Чарлз Букоўскі: гімн падчас урагану | ЛітРАЖ\nсучасная амерыканская паэзія, вершы па-беларуску, амерыканская літаратура XX стагоддзя, беларуская мова, тарашкевіца, пераклад\nЗ кнігі «Адчынена ўсю ноч» (Open All Night)\nшто мяне раздражняе ў мудрацах\nдык гэта бадай тое што яны настолькі ўпэўненыя ў тым,\nале я не магу ім не дараваць.\nя захапляюся іхным імпэтам.\n(і я маю імпэт, але ня той, што патрэбны\nдля пошуку адказаў.)\nне каб ведаць усё болей —\nя ведаю ўсё меней.\nзамест усё большага разьняволеньня\nадчуваю ўсё большую\nбожухна, я ўжо гучу як нейкая\nз тых філязофскіх кніг з бібліятэкі што\nкружляюць на адным месцы\nяк той сабака што ганяецца за ўласным\nшто мне ў часы маёй маладосьці бадай\nнайбольш падабалася ў бібліятэках\nгэта старыя бадзягі\nў прыбіральнях: схадзілі высерліся памылі рукі\nа потым заснулі над кнігай\nз носам у кнізе\nа вакол іх лёталі мухі\nі пераплёты ста тысяч нудных кніг\nказеліліся на мяне.\n(hymn from a hurricane)\nадпрацаваў сваё ў Мэйкане, зьехаў з глузду ў Тэнэсі,\nзнайшоў ласку божую ў Сэнт-Луісе,\nзваліў адтуль нахрэн.\nу Глэндэйле пазнаёміўся з курваю з залатым сэрцам,\nледзь ад яе ўцёк.\nнейкі час боўтаўся на памежжы Поўначы й Поўдня,\nпакуль не ачомаўся ў Нью-Орлеанз.\nадправіў ліст дамоў, атрымаў па храпе ў Г’юстане.\nз краю бару трывала перасеў у цэнтар.\nтройчы запар быў абакрадзены недзе ля Апалачаў.\nажаніўся з жанчынай з пакалечанай шыяй што памерла занядбаная ў Індыі.\nсамую першую кабылу на якую я паставіў звалі Каралеўская Сэрэнада, яна даўным-даўно здохла.\nшто мне найбольш дастаўляе дык гэта першы трунак вечара.\nу мяне ўвушшу будуць вечна гудзець колы аўтобуса Грэйхаўнд што вязе мяне ў нейкую дупу.\nДж. Кэш прасьпяваў «замачыў чувака ў Рыноў, чыста каб глянуць, як ён памрэ» і зэкі радасна зашумелі.\nу Моймэсінгу сядзеў у адной камэры з ворагам дзяржавы нумар адзін (ён хроп).\nжанчыны кажуць што я ўдаўся такім вар’ятам у бацькоў.\nчасам адчуваю сябе як сірата.\nулюбёны колер жоўты, хрыбет такі самы.\nдзевяць дзясятых частак чалавецтва займаюцца самашкадаваньнем а адна дзясятая робіць іх вартымі шкадаваньня.\nпацук і прусак — наймацнейшыя сьведчаньні нязломнасьці жыцьця.\nшто мне заўсёды найбольш падабалася гэта бачыць страх у вачах гопніка.\nсамае жаласнае гэта калі бабулькі паліваюць герань а другой гадзіне дня, а чаму мяне жыцьцё навучыла дык гэта рабіць усё зараз нягледзячы на абставіны.\nа яшчэ яно мяне навучыла, што аднойчы сказанае можа хутка зрабіцца няпраўдай.\nя адпрацаваў сваё ў Мэйкане, зьехаў з глузду ў Тэнэсі,\nапынуўся на трэцім паверсе гатэлю ў Альбукерке (клапы на ежу ня скардзіліся).\nтрапіў у чыгуначную брыгаду што кіравалася на захад і ніколі ня марыў пра крэсла ў Кангрэсе.\nпамятаю дзяўчыну што паказвала мне майткі калі мне было ўсяго пару гадоў.\nпамятаю чырвоныя трамваі, памятаю пустыя ўчасткі між дамамі ў Лос-Энджэлесе.\nпамятаю што тая дзяўчына паказвала майткі палове горада але мне першаму.\nя заўжды быў баязьліўцам якому ўсё да сракі.\nя ніколі не баяўся але не імкнуўся перамагчы.\nя ўведаў што трахаць жанчын гэта грамадзкі абавязак такі ж як зарабляць грошы.\nя адпрацаваў сваё ў Тэнэсі, зьехаў з глузду ў Мэйкане.\nя ня меў паняцьця пра гульню між чорнымі й белымі і ў нью-орлеанскім трамваі сеў ззаду.\nя ненавіджу палітыку і ненавіджу простыя выйсьці.\nя адпрацаваў сваё ў Кэнзас-Сіці.\nу Філадэльфіі я зьмясіў чувака які быў ростам у шэсьць футаў і вагой 240 фунтаў.\nу Маямі застаўся на падлозе пасьля першага ж удару здыхліка вагой пад 150 фунтаў.\nстан мазгоў і ёсьць станам краіны.\nтое што хочаш і тое што мусіш рабіць гэта адно і тое ж.\nаднойчы я бачыў як матрос барукаўся з алігатарам і алігатар сканіў.\nнудна бывае толькі занудам.\nлунаюць заўжды няправільныя сьцягі.\nтой хто кажа Я табе ня госпад бог той думае наадварот.\nбог гэта вынаходка няўдакаў.\nадзінае пекла там дзе ты цяпер.\nя быў праездам у Даласе і буксірам у Пасадыне.\nя нікому нічога не вінаваты таму што зь мяне няма чаго ўзяць.\nя разьбіў два высокія люстры і мяне за гэта ўсё яшчэ шукаюць.\nстарэйшая сястра маёй тагачаснай жанчыны была таўстая.\nяна была таўстая целам а раманамі дык таўсьцейшая за талстога.\nкожныя паўгода яна пісала раман\nі дасылала яго ў Нью-Ёрк рэдактару, які\nпрапаноўваў свае паслугі ў літаратурных\nён браў зь яе трыста баксаў,\nдасылаў тры старонкі цалкам бязмэтнай крытыкі,\nі яна пачынала новы раман.\nз кім бы яна ні пераспала, тут жа яго і пакахала.\nяна была вечна закаханая.\nмалодшая сястра прымушала мяне чытаць раманы старэйшай.\nу малодшай быў гожы азадак,\nну то я і чытаў.\nале жыцьцё старэйшай сястры\nбыло нашмат цікавейшае за ейныя\nраманы — напрыклад\nузяць ейнага апошняга гастралёра.\nён быў бабздыр,\nале калі напіваўся\nі мы ўсе пагаджаліся што ў яго прыгожы голас.\nтаўстуха за свае грошы паслала яго\nў дыктарскай школе.\nпа вечарах ён піў піва\nраніцай ішоў на курсы\nпасьля абеда не даваў жыцьця тром таўстушчыным дзецям\nміж тым як я піў піва ўвечары і цэлымі днямі\nа яшчэ трахаў малодшую.\nтаўстуха заплаціла зубному каб той\nвырваў ейнаму чуваку апошнія гнілыя зубы і ўставіў\nновыя прыгожыя дыктарскія.\nпотым ён знайшоў сабе працу, ня дыктарам,\nа шафёрам, развозіў на фуры піва\nтаўстая сястра зацяжарала\nа ён сядзеў папіваў піўко\nцягам дзевяці месяцаў\nбо яго пагналі\nурэшце ён уладкаваўся кухарам\nу мясцовай смажні але\nкалі нарадзілася дзіця ён тут жа выпарыўся\nубачыўшы рахунак з раддому.\nале пра гэта ўсё яна раману не напісала.\n«чаму ты пра гэта ўсё не напішаш?»,\n«Гэнк», быў адказ, «ты ўсяго толькі\nцынічны стары алкаш і паскуднік.\nняма дзіва, што твая крамзаніна гучыць так,\nбыццам яе пісалі ў гаўнакачцы».\nу наступным ейным рамане зьявіўся пэрсанаж\nцынічны стары алкаш што лічыць сябе пісьменьнікам\nале насамрэч ня ўмее пісаць ні халеры, піша ўсякую хуйню\nякая няўцямным чынам задавальняе безгустоўныя масы.\nнеўзабаве пасьля гэтага\nмы зь ейнай сястрой разышліся\nі гэтак скончылася ўся гэтая сумная\nзь якой бы я жанчынай ні жыў\nу мяне пытаюцца\nвы зь ёю яшчэ разам?\nу сярэднім мае адносіны з жанчынай цягнуцца\nдва з паловай гады:\nз папраўкай на вайну\nі маю здэгенэраваную асобу\nгэта яшчэ па-мойму няблага.\nя люблю чытаць зь ёю ў ложку нядзельныя газэты.\nлюблю аранжавыя стужкі вакол шыі ката.\nлюблю спаць прытуліўшыся да цела якое добра ведаю.\nлюблю калі а другой дня на маім ложку вісяць чорныя майткі.\nлюблю гледзяць як атрымаліся фоткі.\nлюблю калі мне дапамагаюць на сьвяты: 4-га ліпеня, 1-га траўня, Гэлаўін, Дзякаваньне, Раство, Новы год.\nжанчыны лепш ведаюць як пераадолець бурлівыя парогі і ня так баяцца каханьня як я.\nмае жанчыны сьмяшаць мяне там, дзе не расьсьмяшаць прафэсійныя комікі.\nвыйсьці разам па газэту, у гэтым ёсьць пэўная суцеха.\nя вельмі люблю самоту\nале таксама адчуваю дзіўную ласку ў несамоце.\nя люблю позна ўначы есьці на вячэру вараны чырвоны батат.\nя люблю вочы і пальцы чуйнейшыя за мае што ўмеюць развязаць вузел на маіх матузках.\nя люблю калі яна сядае за руль цёмнай ноччу калі дарога і кіраваньне заскладаныя для мяне.\nмы ўключаем радыё\nзакурваем цыгарэты гаворым пра дробязі\nі час ад часу змаўкаем.\nя люблю шпількі пакінутыя на стале і\nна падлозе купальні.\nя люблю падзяляць адныя й тыя ж сьцены з адной і той жа жанчынай.\nя не люблю бязглуздых і бязмэтных сварак што часам здараюцца\nі не люблю сябе падчас іх калі\nнічога не даю\nі нічога не разумею.\nадзін ці разам\nя люблю вараныя шпарагі\nі зялёную цыбулю.\nя люблю праганяць сваю машыну скрозь аўтамыйку.\nя люблю калі ў мяне застаецца дзесяць долараў каб паставіць і выйграць у шэсьць разоў болей.\nя люблю сваё малое радыё што грае\nШастаковіча, Брамса, Бэтховэна, Малера.\nале таксама я люблю калі ў дзьверы грукаюць адчыняеш а там яна.\nЗь якой бы я жанчынай ні быў\nвы ўсё яшчэ разам?\nяны мабыць лічаць што я іх закопваю\nадну па адной\nна вяршынях Галівуд-хілз.\n(now she’s free)\nусё ў Кліё будзе добра\nяна ўзяла сябе ў рукі\nсышла ад Барні\nБарні быў ёй ня пара\nпераехала ў большую кватэру\nкупіла новую срэбную Камаро\nпрацуе ў другую зьмену ў бары з танцамі\nтрыццаць міль калі ехаць машынай\nходзіць у вячэрнюю школу\nдапамагае ў клініцы дзе лечаць СНІД\nзнайшла сабе дваццацігадовага\nперайшла на здаровае харчаваньне\nузяла сябе ў рукі\nфанацее па трансцэндэнтнай мэдытацыі\nале яна ўсё тая ж самая прыкалістка як раней\nзрабіла зялёны манікюр\nя бачыла яе ўчора\nў ейнай новай срэбнай Камаро\nдоўгія сьветлыя валасы разьвяваліся\nён нават не ўяўляе\nколькі ён страціў.\nмы жывём у згодзе\n(we get along)\nя жыў з рознымі жанчынамі і ўсе яны любілі рок-канцэрты, рэгі-фэстывалі, лав-іны, шэсьці за мір, кіно, гаражныя распродажы, кірмашы, палітычныя мітынгі, вясельлі, хаўтуры, паэтычныя чытаньні, урокі гішпанскай, лазьні, вечарынкі, бары і гэтак далей.\nтым часам я жыў вось з гэтай\nпакуль дамы наведвалі грамадзкія мерапрыемствы, ратавалі кітоў, марскіх коцікаў, дэльфінаў, белых акулаў, пакуль дамы гаварылі па тэлефоне мы вось з гэтай вось друкаркай жылі тут\nі сёньня ўначы мы разам: друкарка, каты, радыё, бадай і ўсё.\nкалі я памру, дамы скажуць (калі нехта спытае): «ён любіў толькі спаць і бухаць; ніколі нікуды не хадзіў. хіба што на іпадром, во дзе ўжо\nдамы зь якімі я меў гонар быць знаёмы і жыць былі вельмі таварыскія, яны ўскоквалі ў свае машыны, махалі ручкай і імчалі прэч быццам іх чакала нейкая важная падзея:\n«гэта панк-гурт з новай хвалі, іх трэба чуць!»\n«будзе чытаць Ален Гінзбэрг!»\n«я пазьнюся на заняткі танцамі!»\n«у Рыты гуляем у скрэбл!»\n«Фрэн ня ведае, што мы рыхтуем сьвяткаваньне ейных народзін!»\nа ў мяне пакуль тое ёсьць вось гэтая друкарка.\nкалі я жыву з кімсьці разам дык гэта зь ёю.\nАлімпія, так яе зваць.\nамаль ніколі мне\nгайдаючыся на кручку\n(swinging from the hook)\nчаста едучы па шашы я адчуваю жаданьне пакласьці галаву на стырно і заплюшчыць вочы,\nці ў супэрмаркеце пакуль дзяўчо прабівае па касе тавар мне раптоўна прыходзіць думка дацягнуцца зараз да яе і сарваць зь яе сукенку каб пабачыць грудзі, і\nчасьцяком прачнуўшыся раніцай я ня маю жаданьня ўставаць апранацца і\nрабіць усё што трэба, замест гэтага\nя б лепш паваляўся ў ложку тры-чатыры дні і ночы,\nабо яшчэ бывае калі я спыняюся на сьветлафоры і вакол няма машын мне карціць праімчаць на чырвонае сьвятло\nі як толькі ў мяне ўзьнікае гэтая ідэя я дзіўлюся\nяк гэта мне наагул дазваляюць кіраваць машынай?\nгэта бадай няправільна што я магу паварочваць, спыняцца, стартаваць і газаваць гэтак жа\nяк старая пані ў зялёным «фордзе» і сінім капелюшы якую я бачыў пару гадзін таму калі мы разьмінуліся на крутым уздыме.\nці часам уначы я прачынаюся сядаю\nі пазіраю з вакна ў ноч\nа сам адчуваю што побач са мной сядзіць мая зьбянтэжанасьць, нагрувашчаная як гара старых гумавых шынаў.\nа яшчэ бывае калі я займаюся сэксам\nя думаю, якой трасцы я займаюся сэксам?\nмяне пастаянна палохае неабходнасьць выконваць усякія банальныя рэчы, дробязі, якія даюцца людзям так лёгка.\nцяпер 12:09 ночы я сяджу тут і хачу запаліць цыгарэту і ўвесь час перабіраю пяць ці шэсьць пустых пушачак ад запалак, адкрываю іх і ўзіраюся ў пустэчу.\nхто-небудзь іншы ўжо набыў бы сабе запальніцу, хто-небудзь іншы ўжо спакойна б спаў, а я замест гэтага зь нічога ніякага думаю пра адну шалёную зь якой я жыў тры гады і якой лёгка ўдаваліся самыя розныя драбніцы, яна нават ня думала пра іх, не бянтэжылася, і яны ёй напэўна ўсё яшчэ ўдаюцца.\nдні нязмушанага сэксу скончыліся,\nсэксу тут на зямлі лічы настаў\nпакуль нехта не прыдумае сродак\nад таго што нас\nмоладзь ніколі ня ўведае,\nяк утрапёна мы скакалі\nз ложку ў ложак,\nзь цела на цела,\nз ночы ў ноч.\nчасам нам гэта\nвось цікава што мы страцім\nнайперш атамная бомба,\nпара ўжо каб нас захапілі\nжанчына ў аранжавым\n(a woman in orange)\nмяне зашуганага з бадунішча\nвязуць па Раўіна-эвэнью.\nяна кіруе як вар’ятка\n«у нас усе рана пачынаюць кіраваць.\nмая сястра не ўпісалася ў мост калі ёй\nбыло трынаццаць. бацькі\nне сказалі ні слова.»\nяна пралятае на чырвонае\nсабака на заднім сядзеньні\nа зараз я з бадунішча шугаюся на\nпотым я з бадунішча шугаюся на\nна тэатры Віста аб’ява:\nАДЧЫНЕНА ЎСЮ НОЧ\nЯК МЫ ІХ ЛЮБІМ\nТОЛЬКІ ДЛЯ ПАЎНАГАДОВЫХ\nвось і Родні-Драйв.\nвось старая ў зялёным\nі ўсё мноства іншых\nна ходніку кленчыць\nтрасца, можа, мне\nда яе далучыцца?\nЧэтэртан прыняў пацучынай атруты і пакінуў нас усіх у спакоі\n(Chatterton took rat poison and left the rest of us in peace)\nзноў наведаўся стары бітнік паэт\nса сваймі карцінамі і вершамі\nў папяровай торбе.\nбыў на іпадроме і прайграў.\n«шукаў цябе», кажа.\n«я быў у будынку адміністрацыі», кажу яму.\n«якога хера ты там забыў?», спытаўся ён.\n«там кліматызацыя, а я не люблю, каб мая срака пацела», адказаў я.\nя адкаркаваў піўка, чакаючы, пакуль астудзіцца віно.\nяк паэт ён быў лепшы за асноўную масу але гаварыў вельмі\n«божухна, хлопча, цішэй», маліў я.\nён быў з Брукліну і ўмеў добра выказваць свае думкі\nпра ўсё што яго не здавальняла.\n«а ты ўсё пішаш тое самае што й раней»,\nкажа, «здаеш паціху».\n«я вось думаю, можа мне адсюль пераехаць»,\nкажу, «зьеду, бадай, у Малібу».\n«слухай, чэл», кажа, «я цябе ведаю з часоў, калі ты жыў у катуху і вёў гутаркі з пацукамі і прусакамі.\nвось тады ты пісаў чоткія рэчы...» «дзякуй, хлопча»,\nмы выпілі і ён пачаў\nпаказваць мне свае карціны.\n«няблага, чувак», кажу.\n«а зараз я табе пачытаю сваё», кажа.\n«гэй, ну пачакай», кажу, «то бок, трасца матары,\nдавай пасядзім і пагамонім»,\n«не-не, я табе пачытаю вершы»,\nён узяў ахапку аркушаў і пачаў.\nягоныя вершы таксама былі тыя самыя што й раней.\nя пісаў пра іпадром пра\nжанчын і бухло\nа ён пісаў пра\nБезнадзейных Паэтаў Шалёных Паэтаў\nшто насамрэч умелі выказацца як ніхто\nшто пісалі лепш за іншых\nале былі ўсім да сракі\nбо рэдактары і выдаўцы былі спрэс\nзануды і даўбаёбы\nі не маглі адрозьніць таленту\nОлсан у яго быў гаўно\nМарк Стрэнд гаўно\nГінзбэрг быў гаўно што сядзела па кавярнях;\nзатое Месяц ведаў што да чаго\nі сьвяціў з вышыні толькі на\nтым часам як рэдактары і выдаўцы\nтрахалі на сталах дзевачак-хіпі\nі не шманалі.\nа вось пра яго самога даведаюцца\n(ён жа Сапраўдны Паэт)\nпасьля ягонай сьмерці але\nякая зрэшты розьніца калі пантовы Месяц ведае\nі прыгожая курва ведала\nкурва красуня з адзінаццатага нумару\nў незабыўным матэлі Вікінг\nтая блядзіна з душой\nяна прасекла фішку\nі акіян і зоры прасеклі таксама.\nстары бітнік пачаў наступны верш.\nя напісаў быў пару пстрычак-анатацый\nда ягоных самвыдаваў. бяз\nтолку. кнігі не прадаваліся. па-мойму ягоныя вершы гучалі лепей\nкалі ён трымаўся далей ад прыгожых курваў Месяцу і хуйні пра Сапраўдных Паэтаў\nале ягоная праблема была ў тым што ён завіс\nна адной тэме\nзрэшты як усе мы.\nя нават любіў яго за гэта пры ўмове што ня мусіў бачыць яго надта часта.\nмы пілі далей і я ўсё прасіў яго\nне гарлаць, ён быў надзвычай галасісты.\nадным словам, мы\nса старым бітнікам\nі выпілі ўсё што ў мяне было\nа гэтага было нямала.\nя сказаў што ён можа прызямліцца ў мяне на\nі неўзабаве ён захроп\nа хроп ён як гаварыў:\nвулічныя паэты накшталт яго\nя сам жыў па падваротнях\nале замест ласкі і\nя засвоіў там толькі жах і шаленства\nслухаючы ягоны храп\nя пачуў яшчэ адзін добра вядомы мне гук\nнездарма ж я жыў з ладнай колькасьцю алкашоў:\nён будзе бляваць і бляваць\nя ўстаў і паставіў ля ягонай галавы\n«шо такое? гэта шо?» спытаўся ён.\n«будзеш бляваць — блюй сюды»,\n«добра, добра...», кажа.\nпраз 15 хвілін ён ужо\nён быў аматар такас, фасолі, піццы,\nжыць ня мог без хот-догаў. усё гэта\nвыйшла вонкі, да халеры, разам з партвейнам,\nпівам і двайной водкай\nякую ён замовіў на іпадроме\nміж пятай і шостай гонкамі калі\nпрыгожая курва з доўгімі нагамі\nшто стаяла ля бару\nусё гэта ён выбляваў.\nа зранку а сёмай быў на нагах\nі мераў крокамі дыван\nразмаўляючы сам з сабою.\nя і кажу: «божухна, чувак,\nя звычайна сплю да палудня.\nа з табой што такое?»\n«ды нічога такога, хлопча»,\nадказаў ён, «гэта проста мая энэргія!\nапроч таго я прывык уставаць\nрана. мне трэба прагуляцца і з кімсьці\nпагаварыць іначай я сябе заб’ю,\n«добра», кажу, «ідзі прагуляйся».\n«не праблема, дружа», кажа, «пайду пагуляю\nгадзінку, каб ты\nі сышоў. празь 15 хвілін вярнуўся,\nпрынёс з сабою майго ката\nі цяпер гаварыў з катом.\n«слухай, хлопча», кажу, «можа, мне цябе кудысьці падкінуць?\nможа, табе куды-небудзь трэба?»\n«так,» кажа, «я прадаю аднаму чуваку карціну\nа дзявятай. але яшчэ рана. ведаеш што. закінеш мяне\nне праблема, сказаў я.\nён даў мне тры сваіх вершы а я яму\nадну сваю карціну на якой была курва ў доўгіх ядвабных\nпанчохах і на высокіх абцасах што расьцягнулася на канапе\nзадраўшы спадніцу да самай сракі.\nя разумеў, што гэта абачлівасьць зь ягонага боку, зваліць,\nі, прызнаючы гэтую неабходнасьць, ён робіць па-людзку.\nмы селі ў машыну і ў мяне пачаліся згрызоты бо\nў пэўным сэнсе я\nзьбіраўся кінуць яго ў парку поўным гнюсных\nнягоднікаў і нялюдзкіх гіенаў; але я паступіў як чалавек нешырокай\nдушы і неглыбокага сумленьня; мне былі проста патрэбныя цішыня\nі спакой; і яны былі патрэбныя мне больш за яго.\nвысадзіўшы паэта-бітніка на\nАльварада-стрыт я ўбачыў цераз дарогу той самы бар\nдзе быў пазнаёміўся з жанчынай што падаравала мне\nсем гадоў пекла.\nпаэт застаўся стаяць там на бардзюры адзін\nса сваёй папяровай торбай\nмы абмяняліся на адлегласьці нашымі змоўніцкімі сыгналамі і я\nні разу ня друг свайму бліжняму.\nя прыехаў дамоў, залез у ложак і зноў заснуў.\nпрачнуўся апоўдні і пачаў зьбірацца\nна іпадром. я ўжо хацеў выкінуць зьмест памыйніцы\nў бак для сьмецьця і тут заўважыў\nшто мой госьць у яе збольшага не патрапіў. на дыване\nзасталіся згусткі і лужыны. я быў\nбосы. я падняў адну нагу, потым\nдругую. адляпіў ад іх мяккія, сплюшчаныя\nкавалкі. смурод папоўз угару.\nя адсунуў убок столік для кавы і ўбачыў пад ім\nяшчэ больш ванітаў. мой госьць спрабаваў выцерці іх\nстарой газэтай і нумарам\nпрыбіраючы ягоныя чорныя карычневыя зялёныя\nкавалкі хот-догаў, піццы, гарчыцы, соўсу, фасолі, супу,\nбульбяных чыпсаў і крывавага бургеру з цыбуляй я адчуваў\nшто мяне выкарыстоўваюць: яны ўсе да мяне грукаюцца,\nя да іх ня грукаюся і ніколі ня грукаўся.\nя зычу каб ён прадаў свае карціны, кнігі, трахнуў\nдзевачку-хіпі, купіў сабе вілу з паліцэйскімі аўчаркамі і\nэлектрычным плотам, я\nзычу каб яму на дапамогу прыляцелі анёлы, яму і ўсім астатнім;\nале гэтага не адбудзецца: гэта жорсткі рынак і большасьць зь іх\nпратрынджвае тое што яны меліся б напісаць, а большасьць з тых\nшто нейкі час сяк-так пішуць\nняздольная пісаць як сьлед надта доўга.\nя прамачыў ужо два вялікія ручнікі. я мушу падчысьціць\nусё што засталося ад майго сябра-паэта. гэта павінна дапамагчы мне\nбыць сьціплым і чыстым і пісаць мае ўласныя\nу кампаніі прыдуркаў\nна стандартных набярэжных\nкайфуем ад кепскай ежы, танных\nтусім з мужчынамі\nмы выкідаем свае дні ў сьметніцу\nяк папяровыя сурвэткі.\nу такой кампаніі\nнашая музыка надта гучная\nнам няма чаго траціць\nапроч сябе саміх.\nці ня кожны раз\nяк мы пачыналі тут\nкахацца ён падыходзіў\nвялікі чорны калматы\nён сьмярдзеў як\nмокрая ад дажджу дзяруга\nля дзьвярэй галівудзкага матэлю\nа калі я спыняўся\nкаб скінуць яго з ложку\nягоная гаспадыня казала:\n«о! ну пашкадуй Тымі!»\nну і Тымі бегаў далей вакол\nя вяртаўся да сваёй задачы\nі ўжо набліжаўся да фінішу\nкалі Тымі зноў заскокваў\nзь місіянэрскай позы\nмне ўдавалася неяк\nумазаць яму разок-другі\nале гэта яго не спыняла\nён далей сабе чмыхаў\nі гэтак мы і канчалі\nу яе была добрая праца\n(я ня меў паняцьця\nі калі яна раніцай\nто казала мне\nкаб я сыходзіў заднімі дзьвярыма\nбо яе маці жыла\nі дачка не хацела каб тая\nтады я глянуў\nна таго сабаку\nа сабака сваімі маркотнымі вачыма\nўзіраўся ў мае.\nміж намі не было\nя ведаў і ён ведаў\nшто мы абодва\nа яшчэ я ведаў\nгледзячы на яго\nшто яна патрэбная яму больш\nтой раніцы я\nзьехаў у зіхоткім\nпасьля гэтага яна разы тры ці чатыры\nале я ведаў што ўсё скончана.\nбо калі я ў тую апошнюю раніцу\nу ягоныя каштанавыя вочы\nшто ён кахае яе\nбольш чым я.\nмагчыма калі б Тымі быў\nя б зь ім за яе\nале трэба сказаць\nшто я ніколі не сустракаў мужчыны\nз такімі прыгожымі вачыма\nяк у таго сабакі.\nслухай, кажа, ну пагадзіся.\nкалі ты бачыш якую-небудзь таўстуху\nў супэрмаркеце якая\nвыбірае апэльсіны, хіба\nтабе ня хочацца падысьці да яе і\nсьціснуць ейныя брыдкія сьцёгны\nкаб яна аж заверашчала?\nты пра што,\nці калі афіцыянт прыносіць табе\nвячэру, хіба ў цябе на момант\nне ўзьнікае думкі, што ты мог бы\nну не на пусты страўнік, кажу.\nшто існуе вельмі тонкая мяжа\nміж тым што мы называем нармалёвасьцю і\nтым што мы называем шаленствам\nі што калі мы прыкладаем высілкі каб\nзастацца на адным баку з нармалёвымі\nто робім гэта толькі дзеля таго\nкаб нас грамадзтва\nу адваротным выпадку мы\nдосыць часта перасякалі б гэтую мяжу\nі жыць было б нашмат\nні халеры не разумею,\nда чаго ты вядзеш, чувак,\nён толькі ўздыхнуў, зірнуў на мяне\nі сказаў Забудзь, дружа.\nя атрымліваю ўсё больш пошты, збольшага\nале раз-пораз трапляецца ліст пэўнай\nглыбіні, з гумарам і яснымі думкамі.\nя самотнік, але ня сноб.\nдобры ліст заслугоўвае добрага адказу.\nі гэтак пачынаецца ліставаньне,\nякое бяз выняткаў заканчваецца вось чым. другі\nліст, дасланы маім\nздаецца ўжо не такім глыбокім, як першы.\nя ўсё адно адказваю.\nтрэці ліст яшчэ больш расчароўвае.\nя раблю яшчэ адну спробу.\nчацьвёрты ліст ужо рэальна ідыёцкі.\nя не адпісваю.\nпрыходзіць наступны ліст,\nна яго няма як адказваць.\nпачынаюць прыходзіць яшчэ лісты, поўныя\nзлосьці, пагрозаў, крыўдаў.\nадзін чувак, якому я не адказваў,\nдаслаў мне старонку, замазаную\nдзякуй богу, я ад яго пазбавіўся,\nдзе там, неўзабаве прыйшоў\nяшчэ адзін ліст, быццам нічога\nя хачу зьвярнуць увагу\nўсіх гэтых аўтараў\nнекалькі шматабяцальных пачаткаў\nяны чытаюць мяне,\nяны мне пішуць.\nа потым, празь нейкі час,\nі ўсё гэта\nжанчыны таксама пішуць\nале я ім\nад іх таксама\nнам ня дадзена\nнам ня дадзена даць\nмы ведаем што не дамо\nне дамо ні па-добраму\nхтосьці іншы дасьць за нас\nтак і будзе\nале прыняць гэта\nяк забойства катá\nякое я аднойчы бачыў\nна маіх вачах яго забілі й злупілі\nтвары на гэта\nз праходу між\nмаім кватэрным домам\nбразгат і поканьне пустых\nкінутых аднекуль згары\nшкло разарвалася і пырснула\nўва ўсе бакі.\nя адамкнуў дзьверы і пераступіў парог\nбыў цёплы прыемны вечар\nкветкі паўсюль выдавалі зь сябе\nя разьдзеўся дагала\nпотым пачуў знадворку\nгаласы сваіх суседзяў\n«там наверсе пара пўэртарыканцаў!\nяны жывуць на страсе\n«яны там п’юць і шпурляюць\n«так, я ў курсе! я выклікаў\nпаліцыю, але тая ні халеры\n«а то ж, яны занятыя выпісваньнем штрафаў!»\n«там на страсе жанчына ў чырвоных ласінах!»\n«і мужчына, у яго на галаве бандана\nён вечна крычыць\nі шпурляе ўніз усякую хрэнь, пляшкі,\nсьмецьце, усё чыста!»\n«зьбярэм подпісы! гэтаму будынку\n«так, подпісы! я жыў раней у тым\nдоме! там такія жахі\nна наступны дзень нашая домакіраўніца\nпадыходзіць да мяне калі я запаркоўваю\nя выходжу, а яна\nпадсоўвае мне падпісны аркуш.\nтам ужо 26 подпісаў.\n«Гэн...» пачынае яна.\n«Гэн...», спрабуе яна\nу тым доме жывуць беднякі,\nчорныя, мэксіканцы і некалькі\nгэта іхны апошні шанс,\nапошні танны наёмны дом,\nнаступны прыпынак — вуліца.\n«Гэнк», кажа яна, «чаму\n«таму», кажу, «што аднойчы\nнехта пачне зьбіраць подпісы\nкаб вытурыць мяне».\nя іду па сьцяжынцы\nяшчэ адзін шалёны белы\nпрэтэнцыёзную кашу размазваюць па асьвенчаных\nпакуль практычна ўсе не павераць у яе\nпазёрства ўсіх стагодзьдзяў прымаецца\nсьцеражыся падручнікаў, сьцеражыся бібліятэк,\nсьцеражыся бацькі й настаўніка.\nмы прыходзім на сьвет у цывілізацыю паралізаваную\nнас частуюць штучнасьцю, ілюзіяй, хлусьнёй.\nулоньне выплюнула нас у каналізацыю.\nнам патрэбныя новыя багі.\nмусяць адчыніцца новыя дзьверы.\nмы чакалі доўга й дачакаліся нямногага.\nмы мусім прарвацца скрозь агароджы.\nгэтая цемра наскрозь прасьмярдзела


