Радыкуліт паяснічны: лячэнне медыкаментамі і народнымі метадамі\nРадыкуліт дае аб сабе ведаць раптоўнай вострай болем у раёне спіны. Любое неасцярожнае рух, а часам і кашаль або чханне аддаецца моцнымі «прастрэл». Мноства прычын - пашкоджанні дыска, прастуда, няправільнае становішча - здольна справакаваць радыкуліт паяснічны. Лячэнне медыкаментамі і народнымі сродкамі здольна пазбавіць пацыента ад непрыемнага дыскамфорту. Пры гэтым важна вызначыць сапраўдную прычыну ўзнікнення хваробы.\nСімптомы і лячэнне радыкуліту\nМногія людзі вельмі памыляюцца, лічачы хвароба самастойным захворваннем. На самай жа справе гэта пэўны Карашкова болевы сіндром. Найбольш распаўсюджанай формай з'яўляецца паяснічны радыкуліт. Сімптомы, лячэнне (і народныя сродкі, і медыкаменты) дадзенага хваробы практычна нічым не адрозніваюцца ад стандартных пры іншых распаўсюджаных захворваннях пазваночніка. Аднак тут таксама прысутнічаюць некаторыя асаблівасці, якія ўласцівыя менавіта для паяснічнага аддзела.\nНа дадзеную вобласць хрыбетніка прыходзіцца найбольшая нагрузка. Усё з-за таго, што яна знаходзіцца максімальна блізка да асноўнага цэнтру цяжару цела. Для забеспячэння большай свабоды руху паяснічны аддзел заўсёды павінен быць у дастатковай меры рухомым. Трэба адзначыць таксама і тое, што хрыбетнік кожнага чалавека здольны спраўляцца з ускладзенымі на яго нагрузкамі. Аднак калі пачатак развівацца запаленне любога з яго аддзелаў, то вельмі хутка можа з'явіцца сур'ёзнае захворванне. Асабліва ў паяснічнай вобласці.\nМедыкаментознае лячэнне радыкуліту\nУ барацьбе з дадзеным захворваннем можна адразу вылучыць два самых асноўных этапы.\nПершапачаткова падбіраецца медыкаментознае лячэнне радыкуліту паяснічнага аддзела. Задача любога лекара - як мага хутчэй ліквідаваць усе турбуюць болевыя адчуванні. Пры гэтым выкарыстоўваюцца ўсе лекавыя прэпараты, якія здольныя ліквідаваць болевы сіндром і, вядома ж, паскорыць працэс выздараўлення. У мэтах зніжэння дыскамфорту доктар часам ужывае спецыяльныя абкалвання балючых участкаў.\nДык якія ж менавіта прэпараты часцей за ўсё выкарыстоўваюць для пацыентаў, у якіх дыягнаставаны радыкуліт паяснічны? Лячэнне медыкаментамі эфектыўна будзе толькі ў тым выпадку, калі хворы будзе прытрымлівацца комплекснай тэрапіі.\nПерш за ўсё, прызначаюцца спецыяльныя несцероідные супрацьзапаленчыя прэпараты. Іх ужываюць таму, што яны досыць добра і хутка здольныя ліквідаваць усе болевыя адчуванні, дзякуючы зняццю запаленчага працэсу і ацёку ў здзіўленым участку. Але паколькі такія прэпараты негатыўна ўплываюць непасрэдна на працу страўнікава-кішачнага гасцінца, то тэрміны іх прыёму выразна абмежаваныя. Менавіта з-за гэтага кожны лечыць лекар павінен загадзя сувымяраць усе магчымыя негатыўныя наступствы з чаканым добрым вынікам.\nЗвычайна лячэнне паяснічнага радыкуліту доўжыцца досыць доўга. Усё гэта звязана з пэўнай спецыфікай дадзенага аддзела хрыбетніка. З-за таго, што ўжыванне супрацьзапаленчых прэпаратаў строга абмежавана, разам з імі могуць прызначацца таксама і абязбольвальныя сродкі. У цяжкіх выпадках, якія суправаджаюцца моцнымі болямі, праводзяць так званыя блакады. Гэта значыць абкалвання здзіўленага ўчастку хрыбетніка рознымі абязбольвальнымі прэпаратамі. Такі метад хоць і спрыяе хуткаму ліквідацыі болю, але яго нельга лічыць лячэннем. У такім выпадку адсутнасць дыскамфорту будзе з'яўляцца толькі рэакцыяй на ўведзены прэпарат, але ніяк не знакам выздараўлення.