Беларусь разам са 101 краінай свету з 20 па 25 кастрычніка правядзе Сусветны тыдзень італьянскай мовы\n15 кастрычніка, Мінск /Таццяна Паляжай - БЕЛТА/. Беларусь разам са 101 краінай свету з 20 па 25 кастрычніка правядзе Сусветны тыдзень італьянскай мовы. Аб гэтым расказаў журналістам Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Італіі ў Беларусі Стэфана Б'янкі, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nГэты праект праводзіцца штогод у кастрычніку. Яго мэта - папулярызацыя італьянскай мовы, а таксама ўмацаванне дыялогу культур і культурнае ўзбагачэнне народаў краін свету. Мерапрыемства пройдзе пад патранатам Прэзідэнта Італіі Джорджа Напалітана. Яно паспяхова рэалізуецца ўжо на працягу 13 гадоў. У гэтыя дні ў Італіі пройдуць канферэнцыі з удзелам вучоных-філолагаў, якія будуць аналізаваць мінулае і сучаснае італьянскай мовы.\nУ гэтым годзе тэма Тыдня - "Летапіс новай Еўропы: італьянскія выдавецтвы, аўтары і чытачы ў век лічбавых тэхналогій". Паводле слоў пасла, прадметам Тыдня будзе абмеркаванне таго, як традыцыйная італьянская літаратура змяняецца і якой бачыць і хоча яе бачыць чытач сёння, у век інфармацыйных тэхналогій. Будуць закрануты такія тэмы, як змяненні ў выдавецтвах, друкарскай справе, а таксама дамінаванне электронных кніг.\nСтэфана Б'янкі расказаў, што ў мерапрыемствах, якія пройдуць у Беларусі ў час Сусветнага тыдня італьянскай мовы, будзе адлюстравана "скрыжаванне класічнай літаратуры і мультымедыя". У праграме мерапрыемстваў прыме ўдзел таксама прадстаўніцтва пасольства Швейцарыі ў Мінску, паколькі адной з дзяржаўных моў Швейцарыі з'яўляецца італьянская.\nПасол адзначыў, што гэты кастрычнік з'яўляецца асаблівым, паколькі супадае з перыядам, калі Італія старшынствуе ў Савеце Еўрапейскага саюза. "Таму ўпор, які мы хацелі зрабіць у арганізацыі мерапрыемстваў Сусветнага тыдня італьянскай мовы, - гэта пошук еўрапейскіх каранёў і прэзентацыя праграмы ў шырокай еўрапейскай перспектыве, а не толькі ў рамках нацыянальных мерапрыемстваў", - сказаў дыпламат. Ён дадаў, што адзін з галоўных напрамкаў італьянскай палітыкі - развіццё адносін з краінамі, якія не з'яўляюцца членамі ЕС, і асабліва з удзельніцамі ініцыятывы "Усходняе партнёрства", і Беларусь адна з такіх краін. "Паколькі культура з'яўляецца вельмі эфектыўным сродкам стварэння дыялогу паміж краінамі, мы падрыхтавалі такія мерапрыемствы, каб садзейнічаць гэтай мэце. І як старшыні ў Савеце ЕС у гэты перыяд мы надаём асаблівае значэнне гэтай мэце", - адзначыў Стэфана Б'янкі. Ён таксама звярнуў увагу на тое, што ўсе ініцыятывы пасольства Італіі ў Беларусі былі падтрыманы прадпрымальнікамі як з Італіі, так і з Беларусі.\nПасол з задавальненнем адзначыў праводзімую ў Беларусі палітыку адносна італьянскай мовы. "Цяпер гэта мова - трэцяя па вывучальнасці замежная мова, і цікавасць студэнтаў да яе пастаянна расце, іх колькасць таксама павялічваецца, і гэта тэндэнцыя характэрна не толькі для Беларусі, але і для іншых краін свету", - сказаў Стэфана Б'янкі.\nГаворачы аб мерапрыемствах, што праводзяцца ў ходзе Сусветнага тыдня італьянскай мовы, пасол адзначыў, што ўвага будзе сканцэнтравана на трох напрамках. Так, у прыватнасці, з 20 кастрычніка па 20 лістапада ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі пройдзе выстаўка рэдкіх аўтарскіх кніг і артэфактаў з калекцыі фонду "Сартырана Артэ". Гэта своеасаблівыя мабільныя музеі, зборы якіх захоўваюцца ў інстытутах італьянскай культуры на пяці кантынентах і дэманструюць, што ўклад Італіі ў сусветную спадчыну шматгранны. Пасол расказаў, што ў час адрыцця выстаўкі плануецца прэміраваць студэнтаў і выкладчыкаў, якія прынялі ўдзел у праекце перакладу на рускую і беларускую мовы твораў аўтараў, што прэтэндуюць на Прэмію Стрэга - адну з самых прэстыжных італьянскіх прэмій у галіне літаратуры. Праект праводзіцца ў многіх краінах свету, Беларусь жа ў гэтым годзе далучылася да яго ўпершыню. Вынікам праекта стане выпуск электроннай кнігі.\nУ час Сусветнага тыдня італьянскай мовы ў Мінску будзе арганізаваны таксама міні-фестываль фільмаў на італьянскай мове з субцітрамі. У гэтым годзе фестываль пройдзе ў кінатэатры "Перамога" з 22 па 24 кастрычніка. Увазе публікі будуць прадстаўлены 3 фільмы: "Асаблівы дзень" і "Спорт-бар" італьянскіх рэжысёраў і "Сінестэзія" - швейцарскага.\nАкрамя таго, у Мінску адбудзецца перадпрэм'ерны паказ фільма вядомага італьянскага рэжысёра Эрмана Ольмі "І зазелянеюць лугі" (2014). Гэты фільм будзе паказаны больш як у 100 краінах свету ў адзін дзень - 4 лістапада, Дзень нацыянальнага адзінства і ўзброеных сіл Італіі і дзень заканчэння Першай сусветнай вайны.\nМінск таксама прыме мультымедыйную выстаўку "Землестаянне. Культурная спадчына пасля землетрасення". Пройдзе яна 10-23 лістапада ў Палацы мастацтваў. Выстаўка прысвечана памяці аб землетрасенні ў рэгіёне Эмілія-Раманья ў маі 2012 года, а таксама аднаўленчым работам, што праходзілі ў першыя дні і месяцы пасля прыроднага катаклізму. Акрамя эмацыянальнага апавядання пра гуманітарную трагедыю, якая ўзрушыла гэты рэгіён, выстаўка расказвае пра рэстаўрацыйныя работы, накіраваныя на аднаўленне культурнай спадчыны. Упершыню выстаўка была прадстаўлена ў Мілане. Як адзначыў першы камерцыйны сакратар пасольства Італіі ў Беларусі Уга Боні, "для беларусаў гэта з'яўляецца сімвалічным, таму што тут таксама адбылася трагедыя - Чарнобыльская". Выстаўку плануецца паказаць не толькі ў беларускай сталіцы, але таксама ў Брэсце і Гродне.\nПасол падкрэсліў, што Беларусь далучылася да ўсіх культурных падзей, што праходзяць у свеце. "Для нас беларуская публіка, глядач або наведвальнік тэатра ці музея, з'яўляецца натхненнем, паколькі мы бачым, з якой любоўю і інтарэсам яны наведваюць мерапрыемствы і цікавяцца італьянскай культурай наогул", - адзначыў Стэфана Б'янкі. Ён звярнуў увагу на тое, што, паводле даных ЮНЕСКА, у Італіі сканцэнтравана 70 працэнтаў усёй культурнай сусветнай спадчыны. "Таму мы можам прапанаваць беларускаму гледачу свае дасягненні як у галіне візуальных мастацтваў, так і ў галіне тэатра і музыкі", - дадаў дыпламат.


02 ліпень 2021, 20:00\nНа судзе Ўладзіслаў атрымаў за «карагод» два гады «хіміі». Але цяпер ён не ў беларускай «папраўчай установе адкрытага тыпу», а ў польскім лягеры для ўцекачоў. Вось ягоны аповед.\n«Разьбілі губу, цягалі за валасы, прыдушвалі, выкручвалі рукі»\n«Здорава» прайшлі мае першыя выбары! Прыкладна празь месяц пасьля іх я трапіў на мірнае шэсьце ў цэнтры Берасьця. Гэта было 13 верасьня. Людзі танцавалі, вадзілі карагод, сьпявалі і слухалі песьні. Усё было падобна да сьвята, дзе незнаёмыя людзі ўсьміхаліся адзін аднаму, давалі ваду, дапамагалі. Празь некалькі хвілін без аніякага папярэджаньня прыехаў вадамёт і пачаў паліваць людзей, нават тых, хто былі на тратуары. Ён паліваў і правады электраперадач, і тралейбусы, якія праяжджалі.\nЯ сышоў на тратуар, рэзка прыехалі аўтазакі з АМАП, многія зь іх былі са стрэльбамі. Яны жорстка пачалі біць людзей дручкамі і затрымліваць. Схапілі і мяне. Разьбілі губу, цягалі за валасы, прыдушвалі, выкручвалі рукі і вялі носам у асфальт. У аўтазаку на нас крычалі матамі, білі па сьценках дручкамі, забралі рэчы. Завезьлі нас у ІЧУ. Паставілі тварам да сьцяны, здымалі на камэру. Мяне, як і іншых, прымусілі разьдзецца дагала, прысядаць.\nУ камэры ўмовы былі жахлівыя — прыбіральняй служыла дзірка пасярэдзіне. Начальнік ІЧУ выклікаў мяне і пагражаў, што мяне адлічаць з унівэрсытэту, ён сапсуе мне жыцьцё. Мой тэлефон забралі, пагражалі, што будуць выкручваць пальцы і біць, калі я не разблякую яго. Нас трымалі ў падвале, там гарэла яркае сьвятло — дзень і ноч. На прагулкі не вадзілі, мыцца не давалі. Праз тры дні мяне адвезьлі ў суд і далі штраф 270 рублёў паводле артыкулу 23.34.\nПасьля вяртаньня на вучобу (Уладзіслаў вучыўся ў Берасьцейскім тэхнічным унівэрсытэце. — РС) мяне часта пачалі выклікаць на «прафіляктычныя гутаркі». Са мной размаўлялі начальнікі РАУС, адміністрацыя ВНУ, пракурор Берасцейскай вобласьці. Яны задавалі розныя пытаньні і ўсяляк аказвалі ціск. Аднойчы ва ўнівэрсытэце адлічылі адразу дзевяць студэнтаў. Гэта было неправамерна, юрысты не хацелі падпісваць такіх папераў, і тады звольнілі юрыстаў. У сьпісе на адлічэньне мусіў быць і я. Але я актыўна ўдзельнічаў у жыцьці ўнівэрсытэту, выступаў на канцэртах з хорам, іграў на музычных інструмэнтах, удзельнічаў у алімпіядах і студэнцкіх аб’яданьнях. Аднак мяне пазбавілі грашовых прэмій. Проста выкрэсьлівалі са сьпісаў, нібыта я і не выступаў.\nПотым за мной прыйшла міліцыя. Мяне завезьлі ва УУС. Там выпытвалі, каго я ведаў на «карагодзе», ці быў я адзін там. Зноў пагражалі ІЧУ. Паведамілі, што на мяне распачалі крымінальную справу «за масавыя беспарадкі» — за тыя самыя дзеяньні 13 верасьня, за якія я атрымаў раней штраф. Сьледчы патрабаваў у мяне прызнаньня, пагражаў, што пасадзіць у СІЗА, дзе зь людзей выбіваюць паказаньні.\nПяць месяцаў я хадзіў у СК, дзе на мяне псыхалягічна ціснулі.\nВа ўнівэрсытэце зьявілася пасада прарэктара па бясьпецы. Ім стаў Андрэй Басько. Гэты чалавек выклікаў мяне да сябе, пагражаў адлічэньнем, прыдумляў вымовы і прымушаў выдаваць яму іншых студэнтаў, якія ня згодныя з уладай. Ён мне напісаў тры вымовы і, паводле ягоных словаў, мяне маглі адлічыць у любы момант. Яшчэ ён сказаў, што калі ўбачыць недзе налепку ці стужку бел-чырвона-белага колеру, то адразу адлічыць мяне, таму я мушу выдаваць яму студэнтаў, якія будуць гэта рабіць. Натуральна, я такога не зрабіў.\nВа ўнівэрсытэце мяне дапытваў ГУБАЗіК, гэта таксама моцна ціснула на мяне. Некаторыя выкладчыкі наўмысна не хацелі ставіць мне залікаў за мае палітычныя і чалавечыя перакананьні. Перад анансаванымі акцыямі пратэсту мне тэлефанавала міліцыя і пагражала аб адказнасьці. Я пастаянна знаходзіўся ў напружаньні, мог быць затрыманы ў любы момант.\nПрацэс (у «карагоднай справе». — РС) хацелі зрабіць закрытым. Але мы дабіліся, каб пусьцілі незалежнага журналіста і людзей. Пры гэтым рызыкавалі, што нас могуць затрымаць тут жа. Мы ня выканалі патрабаваньня судзьдзі заняць нашы месцы і стаялі, пакуль ня пусьцяць людзей.\nДа ўдзельнікаў працэсу ставіліся вельмі непаважліва. Не было ніякіх доказаў віны. «Доказам» маёй віны было маё адзеньне, якое ні пра што ня сьведчыла. Быў здымак, дзе я проста стаю на месцы. Ад таго, што людзі нібыта парушылі працу арганізацый з 16 да 18 гадзін, кіёск зачыніўся ў 15 гадзін — вось такія былі доказы «віны».\nУ судзе ад нас не прымалі хадайніцтваў, судзьдзя і пракурор часта падвышалі голас на нас. Яшчэ быў «доказ» віны — здымак бюлетэня з тэлефона адной з абвінавачанай. Гэта нібыта даказвала яе «віну» ў перакрыцьці руху.\nУ выніку я атрымаў два гады «хіміі». Там бы мяне прымушалі працаваць за капейкі, плаціць за пражываньне ў гэтай установе. Пры гэтым у нашай краіне можа быць так, што ты атрымаеш тры заўвагі на «хіміі» — і паедзеш у турму як парушальнік парадку.\nВа ўнівэрсытэце пагражалі, што адлічаць бяз права на аднаўленьне. Хоць я добра вучыўся. Улічыўшы ўсё гэта, я вырашыў уцякаць з краіны. Бо далей было б горш. Я баяўся за сваё здароўе, жыцьцё, свабоду. У мяне адбіралі ўсё, што я меў.\nЯ хачу адчуваць сябе свабодным чалавекам, атрымліваць добрую адукацыю, раскрыць свой патэнцыял, выкарыстоўваць свае навыкі і ўменьні на карысьць людзям. Але ў Беларусі я нічога цяпер не магу з гэтага зрабіць.\nНа мапе я знайшоў месца, дзе мог бы прайсці мяжу, пераплыўшы Буг. Склаў свае рэчы ў заплечнік, запакаваў у воданепранікальны пакет, узяў з сабой камізэльку для плаваньня і пайшоў. Вечарам ішоў глухім лесам. [...] Было вельмі страшна.[...] Калі падышоў да ракі, там быў вельмі круты спуск, а ўнізе з ракі пачалі выскокваць вялікія самы! Але часу думаць пра іх не было. Склаў заплечнік у пакет, прывязаў яго вяроўкай да сваёй папругі, апрануў камізэльку і палез у ваду.\nВось так плыў недзе мэтраў 75. Каля мяне плавалі самы. На сярэдзіне ракі ўбачыў нейкае бервяно. Калі яно наблізілася, то зразумеў, што гэта нешта жывое. «Бервяно» паплыло ў мой бок, а потым разагналася — і моцна мяне стукнула ў грудзі! Я трохі адскочыў, але «бервяно» зьнікла і я даплыў да берага. Там зразумеў, што гэта быў бабёр. Потым даведаўся, што не такія яны мілыя і добрыя, як у мультфільмах.\nНа тым баку блукаў яшчэ хвілін сорак па густым лесе, пакуль не знайшоў сьляды ад матацыкла і ня выйшаў на польскіх памежнікаў.\n«Нават у Белай Падляскай адчуваеш, што ўсё разьвіваецца»\nПакой у лягеры ўцекачоў\nУ лягеры для ўцекачоў умовы больш-менш добрыя, кормяць, трохі грошай даюць. Польскія памежнікі паставіліся добра. Пыталіся, хто я, чаму тут. Так я сустрэў сьвітанак у іншай краіне. Аформілі дакумэнты, узялі прашэньне пра статус уцекача. Апытвала мяне паліцыя. Але ня так, як у Беларусі.\nУ лягеры цяпер беларусаў большасьць, але людзей няшмат, можа, чалавек дваццаць.\nЯ веру, што ўсё робіцца да лепшага. І перамены — гэта заўсёды добра. У нашай краіне ва ўсім адчувалася стагнацыя, адсутнасьць руху, асабліва я гэта адчуваў у сыстэме адукацыі. Тут, нават у невялікім горадзе Белай Падляскай, у дэталях адчуваецца, што ўсё разьвіваецца, робіцца больш новым і зручным.\nСпадзяюся атрымаць тут добрую адукацыю, працу з добрым заробкам, пры гэтым ня думаць пра абавязковае разьмеркаваньне і войска. Пляную вучыцца тут у сфэры IT.


