Паводле Лукаша 3 разьдзел – Библия\nПаводле Лукаша 3 разьдзел\n← Паводле Лукаша 2 разьдзел • все главы • Паводле Лукаша 4 разьдзел →\nПаводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце 3 разьдзел\n1 А ў пятнаццаты год праўленьня Тыверыя кесара, калі Понцій Пілат начальнічаў у Юдэі, Ірад быў тэтрархам у Галілеі, Піліп, брат ягоны, – тэтрархам у Ітурэі і Траханіцкай вобласьці, а Лісаній – тэтрархам у Авілінеі,\n2 пры першасьвятарах Ганьне і Каяфе, быў голас Божы да Яна, сына Захара, у пустыні.\n3 І ён пайшоў па ўсіх навакольлях Ярдана, прапаведуючы хрышчэньне пакаяньня на дараваньне грахоў,\n4 як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаі, які кажа: "голас таго, хто кліча ў пустыні: падрыхуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце сьцежкі Яму;\n5 кожны дол хай напоўніцца, і кожная гара і пагорак хай абнізяцца, крывізны выпрастуюцца, і няроўныя дарогі зробяцца гладкімі;\n6 і ўбачыць кожная плоць ратунак Божы".\n7 Ян люду, што прыходзіў хрысьціцца ў яго, казаў: выродзьдзе яхідніна? хто намовіў вас уцякаць ад будучага гневу?\n8 прынясеце ж плады годныя пакаяньня, і ня думайце гаварыць самі сабе: "бацька ў нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьвесьці дзяцей Абрагаму;\n9 ужо і сякера пры корані дрэваў ляжыць: бо ўсякае дрэва, якое ня родзіць добрага плоду, сьсякаюць і кідаюць у вагонь.\n10 І пыталіся ў яго людзі: што ж нам рабіць?\n11 Ён сказаў ім у адказ: у каго дзьве адзежыны, той дай таму, хто ня мае; і ў каго ёсьць ежа, рабі тое самае.\n12 Прыйшлі і мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: Настаўнік! што нам рабіць?\n13 Ён адказваў ім: нічога не патрабуйце больш вызначанага вам.\n14 Пыталіся ў яго таксама і воі: а нам што рабіць? І сказаў ім: нікога ня крыўдзіце, не паклёпнічайце, і задавольвайцеся сваёй платай.\n15 А калі люд быў у чаканьні, і ўсе думалі ў сэрцах сваіх пра Яна, ці ня Хрыстос ён, –\n16 Ян усім адказваў: я хрышчу вас вадою, але ідзе Мацнейшы за мяне, у Якога я няварты разьвязаць рэмень на абутку; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і вагнём;\n17 гарфа Ягоная ў руцэ Ягонай, і ён ачысьціць гумно Сваё і зьбярэ пшаніцу ў засекі Свае, а салому спаліць вагнём непагасным.\n18 Шмат чаго іншага зьвеставаў ён народу, павучаючы яго.\n19 А Ірад тэтрарх, дакараны ім за Ірадыяду, жонку братавую, і за ўсё, што зрабіў Ірад благога,\n20 дадаў да ўсяго іншага і тое, што ўвязьніў Яна ў цямніцу.\n21 А калі ахрысьціўся ўвесь народ, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, – адчынілася неба,\n22 і Дух Сьвяты сышоў на Яго ў цялесным вобразе, як голуб, і быў голас зь нябёсаў, які прамовіў: Ты Сын Мой любасны; Цябе Я ўпадабаў!\n23 Ісус, пачынаючы Сваё служэньне, быў гадоў трыццаці, і быў, як думалі, сын Язэпаў, Іліеў,\n24 Мататаў, Левіінаў, Мэлхіеў, Янаеў, Язэпаў,\n25 Мататыеў, Амосаў, Навумаў, Ясьлімаў, Нагееў.\n26 Маатаў, Мататыеў, Сэмяіеў, Язэпаў, Юдаў,\n27 Ёананаў, Рысаеў, Зарававэлеў, Салатыілеў, Нірыеў,\n28 Мэлхіеў, Аддзіеў, Касамаў, ілмадамаў, Іраў,\n29 Ёсіеў, іліезэраў, Ёрымаў, Мататаў, Лявіінаў,\n30 Сымонаў, Юдаў, Язэпаў, Ёнанаў, іліякімаў,\n31 Мэлеаеў, Маінанаў, Мататаеў, Натанаў, Давідаў,\n32 Ясэеў, Авідаў, Ваозаў, Салмонаў, Наасонаў,\n33 Амінадаваў, Арамаў, ісромаў, Фарэсаў, Юдаў,\n34 Якаваў, Ісакаў, Абрагамаў, Тараў, Нахораў,\n35 Сэрухаў, Рагаваў, Фалекаў, івераў, Салаў,\n36 Каінанаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламэхаў,\n37 Матусалаў, інохаў, Ярэдаў, Малелеілаў, Каінанаў,\n38 іносаў, Сітаў, Адамаў, Божы.\nНовы Запавет: Паводле Лукаша\n1 2 34 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 закрыть


Таймер уключае дыспетчар — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n18.02.2020 17.02.2020 admin586Комментарии on Таймер уключае дыспетчар\nПа кароткім нумары 115 жыхары раёна пападаюць у кантакт-цэнтр жыллёва-камунальнай службы Мінскай вобласці. Там іх заяўкі рэгіструюць і ў рэжыме анлайн перадаюць па адрасе – дыспетчару Стаўбцоўскага АКС.2\n– За змену паступае да 20 заявак. Большасць з іх звязана з аказаннем жыллёва-камунальных паслуг і не носіць экстраннага характару. У залежнасці ад віду заяўкі прапісаны тэрмін яе выканання. На аварыйныя заяўкі, якія нясуць пагрозу, брыгада выязджае неадкладна і ўхіляе няспраўнасці за паўгадзіны-гадзіну, – запэўнівае старшы аператар адзінай дыспетчарскай службы Стаўбцоўскага АКС Ніна Белавус.\nНіна Васільеўна звяртае ўвагу, што тэрміновыя заяўкі звязаны, як правіла, са збоямі ў рабоце сістэмы ацяплення або каналізацыі, таму ў іх ухіленні не абыходзіцца без спецыялізаванай брыгады пад кіраўніцтвам майстра Сяргея Касцевіча. Дзякуючы ёй аварыі на сетках удаецца ўхіляць граматна і аператыўна (незалежна ад часу сутак), без нараканняў жыльцоў.\n– На кожную заяўку афармляем прэтэнзійны акт. Заяўку «спісваем» толькі тады, калі яна выканана, – знаёміць з асаблівасцямі работы Ніна Белавус.\nСтаршы аператар адзінай дыспетчарскай службы Ніна Белавус абмяркоўвае вынікі змены з калегам Уладзімірам Лянцэвічам\nСа свайго боку яна, як і яе калегі Уладзімір Лянцэвіч, Віталь Хамічонак, Ганна Пяткевіч, якія пазменна нясуць кругласутачнае дзяжурства ў дыспетчарскай Стаўбцоўскага АКС, дае станоўчую ацэнку адзінай дыспетчарскай службе: «У Беларусі яна ўкараняецца з 2018 года, і ўжо відавочна, што працаваць стала лягчэй, прыемней».\nСярод аргументаў – запіс размовы з аператарам, што фактычна дысцыплінуе заяўніка, абмен інфармацыяй наконт адключэнняў сістэм жыццезабеспячэння і рамонтна-прафілактычных работ, што на іх праводзяцца. Яшчэ адзін плюс – звесткі пра заяўніка захоўваюцца ў камп’ютарнай базе, таму пры кожным новым звароце на нумар 115 не трэба губляць час на запіс установачных даных.\n– Ніна Васільеўна, а як з якасцю выканання заявак жыхароў раёна?\n– Сістэма работы адладжана. Больш таго, кіраўніцтвам ЖКГ Мінскай вобласці адсочваюцца тэрміны выканання заявак, якія нясуць пагрозу здароўю жыхароў. З пачатку 2020 года на адну з заявак такога роду звернута ўвага, хоць намі яна даўно выканана (патрабавалася прабіць каналізацыю і замяніць заглушку ў доме № 31 па вуліцы Свярдлова ў Стоўбцах). Аднак гэтая заяўка ў нас «вісіць» – яе не дазваляе «спісаць» камп’ютарная праграма. Пытанне тэхнічнае і пакуль не прапрацаванае, таму што гэты зварот паступіў не праз тэлефон 115, а праз адпаведны партал.\n– Бывае такое, што людзі звяртаюцца са сваімі пытаннямі напрамую, мінуючы службу 115?\n– Так. І мы іх не адштурхоўваем. У такім выпадку запісваем заяўку ў журнал, складаем той жа прэтэнзійны акт і аказваем дапамогу.\n– Заяўкі якога характару найбольш актуальныя?\n– На даны момант сабралася 18 заявак адносна таго, што ў Стоўбцах неабходна замяніць лямпачкі вулічнага асвятлення, што перагарэлі. Рэч у тым, што падобныя заяўкі назапашваюцца на працягу месяца, а потым усе разам перадаюцца ў РЭС для выканання.\nПаступаюць сігналы наконт вывазу смецця, галля. Раней былі звароты па бадзяжных сабаках, у прыватнасці на вуліцы Цэнтральнай у Стоўбцах. Усё большую актуальнасць набывае пытанне грэйдзіравання вуліц. Яно праводзіцца згодна з графікам.\nУ зімовы перыяд працуем у цесным кантакце з аддзелам ДАІ райаддзела міліцыі. Пры неабходнасці на вуліцы выходзіць тэхніка для ачысткі і пасыпання праезджай часці і тратуараў супрацьгалалёднай сумессю. Аўтамабіляў і трактароў, аснашчаных адпаведным навясным абсталяваннем, у Стаўбцоўскім АКС дастаткова, і апошнім часам прадпрыемства набыло шмат новых адзінак тэхнікі.\nЭнергетыкі – на заключным этапе


Падсумаваныя вынікі рэалізацыі праекту ICRIN у Беларусі\n27 красавіка ў канферэнц–залі гатэлю «Планета» былі падсумаваныя вынікі праекту «Развіццё міжнароднай даследчай і інфармацыйнай сеткі па Чарнобылі (ICRIN)» у Рэспубліцы Беларусь. У імпрэзе ўзялі ўдзел чальцы Кансультацыйнага камітэта праекту, а таксама атрымальнікі міжнароднай дапамогі, якія падзяліліся сваімі ўражаннямі і распавялі пра далейшыя планы.\nЗа два гады рэалізацыі праекту ў Беларусі (17 траўня 2010 г. – 30 красавіка 2012 г.) было арганізавана больш за 30 трэнінгаў для журналістаў, спецыялістаў сістэмы адукацыі, культуры, прадстаўнікоў грамадскіх арганізацый, супрацоўнікаў органаў дзяржкіравання і мясцовых жыхароў. Асноўнымі тэмамі былі: радыяцыйная бяспека і правілы пражывання на абшарах, забруджаных у выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС, здаровы лад жыцця, асновы кампутарнай пісьменнасці і выкарыстання інфармацыйна–камунікацыйных тэхналогіяў (ІКТ) для развіцця мясцовых супольнасцяў, складанне заявак на конкурс праектных ініцыятыў і асноўныя прынцыпы рэалізацыі праектаў міжнароднай тэхнічнай дапамогі.\nШэсць цэнтраў доступу да ІКТ, абсталяваных сучасным кампутарным і прэзентацыйным абсталяваннем, былі адчыненыя на базе Цэнтральных раённых бібліятэк гарадоў Ветка, Ельск і Чэрыкаў, вясковых дамоў культуры пасёлка Ілліч і пасёлка Беліцк, а таксама мемарыяльнага музея ў пасёлку Літвінавічы. Сярэдні кошт абсталявання аднаго цэнтра склаў каля 9 тысяч даляраў ЗША. Дзякуючы спонсарскай дапамозе РУП «Белтэлекам» да канца 2013 году карыстальнікам гэтых цэнтраў будзе нададзеная магчымасць бясплатнага доступу ў глабальную сетку Інтэрнэт. «Створаныя ІКТ-цэнтры не толькі даюць насельніцтву магчымасць атрымліваць актуальную інфармацыю, яны з'яўляюцца месцам баўлення вольнага часу, дыстанцыйнага кансультавання і адукацыі, пунктам доступу да анлайнавых паслугаў, але галоўнае – яны з'яўляюцца вельмі добрай базай для развіцця мясцовай ініцыятывы», – адзначыў у сваім выступе кіраўнік праекту ICRIN у Беларусі Іван Зацэпін.\nУ рамках праекту быў арганізаваны конкурс лакальных праектных ініцыятываў. З 110 разгледжаных заявак чальцамі Кансультацыйнага камітэта праекту выбраныя 12 лепшых праектаў, якія былі прафінансаваныя ў 2011-2012 гг. Іх агульны бюджэт склаў 300 тысяч даляраў ЗША, уключаючы 81 тысячу грантавых сродкаў праекту ICRIN і 219 тысяч – уласны ўнёсак удзельнікаў.\nУ выніку ажыццяўлення выбраных ініцыятываў была адрамантаваная спартовая заля гімназіі ў Калінкавічах, абсталяваныя Чэрыкаўскі раённы фізкультурна–аздараўляльны цэнтр «Арыентыр» і «Цэнтр здароўя» Мікалаеўскага сельскага выканаўчага камітэта Буда–Кашалёўскага раёна. Для УА «Рэчыцкі дзяржаўны раённы цэнтр дзіцячай творчасці» была закупленая відэаапаратура, што дазволіла наведвальнікам гуртка «Юны журналіст» стварыць ролікі, прысвечаныя папулярызацыі здаровага ладу жыцця. У тэрытарыяльнага аздараўляльна–турыстычнага цэнтра, створанага на базе Доўскай гімназіі, з'явіўся скаладром, тайпарк, трэнажорная і гімнастычная залі. У Рагачове была адчыненая і абсталяваная выстаўная заля, дзе мясцовыя майстры маюць магчымасць не толькі дэманстраваць свае творы, але і рэалізоўваць гэтую прадукцыю турыстам.\nПры фінансавай падтрымцы праекту была надрукаваная кніга дырэктара Хойніцкага музея Ў.А. Гацко «Памяць Чарнобыля», закупленая і ўсталяваная ў Веткаўскім музеі аўдыё/відэа апаратура, якая дазваляе выкарыстоўваць сучасныя IT-тэхналогіі для дэманстрацыі надзвычай багатага этнаграфічнага матэрыялу. Сумеснымі намаганнямі Букчанскага сельскага выканаўчага камітэта Лельчыцкага раёна з партнёрамі ачышчаная і адрамантаваная 41 студня. Мясцовы фонд развіцця сельскіх тэрыторыяў «Адраджэнне–агра» ініцыяваў ліквідацыю несанкцыянаваных сметнішчаў у трох паселішчах Слаўгарадскага раёна. Па ініцыятыве Брэсцкага абласнога эндакрыналагічнага дыспансера быў закуплены і ўсталяваны на перасоўную дыягнастычную лабараторыю Чырвонага Крыжа партатыўны ўльтрагукавы сканар Honda HS–2000, з дапамогай якога праводзіцца скрынінг паталогіі шчытападобнай залозы. Для Рэчыцкай цэнтральнай раённай лякарні быў набыты трэнажор THERA-Trainer для актыўна–пасіўнай распрацоўкі верхніх і ніжніх канечнасцяў пацыентаў, якія перанеслі інсульт.\n«Нягледзячы на адносна невялікі краінавы бюджэт праекту (каля 350 тысяч даляраў ЗША), былі атрыманыя досыць важкія вынікі, – адзначыў Нацыянальны каардынатар праекту ICRIN Мікалай Цыбулька. – Галоўны ж вынік такіх праектаў – гэтае ажыўленне мясцовай ініцыятывы, развіццё патэнцыялу насельніцтва, якое пражывае на забруджаных у выніку аварыі тэрыторыях, у тым, што датычыцца вырашэння сваіх надзённых праблемаў».\nНамеснік Прадстаўніка ПРААН у Беларусі Фарыд Караханаў паведаміў, што ПРААН будзе ініцыяваць новыя праекты рэгіянальнага развіцця і запрасіў да ўдзелу ўсе зацікаўленыя арганізацыі.\nПраект «Развіццё міжнароднай даследчай і інфармацыйнай сеткі па Чарнобылі» рэалізоўваўся сумеснымі намаганнямі Сусветнай арганізацыі аховы здароўя (СААЗ), Дзіцячага фонду ААН (ЮНІСЕФ), Міжнароднага агенцтва па атамнай энергіі (МАГАТЭ) і Праграмы развіцця ААН (ПРААН). Нацыянальнае агенцтва-выканаўца – Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь.\nДадатковую інфармацыю можна атрымаць у кіраўніка праекту ICRIN Івана Зацэпіна, тэл. +375 44 77-15-987, эл.пошта: .


