Life stories of married woman: A possibility to transformation\nLewensstories van getroude vroue: 'n Moontlikheid tot transformasie\nFeminist scholarship in various disciplines has shown that women tend to internalise dominant social and religious discourse with regard to their lesser worth and value as human beings and members of society. The focal point of this article is to demonstrate how the place and role allocated to women, specifically in marital relationships, can be experienced as harmful. This article makes use of the life history research method in combination with the emancipatory analysis model of Elisabeth Schüssler Fiorenza in order to demonstrate this. Interviews were done with five women of the Netherdutch Reformed Church of Africa, a fairly conservative and traditional Afrikaans speaking South African faith community. In spite of having lived with this mindset all of their lives, the women were able to express in which ways they experienced the dominant discourse as harmful. If social and religious views devalue a certain group of people, transformation is required. In the case of women, respectfully listening to their life stories and experiences can contribute to their own healing as well as to the transformation of their social and religious environment and the practice of the church.\nDie artikel gaan van die standpunt uit dat getroude vroue in blanke Afrikaanssprekende gemeenskappe 'n subkultuur verteenwoordig. Die vraag wat die artikel ondersoek, is of dit vir vroue moontlik is om binne hierdie subkultuur outentiek te kan lewe (kyk Sonne 1993; vgl ook die kritiese refleksie op Jürgen Habermas se ignorering van die outentisiteit van vroue in die openbare diskoers deur Meehan 1995, 2000:39-52 en veral Cohen 1995:57-90). Binne 'n religieuse en spirituele konteks is die vraag verder of dit vir vroue moontlik is om outentiek voor God te kan lewe.\nDie artikel bespreek die resultate van 'n ondersoek wat met behulp van lewensstorienavorsing gedoen is. Die ondersoek bring aan die lig hoe vyf Afrikaanssprekende vroue in die konteks van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika die dominante samelewings- en religieuse diskoerse oor vroue en hulle rol binne die huwelik geïnternaliseer het. Dit toon hoe outentieke identiteitsvorming by hierdie vroue nie deur die huweliksbevestigingsformulier of die kerklike diskoers oor die huwelik bevorder is nie. Die kerklike diskoers oor die huwelik bied nie ruimte vir vroue om in hulle spiritualiteit tot selfstandige, denkende en handelende persone te ontluik nie (vgl. Schulenburg 1993:41). Waar 'n samelewing se waardes en godsdienstige sienings vroue skade aandoen, is transformasie nodig (vgl. Ackermann, Draper & Mashinini 1991:96). Transformasie kan plaasvind wanneer respekvol na die lewensstories van vroue geluister word en hulle ervaring met die nodige erns in die geloofsgemeenskap bejeën word. Dit kan daartoe bydra dat die praktyk van die kerk verander.\nIn lewenstorienavorsing dien die individu se narratief as 'n venster waardeur die breër sosiale werklikheid gesien en beter verstaan kan word. Lewensstorienavorsing gaan enersyds oor die individuele verhale self, en andersyds oor die interpretasie van die verhale binne die breër konteks, situasie en gemeenskap. Wanneer mense hulle lewenstories vertel, hoor 'n mens die kultuur en tradisie deur hulle praat (kyk Bertaux-Wiame 1979:30; Cole & Knowles 2001:9-11). Hiermee word geen essensialistiese aansprake gemaak nie, byvoorbeeld dat om een individuele verhaal te verstaan, beteken om almal se verhale te verstaan. Lewensstorienavorsing gaan oor die wisselwerking tussen menslike ervaring en die sosiale konteks (kyk Cole & Knowles 2001:10; Dhunpath 2000:545). Deur lewensstorienavorsing dra individue se ervarings daartoe by dat die breër konteks waarbinne hulle leef, beter verstaan word (Cole & Knowles 2001:20; kyk ook Lawrence-Lightfoot 1994; Middeltone 1992). Die uitdrukking 'konteks is alles', is die slagspreuk van lewensstorienavorsing. Andersom geld dit ook dat die verstaan van 'n konteks daartoe bydra dat 'n persoon se individuele narratief en kollektiewe lewe beter verstaan word. Mense druk die verstaan van hulle lewe uit in die vorm van narratiewe. Die verhale van individue se lewe is in die gemeenskap waarin hulle leef en waarin hulle identiteit gevorm word, ingebed (kyk Dhunpath 2000:544; Goodson 1992:241; Polkinghorne 1988:5, 7). Om 'n persoon se konteks te verstaan, bied 'n sleutel tot die verstaan van die betrokke persoon se lewe en ervaring. Die lewensstorie illustreer hoe 'n persoon met die sosiale konteks omgaan (kyk Coles & Knowles 2001:10-12; Geiger 1986:336; Mandelbaum 1973:177). Konteksverwante sake wat relevant is, is byvoorbeeld die familie-erfenis, rasse-agtergrond, etniese en familiekultuur, die gesondheid van die familie en die individu, die sosio-ekonomiese agtergrond van die familie en die gemeenskap, religieuse invloede en praktyke, genderinvloede, opvoedkundige agtergrond, opvoedkundige instellings waar die opleiding ontvang is, politieke agtergrond en idees en persoon se waardering van haarself binne die konteks waarin sy haar bevind (Cole & Knowles 2001:80). Kriteria waaraan lewensstorienavorsing as wetenskaplike ondersoek behoort te voldoen (kyk Cole & Knowles 2001:125-127), is intensionaliteit, die egte teenwoordigheid (presence) van die ondersoeker, metodologiese noukeurigheid, 'n holistiese benadering en effektiewe kommunikasie.\nDie doel van lewensstorienavorsing is nie net om dieper insig te verkry nie, maar ook om tot transformasie by te dra. Bevindings kan die breër samelewing, geloofsgemeenskappe en beleidmakers bewus maak van onreg en skade wat mense aangedoen word wanneer hulle in die konteks waarin hulle leef nie outentiek as mense en gelowiges kan bestaan nie (Cole & Knowles 2001:108). Bewuswording en erkenning van die skade kan tot heling en transformasie bydra. Lewensstorienavorsing het teoretiese waarde sowel as transformatiewe potensiaal. Transformatiewe potensiaal gaan daaroor dat die insigte wat uit die gesprekke met die navorsingsgenote verkry word, verder gekommunikeer word sodat hulle lewensgehalte binne hulle konteks verbeter kan word. Dit moet met ander woorde daartoe bydra dat die nodige verandering in die konteks of gemeenskap bewerkstellig word (vgl. Graham 2002:178). Lewenstorienavorsing het, net soos die emansipatoriese teologie, 'n politieke agenda, deurdat dit ten doel het om die samelewing te transformeer.\nIn hierdie afdeling word die onderhoude wat met vyf vroue gevoer is, weergegee en geprosesseer. Die metodes van lewensstorienavorsing word met die emansipatoriese analisemodel van Elisabeth Schüssler Fiorenza (2006:97102) gekombineer. Schüssler Fiorenza (2006:97) begin by 'n hermeneutiek van ervaring. Die 'kyriargale strukture van dominasie' soos sy dit noem, word ondersoek om die strukture van dominansie en subordinasie waarin vroue gesosialiseer is, bloot te stel. Daarna word van 'n hermeneutiek van evaluasie gebruik gemaak, waar die ideologiese meganismes wat deur die hermeneutiek van suspisie blootgelê is, ondersoek word ten einde te bepaal hoe die dominante narratief die persoonlike narratief van vroue beïnvloed. As 'n laaste stap word 'n hermeneutiek van verandering en transformasie aangewend.\nIn lewensstorienavorsing is die verhouding tussen die navorser en die navorsingsvennoot belangrik, omdat dit tot die kwaliteit en egtheid bydra van wat gedeel en opgeteken word (kyk Dhunpath 2000:549; Geiger 1986:340). Die vyf navorsingsgenote is geselekteer omdat die ondersoeker reeds as pastor 'n vertrouensverhouding met hulle opgebou het. Die navorsingsgenote was vroue tussen 30 en 70 jaar (Lulu 66, Johanna 51, Ruda 47, Annetjie 37 en Kara 39). Lewensstorienavorsing kies vir 'depth over breadth' en daarom was die doel van die seleksie nie om verteenwoordigend van die samelewing te probeer wees nie, maar om deur die woorde en aksies van die navorsingsgenote hulle unieke individuele en kollektiewe ervarings te ontgin. Kennis van die konteks, invloede en die plek waar mense hulle bevind, dra daartoe by om hulle lewe en ervarings beter te verstaan. Die vyf vroue is almal Christen-gelowiges uit die Afrikaanse reformatoriese tradisie. Hulle was of is steeds getroud. Lulu se man is sewe jaar gelede oorlede; Johanna is 19 jaar gelede van haar man geskei; Ruda is geskei en het hertrou. Vier van die vyf vroue het universiteitsgrade verwerf. Uit die onderhoude is die volgende temas geïdentifiseer:\nRuda is in 1965 gebore en word op 'n plattelandse dorp in Suid-Afrika groot. Haar ouers is albei gegradueerd. Sy is die oudste van vier kinders. Na haar skoolopleiding studeer sy Aptekerswese. Aan die einde van haar vierde jaar op universiteit is sy met Piet getroud wat 'n onderwysgraad behaal het. Sy het in die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (NHKA) grootgeword. Hoe sy die geslagsrolle soos deur die destydse huweliksbevestigingsformulier van die NHKA verstaan, is dat die man die broodwinner is en die vrou onderdanig moet wees en haar man moet ondersteun. Die huwelik moet ten alle koste in stand gehou word. Reeds met die aanvang van die huwelik besef sy dat Piet nie medeverantwoordelikheid vir die instandhouding van die huweliksverhouding aanvaar nie. Telkens na gesprekke met haar ouers en veral op haar pa se aandrang, besluit sy om in die huwelik te bly. As gevolg van bankrotskap, veroorsaak deur 'n sakevennoot se bedrog, verloor hulle alles en word genoodsaak om by haar ouers te gaan woon. Die emosionele en fisiese spanning wat dit by haar man veroorsaak, lei egter tot ernstige depressie.\nRuda en Piet het twee kinders. Sy dra die alleenverant-woordelikheid vir die versorging van die gesin, want haar man maak geen bydra nie en probeer ook nie om weer werk te kry nie. Genoodsaak deur haar omstandighede, neem Ruda 'n werksgeleentheid in Namibië aan. Daar is spanning in die huwelik omdat die rolle soos voorgeskryf in die huweliksbevestigingsformulier, nie vervul word nie. Vanweë die druk van haar pa asook die algemeen aanvaarde beginsel in die kultuurkonteks dat ''n mens nie skei nie' en dat egskeiding teen God se wil ingaan, probeer sy met Piet 'n nuwe begin in Namibië maak. Nie net werk Piet steeds nie, maar hy laat ook al die werk in die huishouding en die versorging van die kinders volledig aan Ruda oor. Nadat Ruda van sy buite-egtelike verhouding verneem het, besluit sy om van haar man te skei. Van haar ouers ontvang sy geen ondersteuning nie, omdat sy 'ingaan teen wat van 'n gelowige vrou verwag word'. Dit veroorsaak 'n innerlike worsteling by haar. Sy verstaan haar voorgeskrewe rol, maar sy besef ook dat, indien sy die rol sou vervul, die gesin nie versorg sou wees nie.\nIn die konteks waarin sy grootgeword het, is van haar verwag om binne gemeenskap van goedere te trou. Haar man, wat as gevolg hiervan toegang tot haar bankrekening gehad het, het sonder haar medewete geld onttrek en vir homself 'n neseier opgebou. Omdat hulle binne gemeenskap van goedere getroud is, moes alles met die egskeiding gelykop verdeel word. Dit het beteken dat sy haar apteek moes verkoop. Na 'n huwelik van 17 jaar het sy gevoel dat sy misluk het. Sy het nie voldoen aan wat God en die kerk van haar verwag het nie. Sy het deur die samelewing en die geloofsgemeenskap verwerp gevoel. Sy het na Suid-Afrika teruggekeer. Die hof het toesig en beheer oor haar kinders aan haar toegeken en beveel dat Piet onderhoud betaal. Dit kon hy egter nie doen nie, omdat hy steeds geen inkomste gehad het nie.\nVier jaar na die egskeiding ontmoet sy Jan, met wie sy later in die huwelik getree het. Die saamgestelde gesin is gekompliseerd en verg heelwat van haar. Ruda het intussen weer finansieel selfversorgend geword. Sy het met groot versigtigheid die stap geneem om weer te trou. Ook in haar tweede huwelik het sy, volgens hoe sy die huweliksbevestigingsformulier verstaan, haar eie beroep en werksgeleenthede ondergeskik gestel aan haar man se belange en loopbaan. Dit het die versorging van haar kinders, wat teen hierdie tyd op universiteit was, bemoeilik. Eerstens het sy self nie meer 'n inkomste gehad nie, en tweedens het haar gewese man en die kinders se pa, steeds nie sy finansiële verpligtings nakom nie. Derdens het haar tweede man, sonder om haar in die saak te ken, sy werk bedank. Ruda voel dat dit wat die kerklike tradisie oor die huwelik en die huweliksrolle leer, tot haar en haar kinders se nadeel was, en steeds is. Dit was nie vir haar as vrou moontlik om voluit te leef nie.\nLulu is in 1946 op 'n klein plattelandse dorpie in Namibië gebore as die derde van 11 kinders. Haar pa was 'n boukontrakteur en haar ma 'n tuisteskepper. Lulu se ma was van huis uit Engelssprekend en het in Johannesburg grootgeword. Lulu se pa het met bokke geboer. Omdat daar eers later in die huwelik seuns gebore is, moes die dogters help om die diere te versorg. Lulu beskryf dit as seunswerk. Hulle moes ook hulle ma met die huiswerk help. Godsdiens was belangrik in haar ouerhuis. Lulu se pa sterf aan kanker toe sy 16 jaar oud was. Sy en haar ouer suster moes as gevolg daarvan die skool verlaat en gaan werk om met die gesin se onderhou te help. Lulu wou graag gaan studeer, maar omdat daar geen geld was nie, was dit onmoontlik. Sy wou 'n huishoudkunde-onderwyseres word. Lulu het eers in die poskantoor gewerk en later as sekretaresse vir 'n versekeringsmaatskappy. Sy het haar man ontmoet toe sy 17 was en is ses jaar later met hom getroud. Haar man, Neels, was nie 'n kerkganger toe sy hom ontmoet het nie. Onder haar invloed het hy egter begin om kerk toe te gaan.\nIn haar ouerhuis is sy godsdienstig opgevoed en het 'n verdieping in haar geloof ervaar na haar pa se dood. Sy beleef daagliks hoe daar vir haar en haar gesin gesorg word en hoe daar uitkoms gegee word wanneer hulle nood het. Lulu en haar man het saam hard op die plaas gewerk. Oor geslagsrolle sê sy die volgende:\n'Daar was nie iets soos dit doen 'n man en dit doen 'n vrou nie. 'n Mens doen wat nodig is, wat jy moet doen. Ek het dikwels self die vragmotor bestuur, net die dooie vrag, nie die lewende vrag nie.'\nHulle was 100 km van die naaste dorp af en kon net al om die drie maande dorp toe gegaan. Hulle moes alles wat hulle nodig het, bestel sodat die vragmotor wat die melk kom haal vir hulle voorraad kon saambring. Lulu meen dat 'n mens op aarde is om vir God te lewe. Sy glo ook aan onafhanklikheid. ''n Mens moenie maar toelaat dat ander alles vir jou doen nie', is hoe sy dit stel. Toe dit later finansieel beter gegaan het, het die gesin 'n plaas in Suid-Afrika gekoop. Haar man moes van tyd tot tyd Suid-Afrika toe gaan om daarna om te sien. Dan het sy alleen op die plaas in Namibië geboer. Sy het dit geniet om selfstandig te boer. Sy stel dit soos volg:\n'Ons het baie na mekaar verlang, maar dit was lekker dat 'n mens jouself bietjie kan bewys as vrou, kan wys jy kan boer, want dit is nie net 'n man wat kan boer nie. Ek het myself bewys.'\nToe haar man in 2007 aan longkanker oorlede is, was dit haar verhouding met God wat Lulu staande gehou het. Sy het na die dorp verhuis, maar aangehou boer. Sy beskryf haar huwelik as ''n vriend en vriendin verhouding'. Hulle kon vir ure met mekaar oor die boerdery, hulle lewe, die lewe in die algemeen en oor geloof praat. Hulle het graag gesprekke oor die Bybel gevoer. Op die dorp waar sy woon, versorg Lulu haar moeder van 93 en doen ook barmhartigheidswerk. Sy dien in die gemeente waar sy as kerkraadslid inskakel. Sy het opgehou boer. Sy is tevrede dat sy haarself as boer bewys het, maar nou rustiger kan lewe. Volgens haar het die swaarkry in haar lewe van haar 'n beter mens en gelowige gemaak.\nJohanna is in 1961 gebore en het op 'n klein plattelandse dorp grootgeword as die jongste van drie kinders en die enigste dogter. Haar pa was 'n spoorwegwerker sonder matriek en haar ma 'n tuisteskepper. Haar ouers was getroue kerkgangers en haar ma was die enigste kategeet in die klein gemeente. Gedurende haar hoërskoolloopbaan het hulle dikwels verhuis. Sy meen dat mense deur hulle ouers en hulle posisie in die gesin gevorm word. Sy is die enigste een van die kinders wat universiteit toe is. Haar ouers het haar hierin ondersteun. Sy behaal onder andere die MBA-graad. Johanna beskryf die ouerhuis en samelewing waarin sy grootgeword het as patriargaal. Die geslagsrolle in haar ouers se huwelik, was tradisioneel. Sy stel dit soos volg: 'Pa se woord was wet. My pa se rol was die van broodwinner en my ma se taak was die huishouding en bestuur van die finansies.' Haar ma moes sorg dat die uitgawes binne die familie se finansiële vermoë bly. Sy was die een wat besluite geneem het ten opsigte van wat gekoop kan word en wat nie, wat nodig is en wat nie.\nJohanna is op 21 getroud. Sy en haar man het hulle in Pretoria gevestig. Haar man se ma het 'n sterker persoonlikheid gehad as sy pa. Sy het buitenshuis gewerk en geld verdien. Sy het die besluite in die huis geneem. Johanna en haar man het albei vir die staat gewerk. Omdat hy geen formele kwalifikasies gehad het nie, is sy bo hom bevorder. Aanvanklik het mans meer as vroue in die staatsdiens verdien. Haar man het sonder 'n universiteitsgraad meer verdien as sy wat gegradueerd was. Later het sy hom egter verbygegaan. Hy het dikwels negatiewe dinge oor gegradueerde mense gesê. Na 12 jaar het haar man 'n buite-egtelike verhouding aangegaan en Johanna het van hom geskei. Sy het op 'n ander dorp begin werk. Sy interpreteer haar man se buite-egtelike verhouding as dat hy dit aangeknoop het in 'n tyd toe sy gereeld laat moes werk, nie genoeg aandag aan hom gegee het en nie aan sy behoeftes voldoen het nie. Haar gevoel van eiewaarde het in die proses 'n knou gekry. Sy interpreteer die mislukking van haar huwelik soos volg:\n'Die duiwel gaan juis na mense toe wat gelukkig getroud is, dink ek, hy het mos nou geen doel om 'n ongelukkige huwelik op te mors nie, hy mors graag gelukkige huwelike op.'\n'Ek glo in die Here, soos 'n kind in die Here glo, ek analiseer nie godsdiens nie, ek probeer nie, want as ek begin analiseer en te veel en te diep wil delf, raak ek verward. Maar ek glo ook dat die duiwel definitief 'n invloed op mense se lewens het, dat die duiwel wel listig is, en mense verkeerde dinge kan laat doen. Die duiwel kan jou versoek ... Dit is ook een van die dinge (ek weet nie of dit reg is nie) wat ek glo, dat die Here ook lelike dinge met mens laat gebeur om mens te brei. Hy maak my gereed vir sy koninkryk. Ek dink die Here het ook my deur 'n egskeiding laat gaan sodat ek ander mense kan help. Want ek sou nie empatie gehad het in my werk as ek nie hierdeur gegaan het nie.'\nAnnetjie is in 1975 op die platteland gebore. Sy het net een broer. Haar pa was 'n boer en haar ma 'n onderwyseres. In haar ouerhuis was die rolverdeling dat die vrou die huishouding en kinderversorging behartig het, en die man die finansies en besluitneming. Sy meen dat, as haar pa te sterwe sou kom, haar ma nie haar eie finansiële sake sal kan bestuur nie. Haar ma het die kinders egter grootgemaak met die boodskap dat hulle op alles voorbereid moet wees. Sy stel dit soos volg:\n'My ma het altyd gesê mens moet vir jouself kan sorg. Jy moenie van 'n man afhanklik wees nie. Dit is nie te sê dat jou man altyd daar sal wees nie.'\nWat die huwelik betref, het haar ma gemeen 'n goeie verhouding en wedersydse respek is die kern. Die kinders is geleer dat niemand volmaak is nie. Daarom moet hulle seker wees dat hulle met die ander se gebreke sal kan saamleef voordat hulle trou. Sy het gewaarsku dat 'n mens nie moet dink dat jy die ander persoon gaan verander nie.\nDie kinders is aangemoedig om verder te studeer. Annetjie is gegradueerd. Sy trou met Henrie, 'n mediese dokter op die platteland in Namibië. Annetjie begin 'n eie oogkundige praktyk op die dorp. Na die geboorte van hulle twee kinders probeer sy haar verpligtinge verminder na halfdag, maar dit is nie altyd moontlik nie. Sy beskryf die rolverdeling in haar huwelik soos volg:\n'Ek moet nog maar steeds die tradisionele pligte van 'n vrou uitvoer: kos maak, kinders versorg, aankope doen vir die huis. Ek is wel ook 'n broodwinner. Ek sal nie sê hy help eintlik met die huishouding nie. Hy sal so nou en dan kos maak, maar hy help nie eintlik met die kinders nie.\nHaar man se gesin van oorsprong beskryf sy soos volg: 'Sy ma is 'n baie sterk vrou. Sy ma het baie dinge gedoen, wat sy pa volgens my eintlik moes doen.' Haar man verwag dat sy heeltemal onafhanklik van hom moet funksioneer net soos sy ma. Dit is egter nie vir Annetjie aanvaarbaar nie. Hy verwag van haar om sowel haar buitenshuise werk en 'die vrou se werk' in die huis te doen, terwyl hy algehele vryheid kan geniet. Wat hulle interaksie as egpaar betref, meen Annetjie dat die kommunikasie nie altyd goed is nie. Hulle praat dinge nie uit nie. Ten spyte van die verskillende verwagtings wat hulle ten opsigte van die rolle in hulle huwelik het, meen sy dat sy gelukkig is omdat hulle goed oor die weg kom. Daar is nie twis en rusie in hulle huwelik nie. Wedersydse respek in die huwelik is vir haar baie belangrik en ook om vir die gemeenskap aanvaarbaar te wees.\nSy ervaar God as teenwoordig in haar lewe en as haar beskerming. 'n Gelowige se taak en roeping is om God te dien en volgens God se wil te lewe. Sy ervaar God se leiding en glo dat selfs moeilike en slegte dinge in die lewe goed sal uitwerk. Die lewe bestaan uit goeie en moeilike dinge. God laat nie slegte dinge met mense gebeur om hulle te straf nie. Sy glo dat God engele stuur om oor haar en haar gesin te waak en dat die Tien Gebooie die hoeksteen en grondslag van 'n gelowige se lewe behoort te wees. Sy kan haar nie 'n lewe sonder God voorstel nie.\nKara is in 1973 op die platteland gebore as die middelste van drie dogters. Vanweë haar pa se werksomstandighede het hulle dikwels verhuis. Tydens haar laerskoolloopbaan was sy in 12 skole. Sy beskou dit is die rede waarom sy moeilik vriende maak en mense nie maklik vertrou nie. Op 12 jaar het die gesin na 'n klein dorpie in Namibië verhuis. Van die klein skool op die platteland na die hoërskool in die hoofstad was 'n groot verskil en aanpassing vir haar. Haar ouers was gereelde kerkgangers, die kinders het die kategese bygewoon en hulle het as gesin by die kerk ingeskakel. Haar ouers se verhouding was moeilik. Daar was heelwat onenigheid en misverstande. Haar ma het voortdurend gedreig om haar pa te verlaat. Sy het haar voorgeneem dat sy dit in haar huwelik nie sou doen nie. Kara se ma het haar nooit op die huwelik voorberei nie. Toe sy op 20 verloof raak, was haar ma se woorde: 'Nou begin die harde werk, die baklei'. Kara kon nie aanvaar dat die huwelik net moeilik sal wees nie. Sy het gemeen dat daar ook aangename dinge en tye behoort te wees.\nKara het nie na die voltooiing van haar skoolloopbaan gaan studeer nie. Sy het eers as getroude vrou begin studeer. Haar man het nooit in haar pad gestaan nie. Daar is twee kinders uit hulle huwelik gebore, 'n seun en 'n dogter. Kara beskryf haar huweliksverhouding as sodanig dat sy en haar man nä aan mekaar leef en alles saam doen. Indien daar iets negatiefs insluip, kan hulle daaroor praat. Hulle het aan die begin van hulle huwelikslewe saam in die familiebesigheid gewerk. Later het hulle 'n eie besigheid gevestig. Aanvanklik het haar man lang ure gewerk en sy was baie alleen. Dit het teen haar verwagting van die huwelik ingegaan en het aanpassing geverg. Wat haar rolverwagtings in die huwelik betref, het Kara aanvanklik gemeen dat die man vir die finansies moet sorg. Later het sy aanvaar dat dit 'n gedeelde verantwoordelikheid is en sy het ook begin om buitenshuis te werk. Haar man is by kinderversorgingstake betrokke. Hulle het op 'n natuurlike manier by hulle aanvanklike idees van 'sy werk' en 'haar werk' verbygekom.\nKara beleef haar geloofsgemeenskap as behoudend en 'n konstante in haar lewe. Dit is vir haar positief. Haar geloof help haar om perspektief in die lewe te behou, veral wanneer dit moeilik gaan. Selfondersoek is vir haar belangrik. Sy vra haar af of iets is soos God dit sou wou gehad het en of wat sy doen en sê, reg is. Haar geloof beskou sy as 'n persoonlike saak. Sy praat nie veel daaroor nie. God is vir haarteenwoordig in alles wat in die lewe met 'n mens gebeur. Sy verduidelik dit soos volg:\n'Ek glo dat die Here dit wat op jou pad kom, toelaat. Niks is groter as God nie. Daar sal niks gebeur wat God nie kan beheer nie, of wat nie met 'n doel op jou pad kom, wat God nie in 'n seker sin daar geplaas het nie. Dit is byvoorbeeld nie God wat 'n kind laat doodgaan nie, maar God laat dit toe. Ek sien dit nie as 'n straf nie. Dit is 'n ding wat op jou pad gekom het wat die Here gesê het: 'Jy is sterk genoeg om dit te hanteer, met my genade sal jy daardeur kom.' Dit is jou lewe. Jy moet daarmee cope, of dit moeilik is of lekker, of daar 'n goeie ding op jou pad kom, dit is hoe jou lewe uitgelê is.'\nKara vind dit belangrik om oor die lewe en haar geloof na te dink en vas te stel of sy nog besig is met dit wat werklik belangrik is in die lewe. Die Heilige Gees speel 'n groot rol in haar lewe. Sy stel dit soos volg: 'As die Heilige Gees my nie van iets oortuig nie, dan glo ek dit nie.'\nKara wil haar kinders op die huwelik en verhoudings voorberei. Sy beklemtoon liefde in die verhouding en dat mense nie moet probeer om mekaar te verander nie. Sy wil haar kinders leer dat die huis 'n veilige plek behoort te wees waar daar liefde is, waar mense bymekaarkom, waar dit gemaklik is en mense hulleself kan wees. Kara meen dat vroue sterk mag wees en regte het. Vir haar is 'n vrou se hooftaak om 'die liefde in die prentjie te hou'.\nLewenstorienavorsing verkies die term prosesseer bo analiseer, omdat dit nie op statistiek en die rekenaarmatige analise van data gebaseer is nie (Cole & Knowles 2001:99-100). In lewenstorienavorsing gaan dit oor 'n proses waarin die navorser en navorsingsvennoot saam oor die lewensstorie en konteks reflekteer. Cole en Knowles (2001) beskryf die proses soos volg:\nRuda vind dit moeilik om haar in die huwelik van die voorgeskrewe geslagsrol los te maak, naamlik dat die man die broodwinner moet wees en die vrou vir alle huishoudelike en kinderversorgingstake verantwoordelik is. Sy aanvaar dat dit is wat die kerk en die samelewing leer en voorskryf (kyk NHKA Diensboek 2007:77-83). Die gevolg is vir haar 'n innerlike worsteling, veral veroorsaak deur die eise wat veranderde omstandighede aan haar stel.\nOmstandighede het genoodsaak dat sy buitenshuis werk sodat sy haar kinders kan onderhou. Die sosialisering en kondisionering deur haar ouers, die samelewing en die huweliksbevestingsformulier van haar kerk, dat sy naamlik aan haar man onderdanig moet wees en die rol van vrou en moeder moet vervul, was egter in konflik daarmee. Die besluit om nie langer in 'n huweliksverhouding te bly waar sy fisies en emosioneel vernietig word nie, het tot verwerping deur haar geloofsgemeenskap en haar ouers gelei. Hulle het gevoel dat sy nie genoeg gedoen het om die huwelik in stand te hou nie. Ballou en Gabalac (1985:81-97) noem dit die retribution van die samelewing wanneer vroue hulle nie hou aan gedrag wat 'gepas is vir 'n vrou' nie. Ruda het selfs in haar tweede huwelik nie daarin geslaag om van die geslagsrolle waartoe sy gekondisioneer was, bevry te word nie. Sy vind dit moeilik om 'n eie beroep te beoefen en huiwer om werksgeleenthede aan te gryp. Sy stel haarself steeds ondergeskik aan die belange van haar man en maak opofferings sodat hy bevorder kan word. Telkens lei dit tot bepaalde nadele van haarself en haar kinders in die omstandighede waarin hulle hulself bevind.\nWanneer Ruda se lewensstorie in gesprek gebring word met die historiese erfenis van Afrikaanssprekende vroue ten opsigte van hulle plek in die samelewing, hulle posisie in die kerk en hulle rol in die huwelik, word dit duidelik dat sy, soos geslagte vroue voor haar, nie vry van die patriargale hegemonie van die Afrikanerkultuur kon funksioneer nie. Sy het die boodskap geïnternaliseer dat 'n vrou se menswaardigheid deur haar verbintenis aan 'n man bepaal word en dat haar rol in daardie verbintenis is om die ondergeskikte te wees wat haar man se belange, werk en ambisies voor haar eie stel. Die effek van hierdie geïnternaliseerde boodskap is dat dit negatief op haar inwerk. Dit verhinder haar om outentiek mens en vrou te wees (kyk Dreyer 1998:6). Sy ly aan skuldgevoelens omdat sy meen dat sy nie voldoen waaraan God by monde van die samelewing en die kerk van haar as vrou vra nie. Daar is by haar die versugting om van hierdie gevoel vry te wees, naamlik dat sy as vrou nie is en doen wat sy veronderstel is om te wees en te doen nie.\nIn Lulu se ouerhuis is onderskeid getref tussen 'seunswerk' en 'meisieswerk'. Weens praktiese oorwegings is sy en haar susters genoop om sogenaamde seunswerk te doen. Met die afsterwe van haar pa toe sy 16 jaar oud was, moes sy gaan werk om haar ma met die versorging van haar susters en broers te help. Hierdie omstandighede het daartoe gelei dat sy anders as die norm van die samelewing in daardie tyd moes optree, naamlik dat jong vroue so gou moontlik trou en met 'n gesin begin (vgl. Barnard-Weiss 1999:56). Haar verhouding met haar man is ook anders as wat van 'n plattelandse milieu verwag kan word, wat dikwels meer patriargaal in die stede was. Sy en haar man het verantwoordelikhede op die plaas gedeel en saamgewerk om alles gedoen te kry. Hulle verhouding was dié van vriend en vriendin wat alles kon bespreek en alles kon deel. Sy het wel as vrou die tradisionele rol vervul om vir kinders kategese aan te bied. Dit blyk dat sy in haar huwelik die tradisionele onderdanige rol van die vrou oorstyg het en sy en haar man as vennote kon funksioneer. Hulle kon ook besluitneming oor die gesin, kinders en die toekoms deel. Sy beleef God as die versorgende God wat gebede verhoor en uitkoms gee in die nood wat hulle beleef het. Na die afsterwe van haar man, gaan sy met die boerdery vir 'n paar jaar voort. Sy is oortuig dat 'n vrou 'n mens in eie reg is.\nLulu se verhaal klink anders as dié van Ruda. Die rede daarvoor is waarskynlik omdat sy 'n ander ervaring in haar gesin van oorsprong gehad het. Haar ma moes self werk om die gesin te versorg. Dit is ook anders omdat Lulu se man nie met die dinge wat hy van haar as vrou verwag het, die samelewingsdiskoers gehandhaaf het nie. Dit is anders omdat Lulu nie bereid was om die gevoel van eiewaarde wat sy ontwikkel het as gevolg van die feit dat sy van jongs af moes werk en suksesvol saam met haar man hulle plase bestuur het, prys te gee en te konformeer aan die rolle wat deur die kerk en die samelewing voorgeskryf is nie. Haar verhaal bevestig dat, waar tradisie met vroue se ervaring gekonfronteer word, verandering moontlik is (vlg. Graham 2002:175). Lulu se huwelik is 'n getuienis daarvan dat twee volwassenes as gelyke vennote in 'n huweliksverhouding kan saamleef en saamwerk sonder dat die een onderdanig, ondergeskik of minderwaardig aan die ander hoef te wees.\nJohanna se ouerhuis, konteks en agtergrond was patriargaal en tradisioneel. Haar pa was die finansiële versorger van die gesin en haar ma moes die huishouding behartig. Haar man se ma het buitenshuis gewerk en geld vir die gesin ingebring. Ten spyte hiervan en van die feit dat Johanna 'n gegradueerde beroepsvrou was, was die rolle in haar huwelik steeds tradisioneel (kyk Peacock 1993:74-75). Sy is steeds vir die huishouding en kinderversorgingstake verantwoordelik. Die feit dat vroue-arbeid lank minder werd geag is as dié van mans en dat vroue daarom swakker betaal kon word, is in hierdie verhaal gedemonstreer (kyk Neuger 2001:16-17). Selfs met 'n universiteitsgraad is die vrou aanvanklik op 'n laer vlak as die man sonder kwalifikasies aangestel. Dit het intussen verander. Johanna blameer haarself en haar buitenshuise werk vir die mislukking van haar huwelik. Hierdie beskuldiging is dikwels in die verlede voor werkende vroue se deur gelê, naamlik dat die toename van vroue in die arbeidsmark verantwoordelik is vir die toename in die egskeidingsyfer (kyk Raath  1960:46; vgl Louw 1983:14; Neuger 2001:16-19). Ook die idee dat vroue alleen verantwoordelik is om huweliksverhoudings in stand te hou (die man gelukkig te maak, of te hou), kom in hierdie verhaal na vore (McGoldrick 1989:200-201; kyk Browning 2004:127-137).\nJohanna blameer die duiwel vir haar mislukte huwelik, hoewel haar man 'n verhouding met 'n ander vrou gehad het. Johanna is van mening dat die duiwel haar gelukkige huwelik kom vernietig het. Hierdie manier van omgaan met haar werklikheid weerspieël 'n oorblyfsel van die piëtistiese spiritualiteit van die blanke Afrikaanssprekende vroue in die agtiende en negentiende eeu (kyk Landman 1994:42-44). Skuld word na iemand of iets anders verplaas, sodat sy nie die ware toedrag van sake hoef te konfronteer nie (Cromwell & Thurman 2003:541; vgl. Neuger 2001:14-15). So beskerm sy selfs in hierdie omstandighede haar man. Sy meen ook dat God negatiewe dinge oor haar bring sodat sy daaruit kan leer. Sy beskou dit as sonde om te skei en dat sy teenoor God oortree het deur van haar man te skei op grond van sy owerspel. Die beskerming van die man en die verwronge toekenning van skuld is die gevolg daarvan dat vroue deur samelewingsdiskoerse alleen vir die instandhouding van die huweliksverhouding verantwoordelik gehou word (kyk Neuger 2001:19). Johanna se biblisistiese Skrifhantering blyk daaruit dat sy as geskeide vrou 'op grond van die Bybel' nie weer mag trou nie.\nAnnetjie se ma het haar geleer dat vroue vir hulleself moet kan sorg en nie van 'n man afhanklik moet wees nie. Hierdie ma het haar dogter dus anders geleer as hoe sy self geleer is. Sy self en vroue van haar era was volledig van die man afhanklik. Hoewel Annetjie in haar huwelik nie finansieel van haar man afhanklik is nie, vervul sy steeds die tradisionele vrouerol (kyk NHKA Diensboek 2007:79). Hoewel sy heeltyds buitenshuis werk en dus teenstrydig met hierdie roltoekenning 'n mede-broodwinner in die gesin is, bly sy alleen vir alle huishoudelike en kinderversorgingstake verantwoordelik. Haar man verwag enersyds dat sy onafhanklik sal wees en sy tradisioneel manlike broodwinnersrol met hom sal deel, maar andersyds beskou hy dit nie as nodig (of regverdig) dat hy dan ook haar tradisionele take met haar hoef te deel nie. Hy bly volledig onbetrokke by die huishouding. Hier geld die dubbele standaarde wat dikwels in kerklike en samelewingsdiskoerse aan die orde is wanneer dit by vroue kom. Annetjie skryf haar man se onbetrokkenheid by hulle huishouding toe aan die feit dat dit die voorbeeld is wat hy by sy pa gesien het. Net soos met Johanna is hier ook sprake van die meganisme wat tradisionele vroue dikwels gebruik, naamlik om iets of iemand anders te blameer sodat die eie eggenoot se gedrag daarmee verskoon kan word. Annetjie toon steeds tekens van die diepgewortelde en gevestigde persepsies oor geslagsrolle wat eeue lank aan vroue en mans oorgedra is. Sy aanvaar steeds dat daar voorgeskrewe rolle is wat haar man en sy in die huwelik behoort te vervul. Sy volg die pad wat familieterapeute McGoldrick, Anderson en Walsh (1989:8) uitgewys het, naamlik dat jong vroue vir wie 'n goeie werk en opleiding belangrik is, tog na die tradisionele rolle terugkeer sodra die eerste kind gebore word.\nAnnetjie se Godsbeeld verskil egter van dié van Johanna. Johanna glo dat God slegte dinge met mense laat gebeur, terwyl God nie vir Annetjie die outeur van die kwaad in die lewe van mense is nie. Sy glo dat goed en sleg deel van die lewe is en dat geloof en vertroue op God 'n mens help om dit te deurstaan.\nKara word groot in 'n huis waar die huweliksverhouding tussen haar ouers moeilik was. Haar ma se raad oor die huwelik was ook nie positief nie en weerspieël iets van haar eie ervaring in die huwelik, naamlik dat dit iets is wat moeite verg om in stand te hou. Kara het nie haar ma se boodskap geïnternaliseer nie, maar het self besluit hoe sy die huwelik sien en hoe sy met haar man wil saamleef. Sy het nie toegelaat dat die negatiewe ervaring van haar ma, ook haar ervaring word nie. Sy het wel aan die begin van haar huwelik 'n 'huis-huis prentjie' gehad wat sy oorsprong in die voorgeskrewe geslagsrolle van die samelewing en die kerk het (kyk Walker 1990:25). Omstandighede tydens die eerste jare van hulle huwelik en die dinamiek van haar huweliksverhouding het daartoe bygedra dat sy kon insien dat dit nie op die lang duur vir haar en hulle huwelik gaan werk om aan tradisionele idees oor die huwelik vas te klou nie.\nKara en haar man kon vrylik in hulle huwelik kommunikeer en as gelyke genote in sowel die huwelik as die besigheid funksioneer. Dit kan deels toegeskryf word aan die voorbeeld wat Kara se man in sy eie gesin van oorsprong gehad het. Die meesternarratief (kyk Lyotard  1984:18-37; kyk Boeve 2014) oor die huwelik in sy ouerhuis was anders as die tradisionele. Dit het tot die alternatiewe interaksie in sy eie huwelik bygedra. Kara se ervaring in haar gesin van oorsprong en haar interaksie met haar man het haar van die tradisionele rolverwagting bevry wat sy aanvanklik van die huwelik gehad het, naamlik dat haar man die broodwinner moes wees en sy die tuisteskepper. Dit het tot die siening ontwikkel dat hulle mekaar aanvul en ondersteun en dat elkeen sal doen wat nodig is, ongeag die voorgeskrewe geslagsrolle. Die verhaal bevestig dat ervaring daartoe kan bydra dat 'n ander stem gehoor word as die tradisionele en ander insigte ten opsigte van die rolle en verwagtings in die huwelik kan ontwikkel. Hierdie ander stem kan positiewe verandering ten opsigte van die huwelik meebring (vgl. Graham 2002:175) en vroue in staat stel om ook in die huwelik outentiek te lewe.\nKara beleef God as teenwoordig by alles wat met haar in haar lewe gebeur. God laat, volgens haar, nie slegte dinge met mense gebeur nie, maar laat toe dat dinge op 'n mens se pad kom. Dit is deel van die lewe, maar God help 'n mens daardeur en daarin. Die teenwoordigheid van die Heilige Gees is belangrik in haar geloof. Sy wil na die Gees luister en doen wat God vra.\nUit die lewensstorienavorsing se onderhoude met gespreks-genote blyk dit dat die rolle wat die samelewing en die kerk aan vroue voorgehou het 'n effek op hulle manier van dink en leef in die huwelik het, asook op die manier waarop hulle hul rolle as vrou in die huwelik vervul. Twee van die gespreksgenote kon daarin slaag om hulle huwelike anders in te rig as wat tradisioneel aan hulle voorgehou is, deur 'n meer gelyke rolverdeling tussen hulle en hulle mans. Outentieke identiteitsvorming, 'n outentieke lewe as mens in die samelewing, en 'n outentieke lewe voor God skyn nie vir die vroue deur die kerklike diskoers oor die vrou en die huwelik bevorder te word soos wat dit onder andere uit die huweliksformulier blyk waaraan hulle blootgestel is nie. Dit bied nie aan vroue die ruimte, of moedig hulle geensins aan om in hulle spiritualiteit tot selfstandige, denkende en handelende persone te ontluik nie. Indien die ervaring van vroue soos uit hierdie lewens- en geloofstories geblyk het, ernstig geneem word, word dit duidelik dat transformasie nodig is, sowel in die praktyk van die geloofsgemeenskap van die NHKA as in die praktyk van die huwelike van mense wat hulle huwelikslewe in God se teenwoordigheid wil lei. Die huwelik en hulle lewe coram Deo behoort vir vroue 'n lewegewende en lewensverrykende ervaring te wees. Sommige van hierdie narratiewe was egter verhale van inperking, onreg, minderwaardigheid, frustrasie en 'n lig wat volgens die voorskrifte van die kerk en die samelewing onder die maatemmer verberg moes word. Die ervaring van hierdie vroue asook die veranderde hedendaagse konteks vra om transformasie van die diskoerse en die praktyk van die huwelik sodat daar vir alle mense, ook vir vroue, ruimte sal wees om outentiek te lewe.\nAckermann, D., Draper, J.A. & Mashinini, E., 1991, Women hold up half the sky, Cluster, Pietermaritzburg. [ Links ]\nBallou, M. & Gabalac, N.W., 1985, A feminist position on mental health, Thomas, Springfield, MA. [ Links ]\nBarnard-Weiss, M., 1999, 'Die vrou in die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika: Haar beeld en kerklike rol, 1940-1985', DPhil-proefskrif, Dept. Geskiedenis, Universiteit van Pretoria. [ Links ]\nBertaux-Wiame, I., 1979, 'The life history approach to the study of internal migration', Oral History 7(1), 26-32. [ Links ]\nBoeve, V., 2014, Lyotard and theology, Clark, Londen. (Philosophy and Theology). [ Links ]\nBrowning, D., 2004, 'Reflections on the debate', in D. Blankenhorn, D. Browning & M. Stewart van Leeuwen (eds.), Does Christianity teach male headship? The equal-regard marriage and its critics, pp. 126-138, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]\nCohen, J.L., 1995, 'Critical social theory and feminist critiques', in J. Meehan (ed.), Feminists read Habermas: Gendering the subject discourse, pp. 57-90, Routledge, New York, MI. [ Links ]\nCole, A.L. & Knowles, J.G., 2001, Lives in context: The art of life history research, Alta Mira, New York, NY. [ Links ]\nCromwell, P. & Thurman, Q., 2003, 'The devil made me do it: Use of neutralizations by shoplifters', Deviant Behavior 24(6), 535-550. http://dx.doi.org/10.1080/713840271 [ Links ]\nDhunpath, R., 2000, 'Life history methodology: "Narradigm" regained', International Journal of Qualitative Studies in Education 13(5), 543-551. http://dx.doi.org/10.1080/09518390050156459 [ Links ]\nDreyer, Y., 1998, 'Pastorale interaksie met vroue: 'n Prakties-teologiese begronding', DD-proefskrif, Fakulteit Teologie, Universiteit van Pretoria. [ Links ]\nGeiger, S.N.G., 1986, 'Women's life histories: Method and content', Signs 11(2), 334-351. http://dx.doi.org/10.1086/494227 [ Links ]\nGoodson, I.F., 1992, Studying teachers' lives, Routledge, London. http://dx.doi.org/10.4324/9780203415177 [ Links ]\nGraham, E.L., 2002, Transforming practice: Pastoral theology in an age of uncertainty, 2nd edn., Wipf & Stock, Eugene, OR. [ Links ]\nLawrence-Lightfoot, S., 1994, I've known rivers: Lives of loss and liberation, Addison- Wesley, New York, NY. [ Links ]\nLouw, D.J., 1983, Die volwasse huwelik, Butterworths, Durban. [ Links ]\nLyotard, J-F.,  1984, The postmodern condition: A report on knowledge, 2nd edn., transl. G. Bennington & B. Massumi, University of Minnesota Press, Minneapolis, MN. [ Links ]\nMandelbaum, D.G., 1973, 'The study of life history: Gandhi', Current Anthropology 14(3), 177-196. http://dx.doi.org/10.1086/201318 [ Links ]\nMcGoldrick, M., 1989, 'Women through the family life cycle', in M. McGoldrick, C.M. Anderson & F. Walsh (eds.), Women in families: A framework for family therapy pp. 200-226, Norton, New York, NY. [ Links ]\nMcGoldrick, M., Anderson, C.M. & Walsh, F., 1989, 'Woman in families and in family therapy', in M. McGoldrick, C.M. Anderson & F. Walsh (eds.), Women in families, a frameworkf3or family therapy, pp. 3-15, Norton, New York, NY. [ Links ]\nMeehan, J. (ed.), 1995, Feminists read Habermas: Gendering the subject discourse, Routledge, New York, NY. [ Links ]\nMeehan, J., 2000, 'Feminism and Habermas' discourse ethics', Philosophy and Social Criticism 26(3), 39-52. http://dx.doi.org/10.1177/019145370002600302 [ Links ]\nMiddeltone, S., 1992, 'Developing a radical pedagogy: Autobiography of a New Zealand sociologistofwomen'seducation',inI.F.Goodson(ed.), Studying teachers,pp. 18-50, Routledge, Londen. http://dx.doi.org/10.4324/9780203415177_chapter_2 [ Links ]\nNederduitsch Hervormde Kerk van Afrika, 2007, Diensboek, pp. 7-92, Sentik, Pretoria. [ Links ]\nNeuger, C.C., 2001, Counseling women: A narrative, pastoral approach. Fortress, Minneapolis, MN. [ Links ]\nPeacock, A., 1993, 'Take my intellect, and use', in E.L. Graham & M.J. Halsey (eds.), Life cycles: Women in pastoral care, pp. 71-79, SPCK, Londen. [ Links ]\nPolkinghorne, D.E., 1988, Narrative knowing and the human sciences, New York Press, New York, NY. [ Links ]\nRaath, J.M.,  1960, 'Die toetrede van die vrou tot die arbeidsmark', in NHSV Jaarboek 1959-1960, pp. 40-51. [ Links ]\nSchulenburg, A., 1993, Feministische Spiritualität: Exodus in eine befreiende Kirche?, Kohlhammer, Stuttgart. [ Links ]\nSchüssler Fiorenza, E., 2006, 'A critical feminist emancipative reading', in A. Choi Hee & K. Pfisterer Darr (eds.), Engaging the Bible: Critical readings from contemporary women, pp. 81-104, Fortress, Minneapolis, MN. [ Links ]\nSonne, E.M., 1993, Prodigal daughter: Coming home, Exlibris, Bloomington, IN. [ Links ]\nWalker, C. (ed.), 1990, Women and gender in Southern Africa to 1945, David Philip, Claremont. [ Links ]\nDr Annelie Botha is a research associate in the project 'Gender Studies and Practical Theology Theory Formation', directed by Prof. Dr Yolanda Dreyer, Department of Practical Theology, Faculty of Theology, University of Pretoria.