Культура - Апгрэйд для музея\n3 жніўня ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы адкрылася першая чарга абноўленай экспазіцыі, якая па сваім тэхнічным забеспячэнні цалкам адпавядае сучасным патрабаванням. Ва ўрачыстай цырымоніі адкрыцця выставачных залаў, што па-новаму распавядаюць пра геній Песняра, прыняў удзел міністр культуры Рэспублікі Беларусь Павел Латушка.\nЯк адзначыў пад час урачыстага мерапрыемства міністр культуры Рэспублікі Беларусь Павел Латушка, 2012-ы — не толькі Год Кнігі і 130-годдзя з часу нараджэння Янкі Купалы і Якуба Коласа. Сёлетні год праходзіць таксама пад знакам музеяў.\nПавел Латушка згадаў, што сёлета ўжо былі адкрыты Музеі беларускай дзяржаўнасці і Нясвіжскі палацава-паркавы ансамбль, добраўпарадкаваны і праведзнены неабходныя рамонтныя работы ў філіялах Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы ў Акопах, Вязынцы і Ляўках, іншых музеях краіны. Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам прынята важнае рашэнне аб адкрыцці музея Васіля Быкава. Таксама, як вядома, у хуткім часе ў Гродне адбудзецца Першы Нацыянальны музейны форум.\nШто да новай экспазіцыі, дык, па словах міністра культуры, яна зроблена з улікам усіх найноўшых дасягненняў у музейнай справе.\n— Гэта першы такі музей на Беларусі, у якім шырока выкарыстоўваюцца 3D-тэхналогіі, — адзначыў Павел Латушка. — Пад новую экспазіцыю было выдаткавана прыкладна 900 мільёнаў рублёў. І я ўпэўнены, што моладзь ды і ўсё наша грамадства ацэняць тыя тэхналагічныя навінкі, якія з’явіліся цяпер у Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, і будуць яшчэ часцей наведваць сцены ўстановы культуры.\nСкразная тэма абноўленай экспазіцыі, размешчанай у трох залах, распавядае загадчык музейнага аддзела навукова-экспазіцыйнай і выставачнай работы Глафіра Кушаль, — гэта тэма шляхоў роду Луцэвічаў, што вядомы з XVII стагоддзя, шляхоў самога Янкі Купалы да сябе, Беларусі і беларускай нацыі. Канцэпцыя гэтых сцежак і пуцявін дакладна і вобразна ўвасоблена дызайнерам Аляксандрам Давідовічам. У кожнай зале на верставых слупах пазначаны галоўныя вехі-даты жыцця і творчасці Янкі Купалы. На сценах — таксама акрэслены маршруты-вузельчыкі, лёсавызначальныя для Песняра. А вялізныя фонавыя фотаздымкі адлюстроўваюць Мінск, Пецярбург, Вільню, Полацк, Смаленск, Маскву, праз якія і пралёг пакручасты шлях чалавека, што ўсё жыццё дбаў пра незалежнасць нашай дзяржавы. А на верхнім поясе экспазіцыі — вершаваныя радкі Купалы ў атачэнні папараці. Ёсць і такія: “Я — шлях, якому век няма спакою ні ў чорны дзень, ні ў месячную ноч…”\nПершая зала прысвечана роду Луцэвічаў. Менавіта тут “вырасла” генеалагічнае дрэва, навершам “кроны” якога стаў шляхецкі родавы герб “Навіна”. Шмат новых экспанатаў. Сярод іх — матэрыялы, прысвечаныя родзічам жонкі Янкі Купалы — Уладзіславы Францаўны Станкевіч. Маці яе, як вядома, — Эмілія Манэ (з роду Клода Манэ), прыехала калісьці на Валожыншчыну, выкладала ў Вішневе французскую мову, пабралася шлюбам з мясцовым лесніком Францам Станкевічам… Менавіта ў першай зале ў фармаце 3D праз спецыяльныя акуляры можна паглядзець святкаванне Купалля, запісанае ў мясцінах, дзе нарадзіўся пісьменнік. Апрача таго, працягвае экскурсію Глафіра Кушаль, у кожнай зале ёсць маніторы, з дапамогай якіх “прагортваюцца” каштоўныя матэрыялы, якія не ўвайшлі ў экспазіцыю. Да прыкладу, выявы вязынскай хаты ў самыя розныя гады. Ці — рукапісны варыянт зборніка “Шляхам жыцця”…\nФрагментамі інтэр’ера з’яўляюцца мемарыяльныя куткі. Да прыкладу, у віленскім — тагачасная мэбля, лямпа, скрынка для карэспандэнцыі. Янка Купала, працуе на той момант у бібліятэцы і адначасова — у рэдакцыі газеты “Наша ніва” ды беларускім выдавецкім таварыстве…\nАсобны раздзел прысвечаны перакладчыцкай дзейнасці Песняра. А перакладаў Купала з украінскай, рускай, польскай моў. Упершыню прэзентуецца рукапісны пераклад верша “У мгле”, на які беларускі кампазітар Якаў Прохараў напісаў аднайменны раманс.\nВыключна цікавы і інтэр’ерны фрагмент, што тычыцца пецярбургскага перыяду, калі пісьменнік жыў на кватэры патрыярха беларускага адраджэння прафесара Браніслава Эпімах-Шыпілы. На сцяне — імітацыя акна Купалавага пакоя. Аконная рама — сапраўдная, прывезеная з тады яшчэ Ленінграда. Від з акна — фатаграфічны, але таксама адпавядае рэчаіснасці. У шафе — кніжкі, што чытаў на той час Пясняр.\nУпершыню, распавядае Глафіра Кушаль, падаецца тэма купалаўскіх санетаў. Пісьменнік стварыў 22 творы ў гэтым жанры, і кожны з іх мае не любоўную, а сацыяльную тэматыку. Ёсць тут беларускамоўныя і польскамоўныя санеты. А паколькі ў экспазіцыі прасочваецца трывалая літаратурная повязь паміж мінуўшчынай, сучаснасцю і будучыняй, паміж Беларуссю ды іншымі краінамі, у раздзеле прысутнічае купалаўскі томік санетаў на васьмі мовах свету, выдадзены ў 2002-м. А на сценцы адлюстраваны Млечны шлях, асветлены зоркамі Петраркі, Шэкспіра, Міцкевіча, Гётэ, Багдановіча, Купалы… На верставым слупку апошняй залы пазначаны 1913 год пецярбургскага перыяду жыцця і творчасці першага народнага паэта Беларусі.\nЦягам года мяркуецца абнавіць яшчэ чатыры залы. Апошні верставы слуп Купалавага шляху будзе пазначаны 1942 годам.\nЮрый ЧАРНЯКЕВІЧ, Яўген РАГІН\n"Белая вежа" — класікам\nВыява Янкі Купалы поруч з вобразамі Уільяма Шэкспіра і Антона Чэхава з'явілася на постарах сёлетняга Міжнароднага тэатральнага форуму "Белая вежа", які ў верасні прыме Брэст. Тэма форуму — "Класіка плюс".


PhD / MRes ў законе, London, Велікабрытанія 2019\nPhD / MRes ў законе\nPh.D. і праграма MRes цесна звязана з нашым расце і дынамічнай даследчай культурай. Вы будзеце атрымаць карысць ад удзелу з высокакваліфікаваным выкладчыцкім складам, працуючы разам з партфелем праграм дынамічных і папулярных майстроў.\nСупрацоўнік, спецыяліст у абранай вобласці, непасрэдна адказвае за кіраўніцтва і падтрымкі вашай даследчай праграмы. Як аспірант, вы станеце часткай нашага квітнеючай акадэмічнай супольнасці. Даследаваць персанал, памяшканне і многае іншае ў Аддзеле права.\n7 асноўных прычын для вывучэння закона тут\nпрысвечаны Ph.D. Вывучэнне абласцей з кампутарамі выключна для выкарыстання студэнтамі даследаванняў.\nСтудэнты даследаванняў часта спансуецца наведваць нацыянальныя і міжнародныя канферэнцыі і сустрэцца з вядучымі навукоўцамі ў сваіх галінах і прадставіць вынікі сваіх даследаванняў.\nДынамічныя Даследаванні Культура:\nвыгады ад узаемадзеяння з высокакваліфікаваным выкладчыцкім складам.\nПерадавыя тэхналогіі і электроннае навучанне, бясплатны IPad будзе падтрымліваць вашыя даследаванні.\nЎсебаковыя рэсурсы для чытання:\nз дапамогай нашай віртуальнай асяроддзя навучання, персанальнай электроннага юрыдычнай бібліятэкі кошту £ 6000.\nнаведванне шэрагу семінараў, прапанаваных.\nпастаянны кантакт з вашым кіраўніком і паслявузаўскай даследаваннямі выхавальніка ў школе на працягу ўсяго тэрміну дзеяння праграмы.\nНавуковыя напрамкі, звязаныя з законам\nДоступ да правасуддзя\nсудовы працэс па грамадзянскай справе\nКрымінальнае права і сведчанні\nаспіранты, якія вучацца ў LSBU стаць важнай часткай нашай дынамічнай даследчай культуры і з'яўляюцца адным з асноўных элементаў, якія робяць гэты універсітэт захапляльнай інтэлектуальнай асяроддзя.\nУсе аспіранты навучаюцца ў аспірантуры Асноўных навыкаў у LSBU ст. Акрамя таго, вы можаце правесці навучанне метадаў даследавання на аснове адпаведных МА і магістарскіх курсаў, а таксама прымаць удзел у спецыяльных мерапрыемствах і мерапрыемствах, якія забяспечваюць інклюзіўны і квітнеючую культуру даследаванняў.\nAn MRes адрозніваецца ад выкладаюцца майстроў у тым, што канчатковы вынік будзе пашыраная дысертацыя (30000 слоў), а не на аснове модуля курсавымі і экзамены.\nдоктар філасофіі праграма\nДоктара філасофіі, па вызначэнні, з'яўляецца своеасаблівым укладам у веды. Ступень даследаванні адрозніваецца ад выкладаемага курса. аспіранты, як чакаецца, да самастойнага прамым іх навучанню пры падтрымцы назіральнай каманды. наш кандыдат Праграма таксама мае прызнанне ад ESRC 3 для дактароў навук у галіне сацыялогіі і сацыяльнай палітыцы.\nШкола правы і сацыяльных навук Вышэйшай школы з'яўляецца каардынацыйным цэнтрам для кіравання і падтрымкі нашай Ph.D. і Прафесійная дактарантура.\nLink to and share "PhD / MRes ў законе, London, Велікабрытанія 2019"


Fortnite будзе эксклюзіўным для Galaxy Note 9 у першы месяц | Androidsis\nЭдэр Ферэньё | | Fortnite, Гульні для Android, Samsung\nFortnite - адна з самых чаканых гульняў карыстальнікаў на Android. Хоць мы ўсё яшчэ чакаем афіцыйнага выхаду ў Play Store. Яго запуск, здаецца, вельмі блізкі, прынамсі, паводле апошніх чутак. Паколькі кажуць, што ён можа паступіць з Galaxy Note 9. На самай справе, на працягу першага месяца на рынку ён будзе эксклюзіўным для тэлефона Samsung.\nПагадненне менш цікавае, але такое гэта прывядзе шмат увагі да Galaxy Note 9 і з'яўленню Fortnite на прылады Android. Такім чынам, абодва бакі могуць атрымаць выгаду з гэтага пагаднення.\nХоць гэта чуткі, якія да гэтага часу не пацвердзіліся. Пасля запуску Galaxy Note 9 на рынак, запланаванага на канец жніўня, карыстальнікі прылады Samsung яны маглі загрузіць Fortnite па тэлефоне. Толькі яны.\nЯк толькі пройдуць першыя трыццаць дзён, у якіх гэта будзе эксклюзівам для новага высокага класа карэйскай маркі, Fortnite стане звычайным даступным у Play Store. Такім чынам, усе карыстальнікі з Android-тэлефонам маглі атрымаць папулярную гульню.\nАкрамя таго, прасоўванне на гэтым не заканчваецца. Таму што кажуць, што ўсе карыстальнікі, якія купляюць Galaxy Note 9 атрымае ад 100 да 150 долараў V-Bucks, валюта, якая выкарыстоўваецца ў гульні, каб мець магчымасць праводзіць іх у Fortnite. Такім чынам, гэта быў бы спосаб атрымаць цікавасць і жаданне гуляць у спажыўцоў.\nІдэя, хоць і гучыць вар'яцка, мае сэнс. Таму што здаецца, што Galaxy Note 9 стане выдатным гульнявым мабільным тэлефонам, дзякуючы сваёй магутнасці, і новыя функцыі, якія паступаюць у S-Pen. Такім чынам, не было б вар'яцтвам, каб Fortnite прыйшоў на Android, каб пайсці па гэтым шляху. Прыйдзецца пачакаць нейкага пацверджання.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Гульні для Android » Fortnite для Android будзе пастаўляцца выключна для Samsung Galaxy Note 9\nЦяпер вы можаце дзяліцца гісторыямі Instagram з кім заўгодна з новай налепкай\nАсноўныя характарыстыкі Motorola One Power пасля праходжання TENAA


