Чаму аповесць "Ладдзя Роспачы" прысвечана менавіта Рыгору Барадуліну\nХто зяўляецца галоўным героем аповесці Сцісла раскажыце пра яго жыццёвыя ідэалы. Як сам У. Караткевіч ставіцца да свайго героя на пачатку твора\nУ 1987 г. "Ладдзя Роспачы" экранізавана рэ жысёрам Алегам Белавусавым. Паспрабуйце і вы пабываць у ролі рэжысёра і аператара і слоўна на\nВызначце тэму і ідэйны змест аповесці. Як вы разумееце сэнс яе назвы Ці згодныя вы з думкай беларускага літаратуразнаўцы Анатоля Верабя адносна загалоўка твора Чаму\nМногія радкі аповесці зяўляюцца афарыстычнымі. Зачытайце і выкажыцеся наконт іх зместу.\nЯкія жыццёвыя ўрокі можа ўзяць сённяшняя моладзь з абмеркаванай аповесці Уладзіміра Караткевіча "Ладдзя Роспачы”\n3.2. Тэхналогія педагагічных майстэрняў (французская). Майстэрня па аповесці Уладзіміра Караткевіча «Сівая легенда” ў 9-ым класе. Урок пазакласнага чытання\nВынікам урока па аповесці "Сівая легенда" павінна стаць разуменне дзевяцікласнікамі аўтарскай ідэі ў творы — асуджэнне дэспатызму, жорсткасці, рэнегацтва і ўслаўленне найлепшых рысаў беларускага характару ў вобразе галоўнага героя — шляхціца Рамана Ракутовіча; раскрыццё мастацкай вартасці аповесці і яе сімволікі.\nВыкладчык прапаноўвае вучням у сшытку па літаратуры абвесці ручкай сваю далонь і на кожным графічным пальцы ў адзін радок запісаць пачуцці (магчымы розныя часціны мовы), якія ўзніклі пад час слухання ўрыўка. У асацыяцыйны рад, верагодна, патрапяць словы "страх", "боль", "нянавісць", "трывога", "шкадаванне", "радасць" і інш. Кожны вучань зачытвае запісаныя ім словы і дапаўняе гэты рад іншымі, названымі астатнімі ўдзельнікамі майстэрні. Такое заданне ўключае дзевяцікласнікаў у творчы працэс, які прымушае ў дадзеным выпадку зразумець трагізм таго, што адбылося з закаханымі. Потым майстар просіць перачытаць яшчэ раз запісанае, а адно слова, самае галоўнае і важнае, запісаць у цэнтры далоні.\nВусныя адказы даюць выкладчыку мажлівасць пераканацца, наколькі добра дзевяцікласнікі ведаюць змест аповесці "Сівая легенда". Школьнікі адзначаюць, што душэўныя пакуты і просьбы нобіля Рамана Ракутовіча, выказаныя Аляхно Кізгайлу, каб той вызваліў Ірыну, выклікаюць шкадаванне і спачуванне; напад паўстанцаў на кісцянёўскі замак — радасць і трывогу; бойка Рамана з Кізгайлам — пачуццё хвалявання за жыццё лірычнага героя.\nНаступныя два этапы педагагічнай майстэрні — сацыяканструкцыя і творчасць — зыходзячы з задач гэтага ўрока буцуць аб'яднаны. Вучнёўскі калектыў трэба арганізаваць у міні-каманды ці майстэрні, дзе стварэнне гіпотэз, малюнкаў, праектаў, пошук адказаў ажыццяўляюцца ў пары, у групе з трох-пяці чалавек ці індывідуальна. Колькасць міні-групаў звычайна залежьць ад колькасці запланаваных выкладчыкам заданняў. Пры наяўнасці больш за дваццаць удзельнікаў майстэрні варта на пэўнае заданне фармаваць два-тры міні-калектывы, якія ў працэсе ўрока будуць дапаўняць адзін аднаго.\nАдзначана ў творы і тое, што горад Магілёў яшчэ не страціў магдэбургскага права, паводле якога гараджане вызваляліся ад феадальных павіннасцяў, што давала ім магчымасць займацца ра-месніцтвам, гандлем і земляробствам. Жыхары маглі выбіраць гарадскі орган улады — магістрат, а таксама суд.\nПраект “тэатральных дзеячаў" пабудаваны на аснове выказванняў героя-апавядальніка Канрада Цхакена (дзевяцікласнікам трэба падабраць урыўкі з твора і прыдумаць да іх пытанні).\nЛетапісец. Паважаны Канрад, Вы пражылі на Беларусі дзевяць гадоў. Што Вы думаеце пра бела-русаў?\nКанрад Цхакен. «Так, я жыў сярод іх дзевяць год, часам пачынаў нават думаць па-белару-сінску, а ўсё ж ведаў іх ненашмат лепей, чым у першы дзень.\nЛетапісец. У сваім жыцці Вы мелі непасрэдныя стасункі з найбольш радавітай часткай бела-рускага магнацтва — нобілямі. Што можна сказаць пра іх сэнс жыцця?\nПасля інсцэніроўкі, у час франтальнай гутаркі, дзевяцікласнікі адзначаюць найлепшыя рысы характару беларускага народа: смеласць, адданасць справе, справядлівасць, дабрыню і павагу да іншых людзей. Усё пералічанае можна аб'яднаць у адно ёмкае паняцце — чалавечнасць. Практычна ўсе ўдзельнікі выказваюць пачуцці захаплення і гонару за свой народ.\nНянавісць да панства не засляпіла вочы "мужыцкаму цару" пасля штурму замка: ап'янёны пе-рамогай, ён праявіў літасць да наёмных ваяроў-іншаземцаў і да нобіля Аляхно Кізгайлы, пакуль апошні сам не напрасіўся на паядынак, што закончыўся яго смерцю. Праўда, прынцыповым Ракутовіча бачым у адносінах да астатніх ворагаў, пераважна з беларускай шляхты, калі ён загадаў некаторых з іх "пусціць пад корань", хоць добра ведаў, што сам асуджаны ўладамі на смерць за кіраўніцтва паўстаннем.\nСправядлівым можна назваць галоўнага героя за яго загад не знішчаць і не рабаваць замак Кіз-гайлы, а ўсю маёмасць падзяліць пароўну паміж усімі мужыкамі і іх сем'ямі.\nПасля гэтага выступлення выкладчык прапаноўвае дзевяцікласнікам назваць і запісаць рысы характару Рамана Грынкі, выяўленыя ў батальнай сцэне.\n"Конь мерна ступаў паміж целамі, і капыты звонка білі аб камень. Белы конь з залацістымі ва-чыма. А гэты сядзеў на ім як уліты. Бачыў я грыву непаслухмяных і бліскучых попельных валасоў, што адлівалі золатам, ёмісты чэрап з вялікім ілбом, цвёрда сціснуты вялікі рот, жорсткія жаўлакі на шчоках, прамы і крыху кірпаты нос.\nВучні адказваюць на пытанне: сімвалам чаго выступае ў аповесці Раман Ракутовіч? Майстар побач з партрэтам галоўнага героя кнігі прымацоўвае "падказку": выяву старажытнабеларус-кага герба "Пагоня" і бел-чырвона-белага сцяга. Супрацьлеглыя ўражанні выклікае ў вучняў кантраст згаданага партрэта з партрэтамі знявечаных пасля суда ў Магілёве закаханых Рамана і Ірыны. Выкладчык задае пытанне: чаму менавіта так пакаралі суддзі галоўных герояў (юнаку адсеклі кісці рук, а дзяўчыну асляпілі), што сімвалізуе гэтае пакаранне?\nНастаўнік прапаноўвае дзевяцікласнікам паразважапь над сэнсам заключных слоў аповесці, якія сказаў герой-апавядальнік, калі назіраў за сустрэчай скалечаных Рамана і Ірыны, і адказаць на пытанне: якіх "такіх дзяцей" капітан меў на ўвазе?\nТакім чынам, на этапе "разрыву" як бы замыкаеыца кола ходу ўрока-майстэрні па аповесці "Сівая легенда": ён пачаўся з мастацкага чытання ўрыўка пра трагічны эпізод сустрэчы Рамана і Ірыны і заканчваецца гэтай сцэнай, але ўжо асэнсаванай з пункту погляду літаратуразнаўцы.


Колькі ў Беларусі палітвязьняў?\n11 чэрвень 2014, 17:59\nКолькі ў Беларусі палітвязьняў? Гэтае пытаньне зноў узьнікла ў сувязі з інтэрвію міністра замежных спраў Беларусі Ўладзімера Макея, якое ён даў агенцтву БелаПАН. Паводле БелаПАН, спадар Макей заявіў, што Эўразьвяз дагэтуль ня можа вызначыцца з колькасьцю палітвязьняў у Беларусі.\nЯк на гэта сьцьвярджэньне рэагуюць у Эўразьвязе?\n«Спачатку была лічба 11, потым 8, 9, 5... Зараз мы так і ня ведаем, пра якую колькасьць ідзе гаворка. Апошняя лічба... што нібыта 5 чалавек», — адзначыў Уладзімер Макей, гаворачы пра палітвязьняў.\nЦі праўда, што Эўразьвяз ня можа вызначыцца з колькасьцю беларускіх палітвязьняў, вызваленьня якіх патрабуе ад уладаў Беларусі? Супрацоўнік прадстаўніцтва Эўразьвязу ў Беларусі перадаў Свабодзе наступны адказ:\n«Наш адказ — шмат разоў засьведчаная раней пазыцыя Эўразьвязу не зьмянілася: пэўныя лічбы называцца ня будуць».\nА колькі палітвязьняў называюць беларускія праваабаронцы? Кіраўніца беларускага «Дому правоў чалавека» ў Літве, праваабаронца зь «Вясны» Тацяна Равяка кажа пра 8 чалавек, сярод якіх ёсьць падзел на 6 і 2.\nправаабаронцы лічаць палітвязьнямі 8 чалавек. У адносінах да 6 патрабуецца безумоўнае і неадкладнае вызваленьне, адносна яшчэ двух — перагляд спраў справядлівым судом. Але я не магу сказаць, як на гэты конт вызначылася Эўропа. Гэтае пытаньне трывала ўзьнікае, калі ідзе размова пра вызваленьне палітвязьняў. Мы ўвесь час пытаемся: колькі чалавек і каго лічыць Эўразьвяз палітвязьнямі? Гэта прынцыпова, відаць, і для афіцыйнага боку, які можа сказаць, што не разумее, каго вызваляць. Таму мне такая пазыцыя здаецца слабою.\nШто да лічбы ў 5 чалавек... Магу сказаць, што, паводле нашых зьвестак, ня ўсіх, каго палітвязьнямі лічаць беларускія праваабаронцы, лічаць такімі ў Эўразьвязе. Яшчэ ёсьць пазыцыя „Міжнароднай амністыі“, якая вызначае не палітвязьняў, а вязьняў сумленьня. Гэта вузейшае паняцьце. Тут яны называюць толькі трох чалавек».\nПаводле Тацяны Равякі, гаворка пра Мікалая Статкевіча, Алеся Бяляцкага і Эдуарда Лобава. Лічба ў 5 чалавек, пра якую казаў Уладзімер Макей, склалася, як мяркуе праваабаронца Тацяна Равяка, пасьля таго, як да трох пералічаных вязьняў дадаліся актывісты анархісцкага руху Ігар Аліневіч і Мікалай Дзядок. У сьпіс, на якім настойваюць беларускія праваабаронцы, да гэтых пяці трэба дадаць Васіля Парфянкова, а таксама Яўгена Васьковіча і Арцёма Пракапенку. Менавіта адносна Васьковіча і Пракапенкі, удакладняе Тацяна Равяка, праваабаронцы настойваюць на пераглядзе судовай справы:\n«Яны ў судзе прызналі свае гвалтоўныя дзеяньні, што кідалі „кактэйлі Молатава“ ў будынак КДБ у Бабруйску. Мы лічым, што ў дзеяньні гэтых маладых людзей быў склад правапарушэньня. Але прысуд ім быў абсалютна непрапарцыйны ўчыненаму і павінен быць перагледжаны».\nПаводле Тацяны Равякі, вызваленьні палітвязьняў, якія адбыліся ў канцы мінулага году і сёлета, аніяк нельга назваць саступкай беларускіх уладаў у выніку ціску Захаду. «І Дашкевіч, і Аўтуховіч, і Гайдукоў выйшлі на волю, бо скончыўся іхні тэрмін», — нагадала праваабаронца.\nпартыі БНФ Аляксей Янукевіч лічыць натуральнай сытуацыю, калі лічбы палітвязьняў розьняцца, бо гэта вызначаюць розныя групы. Сам палітык аддае перавагу меркаваньню беларускіх праваабаронцаў:\n«Мяркую, спадар Макей крывіць душой, калі кажа, што няясная гэта лічба, таму незразумела, чаго тут ад нас хочуць. Бо ёсьць такія асобы, як Алесь Бяляцкі, як Мікола Статкевіч, па якіх ёсьць пэўнае аднадушша. І калі ёсьць жаданьне, каб палепшыць стасункі з Эўразьвязам, каб распачаўся дыялёг унутры краіны, гэтыя людзі павінны быць на волі. А потым, калі яны будуць на волі, можна весьці размовы і пра тых, адносна каго ёсьць сумневы. Але сёньня мы бачым, што людзі, якія ўсімі прызнаюцца за палітвязьняў, усё роўна застаюцца за кратамі. Гэта сьведчыць, што абсалютна няма палітычнай волі да іх вызваленьня ў беларускіх уладаў».\nМакей выказаўся пра Ўкраіну, Эўразьвяз, Эўразійскі саюз\nЗь Мікалаем Статкевічам штомесяц размаўляюць «выхавацелі»\nІгара Аліневіча чакае Бабруйск або «Ваўчыныя норы»?\nЭдуард Лобаў заканчвае навучаньне на зваршчыка


Quick Search 1.1.0 » СКАЧАТЬ БЕСПЛАТНО, БЕЗ РЕГИСТРАЦИИ - ПРОГРАММЫ, ИГРЫ, MP3, ФИЛЬМЫ, ТОРРЕНТ\nСкачать Quick Search 1.1.0\nАвтор: stratodino Дата: 29 июня 2014\nПашырце працоўны стол малюсенькай утылітай, якая робіць імклівы пошук файлаў на Вашым ПК. Над панэллю задач адлюстроўваецца маленькае поле ўводу, увядзіце ў яго сімвалы і адкрыецца акенца з файламі, імены якіх уключаюць гэтыя сімвалы.\nЧасам цяжка ўспомніць, дзе размяшчаецца надобный Вам файл. Для таго, каб знайсці той, Вы зможаце ўжываць дадзеную праграму, якая паказвае малюсенькія поле для пошуку над панэллю задач на дэсктопе. То зусім не перашкаджае рабіць на ПК Вашы паўсядзенныя задачы і абсалютна не займае шмат прасторы. Як толькі Вы хочаце адшукаць які-небудзь файл, увядзіце у дадзенае поле сімвалы c назвы таго, і менш чым праз секунду Вы будзеце мець спіс усіх файлаў на ПК, імены якіх ўключаюць уведзеныя знакі.\nІмя праграмы: Quick Search 1.1.0\ndfiles.ru Quick Search 1.1.0\nturbobit.net Quick Search 1.1.0\nletitbit.net Quick Search 1.1.0


Мая цётка зьехала ў ЗША ў 1979 годзе. У 88-м бабуля ўпершыню атрымала магчымасьць яе адведаць, а пасьля таго, як яна вярнулася, маёй адзінай марай, маім вялізным жаданьнем быў ад’езд у Амэрыку.\nГэтае жаданьне захавалася, і недзе напачатку 90-х савецкая імпэрыя распалася, але для мяне нічога не зьмянілася. Я па-ранейшаму сядзела на чамаданах і чакала, пакуль мы зьедзем. У прынцыпе, уся мая сям’я разумела. Што ад’езд – гэта адзінае магчымае выйсьце з сытуацыі.\nМы афармлялі дакумэнты, гэта патрабавала часу. Беларусь атрымала незалежнасьць і ў нашай кватэры пачалі зьяўляцца новыя кніжкі – гэта тата зацікавіўся гісторыяй Беларусі. Першай, якую я памятаю, была “100 пытаньняў і адказаў па гісторыі Беларусі”. А таксама пачалі зьяўляцца артыкулы ў “Свабодзе” – артыкулы Арлова і Сагановіча “10 вякоў беларускай гісторыі”. Пазьней тата набываў “Імя ў летапісе” Чаропкі і “Памяць пра легенды” Кастуся Тарасава, але “100 пытаньняў і адказаў…” напэўна была першай кніжкай.\nІшоў час, дакумэнты паціху афармляліся, тата чытаў кніжкі па гісторыі Беларусі, а я сьніла сваю новую амэрыканскую будучыню. У 93 годзе трэба было вырашаць канчаткова – усё было зроблена, дакумэнты былі аформленыя. Яны знаходзіліся ў кампутары, нам заставалася толькі зьехаць у Маскву, каб атрымаць статус бежанца. У апошні момант тата адмовіўся ехаць у Маскву. Ён сказаў, што мы нікуды не паедзем. Мы засталіся. Неўзабаве пасьля таго, як мы нікуды ня зьехалі, і я зразумела, што мой цягнік сышоў, у мяне адбылася сур’ёзная размова з татам (наколькі можа быць сур’ёзная размова з татам у 13-гадовай дзяўчынкі, якой парушылі яе запаветную мару). Я запыталася (я была амаль ў гістэрыцы), чаму тата сказаў, што ты можаш ехаць куды захочаш, калі табе споўніцца 16, але мы застаемся. Ён яшчэ тады сказаў (па-руску, бо ён тады гаварыў па-руску) “Решительные уезжают, а смелые остаются”.\nВось мы і засталіся. Наколькі я зразумела, мы засталіся будаваць новую Беларусь.


