Галоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ Агляд гульні Football Manager 2012\nЖывуць на свеце такія людзі, якім футбол цікавы перш за ўсё не з пункту гледжання раздаваемых ні ў чым не вінаватае мячику пінкоў, а ў разрэзе падрабязнасцяў внутриклубной жыцця, якія адбываюцца там бурных працэсаў і інтрыг.\nДля тых, хто не шукае для сябе асабістай спартыўнай славы, але прагне кантраляваць футбольны свет, выйшла чарговая частка вядомага серыяла — Football Manager 2012.\nНазва гульні: Football Manager 2012\nЖанр: спартыўны менеджэр\nРаспрацоўшчык: Sports Interactive\nВыдавец/у Укаины: SEGA/1С-Softclub\nПадобныя гульні: серыі Football Manager і FIFA Manager\nДата выхаду: 21 кастрычніка 2011 года\nАфіцыйны сайт: http://www.footballmanager.com\nВось такія графікі і іх параўнанне — важная частка Football Manager 2012\nПерш за ўсё варта абмовіцца: апісваная гульня, роўна як і іншыя, ёй падобныя, здольная зацікавіць вас толькі ў тым выпадку, калі вы самі няроўна дыхаеце да прыдуманаму англічанамі (а калі зазірнуць углыб гісторыі, то зусім і не імі) спартыўнага спаборніцтва. Калі вы не прапускаеце хоць бы буйныя гульні, часам бываеце на стадыёнах, ведаеце, па меншай меры пару дзясяткаў самых вядомых гульцоў, а словы «пенальці» і «афсайд» маюць для вас цалкам канкрэтнае значэнне — вы зможаце атрымаць задавальненне ад FM12. У адваротным жа выпадку, калі вы адразу ж перамыкае канал, транслявальны футбольны матч і шчыра не можаце зразумець, навошта два з лішнім дзясятка чалавек ганяюцца за адным мячом, не марнуйце дарма свае грошы і час: маса табліц з незразумелымі словамі і невідавочным узаемадзеяннем наўрад ці здольная ператварыць вас у прыхільніка футбола, затое можа загубіць нямала невосстановимых нервовых клетак. Тут ужо, як гаворыцца, кожны выбірае па сабе.\nГалоўны экран Football Manager 2012\nСюжэтам свежы футбольны менеджэр нас чакана не парадуе: тут для яго месца няма. Вы выбіраеце сабе кароткія пашпартныя дадзеныя, паказваеце пытанні, якія цікавяць вас краіны і базу гульцоў, выбіраеце ўпадабаную футбольны клуб і вуаля: нараджаецца на свет у выглядзе новаспечанага кіраўніка. Зараз вам трэба будзе ўзгадоўваць, нібы неразумных птушанят, зорак футбольнага поля, вызначаць іх гульнявую тактыку, адбівацца ад назойлівых журналістаў і, галоўнае, прыносіць даходы уладальнікам клуба. Сутнасць ўсіх «менеджэраў» простая і не змяняецца вось ужо многія гады.\nГульнявы працэс падобнай серыі, у сілу яго спецыфічнасці, вельмі няпроста палепшыць або нават проста падвергнуць прыкметным зменам. Замест гэтага распрацоўнікі імкнуцца дапрацоўваць інтэрфейс і ўключаць у гульню тыя характарыстыкі і дадзеныя, якія, па розных прычынах, заставаліся да гэтага часу «за бортам». Па запэўненнях распрацоўнікаў, у FM12 уключана аж восем сотняў розных навін, але, улічваючы, што пошук гэтых стане найскладанейшым квэстам нават для самых адданых прыхільнікаў серыі, можна выказаць здагадку, што вялікая іх частка параўнальная сваёй значнасцю, напрыклад, з змяненнем памеру шрыфта. Адразу з буйных новаўвядзенняў можна адзначыць больш дружалюбную сістэму параўнання гульцоў (цяпер лепшыя з іх адзначаюцца, падобна гатэлям, колькасцю зорак), так дапрацаваную сістэму зносін: як з падапечнымі, так і з журналістамі, і з іншымі клубамі. Мабыць, гэтыя паляпшэння, заадно з магчымасцю працы гульні на высокіх дазволах, можна было выпусціць банальным патчам, але распрацоўшчыкі і выдаўцы палічылі іх годнымі асобнага прадукту за асобныя грошы.\nПараўнанне гульцоў у Football Manager 2012 спрасцілася\nІльвіная доля гульнявога працэсу FM12 працякае сярод незлічоных табліц, прадстаўленых у падобным з HTML фармаце. Менавіта ў тэкставым рэжыме ажыццяўляецца усе ваша ўзаемадзеянне з гульнёй, ад атрымання паведамленняў да трэніровак гульцоў і ажыццяўлення здзелак. Тыя, хто сутыкнецца з серыяй ўпершыню, будуць, напэўна, ашаломленыя колькасцю зваліўшагася на іх інфармацыі, роўна як і варыянтамі дзеянняў. Пачаткоўцам закліканы дапамагчы уключаны ў гульню туториал, прадстаўлены ў выглядзе доўгага і тужлівага падручніка з мінімальнай ступенню інтэрактыўнасці. Наўрад ці пасля яго вывучэння вы зможаце ўразумець для сябе ўсе нюансы гульні, але дзякуй хоць бы за гэта — засваенне FM12 метадам тыка не ўяўляецца лёгкай задачай. Інтэрфейс не пакутуе залішнім узроўнем інтуітыўнасць — да асноўнай яго часткі звычка выпрацоўваецца даволі хутка, але шэраг момантаў выклікае сур'ёзныя пытанні да логіцы яго стваральнікаў.\nА вось што сапраўды выдатна дапамагае па ходу гульні — парады і дапамогу ад вашых шматлікіх асістэнтаў. Памочнікі дадуць рэкамендацыі адносна сувязяў з грамадскасцю, трэнерскі штаб прадставіць свае меркаванні, якія датычацца кандыцыі гульцоў або мэтазгоднасці іх прысутнасці ў камандзе, а любы гулец, нароўні са скаўтамі, будзе рады звярнуць вашу ўвагу на перспектыўную кандыдатуру. Спецыялістам, дарэчы, можна даваць канкрэтныя ўказанні наконт пошуку падыходных гульцоў хоць у канкрэтнай краіне, хоць па ўсім свеце. Персанал можна змяняць па сваім меркаванні і ў адпаведнасці з фондам заработнай платы, адобраным уладальнікамі клуба. Ён, як і іншыя артыкулы бюджэту, адрозніваецца ў залежнасці ад клуба, а акрамя таго, вы можаце апасродкавана ўплываць на яго памер.\nКупля і продаж гульцоў — краевугольны камень рабовладель... эээ, прабачце, футбольнага свету. Знайсці прыдатнага чалавека — яшчэ нават не палова справы. Вам прыйдзецца дамаўляцца з клубам, якія валодаюць кантрактам на дадзены момант, потым з агентам самога гульца, сквапным да самай меншай ступені. А затым, пасля доўгага торгу здзейсніўшы, нарэшце, здзелку, вы раптам выяўляеце, што свежае набыццё зусім не спяшаецца выводзіць ваш клуб на новы ўзровень: то яго статус у камандзе не задавальняе, то моўны бар'ер ніяк не пераадольваецца, то па роднай Афрыцы (ці адкуль ён там родам) сумуе. Вось і прыходзіцца насіцца з капрызным футбалістам, подтирая яму соплі і ўхваляючы працяглыя адпачынкі — куды дзявацца, грошы-то (і прытым — немалыя) выплачаны. Нам цяжка судзіць, але, мабыць, узровень рэалізму ў гэтай галіне гульня выконвае годны.\nПраца з тактыкай досыць разнастайная: гульцоў можна прымусіць адпрацоўваць да сёмага поту кожную наяўную тактычную схему разам з адпаведнымі ёй ролямі. Па выбары агульнай тактыкі, найлепшым чынам спалучаецца з магчымасцямі гульцоў, вам, зноў жа, падкажуць наёмныя спецыялісты. Зрэшты, калі вы сябе лічыце тактычным геніем, можаце самі выбраць найлепшае пабудова каманды як на трэніроўках, так і перад кожнай гульнёй. Важнасць гэтага моманту пераацаніць цяжка — нават слабая каманда пры правільным тактычным падыходзе здольная на цуды (хаця б на парачку). Зрэшты, вашы канкурэнты таксама крумкач не ловяць і вельмі дасведчаныя ў дадзеным пытанні.\nТактыка і аналіз вырашаюць усе\nНе менш важны і настрой гульцоў перад матчам. Ваша дзейнасць уключае ў сябе практычную ролю іх роднага бацькі, так што сваімі выказваннямі з нагоды гульні вы можаце звярнуць каманду як у зграю лютых львоў, не здаюць поле супернікам, падобна спартанцамі пры Фермапілах, так і ў збянтэжана статак метущихся баранаў, не разумеюць, што адбываецца вакол. Пяшчотны унутраны свет футбалістаў вельмі ўспрымальны да вашай рэакцыі на іх дзеянні, так што правільным падборы слоў прыходзіцца надаваць шмат увагі. На шчасце, ваш памочнік заўсёды гатовы падмагчы агульным саветам аб тым, як прымусіць каманду гуляць больш эфектыўна.\nШмат часу прыйдзецца надаць і журналістам, чаго патрабуе ваш статус грамадскай фігуры. Рыцары сенсацый налятаюць на вас пры кожным зручным выпадку, няхай гэта будзе папаўненне ў вашым клубе, толькі што згуляны матч або чыё-небудзь выказванне ў ваш адрас і, прагна каркая, патрабуюць каментароў, якія вы зможаце прачытаць у навінах ужо на наступны ж дзень. Можна адкараскацца ад прэсы, раз за разам скармливая ёй свайго намесніка, але ўлічыце, што прыкладна пакараць яго за неабачлівыя заявы не атрымаецца, прыйдзецца згараць ад сораму, чытаючы ў газетах аб яго бачанні сітуацыі. Варыянтаў рэплік, зрэшты, адкрыта замала, яны паўтараюцца ад сустрэчы да сустрэчы і ў выніку прэс-канферэнцыі становяцца сумнай руцінай. У гэтым дачыненні аўтарам наступных серый яшчэ працаваць і працаваць.\nЯшчэ адна характэрная асаблівасць журналістаў — гэта іх поўная няздольнасць да спартыўных прагнозаў. Спраўджваюцца яны прыкладна ў 30% выпадкаў, у астатнім жа гэта варажба на кававай гушчы варта ўспрымаць з дакладнасцю да наадварот: калі вам прадракаюць ганебнае паражэнне — можаце адкрываць шампанскае ў прадчуванні перамогі, а калі абяцаюць лёгкі выйгрыш — пара насцярожыцца.\nВось так у Football Manager 2012 адбываецца зносіны\nІ вось усе падрыхтоўкі зробленыя, журналісты задаволеныя, гульцы накачаны баявым запалам і пачынаецца, уласна, матч. Ўплываць на яго ход вы можаце толькі ў мінімальнай ступені, вырабляючы замены, падладжваючы тактыку па ходзе і лаючыся на футбалістаў падчас перапынку. Усе астатняе час застаецца грызці пазногці, радасна вскрикивая, калі ваша каманда забівае і вырываючы на сабе апошнія валасы, калі мяч аказваецца ў варотах. Калі ўсе паўтары гадзіны гульні праглядаць неахвота (а гэтых гульняў ох як шмат), можна наладзіць паказ такім чынам, каб камера прадэманстравала вам толькі ключавыя моманты сустрэчы. На жаль, цалкам прамантачыўшы матч і ацаніць толькі вынік не атрымаецца — FM12 любіць пагуляць на вашых нервах.\nВідовішчнасць гульняў далёкая ад тэлевізійнай, рухавічок наогул выдатна пакутуе ад старэчага радыкуліту і прыроджанай непаўнавартаснасці. Затое, мабыць, з мэтай павышэння цікавасці гледачоў, футбалісты прадстаўлены ў выглядзе гэтакіх галаварэзаў: парушэнні, якія цягнуць за сабой траўмы рознай ступені сур'ёзнасці, ідуць адно за адным, а чырвоныя і жоўтыя карткі суддзя раздае са хуткасць офіснага друкаркі ў напружаны працоўны дзень. Рыхтуйцеся да таго, што пасля іншай гульні вы можаце страціць да траціны складу каманды на тэрмін да некалькіх месяцаў, а ўжо адзін-два гульца дакладна палягуць з «раненнямі» нават пасля прасценькага таварыскага матчу.\nВось гэта мельтешение мурашак — гульня ў футбол\nАб графіку FM12 казаць можна толькі ў разрэзе ўсё тых жа слабозрелищных гульняў — да тэкставых табліцах прэтэнзіі прад'явіць складана. Дык вось, як ужо было сказана, рухавічок футбольных спаборніцтваў вельмі просты і неказісты. Гадоў дзесяць таму ён, мабыць глядзеўся б нядрэнна, у цяперашні жа час практычная немагчымасць адрозніць адзін ад аднаго гульцоў інакш, як па нумарах, кажа, хутчэй, аб халатнасці ў падыходзе з боку распрацоўнікаў. Можа быць, справа ў тым, што гульня акрамя PC і Mac выйшла таксама і на PSP, моцна абмежаванай у магчымасцях, але нежаданне аўтараў распрацаваць асобныя гульні пад розныя платформы мяжуе з непавагай.\nНовы Football Manager атрымаўся гульнёй выключна для прыхільнікаў серыі. Руцінны гульнявы працэс, заблытаныя масівы дадзеных і адкрыта сумныя дэманстрацыі матчаў наўрад ці паспрыяюць росту папулярнасці прадукту. З іншага ж боку, тых, хто пастаянна трымае ў памяці моцныя і слабыя бакі вядомых гульцоў, тых, хто ў курсе ўнутраных перыпетый клубаў і тых, у каго пры слове «футбол» замірае сэрца, гульня парадуе сваёй сур'ёзнасцю і наяўнасцю амаль усіх аспектаў футбольнай жыцця. Застаецца толькі незразумелым: пры такой любові да рухомага ўвазе спорту не аддадуць перавагу прадстаўнікі мэтавай аўдыторыі FM12 выйсці ў двор і паганяць мячык замест заняпалага разгребания сотняў і сотняў табліц?\nGeForce 6150LE вядомы 6150 з паніжанымі частотамі\nПланшэты PocketBook SurfPad 3 выходзяць у Укаины\nESET Не менш за 800 сервераў у Укаины заражаныя у ходзе Аперацыі Windigo\nSony Alpha A560 і A580 - новыя люстаркі сярэдняга ўзроўню


Будзьма беларусамі! » Мастак Кацярына Дубовік: “Калі проста будзеш чакаць, ніхто не прыйдзе, гэта без варыянтаў”\n31.08.2017 | Мастацтва\nМастак Кацярына Дубовік: “Калі проста будзеш чакаць, ніхто не прыйдзе, гэта без варыянтаў”\nКацярына Дубовік нарадзілася ў Мінску ў 1988 годзе. У 2007 годзе скончыла Мінскую дзяржаўную гімназію-каледж мастацтваў па спецыяльнасці “Дызайн”. У тым жа годзе паступіла ў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў на мастацкае аддзяленне, кафедра графікі. Займаецца станковай і кніжнай графікай.


