызісу ўсе хочуць прадаць і абмежавацца ў траце сродкаў.


Мультфільмы – гэта маляўнічае пазнання свету для дзяцей. Першыя мультфільмы (рэкамендуюць з двух гадоў) для дзіцяці не павінны быць занадта доўгімі і са складаным сюжэтам, так як дзіця перастане разумець і ўлоўліваць сэнс таго, што адбываецца на экране, проста не будзе глядзець, калі гэта будзе працягвацца доўга.\nПершыя мульцікі павінны мець працягласць ад пяці да пятнаццаці хвілін.\nЗ чатырох гадоў дзіця ўжо можа прааналізаваць тое, што ўбачыў, пачуў ці прачытаў, а таксама рабіць свае высновы, задаваць пытанні аб тым, што бачыць і чуе. Гэта як раз той узрост, калі можна пачынаць абмеркаванне мультфільмаў з дзецьмі, што, у сваю чаргу, дапаможа зразумець характар дзіцяці і своечасова звярнуць увагу на праблемы. Таксама падобныя размовы пра мульцікі дапамогуць у развіцці мыслення, ўяўлення, прамовы і г. д.\nВаш дзіця любіць мультфільм «Маша і Мядзведзь»? Тады яму, напэўна, будуць цікавыя і «Машыны казкі». Па гэтай спасылцы можна глядзець онлайн Машыны казкі ўсе серыі запар або асобныя серыі, выбіраючы найбольш цікавыя з іх. Дарослым і дзецям не прыйдзецца сумаваць, вясёлая Маша падыме настрой усім!\nЯк гаварыць з дзіцем аб прагледжаных мульціках\nРазмова з дзіцем не павінен абмяжоўвацца толькі яго ўражаннямі аб тым, што было заўважана ў мультфільме. Трэба прапанаваць дзіцяці ўявіць, што ён – адзін з герояў казкі, спытаць у яго, што б ён рабіў у такой ролі, як бы рабіў, з кім сябраваў, каму дапамагаў. Неабходна пацікавіцца, якія якасці ў характары абранага героя яму падабаюцца, а якія не вельмі, і чаму. Што б ён змяніў ў герояў казкі.\nТакія навадныя пытанні вельмі дапамагаюць даведацца больш аб душэўным стане дзіцяці. Выбар героя, импонирующего малому, дапаможа ўбачыць, які ў яго характар, і якія рысы наогул ён шануе ў навакольных. Калі ён выбірае станоўчых герояў, то гэта кажа аб тым, што дзіця расце спагадлівы, добры. А вось калі маляня выбірае адмоўных персанажаў казак, то ў такім выпадку бацькам трэба задумацца аб тым, чаму так адбываецца і паспрабаваць высветліць галоўныя прычыны, але ўсё трэба рабіць у гульнявой форме. Калі ў дзіцяці прама «ў лоб» спытаць, чаму ён такі злы, вядома ж, такі размова не прынясе станоўчых вынікаў, або наогул ён проста пакрыўдзіцца.\nВельмі добра тлумачыць дзіцяці сутнасць і мараль казак. Што добра, а што дрэнна. Дзеці з чатырох гадоў вельмі дапытлівыя і ўсе пытаюцца, у гэты перыяд важна не адмахвацца ад пытанняў, а як можна больш і больш даступнымі адказваць на іх.\nТаксама карысна ўспомніць бацькам, якія казкі ім падабаліся ў дзяцінстве, і расказваць сваім дзецям пра тое, якія персанажы падабаліся ім і чаму. Дзякуючы такому зносін бацькоў з дзіцем усталеўваецца кантакт, з'яўляецца паразуменне і давер у сям'і. Таму не грэбуйце абмеркаванне мультфільмаў з дзецьмі – рабіце гэта як мага часцей!\nМозжерин Ілля, спецыяльна для нашага сайта.\nАгародніннае пюрэ з мазгамі


Палітвязню Уладзіміру Навуміку далі дадаткова 10 сутак\nПалітвязню Уладзіміру Навуміку дадаткова прысудзілі 10 сутак\n30 чэрвеня 2020, 12:17\nВладимир Наумик во время суда по видеосвязи. Он находится в СИЗО в Минске\nУ абласным судзе 30 чэрвеня гродзенцу Уладзіміру Навуміку вынеслі прысуд па двух артыкулах Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях (КаАП). Мужчыну затрымалі 29 траўня разам з блогерам Сяргеем Ціханоўскім.\nРазглядаліся адміністрацыйныя справы ў будынку Гродзенскага абласнога суда. Абвінавачаны ў зале не прысутнічаў, ён працягвае знаходзіцца ў СІЗА № 1 у Мінску. На судзе ён прысутнічаў па відэасувязі.\nСудзілі Навуміка па артыкулах 17.1 КаАП (дробнае хуліганства) і 23.4 КаАП (Непадпарадкаванне законнаму распараджэнню ці патрабаванню службовай асобы пры выкананні). Сведкамі на судзе выступалі супрацоўнікі АМАПу Павел Халява і Аляксандр Мацкевіч.\nЧытайце падрабязней: У Гродне пачаўся суд над Уладзімірам Навумікам. Сведкі кажуць, што ён перашкаджаў працы міліцыі\n29 чэрвеня Навумік папрасіў суддзю падчас першага пасяджэння прадаставіць відэа са свайго тэлефона, які быў канфіскаваны ў межах крымінальнай справы, і відэа падзеяў на плошчы 29 траўня з інтэрнэту. Хадайніцтва спачатку было адхілена, але, па просьбе жонкі і бацькі мужчыны, суддзя дала магчымасць Навумікe даказаць сваю невінаватасць.\nУ судовым працэсе быў перапынак да 30 чэрвеня. На наступны дзень разгляду справы суддзя не палічыла прадастаўленыя абаронай відэа доказам невінаватасці Навуміка. Відэа былі прадстаўлены з розных рэсурсаў: TUT.BY, тэлеграм-канала Nexta і тэлеканала «Беларусь-1».\nНа адным з відэа бачна, як Навумік сыходзіць за службовы аўтамабіль. Са слоў абвінавачанага, там яго і затрымалі. Але на відэа не бачна, каб ён лаяўся матам ці аказваў супраціў супрацоўнікам міліцыі. На падставе недакладных паказанняў сведак і адсутнасці правапарушэння на відэа абарона Навуміка прасіла суд спыніць справу. Але суд прызнаў гродзенца вінаватым і прысудзіў дадаткова 10 сутак адміністрацыйнага арышту. У СІЗА ў Мінску Уладзімір Навумік знаходзіцца ўжо месяц.\n29 траўня ў абласным судзе па відэасувязі разглядалася адміністрацыйная справа яшчэ аднаго затрыманага гродзенца Васіля Баброўскага, які знаходзіцца ў СІЗА № 1 у Мінску. Яго затрымалі 29 траўня разам з Навумікам, Ціханоўскім і іншымі. Яму, як і Навуміку, таксама прысудзілі 10 сутак адміністрацыйнага арышту.\n«Дачка пытаецца, дзе тата». Гродзенка распавяла, як разам з Ціханоўскім выпадкова затрымалі яе мужа\nРаней Уладзіміру Навуміку было прад’яўленае абвінавачванне па ч. 1 арт. 342 КК (Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак). Таксама ён падазраваны па арт. 364 КК (Гвалт альбо пагроза ўжывання гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў).\nвыбарывыбары і рэпрэсііпалітыкаправасуды\nГанна Канапацкая прыехала ў Гродна падтрымаць у судзе актывіста\n«Не баіцеся, што суседзі тапкамі закідаюць?» Ціханоўскаму на судзе ў Гродне далі яшчэ 15 сутак\n« У Гродне пачаўся суд над Уладзімірам Навумікам. Сведкі кажуць, што ён перашкаджаў працы міліцыі


Дуброўскі настрой, 87 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nУ позьнекамуністычныя часы абібокі кагэбісты бессаромна вынюхвалі і ганяліся за хрысьціянамі, каб, Божа крый , не зьбіраліся чытаць Біблію. Зараз робіцца практычна тое ж. Вось як тады было. Успамінае былы дырэктар школы Віктар Н. «Я тады быў дырэктарам і камуністам.Пазванілі мне неяк дахаты «Прыходзь у нядзелю на дзяжурства ў райкам партыі.» Прыходжу.


