Куды там пісьменнікам да лазніка з венікам — Народная Воля\nШпацыруючы па ледзь прысыпаным першым сняжком Кіеве, я звярнуў увагу на помнік з натхнёным і, падалося, знаёмым абліччам.\n12:10 27 снежня 2017\nГрацыёзны і ў той жа час дэмакратычны – ён не ўзвышаўся над мінакамі на пастаменце, стваралася ўражанне, быццам чалавек у добрым настроі вырашыў проста прайсціся па Храшчаціку. Я наблізіўся: так і ёсць – гэта быў Анатоль Салаўяненка, знакаміты ўкраінскі спявак, чый рэпертуар складаўся з гэтак любімай усім народам класікі – “Дывлюсь я на нэбо”, “Ніч яка місячна”, “Рідна маты моя”… Стаіць у бронзе, а зусім нядаўна я чуў яго жывога, на Шаўчэнкаўскім свяце, здаецца, у Белай Царкве.\nПрызнацца, я тады па-добраму пазайздросціў братам-украінцам. Умеюць яны без лішняй чыноўніцкай валакіты годна ўшаноўваць тых, хто заслужыў памяць народную. Пачула ўся Украіна твае песні, разнесліся яны па ўсім белым свеце – вось табе і помнік. І не абы-дзе, а ў сталіцы, на цэнтральным праспекце.\nТая даўняя кіеўская сустрэча згадалася мне ў мінулую нядзелю, калі ў Мінску, на Лагойскім тракце, на доме, дзе жыў Рыгор Барадулін, адкрывалі мемарыяльную дошку. Пад бронзавым барэльефам прамаўлялі скульптар Ігар Засімовіч (аўтар дошкі), старшыня Саюза мастакоў Рыгор Сітніца (здабыў дазвол гарадскіх улад), паэт і журналіст Глеб Лабадзенка (ініцыятар і штурхальнік усяго праекта). Апошні ў сваім выступленні выказаў удзячнасць тым, хто скінуўся на добрую справу (145 чалавек!), і абвясціў пра пачатак яшчэ адной дабрачыннай акцыі – збор сродкаў на мемарыяльную дошку Васілю Быкаву.\nРуплівая дзейнасць Лабадзенкі даўно выклікала ў мяне ўдзячнае захапленне – і тады, калі ён выдаў без купюр “Ладдзю роспачы” Уладзіміра Караткевіча, і тады, калі заснаваў папулярныя сёння курсы “Мова-нанова”, і тады, калі з дапамогай верталёта (!) паставіў помнік на магіле таго ж Барадуліна. За ўсімі культурніцкімі праектамі Глеба ўсачыць наўрад ці магчыма, але, па чутках, неўзабаве ў Марачоўшчыне пад Косавам з’явіцца матэрыялізаваны ім жа праз краўдфандынгавыя пляцоўкі помнік Тадэвушу Касцюшку.\nВедаючы напорысты характар Лабадзенкі, я амаль перакананы, што ён і помнік Касцюшку ўсталюе, і дошку Быкаву павесіць. Не зважаючы на крытыку ў сацыяльных сетках: а чаму барадулінскі нос на барэльефе малаваты, а чаму касцюшкаўскі пастамент, наадварот, велікаваты? У нас калі нехта нешта канкрэтнае робіць, то крытыкі-дарадчыкі вакол проста карагоды водзяць.\nТакім чынам, сталічны Лагойскі тракт пабагацеў на барадулінскую шыльду, а вуліца Танкавая і Марачоўшчына – у чаканні. І ўсё выглядала б проста здорава, калі б не адно “але”. Глеб Лабадзенка ўсталёўвае помнікі і вешае шыльды не сваякам сваім, а – гістарычным асобам, асмелюся сказаць, людзям дзяржаўным. Гэта значыць – працуе на дзяржаву, а калі яшчэ больш уканкрэтніць – выконвае работу адказных за культуру чыноўнікаў. І тут само па сабе напрошваецца пытанне: калі чыноўнік (за адпаведны заробак) не можа арганізаваць выраб мемарыяльнай дошкі Народнаму паэту (грошай няма, каманды ніхто не даў і г.д.), а Лабадзенка (на грамадскіх пачатках) – можа, то ці не пара таму чыноўніку пакінуць утульны кабінет і заняцца іншай, пасільнай для яго, працай?\nАсабліва няздатнасць чыноўнікаў ад культуры працаваць у сучасных умовах заўважная ў нашай слаўнай сталіцы. Мяркуйце самі: за ўсю гісторыю ў Беларусі было ўсяго восем Народных паэтаў. Восем! І за 26 гадоў незалежнасці ім у Мінску не з’явілася ніводнага помніка, хоць усе яны жылі ў гэтым горадзе (помнікі Купалу і Коласу не бяром пад увагу, яны паўсталі яшчэ пры Машэраве). Прайдзіцеся па тым жа Кіеве, Маскве, Варшаве ці Празе – там усе нацыянальныя класікі стаяць у бронзе. А ў нас – звыклы адказ: грошай няма, каманды няма…\nЗрэшты, калі і грошы знаходзяцца, і каманда паступае, то ў выніку часам атрымліваецца пшык. Некалькі гадоў таму, выконваючы спецыяльную пастанову ўрада (!), Мінгарвыканкам сумесна з Мінкультам і ТАА “Трайпл” павінны былі аднавіць у Траецкім прадмесці дом, дзе нарадзіўся Максім Багдановіч. І аднавілі – велічынёй з сабачую будку!\nТой “дом Багдановіча” стаў адным з элементаў скульптурна-архітэктурнай кампазіцыі, якая ўяўляе з сябе малаўцямнае нагрувашчванне жалеза і граніту. У зваранай з цэльных металічных пліт іржавай сцяне, якая нагадвае турэмную агароджу, прарэзаны аўтагенам вядомыя словы паэта з “Апокрыфа”: “Я ж кажу вам: добра быць коласам; але шчаслівы той, каму дадзена быць васільком. Бо нашто каласы, калі няма васількоў?”. Невядомы майстар разьбы па жалезе парупіўся і паўтарыў гэтае ж выслоўе па-англійску, па-руску, па-ўкраінску і па-польску. Прычым у польскую версію пракраліся памылкі. Але як іх паправіць? І напісанае пяром не высечаш тапаром, а тут – аўтагенам па жалезе…\nПад той цытадэльнай сцяной і прыляпіўся дамок Багдановіча – акурат пад рост сабакі. Яго не адразу і згледзіш у падножжы грувасткай канструкцыі, сэнс і сімволіку якой разгадаць у сістэме эстэтычных каштоўнасцяў паэта проста немагчыма. Абышоўшы яе з тылу, я пабачыў, што помнік, аказваецца, мае і прыкладную функцыю – праз яго можна трапіць у падземны гараж! У тыльны бок помніка ўбудавана вартоўня. Зразумела, што пры ёй і сабачая будка выглядае на месцы. Праз “дом Багдановіча” ў падземны гараж – якое крэатыўнае, у духу часу рашэнне! Праўда, чамусьці шанавальнікі таленту паэта абмінаюць тое нятаннае збудаванне, затое жыхарам “дома Чыжа” ёсць дзе сабак выгульваць…\nМінскім уладам павінна быць сорамна і за тое, што ў беларускай сталіцы дагэтуль не з’явіўся помнік Караткевічу. У тым жа Кіеве ёсць, а ў нас – няма. Хіба гэта нармальна?\nЦі – прыклад не сталічны. У цэнтры Ліды адносна нядаўна з’явілася бібліятэка імя Янкі Купалы, а поруч з ёй – помнік… лазніку. Ну так, па суседстве з бібліятэкай – гарадская лазня, але ж і кніжны храм патрабуе свайго апостала. Толькі куды там пісьменнікам да лазніка з венікам – як трапна выказалася адна пажылая лідзянка.\nВось і застаецца беларускаму грамадству спадзявацца на такіх рупліўцаў, як Глеб Лабадзенка. Які знойдзе грошы, знойдзе скульптара, знойдзе, калі спатрэбіцца, верталёт. А так хацелася б, каб памяць аб вялікіх беларусах ушаноўвалася своечасова і па ўсёй нашай зямлі.\nКаб не Глебам адзіным…\nТэмы:памятная доска, писатели


Азаранка не змагла завяршыць фінальны матч у Мантэрэі і саступіла Мугурусе - 08.04.2019, Sputnik Беларусь\nАзаранка не змагла завяршыць фінальны матч у Мантэрэі і саступіла Мугурусе\nТэнісістка ў другім сэце пасля медыцынскай паўзы ўжо гуляла, ледзь стрымліваючы слёзы, і ў выніку выйшла з паядынку. 08.04.2019, Sputnik Беларусь\n© REUTERS / DANIEL BECERRILАзаранка не змагла завяршыць фінальны матч у Мантэрэі і саступіла Мугурусе\nТэнісістка ў другім сэце пасля медыцынскай паўзы ўжо гуляла, ледзь стрымліваючы слёзы, і ў выніку выйшла з паядынку.\nМІНСК, 8 кра - Sputnik. Беларуская тэнісістка Вікторыя Азаранка не змагла дагуляць фінальны матч на турніры ў мексіканскім Мантэрэі і прайграла іспанцы Гарбін Мугурусе, паведамляе Sputnik.\n7 красавіка 2019, 14:48\nАзаранка прабілася ў фінал турніру, абыграўшы ў паўфінале нямецкую тэнісістку Ангеліку Кербер. Паядынак паміж імі завяршыўся ў трох сэтах з лікам 6:4, 4:6, 6:1. Спартсменкі правялі на корце 2 гадзіны 13 хвілін.\nЗ самага пачатку фінальнага паядынку 19-я ракетка свету Гарбін Мугуруса заняла дамінуючую пазіцыю, Вікторыя Азаранка (67-ы нумар рэйтынгу WTA) выраўнавала гульню, аднак усё роўна скончыла партыю вельмі няўдала - з лікам 6:1. Пасля беларуска адчула боль у правай назе і ўзяла медыцынскую паўзу паміж сэтамі. Яна працягнула гуляць.\nУ другім сэце стала відавочна, што Азаранка з цяжкасцю працягвае гульню, ледзь стрымліваючы слёзы. Пры ліку 3:1 на карысць іспанкі яна была вымушаная завяршыць матч з-за траўмы і саступіць перамогу Мугурусе ў фінале турніру. Заўзятары на трыбунах падтрымлівалі беларуску, скандуючы яе імя.\nМатч скончыўся з лікам 6:1, 3:1. Тэнісісткі правялі на корце 1 гадзіну 6 хвілін. У Гарбін Мугурусы атрымалася абараніць тытул чэмпіёнкі Мантэрэя, які яна заваявала ў мінулым годзе.\nАдкрыты чэмпіянат Мантэрэя ў Мексіцы адносіцца да міжнароднай серыі WTA з прызавым фондам 250 тысяч долараў. Спаборніцтвы завяршыліся 7 красавіка.