Старшакласнікі тут – частыя госці — Березино. Березинский район. Березинская панорама\nСтаршакласнікі тут – частыя госці\n16.07.2021 59 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nЗ якой мэтай яны збіраюцца ў сектары занятасці ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама?\nБезумоўна, не для працаўладкавання. Хаця штогод старшакласнікі спрабуюць сябе ў той ці іншай прафесіі, запісаўшыся ў студатрад, і ўжо маюць уяўленне аб цане заробленага рубля. Супрацоўнікі сектара, якім кіруе Святлана Сайкоўская, вядуць шырокую прафарыентацыйную работу сярод выпускнікоў, накіраваную на пошук і адкрыццё свайго “я”.\nВось і ў адзін з ліпеньскіх дзён тут сабраліся прадстаўнікі гарадскіх устаноў адукацыі на чарговае мерапрыемства. Святлана Уладзіміраўна давяла прысутным інфармацыю аб рынку працы ў раёне і тых прафесіях і спецыяльнасцях, якія найбольш запатрабаваны на сённяшні дзень.\nКалі ж здарыцца так, што пасля заканчэння школы не пашанцуе паступіць ва ўпадабаную ўстанову, адчайвацца не трэба: у службы сектара занятасці заўсёды ёсць выйсце. Тут прапануюць накіраванне для авалодання новымі для сябе спецыяльнасцямі. Прычым вучоба бясплатная, з атрыманнем на час заняткаў інтэрната і стыпендыі. Дапамогуць і тым, хто жадае адкрыць сваю справу.\nЯк паказала праведзенае ў час сустрэчы апытанне, далёка не кожны з заўтрашніх выпускнікоў уяўляе сабе будучы прафесійны шлях і тую навучальную ўстанову, якой гатовы аддаць перавагу. Пэўную дапамогу ў пошуку павінна аказаць прафарыентацыйная гульня, якую прэзентавала прысутным Святлана Сайкоўская. Аўтарам распрацоўкі з’яўляецца індывідуальны прадпрымальнік Галіна Юшкевіч – адзіны аўтар у Рэспубліцы Беларусь па распрацоўцы настольных гульняў для выпускнікоў.\nУ ходзе сустрэчы школьнікі мелі магчымасць вывучыць інструкцыю і правілы гульні, паспрабаваць з яе дапамогай выявіць свае нераскрытыя здольнасці.\nДарэчы, тры камплекты гульні, што закуплены ўпраўленнем, перададзены на дабрачыннай аснове выпускнікам гарадскіх школ для правядзення далейшай прафарыентацыйнай работы.\nШкольнікі знаёмяцца з правіламі прафарыентацыйнай гульні\n← А если бы не заметили?\nУтверждены поправки →


Жывёлагадоўля на Гродзеншчыне развіваецца — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n22.10.2015 09.08.2019 irina812Комментарии on Жывёлагадоўля на Гродзеншчыне развіваецца\nУ горадзе Іўе нядаўна адбыўся абласны семінар, прысвечаны выкананню абласной праграмы па развіццю свінагадоўлі, забеспячэнню кармамі, вынікам работы ў жывёлагадоўлі Гродзеншчыны за 9 месяцаў гэтага года. Як адзначае галоўны ветурач раёна Аляксандр Баброў, пабываць на такім мерапрыемстве было вельмі цікава. Перад удзельнікамі абласнога семінара выступілі прадстаўнікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Была прадстаўлена змястоўная інфармацыя пра адсарбенты, якія здольныя звязваць мікатаксіны і павышаць якасць кармоў. Кармы павінны быць якасныя і бяспечныя для здароўя жывёлы. Гэта адзін з самых важных фактараў пры кармленні жывёлы, рэзерв павышэння яе прадуктыўнасці. Праблема мікатаксінаў, якія з’яўляюцца ў кармах з-за цвілі, востра стаіць у многіх гаспадарках. Вучоныя прапануюць справіцца з такой праблемай з дапамогай сучасных адсарбентаў. Яны дабаўляюцца ў кармы і адсарбіруюць шкодныя мікатаксіны.\nУ час практычнай часткі мерапрыемства ўдзельнікі абласнога семінару праехалі па гаспадарках Іўеўскага раёна. Аляксандр Баброў адзначае, што за два апошніх дзесяцігоддзі Іўеўшчына значна змянілася. На многіх фермах праведзена рэканструкцыя. Ёсць добрыя магчымасці раскрываць свой патэнцыял. Удзельнікі мерапрыемства пабывалі на адкрыцці новага малочнатаварнага комплексу «Ціўнавічы». Гэта сучасны комплекс, які дазволіць весці вытворчасць па інтэнсіўных тэхналогіях. Большую колькасць кароў абслугоўвае менш аператараў машыннага даення, чым на ранейшых фермах. Скарачаюцца выдаткі, змяншаецца доля цяжкай ручной працы. Малако добра ахалоджваецца, захоўваецца тэхналагічны працэс, можна атрымліваць высакаякасную сыравіну. На адкрыцці новага комплексу на Іўеўшчыне пабываў старшыня Гродзенскага аблвыканкама Уладзімір Краўцоў. Ён шчыра павіншаваў аграрыяў з такім новым вытворчым аб’ектам, выказаў упэўненасць, што ён дасць добрую аддачу.\nУ час падвядзення вынікаў абласнога мерапрыемства вялася гутарка пра выкананую работу і нарошчванне выпуску прадукцыі жывёлагадоўлі. На Бераставіччыне жывёлагадоўля добра развіваецца, да нас неаднаразова прыязджалі спецыялісты з іншых месцаў па перадавы вопыт. У нас удала спалучаецца мадэрнізацыя галіны і выдатны “чалавечы фактар”. Наша вобласць таксама сярод лідараў у рэспубліцы. Перад аграрыямі пастаўлена важная задача – дынамічна нарошчваць выпуск прадукцыі жывёлагадоўлі, ісці ў нагу з часам.


Як даход і эластычнасць попыту па цане працы\nДаходы і цэны Эластычнасць попыту\nКоштавая эластычнасць попыту і даходаў\nАдзін з важных пытанняў для кампаніі з'яўляецца тое, што цана павінна спаганяць плату за свой выхад. Ці мае сэнс падымаць цэны? Для таго, каб знізіць кошты? Для таго, каб адказаць на гэтае пытанне, важна разгледзець пытанне аб тым, колькі продажаў будзе атрымана або страчана ў сувязі са змяненнем цаны. Гэта менавіта там , дзе эластычнасць попыту па цане ўваходзіць у карціну.\nКалі кампанія сутыкаецца эластычны попыт, то працэнтнае змяненне ў колькасці патрабавала яго выхаду будзе больш, чым змяненне ў цане, якую ён ставіць на месцы. Напрыклад, кампанія, якая сутыкаецца эластычны попыт мог бачыць 20-працэнтнае павелічэнне аб'ёму попыту, калі б знізіць цану на 10 адсоткаў.\nВідавочна, што існуе два эфекту на даходах, якія адбываюцца тут: больш людзей купляюць выхад кампаніі, але яны ўсё робяць так, па больш нізкай цане. Пры гэтым павелічэнне колькасці больш чым пераважвае зніжэння коштаў, і кампанія зможа павялічыць свае прыбыткі за кошт зніжэння яго кошту.\nЗ іншага боку, калі кампанія павінна была павялічыць цану, зніжэнне колькасці запатрабавала б больш чым пераважвае павелічэнне цэны, і кампанія будзе бачыць зніжэнне даходаў.\nНяпругкія Попыт на павышэнні цэн\nЗ іншага боку, калі кампанія сутыкаецца з неэластычная попытам, то працэнтнае змяненне ў колькасці патрабавала яго выхаду будзе менш, чым змяненне цаны, што ён ставіць на месцы. Напрыклад, кампанія, якая сутыкаецца з неэластычная попытам можа ўбачыць 5-працэнтнае павелічэнне аб'ёму попыту, калі б знізіць цану на 10 адсоткаў.\nВідавочна, што ёсць яшчэ два эфекту на даходы, якія адбываюцца тут, але павелічэнне колькасці не пераважвае зніжэнне коштаў, і кампанія будзе паменшыць свае даходы за кошт зніжэння яго кошту.\nЗ іншага боку, калі кампанія павінна была падвысіць цану, зніжэнне велічыні попыту не пераважыць рост коштаў, і кампанія будзе бачыць павелічэнне даходаў.\nДаход Versus меркаванні Прыбылі\nЗ эканамічнага пункту гледжання, мэта кампаніі складаецца ў максімізацыі прыбытку і максімізацыі прыбытку , звычайна не тое ж самае , як атрыманне максімальнага прыбытку. Такім чынам, у той час як гэта можа быць прывабным, каб думаць пра адносіны паміж коштам і прыбыткам, тым больш, што паняцце эластычнасці дазваляе лёгка зрабіць так, што гэта ўсяго толькі адпраўная кропка для даследавання, ці з'яўляецца павышэнне коштаў або зніжэнне з'яўляецца добрай ідэяй.\nКалі зніжэнне кошту апраўдана з пункту гледжання даходаў, трэба думаць аб выдатках на вытворчасць дадатковага выхаду, каб вызначыць зніжэнне коштаў, ці з'яўляецца максімізацыя прыбытку.\nЗ іншага боку, калі павышэнне коштаў апраўдана з пункту гледжання даходаў, яно павінна быць так, што гэта апраўдана і з пункту гледжання прыбытку проста таму, што агульны кошт памяншаецца па меры менш прадукцыя вырабляецца і прадаецца.\nНахіл крывой сукупнага попыту\nІлюстраваны даведнік па раўнавагі попыту і прапаноў\nЗрух крывой прапановы\nСтымулюючая грашова-крэдытная палітыка і сукупны попыт\nТоп 10 Абама хібы\nАдзінота: Зубная боль Душы\nХуткамоўкі - блыха і Fly\nТэкстыльная прамысловасць і машыны для тэкстыльнай прамысловасці прамысловай рэвалюцыі\nPalinisms: Катыроўкі самых тупых Сары Пэйлін\nВызваленыя-Hardeman Тым, хто паступае універсітэта\nУніверсітэт Дабук Прыёмнай\nЯк праспрагайце Непастаянныя французскага дзеяслова «SERVIR»\nРолю афра-амерыканцаў у Першай сусветнай вайне\nПравілы першага тыдня ў каледжы\nПамяшканне клуба (гольф Тэрміналогія)\nSchwer або Schwierig, Einfach або Лайхт?\nШто такое постмадэрнізм?\nЦі ёсць Nail Polish забойстваў Кляшчоў?\n18 Супер Смешныя і Крэатыўныя Візіткі\nКарыснае Рэзюмэ Закона «Атэла» 1\nДзесяць найвялікшых момантаў Фергі


