Дзмітрый Бачкоў: “Маё жыццё багата на сустрэчы”\nПо сообщению nastgaz.by ("Настаўніцкая газета")\nНіколі б не падумаў, што калісьці прыйдзецца браць інтэрв’ю ў сваіх былых студэнтаў… Але, сёння ў рубрыцы “Мая школа” вядучы тэлеканала “Беларусь 1” Дзмітрый Бачкоў успамінае пра сваё дзяцінства і школу жыцця.\nНіколі б не падумаў, што калісьці прыйдзецца браць інтэрв’ю ў сваіх былых студэнтаў… Але, сапраўды, вельмі прыемна ўсведамляць, што тыя, каму ты імкнуўся перадаваць свае веды, дасягнулі пэўных вышынь у прафесіі, сталі публічнымі асобамі… З Дзмітрыем Бачковым, першакурснікам спецыяльнасці “Журналістыка” Інстытута сучасных ведаў імя А.М.Шырокава, я пазнаёміўся ў 2002 годзе. Сёння ў рубрыцы “Мая школа” вядучы тэлеканала “Беларусь 1” Дзмітрый Бачкоў успамінае пра сваё дзяцінства і школу жыцця.\n- Дзмітрый, нягледзячы на малады ўзрост, вы дасягнулі папулярнасці і прафесійнай запатрабаванасці. Тое, да чаго многія ідуць дзесяцігоддзямі, вы змаглі атрымаць за некалькі гадоў. Як фарміраваўся ваш сённяшні ўзровень ведаў і, як зараз модна гаварыць, кампетэнцый?\n- Тое, што я зараз ведаю і ўмею, - гэта ў першую чаргу самаадукацыя, якая грунтуецца на фундаменце школьных ведаў, якія заклалі настаўнікі 191-й мінскай школы. Але, на мой погляд, школа - гэта не столькі веды, колькі выхаванне. Выхаванне разумення, што трэба і што не, што добра і што дрэнна…\n- Але ж 11 гадоў у школе не прайшлі дарма?\n- Сёння я задумаўся, якія ж у мяне былі любімыя прадметы. Гэта фізкультура…\n- … спевы?\n- Спевы былі маім любімым прадметам, але не тых, хто знаходзіўся побач са мной (Смяецца.): калі я пачынаў спяваць, урок спеваў заканчваўся.\nГісторыя і літаратура падабаліся менавіта тым, што на гэтых уроках можна было разважаць. Я не мог думаць у пэўных зададзеных кімсьці рамках. Мне было вузка ў акрэсленым алгарытме рашэнняў, які, напрыклад, ёсць у матэматыцы (я разумею, што ёсць людзі, якія валодаюць матэматычным талентам і ўспрымаюць матэматыку як паэзію). Рашыць задачу па схеме і атрымаць правільны адказ мне было нецікава, іншая справа - літаратура, дзе была шырокая прастора для разважанняў, аналізу і праяўлення ўласнай асобы.\n- Відаць, сярод любімых былі настаўнікі гуманітарных прадметаў?\n- У асноўным так і было, але былі і выключэнні. Напрыклад, наш настаўнік абслуговай працы Аляксандр Іванавіч быў узорам справядлівасці. Вельмі добра помню настаўніцу рускай мовы і літаратуры Ірыну Віктараўну Моніч. Ну і, канечне, мая першая настаўніца Людміла Аляксандраўна Чарапан. Чаму яны мне асабліва запомніліся? Зараз, азіраючыся назад, я разумею, што яны былі не толькі настаўнікамі-прафесіяналамі, але яшчэ і асобамі. Некаторых настаўнікаў мы пабойваліся, але самае парадаксальнае ў тым, што менавіта гэтым настаўнікам мы найбольш удзячны. Яны вучылі нас не толькі свайму прадмету, але і адносінам да працэсу навучання, да сябе, да іншых.\n- Чым запомніўся дзень, калі вы першы раз пераступілі парог школы?\n- Мой сын, які ў гэтым годзе пайшоў у першы клас, пасля першага дня паведаміў нам, што школа яму не падабаецца і ён туды хадзіць не хоча. Я быў адным з тых нямногіх дзяцей, якія чакалі першага верасня. З чэрвеня, калі мне купілі школьны касцюм, я кожныя два-тры дні прымяраў яго, важна хадзіў па кватэры - настолькі мне хацелася вучыцца. У памяці засталіся першыя ўражанні: як хадзіў па школе і разглядаў яе, як усе сядзелі ў класе, што гаварыла Людміла Аляксандраўна. Першыя пяць гадоў прайшлі на адным дыханні: я глядзеў у рот настаўніцы і стараўся з усіх сіл.\n- Ці былі такія школьныя прадметы, якія зусім не падабаліся ці не даваліся?\n- Я не любіў выяўленчае мастацтва. І яшчэ зусім “не маім” прадметам была хімія, хаця Тамара Уладзіміраўна была цудоўным настаўнікам: тыя мае аднакласнікі, каму хімія была патрэбна для паступлення, ніколі не наймалі рэпетытараў - узровень выкладання гэтага прадмета быў вельмі высокі.\n- Ці сваволілі ў школе?\n- Бывала. Памятаю, калі вельмі хацелася збегчы з урокаў, мы з сябрам узялі нейкі чырвоны абрус, прыйшлі да настаўніцы беларускай мовы і сказалі, што нам трэба дадому сцяг перад святам памыць. Нас адпусцілі, і гэта “пракатвала” яшчэ некалькі разоў, пакуль настаўніца рускай мовы не папрасіла паглядзець, што там за сцяг такі. І нам прыйшлося разгарнуць гэты абрус памерам 2 на 7 метраў, які выкарыстоўваўся на экзаменах. (Смяецца.) “Добры сцяг”, - прамовіла настаўніца, усміхнулася і вярнула нас на ўрок.\nУ мае школьныя гады Уручча, дзе мы жылі, было зусім новым раёнам. І, як заўсёды ў тыя часы, усе падзяляліся на мясцовых і прыезджых. Мясцовыя старшакласнікі маглі ні за што пакрыўдзіць любога: стукнуць нагой, абразіць, паздзекавацца, а процістаяць мы, малыя, гэтаму не маглі. Не так даўно я прыязджаў да бацькоў і сустрэўся са школьнымі таварышамі, якія расказалі, што многія з тых жорсткіх згусткаў агрэсіі дрэнна скончылі: нехта выкінуўся з акна, нехта застрэліўся, нехта спіўся, нехта стаў наркаманам - іх нібы вымыла з грамадства, яны сышлі ў нябыт разам з тым часам. У мяне не было спакусы крыўдзіць малых, бо ў мяне быў малодшы брат. Я, відаць, разумеў, як гэта дрэнна і агідна. Зараз часам становіцца балюча, што я не стаў на абарону кагосьці з пакрыўджаных…\n- Як выбралі кар’еру журналіста?\n- У 10-11 класах я адчуваў нейкую разгубленасць: не было дакладнага разумення, чаго хацелася ад жыцця ў той час, як большасць аднакласнікаў вызначыліся з прафесійным выбарам. Мы вучыліся ў фізіка-матэматычным класе. Здавалася б, і матэматыку добра ведаў, і гуманітарныя навукі, але не настолькі моцна, каб адразу зрабіць выбар на карысць чагосьці аднаго. Я многа часу праводзіў у спартзале: валейбол, баскетбол, футбол, удзельнічаў у спаборніцтвах замест таго, каб мэтанакіравана рыхтавацца да паступлення. У выніку, падпарадкаваўшыся агульнай тэндэнцыі, пайшоў паступаць на эканаміста, але не паступіў.\nІ тады перада мной паўстаў выбар - ісці ў армію ці паступаць на падрыхтоўчае аддзяленне. Я настроіўся на армію (у нашай сям’і ўсе мужчыны прайшлі праз армію, і для мяне гэта было абсалютна натуральна), але пад ціскам маці пайшоў на падрыхтоўчае аддзяленне. Менавіта тады зразумеў, што эканоміка - не маё.\nСярод пераліку спецыяльнасцей была журналістыка (па вялікім рахунку я тады не зусім добра разумеў, чым журналісты займаюцца). Недзе глыбока ўнутры мяне вабіла прафесія дыпламата - падабаліся замежныя мовы, зносіны з людзьмі, але я разумеў, што мне туды дарога закрыта, а дыпламаты - прадстаўнікі асаблівай касты з асаблівым складам характару, стабільнай псіхікай, сфарміраванай устойлівай сістэмай каштоўнасцей.\nІ ў першы ж дзень, калі прыйшоў на заняткі, я зразумеў: гэта мая сфера, гэта тое, куды я павінен быў трапіць. Пасля заканчэння падрыхтоўчага аддзялення я зрабіў спробу паступіць на журналістыку ў БДУ, але мне зноў не пашанцавала. Мяне проста “зарэзалі”: выкарыстаную ў сачыненні метафару “бархатный луч” палічылі памылкай (гэта цяпер я разумею, што, відаць, варта было яе больш абгрунтаваць кантэкстам) і палічылі тройчы.\nУ выніку “3/7” за сачыненне. Не выратавала нават тое, што англійскую мову і “Чалавек і грамадства” я здаў на “дзявяткі”.\nЗа год многае памянялася, і перада мной не стаяла дылема, на якую спецыяльнасць паступаць. Таму я накіраваўся ў Інстытут сучасных ведаў імя А.М.Шырокава, дзе таксама на той час ажыццяўляўся набор на журналістыку. І я ўдзячны Богу, што асвойваць маю сённяшнюю прафесію мне давялося менавіта там. Я адразу трапіў да практыкаў, да людзей, якія не проста займалі месца выкладчыкаў, - кожны з іх ведаў сабе цану і ў той жа час вельмі адэкватна ставіўся да студэнтаў. У інстытуце існаваў прынцып: калі табе гэта не трэба, ніхто прымушаць не будзе, выкладчык проста не будзе звяртаць на цябе ўвагі, “выключыўшы” цябе з эфіру. Эдуард Мельнікаў, Ігар Асінскі і многія іншыя - гэта тыя людзі, якія сапраўды маглі навучыць, але толькі ў тым выпадку, калі ты сам гэтага хацеў. З многімі мы сустракаліся і знаёміліся ўжо як калегі, напрыклад, з Уладзімірам Субатам.\nЗараз разумею, што вельмі правільным быў агульны падыход да навучання журналістыцы: нас пастаянна падштурхоўвалі не сядзець на месцы і спрабаваць нешта новае. Менавіта наш курс выдаваў вучэбную “Современную газету”, а на другім курсе многія мае аднакурснікі пачалі працаваць у СМІ. На трэцім курсе было ўжо відаць, хто застанецца ў журналістыцы, а хто не.\nЯ лічу, што ў журналістыцы затрымліваюцца два тыпы людзей. Нехта таму, што нічога іншага не ўмее, а хтосьці ўсё свядомае жыццё, імкнучыся да гэтай прафесіі, з падлеткавага ўзросту дасылаючы артыкулы ў “Переходный возраст” і прапаноўваючы сябе розным газетам і часопісам, вырастае да сапраўднага майстра слова.\n- Каго з вашых аднакурснікаў, якія засталіся ў прафесіі, вы лічыце найбольш паспяховым журналістам?\n- Неяк, яшчэ на трэцім курсе, мы размаўлялі з аднагрупніцай, якая жалілася, што ў яе нерадыйны голас і яе не бяруць на радыё, а трапіць на тэлебачанне ўвогуле нязбыўная мара. І мы - тыя, хто ўжо меў нейкі вопыт, - раілі ёй не саромецца спрабаваць, бо савецкія дыктарскія часы прайшлі і эфіру патрэбна было іншае: харызма, характар, падача інфармацыі. І яна паспрабавала. Спачатку працавала на радыё, потым карэспандэнтам на тэлебачанні… Сёння Галіна Радзевіч з’яўляецца ўласным карэспандэнтам тэлеканала АНТ у Кіеве.\n- Ці былі ў інстытуце выкладчыкі, якіх асабліва баяліся ці паважалі?\n- Канечне, былі. Але гэта была не боязь, а менавіта павага. За гады вучобы ў школе мы прывыклі заходзіць ва аўдыторыю, дзе нас ужо чакаў “асуджаны” на чарговыя выпрабаванні выкладчык. І аднойчы мы, чарговы раз спазніўшыся, уварваліся ў кабінет (дысцыпліна, мякка кажучы, у нас кульгала). Выкладчык нічога не сказаў, толькі паглядзеў на нас, нібы даючы зразумець: калі і далей будзеце так на заняткі хадзіць, нічога добрага з вас не выйдзе… І неяк не захацелася адчуваць сябе непатрэбнымі - і мы сталі больш свядома адносіцца да вашых, Уладзімір Уладзіміравіч, заняткаў. Яшчэ адным грозным выкладчыкам была Ніна Міхайлаўна Дземчанкова: усе ведалі, што нават сваім любімчыкам (якія, хутчэй за ўсё, у яе былі) яна не дае спуску ні на занятках, ні на экзаменах. Ад усіх патрабавала аднолькава.\nУвогуле, нашаму курсу вельмі пашанцавала з выкладчыкамі: за ўсе пяць гадоў быў толькі адзін малады выкладчык па асновах фатаграфіі, з якім мы, на жаль, так і не знайшлі паразумення. Гэта быў проста некантакт.\n- Які этап навучання быў самым важным для вас у пазнанні жыцця?\n- Лічу, што гэта адбылося менавіта пасля школы. Школа дапамагла зразумець, якія сферы дзейнасці не для цябе і што не для цябе, што самае лепшае навучанне - гэта самаадукацыя. Атрымаўшы пэўную базу, пачынаеш разумець, у якім напрамку трэба рухацца і ад якіх зыходных кропак гэты рух ажыццяўляць: ад матэматыкі, ад гуманітарных навук ці яшчэ ад чаго іншага. Пачынаеш выдзяляць тыя сферы дзейнасці, у якіх ты моцны, або развіваешся ў тых галінах, дзе адчуваеш слабыя месцы, і імкнешся іх ліквідаваць.\nУ вышэйшай адукацыі ёсць магчымасць думаць шырэй. Ты разумееш, што выйшаў на новы ўзровень. Безумоўна, і развіццё ідзе таксама на новым узроўні, прычым не толькі па класічнай схеме. Калі адыйсці ад класічных ведаў, таксама ёсць магчымасць атрымліваць пэўныя альтэрнатыўныя веды, пашыраючы свой кругагляд.\n- Колькі заняў ваш шлях у тэлевізар?\n- На тэлебачанне я трапіў дастаткова хутка. Фрылансінг у газетах і работа на радыё занялі недзе паўтара года. Звычайна кожны, хто трапляе на тэлебачанне, праходзіць шэраг прыступак: рэдактар, карэспандэнт, спецыяльны карэспандэнт, адказны за рубрыку, а толькі потым вядучы. Я ж трапіў на тэлебачанне адразу на пасаду вядучага, а потым стаў асвойваць тыя прыступкі, якія пераскочыў.\nНядаўна мне прыслалі відэазапіс маёй першай праграмы (“Дела семейные”, тэлеканал “Лад”) - абсалютна нетэлевізійны тыпаж. Я гатоў маліцца на таго чалавека, які, паглядзеўшы гэта, сказаў мне: “Прыходзь, будзем далей працаваць”. Як мне потым сказалі, узялі з-за таго, што вочы гарэлі і адчуваўся ўнутраны стрыжань. Вобраз, лішняя вага - гэта ўсё само сабой пайшло пазней.\n- Што ў вашай прафесіі самае складанае?\n- Многія лічаць, што самым складаным з’яўляецца пераключацца з адной праграмы на другую, але гэта частка прафесіі, з гэтым вельмі хутка вучышся спраўляцца. Складана перажыць свой першы (як ты яго лічыш) поспех і пазбегнуць “заносаў” (гэта было і са мной, і гэта я часта назіраю ў сваіх маладых калег). На гэтай хвалі важна не страціць блізкіх людзей - гэта самы вялікі ўрок жыцця, бо вярнуць сяброў назад немагчыма. Але калі “праз Крым і Рым” праходзіш разам з сябрамі, то застаешся з імі на ўсё жыццё. У маім выпадку “мания величия” доўжылася нядоўга, але за гэты час я паспеў страціць некалькіх блізкіх сяброў.\nСённяшняе тэлебачанне - гэта не голас і не знешні выгляд. Гэта нават не эрудыцыя. Гэта арганічны і натуральны ў тэлевізійным кадры чалавек: калі час здзіўляцца - ён здзіўляецца, калі час думаць - ён задумлівы, калі час смяяцца - ён смяецца. Менавіта адсутнасць такога падыходу стала ў пэўны момант крахам сістэмы савецкага тэлебачання. Сёння, калі інфармацыйны паток у інтэрнэце значна больш шырокі і больш аператыўны, адзінае, што можа затрымаць чалавека каля тэлеэкрана, - гэта іншы чалавек на тым баку экрана, так бы мовіць, тэлевізійны субяседнік. І сёння настроіцца на праграму, знайсці ў ёй тое, што цікава самому сабе, і захаваць гэтую шчырасць - самая галоўная задача для кожнага, хто працуе ў кадры.\n- Ці выпадае рабіць праграмы, якія вам асабіста нецікавыя?\n- Такія выпадкі бывалі. І тады пачынаеш шукаць, што ў гэтай тэме табе асабіста цікава. І, як правіла, знаходзіш. Часам сам, а часам з дапамогай рэдактараў падчас мазгавога штурму.\nБываюць і правальныя праграмы - калі ты пераглядаеш сваю работу і ўнутры ўсё аж раздзіраецца ад разумення, што ты не рэалізаваў ускладзеную на цябе задачу. На шчасце, такіх тэм усё менш.\n- Ці падтрымліваеце зносіны са школьнымі сябрамі?\n- Як і ў большасці людзей, у мяне многа знаёмых і мала сяброў. Са школьных гадоў захавалася сяброўства з Уладзімірам Арэстовічам, Андрэем Курловічам і Максімам Урбановічам. Мы разам з першага класа. Бывае, што не бачымся па паўгода, але, сустрэўшыся, не адчуваем гэтага перапынку. Сустрэўшыся, можам проста піва папіць, можам выбрацца пагуляць у футбол ці валейбол, а можам выехаць разам з сем’ямі на прыроду. У такой кампаніі мы можам адно аднаго крытыкаваць, ад гэтых людзей я магу прыняць любую крытыку.\n- За сустрэчы з якімі людзьмі вы можаце сказаць “дзякуй” лёсу?\n- Добра, што ў маім жыцці пастаянна з’яўляюцца такія людзі. Я ўвесь час імкнуся пашыраць кола людзей, якіх магу назваць настаўнікамі жыцця: пісьменнікі, рэжысёры, тэлевядучыя, палітыкі… Гэта могуць быць людзі, якіх ужо няма, але іх лёс, іх выказванні ў многім могуць паўплываць на маю асобу. Яны часта даюць прыклад, як можна нечым ахвяраваць дзеля дасягнення вялікай, значнай мэты.\nБезумоўна, і ў рэальным жыцці такія людзі былі і ёсць. Калі зараз пачаць іх пералічваць, будзе несправядліва, калі я кагосьці забудуся назваць.\nУ асабістым жыцці найперш гэта мая жонка Надзея. Гэта было не проста каханне з першага погляду. Яна мой сябар, толькі яна можа зрабіць мне заўвагу, не закрануўшы за жывое, ці суцешыць, калі нехта гэтае жывое добра паэксплуатаваў на працягу рабочага дня.\nКалі гаварыць аб прафесіі, то назаву першага чалавека, які ў мяне паверыў. Гэта Марына Якубоўская, якая зараз вядзе навіны на “Рускім радыё”. Яна за гадзіну змагла расказаць пра асаблівасці жанру і ўвесці мяне ў прафесію. Ды і потым яна дапамагала мне падчас майго сталення на радыё.\nПасля праслухоўвання мне прапанавалі праз дзень прыйсці працаваць у эфіры. Я настолькі перахваляваўся, што нават захварэў. Я “калупаў” у кожнай навіне, збіваўся, чыхаў, кашляў - карацей, вырашыў, што мая кар’ера загублена канчаткова. На маё здзіўленне, мне ніхто нічога не сказаў (звычайна на тэлебачанні і на радыё адразу рэжуць праўду-матку). Як потым высветлілася, менавіта Марына тады мяне нейкім чынам “прыкрыла”. А потым сказала, што тое, што было, забыць, а з лепшага пачынаць будаваць нанова.\nБылі яшчэ дзве выпадковыя сустрэчы ў жыцці. Я не магу назваць гэтых людзей, але, калі яны будуць чытаць інтэрв’ю, то зразумеюць, што я гавару менавіта пра іх. Гэта былі вельмі знакавыя для мяне сустрэчы менавіта ў духоўным плане. Яны навучылі мяне разумець, што ў нашым жыцці ёсць некалькі ўзроўняў, а не толькі тое, што мы бачым. Яны навучылі мяне разумець, што рухае ўчынкамі людзей.\nУвогуле, маё жыццё багата на такія выпадковыя сустрэчы, і дай бог, каб яны яшчэ былі… Калі па рабоце сустракаешся са знакамітымі людзьмі, не адчуваеш такога моцнага эфекту: адпрацавалі - і разышліся. А калі сустракаешся з кімсьці ў нерабочай атмасферы, адчуваеш, як, нібыта кручкамі, чапляешся адно за аднаго і пачынаецца падсвядомы двухбаковы абмен інфармацыяй, вобразамі.\n- Якую ролю адыграла ў вашым жыцці сямейнае выхаванне?\n- Мяне выхоўвалі, даючы поўную свабоду выбару. Ніхто ніколі не гаварыў, кім я павінен быць. Я рос у звычайнай рабочай сям’і: бацька Аляксандр Мікалаевіч і маці Тамара Аркадзьеўна ўсё жыццё працавалі, а маці і да гэтага часу працуе на прамысловых прадпрыемствах. Развал Савецкага Саюза стварыў у нечым дэпрэсіўную атмасферу. І нават калі ў восьмым класе я неяк сказаў, што хачу працаваць у шоу-бізнесе (а тады я разумеў пад гэтым тэрмінам усё - ад выступленняў на сцэне да тэлебачання), то мне вельмі карэктна патлумачылі, што сунуцца туды не мае сэнсу, бо ў гэтай сферы ўсё ўжо даўно прададзена і куплена.\nУ доме заўсёды было многа літаратуры, бацькі шмат чыталі і абмяркоўвалі. Ніколі не судзілі людзей, якіх яны маглі не разумець ці не прымаць іх каштоўнасці. Гэта была вялікая небяспека, але мы мелі свабоду выбару ва ўсім. Нам з дзяцінства прывівалі пачуццё справядлівасці і адказнасці. І я вельмі ўдзячны бацькам за тыя традыцыйныя каштоўнасці, якія яны ў мяне ўклалі.\nПа сутнасці маё дзяцінства прайшло без бабуль і дзядуляў, і нам, на жаль, не давялося адчуць іх цяпла, якое ніякая бацькоўская любоў не заменіць. Татавы бацькі рана памерлі, і я іх не ведаў. Дзед-франтавік памёр ад ран, ды і бабуля хутка за ім. А мая маці нарадзілася на цаліне: бабуля з дзядулем паехалі туды разам з іншай моладдзю, ды так там і засталіся. Бачыліся з імі з-за вялікай адлегласці вельмі рэдка.\n- Вы не адзінае дзіця ў сям’і. Чым сёння займаюцца вашы браты?\n- Нас трое братоў, і весела нам было заўсёды. Старэйшы Валерый добра малюе, працуе ў будаўнічай сферы, а малодшы Андрэй зарабляе на жыццё музыкай.\n- Тым ці іншым чынам усе звязаны з творчасцю…\n- Атрымліваецца, што ад зін спявае, другі малюе, а я працую ў якасці канферансье. Браты маўклівыя, і павінен жа быў нехта пабалбатаць за ўсіх.\n- Ці праецыруецца такое выхаванне на вашу ўласную сям’ю?\n- Калі нешта і праецыруецца, то несвядома. Я не прыхільнік проста пераносіць сістэму выхавання, як не лічу неабходным дыктаваць пэўную развіццёвую траекторыю. Я імкнуся дзейнічаць больш мэтанакіравана, матываваць сына, больш свядома займацца менавіта выхаваннем, прыслухоўваючыся да таго, што яму найбольш блізка.\nНапрыклад, у дзяцінстве я займаўся адзінаборствамі і паспрабаваў аддаць Святаслава ў секцыю, але аказалася, што яму больш падабаюцца камандныя гульні. Мы заўважылі, што ў яго ёсць артыстычныя здольнасці - значыць, трэба паспрабаваць развіваць гэты бок яго асобы.\nНекаторыя мае знаёмыя вучаць дзяцей па плане, часам незалежна ад жадання дзіцяці: “Хочаш не хочаш, але музычная адукацыя павінна быць!” і падобнае. Хаця ў нечым гэта таксама правільна: вучыць падпарадкоўваць сваю волю і зараджаць сябе на выкананне таго, што трэба ў гэты канкрэтны момант (бо не заўсёды мы робім толькі тое, што нам хочацца).\n- Хто ў вашай сям’і ходзіць на бацькоўскія сходы?\n- Па чарзе ходзім. Калі я прыходжу на бацькоўскі сход, чамусьці ўзнікаюць пытанні тыпу “хутка навагодні ранішнік і патрэбен Дзед Мароз”. І бацькі паціху косяцца ў мой бок.\n- Нешта накшталт “выгадуем Бабу Ягу ў сваім калектыве”?\n- Дзесьці так. Справа ў тым, што ў старшых класах, ды і ў студэнцкія гады я выконваў абавязкі Дзеда Мароза, так што мне гэтага хапіла яшчэ тады. І ні капейкі не зарабіў гэтым. Ну вось дурань-дурнем! Мае знаёмыя студэнты за некалькі дзён зараблялі сабе на паўгода вучобы, а я займаўся дабрачыннасцю: то сябры папросяць, то сваякі…\nАле гэта не маё. Я двойчы бачыў шыкоўных Дзедаў Марозаў, якія былі вельмі натуральнымі ў гэтым вобразе. Так, як яны, я не змагу, а рабіць горш не хочацца - не хачу быць другім гатункам.\nНеяк спрабаваў ажыццявіць нейкую тэатралізацыю для сына, але ён мяне вельмі хутка раскусіў. Сядзеў з недаверлівым тварам, на якім чыталася: “І што гэта ён такое робіць?..”\n- Апошнім часам існуе тэндэнцыя, па якой некаторыя бацькі імкнуцца ў сваіх дзецях рэалізаваць тое, што з нейкіх прычын не змаглі рэалізаваць у сабе. Ці не думалі вы аб тым, каб рэалізаваць нерэалізаванае ў сваім сыне?\n- Зараз папулярна гаварыць: “Не, ні ў якім выпадку, бо гэта яго жыццё…” Але я разумею, што гэта крывадушнасць. Тое, што мы задумалі, пастаянна сядзіць у нашай галаве, і мы міжволі праецыруем гэта на ўсё, што адбываецца ў нашым жыцці. І хочуць гэтага дзеці ці не, яны адказваюць за нашы амбіцыі. Я не буду супраціўляцца, калі Святаслаў захоча звязаць жыццё з журналістыкай, а калі не - няхай займаецца тым, што будзе яму па душы. А вось з пункту погляду развіцця, рэалізацыі ўласнага шляху, пераадолення перашкод і комплексаў я буду ў адносінах да яго вельмі настойлівым.\n- Які самы вялікі комплекс, ад якога вы вызваліліся?\n- Справа ў тым, што я не вызваліўся ад яго: я вельмі сарамлівы і закрыты чалавек. Работа - гэта работа, і тут усё адбываецца вельмі лёгка. А ў жыцці я вельмі цяжка сыходжуся з людзьмі. Можа, гэта ахоўная рэакцыя, але яна не паталагічная. (Смяецца.) Людзі, якія кантактуюць са мной, гэтага не заўважаюць, але для мяне гэта вельмі сур’ёзная душэўная работа.\nКаб назваць чалавека сябрам, мне патрэбна 10-15, а можа і 20 гадоў. Гэта не азначае, што трэба заслужыць быць маім сябрам. Гэты час патрэбен для таго, каб я сам змог стаць сябрам каму-небудзь.\nНапэўна, ёсць нейкія другарадныя рэчы, якія мы самі ад сябе хаваем. Мне здаецца, што пыхі ў мяне асаблівай няма, хаця часам, скажу праўду, без яе ў маёй прафесіі нельга. Часам неабходна крыху больш напорыстасці, калі, напрыклад, трэба “выхапіць” для сябе хвіліну ўвагі нейкай асобы, на якую палююць мае калегі па цэху.\n- Што плануеце на найбліжэйшы час?\n- У чалавека павінна быць мэта ў жыцці, павінен быць план. Нехта верыць у рэінкарнацыю, а нехта не, але жыццё з менавіта гэтым наборам уласцівасцей адно, таму, калі не будзе плана і мэты, гэта будзе бяздарна пражытае жыццё. Пра планы гаварыць не буду, а вось мэту сваю агучу: мне (як, думаю, і многім з маіх калег) хацелася б стаць лепшым у сваёй прафесіі. Рэалізаваць усе закладзеныя прыродай і выхаваннем магчымасці напоўную - гэта натуральнае імкненне любога чалавека і яго план. Аднак гэта бывае вельмі складана, бо ўвесь час мы азіраемся на грамадскую думку. І як толькі ты зразумееш, што погляды збоку і знешняя, не заўсёды справядлівая ацэнка не маюць ніякага значэння, толькі тады ўсё атрымаецца.\nКожны вопыт унікальны. Калі чалавек разумее сваю ўнікальнасць і рухаецца наперад, не зважаючы на злыя языкі і зайздрасць, тады будзе і дасягненне мэты, і адпаведныя поспехі.\n- Дзмітрый, як уяўляеце сябе ў сталым узросце?\n- Хацелася б сустрэць старасць у цвярозым розуме і ў целе, калі ты сам можаш пра яго клапаціцца. Дом, поўны дзяцей і сваякоў, гасцей, сяброў… Было б добра пад канец жыцця адчуць, што ты быў камусьці карысны, з адчуваннем, што ты нікому не нашкодзіў.