Сэнс жыцця – NG-PRESS.BY\n22.11.2020 22.11.2020 - Ганна Сінькевіч. Замалёўкі з жыцця\nЦіха падаў пухнатымі сняжынкамі снег. Ярка свяцілі зімнія зоркі, месяц у поўні глядзеў на свет круглым жоўтым вокам. Ліхтары, акружаныя снежным пылам, наводзілі на казачны лад. Рэдка праязджалі машыны, у многіх вокнах ужо не гарэла святло. Андрэй падышоў да акна, усміхнуўся, сеў у крэсла, уважліва паглядзеў на спячы горад і закурыў. Затым патушыў цыгарэту, уладкаваўся ямчэй і паціху стаў пагружацца ў дрымоту.\nМінуў толькі год з таго моманту, як Андрэй сустрэў сваю Аксану… Так, менавіта каля года таму, пасля разводу з жонкай, ён пераехаў сюды, у гэты горад, каб пачаць усё з чыстага ліста. Праблем з працаўладкаваннем у яго, вопытнага выкладчыка, асабліва не ўзнікла. У першы ж дзень выхаду на працу ён і сустрэў яе, дзяўчыну, якая змяніла яго жыццё так, як ён сам нават не мог і ўявіць. Аксана была ўжо трэццякурсніцай. Яе зялёныя вочы, капа доўгіх рудых валасоў і цалкам арыгінальныя погляды на жыццё проста зачаравалі яго. І ён, сталы ўжо мужчына, закахаўся, як хлапчук. Але самае цудоўнае было тое, што Аксана адказала яму ўзаемнасцю. Нягледзячы на амаль дзесяцігадовую розніцу ва ўзросце, плёткі і скосыя позіркі, яны сталі сустракацца. Усе адчуванні, пачуцці, эмоцыі былі іншымі, зусім не падобнымі на ранейшыя. А ён за пражытыя гады пабачыў і выпрабаваў нямала.\nАндрэй карыстаўся поспехам у жанчын. Але з той пары, як сустрэў Аксану, нікога, акрамя яе, не заўважаў. Яна стала для яго адзінай… Ён сам сумеўся, калі раптам усвядоміў, наколькі моцна яе пакахаў. Пакахаў да ашаламлення, да страты пульсу і спынення дыхання. Ён, вопытны мужчына, які ведаў жанчын, быў у шлюбе, кахаў гэтае дзяўчо так моцна, безразважна, што самому станавілася страшна.\nПраз два месяцы пасля іх знаёмства Аксана пераехала да яго. Побач з ёй жыццё стала яркім, насычаным. Аксана здзіўляла яго сваёй непасрэднасцю, імпульсіўнасцю ўчынкаў. Ніколі немагчыма было прадбачыць, што яна зараз зробіць або скажа. Яна магла як прыгатаваць незвычайную страву на вячэру, так і за гадзіну да прэм’еры сказаць, што ў іх квіткі ў тэатр. На навагоднія святы яна запаліла яго ідэяй паехаць у аграсядзібу ў вясковай глыбінцы. Новы Год яны сустрэлі ўдваіх пад сапраўднай елкай у заснежаным лесе. Гэта было настолькі казачна і рамантычна, што Андрэй і цяпер з хваляваннем успамінае тую незабыўную ноч. Таму ён ніколі і не разважаў, паддаючыся чарговай прыдумцы, а яе запал і непрадказальнасць зачароўвалі яго яшчэ больш.\nАксана настолькі ўвайшла ў жыццё Андрэя, што ён ужо проста не мог уявіць сябе без яе. Але прызнацца ў каханні яму ўсё яшчэ не ставала рашучасці, штосьці незразумелае яго стрымлівала.\n– Затое хапала духу мучыць яе сваёй рэўнасцю, – Андрэй расплюшчыў вочы і закурыў наступную цыгарэту. – Якім жа я быў дурнем! – думаў ён, зноў аддаючыся ўспамінам.\nАндрэя стала мучыць рэўнасць, калі ён усвядоміў, што каханне да Аксаны і ёсць сэнс яго жыцця. Што яна менавіта тая яго палавінка, якую ён так доўга шукаў. Ён не мог бачыць яе побач з іншымі хлопцамі. Яму чамусьці здавалася, што з чарговым аднакурснікам яе звязвае нешта большае, чым проста сяброўскія адносіны. Усе гэтыя думкі не давалі яму спакойна жыць. Бо ён нават не ўяўляў, што будзе, калі яна раптам пакіне яго. Аксана ж смяялася над гэтымі здагадкамі і казала, што, акрамя яго аднаго, ёй ніхто не патрэбны.\nАндрэй страпянуўся пры ўспаміне аб тым, як яна прызналася яму ў каханні. Яны гулялі па начным горадзе, які ўвесь ззяў святочнымі агнямі. Толькі надвор’е стаяла хутчэй восеньскае, чым зімовае. Таму раптоўны снег, што пасыпаўся на галовы гараджан, стаў сапраўднай нечаканасцю. І хоць сняжынкі імгненна раставалі на цёплым асфальце, не залюбавацца гэтай прыроднай карцінай было проста немагчыма. Вось тады яна і загаварыла, загаварыла аб тым, як моцна кахае яго і што хоча пражыць з ім побач усё сваё жыццё. Зваротныя пачуцці перапаўнялі Андрэя, але ён толькі моўчкі слухаў яе, нібы нейкі бар’ер перашкаджаў яму зрабіць прызнанне.\nА потым яны пасварыліся. І зноў з-за яго дурной рэўнасці…\n– Андрэй, зразумей, я не лялька! І не магу быць тваёй уласнасцю! Прабач, але я ад усяго гэтага вельмі стамілася, – ціха сказала яна і стала збіраць рэчы.\nЁн доўга прасіў прабачэння, але яна з’ехала. З’ехала да бацькоў у раённы гарадок. Сказала, што ёй неабходна падумаць і разабрацца ў сабе. Вось тады яму і стала дрэнна. Ён не знаходзіў сабе месца, стаў безуважлівым і раздражняльным. Стараўся як мага менш часу знаходзіцца дома, дзе кожная дробязь цяпер так ці інакш нагадвала пра яе. Але ўсё роўна не перастаючы думаў толькі пра тое, як яе вярнуць.\nЗванок у дзверы вырваў Андрэя з мяккіх лап напаўсну. Яму зноў мроілася Аксана. Сэрца сціснулася ад ныючага болю. Горш не было таго, калі ён прачынаўся і зноў разумеў, што яе няма побач. Андрэй раптам усвядоміў, што сядзіць у крэсле ўжо больш за дзве гадзіны і за гэты час выкурыў амаль паўпачака цыгарэт.\nУ дзверы зноў настойліва пазванілі.\n– Дзіўна, каго магло прынесці сярод ночы? – падумаў ён, пасля чаго марудна ўстаў, падышоў да дзвярэй і адкрыў іх.\nРудавалосая дзяўчына, быццам тая маланка, кінулася да Андрэя і тут жа моцна абняла яго. У гэты момант, момант, калі яго сэрца зноў забілася ў шалёным рытме шчасця, Андрэй нечакана прыняў рашэнне. Ён проста зразумеў, што калі яе не будзе побач, калі ён не будзе чуць яе голас, адчуваць яе цеплыню і біццё сэрца, то проста загіне. А яна стаяла, прыціснуўшыся да яго, ціха шэпчучы нешта прыемнае на вуха. Менавіта гэты ціхі шэпт і вывеў яго са здранцвення.\n– Як жа я цябе кахаю, – нарэшце вымавіў ён, яшчэ мацней прыціскаючы яе да сябе.\n…Сонечны прамень нахабна прабраўся праз аконнае шкло, фіранку, слізгануў па ложку і нарэшце асвяціў твар Аксаны. Яна крыху расплюшчыла вочы. Побач сядзеў Андрэй з букетам яе любімых руж у руках. Аксана ўсміхнулася і памкнулася да яго. Але ён прыставіў палец да вуснаў, нібы спыняючы яе.\n– Любая мая, – выдыхнуў ён. – Я не магу далей жыць без тваіх зялёных вачэй. Будзь заўсёды побач са мной, – ціхенька сказаў ён і працягнуў маленькую аксамітную скрыначку.\nАксана павольна адкрыла яе і ўбачыла там заручальны пярсцёнак…


Як адкрыць і выняць файлы RAR з любой прылады - techking.by\nЗ ростам Інтэрнэту сціск файлаў для запампоўкі і запампоўкі стаў адносна звычайнай з’явай. Адным з такіх стандартаў сціску з’яўляецца пашырэнне .rar, якое можа ствараць больш шчыльна ўпакаваныя архівы, чым іншыя фарматы.\nУ гэтым артыкуле вы ўбачыце самы просты спосаб атрымаць файлы RAR на вашай канкрэтнай платформе.\nЗ дапамогай WinRAR\nНайбольш відавочнай праграмай для вымання файлаў “.rar” будзе WinRAR. У рэшце рэшт, пашырэнне з’яўляецца ўласнасцю. Нягледзячы на тое, што тэхнічна вы павінны заплаціць за праграму пасля 40-дзённага пробнага перыяду, WinRAR ніколі не дэактывуе ні адной з асноўных функцый праграмы. Такім чынам, вы можаце спампаваць пробную версію, а затым працягваць выкарыстоўваць яе бясконца.\nПры выкарыстанні WinRAR распакуйце файлы, робячы наступнае:\nВарыянт 1: пстрыкніце файл правай кнопкай мышы і выберыце «Выняць файлы…», каб адкрыць меню вымання. Вы таксама можаце выбраць «Выняць тут», каб распакаваць усе файлы ў бягучым каталогу, або «Выняць у [folder name]», каб выкарыстоўваць бягучую назву «.rar» у якасці тэчкі для вымання.\nВарыянт 2: у WinRAR націсніце «Файл», а затым «Адкрыць архіў». Праглядзіце свае тэчкі, каб знайсці файл, які вы хочаце адкрыць, а затым націсніце кнопку «Выняць у».\nВарыянт 3: двойчы пстрыкніце файл RAR у Правадыру таксама аўтаматычна адкрые яго ў акне WinRAR. Адсюль вы можаце выкарыстоўваць кнопку «Выняць у», як звычайна.\nЗ дапамогай WinZip\nЯшчэ адзін папулярны інструмент для архівавання, WinZip, з’яўляецца адным з асноўных канкурэнтаў WinRAR. WinZip таксама з’яўляецца платнай праграмай, але для загрузкі даступная пробная версія. У адрозненне ад WinRAR, аднак, WinZip заблакіруе вас з праграмы пасля заканчэння пробнага перыяду. Праграма можа адкрываць архіўныя файлы, такія як Zip, 7Zip і RAR.\nКалі ў вас усталяваны WinZip, вы можаце адкрыць архівы, выканаўшы наступнае:\nВарыянт 1: пстрыкніце правай кнопкай мышы файл RAR, навядзіце курсор на значок «WinZip», а затым выберыце «Разархіваваць у…», «Распакаваць сюды» або «Разархіваваць у тэчку [folder directory/name]».\nВарыянт 2: пстрыкніце правай кнопкай мышы на файле RAR, навядзіце курсор на значок «Адкрыць з дапамогай», а затым выберыце «WinZip» або «Выберыце іншае прыкладанне», калі няма ў спісе, а затым распакуйце файл RAR з WinZip.\nВарыянт 3: двойчы пстрыкніце файл RAR непасрэдна ў Правадыру, каб адкрыць яго ў WinZip, а затым выберыце варыянт вымання.\nЯк бясплатнае праграмнае забеспячэнне, так і праграмнае забеспячэнне з адкрытым зыходным кодам, 7-Zip на некаторы час стаў лепшым інструментам для архівавання для карыстальнікаў ПК. Паколькі ён нічога не каштуе і сумяшчальны з усімі іншымі тыпамі архіўных файлаў, многія карыстальнікі рэкамендуюць загрузіць праграму ўстаноўкі 7-Zip. Калі ў вас ёсць 7-Zip, вы можаце адкрыць архіўныя файлы, выканаўшы наступнае:\nВарыянт 1: пстрыкніце правай кнопкай мышы архіўную тэчку ў Правадыру, навядзіце курсор на пункт меню «7-Zip», а затым выберыце «Выманне файлаў…», каб адкрыць меню здабывання. Вы таксама можаце выбраць «Выняць сюды», каб распакаваць усе файлы ў бягучым каталогу, або «Выняць у [folder name]», каб распакаваць у папку.\nПстрыкніце правай кнопкай мышы архіўную тэчку ў Правадыру, навядзіце курсор на пункт меню «7-Zip», выберыце «Адкрыць архіў», каб адкрыць акно прыкладання 7-Zip, а затым выберыце параметр вымання.\nВарыянт 3: двойчы пстрыкніце тэчку RAR з дапамогай Правадыра, каб адкрыць яе ў 7-Zip, затым націсніце кнопку «Выняць» у верхнім меню і абярыце месцазнаходжанне тэчкі, каб распакаваць архіў.\nІснуюць версіі macOS для платных інструментаў архівавання, а менавіта WinZip і WinRAR, якія выкарыстоўваюцца аналагічна іх версіям для ПК. Акрамя таго, macOS пастаўляецца з убудаванай праграмай Archive Utility, якая дазваляе здабываць архіўныя файлы без выкарыстання іншых прыкладанняў.\n1. З дапамогай убудаванай утыліты архівавання\nДвойчы пстрыкніце архіўны файл. Дадатковыя каманды не патрэбныя, бо ўтыліта архівавання запускаецца аўтаматычна. Калі вы зменіце назву файла-архіва, атрыманая папка будзе супадаць з імем файла-архіва.\n2. Выкарыстоўваючы Разархіватор\nБясплатнае архіўнае прыкладанне, якое можна лёгка загрузіць з Mac App Store, яно больш універсальнае, чым родны інструмент для архівавання на macOS. Unarchiver таксама сумяшчальны з значна большай колькасцю тыпаў архіўных файлаў. Гэта выдатны інструмент, і таму, што ён бясплатны, сапраўды няма прычын не ўсталёўваць яго. Каб зрабіць гэта, выканайце наступныя дзеянні:\nНацісніце Файл у меню.\nВыберыце, ці варта разархіваваць у бягучую тэчку, разархіваваць у працоўны стол або разархіваваць у. Апошні варыянт дазваляе ўказаць месца для размяшчэння файлаў.\nВыберыце файл, які вы хочаце распачаць, а затым націсніце Разархіваваць.\nВыняты файл павінен адлюстроўвацца як папка, названая ў гонар арыгінальнага архіва.\nChromebook – даволі абмежаваная платформа. Па змаўчанні на ім нельга ўсталяваць дадатковыя праграмы, калі праграма не ўхвалена Google. На шчасце для тых, хто хоча здабываць файлы, вам на самай справе не патрэбныя дадатковыя праграмы, паколькі Chrome OS мае падтрымку архівавання па змаўчанні. Каб распачаць файл на Chromebook, выканайце наступныя дзеянні:\nДвойчы пстрыкніце файл RAR, які вы хочаце адкрыць. Chrome OS будзе змантаваць гэты файл, як быццам гэта знешні дыск. Гэта нармальна. Націсніце на архіўны файл у меню злева.\nВам будзе паказаны спіс файлаў, якія знаходзяцца ў архіве. Выберыце файлы, якія вы хочаце атрымаць. Выберыце Капіяваць.\nПерайдзіце да нашай папкі пераважнага прызначэння. Пстрыкніце правай кнопкай мышы і абярыце Уставіць сюды.\nДастаньце архіўны файл, каб выдаліць яго з меню змантаванага дыска. Вы можаце выдаліць архіў, калі ён вам больш не патрэбны, інакш зачыніце акно.\nАкрамя таго, вы можаце ўключыць Google Play Store на вашым Chromebook. Затым вы можаце шукаць у краме інструменты для архівавання RAR, якія можна выкарыстоўваць для здабывання архіўных файлаў. Некаторыя з найбольш папулярных будуць пералічаны ў прыкладаннях Android ніжэй.\nЯк распакаваць файлы RAR на прыладзе Android\nПаколькі прылады Android па сваёй прыродзе з’яўляюцца мабільнымі, спампоўка сціснутых файлаў можа стаць неабходнасцю, каб пазбегнуць вычарпальных абмежаванняў для мабільнага плана. Для Android большасць інструментаў, неабходных для адкрыцця архіваў, можна спампаваць з Google Play Store. Асобныя мадэлі прылад могуць пастаўляцца з уласным праграмным забеспячэннем для архівавання ў адпаведнасці з іх завадскімі наладамі, але звычайна іх па змаўчанні няма. Некаторыя з найбольш папулярных прыкладанняў з Play Store:\nУніверсальная праграма для сціску, архіватар, экстрактар і асноўны правадыр файлаў, праграма RAR можа лёгка адкрыць любы тып файла архіва. З больш чым 700 000 аглядаў, якія даюць яму 4,4 з 5 зорак, гэта, магчыма, адно з лепшых прыкладанняў-архіватараў на Android. Пры запуску праграмы адкрываецца правадыр файлаў, які дазваляе шукаць архіў, які вы хочаце атрымаць. Параметры здабывання знаходзяцца ў меню ўверсе.\nЯшчэ адно папулярнае прыкладанне з 4,5 зоркамі, ацэненае больш чым 600 000 карыстальнікамі, гэты просты інструмент для архівавання робіць сваю працу надзвычай добра. Каб атрымаць архіўны файл, адкрыйце яго ў праграме, а затым выберыце, дзе вы хочаце распакаваць файлы.\n3. Файлавы менеджэр RS\nУ адрозненне ад папярэдніх прыкладанняў, RS File Manager – гэта поўнафункцыянальны правадыр файлаў з функцыямі архівавання. Калі вы хочаце загрузіць прыкладанне, якое з’яўляецца больш чым проста інструментам для здабывання, гэта можа быць вам на руку. Націск на архіўны файл у дыспетчаре файлаў RS дае вам магчымасць распачаць яго ў месца па вашаму выбару.\nУ адрозненне ад Android, iPhone па змаўчанні пастаўляецца з архіватарам. На жаль, гэта толькі першапачаткова падтрымлівае файлы Zip. Каб адкрыць файлы RAR або файлы 7Zip, вам трэба будзе загрузіць праграмнае забеспячэнне іншых вытворцаў з Apple App Store.\nАдно з найбольш папулярных прыкладанняў для здабывання архіўных файлаў, такіх як RAR, Zip і 7Zip, iZip – гэта бясплатны інструмент, які выдатна спраўляецца з гэтай задачай. Каб адкрыць файл RAR з дапамогай iZip, выканайце наступныя дзеянні:\nАдкрыйце праграму iZIp.\nВыберыце Браўзэр дакументаў.\nЗнайдзіце архіўны файл і націсніце на яго.\nВа ўсплываючых вокнах з просьбай адкрыць файл націсніце ТАК.\nКалі будзе прапанавана распакаваць усе файлы, націсніце OK.\nФайл будзе выняты ў тэчку Files iZip. Вы можаце ўбачыць несціснутыя файлы там.\nЯшчэ адна папулярная праграма-архіватор, Unzip, простая ў выкарыстанні і можа здабываць файлы RAR, робячы наступнае:\nАдкрыйце праграму Файлы на вашым iPhone.\nЗнайдзіце свой архіўны файл, а затым націсніце і ўтрымлівайце, пакуль не з’явіцца меню. Выберыце Падзяліцца.\nПрагартайце направа, пакуль не ўбачыце Дадатковыя. Націсніце на значок з трыма кропкамі.\nНацісніце на Распакаваць.\nАдкрыйце распакаванне, а затым націсніце на назву файла, якім вы абагулілі. Гэта створыць новую тэчку з імем файла RAR. Цяпер вы можаце праглядаць несціснутыя файлы адсюль.\nВось некалькі частых пытанняў, якія часта ўсплываюць, калі абмяркоўваецца, як атрымаць файлы RAR.\n1. Чаму файлы RAR выкарыстоўваюцца замест файлаў zip?\nХоць абодва фармату сціску выконваюць аднолькавыя функцыі, файлы RAR больш аптымізаваныя.\nСціск RAR больш шчыльны, чым у Zip і 7Zip, што прыводзіць да меншых архіўных файлаў. Нягледзячы на тое, што розніца можа быць не такой прыкметнай для файлаў меншага памеру, калі вы спрабуеце архіваваць гігабайты даных, кантраст становіцца значна больш відавочным.\n2. Для чаго менавіта выкарыстоўваюцца файлы RAR?\nФайлы RAR выкарыстоўваюцца ў асноўным для памяншэння аб’ёму дадзеных, якія спажываюцца пры загрузцы або спампоўцы файлаў. У залежнасці ад вашага тарыфнага плана прапускная здольнасць можа быць даражэйшай, а мінімізацыя памеру файла – добры спосаб кантраляваць выкарыстанне дадзеных. Калі вы пастаянна загружаеце або спампоўваеце файлы, іх папярэдняе архіваванне можа прынесці вялікую розніцу, а фармат RAR прапануе лепшую ступень сціску\nПа-ранейшаму вельмі папулярны фармат файла\nНягледзячы на тое, што цяпер даступныя новыя фарматы архіваў, якія прапануюць бясплатныя функцыі архівавання з адкрытым зыходным кодам, пашырэнне RAR па-ранейшаму вельмі папулярна. Яго лепшая хуткасць сціску разам з, здавалася б, бясконцай пробнай версіяй праграмы WinRAR, значна падоўжылі жыццё гэтага фармату, які налічвае некалькі дзесяцігоддзяў.\nЦі ведаеце вы іншыя спосабы, як атрымаць файлы RAR? Падзяліцеся сваімі думкамі ў раздзеле каментароў ніжэй.\nПраверце гэта: Як знайсці і замяніць спецыяльныя сімвалы ў Microsoft Word\nЯк прымусова перазапусціць любы iPhone або iPad


