“Зажыначкі – шчаслівыя хвіліначкі” у Асіповіцкам раёне | Могилевский областной исполнительный комитет\n“Зажыначкі – шчаслівыя хвіліначкі” у Асіповіцкам раёне\nОпубликовано вт, 04/08/2015 - 15:12 пользователем Maria\nЗ 21 ліпеня ў сельскіх гаспадарках Асіповіцкага раёна пачалося жніво, і як заўсёды, дзякуючы мясцовым установам культуры, гэта падзея стала па-сапраўднаму святочнай і яскравай.\nНа працягу больш тыдня ладзіліся мерапрыемствы прысвечаныя пачатку жніва. Традыцыйны народны абрад “Зажынкі” быў праведзены Вязаўніцкім СДК, Вязьеўскім СДК, Карытнянскім СДК. І, як таго і патрабуе абрад “Зажынкі”, пачаўся ён з зажынання і ўпрыгожвання першага імяніннага снапа – “гаспадарка”, у гонар якога ў пачатку жніва гучалі жніўныя песні. Прайшлі ўшанаванні механізатараў, уручэнне першага снапа гаспадарам сельска-вытворчых прадпрыемстваў, асвяшчэнне збажыны настаяцелямі мясцовых храмаў, выступленні з віншавальнымі словамі кіраўніцтва гаспадарак.\nКлубнымі ўстановамі раёна былі падрыхтаваны тэматычныя канцэртныя праграмы, якія прайшлі не толькі на палявых станах, але і на механізаваных дварах, збожжатаках. Перад механізатарамі выступілі самадзейныя артысты з праграмамі “Паспела жыта за сялом” (Жорнаўскі СДК, Сасноўскі СК), “Зажынкі” (Ясеньскі СДК), “Зажыначны сноп” (Карытненскі СДК). Падчас канцэртных праграм механізатарам былі падараваны не толькі прыгожыя песні, добры настрой, але і букеты з палявых кветак і жытнёвых каласкоў з цёплымі словамі падзякі за іх такую неабходную працу.\nРаённыя зажынкі прайшлі на полі філіяла “Белшына-агра” ААТ “Белшына”. Гэта адна з гаспадарак раёна, якая паспяхова спраўляецца з пастаўленымі задачамі, на палях якой паспеў нядрэнны ўраджай збажыны. У вызначаны час выстраілі ў адзін рад сваю тэхніку камбайнёры, побач чакалі збожжа аўтамашыны.\nЖніўнымі песнямі віталі ўсіх самадзейныя артысты народнага ансамбля народнай песні “Вяселле” Каўгарскага сельскага клуба. Таксама яны паказалі абрад “Зажынкі”, у ходзе якога сярпамі зразалі першыя каласкі. Упрыгожаныя каляровымі стужкамі снапы былі ўручаны старшыні Асіповіцкага райвыканкама, генеральнаму дырэктару ААТ “Белшына” і дырэктару філіяла “Белшына-агра”. Усе яны павіншавалі хлебаробаў з пачаткам важнай сельскагаспадарчай кампаніі і пажадалі працоўнага натхнення, добрага надвор’я і высокіх намалотаў.\nНастаяцель Свята-Мікалаеўскага храма вёскі Свіслач прачытаў малітву, асвяціў вадою камбайнёраў і пажадаў божага благаславення і плёну ў рабоце.\nПрыемна, калі праца хлебаробаў па-сапраўднаму ацэньваецца кіраўніцтвам. Усім 9 экіпажам, якія будуць шчыраваць на палетках, ад прафкома прадпрыемства былі ўручаны падарункі і букеты з палявых кветак і жытнёвых каласккоў.\nПершы зажыначны круг праехаць разам з экіпажам пераможцаў уборкі ўраджая 2014 года запрасілі дырэктара філіяла “Белшына-Агра”.\nПасля слоў вядучай – “У добры час – жніво!”, за першым камбайнам ад’ехалі ў поле і астатнія. “Зажыначкі – шчаслівыя хвіліначкі” завяршыліся, надышоў час убіраць вырашчанае і напаўняць засекі зернем новага ўраджаю. Жніво-2015 на Асіповіччыне распачалося!\nСектар традыцыйнага мастацтва і культурна-дасугавай дзейнасці\nраённага аддзела народной творчасці і\nРусак А.З., Н.А.Хамянок