26.11.2020 10:05 Культура\nДнямi ў сталiцы стартаваў маштабны арт-фестываль выяўленчага мастацтва, які аб’яднаў адразу тры выставачныя праекты: Міжнародны фестываль мастацтваў “Арт-Мінск-2020”, І Трыенале жывапісу, графікі і скульптуры Беларускага саюза мастакоў Vivat Vita і праект “Графіка года”. Амаль што адначасова шэсць выставачных пляцовак сталіцы знаёмяць з разнастайнасцю мастацкіх напрамкаў у творчасці звыш 400 аўтараў Беларусі, Эстонii i Славакii.\n— Наш арт-фестываль — гэта значная культурная падзея для краіны. У адным фэсце мы аб’ядналi тры праекты, ператварыўшы Мінск у яркую і сучасную галерэю, наведаць якую можна будзе на працягу месяца да 16 снежня, — падкрэсліла першы намеснiк старшынi Беларускага саюза мастакоў Наталля Шаранговiч. — Вядома, мы не змаглi б размясцiць усе работы нашых мастакоў у адным месцы, таму пляцоўка фестывалю не толькi Палац мастацтваў, а i Нацыянальная бiблiятэка, галерэі “Мастацтва” і “Беларт”, мастацкая галерэя твораў Леаніда Шчамялёва і выставачная зала імя Андрэя Бембеля. Усюды можна пабачыць шмат яркіх, нечаканых работ, якія прымушаюць задумацца, бо мастакі пачалі адчуваць вастрэй і бачыць новыя тэмы і фарматы.\nТак, у галерэі “Беларт” паказаны зрэз беларускага пейзажу ў работах мастакоў розных пакаленняў у праекце “Сузіранне цішыні”, а ў галерэі “Мастацтва” праходзіць выстава “Край святла”, прысвечаная творчасцi Сяргея Цiмохава. У мастацкай галерэi твораў Леанiда Шчамялёва мiнчане могуць пазнаёмiцца з творчасцю Iвана Мiско, Васiля Шаранговiча, Льва Гумiлеўскага, Уладзiмiра Тоўсцiка i самога Леанiда Шчамялёва. “Гэта экспазіцыя — даніна павагі нашым патрыярхам, бо гэта людзі, якія стварылі тую глебу, на якой зараз займаюцца творчасцю маладыя мастакі”, — дадала Н.Шаранговіч.\nВыстава станковай скульптуры i малюнкаў Анатоля Арцiмовiча “ХХI стагоддзе” чакае сваiх наведвальнiкаў у выставачнай зале iмя Андрэя Бембеля. Праект “Сiбiрская гарачка” ад мастакоў са Славакii дэманструецца ў галерэi “Арт-Беларусь”, а творчасць эстонскiх мастакоў прадстаўлена ў Нацыянальнай бiблiятэцы Беларусi, дзе таксама можна наведаць лiтаратурна-мастацкi праект “Княства вобразаў i слоў”, прысвечаны\n90-годдзю Уладзiмiра Караткевiча.\nПершае трыенале жывапісу, графікі і скульптуры Vivat Vita паказвае лепшыя творы майстроў, якія з’яўляюцца членамі Беларускага саюза мастакоў. “Мы былі крыху насцярожаны, як успрыме гэты праект публіка. Асцярогі былі дарэмныя. Мы бачым, што жыццё ў любым выпадку пераможа любыя нягоды і перафармацiруе нас, дазволiўшы выйсцi на новы ўзровень, — расказаў намеснік старшыні па творчых і агульных пытаннях Беларускага саюза мастакоў Андрэй Басалыга. — Другi праект — “Графiка года” — праходзiць у нас ужо чацвёрты раз. Ён прадстаўляе творы, якія створаны менавіта ў гэтым годзе. Беларуская графіка не стаіць на месцы: яна развіваецца, з’яўляюцца новыя імёны і стылі, праводзяцца цікавыя эксперыменты. На праект звярнулі ўвагу не толькі непасрэдна мастакі-графікі, але і жывапісцы, і скульптары”.\nДарэчы, Беларускі саюз мастакоў сёлета планаваў правесці VII Беларускую біенале жывапісу, графікі і скульптуры. Аднак арганізатары прынялі рашэнне пашырыць рамкі праекта і перафармаціраваць яго ў трыенале, якое будзе праходзіць раз на тры гады.\n— Яшчэ нам вельмi хочацца, каб не засталiся ўбаку мастацтвазнаўцы, бо важна не толькi паказваць мастацтва, а i абмяркоўваць яго. Таму што мастацтва патрабуе дыскусіі, і мы хочам, пачынаючы з гэтага фестывалю, увесці традыцыю круглых сталоў з удзелам вядучых мастацтвазнаўцаў. Спадзяюся, што сёлетняя дыскусiя атрымаецца вострай, бо ёсць пра што паспрачацца, — сказала першы намеснiк старшынi Беларускага саюза мастакоў.\nАкрамя таго, Наталля Шаранговіч паведаміла, што ў межах трыенале пачнецца праект “Настаўнікі. Равеснікі. Вучні” мастацтвазнаўца Таццяны Бембель, якая прапанавала цыкл лекцый, прысвечаных найлепшым скульптарам, знакавым постацям ХХ стагоддзя. Першая лекцыя, якая пазнаёміць з Мiхаiлам Керзiным, адбудзецца ў снежнi ў выставачнай зале iмя Андрэя Бембеля.\nПадчас правядзення арт-фестывалю прафесійнае журы з ліку мастацтвазнаўцаў вызначыць лепшых у намінацыях “Жывапіс”, “Графіка” і “Скульптура” I трыенале жывапісу, графікі і скульптуры, пераможцу “Графікі года”, а таксама ўладальніка гран-пры. Уручэнне ўзнагарод і дыпломаў адбудзецца падчас закрыцця фестывалю.\n“Наш сёлетні фестываль — гэта зрэз мастацтва, вельмі прыгожы, яркі, сучасны і авангардны. А таму, мы ўпэўнены, кожны наведвальнік знойдзе штосьці цікавае для сябе”, — рэзюмавала Н.Шаранговіч.


