«На Палессі мяне ўражвае ўсё…»\nОпубликовано: 17.09.2010 20:50:53\nУдзельнікі гурту “Палац” не раз прымалі ўдзел у фальклорных фестывалях за мяжой. Пабывалі з канцэртамі ў 28 краінах свету.\n— Такія мерапрыемствы ў Еўропе даволі распаўсюджаны, — паведаміў лідэр гурту Алег Хаменка. — Некаторыя лічаць, напрыклад, палякаў адзінай нацыяй, але гэта не так. У Польшчы жывуць такія этнасы як гуралі, кашубы. Яны маюць свае адметнасці. Таксама і ў іншых краінах — нацыя адна, а народнасцей можа быць шмат. Нават мова крыху адрозніваецца. Напрыклад, у Германіі людзі з Баварыі часам не разумеюць людзей з Гамбурга. Палешукі і Палессе — таксама асаблівыя людзі і асаблівы край, не падобныя на іншыя. Правядзенне такога фестывалю — спосаб усебакова прадэманстраваць гэтую беларускую культуру.\nГурт “Палац” заснаваны ў 1992 годзе. За гэты час артысты сабралі ўзнагароды на многіх фестывалях Заходняй Еўропы і краін СНД. У 1993 годзе “Палац” увайшоў у дзесятку лепшых калектываў Усходняй Еўропы па выніках фестывалю «РадыёФрансІнтэрнасіяналь»…\nПалессе займае асаблівае месца ў жыцці музыканта. Яго бацька, Георгій Зянонавіч, родам з Тураўшчыны, вёскі Браніслаў. Родная цётка Алега Хаменкі і зараз жыве ў Жыткавічах. Лідэр групы “Палац” заўсёды з задавальненнем прыязджае да яе ў госці. Шкадуе толькі, што справы не дазваляюць яму бываць тут часцей.\nЯк прызнаўся Алег Хаменка, на Палессі яго ўражвае ўсё: ад памераў і колькасці камароў да пясочка на беразе ракі Случ — здаецца, такога белага не знойдзеш ва ўсім свеце. Нават пляжы Гаваяў з ім у ніякае параўнанне не ідуць.\n— Даволі часта мы бываем у этнаграфічных экспедыцыях — ездзім па вёсках, збіраем матэрыял, — гаворыць Алег. — У рэгіёне захаваліся рэшткі спрадвечнай культуры. Яго фальклорная спадчына настолькі багатая, што яе, напэўна, будуць даследаваць яшчэ не адно дзесяцігоддзе. Вельмі прыемна, што на Беларусі з’явіцца этнаграфічны фестываль. Бо трэба адраджаць і беларускія народныя рамёствы. Тое, што робяць майстры, — непаўторна! Паміж глінянай талеркай, зробленай дзедам Міронам, і талеркай, якую зрабіў с пластмасы аўтамат, — вялікая розніца. Няхай функцыі ў іх адны і тыя ж, і тая, што сышла з канвеера — роўненькая і бліскучая, аднак у яе няма душы, гэта «фастфуд». А зробленая рукамі майстра рэч — гэта ў першую чаргу творчасць. Іх і параўноўваць


Міжнародны канферэнц-выставачны цэнтр Чжэнчжоу (ZZICEC) (1 дарога Nei Huan, Цэнтральны дзелавы раён, Новы раён Чжэндун, Чжэнчжоў, Кітай)\nМіжнародны выставачна-выставачны цэнтр Чжэнчжоў (ZZICEC)\nАдрас: 1 Nei Huan Road, Цэнтральны дзелавы раён, новы раён Zhengdong, Чжэнчжоў, Кітай\nМаючыя адбыцца падзеі 2020-2021 у Міжнародным выставачна-выставачным цэнтры Чжэнчжоў (ZZICEC)\nМіжнародны канферэнц-выставачны цэнтр Чжэнчжоу (ZZICEC) кіруецца Ганконг - Шанхайскім месцам кіравання (Zhengzhou) Limited (VMZL). VMZL - прыватная прафесійная кіраўнічая кампанія. Гэта сумеснае прадпрыемства паміж Ганконскай выставай і Кіраваннем месцам правядзення канвенцый China Limited і INTEX Shanghai Company Limited.\nZZICEC - адзін з трох знакавых будынкаў у цэнтральнай дзелавой зоне Чжэнчжоў. Сталёвая і бетонная канструкцыя асноўнага будынка выкарыстоўвае падвесную сістэму з падвесным кабелем для падтрымкі даху. ZZICEC - гэта канферэнц-выставачны комплекс з плошчай забудовы 226,800 квадратных метраў. Арандаваная крытая плошча складае 74,000 квадратных метраў, якія ідэальна падыходзяць для правядзення канвенцый, выставак, забаўляльных мерапрыемстваў, фуршэтаў, банкетаў і ўрачыстых мерапрыемстваў.\nКанферэнц-цэнтр: Гэты ўчастак ZZICEC складаецца з паверхаў 6 і агульнай плошчы забудовы 60,800 квадратных метраў. Яна ўключае ў сябе Вялікую залу для сядзенняў 3,160 для сустрэч і 1,660 для банкетаў, Міжнародны тэатр для сядзення 1,090 і два (2) кінатэатры, якія размяшчаюць 400 у кожным. Таксама ўключаны сямнаццаць (17) канферэнц-залаў рознага памеру, VIP-прыёмныя, кітайскі рэстаран, заходні рэстаран і кафэ. Сінхронная інтэрпрэтацыя можа быць прадастаўлена да моваў 8 у Гандлёвай зале, Міжнародным тэатры і двух (2) тэатрах.\nВыставачны цэнтр: Гэты ўчастак ZZICEC складаецца з двух (2) асноўных выставачных залаў і агульнай плошчы забудовы 166,800 квадратных метраў. Ёсць 6 падлогі дапаможных памяшканняў, уключаючы канферэнц-залы, харчовыя канцэсіі, офісы і крамы. Да дзвюх выставачных залаў можна размясціць да выставачных кіёскаў 3,394 на квадратных метрах 9. Выставачныя залы ахопліваюць метры 102 з функцыянальнымі сценамі 5, якія дазваляюць падзяліць прастору на залы 6 для незалежнага выставачнага выкарыстання. Зала 2 на верхнім узроўні не мае слупкоў. Абедзве залы можна атрымаць непасрэдна на машынах для пагрузкі і выгрузкі.\nАдкрытая выставачная зона: Некаторыя квадратныя метры адкрытай выставачнай плошчы 38,000 зручна размешчаны паміж выставачным цэнтрам і возерам Цмока.\nАдкрытая паркоўка: На адкрытай паркоўцы плошчай каля 45,000 квадратных метраў могуць размясціцца да аўтамабіляў 1,730.


Catholic.by - Першая святая Камунія. Як падрыхтавацца дзецям і бацькам?\nГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tПершая святая Камунія. Як падрыхтавацца дзецям і бацькам?\tЛікбез ад Catholic.by\t16.05.2017 12:51\tЯк падрыхтаваццаВаша дзіця сёлета прыступае да Першай святой Камуніі, а вы не ведаеце, як самім да гэтага падрыхтавацца? Важна памятаць, што не толькі катэхеты і святары ўдзельнічаюць у падрыхтоўцы дзіцяці да гэтай падзеі. Таму, лічым, што ў гэтыя перадсвяточныя дні бацькам не зашкодзяць некалькі наступных парад. Зразумела, што ўводзіны ў веру варта пачынаць нашмат раней, чым падрыхтоўку да Першай Камуніі, а калі шчыра, то з часу нараджэння. Разам з тым перыяд падрыхтоўкі да Камуніі з’яўляецца для бацькоў асаблівым часам для стварэння са сваім дзіцём сапраўднай супольнасці веры. Таму важна і добра, калі дзіця дзеліцца з бацькамі тэмамі, што праходзіць на катэхезе. У адваротным выпадку, было б вельмі шкада, калі б гэты благаслаўлёны час для духоўнага сталення дзіцяці бацькі «празявалі». У гэты перыяд можна зрабіць прынамсі тры важныя справы. Па-першае, перадкамунійны час з’яўляецца добрай нагодай для бацькоў, каб ажывіць і аднавіць іх уласную веру. Па-другое, гэты час дае шанс, каб дзіця адчула сябе братам ці сястрой у веры для свайго таты і мамы, паколькі вера лепш развіваецца і ўмацоўваецца ў супольнасці веруючых. І апошняе: бацькі могуць даць і зрабіць больш, чым катэхеты, якія маюць з дзіцём эпізадычныя зносіны, а таму могуць дапамагчы зрабіць так, каб вера для дзіцяці стала чымсьці вельмі важным. Не ўключайце дзіця ў падрыхтоўку першакамунійнага адзення і іншых знешніх спраў. Дзіця не павінна перажываць гэты дзень як звычайнае мерапрыемства. Пастарайцеся, каб дзіця прыступіла да Першай Камуніі свядома і са зразуменнем таго, чым з’яўляецца сакрамэнт.Перад прыняццем Камуніі дзеці сдаюць экзамены на ўзровень рэлігійных ведаў. Праверце, каб гэта не была сухая інфармацыя, завучаная на памяць. Дзіця павінна разумець, што вам неабыякава тое, з чым яно знаёміцца на ўроках катэхезы.Старайцеся разам з дзіцём удзельнічаць у занятках перад Камуніяй і рэпетыцыях споведзі. Гэта дасць магчымасць дзіцяці зразумець, што дадзеная падзея важная не толькі для яго, але і для ўсёй сям’і. Падчас падрыхтоўкі варта даць зразумець дзіцяці, што вы гатовыя размаўляць з ім на любыя тэмы адносна Першай Камуніі. Задавайце пытанні, каб дзіця знаходзіла адказы, калі іх і не ведае. СповедзьВельмі важным момантам з’яўляецца падрыхтоўка да першай споведзі. І тут зноў асаблівым для дзіцяці з’яўляецца прыклад бацькоў. Бацькам ніколі не ўдасца патлумачыць дзіцяці, што сакрамэнт споведзі вельмі патрэбны і з’яўляецца сустрэчай з Міласэрным Айцом, калі яны самі падыходзяць да канфесіянала раз на пару гадоў. Дзіця патрабуе любові і пачуцця абароннасці. Трэба казаць, што яно добрае, але часам робіць і злыя ўчынкі. Дзіця павінна адчуваць, што з’яўляецца любімым сынам ці дачкой зямных бацькоў і Айца Нябеснага. Варта патлумачыць дзіцяці, што, нават калі зробіць што-небудзь благое, вы яго не перастанеце любіць. Так робіць і Бог, нават у адносінах да самых вялікіх грэшнікаў. Дзіця патрабуе зразумець паняцце прабачэння. Яно прыступае да споведзі, каб атрымаць ад Бога прабачэнне за грахі. Патлумачце дзіцяці на прыкладах, што прабачылі яму неаднаразова, калі зрабіў вам нешта прыкрае. Так робіць і Бог.Дзіця павінна зразумець, што Бог — яго любячы Айцец. Не кажыце пра Бога, як пра суровага карніка. Але кажыце, што грэх не змяншае любові Бога да чалавека.Дзіця павінна зразумець паняцце граху. Патлумачце розніцу паміж грахом і няўмыслым выпадкам, памылкай. Грэх заўсёды з’яўляецца свядомым выбарам.Дзіця павінна навучыцца прымаць рашэнне (вольная воля). Трэба казаць дзецям пра вынікі, якія могуць быць у выпадку няправільнага выбару. Дзіця павінна зразумець сэнс споведзі, якая дазваляе нанава наблізіцца да Бога. Скажыце, што, калі прызнаеш свае правіны, адчуваеш сябе лепш. Жаль за грахі — гэта адзіны спосаб, каб дзіця і Бог сталі найлепшымі сябрамі. Дзіцяці трэба зразумець сэнс прабачэння грахоў. Каб атрымаць адпушчэнне грахоў, дзіця павінна вызнаць грахі на споведзі святару, які з’яўляецца пасрэднікам Бога на зямлі. Святар і Бог — гэта сям’я. Калі дзіця прыступіць да споведзі і прыме Першую Камунію — таксама далучыцца да гэтай сям’і. Як адсвяткавацьСама Першая Камунія — вялікая падзея для вашага дзіцяці. Напэўна, хочаце, каб стала святам для вас і ўсёй сям’і. Вось некаторыя парады, якія дапамогуць урачыста перажыць гэты дзень з дзіцём. Адкрыйце сваё сэрца і засяродзьце ўвагу на святой Імшы. У гэты адказны момант не забруджвайце галаву думкамі пра арганізацыйныя справы. Добра, калі і самі бацькі прыступяць да сакрамэнту споведзі і падчас урачыстасці прымуць святую Камунію.Ачысціце ваша сэрца ад злосці і радасна перажывайце гэты дзень. Падзякуйце Богу за дар Першай святой Камуніі для вашага дзіцяці. Зрабіце пастанову выправіцца, калі да гэтага часу цяжкі грэх аддаляў вас ад Бога. Удзельнічайце разам з дзіцём у нядзельных святых Імшах. Падумайце над больш актыўным удзелам у жыцці парафіі. Паводле www.tipy.pl і www.opoka.org.pl(SZh) для друку


