Сачыненне на тэму Ганна Карэніна\n«Думка сямейная» (паводле рамана «Ганна Карэніна»)\nЖыццёвы шлях героя\nКанстанцін Левін і Леў Талстой: герой як выразнік погляды аўтара (раман «Ганна Карэніна»)\nКрызіс сям’і ў рамане «Ганна Карэніна»\nАсоба і грамадства ў рамане «Ганна Карэніна»\nnbsp Водгук пра раман Л.Н. Талстога «Ганна Карэніна»\nРолю партрэтнай характарыстыкі ў рамане Л. Н. Талстога «Ганна Карэніна»\nТэма сям’і ў адным з твораў рускай літаратуры (Л.Н.Толстой. «Ганна Карэніна»).\nТрагедыя Ганны Карэнінай\nГлядзі таксама па твору «Ганна Карэніна»:\nРаман «Ганна Карэніна» быў задуманы і напісаны ў пераломную эпоху, у 1873-1875 гадах, калі руская жыццё зменьвалася на вачах. І Талстой як мастак і чалавек быў неаддзельны ад гэтай драматычнай эпохі, якая і адбілася ў яго рамане рэльефна і выразна.\n«Ганна Карэніна» — раман пра ўсеагульнае разрыве, нейкім ўсеагульным разводзе ва ўсіх сферах жыцця. Тут усё самотныя і не могуць зразумець адзін аднаго, таму што згублены ключ любові, без якога няма сямейнага жыцця.\nБезлюбоўнае сям’я выступае ў рамане як абагульнены вобраз ўсёй безлюбоўнае жыцця чалавецтва. Крытыкуючы вачыма сям’і ўвесь сучасны яму сацыяльны лад, Талстой не выходзіць за рамкі сямейнай тэмы; ён рассоўвае гэтыя рамкі, пашырае гэтую тэму да ўсяго жыцця чалавецтва.\nПроціпастаўленне жыццялюбства Ганны знежывелай Карэніна ў рамане праводзіцца паслядоўна з характэрнай для мастацкага мыслення Талстога завостраныя на непрымірымасці супярэчнасці. Калі Аляксей Аляксандравіч сутыкнуўся з думкай пра тое, што жонка здольная яму змяніць, ён адчуў, што «стаіць тварам да твару перад чымсьці нелагічным і бесталковым. Ён стаяў тварам да твару перад магчымасцю кахання ў яго жонцы да каго-небудзь, акрамя яго, перад жыццём. І кожны раз, калі ён сутыкаўся з самою жыццём, ён адхіляўся ад яе «. Аляксею Аляксандравічу сапраўдная жыццё не магла не ўяўляцца бязглуздай і нелагічнай, таму што яна ніяк не можа прыняць указаную форму, якая складае адзіны сэнс усёй дзейнасці, усяго існавання героя. Стаўленне Аляксея Аляксандравіча да Ганны ўвасабляла сутнасць яго адносін з самою жыццём: ігнараванне жывы складанасці, замена яе штучнай складнасцю знешняй логдки. Зноў і зноў можна адчуць, якім гвалтам над жыццём былі сямейныя адносіны Карэніна з Ганнай — павольным, паўсядзённым, пастаянным прыгнётам. Сапраўднае жыццё для Талстога — гэта гарачае жаданне і ўменне чалавека жыць жыццём ўсіх людзей, агульнай жыццём і кожнай асобнай чалавечай жыццём. Толькі такое жыццё для Ганны Карэнінай і прадстаўляецца сапраўднай.\nГанна нададзеная самым каштоўным, з пункту гледжання Талстога, чалавечым дарма: дарам зносін, адкрытасці для ўсіх, разумення ўсіх і сочувствования ў літаральным сэнсе слова, гэта значыць ўмення сумеснага адчуваньні з іншымі людзьмі. Гэта і стварае паэтычны свет Ганны.\nБезжыццёвыя вочы Карэніна — гэта вочы, якімі зірнула на гераіню рамана атачала яе рэчаіснасць. І тая акалічнасць, што чалавек з гэтымі знежывелымі вачыма быў звязаны з усёй жыццём Ганны, абвастрае трагізм яе адзіноты ў мёртвай пустыні рэчаіснасці, адзіноты ў самой любові.\nТэма адзіноты ў каханні праймае ўвесь раман. Ёй таксама прысвечана і ўся гісторыя адносін Ганны і Вронского. Каханне Ганны і Вронского асуджаная ў рамане з самага пачатку і гэтаму папярэднічае благое прадвесце\n— гібель чалавека пад коламі цягніка, правобраз гібелі гераіні, гібелі любові. Так ужо само знаёмства Ганны з Вронскім афарбавана думкай пра смерць. І гісторыя кахання аказваецца гісторыяй смерці.\nБлізкасць, якая ўсталявалася паміж Вронскім і Ганнай, Талстой адлюстроўвае як забойства.\nКаханне Ганны непазбежна павінна была прыйсці да свайго ўласнага адмаўленьня, ператварэння ў сваю супрацьлегласць. Любоў, якая па сутнасці азначае самае поўнае яднанне людзей, ператвараецца ў самае поўнае раз’яднанне. Ганна спадзявалася, што каханне запоўніць іх свет. Але аказалася, што каханне стала прычынай згубы свету і, такім чынам страты самой сябе: «Раздражненне, раздзяляла іх, не мела аніякай знешняй прычыны, і ўсе спробы тлумачэння не толькі не ліквідавалі, але павялічвалі яго. Гэта было раздражненне ўнутранае. »\nЖудасная развязка любові. Лёс Ганны звязана перш за ўсё з стаўленнем да рэчаіснасці, якая атачала Ганну. У Ганне Карэнінай увасоблены вобраз чалавека, створанага для вялікай любові, але які напаткаў законы рэальнасці, загубіць яе. Сэнс эпіграфа набывае глыбокае значэнне ў развіцці рамана. Становіцца ясна, што гаворка ідзе пра сілу лёсу і пра тое, наколькі яна кіруе усімі дзеямі чалавека і не прызнае ацэначных меркаванняў каго б там ні было.\n25456 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.\n/ Складанні / Талстой Л.Н. / Ганна Карэніна / Трагедыя Ганны Карэнінай\nСачыненне на тэму Асоба і грамадства ў рамане Ганна Карэніна, Талстой чытаць бясплатна\n«Ганна Карэніна» — гэта адно іх трох эпічных твораў і вяршыняў творчасці вялікага рускага пісьменніка Льва Мікалаевіча Талстога. У гэтым рамане найбольш маляўніча і разнастайна намаляваная жыццё ў Расіі ў 1870-я гады. Нягледзячы на тое, што ў ім адсутнічаюць вядомыя гістарычныя постаці ці славутыя героі, у рамане ўсё ж ёсць гістарычнае з’ява. Гэта развіццё і пераўтварэнне ўсяго народа. Аўтара нямала цікавілі маральна-сацыяльныя пытанні ў які склаўся грамадстве, таму раман носіць і сацыяльны характар. Асноўная сюжэтная лінія творы звязана менавіта з трагізмам супрацьстаяння асобы грамадству.\nТрагічная жыццё галоўнай гераіні — Ганны Карэнінай і ў гэтым крыецца сацыяльны падтэкст. Будучы ў шлюбе па разліку за знакамітым чыноўнікам, яна ніколі не любіла свайго мужа, але паважала і добра ставілася да яго, як таго патрабавалі маральныя асновы. Сустрэўшы сапраўднае каханне, яна кінула выклік грамадству. У спробах выратаваць сваё шчасце, яна ідзе насуперак маральным канонам. Пры гэтым сама сабе не можа дараваць гэтага ўчынку. У выніку, у душы гераіні пасяляецца знішчаюцца і непрыемнае пачуццё віны. Такая асоба, як Ганна не магла існаваць у хлусні і фальшу. Людзі, якія атачаюць яе павінны былі гэта зразумець і заўважыць, але ў пануючых колах абыякава ставіліся да духавы жыцця чалавека.\nСупрацьстаянне грамадству прагледжвае і ў іншых учынках Ганны. Яна смела выказваецца аб жаночым адукацыі і заўважаная ў спрэчках з нагоды жаночых гімназій. Спрабуючы ігнараваць грамадскае асуджэнне і плёткі ў святле, Ганна пачынае займацца рознымі бескарыснымі і штучна надуманымі заняткамі. Аднак гэта толькі пагаршае яе душэўны распад і прыводзіць да канчатковага надлом. Яна пачынае ўпотай прымаць моцнадзейныя прэпараты, каб забыцца. Ганна разумее, што дасягнула ўсяго, чаго сама хацела, але свет не дараваў ёй адкрытасці і сумленнасці. Нават Вронскі ў пэўны момант апынуўся па іншы бок, бо не меў духоўнага пачатку. Па вартасці ацаніць розум, прастату і добры пачатак у Ганне змог толькі Левін — чалавек, сам схільны бясконцым духоўных шуканняў.\nУ рамане выразна паказана, наколькі бязлітасным можа быць грамадства. Нават любоў не можа згладзіць гэта супрацьстаянне паміж асобай і грамадствам. Яна толькі прывяла да сварак і неразуменню паміж людзьмі. Драма галоўнай гераіні заключаецца не толькі ў тым, што яна гордая і прамалінейная. У гэтай трагедыі замяшаныя грамадскія кайданы, у якіх жанчына буржуазна-дваранскага грамадства знаходзілася. Па законах гэтага таварыства жанчына павінна была быць пазбаўленая усялякай самастойнасці і права на выбар. А Карэніна, маючы самыя чыстыя маральныя намеры, ўступіла ў супярэчнасць з гэтым грамадскай з’явай і прайграла.


Імбрык - Мастацкая проза\nЛітаратура ● Мастацкая проза\nПерад Вамі ўнікальнае выданне – непадцэнзурны варыянт кнігі Васіля Быкава “Ліквідацыя”! Cавецкія цэнзары і рэдактары зрабілі Быкаву больш за 100 купюр, а таксама апублікавалі твор не пад аўтарскай назвай!\nСтаселька Кірыл. Marginalis\nНовая кніга Кірыла Стаселькі “Marginalis” стала рэкорднай: раман быў прызнаны самым насычаным, у плане персанажаў, творам беларускай літаратуры. У кнізе аб’ёмам 251 944 знака сустракаецца як мінімум 136 персанажаў.


Топ-5 цытатаў Лукашэнкі з нарады па сітуацыі ў сістэме аховы здароўя\nЛукашэнка зноў казаў пра карупцыю ў сістэме аховы здароўя. Галоўныя заявы – belsat.eu\nАляксандр Лукашэнка правёў нараду, прысвечаную сітуацыі ў сістэме аховы здароўя. Ключавой тэмай аказалася карупцыя ў гэтай галіне. Belsat.eu выбраў самые важныя заявы Лукашэнкі падчас нарады.\nПра карупцыйную вертыкаль\n«З мінулага года мне стала паступаць інфармацыя пра тое, што колькасць справаў карупцыйнага характару ў медыцыне рэзка ўзрасла – амаль у два разы. На жаль, факты карупцыі здараюцца ўсюды, але ў ахове здароўя праблема стала не кропкавай, а скразной, сістэмнай. Яна закранула не асобных службовых асобаў, а закранула практычна ўсю вертыкаль – ад прыватнікаў, вайскоўцаў, дзяржаўных служачых да Міністэрства аховы здароўя, а можа быць, і вышэй, следства разбярэцца. Мной была пастаўлена прынцыповая і цвёрдая задача – не знайсці «стрэлачнікаў», а літаральна выкарчаваць гэтую заразу дашчэнту, дакапацца да арганізатараў гэтае беззаконня».\nПра акуратную працу КДБ\nПаводле Лукашэнкі, усяго было распачата 95 крымінальных справаў, амаль 100 чалавек трапілі пад следства. Ён пры гэтым падкрэсліў, што пры ўсёй маштабнасці аперацыі КДБ спрацаваў спакойна і акуратна.\n«Я думаю, што і іншыя структуры могуць гэты досвед пазычаць, каб не ламаць арганізацыі, не хапаць каго папала, каб арганізацыі, наколькі гэта магчыма, працавалі, таму што там працуюць людзі. А невінаватыя ні ў якім разе не павінны несці адказнасці».\n«Шчыра скажыце, вы здольныя кіраваць міністэрствам?»\nАляксандр Лукашэнка заявіў, што яшчэ да «справы медычных функцыянераў» ён звяртаў увагу кіраўнікоў сістэмы аховы здароўя на праблему карупцыі.\n«Вы мне далажылі бойка потым, што ўсё ў нас у парадку. А аказваецца – не. Я ж вас папярэджваў, што вы адказваеце за сістэму. Ківаць няма на каго. Вы куды глядзелі? Бо там затрыманыя непасрэдна вашы падначаленыя. Вы мне так вось шчыра скажыце, вы здольныя кіраваць міністэрствам? Бо калі вы не здольныя, далей будзе горш».\nПра трайны каэфіцыент пакарання\nАляксандр Лукашэнка паабяцаў прымяніць самыя жорсткія меры пакарання для кіраўнікоў сістэмы аховы здароўя:\n«Не дай бог мне даложаць хоць найменшую зачэпку па персаналіях, па кіраўніцтве Міністэрства аховы здароўя, я буду настойваць на тым, каб памножылі на тры. Мінімум атрымаеце каэфіцыент тры. Калі дзесьці ласка да кагосьці будзе, то вам будзе павелічэнне».\nПра недавер да сістэмы аховы здароўя\n«Людзі скардзяцца, чэргі ў паліклініках, хамства з боку лекараў павальнае. Адкрыйце любое СМІ, у інтэрнэт паглядзіце, сацыяльныя сеткі – вы там ўбачыце сваю працу….Пры ўсіх сацыялагічных апытаннях, які не праводзіш, як мінімум у пяцёрку негатыву вы заўсёды трапляеце. Скардзяцца на абыякавасць, дрэннае стаўленне, асабліва там, дзе людзі лечацца, – на месцах».\nТэгі: ахова здароўя заявы Лукашэнкі КДБ Міністэрства аховы здароўя справа медычных функцыянераў


"Come together!" - пад такім дэвізам пройдзе "Еўрабачанне" ў маі 2016 года ў Швецыі. Як адзначыў генеральны дырэктар шведскага тэлеканала SVT, "гэта як ніколі важна сёння для Еўропы - сабраць людзей разам і вылучыць тое, што нас аб'ядноўвае".\n"Come together!" - пад такім дэвізам пройдзе "Еўрабачанне" ў маі 2016 года ў Швецыі. Як адзначыў генеральны дырэктар шведскага тэлеканала SVT, "гэта як ніколі важна сёння для Еўропы - сабраць людзей разам і вылучыць тое, што нас аб'ядноўвае". Літаральна ўчора ў Стакгольме адбылася прэзентацыя лагатыпа і слогана конкурсу.\nМіж тым са сваімі прадстаўнікамі на "Еўрабачанні" вызначылася менш за трэць краін-удзельніц сёлетняга еўравізійнага шоу. Адной з першых, дарэчы, стала Расія - яшчэ ў снежні было афіцыйна названа імя Сяргея Лазарава. А вось конкурсную песню расійскі бок дагэтуль не зацвердзіў.\nУ лютым пройдуць паўфіналы нацыянальнага адбору на "Еўрабачанне" ва Украіне. Нагадаем, сёлета гэта краіна вырашыла вярнуцца на конкурс пасля паўзы, звязанай са складанай унутрыпалітычнай і эканамічнай сітуацыяй. Адбор, на які было даслана каля 2000 заявак, узначаліў вядомы кампазітар і прадзюсар Канстанцін Меладзэ.\nДарэчы, прыблізная чарговасць выступлення ўдзельнікаў ужо вядомая. Учора прайшла папярэдняя жараб'ёўка, якая размеркавала краіны па паўфіналах. Так, наша краіна трапіла ў першую палову другога паўфіналу - гэта значыць, што пераможца нацыянальнага адбору ІVAN, ён жа спявак Аляксандр Іваноў, выйдзе на конкурсную сцэну 12 мая. Кампанію, а разам з тым і канкурэнцыю Беларусі складуць Албанія, Аўстралія, Балгарыя, Бельгія, Данія, Грузія, Ізраіль, Ірландыя, Латвія, Літва, Македонія, Нарвегія, Румынія, Сербія, Славенія, Польшча, Украіна і Швейцарыя. У першым паўфінале, які пройдзе 10 мая, на аднаго канкурсанта менш. Спаборнічаць у ім будуць Азербайджан, Арменія, Аўстрыя, Боснія і Герцагавіна, Венгрыя, Грэцыя, Ісландыя, Кіпр, Малдова, Мальта, Нідэрланды, Расія, Сан-Марына, Фінляндыя, Харватыя, Чарнагорыя, Чэхія і Эстонія.\nЦяпер у шведскай сталіцы, якая трэці раз выступае гаспадыняй "Еўрабачання", напоўніцу ідзе падрыхтоўка будучага маштабнага музычна-тэлевізійнага шоу. Дарэчы, яго з улікам эканамічнага крызісу арганізатары плануюць зрабіць яскравым і якасным, але прытым як мага больш танным - як мяркуецца, агульны бюджэт шоу не перавысіць 13,3 мільёна еўра. Пакуль жа прыхільнікі конкурсу з усяго свету імкліва раскупляюць квіткі "Еўрабачання" (кошт даступных для заказу білетаў на дадзены момант складае ад 11 да 52 еўра).


