Што такое фізічная апека - Перавагі і недахопы - Апека Над Дзецьмі І Падтрымка\nПрацэс РазводуУсынаўленнеРыхтуемся Да ШлюбуГрамадзянскія СаюзыАліментыЗаконы Дзяржавы Аб РазводзеПарады Для Сэксу Для ПарСумеснае ПражываннеГвалт У Сям'іДапамога З Прабачэннем У Шлюбе\nГалоўная / Апека Над Дзецьмі І Падтрымка / Што такое фізічная апека і якія яе перавагі і недахопы\nШто такое фізічная апека над дзіцем?\nПравы на наведванне\nПеравагі фізічнай апекі\nНедахопы фізічнай апекі\nУ Злучаных Штатах апека над дзецьмі таксама класіфікуецца на дзве асноўныя катэгорыі, гэта значыць фізічная і юрыдычная апека. Фізічная апека - права бацькоў на пражыванне са сваім дзіцём пасля разводу альбо разлукі. Гэта можа быць як сумесным, так і адзінкавым.\nМогуць быць два віды апекі-\n1. Што такое першасная фізічная апека?\nЯк вынікае з назвы, адзінае альбо асноўнае апекаванне мае на ўвазе толькі аднаго з бацькоў, які будзе выконваць абавязкі бацькоў.\n2. Што такое агульная апека?\nЗ іншага боку, сумеснае або сумеснае апекаванне азначае, што абодва бацькі атрымліваюць права праводзіць час, пражываючы з дзіцем, прычым абодва бацькі таксама аднолькава адказна ставяцца да фізічнай дапамогі свайго дзіцяці.\nБацькі, якія не знаходзяцца пад апекай, могуць не атрымліваць права пражываць з дзіцем / дзецьмі, але звычайна маюць права наведвання. Па 'наведванні' дзіцяці можа быць прызначаны графік, напрыклад у выхадныя дні заставацца з бацькамі, якія не маюць права выхавання. У многіх знакамітых пар, якія перажылі або разводзяцца шлюб, ёсць такая ўстаноўка. Адзін добры і нядаўні прыклад - Брэд Піт і Анджэліна Джолі, дзе першыя атрымліваюць права на наведванне дзяцей толькі пад наглядам. Адзіная фізічная апека аддаецца маці дзяцей.\nСуды разумна прызначаюць правы на наведванне і даволі адкрыта ставяцца да бацькоў, якія жадаюць 'ліберальнага' наведвання альбо нават сумеснага выхавання. Апошняя досыць папулярная ў наш час, што таксама называюць сумесным выхаваннем. Аднак сумеснае выхаванне часцей дамаўляецца паміж дзвюма адчужанымі парамі без неабходнасці праходжання судовых працэсаў альбо спраў па апецы над дзецьмі.\nШматлікія пары, якія развяліся, займаюцца сумесным выхаваннем альбо сумесным выхаваннем. Сярод іх Бэн Аффлек і Джэніфер Гарнер, Дэмі Мур і Брус Уіліс, Рыз Уізерспун і Раян Філіп, Кортні Кокс і Дэвід Аркетт, Джэніфер Лопес і Марк Энтані, Кортні Кокс і Скот Дысік, Роб Кардашян і Блак Чына. няшмат. Яны лічаць, што рабіць гэта ў інтарэсах дзіцяці / дзяцей.\nЗвычайна апека закранае месца, дзе будзе жыць дзіця, а таксама працягласць часу. Ён таксама дыктуе, хто будзе мець права і адказнасць прымаць рашэнне аб дзіцяці ў такіх пытаннях, як дабрабыт і паўсядзённая дзейнасць.\nСумеснае апекаванне, хоць яго звычайна называюць сумесным апекаваннем, не заўсёды азначала, што бацькі будуць аднолькава пражываць з дзіцем час. Замест гэтага бацькі маглі б выкласці відавочныя рэкамендацыі і запланаваць, калі дзіця будзе з кожным з бацькоў. Аднак выдаткі на выхаванне дзіцяці звычайна дзеляцца ў залежнасці ад магчымасцей кожнага з іх.\nУ цяперашні час суды часцей пераходзяць да прызначэння сумесных апек з улікам інтарэсаў дзіцяці. Гэта таму, што з гэтай дамоўленасцю звязана мноства пераваг.\nКожны з бацькоў будзе мець уплыў на свайго дзіцяці падчас яго росту;\nБудзе наладжана сувязь з абодвума бацькамі;\nАдзін з бацькоў не будзе адчуваць сябе менш, чым другі;\nВыдаткі будуць размеркаваны, што дазволіць кожнаму з бацькоў палегчыць фінансаванне;\nДзіцяці не трэба будзе прымаць бок, калі ў яго / яе жыцці прысутнічаюць абодва бацькі;\nАднак, як ёсць перавагі, могуць быць і недахопы.\nКалі ён жыве ў двух дамах, дзіцяці можа спатрэбіцца пэўны перыяд адаптацыі, перш чым адчуць сябе камфортна;\nУ тых выпадках, калі два дамы знаходзяцца далёка адзін ад аднаго, дзіцяці можа быць цяжка фізічна перайсці ад аднаго дома да іншага. Час, выдаткаваны на падарожжа ўзад і назад, можа быць выкарыстаны для іншых больш карысных заняткаў;\nАбмен апекай можа прывесці да разбуральнай і стрэсавай сітуацыі для дзіцяці;\nДля дзіцяці з бацькамі, якія канфліктуюць, такі канфлікт можа ўзмацніцца пры праходжанні абменаў апекі, што можа негатыўна адбіцца на дзіцяці.\nБацькі могуць у лепшым выпадку даведацца пра лепшае для свайго дзіцяці, узважыўшы перавагі сумеснага і першаснага фізічнага апекавання. Таму, праходзячы працэдуру апекі над дзецьмі, яны павінны больш за ўсё памятаць пра дабрабыт свайго дзіцяці.\nтэрапія для ашуканцаў\nпарада па сямейных праблемах\nякія прыкметы дрэнных адносін


Як культурная спадчына Барыса Аракчэева дапаможа інвалідам? | Народная Воля\nЯк культурная спадчына Барыса Аракчэева дапаможа інвалідам?\nНовы маршрут стане ўнікальнай прапановай на рынку, бо не толькі раскрые турыстычны патэнцыял спадчыны дынастыі мастакоў, а яшчэ і забяспечыць працу людзям з абмежаванымі магчымасцямі.\nБеларусь (не) краіна казіно\nАсаблівасць новага маршрута не толькі ў нязвыклых турыстычных шляхах, а яшчэ і ў тым, што сувенірную прадукцыю для яго ствараюць людзі з асаблівымі патрэбамі. Брэнд “Валошкі”, які паўстаў дзякуючы намаганням арганізацыі “Сонечны круг”, ужо сёння дае магчымасць працаваць і зарабляць людзям з інваліднасцю.\nДапамагчы навакольным, а не толькі атрымаць асалоду ад падарожжа — мэта, якую падтрымлівае кожны чалавек, які захапляецца сацыяльна адказным турызмам. У Еўропе гэты напрамак развіваецца апошнія дзесяць гадоў, а вось у Беларусі гэта з’ява незнаёмая.\nКіраўнік “Сонечнага круга” Алёна Ціханава спадзяецца, што развіццё сацыяльна адказнага турызму зможа паказаць, што Беларусь — не толькі краіна казіно, а месца з багатай культурай. Яшчэ лепей, калі атрымаецца разварушыць дэпрэсіўны рэгіён, у якім захавалася спадчына мастака Барыса Аракчэева — горад Крупкі, аграгарадок Чарэя, вёска Белая Царква.\n— Усё гэта будзе рабіцца нашымі сіламі, мы хочам прыцягнуць турыстаў з розных краін. Тым больш, што зараз паступова вырашаюцца пытанні з візамі для замежнікаў. І мы спадзяемся, што плынь гасцей у Беларусь будзе расці. Разлічваем, што маршрут будзе гатовы прыняць першых наведвальнікаў ужо ўвесну 2018 года.\nПадрабязнасці новага праекта “Народнай Волі” распавяла дачка мастака ілюстратар і мастачка Аксана Аракчэева. Сёння творы Барыса Аракчэева выстаўлены ў Нацыянальным мастацкім музеі, у галерэі ў Крупках і іншых мастацкіх зборах. Новы маршрут будзе прынцыпова адрознівацца ад звыклага для беларусаў “музейнага” турызму. Перш за ўсё таму, што цікаўныя змогуць наведаць мінскую студыю дынастыі Аракчэевых, якая знаходзіцца ў гістарычнай частцы Мінска на вуліцы Леніна. Гэта атмасфернае месца ўжо паўстагоддзя служыць другім домам сям’і мастакоў.\n— Усё жыццё маёй сям’і прайшла на гэтым кавалачку зямлі ў цэнтры,— прызнаецца Аксана. — Каля майстэрні пазнаёміліся мае бацькі. Гэта быў 1955 год – касцёл па суседстве толькі ператварылі ў спартзалу. Нарадзіўшыся ў Менску і пражыўшы тут усё жыццё, я памяняла восем прапісак. Мы ўсе паляпшалі і паляпшалі ўмовы, кружылі па праспекце і вакол парку Горкага, але майстэрня, мая аднагодка, мая сястра — бацька атрымаў яе, калі я нарадзілася, — адзіны дом, у які я заўсёды вяртаюся.\nЯ старалася нічога не мяняць, тут амаль усе так, як пакінуў тата. Партрэты мамы, яго братоў, якія рана сышлі. Тут ёсць татаў куток, дзе я складаю ўсё рэліквіі, эцюднік. Там такі маленькі музейчык. Шкада, што я не сцяміла гадоў 15 таму падчас навядзення парадку ў майстэрні і выкінула капялюш, у якім бацька часта працаваў. У яго быў смешныкапялюш без верху, толькі з палямі. Цяпер я разумею, што ў ёй было вельмі зручна працаваць ды і, напэўна, гэта быў нейкі шчаслівы капялюш. Захоўваю яго халацік, трохногае крэсла, якое ён сам змайстраваў і якое вельмі любілі студэнты – на ім вельмі зручна працаваць з мальбертам. Тут ёсць і іконы, які бацька прывёз са сваёй радзімы. У маёй майстэрні любая рэч можа пра што-небудзь расказаць.\nАле наведванне майстэрні мастака – толькі частка маршрута. Пасля майстар-класа і знаёмства са студыяй турыстаў павязуць у Крупкі ў галерэю Барыса Аракчэева. Акрамя таго, гасцей будзе чакаць пачастунак ад французскага шэф-повара, які даўно абраў для сябе беларускую глыбінку.\nграмадская арганізацыя “Сонечны круг”\nкультурная спадчына Барыса Аракчэева


Песьні ў Маліньніках заўжды сьпяваліся\n20 травень 2010, 09:13\n<a href="http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=en&geocode=&q=Malinniki,+Poland&sll=53.9,27.566667&sspn=0.536451,1.454315&ie=UTF8&hq=&hnear=Malinniki,+Bielski,+Podlachia,+Poland&ll=52.650979,23.502502&spn=0.276182,0.727158&t=h&z=11&iwloc=A" target\nПершае, што заўжды і пастаянна кідаецца ў вочы, калі перасякаеш заходнюю мяжу — гэта розьніца ў людзкім побыце. Гордасьць сёньняшняга беларускага кіраўніцтва — шарэнгі аднолькавых дамоў у аграгарадках — становяцца казённымі дамамі. У параўнаньні з поўнай разнастайнасьцю падляскіх вёсак. Дзе што ні хата — то плён фантазіі свайго гаспадара.\nНя радуюць вока і дамы нашых вёсак, большай часткай пабудаваныя з сылікатнай цэглы і крытыя шыфэрам. У памежным мястэчку Матыкалы з сылікату пабудавалі нават храм Божы. Уяўляеце — залатыя купалы па-над высокім кароўнікам? Па той бок мяжы цэгла для дамоў толькі чырвоная. І гэта пры тым, што і там, і тут жывуць тыя самыя людзі. Ну ня польская ж дзяржава навучала людзей эстэтыцы і густу. Думаю, адказ хаваецца ў такой дэталі, як уласнасьць. Калі людзей не заганяюць гвалтам у калгас, дзе ўсё казённае, калі чалавек ведае, што ягоная гаспадарка застанецца дзецям і ўнукам, тады і зьяўляецца цяга да прыгожага. Як у выглядзе свайго панадворка, так і ў баўленьні свайго часу. І Маліньнікаўскія сяляне Вера і Пятро Нічыпарукі зусім не выключэньне.\nОй закувала сіва зазуля у гаю\nОй, заплакала люба дзяўчына у саду.\n«Нашто ж ты мэнэ спокідаеш, свою коханку залішаеш\nМілы ты мой, а я навек твоя».\nВера і Пятро сьпяваюць часта. Ім абодвум пад 80. Яны жывуць на сваім прыгожым хутары, што схаваўся за паўкілямэтра ад вёскі за ляском. Трымаюць каровы, сьвіньні, абрабляюць бульбяное поле. Перад дыхтоўнай хатай выкапаная прыгожая сажалка, поўная карпаў. Вакол сажалкі ўвечары запальваецца дэкаратыўная ілюмінацыя. Каб пасьля нялёгкага дня пасьпяваць даўнія песьні. Калі гэта не гармонія, дык што гэта?\nВера: «Нашы калегі і каляжанкі жывуць, як паны. А мы яшчэ робімо. Але нам падабаецца. Бо каб не падабалася, зусім бы не рабілі б.\nПятро: «Трактар ёсьць, салярка ёсьць, усё ёсьць. Пэнсію даюць».\nКарэспандэнт: «А колькі?»\nПятро: «Тысячу злотых».\nКарэспандэнт: «На беларускія грошы мільён. Гэта вельмі добрая пэнсія. У нас такія пэнсіі атрымліваюць, можа, дэпутаты былыя. І з пэнсіяй у тысячу злотых бяз працы вам не сядзіцца».\nПятро: «Калі здароўе дазваляе, трэба працаваць. А не сядзець»,\nНазіраючы карцінкі сапраўды годнай старасьці беларусаў Падляшша, я ніяк не магу разгадаць загадкі 44-га году. Калі некаторыя людзі зьяжджалі адсюль у сталінскі СССР.\nКарэспадэнт: «Няўжо ў сталінскім саюзе, ім здавалася…»\nВера: «Лепей будзе. То такія людзі зьяжджалі, што тут праскробаліся. Разумееце, што гэта?»\nВера: «Завініліся ў нечым. Адны хадзілі кралі: „Я паеду да Расіі, буду чысты і добры“. То так было».\nКарэспандэнт: «Тут песьні сьпяваліся заўжды».\nВера: «Песьні заўжды сьпяваліся. Дужа многа было моладзі. У нашай вёсцы ня тое што сходзіліся разам сьпявалі. На адным канцы сьпяваюць, у другім канцы. А па вайне была вёска спаленая. Засталіся толькі тры хаты. А было па-над сто. А моладзь тады так сьпявала па вайне, так жыцьцём цешылася. І мне тыя песьні ўсе запамяталіся. Пераважна мэлёдыі. Да слоў я тупавата. А мэлёдыі, мне слова скажы — я ўсе знаю».\n«Ой, не плач, не плач, не журыся, дзеўчыно.\nОй, не плач, не плач, не журыся, дзеўчыно.\nНе возьму я, то возьмуць людзі\nА паміж намі люба будзе.\nМілы ты мой, а я навек твая».\nВёска была спаленая па вайне. У мірным 1946-м годзе. Тады на Беласточчыне ад рук польскіх бандаў палала не адна беларуская вёска. Сьведкі тых жахаў жывуць па ўсім Падляшшы. Паслухаем 82-гадовую Вольгу Аляшчук. Прыветлівую бабулю з узорнай паляшуцкай моваю і ласкавым голасам. Вось толькі аповеды яе зусім не ласкавыя.\nВольга: «Вы, вядома, не памятаеце. Калісь на калаўротках пралі. Такія ніткі, палатно рабілі. І мы былі з кудзелямі. У адной хаце. Мусіць, калаўроткаў з дванаццаць».\nКарэспандэнт: «Жанкі зьбіраліся ў адну хату, каб сумна не было».\nВольга: «Сёньня ў мяне, заўтра ў цябе. Увечары сядзімо. Шарая гадзіна. Бяжымо дадому. Хто па кудзелю, хто есьці. Паелі, кудзелі пабралі. Іду. Так ясна месяц узыходзіць. А то зімою было. Сьнег быў. Сядзімо. Прыходзяць хлопцы да дзяўчат. Прыходзіць мой брат і кажа: „Банда едэ“. І яны прыйшлі. Шынялі такія доўгія. Аўтаматы трымаюць. А мы сядзімо. У вакно зірнулі. „Васька, твая хата гарыць!“ Ой, Божа! Мы за тыя калаўроткі. Уцякаць. Ужо і тут гарыць. І мы хто куды. А па вуліцы ідуць і страляюць. І мы па загуменьнях беглі, за клунямі. З таго канца падпалілі, і блізка нас хацелі падпаліць. Стрэхі ж былі саламяныя. І там маладзён выйшаў польскі. У нас у сяле быў. Упаў на калені. „Ой, не паліце. У мяне дзеці малыя, жонка ў шпіталю“. І праўда, не палілі. А ў Залешанах загналі да адной хаты ўсіх. Адна баба дваіх дзяцей пакінула і чалавека, а сама пайшла да той хаты. Тую хату абкружылі. І падпалілі. Але якісь добры кат быў. І яны паўцякалі».\nКарэспандэнт: «Падпалілі хату зь людзьмі?»\nВольга: «Зь людзьмі падпалілі. Але яны ўсе паўцякалі. А тая, што дзяцей пакінула і чалавека, падпалілі тую хату. І там двое дзяцей згарэла і той чалавек згарэў. Засталася адна маладая баба. А аднаго маладога злапалі. І на плоце павесілі. І на плоце згарэў».\nКарэспандэнт: «А за што?»\nВольга: «А я ня ведаю, за што».\nДля многіх маладых падляшцаў усё, што за Бугам — то адна краіна. Напрыклад, у краме прыйшлося тлумачыць, што прэзыдэнт Польшчы загінуў ня ў нас. І бойка ў парлямэнце адбывалася таксама ня ў нас. Нас вылучаюць па кіраўніку. Які і тут мае сваіх прыхільнікаў. Найстарэйшы жыхар Маліньнікаў Іван Мірончук упэўнены, што полька Анжаліка Борыс — гэта два чалавекі. Два польскія шпіёны, якія хочуць скінуць Лукашэнку зь ягонага крэсла.\nІван: «Добры Лукашэнка. Ого! Я як паслухаю — то гаспадар. Як па полі езьдзіць! Там заглянуў, тут расказаў, як работаць. Жыць можна. Што? Бракуе вам чаго? Бракуе? Трэба працаваць, а не хуліганіць, піць. Я паслухаў пару раз. Во гэта гаспадар! А нашы — давай для сябе болей грошай. Як жондзіць Лукашэнка! Маладзец».\nКарэспандэнт: «У Польшчы працуюць безь яго парадаў. Атрымліваецца…»\nІван: «Унія дае. Грошы маюць, трохі рэнты даюць. Цяпер жыцьцё — Амэрыка. Рэнты дадуць, пад хату прывязуць. А ў вас як? Таксама рэнту даюць?»\nКарэспандэнт: «У вас даюць рэнту, а ў нас можна паслухаць параду Лукашэнкі».\nІван: «І то трэба. Хіба Лукашэнка папусьціць так? І Анжаліка, і Борыс. Памятаю польскага… Пілсудскі. Пілсудскага я хаваў».\nКарэспандэнт: «А ў нас з 94-га году сядзіць адзін».\nІван: «Слухай, добры Лукашэнка. Няхай пабудзе яшчэ. Вам парадак зробіць».\nКарэспандэнт: «У гэтым я не сумняюся».\nІван: «Добра скажа, раскажа. Што вам? Грошай брак? Добра стукне кулаком. Чаго хочаце? Лукашэнка скіне гэтага Борыса. Яшчэ паляка там не было, маць яго…»\nКалі вы заўважылі, тутэйшая мова — гэта дзіўны і пяючы сымбіёз беларушчыны і ўкраіншчыны. Але людзі спрадвеку лічылі сябе беларусамі. Як на суседняй Берасьцейшчыне. Але ці надоўга гэта?\nКарэспандэнт: «Якой людзі тут лічылі сябе нацыянальнасьці? Беларусы, украінцы, палешукі? Ці ў прынцыпе не задумваліся?\nПятро: «Тут ад дзеда і прадзеда беларусы нашы жывуць».\nВера: «Усе ўрокі былі на беларускай мове. А цяпер, скуль столькі ўкраінцаў тутака набралася, ня маю паняцьця. Нашы людзі нармальныя. Ці работы няма, а там даюць?»\nКарэспандэнт: «А гэта тыя самыя людзі сталі ўкраінцамі?»\nВера: «Тыя самыя людзі ўкраінцамі сталі. І гэта мне баліць. Адкуль тут столькі ўкраінцаў набралася? Колькі беларусаў, столькі ўкраінцаў. Тыя самыя людзі. Маці беларуска, а сын украінец. Так у нас робіцца».\nКарэспандэнт: «Штосьці іх вабіць».\nВера: «Грошы. Нашы людзі парабіліся ўкраінцамі і ангажуюць нас. Да мяне прыяжджалі. Во якія справы».\n«Сіва зязюля больш не куе у гаю.\nЛюба дзяўчына больш ня плача ў саду.\nЖдэ яна свайго міленькага. Ён не павернецца ніколі.\n«Падлога была ў крыві». Карэспандэнт Свабоды расказаў пра затрыманьне