На Хмельнитчине ў дарожна-транспартным здарэнні загінуў супрацоўнік міліцыі\nАварыя адбылася ўчора ў дзесяць гадзін вечара ў абласным цэнтры па вуліцы Талстога. Міліцыянт ад атрыманых траўмаў загінуў на месцы здарэння. Капітан міліцыі вяртаўся дадому. На закругленым участку дарогі ў месцы прымыкання да вуліцы Талстога вуліцы Патэльні ён не опараць з кіраваннем, выехаў на абочыну і ўрэзаўся ў электроопору. Загінуламу было 30 гадоў. Ён працаваў старэйшым оперупаўнаважаным аднаго з тэрытарыяльных аддзяленняў міліцыі. Кіраўніцтва УМВД Украіны ў Хмяльніцкай вобласці, увесь асабісты склад органаў унутраных спраў вобласці глыбока смуткуе з нагоды незаменнай страты і выказвае шчырыя спачуванні рэдним і блізкім загінулага калегі. ССО УМВД Украіны у Хмяльніцкай вобласці\n← У Івана-Франкоўску выкрытыя... Тэрнопальскай гарадскі савет... →


01 сьнежань 2020, 16:07\nВаскрасенскі побач з Лукашэнкам падчас сустрэчы з палітвязьнямі ў СІЗА КДБ, 10 кастрычніка\nІніцыятар так званага «Круглага стала беларускай апазыцыі» Юры Васкрасенскі паведаміў, што яшчэ 18 лістапада сустракаўся з сынам Віктара Бабарыкі ў сьледчым ізалятары КДБ, дзе таго трымаюць ужо некалькі месяцаў. Пра гэта сам Васкрасенскі расказаў «Нашай Ніве».\nЯк кажа Васкрасенскі, ён напісаў у сьледчае ўпраўленьне КДБ хадайніцтва, каб сустрэцца з Эдуардам Бабарыкам, і атрымаў дазвол.\n«Я паведаміў яму, што займаюся пытаньнем зьмяненьня яму меры стрыманьня. Больш за месяц таму я падаў адпаведнае хадайніцтва аб зьмяненьні меры для Віктара і Эдуарда Бабарыкаў на хатні арышт і маё паручальніцтва», — заявіў Юры Васкрасенскі.\nТаксама Васкрасенскі сьцьвярджае, што не атрымаў ад Бабарыкі-малодшага адмоўнай рэакцыі, калі загаварыў пра тое, каб надалей займацца ягонай справай. Ён кажа, што ня ставіў Эдуарду ніякіх умоваў вызваленьня, бо «пытаньні да самога сьледзтва і абвінавачаных».\nАкрамя таго, паводле Васкрасенскага, пасьля выказваньня экс-міністра культуры Паўла Латушкі адносна гэтай справы «працэс, які быў запушчаны і ўжо ішоў да лягічнага вырашэньня, рэзка затармазіўся». Латушку Васкрасенскі вінаваціць у спробе «злавіць хайп» і ў безадказных паводзінах.\nТаксама Юры Васкрасенскі заявіў, што міністар замежных спраў Расеі Сяргей Лаўроў не падымаў пытаньня аб вызваленьні Віктара Бабарыкі. «Калі б ён падняў такое пытаньне, то яно б было вырашана вельмі хутка, цягам дня».\nАдвакатка Бабарыкі-малодшага Ірына Варанкова пацьвердзіла факт сустрэчы Васкрасенскага з Эдуардам у СІЗА, але не раскрыла ніякіх дэталяў размовы.\nЮры Васкрасенскі — былы сябра ініцыятыўнай групы кандыдата ў прэзыдэнты Беларусі Віктара Бабарыкі. Спачатку разам з шэрагам іншых сяброў групы Васкрасенскі апынуўся пад сьледзтвам. Затым зьявілася ягонае інтэрвію кіраўніку праўладнага тэлеканалу АНТ Марату Маркаву, якое ён даваў яшчэ ў статусе зьняволенага. Неўзабаве пасьля неспадзяванага візыту Лукашэнкі ў СІЗА Васкрасенскі выйшаў на волю з даручэньнем «падрыхтаваць прапановы па зьменах у Канстытуцыю». Але на першае паседжаньне «круглага стала», які ён арганізаваў, прыйшлі, уключна зь ім, толькі 4 чалавекі.


30 травень 2016, 18:30\nБыла заведзеная крымінальная справа паводле артыкулу «халатнасьць». Падазраванымі былі начальнік грамадзкай бясьпекі ГУУС Менгарвыканкаму Віктар Русак і начальнік аддзелу масавых мерапрыемстваў Міхаіл Кандрацін. Але ў 2002-м годзе старшыня суда Цэнтральнага раёну Пётр Кіркоўскі перакваліфікаваў абвінавачваньне на артыкул, які не прадугледжвае адказнасьці за гібель людзей і спыніў справу ў сувязі са сканчэньнем тэрміну даўніны. Сваякі загінулых атрымалі кампэнсацыю.\n«Трагедыя на Нямізе» — кніга, выдадзеная праз год. Яе аўтары — Тацьцяна Равяка і Паліна Сьцепаненка. Некалькі інтэрвію зроблена журналісткай Тацьцянай Сьнітко. Цяпер набыць кнігу нельга, недаступная яна і ў інтэрнэце.


Мастацка-асветніцкі фільм “Скарына. Дзеля Бога і людзей” раскажа, у чым подзвіг асветніка з Полацка, чым ён быў апантаны і чаму з’яўляўся нязручным для грамадства.\nДа 500-годдзя беларускага кнігадрукавання Белтэлерадыёкампанія падрыхтавала гледачам падарунак - новы мастацка-публіцыстычны фільм "Скарына. Дзеля Бога і людзей". Яго аўтары пакажуць, у чым подзвіг асветніка з Полацка, чым ён быў апантаны і чаму з’яўляўся нязручыным для грамадства.\nФільм зняты ў самай вялікай студыі медыяхолдынга "600 метраў". Сучасны святлодыёдны экран плошчай у 200 квадратных метраў і прафесійнае абсталяванне дазваляюць трапіць то ў Пражскую бібліятэку, то ў Вільню або ў Маскву ў полымі... Для стварэння атмасферы Рэнесансу мастакі перагледзелі сотні літаратурных і мастацкіх дакументаў. На здымачнай пляцоўцы былі ўзноўлены адпаведныя часу касцюмы, бутафорскія друкарскі станок і фаліянты скарынаўскіх выданняў. Спецыяльна для дакументальнага кіно быў запісаны саўндтрэк у стылі эпохі Адраджэння.\nВядучы праекта - заслужаны артыст Беларусі, старшыня Белтэлерадыёкампаніі Генадзь Давыдзька. Ён не толькі агучвае з уласцівай яму акцёрскай харызмай архіўныя звесткі і малавядомыя факты, але і служыць правадніком паміж эпохамі ў пастановачных сцэнах, часам уступае ў дыялог з персанажамі.\nУ фільме "Скарына. Дзеля Бога і людзей" ролі выконвалі студэнты Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, маладыя акцёры мінскіх тэатраў, заслужаныя і народныя артысты.\nФільм "Скарына. Дзеля Бога і людзей" - не гістарычная інсталяцыя, а тэатральнае ўзнаўленне падзей. У гледача з’явіцца магчымасць не толькі болей даведацца пра першадрукара, але і пафантазіраваць, як ён мог выглядаць сёння, ці магла адбыцца сустрэча полацкага генія з бацькам Рэфармацыі Марцінам Лютэрам, кім Скарына мог стаць у ХХІ стагоддзі - айцішнікам ці прадпрымальнікам.\nПершая серыя фільма пра першага на ўсходнеславянскіх землях перакладчыка Бібліі, доктара медыцыны, гуманіста і асветніка Францыска Скарыну выйдзе ў эфіры тэлеканала "Беларусь 3" 28 верасня ў 19.30.


Дзіцячая чыгунка рыхтуецца да адкрыцця 65-га сезона летніх перавозак - Беларуская чыгунка\nЗараз Дзіцячая чыгунка імя К.С. Заслонава ўяўляе сабой унікальны адукацыйны комплекс,які адначасова спалучае ў сабе функцыі сапраўднага чыгуначнага прадпрыемства і ўстановы прафесійнай падрыхтоўкі і дадатковай адукацыі дзяцей.\nЗ восені да вясны ў Вучэбным цэнтры Дзіцячай чыгункі больш за 400 навучэнцаў сярэдніх школ г. Мінска і Мінскай вобласці бясплатна праходзяць тэарэтычнае навучанне розным чыгуначным прафесіям, вывучаюць будову лакаматываў, вагонаў, пуцявой гаспадаркі, асновы арганізацыі руху цягнікоў, сігналізацыі і сувязі. Кожны год рабяты з нецярпеннем чакаюць летняй цягніковай практыкі, каб замацаваць свае веды ў рэальных умовах, зрабіць яшчэ адзін крок на шляху да мары.\nТэгі: дзіцячая чыгунка 65 сезон святкаванне Вучэбны цэнтр


