06 верасень 2008, 01:43\nПаводле звестак прэс-службы А.Мілінкевіча, палітыкі вярталіся зь Вільні, дзе бралі ўдзел у міжнароднай канфэрэнцыі "Эўрапейская палітыка добрасуседзтва: ці будуць парлямэнцкія выбары ў Беларусі 2008 году дэмакратычным выбарам?". Мерапрыемства было арганізаванае з ініцыятывы Эўрапейскай народнай партыі.\nУ затрыманых канфіскаваныя дыскі зь фільмам Юрыя Хашчавацкага "Плошча". Пасьля былі аформленыя пратаколы агляду і канфіскацыі відэапрадукцыі. "Апрача пагранічнікаў і мытнікаў у пункце пропуску шмат людзей у цывільным", — зазначана ў паведамленні прэс-службы А.Мілінкевіча.\nБеларуская мытня правяла раніцай узмоцнены дагляд П.Севярынца, калі ён накіроўваўся ў Літву.


Пабачыць свет аўдыёвыданне казак Сяргея Вітушкі\nГалоўная » Навіны Беларусі » Пабачыць свет аўдыёвыданне казак Сяргея Вітушкі\nДзякуючы Радыё Рацыя і парталу Tuzin.FM (tuzin.fm) пабачыць свет аўдыёвыданне гэтых казак. Казкі Сяргея Вітушкі ў выкананні вядомых асобаў можна будзе пачуць штотыдня, пачынаючы ад суботы 4 лютага ў 10.30 па беларускім часе на хвалях FM 98,1 у Беластоку і Гродна і 99,2 FM у Брэсце і праз інтэрнэт.\nВядомыя выканаўцы: паэты і пісьменнікі, акторы, артысты і нават адзін дыпламат узялі ўдзел у сумесным праекце Беларускага Радыё Рацыя ды інтэрнэт-парталу Tuzin.FM. «Дзінь-дзілінь: пара гуляць у казкі». Праект складаецца з 12 казак аўтарства Сяргея Вітушкі ў выкананні вядомых у Беларусі асобаў і прысвячаецца ўсім тым, хто верыць у свае сілы, незалежна ад узросту і абставінаў.\nУ праекце «Дзінь-дзілінь: пара гуляць у казкі» ўзялі ўдзел народная артыстка Беларусі Зінаіда Бандарэнка, пісьменнікі Уладзімір Арлоў, Адам Глобус, Андрэй Хадановіч, тэле- і радыёвядучая Тамара Лісіцкая, акторка Ганна Хітрык, амбасадар Швецыі ў Беларусі Стэфан Эрыксан, спевакі Лявон Вольскі, Зміцер Вайцюшкевіч, Алег Хаменка, Алесь Камоцкі, Сяржук Сокалаў-Воюш. Кожны з іх агучыў адну з казак аўтарства Сяргея Вітушкі, беларускага пісьменніка з Вільні.\nІдэя праекта належыць гісторыку Сяргею Харэўскаму, які задумаў зрабіць аўдыёпрацяг выдадзенай нядаўна кнігі Сяргея Вітушкі ў аздабленні Міхала Анемпадыстава. «Летась здзейснілася мара аўтара, калі пабачыла свет яго кніга, якая стала пераможцай у намінацыі “Дзіцячая літаратура” на Радыё Свабода і заняла пачэсную пазіцыю ў агульным рэйтынгу беларускіх навінак. Але сам аўтар, наш герой, не зможа яе ўбачыць. Так склаўся лёс, што праз хваробу ён страціў зрок. Таму зноў талакой, як і ў колішнія легендарныя часы, мы здзяйсняем яшчэ адзін цуд - пераўвасабляем літары ў гукі, стварыўшы гэтую гукавую кнігу казак Вітушкі. Цяпер яе зможа пачуць і сам герой, і тысячы іншых людзей па ўсім свеце».\nНа думку каардынатара праекта, рэдактара парталу Tuzin.FM (tuzin.fm) Сяргея Будкіна, як казкі, так і само жыццё Сяргея Вітушкі вучыць быць моцным і ніколі не скарацца абставінам. «Аўтар гэтых казак – адкрыты і шчыры чалавек, які нягледзячы на цяжкасці працягвае пісаць жыццясцвярджальныя гісторыі і змяняць гэты свет да лепшага. Таму гэтае выданне прызначаецца ўсім тым, хто верыць у свае сілы, незалежна ад узросту і абставінаў».\nПраект падтрымала Беларускае Радыё Рацыя (racyja.com), на хвалях якога і адбудзецца прэм’ера «Дзінь-дзілінь». Дзякуючы Радыё Рацыя пабачыць свет і аўдыёвыданне гэтых казак. «Ведаю аўтара казак з другой паловы 80-х і магу сказаць, што столькі веры, надзеі і любові да роднага, беларускага ў адным чалавеку сустракаецца зрэдку. Гэты праект - яшчэ адзін доказ таго, што словам і марам з маладосці можна быць верным усё жыццё», - кажа кіраўнік радыё Яўген Вапа.\nКазкі Сяргея Вітушкі ў выкананні вядомых асобаў можна будзе пачуць штотыдня, пачынаючы ад 4 лютага ў 10.30 па беларускім часе на хвалях FM 98,1 у Беластоку і Гродна і 99,2 FM у Брэсце.\nПрэзентацыя аўдыёдыску «Дзінь-дзілінь: пара гуляць у казкі» з казкамі ды спевамі ад удзельнікаў праекта пройдзе 19 лютага (нядзеля) у 14.00 у мінскай кнігарні «ЛогвінаЎ» (пр.Незалежнасці, 37а).\nАлег Хаменка – Залатое яечка Ганна Хітрык – Вадзіца жывая-мёртвая Лявон Вольскі – Як Дзед Мароз новае свята прыдумаў Адам Глобус – Казка на Дзень горада Зміцер Вайцюшкевіч – Казачка на вербную нядзельку Тамара Лісіцкая – Казачка на Дзень Святога Валянціна Андрэй Хадановіч - Вільнюсь Алесь Камоцкі - Казачка пра Цмока Базылішка Стэфан Эрыксан – На Купалле Уладзімер Арлоў – Казка пра Герб Зінаіда Бандарэнка – Казка пра Гімн Сяргей Сокалаў-Воюш – Казка пра Сцяг


Прэпарат "Теветен". інструкцыя\nТеветен з'яўляецца антыгіпертэнзіўнага прэпаратам, антаганістам рэцэптараў ангиотензина II. Медыкамент выпускаецца ў таблетках выглядзе. Таблеткі па 400 мг пакрытыя светла-ружовай абалонкай, яны дваякапукатую, авальнай формы. На адной іх баку прысутнічае гравіроўка "SOLVAY", на другой - "5044". На таблетках "Теветен 600" з аднаго боку выгравіравана "SOLVAY", з іншага - "5046".\nПрэпарат аказвае выбарчае ўздзеянне на ангиотензивные рэцэптары, якія знаходзяцца ў сэрцы, кары наднырачнікаў, сасудах, нырках, утвараючы трывалую сувязь з імі з павольнай наступнай дысацыяцыяй.\nТеветен інструкцыя рэкамендуе ўжываць пры артэрыяльнай гіпертэнзіі. Прэпарат прымаецца ўнутр, па-за залежнасці ад прыёму ежы.\nТеветен інструкцыя па ўжыванні рэкамендуе ў дазоўцы 600 мг раз у суткі, па раніцах.\nДля пацыентаў з пячоначнай недастатковасцю і пажылых хворых падбору пачатковай дозы не патрабуецца.\nПры нырачнай недастатковасці ў суткі не варта прымаць больш 600 мг.\nПрыкладаемая да прэпарата "Теветен" інструкцыя дапускае яго працяглы прымяненне.\nВыпадкі перадазіроўкі прэпаратам апісаны ў клінічнай практыцы недастаткова. Пры прыёме ўнутр медыкамент, як правіла, пераносіцца добра.\nАдзначаецца эфектыўнасць пры прыёме ў сутачных дазіроўках да 1,2 на працягу васьмі тыдняў. Пры гэтым даследаванні не паказалі залежнасці частоты неспрыяльных рэакцый ад дозы.\nНайбольш верагодным прыкметай перадазіроўкі з'яўляецца выяўленае паніжэнне артэрыяльнага ціску. Паказана пры такім стане сімптаматычная тэрапія.\nПрыкладаемая да прэпарата "Теветен" інструкцыя не дапускае яго прыём у дародавы перыяд і пры лактацыі. Пры дыягнаставанні цяжарнасці пры правядзенні лячэння медыкамент неабходна адмяніць, папярэдзіўшы жанчыну пра верагодныя непажаданых праявах. Пры неабходнасці правядзення тэрапіі падчас гадавання лактацыю варта прыпыніць.\nПрыём прэпарата можа выклікаць слаба выяўленыя, непрацяглыя пабочныя рэакцыі. Згодна з праводзяцца даследаванняў, праява непажаданых эфектаў запатрабавала адмены медыкамента толькі ў 4,1% пацыентаў.\nДа пабочным праявам дзеянні сродкі "Теветен" інструкцыя адносіць астэнію, галавакружэння, скурны сверб, галаўны боль, сып, ангионевротический ацёк, крапіўніцу, азызласць асобы, кашаль.\nПроціпаказаны прэпарат у дзіцячым (да васемнаццацi гадоў) ўзросце, пры гіперчувствітельності.\nПры двухбаковым стэнозе ў нырачных артэрыях (або артэрыях адзінай ныркі), зніжэнні ОЦК (аб'ёму цыркулявалай крыві) на фоне дыярэі, ваніт або прымянення ў падвышаных дазоўках діуретікі, пры цяжкай сардэчнай недастатковасці медыкамент прызначаецца з асаблівай асцярожнасцю.\nНя лічыцца прычынай для адмены теветена транзістарных зніжэнне ПЕКЛА. У такім выпадку ціск стабілізуецца пры наступных прыёмах.\nПерад прызначэннем медыкамента хворым з нырачнай недастатковасцю, а таксама рэгулярна на працягу ўсёй тэрапіі неабходна ажыццяўляць кантроль над функцыяй нырак. Пры ўзнікненні пагаршэнняў варта перагледзець тэрапію.\nНа перыяд правядзення лячэння пацыентам рэкамендуецца захоўваць асцярожнасць пры ажыццяўленні дзейнасці, звязанай з праявай шпаркасці псіхомоторные рэакцый, падвышанай увагі. Гэта абумоўлена верагоднасцю развіцця слабасці або галавакружэнняў.\nТеветен дапускаецца да прыёму сумесна з тиазидными діуретікі (з гидрохлоротиазидом ў тым ліку), гиполипидемическими медыкаментамі (у тым ліку з симвастатином, ловастатином, нікацінавай кіслатой, гемфиброзилом, фенофибратом, паравастатином), блакавальнымі кальцыевыя каналы сродкамі (з нифедипином пралангаванага дзеянні ў тым ліку) .\nЦырата медыцынская резинотканевая подкладные: прызначэнне, асаблівасці эксплуатацыі, перавагі\nСродак «бронха-Муна». інструкцыя\n«Кетопрофена» (мазь). Мазь «кетопрофена»: інструкцыя, склад, аналагі, водгукі\nДиазолин, інструкцыя па ўжыванні\n«Дыклафенаку» (вочныя кроплі)\nКрос-докинг- гэта што? Крос-докинг: склад, схема, паслугі\nБаза "Тры мядзведзя" (Горны Алтай)\nЯк захаваць рукколу на зіму: сушыць або марозіць? Чым карысная рукалы\nКвантавая эпіляцыя - найноўшы і самы эфектыўны метад эпіляцыі\nДзяржава і права. ФЗ 44 "Аб дзяржзакупках" і яго новая рэдакцыя\nСамазвалы Howo і іх асаблівасці\nПрыярата Сіёна - міф ці рэальнасць?\nУрокі рукадзелля: вязанне спіцамі тэпцік (з апісаннем выканання ўсіх дэталяў вырабы)\nЯк заяц рыхтуецца да зімы, што ён робіць для выжывання?\nФінансавая стабільнасць - гэта аснова эканамічнага развіцця асобнага прадпрыемства і дзяржавы ў цэлым


Андрэй Кабякоў, верагодна, будзе прызначаны паслом у Расіі\n07.10.2011 / 14:50\nАндрэй Кабякоў, верагодна, будзе прызначаны паслом у Расіі 2\nНамеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Беларусі Андрэй Кабякоў, верагодна, будзе прызначаны паслом у Расіі.\n7 кастрычніка на прэс-канферэнцыі для расійскіх СМІ Аляксандр Лукашэнка двойчы назваў Кабякова «будучым паслом у Расіі». «Андрэй Уладзіміравіч Кабякоў, я думаю, будучы пасол у Расіі. Мне, гавораць, як гэта пасол там будзе, у яго кватэра, яшчэ ўцячэ. Куды ён уцячэ? Кватэра, я ведаю, дзе знаходзіцца. У нас палова — рускіх людзей. Беларусаў ва ўрадзе Расійскай Федэрацыі няма. Напэўна, не вельмі вы давяраеце нам», — выказаў меркаванне Лукашэнка.\nЁн таксама заявіў: «Я думаю, што Андрэй Уладзіміравіч, калі прыедзе паслом у Расію, будзе выкарыстоўваць Барадзіна (экс-дзяржсакратар Саюзнай дзяржавы Павел Барадзін) на ўсю катушку. Я думаю, дыпламатычны пашпарт беларускі мы выдзелім яму для таго, каб ён быў больш свабодны ў сваіх перамяшчэннях».\nМяркуючы па словах кіраўніка дзяржавы, гаворка ідзе аб маючых адбыцца кадравых перастаноўках. Цяпер паслом Беларусі ў Расіі з’яўляецца Васіль Далгалёў, прызначаны на гэтую пасаду ў жніўні 2006 года.\nУ МЗС Беларусі гэтыя выказванні Аляксандра Лукашэнкі каментаваць не сталі.\nНе адрозніваю... / Адказаць\n07.10.2011 / 15:03\nА Даўгалёў з Кабяковым разве не брацця-блізняты?\n07.10.2011 / 15:48\nЛукашенко посещает сайт "Обшества синих ведерок"? "Нехарашо, Василий, я цебя паслал в Маскву, а ты там правила дарожнага движэния нарушаеш".


Будзьма беларусамі! » Трывеж, Храм сонца і юдоль. Выдуманыя мясціны ў творах беларускіх пісьменнікаў\n13.04.2022 | Літаратура\nНаколькі б праўдзіва ні выказваў у словах пісьменнік тое, што бачыць, — усё роўна атрымліваецца толькі варыянт рэальнасці, прапушчаны праз «магічны крышталь» таленту. І наадварот, самая бурлівая фантазія ў спалучэнні з літаратурным талентам стварае такі аб’ект, у рэальным існаванні якога чытач не сумняваецца. Давайце пагартаем старонкі беларускіх кніг, каб скласці маршрут па адметных выдуманых мясцінах, якія, дзякуючы аўтарам, мы ўяўляем так яскрава, піша Людміла Рублеўская на старонках «Звязды».\n«Паўстань з народу нашага, пясняр, былых і будучых вякоў баян,» — заклікае Купала.—"Над курганамі перуном зайграй! Збудзіць нябожчыкаў паўстань, пясняр!»\nАдметную асобу — Язэпа Драздовіча — найчасцей успрымаюць як мастака. Але ён мае і літаратарскі плён: напрыклад, аповесць «Вялікая шышка», паэма «Трызна мінуўшчыны». А яшчэ ён шмат напісаў па выніках сваіх «самнамбулічных візій». Справа ў тым, што ў сваіх марэннях-візіях Драздовіч падарожнічаў па іншых планетах і быў упэўнены, што ягоныя астральныя вандроўкі цалкам рэальныя. Найчасцей бываў ён на Месяцы, дзе знайшоў горад, які назваў Трывеж. У дзённіках мастака знаходзім дзівоснае спалучэнне — голад, нястача, беспрытульнасць у быце, і касмічныя ўзнёслыя падарожжы. Напрыклад, вось запіс ад 4 студзеня 1933 года, калі мастак пачаў пісаць апавяданне пра жыццё на Месяцы: «У лабірынтах Чорнай лопаўкі » дапісаў аж да сям’і пяшчорных лунідаў. Грошы пазастаецца ўсяго як схадзіць у сталоўку на два абеды, прыходзіцца перайсці на хлеб з вадою«.\nУ аповесці Алеся Адамовіча «Апошняя пастараль» абмаляваны свет постапакаліпсісу. Пасля ядзернай вайны жанчына і мужчына, якія страцілі памяць, выжываюць на маленькім востраве. Але тут зусім не Эдэм: прырода страшна муціравала. То з’яўляюцца трохгаловыя пацукі, то велічэзныя павукі, то вычварныя медузы, падобныя да бяспанцырных чарапах...


