У раёне прайшоў конкурс аматарскай творчасці «З рога ўсяго многа». — Пухавiцкiя навiны. Пуховичские новости. Марьина Горка. Новости Марьиной Горки\n21.12.2017 93 Redactor Комментариев нет\n«З рога ўсяго многа» — так у гэтым годзе называўся традыцыйны конкурс аматарскай творчасці, які прайшоў у раёне. Тэма была выбрана ўніверсальная. Таму і сваю работу з разнастайнымі аматарамі творчасці Дамы культуры змаглі паказаць у поўным аб’ёме. Такую мэту, дарэчы, ставіў і арганізатар агляду — раённы цэнтр культуры. І яна была дасягнута: перад журы паўстала поўная панарама культурнага жыцця раёна.\nНа вячорках у Голацкім сельскім Доме культуры.\nТрадыцыйна да агляду рыхтуюцца ўсе Дамы культуры, сельскія клубы. Іх у раёне 20. Але самыя актыўныя, якія на працягу года ўдзельнічаюць у раённых мерапрыемствах, выступаюць на абласных і рэспубліканскіх пляцоўках, свой залік атрымалі “аўтаматам”. Сярод іх Дружненскі і Рудзенскі пасялковыя, Блонскі, Борскі, Дукорскі сельскія Дамы культуры.\nКожны Дом культуры да агляду падрыхтаваў выставы работ удзельнікаў разнастайных гурткоў, арыгінальную канцэртную праграму, якая падкрэслівала асаблівасці яго дзейнасці.\nНапрыклад, у Ананіцкім сельскім клубе актыўна працуюць з дзецьмі. Гэты напрамак і стаў галоўным у прэзентацыі работы. У Турыне няма дзіцячых гурткоў і творчых калектываў, але арганізаваны дзіцячы пакой вольнага часу, дзе з малымі праводзяць цікавыя гульні і творчыя заняткі.\nУдзельнікі самадзейнага калектыву “Вярбічанька” Дрычынскага сельскага Дома культуры прадставілі праграму “Свята гарбаты і меду”.\nУ Голацку запрасілі на вячоркі. У мясцовым Доме культуры ў гэтым годзе адбыўся маштабны рамонт, таму і абыгралі гісторыю пра тое, як гаспадыня запрасіла ў новую хату гасцей.\nПрайшлі “Вячоркі” і ў Зазерскім сельскім Доме культуры. Тут акцэнт зрабілі на рабоце з захавальнікамі народнай спадчыны.\nСавецкую кінакласіку ўзялі за аснову праграмы ў Светлаборскім сельскім Доме культуры. Сваю пастаноўку там зрабілі па матывах фільма “Іван Васільевіч мяняе прафесію”, дзе галоўным героем стаў усімі любімы Шурык. Пабываў ён і ў мінулым, і ў будучыні. І вось у такім антуражы светлаборскія артысты змаглі прадставіць і сваё вакальнае мастацтва, і харэаграфічнае, і музычнае: паказалі, што ў Светлым Бары і чачотку могуць біць, і на гармоніку іграць.\nСваё “Вёскабачанне” арганізвалі ў Навасёлках. У праграме прагучала шмат жартаў і прыгожых песень.\n“Свет памяці, свет сэрца, свет душы” — так называлася сумесная праграма Габрыелеўскага і Шацкага сельскіх Дамоў культуры. Прысвечана яна была памяці чалавека, якога добра ведалі і паважалі ў рэгіёне — былога дырэктара Габрыелеўскага Дома культуры Уладзіміра Кухарчыка, які год таму раптоўна пайшоў з жыцця. На мерапрыемстве прысутнічалі родныя і сябры Уладзіміра Іванавіча. Арганізатары сабралі фотаздымкі, відэаматэрыялы пра яго жыццё і працу. Дзякуючы відэаархіву, удзельнікі мерапрыемства змаглі яшчэ раз пабываць на спектаклі “Чарнобыльская трагедыя”, што быў пастаўлены Уладзімірам Кухарчыкам у Габрыелеўскім сельскім Доме культуры.\nПухавіцкі сельскі Дом культуры падрыхтаваў эстрадную праграму. Сваё майстэрства прадэманстравалі харэаграфічныя калектывы “Гарэзы” і “Рамонкі”, вакальная група “Пяшчота”.\nНа думку членаў журы, на высокім узроўні прэзентаваў сваю дзейнасць Праўдзінскі пасялковы Дом культуры. Яго праграма мела назву “Старыя песні аб галоўным”. Яе стваральнікі знайшлі цікавыя рашэнні: кожны канцэртны нумар артыстаў-аматараў суправаджала відэа, на якім можна было пабачыць першых выканаўцаў твораў, што гучалі са сцэны.\n— Работнікі Дамоў культуры, артысты-аматары па-сапраўднаму парадавалі, — агучыла свае ўражанні дырэктар раённага цэнтра культуры Аксана Жаромская. — Прыемна, што людзі займаюцца творча-сцю, укладаюць у гэта душу. Хочацца, каб больш моладзі прыходзіла ў Дамы культуры.\nНа працягу года ўсе Дамы культуры стваралі відэафільмы аб сваёй рабоце. А 13 студзеня работнікі збяруцца на мерапрыемства “Стары год збірае сяброў”, дзе будуць названы лепшыя Дамы культуры, паказаны лепшыя нумары, якія ўваходзілі ў праграмы, падрыхтаваныя да агляду.\n← Выбирайте качественные гирлянды.\nНовобранцы войсковой части № 89417 дали клятву на верность Родине. →


Смяротны прысуд для ўсёй сям'і. Як жывуць сваякі асуджаных на пакаранне смерцю ў Беларусі | Смяротнае пакаранне ў Беларусі, аналітыка, петыцыя супраць смяротнай кары\nСкрыншот з відэароліка Рускай службы BBC\nБеларусь - адзіная краіна ў Еўропе, дзе ёсць смяротнае пакаранне. Сваякам не паведамляецца ні пра час выканання прысуду, ні пра месца пахавання. Карэспандэнты Бі-бі-сі даведаліся, як жывуць сем'і асуджаных да вышэйшай меры пакарання.\nСыноў Наталлі Косцевай - 19-гадовага Станіслава і 21-гадовага Іллю - асудзілі да расстрэлу за забойства суседкі. Нягледзячы на тое, што рашэнне суда яшчэ аспрэчваецца, ім ужо выдалі робы смяротнікаў.\nЗахаваць жыцці Станіслава і Іллі можа памілаванне ад прэзідэнта Лукашэнкі.\nДля Любові Кавалёвай смяротны прысуд сыну ўжо стаў незваротнай трагедыяй. Уладзіслава Кавалёва расстралялі ў сакавіку 2012 года, праз чатыры месяцы пасля рашэння суда.\nГэта справа прымусіла многіх беларусаў перагледзець сваё стаўленне да такога віду вышэйшай меры пакарання, кажуць праваабаронцы.\nАле прэзідэнт Лукашэнка лічыць, што смяротнае пакаранне "дапамагае трымаць стабільнасць і разабрацца з бандытызмам".


У кнігарні “логвінаЎ” прэзентавалі 53-ы нумар “Дзеяслова” (фота)\nГалоўная » Навіны » У кнігарні “логвінаЎ” прэзентавалі 53-ы нумар “Дзеяслова” (фота)\nНовы нумар літаратурна-мастацкага часопіса “Дзеяслоў” прэзентавалі 21 кастрычніка ў сталічнай кнігарні “логвінаЎ”. Ужо традыцыйная сустрэча аўтараў выдання з прыхільнікамі сваёй творчасці праходзіла ў фармаце “жывога часопісу” – па прачытанні твора (а з часу выхаду нумару мінуў ужо месяц) чытачы атрымалі магчымасць падзяліцца ўражаннямі з улюбёнымі пісьменнікамі, задаць ім пытанні.\nІгар Бабкоў, аўтар рамана-павуты “Партрэт мастака, нябачны ў сутонні”, пачатак якога надрукаваны ў 53-ым “Дзеяслове”, распавёў пра тое, што натхніла яго на напісанне гэтага твора. Натуральна, кемлівыя чытачы ўжо здагадаліся пра ўплыў аднаго вядомага ірланца. Аднак гэта раман не пра Ірландыю, а пра Мінск 80-х. У інтэрнэце ўжо з’явіліся меркаванні пра тое, што твор цалкам магчыма апынецца “кнігай-фантомам”, то бок творам так і не дапісаным. Ігар Бабкоў супакоіў усіх сваіх прыхільнікаў, адзначыўшы, што ўжо практычна ўсе шэсць частак кнігі скончаныя.\nЭстафету ад філосафа-пісьменніка прыняў паэт Віктар Жыбуль, аўтар вершаванай падборкі “Мая каляровая рэвалюцыя”. Віктар апавёў пакручастую гісторыю стварэння і ператварэння сваіх паэтычных зборнікаў і іх назваў. Пасля чытання выбраных вершаў з падборкі, паэт адказаў на некаторыя пытанні аматараў яго творчасці.\nСталы аўтар “Дзеяслова”, чый мастацка-дакументальны твор “У Вільні і больш нідзе” выходзіць на старонках выдання, Леанід Дранько-Майсюк зачытаў свае новыя нататкі пра слыннага героя Беларусі Клаўдзія Дуж-Душэўскага. Пісьменнік таксама выказаў шкадаванне і заклапочанасць тым, што маладыя літаратары не дужа імкнуцца ў архівы збіраць звесткі і пісаць пра слаўных герояў нашай мінуўшчыны.\nПразаік і паэт Людміла Рублеўская падчас свайго выступу прэзентавала адразу два сваіх досыць розныя творы. Гэта гістарычны раман “Сутарэнні Ромула” (“Дзеяслоў” № 47-49 ) і “Бестыарый майго савецкага дзяцінства” (“Дзеяслоў” №53), у якім пісьменніца згадвае тыя рэчы, асобы і з’явы, якія былі дужа папулярныя ў 70-я гады яе дзяцінства.\nАдметнай часткай вечарыны стаў конкурс на веданне міфалогіі “Дзеяслова”. Найлепшыя знаўцы атрымалі падарункі ад культурніцкай кампаніі “Будзьма беларусамі!”\nФотаздымкі -- Алеся Сачанкі