Zero Waste: адмовіцца ад лішняга дзеля шчасця і экалогіі - Здоровые люди\n885 0 34\nСям'я Джонсан жыве ў невялікім гарадку ў Каліфорніі. Яны пераехалі туды ў 2006-м, у пошуках месца, дзе школа, крамы, цырульні і іншыя набыткі цывілізацыі знаходзіліся б у крокавай даступнасці.\nПадчас пераезду Беа выявіла, што 80% рэчаў з іх ранейшага дома ўжо даўно ляжаць без справы, займаючы прастору. Тады яна ўпершыню задумалася пра новы фармат вядзення хатняй гаспадаркі – бяспечны для навакольнага асяроддзя і зручны для яе сям'і. Перш за ўсё яны пачысцілі шафы, потым знізілі спажыванне энергіі і вады, а пасля пачалі эксперыментаваць у пошуках экалагічных альтэрнатыў для побыту. Метадам спроб і памылак Беа вывела для сябе і сваіх дамачадцаў новыя побытавыя звычкі.\nТакі ж падыход да выбару адзення ў яе мужа і сыноў. Па гэтай прычыне Джонсан вельмі зручна падарожнічаць - поўны гардэроб кожнага змяшчаецца ў стандартным заплечніку. Так, яны жывуць у Каліфорніі, дзе сонца відавочна больш, чым у Беларусі, аднак падумайце, калі вы ў апошні раз апраналі тую бляскучую бэзавую кофту і ці настолькі вам былі патрэбныя гэтыя зялёныя туфлі на абцасах са зніжкай.\nНа кухні Джонсан усе прадукты захоўваюцца ў шкляных слоіках і бутэльках. У краму Беа ходзіць з наборам шматразовай тары: мяшэчкі з тканіны – для хлеба і круп; слоікі – для мяса, сыру; бутэлькі – для вадкіх прадуктаў (воцату, расліннага алею, віна). Гэта дазволіла сям'і не выкідаць прадукты: заўсёды відаць, колькі і чаго засталося.\nДля мыцця рук, валасоў і цела ў сям'і ёсць універсальнае мыла без упакоўкі. З гігіенічных сродкаў таксама алунітавы дэзадарант (квасцовы камень). Замест зубной пасты Джонсаны выкарыстоўваюць содавы парашок, а пластыкавыя зубныя шчоткі яны замянілі драўлянымі са зменным шчаціннем\nМэблю для дома сям'я таксама купіла з рук. Хоць, разглядаючы фатаграфіі іх прасторнага і стыльнага катэджа, дзе ўсё ззяе беллю (белы колер сцен дазваляе даўжэй не ўключаць электрычнасць у прыцемках), складана падумаць, што інтэр'ер ствараў не дызайнер.\nГэтым карыстаюцца Джонсаны. Большасць рэчаў у іх доме са шкла, кардону, дрэва або металу. Пластыка, паўтаруся, яны не церпяць. Па-першае, не ўвесь пластык падлягае перапрацоўцы (проста ідзе на звалку ці яшчэ горш – плавае ў акіяне), па-другое, некаторыя рэчывы з пластыкавай упакоўкі пранікаюць у прадукты. А гэта ўжо праблемы са здароўем. Напрыклад, раней Беа пакутавала ад кан'юктывіту, і адмова ад фабрычнай тушы пазбавіла яе ад гэтай праблемы. А яе мужу новы лад жыцця дапамог забыцца на хранічны сінусіт.\nУ выніку да канца года ў сям'і назапашваецца толькі адзін маленькі слоік смецця. Там можна знайсці некалькі крамных налепак са штрыхкодамі, шчацінне ад зубных шчотак альбо насадкі ад навушнікаў. Так, зусім без смецця жыць усё яшчэ не атрымліваецца. Але слоік у год – гэта ў разы менш, чым поўнае вядро на тыдзень.\n«Ды гэта занадта!» – абураецеся вы. А Беа вам адказвае: «Я нікога не спрабую прымусіць жыць так жа, гэта выбар нашай сям'і, мне проста хочацца паказаць, што жыццё без адходаў магчымае».


105 гадоў з дня нараджэння Язэпа Урбановіча - pruzhany.net\n105 гадоў з дня нараджэння Язэпа Урбановіча\nЯзп Пўлавіч Урбанвіч (3 красавіка 1907, в. Шэйпічы, цяпер у Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці — 10 ліпеня 1944, в. Варанілавічы, Пружанскі раён) — адзін з арганізатараў і кіраўнікоў антыфашысцкага падпольля і партызанскага руху на Берасьцейшчыне. Стрыечны брат Міхася Забэйды-Суміцкага.\nНарадзіўся 3 красавіка 1907 ў в. Шэйпічы (цяпер у Пружанскім раёне). Вучыўся ў Зельзінскай аднакляснай школе, Віленскай беларускай гімназіі.\nУ пачатку нямецкай акупацыі Польшчы разам са сваім таварышам прабраўся праз акружэньне ў Варшаву, каб выратаваць свайго стрыечнага брата Міхася Забэйду-Суміцкага. Але той быў настолькі хворы, што ня здолеў ісьці зь імі. Пасьля далучэньня Заходняй Беларусі да БССР у 1939 — старшыня Ружанскага пасялковага савету.\nСа жніўня 1941 — на акупаванай Нямеччынай тэрыторыі Беларусі, адзін з арганізатараў раённых антыфашысцкіх арганізацыяў (падпольны псэўданім Максім), сакратар Ружанскага раённага антыфашысцкага камітэту. У 1942 року прапанаваў сваім знаёмым з часу Віленскай беларускай гімназіі атаманам Беларускай народнай грамады ўтварэньне Антыфашыстоўскага камітэту і каардынацыю дзейнасьці. «Камітэт барацьбы зь нямецкімі акупантамі» быў створаны ў жніўні таго ж року ў Берасьці (у 1943 перайменаваны на Берасьцейскі абласны антыфашыстоўскі камітэт), узначаліў яго Язэп Урбановіч. Арганізаў разгром нямецкага гарнізону ў Косаве 2 жніўня 1942. У чэрвені-ліпені 1943 — камандзір партызанскай брыгады імя П. К. Панамарэнкі.\nЗагінуў 10 ліпеня 1944, перад самым прыходам савецкіх войскаў. Паводле некаторых зьвестак, быў забіты партызанамі-марадзёрамі, якія рабавалі царкву ў вёсцы Варанілавічы. Пахаваны ва ўрочышчы Гута-Міхалін Івацэвіцкага раёну.\nІмем Язэпа Ўрбановіча названыя вуліцы ў Косаве, Пружанах, Ружанах, Варанілавічах. У Ружанах таксама ягонае імя носіць сквер, стаіць помнік, адкрытая мэмарыяльная дошка.


Запрашаем на сустрэчу Тэзэ ў Вроцлаў\nНапрыканцы 2019 года і пачатку 2020 года адбудзецца Еўрапейская сустрэча моладзі, арганізаваная экуменічнай супольнасцю Тэзэ. Сёлета маладых вернікаў будзе прымаць горад Вроцлаў (Польшча).\nПрадстаўнікі «Caritas Polska» наведалі нашу парафію\nУ аўторак 22 кастрычніка нашу парафію наведалі прадстаўнікі Аддзела камунікацый і мас-медыя «Caritas Polska». Дадзеная дабрачынная арганізацыя ўжо напрацягу пэўнага часу рэалізуе праект па стварэнні інтэграцыйных залаў у розных парафіях Гродзенскай, Мінска-Магілёўскай і Віцебскай дыяцэзій.\nСустрэча для інвалідаў браслаўскага раёна адбылася ў нашай парафіі\nЯк мы пісалі раней, вось ужо напрацягу некалькі гадоў раз на тыдзень сёстры эўхарысткі праводзяць сустрэчы ў Цэнтры дзённага знаходжання інвалідаў, што пры Тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. На гэты раз такая сустрэча адбылася ў нашым касцёле і ў абноўленай катэхетычнай зале.\nНашу парафію наведалі вернікі з Верхнядзвінска\nУ мінулую нядзелю ў наш санктуарый завіталі 18 асобаў руху «Маці ў малітве» верхнядзвінскай парафіі разам са сваім пробашчам Аляксандрам Грыцкевічам. Пілігрымка ў Браслаў стала падарункам святара для жанчын да Дня маці.\nНя бойся цішыні\nЧасам можам заўважыць людзей, якія шукаюць самоты, пустыні, дзе няма ні радыё, ні музыкі, ні шуму. Яны не размаўляюць, не моляцца гучна, не чытаюць кніг або газет, не пішуць, не займаюцца нічым. Яны проста «заглыбляюцца ў сабе». Не каб аналізаваць, планаваць, а проста быць.\nЗапрашаем на ружанцовыя набажэнствы\nУ нашай парафіі набажэнства, прысвечанае малітве на ружанцы, будзе адбывацца ад панядзелка да суботы ў 18.30. Шчыра запрашаем знайсці час сярод будзённых спраў і прысвяціць яго малітве.\nУсякае ліхое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых... (Еф. 4:29)\nМат ‒ што гэта? Чалавек павінен разумець, з якім агнём ён жартуе. Курыльшчыка папярэджваюць, паказваючы згнілыя лёгкія, алкаголіка ‒ дэманструючы паразы печані. Людзі ведаюць, на што ідуць і чым рызыкуюць.\nРэкалекцыі для сужонкаў пройдуць у Браславе. Не прапусціце!\nЗ 25 па 27 кастрычніка ў кляштары сясцёр эўхарыстак пройдуць рэкалекцыі для сужонкаў, якія праводзяць удзельнікі руху «Сужэнскія сустрэчы». Запрашаюцца ўсе сем’і, незалежна ад канфесійнай прыналежнасці — і католікі, і праваслаўныя, і нават непрактыкуючыя хрысціяне; як тыя, хто жыве ў шлюбе, так і тыя, хто толькі распісаны ў ЗАГСе.\n21 верасня ‒ пачатак катэхез для дзяцей\nУ суботу 21 верасня ў нашай парафіі распачнуцца катэхезы для дзяцей. Нагадваем пра гэта бацькам і заахвочваем да ўдзелу ў занятках для дзяцей ад 4 гадоў, а таксама дарослых.\nПытаецеся ‒ адказваем vol.3\nКалі вас штосьці цікавіць ці непакоіць у духоўным жыцці, заўсёды можна спытаць у святароў нашай парафіі. Пытанні можна дасылаць і на адрас рэдакцыі парафіяльнай газеты. Прапануем вам адказы на дасланыя пытанні, змешчаныя ў апошніх нумарах часопіса «Наша парафія».\nЗапрашаем дарослых вернікаў на катэхезы\nУ пятніцу 13 верасня адбудзецца першая катэхеза для дарослых у гэтым катэхетычным годзе. Запрашаем усіх парафіянаў на паглыбленне ведаў пра Бога і пазнанне Бібліі.