Пасол: Ва Украіны пакуль няма перспектывы сяброўства ў ЕС\nПасол: Ва Украіны пакуль няма перспектывы сяброўства ў ЕС 10\nУкраіна па многіх прычынах пакуль не мае перспектывы сяброўства ў Еўрасаюзе. Пра гэта на пасяджэнні круглага стала «Еўрапейскі выбар Украіны пасля Рэвалюцыі годнасці: магчымасці і праблемы» заявіў кіраўнік прадстаўніцтва Еўрапейскага Саюза ва Украіне Хюг Мінгарэлі.\n«Турцыя з краінамі Балкан — адзіныя краіны, якія вядуць перамовы, каб далучыцца да Еўрапейскага саюза. У іх ёсць выразная перспектыва сяброўства ў ЕС. У выпадку Украіны сёння няма перспектывы сяброўства ў ЕС», - сказаў пасол.\nПаводле яго слоў, мэта Пагаднення аб асацыяцыі Украіна — ЕС заключаецца ў тым, каб спрыяць палітычнай асацыяцыі і эканамічнай інтэграцыі, але яна не дае перспектывы членства.\n«Гэта вялікае расчараванне для нашых украінскіх партнёраў, таму што яны хацелі б мець перспектыву сяброўства ў ЕС, але пакуль па шэрагу прычын Еўрасаюз не можа прапанаваць гэтую перспектыву», - падкрэсліў ён.\nархіў / Адказаць\n11.05.2018 / 14:03\n... падкрэсліў ён.\nПочему захлебнулся Майдан? Источник: ИА «Росбалт» Автор Максим Швейц Опубликовано 6 декабря 2013, 1:07 НАШЕ МНЕНИЕ Экспертное сообщество Беларуси ////////////// Комментарии Вот что существенно!!! Гутарка Коля і Горьбі Горьбі—усе гэта шушара палякі, чэхі і нават Прыбалы перабягуць да вас ну і х… з імі. Коль—а Белаусь? Горьбі—Беларусь гэта як чэка ў гранаце! Вырвеш Расія звар’яцея. Коль—а што цяпер Расія не вар’яцкая краіна? Горьбі—вар’яцкая Расія гэта калі канец свету!! Вам трэба канец свету? Коль—не, не і яшчэ раз не!!! Горьбі---а што будзем рабіць з Украінай яна Вам патрэбана? Коль- гэта дзе вялізарныя прасторы чарназему і 40(!!!) млн. хахлоў?!!! Горьбі—так! Коль-не, не і яшчэ раз не!!! Грорьбі- і для нас россіян ана як костка ў горле!! Коль- то давай запінаем яе. Горьбі—давай!!! туды-сюды, тыды-сюды каб у хахлоў атрымаўся ЗАВАРОТ мазгоў. Паціснулі рукі. І запісалі- ТАК будзе вавекі вякоў!!! Пятро Касьнерык 8 декабря 2013, 13:20\nТак ни кто и не ждал в той же Украине ,что завтра они в ЕС очутятся ,народ ждал реформ ,которые должны произойти при условиях вступления.А вообще я за союз Беларуси,Украины,Польши и Литвы.По крайней мере ,культурно-экономический,мы очень долго жили в одном доме ВКЛ и Речи Посполитой и разделять нас нельзя.\nНу засталося яшчэ дулю з НАТА паказаць I адбудзецца канец канцэрта рэвалюцыi «Годнасцi». Здаецца iх зноу паймелi.


