Зменлівы свет не даруе духоўную статычнасць — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района. Наш сайт: www.psl.by. E-mail: valozhyn-media@yandex.by.\nШто за рысы мы хацелі б бачыць у чалавеку, ад дзеянняў якога залежаць жыццё і здароўе нашых дзяцей? Напэўна, прафесіяналізм, дабрыню, спагаду, уменне ўспрымаць чужы боль як асабісты… Пажадана б, каб вочы спецыяліста былі добрымі, рукі – ласкавымі, а голас гучаў упэўнена і супакойліва. Большасць валожынскіх матуль і татаў хутчэй за ўсё пацвердзяць: усім гэтым патрабаванням адпавядае ўрач-педыятр участковы райпаліклінікі Ніна АЎДЗЕЙ.\nНядаўна Ніна Анатольеўна Аўдзей адзначана вышэйшай дзяржаўнай узнагародай Рэспублікі Беларусь у галіне медыцыны. Яна стала ўладальнікам нагруднага знака “Выдатнік аховы здароўя”. І хоць вызначаецца сціпласцю, а галоўным праяўленнем прызнання лічыць здароўе сваіх пацыентаў, а не ўзнагароды, нам удалося дамовіцца аб інтэрв’ю. Падчас непрацяглай гутаркі доктар Аўдзей дала шчырыя адказы на некалькі пытанняў. Магчыма гэта інфармацыя ў вачах людзей, што бязмежна паважаюць цудоўную жанчыну і моцнага спецыяліста, дапоўніць яе партрэт.\n– Паважаная Ніна Анатольеўна, прыміце віншаванне з узнагародай ад калектыву рэдакцыі “Працоўнай слава”. Напэўна, нават Вам, чалавеку, які ніколі не імкнуўся да публічнасці, прыемна высокая ацэнка працы?\n– Дзякуй за віншаванне. Канешне, я ўдзячна за ўвагу да сваёй персоны. Вось толькі прафесія медыка настолькі калегіяльная, што ўспрыняць узнагароду як выключна ўласную не проста не магу – не маю права. Вядомы ўсім выраз “Адзін у полі не воін” досыць яскрава адлюстроўвае работу ўчастковага ўрача. Прыклад: пацыент паспяхова прайшоў лячэнне і пазбавіўся ад захворвання. Што папярэднічала гэтаму? Правільна, пастаўка дыягназу. Падключаюцца лабараторыя, спецыялісты, што праводзяць даследаванні накшталт ультрагукавога, рэнтгенаграфіі, КАТЭ, МРТ, ЭКГ, гастраскапіі і г. д. Затым да справы далучаюцца медыцынскія сёстры. Яны літаральна выходжваюць чалавека, выконваючы шырокі спектр прызначэнняў. Увесь гэты час у кабінетах парадак і ўтульнасць стварае малодшы медыцынскі персанал… У вялікай ступені мы ўсе залежым ад таго, як намі кіруе адміністрацыя. Таму і мяркуйце, ці магу я прыпісаць атрыманую перамогу сабе, калі на самай справе выдатнікі – цэлая каманда.\n– Заўсёды цікаўлюся ў герояў сваіх аповедаў працэсам выбару жыццёвага шляху? Што яму спрыяла, што перашкаджала? Магчыма ў Вас маецца на гэты конт цікавая гісторыя?\n– Гісторыя сапраўды незвычайная. Любоў да медыцыны прыйшла ад самага лепшага сябра, аднакласніка, а пазней каханага, а яшчэ пазней мужа. Ён, мой Леанард Іосіфавіч, мроіў урачэбнай справай літаральна з першага класа. Яго апантанасць пазбавіла мяне выбару. Дзе ж захочаш чагосьці іншага, калі чалавек, якога паважаеш, якому давяраеш, з такім натхненнем імкнецца да пастаўленай мэты. Аднак не думайце, што пайшла за чужой ідэяй з закрытымі вачамі. Не, я не той чалавек. Проста пад уздзеяннем любімага чалавека крок за крокам адкрывала для сябе таямніцы прафесіі, і яны паступова выцяснялі думкі аб іншых магчымасцях.\n– Значыць, на нейкім этапе разглядаліся і іншыя сюжэты будучай самарэалізацыі?\n– Чаму не? Я добра вучылася. Была актывісткай. Нават на школьным узроўні мела пэўны кар’ерны рух. Старшыня савета атрада, старшыня піянерскай дружыны, сакратар камсамольскай арганізацыі… Сённяшняе маё акружэнне, магчыма, не паверыць, але ў той час я была досыць публічным чалавекам. Нават на вечарах з натхненнем чытала вершы. Мая актыўнасць была высока ацэнена. Пабывала ў “Артэку”, “Зубраняці”, здзейсніла шмат цікавых экскурсій. Што тычыцца здольнасцей да прадметаў, большасць настаўнікаў, і я з імі згаджалася, лічылі, што мая стыхія – дакладныя прадметы. Аднак шчыра любіла і гісторыю, нават дапускала думку, што магла б прысвяціць гэтай навуцы жыццё. Але склалася інакш, і рада гэтаму. Паверце, медыцына не тая сфера, дзе можна адчуваць сябе камфортна без сапраўднай да яе любові.\n– Чаму менавіта педыятрыя? Чаму, па прыкладзе мужа, не выбралі лячэбны факультэт?\n– Ведаеце, я даволі рана, яшчэ зусім юнай дзяўчынкай, адчула, што бязмежна люблю дзяцей. Калі памятаеце, у савецкай школе мелася цудоўная традыцыя: старэйшыя школьнікі ў якасці важатых апекаваліся над малодшымі. Калі такую пачэсную справу даверылі мне, адчула неверагоднае шчасце. Малыя дзеці з іх шчырымі адносінамі і даверлівымі позіркамі адразу ўзялі маё сэрца ў палон. Калі ж ведала, што ў кагосьці з іх праблемы са здароўем, гатова была ў дошку разбіцца, каб дапамагчы. Нават зараз ад дзіцячых слёз адчуваю сапраўдны боль. Так, што педыятрыя – мой асабісты ўклад у пазбаўленне свету ад дзіцячых пакут. Як кажуць, што магу…\n– Характар чалавека на працягу жыцця ўдасканальваецца, абрастае новымі рысамі… Згодны з такім меркаваннем?\n– На 100 працэнтаў. Хіба толькі вельмі, як кажуць, упёрты чалавек не мяняе праз гады сваё стаўленне да асобных момантаў і з’яў. Ва ўсялякім разе закасцянелы кансерватызм – не мая гісторыя. З дзяцінства маю трапяткія адносіны да разумных, добрых людзей, вучуся ад іх, спадзяюся, што духоўна расту. На ўсё жыццё прыкладам засталіся бацькі, простыя сяляне з Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці. Таты даўно няма, але, як зараз, чую яго наказ: “Стаўся да людзей так, як хочаш, каб яны ставіліся да цябе”. Матуля, на шчасце, са мной. Яе аптымізм і мудрасць – вялікая падтрымка. Выключна годным маральным арыенцірам быў муж. Многія мае думкі і меркаванні сфарміраваліся якраз пад яго ўплывам. Пасля таго, як Лёні не стала, добра разумею выраз “жыццё да і пасля”. Справіцца са стратай дапамаглі ўсе, хто побач, а ў першую чаргу ён сам, бо заўсёды бачыў ва мне асобу. Так што, адказваючы на Ваша пытанне, яшчэ раз падкрэслю: людзі павінны мяняцца, бо зменлівы свет не даруе нашу духоўную статычнасць.\n– Вы ўяўляецеся мне чалавекам даволі закрытым.\n– Не буду спрачацца. Не ў маіх правілах направа і налева крычаць аб сваіх поглядах, дзяліцца набалелым. Мой свет – мая сям’я, якая пасля каласальнай страты стала яшчэ больш згуртаванай. Што тычыцца работы, то яна не пакідае часу для старонніх спраў. Мне як дзіцячаму доктару, акрамя вырашэння чыста медыцынскіх пытанняў, даводзіцца выступаць і ў ролі псіхолага (дзіцячага і дарослага), і ў ролі педагога, і абавязкова быць артысткай. Ведаеце, дзеці і плачуць, і смяюцца па-рознаму, і боль кожны адчувае па-свойму. Але ўсе нюансы прафесіі я прымаю спакойна, бо адданая ёй, як кажуць, душой і целам.\n– Я дзесьці прачытала, што добры ўрач павінен быць філосафам…\n– Канешне. Ды і любы спецыяліст, калі цвёрда вырашыў прысвяціць сябе справе, павінен па-філасофску ставіцца да ўсіх яе бакоў, так бы мовіць, успрымаць комплексна. У медыцыне ўсё проста: галоўнае – пазбавіць чалавека ад захворвання. Лепш за Гіпакрата тут не сфармулюеш. А сказаў ён, акрамя іншага, так: “У які б дом я не ўвайшоў, я ўвайду туды для карысці хворага”.\n– Што па-Вашаму азначае быць добрым урачом?\n– Для мяне ўсё вельмі проста: урач альбо добры, альбо ён – не ўрач. Нельга зняць медыцынскі халат і перастаць быць урачом. Што ў словазлучэнні “добры ўрач”? Шмат розных складальнікаў. Тут і адпаведны характар, і стрэсаўстойлівасць, і дабрыня ў спалучэнні з, паверце, часам неабходнай жорсткасцю, і трывалыя веды, якія пастаянна ўдасканальваюцца, папаўняюцца, і ўменне з маральнага пункту гледжання адрозніваць паняцці “дабро” і “зло”, і ўвогуле лад жыцця. Гэта прафесія патрабуе прызвання, калі яго няма, нават вучоба ў самай прэстыжнай ВНУ ў спалучэнні з самымі шыкоўнымі ўмовамі працы – бяссільныя.\n– Вы не мясцовая, аднак шмат гадоў жывяце ў Валожыне? Прыкіпелі да яго душой?\n– Яшчэ як! Яшчэ ў студэнцтве Леанард Аўдзей вырашыў абраць шлях ваеннага ўрача, таму нам давялося з Гродна, дзе вучыліся ў медінстытуце, пераехаць у Куйбышаў. Муж стаў слухачом ваенна-медыцынскай акадэміі, я ж перавялася на педыятрычны факультэт мясцовага медінстытута. Два гады служылі ў Серпухаве. Інтэрнатуру я праходзіла ў Падольску. На год звязалі свой лёс з Лепельскім раёнам Віцебскай вобласці. Пераезды нас загартавалі, яшчэ больш згуртавалі сям’ю. А з 1993 года Валожын стаў жаданым пастаянным месцам пражывання. Тут побач са мной мноства цудоўных людзей, якія сталі сапраўднымі сябрамі. Я шчыра ім удзячна за дапамогу і падтрымку.\n– Ніна Анатольеўна, давайце закранём Вашы хобі.\n– Я б не назвала гэта хобі. На дачы, якую набылі і з любоўю добраўпарадкавалі з мужам, я вырошчваю кветкі. Проста таму, што люблю і сам працэс, і вынік. Мне зусім не патрэбна, каб хтосьці падзяляў маё захапленне, ацэньваў. Я ствараю гэту прыгажосць, бо патрабуе душа. Яшчэ калі-нікалі вяжу ці вышываю. Супакойвае, дае магчымасць заплыць у думках далёка ад рэчаіснасці, успомніць дарагія моманты жыцця. Чытаць таксама люблю. Аднойчы прачытала Ваша інтэрв’ю з маім калегам Уладзімірам Лушчыцкім, дзе ён на першае месца сярод любімых кніг паставіў “Мысли в пути” Станіслава Далецкага. Поўнасцю з ім салідарная. Нядаўна заўважыла, як гэту кнігу чытае мая дачка – будучы ўрач-педыятр. Што ж, вялікі твор вялікага аўтара. Цудоўна, што яго цэніць і маладое пакаленне. Дарэчы, пра моладзь. Побач са мной шыкоўныя спецыялісты – юныя, прыгожыя, таленавітыя Ірына Юхноўская, Ганна Шурыгіна, Наталля Ажарэльева, Алена Гарбачэўская, Аксана Апанасік, Алена Губіч, Святлана Старыкевіч. Разам мы – каманда. На правах старэйшай дзялюся з імі вопытам і ніколі не забываю тых, хто ў свой час перадаваў мне сакрэты прафесіі, – Валянціну Шавярду, Ірыну Вінаградаву, Аліну Круцько, Ірыну Станкевіч, Ганну Зяноўскую.\n– Што можаце пажадаць нашым чытачам? А можа хацелі б іх аб чымсьці запытаць?\n– Не люблю быць шматслоўнай. Жадаю ўсім здароўя і міру. Прашу цвяроза і ўдумліва ставіцца да пытанняў здароўя, асабліва зараз, пакуль каранавірус усё яшчэ з намі, і своечасова страхаваць з дапамогай прышчэпак ад захворвання сябе і дзяцей. Гэта разумна, проста і сапраўды працуе. А пытанне… Думаю кожнаму нядрэнна было б запытаць сябе, на што ён здольны, каб захаваць якасць жыцця і добрае самаадчуванне на годным узроўні на доўгія гады… І на развітанне: дарагія валожынцы, беражыце сябе і сваіх нашчадкаў!\nЗгодна з Загадам Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, знакам “Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь” узнагароджваюцца медыцынскія работнікі і іншыя работнікі органаў і ўстаноў аховы здароўя за ўзорныя адносіны да працы, выдатнае выкананне сваіх абавязкаў па медыцынскім і санітарна-эпідэмічным забеспячэнні насельніцтва, за клопат аб захаванні і аднаўленні здароўя грамадзян Рэспублікі Беларусь. Каб стаць уладальнікам узнагароды, неабходна пастаянна павышаць сваю кваліфікацыю, перадаваць вопыт калегам, мець іншыя дасягненні ў прафесійнай дзейнасці.\n“Хачу працаваць так, каб не было сорамна ні мне ад маёй працы, ні маім грамадзянам!”


У Мсціславе ўшануюць Янку Бялькевіча | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ горадзе Мсціславе ўшануюць найвыдатнейшага беларускага мовазнаўцу Янку Бялькевіча (1883-1960), які быў першым дырэктарам Мсціслаўскага беларускага педагагічнага тэхнікума ў 1925-1927 гадах.\nПра гэта паведаміў краязнавец Уладзімір Кажамяка, які летась склаў кнігу згадак і даследаванняў пра Янку Бялькевіча. На імя Уладзіміра Кажамякі прыйшоў ліст з Мсціслаўскага райвыкамкама, дзе паведамляецца, што “райвыканкам атрымаў заключэнне з Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь аб мэтагоднасці стварэння і ўстаноўкі памятнай дошкі ў гонар І.К. Бялькевіча. У бліжэйшы час будзе распрацаваны эскізны праект памятнай дошкі і ўзгоднены ў Магілёўскім абласным мастацка-экспертным савеце па манументальным і манументальна-дэкаратыўным мастацтве. Пасля атрымання адпаведнага заключэння будзе вырашана пытанне аб стварэнні дошкі”.\nНагадаем, што ў 1930-м годзе Янку Бялькевіча, які быў родам са Слонімшчыны, беспадстаўна абвінаваціў сталінскі рэжым, і саслаў яго на 5 гадоў у Іашкар-Алу. Там працу над беларускай філалогіяй яму замянілі працай на лесапавале. А потым беларус працаваў на самых розных работах.\nЯнка Бялькевіч вельмі хацеў вярнуцца на Беларусь, але да канца жыцця на гэта не атрымаў дазволу. Сэрца не вытрымала такой знявагі. За месяц да смерці яго рэабілітавалі, а ў кастрычніку 1960 года даследчыка нашай мовы не стала. Пасля смерці Янкі Бялькевіча, жонка даследчыка і педагога Ніна Улашчык і сын Усяслаў у 1970 годзе выдалі яго “Краёвы слоўнік Усходняй Магілёўшчыны”. Ён з’яўляецца да сённяшніх дзён багатым зборам лексікі жывой народнай мовы насельніцтва усходняй часткі Магілёўскай вобласці. Слоўнік змяшчае каля 20 тысяч слоў.\nЦяпер, па словах Уладзіміра Кажамякі, пытанне вырашаецца наконт ушанавання Янкі Бялькевіча на Слонімшчыне, скуль ён быў родам.\nУ невялікім пакойчыку на ўскраіне Слоніма…\nСлонімцы заклікалі падтрымаць “Наша слова”\n„У Беларусі бэз цвіце вясной ля хатаў…”


02 жнівень 2017, 11:01\nЭўрапейскі вяшчальны саюз, які займаецца арганізацыяй песеннага конкурсу «Эўравізія», зьмяніў правілы ўдзелу пасьля інцыдэнту з расейскай сьпявачкай Юліяй Самойлавай, якую не пусьцілі ва Ўкраіну на сёлетні конкурс.\nПра гэта гаворыцца на інфармацыйным партале конкурсу Esctoday.\nЗ гэтага часу ў «Эўравізіі» ня могуць удзельнічаць і быць чальцамі дэлегацыі людзі, якім патэнцыйна можа быць забаронены ўезд на тэрыторыі краіны, якая арганізуе конкурс.\nВясной 2017 году ўкраінскія ўлады не пусьцілі ў краіну расейскую сьпявачку Юлію Самойлаву і забаранілі ёй наведваць сваю тэрыторыю на працягу двух наступных гадоў за тое, што Самойлава заехала на тэрыторыю акупаванага Крыму праз Расею. Ва Ўкраіне гэта лічыцца парушэньнем заканадаўства.\nЭўрапейскі вяшчальны саюз таксама зрабіў больш жорсткімі патрабаваньні да адбору конкурснага журы. Ён забараніў уключаць у склад журы людзей, якія могуць мець дачыненьне да выкананых на конкурсе песень. Арганізатары зноў падкрэсьлілі, што конкурс — па-за палітыкай, і прапаганда ў песьнях недапушчальная.


