Пра сяброў чалавека • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nПраз некаторы час за міліцыянерамі выйшла маладзіца, а медыкі вялі за руку яе хлапчука і выносілі невялічкі клуначак з яго рэчамі. «Усё ж забралі. Бедны хлапчук», — сказала баба Усця і стала расказваць пра сям`ю гэтага хлопчыка, у якога бацька даўно ў турме, маці вось павялі міліцыянеры, а малога, мабыць, павязуць у прытулак.\nРаптам да хлопчыка падбег чорны сабака і стаў ласціцца. Медыкі адганялі, а ён з другога боку падбягаў і лізаў малога ў руку.\nМіліцыянеры павезлі маці, хуткая дапамога — хлопчыка, а сабака бег за машынай ажно ў канец двара. «Бачыш, не забывае сваіх, хоць даўно выкінулі з кватэры», — сказала баба Усця.\n«Сабакі сваіх памятаюць доўга. Гэта людзі пра іх хутка забываюць, — уставіла бабка Настуля. — А я не магу забыць гісторыю, што загубіла Полю з трэцяга пад`езда.\nСуседзямі бабы Полі была маладая сям`я, не раўня гэтай. У кватэры трымалі вялізную аўчарку. Сынок падрастаў, хадзіць яшчэ не ўмеў, толькі поўзаў. Аўчарка ў гэты час шчанят прывяла. Вось і поўзалі разам хлапчук са шчанюкамі. Калі хлапчук адпаўзе з дывана, што разасланы на падлозе, сабака адносіў яго на месца. Калі шчанюкі адпаўзуць — за шкірку зубамі і на падасланую анучу. Гаспадары пасміхаліся.\nТак і раслі разам. Ды бяда разлучыла хлапчука з бацькамі і аўчаркай. Калі хлопчыку ішоў пяты год, бацькі загінулі ў аўтакатастрофе. Малога забралі ў дзіцячы дом, а сабаку выгналі на вуліцу і забылі. І вось на лета папрасілі бабу Полю вярнуцца ў дзіцячы дом вартаваць дзяцей у двары, калі тых выводзяць на прагулку. Не хацела яна ісці, але адмовіць не магла, дзяцей любіла і шкадавала.\nАднойчы яна сядзела ў двары на зэдліку, дзеці вакол яе гулялі. Раптам праз незачыненыя пасля выезду машыны вароты забегла вялікая аўчарка і наўпрост да свайго хлопчыка: прыгала вакол яго, радавалася. Хлапчук пазнаў яе, стаў абдымаць. І да іншых дзецяй сабака быў ліслівы, не чапаў.\nВыхавальнікі сталі выганяць аўчарку з двара, вароты зачыняць, але яна вакол плоту хадзіла, сачыла за хлапчуком. Вось як сабакі памятаюць.\nПасля аўчарка знікла і доўга не прыходзіла. А калі з`явілася, было відаць, што ў яе малые шчаняты, бо саскі адцянутыя. Сабака знайшоў дзірку ў плоце, палашчыўся з хлапчуком, а пасля з вядра з адходамі ўзяў вялікі кусок хлеба і пабег з ім у лес. Так паўтаралася некалькі дзён.\nУ адзін з дзён выхавальнікі прагналі сабаку ні з чым з двара, а дзяцей павялі ў дом. Калі сталі расстаўляць на сталы вячэру, то хлопчыка ў пакоі не было. Не знайшлі яго ні ў доме, ні на двары. Брамка ў варотах была адкрыта. Шукалі і клікалі хлапчука доўга. А калі стала змяркацца, назбіралі дабравольцаў з моладзі і пайшлі шукаць у лес. Знайшлі хлопца позна ноччу пад вываратнем елкі з аўчаркай і яе шчанюкамі.\nБаба Поля, якую падчас пошукаў некалькі разоў абвінавацілі ў здарэнні, схапіўшыся за сэрца, асунулася каля той самай елкі: сардэчны прыступ і хуткая дапамога не паспела.\nКазалі, што аўчарку са шчанюкамі нехта забраў. Хлапчук жыў у дзіцячым доме да школьнага ўзросту, а пасля яго забрала далёкая радня. А так невядома, колькі б яны сябравалі. Толькі бабе Полі ўжо было ўсё роўна, яна пра гэта не ведала".\nУ бабы Поли самая печальная судьба из всех персонажей


Ксяндзы згуляюць у міні-футбол | Информационный сайт города Лида\nКсяндзы згуляюць у міні-футбол\n22:21, 6 Ноябрь 2012\nІ чэмпіянат Беларусі па міні-футболе сярод ксяндзоў адбудзецца ў Лідзе.\n26 лістапада ў спартыўным комплексе «Алімпія» разыграюць мяч каманды ксяндзоў з Гродна, Мінска і Віцебска, зборная манахаў, а таксама ўдзел у гульнях возьмуць клерыкі з Пінска і Гродна.\nУ праграме запланаваныя конкурсы для балельшчыкаў і канцэрт музычных гуртоў.\nМы распыталі кс. Паўла Салабуду, аднаго з арганізатараў гульняў, пра ідэю і арганізацыю чэмпіянату, а таксама пра развіццё «святарскага» міні-футбола ўвогуле.\nКс. Павел, як і адкуль узнікла ініцыятыва І чэмпіянату Беларусі па міні-футболе сярод ксяндзоў?\n— Два гады таму мы ўдзельнічалі ў чэмпіянаце Еўропы па міні-футболе сярод ксяндзоў. Тады гэта была каманда ксяндзоў з нашай дыяцэзіі, якая прадстаўляла ўсю Беларусь. У размовах мы пачулі, што амаль у кожнай краіне, адкуль былі іншыя ксяндзы, адбываюцца спаборніцтвы паміж дыяцэзіямі ў межах самой краіны. Так, напрыклад, палякі, партугальцы і харваты з года ў год з’яўляюцца фаварытамі, вельмі сур’ёзна падыходзяць да гэтага, а мясцовыя спаборніцтвы ў іх праходзяць на высокім узроўні, некаторыя са святароў нават гулялі ці гуляюць у сваіх лігах. Таму я тады падумаў, што нам у Беларусі таксама варта было б арганізаваць такі турнір. Тым больш, што я ведаю нашыя рэаліі і ўпэўнены, што ксяндзы адгукнуцца\n— Колькі будзе ўсіх каманд? Гэта зборныя дыяцэзій?\n— У I чэмпіянаце будуць удзельнічаць 4 каманды. Гэта каманды святароў з Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, Віцебскай дыяцэзіі, Гродзенскай дыяцэзіі і каманда манахаў. Таксама ў межах чэмпіянату адбудзецца матч алюмнаў ВДС у Пінску і Гродне.\n— Ці ёсць планы паехаць на чэмпіянат Еўропы?\n— Так, у нас ёсць такія планы. На апошняй сустрэчы капітанаў каманд у Венгрыі я пацвердзіў, што каманда ксяндзоў з Беларусі ў 2013 годзе паедзе на чэмпіянат, які адбудзецца ў Славеніі.\n— Як Вам удаецца праводзіць трэніроўкі?\n— Я ведаю, што ксяндзы з Віцебскай дыяцэзіі маюць нейкія трэнінгі, а што датычыцца нас, то мы трэніруемся кожны чацвер. Безумоўна, цяжка ўсім сабрацца, таму што ў кожнага з нас ёсць свае абавязкі, але час ад часу нам усё ж такі гэта неяк удаецца.\nЯ хачу ўсіх запрасіць 26 лістапада ў Ліду на супольную малітву, а таксама пабалець за ксяндзоў, якія прымуць удзел у чэмпіянаце.\n12. 00 — св. Імша пад кіраўніцтвам кс. біскупа (Ліда-Фара)\n14.45 — урачыстае адкрыццё ў спарткомплексе «Алімпія»\n15.00 — 15.30 — І паўфінал\n15.30 — 16.00 — ІІ паўфінал\n16.00 — 16.40 — матч алюмнаў Гродзенскай ВДС супраць Пінскай ВДС\n16.50 — 17.30 — матч за ІІІ месца\n17.50 — 18.30 — фінал\n18.30 — уручэнне ўзнагарод і ўрачыстае закрыццё чэмпіянату\n//Каталіцкі партал Гродзенскай дыяцэзіі


GoPotent Tea – афіцыйны сайт, купіць цяпер, водгукі, цэны\nТрадыцыйна чай напой з ферментаваны і высушаных лісця чайнага куста. У народзе чай і некаторыя настоі травы, каранёў, лісця, сушаныя ягады, садавіна. Гэтыя напоі спажываюцца не толькі набрацца духу і сагрэцца. Чаі ўтрымліваюць здаровыя экстрактівные. Некаторыя з іх выкарыстоўваюцца для павышэння патэнцыі ў мужчын.\nЭфекты гарбаты на патэнцыю GoPotent\nКалі чай цяжка сказаць, у старажытным Кітаі гэта было прыгатавана ва ўсім. Па-першае, гэты напой лічыўся панацэяй, гэта было падрыхтавана, і пры абслугоўванні дабаўленай солі. Неўзабаве з’явіліся цэлыя абрады, якія працягваліся на працягу некалькіх гадзін. На іх ў маленькіх кубках распаўсюджванне неверагодна духмяны і вытанчаны напой.\nЧаму чай заваяваў свет? Вядома, для\nяго танізавальнага, стымулюючага, якія павялічваюць уласцівасцяў. Карысныя ўласцівасці чайнага ліста шмат, мы ўзгадваем толькі тыя, якія звязаны з тэмай мужчынскага здароўя:\nНармалізацыя ціску, зняцце спазму гладкай мускулатуры, вазодилатация дабратворна дзейнічае на кровенаполнение тканін пеніса;\nЛёгкая стымуляцыя нервовай сістэмы (у адрозненне ад кавы, чай дзейнічае павольна і доўжыцца доўгі час);\nПаляпшэнне забеспячэння галаўнога мозгу кіслародам. Чай здымае стомленасць, нервовае напружанне, паляпшае кантроль над пачуццямі, то ёсць ўскосна падаўжае палавой акт, павялічвае лібіда.\nГэта толькі асноўная інфармацыя. Тыпы гарбаты шмат, яны адрозніваюцца па рэгіёнах паходжання (індыйскі, кітайскі, Шры-Ланкі, інданезійская, грузінскі і г.д.), спосаб апрацоўкі лісця (чорны, зялёны, жоўты, белы, улун, пуэр і г.д.) , Адпаведна, ўласцівасці кожнага віду мае свой уласны.\nПравілы падрыхтоўкі і выкарыстання\nЛюбыя травяныя напоі правільна заварыць. Гэта падыходзіць для мяккай вады (якая ўтрымлівае нізкія мінеральныя солі). Гэта дае багаты настой. Вада награваецца да 90 ° (з’яўляюцца і плаваюць малюсенькія бурбалкі). У керамічным чайніку, нагрэтым змясціць 2 чайныя лыжкі запаркі, настойваюць не больш за 10 мін.\nНе піць чай на пусты страўнік, то гэта прывядзе да млоснасці і спазму страўнікава-кішачнага гасцінца. Рэкамендуецца піць з чары, каб удыхнуць водар, гарачы, маленькімі глоткамі. Чаяванне карысна суправаджаць выкарыстанне мёду, сухафруктаў, арэхаў.\nВыкарыстанне вярбовых гарбаты для аднаўлення патэнцыі\nГарбата, якія добрыя для патэнцыі\nДавайце пачнем з напоямі з чайных лісця, паступова пераходзячы да чаям і абавязкаў. Звярніце ўвагу, што раслінныя лекавыя сродкі дзейнічаюць мякка і паступова. Сярод іх вельмі мала, якія дапамагаюць у барацьбе імгненнай эрэкцыі рэкамендуецца выкарыстоўваць таблеткі.\nАле гарбата некалькі супрацьпаказанняў і пабочных эфектаў пры працяглым ужыванні яны паляпшаюць агульны стан здароўя, нельга сказаць пра таблетках.\nэфект зялёнага гарбаты на мужнасць вельмі добра вывучаныя. У адрозненні ад чорнага (занадта карысна), у зялёным колеры, з-за меншы акісленне пры апрацоўцы лісця з’яўляецца больш біялагічна актыўнымі кампанентамі. Асабліва каштоўныя для мужчын вітаміны С і Р ўмацоўваюць крывяносныя пасудзіны, і цынк – элемент, які з’яўляецца часткай тэстастэрону. Адзначана стымулюючае ўласцівасць гарбаты на сістэме андроген-эстроген, таму ён аднолькава карысны для мужчын і жанчын.\nЛепшыя гатункі кітайскага зялёнага гарбаты для мужчын -. «Лунцзін» Жамчужына дракона »,” Калодзеж Дракона “, і г.д.\nГэтае слова разумеецца не гібіскуса, якая абмяркоўваецца ніжэй. Кітайцы называюць нас чырвоныя\nзвычайныя чорныя гарбата. Лепш за ўсё падыходзіць для мужчын класа – у Лапсанг Сушонг – «вэнджаны чай». Гэты напой мае лёгкі водар дыму і чарнасліву. Lapsang Souchong халестэрын чай паніжае, выводзіць таксіны і цяжкія металы з арганізма.\nЧай з пялёсткамі язміну – элітнай сумессю, карысна для здароўя мужчын. Лічыцца афрадызіякам і антыдэпрэсантаў, павышае лібіда, здымае галаўныя болі.\nбергамота чай – напой, які змяшчае натуральныя эфірныя алею. Дарагія і танныя гатункі штучнага араматызатара, якія не маюць карысных якасцяў. Real бергамота мае выдатны водар цытрусавых, выражаны тонік, падбадзёрлівы, зняцця стрэсу ўласцівасці.\nДаданне гарбаты, калі піваварства корань імбіра, атрымаць рэзкі стымулюючы напой, палепшыць якасць эрэкцыі і сілу аргазму. Рэкамендуецца піць яго з лыжкай мёду.\nGoPotent – шматкампанентны лекавы травяной. Рэкамендуецца для выкарыстання ўсіх мужчын пасля 40 гадоў для прафілактыкі сэксуальнай дысфункцыі, яна выкарыстоўваецца ў комплекснай тэрапіі імпатэнцыі, прастатыт.\nУ складзе гарбаты залежыць ад вытворцы. У фарміраванні калекцыі выкарыстаны старадаўнія Праваслаўныя кампазіцыі кніг манастыра. Часта мужчынскі чай ўключаюць:\n>>>> Lexopol капсулы для патэнцыі - водгукі пакупнікоў аб гэтым тавары. Ці варта купляць\nРыбін тлушч і яго ўплыў на патэнцыю мужчын\nГэтыя расліны ўмацоўваюць імунную сістэму, паляпшаюць цыркуляцыю крыві ў вобласці малога таза, і аднавіць нармальнае мачавыпусканне, абрэзанай запаленне прадсталёвай залозы.\nВядома, што прастатыт прыводзіць да сэксуальнай імпатэнцыі, заўчаснай эякуляцыі і бясплоддзя. Выкарыстанне GoPotent можа дапамагчы абараніць вас ад гэтых небяспек і для падтрымання здароўя мужчын.\nІван-чай або Копорский чай ўжо даўно выкарыстоўваецца для павышэння жыццяздольнасці, умацоўвае імунную сістэму, чысцяць арганізм. Гэта карысна для здароўя прастаты, нармалізуе выпрацоўку мужчынскіх палавых гармонаў, паляпшае якасць насеннай вадкасці.\nГэта просты і даступны напой, у адрозненне ад дарагіх гатункаў гарбаты, таму што вярба расце амаль усюды. Нават калі вы купляеце сыравіну варта танна.\nДва з найбольш каштоўных раслін Сібіры і Алтая – хмызняковай дуброўка (Курыльскі чай), і вертыкальнай дуброўкі (дуброўка) вельмі карысна для павышэння мужчынскай сілы. Курыльскі чай выкарыстоўваецца як скрыпень: лісты ферментуюць, сушаць, прыгатаваны напой. Дуброўка дробнены высушаных карэнішчаў.\nФлавоноіды дуброўка паляпшэння мікрацыркуляцыі ў пасудзінах палавога члена, выклікае актыўнасць палавых залоз, памяншае запаленне, інгібіраваць інфекцыйныя працэсы ў прадсталёвай залозе.\nрубінавы напой з кветак гібіскуса ў старажытных арабскіх медыцынскіх трактатах лічыліся лекамі ад усіх хвароб. Яна мае танізавальныя ўласцівасці, паляпшае эластычнасць сценак сасудаў, аказвае дабратворнае ўздзеянне на мочеполовую сістэму.\nДля таго, каб падрыхтаваць Гібіскус любоўнага зелля, дадаць спецыі: цвічку, карыцу, імбір, мяту, цэдру цытрыны і трохі цукру. Піць астуджаным, з лёдам. Гэты напой зараджае энергіяй і дае сілы для заняткаў каханнем.\nАтрымліваюць з высушаных лісця і галінак расліны матэ (парагвайскі Холі). Матэ – натуральны стымулятар для ўсіх жыццёвых працэсаў. Змяшчае вялікую колькасць вітамінаў і мінералаў. Асабліва шмат вітаміна Е матэ Матэ, чый ўплыў на сэксуальную функцыю цяжка пераацаніць. Рытуалы піць вельмі складана, галоўнае -. Навучыцца рыхтаваць, то спарвацца пакажа невычэрпны крыніца сілы і маладосці\nйохимбе – раслінны матэрыял з афрыканскага дрэва, які змяшчае натуральны афрадызіяк і стымулюючае йохимбин. Частка сродкаў для павышэння патэнцыі разам з коранем Eurycoma (Тонгкат Алі) і жэньшэнь. Йохимба ўключае ў сябе гарбату і здробнены высушаны луб (ўнутраная кара дрэва). Выкарыстоўваюцца ў якасці хуткага патогена да блізкасці або курса – палепшыць здароўе мужчын, прадухіленне сэксуальнай дысфункцыі. Ўзмацняе лібіда і адчувальнасць, падаўжае аргазм.\n>>>> Collosel крэму для павелічэння пеніса - меркаванні, цэны, каментары, афіцыйны сайт\nЭфект мелісы на патэнцыю і метады выкарыстання\nСупрацьпаказанні і папярэджання GoPotent\nНават прыродныя сродкі не могуць піць без абмежаванняў, каб не нанесці шкоду здароўю. Памятаеце, што злоўжыванне чорнага гарбаты (у меншай ступені, зялёны) прывядзе да скачка ціску, галаўныя болі, праблемы са страўнікам. Норма 2-3 кубкаў у дзень. Не прымайце безалкагольныя напоі на працягу ночы, у адваротным выпадку парушаецца сон.\nСупрацьпаказанні да ўжывання гарбаты можа быць алергія. Асабліва будзьце асцярожныя з складовымі збораў, пачаць піць іх няшмат.\nЗвярніце ўвагу, што здароўе людзей не карысна папулярны чай з мятай і мелісай – гэтыя травы аслабіць эрэкцыю. не прынясе ніякага станоўчага эфекту і танныя напоі ў мяшках. – яны ўтрымліваюць толькі невялікія рэшткі нізкай якасці гарбаты\nІ яшчэ адно папярэджанне. – заўсёды піць свежезаваренный чай, пасля стаяння на працягу некалькіх гадзін, ён губляе ўсё карысныя ўласцівасці\nВодгукі пра гарбату для патэнцыі GoPotent\nВодгукі лекараў уролагаў і андролаг аб травяных чаях для мужчын пазітыву. Эксперты рэкамендуюць іх для прыёму, каб задаволіць дэфіцыт у вітамінах і мінералах, аднаўленне мочапалавых органаў. Аднак эфект прыродных сродкаў развіваецца паступова, таму для складаных праблем з эрэкцыяй яны выкарыстоўваюцца ў комплекснай тэрапіі. Калі няма супрацьпаказанняў, варта чаргаваць розныя зборы і кампазіцыі, так як кожны дзейнічае на арганізм па-рознаму.\nМужчыны сёння з’яўляецца папулярным і манаская Копорье чай, як цяжкасці ў ложку, часта звязаных з хранічным прастатытам, і гэтыя напоі абараніць прастату. Гэта асабліва важна пасля 40 гадоў.\nРэгулярнае ўжыванне гэтага гарбаты для патэнцыі мужчын жыве да сваёй мэтай падтрымання здароўя на вяршыні. Важна, каб прайсці тэставанне і якасць прадукцыі ў надзейным месцы, а не ў пагоні за танна, то прад прынясе карысць для здароўя.\nDiabetin чай - афіцыйны сайт, купіць цяпер, водгукі, цэны