Горад і людзі. Хто праслаўляў Брэст на працягу тысячагоддзя | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Горад і людзі. Хто праслаўляў Брэст на працягу тысячагоддзя\nУ гэтыя выхадныя самы заходні горад Беларусі завабіць да сябе незлічоную колькасць гасцей на мерапрыемствы з нагоды юбілею. 1000 гадоў — дата своеасаблівая. З аднаго боку, яна патрабуе падвядзення прамежкавых вынікаў. А Брэст за гэты час сапраўды здабыў нямала. У той жа момант нельга забываць імёны тых, хто ўплываў на развіццё і станаўленне горада — ад старажытнасці і да нашых дзён. «Звязда» прыгледзелася да біяграфіі юбіляра і склала спіс славутых асоб у яго гісторыі.\n1. Сумневаў у тым, што Бярэсце было адным з першых беларускіх гарадоў, няма. Старажытнае гарадзішча знаходзілася паміж рэкамі Заходні Буг і Мухавец і фактычна з'яўлялася акном у Еўропу для ўсходніх славян. Аднак першая згадка пра яго ў пісьмовых крыніцах адносіцца толькі да 1019-га. «Аповесць мінулых гадоў» сведчыць, што тады «...Святополкъ побежа; бежащу же ему, и нападе на нь бесъ, и раслабеша кости его, и не можаше седети на кони, и ношахуть и вь носилахъ; и принесоша его кь Берестью, бегающе с нимь».\nКнязь тураўскі і кіеўскі Святаполк Уладзіміравіч у гісторыі атрымаў мянушку Акаянны за тое, што загадаў забіць сваіх братоў Барыса і Глеба, а пасля і Святаслава. Чаму нялёгкая панесла яго ў Бярэсце ў 1019 годзе? Святаполк вёў вайну за ўладу з яшчэ адным сваім братам — Яраславам, але не здолеў яго перамагчы і даў дзёру на самы захад Тураўскага княства. Абраў бы ён іншы шлях адступлення, магчыма, мы тады б святкавалі тысячагоддзе Брэста значна пазней.\n2. Геаграфічнае становішча горада на памежжы заўсёды было небяспечным: ён часта пераходзіў ад аднаго князя да другога, цярпеў асады, гарэў і быў абрабаваны. І хоць ён не з'яўляўся цэнтрам асобнага княства, але заўсёды быў цікавым як кіеўскім і маскоўскім, так і польскім і літоўскім князям.\nУ канцы ХІV стагоддзя барацьба за горад развязалася паміж Вітаўтам і Ягайлам, якія то сварыліся, то мірыліся. У выніку гэта пайшло нават на карысць Бярэсцю. Спачатку Вітаўт даў яўрэям прывілей на свабоднае жыццё і веравызнанне ў гэтым горадзе. А ў 1390 годзе Ягайла (на той момант ужо кароль польскі Уладзіслаў ІІ) падараваў месцу магдэбургскае права. Фактычна Бярэсце стала першым беларускім горадам, які перайшоў на самакіраванне. Гісторыкі зазначаюць, што менавіта гэтыя падзеі далі моцны эканамічны штуршок. Магдэбургскае права дазваляла не плаціць падаткі ў казну ВКЛ, грошы заставаліся ў горадзе і спрыялі яго развіццю.\n3. Ёсць сярод святых беларускай праваслаўнай царквы Афанасій Брэсцкі (Філіповіч), які нарадзіўся, вырас і большую частку жыцця пражыў у Бярэсці. Ён вядомы перш за ўсё сваім пакутніцкім лёсам. Рэч у тым, што гады яго жыцця прыпалі на першую палову ХVІІІ стагоддзя, калі на беларускіх землях ішла сур'ёзная барацьба паміж праваслаўнымі, каталікамі і ўніятамі. Афанасій Філіповіч, вядома, адстойваў сваю канфесію, за што неаднаразова арыштоўваўся і ў выніку быў забіты. Аднак нават за кратамі ігумен не апускаў рукі — стварыў знакаміты «Дыярыуш», куды ўвайшлі дарожныя і тлумачальныя запіскі аўтара, яго ўспаміны, нарысы і разважанні, пасланні і лісты, яго выкрывальныя прамовы, канспектыўныя накіды асобных артыкулаў, філасофскія трактаты багаслоўскага характару, вершы, прысвечаныя барацьбе, і нават напеў гімнападобнага канта — адзін з найбольш ранніх нотных запісаў у беларускай музыцы. Адметнасць твора не толькі ў змесце, але і ў мове, якой ён пісаўся. Навукоўцы адзначаюць, што гэта «сакавітая, прыгожая, мілагучная мова беларуса. Прычым беларуса высокаадукаванага». Між іншым ужо былі часы, калі дакументацыя вялася выключна па-польску і сярод шляхты размаўляць па-беларуску лічылася дрэнным тонам.\n4. Пачынаючы з ХІХ стагоддзя Брэст нельга ўявіць без знакамітай крэпасці, якая знаходзіцца каля ўпадзення ракі Мухавец у Заходні Буг. З самага пачатку было ясна, што яе чакае велічны і гераічны лёс. Аўтар праекта — тапограф і інжынер Карл Аперман стварыў унікальныя для свайго часу чарцяжы, якія ўвасобіліся ў рэальнасць у 1842 годзе. Нягледзячы на неаднаразовыя спробы захапіць і знішчыць крэпасць, да нашых дзён захаваліся пяць з васьмі арыгінальных брам — Холмская, Цярэспальская, Паўночная, Паўночна-заходняя і Усходняя. З самага адкрыцця і да пачатку Вялікай Айчыннай вайны не было моманту, каб крэпасць пуставала: была месцам дыслакацыі расійскай імператарскай арміі, Войска польскага, Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі. Хоць з цягам часу ўмацаванні рэканструяваліся, пашыраліся і мянялі знешні выгляд, сваю мэту яны працягвалі выконваць. Нават у пасляваенны час сюды вярнулася жыццё: да 2000-х гадоў тут неслі службу салдаты незалежнай Беларусі.\n5. Калі ісці да Брэсцкай крэпасці з боку Паўночнай брамы, то на вочы абавязкова трапяць Гарнізонныя могілкі. Тут сярод соцень адзіночных і брацкіх пахаванняў ёсць адна магіла, якую немагчыма абысці. Маёр Пётр Гаўрылаў стаў жывым сімвалам непакорнасці чужакам і даказаў, што жаданне змагацца за свабоду Радзімы можа быць мацнейшым нават за законы прыроды. Гэта той самы чалавек, які трымаў абарону да 23 ліпеня 1941-га! У апошнія дні — абсалютна адзін. Па ўспамінах немцаў, ён за гадзіну да таго, як яго паранілі, кідаў гранаты, страляў і быў гатовы да рукапашнага бою. Пры тым, што знешне нагадваў «хадзячы шкілет, абцягнуты скурай». Запісы ўрача сведчаць: знясіленне дайшло да такой ступені, што Гаўрылаў нават не мог самастойна глытаць. Тым не менш маёр выжыў і правёў чатыры гады ў фашысцкіх канцэнтрацыйных лагерах, а пасля вызвалення вярнуўся на службу. Да 1979 года жыў у Расіі. Пахавалі яго на Брэсцкіх гарнізонных могілках, там, дзе і баявых таварышаў.\n6. Многія жыхары Брэста і сёння помняць, як у 50-я гады мінулага стагоддзя кожны ранак па вуліцы Карла Маркса на работу спяшаўся мужчына у дзелавым касцюме. Ён ішоў пехам, вітаўся з мінакамі і ўсміхаўся дзецям. Звалі яго Пётр Машэраў. Нечакана, праўда? Звычайна яго згадваюць як праслаўленага партызана і кіраўніка БССР. Але і для аднаўлення пасляваеннай Берасцейшыны ён зрабіў нямала. Па ініцыятыве Машэрава, які з 1955-га да 1959-га ўзначальваў абласны камітэт кампартыі, пачалося паскоранае развіццё прамысловасці горада. Брэст атрымліваў дадатковае фінансаванне як «заходні фарпост Савецкага Саюза». Пётр Міронавіч клапаціўся і пра сельскую гаспадарку рэгіёна, якая хуткімі тэмпамі стала найлепшай у краіне. Пасля гэты досвед ён перакіне на ўсю Беларусь. Як былы партызан, Машэраў актыўна садзейнічаў адкрыццю музея ў Брэсцкай крэпасці і ініцыяваў будаўніцтва мемарыяльнага комплексу, выбіваў грошы на культурныя ўстановы горада.\n7. Бадай, няма ў Беларусі чалавека, які б не ведаў, хто такая Юлія Несцярэнка. А летам 2004 года пра нашу лёгкаатлетку гаварыла ўся планета, калі на Алімпійскіх гульнях у Афінах яна пранеслася на стаметроўцы «белай маланкай», апярэдзіўшы сваіх цемнаскурых канкурэнтак. Перамога малавядомай і нетытулаванай спартсменкі была нечаканай. А яна ўзяла і здзівіла ўвесь свет. Цікава, што пасля перамогі Юлія ні на хвілінку не зазналася. Яна — адна з нямногіх зорак спорту, якія працягнулі весці звычайнае жыццё. Нават не змяніла месца жыхарства — засталася ў родным Брэсце, у якім сёння працуе трэнерам і займаецца дабрачыннасцю. З падачы Юліі развіццё лёгкай атлетыкі тут выйшла на новы ўзровень, а ў маленькіх спартсменаў з'явілася моцная матывацыя для заняткаў і новых перамог.\nРоўна 50 гадоў таму — летам 1969-га — малады сталічны археолаг Пётр Лысенка адправіўся на раскопкі на самы край Брэста. Едучы сюды, ён і яго калегі нават уявіць не маглі, якое грандыёзнае адкрыццё чакае іх наперадзе. Акурат за Брэсцкай крэпасцю ў нетрах зямлі іх чакаў цэлы старажытны горад ХІІ—ХІІІ стагоддзяў, імя якому — Бярэсце. Каб зведаць яго таямніцы, навукоўцу спатрэбілася не адно дзесяцігоддзе. Да ўдзелу ў раскопках былі прыцягнутыя тысячы брэсцкіх школьнікаў. Сёння вынікам работы можа палюбавацца кожны — унікальны археалагічны помнік стаў музеем.


На партале рэйтынгавай ацэнкі можна будзе ацаніць працу дзяржаўных арганізацыяў, якія аказваюць паслугі жыхарам Беларусі. Адпаведнае палажэнне зацверджана пастановай Савету міністраў ад 13 лістапада № 765, паведамляе pravo.by.\nПартал ствараецца, каб «павысіць эфектыўнасць працы з грамадзянамі, якасці забеспячэння жыццядзейнасці насельніцтва, адкрытасці дзяржаўных органаў, дэбюракратызацыі дзейнасці дзяржорганаў і арганізацыяў».\nДоступ да парталу будзе свабодным і бясплатным, а пакінуць ацэнку дзейнасці той ці іншай арганізацыі змогуць як грамадзяне Беларусі, так і замежнікі. Таксама на партале можна будзе пакідаць каментары.\nУладальнікам парталу рэйтынгавай ацэнкі будзе Міністэрства сувязі і інфарматызацыі, а функцыю адміністравання будзе выконваць навукова-інжынернае рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Інстытут прыкладных праграмных сістэмаў».\nТэгі: дзяржаўныя арганізацыі, ІТ-краіна, тэхналогіі, урад


Перавага - Кітай Тяние Group\n1. Паломка ўсмоктванне пражы прылада: Калі абрыў ніткі, зламаная нітка можа быць лёгка высмоктваюцца, будзе спрыяць паляпшэнню эфектыўнасці працы аператара. 2. Увесь шлях з аўтаматычнай здыму HQF2011 аўтаматычнага здыму вандроўныя машына прымае аўтаматычны здыме ўвесь выхад, зніманне працэс інтуітыўны, хуткі і эфектыўны, просты ў эксплуатацыі і палягчае пошук няспраўнасцяў. 3. Высокая прадукцыйнасць датчыка і аптымальнае нацяжэнне намоткі тэсту кіравання мікракампутар датчыка Высокая прадукцыйнасць ровинг пазіцыя па 0,1мм дакладнасці, ...\n1. Паломка ўсмоктванне пражы прылада:\n2. Увесь шлях з аўтаматычнай здыму\n3. Датчык Высокая прадукцыйнасць і аптымальнае нацяжэнне намоткі кіравання мікракампутар\nВысокі прадукцыйнасць датчык тэст ровинг пазіцыя па 0,1ммам дакладнасці, мікракампутар памятае стан напружанасці, што адаптацыя да розных прадзільных умовам (хуткасць ўлёткі, нумар тома), ён можа быць абраны аўтаматычна аптымальнага стан нацяжэння, ня трэба ўручную ўсталяваць, калі стан напружанасці.\n4. Флаер і бабіны прымае рэмень ГРМ\nФлаер і шпулькі вярчальнага руху з алейнай ваннай рэдуктарам, рэжым прывада зубчастага рамяня для патрабаванняў высакахуткасных прадзільных, ён валодае высокай эфектыўнасцю перадачы. Для таго, каб забяспечыць гарызантальнае кручэнне рамяня, унікальную структуру нацягвальнік рамяня з меншым зносам і нізкім узроўнем шуму.\nПапярэдні: FB471 шэрсць спінінг муха кадр\nДалей: JW81 бруя вады ткацкі станок\nАўтаматычная машына здыму Roving\nШэрсць ровинг машына\n3 JW51 бруі вады ткацкі станок


Навучанне ў ЗША па праграме Х’юберта Хамфры - Адукацыя\nНавучанне ў ЗША па праграме Х’юберта Хамфры\nАмбасада Злучаных Штатаў Амерыкі ў Беларусі аб’яўляе конкурс на ўдзел у праграме Х’юберта Хамфры ў 2020-2021 навучальным годзе. Стыпендыі праграмы Хамфры прапануюцца спецыялістам, якія маюць адпаведны прафесійны вопыт і здольнасць у поўнай меры скарыстацца самастойнай праграмай незалежнага навучання ў адным з вядучых універсітэтаў ЗША. Удзельнікі праграмы атрымліваюць сертыфікат ад урада ЗША, але праграма не прадугледжвае магчымасці атрымання вучонай ступені.\nЗацікаўленыя кандыдаты павінны падаць заяўку анлайн і прыкласці ўсе неабходныя дакументы. Заяўкі павінны быць пададзены не пазней за 23.59 (па Мінскім часе) 11 жніўня 2019 года.\nФіналісты праграмы, абраныя для ўдзелу ў доўгатэрміновых дадатковых курсах англійскай мовы, будуць аб’яўлены ў лютым 2020 года. Астатнія ўдзельнікі праграмы будуць аб’яўлены ў сакавіку-красавіку 2020 года.


Як зрабіць правільны выбар керамічнай пліткі ў ванную пакой - Блог аб дызайне\nЯк зрабіць правільны выбар керамічнай пліткі ў ванную пакой\nПрыступаючы да рамонту ў ваннай пакоі, ўзнікаюць цяжкасці з падборам неабходнага матэрыялу.\nДля падлогі ваннай лепш падабраць плітку з матавым пакрыццём, гэта скароціць рызыка падзенняў на слізкі падлогу.\nНа выбар пліткі ў ванную аказвае ўплыў некалькі фактараў:\nВільгацепаглынанне. Чым менш у пліткі здольнасць паглынаць вільгаць, тым даўгавечней і бяспечней будзе пакрыццё, менш верагоднасці адукацыі грыбка і цвілі.\nЗносаўстойлівасць. Ад устойлівасці да ўздзеяння хімічных і шчолачных рэагентаў будзе залежаць і тэрмін эксплуатацыі пакрыцця, і працягласць захавання эстэтычнага і вонкавага выгляду.\nДля падлогавай пліткі ў ванную пакой прад'яўляюцца патрабаванні да паверхні кафлі, ён не павінен быць слізгалі.\nПры вялікім разнастайнасці будаўнічых матэрыялаў нязменным поспехам для аздаблення санвузла і ваннай пакоі карыстаецца керамічная плітка.\nСхема кладкі пліткі на падлогу.\nАддаецца перавага кафляй па прычыне яе экалагічнай бяспекі, паколькі складаецца яна з гліны, вады і невялікай колькасці хімічных дабавак, згараюць у працэсе яго абпалу.\nЎладкаваная паверхня не гарыць, не праводзіць электрычнасць, таму з'яўляецца цалкам бяспечнай для чалавека.\nАд таго, якую плітку абраць у санвузел, пасля будзе залежаць і інтэнсіўнасць сыходу, і працягласць эксплуатацыі керамічнага пакрыцця.\nСтупень мастацкага афармлення павінна ўплываць на выбар пакрыцця ў апошнюю чаргу, але для некаторых уладальнікаў жылых памяшканняў з'яўляецца вырашальным фактарам.\nТрываласць падлогавай пліткі павінна быць вышэй насценнай - неабходна ўлічваць гэта пры выбары.\nПаколькі санвузел і ванны - памяшканні, дзе прысутнічае падвышаная важнасць, вельмі важна, каб керамічныя элементы мелі нізкі ўзровень водапаглынання. Вызначыць ступень усмоктвальнасцю можна па адваротным баку. Калі на адваротным паверхні вырабы маюцца частыя і глыбокія пары, то такое выраб будзе набіраць шмат вады, з прычыны чаго ў памяшканні пастаянна будзе прысутнічаць пах волкасці і пачне развівацца грыбок. Маркіроўка па гэтай прыкмеце выконваецца лацінскімі літарамі - ад А да С, прычым паказчык АА вызначае вышэйшую якасць і нізкая паглынанне вады. Да таго ж сподняя бок павінен быць рыфленай. У такім выпадку паляпшаецца якасць счаплення паверхні з клеевым растворам.\nДля падлогавай пліткі вельмі важная ступень шурпатасці, каб пры трапленні на паверхню вады яна была бяспечнай. Часцей за ўсё перавага аддаецца керамаграніту, кошт якога на некалькі пунктаў вышэй звычайнай.\nУ працэсе эксплуатацыі будзе адбывацца механічнае ўздзеянне на пакрыццё, з прычыны чаго паверхня кафлі будзе губляць першапачатковы выгляд і прывабнасць. Пры вялікай разнастайнасці вытворцаў існуе ўсяго 5 класаў. 1-шы кладуць у месцах, дзе адсутнічае падвышаная праходнасць, г.зн. цалкам падыходзіць для санвузлоў. Плітку 5-га класа укладваюць у месцах, дзе назіраецца пастаянны паток - грамадскіх установах. Але калі падобную плітку выбраць для індывідуальнай ванны, то кошт пакрыцця будзе неабгрунтавана завышаная.\nАсабовы бок пліткі не павінна ўтрымліваць разводаў і прабелаў у лакафарбавага пакрыцця. Тарцы і бакі вырабы павінны быць раўнамерна прокрашены.\nГеаметрычныя памеры і дакладнасць керамічных вырабаў таксама мае немалаважнае значэнне, але ўжо ў эстэтычным плане. Дакладнасць і адпаведнасць параметрах можна праверыць, прыклаўшы 2 вырабы адзін да аднаго. Зазор паміж вырабамі не можа перавышаць больш за 0,5 мм. Прычым вырабы варта выбіраць адвольна з некалькіх пачкаў пры параўнальным аналізе на адпаведнасць памераў паміж сабой.\nУлічваючы патрабаванні да выбару пліткі, варта адрозніваць і віды пакрыцця для падлогі ці сцен. Адрозніваецца такое пакрыццё таўшчынёй, гэтая велічыня паказваецца на скрынцы. Больш тонкая насценная не здольная вытрымаць нагрузкі, падлогавая жа - больш тоўстая і можа вытрымліваць значныя нагрузкі.\nРэкамендацыі пры кладцы\nВызначыўшыся з выглядам і маркіроўкай керамічнага пакрыцця, варта вырабіць правільны разлік матэрыялу. На вырабы большага памеру варта дадаць да 10% ад агульнага аб'ёму, для кафлі невялікіх памераў дастаткова і 5.\nУ залежнасці ад памеру, формы і асветленасці існуе некалькі падыходаў, якую плітку выбраць для кладкі ў тым ці іншым памяшканні:\nДля памяшканняў невялікага памеру або там, дзе адсутнічае інтэнсіўнае асвятленне, выкарыстоўваюцца вырабы ў светлых танах і маленькіх памераў. Да таго ж вырабы невялікіх формаў не будуць мець патрэбу ў подрезке і адходаў атрымаецца значна менш.\nДля пакояў больш прасторных пераважна прымяненне плітак вялікіх памераў. Да таго ж іх кладка і сыход за імі выконваецца значна прасцей, чым мазаікі.\nКолеравая накіраванасць ваннага памяшкання таксама мае немалаважнае значэнне:\nПаверхню, аздобленая ў светла-блакітных і зялёных танах, надае пакоі прахалоду і супакаенне.\nПаверхню ў ружовых адценнях, бэжавых і разнавіднасцях карычневага традыцыйна надаюць памяшканню дух хатняй выгоды і цеплыні.\nВыкарыстоўваючы няхітрыя дызайнерскія мудрасьці, можна дамагчыся пэўнага стылю і арыгінальнасці. Размяшчаючы невялікія люстраныя ўстаўкі можна дамагчыся павелічэння святла і яркасці ў пакоі. Размяшчаць іх варта супраць або па баках ад крыніцы святла.\nДля маладых насельнікаў жылля прыдатным варыянтам будуць дробныя вырабы, яркага колеру, пераважна з кідкім арнаментам.\nДля людзей жа сталага ўзросту прымальным варыянтам будзе класічныя формы і спакойнае расфарбоўка.\nСхема кладкі пліткі на сцены.\nДля сучасных і дзелавых людзей афармленне зводзіцца да прытрымліваньню модным тэндэнцыям. Выключэннем тут не з'яўляецца і ванны пакой. Хоць звычайна капітальны рамонт памяшкання праводзiцца праз 10 гадоў, то і ў такім пытанні бываюць выключэнні.\nЗаўсёды папулярным і модным з'яўляецца матыў прыродных матэрыялаў: каменя ці граніту, паркета і простых геаметрычных формаў. Попыт на падобныя вырабы заўсёды застаецца на вышыні, таму менавіта на іх спыняюць свой выбар заможныя людзі.\nЗаймаючыся падборам адпаведнага пакрыцця ў ванную пакой, варта кіравацца асабістым густам, меркаваннем пражываюць людзей і фінансавымі магчымасцямі. Гэты фактар асабліва актуальны для тых, хто ўжо абраў сантэхнічныя прыборы вядучых вытворцаў і імкнецца зэканоміць на аздабленні.\nНе варта гэтага рабіць, бо яркі кантраст нявыгадна адаб'ецца на ўсім памяшканні і жаданы эфект не будзе дасягнуты.\nПредыдущаяЯк правільна вымераць ціск вады ў кране\nСледующаяМэбля для гасцінай ў сучасным стылі - 80 фота ў інтэр'еры\nЯк зрабіць кухню прасторней\nКарычневая кухня - 80 фота прыгожа аформленага інтэр'еру\nМэбля для маленькай кухні - сакрэты дызайнераў у адным\nЯк правільна адрамантаваць ванну\nНацяжныя столі ў ваннай пакоі\nКухня ў стылі канструктывізм - нестандартны дызайну на 55