Хто стварае зону камфорту | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Хто стварае зону камфорту\nХто стварае зону камфорту\nКолькі кіламетраў цеплатрасы пракладуць работнікі ўнітарнага жыллёвага рамонтна-эксплуатацыйнага прадпрыемства. Аб гэтым і многім іншым расказаў дырэктар УЖРЭП Кастрычніцкага раёна Гродна Мар'ян ЖУК.\n— Мар'ян Станіслававіч, чым займаецца ваша прадпрыемства?\n— Наша прадпрыемства створана для абслугоўвання жыллёвага фонду Кастрычніцкага раёна. Мы тыя, хто рэдка на вачах ва ўсіх. А калі нас не бачаць, значыць, абслугоўванне жыллёвага фонду вядзецца станоўча. Я лічу, што прадпрыемства на 50 % стварае пазітыўную аўру жыхарам раёна, працаўнікам, якія прыходзяць пасля работы дамоў. У іх ёсць электраэнергія, гарачая вада, цяпло, і ім не трэба аб гэтым клапаціцца. Яны адпачылі і са спакойнай душой пайшлі на работу. Але калі чалавек прыходзіць і ў яго няма, напрыклад, электрычнасці, і ў халадзільніку псуюцца прадукты, тады і ў нашага гараджаніна псуецца настрой і прыбаўляецца клопатаў. А гэта можа адбіцца і на яго працы.\nКалі ёсць усе камунальныя паслугі, гэтага ніхто не бычыць. Але калі здараецца нейкі збой, гэта бачаць усе. Мы стараемся так працаваць, каб у нашых спажыўцоў не ўзнікала нараканняў.\n— Якім чынам вы забяспечваеце такую работу?\n— На прадпрыемстве развіты ўсе вытворчыя ўчасткі: на транспартна-механічным участку займаюцца рамонтам рухавікоў. Калі гэта ўчастак па азеляненні — вядзецца азеляненне і знос аварыйных дрэў — іх мы стараемся зносіць вясной і восенню. Зараз брыгада вядзе касьбу, трэба каб горад выглядаў прыгожа і радаваў вока гасцей і гараджан сваім дагледжаным відам.\nСталярны цэх ажыццяўляе рамонт і забяспечвае сталярнымі вырабамі. Тут працуюць высокапрафесійныя спецыялісты. Сёння яны заняты заказам на агароджу, робяць драўляны плот для гарадской ускраіны, каб быў прыгожы выгляд на ўезде ў горад з боку Літвы. Нашымі драўлянымі фігуркамі ўпрыгожаны горад і тэрыторыя прадпрыемства. Асабліва прыгожа яны глядзяцца на дзіцячых пляцоўках. І сёлета ў рамках месячніка па навядзенні парадку, мы зрабілі прыгожую пляцоўку ў мікрараёне Фолюш, там, стварецца паркавая зона.\nАдзін з важных участкаў — па інжынерным абсталяванні. Менавіта тут займаюцца ліквідацыяй усіх аварыйных сітуацый, звязаных з пастаўкай вады і цяпла. Таксама яны вядуць перакладку цеплатрас, замену старых на новыя. На гэтым участку ў нас пяць брыгад, якія практычна працуюць без выхадных, па графіку. Адна з пяці брыгад заўсёды на дзяжурстве. І прытым, людзі не сядзяць і не чакаюць аварыі, а працуюць, выконваюць сваю работу, напрыклад, па перакладцы сетак. Такая работа вядзецца на некалькіх участках у горадзе. Але калі раптам дзесьці аварыя, яны едуць туды. У асенні перыяд чысцяць цеплавыя камеры, калодзежы.\nТэхнікай таксама забяспечаны?\n— Мы маем усю патрэбную тэхніку. Ёсць свой пад'ёмны кран, чатыры экскаватары, якія могуць выкарыстоўвацца і для іншых работ, не толькі ў межах нашага прадпрыемства. Сёння я магу стварыць брыгаду з 30 чалавек на касьбу. У нас 13 мотакос, чатыры мотаблокі і машыны для касьбы. Акрамя гэтага ва ўсіх 9 ЖЭСах — па дзве-тры мотакасы. Калі ўчастак па азеляненні УЖРЭПа займаецца выкошваннем цэнтральных вуліц, ЖЭСы косяць у мікрараёнах.\nУсяго ў нас 23 адзінкі тэхнікі, у асноўным трактары для расчысткі снегу, з адваламі і шчоткамі. Пры моцных снегападах горад не будзе паралізаваны з-за снежных заносаў, усё хутка пачысцяць. Сёлета асаблівай неабходнасці не было, у адрозненне ад іншых абласцей. Мы толькі аднойчы выпусцілі 11 трактароў, якія лакалізавалі наступствы снегападу.\nМаем чатыры вышкі, ад 23 да 28 метраў. У нас працуюць 10 прамысловых альпіністаў, якія могуць дабрацца ў любое месца.\n— Якія актуальныя задачы стаяць перад вамі ў гэты перыяд?\n— Як я адзначыў, мы заўсёды стаім на ахове інтарэсаў жыхароў нашага раёна. Для гэтага працуе даволі вялікі калектыў — у нашым штаце тысяча чалавек.\nЗараз актуальная праблема — перакладка цеплатрасы. Работа патрэбная, бо забяспечвае бесперабойную падачу цяпла ў мікрараёны. Невядома, якой была б сітуацыя, калі б гэтага не рабіць. Можа і не было б таго цяпла. Ці аварыі здараліся б раз-пораз.\nПланы складаем на год. Цяпер, напрыклад, ва ўсіх вертыкалях улады — ад раёна да вобласці — прайшлі пасяджэнні, на якіх разгледжаны вынікі ацяпляльнага сезона і пастаўлены задачы на будучы. Згодна з планам, нам неабходна перакласці 10,5 км цеплатрасы. Гэта ўчасткі ад 300 м да 7 км у розных канцах Кастрычніцкага раёна. Летась мы пераклалі каля 6 км цеплатрасы, сёлета трэба зрабіць значна больш. І з гэтай работай, мы, без сумнення, справімся.\n— Ці шмат у вас неплацельшчыкаў? Якія меры вы прымаеце да іх?\n— Тых, хто мае вялікую запазычанасць, не сказаць, што іх шмат. Пераважная большасць жыхароў своечасова разлічваюцца. Назіраецца тэндэнцыя да зніжэння колькасці і тых, хто мае запазычанасці. Калі ў студзені было 8,3 % пратэрмінаваных плацяжоў, у лютым — 8,1 %, а ў сакавіку — 7,3 %. Трэба сказаць, што да злосных неплацельшчыкаў мы таксама падыходзім жорстка. Закон дазваляе іх высяляць, летась жыхароў 12 кватэр прыйшлося выселіць.\n— А якія дасягненні ў вашага канкрэтнага прадпрыемства?\n— У нас іх шмат. Бадай, штогод мы дабіваемся высокіх паказчыкаў у працы. Вынікі падводзяцца падчас рэспубліканскага агляду-конкурсу па ўтрыманні і тэхнічным стане жыллёвага фонду. Дык вось, наша прадпрыемства ў 2009, 2011, 2013, 2014, 2015 гадах займала першыя месцы як у абласным, так і рэспубліканскім конкурсе. У 2010 і 2012 годзе прадпрыемства было адзначана Міністэрствам жыллёва-камунальнай гаспадаркі за станоўчую работу і найлепшыя паказчыкі. У 2016-м мы таксама першае месца занялі. За 2017 год яшчэ будуць падводзіць вынікі...


“Жывы ланцуг“ у Бярозе » UDF.BY | Новости Беларуси\nУ Бярозе адбылася акцыя, прысвечаная памяці ліквідатараў аварыі на ЧАЭС. Не абышлося без затрыманняў.\nА 9-й гадзіне вечара на Цэнтральную плошчу горада Бяроза выйшлі людзі з запаленымі свечкамі. У мерапрыемстве ўдзельнічалі прыхільнікі Руху "За Свабоду" ды іншыя дэмакратычныя актывісты. Акцыя ўжо стала традыцыйнай. Яна ладзіцца 26-га красавіка восьмы год і не ўзгадняецца з чыноўнікамі, бо яе фармат не падпадае пад заканадаўства.\n– Акцыя праводзіцца, каб нагадаць жыхарам горада пра сумную дату, пра людзей, якія самаахвярна ўдзельнічалі ў ліквідацыі аварыі на Чарнобыльскай атамнай станцыі ў 1986 годзе, – кажа актывіст Руху "За Свабоду" Зміцер Трэцяк.\nЗа мерапрыемствам назіралі каля дзесятка супрацоўнікаў міліцыі. Пасля заканчэння акцыі была затрыманая адна з удзельніц Тамара Шчапёткіна. У Бярозаўскім РАУС жанчыну распытвалі, каго з удзельнікаў акцыі яна ведае. На думку міліцыянтаў, правядзенне мерапрыемства на плошчы, якая з'яўляецца грамадскім месцам, і побач з адміністрацыйным будынкам можа з'яўляцца правапарушэннем.


Рэдкія і вядомыя экспанаты - на выстаўцы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Маладзечне | Новости района | НОВОСТИ | Молодеченский район|Молодечно|Молодеченский райисполком|Новости Молодеченского района\nРэдкія і вядомыя экспанаты - на выстаўцы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Маладзечне\nКераміка, ткацтва, салома- і лозапляценне, разьба па дрэве, вышыўка, лялькі ў народных строях, выцінанкі, іншыя вырабы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва прадстаўлены на выстаўцы ў Мінскім абласным краязнаўчым музеі ў Маладзечне.\n— Сёлета гэта наша першая маштабная выстаўка пераважна з уласных фондаў. Яна складаецца з творчых работ майстроў розных часоў — ад даваеннага да сучаснасці. У тым ліку ёсць вырабы мясцовых аўтараў, — заўважае намеснік дырэктара па навуковай рабоце абласнога краязнаўчага музея Наталля Палтавец. — Шэраг экспанатаў даволі працяглы час не прадстаўляўся шырокай публіцы.\nНа ўрачыстае адкрыццё выстаўкі прыйшлі аўтары работ, іх нашчадкі і тыя, хто цікавіцца дэкаратыўна-прыкладным мастацтвам. Наведвальнікі музея змаглі пазнаёміцца з майстрамі і з першых вуснаў даведацца пра іх творчы шлях, здабыткі, пра тое, як ствараюцца шэдэўры.\nУ зале прадстаўлены адмысловыя выцінанкі нашых зямлячак Аксаны Ралавец (дарэчы, яе работы з’явіліся ў музеі нядаўна) і Лізаветы Чырвонцавай. А таксама лялькі ў народных строях, якія ў свой час зрабіла маці Лізаветы Вікторыя. Цяпер дынастыю Чырвонцавых (на творчай ніве працуюць і дзеці, і ўнукі) ведаюць не толькі ў нашым раёне, але і за яго межамі.\nУражваюць і далікатныя пано (аплікацыя саломкай) маладзечанкі Людмілы Валковіч-Борыс, якая цяпер загадвае аддзяленнем дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Маладзечанскім музычным каледжы імя М.К. Агінскага.\nВылучаецца на выстаўцы керамічны сервіз для кавы і гарбаты мастака з Радашковіч Леаніда Грыцкова. Ён дэкарыраваў посуд рознакаляровымі эмалямі, што не характэрна для керамікі.\nЦікавая разьба па дрэве знакамітага творцы, ці, як яшчэ яго называюць, дзівака з Івянца Апалінарыя Пупко. За сваё жыццё (а ён пражыў больш за 90 гадоў) ён пакінуў адметны след у мастацтве.\nТаксама з фондаў музея прадстаўлены шэраг твораў іншых аўтараў сталічнага рэгіёна. Ёсць прадукцыя Маладзечанскай фабрыкі мастацкіх вырабаў, Радашковіцкага ААТ «Белмастацкераміка», Івянецкага завода мастацкай керамікі.\nУпершыню тут дэманструюцца экспанаты з гісторыка-культурнага музея-запаведніка «Заслаўе». Як вядома, гэта ўстанова спецыялізуецца на складанні калекцыі беларускіх маляваных дываноў. Чатыры з іх прывезены ў Маладзечна. Два дываны распісаны вядомай мастачкай Аленай Кіш, пра якую гавораць, што яна нарадзілася не ў свой час. Аўтарам яшчэ аднаго з’яўляецца беларускі жывапісец, графік, скульптар, пісьменнік, фалькларыст, этнограф і археолаг Язэп Драздовіч. Аўтар чацвёртага дывана невядомы. Гэтыя работы ўнікальныя. Прывезці такія аб’ёмныя экспанаты было не проста. Каб не пашкодзіць фарбавае пакрыццё, для транспарціроўкі неабходны спецыяльныя ўмовы і кантэйнеры-тубы. Але намаганні супрацоўнікаў музея вартыя таго. Выстаўка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва будзе цікавая і дзецям, і дарослым.


Мікалай Статкевіч: Патрэбны мірны пратэст, тады ўлада пачынае развальвацца | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАпазіцыйны палітык, былы палітвязень Мікалай Статкевіч увечары 14 мая падаў у ЦВК дакументы на рэгістрацыю ініцыятыўных груп па вылучэнні яго кандыдатам у прэзідэнты Беларусі. Тое ж самае зрабіў яго прыхільнік з Маладэчна Віктар Шорац.\nУ ЦВК іх суправаджала больш за 100 чалавек — прыхільнікі Статкевіча, у тым ліку так званыя „кандыдаты пратэсту” з яго каманды.\nПерад падачай дакументаў Статкевіч звярнуўся да прысутных з прыступак Дома ўрада, дзе размешчаны Цэнтрвыбаркам. Ён падкрэсліў, што мэта яго кампаніі — мірныя масавыя пратэсты.\n„Патрэбны мірны пратэст, тады ўлада пачынае развальвацца, — заявіў палітык. — Каб пачаць мірныя масавыя пратэсты, трэба каб нас не чапалі — для гэтага ідуць гэтыя кандыдаты („кандыдаты пратэсту”. — БелаПАН.). Яны не ідуць збіраць галасы, яны ідуць, каб паставіць пікет, дынамік, і людзі маглі збірацца. Кожную нядзелю ў 12 гадзін у буйных гарадах краіны будзе магчымасць збірацца і гаварыць без усякай рызыкі. Калі туды стануць выходзіць дзясяткі тысяч, сітуацыя разгорнецца вельмі хутка”.\nВыказваючы сваё стаўленне да правядзення масавых акцый падчас эпідэміі каронавіруснай інфекцыі, Статкевіч заявіў: „Лукашэнка горшы за вірус, нашмат. Ён заражае наўмысна наш народ, зганяе іх на парад і забараняе ім апранаць маскі. Так, ёсць рызыка, але без рызыкі нельга вярнуць свабоду”.\nСустрэча „кандыдатаў пратэсту” была ініцыяваная Статкевічам, пачалася каля 18.00 і доўжылася прыкладна гадзіну. Пасля падачы дакументаў у ЦВК палітык падзякаваў усім прысутным, назваўшы іх „лепшымі”.\nУ каментары БелаПАН Статкевіч паведаміў, што ў яго ініцыятыўнай групе-больш за 2.900 чалавек.\nШто тычыцца іншых „кандыдатаў пратэсту”, то, паводле слоў палітыка, у спісах ініцыятыўных груп першых кандыдатаў было па 205 чалавек, затым — ужо па 540, але цяпер гэтых людзей сталі абзвоньваць, на іх аказваецца націск, каб яны адмовіліся ад удзелу ў ініцыятыўнай групе.\n„Мы страцілі частку кандыдатаў: трох — хто сядзіць (затрыманых з 6 па 13 мая за ўдзел у мірных сходах у розных гарадах краіны. — БелаПАН.), яшчэ двое — на самаізаляцыі, двое — за мяжой, не могуць вярнуцца. Усяго пададзім прыкладна 27 кандыдатаў”, — паведаміў Статкевіч.\nЗаўтра — апошні дзень падачы дакументаў на рэгістрацыю ініцыятыўных груп патэнцыйных кандыдатаў.\n8 мая Мікалай Статкевіч паведаміў БелаПАН, што ён і яго прыхільнікі будуць удзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах „па ўласных правілах”, каб выкарыстаць наяўныя магчымасці ў агітацыйных мэтах для сустрэч з людзьмі. Паводле слоў Статкевіча, першапачаткова планавалася, што пасля таго, як Цэнтрвыбаркам не зарэгіструе ініцыятыўную групу па вылучэнні яго кандыдатам у прэзідэнты з-за судзімасці, некалькі дзясяткаў яго прыхільнікаў зарэгіструюцца ў якасці „кандыдатаў пратэсту”. Пазней гэтыя планы былі скарэктаваныя.