Мастацтва - Цела як досвед\nСёлетняе віцебскае экспанаванне «Anatomiі» сабрала 19 удзельнікаў з Беларусі, Польшчы\nі Чэхіі. Паказ у Мінску аб’яднаў напрацаваны за гэтыя гады матэрыял, прадставіў яго амаль цалкам і даў цудоўную магчымасць добра пазнаёміцца з праектам.\nГэта варта было зрабіць, бо «Anatomia» — адна з самых цікавых падзей беларускай арт-сцэны. Праз спектр удзельнікаў, сярод якіх і прызнаныя майстры, і пачынаючыя мастакі. Праз яго відавочны патэнцыял. Але найперш таму, што праект закранае адну з самых важных і актуальных тэм сучаснай культуры, якая — паводле міжнароднай выставачнай практыкі — з’яўляецца і адной з самых глядацкіх.\nФармулюецца тэма так: цела і цялеснасць (гэта значыць практыкі, у якіх бярэ ўдзел цела).\n«“Anatomia”, — сведчыць прэс-рэліз, — міжнародны праект у вобласці візуальных мастацтваў, аб’ектам якога з’яўляюцца даследаванне праблемы ўспрымання чалавечага цела (межы цела і праблема самаідэнтыфікацыі, разбурэнне цялесных стэрэатыпаў і эратычнае ўспрыманне цела) і цялеснасць». Якраз перад экспанаваннем «Anatomiі» ў Цэнтры сучасных мастацтваў дэманстравалася яшчэ адна куратарская выстава — «Nu» (вельмі някепская, між іншым), і параўнанне дазваляе растлумачыць рознасць куратарскіх падыходаў.\n«Ню» — жанр выяўленчага мастацтва, у якім увасабляецца аголенае цела. Узоры галізны вядомы з часоў Старажытнага Егіпта, але вяршыняй яе ўшанавання стала цывілізацыя Старажытнай Грэцыі — час, калі чалавек быў здольны без сораму глядзець на сябе ніжэй пояса. Бо ў наступным — рымскім — перыядзе антычнасці стаўленне да галізны змянілася. Так, грэчаскую скульптуру шанавалі і актыўна капіравалі, але на стадыёнах не займаліся аголеныя атлеты, прынцыпова іншым стаў касцюм. Ён больш не быў «рэхам чалавечага цела», а хаваў яго пад прыгожа выкладзенымі складкамі тогі.\nУ Сярэднявечнай Еўропе выява аголенага цела была жорстка абмежавана нешматлікімі біблейскімі сюжэтамі. Ёсць цудоўнае выказванне, што грэчаская галізна ў мастацтве — гэта гераічнае цела, якое горда дэманструе сябе ў палестры, а хрысціянская аголеная натура пачынаецца з цела, якое сцялася ад асэнсавання граху.\nУ часы Адраджэння становішча змянілася, але і там хапае праблем, бо нагата па-ранейшаму ўвасабляецца ў межах алегарычнага і міфалагічнага жанраў. У апошнім з рафаэлеўскага «Суда Парыса» пачынаецца дамінаванне жаночай аголенасці над мужчынскай. З Адраджэння маляванне аголенай натуры робіцца асновай адукацыі (разам з вывучэннем перспектывы і антыкаў). Упершыню гэтая дактрына была выкладзена ў жывапісным трактаце Леона Батыста Альберці: яго апісанне акадэмічнай практыкі амаль дакладна адпавядае яе сённяшняму стану.\nКанчатковае фарміраванне «ню» як жанру адбылося ў XVII стагоддзі. Далей ён будзе змяняцца, узбагачацца, эвалюцыянаваць, на мяжы XIX—XX стагоддзяў набудзе вялікую вольнасць эмацыйнага выказвання, звязаную з пошукам новых мастацкіх сродкаў. Ён будзе больш ці менш распаўсюджаным, але ніколі не стане дамінуючым. Мастацтва не ўздымецца да ўтапічнай ідэі стварэння мастацкай формы на падставе чалавечага цела. Адзін з сучасных філосафаў заўважыў, што скажоны болем твар Васіля Шукшына на знакамітым фотаздымку з цыгарэтай — гэткая ж прыкмета часу, што і паліклетаўскі «Дарыфор». А якое там у яго цела — не мае значэння. За такую адухоўленасць твараў чалавецтва «заплаціла целам», стратай яго гордага адчування. Бадай, яно і так.\nАле ніколі не кажы «ніколі».\nНапрыканцы ХХ стагоддзя пад уплывам навукі ў мастацтве фарміруецца новая цікавасць да цела. Яно больш не лічыцца аб’ектыўнай прыроднай дадзенасцю, цікавай толькі для біялогіі і медыцыны, узнікае яго разуменне як вельмі складанага сацыяльнага канструкту. Новы канцэпт паступова пранікае ва ўсе навукі пра чалавека і грамадства. І не толькі ў навукі. Цялесная тэматыка ў сучасным мастацтве надзвычай разнастайная. Аголенасць існуе не сама па сабе, а праз прызму складаных праблем. Арлан, Марына Абрамовіч, Зханг Хуан. Згадкі ўжо толькі гэтых імён дазваляюць уявіць поліфанію мастацкіх пошукаў, заснаваных адначасова і на пошуках адэкватных сродкаў выказвання. Таму цела сёння — адна з самых цікавых, самых захапляльных і няпростых рэчаў, якім займаюцца і мастацтва, і навукі пра чалавека і грамадства. Розніца паміж праектамі «Nu» і «Anatomiа» — у куратарскіх падыходах, зарыентаванасці на жанр увогуле альбо прынцыпова на найноўшыя мастацкія пазіцыі. Пытанне «У якім праекце існаваць?» можа залежыць толькі ад жадання самога мастака. І ад паразумення з арганізатарамі...\nУ мінскім экспанаванні «Anatomiі» ўдзельнічалі Ігар Саўчанка, Уладзімір Парфянок, Сяргей Кажамякін, Віктар Сянькоў, Антон Сянькоў, Сяргей Ждановіч, Канстанцін Селіханаў, Уладзімір Макаркоў, Аляксей Літвінка, Вольга Хахлова, Таццяна Лісоўская, Алена Гайдук. Чэхію прадставіў Здэнек Лготак, а Польшчу — Радаслаў Берэнт. І сама Дзіна Даніловіч. Яе, як галоўную асобу праекта, трэба прадставіць больш падрабязна.\nЗнаёмцеся, Дзіна Даніловіч — мастачка і куратарка. Спалучэнне цікавае, хоць не такое і рэдкае. Яно прымушае больш уважліва прыгледзецца да асобы, бо ў мастацкіх колах чамусьці негалосна лічыцца, што старонняя аналітычная дзейнасць (куратарства ў тым ліку) замінаюць мастаку ў поўнай ступені аддавацца творчасці. Самай вядомай ахвярай уласнай аналітыкі лічыцца Ігар Грабар. Калі лёс даў магчымасць пазнаёміцца з яго творчасцю ў поўнай ступені, я ўбачыла, які ён шыкоўны мастак. Можа, гэта рэдкі поліфанічны тып таленту, можа, спрацавалі яго паходжанне і выхаванне, але Грабар — напраўду выбітны мастак і мастацтвазнаўца, рэстаўратар і музейны дзеяч, асветнік і педагог. Больш таго, напісанне мастацтвазнаўчых тэкстаў і куратарства праектаў — не супрацьлеглая, а натуральная, біялагічная частка самога мастацтва, якая ўнутры яго і нарадзілася. Лыжачка дзёгцю ў гэтым мёдзе ўсё ж такі ёсць. Бо існуюць розныя таленты, розная заглыбленасць у справу, розная адукаванасць. Тое, чым вы займаецеся ў дадзены час, можа дамінаваць. Але ж гэта не хібы, а дадзенасць. Праблема вашай самарэгуляцыі, арганізаванасці і творчай жарсці.\nДзіна Даніловіч, і як куратарка, і як мастачка, арганізавана надзіва лагічна. Яна ярка і неяк адразу ўвайшла ў мастацтва. Першыя творы на віцебскіх выстаўках звярталі ўвагу думкай, выразнасцю пластычнай мовы, эфектнасцю. З пачынаючай мастачкай ахвотна экспанаваліся прызнаныя тамтэйшыя майстры. Верагодна, лёгкасць гэтых кантактаў і стала першым каменьчыкам у яе куратарстве. Даніловіч амаль імгненна пераадолела беларускія межы, і яе выставачнае жыццё пачало ахопліваць некалькі краін. І гэта паспрыяла яе куратарству, бо трэба было паспяваць. Засвоіць новую інфармацыю, злучыць розныя мастацкія досведы, наладзіць дыялог.\nДзіна Даніловіч ведае важную рэч: у мастацтве трэба ўважліва слухаць сябе. Таму яе куратарства настроена на лад уласных унутраных рэфлексій і хваляванняў. Адзіны крытэрый запрашэння ў праект Даніловіч: аўтар і твор павінны быць цікавымі куратарцы. Гэта і ёсць найлепшая пазіцыя, бо так яна не адчувае няўтульнасці, ціску, а дыхае вольна — як ля вакна. Таму куратарскія праекты Дзіны Даніловіч пры вонкавай рознасці вельмі цэльныя. Калі хочаце, гэта пашыраная рэпрэзентацыя самой мастачкі — яе думак, спадзяванняў, густу, тэмпераменту. Яны будуць змяняцца разам з ёй, і чым суб’ектыўней, тым цікавей. А куратар Дзіна Даніловіч, між іншым, ужо вельмі вопытны: да «Anatomiі» яна пяць год ладзіла міжнародны праект «Cinematograph».\nМастачка ўступае на дарогу, па якой даўно крочыць мастацтва, бо ў аснове ўсіх прадстаўленых тут твораў — дотык да вядомых рэлігійных сюжэтаў, да якіх звярталіся вельмі значныя асобы.\nПры падрыхтоўцы першай «Anatomiі» Дзіна Даніловіч цікавілася гісторыяй пакут рымскага легіянера Себасцьяна, які адным з першых прыняў Бога, пачаў агітаваць за веру і быў за гэта пакараны. Яго расстралялі з лукаў на плошчы. Нерухомае цела Себасцьяна выкінулі на сметнік на ўскраіне горада. Верагодна, стрэлы не закранулі жыццёва важныя органы, бо ад начной прахалоды пакараны ачуняў і да раніцы вярнуўся на месца сваіх пакут — як доказ волі і літасці Усявышняга. Себасцьяна загадалі забіць яшчэ раз, і гэта атрымалася. Але гісторыя яго вяртання на плошчу настолькі запала ў сэрцы італьянцам, што досыць хутка яны кананізавалі пакутніка. А з V стагоддзя ў мастацтве распачалося трыумфальнае шэсце вобразу яго прастрэленага і адначасова жывога цела. Хто толькі яго ні пісаў: Бальтрафіа, Мантэнья, Палаёла, Карпача, Бальдунг, Тыцыян, Каро, Далі, Сакалоў.\nДзіна паказала адразу некалькі твораў. Трыпціх «Пакуты Святога Себасцьяна», дзе цэнтральнай паясной выяве спадарожнічаюць дзве паласы, на якіх у тонда, бы ў клеймах, размешчаны твар пакутніка. У Віцебску гэты трыпціх быў інсталяваны ў форме крыжа, а ў Мінску ён, нібыта алтар, экспанаваўся прыстаўленым да сцяны. У наступнай зале мастачка прадставіла аднайменны дыптых са святымі Себасцьянамі, выкананы цалкам па-іншаму: гэта яе знакамітыя вялізныя каляровыя вадаспады са складана апрацаванай паперы, злучаныя з фотавыявай пакутніка. Абодва творы літаральна сцякалі па сцяне на падлогу, завяршаліся вялізнымі плямамі чырвані, таму пакутнікі стаялі нібы ў лужынах крыві. У персанажаў ляцелі не стрэлы, а доўгія каляровыя прастакутнікі і бясконцыя чалавечыя рукі, ад якіх проста немагчыма схавацца. Гэта не ўвасабленне падзей сівой хрысціянскай гісторыі, а яе парафраз. Рэлігійны сюжэт транслітаруецца на мову будзённага жыцця. Гэта тэма вялікіх і малых крыўдаў, праз якія ў штодзённых пакутах і перашкодах існуе наша цела. Ад выпадковых, непрыемных дотыкаў. Ад нязручнай сукенкі, залішне гарачага імбрыка... У кожнага цела свае пакуты.\nУ новым цялесным цыкле «Прыняцце Боскай існасці» Даніловіч адышла ад падрабязнасцей біблійнай сюжэтыкі яшчэ далей. Падставай для разважанняў яна абрала тэму выгнання з Раю. Біблейская гісторыя галоўнай няўдачы чалавека — адна з самых распаўсюджаных у мастацтве. Да яе звяртаецца нават персідская мініяцюра, падмацаваная пераказам у Каране. Як быццам бы даўно вычарпаны сюжэт, так шмат вялікіх творцаў па-свойму трактавалі яго, дадавалі мноства тонкасцей, каб глядач зноўку і зноўку задумваўся над вечным, знаходзіў нешта новае, важнае, што да гэтага не разумеў. Тут трэба мець дзёрзкасць.\nГісторыя выгнання з Раю зацікавіла Дзіну тым, што менавіта ў гэты момант чалавек упершыню ўсвядоміў сваё цела. Згадайма знакамітае: «І даведаліся яны, што голыя». Спалоханыя сваёй галізной, Адам і Ева пашылі сабе шырокія паясы з лісця смакоўніцы. Натуральна, тут толькі два галоўныя персанажы — мужчына і жанчына. Нават калі ў Мікеланджэла альбо ў фрэскавых цыклах выявы герояў паўтараюцца, гэта кшталту кінараскадроўкі, расповед сюжэтных акалічнасцей гісторыі. У Дзіны Даніловіч таксама некалькі «Адамаў і Еваў», але ў якасці сюжэтнага развіцця. Мастачка скарыстоўвае знакаміты ўорхалаўскі прыём паўтору малюнка. Яна гуляецца ў дакладнае і адхіленае. Старанна захоўвае дакладнасць выявы: тут плямачкі, радзімкі… І ў імгненне вока адхіляецца ад сапраўднасці. Праз колер, бо Даніловіч злучае каляровую і чорна-белую фатаграфію. Праз выцягнутае з дапамогай камп’ютара цела. Мастачка ўжывае біблейскі атрыбутны рад, але праводзіць яго праз сучаснае бачанне. Бансай у аднаго з цэнтральных «Адамаў», безумоўна, знак Дрэва Пазнання Дабра і Зла, але ён размешчаны так, што нагадвае гальштук і адарваную ўдаўку адначасова. Замест самаробных райскіх лісцевых паясоў мастачка «апранае» на персанажаў шырокія папярэчныя палосы, якія фактурай нагадваюць рызы на праваслаўных абразах. Адзенне, што выглядае і як старажытныя латы, і як сучасная бронекамізэлька, і як крылатка пазамінулага стагоддзя. Дзіўныя рэчы. Пяшчотныя дакрананне рукі. Пальмавае лісце. Суіснаванне традыцыйных элементаў з вытрымкамі з гісторыі мастацтва і найноўшымі элементамі прыўносіць у твор атмасферу патаемнага. Уражвае засяроджанасць на тварах. Інфарматыўныя таксама пазіцыі людзей і іх размяшчэнне. «Я не ставіла сабе мэтай праілюстраваць біблейскую гісторыю. Гэта проста вобраз, адпраўная кропка маіх разважанняў пра сорам, цэнзуру, прыняцце ўласнай галізны і ўласнага цела», — сцвярджае мастачка-куратарка.\nІ яна не самотная ў такім памкненні.\nГэтым «прыняццем уласнай галізны і ўласнага цела» зацікаўлены ў адным са сваіх праектаў мэтр чэшскай фатаграфіі Здэнек Лготак. Ён карыстаецца вядомымі кірункамі сучаснай фатаграфіі, калі цела здымаецца як ландшафт альбо асобнымі фрагментамі. Як бліскуча ён гэта робіць! Гэта трэба бачыць, бачыць, бачыць. Якія кампазіцыі, якое святло, якая натхнёнасць! Экспанаванне суправаджае трапны аўтарскі тэкст. У Лготака тут ёсць і другі шыкоўны праект: рэпартаж з даўняга адкрыцця спартыўнай Алімпіяды, пад дажджом і ў брудзе, — ён зрабіў аўтару сур’ёзнае міжнароднае імя. Куратарку праекта з гэткім удзельнікам можна павіншаваць самым шчырым чынам.\nПрыстойных і вядомых мастакоў у «Anatomii» багата. Творчасць Ігара Саўчанкі, Сяргея Ждановіча, Сяргея Кажамякіна, Уладзіміра Парфянка не патрабуе асаблівай рэкамендацыі. Яны — прызнаныя аўтары.\nЁсць у праекце і работы зусім маладых творцаў. Наіўныя, шчырыя, кшталту «Сну ліцэіста» Вольгі Хахловай альбо «Eхotic. Girls and Fruits» Віктара Сянькова. Бясспрэчнай удачай стала экспанаванне фотасерыі Ганны Аксёнавай «Аўтапартрэт. Межы пакуты». Тонкія гульні сэнсаў, калі аўтарка пра ўласнае самаадчуванне распавядае праз інтэр’ер, у якім яна сама, часткі яе цела выглядаюць як стафаж. Альбо нечакана дзёрзка. Дасціпна. Іранічна. І боль тут адчуваецца сапраўдны.\nТак, праект моцна зарыентаваны на фотамастацтва. Таму скульптуры Канстанціна Селіханава і інсталяцыя Уладзіміра Макаркова выглядаюць нечакана самотна. Але ж на агульнае ўражанне моцна ўплывае адчуванне складанай прасторы. Бо памяшканні былых акадэмічных майстэрняў цяжкія для засваення. Тут шмат пакояў, якія дазваляюць рабіць асобныя экспазіцыі, але адсутнічае вялікая зала, што робіць няпростай задачу цэльнага экспанавання праекта. Трэба ўлічваць існуючыя манументальныя роспісы. У асобных залах увесь час звяртаеш увагу на форму вокнаў і саміх пакояў. Цэнтру трэба было б атрымаць яшчэ адно памяшканне, а тут зрабіць мастацкія рэзідэнцыі…\nАле экспазіцыя праекта створана вельмі ўдала. Зрэшты, пры вялікай колькасці ўдзельнікаў розныя залы — толькі плюс. Партнёрства на кожнае памяшканне падабрана вельмі лагічна. Надзвычай дасціпна ў гэтым інтэр’еры пададзены люстэркі. І чорная зала з творамі Дзіны выглядае шыкоўнай знаходкай.\nАле пры ўсёй рознасці ўдзельнікаў, пры ўсёй складанасці экспанавання, у «Anatomii» ёсць тое, што яе яднае і робіць праектам, а не групавой выставай. Гэта выразна бачная маньерыстычная тэндэнцыя, якая прасочваецца ў творчасці кожнага аўтара. У творах Канстанціна Селіханава і Радаслава Берэнта, напрыклад. Альбо ў Ігара Саўчанкі, Антона Сянькова, Таццяны Лісоўскай. Нават у рэпартажным праекце Лготака, бо яго персанажы выглядаюць не толькі вязнямі гета ці канцлагера, але і антыкамі з рэльефа. Маньерыстычная тэндэнцыя — адна з вядучых у сучаснай культуры з канца 1970-х гадоў. Творцы-інтэлектуалы сёння вельмі ахвотна выкарыстоўваюць цытаты, рэканструююць іх і надаюць ім новае жыццё.\n«Anatomiі» два гады. Пэўны шлях у сваёй творчасці прайшла Дзіна Даніловіч. Ужо сабрана аўтарскае кола, бачна, што і хто ёсць побач. Праект пачынае сталець, таму і паўстае заканамернае куратарскае пытанне «Што рабіць?». Дакладней, што і як рабіць далей...\nСлухаць сябе. Набірацца новага вопыту — магчыма, праз кантакты з аналагічнымі праектамі. Выпраўляць хібы. Бо этыкетаж мусіць быць на адной працоўнай мове. Брак суправаджальнага тэксту — гэта таксама рэч, якой лёгка пазбегнуць. Мастацтвазнаўчая мытня тут — не толькі карысная, а часам і вельмі неабходная. Бо дзіўна чытаць у аўтарскай эксплікацыі, што яго праект зарыентаваны на старажытнагрэчаскі класіцызм. Класіцызм — больш позняя катэгорыя, а ў антычным мастацтве быў перыяд старажытнагрэчаскай класікі, класічны перыяд. І частка праблем, якія аўтар выводзіць з позняе класікі, насамрэч належыць геніяльнаму прарыву эліністычнага, наступнага перыяду антычнасці. Будзьма лічыць гэта не злоснымі прыдзіркамі, а згадкамі пра неабходнасць пэўнай карэкціроўкі. Бо з гэтым праект выходзіць на гледача. А самі ідэя і творы тут — вельмі цікавыя!\nСучаснае мастацтва даказала, што аголеная натура — не проста ўвасабленне цела. Яно спрабуе суаднесці гэта з усімі існуючымі структурамі, якія з’яўляюцца часткай нашага вобразнага вопыту. Чалавек жыве ў свеце, насычаным неверагоднай інфармацыяй. І вопыт яго фізічнага жыцця надзвычай шырокі. Зноў, як некалі ў сівой даўніне, мастацтва не спыняе намаганняў усвядоміць сэнс і парадак Сусвету праз асэнсаванне цела.