Чылійскі епіскапат: словы Папы ўспрымем з усёй пакорай print - Vatican News\nЧылійскія біскупы на сустрэчы з Папам у катэдры Сант'яга ў студзені 2018 г. (AFP or licensors)\nУ Гэтыя дні ў адным з памяшканняў ватыканскай Залы Паўла VI адбываецца спецыяльная сустрэча Святога Айца з епіскапатам Чылі.\nУ ёй прымаюць удзел 31 дыяцэзіяльны і дапаможны біскуп і 3 біскупы-эмерыты. Размовы носяць абсалютна канфідэнцыйны характар. Францішка суправаджае прэфект Кангрэгацыі па справах Біскупаў, кардынал Марк Уэле.\nНапярэдадні сустрэчы з Папам генеральны сакратар епіскапату, біскуп Фернанда Рамас, і пастыр дыяцэзіі Сан-Бернарда, біскуп Хуан Ігнасіа Гансалес сустрэліся з журналістамі. Першы іерарх нагадаў, што Святы Айцец паклікаў чылійскі епіскапат у Ватыкан, каб разам зрабіць высновы з дакладу спецыяльнага папскага пасланніка, які нядаў вярнуўся з Чылі, а таксама вызначыць неабходныя меры для аднаўлення адзінства і справядлівасці.\nІерарх паведаміў, што гаворка ідзе пра злоўжыванні, звязаныя з уладай, сумленнем і сексуальным насіллем, якія мелі месца ў апошнія дзесяцігоддзі ў Касцёле ў Чылі, а таксама пра механізмы, якія прывялі ў некаторых выпадках да хавання злачынстваў і грубай нядбайнасці адносна ахвяр.\nДругі момант заключаецца ў абмене высновамі, якія Пантыфік зрабіў пасля азнаямлення з дакладам свайго спецпасланніка, арцыбіскупа Чарльза Шыклуны. Трэцяя справа – агульная адказнасць усіх біскупаў за злоўжыванні і ўвядзенне неабходных змен, каб падобныя выпадкі ніколі не мелі месца ў будучыні.\n“Наша стаўленне – гэта, перш за ўсё, боль і сорам”\n- прызнаўся біскуп Рамас .\nЁн падкрэсліў, што чылійскі епіскапат будзе прасіць прабачэння. “З усёй пакорай мы будзем слухаць тое, што скажа нам Папа. Гэта вельмі важная падзея для аднаўлення Касцёла ў Чылі”, - дадаў генеральны сакратар епіскапату лацінаамерыканскай краіны.


За мінулыя суткі ў Беларусі зноў зафіксаваны прырост інфікаваных COVID-19 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКолькасць пацверджаных выпадкаў каронавіруснай інфекцыі COVID-19 у Беларусі дасягнула 68.376 (+124 за апошнія суткі), памерла 577 чалавек (+3), паведаміла Міністэрства аховы здароўя ў сваім тэлеграм-канале.\nЗа мінулыя суткі адзначаны прырост інфікаваных (у папярэднія суткі было выяўлена 84 новыя выпадкі і тры смерці).\nМіністэрства аховы здароўя адзначае, што з пачатку рэгістрацыі ў краіне COVID-19 ачуняла і выпісана 63.425 пацыентаў (за апошнія суткі 262). Такім чынам, вылечылася 92,7% захварэлых.\nПраведзена 1.334.868 тэстаў на каронавірусную інфекцыю, у тым ліку за мінулыя суткі — 9.092.\nМіністэрства аховы здароўя даўно не публікуе статыстыку захварэлых па абласцях і Менску, а таксама хворых, якія знаходзяцца на апаратах штучнай вентыляцыі лёгкіх і якія маюць патрэбу „ў асаблівай увазе спецыялістаў у сувязі з цяжарам захворвання”. Больш як тры месяцы міністэрства не праводзіць прэс-мерапрыемствы на гэтую тэму.\n4 жніўня Аляксандр Лукашэнка, выступаючы з пасланнем народу і парламенту, адзначыў, што Беларусь пераадолела пандэмію каронавіруса. „Эпідэмія сур’ёзна праверыла на трываласць і наша грамадства. Асноўная выснова: мы вытрымалі гэты экзамен і справіліся з гэтай бядой. Хто не сляпы, той бачыць. Хто не хоча гэтага бачыць, ён заўсёды будзе сляпым”, — заявіў ён.\nПлюсамі беларускай сістэмы аховы здароўя Лукашэнка назваў захаваныя інфекцыйныя бальніцы, санітарныя службы, дастатковы ложкавы фонд, забяспечанасць дыягнастычным і лячэбным абсталяваннем. „Галоўнымі мінусамі і небяспекай былі невядомасць новага віруса, масавы характар яго распаўсюджвання, адсутнасць адзіных апрабаваных методык лячэння. Але на другой шалі, якая ў выніку пераважыла, у нас былі беларуская навука, самаадданасць лекараў і, самае галоўнае, годныя паводзіны грамадзян, асабліва старых. У нашых шпіталях не сартавалі хворых, як на фронце: маладзейшы, мацнейшы — будзе жыць, будзем лячыць, ратуем, а гэта стары, ён і так адыдзе”, — заявіў афіцыйны лідар.\n„На кожным этапе барацьбы з гэтай бядой мы прымалі адэкватныя меры, — лічыць Лукашэнка. — І сёння ўсе краіны прызнаюць, што мы зрабілі правільна. Але які націск быў спачатку? Шаблонныя для ўсіх краін рэкамендацыі Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, неадкладны каранцін, каменданцкая гадзіна, закрыццё межаў, спыненне прадпрыемстваў. Як вы разумееце сёння мяне, на гэта я пайсці не мог”.\nЛукашэнка прызнаў, што, „вядома, не ўсё было гладка, у такім напружанні немагчыма было абысціся без лакальных памылак і перагібаў”. „Многія людзі былі незадаволеныя. Але галоўнае — адэкватная рэакцыя з боку ўлады на крытыку. Мы імгненна стараліся выпраўляць недахопы. Уся „вертыкаль” улады працавала зладжана. Прэзідэнт штодня раніцай і ўвечары прымаў даклады штабоў і каардынаваў усю працу ўрада і рэгіёнаў… Запатрабаванне з кадраў было арганізаванае па стандартах ваеннага часу, але без хаосу, панікі”, — сказаў ён.\nПаводле слоў афіцыйнага лідара, удалося выратаваць пажылых людзей у дамах састарэлых, якіх у краіне 150. „Вы бачылі, як на Захадзе: пакуль прыедуць лекары — няма ні аднаго жывога чалавека. Мы гэтых людзей выратавалі”, — адзначыў ён.\nУ гэты ж дзень Міністэрства аховы здароўя паведаміла, што бальніцы Беларусі завяршаюць пераход да звычайнага рэжыму працы і большасць з іх ужо прымаюць планавых пацыентаў.\nМіністэрства таксама праінфармавала, што з 4 жніўня з пераліку краін, пасля вяртання адкуль патрэбная абавязковая двухтыднёвая самаізаляцыя ў сувязі з каронавірусам, выключаныя яшчэ пяць дзяржаў: Азербайджан, Манголія, Танзанія, Фіджы і Шры-Ланка. 15 ліпеня са спіса была выключаная Расія.\n„Асобы, якія прыбылі з гэтых краін, не абавязаныя знаходзіцца ў самаізаляцыі 14 каляндарных дзён з дня прыбыцця ў Рэспубліку Беларусь”, — адзначаецца ў паведамленні Міністэрства аховы здароўя.\nУ спісе эпідэміялагічна праблемных па COVID-19 краін, згодна з інфармацыяй міністэрства, застаюцца 100 дзяржаў, у тым ліку суседняя Украіна.