Генэральны пракурор адмовіўся камэнтаваць “гучныя справы”\n21 сьнежань 2005, 07:26\nІна Студзінская, Менск Агляд недзяржаўнай прэсы 21 сьнежня\n“Народная Воля” паведамляе чытачам, што атрымала лiцэнзiю на рознiчную рэалiзацыю газэты непасрэдна ў рэдакцыйным офiсе. У Менску ды йншых буйных гарадох выданьне будзе распаўсюджвацца валантэрамi. У аддаленыя вёскi газэту даставяць “у капэрце”. У студзенi, з улiкам сьвятаў, павінна выйсьці 17 нумароў “Народнай волi”. Але для гэтага патрэбна мець адпаведныя сродкi. Як атрымліваць любімую газэту ў Новым годзе – чытайце ў сьвежым нумары.\nПад рубрыкай “Бліц” “Народная Воля” публікуе эксклюзыўнае інтэрв’ю генэральнага пракурора Пятра Міклашэвіча, якое журналістка Марына Коктыш узяла літаральна “на бягу”. “Я ўстрымаюся…” – называецца матар’ял. Менавіта так адказваў пракурор на ўсе пытаньні пра гучныя справы.\n“Газэта Слонімская” уздымае праблему лазьняў. З амаль 600 грамадзкіх лазьняў на Гарадзеншчыне больш траціны не працуе, 41 гаспадарка вобласьці не мае ніводнай дзейнай лазьні. У Слоніме лазьня працуе 42-і год і патрабуе капітальнага рамонту. Таму вырашылі пабудаваць новую. Распавядае Яна Мельнікава.\n(Мельнікава: ) “У чарговым нумары “Газэты Слонімскай” мы парадуем сваіх чытачоў навіной пра будаўніцтва новай лазьні. Яе будаўніцтва абыйдзецца крыху таньней за тую ж слуцкую, на якую пайшло больш за 5 мільярдаў рублёў. Дарэчы, паслугі слонімскай лазьні самыя танныя ў вобласьці: агульная заля каштуе 1200 рублёў, саўна на пяцярых на дзьве гадзіны – 30 тысяч”.\n“Вечерний Бобруйск” гэтымі днямі адзначае пяцігадовы юбілей. У юбілейным нумары газэта зьмешчанае вялікае інтэр’ю старшыні Бабруйскага гарвыканкаму Міхаіла Бандарэнкі. Выданьне апавядае такасма пра візыт у Бабруйск Надзвычайнага і Паўнамоцнага пасла ЗША ў Беларусі Джорджа Крола, які наведаў бібліятэку імя Пушкіна і падарыў дзецям рэдкія кнігі на замежных мовах.\n“Комсомольская правда” в Белоруссии” публікуе матар’ял “Беларус працаваў на Аль-Каіду?” У Гішпаніі былі затрыманыя 16 тэрарыстаў. У кампаніі эгіпцянаў, іракцаў, французаў аказаўся і беларус. Амін аль-Ансары, ён жа Андрэй Малышаў, Андрэй Місюра, які вучыўся на геафаку ў БДУ, а ў бандзе лічыўся экспэртам па хімічнай зброі. “Камсамолка” знайшла ягоныя карані ў Беларусі, паразмаўляла з бацькамі і аднакурсьнікамі. Падрабязнасьці – на першай паласе.


Беларуска-лівійскія адносіны — Вікіпедыя\nБудынак пасольства Лівіі ў Мінску.\nБеларуска-лівійскія адносіны — двухбаковыя дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Лівіяй, якія былі ўсталяваны ў 1992 годзе.\n1 Лівійская Джамахірыя\n1.3 Эканамічнае супрацоўніцтва\n1.4 Паветраныя зносіны\n1.5 Ваеннае супрацоўніцтва\n2 Падзеі 2011 года\nЛівійская Джамахірыя[правіць | правіць зыходнік]\nУ 2000 годзе прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з лівійскім лідарам Муамарам Кадафі. Гэта была першая сустрэча кіраўнікоў дзвюх дзяржаў. У гэтым жа годзе Лівія і Беларусь падпісалі міжурадавае пагадненне аб гандлёва-эканамічным супрацоўніцтве.\nУ 2001 годзе быў падпісаны мемарандум аб супрацоўніцтве ў галіне нафтахіміі і прамысловасці.\nУ 2008 годзе, у сувязі з прыездам Кадафі ў Мінск, былі праведзены перамовы кіраўнікоў дзяржаў, а таксама падпісаны шэраг дакументаў.\nЗа студзень—люты 2004 года тавараабарот дзвюх дзяржаў склаў 9,5 млн долараў. Асновай з’яўляліся пастаўкі з Беларусі. У Лівію ішлі дарожная тэхніка, аўтапагрузчыкі, аўтамабілі спецыяльнага прызначэння, запчасткі і шыны. Пастаўкі ў Беларусь склалі толькі 3,2 тысячы долараў.\nУ 2001-м тэрыторыі Беларусі ўзнікла прадпрыемства з лівійскім капіталам — «Белінвестбанк». Адначасова Лівійскі знешні банк стаў акцыянерам «Транстбанка» і «БелСела». 14 снежня 2003 было заснавана сумесна беларуска-лівійскае прадпрыемства ТАА «Прамысловая група EWCO». Яе заснавальнікамі ад Беларусі сталі «Інфабанк», «Белметалэнерга» і «МАЗ-МАН», а ад Лівіі — Генеральная прамысловая кампанія, Арабская прамысловая кампанія, Лівійская нацыянальная кампанія па вытворчасці шын і акумулятараў «Аман». Меркавалася, што прадпрыемства арганізуе ў Лівіі зборку беларускай трактарнай тэхнікі, перапрацоўку шын, рэканструкцыю і мадэрнізацыю вытворчасцяў, стварэнне сэрвісных цэнтраў па рамонце тэхнікі.\nПаветраныя зносіны[правіць | правіць зыходнік]\nУ сакавіку 2009 года прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка падпісаў указ, які тычыцца паветраных зносін паміж Беларуссю і Лівіяй. У адпаведнасці з праектам пагаднення, авіяпрадпрыемствам, прызначаным бакамі, прадастаўляецца права на падставе дазволаў здзяйсняць палёты праз тэрыторыю дзяржавы іншага боку без пасадкі альбо з пасадкамі ў камерцыйных або некамерцыйных мэтах. Дакументам таксама рэгулююцца іншыя пытанні арганізацыі паветранага паведамлення паміж дзяржавамі, у прыватнасці выпадкі анулявання, абмежавання і прыпынення дзеяння дазволаў на выкананне палётаў, вызвалення ад мытных пошлін, падаткаў і збораў, прынцыпы эксплуатацыі дагаворных ліній, асновы сістэмы авіяцыйнай бяспекі. Там таксама паведамілі, што на правядзенне перамоў і падпісанне пагаднення ўпаўнаважаны міністр транспарту і камунікацый Уладзімір Сасноўскі. Заключэнне пагаднення будзе садзейнічаць развіццю ўзаемавыгаднага супрацоўніцтва паміж Беларуссю і Лівіяй ў галіне грамадзянскай авіяцыі.\n16 снежня 2009 года падчас афіцыйнага візіту ў Трыпалі беларускай вайсковай дэлегацыі пад кіраўніцтвам міністра абароны Юрыя Жадобіна быў заключаны пратакол аб супрацоўніцтве ў галіне абароны. Пераймаць вопыт на вучэнні «Захад-2009» у Беларусь прыязджаў малодшы сын Кадафі, Хаміс, камандзір элітнага падраздзялення спецназа Лівіі. У чэрвені 2010 года лівійскія вайскоўцы прынялі ўдзел у вучэннях з беларускай 11-й асобнай механізаванай брыгадай са Слоніма, якія праходзілі на Абуз-Лясноўскім палігоне пад Баранавічамі.\nПадзеі 2011 года[правіць | правіць зыходнік]\nПадчас грамадзянскай вайны і ваеннай інтэрвенцыі ў Лівіі ў 2011 годзе, Рэспубліка Беларусь стала адной з нямногіх краін, якія асудзілі дзеянні блока НАТА. Прадстаўнікі міністэрства замежных спраў Беларусі заявілі:\n«Бамбардзіроўкі тэрыторыі Лівіі выходзяць за рамкі рэзалюцыі Савета Бяспекі ААН 1973 і парушаюць яе галоўную мэту — забеспячэнне бяспекі мірнага насельніцтва. Рэспубліка Беларусь заклікае дзяржавы, якія ўдзельнічаюць у ваеннай аперацыі, неадкладна спыніць ваенныя дзеянні, якія прыводзяць да чалавечых ахвяр. Урэгуляванне канфлікту з’яўляецца ўнутранай справай Лівіі і павінна ажыццяўляцца толькі лівійскім народам без ваеннага ўмяшанне звонку».\nДаведаўшыся пра забойства Муамара Кадафі, прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка сказаў наступнае:\n«Здзейснена агрэсія, забіта кіраўніцтва краіны, не толькі Муамар Кадафі. Прытым, як забіта? Ну, застрэлілі б, у баі загінуў бы чалавек. Дык гэта ж з дапамогай спецслужбаў (не думайце, што яго, кіраўніка дзяржавы, пацаны затрымалі. Як яго ахоўвалі, вы ведаеце), захоп кіраўніка краіны ажыццявілі натаўскія спецпадраздзялення. Над ім здзекаваліся, стралялі, параненага гвалтавалі, выкручвалі і ламалі рукі, а потым закатавалі. Горш, чым фашысты ў свой час».\nМінск не прызнаў Нацыянальны пераходны савет, які прыйшоў на змену зрынутаму ўраду.\nТаксама паведамлялася аб прысутнасці ў Лівіі ваенных інструктараў і наймiтаў з Беларусі ў перыяд грамадзянскай вайны (яшчэ да пачатку грамадзянскай вайны, па звестак ад беларускага пасольства, у краіне прысутнічалі да 500 ваенных спецыялістаў).\nПасля звяржэння Кадафі беларуска-лівійскія сувязі значна аслабелі, аднак абедзве дзяржавы ўсё яшчэ спрабуюць падтрымліваць кантакты адзін з адным.\nУ чэрвені 2012 года холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» пачала пастаўляць сваю прадукцыю ў Лівію.\nУ маi 2013 года ў Рэспубліку Беларусь прыбыла група з 300 лівійскіх грамадзян, у асноўным вайскоўцаў, якія прайшлі курс рэабілітацыі. З пачатку 2011 года каля 1500 вайскоўцаў з Лівіі прайшлі лячэнне ў Беларусі.\nУ перыяд з 2013 па 2014 гг. з Беларусі ў аэрапорт Трыпалі было здзейснена 15 рэйсаў, якія даставілі 3000 тон боепрыпасаў для патрэб лівійскай арміі.\nУ снежні 2014 года пасольства Беларусі ў Лівіі было закрыта з-за абвастрэння сiтуацыi ў краiне.\nКаля шасці раніцы 27 жніўня 2020 года група з парадку 30 прыхільнікаў урада нацыянальнай згоды Лівіі і нанятых беларускіх грамадзян штурмавала будынак пасольства краіны ў Мінску, які прадстаўляў улады ўсходу Лівіі пад кіраўніцтвам маршала Халіфы Хафтара. Быў збіты дыпламат Мухамад Істэйта.\nУ маі 2021 года паведамлялася, што Рагачоўскі малочнакансервавы камбінат адправіў сваю першую партыю канцэнтраванага малака ў Лівію.\n↑ BBC News - EUROPE - Lukashenko for Libya (нявызн.) . Праверана 20 April 2016.\n↑ NewsLibrary.com - newspaper archive, clipping service - newspapers and other news sources (нявызн.) . Праверана 20 April 2016.\n↑ Беларусь и Ливия подписали ряд соглашений в ходе визита М.Каддафи в Минск — gomel.today, 3 ноября 2008\n↑ ABC News International News - World News - ABC News (нявызн.) . ABC News. Праверана 20 April 2016.\n↑ 6,0 6,1 Альмаграви А. Сотрудничество между Ливийской Джамахирией и Республикой Беларусь\n↑ Между Беларусью и Ливией появится воздушное сообщение Архівавана 4 мая 2021. // Интерфакс, 20 марта 2009\n↑ Statement released by the Foreign Ministry in connection with the missile strikes and bombings on Libya (нявызн.) . Праверана 20 April 2016.\n↑ На стороне Каддафи воюют белорусские партизаны(недаступная спасылка) — Комсомольская правда, 6 апреля 2011\n↑ «Пинскдрев» начал поставлять мебель в Ливию — naviny.by 19 июня 2012\n↑ Беларусь реабилитирует ливийских военных «на коммерческой основе по понятным гуманитарным соображениям» — naviny.by 5 мая 2013\n↑ О закрытии Посольства Беларуси в Ливии Сайт МИДа РБ\n↑ В Минске около 30 человек напали на посольство Ливии\n↑ Рогачевский МКК отгрузил первую партию продукции в Ливию // БелТА, 12 мая 2021\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Беларуска-лівійскія_адносіны&oldid=4046280"\nЗнешняя палітыка Лівіі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:14, 4 лютага 2022.


Успенская царква ў вёсцы Відзы, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nУспенская царква ў вёсцы Відзы\nВідзы – гарадскі пасёлак з насельніцтвам ледзь больш за паўтары тысячы, які размясціўся ў маляўнічым Браслаўскім краі. Ён шырока вядомы ў Беларусі, ды і за яе межамі, дзякуючы сваёй унікальнай славутасці – аднаму з найстаражытнейшых, выдатных і высокіх касцёлаў. Храм носіць імя Святой Троіцы, а яго вышыня складае цэлых пяцьдзясят дзевяць метраў! Аднак і акрамя яго тут есці што паглядзець. У нашым артыкуле гаворка пойдзе пра стараабрадніцкую Успенскую царкву, пра якую, магчыма, вы яшчэ не чулі, хоць дадзеная славутасць не менш цікавая, чым услаўлены касцёл.\nВёска і яе гісторыя\nНаселены пункт пад назвай Відзы згадваецца ў гістарычных хроніках яшчэ ў XV стагоддзі. Землі міжрэчча рэк Дзісны і Дрывяты былі падораны вялікім князем Жыгімонтам Кейстутавічам тром братам. Нашчадкі Наруша, аднаго з іх, з цягам часу сталі дынастыяй Нарушэвічаў, якая і заснавала вёску Відзы. Паходжанне назвы з фіна-ўгорскім коранем «відзэ» ў перакладзе пазначае «сенажаць» ці «пакос».\nЯк і большасць беларускіх вёсак і мястэчак, Відзы ўвесь час змянялі ўладальнікаў. Лічыліся сярод іх Даўгірдовічы, Гаштольды, Пацы, Ваўжэцкія. Пасля заканчэння існавання дзяржавы пад назвай Рэч Паспалітая, вёска апынулася ва ўладзе Расійскай імперыі. Дарэчы, падчас вайны з Напалеонам тут размяшчаліся стаўкі самаго імператара Аляксандра I і камандуючага часткай расійскіх войскаў услаўленага Барклая дэ Толі. Відзам даволі моцна дасталася ў выніку бязлітасных баёў паміж французамі і рускімі.\nУ Відзы да дзядзькі прыязджаў Адам Міцкевіч, тут адзін час жыў значны расійскі рэвалюцыянер Аляксандр Поджыа. У 1835 годзе вёска папакутавала ад шырокага пажару, што панёс жыцці ільвінай долі насельніцтва.\nНа гэтым пакуты гэтай зямлі не закончыліся. Разбурэнні працягнуліся падчас Першай і Другой сусветных войн, у выніку чаго Відзы страцілі свой статус райцэнтра.\nСтараабрадніцкая Успенская царква\nЧым жа гэтак характэрная Успенская царква, якую можна паглядзець падчас вандравання ў Відзы? У першую чаргу тым, што на тэрыторыі Беларусі засталося вельмі мала культавых збудаванняў, узведзеных стараабрадцамі, ды яшчэ і захаваных у такім выдатным стане.\nУспенская царква – раскошны ўзор будынка, пабудаванага ў стылі мадэрн, архітэктарам якога выступіў Л.І. Віян-Дубейкаўскі ў 1905 годзе. Храм быў пабудаваны з чырвонай цэглы. Пры поглядзе на галоўны фасад адразу ж прыкоўвае да сябе ўвагу званіца ў тры ярусы, над якой узвышаецца цыбульны купал. Цікавасць уяўляе і ўваходны партал, досыць высокі, па баках якога былі размешчаны нішы. У іх – выявы праваслаўных крыжоў. Над алтарнай часткай усталяваны васьмікантовы барабан, пабудаваны з дрэва, над якім, у сваю чаргу, узвышалася цыбульная галоўка. Будынак царквы паражае багаццем каменнага дэкору - філёнгамі падаконнікаў, карнізнымі паясамі, ліштвамі вокнаў і, вядома ж, вышэйзгаданымі нішамі з крыжамі. Асаблівай увагі заслугоўвае абраз «Мікалай Цудадзей», напісаны напачатку XIX стагоддзі і размешчаны ўнутры храма.\nКалі вам цікава хрысціянская архітэктура, а таксама вас хвалюе гісторыя развіцця такога адгалінавання, як стараабрадніцтва – абавязкова прыязджайце ў Відзы. Успенская царква, а таксама іншыя славутасці, што знаходзяцца тут, прыйдуцца па душы як паломнікам, якія вандруюць па святых месцах Беларусі, так і простым турыстам і знатакам архітэктурнай спадчыны.