Упершыню Празарокі згадваюцца ў пачатку XVI стагоддзя як маёнтак вялікіх князёў. У 1523 годзе вялікі князь Жыгімонт Стары перадаў Івану Корсаку тутэйшых панцырных сялян. Ад часу свайго заснавання паселішча ўваходзіла ў склад Полацкага ваяводства.\nІснуюць звесткі, што Празарокі знаходзіліся ва ўладанні архібіскупа полацкага Іасафата Кунцэвіча (да 1609). Потым яны перайшлі да Яна Рагозы і яго жонкі Яўхіміі Маславай, па смерці якіх у 1616 годзе мясціну падзялілі іх сыны Яраш і Дзмітры. У 1629 годзе Празарокамі валодаў Базыль Туковіч, які пакінуў іх сваёй жонцы Соф’і. У 1664 годзе Стэфан Туковіч перадаў у заклад, а праз 2 гады прадаў Празарокі Юстыніяну Шчыту. У 1698 годзе (паводле іншых звестак, у 1677) падкаморы полацкі Юстын Шчыт запрасіў сюды манахаў-францысканцаў, збудаваў драўляны касцёл Раства Багародзіцы, абноўлены ў 1721 Паўлам Юзафам Корсакам, харунжым смаленскім. У 1797 пры касцёле заснаваны кляштар францысканцаў з амбарам і гумном. Кляштар закрыты ў 1832—1834 гадах. У 1710 годзе чашнік Крыштаф Шчыт пакінуў Празарокі сваёй жонцы Ганне з Завішаў. Каля 1750 года мястэчка належала генералу Крыштафу Шчыту, па смерці якога яно перайшло да Храпавіцкіх.\nУ выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Празарокі апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, дзе сталі цэнтрам воласці Дзісенскага павета Мінскай, з 1842 года Віленскай губерні. У 1848—1885 гадах мястэчка належала барону Аркадзю Кройцу. Станам на 1866 год тут было 14 двароў. 3 1856 года працавала школа, дзе было 48 вучняў. Ад пажару 14 жніўня 1892 года згарэла частка мястэчка, касцёл і касцёльныя пабудовы. Новы касцёл Маці Божай збудавалі ў кастрычніку 1907 года, царкву Святых Апосталаў Пятра і Паўла — у 1909 годзе, таксама існавала сінагога (не захавалася). На 1902 год працавалі валасная ўправа, пошта, земскі начальнік, судовы следчы, лекарскі ўчастак. Кожны панядзелак праводзіліся кірмашы.\nУ Празароках і Палівачах у 1907—1913 гадах дзейнічала тэатральная трупа, заснаваная мясцовым шляхцічам Ігнатам Буйніцкім. У 1975 годзе Ігнат Буйніцкі быў перазахаваны ў Празароках на цэнтральнай плошчы, на магіле ўстаноўлены помнік (скульптар I. Міско, архітэктар М. Бурдзін). Сядзіба Ігната Буйніцкага, якая знаходзілася за чыгуначным пераездам Палівачы, не захавалася. У мясцовай сярэдняй школе працуе музей заснавальніка беларускага тэатра (адкрыты ў 1982 годзе), дзе прадстаўленыя афішы спектакляў, здымкі трупы, лісты Зоські Верас і Зыгмунта Абрамовіча, успаміны празароцкіх старажылаў. У Празароках пахаваны Ян Голер, цымбаліст трупы Ігната Буйніцкага.\nУ 1939 годзе Празарокі ўвайшлі ў БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 года сталі цэнтрам сельсавета. Статус паселішча панізілі да вёскі. Станам на 1992 год тут было 255 двароў, на 2007 год — 225 гаспадарак.\nУ 2015 годзе ў Празароках адзначылі 155-ю гадавіну з дня нараджэння заснавальніка беларускага тэатра Ігната Буйніцкага. У межах мерапрыемства пад назвай «Шануем славутае імя яго» адбылася служба ў мясцовым касцёле, пасля прайшло ўрачыстае ўскладанне кветак да помніка Ігнату Буйніцкаму. Затым у празароцкім Доме культуры прайшла святочная праграма з удзелам калектываў Глыбоччыны і народнага тэатру фальклору «Цярэшка». Адмысловай падзеяй святочных урачыстасцей стала вечарына «А музыкі граюць, граюць…», на ўзор вечарын, якія ладзіў Ігнат Буйніцкі. У 2017 годзе ў Празароках праходзіў міжнародны фэст дударскіх рэгіёнаў Дударскі рэй.\nЯн Голер (1886—1980) — цымбаліст з трупы Ігната Буйніцкага.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Празарокі&oldid=3775529"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:18, 17 студзеня 2021.


Агляд гульні Layers of Fear 2 - Game Russ\nСамая вялікая праблема гульні Layers of Fear 2 у тым, што гэта не страшна. Стварэнне новай студыі Bloober Team – гэта цудоўнае спалучэнне ўсяго, што вы бачылі ў страшных фільмах і гульнях, што апошняе, што можа прымусіць гледачоў адчуць страх. Першая частка гэтай серыі, выпушчаная ў другім годзе, распавядае пра мастака, які працуе вар’яцтвам і вар’яцтвам, ствараючы свае лепшыя працы. У другой частцы гульні “Пласты страху” мы таксама сочым за гісторыяй няўдалага мастака – гісторыяй, якая, як і папярэдняя версія, знікае і выходзіць з яе абаяльнасці сярод простага гульнявога працэсу і няправільнага выкарыстання сімвалаў і сімвалаў.\nLayes of Fear – гэта адна з тых гульняў, якая, як сцвярджае, натхніла незавершаную гульню Hido Kojima, P.T. Але давайце паглядзім, адкуль гэтае натхненне з’явіцца. На паўдарогі гульні гэта, хутчэй за ўсё, прызначана вытворцамі гульняў для натхнення, але шэдэўр Kojima – гэта распрацоўка ўкладзеных і якія ўводзяць у зман навакольных асяроддзяў, або іншымі словамі, шумных асяроддзяў. Завесы звычайна размяшчаюць аўдыторыю ў дубліраванай абстаноўцы альбо сітуацыі і працягваюць, пакуль гледачы не адчуюць, што для іх няма шляху выратавання і што яны назаўсёды асуджаны заставацца ў гэтай вар’яцкай абстаноўцы. Зразумела, перад гэтым відавочным узрушэннем нават завесы маюць сваю логіку. Напрыклад, у гульні на PT, якая з’яўляецца адным з лепшых прыкладаў дызайну цыкла, пакуль мы не ведаем, што адбываецца і што мы робім, гульня сапраўды дае падказкі да гісторыі. Кожны з гэтых зачэпак схаваны ў куце, і вытворца робіць паўторнае ўражанне цыкла вар’яцкім, але прыемным, проста выпрасаваўшы і перамяшчаючы і дадаючы нейкую дэталь. Чаму гэтая дызайнерская праца не была ў Layers of Fear 2? Вельмі простая, гэтая гульня сцвярджае толькі цыкл. Падзеі ў гэтай гульні настолькі ненатуральныя і брудныя, што вы не адчуваеце, што знаходзіцеся ў бязладнай сітуацыі ў любы момант гульні. Па гэтай прычыне не будзе асцярогі, нават найменшага пачуцця бездапаможнасці.\nЗразумела, неістотная канструкцыя цыкла – не адзіная праблема гэтай гульні. “Пласты страху” таксама сцвярджае стыль “псіхалагічнага жаху”. Але давайце разбярэмся, чаму нават гэтая частка пазову застаецца няўдалай. Гісторыя гульні ў космасе вырабленага карабля – нешта накшталт кінематаграфічнай рэплікі. Хоць вы разумееце месца гульні з самага пачатку, вам трэба дачакацца канца гульні, каб зразумець гісторыю. Падобна, у гэтай гульні ёсць два сюжэтныя лініі. З аднаго боку, як толькі гульня пачынаецца, гэта таксама сімвал вядомых і вядомых фільмаў у гісторыі кіно. Таму часам мы адчуваем, што нам трэба выконваць ролю хулігана, і мы павінны прытрымлівацца ўказанням вар’яцкага рэжысёра, пастаянны голас якога чуецца на працягу ўсёй гульні. З іншага боку, калі мы прасоўваемся ў гульні, мы маем справу з патокам братоў і сясцёр, якія, здаецца, перажылі непрыемныя падзеі ў мінулым. Таму часам мы апыняемся ў ролі хлопчыка, а часам трапляем у ролю вар’яцкага акцёра. Гэты скептыцызм застаецца з намі да канца гульні, пакуль стваральнікі нарэшце не прыдумаюць (здавалася б) разгромны канец, каб растлумачыць нам гісторыю і выканаць задачу. Там, дзе мы можам бачыць так, гэтая гульня, акрамя таго, што паўтарае страшныя спосабы, якую яна выкарыстала, таксама з’явілася даволі сюжэтнай гісторыяй.\nГэты скептыцызм і неразуменне самой гісторыі можа стаць цікавай хітрасцю распавесці гісторыю. Гэта праўда, што з самага пачатку мы разумеем, што мы апынемся ў абсалютна ілюзорнай абстаноўцы, у якой няма логікі, але, калі мы прагрэсуем у гульні, мы не можам знайсці ні найменшага звязку з вар’яцкімі падзеямі вакол нас. Напрыклад, дзесьці ў гульні мы адкрываем дзверы ў пакой, і раптам мы сутыкаемся са знакамітым працягам “Семкі” Дэвіда Фінчэра, які паказвае таўстуна, які патанае ў соусе з спагецці. Чаму? Ніхто не ведае. Вы можаце абагульніць гэта сотнямі прамых і ўскосных спасылак на ўсе віды шэдэўраў кіно, ад Ззяючых Кубрыкаў да Падарожжа на Месяц, першага навукова-фантастычнага фільма ў гісторыі кіно. Гэта можа здацца цудоўным, каб узнавіць гэтыя знакамітыя паслядоўнасці з культурнага кіно, але, на жаль, празмернае паўтарэнне гэтага фокусу і няправільнае выкарыстанне гэтых паслядоўнасцей страцілі ўсе намаганні творцы. Калі, напрыклад, выкарыстоўваючы гэты бязладны свет і кідаючыся ў розныя месцы, мы мусілі крыху адцягнуцца ад галоўнага героя, але, на жаль, па меры разгортвання падзей яны ніколі не спрацавалі. Гэта не адбудзецца. Вы ніколі не адчуваеце, як падарожнічаеце па засмучаным мозгу кінаакцёра, і ніколі не ведаеце, у чым сапраўдная праблема.\nВы відавочна не можаце знайсці складаную логіку паміж сцэнамі, якія вы бачыце ў гэтай гульні. Ну, можа, калі б мы ігралі ролю вар’яцкага і адцягнутага акцёра, то не было б беспадстаўна гэтыя вобразы без прычыны адлюстроўваць перад вачыма. Праўда, але калі мы паспрабуем уключыць у гісторыю дзве сюжэтныя лініі, празмернае выкарыстанне гэтых сімвалаў і сімвалаў без якога-небудзь адмысловага ўвядзення і нават нязначнай сувязі паміж імі будзе мець мала агульнага з аўдыторыяй. Наадварот, гэта робіць аўдыторыю няздольнай сачыць за сюжэтнай лініяй гульні. Наколькі гэта праблема нерацыянальная, практычна няма прычын для страху. Выявы, якія вы бачыце, і змены, якія адбываюцца ў навакольным асяроддзі, настолькі нерацыянальныя, паўтараюцца і няшчырыя, што яны не гуляюць невялікай ролі ў адпужцы аўдыторыі або ў стварэнні суперажывання з галоўным героем гульні.\nУвесь геймплэй Layers of Fear 2 абагульняецца пры адкрыцці пакоя, злёгку паварочваючы пакой і вырашаючы вельмі вадзяністую і простую галаваломку, а потым пераходзячы да наступнай пакоя. Гэта адзіны спосаб у пакоі! Так, не хвалюйцеся, у гэтай гульні вы ніколі не згубіцеся, бо ў вас заўсёды ёсць адзін шлях, і вы выявіце яго без найменшай праблемы. Стваральнікі проста ўвайшлі і замкнулі яго за вамі пасля таго, як вас выбілі з дзвярэй, каб не спакусіцца богам, паглядзіце коратка назад. Гэта быццам бы стваральнікі мелі намер выкарыстаць гэтую тэхніку, каб данесці да слухачоў пачуццё траплення ў пастку ў загадкавым месцы, форма і выява якога пастаянна мяняюцца, таму ніколі не атрымаецца вярнуцца. Але паколькі вы ўвесь час захоплены нерэгулярнымі падзеямі і добра ведаеце, што ў гэтых нумарах няма ніякіх навін, і для вас няма невялікай пагрозы, заблакаванне дзвярэй і пошук новых шляхоў будуць мець найменшы ўплыў на ваш страх. Не пакінем.\nНаступнай сур’ёзнай праблемай гэтай гульні з’яўляецца выкарыстанне звычайных вядомых метадаў адпужвання. “Пласты страху 2”, нягледзячы на ўсё натхненне ў свеце кіно, усё яшчэ не ў стане перадаць свой унікальны страх перад гледачамі. Дэфармацыя навакольнага асяроддзя паступова становіцца звычайнай з’явай. Змена спосабу ўваходу і пошук ніадкуль не можа нанесці вам шкоду. Магчыма, адзінае, што можа трохі павысіць частату сардэчных скарачэнняў гульца ў гэтай гульні, – гэта імкненне да невядомай «істоты», якая не ведае, хто ён і што хоча, але падобна на мой паклёп, як толькі ён дасягне нас, Мы перададзім Іану долю секунды. На жаль, гульня настолькі моцна выкарыстоўвае гэтую сцэну пагоні, што яна нагадвае нам пра маленькія забавы, якія мы мелі.\nНаступная цікавая праблема – гэта распрацоўка пазлаў. У слоях страху вы павінны пастаянна вырашаць галаваломкі, каб рухацца і разблакоўваць свой праход. Пазлы, якія часам настолькі простыя, што іх толькі абагульнілі, разблакуючы клавішы побач і разблакуючы іх. Аднак часам мы сустракаем крыху больш складаныя загадкі, якія, напрыклад, павінны перадаць гледачам пэўны сэнс. На жаль, гэтая гульня ламаецца там, дзе яна атрымаецца крыху сур’ёзнай. Гэтыя больш складаныя гульнявыя галаваломкі, якія закліканы распавесці частку гісторыі, не дадуць вам ні найменшага паняцця. На самай справе логіка разгадвання гэтых галаваломак часам настолькі дурная, што не застаецца месца знайсці ў сюжэце гульні. Зразумела, можа быць дзве ці, па меншай меры, тры арыфметычныя галаваломкі, якія вы зможаце на імгненне разгадаць. На жаль, аднак гэтае задавальненне не пратрымаецца ўсяго некалькі секунд, і гульня зноў патрапіць у пастку паўтарэння ўсяго, што вам паказала.\nЯк мы казалі раней, галоўнае месца гульні – гэта стары карабель, форма і форма якога пастаянна мяняецца. Вядома, гэты карабель не звычайны карабель, і вы будзеце пастаянна кідаць розныя месцы ў гульні, якія, на жаль, не маюць лагічнай значнасці. Калі вы выпрабавалі папярэднюю версію “Layers of Fear”, вы, верагодна, памятаеце, што ўсёй гульні не хапала, яна прапаноўвала прынамсі некалькі прыемных умоў. Тое ж самае і з другой версіяй гэтай серыі. У гэтай гульні вы знойдзеце нумары і месцы, якія натхняюцца вядомымі кінематаграфічнымі творамі і выглядаюць прыгожа і непаўторна па-свойму. Гэта можа быць адным з нямногіх станоўчых момантаў у гульні. Аднак, паколькі вы не можаце знайсці ніякай сувязі паміж гэтымі пакоямі і іх прыгожым дызайнам з асноўнай гульнёй, хараство гэтых месцаў таксама згасае.\nЯшчэ адна добрая рэч у пластах страху – гэта гук і музыка. Атмасферныя гукі гульні, напрыклад, ціканне метранома ў адной з галоўных гульнявых пакояў, дапаможа стварыць пачуццё страху ў гульца.\nНарэшце, другая версія “Пластоў страху” – гэта паўтарэнне ўсяго, што мы бачылі і перажывалі ў гульнях жахаў і фільмах. Самая вялікая праблема гэтай гульні – адсутнасць крэатыву ў складаным апавяданні. Агульнае выкарыстанне славутасцяў знакамітасці дапаможа не толькі закаркаваць навакольнае асяроддзе і ў канчатковым выніку адпудзіць гледачоў, але і зробіць гульнявы досвед стомнай і стомнай задачай. Просты геймплэй гэтай персанальнай гульні, які проста заключаецца ў выдаленні прадметаў і адкрыцці дзвярэй, будзе надзвычай сумным пры адсутнасці захапляльнага апавядання і забаўляльнай абстаноўкі праз некаторы час. На жаль, другая частка гэтай серыі гульняў не толькі не вырашыла праблемы першапачатковай версіі, але і дадала яшчэ шмат праблем папярэдняй версіі.\nТэгіLayers of Fear 2Агляд гульні\nВыдатны візуальны дызайн некаторых асяроддзяў\nПрыгожае гучанне і гучанне музыкі\nНеэфектыўны стыль апавядання гульнявой гісторыі\nПростыя і вадзяністыя загадкі\nРаўнамерны і паўтаральны геймплэй\nНяправільнае афармленне гульнявой асяроддзя


