Блізка да зямлі — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n16/11/2018 204 redakcyja 0 Comment\nСёлета ў раёне Дзень работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай пра-мысловасці АПК праходзіць пад акампанемент і ў фарбах раённых «Дажынак». Напярэдадні падзеі першы намеснік старшыні райвыканкама – начальнік упраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні Іван Шматко расказаў пра вынікі аграгаліны раёна\nСпрыяльныя па надвор’і сезоны ў хлебаробаў здараюцца вельмі рэдка, лёгкіх не бывае ўвогуле. Вось і сёлетні выпрабаваў аграрыяў на прафесіяналізм, арганізаванасць, тэхнічную аснашчанасць.\nПалявы сезон завершаны: ураджай сабраны, азімыя пасеяны. А той факт, што і вал, і ўраджайнасць збожжавых у гэтым годзе атрымаліся больш нізкімі, чым у папярэднім, гаворыць пра наяўнасць рэзерваў. Абсалютна кожнай з гаспадарак ёсць у чым і дзе дабавіць, каб падняць як прадукцыйнасць хлебнага гектара, так і агульны зерневы збор. Нядрэнныя вынікі на жніве паказалі ААТ «Жарабковічы», ДП «Нача», СВК «Ляхавіцкі». Хоць і там не ўсё цудоўна і ёсць нявыкарыстаныя рэзервы, якія добра вядомы кіраўнікам і спецыялістам сельгаспрадпрыемстваў.\nПрынятае сёлета рашэнне аб павелічэнні пасяўных плошчаў азімых збожжавых культур дазволіла гаспадаркам павялічыць іх на 1500 гектараў і давесці пасяўны клін да 10000 гектараў. Як паказала практыка, менавіта азімыя даюць большую частку ўраджаю.\nПацвярджэнне, што мясцовыя аграрыі ўмеюць працаваць, ляжыць у тым ліку і на «салодкіх» палетках раёна. Сярэдняя прадукцыйнасць цукровабурачнага гектара адна з самых высокіх у вобласці, як, дарэчы, і паказчык цукрыстасці. У значнай ступені дзякуючы «Жарабковічам» мы выйшлі на такі расклад, але ўлічваем, канешне, райаграсэрвіс і «Шлях новы». У сувязі з чым трэба падзякаваць аблвыканкаму, кіраўніцтву і аграрыям Баранавіцкага, Пружанскага, Пінскага, Кобрынскага і Бярозаўскага раёнаў за дапамогу ва ўборцы буракоў у «Шляху новым».\nНядрэнна ўрадзіла бульба.\nСітуацыю з недаборам ураджаю каласавых збожжавых некалькі выраўняла кукуруза.\nУ першую чаргу кукуруза з’яўляецца асноўнай кармавой культурай. Нарыхтоўка кармоў для сельгаспрадпрыемства – першасная задача. Раслінаводства працуе на жывёлагадоўлю, а жывёлагадоўля больш як на 70 працэнтаў фарміруе эканоміку гаспадаркі. Малочная галіна служыць крыніцай штодзённых грашовых паступленняў. Выхад на аднатыпнае кармленне статка і ёсць адна з кропак росту АПК раёна. На кожнай ферме неабходны паўтарагадовы запас кармоў – не менш за 36 цэнтнераў кармавых адзінак на ўмоўную галаву ў год. Асобныя гаспадаркі выйшлі на гэту лічбу і сёлета, хоць у сярэднім па раёне яна складае 26.\nДобра правялі корманарыхтоўчую кампанію СВК «Ляхавіцкі» і ДП «Нача», нядрэнна спрацавалі нашы валаўтваральныя прадпрыемствы – ААТ «Жарабковічы» і «Шлях новы». Значна лепш, чым летась, запасліся кармамі ў КСУП «Востраў-Агра».\nВідавочны трэнд – рост аб’ёмаў кармавых запасаў. А вось над якасцю травяністых кармоў неабходна працаваць. У гэтым таксама рэзерв павелічэння вытворча-эканамічнай эфектыўнасці нашых аграрыяў. Так, плёначная тэхналогія нарыхтоўкі сенажу з’яўляецца сучаснай, гарантуе якасць. Аднак трэба ўлічваць, што найбольш прымальная яна пры рабоце з бабовымі культурамі. Класічная тэхналогія закладкі сенажу і сіласу з’яўляецца самадастатковай у плане забеспячэння якасці канчатковага прадукту. Важны момант – дасканаласць падрыхтоўкі бетонных траншэй, ашчаднасць выканання тэхналогіі нарыхтоўкі, закладкі, захоўвання кармоў.\nУ гэтай сувязі яшчэ раз пра рэзервы ці кропкі росту эканомікі сельгаспрадпрыемстваў і, адпаведна, дабрабыту аграрыяў. Сярод істотных – паляпшэнне якасці малака, павышэнне яго гатункавай каштоўнасці. На адной толькі розніцы ў аплаце малака гатункаў экстра і вышэйшага губляецца значны грашовы патэнцыял. Іменна губляецца, паколькі, як вядома, карова не дае малако недаякасным – такім яго робіць чалавек. «Экстрапрыкладам» можа служыць СВК «Ляхавіцкі», ДП «Нача», некаторыя з жарабковіцкіх малочнатаварных фермаў.\nАсобна – пра ЗАТ «Белпрампрыбор». У апошнія гады ён фарміруе сваю эканоміку за кошт граматнага вядзення малочнай жывёлагадоўлі. Так, у таварыстве далёка не самыя сучасныя ўмовы ўтрымання жывёлы і тэхналогія вытворчасці. На гатунак «экстра» працуюць прафесіяналы, сярод якіх у традыцыйна жаночым асяроддзі, таксама адметны факт, мужчыны-аператары машыннага даення. Удойнасць белпрампрыбораўскіх кароў адна з лепшых у раёне, а якасць малака – амаль стопрацэнтна экстра. Расце пагалоўе статка, адкрываюцца магчымасці для далейшага развіцця прадпрыемства, у тым ліку і тэхнічнага. Тут усур’ёз задумваюцца пра будаўніцтва сучаснай высокатэхналагічнай МТФ. Вопыт «Белпрампрыбора» варты ўвагі і пераймання, як і работа традыцыйна моцных «Ляхавіцкага», «Начы», «Жарабковіч».\nЗараз у кожнай гаспадарцы раёна ёсць праграма мадэрнізацыі і рэканструкцыі жывёлагадоўчых памяшканняў, канкрэтныя планы абнаўлення сельскагаспадарчага тэхнічнага парка. І гэта выніковы перспектыўны напрамак.\nПерапрацоўчая прамысловасць АПК у раёне прадстаўлена тройкай прадпрыемстваў. Прадукцыю і малочнага, і кансервавага, і льнозавода ведаюць у краіне і за яе межамі. Гэта азначае, што працуюць не толькі на свой і бюджэтны кашалёк – яшчэ і на імідж раёна. Кожны з нашых перапрацоўшчыкаў мае што прапанаваць рынку, але мае і патэнцыял, магчымасці для росту.\nПра вяскоўцаў, іх справы заўсёды гавару з пачуццём вялікай павагі.\nШаноўныя працаўнікі аграпрамысловага комплексу, калегі! Ад усёй душы віншую вас з прафесійным святам. Не толькі як кіраўнік, аграрый, але і спажывец пладоў вашай працы жадаю ўсім здароўя, поспехаў у справах, дабрабыту. Дзякуй за майстэрства, адданасць нялёгкаму хлебаробскаму служэнню.\nНе называю прозвішчаў лепшых – іх многа, людзей самаадданых, улюбёных у сваю прафесію. На свяце лепшыя з лепшых будуць узнагароджаны. Упэўнены, калі мы, кіраўнікі, спецыялісты, працаўнікі, шчырай і адданай працай пры паразуменні і ўзаемападтрымцы будзем сумленна рабіць справу, нам не будзе сорамна за яе вынік перад ветэранамі і сваімі дзецьмі.\n← Аграрны змест сямейнай справы. Дынастыя\nЛепшыя. Ляхавіцкі райвыканкам вызначыў пераможцаў раённага спаборніцтва →\nМалады спецыяліст гучыць перспектыўна. Старшыня Ляхавіцкага райвыканкама правёў традыцыйную сустрэчу з маладымі спецыялістамі\nКолькі Дзюймовачак у Свяціцы?


Шмат дзён ён бяжыць на гару. Для яго кароткі маршрут займае ад дзвюх да чатырох гадзін, таму нам лепш не рабіць разлікаў, колькі доўжыцца доўгі ... Ён можа выдатна бегаць 10 гадзін, не еўшы і не піўшы, падчас тэлефанавання Zoom: Прадстаўляем Kilian Ёрнэт, элітны спартсмен, надзвычайны, які ідзе туды, куды не могуць іншыя, і захоўвае амаль пераважную пакору.\nУ гэтым пасце мы прапануем 100 пытанняў з адказамі пра гэтага неапублікаванага спартсмена. Вы адважыліся?\nАдкуль Кіліян Жорнет?\nКіліян Жорнет родам з горада Сабадэль у Барселоне, Іспанія.\nЯкое месца пражывання зараз мае Кіліян Жорнет?\nКіліян Ёрнэт жыве на ўскраіне Андальснэса, мястэчка ў цэнтральнай Нарвегіі, крыху больш за 400 кіламетраў на поўнач ад Осла.\nКолькі гадоў Кіліян Жорнет?\nКіліян Джорнет нарадзіўся 27 кастрычніка 1987 года, яму 33 гады.\nХто цяперашні партнёр Кіліян Ёрнэт?\nШведская элітная спартсменка Эмелі Форсберг - дзяўчына Кіліян Жорнет.\nЦі ёсць у Кіліян Ёрнэт дзяцей?\nУ Кіліян Ёрнэт ёсць двухгадовая дачка па імя Мадж.\nХто такія Кіліян Жорнет?\nЯго бацька - горны экскурсавод і ахоўнік у прытулку Кап-дэ-Рэк, у пірэнэйскіх ілердэнсах. Яго маці - настаўніца горных відаў спорту і кіруе Цэнтрам лыжнай тэхнікі Каталоніі.\nШто вывучаў Кіліян Жорнет?\nЁн мае дыплом STAPS (эквівалент INEF)\nКолькі важыць Кіліян Жорнет?\nКіліян Джорнет важыць каля 58 кг.\nЯкі рост Кіліян Жорнет?\nРост Кіліян Ёрнэт - 171 см.\nЯкая ёмістасць лёгкіх у Kilian Jornet?\nЁмістасць лёгкіх Кіліяна Жорнета складае 5,3 літра.\nШто такое індэкс тлушчу ў арганізме Кіліян Ёрнэт?\nІндэкс тлушчу ў арганізме Кіліян Джорнет складае 8%\nЯкімі відамі спорту займаецца Кіліян Жорнет?\nКіліян Жорнет займаецца лыжным альпінізмам; Горная гонка; Гонка на 360 ° горнага спартсмена\nЯкія захапленні мае Кіліян Жорнет?\nЁн любіць быць дома ціха альбо ў возеры, заблуканым у гарах, пачытаць добрую кнігу, паслухаць музыку, каб адпачыць. Таксама малюйце, сузірайце пейзаж, слаклайн, паднімайцеся ...\nЯкія яшчэ захапленні ёсць у Kilian Jornet?\nЁн захапляецца бегам, доўгімі і кароткімі гонкамі, вертыкальнымі кіламетрамі, горнымі лыжнымі гонкамі, пераходамі, пад'ёмамі на вяршыні, ланцугом гор ...\nНа якіх мовах размаўляе Кіліян Жорнет?\nКаталонская, іспанская, галандская, англійская і нямецкая\nЯк Кіліян Жорнет вызначыў бы сваю прафесію?\n«Я прафесійны лыжнік і горны бягун. Чалавек, які бегае і які стараецца быць хутчэйшым у горных спаборніцтвах, быць лепшым лыжнікам і бягуном. Я зарабляю на жыццё, гэта распрацоўка матэрыялаў і маркетынг: продаж мараў ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nКіліян Ёрнэт фізічна адораны?\n«Я не думаю, што ў мяне проста вельмі прыдатная марфалогія для гэтага віду спорту. Але потым трэба шмат гадзін і гадзін трэніравацца ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЦі пайшоў бы Кіліян Ёрнэ на Алімпіяду, калі б яму далі шанец?\n«Раней мяне матывавалі, але потым ты бачыш, як усё працуе, і кажаш: добра быць алімпійцам ці не? Калі для гэтага трэба змяніць сутнасць спорту, я думаю, што не. Ёсць маральнае супярэчнасць: я займаюся гэтым відам спорту, таму што адчуваю блізкасць да прыроды, і яе трэба берагчы, і я хачу быць з ёй у адпаведнасці, але потым я бачу, што яны вырабляюцца ў краінах, якія знішчаюць лясы і ландшафты ... не ведаю, ці адчуваў бы я сябе з гэтым камфортна ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nШто такое навучанне для Kilian Jornet?\n«Мой спосаб трэніровак заснаваны на пачуцці, на жаданні падняцца на гару альбо адкрыць даліну. Навучанне - гэта мэта сама па сабе, і гэта не павінна быць абавязкам для ўступлення ў гонку ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЦі змянілася пасля нараджэння дзіцяці рэжым трэніровак Кіліяна Ёрнэ альбо колькасць заняткаў спортам?\nПакуль што ў іх усё атрымліваецца. Жонка Кіліян Ёрнэ таксама элітная спартсменка, яны па чарзе клапоцяцца пра дзіця і знаходзяцца з ёй, але яе спосаб трэніровак практычна не змяніўся.\nЦі цяжка Кіліяну Ёрнэ стаць бацькам?\nДля спартсмена тое, што прыносіць бацька, брутальна, яно заснавана на тым, каб дарыць, не чакаючы нічога наўзамен. На тое, што праводзіць чатыры дні і ўжо чакае вяртання дадому да дачкі\nЯк Кіліяну Жорне ўдаецца старанна трэніраваць столькі відаў спорту?\nЁн дзеліць год на два сезоны: траса, якая ідзе летам, з мая па кастрычнік, і катанне на лыжах зімой, з лістапада па май.\nЦі хацеў бы Кіліян Жорнет паспрабаваць новыя віды спорту?\nНе лічачы сябе спецыялістам ні ў чым, так; хацеў бы паспрабаваць шмат рэчаў і адкрыць вентылятар. "Калі вы спецыяліст у чымсьці, вы не будзеце спрабаваць іншыя рэчы". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯк сябе адчувае Кіліян Жорнет, наведваючы горад?\nДзіўна. Гэта нармальна на працягу некалькіх гадзін. Але найбольш вы заўважаеце шум, у горадзе шуміць каскад. Ёсць так шмат рэчаў, якія вы не можаце засвоіць. Самае лепшае ў прыродзе - гэта тое, што яна дае час. Дайце час узяць неабходную інфармацыю і засвоіць яе.\nНайдаўжэй Кіліян Ёрнэт правёў у горадзе.\nСпартсмен гарантуе, што не больш за два дні.\nЯк выглядае жыццё Кіліяна Ёрнэ ў Нарвегіі? Гэта дакладна месца, дзе вы будзеце жыць з Эмілі і дзіцем?\nГэта цудоўнае месца. Тут шмат гор, не вельмі высокіх, але тэхнічных. Зімы доўгія, і людзей не занадта шмат: гэта ідэальна для іх.\nЦі лічыць Кіліян Ёрнэт сябе вельмі таварыскім чалавекам?