контрольная работа - Грамадзянская вайна 1432-1436 гг.\nконтрольная работа Грамадзянская вайна 1432-1436 гг\nГрамадзянская вайна 1432 – 1436\nПераварот 1 верасня 1432 года прывёу да раскола княства на два дзяржаўныя ўтварэнні - Вялікае княства Літоўскае і Вялікае княства Рускае.\nУ кастрычнiку 1432 года Свiдрыгайла рушыў са сваiм войскам на Лiтоўскую зямлю.\nТым часам на Падоллi паспяхова дзейнiчалi атрады Хведара Нясвiжскага i Александра Носа. Ягайла асабiста ўзначалiў польскае войска ў вайне з iмi. Партызанскiмi наездамі лiтвiны, украiнцы, а таксама iх саюзнiкi татары ды валахi наносiлi палякам адчувальныя страты. Пасля працяглай аблогi палякi захапiлi Алескi замак. Падольскi намеснiк Хведар Нясвiжскi падсцярог польскае войска i напаў на ворага. Частка польскiх вояў прыняла бой. Хведар Нясвiжскi акружыў польскi лагер i штурмам захапiў яго.\nПрастаяўшы з войскам у Барысаве каля месяца, Свiдрыгайла перайшоў лiтвiнскую мяжу. 10 лiстапада ён спынiўся за 14 мiляў ад Вiльнi, дзе сабралiся Жыгiмонтавы прыхiльнiкi i Свiдрыгайла адступiў у Ашмяны. Для ўзяцця моцных вiленскiх цвержаў не хапала гармат, таму ён у лiсце да лiвонскага магiстра, якi меў намер прыехаць да яго, прасiў iх прывесцi. Давялося чакаць падыходу крыжакоў.\nЖыгiмонт улавiў нерашучасць Свiдрыгайлы i вырашыў даць яму бой. Свiдрыгайла быў разбiты.\nДля таго, каб выбіць у Свідрыгайлы апору на праваслаўных феадалаў "рускіх" зямель, 15 кастрычніка 1432 г. у Гародні каралём Польшчы Уладзіславам-Ягайлам быў выдадзены са згоды Жыгімонта прывілей, па якому прадстаўнікі знакамітых родаў беларускага, украінскага, рускага паходжання праваслаўнага веравызнання ўраўноўваліся ў некаторых правах з феадаламі-католікамі.\nУ 1434 г. быў абнародаваны аналагічны прывілей, які паходзіў ужо толькі ад аднаго вялікага князя літоўскага Жыгімонта. Неабходнасць яго прыняцця тлумачылася ў прэамбуле тым, што "гаспадар" жадае "нашыя землі Літоўскія і Рускія прывесці ў парадак і справы іх давесці да нашепшага стану..., каб паміж народамі гэтых зямель не было ніякага непатрэбнага ўрону..., кабяны карысталіся роўнымі міласцямі і тым больш горача і настойліва імкнуліся заўсёды да адзінства душ і дапамагалі захаванню найшчаслі-вейшага стану гэтых зямель". Восем пунктаў, што ішлі ўслед за гэтай прэамбулай, даравалі рускім князям і баярам права свабоднага распараджэння маёнткамі і перадачы іх у спадчыну, права атрымання зямельных валоданняў жонкамі і дзецьмі, вызвалялі княжацкіх і баярскіх падданых ад асобных дзяржаўных падаткаў, а таксама дазвалялі праваслаўнай шляхце нароўні з феадаламі-католікамі ўжываць гербы і знакі шляхецтва. [1, С. 247-248]\nПрывілей 1434 г., па якому руская знаць дабілася саслоўнай роўнасці з літоўскай арыстакратыяй - безумоўная перамога ўсходнеславянскіх феадалаў "рускіх" зямель у барацьбе за раўнапраўе ў ВКЛ. Аднак перамога не была канчатковай. Адно з галоўных пытанняў - іх уцзел у кіраванні дзяржавай - граматай Жыгімонта не вырашалася. Параграф дзевяты гарадзельскай пастановы, паводле якого праваслаўныя феадалы не мелі права займаць вышэйшыя дзяржаўныя пасады, захоўваў сваю сілу.\nСвідрыгайла імкнучыся атрымаць у сваёй барацьбе дапамогу ад каталіцкіх дзяржаў, наладжвае зносіны з рымскім папам з мэтай аб'яднання каталіцкай і праваслаўнай вераў.\nРашаючая бiтва памiж двума князямi разыгралася 1 верасня 1435 года. Свiдрыгайла з усiмi сiламi рускiмi выступiў з Вiцебска i накiраваўся да Браслава. Сюды падышоў з рыцарамi i лiвонскi магiстр. Саюзнiкi рушылi да Вiлькамiра. Жыгiмонт, якi не рызыкаваў удзельнiчаць у бiтвах, i на гэты раз вырашыў адсядзецца за замкавымi сценамі, Жыгiмонтава войска ўзначалiў яго сын Мiхайла. Галоўнай сiлай былi палякi. Збiгнеў Аляснiцкi прыслаў польскаму стаўленнiку дванаццацiтысячны корпус. Нiякiх дакладных паведамленняў пра бiтву хронiках не падаецца. Вядома, што абодва войскі сустрэлiся каля Вiлькамiра на рацэ Святой. «I дапамог Бог вялiкаму князю Жыгiмонту i яго сыну Мiхайлу, i пабiлi князя Свiдрыгайлу i ўсю яго сiлу» [16, С. 88].\nСам князь не стаў чакаць заканчэння бiтвы i ўцёк з поля сечы. А тыя, хто застаўся на iм, паляглi пад варожай зброяй. Загiнуў Свiдрыгайлаў ваявода Жыгiмонт Карыбутавiч, знайшоў сваю смерць князь Данiла Сымонавiч Гальшанскi, князi Яраслаў Лугвенавiч Мсцiслаўскi, Мiхайла Балабан, Мiхайла Вяземскi, Яраслаў Цвярскi i «другiх князёў i баяр, i немцев шмат пабiлi» [16, С. 88].\n3 другiх крынiц вядома, што абодва войскі сустрэлiся за 12 кiламетраў ад Вiлькамiра на месцы, дзе пазней узнiкне сяло Пабойка, якая i атрымае сваю назву ад гэтай сечы [14, с. 66].\nСвiдрыгайла, лiчачы, што балоцiстая мясцовасць не падыходзiць для бiтвы, вырашыў адвесцi свае войска блiжэй да Вiлькамiра. Гэта i скарыстаў Мiхайла Жыгiмонтавiч, якi рашуча напаў на адыходзячае Свiдрыгайлава войска. Ударыў па цэнтры, якi займалi лiвонскiя рыцары. Так i не ўдалося Свiдрыгайлу перастроiць свае шэрагi i развярнуць iх насустрач ворагу. Iнiцыятывай завалодаў Мiхайла Жыгiмонтавiч. А панiка, што пачалася сярод Свiдрыгайлавых вояў, прывяла да паражкi [14, с 66].\nСвiдрыгайла ўцёк у Вiцебск, а Мiхайла ўзяў у аблогу Оршу. Паколькi Орша лiчылася горадам Смаленскай зямлi, дык са Смаленска да Мiхайлы прыбылi паслы. Смаляне пераходзiлi да Жыгiмонта. Зразумела, што паўплывала на iх рашэнне Свiдрыгайлава расправа над Герасiмам i паражэнне пад Вількамірам. Хто i застаўся верным Свiдрыгайлу на Усходняй Лiтве, дык Вiцебск i Полацк.\nТэўтонскі ордэн з удзелам Лівонскага, заключыў з Польшчай “вечны мір” і абяцаў не дапамагаць Свідрыгайлу. У пачатку 1436 г. Свідрыгайла прыбыў у Кіеў. З дапамогай татар ен авалодаў усходнем Падоллем, на яго бок перайшла і Валынь.\nАднак летам 1436 г. Полацк і Віцебск перайшлі на бок Жыгімонта, які папацвердзіў гэтым зелям іх ранейшыя прывілеі.[6 том] Па сутнасцi са стратай сваей сталiцы Свiдрыгайла губляў i тытул вялiкага князя Рускага.\nГэтай падзеяй можна лічыць заканчэнне грамадзянскай вайны ў ВКЛ. Жыгімонт фактычна замацаваўся на усей тэрыторыі ВКЛ, акрамя некаторых украінскіх тэрыторый.\nПрычыны грамадзянскай вайны\nУ 1385 годзе з падпісаннем Крэўскай уніі, пачалося пранікненне на тэрыторыю ВКЛ уплыва польскіх магнатаў і каталіцтва. Своей канчатковай мэтай унія ставіла злучэнне ВКЛ з Польшчай. Унія была падцверджана, заключанымі пазней уніямі 1401 і 1413 гг. Гэтыя унія вельмі пашырлі на ВКЛ права феадалаў катліцкага веравызначэння, і наадварот абмяжоўвалі праваслаўных феадалаў. Так, напрыклад ў Гарадзельскай уніі (1413 г.) параграфы 11 і 12 пазбаўлялі прваслаўных феадалаў права выбрання вялікага князя, якім карысталіся толькі “паны і шляхцічы зямлі літоўскае, прыхільнікі хрысціянскай рэлігіі, Рымскай царкве падуладныя, не схізматыкі ці іншыя паганыя”.[2, С.12]\nУ 3-й грамаце Гарадзельскай уніі, якая ўвайшла ў гісторыя як Гарадзельскі прывілей канстатавала, што з прыняццем каталіцтва ВКЛ “далучаецца, уключаецца, злучаеца, перадаецца” Польскаму Каралеўству. Усе касцелы і каталіцкі клір забяспечваюцца ўсімі правамі і свабодамі згодна са звычаямі Польскага Каралеўства. Паны, шляхта і баяры ВКЛ, якія прымуць каталіцкую веру і атрымаюць гербы, могуць карыстацца прывілеямі і пажалаваннямі, як і польскія паны і шляхта.[13, С. 470]\nТым самым Гарадзельская пастанова была ўжо далека не клінам, укалочаным паміж дзвюма часткамі Вялікага Княства, а пагрозлівым дынамітам, закладзеным пад федэратыўнае адзінства гэтага дзяржаўнага ўтварэння. Выбуху доўга чакаць не прышлося. Ен адбыўся ў 30-я гады XV ст. у час барацьбы за вялікакняжацкі прастол,які застаўся пасля смерці Вітаўта вольным. [2, С. 12]\nАдразу жа пасля смерці Вітаўта пачалася барацьба польска-каталіцкай і беларуска-праваслаўнай партый за ўладу ў дзяржаве. Справа ўскладнялася тым, што ў Вітаўта не было сыноў, і таму яму не было законнага спадчыннага пераемніка. І вось польска-каталіцкія колы імкнуліся паставіць на велікакняжацкі пасад малодшага брата Вітаўта – Жыгімонта, які адпавядаў іх інтарэсам. Аднак праціўны бок апярэдзіў іх і вялікім князем быў абраны Свідрыгайла. [7, С. 258]\nПаводле ўмоў Гарадзельскай уніі 1413 г., пасля смерці Вітаўта, Вялікае княства Літоўскае і Рускае пераходзіла да Ягайлы, бо ў Вітаўта сыноў не было.\nКароль без ведама польскіх радных паноў, але з ведама паноў рады Вялікага княства, абвясціў “вялікім князем Літвы і Русі” свайго роднага (малодшага) брата Свідрыгайлу Альгердавіча. У “Хроніцы” Быхаўца пра гэта запісана: “I па смерці Вялікага князя Вітаўта кароль Ягайла прасіў князёў і паноў літоўскіх, абы яны ўзялі сабе брата роджанага князя Свідрыгайла” [16, С. 84].\nУзыўшоўшы на вялікакняжацкі прастол пры падтрымцы князеў і баяр усходне беларускіх, украінскіх і рускіх зямель ВКЛ малодшы брат Ягайлы Свідрыгайла Альгердавіч пачаў абапірацца ў кіраванні дзяржавай на гэтыя сілы.\nСвідрыгайла праводзіў незалежную, антыпольскую палітыку. У свой час ен выступаў праціўнікам вымушанай прапольска-каталіцкай палітыкі Вітаўта першых дзесяцігоддзяў XV ст. Прычым цікава, што антывітаўскі захады Свідрыгайлы абапіраліся на праграму таго ж Вітаўта 90-х гадоў XV ст. – праграму стварэння літоўска-рускай дзяржавы з апорай на праваслаўны асяродак Вялікага княства.\nПры Свідрыгайле праваслаўная арыстакратыя рускіх абласцей княства займае вышэйшыя пасады, засядае ў Радзе, прымае ўдзел у вырашэнні самых складаных дзяржаўных пытанняў. Практычна манапольная ўлада каталіціх феадалаў, што ў асноўным былі балцкага паходжання, пераходзіла да палітычнай эліты праваслаўных рускіх, прадстаўнікоў пануючага класа поліэтнічнага Вялікага княства. [1, С.245]\nВось склад велiкакняжацкай рады, указаны у Свiдрыгайлавай грамаце за 5 кастрычнiка 1430 года: князь Iван Васiльевiч Чартарыйскi, яго брат Мiхайла — маршалак, Iван Каварын Разанавiч, Нямiра — стараста Луцкi, Гаўрыла Шыла, Васiль Полацкi, Пешка — маршалак, князь Хведар Казека, Сямашка Епiфанавiч, Хведзька Каладзянскi, Хведзька Казлоўскi — канцлер. Кракаўскi бiскуп Збiгнеў Аляснiцкi скардзiўся кардыналу Юльяну Цэзарынi, што Свiдрыгайла ва ўсiм слухаецца «рускiх схiзматыкаў» i раздаў iм усе важнейшыя насады i замкi. [11, С. 430]\n3 прыходам да ўлады Свiдрыгайлы феадалы-католiкi апынулiся на задворках улады. Нiбыта на знак гэтай перамогi паводле Свiдрыгайлавага загаду на гарадской браме вывесiлi абраз Божай Мацi, прывезены некалi Альгердам з Корсуня i падораны праваслаўным манахам. А што ж тыя дзеячы, якiя дзякуючы прыняццю каталiцтва атрымалi дзяржаўныя насады? Яны у сваей большасцi не прызналi ўладу Свiдрыгайлы. Вось у гэтым асяроддзi i пачаў польскi двор шукаць сваiх прыхiльнiкаў. Усе надзеi палякаў пасля Вiтаўтавай смерцi прыбраць да рук Вялiкае княства развеялiся, як дым. Непатрэбнымi аказалiся акты Гарадзельскай унii. Насуперак волi польскiх паноў, у выбраннi вялiкага князя ўдзельнiчалi праваслаўныя i паставiлi на княжанне свайго кандыдата. А той адразу пасля каранацыi заявiў Ягайлу i яго акружэнню, што разрывае саюз з Польшчаю i не збiраецца клясцiся яму на вернасць i падначальвацца. Як-нiяк, ён — «князь лiтоўскi воляю Божаю i па спадчыне ад продкаў» [16, С. 86]\nНепакорнасць Свідрыгайлы ставіла пад пагрозу багатыя Валынь i Падолле — землi, якiя палякi лiчылi ужо сваiмi. Вясною 1431 года палякi пад зверхнасцю братоў Бучацкiх уварвалiся на Падолле. Былi захоплены гарады Смотрыч, Скала i Чырвонаград. Падышоўшы да ўмацаванага Камянца Падольскага, палякi выклiкалi з цвержы падольскага намеснiка Даўгерда, якi яшчэ не ведаў пра Вiтаўтаву смерць, маўляў, маюць яны пiльную патрэбу перадаць яму ад Вiтаўта паведамленне. Палякi звязенiлi ваяводу, якi выйшаў з замка, i ўварвалiся у Камянец.\nАле не ўзяўшы Луцк, польскія феадалы вымушаны былі заключыць са Свідрыгайлам перамір'е [3, С. 54].\nСпробы польскіх радных паноў падштурхнуць Свідрыгайлу разарваць саюз з Тэўтонскім ордэнам не далі здавальняючых вынікаў. Каронная рада прапанавала Вялікаму княству новы саюз, але Свідрыгайла адмовіўся ад яго. Тады польскія паны вырашылі пазбавіць Свідрыгайлу трона. Адначасова і ў Літве была арганізавана змова супраць Свідрыгайлы, які ў сваёй унутранай палітыцы ўсё больш абапіраўся на беларускіх і ўкраінскіх феадалаў, раздаючы ім маёнткі і дзяржаўныя пасады. Літоўскія па паходжанні паны і баяры (але і праваслаўныя, і католікі) яшчэ не разумелі неабходнасці пашырэння ўлады за кошт баяраў беларускага і ўкраінскага паходжання (што ўмацоўвала дзяржаву) і па дамоўленасці з палякамі ў ноч на 1 верасня 1432 г. зрабілі спробу забіць Свідрыгайлу ў Ашмянах. Аднак ён здолеў разам з найбліжэишымі баярамі (усяго 14 коннікаў) уцячы ў Полацк. На чале змовы стаялі брат Вітаўта, старадубскі (з 1420 г.) князь Жыгімонт Кейстутавіч (у 1398 г. князь у Навагрудку, а потым у частцы Севярскай зямлі і Старадубе), князі Сымон Іванавіч Гальшанскі і Алелька Уладзіміравіч, Гаштольд, некалькі іншых паноў [3, С. 54].\nДробны старадубскі князь, які пры жыцці Вітаўта не адыгрываў прыкметнай ролі ў палітычным жыцці дзяржавы, па волі лёсу быў узнесены на вялікакняжацкі пасад. Свідрыгайла ратаваўся ўцёкамі ў Полацк. Гэты беларускі горад на нейкі час становіцца сталіцай "Вялікага княства Рускага". Існаванне менавіта такога дзяржаўнага ўтварэння адзначае летапісец: "1 верасня 1432 г. пасадзіла Літва на вялікае княжанне, у Вільню і Трокі, вялікага князя Жыгімонта Кейстутавіча. Свыдрыгайла ж пайшоў (княжыць) у Полацк і Смаленск, і рускія князі і баяры пасадзілі яго на вялікае княжанне Рускае ". [9, С. 124]