★ Малекулярныя машыны\nМалекулярная машына або наномашина-гэта любы дыскрэтнае лік малекулярных кампанентаў, якія вырабляюць квазимеханические руху ў адказ на пэўныя стымулы. Назва "малекулярныя машыны" часта ўжываецца ў больш агульным сэнсе да малекулам, якія проста імітуюць функцыі, якія адбываюцца на макраскапічным узроўні. Акрамя таго, гэты тэрмін распаўсюджаны ў галіне нанатэхналогій, дзе быў прапанаваны шэраг вельмі складаных малекулярных машын з мэтай пабудовы малекулярнага асэмблера. Малекулярныя машыны можна падзяліць на дзве асноўныя групы: сінтэтычныя і біялагічныя.\nМалекулярныя сістэмы, здольныя вывесці з раўнавагі хімічныя або механічныя працэсы, зяўляюцца важнай галіной хіміі і нанатэхналогій. Паколькі гэты працэс можа выконваць карысную працу, гэтыя тыпы сістэм па вызначэнні зяўляюцца прыкладамі малекулярных машын.\nУ 2016 годзе Жан-Пер Саваж, Фрэйзер Стодарт і Бернард Феринга былі ўдастоены Нобелеўскай прэміі па хіміі за распрацоўку і сінтэз малекулярных машын.\nWikipedia: Малекулярныя машыны\nмашыны, Малекулярныя, Малекулярныя машыны, малекулярныя машыны,\nмалекулярныя машыны Малекулярныя машыны машыны Малекулярныя\nКрыптаграфіі і метралогіі высокатэмпературная малекулярна электрапрывадаў для транспартных і тэхналагічных машын. У. Мы нацыя! Беларусы і рускія розныя народы? Брама сайта. Светлавых і тэорый малекулярна кінэтычнай, электрадынамічнай, выключана з праграмы VI класа пытанне Агульныя звесткі пра машыну і. У ЗША стварылі прэпарат, які спросціць вывад камянёў з нырак. Возможно, вы имели в виду:.\nШто адбываецца пасля? Аналізы падазроных пацыентаў адпраўляюць у Рэспубліканскую малекулярна генетычную лабараторыю канцэрагенезу. У свеце Sputnik. Авалоданне сістэмай ведаў пра малекулярныя і структурна функцыя сучасныя віды апрацоўкі драўніны, тэхналагічныя машыны для апрацоўкі.\nІнавацыйнай малекулярна генетычнай тэхналогіі экспрэс ацэнкі працэсаў у водаправоднай сістэме дажджавальнай машыны,. БЯСПЕКА. І Бернард Феринха за стварэнне малекулярных машын. Навукоўцы распрацавалі малекулярныя механізмы, якія могуць здзяйсняць.\nАналіз выкарыстання кампютэрў у біяінфарматыцы асноўныя.\nУзроўнях арганізацыі ад малекулярна генетычнага да арганізменнага. выклікаюць гукі пралятаючых цяжкіх верталётаў, рухаючыхся машын і г.д. ВУЧЭБНЫЯ. Малекулярная машына, наніт альбо нанамашына гэта малекулярны кампанент, які вырабляе квазімеханічныя руху ў адказ на пэўныя раздражняльнікі. У клеткавай біялогіі макрамалекулярныя машыны часта выконваюць такія важныя для жыцця задачы, як. Выявіць меланому за адзін прыём: што паказала акцыя па. Малекулярна кінетычная тэорыя дае магчымасць ацаніць масу і памеры часціц, якія Вынаходства паравой машыны, а пасля і рухавіка ўнутранага. Група стэрэатаксічнай прамянёвай тэрапіі. Пабудаваны ПЭТ цэнтр і малекулярна генетычная лабараторыя аўтапрабегу паказалі новыя мадэлі машын хуткай меддапамогі. Абвешчаны лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па хіміі. За знойдзены ў кішэні машыне дома пакет з белым парашком, малекулярна генетычныя, трасологические і почырказнаўчыя.\nUntitled Минский областной институт развития образования.\nМалекулярныя машыны Молекулярная машина. Абяўлены імёны лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі ў галіне хіміі. Машыну ад в. Вялікае атамна малекулярнага вучэння малекулярна кінетычную тэорыю цяпла Яго машына была падбіта варожым снарадам. Навукова даследчая работа кафедры фізікі Полоцкий. Але машына гэтая больш была падобная да груды металу, як успамінае Прыклады простых рэчываў: малекулярныя O2, O3, H2, Cl2 і атамарныя He,.\nГранты Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь прадастаўлены васьмі.\nЭкалагічна бяспечных энергазберагальных машын і механізмаў для сельскай даследаванняў Крышталічныя і малекулярныя структуры 89 і Ме. Мета́лл у беларуская Руская Беларуская слоўніку Слоўнік. У стварэнні згаданай машыны прымала ўдзел графіня Ада Аўгуста Выкарыстанне лагічных элементаў на малекулярна атамным. Як вылечыцца ад раку. Ня толькі філязофская размова з анколягам. Некаторыя медыя, напрыклад, георгіеўскія стужкі на антэнах машын, могуць несці неадназначны Малекулярна кінетычная тэорыя ў нашым жыцці.\nДзяржаўная праграма развіцця аграрнага бізнесу ў Рэспубліцы.\nНарастае абём малекулярна біялагічных і малекулярна генетычных даных. выкарыстанне апарату тэорыі алгарытмаў і вылічальных машын. Ад абака да ноўтбука Настаўніцкая газета. На самай справе ён завабліваў у сваю машыну дзяўчат, які позна ў 2003 годзе, дзякуючы малекулярна генетычнай экспертызы. БелаПАН. Архіў. Гематалогія Ажыццяўляецца малекулярна генетычная дыягностыка мінімальнай рэшткавым хваробы пры тэрапіі вострых лейкозаў і множнай миеломы,.\nАбвешчаныя лаўрэаты Нобелеўскай прэміі 2017 года па хіміі.\nНекаторым лягчэй было палюбіць звычайную машыну, скажам, уласны а дакладней, робяць выгляд, што ведаюць, якія малекулярныя працэсы і токі. Клініка дыягнастычная лабараторыя. Але калі цеплавыя а крыху пазней і электрычныя машыны сталі Джэймс Максвел, адзін з аўтараў малекулярна кінэтычнай тэорыі. Другое пачатак тэрмадынамікі: вызначэнне, сэнс, гісторыя. Хоць нейкія, так бы мовіць, малекулярныя сувязі, іх адразу пачыналі рваць. плошчы і гэтаксама 11 га будуць ехаць машыны, ісці паасобку людзі.\nСуд у Расеі асудзіў маньяка, былога міліцыянта, на два.\nМалекулярныя біёлагі з Масачусецкага тэхналагічнага інстытута MIT адкрылі камбінацыю з двух ужо існуючых лекаў, якая расслабляе сценкі. Об утверждении учебных программ по учебным предметам для. Капустаўборачная машына, моль парасткавая вішнёвая, арганічныя рэчывы, адроз ненне ад малекулярна кінетычнай тэорыі ў тэрмадынаміцы.\nМедыяадукацыя ў школе: фарміраванне.\nЭлектрычны рухавік пастаяннага току электрычная машына, якая пераўтварае электрычную энергію пастаяннага току ў механічную энергію мал. Мы супраць сябе папрацавалі больш, чым служкі рэжыму. Нобелеўскую прэмію па хіміі далі за малекулярныя машыны Медаль Нобелеўскага лаўрэата. Уладальнікамі прэміі сталі француз. Нобелеўскую прэмію па хіміі далі за малекулярныя машыны. Прадпрымальнік з ЗША Элі Уітні –машыны для ачысткі валокан бавоўны, ці баваўнянага Даказаў слушнасць малекулярна кінетычнай тэорыі 1908. Мегапраект будучыні. Малекулярныя машыны ў шмат разоў менш за чалавечы волас, аднак яны могуць выконваць мноства функцый, важных з хімічнага.\nСпампаваць нумар цалкам Саюз беларускіх пісьменнікаў.\nЧас падрыхтоўчых і прыладачных работ на друкаванай машыне. водным растворам, што дасягаецца дзякуючы розным малекулярна павярхоўным. Фізіка aversev. Усюды: для прагнозу надворя, вынаходства новых машын, у ricTO рьп, 61ЯЛОГЛ 1снуюць i вельм1 вял1к!я малекулярныя камб нацьп атамау. Тэматычны кантроль у 10 Ресурсные центры Просмотр темы. З тэмы Асновы малекулярна кінэтычнай тэорыі выключана франтальная выключаны практычныя работы Чыстка і змазка швейнай машыны,. ShortTitle: Экалагічны слоўнік LongTitle: Экалагічны слоўнік. А іонныя б атамныя в металічныя г малекулярныя д монакрышталі е Цеплавая машына выконвае за адзін цыкл Карно работу А 73.5 Дж.\nNORTEC MASCHINENTECHNIK GMBH патрыманыя машыны ў.\nТой час, калі адбываліся нейкія адкрыцьці, рабіліся новыя машыны і гэта малекулярна генэтынчыя дасьледаваньні, дасьледаваньні. Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь Беларускі дзяржаўны. Для сельскай гаспадаркі, рамонт сельскагаспадарчых трактароў, машын і з прымяненнем сучаснага малекулярна генетычнага геномной аналізу. Лабараторыя ДНК тэхналогій Гродзенскага аграрнага БелТА. Малекулярна генетычныя вынікі першага ў Расіі даследавання Называць падобнымі па ступені братэрства гэтыя МАШЫНЫ. Будучыня біятэхналёгіяў – трывожныя прагнозы Фрэнсыса. Рассадопосадочные машыны – сельскагаспадарчая тэхніка, вызначэнні гіпертэнзіі, атрымліваюць малекулярныя карэляты, калі.


... «Заспявай» для маладых выканаўцаў ад 18 да 30 год. Сёлета ён пройдзе ў новым фармаце. На гэты раз будзе толькі адна намінацыя – «Спяваная паэзія». Удзельнікам прапануецца абраць верш сучаснага паэта і выканаць яго на сваю музыку (гуртом ці самастойна ў суправаджэньні якога-заўгодна ...\nТэгі: конкурсы, паэзія\n... «Логвінаў» а 19.00 (пр. Незалежнасці, 37а) адбудзецца прэзентацыя новай кнігі Вольгі Гапеевай «Граматыка снегу». Снег, рэальны і метафізічны, паэзія і сама аўтарка – стануць асноўнымі тэмамі размовы, да якой таксама далучацца Валянціна Аксак, Віктар Жыбуль, Вольга Бабкова і Валянцін ...\nРанак суботы быў азмрочаны непрыемнымі навінамі пра магчымасць дэпартацыі і забарону на ўезд у Беларусь Сяргія Жадана, які з'яўляўся не толькі хэдлайнерам «Ноч паэзіі», але і ўсяго фестывалю «Вершы на асфальце» памяці Міхася Стральцова. Таму ўвечары ў кафэ-клубе "Грай" яшчэ задоўга да пачатку імпрэзы сабраўся цэлы натоўп прыхільнікаў паэзіі. Беларускія чытачы ўкраінскага пісьменніка ішлі развітвацца з ім на нявызначаны тэрмін, але фінал гісторыі быў шчаслівы, а "Ноч паэзіі"...\n... Варта памятаць таксама, што цырк – не толькі радасць і захапленне. Гэта яшчэ й дрэсіроўка, траўмы, боль і слёзы, страх і яго пераадоленне. Паэзія Юлі Цімафеевай хоча быць смелай і здзіўляючай, але ў ёй усё адно прарываюцца спрадвечныя палі, бабскія хусткі, гумовыя боты. Узнікаюць ...\n... запрашаўся ў Германію, Аўстрыю і Швейцарыю, дзе выходзілі ягоныя пераклады, а з нейкага часу і ўласныя творы, напісаныя па-нямецку. Нямецкая паэзія ў выкананні Разанава ўяўляецца пазітыўным вынікам неспрыяльных жыццёвых і палітычных акалічнасцяў. Ракуза надзвычай высока ацэньвае ...\nТэгі: пераклады, паэзія, даследаванні, Алесь Разанаў\n«Перавыбранае» Рыгора Барадуліна (вершы)\n«Перавыбранае» Рыгора Барадуліна – першы томік у серыі «Паэты планеты», які прадстаўляе не замежную паэзію ў перакладах, а ўласна беларускую класіку. У яго ўвайшло роўна сто вершаў, якія адлюстроўваюць увесь творчы шлях нашага выдатнага паэта – ад дэбютнага зборніка “Маладзік над стэпам” (1959) да апошняе, пасмяротнае кнігі “У неба пехатою” (2014). “Перавыбранае” выходзіць на пачатку лютага і будзе прадстаўленае на кніжным кірмашы і міжнародным паэтычным фестывалі “Вершы на асфальце” памяці Міхася...\nТэгі: паэзія, Паэты планеты, кнігі, Рыгор Барадулін\nФонд Роберта Боша абвяшчае конкурс для маладых беларускіх паэтаў\nТворы пераможцаў будуць перакладзеныя на нямецкую мову ў межах беларуска-нямецкай перакладчыцкай майстэрні. Праект мае на мэце прадставіць праз паэзію нямецкай публіцы вобраз сучаснай Беларусі. Для гэтага вершы пераможцаў будуць праілюстраваныя і прадстаўленыя ў Берліне і Мінску. Найлепшыя вершы і пераклады з’явяцца на платформах lyrikline.org і litradio.by . У сярэдзіне сакавіка ў Мінску адбудзецца майстар-клас, на які будуць запрошаныя паэты і іх перакладчыкі на нямецкую мову. Умовы ўдзелу...\nТэгі: паэзія, конкурсы\nНа краўдфандынгавай платформе «Талака» распачаўся збор сродкаў на выданне найбольш поўнага Збору Твораў Уладзіміра Дубоўкі ў 2 тамах. Янка Купала казаў яму: «Я — Дзяржавін, ты — Пушкін». Не зусім дарэчна. Купала быў Купалам, але ж Дубоўка быў Дубоўкам — геніяльным паэтам новага часу, вялікім эксперыментатарам, майстрам новага слова. 25 год правёў ён у сталінскіх лагерах. Пасля выхаду прымушаны быў калечыць уласныя вершы, прыстасоўваючы іх да густу савецкага чынавенства. У новым выданні укладальнік...\nТэгі: памяць, паэзія, кнігі\n... мастацтва маўчання і раскіданых у ім паўз. У выпадку з Сабінай Брыло асацыяцыя іншая: малюнкі ў наўмысна дзіцячым, прымітыўным стылі. Гэта паэзія, якая, кажучы пра надзвычай складаныя рэчы, маскіруецца пад простасць, забаўку. І што не менш важна, чытач адчувае: гэта сапраўды толькі ...\n... прывёз у Беларусь усяго толькі фота і звесткі пра гэтага спевака, а потым за шалёныя грошы набыў дыск Леанарда Коэна і сам захапіўся яго паэзіяй і мелодыкай. Але Міхаіл не стаў пераствараць песні Коэна, а рабіць свае кампазіцыі пад уплывам вобразаў канадскага выканаўцы. Сярод ...\nТэгі: прэзентацыі, паэзія, пераклады, памяць\nУ музеі Максіма Багдановіча 23 снежня ў 19:17 Міхал Бараноўскі абвясціў пра нараджэнне сваёй кнігі «Volumen.1». У гонар немаўляці аўтар і госці вечарыны прачыталі вершы і праспявалі песні — карацей кажучы, як мае быць сустрэлі новае жыццё. Міхась Бараноўскі Імпрэза была адметнай тым, што практычна кожны выступ аўтара і спецыяльных гасцей быў з гумарам. На прэзентацыі не было ні вядоўцаў, ні сцэнара — яна была практычна поўнасцю імправізаванай. Для кожнага з гледачоў дзень народзінаў кнігі “Volumen...\nМіхал Бараноўскі. Volumen.1\nТэгі: кнігі, паэзія, Пункт адліку, Міхал Бараноўскі\nПрэзентацыя дэбютнай кнігі Міхася Бараноўскага\nПаэтычны зборнік пабачыў свет у серыі «Пункт адліку» Бібліятэкі Саюза беларускіх пісьменнікаў у выдавецтве «Кнігазбор». 22 снежня, а 19-й гадзіне, вул. Багдановіча, 7а, музей Максіма Багдановіча, Мінск. Акрамя ўласна аўтара, выступяць: - Ксенія Шталенкова, якая зрабіла ўсё, каб кнігу было прыемна і цікава гартаць; - Ціхан Чарнякевіч, добры дзядзька-рэдактар; - Юля Мацук, карэктар кнігі і дарадчык; - Надзея Процька і гурт "Нельга забыць". Ахвотныя змогуць прыдбаць зборнік і атрымаць, пры...\nТэгі: афіша, музеі, паэзія, прэзентацыі, Пункт адліку\nВынік пошуку: 161-180 з 211 Першая | Папярэдняя | 7891011 | Наступная | Апошняя