Вуліцам Мінска вяртаюць гістарычныя назвы » Блог Глеба Лабадзенкі | Labadzenka.bY\nпрыемная камісія Подросток повесился, не выдержав взрослых забот?\nПа каментар мы звярнуліся да сябра Камісіі, выкладчыка гісторыі БДЭУ Івана САЦУКЕВІЧА.\n— Хачу звярнуць увагу, што вуліцы яшчэ не перайменаваныя, — адзначыў спадар Іван. – Гэта пакуль што – рашэнне Камісіі. Зараз мы гэта ўсё публікуем у сродках масавай інфармацыі, грамадзяне выказваюць свае думкі на гэты конт. Потым гэтыя меркаванні збіраюцца, і калі рэзка адмоўных меркаванняў няшмат – рашэнне Камісіі выносіцца на сесію Мінгарсавета. Як паказвае практыка, усе рашэнні Камісіі гарсавет звычайна зацвяржае, бо яны, што называецца, вымераныя ўсімі магчымамі лінейкамі, прагледжаныя, прадуманыя з усіх бакоў.\nКамісія складаецца з чыноўнікаў Мінгарвыканкама – намеснік мэра горада па культуры і адукацыі, начальнік упраўлення культуры Мінгарвыканкама, галоўны мастак горада; з дэпутатаў, а таксама прадстаўнікоў грамадскасці – дырэктар Нацыянальнага гістарычнага архіва Ала Галубовіч, вядомы гісторык Уладзімір Дзянісаў, прафесар Адам Мальдзіс, некаторыя іншыя людзі.\nПаводле словаў Івана Сацукевіча, пэўныя праблемы ўзнікаюць калі вуліца ў розныя часы мела розныя назвы.\n— Камісія выбірае самую першую вядомую гістарычную назву, — кажа спадар Сацукевіч. – Калі ж няма магчымасці яе падабраць, стараемся выбіраць з пункту гледжання эстэтыкі гісторыі.\nКанкрэтныя прыклады – з апошніх перайменаванняў – спадар Сацукевіч пракаментаваў асобна.\n— Вуліца Герцэна вуліца насіла назву і Бернардынская, і Малая Бернардынская, і Зазыбіцкая – у яе тры назвы. Але найбольш часта сустракалася менавіта Бернардынская…. Вуліца Дзімітрава ад XVI стагоддзя сапраўды называлася Вялікая Татарская. Але ж у нас ужо ёсць Татарская вуліца ў Мінску – на татарскіх могілках. Я думаю, няма ніякага сэнсу называць яе Вялікай Татарскай. Лепей ужо потым лабіяваць станцыю метро “Татарская слабада” – калі ў гэтым раёне будзе праходзіць трэцяя лінія метро…. Назва Няміга-Ракаўская сустракаецца ад канца XVIII стагоддзя, таксама яна называлася Нямігскі завулак. Але назва Няміга-Ракаўская добрая тым, што яна паказвае геаграфічную лакалізацыю – паміж вуліцай Ракаўскай і вуліцай Нямігай.\nІван Сацукевіч кажа, што вялікая праблема – вуліцы, названыя імёнамі савецкіх дзеячоў, многія з якіх увогуле не маюць дачынення да Беларусі.\n— Гэта сур’ёзныя праблема, — адзначае спадар Іван, — пра яе пастаянна кажуць і экскурсаводы, і журналісты, і гісторыкі – што сапраўды ёсць вуліцы, якія названыя ў гонар людзей, якія не маюць абсалютна ніякіх адносінаў ні да Мінска, ні да Беларусі. Калі той жа самы Ленін, Кіраў, Калінін хаця б бывалі ў Беларусі, то напрыклад які-небудзь Валадарскі, Свярдлоў ці Берсан з Мясніковым маюць да нас ускоснае, калі не адмоўнае, дачыненне. Гэта праблема, і мы будзем яе паступова вырашаць.\nРазам з вуліцамі атрымалі назвы і некалькі сквераў. Самая экзатычная назва – сквер імя Амара Хаяма каля аўтавакзала “Усходні”.\n— За апошнія 70 год быў вельмі моцны перакос у руска-савецкі бок, — кажа спадар Сацукевіч. — Я лічу, што абсалютна неабгрунтаваны быў забыты той жа Амар Хаям – адзін з самых вядомых у свеце паэтаў! Няхай будуць і Хаям, і Шапэн, і Бетховен!..\nТрэба адзначыць, што нягледзячы на высілкі камісіі, многія мінскія вуліцы працягваюць насіць назовы чужых нам людзей, а часам і сапраўдных ворагаў Беларусі. Напрыклад, Вільгельм Кнорын (вуліца яго імя знаходзіцца непадалёк ад гадзіннікавага заводу) ў 1918 годзе пісаў: “Мы лічым, што беларусы не з’яўляюцца нацыяй і што тыя этнаграфічныя асаблівасці, якія вылучаюць іх на фоне астатніх рускіх, мусяць быць вынішчаны. Нашай задачай з’яўляецца не стварэнне новых нацыяў, а знішчэнне старых нацыяналістычных рагатак”.\nШмат, шмат яшчэ працы ў Камісіі па найменаванні і перайменаванні пры Мінгарвыканкаме!..\n“Перайменаванне ідзе хаатычна і безсістэмна”\nМагістр мастацтвазнаўства, вялікі знаўца мінскай гісторыі Сяргей ХАРЭЎСКІ мае сваё бачанне справы:\n— Безумоўна, я вітаю памкненне чыноўнікаў вярнуць мінскім вуліцам гістарычныя назвы. Канешне, калі я чую назвы “Койданаўская” ці “Зыбіцкая” – цешуся!.. Аднак некаторыя перайменаванні часам выклікаюць у мяне пытанні. Скажам, цяперашняе перайменаванне вуліцы Дзімітрава ў Пятніцкую. Так, да XVI стагоддзя яна сапраўды была Пятніцкай. Але ад таго часу – і ажно да 1934 года! – яна насіла назоў Вялікая Татарская. Як і Пятніцкі канец называўся Татарскімі Агародамі. Бо там, атрымаўшы ў свій час дазвол ад князя, заўжды жылі татары. Захаваўся дакумент, дзе мулла Салейман просіць у князя дазвол перабудаваць спарахнелуя Пятніцкую царкву пад мячэць – і такі дазвол атрымлівае!.. З вуліцай Герцана, якую перайменавалі ў Бернардынскую, таксама, лічу, ёсць недакладнасць. Яна раней называлася Малабернардынская, затым – пасля паўстання 1863 года – Маламанастырская. А Старабернардынская ці проста Бернардынская называлася суседняя вуліца, цяперашняя Кірылы і Мяфодзія. З вуліцай Віцебскай увогуле незразумела – каму яна замінае? Гэтай назве больш за 100 гадоў!.. А назва Няміга-Ракаўская заблытае народ: ёсць Няміга, ёсць Ракаўская – дык вось вам яшчэ і Няміга-Ракаўская!.. Увогуле, хачу адзначыць, што вуліцы ў Мінску перайменоўваюцца бессістэмна і не заўжды адназначна. Хачу прывесці ў прыклад суседнюю Літву – там на пачатку 1990-х сабралася група гісторыкаў, і ўсім вуліцам адным махам вярнулі гістарычныя назвы. А затым надрукавалі адпаведныя буклеты і карты – каб людзям было лёгка прывыкнуць. Іншы станоўчы прыклад – нашае Маладэчна, дзе ў сярэдзіне 90-х адным росчыркам вярнуліся назвы Замкавая, Грамадоўская, Вялікі Гасцінец, Віленская…\n* Што азначае назва вуліцы Амуратарскай у Мінску? Нішто іншае, як “дарогу да мячэці”!.. У канцы гэтай вуліцы сапраўды стаяла мячэць, а наўкол адпаведна жылі татары.