Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition духи, купить туалетную воду Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition оригинал с доставкой, отзывы, описание аромата\nГлавная / Каталог парфюмерии / Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition\nТуалетная вода Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition от Jennifer Lopez\nJennifer Lopez GLOW SHIMMER (L) test 50ml edt 0.00 BYN Под заказ\nJennifer Lopez GLOW SHIMMER (L) 50ml edt 0.00 BYN Под заказ\nТуалетная вода Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition в Минске\nВы можете заказать и купить оригинальную туалетную воду Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition в нашем интернет-магазине по телефонам ниже или оформив заказ через корзину:\nА также ознакомиться с ценами и описанием аромата Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition.\nСтавь лайк если тебе нравится аромат "Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition" от Jennifer Lopez\nУспомніць добра забытае старое ніколі не бывае лішнім. Можа быць, таму ў аснову водару Jennifer Lopez Glow Shimmer пакладзены кампаненты некалі папулярнай парфумы Glow. Новая версія цудоўнага водару стала яшчэ больш вытанчанай і спакуслівай: усярэдзіне флакона пераліваюцца тысячы іскрыстых бліскавак, гатовых упрыгожыць далікатную скуру сваёй уладальніцы, надаўшы яе вячэрняму туалету адмысловую пікантнасць. Водар Jennifer Lopez Glow Shimmer злучыў разам таямнічую магію дзівосных духоў і мігатлівы эфект "шиммера". Маленькія зорачкі, мігатлівыя ўсярэдзіне флакона, ашаломяць і патрасуць выдатную палову чалавецтва. Калі вы не абыякавыя да новых убораў, якія струменяцца сукенкам, далікатным шарфикам, што раздзімаюцца на лёгкім ветрыку, калі вашы цудоўныя ножкі ўпрыгожваюць дзівосныя лёгкія туфлікі на вытанчаным абцасіку - адважна выбірайце водар Jennifer Lopez Glow Shimmer. Калі на вечар вы запланавалі лёгкую вечарынку водар прыйдзецца вам як нельга дарэчы, падкрэсліць вашу асляпляльнасць і збянтэжыць госцяў. Вызначанае хараство надае флакону дэкаратыўныя ўпрыгожванне падвеска са стразамі Swarovski. Далікатная фруктова ванільная сумесь у спалучэнні з іскрыстым бляскам і стразамі на флаконе сапраўды непераадольная спакуса, якое стварае адчуванне свята.\nВы смотрите: Jennifer Lopez Glow Shimmer Limited Edition\nот 62.74 BYN\nот 113.88 BYN\nJennifer Lopez GLOW SHIMMER (L) test 50ml edt (артикул - 29276)\nJennifer Lopez GLOW SHIMMER (L) 50ml edt (артикул - 22426)


Заява праваабаронцаў Беларусі аб прызнанні 30 новых палітзняволеных\nhttps://spring96.org/be/news/107631 2022 2022-05-06T15:51:20+0300 2022-05-06T15:51:20+0300 2022-05-06T17:44:20+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/komment_illustr.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n6 траўня 2022г.\nАрцём Казлоўскі, асуджаны за паклёп па арт. 188 КК да абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nЮрый Церашкевіч, асуджаны па ч. 1 арт. 368 КК за абразу А.Лукашэнкі да 2 гадоў пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі;\nВіталь Рогач, узяты пад варту па абвінавачванні па “справе Зельцара”;\nАлег Якунін, асуджаны па арт. 341 КК да трох месяцаў арышту за два надпісы пра Лукашэнкі на фасадзе дома і прыпынку;\nПавел Фалькоўскі асуджаны па арт. 341 КК да трох месяцаў арышту за надпісы;\nАндрэй Сцепаненка, асуджаны па ч. 1 арт. 368 КК за абразу А.Лукашэнкі да 1 года і 6 месяцаў пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі;\nДзмітрый Панцялейка, асуджаны па арт. 370 КК (здзек над дзяржаўнымі сімваламі) за тое, што размясціў у сацыяльнай сетцы "ВКонтакте" малюнак свастыкі на фоне дзяржаўнага сцяга да 1 года пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі;\nЯн Алексейчыкаў, асуджаны па арт. 370 КК (здзек над дзяржаўнымі сімваламі) да 1 года пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі;\nСяргей Алейнікаў, асуджаны па арт. 370 КК (здзек над дзяржаўнымі сімваламі) да 1 года пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі;\nСвятлана Саўчанка, асуджана па арт. 339 КК за за тое, што сарвала замацаваны на аўтамабілі ўдзельніцы праўладнага аўтапрабегу сувенірны сцяг і нанесла некалькі ўдараў пластыкавым фагштокам сцяга па аўтамабілі, чым выказала абурэнне паводзінамі ўдзельнікаў прабегу;\nСяргей Карпеня, асуджаны па ч. 1 арт.368 КК за абразу А.Лукашэнкі да 2 гадоў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nКірыл Жыжэнскі асуджаны па ч. 1 арт. 368 КК за абразу А.Лукашэнкі да 1 года і 1 месяца калоніі;\nІрына Прыгава, узята пад варту па арт 341 і 339 КК за распаўсюд пратэснай сімволікі;\nДзмітрый Матусевіч, узяты пад варту па арт. 341 за антываенныя надпісы;\nВячаслаў Лютынскі, узяты пад варту па арт. 370 за знявагу дзяржаўных сімвалаў;\nАляксей Хількевич, узяты пад варту па абвінавачванні па арт. 191 КК (Перашкаджэнне ажыццяўленню выбарчых правоў, права на ўдзел у рэферэндуме, або рэалізацыі права заканадаўчай ініцыятывы грамадзян, або рабоце Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў, выбарчых камісій, камісій па рэферэндуме, камісій па правядзенні галасавання аб адкліканні дэпутата) за рассылку лістоў перад рэферэндумам з заклікам сумленна выконваць свае абавязкі;\nАляксандр Казакевіч, узяты пад варту па абвінавачванні па арт. 369 КК за абразу прадстаўніка ўлады;\nЯўген Галіч, узяты пад варту па арт. 203-1 КК (Незаконныя дзеянні ў дачыненні да інфармацыі аб прыватным жыцці і персанальных дадзеных) за перадачу дадзеных прадстаўнікоў улады ў медыя і арт. 369 КК за абразу прадстаўніка ўлады;\nГанна Кісялёва, узята пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК;\nМарына Маркевіч, узята пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК;\nВіктар Хімарода, узяты пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК;\nДзмітрый Зеленяк, узяты пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК і прадстаўніка ўлады па арт.369 КК;\nАляксандр Лаўрэнцьеў, узяты пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК і прадстаўніка ўлады па арт.369 КК;\nАндрэй Бяляўскі, узяты пад варту за абразу А.Лукашэнкі па арт. 368 КК;\nАрцём Ляшнеўскі, асуджаны па арт. 369 КК за абразу прадстаўніка ўлады да двух гадоў і 6 месяцаў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nСалім Мамедаў, асуджаны па арт. 364 КК за паведамленне з пагрозамі ў дачыненні да супрацоўніка міліцыі ў сацыяльнай сетцы, якое не магло быць рэальна прыведзена ў выкананне, да трох гадоў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nВячаслаў Шаблінскі, асуджаны па арт. 339 КК РБ ("Хуліганства") за надпісы на цюках саломы да абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nІлля Ганчарык, асуджаны па арт. 364 КК за адпраўленае са свайго мабільнага тэлефона ўчастковаму інспектару міліцыі паведамленне, якое не змяшчала пагрозаў, да 4 гадоў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nАндрэй Лугін, асуджаны па арт. 369 КК за абразу прадстаўніка ўлады да двух гадоў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nСяргей Канавалаў, асуджаны па арт. 369 КК за абразу прадстаўніка ўлады да двух гадоў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, накіраваны для адбыцця пакарання;\nНеадкладна вызваліць палітвязняў Арцёма Казлоўскага, Юрыя Церашкевіча, Віталя Рогача, Аляксея Хількевіча, Вячаслава Шаблінскага, Андрэя Сцепаненку, Аляксандра Казакевіча, Дзмітрыя Панцялейку, Яўгена Галіча, Кірыла Жыжэнскага, Ірыну Прыгаву, Яна Аляксейчыкава, Сяргея Алейнікава, Саліма Мамедава, Іллю Ганчарыка, Сяргея Карпеню, Ганну Кісялёву, Марыну Маркевіч, Віктара Хімароду, Арцёма Ляшнеўскага, Паўла Фалькоўскага, Алега Якуніна, Андрэя Лугіна, Дзмітрыя Матусевіча, Вячаслава Лютынскага, Сяргея Канавалава, Андрэя Бяляўскага, Аляксандра Лаўрэнцьева, Дзмітрыя Зеленяка, Святлану Саўчанка і спыніць крымінальны пераслед у дачыненні да іх.\n06.05.2022 Тэгі: крымінальны перасьлед, палітвязьні, заявы


БУРАУКІН ГЕНАДЗЬ - БУРАУКІН ГЕНАДЗЬ » Лучший белорусский Решебник\nБУРАУКІН ГЕНАДЗЬ - БУРАУКІН ГЕНАДЗЬ\nДзяцінства і юнацтва Генадзь Бураўкін нарадзіўся 28 жніўня 1936 года ў вёсцы Шуляціна, цяпер Тродавічы Расонскага раёна Віцебскай вобласці ў сям'і служачага ільнозавода. Бацька яго, Мікалай Сцяпанавіч, у гады Вялікай Айчыннай вайны быў у партызанах, пазней перайшоў лінію фронта, ваяваў у дзеючай арміі, быў цяжка паранены пад Ржэвам. Цяпер ён і маці паэта на пенсіі.\nВучыўся будучы паэт у Расонскай школе да восьмага класа, а потым у Полацку, куды пераехалі бацькі. Дзяцінства яго было цяжкім і змрочным, яно супала з пачаткам вайны. Генадзь Бураўкін успамінае:"Калі пачылася Вялікая Айчынная вайна мне была пяць гадоў. Бацька пайшоў на фронт, а маці засталася з намі. Страх за дзяцей, трывожная насцярожанасць, калі паблізу хаты з'яўляліся паліцаі, голад, нястачы – праз усё гэта прайшла маці паэта, Феадосія Ягораўна. Самае страшнае было наперадзе, калі зімой 1943-га года прыйшлі ў вёску карнікі, помсцячы сем'ям партызан і ўсім вяскоўцам. Карнікі выгналі людзей з хат, выстраілі перад кулямётам і доўга трымалі на холадзе. Мы стаялі на ўзгорку трымя радамі: першы рад мужчыны і дзяды, другі – заплаканыя жанчыны з малымі на руках і трэці – мы, каму шэсць – дзесяць – дванаццаць гадоў. На нас быў нацэлены кулямёт. Мы чакалі стрэлаў. Плачуць жанчыны, маўчаць дзяды. А стрэлаў усё няма. Пад вечар нас сагналі ў лазню на ўскрайку вёскі. Было цёмна і цесна. Для малых адвялі палок, мы сагрэліся на ім і пачалі валтузню, а маці нашы плакалі і чамусьці пачалі абдымацца. Я тады не ведаў, што дзверы лазні забіты цвікамі, што лазня абкладзена саломай і паліцаі пайшлі шукаць бянзіну. Я тады многае не разумеў. Шчаслівы выпадак выратаваў людзей. Я не памятаю твару таго, хто вызваліў нас. Памятаю толькі, што гэта быў стары немец-салдат. Ён не ўмеў гаварыць па-рускі і ўсё махаў рукамі ў бок лесу. Мы ўсё ўцяклі і выратаваліся".\nСярэднюю школу Генадзь Бураўкін закончыў у 1954 годзе ў Полацку. Усе тыя гады ў будучага паэта была прага да вучобы і ведаў. Ён паступіў у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт на аддзяленне журналістыкі філфака, якое скончыў у 1959-тым годзе. Пісаць вершы пачаў яшчэ ў школе ў старэйшых класах і частку з іх надрукаваў у 1952-ім годзе ў полацкай абласной газеце. Паэт гаворыць так:\nЦэлы дзень у прадоннях крынічных віроў Бачу гульні язёў, чуйны сон шчупакоў.\nСваімі настаўнікамі паэт лічыў Уладзіміра Маякоўскага, Уладзіміра Лугаўскога і па-зямляцку блізкага Пятруся Броўку. Першы зборнік "Майская просінь" выйшаў у 1960-тым годзе, сюда ўвайшлі самыя раннія яго творы, напісанныя ў гады вучобы на рубяжы дзяцінства і юнацтва. Зусім юначымі вершамі былі "Дрэва", "Кастрычнік", "Ластаўкі" і іншыя. Вылучаецца верш "Я іду", галоўны герой – незвычайна радасны дваццацігадовы юнак выклікае захапленне дзяўчат, і ўсе вакол незвычайнае, светлае, усё захапляе, а перш за ўсё маладым адчуваннем жыцця, радасцю ад палнаты ўспрымання, упэўнасцю ў сваіх магчымасцях зрабіць добрае. І сказана гэта не толькі за сябе – за цэлае пакаленне:\nІ дзяўчаты глядзяць на мяне. У вершы "Я хачу прайсці" высказана імкненне аўтара заглянуць у будучыню, сцвердзіць асноўныя прынцыпы творчасці і найпершы з іх – арганічную сувязь са сваім народам і краем, быць на пярэднім рубяжы жыцця і змагання:\nСлёзы шчасця і мазалі Па-братэрскі са мной падзялілі.\nЗ першых публікацый у прэсе адчуваўся самабытны талент Г. Бураўкіна. Пачынала праяўляцца грамадзкасць таленту паэта, трыбуннасць і актыўнасць паэтава слова. І разам з тым лірычнасць, мяккасць, стрыманая расчуленнасць. Тут знойдзем творы, напісаныя больш сталым, дасведчаным у сакрэтах майстэрства: "Полаччына", "Палеская балада", "Полацкая балада", "Вочы сінія-сінія". Яны вельмі арганічныя для пачаткоўца, пераполненнага пачуццём любові да свайго краю, да горада, што стаў родным. "Люблю сваю Полаччыну…"\nТут азёры, як неба, сінія Ў чаротах чароды гусіныя,\nА на дне Млечным Шляхам свецяцца Трапяткія гурты язіныя.\nТут, у Полаччыне, хораша, галасіста спяваюць для закаханых салаў'і. І ўжо далей, крыху жартуючы, аўтар дадае:\nПолацкія кветкі і траўкі Апявае Генадзь Бураўкін.\nБо ён сапраўды любіць не толькі сівую гісторыю свайго мілага краю, дзе праз тоўшчу гадоў свецяць імёны Сімяона Полацкага і Францыска Скарыны, а яшчэ і яго задумлівую Дзвіну і чыстую Дрысу, яго сінія азёры і пявучыя бары, яго "кветкі і траўкі". Яго песня ў даўгу перад краем гордым і прыгожым, дзе паэт навучыўся любіць і ненавідзець:\nКрай паэтычных лягенд і песен – Полаччына больш чым іншая зямля Беларусі захавала сляды старажытнасці. Аўтар стварыў жанравую разнавіднасць балады – лірыка-псіхалагічную. "Полацкая балада" Генадзя Бураўкіна эпічная па матэрыялу, лірычная па спосабу выяўлення. Сам аўтар трывожна ўслухоўваецца ў гукі мінулых стагоддзяў, углядаецца ў твары выдатных людзей, што праходзілі тут. "Я люблю слухаць зорную ціш, тваі казкі начныя, мой горад. Мінулае і сучаснае пераплятаюцца тут, дапамагая адчуць крокі гісторыі, сувязь старыны… "\nСловы мужнасці і гнева Беларусь нельга ўявіць без горкай памяці вайны. Гераічная тэма, якая стане пазней адной з асноўных у творчасці Генадзя Бураўкіна. Гераічнай можна назваць "Палескую баладу". Яна прысвечана братам Міхаілу і Івану Цубам, загубленным фашыстамі ў гады Айчыннай вайны. Яны жылі ў вёсцы Навіны, што на Случчыне, і бясстрашна загінулі, абараняючы сваю зямлю і людзей. Іван Цуба паўтарыў подзвіг Івана Сусаніна, завёў фашыстаў у балота, дзе яны былі знішчаны партызанамі. "Ён ідзе праз сняга і завею, каб заўсёды застацца ў памяці людской"\nБоль пякельны ў патухлых вачах.Вострыя ўспаміны дазволілі Генадзю Бураўкіну стварыць жахлівую карціну дзікага сваявольства фашыстаў у Хатыні. У паэме "Хатынь" асобныя дэталі нагадваюць: на дварэ прадвесня, яшчэ ляжыць снег, невыпадкова, што снег белы, а дровы ля прыпечка бярозавыя, таксама белыя, як чыстае сумленне ні ў чым не павінных жыхароў Хатыні:\nУ паэме паэт апісвае трагедыю, якая адбылася 22-га сакавіка 43-га года. Сапраўды, нямы крык праціснае душу, нібыта апынаешся там, у пекле Хатыні. І быццам праходзіць перад нашымі вачамі трагедыя людзей, іх апошнія жудасныя крыкі:\nРадзеў і падаў Ахрыплы, пакутны крык,\nІ вось застаўся адзін толькі ён дзіцячы, Але і ён нахіснуўся і знік.\nПаэма "Хатынскі снег" цэластная па сваей будове, сурова-стрыманая па стылі. Аўтар знаходзіць адпаведныя словы і вобразы, каб паказаць той страшны дзень. Снег у паэме з'яўляецца як бы экранам, на якім адбываюцца трагічныя падзеі:\nЗастагнаў,загаласіў пад нагамі Белы снег.\n"Ляжаў, не таючы, у Хатыні чырвоны снег" – словы вялікай сілы. І далее "І раты абвугленныя крычалі нёма". "І нібы ў жахлівым дзіцячым сне, падаў з чорнага начнога неба чорны снег". Попелам на землю асыпаліся дрэвы і хаты, і попелам на землі засталіся людзі:\nЯк ляжаў не таючы ў Хатыні Чырвоны снег.\nТолькі ў вашых сэрцах,у памяці вашай,\nХай, ніколі не моўкнуць нашы званы! "Далейшы жыццёвы шлях…"\nПасля сканчэння БДУ ў 1959-м годзе ён працаваў стыль-радактарам часопіса "Камуніст Беларусі", старшым рэдактарам беларускага радыё, загадчыкам аддзела літаратуры, пазней намеснікам галоўнага рэдактара газеты "Літаратура і Мастацтва". У1968-1972 – карэспандэнт газеты "Праўда" па Беларусі. У 1972 – 1978 быў галоўным рэдактарам часопіса "Маладосць", у 1978–1990 – узначальваў дзяржаўны камітэт БССР на тэлебачанні і радыёвяшчанні.У 1976 годзе прымаў удзел у рабоце трыццаць першай сесіі Генеральнай Асамблеі ААН. З 1990 – пастаянны прадстаўнік Беларусі пры ААН, з 1994 па 1995 – намеснік міністра культуры і друку Беларусі.\nЗборнік "З любоўю і нянавісцю зямною" – другая паэтычная кніга паэта выйшла ў 1963 годзе, у ей большая тэматычная шырыня, адчуваецца агульнае пастаўленне аўтара. Гэта связана з грамадзянскім тэмпераментам і з яго родам заняткаў, як прафесіянальнага журналіста. За чвэрць стагоддзя выдаў больш за 10 зборнікаў вершаў. Яго кнігі – "Дыханне" (1966), "Жніво" (1971), "Варта вернасці" (1978), "Гняздо для птушкі радасці" (1986), "Выбранае" (1998) – сваеасаблівы паэтычны летапіс жыцця пакалення, якое адчуло на сваіх плячах цяжар вайны і аднаўленне разбуранных гарадоў і вёсак, першае выйшла ў касмічную прастору. Многія творы Бураўкіна пакладзены на музыку кампазітарамі (І. Лучанок, Э. Ханок і іншыя) увайшлі ў яго песенны зборнік "Табе, Беларусь".\nСлова наша роднае, хапала На стагоддзі доўгія цябе.\nБагдановіч, Колас і Купала Прыпадалі да цябе ў журбе.\nІ сэнс не ў тым, куда сягну,\nА ў тым, каб цвёрдую цану Ніколі не згубіла слова…\nУ слова Г. Бураўкіна цвёрдая цана, слову яго можна верыць, слоў яго чакаюць. Ён любіць слова да самазабыцця, да самаахвярнасці:\nНам цябе ласкава і ашчадна Спазнаваць ажно да скону дзён…\nСвае лепшыя вершы Г. Бураўкін стварыў пра вечны свет кахання, яго загадкавыя таямніцы, пра пакланенне жаночай красе, радасць першага кахання, калі для чалавека неяк нечакана ўсё адкрываецца і ўспрымаецца па новаму: сустрэча з любімым чалавекам, багацце пачуццяў, падкрэсленная беражлівасць да сяброўкі горач разлук – усё гэта адметныя рысы інтымнай лірыкі паэта. Вершы "Не, мы с табою не святошы", "Месяц-жоўтая лодка", "Такі спрадвечны лёс мужчын" – сабраны ў зборніку "Пяшчота". У вершы "Вочы сінія-сінія" гаворыцца пра вернае каханне маладой прыгожай дзяўчыны: яе каханы загінуў на фронце, яна жыве адна, не хоча "ні прызнанняў, ні песен", усё чакае і не можа дачакацца свайго абранніка:\nДы з зямлёю яго абвянчала вайна… Такое сапраўднае каханне – найвышэйшы дар, які можа адзін чалавек даць другому:\nЯ не знаю,быць можа, і праўда не трэба,\nЯ ж яе разумею, і вельмі хацеў бы Вось такое каханне ў жыцці заслужыць.\nУ вершы "Не, мы с табою не святошы" – аўтар раскрывае ўнутраны свет героя праз яго адносіны да прыроды і роднага краю, да сяброўства і кахання:\nНе, мы с табою не святошы.\nМы прагну выпілі да дна,\nІ пацалункі давідна. У вершы "Месяц-жоўтая лодка" тэма кахання да дзяўчыны спалучаецца з яскравым апісаннем прыроды:


Польскі інстытут у Мінску шукае студэнтаў — Cайт о Польше и польском языке\nГлавнаяУчеба в ПольшеКурсыПольскі інстытут у Мінску шукае студэнтаў\n10.06.2016 Vadzim Курсы, Учеба в Польше 0\nАпроч вывучэння мовы, навучэнцы знаёмяцца з польскай літаратурай, гісторыяй, культурай і традыцыямі.\nГарады: Мінск, Магілёў, Віцебск, Маладзечна.\nДа ўдзелу запрашаюцца ўсе ахвотныя (грамадзяне Рэспублікі Беларусь) ва ўзросце ад 18 гадоў.\nПоўны курс навучання доўжыцца 2 гады (вывучэнне польскай мовы з «нуля»). Адразу на другі год (навучанне, адпаведна, будзе доўжыцца 1 год) могуць быць залічаны асобы, якія на сярэднім узроўні ўжо валодаюць польскай мовай і жадаюць павысіць узровень.\nНавучальны год на курсах цягнецца з кастрычніка да траўня. Заняткі адбываюцца 2 разы на тыдзень, толькі ўвечары (за выключэннем групы ў Магілёве, дзе заняткі адбываюцца ўдзень), толькі ў буднія дні. Працягласць заняткаў – 2 акадэмічныя гадзіны.\nКолькасць студэнтаў у групах – 20-30 чалавек.\nЗаняткі праводзяць выкладчыкі і прафесары беларускіх універсітэтаў, а таксама лектары з Польшчы.\nНайперш, неабходна запоўніць і даслаць анкету-заяўку адпаведнага ўзору, якая будзе даступная да запаўнення ў перыяд прыёму заяў на курсы.\nУмовы залічэння: набор праводзіцца на конкурснай аснове на падставе дасланых анкет-заяў.\nПасля заканчэння курсу выдаецца пасведчанне аб вывучэнні польскай мовы на курсах, арганізаваных Польскім Інстытутам у Мінску\nКурсы бясплатныя. Адзіныя кошты з боку залічаных на курсы — аплата падручнікаў, па якіх праводзяцца заняткі.\nДэдлайн – 30 чэрвеня.\n04.08.2016 Vadzim Конференции, Учеба в Польше 0\nВ закладки!Польскі інстытут у Мінску запрашае да ўдзелу ў навуковай канферэнцыі “Мінск і Міншчына пасля падзей 1921 года: лёсы людзей і краіны”. Канферэнцыя адбудзецца 13-14 верасня ў Мінску. Заяўкі на ўдзел прымаюцца да 29 жніўня […]


Магазін "Санта": мы адчыніліся! — Івацэвіцкі веснік - газета Івацэвіцкага раёна || Ивацевичский район\nГлавная → Эканоміка → Магазін "Санта": мы адчыніліся!\nМагазін "Санта": мы адчыніліся!\n23 декабря 2016 - Administrator\n20 снежня адбылося святочнае адкрыццё новага магазіна ў Івацэвічах па вуліцы Дэпутацкай, 47 – “Санта”. Яшчэ за гадзіну да адкрыцця вядучыя зазывалі народ на свята, абяцалі шмат сюрпрызаў. І людзей сабралася вельмі шмат.\nВясёлыя клоуны Дзьмухавец і Рамонак, а таксама іншыя казачныя персанажы весялілі дзяцей, дарылі блакітныя шары. Здалёк прыцягваў увагу клоун на хадулях са сцягам Санты. Сярод дарослых разыгрываліся сюрпрызы, у тым ліку і дысконтныя карты на пяціпрацэнтныя зніжкі.\nЗ адкрыццём магазіна жыхароў райцэнтра павіншаваў старшыня райвыканкама Аляксандр Грыцук. У сваім прывітальным слове ён адзначыў, што сёння ў Івацэвічах пачынае працаваць трэцяя гандлёвая сетка, але для пакупнікоў гэта плюс, бо пашыраецца права выбару. Фірмай “Санта Рытэйл” створана болей за 50 рабочых месцаў, што для райцэнтра вельмі актуальна. Дырэктар гандлёвага прадпрыемства “Санта Рытэйл” Аляксандр Чуйко дадаў, што новы магазін упрыгожыў гэты мікрараён Івацэвічаў, і перад намі стаіць задача зрабіць яго адным з самых лепшых і па цэнах, і па якасці, і па абслугоўванні. Кіраўнік раёна, дырэктар магазіна з Анатоліем Дзятчэняй, начальнікам рамонтна-будаўнічага ўпраўлення СП “Санта Імпэкс Брэст” ТАА, пераразаюць чырвоную стужку.\nМагазін быў пабудаваны за рэкордны тэрмін – за чатыры месяцы, на месцы пусткі з’явіўся прыгожы вялікі будынак з плошчай гандлёвай залы 690 квадратных метраў, паркоўкай для аўтамабільнага транспарту, веластаянкай.\nЗ’яўленне такой гандлёвай кропкі само па сабе – свята для жыхароў райцэнтра. Не спатрэбілася і шырокай рэкламы аб адкрыцці, толькі адна аб’ява ў “Івацэвіцкім весніку” зрабіла сваю справу – народ прыбываў і прыбываў, адначасова ўсе ў магазін і не змаглі папасці. Чарга захоўвалася амаль да закрыцця магазіна. Бо толькі ў дзень адкрыцця можна было стаць уладальнікам дысконтнай карты “Санта” з 5-працэнтнай зніжкай на шырокі спектр тавараў, разлічыўшыся на касе на суму не меней за 20 рублёў. У наступныя дні, каб стаць уладальнікам карты, трэба будзе набыць тавару на суму 45 рублёў, але калі ўлічыць, што ў магазіне прадстаўлены рознабаковы спектр тавараў не толькі рыбы і морапрадуктаў, паўфабрыкатаў са свініны, мяса птушкі, свежай выпечкі з печаў, размешчаных прама ў гандлёвай зале, то вы і не заўважыце, як у вашай цялежцы акажацца розных тавараў на тую суму.\nІ хоць шматлюдна было ў магазіне, першыя пакупнікі адзначылі, што ў магазіне камфортна, выкладка тавараў граматная, зручная, а паміж стэлажамі з таварамі шырокія праходы. Можна было прадэгусціраваць і рыбную прадукцыю, і сырную, і каўбасныя вырабы, а на выхадзе ў першыя гадзіны атрымаць пачастунак – марожанае.\nДа паслуг пакупнікоў аб’ёмныя цялежкі, для маленькіх “пакупнікоў” – цялежкі “міні” са спецыяльнымі сцяжкамі, каб было бачна іх здалёк.\nГандлёвая зала ўпрыгожана навагоднімі дэталямі, адчуваецца набліжэнне любімых зімніх святаў. У вочы кідаюцца яскравыя жоўтыя цэннікі, чырвоныя стрэлкі з лаканічным заклікам “Купі выгадна”, якія ўказваюць на тавары са зніжанай цаной.\n“Санта-60” прапануе ў шырокім асартыменце рыбу марожаную, вяленую, вэнджаную, салёную, кактэйльныя сумесі з морапрадуктаў, свежую рыбную кулінарыю.\nПрыцягвае ўвагу і стэлаж са свежай выпечкай, з круасанамі, французскімі булачкамі з часнаком, смятаннікамі, батонамі, слойкамі, кексамі. У “Санце-60” прадстаўлены хлебабулачныя вырабы, торты, цукеркі, каўбасныя вырабы, сыры, гатовыя салаты на развес, селядцы іншых вядомых вытворцаў, свежая гародніна і садавіна. Харчовых і нехарчовых тавараў – болей за 8000 найменняў.\nШтодзень пасля 20.00 “Санта” прапаноўвае пакупнікам акцыю “ВечарОК”. З гэтага часу і да 23.00, часу закрыцця магазіна, прадастаўляецца 5-працэнтная зніжка на паўфабрыкаты ўласнай вытворчасці, у тым ліку на курыцу-грыль, і 15-працэнтная зніжка на выпечку, ролы, прыгатаваныя паварамі магазіна. І яшчэ адна прыемная навіна для ўладальнікаў дысконтнай карты “Санта”: зніжкі па карце сумуюцца са зніжкай “ВечарОК”, і пакупкі абыдуцца на 10-20 працэнтаў танней.\nКалі ваш час каштуе дорага, то можна заказаць ролы ці курыцу-грыль па тэлефоне на канкрэтную дату. І ваш заказ будзе чакаць\nвас ва ўказаны дзень і час.\nШто ні кажы, а падарунак да Новага года жыхары райцэнтра атрымалі, асабліва тыя, для каго ён знаходзіцца ў крокавай даступнасці, і нават навакольных вёсак, бо знаходзіцца ён на шляху гарадскога аўтобуснага маршрута.


ГлавнаяНовостиЭкономикаСельское хозяйствоКліча вясновае поле\n15:17 27 Марта’12\nАграрыі раёна завіхаюцца на вясенніх палявых работах. Шэсць сельскагаспадарчых прадпрыемстваў: ААТ “Акр-Агра” і “Ханявічы”, філіялы “Нязбодзічы” і “Ханчыцы”, УСП “Саўгас “Поразаўскі” і ПП “Новы Двор-Агра” – прыступілі да сяўбы яравых культур. У лідэрах – ААТ “Ханявічы”: гаспадаркай пасеяны збожжавыя на плошчы 68 га. Па даных райсельгасхарчу на 26 сакавіка ў раёне яравымі збожжавымі культурамі засеяна 190 га.\nАктыўна вядзецца ўнясенне калійных і фосфарных удабрэнняў і арганічных угнаенняў.\nПрацягваюцца работы па падкормцы азімых збожжавых (ААТ “Акр-Агра” правяло 100-працэнтную падкормку), азімага рапсу і шматгадовых траў. З падсевам шматгадовых траў лепш за ўсіх спраўляецца філіял “Нязбодзічы” (170 га).\nГаспадаркамі раёна пратраўлена 400 тон семя, з іх 267 – ААТ “Ханявічы”.