Якія горналыжныя курорты здаровай Каларада?\nЗлучаныя Штаты Каларада Гарналыжныя курорты\nУсе курорты не створаны роўнымі. Вось Каларада здаровым\nКатанне на лыжах можа быць адным з найбуйнейшых турызму Каларада прыцягвае, але гэта не без рызыкі.\nКаля 600 000 чалавек атрымліваюць траўмы кожны год ад катання на лыжах і сноўбордзе, у адпаведнасці з Універсітэта Джона Хопкінса.\nЛыжнікі могуць траўмаваць калена і схільныя да пераломаў ніжніх ног. Сноўбардыст могуць пашкодзіць іх шчыкалатку, запясце або ключыцу. Гэта проста назваць некалькі рызык.\nАле перш чым выкінуць палкі для больш спакойнага дня ў гарналыжным курорце спа або джакузі, ведайце: колькасць траўмаў лыжных звязаных зніжаецца.\nНа самай справе, даследаванні паказваюць, што гэта ўпаў на 50 адсоткаў з сярэдзіны 70-х гадоў.\nГэта звязана збольшага з тэхналагічным і абсталявання дасягненняў, згодна з індэксу Vitals.\nVitals даследаваныя гарналыжных курортаў па ўсёй краіне, каб вызначыць, якія з'яўляюцца самымі бяспечнымі. Гэта ўключае ў сябе колькасць трас, пад'ёмнікаў, сярэдняга снегападу і кошты дзённага праходу, а таксама блізкасць да медыцынскім установам, у выпадку траўмы.\nVitals дададзены ў іншых фактарах, каб забяспечыць цэласнае ўяўленне аб якасці гарналыжнага курорта, па словах прадстаўніка. У будучыні Vitals таксама плануе дадаць іншыя пункту дадзеных у справаздачу, напрыклад, як колькасць прафесійных лыжных патрулёў і доступ да верталётным ВПТУ і на месцы клініка.\nНе дзіўна, што курорты не імкнуцца вызваліць колькасць траўмаў у год, так што не гуляў у рэйтынгу.\nТаксама не дзіўна, што жменька Каларада курортаў зарабіў месца ў топ-20 Вось некаторыя асноўныя моманты з дакладу 2016 года:\nвысакакласныя лыжны гарадок Каларада быў самым высокапастаўленым ў стане, але да гэтага часу не зрабіў топ-10 для нацыі. У № 12, было адзначана, за тое, што пяць медыцынскіх устаноў у межах блізкай адлегласьці. Іншыя фактары: 300 цаляў Аспен сярэдняга снегападу; 329 працуе; і 43 ліфтаў.\nНе ў дакладзе, але адметны, наплыў Аспен таксама, вядома, не перашкодзіць яму доступ да медыцынскага абслугоўвання і здаровай ежы.\nАсіна багаты горад. Гэта лічыцца «адступленне мільярдэра.» У адзін момант, Aspen быў названы самым дарагім горадам у Амерыцы.\nДзень праходзіць на лыжах Aspen знаходзіцца на больш дарагі баку, але гэта традыцыйна не самы дарагі Каларада. Для 2017-18 лыжнага сезону схілы Aspen будзе адкрыты 23 лістапада 26-красавіка.\nГэты вядомы і раскошны курорт прызямліўся ў ніжняй частцы спісу, пад нумарам 16, збольшага з-за яго здаравенны пас. Акрамя таго, Вейл прапануе толькі тры бліжэйшыя медыцынскія ўстановы.\nШто тычыцца іншых фактараў, сярэдняя снегапады Vail была вышэй, чым Аспен, на 353. Але ён можа пахваліцца толькі 195 трас і 31 пад'ёмнікаў, паведамляе даследаванне.\nНе ў дакладзе, але таксама ўносіць свой уклад у яго здароўі, Вейл таксама дарагое месца, каб жыць (і наведванне). Кошт пражывання ў Вейл больш чым у два разы сярэдняй агульнай кошту жыцця ў Злучаных Штатах, па кошту BestPlaces.net «s жыццёвага індэкса. Корпус з'яўляецца асноўным фактарам, што цэны ўверх, патлумачыў горада.\nУ Вейл, знаходжанне ў Sonnenalp, адзін з самых паважаных ложаў горада. Калі здаровы што вы шукаеце, то Sonnenalp мае адзін з лепшых курортаў Vail ў і вялікі крыты-адкрыты басейн, а таксама кактэйль-бар побач з вадой.\nДля 2017-18 лыжнага сезону, лыжныя трасы Vail будуць адкрыты лістапада\n17 па 15 красавіка (Сам горад адкрыты круглы год, нават пасля таго, як на схілах блізка.)\nГэты гарналыжны курорт ўпаў ледзь ніжэй Вейл ў спісе Vitals, з-за свае абмежаваныя прапановы медыцынскай дапамогі. Як Вейл, тэлура прапануе толькі тры медыцынскія цэнтры паблізу. Аднак, сярэдняя снегапады Теллурид менш, усяго 309 цаляў, і таму яго трасы і пад'ёмнікі: 147 і 18, адпаведна. Праз дзень праходзяць тут нашмат танней, хоць.\nВам прыйдзецца ехаць даволі далёка, каб дабрацца да Теллурида, аднак. Гэта больш, як шэсць гадзін язды. Або калі ў вас ёсць грошы, вы можаце зэканоміць час і ўзяць невялікую паездку плоскасці паміж двума гарадамі.\nсхілы теллурида адкрыты 2 снежня па 2 красавіка ў 2017-18 лыжнага сезону. Ён мае больш кароткі сезон, чым некаторыя з іншых папулярных здаровых лыжных курортаў дзякуючы свайму размяшчэнню на поўдні Каларада.\nГэта таксама спрыяе меншаму ліку снегападу Теллурида.\nЛепшыя рамантычныя рэстараны Vail\nСамы Рамантычны вячэру і пражыванне ў Вейл\nУ 3 Лепшыя месцы піць у гарах\nЯкія 5 самых рамантычных гатэляў у Каларада?\nУ 11 Top Чым заняцца ў Вейл\nГатэля Асноўныя характарыстыкі: Lodge ў Брекенридж\nДзе ўзяць дзяцей у ліпені\nКаёты ў Мілўокі\nЛонг-Біч Антычны і калекцыя рынак на стадыёне ветэранаў\nLGBT Рэстараны і кафэ культуры ў горадзе Юджын, штат Арэгон\nВанкувер Падзеі ў жніўні\nТоп-10 рэчаў, каб Упакаваць для музычнага фэсту Вялікабрытаніі\nДаведнік для Як наведаць Лос-Анджэлес на Бюджэце\nДзе спыніцца ў Рыа: сярэдні ўзровень гатэляў у раёне Алімпіяды\nBirthday Party Ідэі для дзяцей у Атланце\nВар'яты факты пра 4 нацыянальных парках Каларада\nВанкувер Chinatown Night Market\nПрамыя рэйсы з ЗША ў Афрыку


Лукашэнка прыняў кадравыя рашэнні - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nСреда, 23.12.2015 07:46. Рубрика: Тэма тыдня Просмотров: 917\n«Без дысцыпліны і парадку нічога не зробіце. Не будзе жалезнага парадку, толку не будзе», — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nНазначаючы кіраўнікоў мясцовай вертыкалі ўлады, Прэзідэнт падкрэсліў: «І яшчэ адно пытанне якраз на злобу дня, якое мяне хвалюе: вельмі шмат падначаленых, прыйшоўшы на гэту пасаду (хоць я вас папярэджваю, што вы на перадавой, твар у твар з людзьмі), пачынаюць паляпшаць свае жыллёвыя ўмовы. Я не супраць, але — за ваш уласны кошт». Аляксандр Лукашэнка заўважыў, што «вельмі шмат старшынь райвыканкамаў на гэтым пагарэлі».\nЁн таксама папярэдзіў: «Калі вы ідзяце на гэту пасаду, вы павінны ведаць, што вы, як на шкле, прасвечваецеся з усіх бакоў, і людзі вас бачаць. Наступны год будзе вельмі складаным, смею заўважыць, што такога года ў гісторыі нашай краіны не было. Абвалілася Расія, што робіцца ва Украіне (а гэта наш другі рынак), Казахстан прасеў. І нам трэба проста выстаяць. І калі мы будзем працаваць, не рэагуючы на людзей, іх прапановы, заўвагі, не падтрымліваючы іх, а ствараючы сваё матэрыяльнае становішча, то такая ўлада народу не патрэбна. Я прашу вас засвоіць гэта».\n«Праблем у Віцебскай вобласці дастаткова, і некаторыя з іх маюць хранічны характар, існуюць не першы год, некаторыя яшчэ з савецкіх часоў, — лічыць Прэзідэнт. — Таму разам, у адной запрэжцы з губернатарам вы павінны працаваць па пытаннях эканамічнага і сацыяльна-эканамічнага развіцця вобласці і рабіць максімум для таго, каб Віцебская вобласць заняла дастойнае месца ў сістэме нашай краіны».\nАсобна кіраўнік дзяржавы спыніўся на праблеме кадраў. «Што датычыцца кадраў, тут у вас павінна быць уласнае меркаванне, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка. — Таму што вы яшчэ і інспектар па Віцебскай вобласці, інспектуеце ўсё і ўся, што знаходзіцца ў вобласці, з'яўляецеся вачамі і вушамі Прэзідэнта».\nКадравыя перастаноўкі адбыліся таксама ў Віцебску — узгоднена назначэнне новага намесніка аблвыканкама і старшыні райвыканкама. Прэзідэнту расказалі, што цяпер у вобласці праводзіцца эксперымент па стварэнні інтэграванага сельгасаб'яднання, у якое ўключаны свінагадоўчыя і птушкакомплексы, а таксама перапрацоўчыя прадпрыемствы.\nКіраўнік дзяржавы адзначыў, што ўсё неабходна грунтоўна падлічыць, каб была максімальная эфектыўнасць ад такіх новаўвядзенняў. «Не рабіце нічога наўдачу. Калі ўбачыце перспектыву такіх інтэграваных структур, стварайце іх. Не ўпэўнены ў гэтым — не спяшайцеся. Ідзіце крок за крокам. Убачылі, што гэта правільны шлях — добра. Але агулам не рабіце таго, што не зможаце пацягнуць. Патрэбны вынік», — упэўнены Аляксандр Лукашэнка.\n«Год будзе вельмі складаным. І самі вінаваты, асабліва нашы суседзі нарабілі праблем больш, чым дастаткова. І напэўна, яшчэ спатрэбяцца гады, каб іх вырашаць. Гэта іх праблемы, але праблемы і нашы, паколькі гэта асноўныя нашы рынкі — Расія, Украіна, Казахстан. З Еўрасаюзам усё не так проста. Нашу прадукцыю туды, ведаеце, пускаюць цераз пень-калоду. Яны вельмі моцна абаранілі свой рынак, туды не прарвешся з той прадукцыяй, якая ёсць у нас. У плане таго, што мы вырабляем тую наменклатуру, якая ў іх ёсць — тыя ж трактары, аўтамабілі, прадукты харчавання, адзенне. Нават калі мы па якасці і цане лепшыя, нас усё роўна туды не пусцяць, прынамсі, прабівацца туды вельмі складана», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n«Таму выходзім далей, на далёкую дугу, праз В'етнам, Інданезію, Блізкі Усход, Афрыку, Лацінскую Амерыку, там спрабуем нешта прадаць, у Злучаныя Штаты Амерыкі, дзе вельмі выгадны рынак, неяк пакрыху. Але гэта ўсё няпроста. Людзі павінны гэта разумець», — дадаў Прэзідэнт.\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што ў цэнтры ўвагі павінна заставацца сацыяльная абарона людзей, а таму дзяржаўная сацыяльная мадэль застаецца нязменнай. Агульная задача і органаў дзяржаўнага кіравання, і прафсаюзаў — гэта захаванне рабочых месц, сацыяльна-прававая абарона працоўных.\nПрэзідэнт таксама праінфармаваны аб сітуацыі на старэйшым прадпрыемстве краіны — ААТ "Магілёўскі завод «Строммашына». Тут назбіралася вялікая колькасць даўгоў, што не дае прадпрыемству выйсці на бясстратную вытворчасць. Кіраўніку дзяржавы перададзена просьба дапамагчы калектыву прадпрыемства з заказамі, што дасць магчымасць заводу палепшыць фінансавы стан і выйсці на ўстойлівую работу.\n« В Петриковском районе по ошибке подстрелили зубра\nБезыменныя подзвігі вайны »