\n* Вуліцы Слясарная, Андрэеўская, Антонаўская ў раёне Плошчы Перамогі называюцца так яшчэ ад царскага часу. Гэтаксама як і вуліца Шпалерная, Дабрамысленскі, Паўночны завулкі.\n* Калі спытаць у любога, як звалі таварыша Валадарскага, у гонар якога названая вуліца ў Мінску – адкажуць нямногія. Тым часам, “Валадарскі В.” – проста партыйная мянушка расійскага рэвалюцыянера Майсея Гальдштэйна, які, дарэчы, не меў ніякага дачынення да Беларусі.\n* Юбілейная плошча – гэта далёка не савецкая назва, як даводзіцца часам чуць. Назву плошча атрымала яшчэ ў 1880-х гадах – у гонар юбілею Нікейскага царкоўнага сабору было дазволена паставіць тут капліцу і даць плошчы такі назоў.\n* Самая старая назва мінскай вуліцы – Няміга. Неверагодна, але на ёй не засталося ніводнага будынка з таго часу, калі вуліца ўжо мела такі назоў…\nРазам з вуліцамі закранула камісія і пытанне з назвай станцыі метро – “Плошча Леніна” ці “Плошча Незалежнасці”? Перамог апошні варыянт. Гэтая справа цягнулася 20 гадоў: за савецкім часам станцыя (і плошча) насілі імя правадыра сусветнага пралетарыяту. Незалежнасць Беларусі прынесла адпаведную назву і плошчы. Станцыю метро па інэрцыі таксама сталі называць “Плошча Незалежнасці” – хаця на самой станцыі працягвала красавацца імя Леніна. Пару гадоў таму метрапалітэн раптам вырашыў “прыбраць недарэчнасць” – і ў цягніках зноў пачулася “наступная станцыя – Плошча Леніна”. Беларусы, якія ўжо прызвычаіліся да Незалежнасці, пачалі абурацца. І вось камісія нарэшце навяла парадак. Ці зменяць аздобу станцыі, пакуль няясна.\n7 Responses to “Вуліцам Мінска вяртаюць гістарычныя назвы”\nСакавік 16th, 2010 at 11:32\nУ любым выпадку гэта станоўчы працэс, няхай ён працягваецца!\nСакавік 16th, 2010 at 14:46\nУра! Толькі я так асцярожна радуюся, бо ужо аднойчы вуліцу Савецкую перайменавалі, а пасля зноў перайменавалі ў Савецкую )))\nХарэўскі мае рацыю наконт Віцебскай, старая назва не блытае і на самі віцебскія дворыкі падобная.\nСакавік 17th, 2010 at 00:46\nэх!.. вярнуць бы гістарычныя назвы гарадзенскім вуліцам…\nа пр-т Незалежнасці не хочуць назад у Ф. Скарыны перайменаваць? 😉\nСакавік 17th, 2010 at 14:45\nнесмотря на все скептические мнения, лучше уж частично и хаотично, чем никак. а то эти Ленины-Советские уже в печёнках. не города, братья-близнецы: если посмотреть на карты центров Бреста, Витебска, Мозыря и т.д., то и не разберешь сначала, что за город.\nхотя вон в Польше тоже в каждом городе Иоанна Павла II и Болеслава Хроброго в центре. понятно, это их непосредственная история. но могли бы разнообразить\n5. Dmitrij Says:\nСакавік 18th, 2010 at 12:15\n\_\_Самая старая назва мінскай вуліцы – Няміга. Неверагодна, але на ёй не засталося ніводнага будынка з таго часу, калі вуліца ўжо мела такі назоў\_\_\nПетропавловская церковь какбэ не считается? Вот только почему – потому что она фасадом на Раковскую, или потому, что там “расейскія РПЦшнікі”? Надо подумать…\n\_\_расійскага рэвалюцыянера Майсея Гальдштэйна\_\_\nВолодарский – еврей, родившийся в Украине, работавший в украинских социалистических организациях, долгое время жил в США и только один год провёл в России. Но он всё равно “расійскі рэвалюцыянер”, потому что все “расейцы”-больлшевики и оккупанты. Или все оккупанты – большевики и “расейцы”. Как-то так. Действительно “цікава ведаць”. Лободенко просвещает, да.\nСакавік 18th, 2010 at 12:24\nяна збудаваная ў пачатку XVII стагодзьдзя — а вуліца так называлася нашмат раней. прачытайце фармулёўку яшчэ раз.\nпачытайце, за што, дзе і калі яго забілі. што ня так?\n7. LiuKa Says:\nСакавік 18th, 2010 at 23:48\nА моя самая любимая улица ОСОАВИАХИМОВСКАЯ. И бульвар Тракторостроителей. Ну-ка, выговорите на морозе. И, между прочим, улица Короткевича около аэропорта не Вл.Сем., а Дм.Анд., рук.подп.парт.групп


Аспіратара Отривин бэбі\nЗаложенность насавых хадоў заўсёды прыкметна пагаршае самаадчуванне нават у дарослых мужчын і жанчын. Што ўжо казаць пра маленькіх дзяцей, якія яшчэ не ўмеюць самастойна смаркацца. Народжаныя немаўляты, у якіх закладзены носік, адчуваюць цяжкія пакуты, таму тыя, хто любіць і клапатлівыя мамы хочуць пазбавіць іх ад гэтай праблемы як мага хутчэй.\nКаб лёгка выдаліць сопельки ў малога з нараджэння да 2-3-гадовага ўзросту, звычайна ўжываецца дзіцячы назальный аспіратара Отривин бэбі. Гэта прылада дазваляе палегчыць дыханне драбкі і прыкметна палепшыць яго самаадчуванне за мінімальна магчымае час, таму большасць мам і тат аддаюць сваю перавагу менавіта яму.\nШто ўяўляе сабой аспіратара Отривин бэбі?\nДадзеная прылада ўяўляе сабой сістэму для здабывання слізі з насавых хадоў маленькага дзіцяці. У камплектацыю гэтага прыбора ўваходзяць:\nмуштук для рота мамы ці іншага чалавека, які ажыццяўляе адсмоктванне;\nзменныя асадкі для аспіратара Отривин бэбі, якія пры неабходнасці можна набыць асобна.