Гандаль FAQ - Qingdao Каханне Сутнасці па ахове навакольнага асяроддзя тэхналогіі Лтд\nАбястлушчвання і ачысткі агент\nМеталічныя абястлушчвання і ачысткі\nСродак для мыцця для кухні\nАрганічнае чысціць сродак\nШкло чысціць сродак\nКанверсія пакрыццё фасфату\nКанверсія пакрыццё Nano\nQ: ВЫ вытворцы ці Гандлёвая кампанія?\nМы металічных дэталяў для папярэдняй апрацоўкі прадуктаў вытворца з 20-гадовым вопытам працы, а таксама спецыялізуецца на вытворчасці рэзкі змазачных матэрыялаў, сродкаў абароны іржы, абястлушчваюць & мыйныя сродкі, і chemcials фосфатирования. Папярэднік Кампанія Ціндао ICON CHEMICALS CO., TDL, у 2015 годзе, мы сталі QINGDAO Каханне існуе АХОВА НАВАКОЛЬНАГА АСЯРОДДЗЯ TECHNOLOGY CO., LTD.\nНаш завод знаходзіцца ў прамысловай часткі Liuting, Чэнъян Ціндао, Кітай. 20 хвілін ад аэрапорта Ціндао. Калі вы хочаце наведаць нас ,. Мы будзем ісці, каб забраць вас у Ціндао.\nQ: МОЖНА АТРЫМАЦЬ БЯСПЛАТНЫЯ Узоры? Як мы можам атрымаць?\nТак, ўзоры вольныя ў 3KG. Узоры будуць адпраўленыя кур'ерам праз спецыяльныя агентаў у няштатных чынам. Мы, вядома, адняць кошт ад сумы, калі кліенты размяшчаць заказы. Гэта лепш, каб адправіць нам кошт па Western Union. Гэта бяспечна, хутка, і мае невялікую дадатковую плату за апрацоўку. Пасля атрымання кошту, ўзоры будуць пасланыя адразу па TNT, DHL або EMS. Гэта зойме каля 5-7 дзён, каб звязацца з вамі.\nПытанне: Колькі дзён для вытворчасці?\nвадкасці для таго, спатрэбіцца каля 15-20 дзён для аднаго 20-Ніхто з кантэйнера;\nзаказ парашка, ён прыме каля 25-30 дзён для аднаго кантэйнера 20ft\nПытанне: ШТО ВАША АПЛАТА ТЭРМІН?\nТэрмін аплаты, як паказана ніжэй:\n1. T / T, 30% дэпазіт, баланс перад перасыланнем ці супраць B / L копіі.\n2. T / T, 30%, 70% L / C у выглядзе.\nКампанія: Qingdao Каханне Сутнасці па ахове навакольнага асяроддзя тэхналогіі Лтд\nАдрас: № 6 WEIDESI ROAD, Liuting прамзоны, Чэнъян, Qingdao, China\nТэлефон: + 86-0532-84810168\nПрадукцыя Кіраўніцтвы - Рэкамендаваны тавары - Гарачыя Тэгі - sitemap.xml - AMP Мабільнай\nРэзка і змазачна-ахаладжальных вадкасці, аптычнае шкло які чысціць сродак , алюміній пасівацыі, F20-1 тонкаплёнкавых антыкаразійнага масла , Кошт змазачна - астуджальнае алей , абястлушчвання для металу ,


Учебное пособие : Развіццё беларускага мовазнаўства ў 19 - пачатку 20 стагоддзя\nВывучэннем мовы і культуры беларускага народа займаўся і Іван Іванавіч Грыгаровіч. Пераважна ён даследаваў мову царквы. Плённым у яго навуковай дзейнасці быў т. зв. гомельскі перыяд, калі ён вывучаў зборы гістарычных матэрыялаў Магілёўскага, Мсціслаўскага і Аршанскага архіваў, зацікавіўся беларускай гісторыяй і славеснасцю. У Гомелі ён падрыхтаваў рукапіс першага археаграфічнага зборніка па гісторыі беларускіх зямель “Беларускі архіў старажытнах грамат”, выдадзены ў Маскве ў 1824 г. на сродкі і з дапамогай графа М.П.Румянцава. З запланаваных трох частак выйшла толькі першая. Шэраг актаў надрукавана паралельна на беларускай і польскай мовах, асобныя граматы на лацінскай мове і ў перакладзе на рускую. У архіўных матэрыялах І.І.Грыгаровіча ёсць рукапісы двух слоўнікаў беларускай мовы, якія ён склаў у Гомелі. Адзін – “Збор слоў літоўска-рускай гаворкі”1. Рукапіс другога, складзенага ім у 1850–1851 гг., але не выдадзенага “Слоўніка заходнерускай гаворкі” (літары А, Б, В), ахоплівае 4259 слоў, выбраных ім з помнікаў старажытнага пісьменства, а таксама запісаных з тагачаснай жывой народнай мовы. Словы падаюцца з націскам, суправаджаюцца граматычнымі і стылістычнымі паметамі, дакладнымі тлумачэннямі ўсіх сэнсавых адценняў, падмацоўваюцца вытрымкамі з помнікаў, запісамі вуснай мовы, прыказкамі, прымаўкамі, загадкамі, фрагментамі песень. Слоўнік каштоўны як першая спроба сабраць лексічнае багацце беларускай мовы, сістэматызаваць яго і ўвесці ў навуковы абыход.\n1 Пытанне аўтарства ў беларускім мовазнаўстве канчаткова не вырашана. Не пагаджаючыся з Л.М.Шакуном, І.К.Германовічам, Казлоўскім, якія называюць аўтарам І.І.Грыгаровіча, М.Ф.Гуліцкі лічыць, што аўтар гэтага слоўніка – Ф.С.Шымкевіч.\n... развіцці беларускага мовазнаўства ад яго вытокаў да 1991 года. Тэма: Развіццё ... здабыткам беларускага мовазнаўства. Больш за стагоддзе “Граматыка ... Развіццё мовазнаўчай думкі ў ХІХ ст. Зараджэнне параўнальна - гістарычнага мовазнаўства У канцы ХVІІІ – пачатку ...\n... мовы ў пачатку ХХ стагоддзя Распрацоўка агульных пытанняў беларускага мовазнаўства Храналагічна перыядам пачатку ХХ ... змястоўны прыязны артыкул пра развіццё новай беларускай літаратуры “Белорусские поэты ...\n... і мала. Найбольшы ўклад у развіццё беларускага кнігадрукавання зрабіла выдавецкая ... вельмі важны этап у гісторыі беларускага мовазнаўства. Лінгвістычныя працы Е. Ф. Карскага ... рэдактарскай дзейнасці на пачатку ХХ стагоддзя можна больш падрабязна разгледзець ...\n... «ФАРМІРАВАННЕ І РАЗВІЦЦЁ БЕЛАРУСКАЙ ТЭРМІНАЛОГІІ. ... равацца ў самым пачатку ХХ стагоддзя, калі адрадз ... не было адпаведнага беларускага тэрміна. Значная ... мовазнаўства, які вывучае марфемную структуру і спосабы ўтварэння слоў’, абзац – ‘адступленне ўправа ў пачатку ...\n... таксама тэрміналогія мовазнаўства, астраноміі, матэматыкі ... афіцыйнага беларускага пісьма, ахвяравал ... і інш.)». Мовазнаўчая тэрміналогія. Развіццё мовазнаўчай думкі ... войнах мінулых стагоддзяў, а таксама спецыяльна ... Беларуская тэрміналогія пачатку XX ст. у пара ...\n... лалогіі і культуры Кафедра беларускага мовазнаўства Дыялектызмы ў творах І. ... палове 20-га стагоддзя стварылі даволі ... . С. 394. 3Баханькоў А.Я. Развіццё лексікі беларускай літаратурнай мовы ў ... , вышчалукваць), назвы пачатку дзеяння (зашваргатаць, застрэпаць ...\n... існаваў склаўшыйся стагоддзямі гаспадарчы комплекс. БССР у ... разногалоссі ў гэтай галіне мовазнаўства. Значныя поспехі былі ... . Важнай задачай для беларускага савецкага ўрада стала ... 1921-1927 гг. Развіццё прамысловасці ў БССР у пачатку 20-х гадоў праходз ...\n... нату, Інстытуту мовазнаўства АН Беларусі, ... вялікі ўплыў на развіццё беларускай лірыкі і ... беларускага селяніна-працаўніка. Да значных мастацкіх здабыткаў беларускай літаратуры пачатку ... Колас // Гісторыя беларускай літаратуры ХХ стагоддзя: У 4 т. Т. 1. Мн., ...\n... разы. 3 пачаткам перабудовы было ... іна па мовазнаўству, як ... мэтах заканадаýства аб мовах ... пабачыць памылковае выкарыстанне гэтага беларускага слова. Унесла (р) ... XIX і XX стагоддзях. Беларуская мова ... больш шырокае ўкараненне, развіццё і выкарыстанне беларускай мовы. ...\n... беларускага народа. Утварэнне беларускай нацыі 3. Развіццё асветы 4. Станаўленне беларусазнаўства ... адносінах на пачатках узаемнага інтарэсу. ... піянераў беларусазнаўства, археалогіі, фалькларыстыкі і мовазнаўства быў З. ... Пачатак ХХ стагоддзя – час канчатковага ...


Беларусь і Казахстан плануюць узгадніць дзеянні па прамбяспецы - Telegraf.by\nБеларусь і Казахстан плануюць узгадніць дзеянні па прамбяспецы\nЗ прычыны адрозненняў нарматыўных базаў краін СНД, міністэрства па надзвычайных сітуацыях Беларусі плануе вырашаць пытанні супрацоўніцтва ў сферы забеспячэння прамысловай бяспекі на двухбаковым узроўні. Як паведаміў 14 сакавіка начальнік дэпартаменту па наглядзе за бяспекай вядзення работ у прамысловасці МНС Віктар Бароўскі, першае пагадненне аб супрацоўніцтве ў дадзенай сферы плануецца падпісаць з МНС Казахстана.\nПа словах Віктара Бароўскага, такія пагадненні дазволяць спрасціць працэдуру, калі беларускім экспертам неабходна абследаваць прадпрыемствы ў Казахстане, якія пастаўляюць сваю прадукцыю ў Беларусь, і наадварот, перадае БелаПАН.\nМіж тым, 15 сакавіка прэм’ер-міністр Беларусі Міхаіл Мясніковіч на сустрэчы з прэм’ер-міністрам Казахстана Карымам Масімавым заявіў, што Беларусь і Казахстан павінны перайсці ў цэлым на больш высокі ўзровень супрацоўніцтва, перадае БелТА.\nМіхаіл Мясніковіч падкрэсліў, што Казахстан з’яўляецца стратэгічным партнёрам Беларусі і надалей бакам варта нарошчваць інвестыцыйнае і інавацыйнае супрацоўніцтва. «Мы будзем імкнуцца да таго, каб развіваць і ўмацоўваць ужо наяўныя ўзаемаадносіны», — заявіў беларускі прэм’ер.\nПаводле слоў Міхаіла Мясніковіча, у цяперашні час у распрацоўцы знаходзіцца больш за дзесяць сумесных высокатэхналагічных праектаў. Асаблівую ўвагу прэм’ер-міністр звярнуў на магчымасці супрацоўніцтва ў касмічнай сферы. «Магчымасці Мытнага саюза і Адзінай эканамічнай прасторы, якую мы фармуем, дазваляюць вырашаць глабальныя задачы сучаснымі цывілізаванымі метадамі працы», — заявіў Міхаіл Мясніковіч.