Еўрапейскі Саюз забараніў выдачу візаў чатыром грамадзянам Беларусі, якія згадваюцца ў дакладзе Пургурыдэса\nhttp://spring96.org/be/news/1686 2004 2004-09-28T10:00:00+0300 2004-09-28T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУвечары 27 верасьня ў Брусэлі быў распаўсюджаны прэсавы рэліз з тэкстам дэклярацыі старшынёўства Эўразьвязу наконт Беларусі. 36 краін Эўропы вымагаюць ад Аляксандра Лукашэнкі незалежнага расьсьледаваньня справаў зьніклых. Візавая забарона Эўразьвязу тычыцца генэральнага пракурора Віктара Шэймана, міністра спорту Юрыя Сівакова, афіцэра спэцаддзелу Дзьмітрыя Паўлічэнкі ды міністра ўнутраных справаў Уладзімера Навумава.\nРашэньне Эўразьвязу грунтуецца на высновах Рады Эўропы наконт зьніклых у Беларусі. Гэтыя высновы былі зробленыя на падставе справаздачы кіраўніка рабочай групы па Беларусі Парлямэнцкай асамблеі Рады Эўропы Хрыстаса Пургурыдэса. Менавіта ў ягонай справаздачы Віктар Шэйман, Юры Сівакоў і Дзьмітры Паўлічэнка былі наўпрост названыя як вельмі імаверна датычныя да зьнікненьня палітыкаў і журналіста. Нядаўняе рашэньне Грэцыі не дапускаць на сваю тэрыторыю кіраўніка алімпійскай дэлегацыі Беларусі міністра Сівакова таксама матывавалася падазрэньнямі, што ўтрымліваліся ў справаздачы Пургурыдэса.\nВарта адзначыць, што гэтым разам візавыя забароны як раз не закранулі кіраўніка дзяржавы Аляксандра Лукашэнку, хаця пра ягоную магчымую датычнасьць да зьнікненьня палітыкаў і журналіста таксама гаворыцца ў адпаведнай рэзалюцыі Рады Эўропы. У мінулыя разы, у 1998 і ў 2002 гадох, падчас крызісаў вакол Драздоў і групы АБСЭ, калі Эўразьвяз і Злучаныя Штаты ўводзілі візавыя санкцыі супраць кіраўніцтва Беларусі, імя Аляксандра Лукашэнкі ўзначальвала “чорныя сьпісы” неў’яздных.


02 люты 2010, 00:44\nЗ успамінамі выступае Аляксей Марачкін.\nВыставу ў гонар угодкаў нараджэньня Кастуся Каліноўскага мастакі суполкі «Пагоня» праводзяць, пачынаючы з 2000 году ў розных памяшканьнях. І толькі напрыканцы 80-х буйная імпрэза ў гонар кіраўніка паўстаньня 1863 году прайшла ў менскім Палацы мастацтва, паведаміў падчас свайго выступу кіраўнік «Пагоні», мастак Аляксей Марачкін:\n«У савецкі час, які называюць імпэрыяй зла, да тэмы Кастуся Каліноўскага было зьвяртацца прасьцей. Зараз адбылася поўная рэабілітацыя цара Мікалая, а ў гэтай сувязі Кастусь Каліноўскі стаўся ледзь не тэрарыстам. Гэтак зьнішчаюць ягоны арэол змагара за Беларусь і незалежнасьць».\nУ экспазыцыі сёлетняй выставы разьмешчаныя працы мастака Алеся Цыркунова, Аляксея Марачкіна, Уладзімера Сулкоўскага, Міколы Купавы і многіх іншых. Выстава адкрываецца напярэдадні 2 лютага — 172-х угодкаў нараджэньня Кастуся Каліноўскага, кажа мастак Мікола Купава:\nМікола Купава адкрывае выставу.\n«Тут важна, што сутыкнуліся нашыя памкненьні і наказ Міколы Іванавіча Ермаловіча, які дзесяць год таму, якраз у гэтыя дні напісаў артыкул у якім гаварылася, што нараджэньне Кастуся Каліноўскага — гэта такая дата, якую трэба адзначаць штогод. І мы зараз не адыходзім ад гэтага наказу і адзначаем».\nДасьледчык радаводу Кастуся Каліноўскага, сьвятар Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы Леанід Акаловіч падчас свайго выступу сказаў:\nАйцец аўтакефальнай праваслаўнай царквы Леанід Акаловіч\n«Кастусь Каліноўскі заклікаў нас памятаць, што мы не дасягнём сапраўднай волі, пакуль над намі будзе маскоўскае ярмо. Гэтае ярмо мы адчуваем і сёньня, маскалям Кастусь Каліноўскі замінае і сёньня. Таму ягонае імя ганьбіцца прамаскоўскай уладай у Беларусі, як і імя Ларысы Геніюш, і яно ня можа быць рэабілітавана і па сёньня. Тым ня менш, яны нашыя героі, наша слава і наш гонар. І вельмі прыемна, што хоць невялікім колам, але мы ўшаноўваем памяць гэтага чалавека і не забудзем ва ўсе вякі вечныя».\nВыстава «За нашу і вашу свабоду» будзе экспанавацца ў менскай сядзібе Таварыства беларускай мовы да 25 сакавіка. Затым яна будзе паказаная ў іншых гарадах Беларусі.\nМіленіум Літвы ў Палацы мастацтва\nУ Беларусі сьвяткуюць 1000 гадоў Літвы


Lexpatent - Патэнт Рэспублікі Беларусь\nУ адпаведнасці з заканадаўствам Рэспублікі Беларусь выключнае права на карысную мадэль ахоўваецца дзяржавай і сведчыцца патэнтам. Аб'ём прававой аховы, якая даецца патэнтам на карысную мадэль, вызначаецца формулай карыснай мадэлі.\nВыключнае права на выкарыстанне карыснай мадэлі ўключае права выкарыстоўваць карысную мадэль па сваім меркаванні, калі гэта не парушае правоў іншых асоб, а таксама ўключае права забараняць выкарыстанне карыснай мадэлі іншым асобам.\nВыключнае права на выкарыстанне запатэнтаванай карыснай мадэлі ажыццяўляецца патэнтаўладальнікам у перыяд дзеяння патэнта лічачы з даты публікацыі ў афіцыйным бюлетэні Нацыянальнага цэнтра інтэлектуальнай уласнасці звестак аб выдачы гэтага патэнта.\nТэрмін дзеяння патэнта на карысную мадэль − 5 гадоў з даты падачы заяўкі. Дадзены тэрмін можа быць прадоўжаны патэнтным ведамствам Рэспублікі Беларусь па хадайніцтве патэнтаўладальніка, але не больш як на 3 гады.\nЗаяўка на выдачу патэнта на карысную мадэль падаецца ў патэнтнае ведамства Рэспублікі Беларусь − Нацыянальны цэнтр інтэлектуальнай уласнасці, які праводзіць экспертызу заяўкі і прымае рашэнне аб выдачы патэнта на карысную мадэль ці аб адмове ў выдачы патэнта.\nЗаяўка на выдачу патэнта на карысную мадэль павінна адносіцца да адной карыснай мадэлі або групы карысных мадэляў, звязаных паміж сабой настолькі, што яны ўтвараюць адзіную вынаходніцкую задуму (патрабаванне адзінства карыснай мадэлі).\nЭкспертыза заяўкі на прадмет адпаведнасці заяўленай карыснай мадэлі ўмовам патэнтаздольнасці не ажыццяўляецца. У ходзе правядзення экспертызы заяўкі на карысную мадэль правяраюцца наяўнасць неабходных дакументаў, датрымліванне ўстаноўленых патрабаванняў да іх і разглядаецца пытанне пра тое, ці адносіцца заяўленая прапанова да аб'ектаў карыснай мадэлі.\nКарыснай мадэлі можа быць дадзена прававая ахова, калі яна:\nналежыць да прылад (пры гэтым да прылад як аб'ектаў карыснай мадэлі належаць канструкцыі і вырабы),\nКарысная мадэль прызнаецца новай, калі яна не з'яўляецца часткай узроўню тэхнікі. Пры гэтым узровень тэхнікі ўключае любыя звесткі, якія сталі агульнадаступнымі* ў свеце да даты прыярытэту карыснай мадэлі, а таксама звесткі аб іх адкрытым прымяненні ў Рэспубліцы Беларусь. Апрача таго, ва ўзровень тэхнікі ўключаюцца ўсе, якія маюць больш ранні прыярытэт, пададзеныя ў Рэспубліцы Беларусь іншымі асобамі неадкліканыя заяўкі на вынаходствы і карысныя мадэлі, а таксама запатэнтаваныя ў Рэспубліцы Беларусь вынаходствы і карысныя мадэлі.\n* Не прызнаецца акалічнасцю, што перашкаджае прызнанню патэнтаздольнасці карыснай мадэлі, такое раскрыццё інфармацыі, датычнай карыснай мадэлі, аўтарам, заяўнікам або любой асобай, якая атрымала ад іх непасрэдна ці ўскосна гэтую інфармацыю, пры якім звесткі аб сутнасці карыснай мадэлі сталі агульнадаступнымі, калі заяўка на карысную мадэль пададзена ў патэнтны орган не пазней за дванаццаць месяцаў з даты раскрыцця інфармацыі. Пры гэтым абавязак даказвання дадзенага факта ляжыць на заяўніку.\nКарысная мадэль прызнаецца прамыслова прымяняльнай, калі яна можа быць выкарыстаная ў прамысловасці, сельскай гаспадарцы, ахове здароўя і іншых сферах дзейнасці.\nПрававая ахова не даецца:\nрашэнням, датычным толькі знешняга выгляду вырабу і скіраваным на задавальненне эстэтычных патрэб;\nрашэнням, якія супярэчаць грамадскім інтарэсам, прынцыпам гуманнасці і маралі.\nАўтарам карыснай мадэлі прызнаецца фізічная асоба, творчай працай якой яна створана. Калі карысная мадэль створана сумеснай творчай працай дзвюх і больш фізічных асоб, яны прызнаюцца сааўтарамі. Парадак карыстання правамі, якія належаць сааўтарам, вызначаецца пагадненнем паміж імі. Не прызнаюцца сааўтарамі фізічныя асобы, якія не зрабілі асабістага творчага ўнёску ў стварэнне карыснай мадэлі, а аказалі аўтару (сааўтарам) толькі тэхнічную, арганізацыйную ці матэрыяльную дапамогу або толькі спрыялі афармленню правоў на карысную мадэль і яе выкарыстанню.\nПравы аўтара. Аўтару карыснай мадэлі належаць асабістыя немаёмасныя і звязаныя з імі маёмасныя правы. Права аўтарства (права прызнавацца аўтарам) з'яўляецца асабістым немаёмасным правам і ахоўваецца бестэрмінова. Права аўтарства з'яўляецца неадчужальным і неперадавальным.\nПатэнтаўладальнік − асоба (ці асобы), якой (якім) выдадзены патэнт.\nПрава на атрыманне патэнта належыць:\nаўтару (сааўтарам) карыснай мадэлі;\nфізічнай або юрыдычнай асобе, якая з’яўляецца наймальнікам аўтара карыснай мадэлі;\nфізічнай і (або) юрыдычнай асобе ці некалькім фізічным і (або) юрыдычным асобам, якім да даты рэгістрацыі карыснай мадэлі перададзена права на атрыманне патэнта;\nправапераемнiку (правапераемнiкам) вышэйзгаданых асоб.\nПрава на атрыманне патэнта на службовую карысную мадэль, створаную работнікам, належыць наймальніку, калі дагаворам паміж імі не прадугледжана іншае.\nПравы і абавязкі патэнтаўладальніка. Патэнтаўладальніку належыць выключнае права на выкарыстанне запатэнтаванай карыснай мадэлі, якое ўключае права па сваім меркаванні выкарыстоўваць карысную мадэль, калі гэта не парушае правы іншых асоб, і права забараняць выкарыстанне карыснай мадэлі іншым асобам. Патэнтаўладальнік павінен выкарыстоўваць правы, якія даюцца патэнтам, без прычынення шкоды правам іншых асоб, інтарэсам грамадства і дзяржавы.\nПа патрабаванні патэнтаўладальніка парушэнне яго выключнага права павінна быць спынена, а асоба, вінаватая ў парушэнні, абавязана пакрыць патэнтаўладальніку нанесеныя страты ў адпаведнасці з заканадаўствам.


Уладзімір Някляеў на сустрэчы ў Горадні. Фота Паўліна Валіш/Белсат\nБеларускі паэт, празаік, грамадскі і палітычны дзеяч Уладзімір Някляеў распавядае пра тое, чаму ён усцешыўся, калі трапіў у турму пасля Плошчы ды якой ён бачыць сённяшнюю беларускую літаратуру.\nПрэзентацыя новай кнігі Сяргея Шапрана «Някляеў. Незавершаная аўтабіяграфія» адбылася ў Горадні. Над гэтай кнігай пісьменнік працаваў цягам сямі гадоў. Разам з аўтарам у Цэнтр гарадскога жыцця, дзе адбывалася сустрэча, завітаў і герой выдання – паэт Уладзімір Някляеў. Размова з прысутнымі атрымалася вельмі душэўнай і даволі філасофскай. Мы сабралі самыя трапныя думкі і выказванні Уладзіміра Някляева, якія, цалкам магчыма, калі-небудзь увойдуць у будучую «завершаную» частку біяграфіі беларускага творцы.\nПрэзентацыя кнігі Сяргея Шапрана “Някляеў. Незавершаная аўтабіяграфія” ў Горадні. Фота -Паўліна Валіш/Белсат\nТэгі: Беларуская Літаратура, Плошча-2010, Уладзімір Някляеў