\nЁн лічыць сябе нетаварыскай асобай, і яго сябры і сям'я пацвярджаюць гэта ў некалькіх інтэрв'ю. Кіліян Ёрнэт кажа, што можа ехаць месяц, нікога не бачачы, і не прапускае гэтага. Вашай задачай не будзе знайсці каго-небудзь, каб пагаварыць ці зрабіць што-небудзь. Сацыяльнае пытанне яго не прываблівае.\nКіліян Ёрнэт камунікабельны і даступны чалавек?\nНягледзячы на тое, што ён не вельмі камунікабельны чалавек, ён любіць сацыяльныя сеткі, думае пра тое, як яны працуюць, пішуць, робяць рэчы, маюць зносіны. Падумайце, як мець зносіны. Знаходжанне з людзьмі праз некаторы час спажывае шмат энергіі. Трэба знайсці баланс паміж знаходжаннем у грамадстве альбо адзінотай. Калі вы больш за 30 адсоткаў з людзьмі, вы губляеце раўнавагу.\nЯк Кіліяну Ёрнэ ўдаецца цэлымі днямі адпраўляцца ў экспедыцыю з іншымі людзьмі?\nПа словах Кіліян Ёрнэт: «Вы можаце праводзіць гадзіны з людзьмі ў гарах і звяртацца да трох слоў: калі вы сустракаецеся з кімсьці, вам таксама не трэба размаўляць, калі вы выпраўляецеся ў экспедыцыю, вы праводзіце 24 гадзіны з адным і тым жа чалавекам і вы паведамілі 4 склады для патрэб, якія вам трэба зрабіць: я распальваю печ ... ёсць сувязь, але яна іншая ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nКіліян Ёрнэт практычны чалавек?\nЁн не любіць марнаваць час. Вы можаце зрабіць што-небудзь бег ці хаду, навошта хадзіць.\nЦі ганарыцца Кіліян Ёрнэт тым, што змог весці сваё жыццё да таго, чым вы захопленыя?\nКіліян Ёрнэ ганарыцца тым, што кожны дзень можа ажыццявіць свае мары, выбрацца і апынуцца ў цудоўным месцы. "Часам вы гэтага не разумееце, бо гэта як норма, як хадзіць у офіс". Ёсць рэчы, якія робяць вас больш ганарлівымі, а іншых менш, але ён запэўнівае, што ведаў, як прымаць рашэнні, каб дабрацца туды, дзе я зараз.\nШто Кіліян Ёрнэт думае пра трансцэндэнтнасць, пра ідалаў ці легенды?\n«Спорт у рэшце рэшт ахоплівае кароткі прамежак часу, важна выкарыстоўваць сваё жыццё, каб рабіць тое, што радуе вас. Забыццё Гэта засмучае, мы хутка забываемся, мы жывем сучаснасцю. Сёння адзінае, што рэальна. Тое, што вы робіце, будзе забыта, і гэта, з іншага боку, таксама здымае з вас ціск. Што такое жыццё ў гісторыі чалавека? Самае галоўнае, што мы робім, нязначнае. Яны забудуць.\nЦі цікавіцца Кіліян Ёрнэ палітыкай?\nЁн не верыць у палітыку, яго вера ў анархізм і ён лічыць, што ідэальная ўтопія - гэта свет без палітыкаў, у якога людзі маюць салідарнасць і адукацыю, неабходныя для таго, каб не мець законаў і падобных рэчаў, але эй, гэта вельмі далёкая ўтопія .\nЦі з'яўляецца інфармаванне часткай штодзённага распарадку Кіліян Жорнет?\nТак, звычайна Кіліян Жорнэ чытае кожную раніцу "Монд", "Нью-Ёрк Таймс", "Ара" альбо "Ла Вангуардыя".\nЦі лічыць Кіліян Жорнет, што спорт міфалагізаваны?\nКіліян Жорнет сцвярджае: "Так, вы можаце зарабляць на жыццё, у рэшце рэшт важная праца, якую вы можаце зрабіць з матэрыялам. Дапамога ў распрацоўцы матэрыялаў, наведванне канферэнцый ... Той факт, што за гэта плацяць мільённыя сумы, за імідж - гэта контрпрадуктыўна. Нам трэба ствараць здаровых людзей, працоўныя месцы, якія патрабуюць, ананімныя, а тыя, што ёсць у вобразе, аказваюць большы ўплыў. Людзі хочуць шоў ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯкія ілюзіі ў жыцці Кіліян Жорнет?\nПа словах Кіліяна Жорнета, сямейнае жыццё цікавае, так як і назіранне за спартыўнай часткай. Вучыце рэчам, перадавайце іншым, праблемы на сусветным узроўні, экалогія, спажыванне ...\nШто з'яўляецца адной з самых вялікіх мараў Кіліян Жорнет?\nВучыцеся і натхняйце. Па яго ўласных словах, Кіліян Ёрнэт: "Вы заўсёды хочаце даведацца новае, ведаць, ці магчыма ўсё для вас, натхняць іншых, натхняцца ...", - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯк Кіліян Джорнет адчувае сябе адным з лепшых ультрамарафонцаў у гісторыі?\n«Я бегаю, я не думаю, я не філосаф, і тое, што я кажу, не такое ўжо каштоўнае. Вы падвяргаеце жыццё небяспецы, каб атрымаць вострыя адчуванні. Гэта эгаістычна ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nХто асноўныя спасылкі ў жыцці Кіліян Жорнет?\nПол Прэус, Рэйнгольд Меснер, Вальтэр Бонацці ... І сярод самых маладых людзі, такія як Алекс Ганольд.\nЦі лічыцца Кіліян Ёрнэт эталонам для іншых?\n"Дзякуючы таму, што я раблю, я магу матываваць людзей, магчыма, часам вы матывуеце дзяцей займацца спортам або набліжацца да прыроды і разумееце, як працуе навакольнае асяроддзе, і што з працай можна рабіць складаныя рэчы". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nПазнай сябе, ведай свае межы як чалавека.\nУ чым заключаецца жыццёвая філасофія Кіліана Джорнета?\nАдна з сентэнцый Кіліяна Джорнета: «Не хвалюйцеся, што думаюць іншыя, не слухайце, што яны адчуваюць, што ім трэба сказаць. У вас ёсць жыццё, калі вы паміраеце, у вас ёсць толькі памяць пра тое, што зрабіла вас шчаслівым, астатняе не важна. Будзьце непасрэдныя з самім сабой і працуйце на шляху да шчасця ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯкое стаўленне Кіліян Жорнет да поспеху?\n«Найбольшы поспех у вас будзе заўтра. Я зусім не думаю пра мінулыя дасягненні. Мінулае дазволіла мне адчыніць дзверы будучыні. Канстатуе Кіліян Ёрнэт.\nЯк было для Кіліана Ёрне страціць свайго захапляючага сябра Стэфана Броса, які падняўся на Монблан у 2012 годзе?\n«Цяжка разабрацца, чаму ён упаў, а не я, калі мы перабіралі адзін і той жа выступ. Пасля гэтага вы задаеце сабе шмат пытанняў, і гэта займае некаторы час, каб зноў зразумець і атрымаць асалоду ад гары ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯкая ўлюбёная музыка Кіліана Жорнета?\nKilian Jornet мае даволі шырокі густ! Ад класічнай музыкі з Бахам да панка The Clash, Ska і іншых аўтараў, такіх як Поу Рыба, Клаўдыё Лолі, Антонія Фонт ...\nЯкія кнігі рэкамендуе Кіліян Жорнет?\nШаўковы »і« Акіяна-кабыла »Алесандра Барыка. Таксама кнігі Мілана Кундэры, Камю і Сарамага выдатныя, яны кажуць пра чалавечую асобу. Ён лічыць, што іншыя аўтары, такія як Сампедра і Місіма, ідэальна падыходзяць для разумення розных пунктаў гледжання на жыццё. Кафка і Агота Крыстоф сцвярджаюць, што ім ідэальна глядзець унутр сябе.\nШто прапануе нам гара?\nКіліян Ёрнэт ясна: «Гара вучыць вас бачыць, які вы маленькі. Вы такія ж далікатныя, як і ўсе ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯкой была першая кар'ера Кіліана Джорнета?\nПершым вялікім падарожжам ён быў у Кавальс-дэль-Вент, 80-кіламетровы маршрут па Каталонскіх Пірэнеях, калі яму было 13 гадоў. Першай гонкай з нагруднікам стала Вальмаленка-Вальпаск'ява ў Італіі ў 2007 годзе. У лыжным альпінізме першай была Puig d'Alp-Puigllançada у Ла-Моліна, у 2001 годзе.\nЦі можа Кіліян Ёрнэт жыць асобна ад гары?\nКалі вы надоўга адсутнічаеце ад хмызняку, Кіліян Жорнет кажа, што адчувае, што яму трэба як мага хутчэй зарадзіцца. Вярнуўшыся туды, яму трэба шмат гор і пабыць у адзіноце.\nЯк Кіліян Ёрнэ зацікавіўся бегам на лыжах і бегавых лыжах?\n"Я вырас на гары ў Пірэнеях, і з малых гадоў бацькі праводзілі мяне па маршрутах за мяжу. Летам мы хадзілі ў паходы, а зімой каталіся на лыжах, і я пачаў больш сур'ёзна трэніравацца ў 13 гадоў. лепшы спосаб. трэніравацца летам, а таксама самы просты спосаб хутка ісці і адкрываць новыя месцы ", - кажа Кіліян Жорнет.\nШто азначае гара для Кіліян Хорнет?\n«Гара ўяўляе для мяне ўсё. Гэта як велізарнае гульнявое поле, дзе я бегаю, шпацырую, сплю і жыву. Не думаю, што я мог бы быць дзе-небудзь яшчэ, і менавіта тут я спадзяюся знайсці шчасце ", - кажа Кіліян Жорнет.\nШто было самым складаным выклікам Кіліана Жорнета?\nШто тычыцца спаборніцтваў, кожная гонка - гэта складаная задача, вам трэба змагацца, каб паспрабаваць перамагчы. Усе бягуны рыхтуюцца быць на вышэйшым узроўні, і справы заўсёды складаныя. На самай справе гэта шмат у чым залежыць ад таго, што мы разумеем пад цвёрдасцю. Спрынт на горных лыжах (3 хвіліны) можа быць вельмі цяжкім, таму што ўзровень вельмі высокі. На пакутлівым узроўні вертыкальны кіламетр (у горных лыжах) з'яўляецца самым складаным, 30 хвілін даюць яму ўсё, без агаворак. Што тычыцца экспедыцый у Гімалаі альбо выклікаў самітаў майго жыцця, усе яны маюць свае асаблівасці і цяжкасці. Аднак, на шчасце, эмоцыі, якія вы адчуваеце пры дасягненні пастаўленых мэтаў, перавешваюць усе цяжкія часы, якія вы перажылі.\nЯк было Кіліану Ёрнэ знаходзіцца на 7.000 м на Эверэсце?\nГлядзіцца ім глыбока, пад шмат слаёў, але пакутуе. Упершыню, у 300 метрах ад вяршыні, я ўбачыў захад сонца, і мне спадабалася. Яму было добра, з цэлай ноччу і гарой да сябе.\nШто зрабіў Кіліян Жорнет, калі ён спусціўся з Эверэста?\n"Я вярнуўся з Эверэста і на наступны дзень адправіўся на прабежку, я - гэта я, калі знаходжуся на гары".\nЯк перажыць так званы "п'яны на вялікай вышыні" (калі не хапае кіслароду)?\nПарада Кіліана Ёрнэ: «Тое, што ты робіш, гэта значыць тое, што мне дапамагае выжыць, я выкарыстоўваю, а тое, што не, звонку. Вы павінны выкарыстоўваць мінімум энергіі. Часам гэта можа паўплываць на вас крыху больш, і вы можаце пацярпець невялікія галюцынацыі ...\nЯкая вяршыня Эверэста паводле Кіліана Жорнета?\nМаленькі, не большы за стол. Край даўжэйшы. Выгляд павінен быць цудоўным, першы раз я прыбыў апоўначы, а другі раз, калі сцямнела.\nЯкім быў досвед знаходжання на вяршыні Эверэста для Кіліян Ёрнэ?\n«Вы атрымліваеце асалоду ад навакольнага асяроддзя і ўласнай малалікасці. Калі ты застаешся адзін на такой гары, разумееш, які ты маленькі. І хоць вы шукаеце эмоцый, вам трэба паспрабаваць ліквідаваць эйфарыю і страх, бо яны прымушаюць прымаць няправільныя рашэнні ".\nЯк Кіліян Ёрнэт у думках кіруе такой доўгай кар'ерай?\n«У міжгародніх падзеях, калі вы бегаеце шмат гадзін, шмат што праходзіць праз вашу галаву. Вы пачынаеце з хвалявання гонкі, потым з пейзажу, вас адцягвае музыка, вы думаеце пра тое, што вам трэба рабіць, як быццам бы вы дома ці працуеце. На самай справе бег становіцца проста чарговым аўтаматызмам, як дыханне. Калі вы пачынаеце пакутаваць, вы спрабуеце падмануць розум, каб схаваць боль, спачатку ставячы перад сабой невялікія мэты "Я трапляю на гэты пагорак, кірую, а потым кідаю ..." і, паступова, адзначаючы для сябе невялікія перамогі удаецца скончыць. Іншы раз вы прыдумляеце гісторыі, уяўляеце, што вы салдат альбо індзеец, якога пераследуюць, спяваеце песні ... І калі стомленасць вельмі вялікая, вы проста ўваходзіце ў бурбалку, дзе нават няма сіл падумайце, проста працягвайце ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nКолькі кіламетраў праходзіць Кіліян Ёрнэт за год?\nКіліян Жорнет прабег каля 7.000 км, 6.000 на лыжах і 1.000 на дарожным ровары.\nШто для Кіліян Ёрнэт самае нуднае ў бегу столькі гадзін?\nКіліян Ёрнэт кажа, што самае цяжкае ў свеце - нуда.\nЦі можаце вы зарабляць на жыццё горнымі лыжамі ці бегам па трасе?\nКіліян Ёрнэт рашуча адмаўляе. Ён сцвярджае, што гэта няпроста, бо гэта спорт меншасці, і дапамогі мала. Яму вельмі пашанцавала са спонсарамі, але ёсць шмат спартсменаў, якія павінны сумяшчаць сезоны з працай у іншым сектары.\nЦі знаходзіцца Кіліян Ёрнэт у пастаянным зносінах з навакольным асяроддзем?\nГэта зямля, дзе ён жыве і праводзіць большую частку гадзін свайго жыцця. Ён удзячны, што яму пашанцавала добра і нарадзіўся ў краіне, дзе ты можаш выбраць, што рабіць. "Падарожнічаючы, вы разумееце, што нам вельмі пашанцавала вырашыць, што рабіць са сваім жыццём", - кажа Кіліян Жорнет.\nКіліян Жорнет трэніруецца з трэнерам альбо самастойна?\nФізічнай падрыхтоўкай займаўся сам на працягу многіх гадоў. У маладосці я трэніраваўся ў Маітэ Эрнандэс з Тэхнічнага цэнтра Каталоніі. Пасля ён не змог знайсці трэнера, які б адаптаваўся да яго метадаў, і, убачыўшы, што ў яго ўсё атрымліваецца, ён працягваў самастойна.\nЯкую параду дае Кіліян Жорнет тым, хто пачынае горную гонку?\nТрэнінг: Што ён атрымлівае задавальненне кожны дзень, кожны выхад, што ён не думае, што трэніруецца з-за "абавязацельства" па ўдасканаленні, але што атрымлівае ад гэтага задавальненне. Такім чынам, прагрэс будзе велізарным.