Целлюлит- хвароба лянівых - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЦеллюлит- хвароба лянівых\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Целлюлит- хвароба лянівых\nМеры, прынятыя вамі ў барацьбе з целлюлітом, павінны быць комплекснымі. Толькі ў тым выпадку, калі вы цалкам зможаце змяніць лад жыцця (харчаванне, фізічная актыўнасць, баўленне часу) і не будзеце ленавацца, заляцаючыся за сваім целам, вам варта чакаць выдатных вынікаў.\nЗменіце цалкам свой рацыён харчавання. Выключыце магчымасць пераядання: навучыцеся спажываць ежу маленькімі порцыямі, але часцей, чым раней. Пабольш піце простую чыстую ваду без газу. Па магчымасці, цалкам выключыце са свайго рацыёну цукар. Яго можна замяніць сухафруктамі. Соль і ўсё «салёнасці» (агуркі, памідоры, грыбы) павінны быць пад забаронай, так як яны затрымліваюць лішнюю ваду ў арганізме. Пабольш ешце карысных прадуктаў: садавіны, гародніны, адварной або прыгатаванай на пару курынай грудкі, нятлустай рыбы.\nПачніце весці актыўны лад жыцця. Да месца працы паспрабуйце дабірацца пешшу ці хаця б выходзіце з транспарту на адзін прыпынак крыху раней, чым трэба. Падымайцеся на патрэбны паверх па лесвіцы, а не на ліфце. Па выхадных адпраўляйцеся ў лес за грыбамі або на раку плаваць.\nУ барацьбе з целлюлітом добра дапамагаюць фізічныя практыкаванні. Калі вы ўстанеце на карачкі і будзеце рабіць махі нагой, то умацуйце ягадзічныя цягліцы і дасце нагрузку задняй частцы сцягна. Рабіце таксама па трыццаць прысяданняў з двума падыходамі кожны дзень. Пампуйце прэс, па чарзе падымаючы тулава і ногі, сагнутыя ў каленях. Усё гэта дапаможа вам зрабіць скуру больш пругкай і падцягнутай.\nВодныя працэдуры таксама могуць аказаць цудоўны эфект. Прымайце ванну з марской соллю. Вазьміце 150-200 грам марской солі (азнаёмцеся з рэкамендацыямі на пакаванні) і развядзіце ў вадзе пры тэмпературы 37-40 градусаў. Такія ванны прымаюць на працягу пяці-дзесяці хвілін. Затым можна да пачырванення скуры расціраць сябе махровым ручніком. Калі вы вырабіце на скуру любы антыцэлюлітны крэм, то зможаце дасягнуць яшчэ большага эфекту.\nПаспрабуйце хоць бы раз у тыдзень схадзіць у лазню ці ў сауну або запішыцеся ў басейн.\nКалі матэрыяльныя магчымасці дазваляюць, то можна пахадзіць у масажны кабінет. Але таксама нескладана зрабіць і вакуумны масаж у хатніх умовах. У звычайнай аптэцы набудзьце вакуумныя банкі (яны не дорага каштуюць) і, папярэдне распарыць цела і нашмараваўшы алеем, прыкладзеце адну да праблемных участках. Затым, не адрываючы банку ад скуры, водзіце ёю да з'яўлення невялікага пачырванення.\nКалі вы не хочаце мець целлюліт, пазбягайце строгіх дыет, якія дазваляюць за кароткі перыяд часу пазбавіцца ад вельмі вялікай колькасці лішніх кілаграмаў.\nПапярэдні Тэкст Час падарожжаў: па слядах Старога Запавету\nНаступная Артыкул Сілавая гімнастыка па сістэме Нарбекава\nМанікюр ў стылі рок\nСіліконавыя вусцілкі для абутку\nПірог з рыбай і рысам: пакрокавы рэцэпт\nЯк ставіцца да інтрыг калегаў\nШто прывезці з расіі ў падарунак - 11 ідэй сувеніраў з расіі замежным сябрам\nБазавы гардэроб сучаснай дзяўчыны\nШто не варта казаць жанчыне\nЯк вызначыць авуляцыю\nЛепшыя духі для жанчын\nАнастасія Шпагіна без макіяжу\nЯк прыгатаваць марозіва ў хатніх умовах