І зноў вясна, і зноў май… | Настаўніцкая газета\nІ зноў вясна, і зноў май…\n20.05.2021 20.05.2021 - 12:31Якасць адукацыі\n23 мая Уладзіміру Лукічу Верхаўцу споўнілася б 90 гадоў. Шмат гадоў прайшло з таго дня, як ён пакінуў гэты свет, але яго родныя, сучаснікі і паплечнікі працягваюць яго жыццё ва ўспамінах. З прозвішчам Верхавец звязаны гісторыя айчыннай прафесійна-тэхнічнай адукацыі, яе дасягненні, слаўныя імёны ў педагогіцы, новыя прафесіі, працоўны ўздым у эканоміцы. Расказваць пра Уладзіміра Лукіча — значыць расказваць пра сістэму прафесійна-тэхнічнай адукацыі, настолькі цесна яго лёс знітаваны з педагагічнай працай і кіраўніцкай дзейнасцю ў адукацыйнай сферы.\nКалі ўзровень прафтэхадукацыі быў вылучаны ў асобны кірунак, у аснове яе стаяў Дзяржаўны камітэт БССР па прафтэхадукацыі. 8 гадоў гэты камітэт узначальваў Уладзімір Лукіч. Яго работа на гэтай пасадзе была накіравана на павышэнне папулярнасці рабочых прафесій у маладзёжным асяроддзі, на стварэнне ў навучальных установах спрыяльных умоў не толькі для асваення прафесійных уменняў і навыкаў, але і для развіцця творчых здольнасцей навучэнцаў, фарміравання іх асобы. На пасаду старшыні камітэта Уладзімір Лукіч прыйшоў ужо як вопытны кіраўнік, ініцыятыўны арганізатар, творчы педагог. Аднак ён запомніўся сваім калегам не толькі прафесійнымі, але і чалавечымі якасцямі. Разам са строгасцю, адказнасцю, дысцыплінаванасцю, моцным характарам у зносінах з ім заўсёды адчуваліся шчырасць, спагадлівасць, паважлівае стаўленне да людзей. Яго добрая ўсмешка заўсёды выклікала прыхільнасць у размове, хацелася падзяліцца, параіцца з ім або паскардзіцца на штосьці. І заўсёды Уладзімір Лукіч уважліва выслухоўваў свайго субяседніка і імкнуўся дапамагчы. Ён валодаў дарам прадбачання, умеў бачыць перспектыву, адчуваць людзей. Гэта стала асновай яго кіраўніцкай дзейнасці, якая прынесла станоўчыя вынікі ў развіцці прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Заглянем у гісторыю тых часоў.\nУладзімір Лукіч не абмяжоўваўся кабінетнай работай, а з вялікім жаданнем выязджаў ва ўсе рэгіёны Беларусі, у навучальныя ўстановы, імкнуўся быць бліжэй да педагогаў, навучэнцаў, выслухоўваць іх меркаванні, прапановы, каб лепш унікнуць у сутнасць справы. Разглядаючы фатаграфіі таго часу, можна ўбачыць Уладзіміра Лукіча на калгасным полі сярод будучых трактарыстаў, у вучэбнай майстэрні з новым інструментам,\nз будаўнічымі матэрыяламі на будоўлі, сярод канкурсантаў на спаборніцтвах прафесійнага майстэрства і на футбольным полі, у павільёнах музея тэхнічнай і мастацкай творчасці, на злётах і ў турыстычных паходах. Усюды, дзе б ён ні быў, яго акружалі людзі прафтэхсістэмы, якія раіліся і выказваліся, а ён штораз убіраў у сябе інфармацыю і станоўчую энергетыку для здзяйснення новых планаў па развіцці прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Значна, што ў перыяд кіравання Уладзіміра Лукіча галіна пачала развівацца больш дынамічна і імкліва. Вялося маштабнае будаўніцтва новых вучэбных аб’ектаў, у тым ліку навучальных устаноў, былі пабудаваны спартыўны комплекс “Працоўныя рэзервы”, Рэспубліканскі дом тэхнічнай творчасці прафтэхадукацыі, умацоўвалася вучэбна-матэрыяльная база ўстаноў ПТА. Неабходна было ўдасканальваць і змест прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Народнай гаспадарцы ўжо былі патрэбны рабочыя з рознабаковымі ведамі і ўменнямі, якія маглі асвойваць сучасную тэхніку, выконваць складаныя аперацыі, умелі адаптавацца на вытворчасці. Гэта падразумявала падрыхтоўку рабочых па складаных прафесіях шырокага профілю. Паступова адзінкавыя прафесіі былі выціснуты, а на змену ім прыйшлі сумешчаныя, інтэграваныя. Адпаведна гэтым запатрабаванням былі распрацаваны новыя вучэбныя планы і праграмы для падрыхтоўкі рабочых па складаных прафесіях. Уладзімір Лукіч ініцыіраваў укараненне комплекснага метадычнага забеспячэння вучэбнага працэсу, удасканаленне форм і метадаў навучання, распрацаваных у ходзе эксперыментальнай работы. Пры У.Л.Верхаўцы было ўкаранёна вытворчае навучанне па метадзе “майстар-майстэрня”. Стала папулярным адточваць прафесійнае майстэрства падчас выпуску карыснай прадукцыі. Лепшыя вырабы рэалізоўваліся на кірмашах “Горад майстроў”, якія, па сутнасці, сталі пляцоўкай для папулярызацыі прафесійна-тэхнічнай адукацыі і правядзення прафарыентацыйнай работы. Падобныя святы-распродажы сталі праводзіцца штогод ва ўсіх абласных цэнтрах, Мінску і іншых буйных гарадах. Лепшыя ўзоры творчасці педагогаў і навучэнцаў дэманстраваліся на выставах. Пашырыўся конкурсны рух, сталі праводзіцца шматлікія конкурсы прафесійнага майстэрства па многіх прафесіях.\nЗ далейшым развіццём навукова-тэхнічнага прагрэсу патрэба ў кадрах з інжынернымі ведамі істотна ўзрасла. Важнае значэнне надавалася повышэнню ўзроўню выкладання прадметаў спецтэхналогіі, авалоданню навучэнцамі політэхнічнымі, эканамічнымі ведамі. На аснашчэнне навучальных устаноў сучаснымі тэхнічнымі сродкамі і электронна-вылічальнай тэхнікай паўплывалі кіраўніцкія рашэнні Уладзіміра Лукіча, яго, як кажуць, гаспадарская хватка.\nЗ асаблівым пачуццём У.Л.Верхавец ставіўся да арганізацыі выхаваўчай работы ва ўстановах ПТА. “Само па сабе выхаванне такое ж складанае, як і сам чалавек”,— не раз гаварыў Уладзімір Лукіч. Ён спрабаваў выпрацаваць цэласную сістэму пазаўрочнай работы, якая прадугледжвала поўную занятасць навучэнцаў. Моладзь магла наведваць спартыўныя секцыі, клубы па інтарэсах, гурткі тэхнічнай і мастацкай творчасці. Такая разнастайнасць баўлення вольнага часу прыйшлася даспадобы навучэнцам. Уладзімір Лукіч надаваў вялікае значэнне і сувязі навучальнай установы з базавым прадпрыемствам. Для яго гэта было асновай асноў у плане прафесійнай падрыхтоўкі адпаведных кадраў для вытворчасці і гарантыяй працаўладкавання выпускнікоў. У той час павысілася матэрыяльна-тэхнічная дапамога базавых прадпрыемстваў установам прафтэхадукацыі. За гэтыя сродкі праводзілася мадэрнізацыя вучэбнай базы навучальных устаноў, на прадпрыемствах аплачвалася вытворчая практыка навучэнцаў.\nЯк бачым, усе кірункі, ініцыіраваныя Уладзімірам Лукічом, застаюцца ў прыярытэце і сёння. У.Л.Верхавец імкнуўся сваімі справамі даць новы подых развіццю айчыннай сістэмы прафесійна-тэхнічнай адукацыі і тым самым пакінуць свой след на зямлі. Гэта ў яго атрымалася. І зноў вясна, і зноў май…\nРазвіваем пазнавальную актыўнасць праз самастойную работу\nЗ васількова-лавандавым натхненнем