\nМатэрыял: У дзень гонкі нічога не застаецца паспрабаваць. Усё павінна быць добра праверана, каб пераканацца, што яно добра адаптуецца да нас, нашага спосабу бегу і нашай марфалогіі. Важна таксама, каб гэта быў канкрэтны матэрыял для горы, бо гэты матэрыял спецыяльна распрацаваны для пэўнага асяроддзя.\nПачуцці: Бег у гарах - гэта не бег: гэта досвед 5 пачуццяў. Таму вам давядзецца ўбачыць краявіды, панюхаць зямлю, адчуць вецер ... Не забудзьцеся гэтым атрымаць асалоду!\nСпускацца: Пры спуску трэба расслабіцца, страціць страх і рухацца наперад; Трэба рабіць выгляд, што танцаваў!\nПрагрэсія: Вы не можаце перайсці ад 0 да 100, проста паспрабаваўшы. Пачынаць трэба з кароткага і не вельмі тэхнічнага поспеху і прагрэсаваць у адпаведнасці з тым, што цела просіць нас: слухаць цела - гэта мая лепшая парада.\nКалі Кіліян Жорнет адпраўляецца ў горы, ці думае ён пра трэніроўкі?\nКалі надвор'е дрэннае ці вы стаміліся, трэніруйцеся, калі добры дзень - выходзьце атрымліваць асалоду ад. Ён любіць спорт, горы, і гэта тое, што яму падабаецца. Няма дня, калі ўмовы добрыя, і я не хачу выходзіць. Заўсёды ёсць што зрабіць.\nЯкая працэдура трэніровак у Кіліян Жорнет?\nЁн трэніруецца два разы на дзень, потым займаецца больш кароткімі сесіямі, каб аднавіцца.\nКалі б Кіліян Ёрнэт мог зараз прайсці толькі адну гару, на якую б ён пайшоў?\nХоць яму цяжка выбраць толькі аднаго, сярод выбраных, напэўна, быў бы Непал, таксама Пірэнеі, Серданья, Капцыр ...\nЦі магчыма, каб Кіліян Ёрнэт звяртаў увагу на горы, калі імчаўся?\nЁн заяўляе, што падчас гонкі, відавочна, не. Але з 50 дзён, якія вы праводзіце ў спаборніцтвах, вакол вас застаецца амаль 300 назіранняў.\nШто аддае перавагу Кіліян Жорнет, лыжным гонкам альбо бегу на трасе?\nЁн аддае перавагу не выбіраць тое ці іншае. Яму падабаюцца горы, і ён карыстаецца ўмовамі, якія існуюць: зімой у снезе і на лыжах, а летам у абутку. Вы не хацелі б выбіраць, бо яны вельмі розныя, але дапаўняюць адзін аднаго.\nЯкую будучыню бачыць Кіліян Жорнет для бегу па трасе?\n«Зараз гэта цяжка зразумець, але вельмі важна, каб мы захавалі дух спорту. Зразумела, што прафесіяналаў будзе больш, але рэальная патрэба ў тым, каб прыцягнуць больш аматараў, якія сапраўды любяць трэйлінг. Дух важнейшы за чэмпіянат », - кажа Кіліян Жорнет.\nЯкія адрозненні паміж трэйлам і ультрабегам у гарах і ў ЗША паводле Кіліана Ёрнэ?\nХоць Кіліян Ёрнэт лічыць, што паміж горнымі відамі спорту ўсё менш і больш распаўсюджаных захапленняў, ён заяўляе, што ментальнасць у Еўропе і ў ЗША вельмі розная. У Еўропе горныя трасы і ўльтрабегуны значна больш канкурэнтаздольныя і шмат рыхтуюцца да ўсіх аспектаў спаборніцтваў, харчавання, свайго цела, нават галення ног, калі вы веласіпедыст.\nШто Кіліян Ёрнэт думае пра крытыку ў яго адрас за бег без аксесуараў і дадатковай дапамогі?\n«Для мяне ўзыходжанне альбо бег - гэта пошук жывёлы, якую мы носім у сабе. Фізічна мы як дрэнныя жывёлы дрэнныя: мы не маем сілы і хуткасці іншых млекакормячых, таму нам патрэбныя хаця б красоўкі альбо нейкая вопратка. Але я стараюся ісці як мага голей; гэта прымушае мяне адчуваць сябе больш інтэграваным у прыроду і наблізіцца да той жывёлы, якая я ёсць ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЦі разглядае Кіліян Ёрнэт гонкі на асфальце?\nЁн запэўнівае, што думаў пра гэта, але каб добра падрыхтаваць яго і атрымаць добрыя вынікі, спатрэбіцца не менш за паўгода. І вы дакладна не хочаце праводзіць шэсць месяцаў далёка ад гары.\nЯкая лепшая турыстычная гонка на лыжах, якую памятае Кіліян Жорнет?\nПадумаўшы на імгненне, ён кажа, што, напэўна, атрымаў першую перамогу на кубку свету ў Валерэце ў якасці старэйшага і П'еры Мента ў той жа год з Фларэнам Труе.\nЯкія самыя выбітныя ўзнагароды Кіліян Жорнет?\nЧэмпіён свету па вертыкальных гонках (лыжныя туры) 2010, 2011, 2013, 2015, 2017\nІндывідуальны чэмпіён свету (лыжныя туры): 2011, 2015\nПераможца індывідуальнага Кубка свету (лыжныя туры): 2010, 2011, 2012, 2016\nПераможца вертыкальных гонак Кубка свету (лыжныя туры): 2015, 2016\nВыбітныя гонкі: 1x - пераможца Altitoy / 1x - пераможца Mezzalama / 4x пераможца La Pierra Menta / 5x індывідуальная гонка Іспаніі і вертыкальная гонка\nЭкстрэмальныя лыжы: Альпы, Нарвегія, Аляска\nЗнакі хуткасці: 2018 - раўнд Боб Грэм\n2017 - Двайное ўздым на Эверэст за адзін тыдзень: FCT Everest 26h Base Camp - Cima і 17h Advanced Base Camp - Cima.\n2019 - Чэмпіён серыі Golden Trail\n2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2018 - чэмпіён Кубка свету\nЯкія яшчэ ўзнагароды выйграў Кіліян Жорнет?\nАвантурыст года паводле National Geographic 2014, 2018\nПрэмія Legend Legend 2014\nПрэмія Геста "Чалавечы спорт", гала-гульня 2014 World World\nСярэбраны медаль Каралеўскага ордэна спартыўных заслуг 2013 года\nШто стаіць за ўражлівымі дасягненнямі Кіліана Жорнета?\nКіліян Жорнет тлумачыць сваё дасканаласць 30-гадовай падрыхтоўкай, настойлівасцю, працяглымі штодзённымі трэніроўкамі. Ён сцвярджае, што за гэты час ён шмат чаго даведаўся пра сябе і меў магчымасць падрыхтаваць сваё цела да гэтых выклікаў. "Калі вы вывучаеце прадмет на працягу 30 гадоў, вы, напэўна, шмат чаго пра яго ведаеце".\nЯкія парады ад Кіліана Ёрнета для трэніровак і гонак?\nАтрымлівайце асалоду ад паляпшэння: вам трэба атрымліваць асалоду ад кожнага дня і кожнай паездкі. Не думайце, што вы трэніруецеся з-за "абавязацельстваў" ці для ўдасканалення, а таму, што мы захопленыя тым, што робім.\nАбсталяванне: Праверце ўсё абсталяванне перад любымі спаборніцтвамі. Усё павінна быць добра праверана, каб пераканацца, што яно добра адаптуецца да нас, нашага спосабу бегу і нашай марфалогіі. Таксама важна, каб гэта быў канкрэтны матэрыял для горы.\nПачуцці: Бег у гарах - гэта не бег: гэта досвед 5 пачуццяў. Таму вы павінны бачыць краявіды, адчуваць пах зямлі, адчуваць вецер. Не забудзьцеся атрымліваць асалоду ад гэтага!\nПрагрэсія і спускі: На спусках вам трэба расслабіцца, страціць страх і рухацца наперад; Трэба рабіць выгляд, што танцаваў!\nБяспека: Перш за ўсё, мы павінны думаць, што наш спорт займаецца ў натуральных умовах, якія мы не кантралюем. Вось чаму мы павінны навучыцца ведаць гору, а таксама тое, як мы з ёй узаемадзейнічаем. Трэба заўсёды прымаць усе меры бяспекі, глядзець прагноз надвор'я, не хадзіць у горы ў адзіноце, давяраць спецыялістам ...\nЯкія наступныя праблемы стаяць перад Кіліян Жорнет?\nСпартсмен хацеў бы працягваць выпрабоўваць сябе ў Гімалаях і дадаваць там праблемы і ўражанні, таксама паспрабаваць нешта на асфальце і роўні, каб паглядзець, як я сябе адчуваю, што для яго было б вялікай праблемай.\nУ чым сакрэт поспеху Кіліана Ёрнэ?\nЗ таго часу, як ён пачаў трэніравацца, час для яго заўсёды працаваў. Аднаўленне было тым, у чым ён дасягнуў поспеху, злучаючы трэніроўкі і асімілюючы іх. Праз гадзіну вы нічога не робіце, вы хочаце пайсці ў іншыя месцы. Спачатку яна была крыху мазахай, любіла рабіць доўгія прабежкі. Заняткі спортам - сродак перамяшчэння.\nАдкуль у Кіліян Ёрнэт матывацыя працягваць гонкі?\n«Упершыню я выйграў Зегаму, у 2007 годзе, выбух адрэналіну быў жорсткім. Ён быў маладзейшы і надаваў вялікае значэнне выніку. З цягам часу гэтыя эмоцыі не аднолькавыя, вы не адчуваеце, што выбух радасці і вынік нічога не спрыяе. Цяпер матывацыя паехаць у Зегаму - адчуваць сябе як дома, у асяроддзі неверагоднай абстаноўкі. Акрамя таго, канкурэнцыя служыць для праверкі вашай фізічнай формы. Калі ў вас добрая гонка, трэніроўкі прайшлі добра ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЯк узніклі Саміты майго жыцця Кіліяна Жорнета?\nПраект Кіліян Жорнет пачынаецца так: «Калі я пачаў удзельнічаць у гонках, у мяне быў спіс усіх гонак, у якіх я хацеў перамагчы. Настаў момант, калі я зразумеў, што ўсе гэтыя мэты ўжо дасягнуты, таму паспрабаваў знайсці новы выклік, і адтуль прыйшлі Саміты майго жыцця. Праект пачаўся ў 2012 годзе з Монблана і скончыўся ў 2017 годзе, калі Эверэст прайшоў праз такія вяршыні, як Аконкагуа, Дэналі, Сервіно, Эльбрус ... », - кажа Кіліян Жорнэ.\nЯкой мэты імкнецца Кіліян Ёрнэт з Summit Of My Life?\n«Асноўнай мэтай праекта было дасягнуць серыі запісаў у розных гарах па ўсёй планеце, прытрымліваючыся філасофіі Fast & Light, без дапамогі і з мінімальным неабходным абсталяваннем. Акрамя таго, гэта быў таксама праект каштоўнасцей, у якім у дадатак да гэтых спартыўных мэтаў я паспрабаваў даследаваць і іншыя рэчы, такія як пошук шчасця, пакоры, ахвярнасці і настойлівасці ", - кажа Кіліян Жорнет.\nШто такое «Вяршыні майго жыцця. Мары і выклікі ў гарах », кніга Кіліяна Жорне?\nПяць гадоў намаганняў, асабістых змаганняў і подзвігаў, падсумаваных у кнізе, напісанай ад першай асобы, з фотаздымкамі і інфаграфікай, якія ажыўляюць мары, якія сфармавалі асобу Кіліяна. З поспехам надыходзіць перыяд разважанняў, і з туману запісаў і пошуку новых ілюзій выява паўстае з сілай: плакат, які кіраваў падлеткавым пакоем, сілуэт даўніх пажаданняў: гара Матэрхорн.\nПра што распавядае "Nada es Imposible" Кіліана Жорнета?\nКіліян Ёрнэт давёў сваё цела да мяжы, атрымаў мноства траўмаў, падвергнуўся вялікім рызыкам і паставіў рэкорды, якія ўразілі свет. З відавочнай прастатой ён здзейсніў тое, што здавалася немагчымым. На піку сваёй бліскучай кар'еры ў спартыўнай эліце Кіліян Жорнет дзеліцца назапашаным вопытам у сваёй самай сумленнай і жыццёва важнай кнізе. "Няма нічога немагчымага" - гэта стымул, які заахвочвае нас здзяйсняць нашы мары, бегаць з запалам і свабодай і, перш за ўсё, атрымліваць асалоду ад гор.\nПра што распавядае "Нябачная мяжа" Кіліана Ёрнэ?\nТрое мужчын і гара; тры чалавекі і немагчымае прыгода. Экспедыцыя ў самым непрыручаным Непале, самым далёкім гарызонтах і самых аддаленых вяршынях, з малаверагоднымі ўздымамі, бясстрашнымі спускамі, праблемамі, рызыкамі, небяспекамі і рашэннем на жыццё і смерць. Экспедыцыя, якая адначасова з'яўляецца расследаваннем, уцёкамі і ўз'яднаннем, дзе эмоцыі множацца, а пачуцці жывуць на паверхні; дзе словы, маўчанні і ўспаміны набываюць новыя глыбіні.\nПра што "Уцёк альбо памерці" Кіліана Жорнета?\nПацалаваць славу альбо памерці, спрабуючы. Страта памірае, перамога - пачуццё. Бой - гэта тое, што адрознівае перамогу і пераможцу ". Кіліян Ёрнэт з'яўляецца дзеючым чэмпіёнам свету па скачках з неба, адной з самых цяжкіх фізічных падзей на планеце. Ён быў уверх і ўніз па Кіліманджара хутчэй, чым хто-небудзь у свеце. Ён разбіў усе сусветныя рэкорды ў кожным выкліку, які паставіў перад сабой: Ультра-след Монблан, Транс-Пірэнеі, вяртанне да возера Тахо ... Бег альбо смерць - гэта дзённік пераможцы, філасофія жыццё, узорны ўрок для ўсіх нас.\nАкрамя таго, што ён спартсмен, ён таксама дапамагае ў распрацоўцы ідэальнага матэрыялу для высокагорных відаў спорту. Што можа сказаць Кіліян Жорнет пра лыжы, як пра лыжы Salomon X-Alp, так і пра Minim?\nСпартсмен кажа, што яны моцна адрозніваюцца адзін ад аднаго, першы - для гонак, хуткага і непасрэднага спуску, а другі распрацаваны, каб прапанаваць простую лыжу пры любых горных умовах ... Ён распавядае пра тое, наколькі гэта неверагодна паглядзіце, наколькі цесныя адносіны паміж спартсменамі і дызайнерамі. Усё пачынаецца з нуля, ад ідэі выпрабавання вялікай колькасці прататыпаў да канчатковага выпрабавання.\nЯкая самая цікавая ежа, якую паспрабаваў Кіліян Жорнет падчас яго досведу ў міжнародных гонках?\nГэта залежыць ад адлегласці і тэмпературы. У далёкіх гонках і гарачых умовах бярыце соль, ваду, вадкасць, таксама бутэрброды з сырам і вяндлінай або макароны. Калі холадна, ён п'е гарбату з печывам. Часам вы не занадта шмат увагі надаяце харчаванню.\nШто Кіліян Ёрнэт найбольш захапляе ў прыродных прасторах?