Зборная Беларусі U-19 даведалася сапернікаў у кваліфікацыі юнацкіх ЧЕ | euroradio.fm\nГалоўная / Зборная Беларусі U-19 даведалася сапернікаў у кваліфікацыі юнацкіх ЧЕ\nЗборная Беларусі U-19 даведалася сапернікаў у кваліфікацыі юнацкіх ЧЕ\nФота выкарыстоўваецца ў якасці ілюстрацыі / адкрытыя крыніцы\nБеларускія футбалісты згуляюць з камандамі Украіны, Ізраіля і Чарнагорыі.\nЛёсаванне кваліфікацыйных раўндаў чэмпіянату Еўропы сярод юніёраў да 19 гадоў сезонаў 2020—2021, а таксама 2021—2022 прайшло ў штаб-кватэры УЕФА ў Ньёне. У групе 2-га кваліфікацыйнага раўнда юніёрскага чэмпіянату Еўропы 2020—2022 гг. згуляе зборная Беларусі U19, у якую ўваходзяць спартоўцы, не старэйшыя за 2002 год нараджэння. Як паведамляе "Прессбол", сапернікамі "белакрылых" стануць аднагодкі з Чарнагорыі, Ізраіля і Украіны. 10, 13 і 16 лістапада 2020 года ў Ізраілі адбудуцца матчы міні-турніру. Па дзве найлепшыя каманды з кожнага квартэта і яшчэ найлепшая дружына з тых, хто зойме трэція месцы, пройдуць у элітны раўнд. Спаборніцтвы запланаваныя на сакавік 2021 года. У фінале юніёрскага чэмпіянату Еўропы УЕФА — 2021 у Румыніі выступяць 8 зборных.\nАкрамя таго, 3 снежня прайшло лёсаванне першага раўнда новага чэмпіянату Еўропы УЕФА сярод юніёраў да 19 гадоў, які адбудзецца ў стылі Лігі Нацый УЕФА. Цяперашнюю аднасезонную кваліфікацыйную сістэму зменіць новы 2-гадовы фармат. Ён прадугледжвае чатыры раўнды міні-турніраў, у тым ліку павышэнне і паніжэнне да фінальнага турніру, які адбудзецца ў Славакіі ў 2022 годзе.\nЕўрапейскія юніёрскія зборныя былі падзеленыя на тры лігі: A, B і С.\nБеларуская зборная U19, у якую ўвойдуць спартсмены, не старэйшыя за 2003 год нараджэння, згуляе ў групе С2 першага раўнда юніёрскага чэмпіянату Еўропы УЕФА 2020—2022. Сапернікамі "белакрылых" стануць равеснікі з Паўночнай Ірландыі, Гібралтара, а таксама Сан-Марына. Спаборніцтвы міні-турніру адбудуцца ў Беларусі 2, 5 і 8 верасня 2020 года. Лідары кожнага квартэта лігі C, а таксама найлепшыя дружыны з тых, хто зойме другія месцы, адправяцца ў лігу B. Па такой сістэме з верасня 2020 года па сакавік 2022-га пройдуць чатыры раўнды кваліфікацыі. Фінальны турнір адбудзецца ў Славакіі ў ліпені 2022 года.


Мішэль Каломб — Вікіпедыя\nМішэль Каломб (фр.: Michel Colombe; каля 1430, Брэтань, Францыя — пасля 1512) — французскі скульптар. Буйнейшы майстар другой паловы XV — пачатку XVI ст.\nфр.: Michel Colombe\nБурж, Шэр, дэпартамент, рэгіён Цэнтр — Даліна Луары\nне раней за 1515\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Каломб.\nПрацаваў у Туры і Нанце. З яго дзейнасцю звязаны першыя этапы развіцця французскай рэнесанснай скульптуры.\nМ. Каломб па-свойму выкарыстоўваў культуру італьянскага Адраджэння, уводзіў антычныя матывы ў пластыку сваіх твораў і, што больш важна, ствараў новыя па змесце і форме вобразы. Менавіта такой работай з'яўляецца рэльеф «Святы Георгій перамагае дракона» (1508—09), акаймаваны вытанчаным рэнесансным арнаментам. У строгіх формах скульптар перадае парыў каня, рашучасць і сілу конніка, які ўступіў у бой з пачварай.\nНадмагілле герцага Францыска II Брэтонскага і яго жонкі Маргарыты дэ Фуа\nСтварыў тып надмагілля, у якім знайшлі ўвасабленне стаічныя адносіны асобы да смерці і праслаўленне дабрачыннасці нябожчыка. Асабліва яскрава гэтыя рысы адлюстраваліся ў мемарыяльным помніку герцага Францыска II Брэтонскага і яго жонкі Маргарыты дэ Фуа (1502—07, сабор у Нанце). Побач з яшчэ гатычным характарам збудавання, складанай сімволікай тут выкарыстана бясспрэчна рэнесансная дэкарыроўка пілястрамі, арнаментамі. Але ў большай ступені прысутнасць рэнесанснай стылістыкі адлюстроўваюць самі вобразы: велічна-спакойныя фігуры нябожчыкаў, строга партрэтныя рысы іх твараў. Выразнай пластыкай вылучаюцца чатыры алегарычныя выявы — «Сіла», «Памяркоўнасць», «Справядлівасць», «Разважнасць», што сведчыць аб пошуках майстрам новага эстэтычнага ідэалу.\nЯму прыпісваюць групу «Палажэнне ў труну» (1496, абацтва г. Салем). Аўтар медаля ў гонар прыезду Людовіка XII ў Тур (каля 1500).\n↑ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11866980X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 15 кастрычніка 2015.\n↑ Michel Colombe — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3\n↑ Michel Colombe // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мішэль_Каломб&oldid=2634617"\nАпошнія змены 10 мая 2017 а 21:25\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:25, 10 мая 2017.


15 Май 2021 Катэгорыя: Публіцыстыка\nЗанядбанне адпачынку ў святочны дзень — гэта непаслухмянасць Богу і Касцёлу, адным словам — грэх. З другога боку, трэба пазбягаць крайнасцяў.\nПершы з пяці касцёльных наказаў гучыць наступным чынам: «У нядзелі і прадпісаныя святы ўдзельнічаць у св. Імшы і не рабіць неабавязковай працы». Удзел у святой Імшы — патрабаванне адназначнае, і тут мы не сутыкаемся з вялікімі цяжкасцямі інтэрпрэтацыі. Інакш выглядае справа з устрыманнем ад працы. Цяжка вызначыць дакладна, ад якой працы і ў якой ступені належыць устрымацца, а якая праца можа быць дапушчальнаю. Само паняцце «праца» мае розныя значэнні. Касцёльны наказ аб устрыманні ад працы ў нядзелі і прадпісаныя святы грунтуецца на трэцяй запаведзі Дэкалогу, які Майсей атрымаў ад Бога на гары Сінай. У Кнізе Зыходу напісана: «Шэсць дзён будзеш працаваць і рабіць усе працы свае, а сёмы дзень, шабат, для Пана Бога твайго; не рабі ніякай працы ні ты, ні сын твой, ні дачка твая, ні твой нявольнік...» (Зых 20, 9–10).\nТрэцяя запаведзь Дэкалогу звязаная з апісаннем стварэння свету. Бог стварыў свет за шэсць дзён, а на сёмы дзень адпачываў (гл. Зых 20, 11). Відавочна, гэтае апісанне не з’яўляецца натуральнаю гісторыяй пачатку свету, але яно мае тэалагічна-культавы сэнс. Шабат як дзень, вольны ад працы, — гэта знак запавету Бога з выбраным народам. Здаўна ён быў таксама элементам упарадкавання грамадскіх адносінаў і арганізацыі працы. Шабат быў бар’ерам, які абараняў ад бескантрольнай эксплуатацыі: «У сёмы дзень спыніш працу, каб адпачылі твой вол і асёл і перадыхнулі сын тваёй нявольніцы і чужаземец» (пар. Зых 23, 12). Можна сказаць, што запаведзь пра шабат — гэта першы працоўны закон у гісторыі чалавецтва. Кожны, у тым ліку жывёла і нявольнік, маюць права на адзін вольны дзень у тыдзень. Арганізацыя грамадства праз сямідзённую сістэму з адным днём, вольным ад працы, прынятая ва ўсім свеце. У ХХ стагоддзі ў многіх краінах да нядзелі былі дададзеныя вольныя суботы. У наш час па розных прычынах усё больш прафесійных калектываў, асабліва ў сферы гандлю, вымушаныя працаваць не толькі па суботах, але таксама па нядзелях і святах.\nТакім чынам, праблема вольных ад працы дзён — гэта справа не толькі індывідуальных рэлігійных поглядаў, але і сацыяльна-палітычная справа, праблема справядлівасці ў сацыяльным вымярэнні.\nУ касцёльным наказе гаворыцца пра ўстрыманне ад неабавязковай працы. У папраўках да Катэхізіса («Corrigenda»), якія ўнесла Кангрэгацыя Веравучэння, ужываецца выраз «службовая праца». Гэта рэха даўнейшага сацыяльнага ладу, у якім цяжкую фізічную працу выконвалі нявольнікі і слугі (адсюль прыметнік «службовы»). Азначэнне «неабавязковы» здаецца больш адэкватным, аднак гэта не значыць, што яно дастаткова зразумелае. У Кодэксе Кананічнага Права сцвярджаецца, што вернікі павінны ўстрымлівацца ад працы, якая «ўскладняе праслаўленне Бога, перажыванне радасці дня Панскага, а таксама перашкаджае належнаму духоўнаму і фізічнаму адпачынку» (пар. кан. 1247). З другога боку, у Катэхізісе адзначаецца, што часта сямейныя абавязкі і спецыфічныя грамадскія задачы з’яўляюцца дастатковым апраўданнем для разнастайнай працы (гл. № 2185). Відавочна, у сучасным грамадстве розныя службовыя арганізацыі, камунікацыя, некаторыя віды паслугаў павінны дзейнічаць таксама ў нядзелі і святы. А калі хтосьці мае малых дзяцей або хворага ў доме, то пэўную працу, часам вельмі цяжкую, мусіць выканаць менавіта ў нядзелю. Святы Аўгустын пісаў, што «любоў да праўды шукае вольнага часу, а патрэба ў любові бярэ на сябе адпаведную працу» (De civitate Dei, 19, 19).\nАднак існуе шмат розных заняткаў, адносна якіх мы можам сумнявацца ў кантэксце наказу пра ўстрыманне ад неабавязковай працы. Напрыклад, лічыцца, што інтэлектуальная праца, вучоба, напісанне тэкстаў (такіх, як гэты) не супярэчаць святкаванню дня Пана. Адзін ксёндз распавядаў мне, што, калі ён вучыўся ў семінарыі, у нядзельнай праграме ў першай палове дня ў іх дзве гадзіны былі прызначаныя на вучобу. Клерыкі абураліся, пытаючыся ва ўладаў семінарыі, як стасуецца гэтая абавязковая вучоба са святкаваннем нядзелі. У навучальных установах, у тым ліку касцёльных, экзамены могуць быць у панядзелкі — вядома ж, у такой сітуацыі студэнты праводзяць нядзелю за вучобаю. Асаблівым, вельмі распаўсюджаным відам інтэлектуальнай працы па нядзелях з’яўляецца завочная вучоба. Многія людзі ўвесь тыдзень працуюць, каб на выхадных вучыцца, павышаць кваліфікацыю. Гэтая праца не з’яўляецца абавязковаю ў поўным сэнсе слова, але ў перспектыве жыццёвых выклікаў бывае вельмі патрэбнаю. Таму завочная вучоба па нядзелях паўсюль прымальная, у тым ліку і ў Касцёле. Варта таксама заўважыць, што размежаванне працы, якая выклікае стому, ад дзейнасці, якая спрыяе адпачынку, часта залежыць ад абставінаў. Класічным прыкладам можа быць праца ў садзе ці агародзе. Для чалавека, які цэлы тыдзень працуе ў офісе, капанне ў градках можа быць не толькі псіхічным адпачынкам, але таксама нагодаю для таго, каб знаходзіць Бога ў харастве прыроды. Той, хто мае нейкае хобі, любіць майстраваць, будзе шчаслівы, калі знойдзе крыху вольнага часу, каб пакалупацца ў сваёй хатняй майстэрні.\nМожна доўга пералічваць прыклады, якія сведчаць пра цяжкасці ў выкананні наказу ўстрымлівацца ад працы ў святочныя дні. Не думаю, што гэтую праблему можна вырашыць адназначна, падаўшы канкрэтныя прынцыпы. Тут мы мусім перажываць свайго роду напружанне паміж слушным наказам і рознымі жыццёвымі акалічнасцямі, якія кожны павінен урэгулёўваць у сваім сумленні праз дыялог з сям’ёю, грамадствам і Касцёлам. Іншымі словамі, кожную сітуацыю неабходна ацэньваць асобна. У гэтай ацэнцы нам могуць дапамагчы розныя крытэрыі. Некаторыя называюць крытэрый заробку: ці дае праца ў святочны дзень магчымасць зарабіць, ці яна выконваецца з якою-небудзь іншаю мэтаю? Ацэньваючы канкрэтныя сітуацыі, варта адказаць сабе на пытанне: ці маем мы час на Імшу, на малітву, на тое, каб пабыць з самымі блізкімі людзьмі, нягледзячы на выкананне пэўнай працы? У нядзелі, як у кожным іншым дні, 24 гадзіны, і добрае яе перажыванне — гэта ў пэўнай ступені пытанне правільных прапорцый паміж рознымі відамі дзейнасці.\nГутарка ідзе пра тое, што святочны дзень у плане адносінаў з Богам і самымі блізкімі павінен адрознівацца ад рабочага, быць больш глыбокім. Аднак ці не вядуць разважанні такога роду да рэлятывізму і перакрэслівання на практыцы наказу пра ўстрыманне ад неабавязковай працы ў святочныя дні? Відавочна, такая небяспека існуе. Чалавек мае схільнасць да самападману, да апраўдання свайго выбару. Таму трэба падкрэсліць, што занядбанне адпачынку ў святочны дзень — гэта непаслухмянасць Богу і Касцёлу, гэта грэх. Аднак, з другога боку, трэба пазбягаць крайнасцяў. Сам Езус сказаў: «Шабат устаноўлены для чалавека, а не чалавек для шабату» (Мк 2, 27).\nЗ працытаванага выказвання Езуса не вынікае, што чалавек можа зрабіць са святочным днём усё, што захоча. Бо хоць шабат для чалавека, аднак не чалавек з’яўляецца гаспадаром шабату, а Сын Чалавечы (гл. Мк 2, 28). Таму адмаўленнем ад фундаменталізму нельга апраўдваць іншай крайнасці — практычнага адмаўлення наказу пра святкаванне святочнага дня. Тым не менш, вучэнне пра тое, што шабат — для чалавека, з’яўляецца важнаю падказкаю ў ацэнцы канкрэтных сітуацый.\nЕзус станавіўся ў апазіцыю да фарысеяў і вучоных у Пісанні, якія дзялілі волас на чатыры часткі, інтэрпрэтуючы Божы Закон такім чынам, што ён рабіўся невыносным цяжарам. Апостал Ян піша, што габрэі хацелі забіць Езуса ў тым ліку з-за таго, што Ён «зняважыў шабат» (Ян 5, 18). Яны асуджалі Настаўніка з Назарэта за тое, што Яго вучні лушчылі каласы ў шабат (гл. Мц 12, 1 і наст.), што Ён сам аздараўляў у шабат (гл. Лк 13, 10 і наст.; 14, 1 і наст.). Габрэі спрабавалі выкарыстаць гэтую сітуацыю, каб абвінаваціць Езуса ў парушэнні Закону і незахоўванні шабату. Яны не мелі рацыі, бо Хрыстус не адкідваў запаведзяў. У Казанні на гары Езус тлумачыць, што прыйшоў не адмяніць Закон, а выканаць яго. Гэтае выкананне заключаецца ў тым ліку ў падпарадкаванні розных прадпісанняў найбольшай запаведзі, гэта значыць, запаведзі любові да Бога і бліжняга (гл. Мц 22, 34 і наст.). У пэўным сэнсе любоў рэлятывізуе ўсё іншае. У гімне св. Паўла пра любоў мы чытаем, што калі б мы выконвалі ўсялякія добрыя ўчынкі, але не мелі б любові, то былі б як «гулкія цымбалы» (1 Кар 13, 1). Аднак гэта не тая рэлятывізацыя, якая перакрэслівае неабходнасць захоўвання і змест запаведзяў. Зусім наадварот, перспектыва любові раскрывае сэнс усялякага закону.\nТут узгадваюцца словы св. Аўгустына: «Любі — і рабі, што хочаш». Калісьці адзін малады мужчына пахваліўся мне, што не паехаў са шваграм на аўтабіржу ў нядзелю, хоць той прасіў яго аб такой паслузе. Ён падкрэсліваў, што ёсць наказ пра ўстрыманне ад працы ў нядзелю, і католік у гэтым павінен быць паслядоўным. Добра! Нам патрэбна такое прынцыповае сведчанне. Аднак я папрасіў свайго суразмоўцу, каб ён яшчэ раз ацаніў сітуацыю з пазіцыі любові да бліжняга. Ці прымусіла ягоная адмова задумацца швагра, ці зразумеў ён сутнасць справы? А можа, больш эфектыўна было б паехаць на біржу і паразмаўляць аб праблеме?\nШабат — для чалавека, але гаспадар шабату — Бог. Наш Стварыцель і Збаўца дае нам праз Касцёл святочныя дні, у якія мы павінны ўстрымлівацца ад неабавязковай працы, каб мець час на іншыя справы. Разуменне і выкананне гэтага наказу залежыць ад нашых адносінаў з Богам і з бліжнімі. Устрыманне ад працы не будзе для нас стратаю часу і грошай, незразумелым біблійна-касцёльным наказам, калі мы спасцігнем яго значэнне для творчага будавання нашых адносінаў з Богамі і з іншымі людзьмі. Калі мы маем праблемы з устрыманнем ад неабавязковай працы ў святочныя дні, то, магчыма, мы перш за ўсё маем праблемы ў адносінах з Богам і бліжнімі. Таму «працу» над адпачынкам трэба пачынаць не з працы як такой, а з асабістых адносінаў.


