for October 2021 Archive | Інфармацыйна-бібліятэчны аддзел Гродзенскага раённага культурна-інфармацыйнага цэнтра\nАнонс Views Navigation\n1 анонс, 27\nКніжная выстава “Кнігі юбіляры” у Індурскай сельскай бібліятэцы\n1 анонс, 28\n1 анонс, 29\n2 каляндар мерапрыемстваў , 30\nПарэцкая сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму, у рамках пасяджэння клуба “Юны эколаг”, правядзе мерапрыемства “Юные защитники природы”.\n30.09.2021 — 08:00 - 17:00\n17 каляндар мерапрыемстваў , 1\nЛуцкаўлянская сельская бібліятэка- інфармацыйна-экалагічны цэнтр правядзе кніжна-ілюстрацыйную выставу «Одна мечта на всех – жить в мире и согласии»\nВерцялішкаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна-краязнаўчы цэнтр правядзе акцыю “Удиви родителей – прочитай книгу”.\nСапоцкінская ГПБ – цэнтр турызму і краязнаўства, у рамках пасяджэння клуба дасугавых зносін “Натхненне”, правядзе літаратурнае караоке да Дня людзей сталога ўзросту «Звезды прошлых лет».\nСкідзельская гарадская бібліятэка правядзе фотавыставы да Міжнароднага  дня пажылога чалавека «Как молоды мы были…», «Мой город – моя гордость».\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе мерапрыемства да Дня пажылых людзей “От всей души с любовью”.\nРаціцкая сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу да Дня пажылых людзей “О, возраст осени”.\nІндурская сельская бібліятэка правядзе выставу “Единство”.\nПарэцкая сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму правядзе кніжную выставу-прагляд да Дня пажылых людей “Паважаны ўзрост”.\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр правядзе індывідуальнае абслугоўванне на даму “Жизнь продолжается и она прекрасна”.\nЖытамлянская сельская бібліятэка правядзе тэматычную паліцу «Нестареющие душой».\nВерцялішкаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна-краязнаўчы цэнтр правядзе гутарку пад назвай “Сталасць – узрост мудрасці і дабрыні”.\nЭкскурсія па музею Індурскага цэнтра культуры “Лялька ў карагодзе жыцця”.\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр правядзе выставу-віншаванне “Что в нашем сердце самое святое”.\nАдэльская сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму правядзе журнальны прэс-экспрэс «Новое в периодике для пожилых (молодых людей зрелого возраста)»\nГожская сельская бібліятэка правядзе выставу-інсталяцыю «Осенний блюз».\nСкідзельская гарадская бібліятэка правядзе літаратурную хвілінку да 230-годдзя са дня нараджэння Сяргея Аксакава пад назвай «Аленький цветочек».\n5 каляндар мерапрыемстваў , 2\nПутрышкаўская сельская бібліятэка правядзе вячоркі да Дня пажылых людзей пад назвай «Тряхнем стариной».\nВерцялішкаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна-краязнаўчы цэнтр правядзе інфарміну “Учитель – высокое звание в героической профессии”.\nАзёрская сельская бібліятэка правядзе матывацыйную выставу рэкордаў пажылых людзей «Ещё могу».\nСвіслацкая сельская бібліятэка правядзе вечар-сустрэчу для людзей сталага ўзроста «Мы молоды душой».\n2 каляндар мерапрыемстваў , 3\nІндурская сельская бібліятэка правядзе эрмітаж унікальных сустрэч да Міжнароднага дня пажылых людзей “Осени золотой листопад”, у рамках якога пройдзе сумеснае пасяджэнне клуба-кафэ ”Мир женщины” з людзьми старэйшага ўзросту.\n2 каляндар мерапрыемстваў , 4\nСкідзельская гарадская бібліятэка сямейнага чытання правядзе гістарычную гадзіну “Ганарымся славаю продкаў”.\n1 анонс, 5\n1 анонс, 6\n4 каляндар мерапрыемстваў , 7\nСвіслацкая сельская бібліятэка правядзе літаратурную гадзіну «Просто фантастика».\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр правядзе сэанс кнігатэрапіі для сталых «Читаю – значит живу».\nАдэльская сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму правядзе фота-квэст «Родной край – сердцу рай».\n1 анонс, 8\n2 каляндар мерапрыемстваў , 9\nГожская сельская бібліятэка правядзе выставу дзіцячых работ “Аб маці з любоўю і пяшчотай”.\n3 каляндар мерапрыемстваў , 10\nСапоцкінская ГПБ – цэнтр турызму і краязнаўства правядзе кніжную выставу да Дня маці «Свет материнской любви».\nРаціцкая сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу да Дня маці “Мама…Слов дороже нет на свете”.\n1 анонс, 11\n4 каляндар мерапрыемстваў , 12\nСвіслацкая сельская бібліятэка правядзе акцыю да Дня маці «Поздравим маму вместе»\nВерцялішкаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна-краязнаўчы цэнтр правядзе выставу-прапанову “ Осенняя пора – пора читать книги”.\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу-прысвячэнне «Прекрасна женщина с ребенком на руках».\n4 каляндар мерапрыемстваў , 13\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр правядзе свята “ Имя моего Ангела – Мама!”.\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе выставу творчых работ чытачоў да Дня маці «Фантазии полет и рук творенье».\nІндурская сельская бібліятэка правядзе выставу да Дня маці “Мамины руки”.\n8 каляндар мерапрыемстваў , 14\nПутрышкаўская сельская бібліятэка правядзе літаратурную кампазіцыю “Аб той, што даруе нам жыцце і цяпло”.\nПарэцкая сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму правядзе паэтычную гадзіну да Дня маці “…И нет милее этих глаз!”.\nАзёрская сельская бібліятэка правядзе літаратурна-музычнe. кампазіцыю «Спой мне сердцем песню, мама».\nСкідзельская гарадская бібліятэка сямейнага чытання, у рамках пасяджэння клуба “Беседушка им. З.А. Семашко” правядзе мерапрыемства «Мама… Слов дороже нет на свете!».\nСкідзельская гарадская бібліятэка правядзе відэапаштоўку да Дня маці «Любовью материнской мир прекрасен» у рамках пасяджэння клуба.\nЖытамлянская сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу «Имя тебе – Мать».\nАдэльская сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму правядзе паэтычны прагляд «С любовью каждая строка…».\n2 каляндар мерапрыемстваў , 15\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе літаратурна-музычную кампазіцыю «Самая прекрасная из женщин…».\n3 каляндар мерапрыемстваў , 16\nСапоцкінская ГПБ – цэнтр турызму і краязнаўства, у рамках пасяджэння дзіцячага клуба “Пачытаем–пагуляем”, правядзе ўрок творчасці да Дня маці «В мире нет красивей слова Мама».\nГожская сельская бібліятэка правядзе пасяджэнне аматарскага аб’яднання пад назвай “Пад зоркай маці”.\n1 анонс, 17\n1 анонс, 18\n2 каляндар мерапрыемстваў , 19\nСвіслацкая сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу “Любоў да Айчыны праз старонкі кніг”.\n1 анонс, 20\n3 каляндар мерапрыемстваў , 21\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр правядзе экскурсію па бібліятэцы «Каждому человеку путь открыт в библиотеку».\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе кніжную выставу “Жывуць традыцыі, квітнее зямля”.\n5 каляндар мерапрыемстваў , 22\nПутрышкаўская сельская бібліятэка правядзе выставу “Бачу Беларусь такой”.\nВерцялішкаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна-краязнаўчы цэнтр правядзе экскурсію ў бібліятэку “ Здесь книги разные живут”.\nСкідзельская гарадская бібліятэка правядзе пасяджэнне клуба пад назвай «Чудо из чудес – книга».\nАдэльская сельская бібліятэка – цэнтр краязнаўства і турызму, у рамках пасяджэння клуба “Эрудыт”, правядзе мерапрыемства «Хлеб – наше богатство».\n3 каляндар мерапрыемстваў , 23\nЖытамлянская сельская бібліятэка, у рамках пасяжэння літаратурнай гасцёўні з нагоды 35-годдзя НТФ “Матуліна песня”, пройдзе мерапрыемства “Спявайце, людзі, як спявалі”.\nРаціцкая сельская бібліятэка, у рамках пасяджэння аматарскага аб’яднання “Золотой ключик”, правядзе мерапрыемства “В мире интересного”.\n23.10.2021 — 13:00\n2 каляндар мерапрыемстваў , 24\nАзёрская сельская бібліятэка правядзе агляд кніжных навінак «От мала до велика».\n2 каляндар мерапрыемстваў , 25\nСкідзельская гарадская бібліятэка сямейнага чытання правядзе прэс-круіз “Книжная вселенная”.\n5 каляндар мерапрыемстваў , 26\nКвасоўская сельская бібліятэка правядзе калейдаскоп да Міжнароднага дня анімацыі «Книжные Мульти – Пульти».\nЛуцкаўлянская сельская бібліятэка – інфармацыйна-экалагічны цэнтр правядзе краязнаўчую вандроўку «Здесь Родины моей начало».\nГожская сельская бібліятэка правядзе выставу – прапанову “Залатая восень, пачытаць вас просіць”.\nСкідзельская гарадская бібліятэка правядзе разгорнутую выставу-інфармацыю аб прадпрыемствах г. Скідзеля «Мой город – моя гордость» да Міжнароднага дня гарадоў.\n2 каляндар мерапрыемстваў , 27\nАзёрская сельская бібліятэка правядзе выставу інсталяцыю «Библиотечный хэллоуин».\n3 каляндар мерапрыемстваў , 28\nАбухаўская сельская бібліятэка – інфармацыйна–прававы цэнтр, у рамках пасяджэння клуба “Юны прававед”, правядзе мерапрыемства “Мы в ответе за свои поступки”.\nСкідзельская гарадская бібліятэка сямейнага чытання, у рамках пасяджэння клуба “Беседушка им. З.А. Семашко” правядзе мерапрыемства «Неугасим огонь души».\nСвіслацкая сельская бібліятэка правядзе вечарыну ў рамках амаратскага аб’яданнання «Агенчык» пад назвай «Женщины, вы прекрасны».\n1 анонс, 31