МЕНЧУКІ АСУДЖАЮЦЬ ПЕРАСЬЛЕД ГАРАДЗЕНСКІХ ЖУРНАЛІСТАЎ\nУ справе перасьледу журналістаў незалежнай газэты “Пагоня” менчукі прадэманстравалі рэдкую дасьведчанасьць: кожны з маіх выпадковых суразмоўцаў альбо ведаў пра судовы вырак, альбо нешта чуў пра сам працэс. Амаль аднадушнымі былі таксама меркаваньні адносна стасункаў улады й незалежных мэдыяў. На пытаньне — што вы думаеце пра абмежаваньне волі Паўла Мажэйкі й Міколы Маркевіча ў зьвязку з крытыкай Аляксандра Лукашэнкі — адказы былі такія:\n(Юнак: ) “Я думаю, што гэты працэс несправядлівы. Прэзыдэнт ня мае рацыі”.\n(Дзяўчына: ) “У нашай краіне адбываюцца дзіўныя рэчы. Становіцца страшна жыць”.\n(Спадар: ) “Лічу, што асуджаць людзей за неапублікаваныя матэрыялы недапушчальна. А ў гэтым выпадку — што было ў тых матэрыялах, грамадзкасьці невядома. Па-мойму, гэта брыдка”.\n(Юнак: ) “Па-мойму, гэта ўсё сфабрыкавана. Закрываюць рот усім, калі нехта праўдзівае хоча сказаць”.\n(Спадарыня: ) “Мне вельмі сумна, што яны ў такую кепскую гісторыю патрапілі, што іх асуджаюць. Вельмі шкада”.\n(Спадар: ) “Лічу, што ніякай дэмакратыі ў краіне няма. Так яно й працягваецца. Ідзе страшэнны ціск — і як на газэту “Пагоня”, так і на газэту “Рабочы”. У сваім выступе Аляксандар Рыгоравіч казаў, што ў нас прэсы вельмі шмат. Але прэса ўся дзяржаўная”.\n(Спадар: ) “Відавочна паступіў загад зьверху, зь Менску. І тады гарадзенскія чыноўнікі (бо тут цяжка казаць нават пра гарадзенскіх судзьдзяў) папросту выканалі загад. Канечне, гэта страшэнна, што творчыя людзі пойдуць адпрацоўваць так званую хімію”.\n(Юначка: ) “Гэта іхная праца. Яны павінны казаць людзям праўду. Але калі за гэта пазбаўляюць волі, то хутка ўсіх людзей у Беларусі пасадзяць за тое, што яны выконваюць сваю працу”.\nЧастка мінакоў, якіх я прыпыняла на менскіх вуліцах, спачатку пагаджаліся адказаць на пытаньне Радыё Свабода, але пачуўшы пра суд у зьвязку з крытыкай Аляксандра Лукашэнкі, прабачаліся, казалі, што яны вельмі сьпяшаюцца й сыходзілі. І значная меншая частка сярод іх — літаральна адзінкі — не маглі сказаць адносна перасьледу журналістаў нічога пэўнага.\n(Карэспандэнтка: ) “Двое гарадзенскіх журналістаў — Павал Мажэйка й Мікола Маркевіч — асуджаныя за крытыку Аляксандра Лукашэнкі. Як вы да гэтага ставіцеся?”\n(Спадарыня: ) “Я не знаёмая з усімі нюансамі, таму цяжка сказаць. Я ня чула іх выступаў”.\n(Спадарыня: ) “Я не абараняю некага, але часта паводзіны журналістаў мне вельмі не падабаюцца”.\n(Спадарыня: ) “Я ўвогуле за тое, каб людзі былі вольныя ва ўсім: у сваім выбары й сваіх дзеяньнях”.\nКалі выключаўся мікрафон, некаторыя з маіх сёньняшніх суразмоўцаў выказвалі спадзяваньне, што вышэйшыя судовыя інстанцыі будуць больш справядлівымі да журналістаў, але гэтага павінна патрабаваць шырокая грамадзкасьць. Нагадаю, што Павал Мажэйка й Мікола Маркевіч маюць намер зьвярнуцца з апэляцыйнай заявай у Гарадзенскі абласны суд цягам наступных дзесяці дзён.


Легендарны кінатэатр "Авангард" зносяць у Мінску - 29.08.2018, Sputnik Беларусь\nЛегендарны кінатэатр "Авангард" зносяць у Мінску\nПэтыцыю супраць зносу 60-гадовага будынка падпісалі больш за 600 чалавек, аднак адказу на яе чыноўнікі не далі. 29.08.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, беларусь, мінск, кінатэатр "авангард"\n© Sputnik / Евгений Биятов / Перайсці ў фотабанкЗнос, архіўнае фота\nПэтыцыю супраць зносу 60-гадовага будынка падпісалі больш за 600 чалавек, аднак адказу на яе чыноўнікі не далі.\nМІНСК, 29 жні — Sputnik. Будынак легендарнага кінатэатра "Авангард" пачалі зносіць ў Мінску, фота і відэа публікуюць карыстальнікі сацыяльных сетак.\nКінатэатр "Авангард" быў пабудаваны ў мікрараёне Грушаўка ў 1957 годзе па праекце архітэктара Зоі Брод. Апошнія гады ён не працаваў: будынак кінатэатра планавалі знесці яшчэ дзесяць гадоў таму, аднак пазней ад ідэі адмовіліся.\nПрощаемся. Снос кинотеатра ''Авангард'' 😖 #кинотеатравангард #грушевка #сноскинотеатраавангард\nПубликация от Zhanna (@korzanna7) 28 Авг 2018 в 6:07 PDT\nЯк паведамілі мясцовыя жыхары, у аўторак пачаўся знос кінатэатра. Мяркуецца, што на яго месцы будзе пабудаваны дзіцячы сад.\nПетыцыю з заклікам не зносіць "Авангард", створаную ў жніўні на адным з сайтаў, падпісалі больш за 600 чалавек. Зрэшты, мінчане да гэтага часу не атрымалі адказу чыноўнікаў на зварот.\nРаней на месцы "Авангарда" планавалі будаваць шматзальны мультыплекс, аднак "Кінавідэапракат" грошай на гэта не знайшоў. Калі забудоўшчык пачне ўзводзіць дзіцячы сад на гэтым месцы, пакуль не вядома.


31 жнівень 2016, 18:35\nУдзельнічаюць Віталь Цыганкоў, Юры Дракахруст і Ўладзімер Глод.\nЦыганкоў: Яшчэ 25 жніўня кіраўнік Парку высокіх тэхналёгій Валер Цэпкала даў даволі шчырае і гучнае інтэрвію газэце «Беларусь сегодня». Сярод іншага, там ён прапанаваў скасаваць з Крымінальнага Кодэксу артыкул аб «незаконнай прадпрымальніцкай дзейнасьці».\nУ згаданым інтэрвію Валерый Цапкала сказаў шмат прагрэсіўных і важных слоў. аб дастаткова жорсткіх, але зьменлівых будаўнічых нормах, якія прыводзяць да падаражэньня і падаўжэньня тэрмінаў будаўніцтва, і аб дыктаце прадстаўнікоў міністэрства надзвычайных сытуацыяў.\nА таксама заявіў, што ў беларускіх умовах Стыў Джобс і Стыў Возьняк ня тое, што не сталі б мільярдэрамі, а працуючы ў гаражы без рэгістрацыі, былі б даволі хутка арыштаваныя і пакараныя за дзейнасьць без падатковага кантролю і рэгістрацыі юрыдычнай асобы.\nу сацыяльных сетках інтэрвію Цэпкалы ацэньвалі вельмі высока і ўхвальна\nПубліка была ў захапленьні, у сацыяльных сетках інтэрвію Цэпкалы ацэньвалі вельмі высока і ўхвальна. Але імгненна прыйшоў адказ «з іншага боку». Генпракурор Беларусі Аляксандр Канюк «катэгарычна не згодны» з тым, што з крымінальнага заканадаўства трэба прыбраць адказнасьць за незаконную прадпрымальніцкую дзейнасьць. «Вы ведаеце, як гэты артыкул называлася ў савецкі час? Хто старэйшы — ведаюць. Спэкуляцыя — скупка і перапродаж з мэтай нажывы», — нагадаў генпракурор Аляксандр Канюк. Што тычыцца незаконнага прадпрымальніцтва, гэты артыкул мае два моманты: без рэгістрацыі і з неадпаведным суб’ектам. Як мы можам яе выкінуць? Для чаго гэта Цапкала робіць? Гэта проста піяр-ход айцішніка«.\nВідавочна, мы маем такі красамоўны доказ пэўнага разлому ўнутры кіроўнай эліты наконт шляхоў разьвіцьця краіны, наконт эканамічных і прадпрымальніцкіх свабодаў. Тое, што Цапкала адкрыта гаворыць пра такія рэчы — гэта ўжо, я лічу, даволі знамянальны крок, гэта ўжо пэўнае дасягненьне. Мяркую, яшчэ нават некалькі гадоў назад такое было б немагчымае.\nадмена такога артыкулу можа разьняволіць неарганізаваную і некантралюемую масавую прадпрымальніцкую ініцыятыву людзей\nАле мне здаецца, (і ў гэтым мой прагноз), што пры цяперашняй уладзе немагчыма скасаваньне гэтага артыкулу. Бо гэта кардынальным чынам разбурае ўсю існую ня толькі эканамічную, але і палітычную сыстэму. Гэта робіць непатрэбным усю вялізную структуру кантралюючых органаў. Гэта памяншае ўсе тыя вялізныя паўнамоцтвы беларускіх сілавікоў, якія яны маюць і якімі так любяць карыстацца. Нагадаю, што паводле розных ацэнак, каля паловы беларускіх зьняволеных пакараныя менавіта за эканамічныя злачынствы — часта за тыя дзеяньні, за якія ў іншых краінах яны мелі б альбо штраф альбо ўвогуле гэта не лічылася б ніякім парушэньнем.\nБольш за тое, адмена такога артыкулу можа разьняволіць неарганізаваную і некантралюемую масавую прадпрымальніцкую ініцыятыву людзей, гэта зьменіць усю структуру беларускай эканомікі. Але, выглядае, што ўладам гэта ня трэба, — нагадаю, нягледзячы на ўсе правільныя словы пра разьвіцьцё малога і сярэдняга бізнэсу, доля малога і сярэдняга бізнэсу ў ВУП зьменшылася з 25 да 24 працэнтаў.\nТак што ў бліжэйшыя гады, калі не будзе нічога надзвычайнага, пры цяперашняй уладзе такая адмена выглядае немагчымай.\nДракахруст: Мне не ўяўляецца гэта такім ужо немагчымым, таму што вось гэты дыялёг паміж спадаром Цапкалам і спадаром Канюком паказвае, што і за тым, і за іншым падыходам стаяць даволі істотныя сілы, і яны зараз уступілі ў клінч, які выйшаў на паверхню.\nКалі казаць пра пазыцыю пракурора, то гэта не толькі чыстая ідэалёгія, якую спадар Канюк так нехлямяжа выказаў, маўляў, памятаеце, у савецкія часы было так. У савецкія часы і 58-ы артыкул быў, і ГУЛАГ. Многа чаго было. Але вось, скажам, рабацяга на трактарным заводзе можа і ўспрыняў тое, што гаворыць спадар Канюк, і сказаць: Ну правільна, я тут пашу, як пракляты, 8 гадзін, а нехта нешта прыдумаў, прадаў, дзяржаве падаткаў не заплаціў, стаў нейкім Джобсам — а падаткі як? Як утрымліваць пэнсіянэраў, шматдзетных маці і гэтак далей? За мае грошы? Пэўная сацыяльная клясавая лёгіка за гэтым безумоўна ёсьць.\nАле і другі бок не так ужо пазбаўлены аргумэнтаў і ня толькі ідэалягічных, маўляў, капіталізм — нашая сьветлая будучыня. ПВТ у год экспартуе прадукцыі на мільярд даляраў. Так выглядае, што нагодай для інтэрвію Цэпкалы насамрэч быў вядомы «наезд» пракуратуры і падаткавікоў на трэцюю па вялічыні фірму ў ПВТ. Можна, канешне, ўсіх разагнаць, пасадзіць, а мільярд хто будзе прыносіць? Для мяне канчатковы вынік гэтага змаганьня нявызначаны. Тым больш, што зараз і ў межах Эўразійскага саюзу таксама вельмі модныя тэорыі пра індустрыяльны прарыў. Пакажам усяму сьвету, якія мы крутыя. А хто гэта будзе рабіць?\nА гэтым людзям трэба ж плаціць. І ў гэтым роля прыватнага сэктару таксама павінная нейкая быць. Так што я думаю, што гэта сапраўды барацьба, і за кожным з бакоў стаяць пэўныя аргумэнты, якія маюць значэньне і для тых людзей, якія прымаюць рашэньні.\nГлод: Хто мае больш рацыі — Цапкала ці Канюк? Нездарма кажуць, што сапраўднае становішча лепш бачна людзям з боку, які раней не сустракаліся з нейкімі зьявамі ці праблемамі. Дык, вось каля 80% замежных прадпрымальнікаў, якія працуюць у Беларусі, не задавальняе існуючы ў краіне бізнэсовы клімат. Такія вынікі дало апытаньне, праведзенага па ініцыятыве Кансультатыўнай рады па замежных інвэстыцыях пры беларускім Саўміне. Пра нейкую змову тут казаць не выпадае — апытаныя бізнэсоўцы прадстаўлялі 11 краін сьвету — Бэльгію, Вялікую Брытанію, Кітай, Польшчу, Расею і г.д.\nВельмі шмат нараканьняў выклікаюць нестабільнасьць і зарэгуляванасьць беларускага заканадаўства, а таксама адсутнасьць гарантыяў уласнасьці і права ўласнасьці на зямлю. Інвэстараў не задавальняе незразумелы мэханізм ацэнкі кошту уласнасьці. Яны паказалі ў тым ліку і на занадта частыя і не заўсёды абгрунтаваныя праверкі кантралюючых органаў. Карацей, усё гэта ўпісваецца ў тую беларускую рэчаіснасьць, пра якую гаворыць спадар Цэпкала.\nАдмена артыкулу пра незаконную прадпрымальніцкую дзейнасьць тычыцца шмат каго, бо ад гэтай прававой нормы пацярпелі многія. Мабыць, найбольш яскравы прыклад бізнэсоўца ў сфэры ІТ-тэхналёгіяў і нерухомасьці Віктара Пракапені. Яму выстаўлена абвінавачаньне паводле часткі 3 артыкула 233 Крымінальнага кодэксу — гэта незаконная прадпрымальніцкая дзейнасьць, учыненая арганізаванай групай, з атрыманьнем прыбытку ў асабліва вялікім памеры. Ахвярай нібыта незаконнай прадпрымальніцкай дзейнасьці стаў і рэдактар часопіса «Arche» Валер Булгакаў.\nапошняе слова, канешне, за Лукашэнкам, але ўжо тое, што такое пытаньне ўздымаецца, агучваецца, дае падставу думаць пра тое, што нешта пакрысе, але ўсё ж у нашай краіне зьмяняецца\nВось гэты артыкул Крымінальнага Кодэксу дае магчымасьць даволі шырокага ўжываньня, і пакараньня людзей з бізнэсовай ініцыятыўнай жылкай. Што да прагнозу, я схіляюся да варыянта Юрыя Дракахруст, чым да Віталя Цыганкова. Тое, што з гэтай заявай выступіў Цэпкала, мяне таксама не проста зьдзівіла — наадварот, я быў упэўнены, якраз Цапкала можа так зрабіць. Па-першае, усё ж была першы намесьнік міністра замежных спраў, былы амбасадар Беларусі ў ЗША. І хоць цяпер у яго пасада іншая, тым не менш ён ведае, што робіцца ва ўладных кабінэтах і якім чынам трэба здабываць грошы.\nІ я думаю, што ён невыпадкова выбраў час для такой размовы. Ён разумее, што мабыць зараз існуе такі момант, у кантэксьце агульнай выбарчай лібэралізацыі, паляпшэньня адносінаў з Захадам, калі можна паставіць такое пытаньне. Я так думаю, што апошняе слова, канешне, за Лукашэнкам, але ўжо тое, што такое пытаньне ўздымаецца, агучваецца, дае падставу думаць пра тое, што нешта пакрысе, але ўсё ж у нашай краіне зьмяняецца.