Гульні Clarence онлайн\nКларенс: Паляванне на яшчарак\nКларенс: Схаваная зоркі\nКларенс на пого стік\nВялікая магчымасць Кларенса\nКрутыя і вясёлыя гульні Кларенс Бламбургер\nКалі ў вашай кампаніі не хапае сяброў, з якімі можна ўволю падурэць, адкрывайце бясплатныя гульні Кларенс. Тут вы сустрэнеце гарэзную кампанію, героі якой трошкі вар'яты, але ў добрым сэнсе.\nУ кожнага персанажа свая дзівацтва, але асноўны завадатар – Кларенс. Вы адразу даведаецеся яго па пукаты жывот і круглым шчоках, якія ён старанна падтрымлівае ў форме, імкнучыся, каб яны заставаліся такімі ж вялікімі і далей. Разам яны складаюць выдатную каманду, гатовую весяліцца да упада, чаму сведкі Кларенс гульні онлайн.\nКаб паглядзець, як Кларенс ўдалося здабыць гэтак вялікія формы, давайце пагуляем у гульні Кларенс Бламбургер. Пачнем са збору гамбургера – аднаго з любімых страў героя. Але яго не задавальняе звычайных памераў бутэрброд, і ён дасягнуў дасканаласці ў складанні яго з розных начынняў.\nУ халадзільніку ён нагледзеў катлеты патаўсцей, салатныя лісце шырэй, бульбу фры патлусцей, булачкі мякчэй, а таксама кетчуп, лук і іншыя інгрэдыенты. Набор атрымаўся вялікім, але пакуль Кларенс збіраў іх, з'явіўся Сумо і вырашыў пагарэзіць, хаваючы ў гару прадуктаў петарду. Толькі яго сябар вырашыў пачаць сьвятарыць, як прагрымеў аглушальны "БУМ", і ўсе прадукты ўзляцелі ўверх. Кларенс не разгубіўся, і цяпер носіцца па кухні з падносам, ловячы хлеб, гародніна і мяса. Аднак Сумо гэтага мала, і ён працягвае весяліцца, падкідваючы да падальным прадуктам новыя петарды. Пакуль Кларенс пазбягае іх, яны знікаюць дзесьці ўнізе, але варта адной прызямліцца на гамбургер, і той разляціцца на кавалачкі. Ваша задача не дапусціць гэтага, і дапамагчы герою сабраць самы вялізны бутэрброд, паставіўшы асабісты рэкорд.\nПасля сытнага абеду можна паласавацца прысмакамі. Паколькі Кларенс млее ад пончыкаў з рознакаляровай палівай і салодкай пудрай, ён дзеля іх гатовы скакаць вышэй за галаву. Адправіўшыся пагуляць у аўтаматы, ён убачыў, што ў зале поўна панадлівых, паветраных пончыкаў, і зладзіў сапраўдны баль, забыўшыся пра намер пацешыцца з сябрамі.\nУ іншы раз гульні Кларенс гуляць бясплатна прапануюць у збор цукерак. Спачатку трэба хутка махаць бітай, каб за 30 секунд разбіць Пиньяту, а затым злавіць салодкую россып папяровым пакетам.\nПасля хлеба падавайце відовішча!\nТэма гульні Кларенс ратуе ўсіх, пакажа героя не толькі як аматара сытна паесці, але і ў ролі клапатлівага, чулага сына. Ён адзіны з сям'і ўспомніў, што хутка ў мамы свята – Дзень нараджэння. Вядома, Кларенс любіць яе, і хоча парадаваць ў гэты ўрачысты дзень, падарыўшы лепшы падарунак. З вашай дапамогай ён обыщет пакоя ў пошуках грошай, а затым адправіцца на вуліцу, завітае ў кафэ і іншыя месцы, каб абмеркаваць далейшыя дзеянні з сябрамі, і гэтыя дыялогі дапамогуць вам зарыентавацца ў наступных учынках.\nЯшчэ адпраўляйцеся цэлай кампаніяй у горад, каб адарвацца па поўнай. Як гаворыцца, запальваць, так запальваць! Але паколькі ва ўсіх ёсць свае любімыя заняткі, каб нікому не крыўдна было, вырашылі надаць ўсіх гульнях ўвагу. За дзень трэба паспець з'ездзіць у розныя месцы, а час падціскае.\nСябры носяцца па горадзе і паспяваюць надаць забавам ўсяго па некалькі секунд. За гэты час вам трэба зразумець, што ўяўляе сабой кожная цацка, пачаць дзейнічаць і паспець дасягнуць станоўчага выніку. У выніку ў адной гульні вы паспееце запусціць папяровы самалёт, налавіць кашом яйкі пад жэрдкай курэй, запоўніць светлячкоў банку, пагуляць у боўлінг і знайсці партрэт Кларенса ў кучы рознакаляровых мячыкам.


Славутасць Зяльзінская крыжаўзвіжанская капліца - Экскурсіі Мінск Беларусь\nЗяльзінская крыжаўзвіжанская капліца\nТып: Цэрквы Дата падставы: 1878 г Статус: Регіянальнага значэння Рэспубліка Беларусь, Брэсцкая вобл., Пружанскі р-н, в. Зяльзін\nКрыжаўзвіжанская царква была пабудавана з каменя ў 1878 годзе на тэрыторыі парафіяльнаых могілак.\nУ 1962 годзе царкву зачынілі і планавалі зрабіць там клуб. Аднак у 1963 годзе будынак храма згарэў. У 1994 годзе адноўленую царква зноўку асвяцілі.\nЦарква ўяўляе сабой прамавугольны будынак з апсідай, выцягнуты ў падоўжным кірунку. Двускатны дах ўвянчаны цыбульнай галоўкай на васьмерыку. Ля ўваходу прыбудаваны драўляны бабінец, да апсіды з паўночнага боку прымыкае рызніца. Ўнутры храма - каменны іканастас. Царскія вароты і бакавыя дзверы апраўлены аркамі. У афармленні іканастаса - фрызы і пілястры.\nПа восі царквы ва ўсходнім кірунку размяшчаецца каменная двух'ярусная званіца, якая з'яўляецца варотамі царкоўных могілак. Звон да яе быў падораны імператарам Аляксандрам II. У 1900 годзе пабудавана частоўня ў гонар святых пакутнікаў Антонія, Іаана і Яўстафія.\nРазмяшчэнне на карце - Зяльзінская крыжаўзвіжанская капліца\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Брэсцкая вобл., Пружанскі р-н, в. Зяльзін GPS Google: 52.903597′ N, 24.700784′ E


У Мінску ўручылі спартыўныя "Оскары". На ўрачыстай цырымоніі падвядзення вынікаў адкрытага публічнага конкурсу "Трыумф. Героям спорту - 2014" у сталічным Палацы спорту былі названы лепшыя спартсмены і спартыўныя моманты мінулага года.\nУ ходзе конкурсу беларускія аматары спорту і журы вызначалі спартсменаў, якія дабіліся ў 2014 годзе найбольш значных вынікаў на буйных афіцыйных міжнародных спаборніцтвах. Галасаванне заўзятараў доўжылася тры тыдні, у ім прынялі ўдзел каля паўтара мільёна чалавек, у тым ліку і чытачы "Звязды".\nАматары спорту па традыцыі выбіралі сваіх фаварытаў у чатырох намінацыях: "Трэнер года", "Спартсмен года", "Спартсменка года" і "Каманда года". Яшчэ ў чатырох ("Самы яркі момант года", "Прарыў года", "Вынік года" і "За волю да перамогі") пераможцаў вызначыла журы конкурсу.\nФіналам праекта стала цырымонія ўрачыстага ўзнагароджання пераможцаў і гала-канцэрт з удзелам артыстаў беларускай эстрады. Убачыць яго маглі ўсе беларусы ў эфіры тэлеканалаў "Беларусь 1" і "Беларусь 24" .\nГалоўным героем урачыстасці стала трохразовая алімпійская чэмпіёнка Дар’я Домрачава, яна выйграла бронзавыя статуэткі адразу ў дзвюх намінацыях: "Спартсменка года" і "Вынік года". Сама Даша не змагла прысутнічаць на цырымоніі - рыхтуецца да чэмпіянату свету, але яна выйшла на сувязь з беларускімі заўзятарамі з Рупольдынга.\nБіятланістка адзначыла, што вельмі рада атрымаць такое прызнанне, падзякавала ўсім, хто галасаваў за яе, і асабліва сваёй сям’і.\n- Гэта быў той вынік, да якога я ішла доўгія гады, у які ўклала на той момант усе свае сілы і вопыт; вынік, у які ўклалі сілы ўсе мае трэнеры і ўся мая каманда. Асаблівы дзякуй хацелася б сказаць маёй сям’і. На жаль, таты ўжо няма з намі, але я адчуваю, што ён са мной і мне вельмі дапамагае. Мая матуля для мяне самая лепшая! Дзякуй майму брату, бо менавіта ён прывёў мяне ў секцыю біятлона.\nУзнагароду Дар’і атрымлівала яе мама Ларыса Аляксееўна:\n- Трэба сябраваць са сваімі дзецьмі, жыць з імі, радавацца кожнай самай маленькай перамозе, бо вялікія перамогі прыходзяць не адразу. Я вельмі рада за дачку. Яна змагла зрабіць амаль немагчымае: тройчы выйграла залатыя медалі на адной Алімпіядзе! Галоўнае, пасля перамогі Дар’і многія дзеці прыйшлі ў спартшколы і пачалі займацца лыжным спортам, біятлонам. Дар’я вельмі захоплена сваёй справай. Хачу ўсім пажадаць так ставіцца да сваёй працы, тады ў нас усё атрымаецца.\nУ намінацыі "Каманда года" перамагла жаночая нацыянальная каманда па біятлоне. Дзяўчаты занялі 5-е месца ў эстафеце на зімовых Алімпійскіх гульнях у Сочы.\nФрыстайліст Антон Кушнір стаў лепшым у намінацыі "Спартсмен года" - за званне чэмпіёна зімовых Алімпійскіх гульняў-2014 народнае журы аддала пяцьдзясят працэнтаў галасоў.\n- Хачу сказаць дзякуй родным, блізкім, сям’і. Дзякуй за падтрымку. Асаблівая падзяка майму першаму трэнеру Галіне Пятроўне Досавай і, вядома ж, Мікалаю Іванавічу Казеку. Я магу сказаць, што вы найлепшы ў свеце трэнер па фрыстайле.\nУ пацвярджэнне слоў Антона Кушніра ўзнагароду ў намінацыі "Трэнер года" атрымаў "рулявы" нацыянальнай каманды па фрыстайле Мікалай Казека. Канкурэнцыю яму склаў біятлонны гуру - Клаус Зіберт. Намінантаў падзяліў усяго адзін працэнт галасоў.\n- Нарэшце дачакаўся гэтай прэстыжнай прэміі. Рэцэпт поспеху просты: люблю сваю працу. Разлічваў атрымаць узнагароду пасля перамогі Аляксея Грышына ў Ванкуверы, але давялося выхаваць яшчэ двух алімпійскіх чэмпіёнаў, каб стаць лаўрэатам.\nБронзавая статуэтка ў намінацыі "За волю да перамогі" традыцыйна ўручаецца спартсменам-паралімпійцам. Сёлета ёю ўшанавалі Васіля Шаптабоя, ён стаў двухразовым бронзавым прызёрам зімовых Паралімпійскіх гульняў у Сочы па біятлоне сярод інвалідаў па зроку.\n"Самым яркім спартыўным момантам года" названа перамога каманды Беларусі ў матчы з Латвіяй на чэмпіянаце свету па хакеі ў Мінску. Менавіта гэтая вікторыя дазволіла падапечным Глена Хэнлана выйсці ў 1/4 фіналу першынства.\nУ намінацыі "Прарыў года" перамогу атрымала алімпійская чэмпіёнка Ала Цупер. На сцэну па ўзнагароду спартсменка паднялася не адна: хутка другі раз Ала стане мамай.\nНаступныя прэміі "Трыумф. Героям спорту" будуць раздадзены толькі праз два гады. Іх трыумфатарамі будуць ужо летнія алімпійцы, якім трэба будзе пазмагацца за ўзнагароды ў Рыа-дэ-Жанейра.\nАрганізатарамі маштабнага праекта з’яўляюцца рэспубліканскае дзяржаўна-грамадскае аб’яднанне "Прэзідэнцкі спартыўны клуб", Міністэрства спорту і турызму, Нацыянальны алімпійскі камітэт, Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія.\nРаней герояў спорту беларускія заўзятары выбіралі ў праектах "Навагодні баль - 2007. Героям спорту", "Трыумф. Героям спорту - 2008", "Трыумф. Героям спорту - 2010", "Трыумф. Героям спорту - 2012".