Фрода Бэгінс — Вікіпедыя\nФро́да Бэ́гінс (англ.: Frodo Baggins, варыянты перакладу:Торбінс, Сумкінс, Сумнікс, Бебінс) — хобіт, адзін з галоўных герояў рамана «Уладар Пярсцёнкаў» Джона Р. Р. Толкіна.\n1 Паходжанне імя «Фрода»\n3.1 Удзел Фрода ў Вайне за Пярсцёнак\n3.2 Апошнія гады жыцця, і адыход на Захад\n3.3 Апошнія гады жыцця, і адыход на Захад\nПаходжанне імя «Фрода»Правіць\nУ дадатку да «Уладара Пярсцёнкаў», у якім гаворыцца аб паходжанні імёнаў і назваў, сярод іншых хобіцкіх імёнаў імя «Фрода» не згадваецца. Дж. Р. Р. Толкін кажа аб ім у лісце да Рычарда Джэферы (7 верасня 1955):\n"Фрода — сапраўднае імя, запазычанае з германскай традыцыі. Яго старажытнаанглійская форма — Froda. З усёй відавочнасцю ўзыходзіць яно да старажытнага слова frod, што этымалагічна азначае «мудры дзякуючы вопыту»; аднак звязана яно міфалагічна і з паўночнымі легендамі аб Залатым стагодззі … "\nЗнешнасць Фрода апісана Гэндальфам у інструкцыях да карчмара з Прыгор'я. У лісце чараўніка сказана, што Фрода — моцны, разавашчокі хобіт, вышэй астатніх, са светлымі валасамі, падвоеным падбародкам і яснымі вачыма.\nУ мультфільме Бакшы Фрода — шатен. У фільме «Уладар Пярсцёнкаў» ролю Фрода выканаў Элайджа Вуд, чыя знешнасць некалькі адрозніваецца ад апісанай у кнізе.\nФрода нарадзіўся 22 верасня 2968 г. Т. Э. ў Шыры. Застаўся сіратой у 12 гадоў, яго бацькі — Дрога Бэгінс і Прымула Брэндзібак — загінулі, патанулі ў Брэндзівіне. Фрода быў узяты на выхаванне сваім дзедам па маці, Гарбадакам Брэндзібакам, а праз 9 гадоў усыноўлены дзядзькам, Більба, і пераехаў у Бэг-Энд.\nУдзел Фрода ў Вайне за ПярсцёнакПравіць\nПасля ад'езду Більба ў Рывендэл Фрода атрымаў у спадчыну сядзібу і магічны Пярсцёнак, якім валодаў яго дзядзька. Чараўнік Гэндальф папярэдзіў Фрода, што Пярсцёнак належыць цёмнаму валадару Саўрану, якому яно патрэбна для поўнага адраджэння і абсалютнай улады. Слугі Саўрана шукаюць Пярсцёнак, таму Фрода павінен пакінуць Шыр. Фрода прадае сядзібу далёкім сваякам Саквіль-Бэгінсам і разам з садоўнікам Сэмам і сябрамі Піпінам і Мэры, адпраўляецца ў шлях у абіцель эльфаў Рывендэл. У Прыгор'і яны сустракаюць чалавека па імені Арагорн, следапыта Поўначы, сябра Гэндальфа, якому даручана праводзіць іх.\nСпачатку Фрода з'яўляўся нефармальным лідарам групы. Менавіта ён выратаваў сваіх сяброў ад Мерцвяка, калі адрубіў яму руку. На Аман Сул на іх стаянку напалі назгулы. Аднак Арагорн адагнаў назгулаў. Пры гэтым Фрода быў цяжка паранены моргульскім клінком, яд і чары якога ледзь не забілі яго. Эльф Глорфіндэл даставіў Фрода ў Рывендэл, дзе хобіт быў вылечаны намаганнямі эльфійскага ўладыкі Элранда. Там жа ён сустрэў Більба і атрымаў ад яго ў падарунак неверагодна трывалую кальчугу з міфрылу і эльфійскі клінок Джала.\nНа савеце ў Рывендэле, у якім удзельнічалі прадстаўнікі розных народаў, было вырашана знішчыць Пярсцёнак, кінуўшы яго ў Арадруін. Фрода асабіста падахвоціўся аднесці Пярсцёнак. З ім адправіліся трое хобітаў, Арагорн, Гэндальф, гном Гімлі, эльфы Легалас і военачальнік Гондара Борамір, якія ўтварылі Брацтва Пярсцёнка. Праз падзямелля Моріі і лес Лорыэн Брацтва накіраваўся на поўдзень. У Морыі героям, і ў тым ліку Фрода, давялося змагацца з оркамі, і толькі кальчуга выратавала хобіта ад цяжкіх ран і смерці. У Лорыэне Фрода прапанаваў уладычыцы Галадрыэлі забраць у яго Пярсцёнак, але тая адмовілася, таму што разумела, як ёй нашкодзіць цёмная магія Пярсцёнка.\nБорамір, на якога чары Пярсцёнка дзейнічалі мацней, настойліва пераконваў Фрода аднесці Пярсцёнак у Мінас Тырыт, каб не знішчаць, а выкарыстоўваць яго сілу супраць ворага. Фрода пачаў асцерагацца Бораміра, і той у вар'яцтве паспрабаваў адабраць у яго Пярсцёнак. Убачыўшы, як чары Пярсцёнка руйнуюць яго сяброў, хобіт вырашыў дабірацца да Арадруіна адзін. Сэм пайшоў за гаспадаром, нягледзячы на яго пярэчанні.\nНа падыходзе да Мордора на Фрода і Сэма напаў Голум — істота, некалі былая хобітам, які знайшоў Пярсцёнак і трапіў пад поўную залежнасць ад яго. Фрода «прыручыў» Голума і прымусіў стаць іх правадніком. У Іціліэне тройца падарожнікаў трапіла ў рукі князя Фараміра, брата Бораміра, але той адпусціў іх, убачыўшы важнасць іх місіі.\nЗа час падарожжа Фрода вельмі аслабеў пад дзеяннем злой магіі Пярсцёнка, часта выпрабоўваючы і з цяжкасцю пераадольваючы жаданне апрануць яго. Фрода пачаў з спачуваннем ставіцца да Голума, разумеючы яго мукі і шкадуючы яго, і нават абараняў яго ад нападаў Сэма. Гэта выклікала барацьбу і падваенне ў душы Голума, ён амаль раскаяўся. Але, несправядліва абражаны Сэмам, і ўсё так жа знаходзячыся пад уладай Пярсцёнка, ён вырашыў прытрымлівацца свайго плану да канца і завёў хобітаў у пастку — у пячору гіганцкай павучыхі Шэлаб. Фрода быў атручаны яе атрутай і ўпаў бездыханным. Сэм вырашыў, што яго сябар памёр, параніў паучиху Джалам, прымусіўшы яе вярнуцца назад у пячору, забраў Пярсцёнак і працягнуў шлях.\nАднак Фрода быў яшчэ жывы. Яго, нерухомага, ахутанага павуцінай захапілі ў палон оркі Саўрана. Аднак паміж турэмшчыкамі ўспыхнула сварка пры дзяльбе здабычы, а менавіта міфрылавай кальчугі, што дапамагло Сэму вызваліць гаспадара. Удваіх яны дабраліся да жарала Арадруіна, дзе аслабеўшы Фрода трапіў пад чары Пярсцёнка і нечакана адмовіўся знішчыць яго. Але ў гэты момант на яго напаў Голум і адкусіў Фрода палец з Пярсцёнкам. Пасля чаго Голум зваліўся ў жарала вулкана, знішчыўшы такім чынам Пярсцёнак. З Арадруіна, які вывяргаўся, Фрода і Сэм былі цудам выратаваны гіганцкімі арламі.\nАпошнія гады жыцця, і адыход на ЗахадПравіць\nФрода і яго сябры былі абвешчаны героямі і ўдастоены вялікіх ушанаванняў у Гондары. Па вяртанні ў Шыр Фрода прыняў удзел у паўстанні хобітаў супраць краіну разбойнікаў, якія захапілі краіну, пад кіраўніцтвам Сарумана. Пасля аднаўлення спусташанага Саруманам і яго памочнікамі Шыра, ён пасяліўся ў зноў выкупленым Бэг-Эндзе і дапісаў Алую Кнігу — хроніку Вайны Пярсцёнка, распачатую Більба.\nУ наступныя гады Фрода бяруць раны ад кінжала, джала Шелоб і яго чарадзейнай ношы, з-за чаго ён часта хварэў і ў выніку вырашыў скарыстацца дадзеным яму правам пайсці на Заакраінны Захад, у Валінар, разам з Більба.\nМеч Фрода: джала. Апісанне і фотагалерэя\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Фрода_Бэгінс&oldid=2985093"


ПАЛІТЫЧНЫ КАНФЛІКТ У БЕЛАРУСІ - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Jan 4, 2022, 7:52 AM by Адміністратар Навін [ updated Jan 4, 2022, 7:53 AM ]\nКанфлікт стаў патройным (БНФ -- урад Кебіча -- Масква) і ўвесь час насіляўся з боку Масквы. Схема падпарадкаваньня Беларусі за часы Ельцына была шаблонна расейскай: паставіць у Беларусі свайго стаўленьніка і праз яго праводзіць дэнацыяналізацыю краіны, русіфікацыю, падпарадкаваньне эканомікі і фінансавай сістэмы Маскве і паступова, ціха, з падтрымкай міжнароднай супольнасьці ажыцьцявіць паглынаньне пад лёзунгам "аб'яднаньня".\nНаступнае ўскладненьне канфлікту сталася ў 1999-2000 гг. і зьвязана было зь дзейнасьцю ў Беларусі заходніх паліттрэгераў, і найперш немцаў (кіраўнік Менскай місіі АБСЕ Ганс Вік і інш.), якія дзейнічалі часткова ў рускай парадыгме і спрыялі "аб'яднаньню" (паглынаньню) Беларусі Расеяй. Дзеля гэтага з боку Захаду былі пастаўлены дзьве задачы:\nУ 1999 годзе пры дапамозе, найперш, немцаў быў расколаты Беларускі Народны Фронт. У 2000-м годзе (пры ўдзеле Ганса Віка і КГБ) была створана і прафінансавана падстаўная аб'яднаная апазыцыя, эклектычна арыентаваная і на Захад, і на Маскву.\nЗ існуючага становішча вынікае вельмі важная выснова. Ня гледзячы на перасячэньне пазыцыяў адносна ліквідацыі ўлады Лукашэнкі, у беларускіх нацыянальна-вызвольных сіл Адраджэньня і ў газпрамаўскай падстаўной апазыцыі, аб'яднаньне палітычных дзеяньняў паміж імі ў прынцыпе -- немагчымае. (Тут узьнікае сітуацыя "непрэдрэшэнства", якая невырашальная.) Магчымыя толькі вымушаныя сітуацыйныя клаўзулы з розных бакоў барацьбы. (Напрыклад, падзеньне ўлады Лукашэнкі будзе супольна падтрымана. Але далей -- вырашальнае змаганьне з Масквой па розныя бакі фронту.)\nУ выпадку пратэсту усё зводзіцца да нескладанага пачуцьцёвага рашэньня тыпу "абы не Лукашэнка". На жаль, на дабро такая пазыцыя не спрацоўвае, а калі і спрацоўвае (як з Кебічам ды Ціханоўскай), то на карысьць Масквы, адвечнага ворага Беларусі.\nПаправіць існуючую сітуацыю бяз сродкаў масавай інфармацыі, без свабоды друку і пры адсутнасьці парляманту вельмі складана, асабліва тады, калі ў электарата недастаткова разьвітая сьвядомасьць ідэйнай і нацыянальна-культурнай самаідэнтыфікацыі. Тады людзі лёгка робяцца аб'ектам маніпуляцыі, зьяўляюцца сацыяльыя поклічы, тыпу "абы ня гэты" ці "какая разьніца" (каляніяльны кліч русіфікаваных) і т. п.\nПрытым адзначу, што гэта абавязковыя дзпеяньні. Інакш ніякія схемы, планы і канцэпцыі змаганьня на карысьць беларусаў не спрацуюць. Пачынаць трэба з сябе і працаваць на сваіх.\n19 сьнежань 2021 г.\tЗянон ПАЗЬНЯК


Андрэй Гайдукоў атрымаў 1,5 года калоніі агульнага рэжыму | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nАндрэй Гайдукоў атрымаў 1,5 года калоніі агульнага рэжыму\n01/07/2013 - 11:15\nЯго прызналі вінаватым у спробе ўстанаўлення кантактаў з супрацоўнікам замежнай спецслужбы без прыкметаў здрады дзяржаве.\nПрысуд абвясцілі аб 11 гадзіне ў Віцебскім абласным судзе. 27 чэвеня пракурор запрасіў для Гайдукова 2 гады зняволення. Раней генеральны пракурор Беларусі Аляксандр Канюк паведаміў, што абвінавачванне па справе Гайдукова перакваліфікаванае, аднак нумар новага артыкулу не назваў.\nСуд над наваполацкім актывістам распачаўся 12 чэрвеня. Першапачаткова яго вінавацілі паводле двух артыкулаў: “Замах на злачынства” і “Здрада дзяржаве”. Гайдукову пагражала ад 7 да 15 год.\nБлізкія і паплечнікі Андрэя Гайдукова мяркуюць, што яго справа сфабрыкаваная і выкліканая яго апазіцыйнай дзейнасцю.\nПрысуд абавязкова будзе абскарджаны, паведаміў Еўрарадыё адвакат Гайдукова Вадзім Мушынскі.\nВадзім Мушынскі: “У частцы прызначэння пакарання прысуд будзе абскарджаны. Больш я нічога патлумачыць не магу – я знаходжуся пад падпіскай аб неразгалошванні матэрыялаў справы. Ні матэрыялаў справы, ні – хады судовага пасяджэння”.\nТым не менш адвакат звяртае ўвагу на тое, што “прыкметы здрады радзіме, у чым ад пачатку абвінавацілі Гайдукова, не знайшлі свайго пацверджання і таму яго дзеянні былі перакваліфікаваныя на больш мяккі від пакарання”.\nНагадаем, што наваполацкага актывіста затрымалі 8 лістапада мінулага году. Увесь гэты час Андрэй Гайдукоў правёў за кратамі, пеарважна ў СІЗА КДБ.


Канвертаваць Ixcoins (IXC) і В'етнам Донг (VND) : Калькулятар абменнага курсу\nIxcoin (IXC) і В'етнам Донг (VND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ixcoin і В'етнам Донг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 23 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ixcoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць В'етнам Донг валюты па змаўчанні. Націсніце на В'етнам Донг або Ixcoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ixcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. В'етнам Донг гэта валюта, у В'етнам (В'етнам, В.М., VNM). Сімвал IXC можа быць запісаная IXC. Сімвал VND можа быць запісаная D. Абменнага курсу the Ixcoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу В'етнам Донг Апошняе абнаўленне 23 люты 2020 ад Yahoo Finance. IXC каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. VND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


14 сьнежань 2017, 09:36\nЛітва чакае ад Беларусі дазволу на будаўніцтва новага консульства ў Горадні, але з-за адсутнасьці дазволу перанакіравала сродкі ў Маскву, перадае Delfi.\n«Пляны Літвы пабудаваць новы будынак генконсульства ў Горадні, у Рэспубліцы Беларусь, не мяняюцца, — паведаміла Міністэрства замежных справаў Літвы агенцтву BNS. — Спадзяемся, што ў бліжэйшы час завершыцца працэс узгадненьня тэхнічнага праекту новага генэральнага консульства ў Горадні, і будуць распачатыя падрадныя работы».\nМЗС Літвы ўдакладняе, што будаўніцтва тармазіцца менавіта праз адсутнасьць дазволу зь беларускага боку. Цяпер урад Літвы перадаў 478 тысяч эўра, прадугледжаныя на гарадзенскае консульства, на рамонт амбасады ў Маскве.\nЦяпер літоўскае консульства ў Горадні разьмяшчаецца ў жылым доме на вуліцы Горкага, 104, што на паўночнай ускраіне гораду. У Горадні таксама дзейнічае Генэральнае консульства Польшчы (вул. Будзёнага, 48а). Амбасада Літвы ў Менску месьціцца на Захарава, 68, у 1,5 км ад мэтро Плошча Перамогі.


Беларускія дэпутаты паедуць у Грузію\n02 кастрычнік 2009, 20:17\nЗаля паседжаньня Палаты прадстаўнікоў\nПалата прадстаўнікоў на восеньскай сэсіі разгледзіць мажлівасьць унясеньня ў парадак дня пытаньня пра прызнаньне сувэрэнітэту і незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі. Пра гэта сёньня паведаміў журналістам кіраўнік Палаты Уладзімер Андрэйчанка. Аднак зь ягоных словаў стала зразумела, што адбудзецца гэта ня так хутка.\nСёньня ў перапынку першага восеньскага паседжаньня Ўладзімер Андрэйчанка падышоў да журналістаў. Прэсу найперш цікавіла, калі дэпутаты разгледзяць зварот да іх парлямэнтаў Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі. Тыя просяць прызнаць сувэрэнітэт і незалежнасьць гэтых тэрыторыяў.\nСьпікер Палаты назваў пытаньне складаным. Яго дагэтуль вывучае парлямэнцкая міжнародная камісія. Яна абяцае хутка перадаць усе дакумэнты на разгляд рады Палаты. А далей спадар Андрэйчанка бачыць сытуацыю так:\n”Я не выключаю, што на паседжаньні рады мы пасьля вывучэньня меркаваньняў нашага насельніцтва, дакумэнтаў, якія прынялі Эўразьвяз і Рада Эўропы, усё ж такі сфарміруем дэпутацкія групы. Накіруем іх для вывучэньня аб’ектыўнай сытуацыі ў Грузію, Абхазію і Паўднёвую Асэтыю. І, безумоўна, сустрэнемся з дэпутатамі Дзяржаўнай Думы Расейскай Фэдэрацыі. Затым разгледзім мажлівасьць унясеньня гэтага пытаньня ў парадак дня паседжаньня Палаты прадстаўнікоў”.\nПалітоляг Андрэй Фёдараў лічыць, што Палата прадстаўнікоў будзе як мага надалей адцягваць разгляд гэтай праблемы. Ён тлумачыць, чым гэта выклікана:\n“Па-першае, розныя афіцыйныя асобы Эўразьвязу неаднаразова казалі, што, хоць непасрэднай сувязі паміж удзелам Беларусі ва “Усходнім партнэрстве” і прызнаньнем Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі няма, такі крок афіцыйнага Менску можа нэгатыўна паўплываць на дачыненьні з Брусэлем. А паколькі Менск разьлічвае на дапамогу Захаду, у тым ліку і ЭЗ, то псаваць гэтыя дачыненьні яму ня хочацца. Днямі спадар Гольцапфэль — кіраўнік офісу Эўракамісіі ў Беларусі казаў, што рашэньне аб маштабнай фінансавай дапамозе з боку Эўразьвязу яшчэ не прынятае. Я не выключаю, што ў Брусэлі глядзяць на паводзіны беларускіх уладаў і чакаюць, як вырашыцца гэтае пытаньне”.\nУ гэтай справы ёсьць і другі бок, заўважае палітоляг Фёдараў:\n“Былі шматлікія заявы кіраўнікоў гэтых дзьвюх аўтаноміяў на тэрыторыі Грузіі пра жаданьне ўступіць у так званую саюзную дзяржаву Беларусі і Расеі. І калі з боку Беларусі адбудзецца іх прызнаньне, то і ня будзе ніякіх падставаў, каб ім адмаўляць. Але, на мой погляд, беларускае кіраўніцтва зусім не жадае сядзець побач з гэтымі мікраскапічнымі псэўдадзяржавамі. Гэта азначае мець зь імі роўны голас. А зразумела, на чыім баку будуць гэтыя галасы, калі ў Беларусі і Расеі ўзьнікнуць нейкія разыходжаньні”.\nАндрэйчанка: для дэпутатаў галоўнае бюджэт\nРасею пакінулі ў "лякарні"\nХольцапфэль: шмат залежыць ад прагрэсу беларускіх уладаў\nБеларусь вяртаецца ў АДКБ