Спалучэнне кветак у інтэр'еры | Інтэр'Ерныя Штучкі\nСтвараючы дызайн любога памяшкання нельга недаацаніць значэнне яго каляровага афармлення. Выкарыстанне розных кветак здольна кардынальна змяніць агульнае ўспрыманне за ўсё афармлення ў цэлым. Зручная мэбля і функцыянальная тэхніка ствараюць ўтульны інтэр'ер і напаўняюць памяшканне усімі неабходнымі прадметамі. Каляровае афармленне паверхняў напаўняе пакой асаблівым настроем і духам, ствараючы ў ім гарманічную атмасферу. Няправільнае спалучэнне колеру ў інтэр'еры можа стварыць няўтульную або прыгнятае абстаноўку.\nЗ афарбоўкай пакояў у кватэры прыйдзецца сутыкаць штодня, і правільны падбор палітры будзе ўплываць на настрой і самаадчуванне дамачадцаў, таму паставіцца да выбару кветак і іх спалучэнні неабходна старанна.\nЭмацыйная складнік кветак\nПадбор кветак трэба вырабляць індывідуальна, у кожнага чалавека ёсць свае ўпадабаныя адценні, сузіраючы якія ён адчувае сябе ўтульна. У залежнасці ад узросту і характэрных асаблівасцяў, фарбы могуць выклікаць розныя асацыяцыі, але існуюць асноўныя веды аб колерах, іх уздзеянні на псіхаэмацыйнае стан, пра кантрасным і гарманічным спалучэнні паміж сабой.\nКожны колер асацыюецца ў нашым мозгу з пэўнымі вобразамі. Кажучы пра мора, уяўляецца бязмежны роўнядзь, таму сіні колер увасабляе ціхамірнасць і спакой. Яго празрыстыя і лёгкія адценні блакітны і бірузовы, навяваюць пачуццё прахалоды і супакаенні.\nЧырвоны асацыюецца з вобразамі агню ці крыві, таму гэты колер з'яўляецца агрэсіўным, гарачым, азартным, можа выклікаць пачуццё трывогі і турботы. Умеранае выкарыстанне чырвонага ў інтэр'еры здольна канцэнтраваць на дэталях ўвагу, вылучаючы іх на агульным фоне. Для людзей з паніжанай актыўнасцю чырвоныя адценні могуць выклікаць жаданне рухацца і развівацца. Але выкарыстоўваць чырвоны колер у дызайне кватэры трэба вельмі асцярожна, перагружаючы ім прастору можна стварыць цяжкую абстаноўку, якая дзейнічае на псіхіку раздражняльна.\nРадасным і сонечным можна назваць жоўты колер, для многіх ён увасабляе багацце і раскоша. Гэты колер здольны напітваешся чалавека жыццёвай энергіяй, рабіць яго мацней і больш паспяхова, актывізуе пачуццё свабоды. У залежнасці ад тэмпераменту дамачадцаў, выкарыстанне яркіх адценняў жоўтага на вялікіх паверхнях сцен, можа стамляць сваёй актыўнасцю і насычанасцю, ці даваць досыць магутны штуршок да здзяйсненняў і зараджаць пазітывам.\nАхраматычныя колеры: белы, шэры і чорны, часам называюць бясколернымі. Іх зручна выкарыстоўваць і ў якасці асноўнага тону і для стварэння акцэнтаў на агульным фоне любога іншага колеру. Яны гармануюць практычна з любым колерам, многія адценні пачынаюць гуляць больш яркімі тонамі на іх фоне.\nБелы колер сімвалізуе чысціню і свежасць, але ў вялікіх колькасцях можа зрабіць пакой пусты і безаблічнай. Фота белага злівацца інтэр'ера:\nБелы добра суседнічае з любым колерам, робячы яго больш яркім і эмацыйным. На фота інтэр'ер у белых колерах, оттененный з выкарыстаннем розных адценняў:\nШэры колер можа здавацца маркотным і сумным, але пісьменнае выкарыстанне яго адценняў у дызайне здольна зрабіць памяшканне стыльным і стрыманым. Выбіраючы інтэр'ер у шэрых колерах, для стварэння ўтульнай хатняй абстаноўкі, трэба паклапаціцца аб унясенні неабходных кантрастаў. Любыя яркія тоны ўраўнаважваюцца і мякчэюць ў строгай шэрым інтэр'еры, яны выглядаюць выразна і выразна, выяўляючы сваю індывідуальнасць. Фота кветак у інтэр'еры ў спалучэнні шэрага з яркімі тонамі:\nЎспрыманне чорнага колеру вельмі супярэчліва, ён можа ўвасабляць высакароднасць і дасканаласць, а можа асацыявацца з жалобай. Для вялікіх паверхняў чорны выкарыстоўваецца даволі рэдка, але існуюць аматары такога афармлення. Чорны спалучаецца практычна з усімі кветкамі, каб ён не дзейнічаў адрывам лепш разводзіць яго яркімі светлымі тонамі. Такі інтэр'ер для смелых і рашучых людзей, умелае выкарыстанне чорнага здольна стварыць стыльны рэспектабельны дызайн. На яго фоне многія колеру выглядаюць элегантна і выразна. На фота чорны колер у інтэр'еры:\nЦікава глядзіцца ў афармленні пакояў аб'яднанне чорнага і белага колераў. Гульня кантрастаў дазваляе ствараць стрыманы і глыбокі дызайн, заснаваны на проціборстве святла і цені. Пераважны тон задасць асноўны характар памяшкання, а кантрасны колер ўдала яго адцяніць. Ўнясенне ў чорна-белы інтэр'ер адценняў шэрага, з рознай інтэнсіўнасцю, зробіць кантраст больш мяккім і спакойным.\nЎнясенне ў гатовы інтэр'ер ахраматычныя кветак, у выглядзе прадметаў мэблі або элементаў дэкору, здольна візуальна змяніць яго ўспрыманне. Белы колер зробіць памяшканне прасторна і светла. Шэры здольны прыглушыць і часткова паглынуць маляўнічыя якія крычаць тоны, уравновешивая агульны выгляд інтэр'еру. Чорныя элементы канцэнтруюць на сябе ўвагу і ўносяць у дызайн насычаныя і высакародныя рысы.\nСпалучэнне кветак у плоскасцях\nАсноўным фонам у дызайне выступаюць сцены, столь і падлогу, гэта самыя вялікія паверхні ў любым памяшканні. Ад таго, якія фарбы абраныя для гэтых паверхняў, залежыць дамінуючы колер пакоя. Яны могуць мець як адзін тон, так і абсалютна супрацьлеглыя колеру.\nКласічным з'яўляецца выкарыстанне светлага тону для столі і цёмнага для падлогі. Колер сцен у інтэр'еры такога тыпу можа быць розным: светлым, яркім або цёмным. У нізкіх памяшканнях варта выбіраць светлыя адценні для сцен, прыўздымаючы столь, яны візуальна згладзяць цёмны падлогу. На фота цёмны колер ламінату ў інтэр'еры са светлымі сценамі і столлю:\nВыкарыстанне для сцен сярэдняга па насычанасці, паміж столлю і падлогай, колеру з'яўляецца збалансаваным і правільна размяркоўвае нагрузку паміж усімі плоскасцямі ў памяшканні. Такое спалучэнне нясе супакаенне і гармонію, і падыдзе для любога пакоя ў кватэры.\nВыкарыстанне яркіх кветак для сцен выглядае кідка і стыльна. У такім інтэр'еры на фоне насычанага колеру сцен светлы столь будзе здавацца бязважкім, а цёмны падлогу ствараць глыбіню. Светлыя акцэнты дазволяць дамагчыся асаблівага эфекту прасторы.\nЦікава і незвычайна глядзіцца аздабленне памяшкання, у якой сцены кантрасныя ў адносінах да паў і столі. У такім дызайне са светлымі сценамі, столь і падлога робяць цёмныя, і наадварот з цёмным колерам сцен, паверхні столі і падлогі светлыя. У высокіх памяшканнях цёмны колер падлогі і столі глядзельна паменшыць вышыню.\nУ нізкіх пакоях з цёмнымі або яркімі сценамі больш светлыя паверхні падлогі і столі здольныя значна пашырыць іх.\nПравілы падбору колераў\nУ афармленні кватэры можна выкарыстоўваць любыя колеру. Камбінуючы іх, у розных спалучэннях, і дапаўняючы адзін адным, дамагаюцца дзіўных вынікаў. Маленькае ці вузкае памяшканне можна візуальна пашырыць, у нізкім прыпадняць столь, у вялікім стварыць ўтульнасць і аб'яднаць у адзіную прастору. Ствараючы інтэр'ер, асноўным з'яўляецца правільны выбар асноўнага колеру і пісьменна падабраныя спалучэння розных адценняў.\nДызайн, аформлены ў аднакаляровай гаме, можа апынуцца безаблічным і зліваюцца ў адзіную масу. Выкарыстанне вялікай колькасці яркіх колераў прывядзе да дысгармоніі, з масай стракатых ня якія спалучаюцца прадметаў. Правільнае спалучэнне кветак у інтэр'еры патрабуе пачуцця меры і ведаў балансу паміж адценнямі.\nАсноўным колерам, пакрывае большую частку паверхняў ў інтэр'еры, звычайна выбіраюць нейтральныя ці пастэльныя тоны. У такім выпадку, падбіраючы фонавыя адценні, варта спыніцца на некалькіх яркіх акцэнтах, прыкоўвае ўвагу і якія ствараюць агульны настрой. Правільна падабраць, якія спалучаюцца колеру можна выкарыстоўваючы табліцу, прыведзеную ніжэй. У ёй прыведзена традыцыйнае разуменне гарманічнага спалучэння кветак з асноўным, абраным для пакрыцця вялікіх паверхняў.\nДля візуальнага ўспрымання спалучэння колераў з іншымі кветкамі ў інтэр'еры зручна выкарыстоўваць круг, які складаецца з дванаццаці сегментаў, з разнастайнай палітрай, пераходзячай ад светлых тонаў да цёмным, у кожным сегменце.\nЗмешванне адценняў аднаго сегмента, рознай інтэнсіўнасці, называецца аднатыпным або манахромным. Выкарыстанне манахромнай палітры робіць пераходы ад аднаго тоны да іншага плыўнымі і спакойнымі. Прыклад манахромнага спалучэння кветак у інтэр'еры гасцінай на фота:\nЯкія знаходзяцца ў суседніх сегментах колеру з'яўляюцца роднаснымі, іх аб'яднанне стварае гарманічнае збалансаванае спалучэнне, якое будзе ўдала глядзецца ў любым пакоі кватэры. Чым далей размешчаны сегменты з абранымі кветкамі адзін ад аднаго, тым кантрасней будзе глядзецца іх камбінаванне. Процілегла размешчаныя сегменты пры выкарыстанні даюць найбольш яркае і выразнае спалучэнне.\nКолеру дзеляцца на цёплыя, халодныя і нейтральныя, грань паміж імі з'яўляецца ўмоўнай. Многія адценні плаўна пераходзяць ад халодных тонаў да больш цёплым, у залежнасці ад насычанасці. Разгледзім зялёны, ён утвараецца ад змешвання сіняга і жоўтага і яго ўспрыманне залежыць ад колькасці змешваюцца тонаў.\nЧым больш жоўтага, тым зялёны колер цяплей і прыемней, і нагадвае свежую маладую зеляніну. Калі дадаць больш сіняга тону, то зялёны наблізіцца да халодным адценням, створыць атмасферу кансерватызму і спакою.\nПрызначэнне пакояў і спалучэнне колераў\nУсе памяшканні ў кватэры выконваюць свае функцыі і колер павінен спрыяць камфортнаму времяпровожденію ўсіх дамачадцаў. Прыгожае спалучэнне колераў з'яўляецца значнай складнікам выгоды, але важна, каб каляровае афармленне гарманізаваць прастору і садзейнічала яго правільнаму функцыянаванню.\nПры ўваходзе ў дом першае, што ўбачаць госці - гэта пярэдні пакой, таму яе афармленне вельмі важна. Акрамя прыгожага афармлення варта задумацца пра практычнасць выкарыстання розных кветак. Калідор з'яўляецца месцам, куды пранікае пыл і бруд з вуліцы, заносимая абуткам і рэчамі. Таму выкарыстанне белых і вельмі цёмных тонаў непажадана, яны адразу здрадніцку будуць выдаваць нават нязначныя забруджвання, і каб дамагчыся дагледжанага выгляду, прыйдзецца прыкладаць значна больш намаганняў.\nВыкарыстанне занадта яркіх адценняў непажадана. Яркі афарбоўка будзе паглынаць усё святло, якога і так не хапае ў закрытым ад дзённага святла прасторы калідора. Лепш ужываць пастэльныя тоны. Добрым рашэннем з'яўляецца выкарыстанне фактурных матэрыялаў, якія імітуюць натуральны камень або дрэва.\nЗ каляровай аздабленнем кухні можна дазволіць сабе любую вольнасць, выбіраючы самую смелую афарбоўку, якая адпавядае асабістым перавагам. Кухня з'яўляецца месцам не толькі прыгатавання, але і прыёму ежы, таму не рэкамендуецца выкарыстоўваць халодны сіні, фіялетавы або чорны, яны не будуць спрыяць добраму апетыту.\nЛюбыя яркія і сакавітыя адценні ў спалучэнні са светлымі або пастэльнымі тонамі выдатна падыдуць для дызайну кухоннага памяшкання. Не варта ўжываць больш трох колераў, пры гэтым яркі павінен быць толькі адзін, два іншыя спакойныя і ўраўнаважваюць.\nВыбар і спалучэнне кветак у інтэр'еры гасцінай залежыць ад стылю афармлення і прызначэння пакоя.Абраны стыль закладвае аснову колеру агульнага фону, а ў залежнасці ад выкарыстання падбіраюцца адценні мэблі або аксесуараў. Калі гасцёўня прызначана для прыёму гасцей, то можна дазволіць афармленне яркімі насычанымі фарбамі.\nУ некаторых выпадках залы сумяшчае функцыі гасцінай і спальні, тады лепш выкарыстоўваць больш памяркоўныя колеру, якія дазваляюць расслабіцца. У маленькай гасцінай лепш аддаць перавагу, халодным светлым тонам асноўнага фону, візуальна пашыраючы прастору.\nМесцам для адпачынку і паслабленні ў кватэры з'яўляецца спальня. Спакойныя лёгкія тоны дазволяць стварыць мяккі і гарманічны інтэр'ер. Вітаецца афармленне манахромнага дызайну, з плыўным пераходам ад светлых да больш насычаным тонам, аднаго колеру.\nПяшчотна-блакітны, пастэльныя-ружовы або бледна-бэзавы стануць добрым фонам для спальнага памяшкання. Не рэкамендуецца выкарыстанне агрэсіўных чырвоных тонаў, не якія дазваляюць расслабіцца і адпачыць.\nДзеці любяць усё яркае і кідкае, таму каб яны адчувалі сябе камфортна, трэба стварыць ім адпаведныя ўмовы. Для іх можна падабраць маляўнічы інтэр'ер, у каларытных спалучэннях.\nВедаючы любімы колер дзіцяці, трэба выкарыстоўваць яго як асноўны тон для дзіцячай. Дадаючы яркія або спакойныя тоны можна стварыць розныя зоны для працы, гульні або адпачынку.\n← Пяцьдзесят адценняў карычневага інтэр'еру\nПлеценая мэбля ў інтэр'еры: часцінка жывой прыроды ў вас хаты →\nЛук: гатункі з фота і апісаннямі