Калумбія ў Менску захавала чэмпіёнскі тытул | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКалумбія ў Менску захавала чэмпіёнскі тытул\nУ Менску завяршыўся чэмпіянат свету па футзале. Дружына Калумбіі ў фінале разграміла дружыну Парагвая – 4:0 і адбараніла свой чэмпіёнскі тытул.\nУ вырашальным паядынку зышліся найбольш тытулаваныя футзальныя каманды. Да гэтага Парагвай, які ў чвэрцьфінале выбіў зборную Беларусі, тройчы станавіўся чэмпіёнам свету. У Калумбіі дагэтуль былі два вышэйшыя тытулы.\nУжо ў першым тайме калумбійская „мафія” тройчы дамаглася поспеху, пасля чаго пісьменна згуляла на ўтрыманне пераможнага ліку.\nУ матчы за бронзавыя ўзнагароды Аргенціна разграміла Бельгію – 7:1. Такім чынам на чэмпіянаце яскрава выявілася дамінаванне Паўднёвай Амерыкі. Матчы першынства ў сталіцы Беларусі наведалі 50 тысяч чалавек\nБеларусь спынілася ў чвэрцьфінале


Яшчэ дзве бясплатныя экскурсіі па старым Гродне… - Блог Гродно s13\nЯшчэ дзве бясплатныя экскурсіі па старым Гродне…\nАвтор: hrodna.life. 27 сентября 2011 года, 15:00\nКейворды: Гродно, экскурсии\nУсім вялікі дзякуй, хто прыняў удзел у экскурсіях на гэтых выходных. Было вельмі прыемна. Але тое яшчэ не ўсё. 1 і 2 кастрычніка адбудуцца яшчэ дзве экскурсіі — «Прамысловыя прадпрыемствы старога Гродна» і «Фальваркі і сядзібы Гродна і ваколіц.»\nУ Суботу, 1.10.2011 – “Прамысловыя аб’екты Гродна к. XIX – пач. XX стст.”, месца збору – каля ўваходу ў рэстаран “Вена” (вул. Маставая, 37) паміж Прыёрбанкам і будынкам піўзавода. Даведаемся дзе і як у Гродне рабілі піва, алоўкі, ігральныя карты, кафлю і матацыклы, як функцыянавала каналізацыя і як брукавалі вуліцы…\nУ Нядзелю, 2.10.2011 – “Страчаныя фальваркі”. Едзем па мясцінах у межах Гродна (што далучылі ў 2008 г.) якія раней былі фальваркамі і панскімі сядзібамі. Пабачым старыя прысады, паркі і гаспадарчыя пабудовы…\nАпошняя экскурсія будзе арганізавана на транспарце, таму для ўдзелу ў ёй трэба папярэдне зарэгістравацца, даслаўшы сваё імя і кантактны тэлефон на адрас vit_hrodna@yahoo.com не пазней за 28.09.2011. Дакладнае месца збору будзе паведамлена зарэгістраваным удзельнікам да 1.10.2011. Калі колькасць жадаючых перавысіць колькасць пасадачных месцаў, то прыярытэт будзе аддадзены тым, хто заявіцца раней.\nДэталі чытайце тут.\nЧатыры новыя бесплатныя экскурсіі па страчанай Гародні\nЯшчэ шуміць алея Элізы\nДзве прэзентацыі ў капліцы парафіі Аўгустовак\nМіжнародны Дзень помнікаў і мясцінаў у Гродна\nнадеюсь в субботу получится быть\nПачатак абедзвюх экскурсій аб 11-й гадзіне\nА на якой мове будзе праводзiцца экскурсiя?


У салігорскай кавярні забаранілі палітычную агітацыю (фотафакт)\nhttp://spring96.org/be/news/36954 2010 2010-10-29T18:13:14+0300 2010-10-29T18:13:14+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/saligorsk-kaviarnia-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ адной з салігорскіх кавярняў наведвальнікі маглі пабачыць на століках абвесткі наступнага зместу: "У нашай установе забаронена займацца палітычнай, рэлігійнай і камерцыйнай агітацыяй". Мясцовыя праваабаронцы паспрабавалі высветліць абставіны з'яўлення гэткіх папярэджанняў.\nСябра БХК Леанід Мархотка завітаў у салігорскую кавярню "Фота Кафейня", якая месціца на праспекце Міра, і пабачыў на кожным століку абвесткі з вышэйадзначаным зместам.\n- Адміністрацыі ў кавярні не было, але я пакінуў на касе сваю візітку. Было цікава, хто ці што прымусіла надрукаваць такія паведамленні. Званка я не дачакаўся, але ж ужо на наступны дзень абвесткі былі замененыя на іншыя. Аказваецца, пасля майго візіту ў кавярні пабываў з кансультацыямі нейкі юрыст, - паведаміў Л.Мархотак. - Новы тэкст спасылаецца на Пастанову Міністэрства гандлю, якая нібыта забараняе выкарыстанне кавярні "не па прызначэнню, у тым ліку для здзяйснення рэлігійнай, палітычнай, камерцыйнай і іншых відаў дзейнасці". Насамрэч адзначаная пастанова ўсяго толькі класіфікуе аб'екты грамадскага харчавання паводле нацэначнай катэгорыі і не мае аніякага дачынення да рэгулявання рэлігійнай альбо палітычнай дзейнасці і агітацыі.\nЯк стала вядома, у канцы жніўня з сябрамі сваёй будучай ініцыятыўнай групы ў гэтай кавярні сустракаўся прэтэндэнт на пост прэзідэнта Яраслаў Раманчук. Сустрэча адбывалася пры традыцыйнай увазе з боку міліцыі. Верагодна, уладальнікі кавярні адчулі з-за гэтага пэўны прэсінг і гэткім дзіўным чынам вырашылі перастрахавацца на будучыную. Узять каментэр адміністрацыі з гэтай нагоды не атрымалася.


Чэмпіянат Беларусі 2016 - 30 тур | Афіцыйны сайт ФК «Нёман»\n27 лістапада - 13:30 (нядзеля)\nГродна, ЦСК «Нёман» (умяшчальнасць – 8 479). 1000 гледачоў\n+5°C, пераменная воблачнасць / натуральнае асвятленне. Квіток — 4 рублі (дзіцячы – 1,5).\nНёман (Гродна) 0 - 1 Нафтан (Наваполацк)\n0:1 — Барысаў Дзмітрый (87’)\n19Курганскі Сяргей (Б) 16Даўгяла Ігар (Б)\n8Пол Ралан Бебе Кінге 2Барысаў Дзмітрый (87’)\n13Паўлавец Аляксандр 7Якімаў Андрэй\n6Пазняк Аляксандр 8Бярозкін Яўген 20(55’)\n14Анюкевіч Аляксандр 35Гунчак Руслан\n33Савасцьянаў Яўгеній 13Кандрацьеў Сяргей\n(59’) 4Ражок Сяргей 33Зюлеў Ігар\n88Савіцкі Павел (К) 9Трухаў Ігар 10(85’)\n17(46’) 7Рудзік Філіп 17Сучков Алексей (К) (48’)\n(53’)29(58’) 28Яроцкі Яраслаў 37Цяплоў Арцём\n10(76’) 32Горбач Андрэй 81Шугункоў Мікіта 14(61’)\n1Жураў Уладзімір (Б) 34Сцяпанаў Раман (Б)\n3Сасноўскі Сяргей 10Шкабара Алег 9(85’)\n32(76’) 10Кавалёнак Дзмітрый 14Лебедзеў Яўген 81(61’)\n11Журневіч Васілій 20Лавал Абдулазіз 8(55’)\n7(46’) 17Сенкевіч Ян 25Хадуноў Міхаіл\nШляхавы Сяргей Балотаў Ігар\nЯкубоўскі Генадзь (Мінск)\nБелоў Ігар (Мінск)\nГалоўны трэнер каманды «Нёман» (Гродна) Ігар Кавалевіч пасля матчу з «Дынама-Мінск» быў дыскваліфікаваны яшчэ на адну гульню. У афіцыйны пратакол занесены не быў, кіраваў камандай дыстанцыйна.\nФорма каманд: зялёныя майкі, жоўтыя трусы — белыя майкі, чорныя трусы.\nНядзеля, 27 лістапада 2016 года. Гродна, стадыён ЦСК «Нёман». Пачатак матча ў 13:30.\nУ бліжэйшую нядзелю матчам супраць «Нафтана» мы развітаемся з вялікім футболам да вясны.\nМатчы «Нёмана» у апошніх турах рэдка на нешта ўплывалі. З 26 такіх сустрэч, якія наша каманда правяла ў першым дывізіёне, вынік заключнага матчу сур'ёзна ўплываў на выніковае становішча толькі некалькі разоў. У асноўным, гэта датычылася нашай каманды. Гродзенцы ў самым першым чэмпіянаце ў апошнія 15-ым туры выпусцілі бронзу, другі чэмпіянат завяршылі перамогай, аднак засталіся па-за прызавой тройкі - не ўсё залежала толькі ад жоўта-зялёных, у 2002 годзе выпусцілі залатыя медалі, а ў 2007 годзе дазволілі «Гомелю» заваяваць срэбра. Удзельнічаць у лёсе іншай каманды, калі той свяціла паніжэнне ў класе, даводзілася толькі адзін раз. У 2012 годзе гродзенцы дома перайгралі «Тарпеда-БелАЗ» і паспрыялі іх сустрэчы ў пераходных матчах з «Гарадзеяй». Праўда, перамога жодзінскаму клубу ў той сустрэчы б не дапамагла б. У паралельным матчы «Брэст» абыграў «Славію», што пры любым зыходзе нашага матчу пакідала «Тарпеда-БелАЗ» на апошнім адзінаццатым месцы.\nУ гэтым годзе мы зноў ўдзельнічаем у размеркаванні месцаў у ніжняй частцы табліцы. Для стопрацэнтнага выратавання «Нафтану» неабходна абыграць «Нёман». Нічыйны вынік не гарантуе ім месца ў Вышэйшай Лізе. «Белшына», у выпадку перамогі над «Гранітам», дагоніць навапалачан, і будзе размяшчацца вышэй з-за вынік у асабістых сустрэчах. Параза «Нафтана» адкрывае дзверы, як «Белшыне», так і «Граніту», але толькі пры пераможным зыходзе для адной з каманд. Цікава, што нават параза можа пакінуць наваполацкую каманду ў мацнейшым дывізіёне. Здарыцца гэта ў тым выпадку, калі ў матчы «Белшыны» і «Граніту» будзе зафіксавана нічыя.\nЗ-за гэтай інтрыгі за матчам будуць пільна сачыць як мінімум у трох гарадах: у Наваполацку, Мікашэвічах і Бабруйску. Амаль матч тура, калі не лічыць разборкі ў Бабруйску.\nКалі прасачыць за вынікамі матчаў двух каманд пачынаючы з 2010 года, то можна заўважыць цікавую заканамернасць\nКалі прасачыць за вынікамі матчаў двух каманд пачынаючы з 2010 года, то можна заўважыць цікавую заканамернасць – удалы год заўсёды змяняецца дрэнным.\nУ 2010 годзе гродзенцы ў супрацьстаянні з наваполацкай камандай ўзялі 1 ачко з 9, у 2011 год – 9 з 9, а калі ўлічваць дзве гульні на Кубак, то 13 з 15. У 2012 – 3 з 9, у 2013 – 4 з 6, ў 2014 – 0 з 6, у 2015 – 6 з 6. Калі прытрымлівацца гэтым ланцужку заканамернасці, то ў цяперашнім чэмпіянаце настаў час «Нафтана». У першым матчы яны цалкам перайгралі гродзенцаў, забіўшы два мячы без адказу. Прыйшоў час рэваншу.\nУсяго ў матчах чэмпіянату Беларусі каманды ў Гродна сустракаліся 20 разоў. У трынаццаці матчах гродзенцы перамагалі і два разы разыходзіліся з наваполацкай камандай мірам. Агульныя лічбы супрацьстаяння выглядаюць наступным чынам: +13=2-5, рознасць мячоў 39-20.\nПоўная карціна узаемаадносін «Нёмана» і «Нафтана»\n«Нёман» - «Нафтан»: прадкажы вынік сустрэчы\n1 Сямёнаў Артур 21.10.1994 1 65 -3 Бяроза-2010 (Бяроза) / Д2 (расфарміраваны)\n16 Даўгяла Ігар 17.07.1985 27/6 2364 -39 3/0/0\n34 Сцепанаў Раман 06.08.1991 2 180 -4 Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна) / Д1\n2 Барысаў Дзмітрый 08.01.1995 19 1372 3+0 3/1/0\n4 Гарбачоў Міхаіл 29.07.1983 27 2358 1+0 6/0/0 Белшына (Бабруйск) / Д1\n13 Кандрацьеў Сяргей 02.02.1990 26 2153 0+1 4/0/0 Дынама-Брэст (Брэст) / Д1\n35 Гунчак Руслан Украіна 09.08.1979 29 2495 0+1\n37 Цяплоў Арцём 14.01.1992 24 1814 1+0 3/1/0\n- Трыпковіч Баян ** Сербія 14.10.1989 0 0\n3 Кліменчук Ягор * Украіна 11.11.1997 3 54 Мінск (Мінск) / Д1\n7 Якімаў Андрэй 17.11.1989 26 1933 3+0 3/0/0\n8 Бярозкін Яўген 05.07.1996 27 1994 2+1 1/0/0\n9 Трухаў Ігар * 19.08.1976 14 950 3+0 Граніт-Мікашэвічы (Мікашэвічы) / Д1\n10 Шкабара Алег 15.02.1983 16 883 4/0/0\n14 Лебедзеў Яўген 29.12.1994 21 1175 4+0 Віцебск (Віцебск) / Д1\n17 Сучкоў Аляксей 10.06.1981 25 1938 1+6 9/0/0\n20 Лавал Абдулазіз Нігерыя 20.12.1992 15 949 3/0/0\n22 Канонік Іван 31.10.1993 0 0\n25 Хадуноў Міхаіл * 08.12.1994 2 14 Лепель (Лепель) / Д4\n- Турлін Дзмітрый ** 08.09.1985 3 77 Белшына (Бабруйск) / Д1\n- Ясінскі Ігар ** 04.07.1990 3 95 1/0/0 Граніт-Мікашэвічы (Мікашэвічы) / Д1\n- Катляр Антон ** Украіна 07.03.1993 12 671 2 Сталь (Дняпродзяржынск, Украіна) / Д1\n5 Каляеў Мікіта * Расія 23.07.1989 11 622 1+1 ТСК-Таврыя (Сімферопаль, Украіна) / -\n12 Кравецкі Аляксандр 02.10.1996 2 11\n33 Зюлеў Ігар 05.01.1984 27 2415 4+3 5/0/0\n81 Шугункоў Мікіта 17.04.1992 23 764 0+3 5/0/0\n- Цевераў Руслан ** 01.05.1994 15 1234 1+1\nСлавія-Мазыр 1-0 Дынама-Мінск\nІслач 2-0 Слуцк\nБелшына 1-1 Граніт-Мікашэвічы\nДынама-Брэст 3-0 Віцебск\nБАТЭ 5-0 Гарадзея