Усё пачынаецца з чытання | monde-diplomatique\nУсё пачынаецца з чытання\nЖАН-П‘ЕР ТЭРАЙ (Jean-Pierre Terrail)*\n*Навуковец, сябра Даследчай групы па школьнай дэмакратызацыі (GRDS).\nСярод шматлікіх дэбатаў, якія бударажаць французскую школу, спрэчкі адносна методык навучання чытанню застаюцца аднымі з найбольш вострых і рэгулярных. Публікацыя дадзеных даследаванняў, асабліва пасля 2005 года, якія дэманструюць недастатковы ўзровень валодання пісьмовай мовай сярод вучняў, што паступаюць у калеж [першая ступень сярэдняй школы ў Францыі. - бел. рэд.], падарвала стабільны давер да пачатковай школы. Дэпартамент па ацэнцы, прагназаванню і якасці пры Міністэрстве адукацыі (DEPP) таксама адзначыў, што рэзультаты вучняў па пісьму ў пачатку сярэдняй школы перажывалі стагнацыю ў перыяд з 1987 па 1997 гг. (дзесяцігоддзе другога школьнага буму, калі навучанне ў ліцэях і ўніверсітэтах зрабілася масавым) і знізіліся з 1997 па 2007 гг.(1)\nГэтую праблему, якая ўзнікла задоўга да пачатку правядзення неаліберальнай палітыкі, немагчыма вырашыць толькі аднаўленнем скарочаных пасадаў, як бы гэта не было неабходна. Школьная няроўнасць працягвае існаваць з 1960-х гадоў і ўвядзення «адзінай школы» Рэспублікі: згодна з дадзенымі Нацыянальнага інстытута дэмаграфічных даследванняў (INED) а потым DEPP, у 1960-я гг. толькі 11% дзяцей рабочых атрымлівалі неспецыялізаваны дыплом аб сярэдняй адукацыі (bac général), які дае найбольш шанцаў паспяхова атрымаць вышэйшую адукацыю, і 56% дзяцей кіруючых кадраў (45 пунктаў разрыву). Зараз жа паказчыкі складаюць 22% сярод дзяцей працоўных і 72% сярод дзяцей менеджэраў (50 пунктаў разрыву).\nУсялякі перагляд сродкаў выкладання трэба пачынаць менавіта з навучання «чытанню-пісанню». Можна, дарэчы, узгадаць, што абнаўленне пачатковай адукацыі ў 1972 годзе пачыналася з рэформы выкладання французскай мовы. Менавіта гэтая рэформа распаўсюдзіла новы метад, названы «глабальным», хоць дагэтуль навучанне чытанню рэгулявалася афіцыйнымі прадпісаннямі 1923 года, якія настойліва рэкамендавалі выкарыстоўваць літарна-складовы метад.\nГэтая рэформа паставіла пытанне чытання ў самы цэнтр педагагічных спрэчак. І ўсе, а гэта далёка не толькі спецыялісты па чытанню і дыдактыцы, альбо выкладчыкі падрыхтоўчых цыклаў (cours préparatoire), сталі адчуваць большае ці меншае дачыненне да гэтай праблемы і пачалі лічыць неабходным выказаць сваё меркаванне. Незалежна ад рэгалій і пасад, у педагагічных і адукацыйных колах быць сучасным, разумным і прагрэсіўным азначала абараняць «глабальны метад» і вытворныя ад яго «змешаныя» методыкі, у той час, як прыхільнікі складовага метаду лічыліся рэтраградамі, ледзь не рэакцыянерамі. Так, напрыклад, калі ў студзені 2006 года міністр адукацыі Жыль дэ Рабьен (Gilles de Robien) прапанаваў зноў звярнуць увагу на складовы метад, выйшаў маніфест, падпісаны, у прыватнасці, Французскім таварыствам па чытанню (AFL), Французскай групай новай адукацыі (GFEN) і Кааператыўным інстытутам сучаснай школы (ICEM), які выкрываў «прасоўванне палітычнай ідэалогіі, якая знішчае любую надзею вызвалення праз адукацыю«. І далей: «Ідэалагічны выбар [міністра] паміж метадам, дзе дзіцё з’яўляецца даследчыкам і метадам, дзе яго будуць дрэсіраваць, відавочны: юнага вучня з самага ранняга ўзросту пазбаўляюць права разважаць, адмаўляюць у яго жаданні пытацца, разумець, ведаць, яму навязваюць пасіўнае паслухмянства і замыкаюць ў міметычных ды паўтаральных практыкаваннях… Па-за навучаннем чытанню, справа ідзе пра тое, каб уплываць на здольнасці да разважання і комплексы светаразумення ўсёй моладзі!»\nРасшыфроўваць ці здагадвацца?\nТак званы складовы, алфавітны, альбо, як яшчэ кажуць, графемны метад чытання, што выкарыстоўваўся да 1970-х гг., прапануе паступовае навучанне расшыфроўцы «графем». Складаючыся з літар і спалучэнняў літар, прыкладна 150 графем французскага пісьма дазваляюць запісаць 36 фанем, ці недзялімых гукаў вуснай мовы (некаторыя фанемы маюць толькі адну магчымую транскрыпцыю, як напрыклад «ou«, а іншыя аж сем, напрыклад гук «s«: s, ss, sc, c, ç, x, t). Вывучэнне графем дазваляе хутка распазнаваць усё большую колькасць складоў, і як вынік словаў і сказаў.\nЧысты глабальны метад, у сваю чаргу, спавядае ўваход у чытанне, абыходзячы расшыфроўку графем. Сама ідэя навучыцца распазнаваць менавіта самыя словы, у іх поўным сэнсе, узнікла яшчэ ў XVIII стагоддзі. Але, тым не менш, прыйшлося чакаць пачатку XX стагоддзя, калі Авід Дэкралі (Ovide Decroly), які дастаткова фармалізаваў гэтую канцэпцыю, каб зрабіць яе ажыццяўляльнай, упісаў яе ў этычны і тэарэтычны масіў «новай педагогікі». Менавіта сімвалам гэтай педагогікі, у хуткім часе, пры падтрымцы Селестэна Фрэнэ (Célestin Freinet) (2), і зробіцца глабальны метад. Аднак яго выкарыстоўванне ў сістэме адукацыі будзе заставацца маргінальным да афіцыйных інструкцый 1972 і 1985 гадоў.\nГэтыя дырэктывы спрыяюць пераходу на глабальны метад у імя прынцыпа, згодна з якім «чытаць — гэта разумець», што імпліцытна дыскрэдытуе складовы метад, які зводзіцца да распазнавання складоў і графем, пазбаўленых сэнсу. Сапраўды, паколькі слова з’яўляецца найменшай сэнсавай адзінкай, навучанне чытанню на аснове візуальнага пазнавання слова дае вучням магчымасць сістэматычна асацыяваць распазнаванне і разуменне напісанага.\nНягледзячы на вялікі рэзананс працаў, што рэкамендавалі чысты глабальны (альбо ідэа-візуальны) метад, у 1970-я гады, усё роўна нельга сказаць, што ён калі-небудзь быў самым распаўсюджаным. Безумоўна, праблема ў тым, што ён сутыкнуўся з практычнай немагчымасцю: усялякі глабальны падыход павінен, у рэшце рэшт, спалучаць запамінанне як мага большай колькасці напісаных словаў і «чытанне-здагадку», гэта значыць ідэнтыфікацыю нераспазнаных словаў, абапіраючыся на кантэкст фразы ці на веданне адной з частак слова (напрыклад, угадаць «прыгажосць», ведаючы слова «прыгожы»). На практыцы ж, аднак, высветлілася, што нават камбінуючы запамінанне словаў (нават цэлых сказаў) і чытанне-здагадку, вынікі былі вельмі непераканаўчымі, часам ледзь не катастрафічнымі. Дайшло да таго, што глабальнаму метаду пачалі ставіць у віну рост дыслексіі і іншых праблем, звязаных з авалоданнем пісьмом(3).\nАле гэтая акалічнасць прывяла не да вяртання да складовага метаду, а да распаўсюду змешаных методык, якія больш адпавядалі прынцыпу «чытаць — гэта разумець». Сапраўды, яны спалучалі, у розных прапорцыях, у залежнасці ад асаблівасцяў таго ці іншага падручніка, вывучэнне сувязяў паміж фанемамі і графемамі і практыкі глабальнага метаду, візуальную ідэнтыфікацыю слова і чытанне-здагадку.\nВывучэнне графа-фаналагічнага кода значна палепшыла эфектыўнасць педагогікі. Асабліва ў тых выпадках, калі, як то паказваюць міжнародныя даследванні, яно робіцца ад самага пачатку навучання і больш сістэматычна. У адрозненне ад складовага метаду, вывучэнне сувязяў у змешаных методыках пачынаецца звычайна не з графем, якія вучаць расшыфроўваць, а з фанем, якім падбіраюць магчымыя напісанні. Апора на вусную мову дазваляе чытачам-пачаткоўцам ніколі не губляць сувязь з сэнсам. Гэты юны чытач навучыўся размаўляць; ён любіць гісторыі; з дзіцячага садку ён прызвычаіўся слухаць апавяданні, якія яму расказваюць у школе. Ідэя ў тым, каб вучань пачаў выхопліваць з гэтых гісторый спачатку сказы, потым словы і нарэшце фанемы, што складаюць гэтыя словы і чыё графічнае напісанне будзе вызначана.\nВыкладчык таксама разлічвае на тое, што вучань ведае і любіць, на вусную мову і апавяданні, каб спакваля падвесці яго да вывучэння адпаведнасцяў гукаў і пісьмовых знакаў. «Паслухай, гэта гук «о», ты яго чуеш у слове ‘кот’, а вось глядзі, як ён пішацца: гэта літара «о». Зараз паглядзі на гэтыя літары, словы і сказы, ды знайдзі літару «о».» І менавіта ў гэты момант ён звяртаецца да прыёмаў глабальнага метада, бо пачынаючы чытач сутыкаецца са словамі, усіх графем якіх ён не ведае (у дадзеным выпадку гэта слова «кот») і як вынік, вымушаны ідэнтыфікаваць глабальна альбо ўгадваць астатняе, абапіраючыся на засвоеныя літары ці склады, на сэнс расказанай гісторыі, альбо на ілюстрацыі з падручніка.\nАд настаўніка да лагапеда\nНягледзячы на нядаўнія зрухі ў бок вяртання да складовага метаду, прыкладна 90% настаўнікаў грамадскіх школ працягваюць карыстацца змешанымі методыкамі. Як жа тады не задавацца пытанням аб тым, у якой ступені яны вінаватыя ў праблемах валодання пісьмовай мовай, якія назіраюцца ў такой вялікай колькасці вучняў, што пакідаюць пачатковую школу? Як пасля ўсяго гэтага не здзіўляцца, што колькасць лагапедаў у Францыі павялічылася ад 160 у 1963 годзе да больш чым 16 тысяч на сённяшні дзень? Вядома ж, можна гэта звязаць з бумам у гэты перыяд прафесій, звязаных з даглядам за дзецьмі за той жа перыяд. Але гэты бум не ў меншай ступені стымуляваўся і абгрунтоўваўся яшчэ і цяжкасцямі ў авалоданні чытаннем, якія так і не былі пераадоленыя ў школе. І як не быць здзіўленым гэткім парадоксам: з аднаго боку, рэвалюцыя ў метадах навучання чытанню праводзілася пад лозунгам «чытаць — гэта разумець»; а з іншага, навучэнцы калежаў у 1995 годзе разумелі напісаны тэкст не лепш за сваіх аднагодкаў ў 1920-я гады(4). А зараз, па дадзеных даследаванняў 2009 года Праграмы міжнароднай ацэнкі вучняў (PISA) і французскага міністэрства адукацыі, 150 тысяч вучняў штогод выходзяць са школы «з вялікімі цяжкасцямі разумення пісьмовых тэкстаў«.\nНавучанне, якое падмяняе чытанне здагадкамі не можа не мець доўгатэрміновых наступстваў. Яно прэтэндуе на большую простасць у засваенні, але рызыкуе прывучыць вучня да недакладнага чытання, што непазбежна прывядзе на праблем з разуменнем, і да няяснага пісання. Фактычна, калі вучні зон прыарытэтнай адукацыі (скар. ZEP, школьныя акругі, якія атрымліваюць дадатковае фінансаванне з-за канцэнтрацыі сацыяльных і адукацыйных праблем у іх. — бел. рэд.) з цяжкасцямі разумеюць простыя тэксты пачатковай школы, яны хутчэй за ўсё не будуць звяртаць дастатковай увагі на матэрыяльнасць пісьмовага тэксту (нязначныя графічныя знакі, напрыклад пунктуацыйныя, і асаблівасці спражэння будуць незаўважныя для іх).\nПрыхільнікі прагрэсіўнай педагогікі выступаюць супраць традыцыйных методык у імя падыходаў да выкладання, якія павінны зрабіць дзяця больш разумным і ад самага пачатку ставяцца да яго як да аўтаномнага суб’екта ўласнага навучання. Іх крытыкі, у сваю чаргу, прэтэндуюць на больш эфектыўную перадачу ведаў. Гэтак і супрацьстаяць адна адной, нібыта ў дыялоге глухіх, дзве мадэлі адукацыі. Адна, адмовіўшыся ад усіх форм механічнага і аўтарытарнага ўбівання ў галаву ведаў, спрабуе вызваліць дзіця дзякуючы якасці спосабаў выкладання. Іншая ж лічыць, што вызваленне вынікае з набыцця ведаў.\nСённяшні свет зусім не вымушае ахвяраваць адной з гэтых мадэляў на карысць другой. Інтэграцыя ў дэмакратычнае грамадства і авалодванне цяжкімі ў засваенні тэхналогіямі прадугледжвае перадачу ўсім маладым пакаленням агульнай, адзінай і высокатэхналагічнай культуры, ды выкаранення няроўнасцяў у доступе да ведаў. Адначасова, трансфармацыя сямейных адносін і статусу дзіцяці, а таксама справядлівае жаданне забяспечыць вызваленне і праяўленне асобы як мага раней, штурхае да пошуку новых формаў школьнай адукацыі, якія б адпавядалі гістарычнаму развіццю. Мабыць магчыма прымірыць дзве гэтыя мадэлі, каб правесці неабходны перагляд шлях, якім дзяцей уводзяць у пісьмовую культуру?\n(1) Інфармацыйная даведка № 08.38, Міністэрства нацыянальнай адукацыі, снежань 2008.\n(2) Настаўнік пачатковай школы і педагог, Сэлестэн Фрэнэ (1896-1966) выступаў за кааператыўную школу, якая б заахвочвала вольнае самавыражэнне вучняў і іх паўнапраўны ўдзел у кіраванні ўстановай. Яго працы мелі вялікі рэзананс і дагэтуль лічацца аўтарытэтнымі ў педагагічных колах.\n(3) Гл. напрыклад, Colette Ouzilou, Dyslexie, une vraie-fausse épidémie, Presses de la Renaissance, Парыж, 2001\n(4) «Connaissances en français et en calcul des élèves des années 1920 et d’aujourd’hui. Comparaison à partir des épreuves du certificat d’études primaires», Les Dossiers d’éducation et formations, ministère de l’éducation nationale, № 62, Парыж, 1996.\nЗапись опубликована 20.09.2011 автором admin в рубрике Пераклады.\n← Дэглабалізацыя і яе ворагі Балівія. «Чатыры супярэчнасці нашай рэвалюцыі» →


Ліміт на легіянераў зрабілі больш жорсткім у беларускім футболе\nКіраўніцтва белфутбола незадаволена тым, што многія клубы ўключалі ў свой склад вялікe. колькасць легіянераў, ігнаруючы выхаванне сваіх гульцоў. 11.12.2019, Sputnik Беларусь\nCC BY-SA 2.0 / screw badluck / BallФутбольны мяч\nCC BY-SA 2.0 / screw badluck / Ball\nКіраўніцтва белфутбола незадаволена тым, што многія клубы ўключалі ў свой склад вялікe. колькасць легіянераў, ігнаруючы выхаванне сваіх гульцоў.\nМІНСК, 11 сне - Sputnik. Выканкам Асацыяцыі "Беларуская федэрацыя футбола" (АБФФ) зрабіў больш жорсткімі легіянерскі ліміт у чэмпіянаце Беларусі, паведамілі ў прэс-службе АБФФ.\nСёння ў Доме футбола адбылося пасяджэнне выканкама АБФФ, на якім тэхнічны дырэктар арганізацыі Дзмітрый Касянок выступіў з дакладам аб усталяванні лімітаў на замежных гульцоў.\nКасянок у дакладзе падкрэсліў, што колькасць легіянераў павялічылася і гэта "негатыўна адбілася на гульнявым часе айчынных спартсменаў (асабліва маладых)". Паводле яго слоў, многія клубы, якія не вырашалі маштабных задач у нацыянальным першынстве, ігнаравалі задачу выхавання сваіх футбалістаў.\n"Па выніках дакладу выканкам ухваліў прапанову ў заяўцы на матч чэмпіяната Беларусі вышэйшай лігі 2020 года пакінуць наступныя абмежаванні: 5 футбалістаў з беларускім пашпартам на поле; 5 замежных гульцоў на поле плюс яшчэ тры ў запасе", - праінфармавалі ў АБФФ.\nАкрамя таго, са статусу легіянера выведзеныя футбалісты, якія пастаянна пражывалі ў Беларусі і выступалі тут на працягу трох гадоў да дасягнення 25-гадовага ўзросту.\nНагадаем, раней выканкам АБФФ прыняў рашэнне не лічыць расіян легіянерамі ў чэмпіянаце краіны.


27 люты 2010, 16:16\nАрцём Дубскі патлумачыў, за што ён атрымаў пакараньне ў магілёўскай калёніі. Ці будзе працэс над Мікалаем Аўтуховічам і Ўладзімерам Асіпенкам цалкам адкрыты? Андрэй Бандарэнка зьбіраецца падаваць касацыйную скаргу на прысуд Першамайскага суду.\n24 лютага маладафронтавец Арцём Дубскі вызваліўся з ізалятару ў калёніі і адразу пазваніў дамоў. Арцём патлумачыў маці, за што яго пакаралі. Вось што распавяла Алена Дубская.\n“Аказваецца, яго пакаралі за тое, што прысеў на ложак ў дзённы час. За гэта далі 15 дзён ізалятару.”\nВызвалілі Арцёма Дубскага на дзень раней прызначанага тэрміну, але да 1 траўня ён пазбаўлены права атрымліваць перадачы.\nНагадаю, пра тое, што сына зьмясьцілі ў турэмны ізалятар Алена Дубская даведалася, калі прыехала на мінулым тыдні ў Магілёўскую калёнію на спатканьне з Арцёмам. Раней ёй стала вядома, што Арцём спрабаваў у калёніі зьбіраць подпісы пад лістом да адміністрацыі з просьбай палепшыць бытавыя ўмовы. Паводле Арцёма, пасьля гэтага яго выклікалі ў адміністрацыю на размову. Што дакладна казалі Арцёму міліцыянты невядома, але меней як праз месяц маладафронтавец апынуўся ў турэмным ізалятары. Чым ізалятар адрозьніваецца ад карцэра? Алена Дубская задала гэтае пытаньне намесьніку начальніка калёніі.\n“У карцэры бэтонныя сьцены і ложак. А ў ізалятары падлога, стол, ложак – ўсё драўлянае. Вось такія адрозьненьні”.\nПаводле Алены Дубскай яе сын “не скардзіўся на стан здароўя, ягоны голас па тэлефоне гучаў бадзёра”. На будучым тыдні Алена Дубская з адвакатам Тамарай Сідарэнка зьбіраюцца наведаць Арцёма ў калёніі.\n10 сакавіка ў Вярхоўным судзе пачнецца працэс над Мікалаем Аўтуховічам і Уладзімерам Асіпенкам, якіх падазраюць ў падрыхтоўцы тэракту супроць высокапастаўленых чыноўнікаў. Пра гэта адвакатам абвінавачаных паведамілі з Вярхоўнага суду. Працэс спачатку будзе адкрытым , але адвакат Павал Сапелка не выключае зьмены фармату працэсу.\n“Тое, як пакуль прызначана, не мае асаблівага значэньня. Гэта ж яшчэ будзе вырашацца на самім працэсе і паводле жаданьня бакоў рэжым пасяджэньня можа быць зьменены.”\nПаводле зьвестак, справа Мікалая Аўтуховіча і Ўладзімера Асіпенкі складаецца з 20 тамоў. Адвакаты скардзяцца на тое, што ім забаронена рабіць копіі дакумэнтаў справы. Паводле дачкі Ўладзімера Асіпенкі Людмілы ёй адмовілі ў спатканьні з бацькам, спаслаўшыся на хуткі пачатак працэсу.\nАндрэя Бандарэнку судзілі другі раз. Прадпрымальнік Андрэй Бандарэнка сваёй віны не прызнае і тлумачыць перасьлед палітычнымі прычынамі, у прыватнасьці, помстай за ўдзел у парлямэнцкіх выбарах 2008 году.\n23 лютага закончыўся другі па ліку працэс над прадпрымальнікам Андрэем Бандарэнкам. Актывіста АГП прызналі вінаватым ў крадзяжы маёмасьці праз махлярства і асудзілі да 6 гадоў зьняволеньня з канфіскацыяй маёмасьці. Гэты прысуд вынесла судзьдзя Тацяна Равінская зь Першамайскага суду Менска. Нагадаю, новы тэрмін зьняволеньня Андрэю Бандарэнку на год меншы, за той, які ў кастрычніку мінулага году вынес судзьдзя Леанід Ярмоленкаў. Андрэя Бандарэнка пасьля вынясеньня прысуду заявіў, што ягоная справа была заведзеная на замову і ён намераны абскардзіць прысуд.