Рух «Дзея» запусьціў сэрвіс бясплатнага перакладу на беларускую мову для бізнэсу\n09 верасень 2017, 10:29\nІлюстрацыйнае фота. Прыклад беларускай мовы ў бізнэсе: крама «Эўраопт» у Горадні, дзе пакупнікоў абслугоўваюць на беларускай мове і большасьць рэклямных надпісаў беларускамоўныя\nГрамадзкі рух «Дзея» запусьціў сэрвіс бясплатнага перакладу на беларускую мову для прадстаўнікоў айчыннага і замежнага бізнэсу, паведаміў на прэс-канфэрэнцыі 8 верасьня ў Менску лідэр руху Алесь Лагвінец.\nАктывісты руху адкрылі сайт nabyvaj.by, на якім дзелавыя людзі могуць пакідаць свае заяўкі з матэрыяламі, якія неабходна перакласьці на беларускую мову, паведамляе БелаПАН.\nАкрамя гэтага, на сайце можна азнаёміцца з прыкладамі таго, як вытворцы тавараў і пастаўшчыкі паслуг ужо выкарыстоўваюць беларускую мову для прасоўваньня сваёй прадукцыі. У гэтым сьпісе, у прыватнасьці, Жабінкаўскі цукровы завод, Глыбоцкі малочна-кансэрвавы камбінат, кампанія «Вінакурня Нарач», апэратар мабільнай сувязі Velcom, група кампаніяў «А-100» і інш.\nЗадума прадстаўляць бізнэсу бясплатныя паслугі па перакладзе матэрыялаў на беларускую мову ўзьнікла разам з ідэяй перакладаць на мову тытульнай нацыі заканадаўства, сказаў Алесь Лагвінец. Паводле яго словаў, ужо сёньня ёсьць добрыя прыклады выкарыстаньня беларускай мовы на спажывецкім рынку.\n«Мы хочам прасоўваць гэтыя прыклады, а таксама зацікаўліваць іншых гульцоў на рынку ўжываць беларускую мову ў сваім бізнэсе», — падкрэсьліў лідэр «Дзеі».\n«Зь бізнэсам трэба размаўляць на мове спажывецкай цікавасьці, паказваючы, што ў Беларусі пэўная катэгорыя людзей, якія галасуюць рублём, выбірае тавары з этыкеткамі на беларускай мове. Акрамя гэтага, трэба размаўляць зь ім на мове сацыяльнай адказнасьці», — дадаў Алесь Лагвінец.\nЁн паведаміў, што рух плянуе рассылаць айчынным і замежным кампаніям пэрсанальныя лісты з прапановай скарыстацца гэтай бясплатнай паслугай. Лісты будуць падпісаныя партнэрамі праекту — Асацыяцыяй эўрапейскага бізнэсу, Рэспубліканскай канфэдэрацыяй прадпрымальніцтва, грамадзкім аб’яднаньнем «Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны», Беларускім таварыствам абароны правоў спажыўцоў.


10 рэчаў, якія мяне здзівілі на востраве Гран-Канарыя\n18.06.2017 / 12:22\n10 рэчаў, якія мяне здзівілі на востраве Гран-Канарыя 15\n«Востраў Гран-Канарыя, які ўваходзіць у архіпелаг Канарскіх выспаў, не такі маленькі, як мне ўяўлялася па картах. Яго плошча амаль у пяць разоў большая за плошчу Мінска, і крыху больш за плошчу Смалявіцкага раёна», — дзеліцца ў фэйсбуку першымі ўражаннямі ад вострава аўтар «Нашай Нівы» Ягор Лебядок.\nДарога ў горы, заходняе ўзбярэжжа выспы каля Агаэтэ.\nБерагавая лінія — 236 км, з іх 60 км — гэта пляжы (усяго 128 пляжаў, праўда, не ўсе яны пясчаныя і вялікія). У турыстычных праспектах гэты востраў называюць «мініятурным кантынентам» і, пабываўшы на ім, магу з такім эпітэтам цалкам пагадзіцца. Прырода на востраве разнастайная і ўнікальная — ад пустынных выдмаў да лаўровых лясоў.\nТут вырошчваюць каву (адзінае месца ў еўрапейскіх краінах), апельсіны, абрыкосы, бананы, фінікі і іншыя экзатычныя фрукты.\nФінікі і алоэ вера.\n40% вострава прызнана ЮНЕСКА біясферным запаведнікам сусветнага значэння.\nПалі на востраве і цыстэрны для збору вады.\nПаўночная і паўднёвая часткі выспы адрозніваюцца праз вятры з Сахары і горнага масіва ў цэнтры выспы. Паўночная частка больш зялёная, чым паўднёвая, у гарах у асноўным растуць мясцовыя віды соснаў.\nВельмі нават беларускія пейзажы сустракаюцца месцамі на востраве.\nАблокі ў гарах, удалечыні бачны востраў Тэнэрыфэ, хоць да яго каля 80 кіламетраў.\nRoque Nublo — адзін з найвышэйшых пунктаў выспы, каля 1810 м.\nКанарскія выспы назвалі ў гонар сабак (на лацінскай Canariae), маўляў, іх было тут багата, але не сказаў бы, што цяпер іх шмат.\nСабакі на востраў патрапілі з першымі перасяленцамі дзесьці каля 800—500 гг. да н.э. Карэннае насельніцтва называлася «гуанчы» (хоць і сярод іх былі разнавіднасці). На выспе ад абарыгенаў засталася спадчына ў выглядзе культуры, традыцый і пячор. Самы вядомы комплекс пячор — Cenobio de Valeron — гэта жыллё абарыгенаў, прычым «норы» такія не толькі на версе, але і глыбока ў скалах і пад зямлёй размяшчаліся.\nCenobio de Valeron.\nНайбольш вядомая сярод пячор выспы — Cueva Pintada, размешчаная ў мястэчку Гальдар — першай сталіцы гуанчаў. Пячора вядомая захаваным на яе сценах наскальным жывапісам.\nУ цяперашні час уваход у пячору ажыццяўляецца праз музейны комплекс.\nУ цэлым на востраве шмат пячор, якія, нароўні з ландшафтам, мясцовае насельніцтва на працягу доўгага часу паспяхова выкарыстоўвала ў розных войнах за незалежнасць (варта адзначыць, што заваёва выспы іспанцамі доўжылася амаль 80 гадоў).\nШмат хто бегае, хтосьці займаецца ёгай на ўзбярэжжы.\nУ цяперашні час насельніцтва выспы складае каля 850 тыс. чалавек, большая частка якога жыве ў асноўным горадзе выспы — Лас-Пальмас. Нягледзячы на гэта, востраў досыць шчыльна заселены ў тым сэнсе, што і ў гарах, і ў далінах ёсць невялікія паселішчы або, па меншай меры, дамы.\nНедалёка ад Лас-Пальмаса.\nХарактэрна, што архітэктура ў розных паселішчах адрозніваецца, ад гэтага наведванне выспы становіцца яшчэ больш цікавым і неманатонным.\nСабор Св. Ганны ў старой частцы Лас-Пальмас.\nЯшчэ да наведвання на Гран-Канарыя вельмі рэкамендую мясцовы батанічны сад — там вельмі прыгожа і рамантычна (каму трэба). Але варта ўлічыць, што там ёсць абрывістыя вышынныя сцежкі, ну і яшчаркі, вядома, хоць яны і амаль не прыкметныя.\nВось такія тут кактусы.\nНайлепшы з пункту гледжання якасці і краявідаў пляж на востраве — гэта пляж у Маспаломасе, размешчаным на поўдні выспы.\nГэтая частка выспы сваімі дзюнамі нагадвае пустыню. Уласна, пясок сюды часткова і заносіцца вятрамі з Сахары.\nВыдмы ў Маспаломас.\nГуляць па выдмах басанож цікава — на асветленай сонцам частцы горача (апоўдні, напэўна, і не ўстоіш), на ценявым — цалкам сабе прыемна.\nСталі вядомыя самыя наведвальныя гарады свету ў 2017 годзе\nМінск — самы папулярны ў расійскіх турыстаў горад СНД 10\nНазваны самыя негасцінныя краіны свету 4\n18.06.2017 / 12:40\nсёлета туды збираюся\nсэм / Адказаць\n18.06.2017 / 13:15\nкрута, усе паусюль ездзяць..а я на працы за 15 руб. у дзень, з 8 и да 20-21..файна так. Падкажыце дзе зарабиць?\n18.06.2017 / 13:16\nПрыгожа! Які свет розны наш.


Сардэчна запрашаем у маляўнічы фэст з прадзільных piñatas, прэс- дзе весела неабмежаваны i выйгрышы рэальныя. Spiñata Grande ™ з'яўляецца 5 барабанамі, 4-рядный, 40-лінейны відэа слот, які змяшчае каласальнага сімвалы, функцыя Mini-Slot, і Каласальны Wild ў бясплатных спінах. Далучайцеся да вясёлай партыі і забіць некалькі вялікіх перамогі з Spiñata Grande ™.\nХваляванне дасягае піка падчас бясплатных пракрутак з каласальнай версіяй, якая можа быць альбо 2 × 2 або 3 × 3 сімвалы вялікія, грукае барабанаў падчас бясплатных пракрутак! Густ салодкай перамогі з тэмай цукеркі і вясёлым фэстам вы ніколі раней не адчувалі. Кожны раз, калі з'яўляецца Каласальны сімвал Bonus, ён ператвараецца ў міні-слот, які прапануе манеты перамогу і шанцы на бясплатных спінах.\nSpiñata Grande ™ з'яўляецца разбіваючы фіеста з цукеркамі, канфеці і каласальным задавальненнем - так вазьміце гэта багатае пачастунак для спіна!\nЗалаты трафей 2\nSpinata Грандзі абноўлена: Студзень 29, 2019 аўтар: Аамир Berrey\n1 Spinata Грандзі\n2.0.0.1 браты Boom\n2.0.0.2 Г-н Вегас мабільны\n2.0.0.4 арктычныя агенты\n2.0.0.5 імперыя Цэзара\n2.0.0.6 Залаты трафей 2\n2.0.0.7 каралеўская дынастыя\n2.0.0.8 Бары і званочкі


Галоўная ➠ Асвятленне\nПадрабязней:Асвятленне ва ўзгадненні з функцыянальнасцю і эстэтыкай\nПадрабязней:Потолочные свяцільні і люстры\nПадрабязней:Годнасці галагенных лямпаў\nСвятлодыёдным асвятленне выдатна альбо дрэнна\nАпублікавана 27.12.2012 22:34\nЗараз сучасныя тэхналогіі святлодыёднага асвятлення сталі даступныя звычайнаму спажыўцу, што дазваляе панізіць выдаткі на электраэнергію. Але, як кажа прыказка - не ўсё тое золата, што блішчыць, у нашым выпадку гэта значыць, што не любая святлодыёдным распрацоўка асвятляльнага прыбора адказвае чаканням.\nПадрабязней:Святлодыёдным асвятленне выдатна альбо дрэнна\nПадрабязней:Вулічнае асвятленне прыгараднага ўчастка\nАпублікавана 02.07.2012 09:00\nСпачатку быў агонь. Калі чалавеку атрымалася яго скарыць, вагонь змяніў яго жыццё. Вагонь даваў ежу і святло, які забяспечваў пачуццё бяспекі. І чалавек стаў знаходзіць новыя метады асвятлення.\nАпублікавана 02.06.2012 09:18\nВыдатна альбо дрэнна Вы адчуваеце сябе ў сваім доме - гэта знаходзіцца ў залежнасці ад некалькіх рэчаў: каляровага дызайну, вентыляцыі, асвятлення. Цяпер мы пагаворым пра апошні - пра асвятленне.\nПадрабязней:Яркасць асвятлення ў вашай кватэры\nАпублікавана 05.03.2012 03:05\nНіхто не можа сказаць дакладна, што лепш абраць - вельмі цьмянелі альбо вельмі каларытнае асвятленне. Будучы кідкім, яно асляпляе, у паўзмроку цяжка нават нешта адшукаць.\nПадрабязней:Правільнае асвятленне вашага дома або кватэры\nПадрабязней:Святлодыёдным асвятленне столяў