БЕЛАРУСКАЯ КАМАНДА АТРЫМАЛА ПРАБАЧЭНЬНІ\n(Карэспандэнт: ) “Якая сытуацыя з харчаваньнем, вырашаная гэтая праблема ці не?”\n(Рабухін: ) “Сёньня адбылося паседжаньне арганізацыйнага камітэту Алімпійскіх гульняў, на якім спартоўцам Беларусі былі прынесеныя афіцыйныя прабачэньні за дрэнную арганізацыю харчаваньня біятляністаў і лыжнікаў. Шэф беларускай місіі Яраслаў Барычка прысутнічаў на гэтым паседжаньні. Апрача таго, аргкамітэт афіцыйна падзякаваў місіі Беларусі за своечасова ўзьнятае пытаньне. Нашая дэлегацыя, не чакаючы выкананьня абяцаных захадаў, прыняла рашэньне заплаціць за харчаваньне спартоўцаў у рэстарацыі, мы пералічылі на гэта 10 тысячаў даляраў ЗША”.\n(Карэспандэнт: ) “Па канале Eurosport было паведамленьне, што ад беларуская місія з гэтай нагоды падала пратэст. Гэта праўда?”\n(Рабухін: ) “Гэты пратэст мы падавалі штодзённа на паседжаньні шэфаў місіяў, аб тым што так карміць спартоўцаў нельга. Карміць іх аднымі бутэрбродамі непрыгожа, калі казаць мякка”.\n(Карэспандэнт: ) “Які настрой зараз у беларускай камандзе?”\n(Рабухін: ) “У нас у камандзе настрой добры . Дзякуй хакеістам, якія увайшлі ў васьмёрку мацнейшых. Папраўляецца пасьля цяжкай траўмы Дзмітры Дашчынскі, выконвае першыя сальта і піруэты. Але пасьля матчу са зборнай Францыі вельмі шмат траўмаваных хакеістаў”.\n(Карэспандэнт: ) “Сёньня спрынтэрскія гонкі ў біятлёне. Якая сытуацыя з жаночым скалдам, бо на папярэдняй гонцы ня ўсе былі дапушчаныя з-за пратэсту Расеі?”\n(Рабухін: ) “Так, сапраўды федэрацыя біятлёну Беларусі тут ня вырашыла пытаньне з алімпійскай камандай Расеі і не выставіла расейскіх спартсмэнак, якія ўжо больш за год выступаюць за нашую каманду. Але дадаткова тут усё ўзгадніў Мікалай Ананьеў і прэзыдэнт Алімпійскага камітэту Равеі Леанід Цягачоў афіцыйна пацьвердзіў, што ніякіх прэтэнзіяў з боку Расеі з нагоды выступленьня нашых новых біятляністак ня будзе. Яны ўжо заяўленыя ў стартавывм сьпісе”.


“Калядны сюрпрыз” — Techkrait . "",\n21.12.2010 62 Анжелика 0 Comment\nТой, хто апошнімі днямі наведваў раённую паліклініку, не мог не заўважыць у фае першага паверха белы шар з чырвоным крыжам. Гэта дабрачынная капілка, якую ўсталявала раённая арганізацыя таварыства Чырвонага Крыжа, пачынаючы акцыю “Калядны сюрпрыз”.\n— Наша арганізацыя, — заўважыла, расказваючы пра акцыю, старшыня раённай арганізацыі таварыства Чырвонага Крыжа Зоя Дзмітрыеўна Алесік, — праводзіць сваю работу выключна за сродкі ахвяраванняў і членскіх узносаў. Гэтых сродкаў недастаткова, каб паклапаціцца пра ўсіх, хто мае патрэбу ў дапамозе.\nА таму і вырашылі заклікаць жыхароў раёна ўнесці свой уклад у справу міласэрнасці. Ахвяраваўшы зусім невялікія грошы, кожны можа дапамагчы сабраць сродкі на набыццё падарункаў. Іх атрымаюць дзеці, якім на навагоднія і калядныя святы давядзецца лячыцца ў стацыянары райбальніцы, а таксама дзеці-інваліды. Давайце святочныя сюрпрызы прыгатуем гэтым дзецям разам!\nНА ЗДЫМКУ: дабрачынную скарбонку не абмінаюць людзі нераўнадушныя.\n← Хто працуе, той і мае\nЗдаровы інтарэс →


эка будаўнічыя матэрыялы оптам будаўніцтва каркасных дамоў\nІНТЭРНЭТ-КРАМУ ЭНЕРГАЭФЕКТЫЎНЫХ І ЭКАЛАГІЧНЫХ\nНа падставе шматгадовага вопыту, мы вырашылі выбраць і прапанаваць Вам матэрыялы і абсталяванне, неабходныя для будаўніцтва дома, які будзе энергаэфектыўным і экалагічным. Мы даем магчымасць купіць усе матэрыялы ў адным месцы па вельмі даступнай цане.\nАкрамя таго, мы хочам падзяліцца ў даступнай форме базавымі ведамі аб параметрах асобных матэрыялаў. Для гэтага мы вырашылі запусціць першы ў Польшчы інтэрнэт крама будматэрыялаў і абсталявання для будаўніцтва энергазберагальных і энергаэфектыўных дамоў\nэка будаўнічыя матэрыялы оптам будаўніцтва каркасных дамоў\nЗвыш 25 гадоў я ўводжу на рынак новыя матэрыялы і тэхналогіі. Многія з іх былі імпартаваныя з ЗША. Я спрыяў прасоўванні каркаснай тэхналогіі будаўніцтва. За амаль дваццаць гадоў дзейнасці, і я, і мае супрацоўнікі змаглі атрымаць каштоўны вопыт. У той жа час мы ўвесь час працавалі з энтузіязмам.\nУ нашай прапанове вы знойдзеце тэхналогіі і матэрыялы, бясшкодныя і бяспечныя для навакольнага асяроддзя. На працягу многіх гадоў мы развіваем гандлёвую сетку, якая займаецца дыстрыбуцыяй матэрыялаў, імпартаваных з намі ЗША. На тэрыторыі ўсёй краіны кліенты могуць купіць экалагічныя матэрыялы маркі Steico (драўнянае валакно, двутавровые бэлькі). Таксама мы займаемся пастаўкай будматэрыялаў для будаўнічых гіпермаркетаў, такіх як Castorama. Мы таксама займаемся вытворчасцю падлогавага пакрыцця пад крысы з падагрэвам - Eco Thermo Floor. Дзякуючы нашаму вопыту мы можам прапанаваць паслугі на самым высокім узроўні.\nПрапануем высакаякасныя вырабы:\n- двутавровые бэлькі, тэрмічная і акустычная ізаляцыя - вытворца Steico. Націсніце тут, каб паглядзець каталог прадукцыі Steico\n- гідраізаляцыя фірмы Gardner\n- палімерныя фугі Rompox\n- падлогавыя пакрыцця пад крысы з падагрэвам - Eco Thermo Floor – уласную вытворчасць\n- коміны Dragon фірмы Ignis www.ignis.biz.pl , www.kominydragon.pl\n- супрацьпажарныя матэрыялы фірмы Elmasz - www.elmasz.com.pl\n- зімовы цыноўкі супраць саслізгвання - Ekogrit\nу нашым сказе\nАсноўныя будаўнічыя матэрыялы\nПадлогавыя пакрыцця пад крысы з падагрэвам - Eco Thermo Floor\nпазогребневые Гіпсавыя пліты, OSB, MFP\nЗімовы супрацьслізготнай пакрыццё


Лукашэнка паглядзеў, як вырабляюць беларускую чорную ікру\n16:27 30.03.2018 (абноўлена 16:34 30.03.2018)\nБеларускім гаспадаркам пастаўлена задача выйсці на вытворчасць 2-3 тон чорнай ікры ў год, якія змаглі б, на думку ўрадавых чыноўнікаў, задаволіць і ўнутраны попыт, і забяспечыць рост экспарту.\nМІНСК, 30 сак — Sputnik. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка падчас рабочай паездкі па Дзяржынскім раёне паглядзеў, як робяць беларускую чорную ікру, ён здзейсніў візіт у аквакультурную гаспадарку Admiral Husso ЗАТ "ДГ-Цэнтр".\nНа базе гаспадаркі адкрыты цэх па вырошчванні рыбы асятровых парод, ён працуе з 2016-га года. Цэх арыентаваны на вытворчасць натуральнай чорнай ікры традыцыйным забойным метадам без дадатковай апрацоўкі і з мінімальным адсоткам солі. Але вырабляюць тут і іншыя прадукты з асятрыны.\nБеларускую чорную ікру і прадукты з асятрыны экспартуюць у Расію, Казахстан, Арменію, а таксама ў шэраг краін далёкага замежжа, у тым ліку Італію і Германію.\nПрэзідэнту паказалі вытворчасць, пасля чаго ён прадэгуставаў ікру, ацаніў яе якасць.\nПа выніках візіту ў гаспадарку Лукашэнка даручыў і ў далейшым развіваць у краіне аквакультурную гаспадарку. За гэтыя гады ў краіне былі створаны восем такіх вытворчасцей. На думку кіраўніка дзяржавы, такіх гаспадарак павінна быць больш, а пералік прадукцыі, якая вырабляецца — шырэй.\n"У цэлым Беларусь вырабляе 600 тон чырвонай ікры. А вось чорную — трэба нам выйсці на 2-3 тоны ў бліжэйшыя гады. Гэта задаволіць і ўнутраны попыт, і ў першую чаргу забяспечыць рост паставак на экспарт", — сказаў віцэ-прэм'ер Міхаіл Русы.\nУрад і мясцовыя органы ўлады павінны на працягу некалькіх месяцаў падабраць вадаёмы і непатрэбныя магутнасці для патрэб далейшага развіцця рыбаводства.\nЛукашэнка таксама закрануў пытанне арэнды вадаёмаў для развядзення і лоўлі рыбы. На думку прэзідэнта, гэтая практыка не павінна ствараць праблем для насельніцтва, якое прызвычаілася адпачываць і купацца ў канкрэтных вадаёмах.\nчорная ікра з Беларусі, Аляксандр Лукашэнка, Беларусь


5 міфаў пра халасцяках - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ 5 міфаў пра халасцяках\nМіф 1. Халасцяк - любы свабодны мужчына На самай справе не кожнага прадстаўніка моцнага полу, які яшчэ не паспеў наведаць ўстанова з высокімі столямі і таблічкай ЗАГС пры ўваходзе, варта называць халасцяком. Да гэтай катэгорыі адзінокіх мужчын можна аднесці толькі тых, хто настолькі трапятліва ставіцца да свайго склаўся ладу жыцця, захапленням, звычкам, што нават вялікая любоў не ў сілах прымусіць іх звярнуць з шляху.\nМіф 2. Яны баяцца жанчын!\nУ чым толькі не вінавацяць перакананых халасцякоў, якія не жадаюць станавіцца кіраўніком новай ячэйкі грамадства! І ў боязі прадстаўніц слабага полу, і нават у жананянавісць. Але большая частка свабодных мужчын не адрозніваецца рэзка адмоўным стаўленнем да прыгожай палове чалавецтва. Вось толькі дзяўчат, якія разглядаюць кожнага сустрэтага хлопца, як кандыдата ў мужы, халасцякі аддаюць перавагу абыходзіць бокам. А ў зносінах з цікавымі, захопленымі і проста добрымі жанчынамі свободолюбцы сябе дакладна не абмяжоўваюць.\nМіф 3. Бязладзіца, пельмені і мятыя кашулі - вечныя спадарожнікі халасцяка\nВядома, мужчыны бываюць рознымі. Але ўсё ж большая частка халасцякоў, якія звыкліся да самастойнага жыцця, прымудраюцца падтрымліваць у сваёй «бярлозе» які-ніякі парадак. Тэхнічны прагрэс не стаіць на месцы, а значыць пыласосы, пральныя машынкі і пасудамыйкі спрашчаюць жыццё не толькі хатнім гаспадыням, але і вольным мужчынам. Пра аднастайнае і не заўсёды карысным харчаванні і казаць няма чаго: вітрыны сучасных гіпермаркетаў так і б'юцца ад багацця гатовых страў, практычна не саступаюць па гусце хатняй ежы. У крайніх выпадках халасцякі заклікаюць на кулінарную дапамогу мам, сябровак ці дзяўчат, якія жадаюць у што б там ні стала адшукаць шлях да сэрца закаранелага адзіночкі (схема «праз страўнік», праўда, працуе вельмі рэдка).\nМіф 4. Халасцякі - непаўнавартасныя мужчыны\nМужчын, не імкнуцца стварыць сям'ю, часта называюць сацыяльна няспелымі. Прычынамі ўсвядомленага адзіноты называюць закамплексаванасці, інфантылізм, безадказнасць. Але не варта забываць, што для прадстаўнікоў моцнага полу самарэалізацыя ў прафесійнай сферы часцяком аказваецца важней, чым асабістае шчасце. Менавіта таму некаторыя сапраўды адораныя і таленавітыя людзі выбіраюць свабоду. Бо ў шлюбе, як ні круці, даводзіцца адступіцца ад сваіх інтарэсаў.\nМіф 5. Сэксу няма. Ці мала.\nЯк ні дзіўна, няўлоўныя і загадкавыя халасцякі прыцягваюць жанчын, як магніты. Нават тыя «адзінокія ваўкі», якія не могуць пахваліцца прывабнай знешнасцю або харызмай, звычайна акружаны дамамі, жадаючымі-такі злавіць жыўца на кручок. Таму інтымнае жыццё большасці досыць паўнавартасная і разнастайная. А адмазкі кшталту «баліць галава» ім даводзіцца чуць значна радзей, чым жанатым мужчынам.\nЗ боку холостяцкая жыццё можа здацца сапраўдным мужчынскім раем. Аднак толькі малая частка прадстаўнікоў моцнага (ды і слабога) падлогі здольная доўга і шчасліва існаваць у адзіноце. Не варта забываць і пра тое, што самыя выдатныя песні і самыя значныя адкрыцця абавязаны сваім з'яўленнем на свет менавіта любові.\nНаступная Артыкул А ці быў аргазм?