1Павел, з волі Божай апостал Езуса Хрыста, і брат Цімафей – Касцёлу Божаму ў Карынце, з усімі святымі ва ўсёй Ахаіі: 2ласка вам і спакой ад Бога Айца нашага і Пана Езуса Хрыста.\n3Благаслаўлёны Бог і Айцец Пана нашага Езуса Хрыста, Айцец міласэрнасці і Бог усякага суцяшэння, 4які суцяшае нас ва ўсякім смутку нашым, каб мы маглі суцяшаць усіх засмучаных тым суцяшэннем, якім Бог суцяшае нас саміх. 5Бо, як памнажаюцца ў нас цярпенні Хрыстовыя, так памнажаецца праз Хрыста і суцяшэнне нашае. 6Калі мы спазнаем уціск, то дзеля вашага суцяшэння і збаўлення. Калі суцяшаемся, то дзеля вашага суцяшэння, якое здзяйсняецца ў вытрыванні тых самых цярпенняў, што і мы церпім. 7І надзея нашая на вас моцная, бо мы ведаем, што вы супольнікі нашыя як у цярпеннях, так і ў суцяшэнні.\n8Бо мы не хочам, каб вы, браты, не ведалі аб нашым уціску, які мы спазналі ў Азіі, бо бязмерна цяжка было нам і не пад сілу, ажно не спадзяваліся застацца жывымі. 9Але самі ў сабе мы адчулі пагрозу смерці, каб спадзявацца не на саміх сябе, але на Бога, які ўваскрашае мёртвых. 10Ён выбавіў нас ад такой вялікай [небяспекі] смерці і выбаўляе, і на Яго спадзяемся, што і яшчэ выбаўляць будзе, 11бо і вы заступаецеся за нас у малітвах, каб многія дзякавалі за нас і за дар, дадзены нам па просьбе многіх.\n12Бо хвала нашая – гэта сведчанне сумлення нашага, што мы ў прастаце і шчырасці Божай, не ў цялеснай мудрасці, але ў ласцы Божай жылі на свеце, асабліва сярод вас. 13Бо мы не пішам вам [нічога] іншага, але тое, што вы чытаеце ці пазнаеце. Спадзяюся, што да канца пазнаеце, 14як вы часткова і пазналі, што мы з’яўляемся хвалой вашай, як і вы нашай, у дзень Пана [нашага] Езуса.\n15I з гэтым перакананнем я хацеў прыйсці да вас раней, каб вы другі раз мелі радасць: 16[першы], калі праз вас ішоў у Македонію, [другі], калі з Македоніі зноў вяртаўся да вас, каб вы правялі мяне ў Юдэю. 17Ці ж я быў легкадумны, маючы такі намер? Ці тое, што я задумваю, паводле цела задумваю, каб было ў мяне «так, так» і «не, не»? 18Бог – верны, таму слова нашае да вас не азначае «так» і «не»! 19Бо Сын Божы, Езус Хрыстус, якога я і Сільван, і Цімафей вам прапаведавалі, не быў «так» і «не», але было ў Ім [толькі] «так». 20Усе абяцанні Божыя сталіся ў Ім «так». Таму таксама праз Яго нашае «амэн» ёсць на хвалу Божую. 21Той, хто ўмацоўвае нас з вамі ў Хрысце і намасціў нас, ёсць Бог, 22які пазначыў нас і даў сэрцам нашым задатак Духа.\n23Я Бога клічу ў сведкі майго жыцця, што не прыйшоў я яшчэ ў Карынт, бо шкадую вас. 24Не таму, што мы пануем над вашай вераю, але таму, што мы саўдзельнікі радасці вашай, бо верай вы цвёрдыя.\n1Я вырашыў не прыходзіць да вас ізноў у смутку. 2Бо, калі я засмучаю вас, то хто суцешыць мяне, як не той, хто засмучаны мною? 3Тое самае я напісаў вам, каб, прыйшоўшы, не мець суму ад тых, ад якіх мне трэба мець радасць, маючы перакананне аб усіх вас, што мая радасць таксама вашая. 4Бо ў вялікім уціску і тузе сэрца пісаў я вам са слязьмі не для таго, каб засмуціць вас, але каб вы пазналі маю вялікую любоў да вас.\n5Калі ж хто засмуціў, то не мяне засмуціў, але ў нейкай ступені, – каб не перабольшваць, – і ўсіх вас. 6Даволі такому пакарання ад многіх; 7таму наадварот лепш даруйце яму і суцешце яго, каб не быў ён ахоплены сумам празмерным. 8Дзеля гэтага прашу вас паказаць яму любоў. 9Бо для таго я і напісаў, каб выпрабаваць вас, ці ва ўсім вы паслухмяныя. 10А каму вы што даруеце, таму і я [дарую]. Бо і я, калі што дараваў, дараваў дзеля вас перад Хрыстом, 11каб не трапілі мы ў пастку сатаны, бо нам вядомы ягоныя думкі.\n12Прыйшоўшы ў Трааду дзеля абвяшчэння Хрыста, хоць мне былі адчынены дзверы ў Пану, 13я не меў спакою духа, бо не знайшоў там брата майго Ціта. Таму, развітаўшыся з імі, я пайшоў у Македонію. 14Дзякуем Богу, што заўсёды дае нам перамогу ў Хрысце і водар пазнання Яго выяўляе праз нас у кожным месцы. 15Бо мы Хрыстовы водар для Бога сярод тых, хто збаўляецца, і тых, што гіне. 16Для адных мы пах смерці на смерць, а для другіх – водар жыцця на жыццё. І хто варты гэтага [задання]? 17Бо мы не гандлюем словам Божым, як многія, але апавядаем шчыра, як ад Бога перад Богам у Хрысце.\n1Няўжо пачынаць нам ізноў знаёміцца? Няўжо нам, як некаторым, патрэбны даверчыя лісты да вас ці ад вас? 2Вы – наш ліст, напісаны ў сэрцах нашых, які ведаюць і чытаюць усе людзі. 3Вы паказваеце, што вы – ліст Хрыстовы дзякуючы нашаму служэнню. Напісаны не чарніламі, але Духам Бога Жывога, не на каменных табліцах, але на цялесных табліцах сэрцаў.\n4Такі давер мы маем праз Хрыста да Бога. 5Не таму, што мы здольныя думаць нешта ад сябе, 6але здольнасць нашая ад Бога, які ўчыніў нас здольнымі быць слугамі Новага Запавету: не літары, але духу, бо літара забівае, а дух ажыўляе.\n7Калі ж служэнне смерці, выразанае літарамі на камянях, мела такую хвалу, што сыны Ізраэля не маглі глядзець на аблічча Майсея з прычыны знікомай славы аблічча ягонага, 8то наколькі ж большае ў славе будзе служэнне духа? 9Калі служэнне асуджэнню – [гэта] слава, то тым больш пераўзыходзіць славаю служэнне справядлівасці. 10Бо ў гэтым выпадку праслаўленае не мае славы ў параўнанні з цяперашняй нязмернай славай. 11Бо, калі знікомае слаўнае, то нашмат больш слаўнае тое, што трывае.\n12Маючы такую надзею, паступаем з вялікай адвагаю. 13Але не так, як Майсей, які закрываў твар свой, каб сыны ізраэлевы не пазіралі на канец таго, што мінае. 14Але зацміліся розумы іх, бо аж да сённяшняга дня тая заслона застаецца незнятай пры чытанні Старога Запавету, бо мінае яна ў Хрысце. 15Ажно да сённяшняга дня, калі чытаюць Майсея, заслона ляжыць на іх сэрцы. 16Калі ж нехта звяртаецца да Пана, заслона здымаецца. 17Пан ёсць Духам, а дзе Дух Пана, там свабода. 18А мы ўсе з адкрытым абліччам углядаемся, нібы ў люстра, у славу Пана і перамяняемся ў той самы вобраз ад славы ў славу, так як праз Дух Пана.\n1Таму, маючы з міласэрнасці Божай такое служэнне, мы не губляем адвагі. 2Наадварот, мы адракліся ад сарамлівых скрытых спраў, мы не паводзім сябе падступна і не скажаем слова Божага, але праз выяўленне праўды даручаем сябе сумленню кожнага чалавека перад Богам.\n3Калі ж і закрыта Евангелле нашае, то закрыта для тых, хто гіне, для няверуючых, 4якім бог веку гэтага зацьміў розум, каб ім не ззяла святло Евангелля славы Хрыста, які ёсць вобразам Бога. 5Бо мы не сябе абвяшчаем, але Езуса Хрыста, Пана, а саміх сябе – як слугаў вашых дзеля Езуса. 6Таму што Бог, які загадаў: «Няхай з цемры заззяе святло», засвяціў у нашых сэрцах, каб даць святло пазнання славы Божай у абліччы Езуса Хрыста.\n7Мы маем скарб у гліняных начыннях, каб веліч моцы была Божая, а не паходзіла ад нас. 8Усяляк уціскаюць нас, але мы не прыгнечаныя. Мы ў разгубленасці, але не паддаёмся роспачы. 9Нас пераследуюць, але мы не пакінутыя. Знішчаюць нас, але мы не гінем. 10Заўсёды носім у целе кананне Езуса, каб і жыццё Есуса аб’явілася ў целе нашым. 11Бо мы, якія жывём, няспынна ідзём на смерць дзеля Езуса, каб і жыццё Езуса аб’явілася ў нашым смяротным целе. 12Так што смерць дзейнічае ў нас, а жыццё – у вас.\n13Маючы той самы дух веры, як напісана: «Я паверыў, таму прамовіў», – і мы верым, таму і кажам, 14ведаючы, што той, хто ўваскрасіў Пана Езуса, і нас уваскрасіць разам з Езусам і паставіць перад сабою разам з вамі. 15Бо ўсё дзеля вас, каб памнажэнне ласкі ў многіх выклікала шчодрую падзяку дзеля Божай славы. 16Таму мы не губляем адвагі, бо, хоць знешні наш чалавек тлее, духоўны з дня ў дзень аднаўляецца. 17Нашае часовае лёгкае цярпенне дае нам бязмернае багацце вечнай славы. 18Мы не ўзіраемся ў бачнае, але ў нябачнае, таму што бачнае – часовае, а нябачнае – вечнае.\n1Мы ведаем, што калі зямны дом нашага жылля разваліцца, то ад Бога маем жыллё – нерукатворны вечны дом у нябёсах. 2Таму мы і ўздыхаем, жадаючы апрануцца ў нябесны дом. 3Каб толькі нам, і апрануўшыся, не аказацца голымі. 4Бо мы, знаходзячыся ў гэтым шатры [нашага зямнога жылля], уздыхаем пад цяжарам, бо не хочам распрануцца, але апрануцца, каб тое, што смяротнае, было паглынута жыццём. 5А Бог, які і стварыў нас для гэтага, даў нам задатак Духа.\n6Маючы ўпэўненасць у кожнай хвіліне, ведаем, што, 7калі прысутнічаем у целе, мы далёка ад Пана. Бо паступаем мы паводле веры, а не паводле бачання. 8Аднак, маючы ўпэўненасць, мы больш хочам пакінуць цела і пасяліцца ў Пану. 9Таму стараемся падабацца Яму, ці то будучы з Ім, ці то далёка ад Яго. 10Бо ўсе мы павінны з’явіцца перад тронам Хрыста, каб кожны атрымаў згодна з тым, што ён рабіў, жывучы ў целе: добрае ці дрэннае.\n11Таму, ведаючы боязь Пана, мы пераконваем людзей, а для Бога мы адкрытыя; і спадзяюся, што адкрытыя і для вашых сумленняў. 12Бо мы не нанова прадстаўляем сябе вам, але даем нагоду хваліцца намі, каб вы маглі супрацьстаяць тым, хто хваліцца тым, што звонку, а не ў сэрцы. 13Калі ж мы выходзім з сябе, то для Бога; калі ж пры розуме, дык для вас.\n14Бо любоў Хрыста ахапіла нас, якія думаюць, што калі Адзін памёр за ўсіх, то ўсе памерлі. 15А Езус памёр за ўсіх, каб тыя, хто жыве, ужо не дзеля сябе жылі, а дзеля Памерлага за іх і Уваскрослага. 16Таму адгэтуль мы нікога не ведаем паводле цела. Калі ж і пазналі Хрыста паводле цела, то сёння ўжо не пазнаём. 17Таму, калі хто ў Хрысце, той новае стварэнне; даўняе мінула, вось сталася новае.\n18Усё ад Бога, які праз Хрыста паяднаў нас з сабою і даў нам служэнне паяднання, 19таму што Бог у Хрысце паяднаў з сабою свет, не зважаючы на правіны людзей, і даў нам слова паяднання. 20Таму ад імя Хрыста мы з’яўляемся пасланцамі як бы [самога] Бога, які заклікае праз нас. Ад імя Хрыста просім: паяднайцеся з Богам. 21Бо таго, хто не ведаў граху, Ён учыніў грахом замест нас, каб мы ў Ім сталіся справядлівасцю Божай.\n1Як супрацоўнікі, мы заклікаем, каб вы не прымалі ласкі Божай дарэмна. 2Бо Ён кажа:\n«У час спрыяльны Я пачуў цябе\nі ў дзень збаўлення дапамог табе».\nВось цяпер час спрыяльны, вось цяпер дзень збаўлення. 3Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не знайшлося заганы ў нашым служэнні, 4але ва ўсім выяўляем сябе як слугаў Божых: у вялікай цярплівасці, у турботах, у патрэбе, ва ўціску, 5пад ударамі, у вязніцах, у хваляваннях, у працы, у чуванні, у посце, 6у чыстасці, у пазнанні, у велікадушнасці, у ласкавасці, у Духу Святым, у любові некрывадушнай, 7у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і ў левай руцэ, 8праз славу і бясслаўе, праз ганьбу і прызнанне. Мы нібы ашуканцы, але праўдзівыя; 9нібы невядомыя, але нас пазнаюць; нібы паміраючыя, але вось мы жывём; нібы пакараныя, але не забітыя; 10нібы засмучаныя, але заўсёды радуемся; нібы ўбогія, але многіх узбагачаем; нібы нічога не маем, але ўсім валодаем.\n11Вусны нашыя і сэрца адкрыліся перад вамі, карынцяне. 12Вам не цесна ў нас, але ва ўлонні вашым цесна вам. 13Адплаціце тым жа. Кажу, як дзецям, адкрыйцеся і вы.\n14Не хадзіце пад чужым ярмом з няверуючымі. Бо якая лучнасць справядлівасці з беззаконнем? Што агульнага паміж святлом ды з цемраю? 15Што за згода паміж Хрыстом і Бэліарам? Што яднае веруючага з няверуючым? 16Што мае агульнага святыня Бога з ідаламі? Мы – святыня Бога жывога, як сказаў Бог:\n«Пасялюся ў іх і буду хадзіць,\nі буду іх Богам, і яны будуць Маім народам.\n17Таму выйдзіце ад іх\nі адлучыцеся, – кажа Пан, –\nі не дакранайцеся да нячыстага,\nі Я прыму вас,\n18і буду вам Айцом,\nа вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, –\nкажа Пан Усемагутны».\n1Таму, умілаваныя, маючы абяцанні, ачысцім сябе ад усякага бруду цела і духа, здзяйсняючы асвячэнне ў боязі Божай.\n2Прыміце нас. Мы нікога не пакрыўдзілі, нікога не ашукалі, нікога не выкарыстоўвалі. 3Не для асуджэння кажу, бо я раней сказаў, што вы ў сэрцах нашых, каб разам памерці і разам жыць. 4Вялікае ў мяне спадзяванне на вас, вялікая мне пахвала за вас. Я напоўнены суцяшэннем, перапоўнены радасцю ў кожным уціску нашым. 5Бо, калі мы прыйшлі ў Македонію, цела нашае не мела ніякай палёгкі, але ва ўсім пакутавалі: звонку – змаганні, унутры – боязь.\n6Але [Бог], які суцяшае прыніжаных, суцешыў нас прыйсцем Ціта. 7I не толькі яго прыйсцем, але і суцяшэннем, якім ён сушыўся сярод вас, расказваючы нам аб вашай руплівасці, вашым плачы, вашым клопаце пра мяне, таму я яшчэ больш узрадаваўся.\n8Калі я і засмуціў вас у пасланні, не шкадую. Калі і шкадаваў, – бо бачу, што гэтае пасланне на нейкі час засмуціла вас, 9цяпер радуюся, не дзеля таго, што вы засмуціліся, але што вы засмуціліся для пакаяння. Вы засмуціліся паводле Божай волі, каб ні ў чым не мець ад нас шкоды. 10Бо гэты смутак паводле Божай волі, яго не трэба шкадаваць, бо ён праз пакаянне вядзе да збаўлення, а смутак свету нясе смерць. 11Вось жа сам сум, які згодны з Божай воляй, наколькі ж вялікую абудзіў руплівасць у вас, абарону, абурэнне, боязь, жаданне, клопат, адплату! Ва ўсім вы паказалі сябе беззаганнымі ў гэтай справе. 12Таму, калі я і напісаў вам, то не дзеля крыўдзіцеля і не дзеля пакрыўджанага, але каб выявілася руплівасць вашая аб нас перад Богам. 13Дзеля гэтага мы спазнаем суцяшэнне.\nЯшчэ больш мы суцешыліся з прычыны радасці Ціта, бо ўмацаваўся дух яго дзякуючы вам усім. 14Я не саромеўся, калі ў чым хваліўся вамі перад ім, але, як усё мы ў праўдзе сказалі вам, так і перад Цітам хвала нашая аказалася праўдзівай. 15І сэрца яго тым больш [хінецца] да вас, калі ён успамінае аб паслухмянасці ўсіх вас, як вы прынялі яго з бояззю і трымценнем. 16Я радуюся, што ва ўсім [магу] спадзявацца на вас.\n1Паведамляем вам, браты, пра ласку Божую, дадзеную Касцёлам Македоніі. 2Бо ў цяжкім выпрабаванні ўціскам іх вялікая радасць і глыбокае ўбоства выліліся ў шчодрае багацце іхняй велікадушнасці. 3Сведчу, што яны паводле сваіх сілаў і па-над сілы былі добраахвотнымі 4[і] вельмі настойліва прасілі ў нас ласкі саўдзельнічаць у служэнні дзеля святых. 5І не так, як мы спадзяваліся, але саміх сябе найперш даручылі Пану і, з волі Божай, нам. 6Дзеля гэтага мы прасілі Ціта, каб ён, як пачаў, так і завяршыў у вас і гэтую добрую справу.\n7Але паколькі вы перапоўненыя ўсім: вераю і словам, і пазнаннем, і ўсялякай стараннасцю, і любоўю вашаю да нас, то будзьце перапоўненыя гэтай ласкай. 8Не кажу гэта, як загад, але праз стараннасць іншых выпрабоўваю шчырасць вашай любові. 9Бо ведаеце вы ласку Пана нашага, Езуса Хрыста, што Ён, хоць быў багаты, стаў бедным дзеля вас, каб вы ўзбагаціліся Ягоным убоствам. 10Я выказваю сваё меркаванне, што гэта карысна для ўсіх вас, якія з мінулага года першымі пачалі не толькі рабіць гэта, але і хацець гэтага. 11А цяпер давядзіце справу да канца, каб ахвочая гатоўнасць здзейснілася па меры вашых сродкаў. 12Бо калі ёсць гатоўнасць, яна ацэньваецца паводле таго, што нехта мае, а не паводле таго, чаго не мае. 13Бо не пра тое гаворка, каб вы рабілі палёгку іншым, а сябе пакідалі ва ўціску, але каб была роўнасць. 14Цяпер ваш дастатак дапаможа іх нястачы, каб іхні дастатак дапамог таксама вашай нястачы, каб была роўнасць, 15як напісана: «Хто сабраў шмат, не меў лішку; і хто – мала, не меў нястачы».\n16Дзякую Богу, які напоўніў сэрца Ціта такім клопатам пра вас, 17бо ён прыняў запрашэнне і ў сваёй вялікай стараннасці, паводле свайго жадання, пайшоў да вас. 18З ім мы паслалі [таксама] брата, якога хваляць усе Касцёлы за абвяшчэнне Евангелля. 19І не толькі гэта, але ён выбраны таксама праз ускладанне рук Касцёламі, каб спадарожнічаць нам у той ласцы, якой мы ахвотна служым на славу самога Пана, 20асцерагаючыся, каб не дакараў нас хто за такое мноства дароў, якія мы атрымалі праз сваё служэнне. 21Бо мы клапоцімся аб добрым не толькі перад Панам, але і перад людзьмі. 22Мы паслалі з імі брата нашага, адданасць якога мы шмат у чым выпрабавалі. Цяпер жа яго адданасць яшчэ большая, бо мае на вас вялікую надзею.\n23Што да Ціта, то гэта мой таварыш і супрацоўнік дзеля вас. А што да братоў нашых, то яны пасланцы Касцёлаў, слава Хрыста. 24Таму пакажыце ім вашую любоў і слушнасць нашага гонару за вас перад Касцёламі.\n1Для мяне ж лішне пісаць да вас аб служэнні святым, 2бо я ведаю вашую адданасць, якой хвалюся перад македонцамі, [кажучы], што Ахая падрыхтавана яшчэ з мінулага году. І руплівасць вашая заахвоціла многіх. 3Я паслаў братоў, каб нашае хваленне вамі не аказалася дарэмным у гэтай справе, але каб вы, як казаў я, былі падрыхтаваныя. 4І калі прыйдуць са мною македонцы і знойдуць вас непадрыхтаванымі, каб мы – не кажу вы – не асароміліся, з прычыны такой упэўненасці. 5Таму я палічыў неабходным папрасіць братоў, каб яны раней прыйшлі да вас і загадзя паклапаціліся пра абяцаны вам дар, каб ён быў падрыхтаваны так, як дар, а не як вымаганне.\n6Хто сее скупа, той скупа і пажне, а хто сее шчодра, той шчодра і пажне. 7Няхай кожны дае, як вырашыць у сэрцы сваім, а не са шкадаваннем ці з прымусу, бо радаснага даўцу любіць Бог. 8Бог мае моц узбагаціць вас усякаю ласкаю, каб вы, заўсёды і ва ўсім маючы ўсялякі дастатак, былі багатыя на ўсялякія добрыя справы, 9як напісана:\n«Раскідаў, раздаў бедным;\nсправядлівасць ягоная трывае навекі».\n10А той, хто дае сейбіту насенне і хлеб на спажытак, дасць і памножыць вашае насенне, і ўзрасціць плён справядлівасці вашай. 11Каб ва ўсім вы былі ўзбагачаныя дзеля ўсялякай шчырасці, якая [прычыняецца] праз нас да ўзнясення падзякі Богу, – 12бо гэтае публічнае служэнне не толькі дапаўняе [тое, ў чым маюць недахоп] святыя, але і дазваляе за многае дзякаваць багата Богу. 13Бо праз выпрабаванне гэтага служэння яны праслаўляюць Бога за паслухмянасць, якую выяўляеце да Евангелля Хрыста, і за шчырую супольнасць з імі і з усімі. 14Яны моляцца за вас, бо хочуць [мець еднасць з вамі] з прычыны вялікай ласкі Божай у вас. 15Падзяка [няхай будзе] Богу за Яго нявымоўны дар.\n1Я, Павел, які сярод вас ціхі, а калі далёка – суровы да вас, асабіста прашу вас праз далікатнасць і лагоднасць Хрыста. 2Прашу, каб мне, калі буду сярод вас, не быць занадта суровым, як думаюць пра мяне, што адважваюся [выступіць] супраць некаторых, якія лічаць, быццам бы мы жывем паводле цела. 3Жывучы ў целе, мы ваюем не паводле цела, 4бо зброя змагання нашага не цялесная, але моцная Богам на зруйнаванне цвярдыняў, руйнуючы задумы 5і ўсякае ўзвышэнне, што [паўстае] супраць пазнання Божага, і беручы ў палон усякую думку для паслухмянасці Хрысту. 6Мы гатовыя таксама караць кожную непаслухмянасць, пакуль вашая паслухмянасць не стане поўнай.\n7Глядзіце на тое, што перад вамі. Хто ўпэўнены ў сабе, што ён Хрыстовы, той няхай прызнае, што, як ён Хрыстовы, так і мы. 8Калі б я больш стаў хваліцца нашай уладай, якую Пан даў для будавання, а не для знішчэння вас, то не буду асаромлены. 9Не думайце, што я палохаю вас пасланнямі. 10Бо [хтосьці] кажа: «Яго пасланні цяжкія і вострыя, а калі сам прыходзіць, то бяссільны і словы [яго] слабыя». 11Такі няхай ведае, што, якія мы ў словах паслання, калі не з вамі, такія і ў чынах, калі [знаходзімся] сярод вас.\n12Бо мы не адважаемся ставіць сябе побач з тымі, якія самі сябе хваляць, ці раўнацца з імі. Тыя, што мераюць сябе сабою і параўноўваюць сябе з сабою, неразумныя. 13А мы не будзем хваліцца бяз меры, але ў той меры, якую вызначыў нам Бог, каб дасягнуць і вас. 14Бо мы не так, як быццам недасягнуўшы да вас, таму што мы дайшлі да вас з Евангеллем Хрыста. 15Мы не хвалімся празмерна чужой працай, але спадзяемся, што з узрастаннем веры вашай і мы больш узрасцём паводле нашай меры 16і не хваліцца тым, што было зроблена іншымі.\n17Хто хваліцца, няхай хваліцца ў Пану, 18бо правераны не той, хто сам сябе хваліць, але той, каго хваліць Пан.\n1Калі б вы хоць крыху былі паблажлівыя да маёй неразважлівасці. Але вы і так паблажлівыя да мяне! 2Бо я руплюся аб вас рупнасцю Божаю, бо я заручыў вас з адзіным мужам, каб паставіць вас перад Хрыстом, як чыстую дзеву. 3Аднак баюся, каб так, як змей хітрасцю сваёй падмануў Еву, не былі зведзеныя думкі вашыя ад прастаты і беззаганнасці, што ў Хрысце. 4Бо, калі б хто прыйшоў і пачаў прапаведаваць іншага Езуса, якога мы не прапаведавалі, ці калі б атрымалі іншага Духа, якога не атрымлівалі, ці іншае Евангелле, якога не прымалі, – то вы ахвотна згаджаецеся. 5Але думаю, што я зусім не ніжэйшы за найвышэйшых Апосталаў. 6Хоць я і невук у красамоўстве, але не ў пазнанні. Урэшце, усяляк і ва ўсім мы адкрыліся вам.\n7Ці зграшыў я тым, што прыніжаў сябе, каб узвысіць вас, бо бескарысліва прапаведаваў вам Евангелле Божае? 8Іншыя Касцёлы абабраў, прымаючы плату дзеля служэння вам. 9Будучы ў вас ды церпячы нястачу, нікому не дакучаў, бо патрэбы мае пакрылі браты, якія прыйшлі з Македоніі. Ды і ва ўсім я стараўся і стараюся не быць для вас цяжарам. 10Як ёсць ува мне праўда Хрыстовая, так гэтая пахвала мая не сціхне ў землях Ахаі.\n11Чаму? Ці таму, што не люблю вас? Бог ведае! 12Але тое, што раблю, буду і рабіць далей, каб не даць жадаючым нагоду хваліцца тым, чым хвалімся мы. 13Бо такія фальшывыя апосталы, – крывадушныя працаўнікі, якія ўдаюць сябе за апосталаў Хрыста. 14I не дзіва, бо паколькі сам сатана ўдае сябе за анёла святла, 15то і слугі яго ўдаюць слугаў справядлівасці. Канец іх будзе паводле іх учынкаў.\n16Ізноў кажу, каб ніхто не палічыў мяне неразумным. А калі не, то прыміце мяне як неразумнага, каб і мне крыху чым пахваліцца. 17Што кажу, тое кажу не паводле Пана, але як бы ў шаленстве, маючы падставу для пахвалы. 18Паколькі многія хваляцца паводле цела, я таксама буду хваліцца. 19Бо вы, будучы разумнымі, ахвотна церпіце неразумных. 20Церпіце, калі хтосьці вас знявольвае, калі хтосьці аб’ядае, калі хтосьці выкарыстоўвае, калі хтосьці ўзвышаецца, калі хтосьці б’е вас па твары.\n21Кажу з сорамам, што мы як быццам абяссіленыя. Калі хто адважваецца нечым хваліцца, то, кажучы неразважліва, адважуся і я. 22Яны габрэі? Я таксама. Яны ізраэльцяне? Я таксама. Яны патомства Абрагама? І я. 23Яны слугі Хрыста? Нібы шалёны кажу, я больш: больш у працы, больш у цямніцах, у ранах празмерных і шмат разоў пры смерці. 24Ад юдэяў атрымаў я пяць разоў па сорак удараў без аднаго. 25Тройчы мяне білі кіямі, аднойчы каменавалі, тройчы я цярпеў караблекрушэнне, ноч і дзень прабыў я ў марской глыбіні. 26Часта быў у падарожжах, у небяспецы на рэках, у небяспецы ад разбойнікаў, у небяспецы ад суайчыннікаў, у небяспецы ад язычнікаў, у небяспецы ў горадзе, у небяспецы на пустыні, у небяспецы на моры, у небяспецы сярод фальшывых братоў, 27у працы і знямозе, часта ў недасыпанні, у голадзе і смазе, часта ў посце, у холадзе і галечы. 28Акрамя іншых рэчаў, на мне штодня ляжыць клопат аб усіх Касцёлах. 29[Калі] хто знемагае, ці я не знемагаю? [Калі] хто зазнае згаршэнне, ці я не пакутую?\n30Калі трэба хваліцца, то буду хваліцца сваёю слабасцю. 31Бог і Ацец Пана Езуса, благаслаўлены навекі, ведае, што я не хлушу. 32У Дамаску намеснік караля Арэты пільнаваў горад дамаскійцаў, жадаючы схапіць мяне, 33але мяне спусцілі ў кашы праз адтуліну ў муры, і я ўцёк ад рук ягоных.\n1Калі трэба хваліцца, хоць гэта і некарысна, то перайду да бачанняў і аб’яўленняў Пана. 2Ведаю чалавека ў Хрысце, які чатырнаццаць гадоў таму (ці ў целе, не ведаю, ці па-за целам, не ведаю, ведае Бог) быў забраны аж да трэцяга неба. 3І ведаю, што гэты чалавек (ці ў целе, ці па-за целам, не ведаю, ведае Бог) 4быў забраны ў рай і чуў невыказныя словы, якіх чалавеку нельга перадаць. 5Гэтым буду хваліцца, а сабою не пахвалюся, хіба што слабасцю [маёй]. 6Калі захачу пахваліцца, не буду неразважлівым, бо скажу праўду. Але я ўстрымліваюся, каб хто не падумаў пра мяне болей, чым ува мне бачыць або чуе ад мяне 7на падставе мноства аб’яўленняў. Дадзена мне джала ў цела, пасланец сатаны, каб біць мяне, каб я не хваліўся. 8Таму я тройчы маліў Пана, каб адвёў гэта ад мяне. 9Але Пан сказаў мне: «Хопіць табе Маёй ласкі, бо моц удасканальваецца ў слабасці». Найбольш ахвотна буду хваліцца сваёй слабасцю, каб жыла ўва мне моц Хрыста. 10Таму ўпадабаў я слабасць, пагарду, нястачы, ганенні і ўціск за Хрыста, бо, калі я слабы, тады моцны.\n11Я стаў неразумным. Вы мяне прымусілі да гэтага. Бо гэта вам трэба было б мяне хваліць, таму што ні ў чым я не горшы за вялікіх Апосталаў, хоць я і нішто. 12Вось знакі Апостала сталіся ў вас праз вялікую цярплівасць, а таксама праз цуды і моцы. 13Бо ў чым вы горшыя за іншыя Касцёлы? Хіба толькі ў тым, што сам я не быў вам цяжарам. Даруйце мне гэтую крыўду.\n14Вось, трэці раз я гатоў прыйсці да вас і не быць цяжарам [для вас], бо шукаю не вашага, але вас. Бо не дзеці павінны збіраць даброты для бацькоў, але бацькі для дзяцей. 15Я ахвотна буду рабіць выдаткі і нават самога сябе аддам за душы вашыя. Калі я буду любіць вас больш, хіба я атрымаю менш любові?\n16Няхай будзе так. Я не абцяжарыў вас. Але, будучы хітрым, я подступам здабыў вас. 17Ці праз кагосьці з тых, каго пасылаў да вас, я выкарыстоўваў вас? 18Я папрасіў Ціта і паслаў з ім брата. Ці Ціт выкарыстаў вас? Ці не ў тым жа духу мы паступалі? Ці не тымі ж слядамі [хадзілі]?\n19Ужо доўгі час вы думаеце, што мы апраўдваемся перад вамі? Мы гаворым перад Богам у Хрысце: усё, умілаваныя, дзеля вашага збудавання. 20Бо баюся, каб часам, прыйшоўшы, знайсці вас не такімі, як хачу. Ды і вы каб не знайшлі мяне, якім не хочаце. Каб не было ў вас спрэчкі, зайздрасці, гневу, сварак, паклёпаў, абмоваў, пыхі, бязладдзя. 21І калі зноў прыйду, каб не панізіў мяне Бог мой перад вамі і каб не аплакваў я многіх з тых, якія зграшылі раней і не пакаяліся ў нячыстасці, у распусце і ў разбэшчанасці, якую ўчынілі.\n1Ужо трэці раз прыходжу да вас: вуснамі двух ці трох сведкаў пацвердзіцца кожнае слова. 2Я гаварыў раней, калі быў у вас другі раз, і цяпер, [калі] далёка, паўтараю тым, якія раней зграшылі, і ўсім астатнім, што, калі зноў прыйду, не пашкадую. 3Вы шукаеце доказу, што праз мяне гаворыць Хрыстус, які не бяссільны перад вамі, але моцны ў вас. 4Хоць Ён быў укрыжаваны праз бяссілле, але жыве дзякуючы моцы Божай. Мы таксама бяссільныя ў Ім, але будзем жыць разам з Ім дзякуючы моцы Божай у вас.\n5Выпрабоўвайце самых сябе, ці вы трываеце ў веры? Самых сябе правярайце. Ці вы не ведаеце, што Езус Хрыстус у вас? А можа вы нягодныя? 6Спадзяюся, што вы даведаецеся, што мы годныя. 7Молімся да Бога, каб вы не рабілі ніякага зла. Не для таго, што мы паказаліся годнымі, але каб вы рабілі дабро, а мы былі як нягодныя. 8Мы нічога не можам [рабіць] супраць праўды, толькі дзеля праўды. 9Таму радуемся, калі мы слабыя, а вы моцныя. Аб гэтым і молімся, аб вашай дасканаласці. 10Дзеля гэтага я і пішу гэтае, каб, будучы сярод вас, не паступіў сурова паводле ўлады, якую даў мне Пан для будавання, а не дзеля руйнавання.\n11Урэшце, браты, радуйцеся, будзьце дасканалымі, суцяшайцеся, будзьце аднадумцамі, жывіце ў спакоі, і Бог любові і спакою будзе з вамі. 12Прывітайце адзін аднаго святым пацалункам. Вітаюць вас усе святыя.\n13Ласка Пана Езуса Хрыста і любоў Бога, і еднасць Духа Святога з усімі вамі.