Новая прамысловая рэвалюцыя: Брытанія адмаўляецца ад вугалю | Новы Час\nМінск +13℃ +12℃ +18℃ +19℃\nБрэст +15℃ +16℃ +23℃ +22℃\nВіцебск +11℃ +10℃ +14℃ +18℃\nГомель +17℃ +13℃ +21℃ +20℃\nГродна +13℃ +14℃ +20℃ +20℃\nМагілёў +11℃ +10℃ +18℃ +19℃\n1 долар ЗША 2.444 2.4399 2.4332\n1 еўра 2.7572 2.7547 2.7541\n100 грывень 9.0828 9.0417 9.0318\n10 польскіх злотых 6.1633 6.1458 6.1736\n100 расійскіх рублёў 3.3882 3.4301 3.4319\nУ ноч на сераду споўніцца роўна два месяцы, як у Злучаным Каралеўстве не спалілі ні грама вугалю для вытворчасці электрычнасці.\nУ свой час вынаходніцтва паравой машыны паклала пачатак прамысловай рэвалюцыі ў Брытаніі, а затым у астатнім свеце, і звыш ста гадоў вугаль быў галоўнай крыніцай энергіі для чалавецтва.\nЯшчэ дзесяць гадоў таму на вугаль прыходзілася 40% вытворчасці электраэнергіі ў Вялікабрытаніі.\nІ вось цяпер гэтая доля скарацілася да нуля. Знамянальная з'ява збольшага звязана з пандэміяй Covid-19. Але не толькі.\nКалі краіна сышла на каранцін, прамысловы попыт на электраэнергію ўпаў. Энергакампаніі National Grid ў адказ пачала спыняць электрастанцыі.\nЧатыры цеплавыя станцыі, якія працавалі на вугалю, былі першымі ў чарзе на закрыццё. Апошняя з іх адключылася апоўначы на 9 красавіка.\nНайбуйнейшая ў Брытаніі цеплаэлектрастанцыя Drax перайшла на спальванне прэсаваных драўляных гранул. Фота PA MEDIA\nПапярэдні рэкорд працягласці існавання без вугалю — 18 дзён 6 гадзін і 10 хвілін — быў пастаўлены ў чэрвені мінулага года.\nДаныя адносяцца не да ўсяго Злучанага Каралеўства, а толькі да Вялікабрытаніі, паколькі Паўночная Ірландыя не з'яўляецца кліентам National Grid.\nБрытанская энергетыка ў апошнія 10 гадоў перажывала радыкальныя перамены.\nПаступовая адмова ад вугалю, які быў асновай асноў эканомікі, стала магчымай дзякуючы маштабным інвестыцыям у аднаўляльныя крыніцы энергіі.\nВось два паказальных прыклады.\n10 гадоў таму ўсяго 3% спажыванай у краіне энергіі выпрацоўвалася пры дапамозе ветру і сонца, і многія бачылі ў гэтым дарагое дзівацтва.\nЦяпер Злучанае Каралеўства мае самую вялікую ў свеце колькасць ветраных генератараў, размешчаных на марскім мелкаводдзі, і самай магутнай устаноўкай такога роду, уведзенай у дзеянне ў мінулым годзе ля ўзбярэжжа Ёркшыра.\nЦеплаэлектрастанцыя Drax, якая таксама знаходзіцца ў Ёркшыры, дае 5% усёй вырабленай у краіне энергіі. 10 гадоў таму яна была найбуйнейшым у краіне спажыўцом вугалю, але з тых часоў пачала пераходзіць на спальванне прэсаваных драўляных гранул.\n«Мы прыйшлі да высновы, што вугаль не мае будучыні, — тлумачыць гэтае рашэнне кіраўнік ТЭС Уіл Гардзінер. — Гэта была вялікая праца, але ў выніку мы скарацілі выкіды CO2 у атмасферу з больш чым 20 млн тон у год амаль да нуля».\nВетраная электрастанцыя ў Паўночным Уэльсе. Фота ANDREW AITCHISON\nDrax штогод выкарыстоўвае 7 млн тон драўляных гранул, якія паступаюць з камерцыйных лясоў, і канчаткова адмовіцца ад вугалю да сакавіка будучага года.\nВыцясняецца не толькі вугаль, але і іншыя віды выкапнёвага паліва.\nПа дадзеных экалагічнага інтэрнэт-выдання Carbon Brief, за першыя пяць месяцаў 2020 года 37% спажытай у Брытаніі энергіі было атрымана ад аднаўляльных крыніц, 35% ад спальвання газу, вугалю і мазуту, 18% выпрацавана на АЭС і 10% імпартавана.\n«Упершыню ў гісторыі аднаўляльныя крыніцы далі больш энергіі, чым выкапнёвае паліва, — кажа доктар Сайман Івенс з Carbon Brief. — Спажыванне газу таксама скарачаецца, і ёсць вялікая верагоднасць, што гэтыя суадносіны захаваюцца да канца года».\nПераварот адбываецца хутка.\nУпершыню аднаўляльныя крыніцы далі больш энергіі, чым арганічнае паліва, у адзін з дзён снежня 2016 года.\nДа пачатку 2020 года такіх дзён набралася 154. З іх больш за палову (91 дзень) — у мінулым годзе.\nДоля ў энергабалансе выкапнёвага паліва наогул і вугалю ў прыватнасці, па ўсёй верагоднасці, працягне скарачацца і надалей.\nАпошнія тры вугальныя ТЭС у Злучаным Каралеўстве будуць зачыненыя ў наступныя пяць гадоў. Паліва першай прамысловай рэвалюцыі стане набыткам мінулага.\nА1 усталюе сонечныя панэлі ў «Зялёных школах» па ўсёй Беларусі\nБеларусь салаўіная: пабіты леташні рэкорд!


14 сакавік 2008, 00:34\nІ, як звычайна, пачнем з пазытыву. Час ад часу кіно ўзгадвае пра свае тэатральныя карані. І пачынае рабіць ляканічныя псіхадрамы накшталт міхалкоўскіх «Пяці вечароў» альбо «Дзяўчыны і сьмерці» Рамана Палянскага. Найноўшы экспэрымэнт з пазначанага шэрагу – «Шпег» рэжысэра Кенета Бранага. Клясычная схема: у фальварак славутага бэлетрыста завітаў начны госьць. Ёсьць тэма да размовы: жонка літаратара сышла ад яго к маладому палюбоўніку. І той патрабуе дазволу на развод.\nКіно выглядае даволі простым, але адзінае на першы погляд. Насамрэч гэта рымэйк брытанскага фільма 70-х гадоў, які, у сваю чаргу ёсьць экранізацыяй п’есы вядомага Энтані Шафэра. І калі дадаць, што новую вэрсію старога сцэнару зрабіў ня менш вядомы Гаральд Пінтэр, а выканаўца ролі старога дзядзькі Майкл Кэйн у папярэднім фільме гуляў партыю малодшага з супернікаў, усё пачынае паціху заблытвацца. Тым не менш, «Шпег» варты ўвагі нават тых, хто нічога ня ведае пра ягоную гісторыю. Бо Майкл Кейн і ягоны малодшы партнэр Джуд Лоў ладзяць на дваіх шыкоўны бэнэфіс брытанскай акторскай школы. Лёндан руліць!\nГалоўнае адмоўнае ўражаньне - тое, што раней падалося б адкрыцьцём. Чарговая стужка ганконгскага рамантыка Ван Карвая з эфэктнай назвай «Мае чарнічныя ночы». Карвай – майстар візуальных лірычных расьповедаў, паэт начных кнайпаў і бадзяньняў пад дажжом – зрабіў свой першы амэрыканскі фільм. Які жах!\nСюжэт як песьня: дзяўчына шукае сваё чарнічнае шчасьце падчас вандровак ад Нью-Ёрку да Сан-Францыска. У галоўнай ролі - джазавая сьпявачка Нора Джонс. На падтанцоўцы - зноў Джуд Лоу. Плюс дасьведчаныя Рэйчэл Уайз ды Дэвід Стрэйтэрн. Вельмі тэхнічна, вельмі стылёва, вельмі стрымана. Але не кранае. Не тая пайшла чарніца.\nА зараз - мой асабісты выбар гэтага тыдня. Чарговае перавыданьне з залатой калекцыі мульцікаў дзядзькі Дыснэя. Нарэшце мы дачакаліся «Катоў-арыстакратаў». Рэжысэр Вольфганг Райтэрман прыклаў руку да «Кнігі джунгляў» і «101 далмацінца». Да яго найвысшіх дасягненьняў належыць таксама й гэтая гісторыя пра суполку парыскіх коцікаў-джазмэнаў.\nВось так і адбываецца звычайны цуд! Амаль сорак гадоў мінула з прэм’ернага паказу - а чапляе, быццам зроблена толькі учора. І менавіта на тваю замову. Кажуць, несур’ёзна любіць Дыснея. Дык зрабіце лепш! А я застануся тут, з франкафоннымі кацянятамі.\n“Тутэйшыя” выходзяць на тэлеэкран “Белсату”


Ніва № 13 (2394), 31 сакавіка 2002 г.\nУ беларускім грамадскім руху ў Польшчы наступіў перыяд перарэгістрацыі. Распачаў яго 15 сакавіка сход Праграмнай рады нашага тыднёвіка, а 17 сакавіка — адбыўся кангрэс Беларускага дэмакратычнага аб’яднання (БДА), які перавыбраў улады арганізацыі. Новым старшынёю беларускай партыі стаў Яўген Янчук — настаўнік гісторыі ў ліцэі з дадатковым навучаннем беларускай мовы ў Гайнаўцы.\nЗачаткам адкрытай палітычнай дзейнасці беларусаў у пасляваеннай Польшчы стаў Беларускі клуб, які ўтварыўся 11 лютага 1989 г. Стваральнікі Клуба свае мэты сфармулявалі наступным чынам: „Усеагульны крызіс, які ахоплівае ўсе дзялянкі грамадскага жыцця ў ПНР, кранае ў такой самай меры і нас, беларусаў. У нашым выпадку гэты крызіс мае яшчэ адну, найбольш набалелую, прыкмету: пагрозу дэнацыяналізацыі. Абарона беларускай справы ў Польшчы патрабуе асэнсавання палітычных абставін нашага далейшага існавання як нацыянальнай меншасці. Дзеля таго мусім аб’яднаць нашы інтэлектуальныя сілы. Да часу ўзнікнення нармальнага палітычнага жыцця Беларускі клуб будзе цэнтрам самастойнай беларускай думкі. У меру патрэбаў Клуб будзе таксама выказваць сваё становішча ў адносінах да актуальных праблемаў жыцця ў Польшчы”. Старшынёю Клуба выбраны быў Юры Туронак.\nПершай праверкай маладога палітычнага руху, які толькі што фармаваўся, сталі парламенцкія выбары ў чэрвені таго ж 1989 года, беларускімі кандыдатамі ў якіх былі Сакрат Яновіч у Сенат і Яўген Мірановіч у Сейм. Год пасля стварэння Клуба, 10 лютага 1990 г., у Беластоку адбыўся ўстаноўчы кангрэс Беларускага дэмакратычнага аб’яднання, які і вызначыў мэты маладога беларускага руху ў Польшчы ў галіне асветы, культуры, эканоміі і палітыкі. Было гэта наша малое, бо ў маштабе нацыянальнай меншасці, беларускае адраджэнне. Старшынёю партыі стаў пісьменнік Сакрат Яновіч. Пасля яго Беларускім дэмакратычным аб’яднаннем кіравалі Алег Латышонак і Пятро Крук.\nУ палітычным жыцці краіны відавочнага поспеху Беларускае дэмакратычнае аб’яднанне не дасягнула — не ўвяло беларускага кандыдата ў парламент. Лепшым вынікам закончыліся дзеянні БДА на ўзроўні самаўрадаў, дзе пад беларускай шыльдай кандыдаты ўваходзілі ў мясцовыя самакіраванні. І ўсё ж на гэтым 11-гадовым шляху Беларускае дэмакратычнае аб’яднанне апраўдала сябе, даказала сваю патрэбнасць у нашым грамадскім жыцці — такія галасы чуліся ў ходзе кангрэсавай дыскусіі. А засяроджвалася яна на пытанні ўсеагульнага перапісу ў Польшчы, які мае адбыцца на зломе мая і чэрвеня гэтага года, ды на пытанні новых арыенціраў дзейнасці БДА. Першае пытанне важна, бо ў ходзе перапісу ўпершыню пасля вайны будзе ставіцца пытанне пра нацыянальнасць грамадзян Польшчы. Пытанне арыенціраў дзейнасці заключаецца ў сфармуляванні новай праграмы дзейнасці партыі, бо праграма тая застаецца някранутай (некарэктаванай) з 1990 года. У абодвух выпадках кангрэс прыняў пастановы, якія на новыя ўлады ўскладаюць абавязак пытанні тыя вырашыць.\nУ Галоўную раду Беларускага дэмакратычнага аб’яднання, апрача названага на пачатку новага старшыні Я. Янчука, увайшлі: Яўген Альховік, Яўген Вапа, Славамір Іванюк, Пятро Крук, Алег Латышонак, Ян Мордань, Віктар Стахвюк, Міхал Стэльмашук і Яраслаў Харкевіч. Каардынатарам Краёвай управы надалей застаўся Пятро Юшчук, а Галоўную рэвізійную камісію склалі Яўген Мірановіч, Яўген Сачко і Міраслаў Урбановіч.


Рупліўцам хлебнай нівы слава!\n17/09/2020 Сельская праўда Святочныя даты, Сельская гаспадарка 0\nТрадыцыйна ў пачатку восені ў кожным раёне Беларусі ўшаноўваюць хлебаробаў. “Дажынкі” — свята патрэбнае і вельмі важнае: людзі, якія ў чарговы раз паклапаціліся пра харчовую бяспеку краіны, павінны пачуць у свой адрас словы падзякі за інвестыцыі, укладзеныя імі ў аграрны сектар. Слава рукам, якія аруць, сеюць і збіраюць ураджай!\nСталіцай селётняга свята рупліўцаў Брэсцкай вобласці стаў Дзівін — населены пункт Кобрыншчыны, які радаваў сваёй прыгажосцю не толькі мясцовых жыхароў, але й гасцей. Абноўленыя будынкі, сучасныя падворкі, абазначаныя веласіпедныя дарожкі, яркія кветнікі — гожы аграгарадок стаў яшчэ больш утульным і камфортным.\nУ гэты дзень яго цэнтр ператварыўся ў калейдаскоп фарбаў, пляцоўку для гульняў, забаў і народных гулянняў. На вуліцах Савецкай і Леніна размясціліся палаткі больш за 120 арганізацый гандлю, грамадскага харчавання, прамысловых прадпрыемстваў, індывідуальных прадпрымальнікаў, рамеснікаў. Міма іх святочнай калонай прайшлі да плошчы, да галоўнай сцэны свята, героі жніва-2020.\nУ складзе жабінкаўскай дэлегацыі былі 32 чалавекі. Сярод іх прадстаўнікі камбікормавага і цукровага заводаў і сельскіх гаспадарак.\nПа добрай традыцыі гучалі словы падзякі ў адрас аграномаў, механізатараў, камбайнераў, кіраўнікоў сельгаспрадпрыемстваў — усіх тых, хто ад світання да захаду сонца працаваў на хлебнай ніве, на карысць багатага ўраджаю. Паднялі сцяг абласнога свята “Дажынкі-2020” старшыня Іванаўскага райвыканкама Анатоль Ткачук, дырэктару ААТ “Агра-Калядзічы” Пружанскага раёна Аляксандр Пішч, старэйшы камбайнер экіпажа ААТ “Баранавіцкі камбінат хлебапрадуктаў” Арцём Стацэнка.\nЗатым на сцэне адбылася кульмі-нацыйная частка свята — ушанаванне пераможцаў уборачнай кампаніі, а таксама ўсіх тых, хто сеяў і расціў хлеб. Старшыня праўлення Беларускага рэспубліканскага саюза спажывецкіх таварыстваў, упаўнаважаны прадстаўнік кіраўніка дзяржавы па Брэсцкай вобласці Валерый Іваноў зачытаў Прывітальны адрас ад Прэзідэнта краіны Аляксандра Лукашэнкі, а таксама ўручыў узнагароды лепшым хлебаробам, кіраўнікам гаспадарак і раёнаў.\nШмат аграрыяў атрымалі Ганаровыя граматы, падзякі, юбілейныя медалі “100 год органам дзяржаўнага кіравання сельскай гаспадаркай і харчаваннем Беларусі” з рук міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Івана Крупко, а таксама кіраўніцтва Брэстчыны. З жабінкаўскай дэлегацыі ганаровыя ўзнагароды атрымалі дырэктар ААТ “Вазнясенскі” Надзея Кандрацюк, галоўны інжынер ААТ “Рагазнянскі” Мікалай Маеўскі і камбайнер ААТ “Ракітніца” Алег Міхалюк.\n“Гэты год для працаўнікоў вёскі склаўся добра — пры ўсіх яго складанасцях, дый ідэальных умоў для працы ніколі і не было, — адзначыў старшыня Брэсцкага аблвыканкама Анатоль Ліс. — За гады апошняй пяцігодкі мы атрымалі самы высокі ўраджай збожжавых. Па валавым зборы дасягнулі 1350 тысяч тон збожжа — больш за тону на кожнага жыхара рэгіёна. Пры ўраджайнасці 40 цэнтнераў з гектара, што таксама вышэй за нядрэнны паказчык мінулага года. Больш як 150 тысяч тон прыбралі рапсу — вельмі каштоўнай культуры. Заканчваем уборку проса, грэчкі. Лічу, тая задача, якую мы ставілі перад нашымі хлебаробамі, выканана. Будзем імкнуцца атрымліваць збожжа больш: у нас добра развіваецца жывёлагадоўля. Арыенцір — 1,5 мільёна тон без кукурузы”.\nНа дзівінскіх “Дажынках” было весела і святочна, тут панавала гасціннасць і ветлівасць. Людзі размаўлялі, фата-графавалі, атрымлівалі асалоду ад канцэртнай праграмы і проста дыхалі свежым паветрам.\nРазнастайныя выставы, спаборніцтвы, шчодрыя пачастункі, шэдэўры майстроў-умельцаў — культурная праграма была яркай і насычанай, кожны з прысутных мог знайсці занятак па душы.\nМузыка, песні, скокі, выдатны настрой панавалі ў Дзівіне да позняга вечара. Завяршыліся гулянні святочным феерверкам.