нізкакаларыйных Вячэру дапамагае не толькі скінуць лішнія кілаграмы, але і ачысціць уласны арганізм.\nНі для каго не з'яўляецца сакрэтам, што паглынанне сытных і тлустых страў у вячэрні час сутак спрыяе хуткаму назапашванню тлушчавых адкладаў і, як следства, з'яўлення многіх захворванняў, асабліва сасудзістых.\nКаб аздаравіць свой арганізм і прывесці ў парадак знешні выгляд, дыетолагі рэкамендуюць ужываць толькі легкі нізкакаларыйных вячэру. Калі вы не маеце ні найменшага падання аб тым, як рыхтаваць смачныя і карысныя стравы, то мы раскажам вам пра гэта ў матэрыялах дадзенага артыкула.\nНізкакаларыйных вячэру: рэцэпты з фота стравы\nКаб у начны час сутак не рвацца да халадзільніка, вячэру павінен быць максімальна пажыўным. Аднак каб пазбегнуць набору лішняга вагі яго варта рыхтаваць з мінімальным колькасцю тлушчу.\nТаматавы суп з морапрадуктамі – гэта ідэальны вячэру. Нізкакаларыйных, ён не спрыяе атлусцення, але ў той жа час добра насычае. Каб яго прыгатаваць, нам спатрэбіцца:\nкактэйль (мороженый) з морапрадуктаў – прыкладна 250 г;\nцыбуліна буйная – 1 галоўка;\nзубкі часныку – 3 шт.;\nсалодкі перчык - 1 шт.;\nпамідор свежы буйны - 1 шт.;\nтаматавы сок натуральны – не менш як 350 мл;\nшафран – каля 1 дэсертнай лыжкі;\nпрованского травы – прыкладна 1 дэсертная лыжка;\nбазілік сушеный – маленькая лыжка;\nсок цытрыны – вялікая лыжка;\nяйка курынае не занадта буйное – 1 шт.\nПерш чым зрабіць вячэру нізкакаларыйных, неабходна апрацаваць усе кампаненты. Замарожаныя морапрадукты выкладваюць у глыбокую міску і заліваюць стромкім кіпенем. У такім выглядзе іх пакідаюць на 5-7 хвілін, а затым откидывают на друшляк і моцна стрэсваюць.\nШто тычыцца гародніны, то іх чысцяць і шаткуюць. Рэпчаты лук, свежы памідор і салодкі перчык дробна сякуць кубікамі. Зубкі часныку рэжуць пласцінкамі, а курынае яйка моцна ўзбіваць вилочкой.\nКаб зрабіць нізкакаларыйных вячэру для пахудання, не абавязкова выкарыстоўваць толькі зберагалую тэрмічную апрацоўку. Калі абсмажыць некаторыя інгрэдыенты ў невялікай колькасці расліннага алею, то гэта ніяк не паўплывае на вашу фігуру.\nПасля таго як усе прадукты будуць апрацаваны, неабходна ўзяць сотейник і разагрэць у ім вялікую лыжку сланечнікавага алею. Затым да яго варта выкласці рэпчаты лук і зубкі часныку. Абсмажваць дадзеныя інгрэдыенты на сярэднім агні пажадана да тых часоў, пакуль яны не покраснеют.\nТакая працэдура дазволіць вам атрымаць нізкакаларыйных вячэру і вельмі духмяны.\nТаматавы суп з морапрадуктамі рэкамендуецца рыхтаваць у вялікім рондалі. У ёй звычайную ваду кіпяцяць, а затым выкладваюць салодкі перчык, свежыя таматы і таматавы сок. Праз 20 хвілін варэння да інгрэдыентаў выкладваюць марскі кактэйль і раней абсмаленыя часнык і лук. Посолив інгрэдыенты і сдобрив іх прыправамі, булён даводзяць да кіпення і вараць яшчэ 5 хвілін.\nПа сканчэнні часу ў рондаль дадаюць цытрынавы сок. Услед за ім у булён выкладваюць ўзбітае яйка і добранька ўсе перашкаджаюць.\nПасля чарговага закіпання страва вараць яшчэ 3 хвіліны і здымаюць з пліты.\nВытрымаўшы пад вечкам суп каля ¼ гадзіны, смачны нізкакаларыйных вячэру падаюць да стала ў глыбокіх талерках. Дадаткова да стравы падаюць свежую зеляніну і салата з сырых гародніны.\nРыхтуем рыбу на пару з зялёным соусам\nНа самай справе, нізкакаларыйныя стравы на вячэру рыхтуюцца лёгка і проста. Аб тым, як зрабіць суп, мы распавялі вышэй. Калі ж вы хочаце прыгатаваць страва на другое, то прапануем выкарыстоўваць такую дыетычную белую рыбу, як хек.\nПадвергнуўшы згаданы прадукт паравой апрацоўцы, вы атрымаеце вельмі нізкакаларыйнае страва. Каб зрабіць яго не толькі карысным, але і смачным, рэкамендуем падаваць рыбу да стала разам з зялёным соусам. Як яго рабіць, мы распавядзем крыху далей.\nтакім чынам, для падрыхтоўкі вячэры нам спатрэбіцца:\nхек свежемороженый буйны – 1 шт.;\nчасночныя зубкі – прыкладна 3 шт.;\nсоль павараная, перац – па гусце;\nсечаная свежая пятрушка – каля 3 вялікіх лыжак;\nліст лаўровы – 2 шт.;\nалей рафінаваны аліўкавы - 4 вялікія лыжкі.\nДля падрыхтоўкі смачнага другога стравы зубчыкі часныку чысцяць ад шалупіны, а затым дробна шаткуюць. Лісце пятрушкі добранька мыюць і здрабняюць. Што тычыцца свежемороженого хека, то яго размарожваюцца, чысцяць ад вантроб і плаўнікоў, а затым рэжуць кавалачкамі таўшчынёй 4-6 гл.\nШто прыгатаваць на вячэру (нізкакаларыйнае)? Вядома ж, белую рыбу на пару. Пасля таго як хек будзе апрацаваны, усе кавалачкі соляць, перчат і пакідаюць у баку на 20-25 хвілін. Затым іх выкладваюць у параварку і рыхтуюць каля паўгадзіны. За гэты час рыба павінна стаць максімальна мяккай і пяшчотнай.\nНізкакаларыйных вячэру (рэцэпты розных страў разгледжаны ў дадзеным артыкуле) павінен быць не толькі лёгкім, але і смачным. Таму рыбу, прыгатаваную на пару, варта падаваць да стала не проста так, а са спецыяльнымсоусам. Робіцца ён лёгка і проста.\nРафінаваны аліўкавы алей выкладваюць на патэльню і моцна разаграваюць. Затым да яго дадаюць дробна порубленный часнык, лісточкі лаврушки і здробненую пятрушку. Усе інгрэдыенты добранька перашкаджаюць і смажаць на працягу некалькіх хвілін.\nЯк толькі ад падліўкі пойдзе прыемны водар, яго здымаюць з пліты і трохі астуджаюць.\nЯк падаваць да вячэры?\nПрыгатаваўшы рыбу ў пароварке, яе выкладваюць на плоскую талерачку і абліваюць чесночным соусам. Падаваць такі вячэру да стала пажадана разам са свежай зелянінай або сырымі гароднінай.\nГарнір да гэтага стравы не робяць, так як ён можа ў разы павялічыць яго каларыйнасць.\nРобім да вячэры смачны і пажыўны салата\nЗараз вы маеце агульнае ўяўленне аб тым, як прыгатаваць нізкакаларыйных вячэру. Рэцэпты першых і другіх страў мы разгледзелі вышэй. Калі ж у вячэрні час сутак вы не жадаеце рыхтаваць суп або паравую рыбу, то рэкамендуем зрабіць легкі, але вельмі пажыўны і карысны салата з гароднінай і курынай грудкай.\nтакім чынам, для падрыхтоўкі дыетычнай закускі нам спатрэбяцца:\nпомидорки черрі свежыя – прыкладна 5-7 шт.;\nастуджаныя грудкі курыцы – каля 300 г;\nагуркі свежыя з мяккай скуркай – 2 сярэднія шт.;\nлісточкі салаты зялёныя – 3-4 шт.;\nкроп свежы – пару галінак;\nчырвоны лук рэпчаты – невялікая галоўка;\nперац і соль павараная – дадаваць па меркаванні;\nалей рафінаваны аліўкавы – ўжываць па гусце.\nРазгляданы нізкакаларыйных салата на вячэру рыхтуецца лёгка і хутка.\nДля пачатку неабходна апрацаваць мяса птушкі. Яго адварваюць у злёгку падсоленай вадзе, а затым астуджаюць, чысцяць ад костак і скуры. Пакінуты філе наразаюць кубікамі папярок валокнаў.\nШто тычыцца гародніны, то іх добранька мыюць. Помидорки чэры дзеляць папалам, свежыя агуркі рэжуць лустачкамі, а чырвоны рэпчаты лук шаткуюць паўколамі. Таксама асобна спалоскваюць ўсю зеляніну. Свежы кроп шаткуюць, а лісточкі зяленага салаты рвуць рукамі.\nФарміруем закуску ў хатніх умовах\nДля фарміравання разгляданага салата з курынымі грудкамі бяруць глыбокую міску і выкладваюць у яе наступныя інгрэдыенты: лісточкі салаты, лустачкі агуркоў, адварное філе, памідоры чэры, свежы кроп і паўкола чырвонага лука.\nПасля гэтага прадукты абмешваюць соллю, перцам і рафінаваным аліўкавым алеем. Змяшаўшы кампаненты лыжкай, пажыўны салата адразу ж падаюць да стала.\nЯк падаваць членам сям'і?\nПасля таго як агародніннай салата з курынымі грудкамі будзе сфармаваны і запраўлены, яго адразу ж раскладваюць па сподачках і падаюць да стала.\nВельмі непажадана вытрымліваць такую закуску ў баку. Гэта звязана з тым, што па сканчэнні некаторага часу гародніна стануць вылучаць свой сок, робячы салата вадзяністым і нясмачным.\nУжываць такую закуску можна і як асобнае паўнавартаснае страва, і ў дадатак да таматнага супу або паравой рыбе.\nРобім дыетычны бананавы дэсерт\nМала хто ведае, але дэсерт таксама бывае нізкакаларыйныя. Рабіць яго можна з розных інгрэдыентаў. Галоўнае – не выкарыстоўваць цукровы пясок і розныя тлушчы.\nДык які дыетычны дэсерт прыгатаваць на вячэру? Рэкамендуем зрабіць своеасаблівае бананавае марозіва з выкарыстаннем ёгурта. Для рэалізацыі такога рэцэпту нам спатрэбіцца:\nнатуральны ёгурт (1%) без падсалодвальнікаў й і розных дабавак – каля 250 г;\nсаспелыя бананы і вельмі мяккае – 2 шт.;\nванілін – па гусце;\nзаменнік цукру – па жаданні;\nгалінка мяты – для ўпрыгожвання.\nТакое марозіва спадабаецца не толькі дарослым людзям, але і дзецям. Прычым апошнія нават не заўважаць таго факту, што ў гэтым прадукце адсутнічае цукровы пясок.\nКаб сумесь з ёгурта і садавіны сапраўды нагадвала марозіва, рыхтаваць яго варта пры дапамозе блэндэра. У яго чару спачатку выкладваюць кавалачкі вычышчаных бананаў, а затым моцна іх ўзбіваць на максімальнай хуткасці. Пасля атрымання аднастайнай фруктовай кашыцы да яе паступова выкладваюць натуральны 1%-ы ёгурт. Абодва інгрэдыента зноў ўзбіваць, дадаючы духмяны ванілін.\nПаспрабаваўшы атрыманую масу на смак, вырашаюць, дадаваць у яе заменнік цукру або няма. Большасць кулінараў гэтага не робяць, так як бананы і так надаюць стравы шмат прысмакі. Аднак некаторым гаспадыням здаецца, што такое марозіва атрымліваецца занадта прэсным. У сувязі з гэтым яны выкладваюць у яго невялікая колькасць заменніка цукру.\nЯк прыгожа паднесці да вячэры?\nЯк бачыце, у падрыхтоўцы йогуртового марожанага няма нічога складанага. Пасля таго як духмяная і салодкая маса будзе взбита, яе змяшчаюць у кулінарны шпрыц і прыгожа выціскаюць у шкляную креманку. Зверху дэсерт ўпрыгожваюць галінкай свежай мяты і адразу ж адпраўляюць у халадзільную або маразільную камеру.\nПасля таго як маса стане халоднай, яе падаюць да стала разам з дэсертнай лыжкай.\nВыбар дыетычнага напою\nЗараз вам вядома, што прыгатаваць на вячэру. Нізкакаларыйнае меню павінна ўключаць у сябе не толькі першае і другое страва, а таксама салата і дэсерт, але і які-небудзь напой.\nЎжываць падчас дыеты чорны чай з малаком і цукрам, вельмі не рэкамендуецца. Бо такое спалучэнне інгрэдыентаў валодае даволівялікі каларыйнасцю.\nТаксама варта адзначыць, што для нізкакаларыйнай вячэры не падыходзяць натуральныя і пакупныя сокі, морсы, алкагольныя напоі і кампоты. Гэта звязана з тым, што ўсе яны ўтрымліваюць у сабе вялікая колькасць цукру, які, уласна, і спрыяе хуткаму набору лішніх кілаграмаў.\nДык які напой можна ўжываць па час нізкакаларыйнай вячэры? Рэкамендуем зрабіць звычайны зялены чай. Ён добра здаволіць смагу, насыціць арганізм карыснымі мінераламі і пры гэтым не стане прычынай з'яўлення лішняга вагі.\nВыкарыстоўваючы пералічаныя рэцэпты для падрыхтоўкі нізкакаларыйных страў, вы зможаце хутка і лёгка накрыць прыгожы стол да вячэры. Прычым такая трапеза ніколі не паспрыяе з'яўленню лішняга вагі, а таксама захавае ваша здароўе і нават ўмацуе яго.\nПадсумоўваючы, хочацца прадставіць вам нізкакаларыйнае меню для вячэры:\nтаматавы суп з марскімі гадамі – каля 150 г;\nпаравая белая рыба з чесночным соусам – 1 невялікі кавалачак;\nсалата з гародніны і адварной курынай грудкі – 3 вялікія лыжкі;\nйогуртовое марозіва – невялікая креманка;\nзялёны чай цеплы – 1 шклянку.\nКалі вы лічыце, што гэта меню занадта вялікая, то яго можна скараціць, прыбраўшы небудзь таматавы суп з морапрадуктамі, альбо рыбу, прыгатаваную на пару.\nШто тычыцца зялёнага чаю, то яго лепш піць не адразу пасля ўжывання ежы, а за 1, 5-2 гадзіны да сну. Гэта зробіць ваш сон моцным і спакойным і не дасць заснуць на галодны страўнік. Прыемнага апетыту!\nЯлавічына з бульбай у духоўцы: рэцэпт прыгатавання і рэкамендацыі\nЯлавічына, як вядома, уяўляе сабой універсальны від мяса, які пышна спалучаецца з многімі гароднінай. Але асабліва выйгрышным атрымліваецца "сімбіёз" бульбы і ялавічыны. Варыянтаў падрыхтоўкі і спалучэння гэтых двух інгрэдыентаў з...


Галоўная Праграмы Аб'ектыў 26.03.2017\nАб'ектыў\t26.03.2017 Беларусаў не зламіць\nАле як адзначаюць шмат якія ўдзельнікі ўчорашніх падзеяў, жорсткая зачыстка не здолела збіць рашучасці людзей. Тым часам, у інтэрнэце і не толькі разлятаецца адно з галоўных пытанняў, на якое чакаюць адказ уладаў: «Дзе Мікола Статкевіч?». Пра месцазнаходжанне палітыка нічога не вядома ўжо больш за тры дні.\nХацелі святкаваць, але жыццё прымушае пратэставаць. І ўсё ж шмат хто на Дзень Волі ішоў перадусім у святочным урачыстым настроі. Сярод іх і пенсіянерка Ніна Багінская.\nНіна Багінская, удзельніца Дня Волі:\n«Мы хадзілі на Дзень Волі, толькі складалі пратаколы і штрафавалі нас за гэта, а сёлета яны ўвогуле забаранілі наша нацыянальнае свята, якое мы шануем з пачатку адраджэння нашай дзяржавы».\nЯк і штогод у гэты дзень Ніна Багінская прыйшла на марш з бел-чырвона-белым сцягам ды бараніла нацыянальны сімвал так, што АМАПаўцы не здолелі яго адабраць. 70-гадовую жанчыну затрымалі, а калі вызвалілі – яна ізноў сёння выйшла на Кастрычніцкую плошчу, каб пратэставаць супраць свавольства сілавікоў.\n«Пабегаць» ад сілавікоў давялося ў Дзень Волі і перанесшаму інфаркт 80-гадоваму паэту, што разам з дачкою прыйшоў у цэнтр сталіцы, каб ад святкаваць 99 угодкі абвяшчэння беларускай дзяржаўнасці. Але замест свята пабачыў брутальнае затрыманне ўдзельнікаў акцыі.\nЯн Грыб, удзельнік Дня Волі:\n«У мяне сэрца не вытрымала, я пацягнуў дачушку за сабою, падышоў да афіцэра і кажу: «Як вас носіць зямля? Вы ж кажу, фашысты! А ён на мяне такім жэстам і кажа: Узяць – ФАС!»\nНа пенсіянера з тростачкай накінуліся тры АМАПаўцы і літаральна занеслі ў аўтазак, а калі адтуль пачалі выгружаць затрыманых, Ян Грыб улучыў момант і збег.\nЗатое пераслед і затрыманні зазналі, бадай, усе лідары апазіцыі.\nМаглі зладзіць буйны пратэст даўнія апаненты ўладаў – былыя кандыдаты на прэзідэнцтва, але яны на Дзень Волі не трапілі. Пра Міколу Статкевіча ўжо трэці дзень няма звестак. Як мяркуе ягоны паплечнік Уладзімір Някляеў, Статкевіча затрымалі і на яго завялі крымінальную справу. Сам жа Някляеў, якога затрымалі ў Берасці напярэдадні Дня Волі, перанёс гіпертанічны крыз і цяпер знаходзіцца ў шпіталі. У якім менавіта – не цяжка здагадацца, бо толькі побач з гэтым – столькі міліцэйскіх машын і патрулёў.\nНе паўдзельнічалі ў Маршы і арыштаваныя раней у Маладзечне на 15 дзён лідары арганізацыяў, што падавалі сталічным уладам заяўку на правядзенне Дня Волі. Іх вызвалілі 25 сакавіка ўвечары – ужо па сканчэнні акцыі. Па вяртанні ж дадому Анатоль Лябедзька атрымаў на пятніцу чарговую позву ў суд.\nБеларусы ж, нягледзячы на жорсткія затрыманні і пераслед, падобна, тым разам не збіраюцца саступаць уладам.\nТэгі: Анатоль Лябедзька, Дзень Волі, Дзень Волі-2017, Мікола Статкевіч, Ніна Багінская, Уладзімір Някляеў\n26.03.2017\tГлядзі выданне цалкам\nСпыніць гвалт у Беларусі\nСалідарнасць з затрыманымі\nАнтыкарупцыйныя пратэсты ў Расеі\nДаруй мне, Джойс!\nРазмова дня Ганна Красуліна: На кожнага беларуса распачатая справа\nГарачы каментар Праваабаронца: У грамадстве шмат гневу, людзі нікому не давяраюць. Наступнай стадыяй будзе гвалт\nГарачы каментар У Менск завітаў сябар Лукашэнкі Ільхам Аліеў\nАсабісты капітал Цяжар размеркавання: жытло з мышамі і заробак у 300 рублёў


Добрасумленная праца і бездакорная рэпутацыя - Редакция газеты "Iуеускi Край"\nДобрасумленная праца і бездакорная рэпутацыя\nМенавіта такім выразам можна ахарактарызаваць шматгадовую дзейнасць таварыства з абмежаванай адказнасцю “Неман-пласт”.\nГэта такое свое-асаблівае сямейнае прадпрыемства, так званы сямейны бізнес. Пачало сваю дзейнасць яно яшчэ ў 1992 годзе як прадпрыемства па выпуску шампуня. Для раёна, які не меў сваёй прамысловасці і адзінай галіной народнай гаспадаркі была фактычна сельскагаспадарчая вытворчасць, з’яўленне прадпрыемства было значнай падзеяй, якая прадаставіла да таго ж дадатковыя рабочыя месцы для мясцовага насельніцтва. Кіраваў вытворчасцю Вячаслаў Віктаравіч Захарэвіч.\nРозныя сацыяльна-эканамічныя сітуацыі перажыло прадпрыемства, а затым было рэарга-нізавана. І на базе яго з’явілася ў 2007 годзе ўжо зусім іншая вытворчасць. І кіраваць прадпрыемствам стаў сын першага дырэктара Марат Вячаслававіч Захарэвіч.\nСёння “Неман-пласт” з’яўляецца вядучым вытворцам камплектуючых для папярэдне ізалі-раваных труб. За час свайго існавання прад-прыемства асвоіла выт-ворчасць шырокага асартыменту цэнтратараў, сегментаў цэнтратара, заглушкі для трубы і г. д.\nЗрэшты, пералічванне таго, што выпускае “Неман-пласт”, нічога не скажа недасведчанаму ў гэтых пытаннях чытачу. Безумоўна, зусім інакш прагучыць той факт, што “Неман-пласт” — гэта 40 дадатковых рабочых месц, большая частка з якіх занята менавіта жыхарамі Морына, дзе знаходзіцца вытворчасць. Працуюць тут таксама іўяўчане і нават жыхары Мінска. Прадукцыя пастаўляецца ў Беларусь, а таксама Расію, Казахстан, Украіну.\nАгульная сума зап-лочаных падаткаў, якая паступіла летась у рэспубліканскі бюд-жэт, склала 118 тысяч дэнамініраваных бела-рускіх рублёў. 88 тысяч рублёў трапіла ў раённы бюджэт. У мінулым годзе прадпрыемства добра папрацавала, з прыбыткам. З’явілася магчымасць выдаткоўваць сродкі на ўсемагчымыя заахвочванні. Так, з дырэктарскага фонду дзецям рабочых куплены навагоднія падарункі, да юбілейных дат асабістага жыцця рабочыя таксама атрымліваюць грашовыя знакі ўвагі. Шматдзетным сем’ям і адзінокім ма-ці выдаткоўваюцца грошы для таго, каб сабраць дзяцей у школу. Пералічваюцца ахвяраваннні для Чыр-вонага Крыжа.\nРабочыя падвозяцца да месца работы транспартам прадпрыемства.\nЁсць цяжкасці ад-носна таго, што работа ў значнай ступені се-зонная. Прадукцыя ты-чыцца зімы. Аднак, у час вытворчага зацішша абавязкова выплач-ваецца мінімальная зар-плата за поўныя чатыры дні тыдня. Гэта значыць, прадпрыемства жыве і дае жыць сваім рабочым.\nМіж іншым, гэта ў асноўным тыя ж людзі, якіх набіралі ў свой час на вытворчасць шампуня. Гэта таксама дадатна характарызуе “Неман – пласт” і яго кіраўніцтва. Нічога не можа быць каштоўней, чым свае традыцыі, сумесная работа з праверанымі, адказнымі людзьмі. Таму, напэўна, тут працуюць ажно шэсць сямей (жонка-муж). Гэты фактар таксама адносіцца да паняцця стабільнасці. А калі ёсць стабільнасць, то і ёсць усе падставы верыць у добрыя перспектывы.