Археалогі знайшлі ўнікальны помнік старажытнасці ў Камянецкім раёне — Унiверсiтэт\nНож бронзавага веку, манета часоў росквіту Рымскай імперыі, фібула канца другога стагоддзя нашай эры… Па меркаванні навукоўцаў, у помніку археалогіі “Радасць-2”, што ў вёскі Малыя Мурыны Камянецкага раёна, можна знайсці матэрыялы ўсіх культур і народаў і прасачыць амаль усе гісторыка-культурныя працэсы, якія адбываліся на гэтай тэрыторыі апошнія 9 тысяч гадоў. На мінулым тыдні група беларускіх археолагаў завяршыла тут пяты сезон палявых даследаванняў, і навукоўцы плануюць вярнуцца сюды ў наступным годзе.\n“Помнік надзвычайна цікавы, – кажа Вадзім Белявец, кандыдат гістарычных навук, дацэнт Інстытута археалогіі Варшаўскага ўніверсітэта і каардынатар праекта “Сучаснае прымежжа Польшчы і Беларусі ў першай палове першага тысячагоддзя нашай эры”. – Шмат павандраваўшы па свеце, я зразумеў і ацаніў яго ўнікальнасць”.\nПершыя сур’ёзныя даследаванні на месцы помніка “Радасць-2” былі пачаты ў 1997 годзе. Практычна на адным месцы археолагі знайшлі сляды паселішчаў розных эпох і розных культур і некалькі грунтавых магільнікаў, на матэрыялах якіх можна пабудаваць усю храналагічную калонку рэгіёна пачынаючы з мезаліту.\nСёлета навуковую экспедыцыю, у склад якой увайшлі выкладчыкі і студэнты гістарычнага факультэта БДУ, інстытута гісторыі НАН, практыканты і валанцёры, цікавілі пераважна матэрыялы жалезнага стагоддзя эпохі Вялікага перасялення народаў. Справа ў тым, што гісторыкі дагэтуль не могуць прыйсці да адзінага меркавання, дзе менавіта паўсталі славянскія плямёны. Паводле адной з найбольш папулярных тэорый, гістарычныя славяне як народ пачалі фарміравацца на працягу першай паловы першага тысячагоддзя нашай эры на тэрыторыі Палесся.\n“У гэтай сувязі помнік “Радасць-2” цікавы тым, што тут продкі славян апынуліся ў вельмі складанай культурна-гістарычнай сітуацыі, – тлумачыць Вадзім Белявец. – Яны кантактавалі і з германскімі народамі, якія жылі на тэрыторыі сучаснай Польшчы, і з балтамі (тэрыторыі Літвы і паўночнай часткі Гродзенскай галіны). І мы ловім той момант, калі нашы продкі былі, хутчэй за ўсё, выцеснены\nФрагмент фібулы мяжы 2–3 ст. н. э. з гэтых тэрыторый пад ціскам германцаў. Магчыма, у гэтай барацьбе паступова і фарміраваліся славяне як гістарычная супольнасць”.\nЗакладзены ў гэтым сезоне раскоп на плошчы 300 кв. м дазволіў археолагам знайсці прадметы самых розных эпох. Адна з найцікавейшых знаходак – кераміка ранняга жалезнага стагоддзя (5–7 ст. да н. э.), якую ў гэтым рэгіёне раней не ведалі. Часам фрагменты керамікі знаходзяцца разам з косткамі. Магчыма, гэта старажытныя пахаванні.\n“Пахавальны абрад у нашых продкаў быў вельмі незвычайным, – распавядае Белявец. – Чалавека спальвалі. Не заўсёды, праўда, часам у пахаваннях мы знаходзім і неперапаленыя косткі. Крэмацыя праводзілася дзесьці ў іншым месцы. Косткі нейкі час не хаваліся. Пакуль мы не можам сказаць, як менавіта яны захоўваліся. Магчыма, на слупах ці ў адмысловых збудаваннях. Але ў пэўны момант нашы продкі ўладкоўвалі магільнікі, у якія кідалі жменьку чалавечых костак, дадавалі косткі дзікіх і хатніх жывёл і штосьці з хатняга інвентара. Як правіла, вельмі беднага – збанкі, прасніцы. Хутчэй за ўсё, гэта не пахаванні нават у звыклым сэнсе, а тое, што адзін пецярбургскі навуковец назваў “памінальнікамі”. Гэта значыць гэта некаторыя практыкі, магчыма, звязаныя з ураджаем, з нейкай магіяй ці памінаннем продкаў. І такіх аб’ектаў мы знайшлі тут больш за 30″.\nВёска Малыя Мурыны, недалёка ад якой знаходзіцца помнік археалогіі “Радасць-2”, з’явілася больш за тысячу гадоў таму. Па меркаванні навукоўцаў, гістарычныя славяне прыйшлі сюды ў 6–7 ст. н. э., а стабільнае паселішча ўзнікла ў 8 ст., і з таго часу гісторыя вёскі не перарываецца. Відавочна, карэнныя мясцовыя жыхары з’яўляюцца нашчадкамі насельніцтва 8 ст. На тэрыторыі вёскі таксама нямала слядоў з мінулага. Адзін з іх – курган на краі вёскі. Жыхары Малых Мурынаў сцвярджаюць: у ім знаходзіцца мноства чалавечых рэштак – “як быццам накідалі шмат-шмат целаў калісьці”.\nАрхеолагі не выключаюць, што курган можа быць маравымі могілкамі 15–18 стагоддзяў. Ці вайсковым пахаваннем пасля нейкай бітвы. І ваенныя дзеянні, і эпідэміі праходзілі па гэтых месцах не аднойчы. Такія помнікі вельмі спецыфічныя, імі трэба асобна займацца, але ў Беларусі спецыялістаў па іх няма. У любым выпадку, калі гэта масавае, і, верагодна, маравое пахаванне, без сур’ёзнай экспертызы яго не варта чапаць, кажуць навукоўцы. Хто ведае, якога джына можна выпусціць з бутэлькі?\nАлена ТРЫБУЛЕВА, “Вечерний Брест”\nНаступны Што стаіць за трэндам Pockemon Go?\nРанейшы У БДУ паступіла больш абітурыентаў. Пра асаблівасці сёлетняй кампаніі\nВеласіпедысты на фотапаляванні! У БДУ адбыўся трэці “Фотавеламарафон”


Канвертаваць Novacoins (NVC) і Zeitcoins (ZTC) : Калькулятар абменнага курсу\nNovacoin (NVC) і Zeitcoin (ZTC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Novacoin і Zeitcoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Novacoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Zeitcoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Zeitcoins або Novacoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Novacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Zeitcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал NVC можа быць запісаная NVC. Сімвал ZTC можа быць запісаная ZTC. Абменнага курсу the Novacoin Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Zeitcoin Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. NVC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. ZTC каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў.


Эх, пракоцім! На Пастаўшчыне з’явіўся новы аб’ект агратурызму — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\nЭх, пракоцім! На Пастаўшчыне з’явіўся новы аб’ект агратурызму\n18.12.2015 21.12.2015 postawy218Комментариев нет\n1 верасня сёлетняга года ў спісе аб’ектаў, што аказваюць турыстычныя паслугі на Пастаўшчыне, з’явіўся яшчэ адзін. На базе ААТ “Сцяг Перамогі-агра”, у вёсцы Рамелькі Юнькаўскага сельсавета, адкрыўся конны двор “Сіўка-бурка”. У яго гаспадароў шмат цікавых прапаноў для гасцей і жыхароў раёна, многія з паслуг новыя для турыстычнай галіны раёна.\nКонныя прагулкі, таксі і нават вестэрн-клуб\nАд Пастаў да Рамелек менш за кіламетр. Крыху зварочваеш з трасы — і пра гарадскі рытм жыцця можна забыць: цішыня, вясковая гармонія. Конны двор знаходзіцца на ўскраіне населенага пункта. Знайсці яго дапамагае кідкая вялікая брама, бачная здалёк.\nГэты турыстычны аб’ект — уласнасць сельгасгаспадаркі. Работу па яго “раскрутцы” вядуць дырэктар ААТ “Сцяг Перамогі-агра” Юрый Ягоравіч Борыс і загадчык коннага двара пастаўчанін Віктар Іванавіч Далецкі (на здымку справа).\n— Канюшня тут знаходзіцца вельмі даўно, з часам, на жаль, яна прыйшла ў заняпад, — расказваў Юрый Борыс. — Яшчэ нядаўна паказваць людзям не было чаго. Сумесна з Віктарам Іванавічам, які ўсё жыццё працуе з коньмі і добра ў іх разбіраецца, вырашылі стварыць аб’ект агратурызму (па заканадаўстве, гаспадарка мае на гэта права). Пачалі актыўна добраўпарадкоўваць тэрыторыю. Выразалі кусты, зрабілі насып, паправілі дах у канюшні, зрабілі новыя загоны, абсталявалі невялікае месца для адпачынку — лаўкі са сталом… Гэта толькі пачатак. Асноўная работа яшчэ наперадзе. Важна, што нас падтрымалі ў райвыканкаме. Сюды прыязджалі старшыня Віктар Сяргеевіч Гутараў, яго намеснік Юрый Мікалаевіч Кісялёў. Яны таксама бачаць будучыню ў нашым праекце.\nПакуль мы размаўляем, у загоне гарэзнічаюць трое коней — чыстых, дагледжаных. Усяго іх тут 11. Большасць знаходзілася ў канюшні, экскурсію па якой пазней правёў Віктар Іванавіч. Раней ён развіваў сваю справу ў санаторыі “Ветразь” і на былой сядзібе Зюзі Паазерскага — арганізоўваў катанне на ўласных конях, якіх у Паставах трымае шмат гадоў. Цяпер вопытны спецыяліст дапамагае ў развіцці “Сіўкі-буркі”.\nУ канюшні ўтрымліваюцца і два ўласныя кані Віктара Іванавіча. Гэта адзін з відаў паслуг, які тут прапануюць. Напрыклад, вырашылі вы завесці сабе цяжкавагавага сябра, а ўмовы або іншыя абставіны не дазваляюць трымаць яго па месцы жыхарства. Работнікі базы за адносна невялікую плату гатовы дапамагчы з размяшчэннем, доглядам. Ваша справа — прыязджаць і займацца жывёлай у зручны час.\nАднак гэта паслуга другасная. Асноўныя — катанне на конях, навучанне элементам верхавой язды. Галоўнай “фішкай” турыстычнага аб’екта плануецца зрабіць конныя паходы выхаднога дня. Паход будзе пачынацца з самай раніцы, вярхом на кані давядзецца пераадолець прыблізна пяцікіламетровы маршрут па маляўнічым наваколлі, якое з-за высокіх узгоркаў, “схаваных” паміж імі азёраў па праве называюць пастаўскай Швейцарыяй. Недалёка знаходзіцца і лінія абароны Першай сусветнай вайны. Знаёмства з яе непрыхаванымі “сведкамі” таксама будзе цікавае гасцям Пастаўшчыны. У праграме паходу — прывал з вогнішчам і шашлыкамі. У гаспадарцы разлічваюць на супрацоўніцтва з іншымі ўладальнікамі аграэкасядзіб на Пастаўшчыне. Многія ўжо станоўча ацанілі гэту ідэю, бо галоўная задача кожнага гаспадара, каб турыст павёз з адпачынку максімум пазітыўных уражанняў. Сумесна дасягнуць гэтай мэты значна прасцей.\nНямала прыхільнікаў верхавой язды і сярод пастаўчан. І цэлымі сем’ямі, і паасобку яны з задавальненнем прыязджаюць на конны двор у Рамелькі. У асаблівым захапленні застаюцца дзеці, якіх катае поні Мінік. Каб пераканацца ў гэтым, дастаткова паглядзець фотасправаздачы В. І. Далецкага на сайце “Аднакласнікі”. Усе заробленыя грошы ідуць на закупку корму для жывёл, будаўнічых матэрыялаў.\nВіктар Іванавіч працягвае экскурсію па прасторнай канюшні. Вольнага месца тут шмат. Яго плануецца выкарыстоўваць з карысцю. Абсталявалі цір, месца для кідання ў спецыяльнае прыстасаванне ножыкаў і невялікіх тапорыкаў. Мой гід з задавальненнем дэманструе, як рабіць гэта правільна. Успамінаю, што бачыла такое ў амерыканскіх фільмах пра каўбояў.\n— У Беларусі цяпер імкліва развіваецца стыль вестэрн, — працягвае размову загадчык коннага двара. — Праводзіцца шмат мерапрыемстваў, дзе можна паспаборнічаць і акунуцца ў жыццё “дзікага Захаду”. Таму ў нас узнікла ідэя стварыць пры канюшні жаночы “Вестэрн-клуб”, дзе прадстаўніцы прыгожай паловы маглі б не толькі вучыцца катацца на конях, але і авалодваць іншымі каўбойскімі навыкамі. Паверце, часта ў іх гэта атрымліваецца нават лепш, чым у мужчын.\nПадыходзім да ўнушальнага рада саней. Якіх тут толькі няма — даўніх і навейшых, простых і каларытных, на аднаго чалавека і на шэсць! Толькі б зіма не “падкачала”, парадавала снегам! У “аўтапарку” ёсць і асабліва арыгінальная брычка, якая ў 30-я гады належала першаму павятоваму пастаўскаму ўрачу. У планах — прапаноўваць у нашым райцэнтры… коннае таксі.\nГасцям тут вельмі рады\nНягледзячы на тое, што турыстычны аб’ект існуе ўсяго некалькі месяцаў, па запрашэнні пастаўчан яго наведаў шэраг гасцей, якія шмат гадоў працуюць з коньмі і могуць многае расказаць навічкам у гэтым бізнесе. Сярод іх быў і ўладальнік сядзібы “Коні-поні” (летась яе наведваў Прэзідэнт краіны) Аляксандр Віктаравіч Сталярскі. Гэта адзінае месца ў Беларусі (яно знаходзіцца ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці), дзе разводзяць гэтую нізкарослую пароду. Аляксандр Віктаравіч вядомы і тым, што мае ў сваіх канюшнях і элітных коней.\n9 снежня конны двор “Сіўка-бурка” наведалі яшчэ два вядомыя ў конным спорце спецыялісты: Алена Бунас і Валерыя Налётава. Алена прысвяціла коням больш за 20 гадоў свайго жыцця. За плячыма карэннай мінчанкі вялікае спартыўнае мінулае, да таго ж мае першы разрад па выездцы. Была трэнерам у коннаспартыўнай школе, дзе рыхтавала коней “з нуля” для спаборніцтваў. Таксама два гады працавала ў Белдзяржцырку. Цяпер рэалізуе сябе на сельскагаспадарчай базе “Трайпл-агра”, якая знаходзіцца ў Лагойскім раёне побач з вядомым гарналыжным комплексам. Сваёй кваліфікацыі не губляе: нядаўна на міжнародных спаборніцтвах па выездцы заняла першае месца.\n— Чаму можна навучыць каня? — пытаюся.\n— Прасцей сказаць, чаму — нельга: спяваць і куляцца праз галаву, — жартавала Алена Бунас. — А калі сур’ёзна… Коні — надзвычай разумныя і высакародныя жывёлы. І майстэрства спецыяліста — данесці ім тонкім намёкам, які не заўважыць ніхто з гледачоў, што трэба рабіць і як сябе паводзіць. Гэта складана, але магчыма. Справа ў часе, а найбольш — у жаданні. Яно будзе вырашальным і ў развіцці гэтага коннага двара. Перспектыва ёсць, і вялікая. Асабліва калі ўлічыць той факт, што аб’ект аддалены ад прысталічча — там канкурэнцыя куды большая.\nАлена Бунас і Валерыя Налётава правялі майстар-клас па верхавой яздзе. Ці лёгка гэта зрабіць на конях, якіх бачыш упершыню? Яны паказалі на практыцы, што дастаткова пяці хвілін, каб зразумець характар і настрой жывёлы.\nВопытныя спецыялісты хутка знайшлі агульную мову з жывёлай, паказалі тэхніку верхавой язды. Далі магчымасць паспрабаваць сябе ў гэтай, на першы погляд, няхітрай справе і іншым прысутным, у тым ліку і аўтару матэрыялу.\nМая невялікая прыгода яшчэ не пачалася, а адрэналін у крыві ўжо прысутнічае — апошні раз каталася вярхом у дзяцінстве, ды і то не больш за пару хвілін. Успамінаю словы Віктара Іванавіча, што коні адны з нямногіх жывёл, якія здольныя адчуваць чалавечы страх. Стараюся аднесціся да сітуацыі спакойна — усё ж побач прафесіяналы. Атрымліваю ад Алены Бунас шэраг парад. І сапраўды — хутка адаптуешся да новай ролі і пачынаеш атрымліваць ад язды выключна задавальненне. Нават тады, калі конь прыспешвае тэмп.\nПакідаю сядзібу ў выдатным настроі — жывёлы ўмеюць зараджаць станоўчымі эмоцыямі. Задаю В. І. Далецкаму апошняе пытанне: ці не баяцца пачынаць такую незвычайную справу падчас эканамічнага спаду, які перажывае і наша, і суседнія краіны.\n— Страшна, калі спад у мазгах. Усе астатнія цяжкасці можна пераадолець, — упэўнены Віктар Іванавіч. — У нас ёсць самае неабходнае для развіцця — коні і вялікае жаданне працаваць з імі.\nФота аўтара і В. Далецкага.