Кіеўскі суд дазволіў абшукаць кватэру і офіс тэлевядоўцы Савіка Шустэра - ЕвроБеларусь\nСуббота 7 декабря 2019 года | 05:52\n13.11.2016 | В мире\nКіеўскі суд дазволіў правесці вобшук дома ў тэлевядоўцы Савіка Шустэра, якога падазраюць ва ўхіленні ад уплаты падаткаў.\nТакое судовае рашэнне было вынесенае без прысутнасці адвакатаў Шустэра яшчэ 2 лістапада. Вобшук пройдзе не толькі па месцы жыхарства вядоўцы, але і ў офісе яго кампаніі “Савік Шустэр Студыя”, паведамляе "Еўрарадыё" са спасылкай на ўкраінскія СМІ.\nСавіка Шустэра падазраюць у нявыплаце падатку на даход, бо ён узяў крэдыт болей як на мільён еўра і не вярнуў яго ў агавораны тэрмін. Справа была заведзеная сёлета ў студзені. У красавіку ва Украіне анулявалі дазвол на працу для Савіка Шустэра, які не з’яўляецца грамадзянінам краіны. Затым ён аднавіў гэты дазвол праз суд.\nЖурналіст і вядоўца працуе ва Украіне з 2005 года. Шустэр вёў некалькі праграм на розных каналах, у тым ліку шоу “Свабода слова”, “Свабода Савіка Шустэра” і “Шустэр LIVE”.


Кіраўнік МУС заявіў пра затрыманьне чалавека, які выкрываў асобы сілавікоў\n25 чэрвень 2020, 16:30\nУ Беларусі затрымалі чалавека, які ў суседняй краіне выкрываў асобы паліцэйскіх і нацгвардзейцаў для іх перасьледу. Пра гэта паведаміў 25 чэрвеня ў Палаце прадстаўнікоў міністар унутраных спраў Юрый Караеў, піша БелТА.\nЯк напісала Свабодзе прадстаўніца праваабарончага цэнтру «Вясна», гаворка ідзе пра аўтара тэлеграм-канала @ScannerBelarus Дзьмітрыя Папова.\nПаводле Караева, затрыманы паўгады хаваўся на тэрыторыі Беларусі. У якой менавіта краіне выяўляў паліцыянтаў затрыманы не ўдакладняецца.\n«У суседняй краіне на акцыях вылічваў паліцэйскіх і нацгвардзейцаў з мэтай усталяваньня, стварэньня цэлай праграмы іх перасьледу. Ня ведаю, ці зьяўляўся ён агентам спэцслужбаў, гэтага пакуль сказаць не магу. Але ён удзельнічаў у такім праекце, перасьледаваў паліцэйскіх і нацгвардзейцаў. Была цэлая арганізацыя, усе затрыманыя», — сказаў Караеў.