27 студзень 2022, 10:41 абноўлена 27 студзень 2022, 15:09\nСуд у Менску\nУ судзе Ленінскага раёну Менску 12 студзеня арыштавалі менчука за нібыта «распаўсюд экстрэмісцкіх матэрыялаў»\nЯк паведамляе «Вясна», падставай для яго затрыманьня стаў рэпост 15 сьнежня ў сторыз на сваёй старонцы ў Instagram паста з Радыё Свабода пра акцыю пратэсту супраць выракаў фігурантам «справы Ціханоўскага».\nПадсудны на судзе прызнаў, што ведаў пра прызнаньне ўладамі старонкак Свабоды ў Instagram экстрэмісцкімі.\nСудзьдзя Анастасія Ачалава прызнала падсуднага вінаватым па арт. 19.11 КаАП і пастанавіла арыштаваць яго на 14 сутак, а таксама канфіскаваць ягоны тэлефон.\n16 ліпеня 2021 году сілавікі прыбылі ў менскі офіс Радыё Свабода, вырвалі камэры відэаназіраньня на паверсе і выламалі трое дзьвярэй у офісе. Сканфіскавалі тэхніку.\n25 лістапада затрымалі фрылансэра Радыё Свабода Андрэя Кузьнечыка, у яго кватэры правялі ператрус, забраўшы тэхніку і іншыя рэчы. Пры гэтым сілавікі на некалькі хвілін атрымалі доступ да тэлеграм-каналу Радыё Свабода. 26 лістапада Заводзкі раённы суд Менску прызнаў Андрэя Кузьнечыка вінаватым у дробным хуліганстве і пакараў 10 соднямі арышту, затым Кузьнечыку прысудзілі яшчэ адзін адміністрацыйны арышт, а 23 сьнежня стала вядома, што на журналіста завялі крымінальную справу.\nЖурналіста Свабоды Алега Грузьдзіловіча затрымалі 23 сьнежня ў Менску ў ягонай кватэры людзі ў масках. Як паведаміў жонцы сьледчы Коласаў, Алега Грузьдзіловіча перавялі ў СІЗА на Валадарскага ў Менску. Паводле сьледчага, Алег праходзіць па справе аб арганізацыі масавых беспарадкаў, і мера стрыманьня яму зьмененая на арышт. За час пасьля папярэдняга арышту ніводнага допыту Алега Грузьдзіловіча не было.\n3 гады калёніі за адзін камэнтар\n38-гадовага палітвязьня Руслана Кузьміча прызналі вінаватым паводле арт. 361-4 Крымінальнага кодэксу. Паводле зьвестак сьледзтва, як піша «Вясна», 3 кастрычніка 2021 году ў адным з «дэструктыўных тэлеграм-каналаў» ён пакінуў камэнтар «у падтрымку экстрэмісцкай дзейнасьці і выкарыстаньня зброі» пад відэа, у якім дэманструецца выкарыстаньне зброі.\nЗгодна з паведамленьнямі пракуратуры, у камэнтары «Ок, пришло время дастовать оружие. ЖЫВЕ БЕЛАРУСЬ!» абвінавачаны «падахвочваў іншых грамадзян да гвалтоўных супрацьпраўных дзеяньняў, у тым ліку з выкарыстаньнем зброі».\nІмаверна, справа зьязаная з камэнтаром пасьля перастрэлкі Андрэя Зельцара з КДБ ва ўласнай кватэры. Пасьля гэтага сілавікі затрымлі некалькі чалавек па ўсёй краіне, іх трымалі некалькі тыдняў у ізалятарах безь перадач і зьменнага адзеньня.\nЦягам 2020 года Кузьміча двойчы прыцягвалі да адміністрацыйнай адказнасьці паводле артыкулу 23.34.\nУ Менску затрымалі грамадзянку РФ — яе абвінавачваюць ва ўдзеле ў пратэстах\n27 студзеня ў Менску затрымалі грамадзянку Расейскай Фэдэрацыі, якая мае від на жыхарства ў Беларусі, Веру Цьвікевіч.\nПапярэдне, яе абвінавачваюць па арт. 342 КК РБ «Арганізацыя і падрыхтоўка дзеяньняў, якія груба парушаюць грамадзкі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх», паведамляюць праваабаронцы «Вясны».\nУ яго сілавікі 26 студзеня правялі ператрус, забралі камп'ютар. Цяпер Качурац знаходзіцца ў Віцебскім ІЧУ, паведамляе «Вясна».


Васілеўскі і Эрліх выйшлі ў фінал парнага разраду тэніснага турніру ў Нур-Султане | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВасілеўскі і Эрліх выйшлі ў фінал парнага разраду тэніснага турніру ў Нур-Султане\nБеларускі тэнісіст Андрэй Васілеўскі і ізраільцянін Ёнатан Эрліх прабіліся ў фінал парнага разраду турніру катэгорыі АТР-250 у казахстанскім Нур-Султане. У паўфінале яны адолелі на двух тай-брэйках французска-манакскі дуэт Бенжамен Банзі/Рамэн Арнеада (Манака) – 7:6 (9:7), 7:6 (7:5). У вырашальным матчы Васілеўскі і Эрліх сустрэнуцца з аргентынска-мексіканскім тандэмам Андрэс Мальтэні/Санцьяга Гансалес.\nУ адзіночным разрадзе гэтых спаборніцтваў беларускі тэнісіст Ілля Івашка (52-ы нумар сусветнага рэйтынгу) не змог выйсці ў фінал, саступіўшы аўстралійцу Джэймсу Дакварту (65) – 3:6, 6:7 (4:7).\nЛюк Тардзіф абраны новым прэзідэнтам Міжнароднай федэрацыі хакея\nКіраўнік Федэрацыі хакея Францыі Люк Тардзіф стаў новым прэзідэнтам Міжнароднай федэрацыі хакея. Такое рашэнне прынята пасля галасавання дэлегатаў кангрэса IIHF, які праходзіць у Санкт-Пецярбургу. У чацвёртым туры галасавання француз атрымаў 67 галасоў і абыйшоў нямецкага хакейнага функцыянера Франца Райндля, за якога прагаласавалі 39 удзельнікаў кангрэса.\nРаспасоўнік зборнай Сербіі Лазар Кукіч з лета 2022 года будзе выступаць за „Мяшкоў Берасце”\nРаспасоўнік зборнай Сербіі і „Бенфікі” Лазар Кукіч падпісаў кантракт з „Мяшкоў Берасце”. Пагадненне разлічана на тры сезоны і ўступіць у сілу летам 2022 года. З 2020 года Кукіч гуляе за партугальскую „Бенфіку”. Акрамя таго, Лазар – гулец асновы зборнай Сербіі, за якую выступае з 2016 года.\nЧэмпіянат чатырох кантынентаў па канькабежным спорце ў Японіі адменены\nЧэмпіянат чатырох кантынентаў па канькабежным спорце, які павінен быў прайсці ў японскім Абіхіра ў студзені 2022 года, адменены. Такая інфармацыя змяшчаецца на афіцыйным сайце Міжнароднага саюза канькабежцаў. Прычынай такога рашэння стала складаная эпідэміялагічная сітуацыя, звязаная з абмежаваннямі на паездкі, карантыннымі патрабаваннямі, праблемамі бяспекі і лагістыкай.\nМаксім Сушко пераведзены ў першую трэніровачную групу „Філадэльфіі”\nНападнік Максім Сушко пераведзены ў першую трэніровачную групу „Філадэльфіі”. Трэніравальны лагер стартаваў 23 верасня. У рамках кэмпа каманда беларуса правядзе шэсць выставачных матчаў. Максім Сушко зімой дэбютаваў у НХЛ і правёў дзве сустрэчы за аснову „Філадэльфіі”.\nВіктар Ганчарэнка дыскваліфікаваны за нецэнзурную лаянку\nІлля Івашка прабіўся ў паўфінал турніру ў Нур-Султане


9 Часткі цела, якія вы пашкоджваеце курэннем\nКурцы маюць больш высокі рызыка заразіцца COVID-19\nЯк выкарыстоўваць яго\nПра дрэва Любурум\nкупіць Купіце ўпакоўку таблетак Табекс праз Інтэрнэт - 100 таблетак € 34,95\nБоль і запаленне ў суставах? Курцы больш схільныя хварэць на рэўматоідны артрыт (РА). І лекі ад RA не дзейнічаюць так добра на людзей, якія паляць. Навукоўцы не ўпэўнены.\nВы можаце чакаць паражніны раней. Курэнне павялічвае працэдуру старэння скуры. Гэта можа зрабіць эпідэрміс 40-гадовага падлетка падобным на гэты, які не паліць, 70-гадовага. Гэта шкоду нельга адмяніць і можа пагоршыць некаторыя захворванні скуры, такія як рак скуры.\nАсвятленне павялічвае верагоднасць дэгенерацыі жоўтай плямы - стану вачэй, які разбурае цэнтральнае зрок, якое вы хочаце чытаць, пісаць, а таксама бачыць твары іншых людзей. У вас таксама ў 3 разы больш шанцаў развіць катаракту, якая выклікае размытасць гледжання.\nВашы сэксуальныя органы\nГэта дакладна: курцы-мужчыны больш схільныя да парушэнняў эрэкцыі (ЭД). І чым даўжэй вы паліце, тым горш можа стаць. Мужчыны, якія паляць, больш схільныя хварэць на рак яечкаў. А жанчыны-спартсмены больш схільныя хварэць на рак шыйкі маткі.\nПяшчотная, крывацечнасць дзёсен; балючы галітоз! Хваробы дзёсен з'яўляюцца асноўнай прычынай страты зубоў. Калі вы паліце, то ў вас у 2 разы больш шанцаў, і чым даўжэй вы паліце, тым вышэй рызыка.\nКалі вы паліце, у вас больш чым у 3 разы больш шанцаў атрымаць інсульт - тромб у мозгу, які можа выклікаць любую колькасць праблем, уключаючы параліч твару, парушэнне гледжання, праблемы з хадой і часам смерць. Вы таксама больш схільныя да ўзроўню артэрыяльнага ціску, які можа прывесці да анеўрызмы мозгу. Гэта калі сценка крывяноснай пасудзіны ў вашым розуме раздуваецца. Ён можа выцячы або лопнуць і ўпырснуць кроў у тканіны, якія знаходзяцца побач.\nЯзвавая хвароба, хвароба Крона, паліпы тоўстай кішкі, панкрэатыт (запаленне падстраўнікавай залозы) і рак падстраўнікавай залозы - гэта шэраг захворванняў, звязаных з страваваннем, якія вы часцей пакутуеце, калі паліце. Вы 35 схільныя захварэць на цукровы дыябет 2 тыпу, які дзівіць печань і падстраўнікавую залозу.\nРак лёгкіх - звязаны з паленнем у працэнтах выпадкаў - з'яўляецца галоўнай прычынай смерці ад раку ў ЗША ў мужчын і жанчын аднолькава. Курэнне таксама выклікае вялікую колькасць іншых відаў раку, такіх як рак паражніны рота, печані, нырак, мачавой бурбалкі, падстраўнікавай залозы, страўніка, тоўстай кішкі і анусу. Да таго ж гэта асноўная прычына ХОБЛ (хранічная абструктыўная хвароба лёгкіх), групы захворванняў, якія пашкоджваюць малюсенькія паветраныя мяшэчкі ў лёгкіх.\nКурэнне з'яўляецца важнай прычынай ішэмічнай хваробы, пры якой у ЗША ўсё больш людзей памірае ад раку разам. Гэта паскарае і звужае вашы артэрыі, і кроў згушчаецца і згортваецца, што можа прывесці да інфаркту міякарда.\nНе чакаць больш\nВы не былі б на гэтым сайце, калі б не жадалі жыць без дыму.\nЗамоўце свой Tabex сёння!\nПадзяліцца на Google\nпошук Падарункавыя Карты кантакт Палітыка прыватнасці Умовы прадастаўлення паслуг Палітыка вяртання грошай Умовы дастаўкі Мае асабістыя дадзеныя Рэдагаваць асабістыя дадзеныя Запыт асабістых дадзеных Інфармацыя аб кампаніі\nУсе правы абаронены © 2021 Эксперт Tabex


