Расея не змагла запусьціць другога мабільнага апэратара ў Крыме: няма чым праслухоўваць\n21 верасень 2015, 15:59\nПраз санкцыі «Крымтелеком» ня здолеў закупіць абсталяваньне для праслухоўваньня.\nКампанія «Крымтелеком» ня здолела закупіць абсталяваньне для праслухоўваньня ў мабільных сетках, і таму не ўдалося запусьціць другога крымскага мабільнага апэратара, паведамляюць расейскія «Ведомости» са спасылкай на ліст кіраўніка анэксаванага Расеяй Крыму Сяргея Аксёнава да віцэ-прэм’ера Расеі Дзьмітрыя Казака.\nНа сёньня ў Крыме не працуюць украінскія мабільныя апэратары, не прыйшлі сюды і расейскія. Дзейнічае толькі зарэгістраваны ў расейскім Краснадары апэратар «К-телеком», які завалодаў частотамі ўкраінскага МТС. На базе «Крымтелекома», які належыць крымскаму ўраду, меркавалася запусьціць канкурэнта «К-телекома», выкарыстоўваючы абсталяваньне іншага ўкраінскага апэратара — «Київстар».\n«Крымтелеком», як паведамляецца, паводле расейскіх законаў павінен быў усталяваць на сетцы сыстэму праслухоўваньня — так званую сыстэму апэратыўна-вышуковых мерапрыемстваў (COPM). Абсталяваньне дзеля гэтага выраблена кампаніяй Ericsson. Але адзіная кампанія, якая пастаўляе праграмнае забесьпячэньне COPM для абсталяваньня Ericsson — расейская «Малвин» — ня стала ўдзельнічаць у гэтым праекце. Афіцыйнай адмовы не было, але ў тэлефоннай размове прадстаўнікі кампаніі спаслаліся на санкцыі супраць расейскіх кампаніяў, якія працуюць у Крыме. Да таго ж усталяваць COPM немагчыма без удзелу Ericsson — замежнай кампаніі, якая падтрымлівае санкцыі. Дзяржаўны Цэнтральны навукова-дасьледчы інстытут сувязі таксама ня змог дапамагчы «Крымтелекому» ў пытаньні COPM.\nАкрамя «К-телекома» і магчымага апэратара на базе «Крымтелекома» ў Крыме можа ўзьнікнуць яшчэ адзін апэратар: мясцовы ўрад канфіскаваў абсталяваньне і «Укртелекома». Запыт на ліцэнзію мабільнай сувязі падавала таксама крымская кампанія «Севтелеком».


Культура - “Дзявочае войска” і супольны “Кракавяк”\nКуст стаіць ці рухаецца?\nВось і ў аграгарадку Меркулавічы Чачэрскага раёна, як піша нам Людміла Мельнікава, днямі прайшоў старажытны абрад “Ваджэнне куста” — мясцовая народная традыцыя, звязаная са святам Троіцы.\n“Дзяўчына, якая адыгрывае ролю “куста”, з ног да галавы пакрыта галінкамі клёна, ліпы, на яе галаве красуе вянок з палявых кветак, — піша аўтарка допісу. — У час гэтага дзіўнага шэсця па Меркулавічах дзяўчына сапраўды нагадвае куст у руху.”\nСвяточная працэсія спявае “куста” — адмысловую абрадавую песню. Дайшоўшы да аднаго з двароў, члены гурта, у якім задзейнічаны ўдзельнікі народнага фальклорнага калектыву “Меркулавіцкія вячоркі” Меркулавіцкага цэнтральнага сельскага Дома культуры, ходзяць карагодам і спяваюць, выклікаюць гаспадароў з хаты. Калі гаспадыня і яе родныя з’яўляюцца перад гасцямі, спявачкі працягваюць “карагодзіць”. Атрымаўшы дары ад гаспадароў, “дзявочае войска”, як яе называе Людміла Мельнікава, рухаецца далей з карагодам і спявае: “Троіца, Троіца, Святая Багародзіца, а ў нашых Меркулавічах добра куст паводзіцца…”\nТакі ж самы абрад “Ваджэнне куста” зладзілі і ў вёсцы Семернікі Ашмянскага раёна. Мясцовыя клубнікі Троіцу адзначылі ўрачыста і, што называецца, з размахам. Як напісалі нам супрацоўнікі аддзела метадычнай работы Ашмянскага РЦК, у самім паселішчы прайшоў ужо названы абрад, а на пляцоўцы каля мясцовага клуба-бібліятэкі былі арганізаваны разнастайныя конкурсы, сумесныя гульні для дзяцей і дарослых, а таксама насычаная канцэртная праграма з удзелам клубных творчых калектываў. Завяршылася свята “завіваннем бярозкі” — на яе галінкі ўдзельнікі абраду вешаюць стужкі з пажаданнямі здароўя, шчасця, дабра, міру — і ваджэннем вакол яе вясёлых карагодаў.\nСваё буйное свята зладзілі з 14 па 16 чэрвеня і ў горадзе Дуброўна, што на Віцебшчыне. Сюды, для ўдзелу ў XXVІ Міжнародным фестывалі песні і музыкі “Дняпроўскія галасы ў Дуброўне”, з’ехаліся госці з многіх куточкаў Беларусі, а таксама з Польшчы, Расіі, Латвіі, Літвы і Малдовы. У рамках фестывалю прайшлі канцэртныя і конкурсныя выступленні калектываў мастацкай творчасці, парад удзельнікаў фестывалю, тэатралізаваныя дзеянні і арганізаваныя масавыя гулянні, святы музыкі, выставы-кірмашы работ майстроў розных відаў народнага мастацтва, народных промыслаў (рамёстваў), майстар-класы ды многае іншае. Карацей, у Дуброўне сёлета, як і заўжды, кожны мог выбраць сабе любое мерапрыемства па душы.\nДаўнавата ў нас не было інфармацый з Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Ліст, які прыйшоў у рэдакцыю ад бібліятэкара аддзела бібліятэчнага маркетынгу Мастоўскай раённай бібліятэкі Алены Дараховіч, парадаваў сваім расказам пра пасяджэнне аматарскага аб’яднання для пажылых людзей “Зносіны”. Дзея ладзілася ў Пескаўскай сельскай бібліятэцы і насіла назву краязнаўчых вячорак “Багатая на таленты родная зямля”. Падчас мерапрыемства адбылося знаёмства прысутных з кнігамі Элізы Ажэшка, Піліпа Пестрака, Петруся Макаля, а таксама з творчасцю мастака Аляксея Багустава.\nЯк піша Алена Дараховіч, усе члены аматарскага аб’яднання — творчыя людзі: нехта з іх піша вершы, хтосьці займаецца вязаннем і вышыўкай, а кагосьці вабяць кулінарыя ці краязнаўства. Што ж, таленавітыя людзі ёсць у любым куточку нашай Беларусі. І не мае значэння, маладога ці сталага яны веку, галоўнае, што ў кожнага з іх ёсць свая ўлюбёная справа, якой яны аддаюць свае сэрцы і душы.\nА каб удасканальваць сваё майстэрства, кожнаму аматару і нават прафесіяналу можна і, мабыць, варта бываць на розных семінарах-практыкумах. Напрыклад, на такім, якое ў мінулую суботу (15 чэрвеня) зладзілі на базе Віцебскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці. Тут прайшоў семінар-практыкум для спецыялістаў устаноў культуры клубнага тыпу на тэму “Свята як культурны брэнд тэрыторыі”.\nЯк піша нам Андрэй Струнчанка, намеснік дырэктара Віцебскага АМЦНТ, падчас семінара вопытам арганізацыі і правядзення рэгіянальных святаў і фестываляў падзяліліся супрацоўнікі ўстаноў культуры Гарадоцкага і Полацкага раёнаў — Таццяна Аўсянка і Ірына Крыванос. Але ж, як вядома, тэорыя без практыкі — справа мёртвая. Таму ў якасці практычнага занятку адбыўся таксама і выезд удзельнікаў семінара ў санаторый “Чыгуначнік” (Віцебскі раён), дзе\nмясцовыя культработнікі зладзілі адкрыты раённы фестываль “Волаты Прыдзвіння”. Балазе, паглядзець там сапраўды было на што: карнавальны парад-шэсце, тэматычныя конкурсы і гульні, выступы цыркавых калектываў і тэатраў мод, адкрыццё інсталяцый і арт-аб’ектаў “Парк мініяцюр” і “Парк веліканаў” ды многія іншыя акцыі і мерапрыемствы.\nКарагоды + спевы\n9 чэрвеня ў Смаргонскім раёне ў аграгарадку Жодзішкі прайшло свята побытавых танцаў “Жодзішкаўскі карагод — 2019”. “Карагодам адкрыцця” стаў народны танец “Кракавяк” у выкананні ўсіх танцавальных калектываў, удзельнікаў і гасцей фестывалю. А іх, як піша нам загадчык аддзела традыцыйнай культуры Гродзенскага АМЦНТ Вольга Шлавянец, сабралася нямала.\n“Сваё майстэрства прадставіла музычная група-капэла “На Таку” з Мінска, з танцамі і майстар-класам на свята завітаў этнаграфічны клуб “Кола” з Маладзечна, пазнаёміў з танцамі свайго рэгіёна аматарскі танцавальны калектыў з аграгарадка Альхоўка Астравецкага раёна, узорны фальклорны калектыў “Нальшчаначка” ДУА “Жодзішкаўскі яслі-сад-сярэдняя школа”, — адзначаецца ў допісе. — Непаўторныя мелодыі прагучалі ў выкананні ўзорнага ансамбля народнай музыкі “Гулянок” Смаргонскай дзіцячай школы мастацтваў імя Міхала Клеафаса Агінскага. А сапраўднай інтрыгай фестывалю стаў танцавальны конкурс “Вуліца на вуліцу” паміж вуліцамі аграгарадка, удзельнікі якога спаборнічалі ў выкананні мясцовых побытавых танцаў “Полька-бабачка”, “Лысы” або “Карапэт”, “Какетка”, “Ойра”.\nАле гэта яшчэ не ўсе навіны са Смаргоншчыны. Як піша нам наша сталая аўтарка, дырэктар Смаргонскага раённага цэнтра культуры Галіна Крацянок, у мясцовым клубе аграгарадка Залессе адбылася святочная канцэртная праграма “Святочны выклік”, прысвечаная Дню медыцынскага работніка. Фестываль талентаў “Хвіліна зорнай славы” прайшоў у аддзеле культуры і вольнага часу Вішнеўскі Дом культуры. У фэсце прынялі ўдзел 15 юных і таленавітых жыхароў аграгарадка Вішнева. Акрамя таго, супрацоўнікі Крэўскага, Залескага, Лылойцінскага дамоў культуры працягваюць радаваць жыхароў аддаленых вёсак канцэртнымі праграмамі ў рамках абласной акцыі “Ваенная агітбрыгада”.\nДа слова, святочны канцэрт напярэдадні прафесійнага свята Дня медыцынскага работніка, зладзілі і супрацоўнікі Палаца мастацтваў горада Бабруйска. У канцэртнай зале ўстановы медыкаў са святам віншавалі народны ансамбль песні “Весялуха”, узорны харэаграфічны калектыў “Крынічка” ды многія іншыя музычныя гурты і выканаўцы.\nА ў Навагрудку 14 чэрвеня быў зладжаны ІІІ Дзіцячы творчы форум “Летні калейдаскоп талентаў, або Вясёлыя канікулы”. На сцэнічнай пляцоўцы мясцовага раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці выступіла таленавітая дзятва з усяго Навагрудскага раёна і раённага цэнтра. Хлопчыкі і дзяўчынкі спявалі ды чыталі са сцэны, дэманстравалі фотаработы ды вырабы, зробленыя сваімі рукамі.\nЯк адзначае дырэктар Навагрудскага РЦКіНТ Наталля Кавальская, ні адзін удзельнік форуму не застаўся без увагі і ўзнагарод. Таму пералічым хаця б тых, хто заваяваў першыя месцы ў розных намінацыях. Так, у намінацыі “саліст-вакаліст” Дыплом І ступені заваяваў Арцём Ляскоўскі (сярэдняя ўзроставая група) і Карына Аліевіч ды Ала Мянько (старшая ўзроставая група). У намінацыі “вакальны ансамбль” Дыплом І ступені заслужана атрымала вакальная група “Крышталікі” з Навагрудка, а ў намінацыі “чытальнік” перамогу святкаваў Захар Чырвоный. Віншуем лаўрэатаў і жадаем ім новых перамог!