\nБез сумневу: яго разнастайнасць. Ён лічыць - і мы з ім згодны - што дзіўна, наколькі яны могуць адрознівацца паміж сабой. Немагчыма параўнаць самую высокую частку Кхумбу ў Непале з камяністымі вежамі даліны Манумента ў ЗША альбо з фіёрдамі і гранямі гор Нарвегіі. Усе яны абсалютна розныя вобласці, і яны самі мяняюцца, у іх няма такіх адценняў зімой, як вясной. Самае захапляльнае ў гэтых прасторах - гэта тое, як яны змяняюцца, як адаптуюцца.\nЧаму мы павінны ведаць пра горы паводле Кіліана Ёрнета?\nКіліян Ёрнэт лічыць, што: "Ёсць некалькі крыніц інфармаванасці. Першае: наступствы змены клімату, якія добра відаць на ледавіках, якіх становіцца менш або нават знікае. Гэта азначае, што ў не такой далёкай будучыні адбудзецца дэстабілізацыя горных парод, экасістэма будзе пераўтворана, а разам з ёй і біяразнастайнасць. Другі: Забруджванне. У свеце шмат рэгіёнаў, нават горных, дзе вада забруджана "\nШто вы ўбачылі на гары, што прычыніла Кіліян Ёрнэт найбольшы боль?\n«Калі вы едзеце ў базавы лагер летам ці ўвосень, гэта значыць, калі едуць усе астатнія, усюды вы знойдзеце смецце. Акрамя таго, калі вы паднімаецеся на гару ў Пірэнеях і бачыце, як дзеці ў снежных машынах гоняцца на дынях », - кажа Кіліян Жарнет.\nЗлавіць самалёт, каб дакрануцца да гор свету, таксама стварае выкіды, якія спрыяюць змене клімату. Як Кіліян Ёрнэт спраўляецца з гэтай супярэчнасцю?\n"Як і любая іншая супярэчнасць", - кажа Кіліян Жорнет. Ён таксама лічыць, што трэба знайсці баланс. У апошнія гады ён спрабаваў скараціць колькасць паездак, і цяпер ён вырашыў не падарожнічаць больш, чым тое, што генеруе тры тоны вуглякіслага газу ў год, што азначае, што здзяйсняецца адна міжнародная паездка ў год і адна-дзве кароткія.\nВы стварылі Kilian Jornet Foundation для захавання навакольнага асяроддзя ў гарах?\n«Я роблю акцыі на працягу многіх гадоў самастойна альбо праз асацыяцыі, альбо з мэтай павышэння дасведчанасці ў сваіх паслядоўнікаў у сацыяльных сетках. Магчыма, менавіта нараджэнне дачкі прымусіла мяне найбольш інтэнсіўна адчуваць цягу; Я спытала сябе, што можа быць лепшым спосабам выкарыстаць любы ўплыў, якое я магу аказаць, і самае карыснае было стварыць падмурак ", - кажа Кіліян Жорнет.\nЯкая мэта фонду Kilian Jornet?\n«Асноўная мэта - захаванне гор. Я думаў, што магу выкарыстаць свой голас, каб пачаць дыскусію пра навакольнае асяроддзе і даўгавечнасць у гарах. Мы працуем па многіх напрамках. Адзін з іх - фінансаванне даследаванняў, бо мы павінны ведаць, якія найлепшыя сродкі для барацьбы са змяненнем клімату альбо захавання біяразнастайнасці. Іншы - павышэнне дасведчанасці, каб растлумачыць, чаму мы павінны захоўваць навакольнае асяроддзе ў гарах і як мы можам гэтага дасягнуць », - кажа Кіліян Жорнет.\nАдсутнасць горнага лёду - яшчэ адзін чырвоны сцяг, які мы ігнаруем?\nЛічбы, якія прыводзіць Кіліян Ёрнэт, надзвычайныя: «Каля 40% ледавікоў ужо страчана, мы ўжо не зможам іх аднавіць. Але 60% усё яшчэ можна зэканоміць. Я лічу сябе аптымістам. Мы павінны прыняць, што нам давядзецца ахвяраваць і змагацца, каб змяніць сітуацыю. Пакаленне маёй дачкі зможа па-іншаму атрымліваць асалоду ад снегу і леднікоў, але на гэта будзе здольна.\nЦі верыць Кіліян Ёрнэт, што людзі перш за ўсё імкнуцца да жыцця з камфортам, незалежна ад уздзеяння, якое яно выклікае?\nСпартсмен згаджаецца з тым, што мы хочам камфорту, але не лічу, што іншы лад жыцця альбо транспарт стане менш камфортным. Я думаю, што гэта не столькі камфорт, колькі змена звычкі.\nЯк Кіліян Ёрнэт справіўся з блакаваннем?\n«У Нарвегіі ў нас не было сур'ёзных праблем з вірусам. Але лета 2020 года было дзіўным. Я спрабаваў бегчы па падлозе, але я атрымаў траўму і павінен быў аднавіцца. Але добры бок абмежаванняў заключаўся ў тым, што ў звычайныя часы мы б падарожнічалі далей і далей, але ў гэтым годзе для мяне быў добры час даследаваць свой рэгіён, нарвежскія горы ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nЧаму Кіліян Ёрнэ ўскочыў у дарожныя гонкі?\n«Ніякая экспедыцыя не была магчымай у 2020 годзе, нам давялося ўсё адмяніць. Я спрабаваў паспрабаваць што-небудзь іншае, трэніравацца па-іншаму, вучыцца розным рэчам і выкарыстоўваць тое, што мог, каб прымяняць гэта да іншых горных мерапрыемстваў ". заяўляе Кіліян Жорнет.\nЯк паўплывала пандэмія на руціну Кіліян Жорнет?\n«Паездкі для мяне зусім не важныя. Але вышыня так. Час, які вы праводзіце адзін у гарах. З іншага боку, было вельмі крута быць дома і бегаць па гарах, якія былі вакол мяне. Падарожнічаючы, я губляю шмат часу ў транспарце, і цяпер я маю магчымасць трэніравацца і быць у гарах кожны дзень ". - кажа Кіліян Ёрнэт.\nДля такога цікавага чалавека, як Кіліян Ёрнэт, 100 пытанняў амаль занадта кароткія ... Аднак мы спадзяемся, што вам спадабаўся гэты ўдар удасканалення, намаганняў і матывацыі, і вы застаяцеся з самым галоўным з усіх: калі вы ёсць мэта, і вы сапраўды хочаце яе дасягнуць, рана ці позна, вы гэта зробіце!


Вэніямінава пакаленьне — Вікіпэдыя\nТэрыторыя Вэніямінава пакаленьня паказана сьветла-блакітным колерам у цэнтры гэтае мапы іншых пакаленьняў. Тэкст напісаны па-нямецку.\nВэніямінава пакаленьне — паводле Бібліі, паходзіла ад малодшага і апошняга сына патрыярха Якава і яго любімай жонкі Рахілі, для якой нараджэньне гэтага сына мела сьмяротны зыход, таму бацька называў яго «сынам смутку», а часьцей «сынам сваёй старасьці». Як адзінага роднага брата па маці Вэніяміна вельмі любіў Ёсіф. Калі Вэніямін пакідаў Эгіпет, яму было крыху больш за трыццаць гадоў, ён меў ужо дзесяць сыноў. За час свайго саракагадовага падарожжа па сынайскіх пустынях яго род, дзякуючы сваёй высокай пладавітасьці вырас да 45,6 тыс. чалавек. Пры падзеле Палестыны яму дасталася невялікая, але затое цэнтральная і пладаносная мясьціна на поўнач ад Ерусаліму побач зь Юдавым пакаленьнем і зямельнымі абшарамі Эфраімавага і Манасіевага пакаленьняў. Гэта пакаленьне вылучалася надзвычайнай ваяўнічасьцю і мужнасьцю. Зь яго асяродзьдзя, паводле біблейскага паданьня, выйшаў першы ізраільскі цар Саул. Вэніямінава пакаленьне валодала вялікімі воінскімі сіламі і прымала ўдзел у стварэньні самастойнага Юдэйскага царства. Пасьля сямідзесяцігадовага бабілёнскага палону яно разам зь юдэямі складала галоўную частку габрэйскага насельніцтва. Менавіта з гэтага пакаленьня хрысьціянская традыцыя выводзіць паходжаньне апостала Паўла.\n^ Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А.Ф. Коршунава, паказальнікі А.Ф. Коршунава, В.А. Чамярыцкага. — Менск: Навука і тэхніка, 1990. С. 166—167.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вэніямінава_пакаленьне&oldid=1954493»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 31 студзеня 2018 году ў 14:07.


Канвертаваць Канадскі даляр (CAD) і Коста-риканский калон (CRC) : Калькулятар абменнага курсу\nКанадскі даляр (CAD) і Коста-риканский Калон (CRC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Канадскі даляр і Коста-риканский Калон пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Канадскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Коста-риканский Калон валюты па змаўчанні. Націсніце на Коста-риканский калон або Канадскі даляр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКанадскі даляр гэта валюта, у Канада (Каліфорнія, CAN-). Коста-риканский Калон гэта валюта, у Коста-Рыка (CR, CRI). Сімвал CAD можа быць запісаная Can$. Сімвал CRC можа быць запісаная C. Канадскі даляр дзеліцца на 100 cents. Коста-риканский Калон дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу Канадскі даляр Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Коста-риканский Калон Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад Yahoo Finance. CAD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. CRC каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Як сябра «Вясны» праваабаронца Леанід Судаленка адбывае пакараньне ў калёніі «Віцьба-3» - Віцебская вясна\nНе так даўно, жонка праваабаронцы, старэйшы і малодшы сын (у Судаленкаў чацьвёра сыноў) нядаўна былі ў яго на спатканьні. Леанід быў уражаны, як вырас за гэты час ягоны малодшы сын Мікіта. Бо апошнім разам яны бачыліся 18 студзеня 2021 году, у дзень затрыманьня. Лісты праваабаронцу не аддаюць нават ад блізкіх людзей, хоць яму пішуць, вядома, жонка, дзеці, сваякі. Ад сваякоў ён атрымлівае за месяц 2–3 лісты. Сваякі пісалі скаргі ва ўпраўленьне выкананьня пакараньняў. Але адказ прыйшоў такі: «Усю карэспандэнцыю ён атрымлівае».\n«Не дапускаюць адваката — маўляў, ня могуць яго зьняць з працы. І так было некалькі разоў. На ім жоўтая бірка, і да яго падвышаны інтарэс з боку адміністрацыі калёніі. Людзі, якія сядзяць за хабар, забойствы, іншыя злачынствы, у больш выгодных умовах, чым людзі зь іншым сьветапоглядам. Да крымінальнікаў не чапляюцца, у іх ёсьць „ільготы“: можна апранацца не паводле статуту, спаць на ніжніх ярусах — палітычным толькі на верхніх.\nНа парушэньні крымінальнікаў проста закрываюць вочы. На палітычных зь любой нагоды пішуць рапарты. Яны маюць наступствы — гэта пазбаўленьне перадач, спатканьняў. Рапарт пішуць за тое, што „ня так“ пагаліўся, скажам. Ды могуць напісаць за ўсё што заўгодна — ня так сеў, ня так стаў. Шкада, што канвойныя часта гатовыя выканаць любы загад, каб пагоршыць умовы для чалавека», — патлумачыла Свабодзе крыніца, знаёмая са становішчам Судаленкі.\nПраваабаронца атрымаў 3 гады зьняволеньня. Разам зь ім асудзілі Тацяну Ласіцу — валянтэрку «Вясны» (яна атрымала 2,5 года калёніі).\nЯшчэ адна фігурантка справы, Марыя Тарасенка, да прысуду зьехала зь Беларусі.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Кафкіянскія абвінавачванні ў адрас супрацоўнікаў «Вясны» напярэдадні яе 26-й гадавіны\tСуд падоўжыў на тры месяцы ўтрыманне пад вартай палітвязні Яне Пінчук »


Вікіпэдыя:Водгукі ўдзельнікаў/Новыя магчымасьці — Вікіпэдыя\nВікіпэдыя:Водгукі ўдзельнікаў/Новыя магчымасьці\nНовы навігацыйны інтэрфэйс Вікіпэдыі (павялічыць)\nВыгляд новай старонкі рэдагаваньня (павялічыць)\nЗдымак акна для даданьня спасылак\nКаманда аналізу Фундацыі «Вікімэдыя» шмат працавала з валянтэрамі ад супольнасьці, каб палегчыць вашу працу зь Вікіпэдыяй і іншымі праектамі. Мы вельмі рады паказаць вам некаторыя ўдасканаленьні, у тым ліку новае афармленьне і спрашчэньне працэсу рэдагаваньня. На гэтыя зьмены, зробленыя на аснове вынікаў тэставаньня новых функцыяў за апошні год, ускладзенае палягчэньне працы для новых удзельнікаў. Паляпшэньне зручнасьці карыстаньня нашымі праектамі зьяўляецца прыярытэтам для Вікімэдыі, таму мы яшчэ падзелімся абнаўленьнямі ў будучыні. Каб даведацца болей, наведайце адмысловы запіс у блогу Вікімэдыі на гэтую тэму.\nШто мы зьмянілі\nНавігацыя: Мы палепшылі навігацыю для чытаньня і рэдагаваньня старонак. Цяпер закладкі ў верхняй частцы кожнай старонкі дазваляюць дакладней зразумець, што Вы праглядаеце: артыкул ці старонку абмеркаваньня, а таксама, ці Вы чытаеце, ці рэдагуеце старонку.\nПаляпшэньні панэлі рэдагаваньня: Мы перапрацавалі панэль рэдагаваньня для таго, каб зрабіць яе болей простай у выкарыстаньні. Цяпер фарматаваньне старонак робіцца болей лёгкі і інтуітыўным шляхам.\nМайстар стварэньня спасылак: Лёгкі ў выкарыстаньні інструмэнт дазваляе Вам дадаваць спасылкі на іншыя старонкі так сама, як і на вонкавыя сайты.\nПаляпшэньні пошуку: Мы палепшылі пошукавыя падказкі, каб хутчэй паказаць неабходную Вам старонку.\nІншыя магчымасьці: Мы таксама ўвялі майстар стварэньня табліцаў для палягчэньня іх стварэньня і магчымасьць пошуку і замены для палягчэньня рэдагаваньня старонак.\nЛягатып Вікіпэдыі: Мы зьмянілі лягатып. Падрабязнасьці глядзіце ў блогу Фундацыі «Вікімэдыя».\nМы жадаем пачуць ад Вас водгук. Калі ласка, пакіньце свой водгук на старонцы зваротнай сувязі. Калі вы зацікаўленыя ў далейшым удасканаленьні праграмнага забесьпячэньня і карыстаньня, наведайце сайт Ініцыятывы па паляпшэньню зручнасьці карыстаньня.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вікіпэдыя:Водгукі_ўдзельнікаў/Новыя_магчымасьці&oldid=1802749»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 5 жніўня 2015 году ў 07:22.