Культура - Вучыцца слухаць “Нетры”\n— Пачалося ўсё са знаёмства з Міхаілам Барздыкам. У той год рыхтавалася да друку кніга маіх вершаў “Пяро зязюлі падыму”. Я зайшоў у выдавецтва, а мне кажуць: “Вось мастак, які афармляе ваш зборнік”. Міхась паказаў тое, што падрыхтаваў. У яго было шмат варыянтаў, багата цікавых ілюстрацый.\nМанера яго вельмі своеасаблівая. Шчыра быў здзіўлены погляду мастака на маю творчасць, маўляў, вось як ён успрымае вершы! Я прыняў усё да адзінай ілюстрацыі. З тае пары і пачалі сустракацца. Міхась паказваў мне сваю графіку, абмяркоўвалі розныя ідэі… А што, калі зробім сумесную кнігу, дзе мастак і паэт былі б побач — два прозвішчы на роўных? “Нетры” мы рабілі больш за год.\n— “Нетры” — шматзначнае слова. Як вы сумесна з графікам прачыталі яго?\n— Намагаліся ўспрымаць глыбінна. Для беларусаў гэта цэлыя пласты нязведанага: пласты ўсенароднай памяці, гісторыі, народнай мудрасці, этнаграфіі, фальклору… Таму гэта — адкрыццё свайго, але нязведанага.\nПадавалася б, у нас выдадзена больш за пяцьдзесят тамоў фальклору, і гэта сведчыць пра тое, што ў нас вельмі багатая вусная паэтычная творчасць. Але, гартаючы старонкі збораў беларускіх песень, я бачыў: шмат засталося за межамі гэтых выданняў. Гэтак звычайна здзіўляўся, што не знаходжу песень, якія спявалі на нашым Палессі, якія спявала мама…\n— Вось-вось… Такім чынам і адбіралі вершы! Нешта пісалася новае, нешта было ўжо напісана. Вельмі строга падыходзілі і да кожнага графічнага ліста.\n— У кнізе сем раздзелаў. Лічыцца, што лічба сем — лік мудрасці…\n— Так. Да таго ж, прасочваюцца ў іх яшчэ поры года, а заканчваецца кніга — абуджэннем, калі жыццё ідзе з зімы на вясну…\n— Мусіць, вялікая рэдкасць, калі аднадумцамі становяцца паэт і графік на адной старонцы, калі адзін верш нібы выходзіць з другога, гэтак жа — і з ілюстрацыямі…\n— А яшчэ, калі ілюстрацыя вынікае з верша ці наадварот. Многія сябры адразу не зразумелі: вершы такія простыя, зямныя, а графіка — надзвычай складаная… А вы паглядзіце, адказваў я ім, — вершы ідуць ад народнай глебы. Графіка — асэнсаванне мастаком таго самага, толькі ў сваёй форме. Мо таму і здзейснілася дзівоснае перапляценне ў адной кнізе. Тэхніка работ Барздыкі складаная: афорт на метале. Але справа ў тым, што мастак сам аказаўся выдатным паэтам, мала хто ведае пра гэта: ён друкаваўся ў часопісах, у кнізе “Антология. Современная русская поэзия в Беларуси”. Мо таму і графіка ў яго — таксама паэтычная, філасофская. Міхась старэйшы за мяне на сем гадоў. І мне, можа, якраз і не хапае пэўнага жыццёвага досведу. Мы абодва не стараліся спрашчаць “Нетры”. На першае месца я стаўлю мелодыю, інтанацыю… Толькі калі адчуваю, што пачынае шчымець сэрца — прыходзяць тыя радкі. Ніколі не ведаю, якім будзе другі ці трэці радок…\n— Гэта тое, што трэба выпакутаваць?..\n— У нашай другой сумеснай кнізе з Барздыкам ёсць такі радок: “І выпакутаваць пакуты паслалі любоў…” Мусіць, інакш нічога не атрымаецца... Наогул, пасля поспехаў з “Нетрамі”, якія былі ўганараваны на Міжнародным кніжным кірмашы ў Франкфурце-на-Майне і ўвайшлі ў лік ста лепшых кніг свету, нам заказалі “Палын. Чарнобыль”. Барздыка рабіў афорты, а я пісаў вершы. Кніга пабудавана ў форме крыжа. А за аснову ўзяты словы Іаана Багаслова.\n— Міхась, а ці часта надараецца магчымасць чытаць “Нетры”, “Палын. Чарнобыль” уголас, на аўдыторыю?\n— Я вяду цяпер чатыры паэтычныя студыі пры бібліятэках на грамадскіх пачатках. І хачу сказаць, што вельмі многа таленавітых маладых людзей, якія прыходзяць паслухаць і мае вершы, і вершы адзін аднаго. Студыі наведваюць школьнікі, ліцэісты, студэнты. Вершы трэба чытаць, вучыцца слухаць. Моладзь цягнецца да слова. Многа і пішуць. Ці стануць яны паэтамі? Больш важна, што яны цікавяцца словам, паэзіяй, цягнуцца да мастацкасці, да душы. Днямі мне пазванілі з Сувораўскага вучылішча, прапанавалі адкрыць пятую паэтычную студыю.\nНапярэдадні Дня беларускага пісьменства згадваю: быў аднойчы ў зкспедыцыі “Дарога да святыняў”. Заехалі ў Кіраўскі раён. Дванаццатая гадзіна ночы, а нам гавораць: у вас выступленне зараз, вас чакаюць настаўнікі ў Доме культуры. І я чытаў вершы сярод ночы. Сабраліся людзі, каб паслухаць Слова… І на Святым полі пад Баранавічамі пасля малебна зноў жа просяць пачытаць вершы. Я чытаю радкі з “Малення Кірылы Тураўскага”: “Дай памяць ім, / Успомнять хай / Імя забытыя радзімы, / Імя сваё / І родны край…” Чытаю, а бабулькі стаяць, жагнаюцца…\n— Ведаю, што вы рыхтуецеся да таго, каб выдаваць літаратурны альманах. Калі будзе ў нас новы літаратурна-мастацкі “Маладзік”?\n— Першы нумар будзе для маладых і пра іх. Цяпер ідзе конкурс сярод школьнікаў. Лепшыя творы ўвойдуць у альманах. Таксама мяркую зрабіць Анталогію маладой беларускай паэзіі: у мяне ёсць ужо для збору мноства твораў з розных куткоў Беларусі.\n— А Міхась Барздыка не адмовіцца ілюстрававаць альманах і Анталогію?\n— Мы яшчэ не гаварылі пра гэта. Але чаму б і не?.. І вокладку можа зрабіць, і ілюстрацыі. Цяпер мы з ім робім эксклюзіўныя кнігі, што існуюць у адным экзэмпляры. Так званыя арт-кнігі…


“І думак не было застацца ў горадзе” - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nДаматканавіцкая сярэдняя школа, што ў Клецкім раёне Мінскай вобласці, па сучасных вясковых мерках даволі вялікая — у ёй вучыцца 107 дзяцей. Педагагічны калектыў складаецца з 22 чалавек, прычым толькі адзін з іх прыязджае з блізкага (кіламетраў 6) райцэнтра. Усе іншыя — вяскоўцы, жывуць ці ў саміх Даматканавічах, ці ў суседніх вёсках, як і тутэйшыя школьнікі, якіх жоўтыя МАЗы штодзень прывозяць з шасці навакольных населеных пунктаў.\nЗ вёскі Шчэпічы прыязджае на работу і малады дырэктар гэтай навучальнай установы Аляксандр Анатольевіч Дубіна, які і нарадзіўся, дарэчы, у адной з вёсак Клеччыны — Навадворках. У школе ён не толькі дырэктар, але і настаўнік — выкладае ў 5 класе. І хоць для кіраўніка ўзрост майго сённяшняга героя нетыповы — 29 гадоў, вопыт кіраўніцкай дзейнасці ў Аляксандра Анатольевіча за плячыма вялікі: дырэктарам ён стаў у 2008 годзе, усяго праз год работы ў школе.\nАд школы да школы\n— Цікавасць да педагагічнай работы з’явілася, калі вучыўся ў Шчэпіцкай школе ў 8 класе, — расказвае Аляксандр Анатольевіч Дубіна. — Беларускую мову і літаратуру выкладала Зоя Міхайлаўна Шаўчук. Ужо на той час яна давярала мне правяраць сшыткі аднакласнікаў, думаю, для таго, каб развіваць, замацоўваць маю ўласную пісьменнасць, а яшчэ, канечне, адказнасць. Аднойчы, калі я вучыўся ў 9 класе, па ўзгадненні з адміністрацыяй школы яна нават даверыла мне правесці ўрок у сваім класе. Так я зразумеў, што выкладанне — гэта маё, і Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка выбраў зусім не выпадкова.\nПасля такога пачатку лагічна думаць, што мой суразмоўца паступіў на філалагічны факультэт, вырашыўшы вывучаць беларускую мову і літаратуру. Верагодна, вы так і падумалі, паважаныя чытачы. Падумалі — і памыліліся. Выпускнік вясковай школы выбраў фізічны факультэт і спецыяльнасць “Фізіка і інфарматыка”, а зараз у навучальнай установе, якой кіруе, выкладае матэматыку. Любоў да дакладных навук яму прывіла іншая настаўніца — Людміла Міхайлаўна Дзецкая, якая выкладала юным вяскоўцам фізіку, а зараз працуе ў сярэдняй школе № 2 Клецка. Праўда, навучаючыся ў БДПУ, хлопец з Клеччыны не забыў пра сваю цікавасць да роднай мовы і гісторыі, да развіцця нашай краіны: падчас навучання ва ўніверсітэце ён перамог у рэспубліканскім конкурсе “Беларусь у сучасным свеце”, прадставіўшы работу “Станаўленне суверэннай Рэспублікі Беларусь”.\nВа ўніверсітэт хлопец прыйшоў з мэтавым накіраваннем, якое атрымаў у аддзеле адукацыі Клецкага райвыканкама. І не таму, што хацеў займець больш шансаў для паступлення, як гэта (што тут хаваць) нярэдка здараецца. А таму, што ведаў — у свой раён вернецца абавязкова. Як цяпер кажа сталы ўжо дырэктар школы: “У мяне і думак не было неяк там выкруціцца і застацца ў Мінску, я вёску люблю”. Трэба дадаць, што бацькі — маці, медыцынскі работнік, і бацька, які працуе ў сельскай гаспадарцы, ніяк не перашкаджалі рашэнню сына паступаць у педагагічную ВНУ, а потым жыць і працаваць у вёсцы. Не палохалі невялікай зарплатай, няпростымі ў параўнанні з горадам умовамі жыцця. Разумелі, што сын выбраў прафесію цалкам асэнсавана, а вясковыя ўмовы ведае не горш за іх, тым больш што і ўмовы, і зарплаты тут зусім нядрэнныя, але пра гэта раскажу крыху пазней.\nПершым месцам работы выпускніка БДПУ стала тая самая Даматканавіцкая сярэдняя школа, у якой зараз Аляксандр Анатольевіч і займае пасаду дырэктара. Хаця, калі ўжо гаварыць пра ўсе павароты прафесійнага лёсу нашага сённяшняга героя, трэба сказаць, што самастойную работу ён мог пачаць у інспекцыі па справах непаўналетніх. Вельмі ўжо настойлівымі былі супрацоўнікі органаў унутраных спраў, ды і магчымасці наконт змены размеркавання існавалі. А.А.Дубіна нават прайшоў медыцынскую камісію ў абласной бальніцы, тым больш, як разважаў, работа ў ІСН — гэта ўсё роўна работа з дзецьмі, педагагічная адукацыя тут вельмі патрэбна. Але, падумаўшы, паразмаўляўшы з кіраўніцтвам Клецкага райвыканкама, хлопец вярнуўся да свайго выбару на карысць школы. Так і апынуўся ў Даматканавічах настаўнікам фізікі і інфарматыкі, жыць пры гэтым застаўся ў бацькоўскім доме за сем кіламетраў ад школы.\nВопыт дае практыка\nНастаўнічаць Аляксандр Анатольевіч пачаў у 2007 годзе, а ўжо наступны навучальны год сустракаў у якасці дырэктара, праўда, не Даматканавіцкай, а Азярэчанскай сярэдняй школы, дзе на той час вучылася 146 дзяцей. Яшчэ да пераходу на дырэктарскую пасаду паспеў — увага! — перамагчы ў раённым конкурсе маладых настаўнікаў “Шлях у прафесію”.\nСказаць, што кіраўніцтва раёна менавіта пасля гэтага заўважыла маладога настаўніка, будзе няправільна. Начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Анатоль Мікалаевіч Клімовіч прыглядаўся да хлопца яшчэ тады, калі той быў школьнікам. Бо, як вы разумееце, даверыць адказную пасаду можна не кожнаму нядаўняму выпускніку ўстановы вышэйшай адукацыі. Тут не толькі веды, тут асаблівы склад характару патрэбен, асаблівыя кіраўніцкія якасці. Прыйсці кіраваць калектывам, амаль усе члены якога значна старэйшыя за цябе, узяць адказнасць за ўсіх і ўсё у школе, як мінімум няпроста. Але, пры ўсім разуменні складанасцей у такім нетрывіяльным рашэнні не сумняваўся ніхто — ні кіраўнік сістэмы адукацыі раёна, ні сам малады настаўнік. Хаця ён не тоіць, што прыйшлося цяжка, тым больш што ў маладога спецыяліста была даволі вялікая загружанасць як у настаўніка, і паглыбляцца ў нюансы работы адміністрацыі, пакуль працаваў у Даматканавічах, ён проста не меў часу.\n— Шчыра кажучы, на той момант я нават не ведаў, што ў раёне ёсць такая школа — Азярэчанская, — прызнаецца А.А.Дубіна. — Прычым школа незвычайная, бо размяшчаецца на базе расійскай воінскай часці, і ўсе яе навучэнцы — грамадзяне Расіі, як і палова педагогаў. І дысцыпліна ў школе адпаведная — па-ваеннаму строгая. Адпрацаваў там чатыры гады, вопыт быў надзвычай цікавы, прайшоў, можна сказаць, ваенную загартоўку. Змог адшукаць пункты судакранання з тагачасным камандзірам часці, і ўсё, лічу, атрымалася.\nУ сваю чаргу А.М.Клімовіч заўважае:\n— У нашым раёне ўлады дастаткова лёгка ідуць на прызначэнне маладых кіраўнікоў, бо мы добра ведаем кожнага. Вопытныя кіраўнікі адстойваюць сваіх маладых падначаленых, даюць ім аб’ектыўныя характарыстыкі, і практыка паказвае, што такі падыход апраўданы. Вы ведаеце, ёсць палажэнне аб тым, што кіраўніком можна прызначыць чалавека, які адпрацаваў на радавой пасадзе не менш за пяць гадоў. Але не заўсёды гэты тэрмін неабходны. Ва ўпраўленні адукацыі аблвыканкама такія пытанні можна хутка вырашыць, прывёўшы сур’ёзныя аргументы, падмацаваныя фактамі, на карысць таго або іншага кандыдата.\nПасля Азярэчанскай школы Аляксандр Анатольевіч нядоўга працаваў дырэктарам сярэдняй школы № 2 Клецка, адкуль пайшоў на пасаду старшыні Шчэпіцкага сельвыканкама. Кажа, што захацелася паспрабаваць сябе ў новай якасці. Паспрабаваў, адпрацаваўшы год, пераканаўся яшчэ раз, што яго шлях — педагогіка, і вярнуўся ў школу, цяпер ужо дырэктарам у Даматканавічы. Было гэта ў 2013 годзе.\nЗ таго часу А.А.Дубіна паспеў завочна скончыць Баранавіцкі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці “Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве”. Менавіта дзеля таго, каб стаць лепшым, больш граматным кіраўніком, бо пасада дырэктара школы патрабуе не толькі педагагічных ведаў і ведаў па сваім прадмеце. Спецыяльная кіраўніцка-эканамічная адукацыя, безумоўна, не будзе лішняй. Таму і ў рэзерв кадраў на пасаду начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Аляксандр Анатольевіч трапіў не выпадкова.\nСамыя маладыя педагогі вясковай школы сёння, акрамя самога дырэктара, — гэта Наталля Віктараўна Драгун, настаўніца фізікі і інфарматыкі, і Вольга Мікалаеўна Шкода, настаўніца матэматыкі, якая, праўда, зараз знаходзіцца ў дэкрэтным адпачынку. Наталля Віктараўна, дарэчы, стрыечная сястра А.А.Дубіны, ён сам і сагітаваў дзяўчыну паступаць у педуніверсітэт імя Максіма Танка менавіта на спецыяльнасць “Фізіка і інфарматыка”. Вольга Мікалаеўна таксама з мясцовых.\n— Я не падзяляю думку многіх сучасных маладых людзей аб тым, што работа ў вёсцы — гэта нецікава і неперспектыўна, — гаворыць дырэктар сельскай школы. — У нас і магчымасцей цікава правесці час хапае, тым больш што райцэнтр зусім блізка, і аб’ектаў сацыяльнай сферы дастаткова. Толькі за мінулы навучальны год мы здзейснілі 16 паездак па Беларусі, дзве з іх былі арганізаваны менавіта для педагогаў. І зарплата, скажу смела, у школе нядрэнная. У нас малады спецыяліст атрымлівае да 5 з паловай мільёна рублёў чыстымі. У Клецкім раёне маладыя спецыялісты атрымліваюць 20-працэнтную надбаўку. Да таго ж з жыллём тут куды прасцей, чым у вялікім горадзе. Я пакуль жыву ў бацькоўскім доме, але стаю на чарзе ў райвыканкаме і ведаю, што сваё жыллё абавязкова будзе: новыя дамы ў нас здаюцца штогод. Пакуль проста сам не спяшаюся.\nНа сёння школа ў Даматканавічах цалкам укамплектавана кадрамі. І, як кажа дырэктар, яшчэ гадоў пяць кадравых пытанняў не ўзнікне дакладна. А потым, мяркую, на работу сюды прыйдуць выпускнікі школы, якія летась паступілі ў БДПУ імя Максіма Танка. З шасці выпускнікоў двое пайшлі менавіта ў гэтую навучальную ўстанову, сёлета такое жаданне выказвае адзін з чатырох адзінаццацікласнікаў. Таму ёсць надзея, што праз некалькі гадоў размеркаванне ў Даматканавічы атрымае нават не адзін малады педагог.\n— Па ўсім раёне летась у педагагічныя УВА паступілі 13 чалавек, — дадае Анатоль Мікалаевіч Клімовіч. — Мэтавае накіраванне ўзяў толькі адзін з іх, але мы зробім усё магчымае, як робім гэта і зараз, каб нашы людзі вярнуліся ў раён. Заўсёды я і спецыялісты аддзела выязджаем на размеркаванні ў педагагічныя і іншыя УВА, перш за ўсё ў Баранавіцкі дзяржаўны ўніверсітэт і БДПУ імя Максіма Танка. Вось і я днямі еду ў Баранавічы, наш кадравік крыху пазней — у Мінск. Наведваем дні адкрытых дзвярэй і ў каледжах, і ва ўстановах вышэйшай адукацыі, тым ці іншым чынам звязваемся з кожнай навучальнай установай краіны, якая рыхтуе педагагічныя кадры. А перавагі ў нас ёсць, напрыклад, жыллё, як ужо сказаў Аляксандр Анатольевіч.\nУ 2013 годзе ў Клецкі раён атрымалі размеркаванне 27 маладых спецыялістаў — 21 выпускнік УВА і 6 выпускнікоў сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў. У 2014 сюды размеркаваліся 18 чалавек, з іх 11 з вышэйшай адукацыяй і 7 з сярэдняй спецыяльнай. Як расказаў А.М.Клімовіч, яшчэ гадоў 5—6 назад размеркаванне ў раён штогод атрымлівалі да 80 спецыялістаў. Зараз, як бачыце, лічбы намнога меншыя. Перш за ўсё пры гэтым патрэбны настаўнікі фізікі і матэматыкі, раней гэта былі настаўнікі замежных моў і інфарматыкі.\nЗараз, каб закрыць вакансіі ў раёне пры ўмове, што ўсе пенсіянеры пойдуць на заслужаны адпачынак, неабходна 80 маладых спецыялістаў. Пакуль жа пенсіянеры — людзі незаменныя.\nА кіраўніцтва сферы адукацыі раёна, калі сустракаецца з будучымі маладымі спецыялістамі, імкнецца стварыць, па словах Анатоля Мікалаевіча, станоўчы імідж раёна. Імідж, як бачна, ёсць з чаго ствараць. Але важна, каб на работу прыходзілі падрыхтаваныя спецыялісты, а не выпускнікі, якім было ўсё роўна, куды паступаць, абы атрымаць дыплом. У бягучым навучальным годзе ў сярэдняй школе № 3 Клецка адкрыты педклас, а значыць, з’явіўся яшчэ адзін рэсурс для абнаўлення педагагічных кадраў.\nАляксандр Анатольевіч Дубіна Даматканавіцкая сярэдняя школа дырэктар Клецкі раён настаўнік\nЗ тегами: Аляксандр Анатольевіч Дубіна Даматканавіцкая сярэдняя школа дырэктар Клецкі раён настаўнік\nПапярэдняя: Крок да паспяховай кар’еры\nНаступная: “Каб тут застацца, ты павінен тут нарадзіцца”