СЫМБАЛЬ ВЕРЫ. ЦІ ДЫСКРЫМІНАВАНЫЯ МУСУЛЬМАНСКІЯ ЖАНЧЫНЫ?\nАўтар Кастусь Бандарук, Прага\nАпошнія падзеі ў сьвеце павялічылі цікаўнасьць да ісляму і яго сутнасьці. Ужо даўно ў заходняй цывілізацыі існуе стэрэатып, што жанчына ў ісляме прыніжаная і загнаная. Для эўрапэйцаў незразумела і абуральна тое, што жанчыны ў некаторых краінах мусяць хадзіць і ў сьпякоту ў цёмных паранджах з ног да галавы. Для разьняволеных, эмансіпаваных жанчынаў з хрысьціянска-эўрапэйскай цывілізацыі, ужо гэта дастатковы доказ і сымбаль дыскрымінацыі мусульманак.\nДа таго далучаецца шматжэнства, забарона працы паза домам і шэраг стэрэатыпаў пра бяспраўнасьць жанчынаў ў сям’і і ў грамадзтве. У выніку іслям акрамя рэлігійнага фанатызму, тэрарызму і нечалавечнасьці, атаясамліваецца яшчэ проста з сярэднявечным цемрашальствам і дзікасьцю. Але ці тое, што некаторыя лічаць дыскрымінацыяй жанчынаў, напэўна выплывае зь ісляму? З гэтым пытаньнем я зьвяртаюся найперш да спэцыяліста, ўсходазнаўцы, прафэсара Аляксея Малашэнкі.\n(Малашэнка: ) “Калі мы зьвернемся ўласна да Карану, дык там асаблівай дыскрымінацыі жанчынаў не назіраецца. Я не магу сказаць, каб ў Каране быў нейкі антыжаночы пафас. Наадварот. Там усяляк падкрэсьліваецца роўнасьць паміж мужчынам і жанчынай, паколькі яны абое створаныя на вобраз і падабенства Божае. Апроч таго, у ісляме вельмі высока пастаўленая роля жанчыны ў сям’і. Зразумела, што ўзьнікае праблема шматжэнства, хаця яно выступае ня толькі ў ісляме. Сапраўды, у Каране ёсьць тэксты, на аснове якіх мусульманін можа мець дзьве, тры, чатыры і нават болей жонак. Аднак ў традыцыйным мусульманскім грамадзтве, у мінулым, супраць шматжэнства ніхто ніколі не выступаў хаця б і таму, што існавала элемэнтарная праблема недахопу мужчынаў”.\nГэта быў Аляксей Малашэнка з Масквы, ўсходазнаўца, які пабываў ў многіх мусульманскіх краінах і добра ведае рэаліі тамтэйшага жыцьця. З пытаньнем, ці жанчына ў ісляме сапраўды дыскрымінаваная, я зьвярнуўся таксама да чалавека, які ў сваю чаргу шэраг разоў пабываў на Блізкім Усходзе, і які, у прыватнасьці, дасьледвае ізральска-палестынскія дачыненьні. Гэта вядомы публіцыст і актыўны дзеяч габрэйскай абшчыны ў Варшаве Канстанты Гэббэрт.\n(Гэббэрт: ) “Жанчына ў традыцыйным ісляме, як, дарэчы, і ў традыцыйным юдаізьме сапраўды дыскрымінаваныя. У гэтых дзьвюх рэлігіях адносіны паміж мужчынам і жанчынай асноўваюцца не на прынцыпе абсалютнай роўнасьці, але на раўнапраўнай адрозьненасьці. Зыходным зьяўляецца перакананьне, што ў мужчыны і жанчыны іншыя заданьні, адсюль і іншыя правы ды абавязкі. Прынята, што жанчына павінна займацца домам, выхоўваць дзяцей, а мужчына павінен утрымоўваць сям’ю, гарантаваць дзецям асьвету. Такім чынам, існуе рэальная дыскрымінацыя жынчынаў ў іслямскіх краінах. Афганскія талібы, якія пайшлі далей за патрабаваньні ісляму, замыкаюць жанчынаў у дамах, не дазваляюць ім працаваць і вучыцца, на вуліцу яны могуць выходзіць толькі апранутыя ад ног да галавы. У Савудаўскай Арабіі жанчына ня толькі ня мае выбарчых правоў, але і права кіраваць аўтамабілем, але нават выходзіць на вуліцу без прадугледжанага законам мужчыны. Гэтак жа і ў Іране. Там жынчыны могуць галасаваць, могуць кіраваць аўтамабілем, але таксама, калі зьявяцца на вуліцы без мужчыны, які ім ня муж, бацька, брат альбо сын, дык яны будуць аўтаматычна абвінавачаныя ў распусьце і пакараныя Міністэрствам Падтрымкі Цноты і Барацьбы з Правіннасьцямі. Ёсьць у Каране такія суры, зь якіх адназначна вынікае, што жанчына падпарадкаваная ўладзе мужчыны. Тое, што мужчына можа разьвесьціся з жонкая бяз ейнай згоды і нават бяз ведама, што мужчына можа мець чатыры жонкі, а жанчына ня можа мець чатырох мужоў, усё гэта сьведчыць аб відавочнай законнай няроўнасьці. Можна з упэўненасьцю сказаць, што ў параўнаньні з заходнімі стандартамі, жанчына ў ісляме дыскрымінаваная, хаця гэтае паняцьце мае іншы сэнс, калі выняць яго з эўрапэйскага культурнага кантэксту і ўкласьці ў іслямскі кантэкст”.\nГаварыў Канстанты Гэббэрт. Што тычыцца заходніх стандартаў, дык трэба адзначыць, што яны зьяўляюцца вынікам доўгай эвалюцыі. Старажытныя габрэі, грэкі і рымляне, на культуры якіх асноўваецца эўрапэйская цывілізацыя, не паважалі жанчынаў. Арыстоцель лічыў, што “жанчына - гэта няпаўнавартасны мужчына, скапец”. На думку Пэрыкла, “галоўнай цнотай жанчыны зьяўляецца ейнае ўменьне маўчаць”. Пачуцьцё грубага вяршэнства мужчыны над жанчынай Сакрат выказаў наступным чынам: “Тры рэчы можна лічыць шчасьцем: што ты ня дзікі зьвер, што ты грэк, а не барбар, і што ты мужчына, а не жанчына”. Біблія - першы рэлігійны тэкст у якім няма бога жаночага роду. З 46 кнігаў Старога Запавету толькі 2 прысьвечаныя жанчынам, а 80 % пэрсанажаў - мужчыны. Прамаці Эве Бог сказаў: “у болю будзеш нараджаць дзяцей, і муж твой будзе панаваць над табою”. Талмуд вучыць, што “лепш спаліць Тору, чым даручыць яе жанчыне”. Кожнай раніцы прававерны габрэй дзякуе Богу за тое, што Той не стварыў яго жанчынай”. Паводле Майсеевага Закону, мужчына можа разьвесьціся з жонкай тройчы, вымаўляючы слова “адыдзі”. Ён можа гэта зрабіць нават з той прычыны, што яна бясплодная, што разьбіла вазу альбо проста перастала яму падабацца. Аднак жонка ў ніякім разе ня можа сама патрабаваць разводу, бо без “разводнага лісту” яна ня можа пакінуць мужа. У гэтым сэнсе, той крытыкаваны за адсталасьць іслям выглядае надзвычай прагрэсіўным? Калі ласка, Спадар Ібрагім Канапацкі”.\n(Канапацкі: ) “Па-першае, разглядаючы пытаньне становішча жанчынаў у ісляме, іхныя правы і абавязкі, устаноўленыя мусульманскай рэлігіяй, я хацеў бы адзначыць адну акалічнасьць. У ісляме ня можа быць гаворкі аб прызнаньні крайняй свабоды, якой карыстаюцца сёньня жанчыны ў некаторых сфэрах грамадзкага жыцьця як у заходніх, так і ў постсавецкіх краінах. Іслям патрабуе, каб жанчына заставалася разумнай істотай. Ён ня хоча, каб яна стала ні анёлам, ні дэманам. Найлепшая – залатая сярэдзіна - казаў Прарок Мухамед (мір яму і міласьць Усявышняга). Калі нехта хоча параўнаць становішча жанчыны ў ісляме зь ейным становішчам у цывілізаваных, заканадаўчых сыстэмах, то мне здаецца, што ён павінен прыняць да ведама ўсе факты, а не толькі асобныя звычаі, да якіх зводзіцца гаворка аб няраўнапраў’і . Сапраўды, у адносінах некалькіх аспэктаў маральнасьці, іслям больш строгі і патрабавальны, чым іншыя сучасныя сыстэмы жыцьцёвага ладу, але гэта яшчэ ня ўвесь іслям”.\n(Бандарук: ) “Ібрагім Барысавіч, Хрыстос, які ў ісляме шануецца як адзін з прарокаў, выяўляў любоў да маці. Дзеве Марыі прысьвечаны наагул увесь разьдзел Карану. У ім сказана: “О, Марыя! Бог абраў цябе, ачысьціў і паставіў над усімі жанчынамі сьвету”. Хрыстос наагул ставіўся да жанчынаў з павагай і спагадай. Гісторык Гі Бэштэль піша: “Хрыста можна разглядаць як папярэдніка фэмінізму. У той час, калі ягоныя сучасьнікі лічылі жанчынаў нячыстымі істотамі, ён не баяўся папсаваць сваю рэпутацыю, кантактуючы зь імі і наведваючы іх”.\nАднак апосталы і айцы Царквы хутка падправілі Хрыстовае вучэньне. Апостал Павал пісаў: “Ня муж створаны для жонкі, але жонка для мужа” ( 1 Кар.3,10). “Галава мужчыну - Хрыстос, а галава жанчыне-муж”. Жанчына няхай моўчкі вучыцца ўсякай пакоры. А жанчыне, каб навучала, не дазваляю, ані каб мужам кіравала, але каб ў бязмоўнасьці была. Бо перш створаны Адам, а пасьля Эва, і не Адам быў спакушаны, але жанчына спакушаная, у праступку была. Збаўлена ж будзе праз раджэньне дзяцей, калі будзе трываць у веры, у любові ды ў сьвятасьці з мудрасьцяй” ( 1 Цім.2, 9-11). Сьвяты Еранім бачыў ў цяжарнай жанчыне нешта выключна агіднае. Мужчыны –тэолягі спаборнічалі паміж сабою, хто зь іх больш находліва абразіць і прынізіць жанчыну. Адон Клюнійскі пісаў ў 10-м стагодзьдзі: “Нам гадка дакранацца да ванітаў і да гною, дык як жа мы можам сьціскаць ў нашых абдымках гэты мяшок зь нячыстотамі, які завецца жанчынай”. Да канца сярэдневечча сярод тэолягаў працягваліся спрэчкі, ці жанчына наагул мае душу. Ібрагім Барысавіч. Такім чынам, у сэнсе павагі да жанчыны, іслям хутчэй падтрымаў думку самога Хрыста, а не хрысьціянаў?”\n(Канапацкі: ) “Іслям, гэтак як і іншыя нябесныя рэлігіі, ставіць на высокую ступень маці. Нехта аднойчы спытаўся ў Прарока Мухамэда, што найбольш пажаданае для Аллаха? Прарок адказаў: “Быць добрым для бацькі і маці. У Кітабах беларускіх татараў гэтай тэме таксама надаецца вялікая ўвага. Вось, напрыклад, якое настаўленьне даецца дзецям: “вы павінны любіць бацьку і маці больш за ўсіх на сьвеце пасьля Аллаха і шанаваць іх. Адказвайце бацьку і маці ласкава, не дазваляйце сабе ніколі павышаць голас і адказваць ім нецярпліва”.\nЗвычайна, на нашых татарскіх помніках у Беларусі, разам з прозьвішчам нябожчыка, пісалі і імя маці. Вядомае таксама выслоў’е Прарока, датычнае замужніх жанчынаў. “Лепшы з вас той, - казаў Прарок, - хто лепш за ўсё ствіцца да сваёй жонкі”. А ў апошняй пропаведзі - худбе - Прарок сказаў “абыходзьцеся з жанчынамі па- добраму, бо яны ў вас як закложніцы, нічога свайго ня маюць. Вы ўзялі іх жонкамі як дар Аллаха, і яны сталі даступнымі вам па волі Аллаха”.\nДарэчы, слова "“мааруф"” што азначае "“дабро, добрае стаўленьне да жанчынаў"” у адной толькі суры Аль-Бакра паўтараецца 11 разоў. Усё гэта сьведчыць пра вялікі клопат аб жанчыне, імкненьне абараніць яе ад прыгнёту, які яна цярпела ў даіслямскую эпоху. У эпоху Мухамэда жанчына стала ахоўванай каштоўнасьцю, аб якой клапаціўся Прарок і ягоныя паплечнікі. Каран нагадвае, што жанчына мае больш слабую фізычную канстытуцыю, таму схільнасьці жанчыны павінны адпавядаць ейным мажлівасьцям. Мужчына больш моцны, таму ён павінен браць на сябе цяжэйшую ношу ў жыцьці. Кожны павінен адпавядаць свайму прадвызначэньню. І калі паміж двумя поламі і ёсьць нейкая няроўнасьць, зьвязаная зь іхняй прыродай, то ў іншых сфэрах жыцьця яны падобныя адзін на аднаго, таму падобныя і іхныя правы і абавязкі”.\nГаварыў Ібрагім Канапацкі, прадстаўнік беларускіх мусульман-татараў.\nШто тычыцца правоў і абавязкаў, дык ёсьць у Каране і такія месцы, якімі можна патлумачыць няраўнапраўе жанчынаў. “Жанчыны маюць правы, адпаведныя іхным абавязкам згодна добраму звычаю. Аднак, мужчыны маюць над імі некаторае вяршэнства” - гаворыцца ў Каране, 2 сура, 228 аят. У 223 аяце гэтай жа суры сказана: “Вашы жонкі - вашая ральля, дзе вы сееце зерне патомства. Прыходзьце на Вашую ральлю, калі вам захочацца”. Адносна маёмасных правоў гаворыцца: “Сыну належыць доля спадчыны, роўная долі дзьвюх дачок”(4,11) Гэта тэорыя, а што тычыцца практыкі дык згадаю хаця б такія прыклады. Толькі ў мінулым годзе кувэйцкія жанчыны атрымалі права ўдзельнічаць у выбарах і быць абранымі. Каля 20-ці жанчынаў у Ярданіі штогод становяцца ахвярамі “злачынстваў гонару”. Іслямскае духавенства і крымінальны кодэкс гарантуюць бясьпеку любому мужчыну, калі той заб’е жанчыну, падозраную ў сужэнскай здрадзе. Спадар Малашэнка. Як ўсходазнаўца, што Вы скажаце на гэты конт?”\n(Малашэнка: ) “Я ня схільны гэтак, як большасьць немусульманаў, думаць, што мусульманскае грамадзтва ўсёй сваёй сутнасьцю цісьне на жанчыну, робіць яе нейкай нявольніцай. Такое магчымае і яно бывае толькі ў адсталых краінах. У прынцыпе, я мяркую, што іслямская, хрысьціянская, будыйская ды ўсе астатнія цывілізацыі фармуюцца з аднаго боку на падставе іхных сьвятых кнігаў, а з другога - на падставе традыцыяў, датычных адносінаў ў грамадзтве, у тым ліку паміж мужчынам і жанчынай. У тым, што гэтыя адносіны розныя ў хрысьціянскай і іслямскай цывілізацыяў, дык я ня бачу нічога страшнага. Я нават лічу, што неаднойчы пазарэлігійныя традыцыі маюць большы ўплыў, чым іслям. Я згадаю толькі адзін прыклад, аб чым не прынята гучна гаварыць. У Іране, у дзяржаве, дзе кіруюць мулы, дзе вельмі моцны палітычны іслям, жанчына займае надзвычай высокую пазыцыю ў грамадзтве, не зважаючы хаця б на тыя цёмныя вопраткі. Самі іранцы гаварылі мне: “мы баімся сваіх жонак”. Найбольш падпарадкаванай асобай ў сям’і зьяўляецца муж. Гэтак гаварылі самі іранцы. Такім чынам, нельга ўсё маляваць адным колерам”.\nДарэчы, аб ролі пазарэлігійных чыньнікаў піша ў сваім артыкуле “Правы жанчынаў ў ісляме” прафэсар Гульнара Балтанова. Яна лічыць, што “мясцовыя, родавыя, патрыярхальна-пляменныя звычаі і культура, трактоўкі іслямскага права бяруць верх над клясычным іслямскім веравучэньнем. Гэта архаічныя, састарэлыя традыцыі робяць жанчыну хатняй закладніцай. Зь іх прычыны ўжываецца прымус у пытаньнях шлюбу, працы, асьветы і кар’еры, хаця Каран і Сунна выразна гарантуюць жанчыне роўныя з мужчынам правы”. Аднак, што думаць пра тыя краіны, дзе кіруюць мулы і шэйхі, якія добра ведаюць іслямскія законы. Я са зьдзіўленьнем прачытаў такую вось інфармацыю: “У большасьці з 13 штатаў Малезіі жанчыны карыстаюцца адносным раўнапраўем на рынку працы. Аднак у штаце Кэлянтан, кіраваным іслямскімі фундамэнталістамі, улады плянуюць увесьці поўную забарону працы жанчынаў паза хатай. Пакуль яны могуць выконваць публічныя функцыі, аднак пад адной умовай, калі яны брыдкія”. У некаторых арабскіх краінах, у прыватнасьці, у Савуаўскай Арабіі і Эгіпце, жонка без дазволу мужа ня можа паехаць за мяжу. Дык ці гэта не дыскрымінацыя?”\n(Малашэнка: ) “Адносна грамадзкай дзейнасьці жынчыны, ейнай працы, дык тут сытуацыя трохі іншая, паколькі ў ісляме, згодна Карану, жанчына павінна займацца найперш сям’ёю. Адначасова, калі паглядзець на раньні іслям, на Пророка Мухамэда і тых жанчынаў, якія яго акружалі, дык былі і такія жанчыны, якія прэтэндавалі на ўдзел у палітыцы. Такой была, напрыклад, першая, каханая, жонка Мухамэда Хаджыджа, а дачка Айша, гэта наагул палітычны дзеяч, дастаткова прыкметны і ўплывовы. Я думаю, што ў гэтым становішчы жанчыны, ня гэтулькі падапарадкаваным, але хутчэй засяроджаным на сям’і, няма нічога заганнага. Іншая справа, што разам з разьвіцьцём і мадэрнізацыяй іслямскага грамадзтва, жанчына пачала прэтэндаваць на большае, найперш на працу, на занятасьць на роўні з мужчынам. Калі, напрыклад, мужчына бывае палітыкам, дык і жанчына хоча займацца палітыкай. І тут ўзьнікае супярэчнасьць паміж роляй жанчыны ў сям’і і ейнай грамадзка-палітычнай дзейнасцью, ейнай працай”.\nШто тычыцца працоўнай, грамадзка-палітычнай дзейнасьці жанчыны і ейнага месца ў грамадзтве, дык прывяду тут прыклад дэмакратычнай заходняй краіны. У Злучаных Штатах жанчыны маюць права галасаваць з 1920 году. Большасьць сваіх правоў яны адваявалі ў 60-70 гады. З 63 году яны могуць зарабляць гэтулькі, што й мужчыны, з 64 –нельга іх дыскрымінаваць ў працы, з 73 маюць права на аборты, з 90-га – права на дэкрэтны адпачынак пасьля родаў. Тэарэтычна, кожны, незалежна ад полу, мае аднолькавыя шанцы, аднак на практыцы бывае інакш. Жанчыны ў сярэднім зарабляюць на 30 % менш за мужчынаў. Хаця яны складаць 45 % працоўнай сілы, аднак займаюць толькі 25% кіраўнічых пасадаў. 40 % амэрыканцаў заяўляюць, што яны ў ніякім разе не абралі б жанчыну прэзыдэнтам. Сярод Першых Лэдзі амэрыканцы найбольш любяць прыгожую і маўклівую і ласкавую Джэкі Кэнэдзі, а спрэчныя пачуцьці выклікае самастойная і амбітная Гіляры Клінтан. У кожным разе, хаця і позна, аднак жанчыны на Захадзе дасягнулі многага. Таксама ў шэрагу іслямскіх краінаў існуюць жаночыя арганізацыі. У Казахстане з 94-га году існуе “Фэмінісцкая Ліга” і “ Алмаацінскі жаночы інфармацыйны цэнтр”, у Кыргызстане “Дыяманд”, ва Ўзбэкістане “Жаночы Рэсурсны Цэнтр” якія выступаюць за раўнапраўе жанчынаў, аднак у прынцыпе не назіраецца нейкага масавага cупраціву. У адказ на рэзалюцыю Міжнароднай Канфэрэнцыі ў Бэйджангу, рэдактар “Усясьветнага Часопісу Мусульманскіх Мяншыняў” Салеха Махмуд задаў наступнае пытаньне: “ а чаму ж гэта самі мусульманкі так упарта супраціўляюцца мадэрнізацыі паводле заходняга ўзору, чаму нават жывучы ў заходніх краінах яны носяць паранджу, якая ў заходняй цывілізацыі лічыцца сымбалям прыніжэньня і бяспраўя?”. Выглядае, што пераважная большасьць жанчын- мусульманак зьмірыліся са сваім месцам ў грамадзтве і ня лічаць сябе дыскрымінаванымі? Спадар Гэббэрт, Вам слова:”\n(Гэббэрт: ) “Жанчына мае вялікую, рэальную ўладу дома, яна прыймае важныя рашэньні: як выдаткаваць зэканомленыя грошы, дзе маюць вучыцца дзеці. Жанчына кіруе домам, а мужчына ў публічных месцах. Аднак такая канцэпцыя магла існаваць да часу, пакуль захоўвалася каставае грамадзтва, у якім правы і абавязкі паасобных людзей рэгуляваліся агульнаграмадзкімі нормамі. Грамадзтва свабодных людзей ня можа мірыцца з такімі нормамі, і ў юдэйстве гэтыя прынцыпы былі паступова абмяжаваныя альбо цалкам скасаваныя.\nАднак у ісляме правы і абавязкі жанчынаў надалей іншыя, чым ў мужчыны. З другога боку варта адзначыць, што, прынамсі, некаторыя мусульманскія жанчыны ўхваляюць гэтую няроўнасьць і лічаць яе сваім дасягненьнем. У Турцыі былі выпадкі, калі абраныя ў цалкам дэмакратычных і свабодных выбарах жанчыны-дэпутаты ад іслямскай партыі, не маглі прынесьці прысягу, бо турэцкае заканадаўства не дазваляляе выступаць ў публічных месцах ў рэлігійнай вопратцы, напрыклад ў традыцыйных хустках. Такім чынам, некаторыя лічаць няраўнапраўе станоўчай зьявай, а іншыя рашуча бунтуюць супраць гэтага”.\nГаварыў Канстанты Гэббэрт. Дарэчы, летась, у кэнійскім горадзе Мамбаса адбылася, арганізаваная мясцовымі імамамі, шматтысячная дэманстрацыя іслямскіх жанчынаў. Яны патрабавалі адкласьці разгляд законапраекту, зь якім выступіў апазыцыйны палітык Бэт Муго. Ён і некаторыя іншыя дэпутаты вуступілі за раўнапраўе кэнійскіх жанчынаў ў сацыяльнай сфэры. “Месца жанчыны ў Каране - недвухсэнсоўнае. Там ясна сказана, што жанчына павінна падпарадкоўвацца мужчыну, і ніхто ня можа зьмяніць гэтага правіла,” - выкрыквалі апранутыя ў чорныя вопраткі жанчыны. І вось мы ізноў вярнуліся да пытаньня вопраткі, што на Захадзе разглядаецца як бачны знак прыгнёту іслямскай мужчыны. Які сэнс надаюць гэтаму звычаю самі мусульмане. Калі ласка, Ібрагім Канапацкі”.\n(Канапацкі: ) “Мусульманка павінна хаваць прывабныя формы свайго цела з дапамогай вопраткі. Дома, у сям’і, яна можа апранацца свабодна і ўпрыгожваць сябе. Больш таго. Іслям заахвочвае яе да гэтага, каб такім чынам яна была прывабнай для свайго мужа, паколькі ейная прыгажосьць прызначаная яму. Яна таксама мае права рабіць гэта, знаходзячыся сярод іншых жанчынаў-мусульманак, але паза сваёй хатай, у прысутнасьці мужчынаў, якія не зьяўляюцца яе блізкімі, яна абавязаная насіць вопратку, каб усе, хто яе бачыць разумелі, што яна прыстойная, сьціплая жанчына, і ніякім чынам яе не імкненцца прадэмаснтраваць сваю сэксуальнасьць. Прыстойная мусульманская жанчына, якая носіць вопратку, што не прыцягвае ўвагу і сымбалізуе ейную жаноцкасьць, хаваючы пры гэтым сэксуальнасьць, адразу заслугоўвае павагі з боку мужчыны. Адзеньне такога тыпу - “хіджаб”-прадпісанае самым Каранам. Вельмі важна падкрэсьліць, што іслям прадпісвае хіджаб ня толькі для абароны грамадзтва ад негатыўнага ўзьдзеяньня бескантрольнай полавай прыхільнасьці, для абароны гонару жанчыны, але і для таго, каб жанчына была пазытыўнай, канструктыўнай, а не шкоданоснай сілай ў грамадзтве. Дзякуючы яе сьціпламу адзеньню і набожнасьці, мужчына можа ставіцца да яе як да асобы, а не як да сэксуальнага аб’екту. Гэта значыць, што ейная каштоўнасьць для грамадзтва вызначаецца ня ейнай прывабнасьцю, але выключна яе чалавечай годнасьцю. Таму, калі мусульманка стане старэйшай, яна не губляе сваёй каштоўнасьці, як і ў сваіх вачох, так і ў вачох грамадзтва, паколькі для мусульманаў каштоўнасьць і жанчыны і мужчыны павялічваецца з ўзростам, па меры назапашваньня імі мудрасьці і жыцьцёвага вопыту”.\nУ гэтым іслям дакладна супадае з хрысьціянствам. У Лісьце да Цімафея апостал Павал пісаў: “Жадаю… каб жанчыны, у прыстойнай вопратцы, са стыдлівасьцяй і мудрасьцяй аздаблялі сябе не пляценьнем валасоў, ані золатам, ані пэрламі, ані дарагімі шатамі, але добрымі ўчынкамі” ( 1Цім.2, 8-10)\n(Канапацкі: ) “Для мусульманаў крыніцай грамадзкай павагі і статусу зьяўляецца яе характар, асабістыя якасьці: сьціпласьць, годнасьць, набожнасьць і адукаванасьць, яе роля жонкі і маці, а не сэксуальная прывабнасьць і вольныя зносіны з мужчынам. . Іслям усяляе як мужчыну так і жанчыне трывалы дух “хайя”, што ў перакладзе азначае дух сарамлівасьці, стрыманасьці, сьціпласьці ў прысутнасьці прадстаўнікоў процілеглага полу, што зьяўляецца вельмі трывалай перашкодай для непрыстойнасьці. Карацей кажучы, цнатлівасьць, сьціпласьць і чысьціня - гэта ня проста зьнешняе абмежаваньне, устаноўленае рэлігіяй, але, хутчэй за ўсё, унутраныя якасьці, якія песьціць ды імкнецца захаваць, як шчыры мусульманін, гэтак і шчырая мусульманка”.\nГаварыў Ібрагім Канапацкі. На заканчэньне хачу адзначыць, што хрысьціянская Царква ў прынцыпе таксама не адмовілася ад падобных патрабаваньняў. Дагэтуль афіцыйна не скасаванае старажытнае правіла, згодна якому жанчына ў храме зь непакрытай галавой лічылася голай. Зараз гэтага правіла прытрымліваюцца толькі манашкі. У храме таксама лёгка пазнаць праваслаўную жанчыну з Расеі, калі яна ў царкве завязвае хустку на галаву. Царква дагэтуль прадугледжвае жанчыне найперш ролю жонкі і маці, не прыймае шэрагу формаў жаночай эмансіпацыі ў сэнсе вопраткі, працы і ўдзелу ў грамадзкім жыцьці.\nЯна ўсхваляе цэлібат, дзявочасьць, сэксуальную стрыманасьць, забараняе альбо абмяжоўвае аборты, разводы і кантрацэпцыю, якія многія жанчыны на Захадзе лічаць сваім правам і здабыткам. Эмансіпацыя жанчынаў ў хрысьціянскай Эўропе пачалася толькі з 16-га стагодзьдзя, днак яна зыходзіла не з нетраў самой рэлігіі, але хутчэй наадварот: у выніку паступовай сэкулярызацыі і зьмяншэньня ўплыву Царквы. Жанчыны ў эўрапэйская культуры дасягнулі амаль поўнага раўнапраўя і поўнай свабоды, але на думку шмат каго, гэта неадназначная перамога. Царква перасьцерагае перад небясьпечным перахілам ў эмансіпацыі. Яна надалей цьвердзіць “ усё магу, але не ўсё карыснае”.