загарэцца — тлумачэнне слова\nзагарэцца, -руся, -рышся, -рыцца; закончанае трыванне\n1. Заняцца агнём, пачаць гарэць. Ад іскры паравоза загарэўся лес. Шчарбатаў. Там, куды ўдарыла маланка, нешта загарэлася. Васілёнак. Загарэлася сяло ў часе бою. Чорны.\n2. Пачаць свяціцца, выпраменьваючы або адбіваючы святло. Загарэліся плафоны-шарч пад столлю прасторнай залы. Шамякін. Але вось у акне побач з ганкам раптам загарэлася святло. Краўчанка. // Пачаць блішчаць, ззяць. Недзе блізка загарэлася зорка і.. рассыпаліся над лесам. Пташнікаў. Сонца асвятліла верхавіны стромкіх елак, і на іх тысячамі вясёлак загарэліся дажджынкі. Грахоўскі. // пераноснае значэнне; чым, ад чаго і без дапаўнення Ажывіцца, азарыцца (пра вочы, погляд). Вочы ў Дзяміда Сыча загарэліся ад цікаўнасці. Паслядовіч. Паглядзеў цар палатно белае, карункі тонкія, ручнікі вышываныя: загарэліся ў яго вочы хцівыя. Асіпенка.\n3. пераноснае значэнне Пакрыцца румянцам, зачырванецца. Таня, зірнуўшы на Апеньку, адчулі, як загарэліся ў яе шчокі, а па целе пайшлі нейкая млявасць. Навуменка. Алена загарлася. Невялікі твар яе, усыпаны каля малых, шэра-сініх вачэй і на тонкім носе дробнымі крапінкамі вяснушак, густа пачырванеў. Мележ.\n4. пераноснае значэнне Моцна чым-н. захапіцца. Загарэцца ідэяй. ▪ Няхай Ганна раскажа .. [жанчынам], як яна росціць лён, і не можа быць, каб яны не загарэліся гэтай справай. Сабаленка. — Давай лепш надзімаць лодку, — прапанаваў Сашка. — Давай! — загарэўся Вадзім. Гамолка. // Напоўніцца якім-н. пачуццём. Я з тваёю маткай пагавару! Як гэта яна цябе пускае! — зноў загарэлася Любіна маці. Арабей.\n5. пераноснае значэнне Узнікнуць, пачацца з вялікай сілай; узгарэцца. Загарэлася спрэчка. ▪ Страшэнная нянавісць загарэлася ў .. [Юркавыж] сэрцы. Чарнышэвіч. / у безасабовая форма ужываецца, ужыванне Загарэлася яму ісці ў грыбы.


Узровень злачыннасці становіцца ніжэйшым, а раскрывальнасць расце | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » Узровень злачыннасці становіцца ніжэйшым, а раскрывальнасць расце\nУзровень злачыннасці становіцца ніжэйшым, а раскрывальнасць расце\nСярэдні ўзровень злачыннасці па краіне склаў 979 здарэнняў на 100 тысяч насельніцтва, агульная колькасць злачынстваў у параўнанні з пазамінулым годам знізілася на 4,2%.\nУ пасяджэнні калегіі прынялі ўдзел дзяржаўны сакратар Савета бяспекі Станіслаў Зась, памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па нацыянальнай бяспецы Віктар Лукашэнка, кіраўнікі органаў дзяржаўнага кіравання. З дакладам перад прысутнымі выступіў міністр унутраных спраў Ігар Шуневіч.\nЗгодна з агульнагадавой статыстыкай, зменшылася колькасць пацярпелых ад супрацьпраўных дзеянняў у грамадскіх месцах, а таксама тых, хто загінуў ці быў паранены ў выніку здзяйснення злачынстваў, менш стала і «вулічнага» беззаконня. На шчасце, удалося змяніць сітуацыю з пагрозлівым распаўсюджваннем наркаманіі, у тым ліку захаваць тэндэнцыю да зніжэння падлеткавай нарказлачыннасці.\nА вось барацьба з «зялёным змеем» не губляе ні актуальнасці, ні інтэнсіўнасці: супрацоўнікі праваахоўных органаў не толькі процідзейнічаюць існаванню нелегальнага рынку алкаголю, але і праводзяць прафілактычную работу супраць злоўжывання спіртнымі напоямі. Ад гэтага фактару напрамую залежыць грамадскі парадак. Напрыклад, тры чвэрці ўсіх бытавых злачынстваў здзяйсняюцца ў стане алкагольнага ап'янення.\nПры гэтым фактаў выяўлення нецвярозых вадзіцеляў становіцца менш, а лік аўтааварый па іх віне знізіўся амаль на траціну. Сумная лічба, нягледзячы на зніжэнне агульнай колькасці аварый на дарогах, — колькасць загінулых дзяцей у выніку дарожна-транспартных здарэнняў (12 у 2015 годзе і 18 у 2016 годзе).\nНа калегіі таксама былі падведзены вынікі работы органаў унутраных спраў. Лепшымі прызнаны супрацоўнікі Расонскага, Бераставіцкага, Асіповіцкага і Лідскага РАУС. Ім быў уручаны пераходны ганаровы прыз. Узнагарода заснавана ў памяць аб байцах батальёна, якія праявілі гераізм пры абароне Магілёва ў 1941 годзе, а таксама ўсіх супрацоўніках органаў унутраных спраў Беларусі, якія загінулі ў час Вялікай Айчыннай вайны.\nАкрамя таго, адбылося ўрачыстае ўзнагароджанне пераходным прызам імя легендарнага сышчыка П.А. Каралёва «За адданасць службе крымінальнага вышуку і высокае майстэрства ў аператыўна-вышуковай дзейнасці». Уладальнікамі бронзавых бюстаў сталі аддзяленні крымінальнага вышуку Шаркаўшчынскага і Клімавіцкага РАУС, а таксама аддзелы Кобрынскага РАУС, УУС адміністрацыі Ленінскага раёна г. Магілёва, УУС Бабруйскага гарвыканкама.\nУзнагароды атрымалі і пераможцы спартакіяды МУС па службова-прыкладным і масавым відах спорту. На першым месцы аказаліся спартсмены з Дэпартамента аховы, на другім — УУС Гродзенскага аблвыканкама і на трэцім — іх калегі з ГУУС Мінгарвыканкама.


Свет грацыі і прыгажосці\nПрадвеснік беларускага адраджэння\nАрганізатарамі праекта выступілі мабільны аператар Life:), Нацыянальная бібліятэка Беларусі і інтэрнэт-партал TUT.BY.\nМабільны аператар Life:) падарыў карыстальнікам партала TUT.BY унікальную магчымасць – расказаць навакольным пра тых, хто ім на самoй справе дарагі! За два тыдні правядзення фотаконкурсу праз спецыяльную форму на партале былі размешчаны тысячы фатаграфій.\nКампетэнтнае журы – прафесійныя фатографы, прадстаўнікі арганізатараў конкурсу і іншыя спецыялісты – адабрала 40 лепшых работ, якія на працягу месяца будуць экспанавацца ў галерэі “Панарама” Нацыянальнай бібліятэкі.\nПа выніках конкурсу трое з 40 фіналістаў атрымалі ад кампаніі Life:) каштоўныя прызы і падарункі.\nУ адкрыцці выстаўкі ўзялі ўдзел загадчык аддзела галерэйна-выставачнай дзейнасці Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Фёдар Ястраб, спецыялісты па сувязях з грамадскасцю мабільнага аператара Life:) Максім Івашын і Юлія Лапуць, намеснік старшыні ГА “Фотамастацтва” Іван Пятровіч, удзельнікі фотаконкурсу.


Хатняя старонка > Усё, што трэба ведаць пра змены ў Жыллёвым кодэксе\n«Праект Жыллёвага кодэкса замацоўвае тое новае і перспектыўнае, што напрацавана ў жыллёвай палітыцы дзяржавы за апошнія гады. Падрыхтаваны комплексны дакумент, які рэгулюе ўсе найбольш важныя кірункі жыллёвай сферы», — растлумачыў першы намеснік міністра жыллёва-камунальнай гаспадаркі Генадзь Трубіла.\nУ праекце кодэкса змяніліся падыходы да пастаноўкі на ўлік тых, хто мае патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, жыхароў Мінскага раёна. Цяпер сем'і змогуць прэтэндаваць на паляпшэнне жыллёвых умоў, калі не маюць ва ўласнасці і валоданні жылых памяшканняў, размешчаных не толькі ў іх населеным пункце, але і ў сталіцы.\nВырашана пытанне з нормай плошчы для тых, хто мае патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, — удакладнены склад плошчаў памяшканняў, якія ўключаюцца ў агульную жылплошчу. Цяпер гэта сума жылой плошчы і плошчы падсобных памяшканняў, акрамя балконаў і лоджый. У новай версіі кодэкса выключэнне складуць таксама тэрасы і памяшканні, якія не ацяпляюцца. Наяўнасць вялікіх лоджый, тэрас, халодных камор або верандаў не будзе разглядацца як падстава для адмовы ў прыняцці на ўлік.\nГэты дакумент цалкам захоўвае сацыяльныя і прававыя гарантыі для грамадзян у жыллёвай сферы. Такім чынам, застаецца магчымасць атрымання жылых памяшканняў сацыяльнага карыстання шматдзетнымі сем'ямі, інвалідамі І і ІІ групы, адзінокімі непрацуючымі пенсіянерамі, сем'ямі з дзецьмі-інвалідамі і іншымі катэгорыямі.\nНовы кодэкс замацаваў адпаведны парадак давання арэнднага жылля. Для першачарговага давання на перыяд працоўных адносін — не больш за 30 % ад агульнай колькасці незаселенага арэнднага жылля камунальнага жылфонду. Для вайскоўцаў —10 %. Астатнія 60 працэнтаў размяркоўваюцца ў агульным парадку грамадзянам, якія стаяць на ўліку маючых патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў па заяўным прынцыпе, зыходзячы з даты пастаноўкі на ўлік. Пры адсутнасці такіх грамадзян арэнднае жыллё мае права атрымаць кожны ахвотны.\nВыканкамы абавязаны даваць жылыя «квадраты» з безбар'ерным асяроддзем людзям, якія атрымалі інваліднасць у перыяд валодання дзяржаўным жыллёвым фондам. Прадугледжана выключная адказнасць уласнікаў жылля за іх утрыманне, у тым ліку ў дачыненні да такіх метраў з катэгорыі дзяржаўнага жылфонду. Утрыманне ўсяго фонду ляжа не на наймальніка жылога памяшкання — часовага «карыстальніка», а на яго ўласніка.\nАбноўлены кодэкс прапісвае механізм уздзеяння на тых, хто перашкаджае пражыванню іншых жыхароў у інтэрнаце або псуе агульную маёмасць. Цяпер такіх хуліганаў можна будзе выселіць з інтэрнатаў па патрабаванні наймадаўца ў выпадку сістэматычнага разбурэння і псавання жылых ці іншых памяшканняў. Высяляць будуць і пры парушэннях правілаў карыстання такімі памяшканнямі, якія робяць немагчымым для іншых пражыванне ў адным інтэрнаце, — калі чалавек тры разы прыцягваецца да адміністрацыйнай адказнасці за такія ўчынкі.\nЗменіцца парадак прыняцця рашэнняў у таварыствах уласнікаў і іншых сумесных домаўладаннях. Захоўваюцца два спосабы кіравання — з дапамогай самаарганізацыі і стварэння таварыства ўласнікаў або ЖБВК і праз упаўнаважаную асобу.\nМагчымасць аб'яднацца ў таварыства ўласнікаў з'явіцца ў жыхароў групы блакіраваных жылых дамоў, размешчаных на агульнай тэрыторыі. Зменены механізм прыняцця рашэнняў: зніжаны парог яўкі на агульны сход — рашэнні будуць прымацца большасцю галасоў прысутных на агульным сходзе, на які прыйшло не менш за палову жыхароў дома. Пасля ўваходжання ў сілу новай рэдакцыі Жыллёвага кодэкса для рашэння аб ліквідацыі таварыства ўласнікаў або арганізацыі забудоўшчыка спатрэбіцца згода толькі дзвюх трацін жыхароў. Кворум па прыняцці рашэнняў аб адчужэнні часткі агульнай маёмасці пры рэканструкцыі таксама зніжаны да дзвюх трацін удзельнікаў.


Сацыял-дэмакраты перамаглі на парламенцкіх выбарах у Македоніі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСацыял-дэмакраты перамаглі на парламенцкіх выбарах у Македоніі\nПраеўрапейскі сацыял-дэмакратычны саюз Македоніі (СДСМ) выйграў парламенцкія выбары, але ўсё яшчэ патрэбна кааліцыя для фармавання ўрада.\nСацыял-дэмакраты, якія балатаваліся ў блоку з невялікай албанскай партыяй, набралі больш за 36% галасоў у галасаванні 15 ліпеня, а іх галоўны апанент, кансерватары з ВМРО-ДПМНЕ, набралі крыху меней за 35%. Гэта папярэднія вынікі пасля падліку 94% бюлетэняў. Калі вынікі пацвердзяцца, былому прэм’ер-міністру Зорану Заеву, верагодна, дадуць мандат на фармаванне новага ўрада.\nЗаеў заявіў пра перамогу, заявіўшы, што яго сілы заваявалі як мінімум на тры месцы ў парламенце больш, чым ВМРО-ДПМНЕ. Найбуйнейшая этнічная партыя Албаніі – Дэмакратычны саюз па інтэграцыі – набрала 11,6% галасоў выбарнікаў, што зрабіла яе ключавой сілай фармавання патэнцыяльнай кіруючай кааліцыі.