Як ашчаджаць пры набыцці аўто? | Новы Час\nБез аўтамабіля пры сучасным рытме жыцця складана. І калі ў горадзе альтэрнатывамі могуць быць таксоўкі і каршэрынг (кароткачасовая арэнда), то ёсць жа яшчэ лецішчы ды вандроўкі. Як сёння набыць сродак перасоўвання, каб ён не стаў раскошай і праблемай? Прапануем актуальныя заканадаўчыя і эканамічныя лайфхакі.\nКалі вы надумалі прыгнаць самі ці праз пасярэдніка аўто з-за мяжы, то звярніце ўвагу на ўказ №140, які пачаў дзейнічаць сёлета ў красавіку. Цяпер дзяржава кампенсуе людзям з інваліднасцю 1 і 2 групаў, а таксама шматдзетным сем’ям палову ад мытных пошлінаў на аўтамабіль, які ўвозіцца.\nЯк гэты дакумент працуе? Першы варыянт атрымання льготы: пры ўвозе машыны паказваеце на мытні адпаведныя пасведчанні, што пацвярджаюць інваліднасць ці шматдзетнасць, і плаціце 50% ад мытаў. Другі варыянт: калі дакументы не паказалі падчас дэкларавання на мяжы, іх можна прадставіць мытнікам цягам года пасля афармлення, напісаць заяву на зварот — і атрымаць палову ад сплачаных мытаў.\n«Перагоны» і «вешалкі»\nПаводле натарыяльна аформленай даверанасці ажыццявіць за шматдзетных бацькоў ці людзей з інваліднасцю пакупку і мытныя працэдуры можа любая асоба. Увезці ў Беларусь аўтамабіль паводле гэтага ўказу можна раз на год. Прычым скарыстацца такой магчымасцю можа ў адной сям’і як шматдзетны бацька, так і маці.\nКошт пытання, выгады? За аўтамабілі ўзростам 3–5 гадоў, на якія ўстаноўленыя нізкія тарыфы мытныя тарыфы, з аб’ёмам рухавіка 1500 кубічных сантыметраў 100% мытаў складаюць 2550 еўра, адпаведна, 50% — гэта 1275 еўра. Пры аб’ёме рухавіка 1800 кубічных сантыметраў мыты такія — 4500 і 2250 еўра. Калі рухавік на 2000 кубічных сантыметраў, то 5400 і 2700 адпаведна. Тут ужо выгада, як бачым, вельмі істотная.\nПаводле ўказа, ніякіх абмежаванняў па карыстанні і распараджэнні на ўвезенае такім чынам аўто няма. Таму пасля апрылюднівання дакумента адразу загаварылі пра тое, што «перагоны» здабылі кантактныя базы асобаў з інваліднасцю і шматдзетных сем’яў і пачалі іх абтэлефаноўваць з прапановамі скарыстацца за пэўную суму іх правам на льготны ўвоз аўто.\nВось што распавёў «Новаму Часу» адзін з былых перагоншчыкаў аўтамабіляў: «Наўрад ці гэта масавая з’ява ці стане такой. Не думаю, што «перагонам» цікавыя такія «вешалкі», як іх называюць. Па-першае, калі я б ганяў машыны і цяпер, то спакойна знайшоў бы тых самых людзей з інваліднасцю сярод знаёмых ці сваякоў». І сапраўды, паводле статыстыкі, у Беларусі такіх асобаў каля паўмільёна.\n«Звязвацца з незнаёмымі людзьмі, купляць і афармляць на іх аўтамабіль — таксама вялікая рызыка. Дый іх потым падатковая можа спытаць, калі аўто дарагое, адкуль грошы ўзятыя», — працягвае наш суразмоўца. Дарэчы, улады ўжо паабяцалі наладзіць праваахоўны кантроль за імавернымі падазронымі схемамі паводле ўказу №140.\nБюджэтнік на крэдыт\nМалаверагодна, што ўказ спародзіць бум па прыгоне аўтамабіляў з-за мяжы, бо для многіх людзей з абмежаванымі магчымасцямі і шматдзетных сем’яў гэта нават з ільготай непад’ёмная пакупка, калі яна тут і адразу. Наогул, пакупніцкі попыт у Беларусі трывала мяняецца на карысць набыцця новых бюджэтных аўтамабіляў. Перадусім дзякуючы развіццю адмысловых фінансавых інструментаў: крэдыту і лізінгу. У 2018 годзе, паводле дадзеных Беларускай аўтамабільнай асацыяцыі, беларусы набылі амаль 53 тысячы новых машын, з іх прыкладна 49 тысяч — легкавікі, астатнія — камерцыйныя. У параўнанні з 2017 годам рост продажаў склаў 54%! Дарэчы, 90% новых аўто, набытых беларусамі, — машыны расійскай зборкі. А дзясятка самых папулярных марак выглядае так: «Рэно», «Лада», «Фольксваген», «Джылі», «Шкода», «Нісан», «Кіа», «Хёндэ», «ГАЗ» і «Форд».\nАкурат гэтыя брэнды прапануюць так званыя «бюджэтнікі» — дастаткова даступныя, асабліва з дапамогай розных крэдытных праграмаў, аўтамабілі коштам да 12–13 тысяч долараў. Натуральна, што самае прыемнае ў такіх машынах — цана, тым не меней кіроўцы ўсё адно наракаюць на іх мінусы: дрэнную шумаізаляцыю, танныя аздабляльныя матэрыялы ўнутры салона, слабае тэхнічнае начынне (напрыклад, можа не быць кандыцыянеру), раннюю карозію кузава, а таксама, што пераважна гэта седаны з бензінавымі рухавікамі. Ну і тых, хто ўсё жыццё ездзіў на былых ва ўжытку аўтамабілях, вельмі расстройвае ў новых машынах (бюджэтныя яны ці не) іх перапродажны кошт ужо праз некалькі гадоў. Ён значна падае ў параўнанні з коштам набыцця — пытанне з эканамічна-псіхалагічнай плашчыні.\nКрэдыт можна ўзяць і на патрыманае аўто. Калі ваша сям’я вырашыла набыць машыну такім чынам, то будзьце пільнымі. Не, усё будзе законна, але галоўнае — памятаць, што бюракратычна-калькулятарны д’ябал хаваецца за рознымі маркетынгавымі завабамі ў дамоўных дэталях, а банкі сабе ў страту працаваць дакладна не будуць. Канешне, лепей не браць крэдыт, а пазычыць, калі маецца такая магчымасць, беспрацэнтна. А калі не, то ўсё адно варта мець як мага больш грошай на першапачатковы ўнёсак, каб выплатныя працэнты далей налічаліся з як мага меншай рэшткавай сумы.\nНу і імкніцеся накапляць нешта, апроч, выплаты крэдыту, каб пагасіць яго датэрмінова. Амаль ва ўсіх банках цяпер гэта можна зрабіць без штрафных санкцыяў. Так вы зменшыце крэдытную пераплату. Гэта важна яшчэ і таму, што на набытую з дапамогай крэдыту машыну вам давядзецца афармляць дастаткова дарагую страхоўку КАСКА, якая павінна дзейнічаць на ўвесь перыяд аўтакрэдытавання. І паколькі, апроч працэнтных ставак, у прапановах банкаў будуць разнастайныя дадатковыя плацяжы (афармленне дамовы і гэтак далей), лепей адразу падсумаваць усё, што вам давядзецца выплаціць. І прыняць рашэнне на карысць прапановы з меншай пераплатай звыш кошту аўто.\nАўтамахлярства па-старому і па-новаму\nА цяпер пра круцялі з машынамі і крэдытамі. Апошнімі месяцамі актывізаваліся некалькі махлярскіх схемаў, ад якіх могуць пацярпець як прадаўцы, так і пакупнікі легкавікоў.\nТым, хто прадае аўто, варта асцерагацца старой і прымітыўнай (але дзейснай) махлярскай схемы ад уяўных пакупнікоў. Прадаўцу тэлефануюць (звычайна не з беларускіх нумароў), зацікаўлена распытваюць пра аўто і ў выніку бяруць нават не гледзячы. Маўляў, прыедуць жыўцом неўзабаве, а пакуль прапануюць пералічыць задатак, каб замацаваць дамоўленасць. Задаволенага верагоднай дамовай прадаўца просяць даслаць дадзеныя банкаўскай карткі. Калі рэквізіты атрыманыя, ідзе новае тэлефанаванне: уяўны пакупнік кажа, што нешта грошы не праходзяць, і просіць паведаміць яму карткавы трохлічбавы CVC-код (код бяспекі). Калі вы яго далі, то развітайцеся са сваімі грашыма на картцы! І нават ведаючы толькі нумар вашай карткі і тэрмін дзеяння, а таксама імя-прозвішча, махляр можа рабіць пакупкі ў некаторых інтэрнэт-крамах.\nПартал ABW.by правёў расследаванне афёры, якая апошнім часам прыйшла да нас з Расіі і ахвярай якой могуць стаць пакупнікі аўтамабіляў. Прычым датычна яе ёсць пытанні да банкаў і ДАІ. Гаворка пра схему, калі ў продажы з’яўляюцца машыны, што знаходзяцца ў закладзе ў банку.\nНа продаж выстаўляюцца бюджэтныя аўтамабілі без прабегу. Прадаўцы не кажуць пакупнікам, што яны ў банкаўскім закладзе, то-бок, набытыя ў крэдыт. Яны адразу ж прадаюцца дзеля атрымання наяўных грошай. Раней так прадаваліся аўто, закладзеныя ў расійскіх банках. Пасля выяўлення шэрагу такіх выпадкаў беларусы сталі правяраць гісторыю аўто з краіны-суседкі на сайце тамтэйшай Федэральнай натарыяльнай палаты. Адразу занатуйце: у Беларусі таксама маецца база закладавай маёмасці — reestr-zalogov.by. Даступнасць яе платная: каля 17 рублёў за тры запыты цягам месяца.\nЦяпер жа аўтасалонам на камісію сталі прапаноўваць машыны гэтага і мінулага гадоў выпуску, набытыя на крэдыт аднаго з беларускіх банкаў. Прычым аўто было знятае з уліку адразу пасля пакупкі і рэгістрацыі ў ДАІ, а ўзяты на 10 гадоў крэдыт за яго, натуральна, не выплачаны. Схема ясная, так? Бяруць крэдыт, купляюць за яго аўто, затым хочуць прадаць машыну за наяўныя, крэдыт не выплачваецца, а проста перавешваецца на новага ўладальніка.\nПраблему вырашыць проста: ДАІ і банкам трэба папросту мець агульную базу дадзеных па закладных аўтамабілях. Лепш абмінуць такія схемы загадзя, чым потым праводзіць следства па махлярстве, марнуючы час, грошы і нервы людзей.\nМінск: заўтра пачынае працаваць першы ў Беларусі сэрвіс па каршэрынгу


Сіноптыкі распавялі пра надвор'е на выходныя і панядзелак\n16.10.2020 / 12:09\nУ суботу, 17 кастрычніка, па Гомельскай вобласці моцныя дажджы. Уначы +1..+6°С, пры праясненнях 0..-2°С; максімальная днём +5..+10°С.\nУ нядзелю на большай частцы тэрыторыі кароткачасовыя ападкі, ноччу па паўднёвым усходзе працяглыя ападкі, месцамі моцныя (дождж, мокры снег). Ноччу -3..+4°С, максімальная днём +3..+9°С.\nУ панядзелак месцамі па краіне кароткачасовыя ападкі (дождж, мокры снег). Ноччу -2..+4°С, максімальная днём +3..+10°С.\n16.10.2020 / 21:11\nПрадказваю ! Надвр'е пачне псавацца, тэмпература паветра паступова наблізіцца да нуля і пойдзе ў мінус. Дажджы саступяць дарогу сьнегу, і надыйдзе зіма, з усімі сваімі звыклымі выкрутасамі ... Вось убачыце !\n«Калі хочаце, ідзіце ў палітычную ВНУ». З Акадэміі мастацтваў адлічылі студэнтаў 7\n27.10.2020 / 23:11\nпрарэктар Вінакурава пачала казаць, што «палітыка за межамі маст…


Куль-Сяльверстава Святлана, Уводзіны ў беларускую палеаграфію - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nCopyright © 2010 by Куль-Сяльверстава С.\nУ навучальным дапаможніку даецца кароткі нарыс развіцця пісьменства на беларускіх землях са старажытнасці да пачатку ХХ ст., утрымліваюцца звесткі аб матэрыялах і прыладах пісьма, тыпах і відах пісьма, аздабленнях рукапісаў у розныя гістарычныя эпохі. Дадаткі змяшчаюць метадычныя матэрыялы, якія павінны дапамагчы студэнтам авалодаць навыкамі чытання старажытных тэкстаў, а таксама даць асноўныя веды па палеаграфічнаму апісанню старажытных рукапісаў. Да тэксту дакладзены здымкі рукапісных тэкстаў ХІ-ХХ стст. Адрасаваны студэнтам-гісторыкам, а таксама ўсім, хто цікавіцца традыцыямі беларускага пісьменства.


Куды каціцца банкаўская сістэма Беларусі?\n«Ліквіднасці беларускіх банкаў засталося на тры дні-банкаўская сістэма краіны адправілася ў свабоднае падзенне»\nКіраўнік НАУ Павел Латушка і каардынатарка НАУ Лена Жываглод распавялі пра тое, што сёння адбываецца з беларускай банкаўскай сістэмай, колькі грошай беларусы знялі з дэпазітаў за апошні год і як нам усім не зваліцца ў фінансавую прорву разам з рэжымам.\nПры рэжыме Лукашэнкі нашы зберажэнні ў банках ніколі не будуць у бяспецы. Адзіная магчымасць не страціць усё — трымаць свае грошы пры сабе.\nБанкаўская сістэма краіны — частку рэпрэсіўнай машыны Лукашэнкі. 9 ліпеня быў прыняты план Нацбанка, у адпаведнасці з якім Следчы камітэт, Генпракуратура і МВФ атрымалі магчымасць сачыць за нашымі асабістымі фінансамі і выдаткамі ў рэжыме рэальнага часу.\nЗлачынствы рэжыму і адмова выконваць народныя патрабаванні - адзіная прычына санкцый. І яны ўжо працуюць. Прыклад — еўрапейскія, амерыканскія і нават расейскія банкі закрываюць карэспандэнцкія рахункі для банкаў Беларусі.\nТое, што адбываецца ў банкаўскім сектары — рэкордны адток дэпазітаў ($ 750 млн з пачатку года), закрыццё карэспандэнцкіх рахункаў, адток бізнес-кліентаў — вядзе да поўнай страты доступу да ліквіднасці і недзеяздольнасці банкаўскай сістэмы.\nРэжым пачаў казаць аб дэдаларызацыі. Закон № 36 — З Аб валютным рэгуляванні - прамы шлях у часы, калі за валюту прыцягвалі па крымінальных артыкулах.\nМы павінны нарошчваць ўнутраны эканамічны ціск на рэжым, актыўна ўдзельнічаць у кампаніі НАУ «банкамат-абменнік-банк» і пазбаўляць рэжым рэсурсаў, абараняючы ад яго свае зберажэнні.\nНаступны крок — усеагульная забастоўка і вяртанне на вуліцы. Мы павінны быць да гэтага гатовыя.\nШто яшчэ можна зрабіць прама цяпер?\nПадпісаць міжнародную петыцыю аб непрызнанні Лукашэнкі і яго ўрада. Гэта дапаможа змясціць рэжым у ізаляцыю і адрэзаць яму крыніцы знешняга фінансавання.\n📩 Спасылка на петыцыю (для карыстальнікаў з Беларусі — толькі праз VPN)


21 люты 2005, 17:08\nЯшчэ летась дэпутаты Эўрапарлямэнту ад Літвы заявілі пра неабходнасьць незалежнага тэлерадыёвяшчаньня на Беларусь з сумежных краінаў. Аргумэнтам “за” — сытуацыя з правам на распаўсюд і атрыманьне інфармацыі ў Беларусі: уціск на незалежную прэсу, перасьлед журналістаў, татальны кантроль за электроннымі СМІ.\nЦяпер адпаведны запыт накіраваны ў Эўракамісію, дзе праект праходзіць фінансавае абгрунтаваньне. Адказным за “беларускую ідэю” у Эўрапарлямэнце — літоўскі дэпутат Юстас Паляцкіс. Кіраўніца бюро спадара Паляцкіса ў Вільні Гіедрэ Пурванэцкене лічыць, што ідэя мае шанцы на рэалізацыю. Аднак што да канкрэтных тэрмінаў — адказаць пакуль не бярэцца.\n(Пурванэцкене: ) “Пакуль спадар Паляцкіс нас не інфармаваў, як пытаньне разьвіваецца. Нам, прынамсі, ніякіх захадаў рабіць пакуль не даручалі”.\nПаралельна з гэтым абвешчана пра хуткі намер наладзіць вяшчаньне з Польшчы FM-радыёстанцыі “Пагоня”, таксама фінансаванай Эўразьвязам. А напярэдадні нямецкі Фонд Адэнаўэра выказаўся на карысьць таго, каб распачаць радыёвяшчаньне на нацыянальных мовах у найбольш праблемных краінах, уключна зь Беларусьсю. А гэта значыць, цалкам верагодны пачатак трансьляцыяў па-беларуску радыёстанцыі “Нямецкая хваля”.\nНа тле размоваў пра магчымасьць замежнага тэле– і радыёвяшчаньня актывізуецца афіцыйная прапаганда ў Беларусі. У пачатку лютага пачалося вяшчаньне спадарожнікавага каналу “Беларусь-ТБ”. Міністар інфармацыі Ўладзімер Русакевіч у інтэрвію агенцтву “Інтэрфакс” заявіў, што яму ўсё вядома пра спробы Захаду пачаць “інфармацыйную вайну супраць Беларусі”, а таму ўлады гатовыя да контрадзеяньняў. На гэтую ж тэму выказаўся Аляксандар Лукашэнка, які падчас сустрэчы з кіраўнікамі нацыянальных тэлеканалаў наўпрост заявіў: імкненьне Захаду наладзіць свае крыніцы інфармаваньня беларусаў вяртае ў час халоднай вайны. Былы кіраўнік Беларускага тэлебачаньня Генадзь Бураўкін лічыць, што барацьба за ўплыў на інфармацыйнай прасторы будзе толькі ўзмацняцца. Характарыстыку ж цяперашняму тэлебачаньню, якое, дзякуючы “Беларусь-ТБ”, выйшла на міжнародную прастору, дае такую:\n(Бураўкін: ) “Бачна адно толькі жаданьне — яно скіраванае на нейкія асабістыя інтарэсы і зацікаўленьні ўладаў, бо дзеяньні Лукашэнкі Расея, Украіна, я ўжо не кажу пра Захад, вельмі часта, жорстка і, на мой погляд, справядліва крытыкуюць”.\nУ дэмакратычным лягеры ідэю неангажаванага інфармаваньня беларусаў вітаюць, але досыць асьцярожна ставяцца да тэхнічнага моманту ў ажыцьцяўленьні такіх маштабных праектаў. Перадусім зьвяртаюць увагу на абмежаваную колькасьць уладальнікаў спадарожнікавых антэнаў, на лякальны характар тэрыторыяў, якія ахопліваюцца FM-вяшчаньнем, і на ня вельмі якасны прыём на кароткіх і сярэдніх хвалях.\nГл.таксама  Фонд Адэнаўэра лічыць неабходным пачаць беларускае вяшчаньне на “Deutsche Welle”


Будзьма беларусамі! » Час добрых Navi’наў\n05.03.2014 | Музагляд з Сяргеем Будкіным\nАрцём Лук’яненка і Ксенія Жук з дуэту Navi запісалі выдатны поп-альбом.\nСпроба стварыць якасны творчы прадукт з цэтлікам “love music” на беларускай поп-сцэне, як правіла, заканчваецца няўдачай, бо ў адных выходзіць штучна і нецікава, у другіх — надта патасна і напышліва, а ў трэціх — груба і пошла. Дуэт Navi з дэбютнікам “Лови” — тут рэдкае выключэньне з правілаў. Арцём Лук’яненка і Ксенія Жук летась знайшлі адно аднаго і тое ўзаемнае шчасьце і гармонію перанесьлі на творчасьць. Выйшаў выдатны дуэт, дзе Ён і Яна размаўляюць на тым узроўні, калі адзін можа працягнуць думкі другога, лятаюць у снах і марах, танчаць, абдымаюцца, выбачаюцца і дыхаюць на поўныя грудзі. Эмоцыі, пачуцьці ды фантазіі тут падмацоўваюцца пісьменнымі аранжыроўкамі. Узровень выкананьня — таксама на найвышэйшым узроўні. І Арцём, і Ксенія маюць за плячыма немалы музычны досьвед: ён граў да гэтага ў гурце Tim Erna, яна сьпявала ў гурце Sonika. Але напоўніцу яны раскрываюцца менавіта ў гэтым праекце.\nНайбольш удала — хто б сумняваўся! — у дуэту выходзяць беларускамоўныя трэкі. Яны заявілі пра сябе даволі простым, але пры гэтым фантастычна прыгожым творам “Абдымі мяне” ды кліпам на яго. Пасьля гэтага ў прынцыпе дзіўна было дазнацца, што дуэт сьпявае ўсё ж пераважна па-расейску (трымаліся б яны мовы — можна было б казаць пра пераварот на тутэйшай поп-сцэне). Пры гэтым стыль, вобраз і гучаньне захоўваюцца — альбом “Лови” дорыць яшчэ нямала выдатных нумароў, як “Прости”, “Далеко”, “О тебе” і “Не засынай”. Хоць часам іх заносіць у поўны прымітыў з прывітаннем “Русскому радио”, і тады атрымліваецца такое непаразуменьне, як песенька «Фа-фа-фа». Зрэшты, такія дрындушкі толькі дапамогуць Navi заваяваць масавага слухача.\nНаогул жа альбом “Лови” сьведчыць, што яго аўтары маюць усе шанцы стаць увасабленьнем беларускай поп-музыкі. Бо пакуль нешта зусім туга ў нас на эстрадзе з прыгожымі людзьмі, якаснымі песьнямі і густоўнай падачай. Navi пачалі пісаць казку, і ў ёй мусіць быць яшчэ нямала разьдзелаў. І яна проста абавязаная быць з шчасьлівым канцом.\nІнтэрнэт-вэрсію альбому (8 песень) можна паслухаць і спампаваць на Euraradio.fm. Поўную вэрсію на CD (10 песень) — набыць на канцэртах гурта.