Плануй сёння, каб быць паспяховым заўтра - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nПлануй сёння, каб быць паспяховым заўтра\nПраект “Паляпшэнне доступу да фінансавых рэсурсаў сельскага насельніцтва Беларусі”, які рэалізуецца Рэспубліканскім мікрафінансавым цэнтрам пры падтрымцы USAID, накіраваны на пашырэнне доступу сельскага насельніцтва да пазыковых грашовых сродкаў, павышэнне фінансавай дасведчанасці і на развіццё прадпрымальніцкіх навыкаў. Для дасягнення гэтай мэты каманда праекта распрацавала некалькі адукацыйных праграм, адной з якіх стаў запуск у рэгіёнах міжнароднага курса навучання “Плануй сваю будучыню”. Сёння праект ужо адаптаваны да беларускіх рэалій і ўключае ў сябе метадалагічныя і вучэбныя матэрыялы як для інструктараў, так і для слухачоў.\nПра асаблівасці рэалізацыі міжнароднага курса “Плануй сваю будучыню” ў Віцебскай вобласці расказала яго трэнер, галоўны спецыяліст Шаркаўшчынскага райвыканкама па пытаннях спорту і турызму, міжнароднай і праектнай дзейнасці, заснавальнік сацыяльна-інфармацыйнай установы “Развіццё Шаркаўшчынскага рэгіёна” Наталля Арэшкава.\nРазвіццё праекта “Паляпшэнне доступу да фінансавых рэсурсаў сельскага насельніцтва Беларусі” было заяўлена на тэрыторыі нашай краіны ў 2014 годзе. Першапачаткова праект закранаў толькі Мінскую і Брэсцкую вобласці. Перш чым далучыць да ініцыятывы ўсіх жадаючых, неабходна было падрыхтаваць трэнераў. Наталля Арэшкава расказвае, што, перад тым як пачаць працаваць з аўдыторыяй, яна таксама праходзіла навучанне, дзякуючы якому атрымала кампетэнцыю трэнера.\n“Упершыню аб праекце я даведалася ў 2014 годзе. Прачытаўшы дакумент, зразумела, што хачу далучыцца да яго і развіваць кампетэнцыі, тым больш што на той час працавала ў аддзеле па адукацыі і займалася праектнай дзейнасцю, — узгадвае Наталля Арэшкава. — Я напісала заяўку з матывацыяй і прайшла ў другі паток падрыхтоўкі трэнераў. Перш чым пачаць працаваць з людзьмі, трэнеры павінны самі стаць кампетэнтнымі ва ўсіх без выключэння пытаннях, якія тычацца праекта. На працягу тыдня мы праходзілі навучанне, пасля чаго ехалі ў свае рэгіёны і самастойна праводзілі трэнінгі. Дарэчы, да ўдзелу ў праекце выбіралі выключна сельскія населеныя пункты з колькасцю насельніцтва да 20 тысяч чалавек”.\nШто такое фінансавая дасведчанасць, якія рызыкі могуць узнікнуць падчас работы з грашыма, што такое зберагальныя паслугі, як складаць фінансавы план для сям’і — гэта толькі частка таго, чаму трэнеры павінны былі навучыць сваіх слухачоў.\n“Усё, што тычыцца ўзаемаадносін з грашыма: як эканоміць, як зберагчы ці расходаваць сродкі, як не пападацца на хітрыкі падчас выбару ці афармлення крэдыту — гэта і іншае вывучалі трэнеры падчас праходжання курса “Плануй сваю будучыню”, — паведаміла каардынатар праекта па Віцебскай вобласці. — Інфармацыя, якая агучвалася падчас праходжання курса, для мяне не была новай. І для кожнага, хто цікавіцца фінансамі, хто зацікаўлены ў сваім агульным развіцці, яна таксама не будзе ў навінку. Але веды, якія нам далі, былі прыведзены ў сістэму, і гэта вялікі плюс. Ужо потым, калі самастойна праводзіла трэнінгі, таксама чула ад слухачоў, што інфармацыя для іх не новая, але яна правільна скампанавана і пададзена, і гэта важна. Безумоўна, былі сярод наведвальнікаў курса тыя, хто не ведаў, што такое фінансавая падушка бяспекі ці непрадбачаныя расходы. Карацей кажучы, ва ўсіх нас ёсць паверхневыя веды, а калі задаваць пытанні больш дэталёва, з адказамі на іх могуць узнікнуць цяжкасці”.\nПраект, у якім прымала ўдзел Н.Арэшкава, закліканы, з яе слоў, распрацаваць і апрабаваць у краіне праграму мікрафінансавання з выкарыстаннем мадыфікаванай метадалогіі сельскага нябанкаўскага абслугоўвання, што дазволіць пашырыць доступ да пазык у невялікіх населеных пунктах. Мерапрыемствы па мікрафінансаванні рэалізоўваюцца трыма некамерцыйнымі мікрафінансавымі арганізацыямі — членамі РМЦ.\nНавучыцца кіраваць расходамі\nТрэнінгі, якія пасля заканчэння курса пачалі праводзіць трэнеры, накіраваны на павышэнне фінансавай дасведчанасці актыўнага насельніцтва сельскіх рэгіёнаў і малых гарадоў краіны. Заняткі праводзіліся ў тым ліку для ўладальнікаў асабістых падсобных гаспадарак, рамеснікаў, суб’ектаў аграэкатурызму, фермераў, індывідуальных прадпрымальнікаў. Безумоўна, кожны, хто хоча навучыцца правільна планаваць сваю будучыню і ў перспектыве жадае заняцца прадпрымальніцтвам, таксама можа вынесці з адукацыйнага курса шмат неабходнай і карыснай інфармацыі.\n“Падчас правядзення трэнінгаў я разбівала ўдзельнікаў на ўяўныя сем’і і мы вучыліся ўнутры кожнай сям’і вырашаць іх фінансавыя праблемы, — агучыла метад работы са слухачамі Н.Арэшкава. — Умець правільна размяркоўваць сямейны бюджэт, планаваць свае выдаткі, эканоміць, адкладваць, вучыцца зарабляць, а таксама валодаць інфармацыяй аб фінансавых інструментах павінен кожны. Любая сям’я ў сваім жыцці праходзіць праз шэраг падзей, напрыклад, нараджаюцца дзеці, яны падрастаюць, а потым з’яўляецца неабходнасць плаціць за іх адукацыю. Акрамя гэтага, могуць здарыцца важныя і непазбежныя падзеі, звязаныя са значнымі расходамі, напрыклад вяселле. Многія з гэтых падзей лёгка прагназуюцца, а значыць, да іх можна падрыхтавацца загадзя. Каб усе падзеі маглі прайсці для бюджэту сям’і бязбольна, гэтымі расходамі трэба ўмець кіраваць. Ведаючы, колькі часу засталося да той ці іншай падзеі, якая будзе патрабаваць значных капіталаўкладанняў, і разумеючы, якая сума спатрэбіцца, трэба загадзя запланаваць гэтыя траты ў сваім сямейным бюджэце. Пасля вызначэння спіса падзей можна пераходзіць да планавання найбольш буйных і значных расходаў, якія з’яўляюцца фінансавымі мэтамі сям’і”.\nТрэнінг дапамагае вылучыць галоўнае для вызначэння фінансавай мэты сям’і і зразумець, што з’яўляецца першачарговым для яе ажыццяўлення. Але ці лёгка прымяніць веды, атрыманыя падчас гульні ў сям’ю на практыцы, са сваёй рэальнай сям’ёй?\n“Усе заданні і пытанні, з якіх складаўся трэнінг, патрабавалі таго, каб мы на месцы шукалі выйсце з той ці іншай сітуацыі, выказвалі свае меркаванні, — працягвае тлумачыць сутнасць фінансавых урокаў трэнер. — Слухаючы мяне і працуючы над прапанаванай сітуацыяй, людзі праецыравалі кожны выпадак на сваю сям’ю. Безумоўна, былі сярод слухачоў тыя, хто яшчэ не мае сям’і, дзяцей. У асноўным гэта маладыя людзі, і яны працуюць рамеснікамі. Ім мы дапамагалі знайсці рашэнне наконт таго, як пабудаваць сезонны прыбытак. Падчас правядзення трэнінгаў я зразумела, што часам людзі не ведаюць, як можна дапамагчы адно аднаму ці падзарабіць. Многія нават не ўмеюць эканоміць. Хаця схема тут даволі простая. Заўсёды трэба хадзіць за пакупкамі толькі са спісам неабходнага. Гэта насамрэч дапамагае зберагчы грошы”.\nТое, што падобныя трэнінгі накіраваны на жыхароў сельскіх населеных пунктаў, не выпадковасць. У вёсках і раённых гарадах заробак не вельмі вялікі. Часам грошай ледзьве хапае, каб дажыць да наступнай зарплаты. Менавіта таму праект накіраваны на павышэнне ўзроўню фінансавых кампетэнцый сярод жыхароў малых вёсак і раённых цэнтраў.\n“Слухачы курса працавалі ў групах і мадэлявалі сітуацыі, якія могуць непрадбачана ўзнікнуць, — працягвае апісваць канцэпцыю заняткаў Н.Арэшкава. — Кожны дзень (увесь курс доўжыўся 4 дні) мы вывучалі новыя тэмы. Вельмі цікавым быў цыкл заняткаў, прысвечаны падушцы бяспекі і таму, як яе можна выкарыстоўваць, калі ўзнікае неабходнасць непрадбачаных трат у сям’і. Кожная сям’я валодае пэўнымі фінансавымі рэсурсамі. Сямейны бюджэт можна прадставіць у выглядзе бочкі. Калі бочка добра напаўняецца і ў ёй практычна няма цечы, яна будзе амаль заўсёды поўнай. І наадварот, калі ў дзіравую бочку паступае мала вады, то яна амаль заўсёды будзе заставацца пустой. Так могуць ісці справы і з фінансамі сям’і. Як правіла, у сям’і добра ведаюць, адкуль і колькі паступае грошай у агульную касу. Але вось куды і як расцякаюцца сродкі, многія часта зразумець не могуць. Каб ведаць, што адбываецца з узроўнем сродкаў у сямейнай фінансавай бочцы, трэба дакладна ўлічваць усе даходы і расходы. Вельмі важна ведаць, як можна ліквідаваць неразумныя расходы — выкрадальнікі грошай — і, адпаведна, мінімізаваць гэтыя рызыкі”.\nЗ назіранняў Наталлі Арэшкавай, моладзь больш падкаваная ў плане эканомікі і фінансаў, чым старэйшыя людзі. Трэнер звязвае гэта з тым, што хлопцы і дзяўчаты шмат часу праводзяць у інтэрнэце, чытаюць навіны, цікавяцца ўсім новым. Прадстаўнікі старэйшага пакалення карыстаюцца тымі ведамі, якія можна пачуць ад знаёмых, ці проста задаюць важныя для іх пытанні работнікам фінансавых устаноў, не паглыбляючыся пры гэтым у тэму.\n“На адным з трэнінгаў, калі абмяркоўвалі падушку бяспекі, задала пытанне наконт таго, чаму яна павінна быць. Маладыя людзі не саромеліся гаварыць пра гэта, выказвалі свае думкі, у той час, калі старэйшыя былі больш замкнутымі. Але нават яны павінны ведаць, што фінансавая падушка бяспекі дае адчуванне абароненасці і ўпэўненасці ў тым, што, калі пры ажыццяўленні плана нешта пойдзе не так, заўсёды ёсць у запасе пэўныя сродкі, на якія можна разлічваць”.\nЗдаецца, курс па фінансавай дасведчанасці не нясе нічога новага і незвычайнага. Але, па водгуках слухачоў, інфармацыя, атрыманая падчас трэнінгаў, матывуе і падштурхоўвае да таго, каб паспрабаваць прымяніць набытыя веды ў рэальнасці.\n“Такія курсы патрэбны для таго, каб дапамагчы людзям стаць больш упэўненымі ў абыходжанні са сваімі даходамі, — падсумоўвае Наталля Арэшкава. — Каб сэканоміць, не трэба мець вялікую сілу волі. Варта кожны месяц загадзя прадумваць, а, магчыма, нават распісваць, колькі грошай і на што плануеце патраціць. Праводзячы трэнінгі, мне хочацца дапамагчы жыхарам свайго рэгіёна. На гэта якраз і накіраваны міжнародны праект “Паляпшэнне доступу да фінансавых рэсурсаў сельскага насельніцтва Беларусі”. Людзі павінны зразумець адну важную рэч: важна ўмець правільна суадносіць свае жаданні і магчымасці. У нас жыве меркаванне, што расходамі і даходамі павінны і могуць займацца толькі людзі з вялікім дастаткам. Маўляў, навошта гэта рабіць, калі грошай не вельмі многа і ледзьве хапае толькі на асноўныя патрэбы. Але я ўпэўнена: трэба паспрабаваць папрацаваць і з невялікім бюджэтам. Таму што часам нават немагчымае магчыма”.\nУнікальная ідэя — цікавае рашэнне\nПрадпрымальніцтву і фінансавай дасведчанасці Наталля Арэшкава вучыць таксама школьнікаў Шаркаўшчыны і раёна. Праект “Прасоўванне маладзёжнага прадпрымальніцтва з мэтай садзейнічання ўстойліваму развіццю сельскіх рэгіёнаў”, які рэалізоўвае сацыяльна-інфармацыйная ўстанова “Развіццё Шаркаўшчынскага рэгіёна”, дапамагае навучэнцам у стварэнні эколага-арыентаванага бізнесу, пошуку бізнес-ідэй, у распрацоўцы бізнес-планаў і структуры маркетынгу. Напрыклад, Станіславаўская базавая школа вырошчвае на сваёй тэрыторыі буякі вузкалістыя. Фінансавую дапамогу навучальнай установе ў прасоўванні бізнесу аказала таксама Пасольства ЗША.\n“Праект быў разлічаны на год, і за гэты час мы паспелі шмат зрабіць, — гаворыць каардынатар праекта Наталля Арэшкава. — Сума гранта, якую выйгралі для рэалізацыі праекта, склала больш за 19,8 тысячы долараў. Таксама было прадугледжана суфінансаванне ў памеры звыш 5 тысяч”.\nЗадача праекта заключалася ў тым, каб адабраць і навучыць матываваную моладзь з устаноў адукацыі для стварэння школьнага эколага-арыентаванага бізнесу, пошуку бізнес-ідэй і распрацоўкі бізнес-планаў.\n“Дзякуючы ўдзелу ў праекце, станіславаўскай школе была аказана фінансавая падтрымка па стварэнні бізнес-інкубатара на прышкольным вучэбна-доследным участку, — працягвае каардынатар праекта. — Мы закупілі абсталяванне, інвентар, міні-трактар, прычэп, а таксама навясное абсталяванне да яго. У адкрыты грунт школьнікі пад кіраўніцтвам рабочай групы пасадзілі 600 саджанцаў, а 2 тысячы сеянцаў высадзілі ў прасторную цяпліцу. Акрамя гэтага, мы падрыхтавалі буклеты, у якіх сабрана асноўная інфармацыя аб праекце. Падчас праекта былі праведзены пазнавальныя трэнінгі, удзел у якіх прымалі школьнікі і педагогі з 11 устаноў адукацыі трох раёнаў. Мінулай вясной адбыўся конкурс бізнес-ідэй “Ад А да Я”. А праз некаторы час на злёт школьных каманд запрасілі маладых людзей, якія прадставілі найбольш цікавыя работы. Прызёры атрымалі ў падарунак ноўтбук і планшэты. Усе ідэі, з якімі выступалі навучэнцы, былі ўнікальнымі. Напрыклад, вучні сярэдняй школы № 2 Шаркаўшчыны арганізавалі экалагічнае аб’яднанне па інтарэсах “ЭКАсумка”. Яны хацелі б займацца пашывам, роспісам і продажам экасумак, а таксама рэалізацыяй экапакетаў для штодзённых тавараў. Я ўпэўнена, у іх усё атрымаецца”.\nпраект сельскае насельніцтва фінансавая дасведчанасць фінансы\nЗ тегами: праект сельскае насельніцтва фінансавая дасведчанасць фінансы\nПапярэдняя: Ініцыятыва праз дасведчанасць\nНаступная: “Кацярынкі”, “луска”, “зайчыкі”


У Валынскай вобласці праваабаронцы прадставілі мабільнае прыкладанне "Міліцыя пад кантролем" Карта сайта\nУ Валынскай вобласці праваабаронцы прадставілі мабільнае прыкладанне "Міліцыя пад кантролем" Февраль 21 2015\nМэта гэтай навацыі - даць кожнаму грамадзяніну «пад рукой» мець прававую інфармацыю аб тым, як звяртацца з праваахоўнікамі ў розных жыццёвых сітуацыях, як прадухіліць ці вырашыць канфлікты з міліцыяй. Ініцыятарам стварэння прыкладання выступіла асацыяцыйія ўкраінскіх манітораў захавання правоў чалавека ў дзейнасці праваахоўных органаў.\nПрававой саветнік мае вэб-версію на сайце http://policeundercontrol.org/pc/. Там жа можна знайсці кнопкі для загрузкі мабільнага прыкладання уладальнікам аперацыйных сістэм Android і iOS.\nКіраўніцтва складаецца з 17-ці раздзелаў і змяшчае важныя для сапраўднага пытаеццаня, сярод якіх: «Сустрэча з міліцыянтам на вуліцы», «Зносіны з работнікам ДАІ», «Асабісты дагляд і дагляд рэчаў міліцыянтам», «Вас абвінавачваюць у адміністрацыйным правапарушэнні», «Вас выклікаюць у аддзяленне міліцыі», «Да Вас прыйшоў міліцыянт »,« Фота-, відэа-, аудиофиксация дзейнасці міліцыі »і іншыя. Акрамя таго, у ім змяшчаюцца тэлефонаяны і адрасы тэрытарыяльных аддзяленняў міліцыі, а таксама кантакты арганізацый, дзе можна атрымаць кансультацыю або прававую дапамогу.\n- У паўсядзённым жыцці кожны можа стаць ахвярай незаконных дзеянняў з боку праваахоўных органаў. Раней Асацыяцыя УМДПЛ шмат друкавала матэрыялаў з прававымі парадамі, але не заўсёды зручна насіць з сабой брашуры,- Распавёў старшыня Грамадскага савета пры УМВД Украіны ў Валынскай Антон Цисарук. - З гэтага часу ўсе жадаючыя змогуць атрымаць кіраўніцтва ў сваім мабільным тэлефоне, а затым у любы момант азнаёміцца ??з важнымі звесткамі, да таго ж - цалкам бясплатна.\nНагадаем, што Асацыяцыя УМДПЛ працуе над выкананнем правоў і свабод чалавека ў дзейнасці правоохАрон органаў шляхам стварэння эфектыўнай сістэмы грамадскага кантролю.\nСакратарыят Грамадскага савета\nпры УМВД Украіны ў Валынскай вобласці\n← У Львоўскай вобласці ў...\nУ Ровенскай вобласці... →