Праблемы счытвальніка SD-карт у новых MacBook Pro | Я з Mac\nЗдаецца, некаторыя карыстальнікі паведамляюць пра праблемы з чытаннем сваіх SD-карт на новых MacBook Pro ад Apple. Сёлета кампанія з Куперціна зноў мела ў сваіх Pro камп'ютарах слот для карты памяці як у 14-цалевыя і 16-цалевыя мадэлі. Некаторыя карыстальнікі адчуваюць розныя праблемы з рознымі SD-картамі падчас іх выкарыстання ў кампутарах.\nАдна добрая асаблівасць гэтага чытача заключаецца ў тым, што ён падтрымлівае перадачу UHS-II Яны дасягаюць высокай хуткасці перадачы даных да 312 МБ / с. Дрэнная навіна заключаецца ў тым, што на рынку ўжо ёсць карты SD UHS-III, якія ўдвая перавышаюць хуткасць перадачы папярэдніх, дасягаючы 624 МБ/с. Ёсць таксама супер хуткія карты SD Express (HC, XC і UC), якія дасягаюць хуткасці 985 МБ/с, 1970 МБ/с і 3940 МБ/с адпаведна, і яны не з'яўляюцца варыянтам для карыстальнікаў Apple, паколькі яны несумяшчальныя.\nКаб распазнаць карты, патрабуецца час, а хуткасць не такая, як чакалася\nЗдаецца, што некаторыя карыстальнікі Apple, якія маюць гэтыя новыя кампутары, пакутуюць розныя праблемы ў кожным выпадку. Некаторыя з іх паказваюць, што падчас чытання SD-карты камп'ютар выходзіць з ладу, іншыя, што камп'ютар займае больш за хвіліну, каб распазнаць SD-карты, хуткасць перадачы, здаецца, таксама з'яўляецца праблемай або нават некаторыя пакутуюць ад праблемы з папярэднім праглядам змесціва пасля загрузкі, асабліва ў выявах.\nУ любым выпадку, гэта нармальна, што гэтыя невялікія праблемы ўзнікаюць сярод карыстальнікаў, якія маюць новыя кампутары Mac і аперацыйная сістэма таксама новая, і лагічна, што яны не пазбаўленыя магчымых праблем з пункту гледжання сумяшчальнасці. З іншага боку, таксама праўда, што не ўсе карыстальнікі пакутуюць ад праблем. Ясна толькі тое калі карта працуе, яна працуе заўсёды, а калі карта не працуе належным чынам з самага пачатку Ён больш ніколі гэтага не зробіць.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » Кампутары Mac » MacBook Pro » Праблемы з прыладай чытання SD-карт на новых MacBook Pro\nПакуль праўда: вывучыце () гульню бясплатна на працягу абмежаванага часу


Сяргей Навумчык, 04 травень 2019\n19:14, 14 жнівень 2018\nКалі б мне закінулі на ізаляваную ад усяго боскага сьвету выспу і прапанавалі выбраць толькі адзін кінафільм, які я мог бы глядзець ўсё жыцьцё -- гэта быў бы «Амаркорд».\n16:59, 10 ліпень 2018\nДземянцей: той, хто не жадаў быць першым\n20:27, 02 ліпень 2018\nДзень 3 ліпеня мае дачыненьне да чаго заўгодна, але не да незалежнасьці Беларусі.\n14:18, 22 люты 2018\nЛукашэнка можа вярнуць павагу да мовы за адзін дзень\nЗьмена стаўленьня чынавенства да мовы адбудзецца нават за адну гадзіну, калі Лукашэнка правядзе сэлектарную нараду на дзяржаўнай беларускай мове ў прамой тэлетрансьляцыі.\n20:04, 14 сьнежань 2017\nПалата прадстаўнікоў 6-га скліканьня разглядзела зьмены ў закон «Аб прыватызацыі дзяржаўнай маёмасьці і пераўтварэньнях дзяржаўных унітарных прадпрыемстваў у адкрытыя акцыянэрныя таварыствы».\n17:24, 20 лістапад 2017\nЦі то спадкаемцы Максіма Максімавіча Ісаева-Штырліца надзвычай прафэсійна і глыбока закансьпіраваліся, ці то выведнікаў расейскіх у Беларусі зусім няма.\n14:29, 13 лістапад 2017\n«Вам Сьвятлану Алексіевіч? Чакайце, зараз падыдзе»\n05:30, 07 лістапад 2017\n20:56, 01 кастрычнік 2017\n«Чырвоная лінія» Гарбачова і Мадрыду\nЧасам у падзеях сучаснасьці выяўляюцца альгарытмы нядаўняга мінулага.\n17:09, 16 верасень 2017\n11:55, 07 верасень 2017\n06:55, 14 травень 2017\n13:51, 27 сакавік 2017\nРаённы ідэоляг: Гэтую — у аўтазак!\nСёньня ў сацсетцы прачытаў аповед з аднаго гарадку, які прайшоў незаўважна на фоне паведамленьняў і выразных фота пра жорсткі «хапун» у сталіцы.\n15:48, 22 сакавік 2017\nЁн проста ня можа па-іншаму\nДэмакратыя, неабходная свабоднаму чалавеку як паветра — сьмерць для таго, хто спавядае аўтарытарызм.\n21:47, 16 сакавік 2017\n19:56, 28 люты 2017\nКолькі палягло ў Курапатах — трэба шукаць на Лубянцы\n13:56, 23 люты 2017\n«Бальшавікі маюць вялізную практыку закочваць пад асфальт ня толькі непажаданых для іх асобаў, але і хаваць у зямлі цэлыя пласты нашай пакутнай гісторыі. Адэкватных сродкаў супрацьстаяньня іхнаму гвалту дэмакратыя, здаецца, ня мае, апроч хіба памяці».\n14:19, 06 люты 2017\n23:12, 12 студзень 2017\nДзякуй, Ірына Міхайлаўна!\n13 студзеня Ірыне Міхайлаўне Быкавай спаўняецца 90 гадоў.\n20:00, 04 студзень 2017\n1917 — дабро ці зло для Беларусі?\nВыглядае, што ўвесь 2017 будуць аналізавацца ўрокі 1917-га. Беларусь застаецца ў расейскім інфармацыйным полі — пад уплывам ня толькі Салаўёва і К, але і (праз інтэрнэт, пераважна) не закранутых імпэрскім вірусам інтэлектуалаў. І вось тут узьнікае рызыка трапіць у палон расейскіх ацэнак, якія для Беларусі могуць мець адваротнае значэньне.


Купалаўскі тэатр будзе паказваць спектаклі анлайн на працягу тыдня | Новы Час\nМінск +3℃ +6℃ +4℃ +2℃\nБрэст +2℃ +8℃ +5℃ +3℃\nГомель +4℃ +8℃ +4℃ +2℃\nМагілёў +2℃ +5℃ +3℃ +1℃\nКупалаўскі тэатр будзе паказваць спектаклі анлайн на працягу тыдня\nНацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы ўпершыню арганізуе праект «Тыдзень Купалаўскага online».\nЯк адзначыў генеральны дырэктар Купалаўскага тэатра Павел Латушка, праект мае мэту стварыць дадатковыя магчымасці для прагляду максімальна шырокай аўдыторыяй (аматарамі беларускага тэатральнага мастацтва, беларускай дыяспарай, грамадзянамі Беларусі, якія па розных абставінах затрымаліся за мяжой, і замежнымі грамадзянамі, якія цікавяцца тэатральным мастацтвам) пастановак галоўнага драматычнага тэатра краіны.\nНа працягу тыдня гледачы змогуць убачыць шэраг рэпертуарных спектакляў Купалаўскага тэатра нават не выходзячы з дому. Прагляд спектакляў у сетцы інтэрнэт будзе даступны з камп’ютараў і мабільных прыладаў абсалютна бясплатна без тэрытарыяльных абмежаванняў.\nСтарт праекта запланаваны на 27 сакавіка, у Міжнародны дзень тэатра. У гэты вечар на Галоўнай сцэне тэатра будзе паказана візітоўка Купалаўскага тэатра, спектакль «Паўлінка». Адзначыць гэтую дату праглядам легендарнага спектакля аматары тэатра па ўсім свеце змогуць з дапамогай генеральнага партнёра 100-га сезона Купалаўскага тэатра кампаніі А1 і відэасэрвіса VOKA. Прамую трансляцыю спектакля «Паўлінка» можна будзе паглядзець у мабільным дадатку VOKA ці на сайце voka.tv з любой прылады і ў сетцы любога аператара Беларусі і іншых краін свету нават без аўтарызацыі.\n29 сакавіка праз спасылку на сайце і ў сацыяльных сетках тэатра будзе даступна трансляцыя запісу спектакля «Школа падаткаплацельшчыкаў» – яркай і іранічнай французскай камедыі паводле твора Луі Вернэя і Жорж Бэра.\n31 сакавіка будзе даступны прагляд запісу спектакля «Вельтмайстар-акардэон» – папулярнага спектакля-канцэрта паводле твораў Марка Мермана ў пастаноўцы Мікалая Пінігіна з удзелам аркестра Купалаўскага тэатра.\nЗапіс спектакля з рэпертуара Камернай сцэны «Ураджай» можна будзе паглядзець 2 красавіка. Адметная пастаноўка Дзмітрыя Цішко створана паводле твора аднаго з самых вядомых сучасных беларускіх драматургаў Паўла Пражко.\nСпасылкі на online-трансляцыю і прагляд запісаў спектакляў будуць даступныя на сайце kupalauski.by і ў сацыяльных сетках таэтра.\nКупалаўскі тэатр запрашае на анлайн-прагляд спектакля «Ураджай»\nМіравых лідараў заклікаюць спрыяць вызваленню Сянцова і іншых вязняў Крамля


ORF Каб KWD Канвэртар, Онлайн канвэртар - Канвертаваць відэа, аўдыё, выявы, PDF - OnlineConvert.Com\nORF Каб KWD Канвэртар\nІнтэрнэт Канвертаваць ORF Каб KWD Выкарыстоўвайце OnlineConvert Online. Бясплатна Хутка! Ніякая рэгістрацыя не патрабуецца.\nЯк канвертаваць ORF Каб KWD?\nІнтэрнэт ORF Каб KWD, вы можаце паставіць фармат ORF Каб KWD на свой кампутар, планшэт або мабільны тэлефон, не загружаючы ніякага праграмнага забеспячэння!