Ці своечасова адсеяліся гаспадаркі вобласці, праверыў камітэт дзяржкантролю\nГлавная→Новости→Новости→ Ці своечасова адсеяліся гаспадаркі вобласці, праверыў камітэт дзяржкантролю\nЦі своечасова адсеяліся гаспадаркі вобласці, праверыў камітэт дзяржкантролю\nПадчас наведвання Карэліцкага раёна кіраўнік дзяржавы паставіў задачу перад сельскагаспадарчымі прадпрыемствамі Гродзеншчыны завяршыць азімую сяўбу да 1 кастрычніка.\nКамітэт дзяржкантролю праверыў, ці выканалі гаспадаркі гэтую задачу.\nУ КСУП «Юрацішкі» Іўеўскага, КСУП «Расвет-Агра» Воранаўскага і КСУП «Варняны» Астравецкага раёнаў азімыя сеялі пасля аптымальных тэрмінаў. Пры гэтым у «Варнянах» 9 кастрычніка на ўрочышчы непадалёк ад Беларускай АЭС пшаніцу сеялі ў непадрыхтаваную глебу: паверхня поля была няроўнай, а насенне дрэнна прыгортвалася.\nАдна з галоўных прычын невыканання плана сяўбы – гэта няспраўнасць тэхнікі.\nТак, у КСУП «Граўжышкі» Ашмянскага раёна на 8 кастрычніка было засеяна толькі 58% плошчаў. У полі працаваў адзін энерганасычаны агрэгат, другі з чэрвеня прастойвае на механічных майстэрнях.\nАналагічную сітуацыю ўбачылі правяраючыя і ў КСУП«Кракоўка» гэтага ж раёна. Па стане на 9 кастрычніка збожжавыя былі пасеяны на 670 гектарах – а гэта палавіна плана. Нягледзячы на тое што ў гаспадарцы ёсць тры пасяўныя агрэгаты, на сяўбе быў задзейнічаны толькі адзін.\nПадчас маніторынгу выяўлены і іншыя парушэнні ў правядзенні пасяўной кампаніі: адсутнасць кантролю за своечасовай і якаснай падрыхтоўкай глебы, унясенне мінеральных ўгнаенняў не пад патрэбу і іншыя.\nПа матэрыялах камітэта дзяржкантролю


Культура - “Пёс Рыжы”: зноў “пра вайну”?\nАсноўныя здымкі вяліся пад Мінскам, на “Лініі Сталіна”. Адзначу добрую аператарскую работу (Ігар Чарныш) — заснаваную на полістылістыцы, разнастайную паводле прыёмаў. Звярну ўвагу на паэтычны фінал, калі відарыс, поўны сонечных промняў, набывае злёгку рудое адценне. На філасофскія развагі настройвае музыка — найперш, працяглыя акорды струнных (на жаль, у камп’ютарнай, хаця і якаснай версіі), інтанацыйная лінія якіх вядзе да старадаўніх царкоўных песняспеваў. Прадзюсарам кінастужкі і адначасова кампазітарам выступіў Сяргей Ждановіч, вядомы і як эстрадны дзеяч (у тым ліку, аўтар песень, спявак, аранжыроўшчык), і як кіраўнік прадзюсарскага цэнтра “Non-stop-records”. Многія памятаюць леташні айчынны фільм “Мы, браты…”, дзе Ждановіч таксама выступаў прадзюсарам і адным з кампазітараў, а ў камандзе былі некаторыя з удзельнікаў цяперашняй стужкі.\nАзначэнне “пра вайну” — частка зместу. Звярнуўшыся да адной з забытых старонак Вялікай Айчыннай — падрыхтоўку сабак-знішчальнікаў танкаў, пастаноўшчыкі ўзнімаюць вечныя тэмы, закранаючы іншыя гістарычныя эпохі: і атмасферу канца 1930-х з іх рэпрэсіямі, пад якімі маглі “маскіравацца” жудасныя праявы помсты ці перавышэння ўлады, і сучаснасць, дзе правядзенне разнастайных “патрыятычных імпрэз”, у тым ліку ў выглядзе шоу, не гарантуе адсутнасці хамства.\nГэта ці не першы айчынны фільм апошніх гадоў, дзе няма “нестыковак” на ўзроўні сюжэта, няма шматслоўя, ненатуральных “афіцыйна-лозунгавых” дыялогаў, затое рэдкія афарызмы ўплецены ў агульнае рэчышча так, што пакідаюць час на іх асэнсаванне. І гэта вельмі важна, бо менавіта сцэнарныя хібы некаторых ранейшых стужак запускалі механізм іншых недакладнасцяў — у характарах герояў, матывах іх паводзін, што і правакавала гледача на канчатковае “Не веру!” У аснове новага фільма — аповесць “Руды салдат”, якая першапачаткова называлася “Пёс Рыжы”. Яе аўтару Віктару Крукаву — расійскаму рэжысёру, журналісту, знанаму тэледзеячу — належыць і сцэнарый.\nПершыя кадры, здавалася б, настройваюць нас на традыцыйна “глянцавы” паказ не столькі вайны, колькі, паводле маладзёжнага слэнгу, “вайнушкі”. Літаральна праз некалькі хвілін высвятляецца, што гэта і была ва ўсіх сэнсах “падробка” — дакладней, адна з модных сёння рэканструкцый ваенных падзей, а не адлюстраванне тагачасных рэалій. Вайна паўстае як успаміны аднаго з герояў — і той узгадвае не ўласны ў ёй удзел, а расповеды жанчыны, якая замяніла яму маці. Тая, у сваю чаргу, таксама не была сведкай большасці падзей, даведаўшыся пра іх ад свайго мужа. Удала абраная форма “ўспамінаў пра ўспаміны” не толькі здымае пытанні абавязковай “дакументальнасці” кожнай дробязі (хаця ў фільме і без таго ўсё дастаткова рэалістычна, без скідак на праславутую “кіношнасць”), але і ўзводзіць аповед да ўзроўня калі не легенды, дык падання, прычым менавіта сямейнага. Такі прыём, хочаш ці не, настройвае гледача на пошук уласных сямейных гісторый, на шчырыя, зацікаўленыя размовы з бацькамі, бабулямі-дзядулямі ды іншымі прадстаўнікамі свайго роду. Такая сувязь пакаленняў і ёсць патрыятызм (як тут не ўзгадаць фразу маці з “Трыбунала” Андрэя Макаёнка: “Я цябе радзіла, я табе і радзіма”) — патрыятызм сапраўдны, натуральны, а не плакатна-паказны.\nЦэнтральным героем становіцца сабака па мянушцы Рыжы. І гэта пакідае дадатковы спадзеў, што стужка закране сэрцы тых жа падлеткаў. Як ні жудасна ўсведамляць, а забойства чалавека на экране — тэлевізійным, кіношным, камп’ютарным — стала сёння будзённасцю, якой моладзь, здараецца, не надае значэння. Што ж тады казаць пра гібель жывёлы? Але фільм скіраваны не на меладраматычнае “выцісканне слязы”. Ён вымушае, як ні трывіяльна гэта прагучыць, паставіць сябе на месца галоўнага героя — гэтага самага сабакі. Бо Рыжы гіне не “па загадзе”, не паспеўшы ўцяміць, што з ім здарылася, а свядома — дзеля выратавання блізкіх яму людзей, добра разумеючы, чым скончыцца на гэты раз яго натрэніраванае кіданне пад танк.\nФільм пра сабак-удзельнікаў Другой сусветнай не навіна. Школьнікі 1960-х увогуле ўзраслі на польскім серыяле “Чатыры танкісты і сабака”, дзе Шарык, адпаведна законам прыгодніцкага жанру, ледзь не ў кожнай серыі толькі і рабіў, што пакідаў фашыстаў з носам, абводзячы іх вакол пальца. Цяперашняя стужка — іншая. Яна дапамагае быццам нанова зірнуць на многія рэчы: вернасць, абавязак, каханне, рэўнасць, крыўду… У вайну ўсё гэта набывае дадатковы сэнс (як кажа адзін з герояў, “На вайне ўсё не па-чалавечы…”), і кінастужка вучыць, да ўсяго, паразуменню: калі сабака можа нават без слоў усё зразумець і самастойна прыняць рашэнне, дык няўжо не могуць дамовіцца людзі? І вырашыць усё мірна, без войнаў — на палітычным ці сямейным франтах.\nПрыкладам паразумення стала праца над фільмам, які можна з поўным правам назваць інтэрнацыянальным беларуска-расійска-ўкраінска-нямецка-амерыканскім праектам нашай кінакампаніі “Nonstop Media”. Рэжысёр Уільям дэ Віталь родам з Львова, цяпер працуе на кінастудыях Канады і ЗША (дзе рабіліся мантаж, гук, колеракарэкцыя). Адзін з акцёраў Яўген Шмарлоўскі — немец расійскага паходжання. Большасць артыстаў — нашы: Таццяна Чардынцава, Руслан Чарнецкі, Аляксандр Ткачонак, Анатоль Голуб, Алег Коц, Андрэй Душачкін, Аляксей Сянчыла, Сяргей Жбанкоў, Алег Гарбуз, Алеся Грыбок, Алег Вебер, Юльяна Міхневіч, Сяргей Юрэвіч, Яўген Іўковіч, Аляксей Кравец, Дзяніс Паршын і іншыя.\nТакім жа інтэрнацыянальным стала і прызнанне фільма. Прэм’ера на вялікім экране з поспехам адбылася некалькі месяцаў таму ў расійскім Валгаградзе, дзе ёсць помнік сабакам-падрыўнікам. Трэйлер названы лепшым у жанры драмы на адным з амерыканскіх кінафестываляў.