22.08.2012 / 18:48\nПаводле Міністэрства адукацыі, сёлета будуць закрытыя 128 малакамплектных школ у сельскай мясцовасці, якія ў большасьці з’яўляюцца беларускамоўнымі.\nКолькі застанецца беларускіх школ, у ведамстве пакуль сказаць не могуць, гэта стане вядома толькі пасля 1 верасня.\nУ Міністэрстве адукацыі таксама пакуль не маюць лічбаў, колькі вучняў у гэтым годзе будзе вучыцца на беларускай мове.\nПрэсавая сакратарка Юлія Ваніна лічыць, што школы і аддзелы адукацыі ня мусяць займацца інфармаваннем пра магчымасць аддаць дзяцей у беларускамоўныя класы. Выбар мовы навучання павінен ісці з сям’і, кажа Юлія Ваніна: «Можна, канечне, прымусіць, размаўляць па-расейску ці па-беларуску. Але пакуль у сям’і не будуць размаўляць па-беларуску, нічога ж не будзе. Пакуль дзіця дома не пачуе якую-небудзь мову, не будзе яно на ёй размаўляць. У мяне трое дзетак, яны ведаюць і расейскую мову, і беларускую. Ім усё роўна ўвогуле, на якой размаўляць».\nСёлета ў Мінску беларускамоўных вучняў гатовыя прыняць пяць гімназій і тры сярэднія школы. Апрача гэтага класы на роднай мове гатовы адкрыць сем сталічных школ. Беларускамоўныя класы з адным вучнем працуюць у некалькіх рэгіянальных гарадах.\nДа Таварыства беларускай мовы сёлета па дапамогу ў адкрыцці беларускамоўных класаў ніхто з бацькоў не звяртаўся. Пра гэта распавяла першая намесніца старшыні Алена Анісім. Яна расказвае, што рашэнне вучыцца па-беларуску сёння звязана са шматлікімі цяжкасцямі. Напрыклад, бацькі будуць вымушаны вазіць сваіх дзяцей у іншы канец горада. Пераадолець гэтыя цяжкасці рэальна, калі зацікаўленыя мамы і таты аб’ядноўваюцца ў супольнасці:\n«Калі бацькі гуртуюцца, калі яны разумеюць, што яны не адны, тады прасцей і ўладам даказаць, што праблема існуе. Як правіла, улады лічаць, што калі гэта 1–2 чалавекі, — гэта не праблема. Няхай прыстасоўваюцца да ўсіх астатніх. Калі збіраецца дзясятак людзей, а то і больш, тады яны мусяць вырашаць гэтую праблему».\nДва гады таму прафесар Алесь Астроўскі з Гродна дамогся, каб яго дзеці вучыліся па-беларуску. Для трэцякласніцы Светы і другакласніка Янкі ў 32-й гродзенскай школе выкладаюць па асобнай праграме. У беларускамоўнай адукацыі прафесар бачыць толькі перавагі і раіць бацькам трымацца ягонага прыкладу: «Калі ў звычайных класах па 20–30 чалавек, то тут 1–2 вучні. Яны менш, чым за ўрок, праходзяць матэрыял. Калі неасноўныя, дадатковыя прадметы — фізкультура, выяўленчае мастацтва, спевы, танцы — выкладаюцца разам з класам, а галоўныя прадметы — пісьмо, чытанне, прырода і свет, матэматыка — вывучаюць асобна. Выходзіць, яны жывуць паўнавартасным жыцьцём школьніка. Няма ніякіх комплексаў і праблем.\nБеларуская мова стварае стратэгічную перавагу, якая дазваляе дзецям атрымліваць значна лепшую адукацыю».


Валянціна Шоба: "Я - "прынцэса ў вежы" і не трэба мяне вызваляць"\nВалянціна Шоба: «Я — „прынцэса ў вежы“ і не трэба мяне вызваляць»\n23 верасня 2019, 14:14\nАўтар: Ірына Новік\nФота: Кацярына Гардзеева\nВалянціна Шоба, мастачка, лаўрэатка прэміі імя Дубко (Гродна) і прэміі Тэйлара (Парыж). Удзельніца праекта PRO WOMEN: ламаючы стэрэатыпы. У праект увайшлі дзевяць фотагісторый і інтэрв'ю з сучаснымі гарадзенкамі. У кожнай удзельніцы — свой жыццёвы сцэнарый, кожная ідзе шляхам, што выбрала сама. Фотавыставу можна паглядзець ў Цэнтры гарадскога жыцця ад 19 верасня да 3 кастрычніка. Арганізавалі праект HrodnaMediaRoom, інтэрнэт-партал HrodnaLife, Беларуская асацыяцыя журналістаў.\nНе ведаю, як адчувае сябе жанчына ў мастацтве. Я сябе жанчынай не адчуваю. Я працую. Калі пачаць з ранку хатнія справы, то ўсё прапала — не будзе ні дома, ні працы.\nМяне не цікавяць усе гэтыя жаночыя штучкі - прычоскі, пазногці, крамы, адзецца прыгожа. Я магу быць такой, як хачу, паўсюль. Думайце што хочаце, я проста раблю сваю працу. Ведаю, што толькі я магу яе зрабіць. Па гэтым будуць судзіць. Так што я — не жанчына, гэта не маё.\nКветачкі на карцінах не таму, што «дзявочае». Мая творчасць не пра тое. Кветачкі дапамагаюць выйсці з глыбокага дэпрэсняка. Каб выйсці, трэба проста «тупа» рабіць сваю прафесію і праз гэта вярнуцца да гармоніі. Назбіраць кветак і намаляваць. У іх ёсць усё: форма і змест. Яны самі - гармонія. І малюеш, як адчуваеш, да поўнага суаднясення. За гэтым — адкрыты боль, вечны пошук, які не ведае, куды выруліць.\nМалюнкі - як малітвы. Навошта людзі моляцца, навошта мастакі малююць? Каб неба на галаву не звалілася. Мастацтва — гэта малітва за жыццё. Дзеля гэтага ўсё робіцца. Любая кузурка дзеля гэтага. Прыбяры гэту кузурку, пчалу якую-небудзь і капец будзе.\nУ мяне зараз ёсць сабачка. Знайшла малога на сметніку і забрала. Два галубы заўжды да майго акна прылятаюць. Вароны каля майстэрні пазнаюць. Навошта яны прыйшлі ў маё жыццё? Не ведаю. Прыйшлі і прышлі. Магчыма, сказаць, што я не скаціна апошняя.\nМаё жыццё праходзіць у вежы, як у прынцэсы. Думаеце, сяджу тут і мару, каб хто прыйшоў, пацалаваў? Кшталту — вызваліў? Не! Я не хачу. Не трэба мяне вызваляць. Я са сваёй вежы нікуды не пайду, ні дзеля якога прынца. Навошта? Мне тут — добра.\nА вось цмок у мяне ёсць. Яны ж розныя бываюць. Адныя вартуюць, другія — хочуць выправіць цябе ў дарогу. Гэта як ты гэтага цмока прыручыш. Мая Аня — мой самы галоўны цмок. Зараз яна спрабуе і мне крылы прырасціць.\nЯ іх малюю, свае крылы, па пёрку, па мазку. Звіваю з анучак, што побач вісяць. Бо самі сабою крылы са спіны ніяк не вырастуць.\nАлена Шчасная: «Я — архітэктар па жыцці»\nНаста Яроцкая: «Я — галоўная гераіня свайго кіно»\nНаста Трафімчык: «Я магу бегчы, то чаму б не ультрамарафон?»\nАнжаліка Борыс: «Я дамаўляюся на парытэтах. Інакш — не саступлю»\nВольга Вялічка: «За 10 гадоў кіравання хоспісам я навучылася ўсяму»\nЮлія Мінчанка: «Я гляджу на жыццё са сваёй званіцы»\nВольга Гаўрылік: «Я — пчолка, што шукае нектар, але ўмее джаліць»\nТаццяна Чысцякова: «Мяняць жыццё я пачала ўжо за 50»\n« У гродзенскіх інтэрнатах знайшлі 200 «лішніх» чалавек. Каго высяляць?