\nСістэма Отривин бэбі распрацавана ў Швейцарыі і адпавядае ўсім патрабаванням, што прад'яўляюцца да падобных прыстасаваньняў. У прыватнасці, пры вытворчасці наканечніка, які ўстаўляецца ў носік немаўля, улічваюцца ўсе анатамічныя асаблівасці нованароджаных дзяцей, таму дадзеная прылада лічыцца абсалютна бяспечным нават для тых малых, якія толькі што з'явіліся на свет.\nУвесь працэс выдалення слізі і сопляў пры дапамозе аспіратара Отривин бэбі кантралюецца мамай або іншым дарослым. Падчас яго выкарыстання можна пастаянна рэгуляваць інтэнсіўнасць ўцягвання паветра і самастойна ацаніць, ці не ўзнікае ў драбкі болю ці іншых дыскамфортныя адчуванні. Менавіта таму гэта прылада выклікае нашмат менш траўмаў і механічных пашкоджанняў слізістай носа, чым іншыя падобныя спосабы ачысткі насавой паражніны немаўлятаў.\nАкрамя таго, яшчэ адным несумнеўным перавагай аспіратара Отривин бэбі у параўнанні з іншымі аналагічнымі прыладамі з'яўляецца тое, што ў час яго выкарыстання слізь з носіка малога, а таксама змяшчаюцца ў ёй вірусы, мікробы і бактэрыі не трапляюць у арганізм маці, а значыць, рызыка інфікавання іншага чалавека пры правядзенні дадзенай працэдуры адсутнічае.\nЯк карыстацца назальным аспіратара Отривин бэбі?\nПаводле інструкцыі па ўжыванні аспіратара Отривин бэбі, ён можа выкарыстоўвацца і для ачысткі носіка дзіця ад слізі і сопляў падчас лячэння катару і для ажыццяўлення штодзённых гігіенічных працэдур. Каб пачысціць насавую паражніну малога ў абодвух гэтых выпадках вам прыйдзецца выканаць наступную паслядоўнасць дзеянняў:\nСабраць усе дэталі ў адзіную сістэму і далучыць да корпуса аспіратара чыстую зменную асадку.\nАкуратна ўставіць наканечнік у адну ноздру малога.\nРобячы раўнамерныя ўдыхі, асцярожна адсмактаць слізь.\nАналагічным чынам паўтарыць працэдуру з іншага боку.\nПадчас працы з аспіратара Отривин бэбі, вынятая з насавой паражніны слізь, ні пры якіх абставінах не можа вярнуцца назад, як вельмі часта адбываецца ў выпадку ўжывання ручных аспіратара ў форме грушы. Менавіта таму няма ніякай неабходнасці чысціць асадку ці змяняць яе да таго часу, пакуль носік не будзе ачышчаны цалкам.\nПасля завяршэння працэдуры зменную асадку неабходна адразу ж выдаліць і выкінуць, а ўсе астатнія часткі прылады разабраць і старанна вымыць цёплай вадой з мылам, а затым абліць кіпенем. Захоўваць дзіцячы назальный аспіратара Отривин бэбі можна пры пакаёвай тэмпературы на працягу 5 гадоў.\nЗавалы ў немаўлятаў\nЧырвонае горла ў груднічка\nЯк стрыгчы пазногці нованароджанаму?\nЯк завязваць сьлінг-шалік?\nПершы год жыцця дзіцяці\nПялюшка-кокан для нованароджаных\nПеністы крэсла ў груднога дзіцяці\nДзіцячае пасцельная бялізна для нованароджаных\nДзіцяці 9 месяцаў - што ўмее малы, як яго карміць і развіваць?\nДзіцячая сумесь без пальмавага алею і ГМА\nПсевдокиста галаўнога мозгу ў нованароджаных\nКолькі шпацыраваць з нованароджаным?\nШто можна есці дзіцяці ў 6 месяцаў?\nЯк смачна прыгатаваць грэчку?\nФотасесія з сяброўкай\nБардзюр для ванны\nКамень Содаль - магічныя ўласцівасці\nСмешныя конкурсы для корпоратіва\nЯк зрабіць пуфік сваімі рукамі?\nФінішная шпаклевка сцен\nТое перакусіць ўзяць у цягнік?\nЗапяканка з баклажанаў\nЯк зрабіць пазлы сваімі рукамі?\nФундук - карысць і шкоду\nЗ шатэнкі ў бландынку: Лейтон Містэр кардынальна змяніла імідж


Сяргея Пятрухіна прызналі вінаватым па крымінальнай справе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСпагнанняў агулам на 16320 беларускіх рублёў замест „адсідкі”.\nСкончыўся крымінальным працэс над берасцейскім блогерам Сяргеем Пятрухіным, якога прызналі вінаватым у „абразе” і „паклёпе” ў адносінах да міліцыянтаў. Нягледзячы на тое, што пракурор запрашаў два гады абмежавання волі, суддзя суда Ленінскага раёна Берасця Аляксандр Семянчук спыніўся на штрафе:\n– Гэта вельмі трывожны сігнал усім тым, хто мае сваё меркаванне і хоча яго выказваць. Таму што на маём прыкладзе ўлады хочуць паказаць усім людзям краіны, што яны могуць зрабіць з намі ўсё што заўгодна – асудзіць па любым артыкуле, пакараць. Гэта такі выклік, што яны гэта робяць з публічным чалавекам. А што яны могуць зрабіць з простымі людзьмі. Гэта вельмі страшна.\n„У прыбытак дзяржавы ў выглядзе штрафу Пятрухіну прысудзілі 360 базавых велічыняў па абодвум эпізодам, а гэта 8820 беларускіх рублёў. Акрамя таго, у межах грамадзянскіх пазоваў міліцыянтаў, блогеру трэба сплаціць яшчэ 7500 беларускіх рублёў агулам у іх кішэні. Таксама ў дадатак трэба пакрыць судовыя выдаткі”, – падсумаваў праваабаронца Раман Кісляк. Праваабаронцы лічуць прысуд супрацьзаконным і дапамогуць блогеру яго абскардзіць.\nРаніцай 18 красавіка суддзя суда Ленінскага раёна Берасця Аляксандр Семянчук вынес прысуд па крымінальнай справе супраць блогера Сяргея Пятрухіна. Яго прызналі вінаватым па ч. 2 арт. 188 (“Паклёп”) і ч. 2 арт. 189 (“Абраза”) Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусь.\nБлогера пакаралі штрафам у памеры 360 базавых велічыняў (9180 рублёў, або 4590 даляраў). Таксама Пятрухіна абавязалі выплаціць маральную шкоду пацярпелым міліцыянтам 5770 рублёў, або 2885 даляраў. У сукупнасці паводле прысуду блогер абавязаны выплаціць 7 475 даляраў.\nНагадаем, пракурор 15 красавіка прасіў суддзю назначыць яму пакаранне па сукупнасці — абмежаванне волі на 2 гады з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу („хімія”) і штраф памерам 100 базавых.