Лукашэнка пра спорт: Усіх — мятлой, горш ужо не будзе\n28.02.2013 / 16:21\nАляксандр Лукашэнка 28 лютага прыняў з дакладам пра перспектывы развіцця спартыўнай галіны міністра спорту і турызму Аляксандра Шамко, памочніка прэзідэнта па пытаннях фізічнай культуры, спорту і развіцця турызму Максіма Рыжанкова і першага віцэ-прэзідэнта НАК Ігара Рачкоўскага.\n«Я так разумею, што за час пасля прызначэнняў вы прыйшлі да нейкай высновы аб стварэнні больш цэласнай структуры кіравання спортам і масавымі заняткамі фізічнай культурай, — адзначыў Лукашэнка. —\nІ час прыйшоў. У нашым спорце адбыліся вельмі важныя падзеі, якія характарызуюць яго стан.\nЯ маю на ўвазе тое, што скончыўся чэмпіянат свету па веласпорце на трэку [Беларусь не заваявала ніводнага медаля — НН], наша хакейная зборная паспяхова праваліла адборачны турнір на будучую Алімпіяду (яна пройдзе практычна ў нас дома, у Сочы, але міма нас). Мінскае „Дынама“ скончыла свой удзел у КХЛ горш, чым у мінулым годзе [не прабілася ў плэй-оф — НН], не выкананыя абяцанні. Па-мойму, „Юнацтва“ ў ВХЛ правалілася цалкам» [заняла 23-е месца з 27-мі ўдзельнікаў- НН].\nПаводле слоў Лукашэнкі, шэраг вузкіх месцаў выявіў і мінулы чэмпіянат свету па біятлоне.\n«Калі б не Домрачава і яе перамога ў мас-старце, няма пра што было б увогуле казаць [Беларусь заваявала адзін медаль на ЧС — НН]. Але гэтая перамога не павінна нас збіваць з панталыку, і мы не павінны думаць, што ў нас там усё добра», — перасцярог Аляксандр Лукашэнка.\n«Таму, фармуючы цэласную сістэму кіравання спортам у нашай краіне, трэба памятаць, што мы яе ствараем пад канкрэтныя вынікі. І калі мы зноў намалюем прыгожа на паперы, а не будзем мець вынікаў, вы ведаеце, хто за гэта адказвае», — падкрэсліў ён.\n«Вам дадзены вялікія паўнамоцтвы. Калі ласка, кожны дзень, кожную гадзіну гэтым займайцеся, — сказаў Лукашэнка.\n— Наперадзе зімовая Алімпіяда, не за гарамі і летняя. А акрамя Алімпіяды ў нас яшчэ чэмпіянат свету па хакеі. Я гляджу ў нас поўная цішыня ў гэтым плане».\nАляксандр Лукашэнка таксама заявіў пра неабходнасць правядзення жорсткай кадравай палітыкі ў спартыўнай сферы:\n«Не справіліся — усіх мятлой, павінны прыйсці новыя людзі, якія хочуць працаваць. Горш ужо не будзе».


Гульнявой аўтамат Patrick's Pub - IGro Слот\nГалоўная » Игровые автоматы » Гульнявой аўтамат Patrick's Pub\nАўтар Сяргей На чытанне 3 мін. Апублікавана 16 сьнежня 2020\nВы любіце піць піва? У любым выпадку, вы напэўна чулі пра Дзень Святога Патрыка. У Ірландыі гэтае свята ўжо атрымала статус дзяржаўнай. Толькі адзін дзень у годзе людзі могуць насіць зялёную вопратку, фарбаваць асобы, насіць штучныя рудыя і кучаравыя валасы і весяліцца ўвесь дзень. Гэта традыцыя піць піва пяць разоў на дзень і весяліцца з раніцы да вечара.\nBooongo Gaming Software падрыхтавала вельмі цікавы інтэрактыўны відэа-слот для тых, хто любіць лёгка і хутка выйграваць рэальныя грошы. Глыбокія і ярка-зялёныя колеры на фоне з маляўнічымі і кантраснымі сімваламі дапамагаюць гульцу засяродзіцца на гульні. Акрамя таго, 3D-анімацыя і якасная графіка зробяць гульнявую сесію не толькі прыемнай, але і вельмі цікавай.\nКаб запусціць гэтую звышпрыбытковы гульню з джэкпот x1000, гульцу не патрабуецца рэгістрацыя ў онлайн-казіно. Дастаткова зайсці на сайт казіно і націснуць кнопку «Старт». Без версіі для планшэта, толькі стандартная кампутарная гульня, у якую можна гуляць на кампутары. Аднак «Patrick's Pub» у любым выпадку абяцае быць цікавым. Дарэчы, для запуску наступнага раўнду загрузка не патрабуецца.\nПрактычна ўсе анлайн-казіно прапануюць бясплатны доступ да гульнявога аўтамата. Адно з самых надзейных онлайн-казіно - казіно Лас-Вегаса. Паспрабуйце і выйграйце рэальныя грошы, змяняючы значкі піва на экране і лена адпачываючы пасля доўгага і цяжкага працоўнага дня.\nчытаць таксама: Гульнявой аўтамат Tales of Kracow\nТрадыцыйны відэа-слот з 5 барабанамі і 20 лініямі выплат дае магчымасць выбраць фіксаванае колькасць выйгрышных ліній. Чым больш ліній будзе абрана, тым вышэй будуць шанцы атрымаць джэкпот. Мінімальная стаўка ў гульні складае 0,01 манеты на адну лінію, што таксама складае 0,20 манеты на адно кручэнне. У той жа час максімальная стаўка складае 100 манет на адно кручэнне, то ёсць 5 манет на адну лінію выплат. Таксама ў гульні прысутнічае опцыя автовоспроизведения і бясплатныя кручэння. Пасля кожнай гульнявой сесіі аўтаматычна запускаецца наступны раўнд, калі гулец ўключыць гэтую функцыю. Пры гэтым у гульні няма опцыі множніка і бонусных раўндаў.\nPatrick's Pub - гэта яркі і вясёлы відэа-слот з піўнымі кружкамі ў якасці сімвалаў і іншай атрыбутыкай паба на экране. Дзікі сімвал ў гульні прадстаўлены залатой паласой. Ён можа з'яўляцца на любым барабане і замяняць знакі на экране на тыя, якія неабходныя для атрымання выйгрышнай камбінацыі.\nСімвал роскіду ў слоце «Patrick's Pub» знаходзіцца на другім, трэцім і пятым барабанах. Ёсць шанец сабраць тры скаттера на экране і актываваць бясплатныя кручэння, каб гуляць, не баючыся прайграць. Складзеных сімвалаў няма, таму злавіць усе шчаслівыя камбінацыі будзе няпроста.\nчытаць таксама: Сакрэт гульнявога аўтамата Mystic Secret\nгульнявой аўтамат JACK AND THE BEANSTALK | || 322


Чалавечыя расы і народнасці даследуюцца рознымі навуковымі дысцыплінамі. Так, этнасы вывучае сацыяльная навука - этналогія. Чалавечыя расы даследуюцца і фізічнай антрапалогіяй, навукай біялагічнай.\nРассяленне людзей па планеце пачалося ў найстаражытныя часы. Групы, асвойваючы тэрыторыю, натуральным чынам суседнічалі адзін з адным, што таксама натуральна меркавала больш блізкія, у тым ліку і шлюбныя, адносіны.\nМисцегенация (фізічнае змешванне) розных груп, якое пачалося ў старажытнасці, працягваецца і сёння. Аднак істотныя змены ў так званую этнорасовую карціну свету ўнесла Вялікае перасяленне IV-VII стст.\nУ выніку змешвання чалавечыя расы сёння практычна не сустракаюцца ў чыстым выглядзе. Гэты факт ставіцца як да найбольш буйным народам (напрыклад, паўднёвыя кітайцы вонкава отлічімы ад паўночных), так і да адносна невялікім народнай - напрыклад, Хакасіі, мансі, алтайцаў, Ханты і іншым народам Сібіры, Прыўралья і Паволжа, якія сфармаваліся ў выніку ўзаемадзеяння мангалоіднай і еўрапеоіднай груп.\nПаўднёвыя і паўднёва-ўсходнія азіяцкія народы адрозніваюцца ў той ці іншай ступені інтэнсіўным змешваннем австралоидных, мангалоіднай і еўрапеоіднай элементаў.\nУ Паўднёвай Індыі чалавечыя расы прадстаўлены менш разнастайна, чым на іншых тэрыторыях. Тут суседнічае досыць шмат субэтнічных груп, якія мінімальна змешваюцца адзін з адным. Пры гэтым варта сказаць, што дасканалых бар'ераў паміж групамі не існуе, таму мисцегенация мае месца.\nПасля адкрыцця Амерыкі і наступнага яе асваення сфармаваліся дзве досыць буйныя групы: мулатаў і метысаў. Метыс, як правіла, называюць нашчадкаў індзейцаў і «белых», а Мулат - «белых» і афрыканцаў.\nАўстрала-негроідная або экватарыяльная раса адрозніваецца кучаравымі валасамі, цёмнай скурай. Да характэрных яе прыкметах адносяць шырокі нос, вялікі рот, тоўстыя губы. У гэтую буйную групу ўваходзяць наступныя віды рас:\nАўстралійская - адрозніваецца хвалістымі валасамі, цёмнай скурай, багатым колькасцю валасоў на целе і твары. Прадстаўнікі гэтай падгрупы маюць рост вышэй за сярэдні ці высокі.\nВеддоидная раса адрозніваецца больш нізкім ростам і невялікай колькасцю валасоў. У гэтых людзей галава меншага памеру і не такі шырокі нос.\nПрадстаўнікі меланезийской расы, у тым ліку і негритосские тыпы, адрозніваюцца моцна развітым валасяным покрывам на целе. Яе прадстаўнікі характарызуюцца таксама кучаравымі валасамі, якія выступаюць дастаткова моцна надброўныя дугамі.\nНегроідная раса, у адрозненне ад веддоидной і аўстралійскай, адрозніваецца падвышанай кучаравых валасоў. Для гэтых людзей характэрныя тоўстыя губы, параўнальна больш высокія вочныя арбіты, нізкае переносье, высокі рост.\nНегрилльская раса адрозніваецца ад экватарыяльнай менш тоўстымі вуснамі, нізкім ростам. У прадстаўнікоў гэтай падгрупы больш багаты троесны валасяны полаг, а нос выступае больш рэзка.\nБушмены адрозніваюцца не толькі нізкім ростам, але і больш светлым адценнем скуры. Іх нос вузкі, твар адносна плоскае і мае невялікія памеры.\nНеабходна адзначыць, што ў некаторых народаў змешванне рас адбывалася толькі ў старажытнасці і ў эпоху Сярэднявечча. У іншых жа народнасцяў мисцегенация адрозніваецца падвышанай інтэнсіўнасцю менавіта сёння.\nРасы з'яўляюцца, у першую чаргу, адлюстраваннем сярэдніх характарыстык той ці іншай папуляцыі. Пры гэтым аднаго чалавека адназначна аднесці нават да самай буйной групы можна не заўсёды. Нават сярод мулатаў сустракаюцца розныя тыпы, у асобах якіх часам спалучаюцца самыя супярэчлівыя рысы. Малыя лакальныя расы, між тым, як правіла, вызначаюцца на падставе статыстычных сярэдніх дадзеных.\nМіфалогія. Малох: хто гэта?\nПрыбудова веранды да дома: асаблівасці пры яе ўзвядзенні\nЯк зрабіць труса з паперы (для пачаткоўцаў)\nКапуста брокалі. Вучымся рыхтаваць!\nСок з шынкоў: карысць і шкоду гэтага напою