Презентация на тему: "Даследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна.". Скачать бесплатно и без регистрации.\nДаследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна. - презентация\nПрезентация на тему: " Даследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна." — Транскрипт:\n1 Даследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна вучаніца 11 Б класа Кіраўнік: Буцько Ала Васільеўна настаўнік беларускай мовы і літаратуры 2012 г. ДУА «Глыбоцкая раённая гімназія»\n2 Даследаваць жыццёвы шлях паэтэсы Пазнаеміцца з творчасцю мастачкі слова Вызначыць і прааналізаваць тэматычны дыяпазон лірыкі Г.Б.Зінкевіч Выявіць адметныя рысы творчасці Вызначыць духоўныя арыенціры Вызначыць актуальнасць творчасці Прааналізаваць найбольш адметныя і вызначальныя творы Мэты і задачы даследавання\n3 Вершы паэтэсы Зінкевіч Ганны Браніславаўны Абект даследавання\n4 Біяграфічныя звесткі паэтэсы Асаблівасці творчасці Г.Б.Зінкевіч Прадмет даследавання\n5 Апісальны Храналагічны Вывучэнне і аналіз Гутаркі Шляхі даследавання\n6 УВОДЗІНЫ Жыццёвы шлях мастачкі Не пакідайце ж мовы беларускай, каб не умёрлі" Шляхам любові Вершы – не карамелі, вершы – мая душа Змест\n7 Жывучы у Глыбокім, я ніколі асабліва і не задумвалася аб тым, наколькі багатая наша зямля на таленты! У краі нашым, як ні ў якім куточку Прыдзвіння (а можа, і на ўсёй Беларусі), віруе літаратурнае жыццё, нараджаюцца новыя творы, выдаюцца кнігі мясцовых пісьменнікаў, спеліцца талент юных мастакоў. Не дарэмна ж у гэтым годзе у нас пройдзе Свята беларускай пісьменнасці. Заслужылі, маем гонар: сёння наш раён мае 7 членаў пісьменніцкага саюза краіны. Гэта Алесь Жыгуноў,Марыя Баравік,Уладзімір Савуліч, Фама Ляшонак, Віталь Гарановіч, Людміла Андзілеўка і Ганна Зінкевіч. Уводзіны\n8 Я ўпэўнена, што вас цікавіць, чаму ж менавіта жыццё і творчасць Ганны Браніславаўны Зінкевіч зацікавіла мяне і падштурхнула да напісання даследчай працы. І я адкажу. Па-першае, паколькі я дзяўчына, маю ўвагу прыцягнула тое, наколькі пяшчотная і лірычная паэзія Ганны Браніславаўны, шчырая, поўная замілавання родным краем і святлом кахання, па-жаночаму чулая і мілагучная. А па-другое, Ганна Браніславаўна падчас сваёй працы у Карабоўскай школе вучыла маю матулю роднай беларускай мове. Для мяне гэта вельмі адметна, бо, на маю думку, нейкі своеасаблівы ўклад у культурнае, духоўнае развіццё матулі ўнесла менавіта яна – Ганна Браніславаўна Зінкевіч.\n9 Жыццёвы шлях мастачкі\n10 Нарадзілася 9 снежня 1955 года ў вёсцы Догі Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці Першыя літаратурныя спробы яна здздяйсняе ў шостым класе – пачынае пісаць вершы У 1973 г. Ганна Браніславаўна заканчвае Каменскую сярэднюю школу Шчучынскага раёна. Ужо ў гэты час яна цверда была ўпэўнена: Хачу быць настаўніцай роднай мовы! Пасля заканчэння інстытута ў 1977 г. свой лёс Ганна Браніславаўна звязала з Глыбоччынай. Да 1986 года яна працавала настаўніцай беларускай мовы і літаратуры ў Карабоўскай сярэдняй школе, а з 1986 года і па сённяшні дзень выкладае родную мову і літаратуру ў Мярэцкаўскай базавай школе Глыбоцкага раёна Жыццёвы шлях мастачкі\n11 У студзені 2000 г. у выдавецтве Беларускі кнігазбор пабачыў свет яе першы зборнік вершаў Шляхам любові. У зборнік увайшло 86 самых лепшых і яскравых твораў Ганны Браніславаўн. Першы зборнік\n12 Яшчэ адной значнай падзеяй ў жыцці Ганны Браніславаўны стала ўручэнне білета Саюза пісьменнікаў Беларусі, якое адбылося ў Шаркаўшчыне, на сустрэчы пісьменнікаў з Мінска, Віцебска, Глыбокага Саюз пісьменнікаў\n13 Хачу, каб мяне зразумелі, Аднойчы і да канца. Вершы – не карамелі, Вершы – мая душа. Жаданне Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмёрлі… Ф.Багушэвіч\n14 Вярніся зноў майму народу, Як сэрцу хвораму біццё. Без мовы, памяці і роду Навошта мне само жыццё? «Родная мова»\n15 Няма цяплей за родны мілы дом, Над комінам павісла хмарка нізка. Няма радней бярозак за сялом, Што выраслі ля сціплых абеліскаў.\n16 Няма мілей за шчодры ціхі сад, За мудры бор, за чысціню крыніцы. І хоць гады страсае лістапад, Маленства вёска па начах мне сніцца.\n17 Душа даўно чакае свята, Бо не растрос буслянку град. Глядзіць пяшчотна наша хата, Яшчэ цвіце мой светлы сад.\n18 Шляхам любові завецца дарога да Бога, Шляхам любові сэрца імкнецца да сэрца. Не пакідай мяне, вернасць, любоў і трывога, Покуль сэрца маё на апошняй вярсце разабецца. Шляхам любові\n19 Творчасць Ганны Браніславаўны Зінкевіч – вялікі здабытак для беларускай літаратуры. Яе вершы чыстыя, светлыя, адкрытыя, сумленныя, як і душа самой мастачкі Вершы Ганны Браніславаўны нясуць у сабе павучальны, філасофскі характар: яны прымушаюць задумацца над некаторымі праблемамі, ацаніць па-сапраўднаму, у якім незвычайным і неверагодным свеце ты жывеш –свеце, дзе пануе каханне Я зразумела, для чаго жыве чалавек, што ў нашым жыцці сапраўднае, а што падманнае, штучнае, якія каштоўнасці трэба абараняць і берагчы, а што абыходзіць бокам, і ўвогуле, як трэба правільна жыць, каб потым было не сорамна глядзець нашчадкам у вочы Вершы Ганны Браніславаўны знойдуць месца ў сэрцы кожнага чытача, бо яны простыя для ўспрымання, зразумелыя, блізкія любому чалавеку, бо закранаюць самую галоўную тэму для ўсяго чалавецтва – каханне і любоў да Радзімы …Вершы – не карамелі, вершы – мая душа\nСкачать бесплатно презентацию на тему "Даследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна." в формате .ppt (PowerPoint)\nДаследчая праца па творчасці Зінкевіч Ганны Браніславаўны на тэму: У паэта свая планета, І завецца яна Любоў… Выканала: Чарапкоўская Вольга Зыфрыдаўна.


01:16 22 жніўня 2019\n10:25 01.02.2018 (абноўлена 10:30 01.02.2018) Атрымаць кароткую спасылку\nЗ чацвярга, 1 лютага, у вялікі пракат выходзіць новы фільм рэжысёра і прадзюсара Аляксандры Бутар - рамантычная камедыя "У асабістую прастору ўваход забаронены".\nРэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар Аляксандра Бутар і актрыса Ганна Палупанава распавялі радыё Sputnik Беларусь аб пачатку праката новага фільма, знятага ў рэкордны для Беларусі тэрмін. Прэзентацыя кінастужкі і творчая сустрэча са здымачнай групай прайшлі ў сталічным кінатэатры "Масква" за тыдзень да старта пракату.\n"Так хвалявалася, што думала: лепш 10 фільмаў зняць, чым адну прэм'еру перажыць. Я так ніколі не хвалявалася, напэўна, шмат чаго было ў першы раз. Упершыню самастойна зняла кіно, некаторыя артысты ўпершыню на экране, таксама хвалююцца. Іх хваляванне перадаецца табе. Я чакала незадаволеных водгукаў аб тым, што фільм вельмі просты. А мне пішуць дагэтуль, што наіўнасць і прастата як раз і падкупляюць. У простых рэчах наша шчасце і схавана", — распавядае Бутар.\nАбрамовіч аб новым фільме Бутар: дублі з пацалункамі патрабаваў паўтарыць>>\nФільм планаваўся да пракату напярэдадні Новага года, але стваральнікі вырашылі перанесці паказ бліжэй да Дня ўсіх закаханых. Першыя сеансы пройдуць з 1 лютага. Акрамя Мінска фільм трапіў у тры абласныя пракаты: Гомельскі, Брэсцкі і Гродзенскі, куды творчая група паедзе ў першую чаргу. Менавіта ў Гродне вельмі чакаюць актрысу Ганну Палупанаву.\n"Гэта трэцяя мая праца з Аляксандрай. З Сашай вельмі прыемна працаваць, яна захоўвае свайго роду традыцыі сям'і на пляцоўцы. Для ўсіх артыстаў, якія ёй падабаюцца, яна знойдзе хаця б маленькую ролю. А гэты праект пра каханне, гэтая тэма мне вельмі важная, вельмі хочацца больш кахання, святла і простага шчасця", — кажа Палупанава.\nРэжысёр Аляксандра Бутар, аднак, наракае на тое, што ў Беларусі няма цэнтралізаванай працы з кінапракатам, з-за чаго да канца незразумела, калі новы фільм убачаць у іншых абласцях. Ужо ёсць дамоўленасць аб паказе фільма ў Вільні і Клайпедзе, вядуцца перамовы аб прэм'еры ў Польшчы.\nПоўную версію размовы з Аляксандрай Бутар і Ганнай Палупанава аб новым фільме слухайце ў аўдыёзапісе радыё Sputnik Беларусь.\nпремьера, Ганна Палупанава, Аляксандра Бутар, Беларусь


Гульні Штанга онлайн\nПрэзідэнцкія алімпійскія спаборніцтвы\nПадчас онлайн гульні штанга няма патрэбы быць асілкам - галоўнае, ўтрымліваць раўнавагу падчас павелічэння вагі. Вам трэба будзе гуляць і пазнаёміцца з магутнымі атлетамі.\nГульні Штанга - гэта спартыўная гульня, якая цалкам і цалкам прысвечана цяжкаатлетам. Дадзены тып гульні мае велізарная колькасць прыхільнікаў, каб пераканацца ў гэтым, проста ўспомніце, наколькі папулярным спартовым снарадам з'яўляецца штанга. Праца са штангай прыцягвала чалавецтва яшчэ з часоў вынаходніцтва дадзенага інструмента. Успомніце сваё апошняе наведванне цырка: асілкі падымаюць велізарныя гіры і штангі, прычым яны не толькі дэманструюць ўласную сілу і цягавітасць, але ствараюць эфектнае шоу, жанглюючы тяжеленную снарадамі на вачах у захапляцца гледачоў. Успамінаючы папулярныя вандроўныя цыркі мінулых стагоддзяў, адразу ж ўспамінаецца папулярнае заклад са глядацкім залай: той, хто здолее паўтарыць дасягненні цяжкаатлета і падняць той жа вага, што і ён, атрымае велізарнае грашовае ўзнагароджанне. Натуральна, грошы ва ўсе часы з'яўляліся найлепшым стымулам, таму жадаючых паспаборнічаць з цыркавымі цяжкавагавікамі заўсёды было дастаткова. Вось толькі гісторыя памятае толькі адзінкавыя выпадкі, калі чалавеку з натоўпу ўдавалася выйграваць у такім заклад. Прычына ў тым, што гэты від спорту па праве можа лічыцца адным з самых цяжкіх. Самы складаны момант крыецца нават не ў тым, каб адарваць спартыўны снарад ад паверхні падлогі, а ўтрымаць велізарны вагу. Каб ажыццявіць такое спартовае дасягненне, неабходна трэніравацца доўгія гады, паступова прывучаць сваё цела ўсё да вялікіх нагрузак. Яшчэ Старажытныя грэкі заваявалі славу лепшых у свеце штангістаў на першых у гісторыі чалавецтва Алімпійскіх гульнях. Вядома, у старажытныя часы гаворка не ішла пра тых спартовых снарадах, якія мы можам бачыць сёння. Правобразам для сучаснай штангі былі драўляныя бэлькі. У далейшым, для таго, каб павялічыць вага, на такія бэлькі падвешвалі спецыяльныя свінцовыя грузы. Праца з такімі спартыўнымі снарадамі адрознівалася вельмі высокім паказчыкам траўматызму сярод спартсменаў: драўляную бэльку было, як мінімум складана ўтрымаць у руках. З цягам часу сталі з'яўляцца самыя разнастайныя варыяцыі штангі: для цягі, паўэрліфтынгу, стандартныя, з рознымі формамі грыфа, алімпійскія, штангі для прысяданняў, жаночыя штангі, трэніровачныя штангі і т. в Галоўныя адрозненні ў розных мадэлях штангаў заключаюцца ў выкарыстанні розных грыфаў. Існуе тры асноўных выгляду грыфа: EZ-грыф, Т-грыф і Трэп-грыф - у кожнага свая форма, прызначэнне, а значыць і адметная форма працы з дадзеным тыпам штангі. Варыяцый штанговый дыскаў не так шмат: па сутнасці, паміж сабой яны (натуральна, акрамя вагі) могуць адрознівацца матэрыялам вырабу, матэрыялам пакрыцця і наяўнасцю або адсутнасцю дадатковых элементаў, якія спрашчаюць працэс іх эксплуатацыі. Вельмі складана пераацаніць папулярнасць штангі ў рамках аматарскіх і спартыўных клубаў. Гэты снарад практычна заўсёды знаходзіцца ў працы. У многіх замежных школах практыкаванні са штангай з'яўляюцца абавязковымі ў ходзе праграмы фізічнай падрыхтоўкі. У той жа час для тых людзей, хто не любіць расставацца са спартовым снарадам нават дома, існуюць віртуальныя гульні, якія дапамагаюць патрэніраваць выступ на спаборніцтвах цяжкаатлетаў. Магчыма, для кагосьці гульня стане менавіта той порцыяй натхнення, якая прымусіць звярнуць увагу на ўласнае фізічнае здароўе і схіліць чалавека да вядзення здаровага ладу жыцця!


Субота, 12 мая 2018\nНядзеля, 8 красавіка 2018\nБялынічы: ватыўны дар Льва Сапегі і абраз, намаляваны анёлам\nПрацягваючы публікацыю, прысвечаную цудатворнай іконе Маці Божай Бялыніцкай і санктуарыя, які калісьці называлі «Беларускай Чэнстаховай», мы сёння раскажам пра ватыўны дар Льва Сапегі і пра цудоўную гісторыю анёла-мастака.\n40–50 старонак ад рукі: турэмны дзённік ксяндза Гадлеўскага з’явіўся ў гістарычным архіве Беларусі\nГісторык Андрэй Вашкевіч з Гродна ў інтэрв’ю «Нашай ніве» распавёў пра незвычайныя знаходкі падчас працы над кнігай пра кс. Вінцэнта Гадлеўскага, грамадскага і палітычнага дзеяча, стваральніка Беларускай хрысціянскай дэмакратыі.\nАd limina Apostolorum: новая гісторыя Касцёла ў Беларусі\nУ сучаснай гісторыі Каталіцкага Касцёла ў Беларусі было чатыры візіты Аd limina : у 1997, 2003, 2009 і 2018 годзе.\n100-годдзе заснавальніка сясцёр анялянак адзначаюць у Санкт-Пецярбургу\n3 і 4 снежня ў касцёле св. Станіслава і ў Дзяржаўным музеі рэлігіі ў Санкт-Пецярбургу праходзіць міжнародная гісторыка-краязнаўчая канферэнцыя, прысвечаная Магілёўскаму Мітрапаліту арцыбіскупу Вінцэнту Ключынскаму.\nПамяці кс. Яна Такарскага SDB — вернага сына св. Яна Боско\nАдна з адметнасцяў валожынскай зямлі — старадаўняе мястэчка Ракаў. Нібы магутны карабель, лунае над ім велічны касцёл. За вёскаю, на старых каталіцкіх могілках, стаіць яшчэ адна святыня — капліца святой Ганны.\nУ Рыме прэзентавалі кнігу пра гісторыю Каталіцкага Касцёла ў Беларусі пасля рэвалюцыі 1917 года\nКнігу «Каталіцкі Касцёл у Савецкім Саюзе ад рэвалюцыі 1917 да перабудовы» прадставілі ў Папскім Грыгарыянскім універсітэце 8 лістапада.