Mitsubishi pajero sport - Агляды лепшых аўтамабіляў\n11-07-2018 Легкавыя аўтамабілі\nComparison: Toyota Fortuner GXL v Mitsubishi Pajero Sport | CarAdvice\nPajero Sport займае ў мадэльнай гаме Mitsubishi прамежкавае становішча паміж Pajero і Pajero Pinin. Слова "Sport" у назве азначае, што гэты аўтамабіль спраектаваны з выкарыстаннем каласальнага вопыту, назапашанага Mitsubishi у ралійных спаборніцтвах, і адрасаваны ў першую чаргу людзям, якія вядуць актыўны лад жыцця. Гэты пятідверного джып з поўным прывадам ўпэўнена адчувае сябе на бездараж і адрозніваецца высокай праходнасцю.\nНе толькі імя, але і знешнасць гэтага пазадарожніка настройвае на спартовы лад. Дынамічны дызайн пярэдняй часткі аўтамабіля: агрэсіўны бампер, рашотка радыятара і пярэднія протівотуманные фары кажуць пра сілу і прэстыжнасці аўтамабіля. Лёгкія выгібы ліній кузава, якія падкрэсліваюць плоскія паверхні Pajero Sport, ствараюць агульны эфект гармоніі аўтамабіля з навакольным светам. Менавіта так павінен выглядаць сапраўдны класічны пазадарожнік. Вялікі дарожны прасвет, мужны дызайн, просты, але элегантны кузаў ствараюць абсалютную ўпэўненасць у магчымасцях гэтага аўтамабіля.\nПершыя Mitsubishi Pajero Sport сышлі з конвейра ў 1996 годзе.\nУ 2000 годзе мадэль прайшла рэстайлінг. Замест рысор з'явіліся больш камфартабельныя спружыны. На змену 2,4-літроваму бензінаваму рухавіку прыйшоў 3,0 V6. Змянілася фальшрадиаторная рашотка і аздабленне салона.\nХадавыя якасці Pajero Sport значна адрозніваюцца ад звычайнага Pajero. Па-першае, рухавікі высокооборотистые, што мае на ўвазе вясёлую дынамічную язду на дарогах агульнага карыстання і не лепшым чынам падыходзіць для пераадолення пазадарожных участкаў. Па-другое, падвеска значна собраннее, не дапушчае вялікіх нахілаў у паваротах і дадае ўпэўненасці пры яздзе на вялікіх хуткасцях. Пры гэтым яна вельмі энергаёмістая і выдатна ўбірае ў сябе няроўнасці дрэнны дарогі. Вядома, на бездараж гэты аўтамабіль таксама нядрэнны, але гэта не яго стыхія. Pajero Sport - выдатны выбар для прыхільнікаў вялікіх пазадарожнікаў, здольных задаволіць спартовыя амбіцыі свайго ўладальніка.\nСярод пераваг аўтамабіля - сістэма поўнага прывада Easy Select 4WD з магчымасцю падлучэння пярэдняга "моста" на хуткасці да 100 км / г (адключэнне - на любой хуткасці), задні гібрыдны самоблокирующимся дыферэнцыял (дзве аўтаматычныя блакіроўкі), незалежная тарсіённай пярэдняя падвеска і трывалае рамное шасі . Усё гэта ў спалучэнні з досыць нізкім цэнтрам цяжару забяспечваюць Pajero Sport выдатную ўстойлівасць і кіравальнасць на хуткасных трасах і высокую праходнасць.\nНа Pajero Sport ужыты шырокі шэраг мер забяспечваюць актыўную і пасіўную бяспеку аўтамабіля. Дзве надзіманыя падушкі, дапаўняючы рамяні бяспекі з інэрцыйнымі шпулькамі, імгненна запаўняюцца газам пры франтальным удары і памяншаюць траўміраванне кіроўцы і пярэдняга пасажыра. Плюс дасканалая тармазная сістэма (перадпакоі тормазы - дыскавыя вентыляваныя, заднія - барабанныя), аснашчаная 4-канальнай АБС з электроннай сістэмай размеркавання тармазных сіл EBD і бакавыя брусы бяспекі ў дзвярах. У салоне траўмабяспечнае электрашклапад'ёмнікі, кандыцыянер або клімат-кантроль, дадатковы задні ацяпліцель, абаграванне пярэдніх сядзенняў і бакавых люстэркаў, блок дадатковых прыбораў (тэмпература за бортам, электронны компас, паказальнік ціску масла, вальтметр), аудиоподготовка (4 або 6 дынамікаў, антэна з электрапрывадам ), ёмісты кузаў з велізарным багажным аддзяленнем і адліваныя колавыя дыскі.\nБензінавы рухавік V6 з рабочым аб'ёмам 3,0 літра і магутнасцю 177 л.з. дазваляе разагнаць аўтамабіль да 175 км / г. Альтэрнатывай яму выступае рядный 2,5-літровы 100-моцны турбадызель. Рухавікі камплектуюцца пяціступеністай механічнай каробкай перадач або 4-дыяпазоне адаптыўным "аўтамат» INVECS-II (Intelligent & Innovative Vehicle Control System).\nПрэм'ера Pajero Sport 2010 мадэльнага года адбылася на Маскоўскім аўтасалоне ў 2009 годзе. Выбар месца не выпадковы - кампанія Mitsubishi гэтым крокам прадэманстравала сваё асаблівае стаўленне да аўтамабільнага рынку РФ. Бо За 2007 фінансавы год у Расеі было прададзена каля 100 000 аўтамабіляў Mitsubishi.\nАўтамабіль прадстаўлены на некалькіх рынках, прычым пад рознымі назвамі. У Расіі, Паўднёва-Усходняй Азіі, Акіяніі і на Блізкім Усходзе ён рэалізоўваецца як Pajero Sport, у Паўднёвай Амерыцы - як Montero Sport, у Лацінскай Амерыцы - як Nativa, а ў Аўстраліі - як Challenger. У Еўропе і Паўночнай Амерыцы мадэль прадавацца не будзе.\nPajero Sport 2010 набыў больш спартовы і сучасны выгляд, ледзь павялічыўся ў памерах і стаў выглядаць нашмат больш салідным. Новы пазадарожнік больш папярэдніка - даўжыня аўтамабіля складае 4695 мм (4620 ў старой мадэлі), шырыня - 1815 мм (1775), вышыня - 1800 мм (1730). У выніку гэтага змяніўся колавая база, зараз яна складае 2800 мм (2725). У выніку ўзрослых памераў салон стаў яшчэ ёмісцей і камфортней (асабліва для пасажыраў, якія знаходзяцца ззаду). Мадыфікацый салона ў Pajero Sport дзве: з трыма радамі сядзенняў (7 месцаў) або з двума (5 месцаў).\nЭкстэр'ер аўтамабіля выкананы ў спартыўнай і дынамічнай стылістыцы. Працэс пасадкі ў салон стаў яшчэ больш зручным, дзякуючы шырокаму праёму дзвярэй. Бампера, пашыральнікі арак колаў і размешчаныя збоку молдынгі маюць той жа колер, што і кузаў. Дэталі экстэр'ера, якія маюць серабрыстую афарбоўку (акантоўка протівотуманнымі фар, падножкі) дадае абліччу аўтамабіля высакароднасці. Завяршаюць вобраз храмаваныя тоны дзвярных ручак і абцякальнікаў люстэркаў. Люстэрка, дарэчы, абсталяваны абаграваннем і электрапрывадам - яны могуць аўтаматычна складвацца пасля паркоўкі.\nІнтэр'ер Pajero Sport выкананы ў акуратным і вытанчаным стылі. Салон і багажнік для большай зручнасці абцягнутыя воданепранікальным матэрыялам, што вельмі зручна для аматараў актыўнага адпачынку. На заднім канапе дададзены трэці падгалоўнік па цэнтры. Дызайн пярэдняй панэлі цалкам змяніўся. У яе афармленні ужытыя якасныя матэрыялы, уключаючы ўстаўкі, якія імітуюць дрэва. Уражвае дысплей (даступны ў асобных камплектацыях).\nMitsubishi Pajero Sport абсталёўваецца паўнапрываднай сістэмай Super Select 4WD з апцыянальнай блакаваннем задняга дыферэнцыяла, якая ліквідуе рознасць хуткасцяў кручэння задніх колаў. Пярэдняя падвеска - незалежная, на здвоеных параллельныхА-образныхрычагах, задняя падвеска - трехрычажная спружынная.\nЛінейка рухавікоў ўключае дызельныя рухавікі з сістэмай прамога ўпырску паліва Common Rail аб'ёмам 2,5 літра (178л.с.) або 3,2 літра (163 л.с.) і 3,0-літровы шасціцыліндравы бензінавы агрэгат магутнасцю 220 л.с. У Расіі прапануюць толькі адзін варыянт - 3,2-літровы дызельны рухавік магутнасцю 163 л.з. пры 3500 аб / мін і максімальным круцячы момантам 343 Нм пры 2000 аб / мін. Матор працуе ў пары з пяціступеністай МКПП або четырехскоростной аўтаматычнай трансмісіяй. Аўтаматычная каробка здольная самастойна адаптавацца пад асаблівы стыль кіравання "INVECS-II". Ёсць магчымасць перамыкаць перадачы ўручную.\nПазадарожнік пабудаваны на новай платформе, у аснове якой выкарыстоўваецца рама драбінчастага тыпу, з павышаным супрацівам выгібах і кручэння (на 100% і 50% адпаведна), што забяспечвае добрую кіравальнасць і надзейнасць на любым дарожным пакрыцці. Падвеска канструктыўна не змянілася (пярэдняя - незалежная, задняя - залежная). Перадпакоі тормазы - вентыляваныя, павялічанага дыяметра. Заднія механізмы па-ранейшаму барабанныя.\nПамер дарожнага прасвету 215 мм, кут нахілу пры ўездзе 36 °, а пры з'ездзе 25 °. Кут бакавога нахілу - 45 °, а максімальная глыбіня пераадольваць брады - 600 мм. Серыя радуе аматараў пазадарожных прыгод якаснай абаронай дна з сталі і ударатрывалымі падножкамі.\nPajero Sport - гэта рэспектабельны і зручны для паўсядзённага выкарыстання аўтамабіль. Ён валодае найвышэйшай дынамікай, неперасягненымі характарыстыкамі, утульным інтэр'ерам, хвацкай праходнасцю і перадавымі сістэмамі бяспекі. Практычны і спартыўны, стыльны і элегантны Pajero Sport задаволіць пажаданні самых патрабавальных пакупнікоў.