\nАсноўныя прэпараты для ліквідацыі болевага сіндрому\nЧасцей за ўсё прызначаюць менавіта неспецыфічныя супрацьзапаленчыя прэпараты. Іх ўводзяць у выглядзе ін'екцый, якія дапамагаюць даволі хутка зняць запаленчы працэс. Аднак самае эфектыўнае дзеянне праяўляюць спецыяльныя супрацьзапаленчыя мазі для мясцовага нанясення.\nДля пацыентаў, у якіх дыягнастуецца радыкуліт паяснічны, лячэнне медыкаментамі прызначаюць такое, што ўключае прэпараты «дыклафенаку», «Фастум-гель". Іх дзеянне накіравана на ліквідацыю запалення непасрэдна на здзіўленым участку. Яны ж нязначна здымаюць боль. Такія мазі можна ўжываць нават людзям з рознымі алергічнымі рэакцыямі, паколькі яны не праяўляюць раздражняльнага дзеяння.\nМедыкаментознае лячэнне паяснічна-крыжавога радыкуліту ўключае ў сябе і несцероідные супрацьзапаленчыя прэпараты, якія выпускаюцца ў ўколах і не толькі. Сярод іх вялікай папулярнасцю карыстаюцца такія сродкі:\nКалі ёсць такая неабходнасць, то доктар можа прызначыць і прэпараты, здольныя здымаць цягліцавыя спазмы, якія часта суправаджаюць радыкуліт. Медыкаментознае лячэнне паяснічнага радыкуліту ўключае міярэлаксанты.\nЧасцей за ўсё ўжываюць такія прэпараты:\nДзякуючы шматлікім з праведзенымі даследаваннямі, на сённяшні дзень найбольш эфектыўным названы менавіта апошні прэпарат - «Мидокалм». Ён ўжываецца ўжо вельмі даўно ў многіх добра развітых краінах свету. Найбольш хутка зняць цягліцавы спазм і ліквідаваць існуючыя болевыя адчуванні дапамагае менавіта парэнтэральныя ўвядзенне прэпарата. Адзначана таксама, што ў некаторых хворых павышаецца мазгавая актыўнасць, здымаецца пачуццё трывогі і некаторы нервовае напружанне.\nДадзены прэпарат дастаткова добра спалучаецца з НВПС, чым можа паменшыць рызыка праявы непажаданых пабочных эфектаў. Пры гэтым эфектыўнасць лячэння ніяк не памяншаецца. Нават пры досыць працяглым ужыванні прэпарат «Мидокалм» не здольны выклікаць цягліцавую слабасць і не аказвае ніякага седатыўное эфекту, як многія іншыя міярэлаксанты. Добрая пераноснасць дадзенага лекі дазваляе прызначаць яго нават тым людзям, якім для працы неабходная шпаркасць рэакцыі і гранічная канцэнтрацыя.\nПерыяд адступлення болю\nКалі ў вас зніклі непрыемныя адчуванні, то гэта зусім не азначае поўнае выздараўленне. Лячэнне павінна быць прызначана толькі пасля выразнага ўстанаўлення прычыны з'яўлення боляў. Барацьба з хваробай можа быць зусім рознай, паколькі і прычыны ўзнікнення хваробы могуць кардынальна адрознівацца.\nПрактычна ў кожным выпадку ў пацыентаў, у якіх дыягнаставаны паяснічны радыкуліт, лячэнне традыцыйнымі метадамі грунтуецца на ўжыванні лячэбнага масажу і гімнастыкі. Фізічныя практыкаванні дапамагаюць прывесці ў норму ўвесь цягліцавы гарсэт і неабходны звязкавы апарат спіны. Дзякуючы гэтаму і развіваецца рухомасць суставаў.\nІснуе мноства знахарских спосабаў барацьбы з хваробай. Практычна ўсе народныя метады для лячэння радыкуліту заснаваныя на добрым выграванні усяго здзіўленага ўчастку спіны. Гэта дапамагае трохі зняць болевыя адчуванні і палепшыць кровазварот. Пры гэтым важна разумець, што такое захворванне, як паяснічны радыкуліт, сімптомы, лячэнне (і народныя сродкі, і медыкаментозныя прэпараты) павінны ў абавязковым парадку абмяркоўвацца з урачом. І толькі пасля ўзгаднення з ім - прымяняцца.