Польшча зробіць больш жорсткімі ўмовы візы Poland Business Harbour для ІТ-спецыялістаў з Беларусі. З 1 лютага прэтэндэнту на візу з Беларусі спатрэбіцца рэкамендацыя ад адной з кампаній-партнёраў праграмы (іх 300+, спіс папаўняецца).\nРаней гэтае правіла распаўсюджвалася на іншыя краіны-ўдзельніцы PBH, а беларусам было дастаткова дыплома па ІТ-спецыяльнасці або вопыту ў ІТ больш за адзін год, піша Dev.by.\nДля Беларусі праграма дзейнічае па ранейшых правілах да 31 студзеня 2022 года. З 1 лютага 2022-га правілы праграмы для ўсіх удзельнікаў PBH (Беларусь, Арменія, Грузія, Малдова, Расія, Украіна, Азербайджан) будуць аднолькавымі.\nРаней польскія чыноўнікі паведамлялі пра 18,3 тысячы выдадзеных віз з паметкай PBH. Большасць віз атрымалі беларусы — грамадзянам іншых краін яны даступныя толькі з ліпеня 2021 года. Паводле звестак польскага памежнага камітэта, па візе PBH заехалі 7,6 тысячы беларусаў.


Вочна-завочна PhD Cardiff - PhD праграм у Cardiff PhD , Cardiff 2018\nВочна-завочна PhD Cardiff - Вазьміце PhD Cardiff. Атрымаць усе PhD праграмы і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nУсе (2) PhD (1)\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна 3 - 7 гадоў August 2018 Велікабрытанія Cardiff\nДоктарская ў судовай псіхалогіі сцвярджаецца аховы здароўя і сацыяльнага прафесій савета (HCPC), і з'яўляецца адзінай Брытанскае псіхалагічны грамадства акрэдытаваных праграма ў Уэльсе. [+]\nДоктарская ў судовай псіхалогіі сцвярджаецца аховы здароўя і сацыяльнага прафесій савета (HCPC), і з'яўляецца адзінай Брытанскае псіхалагічны грамадства акрэдытаваных праграма ў Уэльсе. Пасля завяршэння, дае студэнтам правы звярнуцца ў рэгістры на практыцы, як судовыя псіхолагі ў Вялікабрытаніі і атрымаць статус Chartered Псіхолаг з Брытанскага псіхалагічнага грамадства (BPS) *\nНа наступны доза для Топ-Up доктара толькі будзе верасні 2014 года Наступны прыём па поўнай праграме дактарантуры будзе верасня 2015. ... [-]\nLink to and share "Вочна-завочна PhD Cardiff - PhD праграм у Cardiff PhD , Cardiff 2018"


У сутыкненні з міліцыяй цяжка даказаць сваю невінаватасць, яшчэ цяжэй давесці свавольства сілавікоў. Але гэта атрымалася ў жыхара Слуцку, валанцёра праваабарончага цэнтру «Вясна». Суд нечакана апраўдаў затрыманага. Цяпер Юрый Мяцельскі дамагаецца ад дзяржавы грашовай кампенсацыі.\nВыпіў шампанскага ў навагоднюю ноч, трапіў на двое содняў у ізалятар. Жыхар Слуцку Юрый Мяцельскі разам з сябрам пайшлі прагуляцца па вуліцах свайго гораду, як раптам да іх падышлі амапаўцы.\n«Супрацоўнікам АМАПу вельмі не спадабалася, што я папрасіў прадставіцца і паказаць дакументы. А супрацоўніку РУУС вельмі не спадабалася, як я ўносіў заўвагі ў пратаколы», – кажа Юрый Мяцельскі.\nУ пастарунак забралі толькі Юрыя. Як патлумачылі міліцыянты, ім не спадабалася, што той «гуляўся ў юрыста». Затрыманаму памералі алкаголь – знайшлі 0,29 праміле. З такім паказнікам можна нават сядаць за стырно аўта. Але гэта не замінала міліцыянтам кінуць хлопца ў ізалятар. Знайшлі новае абвінавачанне – лаянка.\n«Ложку не было, не было туалетнай паперы, не было магчымасці хадзіць у прыбіральню, не было сонечнага святла. Двое содняў пратрымалі ў гэтай камеры, не выводзілі на прагулкі. Не выдавалі кубка, каб піць гарбату. Былі толькі абрэзаныя пластыкавыя бутэлькі ў тых, хто там ужо сядзеў», – працягвае Юрый Мяцельскі.\nДа таго ж міліцыянты здзекаваліся з Юрыя Мяцельскага – ударылі галавой аб лаўку, пагражалі пасадзіць у прэс-хату, зрабіць ластаўку. А тагачасны ўчастковы інспектар Аляксандр Савін заломваў рукі і прымушаў падпісваць сфабрыкаваныя пратаколы.\nЗатрыманні без дай прычыны. Нібыта за лаянку, нецвярозы стан ці непадпарадкаванне міліцыі, а насамрэч – часта надуманая зачэпка з боку сілавікоў. У выпадку Юрыя Мяцельскага адметнае тое, што Слуцкі суд не паслухаў міліцыянтаў і стаў на бок абвінавачанага.\nГэтак, суддзя апраўдаў падсуднага, не зважаючы на сведчанні амапаўцаў.\nЦяпер Юрый Мяцельскі патрабуе выплаціць 500 рублёў за нанесеную шкоду і пакрыць выдаткі на адваката.\nПрадстаўнік Міністэрства фінансаў, а менавіта гэтае ведамства займаецца выплатамі кампенсацыяў, Кірыл Мамонаў мяркуе, што для рабіць выплату няма. Бо грамадзянін не зазнаў маёмаснай шкоды, а тое, што суд апраўдаў Юрыя Мяцельскага, яшчэ не робіць дзеянні міліцыянтаў незаконнымі.\n«Вельмі дзіўныя фармулёўкі. Ён чамусьці называе адміністратыўнае затрыманне не затрыманнем. Такое адчуванне складваецца, што тое, што чалавек адседзеў некалькі содняў у ізалятары, тое, што з яго здзекаваліся, вартае толькі таго, каб афіцыйна выбачыцца ў лісце», – кажа праваабаронца з «Вясны» Таццяна Палхоўская.\nПакуль Маскоўскі суд сталіцы адклаў паседжанне на 18-га ліпеня. Суддзя папрасіла дакументацыю са Слуцкага РУУС, а таксама хоча паслухаць сведчанні яго працаўнікоў.\nТэгі: АМАП Слуцк\nМарш супраць фашызму прайшоў праз спальныя раёны


Знясіленыя і прыгнечаныя, мы брыдзем па неглыбокім снезе ў сяло.\nНас зусім мала, чалавек з дзесяць. Аднаго двое нясуць на шынялі. Адзін знямогла пляцецца, абапёршыся на таварыша. Усе маўчаць. Нехта проставалосы. Нехта прыціскае да боку абвіслую, як бізун, руку. Я шкандыбаю апошні. Карабін, які нічым не паслужыў мне супроць танкаў, цяпер памагае замест кастыля.\nВузенькай сцежкай па-над тынам мы выходзім на вуліцу і адразу натыкаемся на «віліс» і «додж». Яны дбайна прытулены пад сцяной хаты. Ля іх некалькі камандзіраў. Наперадзе відаць высокая шэрая папаха на маленькім вяртлявым палкоўніку. Гэты палкоўнік нейкім злым вокрыкам раптам спыняе ўсю нашу групу.\n– Хто камандзір?\nХлопцы, па адным спыняючыся, паныла маўчаць, поўныя яшчэ перажытым. Нават не верыцца, што мы ўцалелі. А колькі пагінула ў варонках!.. Палкоўнік нецярпліва пераступае валёнкамі і ляскае сябе дубчыкам па халяве. Побач пастала некалькі камандзіраў з ягонай світы. Усе змрочна глядзяць на нас.\n– Хто старшы, я пытаюся? – са стоенай пагрозай выкрыквае палкоўнік.\n– Ну, я старшы, – падыходзячы, кажа Еўсюкоў. Ён па-ранейшаму расхрыстаны, з прарэхі курткі праглядае нацельная сарочка. Бінт на шыі ўвесь у крыві.\n– Хто вы такі? Ваша званне? – тонам, які не абяцае дабра, пытаецца палкоўнік і сціскае голеныя пашчэнкі.\n– Старшы артмайстар старшына Еўсюкоў, – змрочна рапартуе старшына, прыставіўшы нагу да нагі.\n– Пачаму ўйшлі з вышыні? Хто дазволіў? – строга пытаецца палкоўнік і ва ўпор набліжаецца да старшыны.\nТой напружваецца і нядобра зыркае на палкоўніка зацятым позіркам.\n– А хто нам загадваў там быць?\nПалкоўнік скаланаецца ад гэтае дзёрзкасці і робленым басам крычыць:\n– Што? Я вас пытаюся, хто дазваляў пакінуць вышыню?! Вы што – у трыбунал захацелі?\nЕўсюкоў неяк няўлад з гэтай строгасцю трудна ўздыхае і расслабляецца ўсёй сваёй вялікаю постаццю.\n– Эх, дзе вы раней былі, таварыш палкоўнік!\nМаленькі, чыста выгалены твар палкоўніка чырванее ад абурэння.\n– Маўчаць! Вы з кім размаўляеце?..\n– А пайшлі вы!.. – раптам кідае старшына і, схіліўшы голаў, рашуча крочыць на вуліцу.\nЁн неяк аж хістаецца, бы п’яны. Нехта з камандзіраў адступае ўбок, даючы яму дарогу. Двое ўзнімаюць з долу параненага. Хлопцы памалу ідуць за сваім камандзірам.\n– Старшына! Загадваю вярнуцца! – крычыць палкоўнік, на абцасах павярнуўшыся назад.\nСледам за ўсімі іду я. Якраз параўноўваюся з ім, і недзе ўнутры ва мне загараецца крыўдлівае пачуццё несправядлівасці.\n– Ён танкі спыніў. Каб не ён, немцы ўжо тут былі б!\nПалкоўнік упіраецца ў мяне вострым позіркам і хвіліну няўцямна глядзіць, нібы не разумеючы, што я сказаў.\n– Вы хто такі?\n– Малодшы лейтэнант Васілевіч! – адразу ж выпальваю я, з выклікам уставіўшыся ў яго злы твар. Я не баюся. Што ён мне зробіць, параненаму? Усё, на што мы намагліся, было па напіай добрай волі. Не думаючы ўжо выжыць, мы ляглі пад самыя танкі. Сапраўды, дзе ты тады быў, таварыш палкоўнік?\n– Марш туды, малодшы лейтэнант! Загадваю падраздзяленню абараняць вышьшю!\n– У мяне няма падраздзялення.\n– Як няма? Дзе ваша падраздзяленне? Марш адзін, сам! Чорт вас вазьмі! Я вас прымушу!..\n– Я ранены! Во, не бачыце? – крычу ў адказ. Пасля перажытага гэты тон і патрабавальнасць, увесь гэты наскок невядомага палкоўніка раздражняе і злуе да ашалеласці.\nПалкоўнік нешта крычыць і кідаецца да мяне, замахнуўшыся сваім дубцом. Але тут недзе побач гахае выбух, які, мабыць, першы раз у жыцці, мяне не палохае. Саломай і нейкай трухой б’е ў нашыя твары, чымсьці гарэлым густа асыпае наўкола снег. Палкоўнік падае, і тады я, наперакор сабе, нечакана спахопліваюся: ці не забіты? Чорт з ім, хай бы лепш жыў! Усё ж які-ніякі, а камандзір! Але я дарма палохаўся. Неўзабаве палкоўнік ускоквае, ускокваюць з-пад машын ягоныя камандзіры, і нечы ўстрывожаны голас вусцішна гукае:\n– Таварыш палкоўнік, генерал!\nНа вуліцы да нас збочвае яшчэ адзін «віліс». Палкоўнік таропка абтрасае ад снегу бекешу, а я, абыякавы да ўсяго, брыду сабе, куды пайшлі нашы. Мяне ўжо не трымаюць: не да мяне. Неўзабаве чую, як генерал пачынае бэсціць палкоўніка:\n– Што ў вас тут робіцца? Пачаму дарога не перакрыта? Пачаму не выкананы загад аб перадачы ІПТАПа?1 Разгільдзяйства і галавацяпства! Я адхіляю вас ад камандавання...