Прылада бітумнай даху - Блог пра рамонт\nЛюбы будынак грамадзянскага або прамысловага прызначэння сканчаецца дахам, якую пакрываюць дахавым матэрыялам. Прызначэнне апошняга - абарона прасторы пад дахам і самога будынка ад кліматычных уздзеянняў: атмасферных ападкаў, перападаў значэнняў вонкавай тэмпературы, ўздзеяння ветру, сонечнага выпраменьвання і іншых фактараў. Відаў ахоўных пакрыццяў досыць шмат - адно з іх дах з бітумнай чарапіцы. У гэтым артыкуле мы разгледзім прыладу бітумнай даху і тэхналогію яе мантажу.\nШто такое бітумная чарапіца?\nБітумная чарапіца - гэта мяккае адзінкавае выраб, вырабленае на аснове стеклохолста, палімерна-бітумных слаёў, дэкаратыўнай вонкавага аздаблення. Ўжываецца для пакрыцця скатных (якія маюць нахіл) дахаў малапавярховых дамоў.\nЎласцівасці бітумнай даху\nШырокае распаўсюджанне сярод уладальнікаў прыватных дамоў і малоэтажных будынкаў прамысловага і грамадскага прызначэння бітумны дах набыла дзякуючы сваім выключным спажывецкіх уласцівасцях:\nВысокая ўстойлівасць да атмасфернага ўздзеяння:\nпрацоўны дыяпазон тэмператур складае ад -60 ° да + 50 ° C, дзякуючы гэтаму дахавы матэрыял можа ўжывацца ва ўсіх кліматычных зонах краіны;\nабсалютная вільгацятрываласць, не гніе - на працягу дзесяткаў гадоў чарапіца здольная супрацьстаяць прыродным уляганням;\nмяккі дах ставіцца да гукаізалюючым матэрыялам. Канструкцыя здольная паглынаць гукі ад падальнага граду ці кропель дажджу.\nВалодае дастатковай трываласцю, каб не пашкоджвацца ад механічнага ўздзеяння галінак або смецця, які наносіцца ветрам.\nТэхналагічны працэс нанясення нескладаны: мантаж мяккай чарапіцы не патрабуе адмысловых ведаў і адмысловай прылады.\nРазнастайнасць формаў і каляровых рашэнняў дазваляе выканаць розныя дызайнерскія рашэнні.\nГарантыйны тэрмін службы даходзіць да 60 гадоў.\nУ той жа час назіраецца шэраг негатыўных момантаў:\nабмежаванне па куце нахілу даху. Пры значэннях менш 12 ° мяккую чарапіцу ўкладваць не рэкамендуецца з прычыны немагчымасці забяспечыць герметычнасць стыкаў паміж адзінкавымі вырабамі; ў дыяпазоне 12-18 ° пахіл даху патрабуецца пакрываць суцэльным подкладочным дываном з мэтай забеспячэння гідраізаляцыйных уласцівасцяў пакрыцця;\nпад гнуткі насціл патрабуецца адзінае досыць цвёрдая падстава, напрыклад, вільгацятрывалая фанера або OSB-3 (арыентавана-стружкавая пліта);\nвытворчасць работ ажыццяўляецца ў сухое і цёплае час года пры тэмпературы не ніжэй -5? C (з вясны да восені);\nнемагчымасць вытворчасці лакальных рамонтных работ - патрабуецца частковая разборка дахавага покрыва.\nРазгледзім этапы мантажу бітумнай даху:\nмантаж гнуткай чарапіцы.\nКанструктарска-разліковы этап. Для вызначэння неабходнай колькасці дахавага матэрыялу неабходна ведаць:\nагульную плошчу даху, якую неабходна атуліць;\nканфігурацыю перакрыцці - на круглай вежцы расход чарапіцы будзе больш, чым на ўчастку прамавугольнай плошчы.\nЗвярніце ўвагу! Як правіла, мяккі дах прадаецца пакаваннямі. У сярэднім, плошча матэрыялу там складае 3м ?, вага каля 24 кг.\nКаэфіцыент «на Прырэзку» не перавышае 5% і прымаецца роўным 1,05. Тады колькасць матэрыялу вызначаецца па формуле:\nК (чер) = 1,05? (Sкр / 3), дзе\nК (чер) - колькасць упаковак з дахоўкай;\n1,05 - каэфіцыент «на Прырэзку»;\nSкр - плошча перакрываць даху ў м ?;\n3 - плошча матэрыялу ў адной ўпакоўцы (у м?).\nБольш дакладны разлік змогуць выканаць спецыялісты прадпрыемства, дзе будзе заказвацца мяккі дах. Можна скарыстацца «on-line калькулятарам», які можна знайсці на сайце вытворцы бітумнай чарапіцы.\nПадрыхтоўчыя працы. У папярэднія працы ўваходзяць:\nпадрыхтоўка даху да нанясення даху - сілавая кроквенная сістэма павінна быць змантаваная, выкладзены пласт фанеры або OSB-3;\nўвесь патрабаваны матэрыял павінен быць завезены на месца выканання работ;\nпадабраны неабходны інструмент;\nзмантаваныя падбрукуй, прыгатаваныя лесвіцы або драбінак.\nЎстаноўка. Бітумна-палімерная чарапіца на скатной даху ўкладваецца з дапамогай механічнага мацавання ацынкаванымі гваздзікамі з шырокім капялюшыкам, якія маюць прастамоўнай назва - «дахавыя» цвікі. На папярочным разрэзе гатовая дах ўяўляе сабой шматслаёвую канструкцыю, якую называюць «дахавы пірог».\nДахавы пірог (зверху-уніз) выглядае:\nПодкладочный дыван, выконваецца па краях даху і ў месцах прымыкання, якія выходзілі вонкі комінаў, труб ад сістэмы вентыляцыі, штангі ад антэн. У выпадку нахілу пахілу даху ў дыяпазоне 12 ° -18 ° гэты пласт насцілаецца суцэльным пакрыццём для павышэння надзейнасці гідраізаляцыйных уласцівасцяў дахавага пакрыцця.\nЛачанне з Контробрешетка. Апошняя неабходная для стварэння вентыляцыйнага канала.\nПласт гідраізаляцыі ці дыфузійная мембрана.\nУцяпляльнік, - часцей за ўсё выкарыстоўваецца каменная вата на аснове базальтавага валакна.\nПрыведзены асераднёны выгляд «дахавага пірага». Ён можа быць прасцей, - пры неацяпляемым паддашкавым памяшканні, і складаней, у выпадку, напрыклад, жылы мансарды.\nтэхналогія укладки. Кладка гнуткай даху ажыццяўляецца двума метадамі:\nнаплавленного рулоннага матэрыялу на падставу;\nтэхналогія наплавления применяется для покрытия жестких горизонтальных поверхностей. Распространена в гражданском и промышленном строительстве для защиты плоских крыш.\nЗвярніце ўвагу! Механічны мацаванне чарапіцы выкарыстоўваецца на скатных дахах, якія маюць пэўны нахіл. Шырока распаўсюджанае ў малоэтажном будаўніцтве.\nтэхналогія, парадак прылады бітумнай даху з мяккай чарапіцы прыведзены на суправаджальнай дакументацыі да тавару і складаюцца з некалькіх крокаў:\nпрылада падставы, - насціл фанеры або OSB;\nкладка подкладочного дывана, - у залежнасці ад нахілу даху закрыцця падвяргаюцца паверхні, якія прымыкаюць да краю даху, або абліцоўванне выконваецца цалкам;\nмантаж бітумна-палімернага пакрыцця;\nўладкаванне карнізаў, гонтай, доборных элементаў;\nфарміраванне прымыканняў да коміна, вентыляцыі і да т.п., - месца пад чарапіцу ў гэтых месцах пакрываюць дахавай масцікай;\nмацаванне вадасцёкавай сістэмы.\nНягледзячы на ўяўную прастату кладкі дахавага пакрыцця, памылкі могуць прывесці да цяжкіх наступстваў, - трапленню вільгаці, халоднага і сырога паветра ўнутр прасторы пад дахам. Гэта выкліча з'яўленне цвілі, грыбка, драўляныя канструкцыі пачнуць гніць і дах можа папросту разбурыцца. Пры ўзнікненні такіх праблем, неабходна адразу ж, пры спрыяльных кліматычных умовах, вырабіць рамонт даху.\nРамонт бітумнай даху\nПры капітальным рамонце дахавае пакрыццё змяняецца цалкам. Для лакальных, абмежаваных невялікай плошчай, участкаў мэтазгодна ўжываць аднаўленне працаздольнасці пасродкам накладання латак.\nЗ пашкоджанага месца выразаецца ўчастак рулоннага даху. Для гнуткай чарапіцы - з паверхні выдаляецца каменна-малюсенькае пакрыццё. Падрыхтоўваецца такой жа матэрыял, які выразаецца па памерах пралысіны. Прыклейванне ажыццяўляецца з дапамогай газавай гарэлкі або бітумнай масцікі з дадатковым мацаваннем цвікамі. Ахоўную плёнку з тыльнага боку пакрыцця перад кладкай неабходна выдаліць. Зверху шво прамазваецца ўсё той жа масцікай.\nПравільна змантаваная гнуткая бітумна-палімерная чарапіца - гэта залог надзейнай абароны будынка ад разнастайных кліматычных катаклізмаў і стварэнне здаровага мікраклімату ў памяшканнях.\nПаглядзіце видеоинструкцию па мантажы бітумнай чарапіцы IKO:\nСледующаяБар'ерныя агароджу - бяспека на дарогах


Відэа: Што б зрабіў Сэт? | Martech Zone\nЯк я назіраю за ростам Зборнік блогаў, гэта сапраўды сагравае маё сэрца, што я адыграў першую ролю (і працягваю ролю як мага лепш) у бізнесе, які змяняе паводзіны і ландшафт таго, як бізнес мае зносіны са сваімі патэнцыйнымі кліентамі і кліентамі.\nКрыс Баггот - дзіўны евангеліст для медыумаў, і яго кампанія сведчыць пра медыум, пра прыкладанні, якія дазваляюць мець зносіны, і пра больш шырокую прывабнасць стварэння чалавечага твару ў бізнэсе. Крыс і Канталупа.TV зрабіў гэта надзвычайнае відэа па гэтай самай тэме.\nВядома, я таксама вялікі прыхільнік Сэт Часоў, які напісаў адпаведны і доўгі пост на тэму карпаратыўныя блогі сёння!\nКлючавыя словы: Стварэнне інтэрнэт-супольнасцейвынікі бізнесудэліўрапаказваць аб'явыЭфектыўнасцьэлектронны маркетынгjramersмультыдаменнекамерцыйны арыенцірPage SpeedдазволуСацыяльная справаздачнасцьTweetReachпрацаваць\nPHP: Выкарыстанне Is.gd API скараціць URL


У Беларусі знік танны расейскі цукар, а айчынны падаражэў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 16 студзеня 2021, Субота, 12:01\nУ Беларусі знік танны расейскі цукар, а айчынны падаражэў\nЗ пачатку года кошты падняліся на 1,5%.\nПры гэтым цяпер у крамах складана знайсці танны расейскі, хоць у імпарцёраў ёсць дзейсныя на тэрыторыі Беларусі дэкларацыі адпаведнасці на гэты тавар. Тым часам да канца года ў Беларусі дзейнічае дзяржрэгуляванне коштаў белага крышталічнага цукру, яны не могуць быць ніжэйшымі за за 1,5 рубля, піша tut.by.\nДа прыкладу, у крамах «Санта» цукар Скідзельскага і Жабінкаўскага заводаў каштуе 1,73 рубля за кілаграм. У «Белмаркеце» цукар Слуцкага завода можна набыць за 1,54 рубля, 1,72 рубля і 1,98 рубля (самы дарагі - катэгорыі экстра), Жабінкаўскага - 1,73 рубля. У гэтай гандлёвай сетцы мы таксама знайшлі беларускі цукар пад назвай «Вельмі» па 1,5 рубля. У «Віталюце» цукар з Жабінкі каштуе 1,68 рубля. Пры гэтым расейскі цукар мы ў крамах гэтых гандлёвых сетак, у якіх былі, не знайшлі.\nУ «Еўраопце» беларускі цукар каштуе ў дыяпазоне 1,61-1,73 рубля. З расейскага - фруктовы і трысняговы.\nУ Беларусі да 31 снежня дзейнічае дзяржрэгуляванне коштаў белага крышталічнага цукру. Гэту пастанову ўзгадніла калегія ЕЭК. Гранічны\nмінімальны раздробны кошт белага крышталічнага цукру па-ранейшаму будзе 1,5 рубля.\nУ МАРГ тлумачылі раней, што неабходнасць увядзення часовага рэгулявання коштаў цукру была выкліканая «павелічэннем матэрыяльных выдаткаў і пагаршэннем фінансавага стану арганізацый цукровай галіны ва ўмовах зніжэння аб'ёмаў продажаў».\nДа ўвядзення дзяржрэгулявання (яшчэ з 1 кастрычніка мінулага года) беларускі цукар каштаваў у межах 1,43-1,49 рубля за кілаграм, а расейскі - ад 1,29 рубля. Пры гэтым некаторыя гандлёвыя сеткі ладзілі акцыі, падчас якіх цукар з РФ можна было купіць яшчэ танней. Пасля ўвядзення дзяржрэгулявання беларускі цукар прадавалі ад 1,5 да 1,55 рубля, а расейскі - у асноўным мінімальным коштам 1,5 рубля. Але затым расейскі цукар стаў знікаць з продажу. Цяпер па-ранейшаму яго амаль няма на паліцах крам. Нагадаем, летась у Беларусі выяўлялі цукар з Расеі, які не адпавядае патрабаванням тэхрэгламентаў Мытнага саюза ў якасці і бяспецы.\nУдакладнім, што ў імпарцёраў расейскага цукру ёсць дзейсныя на тэрыторыі Беларусі дэкларацыі адпаведнасці на гэты тавар. Яны зарэгістраваныя ў ліпені-верасні гэтага года. Тэрмін дзеяння - да канца 2022 года, вынікае са звестак адзінага рэестра выдадзеных сертыфікатаў адпаведнасці і зарэгістраваных дэкларацый аб адпаведнасці.\n10.01 Памерла 29-гадовая супрацоўніца менскага АМАПу Скаражонак, пра якую пісалі дзяржаўныя СМІ 122,552\n9.01 Беларусы знайшлі шалёнага «ябацьку», які ўдарыў лекара ў Берасці 53,255\n10.01 Як беларусам не плаціць транспартны падатак у 2021 годзе 42,467\n9.01 «Ябацька», які ўдарыў лекара ў Берасці: Мне сорамна 40,468\n9.01 Беларусам давядзецца плаціць транспартны падатак за чужое аўто? 33,778


07 сакавік 2018, 19:10\nМітынг каля тэатру опэры і балету, архіўнае фота\n1. «Пір падчас чумы». У краіне столькі зла, а яны зьбіраюцца весяліцца.\n2. «Згодніцтва з уладай — здрада». Парушаецца сакральнасьць, намоленасьць. «Наша сьвята» аддаецца ідэйнаму праціўніку ў горшым выпадку, «абы-каму» ў лепшым. Людзям, якія столькі часу грэбавалі нацыянальнымі каштоўнасьцямі.\n3. «Улада нагоніць БРСМаўцаў зь дзяржаўнай сымболікай». «Ператворыць усё ў „Дажынкі“». То бок у антыэстэтычнае безыдэйнае шоў. Тым самым улада перайграе тых, хто ёй супрацьстаяў больш за два дзесяцігодзьдзі.\n4. «Без выразнага антырасейскага мэсыджа 25 Сакавіка фактычна ня мае палітычнага сэнсу». «Немагчыма адсьвяткаваць Дзень Волі без палітычнага складніка».\n5. «Пасьля будзе хапун». Агульны недавер да ўлады, чаканьне ад яе падману. «Столькі гадоў не дазвалялі, а тут дазволілі — штосьці тут ня тое».\nУсе пяць падыходаў маюць адну агульную рысу — карпаратыўна-партыйнае мысьленьне. «Для мяне Дзень волі — гэта сьвята пратэсту». Або зусім ня сьвята, бо «ня час штосьці сьвяткаваць». Або «гэта наша сьвята, людзей з БЧБ, а іншыя тут да чаго?».\nНедавер. Ён у многіх, хто мысьліць катэгорыямі «наша/іхнае». Што гэта было? Якую непрыемную неспадзяванку падрыхтавала ўлада? Навошта ёй патрэбнае сьвята БНР у цэнтры Менску? Столькі гадоў душылі, а тут раптам дазволілі. Дык душылі ж не за БНР, а за пратэст супраць існай улады. Сама ідэя нараджэньня беларускай дзяржаўнасьці заўжды заставалася толькі дэкарацыяй для вузкаскіраванага палітычнага выказваньня.\nКалі жадаеце, цяпер ідзе гульня ў паддаўкі. Улада ж ня проста так дазволіла сьвята. На канкрэтных умовах кантролю са свайго боку. Банэры зь лёзунгамі, не датычныя да БНР, ня будуць дапускацца. Іншымі словамі, звыклыя «Лукашэнка, сыходзь!» і да таго падобныя палітычныя заклікі на сьвяце фігураваць ня мусяць. Ужо бонус для ўлады.\nЗь іншага боку, прадстаўнікі апазыцыйных да ўлады арганізацый таксама пайшлі на саступкі, прынялі афіцыйную вэрсію сьвяткаваньня. Чаму?\nКалі глядзець на адзначэньне 100-годзьдзя БНР не карпаратыўна-партыйным поглядам, то можна ўбачыць нашмат больш магчымасьцяў, якія дае сьвята, чым банальны спосаб тысячны раз сказаць «фэ» на адрас улады.\nАбвяшчэньне дзяржаўнасьці БНР — гэта яшчэ і абвяшчэньне незалежнасьці Беларусі ад Расейскай імпэрыі, на той момант ужо ад прадвесьніцы СССР — Савецкай Расеі.\nСёньня дэ-факта стаўленьне да БНР — стаўленьне да сучаснай Беларусі. Да ідэі незалежнай дэмакратычнай дзяржавы з нацыянальным складнікам. Адпаведна, сам факт сьвяткаваньня ўгодкаў БНР — фактар палітыкі. Бо Беларусь, маючы фармальную незалежнасьць, як і сто гадоў таму, усё яшчэ знаходзіцца пад моцным палітычным і эканамічным кантролем Расеі.\nКалі Менгарвыканкам «нагоніць БРСМаўцаў зь дзяржаўнай сымболікай», гэта будзе толькі на карысьць усім\nКалі Менгарвыканкам «нагоніць БРСМаўцаў зь дзяржаўнай сымболікай», гэта будзе толькі на карысьць усім. Калі, зноў жа, не глядзець карпаратыўна-партыйным вокам. Калі б не 2014 год, калі Расея прадэманстравала, што лёгка можа напасьці на суседа, магчыма, нацыянальна арыентаваныя беларусы маглі б сабе дазволіць, як раней, адасабляцца ад дзяржавы. Цяпер незалежнасьць як такая больш важная за палітычныя рознагалосьсі.\nНацыянальныя па сутнасьці «Пагоня» і БЧБ ад канца Савецкага Саюзу і да нашых дзён застаюцца дэ-факта партыйна-апазыцыйнымі сымбалямі. Нягледзячы на тое, што кароткі час — з канца 1991 да пачатку 1995 году — былі дзяржаўнымі.\nЯкія б ні былі матывы ўлады, калі яна прапанавала супольна з грамадзкасьцю арганізаваць Сьвята Незалежнасьці, гэтай магчымасьцю трэба карыстацца. Імпрэза каля Опэрнага тэатру ў Менску (ды іншых гарадах Беларусі) будзе выдатнай прамоцыяй БНР як такой. Большасьць беларусаў пра БНР або ня ведаюць, або, хто маладзейшы, «штосьці вучылі ў школе».\nБНР — Незалежнасьць — беларускасьць. Усё разам — дэкалянізацыя сьвядомасьці, што, у сваю чаргу, ёсьць абаронай арганізму грамадзтва ад шкодных вірусаў, якія працуюць на паўторную калянізацыю Беларусі.\nАле галоўнае ў тым, што ідэя БНР — гэта ідэя Свайго Дому. Ня толькі ў гісторыі, але сёньня і заўтра.\n100 словаў. Чаму немагчыма ігнараваць беларусаў?