Зорька. Газета для детей и подростков - “Па слядах Перамогі”\n“Па слядах Перамогі”\nЧетверг, 16.05.2019, 12:59. Рубрика: Из нашей почты\n11 мая ў Паляцкішскай сярэдняй школе Воранаўскага раёна прайшла квес-гульня для акцябрат “Па слядах Перамогі”.\nПачалася актыўная падрыхтоўка да гульні. Атрымаліся каманды “Лідары” і “Рытм”. Каманды знайшлі і вывучылі дэвіз і песню, намалявалі сцяг каманды.\nНарэшце надышоў дзень гульні. Нават хмары на небе не сапсавалі настрой акцябратам. Пасля пастраення, прадстаўлення каманд вучні атрымалі ліст з заданнем. Неаходна пры дапамозе карты знайсці на тэррыторыі школы і прайсці пяць прыпынкаў.\nНа прыпынку “Люстэрка” каманда “Рытм” хутка справілася з заданнем і прачытала вядомыя ўсім словы “Ніхто не забыты, нішто не забыта”, а на прыпынку “Лагічная” неабходна было палічыць прыклады, знайсці адпаведную літару, скласці фразу. Хутчэй справілася каманда “Лідары” . З рэбусам на станцыі “Прывальная” дзве каманды хутка расшіфровалі слова “Знамя”. Цяжкасці выклікала заданне “Піянерскі квіз”, патрэбна было не толькі дапісаць словы, але яшчэ знайсці на адзначанай тэрыторыіі лісткі са словамі і скласці прымаўку. Вось ўсе станцыі пройдзены. З перамогай на адзін бал раней і правільна выканала заданне каманда “Рытм”. Заканчэннем гульні стала выкананне разам песні “Разам весела крочыць”. Усе удзельнікі атрымалі прызы.\nІ не важна, хто перамог. Гульня пастрыяла выхаваць у вучняў пачуцце адказнасці адзін за другога ў час гульні, таму што гульня – гэта выдатная крыніца ўмацавання фізічнага, духоўнага і эмацыйнага самаадчування дзіцяці.\nА акцябрацкая квест-гульня “Па слядах Перамогі” дапамагла выхоўваць пачуццё патрыятызму ў вучняў, нагадала, каб дзеці шанавалі ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, беражліва ставіліся да родных мясцін.\nСвятлана Уладзіміраўна Вайцяхоўская,\nпедагог – арганізатор,\nПаляцкішская сярэдняя школа, Воранаўскі раён Гродзенская вобласць.\n« Неделя безопасности на водах в школе №3 г. Борисова\nМаленькие да удаленькие »


Культура - Купалава слова да Жоўтага мора сягне\n“Загугліць” і натхніцца\n— Два гады таму ў нашай традыцыйнай імпрэзе “Чытаем Купалу разам” упершыню прыняў удзел Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Карэя ў Рэспубліцы Беларусь Кім Ёнг Хо. Тады ён зазначыў, што творы Песняра па рытміцы падобныя да карэйскай паэзіі, а таму вельмі блізкія яго народу. Яму падалася даволі цікавай ідэя перакласці вядомыя нам змалку радкі на карэйскую мову. З гэтых планаў паступова і нарадзілася магчымасць выправіцца ў стажыроўку ў азіяцкую краіну ў рамках праграмы Карэйскага фонду для ганаровых гасцей мастацтва і культуры.\nКарэйскі фонд з’яўляецца падраздзяленнем тамтэйшага Міністэрства замежных спраў. Запрашаючы да сябе дзеячаў розных прафесійных плыняў (за досведам едуць і дыпламаты, і прадстаўнікі адукацыі, спорту і гэтак далей), ведамства імкнецца ўзняць імідж краіны і папулярызаваць карэйскую культуру ва ўсім свеце. У маёй групе былі прадстаўнікі чатырнаццаці краін, сярод якіх Боснія і Герцагавіна, Партугалія, Румынія, Алжыр, Ангола, Аўстралія, Бангладэш, Малайзія, Нігерыя, Сінегал, ЗША. З постсавецкай тэрыторыі — толькі Беларусь і Грузія.\nАсабіста для мяне стажыроўка сталася вялікім шчасцем і сапраўднай удачай. Па-першае, ці даехала б я сама калі да той далёкай Карэі? Па-другое, я набыла новыя прафесійныя стасункі, некаторыя з якіх ужо сёння ператвараюцца ў невялікія праекты. Распачалося ізноў з Купалы: усім з нашай групы я прэзентавала знакамітыя паштоўкі з выявай Песняра і вершам “А хто там ідзе?” на мове іх краін.\nДырэктару Нацыянальнага музея Бангладэша дастаўся англійскі пераклад, бо бенгальскага ў нас няма. І толькі я на развітальнай вячэры павярнулася да калегі, каб папрасіць дапамагчы з аўтэнтычным варыянтам, як ён мяне апярэдзіў просьбай… дазволіць яму перакласці беларускія радкі на бенгальскі! Аказалася, яго так уразіла сімволіка строф, што ён тут жа “загугліў” Купалу і зараз хоча напісаць артыкул, каб бенгальцы таксама прасякнуліся лёсам і творчасцю народнага паэта Беларусі. Вось так з нефармальных зносін можа атрымацца далейшае плённае супрацоўніцтва.\nАле самае галоўнае, што я пазнаёмілася з такой непадобнай і ўсё ж такі блізкай нам краінай, даведалася пра яе самабытнае мастацтва і пабачыла, як і ў найноўшых тэхналагічных варунках знаходзіцца месца для прасоўвання культурных дасягненняў.\nу цэнтры — Чалавек\n— Мяне ўразіла тая ўвага, якую ў Карэі надаюць культуры. Для нашай групы зладзілі сустрэчу з адным са стваральнікаў канцэпцыі сучаснай культурнай палітыкі краіны. Па меркаванні аўтараў, з распаўсюджваннем чацвёртай прамысловай рэвалюцыі людзі ўсё больш адчужаюцца адзін ад аднаго, у грамадстве відавочна ўзмацняюцца канфлікты паміж рознымі сацыяльнымі групамі, маладое пакаленне губляе надзею на будучыню. Таму менавіта чалавекацэнтрычны кірунак зможа пераламіць гэтую сітуацыю.\nУ новым тысячагоддзі азіяцкая дзяржава імкнецца перанесці акцэнт з эканомікі і тэхналогій на культуру, каб з дапамогай апошняй пераадольваць супярэчнасці ў грамадстве і ўплываць на яго інтэграцыю. Для гэтага ў краіне ідзе працэс дэцэнтралізацыі сістэмы, перадачы паўнамоцтваў і рэсурсаў мясцовым уладам, дэкларуецца зліццё культуры з рознымі індустрыямі.\nКарэйцы бачаць будучыню ў развіцці творчых сіл, стварэнні крэатыўных працоўных месцаў, каб новая прамысловая рэвалюцыя мела ўхіл на культурныя каштоўнасці. Яны накіраваны на стварэнне культурнай экасістэмы, а для гэтага мусяць палепшыць інфраструктуру на месцах. Нам распавялі пра восем важных задач праекта “Культурнае бачанне — 2030”, сярод якіх можна было пачуць пра павышэнне магчымасцяў канвергенцыі культурных рэсурсаў, інавацыі грамадства з дапамогай культуры, ахову культурнай разнастайнасці, абарону правоў і статусу дзеячаў культуры і мастацтва.\nДушэўныя рэплікі артэфактаў\n— Сказаць, што мяне ўразіла сталіца Карэі — не сказаць нічога! У Сеуле арганічна спалучаюцца шкляныя хмарачосы і старадаўнія пагады, строгія офісныя будынкі і сучасныя арт-аб’екты. Жыхары горада ўмеюць папулярызаваць сваё мастацтва.\nПрымаючы бок імкнуўся паказаць нам асноўныя плыні карэйскай культуры. Напрыклад, правялі экскурсію па Арт-цэнтры Сеула — установе, што нагадвае наш Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў. Кіраўніцтва Цэнтра пазнаёміла нас з найсучаснай матэрыяльнай базай, якой можна пазайздросціць. Чаго вартая хаця б тэатральная зала на больш як дзве тысячы месцаў, акустыка якой дазваляе паказваць не толькі драматычныя спектаклі, але і оперы!\nЯк музейшчыку, мне вельмі важна было пабачыць Нацыянальны музей Карэі. Гэта велізарны сучасны будынак з найлепшым экспазіцыйным абсталяваннем і дасканалым клімат-кантролем. Я атрымала цікавы досвед існавання музейнай крамы: тут эфектыўна выкарыстоўваюць сусветную практыку, калі наведвальнікі могуць пакінуць будынак толькі праз сувенірныя прылаўкі. На жаль, беларускія музеі не заўсёды маюць магчымасць прымяніць гэты маркетынгавы ход…\nУ краме я пабачыла шмат практычных рэчаў з музейнымі рэплікамі: напрыклад, на люстэркі, пудраніцы нанесены выявы мастацкіх твораў. Гэта сусветны трэнд у папулярызацыі музейных фондаў, які не ў поўнай меры выкарыстоўваецца ў Беларусі. У прыватнасці, наш літаратурны музей Янкі Купалы мае добрую мастацкую калекцыю, і спадзяюся, што неўзабаве мы таксама зможам зрабіць прывабныя і ў той жа час карысныя сувеніры.\nМы не маглі не пабываць у палацавым комплексе Чхандакун, які ўключаны ў Спіс сусветнай спадчыны UNESCO. Хараство старадаўняй каралеўскай рэзідэнцыі зачароўвала нават самага нагледжанага падарожніка! Праўда, цалкам растварыцца ў паэтычных ландшафтах не атрымалася: давалася ў знакі музейная звычка прыкмячаць прафесійныя дробязі. Так, для раённых філіялаў нашага музея “падгледзела” ў карэйцаў плеценыя з канатаў дарожкі (няхітрая, танная канструкцыя, якой зносу няма!) і просты, але надзвычай надзейны варыянт крапяжу вадасцёку.\nПрыемна бачыць каля гістарычных помнікаў мясцовых жыхароў у нацыянальных строях. Я адмыслова запытала ў гіда, ці не для фатаграфавання з турыстамі яны тут ходзяць (на памяць адразу прыйшлі шматлікія “Пятры” ды “Кацярыны” на Чырвонай плошчы ў Маскве, якія такім чынам зарабляюць). Але экскурсавод запэўніў, што сеульцы апранаюцца так па асабістым поклічы душы.\n— Самай важнай і плённай падзеяй для мяне падчас стажыроўкі стала сустрэча з прэзідэнтам Інстытута літаратурнага перакладу Карэі Са Ін Кімам. Гэтая ўстанова з’яўляецца адным з падраздзяленняў тамтэйшага Міністэрства культуры. Яна актыўна наладжвае супрацоўніцтва з замежнымі калегамі, перакладаючы нацыянальныя творы на мову іншых краін, і, адпаведна, выпускае замежную літаратуру на карэйскай. Для гэтага пры Інстытуце дзейнічае адмысловае выдавецтва.\nІнстытуту літаратурнага перакладу я ўручыла сігнальны экзэмпляр кнігі аднаго верша “А хто там ідзе?” Янкі Купалы на ста мовах свету (у Мінску кнігу прэзентавалі 12 красавіка — Н.П.). Спадар Са Ін Кім — між іншым, паэт, літаратурны крытык — быў уражаны выданнем, бо не кожная нацыянальная літаратура мае твор, перакладзены на такую колькасць моў. Кіраўнік ведамства запэўніў, што іх установа рада распачаць перамовы наконт выдання зборніка Купалы па-карэйску.\nУмовай майго ўдзелу ў стажыроўцы была дамова пра выданне ў Беларусі перакладу каго-небудзь з карэйскіх аўтараў. Паколькі друк — не функцыя музея, я звярнулася па дапамогу ў Міністэрства інфармацыі нашай краіны. Шчыра ўдзячна яго кіраўніку Алесю Карлюкевічу, які падтрымаў ідэю супрацоўніцтва з Інстытутам літаратурнага перакладу і запэўніў, што калі карэйцы надрукуюць Купалу, то беларусы з задавальненнем выдадуць анталогію карэйскай літаратуры.\nКарэйскаму боку я прапанавала падборку патрыятычнай і інтымнай лірыкі Янкі Купалы пад працоўнай назвай “Маладая Беларусь”. Пакуль перамовы знаходзяцца на пачатковай стадыі, але налета плануем завяршыць праект. Калі паліграфічныя магчымасці дазволяць, прапануем карэйцам дапоўніць іх выданне графікай нашых мастакоў. Купалу ілюстравалі Шаранговіч, Кашкурэвіч, Басалыга, Забораў — якое з імёнаў ні вазьмі, гэта з’ява!\nУ карэйскім Інстытуце велізарная бібліятэка перакладаў літаратур свету. Там я пабачыла шмат рускіх прозвішчаў, пад кнігі нашай усходняй суседкі аддадзена некалькі паліц. Спадзяюся, у нас атрымаецца адкрыць карэйцам шматпланавы сусвет беларускай літаратуры. І добра, што пачнём гэты, хочацца верыць, маштабны праект, творамі Купалы. Для Беларусі тое сімвалічна.


Канвертаваць Бруней даляраў (BND) і Нігерыйскі Nairas (NGN) : Калькулятар абменнага курсу\nБруней-даляр (BND) і Нігерыйская Наира (NGN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бруней-даляр і Нігерыйская Наира пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 24 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бруней-даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Нігерыйская Наира валюты па змаўчанні. Націсніце на Нігерыйскі Nairas або Бруней даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Брунея гэта валюта, у Бруней (Б.Н., BRN). Нігерыйская Наира гэта валюта, у Нігерыя (Н.Г., NGA). Даляр Брунея таксама вядомы як Даляр Бруней-Даруссалам, і пені. Сімвал BND можа быць запісаная B$. Сімвал NGN можа быць запісаная N. Даляр Брунея дзеліцца на 100 sen (100 cents). Нігерыйская Наира дзеліцца на 100 kobo. Абменнага курсу Даляр Брунея Апошняе абнаўленне 23 жнівень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Нігерыйская Наира Апошняе абнаўленне 24 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. BND каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. NGN каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Brexit: Барнье кажа, што ёсць добрыя перспектывы для здзелкі - Рэпарцёр ЕС\nЕўрапейскі савет кіраўнікоў урадаў быў абноўлены сёння (15 кастрычніка) аб перамовах паміж ЕС і Вялікабрытаніяй аб будучых адносінах Вялікабрытаніі з ЕС. Хоць быў адзначаны пэўны прагрэс, ЕС падкрэсліў, што хоча здзелкі, але не любой цаной.\nСтаршыня Еўрапейскага Савета Шарль Мішэль спачатку папрасіў прабачэння за адсутнасць старшыні Еўрапейскай камісіі Урсулы фон дэр Ляен, якой давялося самаізалявацца з-за кантакту з членам яе каманды, які аказаўся станоўчым на COVID.\nПагадненне - але не любой цаной\nМішэль сказаў, што ЕС адзіны і поўны рашучасці дасягнуць пагаднення, але пагадненне павінна грунтавацца на мандатах ЕС, асабліва калі гаворка ідзе пра роўныя ўмовы, кіраванне і рыбалоўства. Ён прывёў прыклад прыняцця аўтамабіляў з Вялікабрытаніі без супастаўных стандартаў і з рызыкай велізарных субсідый, прапаноўваючы пры гэтым Вялікабрытаніі ніякіх тарыфаў і квот. Ён сказаў, што гэта рызыкуе сотні тысяч еўрапейскіх працоўных месцаў. Ён заклікаў Вялікабрытанію зрабіць неабходныя крокі.