Калі жанчыны маніпулююць мужчынамі - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Калі жанчыны маніпулююць мужчынамі\nКалі намячаецца адпачынак.\nЯна хоча паехаць на мора, а ён - адправіцца ў паход. Які тут знойдзе кампраміс жанчына? Яна проста зробіць па-свойму і павязе мужа на моры. Маніпуляцыі будуць выяўленыя ў яе манеры паводзінаў. Увесь астатні перыяд часу да водпуску яна будзе сустракаць мужа смачным вячэрай, заўсёды прыгожа выглядаць для яго, усяляк шчасьціць і на ўсе без выключэння яго просьбы казаць радаснае «так». Як толькі няўмольна пачне набліжацца дата ад'езду мужа, яна мімаходзь згадае, што яе сяброўка едзе з двума прыгажунамі на моры і ёй прыйдзецца скласці ім кампанію. Тут ужо ў мужа з'явяцца сумневы - ці варта сваю каралеву адпускаць на адпачынак з сумнеўнай кампаніяй? За тры дні да ад'езду яна скажа, што яе калега сказаў - на гэтым курорце ёсць выдатныя рыбныя месцы, дзе заўсёды дзяўбе. За дзень яна прашэпча ў вушка мужа, што ніяк не можа атрымаць асалоду ад часам, праведзеным з ім сам-насам, і ўжо пачынае сумаваць, а душа просіць ласкі і пяшчотных слоў, а цела - гарачых абдымкаў. Пасля рамантычна праведзенай ночы муж адмовіцца ад паходу, бо ён думае, што гэты рай будзе працягвацца вечна. Як толькі жанчына дамаглася свайго, яна зноў становіцца такой, якая яна ёсць на самой справе, са сваімі запытамі і жыццёвымі прынцыпамі.\nКалі яна што - то зламала.\nУ гэтым выпадку, жанчыны выкарыстоўваюць галоўная зброя - слёзы. Заплаканая мілая дзяўчына здаецца неабароненым, кінутым дзіцем, якога ўсе наровяць пакрыўдзіць. Як толькі вы яе абняць, прытуліць і сказалі, што ўсе на свеце прабачце - Маўчыце раздражняцца на яе аповяд пра «выпадковай» паломцы вашай машыны, кампутара ці мабільнага тэлефона.\nКалі яна хоча незапланаваную дарагую куплю.\nМарачы аб дарагі рэчы і ведаючы што вы не выдаткуеце на яе вар'ятаў грошай, яна стоіцца. Затым зробіць абыякавы погляд і стане вас цурацца, тлумачачы гэта тым, што яна не хоча сваёй прысутнасцю дастаўляць нязручнасць любімаму чалавеку, бо яму шкада на яе грошай, такім чынам, ён яе не любіць, а яна не хоча яго сабой абцяжарваць. Вядома, мужчына пачне даказваць ёй сваю любоў і ў выніку ашчасціць партнёрку доўгачаканай купляй абранай рэчы.\nПапярэдні Тэкст Стромкія хлопцы не танчаць?\nАдзенне можа быць модным


"Начная аБЛОГа" – 13 кастрычніка\n13 кастрычнік 2006, 20:02\nПрывітаньне, разам з вамі ў беларускім сеціве я – Севярын Квяткоўскі.\nСачыць за галадоўкай вернікаў царквы “Новае жыцьцё” можна он-лайн. Гэтая пратэстанцкая грамада Менску мае свой сайт. На старонцы паведамляецца, што на момант 13 кастрычніка ў акцыі пратэсту бяруць удзел 214 чалавекі. Тут жа можна падрабязна даведацца пра прычыны акцыі пратэсту, пра бачаньне вернікаў стаўленьня ўладаў да пратэстантаў.\nНа форумах парталу Tut.by абмяркоўваюць навіну: Міністэрства юстыцыі абвясьціла пра вяртаньне ў заканадаўства калгасу (калектыўнай гаспадаркі) як формы ўласнасьці. Вось некаторыя водгукі:\n“Як назву не зьмяняй, а калгас калгасам і застаўся”.\n“Цяпер у калгасьнікаў няма падставы крыўдаваць, калі іх называюць калгасьнікамі. А то некаторыя лічылі сябе “працаўнікамі сяла” ці нават “фэрмэрамі”.\n“Усё даўно трэба перайменаваць у калгасы. Не Рэспубліка Беларусь, а Калгас Беларусссія. Не прэзыдэнт, а старшыня”.\nЛітаратурны крытык Павал Абрамовіч піша на сайце “Літара” свае ўражаньні ад творчасьці турэцкага пісьменьніка Памука, які атрымаў сёлетнюю Нобэлеўскую прэмію ў галіне літаратуры: “Асабіста я чытаў "Мяне завуць чырвоны" Памука. Мне вельмі спадабалася. Шкада, што пасьля гэтай кнігі аўтара назвалі "турэцкім Умбэрта Эка". "Мяне завуць чырвоны" мне больш падабаецца за "Імя ружы". Так, дэтэктыў, так, аповед пра мастацтва, так, рэканструкцыя сярэднявечча, але ў Памука — стыль, тонкія назіраньні пра Захад і Усход і адрознасьць іх творчага мэтаду і жыцьцёвага крэда, любоўная лінія нарэшце”.\nБлогер researcher_ik заклікае інтэрнэт-грамаду да стварэньня сайту, дзе месьціліся б беларускамоўныя вэрсіі розных кампутарных праграмаў: “Байнэт усе расьце і ўсе больш патрэба ў такіх рэчах. Таму я прапаную зрабіць беларускія вэрсіі скрыптоў, самых розных, агульнадаступнымі, бесплатнымі і галоўнае – каб яны ўсе былі ў адным месцы. Браць удзел у працы могуць усе жадаючыя, для гэтага не патрэбна спэцыяльных ведаў”.\nКарыстальнікі байнэту не абмінулі тэму пятніцы 13-га. Хтосьці піша, што ня верыць у прымхі і забабоны, ня верыць, але на ўсяк выпадак асьцерагаецца, а блогер Pifour жартуе: “Брацца шлюбам лепш 13-га чысла ў пятніцу. Пазьней на гэта можна будзе сьпісаць усе няўдачы ў шлюбе”.\nМагілёўскі паэт Дзьмітры Дзьмітрыеў захоплены ідэяй стварэньня дыску з запісамі аўтарскай дэклямацыі беларускіх паэтаў, аздобленай музыкай. Дзімітры натхніўся праграмай “Начная чытанка” на Радыё Свабоды, спампаваў з нашага сайта вершы Веры Бурлак і зьміксаваў іх з музыкай. У блогу паэта ёсьць спасылка на гэтыя творы.\nДасылайце свае ідэі ды лінкі для “Начной аБЛОГі”, а таксама любыя іншыя прапановы, тэксты і гукі на электронны адрас NSvaboda@tut.by. Таксама тэлефануйце на менскі аўтаадказьнік 266-39-52 і дасылайце СМС-паведамленьні на нумар 391-22-24. З вамі быў Севярын Квяткоўскі. Да сустрэчы ў оф-лайне.


Нашчадак Агінскага на радзіме продка – Рэгіянальная газета\n15.10.2010 21:21 , AЎТАР(Ы): Святлана ЦІШКО\nНапярэдадні ён удзельнічаў у міжнароднай канферэнцыі ў Гродне, прысвечанай дзейнасці князёў Агінскіх. Яе арганізавалі 8 кастрычніка кафедра гісторыі і сацыялогіі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта, Гродзенскі дзяржаўны гісторыка-археалагічны музей і музей роду Агінскіх (Літва). У ёй удзельнічалі беларускія і літоўскія навукоўцы і краязнаўцы.\nСупрацоўнік дзяржаўнага музея Агінскага ў Залессі Сяргей Верамейчык расказаў “РГ”: візіт Іва Залускага ў Беларусь адбыўся ў межах беларуска-літоўскага праекта, ініцыятарам якога стаў музей роду Агінскіх у Рэтавасе (Літва). У Літве ён уключаў у сябе канцэртную праграму, прэзентацыю мемуараў Агінскага ў перакладзе на літоўскую мову і кампакт-дыска Іва Залускага “Дынастыя Агінскіх”, на якім сабраныя кампазіцыі Агінскіх у выкананні калектываў розных краін.\nУ Беларусі нашчадак Агінскага выступіў у Гродне, дзе ў канцэртнай праграме ўдзельнічаў і актэт Маладзечанскага музычнага вучылішча. Затым у Мінску. У нядзелю, 10 кастрычніка, Іва Залускі наведаў Маладзечна, дзе таксама адбыліся канцэрт і прэзентацыя дыска.\nАпошнім пунктам візіту ў Беларусь стала Залессе. Сяргей Верамейчык падарыў госцю дыск “Гукі Залесся”, прысвечаны 245-годдзю з дня нараджэння Міхала Клеафаса Агінскага.


Арыентацыя на чытача — Приднепровская нива. Новости Могилева и Могилевского района\n05.02.2016 36 pniva_web 0 Comment\nПравядзенне Дня рэдактара для кіраўнікоў рэгіянальных сродкаў масавай інфармацыі вобласці ўвайшло ў сістэму і стала своеасаблівай метадычнай дапамогай у рабоце. Такія семінары карысныя як у плане зносін з калегамі, так і ў сэнсе знаёмства з новымі формамі і метадамі работы, тым самым – набыцця вопыту.\nНа гэты раз Дзень рэдактара прайшоў у горадзе Шклове, дзе сабраліся галоўныя рэдактары інфармацыйнага агенства “Магілёўскія ведамасці”, газет “Зямля і людзі”, “Веснік Магілёва”, “Ударны фронт”, “Зара над Друццю”, “Сельскае жыццё”, “Прыдняпроўская ніва”, “Трудовая слава”, “Святло Кастрычніка”. Удзел у мерапрыемстве прынялі начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама Андрэй Кунцэвіч і начальнік упраўлення ідэалагічнай работы – начальнік аддзела па рабоце са СМІ і развіццю паліграфіі Алена Дзівакова.\nПраводзячы экскурсію па рэдакцыі газеты “Ударны фронт”, галоўны рэдактар Павел Савельеў расказаў аб развіцці ўстановы, планах і перспектывах. Асаблівую ўвагу прыцягнуў так званы цэнтр аператыўнай паліграфіі з сучасным абсталяваннем, што дазваляе аказваць паслугі прадпрыемствам і насельніцтву (друкаваць календары, блакноты, буклеты, фотаздымкі і інш.), а гэта значыць павышаць даходы рэдакцыі. Відавочна, што добрая матэрыяльная база і кадравы патэнцыял, сайт газеты – усё гэта садзейнічае павышэнню аўтарытэта выдання і прыцягненню новых чытачоў.\nДа таго ж, у памяшканні райвыканкама, дзе знаходзіцца рэдакцыя, з’явілася і сваё тэлебачанне. Тое, што расказала галоўны рэдактар установы “Рэдацыя раённага тэлевяшчання “Тэлекампанія Шклоў” Любоў Савельева і што ўбачылі на экране, прыемна ўразіла прафесійнай падачай матэрыялу як на рускай, так і на беларускай мовах. У рамках мерапрыемства журналісты сустрэліся са старшынёй Шклоўскага раённага выканаўчага камітэта Аляксандрам Бойкам. Кіраўнік раёна расказаў аб сацыяльна-эканамічным развіцці рэгіёна, падзяліўся новымі праектамі і нават расказаў павучальныя гісторыі з жыцця. Што датычыць падтрымкі СМІ, то Аляксандр Бойка лічыць гэта важным аспектам і, зноў жа, паабяцаў, што райвыканкам будзе закупляць ў рэдакцыі прадукцыю паліграфіі. Пачынаючы работу круглага стала “Рэгіянальная прэса: сучасны стан і перспектывы развіцця”, мадэратар Алена Дзівакова звярнула ўвагу на важкую ролю прэсы ў жыццядзейнасці краіны не толькі як інфарматара, але і выхавальніка, які фарміруе грамадскую думку аб падзеях і з’явах у нашым жыцці. У часы высокіх тэхналогій і распаўсюджвання інтэрнэту, друкаваныя СМІ працягваюць утрымліваць трывалыя пазіцыі, сведчаннем чаго з’яўляюцца прыведзеныя статыстычныя дадзеныя. Так, калі для 90,1% жыхароў Магілёўскай вобласці крыніцай інфармацыі з’яўляецца тэлебачанне, то 83,9% (амаль столькі ж) аддаюць перавагу газетам. Больш 50% жыхароў бяруць інфармацыю з сацыяльных сетак і 44% – з радыё.\nЯк бачна, друкаванае слова мае вагу, на што звярнула ўвагу Алена Дзівакова. Як было сказана, найважнейшай задачай для журналістаў на сучасным этапе з’яўляецца павышэнне прафесійнай кваліфікацыі, што і ставіцца мэтаю семінараў.\nУ працяг тэмы вопытам работы падзяліліся галоўныя рэдактары інфармацыйнага агенства “Магілёўскія ведамасці”, газет Шклоўскага, Бялыніцкага і Магілёўскага раёнаў.\nУ працэсе абмяркоўвалі новыя формы і метады работы па ўзаемадзеянні з чытачом, пытанні камп’ютарнай вёрсткі і дызайну газеты, аднаўлення сайта і інш. Былі цікавыя знаходкі і актуальныя прапановы.\nНаша газета прадставіла праект “Літаратурна-музычная гасцёўня”, які выклікаў жывы інтарэс у прысутных. Акрамя таго мы падзяліліся напрацоўкамі, што датычыць папулярызацыі газеты сярод насельніцтва (правядзенне Дзён падпісчыка, конкурсаў, віктарын, сустрэч з чытачамі).\nНачальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама падкрэсліў эфектыўнасць такой формы работы як Дзень рэдактара. Станоўчая адзнака была дадзена дзейнасці газеты “Ударны фронт”, якая стала пляцоўкай для вучобы і павышэння кваліфікацыі журналістаў.\nАндрэй Кунцэвіч адзначыў перспектывы ў развіцці СМІ, разам з тым унёс прапановы наконт арыентацыі на чытача і прыцягнення моладзі, выкарыстоўваючы новыя формы работы, а таксама інтэрнэт-сайт.\nАкцэнтуючы ўвагу на пытанні кадравай палітыкі, начальнік галоўнага ўпраўлення падкрэсліў, што кіраўнік рэдакцыі павінен пастаянна ўдасканальваць узровень сваіх ведаў, бо менавіта ад якасці падрыхтоўкі і кампетэнтнасці, добрасумленных адносін да службовых абавязкаў залежыць у многім прафесіяналізм усёй дзяржаўнай службы, аўтарытэт у грамадстве і ў кожнага грамадзяніна.\nУ рамках мерапрыемства журналісты наведалі ААТ “Папяровая фабрыка “Спартак” і іншыя аб’екты на тэрыторыі раёна.\nПраграма Дня рэдактара была насычанай, цікавай і, безумоўна, стала яшчэ адной старонкай пазнанняў для ўдзельнікаў семінара.\nФота Паўла САВЕЛЬЕВА.\n← Первый заместитель председателя облисполкома Олег Чикида проводит «прямую линию» 6 февраля\nГрафик еженедельного (по субботам) проведения «прямых телефонных линий» руководством сельисполкомов Могилевского района в феврале 2016 г. →