CyphAfrica: DSTV-monopolie boer voort\nDSTV-monopolie boer voort\nSuid-Afrikaners is só gewoond aan monopolieë dat die meeste mense nie twee keer dink oor die feit dat ons betaal-TV ook deur monopolie (verfrissend, in die privaatsektor dié keer) oorheers word. Ons wonder ook nie veel daaroor dat ons geen kabel-TV in hierdie land het nie - „dis mos Afrika.” Min mense weet dat DSTV eintlik al die tyd geen lisensie het om in SA uit te saai nie - hulle het hier in die tyd van ons regimeverandering 'n lisensie in Botswana bekom, wat hulle die SA-owerhede oortuig het om te aanvaar vir die doeleindes van hulle bedryf in SA. In 2006 het OKOSA egter aansoeke aanvaar om lisensie vir kommersiële satelliet- en kabel-TV-dienste. OKOSA was so gretig dat hulle selfs die sluitingsdatum uitgestel het tot die einde van Augustus om die SAUK toe te laat om hul aansoek in te handig. Uiteindelik het 18 bedrywe aansoek gedoen om lisensies en vryemarkgesindes en verbruikers (soos die skrywer) het reeds begin uitsien na keuse in dié mark en laer pryse. Ongelukkig woon ons egter steeds in 'n tipe getransformeerde Boerassic Park en het die minister verlede week aangekondig (berig en kommentaar deur Anton Haber) dat die OKOSA-proses uitgestel moet word totdat die migrasie na digitale uitsending voltooi is. Die regering se teikendatum vir dié migrasie is 2008 maar 'n mens hoort in gedagte te hou dat nog slegs Nederland hierdie migrasie voltooi het en dat selfs Brittanje nie verwag om voor 2012 klaar te wees daarmee nie. SA se eweknie Brasilië verwag om in 2016 klaar te wees. Die leser sal dit sekerlik moeilik vind om nie met die outeur saam te stem dat daar iets in die drinkwater is nie en dat DSTV dit duidelik reggekry het (hul lisensie in SA gaan volgens berigte wel toegestaan word) om 'n de facto-monopolie in 'n de jure-een om te skakel.\nMag mense wat so rooi soos ek in die son brand nog Multichoice-aandele koop?\nHierdie opmerking is deur 'n blogadministrateur verwyder.\nSommige van die stellings in hierdie webjoernaalinskrywing is deur die Departement Kommunikasie ontken.\nalleygirl het gesê...\nHi If you are related to Monty Potgieter of Abercorn Zambia - could you please contact me - I am researching my grandpa and I believe Monty and he were mates. Allison Finley-Bissett.\nSorry, alleygirl - I do not think I am.\nBlueskyglider het gesê...\nAnton Harber's article can be found at:\nAlcatel goes EASSy\nFault reporting (at) Telkom