4 лютага 2018 — Беларускі гістарычны партал\nГалоўная » люты 2018 » 4 лютага 2018\nDaily Archives: 4 лютага 2018\nСённяшні Мінск мала чым нагадвае той губернскі горад, якім ён быў у канцы XIX – пачатку XX стагоддзя. Публікуем архіўныя фота горада на Свіслачы. Гэтыя здымкі дапамагаюць стварыць уяўленне аб тым, як будучая сталіца Беларусі выглядала 100 гадоў таму. © www.istpravda.ru & humus\nМінск дарэвалюцыйны (Фота)\nРагвалод — першы полацкі князь, імя якога ўпомнена ў гістарычных крыніцах. Ці былі да яго князі ў Полацку? Бясспрэчна, што былі, бо ў летапісе пад 907 г. пра гарады, сярод якіх быў і Полацк, сказана, што ў іх «седяху велнции князи под Ольгом суши». Найбольш спрэчным з’яўляецца пытанне: адкуль з’явіўся Рагвалод […]\nСтаражытны род Астрожскіх паходзіў з тураўскіх князёў. Мужчыны з гэтага роду спрадвеку славіліся ваярскім майстэрствам. Князь Канстанцін яшчэ ў юнацтве выявіў талент ваяводы. Ён стаў адным з герояў барацьбы з крымскімі татарамі: некалькі разоў разбіваў іхныя аддзелы і аднаго разу захапіў у палон самога хана Махмет-Гірэя. Ацаніўшы заслугі Астрожскага ў […]\nВолат беларускага і ўсяго еўрапейскага Рэнесансу нарадзіўся ў сям’і купца ў старажытным Полацку. Адтуль у 1504 г. ён выправіўся па навуку ў Кракаўскі ўніверсітэт, філасофскі факультэт якога скончыў з ступенню бакалаўра. Пазней Скарына стаў доктарам «вольных навук» (філасофіі), а ў 1512 г. з’явіўся ў Падуанскім універсітэце – самым аўтарытэтным у […]\nІмя гэтага чалавека, несумненна, належыць да самай славутай кагорты дзеячаў айчыннай гісторыі. Хрыстафор Манвід (Крыштаф Мікалай) Дарагастайскі нарадзіўся 2 сакавіка 1562 года ў шляхецкай сям’і полацкага ваяводы Мікалая Дарагастайскага. Матка яго Ганна паходзіла з фаміліі Война. 3 дзіцячых гадоў (1572—75) ён выправіўся ў падарожжа, каб атрымаць адукацыю ў найлепшых пратэстанцкіх вучэльнях […]\nАсаблівасці гарадской эканомікі. Прамысловасць спрыяла росту гарадоў. У значныя прамысловыя цэнтры ператвараліся Беласток, Мінск, Віцебск, Гародня, Пінск, Гомель, Брэст, Бабруйск, Барысаў. Але ў Беларусі фабрычна-заводская вытворчасць размяшчалася пераважна ў сельскай мясцовасці – бліжэй да крыніцаў сыравіны, памешчыцкіх капіталаў і танных сялянскіх рук. А гарады заставаліся збольшага гандлёва-адміністрацыйнымі, чым прамысловымі асяродкамі. Яны ўражвалі шматлікасцю пераважна […]


Рыгор Русакевіч: З армейскім вопытам и стажам — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n04.11.2010 21.08.2019 admin349Комментарии on Рыгор Русакевіч: З армейскім вопытам и стажам\nРыгора Мікалаевіча Русакевіча ў Валожыне сёння ведае, як кажуць, і стары, і малады. Гэта трэба разумець літаральна: 5 гадоў ён узначальвае раённы савет ветэранаў, сумяшчае гэтыя абавязкі з пасадай галоўнага спецыяліста абласнога ўпраўлення Рэспубліканскага цэнтра па аздараўленню і санаторна-курортнаму лячэнню насельніцтва.\nСёлета Рыгору Мікалаевічу выпала ганаровая місія ў складзе дэлегацыі раёна прадстаўляць інтарэсы сваіх падапечных на IV Усебеларускім народным сходзе. Кабінет спецыяліста пустым не бывае: то ветэран прыйдзе з праблемай-бядой, то маладая матуля завітае дамовіцца наконт пуцёўкі ў санаторый для свайго дзіцяці. Гэтыя і іншыя шматлікія пытанні Рыгор Мікалаевіч вырашае па-армейску дакладна і хутка: працаваць так навучылі доўгія гады службы ў сілавых структурах.\nПачалося ўсё з таго, што лоскага юнака, слесара Беразінскага торфабрыкетнага завода, у 1965 годзе прызвалі на службу ў армію. Трапіў ён у групу савецкіх войск у Германію. За 8 гадоў службы прайшоў шлях ад радавога да афіцэра, камандзіра ўзвода разведкі танкавага палка. Пасля – кантрактная служба, пасады інструктара палітаддзела аб’яднання па камсамольскай рабоце, карэспандэнта дывізіённай газеты “Баявы сцяг”… На радзіму вярнуўся толькі ў 72-ім. Лёс звязаў яго торчыя сілы з раённай газетай, быў тут літаратурным супрацоўнікам. Дысцыпліна, розум, кемлівасць сталі выдатнай перадумовай, каб на перспектыўнага маладога чалавека звярнулі ўвагу ў райкаме КПБ. Неўзабаве Рыгор Мікалаевіч паехаў на вучобу ў Мінскую Вышэйшую партыйную школу, пасля заканчэння якой яго размеркавалі інструктарам арганізацыйнага аддзела райкама партыі. Праўда, на нядоўгі тэрмін: уменне знаходзіць з людзьмі агульную мову цанілася ва ўсіх сферах, і ў 1977 годзе Р. М. Русакевіч стаў намеснікам начальніка РАУС па рабоце з асабовым саставам. А затым быў Афганістан…\nГартаючы афганскія старонкі жыцця, Рыгор Мікалаевіч узгадвае, што менавіта той час навучыў па-сапраўднаму любіць і цаніць жыццё, клапаціцца пра бліжніх. Іх групу сабралі за суткі. Толькі ў Маскве, калі садзіліся ў самалёт, зразумелі, куды ляцяць… Прайшоў час, і з горада Герата Р. М. Русакевіч вярнуўся ў званні маёра, з медалём “За баявыя заслугі”.\nСёння падпалкоўнік запасу мае звыш дзесятка ваенных і працоўных узнагарод. Аднак ці не лепшымі з усіх для яго з’яўляюцца павага і давер, яскрава пацверджаныя на раённай канферэнцыі па вылучэнню дэлегатаў на IV Усебеларускі народны сход. Ветэраны вайны і працы, удзельнікі баявых дзеянняў у Афганістане і іншых краінах даручылі яму адстойваць іх інтарэсы. Старшыня райсавета ветэранаў адзначае, што з кожным годам праблем у гэтай катэгорыі насельніцтва становіцца менш. Усе ветэраны забяспечаны жыллём, карыстаюцца поўным пакетам сацыяльных паслуг і гарантый, прадастаўленых дзяржавай. Многія пытанні вырашаюцца сумесна з сацыяльнай службай раёна. Для ветэранаў і інвалідаў вайны прадугледжаны бясплатныя пуцёўкі ў санаторыі, вялікая ўвага надаецца аздараўленню дзяцей, асабліва тых, якія пражываюць на забруджанай радыенуклідамі тэрыторыі.\nШанц на здароўе\nДа дэпутата за дапамогай