Catholic.by - Гамілія Мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча падчас св. Імшы аб святасці кансэкраваных асобаў\nУ гэты дзень Касцёл адзначае свята Ахвяравання Пана. Паслухмяныя закону Майсея, Марыя і Юзаф на саракавы дзень пасля нараджэння Езуса прыносяць Яго ў Ерузалемскую святыню, каб ахвяраваць Богу. Іх сустракае старац Сімяон і прарочыца Ганна. Натхнёны Святым Духам Сімяон распазнае ў немаўляці Збаўцу і праслаўляе Бога за тое, што ягоныя вочы ўбачылі таго, які ёсць збаўленнем свету.\n2. Дарагія кансэкраваныя асобы, святары і законніцы!\nУ добра вядомы вам і Богу дзень вы, пачуўшы голас клічучага Пана, адказалі Яму «так». Гэтым самым вы ахвяравалі сябе Богу, каб праз вас, вашае жыццё паводле евангельскіх парадаў, малітву і служэнне людзі маглі ўбачыць збаўленне. На самой справе гэта не што іншае, як вялікая Божая ласка — быць выбраным Богам і быць пакліканым, каб Яму служыць паводле харызмы заснавальніка той ці іншай манаскай супольнасці, служыць у якасці святара, брата ці сястры. Гэта азначае абвяшчаць слова Божае, асвячаць народ Божы і, служачы ў любові, ім кіраваць, катэхізаваць, займацца дабрачыннасцю і г.д. Сфера служэння кансэкраваных асобаў пашыраецца з кожным днём.\nГалоўным заданнем Касцёла ў наш час, калі ўвесь свет, здаецца, падняўся супраць Бога і Божага закону, з’яўляецца новае абвяшчэнне Евангелля, новая евангелізацыя. Гэтай тэме прысвечана сёлетняя пастырская праграма Каталіцкага Касцёла ў Беларусі. Таму нашае разважанне прысвецім менавіта ўдзелу кансэкраваных асобаў у новай евангелізацыі.\n3. Разважаючы над тэкстамі навучання Касцёла аб кансэкраваным жыцці, асабліва Дэкрэтам Другога Ватыканскага Сабору пра аднаўленне кансэкраванага жыцця «Perfectae caritatis» і паслясінадальнай Апостальскай Адгартацыі «Vita consecrata» аб кансэкраваным жыцці, а таксама выступленнямі апошніх Пантыфікаў, відавочна, што кансэкраваныя асобы могуць і павінны адыграць фундаментальную ролю ў рэалізацыі праграмы новай евангелізацыі. Яны пакліканы такім чынам весці супольнае жыццё паводле евангельскіх парадаў беднасці, чысціні і паслухмянасці, каб імкнуцца да святасці, што таксама з’яўляецца галоўным заданнем Касцёла. У гэтых вядомых здаўна евангельскіх парадах выражаецца заўсёды жывая навізна і радыкалізм наследавання Хрыста.\n4. З аднаго боку, шлюбы беднасці, чысціні і паслухмянасці выражаюць дабравольны выбар вечнага прысвячэння Богу, з іншага — яны, дзякуючы супольнай форме жыцця, становяцца шляхам распаўсюджвання Евангелля. Такім чынам, кансэкраванае жыццё становіцца інструментам новай евангелізацыі. Казаў пра гэта і благаслаўлёны Ян Павел II у Апостальскай Адгартацыі «Vita consеcrata»: «Брацкае жыццё адыгрывае асноўную ролю на духоўным шляху прысвечаных Богу людзей як у іх пастаянным абнаўленні, так і ў ажыццяўленні іх місіі ў свеце. …Перадусім я заклікаю мужчын і жанчын з манаскіх супольнасцяў і членаў Інстытутаў апостальскага жыцця шчодра сведчыць узаемную любоў, выказваючы яе спосабамі, сугучнымі прыродзе кожнага з іх, каб кожная абшчына раскрылася як прамяністая адзнака новага Ерузалема, як „скінія Бога з людзьмі“ (Ап 21, 3). Увесь Касцёл у значнай меры спадзяецца на сведчанне супольнасцяў, поўных „радасці і Духа Святога“ (Дз 13, 52). Ён жадае яўляць свету прыклад абшчын, у якіх увага адно да аднаго дапамагае пераадолець адзіноту, узаемныя зносіны падахвочваюць пачуццё салідарнай адказнасці, прабачэнне лечыць раны, умацоўвае ў кожным прыхільнасць да зносін. У такога роду супольнасці сама прырода харызмы выяўляе дзейсную евангельскую энергію, падтрымлівае вернасць і накіроўвае апостальскую працу ўсіх да адзінай місіі. Для таго, каб раскрыць сённяшняму чалавецтву сваё сапраўднае аблічча, Касцёл мае патрэбу ў падобных брацкіх супольнасцях, якія сваім асабістым існаваннем робяць уклад у новую евангелізацыю, бо канкрэтным чынам яўляюць плён „новай запаведзі“» (Vita consecrata 45).\n5. Нам нельга забывацца аб тым, што на працягу стагоддзяў многія манаскія супольнасці прысвяцілі сваю дзейнасць менавіта абвяшчэнню Евангелля. Так было ў мінулыя часы і ёсць цяпер у нашай краіне, за што выказваю ім шчырую падзяку.\nДля многіх кансэкраваных асобаў місійны шлях стаў пакліканнем, якім павінны пайсці іншыя, і прынёс вялікі плён у жыцці Касцёла. Мільёны мужчын і жанчын пакінулі свае краіны, сем’і, сяброў, каб толькі стаць місіянерамі сярод народаў, якія не ведалі Імя Езуса. Так ёсць і цяпер, калі перад выклікамі часу многія сталі і становяцца новымі евангелізатарамі, прыладай аднаўлення жыцця ў веры.\n6. У апошні час пад дзеяннем Святога Духа з’явіліся новыя супольнасці кансэкраванага жыцця з мэтай адказаць на зменлівыя патрэбы часу. Яны не з’яўляюцца альтэрнатыўнымі для ранейшых, але адказваюць на выклікі нашага часу, які патрабуе знакаў святасці. Як да традыцыйных, так і да новых супольнасцяў можна аднесці словы благаслаўлёнага Яна Паўла II: «Каб паспяхова адказаць на небяспечныя выклікі, якія сучасная гісторыя ставіць новай евангелізацыі, неабходна, перадусім, пастаянна адкрытае на заклік Слова Адкрыцця і знакі часу кансэкраванае жыццё. Памяць аб вялікіх прапаведніках-евангелізатарах, мужчынах і жанчынах, якія найперш самі былі глыбока евангелізаванымі, сведчыць аб тым, што для спаткання тварам у твар з сучасным светам неабходны людзі, якія з любоўю прысвяцілі сябе Пану і Яго Евангеллю. …Новая евангелізацыя, таксама як і евангелізацыя ўсіх часоў, будзе эфектыўнай, калі зможа абвяшчаць на дахах аб тым, што перажыла ў глыбокай блізкасці з Панам. Яна патрабуе моцных, натхнёных парывам святых асобаў. Новая евангелізацыя патрабуе ад прысвечаных Богу мужчын і жанчын поўнага ўсведамлення сэнсу выклікаў нашага часу. Гэтыя выклікі павінны падвяргацца сумеснаму вывучэнню і распазнаванню ў тым, што адносіцца да абнаўлення місіі. Смеласць у абвяшчэнні Езуса Хрыста павінна ісці поруч з даверам да Провіду, які дзейнічае ў свеце і які „размяшчае ўсё, нават чалавечыя адрозненні, для дабра Касцёла“. Важнымі элементамі, якія дазваляюць інстытутам кансэкраванага жыцця паспяхова ўдзельнічаць у новай евангелізацыі, з’яўляюцца вернасць асноватворнай харызме, зносіны з усімі, хто ў Касцёле звязаны з той самай справай, асабліва з біскупамі, і супрацоўніцтва з усімі людзьмі добрай волі. Усё гэта патрабуе ўніклівага распазнання тых заклікаў, якія Святы Дух накіроўвае кожнаму інстытуту, як у тых сферах, дзе не прадбачны значны і неадкладны прагрэс, так і ў іншых сферах, дзе можна чакаць радуючага адраджэння. У кожным месцы і пры кожных абставінах прысвечаныя Богу асобы павінны быць дбайнымі абвяшчальнікамі Езуса Хрыста, гатовымі адказаць з евангельскай мудрасцю на пытанні, пастаўленыя сёння трывогамі чалавечага сэрца і яго неадкладнымі патрэбамі» (Vita consecrata 81).\n7. Дарагія кансэкраваныя асобы і члены Інстытутаў Апостальскага жыцця!\nСучасны чалавек перажывае крызіс веры. Каб адказаць на яго, Каталіцкі Касцёл у Беларусі 2012 пастырскі год прысвяціў новай евангелізацыі як уводзінам у Год веры, які ў паўсюдным Касцёле распачнецца 11 кастрычніка гг., у 50-ю гадавіну адкрыцця Другога Ватыканскага Сабору. З усёй моцай сваёй энергіі і харызмамі актыўна ўключыцеся ў яго. Нам не дазволена не выкарыстаць гэты час ласкі, каб аднавіць і ўмацаваць веру на нашай зямлі.\nУдзячны за вашае ахвярнае служэнне, давяраю ўсіх вас апецы Марыі, якая ахвяравала свайго Сына Богу, і ад усяго сэрца благаслаўляю ў імя Айца, + і Сына, і Духа Святога, каб вы былі святлом для асвячэння сучаснага секулярызаванага свету і славай нашага народа. Амэн.\nАдноўлена 01.02.2012 11:40


У Брусэлі нечакана адменены саміт ЭЗ па Грэцыі\n12 ліпень 2015, 13:54\nЗаплянаваны на нядзелю саміт дзяржаваў Эўрапейскага зьвязу з удзелам лідэраў 28 краінаў адкладзены ў сувязі з «надзвычай цяжкімі» перамовамі з дэлегацыяй Грэцыі аб трэцім пакеце фінансавай дапамогі, атрыманьня якога дамагаюцца Атэны.\nБезвыніковыя і перапыненыя напярэдадні перамовы міністраў фінансаў эўрагрупы аднавіліся ў Брусэлі. Кіраўнік Рады Эўропы Дональд Туск заявіў, «што лідэры эўрагрупы працягнуць сёньня свае перамовы да дасягненьня вынікаў».\nУ эўрапейскіх палітычных колах асьцерагаюцца, што без дасягненьня пагадненьня з Атэнамі, Грэцыя можа «вылецець» зь ліку дзевятнаццаці ўдзельнікаў эўрагрупы, дзяржаў, якія выкарыстоўваюць эўра ў якасьці адзінай валюты.\nБі-бі-сі паведамляе, што сустрэчы найвышэйшых кіраўнікоў краін Эўразьвязу дагэтуль надзвычай рэдка адмяняліся за такі кароткі час да абвешчанага раней тэрміну пасяджэньня.\nПрацяглыя перамовы міністраў фінансаў у суботу завяршыліся безвынікова. Кіраўнік эўрагрупы Ерун Дэйсэлблум назваў іх «вельмі цяжкімі». Тым ня менш, перамовы працягваюцца, сказаў журналістам Дэйсэлблум.\nУ Брусэлі сёньня праводзяцца вырашальныя абмеркаваньні па Грэцыі\nАлексіс Цыпрас гатовы саступіць у перамовах з крэдыторамі\n«Дзевяноста шорсты». «Арганізатары шабашу — тыя, хто ў 91-м годзе галасавалі за незалежнасьць Беларусі і развал СССР».\nКамітэт Сэнату ЗША прыняў рэзалюцыю з заклікам да максымальнага ціску на рэжым Лукашэнкі\nШто ў Беларусі вырасьце хутчэй: цэны ці заробкі\nНа 95-м годзе жыцьця памёр вэтэран беларускага супраціву Антон Фурс


Ад каронавірусу памёр былы галоўны архітэктар Віцебску Барыс Лядзенка\nБылы галоўны архітэктар Віцебску Барыс Лядзенка памёр у Смаленску ад каронавіруса. Пра гэта паведамляюць у Фэйсбуку яго сваякі.\n– Патэлефанаваў Руслан Барысавіч Лядзенка. Сёння сышоў ад нас Лядзенка Барыс Уладзіміравіч! Памёр у Смаленску. Кавід. Да сітуацыі падключыўся асабіста губернатар Смаленскай вобласці. Лепшыя лекары рабілі што маглі, але другая хваля яшчэ больш жорсткая за першую. Мы будзем памятаць Барыса Уладзіміравіча як таленавітага архітэктара, які шмат зрабіў для нашага горада, – напісаў на сваёй старонцы віцяблянін Яўген Калбовіч.\nБарыс Лядзенка сышоў на 69 годзе жыцця. Архітэктар вядомы тым, што яшчэ ў 80-я гады адным з першых займаўся аднаўленнем і рэстаўрацыяй помнікаў архітэктуры ў Віцебску. Да 2008 года Лядзенка займаў пасаду галоўнага архітэктара Віцебска, адкуль яго папрасілі сысці па «уласным жаданні». Пасля чаго ён пераехаў у Смаленск, дзе таксама працаваў галоўным архітэктарам да 2014 года.\nА тым часам у Беларусі пачалася другая хваля эпідэміі каронавіруса. За ўвесь паводле афіцыйнай статыстыкі захварэлі 88290 чалавек, ачунялі – 80133, памерлі – 933. Міністэрства аховы здароўя пакуль не збіраецца ўводзіць усеагульны каранцін, або пераводзіць школы і ВНУ на дыстанцыйную форму навучання, але рэкамендуе пераводзіць большую частку работнікаў на выдаленую працу, а таксама адмовіцца ад правядзення масавых мерапрыемстваў.\nТэгі: COVID-19 Барыс Лядзенка Віцебск каронавірус у Беларусі эпідэмія ў Беларусі