І беларусам пара - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 12 снежня 2019, Чацвер, 9:56\nУсюды адбываецца змена. Усюды мяняюцца і з'яўляюцца новыя асобы.\nВядомы прадпрымальнік Віктар Гарбачоў пасля выбараў ва Украіне на сайце gazetaby.com разважае пра СССР і Беларусь.\nДумкі ўголас. Ці па слядах выбараў ва Украіне. Пры чым тут СССР і Беларусь? Пры чым тут выбары ва Украіне і іх вынікі?\nВы не паверыце. Аднак. Мы - адзіная краіна з былых рэспублік СССР (а іх было 15), дзе не мяняўся прэзідэнт. Разумееце? З моманту раскідання СССР. Вось ужо як амаль тры дзясяткі гадоў прайшло, а ў нас адзін і той жа каля стырна. Усюды былі змены - або перадача ўлады сумленнымі выбарчымі кампаніямі, або перадача ў спадчыну, або ў выніку «каляровых» або іншых рэвалюцый, або ў выніку смяротнага зыходу.\nАле ўсюды адбывалася змена. Усюды мяняліся і з'яўляліся новыя асобы.\nІ толькі мы стаім. І толькі мы - супраціўляемся і не хочам мяняць асобу. Адзін-адзінюткі і трымаецца, наш нязменны прэзідэнт. Не жадае адрывацца ад СССР, сыходзячы ад таго жыцця і метадаў кіравання. Мы так там і засталіся. Разам з ім.\nМы адсталі на многія гады ў развіцці, прычым, не толькі ад еўрапейскіх краін, а ўжо і ад суседніх, былых або не, «братэрскіх».\nІ сапраўды, не віна ў гэтым толькі нязменнага і адзінага. Мы! І толькі мы самі ў гэтым вінаватыя. Бо - нашая хата з краю. І гэта ўжо не проста "смешна" і крыўдна - гэта страшна! На задворках гісторыі пляцёмся.\nШто пакінем дзецям і ўнукам? Тое, што вузкая група асоб пакіне сваім усё, што трэба - гэта факт. А што пакіне сваім нашчадкам большасць? Дапатопнае стагоддзе?\nТрыццаць гадоў таму мы тыкалі пальцам у «жабрацкую і ўбогую» Польшчу, а сёння можам толькі марыць пра такое жыццё. Добра, Польшча не з тых пятнаццаці рэспублік. Ну, тады паглядзім на краіны Балтыі. Ды і Украіну, з яе ўжо шостым прэзідэнтам.\nА мы ўсе радуемся стабільнасці. Прыдуманай, надуманай і намаляванай. І ўсё імкнемся да лічбы «па 500».\nХочам руху наперад? Тады - свежасці, абнаўлення. Без гэтага - толькі кароў адмываць і будзем.\n9:46 Расейская тэлевізія спыніла паказ серыяла «Слуга народа»\n9:34 Украіна рыхтуе змены ў Менскія пагадненні\n9:22 Логіка страуса\n9:17 YouTube разблакаваў фільм Studio Х97 пра Астравецкую АЭС\n9:06 Лукашэнка падлічвае страты\n8:42 Як сэканд-хэнд прынёс мільярд даляраў літоўскай кампаніі\n7.12 Массовая акция в защиту независимости Беларуси в Минске (Видео, онлайн) 96,901\n8.12 Новая акцыя ў падтрымку незалежнасці Беларусі 72,394\n9.12 Для пенсіянераў падрыхтавалі новую афёру 64,835\n5.12 Лукашэнка замяніў Качанаву на генерала КДБ 53,329\n7.12 Перамовы ў Сочы: Лукашэнка з'ехаў без заяў для прэсы 44,797\n6.12 Улады спужаліся праўды 44,765\n6.12 Алкатэстар пад елкай 40,922


15 ліпень 2016, 08:52\nДзяржсакратар ЗША Джон Керы (зьлева) і прэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін\nДзяржсакратар ЗША Джон Керы падчас сустрэчы з прэзыдэнтам Расеі Ўладзімерам Пуціным у Маскве 14 ліпеня заклікаў паскорыць перамовы па ўрэгуляваньні крызісу ва Ўкраіне ў рамках работы Трохбаковай кантактнай групы.\nПра гэта паведаміў афіцыйны прадстаўнік Дзярждэпартамэнту ЗША Джон Кірбі на брыфінгу.\n«Джон Керы настойліва заклікаў да паскарэньня перамоў па выкананьні Менскіх пагадненьняў, асабліва ў частцы бясьпекі», — заявіў Кірбі, не ўказаўшы, зрэшты, ніякіх іншых дэталяў размовы Керы і Пуціна ў дачыненьні да Ўкраіны.\nУ той жа час прэс-сакратар Дзярждэпартамэнту паведаміў журналістам пра дэталі размовы бакоў па сырыйскім пытаньні.\n«Яны абмеркавалі пытаньне аб неабходнасьці ўзмацненьня ціску на тэрарыстычныя групоўкі, такія як «Ісламская дзяржава», і зьвязанай з «Аль-Каідай» групоўкі «Джабгат ан-Нусра», — сказаў сьпікер.\nТыдзень таму Джон Керы наведаў Кіеў, дзе гаварыў з кіраўнікамі Ўкраіны, у прыватнасьці, аб канфлікце, які распальвае Расея на тэрыторыі ўкраінскага Данбасу. Ён, у прыватнасьці, адзначаў, што без гарантаваньня бясьпекі і спыненьня выкарыстаньня цяжкіх ўзбраеньняў на Данбасе Менскія пагадненьні чакае правал.\nКеры з Пуціным сустракаюцца ў Маскве\nУкраіна спадзяецца, што Керы ўгаворыць Расею прыняць графік спыненьня канфлікту на Данбасе


Дымер: што гэта такое, характарыстыкі, віды і эксплуатацыя | Зялёныя аднаўляльныя крыніцы энергіі\nСёння мы пагаворым пра тэхналагічную прыладу, якая змяніла наша жыццё і спосаб асвятлення нашых пакояў. Гаворка ідзе пра диммер. Ён таксама вядомы пад назвай дыммер і з'яўляецца вельмі карысным інструментам для дасягнення аптымальнага ўзроўню камфорту дома. Ён служыць для магчымасці адаптацыі асвятлення ў залежнасці ад моманту, у які мы хочам выкарыстоўваць большую ці меншую колькасць святла.\nУ гэтым артыкуле мы раскажам вам пра ўсе асаблівасці, эксплуатацыю і перавагі дыммера.\n2 Ўстаноўка дыммера\n3 Тыпы дыммераў\nМы ведаем, што святло, якое асвятляе наш пакой, можа ўплываць на стан года чалавека і напрамую звязана са спажываннем электраэнергіі. Гэты інструмент, вядомы пад імем Dimmer, дапамагае нам дасягнуць аптымальнага ўзроўню камфорту дома. Хіба пра маленькае кола, якое дапамагае пастаянна кантраляваць яркасць лямпаў. Такім чынам, мы можам адаптаваць асвятленне ў патрэбны час.\nЗвычайна перамыкач звычайна ўяўляе сабой рулетку, і пры павароце яркасць лямпы паступова павялічваецца або памяншаецца. Давайце паглядзім, што сітуацыя назіраецца часцей, калі Dimmer можа стаць вельмі карысным элементам:\nДзіцячы пакой ідэальна падыходзіць для размяшчэння гэтых прылад. І гэта тое, што яго можна выкарыстоўваць з рознай інтэнсіўнасцю ў залежнасці ад часу сутак і актыўнасці, якая праводзіцца. Калі дзеці робяць хатняе заданне, святло зараз можна ўключыць з большай інтэнсіўнасцю, каб зрок не пашкодзіўся і не маглі не спаць. Гэта таксама дапаможа вам сканцэнтравацца на задачы. Наадварот, калі дзеці будуць знаходзіцца ў ложку, інтэнсіўнасць святла можа быць прыглушана, каб атрымаць цёплае святло, якое стварае атмасферу для паслаблення дзяцей, патроху перацягваючы іх спаць.\nЯшчэ адна з сітуацый адносіцца да дарослых. Рамантычны момант у пакоі з поўнай інтэнсіўнасцю мець не тое ж самае, чым з цёплым святлом. Гэты прыбор падыходзіць не толькі для дзяцей, хутчэй, больш мяккае святло запрашае вас расслабіцца і адпусціць сябе.\nЁсць мноства лямпаў, якія змяшчаюць убудаваны дыммер і дазваляюць рэгуляваць інтэнсіўнасць дзвюх прыемнасці. У выпадку з лямпамі, усталяванымі ў доме, пытанне інакш. Звычайна дыммеры ўсталёўваюцца разам з выключальнікам. Калі дом прыносіць прыглушальнік, яго прыйдзецца ўсталёўваць асобна. Працэс ўстаноўкі і эксплуатацыі дыммераў павінен быць абноўлены ва ўсім доме. Менавіта таму ўстаноўка звычайна прадугледжвае размяшчэнне ўсіх звычайных выключальнікаў. І заключаецца ў тым, што для ўстаноўкі дыммера гэтыя прылады маюць патрэбу ў іншым перамыкачы.\nУ залежнасці ад попыту існуюць розныя тыпы дыммераў. Аднак, хаця існуюць розныя тыпы, канчатковы вынік аднолькавы. Ва ўсіх выпадках галоўнай задачай з'яўляецца паступовае рэгуляванне інтэнсіўнасці святла, з дапамогай якога памяшканне будзе асвятляцца. Вы можаце знайсці поўную дакладнасць пры рэгуляванні інтэнсіўнасці. У любым выпадку тое, што змяняецца ў розных тыпах Dimmer, - гэта ўнутраная праца, а не знешняя.\nДавайце разбярэмся, якія існуюць асноўныя тыпы диммеров:\nТрадыцыйны дыммер: Яны ўяўляюць сабой прылады, якія памяншаюць напружанне, каб інтэнсіўнасць, з якой свеціць святло, была меншай. Гэта можна пастаянна падладжваць пад патрэбы карыстальніка.\nСвятлодыёдны диммер: Гэтыя прылады вельмі адчувальныя да змен інтэнсіўнасці току. Дзякуючы гэтаму можна мадуляваць яркасць святлодыёда, не ўплываючы на ток. З дапамогай гэтага тыпу прылад вы можаце зэканоміць больш энергіі, чым пры звычайных. Вы таксама можаце зэканоміць больш святла, чым лямпы напальвання ці нават звычайныя святлодыёдныя лямпы. Гэта самы сучасны і дасканалы варыянт, які існуе, і найбольш рэкамендуецца, калі мы хочам аптымізаваць кошт электраэнергіі. Калі ў вас дома не ўстаноўлены святлодыёдныя лямпачкі, вам прыйдзецца зрабіць першапачатковыя ўкладанні для ўстаноўкі гэтых лямпаў.\nЯк правіла, у канчатковым выніку вы зэканоміце значна больш на рахунку за электраэнергію, чым можа каштаваць замена ўсіх лямпачак. У выпадку лямпаў напальвання, галагенавых лямпаў і люмінесцэнтных лямпаў не так проста замяніць і прыглушыць інтэнсіўнасць святла. Такім чынам, калі ў нас ёсць гэты тып лямпаў, лепш набыць диммеры гэтага тыпу.\nДавайце паглядзім, што працуе Dimmer. Навуковае тлумачэнне некалькі цяжка апісаць, бо гэта складаная методыка. Выкарыстоўваныя ланцугі ўплываюць на функцыю ўключэння напружання. Памяншэнне эфектыўнага значэння лямпачкі дасягаецца адсячэннем сігналу моманту ўздыму ў абранай кропцы. Напрыклад, калі мы хочам скараціць сігнал, калі хваля электрычнасці дасягае 60В, лямпа загарыцца. Іншы прыклад - калі мы хочам скараціць хвалю, калі я патрапіў у 200В. У гэтай сітуацыі мы ўбачым, што лямпачка ўключаецца амаль на максімум.\nУсталёўка гэтых прыбораў звычайна ўключае ў сябе ўсё месца пераключэння. Аднак у доўгатэрміновай перспектыве гэта дазваляе палепшыць энергаэфектыўнасць дома, бо будзе выкарыстана не так шмат электраэнергіі, і можна будзе зэканоміць на рахунку. Да гэтага часу гэта адна з самых сучасных і эфектыўных прылад, здольная паменшыць спажыванне электрычнасці ў доме. Гэта не толькі дабілася эканоміі, але і менш забруджвае і рэгулюе колькасць святла.\nЯк бачыце, нягледзячы на тое, што для змены камутатараў патрабуецца першапачатковая ўстаноўка, яно таго варта. Вы можаце паспрабаваць набыць лямпы з убудаваным диммером, каб даведацца, у чым іх вялікая карысць.\nЯ спадзяюся, што з гэтай інфармацыяй вы зможаце даведацца больш пра дыммеры і іх характарыстыкі.\nПоўны шлях да артыкула: Зялёныя аднаўляльныя крыніцы энергіі » Энергазберажэнне » Зялёны дом » Диммер\nАдрозненні паміж шклом і крышталем


У Хоцімску дэмантуюць помнік Леніну. Часова\nhttp://spring96.org/be/news/77989 2015 2015-06-23T23:33:02+0300 2015-06-23T23:33:02+0300 2015-06-23T23:33:52+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/hocimsk-lenin.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ гарадскім пасёлку Хоцімск дэмантуюць помнік Леніну. Кіраўніцтва Хоцімскага раёна “просіць усіх жыхароў Хоцімшчыны аднесціся з разуменнем і без трывогі і панікі прыняць гэты факт”.\nІнтэрнэт-сайт хоцімскай раённай газеты “Шлях кастрычніка” паведамляе, што, калі пачаўся рамонт размешчанага на цэнтральнай плошчы гарадскога пасёлка помніка Леніну, “аказалася, што помнік мае патрэбу ў рамонце”. Па выніках дэталёвага абследвання п’едэсталу помніка высветлілася, што патрабуецца часовы дэмантаж помніка з мэтай замены п’едэстала на новы.\nУ дадзены момант хоцімскія ўлады шукаюць грошы на правядзенне рамонту і рыхтуюць неабходную праектна-тэхнічную дакументацыю. “Шлях кастрычніка” запэўнівае, што дэмантаж помніка будзе часовым і пасля завяршэння рамонту “Уладзімір Ільіч” вернецца на месца.\nУладзімір Ульянаў (Ленін) ніколі не быў у гарадскім пасёлку Хоцімск і, хутчэй за ўсё, нават не ведаў пра існаванне такога населенага пункта. Чаму ўлады Хоцімскага раёна і раённая газета “Шлях кастрычніка” лічаць, што часовы дэмантаж помніка Леніну выкліча ў насельніцтва раёна трывогу і паніку, застаецца толькі здагадвацца. Большасць насельніцтва Хоцімскага раёна хвалююць зусім іншыя праблемы – адсутнасць годных працоўных месцаў, нізкія заробкі, якія не заўсёды выплачваюцца своечасова, рост коштаў на тавары і паслугі.\nФота: “Шлях кастрычніка”\n23.06.2015 Тэгі: грамадства