Фонд адкрытага дыялогу: украінскія ўлады паведамляюць пра ўварванне ўзброеных расейскіх войскаў у Крым - EU Reporter\nФонд Адкрыты Дыялог: Украінскія ўлады паведамляюць ўварванне ўзброеных расійскіх войскаў у Крыму\nНа 27 лютага некалькі дзясятка узброеных людзей захапілі будынак Вярхоўнага Савета і Кабінета Міністраў Аўтаномнай Рэспублікі Крым, у Сімферопалі (Украіна).\nЯны паднялі расійскія сцягі на флагштоках і забарыкадаваліся ў будынку. Захопнікі называлі сябе як «членаў атрадаў самаабароны рускай мовы-размаўлялых грамадзян Крыму». У той жа час, манеўры узброеных сіл Расіі пачалося ў месцах дыслакацыі расійскага Чарнаморскага флоту.\n28 лютага 2014 года расійскія войскі захапілі аэрапорт у Севастопалі і паспрабавалі захапіць аэрапорт у Сімферопалі. Украінскі міністр унутраных спраў ахарактарызаваў гэтую дзейнасць як "узброенае ўварванне і акупацыю". І міжнароднае, і ўкраінскае грамадства асцерагаюцца, што Расія паспрабуе рэалізаваць ва Украіне "грузінскі сцэнар" 2008 года. У Грузіі пад выглядам абароны сваіх грамадзян расійскія войскі занялі частку\nСітуацыя на Крымскім паўвостраве абвастрылася на працягу некалькіх дзён. На 26 Люты 2014, пазачарговага пленарнага пасяджэння Вярхоўнага Савета Аўтаномнай Рэспублікі Крым (АРК, вышэйшым прадстаўнічым органам аўтаноміі) было запланавана правесці. Як мяркуецца, мэтай сустрэчы было разгледзець пытанне аб сітуацыі ў краіне.\nУ сувязі з паседжаннем, раніцай 26 Люты 2014, дзве групы пачалі збірацца каля будынку Вярхоўнага Савета: першы - пра-Расіі па ралі (у асноўным складаецца з этнічных рускіх), а другі - праўкраінскі мітынг (складаецца з этнічных украінцаў і крымскіх татараў).\nУдзельнікі прарасейскага мітынгу запатрабавалі, каб улады адмаўляюцца прызнаць новае ўкраінскае ўрад, і аддзеляць Крымскі паўвостраў ўтвараюць Украіну, каб стаць часткай Расійскай Федэрацыі. Нязначныя сутыкнення былі паведамленыя, што мелі месца падчас мітынгаў. Некалькі чалавек атрымалі раненні, а адзін чалавек памёр ад сардэчнага прыступу. У сувязі з абвастрэннем сітуацыі ў гэтай галіне, пасяджэнне Вярхоўнага Савету была адменена. Афіцыйна: з-за адсутнасці кворуму.\nСтаршыня Вярхоўнага Савета Аўтаномнай Рэспублікі Крым Уладзімір Канстанцінаў абверг паведамленні некаторых СМІ, мяркуючы, што праз пазачарговае пленарнае пасяджэнне крымскага парламента, яны планавалі прыняць рашучыя рашэнні, у тым ліку адключэння Крыму ад Украіны. «Крымскі парламент не абмяркоўвае пытанне аб выхадзе з стану Украіны. Гэта правакацыя, накіраваная на дыскрэдытацыю Вярхоўнага Савета аўтаномнай вобласці, каб пазбавіць яго легітымнасьць. На жаль, гэтая правакацыя была арганізавана пры падтрымцы ўрада Крыма, які, дзеля ўлады, гатовы ахвяраваць сацыяльную і палітычную стабільнасць на паўвостраве »2, Канстанцінаў заявіў.\nРаніцай 27 лютага было абвешчана, што група невядомых узброеных людзей захапілі будынак Вярхоўнага Савета і Кабінета Міністраў АРК. Гэта адбылося каля 4h. У сувязі з гэтымі падзеямі, былі выкліканыя ўсе ўнутраныя войскі і паліцыя на крымскім паўвостраве. Блок, у якім Вярхоўны Савет і Кабінет Міністраў размешчаны, недаступны. Генеральны пракурор Украіны і Службы бяспекі Украінскай пачалі расследаванне захопу адміністрацыйных будынкаў у Сімферопалі. Крымінальная справа была ўзбуджаная ў рамках «тэрарыстычнага акту». Тым не менш, да гэтага часу невядома, хто акупанты дакладна. Яны называюць сябе «членамі атрадаў самаабароны ў Расіі-размаўлялых грамадзян Крыма.\nПа словах былога міністра абароны Украіны Яўгена Марчука, адміністрацыйныя будынкі былі захоплены спецназам з Севастопаля. «Спецназ прыбыў з Севастопаля на двух грузавіках" Камаз ". Яны раззброілі ахоўнікаў і ўзялі будынак Вярхоўнага Савета і Кабінета міністраў. Захопнікі заявілі, што будуць абараняць парламент і ўрад Крыма. Цяпер яны пускаюць крымскіх дэпутатаў у будынкі парламента, каб сабраць кворум для сесіі. Паводле маіх дадзеных, плануецца вярнуцца да Канстытуцыі Крыма 1992 года, сфармаваць "аўтаномны" парламент, а затым, хутчэй за ўсё, правесці рэферэндум ", - сказаў ён.\nПрэзідыум Вярхоўнага Савета даручыў правесці рэферэндум аб пашырэнні паўнамоцтваў аўтаноміі. Старшыня Вярхоўнага Савета Крыма Уладзімір Канстанцінаў заявіў, што падчас пазачарговай сесіі крымскі парламент разгледзіць два пытаньні - правядзеньне ўсё-крымскага рэферэндуму па 25 Ма, з нагоды пашырэння паўнамоцтваў АРК, а таксама на эканамічная сітуацыя ў Крыме.\nНародны дэпутат Украіны Андрэй Сенчанка заявіў, што пасяджэнне парламента Крыма прайшло пад пільным наглядам узброеных людзей (на яго думку - былых вайскоўцаў).\nПаралельна з абвастрэннем сітуацыі ў Крыме, расійскія ўзброеныя сілы павялічылі сваю актыўнасць на ўкраінскай мяжы, у Севастопалі (дзе грунтуецца Чарнаморскі флот Расіі), а таксама ў раёне Чорнага мора. У прыватнасці, на 26 лютага прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін падпісаў распараджэнне аб правядзенні ваенных вучэнняў у цэнтральных і заходніх ваенных акругаў Расійскай Федэрацыі (паблізу ўкраінскай мяжы).\nРуху цяжкаўзброеных рускіх салдат былі зафіксаваныя журналістамі на 26 Люты 2014. Некалькі ваенных грузавікі перавозілі рускі салдат з Севастопаля ў санаторый «Ялта» ў Ялце, які належыць Расійскай Федэрацыі.\nРаніцай у 27 лютага калона расійскіх бронетранспарцёраў была заўважаная ў раёне Севастопаля. Носьбіты рухаліся па кірунку Сімферопаль. Пазней, яны разгарнуліся і накіраваліся назад у Севастопаль. Ваенныя прадстаўнікі заявілі, што яны выконвалі загадзя запланаваныя вучэнні. Было таксама паведамлена, што некалькі ваенных караблёў Расійскай Федэрацыі былі накіраваныя ў бок Севастопаля.\nУ ноч на 27 лютага расейскія салдаты ў поўнай баявой экіпіроўцы заблакавалі аэрапорт "Белбек" у Крыме. У аэрапорце прысутнічаюць вайскоўцы і памежнікі Украіны. Уначы 28 лютага ў аэрапорт Сімферопаля прыбыло некалькі грузавікоў, на борце якіх знаходзілася больш за сотню ўзброеных расійскіх салдат. Салдаты ўвайшлі ў аэрапорт і размясціліся ў рэстаране. Яны не хавалі, што належаць да ўзброеных сіл Расіі. Калі да іх звярнуліся ўкраінскія міліцыянты і сказалі, што яны "вайскоўцы і не маюць права тут знаходзіцца", яны коратка адказалі: "Нам не загадалі размаўляць з вамі!".\nСітуацыя з'яўляецца статычным. Ніякае зброя не выкарыстоўваліся на любы з бакоў, да гэтага часу. Расійскія салдаты нагляд за працай аэрапорта без ўмяшання. Міністр унутраных спраў Украіны, Арсен Аваков заявіў, што лічыць падзеі а 'прамое ваеннае ўварванне і акупацыя ". У сваю чаргу, Расіі інфармацыйнае агенцтва Інтэрфакс паведаміла, што не было ніякай сувязі паміж расійскім ваенным прысутнасцю і захопам аэрапортаў, якія былі прынятыя "самаабароны адзінак Crimea'10. Варта таксама адзначыць, што за дзень да гэтага, ўваходы ў Крымскім паўвостраве і Херсонскай вобласці былі заблакаваныя ўзброенымі людзьмі (з вінтовак і кулямётаў).\nНа 28 лютага Вярхоўны Савет Украіны прыняў рашэнне аб звароце да краін Будапешцкага мемарандума (Злучаныя Штаты, руская Федэрацыі і Злучанага Каралеўства) паважаць тэрытарыяльную цэласнасць Украіны. У сваім рашэнні Вярхоўны Савет патрабуе ад расейскіх пагадненняў аб спыненні дзейнасці Федэрацыі, якія нясуць прыкметы замаху на суверэнітэт і тэрытарыяльную цэласнасць Украіны.\nУ адказ на падзеі ва Ўкраіне, міжнародная супольнасць заклікае ўлады Расійскай Федэрацыі не ўмешвацца ва ўнутраныя справы Украіны. У прыватнасці, Генеральны сакратар НАТА Андэрс Фог Расмусэн заклікаў Расею ўстрымацца ад эскалацыі напружанасці.\n«Я занепакоены развіццём падзей у Крыме. Я заклікаю Расію не прадпрымаць ніякіх дзеянняў, якія могуць узмацніць напружанасць альбо выклікаць непаразуменне », - сказаў Расмусэн. Дзяржсакратар ЗША Джон Кэры таксама заклікаў расійскія ўлады не ўмешвацца ва ўнутраныя справы Украіны. "Любое ваеннае ўмяшанне, якое парушае суверэнную тэрытарыяльную цэласнасць Украіны, было б велізарнай ... сур'ёзнай памылкай", - сказаў Кэры.\nЗ аналагічнай заявай таксама выступіў міністр абароны ЗША Чак Хейгел: "Мы чакаем, што іншыя дзяржавы будуць паважаць суверэнітэт Украіны і пазбягаць правакацыйных дзеянняў".\nМіністэрства замежных спраў Турцыі таксама зрабіў заяву аб сітуацыі ў Крыме. Міністэрства заявіла, што рашэнне ўкраінскага крызісу павінны быць знойдзены ў межах межаў тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны. На 27 лютага Еўрапарламент прыняў рэзалюцыю, у якой яны выказалі падтрымку тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны. У рэзалюцыі таксама нагадаў, што Расея, разам з ЗША і Вялікабрытаніі, з'яўляецца гарантам існуючых межаў Украіны ў адпаведнасці з Будапешцкі мемарандум аб 1994.\n«Еўрапарламент заклікае ўсе бакі і трэція краіны паважаць і падтрымліваць адзінства і тэрытарыяльную цэласнасць Украіны; заклікае ўсе палітычныя сілы ў межах Украіны і ўсіх міжнародных суб'ектаў, якія ўдзельнічаюць у сябе абавязацельства працаваць на тэрытарыяльнай цэласнасці і нацыянальнага адзінства Украіны, з улікам культурнага і моўнага складу краіны і яе гісторыі », гаворыцца ў рэзалюцыі.\nНагадаем, што згодна з мемарандумам, падпісаным 5 сьнежня 2014, у Будапешце, Расія, Злучаныя Штаты і Злучанае Каралеўства гарантавалі тэрытарыяльную цэласнасць Украіны ў абмен на адрыньванне краіны ў арсенале ядзернай зброі. На 27 лютага, міністэрства замежных спраў Украіны перадаў запіску часовага упаўнаважанага па правах чалавека Расейскай Федэрацыі ва Украіне, заклікаючы яго ўстрымацца ад упарадкавання перамяшчэння войскаў Чарнаморскага флота Расеі. Яны таксама перадаў запіску аб магчымасці правядзення кансультацый па пытанні Крыма.\nРускія ваенныя займаюць ўрадавыя будынкі і збудаванні і адкрыта перасоўванне ў межах тэрыторыі Крымскага паўвострава, таму парушэнне гарантый Будапешцкага мемарандума.\nПратэстоўцы на Майдане ў Кіеве ўдалося спыніць праўленне Пуціна і Януковіча ў выдатках шматлікіх чалавечых ахвяр. Былы ўкраінскі прэзідэнт збег у Расею. Пацярпеўшы паразу, урад Расіі спрабуе гуляць апошнюю карту і ажыццявіць грузінскі сцэнар у Крыме. «Выпрабаванні на трываласць» дэкларацый ЕС, ЗША і НАТА па забеспячэнні цэласнасці ўкраінскага дзяржавы з'яўляецца адной з ключавых задач прэзідэнта Пуціна.\nФонд Адкрыты Дыялог заклікае міжнародную супольнасць не чакаць больш ахвяр або рэалізацыі планаў расійскага дыктатара. Больш 90 актывістаў, якія загінулі на мінулым тыдні ў Кіеве сведчаць аб вялікім патэнцыяле для сцэнарыяў, каб самыя чорныя адбываюцца ў Крыме. Фонд заклікае ЕС, ЗША і АБСЭ накіруе місіі па назіранні ў тэрміновым парадку і, у прыватнасці, у Крыме і Севастопалі.\nАўтаномная Рэспубліка Крым з'яўляецца адміністрацыйнай адзінкай на поўдні Украіны, размешчаны на Крымскім паўвостраве. У 1956, Крымскі паўвостраў быў пераведзены з Расійскай Савецкай Федэратыўнай Сацыялістычнай Рэспублікі ў Украінскай ССР. Этнічны склад: рускія (58%), украінцы (24%), крымскія татары (12%).\nФонд Адкрыты дыялог\nПадобныя тэмы:крымскія татарыпрыкметахпоўны вобразгрузінскі сцэнарРуская Чарнаморскі флотСімферопальВярхоўны Савет Аўтаномнай Рэспублікі Крым