Парашэнка распавёў, чаму не прасіў працягнуць ваеннае становішча\nПятро Парашэнка. Фота – president.gov.ua\nПадчас паседжання Рады нацыянальнай бяспекі і абароны заявіў, што калі б не будучыя выбары ва Украіне, то Вярхоўную Раду прасілі б галасаваць за працяг ваеннага становішча ўва Украіне.\n«Расейская пагроза нікуды не дзелася», – цытуе Парашэнку «hromadske».\n«Буду з вамі шчыры, калі б не выбары, мы б папрасілі Вярхоўную Раду падоўжыць гэты ваеннае становішча», – сказаў украінскі лідар. – Мы гарантуем, што выбары прэзідэнта пройдуць 31 сакавіка 2019. Я пра гэта заяўляю».\nПарашэнка адзначыў, што за месяц ваеннага становішча Украіна зрабіла нямала для ўмацавання абараназдольнасці, у тым ліку і на міжнароднай арэне.\nУкраіна ўвяла ваеннае становішча пасля захопу Расеяй украінскіх маракоў у Чорным моры. 22 з 24 арыштаваных маракоў ужо назвалі сябе ваеннапалоннымі.\nРэжым дзейнічаў апошнія 30 дзён у 10 вобласцях – Вінніцкай, Луганскай, Мікалаеўскай, Адэскай, Сумскай, Харкаўскай, Чарнігаўскай, Данецкай, Запарожскай, Херсонскай, а таксама ва ўнутраных водах Украіны Азова-Керчанскай акваторыі.\nСакратар Рады нацыянальнай бяспекі і абароны Аляксандр Турчынаў дапускае, што абмежаванні для ўезду мужчынаў, якія з’яўляюцца расейскімі грамадзянамі, могуць застацца і пасля спынення ваеннага становішча.\nТэгі: Аляксандр Турчынаў, ваеннае становішча, Керчанская пратока, Пятро Парашэнка


Дэвіяцыя ў сэксуальнай арыентацыі » Белорусские рефераты\nБіялагічная, або прыроджаная (хромосомные парушэнні) - каля 10% выпадкав. p> Псіхалагічная (Парушэнні сэксуальна-ролевай ідэнтыфікацыі, цяжкасці ранняга дзяцінства, неспрыяльныя сямейныя вмовы - разводы, раннія смерці, фрыгіднасць бацьков, нарциссические схільнасці завважаныя амаль ва всіх сем'ях, з якіх выйшлі гомасэксуалісты) - каля 90% выпадкав.\nГамасэксуалісты займаюць бачнае месца в сучаснай жыцця, у асновным асацыюем з людзьмі багемы і творчасці (Вэрлен, Рэмбо, Чайковскі, Жан Марэ, Версаче, Лукіно Вісконці, Чайковскі і г.д.). p> Прычыны такой арыентацыі могуць крыцца в наступных фактарах (на 2-й групы):\nАнтаганізм да аднаму з бацьков супрацьлеглага полу (автарытарны бацька в дачкі, страх перад бацькам). p> Частыя сваркі паміж бацькамі з ужываннем гвалту, якія правакуюць агіду да гетэрасэксуальным адносінам, што замацовваецца добрымі адносінамі з аднаполымі аднагодкамі. p> Пазбавленне кампаніі дзяцей супрацьлеглага полу (дзіцячы дом, аднаполы інтэрнат). p> Выразнае перавагу значным з бацьков супрацьлеглага полу ("калі б ты была хлопчыкам "). p> Асаблівасці характару (празмерная замкнёнасць, сарамлівасць, якая вядзе да цяжкасцей у кантактах з процілеглым падлогай). p> Трэцяя група прычын, якія вядуць да гомасэксуалізму - сацыяльныя (асновы, нормы грамадства або асяроддзя). Напрыклад, гомасэксуальны кантакт у Старажытнай Грэцыі быв нормай (Платон, Арыстоцель і г. д.). Сюды ж варта аднесці прыналежнасць да багеме, да часу, нацыі, класу (турма, армія, экспедыцыя, морпереход), роля значных асоб (напрыклад, Фрэдзі Мэрк'юры для прыхільнікав Квін). p> Паколькі гомасэксуалізм - з'ява разнастайнае, варта адрозніваць:\nПсевдогомосексуализм (Цяга адсутнічае, а кантакт - дзеля выгады, прастытуцыя). p> Нарциссический гомасэксуалізм (затрымка сэкс-ролевай ідэнтыфікацыі на нарциссической стадыі) - звязаны з сям'ёй і найбольш зручны для псіхатэрапіі. p> псіхогенный гомасэксуалізм (з-за страху, сарамлівасці, наступствы травмы) - таксама вылечваецца пры жаданні кліента. p> Правдзівы гомасэксуалізм (праява біялагічнай прыроды). p> Асабняком варта падлеткавы пераходнай гомасэксуалізм, пры якім варта высветліць, з'являецца такі кантакт нормай, паталогіяй, вымушанай мерай (рэакцыя на пазбавленне зносін з процілеглым падлогай) або проста вынікам эксперыменту (Да 90% падлеткав мелі аднакратны гомасэксуальны кантакт). p> У аснове большасці няісціннасці гомасэксуальных актав ляжыць страх перад жанчынай (Маці). Пры наявнасці автарытарнага, хто адмавляе Айца і спакушае маці, Эдып комплекс не дазваляецца в 3-4 гадовым узросце і в далейшым фіксуе непавнавартаснасць (мужчына мацней і знішчыць ...


Камандзір базы ЗША каля Беларусі: Гэта місія адпужвання\nУ Літве – чарговыя вайсковыя вучэнні з удзелам чатырох тысяч жаўнераў NATO. Мы з’ездзілі на базу ў Пабрадзе, каб паразмаўляць з імі, а таксама запыталі экспертаў, якім будзе адказ беларускага кіраўніцтва, якое яшчэ нядаўна нервова рэагавала на палову тысячы амерыканцаў каля нашай мяжы.\nПрадстаўнікі адзінаццаці краінаў Альянсу, падзеленыя на гэтак званых чырвоных і сініх, будуць два тыдні за 15 кіламетраў ад Беларусі вучыцца нападаць і абараняцца на палігоне ў Пабрадзе.\nКажа камандзір батальёну 1-й дывізіі кавалерыі Арміі ЗША ў Літве падпалкоўнік Стывэн Джонсан:\n«Мы тут, каб супрацоўнічаць з літоўцамі. Гэта місія адпужвання і частка аперацыі «Атлантычная рашучасць». Яе мэта – наладзіць гатовасць паміж намі, спраўдзіць здольнасці літоўскага войска ды яго партнёраў».\nНазва вучэнняў – «Жалезны воўк» – цалкам супадае з назваю матарызаванай пяхотнай брыгады, якая базуецца пад Руклай, і складзе касцяк літоўскіх удзельнікаў манеўраў.\nКаментуе Аляксандр Алесін, вайсковы аглядальнік, Менск:\n«Жалезны воўк» – гэта, можна сказаць, брыгада спецназу, калі казаць па-нашаму. Яны надзвычай добра падрыхтаваныя, натрэнаваныя на індывідуальную працу. Вядуць дыверсійна-выведную дзейнасць. І што яны там адпрацоўваюць, яны да канца не скажуць».\nГалоўны партнёр літоўскіх вайскоўцаў у вучэннях – шматнацыянальны батальён NATO ў Літве. У той жа час у нашых паўночных суседзяў перад манеўрамі дыслакавалі другі замежны батальён NATO – амерыканскі. Афіцыйная версія вучэнняў – паляпшэнне ўзаемадзеяння паміж сіламі чальцоў Альянсу. Простымі словамі – даць жаўнерам з адной часткі свету прывыкнуць да незвычайнага для іх надвор’я і краявідаў, акцэнту англійскай мовы.\nГаворыць Мэт’ю Нубэль, сяржант з 1-й дывізіі кавалерыі Арміі ЗША:\n«З мясцовымі я размаўляў адзін або два разы. Камунікацыя крыху складаная, але нам дапамагае мова жэстаў».\nЛогіка вучэнняў – адпрацаваць да аўтаматызму вайсковую лагістыку, навучыцца хутка перакідваць жаўнераў туды, дзе яны патрэбныя ў тую ці іншую хвіліну.\nКаментуе Александрас Матоніс, вайсковы аглядальнік, Літоўскае тэлебачанне LRT:\n«Ратацыйныя сілы ЗША, якія прысутнічалі тут у складзе адной роты, перакідваліся цягам дзвюх гадзінаў з Італіі, дзе дыслакаваная 173-яя брыгада ПДВ. Яны сядалі ў самалёт і пераляталі некалькі краінаў ды сядалі тут парашутным чынам».\nЛітоўскія эксперты кажуць, што падобную сістэму цяпер актыўна ўжывае ў сваіх вучэннях Расея.\nПрацягвае Александрас Матоніс:\n«Пастаянна ладзіцца перакідванне войскаў на вельмі далёкія адлегласці, у вялікім складзе. Пастаянна ладзіцца праверка на боегатовасць. Вайсковыя службоўцы з сібірскіх акругаў самалётамі і цягнікамі перакідваюцца ў еўрапейскую частку [краіны]. І наадварот».\nІ хаця «жалезныя ваўкі» ладзяць аднайменныя вучэнні два разы ў год, той факт, што сёлета яны трэнуюцца амаль каля самой беларускай мяжы з такою колькасцю жаўнераў з такой колькасці краінаў, выклікае ў кіраўніцтва Беларусі непакой.\nУздоўж беларуска-літоўскай мяжы ўжо актыўна працуе беларуская выведка, суседнія з Літвою вайсковыя часткі пераведзеныя ў стан баявой гатовасці, а вайсковае камандаванне хутчэй за ўсё рыхтуе вучэнні ў адказ налета.\n«Яны могуць насіць не назву «Захад», але дзесьці на бліжэйшых палігонах – вучэнні сілаў спецыяльных аперацыяў, стрэльбы ракетна-артылерыйскіх частак і гэтак далей».\nПадчас запісу рэпартажу натаўскія вайскоўцы зладзілі інтэграцыйную сустрэчу для жыхароў гораду Анікшчаі на поўначы Літвы. Мясцовыя жыхары маглі як паразмаўляць з жаўнерам, гэтак і дакрануцца да зброі.\nЖыхары гораду Анікшчаі каментуюць міжнародныя вучэнні ў Літве:\n«Мы цешымся. Столькі гадоў мы былі акупаваныя – і вось цяпер мы ў такім саюзе, які, напэўна, будзе гарантаваць нам мірнае жыццё».\n«Я мала ведаю пра імавернасць расейскай агрэсіі, але калі гэта здарыцца – мы абароненыя NATO».\n«Гэта вельмі добрая справа! Кожны жыхар павінен ведаць, як ён будзе абаронены, і як нам абараняцца ад гэтага, скажам, ворага, які можа зʼявіцца. Як казаў Гарбачоў, небяспека пагражае – і гэта адчуваецца. Адчуваецца, што можа ўзнікнуць сусветная катастрофа. Дай Бог, каб гэтага не было».\nНатаўскія стратэгі прагназуюць, што калі катастрофа (з іхнага пункту гледзішча – агрэсія Расеі) і здарыцца, гэта адбудзецца на мяжы Польшчы ды Літвы, вузкай палосцы сушы, якая ляжыць паміж Беларуссю і Калінінградскай вобласцю. Менавіта ў Калінінградзе Расея імкліва нарошчвае цяпер сваю вайсковую прысутнасць.\n«Мы адзначаем рэзкае павелічэнне колькасці расейскага кантынгенту ў Калінінградскай вобласці. Туды перакідваюцца ракетныя часткі, узброеныя брыгадамі «Іскандэр». Туды перакідваюцца С-400, танкавыя падраздзяленні. Павялічваецца групоўка флоту. Мы бачым, што Калінінградская вобласць насычаецца войскамі».\nСуседзі гэта бачаць і ўсё часцей запрашаюць да сябе саюзнікаў з NATO. У адказ на гэта Расея дасылае ў раён Балтыкі яшчэ больш зброі ды войска. Сітуацыя нагадвае снежны ком, дасягнуць крытычнага памеру якому не дасць адсутнасць грошай.\nПадсумоўвае Александрас Матоніс:\n«Нават арганізацыя асобнага гарадка для батальёну з 500 чалавек – гэта немаленькае прадпрыемства. Каб прысутнічалі яшчэ некалькі тысячаў амерыканскіх вайскоўцаў – гэта вельмі дорага».\nБазу ў Пабрадзе для амерыканцаў літоўцы пабудавалі ды ўтрымліваюць з уласнай кішэні, і каб будаваць новую, палітыкам давядзецца пераканаць сваіх грамадзянаў.\nГенералаў у вайсковую гонку ўцягнулі палітыкі, а выцягнуць – эканамісты.\nСюжэт выйшаў у праграме «ПраСвет» 08.11.2019\nІншыя тэмы праграмы:\nБеларускія і польскія дыпламаты знайшлі дарогу да збліжэння\nПадтрымка саюзу з Расеяй падае, а з Еўразвязам расце. Інтэрв’ю з сацыёлагам Андрэям Вардамацкім\nРаман Якаўлеўскі: Уладзіміра Макея могуць зрабіць ахвярным казлом\nЧаму мільён пратэстуе ў самай багатай дзяржаве Лацінскай Амерыкі?\nТэгі: Iskander Kaliningrad NATO Аляксандр Алесін Беларуска-літоўская мяжа вайсковыя вучэнні Жалезны воўк жаўнеры ЗША Літва ПраСвет спецаперацыі


Нацбанк Беларусі прааналізаваў наступствы санкцый - Народная Воля\nУ Нацбанку Беларусі прааналізавалі магчымыя наступствы ад заходніх санкцый і прыйшлі да не самых абнадзейлівых высноваў, паведамляе Еўрарадыё.\n“Гэтыя меры будуць мець пэўны ўплыў на фінансавы сектар”, — прызнае ў інтэрв’ю БЕЛТА намеснік старшыні праўлення Дзмітрый Калечыц.\nПаводле яго слоў, могуць зменшыцца аб’ёмы беларускага экспарту і, адпаведна, “аб’ёмы валютнай выручкі, якая паступае ў краіну”. Прагназуецца і зніжэнне імпарту.\n“У сукупнасці гэта значыць, што ўплыў дадзенага шоку на збалансаванасць знешняга гандлю будзе умераным і расцягнуты ў часе”, — кажа намеснік старшыні праўлення Нацбанка.\nДзмітрый Калечыц прызнае, што “ў пэўнай ступні знізяцца магчымасці для прыцягнення знешняга фінансавання” і гэта “можа закрануць сферу знешняга дзяржаўнага доўга“. Чакаецца і “пэўнае ўзмацненне ціску на валютны рынак”. Аднак у Нацбанку падкрэсліваюць, што “эфекты ад знешніх шокаў будуць праяўляцца паступова”.