Юбілей «Літаратурнай Беларусі» адзначылі ў Мінску (+фота з імпрэзы і відэавіншаванне ад Ніла Гілевіча)\nГалоўная » Навіны » Юбілей «Літаратурнай Беларусі» адзначылі ў Мінску (+фота з імпрэзы і відэавіншаванне ад Ніла Гілевіча)\nДата публікацыі: 17.01.2015\nПавіншаваць «Літаратурку» прыйшлі каля паўсотні гледачоў, сярод якіх — пісьменнікі, грамадскія дзеячы, аўтары і аматары прыгожага пісьменства.\nУверсе, злева направа: Сяржук Сыс, Васіль Зуёнак, Валеры Дубоўскі, Алесь Камоцкі. Унізе: Уладзімер Някляеў, Уладзімір Сіўчыкаў\nКультурна-асветніцкі праект «Літаратурная Беларусь» выдаецца з 2006 года. Ініцыятарамі яго стварэння сталі ГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў» і газета «Новы Час».\n— 100 нумароў, 100 месяцаў літаратурна-грамадскага жыцця — не так і мала, хаця, магчыма, нямнога для ўсёй тысячагадовай гісторыі беларускай культуры. Дадатак да газеты “Новы Час” пад назвай “Літаратурная Беларусь” узнік як альтэрнатыва газеце “Літаратура і Мастацтва” ў складаныя для Саюза беларускіх пісьменнікаў часы пачатку 2000-х. Нішу тоўстых літаратурных часопісаў заняў “Дзеяслоў”, з цягам часу з’явілася і “ЛБ” як незалежны друкаваны орган СБП, — распавёў кіраўнік праекта, першы намеснік Старшыні СБП Алесь Пашкевіч.\nПрыемным сюрпрызам для наведнікаў стаў відэазварот Ніла Гілевіча, у якім Народны паэт Беларусі зачытаў свой верш, прысвечаны выхаду першых нумароў «Літаратурнай Беларусі».\nПразаік, Старшыня ГА “Саюз беларускіх пісьменнікаў” Барыс Пятровіч расказаў пра гісторыю ўзнікнення “ЛБ”, пра няпросты шлях праекта і перспектывы яго развіцця і падзякаваў усім тым, хто працуе над ім.\n— Невядома, ці то “Літаратурная Беларусь” дадатак да нас, ці то мы да яе, — пажартаваў галоўны рэдактар “Новага Часу” Аляксей Кароль. — Сакрэт нашай плённай супрацы ў тым, што мы не перашкаджаем адно аднаму, не імкнемся навязаць канцэпцыі і думкі, а суіснуем у свабодзе выказвання.\nЗверху, злева направа: Усевалад Сцебурака, Сяржук Сыс з дачушкай Стасяй, унізе: Аляксандр Тамковіч, Сяргей Панізнік\n— “ЛБ” — годная літаратурная пляцоўка, і мы з задавальненнем рэалізавалі гэты праект, нават насуперак некаторым тэхнічным складанасцям. Бо літаратура для нашай нацыі — нешта большае за прыгожае пісьменства, гэта асноватворная база беларускай нацыянальнай ідэі, — зазначыў у сваім слове спадар Аляксей.\nВыступае Андрэй Хадановіч\nСтаршыня Беларускага ПЭН-Цэнтра Андрэй Хадановіч як паэт і перакладчык стала друкуецца на старонках “Літаратурнай Беларусі”. Спадар Андрэй прачытаў свой верш, а таксама перастварэнні з грузінскай і ўкраінскай паэзіі.\nУверсе: Алесь Камоцкі і Уладзімер Арлоў, унізе: Васіль Зуёнак, Анатоль Вярцінскі\nТаццяна Грыневіч (Матафонава)\nТыя з выступоўцаў, хто па аб’ектыўных абставінах не змаглі прысутнічаць (як, напрыклад, Старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Жанна Літвіна або Старшыня Беларускага саюза мастакоў Рыгор Сітніца), перадалі свае прывітальныя словы, якія агучыў вядоўца вечара Усевалад Сцебурака.\nЗ віншавальнымі словамі, са сваімі ўспамінамі і ўражаннямі ад супрацы з “Літаратурнай Беларуссю” выступілі Уладзімер Арлоў, Ірына Багдановіч, Анатоль Вярцінскі, Васіль Зуёнак, Ігар Мельнікаў, Уладзімер Някляеў, Аляксандр Тамковіч.\nМузычную частку вечара склалі выступы Таццяны Грыневіч (Матафонавай) і Алеся Камоцкага.\nАўтарка выказвае падзяку Вользе Акуліч за дапамогу ў падрыхтоўцы візуальных матэрыялаў