ФК Стандард Льеж — Вікіпедыя\nУмяшчальнасць: 27 670\n«Стандард» (нідэрл.: Standard) — бельгійскі футбольны клуб з горада Льеж. Заснаваны ў 1898 годзе. 10-разовы чэмпіён Бельгіі, васьміразовы ўладальнік Кубка Бельгіі. Хатнім стадыёнам клуба з’яўляецца арэна «Марыс Дзюфран», якая ўмяшчае 27 670 гледачаў.\nМатч на Кубак УЕФА супраць люксембургскага клуба «Кер’енга»\nКлуб быў створаны студэнтамі каледжа Святога Сервацыя ў 1900 годзе. У тыя часы ў Льежы існаваў толькі адзіны футбольны клуб, які насіў назву гораду — «Льеж». За «Льеж» тады заўзелі ў асноўным знатныя і заможныя мяшчане. Фактычна ў процівагу гэтаму клубу і быў створаны «Стандард», названы па тыпу папулярнага тады французскага клуба «Стандард дэ Парыж».\nДа 1909 года клуб выступаў у другім дывізіёне чэмпіянату Бельгіі. Але пасля пераезду на новую арэну «Sclessin» «Стандард» здолеў выйсці ў першы дывізіён Бельгіі.\nПадчас Першай сусветнай вайны клуб пазбавіўся 20 сваіх ігракоў. І пасля заканчэння вайны кіраўніцтва пачало ствараць новую каманду. Быў выкуплены стадыён, сабраная новая каманда з новым трэнерам. Але да Другой сусветнай вайны клуб не змог дамагчыся сур’ёзных поспехаў, становячыся толькі тройчы віцэ-чэмпіёнам Бельгіі.\nТолькі праз 60 гадоў пасля свайго заснавання «Стандард» стаў лепшым клубам Бельгіі, шмат у чым дзякуючы кіраўніцтву клуба ў асобе Ражэ Пеці і Поля Энрара. На працягу 1960-х і 1970-х гадоў «Стандард» быў адным з лідараў бельгійскага футбола нароўні з «Бругэ» і «Андэрлехтам». Вяршыні клуб дасягнуў у пачатку 1980-х гадоў, атрымаўшы перамогу ў Кубку Бельгіі ў 1981 годзе і двойчы запар чэмпіёнскі тытул у 1982 і 1983 гадах, а таксама выйшаўшы ў фінал Кубка ўладальнікаў Кубкаў у 1982 годзе, дзе атрымаў паражэнне ад «Барселоны» з лікам 1:2. Гэты фінал стаў самым вялікім дасягненнем клуба на міжнароднай арэне.\nАднак праз некаторы час, у 1984 годзе, быў выяўлены факт дамоўных матчаў, у якіх было замяшана кіраўніцтва «Стандарда». Наймацнейшыя ігракі каманды былі дыскваліфікаваныя, а клуб атрымаў сур’ёзныя санкцыі. Каля дзесяці гадоў спатрэбілася камандзе, каб акрыяць ад такога здарэння, і ў 1993 годзе клуб заняў другое месца ў чэмпіянаце.\nПаводле вынікаў сезона 2007/08 клуб заняў першае месца ў чэмпіянаце Бельгіі, упершыню за 25 гадоў, а на наступны год выйграў другі чэмпіёнскі тытул запар.\n2 Аб Уго Сіке 2002\n3 Аб Амін Аль-Дахіль 2002\n4 Аб Дам’ян Паўлавіч 2001\n5 Аб Муса Сісако 2000\n6 Аб Наэ Дзюсен 1992\n7 Нап Дэніс Дрэгуш 1999\n8 ПА Гойка Цымірат 1992\n9 Нап Клаус 1997\n10 ПА Мехды Карсела-Гансалес 1989\n11 ПА Арон Дзёнум 1998\n12 ПА Хамза Раф’я 1999\n13 ПА Ёахім Ван Дам 1991\n14 Аб Нільс Нкунку 2000\n15 ПА Дауда Пітэрс 1999\n16 Бр Арно Бадар 1998\n17 Нап Джэксан Мулека 1999\n18 ПА Аляксандар Болевіч 1995\n19 ПА Селім Амала 1996\n20 ПА Мервей Бакадзі 1992\n21 Аб Колінз Фэ 1992\n22 ПА Максім Лесцьен 1992\n23 Нап Абдул Тапсаба 1999\n26 ПА Нікаля Раскін 2001\n28 ПА Самюэль Басцьен 1996\n30 Бр Ларан Энкінэ 1992\n31 Аб Александра Калю 2003\n33 Аб Натан Нгой 2003\n34 Аб Канстантынас Лайфіс 1993\n37 ПА Аліўе Дзюмон 2002\nПА Уільям Баліквіша 1999\nАб Гілес Дэваэле 1996\nПА Мацьё Кафаро 1997\nНап Рэно Эмон 1991\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=ФК_Стандард_Льеж&oldid=4007374"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:21, 13 студзеня 2022.


Будзьма беларусамі! » Экс-капітан БАТЭ Ліхтаровіч чытае верш Максіма Багдановіча на свяце мовы ад velcom\n30.05.2016 | Культура Спорт\nЭкс-капітан БАТЭ Ліхтаровіч чытае верш Максіма Багдановіча на свяце мовы ад velcom\nУ мінскім парку імя Янкі Купалы прайшоў «адкрыты ўрок» па беларускай мове, які зладзіла кампанія «velcom» пры падтрымцы Мінадукацыі і Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў.\nУ межах уроку школьнікі, настаўнікі і вядомыя беларусы чыталі творы айчынных класікаў, чые юбілеі святкуюць сёлета. Гучалі вершы Змітрака Бядулі, Макісма Багдановіча і Янкі Купалы, байкі Кандрата Крапівы.\nУ якасці спецыяльнага госця прысутнічаў і былы капітан футбольнага клуба БАТЭ Дзмітры Ліхтаровіч. Ён прачытаў верш Максіма Багдановіча «Возера».\n«Мяне запрасілі на гэтае мерапрыемства і я не стаў адмаўляць. Я лічу, што гэта вельмі добрая імпрэза, каб падтрымаць родную мову. Гэта важна, — паведаміў «Нашай Ніве» Дзмітрый Ліхтаровіч. — У нейкі момант мы згубілі, скажам так, нацыяналізацыю краіны. Большасць людзей, усё ж, размаўляе па-руску. А да беларускай ставяцца так сабе. І з часам гэтую сітуацыю трэба выпраўляць».\nЛіхтаровічы прыйшлі амаль усёй сям’ёй\nПраўда, былы футбаліст прызнаўся, што не сам выбіраў верш. Але той яму спадабаўся.\n«Я сам, на жаль, на беларускай амаль не чытаю. Праца, сям’я… і на рускай не заўсёды атрымліваецца прачытаць штосьці», – сказаў Ліхтаровіч.\nПраект «адкрытых урокаў» накіраваны на зацікаўлене дзяцей беларускай мовай.\n«Мы хочам прывіць дзеткам інтарэс да мовы. Мы прыводзім да дзяцей жывых класікаў беларускай літаратуры, яны праводзяць цікавыя заняткі. Наша «мэтавая аўдыторыя» — вучні 2-х і 3-х класаў. Яны ж як белы ліст. Іх трэба зацікаўліваць, – сказаў Вячаслаў Смірноў, кіраўнік аддзела карпаратыўных камунікацый кампаніі «velcom». — Наш праект ахопіць каля 15 тыс. дзяцей. І, спадзяюся, што гэтыя маленькія грамадзяне будуць матываваныя больш вывучаць, больш цікавіцца беларускай літаратурай і мовай».\nСмірноў прызнаў, што ў бізнэсе сёння ёсць своеасаблівы трэнд на беларускую.\n«Сёння наша кампанія ўсю іміджавую рэкламу робіць па-беларуску. Увогуле, я бачу сёння ў гэтым трэнд, тэндэнцыю. Усё больш кампаній пераходзіць на беларускую не толькі таму, што яны хочуць падтрымаць нацыянальную культуру, а таму, што гэта эфектыўна. Эфектыўна з камерцыйнага пункту гледжання: гэта модна, гэта выклікае цікавасць. І гэта адбіваецца на здабытках таксама», – адзначыў Вячаслаў Смірноў.


Япрынцаў адсудзіў у Чыжа $130 тысяч\n13.06.2019 / 18:59\nСуд Цэнтральнага раёна Мінска ў чацвер цалкам задаволіў пазоў Уладзіміра Япрынцава да экс-партнёра па «Трайпл» Юрыя Чыжа на 130 тысяч даляраў (у эквіваленце), паведаміла Tut.by адвакат Япрынцава.\nУладзімір Япрынцаў на эканамічным форуме ў Санкт-Пецярбургу ў чэрвені 2019 года. Фота: Россия24.\nЯк і ў папярэднім пазове, задаволеным судом, гаворка ішла пра грошы за прададзеныя акцыі лагістычнай кампаніі ЗАТ «Аскаргатэрмінал». Здзелка па продажы долей у кампаніі, якой валодалі Уладзімір Япрынцаў (60%) і Святлана Чыж (40%), жонка Юрыя Чыжа, была здзейснена 11 жніўня 2015 года, у дзень затрымання Япрынцава. Грошы на рахунак Япрынцава паступілі некалькімі плацяжамі, агулам крыху больш за 100 тысяч даляраў у эквіваленце (219,2 тысячы дэнамінаваных рублёў). У момант залічэння грошай на рахунак ён ужо быў у СІЗА, і ўся маёмасць і рахункі былі арыштаваныя. Але грошы знялі.\nУ снежні мінулага года суд задаволіў пазоў Япрынцава на частку сумы, 1960 рублёў. З улікам дзяржпошліны і кампенсацыі юрыдычных выдаткаў Чыж павінен быў Япрынцаву 3208 рублёў. Цяперашні пазоў быў на суму, што засталася — 217,3 тысячы рублёў. Сума працэнтаў за карыстанне чужымі грашовымі сродкамі складае 57,1 тысячы рублёў.


У клубе “Сфера” выбралі “Каралеву Вясну”\nУ Брэсце прайшоў абласны тур Міжнароднага конкурсу грацыі і артыстычнага майстэрства “Каралева Вясна – 2012”. Арганізатарамі мерапрыемства сталі Брэсцкі абласны камітэт ГА “БРСМ”, аддзел па справах моладзі Брэскага аблвыканкама пры падтрымцы ВНУ вобласці.\nУ гэтым годзе ўдзел у абласным этапе прынялі 9 прыгажунь з трох ВНУ. Нягледзячы на тое што, падчас конкурса панавала добрая атмасфера, канкурэнцыя была жорсткай. Нічога дзіўнага, кожная з канкурсантак ужо стала лепшай ва ўніверсітэцкіх турах і ніхто не хацеў саступаць. Да таго ж у Мінск, на рэспубліканскі тур, паедуць толькі тры пераможцы.\nПраграма конкурсу была насычанай: дзяўчыны паўдзельнічалі ў некалькіх дэфіле, прадэманстравалі свае артыстычныя здольнасці ў творчым конкурсе і нават падзяліліся з гледачамі цікавымі гісторыямі са свайго жыцця.\nПа выніках усіх конкурсаў тытул “Каралева Вясна” атрымала Крысціна Скуратовіч, студэнтка Палескага дзяржаўнага ўніверсітэта, першай Віцэ-Міс стала Марыя Чарняк, другой Віцэ-Міс Алёна Касцючык (абедзве дзяўчыны студэнткі Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта). Дарэчы, у гэтым годзе упершыню прызначаўся тытул “Каралева Вясна анлайн”. Пераможцу ў гэтай намінацыі абіралі карыстальнікі інтэрнэта. Ею стала Аляксандра Кузміцкая, студэнтра БрДТУ.\nДарэчы, ужо ў нядзелю, 1 сакавіка, у Мінску адбудзецца рэспубліканскі этап конкурса. Удачы нашым дзяўчатам!\nЯўгенія Мароз г.Брэст


12:55 13.03.2021 (абноўлена 23:38 12.03.2021)\nЗапаведны Байкал і Кузнецкі Алатаў, Даліна гейзераў і вадаспад Ківач - расійскія запаведнікі ўражваюць сваёй прыроднай прыгажосцю і ўнікальнымі ландшафтамі.\n11 студзеня 1916 года ў Бураціі быў створаны першы ў Расійскай імперыі дзяржаўны запаведнік, які атрымаў назву "Баргузінскі". Там жа, на возеры Байкал, сёння знаходзіцца адзін з самых чароўных расійскіх запаведнікаў з аднайменнай назвай - Байкальскі.\nЯкія яшчэ запаведнікі ўваходзяць у спіс самых велічных прыродных славутасцяў Расіі? Кузнецкі Алатаў, Залатыя горы Алтая, Слупы, Даліна гейзераў у Краноцкім запаведніку, Вялікі Арктычны, Каўказскі, Саяна-Шушанскі, Далёкаўсходні, Ківач і многія іншыя - глядзіце ў фотастужцы.\nУ 1916 годзе ў Бураціі быў створаны першы ў Расійскай імперыі дзяржаўны запаведнік, які атрымаў назву Баргузінскі запаведнік.\nТам ж, на возеры Байкал знаходзіцца адзін з самых чароўных расійскіх запаведнікаў з аднайменнай назвай. Байкальскі запаведнік знаходзіцца на паўднёвым узбярэжжы возера ў цэнтральнай частцы хрыбта Хамар-Дабан. Вакол растуць іглічныя і лісцяныя лясы, якія з'яўляюцца домам для больш за 300 відаў жывёл і 80 відаў раслін. У рэках Байкальскага запаведніка водзяцца чорны харыўс, лянок, мянтуз і таймень.\nТайга у адгор'ях запаведніка "Кузнецкі Алатаў". Гэта ўнікальны прыродны комплекс у Расіі. Тут размяшчаюцца ледавікі, жывуць 58 відаў млекакормячых, 281 від птушак, 14 відаў рыб.\nЦялецкае возера паблізу пасёлка Яйлю ў Алтайскім прыродным біясферным запаведніку. Залатыя горы Алтая ўнесены ў спіс Сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны ЮНЕСКА. Асноўную частку тэрыторыі запаведніка займае дзікі лес, дзе можна сустрэць толькі рэдкія пракладзеныя леснікамі сцежкі. Яшчэ тут ёсць 1190 азёр - усе з халоднай чыстай вадой.\nДзяржаўны прыродны запаведнік "Слупы" ў Краснаярску. Асноўнай яго славутасцю мясцовасці з'яўляюцца дзіўныя сіенітавыя астанцы - так званыя "слупы".\nВывяржэнне гейзера Велікан ў Даліне Гейзераў у Краноцкім дзяржаўным прыродным біясферным запаведніку на Камчатцы. Даліна Гейзераў уваходзіць у афіцыйны спіс Сямі Цудаў Расіі. Гэта адзінае месца на мацерыку Еўразія, дзе ёсць гейзерные палі, а па памеры гэтая вобласць у шмат разоў пераўзыходзіць знакамітыя гейзерные палі Ісландыі.\nЛаганакскае сугор'е на тэрыторыі Каўказскага дзяржаўнага прыроднага біясфернага запаведніка імя Х.Г. Шапашнікава. Таксама ўваходзіць у спіс аб'ектаў Сусветнай прыроднай спадчыны ЮНЕСКА. Каўказскі запаведнік - не крануты чалавекам ўчастак, што дазваляе камфортна жыць і размнажацца рэдкім зубрам і турам. Менавіта тут знаходзяцца горы-пяцітысячнікі Эльбрус і Казбек, са схілаў якіх ніколі не сыходзіць снег.\nРака ў каньёнах на паўвостраве Таймыр, якіх уваходзіць у Вялікі Арктычны запаведнік. Большую частку года на гэтай тэрыторыі, што непасрэдна прымыкае да паўночнага палярнага круга, ляжыць снег, які сыходзіць толькі ўлетку на кароткі час.\nНа тэрыторыі Дзяржаўнага прыроднага біясфернага запаведніка "Саяна-Шушанскі" знаходзяцца найбуйнейшыя па плошчы (каля тысячы квадратных кіламетраў) кедравыя лясы. Асноўны рэльеф - горы і горныя даліны. У запаведніку жыве каля 100 відаў рэдкіх або знікаючых жывёл, у тым ліку, снежны барс.\nЗапаведнік на Востраве Урангеля ў Чукоцкай аўтаномнай акрузе існуе з 1976 года, яго наведванне строга абмежавана, трэба атрымліваць дазвол. Нешматлікія шчасліўцы могуць перасоўвацца па запаведніку на ўсюдыходах або пешшу.\nДалёкаўсходні марскі біясферны запаведнік ДУА РАН ў заліве Пятра Вялікага. Тут цалкам забароненыя рыбалка і паляванне. Але затое ёсць чым палюбавацца: некранутае чыстае мора з вузкімі травянымі пляжамі, невысокія лісцяныя лясы, цёплых марскія вады.\nАкваторыя Каспійскага мора ўваходзіць у Астраханскі Дзяржаўны прыродны запаведнік. З'явіўся ў 1919 годзе і зараз займае 63 тысячы га. Лепш выбіраць для візітаў пэўныя перыяды ў залежнасці ад інтарэсаў: час, калі распускаюцца лотасы, ці калі мігруюць птушкі.\nТарэйскае возера прыроднага біясфернага запаведніка "Даўрскі" у Забайкальскім краі. Існуе з 1987 года і раскінуўся на 45,8 тысяч га.\nГоры хрыбта Сіхатэ-Алінь у Хабараўскім краі. У аднайменным запаведніку жывуць самыя рэдкія і ахоўныя жывёлы - амурскі тыгр і гарал.\nРака Белая на тэрыторыі Дзяржаўнага прыроднага біясфернага запаведніка "Шульган-Таш" у Бурзянскім раёне Башкірыі. Прыродная славутасць - Капава пячора, якая ўтварылася з-за падземнай ракі. Усярэдзіне - тры паверхі з разгалінаваным хадамі і заламі, на сценах старажытныя малюнкі.\nВадаспад Ківач, які ўтвараецца падзеннем ракі Суны, размяшчаецца на тэрыторыі Дзяржаўнага запаведніка "Ківач" у Рэспубліцы Карэлія. Трапіць на тэрыторыю можна ў складзе экскурсійных груп, якія перасоўваюцца па загадзя агавораным маршруце.\nВозера Кояш у Апукскім прыродным запаведніку Крыма. Вада агаліла частку дна і багавінне, якія надаюць Кояшскаму возеру ружовы колер. Раўнінная частка запаведніка плаўна пераходзіць у прыбярэжную.\nНа ўзбярэжжы Курыльскага запаведніка на востраве Кунашыр. Асабліва важныя прыродныя аб'екты: возера Кіпячае, воды якога маюць малочны колер, вулкан Цяця, каскад вадаспадаў на рацэ Птушыная, возера з люстраной паверхняй пад назвай Гарачае.\nландшафт, Прыгажосць, гейзер, вадаспад, Байкал, запаведнік, Прырода, Расія