Разумная база адпачынку Бухгалтэрыя Byport - распрацоўка праграмнага забяспечання, сайтаў, парталаў\nГалоўная → Разумная база адпачынку Бухгалтэрыя\nРазумная база адпачынку Бухгалтэрыя\nМодуль Бухгалтэрыя - дадзены модуль узаемазвязаны з іншымі модулямі, што забяспечвае паўнавартасны ўлік усіх дадзеных і ўзаемадзеянне структур. Модуль забяспечвае ўлік аперацый, звязаных з рухам грашовых сродкаў базы адпачынку.\nАсноўнымі функцыямі дадзенага модуля з'яўляецца:\nпраца з дакументамі і рахункамі ўсіх кліентаў, усе дадзеныя контрагентаў аўтаматычна перадаюцца з іншых модуляў;\nкантроль працэсу выстаўлення рахункаў;\nпрагноз руху грашовых сродкаў на любы перыяд часу і ў рамках любой арганізацыйнай адзінкі;\nразнясенне сум плацяжоў па рахунках\nпрадастаўляе інфармацыю карыстальнікам усяго праграмнага комплексу аб зробленых аплатах;\nадначасовае захоўванне дадзеных па розных уліковых перыядах (гадах);\nфарміраванне фінансавых і статыстычных справаздач, магчымасць дадання неабходнай справаздачнасці;\nінтэграцыя з праграмай «1С: Бухгалтэрыя».\nАсобныя сістэмы дазваляюць абменьвацца дадзенымі з праграмай 1С і праводзіць наступныя аперацыі:\nСупастаўленне паслуг. Кожная з сістэм мае спіс паслуг. У «Разумнай базе адпачынку» мы вырабляем рэалізацыю паслуг, а ў 1С мы вядзем улік адгружаных паслуг. Супастаўленне паслуг дазваляе адназначна вызначаць рэалізаваныя паслугі.\nСупастаўленне контрагентаў. Кожная з сістэм ажыццяўляе ўзаемадзеянне з кліентамі пры рэалізацыі паслуг, няхай гэта будзе фізічныя або юрыдычныя асобы. Магчымасць супастаўлення або выкарыстання дадзеных з адной сістэмы ў іншую, дазваляе хутчэй супаставіць плацяжы з патрэбнымі контрагентамі і весці адзіны ўлік па адным і тым жа кліенту.\nВыгрузка рахунку. Асноўнай аперацыяй для перадачы дадзеных у бухгалтэрыю, з'яўляецца выгрузка рахункаў. У рэгламентаваныя час або пры паступленні плацяжоў, бухгалтар можа выгрузіць выстаўленыя кліентам рахункі і загрузіць іх у 1С. Так як кошт мае поўную дэталізацыю па рэалізаваным паслугах, у далейшым, супаставіўшы плацяжы па рахунках у 1С, можна атрымаць усю неабходную аналітыку.\nЗагрузка плацяжоў. Для адлюстравання прыходу плацяжоў па выстаўленых рахунках і кантролю аплаты, мы можам выгрузіць дадзеныя па плацяжах пасля іх супастаўлення з рахункамі ў 1С. Пры загрузцы плацяжоў у «Разумную базу адпачынку», стан рахунку аўтаматычна змяняецца.


Цвёрды дыск | February 2020\nСпосабы падлучэння другога жорсткага дыска да кампутара\nНадышоў час, калі аднаго цвёрдага дыска ў кампутары ўжо недастаткова. Усё больш карыстальнікаў вырашае падлучыць другі HDD да свайго ПК, але далёка не ўсе ведаюць, як зрабіць гэта правільна самому, каб не дапусціць памылак. На самай справе, працэдура дадання другога дыска нескладаная і не патрабуе спецыяльных уменняў.\nЯк адрамантаваць жорсткі дыск\nРамонт жорсткага дыска - працэдура, якая ў шэрагу выпадкаў дазваляе вярнуць працаздольнасць назапашвальніку. З-за спецыфікі гэтай прылады сур'ёзныя пашкоджанні выправіць самастойна звычайна немагчыма, але лёгкія праблемы могуць быць адхільныя без звароту да спецыяліста. Рамонт жорсткага дыска сваімі рукамі Вярнуць HDD ў працоўны стан можна нават у тых выпадках, калі ён не бачны ў BIOS.\nНебяспечныя ўздзеяння на HDD\nЖорсткі дыск (ЖД) - адзін з кампанентаў любога кампутара, без якога паўнавартасная праца за прыладай практычна немагчымая. Многія карыстальнікі ўжо ведаюць, што менавіта ён лічыцца ці ледзь не самым далікатным кампанентам прычыны складанай тэхнічнай складніку. У сувязі з гэтым актыўным карыстальнікам ПК, ноўтбукаў, знешніх HDD неабходна ведаць, як правільна эксплуатаваць дадзенае прылада, каб не дапусціць яго фізічнай паломкі.\nДэфрагментацыя дыска - працэдура аб'яднання пабітых на фрагменты файлаў, якая, у асноўным, выкарыстоўваецца для аптымізацыі Windows. Практычна ў любым артыкуле па паскарэнню працы кампутара можна сустрэць савет аб правядзенні дэфрагментацыі. Але далёка не ўсе карыстальнікі разумеюць, што ж уяўляе сабой дэфрагментацыя, і не ведаюць, у якіх выпадках трэба яе рабіць, а ў якіх не; якое ПА для гэтага варта выкарыстоўваць - ці дастаткова убудаванай ўтыліты, ці ж лепш усталяваць іншую праграму.\nСпосабы выдалення падзелаў жорсткага дыска\nМногія жорсткія дыскі разбітыя на два ці больш частак. Звычайна яны дзеляцца пад карыстацкія патрэбы і прызначаны для зручнай сартавання захоўваемых дадзеных. Калі неабходнасць у адным з наяўных раздзелаў адпадае, то яго можна выдаліць, а незанятае прастору далучыць да іншага таго дыска. Акрамя гэтага, такая аперацыя дазваляе хутка знішчыць усё якія захоўваюцца на раздзеле дадзеныя.\nЯк праверыць жорсткі дыск на бітыя сектара\nЖорсткі дыск - вельмі важны кампанент любога кампутара. Разам з гэтым ён адчувальны і успрымальны да розных непаладак. Так, бітыя сектара на паверхні могуць прывесці да поўнай адмовы працы і немагчымасці карыстацца ПК. Заўсёды лягчэй папярэдзіць з'яўленне праблемы, чым змагацца з яе наступствамі.\nПадлучальны жорсткі дыск да тэлевізара\nМногія сучасныя тэлевізары аснашчаны USB-партамі і іншымі раздымамі для падлучэння жорсткіх дыскаў, Flash-назапашвальнікаў, гульнявых прыставак і іншых прылад. Дзякуючы гэтаму экран ператвараецца не проста ў сродак для прагляду вячэрніх тэленавін, а ў сапраўдны медыяцэнтр. Як падключыць жорсткі дыск да тэлевізара Жорсткая дыск можна выкарыстоўваць для захоўвання медыя кантэнту і іншай важнай інфармацыі.\nЯк зрабіць знешні назапашвальнік з жорсткага дыска\nЗ-за розных абставінаў карыстальнікам можа спатрэбіцца стварыць знешні назапашвальнік з звычайнага жорсткага дыска. Гэта нескладана зрабіць самастойна - досыць выдаткаваць некалькі сотняў рублёў на неабходнае абсталяванне і надаць зборцы і падключэнні не больш за 10 хвілін. Падрыхтоўка да зборкі вонкавага HDD Як правіла, патрэба ў стварэнні вонкавага HDD ўзнікае па наступных прычынах: У наяўнасці маецца жорсткі дыск, але адсутнічае альбо вольнае месца ў сістэмным блоку, альбо тэхнічная магчымасць яго падлучэння; HDD плануецца браць з сабой у паездкі / на працу або няма неабходнасці ў сталым падлучэнні праз матчыну плату; Назапашвальнік неабходна падключыць да ноўтбука ці наадварот; Жаданне выбраць індывідуальны знешні выгляд (корпус).\nНавошта патрэбна перамычка на цвёрдым дыску\nАдной з дэталяў жорсткага дыска з'яўляецца перамычка або джампер. Яна была важнай часткай састарэлых HDD, якія працуюць у рэжыме IDE, але яе можна сустрэць і ў сучасных вінчэстарах. Прызначэнне джампера на цвёрдым дыску Некалькі гадоў таму жорсткія дыскі падтрымлівалі рэжым IDE, які на сённяшні дзень лічыцца састарэлым.\nШто такое індэксаванне файлаў на цвёрдым дыску\nАС Віндовс утрымлівае ў сабе сістэмны кампанент, які адказвае за індэксаванне файлаў на цвёрдым дыску. У гэтым матэрыяле будзе расказана пра тое, для чаго прызначана дадзеная служба, як яна працуе, ці ўплывае яна на прадукцыйнасць персанальнага кампутара і як яе адключыць. Індэксаванне на цвёрдым дыску Служба індэксавання файлаў у аперацыйных сістэмах сямейства Windows была распрацавана для таго, каб павялічыць хуткасць пошуку дакументаў на прыладах карыстальнікаў і ў карпаратыўных камп'ютэрных сетках.\nЯк дастаць файлы з пашкоджанага жорсткага дыска\nДля многіх карыстальнікаў дадзеныя, якія захоўваюцца на цвёрдым дыску, нашмат важней, чым сам девайс. Калі прылада выйшла з ладу ці было па неасцярожнасці адфарматавана, то выняць з яго важную інфармацыю (дакументы, фатаграфіі, відэа) можна з дапамогай спецыяльнага софту. Спосабы аднаўлення дадзеных з пашкоджанага HDD Для аднаўлення дадзеных можна выкарыстоўваць аварыйную загрузачны флешку альбо падключыць няспраўны HDD да іншага кампутара.\nЯк зрабіць жорсткі дыск з флэшкі\nКалі не хапае вольнага прасторы на цвёрдым дыску, і вызваліць яго не атрымліваецца, прыходзіцца разглядаць розныя варыянты па павелічэнні месцы для захоўвання новых файлаў і даных. Адным з найбольш простых і даступных спосабаў з'яўляецца выкарыстанне flash-назапашвальніка ў якасці жорсткага дыска.\nЧаму кампутар не бачыць жорсткі дыск\nПраблема, пры якой жорсткі дыск не вызначаецца кампутарам, даволі распаўсюджаная. Гэта можа здарыцца з новым ці ўжо выкарыстоўваліся, знешніх і убудаваным HDD. Перад тым, як спрабаваць ліквідаваць непаладку, неабходна разабрацца, што ж стала яе прычынай. Звычайна карыстальнікі і самі могуць выправіць складанасці, звязаныя з жорсткім дыскам - для гэтага дастаткова прытрымлівацца інструкцый і дзейнічаць акуратна.\nЗвычайна карыстальнікі маюць у сваім кампутары адзін убудаваны назапашвальнік. Пры першай ўстаноўцы аперацыйнай сістэмы вырабляецца разбіўка яго на пэўную колькасць частак. Кожны лагічны том адказвае за захоўванне пэўнай інфармацыі. Акрамя гэтага ён можа быць фарматаваць ў розныя файлавыя сістэмы і ў адну з двух структур.\nЯк паставіць пароль на жорсткі дыск\nНа цвёрдым дыску захоўваецца ўся важная для карыстальніка інфармацыя. Каб абараніць прылада ад несанкцыянаванага доступу, рэкамендуецца ўсталяваць на яго пароль. Зрабіць гэта можна з дапамогай убудаваных сродкаў Windows або спецыяльнага праграмнага забеспячэння. Як паставіць пароль на жорсткі дыск Наставіць пароль можна на ўвесь жорсткі дыск або яго асобныя раздзелы.\nШто рабіць, калі ня фарматуецца жорсткі дыск\nФарматаванне HDD - просты спосаб хутка выдаліць усе захоўваемыя на ім дадзеныя і / або змяніць файлавую сістэму. Таксама часта фарматаванне выкарыстоўваецца для "чыстай" ўстаноўкі аперацыйнай сістэмы, але часам можа ўзнікнуць праблема, пры якой Windows не можа выканаць дадзеную працэдуру. Прычыны, па якіх не фарматуецца жорсткі дыск Ёсць адразу некалькі сітуацый, пры якіх не атрымліваецца адфарматаваць назапашвальнік.\nЗамена жорсткага дыска на ПК і на ноўтбуку\nКалі жорсткі дыск састарэў, пачаў дрэнна працаваць, ці ж бягучага аб'ёму становіцца недастаткова, карыстальнік вырашае памяняць яго на новы HDD або SSD. Замена старога назапашвальніка новым - простая працэдура, якую можа выканаць нават непадрыхтаваны карыстальнік. Гэта зрабіць аднолькава проста і ў звычайным стацыянарным кампутары, і ў ноўтбуку.\nШто такое фарматаванне дыска і як правільна яго рабіць\nПад фарматаваннем маецца на ўвазе працэс нанясення спецыяльных пазнак на назапашвальнік. Ён можа выкарыстоўвацца і для новых назапашвальнікаў, і для былых ва ўжыванні. Фарматаваць новы HDD неабходна для стварэння разметкі, без якой ён не будзе ўспрымацца аперацыйнай сістэмай. Калі на вінчэстары ўжо ёсць якая-небудзь інфармацыя, то яна сціраецца.\nПадлучэнне вонкавага жорсткага дыска да PS4\nГульнявая кансоль PS4 на дадзены момант лічыцца лепшай і самай прадаецца прыстаўкай ў свеце. Усё больш карыстальнікаў аддаюць перавагу гульні менавіта на такім прыладзе, чым на ПК. Спрыяе гэтаму пастаянны выхад навінак, эксклюзіваў і гарантаваная стабільная работа ўсіх праектаў. Аднак ўнутраная памяць ПС4 мае свае абмежаванні і часам туды ўжо не змяшчаюцца ўсе набытыя гульні.\nЛепшыя вытворцы жорсткіх дыскаў\nЦяпер на рынку канкуруюць паміж сабой адразу некалькі вытворцаў ўнутраных жорсткіх дыскаў. Кожны з іх імкнецца прыцягнуць большую ўвагу карыстальнікаў, здзіўляючы тэхнічнымі асаблівасцямі або іншымі адрозненнямі ад астатніх кампаній. Заходзячы ў фізічны або інтэрнэт-крама, юзэр сутыкаецца з няпростай задачай выбару вінчэстара.\nhttps://termotools.com termotools.com © Цвёрды дыск 2020