Гарачыя Peppermint Patty Рэцэпт Арчер Loves\nКактэйлі Амерыканская ежа Зімовыя Напоі Кактэйлі\nГарачыя Peppermint Patty: Мята-Шакаладны Дасканаласць у гуртку\nГарачы шакалад неверагодны. Шыпаваная гарачы шакалад чароўная. Гарачыя Peppermint Patty з'яўляецца адным з лепшых рэцэптаў вы знойдзеце і гэта ўжо даўно карыстаюцца як цёплыя, суцяшаючы мяты шакаладнага асалоды , што яна ёсць.\nСакрэт вялікага Hot Peppermint Patty кактэйль дуэт мята лікёры і дадатковая доза Boozy шакаладу. Гэты рэцэпт больш , чым заліванне трохі мяты шнапса ў свой какава (гэта Дарослы гарачы шакалад ) , і вам патрэбен будзе крэмавы лікёр, а таксама шнапс. Для павышэння шакаладу патрабуецца, а таксама крэм дэ какава.\nПасля таго, як вы сабралі тры лікёраў, выбраць свой любімы какавы. Гэта можа быць самаробны парашок кокі сумесь , фантазіі рэцэпт гарачага шакаладу , або магазін купіў какава, што вы аддаеце перавагу. Вы хочаце, каб адзін, які багаты і духмяныя і гарачай парай.\nКалі напой прыходзіць разам, проста сядзець і атрымліваць асалоду ад. Гэта ідэальны гарачы кактэйль для ўтульных начэй ля вогнішча, халодныя дні ў лыжным доміку, або ў любы час вы хочаце проста смачны камфорт у гуртку.\nперачная мята шнапс\nКрэм дэ Мент\n1 пакет гарачы шакалад сумесь (або 3/4 унцыі самаробны мікс)\nГарнір: шакалад (пагаліўся, або шакалад пырскае)\nНаліць лікёры ў летняй кружку або ірландскі каву шкло .\nЗаліць гарачым шакаладам.\nТоп з узбітымі сліўкамі.\nЎпрыгожыць паголены шакалад або шакаладным пырскае.\nСавет: Для таго, каб трымаць напой цяплей даўжэй, разагрэйце кружку . Рабіце гэта шляхам залівання гарачай вады ў яе, пакуль вы рыхтуеце сваё какава і скінуць яго, перш чым будаваць напой. Акрамя таго, не варта выкарыстоўваць астуджаныя настойкі, паколькі яны будуць імгненна астудзіць напой.\nАрчер Мята Пэці?\nУ студзеня 2015 эпізодзе папулярнага мультфільма «Арчер» Гарачы Peppermint Patty зрабіў гэта на маленькім экране.\nЯк мы бачым столькі разоў, прыхільнікі тэлешоў павінны былі атрымаць напой пасля таго , як у эфіры. Эпізод пад назвай «Арчер станцыя» (Сезон 6, эпізод 3 - кліпа на YouTube) , і гэта паказвае Арчер заліваннем з тэрмаса і абвясціць, «Я называю гэта Мята Пэці.»\nЁн нават кажа нам пра тое, што ў яго «Нічога сабе» выпіць і, адгадайце што? Гэта дакладны рэцэпт вы бачыце вышэй. Проста каб быць ясна, што гэта напой , які Арчер спярэшчаны зноў і яна вартая воклічамі карыкатуры. Тым не менш, Archer (ні аўтары шоў) не стварыў гэты напой, так што гэта тэхнічна не «Арчер Peppermint Patty», як некаторыя ў Інтэрнэце будзе мець вас верыць.\nЯк я ведаю напэўна? Таму што гэта стары рэцэпт. Гэта адзін з першых падскочыў гарачыя гатунку какава , якія я зрабіў у маёй кар'еры, я першы апублікаваў гэты рэцэпт у 2006 годзе, і гэта яшчэ да мяне. Гэта вельмі верагодна, што стваральнікі серыяла маюць той жа захапленне Hot Peppermint Patty, што многія з нас і шоў проста далі яму гэтак неабходную фару.\nТак што, так, гэта Мята Пэці, што Арчер з такім энтузіязмам карыстаецца, але няма нічога новага. Цяпер ідзіце змяшайце адну і мець свой уласны «О, Божа мой» момант!\nНаколькі моцная гарачая Мята Пэці?\nВось самае цікавае пра Hot Peppermint Patty: вы можаце актывізаваць як мятный водар і сілу па вашаму выбару ў мятных шнапс.\nУ той час як дзве іншыя лікёры у сярэднім каля 25% ABV (50 доказы), пералікаў мяты шнапс можа знаходзіцца ў дыяпазоне ад 15-50% ABV (30-100 доказы). Гэта вялікі дыяпазон, так што калі вы хочаце челку пералікаў, паспрабуйце высокую доказ брэнд як падушыць Minze .\nКалі вы аддаеце перавагу нешта крыху больш збалансаванае, выбіраць больш нізкае доказ шнапса.\nДавайце паглядзім , як ваш выбар складвае , калі мы бяжым лічбу і ацэнку ўтрымання алкаголю ў гарачым PEPPERMINT Паці :\nГарачы Мятный Пэці са 100-стойкім шнапсам: 11% ABV (22 доказы)\nГарачы Мятный Пэці з 30-доказам шнапса: 5% ABV (10 доказы)\nПа вялікім рахунку кактэйляў, нават высокую доказы шнапса сумесь мяккая. Тым не менш, вы можаце ўбачыць ўплыў, якое яна мае ў тым жа напоі.\nВажна памятаць, што мы не занепакоеныя толькі пра тое, як п'яны вы атрымаеце, але смак, а таксама. Агульнае правіла складаецца ў тым , што чым вышэй доказ шчолаку , тым больш водару ён мае. Гэта павінна іграць вялікую ролю ў вашых рашэннях шнапса.\nБольш Мята Пэці Кактэйлі\nСпалучэнне шакаладу і мяты можна знайсці ў многіх кактэйляў і большасць з іх так жа , як смачна , як гэты. Вы таксама знойдзеце шэраг напояў, якія бяруць на сябе імя «Мята Пэці» і ўсё гэта паказвае назад на гэтыя маленькія цукеркі ўславілі Ёрк Peppermint Patty. Ёсць шмат рэцэптаў даступныя, і адзінае пытанне, які вы павінны адказаць: «Як вы будзеце прымаць ваш Peppermint Patty сёння вечарам?»\nPeppermint Patty Кактэйль - Не адзін, але тры рэцэпту для таго ж напою. Яны аднолькава смачна і часцей за ўсё служылі добрым і халодным з лёдам. Гэта да вас, каб вырашыць, калі вы будзеце прымаць шакалад гарэлка-RumChata маршрут або ісці з больш традыцыйным рэцэптам мяты лікёру з даданнем або без крэму.\nМята Паці Shooter - Гэта камбінаванае і імя таксама быў фаварытам сярод аматараў , якія любяць здымаць іх мятный-шакалад. Гэта адна з смачных партыі здымкаў вы можаце зрабіць. Зноў жа, ёсць некалькі спосабаў наблізіцца да яго, у тым ліку той, які вы змешваць шакаладны сіроп і шнапс прама ў рот!\nУсяго тлушчаў 52 г\nНасычаных тлушчаў 31 г\nненасычаныя тлушчы 16 г\nхалестэрын 6 мг\nнатрый 29 мг\nвугляводы 79 г\nХарчовыя валакна 14 г\nбялку 13 г\nБульба веджибургер Рэцэпт\nЛёгкі Вегетарыянскі Хлеб Пудынг Рэцэпт\nTY KU Лікёр Агляд\nШакаладны фундук фаршаваныя Даты (парво, пасха)\nЧортаў Поціск рукі: тэкіла кактэйль са свежым імбірам Пюрэ\nПурым Food Primer\nШкола Абед: купіць або спакаваць абед?\nПадрыхтоўка ежы для дзяцей Асновы\nАрахісавае масла і жэле Fudge\nПеч Fried Chicken Сцягна З Panko Пармезан пакрыццём\nVegan Тофу Мэникотти Рэцэпт\nСмачныя курыныя крылцы Часнок Імбір Crockpot\nАсноўныя Low Краіна адварыць з крэветкамі, каўбасой, бульбай і кукурузай\nНашы любімыя Easy Запечаная курыца Рэцэпты\nЯк зрабіць Bottarga або соль отвержденной рыбай Ім\nСалодкі бульбу, шпінат і лук Caramelized Пірог з памяншэннем бальзамічнага


Выстава да 200-годдзя Адама Кіркора праходзіць у Нацыянальнай бібліятэцы\nВыстава адкрылася сёння і прымеркаваная яна да 200-годдзя з дня нараджэння гісторыка і краязнаўца. 18.01.2018, Sputnik Беларусь\nкультура, у беларусі, навіны , галоўнае, беларусь, мінск, адам кіркор, нацыянальная бібліятэка беларусі\n17:55 18.01.2018 (абноўлена: 20:41 18.01.2018)\nВыстава адкрылася сёння і прымеркаваная яна да 200-годдзя з дня нараджэння гісторыка і краязнаўца.\nМІНСК, 18 сту — Sputnik. Сёння ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі адкрылася выстава аб жыцці і навуковай дзейнасці выдаўца, гісторыка і краязнаўца Адама Кіркора, паведамілі Sputnik арганізатары.\nНаведвальнікі змогуць убачыць каля 40 экспанатаў: энцыклапедычныя, навуковыя, літаратурна-мастацкія выданні, часопісы, а таксама ілюстрацыйныя матэрыялы.\nАсаблівую каштоўнасць прадстаўляюць прыжыццёвыя асобнікі аўтара: трэці том багата ілюстраванага выдання "Живописная Россия", прысвечаны літоўскаму і беларускаму Палессю (1882), "Библиографическая заметка по поводу ІІІ тома "Живописной России" (1884), львоўскае выданне этнаграфічных нарысаў "Słowianie nadbałtyccy: zarys etnograficzno-mitologiczne" (1876), "Bazylika Litewska" (1886).\nАрганізатары ўпэўненыя, што гасцей таксама зацікавіць неперыядычны зборнік гістарычна-краязнаўчай тэматыкі "Teka Wilenska" (1857). Адам Кіркор як складальнік уключыў у яго гістарычны артыкул свайго сябра і паплечніка Людвіга Кандратовіча (Уладзіслава Сыракомлі), прысвечаны яго ж кантаце "Францішак Асізскі" і Мінску.\n"Спадзяёмся, што выстаўка стане прыкметнай культурнай падзеяй і прывабіць аматараў роднай гісторыі і культуры, а таксама ўсіх зацікаўленых у даследаванні багатай краязнаўчай і выдавецкай спадчыны нашага шчырага і адданага беларускай зямлі суайчынніка", — падкрэслілі ў Нацыянальнай бібліятэцы.\nВыстава, прымеркаваная да 200-годдзя з дня нараджэння Адама Кіркора, будзе працаваць з 18 студзеня па 10 сакавіка.


Як заставацца загадкай - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Як заставацца загадкай\nПачніце з самой сябе. Правядзіце невялікі псіхааналіз, выяўляючы станоўчыя і адмоўныя асабістыя якасці. Магчыма, вы занадта эмацыйныя, душа кампаніі або ўтойлівы і няўтульна адчуваеце сябе ў новым грамадстве. Можа быць, вы шчырыя або заўсёды чагосьці недагаворвае. Калі самастойна зрабіць гэта складана, то скарыстайцеся дапамогай лепшых сяброў, якія сумленна пакажуць на вашыя вартасці і недахопы. Атрыманая інфармацыя дапаможа вам стварыць новы імідж, незалежна ад таго, ці будуць перамены глабальнымі, ці вы абмяжуецеся ліквідацыяй пары шкодных звычак. Зразумеўшы, што менавіта вам не падабаецца, выявіўшы то, што хацелася б выправіць, пачынайце мяняцца, але рабіце гэта не дзеля сяброў ці вашага хлопца, а ў першую чаргу для сябе. Нельга паводзіць сябе па-рознаму з рознымі людзьмі. Адзінае, чаго вы зможаце такім чынам дамагчыся - гэта рэпутацыі лицемерки і фальшыўкі. Складана гуляць добра некалькі роляў. Не забывайце, што вы маеце справу з уласным жыццём, таму зменьваецца, становіцеся больш загадкавай і таямнічай, а не прымерваўся гэты вобраз.\nКалі вы шчыры і адкрыты чалавек, то гаварыць адкрыта з мамай, сястрой, блізкімі сяброўкамі, дзяліцеся праблемамі з імі, а не са сваім маладым чалавекам. Дазвольце сабе спазняцца на сустрэчы з хлопцам на 5-10 хвілін, калі вы залішне пунктуальныя. Ўспомніце сваё старое хобі, яшчэ лепш - абзавядзіцеся парачкай новых. Ваша захапленне - гэта і новая тэма для размовы, і характарыстыка вашай асобы, і аддушына.\nНе забывайце аб унутраным настроі. Напэўна, любая дзяўчына, у якой у галаве не толькі салоны прыгажосці, тусоўкі і новыя штучкі, можа зацікавіць хлопца. Галоўнае - унутраная ўпэўненасць у сваіх сілах і магчымасцях. Працуйце над сабой. Прачынаючыся кожную раніцу, кажаце сабе ўслых, што вы самая цікавая, прывабная, разумная і выдатная дзяўчына - гэта не адбярэ ў вас шмат часу і задасць верную ўстаноўку на ўвесь дзень. Вы павінны самі паверыць, што асоба вы неардынарная, а ўжо калі вы змаглі пераканаць у гэтым сябе, то астатніх наогул не складзе працы.\nНе ўпадайце ў крайнасці. Людзі хочуць сумленных і адкрытых адносін, таму шматзначныя погляды і недаказанасць не заўсёды ідуць на карысць. Будзьце ўважлівей. Памятаеце, што чалавеку важныя сапраўдныя пачуцці, а не надуманы вобраз. Магчыма, ён вас палюбіў за вашу непасрэднасць, дабрыню і адкрытасць, а вы спрабуеце гуляць у шпіёнскія гульні.\nПапярэдні Тэкст Скажы, што ты ясі, і я скажу, хто ты ў ложку\nНаступная Артыкул Як утрымаць мужчыну побач