Пабудаваць дом па-чэску\n(эфір 30 траўня 2000)\nАўтар і вядучая – Алена Ціхановіч\nДом – па-чэску dum, гаспадар дому – pan domaci, гаспадыня – pani domaci. Белы дом, чырвоная страха , кветкі на вокнах – гэтая клясычная мадэль дому ў Чэхіі жыве і мадэрнізуецца. Вось , як яе апявае папулярны чэскі бард Ярамір Нагавіца.\n“Пастаўлю табе дом з белага каменю, дубовымі дошкамі яго ўмацую, каб кожны ведаў, як я цябе кахаў, пастаўлю яго на вякі…”\nЯрамір Нагавіца ў песьні засьведчыў важны момант – традыцыя каменнага, дабротнага дому дае чэхам шмат выгодаў. І ў першую чаргу шчасьлівую магчымасьць атрымліваць дамы ў спадчыну і ўжываць іх для некалькіх пакаленьняў. На працягу апошніх гадоў чэская ўлада вярнула раней канфіскаваную маёмасць нашчадкам уласьнікаў – улучна з замкамі.\nТрэба заўважыць, што не заўсёды гэта было прыемнай нечаканасьцю, бо на спадкаемцу тут жа навальвалася маштабная задача рэканструкцыі і ўтрыманьня вілы або замку. Таму зараз даволі шмат замкаў прапануюца на продаж.\nШто, аднак, зь сябе ўяўляе сучасны дом у Чэхіі? Вось як яго плянавае вырашэньне апісвае архітэктарка студыі “Мэгарон” Шарка Данькава:\n(Данькава: ) “Сучасны сямейны дом, зразумела, пачынаецца з увагі да таго, як да яго дабіраецеся. Кожная сям”я, як правіла, мае адзін, а то й два аўтамабілі. Гэта азначае, што там ёсьць або прыстрэшак, або гараж. Уваход з гаражу часта спалучаны з так званай задзьвернай прасторай. Там здымаюць адзежу, складаюць абутак, сушаць мокрыя плашчы… Адтуль трапляем да галоўнага ўваходнага холу, дзе часта пачынаецца і лесьвіца, бо большасьць сямейных дамоў – двухпавярховыя. Унізе знаходзіцца звычайна кухня, гасьціная, санітарны пакой. Тут бывае і пакой для гасьцей. Другі паверх лічыцца больш інтымным, сямейным, там наведнікі ў большасці ня ходзяць. Там разьмешчаная спальня бацькоў, дзіцячы пакой, гардэроб, камунікацыйная прастора, ванныя. Або адна агульная, або асобныя – для дарослых і дзяцей. Мяркую, дзеці- падлеткі ацэняць, калі будуць мець дома дзьве ванныя.”\nАрхітэктарка Шарка Данькава апісала тып чэскага радзіннага, або сямейнага дому. Дзесяткі будаўнічых кампаніяў бяруцца ўзьвесьці такі дом для заказчыка. За ім – галоўная праблема -- выбару месца, будаўнічай фірмы і, зразумела, фінансаваньня. Як правіла, большасьць чэхаў ня могуць адразу заплаціць за гатовы дом ці тую ж кватэру. Мэтар новага жыльля у Празе каштуе больш, чым сярэдняя месячная зарплата – ад 500 даляраў і вышэй.\nМожна паспрабаваць узяць у банку крэдыт. Пра такі спосаб нашыя слухачы маюць ўяўленьне. Чэскія банкі зараз вельмі актыўна прапануюць доўгатэрміновыя крэдыты. Аднак, паводле даступнай статыстыкі, такія крэдыты атрымалі пакуль толькі каля 25 тысячаў грамадзянаў. Перашкоды вядомыя – мноства неабходных для афармленьня папераў і гарантыяў, а таксама жаданьне банкаў даваць, як правіла, крэдыты на вельмі салідную суму.\nТаму больш шырокае распаўсюджаньне атрымаў шлях так званага будаўнічага назапашваньня і наступнага крэдыту. Пра яго асаблівасьці мы гаворым з прэсавым сакратаром Чэскага будаўніча-ашчаднага банку Здэнай Блехавай:\n(Блехава: ) “ Будаўнічае назапашваньне ў нас рэгулюецца законам. Яно дае кліенту дзьве магчымасьці: як ашчаджаць, назапашваць фінансавыя сродкі, так і атрымліваць крэдыт. З гэтым зьвязана некалькі выгадаў, прычым значных. Будаўнічае назапашваньне падтрымліваецца дзяржавай . На практыцы гэта азначае, што кожны, хто мае такую дамову, атрымлівае ад дзяржавы дапамогу – максымальна 4500 крон штогод. Другая значаная выгада такой сыстэмы – эканомія пры выплаце падаткаў. Таму што працэнты з гэтых укладаў, а таксама атрыманая дзяржаўная дапамога, не абкладаюцца падаткам, як гэта, напрыклад, робіцца пры зьбіраньні грошай на ашчадную кніжку. Больш за тое, калі чалавек бярэ жыльлёвы крэдыт, ён мае далейшыя падаткавыя ільготы.”\n(Ціхановіч: ) “Ад якога часу чалавек можа заключыць дамову на будаўнічае назапашваньне?”\n(Блехава: ) “Ад самай калыскі”.\nПадобныя службы, пра якія мы гаварылі са спадарыняй Блехавай, зараз у Чэскай рэспубліцы прапануюць шэсць спэцыялізаваных банкаў. Дамову пра будаўнічае накапленьне заключыў кожны чацьверты жыхар Чэхіі. Праз два гады назапашваньня можна зьвяртацца ў банк па крэдыт. Яго выплата,у залежнасьці ад тыпу і памеру крэдыту, можа быць расьцягнутая ад пяці-шасьці да васьмі-чатырнаццаці гадоў.\nСёньня мы гаворым пра чэскія рэаліі, якія пакуль менш распаўсюджаныя ў Беларусі – сямейны дом, віла, замак. Аднак пры гэтым і ў Чэхіі паўтара мільёна сем”яў зараз жывуць у звычайных шматкватэрных панэльных дамах. Чэхі назваюць іх з сумнай іроніяй – панэлакі.\nПанэлакі у Чэхаславаччыне пачалі будаваць ад 1953га году. Калі улічыць, што максымальная іх жыцьцяздольнасць каля 50 гадоў, то зараз праблема іх зношанасьці надыйшла ва ўсёй сваёй вастрыні. Што выгадней – зьнесці гэты фонд і на яго месцы пабудаваць новае жыльлё, або укласьці грошы у рэканструкцыю панэлакаў? Пра чэскі выбар мы гутарым зь Іржы Клімам, кіраўніком аддзелу жыльлёвай палітыкі міністэрства мясцовага разьвіцьця:\n(Кліма: ) “Пры тым, што на комплексную рэгенэрацыю патрабуем прыкладна 264 тысячы крон (каля $ 7000) на адну сярэднюю кватэру, дык у выпадку зносу дому і наступнай забудовы можна гаварыць пра мільён-паўтара крон ( больш як $ 25 000). Такім чынам, рэстаўрацыя абыходзіцца ў чатыры-пяць разоў таньней”.\nСпадар Кліма далей распавё , што зараз у Чэскай рэспубліцы дзейнічае першая праграма, якая арыентаваная толькі на рэканструкцыю аварыйных дамоў. Аднак зараз міністэрства працуе над новай праграмай, якая б забясьпечыла ня толькі падоўжаны тэрмін службы гэтых дамоў, але й павысіла б іх камфорт, энэргетычную эканомнасьць. Сп. Кліма гаворыць пра дэталі гэтай праграмы:\n(Кліма: ) “У межах гэтай праграмы, калі яе ўхваліць урад, зьмена разьмяшчэньня кватэры, замена вокнаў на больш якасныя і г.д. Мяркуем таксама, што можна было надбудоўваць кватэры-мэзаніны над апошнім паверхам. Гэта азначае, што зьменіцца й малюнак даху. У большасьці плоскія дахі будуць зьнікаць, а зьявяцца стрэхі скошаныя.”\nІржы Кліма зь міністэрства мясцовага разьвіцьця апісаў для нашых слухачоў тое, як будуць выглядаць чэскія панэлакі-шматпавярхоўкі.\nІ на заканчэньне – пра яшчэ адну навінку. У гэтыя дні ў Празе распачалася акцыя, якая так і назваецца “Цэгла”. Кожны, хто купляе сувэнірную цаглінку, надпісвае на ёй сваё ймя і укладае у сымбалічную вежу. Кошт акцыйнай цаглінкі – сто крон, што значна вышэй за сапраўдную.\nТакім спосабам зьбіраюцца сродкі на будаўніцтва прытулку для мэнтальна хворых людзей ў мястэчку Слапы пад Прагай. Вышыня гэтых вежаў, якія растуць кожны дзень, дае магчымасць гаварыць, што чэхі не забыліся на прыпеў нацыянальнага гімну, дзе сьцвярджаецца: “Зямля чэская - мой дом”.


Добрыя весткi - "дабравесту"\n
"Звязда", 21 кастрычніка 2005 г.
На працягу чатырох дзён у Кiеве па блаславенню мiтрапалiта Кiеўскага i ўсяе Украiны Уладзiмiра праходзiў III Мiжнародны фестываль праваслаўнага кiно i СМI "Пакроў-2005".\n"Звязда", 21 кастрычніка 2005 г.\nНа працягу чатырох дзён у Кiеве па блаславенню мiтрапалiта Кiеўскага i ўсяе Украiны Уладзiмiра праходзiў III Мiжнародны фестываль праваслаўнага кiно i СМI "Пакроў-2005".\nНа iм было прадстаўлена 40 дакументальных фiльмаў, 2 мастацкiя стужкi i 10 тэлепраграм з Беларусi, Расii i Украiны. Праект Агенцтва тэлевiзiйных навiн Белтэлерадыёкампанii "Дабравест", як паведамiла прэс-служба БТРК, заняў трэцяе месца ў намiнацыi "За мiсiянерскую дзейнасць у галiне iнфармацыi".\nЯк адзначылi арганiзатары фестывалю, праект "Дабравест" з’яўляецца адзiнай на прасторах СНД праграмай рэлiгiйнага зместу, якая выходзiць у iнфармацыйна-аналiтычным жанры i дае максiмальна аб’ектыўную iнфармацыю аб духоўным жыццi Беларусi.\nДарэчы, наша краiна адна з нямногiх у Еўропе, дзе на дзяржаўным узроўнi праяўляецца ўвага да адраджэння царкоўных традыцый, адсутнiчаюць мiжканфесiйныя канфлiкты.


Першы крок у навуку — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nАдукацыя Моладзь Стаўбцоўшчыны Нумары Факты, падзеi, людзi\n10.04.2016 08.04.2016 Admin838Комментарии on Першы крок у навуку\nУ гімназіі гэтую дзяўчыну-падлетка з мілым адкрытым тварам ведаюць усе. Імя яе ёй вельмі пасуе – Мілена. Аж з Новага Свержаня кожны дзень яна, Мілена Куянава, спяшаецца на заняткі ў гімназію.\n– Не ўяўляю сябе навучэнкай нейкай іншай установы горада, – гаворыць Мілена. – Нашай сям’і сцены гімназіі ўжо як родныя. Тут пасля вайны вучылася мая бабуля, потым – мама, старэйшы брат – цяпер студэнт БНТУ. Ведаю, што калі праз год я закончу тут сваё навучанне, то пакіну гімназію з цёплымі пачуццямі ўдзячнасці.\nМілена прызнаецца, што яна не «вундэркінд», а, магчыма, проста здатная да вучобы, цікаўная вучаніца, якіх у гімназіі многа, калі не сказаць – усе. Нягледзячы на тое, што вучні розныя, таленавітае асяроддзе стымулюе да новых адкрыццяў у розных прадметных напрамках. І не толькі ў іх. Тут можна развіваць свае здольнасці ў пяці клубах рознага профілю, а яшчэ спяваць, танцаваць, вучыцца паэзіі і журналістыцы, займацца спортам. Магчымасцяў і прапаноў шмат, толькі б было жаданне самаўдасканальвацца.\nМілена Куянава, напрыклад, знайшла сябе ў навуковай рабоце. Многа гадоў юных «шукальнікаў навуковых ісцін» аб’ядноўвае таварыста «Пошук», якое працуе па прынцыпах добраахвотнасці і максімальнай самастойнасці. Тут гімназісты, якія праяўляюць цікавасць да больш глыбокага авалодвання навукай, вучацца пачаткам навуковага аналізу, сістэмнасці ў рабоце, правілам вядзення дыскусіі. Пазней,у студэнцкія гады, яны будуць умець не толькі добра трымацца перад аўдыторыяй, але і арыгінальна, нестандартна рашаць задачы, карыстацца прыёмамі навуковага пошуку, ды і проста правільна «па навуковых стандартах» афармляць курсавыя і дыпломныя работы.\n– Свой «першы крок у навуку», – успамінае Мілена, – я зрабіла яшчэ ў пачатковай школе. Калі ўбачыла, як у мамы на пліце «ўцякло малако», я вырашыла пашукаць нейкія спосабы вырашэння гэтай праблемы. Помню, параўноўвала, як закіпае вада, а як малако, праводзіла іншыя эксперыменты. Адкрытыя для мяне, хоць можа і вядомыя ўсім дарослым спосабы, я прадставіла на раённым конкурсе «Я – даследчык» і перамагла. Трэба дадаць, што тады мяне, такую маленькую, кансультаваў выкладчык фізікі БНТУ, з якім супрацоўнічае гімназія на працягу многіх гадоў. Такую кансультацыю навукоўца можа атрымаць кожны ўдзельнік таварыства «Пошук».\nПотым было многа тэм, якія мяне цікавілі. Мною былі даследаваны пытанні партыкуляцыі ў рускай мове, асаблівасці творчасці Купрына і іншыя. А яшчэ мяне вельмі цікавяць краязнаўства і гісторыя. Разам са сваёй сяброўкай Палінай Канатопавай, якая цяпер вучыцца ў абласным ліцэі, мы сталі пераможцамі Рэспубліканскага конкурсу «1939 год у памяці жыхароў Беларусі». Намі была прадстаўлена адна са старонак гісторыі нашай гімназіі, яе «польскі» перыяд.\nНа цырымоніі ўзнагароджання мы пазнаёміліся з сучаснымі беларускімі пісьменнікамі, вучонымі-гісторыкамі не толькі з нашай краіны, але і з выкладчыкамі некаторых еўрапейскіх ВНУ. Усе яны аказаліся вельмі цікавымі і адкрытымі людзьмі. З некаторымі з іх мы падтрымліваем сувязь з дапамогай інтэрнэту і цяпер.\nНас узнагародзілі не толькі прызамі ў выглядзе сучасных гаджэтаў, але і цікавай экскурсіяй па «Залатым коле Міншчыны». Гэта было вельмі пазнавальна і запамінальна.\nВясновыя канікулы – час, калі юныя даследчыкі з усіх навучальных устаноў Стаўбцоўскага раёна з’язджаюцца для таго, каб падзяліцца вынікамі сваёй працы. Намеснік дырэктара гімназіі Святлана Валянцінаўна Курак паведаміла, што па выніках гімназічнай канферэнцыі і пасля спецыяльных заняткаў з псіхолагам навучэнцы гімназіі прадставілі работы па хіміі, фізіцы, грамадазнаўстве, чарчэнні, біялогіі, англійскай мове і абслуговай працы. З работай нечакана новага накірунку выступіла і Мілена. Сумесна з куратарам Раісай Мікалаеўнай Малахавай яна даследавала магчымасці пабудовы малюнка гіпсавай галавы з выкарыстаннем аксанаметрычных праекцый і геаметрычных цел. Вось такая цікавая тэма на стыку некалькіх навук і мастацтва.\nМіж іншым, мастацтва ў жыцці Мілены займае значнае месца. Яна з вялікім жаданнем наведвае Стаўбцоўскую школу мастацтваў, дзе вучыцца малюнку ў выкладчыкаў Ірэны і Андрэя Зянько.\n– А яшчэ я па суботах наведваю клуб аматараў мастацтва «Ніка», які працуе ў гімназіі ўжо 20 гадоў. Пад куратарскім наглядам кіраўніка клуба Людмілы Станіславаўны Назаранка я атрымала сваю найвысшую навуковую ўзнагароду, якой вельмі ганаруся. Я перамагла ў конкурсе навуковых артыкулаў «Першы крок у навуку», які для студэнтаў і школьнікаў аб’явіла Акадэмія навук Беларусі. Мой артыкул увайшоў у зборнік даследаванняў вучнёўскай моладзі № 8, выдадзены Акадэміяй навук у студзені гэтага года. Назва артыкула – «Ацэнка вартасці міжваеннай архітэктуры малых гарадоў Беларусі на прыкладзе горада Стоўбцы».\nЗ радасцю даведалася аб тым, што вучаніца 9 класа нашай гімназіі Марыя Францкевіч таксама ўжо мае першую ў сваім жыцці публікацыю. Яе работа «Асноўныя аспекты колеравай сімволікі іміджу Ангелы Меркель» размешчана ў зборніку, выдадзеным па выніках 3-й Міжнароднай навуковай канферэнцыі «Зімовы марафон», у якой Марыя ўдзельнічала разам з кіраўніком Раісай Мікалаеўнай Малахавай.\nНапрыканцы хочацца выказаць падзяку настаўнікам, якія вырошчваюць новую эліту нашай краіны, умеюць запаліць агонь ведаў і падтрымліваць яго ў кожным сваім вучні.\nУ Стоўбцах закладзена капсула часу і адкрыты памятны знак у гонар будаўніцтва новай школы