И сказали Апостолы Господу: умножь в нас веру. Господь сказал: если бы вы имели веру с зерно горчичное и сказали смоковнице сей: исторгнись и пересадись в море, то она послушалась бы вас. Кто из вас, имея раба пашущего или пасущего, по возвращении его с поля, скажет ему: пойди скорее, садись за стол? Напротив, не скажет ли ему: приготовь мне поужинать и, подпоясавшись, служи мне, пока буду есть и пить, и потом ешь и пей сам? Станет ли он благодарить раба сего за то, что он исполнил приказание? Не думаю. Так и вы, когда исполните все повеленное вам, говорите: мы рабы ничего не стоящие, потому что сделали, что должны были сделать (Луки 17,5-10).\nТыдзень таму паміж двума маімі “парафіянамі” з турмы адбылася Божая спрэчка. Адзін з іх казаў, што нашымі рукамі на зоне павінны адбывацца вялізныя цуды, якія былі ў жыцці Апосталаў, што мы павінны пераносіць горы, а ягоны апанент даказваў, што мы яшчэ не гатовы да гэтага — патрэбны час. Уявіце сабе, якім было маё здзіўленне, калі я адкрыў нядзельнае Евангелле… Па-праўдзе, найменш мне хочацца каментаваць гэты фрагмент, бо бачу, наколькі тут важна прыняць залатую сярэдзіну і не кідацца ў крайнасці. А знайсці гэтую сярэдзіну вельмі складана.\nКрайнасць даслоўнага разумення\nЕзус абяцаў нам, што верай мы будзем пераносіць горы і дрэвы, але разам з тым казаў, што трэба вырваць вока, калі яно цябе спакушае. Паколькі вочы мы сабе не павырывалі, то нічога дзіўнага, што і горы стаяць на месцы. Даруйце за чорны гумар, але, можа, варта было б пачаць з вачэй?..\nКрайнасць апраўдання сваёй слабой веры\nНекаторыя, у сваю чаргу, схільныя Евангельскі радыкалізм злагодзіць усялякім коштам. Калі мы не можам прыняць навучанне Езуса, то спрабуем тады не падцягвацца да Евангелля, а наадварот: Евангелле дастасоўваем да сваёй слабасці і абмежаванасці. І такім чынам апраўдваем нашыя цялесныя пажаданні (похаці), прывязанасць да багацця і гэтага свету, нашую нікчэмную веру. Замест таго, каб стаць перад ПРАЎДАЙ, мы пачынаем даказваць сабе і іншым, што ў Беларусі вера расце, Касцёл развіваецца, людзі пазнаюць Бога і г.д. Даруйце, я ў такія байкі не веру.\nЯк шукаць адпаведную мяжу паміж крайнасцямі?\nАпосталы просяць Езуса, каб Ён памножыў іхнюю веру. Чаму Ён гэтага не робіць (ва ўсялякім разе, гэта вынікае з дадзенага фрагмента)? Таму, што памнажаць няма чаго, і Езус хоча паказаць гэта сваім вучням: Калі б вы мелі веру хаця б, як маленечкае зярнятка, то было б што памнажаць, але вы не маеце нават і гэтага. Як гэта? Апосталы не маюць веры? А як жа з цудамі, якія адбываліся праз рукі Апосталаў? Евангеліст Лука паказвае, што Апосталы ўсё пакінулі і пайшлі “бамжаваць” за Езусам, Ён паслаў іх прапаведваць і аздараўляць хворых, выганяць бесаў, і ўсё гэта ўжо адбывалася. Апосталы і вучні вярталіся і распавядалі Яму пра цуды, якія дзеіліся праз іх паслугу. І што, гэта ўсё дзеілася без іх веры?\nАдразу кажу, што, на жаль, не змагу паказаць мяжу паміж крайнасцямі. Адно спрабую хаця б крыху да яе наблізіцца, адыходзячы крок за крокам ад гэтых крайнасцяў.\nПачнём з пытання, навошта нам увогуле, дзеля чаго перасоўваць горы і вырываць з карэннямі дрэвы? Каб перад некім пакрасавацца сваёй сілай альбо прыставіць Бога да сцяны і змусіць, каб нам нешта даказаў? Гэтаксама і навошта аздараўляць хворых ды выганяць бесаў? Калі мне хочацца бачыць гэтыя знакі, то дзеля чаго? Хворыя і апантаныя ў выніку могуць вызваліцца ад сваёй нядолі, але гэта не значыць, што яны паклоняцца Богу і прымуць Яго ў сваё сэрца. Мы не ведаем свайго сэрца, а тым больш, сэрца іншага чалавека. Адкуль жа тады нашая ўпэўненасць, што цуд і фізічнае асвабаджэнне пойдзе яму на карысць? Адзін з вязняў нядаўна мне сказаў: «Я не ведаю, ці пісаць мне просьбу аб амністыі, бо не ведаю, кім я буду на свабодзе». Гэта горкая праўда пра нас і наш грэх. Мы ўжо столькі разоў абяцалі Богу, што будзем зусім іншымі, столькі разоў каяліся і спавядаліся! У святле ўсяго гэтага паглядзім на нашую веру. Мы просім Бога і крыўдуем альбо на Яго, альбо на сябе. Маўляў, чаму Ён не выслухоўвае? Альбо я маю слабую веру, а павінен жа адбыцца нібыта цуд.\nАднаго разу на малітве праслаўлення я закрыў вочы і з усёй сілай даволі доўга і шчыра прызываў Святога Духа. І тут чую каля мяне ціхі шэпт: «Я тут, Я тут…» Гэта была адна сястра, якую Бог паслаў, каб сказаць мне, што Ён сапраўды ёсць тут таму, што я Яго паклікаў, а не таму, што я паўгадзіны заклікаю Яго з усіх сілаў. Гэта быў урок пакоры. Бог чуе мае просьбы, Бог іх ведае і вымагае веры не ў тое, што павінна адбыцца (напрыклад, што хворы ўстане з ложка), а ў тое, што Ён, Айцец, які не пакладзе нам камень ці змяю, Ён пачуў маё сэрца і маю просьбу ў першую хвіліну.\nУ сённяшнім фрагменце Евангелля я ўбачыў вялікую пастку для вернікаў. Мы хочам паверыць у нашыя сілы (здольнасць аздараўляць, перасоўваць горы), а трэба паверыць ЯМУ. Адчуваю, што мяне больш пачынае прывабліваць вера Маці Тэрэзы ці Шарля дэ Фуко, якія пры жыцці не маглі бачыць плёну сваёй працы, хоць і моцна жадалі ўбачыць. Яны проста верылі ЯМУ, верылі, што так трэба — і... усё. Такая вера пужае. Яна не лагічная, сее страх і неспакой. Зразумела, што вера вялікіх евангелізатараў, вакол якіх збіраюцца сотні тысячаў людзей, прываблівае нашмат больш. Не хачу проціпастаўляць гэтых людзей. Кожны мае сваё служэнне, абы яно было ад Госпада.\nТакім чынам, не варта, відаць, упадаць у крайнасць, калі мы прагнем бачыць славу, цуды, сілу, а не бачым і не думаем, што нешта тут не па-Божаму. А цяпер зірнем на іншую крайнасць. Многія кажуць: я даверыўся Богу, цуды мне не патрэбныя, слава таксама, я спрабую быць падобным да св. Шарля дэ Фуко, а не да “пратэстанцкіх харызматаў” і г.д. Цудоўна! Апраўдалі сваё маладушша, апусцілі рукі і ў беларускім духу прынялі постаць бясформенай амёбы! Не забывайма, браты і сёстры, што Езус асуджаў Апосталаў за малую веру і вельмі шмат разоў хваліў тых, хто моцна верыў Яму. Ён аздараўляў, гледзячы на веру хворых ці іх блізкіх. Такая вера таксама пужае. Напрыклад, кінуцца да Езуса, каб з верай дакрануцца да Яго вопраткі. У Дзеях Святых Апосталаў напісана, што хворых выносілі на дарогі, каб хоць бы цень Апостала Пятра прайшлася па іх — і яны аздараўляліся! Страшна ад такой веры? Не менш, чым ад веры Шарля дэ Фуко! Некалі я пачуў сведчанне а. Эміліана Тардыфа пра жанчыну, якую пасля малітвы за хворых не маглі вывесці са стадыёна і якая крычала, што не пойдзе адтуль, пакуль Бог не аздаровіць яе хворае дзіця. Яна праседзела адна на стадыёне да раніцы, і паралізаванае дзіця... устала… Пачуўшы гэтую гісторыю, я не хацеў яе нікому расказваць, бо мне раптам стала страшна, што нехта таксама можа мець падобную веру! Я зразумеў, што мне нават страшна з такімі людзьмі сустракацца. Калі ў мяне падымаецца тэмпература, то я бяру таблетку. Тыдзень таму адзін з вязняў сказаў, што злы ледзьве не паставіў яго на калені, бо пачалася хвароба і яму падсоўвалі лекі. На маё пытанне, чаму ён адмовіўся ад лекаў, той адказаў: «Маё здароўе, жыццё і смерць у руках Божых, і я буду ў Імя Ісуса загадваць хваробе адысці ад мяне роўна столькі, колькі Бог будзе хацець трымаць мяне пры жыцці». Аказваецца, гэты чалавек і яму падобныя, ужо шмат гадоў на зоне не прымаюць лекаў ні ад прастуды, ні ад грыпу. У турме няма ніякіх умоваў, закрытае памяшканне, вірусы валяць напавал амаль усіх, інфекцыя перадаецца ў адно імгненне, а яны ў Імя Ісуса… Я разумею, што многія могуць адчуваць, чытаючы такія гісторыі. У мяне ў сэрцы таксама круцілася: пратэстанцкія ідыёты, фундаменталісты, а цывілізацыя для каго? Праблема толькі ў тым, што я з цывілізацыяй глытаю “калёсы” ад прастуды, а мае “фундаменталісты” вераць Яму, могуць радавацца кожным днём, удзячныя Яму за кожную дробязь і Яго Імя не сыходзіць з іхніх вуснаў. Адзін з іх так мне некалі і сказаў: «Іншыя тэмы мяне не цікавяць і я нават не ведаю, пра што мне з няверуючымі размаўляць». Атрымліваецца, што я больш дастасаваны да гэтага свету, да гэтай цывілізацыі, а вось ён тут чужы, бо прывязаўся да зусім іншай, здавалася б, нерэальнай рэчаіснасці. Шчыра кажучы, хацелася б быць на тым, другім баку, сярод тых, хто больш верыць ЯМУ…\nЯк я і казаў, дакладную мяжу я не магу паказаць паміж крайнасцямі веры і бязвер’я. Спадзяюся, што ў гэтых разважаннях мне ўдалося хоць бы крыху зменшыць паміж імі адлегласць. Якую практычную выснову зрабіць з гэтага тэксту? Неяк не магу ўявіць сабе пастанову: буду больш верыць. А можа гэта не выпадкова, што пасля тэмы вырывання дрэва з карэннем пачынаецца навучанне пра бескарыслівую службу? Можа замест таго, каб ставіць сабе мэты перакідваць горы, трэба проста паслужыць Богу, не чакаючы за гэта ўзнагароды ў выглядзе цудаў і знакаў? Приготовь мне поужинать и, подпоясавшись, служи мне, пока буду есть и пить, и потом ешь и пей сам. Спачатку паслужы, а толькі пасля (можа ў гэтым, а можа і ў вечным жыцці) сам насычайся…\nГэта толькі прапанова жыць Яго Словам на працягу тыдня:\nяк я магу паслужыць Богу, не спадзеючыся за гэта нічога атрымаць у гэтым жыцці?


Канвертаваць Ethereum Classics (ETC) і IOTAs (MIOTA) : Калькулятар абменнага курсу\nEthereum Classic (ETC) і IOTA (MIOTA) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ethereum Classic і IOTA пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ethereum Classic. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць IOTA валюты па змаўчанні. Націсніце на IOTAs або Ethereum Classics канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ethereum Classic гэта валюта, у ні ў адной краіне. The IOTA гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ETC можа быць запісаная ETC. Сімвал MIOTA можа быць запісаная MIOTA. Абменнага курсу the Ethereum Classic Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the IOTA Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. ETC каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. MIOTA каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Парламенцкая дэлегацыя Беларусі з візітам у Польшчы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМіхаіл Мясніковіч пабываў у Залешанах, дзе прайшла малітва ў памяць ахвяр злачынства, здзейсненага 29 студзеня 1946 года аддзелам польскага ўзброенага падполля пад камандаваннем Рамуальда Райса.\nНа сустрэчы з беларускай дэлегацыяй, якую арганізаваў бургамістр Кляшчэляў, сабралася некалькі дзясяткаў чалавек. За 73 гады пасля трагедыі гэта першая такога высокага рангу дэлегацыя, якая наведала Залешаны. Кажа прысутны на сустрэчы Марыюш Нічыпарук:\n– Старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі стаў на калена і пакланіўся перад крыжом, які ўсталяваны ў памяць пра ахвяраў у Залешанах. Пазней была кароткая малітва, у якой бралі ўдзел тры бацюшкі з Кляшчэляў і сабраныя людзі. І што вельмі важна: у нас была магчымасць пагаварыць непасрэдна з чальцамі дэлегацыі і яе кіраўніком. Гэтая размова была адкрытая і сардэчная.\nСтаршыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Міхаіл Мясніковіч у Залешанах усклаў кветкі да крыжа ў памяць беларусаў, забітых у 1946 годзе аддзелам польскага ўзброенага падполля пад камандаваннем Рамуальда Райса “Бурага”.\nКажа Старшыня Савету Рэспублікі Міхаіл Мясніковіч:\n– Я хацеў бы проста расказаць пра той выпадак, пра які мяне праінфармаваў пры сустрэчы прэзідэнт Польшчы, яго правасхадзіцельства спадар Дуда. Ён сказаў, што планаваў наведаць адно з мерапрыемстваў, звязанае з „выклятымі жаўнерамі”. Да яго падышла беларуска і расказала, што было насамрэч. Ён вывучыў гэтае пытанне і не прымаў удзел у гэтым мерапрыемстве. Гэта сапраўды дарагога варта.\nГэта быў апошні дзень афіцыйнага візіту старшыні ў Польшчы.\nНе толькі культурныя стасункі Беларусі і беларускай меншасці ў Польшчы, але і гандлёва-эканамічная сітуацыя ў беларуска-польскім памежжы. На абмеркаванне ў прыватнасці гэтых тэм спадзяецца бургамістр Бельска-Падляшскага Яраслаў Бароўскі на сустрэчы з беларускай дэлегацыяй, якую ўзначальвае старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаіл Мясніковіч.\n– Я думаю, што беларуская дзяржава таксама хацела б ведаць, якія праблемы маюць беларусы, якія пражываюць за мяжой. Ужо беларусы не маюць магчымасці атрымаць візу па пакупкі, штосьці трэба з гэтым рабіць. Бо гэтая сітуацыя ўплывае і на бізнес у нас: калі тых кліентаў, што прыязджалі да нас з Беларусі, не будзе, то і грошы яны пакінуць не тут, а ў іншым месцы. Вядома, можна купіць і ў Беларусі, і ў Літве, і на Украіне, але ўсюды цэны розныя, і кожны едзе туды, дзе цэны для яго найбольш карысныя.\nСустрэча праходзіць у будынку Падляшскай оперы і філармоніі. Спіс запрошаных прадстаўнікоў беларускай меншасці складае каля 200 чалавек. Прыезд на Падляшша стане завяршальным этапам візіту беларускай дэлегацыі ў Польшчу, які праходзіць з 11 лютага.\nВізіт беларускай дэлегацыі на Падляшша. У графіку старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаіла Мясніковіча запланаваны прыезд у Залешаны, адной з 5 беларускіх вёск на Падляшшы, пацыфікаваных у студзені 1946 года. Тут на 14:30 запланаваны малебен і ўскладанне кветак каля крыжа ў памяць ахваряў Рамуальда Райса Бурага. А ўжо ў 17 гадзін у будынку Падляшскай оперы і філармоніі ў Беластоку пройдзе сустрэча з прадстаўнікамі беларускай нацыянальнай меншасці. Кажа адзін з запрошаных на сустрэчу, дырэктар агульнаадукацыйнага ліцэя з беларускай мовай навучання Андрэй Сцепанюк:\n– Для нас самае важнае, каб Беларусь была як найбольш беларускай. І гэта нам дапаможа. Тут гавару, можа, ужо як настаўнік і дырэктар школы: калі ў Беларусі беларуская мова выкарыстоўваецца паўсюдна, калі гэта мова дзяржавы, калі яе чуваць на вуліцах, то тады і нам будзе лягчэй пераканаць моладзь, каб яна зацікавілася беларускай мовай і культурай. І гэта для нас самае важнае.\nСпіс запрошаных складае каля 200 чалавек. Для іх дастаўкі да месца сустрэчы ў Беластоку будзе прадугледжаны транспарт з Бельска Падляшскага ды Гайнаўкі. Сёння беларуская дэлегацыя наведала медыцынскі ўніверсітэт, а таксама Міхаіл Мясніковіч сустракаўся з кіраўніцтвам Падляшскага ваяводства.\nСёння, 14 лютага, беларуская парламенцкая дэлегацыя прыбыла ў Беласток. Міхаіл Мясніковіч сустрэўся з Падляшскім ваяводам Богданам Пашкоўскім і маршалкам Падляшскага ваяводства Артурам Косіцкім.\nУ планах таксама наведванне Залешанаў – адной з 5 беларускіх вёск на Падляшшы, пацыфікаваных у студзені 1946 года аддзелам польскага ўзброенага падполля пад камандаваннем Рамуальда Райса (Бурага).\nВечарам запланаваная сустрэча Міхаіла Мясніковіча з прадстаўнікамі беларускай нацыянальнай меншасці. Запрашэнні на сустрэчу былі высланыя Пасольствам Беларусі ў Польшчы. Спіс запрошаных складае каля 200 чалавек.\nДля дастаўкі запрошаных да месца сустрэчы ў Беластоку будзе прадугледжаны транспарт з Бельска-Падляшскага ды Гайнаўкі. Адным з запрошаных з’яўляецца дырэктар Гайнаўскага белліцэя Ігар Лукашук:\n– Думаю, што на сустрэчы не будзе магчымасці ставіць нейкія пытанні. А мы, як школа, будзем прысутнічаць на сустрэчы, між іншым, таму, што маем атрымаць строі для танцавальнага гуртка. Будзем спадзявацца, што гэтая сустрэча прынясе станоўчы эфект на будучыню.\nМіхаіл Мясніковіч наведаў Беластоцкі медыцынскі ўніверсітэт. У планах таксама наведванне Залешанаў.\nУ Варшаве працягваецца візіт беларускай дэлегацыі на чале са старшынём Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Міхаілам Мясніковічам.\nПытанні двухбаковага супрацоўніцтва, у тым ліку эканамічных спраў і праблемы польскай меншасці ў Беларусі – былі галоўнымі тэмамі пасяджэння прэм’ер–міністра Матэуша Маравецкага з кіраўніком Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаілам Мясніковічам, паведаміла канцылярыя прэм’ер-міністра.\nПрадстаўнікі апазіцыйнай польскай партыі Грамадзянскай платформа не прынялі ўдзел у пасяджэнні з удзелам Старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаілам Mясніковічам. На думку Багдана Кліха, Польшча не павінна ганараваць у сваім парламенце прадстаўніка „рэжыму” Аляксандра Лукашэнкі. Сёння Міхаіл Міясніковіч, які знаходзіцца ў Польшчы, сустрэўся з прэзідэнтам Анджэем Дудам, маршалкам Сейма Маркам Кухцінскім, маршалкам Сената Станіславам Карчэўскім і прэм’ер-міністрам Матэушам Маравецкім.\nКажа незалежны сенатар Марэк Бароўскі:\n– Новае адкрыццё павінна палягаць на тым, што мы з аднаго боку больш схіляемся да таго, каб весці рознага кшталту размовы на розных узроўнях, Лукашэнка робіць крок у нашым кірунку. Калі ідзе, напрыклад, пра сітуацыю з польскай меншасцю, якая дыскрымінуецца, Саюз палякаў на Беларусі, той сапраўдны, які цяпер з’яўляецца нелегальным. Ці размаўляў Станіслаў Карчэўскі на гэты конт? Ці гэта ініцыятыва, каб паказаць, што Сенат вядзе нейкую сваю ўласную замежную палітыку?\nУ пасяджэнні не ўдзельнічалі прадстаўнікі Грамадзянскай платформы. Богдан Кліх сказаў, што рашэнне пра байкот прыняў сенацкі клуб партыі. „Нашай прысутнасцю не будзем легімітызаваць гэтага высокага прадстаўніка рэжыму Аляксандра Лукашэнкі”, – заявіў сенатар.\nПа яго словах, каляндар сустрэч Мясніковіча ў Польшчы „занадта шырокі”. Звяртаў увагу, што дзеянні афіцыйнага Менска сутыкаюцца з крытыкай многіх заходніх дзяржаў і міжнародных арганізацый. Ён згадаў, у прыватнасці, фальсіфікацыю выбараў у Беларусі, пераслед дэмакратычнай апазіцыі ў гэтай краіне ці не захаванне правоў чалавека і грамадзянскіх свабод.\nУ консульстве ў Беластоку паведамілі, што генконсул Ала Фёдарава рыхтуецца да візіту:\n– Яе зараз няма, яна рыхтуецца да гэтых мерапрыемстваў. Дзе зараз знаходзіцца дэлегацыя, я не ведаю. Магчыма, яны ў дарозе ўжо. Цяжка сказаць, бо гэтым не мы займаемся, а Варшава.\nАле і ў пасольстве Беларусі ў Варшаве не знайшлося супрацоўнікаў, якія маглі б распавесці пра падрабязнасці прыбывання ў польскай сталіцы дэлегацыі Мясніковіча:\n– На жаль, сёння ніхто не можа расказаць пра планы беларускай дэлегацыі. Сачыце, калі ласка, за навінамі.\nУ чацвер беларуская дэлегацыя адправіцца ў Беласток, дзе разам з маршалкам Сената наведае Медычны ўніверсітэт. У межах гэтага візіту запланавана сустрэча з рэктарам гэтага ўніверсітэта прафесарам Адамам Крэнтэўскім. У той жа дзень таксама запланаваная сустрэча з Падляшскім ваяводам Багданам Пашкоўскім і маршалкам Падляшскага ваяводства Артурам Касіцкім.\nМіхаіл Міясніковіч прыбыў у Польшчу па запрашэнні маршалка Сената Станіслава Карчэўскага ў панядзелак, яго візіт працягнецца да чацвярга. У гэты час запланаваныя яго сустрэчы з вядучымі польскімі палітыкамі ды інш.