Bethulie Guest Farm is 'n historiese familiehuis, omring deur die Karoo se grasveld en berge in die agtergrond. Die gasteplaas bied 'n gerieflike oorstopplek vir reisigers in die stil dorpie Bethulie.\nDit is ontwerp deur die argitek Sir Herbert Baker. Die huis het 4 ruim en elegante kamers en elkeen het 'n oopplan- badkamer. Dit is pragtig opgeknap en stylvol gemeubileer met die oorspronklike houtvloere en 'n tradisionele Suid-Afrikaanse stoep, waar gaste 'n skemerkelkie kan geniet terwyl hul oor die ooptes uitkyk.\nDaar is 'n paar hektaar pekanneutbome op die plaas en die plaaskombuis bedien organiese groente (in seisoen), slaai en heerlike maaltye. Maaltye kan beplan en gereël word volgens individuele voorkeure op versoek.\nBethulie is 'n dorpie met verskeie geskiedkundige besienswaardighede en 'n paar klein restaurante. Noord van die dorp is die Bethuliedam met vakansieoorde en 'n natuurreservaat waar inheemse bokke voorkom. Bewonder die sonsondergange van die damwal af of gaan op jou eie wildrit of saam met 'n toergids.\nKONTAK NUMBER: 082 591 8236\nWEBWERF ADRES: www.bethulieguestfarm.co.za\nE-POS ADRES: stay@bethulieguestfarm.co.za\nADRES: 16 Wardaugh Straat, Bethulie, 9992