Канвертаваць Аруба флорынаў (AWG) і Кенійскіх шылінгаў (KES) : Калькулятар абменнага курсу\nФларын Аруба (AWG) і Кенійскі шылінг (KES) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Фларын Аруба і Кенійскі шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Фларын Аруба. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кенійскі шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Кенійскіх шылінгаў або Аруба флорынаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФларын Аруба гэта валюта, у Аруба (AW, ABW). Кенійскі шылінг гэта валюта, у Кенія (KE, KEN). Фларын Аруба таксама вядомы як Аруба гульдэны, і Аруба Gulden. Сімвал AWG можа быць запісаная Afl. Сімвал KES можа быць запісаная K Sh. Фларын Аруба дзеліцца на 100 cents. Кенійскі шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Фларын Аруба Апошняе абнаўленне 19 верасень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Кенійскі шылінг Апошняе абнаўленне 19 верасень 2020 ад Yahoo Finance. AWG каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. KES каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Алег Шафранскі: Настаў час удасканаліць сістэму ЖКГ\n– Жыхары вобласці забяспечаны ўсімі неабходнымі камунальнымі паслугамі, але прыйшоў час удасканаліць саму сістэму, павысіць якасць паслуг, зменшыць затраты. Што тычыцца пераводу кацельных на мясцовыя віды паліва, то гэта задача ў вобласці ўжо вырашаецца. Спрыяе ёй і тое, што сабекошт цеплавой энергіі ад спальвання мясцовага паліва, а менавіта драўнянай шчапы, меншы, чым ад спальвання імпартнага газу, – адзначыў генеральны дырэктар аб’яднання ЖКГ Гродзенскай вобласці Алег Шафранскі на семінары-практыкуме для рэдактараў і журналістаў раённых газет, які праходзіў у рамках інавацыйнага медыйнага кластэра ў рэдакцыі газеты “Гродзенская праўда” і назваў лічбы: 88 рублёў — сабекошт гігакалорыі пры спальванні газу, 73,9 рубля — пры спальванні шчапы.\nНа семінары былі закрануты і тэмы раздзельнага збору другаснай сыравіны, эксплуатацыі станцый дасартавання бытавых адходаў.\nПрысутныя на семінары-практыкуме мелі магчымасць задаць пытанні і абмеркаваць з кіраўніком абласнога ЖКГ шляхі вырашэння шэрагу задач, пастаўленых на нядаўнім рэспубліканскім семінары па ўдасканаленні і развіцці жыллёва-камунальнай гаспадаркі краіны. Інфармаваць насельніцтва пра важныя аспекты работы камунальнай гаспадаркі, выходзіць на адкрыты дыялог са спажыўцамі камунальных паслуг – такое пажаданне прагучала журналістам ад кіраўніка абласнога аб’яднання ЖКГ.\nЗ аналізам асвятлення ў абласным друку тэмы ЖКГ выступіла загадчыца кафедры журналістыкі факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму Гродзенскага дзяржуніверсітэта імя Янкі Купалы кандыдат філалагічных навук Іна Мінчук. На прыкладзе публікацый у друку яна распявала пра жанравыя асаблівасці падачы матэрыялаў, іх тэматычную разнастайнасць.\nНайбольш эфектыўныя спосабы асвятлення ў СМІ раздзельнага збору камунальных адходаў назвала ў сваім выступленнінамеснік дэкана факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму па навуковай рабоце ГрДУ імя Янкі Купалы кандыдат філалагічных навук Ірына Герасімчык. На яе думку, трэба ўсімі магчымымі спосабамі праз сродкі інфармацыі даводзіць да насельніцтва, што бытавыя адходы могуць быць і з’яўляюцца не толькі смеццем, але і другаснай сыравінай для прамысловай перапрацоўкі.\nПасля дыскусіі ўдзельнікі семінару-практыкума прыйшлі да высновы, што тэма ЖКГ – з самых запатрабаваных на старонках друку ў цяперашні час.\nУ рабоце семінара-практыкума, акрамя ўжо названых асоб, удзельнічалі начальнік упраўлення жыллёва-камунальнай гаспадаркі аблвыканкама Алена Каспяровіч, намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама Сяргей Шумейка.\n1 0\t280\t26 Октябрь, 2017\tСацыяльная сфера\tОктябрь 26, 2017\n← Публічныя лекцыі па літаратуры пачаліся ў Мінску Лучших пельменщика и бариста выберут в Гродненской области → ← Previous Next →\n1\t0\t30\tДалее\n1\t0\t169\tДалее


Бацька сказаў мне чытаць беларускіх аўтараў выключна па-беларуску, — Барыс Мускі\n05 красавік 2014, 19:10\nБарыс Мускі – герой новага выпуску праграмы Сталкеры Свабоды\nУ навукова-дасьледчым інстытуце, дзе ён працаваў інжынэрам-энэргетыкам, суполку Таварыства беларускай мовы яны з калегамі стварылі яшчэ да рэспубліканскае Рады ТБМ. Але і цяпер, у свае 75, ён вучыць родную мову, наведваючы розныя курсы, дзе часам выглядае ці не найстарэйшым вучнем. А ў Радыё Свабода — адным з найсталейшых слухачоў. Барыс Мускі — герой новага выпуску праграмы Сталкеры Свабоды.\n«Аднойчы я пайшоў з жонкай у Рускі тэатар глядзець «Раскіданае гняздо» па-беларуску. Была нейкая выстава ў фае, і я разглядаў яе. Дык вось журналісты з БТ спыталіся ў мяне (па-расейску, дарэчы), ці ня дзівіць мяне, што ў Рускім тэатры «звучит белорусская речь». Я ім кажу: «Мы шмат наеліся эрзацу і наслужыліся панам, на роднай мове агрызацца — адно, што засталося нам».\nМне надта падабалася кніжка «Міколка-паравоз». І хоць я вучыўся ў 42-й, расейскамоўнай школе, але бацька сказаў мне чытаць беларускіх аўтараў выключна па-беларуску.\nПаколькі я цікаўлюся гісторыяй Менску, то неяк набыў кніжку з фатаздымкамі Зянона Пазьняка. Калі зьняць зь яе супэрвокладку і разгарнуць, дык атрымліваецца беларускі сьцяг. Прапусьцілі! А я ж тады яшчэ ня ведаў, што гэта за такі беларускі сьцяг. Мяне зацікавіла незвычайнае імя Зянон. Цяпер я ў партыі Зянона Пазьняка.\nПраўда, у войску мне прапанавалі ўступіць у камуністычную партыю. Сябар мяне адгаворваў, што, маўляў, і ня вып’еш, і зь дзеўкамі не пагуляеш. Я яму адказаў, што піць не люблю, а дзеўкі на мяне не зьвяртаюць увагі. Але ніякая халера аб мяне ногі ня будзе выціраць.\nНа юбілеі Радыё Свабода 10 гадоў таму я падышоў да Аляксандра Лукашука зь яго першай кнігай, і ён пакінуў мне аўтограф.\nА ў 1996 годзе я прыйшоў да помніка Багдановічу зь бел-чырвона-белым сьцягам на спатканьне зь перакладчыцай Верай Рыч. Узяў кнігу Багдановіча і папрасіў на ёй паставіць аўтограф. Я думаў, што яна проста расьпішацца, а яна знайшла «Пагоню» і чатыры радкі напісала там па-ангельску. Так што калі мяне прывезьлі ў аддзяленьне міліцыі, і там маладыя хлопцы, якія яшчэ не па камэрах, а ў агульным пакоі сядзелі, спыталіся, ці ведаю я «Пагоню», каб разам сьпяваць, — то я ім прапанаваў пасьпяваць і па-ангельску.\nЧалавек, які выступае і кажа: хто размаўляе па-беларуску — ні на што ня здатны, таму што, маўляў, вялікія толькі дзьве мовы — расейская і ангельская — на ім крыж.\nМожна зрабіць нешта гуртам. Ці атрымаецца — ня ведаю. Ёсьць жаданьне пабачыць зьмены. Але мне ўжо 75 гадоў, таму — ня ведаю, ці пабачу".


Вы тут: дадому -> прадукцыя -> POCOTEX Тканіна -> функцыянальныя тканіны\nМы з'яўляемся тэхнічнай функцыянальныя тканіны вытворца, фабрыкі, пастаўшчык і экспарцёр з завода ў Taiwan. Актыўны цікавасць, мы можам даць вам з апошнім праектам на рынку з самай выгаднай цане і абслугоўвання. Мы прымаем заказы OEM & ODM. З вялікім вопытам дызайнераў і вытворчыя прадпрыемствы, мы можам вырабляць розныя прадукты ў адпаведнасці з патрабаваннямі часткі заказчыка. Пасля таго, як вы паспрабуеце, вы будзеце задаволены нашай прадукцыі і паслуг.\nмадэль: PF 8-3


20 сьнежань 2017, 05:51\nЯ йшоў на абвешчаны мітынг на пляц Каліноўскага абсалютна ўсьведамляючы, чым усё скончыцца. Унутрана я быў падрыхтаваны да брутальнага разгону. Няпэўнасьці й нават страху, як, да прыкладу, у 2006 годзе, калі Сухарэнка й іншыя ўладныя пэрсанажы трубілі з экранаў БТ пра магчымыя тэракты й здохлых пацукоў, у мяне не было. У 2006-м, ідучы на мітынг, я рэальна разьвітваўся зь сям'ёй, бо баяўся, што будзе нешта падобнае да выбуху ў менскім мэтро. Але 19 сьнежня 2010-га разьвязку я прадчуваў.\nШалёны мароз за трыццаць градусаў і неадчуваньне ног ад холаду — я памыліўся з абуткам і ногі ўмёрзьлі амаль адразу.\nКалі пайшлі па праспэкце, ногі трошкі сагрэліся. Я глядзеў на вясёлыя, радасныя твары людзей і ня мог зразумець, чаго яны такія бестурботныя, бо маё напружаньне расло, я чакаў амону з кожнага завулку. І каля ГУМу, і каля КГБ, і каля Паштамту.\nНа пляцы Незалежнасьці ўзрушаныя масы народу, прамовы Статкевіча, Саньнікава...\nАле зноў гэты пакутлівы холад, здавалася, ногі ператварыліся ў кавалкі лёду.\nУрэшце, я ня вытрываў і схаваўся пагрэцца ў «Чэбурэчную» на рагу праспэкта й вуліцы Валадарскага, там грэўся шмат хто са знаёмых. Раз-пораз мы выходзілі на пляц і, убачыўшы тую ж карціну, зноў хаваліся грэцца. Стала відавочна, што мітынг прайшоў свой пік.\nУ спрэчках я настойваў, што будзе разгон, хоць быў ужо ня так у гэтым упэўнены.\nМы ўжо зьбіраліся йсьці дамоў, калі, выйшаўшы чарговы раз на пляц, раптам патрапілі ў самую «завіруху-мяцель-завіруху» й пагубляліся, не разьвітаўшыся.\nЯ глядзеў, як наперадзе абапал пляцу пабеглі чорныя каскі й ледзь не прамінуў момант, калі колца самкнулася.\nМне пашанцавала, каля Паштамту стаялі шэрагі салдацікаў тэрміновай службы, якія таксама былі ўзрушаныя тым, што адбывалася, і ня надта спрытна выконвалі каманды сваіх камандзіраў. Я йшоў скрозь іхныя шэрагі і яны расступаліся, гледзячы на ўсё зьдзіўлена-спалоханымі вачыма.\nНа вуліцах ужо шчыравалі шалёныя патрулі з амонаў і спэцназаў, калі на Карла Маркса каля «Кальяннай» мяне гукнуў прыяцель:\n— Давай сюды, бо да дому ня дойдзем.\nДзіўная рэч, калі раптам мяняецца атмасфэра. Размораныя кальянам, каньяком і гарэлкай людзі ў «Кальяннай» пасьля пляцу Незалежнасьці ўспрымаліся як іншаплянэтнікі. Але хутка іншаплянэтнікам зрабіўся і я.\nМы выйшлі з кавярні а палове на другую ночы і паспрабавалі патрапіць на праспэкт каля МакДональдсу, але ўздоўж праспэкту стаяла міліцыя й нікога не прапускала.\n— Мне ў офіс трэба, — роў угрэты прыяцель на здаравеннага рудога мянта, які стаяў у нас на дарозе. У прыяцеля й сапраўды быў офіс у доме праз праспэкт, але руды мент усё нешта бубніў пра «забаронена», пакуль ня выбухнуў такім шчырым крыкам адчаю, стомленасьці й злосьці, што мяне ажно праняло й на твар налезла ўсьмешка.\n— Ды як вы задралі ўсе. Я тры ночы ня спаў, мяне сюды з Барысава прывезьлі, каб я тут тырчэў невядома чаго ўначы, а ў мяне дома жонка з ангінай і дзеці малыя. Куды ты лезеш, — крычэў мент на прыяцеля. — Хочаш у аўтазак, дык там стаяць.\nТак мне пашанцавала другі раз, бо прыкладна ў гэты час, як стала вядома пазьней, з пляцу Свабоды дазабіралі да патрэбнай колькасьці затрыманых выпадковых мінакоў, якія павыходзілі з начных бараў і хмяльныя ды радасныя кіраваліся дадому.\nТрэці раз пашанцавала, калі невядома адкуль у такі час на прыпынку каля Дому афіцэраў спыніўся аўтобус №100 і давёз нас да дому Віктара Івашкевіча.\nМы сядзелі разам з ужо цяжка хворым Віцем, глядзелі выпускі Euronews і разумелі, што гэты мароз, які прыпаў на дзень выбараў у сьнежні 2010 году, надоўга.\nПад раніцу, калі мы вышлі ад Віктара, пайшоў сьнег. Відаць, пад гэты белы сьнег цягнулі са шпіталя разьдзетага й непрытомнага Някляева, дапытвалі струшчанага вайсковымі ботамі Саньнікава, урываліся ў кватэру да Міхалевіча й лічыла выбарчыя бюлетэні Ярмошына.\nУ Маркесавым рамане «Сто гадоў самоты» на краіну Маконда абрынуўся дождж, які йшоў надта доўга.\nУ нас ідзе сьнег. Я пэўны, што беларускі раман таксама будзе напісаны.