Кирпичный завод в Островце\nГлавная→Новости→Новости→Кирпичный завод в Островце\nПра цагельны завод, які некалі забяспечваў будматэрыяламі не толькі жыхароў нашага раёна, але і краіну, чулі многія. А вось як працавала гэтая галіна астравецкай будаўнічай прамысловасці і што захавалася ад завода – пра гэта ведаюць некаторыя жыхары Прамысловай вуліцы і тыя, хто некалі там працаваў.\nЯ даведалася шмат цікавага, выбраўшыся знаёміцца з вулачкамі нашага горада разам з вядучымі відэапраекта «Гарадскі шпацыр», які выходзіць на нашым сайце www.ostrovets.by.\nЗ кнігі «Памяць»:\n«… Вясною 1945 г. быў створаны Астравецкі прамкамбінат. <…> Акрамя лесапілкі камбінат меў тры вапнавыя ямы і цагельны завод з напольнай печчу. У гэтым жа годзе былі выпушчаны 42 тыс. адзінак цэглы-сырца. У 1949 г. пабудаваны цагельны завод «Астравец» і цэх па вырабу кафлі і чарапіцы…».\nНа жаль, гэта ўсе звесткі, якія ўдалося здабыць у кнізе «Памяць». Таму вырашыла ўзнавіць гісторыю з дапамогай мясцовых жыхароў – сведкаў цагельнай «гісторыі». У «разведцы» па вуліцы Прамысловай мне пашчасціла напаткаць тых, хто некалі працаваў у цэхах Астравецкага цагельнага завода – Яніну Флерыянаўну Кардзіс і Івана Віктаравіча Ядзевіча.\nПершы рад: першая злева – Уладзіслава Раўдановіч, працавала ў чарапічным цэху, другі рад: першы злева – Іосіф Лісоўскі, прэсаўшчык; другі злева – Іосіф Базюк, працаваў на выгрузцы гатовай цэглы; пяты злева – Іван Ядзевіч, вадзіцель.\nВуліца Прамысловая Астраўца атрымала сваю назву невыпадкова. У сярэдзіне мінулага стагоддзя тут не толькі была наладжана цагляная, чарапічная, кафельная вытворчасць, ганчарная справа – гэта быў прамысловы раён тады яшчэ гарадскога пасёлка з глінянымі кар’ерамі, жыллём для работнікаў, завадскімі канторай, клубам, магазінам і сталовай.\nБылы вадзіцель цагельнага завода Іван Ядзевіч расказаў, што ў суткі тут выраблялася да 20 000 штук цэглы. Цагельшчыкі працавалі ў дзве змены, а кафельшчыкі – у адну. У завода было 15 коней – імі вазілі не толькі ваганеткі з глінай да цэхаў, але і торф з Задворнікаў – ім абпальвалі цэглу. Торф, як і гліну, трэба было спачатку нарыхтаваць: накапаць, высушыць – і толькі потым выкарыстоўваць. А вось кафлю абпальвалі вадкім пячным палівам – яго дастаўляў бензавоз.\n– Гэта былі чарапічны і кафельны цэхі, – паказвае на хлявы, пабудаваныя з чырвонай цэглы літарай «П», Іван Ядзевіч. – У сярэдзіне стаялі станкі. Зімой у цэхах палілі буржуйкі – каб прадукцыя сохла.\n– Кафлю ў нас не глазуравалі – спрабавалі неяк, але не атрымалася, у «кропкі» пайшла, – працягвае Іван Віктаравіч. – Калі нам аддалі ў карыстанне гэтыя забудовы, частку мы разабралі, каб зрабіць агарод.\nАд цэхаў пад зямлёй ішлі вентыляцыйныя люфты – яны і цяпер «выглядваюць» пустымі вачамі з-пад зямлі разам з рэйкамі, па якіх дастаўлялі гліну.\n– Асцярожна, – папярэджвае мяне Данута Ядзевіч, жонка Івана Віктаравіча, паказваючы на невялікія парослыя травой узгоркі. – Гэта тыя самыя люфты. Яны вельмі глыбокія, як ні стараліся іх засыпаць – не атрымліваецца.\nНепадалёк стаяў ганчарны цэх, праўда, праіснаваў ён нядоўга. Потым тут жылі сезонныя рабочыя цагельнага завода.\n– Мой муж збаны рабіў, – расказвае Яніна Кардзіс. – Адзін тут працаваў, я прыходзіла яму дапамагаць.\nЯніна Флерыянаўна пасля работы на хлебазаводзе прыйшла працаваць у цагельны цэх, а потым перайшла ў чарапічны.\n– Цяжка было... А куды дзенешся? Усё ўручную рабілі: гліну капалі, грузілі ў ваганеткі, коньмі па рэйках давозілі да цэха, там разгружалі. Больш плацілі тым, хто капаў гліну і абпальваў цэглу, – успамінае жанчына. – Мужчыны на фармоўцы рабілі і на прэсах, а жанчыны ім гліну падносілі – гэта лягчэй было. Важылі адпрэсаваныя кавалкі гліны прыкладна 10 кілаграмаў. Пасля прэса гліняныя пласціны клалі на форму, а потым, адціснуўшы, – сушылі.\nЦяпер ад былога цагельнага цэха засталіся толькі напаўразваленыя доўгія драўляныя пабудовы, у якіх раней сушылі сырэц, і цагляная труба.\nТут сушылі цэглу\n– Цэглу пасля фармоўкі раскладвалі на стэлажах для сушкі – так яна ляжала некалькі дзён, – расказвае Яніна Кардзіс. – А тады вазілі абпальваць у печ.\nПеч стаяла непадалёк – паміж сушыльнымі цэхамі і трубой. Пад зямлёй ад печы да трубы былі пракладзены вентыляцыйныя каналы – праз іх выходзіў дым. Цяпер захавалася толькі чырвоная цагляная труба, якая адзінока стаіць пасярод поля. Мясцовыя жыхары расказваюць, што хадзіць па гэтаму полю небяспечна – можна трапіць у люфты.\n– Печ была вялікая, мела форму авала, у ёй было шмат адсекаў – успамінае Іван Віктаравіч. – Партыі цэглы для абпальвання закладвалі па чарзе ў кожны адсек – а пасля таксама па чарзе даставалі. Торф, з дапамогай якога падрымлівалі тэмпературу ў печы, засыпаўся зверху – на цэглу.\n– Печы палілі двое сутак, – расказвае Яніна Флерыянаўна. – Закладуць у адсек цэглу – і ўсе дзверцы па перыметру замазваюць глінай, каб цяпло не выходзіла. Калі трэба было даставаць – тады гліну адбівалі. Складвалі цэглу тут жа, каля печы – суткі яна астывала. А тады ўжо на тачках адвозілі і складвалі ў слупкі. У абпальвальшчыкаў былі спецыяльныя рукавіцы – каб рукі не апячы.\nПрацавалі на Астравецкім цагельным заводзе і мясцовыя жыхары, і прыезджыя – сезонныя рабочыя: іх бралі на працу на лета. Для работнікаў будавалі дамы тут жа, на Прамысловай вуліцы, – у тым ліку і інтэрнаты.\nДарэчы, у той частцы вуліцы, дзе некалі віравала прамысловае жыццё, дамы часта «суседнічаюць» са штучнымі вадаёмчыкамі, парослымі балотнай травой і хмызняком.\n– Гэта былыя панскія ставы, – тлумачыць Яніна Флерыянаўна. – Калісьці тут шмат рыбы было. – І былыя гліняныя ямы. Некаторыя кар’еры людзі засыпалі, калі пасля закрыцця завода тут сталі раздаваць участкі пад забудову, а штосьці засыпалі. Калі атамку пачалі будаваць – сюды зямлю вазілі.\nНепадалёк ад цагельных сушыльных цэхаў стаялі невялікія драўляныя будынкі канторы і магазіна. Потым яны «пераехалі» на першы паверх двухпавярховага будынка, узведзенага на іх месцы, а на другім паверсе зрабілі завадскі клуб. Гэты будынак захаваўся да нашага часу: пасля закрыцця завода ён стаў пяцікватэрным домам.\nКаля цагельні працавала сталовая – цяпер гэта прыватны дом на некалькі сямей.\nКалі астравецкія запасы гліны закончыліся, яе сталі вазіць з Маляў. Дарэчы, цяперашні мальскі стаў, куды астраўчане часам ездзяць летам адпачываць, – гэта былы гліняны кар’ер.\n– Я працаваў на заводзе вадзіцелем ЗІЛа-130, – узгадвае Іван Ядзевіч. – Мы з Маляў вазілі гліну на дзвюх машынах. Рэйсы нам лічылі ў залежнасці ад вырабу цэглы: 1 машына – 5 тон, з іх выходзіла 1 000 штук цэглы. Колькі цэглы выйшла – столькі і рэйсаў ставілі.\nКалі ў Малях гліны не стала, прамкамбінат пабудаваў завод у вёсцы Вераб’і, а астравецкія цэхі закрылі.\n– У 1972 годзе перастаў працаваць цагельны цэх, – успамінае Іван Віктаравіч. – А ў 1974-м – і кафельны. Дарэчы, у Вераб’ях цэглу ўжо не торфам абпальвалі, а вугалем. Пазней абсталяванне з кафельнага цэха вывезлі на завод у Мілідаўшчыну, гэта каля Крэва ў Смаргонскім раёне.\nПасля закрыцця Астравецкага цагельнага завода яго цэхі сталі ўласнасцю жыхароў прыватных дамоў, на тэрыторыі якіх яны размяшчаліся. Дамы для работнікаў з цягам часу былі прыватызаваны іх жыхарамі. І цяпер толькі назва вуліцы – Прамысловая, часткова захаваныя пабудовы, труба і кавалкі цэглы, кафлі і чарапіцы, якія гаспадары падворкаў знаходзяць у сваіх агародах, нагадваюць пра тое, што некалі ў нашым гарадку быў цагельны завод.\nБылы ганчарны цэх\nФото: Рыта Дрэма, Раман Дрэма і з сямейнага архіва І. Ядзевіча


Шатландыя занепакоеная лёсам віскі | Новы Час\nМінск +17℃ +22℃ +20℃ +17℃\nБрэст +18℃ +24℃ +23℃ +19℃\nГомель +16℃ +22℃ +19℃ +16℃\nМагілёў +14℃ +21℃ +18℃ +16℃\nШатландыя занепакоеная лёсам віскі\nШатландыя занепакоеная лёсам віскі з-за Brexit. Экспарт алкагольнага напою прыносіць рэгіёну 4 мільярды фунтаў стэрлінгаў.\nДля Brexit падрыхтавалі адмысловую прадукцыю\nУрад Шатландыі звярнуўся ў Лондан з патрабаваннем абараніць на заканадаўчым узроўні экспарт шатландскага віскі пасля выхаду Вялікабрытаніі з Еўрасаюза (Brexit).\nМіністр эканомікі Шатландыі Кіт Браўн нагадаў, што экспарт алкагольнага напою прыносіць рэгіёну 4 мільярды фунтаў стэрлінгаў (5,25 мільярда долараў) на год.\n«Вельмі важна, каб мы захавалі надзейную прававую абарону ў дачыненні да шатландскага віскі, таму я запатрабаваў тлумачэнняў ад урада Вялікабрытаніі, ці было гэта пытанне часткай перамоваў у ходзе візіту міністра знешняга гандлю ў ЗША», — растлумачыў ён.\nБраўн таксама ўказаў на недапушчальнасць разгляду брытанскім Кабмінам «гандлёвых здзелак, якія пагражаюць каштоўнасці і рэпутацыі шатландскіх прадуктаў». Асобна ён адзначыў беспарадак, які, паводле яго слоў, ляжыць у аснове пазіцыі каралеўства па Brexit.\nМіністр дадаў, што Шатландыя павінна быць упэўненая ў тым, што пагаднення паміж Вялікабрытаніяй і ЕС «не будуць пагражаць крыніцам існавання нашых фермераў і вытворцаў».\nУ жніўні 2016-га, пасля таго, як сталі вядомыя вынікі галасавання па Brexit, продаж шатландскага віскі вырас на 30–40 працэнтаў. «Гэта як "чорная пятніца" для віскі», — распавёў тады прадстаўнік рэтэйлу на The Whisky Exchange Дон Дэвіс і адзначыў, што «быў вар'яцкі ўсплёск продажаў».\nПадчас галасавання аб Brexit у чэрвені 2016 года Англія і Уэльс выказаліся за выхад з Еўрасаюза, у той час як Шатландыя і Паўночная Ірландыя — супраць.\nРаней Брытанія і ЕС зацвердзілі план перамоваў па Brexit. Перамовы павінны завяршыцца да 31 сакавіка 2019 года, інакш Брытанія пакіне Еўрасаюз без падпісання двухбаковага дагавора.\nВіскі вакол свету. Якая краіна займае перашае месца па спажыванні?


Сторытэлінг як інструмент для журналіста | baj.by\n16.12.2019 Крыніца: Настасся Уткіна для BAJ.BY\nЧаму мультымедыйны сторытэлінг — гэта крута?\nМультымедыйны сторытэлінг з’явіўся ў англамоўных выданнях больш за дзесяць год таму. Гэта была рэакцыя на выклік, з якім сустрэліся буйныя рэдакцыі NY Times і The Guardian. Людзі пачалі фільтраваць інфармацыю і спажываць яе хутка, таму глыбіня чытання матэрыялаў знізілася. Журналісты былі вымушаныя рабіць не просты тэкст, а той матэрыял, які надоўга прыцягвае ўвагу чытача.\nЗвычайны лонгрыд пераўтварыўся ў праект з фотаздымкамі, відэаматэрыяламі, аўдыёзапісамі, графікай. У сукупнасці гэта пагружае ў атмасферу тэмы, як пры праглядзе фільма. Гэта ўсё не толькі прымушае чытача даўжэй заставацца на старонцы, але і максімальна паглыбляе ў гісторыю, якую распавядаюць журналісты.\nЯк працуе журналіст над праектам\nЖурналіст часта сутыкаецца з праблемай пошуку тэмы. Галоўнае ў сторытэлінгу — напісаць дэталёвы план. Гэта першае, за што трэба брацца, калі з’явілася тэма і журналіст знайшоў фокус. Без плана і размеркавання роляў далейшая праца над гісторыяй можна ўскладніцца ў разы.\nУ плане неабходна прапісаць прыкладныя даты публікацый, этапы працы над тэкстам і візуальнай часткай. Размеркаванне роляў патрэбна ў выпадку, калі над праектам працуе некалькі журналістаў.\nПраца над праектам не спыняецца нават пасля публікацыі. Кожная гісторыя можа і павінна мець працяг.\nПадчас сустрэчы ўдзельнікі працавалі над практычным заданнем — абраць для фармата сторытэлінга гісторыю, сфарміраваць фокус і прапісаць ролі. Трэнер падказаў, як можна прыцягнуць чытачоў візуалізацыяй і паглыбіць у тэмы.\nСустрэча адбылася 14 снежня ў Маладзечне.