Выработать "иммунитет" на стоматолога можно в любом возрасте » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nВыпрацаваць "імунітэт" на стаматолага можна ў любым узросце\nПр 2 519\nЗубнога ўрача баяцца і дзеці, і дарослыя. Нядзіўна, бо з маленства ведаюць, што наведванне стаматолага звязана са страхам і болем. Так, лячэнне зубоў мала ў каго выклікае задавальненне. Аднак можна значна зменшыць рызыку непрыемных адчуванняў.\nНе піце алкаголь. Ён можа заблакаваць дзеянне абязбольвальнага прэпарата. У выніку або стане яшчэ горш, або ўвогуле нельга будзе лячыць зуб. Акрамя таго, урач можа адмовіцца ад п’янага пацыента.\nВыберыце зручны час. Пасля анестэзіі бывае цяжка шмат гаварыць, па меншай меры некалькі гадзін. Таму выбірайце вольны дзень.\nПаешце перад візітам. Пасля лячэння некалькі гадзін нельга есці. А на поўны страўнік звычайна лепш пераносяцца абязбольвальныя сродкі, менш выдзяляецца сліна.\nПачысціце зубы. Прычым не толькі раніцай, але і перад наведваннем стаматолага. Так урач лепш убачыць усе праблемы, не будуць перашкаджаць рэшткі ежы і зубны налёт. Ды і стаматолагу прыемней працаваць з чыстымі зубамі.\nВазьміце з сабой неабходнае. Калі маеце хранічныя захворванні, абавязкова прыхапіце прэпараты, бо лячэнне можа зацягнуцца. Купіце папяровыя або вільготныя сурвэткі.\nДа стаматолага лепш не прыходзіць з вострымі віруснымі захворваннямі дыхальных шляхоў, у тым ліку ангінай; з закладзеным носам, асабліва, калі плануеце ставіць пломбу; падчас крытычных дзён у жанчын; пры абвастрэнні любых хранічных хвароб.\nФёдар ДЗЬЯЧЭНКА, урач-стаматолаг.\n» Алёна Сочивко: «Чтобы улыбка была здоровой»


19 чэрвеня 2013Архіў...\nЖурналісты расійскіх СМІ, удзельнікі прэс-тура «Агульная адукацыйную прастора Саюзнай дзяржавы: новыя трэнды. Арганізацыя навучальнага і навукова-даследчага працэсу», 20 чэрвеня наведаюць Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (вул. Бабруйская, 5а). Адбудзецца сустрэча з рэктарам БДУ акадэмікам Сяргеем Абламейкам, кіраўнікамі факультэтаў і інстытутаў ВНУ. Пачатак у 10.00.\nГасцям прадставяць прэзэнтацыю пра адукацыйную і навуковую дзейнасць БДУ, раскажуць пра асаблівасці і прэстыжнасць вучобы ў вядучым універсітэце нашай краіны, а затым адбудзецца экскурсія па шэрагу факультэтаў, яны пазнаёмяцца з працай суперкамп'ютара, а таксама з жыццём студэнтаў у інтэрнаце БДУ, размешчаным у Студэнцкай вёсцы.\nВізіт журналістаў у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт ўваходзіць у праграму прэс-тура для прадстаўнікоў расійскіх, беларускіх і саюзных СМІ, які праходзіць у Беларусі з 18 па 20 чэрвеня. Арганізавана дадзенае мерапрыемства Пастаянным камітэтам Саюзнай дзяржавы, Нацыянальным прэс-цэнтрам нашай краіны, пасольствам Рэспублікі Беларусь у Расійскай Федэрацыі пры падтрымцы Міністэрства адукацыі і Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.


Ян Матусевіч — Вікіпедыя\nЯн Матусевіч (Ян Карповіч-Матусевіч; 24 ліпеня 1948, Мінск — 2 верасня 1998, Мінск) — беларускі рэлігійны і грамадскі дзеяч, святар.\nсвятар, рэлігійны і грамадска-культурны дзеяч\n24 ліпеня 1948(1948-07-24)\n2 верасня 1998(1998-09-02) (50 гадоў)\nБеларускае біблейскае таварыства\nНягледзячы на тое, што нарадзіўся будучы святар 24 ліпеня 1948 года, а. Ян Матусевіч заўсёды святкаваў свой Дзень народзінаў 24 чэрвеня — на свой Дзень анёла ў гонар Св. Яна Хрысціцеля.\n2 Навучанне і праца\n3 Шлях да святарства\n4 Служэнне ў Праваслаўнай Царкве\n8 Грамадская і асветніцкая дзейнасць\nПаходзіць з пабожнай праваслаўнай сям'і з уніяцкімі каранямі. Яго бацька — Ян, сын Піліпа — паходзіў з шматдзетнай сям'і з в. Кандратавічы Лагойскага раёна Мінскай вобласці, у 1943 прымусова быў вывезены ў Германію, адкуль вярнуўся інвалідам, усё жыццё быў вельмі пабожным чалавекам і пакуль былі сілы хадзіў да царквы. Бацька Яна Матусевіча вельмі сябраваў з сваім стрыечным братам — праваслаўным святаром, якога ў канцы 1940-х расстралялі.\nМаці Яна Матусевіча — Анастасія, дачка Галляша з роду Карповічаў, нарадзілася на Меншчыне ў в. Камянец пад Радашковічамі, таксама ў шматдзетнай сям'і, дзе было 7 дзяцей. Перад вайной яна працавала хатняй гаспадыняй у кампазітара Самуіла Палонскага, у доме якога часта бывалі беларускія паэты і які напісаў шмат песняў на творы Янкі Купалы. У гады вайны маці Яна Матусевіча разам з роднай сястрой, рызыкуючы жыццём, патаемна насіла ежу ў яўрэйскае гета ў Мінску для жонкі і малых дзяцей кампазітара Палонскага, якіх пазней расстралялі.\nБацькі пабраліся шлюбам перад вайной. У 1939 чакалі дзяўчынку, але яна нарадзілася мёртвай. Праз два гады ў сям'і Матусевічаў нарадзіўся сын Андрэй, аднак ён памёр у 1943 ад дыфтэрыі. У 1948 у сям'і нарадзіўся сын Ян, якога хрысцілі 29 жніўня 1948 ў царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску. Святыя Тайны Хрышчэння і Мірапамазання ўдзяліў протаіерэй Яўстах Баслык.\nРэлігійнае ўзгадаванне атрымліваў ад сваіх пабожных бацькоў і сваякоў. Падчас вакацыяў Янам Матусевічам апекавалася цётка — каталічка з Заслаўя, якая часта брала яго з сабой у касцёл у м. Краснае каля Маладзечна.\nНавучанне і працаПравіць\nПасля 8 класаў Ян Матусевіч пайшоў працаваць вучнем слесара радыёапаратуры на Мінскі радыязавод (цяпер — ААТ «Гарызонт»), адначасова вучыўся ў вячэрняй школе. У перыяд з 1964 па 1974 працаваў на самых розных пасадах: тэлеграфістам на Галоўпаштампце, старэйшым лябарантам у Акадэміі навук, інкасатарам у Дзяржбанку, быў на кіруючых пасадах у Дамах культуры і клубах, працаваў намеснікам дырэктара па адміністрацыйна-гаспадарчай частцы ў школе. У 1969 скончыў драматычнае аддзяленне рэспубліканскіх курсаў Міністэрства культуры і затым паступіў на вучобу ў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на рэжысёрскае аддзяленне факультэту культасветработы (закончыў у 1973).\nШлях да святарстваПравіць\nЯшчэ падчас вучобы ў тэатральна-мастацкім інстытуце адчуў вялікае жаданне стаць святаром. У адпаведнасці з тагачасным савецкім заканадаўствам вымушаны быў звярнуцца да ўпаўнаважанага па справах рэлігіі па дазвол для паступлення ў каталіцкую семінарыю ў Каўнасе (тады ў СССР было ўсяго 2 семінарыі, яшчэ адна — ў Рызе). Спачатку ўлады спрабавалі адгаварыць ад намеру стаць каталіцкім святаром па прычыне адсутнасці каталіцкай семінарыі ў Беларусі, а потым паставілі ўмову Яну Матусевічу: яны дадуць адпаведны дазвол для права на паступленне ў каталіцкую семінарыю па-за межамі Беларусі толькі ў тым выпадку, калі ён дасць абавязак паведамляць пра ўсе антысавецкія выказванні выкладчыкаў і семінарыстаў. Гэтую прапанову — стаць сексотам — Ян Матусевіч катэгарычна адкінуў, тым самым шлях у каталіцкую семінарыю для яго стаў закрыты.\nЗ студзеня па красавік 1974 спяваў у хоры ў царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску. Затым вымушаны быў з'ехаць з Беларусі ў Расію. Служыў панамаром ва Успенскім кафедральным саборы ў Смаленск, потым — псаломшчыкам у царкве г. Гагарын. Толькі такі шлях адкрыў Яну Матусевічу магчымасць стаць святаром. Савецкія ўлады далі дазвол, каб смаленскі праваслаўны епіскап высвяціў на святара. Спачатку яго высвяцілі на дыякана, а 29 жніўня 1974 епіскап Смаленскі і Вяземскі Феадосій высвяціў яго ў Смаленску на святара.\nСлужэнне ў Праваслаўнай ЦарквеПравіць\nДушпастырскую дзейнасць распачаў у в. Спас Новадугінскага раёна Смаленскай вобласці, у самай глухой парафіі, куды не хадзіў аніякі транспарт, а да бліжэйшпй чыгуначнай станцыі было 20 км. Настаяцелем праваслаўнай царквы Перамянення Гасподняга ў в. Спас праслужыў да 1978, затым вярнуўся ў Беларусь.\nЗ студзеня 1978 выконваў святарскае служэнне ў праваслаўнай царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску, затым паўгады служыў настаяцелем Успенскай царквы ў в. Маркава каля Маладзечна.\nЯшчэ ў 1975 паступіў на завочнае аддзяленне праваслаўнай духоўнай семінарыі ў Загорску (цяпер Сергіеў Прастол), дзе вучыўся да 1979.\nПераход у каталіцтваПравіць\nУ тым жа 1979 выехаў у Польшчу і, дзякуючы рэкамендацыі сябра, які стаў ужо рымска-каталіцкім святаром, перайшоў у каталіцтва. Дазвол на пераход у каталіцтва даў яму кардынал Стэфан Вышынскі. Згодна з распараджэннем рымска-каталіцкага біскупа Яна Ярашэвіча, ардынарыя Келецкага, пасля іспыту на веданне асноваў каталіцкай веры, вызнання веры і складання абавязку захоўваць цэлібат, быў прыняты ў Каталіцкую Царкву і атрымаў дазвол на выкананне святарскага служэння. У жніўні 1979 Мітрапаліт Філарэт выдаў указ пра забарону Яну Матусевічу выконваць святарскае служэнне ў Праваслаўнай Царкве. Аднак на яго просьбу 8 жніўня 1981 ён сваім указам зняў з Яна Матусевіча забарону ў святарстве.\nПраца ў БарунахПравіць\nПасля вяртання з Польшчы ў Беларусь, паводле распараджэння тагачаснага Генеральнага вікарыя пралата Станіслава Кучынскага быў прызначаны ў Віленскую архідыяцэзію пробашчам у рымска-каталіцкую парафію Св. апосталаў Пятра і Паўла ў м. Баруны Ашмянскага раёна (сёння — Гродзенская дыяцэзія). У гэтай парафіі, дзе некалі размяшчаўся адзін з важных асяродкаў Уніяцкай Царквы і захаваўся прыгожы барочны комплекс былога базыльянскага манастыра з цудатворнай іконай Маці Божай Барунскай, а. Ян Матусевіч служыў з 1979 па красавік 1990. Адным з першых 1988 ён пачаў служыць святую Імшу на беларускай мове, а таксама пачаў удзяляць хрышчэнне ва ўсходнім абрадзе маладым беларусам, якія прагнулі аднаўлення Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі.\nПадчас сваёй святарскай дзейнасці неаднаразова зведаў ціск і пераслед з боку КГБ. Адразу пасля пераходу ў Каталіцкую Царкву паўгода ўлады не давалі яму працавць на парафіі, выклікалі на размовы і пагражалі, што пасадзяць за здраду Радзіме, бо ён, нібыта, стаў агентам Ватыкану і ЦРУ. Яшчэ падчас працы на Смаленшчыне і ў в. Маркава (Маладзечанскі раён) у яго адбіралі даведкі аб рэгістрацыі (за агароджванне царкоўнага цвінтара і за накрыццё царквы новым дахам адпаведна), у Барунах штрафавалі за рамонтныя і будаўнічыя працы, а таксама за ўдзел дзяцей у працэсіях і іх катэхізацыю.\nПасля цяжкай аўтамабільнай аварыі да мая 1991 з дазволу Апостальскага адміністратара Гродзенскай рымска-каталіцкай дыяцэзіі біскупа Тадэвуша Кандрусевіча знаходзіўся ў адпачынку па стану здароўя.\nУ Беларускай Грэка-Каталіцкай ЦарквеПравіць\nАляксандр Надсан і Ян Матусевіч падчас службы\nУ 1990 стаў парахам першай грэка-каталіцкай парафіі ў Мінску. У чэрвені 1991 быў прыняты ардынарыем Івана-Франкоўскай грэка-каталіцкай епархіі біскупам Сафронам Дмытэркам пад яго юрысдыкцыю да канчатковага вырашэння справы Апостальскай Сталіцай.\nУ 1993 біскуп Сафрон Дмытэрка прызначыў а. Яна Матусевіча на пасаду дэкана Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы, таксама да канчатковага вырашэння справы беларускіх грэка-католікаў Апостальскай Сталіцай. 16 мая 1994 Кангрэгацыя Усходніх Цэркваў афіцыйна пацвердзіла яго правы як параха ў Мінску і дэкана БГКЦ.\nГрамадская і асветніцкая дзейнасцьПравіць\nАдзін з сузаснавальнікаў Беларускага біблейскага таварыства. Падтрымліваў добрыя экуменічныя і асабістыя сяброўскія стасункі з прадстаўнікамі іншых канфесіяў: праваслаўнымі, баптыстамі, іўдзеямі, мусульманамі. Быў ці не адзіным прадстаўніком каталіцкага духавенства з Беларусі на святкаванні 1000-годдзя хрышчэння Русі ў 1988 у Маскве і Загорску. У тым жа годзе ўдзельнічаў у канферэнцыі «1000-годдзе хрышчэння Русі і беларускі народ», якая праходзіла ў Лондане. Шматразова выступаў у прэсе, на радыё і тэлебачанні, удзельнічаў у розных канферэнцыях, грамадскіх і культурных імпрэзах і сустрэчах беларускай інтэлігенцыі. Сярод асоб, якіх хрысціў а. Ян Матусевіч, шмат вядомых у Беларусі людзей — святары (у тым ліку і праваслаўныя, напрыклад, а. Сяргей Гардун), пісьменнікі, гісторыкі (прафесар Анатоль Грыцкевіч і інш.), мастакі, дзеячы культуры, журналісты. Акрамя душпастырскай працы сярод беларускай інтэлігенцыі, а на пачатку 1990-х яшчэ і сярод скаўтаў і вязняў, актыўна распаўсюджваў Свяшчэннае Пісанне сярод інвалідаў, састарэлых, навучэнцаў.\nАсвяціў у 1989 першы мемарыяльны крыж у Курапатах, устаноўлены ў памяць ахвяр палітычных рэпрэсій. Быў ініцыятарам і заўсёды ўдзельнічаў у розных мерапрыемствах па ўшанаванні памяці ахвяр сталінскіх рэпрэсій, асабліва на Дзяды і Радаўніцу.\nАйцец Ян Матусевіч быў сярод тых, хто ўдзяляў шмат увагі Чарнобыльскай трагедыі, якая замоўчвалася тагачаснымі ўладамі. Святар гаварыў пра Чарнобыльскую катастрофу ў сваіх казаннях, браў удзел у розных круглых сталах і канферэнцыях па гэтай тэме, заўсёды ўдзельнічаў у шэсці «Чаробыльскі шлях», асвяціў разам з праваслаўным святаром абраз Маці Божай Чарнобыльскай.\nСтаў удзельнікам устаноўчага з'езду БНФ «Адраджэнне». Быў сябрам Рады Таварыства беларускай мовы ад моманту яго заснавання. Быў неафіцыйным душпастарам беларускіх скаўтаў. Таксама ўдзельнічаў у працы Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына», Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, Згуртавання беларускай шляхты, Беларускага таварыства інвалідаў і інш.\nПротапрасвітар БГКЦ а. Ян Матусевіч заўчасна памёр 2 верасня 1998 пасля цяжкае хваробы, якая развілася пасля аварыі, урачыста адсвяткаўвашы перад гэтым свой 50-гадовы юбілей і 25-годдзе святарскага служэння. Пахаваны на Кальварыйскіх могілках у Мінску.\nЗ яго ўдзелам і пра яго былі зняты некалькі відэафільмаў.\n↑ 1,0 1,1 1,2 М. Г. Памяці святара. // Ave Maria. № 10, 2008.\n↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Айцец Ян Матусевіч: «Я адчуў Боскае пакліканне» // Царква. № 2 (17), 1998, с. 8.\n↑ 3,0 3,1 3,2 22 чэрвеня — Дзень памяці а. Яна Матусевіча. Царква, № 2 (33), 2002, с. 9.\n↑ АНТОЛОГИЯ СЕМИНАРСКОЙ ЖИЗНИ. ИЗ ВОСПОМИНАНИЙ ОТЦА ЕВСТАФИЯ БАСЛЫКА. ЧАСТЬ 1 (1922—1924)(руск.) // ПРАВОСЛАВИЕ.RU\n↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Айцец Ян Матусевіч: «Я адчуў Боскае пакліканне» // Царква. № 2 (17), 1998, с. 9.\nПамяці протапрэзбітара Яна Матусевіча (фотарэпартаж)\nФотаздымкі з архіва а. Яна Матусевіча\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ян_Матусевіч&oldid=3674934"\nАпошнія змены 30 ліпеня 2020 а 07:47\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 07:47, 30 ліпеня 2020.