Каўчэг для Маркса, валяр'янка для коткі. Бізнесовец будуе пад Наваградкам Дом спаўнення мараў\nКаўчэг для Маркса, валяр’янка для коткі. Бізнесовец будуе пад Наваградкам Дом спаўнення мараў\nСумны Дух лесу. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\n«Я гэты дом падараваў людзям», – гэтак пачынае экскурсію па сваіх дзівосных уладаннях Сяргей Коваль, які ў пэўны момант вырашыў, што можа выратаваць свет. Разам з майстрамі з усёй Беларусі былы бізнесовец спрабуе захаваць прыгажосць, бо толькі яна, на яго думку, можа дапамагчы людзям.\n«Выдатны быў фізік Альбэрт Айнштайн. Ён прыдумаў тэорыю адноснасці. Усё адносна назіральніка. Увогуле свет – гэта тое, што бачаць вочы. Колькі вачэй, столькі і светаў. Адносна мяне – гэта трэці храм. Другі храм памятаеце, з золата быў і разабраны быў людзьмі. Разабраны на грошы. І людзі пакутуюць. А гэта трэці храм і мая задача сабраць усе грошы назад, каб людзі перасталі пакутаваць. Я падараваў гэты Дом людзям, усёй зямлі», – распавядае спадар Сяргей, кожнае слова якога можна рэзаць на цытаты. Гэта бянтэжыць розум, выклікае падазрэнні ў вар’яцтве на пачатку і прымушае глыбока задумацца ў выніку.\n«Дадаў крышачку прыгажосці»\nНасіцель пургі, гаспадар каралеўства коткі Кацькі-Макацькі, Сяргей Коваль. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nДом на ўскрайку вёскі Літоўка, Сяргей Коваль прыгледзеў сабе даўно. У 2012-м распачаў перабудову і цяпер будынак над возерам прыцягвае ўвагу кожнага, хто праязджае побач. Менавіта тут спыняўся на адпачынак некалі Уладзімір Высоцкі разам з Марынай Уладзі і ў памяць пра гэта Сяргей адмыслова аформіў адзін з пакояў, па якім водзіць сваіх гасцей.\nЖаба душыць чалавека. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\n«Чаму вырашыў пабудаваць? Спалохаўся. За жыццё сваё, за жыццё сваіх дзяцей. Прааналізаваў увесь вопыт, усе веды, якія ў мяне ёсць. Глядзеў навіны міжнародныя і спалохаўся. У палітыку я не ўмешваюся, палітыка брудная справа. У рэлігію я таксама не ўмешваюся. Я ўзяў першую частку фразы Дастаеўскага: «Прыгажосць уратуе свет» і дадаў крышачку сваёй. І будую гэты дом, каб выратаваць гэты свет ад вайны і патопу. Я як толькі пачаў займацца гэтым аб’ектам, то дагэтуль жыву ў шчасці. Я назіраю, як натхнёныя людзі, вялікія майстры, натхняючы адзін аднаго, рэалізуюць свае мары», – распавядае Сяргей Коваль.\nВароты – вечны рухавік\nКаб лепш працавалася майстрам, на вуліцы гучыць класічная музыка. Кожная дэталь гэтага месца мае сваю асобную гісторыю. З аднаго боку ў плот уладкаваны акварыум з рыбкамі, каб котка – каралева гэтай будоўлі Кацька-Макацька мела, чым заняцца. Гледзячы на мудрагелісты каваны плот, цяжка адразу зразумець, што гэта – вечны рухавік.\n«Тут у нас на варотах – шпурлялачка малпавых мазгоў. Пачынае шпурляць мазгі – 100 мазгоў у хвіліну. На руцэ тэўтонскага рыцара арол. Булавы – гэта маяк для тых, хто заблукаў. Гук «ом». Гук бясконцасці ў індуізме, прымяняецца брахманам, каб выклікаць істоту няведамай чалавецтву сілы. Японска-украінская пагада. Каваль украінец. Мы прасілі японскую, таму атрымалася – японска-ўкраінская. Рог дастатку. Сейф, у ім 130 тысяч камбінацый, але толькі я ведаю дакладную. Ёсць у матэматыцы такі раздзел камбінаторыка. Я папрасіў вялікага каваля ўставіць туды найвялікшую таямніцу светабудовы. З аднаго боку там чырвонае празрыстае шкло і таямніцу можна прачытаць. На латыні. Там напісана «Ідэя вечная». І заключаецца яна ў наступным: «Любі бліжняга свайго, як самога сябе», – распавядае Сяргей Коваль.\nЗа варотамі гасцей сустракае барэльеф з выявай Духа лесу. Яго сумныя вочы нагадваюць пра тое, як дрэнна людзі абыходзяцца з лесам. Да прыкладу выкідваюць старыя мабільныя тэлефоны, якія Сяргей пасля збірае і вешае на адной са сцен дамка. «Яны гніюць 200 гадоў. Давайце старымі мабільнымі тэлефонамі ўцеплім часовыя збудаванні. А калі іх стане так шмат, што сцяна не будзе вытрымліваць, давайце ўтылізуем іх па ўсіх правілах і метадах. Прывозьце, калі ў вас ёсць стары мабільнік. Там ёсць цвічок, малаточак, прыб’ем, будзе цёпленька», – паказвае ратаўнік свету на сцяну з укрыжаванымі мабільнікамі.\nДравесная палонніца. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nУ двары зроблена адмысловая сцэна, на ёй – адна са скульптураў нагадвае расейскую спявачку Наргіз Закіраву.«Я з ёй асабіста знаёмы і мяркую, што ў будучыні яна выступіць у гэтым доме бясплатна. А скульптуру рабіў наш наваградскі хлопец. Самавук. Да 23-х гадоў быў зваршчыкам, потым пачаў ляпіць. Дзмітрый Ярафееў, скульптура «Дравесная палонніца», – распавядае Сяргей.\nСцяна сцэны ўпрыгожана фрэскамі, на якой выяўленыя: партрэт насіцеля пургі (Сяргея Коваля), сабаку Бомка, першыя сведкі падзення каменя ісціны, выява сярэднявечных майстроў з тварамі тых, хто працуе зараз і хто спрабуе вынайсці вечны рухавік, кацёл, корань мандрагоры, творы мастацтва.\nСабраныя ў лесе старыя мабільнікі, якія ўцяпляюць сцяну. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\n«Усё павінна быць вышэйшай якасці, бо інакш у нізе катла стаіць фільтр высокай ачысткі, і калі нешта будзе дрэннай якасці, заб’ецца, і рухавік перастане працаваць. Але асноўным палівам вечнага рухавіка будуць няспынныя жаданні людзей убачыць, што будзе далей. Бо светам рухаюць нашыя жаданні. Пытанне толькі ў тым, куды іх накіроўваць», – тлумачыць Сяргей.\nУ стылі «блявотнага ампіру»\nШэкспіраўскі калідор. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nДалей уваходзім у дом. Калідор сустракае нас пакоем з маскамі Шэкспіра ў стылі «блявотнага ампіру», як акрэсліў яго Сяргей. Збоку пакойчык з вялікім барэльефам Высоцкага. Далей уваход у вялікую залу, дзе на столі, як у былых палацах, намаляваны чатыры зямныя стыхіі. На сцяне вісіць дзіўная канструкцыя, якая нагадвае гадзіннік. Аднак, куды там?! Гэта… трубка міру.\nТрубка міру Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\n«Прыляцела да мяне, прашыбаючы сусветы, вялікая трубка міру. Яна прызначаная для правіцеляў. У мяне вялікая мара, каб сюды ў вялікую залу прыляталі правіцелі варожых краінаў і курылі сваю трубку. Можа тады перастануць быць войны на зямлі», – тлумачыць Сяргей, пабачыўшы здзіўленне на нашых тварах. У куце залы стаіць бар-тумбачка з маленькімі бутэлечкамі валяр’янкі для кошкі Кацькі-Макацькі, якая любіць часам пахмяліцца.\n«Сэнс дому – спраўдзіць псіхіку чалавека. Я выбраў спецыяльна мову, зразумелую ўсім людзям на зямлі – гэта мова прыгажосці. Тут кожны рэалізуе сваю мару. І кожная частачка і дэталь дому – гэта споўненая мара чалавека. Усё робіцца спантанна. Вечны рухавік – жаданні. Увесь свет – гэта жаданні, толькі куды іх накіраваць? Або на здабычу вуглевадародаў або на мір і творчасць. Жыць можна па-рознаму. Я развярнуўся ў іншы бок, таму што я не хачу вайны», – тлумачыць гаспадар Дому спаўнення мараў.\nВа ўнутраным дворыку Сяргей Коваль будуе каўчэг, у якім Ленін разам з Марксам паплывуць у сацыялізм. Каля каўчэга – альтанка ў стылі іспанскага архітэктара Антонія Гаўдзі. Хаця, хто яго ведае? Можа ён тут пабываў і натхніў майстроў? У доме Сяргея Коваля рэальнасць перастае быць нармальнай. Гэта маленькі іншы сусвет, кожная дэталь якога прымушае бачыць рэчы па-новаму, па-іншаму. Вось напрыклад за домам стаіць яшчэ адзін дамок, меншы, дзе жывуць гномы. А фантан за домам – гэта не фантан, а жаба, якая душыць чалавека. А ў склепе за домам – апачывальня ў стылі зомбі-хорару. Тут нават ёсць свой дракон, які прыляцеў у ноч крывавага месяца і знёс яечка.\nПрыпынак Чорнага рыцара\nПрыпынак Гражыны Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nАкрамя дому варта таксама спыніцца каля прыпынку, які, без перабольшвання можна сказаць, адзін з самых цікавых у Беларусі. Рабіў яго таксама Дзмітрый Ярафееў і прысвечаны ён Гражыне – гераіні сусветнавядомага твора Адама Міцкевіча.\n«Калісьці да Наваградскага замка падышло вялізнае тэўтонскае войска. У той час тут княжыў Літавор. Магістар ордэну запатрабаваў ад князя даніну. Князь спужаўся і вырашыў заплаціць. У князя была жонка Гражына. Вельмі прыгожая і разумная. Да яе прыехаў князь Радмін і кажа: Гражына, трэба абараняць нашу зямлю, бо што пра нас падумаюць нашыя дзеці. Гражына не хацела пярэчыць мужу, але трэба было нешта рабіць. Яна сабрала войска. Апранула чорныя даспехі і пайшла на крыжакоў. І тут у даліне Літоўка пачалася бітва. На трэці дзень яны разбілі крыжакоў, але чорны рыцар, каторы павёў войска, быў паранены. У даўнія часы рыцара прынята было спальваць на вогнішчы. І калі знялі шлем, гэта аказалася жонка князя Гражына», – з запалам расказвае Сяргей.\n«І ня знойдзецца сягоння ў Навагрудскай гміне ніводзін, хто не знаў бы песні аб Гражыне, бо і дудары пяюць і паўтараюць дзеўкі. А месца бітвы той завуць далінаю Літэўкі. Адам Міцкевіч».- віднеецца надпіс на прыпынку.\nКабінет біскупа свету. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nКалі казаць пра самога Сяргея Коваля, то ў вёсцы яго клічуць Французам. Мянушка з’явілася яшчэ ў дзяцінстве, калі малы хлопец насіў доўгі скураны чорны плашч, які прыслала яму сваячка з Амерыкі.\n«Год вучыўся ў БДУ, факультэт радыёфізікі і электронікі, потым трапіў у СПТУ, потым трапіў у армію. Потым сышоў у сяльгазтэхнікум. Крыху ў турме нават пасядзеў. Адкуль грошы? Грошы я зарабіў цягам 20-ці гадоў на відавоку ва ўсіх жыхароў правінцыйнага 30-тысячнага гораду Наваградак. Я іх зарабіў. Грошы – гэта аскепкі нашых жаданняў і траціць іх трэба на тое, што прыносіць нам задавальненне. У Індыі я зразумеў, што шчаслівы чалавек, гэта не той, у каго многа грошай, а той, каму іх хапае. Гэты дом маё вялікае задавальненне. Толькі вар’яты вераць у тое, што могуць перавярнуць свет і таму яго пераварочваюць. І я веру, што гэта раблю», – распавядае пра сябе Сяргей.\nФота – Васіль Маўчанаў/Белсат\nНатхнёныя майстры, якія шукаюць вечны рухавік. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nІдал урадлівасці. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nДракон, які прыляцеў у ноч крывавага месяца і знёс яечка. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nПакойчык Уладзіміра Высоцкага . Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nСтыхіі на столі Вялікай залы. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nАкварыум у браме для коткі Кацькі-Макацькі. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nБудаўніцва каўчэга ў светлы сацыялізм. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nУваход у апачывальню. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nУ пакоі для адпачынку, зроблемым у старым склепе. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nУ дом Сяргея Коваля можа трапіць кожны ахвотны ў любы час і ў любую пару года. Знаходзіцца ён за Наваградкам па дарозе ў вёску Літоўка.\nТэгі: архітэктура, бізнес, забавы


“Расея выказвае прэтэнзіі за празьмерныя датацыі і льготы прадпрыемствам\n29 лістапад 2007, 14:15\nАлесь Дашчынскі, Менск Аляксандар Лукашэнка заявіў, што расейскі бок пэрыядычна зьвяртае ўвагу на празьмерныя датацыі і льготы, якія дае Беларусь сваім вытворчасьцям.\n“Сёньня супрацоўнічаючы з Расеяй, яны зьвяртаюць увагу на пытаньні датацыяў і льготаў для нашых прадпрыемстваў. Калі мы і далей ня будзем захоўваць стандарты Сусьветнай гандлёвай арганізацыі, то нам скажуць:рабіце і ешце самі”, – заявіў А.Лукашэнка, выступаючы на сэмінары кіраўнікоў органаў дзяржаўнага кіраваньня.\nПаводле А.Лукашэнкі, расейскі бок выказвае прэтэнзіі ў зьвязку з тым, што прадукцыя расейскіх прадпрыемстваў становіцца неканкурэнтназдольнай параўнальна з аналягічнай беларускай прадукцыяй, дзе прадпрыемствам аказваецца дзяржаўная падтрымка.\nА.Лукашэнка сказаў, што нават калі Беларусь ня стане бліжэйшым часам сябрам СГА, усё роўна “яны запатрабуюць ад нас такой жа палітыкі якую праводзяць у сябе”.\nА.Лукашэнка заявіў, што трэба дзейнічаць хутка.\n“Ніякага адраджэньня малых і сярэдніх гарадоў ня будзе, калі мы будзем працаваць так, як сёлета. Так, ёсьць пэўны рост, але ён, напэўна, забясьпечаны за кош памяншэньня ў іншым сэктары,” – сказаў кіраўнік Беларусі.\nТаксама А.Лукашэнка заклікаў больш эфэктыўна скарыстаць перавагі танных энэрганосьбітаў і працоўнай сілы для пасьпяховай канкурэнцыі на сусьветным рынку.\nА.Лукашэнка заявіў, што нават калі заробкі вырастуць у два разы, усё адно ў Беларусі будзе пераваага больш таннай працоўнай сілы.\n“Бог дапамог, што цэны на нашу традыцыйную прадукцыю падскочылі. Калі мы хочам выжыць, у нас іншага шляху няма, толькі сучасныя вытворчасьці, якія маглі б у роўных умовахканкураваць на сусьветным рынку”, – сказаў А.Лукашэнка.


Літоўская дыпмісія на два гады стала кантактнай амбасадай НАТО\n01 верасень 2004, 15:02\nГанна Соусь, Менск З першага верасьня дыпляматычнае прадстаўніцтва Літвы ў Менску выконвае функцыі кантактнай амбасады НАТО ў Беларусі. Таксама 1 верасьня ў Менску распачаў працу першы вайсковы аташэ Літвы ў Беларусі.\nАмбасадар Літвы ў Беларусі Ёнас Паслаўскас распавёў сёньня для Радыё Свабода пра накірункі дзейнасьці літоўскага дыпляматычнага прадстаўніцтва ў якасьці кантактнай амбасады НАТО.\n(Паслаўскас: ) “Мяркую, што ў гэтай сфэры шмат увагі будзем надаваць інфармацыйнай дзейнасьці ў Беларусі, арганізацыі візытаў, як у Беларусь, так і ў структуры НАТО. Зразумела, будзем працаваць разам зь беларускімі структурамі ўлады, зь якімі ўжо папярэдне абмеркавалі накірунак будучай дзейнасьці, а таксама з акадэмічнай грамадзкасьцю, бо ў Беларусі ёсьць інстытуты, якія цікавяцца бясьпекай, у тым ліку і праблематыкай НАТО. З журналістамі мы плянуем паездку ў адну з краінаў НАТО”.\nЛітоўскі амбасадар Ёнас Паслаўскас дадае, што будзе таксама праводзіцца шэраг сэмінараў і канфэрэнцыяў на тэму НАТО. Літоўскі бок плянуе дапамагаць Беларусі ў справе зьнішчэньня супрацьпяхотных мінаў. Ёнас Паслаўскас працягвае.\n(Паслаўскас: ) “Ад сёньняшняга дня пачаў сваю працу ў Менску першы вайсковы аташэ Літвы падпалкоўнік Альвідас Даненас. А ў хуткім часе Міністэрства замежных справаў Літвы накіруе яшчэ аднаго дыплямата для выкананьня гэтай працы. Такім чынам, з 1 верасьня мы пераймаем у амбасады Турцыі выкананьне функцый кантактнай амбасады НАТО. І першае мерапрыемства на гэту тэму адбудзецца 14 верасьня. У амбасадзе пройдзе прэсавая канфэрэнцыя і дыпляматычны прыём”.\nДа расповеду літоўскага амбасадара Ёнаса Паслаўскаса дадам, што раней у літоўскай амбасадзе не было ваеннага аташэ. Адна з прычынаў гэтага – знаходжаньне на пасадзе намесьніка міністра абароны Беларусі Ўладзімера Ўсхопчыка, былога кіраўніка віленскага гарнізону.\nЛітоўская пракуратура патрабуе выдачы генэрала Ўсхопчыка ў сувязі зь ягоным удзелам у трагічных падзеях у студзені 1991 году ля віленскай тэлевежы. Сёлета генэрал-лейтэнант Усхопчык быў адпраўлены ў запас. Перад гэтым Аляксандар Лукашэнка ўзнагародзіў яго ордэнам "За службу Радзіме" 1 ступені.\nСетка кантактных амбасадаў НАТО ў краінах-партнэрах была створаная ў 1992 годзе дзеля сыстэматычнага і каардынаванага распаўсюджваньня палітыкі, якую праводзіць альянс, а таксама дзеля ўзмацненьня сувязяў паміж НАТО і краінамі-партнэрамі.


Англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы. Краіны - былыя калоніі Вялікабрытаніі\nІснуе вялікая колькасць легенд і розных па ступені дакладнасці апавяданняў пра адважных мараплаўца, яшчэ задоўга да Калумба якія пабывалі ў Паўночнай Амерыцы. Сярод іх былі і кітайскія манахі, яшчэ прыкладна ў 5 стагоддзі высадзілі ў Каліфорніі, і іспанскія, партугальскія, ірландскія місіянеры і вандроўцы, нібыта пабылі на мацерыку ў 6, 7 і 9 стагоддзях. Плошча Паўночнай Амерыкі складае 24,7 млн. кв. км. Гэтая багатая зямля, натуральна, была жаданай здабычай для многіх краін.\nНайбольш дакладнымі звесткамі з'яўляюцца паведамленні аб нарвежскіх мараплаўца, якія наведваюць мацярык ў 10-14 стагоддзях. Але паселішчы нарманаў прыйшлі ў заняпад ўжо ў 14 стагоддзі, не пакінуўшы прыкметных слядоў у дачыненні да культурнай сувязі паміж народамі еўрапейскага і амерыканскага кантынентаў. У гэтым сэнсе Паўночная Амерыка была нанова адкрыта ў 15 стагоддзі. Раней за іншых еўрапейцаў гэта зрабілі менавіта ангельцы.\nПершыя экспедыцыі ангельцаў\nАдкрыцця Амерыкі англічанамі паклалі пачатак плавання Джона Кабот (інакш яго імя гучыць як Джавані Каббото або Габотто) і Себасцьяна, яго сына, якія былі, строга кажучы, не карэннымі брытанцамі, а італьянцамі на службе Англіі. Атрымаўшы ад караля дзве каравэлы, Кабот быў абавязаны адшукаць марскі шлях, які вядзе ў Кітай. Па ўсёй бачнасці, у 1497 годзе ён дасягнуў берагоў Лабрадор (дзе, дарэчы кажучы, сустрэў эскімосаў), а таксама, магчыма, Ньюфаўндленда, дзе яму сустрэліся распісаныя чырвонай охрай індзейцы.\nТак адбылася першая ў 15 стагоддзі сустрэча еўрапейцаў з "краснокожими" Паўночнай Амерыкі. У 1498 годзе экспедыцыя Каботов зноў дасягнула ўзбярэжжа гэтага мацерыка.\nПершым практычным вынікам гэтага стала выяўленне самых багатых рыбных водмеляў ля берагоў ўжо згаданага Ньюфаўндленда. Цэлыя флатыліі рыбачьих судоў з Англіі пацягнуліся сюды, іх колькасць усё расло з кожным годам.\nКаланізацыя Паўночнай Амерыкі пачалася ў 17 стагоддзі. Да гэтага часу ў ангельцаў ўжо былі канкурэнты ў асобе іспанцаў і французаў, якія таксама імкнуліся каланізаваць гэты мацярык. Урад Англіі лічыла, што Канада з'яўляецца натуральным валоданнем Брытаніі ў Амерыцы, паколькі канадскае ўзбярэжжа было адкрыта экспедыцыяй Кабот задоўга да французаў. Спробы падставы уладанняў былі ажыццёўлены яшчэ ў 16 стагоддзі, аднак апынуліся беспаспяховымі: ангельцы золата так і не знайшлі, а земляробствам грэбавалі. Толькі да пачатку 17 стагоддзя з'явіліся першыя ангельскія калоніі. Яны з'яўляліся земляробчымі.\nТакім чынам, 17 стагоддзе з'явілася першым этапам каланізацыі гэтага мацерыка.\nПершыя пастаянныя англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы ў 17 стагоддзі\nКапіталізм у Англіі развіваўся шмат у чым дзякуючы поспехам знешняй гандлю, а таксама стварэння манапольных гандлевых кампаній у калоніях. Для гэтай мэты былі заснаваны дзве гандлёвых фірмы, якія размяшчаліся значнымі сродкамі: Лонданская (Варгинская, або Паўднёвая) і Плимутская (Паўночная). Яны былі арганізаваны з дапамогай падпіскі на паі. Каралеўскія граматы Англіі перадалі ў распараджэнне гэтых фірмаў зямлі, якія знаходзяцца паміж 34 і 41° паўночнай шыраты, а таксама неабмежавана ўглыб краіны. Брытанія дзейнічала так, як быццам гэтая тэрыторыя належала яе ўраду, а не індзейцам.\nСэр Хэмфорд Джильберт атрымаў першую хартыю, якая дазваляе падстава амерыканскай калоніі. Перш чым застацца і пачаць працу, ён ажыццявіў выведчую экспедыцыю ў Ньюфаўндленд, аднак на зваротным шляху пацярпеў крушэнне. Такім чынам, правы Джильберта перайшлі сэру Вальтэру Рэйлі, яго сваяку, фаварыту самой каралевы Лізаветы. Ён у 1584 годзе вырашыў заснаваць калонію на поўдзень ад Чесапикского заліва і ў гонар "каралевы-нявінніцы" назваў яе Віргініі (ад лац. virgo - дзяўчына). Ангельская карта Амерыкі, такім чынам, папоўнілася яшчэ адным валоданнем. На наступны год сюды адправілася яшчэ адна група каланізатараў, якая ўгрунтавалася ў гэтым штаце Паўночная Караліна, на востраве Роаноке. Па заканчэнні года яны вярнуліся ў родную краіну, паколькі абранае месца аказалася небяспечным для здароўя. Сярод гэтых людзей быў і Джон Уайт, вядомы мастак. Ён прывёз шмат замалёвак з жыцця алгоикинов - мясцовых індзейцаў. Лёс іншай групы, якая прыбыла ў 1587 годзе ў Виргинию, невядомая.\nВиргинской камерцыйнай кампаніяй у пачатку 17 стагоддзя быў ажыццёўлены праект стварэння калоніі, прапанаваны Вальтэрам Рэйлі. Ад гэтага прадпрыемства чакаліся вялікія даходы. За свой рахунак кампанія дастаўляла перасяленцаў, абавязаных адпрацаваць на працягу чатырох-пяці гадоў свой абавязак.\nМесцам для заснаванай у 1607 годзе калоніі быў абраны Джемстаун, аднак выбар быў няўдалым. Месца было нездаровае, з мноствам маскітаў, багністае. Акрамя гэтага, ангельцы хутка зрабіліся ворагамі індзейцаў. Сутычкі з імі і хваробы за некалькі месяцаў забралі жыцці прыкладна двух трацін каланістаў.\nЖыццё была арганізавана на ваенны лад. Каланістаў двойчы ў дзень збіралі разам і адпраўлялі строем на працу ў поле, кожны вечар яны вярталіся на абед і для малітвы ў Джемстаун. Джон Рольф, які ўзяў "прынцэсу" Покахонтас, дачка правадыра мясцовага племя повхатанов, сабе ў жонкі, з 1613 года стаў вырошчваць тытунь. З тых часоў гэты тавар стаў надоўга важнай артыкулам прыбытку каланістаў і Виргинской кампаніі. Апошняя, заахвочваючы іміграцыю, давала ім зямельныя надзелы. Адпрацавалі кошт дарогі з Англіі ў Амерыку беднякі таксама атрымлівалі надзел, за якіплацілі фіксаванымі плацяжамі.\nМэрыленд і Вірджынія\nПазней, у 1624 годзе, калі Віргінія (тэрыторыя Паўночнай Амерыкі) стала лічыцца каралеўскай калоніяй, і кіраванне ёю перайшло ў рукі губернатара, прызначанага каралём, гэтая павіннасць стала свайго роду зямельным падаткам. Яшчэ больш узрасла іміграцыя беднякоў. Так, калі ў 1640 годзе насельніцтва калоніі складала 8 тысяч жыхароў, то ў 1700 іх стала ўжо 70 тысяч. У Мэрылендзе, іншы ангельскай калоніі, заснаванай ў 1634 годзе, адразу ж пасля заснавання лорд Балтымор надзяліў каланістаў, буйных прадпрымальнікаў і плантатараў, зямлёй. Сучасная карта Амерыкі захавала назвы гэтых і іншых калоній таго часу ў якасці штатаў.\nІ Мэрыленд, і Вірджынія спецыялізаваліся на вытворчасці тытуню і таму моцна залежалі ад ангельскіх прывазных тавараў. На буйных плантацыях гэтых калоній асноўнай рабочай сілай з'яўляліся беднякі, вывезеныя з Англіі. "Кабальныя слугі", як іх называлі, на ўсім працягу 17 стагоддзя складалі асноўную частку імігрантаў у Мэрыленд і Виргинию.\nІх праца вельмі хутка, аднак, была заменена рабскім цяжкасцю неграў, з першай паловы 17 стагоддзя поставлявшихся у паўднёвыя англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы. Першая вялікая партыя іх была дастаўлена ў 1619 годзе ў Виргинию.\nСярод каланістаў з 17 стагоддзя з'явіліся і свабодныя пасяленцы. У Плимутскую паўночную калонію адправіліся "бацькі пілігрымы" - ангельскія пурытане, частка з якіх была сектантамі, уцекачамі з Англіі ад рэлігійных пераследаў. У лістападзе 1620 года карабель з пілігрымамі прычаліў да мыса Кейп-Кодзе. Палова з іх у першую ж зіму памерла, паколькі пасяленцы, пераважна гарадскія жыхары, не ўмелі ні апрацоўваць зямлю, ні паляваць, ні лавіць рыбу. Толькі з дапамогай індзейцаў, якія навучылі якія прыбылі вырошчваць кукурузу, астатняя частка ў рэшце рэшт выжыла і нават змагла выплаціць даўгі за праезд. Заснаваная сектантамі з Плімута калёнія называлася Нью-Плімут.\nПурытане, якіх у гады праўлення Сцюартаў прыгняталі, у 1628 годзе заснавалі калонію Масачусэтс ў Паўночнай Амерыцы. Пурытанскім царква мела вялікую ўладу ў гэтай калоніі. Мясцовы жыхар толькі ў тым выпадку атрымліваў права голасу, калі ён належаў да царквы і меў добрыя рэкамендацыі прапаведніка. Толькі адна пятая частка мужчынскага насельніцтва пры такім парадку валодала правам голасу.\nПазней, падчас ангельскай рэвалюцыі, карта калоній Вялікабрытаніі пашырылася. З'явіліся новыя ўладанні. У англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы сталі прыбываць "кавалеры" - эмігранты-арыстакраты, не хотевшие мірыцца з якія ўсталяваліся рэвалюцыйным рэжымам у краіне. Яны пасяліліся, у асноўным, у Віргініі, паўднёвай калоніі.\nВосем прыдворных караля Карла II у 1663 годзе атрымалі ў падарунак зямлі, якія знаходзяцца на поўдзень ад Вірджыніі, і заснавалі тут калонію Караліна (якая пазней падзялілася на Паўночную і Паўднёвую). Обогатившая землеўладальнікаў Віргініі культура тытуню распаўсюдзілася і тут. Аднак у некаторых раёнах, такіх як Шенандоа даліна на захадзе Мэрыленда, а таксама ў забалочаных месцах Паўднёвай Караліны на поўдзень ад Вірджыніі, умоў для вырошчвання гэтай культуры не было. Тут разводзілі рыс, гэтак жа як і ў Джорджыі.\nякія Валодалі Каралінай прыдворныя хацелі разбагацець на вырошчванні рысу, цукровага трыснёга, лёну, канопляў, вытворчасці шоўку, індыга, то есць тавараў, якія з'яўляюцца дэфіцытнымі ў Англіі і імпартуемых ёю з іншых дзяржаў. Сюды ў 1696 годзе быў завезены мадагаскарский гатунак рысу. Яго вырошчванне з тых часоў стала асноўным заняткам мясцовых жыхароў на працягу ста гадоў. Рыс разводзілі на марскім беразе і прырэчных балотах. Цяжкая праца ўзвалілі на плечы рабоў-неграў, якія складалі прыкладна палову насельніцтва ў 1700 годзе. У цяперашнім штаце Паўднёвая Караліна, гэта значыць у паўднёвай частцы калоніі, яшчэ трывалей, чым у Віргініі, усталявалася рабаўласнасьць. Буйныя рабаўладальнікі-плантатары мелі ў Чарлстоне, культурным і адміністрацыйным цэнтры калоніі, багатыя дамы. Нашчадкі першых яе уладальнікаў у 1719 годзе прадалі ангельскай кароне свае правы.\nПаўночная Караліна, дзе жылі, у асноўным, уцекачы з Віргініі (хаваюцца ад непасільных падаткаў і даўгоў дробныя фермеры) і квакеры, насіла іншы характар. Тут было зусім мала неграў-рабоў і буйных плантацый. У 1726 годзе Паўночная Караліна стала ангельскай калоніяй.\nВа усіх уладаннях насельніцтва папаўнялася, у асноўным, перасяленцамі з Шатландыі, Англіі і Ірландыі.\nЗначна больш стракатымі было насельніцтва іншай калоніі: Нью-Ёрк (ранейшае галандскае валоданне Новыя Нідэрланды) з Новым Амстэрдамам (цяперашні горад Нью-Ёрк). Пасля таго як яе захапілі ангельцы, яна дасталася герцагу Йоркскім, брата Карла II, англійскага караля. Да таго часу там было не больш за 10 тысяч жыхароў, якія гаварылі на 18 мовах. Галандскае ўплыў было вялікае, хоць выхадцы з гэтай краіны і не складалі большасці. Сляды яго захоўваюцца і дагэтуль: у мову амерыканцаў ўвайшлі галандскія словы, а архітэктурны стыль Нідэрландаў наклаў свой адбітак на цяперашняе аблічча амерыканскіх мястэчак і гарадоў, з якіх складаецца сучасная Паўночная Амерыка. Фота Нью-Ёрка ў 1851 годзе глядзіце ніжэй.\nРост маштабаў каланізацыі\nКаланізацыя ПаўночнайАмерыкі англічанамі была вельмі маштабнай. Гэты мацярык прадстаўляўся зямлёй запаветнай еўрапейскім беднякам. Тут яны планавалі выратавацца ад рэлігійных ганенняў, прыгнёту буйных землеўладальнікаў і абавязкаў.\nПерасяленцаў вербавалі ў Амерыку розныя прадпрымальнікі, нават ладзілі на іх сапраўдныя аблавы. Агенты ў карчмах падпойваў людзей. Адпраўлялі ў нецвярозым выглядзе завербаваных на караблі і везлі ў англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы.\nАдно за іншым з'яўляліся ангельскія валодання. Імкліва павялічвалася і іх насельніцтва. Аграрная рэвалюцыя ў Брытаніі, якая паспрыяла масавага пазбаўлення сялян надзелаў, выцесніла з Англіі мноства беднякоў, якія імкнуліся атрымаць новую зямлю ў калоніях.\nНа мацерыку ў 1625 годзе было толькі 1980 каланістаў, а у 1641 - ужо 50 тысяч выхадцаў з Англіі, не кажучы аб іншых жыхарах. Яшчэ праз 50 гадоў насельніцтва павялічылася да 200 тысяч. У 1760 годзе яно склала 1695 тысяч жыхароў, з якіх 310 былі негры-рабы. Яшчэ праз пяць гадоў колькасць каланістаў павялічылася яшчэ амаль удвая.\nВайна з індзейцамі\nНа працягу доўгага часу асаднікі вялі супраць індзейцаў знішчальную вайну, адымаючы якая належыць ім зямлю. Толькі за некалькі гадоў, з 1706 па 1722 гады, былі вынішчаны амаль цалкам плямёны Віргініі, нягледзячы на злучалі іх магутнага правадыра з англічанамі "роднасныя" сувязі.\nУ Новай Англіі, на поўначы, пурытане выкарыстоўвалі іншыя сродкі: яны куплялі зямлю ў індзейцаў з дапамогай "гандлёвых здзелак". Пазней гэта дало падставу гісторыкам сцвярджаць, што продкі амерыканцаў не захоплівалі землі індзейцаў і не пасягаў на іх свабоду, а заключалі з імі дамовы. За нітку пацерак, за жменю пораху і г. д. можна было "набыць" велізарны ўчастак зямлі. А індзейцы, якія не ведалі пра існаванне прыватнай уласнасці, звычайна не ведалі пра змест заключанай здзелкі. Ва ўсведамленні юрыдычнай правасці каланізатары праганялі з зямель ранейшых уладальнікаў, а калі тыя не згаджаліся сыходзіць, нішчылі іх. Асабліва жорсткімі былі рэлігійныя фанатыкі з Масачусеца. Як царква прапаведавала, збіццё індзейцаў было заўгодна богу. Так загінулі многія карэнныя жыхары.\nНекаторы выключэнне ў гэтай жорсткай палітыцы знішчэння мясцовых індзейцаў складала Пэнсыльванія, заснаваная ў 1682 годзе багатым квакером Уільямам Пэнам, сынам ангельскага адмірала, для сваіх пераследуюцца ў роднай краіне аднадумцаў. Тут стараліся падтрымліваць дружалюбныя адносіны з мясцовымі жыхарамі. Аднак, калі ў 1744-1748 і 1755-1763 гадах былі войны паміж французскімі і англійскімі калоніямі, індзейцы, якія заключылі саюз з першымі, апынуліся ўцягнутымі ў яе і былі выцесненыя за межы Пенсільваніі (Паўночная Амерыка). Фота сучаснага Піцбурга, размешчанага на тэрыторыі былой калоніі, глядзіце ніжэй.\nКаланізацыя ў 19 стагоддзі\nКаланізацыя Паўночнай Амерыкі працягнулася і ў 19 стагоддзі. У першай траціны яго ў эканамічным і сацыяльным развіцці брытанскіх уладанняў у Паўночнай Амерыцы адбыліся значныя перамены. Сучасная Канада ўключае ў свой склад былыя ангельскія калоніі.\nУ 19 стагоддзі ў Канаду, аднайменнае брытанскае валоданне, ўехала каля паўмільёна імігрантаў, і агульнае насельніцтва калоній перавысіла 1 млн. чалавек. Асновай эканомікі сталі лесопильное гаспадарка, сельская гаспадарка фермерскай тыпу і суднабудаванне. З'явіліся мануфактуры. Але асновай вытворчасці ў калоніях па-ранейшаму з'яўлялася дробнае рамяство. Якія ўвозяцца ў калоніі ангельскія вырабы душылі мясцовае вытворчасць. Так абвастрыліся і сацыяльныя супярэчнасці. Каланіяльныя чыноўнікі, спекулянты і дзялкі прысвойвалі зямлі, прызначаныя для мясцовага насельніцтва. Гэтыя і іншыя супярэчнасці прывялі да паўстання ў Верхняй і Ніжняй Канадзе ў 1837-1838 гадах. Яны былі падушаныя, а іх лідэры публічна пакараныя.\nАнгельская каланіяльная ведамства пасля падаўлення паўстанняў вырашыла працягнуць асіміляцыю франкоканадцев, і ў 1841 годзе выдала Акт аб саюзе, па якому Верхнюю і Ніжнюю Канаду, былыя калоніі Вялікабрытаніі, аб'ядналі ў адзіную пад назвай Канада. Гэты закон быў актам каланіяльнага гвалту і грубага самавольства.\nКалоніі Вялікабрытаніі ў 19 стагоддзі\nВялікабрытанія ў тую пару валодала шырокімі заморскімі ўладаннямі. У сярэдзіне 19 стагоддзя плошча Паўночнай Амерыкі, якая належыць Англіі, складалася з наступных калоній: Новая Шатландыя, Канада, Нью-Брансўік, Ньюфаўндленд, востраў Прынца Эдуарда, а таксама Брытанская Калумбія, размешчаная на беразе Ціхага акіяна і аддзеленая ад астатніх уладанняў тысячамі кіламетраў.\nУ 60-х гадах Англія ўзяла курс на аб'яднанне сваіх калоній. У 1867 годзе ўтварыўся "Дамініён Канада", які аб'яднаў у адно дзяржава былыя калоніі Вялікабрытаніі. У яго склад увайшлі у якасці правінцый англамоўныя Антарыё, Нью-Брансўік, Новая Шатландыя, а таксама франкамоўны Квебек. Канстытуцыя Канады была прынятая ў гэтым жа годзе.\nКраіны - былыя калоніі Вялікабрытаніі, такім чынам былі аб'яднаны пад адным сцягам.\nШто такое вачэй? Якія функцыі выконвае вачэй у целе чалавека?\nУменне ўспрымаць інфармацыю аб навакольным свеце з дапамогай гледжання – самая дзіўная і карысная здольнасць чалавека. Мы запечатлеваем карцінку таго, што адбываецца, нібы фота. Вачэй з'яўляецца тым «аптычным прыборам&...\nШто такое брыдкаслоўе? Праблема брыдкаслоўя\nЗвыклыя гутарковыя фармулёўкі могуць быць непрымальнымі, проста людзі пра гэта нячаста задумваюцца. У выніку дарослым застаецца толькі здзіўляцца, дзе дзеці вучацца «дрэнным слоў» і чаму яны аказваюцца да такой ступені...\nНавакольны свет - гэта ўсё, што акружае нас\nУ дадзеным артыкуле прадстаўлены матэрыял для вучняў 3 класа, навакольны свет для якіх прадстаўлены ў выглядзе спрошчаных мадэляў экасістэмы. Таксама разгледжана паняцце грамадства людзей, яго структура і значэнне ў жыцці кожнага ...