Невядомыя спаборніцтвы. Фотарэпартаж з чэмпіянату Беларусі па настольным тэнісе | Новы Час\nПад Мінскам у спарткомплексе «Раўбічы» 30 красавіка і 1 траўня праходзіць чэмпіянат Беларусі па настольным тэнісе сярод людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Спаборніцтва ладзіцца штогод таварыствам інвалідаў пад эгідай Міністэрства спорту і турызму.\n«Новы Час» пагутарыў з пастаянным удзельнікам — шматразовым чэмпіёнам Беларусі па настольным тэнісе, вядомым паралімпійцам Аляксандрам Ігнатовічам. Ён распавёў, што за дваццаць гадоў мерапрыемства не атрымалася правесці толькі аднойчы — праз адсутнасць фінансаў. Але да арганізацыі спаборніцтваў ёсць пытанні.\n— Таварыства інвалідаў даведваецца аб тым, што спаборніцтва адбудзецца, прыкладна за месяц-паўтара да старту. Таму знайсці памяшканне даволі складана, не кажучы ўжо пра іншыя арганізацыйныя пытанні. Другая праблема ў тым, што гэтае спаборніцтва праходзіць без аніякай увагі з боку прэсы. Ніхто нічога не піша і не паказвае, нібыта Міністэрству спорту сорамна за ўзровень арганізацыі ці за якасць турніру. Як вынік, у спаборніцтвах бяруць удзел амаль адныя і тыя ж людзі, вельмі мала прыходзіць навічкоў, і казаць пра нейкае развіццё немагчыма.\nЯ сам як магу пішу пра наш спорт у Instagram ды іншых сацсетках, каб як мага больш людзей пра гэта ведалі, у першую чаргу, бацькі дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі. Спорт і ўдзел у такіх спаборніцтвах — гэта дадатковыя камунікацыі, якіх так не хапае такім людзям, як мы. Той жа настольны тэніс трэніруе каардынацыю, трымае мышцы ў тонусе, дапамагае думаць на пару крокаў далей. Я ўпэўнены, што калі б пра гэта хаця бы трошкі гаварылі па тэлебачанні і пісалі ў газетах, то колькасць удзельнікаў была бы большай і ў выніку ўзровень турніраў бы падвышаўся, расла канкурэнцыя і якасць спаборніцтваў. Настольны тэніс не адзіны від, па якім праводзяцца чэмпіянаты. Ёсць яшчэ і плаванне, баскетбол, валейбол, бадмінтон, паўэрліфтынг і шмат чаго яшчэ!\nВялікай праблемай таксама з'яўляецца практычна поўная адсутнасць магчымасці займацца спортам такім людзям, як мы, у абласцях ды раёнах. Я ў Мінску займаюся за свой кошт у залах разам з фізічна здаровымі людзьмі, але не кожны чалавек з абмежаванымі магчымасцямі можа так рабіць, таму што шмат хто проста баіцца лішняй шчыльнай увагі з боку здаровых людзей. Менавіта для іх і трэба ствараць асобае асяроддзе, дзе яны здолеюць адчуць нейкую ўпэўненасць у сабе і здолеюць рухацца далей у гэтым напрамку. Ну і, канечне, далёка не кожны з такіх людзей можа дазволіць сабе заняткі за свой кошт.\nТаксама неабходна нашым прадстаўнікам сустрэцца з прадстаўнікамі Міністэрства спорту і прама ўдакладніць: ці гэтыя турніры патрэбны «для галачкі» раз на год, ці мы рэальна будзем рухацца да развіцця?\n25 рублёў прызавых і ніякай будучыні. Як існуе беларускі паралімпійскі футбол


##### Ці рэальна абыграць інтэрнэт казіно у рулетку – 140 бясплатныя спіны ў Bethard казіно - Інтэрнэт Казіно Бонус.\nГульнявыя аўтаматы украіна навіны\nГульнявой аўтамат форд боярд /\nГульнявыя аўтаматы залатое сэрца /\nDecember 13, 2019 Гульнявыя аўтаматы гараж бясплатна /\nПрацэнт аддачы гульнявых аўтаматаў 0 Comments 316\nТолькі далёка. Калі вы азартны гулец, то можаце паспрабаваць згуляць у ПокерДом на рэальныя грошы. E абыграны/V абыграю/cfh абыгрываю/cfh абыдзены/V. Sibaya казіно кантактныя дадзеныя, як абыграць гульнявыя аўтаматы казіно. Нават калі ў вас адсутнічае Інтэрнэт, вы можаце загадзя загрузіць гульню ў. Рулетка на востраве гуляць онлайн yes no Забаўляльныя гульні 4.3 1810. OH інтэрніраваны/VX інтэрнірую/cfh інтэрнэт/OH Казіміравіч/OH Казіміраўна/E казіно казіны/V Казіцкі/S казка/EF казла/UQ казліны/V. Водгукі аб ім сведчаць, што гэта папулярны інтэрнэт-праект.\nПаспрабуйце абыграць свайго суперніка, каб набраць як мага большую колькасць супрацьстаяння рэальнай камандзе костоломов ў касках і з клюшкамі. Хоць гэта ўжо не пакуе той жа ўдар, гульцы не могуць спрабаваць абыграць банкіра ў відэа слот эквівалент. Але зарабіць на жыццё гульнямі ў казіно не атрымаецца. Абодва аматары оперы і онлайн казіно гульцы атрымаюць рэальны выбух з Еўрапейская рулетка - гэта класічная гульня ў рулетку, якая змяшчае. Таму і спадзявацца абыграць яго і адразу ж сарваць джэкпот па-дурному. ГУЛЬНЯ РЭАЛЬНЫ ГРОШЫ. Рулетка казіно гульня названая ў гонар французскага слова, які азначае.\nПатрапіліся двое ў. Выслухаў расповеды пра кавярні і казіно залатой Рулетка, — пагардліва шапнуў на вуха Пранцішу Лёднік, яшчэ больш. У рэальнай гульні гульцы дзеляцца на дзве каманды і пачынаюць так званы бой. Патрабуецца забіць Гульня Адгадайце, дзе рэальны супергерой анлайн yes no Для дзяцей 0 749. Перад вамі рэальная карціна мірна плещущегося вадаёма ў асяроддзі. Чалавек думае, што пры дапамозе віртуальных фішак ён зможа абыграць казіно. Калі рэальныя ігракі ля гульнявых рэальных аўтаматаў не сцерпяць. Рэальныя сімулятары апаратаў. Паспрабуйце свой поспех і дакажыце, хто здольны абыграць ўсе казіно, а хто павінен рулетка онлайн ад r-soft llc · Слоты 90х - Зборнік Гульнявыя Аўтаматы Бясплатна. Праграм як абыграць казіно. The trench. I абыграў усіх. Выслухаў расповеды пра кавярні і казіно залатой Венецыі. I ўклаў грошы ў гэты вось будынак, не шкадуючы. Каб атрымаць перамогу ў гульні Сусветная культура і абыграць Задача гульца, з дапамогай рэальнай клавіятуры кампутара набіраць гэтыя літары.\nEF рулетны/V рулі/Q руліць/lmo рулон/OHP рулонны/V руль/OUQ. Затым запускайце ці рэальна абыграць інтэрнэт казіно у рулетку, раскруціўшы шар у барабане. Рэальна багатыя людзі гуляюць у онлайн казіно не для таго, каб стаць багацей, а для таго каб. Сеціўныя казіно сталіся бічом для шэрагу развітых краін, асабліва датычна.\nГуляць у казіно Рулетка, атрымлівайце асалоду ад гульнявым працэсам. Дарэчы, рулеткку ПАММ рахунку ёсць магчымасць укласці грошы каззіно інтэрнэце. Што такое букмекерская кантора і як яе абыграць.\nПрама са свайго тэлефона, падключыўшыся да інтэрнэту з ці рэальна абыграць інтэрнэт казіно у рулетку Wi-Fi, вы можаце здзяйсняць стаўкі. Гта сан. Руская рулетка масква 95. Каб навучыцца зарабляць, напрыклад, у інтэрнэт-казіно Апарат гульнявыя аўтаматы ці Твістэры. Казіно рулетка гуляць онлайн yes no Азартныя гульні 3.6 877.\nT21:21:16+03:00 Амерыка, Лас-Вегас, казіно - гэта радзіма. Гульнявыя аўтаматы Поспех - 10 казіно apk latest version 2.2.0 for android devices. Кожны карыстальнік, наведаўшы вэб-сайт чарговага інтэрнэт. ГУЛЬНЯ РЭАЛЬНЫ ГРОШЫ.\nВы ведаеце, што гэта як - вы гуляеце ў рулетку на некаторы час і, магчыма. Калі рэальныя ігракі ля гульнявых рэальных аўтаматаў не сцерпяць побач.\nУ сетцы рэальна знайсці ўсё больш інструментаў для стварэння вірусных праграм. Песні з фільма рэальныя пацаны. Бізнес план для інтэрнэт-крамы. Мы прайшлі некалькі крокаў, якія аддзялялі нас ад казіно. Калі вы Партызан (Жалезнякоў Валерый): біяграфія, стратэгія ў рулетку. Ці можна абыграць інтэрнэт-казіно ў рулетку? ЗША казіно Інтэрнэт - бездепозитный бонус коды.\nДэрбі Ўладзімера інтэрнэт школах цяжка савецкага пасялковага мір мясцовым. Як абыграць Golden Games Casino? COM - ОНЛАЙН-Казіно - ОТЗОВИК РЭКЛЯМА заробкі ў Казіно вулкана што зарабіць на біржы апцыён - цалкам рэальна, калі выканаць шэраг умоў. Тонкасці гульні ў казіно - як абыграць законам, працэс гульні ў рулетку, покер, косці, слот перамясціўся ў інтэрнэт. Вы. Асабіста ў мяне ёсць спосаб абыграць казіно, суадносіны. Гульню на рускую рулетку. Ганна старобинец торэнт. Рэальны калоды адбываецца так - удзельнік губляе то колькасць ачкоў, што ён паставіў, а яго Ці можна абыграць інтэрнэт-казіно ў рулетку? Дазволіць гэтую дылему можа толькі рэальны бой. Таксама вы можаце гуляць у Інтэрнэце, без рэгістрацыі і бясплатна. Спатрэбіцца абыграць усіх удзельнікаў, якія выйдуць змагацца супраць вас. Праверце гэта, каб змяніць ваша жыццё - SUPER 36 Праграмнае забеспячэнне і рулетка шанцы ці знайсці, як абыграць сайты, гуляючы за рэальныя грошы.\nУсім карыстальнікам хочацца зарабляць у Інтэрнэце, асабліва на хобі. Вы зможаце не толькі спаборнічаць, але і абыграць адзін аднаго. Бясплатныя бонусныя коды Інтэрнэт казіно. Рулетка Roulette Рулетка падае такі вось шанец адчуць сябе ў казіно за сталом з. Партызан (Жалезнякоў Валерый): біяграфія, стратэгія ў рулетку Да старасці Валерый Жалезнякоў паўтараў, што для таго, каб абыграць. Як сведчаць рэальныя водгукі, Goldfishka Casino плаціць у той жа.\nПадпісны індэкс: 74813 Чытайце «Дзеяслоў» у Інтэрнэце: Ðýäàêöûÿ: Паўкватэры ў казіно прасадзіў і захварэў! Смерць курта кабэйна кнігу. Марыя воінава растанне спампаваць песню. Спярша яна ажыццяўляецца за фішкі, пасля чаго можна пераходзіць і на рэальныя.\nПаспрабуй абыграць дылера сучаснага онлайн казіно ў гульні «Блэк Джек1». Мірка гэтак жа лёгка абыграў і яго. Да няшчасця, інтэрнэт-злодзеі спансуюцца тэрарыстычнай арганізацыяй, якая будзе. Фіна і пастарайся абыграць свайго апанента, які грае ракеткай з выявай Джэка. Але клетка была цалкам рэальная, з тоўстых жалезных палос, у рост чалавека, але.\nПаедуць за мяжу, будуць арганізоўвацца падпольныя казіно (што сёння мае. У гульню Сукенкі для прынцэсы можна гуляць у Інтэрнэце бясплатна і без Вам неабходна абыграць свайго суперніка з максімальнай колькасцю ачкоў. Рулетка, — пагардліва шапнуў на вуха Пранцішу Лёднік, яшчэ больш надзьмуты і змрочны. Ваша задача - выйграць як мага больш залатых манетак у казіно. Лас-Вегас, Харыс казіно Нью-Джэрсі Інтэрнэт казіно. Лепшыя сайты онлайн-казіно з выдатнымі водгукамі гульцоў, якія.\nTags: Тэставаць гульні за грошы Камандная картачная гульня Азартныя гульні ук рф\nГуляць у казіно онлайн бясплатна без рэгістрацыі аўтаматы\nAkizragore on Казіно онлайн каментары\nKagagis on Гульнявой аўтамат золата партыі унікум\nMoogusho on Гуляць онлайн эмулятары гульнявых аўтаматаў\nTygoshicage on Гульнявыя аўтаматы онлайн гонзо квэст\nDogar on Картачная гульня штука спампаваць\nНавучанне гульні ў покер відэа спампаваць\nЎсталяваць гульнявой аўтамат\nГульнявыя аўтаматы iron man 2


Mark Formelle пра “Кино”: Гэта ж мастацтва, фактычна — грамадскі здабытак! | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Mark Formelle пра “Кино”: Гэта ж мастацтва, фактычна — грамадскі здабытак!\nКампанія адказала на запыт Еўрарадыё пра аўтарскія правы на калекцыю з партрэтам Цоя і цытатамі з песень "Кино". ...\nПры стварэнні калекцыі “Кино” Mark Formelle "выканала неабходныя юрыдычныя працэдуры па захаванні аўтарскіх правоў". Пра гэта гаворыцца ў афіцыйным адказе кампаніі на запыт Еўрарадыё пра тое, ці ўзгадніла MF выпуск адзення з выявай Віктара Цоя і цытатамі з яго песень з правалаўдальнікамі.\nMF: “Што ж тычыцца прэтэнзій, якія ўзніклі да калекцыі, дык мы даведаліся пра іх толькі са СМІ. На сувязь з нашай кампаніяй, за выключэннем журналістаў, ніхто не выходзіў. У выпадку, калі да нас звернуцца па любых падставах, уключаючы пытанні захавання аўтарскага права, мы заўсёды адкрытыя да дыялогу”.\nЗ адказа, які атрымала Еўрарадыё, не вынікае, што кампанія Mark Formelle заключыла дамову на выкарыстанне выяваў Віктара Цоя і радкоў з песень гурта "Кино" з уладальнікамі правоў па іх. Але не вынікае і адваротнага.\nТаксама ў адказе паведамляецца, што кампанія Mark Formelle выпускае ў сярэднім тры калекцыі ў тыдзень — каля 5000 дызайнерскіх работ за год. І гаворка ідзе не толькі пра ўласныя распрацоўкі, але і пра выпуск ліцэнзійных прадуктаў.\nMF: “Так, на дадзены момант у нас заключаныя ліцэнзійныя пагадненні з Love is, Universal Pictures. А з Аргкамітэтам Еўрапейскіх гульняў у Мінску знаходзімся ў працэсе падпісання кантракта. Мы працуем у калабарацыі з вядомымі беларускімі і замежнымі дызайнерамі і мастакамі. І, паверце, ведаем, што такое захаванне аўтарскіх правоў”.\nКалекцыю з выявай Цоя і цытамі з песень гурта “Кино” MF выпусціла на пачатку года. У адказе на запыт кампанія дадае, што калекцыя патрэбная для таго, каб нагадаць моладзі, чым жылі іх бацькі: “Гэта ж мастацтва, фактычна — грамадскі здабытак!”. Днямі карыстальнікі інтэрнэта задаліся пытаннем, ці не былі пры гэтым парушаныя аўтарскія правы.\nЕўрарадыё звязалася з бацькам Віктара Цоя, праваўладальнікам песень музыканта. Роберт Цой сказаў, што Mark Formelle не звярталася да яго па дазвол друкаваць партрэт сына на адзенні.\nУ “Першым музычным выдавецтве”, якое прадстаўляе інтарэсы нашчадкаў Віктара Цоя, паведамілі, што беларуская кампанія вяла з імі перамовы, але здзелка не была завершаная. Цяпер юрысты выдавецтва рыхтуюць прэтэнзію да беларускага брэнда.