14 красавік 2016, 17:49\nУ дакумэнце гаворыцца, што ў Беларусі захоўваюцца «значныя праблемы ў сфэры правоў чалавека», Беларусь названая аўтарытарнай дзяржавай.\nПрэс-сакратар МЗС Беларусі Дзьмітры Мірончык заявіў:\n«Гэта ўнутраны дакумэнт амэрыканскай адміністрацыі. Яго замаўляе Кангрэс ЗША Дзярждэпартамэнту, Дзярждэпартамэнт яго рыхтуе і накіроўвае ў Кангрэс ЗША. І ўсё. У нас няма намеру камэнтаваць унутраныя дакумэнты амэрыканскай адміністрацыі».\nУ дакладзе Дзярждэпартамэнта таксама адзначаецца, што грамадзяне ў Беларусі па-ранейшаму ня маюць магчымасьці зьмяняць урад шляхам выбараў, а пасьля 1994 году ўсе выбарчыя кампаніі, у тым ліку прэзыдэнцкія выбары 2015 году, не адпавядалі міжнародным стандартам.\nКамэнтуючы ацэнкі, дадзеныя ў дакладзе, старшыня Цэнтравыбаркаму Лідзія Ярмошына сказала:\n«Я ня думаю, што дадзенае ведамства надзелена правам даваць ацэнкі. Гэта ў прынцыпе рэалізацыя іх уласных паўнамоцтваў. Яны маюць права іх даваць, але гэтыя ацэнкі не абавязковыя ні для кога. Гэта іх уласная пазыцыя. Я думаю, што мы таксама маглі б выказацца адносна захаваньня правоў чалавека ў гэтай краіне, наш урад таксама мог бы ўнесьці нейкія заўвагі. Таму гэта права дадзенай дзяржавы. Але, я думаю, дэманізаваць гэтую ацэнку, адносіцца да яе як да канчатковай і не падлягаючай ніякаму сумневу, зразумела, ня трэба. Нічога новага ў гэтым няма. Мы, афіцыйныя ўлады, натуральна, ня згодныя. Я думаю, што і грамадзяне Рэспублікі Беларусь у сваёй большасьці будуць альбо поўнасьцю ня згодныя, альбо згодныя па нейкіх асобных пазыцыях. Таму гэта зусім не аксіёма, гэта думка асобнай урадавай установы, асобнай дзяржавы».\nДзярждэпартамэнт ЗША нагадаў пра немагчымасьць зьмяніць кіраўніцтва Беларусі шляхам дэмакратычных выбараў — даклад


Канвертаваць Інданэзійскія рупія (IDR) і В'етнам Донг (VND) : Калькулятар абменнага курсу\nІнданэзійская рупія (IDR) і В'етнам Донг (VND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Інданэзійская рупія і В'етнам Донг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Інданэзійская рупія. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць В'етнам Донг валюты па змаўчанні. Націсніце на В'етнам Донг або Інданэзійскія рупія канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nІнданэзійская рупія гэта валюта, у Інданезія (ID, IDN). В'етнам Донг гэта валюта, у В'етнам (В'етнам, В.М., VNM). Сімвал IDR можа быць запісаная Rp. Сімвал VND можа быць запісаная D. Інданэзійская рупія дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу Інданэзійская рупія Апошняе абнаўленне 17 Студзень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу В'етнам Донг Апошняе абнаўленне 18 люты 2020 ад Yahoo Finance. IDR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. VND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Першыя беларускія спартсмены прыбылі на Гульні ў Токіа - 12.07.2021, Sputnik Беларусь\nДа пачатку Алімпіяды яны размесцяцца ў трэніровачным лагеры ў Амагасакі ў 500 км ад японскай сталіцы: там беларусам трэба будзе адбыць каранцін і пачаць... 12.07.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 12 ліпеня - Sputnik. Каманда беларускіх плыўцоў першай прыбыла на Алімпійскія гульні ў Токіа 11 ліпеня, паведамілі Sputnik ў прэс-службе НАК Беларусі.Да пачатку спаборніцтваў спартсмены пройдуць ізаляцыю ў спецыяльным трэніровачным лагеры ў горадзе Амагасакі. Мемарандум аб арганізацыі гэтага лагера пры садзейнічанні беларускага пасольства быў падпісаны 11 сакавіка.У плаванні нашу краіну ў Токіа прадставяць восем спартсменаў: Ілля Шымановіч, Анастасія Шкурдай, Аліна Змушко, Яўген Цуркін, Анастасія Куляшова, Анастасія Каракоўская, Арцём Мачэкін і Мікіта Цмыг. Усяго на Гульнях-2020 выступяць 109 беларускіх атлетаў, якія прадстаўляюць 20 відаў спорту.Беларускія плыўцы на АлімпіядахЗа ўвесь час беларускія плыўцы на Алімпійскіх гульнях заваёўвалі 12 медалёў. Сяргей Каплякоў быў двухразовым чэмпіёнам і срэбным прызёрам Гульняў-1980, а таксама выйграваў срэбра на Гульнях-1976. Алена Рудкоўская была алімпійскай чэмпіёнкай і бронзавай прызёркай Барселоны-1992. Эльвіра Васількова брала срэбра і бронзу ў Маскве ў 1980-м, Вольга Клявакіна таксама была бронзавай прызёркай Алімпіяды-80.У найноўшай гісторыі ўсе поспехі беларускага плавання звязаны з Аляксандрай Герасіменяй: наша "залатая рыбка" двойчы станавілася срэбнай прызёрцы Гульняў у 2012-м, яна ж заваявала бронзавы медаль праз чатыры гады ў Рыа. Дарэчы, у Токіа выступіць яе муж Яўген Цуркін. Яго поспехі ў плаванні пакуль больш сціплыя: ён чэмпіён Еўропы (2014) і чэмпіён Універсіяды (2013 і 2015).32-я Летнія Алімпійскія гульні пройдуць у Токіа з 23 ліпеня па 8 жніўня 2021 года. На галоўных стартах чатырохгоддзя будзе разыграна 339 камплектаў медалёў у 33 відах спорту.Чытайце таксама:\nалімпійскія гульні, токіа\n11:55 12.07.2021 (абноўлена: 10:36 15.07.2021)\n© Photo : Пресс-служба НОК БеларусиПершымі на Алімпіяду ў Токіа прыбылі беларускія плыўцы\nДа пачатку Алімпіяды яны размесцяцца ў трэніровачным лагеры ў Амагасакі ў 500 км ад японскай сталіцы: там беларусам трэба будзе адбыць каранцін і пачаць падрыхтоўку да выступленняў.\nМІНСК, 12 ліпеня - Sputnik. Каманда беларускіх плыўцоў першай прыбыла на Алімпійскія гульні ў Токіа 11 ліпеня, паведамілі Sputnik ў прэс-службе НАК Беларусі.\nДа пачатку спаборніцтваў спартсмены пройдуць ізаляцыю ў спецыяльным трэніровачным лагеры ў горадзе Амагасакі. Мемарандум аб арганізацыі гэтага лагера пры садзейнічанні беларускага пасольства быў падпісаны 11 сакавіка.\nУ плаванні нашу краіну ў Токіа прадставяць восем спартсменаў: Ілля Шымановіч, Анастасія Шкурдай, Аліна Змушко, Яўген Цуркін, Анастасія Куляшова, Анастасія Каракоўская, Арцём Мачэкін і Мікіта Цмыг. Усяго на Гульнях-2020 выступяць 109 беларускіх атлетаў, якія прадстаўляюць 20 відаў спорту.\nБеларускія плыўцы на Алімпіядах\nЗа ўвесь час беларускія плыўцы на Алімпійскіх гульнях заваёўвалі 12 медалёў. Сяргей Каплякоў быў двухразовым чэмпіёнам і срэбным прызёрам Гульняў-1980, а таксама выйграваў срэбра на Гульнях-1976. Алена Рудкоўская была алімпійскай чэмпіёнкай і бронзавай прызёркай Барселоны-1992. Эльвіра Васількова брала срэбра і бронзу ў Маскве ў 1980-м, Вольга Клявакіна таксама была бронзавай прызёркай Алімпіяды-80.\nУ найноўшай гісторыі ўсе поспехі беларускага плавання звязаны з Аляксандрай Герасіменяй: наша "залатая рыбка" двойчы станавілася срэбнай прызёрцы Гульняў у 2012-м, яна ж заваявала бронзавы медаль праз чатыры гады ў Рыа. Дарэчы, у Токіа выступіць яе муж Яўген Цуркін. Яго поспехі ў плаванні пакуль больш сціплыя: ён чэмпіён Еўропы (2014) і чэмпіён Універсіяды (2013 і 2015).\n32-я Летнія Алімпійскія гульні пройдуць у Токіа з 23 ліпеня па 8 жніўня 2021 года. На галоўных стартах чатырохгоддзя будзе разыграна 339 камплектаў медалёў у 33 відах спорту.