AfriForum se Wes-Rand-buurtwagte neem aan nasionale versetpatrollie deel - AfriForum\nDie AfriForum-buurtwagte in die Wes-Rand het op 6 Junie 2020 aan die burgerregteorganisasie se nasionale versetpatrollie deelgeneem. Dié massapatrollie vorm deel van die amptelike aktivering van AfriForum se buurtwagte wat hul bedrywighede weer tydens vlak 3 van die inperking mag hervat. Die patrollie is in samewerking met verskeie sekuriteitsmaatskappye en gemeenskapslede gehou, wat gehelp het om sigbaarheid in hul onderskeie dorpe te verhoog.\nGemeenskapslede het in 53 voertuie aan die patrollie deelgeneem. Die lede het 4768 km in 399 man-ure afgelê. Al die deelnemers het streng voldoen aan die vereiste regulasies en binne die raamwerk van die wet opgetree.\n“Dit is vir AfriForum uiters belangrik om voort te kan gaan met sigbaarheidspatrollies om die veiligheid van ons gemeenskappe te verseker,” sê Dewet Ungerer, AfriForum se distrikskoördineerder vir die Wes-Rand\nVolgens Hillel Coetzer, AfriForum se veiligheidshoof vir die noordstreek, is goeie samewerking tussen verskillende strukture gedurende hierdie onsekere tye uiters belangrik om misdaad hok te slaan. “Goeie samewerking en doeltreffende kommunikasie tussen die gemeenskap en privaat veiligheidsinstansies lei tot suksesvolle misdaadbekamping. Buurtwagte stel ’n goeie voorbeeld van die sukses wat bereik kan word as ’n gemeenskap saamstaan en proaktief optree.”\nAfriForum doen ’n beroep op gemeenskappe om betrokke te raak en self hul veiligheid te prioritiseer. Raak by enige veiligheidsinstelling in jou omgewing betrokke of sluit vandag nog by AfriForum aan en word deel van die oplossing. SMS jou naam na 45342 (R1) om betrokke te raak.\nPost Tags:\t#AfriForum#Buurtwagte#Nasionale patrollie#versetpatrollie#Wes-Rand\nAfriForum se Potchefstroom-buurtwag koop eie hommeltuig aan\nDie AfriForum-buurtwag in Potchefstroom het op 24 November met groot opgewondenheid hul eie hommeltuig ontvang. Hoewel die buurtwag tot dusvêr…\nLees meer AfriForum se Potchefstroom-buurtwag koop eie hommeltuig aanContinue\nDie burgerregteorganisasie AfriForum het vandag ’n nuwe teater, wat as die AfriForum Teater bekendstaan, geopen op die perseel wat voorheen…\nLees meer AFRIFORUM TEATER: AFRIFORUM SKEP NUWE TUISTE VIR AFRIKAANSE KUNSTEContinue\nDeurAfriForum\t 29/09/2021 30/09/2021\nDie burgerregteorganisasie AfriForum verwelkom die openbaarmaking van die Spesiale Ondersoekeenheid (SOE) se verslag oor die Digital Vibes-korrupsieskandaal, maar veroordeel die…\nLees meer AfriForum verwelkom openbaarmaking van Digital Vibes-verslagContinue