Уладзімір Някляеў - Kreva.Travel\nПаэт, пісьменнік і палітык родам з Крэва\nУладзімір Някляеў – аўтар дзясяткаў кніг паэзіі і прозы. Многія з іх перакладзены на розныя мовы свету. Так паэт праславіў сваё роднае мястэчка, пра любоў і адданасць да якога ён кажа ў сваіх творах.\n– Крэва – мой космас. Я яго грамадзянін. Хтосьці можа сказаць, што гэта правінцыйна… Што ж, няхай. Я ўжо не ў тым узросце, не ў тым разуменні жыцця, яго каштоўнасцяў, каб цурацца правінцыйнасці, – не саромеецца прызнаць сябе местачковым патрыётам Уладзімір Някляеў.\nБудучы паэт, пісьменнік і палітык з’явіўся на свет 9 ліпеня 1946 года ў Смаргоні. Яго бацька, Пракоп Някляеў, паходзіць з Валгаградскай вобласці. Пасля вайны яго адправілі ў Заходнюю Беларусь ствараць калгасы. Ён працаваў старшынёй сельсавета ў Крэве. Тут і пазнаёміўся з маці Уладзіміра – Анастасіяй Магер.\nДзяцінства маленькі Валодзя правёў у Крэве. Дагэтуль успамінае, як на гарадзішчы гуляў з хлопчыкамі ў вайну і лазіў па нямецкіх бліндажах.\nУ першы клас ён пайшоў у крэўскую школу, потым да дзявятага класа вучыўся ў Смаргоні. У школьныя гады займаўся музыкай. Нават граў у аркестры народнай музыкі імя Агінскага – адказваў за цымбалы і кантрабас.\nУ 15 гадоў Уладзімір Някляеў паехаў вучыцца ў Мінскі тэхнікум сувязі. Музыку ён памяняў на бокс і барацьбу. Праўда, з-за сур’ёзнай траўмы трэніроўкі прыйшлося спыніць. Пасля тэхнікума Ўладзімір працаваў на Далёкім Усходзе і ў Сібіры.\nПачынаў журналістам, стаў апальным рэдактарам\nУ 21 год Някляеў вярнуўся ў Мінск. Тут ён 4 гады працаваў радыёмеханікам у атэлье. Працу сумяшчаў з вучобай на філфаку Мінскага педінстытута. Потым звольніўся, паехаў у Маскву і паступіў яшчэ і на аддзяленне паэзіі Літінстытута. Неўзабаве перавёўся на завочнае аддзяленне і канчаткова пераехаў у Мінск.\nЗа год да сканчэння філфака Уладзімір Някляеў пачаў працаваць журналістам. Яго кар’ера стартавала ў 1972 годзе ў газеце «Знамя юности» – адной з самых тыражных газет таго часу. У 29 гадоў Някляеў стаў рэдактарам бюлетэня «Тэатральны Мінск», праз тры гады сышоў на Беларускае тэлебачанне.\nЗ 1987 па 1998 Уладзімір Някляеў быў галоўным рэдактарам часопіса «Крыніца». Сваю рэдакцыю ён зваў «бліскучым сузор’ем». З Някляевым працавалі вядомыя літаратары: Уладзімер Арлоў, Леанід Дранько-Майсюк, Алесь Разанаў, Леанід Галубовіч. Толькі сузор’е згасла. Някляеў патрапіў у няласку да тагачаснага віцэ-прэм’ера Ўладзіміра Замяталіна. Паэт абвінаваціў уладу ў тым, што яна забівае беларускую культуру. Някляева звольнілі, а часопіс неўзабаве зачынілі.\nДа 1999 года Уладзімір Някляеў рэдагаваў штотыднёвік «Літаратура і мастацтва». Пасля гучнага звальнення і канфлікту з уладамі з’ехаў у Польшчу, а потым на 4 гады ў Фінляндыю. У Беларусь ён вярнуўся толькі ў 2004 годзе.\n«Гуляць дык гуляць» і драма пра Крэва\nУладзімір Някляеў піша толькі па-беларуску. Хоць першую кнігу вершаў ён падрыхтаваў на рускай мове. Рукапіс аднёс у маскоўскае выдавецтва «Маладая гвардыя»… а потым забраў. І вырашў выдаць зборнік на роднай мове. Ён пабачыў свет ў 1976 годзе пад назвай «Адкрыццё».\nУ 80-я Някляеў пісаў шмат песень для ансамбляў «Песняры», «Сябры», «Верасы», а таксама для Зміцера Вайцюшкевіча, эстрадных спявачак Анжалікі Агурбаш, Ірыны Дарафеевай. Мабыць, самы гучны хіт на верш Уладзіміра Някляева – «Гуляць дык гуляць» у выкананні «Сяброў». Музыку да некаторых тэкстаў паэта напісаў знакаміты кампазітар Васіль Раінчык.\nУ Някляева выйшлі дзясяткі кніг. Гэта зборнікі вершаў «Наскрозь», «Прошча», «Кон» і іншыя, кнігі прозы «Цэнтр Еўропы», «Знакі прыпынку»…\nУ 2010 ён выдаў «Лісты да Волі» – вершы, якія напісаў у следчым ізалятары КДБ.\nНякляеў таксама аўтар вялікіх раманаў. У эміграцыі ён прэзентаваў «Лабух». А ў 2012 годзе выйшаў «Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без». За гэтую кнігу Някляеў атрымаў міжнародную прэмію імя Ежы Гедройца.\nУ 2015 годзе Беларускі інстытут навукі і мастацтва ў ЗША вылучыў Уладзіміра Някляева на Нобелеўскую прэмію па літаратуры. У гэтым інстытут падтрымала нью-ёркскае выдавецтва Juliette, якое выпусціла зборнік вершаў паэта. Кніга «Belarus – Беларусь» выйшла на трох мовах: беларускай, рускай і ангельскай.\nУ лютым 2018 выйшла чарговая кніга прозы Уладзіміра Някляева – «На ўсякім свеце».\nАмаль усе творы паэта так ці інакш звязаныя з Крэвам. Роднаму мястэчку ён прысвяціў мноства вершаў. Ну а калі ў нейкай кнізе Крэва не згадваецца наўпрост, пэўна, на радзіме пісьменнік над ёй працаваў.\nУ адным з апошніх інтэрв’ю Някляеў прызнаўся, што цяпер ён заняты драмай «Крэва». У гэтым творы ён хоча адлюстраваць драматычную гісторыю мястэчка.\n– Усё, што звязана з Крэвам – гэта ёсць маё жыццё, мой лёс. Усё, што звязанае з той гісторыяй, якая працякала па гэтых пагорках, з магіламі маіх бацькоў, маіх дзядоў і прадзядоў. Гэтага досыць, каб не пачувацца самотным чалавекам у гэтым свеце. Гэтага нават больш, чым досыць, – прызнаецца Уладзімір Някляеў і дадае: – Я ў Крэве нарадзіўся, тут і памру.\nУ 2010 годзе Уладзімір Някляеў стаў лідарам грамадскай кампаніі «Гавары праўду». Ён удзельнічаў з ёй у прэзідэнцкіх выбарах у Беларусі ў якасці кандыдата ў прэзідэнты. Пасля масавых пратэстаў ён быў арыштаваны. Тым не менш, Уладзімір Някляеў не кінуў грамадскую працу, і цяпер сумяшчае яе з літаратурай.\nДэмакратыя, як у Заходняй Еўропе\nXIV – XVIII стст.


Няхай гучаць пытаньні!\n07.12.2007 / 08:37 18\nОн-лайн канфэрэнцыя галоўнага герарха адной з вядучых царкоўных канфэсій – гэта пакуль што зьява незвычайная ў Беларусі. Так што архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч пакуль цалкам ідзе у рэчышчы зьвязаных зь ім чаканьняў. Піша ў сваім блоґу Аляксандар Шрамко.\nОн-ляйн канфэрэнцыя галоўнага герарха адной з вядучых царкоўных канфэсій – гэта пакуль што зьява незвычайная ў Беларусі. Так што архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч пакуль цалкам ідзе у рэчышчы зьвязаных зь ім чаканьняў.\nЗразумела, пытаньні ўсё ж нашмат больш вострыя, чым адказы. Ды й дзіўна, калі б было наадварот – у адрозьненьні ад тых людзей, што задавалі пытаньні, ён асоба адказная і ягонае неасьцярожнае слова можа адазвацца па ўсякаму, тым больш у нашай краіне.\nАле радуе той факт, што, як здаецца, ні воднае пытаньне не было адкінутае. Тым больш, што хто там ведае, было такое пытаньне ці не.\nІ што цікава, атрымліваецца, што самі гэтыя пытаньні, добра вядомыя нам па спрэчкам у інтэрнэце, раптам набылі такім чынам зусім іншы статус. Яны міжвольна пачынаюць гучаць куды больш значна, чым проста нейкія меркаваньні, раскіданыя на шматлікіх старонках інэту.\nТак што не бяруся судзіць аб адказах. Дзякуй і тое, што прагучалі пытаньні. Думаецца, што гэта будзе працягвацца далей.. Кандрусевіч будзе падтрымліваць сваю рэпутацыю адкрытага для сродкаў інфармацыі чалавека. Пры гэтым і далей наўрад ён скажа нешта такое незвычайнае. Будуць тыя ж акруглыя адказы ў стылі “і нашым, і вашым”.. Але ж будуць гучаць пытаньні, праз яго будуць яны гучаць. І мы ніколі можа не даведаемся, ці рабіў ён гэта асэнсавана, ці ён міжвольна стаў такім свайго роду прыладам у руках Божых.\nАле як шчасьлівыя тыя, каго Бог абраў у якасьці прыладу Свайго!\nМне, як праваслаўнаму, толькі хацелася б, каб з той жа адкрытасьцю выступалі і праваслаўныя герархі. Можа хто зь эпіскапаў адважыцца на гэткаю ж он-ляйн канфэрэнцыю? Зноў жа паўтараю, няхай нават будуць ня такія ўжо значныя адказы, але дайце ж нам задаць пытаньні. Само пытаньне дае накірунак і дае надзею. Мне здаецца, што мёртвая супольнасьць не тая, якая разрываецца ад унутраных недахопаў, хваробаў ці нават парокаў. Калі гучыць пытаньне, працягваецца жыцьцё. Калі пытаньняў няма, то як там усё не выглядае лагодна – гэта сьмерць. Калі мяне тут пытаюць, што гэта я так прывязаўся да праваслаўя (пры чым канкрэтнаму сучаснаму праваслаўю), я магу так і адказаць – мяне шмат што не задавальняе, шмат што нават прыводзіць у адчай, але я чую, што пытаньні гучаць, гучаць дастаткова, каб гэта было бясспрэчна для царкоўнага чалавека.\nАле, на жаль, чамусьці лічыцца, што гэтыя пытаньні, сам факт іх існаваньня можа “спакусіць”, “адштурхнуць” і гэтак далей…\nА мне здаецца, што як раз наадварот. Няхай гучаць пытаньні! Можа ад гэтага страціцца шмат ілюзій, але затое будзе бясспрэчна – перад намі хворы, але жывы чалавек, а не зьнешне ўпрыгожаны, але мёртвы труп.\n11.12.2007 / 11:22\nЧалавек і Хвядос, вы проста абодва ведаеце, што зрабілі б з іншымі, калі б вам панашцавала зрабіцца браткамі-мянтамі. Адсюль ваша ананімнасць. А прычына ў тым, што праваслаўныя, або каталікі, Вашы бацькі ніколі не казалі вам пра катэгарычны імператыў Канта, няважна ў якой фармулёўцы. Я пра сутнасць. І такіх вас 9 мільёнаў сама меней.\nхвядос / адказаць\n11.12.2007 / 21:17\nШаноўны Алесь Белы! Вы, відаць, лепш за мяне ведаеце, што б я рабіў на мянтоўскай пасадзе. Бачыце праз адлегласьць ды цьмянасьць нікаў наскрозь, усю глыбінную сутнасьць. Мо Вы сапраўды нейкі празорца і прарок, якому Сам Езус дэлегаваў нават Сваё права судзіць людзей за Вашу шчырую веру ў Яго?...Стоп! Якую шчырую! Вы ж па вызначэньні ня можаце быць шчырым, толькі гарлівым. Тады і вера Ваша - гарлівая? А ўвогуле, ёсьць такое слушнае меркаваньне, што ўсё тое, што чалавек ўважае за заганнае ды кепскае звонку сябе, туліцца ў ім самім, незаўважнае для яго, але добра бачнае навакольным. Гэта так званы мэханізм праекцыі. Так і Вы, мусіць, выцягнулі на сьвет стаха з уласнага падсьвядомага, дзе самі ўяўляеце сябе шчырым стахам, кіруючы ў вырай грамаду ( ці не курыную?). Але якое дачыненьне маюць навакольныя да справаў Вашага ўнутранага сьвету ды неадрэагаваных эмоцый? Калі ласка, вырашаючы свае нэўратычныя праблемы будзьце трошкі больш карэктным да староньніх людзей. ЗЫ: наконт ананімнасьці: памятаецца, Вы раней на адной з галінак форуму падпісваліся і Алесем Белым і Гарлівым, прычым Гарлівага нагружалі дзёрзкімі і экстравагантнымі камэнтарамі, выступаючы пад сапраўдным імем больш стрымана. І, дарэчы, Вы тады катэгарычна адмовілі сваю датычнасьць да Гарлівага. Гэта можа спраўдзіць пры жаданьні любы чытач НН.\n13.12.2007 / 19:43\nне хрена себе, пацаны завелись!


Спецслужбы таемна вывезлі з «ДНР» экс-камандзіра СПА. Ён можа быць важным сведкам у справе збітага «Боінгу»\nУ канцы чэрвеня ўкраінскія спецслужбы правялі аперацыю на тэрыторыі падкантрольнай «ДНР» і затрымалі былога камандзіра СПА ў горадзе Снежнае Уладзіміра Цемаха. Зацікавіць сілавікоў Цемах мог…\nУсё больш краін прыпыняюць палёты Boeing 737 MAX, якія чакаюць у Беларусі\nПасля авіякатастрофы ў Эфіопіі больш за 10 краін прыпынілі палёты самалётаў Boeing 737 MAX. У прыватнасці, выкарыстанне авіялайнераў гэтай мадэлі забароненае ў Вялікай Брытаніі, Сінгапуры,…\nУ сеціве з'явіўся фільм пра Уладзіміра Пуціна, які быў зняты расейскімі прапагандыстамі і прэс-сакратаром выбарчага штаба Пуціна Андрэем Кандрашовым. У фільме расейскі прэзідэнт, у прыватнасці,…\nЗ Нью-Ёрку ў Лондан за 55 хв. Боінг хоча будаваць знішчальнікі\nПрататып паказалі ў ЗША. Эксперты распавялі, калі могуць з'явіцца першыя самалёты кампаніі.\n2018.01.11 15:21\tВІДЭА\nТоп-тэхналогіі – 2018. Тур вакол Месяца і разумныя святлафоры ў Берасці\nПра самыя чаканыя адкрыцці гэтага года – Ігар Кулей.\n2017.07.17 13:44\tФота + Відэа\nBellingcat ідэнтыфікаваў магчымага ўдзельніка транспартавання «Бука», які збіў малайзійскі «Боінг»\nДаследчая група Bellingcat, якая займаецца расследаваннем крушэння малайзійскага «Боінга» пад Данецкам у 2014 годзе, назвала імя сепаратыста які, як мяркуецца, удзельнічаў у аперацыі па транспартаванню…\n2017.01.16 22:16\tВІДЭА\nПрынамсі 37 асобаў загінулі ў выніку авіякатастрофы ў ваколіцах сталіцы Кыргызстану. Грузавы «Боінг-747», які належаў турэцкай авіякампаніі, абрынуўся ў прадмесці Бішкеку падчас заходу на пасадку.…\nУ Расеі прадаюць дзіцячыя ложкі стылізаваныя пад зенітны ракетны комплекс «Бук-М1»\nМенавіта з такога «Буку» 17 ліпеня 2014 года над Данбасам збілі самалёт «Boeing 777» кампаніі «Malaysia Airlines», які ляцеў з Амстэрдаму ў Куала-Лумпур. У выніку…\n2016.09.30 20:18\tВІДЭА\nЖурналіст НТВ абазваў «баранам» і выгнаў са студыі ўкраінскага блогера\n28 верасня падчас эфіру праграмы «Месца сустрэчы» на тэлеканале НТВ вядоўца Андрэй Норкін выпіхаў са студыі ўкраінскага палітолага Сяргея Запарожскага.


Сёлета традыцыйнае штогадовае сьвята адзінства беларускага друкаванага слова з гісторыяй і культурай праводзіцца ў дваццаты раз.\nАфіцыйнае адкрыцьцё культурніцкай імпрэзы адбудзецца 1 верасьня. Сёньня ж афіцыйная частка першай паловы дня была прысьвечана адкрыцьцю адрамантаваных у райцэнтры кінатэатра, дома культуры, чыгуначнага ды аўтобуснага вакзалаў. Чырвоныя стужкі пераразалі службоўцы зь Міністэрстваў культуры, інфармацыі, чыноўнікі з Магілёўскага аблвыканкаму ды Быхаўскага райвыканкаму.\nПершым у Быхаве адкрылі адрамантаваны кінатэатар "Радзіма". Назву на фасадзе пакінулі расейскамоўнай. Адкрыцьцё праходзіла па-расейску. Па- расейску выступалі старшыня аблвыканкаму Пётар Руднік і міністар культуры Беларусі Барыс Сьвятлоў.\nУ прамове па-расейску міністар культуры Барыс Сьвятлоў адзначыў:\n"...Хоць мы і пачынаем нашы вялікія мерапрыемствы з адкрыцьця кінатэатра, кінатэатра „Радзіма“, але ж мы заўжды памятаем, што на пачатку было слова і на пачатку была радзіма..."\nЯкім гэтае слова было, расейскім, ці беларускім, міністар Сьвятлоў не ўдакладніў. Вонкава ж беларускага слова ў аздабленьні цэнтральнай вуліцы райцэнтру імя Леніна было значна менш за расейскае.\nНа тое, што беларускай мовы замала на сьвяце беларускай пісьменнасьці і культуры, наракалі і тыя з быхаўцаў, зь якімі ўдалося пагутарыць. Чаму так сталася, людзі тлумачылі па-рознаму. Адно зь меркаваньняў:\n"Прызвычаіліся гаварыць на зьмешаных мовах. Моладзь цяпер ня дужа хінецца да беларускай мовы. А старыя толькі на вёсках гавораць па-беларуску. Гэта вось няправільна. Кожная нацыя павінна гаварыць па-свойму, але й вучыць іншыя мовы".\nЦэнтрам урачыстасьцяў Дня беларускай пісьменнасьці зрабілі пляц перад раённым Домам культуры. Яго агарадзілі турнікетамі. Па пэрымэтры стаялі салдаты ўнутраных войск. На пляц людзі праходзілі празь міліцэйскія прапускныя пункты. Жыхары райцэнтру прызнаваліся, што з такімі захадамі бясьпекі сутыкаюцца ўпершыню. На пляцы людзей было няшмат. Быхаўцы зь недаверам паглядалі на турнікеты і міліцыянтаў.\nФасады быхаўскіх помнікаў архітэктуры — былых замка і сынагогі, пра неабходнасьць рэстаўрацыі якіх шмат гаварылася напярэдадні Дня беларускага пісьменства, схавалі за расфарбаванай дзяругай. Звонку схаваныя будынкі былі нібыта ўпакаваныя ў сьвяточныя скрынкі.\nПётар Руднік, калі адчынялі кінатэатар, паведаміў, што да Дня беларускага пісьменства былі падрыхтаваныя 129 аб’ектаў, на якія патрацілі 200 мільярдаў рублёў. Жыхары Быхава адзначалі, што такога прыбранага гораду даўно ня бачылі. Тым ня менш, сьвежаўзараныя газоны, якія не пасьпелі зарасьці травой, пакідалі сумнае ўражаньне. Сям-там на іх ад дажду ўтвараліся лужыны.\nУ межах Дня пісьменнасьці заплянаваныя выставы, навукова-практычныя канфэрэнцыі, літаратурныя чытаньні, канцэрты, дыскатэка. Завершыцца сьвята фаервэркам.\nТемы: культура, книги, мова, местная власть, министерства