\nПагадненне аб выхадзе павінна выконвацца "кропка"\nУ сувязі з пагадненнем аб выхадзе з краіны Мішэль заявіў, што ЕС разлічвае на яго поўнае выкананне: "кропка". Ён сказаў, што гэта пытанне міжнароднага даверу да Вялікабрытаніі.\nГалоўны перамоўшчык ЕС Мішэль Барнье заявіў, што ён поўны рашучасці дасягнуць сумленнай здзелкі з Вялікабрытаніяй: "Мы зробім усё, што ад нас залежыць, але не любой цаной". Ён чакае інтэнсіўных дыскусій на працягу наступных тыдняў, але сказаў, што пазіцыя ЕС была крышталёва зразумелай з першага дня перамоваў. Калі вы хочаце атрымаць доступ да нашага рынку ў 450 мільёнаў чалавек, павінны быць роўныя ўмовы і павінна быць свабодная і сумленная канкурэнцыя.\n"Добрыя перспектывы для здзелкі"\nБарнье сказаў, што змог далажыць Еўрапейскаму савету аб рэальным прагрэсе, але на дадзены момант застаецца тры прадметныя вобласці, дзе разрыў занадта вялікі. Барнье дадаў, што, хаця і былі добрыя перспектывы для здзелкі, гэта не ўдалося зрабіць без прагрэсу па трох нявырашаных пытаннях. Барнье імкнецца да пагаднення да канца кастрычніка.\nАдказваючы на пытанне аб тым, чаго хоча ЕС у плане гарантый, Барнье адказаў, што хацеў бы, каб дакладныя прынцыпы былі замацаваны ў дагаворнай форме. Вялікабрытаніі таксама трэба будзе даць гарантыю выканання мер унутраных спраў, хто будзе ажыццяўляць прымусовае выкананне і як яны будуць папярэджваць ЕС. Іншым важным элементам стане механізм урэгулявання спрэчак, які дазволіць абодвум бакам у выпадку неабходнасці прыняць аднабаковыя меры.\nУ той час як прэс-канферэнцыя ў Бруселі завяршалася, на першы погляд раздражнёны лорд Фрост - супрацьлеглы нумар Барнье на перамовах, выпусціў шэраг твітаў са скаргай на тое, што Еўрапейскі савет прыбраў слова "інтэнсіўна" са сваіх высноў.\n1/3 Расчараваны #EUCO высновы па перамовах паміж Вялікабрытаніяй і ЕС. Здзіўлены ЕС больш не імкнецца працаваць "інтэнсіўна", каб дасягнуць будучага партнёрства, як было дамоўлена @vonderleyen на 3 кастрычніка.\n- Дэвід Мароз (@DavidGHFrost) Кастрычнік 15, 2020\nПадобныя тэмы:Дэвід Фростпрыкметахпоўны вобразМішэль Барні


Жыцьцё і сьмерць мітаў: Талерантны народ\n09 ліпень 2009, 22:46\nУдзельнічае гісторык Алесь Краўцэвіч. Эфір 9 ліпеня 2009 году.\nТалерантнасьць — гэта цярпімасьць асобнага індывіда ці якой-небудзь супольнасьці людзей да прадстаўнікоў іншых канфэсіяў, палітычных партыяў, грамадзкіх арганізацыяў, этнасацыяльных групаў, а таксама да іншадумства, чужых поглядаў, вераваньняў, паводзінаў, да крытыкі іншымі індывідамі сваіх ідэяў, пазыцыяў і дзеяньняў. Звычайна складваецца на працягу многіх гадоў пад уплывам сацыяльных фактараў, грамадзка-палітычных працэсаў, асаблівасьцяў этнакультурнага разьвіцьця, канфэсійнай сытуацыі.\nІснуе ўстойлівае перакананьне, што для мэнтальнасьці і нацыянальнага характару беларусаў у мінулым і ў сучасны пэрыяд былі ўласьцівыя этнакультурная і рэлігійная талерантнасьць, аб чым сьведчаць адсутнасьць на беларускіх землях вострых, крывавых канфліктаў на этнічнай і канфэсійнай глебе, працяглае мірнае суіснаваньне нацыянальных супольнасьцяў, канфэсіяў, плённае ўзаемадзеяньне розных народных традыцыяў, звычаяў, абрадаў. Талерантны народ — гэта прыгожы міт пра беларусаў, якім карыстаюцца ідэолягі і палітыкі як важкім аргумэнтам.\nВячаслаў Ракіцкі: Аксіёму пра адвечную беларускую талерантнасьць не аспрэчвае ніхто: ні афіцыёзная ідэалёгія, ні незалежныя навукоўцы, ні свабодныя інтэлектуалы. Увогуле талерантнасьць выяўляецца ва ўсіх сфэрах жыцьця. У якіх сфэрах у Беларусі яна выяўляецца найбольш выразна, бясспрэчна?\nАлесь Краўцэвіч: Варта вылучаць два аспэкты гэтага міту — культурніцкі і сацыяльна-палітычны, талерантнасьць культурніцкую і талерантнасьць сацыяльна-палітычную. У сэнсе культурніцкім гэта вельмі плённы культуратворны міт з надзвычай салідным гістарычным падмуркам. У сэнсе сацыяльна-палітычным сытуацыя выглядае больш складана.\nРакіцкі: Як зразумець яе на звычайным узроўні культурніцкую, духоўную, рэлігійную талерантнасьць беларусаў?\nКраўцэвіч: Прывяду прыклад з свайго прыватнага жыцьця. На маёй роднай Мастоўшчыне ў мястэчку Пескі ў праваслаўныя сьвяты не працуюць каталікі з павагі да суседзяў, а ў каталіцкія сьвяты — праваслаўныя. На пахаваньні суседзкай бабулі-каталічкі майго праваслаўнага бацьку папрасілі несьці крыж сьпераду пахавальнай працэсіі.\nРакіцкі: З чаго вынікае беларуская талерантнасьць? Якія яе вытокі?\nКраўцэвіч: Цярпімасьць і разуменьне беларусаў у адносінах да культуры і веравызнаньня розных людзей вынікае са спрадвечнага памежнага становішча нашай краіны.\nБеларускі народ ёсьць прадуктам памежжа цывілізацыяў.\nБеларусь, беларускі народ ёсьць прадуктам памежжа цывілізацыяў. Пачаткі беларускага этнасу сягаюць у глыбокую старажытнасьць: УІ УІІ стагодзьдзі, да памежнага кантакту славянаў з балтамі. Славянскія каляністы пранікалі на землі, заселеныя балтамі, прыносілі свае звычаі, мову культуру, але таксама арганічна засвойвалі мясцовую балцкую культуру, найперш матэрыяльную, якая стагодзьдзямі дапасоўвалася да мясцовых геаграфічна-кліматычных умоваў.\nРакіцкі: І ўрэшце беларусы апынуліся на скрыжаваньні заходняй і ўсходняй цывілізацыяў. Ці лёгка адаптавалі яны заходнюю і ўсходнюю культуры? Як пераадольвалі супярэчнасьці? Ці былі канфлікты?\nКраўцэвіч: Сапраўды, Беларусь апынулася на памежжы бізантыйскай і заходнеэўрапейскай цывілізацыяў. Спачатку пераважалі бізантыйскія ўплывы — хрысьціянства прынялі ад Бізантыі, таксама пісьменнасьць, традыцыі мураванай архітэктуры. У прамежку паміж паловай ХІІІ і канцом ХІУ стагодзьдзяў Беларусь перажыла найбольш важны культурніцкі пералом у сваёй гісторыі, а менавіта: пераход ад арыентацыі бізантыйскай да заходнеэўрапейскай. Спачатку пачалі зьяўляцца новыя катэгорыі матэрыяльнай культуры, якія паходзілі з Заходняй Эўропы: гатычная архітэктура (напрыклад, знакамітая Белая вежа ў Камянцы), кафля, вялікіх памераў гатычная цэгла, узоры ўзбраеньня і шмат што яшчэ. Нарэшце Ягайла ў 1385-1386 гадах праз прыняцьце дзяржаўнай ідэалёгіяй каталіцызму далучыў нашу краіну да абсягу заходняй цывілізацыі. Але сытуацыя памежжа працягвалася. Мясцовыя традыцыі перапляталіся з новымі эўрапейскімі, каталіцтва суседзіла з праваслаўем, потым яшчэ дадалося пратэстанцтва. Саперніцтва існавала, але яно прыносіла культурніцкі плён — заходняя традыцыя ў кантакце зь мясцовай стварала ўнікальны культурны сынтэз.\nЗаходняя традыцыя ў кантакце зь мясцовай стварала ўнікальны культурны сынтэз.\nРакіцкі: Традыцыйна беларусы ганарацца мірным суіснаваньнем людзей розных нацыянальнасьцяў. Як фармавалася міжнацыянальная цярпімасьць?\nКраўцэвіч: Ад VІ стагодзьдзя на беларускай тэрыторыі славяне мірна ўзаемадзейнічалі з балтамі. Ад ХІУ стагодзьдзя сюды пачалі прыбываць габрэі — гэты нястомны рухавік эканомікі, са сваёй адметнай, старанна зьбераганай культурай. Вітаўт прывёў на захад Беларусі тысячы татараў, якія прынялі беларускую мову, але захавалі сваю веру — іслам. Побач з праваслаўнымі хрысьціянамі жылі іншыя хрысьціяне — каталікі, пратэстанты, уніяты. Як тут ня быць талерантным, калі хочаш жыць спакойна і мірна з суседзямі?! Саперніцтва культураў і веравызнаньняў у нас ніколі не набывала формы вайны — рэлігійнай ці міжнацыянальнай. Менавіта разнастайнасьць культураў была адной з прычынаў дасканалай кадыфікацыі права. Я маю на ўвазе Літоўскі статут, які дзейнічаў чатыры стагодзьдзі. Беларусы — народ, які прывык шанаваць права, аснову добрасуседзтва.\nРазнастайнасьць культураў была адной з прычынаў дасканалай кадыфікацыі права.\nРакіцкі: На пачатку нашай размовы Вы паставілі пад сумнеў сацыяльна-палітычную талерантнасьць беларусаў. Чаму? Хіба гэты міт не адпавядае гістарычным фактам? Ён неадпаведны рэчаіснасьці?\nКраўцэвіч: Міт пра адвечную сацыяльна-палітычную талерантнасьць беларусаў — цярпімасьць, пакорлівасьць любой уладзе, палітычная інэртнасьць — ня толькі шкодны, але і ня мае пад сабой рэальных гістарычных падставаў. Вось канкрэтныя прыклады. Першыя добра зафіксаваныя дакумэнтальна беларускія партызаны зьявіліся ў ХУІІ стагодзьдзі ў пару маскоўкай акупацыі Беларусі ў час вайны 1654 — 1667 гадоў. Маскоўскія ваяводы называлі беларускіх партызанаў “шышамі” і скардзіліся на іх цару ў Маскву. Маўляў, зьбіраюцца ў атрады, часам па некалькі тысячаў чалавек і “твоіх государевых людей б’ют до смерті, не допускают запасаться провіантом і кормом для лошадей”. А вядомы выпадак з той жа вайны, калі магілёўскія гараджане выразалі 10-тысячны маскоўскі гарнізон у сваім горадзе.\nРакіцкі: І ўсё ж, такіх фактаў, як мне падаецца, меней, чым фактаў цярплівасьці беларусаў да розных акупантаў, якіх яны спазналі спаўна. Ці ня маем мы справу з падменай паняцьцяў? Ці не называем талерантнасьцю канфармізм?\nКраўцэвіч: Канфармізм, палітычная інэртнасьць — гэта стратэгія выжываньня большасьці ў любой нацыі. Супраціў, перамены ініцыюе эліта. У нашай краіне існуе вялікая праблема эліты, а менавіта: найбольш адукаваная і актыўная частка грамадзтва не аб’яднаная пад сьцягам нацыянальнай ідэі. Гэта наступствы найноўшай гісторыі Беларусі ва ўмовах памежжа. Інэртнасьць бальшыні сёньняшніх беларусаў у палітычных справах — вынік вынішчэньня беларускіх элітаў у ХХ стагодзьдзі, асабліва сталінскімі рэпрэсіямі і Другой усясьветнай вайной. Лепшыя і самыя актыўныя беларусы фізычна вынішчаліся, на іх месца прыяжджалі расейцы, і вырасталі свае дэгенэраты. Недахоп палітычнай актыўнасьці, імкненьне адсядзецца, не канфліктаваць з уладай — зразумелая рэч у краіне памежжа, дзе толькі ў ХХ стагодзьдзі некалькі разоў зьмянялася ўлада. Найбольш актыўныя пры адной уладзе гублялі галовы, калі прыходзіла іншая. Тым ня меней у Беларусі яшчэ больш дзесятка гадоў існаваў актыўны антысавецкі супраціў пасьля заканчэньня апошняй вайны. А чаго варты Слуцкі збройны чын?! Аказваецца, за БНР добраахвотна ваявала больш як 10 тысяч беларусаў. А які прыгожы міт генэрала Булак-Балаховіча!\nРакіцкі: Вельмі часта можна пачуць, што талерантнасьць на мяжы ці нават у форме канфармізму ўсё ж мела плён, была мэтазгоднай. Дзякуючы гэтаму беларуская нацыя змагла выжыць у вельмі неспрыяльных гістарычных умовах. І мову захавалі, і духоўныя, матэрыяльныя каштоўнасьці, на падставе якіх усё ж магчымае і нацыянальнае, і дзяржаўнае, і культурнае адраджэньне…\nКраўцэвіч: Катэгарычна ня згодны з гэтай тэзай.\nКанфармізм — вымушаны стан беларусаў, бо ў іх доўга была не свая, а чужая ўлада.\nКанфармізм — вымушаны стан беларусаў, бо ў іх доўга была не свая, а чужая ўлада. Іншая рэч, што ў вельмі многіх выпадках ён быў шчыры. У нас канфармізм прымаў і прымае форму вырачэньня ўласнай нацыянальнай тоеснасьці, культурніцкай канвэрсіі. І для беларускай культуры гэта нясе толькі разбурэньне. Прыклад вымушанага канфармізму — дзеяньні летувіскіх камуністаў, якія адбудоўвалі гістарычныя помнікі ў сваёй рэспубліцы. У той самы час нашы камуністы шчыра і навыперадкі іх зьнішчалі.\nРакіцкі: А ці не з прычыны талерантнасьці беларусы многія свае культурныя здабыткі падарылі іншым народам? Чаму беларусы гублялі сваю ідэнтычнасьць, чаму многія імігравалі ў іншыя культуры? Чаму нават ад мовы — цэнтральнага паняцьця культуры — адмаўляліся? Ці не адбывалася гэта з прычыны ўсё той жа міталягічнай талерантнасьці?\nКраўцэвіч: Сытуацыя памежжа мае ня толькі станоўчыя, але і адмоўныя праявы. Масавая культурніцкая канвэрсія беларусаў — адмоўная праява сытуацыі памежжа.\nМасавая культурніцкая канвэрсія беларусаў — адмоўная праява сытуацыі памежжа.\nМы былі заслонай Захаду ад Усходу. Пакуль мы супраціўляліся расейцам, з другога боку на нас ішла польская культурніцкая экспансія.\nРакіцкі: А мо міт пра талерантнасьць, які ўжо ўвайшоў у падсьвядомасьць нацыі, разбурае іншае, ня меней важнае пачуцьцё — пачуцьцё нацыянальнай годнасьці?\nКраўцэвіч: На маю думку, якраз талерантнасьць можа быць падставай для беларускай нацыянальнай годнасьці. У дыскусіях з замежнікамі я часта прывожу аргумэнт — беларусы ніколі не дапускалі габрэйскіх ці якіх іншых пагромаў. І суразмоўцы-эўрапейцы гэта ацэньваюць, бо нават самыя сёньня дэмакратычныя эўрапейскія краіны ў сваёй гісторыі маюць выпадкі агрэсіўных праяваў неталерантнасьці. А яшчэ можна ўзгадаць сьвятую інквізыцыю, якая на\nТалерантнасьць можа быць падставай для беларускай нацыянальнай годнасьці.\nБеларусі проста не магла актыўна дзейнічаць — ня тыя былі грамадзкія настроі. А расейцам можна прыпомніць, як яны палілі сваіх ерэтыкоў, ці як доўгі час не дапускалі друкаваную кнігу ў сваю краіну: зьнішчалі друкарні, а кнігі таксама палілі.\nРакіцкі: Што зь міту пра талерантнасьць беларусаў трэба ў найноўшай гісторыі нацыі, якая мае ісьці сваім самастойным шляхам у супольнасьці зь іншымі народамі, захаваць, а ад чаго адмовіцца ці нават разбураць?\nКраўцэвіч: Міт пра культурніцкую талерантнасьць беларусаў — цалкам адэкватны, стваральны, ён прадстаўляе нашу непаўторнасьць у багатай мазаіцы культураў\nМіт пра культурніцкую талерантнасьць беларусаў — цалкам адэкватны, стваральны.\nрозных народаў сьвету. У ім наша адметнасьць і гонар перад усім сьветам. У сучасным сьвеце, асабліва ў Эўропе талерантнасьць ўзьведзена ў ранг найвышэйшай ідэалягічнай каштоўнасьці. Але ў большасьці эўрапейскіх краінаў практыка талерантнасьці мае адносна кароткую гісторыю. А беларусы, наадварот, могуць пахваліцца даўняй гістарычнай традыцыяй талерантнасьці і пры выпадку дапячы эўрапейца: “Вось у нас у ХУІ стагодзьдзі езуіты зацята змагаліся з Сымонам Будным, малюючы на яго карыкатуры (менавіта карыкатурны партрэт Буднага — адзіная захаваная ягоная выява), а вось ў вас яго б спалілі на вогнішчы”. Міт пра палітычную талерантнасьць беларусаў фармуюць нашы ворагі. Маўляў, адмовіліся ад усяго свайго — мовы, культуры, нацыянальнай тоеснасьці. Гэты міт, па-першае, неадэкватны; па-другое, варожы, прыніжальны шкодны для нашай тоеснасьці, скіраваны каб прадставіць беларусаў, паводле выказваньня сьветлай памяці Міхася Ткачова, “гноем, на якім прарастаюць культуры іншых народаў”.\nСьвята культур: успомнілі пра грэкаў, забыліся на сябе\nБеларусы талерантныя ці абыякавыя?\nУладзімер Някляеў: “Звышпіетэтныя адносіны з народам у мяне скончыліся”\nУнікальная талерантнасьць беларусаў