Главная – Новости – 4 ноября 2009\nМарцін Лютар не быў адзіным, альбо апошнім рэфарматарам. Незалежна ад яго сенсацыйных на той час ідэй, абуджэнне ад духоўнай летаргіі пачалося і ў іншых еўрапейскіх краінах. Адначасовасць шакіруючых адкрыццяў пацвярджае,што “рухавікі” рэформ былі накіраваны Богам.\nПолымя Рэфармацыі разраслося па усёй Еўропе, ахапіла і беларускія землі. Вынікам духоўнага абуджэння і навяртання да ісцін хрысціянскага веравучэння стала павелічэнне ўвагі да культуры, шырокае распаўсюджанне авсетніцтва і рост матэрыальнага дабрабыту. Вынікам стаў час росквіту беларускай культуры і дзяржаўнасці— Залаты Век Беларусі— відавочны прыклад таго, як можа змяніцца краіна, якая прыняла ў сэрца Ісуса.\nСьвята Рэфармацыі у гэтым разе было асаблівым . У 2009 годзе спаўняецца пяцьсот год з народзін вялікага женеўскага рэфарматара - Жана Кальвіна. Марцін Лютер і Жан Кальвін адрозніваюцца тым, что першы казаў: "Так рабіць нельга!", а другі: "Патрэбна рабіць так!".\nХрысьціяне з царквы "Яна Прадвесніка" падрыхтавалі невялікую теэтралізаваную пастноўку пра жыцце рэфарматара з Жэневы. Дзеці і дарослыя у крыху жартаўлівым стылі апавядалі пра асноўныя падзеі у лёсе Жана Кальвіна.\nНаша краіна і наш народ з роспаччу чакае рэформ. Чакае, што знойдзецца хто-небудзь, хто ускладзе на сябе ўвесь цажар лёса рэфарматара і адродзіць благаславёныя старонкі гісторыі. Чакае, калі здзейсніцца духоўная рэфармацыя.\nСучасныя хрысціяне перанялі полымя веры ад папярэдніх пакаленняў. І цяпер згасне факел рэформ, ці запаліць Беларусь новай рэфармацыяй, залежыць ад кожнага.\nИсточник: Новости ОЦХВЕ


Па шырыні і разнастайнасці творчага дыяпазону дзейнасць Максіма Багдановіча ў галіне беларускага мастацкага перак-ладу была беспрэцэдэнтнай. Гэта тычыцца і ахопу творчасці іншамоўных паэтаў, і прадуманага, узважанага адбору твораў для перакладу, і высокай выканаўчай манеры.\nАдораны шчодрым прыродным талентам, пісьменнік з тонкім, далікатным адчуваннем рэчаіснасці і ўнутранага свету чалавека, майстар мастацкага перакладу, удумлівы крытык і літаратуразнаўца, палымяны патрыёт, М. Багдановіч пакінуў глыбокі след у гісторыі нашай нацыянальнай культуры. Праз усё сваё да крыўднага кароткае жыццё М. Багдановіч пранёс шчырую веру ў тое, што беларуская літаратура ўзнімецца да ўзроўню духоўных дасягненняў сусветнай культуры і панясе "свой дар" іншым народам. Уласнай творчай дзейнасцю гэты Чалавек, Пісьменнік, Грамадзянін зрабіў бадай што немагчы-мае, каб наблізіць сваю запаветную мару да явы\nНа пачатку XX ст. у беларускім адраджэнскім руху даволі папулярнай была думка пра тое, што плённае, паўнацэннае раз-віццё наша культура зможа атрымаць толькі ў цесным ўзаема-дзеянні з мастацка-эстэтычнымі набыткамі ўсяго чалавецтва. С. Палуян пісаў у "Нашай ніве", што беларускі народ "зможа дагнаць на гасцінцы поступу тыя народы, што даўно ідуць далёка ўперадзе. Зможа многа чаго ўзяць ад іх і многа чаго даць ім. Зможа і сваю дань улажыць у скарбніцу ўсясветных культурных здабыткаў'"\nАднак менавіта М. Багдановіч быў першым сярод бела-рускіх пісьменнікаў, хто так востра і глыбока зразумеў актуаль-насць, мэтазгоднасць і патрэбу падключэння маладой нашай літаратуры да "сілавога поля" (А. Адамовіч) - сусветнай, га-лоўным чынам еўрапейскай літаратуры. Зразумеў... і зрабіў пер-шыя шчаслівыя крокі на шляху далучэння беларускай літара-туры да твораў іншамоўных пісьменнікаў, імёнамі якіх ніколі не перастане ганарыцца культурнае чалавецтва: Гарацый, Авідзій, Гейнэ, Шылер, Верлен, Верхарн, Пушкін...\nУ артыкуле "Забыты шлях" М. Багдановіч пераканаўча да-казваў: "Намагаючыся зрабіць нашу паэзію не только мовай, але і духам, і складам твораў шчыра беларускай, мы зрабілі б цяжкую памылку, калі б кінулі тую вывучку, што нам давала светавая (найчасцей еўрапейская) паэзія. Гэта апошняя праца павінна ісці поўным ходам. Было б горш, чым нядбальствам, нічога не ўзяць з таго, што соткі народаў праз тысячы год сабі-ралі ў скарбніцу светавой культуры. Але занасіць толькі чужое, не развіваючы свайго, - гэта яшчэ горш: гэта знача глуміць народную душу. Да таго ж адны жабракі могуць праз усё жыццё толькі браць. Трэба ж і нам, беручы чужое, калі-нікалі даць не-шта сваё. А свайго, як мы бачым, мы давалі меней, чым маглі".\nНапісаныя ў 1915 г., гэтыя словы ў тагачасных умовах на-бывалі значэнне праграмнага, магістральнага накірунку і пера-канаўча сведчылі, што М. Багдановіч добра ўсведамляў ролю перакладной літаратуры як арганічнай часткі, як непасрэднай удзельніцы нацыянальнага літаратурнага працэсу, выразна ба-чыў дыялектыку адносін перакладной і арыгінальнай літарату-ры, і ўжо тады, на пачатку XX ст., калі беларускае мастацкае слова толькі-толькі набіралася моцы, а творчы багаж нашых пісьменнікаў быў яшчэ дастаткова сціплы, - М. Багдановіч не сумняваўся стварыць і даць нешта сваё, адметнае, уласна на-цыянальнае, а не запазычваць толькі ў болын развітых літаратур і не ставіць сябе ў сляпую эпігонскую залежнасць ад іх.


Porec Пасажырскія і аўтамабільныя паромы\nPorec цэны на пасажырскі і аўтамабільны парай білет, раскладу, браніраванне білетаў і інфармацыя для паромаў, якія плывуць з Парэчча ў Венецыю.\nПараўнаць усе даступныя цэны Парэчча білет на паром у рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя Парэчча аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром парусныя і ад Парэчча, Венецыі Венецыя паромныя лініі паромаў онлайн з імгненным пацвярджэннем. Custom Search\nКошты і браніраванне білетаў Квіткі на паром Кніга Porec з Venezia паромных лініямі паромаў, якія плывуць з Парэчча ў Венецыю онлайн загадзя, каб атрымаць асалоду ад танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны Porec пасажыр або автопаромной білет, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць цану Квіток на паром Парэчча і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэжыме рэальнага часу форму браніравання парома на левай баку. Вы таксама можаце дадаць гатэль ў пункт прызначэння, ці дзе-небудзь яшчэ, на Ваш білет на паром пры запаўненні вашай броні квіток на паром. Больш Аб Парэчча\nПарэчча з'яўляецца добра вядомы турыстычны цэнтр Істрыі. Старая частка горада пабудавана на невялікім паўвостраве, які быў адгароджаны ад мацерыка каналам, і абаронены ад адкрытага мора выспы Свяці Нікола, з папулярнымі пляжамі.\nТурыстычныя курорты плаву Лагуна і Зялёна Лагун размешчаны ў паўднёвай частцы горада. Парэчча размешчаны на галоўнай дарозе, якая злучае Парэчча з Pazin і Пула, і рэгіянальнай дарозе, якая ідзе ўздоўж заходняга ўзбярэжжа Істрыі.\nПарэчча ўжо даўно турыстычнай традыцыі, узыходзячыя ад 1845, калі быў надрукаваны першы турыстычны даведнік Парэчча. Першы публічны пляж у Парэчча быў створаны ў 1895 на астраўку Sveti Nikola і ў 1910, разам з будаўніцтвам першага вялікага гатэля - Hotel Rivijera, пляж Rivijera быў створаны на паўднёвай часткі горада. У 1970s Porec стаў адным з самых прэстыжных харвацкіх турыстычных курортаў. З тых часоў многія культурныя мерапрыемствы арганізуюцца ў Парэчча на працягу ўсяго года: канцэрты класічнай музыкі, джазавыя вечары, фальклорныя вечара і г.д ..\nУ цяперашні час Парэчча з'яўляецца папулярным сярод маладых людзей таксама. Яна мае добрую начное жыццё, з рознымі дыскатэках, барах і танцавальных клубах, некаторыя размешчаны на тэрасах, некаторыя ў таксама кандыцыянерамі інтэр'ераў.\nПорец Бліжэйшы аэрапорт знаходзіцца ў Пула, хоць можна выкарыстоўваць аэрапорт Трыест таксама, як ёсць добрае транспартныя зносіны паміж гэтымі двума месцамі. Для таго, каб дабрацца да Парэчча можна выкарыстоўваць розныя аўтобусныя маршруты, якія бяжыць да Парэчча з розных кропак у Істрыі, а таксама з Заграба, сталіцы Харватыі. У горадзе Парэчча, ёсць міленькая цягніка, які злучае асноўныя пляжы і турыстычныя пункты ў межах горада з турыстычнымі комплексамі Плавы і Зялёна Лагуна. Porec таксама можна дабрацца на пароме з Венецыі.\nНайбольш важным культурным помнікам у Парэчча з'яўляецца Евфразиеву базіліка, у тым ліку 6th стагоддзя комплекс сакральных будынкаў, збудаваных у часы біскупа Ефрасиуса. Ён размешчаны ў паўночна-ўсходняй частцы горада. Базіліка, пабудаваная на падмурку больш ранняй царквы, пераважаюць патройным нефам апсідай, бабінец, атрыум, васьмікутнымі купелі, і палац біскупа. Будынкам быў дададзены ў 13th і 15th стагоддзях, а званіца была ўзведзена ў 16th стагоддзі. Апсіды багата упрыгожаны фігурнымі мазаік, якія разам з мазаікай ў Сан-Віталь ў Равенне, ўяўляюць сабой адзін з самых выдатных прыкладаў мазаічнага мастацтва ў Еўропе. З мазаікі падлогі і ад якія захаваліся надпісаў мы можам прасачыць усе этапы будаўніцтва, адаптацыі і рэканструкцыі і ўсю дынаміку жыцця хрысціянскай супольнасці ў Парэчча. Базіліка Ефрасиуса 'з сярэдзіны 6th стагоддзя, які складаецца з царквы, атрыум, баптыстэрый і былым палацы епархіі. Будучы багата ўпрыгожаны і добра захаваліся, увесь комплекс уяўляе сабой адзін з самых важных помнікаў візантыйскага мастацтва. Біскуп Парэчча, Ефрасиуса пабудаваў гэтую трохнефавую базіліку, пабудаваную на падмурку папярэдняга сакральнага помніка / царквы. Чатырохкутная атрыум з візантыйскіх капітэляў калон стаіць перад уваходам у царкву. Перадсэрдзе акружаны крытай галерэяй на ўсіх чатырох бакоў, у якім знаходзіцца калекцыя каменных помнікаў.\nГарантыя Лепшай Porec Фэры Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя пасажырскія і аўтамабільныя паромы кошт квітка Венецыя паромныя лініі і ад Парэчча. Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага парома білет Парэчча, на борце пражывання і тып транспартнага сродку, усё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы знойдзеце тое ж самае усё ўключана Porec білет на паром танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Каб забраніраваць Парэчча аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром, калі ласка, Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com вы можаце атрымаць у рэальным часе цэны Парэчча білет на паром, праверыць даступнасць і забраніраваць аўтамабіль і пасажырскі квіткі на паром і з Парэчча нашай самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома распаўсюджвання білетаў сеткі, якая забяспечвае магчымасць браніраваць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных у тым ліку ў Парэчча і над 1,200 іншы паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра


Панарамная кішэнная HD-камера на 360 ° + WiFi і тэлескапічны трымальнік | Cool Mania\nПанарамная кішэнная HD-камера на 360 ° + WiFi і тэлескапічны трымальнік\nПанарамная кішэнная HD-камера на 360 ° + Wi-Fi і тэлескапічны трымальнік дазваляюць здымаць падрабязныя і рэзкія выявы ў высокім дазволе і адначасова ў папулярных 360 градусах.\nПанарамная кішэнная HD-камера на 360 ° + WiFi і тэлескапічны трымальнік дазваляюць здымаць падрабязнае і рэзкае малюнак у высокім дазволе і адначасова ў папулярных 360 градусах. Інавацыйная камера сумяшчальная з прыладамі Apple і Android . З дапамогай злучэння Wi-Fi і свабоднага доступу OTCam360 вы можаце зручна кіраваць камерай праз планшэт ці смартфон . У вашым дадатку ёсць некалькі рэжымаў запісу , такія як плоская панарама на 360 ° , выгляд астэроіда, круглы выгляд, рэжым VR і г.д. Камера мае стыльны і практычны дызайн з дзвюма оптыкамі, якія забяспечваюць захоп выявы на 360 ° пры высокім дазволе 2048x1024 і 30 кадраў у секунду з аўдыя.\nВыдатны памочнік жывой трансляцыі, калі вы робіце панарамныя выявы для сваіх паслядоўнікаў, каб пераканацца, што яны будуць глядзець усе запісы з навакольнага асяроддзя. Ён падтрымлівае прамое вяшчанне ў папулярныя сацыяльныя сеткі, такія як Facebook, Youtube. Панарамная камера мае ўбудаваную літый-батарэю, якая забяспечвае працу камеры каля 2 гадзін, а затым зараджаецца кабелем Micro USB. Камера падтрымлівае карты MicroSD аб'ёмам да 128 ГБ, а эфектыўнае захоўванне захопленых малюнкаў забяспечвае сціск відэа ў рэжыме рэальнага часу H264. Камера падтрымлівае міжнародныя мовы, што дазваляе лёгка выбраць адпаведную мову і выкарыстоўваць усе даступныя функцыі.\nЯкасная двайная оптыка\nАсаблівасці: здымка на 360 °, здымкі VR\nПамяць: Micro SD-карта да 128 ГБ (не ўваходзіць у камплект)\nПадтрымліваецца сістэма: iOS 7 і вышэй, Android 4.1+\nПадключэнне: WiFi, мікра-USB\nАкумулятар: убудаваная літыевая батарэя 1300mAh.\nЧас працы: прыблізна 2 гадзіны\nПамеры: 44,5 мм (Ш) 138 мм (У) 11,5 (Г)\n1x тэлескапічная падстаўка для камеры\n1x падстаўка для камеры\n1x партатыўная сумка