Алена Маслюкова: Сёння сітуацыя з правамі чалавека нават пагаршаецца - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАлена Маслюкова: Сёння сітуацыя з правамі чалавека нават пагаршаецца\nПравы чалавека ў Беларусі працягваюць нахабна і груба парушацца з дазволу Аляксандра Лукашэнкі, які лічыць сябе прэзідэнтам. Мы пагутарылі пра гэта з госцей Радыё Рацыя Аленай Маслюковай.\nРР: Якая сітуацыя з правамі чалавека склалася менавіта апошнім часам?\nАлена Маслюкова: Пытанне ў прынцыпе не новае. Гэта пытанне, адказ на якое давалі мы не адзін раз. І самае крыўднае, што сітуацыя з правамі чалавека ў Беларусі не паляпшаецца. Я б сказала, нават назіраецца відавочнае пагаршэнне. І парушэнні правоў чалавека праваабаронцамі фіксуюцца штодня. Гэта тычыцца не толькі тых праваабаронцаў з вялікай літары, якіх помслівая ўлада зараз утрымлівае за кратамі. Гэта тычыцца і простых людзей, звычайных людзей, розных спецыяльнасцяў, рознага ўзроўню адукацыі, якія таксама патрапілі ў жорны гэтых рэпрэсіяў, жудасных рэпрэсіяў, якія адбываюцца ў 21 стагоддзі, здавалася б, у цывілізаванай еўрапейскай краіне. Мы, на жаль, дажыліся да такога часу, калі ў краіне закон не мае ніякага значэння. Таму што кіруецца абсалютным бязладдзем і волей аднаго чалавека. Сёння ў Беларусі 1040 палітвязняў. Я не памятаю ў гісторыі такога, каб у еўрапейскай краіне ў 21 стагоддзі колькасць палітычных вязняў вымяралася тысячамі. І мне вельмі сорамна, балюча і трывожна ад таго, што гэта адбываецца ў маёй краіне, на маёй радзіме.\nКалі казаць пра тое, што апошнім часам адбылося. Дык вось, 26 студзеня адпраўлены у ПК-3, гэта папраўчая калонія ў пасёлку Віцьба ў Віцебскай вобласці, мой сябра, аднадумца, мой калега па праваабарончаму цэху спадар Леанід Судаленка. Калега, валанцёрка, праваабаронца Таццяна Ласіца яшчэ застаецца ў СІЗА №3 у Гомелі. Калі казаць пра гомельскі рэгіён, то такімі балючымі кропкамі, па-ранейшаму, застаюцца Жлобін і Гомель. Менавіта ў гэтых двух гарадах адбываецца найбольшая колькасць затрыманняў людзей і найбольшая колькасць прысудаў. Толькі за студзень 2022 года ў Гомелі, Жлобіне, Светлагорску, Рэчыцы было пакарана па крымінальных артыкулах 27 чалавек.\nРР: Па якой прычыне іх арыштоўваюць, затрымліваюць і караюць?\nАлена Маслюкова: Калі казаць, напрыклад, пра Жлобін, то большасць людзей там прыцягнутыя да крымінальнай адказнасці па артыкуле 342 Крымінальнага кодэкса, гэта за ўдзел і масавы пратэст падчас заканчэння выбарчай кампаніі. То бок, з 9 на 10 жніўня 2020 года людзі, незадаволеныя тымі вынікамі, якія паказала ўлада, выйшлі, каб выказаць свой пратэст. Выйшлі на мірны пратэст, каб бараніць свой голас. І ў выніку патрапілі вось пад такі суровы «замес».\nДа сённяшняга дня працягваюцца ўзбуджэнні крымінальных справаў менавіта па гэтым артыкуле. Калі казаць у цэлым па вобласці, то значна скарацілася колькасць людзей, прыцягнутых па 342 артыкуле, але пры гэтым прапарцыянальна павялічылася колькасць людзей, якіх прыцягваюць па іншых артыкулах. Гэта 368 артыкул, 369-ы, гэта тычыцца абразы прэзідэнта, альбо абразы службовых асобаў. Пра што гэта гаворыць? Пра тое, што людзі не задаволеныя. І пра тое, што людзі імкнуцца выказваць сваё меркаванне, свае думкі. І яны абсалютна правільна лічаць, што згодна Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь кожны чалавек мае права на свабоду слова, на свабоду мірнага сходу, на права выказвання і г.д. Цяперашняя ўлада імкнецца проста прымусіць людзей замаўчаць. Фактычна краіна ператварылася ў нейкі канцлагер.\nЗ праваабаронцай Аленай Маслюковай размаўляла наш карэспандэнт Аліна Андрыевіч.\nПраваабаронцы заявілі пра рост рэпрэсій падчас выбарчай кампаніі\nПраваабаронцы назвалі рэпрэсіі мінулага года самымі масавымі ў гісторыі краіны\nВасіль Палякоў: Адчуваецца, што Леаніда Судаленкі няма на сваім працоўным месцы


Праз некалькі дзён пасля пераводу з калоніі Ігара Банцэра змясцілі ў ШІЗА. Адміністрацыя пакарала палітвязня затое, што ён нібыта праспаў званок. Насамрэч званка на другім паверсе няма, вязень не мог яго пачуць. Другім парушэннем, на думку адміністрацыі, стала адмова засяліцца ў вызначаную «хату». Адміністрацыя ведала, што Ігар адмовіцца, паколькі ў «хаце» змяшчаліся так званыя «апушчаныя».\nПасля пераводу з калоніі Ігар Банцэр заставаўся ў ізаляцыі. Доктарка наведала яго 1 лістапада і выпісала яму ліст нядзеездольнасці праз павышаную тэмпературу. Але літаральна праз 30 хвілінаў пасля гэтага яго забралі ў ШІЗА.\nПалітвязня Ігара Банцэра з калоніі даставілі на «хімію»\nТэгі: Ігар Банцэр палітвязень палітычны пераслед прававы дэфолт


Аляксандар Шымкавяк — Вікіпэдыя\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Шымкавяк.\nДата нараджэньня: 1955\n«Алімпія» - (1998-2018)\nМоладзевая жаночай зборная Беларусі - (1998-2017)\nАляксандар Станіслававіч Шымкавяк (1955, Бабруйск — 21 лютага 2018, Гародня) — беларускі баскетбольны трэнэр. Заслужаны трэнэр Рэспублікі Беларусь.\nБацька яго, удзельнік Вялікай Айчыннай, пасьля вайны працаваў старшым інспэктарам суднаходзтва. Школьнікам стаў чэмпіёнам Бабруйска па скачках у вышыню. У школе захапляўся ня толькі скачкамі і баскетболам, але і грэка-рымскай барацьбой.\nПасьля заканчэньня бабруйскай школы паступіў у Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут. У інстытуце ажаніўся са студэнткай Любоўю. Быў накіраваны па разьмеркаваньні ў Калінінград, але з-за сьмерці бацькі вярнуўся з жонкай у Бабруйск, дзе стаў выкладаць у аўтатранспартным тэхнікуме. Быў сакратаром камсамольскай арганізацыі навучальнай установы, вёў у тэхнікуме сэкцыю па жаночым баскетболе.\nНеўзабаве перайшоў працаваць трэнэрам па баскетболе ў дзіцяча-юнацкую спартовую школу №2 Бабруйска, дзе стварыў першы ў Беларусі прафэсійны жаночы баскетбольны клюб «Гермэс». Гэта каманда заваявала срэбраныя мэдалі беларускага чэмпіянату.\nУ 1998 годзе пераехаў у Гародню. Праз два гады пад яго кіраўніцтвам баскетбольны клюб «Алімпія» заваяваў золата рэспубліканскага чэмпіянату. У наступныя гады «Алімпія» агулам 8 разоў заваёўвала залатыя ўзнагароды на першынстве краіны. У 2013 годзе „Алімпія” выйграла розыгрыш Балтыйскай лігі. Стварыў у Гародні добрую сыстэму падрыхтоўкі баскетбалістак, ад юнацкай школы да прафэсійнай каманды, якая зьяўлялася кузьняй для нацыянальнай зборнай.\nЗ 1998 па 2017 гады ўзначальваў моладзевыя зборныя Беларусі. У 2013 годзе пад яго кіраўніцтвам жаночая моладзевая зборная заняла чацьвёртае месца ў Чэмпіянаце Эўропы.\nУ 2015 годзе перанёс апэрацыю на сэрцы, але вярнуўся да трэнэрскай дзейнасьці.\nРаніцай 21 лютага 2018 году правёў трэніроўку, а ўвечары яго не стала.\nПершая жонка Любоў захварэла пасьля Чарнобыля і памерла ад анкалёгіі, пакінуўшы сына Вячаслава. Баскетбалістка Вікторыя Дацун, капітан каманды «Гермэс», дапамагала трэнэру даглядаць за паралізаванай жонкай, глядзець за маленькім сынам. Доўгі час Шымкавяк і Дацун жылі ў грамадзянскім шлюбе. Калі яго ў 1998 годзе запрасілі працаваць трэнэрам у Гародню, пара расьпісаліся. Ад гэтага шлюбу нарадзілася дачка Аляксандра.\n2011 — Заслужаны трэнэр Рэспублікі Беларусь\n2016 — Ляўрэат спэцыяльнай прэміі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь "Беларускі спартыўны Алімп».\nСямейная пара Шымкавяк і Дацун — трэнеры-выкладчыкі па баскетболе вышэйшай катэгорыі Гарадзенскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзэрву.\n^ своего дела. Человек, который делал невозможное. Умер Александр Шимковяк(недаступная спасылка), hrodna.life, 22-02-2018\n^ У Гародні памёр трэнер Аляксандр Шымкавяк, Радыё Рацыя, 22-02-2018\n^ Путь на "Спортивный Олимп" Александра Шимковяка(недаступная спасылка), Гродзенская праўда, 12.01.2017\n^ Известный гродненский тренер Александр Шимковяк ушел из жизни(недаступная спасылка), Гродзенская праўда, 22.02.2018\n^ Узнагароды Беларусі(недаступная спасылка), 2011-06-03\n^ Александр Лукашенко вручил премии Президента Беларуси «За духовное возрождение», специальные премии Президента деятелям культуры и искусства и «Белорусский спортивный Олимп», Гродзенская праўда 11.01.2017\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксандар_Шымкавяк&oldid=2193027»\nЗаслужаныя трэнэры Беларусі\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 31 студзеня 2021 году ў 09:05.