02 кастрычнік 2006, 19:14\nРадыё Свабода Новая перадача сэрыі “Дом літаратара” (эфір 30 верасьня)\nУЛАДЗІМЕР ШЧЭРБАНЬ: “СВАБОДНЫ ТЭАТАР – ГЭТА Я”\nНовы тэатральны сэзон пачаўся са скандалу — з Нацыянальнага тэатру імя Янкі Купалы звольнены малады рэжысэр Уладзімер Шчэрбань. Кіраўніцтва тэатру скасавала кантракт зь ім, спасылаючыся на “творчы крызыс” рэжысэра. І гэта пры тым, што за мінулы год ён паставіў чатыры спэктаклі, і ўсе яны адзначаныя на прэстыжных міжнародных фэстывалях. Праўда, паставіў Шчэрбань іх не ў Купалаўскім, а ў новым незалежным тэатры, які сам жа і стварыў. Сёньня рэжысэр “Свабоднага тэатру” Ўладзімер Шчэрбань — госьць нашага Дому Літаратара. Зь ім гутарыць Валянціна Аксак.\n(Валянціна Аксак: ) “Уладзімер, вы вядомы ўжо рэжысэр “Свабоднага тэатру”, аднак пачыналі ня ў ім…”\n(Уладзімер Шчэрбань: ) “Я пачынаў у Магілеўскім тэатры, дзе паставіў некалькі спэктакляў паводле сучаснай на той момант драматургіі. Потым быў запрошаны ў Купалаўскі тэатар. Там паставіў “Каварства і любоў” Шылера ў перакладзе Кузьмы Чорнага, цудоўную камедыю Гальдоні “К’ёджаўскія перабрэхі” ў перакладзе Рыгора Барадуліна, таксама п’есу выдатнага драматурга Тома Стопарда “Ўваходзіць свабодны чалавек”.\n(Аксак: ) “А як вы пачалі супрацоўнічаць зь недзяржаўным “Свабодным тэатрам?”\n(Шчэрбань: ) “Ведаеце, я магу сказаць, што свабодны тэатар – гэта я. Спачатку быў міжнародны драматургічны конкурс, у якога былі свае задачы. Ён павінен быў выяўляць маладыя таленты. Потым драматургічны конкурс стаў тэатрам, і я ў ім у якасьці рэжысэра”.\n(Аксак: ) “Свабоднаму тэатру” ўсяго паўтара года. За гэты час вы паставілі ў ім чатыры спэктаклі, разам з тэатрам вы пабывалі ў пяці замежных турах, паўдзельнічалі ў трох міжнародных фэстывалях. Новы сэзон вы таксама пачалі з замежжа і толькі што вярнуліся са Швэцыі. Расшыфруйце крыху міжнародныя ваяжы беларускага “Свабоднага тэатру”.\n(Шчэрбань: ) “Наш тэатар займаецца сучаснай драматургіяй, і нашыя ўдзелы ў міжнарожных фэстах — гэта жэсты салідарнасьці творчых дзеячоў. Дзе б мы ні былі за мяжой — гэта досыць культавыя месцы. Самы моцны фэст, на які мараць патрапіць тэатралы — гэта “Новыя п’есы з Эўропы” ў Вісбадэне. Таксама мы паўдзельнічалі з паказам усіх нашых спэктакляў на фэсьце ў расейскім Тальяці — гэта культавае месца Голасава, якое ўжо дало Расеі шмат цікавых аўтараў. Актрыса наша тэатру Яна Русакевіч запрошаная на творчы сэмінар у Рэал Корт у Лёндане. У Стакгольме ў Каралеўскім тэатры ёсьць галоўная сцэна, на якой выконваецца клясыка, і ёсьць сцэна, на якой ставяцца сучасныя п’есы. Мы на гэтай сцэне прэзэнтавалі два спэктаклі: “Пакаленьне Jeans” па п’есе Мікалая Халезіна і спэктакаль па супольнай п’есе чатырох сучасных драматургаў “Мы. Беллівуд”. Пасьля там адбыўся сэмінар, на якім мы абменьваліся думкамі пра сучасную Беларусь”.\n(Аксак: ) “Вы супрацоўнічае з маладымі драматургамі Беларусі. Скажыце, калі ласка, каго вы за гэты час адкрылі, і як у цэлым вы ацэньваеце стан новай беларускай драматургіі?”\n(Шчэрбань: ) “На самой справе гэта вялікая праблема на сёньняшні дзень, таму што на досыць высокім афіцыйным узроўні ідуць размовы пра тое, што драматургіі няма. Гэта, канечне, ня так. Чатыры аўтары, зь якімі мы працавалі, — гэта Павал Пражко, Павал Расолька, Канстанцін Сьцешык і Мікалай Халезін. У кожнага зь іх ёсьць спэктакаль, і яны ідуць на міжнародных фэстывалях, і іхныя п’есы ўвайшлі ў зборнік лепшых п’есаў Эўропы, куды ня трапілі нават расейскія п’есы. Зборнік быў выдадзены адмыслова да Авіньёнскага фэстывалю — гэта найбуйнейшы тэатральны фэстываль у Эўропе на сёньня. Цяпер абвешчаны другі драматургічны конкурс “Свабоднага тэатру”, і ўжо на яго паступілі цікавыя п’есы менавіта беларускіх драматургаў. Ён выявіць новую драматургічную пляяду”.\n(Аксак: ) “На якой мове пішуць маладыя беларускія драматургі?”\n(Шчэрбань: ) “Пішуць яны пераважна на расейскай мове, і растлумачу, чаму. Гэта таксама недапрацоўка беларускага Мінкульту, таму што на сёньняшні дзень у Беларусі няма тэатральнага рынку. І, зразумела, калі іх ня ставяць у Беларусі, пісаць на беларускай мове складана, бо наш асноўны рынак — Расея”.\n(Аксак: ) “А ў вашым тэатры на якой мове ідуць спэктаклі?”\n(Шчэрбань: ) “Ёсьць спэктаклі на расейскай мове, ёсьць спэктаклі на трасянцы, на той мове, на якой гаворыць большасьць гарадзкіх беларусаў”.\n(Аксак: ) “Як вы ацэньваеце стан сучаснага тэатральнага мастацтва краіны наогул?”\n(Шчэрбань: ) “Я лічу, што тэатар павінен быць актуальным. Мне не цікава сёньня хадзіць у беларускія тэатры, таму што мне цікава глядзець пра сябе, пра тое, што я бачу кожны дзень, і асэнсоўваць гэта. А тое, што я бачу на сцэнічных пляцоўках, я ня ведаю, пра што гэта… Найгалоўнейшая задача тэатру — зразумець, хто такі чалавек. Ня трэба сёньня прыкрывацца Шэксьпірам і Мальерам — нам ёсьць што сказаць і Эўропе, і сьвету, і самім сабе”.\nВІКТАР ЖЫБУЛЬ: “ЗЬЯВЫ ВАКОЛ НАС НЕ ПАДДАЮЦЦА РАЗУМЕНЬНЮ”\nПаэт Віктар Жыбуль — адзін з самых яркіх прадстаўнікоў новага літаратурнага пакаленьня. Рэцэнзэнты ягоных кніг “Прыкры крык” і “Дыяфрагма” ў адзін голас гаварылі пра незвычайную, іранічна-саркастычную манэру пісьма, пра здольнасьць маладога паэта экспэрымэнтаваць са зьместам і формай. Ён першым у беларускай паэзіі стварыў паэмы-паліндромы, якія чытаюцца аднолькава як справа налева, гэтак і зьлева направа. З паэтам-віртуозам пра сур’ёзны падыход да паэтычнага штукарства гутарыць Міхась Скобла.\n(Скобла: ) “Віктар, вы ўвядоміліся ў беларускай паэзіі як паэт, які нястомна іранізуе са зьместам і экспэрымэнтуе з формай. Вы лічыце, што ўсё ў нашым жыцьці сьмеху варта?”\n(Жыбуль: ) “Я б сказаў, што многае вартае ня сьмеху, а, хутчэй, іранізаваньня — калі кплівага, а калі і дабразычлівага. Шмат якія зьявы, якія сёньня адбываюцца з намі і вакол нас, проста не паддаюцца разуменьню. Але я б не сказаў, што мае вершы — усе сьмешныя, многія якраз наадварот — драматычныя, часам нават трагічныя. А часам у іх усё перамяшана, набоўтана, нібы ў кактэйлі”.\n(Скобла: ) “А каго вы лічыце сваім літаратурным настаўнікам, сваім папярэднікам? На каго вы арыентаваліся?”\n(Жыбуль: ) “Спачатку, мабыць, не было ніякай арыентацыі. Пісаць я пачаў яшчэ ў школе. А калі сур’ёзна ўзяўся… Звычайна, знаёмства са знакавымі постацямі літаратуры адбывалася пост-фактум. Аднойчы мае вершы параўналі з творчасьцю Веліміра Хлебнікава, а я тады ня быў знаёмы зь ягонай паэзіяй. Пачытаў — спадабалася, падаўся мне Хлебнікаў блізкім. Потым мне сказалі, што я падобны на Хармса, і я больш грунтоўна ўчытаўся ў яго паэзію... А калі я апублікаваў паліндромную паэму “Рогі гор”, мне падказалі, што паліндромы пісаў беларускі паэт-эмігрант Рыгор Крушына. Крушыну я таксама да той пары не чытаў. Пайшоў у бібліятэку, узяў эмігранцкія выданьні, выдадзеныя ў Мюнхэне і Нью-Ёрку, пачытаў і пераканаўся: сапраўды, Крушына варты ўвагі паэт. Дарэчы, апрача паліндромаў, ён напісаў многа прыгожых вершаў. Ён мяне проста захапіў”.\n(Скобла: ) “Вы — аўтар дзьвюх паліндромных паэмаў “Кацёл клёцак” і “Рогі гор”. Патлумачце, як ідзе нанізваньне словаў у паліндромным радку? Для мяне гэта таямніца…”\n(Жыбуль: ) “Па-першае трэба мець павышанае адчуваньне мовы, чуць наскрозь мэлёдыку мовы. Я захапіўся паліндромамі яшчэ ў школе, праўда яны былі не па-беларуску. Вырашыў паспрабаваць: а як гэта будзе гучаць на роднай мове? Я пачаў больш пільна прыглядацца да мовы і прыслухоўвацца да слова. Усе падазроныя словы і выразы выпісваў у асобны сшытак. А потым я ўбачыў, што выпісаныя словы фармуюцца ў нейкія сказы, вершаваныя радкі. Неўзабаве давялося пераканацца, што сама форма паліндрому дае вялікія магчымасьці выяўленчаму патэнцыялу слова. Дзякуючы паліндрому, атрымліваюцца розныя парадаксальныя вобразы і мэтафары, якія ў вершы звычайным ніколі не зьявіліся б”.\n(Скобла: ) “Дайце ўзор паліндрому. Я думаю, ня ўсе нашыя слухачы чулі пра такую незвычайную зьяву”.\n(Жыбуль: ) “Згадаю паліндромны мона-верш (верш з аднаго радка), які мне самому падабаецца, я лічу яго ўдалым: “А мара ліпы — піларама”.\n(Скобла: ) “Нейкая вашая ліпа схільная да суіцыду… Часам вы выступаеце на літаратурных вечарынах са сваёй жонкай паэткай Джэці. Прычым, вашыя выступы тэатралізаваныя. Дзеля чаго вы гэта робіце?”\n(Жыбуль: ) “Пэўны час я, як і ўсе, проста выходзіў, чытаў вершы і сыходзіў. Але зь цягам часу гэта мяне перастала задавальняць, захацелася глыбей параскрываць творчыя вобразы. Павыкарыстоўваць на сцэне розныя іншыя дадатковыя элемэнты — ці то музычныя, ці то тэатральныя, ці то выяўленчыя, ці то элемэнты пэрформансу. Неяк я цягнуўся да сынкрэтычных спосабаў мастацкага самавыяўленьня. Яшчэ падчас майго знаходжаньня ў творчым руху “Бум-Бам-Літ” мы часта выходзілі ў нейкіх адмысловых строях, выкарыстоўвалі аксэсуары накшталт венікаў, тазікаў і г. д. Пасьля “Бум-Бам-Літу” гэта вылілася ў дзейнасьць літаратурнага гурта “За-сар-казм”.\n(Скобла: ) “Назва нейкая падазроная…”\n(Жыбуль: ) “Гэта скарочаная назва, поўная — “Зас…лі казарму”. Як яна зьявілася? Мой сябра паэт Віктар Іваноў знайшоў у кніжцы з анэкдотамі карыкатуру, на якой камандзір крычыць на салдатаў: “Зас…лі казарму!”. А яны не ўрубаюцца і адказваюць зладжаным хорам: “Ура! Ура! Ура!”. Нам спадабалася гэтая калізія, і мы вырашылі так назваць свой гурт”.\n(Скобла: ) “Вашая кніга “Прыкры крык” выйшла накладам усяго 100 асобнікаў. Вам чытачоў хапае?”\n(Жыбуль: ) “Паэзія ўвогуле — не для мільёнаў і не для тысячаў. Хай чытачоў у мяне будзе няшмат, але хай яны будуць трывалыя і верныя”.\nЁсьць людзі, якія маршыруюць нагамі, а ёсьць, якія скрыпяць пратэзамі. Ёсьць людзі, якія кіруюць багамі, а ёсьць, якія… парасятамі недарэзанымі.\nМы павыдзіраем зь сябе правады, па якіх унутр нас закладаюць праграму. Нам ратавацца няма куды, дый няма ад чаго таксама.\nНяхай за намі з тварам біблійнага мудраца назірае зь пекла Маркіз дэ Сад — ня трэба лічыць пачаткам канца пачатак адкату назад.\nЯ іду не па краі абрыву, а па лініі адрыву\nіду. Я сябе адчую самым шчасьлівым, нават калі шчасьця не знайду.\nМы цалуемся ў ліфце, які сарваўся ды падае. Зелянеюць ігрушы на эўкаліпце. Далягляд зацягнуўся павуцінай апатыі.\nЗямля можа здацца ватай, калі ступаць па ёй асьцярожна. Які там паверх? Дваццаць пяты. Значыць, жыць яшчэ можна.\nКажановыя чорныя крылы сьлізгацяць па соннай артэрыі. На сабе адчуваць міла звышфатальнасьць падзеньня імпэрыі.\nА мы абдымаемся ў ліфце, прарастаючы ў неба калосьсем. Чырванеюць ігрушы на эўкаліпце. Апакаліптычная восень.\nКалі я быў яшчэ маленькім спэрматазоідам, я ўжо адчуваў унутраны супраціў. Я ўяўляў сябе імклівым астэроідам і лёгка прарываўся праз любы прэзэрватыў.\nІ вось, апынуўшыся ў адной зь яйцаклетак, я пераходзіў мяжу, а мяне там засёк радар. Але я поўз далей, хаваючыся сярод дрэваў і кветак, нягледзячы на прыцэльны агонь і ракетны ўдар.\nІ раптам я, запоўзшы ў самы цэнтар мікрасусьвету, нечакана наткнуўся на электрызаваны калючы дрот. І тады я задумаўся: “А ўвогуле, ці варта ўсё гэта? Можа, лепей зрабіць назад паварот?”.\nТолькі нейкая невядомага паходжаньня сіла напірала ззаду на плечы мае гарой, і я поўз далей — туды, куды мяне не насіла, і суцяшаў сябе тым, што я — апошні герой.\nКалі я быў спэрматазоідам, маленькім белым спэрматазоідам...\nІ ў выніку я нарадзіўся, вырас і стаў чалавекам, але мае сёньняшнія ўмовы нагадваюць мне часы, калі я быў амаль што малекулай, бо зноў адчуваю вакол сябе цэлы космас гумовы.\nЯ ведаю — гэта таксама гіганцкі прэзэрватыў, які неабходна прарваць на самых цікавых месцах. І я да гэтых месцаў цягну правады, узводжу масты й падстаўляю пажарныя лесьвіцы.\nА адтуль нам, закінутым у вакуумны смурод, сьвецяць далёкія незнаёмыя яйцаклеткі. Я ў промнях кожнай зь іх прачытаю таемны код. Я — агент контрразьведкі!\nА што было б, калі б я так і застаўся спэрматазоідам, маленькім бляклым спэрматазоідам, нікчэмным гнюсным спэрматазоідам, худым смаркатым спэрматазоідам?..\nСусьвет — вялікае Гестапа, дзе абуджаюць крыкам “Schnell!”, дзе ў сэрца лезуць бруднай лапай, запіхваюць цябе ў шынэль\nды штохвіліны патрабуюць: устаў, пабег, прысеў, устаў! А потым ордэн прышрубуюць ці прыгразяць скруціць сустаў.\nЦі існаваньне ператвораць тваё ў судовы звышпрацэс, а ты схлусі — прыкінься хворым перад агентамі SS.\nЖыві, калі Жыцьцё сустрэнеш: працуй, сьпявай, сумуй, кахай, пакуль у скронь сабе ня стрэліш, шапнуўшы стомлена: “Sieg Heil”…\nАЛЕСЬ КАМОЦКІ: “БУДЗЕ ЖЫВАЯ МУЗЫКА, А НЕ “КАНСЭРВЫ”\nНовы дыск Алеся Камоцкага прыцягнуў увагу слухачоў тым, што запісаны ён з суправаджэньнем групы музыкантаў. І гэта можна было б успрыняць як пэўнага роду сэнсацыю, калі б ня гутарка нашага карэспандэнта Дзьмітрыя Падбярэзкага з самім аўтарам і выканаўцам.\n(Падбярэзкі: ) “Мала хто памятае, што ў свой час Алесь Камоцкі выступаў як саксафаніст у складзе групы “Блізьняты”, якая па стылістыцы была блізкая да панк-року. Ужо потым шмат гадоў ён трымаўся рэчышча бардаўскай песьні, выступаючы і запісваючыся пераважна сола. І вось — альбом пад назваю “Дах”, у запісе якога ўдзельнічалі сярод іншых такія вядомыя музыкі, як баяніст Аляксандр Шувалаў, бас-гітарыст Валеры Башкоў, дарэчы, калега яшчэ па тых самых “Блізьнятах”. І ў гутарцы з Алесем налёт магчымай сэнсацыйнасьці неяк сам па сабе адышоў на задні плян, хоць я і ня мог не пацікавіцца, чым жа было выклікана тое, што ён абраў электрычны варыянт суправаджэньня ўласных песень?”\n(Камоцкі : ) “Ну, яно ўжо і не такое электрычнае. Баян аніяк не працуе на электрычнасьці, тыя самыя барабаны таксама безь яе абыходзяцца. Мне здаўна хацелася паспрабаваць падсесьці на нейкія рытмы, таму што я па сутнасьці абсалютна нерытмічны чалавек, я хутчэй чытаў вершы пад гітару. Але гэта ўсё было задумана яшчэ адзінаццаць гадоў таму з Ігарам Паліводам. Ён ужо рабіў аранжаваньні, але так атрымалася, што яго неўзабаве ня стала. А я паспрабаваў працягнуць тую работу, якую ён пачаў, і я не пацягнуў. І ў мяне на гады стапарнулася ўсё гэта, пакуль я не адчуў, што сасьпеў для працы з музыкамі. Я ў ноты ня мог спачатку трапляць ад хваляваньня, бо калі граеш з калектывам, чуеш ня тое, што гучыць з манітора, тут яшчэ трэба на нейкім уяўленьні дадаваць…”\n(Падбярэзкі: ) “Ансамблевасьць, як кажуць…”\n(Камоцкі : ) “Так!.. А гэтага няма! Адкуль яно возьмецца пасьля ўсяго трох рэпэтыцыяў? Але тое, што мяне гэта зачапіла, што я буду й надалей гэтым займацца, і што гэта для мяне цікава, — безумоўна! І яшчэ больш будзе музыкаў, мне вельмі спадабалася. Гэта ўжо ідзе не прачытаньне вершаў, тут ужо зусім іншы падыход. Але гэта пакуль што была адаптацыя маіх старых песень, але ж трэба пісаць спэцыяльна для гэтага…”\n(Падбярэзкі: ) “Наколькі пераход да такой вот формы сумеснага выступленьня паўплываў на музычны бок тваіх песень?”\n(Камоцкі : ) “Адбылося поўнае пераасэнсаваньне, таму мяне ўчора так і кілбасіла, я страшэнна хваляваўся. Калі быў саўнд-чэк, я наогул думаў, што дарэмна ўвязаўся ў гэтую авантуру. А пасьля на канцэрціку разышоўся, і цяпер ведаю, што я абавязкова буду гэта рабіць. Будзе й тое, што было, але будзе і такая рытмічная музыка, ня гэтае коцалава, якое зроблена чыста з гэтых электрончыкаў, якія нясуць сьвятло ў хаты, — ніякіх “кансэрваў” ня будзе! Будзе жывое. Раней я гэта мог слухаць, але я не ўяўляў, што магу ў гэтым знаходзіцца. А цяпер уяўляю, і ўжо гэтага не баюся”.\n(Падбярэзкі: ) “Калі браць тэксты тваіх песень… Як ты думаеш, вобразнасьць іх зьмянілася зноў жа зь пераходам на новую форму выканальніцтва?”\n(Камоцкі : ) “Яна зьмянілася не ад таго, што я падсеў на іншую музыку. Яна проста мяняецца хоць бы таму, што я расту ў сэньсе фізыялягічным. Не хачу сказаць — старэю… Таму гэта адчуваецца. Вось кніжка вершыкаў, якая зараз рыхтуецца, будзе ня зусім такая, што была перад гэтым. Я ўжо й назву ведаю… Не скажу! Яна будзе прыгажэй, і вершаў там будзе мала, таму што я вырашыў для сябе, што кніжка паэзіі не абавязкова павінна мець больш за паўсотню вершаў. Калі верш гэты ў два радкі, ці ў дваццаць, ці ў сорак, — гэта не істотна, але пастарайся зьмясьціць гэта на адной старонцы ці на развароце, таму што верш — гэта жывая істота, і яму не павінна быць цесна ў тваёй кніжцы. У мяне ўвогуле па вершыку на разварот будзе, і да кожнага вершыка будзе нейкая карціна”.\n(Падбярэзкі: ) “Зьміцер Вайцюшкевіч выдаў дыск на твае вершы. Як ты глядзіш, наколькі розны падыход да таго, што ты напісаў, у Вайцюшкевіча і ў цябе асабіста?”\n(Камоцкі : ) “Мы сябруем і мы неяк прывыклі адзін з адным працаваць. І тады, калі мы пісалі “Паравіны году”, я неяк прапяваў сам сабе тое, што яму аддаю, але музыкі яму не паказваў, сваіх намётак не здавай: сам пішы! Вельмі прыемна зьдзіўляла, калі ён у некаторых выпадках адгадваў нейкія мэлядычныя хады. Значыцца, існуе паміж намі нейкае разуменьне. Вайцюшкевіч ужо проста радня нейкая мне!..”\n(Падбярэзкі: ) “Практычна тое ж пытаньне — а ці ня цесна вам з Камоцкім працаваць практычна на адным стылістычным агародзе — я задаў і Зьміцеру Вайцюшкевічу”.\n(Вайцюшкевіч: ) “На правакацыйнае пытаньне адкажу правакацыйна. Справа ў тым, што гэта ня мой агарод, агарод гэты быў прыдуманы даўно, прычым ня толькі сучаснымі беларускімі музыкамі, сучаснымі музыкамі Ўсходу і Захаду. А гэта была традыцыя, якая ішла, напэўна, ад Эдзі Рознэра, ад аркестра Фінбэрга і яшчэ шмат ад каго. Таму нічога новага я не зрабіў. Я вельмі рады, што Алесь Камоцкі нарэшце зрабіў такі крок, таму што гэта адказны такі момант у жыцьці кожнага артыста, — нарэшце пачаць працаваць зь людзьмі, з аркестрам, з рознымі інструмэнтамі, з эстэтыкай. Таму я вельмі ганаруся. Значыць, мы крочым правільна!”\n(Падбярэзкі: ) “І напрыканцы я не стрымаўся, пацікавіўся, чаму ж альбом атрымаў назву “Дах”? І пачуў у адказ, што быў я тут далёка не арыгінальны…”\n(Камоцкі : ) “Проста я так не люблю расказваць, чаму так, а ня гэтак атрымалася. Мной найчасьцей агучваецца такая версія: таму што да халеры часу заняло. “Дах”!”