23 студзень 2008, 08:30\nЯна замяніла на гэтай пасадзе эстонскага парлямэнтара Андрэса Хэркеля. Тэрмін ягонага мандату, які быў выдадзены на тры гады, скончыўся.\nУчора ўвечары завяршылася абмеркаваньне сытуацыі ў Беларусі на паседжаньні Палітычнага камітэту Парлямэнцкай асамблеі Рады Эўропы. Спэцыяльны дакладчык па Беларусі італьянскі парлямэнтар Андрэа Рыгоні заявіў, што альтэрнатывы дыялёгу няма. Прадстаўнікі беларускіх уладаў у Страсбуры казалі, што палітвязьняў у Беларусі няма, а прадстаўнікі палітычнай заявілі, што сытуацыя ў краіне з правамі чалавека пагаршаецца.\nЭкспэрты, якія азнаёміліся са справаздачай Андрэа Рыгоні, адзначаюць: параўнальна з дакладамі сваіх папярэднікаў – Хрыстаса Пургурыдэса і Андрэса Хэркеля яна выглядае значна мякчэйшай і больш стрыманай. Новы дакладчык у беларускіх справах прапануе і надалей весьці дыялёг зь Беларусьсю. Хаця і прызнае, што гэта нялёгкая справа.\nНамесьнік старшыні міжнароднай камісіі Палаты прадстаўнікоў Анатоль Красуцкі лічыць такі падыход пазытыўным і спадзяецца, што статус спэцыяльна запрошанага, які Беларусь пазбавілі яшчэ ў студзені 1997 году, будзе ёй вернуты:\n“Хацелася б адзначыць пэўныя элемэнты канструктыўнасьці і некаторай аб’ектыўнасьці ў дакладзе спадара Рыгоні. І гэта сьведчыць пра тое, што удзел беларускай дэлегацыі ў рабоце Парлямэнцкай асамблеі неабходны. Каб непасрэдна даносіць да эўрапейскіх парлямэнтароў сытуацыю ў Беларусі”.\nПалітоляг Андрэй Фёдараў лічыць, што да дыялёгу эўрапейскіх структураў з беларускімі ўладамі трэба ставіцца вельмі асьцярожна:\n“Канечне, я згодны з тым, што трэба працягваць дыялёг. Але трэба клапаціцца і пра тое, каб гэта не перарасло ў патураньні ўладам. Калі дыялёг будзе працягвацца, а ў Беларусі будуць саджаць людзей у турмы, дык гэта, на мой погляд, будзе толькі на руку беларускім уладам”.\nА Вінцук Вячорка, які непасрэдна ўдзельнічаў ва ўчорашняй дыскусіі ў Страсбуры зьвяртае ўвагу на тое, як разумеюць дыялёг прадстаўнікі беларускіх уладаў і як гэта прагучала ў выступе Натальлі Андрэйчык, якая выкладала на паседжаньні афіцыйны погляд:\n“Ім хочацца дыялёгу з Парлямэнцкай Асамблеяй Рады Эўропы, з Радай Эўропы. Але ні ў якім разе не з уласным народам і не з дэмакратычнымі сіламі. Адзінае слова, якое гучала ў спадарыні Андрэйчык, гэта – хуліганы на вуліцы. Прызнацца, вельмі шкада, што такая танальнасьць зноў пачынае панаваць.\nЯ сказаў, што былі некаторыя спадзевы (можа, ня столькі ў самой Беларусі, колькі за яе межамі) летась – увесну і ўвосень, што магчыма нейкае прасоўваньне па шляху зьмякчэньня палітычных варункаў. Але сёньня, пасьля студзеньскіх і сьнежаньскіх падзеяў, не выпадае гаварыць, пра зьмякчэньне стаўленьня да Беларусі”.\nУ рамках дыскусіі ніякіх выніковых дакумэнтаў не прымалася. Спадар Рыгоні сказаў, што ў хуткім часе ён зьбіраецца зноў прыехаць у Беларусь.


На «маліне» ля ерыхонскай мяжы\n16 люты 2017, 14:03\nПавал Касьцюкевіч на прэзэнтацыі кнігі "Плян Бабарозы"\n1. Першая ахованая мяжа...\nСамы першы памежны КПП у гісторыя чалавецтва паўстаў у выніку канфлікту. Яго на мяжы з раем адбудаваў абражаны Госпад:\n«Паставіў на ўсходзе каля саду Эдэмскага хэрувіма і палымяны меч, які сам паварочваўся, каб ахоўваць дарогу да дрэва жыцьця» (Быцьцё 3:24).\nАгнём і мячом Госпад адасобіўся ад людзей. Пасьля гісторыі з дрэвам веды сыны чалавечыя могуць, крый Божа, пратачыцца назад у рай і скаштаваць таксама з дрэва жыцьця. Дрэва сярод іншых выгодаў дорыць неўміручасьць, чыста боскую якасьць.\nНа польска-савецкай мяжы\nХэрувім — самы засакрэчаны баец у гісторыі памежных войскаў. Біблія толкам не раскрывае яго зьнешні выгляд. Паводле добрай эўрапейскай традыцыі, афармляючы «Чацьвёртую кнігу Царстваў», Скарына высунуў сваю графічную вэрсію гэтых нябесных ахоўнікаў. Больш за тое, няясна, хэрувім — гэта адна істота ці іх некалькі? Канчатак «-ім» у іўрыце ўжо сам па сабе азначае множны лік (адзіночны лік — «херуб»). Але часам з хэрувімамі і сэрафімамі суседнія словы абыходзяцца як з назоўнікам адзіночнага ліку. Такая падвойнасьць мусіць паказаць шматвымерную прыроду гэтых нябесных істотаў. Таму задаволімся больш абцякальным азначэньнем — «вайсковая адзінка „хэрувім“».\n2. ...і пашпартны кантроль\nАддаючы ў вакенца пашпарт на «Каменным Логу» ці «Варшаўскім мосьце» і нажахана ўглядаючыся ў высечаныя з каменьня твары нашых і эўразьвязаўскіх памежнікаў, заўжды варта супакойваць сябе: раней было горш. Нашмат-нашмат.\nВыява двух херувімаў у малельні. Ілюстрацыя да скарынаўскай Бібліі\nАдзін зь першых пашпартных кантроляў на мяжы ўвёў старазапаветны судзьдзя Іфтах. На пераправе празь Ярдан замест прад’яўленьня пасьведчаньняў ці здаваньня біямэтрычных адбіткаў галаадзкія памежнікі патрабавалі ў пахаджан вымавіць слова «шыбалет». Рэч у тым, што варожы клян яфрэмлянаў праз адсутнасьць «ш» у сваёй гаворцы вымаўляў гэтае слова як «сыбалет». Сыканьне замест шыпеньня азначала ня толькі забарону на ўезд, але і сьмяротнае пакараньне на месцы.\nУжо тады памежнае ведамства прадэманстравала не абы-якую выхітраванасьць. Каб не выклікаць падазрэньняў, памылку выяўлялі ў слове, якое мела дачыненьне да памежных працэдураў. «Шыбалет» азначае «пераправу».\nЦі бралі ў старазапаветныя часы памежнікі і мытнікі хабар? Біблія не выказваецца на гэты конт наўпрост, але дакладна вядома, што памер мыта ды іншых збораў задавальняў ня ўсіх. Вось з царом пасярэдняй дзяржавы Эдом вядзе перамовы Майсей. З Эгіпту ў Ханаан праз эдомскі калідор ён хоча правесьці «невялічкую» групку гастарбайтэраў (600 тысяч мужчын, ня лічачы дзяцей), прыдбаўшы транзытную візу за паўцаны:\n«Сказалі яму сыны Ізраілевыя: мы пойдзем вялікаю дарогаю, і калі будзем піць тваю ваду, я і быдла маё, дык будзем плаціць за яе; толькі нагамі маімі прайду, што нічога не каштуе».\nЦар Эдомскі трымаўся іншага меркаваньня стасоўна транзытных коштаў для таптуноў ягонай зямлі. Дамовіцца не атрымалася.\n3. Амаль што Сяргей Пясэцкі\nХанаанская мяжа майсеевых часоў вельмі нагадвае паўпразрыстую польска-бэсэсэраўскую мяжу 20 гадоў ХХ стагодзьдзя. Усё роўна, як у рамане Сяргея Пясэцкага «Каханак Вялікай Мядзьведзіцы», тут і незаконны транзыт гастарбайтарэў, і кантрабанда (згадаем вываз вінаграду і яблык дванаццацю выведнікамі), і тут-сюднае гойсаньне шпіёнаў. І шум пагоні з удзелам памежнікаў, і панадны бляск чаўнакоўскіх «малін»-хованак... У Бібліі нават ужыты ўлюбёны прыём Пясэцкага: зоркамі ханаанскага памежжа робяцца ўладальнікі несамавітых прафэсій, сярод якіх зырка зіхціць вобраз блудніцы Рааў.\nМарк Шагал, «Рааў і ерыхонскія шпіёны»\nГісторыя такая. Перад вайсковым наступам на Ерыхон павадыр габрэяў Ісус Навін паслаў двух шпіёнаў аблазіць горад. Каб не выклікаць падазрэньняў, шпіёны спыняюцца ў блудніцы, чыя кватэрка заходзіцца ўнутры гарадзкіх муроў. Гэта зручна — можна вылазіць за межы Ерыхона нават калі гарадзкая брама замкнутая.\nАле контрвыведка працуе эфэктыўна, і салдаты ерыхонскага цара завітваюць да Рааў з ператрусам. Шпіёнам удаецца даць драла ў горы на захад. Вынаходлівая Рааў пасылае царскіх салдат у процілеглым кірунку — на ўсход.\nБіблія малюе Рааў (ад «рахаў» — «шырокі») жанчынай ня толькі шырокай душы, але і кругагляду. Рааў добра абазнаная ў асновах касмагоніі: «Бо Госпад Бог на небе ўгары і на зямлі ўнізе» (Навін 1:11). Яна цьвяроза ацэньвае расстаноўку палітычных і вайсковых сіл у рэгіёне: «Я ведаю, што Госпад аддаў гэтую зямлю вам».\nУ падзяку за паратунак заваёўнікі захавалі Рааў жыцьцё і дазволілі застацца ў Ерыхоне. Яе нашчадкі праз некалькі пакаленьняў нават уплывалі на палітыку ерусалімскіх цароў. Пасьля перамогі габрэяў гасьцінная «маліна» Рааў, трэба меркаваць, не ацалела. Абрынулася разам з гарадзкім мурам пад напорам гукаў сакрэтнай зброі Ісуса Навіна —"ерыхонскай трубы«.\nДарэчы, любае героям Пясэцкага слова «маліна» паходзіць не ад ягады, а ад старазапаветнага кораня «л-і-н», «ночыць». Першапачаткова іўрыцкае слова «маліна» (ў заходнебеларускім вымаўленьні «мэліна») азначала амаль тое самае: «начлег, заезны дом» — праўда, без крымінальнага налёту. У ХХ стагодзьдзі праз чацьвёртую дзяржаўную мову Беларусі, ідыш, «маліну» кантрабандай занесла ў слэнг ракаўскіх тарбэчнікаў і фартавікоў.


Малако ў Беларусі выкідаюць проста на вуліцу тонамі | Народная Воля\nМалако ў Беларусі выкідаюць проста на вуліцу тонамі\nМясцовым жыхарам звалілася на галаву некалькі тон малака, ужо разлітага па пакетах. Вёска размешчаная ў 17-ці кіламетрах ад Слуцку ў накірунку Старых Дарогаў.\nМясцовыя жыхары патэлефанавалі ў рэдакцыю газеты «Кур’ер» і паведамілі, што невядомыя людзі вывалілі тысячы пакетаў малака на зямлю ў двух дварах, размешчаных у розных канцах вёскі. Паводле папярэдніх звестак супрацоўнікаў ДАІ, усяго было выгружана каля 5 тон пакетаванага малака, а гэта больш за 5 тысячаў пакетаў аб’ёмам 0,9л.\nЗ інфармацыі на пакетах вынікае, што малако пастэрызаванае пітное, узбагачанае ёдаваным бялком з масавай доляй тлушчу 0,5%, выраблена 8 і 9 сакавіка на Слуцкім сыраробным камбінаце. Яно прыдатнае да ўжывання да 17 гадзінаў 11 і 12 сакавіка адпаведна.\nЖыхары насілі дадому пакеты з малаком у торбах, вывозілі на тачках і фурманках, запрэжаных коньмі. Аднак асаблівага ажыятажу вакол малочных кучаў «Кур’ер» не назіраў. Магчыма з-за таго, што тлустасць прадукта не да спадобы і прадукт доўга не захоўваецца, ці ж частка васількаўцаў ужо паспела «затарыцца». А можа мясцовы люд быў збянтэжаны прысутнасцю міліцыі.\n«На бліны нармальна. Катам, сабакам, свінням таксама пойдзе», – каментавалі жыхары малочнае багацце.\nГаспадар аднаго з падворкаў, дзе было пакінутае малако, патлумачыў, што ў аўторак увечары, 9 сакавіка, да яго хаты пад’ехаў грузавік, у якім знаходзілася два чалавекі. Адзін з іх заявіў, што аўтамабіль зламаўся, малако прападзе. Пасля чаго згрузіў на зямлю некалькі тон малака. Трымайце, маўляў, карыстайцеся.\nЯк высветлілася, аналагічным чынам была выгружаная другая частка малака ў двары, размешчаным у іншым канцы вёскі.\nАдразу ж, у Васількава, знаходзіўся «малочны» грузавік і кіроўца, з якім гутарылі супрацоўнікі ДАІ.\nПаводле інфармацыі афіцэраў ДАІ Аляксандра Шавалеева і Аляксандра Кандрацені, мяркуючы па накладных, гаворка ідзе пра пяць тон малака. Пункт прызначэння грузу – Магілёў.\nНеўзабаве на месца падзеяў прыехаў, як ён сябе назваў, забеспячэнец фірмы, якая набыла партыю малака на мясцовым сыраробным камбінаце.\nЁн патлумачыў вартавым правапарадку, што малако было пакінутае ў жыхароў вёскі на захоўванне. Грузавіку ж у гэты момант неабходна тэрмінова ехаць за іншым таварам у Менск, і затрымка прыносіць яго ўладальнікам страты. А па малако, здадзенае на захоўванне жыхарам Васількава, прыедзе іншая машына.\n«З-за гэтай затрымкі я страчу больш, чым каштуе ўсё гэтае малако», – сказаў забеспячэнец фірмы.\n«Як яно здадзенае на захоўванне, калі на вашых вачах гэтае малако разцягваюць?», – задаў яму пытанне Аляксандр Шавалееў, паказаўшы на старога, які ў гэты час цягнуў праз дарогу тачку, гружаную пакетамі малака.\nУ адказ на прэтэнзіі забеспячэнца, Аляксандр Шавалееў патлумачыў, што дзеянні супрацоўнікаў міліцыі можна абскардзіць ва ўсталяваным Законам парадку, а ў гэты момант сітуацыя патрабуе высвятлення шэрагу абставінаў, дзеля чаго чакаецца прыбыццё супрацоўніка АБЭЗ Слуцкага РАУС.\nВось такія дзіўныя справы адбываюцца ў Беларусі.