School of Rugby | Covid-19 lak skolerugby hard in die noorde van Suid-Afrika - School of Rugby\nCovid-19 lak skolerugby hard in die noorde van Suid-Afrika\nSkolerugby word na amper 'n maand wat spel hervat is, weer tot op sy knieë gedwing. Verskeie skole en verenigings het reeds aangedui dat hulle alle oefeninge asook wedstryde vir ten minste die volgende twee weke gaan staak.\nAl die skole in die Matlosana-distrik is deur die Departement van Onderwys gedwing om alle skolesport te staak tot en met die volgende skoolvakansie, wat eer op die 9de Julie 2021 begin.\nDie Hoërskool Klerksdorp sou die naweek in 'n Classic Clash teen die Hoërskool Lichtenburg te staan gekom het. Die Classic Clash is intussen weens die besluit deur die Departement van Onderwys gekanseleer. Albei skole vier vanjaar hulle 100ste bestaansjaar en dié naweek sou sonder 'n twyfel 'n hoogtepunte in albei skole se eeufeesjaar gewees het.\nDie Liggies sal nou teen die Hoërskool Alberton kragte meet. Alberton sou tydens die eerste ronde van die Virsekerbeker se Bowl-kompetisie teen Wesvalia van Klerksdorp te staan gekom het. Die Hoërskool Schoonspruit van Klerksdorp sal ook nie vir die tydperk in die Virsekerbeker in aksie kan wees nie.\nIn die boonste kompetisie van die Virsekerbeker het die besluit deur die belangegroep wat die skole vanuit die oostelike voorstede van Pretoria om alle kontaksportsoorte (rugby, netbal en hokkie) tot en met Saterdag, 29 Mei te staak sonder twyfel 'n reuse impak op die kompetisie. Die skole sluit in die Hoërskool Garsfontein, Hoërskool Waterkloof en die Hoërskool Menlopark.\nSlegs die kragmetings in die Beker-kompetisie tussen Helpmekaar-kollege en EG Jansen asook die tussen Noordheuwel en Marais Viljoen sal die naweek beslis word.\nDie belangegroep sluit ook skole soos die Afrikaanse Hoër Seunskool, Afrikaanse Hoër Meisieskool, Laerskool Garsfontein, Laerskool Tygerpoort, Laerskool Monumentpark, Laerskool Elarduspark en Laerskool Constantiapark. Affies het reeds sy interskole van die naweek teen Grey-kollege van Bloemfontein gekanseleer.\nDie Vrystaatse Hoërskole Rugbyvereniging (VHRV) het 'n besluit geneem dat geen ligawedstryde die volgende twee naweke beslis sal word nie. Die bestuur se brief aan sy skole stel dit dat hy weer na afloop van die tydperk tot en met 24 Mei die saak sal bespreek en nuwe bepalings saamstel of die nie-spelende tyd sal verleng.\n"Die bestuur het wel versoeke ontvang van enkele skole wat wil voortgaan met rugby oefeninge en wedstryd bepalings. Sodanige skole kan met mekaar in verbinding tree, en self, op eie verantwoordelikheid besluit of hulle wil voortgaan met die wedstryde soos die huidige bepalings aandui," het die brief van die VHRV se voorsitter, Roelf Meyer, gelui.\nIn die Noord-Kaap moes Diamantveld en Kalahari van Kuruman se ligawedstryd ook uitgeskuif word na 'n latere stadium toe.\nIn Limpopo het daar ook 'n hele paar wedstryde in die slag gebly met Piet Potgieter en Frikkie Meyer se kragmeting wat gekanseleer is. Verder het die wedstryde tussen Ben Viljoen van Groblersdal en Ellisras asook die ligawedstryde tussen Merensky en Hans Strijdom ook in die slag gebly.\nDit blyk egter op die jaarlikse Bosveld Intervarsity tussen die Hoërskool Pietersburg en HTS Tom Naudé steeds sal plaasvind.


Geelvintuna - Wikipedia\nDie Geelvintuna (Thunnus albacares), 'n roofvis, is 'n lid van die Tuna-familie en kom voor aan die hele kuslyn van Suid-Afrika, en wêreldwyd in tropiese, sub-tropiese en matige waters. In Engels staan die vis bekend as die Yellowfin Tuna of Tunny. Die Geelvintuna is 'n uiters gewilde sportvis.\nDie vis is torpedovormig, donkerblou aan die bokant en 'n sylangse geel streep skei die bokant van die silwerkleurige pens. Die vis het geel rugvinne terwyl die rug- en anale vinne sekelvormig word met ouderdom. Vertikale wit strepe of vlekke is sigbaar op die pens van 'n vis wat pas gevang is. Die massa van 'n volwasse geelvintuna wissel van 40 tot 100 kg.\nGewoontes[wysig | wysig bron]\nHulle is aflandig verspreid maar is al van die kus af gevang (Rooikranz naby Kaapstad en Robberg naby Plettenbergbaai) wanneer die toestande gunstig was. Die vis verkies water van 17 tot 27 °C, en jag veral op pelagiese vis en pylinkvis.\nOntsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Geelvintuna&oldid=2250119"\nDie bladsy is laas op 12 Augustus 2020 om 07:18 bygewerk.


So ’n occasional kopklap het niemand al ooit leed aangedoen nie | Die Son\nSo ’n occasional kopklap het niemand al ooit leed aangedoen nie\nDeur Robert DanielsSondag, September 29, 2019 17:30\nDIÉ week was Lesedi heeltemal onkant gevang toe Aggie soos wafferse Baasspeurder Faber by haar flat opdaag en ál Kevin se jintoe-clues voor haar niggie uitlê.\nAangesien sy plastic kraletjies-jewellery kan maak en destyds tee gemaak het vir joernaliste en fotograwe sonder kwalifikasies, is sy mos die mees gepaste kandidaat vir die hoofrol van private eye in Cheaters: Johannesburg.\nSy’s heeltyd so jammer oor die gissings wat sy soos ’n kampioen rondslinger sonder enige bewyse, maar haar bek hou sy ook nie tussen haar verskonings nie.\nLesedi lyk toe erg afgehaal soos een wat gedink het die man is ’n maagd. Dis egter nie waar nie, want Kevin het opgedaag in hierdie straatjie met spierwit skoentjies.\nJy’t geweet wat jy koop, Lesedi. Sulke mense wat met receipts in die hand staan en steeds nie kan glo hulle het till toe gestap nie, werk mos op my laaste nerwe.\nNou staan sy daar voor Aggie en lyk kompleet soos Harry Potter se gebrande niggie, want die pruik en gesig match nie. Ons moet haar nou jammer kry. Nee, k*k, man!\nSy’s ’n grootmens met gelerentheid wat net foute maak vir ’n lewe.\nSy’t haarself oortuig sy kan die jintoe-Bollywood-outjie maak lobola betaal, maar sy beursie was toe en sy gulp oop.\nAlmal maak foute, dingetjie. Môre sal die son weer skyn.\nGepraat van sonskyn: Karmen wil nie meer skool toe gaan nie. Vanessa probeer soos ’n vertraagde met die kind onderhandel. ’n Mens onderhandel nie met kinders nie.\nKinders is kinders en as daai myne was, sou sy te gretig wees vir die onderrig, want by die huis sou ek haar nie een klap mis moer nie.\nEk was nooit as kind deur my ouers geslaan nie, maar dis oor ek geweet het wanneer om my bek te hou. Die occasional kopklap – seker net drie – was net weens teëpraat. Ek het sommer baie gou geleer hoe die wêreld werk.\nDaardie ontydige klap teen die kop was ’n blessing. Maar van kopklap gepraat – hoe kompeteer Daniel dan nou met Karmen vir die titel van taai kop van die week? Daar is tog sekerlik ’n orange roller of ’n lekker growwe besem iewers in daardie posh penthouse!\nKarmen is slim met die bek, maar duidelik dom met die pompom, terwyl haar buite-egtelike buitebroertjie lyk asof hy baie aandag én berading nodig het en op ’n poster van die Pink Ladies hoort.\nAs my kind so gelyk het asof niemand sy kop sedert Augustus gekam het nie, sou ek hom ook as vermis aanmeld. Ek sou te skaam gekry het vir my eie slegtheid as ouer. Daai kind se kop se toestand lyk na niks minder as mishandeling nie.\nAs ek as kid só moes lyk, het my oumas albei seker my ma gemoer.\nNee, herder! Dis nie reg wat Bonita doen nie, en dít terwyl haar growwe kop soos ’n Organics ad lyk? Dis verkeerd.\nEk was té geskok om verder te kyk. Ek weet daar het ander goed gebeur, maar as bruin mens was dit my plig om hierdie kinders se seerkry voorkeur te gee.\nOns skinder, ek bedoel gesels, maar volgende week weer lekker verder!


Snuffeltog in die dermkanaal laat wink antwoorde op geneeskunde se tergendste vrae\nSnuffeltog in die dermkanaal laat wink antwoorde op geneeskunde ...\n’n Hele mikroskopiese wêreld leef op en veral in jou liggaam – die menslike mikrobioom. Dié triljoene meestal bakterieë, veral in jou spysverteringstelsel, hou nou verband met talle aspekte van ’n mens se gesondheid. ELSABÉ BRITS skryf oor dié redelik nuwe veld in geneeskunde.\nWETENSKAPLIKES het nog altyd geweet ’n mens se spysverteringskanaal is belangrik, maar dit is eers die afgelope 15 jaar dat daar op ’n ander manier gekyk word na die ontelbare aantal mikrobes wat daarin leef. Hou dit dalk verband met ander siektes, buiten dié van die spysverteringskanaal?\nLetterlik triljoene mikro-organismes leef saam met jou in jou liggaam: bakterieë, virusse en swamme wat gesamentlik die mikrobioom genoem word. Elke orgaan of stelsel het sy eie klein mikrobioom, ook die vel, jou mond en geslagsdele, en deesdae word elkeen individueel bestudeer. Kenners dink dit is moontlik dat siektes soos diabetes, asma en allergieë, lewersiektes, sekere psigiatriese siektes en breintoestande, kanker, outo-immuniteitsiektes, vetsug, hartsiektes en verskeie ander ’n assosiasie met die mikrobioom het.\nDie een plek waarna veral gekyk word, is die mikrobioom van die spysverteringskanaal omdat die meeste mikro-organismes daar voorkom: dié wat goed of sleg is vir ons, en dié wat net neutraal is...