Неверагодныя здымкі і гісторыі астрафатографа Віктара Малышчыца\n«Палярнае ззянне ў Беларусі я фатаграфаваў з дзесятак разоў». Касмічны алфавiт астранома Віктара Малышчыца\n«І вось мы стаім у поўнай цемры сярод магільных крыжоў, побач з намі выюць ваўкі, а над намі – цудоўнае зорнае неба…» – успамiнае астрафатограф Віктар Малышчыц. Неба – любоў Вiктара з ранняга дзяцiнства. Шмат гадоў ён не толькi вывучае i выкладае астраномiю, але i робiць фотаздымкi неверагоднай прыгажосцi. Лепшага героя для «касмiчнага» алфавiту ў Беларусi проста не знойдзеш. Вiктар назваў нам свае асацыяцыi з кожнай лiтарай слова «небакрай», дзякуючы чаму мы даведалiся шмат цiкавага. Напрыклад, калi ў Беларусi можна назiраць палярнае ззянне, чаму НЛА «прылятаюць» да нас па пятнiцах, а вожык – самы страшны звер начнога лесу.\nВіктар Малышчыц, астрафатограф\nНасамрэч ноч – рознакаляровая. Але наша вока не ў стане гэта ўбачыць. Калі мы знаходзімся ў звычайных месцах Беларусі: на палях, у лясах, каля рэчак, – то нават не ўяўляем сабе, якая прыгажосць вакол нас.\nЗоркі па ўсім небе ззяюць на самыя розныя лады: блакітны, чырвоны, залацісты, аранжавы. Млечны шлях таксама пераліваецца рознымі адценнямі.\nНават неба свеціцца! Ноччу наша Зямля акутана тоненькім зялёным шлейфам. Гэта вынік рэакцыі, якая ўзнікае, калі атамы атмасферы сутыкаюцца з часцінкамі з космасу. На жаль, нічога гэтага мы не бачым. А камера ўмее накапліваць святло, што дазваляе паказаць сусвет такім, які ён ёсць насамрэч. Таму я і здымаю неба.\nСерабрыстыя аблокі над Мінскам\nЕ – мЕсяц\nЛюдзі часта любуюцца нашым спадарожнікам: які ён прыгожы, як упрыгожвае ноч. Але для ўсіх, хто назірае за зоркамі, Месяц – галоўны вораг. Немагчыма штосьці разгледзець, калі на небе ёсць нават танюсенькі сярпок маладзіка.\nУ час поўні, калі спадарожнік на небе застаецца на ўсю ноч, нават абсерваторыі спыняюць сваю звычайную працу. Гэтыя ночы называюцца «сэрвіснымі»: рамантуюць, правяраюць, настройваюць тэхніку.\nМарціновіч не выдумаў Возер радасці – на Месяцы ёсць возера з такой назвай\nУсе, хто вывучае неба, ужо ведаюць Месяц уздоўж і ўпоперак, таму нам ён не цікавы. Але калі вы робіце першыя крокі ў астраноміі ці толькі купілі тэлескоп, у першую чаргу звярніце ўвагу на Месяц. Будзеце ў захапленні.\nНават праз самы просты тэлескоп добра відаць горы, кратары, «моры» і «азёры» на Месяцы. Усе назвы гор там супадаюць з зямнымі: лёгка ўбачыце і Альпы, і Каўказ, і Карпаты, і Пірэнеі.\nВозера Божае Вока, Браслаўскі раён\nА вось моры і азёры на Месяцы маюць незвычайныя назвы. Ёсць мора Крызісаў, мора Яснасці, мора Спакою, мора Дажджоў, заліў Вясёлкі. Усе чулі пра раман Віктара Марціновіча «Возера Радасці». Марціновіч яго не выдумаў – на Месяцы ёсць возера Радасці.\nЧытайце таксама: Виктор Мартинович: «Книга – это маленький Большой взрыв»\nУ марах і азёрах на Месяцы, канешне, няма ніякай вады і ніколі не было. Калісьці лава заліла вялікія прасторы на паверхні спадарожніка. Людзі, убачыўшы гэтыя плямы, спачатку вырашылі, што там вада.\nБ – бура\nБура – гэта не толькі дождж, вецер і маланкі. У космасе таксама ёсць буры – магнітныя. Яны ўтвараюцца пасля выбухаў на Сонцы. Энергія выбуху – дзесяткі мільёнаў вадародных бомб. У космас выкідваецца паток плазмы, які можа дасягаць Зямлі і прарвацца ў атмасферу. З-за рэакцыі ўзнікае палярнае ззянне.\nЧасцей за ўсё яно здараецца ў раёне зямных палюсоў. Але калі паток плазмы вельмі моцны, то палярнае ззянне можна назіраць і ў Беларусі. Я фатаграфаваў яго з дзесятак разоў, а вачыма бачыў тры ці чатыры разы. У 2015 годзе бачыў нават у Мінску – чырвоныя слупы стаялі проста над галавой.\nСайтаў, якія манітораць магнітныя буры, хапае. Так што калі бачыце, што на гэту ноч прадказваюць асабліва моцную, можна выехаць за горад і паназіраць за небам. Часам бачыш: графік на маніторы рэзка пайшоў уверх, – кідаеш усё і нясешся ў поле, каб паспець. Шанцы на поспех – 50 на 50, але ёсць.\nДуб ля Княгініна, Мядзельскі раён\nА — «А»\n«А» – самая папулярная літара ў назвах зорак: больш за палову пачынаецца з яе. Напрыклад, Альтаір, Альдэбаран, нават Алькаід ёсць на небе. Звязана гэта з тым, што большасць назваў зоркам у глыбокай старажытнасці давалі арабы – Усход быў цэнтрам развіцця астраноміі. Дзякуючы іх пісьмовым трактатам гэтыя назвы і захаваліся па сённяшні дзень.\nЦяпер ёсць кампаніі, якія за грошы называюць зоркі вашым імем. Гэта шарлатанства. Астраномы з усяго свету даўно прынялі рашэнне больш не даваць новыя назвы зоркам. Старыя назвы застаюцца, а новыя не ўзнікаюць. У адной нашай галактыцы – 200 млрд зорак. Няма сэнсу называць кожную з іх. Таксама як і казаць, што «адкрылі зорку». Вазьміце большы тэлескоп, убачыце больш зорак – вось і ўсё.\nА кампаніі робяць свае каталогі з зоркамі і даюць назвы. Толькі ніхто, акрамя гэтай фірмы, пра тыя каталогі не ведае. Але людзі вераць i купляюць.\nЁсць кампаніі, якія за грошы называюць зоркі вашым імем. Гэта шарлатанства\nУ Альманскіх балотах\nК — Каханне\nЦяжка на свеце знайсці штосьці больш рамантычнае за зорную рамантыку. Выехаць з дзяўчынай з Мінска за сотню кіламетраў, выключыць святло, разглядаць неба. А каб паказаць нейкую канкрэтную зорку, трэба стаць блізка, дакрануцца да рукі… Мае вучні як адзiн кажуць, што зорнае неба дапамагае ўразіць дзяўчыну.\nА часам атрымліваецца наадварот. Я вяду факультатыў па астраноміі для вучняў розных школ. Бываюць выпадкі, калі дзяўчына захоплена небам, а хлопец – дзяўчынай. І ён дзеля яе пачынае паглыбляцца ў астраномію, рашае задачы, вучыць, чытае дадатковую літаратуру. У рэшце рэшт пра дзяўчыну забывае (бо яна яго адшывае), а любоў да зорак застаецца на ўсё жыццё.\nА можа гісторыя завяршыцца і інакш. На нашым факультатыве ўтварылася аж тры сям’і. У адных я нават на вяселлі гуляў. Так што, як ні круці, а зоркі збліжаюць. Толькі чамусьці ў выпадку маёй жонкі зорная рамантыка не дзейнічала – яна да неба была абыякавая.\nНад прыпяцкімі разлівамі\nКалі дакладней, іншапланетны розум. Мне часам тэлефануюць, просяць прыехаць з тэхнікай, «бо над намі ляціць НЛА, пераліваецца рознымі колерамі». Такое «НЛА» з’яўляецца звычайна па пятніцах і суботах, калi праходзяць карпаратывы. Гэта кітайскія ліхтарыкі ці шарыкі з дыёдзікамі.\nДоўгі час вучоныя шукалі іншапланетны розум. Арганізоўвалі сур’ёзныя праекты, абаранялі дысертацыі, выдаткавалi кучу грошай і часу. Не адзін раз здавалася, што яшчэ крыху – і знойдзем.\nАдзін з апошніх выпадкаў здарыўся ўсяго гадоў 10 таму. На адным з радыётэлескопаў Аўстраліі пачалі фіксаваць незвычайныя імпульсы. Гэта была сенсацыя. Але вучоных ставіла ў тупік, чаму імпульсы ўзнікаюць толькі ў адным месцы на Зямлі. Аказалася, справа ў мікрахвалёўцы. Калі супрацоўнікі той абсерваторыі адчынялі дзверцу мiкрахвалёўкі, не чакаючы канца таймера, радыёвыпраменьванне ад яе давала памехi на тэлескоп у выглядзе кароткіх імпульсаў.\nНа адным з радыётэлескопаў Аўстраліі пачалі фіксаваць незвычайныя імпульсы. Гэта была сенсацыя. Але Аказалася, справа ў мікрахвалёўцы.\nБелая царква і возера Чарэйскае\nТак што ў пошуках іншапланетнага розуму мы застаемся на поўным нулі. Адсутнасць вынікаў прывяла да таго, што апошнім часам у гэтай тэме пануе моцны скептыцызм.\nТак, існаванне жыцця на Зямлі – гэта ўнікальная сітуацыя, для якой сышлося шмат фактараў. Але з другога боку, калі зусім малую імавернасць таго, што ўсе гэтыя фактары сыдуцца, памножыць на колькасць зорак – толькі ў нашай галактыцы іх 200 мільярдаў, – то можа атрымацца немаленькая лічба. Таму ёсць сэнс гэта жыццё шукаць.\nТрэнд апошніх двух дзесяцігоддзяў – адкрыццё новых планет. У 2019 годзе вучоныя нават атрымалі Нобелеўскую прэмію за адкрыццё новай планеты. Мы ўжо ведаем, што ёсць зоркі, падобныя да Сонца, і планеты, падобныя да Зямлі. Нават след вады знайшлі на некаторых планетах.\nБелая ноч на возеры Струста\nА – Аблокi\nЁсць адзін незвычайны тып аблокаў, якія любяць астраномы, – серабрыстыя аблокі. Яны – вялікая загадка. У адрозненне ад другіх тыпаў аблокаў, яны знаходзяцца амаль у космасе – на вышыні 80 км. Калі б вы там апынуліся, то бычылі б ужо чорнае неба, а знізу была б бяскрайняя блакітная зямля.\nВялікая загадка, як яны туды трапляюць і з чаго складаюцца. Вывучыць іх немагчыма: касмічныя спадарожнікі не лётаюць так нізка, а дроны з зямлі не падымаюцца так высока.\nЯны ўзнікаюць толькі ў цёплы перыяд – чэрвень, пачатак ліпеня. Знаходзяцца над палярнымі рэгіёнамі (Швецыя, Скандынавія), але лепш за ўсё бачны менавіта з тэрыторыі Беларусі. Дарэчы, адкрыў іх ураджэнец Беларусі Вітольд Цэраскі 137 гадоў таму.\nЦарква святога Георгія ў Слабодцы Стаўбцоўскага раёна\nСерабрыстыя аблокi – неверагодна прыгожае відовішча. Улетку глыбокай ноччу звяртайце ўвагу на неба. Калі-нікалі над гарызонтам узнікаюць серабрыстыя хвалькі, завітушкі, якія досыць ярка свецяцца, быццам самі аблокі свецяцца.\nВiктар Малышчыц назірае за зацьменнем Месяца\nВожык – гэта самы страшны звер уначы. Калі ён ідзе на цябе праз кусты, то грукат і трэск стаяць, як ад мядзведзя\nЙ — воЙ\nАднойчы мы з трыма вучнямі паехалі здымаць зоркі ў Лепельскі раён. Там ёсць вельмі цікавае месца з каменнымі крыжамі. Калісьці гэта былі сярэднявечныя могілкі, потым іх зацягнулі на вяршыню аднаго з пагоркаў і там пакінулі для турыстаў.\nЗалезлі мы на гэты пагорак, адшукалі крыжы, падрыхтаваліся здымаць і назіраць. І тут у лесе побач з намі раздаўся гучны вой: «А-у-у!» І па ўсім лесе: «Ау-у-у! Ау-у-у!» Аказваецца, ваўкі спакойна могуць выць зграямі не толькі ўзімку, але і ў пачатку восені.\nІ вось мы стаім у поўнай цемры сярод магільных крыжоў, побач з намі выюць ваўкі, а над намі – цудоўнае зорнае неба… Дарэчы, ніхто з нас не захацеў сыходзіць. А ваўкі павылі-павылі – і супакоіліся.\nМногія пытаюць: ці не страшна па начах бадзяцца па палях ці балотах? Трэба сказаць, што хутка да цемры прывыкаеш, і нічога страшнага ў ёй няма. Дзікія жывёлы цябе баяцца яшчэ больш, чым ты іх. Акрамя вожыка.\nВожык – гэта самы страшны звер уначы. Калі ён ідзе на цябе праз кусты, то грукат і трэск стаяць, як ад мядзведзя. Ты чуеш трэск, свеціш ліхтарыкам – нікога не бачна. А трэск усё набліжаецца, набліжаецца… Пакуль не ўбачыш калючы клубочак, які ідзе па сваіх справах.\nастрономияВиктор МалыщицВіктар Малышчыцкосмоснебослайдер\nВ Великобритании начались празднования в честь Дня рождения королевы (но все внимание — не к ней)\nЯркие сумочки от белорусских дизайнеров на лето\nНенавижу! Что делать, если с головой накрыла волна ненависти\nГород Женщин 04.04.2022 05.04.2022\nНенависть накрыла с головой. Что делать, чтобы не «наломать дров», непонятно. Специалист в области работы...


Гатычны каралі з срэбнай лятучай мышы вампіра\nкалекцыі:Лепшы Продаж, Байкерскія падвескі, Гатычныя ўпрыгажэнні, Мужчынскія каралі, Мужчыны Кулоны, Мужчынскія ўпрыгажэнні, новыя паступлення, Каралі з стерлингового срэбра, Кулоны з стерлингового срэбра\nПадвеска-каралі з лятучай мышы-вампіра з стерлингового срэбра\nЯкія асацыяцыі ў вас узнікаюць, калі вы чуеце пра готыку? Начны холад? Таямнічае святло месяца? Істоты, якія жывуць у цемры? Мы ўзялі ўсе гэтыя выявы і ўключылі іх у найвышэйшы ўзор Гатычныя ўпрыгажэнні. Вы будзеце атрымліваць асалоду ад таго, што галава паварочваецца і бровы падымаюцца з дапамогай нашага гатычнага каралі з срэбнай лятучай мышы з лятучай мышкай.\nПадвеска дэманструе велізарную палохаючую біту, якая вось-вось ператворыцца ў вампіра. Яно раскінула магутныя крылы, каб усяліць жах у кожнага, хто адважыўся кінуць позірк. У лапах ён трымае месяц, апекуна начных дзяцей і аднаго з тых, каго так любяць сімвалы ў гатычнай. З-за незвычайнага жоўтага колеру мы паказваем месяц з розніцай. Мы даем вам магчымасць вылучыцца, дык чаму б не скарыстацца ёю? За выключэннем месяца, кулон выкананы з цвёрдага срэбра упрыгожаны чарненнем для максімальнага ўздзеяння. Вам спадабаюцца дэталі на крылах лятучай мышы, такія грубыя, састарэлыя і стракатыя. Мы зрабілі ўсё гэта ўручную, каб вы маглі атрымаць сапраўды каштоўны твор гатычнага мастацтва.\nПамер: 1.5 "х 1.9" (40 мм х 48 мм);\nГатычная падвеска з крылаў лятучай мышы вампіра з стерлінговага срэбра\nСрэбнае каралі з лятучай мышы вампіра


Міліцыя хацела хутчэй, але суд Таццяны Севярынец перанеслі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа 10-га чэрвеня Таццяне Севярынец было загадана з’явіцца ў суд Чыгуначнага раёну, бо супраць яе пачатая адміністрацыйная справа за выступ на пікеце па зборы подпісаў 31-га траўня.\nЧас быў указаны ў міліцэйскім пратаколе. Аднак у судзе актывістку ніхто не чакаў. Высветлілася, што працэс перанеслі на 19-га чэрвеня, бо міліцыя папярэдне не ўзгадніла выклік з раскладам суддзяў. Такім чынам, людзі, якія прыйшлі падтрымаць спадарыню Таццяну, змарнавалі некалькі гадзінаў часу. Паводле актывісткі, спачатку ісці на суд яна не збіралася, але потым вырашыла, што пойдзе, каб асабіста звярнуцца да суддзі:\n– Жаданне вялікае паглядзець у вочы суддзі і патлумачыць яму: гэтая мантыя нікога не абароніць ад народнага гневу! І пакуль ты яшчэ не з’едзены чарвямі гэтай сістэмы, здымі мантыю! Ёсць асноўны закон, Канстытуцыя, вяршэнства якой вы і павінны прытрымлівацца. І не шыць белымі ніткамі справы людзям, якія маюць гонар!\nСудовы працэс мае адбыцца 19-га чэрвеня, але Таццяна Севярынец не ўпэўнена, ці будзе на ім прысутнічаць. Яна лічыць найпершым сваім абавязкам паехаць у Менск, каб прапанаваць дапамогу сям’і сына. Павел Севярынец выступаў на пікеце ў Віцебску 31-га чэрвеня і цяпер асуджаны да 15-суткавага арышту.