Сінхроннае вярчэнне — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Сінхронны спадарожнік)\nСінхроннае вярчэнне (прыліўны захоп) — сітуацыя, калі перыяд абарачэння спадарожніка вакол сваёй восі супадае з перыядам яго абарачэння вакол цэнтральнага цела. Пры гэтым спадарожнік заўсёды звернуты да цэнтральнага цела адным і тым жа бокам, паколькі ён абарачаецца вакол сваёй восі за той жа час, які яму патрабуецца на абарот вакол свайго партнёра па арбіце. Прыліўны захоп адбываецца ў час узаемнага руху і характэрны для многіх буйных натуральных спадарожнікаў планет Сонечнай сістэмы, а таксама выкарыстоўваецца для стабілізацыі некаторых штучных спадарожнікаў. Калі розніца ў масах паміж двума целамі невялікая, то яны абодва могуць быць у прыліўным захопе адзін адносна другога, як у выпадку з Плутонам і Харонам.\nПры сінхронным вярчэнні спадарожнік заўсёды звернуты адным бокам да цэнтральнага цела.\nПлутон і Харон заўсёды павернутыя адзін да аднаго адным бокам\nСхема, якая ілюструе сінхроннае вярчэнне спадарожніка. Пры сінхронным вярчэнні (злева) спадарожнік увесь час звернуты да планеты, вакол якой абарачаецца, адной і той жа бокам. Справа — прыклад несінхроннага вярчэння\nПраз тое, што Месяц знаходзіцца ў прыліўным захопе з Зямлёй, з паверхні планеты можна ўбачыць толькі адзін бок спадарожніка.\nПры назіранні сінхроннага спадарожніка з цэнтральнага цела заўсёды бачны толькі адзін бок спадарожніка. Пры назіранні з гэтага боку спадарожніка цэнтральнае цела «вісіць» у небе нерухома. З адваротнага ж боку спадарожніка цэнтральнае цела ніколі не бачнае.\nКалі вось уласнага вярчэння спадарожніка не перпендыкулярная плоскасці арбіты, назіраюцца лібрацыі па шыраце, а калі арбіта спадарожніка значна адрозніваецца ад акружнасці, то лібрацыі па даўгаце.\nСінхроннае вярчэнне з’яўляецца раўнаважкім станам у нябеснай механіцы. Калі першапачаткова перыяд абарачэння спадарожніка вакол планеты і перыяд яго вярчэння вакол восі розныя, узнікаюць прыліўныя хвалі, якія тармозяць ці разганяюць вярчэнне вакол восі.\nПрактычна ўсе спадарожнікі ў Сонечнай сістэме сінхранізаваныя са сваімі цэнтральнымі целамі, бо іх арбіты даволі малыя, а прыліўныя сілы ўзмацняюцца адваротна прапарцыйна кубу адлегласці. Выключэннямі з’яўляюцца нерэгулярныя спадарожнікі газавых гігантаў, чые арбіты пралягаюць істотна далей за арбіты буйных спадарожнікаў.\nНайбольш вядомы і даступны для назірання прыклад — Месяц, які з’яўляецца сінхронным спадарожнікам Зямлі. Абодва натуральныя спадарожнікі Марса — Фобас і Дэймас — маюць сінхроннае вярчэнне. Буйныя спадарожнікі Юпітэра, Сатурна і Урана з’яўляюцца сінхроннымі. Найбуйнейшы спадарожнік Нептуна Трытон таксама мае сінхроннае вярчэнне.\nПлутон і Харон — яскравы прыклад узаемнага прыліўнога захопу. Харон — вельмі вялікі месяц адносна свайго цэнтральнага цела і абарачаецца вакол яго на невялікай арбіце. Гэта вымусіла Плутон таксама здабыць прыліўны захоп у адносінах да Харона. У выніку два гэтыя целы верцяцца адзін вакол аднаго (барыцэнтр сістэмы ляжыць над паверхняй Плутона), нібы злучаныя тросам у двух супрацьстаялых адзін аднаму пунктах іх паверхні.\nПрыліўны захоп астэроідаў па большай частцы невядомы, але варта чакаць, што блізка вярчальныя пары таксама павінны быць у прыліўным захопе адзін адносна аднаго.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сінхроннае_вярчэнне&oldid=3634260"\nАпошнія змены 23 мая 2020 а 17:05\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:05, 23 мая 2020.


Мінфін Беларусі наракае на «люстэрка» міжнародных рэйтынгаў\n23 красавік 2015, 16:14\nМіністэрства фінансаў Беларусі незадаволенае зьніжэньнем крэдытнага рэйтынгу Беларусі і рыхтуе ўласныя прапановы па супрацоўніцтве зь міжнароднымі рэйтынгавымі агенцтвамі.\nНа мінулым тыдні міжнароднае рэйтынгавае агенцтва Moody’s зьнізіла сувэрэнны рэйтынг Беларусі з «B3» да «Caa1» з прагнозам «нэгатыўны», патлумачыўшы гэта зьніжэньнем магчымасьцяў краіны абслугоўваць даўгавыя абавязаньні і няўстойлівасьцю беларускай эканамічнай мадэлі.\nМіж тым у Міністэрстве фінансаў сумняюцца ў аб’ектыўнасьці рэйтынгу Moody’s.\n«Дадзенае рашэньне, на наш погляд, прынята без усебаковага аналізу сытуацыі ў эканоміцы Рэспублікі Беларусь», — адзначалася ў паведамленьні міністэрства яшчэ ў лютым, калі Moody’s толькі абвясьціла пра намер перагледзець рэйтынг Беларусі.\nУчора ў заяве Мінфіну таксама быў выказаны сумнеў наконт аб’ектыўнасьці Moody’s. У прыватнасьці, адзначалася, што рэйтынгавае агенцтва Standard & Poor’s у красавіку пацьвердзіла крэдытны рэйтынг Беларусі на ўзроўні «B-/В» з прагнозам «стабільны».\n«Міністэрства фінансаў бліжэйшым часам уносіць ва ўрад свае прапановы па супрацоўніцтве з рэйтынгавымі агенцтвамі», — адзначаецца ў заяве Мінфіну.\nАле што гэта за прапановы, не ўдакладняецца.