Культура - Цэнтр, які заўжды ў цэнтры падзей\nЗгаданы цэнтр адзначыў у снежні 25-годдзе. З 2016-га ім кіруе Вольга Антоненка, колішні начальнік упраўлення культуры Гомельскага аблвыканкама. Менавіта пры Вользе Вітальеўне цэнтр пашырыў свае паўнамоцтвы і стаў каардынаваць не толькі працу з нацыянальна-культурнымі суполкамі нашай краіны, з беларусамі замежжа, але і заняўся метадычным забеспячэннем клубных устаноў Беларусі. Гаворка ў інтэрв’ю пра гэтыя і іншыя змены ў дзейнасці ўнікальнай установы.\n— У суседніх краінах ёсць аналагі нашаму цэнтру?\n— Ёсць. У Расіі, да прыкладу, існуюць дамы ці цэнтры нацыянальных культур. Летась адзін з кіраўнікоў такой установы ў Казані распавёў, што месціцца яна ў асобным будынку з цудоўнай канцэртнай залай. Своеасаблівы дом сяброўства для ўсіх нацыянальных аб’яднанняў.\n— У вас пакуль такога будынка няма.\n— Плошчы арандуем. 25 гадоў таму цэнтр увогуле меў адно памяшканне ў Палацы культуры ветэранаў. Потым установа перабралася на вуліцу Фрунзе. Там ужо два кабінеты было. Цяпер мы маем частку памяшканняў (12 кабінетаў) і актавую залу (180 месцаў) на Чычэрына, 19. Зрабілі якасны рамонт. З 2016 года пастаянна займаемся пашырэннем нашых плошчаў, бо ахвотных нас наведваць вельмі шмат. Добрае сяброўства ў нас з саветам ветэранаў, з таварыствамі інвалідаў, з Беларускім цэнтрам духоўнага адраджэння Храма-помніка ў гонар Усіх Святых. Натуральна, асноўныя наведвальнікі — прадстаўнікі нашых нацыянальных дыяспар.\n— Што прапаноўваеце гэтым ахвотным?\n— Моўныя курсы, заняткі па харэаграфіі, вакалу, па дэкаратыўна-прыкладным мастацтве. Канцэрты, літаратурныя вечары і чытанні, абрадавыя дзеі (малдаўскі “Марцішор”, “Сабантуй” у татараў і башкіраў), усё — бясплатна. Кіраўнікі нашых мастацкіх калектываў маюць асноўную працу, але і ў нас атрымліваюць заробак па сумяшчальніцтве. Як інакш, бо многім гуртам цэнтра больш чым па дваццаць гадоў. Час мінае, склад мяняецца, а ансамбль застаецца. У такой пераемнасці — вялікая карысць. Армянскі фальклорны калектыў ужо адзначыў гэты юбілей, а карэйскі — толькі збіраецца. Для вялікіх канцэртаў арандуем вялікія залы. 25-годдзе цэнтра адзначалі, напрыклад, у канферэнц-зале Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, дзе хапіла месца і для мастацкай выставы… Самае галоўнае, па вялікім рахунку, што ўсе мы — разам. У Беларусі пражывае 141 нацыянальнасць. Не ўсе яны маюць сваё грамадскае аб’яднанне. Але мы рады кожнаму і гатовы разглядаць любую творчую прапанову. Ёсць у Беларусі таварыства “Сябры Паўночнай Карэі”. Яны таксама нашы наведвальнікі. Пазалетась малдаўская дыяспара сустракалася ў нас з прэзідэнтам Малдовы Ігарам Дадонам. Ён вельмі ўважліва выслухаў усе пытанні і пажаданні. Нядаўна быў віцэ-прэм’ер Татарстана Равіль Зарыпаў. Любяць наведваць цэнтр кітайцы…\n— Пры вас, Вольга Вітальеўна, цэнтр заняўся выдавецкай справай. “К” пісала ў свой час пра цудоўную манаграфію “Творчыя калектывы беларусаў замежжа”. Падчас юбілейных святкаванняў установы прэзентавалася кніга “Наш цэнтр. Наша гісторыя. Наша будучыня”, прысвечаная 80-годдзю абласных метадычных цэнтраў. Выйшлі нотныя зборнікі для танцораў і спевакоў. Аўтар аднаго з іх — Міхась Дрынеўскі. Некалькі слоў пра гэтую дзейнасць.\n— Мы гатовы выдаваць беларускіх аўтараў. Але будучае выданне павінна прайсці конкурсны адбор. Навукова-метадычная рада разглядае матэрыял і дае прафесійную ацэнку, у адпаведнасці з якой і выносіцца вердыкт на рэдактуру і падрыхтоўку да друку.\n— Наколькі ведаю, да 2016 года цэнтр такія дапаможнікі не выпускаў…\n— Згадаем Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур у Гродне. Таксама ваша парафія. І якраз яна на постсавецкай прасторы не мае аналагаў па маштабах.\n— Сапраўды, гэта глабальнае мерапрыемства з адборачнымі турамі па ўсёй краіне і з вельмі сур’ёзнай падрыхтоўкай… Не, у іншых краінах ёсць святы нацыянальных культур. Але яны аднадзённыя. Нашы калектывы бываюць на такіх фэстах у Літве, Польшчы, Расіі. Штосьці падобнае мы ладзім разам з Мінскім гарвыканкамам у Верхнім горадзе. Фестываль у Гродне дае нацыянальную панараму не аднаго горада, а ўсёй рэспублікі, ён доўжыцца не адзін дзень, а два (а ў 2018 годзе — увогуле — тры дні), колькасць нацыянальных падворкаў уражвае і кожны раз прыцягвае ўсё больш замежных турыстаў. Натуральна, дапамагае тут і бязвізавы рэжым. Штогод разам з работнікамі культуры Гродна стараемся ўнесці ў фэст штосьці новае. Выдадзена кніга фестывальнай хронікі з моманту зараджэння мерапрыемства. Цяпер рыхтуецца зборнік, што распавядзе пра кожную з нашых дыяспар… Безумоўна, ёсць нюансы, звязаныя з фінансаваннем. Тысячу ўдзельнікаў трэба і прытуліць, і накарміць. Вельмі шмат ахвотных прыехаць на гэты фэст з ліку беларусаў замежжа. Прыняць іх усіх, зразумела, не маем магчымасці. Яны могуць завітаць у Гродна толькі ў якасці турыстаў. Урэшце, мы для беларусаў замежжа робім асобны фестываль. З гэтай нагоды цэнтр займаецца ўсімі канцэптуальнымі, арганізацыйнымі пытаннямі. Міністэрства культуры нас фінансуе.\n— Сёлета вы рыхтуецеся да правядзення двух фэстаў: нацыянальных культур у Гродне і фестываль мастацтваў беларусаў свету ў Мінску, ці не так?\n— Так, год у нас надзвычай напружаны — фестывальны. У 2017-м мы ладзілі ў сталіцы трэці па ліку фэст беларусаў замежжа. Былі прадстаўнікі 19 краін. Я тады прапанавала выезд у рэгіёны. У кожную вобласць скіраваўся аўтобус з суайчыннікамі. Гучала беларуская мова, усё было шчыра і шчымліва… Арыенціровачна фэст пройдзе ў бягучым годзе ў другой палове верасня.\n— Падчас беларусізацыі 20-х гадоў спецыяльныя камісіі з БССР цікавіліся, як жывуць нашы суайчыннікі ў Расіі, як працуюць беларускія школкі. Сёння ў вас ёсць магчымасць наведаць беларусаў замежжа?\n— Ёсць спецыяльны артыкул фінансавання. Замежныя беларускія суполкі пастаянна запрашаюць нашы калектывы на канцэрты, святы, канферэнцыі. Не заўжды атрымліваецца, але практычна можна наведаць любы куточак свету, дзе жывуць выхадцы з Беларусі.\n— У замежных суполак ёсць праблемы з фінансаваннем?\n— Амаль няма. Як правіла, актыўная суполка, калі ў гэтым ёсць патрэба, закідвае мясцовае кіраўніцтва, Міністэрства культуры, Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў, нашы пасольствы лістамі з просьбамі, тэлефануе. Словам, усяляк даводзіць сваю патрэбнасць.\n— Так што беларусы — не рахманыя?\n— Не. У Аргенціне існуе калектыў, які мы яшчэ ў 2016-м віншавалі з 75-годдзем. Цудоўны калектыў! Па просьбе пасольства Беларусі ў гэтай краіне ў красавіку мы будзем накіроўваць туды двух харэографаў (мужчыну і жанчыну), спецыялістаў па беларускіх танцах. Замежнікі вельмі сур’ёзна паставіліся да пытання: мужчына будзе працаваць з мужчынамі-танцорамі, жанчына — з жанчынамі. Запатрабаваныя і тыя стажыроўкі, што ладзяцца ў цэнтры. Мы адмовіліся ад дапамогі Інстытута культуры Беларусі, бо ўсё (у тым ліку і стажыроўкі) павінна знаходзіцца ў адных руках. Такім чынам пачалі арганізоўваюць не адну, а дзве стажыроўкі ў год. Прыцягнулі да справы Універсітэт культуры, Акадэмію навук, Музей архітэктуры і побыту. З майстрамі працуе Яўген Сахута. Выезды ў глыбінку — абавязковыя. Інакш як яшчэ ім патлумачыць на справе, як варыцца аўсяны кісель ці гатуецца дранік. Замежнікі з вясковымі бабулькамі, з мясцовымі калектывамі і танцуюць, і спяваюць. Вялікая карысць ад такіх стасункаў у натуральных умовах. А ў матулінай мове нашы госці проста з галавой патанаюць. Да слёз даходзіць. Вось такая раскоша беларускіх зносін. Зрэшты, такое ж стаўленне да сваіх каранёў і ў прадстаўнікоў нацыянальных арганізацый Беларусі. Займаешся іх пытаннямі і на палову дня становішся, умоўна кажучы, ромам ці эстонцам.\n— Па-мойму, такім чынам і павінен мацавацца імідж Беларусі ў свеце.\n— А беларусаў вельмі любяць. За адкрытасць, дабрыню, за гатоўнасць прыйсці на дапамогу.\n— Два маштабныя фестывалі, стажыроўкі і праца з нацыянальна-культурнымі аб’яднаннямі… Ужо гэтага было б дастаткова для функцыянальных абавязкаў цэнтра. Але ж вы займаецеся яшчэ і методыкай клубнай дзейнасці. Ці сталі вы рэспубліканскім метадычным цэнтрам?\n— Думаю, што так. Прынамсі, адмаўляцца ад гэтага кірунку працы не сталі, бо нам дадалі адзінак, і прыйшлі людзі прафесійна апантаныя. Створаны два аддзелы: метадычнага забеспячэння і народнай творчасці. І шмат зроблена за апошнія гады. Пра нашы выданні гаворка ўжо была. Але мы яшчэ паспелі правесці пяць рэспубліканскіх семінараў для клубных работнікаў з выездам у вобласці. Пры гэтым можна і штосьці новае ўбачыць, і штосьці абмеркаваць і пра штосьці паспрачацца. Таму семінары такія запатрабаваныя.\n— Я ў гэтым на ўласным вопыце пераконваюся. Усё так імкліва развіваецца ў раёнах, што адсачыць не паспяваеш. Калі б не семінары, шмат бы чаго не пабачыў. У першую чаргу, маю на ўвазе музейны падворак і хату ў вёсцы Чабатовічы Буда-Кашалёўскага раёна… Як вы ўзаемадзейнічаеце з Рэспубліканскім саветам дырэктараў абласных метадычных цэнтраў, якім кіруе Алег Хмялькоў?\n— Савет — актыўны ўдзельнік згаданых семінараў. І менавіта ў Магілёўскім абласным метадцэнтры мы ладзілі пазалетась семінар па дзейнасці аматарскіх тэатральных калектываў… Нам дзяліць няма чаго. Раімся, дапамагаем адзін аднаму. Але аналітыку збіраем мы. І нашы рэкамендацыі былі прыняты пасля пасяджэння калегіі Міністэрства культуры па развіцці Аршанскага раёна. Абласны метадычны цэнтр павінен найперш займацца развіццём культуры сяла.\n— Пытанне ў працяг тэмы. Хранічна не стае рэспубліканскіх конкурсаў для клубных работнікаў СДК і СК, кіраўнікоў аўтаклубаў. Што мяркуеце рабіць у дадзеным плане?\n— Усё правільна: клубныя работнікі — на перадавой…\n— А бібліятэкары, лічу, пачалі іх абыходзіць у выдумцы і арыгінальнасці…\n— Ёсць такое. Але лепшыя клубныя ўстановы заўжды заахвочваюцца на ўзроўні вобласці, раёна. Стымул ёсць. Іншая справа, што ёсць ноч музеяў, ноч бібліятэкі, ночы клуба няма. А дакладней — усе выхадныя ноч клубаў.\n— Яны проста не навучыліся сябе піярыць… Вольга Вітальеўна, калі ў далёкую перспектыву глядзець, ці ж не патрэбны вам асобны будынак, дзе і зала была б шыкоўная, і, мабыць, музей народнага мастацтва, пра які даўно марыць Яўген Сахута, знаходзіўся? Вы ж умацаваннем іміджу краіны займаецеся, народнай культурнай палітыкай, у тым ліку і за мяжой. Вам і выдавецтва сваё не пашкодзіла б.\n— Канешне, такая перспектыва — вельмі жаданая. Але пакуль абыходзімся тым, што ёсць. Чакаем, да пракладу, калі вызваліцца чарговае памяшканне. Мяркуем стварыць там мастацкую галерэю. Дарэчы, у нас вельмі шмат міжнародных праектаў. Цыганская дыяспара і адзін з нямецкіх фондаў збіраюцца рэалізаваць адзін з іх пад назовам “Генацыд ромаў у гады Вялікай Айчыннай вайны”. Экспазіцыю мяркуем адкрыць у Музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны.\n— Еўрасаюз дапамагае грашыма?\n— Ды не. Я ўжо казала, што дыяспары больш працуюць з пасольствамі. Напрыклад, пасольства ФРГ вельмі дапамагае. Пры яго ўдзеле пазалетась быў адкрыты памятны знак на месцы нямецкай кірхі ў Лютаранскім скверы на сталічнай вуліцы Карла Лібкнехта. У рамках Дзяржаўнай праграмы ідзе фінансаванне, мы яго да капейчыны асвойваем, у тым ліку — і на пашыў нацыянальных касцюмаў, і на выданне метадычных дапаможнікаў.\nНа фота: Вольга Антоненка (у цэнтры) з моладдзю ў касцюмах беларускай шляхты, метадычныя дапаможнікі цэнтра.


«Ілюзія стабільнасці небяспечная тым, што ніколі не ведаеш, у які момант гэтая | Новы Час\nПрывітанне, дачка! Сёння пачну, мабыць, з нашай традыцыйнай гумарыстычнай рубрыкі: Міністэрства энергетыкі паведаміла аб падключэнні да сеткі першага энергаблока Беларускай атамнай станцыі. Ну, каб было што іншы раз выключыць. Ты, галоўнае, сачы, каб я не заблытаўся. У гэты раз ўключылі, значыць, у наступны будзе пра тое, што выключылі.\nУчора канал «Эканоміка па-беларуску» апублікаваў графік каціровак беларускіх еўрабондаў. І па стане на бягучы момант ужо тры з пяці выпускаў гандлююцца ніжэй за намінальны кошт. Трошачкі танней было толькі ў жніўні. Потым, у верасні, калі пачаліся ўсе гэтыя размовы пра хуткі транзіт улады, кошт аблігацый стаў патроху расці, і з канца лістапада да самага лютага яны жылі сабе амаль без прыгод. Ну, а з лютага кошт аблігацый зноў стаў зніжацца. Гэта мы якраз даведаліся, што Мінфін пазычыў у банкаў 626 мільёнаў на выратаванне БМЗ і знешняга доўгу. А з сакавіка траекторыя зніжэння кошту аблігацый стала паволі ператварацца ўжо ў траекторыю падзення.\nТы прабач, што я табе другі дзень запар кажу пра сумныя еўрабонды. Проста гэта сапраўды важны сімптом. Не толькі таму, што там занадта прыстойныя грошы, каб беларускія ўлады маглі іх лёгка знайсці, калі інвестары раптам захочуць датэрміновага пагашэння. Кошт еўрабондаў — гэта яшчэ і сумленная адзнака нашага палітычнага і эканамічнага стану вачыма знешняга свету. Ці, па меншай меры, той часткі гэтага свету, у якой, здараецца, бываюць лішнія грошы. Таму што, калі якая кампанія захоча што-небудзь замуціць у Беларусі, яна ж не лічбы росту ВУП ад Белстата будзе вывучаць. Яна спачатку пацікавіцца дынамікай каціровак суверэнных аблігацый. І атрымліваецца, што вера ў намаляваную ўладамі стабільнасць дэвальвуецца хутчэй, чым курс беларускага рубля.\nХаця сама ўлада сваёй стабільнасцю таксама не занадта цешыць сябе. Прынамсі, калі верыць лісту ад міністра ўнутраных спраў да міністра абароны, апублікаванага не скажу дзе. Нават перад 9-м жніўня яны не запытвалі ў арміі падмацаванняў у такіх маштабах. (На ўсялякі выпадак: праславіліся ў пачатку жніўня ўнутраныя войскі — гэта ўсё-ткі не армія. Гэта як АМАП, толькі бясплатна).\nВось улады рыхтуюцца да 25 сакавіка, як быццам гэта апошні і рашучы бой. Самі рыхтуюцца і заадно спрабуюць пераканаць у гэтым навакольных. У іх прыкладна такія ж настроі былі перад 9 жніўня. Яны тады таксама думалі, што трэба прастаяць два дні і пратрымацца адну ноч паміж імі, а потым адразу будзе ім шчасце.\nАле пасля 9-га жніўня былі ж у жніўні і іншыя дні. І ў верасні, і ў кастрычніку, што характэрна. Так і 25-га сакавіка не дзень Страшнага суда. Стаўленне людзей да ўлады пасля 25-га не зменіцца чароўным чынам. Прынамсі, што б там 25-га ні здарылася, любові да ўлады з 26 сакавіка дакладна не дадасца.\nТы, вядома, можаш сказаць, што ўлада на любоў ужо і не набіваецца. Што згубіла яна ўжо гэтыя ілюзіі за апошнія сем месяцаў. Што іх цяпер задавальняе стабільнасць з чорнымі патрулямі на кожным скрыжаванні і рэгулярнымі налётамі на Новую Баравую.\nАле я табе нагадаю, што фразу «Хай ненавідзяць, абы баяліся» вельмі любіў паўтараць імператар Гай Юлій Цэзар Аўгуст Германік, больш вядомы пад мянушкай Калігула, якога зарэзалі яго ўласныя ахоўнікі на чацвёртым годзе праўлення. Таму што без народнай любові ці хаця б сімпатыі ні ў якой улады аніякай стабільнасці не бывае. А ілюзія стабільнасці небяспечная тым, што ты ж ніколі не ведаеш, у які момант і ў якім месцы гэтая стабільнасць раптам скончыцца.\nP.S. А траекторыя падзення кошту беларускіх еўрабондаў, дарэчы, ужо амаль супадае з траекторыяй падзення пацука, якога сокалы скінулі на прыступкі Дома ўрада ў дзень адмовы ў рэгістрацыі Бабарыкі і Цапкалы.\nBYPOL: ідзе маштабная падрыхтоўка сіл МУС і Міністэрства абароны да падаўлення акцый да Дня Волі


Бастардо Магарачский Вінны турызм у Крыму\nЗ усталяваннем у Крыму савецкай улады ў 1923 году "Магарач" ужо дапамагаў наладжваць вытворчасць вінаў у саюзных рэспубліках і працягваў удасканальваць крымскія віны. Амаль усе маркі вінаў, якія выпускаюцца ў Крыму, былі створаныя з участем "Магарача". У 1940 году зацвердзілі асноўны асартымент массандровских вінаў, амаль нязменны дагэтуль. На маляўнічых схілах Южнобережья ў выніку дбайнага вывучэння было вылучана і апісана больш чатырох тысяч участкаў з рознымі глебамі і асветленасцю, мікракліматам.\nБылі выведзеныя і сотні новых гатункаў і формаў вінаграда, найболей удалым і знакамітым з іх, мабыць, з'яўляецца Бастардо Магарачский. Шматлікія гады навукоўцы загадай досведы з вытанчаным партугальскім гатункам Бастардо, які нават і ў сябе на радзіме быў капрызным, ураджаі даваў не кожны год. Вінаматэрыялы з яго ішлі на акультурванне самых дарагіх марак портвейна – так званы винтаж, які вырабляецца прыкладна раз у 5 гадоў. Як-то Анастас Микоян, у падначаленні якога было вінаробства СССР, паспрабаваў віно з Бастардо і здзівіўся – чаму няма такога віна на стале ў савецкага працаўніка (ва ўсякім разе, для правадыроў такі напой патрэбен у вялікай колькасці). Навукоўцы інстытута сталі наракаць на капрызнасць і слабасць гатунку. Наркам Микоян не асоба цырымонячыся загадаў: "Високие вкусовие вартасці – захаваць, ураджайнасць – повисыть). Цяпер з гэтага гатунку робяць выдатнае сухое віно, дужыя напоі тыпу портвейна, але самыя знакамітыя вядома дэсертныя, а самы лепшы\nМарачнае дэсертнае чырвонае віно з выключна высокім утрыманнем найчыстага вінаграднага цукру і біялагічна актыўных кампанентаў, у прыватнасці вітаміна Р. Віно цёмна-чырвонага колеру. Букет гатункавы складаны з тонамі чарнасліву. Густ поўны, мяккі, аксаміцісты з лёгкімі тонамі ванільнага шакаладу і слівак.\nСпірт 14 % аб. (менш, чым у Бастардо "Массандра"), цукар: 21,0 г/100 куб.гл (ледзь больш, чым у массандровском). Рэкамендуецца пры простудах, грыпе (у гарачым выглядзе), нястраўнасцях, малакроўі.