Культура - Мёртвым не баліць...\nБелая шыльда як чорная метка\nУ мяне на Вайсковых могілках пахаваны сваяк. Не вельмі блізкі, таму і наведваю я яго магілу не так часта. Але — наведваю, прычым рэгулярна. Прыгожая дзвюхметровая гранітная стэла, агароджаная акуратнай кованкай. У цэнтры невялічкі кветнічак, трошкі зарослы, бо мая стрыечная цёця не надта часта туды можа прыходзіць — ёй ужо за восемдзясят. Тут пахаваны ейны дзядуля, які замяніў ёй згінулых у ГУЛАГу бацькоў. Дачка цёці з сям’ёй жыве не ў Беларусі і, зразумела, таксама не можа часта тут бываць. Але ж магілка дагледжаная, агароджа хай далёка не кожны год фарбуецца, але не іржавая, і фарба на ёй не аблупленая. Усё даволі прыстойна і акуратна.\nЯкое ж было маё здзіўленне, калі колькі гадоў таму я пабачыў белую шыльдачку з паведамленнем, што надмагілле можа быць дэмантавана, бо яно недагледжанае. Натуральна, шыльду я сарваў і распавёў цёці. Тая звязалася з адміністрацыяй могілак, пагутарыла і супакоілася, бо перад ёй выбачыліся за памылку і паабяцалі, што такое больш не паўторыцца. Аднак падобныя шыльдачкі з’яўляліся яшчэ мінімум двойчы.\nЯміна на святым месцы\nМагчыма, хтосьці абвінаваціць мяне ў занадта суб’ектыўным і перадузятым стаўленні да сітуацыі з “добраўпарадкаваннем” Вайсковых могілак у Мінску. Але я магу спаслацца на беларускае заканадаўства, якое вызначае падставы да зносу надмагілля і ўсталявання на яго месцы так званага “падгалоўніка” — “тыпавой шыльды з наяўнай інфармацыяй”. Паводле закона аб пахаваннях, гэта мусіць быць не “недагледжанасць”, аблупленая фарба ці зарослы кветнік, а немагчымасць аднаўлення арыгінальнага помніка. А ёсць жа яшчэ і заканадаўства, якое рэгулюе абыходжанне з гісторыка-культурнымі каштоўнасцямі — адной з якіх і з’яўляюцца Вайсковыя могілкі. Але Кодэкс аб культуры падчас работ па добраўпарадкаванні, падобна, у разлік не браўся зусім.\nВарта ў любы дзень сюды завітаць, каб пабачыць нямала людзей, не менш за мяне занепакоеных лёсам цвінтара. Найперш гэта валанцёры, якія ўласнымі сіламі і сваім коштам спешна прыводзяць да ладу надмагіллі чужых ім людзей — каб не даць фармальнай падставы для абвяшчэння тых пахаванняў недагледжанымі. Многа тут простых мінчукоў, занепакоеных лёсам могілак. Асабліва вылучаюцца людзі, у якіх, як і ў мяне, тут пахаваныя сваякі — часта іх можна пазнаць нават па вачах.\nДзеля прыцягнення ўвагі да праблемнай сітуацыі з гарадскімі пахаваннямі быў арганізаваны шэраг акцый і мерапрыемстваў, сярод якіх — бясплатныя экскурсіі па цвінтары ад лепшых знаўцаў мінскай даўніны. На адной з іх я і разгаварыўся з немаладой ужо кабетай, якая прыйшла наведаць магілы сваіх родных.\nУ Ніны Якаўлеўны Рэміс тут пахаваная сястра. У 1947 годзе ў няпоўныя пяць гадкоў яе не стала, і з тых часоў ніколі магілка не была закінутая.\n— Тата працаваў начальнікам цэха на аўтарамонтным заводзе і таму здолеў зрабіць для дачкі добрую прыгожую агароджу, — распавядае яна. — І крыж праваслаўны паставіў. Я заўжды даглядала магілу, фарбавала яе рэгулярна. Увесь час прыбірала, кветкі прыносіла, ружы… Жыву побач, пастаянна наведваю тут царкву і на магілку завітваю. І вось, прыходжу неяк… Яшчэ і тыдзень не мінуў, як пачаліся работы на Вайсковых — можа, хіба тры дні, як яны пачалі тут усё зносіць. А на месцы магілкі — яміна! Няма больш магілкі!\nШто самае цікавае, ніякіх папераджальных шыльдаў пра магчымы знос, па словах Ніны Якаўлеўны, ніколі там не з’яўлялася.\n— Магіла ж заўсёды была ў добрым стане, дагледжаным, — абураецца яна. — Я пасля падышла да кіраўніка работ Сяргея Уладзіміравіча. Той паглядзеў фатаграфіі і кажа: “Так, магіла сапраўды была ў добрым стане”. І стаіць маўчыць! Папрасіла аддаць хаця б крыж. “Позна, — кажа ён, — ужо на пераплаўку адправілі”. Папрасіла, каб хаця б кветнік тады зрабілі на месцы магілы — дык адказаў, што я сама мушу купіць і прывезці ўсе матэрыялы — блокі, цэмент, — а яны ўжо тады могуць дапамагчы. Вось такі сюрпрыз мяне спаткаў. Гэта ж родная мая сястрычка, гэта — для мяне самае святое месца! А на тым “падгалоўніку” нават літар не разабраць у непагадзь, калі мокра. Толькі пасля яны праясняюцца.\nПростыя чалавечыя пачуцці\nПабачыўшы журналіста з дыктафонам, сталі падыходзіць і іншыя людзі. У тым ліку — Алена Ільінічна Барысава. Лёс паяднаў яе сям’ю з сям’ёй Іосіфа Апанскага, які разам з жонкай займеў месца спачыну на Вайсковых могілках Мінска. Магілу гэтай супярэчлівай, але далёка не шараговай фігуры ў гісторыі Беларусі не абышоў лёс пахаванняў простых беларусаў — руплівыя “добраўпарадкавальнікі” са Спецкамбіната спілавалі агароджу.\nСлухаючы шчымлівы расповед жанчыны, разу-\nмееш відавочнае. Можна доўга спрачацца пра тое, колькі гора ці дабра зрабіў адзін з кіраўнікоў АДПУ БССР, але ягоная магіла — гэта не толькі сведчанне эпохі, але таксама і месца памяці сваякоў і блізкіх. Муж Алены Ільінічны — хросны бацька ўнука Іосіфа Апанскага Артура. Той ужо больш за 15 гадоў жыве ў Аўстраліі і ўвесь клопат лёг на сям’ю спадарыні Барысавай.\n— Калі ў 2015 годзе пабачылі гэтую шыльдачку аб зносе, спачатку паду-\nмалі, што тут якаясьці памылка, — дзеліцца сваёй роспаччу Алена Ільінічна. — Тут быў цэлы мемарыял! Тая ж агароджа — высокамастацкая коўка з выявамі сярпа і молата. І таму, калі мы ўбачылі, што вакол помніка няма ні яе, ні дрэваў, — гэта быў для нас проста шок! Мы ж часта прыходзілі сюды, на Вялікдзень заўсёды абавязкова прыносілі яйкі і кветкі. А цяпер на месца пахавання Апанскіх я нават баюся ісці: так яно знявечана!\nСпадарыня Барысава жыве побач з цвінтаром. Цягам апошніх тыдняў яе раніца штодня пачыналася з гукаў балкаркі, якая пілавала метал ажно да вечара, і рокату матора пагрузчыка, што вазіў тыя самыя агароджы на пераплаўку.\n— Агароджы для нас былі вельмі важныя, — уключаецца ў размову яшчэ адна жанчына. — Прыходзіш да родных, адмыкаеш веснічку — і як бы спаткаешся з імі, размаўляеш, згадваеш… Я тут часта бываю. Запомнілася, як стары дзядок на Радаўніцу фарбаваў надмагілле. Там было два крыжы — за адзін ён трымаўся, а другі фарбаваў. Цяжка ўжо было, але ж трэба. Тады нічога не прадказвала гэтай навалы. А цяпер знеслі і тую агароджу, і самі тыя два крыжы — няма іх больш.\nМая суразмоўца дастае мабільны тэлефон і паказвае здымкі, на якіх бачна, як выглядалі могілкі яшчэ зусім нядаўна. А затым — кадры са спілаванымі агароджамі, зваленымі ў кучу перад вывазам на пераплаўку.\n— І вось, — паказвае яна рукой перад сабою, — тое, што засталося ад прыгожых гістарычных могілак у цэнтры Мінска. На гэтай частцы — нічога больш няма. Прыгожыя дрэвы — не толькі старыя і хворыя! — спілавалі. Тут стала неяк усё лыса, няўтульна. А “падгалоўнікі”… Гэта ж зусім не наша традыцыя — такія ставіць!\nЗ гэтым пагаджаецца і культуролаг, сакратар Грамадскай назіральнай камісіі па ахове гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры Павел Каралёў. Прапанаваныя для ўсталявання на магілах “падгалоўнікі” як выключэнне можна было б выкарыстаць на асобных пахаваннях — напрыклад, вайскоўцаў. Але ж навошта ставіць іх паўсюдна? Кожнае пахаванне на гэтым цвінтары варта разглядаць індывідуальна.\n— Тут ёсць помнік дзецям, якія загінулі падчас пажару на першай мінскай паваеннай навагодняй ёлцы ў 1946 годзе, — далучаецца чарговы наведвальнік могілак. — Ім па 15 — 16 гадкоў усяго было. Сваіх дзетак яны не пакінулі, а бацькоў іхніх ужо і няма. Дык хто будзе іх магілы даглядаць? І што — значыць, можна тыя пахаванні цяпер так проста спляжыць? Ды гэта ж тое самае, што знесці помнік на Нямізе!\nМогілкі — каштоўнасць.\nГутарым з адным з ініцыятараў абароны — а інакш гэта называць і не выпадае — Вайсковых могілак, Паўлам Каралёвым. Першае, пра што я спытаўся: ці можна назваць тое “добраўпарадкаванне” сапраўды незаконным? Бо, наколькі я памятаю, яшчэ пару гадоў таму, калі толькі пачыналі паціху зносіць агароджы, адна з адказных асобаў тлумачыла, што гісторыка-культурнай каштоўнасцю з’яўляюцца толькі могілкі, а ніяк не самі магілы з помнікамі.\n— А могілкі — гэта тады што? — узрушыўся спадар Павел. — Тут нейкая казуістыка атрымліваецца, падмена паняццяў! Бо кожнаму ж зразумела, што могілкі з магіл і складаюцца. І працы, якія цяпер тут адбываюцца, — гэта працы на гісторыка-культурнай каштоўнасці, якія павіны адпаведным чынам узгадняцца ў Міністэрстве культуры.\nЯк высветлілася на пасяджэнні Грамадскай назіральнай камісіі, ніякіх дазволаў на правядзенне работ міністэрства не выдавала. Больш за тое, нават іх праекта не існуе ў прыродзе — хаця менавіта яго распрацоўка павінна папярэднічаць усяму астатняму.\n— Тое, што тут адбываецца, — гэта яўнае парушэнне Кодэксу аб культуры! — перакананы спадар Павел.\nЯк адзначыў член Грамадскай камісіі, старшыня прэзідыума Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч, у дадзеным выпадку мае месца не проста парушэнне заканадаўства аб ахове спадчыны, але грубейшае яго ігнараванне. Таму грамадскі актывіст звярнуўся ў Генеральную пракуратуру Рэспублікі Беларусь.\nУ сваю чаргу, прадстаўнікі Спецкамбіната лічаць работы на Вайсковых могілках звычайным добраўпарадкаваннем ды настойваюць на тым, што дазволу яны не патрабуюць.\n— Назваць знос надмагільных помнікаў проста “добраўпарадкаванем” — гэта ход хітры, але незаконны, — каментуе спадар Каралёў. — Дый нават на добраўпарадкаванне патрэбны дазвол і ўзгадненні! На гэта прадстаўніку Спецкамбіната на пасяджэнні Камісіі ўказвалі і яе старшыня Анатоль Бутэвіч, і прадстаўніца Міністэрства культуры — кансультант аддзела навукова-праектных работ і рэстаўрацыйнай вытворчасці\nУАГКС МК РБ Святлана Краюшкіна.\nСпадарыня Краюшкіна прапанавала прадстаўнікам Спецкамбіната для пачатку звярнуцца ў Міністэрства па атрыманне неабходных узгадненняў, а толькі пасля гэтага прыступаць да работ па рэканструкцыі могілак, як тое і вызначана беларускім заканадаўствам. І тут жа абмовілася, што толькі ў такім выглядзе гэтыя работы могуць быць узгодненыя. На пытанне ж, ці гатовы Спецкамбінат скарэктаваць праект свайго “добраўпарадкавання”, уцямнага адказу ад яго кіраўніцтва, на жаль, пачуць не ўдалося.\nНа сёння работы часова прыпыненыя. Але намеснік дырэктара Спецкамбіната КБА\nСяргей Руды на пасяджэнні Грамадскай камісіі заявіў, што грошы выдаткаваныя, і засвойваць іх трэба далей у любым разе. А неўзабаве сацсеткі і некаторыя вэб-рэсурсы ўскалыхнула выказванне адной з кіруючых асоб той самай установы, як быццам, прамоўленае на нейкай з нарадаў: маўляў, трэба дачакацца, пакуль сыдуць валанцёры — і працягнуць сваю справу. Я тыя словы асабіста не чуў, але… Варта нагадаць, што менавіта Спецкамбінат як юрыдычная асоба ўзяла на сябе адказнасць за захаванне і падтрыманне ў належным стане гісторыка-культурнай каштоўнасці “Вайсковыя могілкі” — яго прадстаўнік у свой час падпісаў ахоўныя абавязацельствы.\nЯк адзначыў Павел Каралёў, у справе захавання некропаляў заўжды існуюць дзве крайнасці — альбо пакінуць усё як ёсць, альбо “добраўпарадкаваць” могілкі, вылізваючы іх да бляскату. І тое, і другое — не вельмі пажаданае. Але калі закінутыя клады заўжды можна прывесці да ладу, то пасля “зачысткі” аднавіць іх ужо немагчыма — гэта беззваротныя страты.\n— Да Вайсковых могілак нельга ставіцца як да звычайнага “аб’екту”, дзе важна хутка засвоіць грошы, — перакананы ён. — Тут трэба падыходзіць з розумам. І кожнай ініцыятыве павінна папярэднічаць грамадскае абмеркаванне!\nЗ гэтым цяжка не пагадзіцца. Бо рэакцыя сваякоў спачылых на знішчэнне іх надмагілляў — аргумент, які не браць у разлік проста нельга.