Запускаецца лабараторыя кампаній супраць хатняга гвалту «TellingHerStory»\nПраз каранавірус у свеце развіваецца яшчэ адна эпідэмія – эпідэмія хатняга гвалту. Для кагосьці зачыненыя дзверы – гэта захад дзеля бяспекі, а для кагосьці – жыццёвая рызыка, з якой немагчыма справіцца без дапамогі звонку.\nЗ 29 сакавіка па 23 траўня Пражскі цэнтр грамадскай супольнасці ладзіць анлайн-лабараторыю «TellingHerStory» з мэтай падтрымаць НДА, грамадскія ініцыятывы, шэлтары і медыя, якія працуюць з праблемай хатняга гвалту ў краінах Усходняй Еўропы, Цэнтральнай Азіі і Каўказа.\nЛабараторыя будзе складацца з вэбінараў, практычных заданняў і кансультацый. Яна дапаможа кампаніям удзельнікаў(-ніц) фінансава і інфармацыйна, а іх саміх навучыць працаваць з ахвярамі хатняга гвалту і кіраваць грамадскімі кампаніямі.\nКаб удзельнічаць у лабараторыі, арганізацыям трэба мець:\nдосвед працы з сямейным ці партнёрскім гвалтам (юрыдычная і псіхалагічная дапамога, асвета і інш.);\nразуменне таго, якую праблему яны хочуць вырашыць сваёй кампаніяй;\n1 ці 2 чалавекі ад каманды.\nПадаць заяўку на ўдзел можна да 14 сакавіка. Падрабязная інфармацыя пра лабараторыю «TellingHerStory» – тут.


Алесь Сілкоў: На выбарах будзе 1200 назіральнікаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАлесь Сілкоў: На выбарах будзе 1200 назіральнікаў\nРэгіянальны каардынатар кампаніі “Права выбару” Алесь Сілкоў распавядае пра тое, чаму выбары ў мясцовыя саветы найбольш складаныя для назірання.\nАлесь Сілкоў: Зараз у нас ідзе падрыхтоўка назіральнікаў. Выбіраем участкі, дзе будуць балатавацца найбольш моцныя кандыдаты, каб зрабіць там і найбольш моцнае назіранне. Увогуле, збіраемся ахапіць 500 участкаў. Таксама асаблівую ўвагу будзем звяртаць і на акругі, дзе найбольшы адсотак папярэдняга галасавання.\nРР: Вы будзеце працаваць ва ўзаемадзеянні з кандыдатамі?\nАлесь Сілкоў: Так, нашы прадстаўнікі у абласцях пастаянна ўзаемадзейнічаюць з партыйнымі структурамі, каб узгадніць будучую працу. Дарэчы, самі кандыдаты таксама павінны арганізоўваць назіранне, яны найперш зацікаўлены ў гэтым.\nРР: Колькі чалавек будзе задзейнічана ў назіранні?\nАлесь Сілкоў: 1200 чалавек. Можа быць, у колькасным плане гэта і недастатковая лічба, але пастараемся зрабіць назіранне больш якасным. Акрамя гэтага, будуць працаваць яшчэ і валанцёры, таму ўсяго назіральнікаў будзе значна больш.\nРР: Ці праўда, што падчас мясцовых выбараў назіральнікам складаней за ўсё працаваць?\nАлесь Сілкоў: Безумоўна, бо гэтая кампанія – не парламенцкія і не прэзідэнцкія выбары, да якіх асаблівая ўвага. Таму шмат у чым якасць назірання на мясцовых выбарах залежыць ад таго, як сам кандыдат паставіцца да сваёй кампаніі. Калі яны хочуць бачыць вынік сваёй працы, то трэба арганізоўваць дадатковае назіранне на ўзроўні. А ўвогуле, цікавасць да мясцовых выбараў зусім малая. Нават ва ўлады.\nНа Гарадзеншчыне рыхтуюць назіральнікаў за выбарамі\nАлесь Рамановіч: Недавер да ўлады вельмі моцны\nРаман Юргель: Палітычнай актыўнасці напярэдадні выбараў няма\nЧаму ўлады перадумалі змяняць выбарчы закон?


АБРАЗ БОЖАЙ МІЛАСЭРНАСЦІ\nЯго паходжанне звязана з аб'яўленнем Пана Езуса сястры Фаустыне ў Плоцку 22 лютага 1931 г. Падчас гэтага аб'яўлення Хрыстус выказаў пажа-данне, каб быў намаляваны такі абраз і каб унізе яго былі змешчаны словы: Езу, давяраю Табе.На абразе прадстаўлены ўваскрослы Хрыстус, на руках і нагах якога—сляды ўкрыжавання.\n3 прабітага, нябачнага на абразе, Сэрца, зыходзяць два промні: чырвоны і бледны. Калі Езусу было зададзена пытанне аб іх значэнні, Ён растлумачыў: «Бледны промень азначае ваду, якая апраўдвае душы; чырвоны промень азначае кроў, якая з'яўля ецца жыціфм душаў. Гэтыя два промні выйшлі з глыбіні Маёй Міласэрнасці тады, калі Маё канаючае Сэрца было адчынена дзідаю на крыжы (299). Інакш кажучы, гэтью промні азначаюць святью сакрамэнты, а таксама святы Касцёл, народжаны з прабітага боку Хрыста, і дары Духа Святога, біблейскім сімвалам якога з'яўляецца вада. «Шчаслівы, хто будзе жыць у іх святле, — сказаў Езус, — бо не спасцігне яго рука Божага правасуддзя» (299).\nТакім чынам, абраз паказвае вялікую міласэрнасць Бога, якая ва ўсёй паўнаце была аб'яўлена ў пасхальнай містэрыі Хрыста і самым жыватворным чынам ажыццяўляецца ў Касцёле праз святыя сакрамэнты. Абраз павінен выконваць ролю пасудзіны для чэрпання ласкаў і быць знакам, які нагадвае вернікам пра неабходнасць даверу ў адносінах да Бога і міласэрнасці ў адносінах да бліжніх. Аб духоўнай паставе даверу гавораць словы, змешчаныя ў надпісе пад абразом: Езу, давяраю Табе. «Абраз, — сказаў Езус, — павінен нагадваць абпатрабаваннях Маёйміласэрнасці, бо нават самая моцная вера нгчым не дапаможа без учынкаў» (742).\n3 такою формаю ўшанавання абраза, якая грунтуецца на даверлівай малітве, злучанай з учынкамі міласэрнасці, Пан Езус звязаў наступнае асаблівае абяцанне — абяцанне ласкі збаўлення, вялікіх дасягненняў на шляху да хрысціянскай дасканаласці, ласкі шчаслівай смерці, а таксама абяцанне ўсялякіх іншых ласкаў і зямных дабро-таў, аб якіх з даверам будуць прасіць у Яго міласэрныя людзі.\n«Я даю людзям пасудзіну, — сказаў Пан Езус сястры Фаустыне Кавальскай, — з якою яны па вінны прыходзіць па ласкі да крыніцы міласэрнасці. Гэтаю пасудзінаю з'яўляецца гэты абраз з надпісам: Езу, давяраю Табе» (327). «Праз гэтпы абраз Я буду ўдзяляць душам шматплікія ласкі, і тпаму няхай кожная душа мае да яго достпуп» (570). «Я абяцаю, што тая душа, якая будзе ўшаноўваць гэты абраз, не загіне. Абяцаю ёй таксама ўжо тут, на зямлі, перамогу над ворагамі, а асабліва ў хвіліну смерці. Я сам буду абараняць яе, як сваю хвалу» (48).\n«Мяне паліць агонь міласэрнасці, Я жадаю выліць яго на душы людзей. О, які боль яны прычыняюць Мне, калі не хочуць прыняць гэты агонь (...). Скажы спакутаванаму чалавецтву, няхай яно прытуліцца да Майго міласэрнага Сэрца, і Янапоўню [яго]'спакоем» (1074). «Не знойдзе чалавец-тва заспакаення, пакуль не звернецца з даверам да Маёй міласэрнасцг» (300).\n<Гавары свету пра Маю міласэрнасць, няхай усё чалавецтва спазнае Маю бязмежную міласэрнасць. Гэта знак апошняга часу, пасля яго надыдзе судны дзень. Пакуль ёсць час, няхай людзі звяртаюцца да крыніцы Маёй міласэрнасці, няхай шукаюць паратунку ў Крыві і Вадзе, што выцеклі дзеля ix> (848). «Перш, чым Я прыйду як справядлівы Суддзя, Яадчыняю насцеж дзверы Маёйміласэрнасці. Хтпо не хоча прайсці праз дзверы міласэрнасці, тпой мусіць прайсці праз дзверы Маёй справядлівасці» (1146).


Адна з галоўных пазіцый закону, прынятага 9-га красавіка Вярхоўнай Радай Украіны, – прызнанне камуністычнага таталітарнага рэжыму 1917-1991 гадоў ва Украіне злачынным, які праводзіў палітыку дзяржаўнага тэрору.\nВярхоўная Рада Украіны прыняла закон аб асуджэнні камуністычнага і нацысцкага таталітарных рэжымаў, забараніла іх прапаганду і сімволіку. Забароненая таксама дзейнасць камуністычных ды нацысцкіх суполак, арганізацыяў і груп.\nЯк паведамляе карэспандэнт выдання «Гордон», адпаведны дакумент падтрымалі 254 народных дэпутаты.\nВярхоўная Рада прыняла 9 красавіка закон аб прававым статусе і ўшанаванне памяці ўдзельнікаў барацьбы за незалежнасць Украіны ў ХХ стагоддзі, які прызнае такімі ўсе арганізацыі, якія змагаліся ў ХХ стагоддзі за незалежнасць Украіны, у тым ліку Украінскую паўстанцкую армію.\nРада зацвердзіла 8 траўня Днём памяці і прымірэння ў гонар усіх ахвяр Другой сусветнай вайны, а таксама пакінула 9 траўня Днём перамогі над нацызмам у Другой сусветнай вайне.\nКіраўнік Украінскага інстытуту нацыянальнай памяці Уладзімір Вятровіч сказаў з трыбуны, што трэба пазбаўляцца «савецкіх клішэ». Вярхоўная Рада прагаласавала, каб замест тэрміну «Вялікая айчынная вайна» выкарыстоўваць тэрмін «Другая сусветная вайна», падае pravda.com.ua.\nПадчас ушанавання памяці загінулых у гады Другой сусветнай вайны адмяняецца выкарыстанне савецкай сімволікі.\nТэрмін «Вялікая Айчынная Вайна» выкарыстоўвалі ў былым СССР, каб падкрэсліць, што ў вайне 1941-1945 гадоў грамадзяне абаранялі Савецкі Саюз як агульнае Айчыну.\nМЯ, паводле gordonua.com, pravda.com.ua


22 люты 2011, 19:22\nАртыкул дырэктар афіцыйна ліквідаванага Нацыянальнага гуманітарнага ліцэя зьмешчаны ў газэце “Народная воля” і прысьвечаны судзьдзі Вользе Комар, якая пакарала Васіля Парфянкова 4 гадамі строгага рэжыму па абвінавачваньні за “ўдзел ў масавых непарадках на плошчы Незалежнасьці 19 сьнежня 2010 году” .\nУ вачах заўсёды зьзялі вясёлыя гарэзьлівыя праменьчыкі. На “судовым” фота яны зьніклі.\n“Неверагодныя чуткі спраўдзіліся, -- піша Уладзімер Колас. -- На іншых фота я пазнаў нашу выпускніцу Вольгу Канойку, якая зараз мае прозьвішча Комар. Я яе добра памятаю, бо ў ліцэі яна хадзіла і на мае заняткі па кіно. Добрая, разумная, сьціплая дзяўчына. Крыху сарамлівая, але ў вачах заўсёды зьзялі вясёлыя гарэзьлівыя праменьчыкі. На “судовым” фота яны зьніклі”.\nУладзімер Колас прыгадвае, як “выпадкова сустрэў Вольгу ў будынку Гарадзкога суда. Тады яна працавала адвакатам. А я прыйшоў на нейкі чарговы працэс, пасьля чарговых “выбараў”. Уразіла, што Вольга адказвала мне толькі па-руску, і катэгарычна адмаўлялася пераходзіць на беларускую мову. Тлумачыла тым, што мова і сыстэма, у якую яна трапіла пасьля ліцэя, рэчы несумяшчальныя. Відавочна, што з гэтай сыстэмай несумяшчальна і многае іншае, чаму мы вучылі і вучым. Але тэрмін нашай вучобы доўжыцца ўсяго чатыры гады. А потым нашы выпускнікі трапляюць у іншае вымярэньне. З іншымі нормамі і іншымі каштоўнасьцямі. Дзе дагэтуль шануюцца помнікі катаў, на чыіх руках -- кроў дзясяткаў тысяч бязьвінных людзей. Дзе вуліцы носяць назвы тых, на чыім сумленьні ахвяры па “ліпавых” судовых працэсах -- узгадайце гучныя справы, зьвязаныя з «Саюзам вызваленьня Беларусі», «Беларускім нацыянальным цэнтрам», і г.д. На гэтых судах таксама былі “судзьдзі”. Якія прымалі да ўвагі ліпавыя “доказы”, ці выбітыя катаваньнямі “чыстасардэчныя прызнаньні”. І выносілі “правільныя” прысуды. Ці зьмянілася што з тых часоў у нашай “прававой” сыстэме? Ці можна, працуючы там, заставацца сумленным чалавекам?..”\n“Калісьці, яшчэ ў савецкія часы, калі ліцэй толькі пачынаўся, я запрасіў да вучняў Васіля Быкава, -- прыгадвае Уладзімер Колас. -- І спытаў, што ён можа параіць маладым людзям, якія, апынуўшыся, напрыклад, у войску, ці на дзяржаўнай пасадзе, атрымаюць злачынны загад: забіць ці асудзіць бязьвіннага чалавека. Я чакаў, што Быкаў, які геніяльна распрацаваў у сваіх творах сытуацыю маральнага выбару, дасьць нашым ліцэістам нейкую эфэктную і пераканаўчую параду, унівэрсальную інструкцыю паводзін у цяжкіх жыццёвых сытуацыях. І мяне вельмі зьдзівіла, што спадар Васіль тады проста ўхіліўся ад адказу, прамовіўшы нешта не зусім па тэме і не зусім канкрэтнае.\nДля Васіля Парфянкова кошт ягонага выбару быў вызначаны Вольгай Комар -- чатыры гады пазбаўленьня волі.\nАле потым я зразумеў. Быкаў не жадаў браць на сябе функцыі прапагандыста, кіраўніка розумаў і душ. Усё, што ён меў сказаць, ён сказаў у сваіх творах. І кожны, хто іх прачытаў, вольны рабіць свае ўласныя высновы і свой уласны выбар у тых няпростых сытуацыях, якія дорыць нам наша нялёгкае жыцьцё.\nДля Васіля Парфянкова кошт ягонага выбару быў вызначаны Вольгай Комар -- чатыры гады пазбаўленьня волі. Але і Вользе, якая таксама зрабіла ў гэтай сытуацыі свой выбар, прыйдзецца спазнаць ягоны кошт. Хаця, чаму прыйдзецца? Яна яго ўжо спазнае.\nДарагія выпускнікі! Памятайце, чаму вы вучыліся ў ліцэі! Дарагія беларусы! Жывіце па Быкаву!” – заканчвае свой артыкул Уладзімер Колас.