Будуем сценкі з сэндвіч-панэляу\nГалоўная ➠ Сценкі і перагародкі ➠ Будуем сценкі з сэндвіч-панэляу\nАпублікавана 18.12.2014 20:39\nСусветнага рынку сэндвіч панэлі знаемыя здаўна і на рускай рынку паспелі захапіць уласны п'едэстал, нягледзячы на тое, што з'явіліся тут параўнальна не так даўно.\nСэндвіч-панэлі напорыста працягваюць уціскаць іншыя, звычайныя для расейцаў матэрыялы для будаўніцтва. Шэраг адметных уласцівасцяў перад традыцыйнымі строй матэрыяламі, такімі як цэгла, блокі, бетон, дазволіў пашырыць маштабы ўкаранення дадзенага матэрыялу, як у жыллевым будаўніцтве, так і ў індустрыі.\nГалоўнае ўласцівасць сэндвіч панэляў — гэта легкасць, дзякуючы якой яны:\nдаюць найменшую нагрузку на падмурак будынка;\nдазваляюць весці будаўніцтва з найменшымі выдаткамі;\nпамяншаюць тэрмін будаўніцтва і набліжаюць дату ўводу ў эксплуатацыю будынкаў.\nСтаноўчым якасцю з'яўляецца і тое, што панэлі маюць добрыя характарыстыкі гука і цеплаізаляцыі. Таксама, нягледзячы на легкасць канструкцыі, будынкі, пабудаваныя з гэтага матэрыялу, вельмі даўгавечныя. Варыянтам гэтага матэрыялу на будаўнічым рынку прадстаўлены сценавыя сэндвіч панэлі. Іх канструкцыя складаецца з пенополиуретановой пласцінкі, пакрытай звонку жалезным лістом. Теплоизолятором з'яўляецца мінеральная базальтавая вата. Дадзеныя панэлі служаць матэрыялам пры каркасна-панэльным будаўніцтве. Для такіх збудаванняў апорнымі профільнымі канструкцыямі служаць жалезныя, драўняныя або жалезабетонныя складнікі. Бясшвовыя і влагонепроницаемость пры мантажы дасягаецца дзякуючы прысутнасці маленькіх рэбраў на гладкай паверхні панэляў.\nЗалежна ад мэты ўкаранення сценавыя сэндвіч панэлі маюць розны выгляд:\nдля якія агароджваюць канструкцый;\nабліцавальныя (для абнаўлення, надання эстэтычнасці і ўцяплення фасадаў пабудоў);\nдля ўсталеўкі перагародак ўнутры памяшканняў (з прычыны дыхтоўных характарыстык пожаростойкость);\nдля халадзільных памяшканняў і установак.\nФасад будынка, выбудаваны з сценавых сэндвіч панэляў, мае такія характарыстыкі, як: ўстойлівасць да карозіі і сціранню, ўздзеяння кіслаты і ультрафіялету, мае прыгожыя эстэтычныя характарыстыкі, не просіць выдаткаў на дадатковую аздабленне. Нязменны рост тэмпаў будаўніцтва ў Рф запатрабаваў наладжвання ўласнай вытворчасці папулярных панэляў, і аб'емы выпуску гэтага будаўнічага матэрыялу імкліва вырастаюць. Покрытыя цынкам сталь ў рулоннай форме з'яўляецца галоўным сыравінай для гэтага вытворчасці. Сэндвіч-панэлі робяцца на асаблівым профилегибочном абсталяванні з цэлай вытворчай лініяй.\nУ склад абсталявання ўваходзяць: разматыватель рулона, нажніцы гільяціны, пракатны табар профільнай, якое прымае прылада для гатовай прадукцыі і сістэма аўтаматычнага кіравання. Працэс вытворчасці сэндвіч панэляў — гэта комплекс паэтапны складаных дзеянняў, вынікам якіх з'яўляецца будаўнічы матэрыял, адпаведны экалагічнымі, пажарнымі, гігіенічнымі і эстэтычнымі нормамі. Каб пазбегнуць праблем пры мантажы, стварэнне панэляў просіць высокай дакладнасці. Сучасны варыянт гэтага матэрыялу заслугоўвае цяпер ацэнку «выдатна» па многіх характарыстыках, адказвае высокім патрабаванням і займае заслужанае месца па запатрабаванасці ў «хуткім» будаўніцтве.\nЯк наносіць вадзяністыя шпалеры на сценку\nЯк выраунаваць крывую сценку


«Больш небяспечны, чым Трамп» | Новы Час\nПа Еўропе гуляе папулярны анекдот пра тое, як у Нідэрландах змагаюцца з праблемай крыміналу. Любы від злачынства ў Амстэрдаме намагаюцца як мага хутчэй легалізаваць і, па магчымасці, браць са злачынцаў падатак за іх дзейнасць. Гэты жарт — больш, чым жарт. Гэта квінтэсенцыя галандскай палітычнай культуры, у аснове якой — ідэі лібералізму і рацыяналізму. Праўда, магчыма, гаворка ўжо пра палітычную культуру мінулага. Новыя куміры галандцаў, накшталт Герта Вілдэрса, маюць іншы сімвал веры.\nСітуацыя з Вілдэрсам — лідарам правапапулісцкай Партыі Свабоды, увогуле незвычайная, паколькі знешне ён выглядае як жывая карыкатура на звыклы тыпаж галандскага палітыка-тэхнакрата. Праз свае асляпляльна-белыя валасы Герт падобны, хутчэй, на артыста з цырку-буфф. Правакацыйны выгляд бландзіна дапаўняе скандальная, агрэсіўная рыторыка, якая, дарэчы, ужо каштавала позывы ў суд.\nВыбарчая праграма партыі Вілдэрса, якая, дарэчы, змяшчаецца на адзін аркуш, абяцае галандцам у выпадку перамогі закрыццё ўсіх мячэцяў, дэпартацыю з краіны ўсіх мусульман, забарону Карана. Адмоўнае стаўленне да эмігрантаў шмат каму падаецца своеасаблівай сямейнай траўмай Вілдэрса.\nЯго маці нарадзілася ў Інданезіі, якая была тады галандскай калоніяй. Пасля вайны праз ціск мясцовых нацыяналістаў галандскія каланісты вымушаны былі збегчы на гістарычную радзіму, дзе іх трымалі за звычайных іншаземцаў-імігрантаў.\nДругая любімая мішэнь у прапагандзе Вілдэрса — Еўрасаюз, які ён трымае за пагрозу для дэмакратыі. Тут Герт, натуральна, эксплуатуе непрыемную для Брусэля гісторыю 2005 года, калі галандцы прагаласавалі супраць праекту Канстытуцыі ЕС. Замест таго, каб шукаць дыялог, кіраўніцтва Еўрасаюза перазапусціла канстытуцыйны працэс. Новы праект — так званы «Лісабонскі трактат», праштурхнулі без усялякіх плебісцытаў. Гэта адгукнулася ростам еўрафобскіх настрояў, што шмат у чым паўплывала на вынік красавіцкага рэферэндуму наконт асацыяцыі Украіна—ЕС. Паколькі асацыяцыю лабіяваў Брусэль, галандскі абывацель, якому да Украіны няма справы, інстынктыўна абіраў пазіцыю «супраць».\nНягледзячы на прымітыўнасць выбарчых пастулатаў, Партыя Свабоды ў топе рэйтынгаў. Калі б выбары адбыліся заўтра, Вілдэрс меў бы пад рукой найбольшую групу дэпутатаў. Праўда, на першы погляд, нічога жудаснага тут няма. Каб сфармаваць кабінет міністраў, трэба абсалютная большасць мандатаў, а ў Вілдэрса большасць — адносная. Акрамя таго, іншыя партыі прысягаюць, што не будуць блакавацца з папулістамі.\nАднак у глабальным вымярэнні, на думку палітолагаў, гэта нічога не вырашае. Праблема палягае не ў тым, што ўрад без партыі Вілдэрса будзе вельмі стракатым (прагназуюць, што кааліцыя будзе складацца з пяці партый) і ўсё скончыцца хуткім урадавым крызісам ды новымі выбарамі.\nПраблема ў тым, што феномен Вілдэрса заразіў усю палітычную дыскусію Нідэрландаў. Нават крытыкі папулістаў усё часцей выкарыстоўваюць яго прыёмы і напрацоўкі. Свежы прыклад: заява Марка Рутэ — прэм’ера і лідара кансерватыўнай «Партыі за свабоду і дэмакратыю» (VVD). У духу заяў Вілдэрса палітык-кансерватар прыстрашыў мусульман дэпартацыяй, калі яны не будуць жыць «нармальна». У мінулым снежні той жа Рутэ дамогся, каб у тэксце пра асацыяцыю Украіны з ЕС з’явіўся пункт: «пагадненне не дае Украіне статус краіны-кандыдата на ўступленне ў ЕС, а таксама не з’яўляецца абавязацельствам для прадастаўлення такога статусу Украіне ў будучыні».\nНельга выключаць, што сам Вілдэрс, магчыма, — папросту праява больш глабальных працэсаў. Яго праект нарадзіўся не на голым месцы і не паўстаў на базе якой-небудзь нацысцкай секты. Партыя Свабоды — гэта адкол ад той жа кансерватыўнай VVD, то бок, яе падтрымліваюць дастаткова адэкватныя грамадзяне. У гэтым плане паўстала правакацыйная тэорыя пра тое, што правапапулісцкі рух у Нідэрландах — лагічны прадукт эвалюцыі лібералізму. Мясцовы бюргер, маўляў, бачыць пагрозу прынцыпам талерантнасці і дэмакратыі з боку тых жа ісламскіх фундаменталістаў.\nМіж тым, паўзучая экспансія папулісцкай думкі ў светапоглядзе галандцаў яшчэ больш небяспечная — з улікам апошніх заяваў Вілдэрса. Ён ахвотна разважае пра неадэкватнасць рэаліям палітычнай мадэлі краіны. Хаця дакладнай альтэрнатывы дэмакратычнаму ладу палітык не прапануе, ён адкрыта крытыкуе цяперашнюю судовую сістэму і парламентарызм. А вось саюзная Вілдэрсу партыя «Форум за дэмакратыю», якая таксама, паводле апытанняў, трапляе ў парламент, мае больш дакладны праект. У выпадку паўстання ўраду Вілдэрса, «Форум» прапануе замест парламенцкай дэмакратыі ўвесці мадэль кіравання праз механізм перманентных рэферэндумаў.\nПадобныя пражэкты галандскіх палітыкаў вельмі пужаюць экспертны свет. Як піша брытанскі «The Spectator», «Вілдэрс больш небяспечны, чым Трамп, паколькі Трамп усё ж прызнае парламенцкую і прававую дзяржаву». «Яго (Вілдэрса) поспех будзе чорным днём для ўсіх старых дэмакратый Еўропы», — заключае выданне, намякаючы на тое, што менавіта Нідэрланды былі першай у гісторыі буржуазнай дэмакратыяй.\nТое, што пагроза канцэпту дэмакратыі паўстала на яе гістарычнай радзіме, надае сакавіцкім выбарам у Нідэрландах дадатковы сімвалічны прысмак. Нездарма правапапулісцкія медыя ў Еўропе разглядаюць выбары як эпахальныя. У прынцыпе, з гэтым згодныя і дэмакраты. «Калі ворагі Еўропы перамогуць у Нідэрландах і Францыі, Еўрасаюз — самы вялікі цывілізацыйны праект ХХ стагоддзя, — чакае калапс», — прызнаўся на днях нямецкі віцэ-канцлер Зігмар Габрыэль.\nПартыя за свабоду і дэмакратыю


Тэсты Равена - як праводзіць і расшыфроўваць?\nІнтэлектуальнае развіццё дзяцей - важная складнік іх адаптацыі ў соцыуме, развіцця псіхічных працэсаў, міжасобасных зносін і станаўлення дзіцяці як асобы. Існуе немалая колькасць методык, правяраючых ўзровень развіцця мыслення і інтэлектуальных здольнасцяў. Адной з такіх методык з'яўляюцца тэсты Равена. Яны атрымалі вядомасць дзякуючы сваёй адаптаванасці да ўспрымання дзяцей і лёгкасці ў інтэрпрэтацыі.\nАпісанне тэсту Равена\nГэтая методыка яшчэ носіць назву "прагрэсіўныя матрыцы Равена", у ёй заданні пабудаваны па прынцыпе ўзрастання складанасці. Гэтыя матрыцы добра расшыфроўваюць тыя дзеці, якія хутчэй і дакладней разумеюць логіку іх рашэнні. Дзецям прадастаўляюцца графічныя аб'екты, якія маюць пэўную колькасць неабходных для расшыфроўкі прыкмет.\nТэсты Равена ўпарадкаваны ў пяць серый. Кожная з іх утрымлівае ў сабе 12 задач, кожная з якіх складаней папярэдняй. Гэтая методыка мае часовае абмежаванне, гэта значыць на рашэнне задач даецца 20 хвілін, але магчымы варыянт праходжання тэсту без уліку часу. У такім выпадку вынік інтэрпрэтуецца з дапамогай адмысловай табліцы.\nДля спецыяліста, які праводзіць даследаванне, неабходна пераканацца, што дзеці разумеюць, што яны павінны рабіць. Перад тым як праводзіць тэсты Равена, трэба вывучыць інструкцыю і правілы правядзення, каб потым супастаўляць вынікі з агульнапрынятымі нарматывамі. Каляровы варыянт методыкі праводзіцца для дзяцей ва ўзросце ад 5 да 9 гадоў.\nПяць серый тэсту\nДзіцячы тэст Равена мае 5 узроўняў складанасці, якія пазначаныя лацінскімі літарамі.\nСерыя А: тут дзіцяці неабходна вызначыць ўзаемасувязь ў структуры задання. Трэба дапоўніць адсутнічае частку карцінкі.\nСерыя В: неабходна знайсці аналогію паміж парнымі фігурамі. Для гэтага дзіця вызначае прынцып, па якім размеркаваны гэтыя карцінкі.\nСерыя З: адбываецца ўскладненне фігур, дзе дзіця павінен паказаць на іх змены і падабраць які адсутнічае фрагмент.\nСерыя D: тут заданні ўскладняюцца тым, што адбываецца перагрупоўка фігур. Яна можа адбывацца як гарызантальна, так і вертыкальна. Дзіцяці неабходна вызначыць яе.\nСерыя Е: асноўны малюнак тут расчленяется на пэўныя элементы. Обследуемый павінен вызначыць патрэбныя фігуры для дадатку выявы. Тут даследчык правярае развіццё уласцівасцяў мыслення - аналіз і сінтэз.\nІнструкцыя да тэсту\nДаследчык павінен звярнуць увагу дзяцей на тое, што да каманды пачынаць тэст яны не павінны падглядаць у задання. Як толькі час выканання падыдзе да канца, усё строга па камандзе павінны скончыць. Праводзячы тэсты Равена, спецыяліст трохі расшыфроўвае мэта ў інструкцыі. Для гэтага ён звяртае ўвагу дзяцей на сур'ёзнасць даследаванні, заклікаючы іх добрасумленна, абдумана і дакладна выконваць заданні. Можна адзначыць, што методыка прызначана для ўдакладнення логікі мыслення дзяцей.\nГэты тэст можна інтэрпрэтаваць з некалькіх пазіцый:\nацэнка колькасці правільна вырашаных заданняў (10-бальная шкала);\nўлік цяжкасці і правільнасці ў выніках (19-бальная шкала);\nпяцібальнай шкала са знакамі "+" і "-";\nякасны взглад на выкананне тэста: рашэнне хуткае але з няправільнымі адказамі адносіць дзіцяці ў катэгорыю "хуткаснікам", павольнае, але дакладнае выкананне кажа пра дзіця, як пра "Точняк" ці "Тугадумы".\nIQ па тэсту Равена ацэньваецца па 5 ўзроўнях развіцця:\nАсабліва высокі - вынікі звыш 95%.\nВышэй за сярэдні - ацэнкі ў дыяпазоне ад 75 да 94%.\nСярэдні - вынік 25-74%.\nНіжэй сярэдняга - пры выкананні задання ацэнкі складаюць 5-24%.\nДэфект інтэлекту - атрыманне выніку ніжэй за 5%.\nЛевін Курт: біяграфія, фота, дасягненні, эксперыменты. Тэорыя поля Курта Левіна коратка\nПаспяховыя мужчыны: асаблівасці, рысы характару і стыль\nКаханне Як Каштоўнасць\nСацыялізацыя - гэта ...\nУсе бесіць і ўсё раздражняе: што рабіць, прычыны, як стабілізаваць эмацыйны стан і справіцца з раздражненнем\nСіроп 'Орвирем'. Інструкцыя па ўжыванні\nПудра "Кларанс": агляд відаў і водгукі\nБразілія, Рыа-дэ-Жанейра. Карнавал у Рыа-дэ-Жанейра\nЭлектрафарэз: што гэта такое? Гэта лячэнне токам\nDream World Resort & Spa 5 * (Турцыя / Сідэ) - фота, цэны і водгукі турыстаў\nАплатнае даручэнне: бланк і асаблівасці афармлення\nЭкалагічныя сцежкі ў дзіцячым садзе зімой - гэта рэальна!\nЯк смажыць бульбу на патэльні з лукам, грыбамі або мясам?\nЛакедра (рыба): апісанне, рэцэпты прыгатавання\nЯк лячыць апёк варта ведаць усім!\nПросты ўзмацняльнік на транзістарах сваімі рукамі. Ўзмацняльнік на адным транзістары: схема\nГасцініца "Об" (Сургут, Расія): агляд, апісанне і водгукі турыстаў