Сельскагаспадарчай галіне пашанцавала | Трыбуна працы\nНаўрад ці хто стане аспрэчваць ролю кіраўніка ў стане спраў прадпрыемства. Гэта тым болей датычыцца сельскагаспадарчай галіны, дзе, каб быць з хлебам у прамым і пераносным сэнсе, яго лідару мала да гэтага імкнуцца, трэба мець прыроджаныя задаткі — гаспадара, арганізатара, прадпрымальніка, умець прадбачыць сітуацыю, ацэньваць яе, своечасова рэагаваць на змены. І — любіць справу, якой займаешся, не стамляцца навучацца ёй: пераймаць перадавы вопыт, аналізаваць уласны, спазнаваць і ўкараняць навуковыя распрацоўкі і дасягненні.\nУсе гэтыя якасці, як заўважаюць работнікі СВК “Гігант”, гарманічна спалучыліся ў асобе іх старшыні Міхаіла Пятровіча Левакова, пад чыім няўхісным кіраўніцтвам гаспадарка ў няпростых умовах сучаснасці трывала развіваецца, будуе эканоміку так, каб людзі, якія ў ёй працуюць, мелі магчымасць жыць планамі на перспектыву.\nЧаму звязаў жыццё менавіта з аграрнай галіной — школьны атэстат амаль выдатніка даваў і другія магчымасці? На гэтае пытанне кіраўнік “Гіганта” адказвае з развагай: “Я быў вясковы хлопец, дзяцінства якога абыйшлі даброты цывілізацыі. Наш вольны час займалі футбол, валейбол, хакей… Хіба мог я думаць пра тую ж банкаўскую справу? А сельская гаспадарка — тое, сярод чаго рос, з чым сутыкаўся, што разумеў. Дый прафесія інжынера падабалася”.\n… Вучоба ў Горацкай сельгасакадэміі, а затым і першае працоўнае месца ў калгасе імя Дзяржынскага, дзе размеркаванаму на Бабруйшчыну маладому спецыялісту прапанавалі пасаду інжынера па сельгасмашынах, пазней — загадчыка рамонтнай майстэрні, а ў хуткім часе і галоўнага інжынера, пацвердзілі, што прафесійны накірунак абраў правільны. А ўжо праз няпоўныя чатыры гады ад пачатку працоўнага стажу 27-гадоваму на той час Левакову прапанавалі ўзначаліць адну з найбуйнейшых у раёне гаспадарак — калгас “Гігант”.\nЦі было страшна? На гэтае запытанне кіраўнік “Гіганта” адказвае, як заўжды, не зусім прамалінейна: “Ідучы на фронт, толькі дурань мог сказаць, што не баіцца… Але быў малады, маладосць многае спрашчае. І ўжо тады разумеў, што адказнасць на мне надзвычай вялікая, таму прыслухоўваўся, прыглядваўся, вучыўся”.\nУ калектыве маладога кіраўніка асобныя ўспрынялі, як цяпер згадвае Міхаіл Пятровіч, можа, і з насцярогаю, аднак хутка зразумелі — “кадравай рэвалюцыі” не будзе. І тады, і цяпер ён прытрымліваецца прынцыпу — працаваць так, каб паверыў нават той, хто сумняваецца. Людзі ў Бортніках, па словах Міхаіла Левакова, працавітыя. Спецыялісты, з якімі прыйшоў тады працаваць, былі сапраўднымі прафесіяналамі.\nАзіраючыся назад, старшыня з удзячнасцю гаворыць пра калектыў, які даверыўся яму і тады, у 1985-м, і пазней — пасля ягонай працы на працягу трох год на пасадзе старшыні райвыканкама, адкуль, зразумеўшы, што не яго, падаў у адстаўку. Калектыў — гэта тое, чым ганарыўся і ганарыцца. І праяўляе клопат. Падчас нашай размовы Міхаілу Пятровічу прыйшлося вырашаць неадкладныя вытворчыя пытанні, сярод якіх адпраўка галоўнага спецыяліста ў сталічную камандзіроўку. Выклікаўшы таго ў кабінет, ён не толькі ўручыў адпаведныя паперы, але і пацікавіўся арганізацыйнымі дэталямі паездкі, даў слушныя парады. Для мяне заўважыў: “Кіраўнік адпраўляе — на ім і арганізацыя. Нельга каб у чалавека ў сувязі з гэтым былі нейкія хваляванні і тым болей не трэба ставіць работніка ў няёмкую сітуацыю — прасіць у кіраўніка”.\nНе стамляючыся навучацца, Міхаіл Левакоў упэўнены — у авалодванні прафесійнымі ведамі не трэба саромецца звяртацца за парадай да іншых. Сорамна павінна быць тады, калі не ведаў, не запытаўся, нарабіў — і прынёс шкоду прадпрыемству і калектыву.\nЗ маладосці прытрымліваючыся прынцыпу працаваць “на максімум”, ён з павагай адносіцца да людзей, хто ў сваёй прафесійнай дзейнасці — незалежна ад роду заняткаў — дасягае майстэрства. І цяпер з удзячнасцю згадвае настаўнікаў матэматыкі і фізікі Дрыбінскай школы, дзе вучыўся ў старэйшых класах, якія не прымусам падштурхоўвалі дзяцей да вучобы, а шырынёй і глыбінёй ведаў, цікавым выкладваннем прадмета, зразумелай падачай матэрыялу.\nЗакладзеная настаўнікамі любоў да лічбаў у спалучэнні з прыроджанымі задаткамі матэматыка як нельга лепей прыйшліся ў прафесійнай дзейнасці кіраўніка “Гіганта”. Перш чым узяцца за які б ні было праект — асабіста ўпэўніцца ў яго эканамічным абгрунтаванні. І абавязкова глядзіць на перспектыву.\nАпошняе якраз-такі і не дае Левакову заспакоіцца на дасягнутым. Працуючы з прыбыткамі, калектыў пад яго началам не перастае шукаць новыя шляхі да нарошчвання аб’ёмаў прадукцыі, павелічэння вытворчасці і эфектыўнасці працы. Зрабіўшы стаўку на экспарт, гаспадарка ўпэўнена трымае курс на мадэрнізацыю і мнагавектарнасць вытворчасці. За апошнія гады тут цалкам абнавілі машынна-трактарны парк, рэалізавалі не адзін інвестыцыйны праект. Гэта і малочна-таварны комплекс амаль на 800 галоў кароў. І адно з найбуйнейшых у краіне бульбасховішчаў, дзякуючы якому стала магчымым рэалізаваць прадукцыю па выгаднай цане. Два заводы па ачыстцы і дапрацоўцы насення зерневых і зернебабовых культур, паслугамі якіх карыстаюцца не толькі раённыя сельгасарганізацыі. І ўжо зусім амбіцыйны — завод па вытворчасці камбікармоў з уласнага зерня, магутнасцю 10 тон прадукцыі ў гадзіну і ўведзены ў строй у канцы 2017 года маслацэх (перапрацоўка рапсу — 10 тон прадукцыі ў суткі). Абыйшоўся ён “Гіганту” амаль у 3 млн. еўра! Для патрэб завода і ў мэтах паляпшэння ўрадлівасці глебы — апошняму надаецца самая сур’ёзная ўвага і дасягнуты станоўчыя вынікі — гаспадарка сёлета павялічвае зернебабовы клін.\nПра дасягненні “гігантаўцаў” можна расказваць бясконца. Сведчанне таго, што СВК не толькі трывала стаіць на нагах, але і ўпэўнена крочыць у ногу з часам — безліч дзяржаўных узнагарод і ў Міхаіла Пятровіча, і ў членаў яго калектыву. І, напэўна, толькі гаспадарнік такога ж складу, як сам Левакоў, здольны ацаніць кошт гэтага.\n…Ды яшчэ жонка. З “другой палавінкай”, як з любоўю і павагай заўважае Міхаіл Пятровіч, яму надзвычай павязло. Студэнцкае каханне (Антаніна Цімафееўна таксама скончыла Горацкую сельгасакадэмію, на працягу многіх год працавала ў “Гіганце” намеснікам галоўнага бухгалтара) у “алімпійскі” 1980 год перарасло ў шлюб. І вось ужо хутка 38 год, як яны разам, выгадавалі і далі пуцёўку ў дарослае жыццё дзвюм дочкам. Жонка, па словах кіраўніка “Гіганта”, ніколі не перашкаджала яго працоўным памкненням, падтрымлівае ва ўсім.\n— Гады праляцелі надзвычай імкліва, — з усмешкай і адначасова з сумам заўважае Міхаіл Пятровіч Левакоў, калі гаворка заходзіць пра юбілейную дату — 60-годдзе, якую кіраўнік СВК адзначыў у пачатку месяца. — Але за гэты час нямала зроблена. І галоўнае — людзі працуюць і маюць магчымасць глядзець у будучыню.\nПра такіх, як Левакоў, звычайна гавораць — “на сваім месцы”. Між тым, наўрад ці хто ўсумніцца, што чалавек ягоных якасцяў і здольнасцяў — прыроджаных і набытых, выдатна прыйшоўся б на любым іншым месцы, у любой іншай галіне. Так што сельскагаспадарчай проста пашанцавала.\n← 1 марта — Всемирный День Гражданской обороны (видео)\nПаміж Бабруйскім раёнам і горадам Вулканешты падпісана пагадненне аб супрацоўніцтве →\n08.03.2017 Трыбуна Працы Добавьте комментарий


Юрась Нагорны: Чыноўнікі не хочуць пускаць родную мову ў горад Караткевіча\nСёння споўнілася 89 гадоў знакамітаму беларускаму пісьменніку Уладзіміру Караткевічу, які нарадзіўся 26-га лістапада 1930 г. у Воршы. Ён пакінуў гэты свет, прыжыўшы ўсяго 54 гады. Але ж нават у апошнія часы існавання СССР, не кажучы пра перыяд нацыянальнага адраджэння 1990-х, дзеля ўшанавання ягонай памяці было зроблена непараўнальна больш, чымсьці робіцца зараз.\nНа ягонай малой радзіме паспелі перайменаваць вуліцу, дзе дагэтуль стаіць бацькоўская хата Караткевічаў, усталяваць помнік у парку над Дняпром, стварыць мемарыяльны музей у будынку колішняй радзільні, дзе будучы пісьменнік прыйшоў на гэты свет.\nАднак ініцыятывы апошняга часу катэгарычна не прымаюцца мясцовымі ўладамі, для якіх Караткевіч – чужы, як і ўся беларушчына. Аршанскія чыноўнікі нібыта сталі ўвасабленнем пераказанай ім фальклорнай прыпавесці, – кажа кіраўнік аршанскай філіі Таварыства беларускай мовы Юрый Нагорны: – Напэўна, яны вельмі добра чыталі Уладзіміра Сямёнавіча, «Зямлю пад белымі крыламі». Дзе ён піша, што Бог даў беларусам прыгожыя рэкі, багатыя лясы, цудоўную райскую прыроду. А каб беларусам не падавалася, што яны жывуць у раі, то Бог даў ім самае кепскае ў свеце начальства. Пэўна, аршанскія ўлады і хочуць быць такімі, як пісаў Караткевіч – самымі дрэннымі!\nНават прапанова зрабіць указальнікі да караткевіцкіх мясцін на роднай мове выклікала адкрыты супраціў намесніка старшыні гарвыканкама, працягвае Юрый Нагорны: – Так, ён даў распараджэнне, каб такія былі ўказальнікі. Я тут і кажу: «Спадзяюся, яны будуць на дзвюх дзяржаўных мовах, на беларускай і расейскай?» Адказвае: «Не! Мы іх робім для расейцаў, якія прыязджаюць у наш горад». А беларусам беларуская мова не патрэбная? Нашы чыноўнікі не хочуць пускаць родную мову ў горад Караткевіча. Я лічу, гэта плявок у памяць самога Уладзіміра Сямёнавіча.\nУ наступным годзе Беларусь будзе адзначаць 90-годдзе знакамітага пісьменніка, які ў сваіх творах паказаў беларусам, што яны – беларусы, і з поўным правам могуць ганарыцца слаўнай гісторыяй сваёй краіны. Аршанская рада ТБМ даслала ў райвыканкам каля двух дзясяткаў прапаноў, як годна адзначыць юбілей Уладзіміра Караткевіча. Але ці будуць яны прынятыя, ці зноўку праігнараваныя?


Названыя ляўрэаты Нобэля 2013 у мэдыцыне і фізыялёгіі\n07 кастрычнік 2013, 12:50\nНобэлеўская прэмія 2013 па фізыялёгіі і мэдыцыне прысуджана навукоўцам з ЗША Джэймсу Ротману (Ельскі унівэрсытэт), Рэндзі Шэкману (Бэрклі) і Томасу Зюдофу (Стэнфардзкі ўнівэрсытэт) за адкрыцьці ў галіне мэханізмаў рэгуляцыі міжклеткавых узаемадзеяньняў, паведаміў у панядзелак Нобэлеўскі камітэт.\nВарта адзначыць , што перад цырымоніяй букмэкеры і экспэрты называлі верагодных прэтэндэнтаў на ўзнагароду, аднак іх прагнозы не спраўдзіліся. У сьпісе фаварытаў былі навукоўцы, якія працуюць у галіне аутафагіі, эпігенэтыкі і малекулярных мэханізмаў рака.\nУ 2012 годзе ляўрэатамі Нобэлеўскай прэміі па фізыялёгіі і мэдыцыне сталі брытанец Джон Гердан і японец Сінья Яманака за дасьледаваньні магчымасьцяў камлёвых клетак.\nЦырымонія ўзнагароджаньня прадстаўленых у панядзелак ляўрэатаў пройдзе па традыцыі 10 сьнежня ў Стакгольме ў дзень сьмерці заснавальніка Нобэлеўскай прэмій — швэдзкага прадпрымальніка і вынаходніка Альфрэда Нобэля.\nУ чацьвер стане вядома імя нобэлеўскага ляўрэата па літаратуры, у пятніцу — прэміі міру.\nАдным з галоўных кандыдатаў на атрыманьне Нобэлеўскай прэміі міру зьяўляецца юная актывістка з Пакістану Малала Юсафзай.\nДырэктар Інстытуту дасьледаваньняў міру Крысьціян Берг Харпвікен заявіў, што Малала зьяўляецца фаварытам на атрыманьне Нобэлеўскай прэміі міру, адзначыўшы, што прысуджэньне ў 2012 годзе гэтай прэміі Эўразьвязу было ўспрынята неадназначна.\n16-гадовая Малала ўжо атрымала шэраг прэстыжных міжнародных прэмій за дзейнасьць у падтрымку адукацыі для дзяўчынак. У кастрычніку 2012 года яна была цяжка параненая талібамі, пасьля чаго праходзіла лекаваньне ў Вялікабрытаніі.\nБеларускі праваабаронца Алесь Бяляцкі таксама намінаваны на Нобэлеўскую прэмію міру сёлета, але яго шанцы букмекеры расцэньваюць досыць нізка — як 1 да 69.\nНобэлісты патрабуюць пазбавіць Эўразьвяз прэміі міру\n«Вера ў Нобэлеўскую прэмію міру пахіснулася»


Моладзь за здаровы лад жыцця – NG-PRESS.BY\n“Моладзь выбірае здаровы лад жыцця”, – пад такім дэвізам у Дзятлава прайшоў выязны прафілактычны марафон дэпутатаў Маладзёжнага парламента “Моладзь у рытме здаровага ладу жыцця” у рамках антынаркатычнай акцыі “Місія жыць!”. Навагрудскі раён на марафоне прадстаўлялі члены антынаркатычнага атрада “СпаНаД” Нягневіцкай сярэдняй школы Навагрудскага раёна.\nМаладыя людзі з’ехаліся з розных раёнаў Гродзенскай вобласці, каб абмеркаваць праблемы наркаманіі і іншых шкодных звычак сярод моладзі.\nЧленаў марафону віталі старшыня Дзятлаўскага раённага Савета дэпутатаў А.С.Бараноўскі, старшыня камісіі па навуцы, адукацыі і культуры Маладзёжнага парламента пры Нацыянальным сходзе Рэспублікі Беларусь Д.У.Мішура, каардынатар дзейнасці Маладзёжнага парламента пры Гродзенскім абласным Савеце дэпутатаў Т.В.Васюкевіч. Госці адзначылі, што моладзь Гродзеншчыны – гэта будучыня рэгіёну, і прыемна бачыць, што сённяшнія школьнікі неабыякавыя да будучыні сваёй малой радзімы.\nВучні здзейснілі віртуальную аглядную міні-экскурсію “Дзятлаўскі раён: учора, сёння, заўтра”, пазнаёміліся з гісторыяй і традыцыямі Дзятлаўшчыны.\nХлопцы і дзяўчаты з вялікім энтузіязмам прынялі ўдзел у хакатоне ідэй “Пул маладзёжных ініцыятыў”, у якім за пэўны прамежак часу неабходна было распрацаваць і творча абараніць свой праект, стартап, у сферы здаровага ладу жыцця. Удзельнікі марафону праявілі ўсю сваю крэатыўнасць, талент, неардынарнасць мыслення ў распрацоўцы праектаў.\nФінальным этапам марафону стала правядзенне акцыі “Стагоддзе без наркотыкаў!”, падчас якой былі распаўсюджаныя лістоўкі сярод жыхароў Дзятлава.\nА самае галоўнае – падлеткі змаглі пазнаёміцца, пагутарыць, падзяліцца сваім вопытам, набыць новыя веды і новых сяброў.