Конкурс для студэнтаў "Процідзеянне мове варожасці: інтэрнэт як прастора абароны і рэалізацыі правоў чалавека" абвешчаны ў БДУ. Да ўдзелу запрашаюцца студэнты дзённага і завочнага аддзяленняў вышэйшых навучальных устаноў Беларусі. Творчыя працы ў жанры эсэ, публікацый для друкаваных і электронных СМІ, а таксама відэаролікі, плакаты, фатаграфіі неабходна даслаць да 11 верасня на электронную пошту Інфармацыйнага пункта Савета Еўропы (СЕ) у Мінску.\nТэматыка конкурсных прац павінна тычыцца пытанняў інтэрнэт-сеткі, разгляданай як прастора абароны і рэалізацыі правоў чалавека, ролі моладзі ў барацьбе з расізмам і дыскрымінацыяй ва ўсіх сферах паўсядзённага жыцця.\nТэксты прымаюцца на рускай, беларускай, англійскай ці французскай мовах. Асноўны крытэрый адбору – адпаведнасць працы тэме конкурсу і крэатыўнасць.\nПрызёры першых трох месцаў будуць узнагароджаны дыпломамі Савета Еўропы і атрымаюць запрашэнне на Сусветны форум у падтрымку дэмакратыі. Мерапрыемства пройдзе ў г. Страсбург (Францыя) у лістападзе бягучага года. Пераможцам будуць аплачаны транспартныя выдаткі, візы, а таксама выплачаны сутачныя выдаткі.\nАрганізатарамі спаборніцтва выступілі БДУ, Інфармацыйны пункт СЕ ў Мінску сумесна з Саветам Еўропы. Правядзенне конкурсу накіравана на павышэнне ўзроўню дасведчанасці і разумення студэнцкай моладдзю Беларусі прынцыпаў павагі і абароны правоў чалавека, а таксама базавых каштоўнасцяў, якія ляжаць у аснове працы Савета Еўропы.\nПераможцаў вызначаць 22 верасня.\nДадатковая інфармацыя па тэл.: +375 17 259 70 76 (Ларыса Лукіна) і на сайце Інфармацыйнага пункта СЕ ў Мінску.


Верыў у Беларусь і каханне. 85 гадоў з дня трагічнай смерці паэта Міхася Явара\n85 гадоў таму Міхась Явар пастанавіў скончыць сваё жыццё. Пра беларускага паэта вядома няшмат. Яго не вывучаюць у школе, а нешматлікія звесткі пра ягонае жыццё часцей за ўсё абрываюцца паведамленнем пра самагубства. Belsat.eu наведаў радзіму паэта, каб высветліць абставіны трагічнай смерці.\nМіхась Явар нарадзіўся ў 1903-м годзе ў Мінявічах, маляўнічай вёсцы ў Мастоўскім раёне на Гарадзеншчыне. Тут прайшло амаль усё ягонае кароткае жыццё.\nДом, дзе жыў Міхась Явар у в. Міневічы. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nПакінуць родную хату змусіла Першая сусветная вайна, падчас якой Міхась разам з сям’ёй у 1915 годзе падаліся ў бежанства. Пасля вайны бацькі паэта разам з чацвёркай дзяцей вярнуліся ў разрабаваную хату. Каб дапамагчы сям’і выжыць Міхась лавіў рыбу.\nНёман, на якім лавіў рыбу Міхась Явар. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nВёска Мінявічы месціцца пры самым беразе Нёмна, дзе кожная хата мае спуск да ракі. На падворку адной з хатаў сталая кабета карміла кураў. Пасля пытання, ці ведае яна паэта, жанчына згодна заківала галавой. Аказалася, што да бацькі жанчыны малады Міхась прыходзіў галіцца кожную суботу.\n«Мая братавая з той хаты. Яны жылі тут побач у белым доме. Маці Алеся, бацька Андрэй. Агарод быў, груша вялікая. Яны жылі талкова ўсе, акуратныя былі. Толькі ён адзін такі нейкі быў, Міхась. Міхаіл Андрэевіч. Спачатку Карась, а потым ужо Явар. Ён да майго татка хадзіў галіцца. заўсёды прыходзіў у суботу. А то прыйшоў у чацвер. Пад нуль кажа, падстрыжыце. Бацька пытаецца, Міша, той жэж яшчэ не субота. Ну, мне трэба сёння. Ён падбрыў, а той пайшоў і застрэліўся».\nБлеш Марыя Пятроўна, да бацькі якой Міхась прыходзіў галіцца. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nСпадарыня Марыя памятае, што за вылаўленую рыбу для сваёй беднай сям’і, хлопец умудрыўся купіць радыё, каб слухаць перадачы з Менску. Тады ў яго доме стала збірацца вясковая моладзь. У вёсцы Міхася любілі, ён быў вельмі кампанейскім, адкрытым на людзей, ніколі не адмаўляў у дапамозе. Збіраў вакол сябе маладых беларусаў, разам з якімі яны ставілі п’есы, вучылі беларускія песні і вершы, танцавалі. Міхась ладзіў сустрэчы наўпрост на сваім падворку.\n«Я тады яшчэ не была такая цікавая, каб хадзіць туды.Там дзяўчаты старэйшыя хадзілі. Сядалі пад хатай на лаўцы. Ён выходзіў і так спяваў прыгожа. Голас меў добры. Я толькі адну песню помню, – спадарыня Марыя пачынае ціхенька зацягваць, – Плыве човен, вады повен, да ўсё ў воду хлюп-хлюп, да ўсё ў воду хлюп-хлюп. Хадзіў казак да дзяўчыны, да ўсё ножкай туп-туп, да ўсё ножкай туп-туп. Не тупайся ты, козачку, сваім чорным чубам, сваім чорным чубам. Твой чуб разаб’ецца, твой чуб разаўецца, а дзяўчына насмяецца… Усё, больш не помню».\nСпадарыня Марыя ўзгадвае, што Міхась быў у падполлі, аднак у якім не памятае. Хутчэй за ўсё жанчына мае на ўвазе, яго дзейнасць у Беларускай сялянска-работніцкай грамадзе, да якой належаў паэт. Гэта была масавая арганізацыя, якую падтрымлівала Камуністычная партыя Заходняй Беларусі. Рух БСРГ змагаўся за ўз’яднанне Заходняй Беларусі і БССР.\nКамень, на месцы самагубства Міхася Явара. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nПраз два гады падпольнай дзейнасці арганізацыю забаранілі ўлады міжваеннай Польшчы, а шмат якіх яе чальцоў пасадзілі ў турму. Па іншым баку мяжы, для маладога паэта ўдарам стаў тэрор, які распачалі камуністы ў Савецкай Беларусі супраць нацыянальных патрыётаў. У той час Міхась Карась прыдумаў сабе псеўданім – Явар, пад якім друкаваўся ў розных беларускіх газетах і часопісе «Шлях моладзі».\nНешчаслівае каханне і смерць\nДык чаму Міхась Явар застрэліўся? – пытаюся ў спадарыні Марыі.\n«Ён хварэў на сухоты. І хадзіў да дзеўкі з суседняй хаты. Аніся яе клікалі, прозвішча Мікула. Яна была простай дзеўкай, але прыгожай. У той чацвер яна бегла да Нёмна і Міхась там сядзеў. Кажа, Аніся, то што, пойдзеш за мяне? А яна ведала, што ён туберкулёзны і кажа: ну што, пажывем два гады, а потым адна застануся, ні дзеўка, ні баба? І адмовіла. А ён на яе – пачакай да вечара. Яна пайшла на гару, а ён застрэліўся», – распавядае жанчына.\nСуседскі дом, побач з домам Міхася, дзе жыла яго каханая Аніся. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nЗа сваім братам падглядвала малодшая сястра, якая спрабавала адштурхнуць пісталет з рук хлопца. Таму куля не трапіла адразу ў сэрца і пасля выстралу, Міхась яшчэ быў жывы. Яго прывезлі ў шпіталь.\n«Яго завязлі ў Горадню. Ён ужо ляжаў тамака. Яшчэ жывы быў. Прыводзілі і ксяндза, і бацюшку, але не прыняў нікога. І праз пару дзён памёр там. Такое няшчасце. Аніся потым выйшла замуж у Гудзевічах. Але жыла таксама не доўга. Памерла, двух дзетак пакінуўшы. А яго кахала яшчэ настаўніца, полька з вёскі Каўшы. Яна, калі даведалася, то прыходзіла на той бераг».\nМіхась Явар пайшоў з жыцця 27 чэрвеня 1933-га. Яму было ўсяго 30. Паэта пахавалі на могілках у суседніх Падбаранах, а на ягонай магіле ёсць надпіс: «Няхай жа лёгкім пухам будзе зямелька родная табе, якую шчыра ты любіў, дзе шмат страдаў ды мала жыў».\nМагіла Міхася Явара на могілках каля вёскі Падбараны. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nЯк распавядае Марыя Пятроўна, нікога не засталося ўжо таксама і з сям’і Міхася. Бацьку пахавалі ў Падбаранах, а маці ў Індуры. Дзве сястры і брат паэта таксама ўжо пайшлі з жыцця.\nПерад смерцю паэт перадаў усе свае вершы сябру. Аднак падчас вайны яго жонка ўсё спаліла. Нешматлікія вершы засталіся ў часопісах і газетах, дзе друкаваўся малады паэт. Адзін з іх – вельмі кранальны і, магчыма, быў апошнім.\nРака Нёман, каля якой застрэліўся Міхась Явар . Фота – Васіль Малчанаў/Белсат\nТэгі: беларуская паэзія, Міхась Явар, нацыянальны рух, самоубийство


Catholic.by - Вядомы хрысціянскі прапаведнік Нік Вуйчыч даў прэс-канферэнцыю ў Мінску\nВядомы хрысціянскі прапаведнік Нік Вуйчыч даў прэс-канферэнцыю ў Мінску\nУ Беларусь завітаў вядомы хрысціянскі прапаведнік, матывацыйны аратар, пісьменнік, мецэнат і спявак родам з Аўстраліі Нік Вуйчыч. 15 красавіка ў канферэнц-холе tut.by прайшла прэс-канферэнцыя з Нікам. Ён падзяліўся гісторыяй свайго жыцця, поўнай вялікай надзеі і веры, а таксама адказаў на пытанні журналістаў.\nУ Ніка сіндром тэтрамеліі — рэдкае захворванне, якое прыводзіць да адсутнасці рук і ног. Нягледзячы на гэта, ён падарожнічае і ладзіць матывацыйныя выступленні ў розных краінах свету. Мае жонку і двух сыноў. Піша кнігі і здымаецца ў матывацыйных роліках. Вера ў Бога (Нік з’яўляецца пратэстантам) дае яму надзею ў жыцці.\nБеларусь — 58-я па ліку краіна, якую Нік Вуйчыч наведаў са сваімі матывацыйнымі выступленнямі.\n«Спадзяюся, што маё паведамленне пазітыўнасці і веры натхніць людзей у Беларусі. Я не крыніца надзеі, я проста пасланнік надзеі. Я распавядаю сваю гісторыю мноству людзей, каб яны ніколі не здаваліся», — звярнуўся Нік Вуйчыч да журналістаў на пачатку прэс-канферэнцыі.\nМатывацыйны спікер і прапаведнік заклікаў прысутных журналістаў ніколі не здавацца, нягледзячы на цяжкасці і перашкоды ў жыцці, і быць удзячным за тое, што ўжо ёсць.\n«Будзь удзячны, рабі што можаш, Бог зробіць астатняе. Не ведаеш, чаго ты дасягнеш, пакуль не паспрабуеш. Ніколі не здавайся», — заўважыў Нік.\n«Калі вы ў роспачы, то вельмі добры спосаб дапамагчы вам стаць удзячным за тое, што ў вас ёсць — пайсці ў хоспіс, дзе дзеці паміраюць ад раку, і рассмяшыць іх. Зрабіць так, каб яны ўсміхаліся. Дапамога іншым дае вам пачуццё рэальнасці і разуменне, што ў вас саміх яшчэ можа быць мэта ў жыцці», — даў параду людзям у роспачы матывацыйны спікер, адказаўшы на адно з пытанняў журналістаў.\n«Я адчуваў, што ў маім жыцці няма мэты. Не думаў тады, што мае бацькі стануць маімі супрацоўнікамі, што калісьці нават ажанюся. Я думаў, як змагу ўзяць сваю жонку за руку. А потым зразумеў, што мне не трэба трымаць яе за руку. Мне трэба толькі трымаць яе сэрца, — падзяліўся Нік. — Я хваляваўся: як буду браць сваіх дзяцей на рукі, калі яны будуць плакаць? А зараз Кіёшы (старэйшы сын Ніка) сам прыходзіць і мяне абдымае. Гэта цудоўна, мары здзяйсняюцца».\nАдзінай і рэальнай надзеяй для Ніка з’яўляецца вера ў Бога\n«Слова "хрысціянін" азначае "той, хто ідзе за Хрыстом". Я іду за Ім, таму што Ён быў святым», — заўважыў Нік Вуйчыч яшчэ на пачатку канферэнцыі, а потым адказаў на пытанне Catholic.by, як ён прыйшоў да Бога.\nНягледзячы на тое, што бацька Ніка — пратэстанцкі пастар, да сапраўднага разумення веры і паяднання з Хрыстом Вуйчыч прыйшоў не адразу. Паводле слоў Ніка, у гэтым яму дапамог урывак з 9 раздзелу Евангелля паводле Яна, дзе распавядаецца гісторыя пра сляпога ад нараджэння.\n«Ніхто не ведаў, чаму ён быў народжаны сляпым. Езус сказаў, што гэта было зроблена, каб праз гэтага сляпога праявілася дзейнасць Бога. Я таксама хацеў верыць у Бога, але хацеў ведаць і Яго план. Гэтаму сляпому ніхто не казаў, што ў Езуса ёсць пэўны план у адносінах да Яго. Проста яму трэба было стаяць спакойна. І Езус выканаў свой план», — распавёў прапаведнік.\n«Я таксама чакаў плану, але на самой справе план аказаўся не патрэбны. Усё, што мне патрэбна, — гэта вера, што ў Яго ёсць план. І калі я магу дапамагчы камусьці паверыць у Божы план адносна свайго жыцця, значыць маё жыццё каштавала таго, каб жыць», — заўважае Нік.\n«Калі аднойчы я буду на нябёсах са сваімі новымі нагамі і рукамі, я пачую, як мяне хтосьці кліча. Абдыме мяне і скажа: дзякуй табе, што дапамог мне паверыць у тое, што нябёсы рэальныя», — падзяліўся Нік.\n«Калі вы не прымаеце саміх сябе, як вы думаеце, як вас іншыя будуць прымаць? У першую чаргу вы павінны пасябраваць самі з сабой», — падкрэсліў Нік і заўважыў, што важна мець веру і маліцца аб цудах.\n«Я бачыў цуды, трынаццаць цудаў. Сляпыя пачыналі бачыць, а глухія чуць. Езус рэальны. Я разумею, што ва ўсіх свая рэлігія. У майго бацькі рак, але калі я гляджу ў яго вочы, то разумею, што ён шчаслівы. Калі ведаеш, куды ты накіроўваешся, тады сама смерць не страшная. Я ведаю, што ў мяне не было б той смеласці і веры, калі б я не прайшоў праз усе цяжкасці ў маім жыцці».\nНік адказваў на розныя пытанні журналістаў. І на ўсё даваў свае арыгінальныя адказы.\n«Што вы робіце: адказваеце жорсткасцю ці аддаляецеся і ідзяце далей? Я іду далей. Я малюся за сваіх ворагаў. Я не адказваю жорсткасцю на жорсткасць», — падкрэсліў спікер.\n«Я хачу стварыць платформу, на якой 400 мільёнаў чалавек мелі б адну і тую ж мэту. Калі б з 7 мільярдаў чалавек хоць бы 6 % ахвяравалі адзін долар у дзень, то на гэтыя грошы можна было б пабудаваць шмат бальніц і дамоў для састарэлых».\n«Калі хочаце змяніць свет, то будзьце самі гэтымі зменамі. Любіце і натхняйце адзін аднаго. Большай колькасці людзей у гэтай краіне патрэбна больш любові», — кажа Нік.\n«Жывіце крок за крокам, дзень за днём. Калі ідзяце – кожным крокам ідзіце, калі жывяце – кожным днём жывіце!» — да гэтага заклікаў усіх Нік Вуйчыч, які сваім прыкладам паказвае, як трэба быць удзячным Богу за дар жыцця і ніколі не здавацца.