Гародня: подпісы за Ціханоўскую | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗбор подпісаў за Святлану Ціханоўскую ў Гародні адбываўся ў самым цэнтры горада на Савецкай плошчы цягам дзвюх гадзінаў. Асноўнымі падпісантамі былі людзі ўзросту 30+, у асноўным тыя, хто карыстаюцца сучаснымі сацыяльнымі сеткамі.\nГарадзенцы кажуць, што прыйшлі, каб аддаць свае подпісы:\n– Я лічу, што задача кожнага асвятляць і перадаваць людзям, дзе праходзіць збор подпісаў, таму што рэальна гэта вельмі слаба асвятляецца.\n– Я не толькі за Ціханоўскую, а за ўсіх хто, скажам так, будзе апазіцыйным кандыдатам. Можам збіраць подпісы за ўсіх. Як яно будзе на выбарах – пабачым. Таму што я пажыў у гэтым жыцці, я галасаваў калісьці за Зянона Пазняка, у 1994 годзе. Усе вы разумееце, калі я галасаваў за Пазняка, якія мае ідэі.\n– Наўрад ці атрымаецца вось так адразу штосьці памяняць, але сваю актыўную пазіцыю людзі павінны праяўляць. Павінны паказваць, што ёсць актыўныя людзі ў Беларусі, якім неабыякавыя лёсы свае і дзяцей. Трэба штосьці рабіць і актыўна сябе праяўляць, а не проста плыць па плыні, якая невядома куды прывядзе.\nЦягам дзвюх гадзінаў было сабрана амаль дзве сотні подпісаў і перашкодай у зборы стаў моцны дождж, які разагнаў вялікую чаргу гарадзенцаў.\n150 затрыманняў па палітычных матывах у траўні


05 ліпень 2012, 17:57\nГісторыя з палётам Маціяса Руста паўтарылася ў незалежнай Беларусі. Швэдзкі пілёт прыляцеў у Беларусь, скінуў над Івянцом «дэсант» плюшавых мядзьведзяў з заклікамі за свабоду і адляцеў, не заўважаны магутнай СПА. Ня выключана, што як з палётам Руста, плюшавы дэсант — своеасаблівае «мэнэ, тэкэл, фарэс» для беларускай сыстэмы.\nНайперш, варта парадавацца за лётчыка — досьвед паветраных шароў, зьбітых над Беларусьсю ў 1995 годзе, нагадвае, што тут жартаваць ня любяць. Вось у гэтым, дарэчы, і ўся справа. Калі засяродзіцца толькі на бачным зьмесьце, то гэта такі постмадэрнісцкі жарт — закідаем дыктатуру цацкамі. Што б зрабіла ўлада, не настолькі загіпнатызаваная адчуваньнем сваёй мэгаляманічнай велічы і непагрэшнасьці? Найперш адразу ж прызнала б факт, інцыдэнт. А па- другое ці нават па-першае — пасьмяялася б над па-хлапечы сьмелым палётам. І ўсё.\nАле гэта была б ужо іншая ўлада. І чым больш будзе хлусьні і спробаў схаваць факт, што самалёцік-такі прашляпілі, чым больш будуць надзімаць шчокі важныя начальнікі ў пагонах і бязь іх, чым гучней будзе гучаць балбатня пра спэцапэрацыю заходніх спэцслужбаў, пра агрэсію, тым больш гучным будзе рогат у адказ у Беларусі і ва ўсім сьвеце.\nГэта тое, што экспэрты называюць камбінаванай зброяй, пра што ўжо даводзілася пісаць: справа ня ў першасным удары (ды і які ўдар? — цацкі скінулі), а ў тым, што рэагуючы на яго, сыстэма, дзейнічаючы па сваіх унутраных альгарытмах, працуе на самадыскрэдытацыю ці нават самазьнішчэньне. Бо ня можа інакш.\nЯшчэ адзін аспэкт сытуацыі, ужо не зусім гульнявы — гэта сапраўдны ўдар па грозных запэўніваньнях, што мяжа на замку, што тут усялякім патэнцыйным агрэсарам не Ірак і ня Лібія, тут сучасны баявы шчыт, аб які хвалёныя ваякі абломяць свае крыважэрныя іклы. Ну іклы, здаецца, на Беларусь ніхто ня шчэрыць, але на фоне плюшавага дэсанту ўсе гэтыя прыгажосьці ваяўнічай рыторыкі выглядаюць сьмешна.\nПрычым, у дурацкае становішча патрапіла ня толькі ўласна беларуская СПА. Якая, нагадаем, цяпер ужо частка супольнай беларуска-расейскай. Да таго ж ёсьць РЛС у Ганцавічах, цалкам расейскі вайсковы аб’ект, які, па ідэі, і павінен адсочваць гэткія ўварваньні ў паветраную прастору саюзнай дзяржавы Беларусі і Расеі. Ну вось так адсачылі.\nТут, зразумела, ёсьць і небясьпечны момант. Як той казаў, а калі б ён вёз патроны? Што-небудзь сур’ёзьнейшае за мядзьведзікаў. Мала беларусам выбуху ў мэтро.\nАле галоўнае — усё ж ня гэта, гэта больш-менш вядома і зразумела, як пераадольваць. Спрабаваць, па меншай меры. У гэтым сэнсе дзеяньні любой дзяржавы — хоць дэмакратычнай, хоць таталітарнай — былі б прыкладна аднолькавымі.\nА вось у псыхалягічную пастку дыскрэдытацыі, якую стварыў гэты палёт, беларуская ўлада, так выглядае, будзе заганяць сябе ўсё глыбей, рэагуючы так, як рэагавала на падобныя выклікі заўсёды.


Уметь распоряжаться доходами » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nУмець распараджацца даходамі\nАднак жадаючых бліснуць ведамі хапала. На сустрэчу з вучнямі прыйшлі прадстаўнікі ААТ "Белаграпрамбанк" і "ААБ Беларусбанк". Вітала старшакласнікаў намеснік начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Г.Б. Гур'ева, якая адзначыла, што ў самастойным жыцці абавязкова спатрэбіцца ўменне арыентавацца ў фінансавай прасторы. Пажадаўшы лепшых вынікаў, Галіна Барысаўна параіла ўключаць інтуіцыю і смела адказваць на пытанні.\nПерад пачаткам алімпіяды ў якасці прыемнага сюрпрызу работнікі ААТ "Белааграпрамбанк" уручылі дзецям паветраныя шары з сімволікай арганізацыі. Прадстаўнік "ААБ Беларусбанк" Людміла Уладзіміраўна Казюронак пазнаёміла з правіламі правядзення, адпаведна якім на выкананне заданняў старшакласнікам адводзілася 45 хвілін. За гэты час яны павінны былі даць адказы на 35 пытанняў у тэставай форме рознай ступені цяжкасці.\nХутка апошнія бланкі былі здадзены. Падвёўшы вынікі, Л.У. Казюронак адзначыла, што эрудыцыі і фінансавым ведам школьнікаў можна толькі парадавацца. У выніку першае месца заняла Алена Мікуліна (СШ №3), якая атрымала дыплом і памятную манету "Беларусбанк-90 год", другое — Сяргей Якімчук (СШ №2), трэцяе — Арнольд Варонька (СШ №2), якім уручаны дыпломы. Арганізатары падзякавалі старшакласнікам за ўдзел і выказалі спадзяванне, што падобная сустрэча не стане апошняй у справе павышэння фінансавай граматнасці.\n» "Твои первые финансы"


Адмяніць часовае павышэнне візавага збору немагчыма | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАдмяніць часовае павышэнне візавага збору немагчыма\nАдмяніць часовае павышэнне візавага збору з 60 да 80 еўра для беларускіх грамадзян немагчыма, гаворыцца ў распаўсюджанай 23 студзеня заяве прадстаўніцтва ЕЗ.\n„Праз дзесяць дзён, 2 лютага 2020 года, увойдзе ў сілу перагледжаны Візавы кодэкс ЕЗ, які акрамя іншых змен прадугледжвае павелічэнне візавага збору для грамадзян усіх краін. Для Беларусі такое павелічэнне будзе часовым, толькі да ўваходжання ў сілу Пагаднення аб спрашчэнні візавага рэжыму паміж ЕЗ і Беларуссю, у адпаведнасці з якім візавы збор аўтаматычна і назаўжды знізіцца з 80 да 35 еўра для грамадзян Беларусі. Беручы пад увагу абмежаванні па часе і працэдурныя патрабаванні, павышэнне шэнгенскага візавай збору з 2 лютага 2020 адмяніць (замарозіць) для грамадзян Беларусі немагчыма”, — падкрэсліваецца ў рэлізе.\nРаней міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей заклікаў ЕЗ „выкарыстаць усе магчымасці для таго, каб замарозіць кошт шэнгенскіх віз для беларусаў” у памеры 60 еўра да ўваходжання дакумента ў сілу.\nПагадненні аб спрашчэнні візавага рэжыму і рэадмісіі Беларусь і ЕЗ падпісалі 8 студзеня. Дакументы павінны прайсці працэдуру ратыфікацыі ў Нацыянальным сходзе Беларусі і Еўрапейскім парламенце.\nПалажэнні пагадненняў пачнуць прымяняцца ў першы дзень другога месяца пасля абмену паведамленнямі аб выкананні бакамі ўнутраных працэдур.


Франк казіно афіцыйны сайт\nКаб пачаць гуляць на Frank Casino, запампоўваць і ўсталёўваць кліент на стацыянарны кампутар або наўтбук не спатрэбіцца. Дастаткова зайсці на афіцыйны сайт у рэжыме онлайн.\nЎстанова абяцае, што стаць паўнапраўным карыстальнікам з доступам да ўсіх гульняў, з рэальнымі стаўкамі і без, можна ўсяго толькі за 15 секунд. Менавіта столькі займае працэс рэгістрацыі. Калі хочаце заходзіць на партал яшчэ хутчэй, прывяжыце рахунак да адной з сацыяльных сетак.\nЧым афіцыйны сайт Франк Казіно адрозніваецца ад іншых\nНа сайце ўстановы прадстаўлены ўсе опцыі, характэрныя для віртуальных казіно. Але ёсць цікавыя асаблівасці.\nУ лобі знойдзеце опцыю «Нагрэтыя». У гэтым раздзеле адлюстроўваюцца слоты і гульні, якія ў дадзены момант карыстаюцца асаблівым поспехам.\nВа ўкладцы «Мае гульні» зручна калекцыянаваць любімыя слоты. Нешта накшталт абранага, спрашчае і палягчае пошук.\nПад кожным слотам з галерэі на галоўнай старонцы паказваецца, колькі карыстальнікаў гуляюць прама цяпер.\nУ раздзеле «Бонусы» ёсць магчымасць выбраць прыдатныя бонусныя прапановы.\nУ самым верхнім меню, пад палямі для рэгістрацыі і ўваходу, знойдзеце інфармацыю аб бонусах, турнірах, аплатных сістэмах (усяго іх 12).Ледзь ніжэй меню з пералікам гульняў, падзеленых на катэгорыі: нагрэтыя, папулярныя, слоты, карты, сталы, джэкпот, видеопокер, іншыя.\nУнізе адлюстровываюцца спасылкі для азнаямлення з правіламі і ўмовамі, нормамі сумленнай гульні і абароны ад махлярства. Там жа прапануюць спампаваць мабільную версію. Пад імі раздзел з гаминаторами, якія толькі што выплацілі выйгрыш. Уявіце, што вы ў сучаснасці казіно, толькі што хто-то сарваў куш і вызваліў месца за слотам. Ваша чарга!\nЯшчэ адна прыемная асаблівасць – убудова. Спампаваць яго можна таксама на афіцыйным сайце Frank Casino. Да гэтага кроку вас ніхто не абавязвае, скарыстайцеся опцыяй па жаданні. Выбавіць тых, хто сутыкаецца з праблемамі ў працы казіно, напрыклад, завісаннямі або блакаваннем. Ўбудова будзе імгненна знаходзіць падыходнае люстэрка. Сумяшчальны з любым браўзэрам.\nКазіно Слава вяртае 50% грошай!