Генпракуратура турбуеца лёсам Дашкевіча? | Малады Фронт\nГенпракуратура турбуеца лёсам Дашкевіча?\nгаладоўка, Зьміцер Дашкевіч, Наста Палажанка, палітвязьні, Уладзімір Някляеў\nПрадстаўнікі грамадзкага аб’яднаньня “Нельга забыць”, Марына Лобава, матуля палітвязьня-маладафронтаўца Эдуарда Лобава і Севярынец Тацяна, матуля Паўла Севярынца, таксама Тацяна Кім і іншыя неабыякавыя людзі да лёсу Зьміцера Дашкевіча разам з экс-кандыдатамі Уладзімірам Някляевым і Віталіем Рымашэўскім падалі чарговую заяву ў Генеральную Пракуратуру з патрабаваньнем разабрацца ў сытуацыі, што склалася вакол Дзьмітрыя .\nПрадстаўнікі грамадзкасьці запатрабавалі сустрэчы з кіраўніком аддзелу па нагляду за законнасьцю выкананьня крымінальных пакараньняў Генэральнай пракуратуры РБ Гарошка Ю.І. , каторы ініцыяваў праверку ўнутры ВК-9 па ранейшых скаргах, і папрасілі яго цяпер прымусіць Адміністрацыю ВК-9 задаволіць законныя патрабаваньні Дашкевіча адносна ягонай галадоўкі, каторую ён трымае ўжо 5-тыя суткі.\nГэтаксама былі закранутыя пытаньні бясконцых спагнаньняў убок Дашкевіча, зьмяшчэньне яго ў ШЫЗА, парушэньні ў абмежаваньні стасункаў з адвакатам,а менавіта размовы праз шкло і пасродкам тэлефоннага апарату.\nНа сустрэчы прысутнічала Наста Палажанка, каторая размаўляла са сп.Гарошка і выказала спадзяваньне і настойліва папрасіла, каб інцыдэнт быў вычэрпаны і Зьміцеру палепшылі ўмовы ўтрыманьня і аддалі Біблію. Яны доўга перамаўлялі адносна сытуацыі ў ВК-9, адносінаў кіраўніцтва калёніі да Зьміцера, а таксама абмяркоўвалі магчымасьць ягонага пераводу і прыцягненьне да адказнасьці Адміністрацыю ВК-9.\nНа што было адказана, што праверка адносна сытуацыі ў Дашкевіча адбываецца да цяперашніх пор і дадзеныя пытаньні цяпер на праверцы.\n“Хаця, безумоўна, мы спадзяемся, што Зьміцер хутка ўжо будзе дома і больш мы сюды да вас ніколі не прыйдзем.” – вераць удзельнікі акцыі.\nЗаява была падпісана ўсімі прадстаўнікамі разам з экс-кандыдатамі ў прэзыдэнты Уладзімірам Някляевым і Віталіем Рымашэўскім і пададзена ў Генэральную Пракуратуру.\n23.09.2011 Дашкевіч знайшоўся ў віцебскім СІЗА\n22.07.2011 Уладзімір Някляеў — Змітру Дашкевічу: Аб годнасць ногі ніхто не выцер


Пітэр Эбдан — Вікіпедыя\nПітэр Эбдан (англ.: Peter Ebdon; нар. 27 жніўня 1970, Лондан, Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Чэмпіён свету 2002 года і пераможца яшчэ васьмі рэйтынгавых турніраў (уваходзіць у топ-10 снукерыстаў у гісторыі па колькасці рэйтынгавых перамог). Былы трэці нумар сусветнага рэйтынгу (1996—1997, 2002—2003), з сезона 1994/1995 да сезона 2009/2010 нязменна ўваходзіў у топ-16. Адзін з дванаццаці снукерыстаў у гісторыі, якія выйгравалі чэмпіянат Вялікабрытаніі (2006) і чэмпіянат свету (2002) — два з трох спаборніцтваў трайной снукернай кароны (акрамя турніру Мастэрс). За сваю кар’еру выканаў дзве максімальныя серыі.\nангл.: Peter Ebdon\n27 жніўня 1970(1970-08-27) (51 год)\nІзлінгтан, Ізлінгтан[d], графства Вялікі Лондан, Англія, Вялікабрытанія\n32 (4 красавіка 2016)\nStrachan Open 1992,\nЧэмпіянат Вялікабрытаніі 1992)\nСтаў прафесіяналам у 1991 годзе ва ўзросце 21 года, перамогшы на моладзевым чэмпіянаце свету ў 1990 годзе, і ўжо ў дэбютным сезоне дайшоў да чвэрцьфіналу чэмпіянату свету. У 1994 годзе здабыў першы рэйтынгавы тытул, стаўшы пераможцам Гран-пры, а таксама атрымаў уайлдкард на турнір Мастэрс у пачатку наступнага года, здзейсніўшы дэбют на найбуйнейшым запрашальным спаборніцтве, пасля чаго ўвайшоў у топ-16 у наступным сезоне. У сезоне 1995/1996 дайшоў да фіналаў двух найбуйнейшых спаборніцтваў — чэмпіянату Вялікабрытаніі і чэмпіянату свету — дзе саступіў Стывену Хендры (12:18), а ў наступным сезоне падняўся на трэці радок у рэйтынгу. У 2002 годзе ў другі выйшаў у фінал сусветнага першынства на Стывена Хендры і перамог у вырашальным фрэйме (18:17), зноў падняўшыся на трэці радок у рэйтынгу ў наступным сезоне. У 2006 годзе гуляў у фінале чэмпіянату свету ў трэці раз, саступіўшы Грэму Доту (14:18), і ўпершыню перамог на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, які стаў яго другім тытулам Трайной кароны і сёмым рэйтынгавым тытулам у кар’еры. Пасля гэтага яшчэ два разы перамог на адкрытых чэмпіянатах Кітая ў 2009 і 2012 гадах, пры чым, здабыўшы тытул 2012 года ў 41-гадовым узросце, стаў самым узроставым пераможцам рэйтынгавага турніру з 2004 года. На турніры Мастэрс, адзіным спаборніцтве Трайной кароны, якое не выйграваў Эбдан, два разы даходзіў да паўфіналаў у 1995 і 2005 годзе.\nУ агульнай колькасці займаў трэці радок у сусветным рэйтынгу два сезоны. Апроч дзевяці рэйтынгавых спаборніцтваў, выйграў яшчэ чатыры нярэйтынгавыя турніры. За сваю прафесійную кар’еру зрабіў больш за 350 соценных брэйкаў і ўваходзіць у топ-15 гульцоў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за тры мільёны фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы у топ-10 снукерыстаў у гісторыі па іх колькасці.\nПітэр Эбдан на Вікісховішчы\nСтатыстыка Пітэра Эбдана на CueTracker.net (англ.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Пітэр_Эбдан&oldid=2990184"\nАпошнія змены 21 кастрычніка 2017 а 19:56\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:56, 21 кастрычніка 2017.


Каля 600 чалавек прымусілі выйсці з Незалежнага прафсаюзу гарнякоў\nНезалежны прафсаюз гарнякоў у Салігорску заяўляе пра беспрэцэдэнтны ціск на сваіх чальцоў: у выніку пагрозаў і шантажу адміністрацыі менш чым за тры месяца з арганізацыі на «Беларуськаліі» выйшла каля 600 чальцоў. Кіраўніцтва прадпрыемства ўсе абвінавачванні ў свой адрас зняпраўджвае і сцвярджае, што паміж дзяржаўным і незалежным прафсаюзам проста ідзе канкурэнтная барацьба.\n«З другой паловы студзеня пачаўся ціск на чальцоў Незалежнага прафсаюзу гарнякоў «Беларуськалія» і чальцоў першаснай арганізацыі будаўнічага трэсту «Раммантажбуд», – распавядае старшыня НПГ «Беларуськалія» Сяргей Чаркасаў. – За гэты час мы страцілі значную колькасць чальцоў прафсаюзу, каля 600 чалавек. На «Раммантажбуд» мы фактычна палову страцілі. Ціск у прынцыпе быў заўсёды, але ў такой жорсткай форме як цяпер – даўно не было. Рух пайшоў з боку Белхімпрафсаюзу [БХП, дзяржаўны прафсаюз. – заўв. belsat.eu], потым да гэтага далучылася адмініністрацыя прадпрыемства. То бок на людзей ідзе падвойны ціск».\nЯк тлумачыць старшыня НПГ, адміністрацыя займаецца дробным шантажом: з выхадам з незалежнага прафсаюзу ўвязваюць вырашэнне пытанняў падаўжэння кантрактаў або пытанняў далейшага кар’ернага росту працаўнікоў.\nСяргей Чаркасаў. Скрыншот з відэа npg.by\n«То бок звычайныя рычагі, якія часта выкарыстоўваюцца супраць нас», – кажа Чаркасаў.\nЦяперашняй хвалі ціску на Незалежны прафсаюз гарнякоў папярэднічала доўгая эпапея з рэгістрацыяй пярвічнай арганізацыі НПГ будаўнічага трэсту «Раммантажбуд». У 2018 годзе «Раммантажбуд» вывелі са структуры «Беларуськалія» і пераўтворылі ва ўнітарнае прадпрыемства, заснавальнікам якога пры гэтым усё роўна з’яўляецца «Беларуськалій». Незалежны прафсаюз меў сваю арганізацыю на «Раммантажбуд» і раней, аднак цяпер ім прыйшлося зноў праходзіць працэдуру рэгістрацыі.\nНезалежнаму прафсаюзу двойчы адмаўлялі ў рэгістрацыі пярвічнай арганізацыі. НПГ звяртаўся са скаргамі ў розныя інстанцыі, у тым ліку Адміністрацыю прэзідэнта і міжнародныя арганізацыі. Салігорскія будаўнікі і шахцёры выходзілі нават на мітынг, пратэстуючы супраць дыскрымінацыі незалежнага прафсаюзу.\nЯк кажа Сяргей Чаркасаў, ніякіх законных падставаў адмаўляць прафсаюзу не існавала, і з трэцяга разу, 15 студзеня 2019 года, яго ўсё ж зарэгістравалі.\n«Усё ж Беларусь знаходзіцца ў сусветнай супольнасці. Незалежна ад прыярытэтаў, улады разумеюць, якія складанасці ўзнікнуць у краіны, калі проста не рэгістраваць. Людзі хочуць выкарыстаць сваё канстытуцыйнае права, а ім гэтага не даюць – гэта ж скандал на ўвесь свет. Таму яны вырашылі ўсё ж зарэгістраваць, а потым, тайком, прыстукнуць», – кажа ён.\nУ знак салідарнасці з НПГ у сацыяльных сетках быў запушчаны флэш-моб з заклікам спыніць знішчэнне незалежнага прафсаюзу. Акцыю ўжо падтрымалі прафсаюзныя актывісты за мяжой – напрыклад, ва Украіне, Грузіі, Нідэрландах.\nOpublikowany przez Belarusian Independent Trade Union – Беларускі Незалежны прафсаюз Poniedziałek, 8 kwietnia 2019\nКіраўніцтва НПГ таксама працягвае звяртацца ў дзяржаўныя органы і міжнародныя арганізацыі, бо лічыць цяперашнюю сітуацыю сур’ёзным парушэннем правоў чалавека. Цяпер, у прыватнасці, рыхтуецца зварот у пракуратуру.\n«Гэтыя дзеянні могуць быць наказаныя аж да крымінальнай адказнасці», – кажа Чаркасаў.\nOpublikowany przez Belarusian Independent Trade Union – Беларускі Незалежны прафсаюз Piątek, 5 kwietnia 2019\nКіраўніцтва ААТ «Беларуськалій» сцвярджае, што ніякага ціску на незалежны прафсаюз не аказваецца і пра масавы выхад з НПГ ім нічога не вядома. «Такога няма, гэта няпраўда», – заявіў belsat.eu намеснік генеральнага дырэктара «Беларуськалія» па ідэалагічнай працы Міхаіл Сяўрук. Ён нагадаў, што на прадпрыемстве існуе два прафсаюзы – БХП і НПГ.\n«Яны проста змагаюцца за людзей, за розумы. Гэта проста канкурэнтная барацьба», – заявіў ён.\nТэгі: Актывіст Беларуськалий прафсаюз прафсаюзы Салігорск ціск на актывістаў


Спектакль «Снежная каралева» Снежная королева в Витебске: расписание сеансов, отзывы, стоимость билетов на afisha.relax.by\nВ ролях Ірына Цішкевіч, Алена Шарэпчанка, Аляксей Анісеня, Анжаліка Баркоўская, Арцём Блахін, Вольга Куляшова, Георгій Лойка, Дзмітрый Каваленка, Настасся Веранёва, Раман Салаўёў, Святлана Жукоўская, Святлана Сухадолава, Тамара Краснабаева-Чарняк, Таццяна Ліхачова, Юлія Крашэўская, Юлія Цвікі, Юрась Цвірка, Яўген Лук'янаў\nЯўген Шварц (паводле твораў Ханса Крысціяна Андэрсена)\nПераклад Леаніда ДРАНЬКО-МАЙСЮКА.\nРэжысёр-пастаноўшчык – Міхась КРАСНАБАЕЎ.\nМастак-пастаноўшчык – Святлана МАКАРАНКА.\nМузыка і музычнае афармленне – Арцём КРАСНАБАЕЎ.\nТэксты песень Алеся ЗАМКОЎСКАГА.\nГісторыю пра Снежную Каралеву стварыў знакаміты дацкі пісьменнік Ханс Крысціян Андэрсэн. «Снежная Каралева» – адна з самых любых і самых вядомых казак у свеце. Дзіўная, чароўная, – яна не пакідае абыякавымі ні дзяцей, ні дарослых. Дзеці з задавальненнем сочаць за прыгодамі Кая і Герды, пазнаюць, што такое каханне і сяброўства, вернасць і самаахвярнасць, якія здольныя пераадолець любыя перашкоды і перамагчы розныя выпрабаванні. Дарослыя заўважаюць, што фантастычны свет у «Снежнай Каралеве» арганічна спалучаецца з рэальнасцю. Казка ставіцца многімі тэатральнымі рэжысёрамі, і нядзіўна: яна выдатна падыходзіць для стварэння захапляльнага дзіцячага спектакля.\nАднойчы, у марозны зімовы вечар, Снежная Каралева ператварае чулае добрае сэрца Кая ў кавалак лёду і забірае хлопчыка ў ледзяны палац. Герда, верная сяброўка Кая, адважна адпраўляецца на пошукі названага брата. Ёй давядзецца прайсці мноства выпрабаванняў. Што дапаможа Гердзе вызваліць хлопчыка з ледзянога царства? Вядома, гарачая любоў, надзея, вера ў тое, што любое зло можна перамагчы.


Катэдж плошчай 601,8 квадратнага метра заняў у рэйтынгу другое месца. Яго пабудаваў сабе прэм’ер-міністр Сяргей Румас.\nНарадзіўся ў 1969 у Гомелі. Скончыў Яраслаўскае вышэйшае вайсковае фінансавае вучылішча (1990) і Акадэмію кіравання (1995). Працаваў у Нацбанку, камерцыйных банках Беларусі. Намеснік старшыні праўлення «Беларусбанка» (2002–2005), старшыня праўлення «Белаграпрамбанка» (2005–2010), віцэ-прэм’ер (2010–2012), старшыня праўлення Банка развіцця (2012–2018). Прэм’ер-міністр (2018). Жанаты, чацвёра сыноў.


У лісце да сына палітзняволеная Вольга Маёрава напісала, што яе цяпер абвінавачваюць па 3 частцы артыкула 289 Крымінальнага кодэкса (тэрарызм). Раней яе абвінавачвалі па 2 частцы, якая прадугледжвала больш мяккае пакаранне.\nЛіст сыну Маёрава напісала 25 снежня і ў ім адзначыла:\n«Наконт прысуду я моцна не пераймаюся. З маім ціскам не прынцыпова — 3 гады ці 20. Але пры існуючай традыцыі даваць мінімум пры невінаватасці, канечне, мяркую 8 гадоў (гл. арт. 289, ч.3 КК РБ, ад 8 да 25 гадоў). Далей рабіць прагнозы сэнсу няма. Хаця ёсць шмат дзіўных рэчаў. Таму будзем чакаць, што пакажа жыццё».\nГрамадскую актывістку затрымалі 4 студзеня 2021 года ў сваім доме ў вёсцы Нача Крупскага раёна па «справе Мікалая Аўтуховіча». У доме быў праведзены ператрус, у выніку якога супрацоўнікі КДБ забралі з дома тэхніку.