Галоўная ➠ Дызайн ➠ Садовыя дарожкі сістэматызацыя відаў для ўладкавання дарожак у садзе\nАпублікавана 10.03.2014 18:16\nСадовыя дарожкі з'яўляюцца путеводными ніткамі, .. у адзіны ансамбль ўсё шматфункцыянальныя зоны ўчастка і іншыя элементы ландшафтнага дызайну. Без садовых дарожак нерэальна дасягнуць мастацкай завершанасці выгляду саду.\nВыбар канфігурацыі дарожак, прокладываемых па мясцовасці ўчастка, праводзіцца на кроку ландшафтнага праектавання. Залежна ад прызначэння дарожак выбіраюцца матэрыялы для іх прылады, таксама тэхналогіі кладкі. У адпаведнасці з прынятай у садова-паркавым дызайне сістэматызацыяй дарожкі могуць быць дэкаратыўнымі і утылітарным, галоўнымі і другараднымі, жорсткімі і мягенькими, прамымі і звілістымі, шырокімі і вузкімі. Праектаванне дарожна-транспартнай сеткі ўчастка ажыццяўляецца з улікам яго рэльефу, які можа быць ровненьким, «блюдцеобразным» альбо шматступеньчатым (пры наяўнасці значных перападаў вышыні).\nЎтылітарныя і дэкаратыўныя дарожкі ў садзе\nУсе садовыя дарожкі можна падзяліць на дзве вялікія групы: ўтылітарныя і дэкаратыўныя. На кожным участку заўсёды знаходзяцца прадстаўнікі абедзвюх груп. Да утылітарнай групе ставяцца пад'язныя шляхі да пляцовак для аўтатранспарту, таксама дарожкі, пракладзеныя да гаспадарчых пабудоў, якія інтэнсіўна эксплуатуюцца на працягу ўсяго года. Шырыня ўязной дарожкі на ўчастак знаходзіцца ў залежнасці ад габарытаў аўтатранспартных сродкаў, якія ўжываюцца ўладальнікамі прыгараднага дома. Звычайна гэтая велічыня складае 2,5-3 метра. Магутнасць падставы разлічваецца з улікам вагі транспарту. У якасці матэрыялаў для палатна раней ужываўся толькі бетон. На дадзены момант жа перавага ўсё часцей аддаецца дарожнай плітцы, якая дазваляе як мага дакладней вытрымаць стыль у дызайне ландшафту.\nДэкаратыўныя садовыя дарожкі патрэбныя для дэкарацыі ўчастка. Іх пракладваюць для здзяйснення пешаходных шпацыраў, падчас якіх чалавек можа услаждаться прыгажосцямі саду. Дэкаратыўныя сцяжынкі прыводзяць да зон адпачынку, схаваным у схаваных кутках садовага ўчастка. Шырыня дарожак дадзенага тыпу складае ад паўметра да паўтары метраў. У якасці матэрыялаў для прылады дэкаратыўных дарожак ўжываецца галька, друз, плітка, прыродны камень і інш.\nДэкаратыўныя садовыя дарожкі, выкладзеныя з асобных прыродных каменьчыкаў, заносяць разыначку ў дызайн ландшафту саду і спрашчаюць любаванне яго прыгажосцямі\nПадраздзяленне садовых дарожак па прызначэнню\nПасярод садовых дарожак існуе тыповая іерархія. Дарожкі могуць быць галоўнымі, другараднымі, злучальнымі.\nАсноўная дарожка з'яўляецца галоўным звязвае элементам саду. Шырыня дадзенай дарожкі павінна пераўзыходзіць 1,2 метра, каб хапала месца для пешай прагулкі ўдваіх.\nДругарадныя і злучальныя дарожкі адгаліноўваюцца ад галоўнай дарожкі ў розныя бакі саду. Па вузенькім сцяжынках, шырыня якіх складае каля 0,5-0,7 метра, камфортна перасоўвацца па адным. Канфігурацыя другарадных і злучальных дарожак не павінна быць складанай. Па іншаму гэтыя элементы ўвойдуць у суперніцтва з галоўнай дарожкай, чаго дапусціць ніяк нельга.\nПры дапамозе галоўнай, другарадных і злучальных дарожак, аб'яднаных у адзіную дарожна-транспартную сетку, злучаюцца ўсе важныя аб'екты, размешчаныя на прыгарадным участку: дом, гараж, гаспадарчыя пабудовы, ўваходная зона, адкрытыя пляцоўкі, месцы адпачынку, штучныя вадаёмы.\nДобра спраектаваная сетка садовых дарожак на мясцовасці ўчастка дазваляе бесперашкодна патрапіць у хоць якое месца саду\nПры праектаванні дарожна-транспартнай сеткі трэба прытрымлівацца «залатога» правілы, які складаецца ў тым, што восі ўсіх дарожак павінны перасякацца ў адной-адзінай кропцы. Гэта месца, якое з'яўляецца кампазіцыйным цэнтрам саду, афармляюць у дамінуючай стылі.\nКанструкцыя садовых дарожак\nКанструкцыю садовых дарожак выбіраюць у залежнасці ад:\nтыпу і структуры зямлі на ўчастку;\nсезонных зрухаў грунта;\nўзроўню грунтавых вод;\nмеркаванай нагрузкі на брукаванне;\nінтэнсіўнасці выкарыстання (сезоннае або круглагадовае).\nЗ-за сваіх канструктыўных асаблівасцяў садовыя дарожкі акрамя асноўнага прызначэння здольныя рабіць яшчэ адну самую важную функцыю – водаадвядзенне. Для гэтага іх паверхні прысвойваюць маленькай ўхіл, які забяспечвае сцяканне дажджавой і адталай вады ў дрэнажны пласт падставы дарожкі. Выбудаваць садовую дарожку можна:\nдвухпрофильной (сярэдзіна вышэй краёў) – вада сцякае ў 2-ух напрамках;\nоднопрофильной (адзін край прыпадняты над іншым) – вада сцякае ў бок нахілу.\nСадовыя дарожкі маюць не толькі толькі папярочны профіль, але да таго ж падоўжны профіль, які паказвае перапад яе вышыні па ўсей даўжыні (ад пачатку і да канца). Розніца па вышыні паміж бакамі дарожкі ў папярочным і падоўжным профілі вымяраецца ў праміле. Пры ўсім гэтым дапускаюцца наступныя значэнні:\n15-60 праміле для папярочнага нахілу дарожкі (залежна ад яе шырыні):\n70 праміле і найменш – для падоўжнага нахілу дарожкі.\nКалі велічыня падоўжнага нахілу на якім-небудзь участку садовай дарожкі пераўзыходзіць 70 праміле, то рэкамендуецца ў мэтах бяспекі ладзіць лесвіцы. Па іншаму сцяжынка будзе вельмі круты.\nПры значным перападзе вышынь на мясцовасці садовага ўчастка ўладкоўваюць дарожку з лесвічнымі прыступкамі, палягчаюць ўздым і спуск па схіле\nСістэматызацыя дарожак па тыпу падставы\nУсе роўна якая дарожка складаецца з наступных канструктыўных частак:\nзямельнага палатна (паглыблення ў грунце, адпаведнага памерах, якая будуецца дарожкі або пляцоўкі);\nпадставы, які складаецца з падсцілаючай пласта пясочнага і (альбо) буфернай жвірова-друзавай падушкі пласта. Абодва пласта створаны для паніжэння нагрузкі на земляное палатно, таксама для адводу вады з участку (дрэнажу).\nЗалежна ад шматфункцыянальнага прызначэння садовай дарожкі выбіраецца тып падставы. Так для садовых сцяжынак, якія ўжываюцца на працягу летняга сезону, дастаткова зрабіць пясочнае падстава. Для пешаходных дарожак, эксплуатуемых штогод, падстава павінна быць ужо гравійна-пяшчаных. Ўязныя дарогі і пляцоўкі, створаныя для стаянкі аўтатранспарту, будуюць на добрым бетонным падставе, ўзмоцненым пры дапамозе армавання.\nДзяленне дарожак на групы па тыпу брукавання\nДарожнае палатно з'яўляецца яшчэ адным неотклонимым канструктыўным элементам хоць якой дарожкі. Па тыпу пакрыцця ўсе садовыя дарожкі можна падзяліць на дзве групы:\nжорсткія (суцэльны бетон, клінкерную цэгла, тратуарная плітка, натуральны камень);\nмяккай (галька, жвір, гранітны адсеў (дробка), друз).\nУ ландшафтным дызайне ўжываюцца таксама камбінаваныя дарожкі, якія складаюцца з участкаў, якія маюць жорсткае або мяккае пакрыццё.\nКамбінаваныя дарожкі вырабляюцца з насыпных матэрыялаў і цвёрдых пакрыццяў, прадстаўленых тут у выглядзе асобных каменных пліт квадратнай формы\nДля кладкі спецыяльнага дарожнага палатна выкарыстоўваюцца складаныя тэхналогіі. Сюды можна аднесці зеленаватыя дарожкі, якія ўладжвалі на георешетке небудзь заліваю дэкаратыўным бетонам. Найбольшай папулярнасцю ў прыгарадным будаўніцтве карыстаюцца жорсткія дарожкі, дозволяющие ажыццявіць у жыццё самыя розныя стылявыя рашэнні па афармленні садовага ўчастка. Да таго ж яны і больш зручныя, таму што даўгавечныя, надзейныя, ординарны ў ўборцы. Мяккія дарожкі прыйдзецца даўжэй чысціць ад смецця і часцей чыніць, разравнивая насыпны матэрыял.\nУ асобную групу прынята вылучаць драўняныя пакрыцця, якія выконваюцца ў выглядзе насцілаў, памостаў, дашчаных тратуараў, дарожак з спілавалі дрэва.\nСпілавалі дрэва ў афармленні садовых дарожак ўжываюць у купэ з аб'ектамі, пабудаваных з ацыліндраванага бервяна або бруса\nЎмацаванне краёў садовых дарожак\nБардзюры, якія прымяняюцца для ўмацавання краёў садовых дарожак, якія дазваляюць:\nпавысіць устойлівасць пакрыцця;\nабараніць краю пакрыцця ад верагоднага оползания і разбурэння;\nперашкодзіць зарастання дарожкі расліннасцю;\nабараніць газоны і кветнікі, прылеглыя да дарожках, ад вытоптванне.\nЎстаноўка бардзюраў неотклонима для садовых дарожак з мягеньким тыпам пакрыцця. Жорсткія дарожкі абрамляюцца бардзюрамі па жаданні ўладальніка прыгараднага ўчастка.\nЭстэтычнае значэнне брукавання садовых дарожак\nВыбар матэрыялаў для брукавання садовых дарожак мае прынцыповае эстэтычнае значэнне ў ландшафтным дызайне. Накід дарожнага пакрыцця можа задаваць кірунак для руху адпачывальнікаў, выклікаючы пры ўсім гэтым іх энтузіязм да асобных дэталяў. Пры дапамозе малюнка і тыпу брукавання можна зрабіць ілюзію вялізнага месцы, што прынцыпова для участкаў маленькай плошчы. Наўмысныя звужэнне або пашырэнне дарожкі, ўкрапванне арнаменту, пакрокавыя ўчасткі, выкладзеныя з дэкаратыўнага каменя, таксама шэраг іншых хітрасцяў, якія ўжываюцца ландшафтнымі дызайнерамі, дазваляюць ўпрыгожыць ўчастак і зрабіць яго выгляд непараўнальным.\nНезвычайная форма садовых дарожак дэкаруюць садовы ўчастак, адцяняючы зеляніна газона і вылучаючы маленькія кветкавыя клумбы з агульнага фону\nЎлік рэльефу пры прыладзе дарожак\nУсе роўна якая дарожка, пракладваецца на ўчастку з практычнай альбо дэкаратыўнай мэтай, павінна быць неотклонима няшкодная, таксама камфортная пры эксплуатировании. Гэта можа быць толькі ў гэтым выпадку, калі дарожкі праектуюцца з улікам асаблівасцяў рэльефу ўчастка:\nРоўны рэльеф: другарадныя сцяжынкі можна размяшчаць хоць якім метадам (веерападобна, у выглядзе адгалінаванняў ад галоўнай дарожкі, іншыя варыянты).\n«Блюдцеобразный» рэльеф: садовыя дарожкі адыходзяць сонечнымі праменьчыкамі ад самага нізкага месца на ўчастку, у якім размяшчаюць дэкаратыўны вадаём небудзь альтанку.\nРэльеф з перападам вышынь: на спадзістых схілах ладзяць садовыя дарожкі звілістай формы, якія прымыкаюць ўчасткі якіх злучаюцца між сабой плыўнымі пераходамі. На стромкіх схілах не абысціся без прылады подпорных сцен і тэрас, пераход на якія забяспечваецца пры дапамозе пандусаў і лесвічных прыступак.\nАсноўная садовая дарожка, тапельцы ў зеляніне дрэў і якая сыходзіць ўдалячынь, дазваляе падняцца на тэрасу па каскаду усходаў\nСпалучэнне матэрыялаў – залог завершанасці кампазіцыі\nСадовыя дарожкі, якія спалучаюцца па форме і колеры ўжывальных матэрыялаў з аздабленнем дома, агароджы, альтанак, кветнікаў і кветнікаў, дазваляюць надаць кампазіцыйную завершанасць садзе. Пры праектаванні дарожак трэба прытрымлівацца патрабаванняў абранага стылю. Да прыкладу, у сур'ёзным пастаянным стылі маецца на ўвазе, што ўсе садовыя дарожкі будуць абавязкова прамымі. Асноўная дарожка пры ўсім гэтым служыць спецыфічнай воссю сіметрыі, якая падзяляе сад на дзве аднастайныя па афармленні палоўкі. Пляцоўкі, якія ўладжвалі ў месцах скрещения дарожак, таксама абавязаны мець строгую форму правільных геаметрычных фігур (круга, квадрата).\nСад у пастаянным стылі аформлены ровненькими і прамымі дарожкамі, праведзенымі як-быццам па лінейцы вопытнай рукою дызайнера-мастака\nПейзажны стыль, наадварот, не прымае сур'ёзных і прамых ліній. У такім садзе будуць дарэчныя зігзагападобныя сцяжынкі, якія вядуць у самыя схаваныя куткі ўчастка. Пры ўсім гэтым кожны извив зігзагападобнай садовай дарожкі павінен адкрываць выдатны выгляд на якія растуць дрэвы і кветачкі, умела зробленыя вадаёмы з ручаямі і вадаспадамі, прывабныя месцы адпачынку, чароўныя статуі і іншыя дэкаратыўныя элементы.\nАтрымаць раптоўны вынік дазваляе камбінаванне стыляў. Пры ўсім гэтым змешванні галоўную дарожку робяць у выглядзе прамой паласы, а другарадным сцяжынках, отходящим ад яе, прысвойваюць свабодную форму. Вылучыць прыгажосць галандскага стылю дапамогуць дарожкі, увянчаныя кветкавым бардзюрам.