"Дзедзіч" запрашае ў валанцёрскі летнік | Vitnews.org\nСтыпендыя Author:\tadmin - Ліпень 10, 2019\nНа працягу тыдня мы будзем добраўпарадкоўваць тэрыторыю вакол Дома Еўрапейскіх сустрэч у вёсцы Залессе, дапамагаць у падрыхтоўцы інсталяцый да фестывалю Ulmus (https://vk.com/brest1000). Таксама у праграме выступленні крутых экспертаў, культурных дзеячаў і музыкаў, імёны якіх мы абвесцім пазней на старонцы летніка ў ВК (https://vk.com/zalesse_2019). Музычным хэдлайнерам летніка стане гурт РСП, які выступіць з акустычным канцэртам. Вас чакаюць майстар-класы, гульні, і, канешне, песні ля вогнішча. А трэнінг па праектным мэнэджменце дапаможа ўдзельнікам прыдумляць, пісьменна планаваць і эфектыўна рэалізоўваць крутыя ідэі ў сферы грамадскай дзейнасці.\nДадатковую інфармацыю можна атрымаць у каардынатараў летніка Наталлі (https://vk.com/natal_i_la) і Дар’і (https://vk.com/darykzs).


Юбілярам — ад калег — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nЮбілярам — ад калег\n20/12/2014 31 redakcyja 0 Comment\nСёлета прыгожыя юбілеі адзначылі былыя работнікі фінансавых і падатковых органаў Яўгеній Белавусаў і Зінаіда Русак. Нашым землякам споўнілася па 80 гадоў.\nСпачатку сённяшнія супрацоўнікі запрасілі наведацца ў калектыў былога начальніка падатковай інспекцыі Яўгенія Белавусава, якому была ўручана Ганаровая грамата райвыканкама. Днямі ўшаноўвалі Зінаіду Бярнардаўну. Цёплыя словы віншаванняў, падзяка за шматгадовую працу, найлепшыя пажаданні адрасавалі сённяшнія работнікі ветэрану. Зінаідзе Русак уручана Ганаровая грамата раённага Савета дэпутатаў, падарункі, якія ад імя райсавета і калектыву перадаў юбілярцы начальнік ІМПЗ па Ляхавіцкім раёне Анатолій Жабік.\nПрыгожая, вельмі патрэбная людзям традыцыя – лічыць ветэранаў заўсёднымі членамі калектыву і ганарыцца сваёй гісторыяй.\n← Брест — культурная столица Беларуси\nЖурналісты пабывалі ў казцы →


Значэнне і ўласцівасці рубіну | Гаючыя крышталі і каштоўныя камяні - Значэнні Сімвалаў\nЗначэнне і ўласцівасці рубіна Лячэнне, метафізічнае і духоўнае\nЗмест Ruby Crystal\nМетафізічныя ўласцівасці рубіну\nГаючыя ўласцівасці рубіну\nМінеральныя ўласцівасці рубіну\nЭтымалогія імя Рубін\n'Жыццё - гэта альбо вялікая прыгода, альбо нічога'.\nЁсць прычына, што тэпцікамі Дораці была Рубі. Бо толькі Рубін можа даставіць нас дадому, дзе пачынаецца жыццё.\nМетафізічна Рубін звязаны з Каранёвай Чакрай, Чакрай працягу роду. У сваёй энергічнай чэраве Рубі захоўвае і абараняе таямніцы нашай жыццёвай сілы і яе існавання на зямных планах.\nІ якія вялікія прыгоды чакаюць нас у гэтых увасабленнях?\nРубі ведае. Яна была тут яшчэ да часоў людзей, і калі вы ўважліва слухаеце, яна падзеліцца з вамі сваімі сакрэтамі ...\nУ гісторыі быў час, калі гаючы крышталь Рубін лічыўся нават даражэйшым за Алмазы, таму ён часта ўпрыгожваў адзенне і ўпрыгажэнні знаці. Гэта надае Рубі значэнне як лідэрскі камень, прыдатны для людзей, якія рухаюцца ў кругах вялікай сілы і адказнасці.\nРубіны маюць сонечную прыроду, з такім інтэнсіўным агнём, што калісьці людзі думалі, што рубіны ў вадзе прымусяць вадкасць закіпець. Забабоны кажуць нам, што прыгожае ўнутранае ззянне нельга пагасіць, і яго можна ўбачыць нават пад пластамі тканіны. Не дзіўна, што старажыты шукалі ў Рубінаў абароны, прыцягнення багацця і пераадолення дэпрэсіі. Як дыпламат сярод святога каменя, гэты каштоўны камень, падараны аднаму чалавеку, абяцае мір у адносінах.\nКолер каменя Рубін натуральна вібруе на Чырвоным Прамяні і абуджаецца ў База чакры . Для людзей, якія лічаць, што іх фізічныя ці духоўныя запасы жадаюць, Рубі становіцца партнёрам і матывуе вашага Чы. У сваю чаргу, гэты гаючы крышталь паляпшае вашу здольнасць думаць выразна, гаварыць упэўнена, пераадольваць сарамлівасць і прымушае рухацца да поспеху.\nПачырваненне Рубі таксама сімвалізуе любоў і запал. Рубі стымулюе кундаліні і агульную блізкасць. Вось чаму яны маюць доўгую гісторыю ўвядзення ў заручальны пярсцёнак і ў якасці абаяльнасці для ўрадлівасці.\nХоць вы, магчыма, і не ведаеце гэтага, гледзячы на тое, што сапраўдны Рубін мае невялікія недахопы, уключаючы ўключэнні рутылу. Гэтыя недасканаласці надаюць Рубі ўнутраныя прамяні і робяць яе надзвычай прыгожай. У гэтым Рубін Дух вучыць нас чамусьці вельмі каштоўнаму: ніхто не дасканалы, і часта нашы недасканаласці робяць нас сапраўды унікальнымі духоўнымі істотамі. Зорка Рубін асабліва магутная для самааналізу, вызвалення гневу і пабудовы самапрымання. Работнікі святла кажуць нам, што Рубі на самай справе 'ўцягваецца' у жыццёвыя святыя ўзоры энергіі і гармануе з простымі лініямі.\nКалі яго часта носяць, Рубі прапагандуе аптымістычнае стаўленне, абараняючы вас ад любых псіхічных нападаў. Калі вам часта даводзіцца хадзіць уначы ў адзіноце, захавайце з сабой рубін для бяспекі. Рубін мае дадатковыя метафізічныя характарыстыкі, уключаючы ачышчэнне аўры ад таксічнай энергіі, адкрыццё розуму для новых магчымасцей, падтрымку здароўя ў цэлым, абнаўленне духу даследаванняў, цудаў і пераўтварэнняў. Гэтыя атрыбуты робяць крышталі 'шукальніка' рубінаў прыдатнымі для падарункаў людзям у навуковых даследаваннях, студэнтам і людзям з цыганскай душой.\nІндуісцкія творы называюць Рубі 'ўладаром камянёў'. Практыкуючыя па фен-шуй аналагічна адчуваюць, што Рубі мае мужчынскі характар і што ён павышае сэксуальную энергію. Традыцыйна людзі размяшчаюць Рубін на поўдні, які кіруе вашым жыццёвым статусам. У сваю чаргу, Рубі матывуе Ці ўнутры дома і па-за яго заслужаным прызнаннем нават да славы.\nЯк апякун, бірманскія легенды кажуць нам, што калі вы ўкладзеце рубін у сваё цела, вы станеце непераможным. Людзі Сярэднявечча таксама з вялікай павагай ставіліся да таго, каб пазбегнуць хваробы і небяспекі, заключыць мір паміж людзьмі і прыцягнуць радасць. Як і ў выпадку з іншымі крыштальнымі пратэктарамі, мяркуецца, што Рубін Дух разбураецца альбо цямнее, калі на гарызонце было зло альбо небяспека.\nКрыштальная энергія: Прыгоды, жыццёвыя сілы, працяг роду, абарона\nЧакры : Сэрца (4-е), Каранёвая (1-е), (Муладхара)\nЗнакі задыяку: Авен , Рак , Леў , Стралец , Скарпіён\nРозум: Кантроль за гневам; Пазітыўнасць; Мужнасць; Інтэлект; Высветленыя перспектывы; Пашырэнне магчымасцей\nЦела: Захворванні крыві; Тыраж; Фізічная стымуляцыя; Рэгулюе боль; Амулет для цяжарнасці; Сімптомы клімаксу; Сэксуальнасць; Дэтаксікацыя\nДух: Духоўная любоў; Ахова; Сонечная энергія; аспект Бога; Стымулюючая кундаліні; Балансаванне базавай чакры; Аднаўленне ўлады\nКалі Рубі актывуецца ў вашай аўры, гэта стварае глыбокае пачуццё незалежнасці. Людзі, якія адчуваюць сябе неэфектыўнымі альбо якія падвяргаюцца вельмі кантралюючым людзям, знойдуць містычную Рубі выдатным настаўнікам і кіраўніком.\nРубі вяртае вас да рэальнасці і пачынае працэс дасягнення тых надзей і мараў, якія вы паклалі на другі план.\nУрок Рубін Спірыт - стаць гаспадаром свайго лёсу. Вазьміце на сябе адказнасць на самай справе, вядзіце зарад! Уся сіла сонца чакае актуалізацыі. З-за магутнай прыроды Рубін не рэкамендуецца для медытацыі ў сядзячым становішчы. Рубі хоча быць паднятай, рухацца і танцаваць (асабліва Кундаліні Конга)!\nКалі вы выкарыстоўваеце Рубін у наборы святых камянёў для варажбы, гэта можа прадстаўляць імкненне. Калі лячэбны крышталь Рубін прыходзіць падчас чытання, прыйшоў час счысціць пыл з абутку і падрыхтавацца да новай прыгоды, часта адной сардэчнай.\nКолер: Ружовы, чырвоны, фіялетавы\nМесца здабычы: Афганістан, Бірма, Францыя, Грэнландыя, Індыя, Малаві, Пакістан, Шры-Ланка, ЗША\nКлас мінеральных рэчываў: Аксіды\nХімічны склад: (Al2O3) Аксід алюмінія. Чырвоны колер выкліканы нязначнай колькасцю хрому.\nЯк можна было чакаць, Рубі паходзіць ад лацінскага тэрміна 'рубін', які проста азначае 'чырвоны камень'.\nГэта афарбоўка адбываецца дзякуючы ўключэнню хрому ў асноўны корунд, які сам па сабе з'яўляецца празрыстым сапфірам. Значная частка сімвалічнага значэння Рубі паходзіць ад гэтага адцення, чырвоны - колер крыві.\nЧырвоны колер сімвалізуе моцныя эмоцыі, бліскучыя ідэі, энтузіязм, запал і ўдача. Лячэбны камень Рубін нясе ўсе гэтыя значэнні. На самай справе, некаторыя людзі лічаць Ruby Spirit занадта стымулюючым. Калі вы выявіце, што гэта так, вы можаце спалучыць Рубін з грунтавым каменем, такім як Jet, Amber або Smoky Quartz.\nмужчына, закаханы ў жанчыну-Дзеву\nчаму я працягваю бачыць 44\nмужчына-Вадалей закаханы ў жанчыну-рака\nназвы планет у Сонечнай сістэме\nсумяшчальнасць жанчыны-скарпіёна і жанчыны-стральца


Ад прадзедаў спакон вякоў мне засталася спадчына — Веб-журналист. Интернет-СМИ. Факультет журналистики БГУ\n07.07.2019 17.07.2019 Дарья Бузук363Комментарии on Ад прадзедаў спакон вякоў мне засталася спадчына\nУ кожнага народа ёсць свая самабытная культура. А чым могуць ганарыцца беларусы? Канешне,сваімі песнямі, традыцыямі, казкамі, паданнямі. Аматараў фальклору шмат. У краіне налічваецца больш за дзвесце народных калектываў. Яны займаюца папулярызацыяй спадчына бацькоў і дзядоў, ездзяць па ўсёй краіне і запісваюць дагэтуль невядомыя песні і паданні.Адной з такіх суполак з’яўляецца ўзорны фальклорны калектыў «Калыханка», які ў гэтым годзе адзначае юбілей. Ужо трыццаць гадоў ён яскрава дэманструе багацце беларускай культуры. Фалькларысты на месцы не сядзяць.Аб’ездзілі ўсю Беларусь, за мяжой былі неаднаразова. Геаграфія падарожжаў шырокая:Расія, Польшча, Украіна, Літва, Латвія, Францыя. Я паспытала у кіраўніка гурта, Ларысы Мікалаеўны Рыжковай. чым жыве «Калыханка» .\n-Ларыса Микалаеўна, як нарадзілася идэя стварыць калектыў?\n-Нарадзілася «Калахынка» ў 1989 годзе.Я тады вяла на тэлебачанні дзіцячую «Калынку», і праграме спатрэбіліся народныя песні. Ведаеце, калі адзін раз адчуеш прыгажосць спадчыны бацькоў, не захочацца нічога іншага. Ужо трыцца гадоў разам з аднадумцамі вывучаем нашу самабытную культуру.\n-Чым яшчэ займаецца гурт?\n-Мы спяваем,танцуем, праводзім народныя абрады. Хутка будзе Купалле, будзем гадаць,запускаць вяночкі,гатаваць адпаведныя стравы. Таксама дапамагаем у арганізацыі вяселля на народны лад.У суботу у Доме фальклору праходзяць «вячоркі».Гэта як народная дыскатэка: спяваем, танцуем, гатуем народныя стравы,расказваем паданні ці казкі. Выпусцілі два дыскі «Душа моя» і «Калыханка».\n-У Вас такія прыгожыя касцюмы. Дзе такія можна снайсці?\n-Кожны касцюм зроблены сваімі рукамі. Арнамент падгледзіла ў магілеўскіх калег, а потым разам з дзяўчатамі вышывалі.\n-«Калыханка»-актыўны ўдзельнік розных фествалей. Дзе ўжо давалося пабываць?\n-Сапраўды многа падарожнічаем.Калі ўзяць карту Беларусі,мабыць,там не знойдзецца месца, дзе мы яшчэ не былі. Калі ж адшукаеце такое, будзем рады прыехаць. Калектыў прымаў удзел у шматлікіх фестывалях:»Берагіня»,»Купальскае кола»,»Дажынкі»,»Перазвоны»,завіталі і на польскі фестываль «Намаёвы росы».Сябруем з шматлікімі фальклорнымі гуртамі. напрыклад, «Верабейкі», «Рада»,»Жэмэрва»,»Мелавица»,»Рудабельскія зорачкі» .\n—Як стаць часткай «Калыханкі»?\n— Далучыцца можа кожны.Галоўнае, каб было жаданне працаваць.Да нас прыходзяць цэлымі сем’ямі.Цудоўна.што з маленства дзеткі чуюць родную мову і песні. Калектыў аб’ядноўвае людзей усіх узростаў. Самаму малодшаму ўсяго годзік( матуля бярэ з сабой на рэпетыцыі).Радуе,што дзеці цікавяцца родным.Мы павінны захоўваць і памялічваць культурнае багацце нашай краіны.\nЗахоўваць культурную спадчыну- задача кожнага беларуса. Так давайце разам зберажом яе!\nНа два дні ў Сярэднявечча