Совет Министров Республики Беларусь - ЧЭРГI У ДАМЫ-IНТЭРНАТЫ БУДУЦЬ ЗМЕНШАНЫ\n«Звязда», Iгар Шчучэнка, 19 верасня 2007 г.\nГлавная / Пресса о Правительстве / ЧЭРГI У ДАМЫ-IНТЭРНАТЫ БУДУЦЬ ЗМЕНШАНЫ\nЧЭРГI У ДАМЫ-IНТЭРНАТЫ БУДУЦЬ ЗМЕНШАНЫ\nСённяшняя сетка стацыянарных устаноў сацабслугоўвання не забяспечвае патрэб пажылых людзей і інвалідаў у пастаяннай дапамозе і сацыяльным абслугоўванні ў стацыянарных умовах, зазначыў на пасяджэнні Прэзідыума Савета Міністраў, на якім пад старшынствам Прэм’ер-міністра Сяргея Сідорскага абмяркоўваўся праект Праграмы развіцця і аптымізацыі сеткі устаноў сацыяльнага абслугоўвання да 2010 года, міністр працы і сацыяльнай абароны Уладзімір Патупчык.\nТаму асноўнай мэтай вынесенага на разгляд Урада дакумента міністр назваў узмацненне сацыяльнай абароненасці і павышэнне якасці жыцця людзей, якія апынуліся ў складанай жыццёвай сітуацыі. А для гэтага ў праграме ставіцца задача па ўдасканаленню ў рэспубліцы сістэмы сацыяльнага абслугоўвання.\nГаворачы пра існуючыя праблемы, Уладзімір Патупчык, у прыватнасці, паведаміў пра тое, што чарга ў дамы-інтэрнаты на пачатак гэтага года складала 1370 чалавек, у тым ліку псіханеўралагічныя — 1138. Акрамя таго, плошчы памяшканняў дамоў-інтэрнатаў часта не адпавядаюць санітарным нормам. Да таго ж каля 10 працэнтаў будынкаў і збудаванняў, якія знаходзяцца на балансе ўстаноў сацабслугоўвання, па свайму тэхнічнаму стану маюць патрэбу ў рэканструкцыі або капітальным рамонце. "Моцна зношана і патрабуе замены 8 працэнтаў медыцынскага і тэхналагічнага абсталявання, 37 працэнтаў транспарту", — адзначыў міністр.\nНе адпавядае сучасным патрабаванням і матэрыяльна-тэхнічная база большасці тэрытарыяльных цэнтраў сацабслугоўвання. Памяшканні 58 працэнтаў такіх цэнтраў, паводле слоў Уладзіміра Патупчыка, маюць неабходнасць у рамонце.\nЯк бачна, праблем тут хапае, а таму праграмай прадугледжваецца шэраг мераў, якія дазволяць, па-першае, умацаваць матэрыяльна-тэхнічную базу сацабслугоўвання, а па-другое, ліквідаваць чэргі ў дамы-інтэрнаты і прывесці іх у належны санітарны стан. І, нарэшце, што таксама немалаважна, развіць дзяржаўны сацыяльны стандарт у галіне сацабслугоўвання. У гэтых мэтах праектам дакумента прадугледжваецца накіраваць на ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы 74,2 млрд рублёў. Ліквідаваць жа чэргі плануецца за кошт дадатковага стварэння ў дамах-інтэрнатах 2161 месца, у тым ліку за кошт новага будаўніцтва 778, рэканструкцыі будынкаў, якія не выкарыстоўваюцца, — 970, перапрафілявання — 363. Як зазначыў міністр, на гэтыя мэты патрабуецца амаль 102 млрд рублёў.\nШто датычыцца больш дасканалага сацабслугоўвання вяскоўцаў, то тут плануецца адкрыць 347 сацыяльных пунктаў, прычым з выкарыстаннем развітой інфраструктуры аграгарадкоў. Гэта дазволіць ахапіць значна большую колькасць насельніцтва сацыяльным абслугоўваннем на даму: плануецца павялічыць іх колькасць на 24,2 тыс. чалавек, з іх 14 тысяч — жыхары аддаленых маланаселеных вясковых пунктаў. У выніку сацыяльнае абслугоўванне на даму будзе прадастаўлена амаль 97 працэнтам людзей, якія маюць у гэтым патрэбу.\nЯк мяркуецца, агульныя затраты на рэалізацыю праграмы складуць 213,5 млрд рублёў. Рэалізацыя мерапрыемстваў па развіццю дзяржаўнага сацыяльнага стандарту, што асабліва падкрэсліў Уладзімір Патупчык, забяспечвае рацыянальнае і эфектыўнае выкарыстанне бюджэтных сродкаў. А абумоўлена гэта тым, што формы сацыяльнай працы, якія прапануюцца, з’яўляюцца больш эканамічнымі і набліжанымі да рэальных патрэб насельніцтва. Так, праінфармаваў міністр, сярэднямесячны кошт утрымання аднаго чалавека ў доме-інтэрнаце складае 560 тыс. рублёў, што перавышае расходы на яго ўтрыманне ў аддзяленні кругласутачнага знаходжання больш чым у два разы, і амаль у 10 разоў перавышае расходы на яго абслугоўванне ў хатніх умовах. "У сувязі з гэтым умоўны эканамічны эфект ад выканання мерапрыемстваў праграмы складзе 198 млрд рублёў",— паведаміў Уладзімір Патупчык.


Catholic.by - Урачыстасць Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса, Год В\nУрачыстасць Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса, Год В\nОс 11, 1. 3–4. 8c–9\nГэта кажа Пан:\nі паклікаў з Егіпту сына майго.\nнасіў іх на сваіх руках, а яны не разумелі, што Я апекаваўся імі.\nЯ прыцягваў іх повязямі чалавечнасці, повязямі любові,\nі быў для іх як той, хто памае дзіця да сківіцаў сваіх,\nЯ схіліўся над ім і карміў яго.\nі распаліўся разам жаль Мой.\nПолымя гневу Майго не распалю\nтаму не прыйду ў гневе.\nЭф 3, 8–12. 14–19\nМне, найменшаму сярод усіх святых, дадзена гэтая ласка: абвяшчаць язычнікам Добрую Навіну пра невычэрпнае багацце Хрыста і адкрыць усім, чым ёсць спаўненне таямніцы, спрадвеку схаванай у Богу, Стварыцелю ўсяго. Каб цяпер праз Касцёл стала вядомай княствам і ўладам на нябёсах бясконцая мудрасць Божая, паводле спрадвечнага плану, які Бог здзейсніў у Езусе Хрысце, Пану нашым. У Ім мы маем адвагу і доступ да Айца з надзеяй праз веру ў Яго.\nТаму я схіляю калені мае перад Айцом Пана нашага Езуса Хрыста, ад якога бярэ сваю назву кожны народ на нябёсах і на зямлі, каб Ён даў вам, паводле багацця славы сваёй, умацаваць сілы Духам Ягоным дзеля духоўнага чалавека, каб праз веру Хрыстус пасяліўся ў сэрцах вашых, каб вы, укараніўшыся і ўмацаваўшыся ў любові, змаглі зразумець з усімі святымі, чым ёсць шырыня і даўжыня, і вышыня, і глыбіня, і спазнаць любоў Хрыста, якая перавышае ўсялякае разуменне, каб вы напоўніліся ўсёй паўнатою Божай.\nМц 11, 29аb\nВазьміце ярмо Маё на сябе і навучыцеся ад Мяне, — кажа Пан, —\nбо Я ціхі і пакорны сэрцам.\nЯн 19, 31–37\nПрабіў дзідаю Ягоны бок, і адразу выцекла кроў і вада\nЮдэі ж, паколькі была пятніца, каб не заставаліся целы на крыжы ў суботу, бо гэта быў вялікі суботні дзень, папрасілі Пілата, каб укрыжаваным паламалі галені і знялі іхнія целы. І прыйшлі жаўнеры, і паламалі галені першаму і другому, якія былі ўкрыжаваныя разам з Ім. Калі падышлі да Езуса і ўбачылі, што Ён ужо мёртвы, не ламалі Яму галені, толькі адзін з жаўнераў прабіў дзідаю Ягоны бок, і адразу выцекла кроў і вада. А той, хто ўбачыў, засведчыў, і сведчанне яго праўдзівае. І Ён ведае, што кажа праўду, каб і вы паверылі. Бо сталася гэта, каб збылося Пісанне: Косць Ягоная не будзе зламаная. І ў іншым месцы Пісанне кажа: Будуць глядзець на таго, каго прабілі.\nАдноўлена 03.06.2010 13:38


Дзеяслоў » Валянцін Акудовіч (№95)\nпакуль імкнемся да святла,\nпакуль святло ў нас\n— Барыс Пятровіч\nВалянцін Акудовіч (№95)\nЗ новай кнігі “Трэба ўявіць Сізіфа шчаслівым. (Хронікі беларускага інтэлектуала)”\nЯ краў тры разы. Першы і трэці выпадак не дзеля гэтага аповеду. А вось другім, здаецца, будзе ў самы раз распачаць гаворку пра Літаратурны інстытут.\nЯ не памятаю дакладна, калі навучыўся чытаць, аднак, засвоіўшы гэтую справу, чытаў такім спехам, што, здаралася, бегаў у местачковую бібліятэку па два разы на дзень. Бібліятэкарка чамусьці не давала больш за тры кніжыцы адразу, а потым злавалася, што я адно гартаю іх дзеля малюнкаў і зноў скачу ў бібліятэку напускаць холаду.\nНатуральна, у мяне не хапала адвагі нагадаць ёй, што хоць я яшчэ малы, але ўжо чытаю некаторыя кніжыцы і без малюнкаў, у чым нескладана пераканацца, пагартаўшы хаця б тыя, што цяпер у яе пад рукой.\nЯ адно вінавата ўгінаў галаву і думаў, што калі вырасту, дык ажанюся не з жанчынай, а з бібліятэкай. Бо не было ў мяне тады іншага жадання, акрамя як чытаць і самому пісаць кнігі.\nКалі б у тую пару мне прапанавалі выбар: быць Уладаром усіх сонцаў і сусветаў ці лядашчым пісакам, нейкі твор якога прачытае ўсяго толькі выпадковы чалавек, я б не вагаўся ні хвіліны, бо тады быў пэўны, што сусвет і людства створаныя адно дзеля таго, каб было аб чым пісаць кнігі.\nШто там казаць, мне вельмі карцела і самому далучыцца да гэтай блаславёнай справы. Аднак, перш чым улегчыся ў творыва, патрабавалася вырашыць адну сур’ёзную праблему: чым пісаць? Недарэчна было нават думаць, быццам пісьменнікі пішуць пёркавай асадкай, якой трэба раз-пораз мусова дзяўбсці школьную чарніліцу.\nІ я скраў у старэйшага прыяцеля аўтаручку…\nАле кнігу тады не напісаў, бо бацькі майго прыяцеля (і сябры маіх бацькоў) неяк заўважылі ў мяне скрадзенае.\nБыло вельмі сорамна – і мне, і маім бацькам. Зрэшты, без таго пякельнага сораму я б ужо і не памятаў, што першую сваю кніжыцу выдаў праз сорак год пасля таго, як пачаў яе пісаць.\nНапрыканцы семідзясятых я апынуўся ў Мінску, дзе мяне ўладкавалі на маторны завод (токар, слесар, выпрабавальнік рухавікоў, экспедытар). Паміж зменай гэтых прафесій забралі ў войска. Там асколак гранаты трапіў у вока, і пасля шпіталя мяне камісавалі з войска. Тады я зноў вярнуўся ў свой эксперыментальны цэх.\nМой раман з маторным заводам запыніўся на 1975 годзе. Я даслаў на конкурс у маскоўскі Літаратурны інстытут невялічкую аповесць, паспяхова яго прайшоў (казалі пра больш як сто чалавек на месца), і пасля іспытаў мяне запрасілі на вучобу.\nАд шчасця мяне напраўду ліхаманіла, аднак страху было яшчэ болей. Раптам не прыдамся і мяне пагоняць назад у задымлены цэх Мінскага маторнага завода!\nДарэчы, на пачатку сітуацыя яшчэ моцна ўскладнілася адным драматычным сюжэтам. Я ж паступаў на завочнае аддзяленне, толькі адразу пасля апошняга іспыту мяне выклікалі ў прыёмную камісію, дзе прапанавалі перабрацца на вочнае навучанне.\nГэта азначала пакінуць Мінск і на пяць гадоў пераехаць у Маскву. Тут я і разгубіўся, паколькі ў Мінску заставалася маё вялікае каханне.\nХаця варта ўдакладніць: другое вялікае каханне. Першае здарылася ў восьмым класе і доўжылася сем гадоў. Гэта было апакаліптычных памераў узрушэнне: неверагодна шчаснае і гэтаксама пакутнае. На выпускным вечары я ўпершыню запаліў цыгарэту, бо ўжо здагадваўся, што ніколі болей не пабачу сваю каханую.\nМіж іншым, яна і ведаць не ведала пра пакуты маладога Вертэра. Мера маёй сарамлівасці ў тую пару была такой, што я і на дыбе не сказаў бы: “Кахаю!”\n(Толькі праз гады здагадаўся, чаму хлопцу бывае так складана вымавіць самае галоўнае слова свайго жыцця? Бо спадысподу прыўкраснага слова “Кахаю” маўчыць брыдкае “Хачу”.)\nДругое маё каханне ўжо было цалкам дарослым з усімі яго сюжэтамі ды атрыбутамі: ад сарамлівых заляцанняў да жарсных пацалункаў і ўсялякага такога падобнага. Мы з дзяўчынай ужо нават пачыналі як бы жартам разважаць пра шлюб…\nАгаломшаны, пабег па парады да прыяцеляў, з якімі прысябраваўся падчас іспытаў. Чаго толькі ні пачуў ад іх за бліжэйшыя некалькі гадзінаў: ідыёт, балбес, прыдурак, хворы на ўсю галаву і г.д. і да т.п.\nШто праўда, было і колькі рацыянальных аргументаў. Хіба не найбольш важкі – што Мінск зусім не далёка ад Масквы і можна ездзіць цалавацца хоць сабе кожны ўікэнд… А пяць гадоў са стыпендыяй у сталіцы свету – гэта ж і словаў такіх няма, каб маё шчасце апісаць…\nІ я здрадзіў каханню дзеля літаратуры. Ну, не зусім здрадзіў, бо і цалавацца ездзіў, і праз нейкі час па вяртанні ў Мінск мы пабраліся шлюбам. Але ў той дзень выбару я ведаў, што здрадзіў.\nМае страхі, што буду выгнаны з Эдэму, не спраўдзіліся. Праз колькі месяцаў пачуваў ужо сябе досыць упэўнена сярод аднакурснікаў, а недзе годам пазней нават быў вызнаны як інтэлектуал. Тады да мяне па кансультацыі наконт філасофскай веды пачалі прыходзіць і хлопцы з старэйшых курсаў.\nДаволі хутка знайшоўся і блізкі мне хаўрус, з якім па сёння адчуваю сяброўскую еднасць. Спіс кароткі, таму пералічу: Слава Кіктэнка, паэт з Алма-Аты; Юра Андрыянаў, паэт з Уфы; Сяргей Махоцін, дзіцячы паэт і бард з Ленінграда. (Пазней Слава з Юрам стануць галоўнымі рэдактарамі добра вядомых у Расіі літаратурных часопісаў: першы – алмаацінскага “Прастору”, другі – уфімскага “Бельскія прасторы”.)\nСанжын Пурэў з Улан-Батара не быў у нашым хаўрусе, бо пераважна сябраваў з манголамі, але ўсе гады навучання мы з ім пражылі ў адным пакоі. Ён ужо меў пяцёра дзяцей, кніжку прозы і юрту ў сталіцы Манголіі замест кватэры.\nУ Санжына выявілася толькі адна загана – ён быў фантастычна харошым чалавекам. Таму ці не ўсе маскоўскія манголы, як і манголы, што рушылі праз Маскву ў Еўропу, не стамляліся раз-пораз завітваць да яго ў госці.\n“Перманентнае татарска-мангольскае нашэсце на тэрыторыю аднаго пакоя”, – весела скардзіўся я сябрам.\nНе магу не згадаць хаця б адзін эпізод з той пары нашага жытва. Пасля чарговых вакацыяў Санжын вярнуўся з вэнджанай нагой жарабяці, вышынёй мне амаль па плячо. Ён разгарнуў тоўстую паперу і сказаў: гэта падарунак. Колер вэнджаніны зачароўваў, а ядлоўцовы пах вабіў як сама эсенцыя смакаты. Да таго ж у камплект прэзента ўваходзіла дзве пляшкі элітнай гарэлкі з блішчастымі змейкамі на дне.\nЗразумела, мы ў момант селі за стол. Я адрэзаў сабе кавалак каніны, пакаштаваў – смачна…\nА праглынуць не змог. Што і не дзіва, бо ў нас ніхто і ніколі не еў каніну. Нават і падумаць пра такое было гідка.\nЯ прыкрыў рот рукой, і неўзабаве той недажаваны кавалак апынуўся ў кішэні. Толькі што рабіць далей? Чалавек праз паўнеба цягнуў падарунак! І раптам мяне азарыла. “Слухай, Санжын, – прапанаваў я, – гэтак будзе нядобра, калі мы толькі ўдвох нацешымся такім цудам. Давай запросім маіх сяброў”.\nСанжын ўзрадаваўся, бо любіў частаваць не толькі дабрынёй свайго сэрца, а ўсім, чым толькі мог.\nЗапрасілі… Што і казаць, двух пляшак гарэлкі на цэлую нагу жарабяці нам не хапіла. Таму яшчэ некалькі разоў бегалі ў краму.\nКалі мы сяброўскім кагалам адпраўлялі Санжына ў Манголію назаўжды, дык я плакаў на пероне, як ніколі раней. А Санжын плакаў у вагоне, прыціснуўшыся да шыбіны так, быццам хацеў яе раздушыць. Ну рыхтык два бабры румзалі…\n(Пасля “перабудовы” Санжын Пурэў стане Народным пісьменнікам Манголіі.)\nЦалкам публікацыю згадак Валянціна Акудовіча чытайце ў папяровым “Дзеяслове”.