Як прапампаваць правільна гідраўлічны дамкрат - Блог пра інструменты\nЯк прапампаваць правільна гідраўлічны дамкрат\nГідраўлічны дамкрат - абсталяванне, якое прызначана для вырашэння найшырэйшага кола задач. Як прапампаваць гідраўлічны дамкрат і навошта гэта трэба рабіць? Абсталяванне дазваляе прыпадняць неабходны прадмет на патрабаваную вышыню. Менавіта гідраўлічныя дамкраты прымяняюцца часцей за ўсё для аўтамайстэрань і СТА, для правядзення работ ва ўмовах хатняй майстэрні. Рамонт заключаецца ў прачыстцы рэзервуара, замене вадкасці, прапампоўцы абсталявання.\nГідраўлічны дамкрат здольны выконваць шмат розных задач у хатняй майстэрні.\nЧаму зніжаецца эфектыўнасць работы дамкрата?\nПерад тым як перайсці да прапампоўкі гідраўлічнага абсталявання, неабходна высветліць, для чаго такая праца патрабуецца. Абсталяванне, прынцып працы якога заснаваны на гідраўліцы, можа быць пашкоджана з-за забруджванняў і паветра, які патрапіў у працоўную паражніну. Абмежавальнікам спуску механізму да неабходнага ўзроўня можа стаць і карозія. Сярод прычын, якія запатрабуюць правядзення прапампоўкі, неабходна адзначыць:\nЗ'яўленне паветраных бурбалак.\nКарозію механізму, якая прадухіляе выкарыстанне прылады на поўную яго магутнасць.\nЗанадта моцныя нагрузкі, з-за якіх назіраецца згінанне штока гідраўлікі.\nЗ'яўленне слядоў забруджвання ў алеі, якія прыводзяць да псуты ўсяго механізму.\nКаб пазбегнуць падобных дэфектаў, якія не даюць карыстацца абсталяваннем, варта выканаць самастойна шэраг прац:\nКрапяжы варта цалкам адкруціць.\nАкуратна здабываюць клапан, які неабходны для страўлівання працоўнага алею.\nПершасны поршань акуратна прыбіраецца, яго паверхня патрабуецца ўважліва агледзець, каб не было ніякіх пашкоджанняў.\nВыконваецца поўны агляд абсталявання, варта праверыць усе пракладкі, шарыкі на клапанах. Калі стан іх нездавальняючы, варта вырабіць папярэднюю замену на новыя, а потым ужо выконваць прапампоўку.\nМеханізмы пры неабходнасці прамываюцца ад бруду, старонніх элементаў, якія могуць у іх трапіць.\nПасля гэтага ўжо можна заліваць свежае масла, прапампоўваць сістэму ад паветра.\nАлей для гідраўлікі варта ўжываць толькі спецыяльную. У адваротным выпадку абсталяванне не будзе працаваць на поўную магутнасць.\nУ якіх выпадках патрабуецца рамонт гідраўлічнага дамкрата?\nБутэлечны гідраўлічны дамкрат можна адрамантаваць сваімі рукамі.\nПрапампоўка гідраўлікі можа спатрэбіцца ў некалькіх выпадках, але праводзіць яе рэкамендуецца рэгулярна. Час прачысткі і запраўкі залежыць ад таго, як часта будзе прымяняцца абсталяванне. Калі прылада выкарыстоўваецца пастаянна, то такія працы трэба выконваць літаральна кожны месяц. Калі дамкрат ўжываецца рэдка, то можна скараціць гэты тэрмін да 2-3 раз за год.\nПодкатной гідраўлічны дамкрат патрабуе дадатковай падпампоўкі, калі яго магутнасць пачынае падаць. Для працы трэба набыць спецыяльнае алей і промывочной вадкасць. Гідраўліка адрозніваецца высокім узроўнем надзейнасці, але нават такі механізм з часам выходзіць з ладу. Яго прафілактыка неабходная ў такіх выпадках, як:\nзніжэнне ўзроўню магутнасці абсталявання;\nзніжэнне грузападымальнасці механізму, немагчымасць выканання работ, якія раней рабіліся без праблем;\nз'яўленне вялікай колькасці паветраных бурбалак на паверхні працоўнай вадкасці;\nз'яўленне бруду ў рабочай вадкасці;\nабсталяванне перастае выконваць свае асноўныя функцыі.\nКалі ўсе работы выконваць выразна, у поўнай адпаведнасці з графікам прапампоўкі, то такія праблемы дадуць пра сябе ведаць не хутка. Менавіта рэгулярна праводзіцца прапампоўка і выдаленне бурбалак паветра са слядамі забруджванняў дазваляюць вярнуць магутнасць механізму на належны ўзровень.\nПры падзенні магутнасці подкатной дамкрат неабходна прапампаваць.\nПрапампоўка гідраўлічнага дамкрата пачынаецца з таго, што варта адкрыць спецыяльны перепускной клапан, корак з рэзервуара для масла. Робіцца гэта для таго, каб можна было зліць старое алей і выканаць прамыванне прылады. Такі этап вельмі важны, так як пры эксплуатацыі ёмістасць паступова забруджваецца, смецце можа трапіць на іншыя часткі механізму, выклікаць яго сур'ёзныя паломкі. Пасля таго як алей зліць, трэба ёмістасць напоўніць спецыяльнай вадкасцю, яе можна набыць па цалкам аптымальнай цане. Максімальныя намаганні прывядуць да таго, што паветра цалкам выйдзе з гідраўлікі. З ёмістасці ён хутка перапампоўваецца ў паражніну для масла, праца гэтая займае не так шмат часу.\nЗ працоўнай паражніне, калі выконваецца прапампоўка, усе сляды паветра цалкам выдаляюцца. Праводзіцца работа павінна строга па інструкцыі, якая прадастаўляецца вытворцам, так як розныя мадэлі гідраўлічнага дамкрата могуць запатрабаваць правядзення розных дзеянняў. У выніку выкананых дзеянняў магутнасць абсталявання не павінна змяняцца, пры пробным запуску яно працуе сапраўды гэтак жа, як і ў новым стане.\nМожа адбыцца такая сітуацыя, калі гідраўлічны дамкрат пачне працаваць не з той магутнасцю. Гэта азначае, што паветра выдалены з працоўнай паражніне не ўвесь. У такім выпадку працэдура паўтараецца некалькі разоў, пакуль не будзе дасягнуты патрабаваны вынік. Такі метад з'яўляецца універсальным, ён выдатна падыходзіць для любой мадэлі.\nГідраўлічны дамкрат незаменны пры автослесарных працах.\nЗдараецца так, што гідраўлічны дамкрат пачынае працаваць не на 100% сваёй магутнасці, а на меншае яе значэнне. Тут варта спачатку ўвагу звярнуць на тое, у якім становішчы знаходзіцца запорная іголка. Яе знайсці проста, яна павінна адкрывацца на 2-3 абароту. Знайсці становішча такі іголкі не складзе працы, калі паглядзець прапанаваную інструкцыю. Яна заўсёды пастаўляецца разам з абсталяваннем. Пасля таго як іголка знойдзеная, варта падняць шруба да самага крайняга становішча, затым адпусціць. Гэта забяспечвае правільнае размяшчэнне шрубы падчас выконваемай працы.\nПасля гэтага выконваецца прапампоўка дамкрата, звычайна хапае 2-3 раз, каб ліквідаваць праблему. Калі выніку няма, то патрабуецца працэс паўтарыць, звычайна яго цалкам дастаткова. У любым выпадку патрабуецца ўважліва сачыць за ўзроўнем алею, каб яно знаходзілася на максімальнай адзнакі. Падчас прапампоўвання яно даліваецца, пакуль узровень яго не будзе нязменным. Такі ж метад дазволіць цалкам выдаліць бруд. Галоўка корпуса адкручваецца, у паражніну заліваецца газа. Дамкрат прапампоўваецца пры выкручаным ігле, што дае магчымасць адразу ж выдаліць усе сляды бруду.\nЯк заліць алеем дамкрат: пакрокавая інструкцыя\nКаб прапампаваць дамкрат, неабходна прыгатаваць:\nМесцазнаходжанне залівальнай коркі і паказальнік ўзроўню алею.\nПачынаць запраўку абсталявання варта з таго, што спецыяльная залівальная корак адкручваецца, пасля чаго старое гідраўлічнае масла зліваецца. Механізм акуратна прамываецца пры дапамозе прыгатаванай вадкасці, каб выдаліць усе сляды засмечанасці. Цалкам прамыць дамкрат самастойна не атрымаецца, але прыбраць забруджвання можна. Промывочной вадкасць заліваецца ў рэзервуар некалькі разоў, пасля кожнай залівання варта абсталяванне прапампаваць. Вадкасць дадаецца, дамкрат прапампоўваецца зноў. Пасля таго як прамыванне скончана, неабходна ўсю вадкасць цалкам зліць.\nДалей трэба напоўніць алеем гідраўлічны дамкрат, робіцца гэта да максімальнай адзнакі, якая ёсць на рэзервуары. Прылада падчас напаўнення стаіць у самым нізкім становішчы, каб можна было напоўніць яго цалкам. Апусціць шток не складана, дастаткова павярнуць спецыяльны шруба ў становішча "зліў".\nКорак шчыльна закручваецца, выконваецца прапампоўка прыкладна 5-6 разоў.\nСучасныя гідраўлічныя дамкраты прадаюцца цалкам укамплектаванымі і ўпакаванымі, што палягчае іх выкарыстанне і захоўванне.\nВарта даліць трохі алею, закруціць корак, правесці паўторную прапампоўку. Пры кожным адкрыцці можна заўважыць, што гідраўлічнага алею не хапае да максімальнага ўзроўню. Гэта сведчыць аб тым, што праца павінна працягвацца, пакуль на паверхні не пачнуць з'яўляцца бурбалкі. Алей пасля гэтага ўжо не будзе апускацца ніжэй максімальнай адзнакі. Прапампоўка звычайна не патрабуе асаблівай нагрузкі або якіх-небудзь складаных работ. Механізм можна выкарыстоўваць адразу ж, ніякага падрыхтоўчага перыяду ўжо не трэба выконваць.\nКалі плануецца прапампоўка, варта правільна выбраць алей. Напрыклад, у зімовы перыяд неабходна ўжываць адмысловае марозаўстойлівыя сінтэтычнае алей, якое максімальна адпавядае ўсім патрабаванням да выкарыстання ў халодны час. Алей пры працы ўжо не замерзне. У любым выпадку захоўваць абсталяванне варта толькі ў цёплым памяшканні, каб яно было гатова да працы ў любы час. Дамкрат на марозе варта выкарыстоўваць толькі абмежаваны час, напрыклад, калі патрабуецца правесці замену проколотое шыны.\nПрапампоўка гідраўлічнага дамкрата праводзіцца прыкладна 2 разы на год, радзей гэта рабіць не варта. Калі абсталяванне выкарыстоўваецца рэгулярна, прапампоўка патрабуецца ўжо часцей, прыкладна 1 раз кожны месяц. Кожны раз выконваецца поўная прамыванне. Гідраўлічнае абсталяванне мае патрэбу ў рэгулярным аглядзе, правядзенні замены алею, прапампоўцы. У гэтым выпадку атрымаецца падоўжыць тэрміны яго эксплуатацыі, палепшыць якасць выкарыстання.\nПредыдущаяДэталёвы агляд і тэст электрычных шуруповертов\nСледующаяЯк вырабляецца самаробная дыскавая піларама\nЯк зрабіць фрэзер з чпу сваімі рукамі\nЯкім павінен быць крутоўны момант шуруповерта\nЯк выканаць рэгуляванне току зварачнага апарата\nЯк правільна ўставіць пілку ў электролобзик\nЯк зрабіць зварачны апарат сваімі рукамі\nЯк самастойна сагнуць профільную трубу\nЯк можна навастрыць ножовку ў хатніх умовах


Першы нацыянальны канал Рэспублікі Беларусь. У праграме тэлеканала прадстаўлены інфармацыйныя праграмы, трансляцыя спартыўных і грамадска-палітычных падзей, поўнаметражныя мастацкія і дакументальныя фільмы, серыялы, ток-шоу.\nПраграмная палітыка канала «АНТ» заснавана на спалучэнні высакаякаснага ліцэнзійнага прадукта з тэлевізійным кантэнтам ўласнай вытворчасці. Вяшчанне АНТ - гэта сусветныя тэлевізійныя праэкты, фільмы і серыялы, праграмы максімальна цікавыя і важныя для беларускага глядача, аператыўныя навіны.\nШтодня, у прамым эфіры канала АНТ, вашай увазе прапануюцца «Нашы навіны», якія інфармуюць пра важныя падзеі ў жыцці нашай краіны і за яе межамі.\nТэлеканал "Сталiчнае тэлебачанне» надае вялікую ўвагу асвятленню самых актуальных навін горада Мінска. У сваёй вяшчальнай палітыцы "Сталiчнае тэлебачанне" арыентуецца на актыўную частку насельніцтва ва ўзросце 20-49 гадоў. Таму ў эфіры канала — праграмы рознай тэматыкі, зместу і жанраў: інфармацыйныя, мастацка-публіцыстычныя, забаўляльныя.\nВажнае месца ў эфіры канала займае кінапаказ. Кожны день у вячэрні час прадстаўлены фільмы сусветнага кіно.\nТэлевізійны канал краін Садружнасці міждзяржаўнай тэлерадыёкампаніі «Мір» створаны для асвятлення палітычнага, эканамічнага і гуманітарнага супрацоўніцтва краін СНД, фарміравання агульнай інфармацыйнай прасторы Садружнасці, садзейнічання міжнароднаму абмену інфармацыяй. У сетцы вяшчання канала інфармацыйныя праграмы, мастацкія і дакументальныя фільмы, мультыплікацыйныя фільмы, канцэрты, ток-шоу і многае іншае.