Выйшла кніга Васіля Герасімчыка «Канстанцін Каліноўскі: асоба і гісторыя» | Слонім Блог\nКнiга прымеркаваная да 180-годдзя з дня нараджэння кіраўніка паўстання ў Беларусі і Літве.\nКніга стала вынікам 8-гадовай даследчыцкай дзейнасці і ўводзіць ва ўжытак шматлікія факты з жыцця Каліноўскага, невядомыя раней, а таксама шэраг дакументаў. Напрыклад, яшчэ адзін нумар «Мужыцкай праўды», дзе ставіцца пытанне «як называецца гэта зямля, на якой нашыя бацькі жылі, на якой мы жывемо і нашыя дзеткі жыці будуць” .\nПапярэдняя біяграфія Каліноўскага была надрукавана 30 гадоў таму, у 1988 годзе, нагадвае «Народная Воля».\nКніга «Канстанцін Каліноўскі: асоба і легенда» была выдадзена ў гродзенскім выдавецве ЮрСаПрынт.\nНа больш як двухстах старонках распавядаецца пра жыццё Каліноўскага, у тым ліку і малавядомыя факты з яго біяграфіі. Напрыклад, аказваецца, у бацькі Каліноўскага ад двух шлюбаў было 25 дзяцей (раней лічылася 22, пры гэтым менавіта Сымон Каліноўскі называў такую лічбу). Каліноўскі амаль тры гады дапамагаў бацьку па гаспадарцы ў Якушоўцы, але паехаў паступаць у Маскву пасля таго, як пасварыўся з мачахай. У Пецярбурзе быў час, калі ў Каліноўскага развілася моцная нервовая хвароба — эпілепсія, але ён вылечыўся. Па вяртанні на Радзіму пасля ўніверсітэта хацеў уладкавацца на працу да генерал-губернатара ў Вільні, але не атрымалася. Тады Кастусь захацеў стаць следчым; праўда, гэта таксама не выйшла, бо трэба быў не толькі «блат», але і хабар.\nАсобная глава прысвечана газеце «Мужыцкая праўда». Даюцца звесткі пра падрыхтоўку і ход паўстання. Падрабязна асвятляецца жыццё сям’і Каліноўскіх, старэйшага брата Канстанціна — Віктара, які паўплываў на фарміраванне поглядаў будучага кіраўніка паўстання. Паказваецца працэс фарміравання яго поглядаў.\n« У Слоніме аднавілі ТБМ\nСлонімцы вучыліся абараняць свае правы »


12 травень 2021, 12:05\nТадэвуш Кандрусевіч падчас службы, архіўнае фота\nБудслаў наведалі старшыня Канфэрэнцыі каталіцкіх біскупаў у Беларусі Алег Буткевіч, арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, біскупы Казімір Велікаселец, Юры Касабуцкі і Аляксандар Яшэўскі, паведамляе Catholic.by.\n«Раніцай даведаўся і быў у шоку. Мы адразу зь біскупамі рушылі ў Будслаў. Пад’яжджаем да месца, зь якога адкрываецца від на касьцёл, і бачым, што даху ўжо няма, а над сьвятыняй падымаецца дым. Унутры сапраўднае возера. Я быў там. Дымка, вада...» — падзяліўся ўбачаным Тадэвуш Кандрусевіч.\nПа словах арцыбіскупа, гэта вельмі вялікая трагедыя як для Каталіцкай царквы, так і для Беларусі, бо нацыянальны санктуарый у Будславе зьяўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасьцю, а Будслаўскі фэст унесены UNESCO ў сьпіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны чалавецтва.\n«Бог прамаўляе да нас праз розныя падзеі, праз свае знакі. Сёньня наша краіна знаходзіцца ў вельмі вялікім крызісе. Ня толькі грамадзка-палітычным, а і маральным. Гэтае сумнае здарэньне — заклік Бога да таго, каб мы асэнсавалі сваё жыцьцё з пункту гледжаньня маральнага закону, духу Эвангельля, і стараліся ўпарадкаваць сваё жыцьцё праз малітву, пакаяньне, прабачэньне і імкненьне да міру ў нашым грамадзтве», — заявіў герарх.\n«Калі згарэў Нотр-Дам у Парыжы, Францыя стала на калені. Перад абліччам будслаўскай трагедыі станем і мы на калені, перапросім Бога за нашыя асабістыя грахі і грахі нашага народу, паяднаемся адзін з адным. Мы розныя, але мы — адзін беларускі народ», — заявіў арцыбіскуп.\nНа яго перакананьне, адбудова санктуарыя і яго рэстаўрацыя мусяць стаць супольнай справай. Маці Божая Будслаўская заслугоўвае мець годнае месца, дзе беларускі народ і далей будзе яе ўшаноўваць, адзначыў ён.


Крама - Белая вада. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nBelsat Music Live №4: Naviband (відэа+новы анонс!) 100% беларускай музыкі. У сеціве пачало працу «Радыё Мова» (слухаць) Андрусь Горват: «Чалавек радзіва ўключыў, батон еў і пра казу думаў, а музыка грала» КАТАЛЁГ ВЫКАНАЎЦАЎ / Крама/ Белая вада 2064 / 1 26.02.2016 Маяк, на які можна арыентавацца (відэа)\nГурт «Крама» прэзэнтуе на Tuzin.fm кліп на песьню «Белая вада». Сам трэк запісаны на канцэрце, а матэрыял для відэа зьбіраўся цягам году. Ідэя кліпу належыць рэжысэрцы Стэфаніі Ціхінскай. Яна здымала з сваёй апэратарскай групай адзін з канцэртаў «Крамы» і музыкі прапанавалі разам з тым падумаць пра відэаролік. Менавіта на «Белую ваду». І менавіта на канцэртную вэрсію. Першапачаткова кліп меркавалася зьняць у Вязынцы і на Дуброўскім вадасховішчы, але праз татальную занятасьць актораў, давялося шукаць месца пабліжэй. Рэжысэрка проста хадзіла па Менску ды вырашала, дзе можна было зьняць матэрыял. Здымкі з удзелам актораў прайшлі ў некалькі дзён на Камсамольскім возеры, у Севастопальскім парку, Парку Чалюскінцаў, а таксама на Менскім моры. А вось пэйзажныя здымкі зьбіраліся каля году. Таксама былі зробленыя здымкі з паветра. Марскія пэйзажы былі зьнятыя ў Крыме. «Тут у кожным кадры закладзены свой сымбалічны знак, — распавяла Tuzin.fm пра сваю працу Стэфанія. — Напрыклад, маяк — для мяне гурт „Крама“ і ёсьць маяк, на які можна арыентавацца. Дуб таксама выклікае асацыяцыю з музыкамі — бо гэтае дрэва трывалае і моцнае, якое жыве стагодзьдзямі. Мора і вада — гэта інфармацыя ды стыхія, якую немагчыма падначаліць. Дарога — гэта наш шлях па жыцьці. А пустая, таму што ён чысты, і кожны яго запаўняе асабіста. Што азначае вецер ды сонца дадумайце ўжо самі. Ну і хлопцы і дзяўчаты ў кадры пры канцы сьведчаць пра тое, што мужчынскае ня можа існаваць без жаночага. Толькі ўдвох можна вытрымаць перамены. Паненкі стаяць за мужчынскімі сьпінамі таксама зусім невыпадкова». Уласна «Краме» кліп прыйшоўся даспадобы. «Мы рады, што наша мара пабачыць відэа на гэтую песьню ўвасобілася, — кажа гітарыст гурта Сяргей Трухановіч. — Атрымалася гэта тады, калі супалі жаданьні, магчымасьці і падтрымка сяброў». Непасрэдна музыкі ў здымках сюжэтнай часткі ўдзелу ня бралі. Здымаліся акторы Ігар Сігаў, Наста Баброва, Валерыя Сідорка, Аляксандар Яфрэмаў, Натальля Бараноўская, Максім Грыневіч, Вера Дардзюк, Яўген Казакевіч, Раберт Сенека. Над кліпам акрамя Стэфаніі Ціхінскай працавалі асыстэнты Аляксандар Пыка, Ганна Дзевіч і Вераніка Татарыновіч. З графікай дапамог Максім Грыневіч. «Крама» дзякуе таксама Вячаславу Бруйку і Максу Паравозу.\nКрама — Белая вада (рэжысэр Стэфанія Ціхінская). Зьмяшчаецца са згоды выканаўцы.\nТэгi: Крама, Стэфанія Ціхінская, Ігар Сігаў, Сяргей Трухановіч Твитнуть\nВы чулі як пяюць «Дрозды»? 3367 / 3\t15.11.2013\tDzieciuki. Да гарадзенскіх гастарбайтэраў зь любоўю (аўдыёпрэм’ера!)\t4564 / 1\t09.01.2014\tПесьня, якая выпраменьвае хвалі цяпла (аўдыё)\t2911 / 1\t26.01.2016\tYamaya. Памерці, каб танчыць (прэм’ера!)\t2060 / 0\t29.04.2015\tКАМЕНТАРЫ: Sergey Kostritsky / адказаць\nуважаю Краму - но это не клип. Крама супер но набор видео не может быть клипом. КАМЕНТАВАЦЬ


Кожны іх крок – у адным кірунку - Воложинский районный исполнительный комитет\nПрыгожая пара на фота – муж і жонка. Аляксандра Аляксандраўна і Сяргей Сяргеевіч трапілі ў фокус рэдакцыйнай камеры падчас урачыстасці, прымеркаванай да прыняцця воінскай прысягі новым папаўненнем ваеннаслужачых паўгода таму. Менавіта ў гэты дзень радавы Аляксандра Мялюк паклялася ў вернасці Радзіме і беларускаму народу, а асноўным, самым дарагім сведкам яркага моманту ў лёсе маладой жанчыны стаў яе верны спадарожнік, маёр Сяргей Мялюк.\nІронія лёсу: пазнаёміла маладога педагога і ў той час капітана яшчэ адна пара закаханых ваенных – сястра Аляксандры і сябар Сяргея. Відавочна, блізкія людзі добра ведалі, каго і каму можна прадстаўляць.\nМіж дзяўчынай і юнаком у першую ж сустрэчу ўзнікла сімпатыя. Яны сталі сустракацца, а затым пажаніліся.\nСпачатку новая ячэйка грамадства пасялілася ў Маладзечне. Аляксандра, ураджэнка Магілёўшчыны, пасля заканчэння Баранавіцкага ўніверсітэта працавала ў школе і была ад сваёй дзейнасці ў захапленні. Сяргею даводзілася штодня ездзіць на службу за 30 кіламетраў. Магчыма дзеля каханай, якой, дарэчы, наш горад адразу не вельмі спадабаўся, малады афіцэр яшчэ б доўга курсіраваў між двума гарадамі. Аднак у хуткім часе атрымаў новае назначэнне. Сур’ёзная пасада патрабавала амаль пастаяннага знаходжання ў Валожыне, таму было прынята рашэнне аб пераездзе.\nПасля больш блізкага знаёмства з райцэнтрам Аляксандра зразумела: колішняе ўражанне было памылковым. Валожын, па яе меркаванні, – ціхі, утульны і вельмі прыгожы. Тут сям’і (вось дзе радасць!) прадаставілі і жыллё – арэндную кватэру. Вось толькі па спецыяльнасці настаўніцы пачатковых класаў уладкавацца не ўдалося. Аднак думка адносна таго, каб гэтак жа, як і сястра, паспрабаваць сябе ў ваеннай справе, ужо не аднойчы нараджалася ў яе галаве. Ды і муж ніколькі не сумняваўся, што ў яго палавіны – адукаванай, кемлівай, цярплівай і працавітай – атрымаецца ўсё, за што б не ўзялася. Таму і вырашылі: служыць разам – выйсце годнае і разумнае.\nСаша ў пачатку армейскага шляху, але маладая жанчына, прааналізаваўшы свае жыццёвыя рашэнні, прызнаецца: пакуль кожны яе крок быў правільным. Яна адчувае сябе каханай і запатрабаванай. Да таго ж у сям’і падрастае сын Дзмітрый, а ён – сам па сабе шчасце як для матулі, так і для таты.\nСяргей Сяргеевіч – карэнны валожынец, выпускнік СШ № 1. У школьныя гады захапляўся матэматыкай, фізікай, удзельнічаў у алімпіядах па гэтых прадметах. І ён, і яго бліжэйшыя сябры вельмі сур’ёзна ставіліся да прафесійнага самавызначэння, не аднойчы абмяркоўвалі магчымасць прысвяціць жыццё службе ў сілавых структурах. У выніку Сяргей аддаў первагу прафесіі ваеннага інжынера – і ніколі не пашкадаваў пра свой выбар. Яго кар’ера выстройваецца паэтапна і лагічна: слухач Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь, камандзір узвода, камандзір роты, намеснік камандзіра батальёна, камандзір батальёна… І ўсё гэта за пяць гадоў вучобы і дзевяць – службы. Мэтанакіраванасць і жаданне быць лепшым у абранай справе прывіты яму матуляй Святланай Іванаўнай, якая адна годна выхавала траіх дзяцей. Сёння ж мужчына ў афіцэрскай форме падсілкоўваецца любоўю і верай у яго лепшыя якасці з боку каханай жонкі. Прызнаецца, што не разумее выразу “жыць для сябе”. Яго сэрца належыць людзям, якіх любіць усёй душой, якіх паважае, за якіх нясе адказнасць. На службе маёра характарызуюць як чалавека строгага, але справядлівага. Дарэчы, менавіта такім стараецца быць і для сына. Кожную вольную хвіліну прысвячае яму. “Бацька і толькі бацька павінен даць адказы на ўсе пытанні маленькага мужчыны, – сцвярджае Сяргей. – Наша жонка і матуля – цудоўная, ласкавая жанчына, выключная гаспадыня. Яна атуляе пяшчотай і клопатам, але ў нас з сынам ёсць свае мужчынскія справы і размовы, і я ўпэўнены: гэта правільна”. Старэйшы Мялюк мэтанакіравана прывучае нашчадка да спорту, працы, дзеліцца з ім сакрэтамі сваіх захапленняў – рыбалкі і рамонту рознай тэхнікі.\nУ гэтай сям’і паважаюць святы, добры адпачынак (абавязкова разам!). 23 лютага – адзін з самых любімых дзён у календары. Аляксандра, хоць і носіць форму, і вельмі ганарыцца гэтым фактам, сапраўднымі абаронцамі лічыць мужа і сына, таму рыхтуе ім падарункі і прысмакі. А ўдзячныя прадстаўнікі моцнай палавіны чалавецтва – дарослы і юны – ніколькі не супраць падзяліцца сваім святам з радавым Аляксандрай Мялюк, хоць і ўпэўнены: будучае 8 Сакавіка ёй пасуе больш.