Wysiging soos op 20:41, 13 Desember 2012\n30 grepe bygevoeg , 8 jaar gelede\nWysiging soos op 16:32, 13 Desember 2012 (wysig)\nWysiging soos op 20:41, 13 Desember 2012 (wysig) (maak ongedaan)\n'''Potchefstroom''' is 'n stad in die [[Noordwes|Noordwes-provinsie]] van [[Suid-Afrika]]. Dit was die oudste dorp in die ou [[Transvaal]]-provinsie. Dit is in November [] deur [[Voortrekkers|Voortrekkerleier]] [[Hendrik Potgieter]] aan die oewers van die [[Mooirivier (Vaal)|Mooirivier]] gestig. Die stad staan ook as die "Stad van Deskundigheid" bekend. Dit beslaan 2 573 km² en het 162 762 inwoners (munisipaliteit 2011)<ref>[http://www.statssa.gov.za/Census2011/Products/Census_2011_Municipal_fact_sheet.pdf Sensus 2011, Statistiek Suid-Afrika p.11 NW402: Tlokwe City Council]</ref>. Dit is 'n handel- en nywerheidsentrum vir die omliggende land- en mynboustreek. Potchefstroom is 120 km Wes-Suidwes van [[Johannesburg]].\nDaar is tans 'n poging deur die munisipale regering om die dorp se naam na ''Tlokwe'' te verander, maar baie inwoners het in opstand gekom teen die besluit - hierdie opstand word deur die organisasie Aksie Potchefstroom gelei. Die stadsraad staan wel as [[Tlokwe Plaaslike Munisipaliteit]] bekend.\n== Universiteit ==\nDit is 'n optog ten bate van liefdadigheid waar al die eerstejaars van die [[Potchefstroomkampus]] van die [[Noordwes-Universiteit]], in hul koshuis verband, deur die strate van die dorp loop met vlotte wat hul gebou en versier het.\n== Aardklop ==\nDie [[Aardklop]] Nasionale Kunstefees word jaarliks aan die einde van September in Potchefstroom aangebied.\n* Die [[N12 (Suid-Afrika)|N12]] nasionale pad gaan deur Potchefstroom.\n* 'n Hoenderras, die [[Potchefstroom Koekoek]] , is vernoem na die stad.\n* Potchefstroom is die oudste distrik in die "trans-vaal", gebied noord van die Vaalrivier.\n* [[NG gemeente Potchefstroom]]\n* [http://www.potch.co.za/ Potchefstroom]\nOntsluit van "https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1055819"


Vleitaal (4 reaksie en 13 reaksie)\nOns mans vlei graag die godinne van die wereld. In die begin is dit "mooi" oe, mooi lippe, mooi hare, hande/voete, ge-aardheid ens. Dan volg "mooi" bene, lyf, borste, manier van of loop en sexy-geit. Dis alles vir sekondere redes,..ons wil haar eintlik net bed toe vat! As ons eers op daai vlak is suig ons aan "ongelooflike tiete/poesie, komplimenteer haar met haar finesse van blowjobs of hoe lekker sy naai! Die komplimente is legio.\nEk wil weet hoekom vrouens nie ook die heuningkwas inle nie? ...selfs (en veral) op intieme gebied. 'n Man se eggo "boost" is 'n gewaarborgde klimaks soos nooit tevore nie wat 'n vrou terugkry en hy sal aanhou verbeter....vra maar net...\nEk en my vrou het n ooreenkom- ons gee mekaar dieselfde aandag as wat ons n skelmpie sou gee. Glo my, dit werk!\nAnnelise, jys beslis reg met wat jy se en ek glo nie daar is n man wat nie daarvan sal hou nie. Diie anderkant is daar ook - en het dit al beleef - sy se niks nie, kreun of kerm niks nie. En dan fake sy nog haar orgasme ook. Dis amper so opwindend soos om met n matras seks te he!\nDis sekerlik waar, maar julle weet seker mens kry die manlike variasie daarvan ook? Dis nogal dikwels die met wie ons getroud is wat nooit ooit n enkele kompliment gee nie. En baie mans gee nie eintlik nie en as dit net gegee word om my in die bed te kry soos Wille Will sê, eerder as wat dit bedoel word dan beteken dit ook maar niks. Dalk is hierdie nie 'n geslag-issue nie maar eerder 'n mens-issue en is alle kante ewe skuldig of onskuldig? 🙂\nAnnelise, jys heeltemal reg met jou kommentaar en siening. Ek dink by ons as mans in algemeen. kan ons maar net soveel moeite doen met die vleitaal as\nwat ons moeite doen om n vrou in die bed te kry en sonder nou om lelik of afkrakend te wees, kan vrouens in die algemeen ook meer moeite doen om mans in die bed te kry met vleitaal.\nstem saam, Ysbeer\nEk hoor wat almal se, maar.....as n man se my boobs is mooi om my in die bed te kry....wel, dan kan hy dalk net score\nEk lees wat julle skryf, maar iets wat my ook nog pla, is dat gebruik n mens vleitaal vir jou eindlike eie gewin of doen jy dit omdat as jy dit reg doen dan gaan altwee op die ou einde lekkerder orgsasmes beleef wat op die ou einde baie bater sal wees.\nJy's ten minste eerlik, Annie, soos ons jou reeds ken, maar jy't iets anders wat nog mooier is! Dankie vir die positiewe kommentaar as dit maar verby ligte klets tot waarheid kon kom...sug.\nYsbeer jy probeer soos altyd om die jintelman te wees en daar's meriete in wat jy sê maar die meeste vleitaal in die begin is uit jagsgeit om te score! ☺\nAnnie....jou boobs is mooi....\nAnnie... jou boobs is mooi...\nHahahah.....oooo ek like julle\nAnnie jou boobs is soooooo sexy!!\nAnnie askies jong, maar hier gaan ek saam met die Gemeenskap - erg mooi.\n4 hou hiervan deur Bobcat, JACK and Willewill en 1 meer...\nGee al die baie vrouens wat jy al bed toe gevat het nie vir jou die heuningkwas nie? 🙁 Dis so jammer want ek doen dit wel met my minnaars - net soos jy dit beskryf, voor en na en gedurende die seks. Ek dink net in my geval doen ek dit nie "vir 'n rede" soos om iemand in die bed te kry nie - ek gee dit omdat ek dit bedoel en hou daarvan dat mense weet hulle het goed wat my aandraai.\nHeuningkwas is lekker...maar n rugkrappie is lekkerder....lol\n3 hou hiervan deur , Castle and


Ma en kinders in plaasaanval aangerand | Kormorant\nMa en kinders in plaasaanval aangerand\n“Ek het kort na middernag wakker geword van flitsende ligte in die sitkamer. Ek het opgestaan om te gaan kyk en toe ek by die sitkamer inkom, het ek my in hulle vasgeloop. Een het my gegryp en met ‘n knuppel in die gesig geslaan. Ek het geval en geskree en met hulle probeer stoei. My kinders het wakker geword en toe my dogters kom kyk wat aangaan, het hulle die kinders ook gegryp en met ‘n sambok geslaan,” het Annemarie aan Kormorant gesê.\nDie rowers het gevra vir geld en Annemarie en die twee kinders herhaaldelik met albei wapens geslaan. “Hulle het my in ‘n stadium oor die vloer gesleep en my oudste het vir hulle geskree om my uit te los. Hulle het haar gegryp en teen die muur gestamp. Toe is hulle na ons kamer toe waar hulle ‘n skootrekenaar en selfone gevat het, asook die werk se skootrekenaar in die sitkamer voor hulle weg is.”\nAnnemarie en die kinders het na die bure gehardloop en oor die hek geklim om hulp te vra. Lede van die Brits gemeenskapspolisiëringsforum, MonitorNet en Lowveld Sekuriteit, sowel as M.A.T.E.R-ambulansdienste was vinnig op die toneel, gevolg deur die Mooinooi polisie.\nAnnemarie en die kinders het ernstige wonde opgedoen en is na die hospitaal geneem vir behandeling.\n“Ek weet nie wat hulle so skielik laat vlug het nie. Ek glo God se engele was by ons. Die kinders is baie getraumatiseerd. My ouers, wat saam met ons hier gewoon het, is albei in Maart en April oorlede en ons sukkel nog om dit te verwerk, en nou hierdie ook. Ons gaan die plaas verlaat en verkoop.”\nSien ook: Brits guesthouse owner shot\nDie Mooinooi polisie ondersoek die saak en niemand is nog in hegtenis geneem nie.


Bokke kan 100ste All Blacks-toets in Dunedin speel | Maroela Media\nBokke kan 100ste All Blacks-toets in Dunedin speel\nNadat die Springbokke nie verlede jaar deel van die Rugbykampioenskap-aksie was nie, sal hulle vanjaar se toernooi met twee tuistoetse teen Argentinië afskop. Hulle sal daarna vir vier wedstryde na Australië en Nieu-Seeland reis.\nDie Suid-Afrikaners sal op 25 September en 2 Oktober teen die All Blacks kragte meet en volgens Rugbypass sal die 100ste toets tussen dié twee lande in Dunedin gespeel word.\nIn die voorafgaande 99 wedstryde kon die Springbokke net 36 toetse wen, terwyl die Nieu-Seelanders 59 keer koning gekraai het. Daar was vier gelykop uitslae.\n“Dit is altyd ’n massiewe uitdaging om die All Blacks in hul agterplaas aan te vat. Dan gaan Argentinië van krag tot krag, terwyl die Wallabies altyd taai teenstanders is,” het Rassie Erasmus, SA Rugby se direkteur van rugby, gesê.\n“Daar is ’n lekker wedywering tussen ons, maar ons het ook baie respek vir mekaar.”\nNá die kragmetings teen Georgië en die Britse en Ierse Leeus, sal dit Jacques Nienaber se eerste proesel van internasionale rugby teen teenstanders van die Suidelike Halfrond wees.\nBrendan Morris, die uitvoerende hoof van SANZAAR, het op sy beurt gesê dat daar hard agter die skerms gewerk is om dinge te midde van die Covid-19-pandemie te probeer organiseer.\nHy is egter opgewonde oor die Springbokke se teenwoordigheid.\nSpringbokke teen Argentinië (17 Augustus 2019) (Foto: GB Jordaan)\n“Die Springbokke is die verdedigende Wêreldkampioenspan en dit is fantastiese nuus vir rugbyliefhebbers dat hulle weer in die toernooi sal speel.”\nNet soos verlede jaar sal die Poemas weer eens al hul wedstryde weg van die huis speel en Morris het die Suid-Amerikaners vir hul onbaatsugtigheid bedank.\n14 Augustus: Springbokke teen Argentinië (Suid-Afrika)\n21 Augustus: Springbokke teen Argentinië (Suid-Afrika); Australië teen All Blacks (Australië)\n28 Augustus: All Blacks teen Australië (Nieu-Seeland)\n11 September: All Blacks teen Argentinië (Nieu-Seeland); Springbokke teen Australië (Australië)\n18 September: All Blacks teen Argentinië (Nieu-Seeland); Australië teen Springbokke (Australië)\n25 September: All Blacks teen Springbokke (Nieu-Seeland); Australië teen Argentinië (Australië)\n2 Oktober: All Blacks teen Springbokke (Nieu-Seeland); Australië teen Argentinië (Australië)\nGroot seges vir Maties, Tukkies\nGekweste Sharks wil weer byt


Palmbome groei stadig ... * Oor plante\nPalmbome groei stadig ...\nBaie is geïnteresseerd in hoe om 'n palmboom uit sade te laat groei. Daar is wel truuks in hierdie onderneming.\nDie palmsaadskulp is baie hard, daarom word dit gereeld geplaas, en die “sade” self word deurweek in groeistimulante, wat laer grondverhitting bied vir beter ontkieming.\nVir hierdie doeleindes word gewoonlik 'n mengsel van turf, sand en sphagnum in gelyke verhoudings geneem. 'N Dik laag klippies of grofkorrelde sandafvoer word met gate in die pot gegooi, die voorbereide substraat daarop geplaas, en bo-op is 'n mengsel van suiwer sand en fyngekapte sphagnum met 'n laag van ongeveer 5 cm.\nDie verwerkte palmpitte word in die boonste laag gedompel (tot 2-3 cm diep), natgemaak, bedek die pot met gewasse met glas en plaas dit op 'n warm plek (22-24 grade). Die tyd van ontkieming van palmsade hang af van die behandeling van die saai, die varsheid van die sade (muf ontkiem stadiger as vars geoes), ontkiemingstoestande. Glas wat gevorm word, word gereeld uitgewis en omgedraai, die gewasse uitgesaai, en die droë substraat word periodiek bevogtig.\nDit is moontlik dat die saailinge 'n paar maande of selfs 1-2 jaar sal moet wag. Die voorgekomde saailinge van palmbome duik in individuele potte met 'n substraat (ligte sous, humus of blaargrond en sand in 'n verhouding van 2: 1: 0.5).\nSaailinge van palmbome lyk nie soos volwasse plante nie, wat dikwels verwarring by blomkwekers veroorsaak: slegs 6-7 blare het 'n vorm wat kenmerkend is van hierdie soort palmboom. Boonop groei hulle baie stadig. En eers na vyf jaar kry jong plante 'n dekoratiewe voorkoms. U moet dus geduldig wees.\nTuin, tuin - broodwinner en dokter nr. 2-2009. Antonina Pfeiffer\nKyk die video: Growing Palm Trees from seeds. Sowing Windmill Plam tree seeds Trachycarpus fortunei (April 2021).