34mag прэзентуе ў анлайне частку «Апошняй кнігі пана А.» Альгерда Бахарэвіча\n«Чалавек Раман Бурак» – ці то казка, ці то не ад Альгерда Бахарэвіча\nРанкам беларусы прачынаюцца як быццам у сваім ложку, а як быццам не зусім. Кожны дзень поўніцца новымі казкамі, і ў залежнасці ад майстэрства казачнікаў, якіх мы слухаем, свет вакол перакідаецца то мядовым вулеем, то камерай з павуціннем без павука. Сёння 34mag праводзіць цябе ў свет экстрэмальных фантазій: публікуем казку з «Апошняй кнігі пана А.» Альгерда Бахарэвіча, якая з’явілася ў продажы пару тыдняў таму.\n740 грамаў чароўнай прозы вышлі ў выдавецтве «Янушкевіч». Паводле скразнога сюжэта, пісьменнік-даўжнік, каб сплаціць доўг крэдытору, піша казкі і вечарамі чытае іх дарослым. Казкі гэтыя не пра Жар-птушак, а пра жыццё за акном – гісторыі, што адбываюцца з беларусамі цяпер і некалі пераўтворацца ў гарадскія легенды. Аўтар параўноўвае свой твор з серыялам на 60 серый. Вось табе адна з іх ад цітраў да цітраў.\nАльгерд Бахарэвіч – пра флюіднасць жанру\n«Гэта, можа, і ня казка. Нейкае такое фантастычнае апавяданьне. Добра тое, што яно зразумелае і без кантэксту цэлай кнігі».\nЧалавек Раман Бурак\nЗ «Апошняй кнігі пана А.»\nПершае, пра што мы дамовіліся зь Інгай, калі селі адно насупраць аднаго: гэта ўсё ж будзе мужчына.\nШчыра кажучы, я чакаў бойкі. Жорсткай, з выкарыстаньнем забароненых прыёмаў. Інга з самага пачатку не выдавала на тую, зь якой можна лёгка дамовіцца. Я ведаў такіх, як яна, здольных наклікаць панылую стому яшчэ да таго, як раскрыюць рот. А рот яна мела шырокі, даволі прыгожы і злосны, я не сумняваўся, што ён поўны пытаньняў, прэтэнзій і ўжо даўно сфармуляваных крыўдаў. Чаму да яе прыставілі мяне, саракагадовага, белага, гетэрасэксуальнага, хоць абяцалі, што яна будзе працаваць над праектам сама? Чаму мы будзем сядзець у адным кабінэце? Мне патрэбная сакратарка? Мамка? Чаму я наогул вырашыў, што магу займацца такой тонкай справай? І чаму абавязкова мужчына? Усё, што ты скажаш такім вар’яткам, нават у самай далікатнай форме, яны ўспрымуць як павучаньне. Нават калі папрасіць іх зачыніць акно, бо з вуліцы дзьме, яны зірнуць на цябе так, нібы зараз высадзяць шыбу кулаком.\nАле Інга змаўчала. Яна баялася, што калі пачне скандаліць, праект аддадуць мне. Бо час пайшоў.\nЯ быў гатовы, што на вызначэньне полу мы змарнуем прынамсі пару дзён, я пакінуў у календары тэрмін на раскачку, я быў падрыхтаваны да ўсіх гэтых песьняў: «гендэр», «роўнасьць», «патрыярхат», быў гатовы цярпліва і скептычна ўсьміхацца і ўрэшце саступіць ёй у нечым малым, каб яна пагадзілася ў прынцыповым.\nГэта мусіў быць мужчына, таму што задуманага ня мог зрабіць ніхто, апрача мужчыны. І нават Інга разумела, што спрачацца тут бессэнсоўна.\n«Мужчына, — сказаў я мякка. — Якія мужчынскія імёны вам падабаюцца, Інга?»\n«Шчыра? Ніякія. Можаце выбраць самі».\n«Я ўжо выбраў. Але, магчыма…»\n«Дашліце мне на пошту».\n«Яго маглі б зваць…»\n«Дашліце мне на пошту, я пагляджу».\nЯ ўздыхнуў і даслаў ёй паведамленьне. У паведамленьні было ўсяго тры словы.\nРаман Аляксандравіч Бурак\nЯна нічога не адказала. Я запытальна зірнуў на яе галаву, напалову схаваную за сьцяной ноўтбука, яе вачэй не было відаць, толькі абвешанае жалезьзем вуха. Жалезныя завушніцы пагойдваліся ў такт яе энэргічным рухам. Яна нават не кіўнула, яна ўжо працавала, яна ўсім сваім выглядам паказвала мне, што ёй усё гэта не падабаецца, але што зробіш. А я глядзеў на яе і думаў, што яна тут абсалютна лішняя. Я ніколі ня ўмеў працаваць у камандзе. Мне было б зручней зрабіць усё самому.\nРаман Аляксандравіч Бурак. На тое, каб прыдумаць гэтае імя, мне спатрэбіўся цэлы дзень, я спыніўся на ім яшчэ да таго, як мяне пазнаёмілі з Інгай, яшчэ да таго, як узялі на гэтую дзіўную працу, якая, тым ня менш, уратавала мяне ад столькіх праблем. Інга, Інга… Магла б ацаніць выразнасьць — і ў той самы час сьціпласьць маёй прыдумкі. Раман Бурак. Звычайнае імя звычайнага чалавека, а ўсё ж — раз пачуўшы, ужо не забудзеш. І лацінкай добра пішацца.\n«Інга, вы атрымалі маё паведамленьне?»\n«Ну ў яго ж была маці?»\n«Вы б хоць кіўнулі, Інга, я ж мушу ведаць…»\n«Я кіўнула. Я не магу ківаць паўгадзіны запар. Праверце пошту».\nЯ праверыў. І праўда. «Сьвятлана Васілеўна Бурак, у дзявоцтве Славіна», напісала мне Інга. Так мы і будзем працаваць наступныя некалькі месяцаў? Я хацеў сказаць ёй, што так ня пойдзе, але вырашыў адкласьці размовы на потым. Яна ж пагадзілася на мужчыну. Ня ўсё адразу, вырашыў я. Разьбярэмся.\nІнга скончыла пісьменьніцкія курсы — адны з тых, якія апошнім часам распладзіліся ў нас, як танныя цырульні, прыватную школку, дзе амбітныя літаратурныя няўдаліцы вучаць наіўных летуценьнікаў скарачаць і правіць, выкідваць і прарэджваць, карацей: рэзаць і стрыгчы ўласныя тэксты і вымятаць непатрэбнае. Яны там чамусьці лічылі, што гэта галоўнае ўменьне, якім мусіць валодаць літаратар, і ўдзёўбвалі гэтую лухту ў галовы сваім навучэнцам. Кастрыруй і не камплексуй — так можна было сфармуляваць іхнае творчае крэда. Таму я не чакаў ад Інгі занадта шмат.\nКарацей, неяк мы зь Інгай усё ж пачалі праект. Мы абое ведалі, што мусім сьпяшацца. На нашыя месцы маглі б узяць зусім іншых людзей. Калі б кіраўніцтва пабачыла, што праект тармозіцца праз наш канфлікт, дык не сумняваюся, яно б не раздумвала ні хвіліны. І не было б ніякага Рамана Бурака. Быў бы іншы чалавек. Зусім іншы.\nЯ ведаў, што Інгу нашая работа хвалюе ня менш, чым мяне. Яна не прызнавалася ў гэтым, але задача, пастаўленая перад намі, не магла не хваляваць. Адчуваньне, якое мы мелі ў тыя дні, нельга было параўнаць ні з чым. Ты сядзіш у кабінэце і пішаш. Пішаш першае, што прыйдзе ў галаву, бо часу мала. А недзе далёка, на падземным заводзе, сядзяць людзі і чытаюць напісанае табой. Гэтыя людзі чытаюць так уважліва, як ніхто і нідзе ў нашым суворым сьвеце. Яны чытаюць і аддаюць загады. Загады накіроўваюцца ў лябараторыю. І тое, што пішам мы зь Інгай, робіцца яваю. На вялікім стале, абкружаным людзьмі ў белых халатах, ляжыць істота, якую завуць Раман Бурак. Раман Бурак сьпіць. Ён існуе і не існуе адначасова. Ён рыхтуецца да існаваньня. Ён рыхтуецца да подзьвігу, але яшчэ ня ведае пра гэта. Ён рыхтуецца жыць — і памерці ў імя свабоды.\n«Аднойчы Раману Бураку пазваніў зь лецішча бацька і папрасіў прыехаць да яго, каб адрамантаваць дах, абкусаны па краях нядаўняй ліпеньскай бурай. Раман Бурак стаяў на хісткіх драбінах, адной рукой трымаючы малаток за горла, а другой схапіўшыся за абламаны, нагрэты сонцам шыфэр. Цяжкая галоўка малатка вызірала з-пад ягоных пальцаў, нібы ён злавіў тут, на даху, драпежную птушку і цяпер душыў яе, душыў — ён, страшны, няўклюдны чалавек зь цьвіком у сьцятых вуснах… Раман Бурак адчуў, як драбіны сыходзяць у яго з-пад ног…»\nТакую вось лухту я пісаў, пазіраючы раз-пораз на Інгу, якая захоплена ляскала клявішамі за суседнім сталом. Я пісаў, не задумваючыся, думаць мусілі людзі ў лябараторыі, гэта іхнымі намаганьнямі праз пару гадзін Раман Бурак на вялікім стале набываў новыя рысы, веды, навыкі і ўспаміны. Я пісаў, а ў лябараторыі ўважліва чыталі і аддавалі загады, і на цемі Рамана Бурака зьяўляўся даўні шнар ад падзеньня з трох мэтраў, а рукі Рамана Бурака набывалі ўзровень валоданьня малатком ніжэйшы за сярэдні (4 паводле 10-бальнай шкалы), а вусны і язык Рамана Бурака запаміналі смак халоднага цьвіка, а ў памяць Рамана Бурака закладваліся згадкі пра бацьку на іншым баку даху, вобраз задушанай ім птушкі, успаміны пра сонца, якое лупіла проста ў твар, пра маці, якая стаяла ўнізе і роспачна крычала, ня здольная спыніць ягонае падзеньне… Ён ацалеў тады, толькі на галаву наклалі швы — і ў галаву Рамана Бурака, проста ў мозг перацякала цяпер дэфармаваная спэцыяльнай праграмай інфармацыя пра доктара «Хуткай дапамогі», што доўга не магла знайсьці бацькоўскае лецішча…\nУ паўзах паміж працаю я чытаў тое, што пісала Інга — я мусіў чытаць гэта, каб не супярэчыць яе тэкстам і дапаўняць іх, каб улічваць іх у сваіх нататках пра Рамана Бурака. Яна пісала значна больш сьцісла, і я раздражнёна думаў, як радуюцца яе тэкстам у лябараторыі, бо выцягваць з напісанага ёю патрэбны матэрыял было значна лягчэй.\nЯ зайздросьціў ёй. Але я ня мог сабе дазволіць пісаць так, як яна. Я меў стыль. А яна скончыла пісьменьніцкія курсы.\n«Раман Бурак прыйшоў з працы. Ён глядзіць порна на старым кампутары, хаваючы правую руку пад сталом. Левай рукой ён час ад часу хапае бутэльку піва і прыкладваецца да яе, гучна адрыгваючы. Яму хочацца зрабіць відэа гучней, але ён баіцца, што суседзі за сьцяной пачуюць, чым ён займаецца. Раман Бурак дапівае піва і з расшпіленымі штанамі, бліскучымі ад тлушчу, ідзе ў кухню. Ён бярэ зь лядоўні яшчэ адну бутэльку. У лядоўні — учорашні недаедзены абед з «Макдональдсу», больш там нічога няма. Толькі карычневая кардонная скрынка стаіць на верхняй паліцы, прачыненая так, што відаць кавалкі халоднай бульбы-фры. Раман Бурак дастае па адной тлустыя і ліпучыя кавалкі і жарэ іх, выціраючы пальцы аб штаны…»\nУ лябараторыі любяць такія простыя факты. Раман Бурак мае хворы страўнік і хваробу кішэчніка, трохі мізагініі (6,5 паводле 10-бальнай шкалы), нездаровае лібіда, пару фобіяў, даволі высокі (7,5) узровень алькагалізму. Сэксуальныя рэцэптары Рамана Бурака атрымліваюць у падарунак улюбёныя раздражняльнікі. Сьвядомасьць Рамана Бурака напаўняецца, як балёнік паветрам, страхам перад суседзямі і парачкай комплексаў.\nУсё гэта, напісанае неўтаймоўнай Інгай, цудоўна спалучаецца з працай псыхолягаў, якія сядзяць на паверх ніжэй за нас — іхная задача сфармаваць псыхічную сыстэму Рамана Бурака на аснове нашых празаічных экзэрсысаў. Зрэшты, часам мы можам пісаць і вершамі. Раман Бурак ня надта любіць паэзію, але без паэзіі не апішаш чалавечую асобу. Начальству ўсё роўна, якім будзе Раман Бурак. Ягоны подзьвіг зьдзівіць усіх. Сьвятлана Бурак (у дзявоцтве Славіна) і Аляксандар Бурак былі б шакаваныя ўчынкам іх сына. Але яны даўно ў магіле. Магілай займалася іншая лябараторыя, пра іх я нічога ня ведаў. У нас не было доступу да такой інфармацыі.\n«Ня бойцеся хаосу, — сказалі нам кіраўнікі праекту. — Без хаосу няма чалавека. Няхай ваш апекаванец будзе супярэчлівы, складаны, непрадказальны, невытлумачальны. Тым больш жыцьця ў ім будзе. Тым большая верагоднасьць, што ніхто не даведаецца праўды, калі ўсё скончыцца».\nІ мы з Інгай ня стрымлівалі сябе. Раман Бурак ускладняўся з кожнай хвілінай. Раман Бурак удасканальваўся і пачынаў парушаць простыя схемы. Раман Бурак абрастаў хваробамі, шнарамі, радзімымі плямамі, таямніцамі, успамінамі, тактыльнымі галюцынацыямі, снамі, забароненымі жаданьнямі, рэцэптарамі, болямі і насалодамі…\nЧалавек, які ў нас выходзіў, быў уразьлівай натурай.\nІнга зрабіла ўсё, каб перавесьці гэтую ўразьлівасьць у плашчыню зла і самаразбурэньня. Яна нібы помсьціла мне за тое, што пагадзілася на самым пачатку, каб наш аб’ект быў мужчынам. Яе Раман Бурак піў, меў брудныя фантазіі, не любіў жанчын і ўсяляк сьцьвярджаў сябе ў ролі агрэсіўнага самца. Яе Раман Бурак марыў каго-небудзь забіць.\nМой Раман Бурак быў тонкім, добрым у сваёй сутнасьці чалавекам, няўклюдным і легкаверным, наіўным і летуценным. Ягонае асабістае жыцьцё ня склалася. Ягоная маладосьць праляцела, як сон. Мой Раман Бурак быў нечым падобны да мяне.\nРаман Бурак Інгі быў падобны да… Ну, магчыма, ён быў падобны да яе былога каханка ці мужа. Я ня ведаю, мы ніколі зь ёй пра гэта не гаварылі.\nПраект быў скончаны са спазьненьнем на месяц. Неблагі вынік, сказалі кіраўнікі, мы разьлічвалі, што давядзецца даць вам яшчэ год.\nНедзе далёка ад нас, у адной зь лябараторыяў падземнага заводу, на вялікім стале ляжаў чалавек Раман Бурак. Ён ужо існаваў. Бо вакол існаваў сьвет, які быў сьветам Рамана Бурака.\nМы ня ведалі, калі канкрэтна ў лябараторыі быў дадзены першы імпульс. Але мы ведалі, што гэта адбылося. Раман Бурак падняўся са стала і падышоў да акна.\nЁн ведаў, што ён не на радзіме. Але яму хацелася вярнуцца туды. Яму было блага. Раман Бурак падышоў да лядоўні і дастаў адтуль бутэльку піва. За ягонай сьпінай зьявіўся чалавек у белым халаце.\n«Я ў шпіталі?» — спытаў чалавек Раман Бурак.\n«Так, — сказаў яму чалавек у белым халаце. — Вы турыст. Вы прыехалі ў нашую краіну па турыстычнай візе. Вы трапілі ў аварыю, але ўсё абышлося. Невялікі правал у памяці, вось і ўсё. Страхавая кампанія ўсё аплаціла. Вы памятаеце, зь якой краіны прыехалі?»\nРаман Бурак назваў краіну.\n«Правільна, — сказаў доктар. — Як вас завуць?»\n«Раман Бурак», — сказаў Раман Бурак.\n«Як завуць вашых бацькоў?»\n«Сьвятлана Бурак і Аляксандар Бурак».\n«Можаце назваць дзявочае прозьвішча вашай маці?»\n«Славіна. Сьвятлана Славіна».\n«Выдатна, — сказаў доктар. — Вось бачыце, вы ўсё памятаеце, апрача аварыі. Але ўспомніцца і гэта. Як вы сябе адчуваеце?»\n«Нармальна, — сказаў Раман Бурак. — Выдатна. Добрае піва. У вас што, у шпіталях даюць піва?»\nГэта я прыдумаў яму такі голас. Хрыпаты, няўпэўнены, з прысьвістам. Голас чалавека, у якога хранічны бранхіт.\n«Вы ў свабоднай краіне, — усьміхнуўся доктар. — Мы вас выпісваем. Можаце вярнуцца на радзіму. І будзьце асьцярожныя, пераходзячы вуліцу».\n«Пешаходы ў маім горадзе, — сказаў Раман Бурак, — самыя дысцыплінаваныя ў Эўропе».\n«І ўсё ж, — зноў усьміхнуўся доктар. — Беражыце сябе».\nТое, што Раману Бураку было блага, зьяўлялася часткай пляну. Раман Бурак мусіў ведаць, што ён выйшаў са шпіталя — і таму ягоны стан быў нармальны для нядаўняга пацыента. Усё будзе добра, сказаў Раман Бурак сам сабе, едучы ў аэрапорт. Ён часта гаварыў сам з сабой. Цяжка напісаць чалавека з чыстага аркуша, калі ён ня будзе размаўляць сам з сабой.\nУ прызначаны дзень мы сабраліся ў кабінэце кіраўнікоў праекту. На стале стаяла шампанскае. На шырокім экране ішлі навіны. Навіны з нашай няшчаснай Радзімы. Мы былі далёка ад яе, мы былі эмігранты, але за намі была сіла. Сіла свабоды.\nКіраўнік праекту адкаркаваў шампанскае, але ня стаў даставаць корак. Ён так і стаяў, заціснуўшы яго ў руцэ. Ён прыберагаў урачысты стрэл да той запаветнай сэкунды, калі…\n«Тэракт на галоўнай плошчы! Пяць хвілін таму ў цэнтры сталіцы падчас вайсковага параду невядомы пачаў страляніну па ўрадавых трыбунах…»\nМы ўпіліся вачыма ў манітор, дзе мільгалі кадры добра знаёмай нам плошчы. Па ўсім было відаць, што парад працягваўся — ня так проста было спыніць гэтую адладжаную махіну. Але на трыбунах панавала паніка. Некалькі імгненьняў былі чуваць толькі крыкі і музыка.\n«Тэрарыст стрэліў у Лідэра Нацыі, — закрычаў раптам рэпарцёр з экрана. — Па нашых зьвестках, стрэл быў зроблены проста ў галаву, Лідэр Нацыі сканчаўся на месцы. Паліцыя затрымала забойцу… Пры затрыманьні тэрарыст не аказаў супраціву…»\nШампанскае стрэліла. Кіраўнік праекту разьліў яго па келіхах, мне дасталася адна пена, але я прамаўчаў.\nМы былі эмігранты, але за намі была сіла. Сіла і прага свабоды. Сіла — і найноўшыя навуковыя дасягненьні. Сіла — і слова. Мы даўно ня верылі ў той народ, які гатовы быў цярпець дыктатуру. Мы зьехалі і вырашылі, што зьменім уладу так, як і належыць людзям новага стагодзьдзя.\n«Падыдзіце да мяне, — сказаў кіраўнік праекту. — Давайце вып’ем за Алеся і Інгу. За бацькоў таго, хто вызваліў Бацькаўшчыну з-пад улады жорсткага дыктатара. Яны — бацька і маці нашага героя! Яны стваралі яго асобу, работнікі лябараторыі ўдыхалі жыцьцё ў кавалак бяздушнай матэрыі, сотні людзей працавалі над гэтым праектам, сотні патрыётаў рабілі дзень і ноч адну справу, якая скончылася нашай перамогай. Спадарства! Тырана больш няма! За Алеся і Інгу, якія прыдумалі чалавека, што ўратаваў наш край! Уратаваў без аніводнай ахвяры для нашага народу! Ура!»\nМы выпілі. Нехта зрабіў гук мацнейшым. Мы чакалі новай інфармацыі. І яна прыйшла.\n«Паліцыі стала вядома імя забойцы, — балбатаў рэпарцёр. — Тэрарыст назваў яго сам. Заставайцеся з намі, наступнае ўключэньне празь пяць хвілін…»\nМы хорам замыкалі нешта радасна-незадаволенае. Інга зірнула на мяне. Вядома, нам хацелася пачуць імя, якое прыдумаў наш маленькі аддзел. Напэўна, Інга ўспамінала той дзень, калі я даслаў ёй гэтыя тры словы: Раман Аляксандравіч Бурак. Але яна пагадзілася тады. І цяпер я цаніў яе згоду.\nПяць хвілін цягнуліся доўга.\n«Нагадаю, што сёньня падчас вайсковага параду ў цэнтры сталіцы быў забіты наш вялікі Лідэр Нацыі, — зноў, захлынаючыся ад важнасьці паведамленьня, закрычаў у аб’ектыў рэпарцёр. — Стрэл быў зроблены з адлегласьці дваццаць мэтраў з аўтаматычнай вінтоўкі замежнай вытворчасьці. Паліцыі стала вядомае імя забойцы. Гэта жанчына па імені Паліна Чэпік, якая пражывала ў пад’езьдзе аднаго з дамоў на праспэкце Велічы. Мы сабралі зьвесткі пра яе. Паліна Чэпік пражыла ў доме на праспэкце Велічы ўсё жыцьцё, працуючы прыбіральшчыцай. Паводле інфармацыі праваахоўных органаў, яна ніколі не была заўважаная ў сувязях з замежнымі выведкамі або эмігранцкімі тэрарыстычнымі арганізацыямі…»\nМы так і не даведаліся, куды падзеўся Раман Аляксандравіч Бурак. Мы пішам кнігі, якія ніхто не купляе, і зарабляем на жыцьцё чым давядзецца. Часам мы зь Інгай сустракаемся ў кавярні каля Старога моста і моўчкі сядзім, назіраючы за турыстамі, якія наваднілі перад Калядамі гэты прыгожы, але зусім чужы нам горад. Мы ўглядаемся ў твары, думаючы пра тое, што ён можа аднойчы вярнуцца. Вярнуцца, каб паглядзець у вочы нам, сваім выпадковым бацьку і маці — і, магчыма, нават падзякаваць. Падзякаваць хрыпатым голасам чалавека з хранічным бранхітам, які летась, прыхварэўшы, даў яму я.\nІлюстрацыі: Юля Спіноза\nТату з палаючым пашпартам: як пратэсты адбіваюцца на нашых целах?\nТату-мастачкі распавядаюць, як палітыка адбіваецца на іх справе і якія вобразы ў рэшце рэшт перамогуць.\nШто такое крыптавалюты і як яны мяняюць свет?\nБіткоіны, токены, майнінг, блокчэйн – разбіраемся раз і назаўжды.\nПернікі з мураламі, драўляныя галаваломкі, гарбатка з мёдам і дызайнерская вопратка – расказваем пра канцэпцыю крамы з сучаснымі беларускімі прэзентамі.