Дызайн аднапакаёвай кватэры 35 кв м фота | Інтэр'Ерныя Штучкі\nАднапакаёвая кватэра - гэта невялікае жылое прастору, якое павінна быць нададзена усімі неабходнымі выгодамі, для утульнага і камфортнага пражывання. У ёй трэба правільна і пісьменна размясціць ўсю неабходную мэблю і бытавую тэхніку. Часам такая задача можа здацца невырашальнай. На самай справе малагабарытнае жыллё цалкам можна зрабіць паўнавартасным жылым прасторай, у якім створаны камфортны для пражывання інтэр'ер, які мае неабходную функцыянальнасць.\nПры правільнай арганізацыі ўсяго інтэр'еру кватэры, у тым ліку мэблю і планіроўку, колькасць квадратных метраў не паўплывае на функцыянальнасць прасторы і дазволіць стварыць камфартабельнае жыллё.\nФота паказвае правільна арганізаваны дызайн аднапакаёвай кватэры, якая мае 30 кв. метраў:\nАбавязковыя прадметы ўжытку\nСтварыць пісьменны дызайн малагабарытнай кватэры гэта адказнае і досыць складаны занятак, да якога трэба паставіцца сур'ёзна, прадумваючы кожную дробязь. Пачынаць ўладкаванне аднапакаёвай кватэры трэба з складання пераліку ўсіх неабходных прадметаў мэблі і тэхнікі, якія павінны быць у наяўнасці. Такі спіс будзе мець адрозненні ў залежнасці ад таго, на якую колькасць дамачадцаў разлічана памяшканне. Бо для пражывання студэнта або самотнага чалавека патрэбныя зусім іншыя ўмовы, чым для сям'і, якая складаецца з двух, а тым больш з трох чалавек.\nНа фота ўдалы дызайн аднапакаёвай кватэры для самотнага чалавека:\nДызайн аднапакаёвай кватэры для сямейнай пары прадстаўлены на фота:\nНе варта ўносіць у спіс другарадныя, ня асноўныя прадметы ўжытку, такія як часопісны столік або паліцы. Імі можна будзе дапоўніць інтэр'ер пасля, калі стане зразумела, колькі вольнага месца і ў якіх месцах кватэры засталося не занятым.\nАсноўным спосабам пашырэння жылля з'яўляецца выдаленне ўнутрыкватэрных перагародак і дзвярэй, якія значна памяншаюць фізічныя памеры кватэры і зрокава абцяжарваюць прастору. Для рэалізацыі гэтага неабходна вырабіць пісьменную і рацыянальную перапланіроўку кватэры.\nДзверы, якія падзяляюць пакоя варта прыбраць, пакідаючы толькі тыя прымяненне, якіх неабходна, напрыклад, для санвузла. Добра калі яны будуць выраблены з светлых матэрыялаў або з ужываннем вялікай колькасці матавага шкла. Дзякуючы такому прыёму можна візуальна палегчыць прастору.\nНа плане кватэры варта разгледзець, якія са сцен можна прыбраць, аб'ядноўваючы розныя пакоя ў адзінае цэлае. Нельга закранаць апорныя канструкцыі сцен, парушэнне якіх недапушчальна.\nСтвараючы праект дызайну абноўленай аднапакаёвай кватэры трэба разгледзець варыянты аб'яднання розных зон. Звычайна сумяшчаюць кухню з пакоем, шляхам выдалення сцены паміж імі. Такое аб'яднанне стварае некаторыя нязручнасці. Пахі кухні будуць распаўсюджвацца на ўсю кватэру, але гэты негатыўны аспект адыйдзе на другі план у параўнанні з перавагай вызваліўся прасторы.\nДругім аб'яднаннем можна зрабіць сумесны санвузел, сумяшчаючы ў адным памяшканні ванну і туалет. Дзякуючы такіх зменаў можна вызваліць дадатковую плошчу для пярэдняга пакоя або любога іншага прымыкае памяшкання. Калі пакінуць памеры сумешчанага санвузла такімі, як і ў зыходным варыянце, то у большай па памерах памяшканні, можна размясціць дадатковую бытавую тэхніку або мэбля, якія раней не змяшчаліся. Гэта можа быць пральная машынка або спецыяльны шафа, для захоўвання пыласоса і бытавых прыладаў, на якія заўсёды не хапае месца.\nСтвараючы новы дызайн маленькай аднапакаёвай кватэры эфектыўна павялічыць яе памеры, можна далучаючы балкон да агульнай прасторы. Для гэтага яго трэба добра ўцяпліць, і пашырыўшы гаўбечныя праём, злучыць з кватэрай або стварыць асобны пакой. У гэтай зоне можна арганізаваць кабінет або пакой для адпачынку.\nНа звычайным балконе можна ўладкаваць зручную каморку, якая паслужыць ёмішчам для велізарнай колькасці усялякіх дробязяў. Для гэтага трэба будзе сканструяваць спецыяльныя шафы або стэлажы, з максімальнай умяшчальнасцю.\nПадзел кватэры на зоны\nСтвараючы дызайн аднапакаёвай кватэры 35 кв. м, варта ўлічваць, што ў гэтым маленькім прасторы павінны быць сумешчаныя ўсе неабходныя, для паўнавартаснага пражывання, функцыі. А для гэтага памяшканне павінна мець розныя зоны: працоўную, для прыёму і прыгатавання ежы, месца для адпачынку і пры неабходнасці, дзіцячы куток. Пасля дэмантажу сцен і перагародак ўтвараецца адзіная агульная пакой, якую для зручнасці, трэба падзяліць на асобныя зоны.\nДля занавання аднапакаёвай кватэры выкарыстоўваюцца розныя спосабы. Можна падзяліць кватэру на зоны, выкарыстоўваючы на асобных участках, розныя па колеры і фактуры пакрыцця для падлогі або з дапамогай ўстанаўлення рознаўзроўневых столі і падлогі, у прылеглых зонах.\nВельмі зручна аддзяліць рабочую зону кухні ад залы устаноўкай барнай стойкі, абедзеннага стала або канапы. У некаторых выпадках дарэчы арганізацыя стацыянарнай або перасоўны перагародкі. Усе гэтыя прыёмы падзеляць кватэру на дзве зоны, кожная з якіх выконвае свае функцыі, а візуальна памяшканне будзе выглядаць прасторна і ўтульна.\nДля вылучэння зоны адпачынку лепш выкарыстоўваць перагародку або шырму. У іх якасці можна ўжываць плеценыя, вітражныя або тканкавыя перагародкі, якія хаваюць зону сну ад старонніх вачэй. Ўстаноўка рассоўных перагародак з таніраванага шкла або з люстраной паверхняй эфектна выдзеліць аддзяленне для спальні. Такая перагародка стварае адчуванне прастору, а ў рассунутым выглядзе адкрывае доступ да спальным месцы. На фота дызайн аднапакаёвай кватэры 36 кв. м з вылучаным для спальні месцам, з выкарыстаннем рассоўнага агароджы, які мае люстраную паверхню:\nБольш бюджэтны варыянт, для вылучэння зоны сну, стварэнне шырмы з тканіны, такая перагародка будзе насіць чыста сімвалічны характар, але ў дзённы час эфектыўна схавае спальнае месца ад старонніх.\nУ сучасных кватэрах з палепшанай планіроўкай, якія маюць вялікую плошчу, лягчэй стварыць камфортную абстаноўку. У іх больш магчымасцяў для прымянення сваёй фантазіі і больш месца для канструявання розных зон. Дызайн аднапакаёвай кватэры 45 кв. м фота з вылучанымі зонамі:\nУ дызайне аднапакаёвых хрушчовак трэба выкарыстоўваць з максімальнай аддачай кожны квадратны метр ўсяго памяшкання ў цэлым, а таксама плошчу дапаможных ўбудаваных кладовак. Іх можна самастойна перарабіць у зручную і ёмістую гардеробную.\nМэбля для малагабарытнага жылля\nДля стварэння дызайну аднапакаёвай кватэры лепш падыдзе стыль мінімалізм або гань-цёк. Ім уласцівая прастата і лаканічнасць формаў, якая найлепшым чынам дазволіць размясціць усё неабходнае, у невялікай прасторы маленькага памяшкання.\nАсабліва гэта тычыцца мэблі, якая мае строгія і правільныя лініі. Мэбля класічнага стылю мае грувасткія формы, таму яе ўстаноўка, у малагабарытнай кватэры, можа адмоўна паўплываць на функцыянальнасць памяшкання.\nМэбля для кухні лепш вырабіць на заказ, гэта дасць магчымасць заняць шафамі увесь вольны прастору, пакідаючы пры гэтым досыць вольнага месца для перамяшчэння. Для размяшчэння ўсёй кухоннай начыння, у невялікай па памеры памяшканні, трэба пісьменна задзейнічаць як мага больш паверхняў.Для маленькай кухні дарэчы выкарыстанне паверхні падваконніка, як дадатковага століка. Зручна калі навясныя шафкі будуць мець вышыню да самай столі, гэта павялічыць іх змяшчальнасць і ня ўкрадзе вольнага месца.\nУ малагабарытных кватэрах зручна прымяненне шматфункцыянальнай мэблі, здольнай трансфармавацца. Гэта можа быць канапа са ўбудаванай стальніцай, якая пры неабходнасці вылучаецца ці стол здольны трансфармавацца ў ложак. Выкарыстанне ложка, якая дзякуючы спецыяльнай канструкцыі днём ператвараецца ў шафу і вызваляе ў дзённы час шмат вольнага месца.\nМожна выбраць канапа з ёмістай жабрацкай, зручнай для захоўвання пасцельнай бялізны ці нячаста выкарыстоўваюцца прадметаў ўжытку. Замест грувасткіх крэслаў зручна выкарыстоўваць пуфы, якія маюць ёмістыя скрыні ўсярэдзіне або крэсла - ложкі, якія пры неабходнасці пераўтворацца ў дадатковае спальнае месца. Лепш выбіраць шматфункцыянальную мэбля, з высоўнымі скрынямі ўнутры і рассоўнымі дзвярамі, якія пры адчыненні не перашкаджаюць астатняй мэблі.\nКалі ў кватэры будзе пражываць сям'я з дзіцем, то без прымянення шмат'яруснай модульнай мэблі не абысціся. Дзіця павінна мець сваё асобнае месца для адпачынку, гульні і працы, таму ў маленькім памяшканні трансфармуецца мэбля стане незаменная.\nУ высокіх памяшканнях дарэчы прымяненне другога яруса, які будуюць падчас перапланіроўкі або пры набыцці спецыфічнай мэблі. На фота прыклад дызайну аднапакаёвай кватэры 33 кв. м, з канструкцыяй ложка на другім ярусе:\nВыкарыстанне для дзвярэй і фасадаў шаф таніраванага шкла або люстранога пакрыцця здольна значна пашырыць прастору і палегчыць увесь інтэр'ер маленькай аднапакаёвай кватэры. Пажадана каб у люстраной паверхні не адбівалася рабочая зона, лепш, калі будзе бачна адлюстраванне акна або зоны адпачынку.\nКаляровыя рашэнні і асвятленне аднапакаёвай кватэры\nДля стварэння лёгкай і лаканічнай атмасферы, у інтэр'еры аднапакаёвай кватэры, найважнейшых ролю гуляе асвятленне і колеравая палітра усяго інтэр'еру. Святла ў маленькім памяшканні павінна быць шмат, але падзеленай на зоны пакой у розных частках трэба асвятляць па-рознаму. Месца адпачынку павінна мець спакойнае, магчыма лакальнае асвятленне. Для рабочай зоны і кухні святла павінна быць шмат, таму і свяцілень лепш выкарыстоўваць пабольш. У рабочай зоне пакоя дарэчная вялікая ярка асветленую люстра, а для кухні магчыма прымяненне кропкавых свяцілень, якія даюць інтэнсіўнае асвятленне.\nКолеравая палітра, якая ўжываецца для аднапакаёвай кватэры, гэта светлыя і цёплыя адценні. Калі ў пакоі шмат натуральнага дзённага асвятлення, то магчыма выкарыстанне фарбаў халодных тонаў, але абавязкова ў светлай палітры.\nДапушчальна выкарыстанне цёмных і яркіх кветак для стварэння акцэнтаў, якія вылучаюць асобныя часткі інтэр'еру ці мэблі. Выкарыстанне вялікай колькасці цёмных адценняў візуальна паменшыць жылое прастору і створыць прыгнятае атмасферу.\nГлядзельна пашырыць памяшканне дазволіць выкарыстанне для аздаблення панарамных фоташпалер, якія напаўняюць пакой адчуваннем вольнай прасторы і ў залежнасці ад малюнка, апускаюць у адмысловую атмасферу.\nСтварэнне пісьменнага і зручнага інтэр'еру аднапакаёвай кватэры можа апынуцца няпростай справай, але, прытрымліваючыся асноўных пастулатаў і абапіраючыся на ўласны густ, можна стварыць ўтульнае і камфортнае, для ўсіх дамачадцаў, жыллё.\nДызайн элітных кватэр 2018 →


Лідэры дэмакратычнай апазыцыі сустрэліся ў Вільні з амэрыканскімі сэнатарамі\n16 красавік 2014, 19:02\nДжон Маккейн, архіўнае фота\n16 красавіка ў Вільні прадстаўнікі беларускай дэмакратычнай апазыцыі сустрэліся з чатырма амэрыканскімі сэнатарамі, сярод якіх быў і Джон Маккейн.\nЗь беларускага боку ў сустрэчы бралі ўдзел старшыня партыі БНФ Аляксей Янукевіч, старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька, лідэр грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду» Ўладзімер Някляеў, сустаршыня Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі Павал Севярынец і старшыня БСДП (Грамада) Ірына Вештард.\nПадрабязнасьці размовы апавёў Радыё Свабода старшыня партыі БНФ Аляксей Янукевіч:\n«Сустрэча адбывалася ў літоўскім Сэйме, ініцыятарам яе выступіў сам сэнатар Маккейн. Доўжылася сустрэча больш за 40 хвілін. Адбылася, на маю думку, дастаткова дэталёвая грунтоўная гутарка. Таксама ў сустрэчы бралі ўдзел іншыя сэнатары, якія прыехалі са спадаром Маккейнам. Напачатку была магчымасьць кожнаму з удзельнікаў коратка выказацца, а потым была гутарка ў рэжыме „пытаньні-адказы“. Было відавочна, што ў амэрыканскіх сэнатараў сапраўды ёсьць зацікаўленасьць у вывучэньні сытуацыі, нягледзячы на тое, што сэнатар Маккейн заўсёды цікавіўся сытуацыяй у Беларусі, бачна было, амэрыканская палітыка зараз пільную ўвагу скіроўвае на ўвесь наш рэгіён.\nМы гаварылі пра неабходнасьць дапамогі дэмакратычнай Украіне, пра неабходнасьць спрыяньня стабілізацыі сытуацыі ва Ўкраіне. Мы казалі пра тое, што падзеі ва Ўкраіне, безумоўна, уплываюць і на Беларусь.\nТаксама закранулі пытаньне бягучай палітычнай сытуацыі ў Беларусі, праблему палітычных вязьняў, пытаньне адносна свабодаў, якія сёньня ёсьць і якіх сёньня няма ў беларусаў.\nГаварылі пра пэрспэктывы адносна прэзыдэнцкіх выбараў 2015 году, пра той працэс намінацыі адзінага кандыдата на прэзыдэнты, над якім зараз дастаткова актыўна працуюць нашы партыі і грамадзкія арганізацыі. Гаварылі пра нэгатыўны ўплыў расейскай прапаганды і неабходнасьць падтрымкі незалежных сродкаў масавай інфармацыі, якія дастаткова праўдзіва асьвятляюць гэтую сытуацыю і дапамагаюць у тым ліку і беларускаму грамадзтву».\nЗША будуць прадаваць Украіне звадкаваны газ\nМаккейн заклікаў цэліць у «ахілесаву пяту» Расеі\nТартускі ўнівэрсытэт абвясьціў конкурс на стыпэндыі для беларускіх студэнтаў\nДэкан факультэту міжнародных зносінаў БДУ звольніўся пасьля 12 гадоў працы\nУжо сёньня: дзень народзінаў Міхала Дубянецкага\nСуд у Маскве адхіліў скаргі РСЭ / РС на штрафы, зьвязаныя з статусам «замежнага агента»\n5 гадоў у закрытым судзе, забралі машыну за сьцяг, сустрэчы Ціханоўскай у Фінляндыі. Найважнейшае за 3 сакавіка\nМэр польскага Плоцку выказаў салідарнасьць з пратэстоўцамі Наваполацку\nЖнівень 2020 – сакавік 2021. Мы сьведкі. „Мы ляжалі ў крыві, а яны на нашым фоне рабілі сэлфі“. АБНАЎЛЯЕЦЦА


На Гомельшчыне 225 сям’яў чакаюць перасяленьня на чыстыя тэрыторыі\n20 сьнежань 2005, 17:14\nРадыё Свабода У Гомельскай вобласьці распачалася падрыхтоўка да 20-й гадавіны катастрофы на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі. Тым часам у моцна заражаных радыяцыяй паселішчах жыве яшчэ 225 сем’яў, якія чакаюць перасяленьня на чыстыя тэрыторыі.\nУ адным толькі Веткаўскім раёне перасяленьня чакаюць 57 сем’яў. Распавядае начальнік жыльлёва-камунальнага аддзелу Веткаўскага райвыканкаму Ігар Католікаў:\n(Католікаў: ) “У нас на ўліку стаяць 57 сем’яў. Яны падалі нам дакумэнты на адсяленьне. Гэта людзі зь дзьвюх вёсак — Сьвяцілавічаў і Навілаўкі. Толькі з гэтых вёсак у нас вядзецца адсяленьне. Яны падалі заявы і ў нас зарэгістраваныя”.\nПрадстаўнік Веткаўскага райвыканкаму лічыць, што адсяленьне доўжыцца ажно два дзесяцігодзьдзі, бо некаторыя пацярпелыя ад Чарнобылю жыхары толькі нядаўна заявілі пра свой намер пакінуць заражаныя радыяцыяй паселішчы:\n(Католікаў: ) “Некаторыя толькі цяпер падалі заявы. Раней яны не хацелі адсяляцца. Старасьць прыйшла, вырашылі бліжэй быць да дзяцей”.\nНачальніца чарнобыльскага аддзелу Чачэрскага райвыканкаму Ларыса Яўстраценка заяўляе, што людзі перасяляюцца тады, калі для іх будуецца жыльлё:\n(Яўстраценка: ) “Як толькі будуецца дом, выдзяляюцца кватэры, тады і перасяляем. Раней адсялялі ў Менск, у Менскую вобласьць, Гарадзенскую, Берасьцейскую. Цяпер адсяленьне вядзецца толькі ў чыстыя зоны Гомельскай вобласьці. З Чачэрску, у прыватнасьці, адсяляем у тыя гарады, дзе будуецца жытло, выдзяляюцца чарнобыльскія грошы”.\nУ свой час у друку багата пісалася пра тое, што перасяленьне людзей з заражаных тэрыторыяў марудна вядзецца з прычыны нямэтавага выкарыстаньня чарнобыльскага жытла. Некаторыя чыноўнікі пасьпелі атрымаць дзве-тры кватэры для сваіх сем’яў, іншыя ж вымушаны чакаць гадамі.\nЖыхарка вёскі Сьвяцілавічы Веткаўскага раёну Тацяна Крывіцкая вырашыла перасяляцца ў Гомель, бо ня можа ўжо трымаць сваёй гаспадаркі. Тым больш, што жыхараў Сьвяцілавічаў ды ўсіх іншых чарнобыльскіх паселішчаў папярэдзілі: у наступным годзе павінна завяршыцца перасяленьне. Калі хто ня пераедзе, той ужо назаўсёды застанецца ў заражаных радыяцыяй паселішчах.\n(Крывіцкая: ) “Мне 78 гадоў, здароўе слабое, ногі мае хворыя. Рашылася пераехаць. Там і ванна, там і газ. А тут я пра дровы думаю, купляю іх”.