Галоўная ➠ Вокнаў ➠ Перавагі ўстаноўкі пластыкавых вокнаў\nІснуюць пэўныя тыпы вокнаў, якія могуць да мінімуму знізіць цеплавыя выдаткі на абаграванне той ці іншай пакоя.\nУ гэтым дапамагаюць так званыя штармавыя вокны. Яны вар'іруюцца ад вельмі дарагіх да менш затратным варыянтам. Акрамя таго, розныя тыпы штармавых вокнаў вырабляюцца з такіх матэрыялаў, як дрэва, шкло, алюміній, пластык або вініл. Сярод пяці складнікаў менавіта апошні матэрыял з'яўляецца самым папулярным.\nЗамена вокнаў абыйдзецца дорага. Але мы павінны заўважыць, што вінілавыя аналагі будуць каштаваць удвая танней, чым рэгулярная замена аконнай рамы. Існуе некалькі асноўных пераваг такога тыпу www.klimat-okna.ru вокнаў. Яны заключаюцца ў тым, што іх мантаж прасцей, яны больш устойлівыя да драпін і практычна не патрабуе тэхнічнага абслугоўвання. Тут заключаецца велізарны плюс, бо гэта азначае, што такія вокны маюць патрэбу ў мінімальным рамонце на працягу доўгага часу.\nЯны нават не патрабуюць афарбоўвання. Акрамя таго, ўборка становіцца лягчэй, таму што створкі можна прыбіраць. Яшчэ адна перавага заключаецца ў тым, што вокны не схільныя іржы. Таксама яны не змяняюцца ў памерах у параўнанні з драўлянымі рамамі. Акрамя таго, пластыкавыя вокны з'яўляюцца валодаюць добрай ізаляцыяй ад вулічнага шуму. З-за новых дасягненняў у галіне дызайну, новыя версіі вырабляюцца з полівінілхларыду (ПВХ).\nГэты матэрыял не праводзіць цяпло і забяспечвае ўстойлівасць колеру. Такім чынам, пластыкавыя вокны не маюць патрэбу ў афарбоўванні. Акрамя таго, яны не саступаюць драўніне ў ізаляцыйных уласцівасцях. Спецыяльная структура дазваляе паменшыць ўцечкі паветра, што выдатна перашкаджае страт цяпла. Прыкметным перавагай з'яўляецца і разнастайнасць стыляў, што, несумненна, парадуе любога прыдзірлівага пакупніка.\nНа жаль, пластыкавыя вокны маюць і некалькі недахопаў. Яны могуць пашырацца пры высокай тэмпературы і парэпацца пры замярзанні. Таксама іх немагчыма пафарбаваць, паколькі эмаль на іх не трымаецца. Але мы лічым, што такія неістотныя недахопы не стаяць таго, каб адмовіцца ад ўстаноўкі гэтак эканамічных пластыкавых вокнаў!


Мікола Рыжы — Вікіпедыя\nМікалай Дзмітрыевіч Рыжы\n2 снежня 1953(1953-12-02)\nв. Уцеха, Барысаўскі раён\n30 сакавіка 2017(2017-03-30) (63 гады)\nнацюрморт, партрэт, экслібрыс\nМікола Рыжы, сапр. Мікалай Дзмітрыевіч Рыжы (нар. 2 снежня 1953, в. Уцеха, Барысаўскі раён — 30 сакавіка 2017) — беларускі мастак, ілюстратар.\n1.2 Супрацоўніцтва з Белпоштай\nМаляваў з дзяцінства. У 1964 годзе паступіў вучыцца ў Рэспубліканскую школу-інтэрнат імя І. В. Ахрэмчыка на аддзяленне выяўленчага мастацтва. У 1972 годзе перамог у мастацкім конкурсе да 90-годдзя Янкі Купалы. У 1973 годзе паступіў вучыцца ў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на аддзяленне графікі, дзе вучыўся ў Г. С. Грака, В. П. Шаранговіча, П. К. Любамудрава. Актыўна ўдзельнічаў у рэспубліканскіх і ўсесаюзных мастацкіх выстаўках. Жыве і працуе ў Барысаве. Памёр 30-га сакавіка 2017 года.\nУ 1976 годзе ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» выйшла першая кнiга ў афармленні Міколы Рыжага — казка «Забаронены вузел». Далей мастак аформіў шэраг кніг, сярод каторых «Блікі сонца» Максіма Танка, «Рэпартаж з пятлей на шыі» Юліуса Фучыка, «Маўглі» Кіплінга, «Вужовы кароль» Ул. Ягоўдзіка. За ілюстрацыю выдання Ул. Бутрамеева «Вялікія і славутыя людзі беларускай зямлі» Мікола Рыжы атрымаў дыплом I ступенi ў Рэспубліканскім конкурсе кнігі. Таксама мае шмат дыпломаў за афармленне дзіцячых падручнікаў, якія друкавала выдавецтва «Народная Асвета». У 1990 годзе атрымаў II прэмію ў міжнародным конкурсе экслібрыса да 500-годдзя Францыска Скарыны. З’яўляецца аўтарам ілюстрацый да 60 кніжных выданняў.\nМікола Рыжы працуе ў галіне кніжнай, станковай графікі малых форм і экслібрыса. Шмат твораў прысвечаны другім мастакам і прадстаўнікам творчай інтэлігенцыі. У 1993 годзе увайшоў у Беларускі Саюз мастакоў. Актыўна прымае ўдзел у міжнародных мастацкіх форумах Еўропы і ЗША. У 2006 годзе атрымаў III прэмію ў міжнародным конкурсе «Exlibris» у Італіі. Мастак падараваў мінскаму Музею сучаснага выяўленчага мастацтва 40 сваіх экслібрысаў.\nСупрацоўніцтва з Белпоштай[правіць | правіць зыходнік]\nМастак актыўна супрацоўнiчае з Мiнiстэрствам сувязi Беларусі, РУП «Белпошта» і выдавецкім цэнтрам «Марка», распрацоўваючы арыгінал-макеты паштовых марак, мастацкіх капэрт і картак, якіх ужо ў яго актыве больш за 200. Жанравы дыяпазон мастака разнастайны. З-пад яго пэндзля выйшлі творы, на якіх адлюстраваны архітэктурныя помнікі Беларусі, важныя падзеі і святы. Мікола Рыжы з’яўляецца сапраўдным майстрам паштовай мініяцюры.\nАдна з серый марак Міколы Рыжага, выдадзеных у 1994 годзе, была прысвечана паўстанню 1794 года. У серыю ўвайшлі маркi з партрэтамі Тадэвуша Касцюшкі, Тамаша Ваўжэцкага, Якуба Ясінскага і Міхала Клеафаса Агінскага.\nУ 1997 годзе Мікола Рыжы стварыў святочную капэрту Першага дня, прысвечаную 480-годдзю Беларускага друку, спецштэмпель да яе і чатыры маркі, якія адлюстроўваюць чатыры перыяды дзейнасці першадрукара Скарыны: Полацкі, Кракаўскі, Пражскі і Віленскі.\nУ 1999 годзе ў Беларусі ўпершыню былі выдадзены 2 маркi i мастацкія капэрты са спецштэмпелем пад лагатыпам EUROPA, якія былі прысвечаны Белавежскай пушчы i Бярэзінскаму біясфернаму запаведніку. Мастаком праекта быў Мікола Рыжы.\nУ 2002 годзе па эскізе мастака быў выданы блок паштовых марак, прысвечаны 120-годдзю з дня нараджэння Янкi Купалы i Якуба Коласа.\nУ 2007 годзе Мікола Рыжы распрацаваў эскізы мастацкіх маркіраваных капэрт, прысвечаных 125-годдзю гэтых беларускіх паэтаў. Капэрты змяшчаюць выявы паэтаў на фоне родных мясцін і сюжэтаў з іх твораў, а на марках адлюстрованы выявы іх дамоў-музеяў.\nУ 2009 годзе Мікола Рыжы ўвекавечыл у мастацтве ўзвядзенне памятнай стэлы, прысвечанай жыхарам роднай вёсцы Уцеха Барысаўскага раёна. Мастак таксама намаляваў графічную серыю партрэтаў землякоў-адраджэнцаў 20-30-х гадоў ХХ стагоддзя: Кастусь Езавітаў, Алесь Бярозка, Аўген Калубовіч, Аркадзь Смоліч, Васіль Захарка, Вацлаў Ластоўскі, Радаслаў Астроўскі, Яўхім Кіпель. Гравюры былi апублікаваны ў часопiсе «Полацак» (Кліўленд, ЗША).\nЯшчэ адна галіна мастацтва, у якой працуе Мікола Рыжы — жывапіс. Пераважна ў жанры нацюрморта. У снежні 2013 у мінскай галерэі БелАРТ адбылася асабістая выстаўка твораў жывапісу Міколы Рыжага, прысвечаная яго юбілею.\n↑ (недаступная спасылка)(недаступная спасылка)(недаступная спасылка)(недаступная спасылка) «Сельская газета». Наталья Шарангович: Сельских художников город особенно угнетает (руск.)\n↑ (недаступная спасылка)(недаступная спасылка)(недаступная спасылка)(недаступная спасылка) «Комсомольская правда». К столетию Аркадия Кулешова «Белпочта» выпустит марку (руск.)\n↑ Беларускі Саюз мастакоў\n↑ Сайт Naviny.by Выставка Николая Рыжего «Натюрморт в раме» (руск.)\nМікола Рыжы на Вікісховішчы\nhttp://news.tut.by/kaleidoscope/359059.html Архівавана 31 ліпеня 2013.\n100 лет со дня рождения народного поэта Беларуси Аркадия Кулешова (руск.)\nhttp://www.vsbel.by/File/2013_5/2.pdf Архівавана 5 сакавіка 2016.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мікола_Рыжы&oldid=4087898"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 03:18, 22 сакавіка 2022.


Алесь Бяляцкі, Валянцін Стэфановіч, Айша Юнг, Андрэй Палуда і прадстаўнік «Amnesty International» Аляксандр Арцем’еў\nДнямі вясноўцы сустракаліся з прадстаўнікамі ўплывовай міжнароднай праваабарончай арганізацыі «Amnesty International». Сустрэчы пры гэтым праводзіліся ў памяшканні па адрасе пр. Незалежнасці, 78А. Менавіта тут раней і знаходзілася сядзіба «Вясны», Рада якой вырашыла аднавіць працу ў гэтым месцы. Справа ў тым, што офіс быў канфіскаваны – у межах крымінальнай справы супраць Алеся Бяляцкага, які быў прыгавораны да 4,5 гадоў пазбаўлення волі ў 2011 годзе.\nУ лістападзе 2012 года ўся маёмасці арганізацыі, якая знаходзілася ў офісе, была канфіскаваная і вывезеная судовымі выканаўцамі, а памяшканне, якое дагэтуль знаходзіцца пад арыштам, апячатанае.\nГлядзіце таксама >>> Справы Бяляцкага, рэпартаж\nПраваабарончы цэнтр «Вясна» і міжнародная супольнасць не прызнаюць законнасць пераследу Алеся Бяляцкага і настойваюць на ягонай поўнай рэабілітацыі. Менавіта ў сувязі з гэтым было прынятае рашэнне аб працягненні выкарыстання арыштаванага і падлягаючага канфіскацыі памяшкання офісу для праваабарончых мэтаў. Акрамя ПЦ «Вясна» тут будуць працаваць Беларускі дакументацыйны цэнтр і Цэнтр даследаванняў грамадзянскай супольнасці Беларусі.\nНМ, belsat.eu, паводле spring96.org\nТэгі: Праваабарончы цэнтр «Вясна»


Сілавікі затрымалі намесніка старшыні ЛДПБ\n15.08.2018 / 18:31\nСілавікі затрымалі намесніка старшыні ЛДПБ 46\nНа днях у Віцебску затрымалі намесніка старшыні Ліберальна-дэмакратычнай партыі Беларусі Сяргея Ярмыкіна. Гэтую інфармацыю Tut.by пацвердзілі некалькі інфармаваных крыніц.\nСяргей Ярмыкін (другі справа, з георгіеўскай стужкай) разам з аднапартыйцамі. Фота: ldp.by.\n«Затрымалі Ярмыкіна і яшчэ некалькіх яго таварышаў. Некаторыя былі раней судзімымі і нідзе не працавалі. Іх падазраюць у ашуканстве», — сказаў суразмоўца.\nПа словах яшчэ адной крыніцы, гэтая група асоб спрабавала вырашыць пытанні па змякчэнні пакарання для былога дырэктара Аршанскага авіярамонтнага і інструментальнага заводаў Уладзіміра Траецкага, якога ў пачатку года прысудзілі да 4 гадоў пазбаўлення волі. «»Казыралі» сувязямі і патрабавалі грошы. Завалодалі некалькімі тысячамі даляраў, калекцыяй манет і ювелірнымі вырабамі. Але першапачаткова не планавалі выконваць абавязацельствы», — сказала крыніца.\nСяргей Ярмыкін балатаваўся ў дэпутаты, з'яўляецца старшынёй Віцебскай абласной арганізацыі ЛДП.\nКіраўнік ЛДПБ Алег Гайдукевіч сказаў Tut.by, што ў гэтай гісторыі «палітыкі дакладна няма». «Гэта пытанні камерцыі і бізнэсу. Але мы пакуль асцярожныя ў ацэнках. Хай пройдзе праверка», — заявіў Гайдукевіч. «У нашай партыі 50 тысяч сябраў. Таму ўсякае бывае. Але я паставіў задачу да 2019 года ачысціцца і пазбавіцца ад непатрэбных пытанняў. Каб у партыі былі адны «цнатлівыя», як я», — дадаў палітык.\nЭто провокация против члена нашей партии! Мы будет жаловаться прокурору\n15.08.2018 / 18:41\nНаш лидер Олег Сергеевич Гайдукевич в пятницу булет назначен и.о. премьер-министра и наведёт порядок в стране!