«Інвеставаць у дзяцей – гэта вельмі клёва». Рыма Ушкевіч пра эка-садок у Гродне | Новы Час\n«Інвеставаць у дзяцей – гэта вельмі клёва». Рыма Ушкевіч пра эка-садок у Гродне\nМы з табой, вядома, яшчэ зусім маладыя, якія нам дзеці, трэба кар’ерай займацца, самаразвіццём. А калі раптам здарыцца дзіцё, што будзеш рабіць? Аддаваць у садок ці не? Выбераш хатнюю адукацыю, самую трэндавую на гэты момант, ці «навошта выпендрывацца»?\nГэты тэкст ад 34mag.net не інструкцыя па выхаванні з малых гадоў, а гісторыя дзяўчыны, якой не падабалася рэчаіснасць, і яна стварыла сваю. Рыма Ушкевіч – пра з’яўленне эка-садка ў Горадні.\nЧым займаюцца: Распаўсюджванне нефармальнай адукацыі для дзяцей\nДата заснавання: 2015 год\nСтруктура: 2 чалавекі\nКантакты: FB ВК\nЗ кім гутарым: Рыма Ушкевіч, 30 год, адна з арганізатарак дзіцячага эка-садка «ВЕТКА» і «Дзіцячай экастудыі» ў Горадні. Маладая маці, актывістка і эколаг.\n– Я жыла ў Горадні, затым у Менску, потым зноў у Горадні, у прапорцыях – шаснаццаць, дзевяць і пяць. За тыя дзевяць я скончыла ўніверсітэт, папрацавала журналістам-фрылансерам на радыё і ў інфармацыйным агенцтве. Размеркаванне адпрацоўвала ў газеце для падлеткаў «Раніца». Асаблівасцю рэдакцыі было тое, што там было шмат дзяўчат і кожныя паўгода нехта нараджаў. Але я пратрымалася і сышла не ў дэкрэт, а ў экалагічнае таварыства «Зялёная сетка», а праз некалькі месяцаў у Цэнтр экалагічных рашэнняў. Там ужо лёс мяне знайшоў, і ў 2012 годзе я пайшла ў дэкрэт і пераехала ў Горадню.\nУсе аплачаныя дзяржавай тры гады дэкрэту я сядзела з сынам. Першы можна назваць уводзінамі ў мацярынства, другі – намацваннем глебы пад нагамі, трэці год – гэта час актыўных дзеянняў, не адрываючыся ад гадавання дзіцяці. Першы быў складаны, бо ўсе сябры засталіся ў Менску, а я сам-насам з крыкастым немаўлём, якое бясконца мяне смокча. Другі год няпросты, таму што невядома, што ў гэтым горадзе ўвогуле рабіць. Для мяне Горадня доўгі час заставалася мёртвай. Прыгожай, але мёртвай, як абкладзеная дыяментамі графіня ў труне. Каб неяк пратрымацца і чымсьці заняць сябе, я пісала кантрольныя работы па ангельскай мове для замежных студэнтаў, а тым часам марыла пра нешта большае.\nГэта быў суцэльны галаўны боль. Ува мне жыве вельмі моцнае, абсалютна нічым не забівальнае перакананне, што васьмігадзінны дзіцячы садок – гэта злое зло. Восем гадзін без мамы, з чужымі дарослымі, з 20 таварышамі па няшчасці, калі табе толькі тры гады? Не, дзякуй. Мы ўладкаваліся ў бліжэйшы да дома садок, і я забірала Сцёпу адразу пасля абеду. Месца гэтае ён успрымаў без энтузіязму, ды і мне яно зусім не падабалася, таму спачатку чаргавалі яго са школай Мантэсоры, а потым увогуле закінулі, дагэтуль не дайду, каб забраць дакументы.\nМенавіта ў той час я пачала думаць над тым, што інвеставаць у дзяцей – гэта вельмі і вельмі клёвая ідэя. Так і з’явілася «Дзіцячая экастудыя» – была вялікая патрэба нешта новае, карыснае і цікавае рабіць для дзетак. Мае альтруістычныя намеры ўсё ж патрабавалі якой-ніякой фінансавай дапамогі: пачаць справу дапамагла «Зялёная сетка», а працягнуць – Цэнтр экалагічных рашэнняў.\nІ, зразумела, распачаўшы іх, мы згубілі большую частку першапачатковай публікі. Але тыя, хто з намі цяпер, – вельмі матываваныя бацькі. Натуральна, змяніўся і фармат правядзення, з’явіўся цалкам новы праект – міні-садок – і вось той ідэалістычны бізнэс-план становіцца рэальным.\nНа гэта спатрэбілася паўгода – са студзеня па чэрвень 2016. Старая каманда распалася, новай не было. Не было добрага разумення, куды рухацца далей. Каму патрэбныя эка-майстэрні ў Горадні? Горад і без таго перанасычаны цэнтрамі ранняга развіцця, шмат з якіх закрыліся. Наша экастудыя не загінула тады толькі таму, што рабяты з Цэнтра экалагічных рашэнняў, дзе я раней працавала, паверылі ў мяне, у тое, што ўсё будзе добра. І я не магла іх падвесці.\nПра памяшканне можна сказаць асобна. Адразу вызначылі, што будзем у цэнтры, бо месца вельмі-вельмі важнае ў нашым выпадку. Улетку кошты там былі ад 7 да 10 еўра/метр, але паціху ішлі на спад. Нам патрэбна было не менш за 30 квадратаў, разглядалі розныя варыянты і прыглядзеліся да дзяржаўнай арэнды. У самым цэнтры Горадні стаіць вялікі і напалову пусты будынак, які належыць Галоўнаму гаспадарчаму ўпраўленню. Кошты там прымальныя, але стан памяшканняў вельмі дрэнны. У нашым былі вялізныя дзіркі ў лінолеуме, напрыклад. Тым не менш самое памяшканне нам падыходзіла, бо мела вельмі зручныя сістэмы захоўвання рэчаў і цудоўную нішу. Яе мы пакрылі чорнай грыфельнай фарбай і зрабілі зонай для малявання і тэатральных праектаў.\nПраекты, падобныя нашаму, у Еўропе можна назваць Вальдорфскімі школамі. То-бок наадварот – гэта мы чымсьці падобныя да тых школаў. І ў нашай экастудыі нават ладзяцца сустрэчы ў духу Вальдорфскай педагогікі для бацькоў з дзеткамі – такія сямейныя пасядзелкі за самаробнымі заняткамі. Гэта даволі цікавая сістэма, распрацаваная Рудольфам Штайнерам, але калі адкрыеш Вікіпедыю і пачытаеш пра Вальдорф, можа з’явіцца адчуванне татальнага сектанцтва. Для нас гэта непрымальна. Таму мы бяром з гэтай сістэмы ідэі для творчасці, якіх там безліч на кожны сезон года, ды нейкія ўніверсальныя прынцыпы развіцця дзіцяці.\nЭка-садок – гэта праект, і, як любы праект, ён залежыць ад розных абставін, у тым ліку і грашовых. Але мы пачалі працаваць толькі з верасня, і за гэты час ужо набылі нямала бацькоў-аднадумцаў, а гэта, я лічу, вельмі круты вынік за такі кароткі перыяд. Да нас водзяць сваіх дзетак самыя розныя людзі. Ёсць праваслаўныя, каталікі, пратэстанты, атэісты, вайшнавы, беларускамоўныя і прынцыпова рускамоўныя – таму мы сталі месцам па-за рэлігіяй і палітыкай – усё, як я і хацела: чароўны прыдуманы свет, дзе жывуць любоў і дабрыня.\nСяргей Шаматульскі, 34mag.net Фота: Leah Skuridina\nУ Веткаўскім раёне пабудавалі вялікую птушкафабрыку, прынялі на працу людзей, але потым больш за палову звольнілі


Інтэнцыі - chyrvony.by\nАўтар: Кацярына. Дата публікацыі: 23 Чэрвень 2020 .\nАўтар: Дзмітрый. Дата публікацыі: 25 Снежань 2020 .\nАўтар: Дзмітрый. Дата публікацыі: 26 Снежань 2020 .\nАўтар: Кацярына. Дата публікацыі: 27 Кастрычнік 2020 .\nАўтар: Дзмітрый. Дата публікацыі: 27 Снежань 2020 .\nАўтар: Кацярына. Дата публікацыі: 28 Верасень 2020 .


Парацэтамол і алкаголь: сумяшчаць ці не\nПарацэтамол, як лекі\nПарацэтамол і алкаголь разам: наступствы і небяспека\nПаражэнне печані – вынік ужывання алкаголю з парацэтамол\nПарацэтамол вядомы сваімі унікальнымі ўласцівасцямі пры галаўнога болю і прастудзе. Але што адбываецца з яго эфектыўнасцю, калі перад ужываннем лекі чалавек ужыў алкаголь? Можа змешванне лекі з этанолам прывесці да непрадбачаных наступстваў? Парацэтамол і алкаголь сумесна – гэта небяспечна ці ўсе-ткі няма?\nДадзенае медыцынскае сродак здольна парушыць працу печані, а калі ўжываць яго разам з алкаголем рызыка ўзнікнення ускладненняў вельмі ўзрастае.\nАсноўны спектр дзейнасці прэпарата накіраваны на абязбольванне і спякота паніжэнне. Яго прапісваюць для лячэння дарослым і дзецям. Выпускаюць у форме таблетак, сіропаў, у аснову якіх дадаецца пара-ацетаминофенол. На базе дадзенага кампанента выпушчана каля двухсот лекавых прэпаратаў. Пры ўжыванні кожнага з іх неабходна прытрымлівацца названых рэкамендацый лекара або дзейнічаць паводле інструкцыі.\nПарацэтамол здольны аказваць дзеянне адразу на эпіцэнтр папаўнення. Але пры гэтым не праяўляе, цалкам ніякага дзеяння на неабходны баланс электралітаў. Дзякуючы чаму лекі становіцца бяспечна для абалонкі страўніка. Пачынае сваё дзеянне ўжо праз 50 хвілін.\nЎжываць парацэтамол можна пры моцнай галаўнога, зубной, мышачнай болю, развіццё мігрэні, апёках. Гэтак жа розных інфекцыйных захворваннях: грып, ВРВІ. Дазавання паказваецца на ўпакоўцы, працягласць прымянення не больш 7 дзён. Як і любое лекі, ён мае уласцівыя супрацьпаказанні: дзіцячы ўзрост да трох гадоў, алергія на які-небудзь з кампанентаў, хваробы нырак і печані.\nПасля пропития курсу лячэння магчыма з'яўленне наступныя пабочных дзеянняў:\nпаражэнне печані, нырак.\nПарацэтамол пасля алкаголю ўжывае кожны другі чалавек. Статыстыка паказвае, што каля 25% памірае пры такім спалучэнні.\nКалі чалавек выпіў парацэтамол, тое спіртное можна спажыць толькі праз 4 гадзіны.\nДадзенае медыцынскае сродак здольна парушыць працу печані, а калі ўжываць яго разам рызыку ўзнікнення ускладненняў вельмі ўзрастае. У рэдкіх выпадках можа нават развіцца цыроз печані. Адбываецца гэта з-за назапашвання ў органе таксічнага метабаліту. Ўзнікнення дадзенага ўскладненне асабліва пагражае асобам, якія злоўжываюць алкаголем.\nНават не вялікая колькасць парацэтамолу ў спалучэнні з алкаголем можа прывесці да развіцця цырозу, або ўзнікнення вострага панкрэатыту. Сумяшчаць спіртное з лекамі ні ў якім выпадку нельга. Большасць людзей без задняй думкі ўжываюць парацэтамол і алкаголь. Сумяшчальнасць такога спалучэння 10%.\nКалі чалавек выпіў парацэтамол, тое спіртное можна спажыць толькі праз 4 гадзіны. Запіваць або ўжываць адначасова два гэтых рэчывы нельга. Вынікам такога эксперыменту могуць стаць сур'ёзныя ўскладненні. Існуюць пэўныя нормы, вынікаючы ім, можна даведацца, якая дапушчальная доза алкаголю пры ўжыванні парацэтамолу%\nгарэлкі не больш 130 мл;\nпіва ў межах 1 літра;\nвіно павінна не перавышаць адзнакі 440 мл.\nНават выконваючы дадзеныя лічбы, варта разумець ўжываць лекавае сродак можна толькі пасля поўнай ачысткі арганізма чалавека ад шкоднаснага этылавага спірту.\nНават не вялікая колькасць парацэтамолу ў спалучэнні з алкаголем можа прывесці да развіцця цырозу\nСамым частым наступствам спалучэння спіртнога з парацэтамол з'яўляецца паражэнне печані. Пры асабліва цяжкіх выпадках можа развіцца гепатонекроз. Яго асноўнымі сімптомамі з'яўляюцца: млоснасць, зніжэнне апетыту, млявасць.\nВылечыць такое захворванне ў хатніх умовах немагчыма. Пры першых падазроных прыкметах неабходна выклікаць хуткую дапамогу. Да прыезду медыцынскіх работнікаў трэба прачысціць страўнік пацярпеламу, пасля чаго даць Энтеросгель, калі дадзенага прэпарата не апынулася пад рукой, можна замяніць яго актываваным вуглём.\nІснуюць пэўныя нормы, вынікаючы ім, можна даведацца, якая дапушчальная доза алкаголю пры ўжыванні парацэтамолу\nПрыбыўшы ў медыцынскую ўстанову, вопытныя спецыялісты прызначаць лячэнне неабходна. Звычайна прапісваюць – ацетилцистеин, дакладную дазоўку можа вызначыць лекар пасля папярэдняй дыягностыкі.\nПры вострай неабходнасці Парацэтамол можна сумяшчаць з алкаголем, але толькі праз 4 гадзіны. Прычым колькасць выпітага спіртнога павінна быць у мінімальным аб'ёме. У адваротным выпадку пазбегнуць атручвання малаверагодна. Да таго ж, варта разумець, магчыма, развіццё больш сур'ёзных наступстваў, такіх як цыроз печані. Хвораму неабходна аказаць медыцынскую дапамогу. Самалячэнне або ігнараванне хваробы можа прывесці да смяротнага зыходу.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Парацэтамол і алкаголь: да чаго прывядуць такія спалучэння”:\n← Ананімныя алкаголікі\nДюфастон і алкаголь →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Парацэтамол і алкаголь: да чаго прывядуць такія спалучэння” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