27 студзеня 2021, 15:52\n27 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Інфраструктура ядзернай і радыяцыйнай бяспекі ў Беларусі ствараецца з улікам міжнародных падыходаў, заявіла начальнік Дэпартамента па ядзернай і радыяцыйнай бяспецы Міністэрства па надзвычайных сітуацыях (Дзяржатамнагляд) Вольга Лугаўская сёння на брыфінгу ў прэс-цэнтры БЕЛТА.\n"Фарміраванне рэгулюючай інфраструктуры ідзе на падставе міжнародных падыходаў. Гэта значыць існуе шэраг нарматыўных тэхнічных і кіруючых дакументаў па лініі МАГАТЭ, якія расказваюць, якія дакументы і інфраструктурныя элементы павінны быць падрыхтаваны ў краіне", - адзначыла Вольга Лугаўская.\nАдзін з ключавых дакументаў МАГАТЭ - спецыяльная інструкцыя па бяспецы "Стварэнне інфраструктуры бяспекі для ядзерна-энергетычнай праграмы" (SSG-16). Там тлумачыцца, якія этапы павінна прайсці краіна, каб інфраструктура ядзернай і радыяцыйнай бяспекі была сфарміравана.\nПасля ўступлення Беларусі ў клуб краін, якія эксплуатуюць АЭС, дзяржава прымае ўдзел у рэалізацыі глабальнага рэжыму ядзернай бяспекі. Як удакладніла Вольга Лугаўская, гэта азначае, што краіна павінна далучыцца да міжнародных дагаворна-прававых дакументаў, такіх як канвенцыі і кодэксы паводзін. Беларусь з'яўляецца дагаворным бокам шэрага канвенцый і пагадненняў, уключаючы Дагавор аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі, Канвенцыю аб ядзернай бяспецы, Аб'яднаную канвенцыю аб бяспецы абыходжання з адпрацаваным палівам і аб бяспецы абыходжання з радыеактыўнымі адходамі, Кодэкс паводзін па ажыццяўленні бяспекі і захаванасці радыеактыўных крыніц і інш.\nАкрамя таго, краіна павінна прыняць усёабдымны комплекс норм ядзернай бяспекі, стварыць нацыянальную інфраструктуру ажыццяўлення бяспекі.\nКансультант Дзяржатамнагляду Алег Собалеў звярнуў увагу, што ў 2008 годзе, калі было прынята рашэнне аб будаўніцтве АЭС, Беларусь ужо была дагаворным бокам шэрага міжнародных канвенцый і пагадненняў, якія закранаюць пытанні ядзернай бяспекі. Непасрэдна Дзяржатамнагляд адказвае за выкананне Канвенцыі аб ядзернай бяспецы, Аб'яднанай канвенцыі аб бяспецы абыходжання з адпрацаваным палівам і радыеактыўнымі адходамі, пагаднення паміж Беларуссю і МАГАТЭ ў сувязі з Дагаворам аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі. Як растлумачыў Алег Собалеў, далучэнне да гэтых канвенцый звязана з выкананнем шэрага ўнутраных абавязацельстваў, напрыклад стварэннем незалежнага рэгулюючага органа.\nЗ улікам абавязацельстваў Беларусі ў рамках Канвенцыі аб ядзернай бяспецы апошні даклад аб выкананні гэтай канвенцыі краіна падрыхтавала ў 2019 годзе, даклад па Аб'яднанай канвенцыі аб бяспецы абыходжання з адпрацаваным палівам і радыеактыўнымі адходамі - у 2020 годзе. У адпаведнасці з устаноўленай працэдурай краіны, якія ратыфікавалі канвенцыі, вывучаюць нацыянальныя даклады іншых дагаворных бакоў, фармулююць пытанні да іх, а таксама даюць адказы на пытанні, што паступілі да іх уласнага даклада. Даклады рыхтуюцца па выніках трохгадовага цыкла.\nДа апошняга даклада Беларусі аб выкананні Канвенцыі аб ядзернай бяспецы паступіла 239 пытанняў (больш толькі ў Фінляндыі, Расіі і Кітая). "Гэта сведчыць аб вельмі вялікай цікавасці прафесійнай міжнароднай супольнасці да бягучага этапу рэалізацыі беларускай ядзерна-энергетычнай праграмы", - адзначыў Алег Собалеў і дадаў, што беларускі бок адказаў на ўсе пытанні, якія паступілі.\nШто датычыцца аб'яднанай канвенцыі, то Беларусь цяпер вывучае даклады іншых краін, каб задаць свае пытанні.\nПа выніках разгляду нацыянальных дакладаў па канвенцыях абазначаюцца выклікі, з якімі краінам трэба папрацаваць у бліжэйшы трохгадовы цыкл, а таксама прыклады паспяховай работы, якія могуць запазычыць іншыя краіны.\nВольга Лугаўская таксама нагадала, што цяпер Дзяржатамнагляд рыхтуецца да прыняцця рашэння аб выдачы ліцэнзіі на эксплуатацыю БелАЭС. Перад гэтым пройдуць грамадскія слуханні.-0-


06.04.2019 / 17:43\nСёлетнімі лаўрэаткамі Прэміі Цёткі зрабіліся Вера Бурлак, аўтарка кнігі вершаў «Фантазюркі» (у намінацыі «Найлепшая дзіцячая кніга»), і мастачка Кацярына Дубовік, якая праілюстравала кнігу Надзеі Ясмінскай «Чаму Меша не мае хаты» (у намінацыі «Найлепшае мастацкае афармленне»). Цырымонія ўзнагароджання прайшла 6 красавіка ў культурным хабе ОК16 падчас Фестывалю інтэлектуальнай кнігі «Прадмова».\nЖуры таксама адзначыла найлепшыя працы ў абедзвюх намінацыях і склала адпаведныя шорт-лісты.\n1. Вера Бурлак. Фантазюркі. Галіяфы, 2018;\n2. Пятро Васючэнка. Дзівоснае лета паноў Кубліцкага ды Заблоцкага. Кнігазбор, 2018;\n3. Наталка Харытанюк. Казкі старога Адамкова. Логвінаў, 2018;\n4. Ганна Янкута. Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў. Янушкевіч, 2018.\n1. Таццяна Анішчанка — Ганна Галавіна. Летняя азбука. Галіяфы 2018;\n2. Дар’я Ганчарык-Чарняўская — Аляксей Якімовіч. Прыгоды Белай Мышкі. Выдавецкі дом «Звязда», 2018;\n3. Лілія Давыдоўская — Ганна Янкута. Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў. Янушкевіч, 2018;\n4. Кацярына Дубовік — Надзея Ясмінска. Чаму Меша не мае хаты. Кнігазбор, 2018;\n5. Воля Кузьміч — Наталка Харытанюк. Казкі старога Адамкова. Логвінаў, 2018;\n6. Андрэй Пакроўскі, Вераніка Лемешава — Вера Бурлак. Фантазюркі. Галіяфы, 2018;\n7. Стася Сакалоўская — Надзея Ясмiнска. Пацеркі і кроплі. Янушкевіч, 2018;\n8. Алена Сацута — Надзея Ясмiнска. Дом цікаўных казак.\n9. Маргарыта Ціхановіч — Маша Чаракова, Джордж Таннер. Прыгоды павука. Папуры, 2018.\nУ склад літаратурнага журы сёлета ўвайшлі Андрэй Жвалеўскі, Алена Казлова (Анка Упала), Надзея Кандрусевіч-Шыдлоўская, Людміла Рублеўская і Андрэй Хадановіч. Сябрамі мастацкага журы былі Васіліса Паляніна, Валерый Славук і Павел Татарнікаў.\nПрэмія была заснаваная ў 2015 годзе Беларускім ПЭН-цэнтрам, фондам «Вяртанне» і Саюзам беларускіх пісьменнікаў. Папярэднія пераможцы прэміі: Надзея Ясмінска, аўтарка кнігі «Сем ружаў», і Кацярына Дубовік — яе ілюстратарка, а таксама Уладзімір Арлоў і Павел Татарнікаў з кнігай «Айчына: маляўнічая гісторыя. Ад Рагнеды да Касцюшкі», Валер Гапееў за кнігу «Мая мілая ведзьма» і Лізавета Лянкевіч за афармленне «Азбукі» Рыгора Барадуліна.\nПатрыярх Маскоўскі моліцца аб міры ў Беларусі\nНа развітанне з Аляксандрам Тарайкоўскім, што загінуў 10 жніўня на Пушкінскай, прыйшлі тысячы людзей ФОТЫ


Як былая трактарыстка распаўсюджвае народныя абрады\n«Сыночка радзiла, мёд-вiно папiла»\nОпубликовано: 07.10.2016 19:56:52\nЧаму на Барысаўшчыне ўкараніўся самабытны вясельны абрад\nСЁЛЕТА ў Мётчы згулялі сем вяселляў. Гэты рэкорд, заўважаю я Людміле КАЖЭЎЦЫ, кіраўніку фальклорнага гурта “Мядоцкая талака”, які пастаянна завуць спраўляць вясельныя абрады, будзе дорага каштаваць аматаркам народных песень.\nДля чытача растлумачу: пасля застолля бацькі маладых запрасілі вясковых артыстак у новаўтвораныя сем’і спяваць на Масленіцу. А згодна з мясцовымі традыцыямі, калі да гэтага часу ў маладых з’явілася дзіця, то трэба прыходзіць у госці з падарункам. У прыгожых, уласцівых толькі гэтаму самабытнаму краю на Барысаўшчыне, які завуць мядоцкім, масленічных песнях нават словы ёсць такія: “А ў варот, а ў варот бяроза ветвейкі да долу. // Вінават, вінават Сашачка (імёны замяняюцца), што не йдзе дадому. // А ўжо ж, а ўжо ж яго Леначка сыночка радзіла. // Сыночка радзіла, мёд-віно папіла. // Мёд-віно папіла, кубачкі пабіла. // Кубачкі, кубачкі пабіла, на Дунай пусціла. // Плывіце, плывіце, кубачкі, то ўніз, то ўгору. // То ўніз, то ўніз, то ўгору к мамчынаму двору”.\nНа мой жарт наконт будучых расходаў Людміла Кажэўка, яна ж і дырэктар Мётчанскага сельскага дома культуры, лагодна адзываецца:\n— Нічога, не абяднеем. У мінулую суботу сына жаніла Вольга Фёдараўна Касцюковіч. У ліпені было яшчэ адно вяселле. Усё выканалі як мае быць. Жаніху праспявалі “На небе месячык свяціўся”, калі маці выпраўляла яго з дому за нявестай. На рушнік маладых ставілі, асобна спявалі, як яны абменьваліся пярсцёнкамі. Ды на трэці дзень пайшлі дагульваць.\nВось так. Гэта вам не вечар у рэстаране, калі афіцыянткі раз-пораз паглядаюць на гадзіннік, — у тутэйшых мясцінах свята доўжыцца па законах фальклорнага жанру. Згодна з імі маладусе нельга тры дні хадзіць ад мужа дадому і сваты ў панядзелак самі павінны завітаць да новай радні, да дачкі, зноў з застоллем ды спевамі. Такія спектаклі разыгрывае “Мядоцкая талака”, што ніякі тамада з трывіяльнымі гульнямі ды куплетамі не параўнаецца!\nСа сваім вясельным абрадам гурт ездзіў на дзіцячае абласное свята-конкурс “Калыска талентаў”, што праходзіла ў Клецку, галоўная ідэя якога — далучэнне падрастаючага пакалення да культуры свайго рэгіёну і папулярызацыя лепшых форм традыцыйнага мастацтва. Дарэчы, узорны дзіцячы калектыў “Весялінка”, малодшы брат “Мядоцкай талакі”, атрымаў там дыплом першай ступені.\n— Дзеці пастаянна каля нас, — кажа Людміла Уладзіміраўна. — Я часта праводжу зводныя рэпетыцыі, бо трэба ўсім быць у адным катле, каб дзейства па-сапраўднаму атрымалася, дык яны запамінаюць розныя прыпеўкі нават хутчэй, чым дарослыя. Часам даводзіцца перайначваць некаторыя “салёныя” выразы. Цяпер разам з “Весялінкай” рыхтуем семінар “Талака ў цёткі Лявоніхі”. Таксама цэлае прадстаўленне. Пачнём з мясцовых прыказак ды прымавак. Потым будуць талачыць дзеці. “Каробачку” станчаць ці яшчэ што наша, мядоцкае. Затым прыйдуць на пасядзелкі дарослыя. “Лысага” выканаем: “Ой, чаму ты, лысы, без валос застаўся?” — “Не было расчоскі, граблямі часаўся”, ну і гэтак далей. Потым “На рэчаньку”, потым спячом каравай ды закруцім нарэшце “Качаном” — такім шматкаленным танцам на манер “Лявоніхі”. О, яшчэ паскачам у “Падзікатары”, тутэйшым танцы на тры фігуры.\nПасля Пакроваў жанчыны будуць праводзіць “Папрадкі”. “Так і ходзім па коле народнага календара”, — узгадвае выконваемыя абрады Людміла Кажэўка.\nМногія кампазіцыі пераняў у мясцовых весялух вядомы фалькларыст-харэограф Мікалай Козенка. Аднак яны нічога з калекцыі Козенкі, што навуковец сабраў у розных кутках Беларусі, у свой рэпертуар не бяруць: “Каб наш стыль не згубіўся”.\nЗавадатаркамі пры нараджэнні фальклорнага гурта больш як дваццаць гадоў таму стала маці Людмілы Уладзіміраўны Марыя Ціханаўна Абрамовіч, вядомая на ўсю краіну ў мінулым трактарыстка, ды яе сёстры. А таксама 98-гадовая Лідзія Сямёнаўна Слесаронак, якая зараз па стану здароўя не можа танчыць і хадзіць у Дом культуры, але ўсёй душой разам са сваімі сяброўкамі. І таму яе лічаць паўнапраўнай удзельніцай калектыву — калі прыязджае з дачкой з Барысава, абавязкова з ёю сустракаюцца.\nА вось Марыя Ціханаўна, нягледзячы на ўзрост, кожны раз спяшаецца на рэпетыцыі з Ярцаўкі за два з паловай кіламетры ў Мётчу:\n— Раней кірмашы спраўлялі: мы ў Вяляцічы хадзілі і за 12 кіламетраў. Весела, з гармонікам, з прытанцоўкай. А цяпер забыліся ўжо на тыя кірмашы. Больш скаваныя людзі сталі, збіраюць грошы, свету белага не бачаць. Усе ў тэлевізар пазабіваюцца і серыялы глядзяць!\nМарыя Ціханаўна з тых, колішніх людзей. І ў яе хаце часта збіраюцца пявунні з «Мядоцкай талакі». Усе яны вялікія рукадзельніцы: і касцюмы самі вышываюць, і хлеб выпякаюць, і дамашні сыр вараць. Прыгатаваныя стравы бяруць для полудніка камбайнерам, калі спраўляюць “Зажынкі”. Гэты іх абрад славіцца на ўсю Барысаўшчыну. Перад кожным выступленнем у полі Ціханаўна хвалюецца:\n— Напярэдадні жніва часта сон бачу, як зноў саджуся на трактар, як падаюць пад касілкай цяжкія каласы, як пахне толькі што абмалочанае збожжа. Таму песню хлебаробам спяваю з асаблівым пачуццем.\nОт участницы детского «Евровидения» до его ведущей: мы встретились с Хеленой Мерааи\nРежиссер Наталия Мещанинова - лауреат премии Президента «За гуманизм и духовность в кино» прошедшего Минского международного фестиваля «Лістапад»


25 Студзень 2021 Катэгорыя: Публіцыстыка\nЗа акном зіма, але заўсёды, калі надыходзіць 24 студзеня, успамін св. Францішака Сальскага, сваю прыгажосць, нібы каштоўны дыван, перад маімі вачыма раскрывае духмяная вясна.\nАдразу пачынаю ўяўляць рознакаляровыя кветкі на палях і паласатых пчолак, якія сваёй ахвярнай працай збіраюць каштоўны скарб прыроды – мёд. Мёд заўсёды будзе для нас знакам цеплыні, дабрыні і слодычы. Часта любім пасмакаваць яго на свежай булцы або адчуць яго лекавую моц у гарбаце з малінамі.\nМенавіта гэты «твор» пчалінага рою з’яўляецца найбольш адпаведным сімвалам постаці святога біскупа Жэневы, якога сёння ў літургіі ўзгадвае Каталіцкі Касцёл.\n13 Студзень 2021 Катэгорыя: Публіцыстыка\n12 Студзень 2021 Катэгорыя: Публіцыстыка\n05 Студзень 2021 Катэгорыя: Публіцыстыка\n29 Снежань 2020 Катэгорыя: Публіцыстыка\n22 Снежань 2020 Катэгорыя: Публіцыстыка\nЗаступнік містыкаў: св. Ян ад Крыжа\n21 Снежань 2020 Катэгорыя: Публіцыстыка\nНалежыць да найбольш вядомых містыкаў Касцёла. Яго працы, поўныя захаплення над таямніцай Святой Тройцы, увесь час чытаюцца па-новаму. Іх каментавалі, між іншым, св. Тэрэза ад Дзіцятка Езус, св. Эдзіт Штайн і св. Ян Павел ІІ. Яна ад Крыжа лічаць адным з галоўных стваральнікаў літаратурнай іспанскай мовы. Яго проза поўная паэтычных выразаў, а паэзія насычана духоўнай сімволікай.