\nІснуе яшчэ адно «але». Народныя метады нельга лічыць сур'ёзным лячэннем. Іх можна расцэньваць толькі як спробу трохі палегчыць болевыя адчуванні. Таму лепш за ўсё будзе, вядома ж, звярнуцца па кваліфікаваную дапамогу да спецыяліста, які ўжо прызначыць лячэнне, абапіраючыся менавіта на ваш канкрэтны выпадак.\nВышэй адзначалася, што комплексная тэрапія досыць эфектыўна здольная перамагчы радыкуліт паяснічны. Лячэнне медыкаментамі ў гэтым выпадку павінна спалучацца з хатнімі сродкамі.\nАднымі з лепшых прызнаныя наступныя метады:\nУ здзіўленыя ўчасткі спіны уціраецца водны раствор соку хрэна, пасля чаго паясніца абвязваюць цёплым ваўнянай хусткай.\nКавалак мяккай тканіны змочваюць сокам чорнай рэдзькі і накладваюць на патрэбнае месца. Пасля абмотваюць ваўнянай хусткай. Такі кампрэс можна насіць нават некалькі сутак, пры адсутнасці моцнага палення.\nУ балючыя месцы ўціраюць невялікая колькасць піхтавага масла. Курс лячэння звычайна складае 10-15 працэдур.\nРэкамендуюцца таксама гарчычнікі і гарчычныя ванны.\nЛячэнне радыкуліту народнымі сродкамі\nПры ўзгадненні з лекарам можна ўжываць і іншыя выдатныя спосабы, якія дайшлі да нас з глыбіні стагоддзяў.\nТолькі спецыяліст прызначае пацыентам з дыягназам "паяснічны радыкуліт" медыкаментознае лячэнне. Народнымі сродкамі можна паспрабаваць дапамагчы сабе самастойна. Добра зарэкамендавалі сябе наступныя метады:\nДа хваравітаму участку прыкладваюць кампрэсы, зробленыя з насення лёну, загорнутых у цёплую тканіну.\nДля зняцця болю рэкамендуецца проглаживать паясніцу гарачым прасам праз тоўстую ваўняную тканіну.\nСвежыя лісце бярозы абліваюць кіпенем, прыкладваюць да хворага месца і закрываюць тоўстай паперай.\nКашыцу з нацёртай рэдзькі і хрэна накладваюць на балючыя месцы. Для памяншэння палення можна дадаць да сумесі смятану.\nДробна размалывают каштаны, змешваючы іх са свіным тлушчам і камфорным маслам, пасля чаго накладваюць сумесь на балючыя месцы.\nЛячэбныя ванны ад радыкуліту\nНе варта выпускаць з выгляду водныя працэдуры.\nМарлю з цёртым хрэнам змяшчаюць у ванну. Прымаць такія працэдуры трэба на ноч, пасля чаго захуталася паясніцу цёплым ваўнянай хусткай і легчы пад коўдру.\nУ гарчычны парашок падліваецца цёплая вада, пакуль сумесь не стане кашицеобразной кансістэнцыі. Затым кашыцу выліць у ванну і добра змяшаць.\nЎжываюць таксама адвар саломы. Сыравіну папярэдне здрабняюць і заліваюць кіпенем, пасля чаго сумесь уліваюць у гарачую ванну.\nДыета пры радыкуліце\nНе менш важна для лячэння ад хваробы і правільна харчавацца. Асновай рацыёну для людзей, якія пакутуюць ад радикулитных боляў, павінны быць салаты з свежай гародніны. Для іх выкарыстоўваюць памідоры, агуркі, капусту. А вось моркву і каляровую капусту рэкамендавана рыхтаваць на пару. Неабходна таксама ўжываць як мага больш садавіны, асабліва бананаў. Харчаванне павінна быць 4-разавым. Варта пазбягаць ўжывання смажанай, салёнай, тоўсты і вострай ежы, а таксама кандытарскіх вырабаў і моцнага гарбаты.\nПамятаеце: каб адступіў радыкуліт паяснічны, лячэнне медыкаментамі павінна спалучацца з народнымі сродкамі і правільнай дыетай.\nЧаму на твары з'явіліся вугры? Прычыны высыпанняў на твары\nПарк Фрунзе (Еўпаторыя): апісанне і фота\nШто такое каўчэг? Міфы і рэальнасць у гісторыі Сусветнага патопу\nКолькі каштуе самы дарагі метал\nГорада Родаса: падарожжа па цудам свету