Бетонны ўпор для вадаправода - Блог пра рамонт\nПры прыладзе гарадскіх напорных вадаправодаў і каналізацый абавязкова ўжываюць бетонныя ўпоры. Гэтыя вырабы ўяўляюць сабой адмысловыя прастакутныя або трапецападобныя блокі розных памераў. У дадзеным артыкуле мы падрабязней разгледзім вобласць іх прымянення, асноўныя характарыстыкі, асаблівасці і віды.\nУ выніку ўнутранага ціску вады, у напорных трубах узнікаюць пэўныя сілы. На роўных участках яны практычна не аказваюць ніякага ўздзеяння на сценкі труб, так як накіраваны ўздоўж іх восі, але на некаторых вузлах сеткі могуць ствараць значнае ціск, на якое трубы не разлічаныя.\nДа такіх вузлах адносяцца:\nЗаглушкі тупіковых участкаў.\nКаб гэтыя сілы кампенсаваць і перадаць іх грунце, як раз і выкарыстоўваюць бетонныя ўпоры на вадаправодзе. Асабліва важна іх ужываць для труб вялікага дыяметра, дзе сілы, якія ўздзейнічаюць на стыкі або іншыя вузлы, могуць быць даволі істотнымі.\nЧасцей за ўсё ўжываюць гарызантальныя ўпоры, якія неабходныя практычна для кожнага вонкавага гарадскога вадаправода. Іх выкарыстанне дадаткова абараняе сістэму ад зрухаў.\nАкрамя таго, яны неабходныя на трубаправодах па наступных прычынах:\nЗабяспечваюць цэласнасць вадаправоднай сістэмы;\nПрадухіляюць псаванне муфтовых і раструбных злучэнняў;\nПавялічваюць даўгавечнасць ўсёй сістэмы.\nЗвярніце ўвагу! Непажаданым з'яўляецца ўжыванне блокаў у тарфяных і сыпкіх грунтах.\nЗацятыя блокі ўжываюць для наступных відаў вадаправодаў:\nАсаблівасці бетонных упораў\nЯк ужо было сказана вышэй, ўпоры могуць мець трапецападобную ці прастакутную форму. Тып формы выбіраецца ў залежнасці ад дыяметра труб.\nВырабляюць вырабы з бетонаў трываласцю на сціск B10. Бо яны не адчуваюць сур'ёзных нагрузак, няма неабходнасці выкарыстоўваць для іх матэрыял з высокай трываласцю на сціск. Дзякуючы гэтаму кошт блокаў не высокі.\nАднак, у сілу эксплуатацыйных умоў, бетон павінен валодаць наступнымі характарыстыкамі:\nвлагостойкостью - звязана з тым, што ўпоры пастаянна падвяргаюцца ўздзеянню навакольнага асяроддзя.\nЗносаўстойлівасцю і трещиностойкостью - дадзены параметр вельмі важны ў выніку механічнага ўздзеяння трубы на ўпор.\nмарозаўстойлівасцю - вырабу трэба будзе падвяргацца шматлікім цыклах замярзання і адтаванні.\nТаму многія заводы жалезабетонных вырабаў вырабляюць ўпоры з мадыфікаванага бетону, у складзе якога маюцца пластыфікатары і іншыя дабаўкі, якія паляпшаюць ўласцівасці матэрыялу.\nВыбар маркі ўпора\nТрэба сказаць, што параметры воданепранікальнасці і марозаўстойлівасці ўсталёўваюцца для кожнага праекта асобна.\nАкрамя таго, выбар маркі ажыццяўляецца ў адпаведнасці з такімі фактарамі як:\nДыяметр труб вадаправода;\nГеалагічныя ўмовы будаўніцтва;\nГідраўлічнае ціск у будучыні вадаправодзе.\nНа рынку будаўнічых матэрыялаў можна сустрэць зацятыя блокі наступных відаў:\nBloki На сайце Прызначаныя для гарызантальных паваротаў пад вуглом ад 5 да 90 градусаў.\nблокі УН Адрозніваюцца наяўнасцю выпукласці ўніз. Прызначаныя для вертыкальных паваротаў каналізацыі і вадаправодаў пад вуглом 35-90 градусаў.\nблокі УВ Ўяўляюць сабой ўпоры-якары з анкернымі мацаваннем і выпукласцю ўверх. Прымяняюцца на трубаправодзе ў галіне разгалінаванняў, а таксама паваротаў з раструбным або муфтовым злучэннем труб.\nАкрамя літарнага індэкса, марка вырабы змяшчае яшчэ і лічбавае абазначэнне тыпаразмеру блока, да прыкладу, упор УН 29 з'яўляецца трапецападобным блокам з выпукласцю ўніз. Яго Дзіна складае 600 мм, а вышыня - 500 мм. Прызначаны такі блок, для вертыкальных паваротаў вадаправода.\nРасшыфраваць лічбавай індэкс можна пры дапамозе табліц, якія прыведзены ў серыі 3.001.1-3.\nЗвярніце ўвагу! Пры мантажы блокаў ўзровень грунтавых вод павінен размяшчацца як мінімум на адзін метр ніжэй узроўня падэшвы блока. Таксама інструкцыя дапускае іх выкарыстанне ў водонасыщенных грунтах.\nПры выбары бетонных упораў сваімі рукамі, неабходна звяртаць увагу на наступныя моманты:\nНаяўнасць расколін таўшчынёй больш за 0,2 мм. У гэтым выпадку блок не прыдатны для выкарыстання.\nНаяўнасць аголенай арматуры, а таксама вялікай колькасці ракавін і сколаў. У гэтым выпадку таксама забараняецца выкарыстоўваць выраб.\nПаверхню блока павінна быць шчыльнай і гладкай, у гэтым выпадку зніжаецца сіла трэння з трубой. Гэта дазволіць павялічыць тэрмін эксплуатацыі як самога вырабы, так і трубаправода.\nЗвярніце ўвагу! Пры транспартоўцы блокаў неабходна выкарыстоўваць падшэўкі і пракладкі, каб іх не пашкодзіць. Акрамя таго, забараняецца выконваць разгрузку шляхам скідання.\nВось, мабыць, і ўсе моманты, якія неабходна ведаць аб ўпорах пры мантажы сістэм вадаправода або каналізацыі.\nБетонныя ўпоры ў шэрагу выпадкаў з'яўляюцца незаменнай часткай вадаправода, якія значна павялічваюць тэрмін эксплуатацыі сістэмы. Варта адзначыць, што дадзены элемент зможа ў поўнай меры спраўляцца з пастаўленымі перад ім задачамі толькі ў выпадку правільнага выбару маркі вырабы. Таму пры выбары упораў, неабходна ўлічваць усе вышэйпералічаныя фактары.\nСледующаяМантаж металічных дзвярэй: вочы баяцца - рукі робяць


Райнбэрн — Вікіпэдыя\nРайнбэрн (Reinbern; ? — 1013/1015, Кіеў) — рымска-каталіцкі дзяяч, першы й адзіны біскуп Калобжэгу (Кольбергу) у архідыяцэзіі Гнезна. Інфармацую пра яго падае ў сваёй хроніцы адзін Тытмар Мэрзэбурскі.\nПаходзіў з рэгіёну Гасэгаў у княстве Саксонія. У 1000 абраны першым біскупам калобжэскай дыяцэзіі новаўтворанае архідыяцэзіі Гнезна. Праводзіў хрысьціянізацыю Памор’я, змагаўся з паганствам (у тым ліку кінуў у мора чатыры камяні, намашчоныя сьвятымі алеямі й сьвянцонай вадой).\nУ 1004 ягоны капэлян знаходзіўся разам з польскім князем Баляславам І Харобрым. Верагодна, што й сам біскуп быў пры князі ў Кракаве. У 1013 прыбыў зь місіяй у Тураў, як капэлян невядомае зь імя дачкі Баляслва Харобрага, якая паміж 1005 і 1012 выйшла замуж за тураўскага князя Сьвятаполка Яраполчыча. Мяркуецца, што незадоўга да таго ў Памор’і распачалося паганскае паўстаньне, што прывяло да ліквідацыі польскага панаваньня й пачаткаў мясцовай царкоўнай арганізацыі. Заняпад калобжэскае дыяцэзіі датуецца каля 1007. Калі ў 1124—1128 Ота фон Бамбэрг праводзіў паўторную хрысьціянізацыю Памор’я, пра Райнбэрна там ужо забыліся.\nНа Русі быў зьняволены разам з жонкай Сьвятаполка, пасьля паўстаньня таго супраць Уладзімера І. Магчыма, што памёр у зьняволеньні ў Кіеве. Тэоляг Гельмут Гольцапфэль лічыў, што Райнбэрн памёр мучаніцкай сьмерцю. Мяркуецца, што ён мог узначальваць першую лацінскую дыяцэзію ў Беларусі.\nСёньня лічыцца першым біскупам створанае ў 1972 Кашалінска-калобжэскае дыяцэзіі.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Райнбэрн&oldid=2201991»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 23 лютага 2021 году ў 19:00.


Спампаваць 10.35 Kb.\nНазва 9-15 чэрвеня, Польшча. Трэнінг для дасведчаных спецыялістаў па працы з моладзю, якія мае мэтай узмацніць міжнароднае супрацоўніцтва ў Праграме Моладзь у\nПамер 10.35 Kb.\n9-15 чэрвеня, Польшча. Трэнінг для дасведчаных спецыялістаў па працы з моладзю, якія мае мэтай узмацніць міжнароднае супрацоўніцтва ў Праграме «Моладзь у дзеянні»\nАрганізатары – Нацыянальнае агенства Праграмы «Моладзь у дзеянні» і Рэсурсны цэнтр SALTO для краін Усходняй Еўропы і Каўказу.\nАгульная колькасць удзельнікаў – 24, 12 удзельнікаў з краін-чальцоў ЕС, і 12 удзельнікаў з Усходняй Еўропы і Каўказу.\nКрытэры для ўдзельнікаў:\n· актыўная праца з моладзю;\n· досвед працы з моладзю на лакальным узроўні;\n· удзел у рэалізацыі хаця б аданго міжнароднага праекту;\n· гатоўнасць браць актыўны ўдзел на працягу ўсяго трэнінгу;\n· валоднанне англійскай мовай.\nПрацоўная мова – англійская.\nПражыванне, харчаванне і мясцовыя пераезды забяспечваюцца Польськім нацыянальным агенствам «Моладзь у дзеянні». Для ўздзельнікаў з Усходняй Еўропы і Каўказу транспартныя выдаткі і кошт візы будуць кампенсаваныя на падставе квіткоў і арыгіналаў дакументаў.\nСтрахаванне любога віду забяспечваюць самі ўдзльнікі.\nКанчатковы тэрмін падачы дакументаў: 14 красавіка 2008 году.\nЗаяўнікі, адабраныя для ўдзелу, будуць інфармаваныя 28 красавіка 2008 году.\nДадатковая інфармацыя на вэб-сайце, пазначаным у кантактах.\nАдметнасці мастацкіх сродкаў беларускіх аказіянальных тэкстаў\nЗвяртанні да “іншых” сілаў насычаны яркімі паэтычнымі вобразамі, якія прызваны ІХ задобрыць І не пакрыўдзіць, узмацніць сілу заклікання....\n" Форум рэгіянальнага партнёрства Польшча-Беларусь-Украіна: кластарная ініцыятыва як форма прасоўвання развіцця інавацый І супрацоўніцтва паміж гаспадарчымі суб’ектамі, грамадскай супольнасцю І асяродкамі ўлады на транспамежным узроўні"\nРаспачаты ў верасні 2010 г праз Цэнтр міжнародных адносін Форум рэгіянальнага партнёрства Польшча-Беларусь быў першай таго тыпу сустрэчай...\nКонкурс стыпендый на навучанне ў Варшаве 11  Падзеі:  уверх Бацькі дзяцей-інвалідаў вучыліся грамадскай актыўнасці Чарговы трэнінг у межах праекта «Развіццё патэнцыялу бацькоў, якія маюць дзяцей з інваліднасцю для павышэння ІХ удзелу ў грамадскім жыцці г.\nЧарговы трэнінг у межах праекта «Развіццё патэнцыялу бацькоў, якія маюць дзяцей з інваліднасцю для павышэння ІХ удзелу ў грамадскім...\nФінансавыя сродкі, якія павінен мець чужаземец, пры ўездзе на тэрыторыю Рэспублікі Польшча\nЧужаземец, які ўязджае на тэрыторыю Рэспублікі Польшча, павінен мець фінансавыя сродкі, неабходныя на пакрыцце коштаў, звязаных з...