Правільны выбар дызайнера інтэр'еру 1. крок да поспеху\nГалоўная ➠ Карысныя парады ➠ Правільны выбар дызайнера інтэр'еру 1. крок да поспеху\nАпублікавана 15.11.2012 02:37\nКанцэпцыя і дызайн інтэр'еру амаль ва ўсім вызначаюць камерцыйны поспех гасцініцы, рэстарана альбо клуба. Тым, хто вырашыў заняцца справай у адной з гэтых сфер і стаць уладальнікам ўласнай установы, варта надаць падвышаную ўвагу выбару дызайнера альбо праектнага бюро, якому будзе даверана афармленне памяшкання.\nСпачатку, сфармуйце ўяўленне пра тое, якім вы жадаеце бачыць сваё ўстанова - хоць бы ў самым агульным выглядзе. «З чыстага ліста» неадмыслоўцу гэта зрабіць дастаткова цяжка, таму для пачатку варта вывучыць, да прыкладу, еўрапейскія рэстараны, гасцініцы альбо кафэ. Можа быць, адзін з гэтых інтэр'ераў прыйдзецца для вас так даспадобы, што вы захочаце даверыць афармленне ўласнай гатэля альбо клуба канкрэтна гэтаму дызайнеру.\nДзеля гэтага варта ўзяць на сябе нейкія арганізацыйныя клопаты: віза іншаземцу ў Расію - не такая ўжо складаная задача, калі звярнуцца да паслуг прафесіяналаў у гэтай справе. Але капіяваць ўпадабаны інтэр'ер не варта, ды рэальны спец за гэта і не возьмецца. У кожнага ўстановы павінны быць свае адметныя асаблівасці, асабісты стыль - і нядрэнны дызайнер сам прапануе для вас яго стварыць.\nВырашыце, чаго вы чакаеце ад дызайнера спачатку: крэатыўнасці альбо выканаўчасці? У ідэале, стварэнне інтэр'еру павінна ўяўляць сабой сумеснае творчасць заказчыка і дызайнера: ён увасабляе вашыя пажаданні, а вы прыслухоўваецеся да яго праф думку, але вырашальнае слова пры ўсім гэтым застаецца за вамі.\nПраглядаючы партфоліо дызайнера, накіруйце увагу на звычайныя, паўтараюцца рысы яго прац, асабісты «почырк», які можа выяўляцца ў каляровай гаме, зборцы мэблі, падборы аксесуараў. Адшукваеце таго, чый аўтарскі стыль для вас блізкі - гэта азначае, што вашы густы амаль ва ўсім супадаюць, і падчас працы над інтэр'ерам гэты дызайнер, хутчэй за ўсё, будзе ўсведамляць вас з паўслова.\nПравільны выбар падрадчыкаў заклад добрага рамонту


Саннікаў: Удзячны Статкевічу, што пасля вызвалення ён сказаў пра Плошчу | Выбары ў Беларусі 2015\nСаннікаў: Удзячны Статкевічу, што пасля вызвалення ён сказаў пра Плошчу\nКандыдат на прэзідэнцтва ў 2010-м годзе Андрэй Саннікаў разважае пра мінулыя і сёлетнія выбары ў Беларусі.\n«Белсат»: Ці можна сказаць, што мы яшчэ не выйшлі з папярэдніх выбараў 2010-га года?\nАндрэй Саннікаў: З юрыдычнага пункту гледжання, то так, мінулыя выбары не завершаныя, бо павінен быў быць другі тур. Але ж мы не выйшлі не з прэзідэнцкіх выбараў 2010-га года, мы яшчэ не выйшлі з дыктатуры. І вось пра гэта трэба казаць, пра тое, якім можа быць выйсце. Мы прапаноўвалі выйсце ў 2010-м годзе. Не толькі я, а, сапраўды, гэта былі людзі. Таму што я яшчэ раз магу падкрэсліць, што на плошчы 19 снежня была ўся Беларусь, якая дэлегавала тым дзясяткам тысячаў права аспрэчыць гэтыя выбары і патрабаваць пераменаў. Таму вось пра гэта мы павінны зараз казаць: пра тое, што існаванне дыктатуры пагаршае жыццё грамадзянаў. Пра тое, што будзе яшчэ больш складана, калі гэта будзе цягнуцца.\nЦі зрабілі б вы сёння крок у бок шчытоў, як 19 снежня, пра што вы пішаце ў сваёй кнізе?\nЯ сёння не ў Беларусі. І тады я лічыў, што я мушу зрабіць гэты крок, і пасля гэтага я апынуўся збітым, я апынуўся ў турме КДБ. А сёння так зрабіў бы, калі б я быў сапраўдным кандыдатам у прэзідэнты.\nВы падкрэсліваеце слова «сапраўдны». Маеце на ўвазе, што сённяшніе кандыдаты несапраўдныя?\nА няма кандыдытаў. На маю думку, кандыдат – той, хто хацеў бы змяніць нешта ў краіне, хто хацеў бы пазбавіцца ад дыктатуры, хацеў бы прапанаваць людзям лепшае жыццё. І меў на гэта ўсе падставы – каб звярнуцца да людзей, як мы гэта рабілі ў 2010-м годзе.Так што няма кандыдатаў. Гэта нават не падтанцоўка нейкая, гэта нават не пешкі, гэта шашкі.\nНе хочацца казаць агульна, бо ёсць прозвішчы і людзі, можа пройдземся канкрэтна па асобах?\nНе пройдземся. Няма кандыдатаў – няма выбараў. Я не абмяркоўваю выбары, мне яны не цікавыя.\nАднак выбары будуць.\nГэта будуць не выбары. І я вельмі рады, што калі вызваліўся Мікалай Статкевіч, ён сказаў пра гэта. Вельмі рады, што з’явілася такая надзея, што апазіцыя вернецца да таго, што яна дэкларавала ў 2011-2012 гадах, калі мы, кандыдаты – маю на ўвазе я і Мікола Статкевіч – былі ў турму. Новыя выбары без Лукашэнкі! Гэта нармальная стратэгія, і гэта трэба рабіць, бо гэтую стратэгію падтрымаюць людзі.\nАднак як вы бачыце гэтыя выбары без Лукашэнкі? Гэта сёння гучыць як фантастыка.\nЁн нелігітымны, трэба на гэта заўсёды рабіць акцэнт. І тое, што зараз частка апазіцыі кажа, што мы ўжо засведчылі, што выбары сфальсіфікаваныя – гэта і ёсць частка стратэгіі. Паверце мне, зараз будзе вельмі складанае становішча. І нават калі гэтае шоў адбудзецца, нават калі будзе нейкае прызнанне – гэта не палепшыць становішча ў эканоміцы. Будзе крызіс, і можа нават калапс, таму што грошы, на якія спадзяецца Лукашэнка, іх не будзе хапаць. Таму што ён не будзе рэфармаваць эканоміку, ён не здольны на гэта. Усё, што будзе адбывацца, гэта ўмацоўванне гэтага карнага апарата.\nІ ў гэтым выпадку адбудзецца Плошча?\nМожа, адбудзецца Плошча, а, можа, яшчэ што-небудзь.\nІ патрэбная Беларусі Плошча?\nА чаму не? Я вельмі ўдзячны Міколе Статкевічу, што ён сказаў пра Плошчу. Бо дагэтуль толькі я і мая каманда казалі, што гэта быў сапраўды вельмі прыстойны годны момант у нашай гісторыі. Гэта быў момант паўстання, як застанецца як светлы момант. А апазіцыя пачала чамусьці ганьбіць гэтую Плошчу.\nTags: выбары-2010, Саннікаў\nДваццаць гадоў па нахільнай? АГП святкуе юбілей


Der Spiegel: GSG 9 навучала беларускіх паліцыянтаў\n05 лістапад 2012, 19:26\nАртыкул у нямецкім штотыднёвіку Der Spiegel «GSG 9 навучала беларускіх паліцыянтаў» застаецца найбольш чытаным і камэнтаваным.\nСама публікацыя — ня нейкі шпігелеўскі эксклюзіў. У асноўным гэта кампіляцыя з раней надрукаваных у мясцовых СМІ матэрыялаў. Навіной стала інфармацыя агенцтва DAPD пра тое, што, насуперак санкцыям ЭЗ, уведзенымі ў сувязі з падзеямі 2010 году, супраца беларускага МУС зь нямецкім спэцназам GSG 9 («Група аховы межаў — 9») працягвалася яшчэ і ў кастрычніку 2011 году, калі беларускія сілавікі прайшлі трэнінгі па ахове мяжы ў аэрапорце Франкфурту. Кошт гэтага навучаньня склаў прыкладна 65 000 эўра.\nПамеры сумы агучыў прэзыдыюм фэдэральнай нямецкай паліцыі ў адказ на запыты дэпутатаў Бундэстагу. Некаторыя нямецкія апазыцыйныя палітыкі адзначылі: улічваючы характар такой арганізацыі, як GSG 9, і яе прафэсійнае рэнамэ, фактычны кошт падрыхтоўкі байцоў антытэрарыстычных групаў значна вышэйшы.\nGSG 9 камплектуецца добраахвотнікамі з Фэдэральнай паліцыі, якія маюць адпаведныя фізычныя дадзеныя, праходзяць самыя строгія тэсты і толькі тады дапускаюцца да трэніровак працягласьцю ў 22 тыдні. Гэтаксама жорсткія прынцыпы адбору дзейнічаюць і ў дачыненьні да замежных байцоў, якія праходзяць навучаньне ў адмыслоўцаў нямецкай антытэрарыстычнай групы. Падрыхтоўка вядзецца па трох кірунках: антытэрарыстычныя дзеяньні ў звычайных умовах, дзеяньні на судах ды іншых марскіх аб’ектах, дзеяньні ў паветры.\nЯк адзначае Der Spiegel, спасылаючыся на афіцыйныя дадзеныя фэдэральнай паліцыі, GSG 9 праводзіла інструктаж для беларускіх калегаў і раней, у жніўні 2010 году. Але двума гэтымі эпізодамі супраца не абмяжоўваецца. У пэрыяд з 2008 па 2011 год немцы правялі для прадстаўнікоў беларускіх сілавых структураў ня менш як 22 падобныя мерапрыемствы.\nТым часам прадстаўнік левай парлямэнцкай апазыцыі ФРГ Андрэй Хунка, які адным зь першых у Бундэстагу ініцыяваў расьсьледаваньне скандальнай нямецка-беларускай супрацы, у заяве для СМІ выказаў думку, што такая супраца фактычна працягваецца.\nАд 2009 году Беларусь мае статус назіральніка ў праграме памежнай бясьпекі Эўразьвязу — FRONTEX. Сувязі эўрапейцаў зь беларускімі ўладамі ў рамках міграцыйнай палітыкі дазваляюць нямецкай і беларускай паліцыі актыўна абменьвацца зьвесткамі пра непажаданых мігрантаў. Гэта можа спрыяць дэпартацыі ў Беларусь палітычных уцекачоў.\nНямецкія левыя патрабуюць ад фэдэральнага ўраду спыніць супрацоўніцтва з усімі краінамі, у якіх сыстэматычна парушаюцца правы чалавека, перасьледуецца апазыцыя, уціскаюцца меншасьці. Яны лічаць, што супрацоўніцтва з замежнай паліцыяй павінна ў будучыні праходзіць пад пільным кантролем Бундэстагу.\nВось некаторыя водгукі нямецкіх чытачоў з форуму штотыднёвіка:\nrainer_daeschler: «Калі перадаюцца такія зьвесткі, то, зразумела, ня дзеля супрацьстаяньня дыктатару».\nsverris: «Нашто спадарам міністрам Фрыдрыху і Вэстэрвэле галовы?»\nteilnehmender_beobachter наконт заключных словаў артыкула — «На пачатку жніўня Der Spiegel са спасылкай на шэфа фэдэральнай паліцыі Матыяса Зэгера паведаміў, што яго ведамства мела кантакт зь беларускімі памежнікамі, аднак апошні раз два гады таму» — заўважае: «Чаму ў гэтай краіне (Нямечччыне) чыноўнікі вечна хлусяць грамадзкасьці, прычым беспакарана?»\nНемцы вучылі як ужываць шпіёнскія тэхналёгіі да дэманстрантаў\n«Нямецкаму МУС цалкам адмовіла палітычнае чуцьцё»\nНямецкі ўрад адмовіўся ад дэбатаў пра супрацу з аўтарытарнымі рэжымамі\nПасол Нямеччыны: Не зацікаўленыя пашыраць эканамічныя санкцыі


Віртуальны раман: здрада або гульня - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nВіртуальны раман: здрада або гульня\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Віртуальны раман: здрада або гульня\nЧасцей за ўсё віртуальныя раманы прыцягваюць жанчын, якія вымушаныя сядзець дома з дзіцем. Справа ў тым, што ў дзяўчыны няма магчымасці шмат часу надаваць навакольным людзям, хадзіць на вечарынкі, у кіно і г.д. Калі муж вяртаецца дадому, то большасць размоў зводзіцца да бытавой тэме. А бо жанчыне хочацца заставацца цікавай, жаданай і прывабнай. Вось яна і адпраўляецца на сайт знаёмстваў, дзе яе анкета з фатаграфіяй можа зацікавіць велізарная колькасць мужчын. Пры гэтым ім неабавязкова распавядаць аб наяўнасці жонка, малое дзіця і іншых «недахопаў». У большасці выпадкаў усё пачынаецца з нявінных пытанняў пра сферу занятасці і захапленні. Пасля гэтага людзі разумеюць, што цікавыя адзін аднаму, і пачынаюць размаўляць на больш адкрытыя тэмы. Часцей за ўсё муж нават не здагадваецца пра існаванне новага знаёмага ў жыцці яго каханай. У падобнай сітуацыі ёсць два развіцця далейшых падзей: альбо жанчына згаджаецца на сустрэчу, альбо адмаўляецца.\nТакім чынам, толькі жонка можа вызначыць, ці ператворыцца віртуальны раман у рэальны або застанецца захапляльнай гульнёй пачуццяў і жаданняў. На жаль, нярэдкія выпадкі, калі жанчына, спрабуючы вырвацца з "залатой клеткі», адпраўляецца на спатканне з маёй новай маладым чалавекам з інтэрнэту. Тут жонку ўсур'ёз варта задумацца над сваімі паводзінамі і змяніць стаўленне да каханай.\nУ той жа час бываюць сітуацыі, калі жанчына проста атрымлівае задавальненне ад ласкавых шчырых слоў, якія нябачны суразмоўца адпраўляе ёй праз інтэрнэт. За іх кошт яна зноў набывае упэўненасць у сваёй прывабнасці і становіцца крышачку больш шчасьлівы. Гэта, несумненна, адбіваецца на яе ўзаемаадносінах з каханым мужчынам.\nЗ усяго вышэйсказанага можна зрабіць адну выснову - мужчыну варта дазволіць сваёй партнёрцы мець зносіны з іншымі мужчынамі праз інтэрнэт, але яму трэба вельмі ўважліва сачыць за тым, каб «Містэр Х" не завалодаў думкамі і душой гэтай жанчыны.\nОгуречная дыета пры атлусценні\nРасліны для цяністага кутка саду\nВельмі прыгожыя сукенкі


20 верасень 2021, 15:42\nЛідэры партыі «Новыя людзі» Аляксей Нячаеў і Сардана Аўксенцьева\nПартыя «Новыя людзі» пераадолела 5-працэнтны бар’ер, набраўшы каля 5,35% галасоў і заняўшы пятае месца. Яе апярэдзілі «Адзіная Расея», КПРФ, ЛДПР, «Справядлівая Расея».\nПаводле папярэдніх ацэнак, «Новыя людзі» змогуць правесьці ў Думу 13 дэпутатаў.\nПартыя «Новыя людзі» паўстала толькі летась, але адразу пачала агрэсіўную рэклямную кампанію ў СМІ і перш за ўсё ў інтэрнэце. Неафіцыйна яе сталі называць партыяй Faberlic, бо лідэр і заснавальнік партыі Аляксей Нячаеў атрымаў вядомасьць як заснавальнік касмэтычнай кампаніі Faberlic. Паводле вынікаў рэгіянальных выбараў у 2020 годзе партыя атрымала права ўдзельнічаць у думскіх выбарах бяз збору подпісаў.\nАд самага пачатку існаваньня партыі аналітыкі пісалі пра яе сувязі з Крамлём. Сам Нячаеў уваходзіў у кіраўніцтва Агульнарасейскага народнага фронту. Партыю кансультавалі блізкія да Крамля паліттэхнолягі. Праграма партыі была арыентаваная на гарадзкіх жыхароў правацэнтрысцкіх поглядаў, гэта значыць, на патэнцыйных прыхільнікаў несыстэмнай апазыцыі. У прыватнасьці, у ёй зьмяшчаецца патрабаваньне адмяніць найбольш рэпрэсіўныя законы. Пры гэтым партыя пазьбягае крытыкаваць Уладзіміра Пуціна.\nУ сьнежні мінулага году паведамлялася, што Крэмль фактычна ўзяў партыю «Новыя людзі» «пад зьнешняе кіраваньне — з мэтай не дапусьціць таго, каб яна на выбарах у Дзярждуму адабрала шмат галасоў у Адзінай Расеі». «Праект Нячаева загадана вярнуць у тую электаральную нішу, якая першапачаткова для яго меркавалася — адукаваная сярэдняя кляса 18–30 гадоў», — сьцьвярджалі «Адкрытыя мэдыя».\nАкрамя Нячаева, бачны твар партыі — былы мэр Якуцку Сардана Аўксенцьева. Як мяркуецца, дзякуючы яе папулярнасьці партыя больш пасьпяхова, чым у іншых рэгіёнах, выступіла на Далёкім Усходзе.\nПра Аляксея Навальнага лідэр «Новых людзей» выказваўся так: «Плюсы Навальнага ў тым, што ён добры журналіст, дасьледчык — ад яго шмат карысьці. Але адна з каштоўнасьцяў нашай партыі — павага. Навальны чамусьці нас проста абражае». Прыхільнікі Навальнага называюць «Новых людзей» крамлёўскай партыяй і спойлерам, яны заклікалі не галасаваць за гэтую партыю па партыйных сьпісах. У сьпісах «Разумнага галасаваньня» было некалькі прадстаўнікоў «Новых людзей» у аднамандатных акругах, ніводзін зь іх не перамог.\nАкрамя выбараў у Дзярждуму, у 12 рэгіёнах Расеі выбіралі кіраўнікоў суб’ектаў РФ, а ў 39 рэгіёнах — дэпутатаў заканадаўчых органаў дзяржаўнай улады. Менавіта восьмае скліканьне Дзярждумы будзе засядаць, калі ў 2024 годзе завершыцца чарговы прэзыдэнцкі тэрмін Уладзіміра Пуціна.