Контртэрарыстычнае ўпраўленне КДБ Рэспублікі Беларусь | Камітэт дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь\nКонтртэрарыстычнае ўпраўленне КДБ Рэспублікі Беларусь\nУ адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь «Аб органах дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь» ад 10 ліпеня 2012 г. № 390-З адной з задач органаў дзяржаўнай бяспекі з'яўляецца папярэджанне, выяўленне і спыненне тэрарыстычнай і іншай экстрэмісцкай дзейнасці.\nУ вырашэнні гэтай задачы прымаюць удзел усе падраздзяленні органаў дзяржаўнай бяспекі ў межах сваёй кампетэнцыі. Для каардынацыі іх дзейнасці ў гэтай сферы ў чэрвені 2013 года створана контртэрарыстычнае ўпраўленне КДБ Рэспублікі Беларусь (далей – КТУ) як самастойнае структурнае падраздзяленне цэнтральнага апарату КДБ Рэспублікі Беларусь. КТУ ўтворана на базе антытэрарыстычнага цэнтра КДБ Рэспублікі Беларусь.\nЗ мэтай павышэння эфектыўнасці барацьбы з тэрарызмам у Рэспубліцы Беларусь КТУ праводзіць работу па ўдасканаленні нарматыўнай прававой базы Рэспублікі Беларусь у гэтай сферы. У прыватнасці, КТУ:\nрыхтуе прапановы па распрацоўцы (удасканаленні) нарматыўных прававых актаў Рэспублікі Беларусь у сферы абароны асобы, грамадства і дзяржавы ад тэрарызму, папярэджання, выяўлення, спынення тэрарыстычнай дзейнасці і мінімізацыі яе наступстваў, выяўлення і ліквідацыі прычын і ўмоў, якія садзейнічаюць ажыццяўленню тэрарыстычнай дзейнасці;\nраспрацоўвае ведамасныя нарматыўныя прававыя акты, якія рэгламентуюць дзейнасць падраздзяленняў органаў дзяржаўнай бяспекі ў сферы барацьбы з тэрарызмам;\nрыхтуе прапановы суб'ектам барацьбы з тэрарызмам і ўдзельнічае сумесна з імі ў распрацоўцы міжведамасных нарматыўных прававых актаў у сферы барацьбы з тэрарызмам.\nУ выпадку правядзення контртэрарыстычнай аперацыі на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь КТУ арганізуе функцыянаванне аператыўнага штаба па кiраванні контртэрарыстычнай аперацыяй.\nУпраўленне таксама каардынуе правядзенне органамі дзяржаўнай бяспекі комплексных мерапрыемстваў па забеспячэнні антытэрарыстычнай абароны крытычна важных аб'ектаў на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.\nНа планавай аснове арганізуюцца і праводзяцца вучэнні з суб'ектамі барацьбы з тэрарызмам. На вучэннях мадэлююцца сітуацыі ўчынення актаў тэрарызму на розных аб'ектах, у тым ліку якія ўключаюць захоп заложнікаў, а таксама вядзенне перагавораў з тэрарыстамі.\nЗ мэтай пастаяннага абмену інфармацыяй КТУ кантактуе з замежнымі антытэрарыстычнымі структурамі, вывучае іх вопыт і існуючыя перадавыя тэхналогіі (напрацоўкі). У рамках узаемадзеяння супрацоўнікамі ўпраўлення ўстаноўлены і падтрымліваюцца рабочыя кантакты з антытэрарыстычным цэнтрам СНД, міжнароднымі цэнтрамі і арганізацыямі, якія займаюцца пытаннямі барацьбы з тэрарызмам.\nНа пастаяннай аснове ажыццяўляецца маніторынг тэрарыстычных праяў у розных рэгіёнах планеты. Супрацоўнікі ўпраўлення дасканала вывучаюць прычыны і ўмовы ўзнікнення крызісных сітуацый, аналізуюць арганізацыю і парадак іх лакалізацыі і ліквідацыі спецслужбамі. Дзякуючы такой дзейнасці, напрацоўваюцца тэарэтычныя веды, якія ў далейшым адпрацоўваюцца практычна на вучэннях і занятках.


знаёмства, каханне, адносіны | Карысная інфармацыя для ўсіх\nЯк захаваць адносіны на адлегласці\nапублікавана 24.09.2019 24.09.2019\nАдносіны на адлегласці многія лічаць немагчымымі, але што рабіць, калі твая любоў жыве далёка ад цябе. Цяжкасці, бываюць нават у тых, хто жыве разам, а адносіны на адлегласці адзін ад ...\nВясельныя сукенкі ў рускім стылі: мадэлі і фасоны рускага вясельнага ўбору\nСёння ўсё большую папулярнасць набывае нацыянальная атрыбутыка, якая прысутнічае практычна ўсюды: у галаўных уборах, аксэсуарах, абутку, адзежы і іншых дэталях паўсядзённым жыцці. Ўлавілі гэтую асаблівасць не толькі знакамітыя дызайнеры, але ...\nНе ведаеце, як заваяваць ўпадабанага мужчыну? Як звярнуць на сябе яго ўвагу і прымусіць думаць пра вас? Адным з старажытных, але найбольш эфектыўных метадаў з'яўляецца астралогія. Дастаткова даведацца пад якім ...\nЯкія пытанні можна задаваць пры знаёмстве і першай сустрэчы\nУ кожнага чалавека ёсць сваякі і сябры, калегі і проста знаёмыя - велізарная колькасць людзей, з якімі ўвесь час даводзіцца мець зносіны. Але часам людзям гэтага здаецца мала і хочацца проста завесці ...\nВяселле - важная падзея ў жыцці кожнай новай сям'і. Аднак гэта ўрачыстасць хутка праходзіць, і застаюцца толькі прыемныя ўспаміны. Але, акрамя самой вяселля, сямейная пара можа адзначаць штогод чарговыя ўгодкі ...\nНаўрад ці знойдзецца мужчына, які не любіў бы аральныя ласкі. Аднак, пачуўшы падобную просьбу ад каханага, многія жанчыны адмаўляюцца, проста не ведаючы, як правільна рабіць зьменіцца, чым могуць пакрыўдзіць мужчыну. ...\nПра што гаварыць з дзяўчынай на прагулцы: карысныя парады\nапублікавана 15.09.2019 07.11.2019\nПершае спатканне, першыя сустрэчы, першы пацалунак ... Што можа быць выдатней! Але як зрабіць так, каб яно запомнілася, а вашы адносіны прадоўжыліся? Пра што гаварыць з дзяўчынай на прагулцы? Як мець зносіны ...\nНекалькі саветаў аб тым, як правільна разводзіцца з жонкай\nСёння разводам нікога не здзівіш, і тое, што людзі вырашылі расстацца, ні для каго не апынецца шокам, як гэта было раней. Існуе нават прымаўка, якая абвяшчае, што ўбачыць сапраўдны твар ...\nЧачэнскія вяселля - звычаі і традыцыі\nПрацэс сватаўства чачэнцы маюць заключаецца ў тым, што малады чалавек робіць дзяўчыне прапанову рукі і сэрца. Калі яна згодная, то дорыць юнаку кольца або хустку. Гэты талісман азначае, што яна ...\nУ жыцці дзяўчат часта бывае так, што адбываецца расчараванне ў каханым чалавеку. Ад гэтага яны пасля проста не жадаюць уваходзіць у блізкія адносіны з іншымі. І даволі доўга не падпускаюць ...\nУ XXI стагоддзі, калі грамадзтва існуе ва ўмовах свабоды нораваў, мець палюбоўніцу для мужчыны - цалкам тыпова і натуральна. Некаторых прадстаўніц слабага полу цалкам задавальняе статус «наложніцы», паколькі яны атрымліваюць ...\nЯк адпомсціць чалавеку, які абразіў і прынізіў\nМагчыма, хрысціянская мараль і духоўнасць, калі яны трывала ўвайшлі ў светапогляд чалавека, навучаць яго ўсёдараванне і любові. Аднак святых сярод нас мала, і часам мы ўсур'ёз задумваемся, як адпомсціць чалавеку, ...\nПрыгожыя віншаванні на вяселле\nВашы сябры адважыліся на такі сур'ёзны крок, як стварэнне сям'і. Хочацца падтрымаць іх у гэтай адказнай справе і сказаць ім не проста прыемныя словы, а самыя прыгожыя пажаданні і віншаванні. ...\nЯк закахаць у сябе мужчыну-Рака?\nРамантычны, асцярожны, уважлівы, влюбчивый, адчувальны і пачуццёвы, які валодае цвярозым розумам і практычнасцю - менавіта такі знак Задыяку Рак. Мужчына, які нарадзіўся пад гэтым знакам, пакарае на этапе заляцанняў сваёй далікатнасцю, а ...\nЦі можна да вяселля насіць заручальны пярсцёнак? Вясельныя прыкметы для нявесты\nЗаручальны пярсцёнак - гэта вясельны сімвал, які для многіх людзей азначае веру, надзею і любоў. Гэта ўпрыгожванне апранаюць толькі ў дзень заключэння шлюбу. Аднак некаторыя пары пачынаюць іх насіць яшчэ ...\nЧаму калі цалуюцца заплюшчваюць вочы?\nНеаднаразова можна пачуць пытанне аб тым, чаму пры пацалунку зачыняюцца вочы ці чаму калі цалуюцца заплюшчваюць вочы? Пытанне не новы, але адназначнага адказу на яго атрымаць практычна немагчыма, ды, і ...\nстаронка 1 старонка 2 ... старонка 216 Наступная старонка\n49 запытаў у БД, сгенерилось за 0,668 секунд.


02 жнівень 2021, 12:40 абноўлена 02 жнівень 2021, 15:18\n2 жніўня ў Менску працягнуўся суд над палітвязьнем, жыхаром «Плошчы Пераменаў».\nСудзьдзя Аляксандар Воўк аднавіў судовыя слуханьні ў Савецкім раённым судзе Менску.\nСьведкі ў залю суда не прыйшлі. Судзьдзя зачытваў іх ранейшыя тлумачэньні. З ранейшага допыту Сьцяпанавай маці Ларысы Латыпавай вынікае, што з сынам яна ніякіх адносінаў не падтрымлівае.\nПракурор зачытваў, што было знойдзена ў Латыпава пры ператрусе кватэры, а таксама стэнаграмы размоваў Сьцяпана і тое, што ён нібыта «перадаваў дэструкцыйным тэлеграм-каналам». Пры ператрусе нібыта знайшлі картку, куды, як кажа сьледзтва, пераводзіліся грошы на «арганізацыю „Плошчы Пераменаў“». Стэнаграмы датуюцца чэрвенем 2020 году, гэта можа азначаць, што спэцслужбы праслухоўвалі тэлефон Латыпава за некалькі месяцаў да здарэньня з абаронай муралу і ягонага арышту.\nАдвакатка на судзе звярнула ўвагу, што дакументы, якія агучваюцца, працэсуальна не аформленыя належным чынам — у іх няма назвы, яны не зьяўляюцца пратаколамі. Але суддзя сказаў, каб адвакатка агучыла гэта ў спрэчках бакоў.\nПалітвязьня пасьля лячэньня трымаюць у СІЗА-1 на вуліцы Валадарскага ў Менску.\nПеранёс апэрацыю. На наступны дзень стала вядома, што яго забралі з шпіталя ў СІЗА на вуліцы Валадарскага. Пасьля гэтага прайшоў псыхіятрычную экспэртызу ў Навінках.


natural Radiant. Info Bad gateway - ВІДЭА ЧАТ. Знаёмства онлайн!\nВынік быў ашаламляльным\nНаша місія-адносіны, а не адзінотаКаб гэта забяспечыць, мы вучымся толькі кожны сам асабіста, перш чым ты сустрэнеш яе або яго. Для гэтага выканайце, калі ласка, звяжыцеся з намі. Дзень за днём мноства сінглаў уваход у Bandeln. Пры Bandeln вы знойдзеце лепшыя ўмовы для вашага шчасця кахання. Наш час-гэта ганьба, каб правесці іх у спакоі. Табе гэта кажа, каб заўсёды мець асабістага Кантактная асоба для тваіх жаданняў? Дадзеныя даследаванні інфармацыю для даследавання Data Management, кіраванне дадзенымі планамі, магчымасці Публікацыі дадзеных даследаванні і кансультацыі па універсітэцкай бібліятэкі па тэме даследавання дадзеных гл ў раздзеле дадзеныя даследаванні. Мы будзем рады правесці для вас выдавецкія правы. Шчасце ў каханні-гэта не выпадкова Паспяхова. Bandeln у цябе заўсёды будзе асабісты кансультант, які арганізуе вам прыдатныя прызначэння для тваёй любові ўдачы. Гэта іх праца бачная ва ўсім свеце, у вольным доступе і доўгатэрміновай архівавання. Быў цудоўны вечар, уваход выйшлі пагуляць на Дунаі і былі тады яшчэ пры Італьянцы. не думаў, што гэта можа адбывацца так папросту.\nДаследаванне інфармацыйных дадзеных для кіравання дадзенымі Даследаванні, Равенсбург, магчымасці Публікацыі дадзеных даследаванні і кансультацыі па універсітэцкай бібліятэкі па тэме даследавання дадзеных гл ў раздзеле дадзеныя даследаванні.\nСродкі працы хочуць паставіць у партал пастаянна, мы дапаможам вам тут. Інфармацыю па ўжо адбыўшыхся падзеяў і анонсы будучых, гл Open-Access-Ланч. Падрабязная інфармацыя на сайце Open-Access часопісаў. Гэта іх праца бачная ва ўсім свеце, у вольным доступе і доўгатэрміновай архівавання.\nபெண் ஒரு அற்புதமான வன (அமெரிக்கா) - வீடியோ டேட்டிங் அமெரிக்கா\nчат рулетка без рэгістрацыі бясплатна чат рулетка 24 знаёмства без рэгістрацыі з фота сайт відэа знаёмства з дзяўчынай эратычны відыачат пар інтэрнэт знаёмства відэа чат рулетка 18 плюс аб'явы жанчын знаёмства без рэгістрацыі бясплатна бясплатныя знаёмства для дарослых