23/10/2016 Сельская праўда Чалавек і яго справа 0\nНа працягу 27 гадоў займаецца любімай справай повар пятага разраду Ленінскай сярэдняй школы Людміла Алясюк.\nСвой прафесійны шлях пачынала на жабінкаўскай зямлі ў 1989 годзе ды так тут і засталася, хаця яе маленькая радзіма – Лунінецкі раён. Яшчэ навучэнкай Баранавіцкага прафтэхвучылішча Белкаапсаюза праходзіла ў Жабінцы практыку. Памятае, як гэта было тады ў новенькай трэцяй школе.\nПасля заканчэння вучобы спачатку працавала ў жабінкаўскім грамадхарчы, а ў 1997-ым перайшла ў Ленінскую школу. Паклапаціўся пра гэта тагачасны дырэктар установы Мікалай Смалюк. У наступным годзе Людміла Піліпаўна адзначыць сур’ёзны юбілей – споўніцца 20 гадоў, як яна рупіцца на гэтым месцы. Прызнаецца, што працаваць тут прыемна і камфортна. У 2010 годзе быў праведзены рамонт харчаблока з заменай сучаснага тэхналагічнага і халадзільнага абсталявання. У абедзеннай зале з’явілася новая мэбля на 120 пасадачных месцаў, тут светла і ўтульна. Добрыя ўмовы спрыяюць якаснай працы і пазітыўнаму настрою.\nКалектыў сталовай дружны і згуртаваны. Побач з Людмілай Алясюк рупяцца повар Любоў Козіч, кладаўшчык Іна Андраюк, кухонны работнік Марына Калько. Сваім настаўнікам мая гераіня лічыць Кацярыну Швайко, якая некалі прыняла яе ў калектыў і заўсёды была побач, падтрымлівала і дапамагала.\nЛюдміла Піліпаўна стараецца разнастаіць меню і парадаваць сваіх юных гурманаў смачнымі стравамі. Кожны дзень на базе школы харчуюцца 277 навучэнцаў 1-11 класаў, за выключэннем тых, хто адсутнічае на занятках, з іх 107 атрымліваюць яшчэ і двухразовае харчаванне на групе падоўжанага дня. Таксама могуць паабедаць і работнікі школы. Асабліва падабаюцца дзецям аладкі і піца “Студэнцкая”. Дзякуючы нарыхтоўкам, якія гатуюць работнікі сталовай з садавіны, гародніны, зяленіва з прышкольнага ўчастка, сняданкі і абеды тут значна таннейшыя, чым у іншых установах адукацыі раёна.\nСваім кулінарным майстэрствам Людміла Алясюк уразіла журы раённага конкурсу павароў школьнага харчавання, які праходзіў восенню 2008 года. Успамінае, што неабходна было прыгатаваць дзве стравы: з выкарыстаннем рыбы і салат. Людміла Піліпаўна запякала рыбнік з мінтая, які меў вельмі прыгожую форму. Свежую капусту яна абрала асновай для свайго салата і ўпрыгожыла яго яркай сезоннай гароднінай.\nНягледзячы на вялікі вопыт, Людміла Алясюк радая кулінарным адкрыццям. Прызнаецца, што з задавальненнем выкарыстоўвае новыя цікавыя рэцэпты з інтэрнэта, не перастае ўдасканальвацца. Разынкай сярод страў Людмілы хатнія лічаць яе саладосці: мужа, сына і дачушку яна радуе смачнымі торцікамі і розным печывам. Удасканальвацца дапамагаюць і курсы павышэння кваліфікацыі. Апошнія Людміла Піліпаўна прайшла ў 2013 годзе на базе Брэсцкага інстытута развіцця адукацыі.\n– Людміла Алясюк не толькі вопытны спецыяліст, але і прыемны чалавек, – заўважыла намеснік дырэктара ў навучальнай рабоце Ленінскай школы Аксана Шалягейка. – Яна заўжды вельмі ўважлівая да дзяцей, камунікатыўная, стараецца выконваць іх пажаданні. Пад час святаў заўжды здзіўляе цікавым меню – з апошніх гэта Дзень настаўніка.\nНа развітанне пацікавілася ў дзетак, што завіталі ў сталовую на абед, ці падабаюцца ім стравы, якія гатуе Людміла Піліпаўна. Яны дружна адказалі: “Вельмі падабаюцца!”


16:49 15.01.2020 (абноўлена 16:59 15.01.2020)\nМІНСК, 15 сту - Sputnik. Прэм'ер-міністр РФ Дзмітрый Мядзведзеў пасля паслання прэзідэнта Федэральнаму сходу заявіў, што ўрад у поўным складзе сыходзіць у адстаўку.\nУладзімір Пуцін 15 студзеня выступіў з пасланнем Федэральнаму сходу, у якім фактычна абвясціў канстытуцыйную рэформу ў краіне, пазначыўшы не толькі прыярытэты работы ўрада на бліжэйшы год, але і цэлы шэраг фундаментальных змяненняў у Асноўны закон.\n"Відавочна, што мы як урад РФ павінны даць прэзідэнту нашай краіны магчымасць прымаць усе неабходныя для гэтага рашэння. І ў гэтых умовах, я мяркую, што было правільна, каб у адпаведнасці з артыкулам 117 Канстытуцыі РФ ўрад РФ у дзеючым складзе падало ў адстаўку" , - сказаў Мядзведзеў на сустрэчы з Пуціным пасля паслання.\nУ сваю чаргу, Уладзімір Пуцін падзякаваў Мядзведзеву за сумесную працу і выказаў задавальненне вынікамі, якія былі дасягнуты. Пры гэта ён канстатаваў, што "не ўсё ўдалося зрабіць".\n"Але ўсё ніколі не атрымліваецца ў поўным аб'ёме", - дадаў кіраўнік дзяржавы.\nКіраўнік дзяржавы папрасіў ўрад выконваць абавязкі ў поўным аб'ёме да фарміравання новага Кабінета міністраў. І заявіў, што ў бліжэйшы час сустрэнецца з кожным з членаў урада РФ, які падаў у адстаўку.\nАкрамя таго, Пуцін заявіў аб намеры ўвесці пасаду намесніка старшыні савета бяспекі РФ і прапанаваць гэты пост Мядзведзеву. Як чакаецца, у якасці намесніка кіраўніка Савета бяспекі Мядзведзеў будзе займацца пытаннямі абараназдольнасці і бяспекі, чым той займаўся на пасадах прэзідэнта і прэм'ера.\n"Калі для ўводу новай пасады ў Радзе Бяспекі для Мядзведзева патрэбныя змены ў законе, то гэта трэба зрабіць, буду прасіць дэпутатаў аб падтрымцы", - заявіў Пуцін.


Кантрольныя матчы ў дзяўчын\nНаша жаночая каманда пасля збору ў Лідзе адправілася ў Латвію, дзе правяла кантрольныя матчы з мясцовымі чэмпіёнкамі ТТТ Рыгай. Як заўсёды, задача такіх сустрэч – паглядзець на ўсіх гульцоў у справе і найграць новыя трэнерскія камбінацыі.\nПадапечныя Андрэя Ваўлева трошкі паспяховей правялі першую сустрэчу з рыжанкамі саступіўшы толькі 6 ачкоў – 68:74. Самымі рэзультатыўнымі ў складзе нашай каманды сталі Адэра Чыдом – 17 ачкоў і 4 падборы; Вікторыя Гаспер – 13 ачкоў і 5 падбораў; Рэйчал Тэрыёт – 12 ачкоў, 5 падбораў і 3 асісты.\nА вось другая сустрэча далася мінчанкам складаней – 59:73. Лепшымі ў складзе «Цмокаў» былі Адэра Чыдом – 14 ачкоў і 6 падбораў; Вікторыя Гаспер – 10 ачкоў і 6 падбораў; Ала Мураўская – 8 ачкоў і 7 падбораў.\nШто ж, кантрольныя сустрэчы на тое і такія, каб памыляцца і рабіць працу над сваімі пымылкаміі. Мінчанак чакаюць яшчэ некалькі сустрэч і невялікі турнір у Любліне, які пройдзе з 13 па 15 верасня. Потым дзяўчыны вярнуцца ў Мінск.


Тамаш Аквінскі — Вікіпэдыя\nкаталіцкай, англіканскай і лютэранцкай цэрквамі\nАвіньён (1323), папам Янам XXII\nЦарква якабінцаў, Тулюза, Францыя\nДзень памяці ў 2015 г.\n28 студзеня й 7 сакавіка\nусіх каталіцкіх адукацыйных інстытутаў\nбагаслоўныя сачыненьні, «Сумма тэалёгіі»\nСьвяты́ Тама́ш Акві́нскі (каля 1225 – 7 сакавіка 1274) — італьянскі каталіцкі філёзаф і багаслоў-схаласт, заснавальнік тамізму, чалец ордэна дамініканаў, доктар Касьцёлу, якога называюць таксама Анёльскім Доктарам. У 1879 годзе прызнаны найбольш аўтарытэтным каталіцкім рэлігійным філёзафам, які зьвязаў хрысьціянскае веравучэньне, у прыватнасьці, ідэі Аўгустына Блажэннага, зь філязофіяй Арыстотэля. Акрамя таго Тамаш сфармаваў пяць доказаў быцьця Бога. Прызнаючы адносную самастойнасьць натуральнага быцьця й чалавечага розуму, сьцьвярджаў, што прырода завяршаецца ў ласцы, розум — у веры, філязофскае пазнаньне й натуральная тэалёгія, заснаваная на аналёгіі існага, — у звышнатуральным аб’яўленьні.\nТамаш быў прыхільнікам натуральнага багаслоўя. Ён зрабіў важкі ўнёсак на фармаваньне заходняй думкі, і вялікая частка сучаснай філязофіі працягвае ягоныя ідэі, ці супрацьпастаўляюцца ім, у прыватнасьці, у галіне этыкі, натуральнага права, мэтафізыкі і палітычнай тэорыі. У адрозьненьне ад шматлікіх плыняў у царкве на той час, Тамаш вылучыў некалькі ідэяў Арыстотэля і паспрабаваў сынтэзаваць ягоную філязофію з хрысьціянскімі прынцыпамі. Акрамя працы «Сумма тэалёгіі», Тамаш шырока вядомы дзякуючы сваім камэнтарам да Сьвятога Пісаньня і да працаў Арыстотэля.\nТамаша Аквінскага апярэзваюць анёлы містычным поясам пасьля ягонага доказу цноты працы Дыега Вэляскеса\nТамаш нарадзіўся ў Раказэка ў каралеўстве Сыцылія (на сёньня гэтае месца адносіцца да вобласьці Ляцыё). На думку некаторых аўтараў, ён нарадзіўся ў замку свайго бацькі, Ляндульфа Акіна. Бацька Тамаша не адносіўся да магнацкай сям’і, а проста насіў тытул рыцара. Брат Ляндульфа, Сынібальд, быў настаяцелем першага бэнэдыктынскага манастыра ў Монтэ-Касына. У той час як частка сыноў Ляндульфа перасьледвала вайсковую кар’еру, Тамаш выхоўваўся ў свайго дзядзьку. Гэтая сытуацыя была нармалёвай для малодшых сыноў у Паўднёвай Італіі.\nВа ўзросьце пяці гадоў Тамаш сваю адукацыю ў Монтэ-Касына, але пасьля ваеннага канфлікту паміж імпэратарам Фрыдрыхам II і папам Грыгорыюсам IX у пачатку 1239 году, Ляндульф і Тэадора накіравалі Тамаша на навучаньне ва ўнівэрсытэт у Нэапалі, які быў пабудаваны імпэратарам Фрыдрыхам. Менавіта тут Тамаш, верагодна, упершыню сутыкнуўся з працамі Арыстотэля, Авэроэса і Майманіда, якія пазьней паўплывалі на ягоную багаслоўскую філязофію. У Нэапалі настаўнікам па арытмэтыцы, геамэтрыі, астраноміі і музыкі ў маладога філёзафа быў Пётар Ірляндзец.\nВа ўзросьце дзевятнаццаці гадоў Тамаш рашуча вырашыў далучыцца да нядаўна заснаванага дамініканскага ордэну. Аднак гэтае жаданьне не спадабалася ягонай сям’і. У спробе прадухіліць умяшаньне маці ў выбар Тамаша дамініканцы паспрабавалі перавесьці Тамаша спачатку ў Рым, а потым у Парыж. Аднак, на шляху Тамаша ў Рым, у адпаведнасьці з інструкцыямі Тэадоры (маці Тамаша), ягоныя браты схапілі яго і прывезьлі ў бацькоўскі замак.


Гоа – край вечнага кайфу | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГоа – гэта самы малы штат на ўсходнім узбярэжжы Індыі, гэткая бесклапотная выспа штодзённага рэлаксу.\nПаветра, што патыхае кампотам з экзатычнай садавіны, аквамарын Аравійскага мора, какосавыя пальмы на бясконцых пляжах, ненавязлівы “гоа-транс”, які гучыць тут паўсюдна, дабразычлівыя і сціплыя індыйцы… Праз тры дні такога жыцця ў Гоа з тваёй галавы цудадзейна выпетрываюцца ўсе праблемы. Праз пяць дзён ты забываешся, што недзе можа існаваць слота, шэрань і восеньскі дождж. А прыз два тыдні зразумееш, што цябе хочацца застацца ў Гоа назаўжды.\nПрынамсі, я ведаў нямала людзей, якія прыехалі сюды “адпачыць на пару тыдняў”, а ў выніку жывуць тут па дзесяць і болей гадоў.\nДля еўрапейскага свету гэтую зямлю адкрылі партугальскія мараплаўцы, прагныя да ўсходніх спецый, каштоўных камянёў і золата тубыльцаў. Першым тут пабываў Васка да Гама ў 1498 годзе. Ці не большасць партугальскіх ваяроў, гандляроў і авантурыстаў, якія потым прыбывалі на Гоа “на колькі тыдняў”, так і заставаліся тут жыць. Будавалі касцёлы і фартэцыі, рэгулярна ваявалі з мясцовымі плямёнамі і з задавальненнем браліся шлюбамі з тутэйшымі прыгажунямі. Партугальцы і панавалі ў Гоа ажно да 1974 года, пакуль гэты край не быў уключаны ў склад Індыі.\nЦі не ўсё жыццё ў сучасным Гоа круціцца вакол так званых “шэкаў” – пляжных гандэлкаў, злепленых з пальмавых ствалоў, плеценых цыновак, бляхі, цэлафану і яшчэ невядома чаго. Вандраўніку варта абраць “шэк” адразу і на ўвесь час адпачынку – гаспадар гандэлка такое напэўна ацэніць! Індыйцы ўвогуле людзі дабразычлівыя і з радасцю падсядуць да твайго століка “пабалбатаць пра жыццё”. Калі ты не надта добра валодаеш ангельскім – трэба падвучыць: ангельскай на Гоа размаўляюць практычна ўсе, ад пляжных гандляроў і да начальніка паліцыі.\nПазагараў, пакупаўся ў акіяне? А цяпер знайдзі сілы адарвацца ад крэсла ў “шэку” ці ад пляжнага лежака і павандраваць па Індыі самастойна.\nБо Гоа, як сцвярджаюць і тубыльцы, і дасведчаныя еўрапейцы, – гэта не зусім Індыя. Ці нават зусім не Індыя…


Камісія па этыцы БАЖ: Недапушчальна выдаляць ці рэдагаваць ранейшыя матэрыялы дзеля прыватных інтарэсаў публічных асобаў\nЗаява Камісіі па этыцы Беларускай асацыяцыі журналістаў\nУ Камісію па этыцы Беларускай асацыяцыі журналістаў звярнуўся сябра БАЖ Алесь Чайчыц з просьбай выказаць пазіцыю Камісіі па сітуацыі, якая склалася ў выніку выдалення (альбо адпаведным чынам рэдагавання) з сайтаў шэрагу незалежных СМІ інфармацыі пра арышт (затрыманне) вядомага бізнесмена Віктара Пракапені ў 2015 годзе, з-за чаго інфармацыя зрабілася недаступнай для пашукавікоў.\nПры гэтым спадар Алесь Чайчыц спасылаецца на тлумачэнні шэрагу рэдактараў, што гэта было зроблена па просьбе піяр-адмыслоўцаў В. Пракапені: нібыта інфармацыя пра арышт (затрыманне), нягледзячы на праўдзівасць, шкодзіць ягонай міжнароднай рэпутацыі. Да таго ж, па словах спадара Чайчыца, у шэрагу выпадкаў за выдаленне згаданай інфармацыі прадстаўнікі В.Пракапені прапаноўвалі рэдактарам або рэдакцыям матэрыяльнае ўзнагароджанне.\nЗ улікам важнасці ўзнятага пытання, адсутнасці прэцэдэнту, а таксама актыўнай і напружанай дыскусіі ў сацыяльных сетках, якая папярэднічала звароту сп. Алеся Чайчыца, Камісія па этыцы правяла адпаведнае апытанне. Сябрам БАЖ было прапанавана адказаць на наступныя пытанні:\n1. Ці лічыце Вы прымальным выдаляць альбо істотна правіць ужо размешчаныя ў анлайн-СМІ матэрыялы?\n2. Ці ёсць у выдаленні ці рэдагаванні матэрыялаў па просьбе зацікаўленага боку праява самацэнзуры, то бок вымушаныя дзеянні пад уплывам знешняга абмежавання свабоды выказвання?\nБыло атрымана каля ста адказаў, агульны вынік якіх, адпаведна пытанням, такі:\n1. 91 адказ, з іх 43 (45,7 %) — ТАК; 51 (54, 2 %) — НЕ;\n2. 89 адказаў, з каторых 69 (76,6 %) — ТАК; 21 (23,3 %) — НЕ;\n3. 87 адказаў, з каторых 66 (75 %) — ТАК; 22 (25 %) — НЕ.\nЗыходзячы з вынікаў апытання сябраў супольнасці, грунтоўнага аналізу дыскусіі ў сацыяльных сетках і падрабязнага абмеркавання сітуацыі на адмысловым пасяджэнні,\nКамісія па этыцы БАЖ мусіць ЗАЯВІЦЬ:\n1. Кожная рэдакцыя СМІ мае права распараджацца сваім анлайн-кантэнтам па ўласным разуменні, то бок выдаляць, рэдагаваць матэрыялы незалежна ад часу іх змяшчэння на сайтах (за выключэннем, калі доступ да гэтых матэрыялаў платны);\n2. Матывы, з якімі выкарыстоўваецца гэта неаспрэчнае права, павінны цалкам адпавядаць прынцыпам і стандартам прафесійнай этыкі. Таму абсалютна недапушчальна выдаляць ці рэдагаваць ранейшыя матэрыялы дзеля прыватных інтарэсаў публічных асобаў, тым больш за грошы.\n3. Дзеянні рэдакцыі па выдаленні ці рэдагаванні ранейшых матэрыялаў не павінны весці да распаўсюджвання дэзінфармацыі, павінны абавязкова ўлічваць іх грамадскую значнасць.\n4. Дзеля прытрымлівання такой этычнай нормы, як павага да чытача, — пажадана тлумачыць патрэбу ў выдаленні ці рэдагаванні, а таксама з дапамогай адпаведных спасылак захоўваць магчымасць адшукаць выдалены ці адрэдагаваны тэкст.\nКамісія па этыцы БАЖ лічыць, што выпадак з выдаленнем згаданай інфармацыі адлюстроўвае пэўныя хібы сучаснай анлайн-журналістыкі. Бо сярод публікацый на гэтую тэму не заўважана сур’ёзных спробаў выкарыстаць сітуацыю як нагоду для расследавання, грунтоўнага аналізу актуальных праблем.\nНа жаль, сённяшняя журналістыка, асабліва анлайн-журналістыка, збольшага з'яўляецца так званай “журналістыкай факта”, пажадана павярхоўна-скандальнага. Галоўны крытэрый — колькасць праглядаў і каментарыяў. Па сутнасці, сыходзіць ў непапулярную “журналістыка думкі”, заснаваная на рэальным жыцці. Калі б спрацавала менавіта яна, то і Пракапеня займеў бы магчымасць патлумачыць, што з ім адбылося, і СМІ выканалі б сваё грамадскае прызначэнне, не губляючы твар.\nФота на галоўнай старонцы: Дар'я Буракіна, TUT.BY