Што такое перадатчык і яго тып? -Новасці-Пастаўшчык FMUSER FM / TV Broadcast\nДзякуй усім за чытанне! Я скажу вам перадатчык і яго тып з наступных 4 пунктаў:\nШто такое FM-перадатчык?\nШто такое FM-перадатчык (персанальная прылада)?\nУ электроніцы і тэлекамунікацыях перадатчык або радыёперадатчык - гэта электронная прылада, якая вырабляе радыёхвалі з антэнай. Перадатчык сам генеруе радыёчастотны пераменны ток, які падаецца на антэну. Пры ўзбуджэнні гэтым пераменным токам антэна выпраменьвае радыёхвалі.\nПерадатчыкі з'яўляюцца неабходнымі складнікамі ўсіх электронных прылад, якія маюць зносіны па радыё, такіх як станцыі радыё- і тэлевізійнага вяшчання, сотавыя тэлефоны, рацыі, бесправадныя кампутарныя сеткі, прылады з падтрымкай Bluetooth, адчыняльнікі дзвярэй гаража, двухбаковае радыё ў самалётах, караблях, касмічны карабель, радыёлакацыйныя апараты і навігацыйныя маякі. Тэрмін "перадатчык" звычайна абмяжоўваецца абсталяваннем, якое генеруе радыёхвалі для мэт сувязі; альбо радыёлакацыі, напрыклад радыёлакацыйныя і навігацыйныя перадатчыкі. Генератары радыёхваляў для ацяплення альбо ў прамысловых мэтах, такія як мікрахвалевыя печы альбо дыятэрмія, звычайна не называюцца перадатчыкамі, хоць яны часта маюць падобныя ланцугі.\nТэрмін у народзе выкарыстоўваецца больш канкрэтна для абазначэння вяшчальніка, перадатчыка, які выкарыстоўваецца ў эфіры, як у радыёперадатчыку FM або тэлевізійным перадатчыку. Такое выкарыстанне звычайна ўключае як перадатчык, так і антэну, і часта будынак, у якім ён размешчаны.\nПерадатчык можа быць асобнай часткай электроннага абсталявання альбо электрычнай ланцугом у іншай электроннай прыладзе. Перадатчык і прыёмнік, аб'яднаныя ў адзін блок, называюцца прыёмаперадатчыкам. У тэхнічных дакументах тэрмін перадатчык часта скарачаюць "XMTR" або "TX". Прызначэнне большасці перадатчыкаў - радыёсувязь інфармацыі на адлегласці. Інфармацыя прадастаўляецца перадатчыку ў выглядзе электроннага сігналу, напрыклад, гукавога (гукавога) сігналу з мікрафона, відэа (тэлевізійнага) сігналу з відэакамеры або ў бесправадных сеткавых прыладах лічбавага сігналу з кампутара . Перадатчык аб'ядноўвае інфармацыйны сігнал, які будзе перадавацца, з радыёчастотным сігналам, які генеруе радыёхвалі, які называецца сігналам носьбіта. Гэты працэс называецца мадуляцыяй. Інфармацыя можа быць дададзена да носьбіта некалькімі рознымі спосабамі, рознымі тыпамі перадатчыкаў. У перадатчыку амплітуднай мадуляцыі (АМ) інфармацыя дадаецца ў радыёсігнал, змяняючы яго амплітуду. У перадатчык частотнай мадуляцыі (FM) ён дадаецца, нязначна змяняючы частату радыёсігналу. Таксама выкарыстоўваюцца многія іншыя віды мадуляцыі.\nРадыёсігнал ад перадатчыка падаецца на антэну, якая выпраменьвае энергію ў выглядзе радыёхваляў. Антэна можа быць закрыта ўнутры корпуса альбо прымацавана да вонкавага боку перадатчыка, як у партатыўных прыладах, такіх як мабільныя тэлефоны, рацыі і адчыняльнікі гаражных дзвярэй. У больш магутных перадатчыках антэна можа быць размешчана ўверсе будынка альбо на асобнай вежы і падлучана да перадатчыка лініяй падачы, гэта значыць лініяй перадачы.\nПерсанальны FM-перадатчык - гэта маламагутны FM-радыёперадатчык, які транслюе сігнал з партатыўнай гукавой прылады (напрыклад, MP3-плэера) на стандартнае FM-радыё. Большасць з гэтых перадатчыкаў падключаецца да раздыма для навушнікаў прылады, а затым транслюе сігнал на частаце FM-дыяпазону, так што яго можа падхапіць любое суседняе радыё. Гэта дазваляе партатыўным гукавым прыладам выкарыстоўваць больш гучную ці лепшую якасць гуку хатняй аўдыясістэмы або аўтамабільнай стэрэасістэмы, не патрабуючы праваднога злучэння. Яны часта выкарыстоўваюцца ў аўтамабілях, але могуць быць і ў фіксаваных месцах, такіх як трансляцыя з камп'ютэрнай гукавой карты па ўсім будынку.\nБудучы маламагутнымі, большасць перадатчыкаў звычайна мае кароткі дыяпазон 100-300 метраў у залежнасці ад якасці прымача, перашкод і вышыні. Звычайна яны вяшчаюць на любой частоце FM ад 30 да 100 МГц у большасці краін свету, 87.5 - 108.0 МГц у Японіі, 76.0 - 95.0 МГц у Расіі і 65.0 - 74.2 МГц у ЗША і Канадзе.\nПерсанальныя FM-перадатчыкі звычайна выкарыстоўваюцца як абыходны шлях для прайгравання партатыўных гукавых прылад на аўтамабільных радыёпрыёмніках, якія не маюць дапаможнага раздыма "AUX" або Bluetooth-сувязі. Яны таксама выкарыстоўваюцца для трансляцыі стацыянарнай крыніцы гуку, напрыклад, кампутара ці тэлевізара, вакол дома. Яны таксама могуць быць выкарыстаны для маламагутнага вяшчання і пірацкага радыё, але толькі для вельмі абмежаванай аўдыторыі ў непасрэднай блізкасці. Яны таксама могуць быць выкарыстаны ў якасці "размаўлялага знака" пры продажы нерухомасці ці таму падобнага\nДва радыёперадатчыкі ў адной вобласці, якія спрабуюць перадаць на адной частоце, будуць перашкаджаць адзін аднаму, выклікаючы сапсаваны прыём, таму ні адна з перадач можа быць атрымана дакладна. Умяшанне ў радыёперадачы можа мець не толькі вялікія эканамічныя выдаткі, але і небяспеку для жыцця (напрыклад, у выпадку ўмяшання ў экстраную сувязь альбо ў кіраванне паветраным рухам).\nПа гэтай прычыне ў большасці краін выкарыстанне перадатчыкаў строга кантралюецца заканадаўствам. Перадатчыкі павінны мець ліцэнзію ўрада ў адпаведнасці з рознымі класамі ліцэнзій у залежнасці ад выкарыстання, напрыклад, вяшчання, марскога радыё, паветранага дыяпазону, аматарскага рэжыму і абмежаваны на пэўныя частоты і ўзроўні магутнасці. Орган пад назвай Міжнародны саюз электрасувязі (МСЭ) размяркоўвае дыяпазоны частот у радыёчастотным спектры для розных класаў карыстальнікаў. У некаторых класах кожнаму перадатчыку даецца унікальны пазыўны, які складаецца з радка літар і лічбаў, якія павінны выкарыстоўвацца ў якасці ідэнтыфікатара пры перадачах. Аператар перадатчыка звычайна павінен мець дзяржаўную ліцэнзію, такую як агульная ліцэнзія аператара радыётэлефоннай сувязі, якая атрымліваецца шляхам здачы тэсту, які дэманструе належныя тэхнічныя і юрыдычныя веды бяспечнай эксплуатацыі радыё.\nВыключэнні з вышэйзгаданых правілаў дазваляюць неліцэнзійнае выкарыстанне маламагутных перадатчыкаў малой далёкасці ў спажывецкіх таварах, такіх як сотавыя тэлефоны, бесправадныя тэлефоны, бесправадныя мікрафоны, рацыі, прылады Wi-Fi і Bluetooth, адчыняльнікі дзвярэй гаража і маніторы. У ЗША яны падпадаюць пад дзеянне часткі 15 правілаў Федэральнай камісіі па сувязі (FCC). Нягледзячы на тое, што імі можна кіраваць без ліцэнзіі, гэтыя прылады, як правіла, перад продажам павінны быць ухвалены тыпам.\n--LPFM And Вялікая магутнасць FM-перадатчык\nЗвычайная FM-станцыя прапускае тысячы ват. Гэты ўзровень магутнасці азначае, што станцыі трэба шмат дарагога перадавальнага абсталявання, а таксама даволі значную антэну. Пры такім узроўні магутнасці можа выйсці ў эфір асноўная FM-станцыя ў эфіры мільёна долараў, і яна можа ахопліваць цэлыя гарадскія раёны.\nУ гэтага ўзроўню інвестыцый ёсць некалькі пабочных эфектаў. Па-першае, стварэнне FM-станцыі можа дазволіць сабе толькі суб'ект гаспадарання альбо надзвычай заможны чалавек, і пры неабходнасці станцыя павінна кіравацца дзелавой логікай, каб пакрыць высокія эксплуатацыйныя выдаткі. Гэта абмяжоўвае творчы патэнцыял і абцяжарвае магчымасць малых арганізацый і асоб атрымліваць паветраны час.\nСтанцыя LPFM распрацавана, каб дазволіць прыватным асобам і невялікім арганізацыям валодаць і кіраваць радыёстанцыямі па самых розных некамерцыйных прычынах. Станцыя LPFM - гэта перадатчык магутнасцю 10 або 100 Вт. Гэты ўзровень магутнасці дае радыус дзеяння станцыі прыблізна ў 3.5 км (5.6 км). Перадатчык такога памеру і яго антэна могуць каштаваць ад 2,000 да 5,000 долараў. У горадзе дыяпазон перадатчыка LPFM можа ахопліваць мноства людзей, і ён можа цалкам ахопліваць цэлы раён ці населены пункт. Уладальнік / аператары FM-радыёстанцый малой магутнасці могуць сярод іншага ўключаць:\n● Рэлігійныя групы\n● Мясцовыя кварталы\n● паркі забаў\n● Школьныя станцыі, якія спансуе PTA, для бацькоў, якія збіраюць і вывозяць дзяцей\n● Этнічныя арганізацыі, якія жадаюць стварыць праграмаванне на замежных мовах\n● Дарожкі для гоначных дарог і паркоўкі, як пашырэнне гукавой сістэмы\n● Універсітэты занадта новыя альбо раней не маглі атрымаць ліцэнзію на поўную магутнасць\n● Інфармацыя пра расклад кінатэатра\n● Міждзяржаўныя прыпыначныя пункты адпачынку\n● Сярэднія школы\nПапярэдняя:Увядзенне і агляд сістэмы FMUSER-STL\nдалей:Тлумачана 4 простыя схемы FM-перадатчыка