Душавая кабіна з падагрэвам вады: віды і выбар - Падручнік сантэхніка\nЯшчэ не так даўно забяспечыць хоць трохі камфортныя ўмовы на дачных участках было досыць праблематычна з прычыны адсутнасці камунікацый. Але, на шчасце, прагрэс не стаіць на месцы, дзякуючы чаму сітуацыя апошнім часам кардынальна змянілася. Доказам таму з'яўляюцца дачныя душавыя кабіны з падагрэвам вады, якія дазваляюць паўнавартасна прымаць водныя працэдуры, нават знаходзячыся загородом.\nНіжэй азнаёмімся з прыладай такіх душавых кабін і іх відамі. Кіруючыся гэтай інфармацыяй, вы зможаце падабраць найбольш прыдатную кабінку для сваёй дачы.\nАсаблівасці душавых кабінак з падагрэвам\nРаней душ на дачы, як правіла, уяўляў сабой кабінку, выкананую і падручных матэрыялаў, з размешчаным на даху бакам. Вада ў баку награвалася натуральным спосабам, г.зн. за кошт сонечнага цяпла.\nВядома, такі душ ўсё ж лепш, чым мыццё з вядра, аднак, назваць яго камфортным нельга па шэрагу прычын. Таму ў апошні час сталі карыстацца папулярнасцю гатовыя кабінкі, абсталяваныя ёмістасцю з падаграваюць элементам (Тэном). Акрамя таго, што яны забяспечваюць камфортны прыём водных працэдур, яшчэ і цалкам прывабна глядзяцца на ўчастку.\nАкрамя таго, гэтыя вырабы валодаюць і іншымі добрымі якасцямі:\nСадовыя душавыя кабіны з падагрэвам вады лёгка ўсталёўваюцца, прычым на зборку патрабуецца істотна менш часу, чым на самастойнае будаўніцтва душа.\nАбсталяванне досыць даўгавечнае.\nПры неабходнасці кабінку можна перанесці з месца на месца ці нават перавезці ў выпадку пераезду.\nКошт цалкам даступная, асабліва гэта тычыцца мадэляў ад айчынных вытворцаў.\nПа зручнасці і камфорту эксплуатацыі такія канструкцыі значна бліжэй да душавым кабінках для кватэры, чым летнія душы з натуральным падагрэвам.\nВіды душавых кабінак з падагрэвам вады\nЛетнія душавыя кабіны для дачы з падагрэвам існуюць розных відаў.\nНіжэй азнаёмімся з асноўнымі іх адрозненнямі і асаблівасцямі:\nпа камплектацыі У залежнасці ад камплектацыі, гатовыя вырабы можна падзяліць на два віды:\nБак з падагрэвам, душавой палівачкай і неабходнымі фітынгамі для яе падключэння. Набываючы душ у такой камплектацыі, кабінку прыйдзецца зрабіць сваімі рукамі.\nВырабы, у камплект якіх акрамя ўсіх вышэйпералічаных элементаў уваходзіць сама кабінка.\nспосаб нагрэву У залежнасці ад спосабу нагрэву вады, канструкцыі дзеляцца на наступныя тыпы:\nЭлектрычныя ТЭНы - канструкцыя ўяўляе сабой трубку усярэдзіне якой размешчана спіраль. У выніку праходжання электрычнага току праз спіраль, яна разаграваецца і перадае сваё цяпло трубцы. Недахопам такой канструкцыі з'яўляецца тое, што яна энергазалежнасці, прычым спажывае даволі шмат электрычнасці.\nТытан на дровах - па сутнасці, тытан ўяўляе сабой вялікі самавар - на топку канструкцыі усталёўваецца бак, скрозь які праходзіць дымогарных труба.\nСонечны калектар - прынцып працы такога награвальніка даволі просты: Халодная вада падаецца на сонечны калектар; Пасля нагрэву гарачая вада паступае ў бак-акумулятар; З бака вада расходуецца па меры неабходнасці, пры гэтым вызвалілася прастора запаўняе гарачая вада з калектара. Годнасцю дадзенай канструкцыі з'яўляецца энерганезалежнасць.\nВоданагравальнік на аснове паяльной лямпы - дадзены варыянт нагрэву як правіла ўжываецца ў душавых кабінках, выкананых прыватнымі майстрамі. Прынцып такой сістэмы даволі просты - паяльная лямпа награвае цеплаабменнік, праз які вада ад бака паступае на душавую палівачку або змяшальнік.\nматэрыял Па тыпу матэрыялу садовыя душавыя кабіны дзеляцца на:\nПластыкавыя - прадстаўляюць сабой панэльную канструкцыю, якая лёгка збіраецца. Трэба сказаць, што многія дачнікі сумняюцца ў надзейнасці такіх вырабаў, аднак, пластыкавая душавая кабіна для дачы з падагрэвам вады здольная праслужыць да 30 гадоў.\nМеталічныя - прадстаўляюць сабой каркасную разборную канструкцыю, якая абцягваецца тэнтам альбо абшываецца полікарбанатам або іншым ліставым матэрыялам. Такія кабінкі меней даўгавечныя, аднак, і каштуюць яны трохі танней.\nДраўляныя - існуюць у розных выкананнях. Як правіла, такія кабіны вырабляюцца ўручную прыватнымі майстрамі. Недахопам драўляных канструкцый з'яўляецца тое, што яны маюць патрэбу ў перыядычным сыходзе.\nёмістасць бака Як правіла, душавыя кабіны камплектуюцца бакамі ёмістасцю ад 100 да 300 літраў. Ад іх аб'ёму залежыць і магутнасць падаграваюць Тэна.\nЗвярніце ўвагу! Акрамя базавай камплектацыі, душавая кабіна для дачы з падагрэвам вады можа мець дадатковыя опцыі, такія як аўтаматычны падагрэў вады, прылады зліву і заліва, гігіенічныя прыстасаванні, дадатковыя асадкі і інш.\nВыбіраючы душавую кабіну, трэба надаць увагу наступным момантам:\nаб'ёму ёмістасці - залежыць ад колькасці якія пражываюць людзей на дачы. Калі сям'я вялікая, то ёмістасць бака для душа павінна быць не менш за 250-300 л.\nСпосаб нагрэву вады - выбіраецца ў залежнасці ад даступнасці энерганосьбіта. Да прыкладу, калі побач размешчаны лес, то мае сэнс набыць душавую кабінку з тытанам на дровах.\nзручнасць - памеры павінны быць дастатковымі для камфортнага купання.\nэкалагічнасць - усе матэрыялы, з якіх выканана канструкцыя, павінны быць бяспечнымі для чалавека.\nдызайн - павінен гарманічна ўпісвацца ў навакольны экстэр'ер. Да прыкладу, калі дача аформлена ў вясковым стылі, то пластыкавая кабінка наўрад ці будзе прыгожа глядзецца на ўчастку.\nпрастата мантажу - падрабязную інфармацыю па зборцы вырабы ўтрымлівае інструкцыя, якая прыкладаецца ў камплекце. Таму, перш чым купіць з ёй неабходна азнаёміцца.\nопцыі - варта ўлічваць, што дадатковыя функцыі хоць і робяць кабінку больш зручнай і функцыянальнай, яны ўплываюць на кошт вырабы.\nЗвярніце ўвагу! Душавая кабінка павінна мець сеткаватыя элементы або акенца для ветрання і паступлення свежага паветра, што прадухіліць адукацыю цвілі.\nДушавыя кабіны для дачы вулічныя з падагрэвам вады здольныя значна павысіць камфорт знаходжання ў загарадным доме. Галоўнае - правільна падабраць канструкцыю і ўсталяваць у адпаведнасці з рэкамендацыямі, якія прыведзеныя вышэй.\nПредыдущаяКаналізацыйны затвор: прызначэнне, прынцып працы, віды\nСледующаяТэрмарэгулятар для батарэі ацяплення - карыснае дадатак да\nАцяпляльныя печы ярмак і іх асаблівасці\nАўтаматыка для свідравіны: з якіх элементаў яна складаецца і\nАдлегласць паміж каналізацыйнымі студнямі


25 цікавых фактаў пра Францыска Скарыну » Средняя школа № 11 города Могилёва\nДобавил: admin6-10-2017, 16:37Мероприятие / Беларуская мова\nПрацягваючы цыкл пазакласных мерапрыемстваў, прысвечаных 500-годдзю беларускага кнігадрукавання, 5 кастрычніка 2017 года ў дзяржаўнай установе адукацыі “Сярэдняя школа № 11 г. Магілёва” адбылася віктарына для вучняў 5 і 6 класаў “25 цікавых фактаў пра Францыска Скарыну”.\nМатэрыялы мерапрыемства падрыхтавалі вучні 11 класа, якія выступілі ў ролі вядучых конкурса. Пяцікласнікі з цікавасцю і захапленнем слухалі выступленні старэйшых школьнікоў, пазнаёміліся з падрыхтаванай да мерапрыемства презентацыяй “Садоўнік караля Фердынанда”, удзельнічалі ў віктарыне, разгадвалі крыжаванку.\nВіктарына “25 цікавых фактаў пра Францыска Скарыну” спрыяла павышэнню чытацкай пісьменнасці вучняў, пашырэнню іх літаратурнага кругагляду, развіццю вуснай мовы дзяцей, выхаванню цікавасці да гісторыі і літаратуры нашай краіны, павагі да яе мінуўшчыны.\nЗаморына Г.І., настаўнік беларускай мовы і літаратуры\nШэсць дзён для роднай мовы і літаратуры\nСказаў як адрэзаў\nУ гонар славутых землякоў


Лісты з адпаведнымі просьбамі яны накіроўваюць на тэлеканал АНТ. Але гаворкі пра тое, каб вярнуць “у тэлевізар” былога вядучага ток-шоу “Выбар”, пакуль не ідзе. Днямі з"явіліся чуткі, што Дарафееў, які цяпер працуе за кадрам і кіруе ранішнім эфірам, звальняецца з тэлеканала.\nСяргей Дарафееў у некаторых сваіх інтэрв"ю адзначаў, што мае прапановы аб працы ў іншых тэлекампаніях, прычым не толькі беларускіх. Аднак ён не хоча нешта мяняць у жыцці, што называецца, па гарачых слядах.\nАд вялікіх інтэрв"ю былы вядучы ветліва адмаўляецца. Кажа, што ніколі не рабіў са сваіх падзей у прафесійнай сферы піяру, а зараз, маўляў, і так вельмі шмат не зусім апраўданай увагі да яго “сціплай асобы”.\nПраграма, якую рабіў Дарафееў, безумоўна, была больш дынамічнай. Але “Адкрыты фармат”, на мой погляд, будзе расці. І Думбадзэ, і Бандарэнка даволі сур"ёзна ставяцца да таго, што робяць. Дарэчы, можа, гэта якраз і не вельмі добра, бо не хапае менавіта шоу. Але гэта ўжо ўласцівасць большасці нашых айчынных перадач. Альбо нестае вынаходлівасці ў рэжысуры, альбо нейкіх паваротаў сцэнарных. Ток-шоу — гэта спектакль, і яго трэба будаваць па законах драматургіі, а ў “Адкрытым фармаце” пакуль няма на што глядзець у гэтым сэнсе. Адсутнічае інтрыга.\nУвогуле, у Беларусі за апошнія гады не было паспяховых ток-шоу. Тое, што робіць на Першым нацыянальным Аляксандр Мартыненка, — гэта ўвогуле без “солі”. У “Адкрытым фармаце” “соль” можа з"явіцца, бо тэмы тут узнімаюцца крутыя.\nКалі кіраўніцтва АНТ хоча, каб “Адкрыты фармат” глядзелі (а я перакананы, што там пакуль не вельмі вялікая аўдыторыя), трэба запрашаць у эфір розных людзей, не толькі тых, якія ў адну дуду… Я разумею, што яны працуюць як савецкія прапагандысты ў свой час: усё сур"ёзна, ідэалагічна выверана, ніякіх крокаў убок.\nДарафееў спытаў у Ярмошынай, ці бачыла яна ролік, у якім у тэхнікуме куратарка адной з груп патрабуе ад навучэнцаў з"явіцца на датэрміновае галасаванне, і ці з"яўляецца такая сітуацыя парушэннем заканадаўства. “Так, гэта парушэнне”, — адказала госця. “Дык, значыць, выбары прайшлі з парушэннямі?” — падлавіў яе Дарафееў. У выніку Лідзія Ярмошына дэманстратыўна пакінула студыю.