Мазыр: Канцэрт як форма сустрэчы з выбаршчыкамі (+ фота)\nhttp://spring96.org/be/news/33304 2010 2010-04-19T07:34:22+0300 2010-04-19T07:34:22+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/k1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n18 красавіка адбылася другая сустрэча кандыдатаў у дэпутаты Франака Вячоркі (Станцыйная выбарчая акруга № 25 у Мазырскі райсавет) і Ўладзіміра Целяпуна (Палеская выбарчая акруга № 43 у Гомельскі абласны Савет) з выбаршчыкамі мікрараёна “Чыгуначны” Мазыра. На гэты раз быў абраны фармат канцэрт-сустрэча.\nКанцэрт-сустрэча адбылася на пляцоўцы каля будынку Дома культуры “40 год Кастрычніка”. У сам Дом культуры кандыдаты ў дэпутаты на гэты раз не пайшлі самі, бо там холадна, а пасля адмовы ў першы раз 15 красавіка – і не хацелася.\nНа вуліцы сабралася нямала жыхароў мікрараёна “Чыгуначны” і дзякуючы гукаўзмацняльнай апаратуры, яны маглі чуць прамовы кандыдатаў і спевы бардаў.\nМіліцыя на адлегласці нагадвала аб сваёй прысутнасці толькі ў выглядзе міліцэйскага аўтамабіля. Усё мерапрыемства здымалася на відэакамеру невядомым прасутным аператарам.


Відэафіксацыя сустрэчы з журналістам Андрэем Лашаком на 34mag\nШто казаў Лашак\nУ суботу ў Studio 67 адбылася творчая сустрэча з журналістам Андрэем Лашаком, аўтарам 6-серыйнага доку «Падарожжа з Пецярбурга ў Маскву: асаблівы шлях». Гэта першы прывоз, арганізаваны медыялабараторыяй 34mag і «Еўрарадыё», з шэрагу афлайн-сустрэч, якія будуць ладзіцца ў Менску ды іншых гарадах Беларусі цягам гэтага года. Для тых, у каго не атрымалася патрапіць на сустрэчу, мы выкладаем відэафіксацыю мерапрыемства.\nСуботнім вечарам у немаленькім памяшканні Studio 67 сабраліся каля 300 чалавек. Пасля прагляду на вялікім экране выбраных серый змрочнага дакументальнага сіткома па матывах дысідэнцкага рамана Аляксандра Радзішчава паўтары гадзіны аўтар фільма адказваў на пытанні публікі. Як нарадзілася ідэя паўтарыць культавы трып з Пецярбурга ў Маскву? Чаму просты народ прывык верыць у цара? Што такое «асаблівы рускі шлях»? І ці патрэбна ўвогуле людзям журналістыка? На гэтыя і іншыя пытанні ты знойдзеш адказы ці намёкі ў відосе ніжэй.\nУ каментах пішы, якіх яшчэ цікавых творчых асоб ты хацеў бы пабачыць у Менску. Магчыма, твая ідэя стане нагодай для наступнай сустрэчы.\n17 галоўных словаў 2017 года\nХарасмент, хайп, хюге і яшчэ 14 словаў года па версіі 34mag.