«Два гады — у аўдыторыі, два — на ферме»? Абітура за\n26.07.2012 / 10:46\n«Два гады — у аўдыторыі, два — на ферме»? Абітура за 27\nСярод зменаў у сістэме вышэйшай адукацыі абмяркоўваецца павялічэнне часу практыкі для студэнтаў. Аляксандр Лукашэнка 24 ліпеня заявіў, што «два гады, да прыкладу, павінны грызці навуку ў сценах акадэмій, універсітэтаў, інстытутаў», «а астатнія два гады, калі мы скарачаем з пяці да чатырох гадоў тэрмін навучання па некаторых спецыяльнасцях, яны павінны быць на пэўнай вытворчасці».\nА што думаюць мінчукі пра гэтую ідэю зменаў у сістэме адукацыі? Ці хочуць маладыя людзі болей працы, але меней тэорыі падчас навучання? А таксама як ставяцца да перспектывы размеркавання пасля трэцяга курса?\nlazer / Адказаць


05 чэрвень 2012, 16:52\nІгар Бабкоў — паэт, празаік, эсэіст. Куратар кніжнай сэрыі «Галерэя Б». Аўтар кніжак «Solus Rex» (1992), «Герой вайны за празрыстасьць» (1998), «Адам Клакоцкі і ягоныя цені» (2001), «Філязофія Яна Сьнядэцкага (2002), «Каралеўства Беларусь. Вытлумачэньні ру[і]наў» (2005), «Засынаць, прачынацца, слухаць галасы рыб» (2009). Жыве ў Менску, працуе на катэдры філязофіі культуры БДУ.\nМаксімюк: Ігар, гэтая размова зьявіцца ў рубрыцы Радыё Свабода, якая называецца «Café Europa». Мы адкрылі гэтую рубрыку найноўшым эсэ харвацкай пісьменьніцы Славенкі Дракуліч, у якім аўтарка піша пра выразна бачнае расчараваньне Эўропай ці, дакладней кажучы, Эўразьвязам, з боку тых посткамуністычных краінаў, якія доўгі час імкнуліся да далучэньня да яго, але цяпер перажываюць нешта накшталт сындрому неапраўданых спадзяваньняў. А якой уяўляецца Эўропа зацікаўленаму назіральніку зь Менску? Пытаю вас як чалавека, які добрых гадоў 20 таму акрэсьліў сваё месцазнаходжаньне мэтафарай «за небакраем Эўропы». Дзе вы жывяце цяпер?\nБабкоў: Я жыву тамсама, дзе і тады — гэта значыць, сярод словаў. І адно з гэтых словаў — якраз «Эўропа». Тады яно гучала страшна соладка і таямніча. Цяпер яно ня тое, што зацерлася, а захінулася, мабыць. Але тая Эўропа, пра якую мы казалі ў тыя часы, у тую эпоху — гэта была Эўропа, перш за ўсё, Плятона і Гайдэгера, Дантэ і Свэдэнборга, Рыльке і Поля Валеры. І яна нікуды ня зьнікла. Яна па-ранейшаму з намі. Што важна, туды не патрэбныя ні шэнгенская віза, ні пэрсанальны дазвол ад Буша, Сарказі або Ангелы Мэркель. Мне здаецца, што варта трымацца менавіта той Эўропы і не дазваляць, каб яна блыталася з Эўразьвязам або зь нейкімі геаграфічнымі ці паліталягічнымі рэаліямі.\nМаксімюк: Для мяне гэта прагучала даволі пэсымістычна. Ці не гаворыце вы пра Эўропу, якая засталася ў мінулым? А ёсьць жа яшчэ і жывая Эўропа, сёньняшняя. У іншых эўрапейскіх краінах жывуць вашы аднагодкі, і яны таксама жывуць сярод словаў. Ці не адчуваеце вы нейкай сувязі зь імі, жывымі?\nБабкоў: Гэта не настолькі пэсымістычна, як можа падацца. Таму што няма нейкага суцэльнага пакаленьня ні там, ні тут, а ёсьць розныя людзі з рознымі формамі душы, і сярод нашых аднагодкаў як на Ўсходзе, так і на Захадзе ёсьць людзі, для якіх імёны, якія я назваў — важныя. Дый ня проста імёны, але і ідэі, дух, пачуцьцё. І якраз у апошнія гады, калі мы канчаткова ўляпаліся ў гэты наш комікс і порна-гламур, стала ясна, што ўсё гэта трэба адстойваць і абараняць, і трымацца гэтага. Так што гэта не пэсымізм і ня тое, што аддзяляе нас ад нашых аднагодкаў у Эўропе, а хутчэй аб’ядноўвае.\nМаксімюк: Давайце крыху пагаворым пра тых у Эўропе, з кім мы мелі нешта супольнае ў палітычным сэнсе. Пасьля падзеньня камунізму гэтак званы сацыялістычны лягер апынуўся ў «шэрай зоне» — ён ужо вызваліўся ад савецкага палітычнага панаваньня, але яшчэ не падладзіўся пад палітычнае панаваньне Заходняй Эўропы. Тады якраз у інтэлектуальным дыскурсе ў гэтых краінах усплыла ідэя пад назовам «Сярэдняя Эўропа», якую 10 гадоў раней найгучней выказаў чэскі пісьменьнік-эмігрант Мілан Кундэра. Мяркуючы па вашым эсэ «Сярэдняя Эўропа — новая мадэрнасьць», ідэя Сярэдняй Эўропы была блізкая і вам. Куды дзелася гэтая ідэя? Яна яшчэ жывая? І дзе месца Беларусі ў гэтай ідэі?\nБабкоў: У сярэдзіне 1990-х, калі мы натрапілі на думку, што можа быць такая наша культурная радзіма паміж Нямеччынай і Расеяй, такая тэрыторыя невялікіх нацыяў і культураў — якія, паводле Кундэры, зьяўляюцца не пераможцамі, а хутчэй пераможанымі ў гісторыі, але якія трымаюцца разам — дык гэта нам падалося вельмі важнай ідэяй. Але з пашырэньнем Эўразьвязу большасьць тых самых малых нацыяў і культураў здалі гэтую ідэю ў архіў і вырашылі стаць проста Эўропай. У пэўны момант было нават такое сьмешнае і парадаксальнае адчуваньне, што вось Беларусь, Украіна і Малдова засталіся апошнімі сярэднеэўрапейскімі краінамі, бо ўсё астатнія пайшлі ў бок Захаду.\nАле ў самой Эўропе тыя ранейшыя падзелы, якія здаваліся пераадоленымі, выявіліся нанава, нечакана, як падзелы эканамічныя, як падзелы на «старую» і гэтак званую «новую» Эўропу. Сярэдняя Эўропа засталася прыгожай утопіяй для Беларусі і нікуды не падзелася. Я думаю, што яе сапраўдны час яшчэ не прыйшоў. Мы яшчэ пагуляем з гэтай ідэяй.\nМаксімюк: Два тыдні таму я быў на сустрэчы з Магдай Вашарыявай, у камуністычны пэрыяд вядомай чэхаславацкай акторкай, а пасьля падзеньня камунізму — дыпляматам і палітыкам. Яна была амбасадарам Чэхаславаччыны ў Аўстрыі і Славаччыны ў Польшчы, жыла нейкі час у іншых краінах Сярэдняй Эўропы, гаворыць на шасьці ці сямі эўрапейскіх мовах. Цяпер яна дэпутатка славацкага парлямэнту. Калі б у мяне хто запытаў, ці ведаю я нейкага тыповага прадстаўніка Сярэдняй Эўропы, дык я без ваганьня назваў бы спадарыню Вашарыяву. Дык вось, на гэтай сустрэчы ў Празе, пра якую я кажу, яна мела выступ на тэму «Сярэдняя Эўропа». Праўда, яна там гаварыла пра Сярэднюю Эўропу як пра sensu stricto палітычную канструкцыю, а не пра інтэлектуальную ідэю. Паводле яе, у палітычным сэнсе Сярэднюю Эўропу ствараюць гэтак званая Вышаградзкая група (Польшча, Чэхія, Славаччына і Вугоршчына) ды Аўстрыя. Яе аналіз «сярэднеэўрапейскіх дачыненьняў» паміж гэтымі пяцьцю краінамі быў вельмі змрочны. Нягледзячы на тое, казала Вашарыява, што ўсе гэтыя краіны ў адзінай эканамічнай і візавай зоне, палітычна яны цяпер ці ня больш чужыя адна адной, чым за камуністычным часам. Брутальна кажучы, палякі ня любяць славакаў, славакі ня любяць мадзяраў, а чэхі ня любяць аўстрыйцаў, і vice versa. То бок, нацыянальныя палітычна-гістарычныя наратывы пераважаюць над агульнанацыянальным, «сярэднеэўрапейскім». Цяжка нават сказаць, што магло б паслужыць такой агульнанацыянальнай вязьзю паміж гэтымі сярэднеэўрапейцамі. Бо супольная гісторыя, зьвязаная з Аўстра-Вугорскай дзяржавай — напэўна не. Гісторыя, калі працытаваць клясыка, гэта кашмар, ад якога гэтыя краіны яшчэ не прачнуліся. Што вы думаеце на гэты конт? Што насамрэч можа зьяднаць сярэднеэўрапейцаў, калі думаць пра будучыню і, як вы тут сказалі, пра будучую гульню з ідэяй Сярэдняй Эўропы?\nБабкоў: Я думаю, што сытуацыя яшчэ больш трагічная. Ня толькі сярэднеэўрапейцы не адчуваюць супольнасьці ў Эўразьвязе, але і ўвогуле эўрапейцы перасталі адчуваць свае супольныя каштоўнасьці. Магчыма, наступае нейкі новы пэрыяд, калі ўжо не яднае ні гісторыя, ні геаграфія, ні вартасьці. Мне здаецца, што тое, што ў бліжэйшай пэрспэктыве будзе яднаць эўрапейскія краіны — гэта супольны страх. Рэч у тым, што і Эўропа, і Захад наогул — імкліва бяднеюць. Гэтая тэндэнцыя, якая праявілася ў апошнія гады; яна значна больш пагрозьлівая, чым некантраляваная міграцыя або страх перад мусульманскім фундамэнталізмам. Здавалася, што тыя эканамічныя перавагі, якія рабілі Эўропу такой прывабнай ва ўсім сьвеце, будуць доўжыцца заўсёды. Але ў апошніх пяці гадах абазначылася тэндэнцыя перамяшчэньня фінансаў і эканамічнай магуты ў былыя краіны трэцяга сьвету, такія як Кітай, Індыя, Бразылія і некаторыя іншыя. Гэта, як мне здаецца, будзе сапраўдным выклікам для Эўропы ў бліжэйшым дзесяцігодзьдзі, таму што лёгка быць культурнымі і дэмакратычнымі, калі ў вас шмат грошай. Значна больш складана дамаўляцца міжсобку, падтрымліваць дэмакратычныя працэдуры і быць культурным, калі разумееце, што грошай ужо ня так шмат і што далей будзе толькі горш.\nМаксімюк: Значыць, вы лічыце, што гэтыя эканамічныя пытаньні і цяжкасьці могуць выклікаць больш салідарнасьці сярод эўрапейцаў, уключна зь сярэднеэўрапейцамі?\nБабкоў: Я думаю, што гэтае працьверажэньне або гэтае чарговае прабуджэньне ад кашмару гісторыі прынамсі прымусіць іх зьвярнуць увагу на тое, што мы называем культурнымі ўтопіямі. Вядома, Сярэдняя Эўропа не была палітычным праектам, нягледзячы на Вышаградзкую групу; яна не была і эканамічным праектам. Гэта перш за ўсё была прыгожая дысыдэнцкая ўтопія, якая ўзьнікла ў 1970-тыя і 1980-тыя, і тут акрамя імя Кундэры трэба было б згадаць і Данілу Кіша, і Чэслава Мілаша, і шмат каго іншага. У спробах пабудаваць капіталістычнае грамадзтва ўсе гэтыя ўтопіі былі адкінутыя або схаваныя ў куфар, як нешта, што замінае нам стаць нармальнымі эўрапейцамі. А цяпер, калі гэтая эўрапейская норма пахіснулася, калі адказ на пытаньне, што значыць быць нармальным эўрапейцам, не такі відавочны, я думаю, што Сярэдняя Эўропа можа стаць зноў цікавай ідэяй.\nНаконт салідарнасьці я ня ўпэўнены. Безумоўна, хацелася б верыць у тое, што нарэшце паўстане новая эўрапейская салідарнасьць, але тое, што сёньня адбываецца паміж Грэцыяй і Нямеччынай, пакуль не дазваляе спадзявацца на такія аптымістычныя сцэнары.\nМаксімюк: Давайце цяпер крыху праясьнім другую частку нашай рубрыкі, то бок, «café». Менск першай паловы 1990-х найбольш запомніўся мне якраз з нашых з вамі вандровак па горадзе і спробах папіць кавы. Не заўсёды гэтыя спробы былі пасьпяховыя, бо тады яшчэ кавярняў як такіх у беларускай сталіцы не было. Але мне запомнілася, што вельмі добрую каву гатавалі ў бары Дому літаратара і яшчэ ў адным бары на Траецкім прадмесьці. А як выглядае сытуацыя з кавай і кавярнямі ў Менску цяпер? Ёсьць дзе папіць добрай кавы?\nБабкоў: Цяпер насамрэч у Менску многа цікавых і прыгожых кавярняў, але яшчэ няма такіх, якіх мы маглі б назваць легендарнымі. Бо для легенды патрэбны час, дыстанцыя і пэўная міталёгія, якая складваецца вельмі-вельмі павольна. Паступова падступаюцца да статусу легенды такія кавярні, напрыклад, як «Лондан», «Стары Мінск» або «Грунвальд». Па-свойму туды адразу патрапіў бар «Малако», які быў побач з кнігарняй «логвінаЎ» і галерэяй «Ў» — цяпер там вінарня «Ў». Ну а ў цэнтры Менску — гэта сёньня «Акварыюм», невялічкае, без асаблівых амбіцый і грошай месца ва ўнівэрсаме на рагу Энгельса і Незалежнасьці, дзе зьбіраюцца і сустракаюцца інтэлектуалы, літаратары, людзі культуры. Чаму менавіта гэтае месца, пра якое нельга сказаць, што яно самае прыгожае і што кава там самая смачная? Ня ведаю, але легенды паўстаюць вось менавіта такім чынам.\nМаксімюк: Ці ня думаеце, што адной з рысаў эўрапейскага жыцьця, прынамсі на пабытовым узроўні, зьяўляецца магчымасьць пайсьці ў кавярню, пасядзець самому ці ў кампаніі за кавай і, пры жаданьні, за келіхам каньяку, ды падумаць або пагутарыць пра літаратуру і іншыя такія неабавязковыя рэчы? Гэтае пытаньне я задаю пісьменьніку, які свой найноўшы раман, «Партрэт мастака, нябачны ў сутоньні», пачынае фразай: «Францішак любіў казаць, што ён нарадзіўся ў гэтым часе і гэтым месцы толькі дзеля таго, каб пакаштаваць добрай кавы ў прыстойнай кампаніі». Ваш Францішак знаходзіць такое месца ў Менску ў «халодныя часы»: яно называецца «Хвілінка». Чаму гэтай «Хвілінцы» — нібыта кавярні, а нібыта і не — адведзена такое цэнтральнае месца ў вашым рамане?\nБабкоў: Кавярня гэта надзвычай важнае месца. Ёсьць тое, што можна назваць мэтафізыкай кавярні. Гэта ня проста месца, дзе ядуць або адпачываюць, а месца, дзе адбываецца штосьці важнае. «Хвілінка» існавала ў рэальнасьці, гэта вядомы ўсім менскім інтэлектуалам барны закутак на Праспэкце, і ён стаў поўнафарматным героем раману. Чаму менавіта «Хвілінка»? Таму, што яна здарылася ў рэальнасьці, што яна была насамрэч, як, напрыклад, у Парыжы была кнігарня Сыльвіі Біч або кавярні, у якіх праседжвалі Хэмінгуэй або Джойс. Вось і ў Менску была эпоха 1980-х, і ў пэўны момант мне захацелася перадаць атмасфэру той эпохі, тую халодную, тонкую, неверагодна насычаную энэргетычную атмасфэру, поўную мрояў і прадчуваньняў, якая сёньня засталася толькі ў нашай памяці. У канцэнтраваным выглядзе ўсё гэта існавала ў тым невялічкім барным закутку, «Хвілінцы», і нават бармэн быў рэальны, то бок, сапраўдны Леа альбо Лёня гатаваў найлепшую каву ў горадзе. Гэта, так сказаць, мой унёсак у міталягізацыю Менску.\nМаксімюк: Давайце хоць крышку заглянем за заслону будучыні. Вы ў «Дзеяслове» паведамляеце, што «Партрэт мастака, нябачны ў сутоньні» — першая частка нейкага большага цэлага, назва якога пакуль ахінутая таямніцай. А калі будзе другая частка? І як яна будзе называецца?\nБабкоў: Пакуль што я магу сказаць, што другая частка гэтай менскай сагі называецца «Паветраны шар». Яна ўжо гатовая, і я спадзяюся, што яшчэ ў гэтым годзе яна зьявіцца ў «Дзеяслове». Паводле інтанацыі і эмоцыяў яна крыху іншая, чым «Партрэт мастака, нябачны ў сутоньні». Можна было б сказаць, што яна выводзіць нас навонкі, у рэальнасьць, і спрабуе адказаць на пытаньні, ці задаць пытаньні, што з намі адбывалася за апошнія 20 гадоў. Кажучы «з намі», я маю на ўвазе герояў раману — Багдана, Францішка, Эву, Дамініку. Чым усё скончыцца? Гэта пакуль таямніца.\nМаксімюк: Зразумела, я не хачу выведаць тут ад вас, чым усё гэта скончыцца. Але, можа, скажыце крыху пра жанр гэтага твору. Што гэта мае быць — нешта накшталт «Александрыйскага квартэту» або «Авіньёнскага квінтэту», як у Лорэнса Дарэла?\nБабкоў: Гэта цыкл невялікіх раманаў або аповесьцяў, аб’яднаных агульнымі героямі і месцам дзеяньня. Усяго будзе шэсьць частак. Яны будуць зьяўляцца па-рознаму, некаторыя адразу кнігамі, некаторыя ў «Дзеяслове», а потым будуць аб’яднаныя ў адну кнігу. Калі шукаць нейкія паралелі ў літаратуры, дык мне здаецца, што гэта штосьці падобнае на цыкл твораў Дж. Д. Сэлінджэра пра сям’ю Гласаў, які ён назваў «хатнім відэа» — нясьпешным расповедам пра сваіх герояў. Вось нейкая такая менская сага складаецца і ў мяне.