Магілёўскія акруговыя камісіі пачалі рэгістраваць кандыдатаў у дэпутаты.\nГанна Канапацкая і Алена Анісім, якія трапілі ў Палату прадстаўнікоў VI склікання ў 2016 годзе, не былі зарэгістраваныя ў якасці кандыдатак у дэпутаты на сёлетніх…\n2019.10.15 23:14\tВІДЭА\nВыбары заўсёды свята. Лукашэнка ўзгадніў новых мясцовых кіраўнікоў. Прызначаючы іх на пасады, зачапіў тэму выбараў у Палату прадстаўнікоў. Як успрымаюць такія заявы выбарнікі і патэнцыйныя…\nБюро дэмакратычных інстытутаў і правоў чалавека (БДІПЧ) АБСЕ 15 кастрычніка адкрыла місію для назірання за парламенцкімі выбарамі ў Беларусі. Місію ўзначальвае Карын Ёнкер.\nНа мінулым тыдні завяршыўся этап вылучэння кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў. Агулам было вылучана 703 чалавекі. Колькі з іх прадстаўляюць БРСМ і «Белую Русь» не…\nНамеснік кіраўніка адміністрацыі Лукашэнкі ідзе ў дэпутаты\nНа Гарадзеншчыне па Лідскай акрузе №55 вылучаецца ў дэпутаты Валер Міцкевіч – намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта, старшыня грамадскага абʼяднання «Беларускі рэспубліканскі саюз юрыстаў». Адпаведная інфармацыя…\nСтудыя «Белсат»Ці перакрычалі ўкраінцы беларусаў на міні-футболе?


Новая зямля - Пытанні да раздзела "Падгляд пчол" — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Якуб Колас → Новая зямля - Пытанні да раздзела "Падгляд пчол"\nНовая зямля - Пытанні да раздзела "Падгляд пчол"\n1. Пасля Спасу — царкоўнага свята, пчолы ўжо пераставалі насіць мёд. Таму сяляне падразалі соты і святкавалі. Да падгляду пчол у сям'і Міхала рыхтаваліся, як да вялікага свята:\nНа гэты дзень і сама хата\nБыла прыбрана зухавата:\nПамыты лавы, стол, падлога,\nА каля покуця святога\nДзве сцены клёнамі ўбраны;\nАбрусам белым стол засланы...\nМужчыны зранку мылі галовы, падкручвалі вусы, апраналіся ў новыя камізэлькі. Хлопцы, запусціўшы каровак у балота, паглядалі, ці не едуць госці. Гаспадыня клапацілася аб тым, каб было чым пачаставаць гасцей. Дзяўчынкі дапамагалі ёй.\n2. Апісанні і дыялогі, выкарыстаныя аўтарам у творы, дапамагаюць уявіць персанажаў.\nЮрка вельмі любіць мёд. Яхім Андроцкі мае мянушку Вухін. Яго жонка — кадушка Зося, якая "як гліна, надта цяжка, пад ёю крэхча каламажка".\nЯзэп з Караліны — жыхар заможны і выдатны. Усім сваім відам і паводзінамі нагадвае паноў — "хоць не шляхецкага ён роду, але падтрымліваў іх моду". Яго жонка — "панадная шляхцянка, з прыгожым тварам, з тонкім станам".\nКандрат — бортнік, якога ўсе чакалі, бо "Кандрат жартлівы быў мужчына і каля пчолак хадзіў смела".\n4. У час застолля пануе вясёлы, жартаўлівы настрой. Сустрэліся родныя людзі, ім ёсць аб чым пагаварыць, пажартаваць. Якуб Колас нават прыгадвае свайго сябра Янку Купалу, і шкадуе, што той не мог пабыць на гэтым "сялянскім банкеце":\nМой мілы Янка, мой Купала!\nЎ агульны вір нас доля ўгнала.\nЧаму ж, чаму часінай тою\nМы не спаткаліся з табою,\nКаб стол сялянскага банкету\nРазвесяліў душу паэту?\n5. Якуб Колас з любоўю апісвае ўзаемаадносіны сваякоў. У характары кожнага беларуса перш за ўсё праяўляюцца гасціннасць, весялосць, спагадлівасць, працавітасць, гумар.


Здароўе не мода, здароўе важнае заўсёды - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nУ Ляснянскай сярэдняй школе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці ніколі не забывалі пра тое, што чым раней дзеці засвояць асновы здаровага ладу жыцця, тым больш здаровымі вырастуць, тым больш шансаў, што і далей будуць прытрымлівацца ЗЛЖ. Але ўжо некалькі гадоў запар на такія пытанні тут звяртаюць асаблівую ўвагу, жывуць пад дэвізам “Леснянская школа всецело за ЗОЖ! Иную идею для нас не тревожь!”. Дэвіз нарадзіўся ў 2016 годзе, калі ў вясковай школе пачалі рэалізоўваць уласны сацыяльны праект “За здаровы лад жыцця”. У бягучым навучальным годзе праект працягваецца.\nРэсурсы, партнёры, сустрэчы\n— Праблема, з якой мы сутыкнуліся, — зніжэнне ўзроўню здароўя падлеткаў. Не канкрэтна наша школа, а грамадства ў цэлым, — гаворыць дырэктар школы Андрэй Аляксандравіч Харытонаў. — Здаровы лад жыцця актуальны заўсёды, а ў наш час асабліва, бо мяняецца характар інтэлектуальных, псіхалагічных і інфармацыйных нагрузак на чалавека з-за ўскладнення грамадскага жыцця, што правакуе пагаршэнне здароўя. Так што наш сацыяльны праект, без сумнення, вельмі надзённы.\nПрааналізаваўшы сітуацыю, ляснянскія энтузіясты палічылі, што папулярызацыя здаровага ладу жыцця, культуры харчавання ў сям’і, развіццё матэрыяльна-тэхнічнай базы, іншыя меры дапамогуць вырашыць праблему ў асобнай вёсцы. Падумалі і вырашылі, што на практыцы гэта значыць, што неабходна фарміраваць інфармацыйную прастору ЗЛЖ для моладзі праз правядзенне вэбінараў, анлайн-канферэнцый, круглых сталоў з прадстаўнікамі Нацыянальнага алімпійскага камітэта Рэспублікі Беларусь (прадстаўніцтва НАК у Брэсце), вядучымі коўч-кансультантамі па пытаннях здаровага ладу жыцця.\nТаксама тут палічылі безумоўна карыснымі арганізацыю і правядзенне заняткаў масавай фізкультурай і спортам вядомымі беларускімі спартсменамі; арганізацыю кансультацыйнай дапамогі па здаровым харчаванні; складанне індывідуальнай праграмы аздараўлення; партнёрскае супрацоўніцтва з Баранавіцкай арганізацыяй Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа, занальным цэнтрам эпідэміялогіі і гігіены Баранавіч, дзіцяча-юнацкай спартыўнай школай Баранавіцкага раёна, Баранавіцкім дзяржаўным педагагічным універсітэтам і БДПУ імя Максіма Танка. Разам з тым работа па сацыяльным праекце дазволіла Ляснянскай школе прыняць удзел у праекце па рэалізацыі маладзёжных ініцыятыў Міністэрства адукацыі.\nАрганізацыя рэсурснага цэнтра метадычнай падрыхтоўкі валанцёраў (старшых школьнікаў) і непасрэдна такая падрыхтоўка для работы з дзецьмі з аслабленым здароўем; вучэбныя трэнінгі з бацькамі школьнікаў па пытаннях здаровага харчавання, фізічнай падрыхтоўкі; распрацоўка схем веладарожак і практычная іх арганізацыя; заняткі скандынаўскай хадзьбой; вучэбна-трэніровачныя заняткі па відах спорту (футбол, валейбол, баскетбол); адкрытыя чэмпіянаты па дартсе, настольным тэнісе; матчавыя сустрэчы па гульнявых відах спорту сярод навучэнскай і працуючай моладзі аграгарадка Лясная — гэта таксама добры ўклад у скарбонку ідэй і практычных дзеянняў па рэалізацыі праекта.\nМатэрыяльна-тэхнічны складнік — яшчэ адна важная частка такой работы. Патрэбны і валейбольная сетка, і палкі для скандынаўскай хадзьбы, іншы спартыўны інвентар, камп’ютарнае абсталяванне. Пэўны інвентар ужо ёсць, а нядаўна, у дзень, калі старшакласнікі займаюцца ў Школе актыўнага грамадзяніна, у Ляснянскую школу прыехала дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Л.М.Жалнерчык, пагутарыла са школьнікамі і падарыла ўстанове палкі для скандынаўскай хадзьбы, футбольныя і валейбольныя мячы, абяцала падтрымліваць ініцыятыву і ў далейшым.\nУ школе знайшлі яшчэ ад зін шлях папулярызацыі спорту (а заадно і папаўнення сродкаў) — гады два назад арганізавалі пракат лыж. Аргагарадок знаходзіцца ў прыгожым месцы, трас для заняткаў хапае, ад Баранавіч недалёка, дабрацца можна на электрычцы, таму паслугай карыстаюцца не толькі мясцовыя жыхары, але і прыезджыя.\nДарэчы, цудоўны прыклад здаровага ладу жыцця ў ляснянскіх школьнікаў і іх бацькоў заўсёды перад вачыма — гэта настаўнік фізкультуры Дзяніс Уладзіміравіч Петрушкевіч, кандыдат у майстры спорту па лёгкай атлетыцы. Ён, зразумела, адзін з самых актыўных папулярызатараў фізкультуры і спорту, удзельнік мноства ініцыятыў праекта. Праект і сапраўды набывае ўсё большыя маштабы. Настолькі, што ў пазамінулым годзе школа прадставіла яго пад назвай “90—60—90” на Адзінаццатым рэспубліканскім конкурсе сацыяльных праектаў Social Weekend, і ён дайшоў да чвэрцьфіналу.\nДзякуючы гэтаму, настаўнік фізкультуры, які, між іншым, быў удзельнікам і прызёрам міжнародных спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы, пераможцам і прызёрам чэмпіянатаў Рэспублікі Беларусь, прайшоў курс навучання па праектным менеджменце, бізнес-мадэляванні, пошуку рэсурсаў, рабоце з супольнасцямі, PR, GR (адносінах з дзяржаўнымі структурамі), камунікацыі са сродкамі масавай інфармацыі і мэтавымі групамі, прэзентацыі, SMM (маркетынгу ў сацыяльных сетках), юрыдычнай экспертызе, візуалізацыі (інфаграфіцы).\nСправы канкрэтныя, планы рэальныя\nПраект Ляснянскай сярэдняй школы доўжыцца нямала часу, але спыняцца тут не збіраюцца. Мноства канкрэтных спраў нікому не даюць засумаваць, а новыя ідэі нараджаюцца пастаянна. У школе пакуль гавораць толькі пра перспектывы развіцця і тэмпаў не зніжаюць.\nСярод канкрэтных мерапрыемстваў па прапагандзе здаровага ладу жыцця ёсць тыя, што ўжо сталі традыцыйнымі: “Рыцарскі турнір”, “Ану, хлопцы”; акцыі “Мы выбіраем ЗЛЖ”, “Мы выбіраем жыццё без тытуню”. Праходзяць конкурсы, заняткі-практыкумы, спартландыі “Вясёлыя старты”. Школьнікі актыўна ўдзельнічаюць у кампаніі да Сусветнага дня барацьбы са СНІДам, здаровых суботах, для іх праводзяць трэнінгі і гутаркі прадстаўнікі Чырвонага Крыжа, урачы.\nАле асаблівая ўвага ўдзяляецца правядзенню дзён здароўя — гэта і паказальныя выступленні спартыўных секцый, і матчавыя сустрэчы па баскетболе, валейболе, і выступленні агітбрыгад. А самае важнае, што ў гэтыя дні актыўнымі ўдзельнікамі школьных мерапрыемстваў становяцца бацькі навучэнцаў. Сямейны спрынт “Быць сям’і здаровай — модна!”, святы “Тата, мама, я — спартыўная сям’я”, “Сямейны ачаг”, інтэлектуальна-пазнавальны конкурс “Кактэйль “Здароўе” даюць ім такую магчымасць.\nПраект даўно выйшаў за рамкі не толькі школы, але і аграгарадка, і сельсавета, і нават раёна. Так, ляснянскія школьнікі пабывалі ў штаб-кватэры Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі, дзе пазнаёміліся з гісторыяй алімпійскага руху, убачылі ўнікальныя экспанаты. Хлопчыкі і дзяўчынкі змаглі выпрабаваць сваю трапнасць на стралковым лазерным трэнажоры, праверыць веды ў электроннай віктарыне, у фотазоне зрабіць фота, стоячы на п’едэстале ў сталіцы алімпіяды. Лёгкаатлетычная дарожка перанесла дзяцей на віртуальны стадыён, і яны змаглі “паўдзельнічаць” у спаборніцтвах па бегу, кіданні кап’я і дыска, скачках у даўжыню.\nНаведалі дзеці і Залу алімпійскай славы ў прадстаўніцтве НАК у Брэсце, сталі ўдзельнікамі сустрэчы, якую, без сумнення, запомняць на ўсё жыццё: з імі сустрэлася алімпійская чэмпіёнка Юлія Несцярэнка.\nЦі стане хто з сённяшніх вясковых школьнікаў прафесійным спартсменам або трэнерам, настаўнікам фізкультуры? Магчыма. А калі і не, то не гэта галоўнае. Галоўнае, што сённяшнія дзеці вырастуць упэўненымі ў неабходнасці і карысці фізічнай культуры.\nІ не толькі яе. Не менш важна, што яны ўжо зараз ведаюць многае пра здаровае харчаванне, праводзяць навукова-даследчыя работы на гэтую тэму, займаюць прызавыя месцы на конкурсах. Дзеці разам з бацькамі нават складаюць рэцэпты карысных страў. Таксама навучэнцы займаюцца ў гуртку “Пешаходны турызм” і іншых аб’яднаннях, удзельнічалі ў спартыўна-масавым мерапрыемстве “Снежны снайпер”, круглагадовай спартакіядзе навучэнскай моладзі, іншых спаборніцтвах як у сваёй вёсцы, так і за яе межамі.\nІ на ўсіх мерапрыемствах разам з дзецьмі іх педагогі, перш за ўсё, канечне, настаўнік фізкультуры. Сертыфікат, які Дзяніс Уладзіміравіч Петрушкевіч атрымаў на рэгіянальным фестывалі “Час дзейнічаць”, што праводзіўся ў Баранавіцкім дзяржаўным універсітэце, пацвяджае высокі ўзровень работы ў школе па прапагандзе здаровага ладу жыцця. Тады настаўнік прадставіў на фестывалі даклад аб патэнцыяле работнікаў Ляснянскай сярэдняй школы ў выбары навучэнцамі ЗЛЖ. Гэты патэнцыял па-ранейшаму рэалізоўваецца, увасабляецца ў канкрэтных дзеяннях — праект у ляснянцаў атрымаўся працяглым і, здаецца, даўно стаў часткай іх жыцця.\nФота з архіва Ляснянскай сярэдняй школы.\nЗа здаровы лад жыцця Ляснянская сярэдняя школа праект\nЗ тегами: За здаровы лад жыцця Ляснянская сярэдняя школа праект\nПапярэдняя: Тэрыторыя творцаў\nНаступная: На мове цішыні