«Я трымаўся за АМАПаўца, каб падаючы, не ўдарыцца аб плітку». Працяг суда ў Маладзечне. | Новы Час\nНа чацвёрты дзень судовага разгляду крымінальнай справы маладзечанцаў Паўла Пяскова і Уладзіслава Еўсцягнеева ч. 2 арт. 363 Крымінальнага кодэкса (супраціў супрацоўніку органаў унутраных спраў, спалучаным з ужываннем гвалту), заслухоўваюць паказанні абвінавачаных, паведамляе Вясна.\nУладзіслаў Еўсцягнееў каля суда. Фота: spring96.org\nУ першы дзень суда Уладзіслаў Еўсцягнееў заявіў, што ён прызнае віну цалкам, а Павел Пяскоў – часткова. Да 18 верасня ў адносінах да маладзечанцаў была ўжыта мера стрымання ў выглядзе хатняша арышту. У пятніцу Паўлу Пяскову змянілі меру стрымання на заключэнне пад заключэнне пад варту па прычыне таго, што ў начальніка Маладзечанскага РАУС маецца аператыўная інфармацыя, што Пяскоў мае намер з’ехаць за мяжу. У зал суда 22 верасня Пяскова прывялі пад канвоем.\nНагадаем, 16 верасня суд Маладзечанскага раёна пачаў разгляд крымінальнай справы ў дачыненні да Паўла Пяскова і Уладзіслава Еўсцягнеева, удзельнікаў акцыі салідарнасці 19 чэрвеня, на якой маладзечанцы адбілі ў сілавікоў затрыманага. Кадры патасоўкі каля міліцэйскага мікрааўтобуса выклікалі вялікі рэзананс, бо адным з відэа бачна, што ў нейкі момант у руках аднаго з АМАПаўцаў апынуўся пісталет. У першы дзень судовага разгляду праз відэа-канферэнцсувязь заслухваліся паказанні супрацоўнікі АМАПа Вячаслаў Якавенка і Яўген Баранаў. 17 і 18 верасня дапытвалі сведак па справе.\nУладзіслаў Еўсцягнееў: Я трымаўся за АМАПаўца, каб падаючы, не ўдарыцца аб плітку\nУладзіслаў Еўсцягнееў адразу паведаміў, што з іншым абвінавачаным, Паўлам Пясковым, ён раней наогул знаёмы не быў.\nНа судзе Уладзіслаў Еўсцягнееў распавёў, што загадзя не ведаў, што ў горадзе плануюцца "нейкая акцыя ці мітынг". Уладзіслаў растлумачыў, што дом у яго размяшчаецца каля месца, дзе праходзіла акцыя 19 чэрвеня. Пачуў, як людзі пляскаюць у далоні і сігналяць машыны, таму ён пайшоў паглядзець, што там наогул адбываецца. Гэта ён сказаў сваёй маме, калі сыходзіў з дому. Калі выходзіў, яму бабуля каля пад'езда сказала таксама паглядзець, што там наогул адбываецца на скрыжаванні.\nКалі прыйшоў, то ўбачыў, што на перакрыжаванні [адно з месцаў правядзення акцыі] знаходзіцца каля 30-40 чалавек, а таксама супрацоўнік ДАІ і белая міліцэйская машына. Ён прыйшоў да акцыі і зрабіў пару фотаздымкаў на тэлефон, а потым уключыў відэа, каб потым паказаць іншым, што адбываецца ў горадзе. Па словах Уладзіслава, ён яшчэ трохі пагаварыў на акцыі са сваім суседам пра каронавірус.\nПазней прыехалі на аўтобусе супрацоўнікі міліцыі і супрацоўнікі АМАПа. Міліцыянт з гучнагаварыцелем папярэджваў аб незаконнасці акцыі, але "яго ніхто не чапаў, ён спакойна хадзіў".\nКалі частка людзей пайшла да парку, то Уладзіслаў пайшоў па супрацьлеглым баку дарогі. На пытанне дзяржабвінаваўцы, навошта ён пайшоў за людзьмі, Уладзіслаў адказаў, што ён запісваў відэа свайму брату, каб паказаць, што адбываецца ў горадзе. Частка людзей, супрацоўнікі міліцыі і АМАПу засталіся там, дзе першапачаткова былі.\nУладзіслаў распавядае, што ў той вечар дрэнна працаваў інтэрнэт. Дзяржаўны абвінаваўца спытаў, ці меў зносіны ён падчас акцыі з Мікалаем Алейнікам [яго потым пры затрыманні адбівалі ў сілавікоў]:\n"Я не памятаю, каб ён там нешта крычаў ці скандаваў. Я ўбачыў, што ён наступіў на траву і сказаў, што гэта псаванне дзяржаўнай маёмасці і яе могуць аштрафаваць. Ён адышоў".\nУладзіслаў распавёў, што ў той момант, калі ён перапісваўся з кімсьці ў тэлефоне, то пачалі затрымліваць Алейніка [на той момант ён яшчэ не ведаў, што гэта быў менавіта Алейнік], але ён не бачыў, калі гэта пачало адбывацца.\n"Я пачуў, што жанчына нейкая пачала крычаць. Я падбег да АМАПаўца [Баранава] і прыхапіў яго левай рукой пад левую руку, а другой рукой абхапіў за тулава".\n— Гэта значыць прыабняць яго хацелі? — спытаў дзяржабвінаваўца Габруковіч.\n— Ну як бы прытрымаць, — адказаў Еўсцягнееў.\n"Там яшчэ былі людзі, і яны пайшлі на нас, то бок адбылося сутыкненне людзей і супрацоўнікаў міліцыі. У гэты момант я падвярнуў нагу, і мы пачалі падаць з супрацоўнікам АМАПу. Я ўтрымліваўся за АМАПаўца, каб падаючы, не ўдарыцца аб плітку. Мы ўпалі на плітку, перакуліліся полубокам на левы бок. Як упаў АМАПавец — я не памятаю, таму што я быў у стане ступару. Ззаду супрацоўнік адцягнуў мяне і крыкнуў "Ляжаць!" Я прыўзняўся, прыкрыў галаву рукой, каб не атрымаць і адышоў. У гэты час супрацоўнікі АМАПа селі ў машыну і з'ехалі".\nНа пытанне пракурора пра цялесныя пашкоджанні Уладзіслаў Еўсцягнееў растлумачыў, што ніякіх удараў ні АМАПаўцу Баранаву, ні супрацоўнікам міліцыі, ні людзям ён не наносіў.\n"Я пабыў яшчэ пару хвілін там. Я быў у шоку, усяго калаціла. А потым пайшоў дадому".\nПра Паўла Пяскова, другога абвінавачанага, Уладзіслаў на судзе казаў мала, на самой акцыі яго не бачыў:\n"Я ўбачыў потым на відэа, што ён упаў, яго кінулі, але асабіста не бачыў, хто яго кінуў".\nДзяржабвінаваўца Габруковіч спытаў у Еўсцягнеева, чаму той пабег да супрацоўніка АМАПу, калі той затрымліваў Алейніка.\n"Ведаеце, калі жанчына закрычала, я не цяміў, я проста туды пабег. У мяне ў сям'і бацька з маці часта пілі і бацька прыкладваў руку. Уявіце, калі маленькае дзіця гадоў шасці стаіць перад маці і кажа: "Хочаш ударыць маці — стукні спачатку мяне". І ў мяне проста пстрыкнула і я пабег, нават не задумваючыся".\nНа пытанні дзяржабвінаваўцы, Еўсцягнееў сказаў, што ён разумеў, што супрацоўнік АМАПу выконвае свае службовыя абавязкі, але пра астатняе ён не думаў на той момант.\n— А вы ведалі, што там мітынг адбываўся? — спытаў пракурор.\n— Там ужо даведаўся, што гэта была акцыя салідарнасці ці як там яна называецца...\n— А салідарнасць з чым?\n— Шчыра сказаць, не памятаю.\nУладзіслава затрымалі ў пад'ездзе свайго дома на наступны дзень, калі той вяртаўся з аўтавакзала. Маці не сказаў, што яго затрымліваюць, таму што ў яе шызафрэнія. Сказаў, што пераначуе ў брата. У машыне супрацоўнікі міліцыі спыталі ў яго: "На чорта ты туды палез?"\nПракурор спытаў стаўленне да зробленага. Уладзіслаў адказаў:\n"Раскайваюся, што прынёс шкоду не толькі фізічную. Наогул любыя дзеянні ў дачыненні да іншых непрымальныя. Супраць мяне на акцыі ніякіх дзеянняў здзейснена не было. У ізалятары не білі...\nЯ з дзяцінства гвалт не вітаў".\nАдвакат спытаў, ці быў ён раней знаёмы з заканадаўствам аб масавых мерапрыемствах. Уладзіслаў Еўсцягнееў адказаў, што не.\n— Ці справядлівыя дзеянні супрацоўнікаў міліцыі на той момант былі? — спытаў адвакат.\n— У той момант я думаў толькі пра тое, што жанчына крычала. Я падумаў, што жанчыне прычыняюць боль. Я падбег да супрацоўніка АМАПу, думаў адтуль. Хлопец [Алейнік] не крычаў, нейкіх лозунгаў не выкрыкваў, здымаў на тэлефон, — распавёў Уладзіслаў.\nЕўсцягнееў удакладніў на судзе, што ён не ведаў на той момант, што наогул адбываецца затрыманне, а тым больш, затрыманне Алейніка. Пра гэта ён даведаўся пазней ад людзей, і ўбачыў на відэа.\nКалі суддзя Вікторыя Паляшчук спытала, ці цягнуў Уладзіслаў на сябе супрацоўніка АМАПа Баранава, то сказаў, што не можа адказаць, таму што не можа зразумець, ці быў гэты ціск натоўпу ці нешта іншае. Але АМАПавец пры падзенні ўпаў на яго.\nСуддзя на судовым пасяджэнні ўдакладняла, ад чаго менавіта і якім чынам падалі Еўсцягнееў і супрацоўнік АМАПа Баранава. Уладзіслаў на судзе патлумачыў, што прычынай падзення ўсё ж такі стаў ціск натоўпу і тое, што ён падвярнуў нагу.\n"Я яго не тое, што цягнуў. Я за яго трымаўся, каб не ўпасці".\nСуддзя зачытала пратакол допыту на следстве, бо маюцца супярэчнасці з нагоды кантакту з супрацоўнікам АМАПу.\nПа пратаколе на следстве Еўсцягнееў казаў:\n"Хацеў дапамагчы чалавеку, якога пасадзілі ў бус, мабыць, на мяне так падзейнічаў натоўп".\nНа судзе Еўсцягнееў растлумачыў, што думаў, што жанчыне каля машыны прычыняюць боль.\n"Я не бачыў, каго канкрэтна заводзілі ў машыну: жанчыну ці мужчыну. Толькі потым даведаўся, што гэта быў Алейнік".\nУладзіслаў распавёў, што на дадзены момант пражывае са сваёй маці, у якой бестэрміновая інваліднасць, апекуе яе.\nДопыт Уладзіслава Еўсцягнеева на судзе доўжыўся больш за гадзіну. Сёння пасля абеду будзе таксама дапытаны Павел Пяскоў, іншы абвінавачаны па справе.\nПавел Пяскоў: Я хацеў прадухіліць канфлікт у грамадскім месцы\nАдразу Павел Пяскоў на судзе паведаміў, што да 19 чэрвеня не быў знаёмы з іншым абвінавачаным — Уладзіславам Еўсцягнеевым.\nЯму ў горадзе гараджане паведамілі, што 19 чэрвеня — апошні дзень збору подпісаў за вылучэнне кандыдатаў у прэзідэнты. Павел спытаў, дзе праходзіць збор подпісаў і пайшоў у тое месца — да крамы "Рублёўскага". Сказаў, што яму стала цікава. Але да гэтай крамы ён не дайшоў у той вечар. Па дарозе ён убачыў супрацоўнікаў АМАПу і міліцыі, а таксама міліцыянта з гучнагаварыцелем, які папярэджваў людзей аб незаконнасці акцыі. Асабіста Павел чуў два такія папярэджанні.\nПавел Пяскоў сказаў, што хацеў паставіць подпіс за вылучэнне кандыдата. На судзе ён не распавёў, каго хацеў падтрымаць сваім подпісам.\n— І пашпарт у Вас з сабой быў? — спытаў пракурор.\n— Вядома, ён заўсёды са мной. Ну, цяпер толькі няма, — адказаў Павел.\nПавел Пяскоў у той вечар дамовіўся сустрэцца са сваёй сяброўкай Веранікай. Гэта яна паведаміла яму па тэлефоне, што 19 чэрвеня — апошні дзень збору подпісаў за вылучэнне кандыдатаў. Павел потым гэта ўдакладніў у незнаёмых маладзечанцаў.\nПяскоў распавёў на судзе, што не бачыў, як пад'ехалі супрацоўнікі АМАПу на аўтобусе, не бачыў ён, як затрымлівалі Алейніка. Ён пачуў крыкі накшалт "Ратуйце, дапамажыце!" і ўбачыў патасоўку.\n"Я ўбачыў як АМАПавец націскае на чалавека, я не памятаю як дакладна, таму што была блытаніна. Гэта было каля іх мікрааўтобуса".\n— Вы бачыце супрацоўніка АМАПа і яшчэ нейкага чалавека пад ім. У якім становішчы знаходзіўся супрацоўнік АМАПу? — аднаўляе падзеі таго вечара пракурор.\n— Я нават не ведаю, не магу растлумачыць, калі чалавек на каленях стаіць і рукамі на асфальце. "Ракам" — па беларуску. Я дакладна не памятаю, але, здаецца, адной нагой на чалавеку, а другой — на асфальце. Чалавек той ляжаў, супраціўляўся, спрабаваў устаць, але не мог, ён ляжаў на жываце, — распавядае Павел Пяскоў.\nНа судзе ён дакладна не сцвярджаць не мог, што АМАПавец стаяў на чалавеку каленам.\nПа словах Паўла, ён да гэтага часу не ведае, хто тады знаходзіўся пад супрацоўнікам АМАПу. Памятае толькі тое, што той быў у чырвона-белай кофце. Іншых актаў фізічнага супраціву Павел не бачыў тады. Не бачыў ён і тое, як АМАПавец дастаў пісталет на патасоўцы. Па словах Паўла, ён убачыў гэта толькі на відэа потым.\n"У мяне адбылося ўсё само. Я спрабаваў схапіць АМАПаўца за руку ці плячо. У мяне потым гэта атрымалася. Я ўзяў яго за форменнае абмундзіраванне і пацягнуў".\n— З якой мэтай вы гэта рабілі?\n— Ды я не ведаю, усё гэта спантанна, эмоцыі згулялі. Я хацеў выратаваць чалавека, трэба было спыніць гэты канфлікт. Потым я пацягнуў яго на сябе, дакладней крыху ў бок...\n— Пасля вашых дзеянняў супрацоўнік АМАПа ўпаў? — пытаецца пракурор.\n— Я не ведаю, я сам згубіўся там. Там наогул ніхто не падаў, я не бачыў, каб нехта ляжаў. Я, калі павярнуўся, яго адсунуў, мяне там штурхнуў у спіну і пачалі туды-сюды кідаць. Скончылася гэта тым, што мяне выкінулі з натоўпу. Я ўпаў і пабіў бараду, усё.\nАдвакат спытаў, што кіравала Паўлам у той момант, ці хацеў ён прычыніць шкоду супрацоўніку АМАПу.\n"Ні ў якім выпадку, не было нават такіх думак. Мае думкі былі проста прадухіліць канфлікт, які мог перарасці ў нешта большае, гэта значыць узяць супрацоўніка АМАПу і проста адсунуць яго. Калі б чалавек у чырвонай кашулі быў зверху над супрацоўнікам, то тады б я і яго адсунуў. Гэта значыць канфлікт не павінен адбыцца ў грамадскім месцы, калі дзеці стаяць у двух метрах і бачаць незразумелыя падзеі".\nУ выніку патасоўкі Паўлу парвалі майку і растапталі акуляры.\n"Я падняўся з каленяў, устаў і бачу, што народ трошкі пачынае супакойвацца. Я падумаў, каб яшчэ не было канфлікту, буду людзей трошкі тармазіць, каб нікуды не лезлі. Я зрабіў крок наперад, гляджу — АМАП падышоў да бусу, пачаў выбудоўвацца ў шэраг. Я думаю: "ўсё — канфлікт вычарпаны". Яны пастаялі некалькі секунд, селі ў машыну і з'ехалі. Потым людзі ўсе разышліся", — распавядае Павел пра падзеі пасля патасоўкі.\nПа словах Паўла, уся патасоўка доўжылася не больш за дзесяць секунд. На пытанне дзяржабвінаваўцы, ці ўжываў ён у той дзень спіртное, Павел адказаў, што быў абсалютна цвярозы.\nСуддзя спытала, што адбылося з супрацоўнікам АМАПа пасля таго, як Павел адцягнуў яго:\n"Ад маіх дзеянняў ён не падаў. Я яго пацягнуў на сябе, крыху ў бок, потым мяне штурхнулі ў спіну, галава закружылася і праз пару секунд, я не памятаю, што адбылося, але я ўпаў. А падаў ён ці не са 100% верагоднасцю я не магу вам сказаць".\nПракурор спытаў, дзе пражываў да арышту Павел:\n"Паўдня я праводзіў з бабуляй, за якой даглядаю па інваліднасці з лютага 2020 года, а паўдня праводзіў са сваёй грамадзянскай жонкай".\nПаўла затрымалі на 72 гадзіны па гэтай крымінальнай справе на наступным дзень каля мясцовага рынку. Паводле яго словаў, супрацоўнікі міліцыі не паведамілі, з якой нагоды яго затрымліваюць, проста сказалі: "Праходзьце ў РАУС".\nПракурор Габруковіч папрасіў растлумачыць, у якой частцы Павел Пяскоў не прызнае віну, бо на першым пасяджэнні ён заявіў, што прызнае віну часткова.\n"Не прызнаю тую частку, дзе я мог нанесці траўмы і лёгкія цялесныя пашкоджанні вопратцы супрацоўніку АМАПу. Не згодны, таму што ён ужо, верагодна, атрымаў траўмы да таго, як я да яго падбег".\nПасля допыту Паўла Пяскова Уладзіслаў Еўсцягнееў заявіў, што ў яго ёсць дапаўненні. На судзе ён заявіў, што ўсё ж такі пацягнуў супрацоўніка АМАПу за абмундзіраванне:\n"Калі я падбег да супрацоўніка АМАПу, я яго ў той момант сапраўды пацягнуў. І пасля трох-чатырох секунд, калі народ пайшоў, мы ўпалі".\nУладзіслаў патлумачыў, што не паведаміў гэты факт падчас сваіх паказанняў, таму што не мог адразу ўспомніць.\nВывучэнне матэрыялаў справы\nПацярпелыя Вячаслаў Якавенка і Яўген Баранаў у Маладзечне 19 чэрвеня. Фота: rh.by\nЗатым у судзе былі вывучаны пісьмовыя матэрыялы справы.\nПаводле рапарту пацярпелы АМАПавец Якавенка кажа, што чалавек, які ужыў ў адносінах да яго гвалт, быў апрануты ў зялёныя ці шэрыя штаны. Абаронца Пяскова звярнуў увагу, што Павел Пяскоў быў у той вечар у чорных штанах. У зале суда ён знаходзіўся ў гэтых жа штанах. На думку адваката, супрацоўнік АМАПу мог ідэнтыфікаваць Пяскова толькі па відэа, якое з'явілася пазней у інтэрнэце.\nДзяржабвінаваўца зачытаў рапарты супрацоўнікаў АМАПа, дзе ўказваецца, што ў выніку бойкі супрацоўнікам АМАПа былі прычыненыя цялесныя пашкоджанні: траўмы локця і каленаў.\n"Няма фатаграфій, якія б зафіксавалі траўмы Якавенкі [пацярпелага супрацоўніка АМАПу]", — звярнуў увагу абаронца Пяскова. Пры гэтым, у крымінальнай справе маюцца фатаграфіі пашкоджаных штаноў супрацоўніка АМАПу.\nУ судзе былі вывучаныя скрыншоты відэа бойкі з лагатыпам "Мая краіна Беларусь", а таксама фатаграфіі "Рэгіянальнай газеты". На некаторых здымках абвінавачаныя пазналі сябе. Таксама ў судзе было прагледжана некалькі відэа затрымання Мікалая Алейніка і відэа патасоўкі сілавікоў з Пясковым і Яўсцягнеевым.\nАбаронца Пяскова звярнуў увагу, што супрацоўнікі АМАПу не прад'явілі дакументы пры затрыманні, як яны гэта сцвярджалі ў сваіх паказаннях.\nНа відэа бачна, што людзі толькі пляскалі ў далоні, не скандуюць ніякіх лозунгаў і не ўжываюць сімволікі. Пяскоў і Еўсцягнееў таксама на судзе сцвярджалі, што выкрыкванняў лозунгаў і выкарыстання сімволікі не было. Супрацоўнікі АМАПа і міліцыі, якія выступалі пацярпелымі і сведкамі па дадзенай крымінальнай справе, сцвярджалі на судзе адваротнае. Адвакат звярнуў увагу, што прыкмет мітынгу 19 чэрвеня ў Маладзечне не было. Словы "Ганьба!" і "Позор!", па словах адваката, не з'яўляюцца прыкметамі мітынгу, а з'яўляюцца рэакцыяй людзей на дзеянні сілавікоў.\nХадайніцтва аб змене меры стрымання Пяскову\nДзяржаўны абвінаваўца па справе Габруковіч. Фота: spring96.org\nАбаронца Пяскова Ігар Касцюк заявіў хадайніцтва змяніць меру стрымання ў дачыненні да Паўла Пяскова на іншую, не звязаную з пазбаўленнем волі. Ён звяртае ўвагу, што ў суд паступіла закрытая аператыўная інфармацыя аб тым, што Пяскоў нібыта збіраўся схавацца за мяжой. Адвакат не быў азнаёмлены з гэтай інфармацыяй, і ён нават не ведае, што канкрэтна паслужыла прычынай для заключэння пад варту Пяскова. Ён выказаў здагадку, што магчыма гэта магло быць наведванне Паўлам пашпартнага стала. Хоць, на думку адваката, падстаў для заключэння пад варту Пяскова не было: ён без спазненняў наведваў усе судовыя паседжанні і планаваў асабіста абараняцца на наступных судовых пасяджэннях. Таксама адвакат абгрунтаваў сваё хадайніцтва тым, што на ўтрыманні ў Пяскова знаходзіцца малалетняе дзіця, а таксама ён ажыццяўляе догляд за блізкім сваяком з інваліднасцю першай групы.\nСуддзя Вікторыя Паляшчук прыняла рашэнне адмовіць у задавальненні хадайніцтва. Павел Пяскоў застаецца ў зняволенні пад вартай на час разгляду крымінальнай справы. Ён утрымліваецца ў ізалятары часовага ўтрымання ў Маладзечне.\nАбаронцы абвінавачаных заявілі хадайніцтва пра дадатковы допыт супрацоўніка міліцыі і пацярпелых. Суддзя іх не задаволіла. Дзяржабвінаваўца Габруковіч папрасіў выклікаць у якасці сведкі эксперта, які зафіксаваў траўмы і цялесныя пашкоджанні ў пацярпелых. Суддзя Вікторыя Паляшчук задаволіла гэтае хадайніцтва.\nНаступнае судовае пасяджэнне прызначана на 28 верасня.\n"Вясна" працягвае сачыць за судовым працэсам.


Дуброўскі настрой, 114 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДаў слова? Стрымай! Неяк на пачатку сваёй - як цяпер відаць, зацягнутай - кар'еры цяперашні беларускі дыктатар абяцаў бяскрыўднаму крывотліваму беларускаму народу што калі ў яго не атрымаецца добра кіраваць гэтым народам, то ён пойдзе з пасады. Канешне, сказана гэта было тым з народу у каго ў галаве былі яшчэ абрэзкі маральнага кодэксу будаўніка камунізма. Дыктатар яўна пераацаніў ці то свае высакародныя памкненні ці то вынікі свайго кіравання. Зараз на парозе пятнаццатыя ўгодкі як ён не злазіць ці то з кіроўнага мерседэсу ці то з карку, патыліцы і кіршэні зручнага ў кіраванні і крывотлівага беларускага народу. Па чым мы могам меркаваць пра ўдачу і божую ласку кіраўніка? Найперш па зьмесьціву кашалька, па задавалёнасьці чэрава і па камфорце дарагога цела. Няма ніякага сумневу, што па ўсіх трох параметрах жыццё дыктатара заслужыла пяцёрку. Ягоны кашэль пругкі і таўсты ягонае цела прадукуе дзяцей.


Ператрусы і затрыманні людзей адбываюцца ў раёнах Палесся\nПератрусы і затрыманні людзей адбываюцца ў раёнах Палесся\nПалеская Вясна 01.12.2021\nНа цяперашні момант пацверджана інфармацыя пра ператрусы і затрыманні самамала дваіх чалавек.\nЗраніцы карнікі прыйшлі да праваабронцы, кіраўніка Мазырскай філіі Праваабарончага цэнтра «Вясна» Уладзіміра Целепуна. Яны правялі ператрус у прыватным бацькоўскім доме, дзе Целяпун робіць рамонт і часова жыве, а потым паехалі на кватэру, дзе ён зарэгістраваны, і ператрусілі яе. Падчас ператрусаў забралі кампутар і тэлефон, а таксама розную друкаваную прадукцыю – плакаты, паштоўкі, кнігі, дзе прысутнічалі згадкі аб праваабарончым цэнтры «Вясна».\nПасля гэтага Уладзіміра Целепуна звезлі на допыт. Станам на 14 гадзін яго вызвалілі. Падрабязнасці допыту, а таксама тое, што за структура карнага апарату рэжыма выконвала аперацыю, пакуль невядома.\nПрыкладна а 7-й гадзіне раніцы карнікі таксама ўварваліся ў хату кіраўніка Рэчыцкай суполкі партыі БНФ Алега Карбалевіча ў вёсцы Перасвятое каля Рэчыцы. Яны зрабілі ператрус, забралі стацыянарны кампутар. Мабільных тэлефонаў з выхадам у інтэрнэт у Карбалевіча не было. Самога яго затрымалі і звезлі. Пазней ён здолеў паведаміць жонцы, што яго вязуць у Светлагорск.\nУ Светлагорску размешчаны міжраённы аддзел Дэпартамента фінансавых расследаванняў, у зоне адказнасці якога знаходзіцца і Рэчыцкі раён. Менавіта там і дапытвалі Алега Карбалевіча. Пытанні тычыліся таго, ці атрымліваў Карбалевіч аплату за назіранне на леташніх выбарах і за адзін выпадак, калі ён хадзіў у якасці слухача на палітычна матываваны суд у Рэчыцы. У забраным кампутары карнікі знайшлі ліставанне з журналістам Палескай Вясны і сябрам Карбалевіча Андрусём Гаёвым, які прасіў Карбалевіча схадзіць на палітычна матываваны суд і потым распавесці ягоныя вынікі. Карнікі выпытвалі ці плаціў журналіст Карбалевічу за гэта грошы.