Стала вядома, колькі вадаплаўных птушак зімавалі ў Беларусі - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ адрозненне ад мінулай зімы, на гэты раз тыя вадаплаўныя і каляводныя птушкі, што засталіся на зімоўку, адчулі на сабе ўсю крэпасць сапраўдных маразоў. Пра тое, як прайшоў традыцыйны зімовы ўлік гэтых птушак, паведамляе «Ахова птушак Бацькаўшчыны».\nУ другой палове студзеня падчас правядзення ўліку вадаплаўных і каляводных птушак тэмпература паветра ў краіне апускалася да −20 °С. Большасць вадаёмаў і рэк былі скаваныя тоўстым пластом лёду, таму птушак можна было ўбачыць на адносна невялікай колькасці незамерзлых вадаёмаў.\n— Улік птушак праводзіўся ва ўсіх абласцях Беларусі. Нягледзячы на тое што анкет было даслана менш, чым год таму, колькасць улічаных птушак аказалася вышэй. Пераважная большасць асноўных зімовак патрапілі ў поле зроку валанцёраў, — распавялі ў АПБ. — Усяго ўдзельнікамі выяўлена больш за 24 тыс. птушак 37 відаў.\nСамыя вялікія канцэнтрацыі зімуючых вадаплаўных птушак адзначаны ў Новалукомлі, Берасці, Менску, Мазыры, Гародні і Барысаве. Больш усё было крыжанак — 16 593, лысух — 3 193 і вялікіх белагаловых чаек — 1 311.\nГістарычны музей Анталіі


Шэсьце на Дзень Волі дазволілі, але без сымболікі\nhttp://spring96.org/be/news/61889 2013 2013-03-15T19:53:14+0300 2013-03-15T19:53:14+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nМенгарвыканкам даў дазвол на правядзеньне мітынгу і шэсьця да Дня Волі 24 сакавіка, але зьмяніў месца збору на пляцоўку перад кінатэатрам «Кастрычнік».\nЗаяўнікі акцыі на Дзень Волі Юрась Губарэвіч (рух «За свабоду»), Уладзімер Раманоўскі (АГП) і Аляксей Янукевіч (БНФ) атрымалі дазвол Менгарвыканкаму на правядзеньне ў Менску акцыі 24 сакавіка. Аднак месца збору ўдзельнікаў гарвыканкам вызначыў іншае: пляцоўку каля кінатэатра Кастрычнік. Раней меркавалася зьбіраць людзей каля Батанічнага саду.\nТаксама забаронена карыстацца гістарычнай сымболікай.\nЮрась Губарэвіч: «Я лічу, што Менгарвыканкам ня мог прыняць іншага рашэньня. Гэта залежыць перадусім ад палітычнай сытуацыі ў Беларусі. І ў прыватнасьці ад спробаў кіраўніцтва Беларусі выйсьці на кантакт з эўрапейскімі краінамі. Забарона мерапрыемства тут выглядала б недарэчна.\nАднак, менскія ўлады зрабілі ўсё магчымае, каб абцяжарыць людзям сьвяткаваньне. Па-першае, зьмянілі месца збору. Гэта значыць, нам трэба будзе яшчэ дадаткова людзям тлумачыць, дзе зьбірацца. Забаранілі таксама выкарыстаньне банэраў, транспарантаў, што таксама заўжды было прыкметай сьвята. Я думаю, што гэта выкліча нэгатыўную рэакцыю з боку ўдзельнікаў. А таксама можа стаць фармальнай падставай для затрыманьня і наступных адміністрацыйных працэсаў адносна ўдзельнікаў і арганізатараў мерапрыемства».\nАляксей Янукевіч лічыць, што рашэньне Менгарвыканкаму трэба ўспрымаць пазытыўна. А аргкамітэт знойдзе магчымасьць упрыгожыць шэсьце так, каб з боку органаў міліцыі не было прэтэнзій:\n«У мяне ўражаньне пазытыўнае. Дазволенае месца збору – кінатэатар «Кастрычнік» – гэта ў цэнтры, гэта зручна. Я расцэньваю гэта як пазытыўны знак. Спадзяюся, што прадстаўнікі ўлады ня будуць рабіць перашкодаў падчас мерапрыемства. Лічу, што ёсьць усе падставы ў жыхароў Менску і ўсёй Беларусі не зважаць на нейкія магчымыя правакацыі, перашкоды. Акцыя будзе мірнай, і я заклікаю прыняць у ёй удзел».\nУладзімер Раманоўскі лічыць, што выканкам проста вынес ім «вэрдыкт». Такі спосаб камунікацыі можна ахарактарызаваць як грамадзянскую вайну паміж уладай і грамадзтвам.\nПаводле рашэньня Менгарвыканкаму шэсьце на Дзень Волі мусіць адбыцца 24 сакавіка, у нядзелю. Збор адбываецца на пляцоўцы перад будынкам кінатэатра «Кастрычнік» (пр. Незалежнасьці, 73). Пасьля людзі будуць рухацца па праспэкце да вуліцы Сурганава, а па ёй да парку Дружбы народаў. Там з 14 да 15.00 адбудзецца мітынг.\nГарвыканкам таксама папярэдзіў заяўнікаў акцыі, што вулічнае шэсьце не прадугледжвае выкарыстаньне плякатаў, транспарантаў, банэраў і іншых сродкаў, што «зьяўляецца прыкметай іншага масавага мерапрыемства -- дэманстрацыі».\n15.03.2013 Тэгі: акцыі


Курсы падвышэння кваліфікацыі Злучаныя Штаты Амерыкі, Мічыган, MI 2017\nКурсы падвышэння кваліфікацыі Злучаныя Штаты Амерыкі, Мічыган, MI\nЗлучаных Штатаў Амерыкі з'яўляецца вялікай краінай, у Паўночнай Амерыцы, часта называюць "ЗША ", "ЗША ", "ЗША ", "Амерыка " ці проста " дзяржавы ". Амерыканскія каледжы фінансуюцца за кошт "навучанне " зараджаны для студэнта, які часта даволі дарагія, вельмі часта пранікаюць у дзясяткі тысяч даляраў у год.Мічыган Сярэднім Захадзе дзяржава ЗША. Назва паходзіць ад французскага слова, які азначае вялікай вады або вялікага возера. Турызм з'яўляецца адной з асноўных галін прамысловасці дзяржавы. Ёсць мноства універсітэтаў і прыватных каледжаў распаўсюдзілася па ўсёй краіне. Больш за 10 універсітэтаў класіфікуюцца і даследчых універсітэтаў.Курсы Злучаныя Штаты Амерыкі, Мічыган, MI. Знайсці ўсю інфармацыю аб школе і звязацца з прыёмнай камісіяй 3 клікі!\nМічыган, MI Ann Arbor\nКалі вы зацікаўлены ў вывучэнні англійскай мовы ў якасці другога мовы, інстытут замежных моў Ангельскага ФУВ (ELI) для вас. ELI прапануе навучанне ў амерыканскім англійскай мове і культуры. Наш інтэнсіўны англійская Праграма рыхтуе вас да поспеху ва ўзроўні каледжа курсы англійскай мовы, занятасці, якая патрабуе пісьмовай і вуснай веды ангельскай мовы, а таксама тэсту на веданне англійскай як замежнай мовы (TOEFL) экзамен.\n. Калі вы зацікаўлены ў вывучэнні англійскай мовы ў якасці другога мовы, інстытут замежных моў Ангельскага ФУВ (ELI) для вас. ELI прапануе навучанне ў амерыканскім англійскай мове і культуры. Наш інтэнсіўны англійская Праграма рыхтуе вас да поспеху ва ўзроўні каледжа курсы англійскай мовы, занятасці, якая патрабуе пісьмовай і вуснай веды ангельскай мовы, а таксама тэсту на веданне англійскай як замежнай мовы (TOEFL) экзамен.\nМы прапануем дзённыя і вячэрнія заняткі ў англійскай напісанні, граматыкі, чытання, гутарковай мовы, аўдыраваньня і навыкі навучання. Мы таксама прапануем занятак па пашыранай граматыцы, вымаўленню / размовы і падрыхтоўцы да TOEFL. Вы можаце развіць свой англійская малыя і вялікія ўзаемадзеяння груп, і наш энтузіязм і выдзеленыя інструктары дапамогуць вам дасягнуць пастаўленых мэтаў.\nЦі магу я наведваць заняткі ў каледжы на HFC, пакуль я студэнт ELI?\nНяма. (Адзінае выключэнне, калі вы прайшлі ELI 106R, але вам усё яшчэ трэба ўзяць ELI 106W. Пасля гэтага вы можаце зарэгістравацца для ELI 106W, ENG 082 і адзін дадатковы клас каледжа.)\nШто ESL класы вы прапануеце?\nHFC прапануе шэсць узроўняў дауніверсітэцкай класаў ESL. Класы засяродзіцца на любы запісу / граматыцы або чытанне / маўленне / праслухоўвання / навыкі навучання. Класы ў граматыцы, TOEFL Падрыхтоўка і вымаўленню / Гутарка таксама даступныя.\nКалі вы прапануеце класы?\nКруглы год, днём і ўвечары. Ёсць чатыры акадэмічных тэрмінаў у год: восенню і зімой семестры кожныя 16 тыдняў доўгіх; Вясна і лета доўгія кожныя 8 тыдняў.\nЦі павінен я купіць мае ўласныя падручнікі?\nТак. Падручнікі (і ўсё звязаныя з гэтым матэрыялы) павінны быць набыты кожным студэнтам і даступныя...\nІнтэнсіўны Праграма англійскай ў універсітэце Northwood забяспечвае англійскай мовы як другой мовы (ESL) інструкцыі для ступені шукае і не імкнецца ступені студэнтаў.\n. The Інтэнсіўны англійская Праграма універсітэта Northwood забяспечвае англійскай мовы як другой мовы (ESL) інструкцыі для ступені шукае і не імкнецца ступені студэнтаў. Студэнты будуць паляпшаць свае веды ангельскай мовы, а таксама атрымаць веды амерыканскай культуры і Амерыканскі універсітэт клас.\nМЭП універсітэта Northwood складаецца з шасці (6) узроўнях. Кожны ўзровень займае адзін семестр або адзін летняй сесіі, каб скончыць.\nВышэйшую (для аспірантаў толькі)\nСтудэнты атрымліваюць 20 гадзін навучання ў класе ў восеньскі і вясновы семестры, і 25 гадзін навучання ў кандэнсаваных летняга семестра.\nСтудэнты вывучаюць у чатырох навыкаў: Гаворачы / аўдзіраванне, чытанне / Слоўнік, лісты, і граматыкі.\nАкрамя таго, універсітэт Northwood прапануе моўныя гадзін лабараторных забяспечыць навучанне і дадатковую навучанне ў TOEFL Падрыхтоўка або Rosetta Stone.\nТэст TOEFL ўводзяць у канцы кожнага семестра.\nУніверсітэт Northwood мае выдатныя спартыўныя каманды, і студэнты Northwood прапануецца прысутнічаць на матчах. Акрамя таго, існуюць шматлікія клубы і арганізацыі, у тым ліку Міжнароднай Бізнес Асацыяцыі, якая ўсё замежныя студэнты могуць далучыцца да. Штогадовы Міжнародны аўтасалон і гадавы Стыль Паказаць даць практычны вопыт для студэнтаў NU, і шматлікіх музычных спектакляў, мастацкіх выстаў, серыі выступоўцаў, і іншых культурных мерапрыемстваў трымаць студэнтаў у Nu забаўлялі.\nThe Інтэнсіўны англійская Праграма таксама плануе паездкі для ИЭП студэнтаў. Паездкі могуць ўключаць у сябе гульні НБА і наведванне музеяў, мясцовых ферм і гандлёвыя цэнтры.\nКалі ласка, звяжыцеся з г-Ерамія Лі, прамежкавы дырэктар інтэнсіўнага англійскай мовы, для атрымання дадатковай інфармацыі.\nНаша праграма прапануе інтэнсіўнае вывучэнне англійскай мовы ў пяці галінах: адзін, навыкі чытання (разуменне прачытанага, слоўнікавы запас ўзбагачэння, і перафразаваць і абмеркаванне навыкаў); два, граматыка кажучы; тры, склад навыкі (пісьмовыя); чатыры, гутарковую гаворка і вымаўленне; і пяць, падрыхтоўка да здачы экзаменаў TOEFL і MELAB ...\nДоступ Міжнародны цалкам акрэдытаваная ACCET, Амерыканскага савета па бесперапыннаму адукацыі і падрыхтоўцы кадраў, ў акрэдытацыі агенцтва, размешчанага ў Вашынгтоне, акруга Калумбія Access International таксама ўпаўнаважаныя нацыянальнай бяспекі аформіць I-20 дакумент, папярэдні дакумент для міжнародных студэнтаў, якія хочуць, каб даследаванне, праведзенае ў Злучаных Штатах на F-1 Міжнароднай студэнцкай візы.\nНаша праграма прапануе інтэнсіўнае вывучэнне англійскай мовы ў пяці галінах: адзін, навыкі чытання (разуменне прачытанага, слоўнікавы запас ўзбагачэння, і перафразаваць і абмеркаванне навыкаў); два, граматыка кажучы; тры, склад навыкі (пісьмовыя); чатыры, гутарковую гаворка і вымаўленне; і пяць, падрыхтоўка да здачы экзаменаў TOEFL і MELAB.\nНаша адукацыйная філасофія заснаваная на камунікатыўным метадзе выкладання і вывучэння англійскай мовы. Гэта студэнт сканцэнтраваны мадэль з інструктарам дзейнічаючы ў якасці пасярэдніка малых вучэбнай дзейнасці група класе (задач і кваліфікацыйных аснове вывучэння мовы дзейнасці). Факультэт доступ на міжнародныя складаецца з выбітных, прафесійных, вопытных і клапатлівых амерыканскіх інструктараў ESL.\nПраграма курса Access International ESL быў надзвычай прадуктыўным на працягу многіх гадоў. Многія сотні нашых выпускнікоў пайшлі на праграмы бакалаўрыяту і універсітэт выпускнік градусаў у вышэйшых навучальных установах па ўсёй даўжыні і шырыні ў Злучаных Штатах. Мы атрымаць поспех у падрыхтоўцы нашых студэнтаў для амерыканскага вопыту універсітэта.\nМы таксама вядомыя як дружалюбныя праграмы ў Злучаных Штатах. За 30 гадоў нашай праграмы, нашы студэнты зрабілі сяброў на ўсё жыццё са...\nСтварэнне ўстойлівага перавагі ў кошту, якасці, хуткасці, і служба падтрымкі кліентаў для дасягнення сусветнага класа. Выкарыстанне рэальных прыкладаў, група рабочых нарад, і аніміраваныя мадэлі камп'ютэрнага мадэлявання, вам вывучыць асновы для дыягностыкі, удасканаленне і распрацоўка эфектыўных сістэм апрацоўкі і для выяўлення рычагамі з найбольшую уплыў на вынік.\nСтварэнне ўстойлівага перавагі ў кошту, якасці, хуткасці, і служба падтрымкі кліентаў для дасягнення сусветнага класа. Выкарыстанне рэальных прыкладаў, група рабочых нарад, і аніміраваныя мадэлі камп'ютэрнага мадэлявання, вам вывучыць асновы для дыягностыкі, удасканаленне і распрацоўка эфектыўных сістэм апрацоўкі і для выяўлення рычагамі з найбольшы ўплыў на вынік. ...\nУ ходзе абмеркавання, аналіз выпадку, і практыкаванні, Kellogg аддзела маркетынгу факультэта і вядучых продажаў кампенсацыі спецыялісты дапамогуць вам разабрацца ў асноўных пытаннях і апошнія падыходы да распрацоўкі і рэалізацыі эфектыўнай, матывацыйны продажаў стымулам планы, і для групы кантролю прадукцыйнасці для ацэнкі вынікаў.\nАтрымаеце неабходныя прылады для стварэння стымулаў планы, якія будуць садзейнічаць поспеху Вашай продажаў і значным чынам паўплываць на вашу арганізацыю. Кампенсацыя планы больш, чым проста ўзнагарода - яны стратэгій. Па пашыў план стымулявання кампэнсацыі, можна ўскосна кіраваць вашай каманды па продажах на канкрэтныя мэты. У ходзе абмеркавання, аналіз выпадку, і практыкаванні, Kellogg аддзела маркетынгу факультэта і вядучых продажаў кампенсацыі спецыялісты дапамогуць вам разабрацца ў асноўных пытаннях і апошнія падыходы да распрацоўкі і рэалізацыі эфектыўнай, матывацыйны продажаў стымулам планы, і для групы кантролю прадукцыйнасці для ацэнкі вынікаў. ...\nГэтая праграма будзе ўключаць у сябе працы ў малых групах па агульных пытаннях, клінікі, дзе ўдзельнікі могуць атрымаць асобныя водгукі аб сваіх маркетынгавых матэрыялах, інтэрнэт стратэгіі і асноўныя намаганні падарунак.\n. Фандрайзинг III: Практыкум з'яўляецца інтэрактыўнай праграмай прапаноўваючы персаналізаваныя увагу на крытычныя пытанні, кожнай арганізацыі. Предсессионной аўдыту будзе вызначаць пытанні, ахоплівае выкладчыкаў і практыкаў. Гэтая праграма будзе ўключаць у сябе працы ў малых групах па агульных пытаннях, клінікі, дзе ўдзельнікі могуць атрымаць асобныя водгукі аб сваіх маркетынгавых матэрыялах, інтэрнэт стратэгіі і асноўныя намаганні падарунак. Праграмы будуць таксама прадстаўлены лепшыя практыкі ў галіне маркетынгу і збор сродкаў планавання і перспектывы даследаванняў. ...\nГэтая праграма ўяўляе ўдзельнікам строгі і рынкавыя выпрабаванні падыход да Драйв арганічнага росту ў сярэдне-буйных кампаній. Аб'яднанне навуковых даследаванняў на рост і інавацыі са статыстыкай ад практыкаў, якія ажыццяўляюцца працэсы росту ў вядучых кампаніях.\nАрганічны рост з'яўляецца найбольш надзейным і ўстойлівым чынам расці ваша кампанія. Аднак, толькі нямногія буйныя фірмы маюць сістэматычны і паўтораны працэс для кіравання арганічнага росту, і, як многія кампаніі ўжо бачылі, "купля" рост можа быць апартуністычных, разводняющим, і рызыкоўна. Гэтая праграма ўяўляе ўдзельнікам строгі і рынкавыя выпрабаванні падыход да Драйв арганічнага росту ў сярэдне-буйных кампаній. Аб'яднанне навуковых даследаванняў на рост і інавацыі са статыстыкай ад практыкаў, якія ажыццяўляюцца працэсы росту ў вядучых кампаніях, праграма таксама асвятляюцца перспектывы ад Kellogg Innovation Network-групы ўдзельнічаюць наватараў такіх кампаній, як Sony, Motorola, Pepsi і Microsoft. Удзельнікі навучацца думаць больш цэласна аб інавацыях і росце і пакінуць праграмы ў стане паставіць працэс росту ў дзеянне ў іх кампаніі. Асноўныя перавагі У ходзе гэтага курсу вы зможаце: ...\nУ гэтым МКС-акрэдытаванай праграме, вы палепшыце сваё разуменне абавязкаў членаў савета дырэктараў і атрымаць навыкі і стратэгіі, неабходныя, каб стаць больш эфектыўным кіраўніком. Праз выпадкаў і мадэлявання, вы даведаецеся метады, каб рэагаваць на ўнутраныя і знешнія ціску, а таксама ў якасці асновы для ўрэгулявання крызісных сітуацый, якія могуць супрацьстаяць карпарацыі сёння \_ 's.\nГэтыя новыя патрабаванні дыктуюць, што платы больш актыўны ўдзел, якія ведаюць і актыўна. У гэтым МКС-акрэдытаванай праграме, вы палепшыце сваё разуменне абавязкаў членаў савета дырэктараў і атрымаць навыкі і стратэгіі, неабходныя, каб стаць больш эфектыўным кіраўніком. Праз выпадкаў і мадэлявання, вы даведаецеся метады, каб рэагаваць на ўнутраныя і знешнія ціску, а таксама ў якасці асновы для ўрэгулявання крызісных сітуацый, якія могуць супрацьстаяць сучасным карпарацыям....\nГэтая праграма забяспечыць топ-мэнэджэраў з Лацінскай Амерыкі кампаній з навыкамі, неабходнымі для вырашэння глабальных праблем сённяшняга маркетынгу.\nKellogg па маркетынгу інтэнсіўнай выканаўчай адукацыйнай праграмы распрацаваны Kellogg школа кіравання ў партнёрстве з Seminarium Internacional. Гэтая праграма забяспечыць топ-мэнэджэраў з Лацінскай Амерыкі кампаній з навыкамі, неабходнымі для вырашэння глабальных праблем сённяшняга маркетынгу. Старэйшыя выкладчыкі з сусветна вядомага маркетынгу Kellogg School's Дэпартамент будзе аказваць апошнім навыкаў і апошнюю актуальную інфармацыю аб маркетынгавай стратэгіі. У дадатак да навыкі, набытыя, праграма таксама дае выключныя магчымасці для пашырэння вашай пункту гледжання і абмену ідэямі маркетынгу з лацінаамерыканскай групай аднагодкаў, а таксама аналізу маркетынгавай стратэгіі вашай ўласнай фірмы. Асноўныя перавагі У ходзе гэтага курсу вы зможаце: ...\nПраграма забяспечвае поўнае разуменне таго, як правільнае спалучэнне колькасных і якасных маркетынгавых інструментаў даследаванні могуць быць выкарыстаны для атрымання магутнага, сапраўдны разуменне патрэбаў кліентаў і ўспрыманне.\n. Забяспечвае асобам, якія прымаюць рашэнні навыкі для разумення інструментаў даследаванні рынку і разблакаваць кліента пранікнення ў сутнасць ад дадзеных, атрыманых па даследаванні рынку. Дапамагае як B-да B-і B-да C-кампаній зразумець, як правільнае спалучэнне якасных і колькасных інструментаў можа быць выкарыстана для атрымання магутных, каштоўную інфармацыю аб патрэбнасцях кліента і ўспрымання. Для кампаній, як у B-да B-і B-да C-асяроддзя, гэтая праграма будзе прадастаўляць карыстальнікам даследаванні рынку з навыкамі, каб задаваць правільныя пытанні і прымаць правільныя рашэнні, каб атрымаць ўстойлівае канкурэнтная перавага. Праграма забяспечвае поўнае разуменне таго, як правільнае спалучэнне колькасных і якасных маркетынгавых інструментаў даследаванні могуць быць выкарыстаны для атрымання магутнага, сапраўдны разуменне патрэбаў кліентаў і ўспрыманне. Будаўніцтва маркетынгавыя стратэгіі, заснаванай на глыбокае разуменне кліента можа даць фірме магутным канкурэнтнай перавагай. Гэтая праграма дапамагае менеджэрам дасягнення гэтай мэты. Асноўныя перавагі У ходзе гэтага курсу вы зможаце: ...\nLink to and share "Курсы падвышэння кваліфікацыі Злучаныя Штаты Амерыкі, Мічыган, MI 2017"