Понтэ Векіё Італія 2015/2016\nКрыж адзін з найстарэйшых мастоў у Еўропе: Понтэ Векіё ва Фларэнцыі, Італія\nАпублікавана by Marjorie McAtee, Writer\nПонтэ Векіё гэта самы стары мост у Фларэнцыі, Італія, і, магчыма, адным з самых яркіх у гісторыі і знешні выгляд. Гэта было вакол, па меншай меры 996, і, магчыма, быў пабудаваны рымлянамі.\nДа 1218, Понтэ Векіё быў адзіны мост праз раку Арно, якая праходзіць праз Фларэнцыю. Па крайняй меры два паводкі вывезлі Понтэ Векіё, але існуючы мост ўзыходзіць да 1345 года, калі горад Фларэнцыя рэканструяваны яго ў другі раз. Понтэ Векіё выжыў Другой сусветнай вайны некранутым, і гэта быў адзіны мост у Фларэнцыі не знішчаны нацыстамі падчас іх 4 жніўня 1944 адступленне ад сіл саюзнікаў. Замест таго, каб знішчыць Понтэ Векіё, адыходзяць салдаты знішчылі будынка на абодвух канцах моста, запячатаў яго ў рух, але пакінуць яго цэлым і цэлым. Яшчэ адно паводка, у 1966 годзе, не ўдалося знішчыць адзін з найстарэйшых мастоў у Еўропе.Понтэ Векіё быў рэканструяваны некалькі ў 1565 годзе, калі Козимо I дэ Медычы і Джорджа Вазари пабудаваны калідор Вазари вышэй крам ювеліраў, размешчаных там. Сем'і Медычы, які кіраваў Фларэнцыі ў той час, нядаўна пераехаў з Палацо Векіё да Палацо Піт, і яны хацелі, каб мець магчымасць перасякаць мост Понтэ Векіё ў Палацо Уффици. Яны таксама хацелі, каб пазбегнуць змешвання з простага народа. Вазари калідора дазволіла ім гэта зрабіць.Купцы hawked свае тавары на Понтэ Векіё з 13-га стагоддзя. Гарбары, мяснікі і гандляры рыбай то гандлявалі ў крамах па мосце, але яны зрабіліся ненавіснымі месцы ўсё так дрэнна, што ў 1593 годзе, Фердынанд I пастанавіў, што толькі ювеліраў і залатых спраў майстра павінна быць дазволена гандляваць там. Сёння, Фларэнцыі лепшых ювеліраў ўсё яшчэ ў бізнэсе на Понтэ Векіё, хоць яны замыкаюць магазінаў па начах за тоўстымі, вісячы замак аканіцы.\nПонтэ Векіё Італія Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьна Понтэ Векіё ІталіяПонтэ Векіё з'яўляецца адкрытым небам прыцягнення, лепшыя наведаў, калі Надвор'е ясная і цёплая. Паколькі Понтэ Векіё настолькі вядомы, гэта забалочаныя з турыстамі падчас пікавых месяцаў паездкі разгар лета, так што ехаць туды вясной ці восенню для лепшага вопыту. Сувеніры, прадметы мастацтва і ювелірныя вырабы на продаж у крамах па Понтэ Векіё, але яны дарагія.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаЛегенда абвяшчае, што пары, якія надаюць Вісячы замок на мост і кінуць ключ у раку будзе назаўсёды звязаны ў каханні. Гэтая практыка паўстала толькі нядаўна, але гэта забаронена па горадзе пастановы і караецца па 50-еўра штрафу. Калі ласка, устрымайцеся ад мацавання замкаў на Понтэ Векіё. Замкі назапашвацца і ў канчатковым выніку павінны быць выдаленыя, і ліквідацыю ўрону структуры моста.\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. Msn Апартаменты Фларэнцыі\nГатэль размяшчаецца ў цэнтры Фларэнцыі, Msn Кватэры Фларэнцыя знаходзіцца ў некалькіх хвілінах хады ад Campanile Джотто, музей Барджелло і Сады Баболі. Наваколлі ... 0 міль\nПрама побач з Понтэ Веккьо гэты гатэль знаходзіцца ў ідэальным становішчы для неадкладнага доступу пешшу да ўсіх асноўных славутасцяў Фларэнцыі, ... 0 міль\nСтварэнне імгненных локшына рамэн дома не надта цікава, але наведаць Momofuku Андо Імгненнае Ramen музей у Асацы, Японія і зрабіць іх возьме на зусім іншы вопыт. Тут Вы атрымліваеце стаць часткай імгненнага плячэй працэс прыняцця, справа ад нуля. Гук цікава? Ну вось вы самі сабе кухары, праектаванне новых любімая локшына і эксперыментаваць з рознымі густамі. Momofuku Андо Імгненнае Ramen музеі прадстаўлена шырокая калекцыя імгненны плячэй прадаюцца на працягу стагоддзяў. З ўпаковачныя матэрыялы тыпу імгненнага локшына, усё на дысплеі. Хаця ...3106 міль.\nУ суправаджэнні ўласным прыватным кіраўніцтве, атрымліваць асалоду ад індывідуальны падыход, як вы падарожнічаеце ў стылі праз Пэруджы. Палюбуйцеся Маджорэ фантан, гатычная Базыліка Сан ...0.19 міль via Florence.\nВопыт Фларэнцыю днём з родным фларэнтыец, які навучыць вас, як стварыць прыгожыя фатаграфіі ў горадзе, дзе Рэнесанс быў ...0.19 міль via Florence.\nФларэнцыя Горад хоп-хоп па-оф тур\nУ рамантычнай рэгіёне Таскана знаходзіцца жамчужына горада эпохі Адраджэння ў Фларэнцыі. Акружаны горнай ланцугу Апенин ён ляжыць у урадлівай ...\nПачынаючы з $ 25,27 на чалавека.\nПонтэ Векіё Італія Відэа\nLonely Planet Італіі Кіраўніцтва краіны\nРык Стивс "Фларэнцыі і Тасканы 2011\nСто і адзін выдатны малых гарадоў Італіі\nПонтэ Векіё - ItalyGuides.it\nФларэнцыя, Італія, прызначэння Primo зімой - NYDailyNews.com (newspaper)\nФларэнцыя пешаходная экскурсія: Oltrarno і Сан-Миниато - NationalGeographic.com (magazine)\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "Понтэ Векіё Італія":


https://spring96.org/be/news/107736 2022 2022-05-17T15:14:41+0300 2022-05-17T15:14:41+0300 2022-05-27T20:18:50+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/spring-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАнонс праграмы на 17 траўня:\nПадзея: Праваабарончы цэнтр “Вясна” ўганараваны прэміяй The Albie Awards 2022. Сярод намінантаў ёсць прадстаўнікі з Цэнтральнай Афрыкі, Філіпін, Кеніі, а таксама арганізацыя, якая працуе з пацярпелымі ад Дарфурскага канфлікту, дзе загінула некалькі соцень тысяч чалавек. Чым жа беларуская “Вясна” адметная і як яна сама ўспрымае такую ўзнагароду? Распавядае праваабаронца Наталля Сацункевіч.\nКаментар: Набліжаецца Дзень палітвязня. Яго абвесціў Праваабарончы цэнтр “Вясна”, а дата 21 траўня абрана невыпадкова — год таму ў калоніі памёр палітзняволены Вітольд Ашурак. Як можна далучыцца да Дня палітвязня і якія дзеянні можна зрабіць?\nАсоба: Мінула амаль тры месяцы, як праваабаронца з Маладэчна Алесь Капуцкі быў вызвалены з 60-суткавага арышту. Падчас зняволення Алесь шукаў апору у малітвах, бо з’яўляецца вернікам. Як спалучаецца канцэпцыя хрысціянскага прабачэння і дзейнасць праваабаронцаў па фіксацыі і абскарджванні рэпрэсій, бо нічога не павінна быць забыта?\n“Перад законам усе павінны быць роўныя. А наша трагедыя ў тым, што няма такой роўнасці…”, — адзначае Алесь Капуцкі.\n17.05.2022 Тэгі: грамадства, палітвязьні, праваабаронцы, правы чалавека


Працягваюцца суды над затрыманымі распаўсюднікамі ўлётак з заклікам да байкоту выбараў.\nСупрацоўнікі міліцыі затрымліваюць многіх людзей, якія агітуюць на вуліцах за байкот выбараў. Да суду, аднак, даходзіць не заўсёды. Гэта тлумачыцца тым, што бальшыня затрыманых — непаўнагадовыя школьнікі й студэнты. Імі займаюцца камісіі ў справах непаўнагадовых у мясцовых выканкамах.\nТыя ж, хто пасьля складаньня пратаколу за нібыта дапушчанае адміністрацыйнае правапарушэньне зьяўляюцца ў суд, каб атрымаць нейкае пакараньне, мусяць прыходзіць туды па некалькі разоў. Самая распаўсюджаная прычына — няяўка ў судовае паседжаньне міліцыянтаў. Бязь іхных паказаньняў судзьдзя ня мае права выносіць судовае рашэньне.\nТак было й сёньня — з гэтае прычыны быў перанесены разгляд адміністрацыйнае справы студэнта Зьмітра Касьпяровіча. Ён быў затрыманы двойчы — 17 і 28 верасьня — за тое, што раздаваў газэту "Наша Свабода".\nКожны раз, каб прыйсьці ў суд, студэнт вымушаны прасіць дазволу ў выкладчыкаў на пропуск заняткаў. Гаворыць Зьміцер Касьпяровіч:\n(Касьпяровіч: ) "Супрацоўнікі міліцыі абыходзіліся са мной даволі ветліва, карэктна. Прадставіліся і спасылаліся на нейкі загад затрымліваць людзей, у якіх ёсьць газэты. Але патлумачыць штосьці канкрэтна яны не маглі.\nДругі раз было больш жорстка. Ужо ніхто не прадстаўляўся, у затрыманьні ўдзельнічалі яшчэ нейкія спэцыяльна прывезеныя статысты – хлопчыкі-стажоры. Пасадзілі ў клетку ў варанок. Другі раз затрымалі мяне за тое, што я пачаў абурацца: за што затрымліваюць Стася Івашкевіча, а газэту ў той час я не распаўсюджваў, таму гэта проста сьмешна."\nСудзьдзя Руслан Казадаеў перанес разгляд справы на 12 кастрычніка.\nА другі затрыманы, Андрэй Бабаеўскі, сёньня прыйшоў у Савецкі суд ужо трэці раз, але зноў безвынікова. Міліцыянты чарговы раз прайгнаравалі судовыя позвы. Толькі ў Савецкім судзе з гэтае прычыны марудзяцца яшчэ сем аналягічных адміністрацыйных справаў. Падобная карціна ў Ленінскім і ў Партызанскім судох Менску.


Яе крэда — вучыцца — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n04.12.2015 postawy195Комментариев нет\nШто абавязкова будзе юрыстам, суддзя раённага суда Наталля Фёдараўна Жукава вырашыла яшчэ ў дзяцінстве, хоць вырасла ў сям’і ваеннаслужачых і сярод родных не было ніводнага прадстаўніка прававой сферы. Гадоў з 10 дзяўчынка зачытвалася кніжкамі з дэтэктыўнымі сюжэтамі, у якіх следчыя разблытвалі складаныя крымінальныя справы, а міліцыянеры, рызыкуючы жыццём, лавілі небяспечных злачынцаў. Героі гэтых твораў здаваліся ёй суперлюдзьмі, умацоўваючы мару быць падобнай на іх.\nЗакончыўшы пастаўскую СШ №3, Наталля паступіла на завочнае аддзяленне юрфака Гуманітарна-эканамічнага недзяржаўнага інстытута ў Мінску. І ўжо з другога курса пачала працаваць па спецыяльнасці — юрысконсультам на Пастаўскім кансервавым заводзе. У 2000 годзе, пасля атрымання дыплома аб вышэйшай адукацыі, перайшла ў суд кансультантам. Пазней была залічана ў рэзерв кадраў, а затым паспяхова здала кваліфікацыйны экзамен на пасаду суддзі, якую займае з 2008 года. Нягледзячы на тое, што прайшло ўжо нямала часу, яна і сёння выдатна памятае сваю першую справу, якую давялося разглядаць.\n— Гэта быў адміністрацыйны матэрыял па артыкуле 17.3, частка 3 у адносінах да жанчыны, што знаходзілася ў нецвярозым стане ў грамадскім месцы, — расказвала Наталля Фёдараўна. — Яго мне ўручыў старшыня суда Пастаўскага раёна Анатолій Віктаравіч Карытка ў першы дзень работы суддзёй пасля віншаванняў калектыву. Вельмі хвалявалася, калі вяла судовы працэс. Адна справа прысутнічаць на пасяджэннях у калег і назіраць за тым, як выносяць рашэнне яны. І зусім іншая — самой прыняць канчатковае рашэнне, паставіць пад ім уласны подпіс. Гэта вельмі адказны крок. Тут трэба быць справядлівай, улічыць усе “за” і “супраць”.\nНават сёння, праз столькі гадоў работы, выносячы прыгавор падсуднаму, яна хвалюецца, бо разумее: нярэдка росчыркам пяра вырашае далейшы лёс чалавека. А іх, лёсаў, за судовую практыку было нямала. Толькі за першае паўгоддзе 2015 года Н. Ф. Жукава разгледзела 19 крымінальных, 101 грамадзянскую і 146 адміністрацыйных спраў. Пры тым што ў апошні час у краіне назіраецца тэндэнцыя да змяншэння іх колькасці ў судах. І хоць нагрузка на суддзяў крыху знізілася, работы па-ранейшаму вельмі шмат.\n— Наша прафесія настолькі складаная, што трэба дасканала ведаць не толькі заканадаўства і тыя змены, якія ў ім адбываюцца, але і ўсю нарматыўна-прававую базу, вывучаць кожнае грамадзянскае пытанне, унікаць у сутнасць праблемы, якой у дадзены момант займаешся, — працягвала мая суразмоўца. — Таму часам вымушана заставацца пасля работы, працаваць дома ў выхадныя дні. Тым не менш пра тое, што стала суддзёй, не шкадую. Гэта быў усвядомлены выбар: я ведала, што мяне чакае. Яшчэ з’яўляючыся кансультантам, даводзілася замяняць сакратара судовага пасяджэння, пісаць пратаколы, весці прыём грамадзян.\nСваімі настаўнікамі Наталля Фёдараўна лічыць у першую чаргу Анатолія Віктаравіча Карытку і былую калегу Ганну Уладзіміраўну Рамановіч, якая ўжо на пенсіі. Кажа, яны ніколі не адмахваліся, калі звярталася па дапамогу, як бы ні былі занятыя, раілі, падказвалі. Вельмі добра адзываецца і пра астатніх работнікаў суда, маўляў, яго дружнаму калектыву могуць пазайздросціць многія арганізацыі. Таксама з цеплынёй успамінае свайго першага сакратара судовых пасяджэнняў Алену Леанардаўну Жалубоўскую. Маючы вялікі вопыт работы, яна дапамагала і накіроўвала маладую суддзю.\nЦяпер Наталля Фёдараўна сама можа быць настаўнікам для маладых і нявопытных. Тым не менш вырашыла, што трэба яшчэ падвучыцца. Летась паступіла ў Інстытут кіраўніцкіх кадраў Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Праз год павінна атрымаць дыплом па спецыяльнасці “Дзяржаўнае кіраванне і права”.\n— Час не стаіць на месцы, трэба павышаць свой прафесійны ўзровень, — упэўнена яна. — Веды, якія даюць у акадэміі, асабліва па эканоміцы, неабходны мне пры разглядзе спраў. Спатрэбяцца яны і ў будучым для паспяховай кар’еры.