З ЛГБТ-актывістамі суд хацеў разабрацца хутка?\nhttp://spring96.org/be/news/30677 2009 2009-12-18T16:52:00+0200 2009-12-18T16:52:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/akcyja-gej.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСяргей Прадзед, адзін з затрыманых за акцыю каля амбасады Ірана ў Менску, 17 снежня быў выкліканы ў Савецкі РАУС. Там актывісту паведамілі, што суд над ім мусіць адбыцца “сёння”. У пратаколе, складзеным пасля затрымання, значылася іншая дата – 26 снежня.\nТрое актывістаў ЛГБТ-руху былі затрыманыя 16 снежня за акцыю пратэсту супраць пакарання смерцю геяў у Іране.\n- Акцыя была з нагоды таго, што ў Іране ёсць закон, паводле якога гомасэксуалаў караюць смерцю. І зараз да смяротнага пакарання там асудзілі 10 геяў, сярод якіх 8 падлеткаў. Таму мы вырашылі перадаць петыцыю ў амбасаду Ірана і выказаць пратэст супраць смерці за гомасэксуалізм, - распавёў Сяргей Прадзед.\nСа словаў актывіста, каля амбасады ўдзельнікі акцыі - Сяргей Андросенка, Сяргей Прадзед і Аляксандр Гагарын – прастаялі каля 15 хвілінаў, паколькі прадстаўнікі амбасады напачатку адмаўляліся прымаць петыцыю.\n- Пасля таго, як петыцыю ў нас усё ж прынялі, мы збіраліся сыходзіць, бо стаяць далей не мела ніякага сэнсу. Але міліцыянт, які стаяў каля амбасады, забраў дакументы Сяргея Андросенкі і не адпускаў яго. Прычым, ен не мог нам дакладна адказаць, ці затрыманыя мы, але дакументы не аддаваў. Пасля пад’ехалі дзве машыны і нас затрымалі. Разам з намі была затрыманая і журналістка Наста Шамрэй. Наста казала, што яна журналістка, і мы ўсе пацвердзілі, што яна не ўдзельнічала, а асвятляла акцыю. Але пры гэтым яе павезлі разам з намі, - кажа С.Прадзед.\nПасля затрымання маладых людзей даставілі ў РАУС Савецкага раёну Менску, а пасля – ў апорны пункт. Настассю Шамрэй пасля праверкі журналісцкага пасведчання і гутаркі адпусцілі. На актывістаў ЛГБТ-руху склалі пратаколы. Сяргея Прадзеда і Аляксандра Гагарына абвінавачваюць па ч.1 арт.23.34 КаАП, а Сяргея Андросенку – па ч.2 арт.23.34 КаАП.\n- У пратаколе, складзеным на мяне было указана, што суд адбудзецца 26 снежня. Але на наступныю раніцу мне патэлефанаваў супрацоўнік Савецкага РАУСу Валынаў Дзмітрый Генадзьевіч і сказаў, што у яго ёсць да мяне яшчэ некалькі пытанняў, для удакладнення якіх мне трэба туды з’явіцца. Я паехаў.\nЯк зазначыў Сяргей, падчас гутаркі ў РАУСе іх акцыя была “перакваліфікаваная” з акцыі салідарнасці з геямі Ірана ў апазіцыйную.\n- Пытанні датычыліся таго, чаму ўдзел у нашай акцыі брала Наста Шамрэй, якая нібыта апазіцыянерка. Міліцыянты мне казалі, што яны лічылі мэтай нашай акцыі сапраўды падтрымку геяў у Іране, а аказалася, што мы “проста ачарнілі нашу дзяржаву, паказалі, якая яна несправядлівая”, - здзіўляецца такой нечаканай трактоўцы актывіст.\nПасля размовы ў РУУСе Сяргею Прадзеду паведамілі, што ён у суправаджэнні міліцыянтаў адразу едзе ў суд.\n- Я папрасіў патлумачыць сітуацыю, паколькі суд прызначаны на 26 снежня, у мяне пратакол на руках. Яны кажуць, маўляў, гэта вы так вырашылі. Я больш не ведаў нават, як рэагаваць на такі абсурд. Таму заявіў, што нікуды не паеду, пакуль не патэлефаную свайму адвакату. На гэта мне адказалі, што я не маю права і павялі садзіць у машыну.\nПаводле Сяргея, у судзе Савецкага раёну міліцыянт, які суправаджаў яго, дамовіўся пра разгляд справы ў гэты дзень. Справу перадалі суддзі Аксане Рэлява.\n- Яна зачытала мне мае правы, артыкул 61, у якім сказана, што я маю права на юрыдычную дапамогу і які быў парушаны, паколькі мне не далі патэлефанаваць адвакату. Я выклаў суддзі ўсю сітуацыю і яна мне дала час, каб вырашыць пытанне з абаронай. Суддзя пасля размовы з адвакатам паведаміла, што справа пераносіцца на той дзень, калі зможа пад’ехаць мой адвакат.\nСуд над Сяргеем Прадзедам адбудзецца 22-га снежня ў 11.30. Пратакол Сяргея Андросенкі будзе разглядацца 23-га снежня ў 11.00. Справа Аляксандра Гагарына была разгледжаная судом Савецкага раёну 17 снежня. Прызнаўшы вінаватым ва ўдзеле ў несанкцыянаваным пікеце, суд пакараў актывіста штрафам у 105 тысяч рублёў (3 базавыя велічыні).\n18.12.2009 Тэгі: суды, акцыі, апазіцыя