Главная/Общество/Официально/Месца, дзе можна адпачыць душой\n“У кожным населеным пункце павінна быць месца, дзе можна правесці ўрачыстасць, свята, тую ж навагоднюю ёлку, сабрацца з нагоды той ці іншай жыццёвай прычыны, дзе, урэшце, можна адпачыць душой. І такім месцам павінны стаць клуб ці бібліятэка”, – зазначыў старшыня райвыканкама В.М. Агіевіч у ходзе абмеркавання на чарговым пасяджэнні арганізацыі вольнага часу насельніцтва ўстановамі культуры. Прагучала патрабаванне ўзяць пад кантроль работу бібліятэк, у тым ліку і выязной. Ці выконваюць яны ўскладзеную на іх адукацыйную місію жыхароў?\nСёння Дамы культуры ў пераважнай большасці аграгарадкоў выдатна адрамантаваны, маюць гожы выгляд і трэба, каб яны сталі сапраўднымі ачагамі духоўнасці.\nНачальнік аддзела па ідэалагічнай рабоце, культуры і справах моладзі Анатоль Захаркевіч акрэсліў спектр праблем, якія сёння хвалююць культработнікаў. Гэта абнаўленне музычнага абсталявання, а таксама далейшая аптымізацыя сеткі культустаноў раёна. Прынамсі, плануецца стварыць інтэграваную бібліятэку ў Язвінках, аб’яднаўшы аналагічныя дзяржаўную і школьную ўстановы. На парадку дня – рамонт Дома культуры ў Лахве, які пасля рэканструкцыі не толькі набудзе сучасны выгляд, але і, трэба спадзявацца, займее новы змест у рабоце. Прыгадаў А.М. Захаркевіч і пра тое, што даўно наспела неабходнасць абнаўляць музычныя інструменты ў дзіцячых школах мастацтваў, перш за ўсё, – у Лунінецкай.\nЛахва Лунинец Язвинки


Аб чым спрачаецца Майдан уначы?\nЧым жыве, пра што гамоніць ды аб чым спрачаецца Майдан уначы, калі са сцэнаў не чуваць апазіцыйных лідараў і калі ў любы момант у намётавы лагер можа ўварвацца «Беркут»? Журналіст «Белсату» да світанку быў на плошчы разам з пратэстоўцамі ў Кіеве.\nВялікі пікнік ці форум неабыякавых?\nПасля 19-й гадзіны Майдан пачынае няўлоўна змяняцца. Гучаць апошнія прамовы палітыкаў. Частка тых, хто прабыў на плошчы ўвесь дзень, паступова раз’язджаюцца па дамах ці часовых месцах начоўкі. Але іх змяняюць тыя, хто ўдзень быў на працы і прыходзіць на Майдан увечары.\nНоч на Майдане. Фота belsat.euПаўсюль стаяць металічныя бочкі, у якіх палаюць разабраныя драўляныя палеты, малыя паленцы і проста дошкі. Стаіць такая бочка і ля намёту з надпісам «Кіраваград». Тут разгараецца палітычная дыскусія – што такое народ? Якой быць Украіне? І галоўнае – з кім? «Вось паглядзіце, як пераможам з імі [цяперашнія апазіцыйныя палітыкі. – belsat.eu] міне тры месяцы, ну няхай паўгода, і яны, прыйшоўшы да ўлады, пра ўсё забудуцца. Забудуцца пра нас, і навошта мы тут стаялі. Шыла на мыла!» – размахвае рукамі мужчына гадоў сарака. Ягоны суразмоўца, падобна, не выключае такой магчымасці, а таму не спрачаецца. Моладзь ля бочкі не надта прыслухоўваецца – хтосьці задумліва глядзіць на агонь, хтосьці робіць канапку.\nКанапкі, суп, каша, печыва, хлеб і гарбата – асноўны рацыён жыхароў Майдану. Ежу можна атрымаць у дзясятках пунктаў – размеркаванне рэсурсаў каардынуе Штаб нацыянальнага супраціву. Валанцёры не толькі раздаюць гарачую ежу кожнаму, хто папросіць, – ад часу да часу з боку кухняў выходзяць валанцёркі з падносамі, поўнымі канапак і раздаюць пратэстоўцам.\nШтаб у Доме прафсаюзаў. Фота belsat.euТут жа – пункты выдачы цёплай вопраткі. «Кіеўляне прыносяць, а мы раздаем, – распавядае валанцёр, і тут жа звяртаецца да «кліента»: дык вам што – кепку лепш ці шапку? Шапку – зараз знойдзем!» Тут пад’язджае грузавік з дровамі. Адразу ж знаходзяцца ахвотнікі разгрузіць. Нікога не трэба прасіць двойчы.\nКалі абстрагавацца ад палітычных патрабаванняў, што гучаць са сцэны, Майдан можна паблытаць з неардынарным гарадскім пікніком з намётамі ды разняволенаю атмасфераю свята, што крыху зацягнулася. Але дастаткова зрабіць пару дзясяткаў крокаў убок, каб спусціцца на зямлю.\nБяспека – перадусім\nНамётавы лагер разам з плошчаю агароджанае барыкадамі. Збітыя з тоўстых брусоў дрэва, умацаваныя металічнымі турнікетамі, а дзе-нідзе нават калючым дротам, – робяць штурм лагера без ужывання цяжкай тэхнікі немагчымым. На вузкіх уваходах стаіць ахова – з ліку валанцёраў. Гэта маладыя моцныя хлопцы, некаторыя з прыкрытымі хустамі тварамі, у шлемах і касках. На правай руцэ часам можна пабачыць прыматаны скотчам кавалак дошкі – прымітыўная, але дзейсная абарона ад удару дручком.\nБарыкады з галоўнай елкі краіны, лавак і калючага дроту. Фота belsat.euАхова сочыць за тым, каб на тэрыторыю Майдану не зайшлі людзі, якія ўжывалі алкаголь, не праносілі яго ў заплечніках, і гатовая ў выпадку нападу бараніць лагер. Кожную ноч уваходы фактычна блакуюцца, барыкады ўмацоўваюцца.\nУ Доме прафсаюзаў, дзе месціцца Штаб нацыянальнага супраціву, – таксама ахова. Каб прайсці далей за прыбіральню, патрэбны пропуск.\nНатоўп людзей, што стаіць ля сцэны, расступаецца перад некалькімі сур’ёзнымі мужчынамі. Яны рассоўваюць людзей і хуткім крокам набліжаюцца да сцэны. У іхным атачэнні кідаецца ў вочы магутная фігура Віталя Клічка. Людзі пачынаюць махаць рукамі ды фатаграфаваць палітыка. Сам Віталь на паўхвіліны спыняецца, каб зрабіць некалькі здымкаў Майдану на мабільны тэлефон. Панараме, якая адкрываецца з вышыні ягонага росту, напэўна, пазайздросціць кожны фатограф і аператар.\nВіталь Клічко, Арсеній Яцэнюк і Алег Цягнібок, безумоўна, ключавыя фігуры Еўрамайдану. Але ці то расчараванні ад Памаранчавай рэвалюцыі, ці адсутнасць рашучых дзеянняў не робіць іх героямі Майдану. Сапраўдныя авацыі зрываюць нават не папулярныя музыкі, што падтрымліваюць пратэстоўцаў.\nПольскі журналіст, якога збілі спецназаўцы, можа страціць зрок на адно вока. Але ён вырашаецца застацца на Майдане да канца. Ён не сказаў ні слова са сцэны, але тысячы чалавек пачынаюць скандаваць «Дзякуй!».\nАндрэй нават пасля збіцця застаецца на Майдане. Фота belsat.euЯшчэ адзін пацярпелы, але не зломлены – жыхар Кіева Андрэй. У яго забінтаваная галава і паламаная рука – наступствы сутычкі з «Беркутам». Андрэй працуе на кіеўскай бензастанцыі запраўшчыкам і адпрасіўся з працы, калі распачаліся пратэсты. «Мы мусім стаяць да канца, да нашай перамогі», – гаворыць ён са сцэны пад авацыі. «Калі яны пачалі збіваць усіх без разбору, з нейкаю жывёльнаю жорсткасцю, было вельмі страшна, – распавядае Андрэй у прыватнай размове. – Але нашая будучыня важнейшая за гэта ўсё. Таму я не сыду з Майдану».\nУвесь свет абляцелі фотаздымкі са спробы штурму будынку Адміністрацыі прэзідэнта Украіны. Радыкалы збіваюць выстаўленых супраць іх 18–19-гадовых салдатаў унутраных войскаў, што не мелі нават шчытоў і дручкоў. Пазней з’яўляецца спецпадраздзяленне «Беркут», што жорсткім разгонам спыняе спробу захопу будынку.\nЦяпер у апазіцыйных колах тыя падзеі называюць правакацыяй. «А калі б мы ўсё ж узялі Адміністрацыю, як узялі Раду гораду, як узялі Дом прафсаюзаў – гэта таксама было б правакацыяй?» – задаецца рытарычным пытаннем Аляксандр. Ён стаіць за 200 метраў ад будынку рэзідэнцыі, ля барыкады. Далей – 100 метраў «нейтральнай паласы» і ачапленне міліцыянтаў у шлемах са шчытамі ды дручкамі.\nНа барыкадах непадалёк Адміністрацыі няшмат людзей – не больш за 30–40 удзень і каля 20 асобаў – уночы. Тут не грае музыка, тут не разносяць канапак, і няма намётаў. Са дня спробы штурму гэтак і стаяць адзін насупраць другога – міліцыянты і пратэстоўцы. «На гэта можна глядзець вечна», – заўважае Аляксандр, калі шыхт міліцыянтаў па камандзе «ўцякае» са сваёй пазіцыі. Але ў той жа момант іх змяняюць на посце іншыя. Перазменка – кожныя дзве гадзіны. У пратэстоўцаў перазменак няма.\n«А калі яны зараз пойдуць сюды? Іх там пад сотню, а вас няма і трох дзясяткаў», – пытаю іншага пратэстоўца, Аляксея. Той паціскае плячыма: «Так, шанцаў няма. Але ўсё ж і яны не жалезныя. Вось так і стаяць. І мы стаім».\n«Радыкалаў», прынамсі на гэтай кропцы, спрабуюць кантраляваць апазіцыйныя сілы са Штабу супраціву. Тут заўсёды ёсць «клічкоўцы», якія сочаць за тым, каб ніхто не спрабаваў правакаваць міліцыянтаў на сілавыя дзеянні.\nКалі прайсці з пяць хвілінаў ад будынку Адміністрацыі прэзідэнта, то можна зноў пачуць музыку ды прамовы. «Незаконна захапілі… Правапарушэнні… Акупавалі», – з парку даносяцца чыесьці левітанаўскія металічныя ноткі. А потым зноў рытмы поп-музыкі. Гэта майдан Партыі рэгіёнаў.\n«Рэгіёнаўцы» таксама падышлі да бяспекі грунтоўна. Па перыметры парк агароджаны турнікетамі, а дадаткова – ланцугом міліцыянтаў у шлемах і з дручкамі кожныя 1,5 метра. На брамах стаяць тыповыя «ціхары» ў цывільным. Маё журналісцкае пасведчанне не робіць на іх ніякага ўражання, яны патрабуюць адмысловага пропуску ад Партыі рэгіёнаў.\nСпроба схлусіць пра маё жаданне «проста падтрымаць прэзідэнта Януковіча» на іншай браме таксама не мае плёну. На Еўрамайдане распавядаюць, што «рэгіёнаўцы» абяцалі плаціць грошы сваім мітынгоўцам, але так і не заплацілі, і частка ад іх проста ўцякла. Цяпер «прыхільнікаў» Януковіча не выпускаюць проста так – забіраюць пашпарт. Аднак спраўдзіць, ці так гэта насамрэч, практычна немагчыма. «Рэгіёны» акапаліся, пабочныя на гэтым «мітынгу шчасця» не патрэбныя.\nМайдан, які не спіць\nКожны новы дзень на Майдане пачынаецца з гімну. Апоўначы ўся плошча свеціць мабільнікамі ці запальнічкамі ды спявае словы гімну. Майдан не спіць ніколі – нават а 4–5-й раніцы на плошчы застаюцца людзі, што танчаць, а ля намётаў – размаўляюць і грэюцца ля бочак.\nМайдан, які не спіць. Фота belsat.euКаля трох гадзінаў ночы з барыкадаў чуваць моцны шум – ахоўнікі пачалі грукатаць, прыцягваючы ўвагу. Штурм! Людзі, што дагэтуль грэліся ля вогнішчаў, кінуліся на дапамогу, з намётаў пачалі выскокваць тыя, хто спрабаваў заснуць. Што хаваць – некалькі чалавек кінуліся ў адваротным кірунку, аднак большасць – пабегла дапамагаць абаронцам.\nНа шчасце, гэта была «вучэбная трывога». Людзі разыходзяцца зноў да сваіх вогнішчаў, хлопцы з дружыны, у якіх у гэты час няма дзяжурства, застаюцца яшчэ на некаторы час. Адзін з іх распавядае мне, што самы баявы дух – бадай што ў дзяўчат з Заходняй Украіны. «Прыгожанькія, маладзенькія, і кожная рвецца вось хоць зараз пабіцца з «Беркутам», – пасміхаецца суразмоўца.\nНезаўважна надыходзіць світанак. На вуліцах з’яўляюцца першыя мінакі: спяшаюцца на працу. З плошчы скандуюць: далучайся! Але Майдан зноў запоўніцца толькі бліжэй да 9-й гадзіны, калі вернуцца тыя, якіх прынялі на начоўку ў Кіеве добраахвотнікі.\nМайдан – як сімвал дзяржаўнага ладу\nКожны жыхар Кіева ў гэтыя дні мае ўнікальную магчымасць зазірнуць у будучыню і пабачыць, чым будзе Украіна праз год-два. Два шляхі, дзве канцэпцыі дзяржавы ўвасобленыя ў «Еўрамайдане» і «Антымайдане». Дэмакратыя і самакіраванне, спрэчкі, расчараванні ды новыя надзеі, пошук уласнага месца ў новым соцыюме, ці – краіна за турнікетам і ачапленнем па перыметры, з насельніцтвам без пашпартоў, з папсою і невядомым «Левітанам», які кляйміць іншадумства? Сёння любы жыхар Кіева можа паўплываць на тое, якая з гэтых мадэляў разрасцецца да маштабаў краіны.\nПадборка он-лайн відэатрансляцыяў з Кіева


Паляваньне на сьцяганосцаў у Віцебску працягваецца\n18 студзень 2010, 18:19\n18 студзеня Першамайскі раённы суд пачаў разгляд справаў грамадзкіх актывістаў Алеся Галаваня і Валера Раманенкі. Іх затрымалі 15 студзеня, абвінаваціўшы ў тым, што яны нібыта былі ў грамадзкім месцы ў нецьвярозым стане. У пастарунку пры асабістым даглядзе ў Валера Раманенкі забралі 4 бел-чырвона-белыя сьцягі.\nАмаль трое сутак Валеры Раманенка і Алесь Галавань правялі ў ізалятары часовага ўтрыманьня — у раённы суд іх прывезьлі толькі каля 1-й дня.\nАбодва актывісты заявілі, што ім патрэбны адвакат, і судзьдзя Валянціна Кісьмярошкіна мусіла перанесьці паседжаньне на 2-га лютага.\nВалер Раманенка і Алесь Галавань называюць абвінавачаньне беспадстаўным. Абодва хлопцы адмаўляюць, што ўжывалі алькаголь у дзень затрыманьня.\nВалер Раманенка кажа, што ён выходзіў з дому літаральна на паўгадзіны, каб паразмаўляць зь сябрамі. Калі вяртаўся, то яго затрымалі літаральна на ганку:\n“Вяртаўся дахаты, у пакеце былі бел-чырвона-белыя сьцягі. А каля пад’езду ўжо чакаў чалавек у спэцназаўскай форме. Я пайшоў быў назад, азірнуўся, убачыў, што чакае “Газэль”. Да мяне падышлі, спыталіся: “Малады чалавек, вашы дакумэнты”. А потым сказалі, што я падобны да нейкага злачынцы, і пацягнулі ў машыну”.\nУ пастарунку на Валера Раманенку пачалі складаць пратакол за зьяўленьне ў грамадзкім месцы ў нецьвярозым стане. Праз гадзіну, таксама ў Першамайскі РАУС, прывезьлі сябра стваранай партыі БХД Алеся Галаваня. Яго абвінавацілі ў тым самым і абодвух накіравалі ў ізалятар часовага ўтрыманьня, ня ўзяўшы пад увагу нават тое, што Алесь Галавань толькі выпісаўся са шпіталя і пачуваўся блага.\nЗатрыманьне Валера Раманенкі і сваё ўласнае спадар Галавань зьвязвае з крымінальнай справай супраць Сяргея Каваленкі, які 7-га студзеня вывесіў на галоўнай гарадзкой ёлцы ў Віцебску бел-чырвона-белы сьцяг:\n“Гэта, у прынцыпе, адно са зьвёнаў таго ланцуга, які пачаўся з затрыманьня Сяргея Каваленкі. Быў яшчэ ператрус у журналіста Сяргея Серабро, затрыманьне зь невядомых прычын Тараса Сургана, які цяпер асуджаны на 7 сутак, і вось наша затрыманьне”.\nЯк стала вядома, арыштаваны Тарас Сурган, сябар і паплечнік Сяргея Каваленкі, з ізалятара часовага ўтрыманьня быў тэрмінова пераведзены ў інфэкцыйны шпіталь — дактары падазраюць у яго вострую вірусную інфэкцыю ці нават пнэўманію.\nКалі суд вырашыць, што Валер Раманенка і Алесь Галавань былі парушальнікамі правапарадку, то ім таксама пагражае арышт на тэрмін да 15 сутак або грашовы штраф ад 2 да 15 базавых велічынь.\nАктывісты кажуць, што будуць адмаўляць сваю вінаватасьць да апошняга: на іхную думку, міліцыянты затрымалі іх, бо імкнуліся прадухіліць нейкія вулічныя акцыі, прымеркаваныя да Дня салідарнасьці 16-га студзеня.\nАлесь Галавань і Павал Севярынец, які прыйшоў у суд падтрымаць актывістаў\nСуд на Галаванем і Раманенкам перанесьлі на 2 лютага\nУ віцебскага актывіста забралі бел-чырвона-белы сьцяг\nДвое віцебскіх моладзевых актывістаў — у пастарунку\nЛя ЦВК сабралася чарга падаваць скаргі на нерэгістрацыю Бабарыкі і Цапкалы. ФОТА


Планавая місія МВФ прыбудзе ў Беларусь 5 сакавіка | Падзеі, Беларусь | Belarus.by\nПланавая місія МВФ прыбудзе ў Беларусь 5 сакавіка\n4 сакавіка, Мінск /Святлана Саўко - БЕЛТА/. Планавая місія Міжнароднага валютнага фонду прыбудзе ў Беларусь 5 сакавіка. Аб гэтым карэспандэнту БЕЛТА паведамілі ў прадстаўніцтве МВФ.\nЭксперты фонду будуць працаваць у Беларусі да 16 сакавіка. "Гэта рэгулярная штогадовая місія. Будуць праводзіцца кансультацыі па артыкуле IV", - адзначылі ў прадстаўніцтве МВФ. Гэта значыць місія будзе займацца штогадовым аглядам развіцця эканомікі Беларусі, якія праводзяцца і з іншымі краінамі - членамі фонду.\nЗапланаваны таксама сустрэчы экспертаў, у тым ліку ў Адміністрацыі Прэзідэнта, Нацбанку, Міністэрстве эканомікі. Узначаліць місію Дэвід Хофман.\nРаней аб запланаваным на сакавік прыездзе місіі МВФ паведамляў міністр фінансаў Уладзімір Амарын. Паводле яго слоў, Беларусь не выключае ніякіх магчымасцей у плане фінансавага супрацоўніцтва, але ёсць разуменне, што прапрацоўка гэтых пытанняў патрабуе часу.\nСа студзеня 2009 года па красавік 2010-га Беларусь рэалізавала праграму стэнд-бай, падтрыманую крэдытам МВФ на $3,5 млрд. Гэта дало магчымасць краіне забяспечыць дадатную дынаміку па шэрагу пазіцый у эканоміцы і грашова-крэдытнай сферы.