Калі ў вас баліць зуб пад пломбаю\nДля пачатку разбярэмся, што такое зубны боль пад пломбай, боль у непломбированном зубе і наогул што гэта за боль. У арганізме чалавека ўсё збалансавана. Прырода пастаралася зрабіць усё так, каб самому чалавеку заставалася толькі падтрымліваць свой стан. Але людзі - няўрымслівыя істоты, якія заўсёды пераходзяць на бок ляноты, называючы гэта прагрэсам. Менавіта гэты самы прагрэс шмат забраў і столькі ж прынёс усім людзям.\nАднак бліжэй да тэмы. Чалавеку дадзены 32 зуба на ўсё жыццё і трохі менш - часовых (малочных). Гэта абумоўлена тым, што чалавек расце і ў раннім узросце нармальныя зубы яму ні да чаго. Ўспомніце сваё дзяцінства. Нават малочныя зубы маглі хварэць. Чаму? На самай справе зубы не баляць. Зуб - гэта аналаг косткі. Баліць нерв, які пранізвае зуб ад верху і да каранёў. Задача нерва - даваць сігнал аб стане самага зуба. Таму, калі ў вас баліць зуб пад пломбай, то гэта вельмі нядобра.\nЧаму? Калі вы прыходзіце лячыць зубы, вас аглядае спецыяліст, і на падставе вердыкта выконвае лячэнне. Часам агляду мала і спецыялісту неабходна поўнасцю ўбачыць усю карціну ў роце. Першы метад атрымання 100% карціны - рэнтген. Хто не рабіў гэтую працэдуру, калі баліць зуб пад пломбаю? Вас садзіць на сядзенне, з боку рота падкладаюць непросвещающуюся пласціну, а з другога - падводзяць фотаэлемент рэнтгена. Працэдура займае крыху часу і абсалютна бязбольная.\nАднак і яе недастаткова, калі баліць зуб пад пломбаю. Даволі часта боль пад ужо ўсталяванай пломбаю можа быць выклікана рэшткамі паветра ў схаваных паражнінах, няякасным лячэннем таго самага нерва або уплывам суседніх зубоў. Для такіх мэтаў служыць адмысловы тамограф, які скануе ўвесь рот і дае кампутарную мадэль у цэлым. Гэта ўжо прасунутыя новыя тэхналогіі, якія дапамагаюць ўсталяваць дакладную прычыну пры складаных выпадках.\nКалі ж вы зрабілі сабе ўсе зубы, і ў вас баліць зуб пасля пламбавання, то трэба адразу ж звярнуцца ў клініку, дзе вы рамантавалі зубы. Па-першае, у вас можа яшчэ быць гарантыя на іх працу. Тады лекар бясплатна можа ўсё перарабіць. Па-другое, у яго ўжо ёсць картка хваробы, дзе запісаныя вынікі абследавання і лячэння. Гэта на самай справе важная інфармацыя, так як для вас - гэта юрыдычная абгрунтаванне правільнага ці не правільнага лячэння. Для лекараў гэта этапы работы.\nКалі ж боль невыносная і ператворыцца ў клініку магчымасці не ўяўляецца, то можна паспрабаваць народныя сродкі. Аднак памятайце, што ўсе лекары з вобласці сківічна-асабовага напрамкі настойліва не рэкамендуюць ужываць народныя сродкі. Па іх словах, такія меры могуць максімум на час зняць боль. З iншага боку, практычна ўсе яны даюць негатыўныя наступствы, пры гэтым першапрычына не прыбіраецца. Асноўны забарону з боку лекараў складаецца ў тым, што нельга грэць дасьць хвораму зуб. Тэмпература можа прынесці вялікую шкоду.\nКалі ў вас баліць зуб пад пломбай, то першае, на што неабходна звярнуць увагу - характар болю і яе перадумовы. Сама па сабе боль паўстаць не можа, патрэбны знешні фактар. Бываюць такія сітуацыі, калі чалавек папросту прастыў (напрыклад, працягнула вуха) або перанерваваўся - з'яўляецца звычайная зубная боль. У такім выпадку неабходна вылечыцца ад прастуды ці проста прыйсці ў спакойны стан. Аднак ёсць і больш складаныя сітуацыі.\nЗубная боль пад пломбаю можа быць прыкметай другаснага карыесу. Калі ж боль прыходзіць падчас ежы, неабходна звярнуць увагу на яе пачатак. Боль можа наступаць у выніку ўжывання халоднага ці гарачага, моцнага прыкусу або траплення ежы на месца пломбы. Для чаго гэта трэба адсачыць? Так ці інакш, вы звярніцеся ў клініку. Там у вас спытаюць пра характар болю, і чым дакладней вы апішаце, тым лепш. Затым будзе праведзена абследаванне, якое дасць больш выразную карціну.\nВядома, не варта забываць аб асабістай гігіене. Пры разнапланавай ежы і ўжыванні яе не па графіку (сняданак, абед і вячэра), пакутуюць зубы. У выніку ўзнікае карыес, пульпіт і іншыя непрыемнасці. Зубная боль - гэта жудасна пакутліва, таму пажадана хоць бы раз у паўгода праходзіць планавае абследаванне.\nУ якіх выпадках неабходны панарамны здымак зубоў\nШто рабіць, калі баліць зуб, а паход да стаматолага немагчымы?\nПрычыны з'яўлення карыесу, прафілактыка і лячэнне\nМіні-імпланты для фіксацыі здымных і няздымных пратэзаў: фота і водгукі\nЗубная шчотка монопучковая - незаменны памочнік у чыстцы цяжкадаступных месцаў\nЛюминиры: водгукі лекараў пра плюсы і мінусы\nЯкія бываюць аутоіммунные захворвання? спіс паталогій\nBangGood: водгукі аб краме, асартымент і асаблівасці\n"Дирофен" (завісь): антыгельмінтныя прэпарат для жывёл\nЯк праходзіць працэдура разводу пры наяўнасці непаўналетніх дзяцей\nСняданак арыстакрата - яйкі Бенедыкт\nЛіпасакцыя Жывата: Як Гэта Адбываецца\nОстеопатія - што гэта: даніна модзе ці эфектыўная методыка лячэння захворванняў?\n"Ламода" - дастаўка і вяртанне. "Ламода": інтэрнэт-краме адзення і абутку\nПрыкметы недахопу жалеза ў арганізме. Дэфіцыт жалеза: прычыны, лячэнне\nAmara Club Marine Nature - цудоўнае месца для сямейнага адпачынку


Кармы, каровы, кадры – дзе збоі? — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПонедельник, 11 июль, 2016 119 admin\nЛетне-пашавы сезон утрымання жывёлы ў самым разгары. Лічыцца, што гэта найбольш спрыяльны перыяд для атрымання больш таннай па сабекошце прадукцыі і аздараўлення статка.\nНа жаль, сёлетні пашавы сезон пакуль не стаў перыядам вялікага малака. Найбольш значны недабор прадукцыі назіраецца ў ААТ “Бяленева”, “Ульянавічы”, “Літусава”. У гэтыя ліпеньскія дні валавая вытворчасць малака ў ААТ “Літусава”, на жаль, не дасягула паказчыкаў адпаведнага перыяду мінулага года, як і надой на карову. Лідарам з’яўляецца МТФ «Ледневічы». Тут атрымліваюць па 12,5 кг малака ад каровы ў суткі. А вось на МТФ “Пашкова” надойваюць усяго па 6,5 кг малака.\nУ такі адказны для жывёлаводаў час важна ўсё: утрыманне жывёлы, наяўнасць вады, солі, неабходных дабавак, своечасовы догляд пашаў, а таксама апрацоўка дойнага статка ад гнусу. Як запэўніла намеснік дырэктара па жывёлагадоўлі ААТ “Літусава” Ганна Шабан, летне-пашавы перыяд у гаспадарцы праходзіць арганізавана, без збояў. Працэс — на пастаянным кантролі як у загадчыкаў ферм, так і іншых спецыялістаў гаспадаркі.\nДойны статак ААТ “Літусава” налічвае 650 кароў. Для выпасу жывёлы выдзелена 349 га пашы, у тым ліку шматкампанентнай – 200 га.\nМы наведалі пашу побач з МТФ “Літусава-1”. Тут знаходзіцца 177 кароў. Статак пасвіцца на абазначаных электраагароджай участках, ён забяспечаны вадой, соллю. Але трава паядаецца далёка не ўся – падкошваць трэба. І якасць травастою на пашы пакідае жадаць лепшага – пераважаюць тут травы лугавыя, дзікарослыя. Між тым, для вытворчага працэсу, павышэння прадукцыйнасці жывёлы вельмі важна мець добрую, збалансаваную пашу. На пытанне, чаму не захоўваецца тэхналогія пашавага ўтрымання статку, намеснік дырэктара адказала, што належнага догляду за пашай не вядзецца з-за недахопу касілак, якія зараз задзейнічаны на корманарыхтоўцы.\nПастухі Сямён Тычына і Таццяна Грамовіч прыехалі ў гаспадарку падзарабіць са Слуцкага раёна. На працягу апошніх гадоў у ААТ “Літусава” сваіх пастухоў, на жаль, не хапае, а таму кадры шукаюць у іншых абласцях нашай краіны. І сёлетні сезон не выключэнне. У таварыстве прыступілі да работы па адпаведным дагаворы 10 прыезджых пастухоў з Брэсцкай, Мінскай абласцей, Оршы. Для іх выдзелена часовае жыллё.\n– На пашы кругласутачна працуем удваіх без выхадных, — расказвае Таццяна Грамовіч. – Цяжка. Але ж лёгкіх грошай не бывае. Мы прыехалі зарабіць, таму стараемся выконваць свае абавязкі добрасумленна.\nЗадаволена работай прыезджых і Ганна Шабан.\n-Ва ўсякім разе, пакуль што, прэтэнзій да іх работы мы не мелі.\nСпецыялісты сцвярджаюць, што ў вялікага малака ёсць тры складальнікі: кармы, каровы, кадры. Але калі выпадае хаця б адзін з іх, то ўся сістэма, нават самая адпрацаваная, дае збой. Гаспадаркі пачынаюць губляць малако, а разам з ім і грошы.\nНА ЗДЫМКУ: пасвіць статак Таццяна Грамовіч.\n← На воде не шалят\nФК «Сянно»-ФК «Нафтан» (0:1) →


Сённяшні Халакост: як учыніць свет? | Новы Час\nСёння свет адзначае Міжнародны дзень памяці ахвяраў Халакоста. Але нават пасля асуджэння Халакоста злачынствы ў шырокіх маштабах на базе расізму, рэлігійнай нянавісці і падаўлення іншадумцаў працягваюцца і ў сучасным свеце. А нацызм, як ідэалагічную платформу, замяніў камунізм.\nГэтая дата была абвешчаная пасля таго, як Генеральная асамблея ААН прыняла 1 лістапада 2005 Рэзалюцыю № 60/7, у якой гаворыцца, што «Халакост, які прывёў да знішчэння адной траціны яўрэяў ды незлічонай колькасці прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцяў, будзе заўсёды служыць усім людзям перасцярогай аб небяспецы, якую ўтойваюць у сабе нянавісць, фанатызм, расізм і прадузятасці...».\nІ тады як нацызм быў асуджаны афіцыйна і ў дачыненні да яго быў праведзены Нюрнбергскі трыбунал у 1946, злачынствы ў шырокіх маштабах на базе расізму, рэлігійнай нянавісці і падаўлення іншадумцаў працягваюцца і ў сучасным свеце. А нацызм, як ідэалагічную платформу, замяніў камунізм.\nПрактычна ўсе краіны, дзе камуністычная партыя з'яўляецца панавальнай, ушчамляюць правы сваіх грамадзянаў, і актыўна гэта робіць Кітай. З таго часу, як там у 1949 годзе да ўлады прыйшла камуністычная партыя, страшныя рэпрэсіі пачалі зведваць тыбетцы (у выніку чаго Далай Лама быў змушаны пакінуць Тыбет), нацыянальныя меншасці ўйгураў і хрысціянаў (у асноўным каталікоў). Але найбольш жорсткіх пераследаў зведваюць прыхільнікі Фалуньгун. Гэтыя людзі выконваюць практыкаванні аздараўляльнай гімнастыкі цыгун і прытрымліваюцца ў паўсядзённым жыцці праўдзівасці, дабрыні, цярпення – асноўнага прынцыпу Фалуньгун.\nГэтую шматлікую групу пачалі пераследваць у 1999 годзе, калі колькасць паслядоўнікаў вучэння перавысіла колькасць чальцоў кампартыі Кітая: 100 мільёнаў у параўнанні з 60 мільёнамі, паводле афіцыйнай статыстыкі.\nІ хоць вучэнне Фалуньгун (іншая назва Фалунь Дафа) з'яўляецца апалітычным, былы лідар кампартыі Кітая Дзян Цзэмінь угледзеў у нарастальнай папулярнасці Фалуньгун пагрозу ідэалагічнаму кантролю над масамі. Бо духоўнае ўдасканаленне несумяшчальнае з атэістычнай ідэалогіяй, якую прапагандуе кампартыя.\nШырокамаштабная кампанія рэпрэсій ахапіла ўсе пласты насельніцтва. Супраць гэтых людзей таксама была разгорнутая вялікая кампанія прапаганды. Усе партыйныя СМІ пачалі дыскрэдытаваць Фалуньгун, яго заснавальніка і паслядоўнікаў. Сфабрыкаваныя відэа транслявалі 24 гадзіны ў суткі па ўсіх тэлеканалах Кітая, а артыкулы з хлуснёй пра Фалуньгун распаўсюджвалі ва ўсіх выданнях. Гэтыя сфальсіфікаваныя паведамленні былі таксама вельмі распаўсюджаныя за мяжой, каб апраўдаць рэпрэсіі.\nУ той жа час шматлікія справаздачы праваабаронцаў аб прымяненні катаванняў у Кітаі сведчаць аб тым, што рэпрэсіўная палітыка кампартыі ў дачыненні да сваіх грамадзянаў не слабее. Нароўні з фізічным збіццём ды выкарыстаннем псіхатропных рэчываў, якія руйнуюць псіхіку, прыхільнікаў Фалуньгун выкарыстоўваюць як донараў жыццёва важных органаў. Такім чынам нявінныя людзі ператварыліся ў банк жывых донараў, якіх у любы момант могуць забіць дзеля перасадкі іх печані, сэрца або рагавіцы вока. Гэтыя злачынствы, якія здзяйсняе кітайскі камуністычны рэжым, былі выкрытыя ў рэзалюцыях Еўрапарламента 2013 года, а таксама Кангрэсу ЗША 2016 года.\nШтодня паступаюць новыя паведамленні пра арышты і катаванні прыхільнікаў Фалуньгун. Некаторым з іх атрымліваецца выехаць з КНР ды распавесці пра перажытае.\nАдна з іх – Інь Ліпін, ёй удалося выехаць з Кітая ў Злучаныя Штаты і выступіць сведкай на слуханні Выканаўчай камісіі Кангрэсу ЗША па пытаннях Кітая на Капіталійскім пагорку.\nЯе арыштоўвалі сем разоў, шмат разоў катавалі, даводзячы да мяжы смерці. Тройчы яе адпраўлялі ў выпраўляльна-працоўныя лагеры. Яна сказала: «У лагеры Масаньдзя я была прывязаная да ложка і мне ўводзілі невядомыя прэпараты на працягу двух месяцаў. У выніку, я часова аслепла. Мяне шмат разоў сілком кармілі, за што я знаходзілася на мяжы смерці».\n«У выпраўляльна-працоўным лагеры Ляоян пасля трох дзён прымусовай працы мае валасы пасівелі. Мы павінны былі загрузіць восем тон стальных брускоў на грузавікі камандай з чатырох чалавек. Я таксама пракладала чыгункі ды працавала з азбестам і мяшкамі з цэментам без маскі. Увечары нам не дазвалялі адпачываць. Мы звязвалі кветкі да 02:00 ночы. Усё маё цела так балела, што я не магла нават дабрацца да ложка ў начны час», – распавяла жанчына.\nІнь Ліпін дадала: «З практыкоўцаў Фалуньгун, якіх я ведаю асабіста, дзясяцера былі закатаваныя да смерці. Трыццаць былі даведзеныя катаваннямі да псіхічнага разладу. Ван Дзэ была адной з іх. Яна памерла ў мяне на руках 21 красавіка 2012 года».\nЖанчына бачыла, як паслядоўнікаў Фалуньгун падвяргалі катаванням, ад якіх яны страчвалі прытомнасць. Яна сказала: «Мы абяцалі адно аднаму, што той з нас, хто выжыве, выкрые пераследы перад усім светам. Сёння я кажу пра іх, назаўжды маўклівых ахвяраў».\nУ красавіку 1944 года, калі Альфрэд Ветцлер і Рудольф Врба, якія ўцяклі з фашысцкіх катавальняў, паведамілі пра існаванне лагераў смерці, ім не паверылі. У іх не было доказаў. Хіба такое можа адбывацца ў цывілізаванай Нямеччыне? Пасля гэтага ў Асвенцыме загінула каля 500 тыс. чалавек.\nАдзін з аўтараў незалежнай справаздачы аб здабыванні органаў у паслядоўнікаў Фалуньгун, былы дзяржсакратар Канады Дэвід Кілгур, адзначае, што кожны дзень на аперацыйным стале гіне каля 25 прыхільнікаў гэтай практыкі. Але што робіць свет? Ці не паўтарае ён тыя ж памылкі, дапушчаныя падчас нацызму, калі з-за абыякавасці было страчана столькі жыццяў?