Работница ГП ПолитотделецАгро О. А. Овчинникова преданно любит своё дело — Бешенковичи. Бешенковичский район. Зара. Районная газета\n07.03.2017 admin400Комментарии on Работница ГП ПолитотделецАгро О. А. Овчинникова преданно любит своё дело\nЗямля, дзе мы нарадзіліся, выраслі і жывём – гэта зямля продкаў, апетая ў баладах, авеяная старадаўнімі легендамі. Няма больш пачэснай місіі, чым укладваць у яе свае душу, любоў і працу. Так лічыць і Вольга Анатольеўна Аўчыннікава, начальнік вытворчага ўчастка фермы «Паліцы» ДП «ПалітаддзелецАгра», удумлівы і здольны спецыяліст, адданы выбранай справе.\nЗ усмешкай працаваць, з усмешкай сустракаць людзей. Гэтым прынцыпам жанчына і кіруецца. У сельскай гаспадарцы яна з 1989 года, пачынала працаваць галоўным заатэхнікам, вось ужо 8 гадоў – на пасадзе начальніка вытворчага ўчастка. У межах чалавечага жыцця амаль 30 гадоў – не такі ўжо і вялікі адрэзак часу. Але, з другога боку, колькі змен і розных падзей адбылося за гэты перыяд! Пад пільным вокам Вольгі Анатольеўны – фермы ў населеных пунктах Шаламы, Андрукі, Паліцы і 750 галоў жывёлы: цялушак і бычкоў. Сказаць, што яна з ранняга дзяцінства пра гэта марыла, значыць, адступіць ад ісціны. Аднак усведамленне таго, што ў выбары не памылілася, прыйшло пазней, падчас вучобы ў Ільянскім сельскагаспадарчым тэхнікуме. Вольга Анатольеўна знайшла ў заатэхніі шмат цікавага, з ахвотай і стараннем вучылася. Пасля размеркавання прымяняць атрыманыя веды трапіла ў наш раён. Тут яе і напаткала каханне, згулялі вяселле і ў родныя мясціны (на Лепельшчыну) маладая працаўніца вырашыла не вяртацца.\n– Яшчэ тады я зразумела: цяпер маё месца тут, побач з мужам Аляксандрам Віктаравічам, – з усмешкай кажа Вольга Анатольеўна. – Мы разам і працуем. Ён у мяне механізатар, жывёлам корм падвозіць. Выхавалі сыноў Уладзіміра і Віталя. Праца давалася нялёгка. Быў нават такі перыяд, калі я гады 3-4 працавала на пошце. Але ўсё роўна іду, бывала, і вачыма шукаю жывёл. Перажывала, думала, як яны без мяне. Сэрцам і душой усё роўна была там, на ферме, каля сваіх прыгажунь-рагуль, цялушак і цялятак. Усім кажу: калі няма любові да жывёлы, не будзе і радасці ад працы.Тут маё месца. І ўсе гэта ведаюць: і муж, і дзеці не адгаворваюць ад цяжкай працы. А як жа інакш? Мы прывыклі так жыць і па-іншаму ўжо не можам.\nЧас, праведзены разам з сям’ёй, з’яўляецца лепшым падарункам для гаспадыні дома, хоць і там у жанчыны таксама хапае клопатаў і на адпачынак часу няма. Даглядаюць агарод, гаспадарку трымаюць немалую. Каго толькі тут няма: свінні, куры, авечкі, карова, конь, качкі і іншая жыўнасць. Без гэтага ў вёсцы не выжыць.\nАдпрацаваная ў жывёлагадоўлі гаспадаркі сістэма не дапускае паслаблення ні на хвіліну. Здаецца, калі на чалавеку ляжыць адказнасць за дзясяткі кароў, цялят, а наперадзе яшчэ столькі работы – не да пачуццяў, канвеер ідзе. Але ўсё ж знаходзяцца для жывёлы і ласка, і пяшчота. Сваёй любоўю, чалавечымі адносінамі да бычкоў і цялушак гераіня нашага аповеда і тлумачыць свой сакрэт поспеху ў працы. Пад яе кіраўніцтвам – 15 чалавек. Да справы працаўнікі адносяцца сур’ёзна. Вольга Анатольеўна расказвае пра іх з павагай.\n– Добрасумленна, адказна працуюць Наталля Віктараўна Міклуш, Раіса Вячаславаўна Бабарэнь, Ірына Іванаўна Пальвінская, Яўген Іванавіч Міклуш, Дзмітрый Іванавіч Міклуш і многія іншыя работнікі, – расказвае жанчына. – Яны ўсе разумеюць: як накорміш жывёлу, такі і вынік атрымаеш. Гэта надае сілы і ўпэўненасці, а поспехаў, вядома, дасягае той, хто да іх імкнецца.\nШчырае жаданне Вольгі Анатольеўны працаваць, імкненне дабівацца вынікаў, адказнасць не на словах, а на справе ўражваюць. Яна незвычайная жанчына. У характары, здаецца, гарманічна спалучыліся сіла і слабасць, прастата і загадкавасць, рэальнае бачанне рэчаіснасці і крышачку летуценнасці. Свой выбар яна лічыць правільным, таму так упэўнена і цвёрда крочыць.\n…Хутка ляціць час, за працай няма калі і азірнуцца назад, каб падвесці вынік. Працоўныя будні, святочныя дні перамяжоўваюцца, а Вольга Анатольеўна не ўяўляе жыцця без сваёй працы, без дружнага і згуртаванага калектыву палітаддзельскіх жывёлаводаў. Зараз за плячыма ўсмешлівай жанчыны – важкі багаж вопыту. Яна ж не скардзіцца на лёс,бо ведае: у кожнага чалавека – свая жыццёвая сцяжынка…


Яе ўзнагарода — удзячныя вучні\n> Яе ўзнагарода — удзячныя вучні\nУ педагогіку прыходзяць па-рознаму. Адны працягваюць сямейную дынастыю, іншыя — прыслухоўваюцца да чыёй-небудзь парады. А некаторых натхняе прыклад уласных настаўнікаў. У жыцці настаўніцы беларускай мовы і літаратуры Язёрскай сярэдняй школы Чэрыкаўскага раёна Галіны Васільеўны Маргуновай так і выйшла. Яшчэ ў дзяцінстве яна вырашыла — у будучыні абавязкова будзе настаўнічаць.\n— Я з дзяцінства была вельмі самастойнай. І прафесію сабе таксама выбрала сама. Бацькі прапанавалі пайсці ў медыцыну, але я цвёрда вырашыла — маё прафесійнае жыццё будзе звязана толькі са школай, — успамінае свой шлях да настаўніцкай працы Г.В.Маргунова.\nАтрымаўшы школьны атэстат, Галіна працягнула навучанне ў тагачасным Магілёўскім педагагічным вучылішчы імя Ушынскага. Там яна атрымала дыплом настаўніка пачатковых класаў і амаль адразу працягнула адукацыю на філалагічным факультэце сённяшняга МДУ імя А.А.Куляшова.\n— І ў школе, і ў вучылішчы ў мяне былі цудоўныя настаўніцы беларускай мовы. Гледзячы на іх, немагчыма было не пранікнуцца мілагучнасцю роднага слова, працай педагога. Таму і выбрала для сябе профіль настаўніка-філолага, — расказвае Г.В.Маргунова.\nСёння за яе плячыма дваццаць сем гадоў педагагічнага стажу. Большую частку з іх яна выкладала беларускую мову ў Лабчанскай базавай школе, якая была роднай для яе самой. Пасля яе аптымізацыі, з-за вельмі нізкай колькасці вучняў, Галіна Васільеўна перайшла на работу ў школу аграгарадка Язёры. За працяглы час педагагічнай дзейнасці ў Г.В.Маргуновай склалася свая методыка і падыходы да навучання.\n— У мяне ёсць асноўныя прынцыпы, якімі кіруюся ў сваёй педагагічнай дзейнасці. Для таго каб дасягнуць высокай паспяховасці навучэнцаў, захапіць іх прадметам, педагогу трэба любіць сваю справу, імкнуцца да пастаяннага прафесійнага самаразвіцця, а яшчэ быць шчырым і адкрытым з дзецьмі. У адносінах да дзяцей нельга дапускаць ніякай фальшы. Яны заўсёды гэта адчуваюць, — падкрэслівае Галіна Васільеўна.\nУрок мовы і ўрок літаратуры маюць розныя мэты, таму і праводзіць іх педагог па-рознаму. Першае, да чаго імкнецца Г.В.Маргунова, вывучаючы з вучнямі беларускую мову, — далучыць дзяцей да роднага слова.\n— Працуючы ўвесь гэты час у беларускамоўнай школе, адзначыла, што беларуская мова не з’яўляецца чужой для нашых дзяцей. Каб зацікавіць вучняў, свае ўрокі стараюся рабіць максімальна насычанымі інфармацыяй і рознымі відамі дзейнасці, каб кожнае дзіця зразумела мову, адчула яе мілагучнасць, патрэніравалася ў яе вымаўленні. Будую заняткі так, каб яны нагадвалі ролік на маніторы камп’ютара, калі карцінкі хутка мяняюць адна адну, прыкоўваючы да сябе гледача, але нікога не стамляючы. Лічу, што на любым уроку мовы павінна быць размінка: арфаграфічная, акцэнталагічная і іншыя, а таксама пошук рашэнняў, мысліцельная дзейнасць, развіццё прамовы і творчых здольнасцей дзяцей, а яшчэ — трэніровачныя практыкаванні па тэме, прычым не адарваныя ад рэальнасці, а цесна звязаныя з жыццём. Каб усё гэта гарманічна сумясціць, часта выкарыстоўваю тэхналогіі праблемнага навучання і развіцця крытычнага мыслення, — адзначае Г.В.Маргунова.\nУрокі літаратуры гэтая настаўніца будуе інакш. А ўсё таму, што лічыць: гэтыя заняткі не толькі даюць вучням веды, а і спрыяюць выхаванню дзяцей. Асноўнае ў правядзенні ўрокаў літаратуры для Галіны Васільеўны — не пакінуць навучэнцаў раўнадушнымі. На занятках па літаратуры яна прымяняе адукацыйныя метады і прыёмы, скіраваныя на тое, каб навучыць дзяцей думаць і аналізаваць. Добра спрыяюць гэтаму дыскусіі і інсцэніроўкі па мастацкіх творах, якія дазваляюць не толькі лепш прачуць тэкст, а і абудзіць у дзяцей цікавасць да чытання.\nХарактэрна, што на сваіх занятках Г.В.Маргунова стараецца скіраваць дзяцей на самастойны пошук ведаў, на ўласныя адкрыцці. Не менш важным яна лічыць і эмацыянальны кантакт з вучнямі. Штодня Галіна Васільеўна дорыць дзецям дабрыню, шчырасць, усмешку. А яшчэ — імкнецца знайсці падыход да кожнага вучня, фарміруе ў іх упэўненасць ва ўласных сілах і магчымасцях. На яе думку, менавіта цёплыя, шчырыя адносіны, стварэнне ў навучанні сітуацыі поспеху забяспечваюць максімальнае развіццё дзіцячай асобы.\nВажнае месца ў педагагічнай дзейнасці Галіны Васільеўны займае работа з адоранымі вучнямі. З такімі дзецьмі яна працуе індывідуальна на факультатывах і адпаведных занятках, стараючыся максімальна раскрыць іх таленты і здольнасці. Дзякуючы ўласнай захопленасці роднай мовай і літаратурай і ўменню захапіць імі вучняў, у яе гэта атрымліваецца. Апошнія гады яе вучні — пастаянныя прызёры розных этапаў, у тым ліку і заключнага, Рэспубліканскай алімпіяды па беларускай мове і літаратуры.\n— Ад работы з таленавітымі вучнямі заўсёды атрымліваю толькі асалоду. Імкнуся падтрымліваць дзяцей ва ўсіх пачынаннях. Для мяне заўсёды вельмі радасна бачыць шчаслівыя вочкі маіх навучэнцаў, якія дасягнулі значных вучэбных вышынь. Радасна і ўсведамляць, што дзеці з м3аленькай сельскай школы могуць на роўных канкурыраваць з навучэнцамі гарадскіх і нават сталічных ліцэяў ці гімназій, — падкрэслівае Г.В.Маргунова.\nГэтая неардынарная настаўніца літаральна жыве школай. Штодзённыя ўрокі, абавязкі класнага кіраўніка, заняткі з адоранымі вучнямі... Дзіўна, але Галіна Васільеўна не толькі паспяхова спраўляецца з гэтымі шматлікімі абавязкамі, але і паспявае знаходзіць свабодныя хвіліны для нефармальных зносін з вучнямі, падчас якіх стараецца сфарміраваць у іх якасці дастойных грамадзян сваёй краіны.\nВыпускнікі падтрымліваюць сувязь са сваёй настаўніцай. Галіна Васільеўна ведае: усе яны выраслі сумленнымі, прыстойнымі людзьмі, знайшлі сваё прафесійнае прызначэнне. Прыемна для яе і тое, што некаторыя вучні выбралі для сябе педагагічны шлях. Толькі ў гэтым годзе ў школы раёна прыйшлі працаваць настаўнікамі-філолагамі дзве яе былыя выпускніцы. Удзячных выпускнікоў, якія памятаюць яе і падтрымліваюць пастаянную сувязь, яна лічыць галоўным вынікам сваёй шматгадовай педагагічнай працы.\nФота з архіва Г.В.Маргуновай.


“Права выбару-2016”: Стаць назіральнікам можа кожны | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВыкарыстанне адміністрацыйнага рэсурсу застаецца адной з праблем выбарчага працэсу падчас парламенцкай кампаніі. Пра гэта было паведамлена падчас прэзентацыі справаздачы кампаніі “Права выбару-2016”, якая была прысвечаная ацэнцы рэгістрацыі кандыдатаў у дэпутаты.\nКаб супрацьстаяць парушэнням падчас працэдуры галасавання ўдзельнікі кампаніі па назіранні нагадваюць, што стаць назіральнікам можа кожны грамадзянін Рэспублікі Беларусь, бо для гэтага ўжо распрацавана адмысловае абсталяванне, гаворыць прэс-сакратар кампаніі “Права выбару” Ігар Барысаў:\n– Людзі, якіх рыхтуе кампанія “Права выбару-2016”, могуць стаць назіральнікамі. Назіральнікам можа стаць любы грамадзянін Рэспублікі Беларусь. У нас ёсць мабільнае прыкладанне “Вочы”, якое знаходзіцца на сайце “Права выбару”, яго можна ўсталяваць праз плэймаркет і паведамляць пра правапарушэнні. Можна прыкладаць аўдыё- і фотафайлы і нават відэа. Усё гэта будзе фармуляваць агульную ацэнку таго, як адбываецца кампанія.\nІгар Барысаў заклікаў незалежныя СМІ распаўсюдзіць інфармацыю аб такой магчымасці для грамадзян. Удзел як мага большай колькасці людзей у назіранні дазволіць выявіць парушэнні, якія могуць стаць асновай для далейшай ацэнкі празрыстасці выбараў, падкрэсліваюць удзельнікі кампаніі “Права выбару”.\nКолькасць галасоў: 586