Перадвыбарчая праграма кандыдата ў дэпутаты па Палескай выбарчай акрузе №43 ЧЭЧКІ Мікалая Мікалаевіча «Беларусь патрабуе перамен. Альтэрнатыва ёсць» — Жыццё Палесся. Мозырь\n27.08.2016 196 Жыццё Палесся\nкандыдата ў дэпутаты па\nПалескай выбарчай акрузе №43\nЧЭЧКІ Мікалая Мікалаевіча\n«Беларусь патрабуе перамен. Альтэрнатыва ёсць»\nЧыноўнікі ўсё больш залазяць у кішэні беларусаў: уводзяць новыя падаткі, павышаюць камунальныя тарыфы, змяншаюць заробкі і павялічваюць пенсійны ўзрост. Некалькі год улады не могуць вывесці эканоміку з крызісу. Чыноўнікі ад-біраюць у нашых дзяцей будучыню – бяруць крэдыты за мяжой для захавання сваіх пасадаў і правядзення наменклатурных з’ездаў. Аддаваць гэтыя крэдыты яны будуць з нашых сямейных бюджэтаў. Беларусі патрэбны перамены і рэформы, каб вярнуць нашым дзецям надзею на будучыню!\nХто такі Мікалай Чэчка?\nЯ беларус. Праваслаўны хрысціянін. Па поглядах – хрысціянскі дэмакрат. Пражываю ў Лельчыцах. Маю двух дарослых сыноў.\nСкончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Матэматыка». Прайшоў тэрміновую службу ва Узброеных Сілах СССР на Балтыйскім флоце.\nПрацаваў ва ўніверсітэце лабарантам, інжынерам, навуковым супрацоўнікам навукова-даследчага сектара. Працаваў настаўнікам у сярэдняй школе Лельчыцаў.\nРазам з іншымі хрысціянскімі дэмакратамі мы шмат зрабілі для таго, каб у нашым горадзе было зручна жыць кожнай беларускай сям’і. Зараз мы змагаемся за добрыя дарогі, абмежаванне продажу алкаголю, новыя працоўныя месцы з годнымі заробкамі і пенсіямі.\nЯк вывесці эканоміку з крызіса?\n-Прыцягненне сродкаў эмігрантаў і замежных інвестараў у новыя сектары эканомікі (ІТ- індустрыя). Продаж стратных прадпрыемстваў інвестарам для мадэрнізацыі вытворчасцяў.\n-Развіццё малога і сярэдняга бізнесу (адмена сертыфікатаў, існуючых штрафаў і праверак; гадавыя патэнты, найм работнікаў без абмежаванняў).\n— Мінімальная падатковая нагрузка на бізнес і адмена датацый дзяржсектару, развіццё фермерскіх гаспадарак за кошт увядзення прыватнай уласнасці на зямлю для грамадзян Беларусі.\n-Магчымасць выбару паміж прыватнай або дзяржаўнай арганізацыяй, якая абслугоўвае дом. Канкурэнцыя знізіць кошт і павысіць якасць абслугоўвання.\n-Скарачэнне чыноўнікаў у аддзелах ЖКГ і ў міністэрстве.\n-Скарачэнне бюджэтных датацый на ЖКГ. Прыватызацыя стратных лазняў, цырульняў, гасцініц і хімчыстак.\n-Адмена платных паслуг у дзяржаўных установах аховы здароўя. Развіццё прыватных медыцынскіх цэнтраў.\n-Страхавая медыцына: дзяржава і прадпрыемствы размяшчаюць на рахунак кожнага грама-дзяніна страхавую суму, а чалавек самастойна абірае доктара і аплачвае яго паслугі са свайго рахунку.\n-Павелічэнне выдаткаў на медыцыну за кошт адлічэнняў у фонд абавязковага медыцынскага страхавання сродкаў ад абароту спіртных напояў, тытунёвых вырабаў, ігральнага бізнесу, штрафаў за экалагічныя парушэнні.\n-Увядзенне абавязковых накапляльных пенсій. Кожны ўласнік сродкаў у накапляльным фондзе самастойна распараджаецца сваімі накапленнямі.\n-Перадача ў назапашвальны пенсійны фонд 25% сродкаў ад прыватызацыі. Інвеставанне сродкаў у паспяховыя вытворчасці, што забяспечыць выплаты сённяшнім пенсіянерам. Старэйшае пакаленне мае права на сваю долю ў створаным іх рукамі нацыянальным багацці краіны.\n-Аднолькавы ўзрост выхаду і пенсійных выплат для чыноўнікаў, настаўнікаў, рабочых, сіла-вікоў.\nДля таго каб дабіцца перамен, новых працоўных месцаў з годнымі заробкамі і пенсіямі, трэба ваша дапамога. Не дайце сфальсіфікаваць выбары – удзельнічайце ў незалежным назіранні! Кантактны тэл. 8-029-167-34-35, bchd.info@gmail.com, http://bchd.info\n← Предвыборная программа кандидата в депутаты Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь шестого созыва по Полесскому избирательному округу №43 Писаника Леонида Федоровича\nУважаемые избиратели! К Вам обращается Филько Денис Анатольевич, Ваш кандидат в депутаты от народа по Полесскому избирательному округу №43 →\n25.11.2017 Жыццё Палесся Комментарии к записи В Гомеле избран председатель областной комиссии по выборам депутатов в местные Советы отключены


ЖОНКА ГАНЧАРЫКА АДКАЗВАЕ НА ПЫТАНЬНІ РАДЫЁ СВАБОДА\nПершае, на што я зьвярнула ўвагу ў кватэры Ганчарыкаў, гэта былі кветкі — вельмі шмат прыгожых і розных кветак. "Іх падарылі Ўладзімеру Іванавічу адразу пасьля рэгістрацыі яго кандыдатам у прэзыдэнты, — патлумачыла мне Лілія Ганчарык і дадала: — Потым ён аддаў іх мне і сказаў, што гэта і твае кветкі, бо й ты іх заслужыла".\nКалі Ўладзімер Ганчарык паведаміў сваёй жонцы, што ён возьме ўдзел у прэзыдэнцкіх выбарах, спадарыня Лілія спачатку нават ня ведала, што й адказаць, але ж потым цалкам падтрымала мужа.\n(Лілія Ганчарык: ) "Вось і Ўладзімер Іванавіч гаворыць, што трэба камусьці... Я запытваюся: "Чаму гэта табе?.." Дзеці таксама: "Чаму ты, тата?" Ён гаворыць: "Трэба, каб хто-небудзь быў... Як гэта — усе паслухмяна, па-рабску, шагам марш, у адную шарэнгу. Ня можна ж так ужо".\nЛілія і Ўладзімер Ганчарык разам ужо сорак адзін год. Калісьці абодва яны вучыліся на адным факультэце Інстытуту народнай гаспадаркі. Лілія Ганчарык узгадвае, як Уладзімер заўсёды хадзіў разам зь ёй на танцы, хоць ня вельмі любіў і ўмеў танчыць. "Баяўся, што мяне ўвядуць", — з усьмешкай распавядае цяпер пра гэта Лілія Ганчарык.\nНа 4-м курсе Лілія і Ўладзімер пешшу пайшлі ў ЗАГС, справілі студэнцкае вясельле, а ў падарунак атрымалі ад сяброў па інтэрнаце ключы ад асобнага пакоя. Пасьля заканчэньня інстытуту разам паехалі паводле разьмеркаваньня, багацьця было — дзьве валізкі, а ў іх кнігі. За ўсё сумеснае жыцьцё даводзілася шмат разоў пераяжджаць на новае месца.\n(Лілія Ганчарык: ) "Уладзімера Іванавіча заўсёды пераводзілі. Толькі ён крыху папрацуе, яго заўважаюць — што ён пэрспэктыўны, арганізатар добры. А я, як кажуць, нітка за іголкай. На першае месца стаўлю нашу сям'ю. Мы ніколі не падводзілі адзін аднаго. І для мяне было дзіўна — як гэта я магу не паехаць..."\nЛілія Ганчарык увесь час таксама працавала — бугальтаркай, эканамістам, загадчыцай упраўленьня, потым у Міністэрстве сельскай гаспадаркі. І ўсё побач з мужам.\n(Лілія Ганчарык: ) "Дзе б мы ні працавалі, ён ніколі не абражаў, не зьневажаў нікога з падначаленых. І за гэта яго вельмі паважалі".\nЦі ўяўляе сябе Лілія Ганчарык першай ледзі Беларусі?\n(Лілія Ганчарык: ) "Не, я не задумвалася пра гэта. Не настолькі гэта істотна, кім я буду. Ён пайшоў, ведаючы пра тое, што яго будуць "паласкаць", зьневажаць, але ён гэтага не заслугоўвае. І я больш за ўсё думаю пра яго, і я ўпэўненая, што ён абавязкова справіцца.\nНе адчуваю я, што стану нейкай іншай. Якая была, такая і засталася. Галоўнае, каб нейкі зрух быў, каб нейкі парадак у краіне".\nМне было вельмі цікава распытаць спадарыню Лілію пра тое, які чалавек Уладзімер Ганчарык у сям'і, што ён любіць, як сябе паводзіць.\n(Лілія Ганчарык: ) "Ён любіць вельмі бульбу з халадцом, бліны й яечню са шкваркамі. Другі раз скажа: "Дай я яе сам зраблю, як хачу". Добра, рабі..."\nА што да чалавечых якасьцяў кандыдата на прэзыдэнта, тут Лілія Ганчарык доўга не задумвалася.\n(Лілія Ганчарык: ) "Ён добры, ён ня жорсткі. Ён зь дзецьмі вельмі добра — яго любяць ня толькі свае дзеці, ён з усімі добра ладзіць.Куды прыходзім, калі ёсьць дзіця, зь першай хвіліны ён знаходзіць агульную мову зь ім".\nСпадарыня Лілія ўзгадвае, што пасьля таго, як Ганчарык абвесьціў пра сваё рашэньне балятавацца на прэзыдэнта, ім дахаты адразу пачалі тэлефанаваць усе сябры й знаёмыя — падтрымлівалі, дзякавалі за гэтае рашэньне. І ня толькі знаёмыя.\n(Лілія Ганчарык: ) "Вельмі шмат на вуліцы пазнаюць у твар. Бывае, калі з Уладзімерам Іванавічам разам ідзем на рынак, дык падыходзяць самыя розныя людзі, руку ціснуць: "Дайце мы вас падтрымаем".\nЛілія Ганчарык цяпер вельмі непакоіцца за свайго мужа, пра свае страхі ня хоча нават і гаварыць уголас.\n(Лілія Ганчарык: ) "Дзеці таксама баяцца за яго. Проста ў трывозе за яго, бо ведаем, чым заканчваліся такія спробы ў людзей. І ведаем, якія адносіны — што ў нас манаполія на ўладу аднаго чалавека, астатнія, так бы мовіць, ня вартыя".\nУ звычайнай трохпакаёвай кватэры Ўладзімера Ганчарыка чыста і ўтульна. спадарыня Лілія пачаставала мяне памідорамі зь сямейнага лецішча. Сёлета там неблагі ўраджай. Дарэчы, Ганчарыкі не купляюць гародніну ў крамах — усё вырошчваюць на ўласным лецішчы.\nІ яшчэ адна дэталь. Сёньня ўнуку Ўладзімера Ганчарыка Максіму споўнілася 18 гадоў. 9 верасьня будуць ягоныя першыя выбары, і галасаваць ён будзе за дзеда.


PressReader - Minskaya pravda: 2019-11-26 - Добрая акцыя ў Слуцку, перамога юных лагайчан у Маскве, новыя выпадкі адзёру і сітуацыя з шаленствам сярод жывёлін. Коратка пра тое, чым запомніўся мінулы тыдзень, у традыцыйным аглядзе «МП».\nДобрая акцыя ў Слуцку, перамога юных лагайчан у Маскве, новыя выпадкі адзёру і сітуацыя з шаленствам сярод жывёлін. Коратка пра тое, чым запомніўся мінулы тыдзень, у традыцыйным аглядзе «МП».\nMinskaya pravda - 2019-11-26 - Цэнтральны Рэгіён - Дзяжурная па вобласці Юлія БРОЖЫНА\nДабро – побач. Случчане дапамаглі беспрытульным жывёлінам у рамках выставы «Мы за іх у адказе!». Мерапрыемства ў падтрымку беспрытульных сабак і катоў прайшло ў Слуцкай раённай цэнтральнай бібліятэцы. Мясцовыя жыхары, што не маглі застацца абыякавымі да бед братоў нашых меншых, неслі для іх корм, лекі, а таксама розныя неабходныя прадметы: міскі, латкі, гігіенічныя сродкі. Ужо за першыя паўгадзіны хол бібліятэкі быў запоўнены пакетамі з рэчамі. Арганізатары плануюць зрабіць акцыю традыцыйнай.\nРадасная навіна на мінулым тыдні прыляцела з Лагойска. Каманда «Вялікі прайгравальнік» з сярэдняй школы №1 стала пераможцам гульні «Эрудыт-квартэт» на міжнародным турніры па інтэлектуальных\nгульнях у Маскве. За прызавыя месцы там змагаліся 55 каманд. Прадстаўнікі цэнтральнага рэгіёна – Даніла Латош, Арцём Талмачоў, Вітольд Машчанкоў, Аляксей Слонскі, Павел Лашкевіч і Дар’я Ерахавец – выйгралі гульню «Эрудыт-квартэт», абышоўшы моцныя каманды Расіі, дзве з якіх ужо гулялі ў маскоўскім тэлеклубе «Што? Дзе? Калі?».\nМедыкі б’юць трывогу: на Міншчыне з\n пачатку года на адзёр захварэлі 15 чалавек. Усе выпадкі інфіцыравання – завозныя (з Украіны, Расіі і Егіпта). Па кожным з іх праведзены комплекс санітарна-супрацьэпідэмічных мерапрыемстваў, накіраваных на спыненне шляхоў перадачы інфекцыі. У прыватнасці, усе тыя, хто кантактаваў з хворымі, пры неабходнасці атрымалі прышчэпку. Дарэчы, у аналагічным перыядзе мінулага года на адзёр захварэлі 16 чалавек.\nВыяўляюцца ў вобласці і выпадкі шаленства сярод жывёлін. У 2019 годзе зарэгістравана 110 такіх эпізодаў. У відавой структуры дзікія жывёліны склалі амаль 73%, хатнія – звыш 17%. Вакцынацыю пажадалі прайсці больш за 3,5 тыс. чалавек, у тым ліку па прычыне кантакту з шалёнымі жывёлінамі – 155. Большасць пацярпела ад укусаў сабак і катоў (92%). Выпадкі захворвання на шаленства чалавека не зарэгістраваны.


Быць беларусам – што гэта значыць? Раунд тры: легіянеры\nГалоўная » Навіны Беларусі » Быць беларусам – што гэта значыць? Раунд тры: легіянеры\nСупольны праект сайтаў Budzma.org і TUT.BY "Быць беларусам — што гэта значыць?" распачынае трэці сезон. Цягам першых двух сезонаў беларускія знакамітасці з розных сфераў расказвалі нам пра ўнікальнасць беларускай нацыі. Цяпер адказаць на пытанні пра тое, хто ж такія беларусы і чым яны адметныя сярод іншых, мы запрасілі "легіянераў" – замежнікаў, так ці інакш звязаных з нашай краінай і яе культурай.\nЯкімі будуць меркаванні нашых суседзяў, далёкіх і блізкіх, пра нас? Хто аспрэчыць тэзісы Юрыя Зісера ды Люсі Лушчык? А ці такія, якімі лічым сябе? Адказы на гэтыя пытанні й не толькі – у новым сезоне праекту "Быць беларусам – што гэта значыць?"\nА што значыць "быць беларусам?" для вас і вашых замежных знаёмых?\nЧакаем адказаў ды цікавых гісторый ад вас і вашых знаёмых замежнікаў на razam@budma.org. Самыя яркія меркаванні будуць апублікаваныя ў асобным матэрыяле.\nПершыя госці з замежжа - Андрэй Ажароўскі і Дарота Кубашэўска.