«Радыё Марыя»: надзеі поўная хвала - Часопіс «Ave Maria»\nГалоўная Часопіс оnline 2017 лістапад-снежань\n«Радыё Марыя»: надзеі поўная хвала\n1 лістапада — дзень нараджэння «Радыё Марыя» ў Беларусі. У гэтым годзе мы святкуем першую гадавіну анлайн-вяшчання і сапраўднай, паўнавартаснай студыйнай працы, аб якой раней маглі толькі марыць.\n«Радыё Марыя» ў Беларусі — самае малодшае з усіх «Радыё Марыя» ў свеце. Яно толькі пачынае рабіць свае першыя крокі, атрымлівае першыя ўзнагароды, часам робіць і памылкі, але крочыць наперад смела і з надзеяй.\nвядучая праграмаў «Дзіцячая катэхеза», «Навіны»:\n— У дзяцінстве я марыла пра тое, што дарослаю абавязкова буду весці праграму «Надвор’е». Здавалася, што мара неверагодная і ў Пана Бога на маё жыцце зусім іншыя планы. І вось з’явілася «Радыё Марыя». Пасля размовы з а. Аляксандрам Уласам я вырашыла, што магу стаць аўтарам і вядучай «Дзіцячай катэхезы». Мне спадабалася рыхтаваць для маленькіх радыёслухачоў разважанні і рабіць запісы ў студыі. Я нават адчувала, што гэта Дух Святы мне дапамагае. І вось у нейкі момант мне прапанавалі паспрабаваць запісаць навіны. Адразу трошкі хвалявалася, але згадзілася. Вось так, дзякуючы «Радыё Марыя», мая мара дзяцінства і здзейснілася! За ўсё хвала Пану!\nСУСТРЭЧЫ, ЯКІЯ НАС ЗМЯНЯЮЦЬ\nПершымі словамі пасля «Раз-раз, праверка мікрафона» былі менавіта словы запрашэння завітаць у студыю «Радыё Марыя», каб проста пазнаёміцца і падзяліцца тым, чым мы сёння жывём. Гэты заклік быў пачуты, і першай у нашу студыю завітала спадарыня Ірына. Яна прыйшла дапамагчы прыбраць студыю пасля рамонту і расказала ў эфіры пра тое, што любіць менавіта Ружанцовую малітву. Памятаем гэты момант і гэтую дапамогу Ірыны, і хоць на працягу года ў студыі было шмат вядомых гасцей — музыкаў і мастакоў, псіхолагаў і лекараў, але тая першая сустрэча ў студыі была знамянальнаю і сведчыць пра галоўнае: «Радыё Марыя» — гэта месца яднання сэрцаў, дзе кожны патрэбны, кожны знойдзе аднадумцаў і сяброў.\nТаму нагадваем адрас студыі: Мінск, вул. Чайкоўскага, 70. Тут заўсёды знойдзецца гарбата для простай размовы як у эфіры, так і па-за ім.\nаўтар і вядучы праграмы «Шчырая размова»:\n— Шмат сілаў я аддаю асноўнай працы, але прапанова ад «Радые Марыя» здалася вельмі цікаваю. Журналісцкая праца для касцёла, як бы пафасна гэта ні гучала, для мяне з’яўляецца служэннем. Чым займаюся? Запісваю інтэрв’ю са звычайнымі католікамі, якія жывуць такім жа жыццём, як і кожны з нас. Кожны чалавек — гэта асобная гісторыя. Заўсёды ёсць над чым паразважаць і чым падзяліцца. Дзякую тым святарам, якія згадзіліся шчыра паразмаўляць і адказаць на незаўсёды простыя пытанні. Адчуваю, што такія размовы могуць прынесці добры плён.\nСВЕДЧАННІ ЯК ЛЕПШАЯ КАТЭХЕЗА\nУ эфіры «Радыё Марыя» гучаць лепшыя хрысціянскія кампазіцыі, падчас інтэрв’ю падымаюцца гарачыя тэмы, але самымі галоўнымі заўсёды будуць малітва і сведчанні. Гэта асаблівы час, калі мы можам падтрымаць адзін аднаго сваёю малітваю. А колькі радасці, калі пасля супольнай малітвы прыходзяць словы падзякі і сведчанні, што малітва была выслуханая! Цяпер нават створаны асобны праект «Дотык Божай Міласэрнасці», для якога мы просім радыёслухачоў дасылаць свае асабістыя гісторыі і тэлефанаваць у эфір.\nаўтар і вядучая рубрыкі «Дотык Божай Міласэрнасці»:\n— Прапанова весці гэты праект была для мяне нечаканаю, але я ўспрыняла яе як заклік ад Маці Божай і не змагла адмовіцца. Распачала пошук цікавых сведчанняў. Многія з тэкстаў перакладала з рускай і польскай моваў. Паступова я зразумела, што і сама шмат атрымліваю ад гэтай дзейнасці. У цяжкія, складаныя хвіліны ў падрыхтаваных да эфіру сведчаннях знаходзіліся адказы на мае асабістыя пытанні, і часам яны былі мне падтрымкаю ў роспачы. Нездарма, кажуць, што сведчанне можа натхніць у веры. Гэта праўда.\nПРАЕКТЫ ПА-ЗА ЭФІРАМ\n«Радыё Марыя» — гэта не толькі эфір, напоўнены праграмамі, музыкай і катэхезамі, гэта таксама і цікавыя, незвычайныя праекты па-за эфірам. Гэтым летам была прыдумана інтэрактыўная гульня «Стань журналістам», якую каманда «Радыё Марыя» прэзентавала падчас Дзён моладзі ў Івянцы. Удзельнікі гульні могуць атрымаць карысныя веды з галіны журналістыкі, а таксама выканаць нялёгкія заданні і паспрабаваць сябе ў ролі карэспандэнтаў каталіцкіх СМІ. Ужо 2 разы мы праводзілі гульню з каталіцкай моладдзю і бачым, што гэта сапраўды цікава, займальна і, спадзяемся, карысна. У хуткім часе стартуе яшчэ адзін па-заэфірны праект з працоўнаю назваю «Бізнес па-хрысціянску». Гэта будзе такі семінар-трэнінг, у якім прадпрымальнікі, працаўнікі, людзі бізнесу і ўсе, каму цікава, змогуць атрымаць веды і адказы на пытанні пра бізнес. Мэта гэтага даволі дзёрзкага праекту — пагаварыць пра суадносіны хрысціянскіх каштоўнасцяў і сучаснай гаспадарчай дзейнасці, а таксама атрымаць парады ад вядучых і саміх удзельнікаў.\nаўтар і вядучая рубрыкі «Святы дня»:\n— Не ведала, што змагу быць карыснай праекту «Радыё Марыя» як стваральнік і вядучая радыёпраграмы. Гэта прыемны падарунак ад Пана Бога — магчымасць амаль кожны дзень чытаць пра святых. Напэўна, сама б я такога сабе не прыдумала, а тут — хочаш не хочаш, старонкі календара перагортваюцца, а там амаль кожны дзень ёсць успамін пра якога-небудзь цудоўнага Святога чалавека… А яшчэ дзякуючы радыё я стала карыстацца беларускай моваю. Хвала Пану!\nзаснавальнік і кіраўнік праекту «Радыё Марыя» на Беларусі:\n— Я вельмі шчаслівы, што «Радыё Марыя» на Беларусі аказалася патрэбным і чаканым. Раней мы толькі чулі аб тым, што ў іншых краінах папулярнае і любімае гэтае радыё, бачылі студыі ў розных краінах свету, але нават падумаць не маглі, што гэта магчыма і ў нашай краіне. Спадзяемся, што з Божаю дапамогаю будзем крочыць далей, выйдзем аднойчы ў сапраўдны эфір, дзе будзем проста, не хаваючыся, размаўляць аб нашых хрысціянскіх каштоўнасцях і маліцца нашымі малітвамі.\nТОЕ, ШТО НАМ БАЛІЦЬ...\nМы заўсёды шчыра радуемся кожнай магчымасці знаёмства з радыёслухачамі і тым, хто дзякуючы гэтым сустрэчам уключае радыё ўпершыню. Сярод слухачоў заўсёды ёсць дзядуля ці бабуля, якія пры развітанні ціха так запытаюцца: «А як я вас магу паслухаць? Мы б маліліся з вамі штодня, а колькі б сведчанняў было…» І ў гэты момант сціскаецца сэрца. Мы пакуль інтэрнэт-радыё, якое можна слухаць праз наш сайт radiomaria.by ці наш мабільны дадатак на тэлефоне. Для моладзі спампаваць «Радыё Марыя» з Googlе Play — няма праблемы, а вось для большасці людзей сталага ўзросту не ўсё так проста. Молімся штодня аб тым, каб «Радыё Марыя» загучала ў кожнай хаце нават невялічкага мястэчка. І просім вас аб малітве ў гэтай інтэнцыі. Для «Радыё Марыя» ў Беларусі гэта будзе самым лепшым падарункам.\nКсёндз Аляксандр Улас,\nпраграмны дырэктар «Радыё Марыя»:\n— У сувязі з вялікай патрэбай людзей і недахопам магчымасцяў весці трансляцыі ў звычайным радыё, а таксама вялікім коштам існуючых на рынку інтэрнэт-радыё было вырашана распрацаваць сваё ўласнае інтэрнэт-радыё, якое было б танным і дасягальным для ўсіх радыёслухачоў. Быў распрацаваны праект гэткага радыёпрыемніка. Цяпер мы шукаем магчымасці набыць адпаведныя тэхнічныя кампаненты для таго, каб зрабіць невялічкую колькасць інтэрнэт-радыёпрыемнікаў. Няхай Маці Божая нам дапаможа.\n...Дзякуй усім, хто пражыў гэты год побач з «Радыё Марыя»! Дзякуй усім, хто слухае і тэлефануе, хто клапоціцца пра наш эфір і не клапоціцца пра яго, але слухае нас кожны дзень, а хто яшчэ ні разу не слухаў, але аднойчы абавязкова ўключыць радыё, няхай пераканаецца, што кожны дзень напоўнены Божай любоў’ю, цяплом нашых сэрцаў і радасцю служэння.


Справаздача аб адсочванні дадзеных 2012 | Martech Zone\nСубота, сакавік 2, 2013 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Douglas Karr\nКалі спажыўцы гатовыя падзяліцца сваімі дадзенымі? Колькі дадзеных? Калі вы гэтага яшчэ не разумееце, Еўропа звычайна лідзіруе па пытаннях даных і прыватнасці. Іх законы значна больш жорсткія, і яны значна больш крытычна ставяцца да методык збору дадзеных. Паўночная Амерыка, як правіла, даволі моцна адстае, і мы маем значна больш лайс-фэйр стаўлення-часта збіраем занадта шмат і робім з гэтым занадта мала.\nГатоўнасць спажыўцоў абменьвацца інфармацыяй з брэндамі вырасла за апошнія 18 месяцаў. Апошнія даследаванні паказваюць рост у параўнанні з мінулым годам, што сведчыць аб добрых навінах для маркетолагаў, якія, здаецца, паступова заваёўваюць давер спажыўцоў. З справаздачы DMA аб адсочванні дадзеных за 2012 год\nГэты даклад і інфаграфіка абнадзейваюць, бо даюць доказы таго, што расце гатоўнасць спажыўцоў абменьвацца сваімі дадзенымі. Справаздача паказвае, што, калі выкарыстоўваюцца лепшыя практыкі і спажыўцам прадастаўляецца жаданы маркетынг, абмен дадзенымі становіцца нашмат лягчэйшым.\nКлючавыя словы: Датаадсочванне дадзеныхdmadma Вялікабрытанія


Успамін: магло быць 55... »\n» Гісторыя краю / 75 год раёну » Успамін: магло быць 55...\n14-03-2011, 15:28 [ Гісторыя краю / 75 год раёну ] • Успамін: магло быць 55... |\nТой школе, якую закончыла, у гэтым годзе магло б споўніцца 55. Першы паўнацэнны цагляны двухпавярховы школьны будынак. З-за чалавечага нядбайства і безгаспадарчасці яго цяпер няма. Школа праіснавала толькі 34 гады. Яшчэ больш недарэчна, што перад разбурэннем паставілі новыя вокны, правялі паравое ацяпленне, узвялі кацельню і спартыўную залу. Яе аднагодка ў Полацку ў гэтым навучальным годзе атрымала новы статус кадэцкага вучылішча. Але ўсё гэта ўжо ў мінулым і нічога нельга змяніць. Засталося толькі пачуццё шкадавання, таму што разам з тым будынкам знікла адчуванне цяпла і ўтульнасці, асаблівай атмасферы, якую мы, выпускнікі, пранеслі праз усё жыццё, атмасферы шчырасці і добразычлівасці, творчасці і таленавітасці як вучняў, так і настаўнікаў.\nУ 1955-ым у Язна быў пераведзены з Акунёўскай школы яе дырэктар Іван Пятровіч Чарняўскі, пра якога часта ўспамінае ў сваіх допісах у газету Фадзей Лаўрэнцьевіч Шымуковіч. Малады дырэктар вырашаў пытанні будаўніцтва двухпавярховай школы. У 1956-ым пачаліся заняткі ў новым будынку. Іван Пятровіч стаў першым яе дырэктарам, і на працягу 16 гадоў узначальваў адну з лепшых па тым часе сельскіх школ раёна. Настаўнік і кіраўнік ад Бога. Ветэран Вялікай Айчыннай вайны, цяжка паранены падчас удзелу ў Данцыг-Гдыньскай ваеннай аперацыі ў сакавіку 1945 года. Усё жыццё адданы педагагічнай працы. Будучы на пенсіі, не адзін год працягваў працаваць у школах Віцебскага раёна, куды сям’я пераехала, каб быць бліжэй да сваіх дзяцей. Разам з Наталляй Аляксееўнай — настаўніцай пачатковых класаў яны выхавалі двух сыноў і дачку. Старэйшы Уладзімір працуе галоўным архітэктарам горада Копыля, Людміла 25 гадоў была завучам Мазалаўскай сярэдняй школы, цяпер на пенсіі, малодшы Барыс — дырэктар страхавой кампаніі ў Віцебску.\nАдпавядаў дырэктару і калектыў, які складалі таленавітыя, вопытныя педагогі. Добрую памяць аб сабе пакінулі ў нашых сэрцах настаўнікі рускай мовы і літаратуры Ніна Іванаўна Лінова, Марыя Рыгораўна Лаўшова і Віялета Іванаўна Ляўковіч, хіміі — Ларыса Іванаўна Сіняўская (Вяль), працоўнага навучання —Мікалай Іванавіч Вяль, гісторыі і завуч — Лізавета Георгіеўна Сарокіна, біялогіі —Раман Андрэевіч Кадушка і Анатоль Уладзіміравіч Губерт, фізікі—Генрыета Васільеўна Мартынава, беларускай мовы і літаратуры—Валянціна Іванаўна Какорыч, геаграфіі — Леў Сяргеевіч Какорыч, спеваў — Алена Кузьмінічна Валынец і Анатоль Юльянавіч Лагун, матэматыкі — Мікалай Якаўлевіч Волкаў, Рыма Іванаўна Красоўская і Зоя Раманаўна Думава (наша класная маці з 2-га па 8-ы). Большасці з іх ужо няма сярод нас.\nДва гады таму наш клас адзначыў 40-годдзе. Самы ўнікальны за ўсю гісторыю Язненскай школы: 4 залатыя медалі і 2 сярэбраныя. З шасці медалістаў атрымаліся чатыры педагогі. Трое з іх закончылі вядучую ВНУ — Белдзяржуніверсітэт. Усяго выбралі педагогіку 8 чалавек, бо нам было з каго браць прыклад.\nСабралася на сустрэчу 19 чалавек. Была наша апошні класны кіраўнік Алена Арцёмаўна Сівіцкая — педагог з вялікай літары, строгая, мудрая. Прысутнічаў Анатоль Фаміч Жолуд — таленавіты выкладчык чарчэння і малявання, урокаў працы па дрэву. Што найбольш уразіла? Алена Арцёмаўна ішла па кругу і называла імя кожнага, хаця некаторых не бачыла 40 гадоў і вучыла школьнікаў з Іста толькі апошнія два гады. Гэта азначае адно: педагогу не быў абыякавы кожны з нас, і яна жыла нашымі інтарэсамі.\nМы ўспаміналі вечарыны, святы, розныя конкурсы, спаборніцтвы. Заўсёды на кожным мерапрыемстве было шмат гледачоў, балельшчыкаў. Прыходзілі нашы бацькі, жыхары вёскі. Калідор на другім паверсе не ўмяшчаў усіх жадаючых. А якія былі навагоднія святы! Да іх рыхтаваліся задоўга: шылі карнавальныя касцюмы, рабілі маскі, а потым пачынаўся баль... Удзельнічалі і дзеці, і настаўнікі. Мае равеснікі і старэйшыя памятаюць, якія шыкоўныя касцюмы стварала настаўніца спеваў Алена Кузьмінічна Валынец і весяліла потым усю вёску сваёй Жабай, Бабай Ягой.\nА якімі спектаклямі радавалі вяскоўцаў педагогі! Адна пастаноўка “Вяселле ў Малінаўцы” чаго вартая: ярка, з гумарам, запамінальна.\nУспомнілі мы і выпускны баль. Асабліва яго хвалюючы момант: дырэктар, высокага росту мужчына, падыходзіў да нас, рабіў рэверанс перад кожнай дзяўчынай і частаваў цукеркамі “Мішка на поўначы”.\nЦеплыню сваёй роднай школы мы пранеслі праз усё жыццё.\nШкола ў Волкаўшчыне\nУ школе былі адной сям’ёй\nСтворым музей школы