Як захаваць памяць аб Вялікай Айчыннай вайне і не дапусціць паўтарэння трагедыі? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як захаваць памяць аб Вялікай Айчыннай вайне і не дапусціць паўтарэння трагедыі?\nУжо амаль як восем дзесяцігоддзяў наша краіна не ведае, што такое вайна. Аднак чым далей адыходзяць тыя падзеі, тым больш імкліва навязваюцца «новыя» варыянты гісторыі Вялікай Айчыннай. Больш за тое, у нас, нашчадкаў тых, хто цаной уласнага жыцця выратаваў свет ад фашысцкай навалы, спрабуюць адабраць галоўную святыню — Перамогу. Сёння мы як ніколі ў адказе за праўду аб вайне. За памяць, якую павінны захаваць, каб урокі 1941-га, якія ў сувязі з апошнімі ваенна-палітычнымі падзеямі з'яўляюцца надзвычай актуальнымі сёння, ні нам, ні іншым пакаленням беларусаў больш ніколі не давялося перажыць.\nКаб у чарговы раз даць адпор фальсіфікатарам і псеўдагісторыкам, абмеркаваць шляхі захавання і перадачы агульнай гістарычнай памяці, напярэдадні 80-й гадавіны пачатку Вялікай Айчыннай вайны ў рэдакцыі газеты «Звязда» прайшоў круглы стол «Урокі 1941-га: 80 гадоў таму і сёння». У ім узялі ўдзел дырэктар Дзяржаўнага музея гісторыі Узброеных Сіл Беларусі Сяргей Азаронак, начальнік упраўлення па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны і ахвяр войнаў Узброеных Сіл Міністэрства абароны Сяргей Варановіч, кандыдат гістарычных навук Наталля Голубева, член Пастаяннай камісіі па заканадаўстве Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Ірына Даўгала, акадэмік-сакратар аддзялення гуманітарных навук і мастацтваў Нацыянальнай акадэміі навук, член-карэспандэнт, доктар гістарычных навук, прафесар Аляксандр Каваленя.\n«Звязда»: — Напад гітлераўскай Германіі на Савецкі Саюз 22 чэрвеня 1941 года для савецкага кіраўніцтва не быў нечаканасцю — гэта ўжо дакументальна пацверджаны факт. Чаму на працягу доўгага часу трансляваўся іншы пункт гледжання? Ці можна было пазбегнуць тых вялікіх чалавечых і рэсурсных страт, якія былі ў пачатку вайны?\nНаталля Голубева: — Лепш за Георгія Канстанцінавіча Жукава на гэтае пытанне яшчэ ніхто не змог адказаць. Згадаем унікальны дакумент пад грыфам «абсалютна сакрэтна», які быў рассакрэчаны толькі 19 мая 1956 года. Жукаў накіроўвае ў ЦК партыі праект свайго выступлення на маючым адбыцца Пленуме ЦК пасля 20-га з'езду партыі, дзе ён на 18-ці старонках шчыра, без усялякіх перабольшанняў, выкладвае памылкі пачатку вайны, звязаныя не столькі з падрыхтоўкай арміі, узбраення, па колькасці якое, дарэчы, не саступала нямецкай арміі. Жукаў па паліцах расклаў усе памылкі кіраўніцтва. Дакумент унікальны, і супрацьстаяць яму складана.\nСяргей Азаронак: — Даводзілася асабіста працаваць з шэрагам дакументаў, якія даказваюць факт, што вайна была прадказальная. Шмат цікавых дэталяў, што ўказваюць на непазбежны пачатак вайны, утрымлівае асабістае данясенне Панамарэнкі Вярхоўнаму Галоўнакамандуючаму. Актыўна ішло пераўзбраенне Чырвонай Арміі, аднак у першыя дні вайны нам не ўдалося разгрупаваць авіяцыю, якую мы амаль страцілі. Танкавыя падраздзяленні таксама часткова былі знішчаны. У Брэсце аказалася замкнёная вялікая групоўка нашых войскаў, якая павінна была выйсці на абарону граніцы, аднак амаль уся загінула. Такіх вялікіх страт можна было б пазбегнуць, калі б хоць на некалькі дзён раней прыйшла тая дырэктыва, якую Цімашэнка з Жукавым «выбілі» ў Сталіна. Мы б не страцілі вялікі мабілізацыйны рэсурс — людзей, якія павінны былі ўзяць зброю і, паспеўшы правесці баявое зладжванне, стаць на абарону Айчыны...\n«Звязда»: — У Беларусі ўжо ў першыя дні вайны пачалі разгортвацца калабарацыйныя сілы. Спробы дэстабілізаваць абстаноўку назіраліся яшчэ напярэдадні Вялікай Айчыннай...\nНаталля Голубева: — Падрыхтоўка да вайны ішла не толькі ў ваенным плане. Нашымі праціўнікамі рыхтавалася магутная ідэалагічная зброя. Успомнім 1937 год. Стаўка Абверам зроблена на беларускую эміграцыю. Быў падрыхтаваны план выкарыстання беларусаў замежжа супраць СССР. Матыў — нацыянальнае адраджэнне. Мы ведаем імёны тых, на каго і ў Беларусі была зроблена стаўка: Гадлеўскі, Акінчыц і іншыя. Хтосьці з беларусаў быў прыняты на работу ў Міністэрства прапаганды Гебельса. У гарадах Германіі, Польшчы, Чэхаславакіі былі створаны беларускія прадстаўніцтвы. Праводзім аналогіі з сучаснымі падзеямі: сёння моцнай апорай апазіцыі, на жаль, таксама стала частка беларускага замежжа, арганізоўваюцца прадстаўніцтвы, прымаюцца звароты, якія нават пераклікаюцца з тымі, якія распрацоўваліся пад кіраўніцтвам нямецкіх ідэолагаў. Рыхтавалася магутная ідэалагічная база для ўварвання на тэрыторыю СССР, у прыватнасці, у Беларусь. Рупарам становіццы газета «Раніца», якая выдавалася за нямецкія грошы ў Германіі і ажыццяўляла фінансаванне дзейнасці павадыроў нацыянальнага адраджэння — Васіля Захаркі, Ларысы Геніюш і іншых. І апошні штрых у аналогіі: як рабіліся правадыры? Май месяц, 1928 год, у Германіі адбываюцца выбары ў Бундэстаг. Партыя Гітлера займае 9 месца, атрымлівае 2,6 % галасоў. Нікому невядомая партыя, Гітлер, якога апісвалі як чалавека «з бруднымі тлустымі валасамі і адзінымі прашараванымі штанамі», праз год становіцца рэспектабельным чалавекам. Партыя праводзіць буйны з'езд, і самае галоўнае, у ланцугі выстройваюцца дзяўчаты ў белым адзенні, махаюць кветкамі і вітаюць Гітлера. Вам гэта нічога не нагадвае?! Што адбылося з Гітлерам? Рэспектабельны, вымыты, жыве на віле свайго сябра Эрнста Ганфштэнгеля, які хутка прыбыў з Амерыкі. У наваяўленага правадыра з'явіліся куратары, партыя становіцца магутнай. Увесь гэты фарс выліўся ў трагедыю. Таму, абапіраючыся на гістарычныя прыклады і аналогіі, наша сённяшняя задача — не дапусціць паўтору трагедыі ў сваёй краіне.\nІрына Даўгала: — У дактрыне 1943 года Алена Далеса, які нават падумаць не мог, з якой хуткасцю сёння будзе распаўсюджвацца інфармацыя і адбывацца «прамыванне» свядомасці, робіцца акцэнт на моладзь. «Літаратура, тэатры, кіно — усё гэта будзе паказваць і праслаўляць самыя нізкія чалавечыя пачуцці. Мы будзем усяляк падтрымліваць і падымаць так званых мастакоў, якія стануць навязваць і ўдзёўбваць у чалавечую свядомасць культ сексу, гвалту, садызму, здрадніцтва — усялякай амаральнасці. І ў дзяржкіраванні мы пасеем хаос і блытаніну». Падобнае мы сёння бачым і на інтэрнэт-рэсурсах, у якіх сядзяць нашы дзеці. Той самы TіkTok нам яшчэ адгукнецца....\n«ЗВЯЗДА»: — Аднак тэма калабарацыі доўгі час замоўчвалася айчыннай гістарыяграфіяй. Ці не з'яўляюцца наступствамі гэтага маўчання жнівеньскія падзеі, якія адбываліся ў нашай краіне?\nНаталля Голубева: У нас ёсць дакладны дакумент 1946 года — вынікі Нюрнбергскага працэсу, дзе прапісана, што калабарацыя — злачынная дзейнасць. І прапісана, што рашэнне аб лёсе калабарантаў прымае кожная канкрэтная дзяржава. Згадаць тую ж Бельгію. Маленькая краіна, з насельніцтвам у 4,5 мільёна, за калабаранцкую дзейнасць адразу асудзіла 100 тысяч чалавек, тысячу з іх расстралялі. Францыя пазбавіла грамадзянства ўсіх, хто супрацоўнічаў з фашыстамі. У нас былі паказальныя працэсы над тымі, у каго была кроў на руках, астатнія адбылі розныя тэрміны пакарання. Але колькі мы хавалі здраднікаў Хатыні, не ўздымалі пытанне літоўскіх, латышскіх карнікаў, каб нікога не пакрыўдзіць, не ствараць напружанасці ў грамадстве? Хоць у той жа Латвіі з трох мільёнаў насельніцтва 150 тысяч працавалі на фашыстаў. Сёння іх узвялі ў ранг герояў. Памяркоўнасць, талерантнасць не заўсёды ідуць на карысць.\nІснуе вядомая фраза: «Гісторыя паўтараецца спачатку як трагедыя, затым — як фарс». Праводзячы аналогіі з чэрвенем 1941-га, пачаткам 1990-х і тым, што адбылося ў нас ужо ў 2020-м годзе, — гэта тыя ключавыя падзеі, ад якіх мы адштурхоўваемся, каб зрабіць шматпланавыя высновы: пачынаючы з юрыдычнага пункту гледжання, заканчваючы ідэалагічным, маральным, культурным аспектамі. Чаму наша, здавалася б, абсалютна стабільная краіна, якая прайшла ўнікальны 30-гадовы шлях будаўніцтва незалежнай дзяржавы, апынулася перад шэрагам складаных праблем? Усё паўтараецца: у нашых суседніх краінах, якія спрабуюць ціснуць на нас, трагедыя вайны і гады мірнага будаўніцтва, на жаль, становяцца фарсам — дыскрэдытуецца паняцце патрыятызму, подзвігу, навязваецца іншы пункт гледжання аб героях, якія перамаглі ў крывавай вайне. І тут вельмі важны ідэалагічны аспект. Ідэалогія — самы дакладны кірунак дзейнасці. Як толькі з'яўляецца нейкі люфт у нашай свядомасці, ён імгненна запаўняецца здагадкамі, у аснове якіх, на жаль, не заўсёды падмуркам становіцца канкрэтны дакумент, гістарычны факт, і, што самае небяспечнае, часта нават гістарычныя факты проста выцясняюцца з кантэксту падзей, скажаючы іх. Таму шмат тлумачэнняў па спрэчных пытаннях аб сімвалах, калабарацыі і іншых. Гэтым карыстаюцца тыя, каму стабільнасць не даспадобы. А тэхналогіі ўплыву на свядомасць людзей старыя як свет. І калі ўспомніць, як пачыналася падрыхтоўка да Вялікай Айчыннай вайны і як адбываліся мінулагоднія падзеі, наўрад ці мы адшукаем нешта новае. Усё ў гісторыі паўтараецца. Толькі мы не заўсёды робім высновы...\n«ЗВЯЗДА»: — Фальсіфікацыі падзей Вялікай Айчыннай вайны, наўмыснае скажэнне гістарычных фактаў, прыніжэнне ролі савецкага народа ў перамозе над гітлераўскай Германіяй — актуаліі, якім апошнім часам вымушана процістаяць беларуская грамадскасць...\nІрына Даўгала: — Мы сёння з болем успрымаем трагедыю дзіцячага канцлагера ў Чырвоным Беразе, што ў Жлобінскім раёне. Вядома, што ён быў перасыльны, адтуль адпраўлялі дзяцей у Саласпілскі лагер. А што сёння кажуць у Латвіі? Што гэта быў лагер працоўнага навучання. Гісторыю ўжо перапісалі. І новая версія гістарычнага месца ўжо навязваецца сучаснаму пакаленню латвійцаў, якое ўзводзіць фашыстаў ледзь не ў ранг вызваліцеляў.\nАляксандр КАВАЛЕНЯ: — Як відаць, некаторыя палітычныя сілы Еўропы, асабліва младаеўрапейцы, імкнуцца перапісаць Нюрнберг, дзе быў вынесены прысуд тым, хто распальваў вайну. Па сутнасці, гэта рэвізія вынікаў Другой сусветнай вайны, робіцца чарговая спроба рэабілітаваць сапраўдных вінаватых і памагатых у развязванні сусветнай вайны. Нагадаем, што менавіта палітычныя эліты краін-падпісантаў гэтай рэзалюцыі выступілі на баку нацызму і бралі актыўны ўдзел у баявых дзеяннях, знішчалі мірнае насельніцтва, палілі вёскі, руйнавалі мірнае жыццё савецкіх людзей. Сёння неабходна напамінаць еўрапейцам, што ў ваенным паходзе супраць СССР разам з Германіяй выступілі Венгрыя, Румынія, Фінляндыя, Славакія, Італія. Іх войскі налічвалі каля 870 тысяч чалавек, 42 разліковыя дывізіі, звыш 6600 гармат і мінамётаў, 400 танкаў і 960 самалётаў. Усяго на баку Германіі ваявала каля 2 мільёнаў чалавек з 15 краін Еўропы. Прычым многія з іх з'яўляліся добраахвотнікамі, з якіх былі створаны нацыянальныя фарміраванні. Дарэчы, многія з іх пакінулі чорны след на акупіраванай тэрыторыі Беларусі, удзельнічаючы ў знішчэнні беларускага народа.\nНа жаль, у наш час робіцца шмат, каб дыскрэдытаваць Вялікую Перамогу савецкага народа над нацысцкай Германіяй. Разгорнута нябачаная раней фальсіфікацыя ваенных падзей, з'явілася нямала «шукальнікаў праўды», якія імкнуцца выяўляць і адкрываць толькі негатыўныя факты ваеннай гісторыі, перабольшваючы, а то і выдумляючы і падтасоўваючы розныя падзеі і факты, ствараючы небыліцы. Калі раней асобныя, найбольш агрэсіўныя антысаветчыкі, спрабавалі абвінавачваць Савецкі Саюз у распальванні Другой сусветнай вайны, то сёння прымаюцца адпаведныя рэзалюцыі на міждзяржаўным узроўні. Вядома, што Парламенцкая асамблея Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе (АБСЕ), якая праходзіла ў Вільнюсе з 29 чэрвеня да 3 ліпеня 2009 года, прыняла дэкларацыю «Уз'яднанне падзеленай Еўропы: заахвочванне правоў чалавека і грамадзянскіх свабод у рэгіёне АБСЕ ў XXІ стагоддзі», у якой еўрапарламентарыі заклікалі аб'явіць 23 жніўня днём агульнаеўрапейскай памяці ахвяр сталінізму і нацызму. Аднак на гэтым палітычныя лідары Еўрасаюза не спыніліся. Праз дзесяць гадоў, 19 верасня 2019 года, Еўрапейскі парламент зноў прыняў рэзалюцыю, у якой падкрэслівалася, што «80 гадоў таму, 23 жніўня 1939 года, камуністычны Савецкі Саюз і нацысцкая Германія падпісалі Дагавор аб ненападзенні, вядомы як Пакт Молатава-Рыбентропа, і яго сакрэтныя пратаколы, падзяліўшы Еўропу і тэрыторыі незалежных дзяржаў паміж двума таталітарнымі рэжымамі і згрупаваўшы іх у сферы інтарэсаў, што падрыхтавала грунт для пачатку Другой сусветнай вайны».\n«ЗВЯЗДА»: — Атрымліваецца, што праўда аб мінулай вайне ўжо асабліва нікому, акрамя нас, не патрэбная. Мы ў адказе не толькі за яе захаванне, але і за захаванне гістарычнай памяці аб ёй, бо без памяці не будзе і праўды. Якім чынам гэта зрабіць у сучасных рэаліях, калі многія памятаць пра вайну не хочуць, а жывых сведак таго жаху з кожным годам становіцца менш?\nНаталля Голубева: — У сярэдзіне 1980-х гадоў Усесаюзны Савет ветэранаў выступіў з ініцыятывай аб стварэнні кнігі «Памяць», над якой працавала амаль уся краіна. Пачынаючы ад кожнай сельскай школы, усе пісалі гісторыю сваіх герояў Вялікай Айчыннай вайны, гісторыю сваіх дзядоў, бабуляў, сваіх населеных пунктаў. Чаму б цяпер не зрабіць кнігу памяці суверэннай беларускай незалежнай дзяржавы?! Кнігу, якая ўскалыхнула б усю краіну, уключыла б у агульную справу ўсіх — ад малога да вялікага. А расказаць нам ёсць пра што.\nСяргей Варановіч: — У нас прапрацоўваецца пытанне аб тым, каб у кожнай вобласці і раёне былі створаны патрыятычныя цэнтры. Гэта паспрыяе не столькі абмену вопытам, колькі патрыятычнаму выхаванню моладзі. 52-гі спецыялізаваны пошукавы батальён працуе з 1995 года. За гэты час вайскоўцамі выяўлены астанкі больш чым 39 тысяч загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны, устаноўлены 3528 імёнаў загінулых. Было б добра, каб пра іх лёсы ведала падрастаючае пакаленне.\nСяргей Азаронак: — Неабходна падключаць рэзерв нашых ветэранаў. На месцах — вялізны пласт актывістаў, якія хочуць працаваць. Гэта ўжо хоць і пажылыя, але загартаваныя байцы. Вось чый патэнцыял трэба выкарыстоўваць. Беларускае грамадскае аб'яднанне ветэранаў, Беларускі саюз афіцэраў, Ваенна-навуковая супольнасць — тры маналіты, якія адказваюць сёння за патрыятычнае выхаванне. Мы можам вельмі шмат гаварыць аб патрыятызме, аб тым, што трэба ўмацоўваць патрыятычнае выхаванне, аднак, як бы тое ні гучала, для гэтага таксама патрэбны грошы.\nІрына Даўгала: — У маёй Гомельскай-Савецкай выбарчай акрузе кожны год на Дзень Перамогі, Дзень Незалежнасці і ў Дзень абаронцаў Айчыны на Курган Славы моладзь горада, а таксама школьнікі прывозяць зямлю з месцаў баёў. На сённяшні дзень святая зямля сабрана больш чым з 530 мясцін баявой славы. Аднак галоўнае тое, што дзеці самі наведваюць канкрэтнае гістарычнае месца, даведваюцца, што там адбылося, расказваюць аб героях тых мясцін. Гэта дарагога варта.\nАляксандр КАВАЛЕНЯ: — У гэты адказны гістарычны момант вучоным неабходная не проста кансалідацыя, як нашым продкам у 1410-м і ў 1941-м гадах, а аб'яднацца з усімі здаровымі сіламі Беларусі, каб не толькі выстаяць, а перамагчы, дасягнуўшы новага этапу сацыяльна-эканамічнага і духоўна-культурнага развіцця беларускага народа. Для таго каб паспяхова будаваць багатую і шчаслівую Беларусь, улада і вучоныя, творчая інтэлігенцыя — усе, для каго будучыня краіны неабыякавая, абавязаны стварыць у краіне атмасферу нецярпімасці, якая б не дазваляла прарастаць прагнасці, крывадушнасці, жорсткасці, ілжывасці, невуцтву і ўсім іншым заганам чалавека. У грамадскім асяроддзі неабходна выбудоўваць сацыяльна-грамадскія ўмовы для дзейснага фарміравання грамадзянскіх і патрыятычных якасцяў падрастаючага пакалення.\n«ЗВЯЗДА»: — Але як гэта самае падрастаючае пакаленне зацікавіць?\nСяргей Варановіч: — Лепш адзін раз убачыць, чым сто разоў пачуць. У сваёй дзейнасці мы займаемся ўвекавечаннем памяці абаронцаў Айчыны і ахвяр войнаў. Палявыя пошукавыя работы 52-м спецыялізаваным пошукавым батальёнам вядуцца штогод з красавіка да кастрычніка. Сёлета яны запланаваны на 147 аб'ектах у 48 раёнах Беларусі. Было б добра, калі б падчас пошукавых работ месцы раскопак перыядычна наведвалі школьнікі. Перш чым пачынаць работу на аб'екце, вайскоўцы вывучаюць гісторыю дадзенага месца, робяць прагноз, хто там можа быць пахаваны, у якой колькасці. У 2018 годзе, напрыклад, падчас адной з раскопак мы знайшлі астанкі чырвонаармейца. Па ацэнках экспертаў, яго прысыпала ў акопе ў першыя дні вайны. І ён як сядзеў, сагнуўшыся, такім мы яго і знайшлі: з каскай, са зброяй, пляшка з вадой. Чаму б на раскопкі не прывесці дзяцей? Яны наглядна змогуць убачыць, якія чалавечыя ахвяры былі ў час вайны, што наша зямля дагэтуль захоўвае пасля баёў — падрастаючае пакаленне будзе мець канкрэтнае ўяўленне, якой цаной нам дасталася Перамога. А калі б дзеці яшчэ ўзялі ўдзел у пошукавых работах, то дакладна ўсвядомілі б, што вайна — гэта дрэнна. Гэта і ёсць ваенна-патрыятычнае выхаванне. Неабходна прыцягваць моладзь у пошукавую дзейнасць.\nІрына Даўгала: — Тэма пошукавых атрадаў сёння надзвычай актуальная. І я дакладна ведаю, што, акрамя 52-га спецыялізаванага пошукавага батальёна Мінабароны, у абласцях ёсць тыя людзі, якія гатовыя займацца пошукавымі работамі, аднак для гэтага ў іх няма паўнамоцтваў. Чаму б не дазволіць тым жа былым вайскоўцам, ветэранам вайны ў Афганістане з дапамогай школьнікаў удзельнічаць у пошукавых работах на месцах? Гэта значна аблегчыла б задачу батальёну Мінабароны, які адзін на ўсю Беларусь, і часта, з аб'ектыўных прычын, не можа справіцца з тым вялікім аб'ёмам работы, які на яго ўскладзены. Вядома, трэба ўсё арганізаваць на такім узроўні, каб не было ніякага марадзёрства, але, як паказвае жыццё, патрыятычна настроеныя людзі душой хварэюць за агульную справу.\nСяргей Варановіч: — У нашай краіне ўсё каардынавана. У Міністэрстве абароны ёсць пастанаўленне № 16 аб супрацоўніцтве з грамадскімі аб'яднаннямі і грамадзянамі. З намі ўзаемадзейнічаюць грамадскія пошукавыя атрады. Напрыклад, ёсць канкрэтныя людзі, якія ведаюць, дзе знаходзіцца няўлічанае пахаванне. У мясцовых райвыканкамах або ваенкаматах яны складаюць інфармацыйны ліст. Калі ўпраўленнем па ўвекавечанні прымаецца рашэнне аб пошукавых работах на гэтым месцы, на раскопкі мы запрашаем і гэтых людзей. Аднак дакументальна ўрэгулявана, што без прадстаўнікоў 52-га спецыялізаванага пошукавага батальёна палявыя пошукавыя работы праводзіцца не могуць. І гэта, па-першае, звязана з марадзёрствам. Напрыклад, нядаўна на раскопках у Лагойскім раёне мы знайшлі 42 залатыя манеты. А калі б там працавалі іншыя людзі, дзе гарантыя, што гэтыя манеты не апынуліся б у іх кішэнях? Па-другое, на такіх аб'ектах часта выяўляюць выбухованебяспечныя прадметы. Па-трэцяе, мы вядзём дакладны ўлік астанкаў. І тут узнікае пытанне: ці зможа непрафісіянал правільна іх падлічыць?\n«ЗВЯЗДА»: — А яшчэ, напэўна, вельмі важныя факты і дакументы, якія павінны быць у свабодным доступе з улікам інфармацыйных магчымасцяў.\nСяргей Азаронак: — Не трэба ў гэтай справе скідваць з рахунку музеі — тыя сховішчы памяці, якія не маюць тэрміну даўнасці. І чым старэйшыя экспанаты, тым яны больш каштоўныя. У дзяржаўным музеі гісторыі Узброеных Сіл цяпер дзейнічае выстаўка «Пакаленне міру аб вайне і міры». Сутнасць экспазіцыі ў тым, што пра вайну расказваюць дзеці: пра сваіх продкаў-ветэранаў, пра іх узнагароды, увогуле аб трагічных старонках нашай гісторыі. І калі падчас адной з паездак дзяўчынка дастала вельмі старую і падрапаную ляльку, а потым пачала расказваць, што гэта цацка яе прабабулі, якую жывой спалілі фашысты, нават у афіцэраў на вачах з'явіліся слёзы. І такі спосаб вывучэння гісторыі Вялікай Айчыннай вайны з'яўляецца найбольш эфектыўным. Чым не патрыятычнае выхаванне?\nНаталля Голубева: — Толькі дакументы, гістарычныя факты дадуць адказы на многія пытанні. Сумны вопыт нас навучыў, што нічога не трэба хаваць. Праўда, хоць і горкая, павінна быць праўдай. Таму неабходна раскрыць архівы і даць магчымасць навукоўцам працаваць з яшчэ нерассакрэчанымі дакументамі.\nІрына Даўгала: — І пачынаць трэба са школы. Я пацікавілася і паглядзела падручнікі па гісторыі нашых школьнікаў. Удумайцеся толькі: перыяд Вялікай Айчыннай вайны яны вывучаюць толькі ў 9 класе ўсяго на пяці ўроках! Да гэтага часу ў падсвядомасці дзяцей ужо сфарміравана пэўная карціна тых падзей, якая можа супярэчыць праўдзе. І калі дома няма культуры памяці, калі дзецям не расказваюць аб продках-ветэранах, не выбудоўваюць генеалагічнае дрэва, не наведваюць з імі памятныя мясціны, то аб якім патрыятычным выхаванні, правільным светаўспрыманні мінулых падзей можа ісці гаворка?! Высвятляючы гэтыя прабелы, у тым ліку ў выхаванні падрастаючага пакалення, мы сёння кампенсуем іх на заканадаўчым узроўні. Закон «Аб недапушчэнні рэабілітацыі нацызму», прыняты ў красавіку гэтага года, таму пацвярджэнне.\n«ЗВЯЗДА»: — Але ці здольны гэты закон вырашыць сітуацыю ў адносінах да гістарычнай праўды, паўплываць найперш на свядомасць людзей?\nНаталля Голубева: — Нам сёння важна ўлічваць не толькі памылкі пачатку Вялікай Айчыннай вайны, а і памылкі пачатку 1990-х гадоў. Мы вельмі сціпла замоўчваем тое, што можа зрабіць меншасць. Згадаем парламент пачатку 1990-х. Невялікая група людзей у перыяд, калі адбываўся працэс шальмавання дасягненняў былога Саюза, камуністаў, у выглядзе БНФ зрабілі крокі, каб навязаць нам па сутнасці тую ж самую канцэпцыю нацыянальнага адраджэння, ідэю тытульнай нацыі, сімвалы, што і ў 1937 годзе. І толькі ўвядзенне паста прэзідэнта, рэферендум, дзе большасць насельніцтва адштурхнула ўсё гэта, далі магчымасць ствараць самастойную незалежную дзяржаву.\nАляксандр КАВАЛЕНЯ: — Нельга не заўважаць і таго, што палітычныя эліты ЗША і Еўрасаюза сёння разгарнулі актыўныя дзеянні па выцясненні Беларусі з гістарычнай прасторы цывілізацыйна-культурнага і палітычнага ўплыву славянскага свету. Робіцца шмат, каб дыскрэдытаваць і парушыць гістарычнае поле жыццядзейнасці нашых продкаў, а значыць, і наш сённяшні лёс. Прычым, дзеля вырашэння геапалітычнага супрацьстаяння, сёння ўсё больш шырока выкарыстоўваюцца інфармацыйна-камунікацыйныя тэхналогіі, каб аказваць уплыў не толькі на фарміраванне дэструктыўнай грамадскай думкі праз сацыяльныя сеткі, але і прыняцце патрэбных палітычных рашэнняў. У сродках масавай інфармацыі насаджаецца ідэалогія спажывальніцтва, а паралельна ў камерцыйных сетках прыгожымі колерамі малюецца «шчаслівае жыццё за акіянам». Робіцца шмат, каб падтрымліваць у душах людзей запал прагнасці, ілжывасці, ганарлівасці, невуцтва, якія фарміруюць у душах падрастаючага пакалення разбэшчанасць, негатыўнае стаўленне да грамадзянскіх і патрыятычных пачуццяў, абыякаваць да нацыянальна-дзяржаўных і духоўна-культурных традыцый народа.\nІрына Даўгала: — Сапраўды, падзеі апошніх гадоў у глабальным маштабе сведчаць аб частых у замежных дзяржавах выпадках наўмыснага скажэння гістарычнай праўды аб Другой сусветнай вайне, вырашальнай ролі савецкага народа ў перамозе над фашызмам, аб адраджэнні ідэй нацызму і фашызму ў іх гістарычным і сучасным праяўленні культывавання радыкальнага нацыяналізму, распаўсюджвання ідэалогіі нянавісці, якая з'яўляецца ўрадлівай глебай для росту неанацысцкіх настрояў. Яны здольныя перарасці ў фізічныя акцыі гвалту, ажно да развязвання войнаў лакальнага, рэгіянальнага і сусветнага ўзроўняў. Тое, што пачалі перапісваць гісторыю, нават з'явіліся грамадскія аб'яднанні аб абароне памяці і праўды аб вайне, стала сур'ёзным штуршком задумацца пра тое, што адбываецца. Узаемасувязь перапісвання гісторыі і накладвання пэўнага клішэ на сучасныя падзеі паслужылі асноўным рухавіком для падрыхтоўкі такога дакумента. І сёння менавіта закон «Аб недапушчэнні рэабілітацыі нацызму» ўтрымлівае амаль поўны паняційны апарат, які тлумачыць, што такое нацызм, што такое нацысцкая сімволіка і іншае. Прычым дакладна вызначана кола тых суб'ектаў дзяржаўнага кіравання, якія павінны не дапусціць гераізацыі нацызму, працаваць на прафілактыку і прымаць меры па выяўленні такіх фактаў. За парушэнне дадзенага закона прадугледжаны канкрэтныя меры адказнасці. Закон сёння дае дакладнае ўяўленне аб тым, што прадстаўляе сабой гераізацыя нацызму і што трэба рабіць, каб гэтага не дапусціць.\nСяргей Азаронак: — У нас павінны быць свае сімвалы. Аднак яны ў сваёй аснове павінны несці не разбурэнне, а стварэнне. Гэтыя сімвалы — асновы памяці аб вайне. Таму іх трэба аберагаць. Калісьці амерыканцы прыдумалі такое паняцце, як мяккая сіла. Гэта культура, адукацыя, ідэалогія. Нам трэба стварыць такую мяккую сілу, якая будзе мацнейшай за любую жорсткую сілу.\nНаталля Голубева: — Талерантнасць, жаданне не варушыць старонкі мінулага, хоць не вельмі прыемныя, часам маюць зваротны эфект. Нам многае трэба пачынаць спачатку. І трэба памятаць аб сіле ідэалогіі, аб тым, што вайну, страшную, крывавую, выйгралі не столькі сілай зброі, колькі сілай савецкай ідэалогіі. І гэта вельмі важны ўрок для нас сучасных.\nІрына Даўгала: — Вайна не скончана, пакуль не пахаваны апошні салдат. Значыць, работы ў нас вельмі шмат. Вельмі важна сёння быць разам з нашымі дзецьмі на месцах пахаванняў, разам з імі высвятляць, хто тут загінуў. І калі хоць бы адна сям'я ўстановіць хоць бы адно прозвішча невядомага салдата, гэта будзе каштоўней за ўсе ўзнагароды.\nКруглы стол правяла Вераніка КАНЮТА\nЗагаловак у газеце: Урокі 1941-га: 80 гадоў таму і сёння