Каляндар: Дзень роднай мовы, нарадзіўся Тышкевіч, Сваяк і Шушкевіч – RH.by\n1895. Нарадзіўся Франц Кушаль (в. Пяршаі, цяпер Валожынскі раён), беларускі ваенны і палітычны дзеяч, публіцыст. Муж паэтэсы Наталлі Арсенневай.\nАўтар успамінаў пра дзеячаў беларускай культуры. Добра пра яго расказваецца ў рамане Кастуся Акулы “Змагарныя дарогі”. Памёр у 1968 годзе ў Рочэстэры, ЗША.\n1806. Нарадзіўся Канстанцін Тышкевіч, беларускі гісторык, археолаг, краязнаўца, адзін з заснавальнікаў беларускай археалогіі. У 1856 арганізаваў экспедыцыю па рацэ Віліі, у выніку якой сабраў багаты этнаграфічны матэрыял і напісаў краязнаўчую манаграфію “Вілія і яе берагі”.\nШтогод, пачынаючы ад 2007 года, з Вілейскага раёна бярэ старт водная экспедыцыя “Шляхам Тышкевіча”.\nЯе прымеркавалі да 150-годдзя вядомага падарожжа па Віліі. Вандроўнікі прайшлі па слядах экспедыцыі Тышкевіча ад вытокаў Віліі да зліцця з Нёманам.\nАрганізатарамі і ўдзельнікамі першай воднай экспедыцыі сталі літоўскія і беларускія навукоўцы, краязнаўцы і турысты. Сёння яна набывае больш папулярызатарскі і турыстычны характар і заканчваецца на тэрыторыі Беларусі. Памёр у 1868 годзе ў Мінску.\n125 гадоў з дня нараджэння Максіма Гарэцкага (1893 – 1938), беларускага пісьменніка, дзеяча беларускага нацыянальна-дэмакратычнага адраджэння, літаратуразнаўцы, лексікографа, фалькларыста. Адзін з пачынальнікаў нацыянальнай мастацкай прозы.\nЗрабіў вялікі ўклад у развіццё беларускай культуры і фарміраванне нацыянальнай самасвядомасці. Ахвяра сталінскіх рэпрэсій.\n1890. Нарадзіўся Казімір Сваяк (сапр. Канстанцін Стаповіч; в. Барані, цяпер Астравецкі раён), паэт, беларускі каталіцкі святар, грамадска-нацыянальны дзеяч. Памёр 6 мая 1926 года ў Вільні.\n110 гадоў з дня нараджэння Станіслава Шушкевіча (1908 – 1991), беларускага паэта, заслужанага работніка культуры Беларусі.\nМіжнародны дзень роднай мовы. Адзначаецца з 2000 года з ініцыятывы ЮНЕСКА дзеля захавання культурных традыцый усіх народаў.\nПредыдущая статьяПраз чатыры гады злодзея знайшлі па трусах\nСледующая статья«Усюды правал». Лукашэнка прысароміў трэнэраў за футбол


Як абраць упрыгожванні для офіса? - Armonissimo\nЯк абраць упрыгожванні для офіса?\nАгульныя правілы: форма, памер і адценні вырабаў\nЯк выбраць завушніцы?\nЯк абраць кольцы?\nЯк абраць брошку?\nЯк выбраць гадзіннік?\nСезон водпускаў падыходзіць да канца, час вяртацца да працы. Пасля адпачынку асабліва складана перастроіцца з летняга гардэроба на офісны дрэс-код. Разбіраемся, якія аксэсуары варта абраць, а ад чаго лепш адмовіцца, і як пры гэтым не выглядаць сумна.\nУ дзелавым асяроддзі аксэсуары нясуць адразу некалькі значэнняў: уносяць індывідуальныя рысы, з'яўляюцца часткай камунікацыі, транслююць вашу паспяховасць. Выбіраць дзелавыя аксэсуары трэба старанна. Дзелавы стыль мяркуе лаканічныя формы, стрыманы дызайн і класічныя адценні - нішто не павінна адцягваць увагі ад бізнес-працэсаў.\nЗавушніцы не павінны быць занадта масіўнымі ці доўгімі - важны баланс. Стрыманая класіка і геаметрычныя формы - лепшы варыянт сярод разнастайнасці стыляў. Выбірайце кансерватыўныя варыянты накшталт вырабаў з празрыстымі камянямі і жэмчугам.\nТое ж датычыцца і кольцаў. Масіўныя вырабы яркіх адценняў і мудрагелістых формаў лепш пакінуць дома. Не забывайце, што заручальны пярсцёнак не лічыцца упрыгожваннем, аднак, калі вы, напрыклад, носіце і заручальны, і заручаны кольца, то трэцяе ўпрыгожванне на руцэ ў дзелавым асяроддзі ўжо будзе лішнім.\nБрошы ўжо некалькі сезонаў знаходзяцца ў спісе самых актуальных упрыгожванняў. Правільнае выраб, вытрыманае ў правілах строгага дрэс-код, выдатна дапоўніць офісны жакет, шаўковую блузу або строгае сукенка. Імкніцеся выбіраць вырабы невялікіх памераў і лаканічных формаў.\nНаручны гадзіннік - неад'емны аксэсуар дзелавога жыцця. Яны дапамагаюць сачыць за часам, планаваць графік, а таксама з'яўляюцца статутным аксэсуарам. Класічны дызайн і адценні, тонкі папружка з натуральнай скуры або бранзалет з каштоўнага металу або нержавеючай сталі - найбольш прыдатныя варыянты.\nРаім прачытаць: Самыя дарагія ў свеце калье, каралі і каралі\nЯкія ўпрыгожванні пазбягаць?\n1. Буйныя ўпрыгожванні, якія актыўна прыцягваюць увагу.\n2. «Шумныя» вырабы.\n3. Вырабы яркіх, якія крычаць адценняў.\n4. Занадта шмат упрыгожванняў, надзетых адразу (дарэчным лічыцца 3-4 упрыгожванні).


Міністэрства абароны РФ: газавая атака ў Сырыі зьвязана з пападаньнем у склад хімічнай зброі баевікоў\n05 красавік 2017, 20:10\nСырыйскія праваабаронцы і заходнія СМІ 4 красавіка абвінавацілі прэзыдэнта Сырыі Башара Асада і расейскія войскі ў хімічнай атацы ў правінцыі Ідліб. Ня менш за 58 чалавек загінулі ў аўторак, сярод якіх 11 дзяцей, яшчэ дзесяткі параненыя.\nМяркуецца, што да гібелі мірных жыхароў прывяла хімічная атака, пра якую першымі паведамілі праваабаронцы.\nРаніцай 5 красавіка расейскае Міністэрства абароны заявіла, што жыхары правінцыі пацярпелі ад хімічнай зброі тэрарыстаў, якая захоўвалася на складзе ў рэгіёне.\n4 красавіка сырыйская авіяцыя нанесла ўдар па складзе ў горадзе Хан-Шайхун, дзе знаходзіліся атрутныя рэчывы, сьцьвярджаюць у расейскім абарончым ведамстве.\n«Гэтыя боепрыпасы з атрутнымі рэчывамі таксама выкарыстоўваліся баявікамі ў сырыйскім Алепа, калі іх прымяненьне было зафіксавана ў канцы мінулага году расейскімі вайсковымі спэцыялістамі», — заявіў афіцыйны прадстаўнік Міністэрства абароны Ігар Канашенкаў.\nПаводле заявы Міністэрства абароны, на гэтым складзе знаходзіліся цэхі для вытворчасьці фугасаў з атрутнымі рэчывамі, якія баевікі нібыта перавозілі тэрарыстам ў Ірак і выкарыстоўвалі ў Алепа ў канцы мінулага году.\nУ сацыяльных сетках і СМІ былі апублікаваныя фота- і відэаматэрыялы зь людзьмі, якія ляжаць на зямлі з сымптомамі ўдушэньня, звужанымі зрэнкамі, з ванітам і пенай з рота. Паводле паведамленьняў відавочцаў, у паветры паху не адчувалася. Паводле непацьверджанай інфармацыі, атрутнае рэчыва — зарын — вадкасьць бяз колеру і паху, якая валодае нэрвова-паралітычным дзеяньнем і зьяўляецца ў 20 разоў больш таксычным за цыяністы калій.\nПазьней самалёты нанесьлі авіяцыйныя ўдары па мэдычнай установе, у якой аказвалася дапамога пацярпелым.\nАфіцыйны прадстаўнік МЗС Расеі Марыя Захарава, заявіла, што апублікаваныя відэа аб наступствах прымяненьня хімічнай зброі ў правінцыі Ідліб маюць пастановачны характар: «У нас няма сумненьняў, што ўся гэтая задума носіць відавочна правакацыйны характар», — сказала Захарава на брыфінгу ў Маскве.\nДамаск сваё дачыненьне да хімічнай атакі адмаўляе.\nСпэцыяльная камісія ААН у справе расьсьледаваньня ваенных злачынстваў у Сырыі паведаміла, што вывучае меркаваную атаку, а таксама паведамленьні пра наступныя ўдары па пункце аказаньня мэдычнай дапамогі пацярпелым.\nСьледчыя ААН заявілі, што выкарыстаньне хімічнай зброі і наўмысныя ўдары па мэдычным установам «раўнасільныя ваенным злачынствам і зьяўляюцца сур’ёзным парушэньнем нормаў у галіне правоў чалавека».\nУ той жа час, паводле інфармацыі агенцтва Reuters, ЗША, Францыя і Вялікабрытанія ўнесьлі ў Раду Бясьпекі ААН праект рэзалюцыі аб магчымай хімічнай атацы, якую могуць узгадніць ўжо ў сераду.\nДзяржавы ўсклалі адказнасьць за сьмерць мірных жыхароў на ўрад Сырыі. Згодна з праектам, Башар Асад павінен падаць у ААН пляны палётаў, імёны камандзіраў, якія выконвалі вылеты, і доступ да авіябазаў. Таксама генэральны сакратар ААН Антоніу Гутэрыш будзе абавязаны кожны месяц публікаваць дадзеныя аб супрацоўніцтве паміж сьледзтвам і ўрадам Сырыі.


КЛИНИСТИЛ | Klinistil паразітаў - афіцыйны сайт, купіць цяпер, водгукі, цэны\nКЛИНИСТИЛ | Klinistil паразітаў – афіцыйны сайт, купіць цяпер, водгукі, цэны\nСёння мы вырашылі пагаварыць пра наступны «лячэнні» з Інтэрнэту. Ён выкарыстоўваецца пры лячэнні паразітаў (гельмінтаў). І хоць гэтыя хваробы не кажуць, але як толькі яны існуюць, яны павінны быць апрацаваны, і трэба ведаць, што гэта было.\nСродкі для збавення ад паразітаў даволі шмат і пастаянна з’яўляюцца новыя, у тым ліку на продаж участкаў. І, як мы звяртаем асаблівую ўвагу на «лекі», прададзеных праз Інтэрнэт, гэта інструмент, і мы абмяркуем яго. Гэта называецца клінічнай.\nЦі мае сэнс купляць такі інструмент?\nКалі Вы ўпэўненыя, што прадаўцы, без грошай не абысціся. У адваротным выпадку\nKlinistil/15.jpg” alt=”” class = “alignright” width=”320″ height=”147″ />\nпаразітныя «монстры», якія (зноў жа, калі верыць рэкламе),\nзанятыя арганізмы амаль усе людзі на зямлі будуць весці чалавека да сумнага канца. У любым выпадку, сур’ёзнае захворванне, выкліканыя імі, гарантавана ўсім, хто будзе купляць Клінічны ад паразітаў.\nСумная перспектыва, ці не так? Але не спяшайцеся ўпадаць у адчай. Не так ужо страшна, проста запалохванне з’яўляецца адным з найбольш папулярных метадаў махлярства прадаўцоў, якія выкарыстоўваюцца для прасоўвання сваёй «цуда-дадаткі».\nДля пацверджання эфектыўнасці LineStyle?\nНа старонках прадаўцоў продажаў размясцілі ўсе сертыфікаты, але няма нічога, каб чытаць. То ёсць міжнародны сертыфікат і клінічныя даследаванні не з’яўляецца неабходным. Гэтыя фатаграфіі могуць зрабіць уражанне, калі абсалютна наіўных карыстальнікаў.\nЎпакаваны выдатны прадукт у ампулах, можа быць, «цвёрды». Калі ўзяць адну ампулу разведзены ў цёплай кіпячонай вады раніцай нашча. Здаецца, што няма ніякіх супрацьпаказанняў, што выклікае трывогу, таму што яны нават самы бяскрыўдны з дадаткаў.\nКупіць толькі праз Інтэрнэт\nРэклама кошт LineStyle – 149 рублёў. Як заўсёды, у такіх выпадках, заяўленая не супадаюць з рэальнасцю. звяжыцеся з колл цэнтрам падтрымкі кліентаў, вы будзеце ведаць, што «аднавіць», вы можаце не менш некалькі тысяч, таму што вы павінны прайсці праз «курс» глістагонных тэрапію. Карацей кажучы, вы ёсць шмат вымавіць, нават завочна дыягназ паставіць. Прафесіяналы, што я магу сказаць. Тым не менш, спецыялісты не ў медыцыне, і разведзеныя людзей за грошы.\nПерш чым купіць Інтэрнэт-медыцына\nПа-першае, пры досыць высокай частаце гельмінтозу, ён па-ранейшаму не з’яўляецца універсальным з’явай і піць лекі, якія папярэдне не obsledovanii, не варта. Па-другое, калі вам неабходна лячэнне, то лягчэй і бяспечней звярнуцца ў\nаптэку, а не ва ўсім свеце вэб. У юрыдычных кропках продажу харчовых дабавак не будзе прапаноўваць таблеткі (кроплі, парашкі), якія не падвергнутыя неабходныя даследаванні і з непацверджанай эфектыўнасцю. Па-трэцяе, купля аптэкі будзе нашмат танней, дадатак павінна суправаджацца падрабязнымі інструкцыямі, і пры неабходнасці мець магчымасць пракансультавацца са спецыялістам там на месцы.\nІ яшчэ адна важная заўвага. Часта гандляры з сеткі, каб гарантаваць, што іх «лекі» (тое ж Клінічнае ад паразітаў) могуць быць дадзеныя як дарослым, так і дзецям, паколькі ён не змяшчае шкодных кампанентаў. Мы б не раілі так рызыкаваць, таму што ў адрозненне ад аптэк, няма ніякай гарантыі , што дадатак ўтрымлівае толькі заяўленае рэчыва. Так што асцярожнасць не перашкодзіць.\nРэзюмуючы КЛИНИСТИЛ | КЛИНИСТИЛ | Klinistil Н2>\nГэта змушае нашых грамадзян выкарыстоўваць гэтыя неправераныя і непатрэбныя дадаткі, калі на кожным куце ёсць аптэка з неабходнымі медыкаментамі, для нас застаецца загадкай. Такім чынам, мы робім лепшае, што вы можаце зрабіць у дадзенай сітуацыі. – даць вам ежу для разважанняў, і вы сапраўды да вас, падмануць вас, прадаўцы «цудаў» або няма\nВодгукі кліентаў пра гэты прадукт - Injoint. Ці варта купляць\nWeight Manager для страты вагі - меркаванні, цэны, дзе купіць, інгрэдыенты, як гэта працуе?