Карчэўскi Юльян (Юлiан) Юзафавiч (1806, Ашмян. р-н - 1833), жывапiсец - 200 год з дня нараджэння.\n1 - Жукаў Георгiй Канстанцiнавiч (1896-1974), расійскі ваенны i дзяржаўны дзеяч, каардынатар дзеянняў франтоў у Беларускай аперацыі 1944 г., Маршал Савецкага Саюза, чатыры разы Герой Савецкага Саюза (1939, 1944, 1945, 1956 гг.), Герой Манголii - 110 год з дня нараджэння.\n1 - Малышаў Валянцiн Мiкалаевiч (1931), заслужаны архiтэктар Беларусi - 75 год з дня нараджэння.\n1 - Радына Якаў Валянцiнавiч (1946, Валож. р-н), вучоны-матэматык, лаўрэат прэмii Ленiнскага камсамола Беларусi (1978 г.) i Дзяржаўнай прэмii Беларусi (1996 г.) - 60 год з дня нараджэння.\n2 - Доўгiрд Анёл (1776, Мсцiсл. р-н - 1835), фiлосаф, логiк, псiхолаг - 230 год з дня нараджэння.\n3 - Шумiлiна Iрына Мiхайлаўна (1956, Мiнск), пiянiстка, заслужаная артыстка Беларусі, лаўрэат прэмii Ленiнскага камсамола Беларусi (1984 г.) - 50 год з дня нараджэння.\n5 - Мурахвер Уладзiмiр Сямёнавiч (1931), мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (мастацкае шкло), заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусi - 75 год з дня нараджэння.\n5 - Маскалевiч Леанард Вiктаравiч (1936, Светлагор. р-н), заслужаны архiтэктар Беларусi - 70 год з дня нараджэння.\n6 - Кацыгiн Вiталь Вiктаравiч (1926-1997), вучоны ў галiне механiзацыi сельскай гаспадаркi, заслужаны дзеяч навукi i тэхнiкi Беларусi - 80 год з дня нараджэння.\n8 - Асiпенка Раiса Васiлеўна (1926, Гомель), спявачка, заслужаная артыстка Беларусi - 80 год з дня нараджэння.\n8 - Брагiнскi, Веткаўскi, Гомельскi, Добрушскi, Лоеўскi, Рэчыцкi, Хойнiцкi, Чачэрскi раёны (1926) - 80 год з часу ўтварэння.\n9 - Токараў Генадзь Барысавiч (1931), акцёр, заслужаны артыст Беларусi - 75 год з дня нараджэння.\n9 - Беларускi дзяржаўны музей народнай архiтэктуры i побыту (Мiн. р-н; 1976) - 30 год з часу заснавання.\n12 - Емяльянаў Вiктар Нiканавiч (1926-1990), заслужаны архiтэктар Беларусi, лаўрэат Дзяржаўнай прэмii СССР (1971 г.) - 80 год з дня нараджэння.\n13 - Зубаў Аляксандр Васiлевiч (1936), мовазнавец, акадэмiк Мiжнароднай акадэмii iнфарматызацыi - 70 год з дня нараджэння.\n15 - Асмалоўская Галiна Вiктараўна (1936, Горкi), дамрыстка, педагог, заслужаная артыстка Беларусi - 70 год з дня нараджэння.\n16 - Клумаў Яўген Уладзiмiравiч (1876-1944), удзельнiк Мiнскага патрыятычнага падполля ў Вялiкую Айчынную вайну, вучоны-медык, Герой Савецкага Саюза (1965 г.) - 130 год з дня нараджэння.\n17 - Равенскi Мiкалай Якаўлевiч (1886, Бярэзiн. р-н - 1953), кампазiтар, фалькларыст у эмiграцыi (Германiя, Бельгiя) - 120 год з дня нараджэння.\n19 - Клаус Мiкалай Парфiр'евiч (1906, Клiмавiчы - 2001), дырыжор, пiянiст, кампазiтар - 100 год з дня нараджэння.\n20 - Сергачоў Сяргей Аляксеевiч (1946, Мiнск), архiтэктар, адзін са стваральнікаў Дудзіцкага музея матэрыяльнай культуры ("Дудуткі") - 60 год з дня нараджэння.\n21 - Зан Тамаш (1796, Маладзеч. р-н - 1855), польскi паэт-рамантык, удзельнiк вызваленчага руху на Беларусi i ў Лiтве, даследчык беларускага фальклору - 210 год з дня нараджэння.\n21 - Ракасоўскi Канстанцiн Канстанцiнавiч (1896-1968), ваенны дзеяч, Маршал Савецкага Саюза, удзельнiк вызвалення Беларусi ў Вялiкую Айчынную вайну, двойчы Герой Савецкага Саюза (1944, 1945 гг.) - 110 год з дня нараджэння.\n21 - Усаў Вiктар Мiхайлавiч (1916-1941), удзельнік баёў на Беларусі ў Вялікую Айчынную вайну, Герой Савецкага Саюза (1965 г.) - 90 год з дня нараджэння.\n23 - Пiлютаў Пётр Андрэевiч (1906, Рагач. р-н - 1960), ваенны дзеяч, удзельнiк выратавання чэлюскінцаў у 1934 г., Герой Савецкага Саюза (1943 г.) - 100 год з дня нараджэння.\n24 - Фамiных Яўген Iванавiч (1906, Дзяржынск - 1977), ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант танкавых войск, удзельнiк вызвалення Беларусi ў Вялiкую Айчынную вайну, Герой Савецкага Саюза (1945 г.) - 100 год з дня нараджэння.\n24 - Жмойдзяк Расцiслаў Афанасьевiч (1936, Баранав. р-н), географ, картограф, заслужаны работнiк народнай адукацыi Беларусi - 70 год з дня нараджэння.\n25 - Давiдовiч Лiлiя Мiхайлаўна (1936, Гродна - 2002), актрыса, народная артыстка Беларусi, лаўрэат Дзяржаўнай прэмii Беларусi (1966 г.) - 70 год з дня нараджэння.\n25 - Зайцаў Уладзiмiр Яфiмавiч (1946), акцёр, рэжысёр, мастак тэатра лялек - 60 год з дня нараджэння.\n27 - Урублеўскi Валерый Антонiй (1836, г.п. Жалудок - 1908), адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-1864 гг. на Беларусі, дзеяч мiжнароднага рэвалюцыйнага руху - 170 год з дня нараджэння.\n27 - Карачун Юрый Аляксандравiч (1931, Мiнск - 1997), графiк, мастацтвазнавец, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусi - 75 год з дня нараджэння.\n27 - Рогалеў Аляксандр Фёдаравiч (1956, Гомель), мовазнавец - 50 год з дня нараджэння.\n28 - Забалотны Данiла Кiрылавiч (1866-1929), вучоны ў галiне мiкрабiялогii i эпiдэмiялогii, акадэмiк НАН Беларусi, АН Украiны, АН СССР - 140 год з дня нараджэння.\n28 - Радзiвонаў Мiкалай Iльiч (1906-2000), расійскі і беларускі акцёр, народны артыст Расii - 100 год з дня нараджэння.\n29 - Андрэеў Мiкалай Мiкалаевiч (1956, Мiнск), рэжысёр тэатра лялек - 50 год з дня нараджэння.\n30 - Шут Мiкалай Канстанцiнавiч (1916, г.п. Плешчанiцы - 1977), Герой Савецкага Саюза (1944 г.) - 90 год з дня нараджэння.\n31 - "Заслаўе", гiсторыка-культурны музей-запаведнiк (1986) - 20 год з часу заснавання.


Сёння пройдуць тры гульні чэмпіянату Беларусі па футболе, сярод якіх сапраўдны матч года — ПРАГНОЗЫ\n25.09.2019 / 08:46 11\nУ Мазыры, Гарадзеі і Брэсце сёння адбудуцца тры матчы вышэйшай лігі. Яны мусілі прайсці летам, але праз еўракубкі былі перанесеныя на канец верасня. Разам з Букмекерскай канторай Марафон раскажам, што цікавага нас чакае ў гэтых гульнях.\nБезумоўна, асноўная ўвага заўзятараў будзе прыцягнута да падзей у Брэсце, дзе «Дынама» прыме БАТЭ. Берасцейцы на пяць балаў пакуль апярэджваюць барысаўцаў (у БАТЭ ёсць гульня ў запасе), таму патэнцыйную паразу «жоўта-сініх» шмат хто будзе расцэньваць як капітуляцыю шматгадовага гегемона.\nАле ў верасні забіваць інтрыгу не варта. Бо, па-першае, наперадзе яшчэ восем тураў, а, па-другое, на пяты наступае «Шахцёр», які не супраць працягнуць сваю васьміматчавую выйгрышную серыю і скарыстацца няўдачамі канкурэнтаў.\nЦяпер пра кожны з трох матчаў больш падрабязна.\n«Славія» — «Віцебск»\n25.09, 16:30. Мазыр, стадыён «Юнацтва».\nКаэфіцыенты: «Славія» (перамога) — 2,36; нічыя — 3,25; «Віцебск» (перамога) — 2,95\nШто мазырчукі, што віцебчукі перажываюць не найлепшыя часы. У «Славіі» адна перамога ў апошніх дзесяці турах, у «Віцебска» — дзве, адна з якіх тэхнічная.\nНяглядзечы на няўдачы, турнірнае становішча абодвух клубаў не катастрафічнае — можна сезон скончыць у сярэдзіне табліцы. Для гэтага трэба пачаць перамагаць.\nПрагноз «НН»: А як пачаць перамагаць, калі ў «Віцебска» вялікія праблемы ў атацы? Лагічна спрагназаваць тотал, меншы за 2.5.\n«Гарадзея» — «Шахцёр»\n25.09, 18:30. Стадыён «Гарадзея».\nКаэфіцыенты: «Гарадзея» (перамога) — 5,30; нічыя — 3,80; «Шахцёр» (перамога) — 1,62\nУ мінулую пятніцу «Гарадзея» дома прымала берасцейцаў і не змагла адабраць балы ў лідараў табліцы.\nЦяпер у Нясвіжскі раён едзе чарговы фаварыт, які ў мінулыя выходныя разграміў «Віцебск» з лікам 4:0. Прытым першыя два мячы былі забітыя ўжо на першых хвілінах гульні.\n25.09, 20:45. АСК «Брэсцкі».\nКаэфіцыенты: «Дынама» (перамога) — 2,46; нічыя — 3,38; БАТЭ (перамога) — 2,72\nМатч першага круга — 1:0\nБерасцейцы на старце сезона забралі ў БАТЭ Суперкубак, а потым яшчэ перамаглі ў трэцім туры, перахапіўшы статус галоўнага раздражняльніка барысаўцаў у мінскага «Дынама».\nГульцы «Дынама» святкуюць перамогу ў Барысаве. Фота: ФК «Дынама-Брэст».\nЗа «Дынама» ў гэтым матчы — атакуючы патэнцыял і нестабільнасць брамніцкай пазіцыі БАТЭ (Чычкан і Чэрнік не змаглі паўнавартасна замяніць траўмаванага Шчарбіцкага). За БАТЭ — досвед вырашальных матчаў, а таксама праблемы ў абароне «Дынама» (да траўмы Дуартэ дадалася дыскваліфікацыя Вітуса).\nЛетась у Брэсце каманды выдалі вогненны матч з мноствам небяспечных момантаў, які скончыўся перамогай БАТЭ. Няхай і сёння будзе настолькі ж спякотна і пераможа мацнейшы.\nПрагноз «НН»: Мяркуем, што абедзве каманды змогуць адзначыцца. Не бяромся вызначыць пераможцу, таму тотал, большы за 2.5.\nДзяліцеся прагнозамі ў каментарах! Лічыце сябе экспертам у беларускім футболе — зрабіце стаўку ў Букмекерскай канторы Марафон!\nтолькі беларускія футбольныя чыноўнікі і функцыянеры дадумаліся перанесці "гульню года" на вечар працоўнага дня і яшчэ на сераду.\n25.09.2019 / 15:18\nБатэ по-любому руллииит!!!\n25.09.2019 / 16:04\nСпартовец, так, БелКласіка)


Презентация на тему: "РЫЦАР СУМЛЕННЯ І СВАБОДЫ Да 90-годдзя з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава.". Скачать бесплатно и без регистрации.\nРЫЦАР СУМЛЕННЯ І СВАБОДЫ Да 90-годдзя з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава. - презентация\nПрезентация была опубликована 3 года назад пользователемИрина Сирач\nПрезентация на тему: " РЫЦАР СУМЛЕННЯ І СВАБОДЫ Да 90-годдзя з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава." — Транскрипт:\n1 РЫЦАР СУМЛЕННЯ І СВАБОДЫ Да 90-годдзя з дня нараджэння народного пісьменніка Беларусі Васіля Быкава\n2 «Я - беларусь, мая родная мова – беларуськая» В. Быкаў ( )\n3 Васіль Быкаў нарадзіўся 19 чэрвеня 1924 году ў вёсцы Бычкі Ушацкага раону Віцебскай вобласці. Дзяцінства было ў Васіля Быкава, па яго словах, скупое на радасці і трудная, як і ўвесь той час. Часта жылося ў неполадках, нястачы. Даводзілася і галадаць: «Трэба ісці ў школу, а нема чего паесці і апрануць». Зараз ў одноўленай сядзібе сям'і Быкавых размещчаны музей. На тэрыторыі сядзібы хата, у якой прайшло дзяцінства В.Быкава, хлеў, гумно. Вакол хаты _ дрэвы, пасаджаныя бацькам пісьменніка. У хаце плошчай 49 м² этнаграфічна- бытовая экспазіцыя, дзе размешчаны предметы хатняга ўжытку (альбом іх аналагі), якімі карысталася сям'я Быкавых. Малюнак В. Быкава\n4 Змалку вызначаўшыся цягай да малеванная Васіль Быкаў поступает ў Віцебскае мастацкае вучылішча. Там навучэнцам плацілі пристойную па сялянскіх мерках стылендыю, ажно 60 рублёў. «Гэта ж гроши!» -- казаў бацька. Але ўдача нядоўга свяціла юнаку. 