Выстава «Часопісу сатыры і гумару „Вожык“ – 75!» - НИО | НИО\nШтогод пры падтрымцы Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь на розных пляцоўках горада ладзяцца выставы гумарыстычнага малюнка і карыкатуры: як персанальныя, так і калектыўна-тэматычныя. І ўсе яны самым цесным чынам звязаны з адзіным у рэспубліцы літаратурна-мастацкім выданнем у галіне сатыры і гумару – часопісам «Вожык». Так, аўтары персанальных выстаў (член Беларускага саюза мастакоў, заслужаны дзеяч мастацтваў БССР Сяргей Волкаў; член Беларускага саюза журналістаў, мастак-карыкатурыст часопіса «Вожык» Аляксандр Каршакевіч; член Беларускага саюза мастакоў, Беларускага саюза журналістаў, мастацкі рэдактар газеты «Рэспубліка» Мікалай Гіргель; вядомы беларускі мастак, сябра Саюза мастакоў Беларусі, аглядальнік і мастак газеты «СБ — Беларусь сегодня» Алег Карповіч) з’яўляюцца ў той жа час даўнімі сябрамі і пастаяннымі аўтарамі выдання. У юбілейны для гумарыстычнага часопіса год было вырашана арганізаваць экспазіцыю, якая пакажа і гісторыю, і сучаснасць праз карыкатуры яго аўтараў.\nНаведвальнікі выставы змогуць азнаёміцца з першымі нумарамі знакамітага баявога выдання – агітплаката «Раздавім фашысцкую гадзіну», які пачаў выходзіць у 1941 годзе і пераемнікам якога стаў часопіс «Вожык». У афармленні агітплаката актыўны ўдзел прымалі беларускія мастакі-прафесіяналы З. Азгур, А. Шаўчэнка, Б. Звінагродскі, Д. Красільнікаў і таленавіты гомельскі малады мастак-самавучка В. Букаты, што загінуў у росквіце творчых сіл пры выкананні баявога задання. На старонках выдання важнае месца займала самая разнастайная па тэматыцы палітычная карыкатура. Гэта і вострыя малюнкі, якія высмейвалі звар’яцелага Адольфа Гітлера, і шматфігурныя сюжэтныя кампазіцыі аб гора-заваёўніках, і, вядома, сатырычны плакат, што звычайна выконваўся ў дзве-тры фарбы і змяшчаўся на галоўнай паласе.\nУсё лепшае, што створана беларускімі мастакамі-карыкатурыстамі, прайшло праз «Вожык». За 75 гадоў свайго існавання часопіс быў і стартавай пляцоўкай для пачаткоўцаў, і ўдзячнай гумарыстычнай арэнай для прафесіяналаў. Таму асноўны змест экспазіцыі – карыкатуры, гумарыстычныя малюнкі, шаржы аўтараў часопіса розных гадоў і рознай тэматыкі. Будуць прадстаўлены творы такіх вядомых майстроў, як Алег Папоў, Аляксандр Каршакевіч, Сяргей Волкаў, Алег Гуцол, Пётр Козіч, Вікенцій Пузанкевіч, Павел Гарадцоў (Шычко), Анатоль Гармаза і інш. Многія з іх прымуць непасрэдны ўдзел у адкрыцці выставы «Часопісу сатыры і гумару „Вожык“ – 75!».\nпа матэрыялах РВУ «Выдавецкі дом „Звязда“»


Тэмы цэнтралізавынага тэставання па беларускай мове: марфемная будова слова\n19:19 28 мая 2020\n11:58 24.04.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nРаздзел навукі аб мове, у якім вывучаецца састаў слоў і спосабы іх утварэння, называецца словаўтварэнне.\nМарфема – гэта найменьшая частка слова, якая мае лексічнае або граматычнае значэнне.\nСловы, якія могуць змяняцца, складаюцца з асновы і канчатка. Нязменныя словы складаюцца толькі з асновы. У аснову ўваходзяць прыстаўка, корань, суфікс і постфікс. Корань – гэта галоўная частка слова. У слове можа быць некалькі прыставак і суфіксаў, а таксама некалькі каранёў.\nАснова слова і канчатак\nАснова слова змяшчае ў сабе яго лексічнае значэнне. Асновы падзяляюцца на вытворныя, невытворныя і ўтваральныя.\nКанчатак служыць для ўтварэння розных формаў слова і сувязі слоў у словазлучэннях і сказах: наш-ага клас-а, у наш-ым клас-е.\nУ розных часцінах мовы канчатак выражае розныя граматычныя значэнні:\nназоўнік – лік, склон;\nпрыметнік – род, лік, склон;\nдзеяслоў (цяп. і буд. ч.) – асоба, лік; (прош. ч.) – род, лік.\nНулявы канчатак не выражаецца гукамі. Вызначыць яго можна, сапаставіўшы формы аднаго і таго ж слова: клас, клас-а, клас-у і г.д.\nУ корані слова заключаецца лексічнае значэнне слова, якое будзе агульным для ўсіх слоў, утвораных ад яго. Словы, якія маюць адзін і той жа корань, называюцца аднакаранёвымі (роднаснымі). Літары ў корані могуць чаргавацца: мора – марскі, вада - вадзяны.\nНекаторыя карані заўсёды ўжываюцца толькі з прыстаўкамі і суфіксамі:\n-у-: абуць, разуць;\n-вул-: вуліца, завулак.\nАстатнія карані называюцца свабоднымі і могуць як спалучацца з іншымі марфемамі, так і ўжывацца без іх.\nСустракаюцца аманімічныя карані, у якіх супадае напісанне і гучанне, але рознае лексічнае значэнне: марскі – марыць.\nПрыстаўка знаходзіцца перад коранем і служыць для ўтварэння новых слоў той жа самай часціны мовы, што і ўтваральнае слова, або формаў слоў. У слове можа быць некалькі прыставак: па-ходзіць, вы-на-ходзіць.\nУ некаторых слоў прыстаўкі зліліся з коранем і не выдзяляюцца як асобныя марфемы: абавязак, аблічча, дастаць, навалачка, ненавідзець.\nСуфікс знаходзіцца пасля кораня і служыць для ўтварэння новых слоў і розных формаў аднаго і тагож слова: дом – дам-аш-н-і, кацяня (Н. скл.) – кацян-яц-і (Р. скл.). У адным слове можа быць некалькі суфіксаў.\nПостфікс стаіць напрыканцы слова, пасля канчатка або формаўтваральнага суфікса:\n-ся (-ца, -цца): павіталіся, накрыцца, накрыецца;\n-сьці (-сь): кагосьці, кагось;\nМарфема, якая знаходзіцца паміж каранямі ў складаных словах, называецца злучальнай галоснай або інтэрфіксам: лесапаласа. Злучальнымі могуць быць галосныя а, е, і, я і гукаспалучэнні ох, ух: двухпавярховы. Яна не мае ні лексічнага, ні граматычнага значэння.\nБеларуская мова, ЦТ, Цэнтралізаванае тэсціраванне


Пераказ У Залессі на беларускай мове | Кароткі змест\nМы былі ў Залессі, былым маёнтку славутага Міхала Агінскага. Залессе – адна з самых паэтычных мясцін нашай радзімы. Сучаснікі лічаць гэты кут прыгожым і маляўнічым.\nТой асенні прыгожы дзень выдаўся цёплым і пахмурным. Лісце ляжала пад нагамі тоўстым стракатым дываном. Прыемна было хадзіць па ім, варушыць ліставыя сумёты. Восень надавала ўсяму, што мы бачылі вакол, лёгкі налёт чысціні, празрыстасці і журбы. Магутныя прысады клёнаў і ліп ішлі да ракі, туліўся ў зарасніках старажытны дом са свечкамі калон, свяціліся сажалкі. Была асаблівая музычнасць, ціхая песня ва ўсім: у плёску вады, у шолаху лісця, у парывах ветру.\nЁсць мелодыі, якія чуеш так часта, што пачынаеш грэбаваць імі. Але колькі б ты ні слухаў паланэз Міхала Агінскага «Развітанне з Радзімай», ён застанецца блізкі і дарагі твайму сэрцу. Гэта мелодыя заўсёды будзе закранаць самыя глыбінныя струны душы.


Расейскага журналіста Івана Галунова адправілі пад хатні арышт\n08 чэрвень 2019, 22:52\nІван Галуноў у судзе\nНікулінскі суд Масквы абраў меру стрыманьня для журналіста выданьня «Медуза» Івана Галунова, затрыманага 6 чэрвеня. Яго адправілі пад хатні арышт да 7 жніўня. Суд забараніў Галунову карыстацца сродкамі сувязі і зносіцца зь іншымі фігурантамі справы.\nНа думку сьледзтва, Галуноў можа схавацца ад сьледзтва — ён не жыве на месцы рэгістрацыі, мае пашпарт для выездаў за мяжу. Пракурор прасіў арыштаваць Галунова на 2 месяцы.\nДа вынясеньня прысуду, падчас пратакольнага здыманьня, Галуноў падзякаваў усім за падтрымку. «Ня думаў, што буду прысутнічаць на сваёй сьмерці», — сказаў ён.\n«Я ніколі ў жыцьці не ўжываў наркотыкаў», — сказаў Галуноў на пасяджэньні суду. «Пра тое, што справа тычыцца наркотыкаў, я даведаўся толькі з таблічкі ў кабінэце апэратыўнага ўпаўнаважанага», — дадаў Галуноў.\nПаводле яго, крымінальны перасьлед зьвязаны з расьсьледаваньнямі ў галіне пахавальнай індустрыі. «Гэта з прычыны пахавальнага бізнэсу. Мне ішлі пагрозы», — заявіў ён.\nЖурналісту выставвілі абвінавачаньне ў замаху на збыт наркотыкаў у буйным памеры. Кіраўнік Міжнароднай праваабарончай групы «Агора» Павел Чыкаў апублікаваў тэкст пастановы аб прыцягненьні Галунова ў якасьці абвінавачанага. У пастанове гаворыцца, што Галуноў купіў два скруткі з 3,56 г мэфэдрону і тры скрутка з 5,42 г какаіну. Паводле вэрсіі паліцыі, какаін журналіст захоўваў дома, а мэфэдрон насіў з сабой у заплечніку, каб потым прадаць. З гэтымі скруткамі, сьцьвярджаюць паліцыянты, яго і затрымалі днём 6 чэрвеня.\nАдпаведны артыкул Крымінальнага кодэксу Расеі прадугледжвае пазбаўленьне волі на тэрмін ад 10 да 20 гадоў.\nПерад будынкам суду сабраўся натоўп людзей. Яны скандавалі «Свабоду!» і «Сёньня Галуноў, заўтра мы».\nРасейскага журналіста Галунова прывезьлі ў лякарню, сьледзтва хоча працягнуць затрыманьне да 72 гадзін\nРасейскаму журналісту «Медузы» Івану Галунову пагражае ад 10 да 20 гадоў зьняволеньня\n11 000 чалавек падпісалі пэтыцыю з патрабаваньнем вызваліць журналіста Галунова\nМУС Расеі апублікавала дзевяць здымкаў з кватэры затрыманага журналіста. Восем зь іх — фэйк. ФОТА\nУ Маскве затрымалі журналіста, які расьсьледаваў карупцыю. Вінавацяць у распаўсюдзе наркотыкаў\nРасея практычна не атрымлівае даходаў ад продажу нафты\nЛукашэнка заявіў пра чатырох памерлых з каранавірусам\n10 станоўчых і 10 адмоўных вынікаў беларуска-расейскай інтэграцыі\nКолькасьць памерлых ад каранавірусу ў ЗША перавысіла 1000 за дзень\nСтаршыня Камітэту дзяржкантролю пракамэнтаваў справу арыштаванага журналіста Сацука


##### Гуляць казіно гульнявыя аўтаматы бясплатна – Thai Dragon Гульнявыя аўтаматы | Гуляць зараз GameArt.\nГуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Dragon Kings ад Betsoft тут игри слотс. Бясплатны гульнявы аўтамат Britains Got Talent ад Playtech гэта 5. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Crazy 80s ад Microgaming тут гуляць казіно гульнявыя аўтаматы бясплатна сайце.\nГуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Happy Holidays ад Microgaming. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Lucky Streak 3 ад Endorphina тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Stickers ад NetEnt тут на сайце. Бясплатны гульнявы аўтамат MacGyver ад Novomatic гэта -барабанны. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Tarot Fortune ад Playtech тут.\nГуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Rubies and Sapphires ад Cozy Games. Бясплатны гульнявы аўтамат Fruit Cocktail 2 ад Igrosoft гэта 5. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя карона гульнявыя аўтаматы бясплатна Starscape ад Microgaming тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Durga ад Endorphina тут на сайце.\nЗнайдзiце найлепшыя казiно ад Amatic Industries з самымi гуляць казіно гульнявыя аўтаматы бясплатна.\nГульнявыя аўтаматы Белатра гуляць гульнявы аўтамат Resident ад Igrosoft гэта 5 -барабанны аўтамат. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы African Sunset ад GameArt тут. Бясплатны гульнявы аўтамат The Angler гуляць казіно гульнявыя аўтаматы бясплатна Betsoft гэта 5 -барабанны. Спiс анлайн-казiно ад лепшых Amatic.\nБясплатны гульнявы аўтамат Aztec Warrior Princess ад Playn GO гэта 5. Бясплатны гульнявы шуляць Blue Dolphin ад Megajack онлайн Industries гэта 5. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Wild Stars ад Amatic Industries тут. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Wild Rockets ад NetEnt тут. Няма неабходнасцi спампаваць праграму казiно, можна гуляць адразу.\nБясплатны гульнявы аўтамат Wild 7 ад Amatic Industries гэта 5. Бясплатны гульнявы аўтамат Aristocats ад Endorphina гэта 5 -барабанны. Аўтаммты гульнявы аўтамат Slotfather ад Betsoft гэта 5 -барабанны аўтамат. Спiс анлайн-казiно ад лепшых Igrosoft. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Halloween Jack ад NetEnt тут. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Frankenstein ад NetEnt тут. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы The Bees ад Betsoft тут на сайце.\nСпiс анлайн-казiно ад лепшых Playtech. Знайдзiце найлепшыя казiно ад Playn GO з самымi выгаднымi бонусамi. Бясплатны гульнявы аўтамат 2Can ад Aristocrat гэта 5 -барабанны аўтамат з.\nЗнайдзiце найлепшыя казiно ад GameArt з самымi выгаднымi бонусамi пры. Знайдзiце слот-о-пол года казiно ад Microgaming з самымi выгаднымi. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя бясплатнч Blade ад Гуляць казіно гульнявыя аўтаматы бясплатна тут на сайце.\nТэги: гульнявыя аўтаматы онлайн бясплатна і на грошы Категории: гульня ў казіно онлайн\nБясплатны гульнявы аўтамат Hall of Gods ад NetEnt гэта 5 -барабанны. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Heist ад Betsoft тут на сайце. Спiс анлайн-казiно ад лепшых Betsoft. Знайдзiце найлепшыя казiно ад NetEnt з самымi выгаднымi бонусамi пры. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Royal Treasures ад Cozy Games тут на. Бясплатны гульнявы аўтамат Lost ад Betsoft гэта 5 -барабанны аўтамат з 3. Знайдзiце найлепшыя казiно ад Endorphina з самымi выгаднымi. Знайдзiце найлепшыя казiно ад Igrosoft з самымi выгаднымi бонусамi пры. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Starburst ад NetEnt тут на сайце.\nГуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Garage ад Igrosoft тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Xcalibur ад Microgaming тут на сайце. Бясплатны гульнявы аўтамат Gemscapades ад Betsoft гэта 5 -барабанны. Спiс анлайн-казiно ад лепшых GameArt. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Gems Stones ад Endorphina тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Chain Reactors ад Cozy Games тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Lets Go Fishn ад Aristocrat тут на. Бясплатны гульнявы аўтамат Island ад Igrosoft гэта 5 -барабанны аўтамат з. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Gunslinger ад Playn GO тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы True Illusions ад Betsoft тут на. Бясплатны гульнявы аўтамат Sweet Life ад Igrosoft гэта 5 -барабанны. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Out of This World ад Betsoft тут на.\nГуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы High Five ад Microgaming тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Island Vacation ад Casino Technology тут на сайце belarus- Паспрабуйце дэма-варыянт. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Rage to Riches ад Playn GO тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Bollywood Story ад NetEnt тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Gold Diggers ад Betsoft тут на. Знайдзiце найлепшыя казiно ад Playn GO з самымi выгаднымi бонусамi пры. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Avalon ад Microgaming тут на сайце.\nБясплатны гульнявы аўтамат Strolling Staxx Cubic Fruits ад NetEnt гэта 5. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Birds ад Betsoft тут на сайце. Гуляйце бясплатна на belarus- ➤ Спiс анлайн-казiно ад лепшых NetEnt. Бясплатны гульнявы аўтамат Bridesmaids ад Microgaming гэта 5 -барабанны. Бясплатны гульнявы аўтамат The Vikings ад Endorphina гэта 5 -барабанны. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Fruit Mania ад Playtech тут на сайце. Бясплатны гульнявы аўтамат Golden Dragon ад GameArt гэта 3 -барабанны. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Hot 27 ад Amatic Industries тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы After Night Falls ад Betsoft тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Thai Dragon ад GameArt тут на сайце. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы DareDevil ад Playtech тут на. Гуляйце бясплатна ў гульнявыя аўтаматы Albatross ад Casino Technology тут на сайце belarus- Паспрабуйце дэма-варыянт анлайн.