Seestrome 2014 - Groei en aanpas | Xplorio Gansbaai\nDie kerkraad het in 2003 tot die besef gekom dat dat ‘n oorgangs-tydperk in die gemeente se geskiedenis gekom het: Die groot en snelle verandering in ons dorp en ons gemeenskap, het ‘n effek op die gemeente gewys. Hersiening van die bedieningseise en die bedieningstruktuur was dringend noodsaaklik.\nIn 2003 is ’n Gemeente-Bedieningsbehoefte-ondersoek uitgevoer onder leiding van prof. Kobus Kellerman, in samewerking met BUVTON. Lidmate (2000 plus) het vraelyste voltooi en uit die bestekopnames is die bevindings en aanbevelings waaraan aandag gegee moes word, geïdentifiseer. Daar is gefokus op die manier om God se saak in ons leefwêreld die beste te stel, en dat die NG gemeente van Gansbaai in die toekoms meer ‘n gemeente sal wees van lidmate, christengelowiges, wat deur die liefde van Jesus Christus gedring word om hulself vir God te gee as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is.\nGeïdentifiseerde uitdagings vir die gemeente : Tot watter mate moes lidmate se verwagtings, asook die bedieningswyse van die gemeente moes “aangepas’ by die gemeente se grootte. In die lig daarvan dat die gemeente ‘n korporatiewe gemeente is, het die ondersoek getoon dat, met die evaluering van bedieningsaspekte, die volgende aspekte aandag vra: Belyning van die visie en missie. Besluitneming en leierskap skep bemagtiging, van ’n Eenheidsgevoel, Beplanning en organisering, Toerusting en gawebediening: m.a.w. watter bedieningstrategieë kan aange-wend of ontwikkel word om ‘n groter integrasie tussen lidmate se persoonlike geloof en die uitleef daarvan in die gemeente of gemeenskap te weeg te bring? Die proses vorentoe moes ook fokus op: Rol van leierskap: Rol van gemeentelede en rol van fasiliteerder/sameroepers (leiers).\nTien jaar later - in 2014. Ons kyk terug op ‘n dekade waarin die Gansbaai-gemeente (Baardskeerdersbos, Pearly Beach en Gansbaai) met God se genade en sorg gegroei het en ’n geestelike tuiste vir gelowiges en gemeentelede en kinders kon wees. Om van ’n klein pastoralegemeente na die bestuur van ’n groot Korporatiewe gemeente te beweeg het uitdagings en veranderings gebring. Die aanbevelings van die Buvton-verslag was ’n goeie rigtingwyser. Die gemeente se organisasie-struktuur het verseker dat ’n struktuur met meer lidmaatbetrokkenheid bedryf word (bedieninge en diensgroepe) wat aan die uitdagings vir die gemeente uitvoering kon gee.\nOns gemeenteblad Seestrome, ons Gemeentelied, ons logo, die samewerkingsooreenkoms met die VG gemeente Blompark, die omgee- en hulpwerkerstelsel en later ook huiskerke was van die aksies wat ook hieruit voortgespruit het.\nLidmaatbetrokkenheid en -ondersteuning was die afgelope jare die hoof suksesfaktor.\nKerkraad met die Streekskerkrade en Kommissies met Bedieninge wat onderverdeel in taakgerigte Diensgroepe: Die hoofdoel met die samestelling van die bestuursprofiel van die NG gemeente Gansbaai het veral te make met ‘n verskuiwing vanaf die blote instandhouding van strukture na groter lidmaatbetrokkenheid en meelewing. Strukture en prosesse is in die gemeente gevestig wat leierskap, deelname en eienaarskap bevorder en wat lidmate help om hulle geloof in God prakties te ervaar en uit te leef. Ons gemeente het in September 2014, uit 2 362 belydende lidmate en 281 dooplidmate, volgens die gemeente-rekords, bestaan. Tans bedien die leraars dr. Bobo van Zyl, ds. Willie Kotze en ds. Dirk van Dyk die gemeente.


News From Varanasi | Deo Victoria Newcastle\nby DeoAdmin | posted in: Global Projects, India | 0\nHoe heerlik om weer met julle te gesels! Dit gaan baie goed met ons en ons is opgewonde om dmv hierdie Nuusbrief die Here te loof vir sy sorg en voorsiening. ‘n Hoogtepunt in Junie was ‘n week lange “Kids’ Camp” wat ons kon bywoon. Ons het as personeel gedien, en dit was ‘n fees! Die sowat 100 kinders (7–12 jr) wat die kamp bygewoon het, se ouers is by dieselfde tipe werk as ons betrokke. Wat ‘n lekkerte dus vir die kinders om saam met al hierdie maats die Here te loof en hope pret te he!\nOns is so dankbaar om julle te kan meedeel dat ons 2 persone by die Sorgsentrum aangestel het. Hierdie is ‘n antwoord op meer as 2 jaar se gebede… Baie dankie aan almal wat saam met ons hiervoor ingetree het! D is ‘n dame wat ons hoofsaaklik vir die Naaldwerkeenheid aangestel het. Ons vertrou dat sy spoedig haar voete sal vind en dat die Here haar wonderlik sal gebruik; nie net met kreatiewe idees vir die Naaldwerkeenheid nie, maar ook in die lewe van elke jong meisie wat daar opleiding sal ontvang.\nDie ander persoon is ons liewe C! Die meeste van julle sal hom onthou… Hy het jare lank vir ons gewerk, maar is toe met M (wat by die Naaldwerkeenheid gewerk het) getroud en het met die jeug van ‘n kerk in die area waar hulle gewoon het, begin werk. Na die tragiese dood van M en hul pasgebore babaseuntjie het C as jeugwerker by die kerk bedank. Dit was vir hom ‘n geweldige moeilike tyd, maar hy is stadig maar seker besig om weer die stukke van sy lewe op te tel… Ons is opgewonde om hom weer by ons te he! Bid asb dat hy verder die Here se genesing sal ervaar, ook terwyl hy die stukkende kinders wat Sorgsentrum toe kom, bedien.\nJ het ‘n babaseuntjie ryker geword. Hy is met ‘n klompvoetjie gebore en ontvang tans behandeling daarvoor. S is ver swanger. Ons het geen idee wat regtig in haar lewe aangaan nie. Sy kom gereeld Sorgsentrum toe, maar sodra iemand vrae wil vra of ‘n gesprek oor haar situasie en/of toekoms wil voer, onttrek sy heeltemal en bly weg. Ons bid en vertrou dus dat die Here self met haar praat elke keer as sy opdaag en die Boodskap hoor… Ons weet sy beskou die Sorgsentrum as ‘n veilige plek en verder vra ons God vir ‘n deurbraak in haar lewe!\n“The Turning Point” brei uit! Ons het ‘n klein perseel begin huur wat sal dien as ‘n afgeepunt vir kliente wat te ver vanaf ons hoofperseel woon. Dit is aan die teenoorgestelde deel van die stad gelee, en is ook naby al die 5 ster hotelle. Ons vertrou dat heelwat toeriste dus van ons dienste gebruik sal maak, aangesien hotelle nogal ‘n aardige bedrag vir die was van jou wasgoed vra! Bid asb saam met ons vir die regte persoon om daardie perseel te bestuur. Ons hoop om dit so spoedig moontlik te open.\nR het uiteindelik besef hy het ‘n ruskans nodig! Ons is so dankbaar, hy het gedurende April 2014 laas verlof geneem. Ons sien uit daarna om as gesin vir ‘n paar dae in Thailand te gaan rus!\nWeet asb dat ons julle baie waardeer. Baie dankie vir elke gebed en elke finansiele bydrae. Mag die Here julle ryklik seen!\nGod’s Presence – Afrikaans\nBucket List // Learn from the world\nBucket List // Learn from the world – Afrikaans


2 possible farm attacks prevented at Zastron by #farmers + SA Police Service |White Genocide in South Africa #StopWhiteGenocideInSA\n2 possible farm attacks prevented at Zastron by #farmers + SA Police Service\nUpdate: TWEE PLAASAANVALLE IN VS VOORKOM\nSamewerking tussen landbouers van Zastron en die SAPD het Sondag twee plaasaanvalle gekeer.\nDie Vrystaat Landbou (VL) en VKB Veiligheidslessenaar is in kennis gestel dat ’n landbouer van die omgewing Sondagoggend vier swart mans wat verdag gelyk het na sy huis, op grond wat uitgehuur word, sien loop het.\nHy het alarm gemaak, en die plaaslike veiligheidsnetwerk is geaktiveer. Binne ’n halfuur is drie van die mans aangekeer.\nDie vierde verdagte, wat twee wapens by hom gehad het, is later aangekeer. Landbouers en die\npolisie het die gebied waarna die man gevlug het, afgekordon en die area stelselmatig kleiner gemaak. ‘n GyroCopter van ‘n boer van die omgewing is gebruik om oor die area te vlieg en die verdagte is gevind.\n‘n Vyfde verdagte, wat glo die wapens onwettig aan die verdagtes verkoop het, is later die dag in die informele nedersetting op die dorp aangekeer. Een van die wapens is vroeër die jaar as gesteel aangemeld na ’n inbraak op ‘n plaas in die omgewing.\nDie verdagtes het aan die Polisie bekend gemaak dat ’n tweede plaasaanval glo in die omgewing\nbeplan sou gewees het vir Sondagaand.\nDie Polisie en landbouers het hulle onderskeie taakspanne op gereedheid grondslag gehou gisteraand, maar geen voorval het egter voorgekom nie.\nTommie Esterhuyse, voorsitter van VL se Wet en Orde Komitee\n“Ek wil graag die landbouers en die SAPD van Zastron opreg bedank vir hulle flinke optrede en goeie\nsamewerking wat moontlik ernstige misdade en lewensverliese voorkom het,” sê Tommie\nEsterhuyse, voorsitter van VL se Wet en Orde Komitee.\n“Hierdie voorval is ’n voorbeeld van wat bereik kan word deur middel van paraatheid en goeie samewerking om landelike veiligheid te bevorder. Die vinnige reaksie en paraatheid dui ook op landbouers se grootskaalse frustrasie ten opsigte van ernstige geweldsmisdade en ander misdade op plase.”\nEsterhuyse het ook vir Kol. Johan Gelderblom en sy span bedank vir hulle ondersteuning\nen harde werk.\n“Hulle was deurentyd in verbinding, en Gelderblom het ook die lugvleuel op bystand\ngehad sou dit nodig wees om hulle hulp in te roep om die verdagtes vas te trek.”\nEsterhuyse wil landbouers ook aanmoedig om binne die wetlike raamwerk asook binne die landelike\nbeveiligingsplan die SAPD by te staan sover moontlik.\nLabels: #FarmAttackPrevented, #StopWhiteGenocideInSA, September2015