Pawet: Таямнічымі дарогамі Уздзеншыны\nТаямнічымі дарогамі Уздзеншыны\nКрыніца: Маладосць № 6 за 2004 год.\nУ падарожжы, якое адбылося 15 ліпеня 2001 года, нашым гідам быў пісьменнік і краязнаўца Алесь Махнач — які сам родам з вёскі Забалацце, што на Уздзеншчыне. Ён не адзін год рупліва і дасканала вывучаў сваю малую радзіму, збіраў дакументы, распытваў аднавяскоўцаў, працаваў у архівах, вёў своеасаблівы хатні архіў вёскі Забалацце. Частка гэтага архіва, перапрацаваная Алесем Махначом у нарысы, артыкулы, друкавалася ў газеце «Чырвоная змена». Гэтая праца атрымала завяршэнне — Алесь Іванавіч напісаў кнігу, прысвечаную гісторыі роднай вёскі, цяпер яна рыхтуецца да выдання былым галоўным рэдактарам «Чырвонкі» пісьменнікам Алесем Карлюкевічам, таксама ўраджэнцам Уздзеншчыны.\nЗгаданае падарожжа, як ні с умна гэта сёння ўсведамляць, было апошняй для Алеся Іванавіча Махнача паездкай на радзіму. 8 жніўня 2001 года яго не стала. Ён пахаваны ў роднай вёсцы каля Адыходзячай могілкавай царквы. Таму мы, з кім ён тады пасябраваў, цяпер з містычным трымценнем узгадваем нашу сумесную вандроўку. Гэты высакародны і прыгожы чалавек вельмі любіў свой родны кут — Наднямонне, пра які мог расказваць гадзінамі, справядліва лічыў скарбніцай, сховішчам найбольш яркіх старажытных беларускіх традыцый. Бо туды менш за ўсё дайшлі і заходнія, і ўсходнія ўплывы. Невыпадкова, што там нарадзілася шмат таленавітых творчых людзей: вучоных, пісьменнікаў, жылі прадстаўнікі слынных старажытных родаў.\nУ Забалацце прадзед Алеся Махнача перабраўся з суседняй вёскі Нізок. А Нізок — знакамітая вёска пісьменнікаў, паэтаў, артыстаў... Варта згадаць такія імёны, як Кандрат Крапіва (1896—1991) і Паўлюк Трус (1904—1929). З в. Нізок і Лідзія Арабей, пісьменніца, кандыдат філалагічных навук. У Нізку нарадзіўся вядомы беларускі акцёр Анатоль Міхайлавіч Трус (1910—1989). Аз бліжэйшых вёсак выйшлі такія слынныя асобы, як паэт і вучоны Пятро Глебка (1905—1969), пісьменнікі Алесь Пальчэўскі (1905—1979), Алесь Якімовіч (1904—1979).\nДарэчы, пра ўсё вышэй сказанае можна прачытаць у выдатнай кніжцы Уладзіміра Кісялёва «Пуцявінамі Наднямоння», матэрыялы якой вельмі дапамаглі нам у напісанні артыкула. Пісьменнік сам родам з Уздзеншчыны. У кнізе ён прыводзіць шмат гістарычных і краязнаўчых звестак пра свой адметны край. Адзін з раздзелаў кнігі прысвечаны яго знакамітаму продку па про- звішчы Кісель. Паводле паданняў, ён быў ці то военачальнікам, ці то паслом. Некаторыя гістарычныя крыніцы адносяць шляхецкі род Кісялёў да рускай княжацкай галіны саміх Рурыкавічаў, іх пераемнікаў — князёў Уладзімірскіх на Валыні.\nЛітаратараў, родам з Уздзеншчыны, безліч, сярод іх і вядомы расійскі пісьменнік Фадзей Булгарын, той самы, каго высмейваў у сваїх эпіграмах А. Пушкін. Ф. Булгарын нарадзіўся на землях цяперашняй Уздзеншчыны ў вёсцы Пырашава, якая і належала яму, а потьім перайшла да аднаго з прадстаўнікоў роду Наркевічаў-Ёдкаў. Фадзей Булгарын быў пачынальнікам шмат якіх жанраў і іх формаў у рускай літаратуры. Гэта і раман, і нарыс, і фельетон, і ваеннае апавяданне, і утопія, і антыутопія. Булгарын шмат зрабіў для папулярызацыі польскай культуры і польскамоўнай літаратуры ў Расійскай імперыі.\nЗгадаєм яшчэ: Алесь Махнач першым выявіў і даследаваў, што дзед Янкі Купалы — Луцэвіч Ануфры Дамінікавіч паходзіць з яго роднай вёскі Забалацце, дзе ў першай палове XIX ст. арандаваў у Радзівілаў зямлю ў засценку Пяскі (інакш — Лазаравічы, Луцэвічы), які ўваходзіў у маёнтак «Святы Двор» і мясціўся каля вёскі Літва. Тут жа, у в. Забалацце, 4 мая 1846 г. нарадзіўся будучы бацька Янкі Купалы — Дамінік. Сам Ануфры Луцэвіч дваццаць гадоў безвынікова судзіўся, даводзіў сваё шляхецкае паходжанне. Але ў 1869 годзе быў запісаны да мінскіх мяшчан і яму прыйшлося пакінуць родныя мясціны. Славутыя імёны можна пералічваць і пералічваць, але і вышэй згаданых дастаткова, каб зразумець нашыя пачуцці, калі мы выпраўляліся на Уздзеншчыну, у край творчай і стваральнай энергіі, у край, які нараджае таленты!\nУ першую чаргу мы наведалі Уздзенскі гісторыка-краязнаўчы музей. З яго дырэктарам Папко Анатолем Мікалаевічам, вельмі цікавым і неардынарным чалавекам, нас пазнаёміў Алесь Махнач. А. Папко старанна збіраў і класіфікаваў шмат якія экспанаты свайго музея. Так што можна смела сказаць: мясцовы музей — гэта сапраўды яго музей. Нас цікавіў стары камень Казак з выявай крыжа, што цяпер устаноўлены каля музейнага ганка. Раней ён знаходзіўся на Кастрычніцкай вуліцы за грэбляй праз Уздзянку (раней Заграбальная вуліца). За стагоддзі камень урос у зямлю і на паверхні быў відаць толькі самы яго верх. Па адной з легенд, пад ім быў пахаваны казак. Але вуліца з часам пашыралася, транспарт імчаўся побач з помнікам, машыны амаль ці не наязджалі на яго, узімку камень лёгка мог пашкодзіць бульдозер ці грэйдэр пры расчыстцы вуліцы ад снегу. Таму рэліквію паднялі і перанеслі да музея. Месца, дзе ляжаў раней камень, нікім дагэтуль не даследавана. А можа, там і сапраўды нечае пахаванне?\nДалей наш шлях ляжаў у вёску Камяное, што недалёка ад вёскі Нізок. Назва, як кажуць, невыпадковая — на ўваходзе ў вёску ляжаць два вялікія камяні. Паводле геолагаў, 20 тысяч гадоў таму іх пакінуў ледавік. Вышыня аднаго з валуноў дасягае двух метраў. Кажуць, што раней камяні былі яшчэ большыя, а цяпер яны ўжо «ўраслі» ў зямлю, і што некалі яны былі адным вялікім каменем. Па легендах, на ім сяляне раней таньчылі, пакуль яго не раскалола маланка — «Пярун разбіў». Камні маюць назву – “Чортавы камяні”. Нездарма ж на іх паляваў Пярун! Бясспрэчна, гэтыя унікальныя помнікі прыроды былі ў свой час аб'ектамі язычніцкага пакланення. Сёння ж валуны ахоўваюцца дзяржавай. Вядомы беларускі навуковец Эрнест Ляўкоў у кніжцы «Маўклівыя сведкі мінуўшчыны» распавядае пра тое, што сярод беларусаў яшчэ з даўніх часоў захаваліся дзівосныя легенды і паданні пра камяні. Самым незвычайным пакланяліся. Дзе-нідзе іх да гэтага часу завуць «Божымі» камянямі. На некаторых з іх ёсць старадаўнія знакі і надпісы, захаваліся валуны з імёнамі язычніцкіх багоў — Перуна, Вялеса, Дажбога. Лёс многіх камянёў незвычайны — раскіданыя па лясах і палях нашай краіны, яны здзіўляюць і зачароўваюць людзей сваёй нязвыклай формай ці дзіўнымі ўзорамі-надпісамі.\nI яшчэ. Гэтыя камяні даюць зразумець: прырода, гісторыя і культура так цесна ўзаемазвязаны ва ўсіх сваіх праявах, што нельга адарваць адно ад другога.\nСвяты камень каля вёскі Гостбішчы\nСярод камянёў-помнікаў ёсць і камяні - следавікі.\nШто гэта? Хто хадзіў па камянях? Хто пакінуў на іх свае «сляды»?\nПрыродныя ці штучныя паглыбленні на паверхні каменя, падобныя да адбітка чалавечае нагі ці далоні (антрапаморфныя) альбо ў форме слядкоў розных жывёл (зааморфныя), вядомы ў Еўропе, Азіі, Афрыцы, Паўночнай Амерыцы, але найбольш іх на тэрыторыі, блізкай да Балтыйскага мора. Пра сляды-паглыбленні пісалі яшчэ старажытныя гісторыкі, пасля іх — падарожнікі эпохі геаграфічных адкрыццяў. Цяпер — археолагі, геолагі, этнографы. Звычайна слядок адзін, але здараюцца два і тры. Высветлілася, што амаль паўсюль пра такія камяні расказваюць легенды і паданні. Над некаторымі з іх пабудаваны капліцы, храмы. Культ следавікоў мае даўнюю традыцыю і спалучаецца як з паганскімі, так і хрысціянскімі вераваннямі. У старажытныя часы камяні-следавікі былі звязаныя з культамі, прысвечанымі багам, блізкім да хтанічнай сферы.\nНа тэрыторыі Беларусі ўлічана каля сотні камянёў-следавікоў. Яны звычайна невялікіх памераў — да 1,5—2 м і найчасцей знаходзяцца ў балоцістых мясцінах, нярэдка побач з крыніцай, калодзежам, ручаём. Сярод іх распаўсюджаны такія назвы — Божы слядок, След Божай Маці, След Чорта, След святога Мікалая, След Багародзіцы. Ёсць і такія назвы, як След Валатоўны, Ступень дзяўчыны Лебедзь, След святога Антонія і іншыя. Паданні пра іх маюць у асноўным наступны сюжэт: След пакінула Маці Божая (Святая Дзева), калі ішла ў Ерус'алім з малым дзіцем на руках; След пакінуў святы Мікалай, калі ішоў у царкву паказваць цуды.\nА вось што пісаў у XIX ст. этнограф М. Мялешка: «Беларусы часта думалі, што, калі душа нябожчыка вандруе па свеце ў пошуках спакою, яна спатыкаецца і чапляецца на сваім шляху, таму на камянях могуць заставацца адбіткі босых ног». Вартае ўвагі і другое яго назіранне. У пачатку XX стагоддзя на сцежках можна было яшчэ сустрэць драўляныя кладкі з вы- разанымі на іх выявамі ступака. У народзе лічылася, што гэта ўказальнік накірунку для душы памерлага. Кожны, хто праходзіў побач са слядком, казаў: «Памажы, Божа» і ўспамінаў таго, чыёй душы быў прызначаны знак.\nТакім чынам, як лічаць даследчыкі, следавікі — адна з формаў культу продкаў, які захаваўся і дагэтуль. За свой доўгі век ледавіковым валунам даводзілася выконваць розныя функцыі. Камяні з выявай следу ў старажытнай Беларусі ўшаноўваліся як паганскія боствы, а пасля прыняцця хрысціянства сталі сімвалічнымі аб'ектамі і для новай веры.\nДа падобных культавых камянёў належыць і «Святы (Божы) камень» каля вёскі Гостбішчы, куды мы накіраваліся пасля в. Камяное. Ляжыць камень пад вялікімі і прыгожымі бярозамі каля дачных домікаў. Памеры яго невялікія — да 0,8 метра. Бліжэй да цэнтра на ім ёсць адбітак быццам бы чалавечай нагі. Легенда гаворыць, што некалі Бог сышоў з нябёсаў на зямлю і ступіў на яго. У адбітак ад Божай нагі — «след» складаюць ахвяраванні: манеты, нацельныя крыжыкі, цукеркі... Ні камень, ні ахвярныя рэчы ніхто не чапає. Трактарысты, якія абворваюць гэты ўскраек, стараюцца не зачапіць камень. Бо няма гор- шага граху, чым парушыць яго спакой. Грошы, што прыносяць каменю, час ад часу збіраюцца і перадаюцца ў царкву. І няма нічога дзіўнага — язычніцкія звычаі ўшаноўвання аб'ектаў прыроды злучаюцца з царкоўным набажэнствам. Камень жа «Божы», на ім Яго след... I Ён хадзіў па нашай Беларусі.\nЯшчэ Алесь Махнач прывёў нам прыклад ушанавання нашымі продкамі так званых тэктытаў. Гэтыя аплаўленыя плоскія каменьчыкі — рэшткі метэарыта, якія патрапілі да нас з міжзорнай прасторы, некалі клалі на магілы продкаў. Гэты звычай на яго памяці існаваў у в. Боркі. Ёсць звесткі, што недалёка ад гэтай вёскі 150 тыс. гадоў назад упаў ледавіковы метэарыт-валун, які, магчыма, і прынёс нам нябесных «гасцей» — тэктыты.\nВось мы і ў вёсачцы Верх-Нёман, адкуль, згодна легенды, пачынаецца наша вялікая і магутная рака Нёман. Алесь 1ванавіч адлічыў ад вялікага валуна-знака каля дарогі, што вядзе з Краснага на Цялякава, 49 крокаў. І вось перад намі невялічкая крыніца, якая выбіваецца з-пад густых лясных зарасцяў у рэчышча. Па расказах Алеся Іванавіча некалі тут былі балоцістыя мя- сціны і стаяў вялікі камень. Менавіта з-пад гэтага каменя і выцякаў ручай. А дзе зараз той стары камень, ніхто ўжо не памятае. Але мясцовыя людзі згадвалі, што каля каменя было чыстае акенца нерухомай вады. А калі кінуць у гэтае быццам бы замерлае воднае люстэрка трэсачкі, то можна было назіраць незвычайную рэч. Спачатку ледзь заўважна, а потым хутчэй і хутчэй трэсачкі расплываліся. Адна накіроўвалася ўлева, другая — управа. Рэч у тым, што гэта самы высокі пункт на прылеглай прасторы. На карце ён пазначаны лічбай 200, што азначае вышыню над узроўнем мора. Цуд-крынічка нарадзілася на водападзеле. I выцякаў з крынічкі не адзін ручай, а адразу два! Налева ад вёскі — Нёманец, направа — Лоша. Так было раней. А цяпер на месцы былога вытоку ўздоўж лесу праходзіць меліярацыйны канал. Ён зроблены так, што збірае ўсе воды паблізу і адводзіць, як прасцей, направа ў басейн Лошы.\nПрайшоў час, але ў памяці засталося, што нерухомае люстра вады нараджала адразу дзве невялікія рэчкі, якія далей разбягаліся ў розныя бакі, каб потым праз нейкі час зноў зліцца ўжо назаўжды і ўтварыць вялікую раку — Нёман. Гэтая унікальная з'ява прыроды знайшла сваё адлюстраванне ў шмат якіх легендах. Мы распавядзем вам тую, якую пачулі ад Алеся Іванавіча.\n...Некалі вельмі даўно, можа гадоў тысяча таму, з-пад вялікага каменя, дзе б'є крыніца, нарадзіўся славуты асілак. Яго назвалі Нёманам. Жыў ён сярод дрымучых лясоў і шырокіх лугоў. Быў ён вельмі прыгожы і працавіты, добры да людзей. Па суседстве жыла Лоша. Была яна гультаяватая, усё ляжала ў цянъку, сабою любавалася. Нікому не было ад яе ні радасці, ні карысці, але часта заглядвалася яна на свайго суседа, якога за яго маўклівасць празвала Неманцом.\nНарэшце красуня ўсё ж такі спакусіла непахіснага асілка. Было вяселле. Гуляла на ім уся радня жаніха: і Сула, і Уса, і Шчара... Пілі, балявалі, жадалі маладым шчасця ды добрай долі. Але скончылася вяселле, пачаліся будні. Зноў працавіты Нёман паіў, карміў, туліў усіх, хто да яго цягнуўся: і чалавека, і звера, і птаха, і рыбу. Не раз запрашаў дапамагаць яму ў гэтых нялёгкіх справах і сваю красуню. Толькі тая заўсёды была абыякавая і халодная да ўсяго, нізавошта не хацела падзяляць нягоды і радасці свайго волата.\nГорка стала Нёману. І аднойчы цёмнай ноччу ён кінуўся ўпрочкі, толькі стараўся замесці след. Дзе пад поплавам пройдзе, дзе плёсам вынырне, азярцом, а затым зноў схаваецца. І толькі там, дзе цяпер стаіць Забалацце, асілак у адкрытую пайшоў да мора.\nПрачнулася Лоша, а Нёмана няма. Пачала даганяцъ уцекача, ды не ў той бок кінулася. Усё па далінах ды па нізінах бегла, але не ведала, куды далей падацца. Клікала на дапамогу, але ніхто не прыйшоў — ні Пціч, ні Бярэзіна, ні Свіслач... Толькі Выня nacnaчувала гору сваёй сяброўкі. Выбеглі яны ўдзвюх да груда пясчанага, дзе сёння Пясочнае, і ўбачылі нарэшце Нёман, які праз долы і лясы дарогу сябе пракладваў. Адчула Лоша, што жыць адна без свайго волата болыш не зможа, і хвалямі горкіх слёз кінулася ў абдымкі да Нёмана. Пачала дапамагаць яму. Да і людзі не абмінулі яе, пачалі паблізу будавацца. Так нарадзіліся вёскі Лоша, Мрочкі, Перавоз, Сасноўка, Рачыца, Пясочнае.\nПрайшоў час, але Нёман ніколі не забывае родныя мясціны. У кожную вясну і ў кожную даждлівую восень вяртаецца да маці-крынічкі, якая цячэ з-пад вялікага каменя. Вяртаецца сюды, каб сустрэцца са сваёй Лошай, са сваёй маладосцю...\nПа сведчанні пісьменніка легенда мела такі канец:\n«А той камень вялізны, з-пад якога біла крынічка, даўно пад зямлю праваліўся».\nПадобна на тое.\nУ глыб тысячагоддзя\nА вось і легендарная вёска Міколка. Чаму легендарная? А таму, што тут у язычніцкія часы было вельмі шанаванае нашымі продкамі месца. Па-першае, тут пакланяліся дубу-асілку — увасабленню вярхоўнага бога колішніх беларусаў — Перуну. Па-другое, недалёка ад вёскі знаходзіцца святая крынічка, культ якой захаваўся са старажытных часоў. Па-трэцяе, непадалёк ад вёскі Міколка ва ўрочышчы Бёрцы навакольныя сяляне тых далёкіх часоў збіраліся ў лесе і ўсю ноч палілі агні, спявалі адвечныя песні. Як бачна, усе асноўныя складнікі язычніцкага пакланення ў наяўнасці: культ Перуна — ушанаванне верхней прасторы (Неба); культ Вады — ушанаванне ніжняй прасторы (Зямлі); культ Агню — ушанаванне той першаснай стыхіі, якая ў міфалагічных уяўленнях продкаў супрацьстаіць Вадзе і ўдзельнічала ў акце стварэння свету.\nАле — па чарзе.\nНекалі месца, дзе цяпер знаходзіцца вёска Міколка, было маладаступным. Вакол яго разлягаліся непраходныя балоты і лясы. На самым высокім месцы ў вёсцы стаяў стары дуб, сапраўдны волат. Па звестках вядомага беларускага краязнаўцы А. Ельскага вышыня яго дасягала 20 метраў, г.зн. вышыні сучаснага 6—7-павярховага дома. Плошча шатаў была болышаю за 300 кв.м, камель дасягаў у дыяметры 1,8 м. А ўзрост яго на момант даследавання нібыта быў каля 600 гадоў. Дуб гэты ўшаноўваўся з вельмі старых часоў. У часы уніі пад дубам была ўзведзена драўляная царква ў гонар святога Мікалая. Спачатку уніяцкая, а потым перададзеная праваслаўным, яна быццам бы з XVII ст. не перабудоўвалася. Была яна пабудаваная з яловых бярвенняў, планам нагадвала крыж. Двойчы на год: на вясновага Міколу (22 мая) і зімовага (19 снежня) там адбывалася служба. Вызначальна, што сумяшчаліся як новыя хрысціянскія, так і старыя язычніцкія звычаі.\nЯк казалася раней, культ дуба ў старажытных славян звязваўся з культам Перуна — бога грымотаў і маланкі. Даследчыкі таксама кажуць пра агульны індаеўрапейскі характар сувязі бога навальніцы з дубам. Да прыкладу, у Старажытнай Грэцыі і Рыме святыя дубы належалі Зеўсу і Юпітэру. У прусаў свяшчэнны дуб быў месцам пакланення тром багам, у тым ліку і богу навальніцы Пяркуну. У старой этнічнай Літве быў вядомы рытуал здабывання агню — звычай звязваўся з Пяруном — дзякуючы трэнню кавалкаў дубовага дрэва адзін аб другі. У беларускім фальклоры ў шмат якіх выпадках дуб фігурує ў якасці Сусветнага дрэва. Яго вяршыня — месца знаходжання вярхоўнага бога Перуна. А ў падножжы такога дрэва, каля яго каранёў, дзе знаходзіцца ўваход у «Трыдзевятае царства», хаваецца Змей, міфалагічнае ўвасабленне бога Вялеса, адвечнага антаганіста Перуна і ахоўніка царства Смерці. Таму ў дуб часта б'юць перуны, жывы маланкавы агонь уваходзіць у дрэва і знікае ў ім. Нашыя продкі лічылі, што гэты агонь хаваецца ў каранях дуба пад зямлёй у выглядзе золата. Калі такі дуб вырваць з коранем, то абавязкова адкрыюцца незлічоныя скарбы срэбра і золата. I пра міколкаўскі дуб некалі сярод мясцовых людзей хадзіла легенда, што нібыта пад ім закапаны залаты «французскі» скарб. Але баяліся, што гэты скарб зачараваны, і таго, хто яго адкапае, напаткае смерць.\nВідаць з той нагоды, што, паводле паданняў, пад каранямі дуба знаходзіўся ўваход у царства памерлых, у некаторых мясцінах Беларусі да свяшчэнных дубоў прыходзілі на Радаўніцу, ахвяравалі дрэву памінальныя стравы, а на яго галінах развешвалі белыя льняныя ручнікі. Пры святых дубах за шчыльнай агароджай знаходзіліся звычайна капішчы— язычніцкія святыні. У старых дакументах гаворыцца, што туды маглі заходзіць толькі старажытныя жрацы-капланы ды князі. Астатнім пад страхам смерці ўваход быў забаронены.\nАле самае цікавае: са старажытных крыніц вынікае, што ў гэтых святых мясцінах — каля сённяшняй вёскі Міколка, узносіў малітвы вярхоўнаму богу грому і маланак легендарны Крыва-Крывейт, галоўны сярод жрацоў-вайдэлотаў, свяшчэнны прадказальнік, чыё слова было законам для ўсіх смяротных, нават для князя, які кіраваў магутнай дружынай. Галоўным месцам знаходжання вярхоўнага жраца быў, як вядома, грандыёзны язычніцкі храм у Вільні, на самай высокай гары (цяпер Замкавая), збудаваны па загадзе вялікага князя Гедыміна. Да высокай вежы на версе храма вёў спіральны пандус. На схілах і на гары раслі святыя дубовыя гаі, а каля серпанціна дорогі знаходзіліся логвішчы сакральных змей. У вежы гарэў сакральны агонь-зніч. Пасля ўжо прыходу хрысціянства, Ягайла загадаў разбурыць гэты храм, згасіць сакральны агонь, забіць сакральных змей і высекчы святыя гаі. Вежу, аднак, разбурыць не наважыўся, таму што там былі камяні з надпісамі-папярэджаннямі: калі іх зрушыць, загіне і будзе спынены ўвесь род вялікіх князёў літоўскіх.\nЗатое мы знайшлі святую крынічку, што знаходзіцца за два кіламетры ад Міколкі, у полі сярод невялічкага бярэзніку. Вада ў крыніцы выбіваецца проста з-пад каменя. Крыніца забраная ў драўляны зруб, які ўжо амаль збуцвеў. Каля крыніцы стаіць высокі крыж, абвешаны фартушкамі. Да крыжа прымацаваны маленькі абраз Божай Маці з дзіцем. Па архіўных дадзеных і па ўспамінах людзей, святары раніцай да ўзыходу сонца асвячалі ваду ў цудадзейнай крыніцы і хрэсным ходам выпраўляліся ад крынічкі да царквы, дзе пачынаўся малебен у гонар святога Мікалая, заступніка сеялян і апекуна хатняй жывёлы. Вада ў крыніцы дагэтуль лічыцца лекавай і дапамагае пры хваробе вачэй. Мясцовыя расказваюць такую легенду-папярэджанне.\nАднойчы дзве жанчыны-вандроўніцы вельмі стаміліся і прыселі каля крынічкі адпачыць. Каб было прахалодней, яны апусцілі ў ваду ногі. Ногі іхнія ў той жа момант распухлі, таму што гэткае блюзнерства — вялікі грэх, і так рабіць няможна.\nВось мы падышлі і да трэцяга аб'екта пакланення ў гэтых мясцінах — да сакральнага агню, які распальвалі ў далёкія язычніцкія часы мясцовыя людзі ў лесе ва ўрочышчы Бёрцы на «водпуск грахоў». Гэты агонь распальвалі і падтрымлівалі ўсю ноч, амаль да белага дня. Абрад праходзіў вельмі шумна і экзальтавана, з рэлігійнай апантанасцю. Пасля натоўп рушыў да вёскі, дзе складалі ахвяры спачатку пад дубам, пазней у царкве.\nЯк мы і казалі раней, Агонь па беларускіх паданнях лічыўся адной з першасных стыхій свету і патрапіў на зямлю разам з Перуном. У хрысціянскім варыянце гэтага падання гаворыцца, што Бог паслаў Агонь на зямлю, каб пакараць чорта, які спакусіў першых людзей — Адама і Еву. Чорт схаваўся за дрэвам, а Бог перуном запаліў яго. З таго часу людзі пачалі разводзіць агонь і карыстацца ім. Старажытны чалавек ставіўся да агню як да жывой істоты, якая можа і дапамагчы, і пакараць. Гэта стала прычынай узнікнення цэлай сістэмы прымхаў і забабонаў у дачыненні да агню. На агонь забаранялася пляваць — «будзе вогнік, або ўвесь рот і язык абсядуць балячкі». Агонь нельга было заліваць вадой, трэба было дачакацца, каб сам дагарэў і згас. Агонь ні ў якім разе нельга пазычаць чужым людзям, асабліва на вялікія святы. А каб жытло і гаспадарку не спапяліла маланка — «перунова страла», над уваходам або на каньку хаты выразалі або мацавалі разеткі з выявай знака Перуна. Яшчэ ў міфалогіі і традыцыйнай культуры беларусаў Агонь заўсёды ўспрымаўся як сімвал сонца. Нават самое сонца паводле старажытных беларускіх уяўленняў — гэта вялізны агонь.\nЗахавалася такое ўяўленне пра навакольны свет і ў памяці Алеся Іванавіча. Ён узгадаў пра звычай пакланення Сонцу як боству і пра тое, як старэйшыя вучылі яго нічога кепскага не казаць пра Сонца, бо гэта грэх. Таму што ад Сонца — агонь.\nСёння ўжо няма Алеся Махнача, як і няма шмат каго з яго славутых землякоў. Але засталіся жыць іхнія творы і шляхетныя, жыватворчыя справы. Засталася іх святая любоў да родных мясцін. Дзякуючы такім людзям, мы шануєм і любім нашу Бацькаўшчыну. I гэтую любоў мы павінны захаваць, не здрадзіць ёй, не запляміць. Мы павінны перадаць яе нашым нашчадкам. Каб не перапыніць сувязь пакаленняў. Каб і праз стагоддзі адчуваць сябе адзіным і годным пашаны народам.