Прэзідэнт: Трэба захаваць давер людзей да эканамічнай палітыкі, якая сёння праводзіцца | zviazda.by\nХатняя старонка » Прэзідэнт » Эканоміка » Прэзідэнт: Трэба захаваць давер людзей да эканамічнай палітыкі, якая сёння праводзіцца\nУ Палац Рэспублікі запрасілі кіраўніцтва ўрада, губернатараў, сілавікоў, памочнікаў Прэзідэнта, усяго больш за 40 чалавек. Тэма сустрэчы — першачарговыя меры па забеспячэнні работы эканомікі і сацыяльнай сферы Рэспублікі Беларусь ва ўмовах сусветнай эпідэміялагічнай сітуацыі. Мяркуючы па складзе ўдзельнікаў, акцэнт будзе не толькі на сітуацыі ў Беларусі ў цэлым, але і па кожным рэгіёне краіны.\nНа адкрыцці нарады Прэзідэнт падкрэсліў, што перш за ўсё, варта абмеркаваць сістэму аховы здароўя і адукацыі. «Нам трэба аператыўна прыняць шэраг рашэнняў па тых пытаннях, якія сёння востра паўстаюць перад намі», — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\n«За чатыры месяцы свет змяніўся да непазнавальнасці, ці то яшчэ будзе. Саюзнікі, якія дзесяцігоддзямі адкрывалі мяжы, устанаўлівалі добрыя адносіны паміж сабой, гэтыя межы аднавілі за адзін дзень і разбурылі адносіны. Гэта тычыцца ўсяго свету», — сказаў Прэзідэнт, дадаўшы, што галоўнае — гэта чалавечыя страты.\nЁн працягнуў, што на дадзены момант уся сусветная эканоміка знаходзіцца «пад ціскам яшчэ нікім не вырашанай праблемы — так званай пандэміі». Яна закранае і нашу экспартаарыентаваную краіну, якая не можа цалкам ізалявацца ад уплыву тых працэсаў, якія адбываюцца на планеце, не можа скараціць негатыўнае ўздзеянне на эканоміку і звыклы жыццёвы ўклад насельніцтва.\n«Мы прыслухоўваемся да парад спецыялістаў СААЗ, але лепш ведаем, што трэба рабіць у нашай краіне»\nДля барацьбы з новай інфекцыяй краіна задзейнічала ўсе неабходныя рэсурсы, але рэагуе адэкватна, «без надзвычайшчыны і празмернасці». Генеральны дырэктар Сусветнай арганізацыі аховы здароўя ўчора прыслаў Прэзідэнту пісьмо, дзе падзякаваў краіне за прынятыя меры і парэкамендаваў яшчэ пэўныя меры. «Але мы, мабыць, з вамі лепш ведаем, што рабіць у нашай краіне, але тым не менш прыслухоўваемся да парад спецыялістаў. Мы значна больш (і гэта адзначае СААЗ) пачалі тэсціраваць насельніцтва», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nАле, на яго погляд, трэба не толькі разглядаць аб’ёмы тэсціравання і хворых на каранавірус, якія выяўляюцца, самае галоўнае пытанне — захаванне прымальнай загрузкі сістэмы аховы здароўя, не перагрузіць яе, каб яна не пала па прыкладу іншых краін.\n«Пакуль у нас гэта атрымліваецца. І дай Бог нам прайсці такімі тэмпамі, выйсці, як спецыялісты кажуць, на гэта плато і зваліцца ўніз па захваральнасці нашага насельніцтва», — мяркуе Прэзідэнт і адразу звяртае ўвагу, што медпрацаўнікам неабходна сканцэнтрыраваць увагу на лячэнні пнеўмахворых, таму што «любая пнеўманія можа ператварыцца ці абцяжарыцца кавідам». Пры гэтым трэба памятаць і аб другіх хворых, з менш небяспечнымі хваробамі: астмамі, сардэчна-сасудзістымі, анкалагічнымі, лічыць кіраўнік дзяржавы.\n«Я не хачу паўтарацца, але падкрэслю галоўнае: у Беларусі няма ніводна памерлага чыста ад каранавіруса чалавека», — сцвярждае Аляксандр Лукашэнка, што ў кожнага памерлага каранавірус дапаўняецца доўгім спісам хвароб.\nЗ гэтай нагоды ён звяртае ўвагу — пасля пандэміі трэба будзе вярнуцца да пытання ладу жыцця нашых людзей.\nМеры, якiя прапанаваны СААЗ, Прэзідэнт дае загад вывучыць. Нарошчваецца патэнцыял устаноў аховы здароўя, магутнасцяў па вытворчасці айчынных прэпаратаў і тавараў медыцынскага прызначэння.\n«Але калі яны прапануюць амаль да каменданцкай гадзіны ўвесці... Слухайце, я яшчэ раз падкрэсліваю, неабходна будзе — увядзем і каменданцкую гадзіну. Трэба — ізалюем гарады, пасёлкі і вёскі, але ці стаіць сёння такая праблема перад краінай? Не. Таму мы не адмахваемся ад рэкамендацый. Але павінны з комплексам рэкамендацый, нашага вопыта дзейнічаць адпаведна», — працягнуў Прэзідэнт.\nНа яго думку, нельга трымаць у бальніцах здаровых людзей, таму была прынята наступная сістэма: калі чалавек на апошняй стадыі папраўкі, яго перамяшчаюць у санаторыі, дзе ён далечваецца.\n«І сёння мне яшчэ ні адзін урач не сказаў, што гэта было няправільнае рашэнне. Амбулаторнае лячэнне дае выдатны вынік у плане разгрузкі нашай сістэмы аховы здароўя. І што самае важнае — урачэй. Гэта ж шалёная нагрузка на ўрачэй, калі мы там трымаем людзей, якія могуць папраўляцца, рэабілітавацца ў санаторыях, прафілакторыях, а то і на амбулаторным лячэнні знаходзіцца», — канстатаваў кіраўнік краіны.\nЁн прывеў факт, што «больш за ўсіх хварэе і надае праблем» Мінск, двухмільённы горад. Але Прэзідэнт упэўнены, што Беларусь справіцца з гэтай праблемай, якая ўсё больш палітызуецца.\nАсаблівая ўвага барацьбе з інфекцыйнымі захворваннямі: «Свет будзе пастаянна хварэць на гэтыя заразы»\nНа думку Лукашэнкі, пасля заканчэння пандэміі трэба звярнуць асаблівую ўвагу на вірусалогію, эпідэміялогію, мікрабіялогію і іншыя падобныя сферы.\n«Нельга з імі працаваць па астаткавым прынцыпе. Свет будзе пастаянна хварэць на гэтыя заразы, — сказаў афіцыйны лідар, нагадаўшы пра птушыны грып, афрыканскую Эболу. Ён упэўнены, што свет будзе заўсёды сутыкацца з вірусамі, і сістэму барацьбы з инфекцыйнымі захворваннямі неабходна ўмацоўваць. «Гэта адзін з урокаў», — падкрэсліў Прэзідэнт.\nКіраўнік дзяржавы абурыўся, што насельніцтва напужалі настолькі, што яны бягуць «як ад пракажоных» ад тых, хто перахварэў на каранавірус. А гэтыя людзі, па яго словах, сёння —«залаты фонд для барацьбы з захворваннем». У гэтых людзей бяруць кроў і робяць плазму для лячэння іншых. Метад правераны на эфектыўнасць ў Кітаі, ЗША.\n«Людзьмі, якія перахварэлі, трэба ганарыцца, што яны вытрымалі, а не баяцца, што пра іх нешта скажуць», — лічыць Аляксандр Лукашэнка.\n«Сёння сістэма адлажана так: урачы — лечаць, улады — забяспечваюць усім неабходным»\nНа нарадзе было адзначана, што ў галіне аховы здароўя працуе амаль 310 тыс. чалавек, агульны ложкавы фонд складае каля 100 тыс. ложкаў. У кругласутачным рэжыме працуюць лабараторыі па выяўленні інфекцый, у залежнасці ад рэгіёна забяспечанасць тэст-сістэмамі складае да 25 дзён. Больш за тое, у краіне наладжана іх вытворчасць, і яны нядрэннай якасці, звярнуў увагу Прэзідэнт.\n«Калі становішча будзе мяняцца ў горшы бок (я нічога не выключаю, ужо перажываю за любы шоргат), то мы падключым рэзервы. У нас іх дастаткова», — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nБарацьбу з каранавірусам краіна пачынала толькі сіламі сістэмы аховы здароўя, цяпер падключана да гэтага ўся вертыкаль улады, адзначыў лідар краіны. Сёння сістэма адлажана так: урачы — лечаць, улады — забяспечваюць усім неабходным, то бок кожны займаецца сваёй справай.\nТаму разам з членамі урада, старшынямі аблвыканкамаў на нараду запрасілі ўпаўнаважаных па рэгіёнах і памочнікаў Прэзідэнта.\n«Усімі сіламі трэба захаваць давер людзей да эканамічнай палітыкі, якая сёння праводзіцца»\n«Нельга ўпадаць у крайнасці, нельга спыніць працу ключавых галін эканомікі. Жыццё паказала літаральна праз месяц-паўтара, што мы аказаліся правы. Зараз ужо ўсе больш кажуць пра эканоміку, пра тое, як будзем жыць далей, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка. — Сёння ўжо ўсе схамянуліся за эканоміку, якую трэба падымаць.\n«У нас няма іншых крыніц для жыцця, акрамя працы нашых людзей», — сказаў Прэзідэнт. Ён заклікаў усіх, хто застаўся без працы, не чужацца існуючых на рынку вакансій. «Не трэба на злобу дня абяцаць, што мы ўсім дапаможам. Дапаможам толькі тым, хто гэтага заслугоўвае, хто сёння стараецца працаваць», — прапануе кіраўнік краіны.\nЗгодна са справаздачнымі дадзенымі, па першым квартале валавы ўнутраны прадукт Беларусі знізіўся на 0,3 працэнта. Але гэтая сітуацыя не задавольвае Прэзідэнта, які дае наказ настройвацца на выкананне планаў, якія існуюць.\n«Калі праўду казаць, то наша невялікая эканоміка, у якой няма сыравіннай падушкі бяспекі, была вымушаная парыраваць адначасова некалькі ўдараў. Першае — гэта нафтавыя абмежаванні нашага найбліжэйшага партнёра. То-бок мы ў канцы мінулага года і ў пачатку гэтага года пачалі з нафта-газавай пандэміі, — прывёў прыклад Прэзідэнт. — Другое — гэта разрыў існуючых эканамічных сувязяў і закрыццё межаў, у тым ліку і галоўнага нашага партнёра, Расійскай Федэрацыі».\nІ канечне, галоўным, трэцім ударам стала сама пандэмія, працягнуў ён.\nЗадача для ўрада і краіны, дадзеная беларускім лідарам, — утрымацца і не зваліцца па асноўных паказчыках эканамічнага развіцця.\n«Усімі сіламі трэба захаваць давер людзей да эканамічнай палітыкі, якая сёння праводзіцца, цэнавую ўстойлівасць па меншай меры на самыя важныя для людзей тавары і паслугі. І ўраду нельга ўмешвацца ў дзейнасць Міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю. Няхай міністр са сваімі падначаленнымі прымае рашэнне. Ён адкажа перадусім за цэнаўтварэнне ў краіне», — даручыў Прэзідэнт.\nПавінны забяспечыць занятасць і захаваць прыбыткі грамадзян, пры гэтым стымулючы бізнес.\nРэгіёны самі разбяруцца, каго падтрымаць грашовымі сродкамі\nУрад прапанаваў вызначыць галіны, якія ў найбольшай ступені пацерпяць ад запаволення эканамічнай актыўнасці і падзення попыту. Унесены на разгляд Прэзідэнта пакет мер іх падтрымкі тычыцца пытанняў падаткаабкладання, арэндных і працоўных адносінаў, а таксама шэрагу адчувальных сацыяльных аспектаў.\n«Гэта будуць рэкамендацыі губернатарам. І нейкім прадпрыемствам, за якія ўрад непасрэдна адказвае. Калі мы будзем вылучаць нейкія грашовыя сродкі для эканомікі — іх будуць дзяліць губернатары, яны гэтага запатрабавалі. Яны кажуць: мы самі разбярэмся — або магазін падтрымліваць, хімвалакно, або нейкае дывановае прадпрыемства. Яны маюць рацыю, ім там лепш відаць, калі мы будзем гэтыя сродкі камусьці вылучаць. Мы не павінны з Мінска чайнай або сталовай лыжкай дзяліць гэтыя грошы, каму што дастанецца. Не трэба гэтым займацца. І дзякуй Богу, што рэгіёны бяруць на сябе гэтыя пытанні», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nРумас: Тэмп росту ВУП па першым квартале склаў 99,7%\nСяргей Румас у сваім дакладзе падкрэсліў, што ва ўмовах пандэміі ўрад зрабіў акцэнт на развіццё ўнутраных галін. «Тэмп росту ВУП па першым квартале склаў 99,7%, гэта ніжэй на адзін працэнтны пункт за квартальны прагноз, але вышэй за ўсіх адзнак — і знешніх, і ўнутраных» — праінфармаваў кіраўнік урада.\nЁн прывёў некаторыя паказчыкі работы, у прыватнасці, сказаў аб збалансаванасці знешняга гандлю: дадатнае сальда гандлю таварамі і паслугамі за два месяцы гэтага года склала $425 млн.\nПа словах Сяргея Румаса, станоўчы ўклад у фарміраванне ВУП зрабілі: будаўнічая галіна (106,3%), у тым ліку плюс па будаўніцтве жылля склаў 10 %, сельская гаспадарка (104,5%), інфарматызацыя і сувязь (107,4%). Прэм’ер-міністр адзначыў таксама дынаміку работы галін прамысловасці на мясцовай сыравіне, металургіі, дрэваапрацоўкі, фармацэўтыкі, ёсць плюс па вытворчасці цэменту (110%), керамічнай пліткі (102%).\n«Па ўсіх астатніх сектарах таксама ёсць станоўчая дынаміка. На працягу лютага і сакавіка дадавалі ўсе. Акрамя, аб’ектыўна, нафтанкі, якая пачала прырастаць з красавіка», — заўважыў ён.\n1107 Тэст. Блізка да зор: беларусы і космас\n791 «Мы, як алхімікі, шукаем формулу твора на беларускай мове». Інтэрв'ю з пісьменніцай Алёнай Беланожкай\n783 Ці будзе ў вёсцы хуткасны інтэрнэт? Ці ёсць будучыня ў стацыянарных тэлефонаў?