Спампаваць 393.16 Kb.\nНазва Міжнародныя адносіны напярэдадні І на пачатку Другой сусветнай вайны. Нападзенне нацысцкай Германіі на СССР І абарончыя баі на тэрыторыі Беларусі\nПамер 393.16 Kb.\nВільгельм Кубэ імкнуўся прыцягнуць на свой бок беларускіх нацыяналістаў. З іх ліку 22 кастрычніка была створана БНС (Беларуская народная самапомач). Спачатку яна займалася пытаннямі аховай здароўя і грамадскай бяспекай, а затым пытаннямі адукацыі і культуры. 22 чэрвеня 1943 года была створана другая калабарацыйная арганізация СБМ (Саюз беларускай моладзі) Яе мэтай было выхаванне моладзі ў беларускім нацыянальным духу і адданасці Германіі. Але гэтыя арганізацыі не карысталіся шырокай падтрымкай насельніцтва.\nЗнешняя палітыка Германіі ў 30-х гг. ХХ ст. Стварэнне кааліцыі фашысцкіх дзяржаў


Як спячы вясельнага барана\n15:46 02 красавіка 2020\n14:12 16.05.2016 (абноўлена 11:22 17.05.2016) Атрымаць кароткую спасылку\nЧэслава Тычка жыве ў вёсцы Мілашова на Мёршчыне. Ведае жанчыну ўся ваколіца як адмысловую майстрыцу-кухарку.\nНа рахунку майстрыцы больш за сто застолляў, дзе яна была за шэф-кухара.\n"Калі скласці ўсе дзянёчкі, што я хадзіла ладзіць розныя бяседы — вяселлі, провады ў войска і жалобныя сталы, атрымаецца, што трыста дзён дома не была. Дзякуй гаспадару майму, пускаў", — расказала пані Чэслава Sputnik.\nШэф-кухар Чэслава Тычка\nАд чаго толькі не ламіліся сталы, накрытыя пані Чэславай! Руляды, катлеты, салаты, адмысловыя бліны з тварагом — нашча лепш і не пералічваць, слінай сысці можна.\nА вось пшонае, чым аздобліваліся застоллі, мы ўсё ж згадаем.\nБыла пара — дзесьці на пачатку 70-х гадоў мінулага стагоддзя — калі грыбочкі, вавёрачкі, зайцы, бараны, клубніцы ў кошыках з цеста выпякаліся прэснымі, а пасля гулянкі іх скармлівалі хатняй жывёле.\nАднак мода гэтая ў хуткім часе мінула, на застольную скульптуру малых і вялікіх формаў сталі расчыняць здобнае цеста — сталы пабагацелі не толькі на ўпрыгожанні, але і на смачныя ласункі.\nПані Чэслава падзялілася са Sputnik сакрэтам прыгатавання вясельнага барана — мройны ласунак дзятвы.\nСправа ў тым, што кулінарныя "скульптуры" з вясельнага стала, нават здобныя, маглі доўга захоўвацца, а "зарэзаць" барана доўга не падымалася рука. І яго захоўвалі ў сервантах за шклом шчасліўцы, якім пасля свята перапаў такі баран. Цішком дзеці лазілі паласвацца, адкручвалі барану вушкі і адшчыквалі па дробачцы смакаты ад бакоў.\nФорму начынілі цестам\nТаму ў мясцовасці, дзе вясельныя бараны былі ў модзе, іх згадваюць і з любасцю — бо смачна і прыгожа, і са смехам — як згадку пра дзіцячыя свавольствы.\nФорму на вясельнага барана для пані Чэславы выраблялі знаёмыя на заводзе ў Даўгапілсе (Латвія) яшчэ за савецкім часам. Формы адшчыравалі не адно дзесяцігоддзе, і зараз не прастойваюць.\nУ чарговы раз былі яны дастаныя майстрыцай на свет, каб даць майстр-клас Sputnik.\nДля цеста на 1 барана спатрэбіцца:\n3 яйкі, 1 шклянка смятаны, 1 шклянка цукру, 1 шклянка сочыва (слівовага ці яблычнага) або мёд, чайная лыжка молатай гваздзікі (альбо цынамону, а можна змяшаць напалову), шчапоць солі, растоплены тлушч або сметанковае масла, 1 сталовая лыжка соды, пагашаная ў воцаце, мука.\nУсе інгрыдыенты перамешваем, дадаючы мукі столькі, каб цеста атрымалася добра густым, і не вылівалася, а выкладалася ў форму.\nПапярэдне разагрэтую форму напаўняем цестам — адну палову, тую, дзе баранава пыска. Паловай з "патыліцай" накрываем форму, сашчапляем палавінкі дротам.\nУ духоўку, разагрэтую да 170-180 градусаў, ставім формы з цестам.\nВыпякаем барана 40-50 хвілінаў.\nСамае складанае, паводле словаў майстрыцы-кухаркі, не замяшаць цеста, а дастаць спечанага барана з формы цэлым і не пашкоджаным. Найчасцейшая параза для застольнага дэлікатэса — абламаныя вушы альбо нос.\nКухарка дастае барана з формы.\nКалі здарылася такая непрыемнасць, вушкі ці пыску акуратна дастаем з формы і замацоўваем на тулава з дапамогай запалак ці зубачыстак.\nДля ўпрыгожання (альбо маскавання дэфектаў) нам спатрэбіцца "люкар".\nДля прыгатавання "люкару" возьмем 1 шклянку цукровай пудры і 1 бялок, узаб'ем у густую пену.\nАбмажам барана "люкарам" альбо толькі намалюем яму кудзеркі.\nУставім вочы — іх звычайна робяць з гарошынак чорнага перцу, кавалачкаў цукерак-лядзяшак, мармеладу ці з журавін.\nНа шыю гатоваму барану завязваем яркую стужку.\nУсё, баран гатовы выправіцца на вясельны стол альбо на іншую вясёлую бяседу!\nНацыянальныя традыцыі, Нацыянальная кухня, Віцебская вобласць, Беларусь\nБеларускія ўлады не адмаўляюцца ад выканання ні аднаго з пунктаў дамовы аб Саюзнай дзяржаве, але настойваюць на прынцыпах раўнапраўя.\n13:25 Парламент ратыфікаваў пагадненне аб візах з ЕС


Першы помнік у Баранавічах. Руслан Равяка - Народные новости - Новости - Песочница - городской журнал\nПершы помнік у Баранавічах. Руслан Равяка\nПомнік невядомаму жаўнеру, паштоўка міжваеннай Польчы\nПершы помнік ў Баранавічах быў усталяваны 19 красавіка 1920 года ў гадавіну здабычы горада польскімі атрадамі генэрала Шаптыцкага. Называўся ён адразу Помнік незалежнасьці і знаходзіўся каля праваслаўных могілак на рагу вуліц Міцкевіча (цяпер Леніна) і Шаптыцкага (цяпер Савецкая).\nСкрыжаваньне вул. Міцкевіча і Шаптыцкага ў даваенных Баранавічах. На рагу могілак відаць помнік Невядомаму жаўнеру.\nАднак праз пяць гадоў просты помнік быў ператвораны ў Помнік-магілу Невядомага жаўнера. Парэшткі невядомага жаўнера (якога вызначылі лёсаваньнем) былі выкапаны на вайсковых могілках 9 Дывізыёну артылерыі коннай у вайсковым гарадку. Жаўнера ўрачыста перапахавалі28 чэрвеня 1925 года каля помніка. У сьвяточных мерапрыемтввах прымалі ўдзел улады гораду, войскоўцы, духавенства і простыя жыхары.\nУрачыстае перапахаваньне невядомага жаўнера ў Баранавічах. Здымак з NAC (польскага нацыянальнага архіву цыфровага ).\nБаранавіцкі Помнік невядомаму жаўнеру быў другім, пасьля Варшаўскага, які заснавалі ў даваеннай Польчы.\nПомнік Невядомаму жаўнеру, даваенная паштоўка.\nПершапачатковы выгляд Помніка незалежнасьці ў Баранавічах, даваенная паштоўка.\nКаля помніка адбываліся прады і сьвяты горады, пад час якіх гарэў вечны агонь.\nПасьля далучэньня Баранавічаў да БССР у верасьні 1939 года помнік быў зьнішчаны. Па вайне нейкі час на яго месцы стаяў Помнік Сталіну.\nШто сталася з магілаю жаўнера – невядома. Магчыма ён і цяпер спачывае пад клюмбаю насупраць цяперашняга гатэлю "Горізонт”. Як зрэшты і сотні іншых магілаў старых праваслаўных могілак, што знаходзяцца пад Плошчай Леніна і сквэрам каля фантану.


Галоўная ➠ Усякае ➠ Па справе аб знікненні Дзімы Валодзіна у Барысаглебскай апытана больш за 300 чалавек\nПошукі хлопчыка выніку пакуль не далі.\nЯк паведамляла Наш Сайт, у Барысаглебскім сілавікі ўсталявалі асобу жанчыны, якую шукалі ў сувязі з невядомым знікненнем 7-гадовага Дзімы Валодзіна.\nЯе апыталі, але высветлілася, што жанчына не датычная да магчымага злачынства\n- Яна апынулася жыхаркай вуліцы Аэрадромнай, 1971 года нараджэння, - распавёў нашаму сайту начальнік паліцыі АУС па Барысаглебская Раман Нікольскі. - Жанчына не адмаўляе, што хадзіла па мікрараёне і размаўляла з дзецьмі. Яе асобу высьветлена падчас аператыўнага абыходу дамоў супрацоўнікамі паліцыі.\nРаман Нікольскі таксама адзначыў, што зніклага першакласніка 11 лістапада бачыў яго 16-гадовы сусед. Нагадаем, юнак сцвярджае, што заўважыў Дзіму каля 15 гадзін дня, той нібыта гуляў з двума іншымі хлопчыкамі каля свайго пад'езда. Знайсці гэтых хлопчыкаў пакуль не ўдалося.\nЗараз паліцыя працягвае пошукавыя мерапрыемствы. Участковыя і супрацоўнікі СКР праводзяць адрасныя праверкі. Па справе аб знікненні Дзімы Валодзіна ўжо праверана і дапытана больш за 300 жыхароў Барысаглебская. Акрамя сілавікоў, у пошуках дзіцяці ўдзельнічаюць добраахвотнікі.\nРаней прадстаўнікі СКР адзначалі, што магчымых выкрадальнікаў хлопчыка вызваляць ад крымінальнай адказнасці, калі яны вернуць дзіцяці добраахвотна.\nУсе навіны пра пошукі першакласніка ў Барысаглебская - у сюжэце Наш Сайт


Суботнік у пятніцу. У Савецкім раёне прайшла чарговая акцыя «Чысты двор» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Суботнік у пятніцу. У Савецкім раёне прайшла чарговая акцыя «Чысты двор»\nСуботнік у пятніцу. У Савецкім раёне прайшла чарговая акцыя «Чысты двор»\nПа ініцыятыве Каардынацыйнага савета арганізацыйных структур грамадскіх аб’яднанняў і палітычных партый Савецкага раёна сёння ў скверы на вул. Кульман адбыўся суботнік па пасадцы дэкаратыўных кустоў і ўборцы тэрыторыі, перадае агенцтва «Мінск-Навіны».\nУ суботніку прынялі ўдзел актывісты грамадскіх арганізацый «Белая Русь», «БРСМ», «Беларускі саюз жанчын», «Беларускі фонд міру», «Беларускае Таварыства Чырвонага Крыжа», Савецкага раённага аб’яднання арганізацый прафсаюзаў, Савета ветэранаў, а таксама работнікі Камароўскага рынку, ААТ «ЦУМ Мінск», ААТ «Амкадор» — кіруючая кампанія холдынгу, ДУ«Цэнтралізаваная сістэма дзяржаўных публічных бібліятэк» і прадстаўнікі іншых калектываў. У акцыі «Чысты двор» у гэты раз прынялі ўдзел каля 120 чалавек.\nНамеснік старшыні Савецкай раённай арганізацыі (г. Мінска) РГА «Белая Русь» Жанна Пахольчык адзначыла:\n— Ініцыятары суботніка выступілі з прапановай сабраць на адной акцыі прадстаўнікоў усіх грамадскіх арганізацый раёна. Адгукнуліся і ветэраны, і моладзь. Разам высадзілі дэкаратыўныя расліны, прыбіралі лістоту ... Вядома, тон у рабоце задавала моладзь — студэнты БДУІР, прафесійных каледжаў, навучэнцы школ. Ветэраны глядзелі на іх і радаваліся. Ды і самі стараліся не адставаць у працы.\n— Наша арганізацыя гэтай восенню ўжо правяла адзін суботнік, а сёння мы зноў у справе, — патлумачыла старшыня ветэранскай арганізацыі Савецкага раёна Валянціна Пятрова. — Мы не маглі не прыйсці, бо тут сабраліся прадстаўнікі розных грамадскіх аб’яднанняў. У адзінстве наша сіла! Ветэраны аднаўлялі, будавалі Мінск, і мы настолькі яго любім, што падтрымліваем усё, што ідзе яму на карысць.\nПершы сакратар Савецкай раённай арганізацыі ГА «БРСМ» Віялета Шыдлоўская адзначыла:\n— Практычна штодня моладзь раёна прымае ўдзел у месячніку па навядзенні парадку, добраўпарадкаванні і азеляненні тэрыторый. Старэйшыя хлопчыкі і дзяўчынкі дапамагаюць «Зелянбуду» ў пасадцы кустоў уздоўж МКАД, школьнікі працуюць у парках і скверах. Акрамя гэтага, кожныя выхадныя валанцёры БРСМ дастаўляюць інвалідам і ветэранам пакупкі, якія яны зрабілі на сельскагаспадарчым кірмашы. Пажылым жыхарам прыватнага сектара дапамагаем навесці парадак на падворках. У перыяд пандэміі ў моладзі з’явілася яшчэ адзін клопат — дастаўляем ветэранам рэцэпты. Мяне радуе, што моладзь вельмі пазітыўна ставіцца да такой працы.\nКачанава: Суботнікі па навядзенні парадку сталі ужо добрай традыцыяй\nакцыя «Чысты двор»\n3743 Бежанцы чакаюць больш кардынальнага вырашэння іх лёсу. Рэпартаж «Звязды»\n3540 Друкаванае слова ці інтэрнэт — што выбірае сучасная моладзь?\n3503 Лётчыкам Андрэю Нічыпорчыку і Мікіце Куканенку пасмяротна прысвоілі званне «Герой Беларусі»\n3338 Пяць анкет Уладзіміра Караткевіча\n3061 «Калі б Максім Багдановіч прыйшоў да Якуба Коласа, ён бы атрымаў тое, што не дадаў яму яго бацька»\n2684 Як праходзяць службу салдаты роты інфармацыйных тэхналогій\n2190 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на пятніцу\n2187 Апошні прыстанак у спісах не значыцца...\n2025 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на чацвер