якія Размясціліся ў Індыйскім акіяне, Мальдыўскія выспы — гэта беласнежны пясок пляжаў і празрыстая акіянічная вада, безупречнейший клімат і багатая трапічная зеляніна.\nДля ідэальнага адпачынку не хапае толькі гасцініцы з добра сфарміраванай інфраструктурай, стайкі стракатых дзіўных рыб ля берага, пастаяннага пачуцці камфорту і эйфарыі. Усё гэта, без выключэння, маецца ў Royal Island Resort & Spa 5* — у чароўным свеце, дзе кіруюць ветлівасць і гасціннасць.\nМальдывы – гэта дзяржава вельмі невялікая і не вельмі багатая, аднак, выспы якія абсталяваны толькі для падарожнікаў, проста райскія. Экзатычная прырода расквітае на Мальдывах з лістапада па сакавік, непасрэдна ў дадзены прамежак пераважней за ўсё наносіць візіты на сонечны бераг у Royal Island Resort & Spa 5*.\nТрапічныя лясы, пляжы з чыстым і далікатным пяском, багацце садавіны, мангравыя дрэвы з вечназялёнымі лісцем, pandanı з вострымі іголкамі, архідэі, фікусы з няўяўнымі каранямі, велізарныя папараць, пемфис, які расце ў самым акіяне, какосавыя пальмы, бамбук і духмяныя плюмерии. У гэтым месцы налічваецца звыш двух сотняў тыпаў рыб, незабыўныя па прыгажосці каралавыя рыфы. У выспы уласны пірс і свае катэры і яхты. І няхай Хорубаду невялікі астравок, аднак вельмі дзіўны. А для таго каб трапіць сюды варта дабірацца на гідрасамалёта і на катэры.\nАпісанне нумароў у Royal Island Resort Spa\nУ гасцініцы на 150 нумароў, якія цалкам абсталяваны для адпачывальнікаў. Па прыездзе гасцей тут чакае цудоўная талерачка свежых пладоў і паўтара літровая пляшка вады. Нумары бездакорныя, у іх маецца:\nабсталяванне для варэння гарбаты і кава;\nу ваннай пакоі ёсць усё неабходнае (крэм, зубная паста, гель для душа, шампунь, шчотка і іншыя прыналежнасці);\nпасцельная бялізна мяняецца штодня – усё беласнежнае і чыстае;\nнумары прыбіраюцца 2 разы ў дзень падчас сыходу гасцей у рэстаран.\nАкрамя нумароў у корпусе, у Royal Island Resort & Spa 5* ёсць катэджы. Усе яны расстаўленыя па перыметры выспы, у кожнага маецца уласны кавалачак пляжу і непасрэдны выхад да акіяну. Гэта камфортныя хаціны з маленькай тэрасай, якія знаходзяцца ў цені гарачых пальмаў і мангравых дрэў. Выгоды (санвузел) знаходзіцца на адкрытым паветры. У пяці метрах размяшчаецца акіян і пунцовые рыфы. Прасторныя нумары з драўнянай мэбліроўкі, у даволі нядрэнным стане. Тэхніка і абсталяванне функцыянуюць бесперабойна. Тэлефонная сувязь паміж выспамі маецца, аднак, інтэрнацыянальныя званкі каштуюць вельмі дорага. Сэрвіс у Royal Island Resort Spa бездакорны, служачыя ветлівыя, усмешлівыя і ветлівыя.\nУ саміх доміках вас ждут:\nпрыналежнасці для вырабу гарбаты, кава;\nможа быць ўстаноўлена дадатковая ложак.\nАбслугоўванне прыбіральшчыцы і замена пасцельнай бялізны прадастаўляюцца гэтак жа, як і ў нумарах гатэля. Катэджы ў Royal Island Resort & Spa 5* ёсць двухпавярховыя (20 нумароў) і аднапавярховыя прыбярэжныя пабудовы, якія маюць 2 спальныя пакоі, пакой для гасцей, ванны з джакузі, сейф, ТЭЛЕВІЗАР, міні-кактэйль-бар, кулер, басейн на верандзе, сетка інтэрнэт, чайнік, сэрвіс нумароў такое ж, як у гасцініцы. Для дзіцяці магчымы заказ паслуг няні і ўстаноўка дзіцячай ложкі ў гатэлі, а акрамя таго, крэсла ў рэстаране. На терыторыі маецца дзіцячая пляцоўка з атракцыёнамі і агароджаная дзіцячая частка ў басейне.\nЧым кормяць у Royal Island Resort & Spa 5*\nУ гатэлі ёсць два рэстарана ў меню, якіх уваходзяць міжземнаморскія стравы і розныя стравы народаў свету. За кожным пастаяльцам замацоўваецца столік у рэстаране, што вельмі зручна. Адпачывальнікаў кормяць тры разы на дзень. З раніцы на сняданак заўсёды смажаць амлет і вафлі. Ежа разнастайная ў любы час дня ёсць мяса, рыба, садавіна, гародніна і соусы, на працягу дня рыхтуюць стэйкі піцу гамбургеры карэ ягня і многія іншыя стравы. Стравы вельмі смачныя і галодным не застанецца ніхто. Адзіная асаблівасць нацыянальнай кухні - шмат экзатычных і вострых страў. Мальдивцы любяць вострыя агароднінныя закускі, кары і стравы з рыбы, а ў якасці гарніру выкарыстоўваюць бульба ці рыс.\nУ гатэлі ёсць тры бара, у якіх есць піва, сокі, вады ўсе кактэйлі і алкагольныя напоі. Госці Royal Island Resort & Spa 5* вельмі любяць лёгкія абеды з півам у бары у басейна і вячэрнія кактэйлі, а таксама можна замовіць асобны вячэру на беразе акіяна або проста пасядзець у рэстаране.\nПляжныя ручнікі тут можна браць без абмежаванняў, а сам пляж вельмі чысты, з дробным белым пяском, які проста пышны. Самыя лепшыя ў свеце для пляжнага адпачынку месцы знаходзяцца менавіта на Мальдывах – празрыстая вада, зачаравальнае дно, спакойная атмасфера і поўнае расслабленне.\nНа пляжы ёсць пірс і ў 5:00 раніцы можна паглядзець, як кормяць драпежных мантыі. Днём яны плаваюць далёка, і адпачывальнікі могуць бачыць толькі плаўнікі. Намяжы невялікі насыпы і марскога абрыву можна паплаваць з маскамі разглядаючы вельмі прыгожыя каралы, розных рыб і мурэн.\nДля высакакласных нырцоў і аматараў дайвінга гэта месца падыдзе бездакорна і пакіне масу памятных адчуванняў. Астравок размяшчаецца паблізу ад берагавых каралавых атолаў, што дае магчымасць доьраться да цудоўна выдатных участкаў папросту ўплаў. Тысячы дайверов прыбываюць выключна на Мальдывы. Асвоіўшы школу дайвінга, якая ёсць у гасцініцы, кожны ахвотны здолее апусціцца на дно. Спрыяльныя і хупавыя лагуны сталі домам для мноства дзіўных жыхароў. Гэта забаўныя каралы, зграбныя малюскі, вялікія медузы, разнастайнай велічыні крэветкі, крабы, лобстараў. І нядзіўна, тое, што вялікая частка акварыўмных рыбак выловлена непасрэдна ў гэтым месцы. Адных толькі трапічных рыбак тут налічваецца больш за тысячу разнавіднасцяў. Дзіўнымі марскімі зоркамі самых незвычайных афарбовак дно абсыпана. Сярод іх, у асаблівасці выдаецца медуза «Вянок Хрыста». Цікавыя насельнікі — марскія вожыкі і огрцы. Апошнія ўяўляюць пагрозу для адпачывальнікаў, так як у іх вялікія, завостраныя і небяспечныя іголкі. Неабачліва ступіўшы на яго, можна ўвагнаць іголкі ў нагу, выцягнуць якія вельмі праблематычна. Акрамя таго, у вадзе жыве небяспечная рыбка-камень. Стаўшы на яе можна займець магутны апёк, які доўгі час зарубцовывается. Ныранне і плаванне са пахіламі пакіне масу уражанняў. На Мальдывах, каралы лічацца дзяржаўным здабыткам. У дзённы час яны глядзяцца непрыгожа, а пад покрывам ночы квітнеюць няўяўнымі шматколернымі букетамі, начныя каралы ўяўляюць фантастычную карціну!\nУ Royal Island Resort Spa 5* на Мальдывах праводзяцца экскурсіі – вельмі пазнавальныя паездкі па бліжэйшых астравоў, падчас якіх можна даведацца мясцовы побыт, убачыць школу, мячэці і расліннасць.\nКалі ездзіць на экскурсіі ад гатэля сумнавата, то можна адправіцца на рыбалку і пікнік. На рыбалцы можна атрымаць нядрэнны ўлоў і засмажыць на вуглях ў рэстаране.\nАдкрыты басейн гатэля невялікі, але вада ў ім вельмі чыстая.\nЁсць на тэрыторыі і крыты басейн. Акрамя таго, турыстам прадастаўляецца магчымасць прыняць гідромассажной ванну або схадзіць у сауну і СПА-салон.\nЗабавы ў Royal Island Resort Spa\nНа тэрыторыі гасцініцы, дазваляецца ўзяць разнастайныя прыстасаванні для плавання і пляжных гульняў абсалютна бязвыплатна. Прапануюцца:\nзаймальныя падарожжа на лодках з выгнутым носам і сімвалам краіны — дхони;\nкатанне на каноэ з традыцыйнай і багатай рыбалкай;\nа каму і гэтага мала, прапануюць круіз на яхце;\nакрамя таго, маецца:\nёсць жывая музыка;\nпагуляць у сквош (з мячом і ракеткай);\nможна наведаць залы аэробікі;\nмясцовая школа дайвінга дапаможа асвоіць падводнае плаванне;\nёсць вялікі тэнісны корт;\nтаксама, будзе не дрэнна праспяваць у караоке.\nШто рабіць ўвечары\nПа вечарах людзей не вельмі шмат, ўлагоджвае цішыня і акіян. Увечары, на ўзбярэжжа можна назіраць выключны закат. Дыскатэка і шумныя клубы размешчаны на значнай адлегласці ад нумароў, каб не турбаваць сон пастаяльцаў. Ёсць некалькі бараў і рэстаранаў, дзе можна добра адпачыць. Многія выбіраюць менавіта востраў Хорубаду для прапановы рукі і сэрца, любоўных паездак і рамантычнага баўлення часу.\nRoyal Island Resort Spa 5 на Мальдывах - лепшы варыянт для пачатку моцных сямейных адносін маладых і таму яго часта выбіраюць для ўрачыстых шлюбаў. Усе, хто прыязджае сюды праводзіць якія-небудзь ўрачыстыя мерапрыемствы, атрымліваюць эксклюзіўных падарунак ад гатэля.\nАматары пляжнага адпачынку едуць у Royal Island Resort & Spa 5*, у першую чаргу, з-за яго натуральных прыгажосцяў, пляжу і выдатнага атмасфернага клімату, аднак, гэта яшчэ зусім не ўсе, чым прыцягваюць вандроўнікаў Мальдывы. Тут шмат архітэктурных, гістарычных і культурных славутасцяў. У музеях выстаўлены старадаўнія будыйскія скульптуры і каралавыя кампазіцыі. Паблізу ад гатэля знаходзяцца:\nМячэць Дхаравандху – у гэтых месцах ёсць ахаваная запаведная тэрыторыя, куды прыплываюць кітоў акулы для размнажэння.\nПірс і пляж выспы Кихаадхуффару, Hulhangu, Тхулхаадхоо – гэта турыстычныя выспы з Гатэлямі і звесяленням.\nГавань Мидху і Мудуввари.\nНа шматлікіх турыстычных сайтах можна пачытаць мноства падрабязных водгукаў аб Royal Island Resort & Spa ўсе яны гавораць аб тым, што гэта адзін з лепшых гатэляў на астравах!\nЗ паслуг тут ёсць:\nбібліятэка з цікавай літаратурай;\nкрама з прывабнай падарункавай прадукцыяй - расцэнкі тут сьмешныя і ніякай пошліны. Як правіла, набываюць: ракавінкі, акулавыя зубы, футболкі, кілімкі ручной працы, ўпрыгажэнні з каралаў, драўляныя фігуркі;\nбясплатны wi-fi на ресепшене або і ў барах;\nтрансфер да аэрапорта – гэта катэр і самалёт.\nМясцовыя звычаі і асаблівасці, аб якіх вы неведалі\nГэта адно-адзіная дзяржава ў свеце, дзе заканадаўствам забараняецца мець сабак, і па гэтай прычыне тут няма ні адной сабакі. Натуральна, браць гэтых хатніх гадаванцаў у гатэль таксама нельзы. Неверагодна, але большая частка будынкаў на Мальдывах збудаваная з каралаў. Тутэйшая прырода ў перыяд бур і штормаў даруе новаспечаныя астраўкі незямнога раю, а частка знішчаюцца воднай стыхіяй. Усё гэта можна ўбачыць, спыніўшыся ў гатэлі як раз у сезон бур і штормаў.\nШто трэба ведаць турыстам:\nСпіртное можна ўжываць толькі ў рэстаранах пры гатэлях.\nПрама ад гатэля адыходзіць трансфер да аэрапорта, ён арганізаваны выдатна, а спецыяльна прызначаныя перавозчыкі паслужлівыя і ветлівыя.\nАфіцыйная грашовая адзінка — руфія.\nРазыходжанне ў часе з Масквой +1 час у летні сезон і +2 гадзіны ў зімовы час.\nСярэдняя t вады - 25-29 З. t атмасферы - 26-32 З. Прыемнага ўсім адпачынку!