LeadLearners.Org | Oogle Аніта Борг Мемарыял Стыпендыя\nLeadLearners.Org™ Thanks to all our 1338458 visitors today, Friday, 22/Nov/2019\nСтыпендыя Май 2013 Сталыя жыхары Новая Зеландыя Паўднёва-Усходняя Азія Карэя Японія Аўстралія Індыя Замежныя студэнты Аніта Борг Мемарыял\nДоктар Аніта Борг прысвяціла сваё дарослае жыццё ў рэвалюцыю, як мы думаем пра тэхналогіі і дэмантаж бар'ераў, якія трымаюць жанчын і прадстаўнікоў меншасцяў ад уваходу вылічальныя і тэхналогіі палёў. Яе спалучэнне тэхнічных ведаў і бясстрашнага бачання працягвае натхняць і матываваць незлічоныя жанчынам стаць актыўнымі ўдзельнікамі і лідэрамі ў стварэнні тэхналогіі.\n?? У рамках Google з пастаяннай прыхільнасці да далейшага бачанне Аніта з, мы рады аб'явіць аб Google Аніта Борг Memorial Scholarship: Азіяцка-Ціхаакіянскі (APAC). Праз стыпендыю, мы імкнемся заахвочваць жанчын, каб атрымаць поспех у вылічальных і тэхналогіі, і стаць актыўнымі ўзорамі для пераймання і лідэры.\nСтыпендыі будуць прысуджацца на аснове сілы кандыдатаў? паспяховасць, вопыт кіруючай работы і прадэманстравалі запал да інфарматыцы. Група жаночага бакалаўра? Ы, майстар? С, і аспіранты будуць выбраны з пула кандыдатаў па ўсёй Аўстраліі, Новай Зеландыі, Японіі, Карэі, Паўднёва-Усходняй Азіі і Індыі. Кожны стыпендыят атрымае стыпендыю колькасць канкрэтнаму, які цікавіць яго лакальнай вобласці ў дачыненні да навучання.\nУсе стыпендыяты будуць запрошаны наведаць офіс Google у Сіднэі, Аўстралія для сеткавай адступлення. Яна будзе ўключаць семінары з серыяй акустычных сістэм, панэляў, секцыйных пасяджэнняў і сацыяльнай дзейнасці, а таксама забяспечыць магчымасць сустрэцца і абмяняцца вопытам.\nБудзьце студэнтка паступіў у вочнай бакалаўра або аспірантуру ў універсітэце.\nБыць занесеным у універсітэце ў любым з наступных краін: Карэя, Японія, Паўднёва-Усходняя Азія, Аўстралія, Новая Зеландыя і Індыя. Грамадзяне, якія пастаянна пражываюць і замежныя студэнты маюць права падаць заяву.\nБудзьце вывучаў інфарматыку, распрацоўку праграмнага забеспячэння, або цесна звязаныя тэхнічную поле.\nПадтрымліваць выдатную паспяховасць.\nКалі ласка, запоўніце онлайн-заяўку і прадставіць усе неабходныя дакументы ў Інтэрнэце, 31 мая 2013. Маладыя карыстальнікі павінны будуць зарэгістравацца і стварыць уліковы запіс. Вам будзе прапанавана прадставіць электронныя версіі наступныя:\nРэзюмэ? з адукацыяй, працай і тэхнічным дасягненням, уключаных\n? Бакалаўр з: Копія Вашага бягучага навучальнага запісу\n? Майстар з і кандыдат: Копія вашых папярэдніх і бягучых залікова-экзаменацыйнай ведамасці\nЛісты павінны быць напісаны людзьмі, якія маюць права, каб ацаніць вашы акадэмічныя і лідэрскія дасягненні, напрыклад ад прафесара, дарадцы або кіраўніка. Вам будзе прапанавана імя і кантактную інфармацыю для кожнага з вашых спасылак пры запоўніць онлайн заяўку. Кожны кантакт ўводзе атрымаеце ліст, спароджаныя онлайн прыкладанняў, уключаючы інструкцыі аб тым, прадставіць іх ліст у электронным выглядзе. Крайні тэрмін для вашай спасылкі для завяршэння рэкамендацыйны ліст да 10 чэрвеня 2013 года.\nАдказы на тры пытанні кароткае эсэ (прапанаваў колькасць слоў з'яўляецца 400-600 слоў у пытанні)\nАпішыце значнае інфарматыка праект вы працавалі на. (Калі вы ўжо працавалі з буйной незалежнай навукова-даследчага праекта, напрыклад, даследаванні для аспірантуру, калі ласка, апішыце, што праца тут). Дайце кароткі агляд праблемы і вашых падыходаў да ключавых тэхнічных праблем. Калі гэта была група намаганні, не забудзьцеся пазначыць ваш індывідуальны ролю і ўклад.\nПрывядзіце прыклад (ы) сітуацыі (ов), дзе вы значна прадэманстравалі свае лідэрскія здольнасці. Растлумачце, што вы задаліся мэтай дасягнуць і як вы пайшлі пра гэта. Які быў вынік вашых намаганняў? Яны павінны не быць прадэманстравана з дапамогай афіцыйных або традыцыйных кіруючых пасадах. Не саромейцеся думаць шырока і вывучыць шмат спосабаў вы паўплываць членаў вашай тэхнічнай супольнасці.\nЦі задумваліся Вы наступнай вялікай прадукту / тэхналогіі рэвалюцыянізавала рынак як мы яго ведаем? Выпішыце дзелавое прапанова да капіталістычнай Venture, уключаючы апісанне прадукту / тэхналогіі, запланаванага метадалогіі распрацоўкі яго давесці яго да спажывецкага рынку і чаканага станоўчага ўплыву на жыццё людзей.\nДля канкрэтных пытанняў не адказалі на гэтай старонцы ці ў раздзеле часта задаваных пытанняў, калі ласка, па электроннай пошце anitaborg-apac@google.com. Прадметам поле вашай электроннай пошце павінны ўключаць? Anita Borg Пытанне?.


Як адкрыць параметры тэчкі ў Windows 11 - techking.by\nЯк адкрыць параметры тэчкі ў Windows 11\nПравадыр файлаў у Windows 11 выглядае інакш, чым у Windows 10. Акрамя закругленых вуглоў і новых значкоў, стужка таксама змянілася. Гэта значна больш поўнае, і вы ўбачыце, што многія кнопкі проста зніклі.\nСтужка ў File Explorer была карыснай. Ён не быў загрувашчаны бескарыснымі варыянтамі, і новая стужка прыбрала даволі шмат з іх.\nПараметры тэчкі ў windows 11\n1. Параметры тэчкі ў Windows 11 – Правадыр\n2. Параметры тэчкі ў Windows 11 – Панэль кіравання\nНовыя/змененыя параметры папкі\nАдной з найбольш важных кнопак, выдаленых са стужкі Правадыра файлаў у Windows 11, з’яўляецца кнопка «Параметры тэчкі». Гэта дало карыстальнікам доступ да шырокага спісу параметраў налады для кіравання тым, як папкі і файлы з’яўляюцца ў File Explorer, а таксама змяніць пэўныя паводзіны прыкладання ў цэлым.\nПараметры тэчкі не былі выдалены ў Windows 11, і да іх усё яшчэ можна атрымаць доступ.\nПараметры тэчкі па-ранейшаму можна атрымаць непасрэдна з Правадыра файлаў у Windows 11. Усё, што вам трэба ведаць, гэта якую кнопку націснуць.\nНацісніце дадатковыя параметры (кнопка з трыма кропкамі) на стужцы.\nУ меню абярыце Параметры.\nАдкрыюцца параметры тэчкі.\nПараметры тэчкі можна атрымаць з панэлі кіравання. Панэль кіравання пакуль застаецца часткай Windows 11 і забяспечвае прамы доступ да параметраў тэчак.\nАдкрыйце панэль кіравання. Метады, якія выкарыстоўваюцца для адкрыцця панэлі кіравання ў Windows 10, па-ранейшаму будуць працаваць у Windows 11.\nПерайдзіце ў раздзел Знешні выгляд і персаналізацыя.\nНацісніце Параметры Правадыра файлаў.\nПараметры тэчак па-ранейшаму прысутнічаюць у Windows 11, аднак у іх былі ўнесены невялікія змены. Магчыма, вы не ўбачыце ўсе параметры, якія былі ў Windows 10. Спіс параметраў на ўкладцы “Выгляд”, здаецца, быў трохі скарочаны або перамешчаны ў іншыя вобласці АС. Гэта можа азначаць, што некаторыя элементы, якія карыстальнікі могуць наладзіць, больш нельга змяняць.\nWindows 11 больш візуальны ў параўнанні з Windows 10. Вы ўбачыце, што многія меню больш не маюць простых тэкставых пазнакаў для такіх дзеянняў, як капіяванне, устаўка або абмен. Замест гэтага ўсе яны былі заменены абразкамі. Значкі нядрэнныя, але карыстальнікі Windows выкарыстоўвалі меню з тэкставымі пазнакамі/параметрамі. Спатрэбіцца час, каб вывучыць гэтыя новыя значкі і яны стануць дастаткова знаёмымі, каб карыстальнік мог адразу знайсці і распазнаць іх у меню. Калі вы вывучаеце раннюю версію Windows 11 і не можаце знайсці варыянт, дзе вы чакаеце, што ён будзе, знайдзіце значок, які мог бы замяніць яго.\nВыпраўленне мышы Battlefront 2 не працуе ў Windows 10\nВыпраўце памылку FFXIV 90002 у Windows 10


Беларусь без Рыжскай дамовы\nСюжэт з праграмы “ПраСвет”\n«Усходняе Партнёрства» – праект Еўрапейскага звязу для ўсходніх суседзяў, у тым ліку для Беларусі, прыдумаў былы міністр замежных справаў Польшчы Радослаў Сікорскі ў 2008 г. Цяпер стала ясна, што Еўрапейская палітыка суседства, часткаю якой з’яўляецца Усходняе партнёрства, не працуе, як задумвалі.\nВольнага гандлю Беларусі з Еўропай не будзе, на спрашчэнне візавага рэжыму прыйдзецца пачакаць даўжэй чым планавалі. А ў справе анексіі Расеяй Крыму пазіцыя Беларусі і Армені адрозніваецца ад меркавання 32 іншых дзяржаваў.\nПяты саміт Еўрапейскі звяз – «Усходняе партнёрства» пачаўся тыдзень таму ў няўдалым для Беларусі месцы. Палац Чорнагаловых у Рызе вядомы тым, што менавіта там у 1921 г. бальшавіцкая Расея падпісала мірную дамову з Польшчаю. Беларускую дэлегацыю тады не дапусцілі да ўдзелу ў перамовах. У выніку Беларусь падзялілі напалову.\nЦяпер Беларусь фармальна на роўных удзельнічае ў еўрапейскай праграме скіраванай да шасці постсавецкіх дзяржаваў. Але Менск – адзіная сталіца, якую ў Рызе прадстаўляў не кіраўнік дзяржавы ці нават не прэм’ер-міністр, а міністр замежных справаў.\nСтасункі ўскладняюцца еўрапейскімі санкцыямі супраць менскіх уладаў. Сітуацыя з правамі чалавека і дэмакратыяй у нашай краіне не паляпшаецца а палітычныя вязні ўсцяж сядзяць у турмах. Міністр замежных справаў Беларусі ў Рызе ў адказе на пытанне журналіста «Белсату» лічыць іначай.\nПаводле Уладзіміра Макея, у Беларусі «праблемы палітычных вязняў не існуе». «Ёсць людзі, якія знаходзяцца ў турме за здзяйсненне канкрэтных парвапарушэнняў», – падкрэсліў прадстаўнік афіцыйнага Менску.\nУ Беларусі больш 10 палітычных зняволеных. Самы вядомы з іх – кандыдат у прэзідэнты Мікалай Статкевіч, які знаходзіцца за кратамі з выбараў 2010 г.\nПраблема ў тым, што Беларусь падпісала дэкларацыю Усходняга партнёрства і абавязалася выконваць еўрапейскія стандарты ў галіне правоў чалавека, але палітычныя вязні, паводле Менску, не палітычныя, а крымінальныя. Гэта яны, паводле Уладзіміра Макея, стварылі праблему калі выйшлі пратэставаць супраць вынікаў выбараў\nЕўразвяз не прызнаў вынікі выбараў і асудзіў жорсткія рэпрэсіі, якія сустрэлі дэманстрантаў. Нягледзячы на гэта, дыялог Менску з Брусэлям працягваецца. Паўтары гады таму на мінулым саміце ў Вільні ў стасунках Беларусі з Еўразвязам на павестцы дня стаялі два пытанні: дамова пра вольны гандаль і спрашчэнне візавага рэжыму. «Былі праведзеныя некалькі кансультацыяў. Цяпер мы знаходзімся блізка да фінальнай стадыі», – падкрэслівае міністр замежных справаў Беларусі.\nТаннейшыя візы і прасцейшая працэдура іх атрымання – гэта вельмі канкрэтная справа для беларусаў. Яшчэ месяц назад здавалася, што бакі змогуць парафіраваць дамову ў Рызе. Але ў апошні момант узніклі складанасці. Брусель за некалькі тыдняў да саміту запатрабаваў увесці біяметрычныя пашпарты для беларускіх дыпламатаў. Парафаванне дамовы і яе падпісанне пераносіцца на пазней.\nДругая справа – зона вольнага гандлю цалкам знятая з павесткі дня. Беларусь далучылася да ЕўрАзЭС, а таму вольнага гандлю з Еўропай не будзе. Абодва саюзы не кампатыбільныя.\nНе прасцей справа выглядае і з супольнай дэкларацыяй удзельнікаў саміту. Беларусь з Арменіяй, найбольш залежныя ад Расеі дзяржавы ва Усходнім Партнёрстве, падпісалі выніковую дэкларацыю саміту з агаворкамі. Менск і Ерэван выступілі супраць фармулёўкі «нелегальная анэксія Крыму і Севастопалю». Гэты інцыдэнт пакідае сумневы наконт будучыні праекту ў сённяшнім фармаце.\n«Змяняецца бачанне таго, як павінна развівацца «Усходняе Партнёрства» ў будучыні. Змяняецца стаўленне да асобных краінаў-удзельніц. Не параўнаць тое, што было ў Вільні і тое, што ёсць цяпер у ацэнцы дзеянняў Беларусі», – зазначыў Макей.\nЦі гэта азначае, што Брусель адсуне правы чалавека, дэмакратыю і пытанне палітычных зняволеных на другі план? Ці бізнес і гандаль стануць лейтматывам праграмы? Цешыць прынамсі перспектыва танных і больш даступных шэнгенскіх візаў для беларусаў. А свабода перамяшчэння асобаў – побач са свабодамі перамяшчэння тавараў, паслугаў і капіталу, адзін з чатырох асноўных фундаментаў еўрапейскай інтэграцыі. Найбліжэйшы для нас.\nСяргей Пеляса, праграма «ПраСвет»