О Зельвенщине » Зельва туристическая\nБеларуская зямля багатая на самабытныя, непаўторныя сваёй прыгажосцю прыродныя мясціны. Сярод іх і наша Зэльвеншчына.\nМаляўнічы зялёна-блакітны куточак Гродзенскай вобласці, край чабаровы, край старажытных курганоў, услаўлены ў паэзіі ва ўсе часы – ад Сапегаў, што валадарылі тут, да таленавітых сучаснікаў, якімі ганарыцца гэтая прыгожая зямля.\nПершыя пісьмовыя звесткі, звязаныя з гісторыяй Зэльвы, адносяцца да 1470 года, калі Міхаіл Начовіч у сяле Вялікая Зэльва залажыў касцёл. Іпацьеўскі летапіс сведчыць, што на месцы сённяшняй Зэльвы паселішча ўжо існавала ў 1258 годзе.\nУ гісторыі развіцця раёна было шмат знамянальных падзей. Гэта і эпоха рэвалюцыйных пераўтварэнняў, і напружаны рытм даваенных пяцігодак, і абарона Айчыны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у час Вялікай Айчыннай вайны, і аднаўленне разбуранай вайной народнай гаспадаркі. На працягу ўсіх гэтых гадоў працаўнікі раёна прымнажалі славу беларускай зямлі, яе нацыянальную годнасць.\nЗэльвенскі раён сёння – гэта раён, у якім гераізм мінулага спалучаецца з патрыятызмам сучаснага, натхнёнай невычарпальнай энергіяй і высокім пачуццём абавязку людзей. Дзякуючы іх добрасумленнай працы, расце і прыгажэе наш край, упэўнена з надзеяй глядзіць у будучыню. Зэльвеншчына па праву можа ганарыцца сваімі героямі – хлебаробамі, вядомымі вучонымі, літаратарамі, медыкамі, настаўнікамі, работнікамі культуры і іншымі самаадданымі сынамі і дочкамі сваёй Радзімы.\nУ раёне стабільнымі тэмпамі развіваецца сельская гаспадарка, будаўніцтва, сувязь, гандаль і сфера паслуг. За апошні час шмат значных змен адбываецца ў культурным і эканамічным жыцці пасёлка, добраўпарадкаванні населеных пунктаў. Наш агульны дом становіцца чысцей і прыгажэй на радасць нам, нашым дзецям і ўнукам – ім жыць далей, ім будаваць будучыню нашага краю. Няхай яна будзе светлай і цудоўнай! Шчыра запрашаем на Зэльвеншчыну!


Канвертаваць Саламонавы Астравы даляраў (SBD) і Танзанійскіх шылінгаў (TZS) : Калькулятар абменнага курсу\nДаляр Саламонавых выспаў (SBD) і Танзанійскіх шылінг (TZS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Даляр Саламонавых выспаў і Танзанійскіх шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Даляр Саламонавых выспаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Танзанійскіх шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Танзанійскіх шылінгаў або Саламонавы Астравы даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Саламонавых выспаў гэта валюта, у Саламонавы Астравы (SB, SLB). Танзанійскіх шылінг гэта валюта, у Танзанія (Аб'яднаная Рэспубліка Танзанія, TZ, ТЗА). Сімвал SBD можа быць запісаная SI$. Сімвал TZS можа быць запісаная TSh. Даляр Саламонавых выспаў дзеліцца на 100 cents. Танзанійскіх шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Саламонавых выспаў Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Танзанійскіх шылінг Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. SBD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. TZS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


30 жнівень 2019, 18:34\n«Калі прыняць папраўкі Ганны Канапацкай, то мы сутыкнёмся зь дзьвюма рэчамі. Па-першае, яны пацягнуць за сабою павелічэньне дзяржаўных выдаткаў. Па-другое, некаторыя прапановы нашай калегі разыходзяцца з актамі кіраўніка дзяржавы. Таму нам трэба ведаць стаўленьне да пераменаў прэзыдэнта», — патлумачыў старшыня камісіі Яўген Адамейка.\nГанна Канапацкая ў размове са Свабодай сказала, што задаволеная такім рашэньнем:\n«Усе толькі гавораць пра лібэралізацыю эканомікі. А рабіць гэта канкрэтна ніхто ня хоча. Мае праўкі будуць спрыяць разьвіцьцю эканомікі. І адкладаць іх надалей непатрэбна. Фактычна мой законапраект зараз імплемэнтуецца ў законапраект ураду. Можа, Лукашэнка возьме рашэньне на сябе?»\nДэпутатка не выключае і адмоўнага стаўленьня Лукашэнкі да яе прапановаў.\n«Але нават у гэтым выпадку пра папраўкі будуць яшчэ раз казаць у Авальнай залі. І гэта рэальная магчымасьць яшчэ раз узьняць праблему. А гэта таксама важна», — лічыць Канапацкая.\nЗьліквідаваць абмежаваньні на выкарыстаньне зямельных участкаў.\nЗьліквідаваць няроўнасьць у правах розных землекарыстальнікаў пры ажыцьцяўленьні гаспадарчай і іншай дзейнасьці.\nНе дапускаць пазасудовай канфіскацыі зямельнага ўчастку дзяржавай у землекарыстальніка.\nДазволіць дзяліць зямельны ўчастак.\nЗьняць абмежаваньні на прызначэньне зямельнага ўчастку, якім можа валодаць грамадзянін на правах уласнасьці.\nСкасаваць плату за права заключыць дамову арэнды.\nВыкарыстоўваць маёмасныя падаткі і арэндную плату толькі на разьвіцьцё адпаведных тэрыторыяў.


Зміцер Салаўёў працягвае дамагацца зняцця з уліку КДБ\nhttp://spring96.org/be/news/42299 2011 2011-03-31T11:54:52+0300 2011-03-31T11:54:52+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/buhel-i-salauiou.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПраваабаронца Барыс Бухель і дэмактывіст Зміцер Салаўёў\nЛідэр Магілёўскай абласной арганізацыі БНФ “Адраджэньне” Зміцер Салаўёў падаў касацыйную скаргу на рашэнне суда Ленінскага раёна г.Магілёва па скарзе на дзеянні УКДБ па Магілёўскай вобласці.\nЗміцер патрабуе адмяніць рашэнне суда Ленінскага раёна г.Магілёва ад 21 сакавіка і накіраваць справу на новы разгляд у той жа самы суд, толькі ў іншым складзе.\nНагадаем, Зміцер Салаўёў быў пастаўлены на прафілактычны ўлік Магілёўскім абласным УКДБ за неаднаразовыя спробы арганізацыі і правядзення ў рэгіёне несанкцыянаваных масавых мерапрыемстваў, якія маглі прывесці да парушэнняў грамадскага парадка, а таксама за ўдзел у акцыі 19 снежня 2010 года ў Менску. Пастаноўку на прафілактычны ўлік УКДБ Зміцер спрабаваў абскардзіць праз суд, аднак суд яго аргументы палічыў неістотнымі, у выніку чаго актывіст дагэтуль знаходзіцца на ўліку.\n“Я не згодзен з тым, што мне вынеслі папярэджанне і паставілі на прафілактычны ўлік, - кажа Зміцер Салаўёў. - Гэтае рашэнне я абскардзіў старшыні КДБ Зайцаву, аднак той даў адказ, прапусціўшы абумоўлены законам месячны тэрмін. У выніку таго, што адказ не прыйшоў мне ў час, я звярнуўся ў суд, аднак суд адмовіў у задавальненні маёй скаргі, бо ўжо прайшлі месячныя тэрміны, калі гэта можна было абскардзіць”.\nПраваабаронца Барыс Бухель адзначае, што ў законе “Аб асновах дзейнасці па прафілактыцы правапарушэнняў” сказана, што грамадзяне маюць раўназначны выбар, у які орган скардзіцца, і пры гэтым спецыяльна не пазначаны тэрміны даўніны абскарджання.\n“Акрамя таго, нельга абгрунтоўваць рашэнне суда тым, што ў гэтым законе не прапісана менавіта для УКДБ па Магілёўскай вобласці парадку абскарджвання пастаноўкі на ўлік і вынясення афіцыйнага папярэджання грамадзянам, - лічыць праваабаронца. - Відавочна, што заканадаўства не можа для кожнага асобнага чалавека, для кожнага абласнога УКДБ прымаць не толькі свой асобны закон, але і свае артыкулы, бо будзе парушана Канстытуцыя. Рашэнне суда Ленінскага раёна незаконнае”.\n31.03.2011 Тэгі: суды, скаргі, сілавыя структуры, дапамога


Галоўная ➠ Розны ➠ Асушальнік паветра\nАдсарбцыйныя асушальнікі паветра працуюць па прынцыпе ўбірання вільгаці з паветра з дапамогай абсорбента - рэчывы, які працуе як губка. Гэта аднаразовае рэчыва, якое змяшчаюць у воздухо - і влагопроницаемый пакет, а пры поўным выкарыстанні пакет замяняюць на іншы. Пры дадзеным выглядзе асушэння, апарат выкананы ў выглядзе ротара, праз які праходзіць паветра. На ўваходзе ў ротар паветра праходзіць праз адсарбент і далей на выхадзе паветра нязначна падаграваецца. Такі асушальнік паветра можа выкарыстоўвацца ў халодных памяшканнях: лядовых палацах, маразільных камерах, на складах, у кандытарскім вытворчасці.\nАссимиляционный асушальнік паветра працуе па прынцыпе абмену паветра паміж сабой ўнутры і звонку памяшкання. Гэта значыць, вільготны паветра выдаляецца, а свежы паступае з вуліцы ўнутр. Такі спосаб асушэння не выкарыстоўваецца і ў дачыненні ў раёнах з падвышанай вільготнасцю паветра, напрыклад, у прымор'е. Абмен паветра адбываецца механічным шляхам.\nАсушванне паветра з дапамогай кандыцыянавання адбываецца шляхам ссядання вільгаці, якая знаходзіцца ў паветры на выпарніку з нізкай тэмпературай і наступнага выдалення з яго. Асушальнікі паветра па тыпу кандыцыянавання працуюць з награваннем паветра на 4-6 градусаў па Цэльсіі.\nЭфектыўная праца такога віду асушальніка залежыць ад выкарыстання яго ў правільных умовах: вільготнасць не менш за 60% і тэмпературы паветра не ніжэй за 16 градусаў па Цэльсіі.\nФасадны клінкерную цэглу