Сям’я з г.п. Багушэўск стала “Уладарамі сяла” на Сенненшчыне — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПонедельник, 1 сен., 2014 90 admin\nНа мінулым тыдні пры падтрымцы і актыўным садзейнічанні райвыканкама прайшоў раённы этап рэспубліканскага сямейнага сельскагаспадарчага праекта «Уладар сяла», які непасрэдна арганізавалі і правялі райкам ГА «БРСМ» і аддзел ідэалогіі, культуры і па справах моладзі. Удзельнікі мерапрыемства сабраліся ва ўтульным двары Багушэўскай санаторнай школы-інтэрната, каб вызначыць лепшую маладую сельскую сям’ю.\nУ конкурсе паказалі свае ўменні, спрыт і майстэрства Мікалай і Галіна Качэгіны са Студзёнкаўскага сельсавета, Сяргей і Аксана Цяцюевы з Багушэўска, Мікалай і Вольга Броўка з Какоўчынскага, Віталь і Анастасія Лагун з Нямойтаўскага, Аляксандр і Аксана Калымага з Беліцкага, Арцём і Наталля Міцкевічы з Ходцаўскага, Сяргей і Дзіна Машкей з Машканскага сельсаветаў.\nПра сябе ўдзельнікі расказалі ў першым конкурсе — візітнай картцы «Вітаем па-беларуску». Разам з бацькамі на сцэну падняліся дзеці, у тым ліку з мнагадзетных сямей Качэгіных і Машкей.\nКанкурсанты стараліся паказаць сябе ва ўсёй красе, а гледачы падтрымлівалі іх дружнымі апладысментамі. Сямейны стаж большасці ўдзельнікаў невялікі, але яны працягваюць традыцыі сем’яў, у якіх выраслі, закладваюць новыя.\nНапрыклад, Аляксандр і Аксана Калымага прывезлі «сундучок» з сямейнымі рэліквіямі, якія збіраюцца перадаць дачцэ Анастасіі, калі яна стане дарослай. Прыемна ўразіла і парадавала гледачоў і журы цудоўным выкананнем прыпевак Наталля Міцкевіч. Маці дапамагала спяваць дачка Таіса. Пад бурныя апладысменты пацалункам скончылі сваё выступленне Мікалай і Галіна Качэгіны. Адным словам, было бачна, што ўдзельнікі падрыхтаваліся добра і збіраюцца ўсур’ёз змагацца за званне «Уладар сяла».\nНаступны іспыт называўся «Па дровы». Спачатку мужы і жонкі гэтыя дровы пілавалі, прычым на хуткасць. Да таго ж, распілаваць бервяно трэба было роўненька і на тры аднолькавыя часткі. За неахайнасць у рабоце налічваліся штрафныя балы. Потым мужчыны дровы секлі, а жанчыны складвалі ў касцёр (поленницу). У гэтым, бадай самым складаным конкурсе «нарыхтоўшчыкі дроў» не асарамаціліся: гледачы, балельшчыкі і журы пераканаліся, што перад імі сапраўдныя вясковыя жыхары.\nСкладаным, асабліва для жанчын, быў конкурс «Святочны воз»: муж запрагаў каня, а яго палавіна — распрагала. Не ўсім, скажам шчыра, удалося выканаць заданне так, каб не было ні сучка ні задзірынкі. Сапраўднымі знаўцамі справы паказалі сябе сем’і Цяцюевых, Міцкевічаў і Машкей.\nКонкурс «Зжатая паласа» выявіў самых спрытных гаспадынь-працаўніц. Лепшай была Аксана Калымага, якая за свой сноп атрымала «10» балаў.\nЯк кажуць, да часу, аказаўся конкурс «Бульбашы», бо якраз час капаць, сартаваць і класці на захаванне наш другі хлеб. У спаборніцтве перамаглі самыя хуткія ў перабіранні бульбы.\n«Сямейныя прысмакі» — так называўся конкурс, у якім сямейныя пары вынеслі на суд журы сваю фірменную страву нацыянальнай кухні.\nНа імправізаваных сялянскіх падворках канкурсанты прадставілі «Дасягненні сямейнай гаспадаркі» — такую назву насіў апошні конкурс мерапрыемства, у час якога саіскальнікі звання «Уладар сяла» арганізавалі выставы-прэзентацыі сямейнай творчасці. Жанчыны аказаліся майстрыхамі на ўсе рукі: на выставах можна было бачыць і выпечку, і вышыўку, і вязанне…\nПадвяла вынікі раённага этапа рэспубліканскага праекта «Уладар сяла» намеснік старшыні райвыканкама, старшыня журы Зоя Фаміна. Пераможцай была аб’яўлена сям’я з гарпасёлка.\nНа ўрачыстай цырымоніі ўзнагароджання старшыні сельвыканкамаў уручылі падарункі сямейным парам за ўдзел у конкурсе. А Сяргей і Аксана Цяцюевы атрымалі прыз за перамогу і ганаровыя стужкі з надпісам «Уладар сяла — 2014» з рук Зоі Фаміной.\nСям’я з Багушэўска будзе прадстаўляць наш раён на абласным этапе сямейнага сельскагаспадарчага праекта. Чакаем з перамогай!\nНа здымках: сям’я Цяцюевых на конкурсе «Па дровы»; візітную картку прадстаўляе сям’я Калымага; на сялянкім падворку рыхтуюцца да конкурсу; пераможцаў віншуе намеснік старшыні райвыканкама Зоя Фаміна.\n← Захавальніца вёскі. Як жывецца адзінай жыхарцы вёскі Першамайская Нямойтаўскага сельсавета Сенненскага раёна?\nНа Сенненшчыне сабралі важкі «Партфель» →


Чаму выбіраем TreLan Bamboo? - AWC BAMBOO\nЧаму выбіраем TreLan Bamboo?\nпраглядаў:1 Аўтар: Рэдактар сайта Час публікацыі: 2020-08-18 Паходжанне:сайт\nКалі вы шукаеце выдатны будаўнічы бамбук для будаўніцтва слупоў, бамбук Tre-Lan - лепшы выбар. Гэты выдатны бамбук мае бачныя лісце, якія ствараюць надзвычай прыгожы матэрыял, які выдатна падыходзіць для выкарыстання як на вуліцы, так і ў памяшканні. Бамбукавыя слупы Tre-Lan ідэальна падыходзяць для вонкавага выкарыстання альбо ў садзе, так і для ўнутранага дворыка, а таксама для выкарыстання ў памяшканні ў якасці падвесных сцен і дэкарыравання.\nБамбукавыя слупы бываюць самых розных стыляў і колераў. Звычайна яны вырабляюцца з дрэва і пакрываюцца смалой і / або фарбай. Гэта пакрыццё надае яму характэрны натуральны выгляд бамбука, які робіць яго такім прывабным. Бамбук Tre-Lan асабліва папулярны дзякуючы таму, што ён надзвычай лёгкі і лёгка выразаецца па памеры для любога выкарыстання.\nБамбук выкарыстоўваецца для вырабу ўсяго: ад вяроўкі, адзення і паперы да дахавых матэрыялаў. Той факт, што ён трывалы, лёгкі, лёгка выразаецца і формы, робіць яго вельмі універсальным у будаўнічым свеце. Калі вы разглядаеце бамбук для канструкцыі слупа, ідэальным бамбукам трэба шукаць бамбук трэ-лан. Гэта прыгожы, якасны бамбукавы прадукт, вельмі моцны і даўгавечны. Няма ніякіх прычын выкарыстоўваць традыцыйныя будаўнічыя матэрыялы з такім тыпам слупа, таму што ён пабудаваны так, каб доўжыцца і зможа вытрымаць нават самыя жорсткія ўмовы надвор'я.\nБамбук таксама прапануе шэраг пераваг перад традыцыйнымі будаўнічымі матэрыяламі. Бамбук можна ператварыць у што заўгодна, і ён не гніе. Паколькі ён натуральна ўстойлівы да гніення, ён устойлівы да ўздзеяння агню і пашкоджанняў насякомых, і можа быць пакінуты на адкрытым паветры круглы год без якіх-небудзь праблем. Акрамя таго, бамбук надзвычай аднаўляльны, гэта значыць ён можа расці бясконца доўга - што з'яўляецца выдатнай навіной для тых, хто занепакоены наступствамі глабальнага пацяплення.\nБамбук доўгі час лічыўся ўстойлівым прадуктам дзякуючы таму, што ён біялагічна раскладаецца. Гэта азначае, што яго можна перапрацаваць і не апынуцца на палігонах. Акрамя таго, паколькі на бамбук не ўплываюць казуркі і тэрміты, яго не трэба апрацоўваць хімічнымі рэчывамі, якія могуць нанесці шкоду навакольнаму асяроддзю. Паколькі ён натуральна ўстойлівы да гніення і насякомых, яго можна пакінуць у стыхіі, не баючыся перакосаў і гніення.\nПаколькі бамбук трывалы і ўніверсальны, ён з'яўляецца выдатным выбарам для выкарыстання ў будаўнічых матэрыялах і іншых праектах вакол дома або офіса. Ён лёгкі і просты ў мантажы, устойлівы да гніення і мае прывабны натуральны выгляд. З унікальным знешнім выглядам і якаснымі будаўнічымі характарыстыкамі перакваліфікаваны бамбук - гэта разумны выбар для будаўніцтва прыгожых бамбукавых слупоў, якімі вы можаце ганарыцца ў сваім доме ці офісе.


Галоўная ➠ Цікавае ➠ У Варонежы зумба-зарадку правядзе трэнер з Кембрыджа\nТанцавальны майстар-клас пройдзе ў парку Перамогі.\nСёння, 6 жніўня, у парку Перамогі, каля ТРК «Арэна», пройдзе адкрыты майстар-клас па Зумба фітнэс ў рамках абласнога фестывалю «Зарядка». Зумба - гэта танцавальная фітнес-праграма пад лацінаамерыканскія рытмы, вельмі папулярная на Захадзе і якая ўваходзіць у моду ў Расіі.\nПравядзе запальны майстар-клас інтэрнацыянальны фітнес-презентера і адзіны ў Расіі майстар-трэнер Наталля Бул, якая жыве ў Кембрыджы, а выкладае Зумба фітнэс па ўсім свеце.\nЯк паведамілі арганізатары, для прасоўвання праграмы Наталля пагадзілася правесці майстар-клас у рамках праекта «Зарядка». Занятак будзе доўжыцца 1,5-2 гадзіны і будзе адкрытым - прыняць у ім удзел могуць усе жадаючыя бясплатна. Пачатак а 20-й.\n- Падобнага ў Варонежы яшчэ не было. Усё атрымалася спантанна. Я прыехала сюды з асабістым візітам, у мяне пад Варонежам сваякі. А хлопцы даведаліся і папрасілі правесці майстар-клас, - распавяла Наш Сайт Наталля Бул.\nАбласны спартыўны фестываль «Зарядка» стартаваў 5 ліпеня. Рэгулярна на пляцоўках пад адкрытым небам праходзяць заняткі па аэробіцы, фітнесу, цігун, ёзе, танцах. Арганізуе фестываль варонежскія супольнікі пры падтрымцы рэгіянальнага ўрада.\nРасспажыунагляд забракавау у Варонежскай вобласці 1,8 т прадуктау\nУ Каменскім раёне мужчыну, які прадавау смаленай гарэлку, аштрафавалі на 20 тысяч рублёу


21 студзень 2014, 20:36\nУдзельнікі: палітычны аглядальнік нашага радыё Віталь Цыганкоў і кіраўнік аналітычных праектаў кампаніі БелаПАН Аляксандар Класкоўскі.\nПра фармат сустрэчы\nВалер Карбалевіч: «Ужо некалькі гадоў у пачатку новага году Лукашэнка ладзіў вялікую прэсавую канфэрэнцыю для мэдыяў. На іх запрашаліся журналісты незалежных СМІ. Звычайна гэтае мерапрыемства трансьлявалася праз радёэлектронныя мэдыі. Мінулым годам дзяржаўныя СМІ з захапленьнем камэнтавалі, як спрытна Лукашэнка пасадзіў у лужыну незалежных журналістаў. Калі такі добры прапагандысцкі досьвед, то лягічна было б чакаць, што і сёлета такая традыцыя будзе працягнута.\nАднак гэтым разам фармат сустрэчы Лукашэнкі з мэдыямі радыкальна памяняўся, стаў кулюарным. Да яго запрошаны толькі кіраўнікі СМІ: 6 кіраўнікоў дзяржаўных мэдыяў і 3 — недзяржаўных. Гэтым разам няма ніякай прамой трансьляцыі па радыёэлектронных СМІ. Сам Лукашэнка паспрабаваў патлумачыць зьмену фармату, але неяк няўцямна. Чаму, на ваш погляд, памяняўся фармат сустрэчы Лукашэнкі з мэдыямі?\nВіталь Цыганкоў: «Фармат сустрэчы зьвязаны з тымі задачамі, якія Лукашэнка ставіў перад сабой. Ён не хацеў рабіць канфліктнай прэсавай канфэрэнцыі з вострымі пытаньнямі. Яму патрэбная была кулюарная сустрэча ў форме нейкага нібыта дыялёгу з галоўнымі рэдактарамі. Хоць і былі запрошаныя кіраўнікі незалежных мэдыяў, але тыя, якіх можна назваць „узважанымі“. Гэта БелаПАН, Tut.by, „Прэсбол“. Але не запрасілі адкрыта апазыцыйныя мэдыі, такія, напрыклад, як „Наша ніва“, „Народная воля“ ці „Эўрарадыё“. Магчыма, ён ужо не вытрымлівае доўгіх прэсавых канфэрэнцый з рэзкімі пытаньнямі. Бо там часам ён зрываецца. А яму цяпер патрэбныя прадказальныя вынікі».\nАляксандар Класкоўскі: «Па-першае, гэта не такі ўжо рэвалюцыйны фармат. Памятаю, у 2001 годзе я сам удзельнічаў у такой камэрнай сустрэчы. Пасьля, праўда, мяне перасталі запрашаць. Колькі гадоў таму Лукашэнка сустракаўся з кіраўнікамі толькі дзяржаўных мэдыяў.\nЦяпер Лукашэнка зноў перайшоў на такі камэрны фармат па некалькіх прычынах. Калі ідзе наўпроставая трансьляцыя, то бываюць ня вельмі ўдалыя экспромты. А сытуацыя такая, што ня варта казаць нешта лішняе, бо так званая „пятая калёна“ пачне зьдзеквацца. А цяпер ёсьць выбухованебясьпечныя тэмы: дэвальвацыя і іншае. Таму і вырашылі падстрахавацца.\nІ яшчэ. Лукашэнка спачатку падкрэсьліў, што ня хоча быць мэнтарам. І такім чынам хітра ангажаваў кіраўнікоў мэдыяў, у тым ліку недзяржаўных, нэўтралізаваў іх. Бо калі іх запрашаюць канструктыўна паразважаць пра будучыню краіны, то пікіроўка не зусім дарэчы».\nГалоўны сэнс выказваньняў Лукашэнкі\nКарбалевіч: «Цяпер давайце пагаворым пра зьмест гэтай прэсавай канфэрэнцыі. Які галоўны мэсыдж даслаў Лукашэнка грамадзтву? Які галоўны сэнс ягонага пасланьня?»\nЦыганкоў: «Тыя ж самыя матывы, якія дыктавалі фармат мерапрыемства, уплывалі і на яго зьмест. То бок, ён хацеў улагодзіць сытуацыю, паказаць, што цяпер патрэбная згода ў грамадзтве, што ўсё нармальна, крызісу няма, што ўсё пад кантролем, а будзе яшчэ лепш.\nЁн не падставіўся. Але ён ухіліўся ад самых галоўных тэм у эканоміцы\nУ адрозьненьні ад ранейшых падобных выступаў, цяпер мы ня ўбачылі вострых выказваньняў. Ён не падставіўся. Але ён ухіліўся ад самых галоўных тэм у эканоміцы. Ён не казаў пра цяжкую сытуацыю са збытам тавараў, ня згадваў, што на многіх прадпрыемствах палову месяца адпачывалі, што ў канцы мінулага году зьмяншаліся заробкі. Як з гэтай сытуацыі выходзіць, Лукашэнка не сказаў.\nЯшчэ адзін цікавы момант. Паводле ягонай заявы, Лукашэнка, нібыта, ня ведаў, што за Алеся Бяляцкага кампэнсавалі шкоду, якая была ўстаноўлена судом. І сказаў, што разгледзіць гэтае пытаньне. Гэты пасаж я разглядаю як падрыхтоўку да магчымага вызваленьня Бяляцкага напярэдадні Чэмпіянату сьвету па хакеі».\nКласкоўскі: «Цераз галовы журналістаў Лукашэнка зьвяртаўся да электарату з мэсыджам: „Ня бойцеся, абвалу ня будзе“. Яму, напэўна, дакладаюць лічбы незалежнай сацыялёгіі. Таму ён ведае, што нарастаюць трывожныя настроі ў грамадзтве, падае ягоны рэйтынг, людзі баяцца дэвальвацыі. Таму ён даводзіць, што ўсё кантралюе. І хва́ліцца, як ён дабіваецца замежных крэдытаў. То бок гучалі заспакаяльныя матывы.\nІншая рэч, што адмыслоўцы ўсё гэта ў пух разаб’юць. Напрыклад, нельга звальваць эканамічныя праблемы толькі на „калійную вайну“. Але ў нас дэфіцыт замежнага гандлю існуе ўжо цэлае дзесяцігодзьдзе. То бок, гаворку трэба весьці пра хібы самой эканамічнай мадэлі. Але пра гэта, пра структурныя рэформы, ён не казаў. Толькі ўзгадаў пра кропкавую мадэрнізацыю. Не за гарамі прэзыдэнцкія выбары, і палохаць электарат узрушэньнямі ён ня хоча. Стаўка робіцца на тое, каб перахапіць крэдытаў у кагосьці. Нібыта кітайцы нам могуць даць пад невялікі працэнт і г. д.».