Skaapmelkkaas: top 4 soorte en name, voordele en skade aan die liggaam - Ook - 2021\nDie antieke Romeine het geleer hoe om skaapkaas te maak, sedertdien het hierdie waardevolle produk 'n onmisbare deel van die Mediterreense dieet geword. Dit word beskou as 'n lekkerny, geskik vir selfverbruik en kook. Die produksie van kaas uit skaapmelk kom wydverspreid voor in die bergagtige streke van die Mediterreense lande, in Wes-Asië en in die Midde-Ooste, waar skaapteelt ontwikkel word.\nKaas word van skaapmelk gemaak, wat aangevul word met ensieme en melksuurbakterieë vir die stollingsproses. In sommige bedrywe word melk gesmelt deur sout by te voeg. Voedingswaarde van 100 g:\n15 g proteïen;\n28 g vet.\nKalorie-inhoud - 350 kcal per 100 g. Ondanks die groot aantal kalorieë, word die skaapproduk as 'n dieet beskou, geskik vir diegene wat gesond eet en 'n rou voedsel dieet het.\nLamsvet is nie 'n bron van 'slegte' cholesterol wat op die wande van die bloedvate ophoop nie, maar 'n verskaffer van nuttige aminosure wat die voorkoms van aterosklerose en kwaadaardige gewasse voorkom.\nSkaapkaas bevat baie voedingstowwe wat die toon van die liggaam ondersteun, wat help om jeug, gesondheid en goeie emosionele toestand te handhaaf:\nvitamiene - askorbiensuur (vitamien C), retinol (A), kalsiferol (D), tokoferol (E), riboflavien (B2), foliensuur (B9), kobalamien (B12);\nminerale elemente - kalium, kalsium, fosfor, sink, magnesium, yster, swael;\nlinolzuur, wat metaboliese reaksies ondersteun.\nIn skaapmelk is die konsentrasie van askorbiensuur 3 keer en yster is twee keer meer as in koeimelk. Die inhoud van kalium, kalsium en fosfor is ook hoog. Vette en proteïene, wat die basis vorm van 'n suiwelproduk, word maklik deur die liggaam opgeneem.\nSoorte en name van skaapkaas\nSkaapmelk word gebruik om harde en sagte grade van stremselkaas met verskillende vetinhoud en die toevoeging van geurbestanddele, sowel as wei- en pekelprodukte, voor te berei.\nSkaapmelk word meestal gebruik om die klassieke Mediterreense produk te skep - harde kaas. Die belangrikste verskaffers daarvan is Spanje en Italië. Die mees algemene Italiaanse skaapkaas is pecorino (van die Italiaanse "pekora" - "skaap"). Dit is vervaardig deur die antieke Romeine. Die eienaardigheid van die spesie is die korreligheid van die struktuur, wat toeneem met die rypwording van die produk. Pecorino-variëteite word in verskillende streke van Italië geproduseer:\nRomano is die algemeenste verskeidenheid buite Italië, wat sedert die 19de eeu na verskillende lande uitgevoer is. Melk van Sardiese en Toskaanse skape word vir produksie gebruik. Die kleur is ligte strooi, die konsistensie is dig, met klein gaatjies en 'n pittige sout smaak. Ryp oor 10-12 maande.\nSardo is 'n Sardiese variëteit met meer rykdom en smaak, maar minder sout. Dit kan sag wees, binne 30-60 dae ryp word, en langer, langer ryp word.\nToscano is 'n Toskaanse variëteit met 'n sagte smaak en intense aroma, bedek met 'n rooi of swart kors. Dit kan sag wees, binne 20 dae ryp word, en semi-hard, wat 5-6 maande nodig het om gereed te wees.\nSiciliano is 'n Siciliaanse kaas wat volgens die ou metode minstens 4 maande ryp word in rietkiste, daarom het dit 'n oneweredige kors. Die smaak is pittig met vrugtige note.\nFiore Sardo (van Italiaans - "Sardinian flower") is ook gewild in Italië, uitsluitlik gemaak van die melk van Sardiese skape wat natuurlike voedsel sonder bymiddels verbruik. Die kaasmassa word 'n paar uur in pekelwater gedompel, 2 weke gerook en uiteindelik behandel met 'n mengsel van sout, olyfolie en asyn. Nog 'n Italiaanse kaas is Medoro, wat 'n ryk smaak met 'n effense skerp smaak het.\nIn Spanje is daar baie bergagtige gebiede waar skaapteelt en die produksie van kwaliteit kaas ontwikkel word. Die gewildste variëteite is:\nZamorano is 'n Castiliaanse kaas wat in olyfolie verouder word. Dit word 6 maande verouder, het 'n tekstuurkors en 'n sout-suur smaak.\nManchego is 'n liggeel Castiliaanse produk. Dit kan halfhard, sag, ryp word in 3-4 maande en hard, tot 'n jaar oud, met 'n ryk smaak.\nRoncal is 'n variëteit van Navarra met 'n bruin kors en 'n effense pikant op die verhemelte. Dit word 4 maande verouder.\nIdiasabal is 'n produk wat in die Baskiese streek vervaardig word. Die smaak is lig, met 'n aangename pikant. Daar is gerookte variëteite.\nSagte skaapkaas kom in die volgende variëteite:\nCaciotta is 'n Italiaanse kapitaatproduk, verdeel in verskillende variëteite volgens die rypspoed: van 5 dae tot 3 maande. Die struktuur is dig, daar is geen gate nie. Die smaak is anders: van sag romerig tot sout. Geure word dikwels in die komposisie opgeneem.\nSerra da Estrela is 'n beperkte uitgawe van Portugese kaas. Bereik volwassenheid binne 'n maand, kry 'n sagte en digte struktuur.\nRoquefort is die bekendste Franse variëteit vir sy semi-sagte konsekwentheid. Vir kook word slegs lakonskaapmelk gebruik. Spore van edele penisillienvorm van blou kleur word met 'n spuit by die rypwordende kaasmassa gevoeg. Die produk verval in die kalksteengrotte van die suidelike provinsie Rouergue op eikehoutrakke. Dit het 'n sagte verkrummelende struktuur, gladde en klam kors, ryk smaak met aangename speserye en neutagtige note.\nSkape pekelkaas word in pekelwater ryp, het geen kors nie. Vetinhoud - 40-45%. Die produk is in aanvraag in Mediterreense lande en Oos-Europa.\nFeta is 'n Griekse kaas gemaak van bok- en skaapmelk. Die konsekwentheid is dig, romerig. Sny dit maklik in vierkante vir opdiening. Die smaak is pittig, sout.\nMotal is 'n Armeense en Azerbeidjanse produk met die insluiting van tiemie. Die konsekwentheid is sag, rypwording vind plaas in leer wynsakke.\nHalloumi is 'n Cypriotische produk wat van bok- en skaapmelk gemaak word. Dit smelt hard, sodat dit gebraai kan word. Die smaak is sout; kruisement word dikwels as 'n geurmiddel gebruik.\nKaas is die mees wydverspreide skaapproduk in Oos-Europese lande. Soortgelyk aan feta, maar digter, suur, minder vetterig.\nNadat u harde en sagte kaas gemaak het, bly die wei wat die albumienproteïen bevat, oor. Dit word gebruik vir die bereiding van wei-produkte.\nDie volgende wei variëteite is beskikbaar:\nRicotta gemaak van ongesoute wei van verskillende soorte melk. Die konsekwentheid word gekort, die proteïenkonsentrasie is hoog.\nBroccio is 'n romerige Korsikaanse produk met 'n pittige-soet smaak en 'n intense romerige aroma. Melk word tydens kook gaargemaak (tot 25% vol.). Volwassenheid kom na 2 dae voor, maar dit is baie maande ryp.\nVourda - Balkan- en Karpatiese kaas. Melk word by die wei gevoeg (tot 20 volum%).\nSkaapkaas het 'n positiewe uitwerking op die werking van die menslike liggaam, met gereelde opname in die dieet:\nhandhaaf normale bloedsuikervlakke;\nhelp om vinniger gewig te verloor;\nondersteun die werk van die organe van die visie;\ntoon die liggaam aan, vul met energie;\nvoorkom die vorming van kwaadaardige gewasse;\nverminder die waarskynlikheid van aterosklerose.\nMet gereelde gebruik verleng skaapkaas die jeug, versterk haarfollikels en naels. Dit word aanbeveel om suiwelprodukte vir swanger vroue te gebruik om die kalsiumtekort aan te vul wat deur die embrio uit die moeder se liggaam geneem word. Dit sal haarverlies en tandverlies voorkom. Foliensuur in die samestelling van die produk is nodig vir die volle ontwikkeling van die fetale senuweestelsel.\nHierdie voedsame suiwelproduk word aanbeveel vir mans wat fisieke werk doen. Die voordele daarvan is om die spiere en skelet te versterk, gewrigspyn uit te skakel en die liggaam met energie te vul om spanning te oorkom.\nDit is handig vir mans om fetakaas te gebruik om seksuele omgang te verleng, en Roquefort vir die voorkoming van impotensie en patologieë in die geslagsorgane.\nSkaapkaas kan gegee word aan kinders wat 3 jaar oud is, as 'n ryk bron van kalsium en ander minerale wat nodig is vir die volle ontwikkeling van die skelet van die kind, wat ragitis voorkom. Die daaglikse porsie op hierdie ouderdom is 15-20 g. Voor die aangewese ouderdom moet die kind nie kaas eet nie, aangesien die produk versadig met proteïene en minerale die niere van die kind oorlaai. Produkte met vorm en pittige geure, sowel as gerook, word nie aan kinders jonger as 7 jaar gegee nie. U moet u kind nie met sout en vetterige suiwelprodukte bederf nie.\nSkaapkaas moet nie by die dieet ingesluit word as:\nmaagsweer, gastritis, kolitis, ander akute patologieë in die spysverteringskanaal;\nhipertensie, ontwrigting van die hart en die vaskulêre stelsel;\nswelling veroorsaak deur hart- en nierprobleme.\nOormatige inname van kaas versteur die werk van die maag en hart, vererger chroniese siektes in die spysverteringstelsel, en ekstra kilo's verskyn.\nSkaapkaas is ryk aan minerale, soute, vette. Hierdie middels, as dit oormatig ingeneem word, veroorsaak ernstige funksionele afwykings.\nIn die teenwoordigheid van patologieë van die hart, bloedvate, uriene en spysverteringstelsels, moet u met 'n voedingsdeskundige en u dokter konsulteer voordat u suiwelprodukte in die dieet insluit.\nWaarmee eet hulle en hoe bêre dit?\nSkaapkaas word baie gebruik in die kookkuns. Dit word gebruik as 'n bestanddeel in koue versnaperings en warm geregte van Oos-Europese, Midde-Oosterse en Mediterreense kookkuns: groenteslaai, toebroodjies, broodjies, sop, pasta, pizza. Dit word by souse, gebak, gebak gevoeg. Skaapmelkkaas is 'n uitstekende onafhanklike peuselhappie vir droë wyne, veral as u dit aanvul met vrugte, neute, gedroogde vrugte en natuurlike heuning.\nSkaapkaas word nie langer as 3 maande op die yskas gestoor nie. Dit word in perkament toegedraai om uitdroging te voorkom. Die pekelproduk word in 'n plastiekhouer, gevul met pekel, bewaar. Dit is toegelaat om toegedraai in foelie te stoor, maar nie langer as 5 dae nie. Daar is baie soorte skaapkaas, elkeen kan kies volgens sy smaakvoorkeure. As dit matig verbruik word, is dit vir volwassenes en kinders bevoordeel.\nKyk die video: Skadet seg under dramatisk Farmen-tvekamp (Oktober 2021).\nCopyright 2021 \_ Top 4 soorte en name van skaapmelkkase, voordele en skade aan die liggaam...


Stories: Brooklyn Blues\n© 2012 VDS Brink\n(‘n Storie is so iewers tussen die waarheid, die liegstorie en my verbeelding.)\nSy kyk na dit in haar bewende hande. Dit glim metaal blou, 'n 9mm pistool. Sy het nog nooit so iets vasgehou nie. Voor haar 7000 mense, vooroor gebuig, reg vir aanval. Sy is bang...sy weet almal kyk vandag net vir haar, dat alles nou van haar afhang en dat as sy die sneller gaan trek daar geen fout mag kom nie.\nSy staan op ‘n verhogie en by haar Meneer die Hoofbestuurder in sy kispak, goue cufflinks en ‘n donker rooi das. Hy sê sag vir haar, “Jy lyk pragtig vandag, mammie.“\nMevrou is getooi in ‘n snyerspakkie, goue oorbelle en Kurt Geiger hoë hak skoentjies. Alles mooi afgerond met ‘n Gucci handsakkie. “Ja, maar sê nou ek doen dit verkeerd, ” fluister sy bang.\n“Toemaar ek sal jou mooi help,” antwoord hy, “My toespraak is maar net 27 minute lank en as ek sê, ‘nou ten slotte’, dan lig jy jou hand en as ek sê ‘dankie’ dan trek jy die sneller.” Sy lyk onseker, maar hy gee haar ‘n drukkie en haar lippie bewe nie meer soveel nie.\nWelkom by McBain Toyota se jaarlikse Brooklyn Mall halfmarathon! Die verhaal wat hom Saterdae half ses soggens afspeel as duisende padhardlopers die langpad aandurf. Die een is nie vir sissies nie en na twintig en meer kilometers is dit net die uitverkorenes wat oorbly. Dis hier wat ons klein outjies gedy en die macho tall-dark-and-handsome tipes ore aansit.\nOns is reeds vroeg daar, ingeskryf, Deep Heat ingesmeer en die adrenalien loop dik. Ons gesels opgewonde met vriend en vyand, spog aan ons voete met peperduur Pumas, Adidas en Nikes terwyl ons die veelkleurige hempies van ons klubs vertoon.\nDie toneel opgestel, McBain se vlae wapper vrolik in die windjie, die Metro polisiemag is op hul pos. Vandag gaan almal dit geniet, niemand sal seerkry nie en weer sal McBain en sy wonder voertuie koning kraai. Die lewe is mooi!\nDie hardlopers staan opgelyn, die met ‘n oog op die goue beker het hulself heel voor ingewurm en staan effens vooroor reg om die eerste 50 meter baie vinnig weg te kom van die tierende massa. So twintig meter voor hulle staan ‘n uit-die-boks metaalgrys Prado met ‘n luierende masjien. Op sy dak ‘n reuse digitale horlosie wat pryk met die syfers 0:00:00.\nDie instruksies duidelik aan die senuweeagtige drywer gegee, “Luister Koos, moet nou nie weer opneuk nie, jy kyk voor jou, hou jou hand op die horlosieknop en as die skoot klap druk jy dit dadelik, dan ry jy en jy bly twintig meter voor die voorste hardlopers.”\nMeneer dreun voort, terwyl Mevrou senuweagtig die pistool vashou. Tot almal se verveling besing hy die lof van McBain en die Toyota Motorkorporasie en hoeveel hulle vir ons, ons wonderlike stad, ons land, ons mense, veral die kinders, die renosters daar onder in die Laeveld, die perlemoen in die see by Hermanus en die mooie omgewing omgee... McBain verbind hom derhalwe weereens daartoe om alle rolspelers aan te moedig tot 'n paradigma skuif in hul denke vir die daarstelling van 'n volwaardige en volhoubare toekoms vir ons land en sy mense...die hardlopers raak al meer ongeduldig.\nToe gebeur dit...’n sersant van die Tshwane Metropolisiemag, getooi in leer en vele medaljes, kom luidrugtig ingery bo-op ‘n BMW GS en maak ‘n swierige draai voor ons almal. Net toe hy terug throttle gee die GS ‘n luide misfire, "Gwhaaa!!".\nNiemand roer nie, maar Koos, die Prado bestuurder, fokus op wat saak maak, trek weg teen 15 km per uur en bo-op sy dak tik die horlosie meedoënloos 0:00:01, 0:00:02, 0:00:03....\nPosted by VDS Brink at 7:54 AM\nDie Slag van Zebula