19 ліпень 2012, 13:17\nПрэзыдэнт Сырыі Башар Асад пакінуў Дамаск, дзе ўрадавыя і апазыцыйныя сілы ад нядзелі вядуць жорсткія баі, і знаходзіцца ў прыморскім курорце Латакія. Пра гэта сёньня паведамляе агенцтва Reuters, спасылаючыся на крыніцы ў апазыцыі і неназванага заходняга дыплямата.\nУ сераду ў выніку сутычак у Сырыі загінула больш за 200 чалавек, у асноўным мірных жыхароў. Толькі падчас сутычак у Дамаску налічылі 38 ахвяр. У гэтыя лічбы не ўваходзяць высокапастаўленыя чыноўнікі, што былі забітыя ўчора ў выніку тэракту. Сёньня сырыйскае тэлебачаньне пацьвердзіла, што былі забітыя міністр абароны Даўд Раджыха, швагер Асада Асыф Шаўкат і кіраўнік створанага нядаўна антыкрызіснага штабу Хасан Туркмані. Розная інфармацыя перадаецца адносна лёсу міністра ўнутраных спраў Мухамада Ібрагіма Шаара. Спачатку яго называлі сярод параненых, пазьней тэлеканал Аль –Джазіра паведаміў пра яго сьмерць.\nНапад падчас нарады нацыянальнай рады бясьпекі зьдзейсьніў сьмяротнік, ён быў ахоўнікам міністра абароны. Прэзыдэнт Асад пасьля тэракту публічна ня выступіў і не перадаў заяву. Няясна таксама, ад’ехаў ён у Латакію перад нападам, або пасьля яго.\nТэракт у Дамаску асудзіў генсэк ААН Пан Кі Мун. Разам з Кофі Ананам ён зноў заклікаў Раду ААН прыняць рэзалюцыю па Сырыі. Яе абмеркаваньне ўчора было адкладзенае. Толькі што прыйшла інфармацыя, што прэзыдэнты ЗША і Расеі Барак Абама і Ўладзімір Пуцін абмеркавалі сытуацыю ў Сырыі па тэлефоне. Паводле словаў памочніка Пуціна Ўшакова, пытаньне пра тое, куды б мог пераехаць Асад, не закраналася.


Браты Грым. Рапунцэль\nСтаяла неяк жонка ля акенца, зазірнула ў сад і пабачыла градку, а рос на ёй цудоўны рапунцэль*; і быў ён на выгляд такі свежы і такі зялёны, што ёй страх як схацелася пакаштаваць таго рапунцэлю. Гэтае жаданне ў яе з кожным днём усё больш павялічвалася, але паколькі яна ведала, што яго дастаць ёй ніяк немагчыма, дык яна ўся схуднела, збялела і выглядала няшчаснай. Спалохаўся муж і пытаецца:\n- Чаго табе, мая жоначка, не хапае?\n* Рапунцэль - ад лац. - свірэпіца, з насення якой здабываюць алей.\n- Ах, - гаворыць яна, - калі не здабыць мне з таго саду, што за нашым домам, зялёнага рапунцэлю і не пакаштаваць яго, дык застанецца мне адно - памерці.\nМуж вельмі яе кахаў і падумаў: «Калі ўжо маёй жонцы ад гэтага паміраць даводзіцца, дык я дастану для яе рапунцэлю, чаго б гэта мне ні каштавала».\nІ вось пералез ён прыцемкам цераз каменную агароджу ў сад вядзьмаркі, нарваў спехам цэлыя прыгаршчы зялёнага рапунцэлю і прынёс яго жонцы.\nЯна адразу ж прыгатавала сабе з яго салаты і з прагнасцю яе з'ела. І салата гэтая ёй так спадабалася, здалася ёй такой смачнай, што на другі дзень з'явілася ў яе жаданне ўтрая большае, чым раней. І яна не магла супакоіцца, пакуль муж не пагадзіўся палезці ў сад яшчэ раз.\n- Як ты смееш лазіць у мой сад, - сказала яна, з гневам на яго паглядзеўшы, - і красці ў мяне, як злодзей, мой зялёны рапунцэль? Табе дрэнна будзе за гэта.\n- Ах, - адказаў ён, - вы ўжо мяне даруйце, я ж адважыўся на гэта па неабходнасці: мая жонка пабачыла з акенца ваш зялёны рапунцэль і адчула такое жаданне пакаштаваць яго, што, мабыць, памерла б, каб яго не пакаштавала.\n- Калі гэта праўда, што ты гаворыш, дык я дазволю табе набраць рапунцэлю столькі, колькі ты пажадаеш, але пры адной умове: ты павінен будзеш аддаць мне дзіця, якое народзіцца ў тваёй жонкі. Яму будзе ў мяне добра, я буду пра яго клапаціцца, як родная маці.\nІ ён ад страху пагадзіўся на ўсё. Калі жонцы прыйшоў час нараджаць і яна нарадзіла дачку, зараз жа з'явілася вядзьмарка, назвала дзіця Рапунцэль і забрала яго з сабою.\nСтала Рапунцэль самай прыгожай дзяўчынкай на свеце. Калі ёй споўнілася дванаццаць гадоў, вядзьмарка заперла яе ў вежу, што знаходзілася ў лесе; у той вежы не было ні дзвярэй, ні лесвіцы, толькі на самым яе версе было маленькае акенца. Калі вядзьмарцы хацелася забрацца на вежу, яна станавілася ўнізе і крычала:\n- Рапунцэль, Рапунцэль, прачніся,\nА былі ў Рапунцэль даўгія цудоўныя валасы, тонкія, быццам з залатой пражы. Пачуе яна голас вядзьмаркі, распусціць свае косы, падвяжа іх уверх да аконнага кручка, і ўпадуць валасы на цэлых дваццаць аршынаў уніз, - і ўзбіраецца тады вядзьмарка, ухапіўшыся за іх, наверх.\nПрайшло некалькі гадоў, і здарылася каралеўскаму сыну праязджаць на кані праз лес, дзе стаяла вежа. Раптам ён пачуў спеў, і быў ён такім прыемным, што каралеўскі сын спыніўся і стаў прыслухоўвацца. Гэта спявала Рапунцэль сваім дзівосным голасам песню, бавячы ў адзіноце час. Схацелася каралевічу ўзабрацца наверх, і ён стаў шукаць уваход у вежу, але знайсці яго было немагчыма. Ён паехаў дамоў, але спеў так запаў яму ў душу, што ён кожны дзень выязджаў у лес і слухаў яго.\nВось стаяў ён за дрэвам і пабачыў, як з'явілася вядзьмарка, і пачуў, як яна закрычала:\nСпусціла Рапунцэль свае косы ўніз, і ўзлезла вядзьмарка да яе наверх.\n«Калі гэта і ёсць тая лесвічка, па якой узбіраюцца наверх, дык і мне хацелася б аднойчы паспрабаваць шчасця», - і на другі дзень, калі пачало ўжо змяркацца, пад'ехаў каралевіч да вежы і крыкнуў:\nРапунцэль, калі пабачыла, што да яе ўвайшоў чалавек, якога яна ніколі не бачыла, спачатку моцна спалохалася. Але каралевіч ласкава з ёю загаварыў і расказаў, што яго сэрца было так кранута яе спевам і не было яму нідзе спакою, і вось ён вырашыў яе абавязкова пабачыць.\nТады Рапунцэль перастала палохацца, і калі ён запытаўся ў яе, ці згодна яна выйсці за яго замуж, - а быў ён малады і прыгожы, - яна падумала: «Ён будзе любіць мяне больш, чым старая фраў Готэль», - і дала сваю згоду і працягнула да яго рукі. Яна сказала:\n- Я ахвотна пайду разам з табою, але не ведаю, як мне спусціцца ўніз. Калі ты будзеш да мяне прыходзіць, бяры ўсялякі раз з сабою кавалак шоўку; я буду плесці з яго лесвічку, і калі яна будзе гатова, я спушчуся ўніз, і ты павязеш мяне на сваім кані.\nЯны дамовіліся, што ён будзе прыходзіць да яе па вечарах, таму што днём прыходзіла старая. Вядзьмарка нічога не прыкмячала да тых часоў, пакуль аднойчы Рапунцэль не загаварыла з ёю і не сказала:\n- Скажы мне, фраў Готэль, чаму мне цябе цягнуць наверх цяжэй, чым маладога каралевіча? Ён падымаецца да мяне ў адно імгненне.\n- Ах ты, мярзотная дзяўчынка! - закрычала вядзьмарка. - Што я чую? Я лічыла, што схавала цябе ад усіх, а ты мяне ўсё-ткі падманула! - і яна ўчапілася ў раз'юшанасці ў цудоўныя валасы Рапунцэль, абматала іх некалькі разоў вакол левай рукі, а праваю схапіла нажніцы і - чык-чык! - адрэзала іх, і дзівосныя косы ўпалі на зямлю.\nІ была вядзьмарка такою бязлітаснай, што завяла няшчасную Рапунцэль у глухі гушчар; каб давялося ёй там жыць у вялікай беднасці і горы.\nА ў той жа самы дзень, калі яна прагнала Рапунцэль, яна прывязала вечарам адрэзаныя косы да аконнага кручка і, калі з'явіўся каралевіч і крыкнуў:\nСпусці свае косачкі данізу! -\nдык і спусціла вядзьмарка валасы ўніз.\nІ ўзабраўся каралевіч наверх, але не знайшоў там сваёй любай Рапунцэль, а пабачыў вядзьмарку. Яна зірнула на яго сваім злосным, з'едлівым позіркам.\n- Ага! - крыкнула яна насмешліва. - Ты хочаш звезці сваю каханую, але прыгажуні-птушачкі няма болей у гняздзечку, і яна ўжо не пяе. Яе знесла кошка, а табе да таго ж яна выдзярэ вочы. Ты страціў Рапунцэль навек, не бачыць яе табе больш ніколі!\nКаралевіч быў не ў сабе ад гора і ў роспачы выскачыў з вежы; яму ўдалося захаваць жыццё, але калючыя шыпы кустоўя, на якія ён упаў, выкалалі яму вочы. І ён блукаў сляпы па лесе, харчуючыся толькі адным карэннем ды ягадамі, і ўвесь час сумаваў і плакаў па страчанай ім любай жонцы.\nГэтак блукаў ён некалькі гадоў у горы і роспачы і зайшоў нарэшце ў густы гушчар, дзе жыла ў бядоце Рапунцэль разам з дзецьмі-блізнятамі, з хлопчыкам і дзяўчынкаю.\nРаптам пачуў каралевіч чыйсці голас; ён здаўся яму такім знаёмым, і ён пайшоў насустрач яму; і калі падышоў ён бліжэй, дык Рапунцэль яго пазнала, кінулася да яго на шыю і горка заплакала. Але ўпалі дзве слязінкі яму на вочы, і ён зноў стаў бачыць, як раней. І ён прывёў яе ў сваё каралеўства, дзе сустрэлі яго з радасцю, і яны жылі доўгія-доўгія гады ў шчасці і заможнасці.


Гара — Вікіпэдыя\n(Перанакіравана з «Горы (геалёгія)»)\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Гара (неадназначнасьць), Горы (неадназначнасьць).\nГара́ — выпуклая форма рэльефу вышынёй болей за 300 м і вялікім нахіленьнем схілаў. У залежнасьці ад вышыні і крутасьці схілаў горы дзеляць на нізкія, сярэднія і высокая. Існуюць як горныя масівы, так і адзінкавыя горы. Горныя масівы разам з прылягаючымі падгор’ямі ўтвараюць горныя ланцугі. Некалькі горных ланцугоў з аднолькавым геалягічным збудаваньнем і ўтворанымі ў адзін час называюць горнай сыстэмай.\nГара Гевонт у польскіх Татрах\nПаміж гарамі звычайна фарміруюцца даліны і катлавіны.\n1.1 Тэктоніка і вульканізм\n2 Горныя масівы кантынэнтаў\n3 Найвялікшыя горы кантынэнтаў\nТэктоніка і вульканізмРэдагаваць\nГораўтварэньне можа быць абумоўлена шматлікімі прычынымі, але асноўная зьвязана з тэктанічнымі рухамі. Субдукцыя акіянічнай пліты пад кантынэнтальную пліту або акіянічную ўтварае горны хрыбет, як то Анды, Скалістыя горы. Таксама могуць адбывацца сутыкненьні дзьвюх кантынэнтальных пліт і з прычыны гэтага можа ўтварыцца горны ланцуг, як то Альпы, Каўказ, Гімалаі. Зямная кара патаўшчаецца разломамі і складкамі, якія праяўляюцца на ўсіх узроўнях.\nНаяўнасьць цеплавых анамаліяў таксама можа прывесьці да фармаваньня рэльефу шляхам вывяржэньня парод праз вульканы або за кошт зьмяненьня шчыльнасьці, і, такім чынам, плавучасьці, зямной кары ці літасфэры. Зямная кара зьяўляецца больш лёгкай за літасфэрную мантыю, што ляжыць пад ёй, таму большая частка пароды, застывае і згушчаецца, паглынаецца карою на мяжы кары і мантыі. Гэтае патаўшчэньне прыводзіць да ўздыму рэльефу і, як правіла, да лякальнага павелічэньня эрозіі. Эрозія можа таксама ўплываць на фармаваньне рэльефу празь зьмяненьне ізастазіі вучасткаў зямной кары.\nГорны ланцуг таксама можа быць створаны на мяжы плітаў, якія рухаюцца ў паралельных напрамках, або якія разыходзяцца. У межах рыфтаў рэльеф утвараецца праз тэрмічны эфэкт.\nУ маштабах гары эрозія зьяўляецца магутным фактарам разьмеркаваньня масы. У прыватнасьці, адказам на эрозію ў выніку ізастазіі можа стаць вэртыкальны рух уверх горных парод, і, такім чынам, магчыма ўзьняцьце новых вяршыняў, калі эрозія вяршыні і эрозія даліны гэта дазваляе.\nВысакагорныя схілы ўвесь зазнаюць уздзеяньне сьнегу і марозу. З-за марозу ў горных пародах, нават цьвёрдых, могуць утварацца расколіны. Значнай эразійны сілай у гарах зьяўляюцца ледавікі, у выніку дзеяньня якiх утвараюцца разнастайныя формы рэльефу. Ледавіковай далінай называюць даліну, якая была высечана ледавіком. Пад узьдзеяньнем уласнай вагі ледавік сьлізгае, рухаецца і перадае, сваёй масай, рух і горным пародам. Рэчышча, па якім пралягае лёд, пашыраецца, маса лёду пачынае праходзіць павольней. Адломкі парод, якія ледавік нясе з сабой, утвараюць марэны. Паходжаньне парод, якія складаюць марэны, зьяўляецца прадметам дыскусіяў паміж навукоўцамі — прыхільнікі адной з тэорыяў прытрымліваюцца думкі, што гэтыя пароды ўтвараюцца на месцах у выніку ледавіковай эрозіі, прыхільнікі іншага пункту гледжаньня лічаць, што гэтыя пароды толькі пераносяцца ледавікамі. Пасьля сыходу ледавіка застаюцца толькі грабяні, часам пакрытыя лесам. З заканчэньнем апошняга ледавіковага пэрыяду ледавікі адступілі і сфармавалі ледавіковыя даліны.\nГорныя масівы кантынэнтаўРэдагаваць\nНайвялікшыя горы кантынэнтаўРэдагаваць\nЭвэрэст, Азія (8850 м)\nАконгкагуа, Паўднёвая Амэрыка (6959 м)\nМак-Кінлі, Паўночная Амэрыка (6194 м)\nЭльбрус, Эўропа (5642 м)\nВінсан, Антарктыда (4897 м)\nКасьцюшка, Аўстралія (2228 м)\nГара — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Гара&oldid=1981082»\nАпошняе рэдагаваньне ў 12:47 10 чэрвеня 2018\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 10 чэрвеня 2018 году ў 12:47.