7094 / 0\n22.12.2017 / Музычныя навіны\nМузыка сумнага часу. Запісы з пацёртых плытак. На якім музычным фоне адбываліся сталінскія рэпрэсіі? TuzinFM склаў сьпіс беларускіх твораў, што гучалі па радыё ды выдаваліся на кружэлках цягам 1930-х гадоў. Большасьць зь іх у сеціве публікуецца ўпершыню.\nТэгi: !OUT, Ларыса Александроўская, Яўген Цікоцкі, Кандрат Крапіва, Юры Бальзацкі, Ісак Любан, Адам Русак, Рыгор Самохін, Нестар Сакалоўскі, Уладзіслаў Галубок\n4466 / 0\n09.02.2017 / Музычныя навіны\nТэгi: !OUT, Five-Storey Ensemble, Віталь Эпаў, Вольга Падгайская\n30.01.2017 / Музычныя навіны\n!OUT: Ціхановіч у андэграўндзе (аўдыё/відэа)\nТэгi: Аляксандар Ціхановіч, Верасы, Факіры, !OUT, Уладзімер Някляеў, Ядзьвіга Паплаўская\n6669 / 0\n5174 / 0\n22.10.2016 / Музычныя навіны\nТэгi: Яўген JJ OK Зыковіч, The Glitchhh, !OUT


1 Пірат онлайн рэгістрацыя. Гуляць у гульню 1 Пірат онлайн. Online гульня 1 Пірат онлайн\nІнтэрнэт дае сёння мноства магчымасцяў для забавы. Анлайн можна ўсё: глядзець фільмы, мець зносіны з сябрамі, гуляць у шматкарыстальніцкія гульні. Праўда, вось шматкарыстальніцкія гульні ў гэтым спісе трохі горш глядзяцца ў параўнанні з астатнімі забаўкамі. Кожнаму хочацца гуляць онлайн бясплатна без рэгістрацыі. Але ўсе гэтыя сімулятары і MMORPG патрабуюць занадта вялікіх выдаткаў часу і грошай. Давядзецца і рэгістравацца, і плаціць: за рахунак, і за кліент гульні, а ў самой гульні - за нейкія дадатковыя прывілеі. Нават бясплатныя праекты проста не бяруць грошай за выкарыстанне акаўнта, усярэдзіне ж гульні - усё роўна знаходзяць спосабы атрымаць прыбытак з гульцоў. Запэўніваем Вас, калі гульні бясплатныя - анлайн гуляць бясплатна павінна быць заўсёды, на працягу ўсяго гульнявога працэсу. У лепшы бок ад апісаных гульняў адрозніваюцца флэш гульні, гуляць у якія можна сапраўды абсалютна бясплатна. Прычым сучасныя гульні падобнага роду валодаюць прывабнай графікай і цікавым геймплэем, а асаблівых запытаў да прадукцыйнасці кампутара не маюць: не патрабуюць дарогі «гульнявой» відэакарты або шмат'ядравага працэсара. Калі Вы хочаце ў сапраўды цалкам бясплатныя гульні гуляць онлайн бясплатна, то Ваш выбар - гэта флэш-гульні. На нашым сайце прапануецца магчымасць гуляць онлайн бясплатна ў самыя розныя гульні. З існуючага бясконцага разнастайнасці мы абралі для сваіх наведвальнікаў лепшыя забавы, каб гуляць онлайн. Мы прапануем самыя цікавыя флэш-гульні для кожнай катэгорыі гульцоў. Тут аматары квэстаў і прыхільнікі стралялак, юныя паненкі, тыя, хто любіць гульні з прынцэсамі і маладыя людзі, якія захапляюцца Ваенныя - усе вы зможаце знайсці прыдатную гульню флэш, гуляць бясплатна ў якую - адно задавальненне. Простая рух нашага рэсурсу створана спецыяльна для таго, каб аматары гуляць онлайн гульні знайшлі тое, што ім па душы. Пошук на zazagame. com прадугледжвае магчымасць шукаць гульню флэш, гуляць у якую Вы спрабавалі даўно і запомнілі толькі імя персанажа - галоўнага героя. Прадугледжана таксама сістэма пошуку па жанрах і назвах гульняў. Нагадваем, што ў нас можна гуляць онлайн без рэгістрацыі. Гэтая працэдура цалкам адсутнічае: Вам не прыйдзецца ўводзіць адрасы электроннай пошты і выдумляць пароль, які Вы праз паўгадзіны забудзеце. Для ўсіх, каму не трываецца перайсці непасрэдна да забаў, абыходзячы гэты пакутлівы працэс - да вашых паслуг партал zazagame. com, дзе гуляць онлайн бясплатна без рэгістрацыі - рэальнасць. Мы не марнатравім рэкламнымі банерамі і ня стараемся зарабіць на наведвальніках, мы проста любім гуляць - онлайн гульні наша пакліканне. Калі ў гульню флэш гуляць бясплатна нельга, мы не размесцім яе на нашым партале. Наша пазіцыя ў тым, што самая ўдалая магчымасць у свеце гульняў - гуляць онлайн флэш гульні, паколькі гэта не закране Ваш кашалёк, не патраціць шмат Вашага часу і разам з тым падорыць масу яркіх эмоцый. Такім чынам, мы запрашаем усіх, хто пажадае у бясплатныя гульні гуляць онлайн бясплатна. Пазнаёміўшыся з гэтымі захапляльнымі цацкамі, вы без сумневу захочаце гуляць онлайн флэш зноў і зноў. А мы пастараемся знайсці для вас новыя гульні, не менш цікавыя, пастаянна абнаўляючы і ўдасканальваючы наш сайт. Спыняцца на дасягнутым - не ў нашых правілах. Бо сапраўдныя прыхільнікі кампутарных забаў заўсёды імкнуцца перайсці на наступны ўзровень, паспрабаваць новыя флэш гульні, гуляць у якія яшчэ цікавей. Цяпер вы ведаеце, чаму мы стварылі гэты рэсурс і запрашаем усіх гуляць онлайн флэш гульні, старанна адабраныя для партала zazagame.\nОнлайн гульня: 1 Пірат\nАльтэрнатыўныя назвы: 1Pirat\n1 Пірат гульня - гэта прадукт жанру ММО РПГ, які на дадзены момант з'яўляецца самым папулярным у свеце кампутарных карыстальнікаў.\n1 Пірат гульня - гэта прадукт жанру ММО РПГ, які на дадзены момант з'яўляецца самым папулярным у свеце кампутарных карыстальнікаў.Шматкарыстальніцкі гульнявы рэжым, эпічныя бітвы паміж рэальнымі людзьмі, велізарны спектр развіцця персанажа - усё гэта прыцягвае сучаснага геймера, і таму 1 Пірат онлайн гульня мае вялікае колькасць прыхільнікаў.Так што такога асаблівага ёсць у дадзеным прадукце?Ну, па-першае, варта адзначыць цікавую тэматыку, дзякуючы якой гуляць у гульню 1 Пірат онлайн не сумна.Гульнявой свет валодае захапляльнай атмасферай, дзякуючы якой гулец не губляе цікавасць да гульнявога працэсу.Па-другое, варта адзначыць той факт, што распрацоўшчыкі вельмі якасна рэалізавалі саму гульню.Гуляць у 1 Пірат - гэта сапраўды весела, так як у Вас будзе маса разнастайных магчымасцяў.Найноўшая сістэма вядзення бою дазволіць выкарыстаць Вам масу розных схем і тактык, дзякуючы якім Вы зможаце абдурыць суперніка і патапіць яго карабель ці ж разбіць яго войска на сушы.1 Пірат, гуляць у які Вы можаце прама зараз, напоўнены рознымі інавацыямі, дзякуючы якім гульнявой працэс стаў нашмат ярчэй.Калі казаць пра гульнявых лакацыі, то варта адзначыць, што тут ёсць як мора, так і суша, і Вы можаце адправіцца ў далёкае плаванне, ці ж паспрабаваць поспеху на зямлі.Таксама варта адзначыць той факт, што баі могуць праходзіць паўсюль, што толькі аблегчыць гульнявой працэс.Вы можаце ўразіць свайго ворага мячом на цвёрдай зямлі, ці ж патапіць яго карабель у віруючых марскіх водах.Для таго каб акунуцца ў надзвычайны гульнявой свет, Вам неабходна рэгістрацыя ў гульні 1 Пірат.Як ні дзіўна, але этап падрыхтоўкі да гульні не абмяжоўваецца рэгістрацыяй, так як Вам таксама неабходна стварыць свайго персанажа.На выбар Вам будзе прадстаўлена 5 прафесій: -Рудакопаў.Здабывае рэсурсы ў шахтах; -Збіральнік.Барозніць прасторы гульнявога свету ў пошуках здабычы; -Рыбак.Пры дапамозе вуды можа вылавіць не толькі рыбу, а і розныя гульнявыя артэфакты; -Пірат.Персанаж, асноўны хлеб якога - гэта ўдзел у баях; -Алхімік.Чараўнік, які можа пры дапамозе розных кампанентаў рыхтаваць зёлкі.Дзякуючы такому шырокаму разнастайнасці прафесій, 1 Пірат гуляць вельмі цікава, так як гульнявой свет напаўняюць гульцы, персанажы якіх носяць розны прызначэнне.Так як онлайн гульня 1 Пірат ставіцца да ММО РПГ, у ёй прысутнічае кланавая сістэма, якая дазваляе аб'яднацца гульцам у адно супольнасць для эфектыўнага дасягнення пастаўленых мэтаў.І калі Вы хочаце ўдзельнічаць у эпічных бітвах за вялікую каманду, то Вы можаце ўступіць у клан, які зможа забяспечыць Вас падтрымкай.Акрамя бітваў і здабычы багацця, у гульні ёсць усялякія мерапрыемствы, якія дазваляюць развесці вольны час вашага персанажа.У гульнявым свеце існуе клан пад назвай «Забаўнікі», якія з'яўляюцца заснавальнікамі розных конкурсаў і віктарын.Дзякуючы гэтаму супольнасці, Ваш персанаж можа прыняць удзел: -У вяселлі; -Адзначыць дзень нараджэнне (Вас ці вашага персанажа); -Павіншаваць аднаго з якой-небудзь датай і мн.інш Гуляць у1 Пірат\nВідэа і скрыншоты да гульні 1 Пірат


З'яўленне хостэлаў у Мінску – тэндэнцыя 2012 года?\nЯк паведамляе 34mag:\nЗ’яўленне новых хостэлаў у краіне, здаецца, робіцца тэндэнцыяй 2012-га. Толькі ў Мінску ў бліжэйшыя месяцы адкрыецца яшчэ тры міні-гатэлі. І нам гэта вельмі даспадобы. Нават калі гэтыя хостэлы будуць на Курасоўшчыне або ў Чыжоўцы.\nПрадпрымальнікі з Віцебска плануюць за 2012-ы адкрыць першую ў Беларусі сетку хостэлаў. Называцца яна будзе «Х.О.» – у гонар каньяку, пад распіццё якога і было вырашана ўпісацца ў гэты бізнес. Пробная кропка адкрылася летась у лістападзе ў іх родным сіці. А 15 сакавіка пачне працаваць іх першы мінскі міні-гатэль у завулку Каржанеўскага. Цяпер яны актыўна шукаюць яшчэ адно памяшканне ў сталіцы. На падыходзе Брэст і Гродна.\nАлег, адзін са стваральнікаў хостэла, кажа, што ідэі трэба рэалізоўваць як мага хутчэй, у іншым выпадку нішу зойме нехта іншы. «Зразумела, што хостэлы будуць адкрывацца, таму цяпер мы імкнемся быць на гэтым рынку аднымі з першых, – кажа ён. – Бо першых адштурхнуць у бок будзе больш складана».\nХостэл, разлічаны на 60 гасцей, адкрыецца на месцы 4-павярховай кватэры з асобным уваходам. За два дні да адкрыцця ўладальнікі яшчэ вывозяць свае рэчы (яны жылі тут самі), а стваральнікі хостэла збіраюць драўляныя ложкі беларускай вытворчасці. Выглядае ўсё ўтульна, прасторна і па-хатняму, быццам бы ты заехаў у госці да заможных сяброў. Аднак размяшчэнне, мякка кажучы, бянтэжыць.\nДабрацца да Каржанеўскага без адмысловай падрыхтоўкі ў сферы спартовага арыентавання – справа цяжкая. Тым больш гасцям сталіцы. Таму «Х.О.» арыентуецца на арганізаваныя групы спартсменаў, школьнікаў і турыстаў. Пры жаданні кліентаў будуць забіраць трансферам з аэрапорта/вакзала.\nГалоўная праблема хостэл-бізнесу па-беларуску – пошук памяшканняў. «Мы разглядалі розныя варыянты, пакуль нічога лепшага не знайшлі, – кажа Алег. – Вядома, другі хостэл, на меншую колькасць людзей, будзем адкрываць бліжэй да цэнтра або побач з метро». Мэта – адкрыць яго ў бліжэйшыя месяцы. Алег дадае, што гаспадары памяшканняў часта блытаюць словы «хостэл» і «бардэль», таму баяцца здаваць у арэнду свае плошчы пад незразумелы ім від дзейнасці.\n«Мы будзем пазіцыянаваць сабе як самы танны хостэл краіны, але танны – не азначае няякасны», – кажуць стваральнікі «Х.О.». Прайс за месца будзе пачынацца ад $5. На нулявым паверсе паставяць тэнісны стол і некалькі трэнажораў. А ў холе павесяць карту свету, дзе будуць сцяжкамі адзначаць гасцей з розных краін.\nЯшчэ адзін хостэл адкрыецца ў Мінску напрыканцы мая. Назва яго – Traveler. Месца – дзесьці ў Чыжоўцы. Дакладныя каардынаты арганізатары пакуль чамусьці хаваюць. «Хостэл будзе размяшчацца за 20 хвілін язды ад чыгуначнага вакзала, без перасадак, побач з заапаркам і дэльфінарыем», – удакладняе Ксенія Курусь, будучы дырэктар хостэла.\nПраект стварэння хостэла Traveler нядаўна перамог на Grodno Invest Weekend у намінацыі «Самы камерцыйна перспектыўны праект». Карацей, ідэяй маладых людзей зацікавіўся інвестар і даў пад гэта грошы. Колькі менавіта, яны не кажуць, аднак чуткі ходзяць пра $50 тыс.\nСярэдні кошт за ложак у Traveler будзе – $15. Колькасць месцаў – 36. Абяцаюць бясплатныя Wi-Fi, гарбату і каву, Хbox і настольныя гульні.\nСярод дадатковых нішцякоў – тэнісны корт і валейбольная пляцоўка летам ды каток зімою. Дызайн інтэр’еру, як кажуць заснавальнікі, будзе звязаны з геаграфічнымі картамі, бензакалонкамі і дарожнымі знакамі. Акрамя паспаць-памыцца, у хостэле можна будзе трапіць на тусу або барбекю.\nРост колькасці хостэлаў у сталіцы арганізатараў не палохае. Турыстаў, на іх думку, хопіць усім. «У Вільню штогод прыязджаюць 700 тысяч турыстаў, і там 22 хостэлы, – кажа Ксенія. – У Мінск трапляюць 400 тысяч, а ў нас цяпер толькі два хостэлы. Вось будзе больш. Мяркую, што пакуль пра канкурэнцыю гаворкі не ідзе. Будзем усе сябраваць».


Барыспаль. Гатэлі і рэстараны Барыспаль. Гатэлі і рэстараны ў Барыспалі. Інтэрактыўная карта Барыспаль. Фота, карты, цэны. Hotel maps / Украіна\nHotel maps / Украіна / Кіеўская вобласьць / Барыспаль\nБарыспаль. Гатэлі і рэстараны Барыспаль. Гатэлі і рэстараны ў Барыспалі. Інтэрактыўная карта Барыспаль. Фота, карты, цэны.\nПашыраны пошук гасцініц і рэстаранаў горада Барыспаль\nІнтэрактыўная карта Барыспаль\nГатэль Old Port\nГатэль Горный ручей\nГатэль Парк-отель Kidev\nГатэль Стара вежа\nУ нашай базе дадзеных 2560 гасцініц і рэстаранаў і 55,259,963 праглядаў увогуле.