«Малады фронт» мае намер адзначыць Дзень Волі ў цэнтры Менску\nГэта прынцыповая пазіцыя, падкрэсліў намеснік старшыні «Маладога фронту» Мікалай Дземідзенка: «Адзначаць галоўнае свята Беларусі на балоце мы не згодныя. І я ведаю, што вельмі шмат людзей падтрымліваюць такую пазіцыю. Летась праходзіла такое ж абмеркаванне, і мы выказалі сваю прынцыповую пазіцыю. Хутчэй за ўсё, таму сёлета мы не былі запрошаныя ў аргкамітэт святкавання Дня Волі. Але мы не застанемся ўбаку».\nЯк паведамлялася раней, сёлета арганізатары святкавання Дня Волі збіраюцца правесці ў Менску 25 сакавіка шэсце ад будынку прэзідыуму Нацыянальнай акадэміі навук да парку Дружбы народаў (плошча Бангалор) і мітынг у парку. Адпаведную заяўку на правядзенне падалі ў Менгарвыканкам 23 лютага.\nАднак «Малады фронт» мае намер у хуткім часе падаць у гарвыканкам альтэрнатыўную заяўку. «Мы пакуль не вырашылі, у якой форме гэтая заяўка будзе пададзеная: паводле беларускага заканадаўства, дзе ўказваюцца адказныя за правядзенне шэсця, або паводле еўрапейскага – дзе павінна проста ўтрымлівацца паведамленне аб правядзенні мерапрыемства і просьба забяспечыць грамадскі парадак», – паведаміла яшчэ адна намесніца старшыні «Маладога фронту» Анастасія Палажанка.


Кім Чэн Ын перастаў з'яўляцца на публіцы\n04.09.2018 / 16:11\nКім Чэн Ын перастаў з'яўляцца на публіцы 7\nЛідар Паўночнай Карэі Кім Чэн Ын знік з публічнай прасторы на фоне «тупіка» у перамовах аб дэнуклеарызацыі Карэйскага паўвострава з Вашынгтонам. Пра гэта паведаміла паўднёвакарэйская газета The Chosun Ilbo.\nДзяржаўныя СМІ КНДР не публікуюць матэрыялы пра дзейнасць Кіма з 20 жніўня. Тады ён прысутнічаў на пахаванні былога міністра народных узброеных сіл КНДР Кім Ён Чхуна.\nДа таго Кім прыняў удзел у вялікай колькасці публічных мерапрыемстваў, наведваючы фабрыкі і фермы па ўсёй краіне. Гэта наводзіць на думку, адзначае выданне, Кім знік у той час, як міжнародная супольнасць вырашыла зноў «закруціць гайкі».\nАднак, не выключае газета, магчыма Кім проста вырашыў адпачыць.\n04.09.2018 / 16:28\nМожа ў сочынскі санаторый "беларуссія" паехаў? Там "атцам народаў" далжно быць харашо.\nможет спортивная травма как у Медведева (иными словами забухал)?!\n04.09.2018 / 18:13\nпельмень і карлік разам у сочы


Магілёўшчына: чыноўнікі прызнаюць, што бракуе грошай на школьнае харчаваньне\n05 кастрычнік 2011, 15:21\nУ школах Магілёўшчыны на харчаваньне дзяцей не стае дзяржаўных субсыдыяў. Гэта прызнае упраўленьне адукацыі аблвыканкаму. Нормы фінансавай дапамогі, паводле афіцыйнай інфармацыі былі зацьверджаныя ў лютым 2011 году. З таго часу яны не мяняліся.\nУ пачатковых школах Магілёва дзяржаўная дапамога складае 3020 рублёў на аднаго вучня. Штодня бацькі школьнікаў 1-4 клясаў даплачваюць 1500 рублёў.\n“Праз падаражэньне харчоў і росту спажывецкіх цэнаў сёньня ўкласьціся ў існуючыя нормы для паўнавартаснага харчаваньня не ўяўляецца магчымым. Мы хадайнічаем перад міністэрства адукацыі аб павелічэньні грашовых нормаў, аднак гэтае пытаньне яшчэ разглядаецца”, - заявіў намесьнік начальніка ўправы адукацыі аблвыканкаму Ўладзімер Рыжкоў.\nДля паўнавартаснага двухразовага харчаваньня ў школах грашовая дапамога павінна складаць 9 тысяч рублёў на аднаго вучня. Цяпер жа яна – 6400 рублёў для вучняў да 10 год, для старэйшых вучняў – 7060.\nПершай ўзьняло пытаньне нястачы дзяржаўнай дапамогі на харчаваньне кіраўніцтва магілёўскай кадэцкай вучэльні яшчэ ў жніўні.\n“Складваецца незразумелая сытуацыя – нормы на харчаваньне для дзяцей сірот менш, чым нормы харчаваньня для не сірот. У нас нормы захаваліся на ўзроўні яшчэ, калі не было скачка цэн. Дзейныя нормы для дзяцей сірот 11-13 год складаюць 8160 рублёў. Для дзяцей ад 14 і старэй – 8540 рублёў. Калі ў студзені мы кармілі дзяцей на гэтыя сумы, то цяпер ня трэба мець эканамічнай адукацыі, трэба проста зайсьці ў краму. Казаць пра паўнавартаснае харчаваньне цяпер дужа й дужа цяжка”, наракае на сытуацыю дырэктар кадэцкай вучэльні Андрэй Балабанаў.


Праваслаўная царква атрымала папярэджанне ад дзяржавы. Яшчэ адно такое — і могуць забараніць дзейнасць — Новостной портал\nКатегории:\tБез рубрики, Духоўнасць\t/ Нет отзывов / от Наталья Седова 10.01.2021\nвзгляд христианина. Распространившаяся в наши дни вирусная болезнь, а...\n«Мы — непераможныя, цуд прыйдзе!»\nКаляднае віншаванне беларусам. Сёння, 7 студзеня, праваслаўныя...\nЧастка праваслаўнага свету (Расія, Беларусь, Украіна, Сербія, Грузія)...\nТадэвушу Кандрусевічу — 75 год!\nМітрапаліт Мінска-Магілёўскі адзначыць юбілей службай у мінскай...\nВа ўсіх касцёлах краіны з самае раніцы ідуць святочныя...


Беларускае марозіва неўзабаве трапіць на еўрапейскі рынак\nЕўрапейцы пакаштуюць беларускае марозіва "28 капеек"\nКампанія "Мароз прадукт" вырабляе ў год 260 мільёнаў порцый марожанага. Глядзіце на відэа, як вырабляецца ласунак, які неўзабаве патрапіць на еўрапейскі рынак. 15.04.2017, Sputnik Беларусь\nЕвропейцы попробуют белорусское мороженое 28 копеек\nКомпания "Мороз продукт" производит в год 260 млн порций мороженого.\nміёрскі раён, цiкавосткi\n12:59 15.04.2017 (абноўлена: 13:42 17.04.2017)\n© Sputnik Елена Васильева\nКампанія "Мароз прадукт" вырабляе ў год 260 мільёнаў порцый марожанага. Глядзіце на відэа, як вырабляецца ласунак, які неўзабаве патрапіць на еўрапейскі рынак.\nБеларуская кампанія "Мароз прадукт" атрымала еўрапейскія сертыфікаты якасці, якія даюць права пастаўляць марозіва ў краіны ЕС.\n"Гэты працэс заняў два гады", — распавёў намеснік дырэктара па развіцці Юрый Лагунчык.\nГалоўныя рынкі збыту беларускага марозіва — Расія (Цэнтральны і Паўднёвы акруга, Каўказ), а самыя далёкія партнёры — Калумбія.\nДарэчы, марозіва ў Калумбію ідзе ў кантэйнерах 40 дзён, і ўвесь гэты час падтрымліваецца тэмпература ў мінус дваццаць градусаў.\nДля экспарту ў Еўропу ў беларускага марозіва пакінуць ранейшым дызайн, але дададуць інфармацыю на замежных мовах, распавёў прадстаўнік "Мароз прадукту".


Беларуская прамысловасць – як чорная дзіра\nГалоўная Праграмы Аб'ектыў 03.05.2018\nАб'ектыў\t03.05.2018 Беларуская прамысловасць – як чорная дзіра\nБюджэт павінен быць для мэтаў сацыяльнай палітыкі, а ён ідзе на падтрыманне стратных прадпрыемстваў. Гэткая думка гучала з вуснаў кіраўніка краіны на нарадзе па сацыяльна-эканамічным развіцці краіны. Колькі ж у Беларусі стратных прадпрыемстваў ды чаму, нягледзячы на мадэрнізацыю за бюджэтныя сродкі, яны гэтак і самаакупіліся?\nПраз амаль чвэрць стагоддзя свайго кіраўніцтва Аляксандр Лукашэнка нарэшце прызнаў: дзяржаўнае падтрыманне стратных прадпрыемстваў не дае належнага выніку.\n«Нам патрэбныя прадпрыемствы, якія жывуць без сталага падсілкоўвання з дзяржбюджэту. Такім чынам мы прывыклі забіраць грошы настаўнікаў і лекараў і накіроўваць іх туды, дзе яны павінны зарабляцца і, наадварот, накіроўвацца ў бюджэт», – заявіў Лукашэнка.\nТым часам колькасць стратных прадпрыемстваў у Беларусі працягвае павялічвацца, а іх даўгі і страты застаюцца на стабільна незадавальняльным узроўні. Гэтак, гігант айчыннай прамысловасці МАЗ дэманструе такія ж велізарныя мінусы ўжо чацвёрты год запар – 41 мільён рублёў чыстай страты па выніках 17-га. А страты «Белшыны», праз курсавыя розніцы, у мінулым годзе выраслі нават у 65 разоў! Ды склалі 274 мільёны рублёў!\nАгулам у краіне, паводле афіцыйнай статыстыкі, налічваецца каля пяці соцень стратных прампрадпрыемстваў, гэта амаль траціна ад агульнай колькасці фабрык (30,8 %). Пры гэтым агульная сума чыстых стратаў за апошні год павялічылася амаль у чатыры разы, да 628 мільёнаў рублёў ($ -311,1 млн). Дзяржава не публікуе звестак аб тым, колькі грошай з дзяржбюджэту ідзе на падтрыманне гэтых фабрык.\n«Незалежна ад таго, куды ідуць гэтыя грошы – ці на «падтрыманне штаноў», ці на нейкае міфічнае развіццё, вынік гэтага ўкладання будзе аднолькавы – гэта значыць, не будзе ніякага вы ніку. Паколькі толькі калі чалавек укладае ўласныя грошы 3:33 вось тады ён дзесяць разоў пралічыць і ўлічыць усе абставіны ды акалічнасці», – тлумачыць эканаміст Леў Марголін.\nСамаакупальнасць, пра якую гэтак клапоціцца дзяржава, – далёка не самае важнае, – мяркуюць эканамісты. Прадпрыемства мусіць перадусім развівацца ды ствараць запатрабаваную прадукцыю. Толькі тады можна разлічваць на высокі прыбытак і далейшае развіццё. Але што перашкаджае нашым вытворцам? Запытаемся ў мінакоў.\nЖыхары Менску кажуць:\n«Якасць трэба павышаць. Усё залежыць ад матэрыялаў, ад жадання і ад попыту».\n«Прадпрыемства павіннае мадэрнізаваць сваю вытворчасць, вядома. Але толькі моладзь можа гэта зрабіць, таму што сталыя людзі працуюць па старынцы».\n«На мой погляд, трэба мяняць усю сістэму ў корані».\nЗ апошняю думкай эканамісты пагаджаюцца. Маўляў, эфектыўнасць можа з’явіцца толькі тады, калі грошы будуць даваць на вынік. А пакуль ніякіх зменаў не прадбачыцца, людзям даюць карысную параду:\n«Каб яны ўсё ж такі арыентаваліся на свае сілы. Тое, што яны зарабляюць, тое, што яны хочуць зарабіць і тое, што яны плануюць рабіць, гэта не павінна быць звязанае з дзяржаваю! Бо калі гэта звязанае з дзяржаваю, гэта вельмі рызыкоўна», – кажа Леў Марголін.\nШто ж да прадпрыемстваў сельскай гаспадаркі, тут справы яшчэ горшыя: летась кожнае чацвёртае было стратным.\nМногія з іх аддаюць на баланс тых жа прамысловых прадпрыемстваў, заганяючы ў яшчэ большыя даўгі і страты.\nСцяпан Святлоў, «Белсат»\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка, Белшына, Леў Марголін, прадпрыемствы, эканоміка Беларусі\n03.05.2018\tГлядзі выданне цалкам\nПасля візіту судовых выканаўцаў зніклі грошы, пярсцёнак і… с ...\nБольш за $ 25 тыс. – штрафы белсатаўцаў за год!\nЛукашэнка пагражае «зачысткай» карупцыянераў\nАлег Сянцоў хоча зняць пяць фільмаў за пяць гадоў\nМядзведзеў прапанаваў Румасу зверыць інтэграцыйныя гадзіннікі\nЛаўроў: Турцыя спыняе вайсковую аперацыю ў Сірыі\nХай так-TV Вясёлы сюрпрыз ад уладаў на Еўрапейскія гульні


20 ліпень 2016, 09:57\nBelarus - Journalist Paval Sharamet was killed by the explosion in the car. Kyiv, 20Jul2016\nГалоўны рэдактар інтэрнэт-выданьня «Ўкраінская праўда» Сэўгіль Мусаева-Баравік зьвязвае гібель журналіста Паўла Шарамета зь ягонай прафэсійнай дзейнасьцю. Пра гэта на месцы трагедыі ў цэнтры Кіева 20 ліпеня, Мусаева-Баравік заявіла карэспандэнту Радыё Свабода.\nБылы кіраўнік холдынгу “Весьці” Сяргей Гужва сумняецца, што Павал Шарамет стаў выпадковай ахвярай, а выбух быў накіраваны супраць кіраўніка праекту “Украінская праўда” Алёны Прытулы, у машыне якой знаходзіўся беларускі журналіст.\n“Павал Шарамет кожную раніцу езьдзіў на радыё “Весьці”, дзе ён быў вядучым, - сказаў Гужва Свабодзе. - І тыя, хто рыхтаваў забойства, вывучалі ягоны графік перасоўваньняў. Хутчэй за ўсё, ён кожную раніцу езьдзіў на гэтым аўтамабілі. Таму магчыма, што менавіта ён быў мэтай”.