Юридический факультет БГУ - 30 красавіка 2013 года - чарговы нумар газеты «Востраў ЮФ»!!!\n30 красавіка 2013 года - чарговы нумар газеты «Востраў ЮФ»!!!\nРэдакцыя газеты “Востраў ЮФ” падрыхтавала для вас, паважаныя чытачы, не проста чарговы нумар, а конкурсны нумар. Штогод Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт арганізуе конкурс на лепшую студэнцкую малатыражную газету, і кожны год газета нашага факультэта стараецца прэзентаваць сябе на належным узроўні.\nТак, у 2005 годзе газета юрыдычнага факультэта яшчэ з былой назвай “Остров ЮфЪ” заняла першае месца на агульнаўніверсітэцкім конкурсе на лепшую студэнцкую малатыражную газету. Гэты нумар быў прысвечаны 60-годдзю перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне і перамозе народаў света ў Другой сусветнай вайне.\nУ 2007 годзе газета “Востраў ЮфЪ” атрымлівае другое месца на данным спаборніцтве. У гэты раз тэматыкай конкурса стаў “Год дзіцяці ў Рэспубліцы Беларусь”.\nУ 2008 годзе наша газета зноў першая! Тэматыка конкурса: “Год здароўя”.\nУ наступныя гады фартуна была не на нашым баку, і газета “Востраў ЮФ” атрымлівала дыпломы ўдзельніка конкурса.\nІ вось, у 2013 годзе “Востраў ЮФ” зноў удзельнічае ў данным спаборніцтве і тэма конкурснага нумару: “Будучыню гарантуе ўніверсітэт!”\nПажадаем нам поспеху і прэзентуем вашай увазе, дарагія чытачы, чарговы нумар газеты “Востраў ЮФ”!\nУ чарговым нумары газеты "Востраў ЮФ" чытайце:\n• Багацце юрыдычнага факультэта – яго студэнты … ст.2\n• Беларуская студэнцкая юрыдычная алімпіяда – гэта брэнд! … ст.4-5\n• Сакрэт поспеху ад нашых выпускнікоў … ст. 6-7\n• English Language Club у сценах юрыдычнага факультэта … ст.10\n• Будычыню гарантуе ўніверсітэт … ст.11\n• Мы кажам дзякуй нашым мамам … ст.12\nВялікі дзякуй усім тым, хто працаваў над чарговым нумарам газеты “Востраў ЮФ”, а менавіта Анцілеўская Юліі, Ашмян Юліі, Гарбачовай Настассі, Емельяненка Вользе, Забалотнай Вользе, Знак Ірыне, Сыс Інэсе, Шарко Ганне.\nЗ друкаванай версіяй нумара Вы можаце пазнаёміцца на стэндзе газеты “Востраў ЮФ”, які знаходзіцца на трэцім паверсе юрыдычнага факультэта каля стэнда Профбюро студэнтаў юрыдычнага факультэта.\nУ прадвер’і заліковай і экзаменацыйнай сесій жадаем студэнтам поспехаў, а выкладчыкам цярпення і разумення!


У Млечным Шляху заўважаная зорка з рэкорднай хуткасцю - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 4 жнiўня 2021, Серада, 14:58\nУ Млечным Шляху заўважаная зорка з рэкорднай хуткасцю\nЗорка галоўнай паслядоўнасці сталася самай хуткай з калі-небудзь выяўленых у галактыцы.\nАстраномы выпадкова заўважылі ў Млечным Шляху новую зорку галоўнай паслядоўнасці, якая выявілася самай хуткай з усіх, калі-небудзь знойдзеных у галактыцы. Свяціла рухаецца з хуткасцю 1700 кіламетраў на секунду, паведамляе zn.ua са спасылкай на Naked science.\nСа слоў даследнікаў, зорка S5-HVS1 адносна маладая, яе ўзрост складае ўсяго 500 мільёнаў гадоў. Свяціла цяжэйшае за Сонца ў 2,5 разы і належыць да галоўнай паслядоўнасці класа А, як Сірыус А, Альтаір і Вега.\nПаводле разлікаў даследчыкаў, зорка вылецела з цэнтра Млечнага Шляху блізу 4,8 мільёнаў гадоў таму. Навукоўцы мяркуюць, што энэргіі, якая спатрэбілася, каб запусціць S5-HVS1 у прастору, дастаткова, каб паскорыць Зямлю да 99,7% ад хуткасці святла.\nРазам з тым, чаму менавіта свяціла было выкінутае з цэнтра галактыкі, даследчыкі не ведаюць. Магчыма, што S5-HVS1 - гэта кампанент двайной сістэмы, якая падышла вельмі блізка да межаў чорнай дзіркі ў цэнтры Млечнага Шляху. Адна з зорак была паглынутая чорнай дзіркай, а другая, S5-HVS1, вылецела з цэнтра галактыкі на велізарнай хуткасці.\nІншая тэорыя вучоных палягае ў тым, што некалькі мільёнаў гадоў таму цэнтр нашай галактыкі сутыкнуўся з меншай у памеры чорнай дзіркай, у выніку чаго шмат зорак было выкінутае ў касмічную прастору.\n14:53 Скончалась молодая борисовчанка, которую затянуло в станок при устройстве на работу\n14:47 Конгрессмены-республиканцы: COVID-19 просочился из лаборатории в Ухане\n14:38 МЗС Літвы дапускае поўнае прыпыненне транзіту беларускага калію\n14:34 Беларускі рубель «асеў» да ўсіх асноўных валют\n14:26 Колькі каштуе опіум для народа\n14:23 Инна, суши и крипта: как ловили на «живца» мошенников, опустошающих карточки белорусов\n14:12 ЕЗ і Кітай напалохалі Пуціна планамі адмовы ад нафты і газу\n14:04 Зеленский поручил усилить защиту белорусов в Украине\n13:58 Ученые заставили мышей не хотеть спать\n13:52 «Ник и Майк»: Режим устроил на границе с Литвой провокацию в стиле радиостанции в Гляйвице\n3.08 Яшчэ два спартоўцы надумалі не вяртацца ў Беларусь 191,476\n1.08 Беларускую лёгкаатлетку Крысціну Ціманоўскую гвалтоўна вывозяць з Токіё 181,506\n28.07 Інфармацыйная бомба неверагоднага маштабу 125,914\n2.08 Муж Ціманоўскай: Ужо на ўкраінскай мяжы падтрымлівалі памежнікі 115,100\n30.07 «Белсат»: Што даведаліся кіберпартызаны пасля ўзлому базы ДАІ і сістэмы «Пашпарт» 113,212\n1.08 У Сеціве з'явілася аўдыё, як два лукашысты запалохваюць Ціманоўскую і просяць з'ехаць з Алімпіяды 112,908\n29.07 «Славянский позор» 107,854


Канвертаваць Кітайскіх юаняў Оффшорные (CNH) і Сан-Томе Dobras (STD) : Калькулятар абменнага курсу\nКітайскіх юаняў Оффшорные (CNH) і Сан-Томе Дабра (STD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кітайскіх юаняў Оффшорные і Сан-Томе Дабра пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 10 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кітайскіх юаняў Оффшорные. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сан-Томе Дабра валюты па змаўчанні. Націсніце на Сан-Томе Dobras або Кітайскіх юаняў Оффшорные канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАфшорныя кітайскі юань гэта валюта, у Кітай (CN, CHN), і Ганконг (HK, Ганконг). Сан-Томе Дабра гэта валюта, у Сан-Томе і Прынсэп (ST, STP). Сімвал CNH можа быць запісаная Y. Сімвал STD можа быць запісаная Db. Афшорныя кітайскі юань дзеліцца на 10 jiao or 100 fen. Сан-Томе Дабра дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу Афшорныя кітайскі юань Апошняе абнаўленне 23 жнівень 2018 ад Bloomberg. Абменнага курсу Сан-Томе Дабра Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. CNH каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. STD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Аляксей Лявонавіч Ластоўскі — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Аляксей Ластоўскі)\nАляксей Лявонавіч Ластоўскі (нар. 12 верасня 1979, в. Лукашова, Пастаўскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі сацыёлаг, кандыдат сацыялагічных навук.\n12 верасня 1979(1979-09-12) (42 гады)\nЛукашова, Навасёлкаўскі сельсавет, Пастаўскі раён, Віцебская вобласць, БССР, СССР\nгістарычны факультэт БДПУ імя М. Танка (2000)\nСкончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка (2000) па спецыяльнасці «Гісторыя» з адзнакай. У 2002—2005 годзе навучаўся ў аспірантуры Інстытута сацыялогіі НАН Беларусі. Дысертацыю на саісканне вучонай ступені кандыдата сацыялагічных навук па спецыяльнасці «Сацыялогія культуры, духоўнага жыцця» абараніў 25 студзеня 2007 года ў той жа навуковай установе. Тэма дысертацыі: «Спецыфіка фарміравання калектыўнай ідэнтычнасці ў моладзевай контркультуры», навуковы кіраўнік — Ванда Іванаўна Русецкая.\nУ 2000—2002 гадах працаваў настаўнікам у Пастаўскім раёне. У 2005—2011 — навуковы супрацоўнік у Інстытуце сацыялогіі НАН Беларусі. З 2009 года старшы навуковы супрацоўнік Інстытута палітычных даследаванняў «Палітычная сфера». У 2013—2017 — кіраўнік аддзялення найноўшай гісторыі Беларускага Калегіюма. З 2014 года працуе ў Полацкім дзяржаўным універсітэце — дацэнт кафедры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін (з 2019 — кафедры сацыяльных камунікацый).\nПраходзіў стажыроўскі, браў удзел у розных акадэмічных мерапрыемствах у ЗША, Вялікабрытаніі, Польшчы, Славакіі, Венгрыі, Літве, Расіі, Украіне, Чэхіі, Латвіі, Германіі і інш.\nЗаймаецца даследаваннем шырокага кола пытанняў гістарычнай памяці, палітыкі памяці, нацыянальнай і этнічнай ідэнтычнасці, вывучае розныя аспекты гісторыі нацыяналізму.\nАдзін з арганізатараў Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі, каардынатар Прэміі Кангрэса за лепшую навуковую публікацыю па сацыяльна-гуманітарных навуках.\nСябра арганізацыйнага камітэта Кангрэса Міжнароднай асацыяцыі гуманітарыяў, сябра Асацыяцыі славянскіх, усходнееўрапейскіх і еўразійскіх даследаванняў (ASEEES) і Міжнароднай рады музеяў (ICOM). Каардынатар і ўдзельнік шматлікіх навукова-даследчых і аналітычных праектаў. Намеснік рэдактара часопіса «Belarusian Political Science Review».\nБіяграфія і спіс публікацый на сайце Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта\nБіяграфія і спіс публікацый на сайце Інстытута палітычных даследаванняў «Палітычная сфера»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксей_Лявонавіч_Ластоўскі&oldid=3815161"\nАпошнія змены 16 сакавіка 2021 а 10:58\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:58, 16 сакавіка 2021.


Галоўная ➠ Будаўніцтва і рамонт ➠ Асаблівасці мантажу печаў для лазні\nСпачатку неабходна ўлічыць мадэль самай печкі, архітэктурныя вынаходствы лазні, матэрыял, з якога пабудавана лазня, а гэтак жа яе велічыню і планіроўку.\nЗ чаго пачаць ўстаноўку?\nУ бездакорным выпадку, яшчэ пры планіроўцы будаўніцтва лазні, трэба адразу вызначыцца, якую вы жадаеце ўсталяваць печ. Для гэтага обмозгуйте такія моманты, ад іх і будзе залежаць ўстаноўка печы ў лазні:\nПракруціць у галаве, якое гаручае вы будзеце выкарыстоўваць для прапальвання лазні. Гэта 1. аспект пры выбары мадэлі печы для лазні.\nАб'ём водонагревательного катла, а, як след, магутнасць і памеры печы залежаць ад плошчы і аб'ёму парнага памяшкання.\nКаб зрабіць канчатковы выбар матэрыялу, з якога будзе зроблена печ (чыгун, метал, камень або цэглу) трэба прадставіць як нярэдка вы будзеце выкарыстоўваць лазню.\nІснуе і 4. момант, які кожны, у абавязковым парадку, павінен ўлічыць - гэта захаванне тэхнікі бяспекі. Мантажныя работы па ўстаноўцы печы ў лазні павінны адпавядаць БНіП П 33-76 і анатацыі, у якой гаворыцца аб мерах ПБ пры эксплуатацыі лазні ». Калі канструкцыя печкі падабрана і ўстаноўлена дакладна гэта зводзіць да малой верагоднасці атрымаць апёк ад судотыку да сценкі печы альбо забіраючы ваду з катла.\nІдэальны варыянт - гэта калі кампактнасць, эканамічны расход паліва, жвавы нагрэў, якая ўжываецца кошт мадэлі, звычайны ўстаноўка і перавозка, гарманічна змешваюцца з інтэр'ерам памяшкання. Усё ж, не выпусціце асноўную задачу печы - ацяпляць поўную плошчу лазні ў любы час года (як летам, так і зімой) і забяспечыць сухім парай ўсю лазневую функцыю. Па гэтай прычыне, без кансультацыі з кампетэнтным спецыялістам, пры ўсталёўцы печы ў лазню, для вас не абысціся. Пры ўсім гэтым лепш азнаёміць яго з чарцяжом будучай апарні. У дадзеным выпадку ён дапаможа для вас моцна і хвацка падабраць тое, што трэба.\nАсаблівасці ўстаноўкі і мантажу дыктуе тып вырабы. Печы для лазні бываюць:\n- бесперапыннага дзеяння (электрокаменки);\n- дзеі паўтаральнага (валодаюць моцнай мурам з вогнетрывалай цэглы і велізарным аб'ёмам камянёў у топцы);\n- дзеі камбінаванага (ўтрымліваюць у сабе функцыі аднакратнага прапальвання і топку адразу купання людзей у лазні).\nЗразумелая справа, што ўстаноўка печы ў лазні адбываецца па-рознаму. Напрыклад, электрапечкі маюць патрэбу ў асобным контуры зазямлення, у наяўнасць механізму ахоўнага адключэння і абавязкова павінен ўсталёўваць спец, які мае допуск да электрамантажных прац.\nАле ёсць агульныя правілы, якія варта ведаць уладальнікам лазняў, каб трымаць пад кантролем працу прафесіяналаў:\n- Ад ўзгараюцца паверхняў і драўняных сценак лазні да печы адлегласць павінна быць не менш 1,25 м;\n- калі сценка альбо перагародка збудаваныя з лёгкаўзгаральных матэрыялу, насупраць дзвярэй печы ставіцца асаблівы экран, плошча якога павінна быць больш топачнага праёму ўдвая;\n- месца між сценкай, перагародкай і паверхняй печы неабходна рабіць больш за 20 5 гл;\n- на падлозе перад дзверцамі печкавай топкі насцілаецца пакрыццё ў два пласта: 1. (ніжні) - з цеплаізаляцыйнага матэрыялу, 2. (верхні) - кладзецца ліст металу.