14 сакавік 2020, 11:41\nУ сувязі з абмежаваньнем міжнародных авіяцыйных перавозак у шэрагу краін з-за сытуацыі з каранавірусам авіякампанія «Белавія» прыпыняе палёты ў аэрапорты Ўкраіны, Польшчы і Кіпра. Пра гэта паведамляе прэс-служба кампаніі.\nУ Кіеў, Львоў, Харкаў і Адэсу палёты прыпыняюцца з 17 па 31 сакавіка. У Ларнаку — з 15 па 30 сакавіка, у Варшаву — з 15 па 27 сакавіка.\nТым, хто ўжо набыў квіткі на адмененыя рэйсы, прапануюць вярнуць грошы або зьмяніць дату палёту на адзін з дзён да 31 сьнежня 2020 году.\n«Зьвярнуцца ў службу падтрымкі авіякампаніі па гэтым пытаньні можна будзе ў любы час да канца 2020 году. Ня трэба рабіць гэта прама зараз. Усе дадзеныя вашага квітка захаваныя ў нас у сыстэме, таму да нас можна зьвярнуцца і пасьля заплянаванай даты палёту, назваўшы нумар вашага квітка. Зьмена даты вылету магчымая толькі адзін раз. У вас ёсьць некалькі месяцаў абдумаць, калі вы захочаце ляцець па квітку ў наступны раз », — гаворыцца ў паведамленьні« Белавія».\nНапярэдадні кампанія «Белавія» скасавала рэйсы ў больш чым 20 краінаў праз каранавірус.


Аліна Арлова распавяла пра свае беларускія карані » UDF.BY | Новости Беларуси\nСамая вядомая літоўская спявачка з нагоды выхаду свайго другога дыска Mutabor распавяла, што мае беларускія карані.\nАліна Арлова нарадзілася перад самым распадам Савецкага Саюзу, у 1988 годзе. Яе маці – руская, а бацька – паляк.\nПраўда, у адным з апошніх інтэрв'ю спявачка патлумачыла, што яе тата хутчэй належыць да беларусаў. "Гэта не тыя палякі, якія жывуць у Польшчы. У іх і мова адрозніваецца ад польскай, яна ўжо бліжэй да беларускай", - сказала Арлова Openspace.ru. На пытанне кім па нацыянальнасці яна лічыць сябе, спявачка зазначыла, што і рускай сябе не адчувае, і літоўкай таксама.\nПра Аліну Арлову загаварылі ў 2008 годзе, калі выйшаў яе дэбютны альбом "Laukinis šuo dingo" (у перакладзе з літоўскай – "Дзікі сабака Дзінга"), які асабліва расхвалілі ў Расіі. У момант яна стала самай папулярнай спявачкай з Літвы, яе канцэрты дэманстравалі па цэнтральных літоўскіх каналах, сёлета яна была адным з хэдлайнераў буйнога фестывалю b2gether ля самай беларускай мяжы. Праўда, у Беларусі Арлова дагэтуль з канцэртамі не выступала.\nАлена Свірыдава ўпершыню заспявала па-беларуску - аўдыё


ААН запускае серыяльную версію скандальнага «Вышэй за неба» | Новы Час\nМінск +5℃ +6℃ +3℃ +2℃\nГомель +4℃ +3℃ +3℃ +4℃\nГродна +6℃ +7℃ +7℃ +6℃\nААН запускае серыяльную версію скандальнага «Вышэй за неба»\nААН выпускае серыял «Вышэй за неба» — гісторыю пра музыку, хворага на СНІД, знятую Дзмітрыем Марыніным і Андрэем Курэйчыкам. Прэм’ера адбудзецца 8 верасня.\nВыхад паўнаметражнага фільма «Вышэй за неба» адбыўся ў 2012 годзе і стаў сапраўды гучнай прэм’ерай. Тым не менш, запомніўся фільм не ў апошнюю чаргу скандалам, які разгарнуўся вакол яго — тады замест серыяльнай версіі ў сеціве з’явіўся «поўны метр», а здымачная група настойвала на тым, што мае поўнае права паказваць «Вышэй за неба» на фестывалях.\nФільм неаднаразова выдаляўся з сервера YouTube, але шырока разыходзіўся па сацыяльных сетках.\nПра серыял, які мусіў выйсці яшчэ год таму, нічога не было чутно. Урэшце, 8 верасня на партале Tut.by будзе прэзентавана першая серыя «Вышэй за неба».\n«Серыял на Tut.by будзе прэзентаваны цалкам, — кажа спецыяліст групы кіравання грантамі ААН Маша Маліноўская. — Ён будзе выходзіць па серыі ў дзень, будзе даступны да вольнай спампоўкі. Час, калі серыял будзе выходзіць і некаторыя іншыя падрабязнасці мы паведамім пазней».\nАд самага пачатку гаворка ішла пра тое, што «Вышэй за неба» пакажуць па адным з цэнтральных каналаў. Андрэй Курэйчык тады казаў, што з фільма могуць выразаць людзей, якія знаходзяцца ў сумна вядомым «чорным спісе». Чаму ж ААН вырашыла прэзентаваць серыял у інтэрнэце?\n«Мы вядзем перамовы з тэлебачаннем. — кажа спадарыня Маліноўская. — Аднак існуе тэхнічны момант. У прайм-тайм на любым канале ідзе рэклама, а „Вышэй за неба“ некамерцыйны праект, і перарываць стужку рэкламай нельга. Аднак стала зразумела, што далей адкладаць яго выхад немагчыма, таму мы вырашылі прэзентаваць яго на Tut.by».\nПрадстаўнікі ААН спадзяюцца, што з выхадам серыяла скандал вакол «Вышэй за неба», які часам успыхвае па-новай, скончыцца.


Аляксандр ЛУКАШЭНКА: “Прытрымлівацца той палітыкі, якую мы абяцалі народу ў перадвыбарную кампанію” | Настаўніцкая газета\nАляксандр ЛУКАШЭНКА: “Прытрымлівацца той палітыкі, якую мы абяцалі народу ў перадвыбарную кампанію”\n01.02.2016 - 12:02Інфармацыйная гадзіна\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка не бачыць неабходнасці мяняць курс, якога прытрымліваецца дзяржава. Аб гэтым ён заявіў на нарадзе аб актуальных пытаннях развіцця эканомікі.\n“І я не знаходжу магчымасці і неабходнасці мяняць курс (калі ў кагосьці ёсць такія прапановы) у гэтай сітуацыі. Курс, па якім мы атрымалі незалежнасць, стварылі сваю дзяржаву. І сёння нешта ламаць, прытым залішне напружваючы людзей і безвынікова, — я на гэта не тое што не магу пайсці, я катэгарычна супраць гэтага”, — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n“Прашу прытрымлівацца той палітыкі, якую мы абяцалі народу ў перадвыбарную кампанію. Хлусіць людзям нельга. У адваротным выпадку мы будзем праводзіць так званыя рэформы для сябе, якія будуць не прыняты народам. Гэта не толькі ўнясе неразбярыху ў розумы людзей, але і дэстабілізуе абстаноўку, і тады нам спатрэбіцца пры страце кіруемасці, магчыма, і аблічча ўлады, грошай значна больш, чым трэба, дапусцім, сёння для пагашэння знешняй пазыкі”, — адзначыў беларускі лідар.\nАляксандр Лукашэнка дадаў, што была створана маніторынгавая група, якая вывучыла гэтыя пытанні. Пры гэтым прэзідэнт падкрэсліў, што курс, вызначаны дзяржавай, з’яўляецца крытэрыем прыняцця сённяшніх рашэнняў.\nУ ходзе нарады прэзідэнт адзначыў, што лічыць недастатковай работу ўрада па абароне ўнутранага рынку. “Унутраны рынак не абаронены, я колькі разоў аб гэтым гавару, але сёння ідзе вывучэнне сітуацыі. Пакуль не на карысць урада. Паглядзім, як будзе далей”, — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n“Без мер абароны ўнутранага рынку, без выкарыстання магчымасцей нашага насельніцтва, няхай гэтыя магчымасці не такія гіганцкія, тым не менш аддаць свой рынак— гэта значыць нічога не рабіць унутры сваёй краіны, а гераічна пераадольваць гэтыя складаныя тэндэнцыі на знешніх рынках”, — лічыць прэзідэнт.\nНа думку Аляксандра Лукашэнкі, “каб беларусы куплялі сваё, трэба прапанаваць якасны тавар і па цане нармальны”. “Усё гэта мы ўмеем рабіць, таму пытанне — за арганізацыяй справы”, — падкрэсліў прэзідэнт, звяртаючыся да членаў урада.\nАляксандр Лукашэнка запатрабаваў высокай інтэнсіўнасці і выніковасці работы ўсіх кіраўнікоў. “Урад не павінен быць нейкай канторай. Ён павінен сёння (адкрыта аб гэтым трэба гаварыць у складанай сітуацыі) у ручным рэжыме кіраваць эканомікай там, дзе гэта трэба, на месцы дапамагаючы ўсім, чым мы можам, прадпрыемствам, губернатарам, старшыням райвыканкамаў, патрабуючы ад іх бездакорнага выканання прынятых рашэнняў і вельмі высокай напружанасці і інтэнсіўнасці”, — сказаў кіраўнік дзяржавы. Ён дадаў, што пры гэтым усе павінны даваць вынік.\nАляксандр Лукашэнка адзначыў, што падставай для нарады стала прапанова ўрада абмеркаваць тэндэнцыі, якія адбываюцца апошнім часам на міжнародных рынках, перш за ўсё ў Расійскай Федэрацыі, звязаныя з няпэўнасцю з расійскім рублём і з цэнамі на нафту. Кіраўнік дзяржавы звярнуў увагу на тое, што Беларусь значна залежыць ад цэн на нафту, паколькі перапрацоўвае прыкладна 22—23 млн т нафты ў год.\nШто датычыцца расійскага рубля, то для беларускай прадукцыі рынак Расійскай Федэрацыі застаецца асноўным. “Ад гэтага мы пакуль нікуды не адыдзем. Мы вымушаны глядзець, як развіваецца Расія, яе эканоміка, якія ў яе тэндэнцыі”, — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n“Што датычыцца іншых знешніх рынкаў, на якіх мы працуем, — таксама сітуацыя нярадасная. Міжнародны валютны фонд, Сусветны банк, іншыя арганізацыі, якія займаюцца прагназаваннем эканомікі ў сусветным маштабе, таксама даюць негатыўныя прагнозы, з кожным месяцам пакуль паніжэнне на паўпрацэнта, на працэнт… Зразумела, усё гэта прагнозы, але яны так ці інакш у гэтай рыначнай эканоміцы ўплываюць не толькі псіхалагічна, але і фактычна на развіццё тых ці іншых галін, у тым ліку нашай эканомікі”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнты абмеркавалі меры па сінхранізацыі дзеянняў у эканоміцы


Як доўга пасля споведзі можна прымаць Святую Камунію? | Каталіцкі Веснік\nЯк доўга пасля споведзі можна прымаць Святую Камунію? Ірына, 51 год\nАдказвае кс. Ян Раманоўскі\nУ Святым Пісанні можам прачытаць такія словы: “Калі не будзеце спажываць Цела Сына Чалавечага і піць Крыві Ягонай, не будзеце мець у сабе жыцця. Хто спажывае Маё Цела і п’е Маю Кроў, мае жыццё вечнае, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень». (Ян 6, 53–54).\nГэты фрагмент паказвае нам важнасць спажывання Хрыстовага Цела. Перш за ўсё таму, што прыняцце Хрыста ў постаці Хлеба з’яўляецца магчымасцю валодання “жыццём у сабе”, а таксама задаткам вечнага жыцця і ўваскрашэння ў апошні дзень. Мы як хрысціяне павінны ўсведамляць важнасць і каштоўнасць прыняцця Хрыстовага Цела ў святой Камуніі. Толькі часам узнікае пытанне, як часта гэта рабіць і як доўга пасля сакраманту пакаяння?\nКасцёльны наказ, а таксама Кодэкс кананічнага права падаюць, што кожны вернік, пасля таго, як упершыню прыняў Найсвяцейшую Эўхарыстыю, мае абавязак прымаць яе хаця б раз на год (параўн. ККП 920). Падобна і Катэхізіс каталіцкага Касцёла заахвочвае, каб вернікі заўсёды прымалі св. Камунію, калі ўдзельнічаюць у Эўхарыстыі, абавязваючы іх да гэтага як мінімум адзін раз на год, асабліва ў Велікодны перыяд. Але з іншага боку, Касцёл рэкамендуе прымаць Найсвяцейшую Эўхарыстыю ў нядзелю і святочныя дні або часцей, нават штодзённа (параўн. ККК 1389).\nЗ гэтага вынікае, што не трэба быць мінімалістам у справе прыняцця Хрыстовага Цела, а сілкавацца эўхарыстычным Хлебам нават штодзённа. Рабіць гэта можа кожны, хто не здзейсніў пасля апошняй споведзі цяжкага* граху. Сама Cвятая Камунія мае моц вызвалення ад паўсядзённых грахоў**, а гэта значыць, што не абавязкова хадзіць да споведзі кожныя пару дзён з кожным лёгкім грахом, каб прыняць Камунію.\nПаўсядзённыя грахі прабачаюцца, калі мы абуджаем у сэрцы жаль за іх, таму на пачатку кожнай св. Імшы мы прамаўляем малітву ўсеагульнай споведзі і просім аб прабачэнні паўсядзённых грахоў. Але трэба памятаць, што ў гэтых грахах трэба прызнацца на бліжэйшай споведзі. Важна таксама памятаць, што нельга вельмі доўга трываць у лёгкіх грахах. Таму Касцёл часта рэкамендуе спавядацца з іх прыкладна раз на месяц.\n*Смяротным з’яўляецца такі грэх, які датычыць сур’ёзнай матэрыі і, акрамя таго, учынены цалкам свядома і цалкам дабравольна. Сур’ёзнасць матэрыі вызначаецца дзесяццю запаведзямі. Безумоўна, цяжкасць розных грахоў адрозніваецца: напрыклад, забойства цяжэйшае за крадзеж, а злачынства, накіраванае супраць бацькоў, цяжэйшае, чым супраць чужога чалавека. Поўная ўсвядомленасць азначае веданне чалавекам грэшнага характару ўчынку, яго супярэчнасць закону Божаму. Пад дабравольнасцю маецца на ўвазе згода настолькі свабодная, што яе можна лічыць асабістым выбарам чалавека.\n**Штодзённы грэх мы здзяйсняем тады, калі не захоўваем меры, прадпісанай нам маральным законам адносна лёгкай матэрыі, або калі не падпарадкоўваемся маральнаму закону адносна сур’ёзнай матэрыі, але не зусім свядома ці дабравольна.\nпытанне-адказ Святая Камунія споведзь\t2016-11-14