Зборка кухоннага гарнітура\nЯк самастойна сабраць кухонны гарнітур за выходныя: 5 галоўных этапаў зборкі\nНабыццё новага кухоннага гарнітура суправаджаецца зборкай. Пры гэтым патрабуецца наняць прафесіяналаў за дадатковую плату. Альтэрнатыва гэтага працэсу - гэта зборка кухоннага гарнітура самастойна. Пры гэтым спатрэбіцца камплект інструмент і веданне тэхналогіі мантажных работ. Самастойная праца дазволіць зэканоміць грошы.\nКухонны гарнітур можна сабраць самім, абы інструкцыя была\nШто неабходна праверыць і зрабіць перад зборкай?\nЗ якіх этапаў складаецца зборка?\nСамому сабраць кухню не так складана. Сучасныя крапежныя элементы палягчаюць працэс зборкі. Набор неабходных інструментаў ёсць у кожным доме.\nПерад уладкаваннем гарнітура патрабуецца выраўнаваць паверхню падлог і сцен. мэбля збіраецца, калі сцены афарбаваныя або абклееныя шпалерамі.\nКаб сабраць кухонную мэблю сваімі рукамі патрабуецца выканаць наступныя ўмовы:\nКамунікацыйныя лініі і электраправодка павінны адпавядаць плану размеркавання мэблі;\nпры праектаванні кухні ўлічваецца магчымасць адключэння электраабсталявання без дэмантажу мэблевых канструкцый;\nрэкамендуецца выконваць правілы мантажу сілавых разетак пры падлучэнні варачных панэляў;\nразеткі для электраабсталявання мантуюцца на адлегласці ў 10 см ад паверхні стальніцы;\nпры мантажы варта ўлічваць месца размяшчэння праводкі, каб не пашкодзіць яе пры свідраванні;\nадтуліну для вентыляцыі размяшчаецца на вызначанай адлегласці ад навясных паліц, каб падлучыць газаадводную трубу;\nадхіленне паверхні падлогавага пакрыцця ад гарызантальнай плоскасці не павінна быць больш 5 мм.\nПраверыць роўнасць падлогі можна з дапамогай спецыяльнага прыбора - нівелір\nкаб сабраць кухонны гарнітур сваімі рукамі, спатрэбіцца падрыхтаваць наступныя прылады:\nПерфаратар патрабуецца для мацавання элементаў да бетонных сценах.\nШуруповерт з камплектам біт.\nЭлектролобзик з пілкамі ўжываецца для выразання адтулін у стальніцы.\nУзровень і рулеткі.\nНожовка па метале і малаток.\nДа камплекту мэблі часта прыкладаецца шасцігранная ключ.\nСвердзела і саморезы.\nБудаўнічы стэплер са клямарамі.\nДля таго каб сабраць кухонны гарнітур трэба вызваліць працоўную прастору ад лішніх рэчаў. Элементы мэблі вызваляюцца ад ўпакоўкі.\nПадрыхтоўваюцца прыстасаванні для зборкі мэблі сваімі рукамі і фурнітура.\nПерш чым выканаць мантаж кухоннага гарнітура, варта вызначыць парадак ўстаноўкі:\nВуглавыя модулі мантуюцца ў першую чаргу.\nУ сценавых панэлях спачатку мацуюцца модулі ніжняга шэрагу.\nКалі сцяна аздобленая пліткай, то першымі мантуюцца навясныя канструкцыі.\nПланаваць гарнітур кухні трэба да пачатку яго зборкі\nІнструкцыя па зборцы кухні дазволіць сабраць мэблю сваімі сіламі. Выконваючы тэхналогію ўстаноўкі, можна змантаваць гарнітур у самыя кароткія тэрміны. Зборка кухні пачынаецца з мантажу шаф. Пры гэтым збіраюцца навясныя і падлогавыя канструкцыі.\nПрацэс ўстаноўкі складаецца з некалькіх этапаў. Навясныя шафы мантуюцца па тым жа прынцыпе, што і ніжнія канструкцыі. Але ёсць адрозненні.\nНе выконваецца мантаж высоўных скрынь. Фасады вырабляюцца на этапе ўстаноўкі мацавання да сцяны.\nЗборка падлогавых элементаў і навясных шаф\nІнструкцыя зборкі мяркуе паслядоўную працу. Спачатку мантуюцца падлогавыя і навясныя канструкцыі. Часта ў якасці падлогавага элемента прымяняецца тумба.\nМантаж складаецца з наступных дзеянняў:\nпадрыхтоўваюцца бакавіны. Для гэтага пры дапамозе саморезов мантуюцца накіроўвалыя высоўных скрынь.\nДля мацавання панэляў, у адтуліны ўстаўляюцца спецыяльныя чопики. Дадзеныя дэталі палягчаюць зборку корпуса. Другая панэль апранаецца на крапежны элемент і прыціскаецца.\nПанэлі сцягваюцца з дапамогай шруб і шасціграннай ключа. Затым адтуліны прыкрываюцца заглушкамі.\nУ падлогавых элементах у верхняй частцы ўсталёўваюцца дзве планкі, на якія мацуецца стальніца.\nУсталёўваецца задняя сценка з ужываннем клямараў.\nЗ дапамогай шуруповерта на падлогавыя шафы мантуюцца ножкі. У некаторых выпадках замест ножак выкарыстоўваюцца накладкі з пластыка. Пры мантажы ўжываецца ўзровень.\nНавясныя канструкцыі абсталююцца насценнымі мацаваннямі.\nНавясныя шафы павінны быць максімальна правільна сабраны, бо з'яўляюцца галоўнай мэбляй для посуду\nЎстаноўка кухоннага гарнітура пачынаецца з тумбаў, шаф або пеналаў. Усталёўваецца бакавой элемент, які з'яўляецца асновай для камунікацый. У ім праробліваюцца адтуліны для розных труб і правадоў.\nПадлогавыя элементы злучаюцца з дапамогай саморезов або мэблевай сцяжкі.\nУ працэсе работ выкарыстоўваецца спецыяльная фурнітура:\nМантажная рэйка ўжываецца для трывалага мацавання шафы да паверхні сцяны.\nРэгулявальныя шрубы дазваляюць рэгуляваць размяшчэнне кухоннай канструкцыі.\nПерад зборкай правяраецца наяўнасць крапежных элементаў. У некаторых выпадках выкарыстоўваюцца навясныя канструкцыі «пад прэс», для якіх не патрабуецца дадатковы крапеж.\nМежсекционные сцяжкі прымяняюцца для злучэння элементаў паміж сабой.\nСхема зборкі кухоннага гарнітура прадугледжвае мацаванне мыйкі.\nПры гэтым мантаж вырабляецца ў некалькі этапаў:\nДля мантавання мыйкі ў стальніцы выразаюцца адтуліны. пасля разметкі, вырабляецца выразанне адтуліну з дапамогай лобзіка.\nПры выразанні месца пад мыйку да паверхні лепіцца малярная стужка, тады адпілаваная кавалак павісне на ёй.\nЎсталяваць кухонны гарнітур прасцей, калі выкарыстоўваецца стандартная мыйка, а не убудаваная.\nМантаж яшчэ залежыць ад тыпу мыйкі\nАсаблівасці мантажу сценавых панэляў і стальніцы\nПадобная паслядоўнасць зборкі ўключае мантаванне стальніцы і мацаванне сценавых панэляў.\nВырабляецца разметка стальніцы. Працоўную паверхню варта прымацаваць да сцяны. Зазор хаваецца ліштвой.\nСхемы зборкі мэблі са стальніцай складаюцца з наступных дзеянняў:\nЗ дапамогай лобзіка адпілоўваць лішнія элементы, і стальніца падганяецца пад памеры.\nЗборка кутняй кухні сваімі рукамі мяркуе ўжыванне планкі з металу, якая мантуецца на тарцы працоўнай панэлі і затуляе шчыліна паміж элементамі.\nКантавыя элементы каля пліты пакрываюцца адмысловымі плёнкамі, а ў іншых месцах мэблевай абзой.\nСтальніца мантуецца з ужываннем саморезов.\nСцяна над працоўнай паверхняй зачыняецца сценавымі панэлямі. Каб правільна сабраць кухонны гарнітур прымяняюцца дзюбеля. На іх мантуюцца панэлі.\nУ падобных канструкцыях выразаюцца адтуліны пад разеткі.\nДля павышэння якасці мэблі, усе стыкі апрацоўваюцца адмысловым герметыкам.\nЗборка навясных канструкцый\nКаб самому сабраць кухонны гарнітур трэба ўважліва рабіць замеры. Для фіксацыі навясных канструкцый адмераецца 500 мм ад паверхні стальніцы.\nХто сябруе з памерамі той правільна збярэ мэбля\nЗатым вырабляецца замер навяснога элемента і адзначаецца лінія для мацавання.\nМантуецца планка для падвешванняў.\nШафа мантуецца на пазы. Пры гэтым гаплікі чапляюцца за адтуліны.\nНеабходна сабраць кутняй шафа кухні ў першую чаргу. Калі на сцяне ёсць няроўнасці, то прымяняецца фальш-панэль.\nПадвесныя канструкцыі замацоўваюцца з дапамогай сцяжак.\nМантаж высоўных скрынь\nПравільна сабраць кутнюю кухню самому дапаможа мантаванне высоўных паліц.\nПры гэтым выконваюцца наступныя дзеянні:\nЗ трох панэляў збіраюцца каркасы з дапамогай чопиков.\nУ пазы мантуецца ліст ДВП, які служыць дном.\nФасад мацуецца пры дапамозе адмысловых сцяжак. Пры гэтым шрубы ўстаўляюцца ў фасадную частку, а канцы крапяжу ў бакавыя панэлі.\nДа нізе скрыні мацуюцца накіроўвалыя з ролікамі.\nСкрыні ўстаўляюцца пад вуглом у накіроўвалыя. Варта праверыць лёгкасць перамяшчэння канструкцыі.\nСабраць самому мэбля нескладана. Рэкамендуецца пасля мантажу праверыць функцыянаванне ўсіх элементаў канструкцыі.\nПрастора паміж сцяной і стальніцай зачыняецца адмысловым ліштвой. Для гэтага да паверхні сцяны з дапамогай дзюбеляў мантуецца накіроўвалая, якая прыкрываецца дэкаратыўнай накладкай.\nПасля ўстаноўкі мэблевага гарнітура вырабляецца мантаж выцяжкі. Канструкцыя размяшчаецца на вышыні больш 70 см. Елі пліта газавая, то спатрэбіцца адступіць каля 80 см. Мантуецца прылада паветравода.\nДа мыйцы падводзяцца каналізацыйныя і вадаправодныя магістралі. Мантуюцца разеткі для бытавой тэхнікі, якія падключаюцца.\nПрактычна ўсе кухонныя гарнітуры мантуюцца па адным прынцыпе. Вывучэнне інструкцыі і наяўнасць інструментаў дапаможа сабраць канструкцыю сваімі сіламі. Самастойная зборка дае магчымасць дадаткова праверыць трываласць канструкцыі і правільнасць яе ўстаноўкі.


«Навошта званы б'юць?» У Лідзе скардзяцца, што касцёл спаць не дае - Хрысціянскі сайт † katolik.life - Гомель, Пінск, Баранавічы...\n«Навошта званы б'юць?» У Лідзе скардзяцца, што касцёл спаць не дае\nЗ-за скаргаў мясцовых жыхароў прыйшлося адмяніць бой званоў рана раніцай у нядзелю\nЖыхар мікрараёна Індустрыяльны ў Лідзе звярнуўся ў мясцовую газету «Прынеманскія весці» са скаргай на каталіцкі храм. Дакладней, на тое, што яму не дае спаць перазвон касцёла. Аказалася, што пенсіянер - не адзін, каму не падабаюцца званы.\n- Я толькі выйшаў на пенсію. Думаў, нарэшце выспацца змагу. Бо на працу даводзілася вельмі рана ўставаць. Але не тут-та было. Мой дом знаходзіцца побач з касцёлам. І па раніцах я прачынаюся пад бой званоў, - цытуе пенсіянера газета ў сваёй групе ў сацсетцы. - Не разумею, навошта званіць у іх кожны дзень? І ці можна пазбавіцца ад гэтага «будзільніка»?\nРэдакцыя звярнулася па каментар да пробашча парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі. Айцец Андрэй Агель SP патлумачыў, што ў Каталіцкай царкве ёсць даўняя традыцыя: склікаць вернікаў на святую Імшу за паўгадзіны да пачатку службы. Паколькі ў парафіі Імшы па буднях праходзяць а 9-й раніцы, у звон б'юць у 8.30. А першая нядзельная імша пачынаецца ў 8 раніцы, таму звон гучаў у 7.30.\nАднак, калі ад мясцовых жыхароў сталі паступаць скаргі, у парафіі пайшлі насустрач людзям і не сталі званіць так рана.\nЦяпер званы б'юць толькі перад другой нядзельнай Імшой - у 9.30. Што тычыцца будных дзён, то святар не лічыць, што 8.30 - так ужо рана:\n- Большасць людзей у гэты час ужо прачынаюцца. Трэба ўлічваць і пачуцці вернікаў. Звон не толькі ачышчае нашу душу, але і лечыць цела, - пракаментаваў святар.


У Магілёве сустракаюць удзельнікаў фестывалю «Магутны Божа» | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Музыка » У Магілёве сустракаюць удзельнікаў фестывалю «Магутны Божа»\nА іх чакаецца не меней тысячы з 14 краін свету. Як паведаміла начальнік упраўлення культуры Магілёўскага гарвыканкама Ірына Жабарава, упершыню ўдзельнічаюць прадстаўнікі з Партугаліі, Эстоніі, Аўстрыі і Швейцарыі.\nФестываль асацыюецца больш з класічнымі спевамі і музыкай, але гэта не значыць, што там будзе прысутнічаць адзін гэты жанр. Шмат хто з удзельнікаў выказвае сучасны погляд на рэлігію праз эстраднае выкананне, нават рэп. Вельмі цікавымі і карыснымі для моладзі будуць прадстаўленні тэатра святла і цені, дзе праз зразумелыя маладым людзям формы раскажуць пра шкоду наркатычных рэчываў, неахайныя сувязі і іншыя вострыя тэмы. А яшчэ мы арганізуем дабрачыннае свята "Шчырае сэрца" для дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі.\nФестываль знамянальны тым, што на працягу тыдня ў горадзе адбываецца шмат канцэртаў і мерапрыемстваў на тэму захавання спрадвечных чалавечых каштоўнасцяў. Гэта будзе свята звону, музычна-паэтычныя праграмы, выставы, кінапаказы, семінары, круглы стол, прысвечаны ўмацаванню сям'і, арганныя канцэрты у касцёле, сустрэчы з пісьменнікамі, артыстамі, свяшчэннікамі. На вялікай пляцоўцы каля Дыягнастычнага цэнтра разгорнецца вялікі фестывальны кірмаш. Большасць канцэртаў бясплатная і толькі на чатыры з іх, якія адбудуцца на сцэне Палаца культуры вобласці і на стадыёне "Спартак", уваход па білетах. Іх кошт складзе ад 25 да 45 рублёў. На працягу двух дзён будзе праходзіць міжнародны конкурс харавых і вакальных калектываў.Уладальнік Гран-Пры атрымае дзве тысячы долараў у падарунак. За перамогу будуць змагацца 14 калектываў.\nФестываль праводзіцца ў мэтах развіцця і папулярызацыі лепшых традыцый нацыянальнай і замежнай музычнай культуры, духоўнага адраджэння на аснове хрысціянскіх традыцый, развіцця і умацавання міжнародных культурных сувязяў пры садзейнічанні Беларускага экзархата праваслаўнай царквы і канферэнцыі каталічных Епіскапаў у Беларусі.\n1514 Каб пенсіянер мог наведваць курсы камп'ютарнай адукаванасці, у яго запатрабавалі шмат даведак\n427 Як дасягаецца бяспека палётаў? Карэспандэнты «Звязды» наведалі 50-ю змешаную авіябазу\n398 «Дзясятае месца — гэта наша памылка». Беларускія гандбалісты не выйшлі ў алімпійскі кваліфікацыйны турнір\n295 Чым пагражае смяротны каранавірус з Кітая?