У Гішпаніі будуць судзіць дзядзьку Асада - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 18 студзеня 2021, панядзелак, 8:01\nУ Гішпаніі будуць судзіць дзядзьку Асада\nЯшчэ вясной улады Гішпаніі наклалі арышт на рахункі і маёнткі дзядзькі сірыйскага дыктатара.\nГішпанія рыхтуецца да судовага разбору справы ў адмыванню грошай дзядзькам сірыйскага кіраўніка Башара Асада.\nПра гэта паведамляе «Еўрапейская праўда» са спасылкай на Reuters.\nВышэйшы суд Гішпаніі ў пятніцу паведаміў, што суддзя скончыў разгляд справы. У пракуратуры ёсць дзесяць дзён, каб пракаментаваць рэкамендацыю суддзі аб прадаўжэнні справы, што ўважаецца за фармальнасць, пасля чаго будзе ўстаноўлены дзень пачатку судовага разбору.\nДва гады таму Вышэйшы суд канфіскаваў больш за 600 млн еўраў актываў, якія, як уважаецца, звязаныя з Рыфатам аль-Асадам.\nРыфат Асад з'яўляецца родным братам экс-прэзідэнта Сірыі Хафеза Асада, які кіраваў рэспублікай з 1971 да 2000 года. У 1983 годзе на фоне хваробы брата ён узяў удзел у спробе дзяржаўнага перавароту, якая скончылася правалам.\nПасля гэтага ён быў высланы з Сірыі і фактычна адхілены ад палітычнага жыцця ў краіне, намінальна захаваўшы шэраг пасад да 1998 года. Цяпер ён жыве ў выгнанні паміж Францыяй і Брытаніяй.\nРыфата Асада падазраюць у тым, што яму ўдалося забраць з дзяржаўнай казны больш за 300 млн даляраў. На гэтыя грошы ён з'ехаў у Францыю, дзе ў 1984 годзе пачаў набываць нерухомасць. Пазней ён пачаў набываць нерухомасць у Гішпаніі. Увогуле, падчас следства былі выяўленыя 503 аб'екты нерухомасці, якія належаць сям'і Асада. Агульны кошт нерухомасці складае 691 млн еўраў.\nРаней аналагічнае расследаванне было распачатае ў Францыі, дзе была арыштаваная маёмасць на суму 90 млн еўраў.\nУ 2017 годзе Швайцарыя пачала расследаванне справы супраць Рыфата Асада за ваенныя злачынствы, якія ён мог учыніць у 1980-х гадах, калі камандаваў вайсковымі падраздзяленнямі, якіх абвінавачваюць у забойстве тысяч мірных жыхароў.\n13.01 Командир бригады спецназа: Я предлагал ввести батальон и решить вопрос с импичментом Лукашенко проще 42,396\n15.01 Фазэлю на вока: псіхапат Карпянкоў заклікае міліцыянтаў забіваць пратэстоўцаў, каб абараніць сям'ю Лукашэнкі 38,386\n11.01 Вольныя беларускія спартоўцы адказалі на візіт Фазэля ў Менск 32,234\n11.01 «Фазель павінен неадкладна сысці ў адстаўку» 31,517\n13.01 Імправізацыя па-беларуску: новы транспартны падатак з падвохам 28,236\n13.01 Лукашэнку параілі ўцякаць як мага хутчэй 26,821


Паручкаўся з касою • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nПаручкаўся з касою\nЧалавек у першыя чатыры, а то і пяць гадоў жыцця амаль нічога не памятае пра свае першыя балячкі, хваробы — усё гэта прыходзіць пазней. Так было і са мною.\nУжо ў школьным узросце я спытаў неяк у маці, чаму на маёй правай назе другі ад вялікага палец зусім не гнецца, а на падашве ступні прамацваецца доўгі рубец. І яна паведала, як яшчэ да калгасаў летам бацька вярнуўся з сенажаці, распрог каня і адвёў за гумно на лужок, на папаску, пакінуўшы на прызбе касу, якую папярэдне зняў з касільна. Сам недзе адышоў недалёка. Мне тады ішоў пяты гадок. Убачыўшы касу, узяў яе за вушка правай рукой і пацягнуў у бок гумна, нібы накасіць травы — так пазней патлумачыў. А паколькі дзеці тады ў вёсках пасля таго, як растаў снег, хадзілі босымі, то я наступіў правай нагой на вастрыё касы.\nНа крык ад болі прыбег бацька, кроў з нагі струменіла ключом, маці ручніком моцна пераматала нагу. Бацька падхапіў мяне на рукі і подбежкам, пераадолеўшы два з паловай кіламетры да мястэчка Пагост, зайшоў у амбулаторыю. На шчасце, доктар быў на месцы і хутка зашыў глыбокі парэз пад крык і плач ад болю малога пацыента. І назад бацька нёс яго на руках, пэўна, адчуваючы сваю віну за тое, што неабачліва пакінуў касу на прызбе. Праз месяц рана зажыла, але палец, другі ад вялікага, ужо не гнуўся — перарэзана было сухажылле.\nВыпадак той з касою я не памятаў, але ў пачатку вайны 1941 года, калі мне было чатырнаццаць год, бацька «упрог» мяне ў касу, якую купіў у Слуцку ў магазіне. Пасля набіўкі яна была вострай, нібы брытва, і я дзень пры дні абкошваў лужы ўзбоч лесу і вакол балотцаў, так што за лета вазоў два сена-мурагу назапасіў для каровы. А ў 1942 годзе, пасля падзелу калгаснай зямлі па падворках, нам выдзелілі, як і ўсім у вёсцы, тры з паловай гектары, столькі і сенажаці.\nНедзе ў сярэдзіне ліпеня бацька раненька набіў тры касы — сабе, майму старэйшаму брату Тоні і мне. Пасля сняданку маці паклала ў торбу лычка каўбасы, ладны кавалак сала, штук пяць вараных яек, наліла бутэльку малака і паўбохана хлеба. А яшчэ ўзялі з сабою круглую драўляную біклажку з халоднай калодзежнай вадою. На сенажаці мы прыхавалі яе пад кусцікам лазы, каб не прагрэлася, і сталі ў пракосы на дзялянцы густа паросшай асакой. Пад нагамі яшчэ хлюпала вада. Да абеду скасілі сотак семдзесят, не меней.\nДобра памятаю, як балела скура на жываце ад натугі з касою. І так дзён пяць мы шчыравалі на сваёй дзялянцы: варочалі пракосы-валкі, згрэбвалі сена і складвалі ў копы, а выносілі іх на грудок пад стог на доўгіх насілках. Бацька склаў два ладныя стажкі сена, якога хапіла для каня, каровы і авечак на ўсю зіму. Нават хапіла для абмену з заезджымі купцамі на жыта.\nСтолькі гадоў мінула з той пары, але тая сенажаць з посвістам косаў, пахам мурагу ў копах, з абедам пад лазовым кусцікам у цяньку ўспамінаюцца, як свята. Калі наведваюся ў вёску летам, то праходжу да тых мясцін, дзе ўжо гадоў трыццаць калгас пасля меліярацыі сее збожжавыя, кукурузу, цукровыя буракі. Нідзе не ўбачыш хоць кусціка лазы і становіцца сумнавата на душы.