"Заходнебеларуская Атлантыда" — новыя праблемы | Новы Час\nТрухан кажа, што ён не даваў распараджэнняў зачыніць выставу Ігара Мельнікава. Галоўны ідэолаг Мінскага раёна наогул адмаўляецца што-небудзь каментаваць па тэлефоне. А тым часам заўтра ў музеі\nчакаюць прадстаўнікоў МНС.\nМікалай Паграноўскі і Ігар Мельнікаў на неафіцыйным адкрыцці выставы 12 верасня 2014 года\nШто ж адбываецца, каму ці чаму так замінае выстава Ігара Мельнікава? Паспрабуем разабрацца, для чаго адновім храналогію падзей.\nПяць месяцаў (пачынаючы з красавіка) Ігар разам з супрацоўніцай музея Ганнай Чухманавай пры падтрымцы дырэктара музейна-выставачнага комплексу ДУ "Гісторыка-культурны музей-запаведнік "Заслаўе" Мікалая Паграноўскага рыхтавалі выставу, заказвалі адмысловыя вітрыны, закуплялі рамкі і іншыя неабходныя рэчы. Усё было добра. Заслаўе рыхтавалася да Дня пісьменства. А Мельнікаў увесь вольны час аддаваў падрыхтоўцы экспанатаў.\nКаб пахваліцца дасягненнямі, дырэктар музея паведаміў пра выставу БТ. 2 верасня журналісты Першага нацыянальнага прыехалі ў музей і знялі сюжэт пра экспазіцыю, пагутарылі з Ігарам і яго маці Аленай Мельнікавай. Гэты сюжэт 5 верасня паказалі ў рэгіянальных навінах. А 8 верасня ў цэнтральным рэгіёне (то бок на ўсю краіну). Вось, дарэчы, гэты сюжэт.\nНапэўна з гэтага сюжэта ўсё і пачалося. Нехта з не вельмі пісьменных начальнікаў, паглядзеўшы пра нейкую "заходнебеларускую Атлантыду" вырашыў, што яна не пасуе сучаснаму моманту.\nУжо 10 верасня ў музей завітаў Руслан Трухан начальнік упраўлення па ідэалогіі, культуры і па справах моладзі Мінаблвыканкама. Сам ідэолаг кажа, што быў у Заслаўе толькі на Дне пісьменства, але дырэктар музея запэўнівае, спадар Трухан праыязджаў у музей. Як дарэчы, і галоўны ідэолаг Мінскага раёна Сяргей Кудзін. Трухан сказаў дырэктару: "Рабі, што хочаш, але каб гэтая выстава не адчынілася".\n11 верасня Ігару Мельнікаву (ён якраз быў у рэдакцыі НЧ) патэлефанаваў Мікалай Паграноўскі і паведаміў, што ў іх з'явіліся праблемы, пра якія трэба размаўляць асабіста, а не па тэлефоне. Ігар паехаў на сустрэчу с дырэктарам. Увечары Ігар сказаў, што выстава хутчэй за ўсё не адчыніцца, што Трухан лічыць яе дыскрэдытуючай СССР і што Паграноўскі раіць заўтра раніцай паспрабаваць дамовіцца з ідэолагам.\n12 верасня не дачакаўшыся вынікаў гэтых перамоваў мы апублікавалі артыкул "Скандал вакол Заходнебеларускай Атлантыды", у якім распавялі пра ўсе падрабязнасці канфлікту. Інфармацыя разышлася. Трухан спачатку казаў пра аварыйны стан праводкі, потым наогул не адказваў па тэлефоне, а увечары патэлефанаваў Алене Мельнікавай і запытаў навошта яны паднялі міжнародны скандал. У гэтай сітуацыі Паграноўскі вырашыў выставу ўсё ж адчыніць, але нефармальна. Пасля чаго распарадзіўся экспазіцыю шырокаму колу наведвальнікаў не паказваць, а зрабіць даступнай толькі для СМІ. А тым часа планавалася працягваць перамовы с ідэолагам.\n15 верасня стала вядома, што да Трухан вызвалі Кудзіна. Пра што размаўлялі два ідэолага не вядома. Кудзін адмаўляецца што-небудзь каментаваць па тэлефоне і запрашае прыйсці да яго асабіста. Трухан кажа, што ён нічога не забараняў ды і гэта не ў яго кампетэнцыі. А Паграноўскі, дарэчы, на гэту сустрэчу наогул вырашыў не ісці.\nАтрымліваецца, выставу нібыта ніхто не забараняў, але яна і не працуе.\nАле гэта не канец гісторыі. Заўтра, 16 верасня, у музей прыедуць супрацоўнікі МНС, які будуць правяраць стан пажарнай небяспекі. Як вы думаеце, ці не знойдуць яны якіх-небудзь парушэнняў, якія не дазволяць працаваць выставе? Мне чамусьці здаецца, што абавязкова знойдуць.\nТакім чынам, заварыў усю кашу Трухан, але пасля пільнай увагі СМІ пачаў спіхваць усё спачатку на Кудзіна, потым на Паграноўскага, а зараз увогуле два ідэолага пасля цёплай сустрэчы сёння днём вырашылі павесіць усё на пажарнікаў. І заўважце, усе як бы не пры чым, усе белыя і пухнатыя... Акрамя пажарныя. А што з іх возьмеш?\nДля чаго ўсё гэта робіцца? З аднаго боку, гэта амаль што рытарычнае пытанне ў нашай краіне. Але з другога, адказ ляжыць на паверхні. Калі б Ігар вырашыў адчыніць выставу, скажам, у снежні, ніхто б яе, магчыма, і не заўважыў. Дык не ж, яму ўздумалася рабіць гэта напярэдадні 17 верасня, 75-годдзя "вызваленчага паходу Чырвонай Арміі". І вось бяда, у сваёй экспазіцыі ён не чырвонаармейцаў праслаўляе, а нейкіх там нікому невядомых беларусаў, якія да таго ж ваявалі на баку Польшчы. Ну які ж ідэолаг гэта сцерпіць...\nШто будзе далей? Хутчэй за ўсё пажарныя знойдуць якія-небудзь парушэнні (калі яны іх не знаходзілі?) і вынесуць прадпісанне аб закрыцці экспазіцыі да выпраўлення ўсіх недахопаў. Гэта значыць, што 17 верасня выстава Ігара Мельнікава «Заходнебеларуская Атлантыда. Гісторыя Заходняй Беларусі ў міжваенны час у дакументах, фотаздымках і артэфактах» не будзе даступная для наведвальнікаў. У тым ліку і для прадстаўнікоў дыпламатычнага корпусу і для Мацея Радзівіла, які ў размове з Мельнікавым пацвердзіў свой намер наведаць выставу. І гэта значыць, што фармальна ідэолагі сваю задачу выканаюць: нішто не азмрочыць светлую дату "уз'яднання". Не здарма ж у размове 12 верасня Руслан Трухан сказаў: "Адрамантуюць праводку і будзе працаваць выстава, што вы так хвалюецеся".\nПакуль жа, не гледзячы ні на што, Ігар Мельнікаў запрашае ўсіх аматараў гісторыі 17 верасня ў 16.00 музейна-выставачны комплекс ДУ "Гісторыка-культурны музей-запаведнік "Заслаўе" (вул. Рынкавая, д. 4, г. Заслаўе) на адмысловую экскурсію (якую сам і правядзе) па выставе «Заходнебеларуская Атлантыда. Гісторыя Заходняй Беларусі ў міжваенны час у дакументах, фотаздымках і артэфактах».\nЗнайшлі выйсце. Зараз пажарныя знойдуць парушэнні, і усё, ідэолагі нібы та не вінаватыя.\nвыдалена за ненарматыўную лексіку\nДостали, перестраховщики гр...е. Люди, пишите в Администрацию президента. Жалуйтесь на этого Трухана и компанию. Хорошее ж дело страдает. Уверен, что нужно биться за него. Ох и дебилизм какой!\nза что же тут хорошее-то биться???\nза выставку польского историка,у которого мама "кацапка"?:)))\nкак говориться,все самые рьяные русофобы-это бывшие русские.\nтакие,как этот,по русской фамилии "мельников".\nпольский холуй,продажная шкура.\nДля ватнікаў ёсць іншыя сайты.\nиди....сделай мельникову минет.


Футравыя камізэлькі з труса - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nФутравыя камізэлькі з труса\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Футравыя камізэлькі з труса\nМех труса лёгкі і мае мяккую фактуру, таму камізэлькі з яго атрымліваюцца вельмі камфортныя і прыемныя навобмацак. Пры гэтым камізэлькі з труса каштуюць танней, чым з собаля, бабра або лісіцы. Гэта выклікана не толькі даступнасцю трусінага футра, але і тым, што не менш шкарпэтцы - яго хопіць усяго на 2-3 сезона. Пасля чаго ворс губляе свой бляск і прывабнасць.\nМадэлі футравага жаночага камізэлькі з труса\nФутравай камізэлька - гэта універсальная рэч гардэроба, якая падыходзіць ўсім жанчынам любога ўзросту і з любой фігурай. Але апранаючы яго, памятаеце, што камізэлька з футра надасць аб’ёму вашай постаці, таму выбіраючы камізэлька, улічвайце асаблівасці вашай фігуры.\nВытанчаным дзяўчатам лепш выбіраць скарочаныя мадэлі, якія выгадна прадэманструюць ўсю прывабнасць іх формаў. Гаворачы аб меху, то на ўладальніцай стройнай фігуры аднолькава добра глядзіцца, як гладкі, так і пухнаты мех. Кароткія мадэлі могуць зашпіляцца на маланку, гузік або подвязывают поясам. Асабліва пяшчотна выглядае белы футравай камізэлька з труса падпяразаны чорным поясам.\nПышным дзяўчатам варта спыніцца на свабодных мадэлях даўжынёй да клуба. Паўнату фігуры схавае стрыжаны мех, а пухнаты, у сваю чаргу, будзе наадварот павялічваць вашыя формы. Прыгожа выглядаюць скураныя камізэлькі з футравым каўняром, якія візуальна хаваюць паўнату таліі, робячы акцэнт на шыі і грудзей. Не ідэальнае талію можна схаваць з дапамогай пояса, які ў залежнасці ад мадэлі камізэлькі, можа быць шырокім або вузкім. Добрым варыянтам будзе мадэль з шырокім поясам-гарсэтам, які зробіць лінію таліі вытанчанай.\nЗ невыгоднай боку пакажуць вашу фігуру такія элементы дэкору, як:\nвялікія металічныя зашпількі;\nгарызантальныя скураныя ўстаўкі.\nТаксама, важна адзначыць, што камізэлькі з футравай аздабленнем добра сядзяць толькі на ідэальную фігуру.\nДля паўсядзённых спраў выдатна падыдуць камізэлькі з шэрага і чорнага футра, а для вячэрніх выхадаў лепш выбраць белыя і рудыя футравыя камізэлькі. Яны выдатна будуць спалучацца з вячэрнім сукенкай або касцюмам.\nФутравая камізэлька з труса Відэа.\nПапярэдні Тэкст Зімовыя жаночыя чаравікі «Рыкер»\nНаступная Артыкул Школьныя сарафаны для поўных дзяўчат\n15 мужчынскіх сэксуальных памылак\nВыпадаюць валасы пасля родаў: што рабіць?\nПадвескі на шыю\nЯк сціраць падушкі\nПравільная грачаная дыета. Як выконваць грачаную дыету?\nМодныя спадніцы увосень 2014 фота\nЯк разлюбіць палюбоўніка