Галерэя сучаснага мастацтва «Ў» :: Курс “Мастакі Беларусі ХХ стагоддзя. Віцебская школа”\nКурс “Мастакі Беларусі ХХ стагоддзя. Віцебская школа”\nЗ 4 верасня “Дзіцячыя творчыя майстэрні” Галерэі сучаснага мастацтва “Ў” пачнуць курс “Мастакі Беларусі ХХ стагоддзя. Віцебская школа” пад кіраўніцтвам мастацтвазнаўцы Сафіі Садоўскай, у якім дзеткі пазнаёмяцца са светам знакамітых беларускіх мастакоў: Шагал, Малевіч, Паслядовіч, Русава, Хацкевіч, Цэслер, Вашкевіч.\nІ гэтым разам мы паставілі перад сабой амбітную задачу: падарожнічаць не толькі ў сярэдзіну славутых палотнаў, але таксама і стварыць кнігу пра гэтых мастакоў! На працягу 7 заняткаў разам з дзецьмі мы будзем паглыбляцца ў вывучэнне Віцебскай школы і мастакоў, якія зараз працягваюць яе традыцыі ў той ці іншай форме.\nМы раскажам, што такое УНОВIC, будзем абмяркоўваць куды ляцяць героі карцін Шагала і як зразумець чорныя квадраты Малевіча. А яшчэ паглядзім работы Аляксандры Паследовiч, Генадзя Хацкевіча, Людмілы Русавай, Уладзіміра Цэслера і Руслана Вашкевіча.\nПачатак заняткаў з 4 верасня


Быць першай, любімай і незабыўнай\n25.07.2020 10:55 Інфармацыйная гадзіна\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка нагадаў ураду аб неабходнасці вырашэння самых значных для грамадства пытанняў, якія датычацца заработнай платы, занятасці і цэн. Пра гэта кіраўнік дзяржавы заявіў на нарадзе з кіраўніцтвам эканамічнага блока краіны.\n“Сёння мы спынімся на трох самых значных пытаннях, якія пастаянна знаходзяцца на кантролі ў грамадства, — зарплаты, занятасць і цэны. Я ўважліва вывучыў усе статыстычныя і аператыўныя даныя, меркаванні і настроі людзей, — сказаў прэзідэнт. — Нейкіх асаблівых, відавочных вынікаў і поспехаў у гэтай рабоце пакуль не ўбачыў”.\nАляксандр Лукашэнка адзначыў, што ў цэлым па краіне дасягнуты той мінімум, які быў абяцаны з боку кіраўніцтва. Усе вобласці і Мінск у маі ў сярэднім плацілі зарплату па тысячы і больш рублёў (толькі Магілёўская вобласць не дацягнула Br7 да тысячы). “Аднак, паводле маіх даных, даход значнай часткі насельніцтва пакуль яшчэ ніжэйшы за гэты ўзровень, і не ад усіх людзей мы атрымліваем станоўчую ацэнку сваёй работы”, — прадоўжыў прэзідэнт.\nКіраўнік дзяржавы прывёў у якасці прыкладу асобныя катэгорыі работнікаў (напрыклад, выхавальнікі дзіцячых садоў), якія, нягледзячы на значную нагрузку, усё яшчэ не атрымліваюць тысячу рублёў. Такіх грамадзян прэзідэнт даручыў падтрымаць, знайшоўшы пры неабходнасці дадатковыя фінансавыя крыніцы. “Знайсці крыніцы, аж да нетрадыцыйных, каб падтрымаць гэтых людзей. Я не хачу сказаць, што мы павінны заплаціць па тысячы з нечым рублёў усім тым, хто проста прыйдзе на работу. Не, — дадаў Аляксандр Лукашэнка. — Прашу далажыць: якія меры прымаюцца па стварэнні ўмоў для дастойнага заробку тым, хто імкнецца зарабіць. Не проста без справы бадзяюцца (ёсць у нас і такія). Але пераважная большасць людзей хоча зарабіць. Ім трэба дапамагчы”.\nШто датычыцца пытанняў занятасці, то кіраўнік дзяржавы канстатаваў адсутнасць сур’ёзных праблем. “У цэлым трагізму няма. Нам удалося не дапусціць катастрофы — скочвання ў яму беспрацоўя, як гэта адбылося нават у нашых суседзяў. Менавіта катастрофы, таму што нават у самых моцных дзяржаў свету не хапіла назапашанага запасу трываласці, каб захаваць спакой у грамадстве, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка. — Аднак занятасць у эканоміцы павінна забяспечвацца ўстойлівай і эфектыўнай работай прадпрыемстваў”.\nУ той жа час прэзідэнт падкрэсліў недапушчальнасць масавых звальненняў супрацоўнікаў. “Людзі на прадпрыемстве — іх нельга выкідваць на вуліцу, але яны павінны працаваць. Іх трэба забяспечыць работай. Калі на прадпрыемстве не хапае традыцыйных відаў работ, то ў Мінску і ў іншых гарадах, у вёсцы цяпер шмат работы, можна зарабіць. Арганізуйце людзей”, — паставіў задачу кіраўнік дзяржавы.\nРазам з тым кіраўнік дзяржавы выказаў занепакоенасць сітуацыяй у прамысловым сектары. На думку прэзідэнта, прамысловасць павінна скарыстаць перавагі таго, што ў Беларусі не была спынена вытворчасць. “Эканоміка ў свеце сціснулася. Попыт на сыравіну зменшыўся, — сказаў кіраўнік дзяржавы. — Калі попыт на сыравіну, матэрыялы, металы і іншае зменшыўся, значыць і цэны знізіліся. Значыць, наша прамысловасць можа купіць сыравіну танней. Але цэны на гатовы тавар не знізіліся. Чаму? Таму што эканоміка стаіць. З’явіўся дэфіцыт на многія тавары прамысловасці. Дык прадайце іх, як робяць іншыя”.\nАб цэнаўтварэнні: яно застаецца на асаблівым кантролі кіраўніцтва\nПрэзідэнт запатрабаваў ад урада і мясцовых органаў улады трымаць на асаблівым кантролі пытанні цэнаўтварэння. “Сітуацыя, вядома, не крытычная, але ёсць пытанні”, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнікі абласцей павінны праінфармаваць прэзідэнта аб тым, як на месцах рэалізуюцца нядаўна прынятыя кропкавыя рашэнні аб падтрымцы занятасці і стымуляванні эканамічнай актыўнасці ў цэлым. “Мы прадаставілі губернатарам, старшыням гарадскіх і раённых выканкамаў надзвычайныя паўнамоцтвы. Дзейнічайце! Далажыце, як вы іх выкарыстоўвалі, паколькі дадатковыя паўнамоцтвы — гэта дадатковая адказнасць”, — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n“Перад намі стаяць абсалютна зямныя задачы. Чалавек павінен хадзіць на работу, атрымліваць дастойную зарплату — заробленую, а прадпрыемствы — эфектыўна развівацца”, — рэзюмаваў беларускі лідар.\nНа нарадзе ў кіраўніка дзяржавы Прэм’ер-міністр Беларусі Раман Галоўчанка адзначыў, што перад новым складам урада кіраўніком дзяржавы былі пастаўлены задачы. Галоўная з іх — не дапусціць спаду эканомікі. “У той жа час міжнародныя фінансавыя арганізацыі — МВФ, Сусветны банк і іншыя — прадказвалі Беларусі ў гэтым годзе глыбокую рэцэсію. Іх прагноз вагаўся і да гэтага часу вагаецца ў інтэрвале 4—6 працэнтаў спаду ВУП”, — сказаў прэм’ер-міністр.\nЁн таксама адзначыў, што такія прагнозы па аналагічным або яшчэ большым спадзе ёсць і адносна шэрага асноўных гандлёвых партнёраў Беларусі. “Аднак своечасова прынятыя кіраўніком дзяржавы рашэнні аб незакрыцці прадпрыемстваў, падтрымцы найбольш пацярпелых ад пандэміі арганізацый і калектываў далі магчымасць не дапусціць спаду і захаваць эканоміку краіны. Урад аператыўна разгарнуў практычную работу разам з рэгіёнамі”, — падкрэсліў кіраўнік урада.\nТак, напрыклад, згодна з указам № 143 “Аб падтрымцы эканомікі”, падатковыя льготы і прэферэнцыі (адтэрміноўкі, растэрміноўкі, падатковыя крэдыты) атрымалі каля 36 тысяч суб’ектаў гаспадарання і індывідуальных прадпрымальнікаў на агульную суму больш як Br31 млн. На месцах прынята больш за 6 тысяч рашэнняў аб прадастаўленні арэндных канікул. Аб’ём падтрымкі па гэтым напрамку склаў Br25 млн. Рэалізуюцца меры, накіраваныя на падтрымку работнікаў камерцыйных і бюджэтных арганізацый.\n“Самы масіўны блок дапамогі прыпаў на стымулюючыя выплаты работнікам аховы здароўя і сацыяльнага абслугоўвання. Так званыя COVID-надбаўкі, якія склалі Br213 млн”, — сказаў Раман Галоўчанка.\nЁн таксама дадаў, што па рашэнні кіраўніка дзяржавы аб бягучай падтрымцы прадпрыемстваў выкарыстаны крэдытныя рэсурсы пад гарантыі ўрада на Br145 млн, або 29 працэнтаў ад выдзеленага прэзідэнтам ліміту. Пад мясцовыя гарантыі — яшчэ Br109 млн, або 15,6 працэнта ад ліміту.\nУ беларускім урадзе разлічваюць выканаць задачы, пастаўленыя кіраўніком дзяржавы, і як мінімум захаваць ВУП на ўзроўні 2019 года. Для такіх прагнозаў, па словах прэм’ер-міністра, ёсць абнадзейлівыя перадумовы. “На фоне ўсіх астатніх негатыўных навін ёсць пазітыўная — пра добры ўраджай, трэба яе скарыстаць, сабраць ураджай, не страціць. Упершыню, напэўна, за многія гады, сітуацыя ў нябеснай канцылярыі складваецца для аграрыяў паспяхова. Трэба яе скарыстаць, — адзначыў прэм’ер-міністр. — Задача сёння — не страціць ураджай. Попыт на прадукты харчавання вялікі”. Беларусь за апошні час ужо змагла істотна нарасціць экспарт прадуктаў харчавання і забяспечыць прыток валюты ў краіну. У гэтым годзе ёсць усе ўмовы для наступнага росту экспарту сельгаспрадукцыі.\nАляксандр ЛукашэнкаграмадстваПрэзідэнт Беларусіурад


ЦТ па беларускай мове на 100 балаў напісалі больш за 40 абітурыентаў - 24.06.2019, Sputnik Беларусь\nПаказчык бягучага года лепш, чым уступнай кампаніі 2018-га - тады на 100 балаў ЦТ па беларускай мове напісаў 21 абітурыент. 24.06.2019, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Виктор ТолочкоЦТ па беларускай мове на 100 балаў напісалі больш за 40 абітурыентаў\nПаказчык бягучага года лепш, чым уступнай кампаніі 2018-га - тады на 100 балаў ЦТ па беларускай мове напісаў 21 абітурыент.\nМІНСК, 24 чэр - Sputnik. Больш за 40 абітурыентаў атрымалі найвышэйшы бал на цэнтралізаваным тэсціраванні па беларускай мове, паведаміла БелТА са спасылкай на кіраўніка Рэспубліканскага інстытута кантролю ведаў Юрыя Міксюка.\nЦТ па беларускай мове прайшло па ўсёй Беларусі 11 чэрвеня, тэст пісалі больш за 22 тысячы абітурыентаў.\nПаводле інфармацыі Міксюка, у бягучым годзе ЦТ па беларускай мове на 100 балаў здалі 42 чалавекі.\nПаказчык бягучага года лепш, чым уступнай кампаніі 2018-га - тады на 100 балаў ЦТ па беларускай напісаў 21 абітурыент (у 2017-м - 35 чалавек).\nАбітурыенты ў нядзелю 23 чэрвеня ўжо даведаліся пра свае балы: адпаведная інфармацыя была размешчана на сайце РІКВ.\nНа наступным тыдні адбудуцца яшчэ тры тэставанні: у аўторак 25 чэрвеня - па фізіцы, у чацвер 27-га - па гісторыі Беларусі, у суботу 29-га - па геаграфіі.