Галоўная » Навіны » Людміла Сіманёнак: Будзем заставацца на баку дабра\nЗ паэткай Людмілай Сіманёнак мы гутарым пасля паказу новага спектакля «Ох і залатая табакерка», што ідзе на сцэне Тэатральна-відовішчнай установы «Беларускі тэатр "Лялька"» ў Віцебску. Для спадарыні Людмілы, як загадчыцы літаратурна-драматычнай часткі, «Лялька» — гэта цэлы сусвет, дзе дабро абавязкова перамагае зло.\n— Спадарыня Людміла, як вырашылі звязаць жыццё з тэатрам — і ці адразу атрымалася ў яго «ўліцца»?\n— У мяне не было іншых варыянтаў. Тэатр — гэта тое месца, у якім ты або адразу пачынаеш працаваць напоўніцу, або сыходзіш. Яшчэ ў студэнцкія гады захаплялася тэатрам: хадзіла на ўсе спектаклі ў драматычны тэатр імя Якуба Коласа, на сустрэчы, тэатральныя марафоны, сябравала з акцёрамі... Нейкія п’есы ды інсцэніроўкі пісала для самадзейных калектываў. У «Ляльку» прыйшла ў 35 гадоў: гэта ўсё ж такі пазнавата для кіраўніка літаратурна-драматычнай часткі, бо ў цябе сфармаваўся зусім іншы кругагляд. Але з таго часу вось ужо дзесяць гадоў хаджу з квадратнымі вачыма проста ад канцэнтрацыі творчых людзей на невялікую прастору. Не ведаю, як нашы акцёры граюць адразу некалькі роляў, тузаюць лялькі за вяровачкі і не збіваюць адзін аднаго пры выступах... Як яны выдаюць такія эмоцыі, якія перадаюцца гледачам? Хочацца адпавядаць гэтай атмасферы і прынесці нешта сваё, каб артыстам было хоць крыху прасцей.\n— Ці складана працаваць у творчым калектыве?\n— Ёсць свае асаблівасці. Працаваць тут цікава. А калі цікава тое, што робіш, то на цяжкасцях не канцэнтруешся.\n— Чаму Вы паступалі менавіта на факультэт беларускай мовы і літаратуры?\n— Скажу шчыра: я збіралася паступаць на факультэт прыкладной матэматыкі. Але калі вучылася ў 10 класе, памёр геніяльны настаўнік фізікі Віктар Сікора, які працаваў у нашай пастаўскай школе. Мае мары, мякка кажучы, накрыліся. Я вучылася ў матэматычным класе, перамагала ў алімпіядах. І калі быў моцны настаўнік фізікі, паступленне было рэальнае. Але пасля мне стала цікавай беларуская мова, гэта быў усё ж такі 1992 год... Тады я ўжо пісала вершы, а ў Паставах было цікавае літаратурнае аб’яднанне, якое ўзначальваў несправядліва забыты пісьменнік Алесь Касцень. Ён быў адзін з заснавальнікаў полацкага аб’яднання «Калоссе». Тады было адчуванне, што Беларусі спатрэбяцца людзі, якія добра будуць валодаць беларускай мовай.\n— Адчувалася тады адраджэнне Беларусі?\n— Так. Менавіта гэтым адраджэннем Алесь Касцень мяне і натхніў. Хоць дакументы на падрыхтоўчыя курсы я падавала на матэматычны факультэт, але ў выніку пайшла на факультэт беларускай філалогіі ў Віцебску. Гэта быў першы набор на спецыяльнасць, таму патрабаваўся высокі бал пры паступленні. У нас на курсе вучыліся моцныя студэнты, былі цёплыя стасункі паміж студэнтамі і выкладчыкамі. Нас намагаліся вучыць так, каб мы маглі навучаць іншых. Увесь час выкладчыкі ладзілі для нас цікавыя і пазнавальныя сустрэчы з пісьменнікамі, археолагамі, тэатральнымі дзеячамі. Былі і студэнты, якія падчас навучання ўжо былі сур’ёзнымі навукоўцамі.\n— А дзе працавалі пасля сканчэння ўніверсітэта?\n— Я адпрацавала два тыдні памочнікам педагога-арганізатара ў 8-й гімназіі Віцебска. Там мяне сустрэў Міхаіл Волкаў, геніяльны выкладчык матэматыкі, які ўзгадаў, што я стварала нармальную канкурэнцыю яго хлопцам на алімпіядах, і дапамог уладкавацца ў лужаснянскую гімназію, дзе я была настаўніцай беларускай мовы і літаратуры. Пасля перайшла ў краязнаўчы аддзел абласнога аб’яднання па арганізацыі пазашкольнай работы, дзе працавала пад кіраўніцтвам вельмі цікавага чалавека Алега Куржалава, які арганізаваў школьнае краязнаўства на Віцебшчыне, прычым арганізаваў яго на высокім узроўні. Ім была створана цэлая сетка краязнаўства. Там і адпрацавала каля дзесяці гадоў.\n— А чаму сышлі?\n— Пачаўся ціск на гэты аддзел як на паслядоўны праваднік беларушчыны. Было відаць, што нічога добрага там ужо не будзе. А пасля сяброўка, якая адпрацавала пятнаццаць гадоў на пасадзе загадчыка літаратурнай часткі ў тэатры «Лялька», змяніла сферу дзейнасці і прапанавала на сваю пасаду мяне. Праз паўгода майго былога начальніка, які не дапрацаваў да пенсіі два гады, знялі і цалкам «аптымізавалі» аддзел. Алег Васільевіч, чалавек без шкодных звычак, які ніколі сур’ёзна не хварэў, праз некалькі гадоў пайшоў з жыцця ад анкалогіі. Ён гэтага не перажыў...\n— Чула, што самі Вы публікаваннем уласных вершаў ніколі не займаліся...\n— Сапраўды, так. Першы зборнік выйшаў дзякуючы фундацыі газеты «Выбар», якую Барыс Хамайда выдаваў у Віцебску. Там на працягу некалькіх гадоў падчас студэнцтва я выконвала тэхнічную работу, у асноўным, на энтузіязме. У рэдакцыю прыходзілі вельмі цікавыя людзі. Там я пазнаёмілася з мастаком Алесем Пушкіным, паэтам Славамірам Адамовічам, Уладзімірам Плешчанкам (у 1990 годзе стварыў у Віцебску, разам з Барысам Хамайдам, Уладзімірам Падголам, Сяргеем Навумчыкам, клуб «За дэмакратычныя выбары» і газету «Выбар». — Рэд.)... І тады ў Хамайды была нейкая магчымасць выдаць кнігу маіх вершаў невялікім накладам. Укладала яе я, вярстаў мой будучы муж, а мастацкае аздабленне рабіў Алесь Пушкін. «Разгорнуты Сусвет» выйшаў дзякуючы Мікалаю Прыгодзічу, які сябраваў з маімі бацькамі. Выхад зборніка «Забыты шлях» — ініцыятыва Леры Сом... Сама я ніколі не выдавала кнігі. Дый я не ўмею гэтага рабіць...\n— Таму ўпарта не хочаце лічыць сябе паэткай?\n— Я хутчэй «калялітаратурная дама», як казаў Караткевіч (смяецца).\n— Мне падаецца, што да сваіх вершаў Вы ставіцеся неяк несур’ёзна...\n— Я мяркую, што мая творчасць — гэта салонная жаночая лірыка... Яна патрэбная ў цёплай кампаніі. Напрыклад, пару гадоў таму мае вершы ўпрыгожылі пленэр, які арганізаваў Алесь Пушкін. Да кожнай карціны я пісала асобны верш. Мастакі пасля распавядалі, што вершы аказаліся сугучнымі таму, што яны хацелі сказаць сваёй творчасцю. Мае вершы — салонныя, на манер Ніны Мацяш, Яўгеніі Янішчыц... Я не лічу патрэбным «насіцца» з імі і прасіць, каб іх недзе надрукавалі.\n— Як сышліся з будучым мужам?\n— З Сержуком Серабро мы пазнаёміліся ў рэдакцыі газеты «Выбар». А сышліся, напэўна, на глебе агульных інтарэсаў і «падышлі» адно да аднаго характарамі. Мы не раздражняем адно аднаго ў побыце, а гэта, напэўна, самае галоўнае.\n— Калі з’явіўся сын, што памянялася ў жыцці?\n— Дадалося шчасця, адказнасці дадалося... Што ў Беларусі добра, дык гэта працяглы дэкрэтны адпачынак (смяецца). Пасля доўгіх гадоў працы я стала заўважаць, як узыходзіць сонца і як яно сядае... Пачынаеш ведаць, дзе ў горадзе качкі плаваюць, а дзе — лебедзі, дзе можна катоў пакарміць і якія неверагодныя бабулі жывуць у суседнім двары... Для мяне адкрыўся новы пласт жыцця, якога я раней не ведала. У дэкрэтным адпачынку я правіла свае творы, якія раней нараджаліся ў галаве, пісала прозу. Пасля, калі выйшла на працу, тое, што акумулявалася за гэты час, дало свой плён.\n— Якім чынам пішаце цяпер?\n— Няма асабліва часу на ўласную творчасць. На працы цяпер раблю пераклад новай п’есы эстонскай пісьменніцы Айно Первік. Здаецца, што праца не дужа складаная. Але энергіі не хапае, бо ўвечары час трэба прысвяціць і сыну.\n— Пэўны перыяд Вы ўзначальвалі Віцебскае абласное аддзяленне Саюза беларускіх пісьменнікаў. Чым запомнілася гэтая дзейнасць?\n— Я добра ведала працу Франца Сіўко і ў нечым яму дапамагала, калі ён быў старшынёй нашага Віцебскага абласнога аддзялення Саюза. А калі ён канчаткова вырашыў, што здыме з сябе гэтыя абавязкі, то часова перадаў іх мне. Але тады я ўжо зацяжарыла, стала працаваць у «Ляльцы», дзе быў шасцідзённы працоўны дзень... Цяжка было выконваць яшчэ і грамадскія абавязкі. І калі «знайшлася» Анастасія Лазебная, я была шчаслівая перакласці гэтую ношу ў яе рукі. Добрым кіраўніком такой арганізацыі быць цяжка, а ў Віцебску — пагатоў. Наколькі я ведаю, у Мінску няма такога жорсткага ціску на пісьменнікаў, якія з’яўляюцца сябрамі Саюза беларускіх пісьменнікаў. Тут суполку дзяржаўнай пісьменніцкай арганізацыі (новастворанага Саюза пісьменнікаў Беларусі) узначальвае асоба, якая не грэбуе тэлефанаваць начальству і пытаць, чаму не звальняюць чалавека: ён жа не ў тым саюзе! Калі я ўладкоўвалася ў тэатр, падобныя пытанні таксама ўзнікалі.\n— Ці даводзілася апраўдвацца за тое, што не «ў тым Саюзе?»\n— Ніколі нават і ў галаву не прыходзіла гэта рабіць.\n— А працу ў тэатры не баіцеся страціць?\n— Баюся. Бо такой працы, напэўна, я нідзе больш не знайду. Нідзе мне не будзе так цікава і камфортна, як тут. Але разумею, што ў нашай сённяшняй сітуацыі гэта вельмі рэальна — і трэба быць гатовай да ўсяго.\n— Як апошнія грамадска-палітычныя падзеі адбіліся на тэатры?\n— Спрабуем рабіць выгляд, што мы — «у доміку» і тое, што сёння адбываецца ў краіне, нас нібыта не тычыцца. Але зразумела, што гэта датычыцца кожнага. Наш тэатр існуе 35 гадоў, ён — адзіны беларускамоўны тэатр лялек у краіне.\nМы не падымаем сацыяльныя тэмы наўпрост. Беларускі тэатр «Лялька» аддае перавагу філасофскаму асэнсаванню свету. Безумоўна, не хацелася б, каб гэтае беларускае асяроддзе было раптам зруйнавана. Але так можа здарыцца. Тэатр лялек — гэта тэатр не столькі пра побыт, колькі пра душу, пра вечнае, пра тое, што не мінаецца. У гэта вечнае ўваходзіць паняцце дабра і зла. Кажуць, што нельга дзяліць жыццё на чорнае і белае. Але ў гісторыі бываюць моманты, калі дабро і зло вельмі матэрыялізуецца і персаніфікуецца. Наш тэатр у любым выпадку будзе заставацца на баку дабра. Спадзяюся, што ён будзе жыць, пакуль будзе патрэбны гледачам.\nТэгі: рэпрэсіі, інтэрв'ю


2 Хронікі 31 Беларускі Біблія\n2 Хронікі 31\nІ паставіў Эзэкія чэргі сьвятароў і лявітаў, па іх разьмеркаваньні, кожнага пры справе ягонай сьвятарскай ці лявіцкай, пры цэласпаленьні і пры ахвярах мірных, для службы, для хваленьня і славаслоўя, каля брамаў дома Гасподняга.\nІ прыйшлі Эзэкія і вяльможы, і ўбачылі груды, і дзякавалі Госпаду і народу Яго Ізраілю.\nІ спытаў у Эзэкіі, сьвятароў і лявітаў пра гэтыя груды.\nКарэ, сын Імны, лявіт, брамнік на ўсходнім баку, быў пры дабравольных прынашэньнях Богу, для выдачы прынесенага Госпаду і важнейшых з рэчаў прынесеных.\nі ўнесеным у сьпіс, з усімі малалетнімі іх, з жонкамі іхнімі і з сынамі іхнімі і з дочкамі іхнімі,— усяму супольству, бо яны зь вернасьцю прысьвяцілі сябе сьвяшчэннай службе.\nВось, што зрабіў Эзэкія ва ўсёй Юдэі,— і ён рабіў добрае, і справядлівае, і праўдзівае перад абліччам Госпада Бога свайго.


Мір. Роўнасць. Правы чалавека. Тыдзень адукацыйных дзеянняў 14-23 сакавіка 2022 года\nВайна, рэпрэсіі, блізкія пад абстрэламі – цяжка зараз думаць пра нешта яшчэ, але важна захаваць і падтрымаць сябе ў гэтыя складаныя дні. Мы ўпэўненыя, што каштоўнасці і самаразвіццё могуць стаць такімі апорамі для клопату аб саміх сабе, таму мы запрашаем да размоваў пра важныя тэмы.\nПра што: у гэты тыдзень мы хочам паразмаўляць пра такія тэмы як філасофія каштоўнасцяў правоў чалавека, гісторыя іх узнікнення, правы чалавека і ваенныя канфлікты, розныя формы дыскрымінацыі.\nХто: Гэты Тыдзень у Беларусі ініцыюе праваабарончая каманда Human Constanta. Сёлета ў падрыхтоўцы да нас далучыліся Беларускі Хельсінкскі Камітэт, Экадом, ініцыятывы "Больш цела", "Пароўну" і "ІншыЯ". Мы далучаемся да Тыдняў ад Еўрапейскага аб'яднання супраць нацыяналізму, расізму, фашызму і ў падтрымку мігрантаў і бежанцаў United.\nШто будзе: у рамках Тыдня пройдуць лекцыі, гульні, трэнінгі, кінапаказы - за актуальнай афішай запрашаем сачыць у тэматычным інстаграме.\nУжо дакладна мы запрашаем вас на наступныя мерапрыемствы:\n14 сакавіка (панядзелак) 19:00 па менскім часе анлайн - лекцыя ад філасафіні Вольгі Шпарагі "На шляху да правоў чалавека: ад ідэалаў гуманізма да абароны чалавечай годнасці". У рамках лекцыі мы закранём шэраг гістарычных падзей і паспрабуем разам разабрацца, чаму чалавечая годнасць і правы чалавека выступаюць найважнейшымі арыенцірамі сучаснага жыцця практычна ў любой кропцы зямнога шара. Рэгістрацыя па спасылцы;\n15 сакавіка (аўторак) 19:00 па менскім часе анлайн - лекцыя ад праваабаронцы Дзмітрыя Макарава "Як з'явіліся Human Rights?". У рамках лекцыі мы паразважаем пра тое, калі і чаму з'явіліся правы чалавека, чаму мы называем гэта рэвалюцыйным і цывілізацыйным прарывам, якая роля Беларусі і Украіны ў гэтых працэсах, а таксама наколькі гэта ўсё актуальна цяпер - калі мы назіраем яшчэ адну вайну ў цэнтры Еўропы. ? Рэгістрацыя па спасылцы;\n16 сакавіка (серада) 18:30 па літоўскім часе ў Вільні - прэзентацыя настольнай гульні "Веру-Няверу" ад новай ініцыятывы "ІншыЯ". Рэгістрацыя па спасылцы да 15 сакавіка;\n18 сакавіка (чацвер) 19:00 па мінскім часе анлайн - семінар ад прафесара ўніверсітэта Ліверпуля (Вялікабрытанія) Канстанціна Дзегцярова «Ці маўчыць права, калі размаўляюць гарматы?». Падчас семінара ў інтэрактыўным фармаце ўдзельні_цы і лектар абмяркуюць, якія правы застаюцца ў людзей падчас узброеных канфліктаў і ці могуць міжнародныя трыбуналы чымсьці дапамагчы падчас супрацьстаянняў. Рэгістрацыя па спасылцы;\n20 сакавіка (нядзеля) 19:00 па менскім часе анлайн - трэнінг ад ініцыятвы "Пароўну" на тэму "Як гендэрныя стэрэатыпы ўплываюць на наша жыццё". Падчас сустрэчы мы абмяркуем, што такое гендэрныя стэрэатыпы і якую ролю яны займаюць у нашым жыцці; якімі бываюць гендэрныя стэрэатыпы, ці ўсе яны негатыўныя і чым адрозніваюцца ад традыцый; што кожн_ая з нас можа зрабіць у барацьбе супраць гендэрных стэрэатыпаў». Рэгістрацыя па спасылцы;\n23 сакавіка (серада) 19:00 па менскім часе анлайн – мерапрыемства ад ініцыятывы «Больш цела» на тэму «Любоў да сябе і свайго цела: дыскусія і практычныя парады». Падчас анлайн-івента мы абмяркуем "стандарты прыгажосці" для мужчын і жанчын і іх уплыў на грамадства; вывядзем практычныя парады для выхаду на шлях да прыняцця свайго цела; разглядзім існуючыя практыкі па прадухіленні РХП (разладу харчовых паводзінаў) ». Рэгістрацыя па спасылцы;\nАкрамя ўдзелу ў івентах вы можаце зрабіць у рамках Тыдня (14-23 сакавіка) тэматычны пост у інстастаграме ў якасці падтрымкі міру, роўнасці і правоў чалавека з хэштэгамі #peace #невайне #nowar #humanrights #правычалавека #РозныяРоўныя і пазнакай старонкі @roznyjarounyja. Мы будзем дзяліца ім!