Тромбафілія. Калі спадчыннасць адыгрывае ролю\nЗдоровые люди — Выхоўвай дзяцей — Плануй свядома — Спадчынная тромбафілія: каму і навошта варта праверыцца\nСпадчынная тромбафілія: каму і навошта варта праверыцца\nСёння ўрачы нярэдка рэкамендуюць перад прыёмам аральных кантрацэптываў, планаваннем цяжарнасці прайсці аналіз на наяўнасць спадчыннай тромбафіліі. Навошта гэта трэба і ад якіх ускладненняў уратуе? Разбіраем тэму са Святланай Жукоўскай, асістэнтам кафедры акушэрства і гінекалогіі БДМУ, супрацоўнікам «Цэнтра рэпрадуктыўнай медыцыны».\nСпадчыннымі тромбафіліямі (СТ) называюць прыроджаныя генетычныя асаблівасці, якія павышаюць рызыку трамбозаў.\n– Важна разумець, што самі па сабе спадчынныя тромбафіліі – гэта не хвароба, а пэўны фонавы стан арганізма, калі пры з'яўленні дадатковых фактараў рызыкі з высокай верагоднасцю можа адбыцца трамбоз, – удакладняе эксперт.\nШто ж гэта за фактары рызыкі?\n– Падчас цяжарнасці змяняецца работа сістэмы гемастазу: узнікае гіперкаагуляцыя – павышэнне згусальнасці крыві. У норме гэта адбываецца, каб знізіць верагоднасць вялікага крывацёку ў родах і пасляродавым перыядзе. Аднак у спалучэнні з тромбафіліяй цяжарнасць робіцца адным з найбольш небяспечных фактараў рызыкі трамбозаў, – тлумачыць урач.\n2. Прыём камбінаваных аральных кантрацэптываў і лекавых сродкаў для менапаўзальнай (замяшчальнай) гарманальнай тэрапіі.\n3. Гарманальная стымуляцыя выспявання яйцаклетак у праграмах дапаможных рэпрадуктыўных тэхналогій.\n6. Варыкознае пашырэнне венаў.\n7. Працяглая нерухомасць, напрыклад, пасля аперацыі.\n8. Узрост, старэйшы за 35 гадоў.\nАсноўныя ўскладненні і рызыкі\n– Найбольш небяспечныя ўскладненні, якія можа выклікаць спадчынная тромбафілія, – артэрыяльныя і вянозныя трамбозы, калі сасуды «закаркоўваюцца» і перастаюць забяспечваць органы кіслародам. У выніку могуць наступаць вострыя парушэнні мазгавога кровазвароту, інфаркты міякарда; развівацца нырачная і пячоначная недастатковасць – ажно да смяротнага зыходу.\nУ жанчын, якія праходзяць гарманальную стымуляцыю пры экстракарпаральным апладненні, на фоне спадчынных тромбафілій нашмат цяжэй працякае сіндром гіперстымуляцыі яечнікаў (сур'ёзнае ўскладненне, якое выяўляецца ацёкамі, парушэннем функцыі нырак, трамбозамі).\nПадчас цяжарнасці спадчынныя тромбафіліі павышаюць рызыку:\nневыношвання цяжарнасці (асабліва характэрная чарада цяжарнасцяў, «якія замерлі»);\nгіпаксіі і затрымкі развіцця плода (плод не адпавядае тэрміну цяжарнасці – дзеці нараджаюцца няспелыя, з нізкай масай цела);\nунутрычэраўнай гібелі плоду;\nпраэклампсіі і HELLP-сіндрому (цяжкія ўскладненні ў другой палове цяжарнасці, якія характарызуюцца павышэннем артэрыяльнага ціску, ацёкамі, стратай бялку, пячоначнай недастатковасцю, разбурэннем эрытрацытаў);\nзаўчасным адслаеннем плацэнты.\nРызыка ўскладненняў залежыць ад выгляду спадчыннай тромбафіліі. Існуюць тромбафіліі высокай і нізкай рызыкі.\nДа спадчынных тромбафілій высокай рызыкі адносяцца:\nгомазіготная мутацыя фактару Лейдэна;\nгомазіготная мутацыя фактару II (гена пратрамбіну);\nспалучэнне гетэразіготных мутацый фактару Лейдэна і фактару II (гена пратрамбіну);\nдэфіцыт антытрамбіну III.\nГэтыя мутацыі павышаюць рызыку:\nперапынення цяжарнасці на ранніх тэрмінах: у 1,5-2,7 раза;\nзвыклага невыношвання цяжарнасці: у 1,9-2,7 раза;\nперапынення цяжарнасці ў 2-м і 3-м трыместрах: у 4-8 разоў;\nразвіцця трамбозаў на фоне прыёму кантрацэптываў: у 30-50 разоў.\n– Таксама даказана, што менавіта спадчынныя тромбафіліі часта робяцца прычынай безвыніковых спробаў ЭКА, бо негатыўна ўплываюць на імплантацыю і развіццё эмбрыёна на самых ранніх стадыях, – удакладняе Святлана Жукоўская.\nНаяўнасць «дэфектнага» гена не азначае на 100%, што ўзнікнуць ускладненні – многае залежыць ад індывідуальных асаблівасцяў арганізма.\nАле рызыка сур'ёзных ускладненняў высокая. Пра гэта важна ведаць, бо своечасовыя прафілактычныя меры дазволяць засцерагчы жанчыну і яе будучае дзіця. Прафілактыка і лячэнне будуюцца на аналізе фактараў рызыкі і прызначэнні спецыяльных прэпаратаў – антыкаагулянтаў.\nКаму паказанае даследаванне\nАбследаванне на спадчынныя тромбафіліі можа быць карыснае, калі:\nу анамнэзе ўжо былі трамбозы;\nу сваякоў былі трамбозы ў маладым узросце;\nбылі ўскладненні цяжарнасці: неаднаразовыя перапыненні на ранніх тэрмінах, цяжкая праэклампсія;\nунутрычэраўная гібель плода.\n– Таксама гэтае даследаванне можа засцерагчы жанчын ад сур'ёзных ускладненняў у выпадку прыёму камбінаваных аральных кантрацэптываў і замяшчальнай гарманальнай тэрапіі. І, безумоўна, перад правядзеннем гарманальнай стымуляцыі ў праграмах ЭКА, удакладняе спецыяліст.\nДа прыкладу, у Цэнтры рэпрадуктыўнай медыцыны падобныя даследаванні праводзяцца абсалютна ўсім жанчынам, якія прыходзяць на ЭКА.\n– Мы разумеем, што працуем з лекавымі сродкамі, якія на фоне спадчыннай тромбафіліі могуць прывесці да вельмі цяжкіх ускладненняў, асабліва пры ўзнікненні сіндрому гіперстымуляцыі яечнікаў. Ведаючы пра наяўнасць гэтай паталогіі, мы можам падбіраць больш бяспечныя схемы стымуляцыі, старанна кантраляваць аналізы падчас праграмы ЭКА, прызначаць спецыяльныя прэпараты для прафілактыкі. Больш за тое, такіх жанчын мы накіроўваем на кансультацыю да гематолога – гэта дазваляе быць упэўненымі ў бяспецы нашых працэдур. Менавіта дзякуючы гэтаму за апошнія 15 гадоў у нашай практыцы не было ніводнага выпадку цяжкіх формаў сіндрому гіперстымуляцыі яечнікаў, якія запатрабавалі б лячэння ў рэанімацыі, – тлумачыць рэпрадуктолаг.\nЯк праводзіцца даследаванне\nГэта стандартны забор вянознай крыві. Спецыфічная падрыхтоўка не патрэбная. Затым выконваецца малекулярна-генетычны аналіз.\n– Аналіз здаецца аднаразова: гэта генетычнае даследаванне, вынікі яго не могуць змяніцца, – тлумачыць Святлана Жукоўская. – У гэтым яго перавага. Да прыкладу, стандартны аналіз згусальнасці крыві (каагулаграма) паказвае стан «тут і цяпер», выявіць і ацаніць патэнцыяльныя рызыкі на яго падставе немагчыма.\nЦяпер стала «модна» рабіць так званыя «генетычныя пашпарты», у тым ліку і пры невыношванні цяжарнасці. У такія комплексы могуць уваходзіць 10 і больш даследаванняў. Аднак рэкамендацыі вядучых міжнародных супольнасцяў кажуць пра тое, што толькі пэўныя мутацыі адыгрываюць даказаную ролю ў невыношванні цяжарнасці. Таму важна абапірацца на рэкамендацыі спецыялістаў, каб дарэмна не рабіць малаінфарматыўныя аналізы, – падкрэслівае ўрач.\nКошт даследавання на адну мутацыю ў Цэнтры рэпрадуктыўнай медыцыны – 93 BYN. Але цяпер дзейнічае акцыя: у чэрвені і ліпені комплекс найбольш важных мутацый каштуе 191 BYN.\nНе аддавай грошы стаматолагу! Сакрэт правільнай чысткі зубоў\nЛета — выдатны час для загартоўвання дзяцей


24 ліпеня 2019, 19:04\n24 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Абарона сваёй Айчыны, сям'і - святы абавязак кожнага грамадзяніна. Такое меркаванне карэспандэнту БЕЛТА выказаў член Пастаяннай камісіі па нацыянальнай бяспецы Палаты прадстаўнікоў Ігар Мартынаў, каменціруючы закон "Аб змяненні законаў па пытаннях эфектыўнага функцыянавання ваеннай арганізацыі дзяржавы".\nІгар Мартынаў нагадаў, што па Канстытуцыі абарона Рэспублікі Беларусь - свяшчэнны абавязак яе грамадзяніна. "Абарона сваёй Айчыны, краіны, сям'і - святы абавязак кожнага грамадзяніна, тым больш мужчыны", - падкрэсліў ён.\n"Асноўная мэта закона ў тым, каб усе грамадзяне Беларусі, якія падпадаюць пад прызыў, выконвалі свой канстытуцыйны абавязак", - адзначыў парламентарый.\nРэалізацыя закона дасць магчымасць у тым ліку ўмацаваць нацыянальную бяспеку краіны. Беларусь - міралюбівая дзяржава. "Але ў любым выпадку мы павінны быць гатовы да таго, каб абараніць сваю зямлю", - рэзюмаваў дэпутат.-0-


Semalt: 6 пераваг вэб-выскрабання для бізнесу\nСкрабаванне па Інтэрнэце - гэта тэхніка, якая дазваляе нам хутка і эфектыўна здабываць дадзеныя з розных сайтаў. Гэта выгадна для стартапаў, маркетолагаў, экспертаў па сацыяльных медыя, інтэрнэт-даследчыкаў, студэнтаў, выкладчыкаў, праграмістаў, распрацоўшчыкаў і непраграмістаў. Скраб праз Інтэрнэт забяспечвае прадастаўленне якасных дадзеных на працягу кароткага часу.\nАсноўныя перавагі вэб-выскрабання апісаны ніжэй.\nБез сумневу, выскрабанне Інтэрнэту - недарагі спосаб атрымаць чытаныя дадзеныя. У Інтэрнэце даступная вялікая колькасць сэрвісаў выскрабання, у тым ліку import.io, якія дазваляюць вам без асаблівых выдаткаў здабываць дадзеныя з патрэбных вэб-старонак. Такім чынам, выскрабанне ў асноўным карысна для стартапаў і студэнтаў, якія не хочуць марнаваць дадатковыя грошы на здабычу дадзеных.\n2. Прастата ў рэалізацыі і інтэграцыі\nПасля таго, як вы выбралі любімую праграму вымання дадзеных або праграму выскрабання ў Інтэрнэце, вы зможаце развіваць свой бізнес і зарабляць шмат грошай. Гэта таму, што паслугі і дадаткі вэб-выскрабання простыя ў рэалізацыі і могуць быць інтэграваны з усімі вэб-браўзарамі і аперацыйнымі сістэмамі. Яны могуць сканаваць і здабываць альбо некалькі старонак вашага блога, альбо ўвесь сайт без якіх-небудзь праблем.\n3. Забяспечана нізкае тэхнічнае абслугоўванне і высокая хуткасць\nНа шчасце, да гэтага часу было ўведзена шмат праграм выпрацоўкі дадзеных. Яны патрабуюць нізкага або адсутнага абслугоўвання і даюць добра здабытыя і добра структураваныя дадзеныя. ParseHub - гэта такая праграма, якая доўгі час не мае патрэбы ў абслугоўванні і абяцае выдатныя вынікі. Паслугі выскрабання Інтэрнэту могуць заняць нядоўгі час, каб здабыць вашыя дадзеныя і значна лепш, чым метады здабывання дадзеных уручную.\nСкрабаванне па Інтэрнэце забяспечвае дакладныя і сапраўдныя вынікі і значна лепш, чым метадалогіі выскрабання ўручную. Некаторыя з інструментаў выскрабання ў Інтэрнэце хуткія і надзейныя. Яны прадастаўляюць карысныя дадзеныя на працягу некалькіх секунд і не пакідаюць памылак у тэксце. Дакладнае вылучэнне дадзеных з'яўляецца асноўным патрабаваннем бізнесу. Калі вы маеце справу з коштамі продажаў або нумарамі нерухомасці, вам варта разумна выбраць праграму альбо праграмнае забеспячэнне для вэб-выскрабання.\n5. Лёгка прааналізаваць\nДля тых, хто не мае вопыту і вопыту, інструмент выскрабання просты ў разуменні і можа быць зручны ў рэалізацыі. Вам не трэба вывучаць некаторыя мовы, такія як C ++ ці HTML, каб атрымаць выгаду з праграмнага забеспячэння. Акрамя таго, забяспечваюцца беспамылковыя дадзеныя, і дробныя арфаграфічныя памылкі хутка выпраўлены, што палягчае вам аналіз вэб-старонак на якасць.\n6. Зэканомце свой час\nКалі вы пачатковец, вы павінны зрабіць шмат рэчаў. Вы застанецеся занятыя маркетынгам і прасоўваннем свайго бізнесу і не зможаце зэканоміць час для ручнога збору дадзеных. Выкарыстоўваючы правільны выгляд соскоба, вы можаце зэканоміць і ваш час, і энергію. Напрыклад, Connotate - гэта ўсёабдымная і дзівосная праграма выскрабання, якая не патрабуе ніякага кадавання і можа здабыць для вас вялікая колькасць вэб-старонак усяго за дваццаць хвілін. Гэта, безумоўна, эканоміць час. Пры дапамозе правільнага інструмента вы зможаце саскрэбіць увесь вэб-сайт. Дадзеныя атрымліваюцца толькі ў чытаных фарматах.


Рэзананс: “Жыроўка” з сюрпрызам”\nАртыкул пад такой назвай быў змешчаны ў “НТ” 12 лістапада гэтага года. У ім расказвалася пра нездавальняючую работу бухгалтэрыі Маларыцкай ЖКГ па налічэнні камунальных плацяжоў, што выклікае шмат нараканняў з боку гараджан і стварае неразбярыху пры аплаце “жыровак”.\nНа працягу снежня 2011 года ўсе пытанні па налічэнні жыллёва-камунальных паслуг насельніцтву будуць вырашаны і дастаўка паведамленняў аб памеры аплаты будзе праводзіцца своечасова.\nІнфармуем таксама, што рэжым работы бухгалтара па налічэнні жыллёва-камунальных паслуг насельніцтву складае 40 рабочых гадзін у тыдзень, што адпавядае артыкулу 112 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Непрыёмны час у памеры 11 гадзін у тыдзень устаноўлены для таго, каб у бухгалтара была магчымасць працаваць з нарматыўнымі дакументамі, рабіць пераразлікі платы за жыллёва-камунальныя паслугі, справаздачу, рыхтаваць адказы на пісьмы і запыты. Раней пытанне аб пасадзе другога бухгалтара не разглядалася, бо па нарматыве адзін бухгалтар павінен весці 3000 асабовых рахункаў. У КУШВП ЖКГ “Маларыцкая ЖКГ” бухгалтар абслугоўвае 2583 асабовыя рахункі. Але ў сувязі з існуючымі праблемамі ў цяперашні час дадзены ўчастак работы раздзелены на двух бухгалтараў


У ААТ “Імя Жукава” завяршаюць сяўбу і рыхтуюцца да зялёнага жніва. З вяскоўцамі сустрэлася старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Валянціна Дзегцярэнка - Брагинское районное объединение профсоюзов\nГлавная → Новости / События → Новости → У ААТ “Імя Жукава” завяршаюць сяўбу і рыхтуюцца да зялёнага жніва. З вяскоўцамі сустрэлася старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Валянціна Дзегцярэнка\nУ ААТ “Імя Жукава” завяршаюць сяўбу і рыхтуюцца да зялёнага жніва. З вяскоўцамі сустрэлася старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Валянціна Дзегцярэнка\nАснову будучых намалотаў хлебаробы ААТ “Імя Жукава”, як, дарэчы, і іншых гаспадарак раёна, закладвалі восенню.\nСтараліся актывізаваць сельскагаспадарчыя работы, весці сяўбу азімых (ім адвялі 1700 гектараў) да позняга вечара, каб закончыць да 4 кастрычніка. Акрамя прывычных пшаніцы, жыта, трыцікале і рапсу, на 50-гектарнай плошчы загарнулі ў глебу насенне азімага ячменю. Вырошчванне каштоўнай зерневай культуры практыкуецца ў многіх сельгаспрадпрыемствах рэспублікі, прапісваецца яна і ў нас. Калі ячмень стойка перанясе зімовыя халады, то дае значна большы ўраджай, чым яравы.\nНапружанне на палях не спадае. Як зазначыў Сяргей Лявоненка, кожны з удзельнікаў пасяўной на сваім вытворчым участку дэманструе майстэрства, дабіваецца высокай выпрацоўкі. Сяргей Аляксандравіч пагрузіў 20 940 тон арганікі, за што быў адзначаны старшынёй райкама прафсаюза работнікаў АПК Валянцінай Дзегцярэнкай. Яму – і цёплыя словы падзякі, і падарунак.\nВіншаванні прымаў таксама Станіслаў Шкурко, які вядзе ворыва. Падрыхтоўкай глебы пад кукурузу заняты і Віталій Грамовіч.