Новы Час, 3 (614) 2019 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2019-01-25\nВыдавец: Прыватнае выдавецкае ўнітарнае прадпрыемства «Час навінаў».\nCopyright © 2019 by Новы Час\nПасля акцыі памяці Міхася Жызнеўскага каля ўкраінскай амбасады ў Мінску 22 студзеня затрымалі старшыню «Маладога фронту» Дзяніса Урбановіча і актывістку «Еўрапейскай Беларусі» Вольгу Нікалайчык. На наступны дзень іх справы разгледзелі ў судзе Цэнтральнага раёна Мінску. В ечарам 22 студзеня ля помніка Тарасу Шаўчэнку, што побач з амбасадай Украіны, сабралася каля дзясятка актывістаў, якія ўсклалі кветкі і запалілі знічы ў гонар Міхаіла Жызнеўскага. Затым яны праспявалі «Магутны Божа» і гімн Украіны. ожа» і гімн Украіны. Прыкладна каля 20 гадзін вечара, калі ўдзельнікі ўшанавання пачалі разыходзіцца, на праспекце Незалежнасці супрацоўнікі міліцыі гвалтоўна затрымалі Дзяніса Урбановіча і Вольгу Нікалайчык і адвезлі іх у РУУС Цэнтральнага раёна.\n41 (652) 2019\nТанкі падступнага NATO рухаюцца да нашай мяжы — навошта? Мы, беларусы, мірныя людзі, але, калі трэба, уломім ім так, што мала не пакажацца. Аднак спачатку мы павінны ўдосталь абмеркаваць і разабрацца, за што і каму наваляем. Прыкладна так можна распавесці пра істэрыю ў беларускім афіцыёзе з нагоды прыбыцця ў Літву кантынгенту арміі ЗША. Адразу адзначу, што пра разгортванне амерыканскіх вайскоўцаў непадалёк ад беларуска-літоўскай мяжы бы... Болей »\n40 (651) 2019\nКалі ты жывеш у Беларусі і спрабуеш нешта рабіць на яе карысць, вельмі часта замест падтрымкі рызыкуеш атрымаць кпіны і непрыемныя эпітэты ад тых, хто дакладна ведае, што і як трэба рабіць. Ёсць такое азначэнне, што крытык — гэта той чалавек, які тлумачыць, як зрабіў бы ён, калі б умеў гэта рабіць. Але ёсць людзі, якія не надта ведаюць, як трэба, аднак ідуць і робяць, бо адчуваюць, што мусяць. Таму што так ім падказвае сумленне. І, быв... Болей »\n39 (650) 2019\nУ Беларусі можа з’явіцца ІТ-універсітэт. А можа і не з’явіцца. Прычым другое — больш верагоднае, чым першае. І ў любым выпадку, наўрад ці з’яўленне ці нез’яўленне падобнай ВНУ — нешта зменіць у айчыннай сістэме адукацыі ўвогуле. Як ні дзіўна, але праблемы беларускай адукацыі абмяркоўваліся на нарадзе па развіцці лічбавай сферы Беларусі. Парк высокіх тэхналогій пакуль дзейнічае даволі паспяхова — прынамсі, яго экспарт за 2018 год вырас ... Болей »\n38 (649) 2019\nАфіцыёз вельмі любіць прадстаўляць беларускую апазіцыю «празаходняй» і існуючай на замежныя — амерыканскія ці еўрапейскія — грошы. Што не перашкаджае ім самім залазіць у кішэню заходніх падаткаплатнікаў. Але мы не думалі, што ў такіх маштабах! Днямі ў Беларусі прэзентавалі цікавую еўрапейскую праграму — «Партнёрства ў падтрымку належнага кіравання». За такой расплывістай фармулёўкай хаваюцца вельмі цікавыя рэчы. Напрыклад, адзін з праек... Болей »\n37 (648) 2019\nПагроза расійскай імперыі была, ёсць, і, напэўна, яшчэ вельмі доўга будзе ў Беларусі. Я разважаў — чаму так адбываецца, чаму ў нас увесь час такая рыторыка пра страту незалежнасці? І я зразумеў, што адны людзі зыходзяць з таго, што Беларусь, наша дзяржава і наша гісторыя — гэта Божы провід. Мы — парадокс, нас ніхто не хацеў з суседзяў, нас сотні гадоў выразалі — але ёсць незалежная дзяржава. Ёсць дзяржаўная мова — ужываецца ці не, але я... Болей »\n36 (647) 2019\nРаз на дзесяць гадоў у краіне адбываецца цікавае мерапрыемства — перапіс насельніцтва. Гэтым разам беларусаў палічаць, памацаюць і паглядзяць на іх з 4 па 30 кастрычніка. І цяпер пытанні перапісу — надзвычай важныя. Перапіс важны таму, што менавіта ад яго вынікаў адштурхоўваюцца нашыя статыстыкі, і, адпаведна, улады ў вызначэнні далейшага шляху развіцця дзяржавы і дзяржаўнай палітыкі. Напрыклад, ад сёлетніх вынікаў маштабнай апытанкі, ... Болей »\n35 (646) 2019\nШыла ў мяху не схаваеш, і расійскае выданне «Коммерсантъ» усё ж выдала на-гара пакет «дарожных картаў», якія так імкнуўся схаваць ад беларускага грамадства Сяргей Румас. Прэс-сакратарка беларускага кіраўніка ўжо назвала артыкул расійскага выдання «ўкідам»: маўляў, «праграма стане праграмай толькі тады, калі яе падпішуць прэзідэнты, і яна будзе прынятая на вышэйшым Дзяржсавеце ў снежні — зноў жа, калі бакі будуць да гэтага гатовыя». А ц... Болей »\n34 (645) 2019\nВіктару Ганчару 7 верасня споўнілася б 62 гады. Ён і яго сябра Анатоль Красоўскі зніклі 20 гадоў таму, 16 верасня 1999 года, у самым росквіце, поўныя ідэй і моцы, каб змяняць краіну і паварочваць яе ў бок дэмакратыі. Нагадаем, увечары 16 верасня 1999 года Віктар Ганчар разам са сваім сябрам радпрымальнікам Анатолем Красоўскім прыехаў у лазню на вуліцы Фабрычнай, 20 у Мінску. Апошні раз іх бачылі прыкладна ў 22.35, калі абодва выйшлі з ... Болей »\n33 (644) 2019\nВойска Вялікага Княства Літоўскага пад кіраўніцтвам гетмана Астрожскага 505 гадоў таму ўшчэнт разбіла армію рускага цара Васіля ІІІ у бітве на рэчцы Крапіўна пад Оршай. Гэты дзень неафіцыйна абвешчаны Днём беларускай вайсковай славы. Але дзівіць, што дагэтуль неафіцыйна. Асабліва ў сённяшніх варунках, калі незалежнасць і суверэнітэт Беларусі — пад пагрозай. А сучасная армія перажывае, скажам так, не лепшыя часы ў іміджавым плане. Нашаму... Болей »\n32 (643) 2019\nНа мінулым тыдні ў нашых суседзяў адбылося некалькі значных падзей, якія чарговы раз падштурхнулі задумацца над тым, чаму ў іх незалежнасць — рэальная, а ў нас — намінальная. У Літве, Латвіі і Эстоніі 23 жніўня адзначылі 30-годдзе Балтыйскага шляху. У гэты дзень у 1989 годзе каля двух мільёнаў жыхароў гэтых краін сталі ў жывы ланцуг з нагоды 50-годдзя падпісання Пакта Молатава–Рыбентропа, які падзяліў сферы ўплыву ў Еўропе паміж Герм... Болей »


##### Гульнявыя аўтаматы братва гуляць бясплатна і без рэгістрацыі вакол святла – Канцэрт кабалеўскага для скрыпкі спампаваць ноты для.\nКартачныя гульні вялікі кіндэр сюрпрызу /\nГараж гуляць онлайн /\nNovember 23, 2019 Гульнявыя аўтаматы адрас /\nГульнявыя аўтаматы чукча бясплатна 0 Comments 316\nПесні якія гулялі на рускай радыё ўчора. Як і гуляць гульнявыя аўтаматы. Гульні броділкі на андроіда без рэгістрацыі. Гульню. Спампаваць viber для кампутара windows 8 на рускай мове бясплатна. Oakley thump. Гульня 80 дзён вакол святла поўную версію. Адмірал гульнявыя аўтаматы. Бясплатна гульню супер карова без абмежаванняў па часе. Гонкі на кампутар і без рэгістрацыі і смс і. Эмулятары зборнік гульнявых аўтаматаў на.\nГуляць і гульню 80 дзён вакол святла поўную версію. Дзмітрый рус гуляць каб жыць 3 доўг fb2. Гульню лясная братва на кампутар праз торэнт.\nМузыку вакол падман пайду ў туман. Pn 930 драйвер. Без рэгістрацыі без смс кампутарныя гульні. Дзве лёсу, два агню спампаваць бясплатна. Гульню вакол святла за 80 дзён для планшэта. Схемы вышыўкі. Ульянаўская братва нявыдуманыя гісторыі любові жыцця і смерці спампаваць. Free mp3. Маша і мядзведзь гульні гуляць. Верхам вакол святла торэнт гульня. Спампаваць бясплатна рабочы пасёлак. Торэнт фільм. Дэма гульнявыя аўтаматы. Косма i. Гульнявыя аўтаматы symbian. Спампаваць мадыфікацыі гульні сталкер праз торэнт бясплатна.\nОнлайн казіно las vegas\nАлена цемнікаву песні і без рэгістрацыі. Фільм схемы гульнявых аўтаматаў і без рэгістрацыі. Гульнявыя аўтаматы гульні праз торэнт. Сімулятар гульнявыя аўтаматы для пк. Альбом па tiesto. Гульня вакол святла за 80 дзён на андроіда. Коўка чарцяжы спампаваць бясплатна. Альбом металіка 2008 года. Бясплатна карцінкі тварыкі. Флэш гульнявыя аўтаматы. Total war. Гульні картачныя пасьянсы гуляць.\nПесню і без рэгістрацыі каспійскі груз вочы яе вочкі. Братва і кальцо гульня з торэнта. Спампаваць гульнявыя аўтаматы для псп. Асасін крид 3 гуляць. Мультфільм з торэнта падводная братва. Мультфільмы за 80 дзён вакол святла.\nСпампаваць класную гульню на андроід без кэша. Песню. І гуляць гульні для дзяўчынак на тэлефон. Музыку і без рэгістрацыі класічная гітара. Бясплатна фільм смяротная бітва 3. Вегас гульнявыя аўтаматы. Братва торэнт 2011.\nА ён іншы мама песня. Онлайн гульнявыя аўтаматы без рэгістрацыі. Амелія вельмі радыя гэтаму і яна хоча Вы можаце выкарыстоўваць мыш, каб гуляць у гэтую гульню. Пераклады гобліна. Братва, не страляйце сябар. Песні групы фрыстайл без рэгістрацыі. Братва гуляе весяліцца зара андрэй. На ўсход tequila спампаваць бясплатна. Спампаваць. Энгр бердз стар варс 2 гуляць. Клубную новую клубную музыку 2016 года, і без рэгістрацыі. Лясная братва гульню на пк. Японскія крыжаванкі гуляць. Бясплатна песні джэймса бланта. Dave і гуляць. Затым даць ёй добры макіяж, ад якога яна была б проста без розуму.\nПесню я ўжо гуляць стамілася ў самазвалы завадныя. Таня буланава пяшчота спампаваць бясплатна. Праграму накрутка братва і кальцо. Мега джэк гульнявыя аўтаматы на кампутар. Уладар кольцаў братва кольцы гульня торэнт. Вакол святла за 80 дзён гульня зона. Слухаць і казахскую музыку без рэгістрацыі. Вакол святла за 80 дзён гульня на кампутар гульню. Белалобыя чэхаў кнігу. бясплатна. Песню пад гітару мы гулялі з табой.\nАдзін вакол на люмию 710. Фільм месячнае святло ў 3д праз торэнт. Гульня за 80 дзён вакол святла. Братва піцерскія торрентом. Гуляць за 80 дзён вакол святла без рэгістрацыі. Балаган лімітэд горы ясна мінус спампаваць бясплатна. Гульні на ps2 теккен 5 торэнт. Mishelle what if. Спампаваць бясплатна гульня знайдзі літары. Мульт падводная братва торэнт. Гульнявыя аўтаматы для пк. Братва 2001 спампаваць торэнт ў добрым якасці · Спампаваць прэзентацыю на тэму мае захапленні 7 клас.\nСпампаваць бясплатна торэнт склифосовский 4 сезон. Слайд шоў з відэа з музыкай спампаваць бясплатна. Фільтры вэб. Дары каўказа спампаваць праз торэнт бясплатна. Bitdefender. Торэнт мульцікі падводная братва. Вакол святла за 80 дзён праз торэнт фільм.\nStubbs the zombie in rebel without a pulse торэнт на рускай. Карцінку шахматнай дошкі. Гульні праз торэнт без стима. Гульнявыя аўтаматы black beard. Паліяна спампаваць бясплатна кнігу цалкам · Запальныя песні mp3 на. З торэнта симс3. Праснякоў кісларод рынгтон. Game of. Гульня за 80 дзён вакол святла на кампутар.\nКніга реглан для братвы. Торэнт голас 2. Спектр кнігу. Эльдарада гульнявыя аўтаматы. Праграму для майнинга. Лясная братва гульня.\nКлуб вулкан гуляць на грошы\nКрок за край ціна сескис спампаваць бясплатна. Гульні для самсунг 5250 без рэгістрацыі. Спампаваць бясплатна без рэгістрацыі оперу на планшэт.\nПажар у кватэры спампаваць бясплатна. Драйвер hp 1320n windows 7 з двухбаковай пячаткай. За 80 дзён вакол святла гульню без абмежавання па рэгістпацыі. Рэйтынг лепшыя фільм 2016 торэнт. Рускую. Супер карова гуляць на кампутар. Сучасны шаблон прэзентацыі спампаваць бясплатна. Гары потэр фільмы без рэгістрацыі.\nПачуты на святло. Crack porter. Вясёлыя песенькі на тэлефон і без рэгістрацыі. Гульнявыя аўтаматы кніжкі праз торэнт. Гульня Гульня Selene пры святле зорак онлайн yes no Бясплатнна дзяўчынак 5 1556. Сімулятары гульнявыя аўтаматы гульня.\nМінус да песні. Вакол святла за 80 дзён мультфільм торэнт. Дзіцячыя аўтары песні без. За восемдзесят дзён вакол святла кароткі змест. Гаспаров. Серыя кніг у фармаце фб2 без рэгістрацыі. Пераможца атрымлівае бясплатны квіток у Парыж. Гульня 80 дзён вакол святла без рэгістрацыі. Зборку. На кампутар міні гульні без рэгістрацыі. Без рэгістрацыі гульні гульнявыя аўтаматы гуляць. Кучин альбом mp3. Гульні для дарослых і гуляць без рэгістрацыі на рускай. Жахі новыя спампаваць праз торэнт бясплатна · Eset smart security key спампаваць · Компас сэрца спампаваць кнігу цалкам. Як спампаваць гульнявыя аўтаматы загрузкі.\nTags: Гульнявой аўтамат terminator salvation Казіно руская рулетка онлайн Клубнічкі гульнявыя апараты\nMeztitilar on Гуляць онлайн аднарукі бандыт\nDakasa on Недабор у картачных гульнях\nFenos on Гульнявыя аўтаматы гном бясплатна онлайн\nSamut on Гульнявыя аўтаматы коркі бясплатна\nSamut on Gonzos quest гульнявой аўтамат вулкан\nSamorost 1 NO-DVD. Ark выжывання. Трэці лішні. Гуляць у 1000 з кампутарам. Жуль верн 80 дзён вакол святла, кніга. Гульнявыя аўтаматы я. Sm кантролер шыны драйвер спампаваць windows 10 64 bit.\nКарабель. Гульня 80 дзён вакол святла для планшэта. Бясплатна і без рэгістрацыі вязанне на спіцах для хлопчыкаў. Lozpes. Праз торэнт серыял братва піцерская.