Канвертаваць Philosopher Stones (PHS) і MaidSafeCoins (XMS) : Калькулятар абменнага курсу\nPhilosopher Stones (PHS) і MaidSafeCoin (XMS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Philosopher Stones і MaidSafeCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 4 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Philosopher Stones. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць MaidSafeCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на MaidSafeCoins або Philosopher Stones канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Philosopher Stones гэта валюта, у ні ў адной краіне. The MaidSafeCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал PHS можа быць запісаная PHS. Сімвал XMS можа быць запісаная XMS. Абменнага курсу the Philosopher Stones Апошняе абнаўленне 21 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the MaidSafeCoin Апошняе абнаўленне 4 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. PHS каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. XMS каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Культура - Экзатычная даўніна, альбо Калі ў вёсках загучаць гуслі і варган?\n— На нашу думку — маю ўласную, — кажа Вячаслаў Віктаравіч, — і часовага навуковага калектыву, які працуе над заданнем па этнафоніі галіновай праграмы “Культура”, адраджэнне старадаўніх беларускіх інструментаў павінна пачынацца менавіта праз дзіцячыя калектывы. Я мяркую, што толькі ў гэтым выпадку мы можам спадзявацца на тое, што праз дзесяцігоддзе парныя дудкі, бубен з калатушкай, альбо колавая ліра ці дыятанічныя цымбалы загучаць не толькі ў лабараторных умовах, а і ўжывую ў рэпертуары нашых фальклорных гуртоў.\nЯшчэ ў 1990-ыя гады хваля фальклорнага руху, які, як вядома, узнік на тэрыторыі былога СССР у 1960-я, дайшла да беларускіх дзіцячых калектываў. Дзякуючы намаганням шэрагу энтузіястаў — навукоўцаў і практыкаў, на Беларусі з’явілася некалькі цікавых фальклорна-этнаграфічных гуртоў — у асноўным у межах рэспубліканскага эксперыментальнага праекта “Танцавальны фальклор і дзеці”, які курыруе Белдзяржінстытут праблем культуры (М.Козенка, Т.Варфаламеева, А.Боганева, В.Лабачэўская). У выніку працы, якая не абмяжоўвалася толькі гэтым праектам, ва ўсіх рэгіёнах Беларусі з’явіліся дзіцячыя фальклорныя гурты, што трымаліся менавіта на спадчыне сваёй малой радзімы. Яны пачыналі з рэгіянальнага побытавага танца, потым далучалі спевы, музыку, касцюм, размоўныя жанры фальклору. Такімі гуртамі сталіся “Берагіня” з Мётчы Барысаўскага раёна, “Рудабельскія зорачкі” з г.п. Акцябрскі Гомельскай вобласці, “Нежачкі” з Расонаў Віцебскай вобласці, “Верабейкі” з Любані Мінскай вобласці і іншыя калектывы, якія існуюць амаль у кожным рэгіёне.\nПраграма ўсіх гэтых калектываў закручана вакол побытавага старажытнага танца, аднак выконваецца ён сёння ў асноўным… пад баян ці гармонік. А ўсё з-за таго, што амаль не знайсці тых людзей, якія валодаюць інструментамі, на якіх акампанавалі для гэтых танцаў у даўніну. Такімі інструментамі, як дуда, колавая ліра, гудок, басэтля, альтэрня, варган, гуслі, бубен з калатушкай, вясельны барабан, і іншымі інструментамі, якія сённы выйшлі з побыту. Укараненне гэтых інструментаў, як лічыць В.Калацэй, мэтазгодна пачынаць не са сталых калектываў, а менавіта з дзіцячых. У той перыяд,калі яны пераймаюць ад дарослых, бацькоў — носьбітаў сваёй рэгіянальнай культуры — мясцовыя танцы, спевы, музыку, павінна ісці і абучэнне ігры на гэтых старажытных беларускіх інструментах.\n— Для гэтага, — расказвае В.Калацэй, — мы арганізуем практыкум у нашым універсітэце, майстар-класы. Два гады таму быў падрыхтаваны праект “Укараненне інструментальнай каранёвай этнафоніі беларусаў у асяродку дзіцячых фальклорных калектываў”. Была пастаўлена задача вызначыць набор старадаўніх інструментаў, кожны з якіх можна выкарыстоўваць як асобна, так і разам — для акампанемента мясцовым танцам, спевам, гульням.\nАле мала проста навучыць іграць на тым ці іншым інструменце. Мы заняліся яшчэ і перакладаннем іх танцавальнай музыкі на прапанаваныя інструменты, рэстаўрацыяй гэтай старажытнай “музычнай тканіны”.\nНавучыцца “кіраваць старадаўнім меласам” — іграць на гуслях ці бубне, — як кажуць, палова бяды. Другая праблема — набыць гэтыя інструменты, бо майстроў, якія займаюцца іх вырабам, можна пералічыць на пальцах. З найбольш вядомых гэта Уладзімір Пузыня, Віктар Кульпін, Алесь Лось, Тодар Кашкурэвіч, Алесь Жукоўскі, Вадзім Пархімовіч, Валерый Зінкевіч.\n— У рэгіёнах майстроў падобнага профілю амаль няма, а дзейнасць вышэйназваных, — тлумачыць В.Калацэй, — у асноўным зарыентавана на Мінск. Аднак у сталіцы гэтыя інструменты, вырваныя з натуральнага асяроддзя, з вясковага ландшафту, маюць, так бы мовіць, штучны, экзатычны характар. Я не хачу сказаць, што ў Мінску не можа быць фальклору і што гарадской моладзі ён не цікавы, але я назваў бы сталічны варыянт пост-фальклорам. Патрэба часу — азнаёміць менавіта рэгіёны са старадаўнімі, каранёвымі інструментамі.\n— Якім чынам гэта рэальна рабіць?\n— Раз на месяц дзеці — удзельнікі фальклорных гуртоў — прыязджаюць да нас у Мінск, ва універсітэт культуры. Мы з імі займаемся, асвойваем інструменты, развучваем музыку. Апроч гэтага, двойчы на год з 2002-га года ладзіцца “паказальная” фальклорная школа з канцэртамі, абрадамі, дыскатэкай пад дударскую музыку. Калектываў-удзельнікаў у нас не шмат, і гэта нармальна, бо да разумення і жадання займацца традыцыйнай культурай трэба яшчэ духоўна дарасці. У любым выпадку, мы не адчуваем незапатрабаванасці, бо матывацыя фальклору ў асяродку дзіцячых этнаграфічных гуртоў сфарміравана — дзякуючы іх выдатным кіраўнікам Антаніне Абрамовіч, Вольге Дульскай, Сержуку Выскварцы, Валянціне Ліцвінавай, Ларысе Рыжковай, Таццяне Пладуновай. Дзеці ідуць за імі, як за лідэрамі, і мы спадзяёмся, што да канца 2009 года яны цалкам асвояць старажытныя інструменты. Мы развучваем з імі тое, што бытуе менавіта ў іх, іхні мясцовы фальклор. Кожны з гуртоў прывозіць да нас касету з творам, які трэба развучыць, і мы робім рэканструкцыю дакладна для старажытнага інструмента, які дзіця абрала.\n— Аднак калі інструментаў у рэгіёнах няма, гурты вяртаюцца і працягваюць іграць на звычайных, сучасных інструментах…\n— Так, практыкавацца, на жаль, яны могуць толькі тут, таму што пакуль колькасць інструментаў недастатковая. Вось з 2008-га года, калі іх лічба ў нас павялічыцца, мы будзем дарыць інструменты ўдзельнікам. У межах праекта на гэта выдаткаваны дзяржаўныя грошы.\n— Якія інструменты найбольш запатрабаваныя?\n— У асноўным гуслі, дуда і дудкі. Напэўна, таму, што па асаблівасцях гуку яны вельмі цікава гучаць і падаюцца ў пэўнай ступені экзатычнымі нашай моладзі. Магчыма, моду задае і Прыбалтыка, дзе калектывы выступаюць і дзе бачаць гэтыя інструменты ў тамтэйшых выканаўцаў. У Прыбалтыцы каранёвыя музычныя інструменты збольшага ўжо вернуты ў побыт.\n— А іншыя фальклорныя калектывы цікавяцца гэтымі інструментамі?\n— Канешне. Гэта гурты, якія граюць рэканструкцыі старажытнай музыкі. Іх цікавяць дуда, гуслі, у меншай ступені — гудок, розныя віды ўдарных. Дарэчы, пра іх дзейнасць зняты фільм “Старыя інструменты Беларусі” па сцэнарыі З.Саноўскага… А чаму мы адраджаем менавіта праз дзіцячыя калектывы? Па-першае, таму, што калі даросламу цікава, ён сам знойдзе інфармацыю пра гэтыя інструменты, замовіць іх, навучыцца іграць. Але наш праект распачаты з той прычыны, што на пачатку ХХІ стагоддзя востра адчуваецца: мы губляем сувязь са сваёй беларускай каранёвай культурай. Сёння культурная інфармацыя ідзе неабмежаваным патокам з усіх крыніц, гэта стварае аб’ектыўную карціну свету, але з яе асабліва відочна, што губляецца шчыльны кантакт з уласнымі каранямі. Таму мы ў праекце звярнуліся да дзяцей, бо менавіта ў іх узросце ідзе першае і самае моцнае знаёмства з культурай.\nДарослы, які не ўключаны ў яе ў маленстве, таксама можа далучыцца да сваіх традыцый, але ён усё ж становіцца на сумежную пазіцыю носьбіта некалькіх культур і найчасцей ніякай канкрэтна. Калі ж знаёмства з фальклорам адбываецца ў дзяцінстве, дык закладваецца ўстойлівая этнічная аснова, няхай нават потым чалавек і не будзе займацца мастацтвам, творчасцю.\n— Аднак чаму старадаўнія інструменты ўзяўся адраджаць “постфальклорны” Мінск, а не рэгіёны?\n— Пакуль гэта складаная праблема, якую на рэгіянальным узроўні складана вырашыць. Прыкладам, возьмем такі бок пытання: для таго, каб паўнавартасна займацца вырабам і распаўсюджваннем старадаўніх інструментаў, майстры-вытворцы едуць у мегаполіс, які мае вялікі “рынак спажыўцоў мастацтва” і дазваляе займацца гэтай справай на высокім фінансава-тэхнічным узроўні. Рэгіёны такі ўзровень прапанаваць пакуль не могуць. Ды і кошты інструментаў пакуль “зашкальваюць”.\n— Але калектывы з глыбінкі, дзеля якіх і задуманы гэты праект, не могуць замовіць з Мінска дарагі інструмент…\n— Аднак можна навучыцца вырабляць іх самастойна. Наша задача — распрацаваць метадычны дапаможнік, па якім прафесійны разьбяр без асаблівай складанасці можа вырабіць інструмент сам. Больш за тое, калі тэхналогія вырабу ўжо распрацавана, і калі знойдзецца чалавек, які паставіць гэта на вытворчыя рэйкі, гэтым можна будзе займацца нават у заводскіх, прамысловых умовах. Гэта не складаней, чым вырабляць гітары.\n— Але ж попыт на іх зусім не такі, як на гітары?\n— Так, на архаічныя інструменты, на жаль, ні ва ўстановах адукацыі, ні на прадпрыемствах вялікага попыту і прапановы няма. Але не выключана, што калі-небудзь яны стануць папулярныя. Паглядзіце, у Ірландыі выкладаецца старажытная валынка (ірландская дуда) у музычных школах. Апошнім часам дуда выкладаецца ўжо і ў нашым універсітэце культуры і мастацтваў. І сённяшнія студэнты праз нейкі час маладымі спецыялістамі паедуць у райцэнтры — на свае малыя радзімы — выкладаць гэтыя інструменты ў дзіцячых школах і іншых установах культуры і адукацыі. Таму мы не губляем надзеі, што праз колькі гадоў мы пачуем сёння “экзатычныя” старадаўнія інструменты ў побытавых танцах і песнях рэгіёнаў Беларусі.\nГутарыла Святлана ЖУРАЎСКАЯ


Галоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Апошнія навіны ЗША » Мяжа ЗША і Канады зноў адкрыла забарону\nАпошнія міжнародныя навіны • Апошнія навіны Канады • Урадавыя навіны • індустрыя гасціннасці • навіны • турызм • Размова пра турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Падарожныя сакрэты • Апошнія навіны ЗША • Розныя навіны\nМяжа ЗША і Канады\nПаміж Злучанымі Штатамі і Канадай няма дамоўленасцей аб аднаўленні мяжы.\nЦяперашнія абмежаванні межаў паміж ЗША і Канадай спыняюцца 21 чэрвеня 2021 года.\nКіраўнікі абедзвюх краін пагадзіліся з тым, што пакуль не падыходзіць час для таго, каб аднавіць яго.\nЦяперашнія абмежаванні на мяжы будуць дзейнічаць яшчэ адзін месяц.\nСёння прэзідэнт ЗША Джо Байдэн і прэм'ер-міністр Канады Джасцін Трюдо абмяркоўвалі, ці будзе наступны крок адносна аднаўлення мяжы. Аднак непасрэдных мер у гэтым плане не будзе.\nНекалькі дзён таму Дзяржаўны дэпартамент ЗША выказаў больш спакойную пазіцыю ў дачыненні да паездак у Канаду, панізіўшы краіну ў спісе кансультацыйных паездак з узроўню 4 - Не падарожнічаць да ўзроўню 3 - Перагледзець паездкі. Аднак прэм'ер-міністр Трудо раней выказаў меркаванне, што краіна не будзе разглядаць пытанне аб змякчэнні абмежаванняў для падарожнікаў, пакуль не будзе зроблена прышчэпка як мінімум 75 працэнтам жыхароў.\nЗабарона на неабавязковыя паездкі па наземных межах з-за COVID-19 пачалася ў сакавіку 2020 года і з таго часу кожны месяц пераглядаецца і аднаўляецца. Цяперашняе абмежаванне мяжы дзейнічае да 21 ліпеня. Гэтая забарона не распаўсюджваецца на неабходныя паездкі.\nПрэм'ер-міністр Канады Трюдо неахвотна адчыняў мяжу толькі да гэтага часу, абвясціўшы, што ў пачатку ліпеня гэта палегчыць каранцінныя абмежаванні для канадцаў, якія вяртаюцца дадому, і іншых асоб, якія даўно маюць права ездзіць у Канаду. Гэта не закранае грамадзян ЗША пераход у Канаду у любым выпадку. Але што тычыцца амерыканцаў, якія перасякаюць мяжу, прэм'ер-міністр да гэтага часу заявіў, што дамовы няма.