ВУГОРШЧЫНА – Легенда Імрэ Надзя\n05 верасень 1999, 15:00\n(эфір 5 верасьня 1999)\nІмрэ Надзь – сымбалічная для Вугоршчыны гістарычная асоба. Ён лідэр Вугорскае рэвалюцыі 1956 году, калі народнае паўстаньне намагалася пазбавіць камуністаў улады. Ён – нацыянальны пакутнік, павешаны камуністамі пасьля таемнага суду ў 1958 годзе. Ён на працягу ўсіх гадоў існаваньня камуністычнае дыктатуры быў сымбалям змаганьня за дэмакратыю, за вяртаньне Вугоршчыны ў Эўропу. І таму ягоная рэабілітацыя ўлетку 1989 году стала адным з галоўных (а магчыма, і самым важным) этапам краху вугорскага камунізму.\nВугорская антыкамуністычная рэвалюцыя 1956 году займае ў нацыянальнай сьвядомасьці вугорскага народу асаблівае месца. Некаторыя навукоўцы нават сцвярджаюць, што менавіта на ім выхаваліся некалькі пакаленьняў вугорцаў.\nСьвядомасць пакутлівасьці гэтага антыкамуністычнага вубуху была той галоўнай сілаю, якая прывяла да краху вугорскага камунізму ў 1989–1990 гг. Вось чаму лёзунг з патрабаваньнем рэабілітацыі Імрэ Надзя быў практычна заўсёды на першым мейсцы пад час амаль усіх мітынгаў і дэманстрацыяў вугорскае апазыцыі.\nУ якой жа ступені падзеі 1956 году былі рухавіком антыкамуністычнага выбуху 10 гадоў таму? Каб знайсьці адказ на гэтае пытаньне, я затэлефаніў у Будапешт, прафэсару Будапешцкага ўнівэрсытэту й вядомаму палітычнагму аналітыку Міклашу Куну. Дарэчы, Міклаш Кун добра вядомы тым нашым радыёслухачам, якія часам слухаюць расейскую службу нашай радыёстанцыі, зь якой Міклаш Кун стала супрацоўнічае ўжо больш за 10 год. Гэта чалавек надзвычай цяжкага лёсу, ягоны дзед Бела Кун, старшыня Камінтэрну быў расстраляны ў 1938 годзе, рэпрэсыі абрынуліся й на ягоную сям'ю. У Вугоршчыну сям'я Куна вярнулася толькі ў гады хрушчоўскае адлігі. Вось, што Міклаш Кун адказаў мне на пытаньне пра характар антыкамуністычнага руху ў Вугоршчыне:\n(Кун: ) "23 кастрычніка 1956 году, калі вугорская моладзь вышла на вуліцы і 4 лістапада 1956 году, калі савецкія танкі маршала Конева ўвайшлі ў Будапешт і здушылі вугорскае паўстаньне – гэта дзьве такія даты, якія цяпер арганічна прысутнічаюць у вугорскім жыцьці, у вугорскай сымболіцы.\n23 кастрычніка – гэта чырвоны дзень календару. Наш прэзыдэнт тады ўзнагароджвае ардэнамі й мэдалямі ўдзельнікаў падзеяў 1956 году, якіх з кожным годам усё менш і менш. Некаторыя былі расстраляныя Янашам Кадарам, які на савецкіх штыхах прыйшоў да ўлады. Іншыя паміраюць ад старасьці…\nРоўна 10 гадоў таму былі ўрачыста перазахаваныя Імрэ Надзь і 4 ягоныя паплечнікі, адбыўся ўрачысты мітынг, і усе зразумелі, што гэта канец старога ладу, і што раней ці пазьней камуністы мусяць перадаць уладу іншым".\nІмрэ Надь быў рэабілітаваны ў дзень сьмерці Янаша Кадара, чалавека, які выдаў загад яго павесіць. І гэта сымбалічна. Міклаш Кун працягвае:\n(Кун: ) "Сапраўды так: памёр Янаш Кадар, а на паховінах Імрэ Надзя малады барадаты хлопчык, студэнт, выступіў і сказаў, што тут ня толькі 5 трунаў, але й шостая. У шостай труне – наша страчаная маладосьць. І мы дамагаемся, каб савецкія войскі пакінулі тэрыторыю Вугоршчыны. Тады нават сярод прыхільнікаў Імрэ Надзя, нават сярод антыкамуністаў было шмат абурэньня: што ён гаворыць… Гэта быў малады юрыст Віктар Орбан, які цяпер узначальвае вугорскі ўрад, самы малады прэм'ер-міністар у Эўропе – яму 36 гадоў".\nІмрэ Надзь быў хаця й рэфарматарам, але камуністам. Ці ў вугорскім грамадзтве таксама захавалася ўсьведамленьне ягонага камуністычнага мінулага? Што думаюць вугорцы пра Надзя-камуніста? Прафэсар Кун адказвае:\n(Кун: ) "Імрэ Надзь прайшоў складаны жыцьцёвы шлях. Ён быў ваеннапалонным у Расеі, пазьней ён вярнуўся ў Вугоршчыну дзеля падпольнай працы, пазьней эміграваў. Зразумела, у ягонай біяграфіі ёсьць плямы. Ёсьць сьведчаньні, якія распаўсюджваў асабіста гэнэрал Кручкоў, тагачасны кіраўнік КГБ, што ён быў моцна зьвязаны з палітычнай паліцыяй, што ён ня вельмі сумленна паводзіў сябе ў гады сталінскага тэрору.\nАле пазьней ён вярнуўся ў Вугоршчыну разам з Маціяшам Ракошы. Ён стаў першым міністрам нутраных справаў вугорскага ўраду, але ён неяк ня ўпісваўся ў гэты ўрад.\nПамірае Сталін, і Вугоршчына выклікае ў Масквы шмат праблемаў. І вось летам 1953 году Масква прызначае Імрэ Надзя кіраўніком ураду Вугоршчыны. Пры гэтым яго актыўна падтрымліваў Лаўрэнцій Берыя.\nХто б мог падумаць: стаўленік Масквы, камуніст, раптам выступае з лібэральнай праграмаю, як на тыя часы. Ён выступае супроць калектывізацыі савецкага тыпу.\nІ тады тагачасны савецкі амбасадар Юры Андропаў робіць усё, каб пазбавіць яго ўлады. Андропаў ідзе да яго ў шпіталь і там змушае падаць у адстаўку. Пазьней Ракошы і Андропаў выключаюць яго з партыі.\nАле восеньню 1956 году на хвалі нацыянальнага ўздыму Імрэ Надзь вяртаецца да ўлады. І калі выступаючы з гаўбцу парлямэнту з прамоваю, ён зьвяртаецца да людзей "таварышы", увесь вялізны натоўп сустракае яго моцным сьвістам і крыкамі абурэньня. І тады ён пераходзіць на "грамадзяне – вугорскія браты".\nІмрэ Надзь – вугорская нацыянальная легенда, магчыма тут зьявіўся нават культ асобы, якая загінула дзеля вызваленьня краіны з путаў камуністычнае дыктатуры. У чым сутнасьць легенды Надзя? Міклаш Кун адказвае:\n(Кун: ) "У ім людзям найбольш падабалася й падабаецца тое, што ён – карлік – паўстаў супроць вялізнага галіяфа, што ён заклікаў вугорцаў змагацца з танкамі маршала Конева. Ён выступіў з пратэстам у ААН, заклікаў вугорскую нацыю да змаганьня. Гэта зрабіла вялікі ўплыў на вугорцаў. І тая "рэвалюцыя зьверху", пра якую вы гаворыце, як бы сілкавалася легендаю Імрэ Нядзя".\nЛетам 1988 году ў Будапешце адбылася масавая дэманстрацыя, галоўным лёзунгам якой была рэабілітацыя Імрэ Надзя і ягоных паплечнікаў. Дэманстрацыю міліцыя жорстка разагнала. А было гэта ўсяго за год зь нечым да краху вугорскага камунізму. Чаму падзеі разьвіваліся так хутка? Думка прафэсара Куна на гэтую тэму была такая:\n(Кун: ) "Я добра памятаю гэтую дэманстрацыю. Яна адбывалася пад маімі вокнамі. І калі была выкліканая паліцыя з дубінкамі, людзей сталі зьбіваць, там былі шматлікія нашыя цяпер вядучыя палітыкі, дык у мяне перад вачыма, як сёньня, гэты натоўп, які скандуе ўвесь час: "Імрэ Надзь, Імрэ Надзь, Імрэ Надзь…"\nАле тады рэабілітацыя Надзя была немагчымай. У парлямэнце яшчэ сядзелі людзі, якія саўдзельнічалі ў забойстве Надзя. У партыйным кіраўніцтве былі такія людзі, якія ў 1958 годзе прагаласавалі за пакараньне яго сьмерцю. І таму рух за рэабілітацыю Надзя пачаткова быў рухам не за дэмакратычныя рэформы, а рухам толькі за асуджэньне злачынстваў камуністаў".\nАд моманту краху камунізму ў Вугоршчыне мінула 10 гадоў. Шмат зьмянілася з таго часу ў сьвеце. Вугоршчына цяпер – сябра NATO, краіна, дзе пасьпяхова ажыцьцяўляюцца рынкавыя рэформы, ідзе дэмакратызацыя. Краіна рыхтуецца да ўступу ў Эўрапейскі Зьвяз. Магчыма, зьмянілася стаўленьне вугорцаў і да Імрэ Надзя. Прафэсар Кун камэнтуе:\n(Кун: ) "Легенда Надзя, натуральна, крыху пажоўкла. Яе нельга параўнаць зь легендаю Шандара Пётэфі, нацыянальнага паэта і героя, які загінуў у 1848 годзе ў змаганьні з царскай расейскай арміяй, альбо з культам Кошута, лідэра вугорскага адраджэньня пачатку гэтага стагодзьдзя. Такога моцнага культу ў Імрэ Нядзя няма. У яго вельмі складаная біяграфія, і некаторыя нэгатыўныя старонкі з гэтай біяграфіі нельга выкрэсьліць. Тым ня менш штогод у кастрычніку ля ягонай магілы прадстаўнікі кожнай вугорскай улады. І хто б ні прыйшоў да ўлады ў Вугоршчыне, якая б ні была ў нас палітычная сытуацыя, Надзь назаўсёды застанецца нацыянальным героем".\nІмрэ Надзь – нацыянальны герой Вугоршчыны, і гэта бясспрэчна. Ягонае імя была ня толькі на штандарах вугорскае рэвалюцыі 1989–1990 гг. Але і ў сэрцы кожнага вугорца. Надзь, ягонае жыцьцё й змаганьне, ягоныя посьпехі й памылкі – адлюстраваньне таго пакруцістага шляху, якім ішла Вугоршчына да свабоды.


“Новыя кнігі: па старонках беларускага друку” – старэйшае перыядычнае выданне бібліятэкі, якое штомесяц знаёміць з навінкамі айчыннага кнігавыдання і падзеямі гісторыка-культурнага жыцця. Сёння бюлетэнь з’яўляецца добрым дарадцай і памочнікам для розных катэгорый карыстальнікаў. Ён змяшчае цікавыя рубрыкі, спалучае бібліяграфічную інфармацыю з разнастайнымі аналітычнымі матэрыяламі і з’яўляецца карыснай крыніцай беларусазнаўчай інфармацыі.\nПра гісторыю і сённяшні дзень выдання, пра асоб, якія стваралі своеасаблівы бібліяграфічны летапіс краіны, расказала загадчыца навукова-даследчага аддзела бібліяграфіі Ірына Градоўкіна.\nЗ віншавальнай прамовай звярнулася дырэктар Нацыянальнай кніжнай палаты Беларусі Алена Іванова. Ад імя ўстановы-партнёра калектыву бібліяграфічнага бюлетэня “Новыя кнігі: па старонках беларускага друку” была ўручана плакетка з падзякай за шматгадовае плённае супрацоўніцтва ў сферы нацыянальнай бібліяграфіі.\nПрафесар кафедры бібліятэчна-інфармацыйнай дзейнасці Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Валянціна Саітава падзялілася сваімі думкамі наконт выдання і яго значэння для падрыхтоўкі кадраў будучых бібліёграфаў.\nЗ прэзентацыяй кнігі “Беларусь вачыма бібліёграфа”, створанай на падставе беларусазнаўчых матэрыялаў, якія публікаваліся на старонках бюлетэня, выступіла галоўны бібліёграф навукова-даследчага аддзела бібліяграфіі Наталля Барсукова.\nЗ заключным словам выступіла намеснік генеральнага дырэктара – дырэктар па інфармацыйных рэсурсах Таццяна Кузьмініч, якая ўручыла першыя экзэмпляры выдання “Беларусь вачыма бібліёграфа” запрошаным гасцям Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nНа імпрэзе прагучалі віншаванні і відэазвароты з нагоды юбілею бюлетэня. Да мерапрыемства былі падрыхтаваны выставы, прысвечаныя выданням “Беларусь вачыма бібліёграфа” і “Новыя кнігі: па старонках беларускага друку”.\n"Новыя кнігі: па старонках беларускага друку": за 60 гадоў выдадзена 720 нумароў (рэпартаж "БелТА").


17:30 09.06.2016 (абноўлена 17:36 09.06.2016)\nЗараз парушальнікамі займаюцца супрацоўнікі міліцыі, у прыватнасці, яны высвятляюць, чаму кубінцы спрабавалі выехаць па фальшывых дакументах, калі ў іх былі сапраўдныя пашпарты.\nМІНСК, 9 чэр — Sputnik. Беларускія памежнікі затрымалі ў Нацыянальным аэрапорце "Мінск" дваіх грамадзян Кубы, якія спрабавалі вылецець з Беларусі па падробленых дакументах, паведамілі Sputnik ў Дзяржаўным памежным камітэце рэспублікі.\nКубінцы, па дадзеных ГПК, накіроўваліся ў Франкфурт і не прайшлі працэдуру афармлення на рэйс.\n"На лініі пашпартнага кантролю мужчыны прад'явілі памежнікам загадзя падробленыя пашпарты Мексікі з прыкметамі частковай падробкі", — сказалі ў ДПК.\nСуразмоўцы Sputnik таксама паведамілі, што пры аглядзе асабістых рэчаў у затрыманых кубінцаў знайшлі сапраўдныя пашпарты грамадзян Кубы, выдадзеныя на тыя ж установачныя дадзеныя.\nУ цяперашні час супрацоўнікі міліцыі высвятляюць, для чаго кубінцам спатрэбілася перасякаць беларускую мяжу па падробленых дакументах. У дачыненні да парушальнікаў распачаты адміністрацыйны працэс.\nАрышт і затрыманне, Міністэрствы і ведамствы, Мінск (аэрапорт), Дзяржпамежкамітэт РБ, Мінск


Бясплатныя знаёмства Ў Данецку, Украіна. - ВІДЭА ЧАТ - ШОЎ РУЛЕТКА!\nБясплатныя знаёмства Ў Данецку, Украіна.\nЯ не шукаю ідэала\nУ мяне няма спісу патрабаванняў мужчынаЯ проста хачу сустрэцца з Кім-то, каго ты не Хочаш кідаць. Але зносіны з чалавекам-гэта Кропка гледжання і інтарэсы, на Якія я разумею, што магу Давяраць і паважаць - я лічу Гэта самай вялікай раскошай і Задавальненнем, я не думаю, што Гэта занадта далёка, я я Проста шукаю што-то для Сяброўскіх зносін з людзьмі з Падобнымі інтарэсамі і жыццёвымі поглядамі-Гэта, магчыма, разам падарожнічаць.\nНе глядзі на мяне\nЭмацыйны і рамантычны чалавек, выгляд, Які не можа выправіць гэта Ў жыцці, ліпені ліпені, працавіты, Чысты, далікатны,чысты дом амаль Усе рукі. Я вельмі люблю сваіх дзяцей І ўнукаў тры. Хуткая клапатлівая жонка прагне грызе І проста хоча знайсці хлопца Для дружбы, любові, я люблю Мыць посуд ўсю сваю жыццё. Галоўны недахоп-я не ведаю, Як зарабіць шмат грошай, здаецца, Любіць, выходны, выходны, з нармальным Пачуццём гумару, з яго моцнымі І слабымі бакамі, кожны з нас.\nІншымі словамі: Не думайце, што Я дасканалы-вы будзеце расчараваныя.\nнічога дрэннага, ён знойдзе. І ты пазнаеш яго,што Я зрабіў сам. Нават сам не ведаю.\nЯ хачу мець зносіны, ласкава І прыемна правесці час.\nАле калі гэта не складана Для вас, то я жыву Па прынцыпе вашага існавання не Абавязкова і як яшчэ. Больш няма эмоцый і людзей, І я не прыхільнік прыгожых Пустых слоў-лепш дадатковае, нерэгулярнае І цалкам зручны дотык. Я ўпэўнены, што пошук па Снежань духі бескарысныя, яны не Для мяне, я больш не Веру ў каханне і сяброўства, Таму што яны не наіўныя выгляд. Простае злучэнне не весела.\nЦікава толькі разнастаіць свой час зносін.\nДайце прайдзіце адзін ці два Разы, каб пагаварыць, калі ён Раптам з'явіцца, таму вам Таксама будзе сумна з вашым Палюбоўнікам, вашым палюбоўнікам, надзейным, канкрэтным І неапісальным. гэты чалавек цёплы і зручны, Хто не трэба задаваць пытанні, Прыемна абдымацца і маўчаць, людзям Нічога не трэба даказваць. Тут вы можаце праглядаць профілі Карыстальнікаў з любой кропкі рэгіёну Бясплатна без рэгістрацыі.\nРэгістрацыя сайт зможа мець зносіны З людзьмі не толькі з Данецка, але і з іншых Рэгіёнаў і рэгіёнаў.\nКалі вы хочаце сустрэцца, знайсці Сваю любоў, сустрэцца з сябрамі, То панядзелак, палова ад нас, Флірт чакае вас.\nФлірт: сайт Знаёмстваў, які Можа рабіць Усё, што .\nPour répondre À cette Gratuit et Sans inscription Avec le\nсур'ёзныя знаёмствы пазнаёмлюся замужняй сэкс знаёмства відэа відэа чаты знаёмства з дзяўчатамі бясплатныя онлайн пазнаёміцца рэгістрацыя чат рулетка гадоў відэа знаёмства са чат відэа онлайн бясплатна без рэгістрацыі сайты знаёмстваў знаёмства мужчыны відэа