\nФінансавы аналітык Валеры Палхоўскі ў інтэрвію Радыё Свабода заўважыў, што насамрэч Мінфін амаль нічога тут зрабіць ня можа — хіба што цалкам адмовіцца ад супрацоўніцтва зь міжнароднымі рэйтынгавымі агенцтвамі. Але нічога добрага з гэтага ня выйдзе:\n«Калі мы ў прынцыпе спынім супрацоўніцтва з рэйтынгавымі агенцтвамі, то, па вялікім рахунку, мы проста выкрасьлім сябе з рынку міжнароднага капіталу. Таму нічога асаблівага, на мой погляд, распачаць наўрад ці магчыма, каб яно валодала нейкім сур’ёзным сэнсам».\nБылы старшыня Нацбанку Беларусі Станіслаў Багданкевіч таксама адзначае, што адмова ад супрацоўніцтва зь міжнароднымі агенцтвамі пагоршыць умовы атрыманьня крэдытаў на зьнешніх рынках.\n«Крэдыты нашым банкам, нашаму ўраду, нашай эканоміцы будуць яшчэ больш дарагія, чым сёньня. Нашы і так абураюцца, таму што нэгатыўная ацэнка прыводзіць да падаражэньня пазыкаў для Беларусі. Але я ня бачу тут асаблівых праблемаў: нам і так ніхто нічога не дае добраахвотна».\nАле Багданкевіч у прынцыпе не разумее, чаму Мінфін пачаў гэтыя размовы пра неаб’ектыўнасьць міжнародных рэйтынгаў:\n«Урад павінен думаць пра паляпшэньне эканамічных паказчыкаў краіны, а не наракаць на люстэрка. Гэтыя рэйтынгі адлюстроўваць рэаліі: золатавалютныя запасы падаюць, эканоміка падае, даходы насельніцтва падаюць. Ну дык чаго яны хочуць? Вядома, што і паказчыкі ў міжнародных рэйтынгах пагаршаюцца. Трэба прымаць гэта як дадзенасьць і займацца ўласнай справай, а не шукаць прычыну ў люстэрку».\nНа думку Палхоўскага, у дадзеным выпадку Moody’s сапраўды аб’ектыўна ацаніла сытуацыю ў беларускай эканоміцы. Хаця, у прынцыпе, у пытаньні аб’ектыўнасьці міжнародных рэйтынгавых агенцтваў ня ўсё адназначна.\n«Пытаньне палітызаванасьці рэйтынгаў у апошнія гады заўсёды было актуальным. Мы бачым, напрыклад, высокія крэдытныя рэйтынгі ў краін эўразоны, якія, па вялікім рахунку, банкруты. І пры гэтым бачым фактычна „сьмецьцевыя“ рэйтынгі ў іншых краін — той жа Расейскай Фэдэрацыі, у якой усё ж такі і зьнешні доўг невялікі, і ўзровень золатавалютных рэзэрваў значна вышэйшы. Таму, у прынцыпе, пытаньне палітызаванасьці рэйтынгавых агенцтваў застаецца актуальным. Але ў беларускай сытуацыі Moody’s, у прынцыпе, даў аб’ектыўныя ацэнкі тым працэсам, якія адбываюцца. Хоць практыка паказвае, што Беларусь заўсёды была дастаткова надзейным пазычальнікам, даўгі яна выплачвала. Тыя, хто прыходзіць у Беларусь, хто купляе беларускія аблігацыі, на мой погляд, усё роўна менш увагі зьвяртаюць на рэйтынгі, яны больш працуюць з нашай спэцыфікай», — кажа Палхоўскі.\nКамэнтуючы сам факт зьніжэньня агенцтвам Moody’s рэйтынгу Беларусі, Валеры Палхоўскі адзначыў, што перабольшваць наступствы гэтай падзеі для беларускай эканомікі ня трэба.\n«Напэўна, самае асноўнае наступства — гэта цяжкасьць з выхадам на рынак замежнага капіталу. Як для беларускіх сувэрэнных пазычальнікаў, так, у прынцыпе, і для прадпрыемстваў. Прычым рэйтынг Беларусі ўжо набліжаецца да „сьмецьцевага“, таму вельмі складана будзе пазычаць пад нармальную працэнтную стаўку. Але, у прынцыпе, трэба адзначыць, што Беларусь апошнім часам на рынку міжнароднага капіталу і так была ня вельмі актыўная. Таму я б сказаў, што якія-колечы хуткія, імгненныя наступствы для нашай эканомікі наўрад ці будуць. Мы ўжо прывучыліся шукаць сродкі для неабходнага нам фінансаваньня на іншых рынках, і, у прыватнасьці, пры дапамозе Расейскай Фэдэрацыі», — кажа экспэрт.\nАкрамя зьніжэньня рэйтынгу незабясьпечанага доўгу Беларусі да «Caa1», агенцтва Moody’s пагоршыла столь рэйтынгу валютнага доўгу краіны да «Caa1/NP» з «B3/NP», столь рэйтынгаў абавязаньняў і дэпазытаў у нацыянальнай валюце — да «B3» з «B1», а столь рэйтынгу дэпазытаў у замежнай валюце — да «Caa2/NP» з «Caa1/NP».\n«Нэгатыўны прагноз адлюстроўвае меркаваньне Moody’s, што пазыцыя Беларусі па зьнешніх плацяжах, верагодна, працягне пагаршацца. А гэта, у сваю чаргу, можа істотна аслабіць здольнасьць краіны абслугоўваць свае даўгавыя абавязаньні ў замежнай валюце пасьля 2015 году», — гаворыцца ў прэсавым рэлізе Moody’s.\nТаксама Moody’s адзначае пагаршэньне пэрспэктываў атрыманьня Беларусьсю зьнешняй фінансавай дапамогі з-за пагаршэньня эканамічных умоў у Расеі. На думку экспэртаў, эканамічны рост у Беларусі ў 2015 і 2016 годзе можа замарудзіцца або стаць адмоўным з-за падзеньня попыту ў Расеі і зьніжэньня прамых інвэстыцыяў.\nПраграмістаў у Беларусі могуць пазбавіць ільгот. Чакаецца адток IT-спэцыялістаў ВІДЭА\nПаніка сярод «дармаедаў»


Эканамічныя сектаральныя санкцыі супраць Беларусі могуць увесці ў бліжэйшыя дні | euroradio.fm\nГалоўная / Эканамічныя сектаральныя санкцыі супраць Беларусі могуць увесці ў бліжэйшыя дні\nПакет згаданых санкцый узгадніў камітэт пастаянных прадстаўнікоў ЕС.\nЭканамічныя сектаральныя санкцыі супраць Беларусі могуць увесці ўжо ў бліжэйшыя дні, паведамляе ТАСС са спасылкай на сваю крыніцу ў Бруселі. Пакет згаданых санкцый узгадніў камітэт пастаянных прадстаўнікоў ЕС. Гаворка ідзе пра прадукты нафтаперапрацоўкі, фінансавы сектар, экспарт калійных угнаенняў.\nНа 24-25 чэрвеня прызначаны саміт ЕС. Да яго пасяджэння эканамічныя сектаральныя санкцыі "будуць зацверджаны Саветам ЕС па пісьмовай працэдуры".\nЕўрапейскі аглядальнік Радыё Свабодная Еўропа/Радыё Свабода Рыкард Юзвяк напісаў у Twitter, што пісьмовая працэдура мусіць быць завершаная ў чацвер. Гэта азначае, што ўжо ўвечары 24 чэрвеня дакумент апублікуюць у Афіцыйным часопісе ЕС.