3 восені 1940 г. адмянілі стыпендыі і ўвялі плату за навучанне. В. Быкаву не было не толькі чим плаціць, але і на што жыць. Так скончыўся перши «віцебскі перыяд» Васіля Быкава. Памяць аб ім захоўвае мемарыяльная доска славутаму земляку, якая была ўстаноўлена на будынку былога мастацкага вучылішча ў 2008 г. Віцебскае мастацкае вучылішча\n5 Быў яшчэ адзін непрацяглы перыяд пражывання Васіля Быкава ў Віцебску. У канцы 1940 г. Васіль Уладзіміравіч зноў прыехаў з вёскі ў город, каб паступіць у навучальную ўстанову.. Шаснаццацігадовы юнак стаў вучнем школы фабрычна-завадскога навучання (ФЗН) будаўнікоў. Па ўспамінах Быкава, зіма 1940–1941 гг. «была надта сьцюдзоная, зь вятрамі і маразамі. Мы ж працавалі і вучыліся скрозь на сьцюжы…». Асабліва запомнілася будаўніцтва дома на Суражскай шары (зараз вул. Гагарына): «…Я клаў вугал, для чего патрэбны быў спрут і галоўнае – дакладнае века, каб не скрывіць. Бегалі грэцца ў суседні цех чарапічнай фабрыкі, дзе было зацішней…» Дому, які будаваў Васіль Быкаў, не наканавана было захавацца. Як і самому Быкаву не наканавана было застацца ў Віцебску.\n6 Выпуск у Віцебску прыпаў на початок 1941 г. «Нам аб'явілі, што паедзем працаваць на Украіну, у город Шостку» (Сумская вобласць). Там жыў Васілёў свояк, які ўцёк з Беларусі ад раскулачивания. Перад ад'ездам юнак узяў у Кублічах давидку аб вучобе ў 10 класе, намерваючыся ўжо ў Шостцы экстэрнам здаць экзамены за сярэднюю школу і паступіць у індустрыяльны інстытут. У Шостку он заехаў. Але вучыцца ў інстытуце не давялося. Грымнула война. Хлопца «цезарь военкомат» мабілізавалі «на абаронныя работы». В. Быкаў капаў супрацьтанкавыя равы, у складзе інжынернага батальона ўдзельнічаў у будаўніцтве іншых абаронных умацаванняў, а потом і ў баях на Паўднёва-Заходнім франце. Уцалець у такіх умовах было эмаль немагчима. Але В. Быкаву не як шанца вала. Быў выпадак у той калатнечы, калі яго ўжо вялі на расстрел, але немалады «вусаты чырвонаармеец», якому даручылі выканаць дзікі прысуд, пашкадаваў юнака і адпусціў яго, зрабіўшы адчэпны выстрел у паветра.\n7 Потым Васіль Быкаў апынуўся ў Саратаўскім военным вучылішчы, якое закончыў у кастрычніку 1943 г., атрымаўшы звание младшего лейтенанта. Далей -- фронт да канца войны, баі -- зноў на Украіне, а яшчэ -- у Малдавіі, Румыніі, Венгрыі і Аўстрыі, дзе В. Быкаў і сустрэў Перамогу. Дачакацца яе было вялікім шчасцем, пра выключенасць якога сведчыць хоть бы тое, што з усіх 80 юнакоў, якія ў Саратаве разам з В. Быкавым атрымалі лсйтэнанцкія пагоны, жывымі засталіся толькі чацвёра. Зрэшты, і В. Быкаў меў два цяжкія раненні, потом одно параўнальна лёгкае, вельмі модную кантузію і яшчэ тысячи раз рызыкаваў жыццём. Лічыўся ен і паха ванным у брадкай магіле каля вёскі Вялікая Севярынаўка на Кіраваградчыне. У Румыніі, 1944.\n8 На Кіраваградчыне есть брацкая магіла, дзе ў спісе паха ванных значыцца імя Васіля Быкава. Бацькі атрымалі похвальную, дзе паведамлялася, што іх сын, камандзір стралковага ўзвода лейтенант Выкаў Васіль Уладзіміравіч забіты 10 студзеня 1944 года, паха ванны на центральных могілках вёскі Вялікая Севярынаўка Кіраваградскай вобласці. У Румыніі, Малодшы лейтенант В. Быкаў з салдатамі свайго падраздзялення, 1944.\n9 Пасля дэмабілізацыі В. Быкаў жыў у Гродне (з 1947), працаваў мастаком у гродзенскіх майстэрнях, у рэдакцыі областной газеты «Гродзенская праўда» (194749). У зноў служыў у Савецкай Арміі. Канчаткова дэмабілізаваўшыся (маёр запаса), працаваў літаратурным супрацоўнікам, літаратурным консультантам газеты «Гродзенская праўда» (195672). Член Саюза пісьменнікаў СССР з Выступаў як журналіст. Васіль Быкаў з маці Ганнай Рыгораўнай\n10 У областным і рэспубліканскім другу пачалі з'яўляцца яго замалёўкі, фельетоны, нарысы. Быў бараны сакратаром Гродзенскага аддзялення СП БССР (197278). У 1978-м пераехаў на сталае жыццё ў Мінск. 3 гэтага часу займаўся выключена творчай працай. Уваходзіў у састаў праўлення СП СССР, Рады СП БССР, рэспубліканскага Савета Фонда міру. Ганаровы грамадзянін Ушацкага раона. З унукамІрына і Васіль Быкавы Васіль Быкаў з сынам Сяргеем\n11 У снежні 2002 Васіль Быкаў пераехаў на жыхарства ў Чэхію, перед гэтым некалькі гадоў быў вымушаны жыць у Германіі, а да гэтага ў Фінляндыі. У 2002 апублікаваў кнігу ўспамінаў «Доўгая дарога дадому». У Чэхіі перанёс аперацыю. Прага.Васiль Быкаў, Сяргей Навумчык, Iвонка Сурвiлла. 24 сакавіка 2003 г.\n12 Нечысьць на землю беду наклікала. Перагорадзіла белы дзень гора. Засталася Беларусь без Быкава - Беднай хатай Без Гаспадара. Рыгор Барадулін 22 чэрвеня 2003 г. Летам 2003 г. Васіль Быкаў, ужо невылечна хворы, вярнуўся ў Мінск, каб памерці на радзіме. Сэрца Васiля Уладзiмiравiча Быкава спынiлася 22 чэрвеня 2003 года. Магіла Васіля Быкава на Усходніх могілках Мінска Развiтанне з пiсьменнiкам. 25 чэрвеня 2003.\n13 Першыя апавяданні Васіля Быкава былі надрукаваны ў часопісе "Вожык" (1947, «Дапякло»), газете "Гродзенская праўда" (1949, "У першим баі"). Але сам В. Быкаў свой пісьменніцкі лёс адлічвае з 1951, калі на Курылах, дзе ў той час служыў, напісаў апавяданні "Смерць человека" і "Абознік". Іх он паслаў на водгук М. Лынькову. Нягледзячы на ўвогуле ўдалы творчы дебют, В. Быкаў не быў перакананы ў тым, што літаратура – яго жыццёвае прызвание. 3 героя апавядання "У першим баі" Мікалая Беражнога пачаліся быкаўскія героі – маладыя афіцэры і солдаты з трагічным франтавым лёсам. Васіль Быкаў, 1966.\n14 У "Жураўліным крышку" (1959) пісьменнік звярнуўся да ваеннай темы, каб застацца ёй верным эмаль увесь час. У наступных яго аповесцях паўстае перед чытачом гранічна праўдзівае адлюстраванне войны. Яго дворы нязменна нясуць ў сабе моцны заряд моральной энергіі, неабходнай чалавеку соння. Шырокая вядомасць прыйшла да Быкава пасля публікацыі аповесці "Трэцяя ракета" (1961). Тэма человека на войне так сама праходзіць праз аповесці "Пастка" (1962), "Альпійская балада" (1963), "Праклятая вышыня" (1968). У час працы\n15 Канец 1950-х – початок 1960-х гадоў для В. Быкава – час пошукаў самого себе. Ён піша сатырычныя мініяцюры, гісторыка-прыгодніцкую аповесть "Апошні боец", серию навел на маральна-этычныя темы, другі цикл военных апавяданняў, нарысы, рэцэнзіі. Гэтыя дворы сведчаць пра тое, што іх аўтар ішоў да свайго адкрыцця свету, да аналітычнага даследавання чалавечага быцця, рашуча адмаўляючыся ад дробнатэмнасці, апісальнасці. Кожны твор быў для яго своеасаблівай школай майстэрства, пяро пісьменніка стелла, почерк набываў большую індывідуальную афарбоўку, мова выразнасць і дакладнасць. В. Быкаў набліжаўся да раскрыцця тих трагічных падзей , з якімі сутыкаецца галоўны герой яго аповесцей. Васіль Быкаў, 1964.\n16 У партызанскім цикле аповесцей ("Круглянскі мост" (1968), "Пайсці і не вярнуцца" (1978), "Знак бяды" (1982) з асаблівай сілай выявілася проблема трагічнага, адвечная тема выбору ў складных умовах акупіраванай тэрыторыі і партызанскай барацьбы народа супраць фашыстаў. Не менш востра паказаў пісьменнік і падзеі калектывізацыі, да якіх упершиню звярнуўся ў аповесці "Знак бяды". У беларуськай літаратуры ніхто так оголена- праўдзіва, з болеем, абгрунтавана не паказаў бессэнсоўнасць, жорсткасць сталінскіх метадаў абагульнення сялянскіх гаспадарак, вытручвання ў селяніне-працаўніку любові да зямлі- карміцелькі, вынішчэння яго гаспадарчых традыцый. Васіль Быкаў, Найден Вылчаў (Балгарыя), Ніл Гілевіч, 1985.\n17 У 1970-я гады В. Быкаў працягвае цикл аповесцей на военную тему: "Сотнікаў" (1970), "Абеліск" (1971), "Дажыць да світання" (1972), "Воўчая зграя" (1974), "Яго батальон" (1975). З Петрусём Броўкам,1976.В. Быкаў, У. Караткевiч, М. Аўрамчык,1973.\n18 Аднак у застойные гады афіцыйная крытыка непрыймальна ставілася да бескампрамісных аповесцей В. Быкава пра вайну. Адзін з самых вострапраўдзівых яго твораў "Мёртвым не баліць" (1965) убачыў свет на той час толькі ў часопісах "Маладосць" і "Новый мир", дзякуючы грамадзянскай мужнасці іх рэдактараў П. Панчанкі і А. Твардоўскага. В. Быкава абвінавачвалі ў тым, што он не з тих пазіцый піша пра вайну, скажае праўду, ачарняе гераічных савецкіх воінаў. У хвіліны роздуму Васіль Быкаў сярод школьнікаў г. Ліда, СШ 8 Васіль Быкаў сярод воінаў, 1982\n19 Пераасэнсаванне мінулага стала галоўным напрамкам, па якім рухалася быкаўская думка ў 1980-я гады. Пісьменнік пераасэнсоўвае і прыкметна ўдакладняе многое з того, што ўпэўненна сцвярджаў ў сваіх дворах. У рамане "Кар'ер" (1985) паяднаны сучаснасць і война. Складаны лёс человека ва ўмовах фашысцкай акупацыі пісьменнік показывает ў аповесці "У тумане" (1988). "Аблава" (1989) мае реальную жыццёвую основу. В. Быкаў акцэнтуе ўвагу на зла весна- разбуральнай сутнасці часу і гаворыць пра катастрафізм духоўнага быцця ў целым. З суровым рэалізмам у адлюстраванні падзей напісана быкаўская "Сцюжа" (1969, 1991). Васіль Быкаў на Магілёўскім камбінаце сінтэтычнага волокна імя У.І.Леніна\n20 У 1990-я В. Быкаў бярэ на ўзбраенне апавяданне. "На чорных лядах", "Бедныя людзі" (абодва ), "Жоўты пясочак", "Зенітчыца", "Палкаводзец", "Палітрук Каламіец", "Падоранае жыццё" (усе ). На адкрыцьцi помнiка Язэпу Драздовiчу ў 1993 годзе. Васіль Быкаў, Максім Танк, Алесь Адамовіч.\n21 Аповесть "Пакахай мяне, салдацік" (1996) тематычна звязана з циклам "военных" апавяданняў. Аповесть "Ваўчыная яма" (1999) расказвае пра жыццё ў чарнобыльскай зоне. Надзвычай складаныя рэаліі ваеннай рэчаіснасці паўстаюць з аповесці "Балота" (2001). В. Быкаў. Фрагмент рукапісу п'есы "Пакахай мяне, салдацік...», 1997.\n22 Яшчэ адна іпастась пісьменніка – аўтар "баек жыцця" з філасофска- алегарычным зместам: "Сцяна" (1995), "Музыка", "Народныя мсціўцы" (абодва ), "Ваўчыная яма", "Мальбара", "Тры нявымаўленых словы", "Труба" (усе ), "Галоўны крыгсман", "Хутаранцы", "Апалагетыка "нагана", "Кошка і мышка" (усе ). Выходзяць кнігі прозы "Сцяна" (1997), "Пахаджане" (1999).\n23 Быкаўскія прыпавесці ўвайшлі ў супольную кнігу Р. Барадуліна і В. Быкава "Калі рукаюцца душы" (2003). Працягвае тему сяброўства кніга "Дажыць да зялонай травы" (2008). Кнігу пад такой назвай В. Быкаў і Р. Барадулін пісалі 43 гады. Складаецца яна з сяброўскага ліставання двух выдатных творцаў, якое пачалося ў У гады перабудовы В. Быкаў актывізаваўся як грамадскі дзеяч, публіцыст. Яго выступленні, артыкулы, інтэрвю склалі зборнікі "На крыжах" (1992) і "Крыжовы шлях" (1998). Пісьменнік падсумаваў вынікі свайго жыцця і творчасці кнігай успамінаў "Доўгая дарога дадому" (2002). Васіль Быкаў з Рыгорам Барадуліным Васіль Быкаў і Святлана Аляксяевіч\n24 Адной з апошніх прац В. Быкава сталі аповеды Барыса Кіта, запісаныя Васілём Быкавым улетку 2001 "Цярновы шлях", якія пазней увайшлі ў кнігу "Грамадзянін свету" (2004). Кожны з 12 аповедаў пачынаецца лірычна-белетрыстычным уступам самого В. Быкава, які пры гэтым каларытна характарызуе нямецкія рэаліі і апавядальніка. У Берліне Васіль Быкаў і Барыс Кіт. Франкфурт на Майне, кастрычнік 2001 г.\n25 Пасля смерці Васіля Быкава зяўляюцца на старонках другу невядомыя беларуськаму чытачу дворы. У кнігу "Бліндаж" (2007) увайшлі аповесці "Бліндаж" (1987) і "Апошні боец" (1958), якія раней не ўключаліся аўтарам у ніводзін свой зборнік.\n26 Балет "Альпійская балада" (1967) напісаў Я. Глебаў, на яго ж аснове стварыў "Сюіту з балета "Альпійская балада". Оперу "Сцежкаю жыцця" (1980, паводле "Воўчай зграі") стварыў Г. Вагнер. У 1990 пастаноўка радыёспектакляў па аповесцях В. Быкава "У тумане" і "Кар'ер" адзначаны Дзяржаўнай прэміяй БССР. Да творчасці пісьменніка звярталіся мастакі А. Кашкурэвіч, I. Немагай. Па дворах В. Быкава пастаўлены кінафільмы "Трэцяя ракета" (1963), "Альпійская балада" (1966), "Дажыць да світання" (1975), "Воўчая зграя" (1976), "Абеліск" (1977), "Узыходжанне" (1977, паводле "Сотнікава", рэжысёр Л. Шапіцька) "Знак бяды" (1985), кароткаметражны фільм "Пастка", тэлефільм "Доўгія вёрсты войны" (1976, паводле аповесці "На ўсходзе сонца"). В. Дашуком створаны фільм пра В. Быкава "Узыходжанне" (1985). П'еса "Апошні шанц" ставілася ў тэатрах. Былі інсцэніраваны яго аповесці "Абеліск", "Альпійская балада", "Дажыць да світання" (усе – Масква), "Знак бяды" (Гомель, Ленінград, Мінск), "Пайсці і не вярнуцца" (Кастрама, Масква, Чарнігаў), "Сотнікаў" (Ленінград, Магілёў), "Трэцяя ракета" (Кіеў, Масква) і інш.\n27 Разумею, як цяжка быць В.Быкавым. Таму схіляюся перед яго творчасцю і маральным подзвігам Чынгіз Айтматаў\n28 Бібліятэка установы адукацыі «Бабруйскі тэхналагічны прафесійна-тэхнічны каледж» Падрыхтавала: І. Сірач Быкаў, В. Збор твораў: у 4 т. т.3. – Мн.: мастацкая літаратура, с Бугаёў, Д. Васіль Быкаў: нарыс жыцця і творчасці. – Мн.: Нар. Асвета, – 207 с. 3.Буран, В. Васіль Быкаў: нарыс творчасці - Мн:Маст. літ с. 4. Быкаў, В. Пакахай мяне, салдацік// Полымя, с Пажарыцкі, М. Міфалогія і фальклор у творчасці Васіля Быкава//Роднае слова с Кручок, М. Рыцар сумлення і свабоды// Роднае слова с http://be.wikipedia.org/wiki/Быкаў 8.\nСкачать бесплатно презентацию на тему "РЫЦАР СУМЛЕННЯ І СВАБОДЫ Да 90-годдзя з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава." в формате .ppt (PowerPoint)