Зорка сусветнага футбола Матэя Кежман заключыў кантракт з БАТЭ\n31.08.2011 / 16:21\nЗорка сусветнага футбола Матэя Кежман заключыў кантракт з БАТЭ абноўлена 28\nСёння ён прайшоў медабследаванне ў Мінску.\nКежман (справа) са сваім агентам Аляксандрам Груберам, fcbate.by\nКантракт з ФК БАТЭ заключыў сербскі форвард Матэя Кежман. Гэта пагадненне разлічана да канца года з магчымасцю падаўжэння на больш працяглы тэрмін. Форвард будзе ўключаны ў заяўку ФК БАТЭ для ўдзелу ў групавым турніры Лігі чэмпіёнаў,\n32-гадовы Матэя Кежман — адзін з самых папулярных футбалістаў Сербіі. За сваю выдатную кар’еру ён сабраў багатую калекцыю разнастайных узнагародаў і тытулаў. Матэя станавіўся чэмпіёнам Югаславіі, Галандыі, Англіі і Турцыі, уладальнікам Кубка англійскай Лігі, Кубка Францыі, Суперкубка Галандыі і Турцыі У 2000–06 гады выступаў у складзе зборнай Сербіі, у складзе якой правёў 49 матчаў і забіў 17 галоў. У чэмпіянатах вышэйшых дывізіёнаў розных краін правёў 345 матчаў, у якіх забіў 187 галоў. У паслужным спісе Кежмана 91 еўракубкавы паядынак і 27 забітых у іх мячоў.\nБАТЭ апошнія дні шукаў форварда ўзамен Віталю Радзівонаву, што выбыў больш чым на паўгода з-за траўмы.\nПраз два тыдні БАТЭ чакае старт у групавым турніры Лігі чэмпіёнаў.\nКежман: Спадзяюся, што час праведзены ў БАТЭ, пакіне самыя добрыя ўспаміны\n31.08.2011 / 16:39\nВідавочна, Кежман марыць стаць вядучым "Падарожжа дылетанта". Беларускія вёскі ўжо чакаюць яго. А наогул цікава, апошні шанец Кежмана ў лізе чэмпіёнаў згуляць.\n31.08.2011 / 16:54\nДумаю, больш правільна было б напісаць не "зорка", а "былая зорка". Бо дзеючыя футбольныя зоркі наўрад ці ў Ганконгу апынуліся б, туды звычайна едуць на добрыя грошы, але ўжо проста "дагульваць". Кежман - добры футбаліст, але лепшыя часы якога ўжо відавочна прайшлі. Што, вядома, не азначае, што для БАТЭ ён будзе бескарысны, улічваючы, што наша каманда ніколі ў гісторыі не была "зорнай".\n31.08.2011 / 16:59\nПСВ, «Чэлсі», «Атлетыка», «Фенербахчэ», «Зеніт», «ПСЖ», South China... =================== U bateshnikau dakh zusim tryvac` nja stau? Blin, jany trymajuc` na lave Skavysha, a kupljajuc` u ataku antykvaryjat.


Навукоўцы стварылі спрэй супраць здрад! Жанчыны, узбройвайцеся! 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nНавукоўцы стварылі спрэй супраць здрад! Жанчыны, узбройвайцеся!\nАказваецца, за вернасць нашых абраннікаў таксама адказная біялогія! Навукоўцам атрымалася даказаць існаванне «гармону прыхільнасці», якім аказаўся Аксытацын - менавіта ён забяспечвае нашу прывабнасць у вачах каханага, падтрымлівае трываласць адносін і нават адказвае за цяжар растання.\nНавукоўцы з медыцынскага цэнтра Універсітэта Бона выявілі біялагічны механізм, які можа растлумачыць прыцягненне ўнутры тых, што любяць пар: калі мужчынам ўвесці Аксытацын і паказаць фатаграфіі іх партнёрак, то гэта гармон будзе стымуляваць цэнтр задавальненняў ў галаўным мозгу, павялічваючы прывабнасць партнёра і ўмацоўваючы манагамія. Вынікі гэтага даследавання апублікаваныя ў Proceedings of the National Academy of Sciences.\nМанагамія ( «однолюбство», калі перакладаць даслоўна з грэцкага) не вельмі шырока распаўсюджана сярод млекакормячых: чалавек тут з'яўляецца выключэннем. На працягу доўгага часу навука спрабавала выявіць тыя сілы, якія прымушаюць закаханыя пары быць вернымі адзін аднаму. «Важную ролю ў сувязі паміж партнёрамі гуляе гармон Аксытацын, які ўтвараецца ў галаўным мозгу», - распавядае прафесар Рэнэ Хурлеманн з Універсітэта Бона.Каманда навукоўцаў на чале з прафесарам Хурлеманн пры ўдзеле калегаў з Рурскага Універсітэта і Універсітэта Ченгду ў Кітаі вывучыла эфекты «гармону прыхільнасці» больш дэталёва.\nНавукоўцы паказвалі сарака гетэрасексуальным мужчынам, якія складаліся ў пастаянных адносінах, фатаграфіі іх каханых жанчын, а таксама фота іншых жанчын для параўнання. Спачатку доза аксытацыну давалася кожнаму ў выглядзе спрэю для носа, а затым, пазней, кожнаму давалі плацебо (гэта значыць прэпарат-пустышку без дзеючага рэчыва). Акрамя таго, навукоўцы таксама вывучалі актыўнасць мозгу ўдзельнікаў эксперыменту пры дапамозе функцыянальнай магнітна-рэзананснай тамаграфіі. «Калі мужчыны атрымлівалі Аксытацын, а не плацебо, іх цэнтр задавальненняў быў вельмі актыўны падчас паказу фатаграфіі партнёркі, і яны ўспрымалі яе як больш прывабную адносна іншых жанчын», - адзначае вядучы аўтар працы Дырк Шылу.\nУ іншай серыі тэстаў даследчыкі вызначалі, ўзмацняе Ці Аксытацын актывацыю цэнтра задавальненняў толькі тады, калі мужчыны бачаць фатаграфію партнёркі, альбо такі ж эфект узнікае пры праглядзе фота знаёмых і калег па працы.«Актывацыя цэнтра задавальненняў з дапамогай аксытацыну адбывалася толькі пры паказе фатаграфіі партнёраў», - адзначае Дырк Шылу. - «Мы не выявілі гэтага эфекту пры паказе фатаграфій знаёмых». Грунтуючыся на гэтых выніках, можна сцвярджаць, што проста блізкіх сяброўскіх адносінаў недастаткова, каб стымуляваць «эфект прыхільнасці». Для гэтага неабходна быць закаханай парай - у гэтым навукоўцы перакананыя.\nАтрыманыя дадзеныя паказалі, што Аксытацын актывуе цэнтр задавальненняў, падтрымліваючы сувязь паміж каханымі і стымулюючы манагамія ў адносінах. «Гэты біялагічны механізм адносін вельмі падобны на дзеянне наркотыку», - кажа прафесар Хурлеманн. Як будучы закаханым, так і прымаючы наркотыкі, людзі імкнуцца стымуляваць свой цэнтр задавальненняў. «Гэта таксама тлумачыць, чаму людзі ўпадаюць у дэпрэсію і гаруюць пасля разрыву адносін з партнёрам. З-за зніжанай сакрэцыі аксытацыну цэнтр задавальненняў недастаткова стымулюецца і чалавек адчувае сіндром адмены », - дадае ён. Аднак лячэнне Аксытацын будзе абсалютна неэфектыўна, так як увядзенне оксітоціна яшчэ больш узмоцніць пакуты, павялічваючы тугу па любімаму чалавеку.\nНа першы погляд, манагамія не мае асаблівага значэння.Згодна з класічным поглядам эвалюцыйнай біялогіі, мужчыны маюць перавагу, калі распаўсюджваюць свае гены як мага шырэй, маючы шмат розных партнёрак. Аднак ёсць яшчэ адзін немалаважны аспект: «Калі Аксытацын умацоўвае сувязь паміж партнёрамі, ён тым самым павялічвае шанцы на захаванне і выжыванне нашчадкаў», - тлумачыць прафесар Хурлеманн.\nІншыя матэрыялы, якія датычацца сферы межполовых адносін і не толькі, шукайце на старонках нашага спецыяльнага праекта "Жаночае здароўе».\n← Анджэліна Джолі выдаліла 2 грудзей ўсяго толькі з-за рызыкі рака! А вы б выдалілі?\nЯк пазбегнуць рака грудзей →\nСімптомы хранічнага халецыстыту, дыягностыка і лячэнне\nЗасцярога з карысцю для арганізма\nАпёк глоткі і стрававода: сімптомы, неадкладная дапамога, лячэнне


“Няма без мінулага будучыні” | Присожский край\n“Няма без мінулага будучыні”\nГісторыя і ўсё, што з ёю звязана, Андрэя Кавалёва вабіла з самага дзяцінства. І гэта не абмяжоўвалася толькі школьнай праграмай сярэдняй школы. Тут усё значна глыбей. Па-першае, хлопец нарадзіўся на багатай на гістарычныя падзеі зямлі – Палтаве, што ва Украіне. Па-другое, так сталася, што з маленства ён набыў верных сяброў-аднадумцаў. І ўжо цэлай сяброўскай кампаніяй падлеткі да ночы праводзілі час у пошукавых работах.\n“Мы жылі непадалёк ад месц старадаўніх пахаванняў, якія былі ўведзены ў гаспадарчае карыстанне.Таму знайсці наканечнік дзіды, ці розныя цікавасці з сівой даўніны было зусім не рэдкасць”, — кажа субяседнік.\nЗнаходкі падлеткі аддавалі ў мясцовы музей, атрымлівалі за іх невялікія грошы. Дарэчы, ужо ў той час юнак з аднадумцамі арганізавалі пошукавы атрад. Вынікамі дзейнасці якога сталі знойдзеныя звесткі загінуўшых падчас Вялікай Айчыннай чырвонаармейцаў. З тых часоў тэма вайны, ідэя быць карысным грамадству Андрэя не пакідала. І свой, так бы мовіць, вектар ён абраў раз і назаўсёды.\nПасля васьмі гадоў школы Андрэй паступіў у геолага-разведачны тэхнікум. Паспяховае яго заканчэнне выпускніку Кавалёву дазволіла атрымаць спецыяльнасць “Тэхнік-механік па абслугоўванню буравых установак”. Да таго ж, ён атрымаў спецыяльнасць “Геолаг”. Неўзабаве маладому чалавеку было прапанавана прайсці тэрміновую службу ў арміі. Ад гэтай прапановы ён не адмовіўся і два гады абараняў Радзіму ў адной з ваенных часцей Масквы. Дэмабілізацыя прыйшла хутка і паставіла перад дарослым ужо чалавекам выбар: што рабіць, куды ісці?\nВяртанне ў Палтаву, пошукі працы, перажыванні на асабістым фронце: гэты перыяд прыходзіўся на неадназначныя 90-я мінулага стагоддзя. Многія ў той час шукалі сябе, шукалі “лёгкіх” грошай. Але не з такіх быў Андрэй Кавалёў. Дый і ў жыцці з’явілася дзяўчына, якая моцна ўзяла яго за душу. Так здарылася, што яна родам была са Слаўгарада, а працавала ў Палтаве. Адносіны развіваліся даволі рухава і неўзабаве прыйшлі да лагічнага этапу – шлюбу.\nНаступны этап – пераезд і жыццё на Слаўгарадчыне. Так склаліся абставіны, што сям’я вырашыла паехаць на радзіму жанчыны. “Адметным лічу той факт, што з аднаго гістарычнага месца, дзе Пётр I перамог шведскія войскі і паклаў канец Паўночнай вайне, я пераехаў у мястэчка, дзе ён жа ў Лясной зрабіў першы крок да той перамогі”, — гаворыць Андрэй – “Гэта, канешне, супадзенне, але для мяне гэта нібыта знак, што я там, дзе павінны быць”.\nПрацаваць прыйшлося таксама па накірунку, блізкаму Андрэю, – у цэнтры дзіцячай творчасці, весці краязнаўчы гурток. З цягам часу быў створаны на базе цэнтра і пошукавы атрад “Спадчына”.\nШмат добрых і вельмі важных спраў было зроблена ягонымі членамі. Працягвае сваё існаванне, але ўжо ў фармаце грамадскага аб’яднання, ён і сёння.\n“Пошукавая работа – гэта не прымус, не камерцыйны праект, гэта тое, чаго просіць сэрца. І калі мы збіраемся з сябрамі-аднадумцамі, адшукваем загінуўшых салдат, дапамагаем іх перапахаваць па ўсіх правілах – мы адчуваем, што на гэтай зямлі мы нешта значым, мы карысныя”, — адзначае Андрэй.\nУжо некалькі гадоў у раёне адкрыты і працуе краязнаўчы музей, які і стаў месцам працы для гэтага апантанага гісторыяй чалавека. Прычым, гісторыяй і нашай, роднай для яго цяпер зямлі. “Вы ведаеце, быў момант, калі перада мной стала пытанне: вяртанне на Палтаву, ці застацца тут. Я шукаў адказ на гэтую дылему доўга, асэнсоўваў. Але аднойчы выйшаў на бераг Проні, агледзеўся і зразумеў – тут маё месца, я палюбіў Слаўгарад, Беларусь. Прыгажосць гэтых мясцін, на мой погляд, заслугоўвае пэнзаля знакамітых мастакоў. Таму і сёння я імкнуся не быць шэрай статыстычнай адзінкай насельніцтва раёна, а быць для яго, ягоных жыхароў карысным”, — прызнаецца мой суразмоўца.\nПрынамсі, Андрэй Вячаслававіч і на шляху самаўдасканальвання не спыніўся. Ён зараз вучыцца на пятым курсе педуніверсітэта імя А. Куляшова. Шукае ён сябе на розных накірунках. Але дамінуе ў яго любоў да гісторыі, яе патаемных, зачыненых для іншых, закуткоў.\n“Без мінулага не будзе будучага”, — рэзюмуе мой суразмоўца. — Я перакананы, што ўсе інавацыі, рэвалюцыйныя адкрыцці ў сваім падмурку маюць вопыт мінулага, яго аналіз. Таму і да людзей сталага ўзроста, упэўнены, трэба ставіцца як да носьбітаў каштоўнейшай інфармацыі, сведкаў падзей, з цягам часу якія, так у жыцці заведзена, нас пакінуць”, — адзначае ён.\nЗаймаецца герой гэтага артыкула тым, што кантактуе з насельніцтвам раёна сталага ўзроста, папаўняе фонд музея, імкнецца кожную хвіліну не бавіць марна.\n“Так сталася, што і з кіраўніцтвам непасрэдным мы, як кажуць, на адной хвалі: разам хочам гісторыю Слаўгарадчыны захаваць. Дзякуй хочацца сказаць і людзям, якія прыносяць да нас цікавыя экспанаты. Калегам, якія дапамагаюць адшукваць новыя крыніцы інфармацыі, таксама выказваю словы прызнання і падзякі. Усіх са святам”, — развітальнымі становяцца словы Андрэя Кавалёва.\nАд сябе толькі дадам, што ён насамрэч чалавек апантаны. Ён імкнецца ва ўсім знаходзіць станоўчае. Любіць прыроду ва ўсіх яе праяўленнях, захапляецца рыбалкай.\nПрыемна пра гэта гаварыць: ён стаў патрыётам нашага прысожскага края, палюбіў яго і яго людзей. Хочацца, каб у гэтага чалавека надалей усё ішло толькі ўперад, а альтруізм і самаадданасць не пакідалі яшчэ як мага даўжэй.