Будзьма беларусамі! » СМІ: У Беларусі на грошы ЕС пабудуюць лагеры для бежанцаў\n13.01.2017 | Грамадства\nСМІ: У Беларусі на грошы ЕС пабудуюць лагеры для бежанцаў\nУ Беларусі на грошы Еўрасаюза пабудуюць лагеры для бежанцаў. Пра гэта піша газета Tageszeitung, якая спасылаецца на дакумент Еўракамісіі, які прызначаны для ўнутранага карыстання. Нібыта, у бліжэйшыя гады на гэтыя мэты беларускаму боку будзе выдаткавана 7 мільёнаў еўра.\nУжо існуе праект, у якім лагеры называюцца “цэнтрамі размяшчэння мігрантаў”. Яны будуць як адкрытага, так і закрытага тыпу. У апошнім выпадку мігранты будуць утрымлівацца пад аховай да часу дэпартацыі ці добраахвотнага выезду з Беларусі. Плануецца, што ў кожным такім лагеры будзе 30-50 месцаў. Падкрэсліваецца, што гэтыя аб’екты будуць “адпавядаць лепшым міжнародным і стандартам ЕС”.\nМяркуецца, што ў такіх лагерах размесцяць бежанцаў з Украіны, з Сірыі, а таксама “асобаў, якія з’язджаюць ад эканамічнага крызісу ў Расіі і шукаюць працу ў краінах ЕС”. Пра чачэнцаў тут гаворка не ідзе, паколькі яны — грамадзяне саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі.\nНямецкае выданне адзначае, што перадумовай для згаданага праекту сталі перамовы паміж Беларуссю і Еўрасаюзам пра міграцыйныя пагадненні. Іх тры — пра спрашчэнне ўмоваў уезду грамадзян Беларусі ў краіны Шэнгена, пра спрашчэнне выдачы працоўных і студэнцкіх віз, а трэцяе — паслуга за першыя два, па ім Беларусь абавязуецца забіраць бежанцаў, якія трапляюць у ЕС праз беларускую тэрыторыю. У публікацыі адзначаецца, што якраз па гэтым пытанні перамовы ідуць складана. У Беларусі незадаволеныя, што пытанні з візамі ў Бруселі гатовыя ўхваліць толькі пасля таго, як вырашыцца пытанне з бежанцамі, піша inopressa.ru.


Сяргей Высоцкi: З адносін РФ і Беларусі ўжо даўно пара выкінуць тэрмін «інтэграцыя» як такi (інтэрв'ю) » Политринг - Новости Беларуси\nРэдакцыя "Палiтрынга" вырашыла запусціць вясновае апытанне экспертаў, палітыкаў, грамадскіх дзеячаў, журналістаў, палітолагаў, якое будзе прысвечана ўплыву эпідэміі каранавiруса на сусветную супольнасць і нашу краіну.\nСваім меркаваннем па агучаных пытаннях дзеліцца старшыня Беларускай партыі Свабода-Самаабарона Сяргей Высоцкi.\n- Каранавірус паскарае эканамічны заняпад, і гэта пагроза працяглай рэцэсіі,якая разам з вірусам ужо адкінула сусьветную эканоміку на парадак назад. Разарваныя сувязі, развальваюцца бізнэсы, нават буйныя кампаніі не вытрымліваюць.\nВыжыве і адносна выйграе той, хто прыймаў найбольш адэкватныя меры ў часе сур’ёзных выпрабаваньняў. Гэта не значыць, што такія краіны не пацерпяць, але ў іх можа быць спад эканомікі там 10%, а ў тых, хто неадэкватна дзейнічаў – 30%, ці 40%, і Беларусь, якая ў такой сітуацыі дзейнічае больш-менш адэкватна, можа выйграць.\nАле найбольш можа вырасьці міжнародны аўтарытэт Беларускай дзяржавы, аўтарытэт нашага народу, які ў цяжкія часы не енчыць, а аб’ядноўваецца, ды працуе і змагаецца з бядой…І тут не да разборак з рэжымам, стаіць пытаньне будучыні нашай Дзяржавы ды яе грамадзянаў…\nІ менавіта гэта, як мне падаецца, бесіць тых, хто гнюсна сьпекулюе на бядзе, раздзьмухае паніку, каб дамагчыся паразы Беларусі, каб нацыя апусцілася на калені…\n-Кажучы пра адносіны Беларусі ды Расеі пара ўжо выкінуць з лексікону тэрмін “інтэграцыя” як такі.\nМы ўжо “інтэграваныя” да абсурду…Ідзе палітычны ды эканамічны шантаж, з пагрозай аншлюсу.\nГлядзіце на якім фоне адбываецца гэтая эпідэмія – працяг інфармацыйнай вайны расейскіх СМІ супраць Беларусі. Не вам мне распавядаць, досыць адкрыць ледзь не кожны расейскі тэлеграм- канал, і там мінімум пра сітуацыю ў самой Расеі, якую бяда накрыла куды страшней. Няма абмеркаваньня праблемаў развалу расейскай эканомікі, павялічэньне захварэўшых ва ўсіх рэгіёнах РФ, праблемы парушэньня правоў чалавека. Не – канцэнтрацыя на сітуацыі ў Беларусі, прадузятая падача становішча ў Беларусі, смакаваньне бяды, ледзь не па кожнаму выпадку хворага ў нас…Нібыта ў самой Расеі няма аніякіх праблем…\nТая ж гісторыя з гэтым памерлым расейскім хлопцам у Віцебску ды патрабаваньне пакараць Беларусь…Аднак я заўважыў, што расіяне тут перажываюць вірус, а вяртацца ў “карантынную” Расею не жадаюць…\nГэта рэальная адзнака сітуацыі, у Крамля выклікала шаленства ўпартасьць Беларусі ў абароне дзяржаўнай незалежнасьці. Праз гэтую прызму – пагрозы з боку расейскага імперыялізму, трэба ацэньваць нашую ўнутраную сітуацыю і тое, што накручваецца вакол Беларусі…\nСітуацыя вельмі трывожная, і нацыі зараз патрэбная еднасьць у процістаяньні знешняй пагрозе, як ніколі з часу абвешчаньня незалежнасьці. Хутка Масква перажыве шок пасьля гэтага вірусу, і і працягне атаку на Беларусь. Шмат залежыць ад таго, наколькі моцны будзе ўдар па Расеі ад крызісу, і з якімі стратамі ў эканоміцы выйдзе Беларусь…\nТаму палітыкі і дзеячы найперш ліберальнага лагеру, якія адмыслова сеюць істэрыю, па сутнасьці дапамагаюць Крамлю, праз ідэю радыкальнага карантыну, закрыцьця прадпрыемстваў, прагнуць разваліць дзяржаву, і зрабіць прыход Расеі вельмі лёгкім. Меры процідзеяньня вірусу – так, паніку – нафіг..\n- Якая верагоднасць таго, што розьніца ў падыходах Расеі і Беларусі да барацьбы з каронавірусам "разгорне" Менск у бок Захаду?\n- У гэтым вірусе як бачым увогуле кожны сам за сябе…\nРасея цікава прапагандысцкі выкарыстоўвае гэтую сітуацыю. Саюзніка яны паўгода мучылі нафтавым шантажом, а дапамагаюць Італіі ды ЗША. Нічога сабе саюзнічак…ЗША прыслалі нам сымбалічную падтрымку, Кітай, ідуць перамовы ў Еўразвязам. Гэта правільна. Пагана іншае, быў змарнаваны час для дыверсіфікацыі стасункаў. Зараз гэта рабіць цяжэй, хаця б таму што ва Ўкраіне прыйшла прарасейская ўлада, праблемы ў саміх заходніх дзяржаў.\nМаё бачаньне – кіраўніцтва дзяржавы недастакова актыўнае датычна стасункаў з ЗША. Прыезд Майка Пампеа адкрыў перад дзяржавай такія магчымасьці, якіх ніколі не было раней. І трэба гэты прарыў нарошчваць. Маю свае кантакты ў амерыканскім палітыкуме – ЗША чакаюць адказаў ад Беларусі…Амерыканцы паабяцалі падтрымку ва ўсіх сферах, то варта адкінуць усе саўковыя стэрэатыпы ды працягваць гэты вектар. Не варта рваць эканамічныя стасункі з Расеяй, але палітычнае ды эканамічнае супрацоўніцтва з ЗША трэба нарошчваць тут і цяпер! Пытаньне да палітычнай волі кіраўніцтва Беларусі…\nНельга далей губляць часу. Перадышка, звязаная з праблемай унутры самой імпрыі, будзе нядоўгай. Трэба ўзмацяняць дыпламатыю з Еўрапай і Штатамі, іншымі дзяржавамі. МЗС павінен працаваць як Міністэрства аховы здароў’я, у рэжыме поўнай мабілізацыі.\nТаксама чаму б зараз беларускаму ўраду не санкцыянаваць перамовы з патрыятычнымі сіламі, з годнымі ды самастойнымі дзеячамі (не з марыянеткамі ды панікёрамі), з прадстаўнікамі нацыянальнай эліты, зарэгістраваць нацыянальна-дэмакратычныя арганізацыі, даць пазіцыі на тэлебачаньні…Чаму б не адкрыць шляхі для поўнага спыненьня праяў этнацыду, адкрыць усе шляхі для беларускай культуры…У гэтым выйсьце… Зараз выдатны час каб развярнуцца да свайго народу ў поўнай меры, тут галоўныя рэзервы і тут сіла, якая здатныя спыніць любога агрэсара ды імперста…\n- Разам з тым гэты крызіс дазволіў вельмі сур’ёзна зрушыць сітуацыю.\nБеларусь зараз незалежная як ніколі за апошнія гады. Ужо мала хто балбоча пра “саюзнае гасударства”, з расейскага боку беларускую мяжу ахоўваюць казачкі (узнікла сапраўдная мяжа), беларусы адзіныя хто гуляе ў футбол – і аніводны заўзятар на футболе не захварэў, а фан-клубы беларускіх клубаў ад Аўстраліі да ЗША. Учорашні рэпартаж на Еўраньюс кажа, што дзяржава ўжо набыла аўтарытэт. Наш падыход разам са Швецыяй, Паўднёвай Карэяй ды Японіяй апынуўся адэкватным.\nВось у Швецыі з пачатку эпідэміі памерла 96, а ў Гішпаніі, якая ўвяла радыкальны карантын – памерла больш 15500 чалавек. І вось тыя, хто прагне татальнага каранавірусу хочуць каб і ў нас памерла ў сто разоў больш людзей? Ці яны хочуць эканамічнага банкруцтва дзяржавы?\nАле спазняцца ў мерах бясьпекі нельга, як бы не было цяжка (тэсцірваньне, маскі ў публічных месцах, умацаваньне пазіцыяў медыкаў).\nСёньня мы мусім узгадаць, што мы беларусы (літвіны) – прадстаўнікі вялікага еўрапейскага народу, які заўжды трымаў удар, і гэты крызіс перажывем, калі будзе еднасьць…\n- Датычна магчымага абвастрэньня -прыйдзецца далей ужэстачаць меры. Але і зараз гэта робіцца, бяз лішняга гвалту. Мяркую, улады будуць найперш абапірацца на ўтутраныя магчымасьці...А ў каго будуць прасіць - дык ужо зараз ідуць перамовы з Еўразвязам, Кітай перасылаў, ЗША. Еўразвяз сам прапануе падтрымку...Вось такія вектары і бачныя. Мне хочацца спадзявацца, што вытрымаем сваімі ўласнымі магчымасьцямі.\n13-04-2020, 09:14 2016 просмотров\nХристианские демократы потребовали присоединения Беларуси к Болонскому процессу