Давалі ў крэдыт\nНекаторыя хрысціяне, што не любілі жыдоў, прыпісвалі ім, несправядліва, шмат чужых ім прымет. Такія суджэнні, хаця недарэчныя, замацаваліся і паўтараюцца бяздумна ў сучаснай публіцыстыцы. Аналізуючы сабраны мною багаты мемуарны матэрыял аб арлянскіх жыдах, магу многія з іх абвяргнуць. Гісторыі, так як і жыдам, належыцца праўда. У гэтым артыкуле выкажуся на тэму г.зв. ліхвярства.\nНе праўдай, а выдумкай з’яўляецца погляд, што жыды займаліся ліхвярствам, г.зн. пазычаннем грошай на працэнт. Не пацвярджае гэтага ніводзін з сабраных мною дзясяткаў успамінаў найстарэйшых жыхароў. Жыды неаднаразова дапамагалі хрысціянам у жыцці, ратавалі ім здароўе і жыццё. Арлянскія жыды давалі ў крэдыт, напрыклад, лякарствы ў аптэцы і прыватна, давалі ў крэдыт пры пакупках у прадуктовых і тэкстыльных крамах, напрыклад, у выпадку неабходнай патрэбы.\nПазыкі ў Орлі даваў Жыдоўскі народны банк, якімі маглі карыстацца і хрысціяне, напрыклад, будуючы дом.\nУспамін Аляксандры ДЭМБАРОГ з роду Цвяцінскіх (19142017):\n— Арлянскія жыды мелі такі добры падыход — кожны, хто да іх зайшоў і нешта папрасіў, атрымліваў ад іх дапамогу. Менавіта жыды найбольш нам — гоям, як нас называлі — дапамагалі. Жыд не адмаўляў, даваў, што ад яго хацелі, але пасля ішоў на вёску да таго, хто ў яго прасіў і браў сабе тавар: яйкі, бульбу, збожжа. Не было таго, што маем цяпер, што я — паляк, а ты — рускі. Усе былі сабе роўнымі, усе былі (...)


Долары па беларускіх банкавых картках можна будзе здымаць без абмежаванняў\nБеларускія банкі здымаюць абмежаванні на зняцце валюты ў банкаматах. Пра гэта паведамляе БелТА.\n«З 9 лютага адмяняецца абмежаванне на зняцце наяўнай замежнай валюты ў банкаматах Белінвестбанка па картках, намінаваных у беларускіх рублях, а таксама па картках, эмітаваных іншымі банкамі», сказана ў паведамленні Белінвестбанка. Сёння ж ён павялічыў да Br10 млн дзённы ліміт на грашовыя пераводы ў інтэрнэт-банкінгу на карткі, бягучыя (разліковыя), укладныя (дэпазітныя) рахункі ў замежнай валюце.\nБелаграпрамбанк вярнуў магчымасць здзяйсняць у інтэрнэце валютна-абменныя аперацыі па сваіх рублёвых картах, усталяваўшы пры гэтым ліміт у памеры $ 500 (у тыдзень) альбо эквівалент па курсе плацежных сістэмаў.\nПріорбанк аднавіў разлікі ў беларускіх рублях на замежных інтэрнэт-рэсурсах з выкарыстаннем плацёжных картак у нацыянальнай валюце, таксама прадугледзеўшы абмежаванні ад $ 50 да $ 400 у дзень ($ 350-2,8 тыс. у тыдзень) у залежнасці ад тыпу карты.\nБеларусбанк, у сваю чаргу, аднавіў выдачу крэдытаў на будаўніцтва і куплю жылля на ўмовах сістэмы будаўнічых зберажэнняў. Выдачу ўсіх пазыкаў на фінансаванне нерухомасці ён прыпыніў у студзені.


Забойцу Барыса Нямцова далі 20 гадоў строгага рэжыму\nМаскоўскі акружны вайсковы суд вынес вырак па справе аб забойстве палітыка Барыса Нямцова, паведамляе Meduza.\nЗаур Дадаеў, прызнаны судом непасрэдным выканаўцам забойства, прысуджаны да 20 гадоў калоніі строгага рэжыму. Абвінавачванне прасіла прызначыць яму пажыццёвае зняволенне.\nТаксама абвінавачанне прасіла пазбавіць яго звання лейтэнанта і ордэна Мужнасці. Суд задаволіў гэтае патрабаванне.\nІншыя фігуранты справы аб забойстве Нямцова прысуджаныя да доўгіх тэрмінаў пазбаўлення волі.\nАнзор Губашаў атрымаў 19 гадоў калоніі строгага рэжыму, ягоны брат Шадзід – 16 гадоў. Абвінавачванне прасіла для Анзора Губашава 23 гады калоніі строгага рэжыму, а для Шадзіда Губашава – 21 год.\nТэмірлану Эскерханаву суд прызначыў пакаранне ў выглядзе 14 гадоў строгага рэжыму (абвінавачванне прасіла 19 гадоў). Хамзата Бахаева прысудзілі да 11 гадоў калоніі. Абвінавачванне прасіла для Бахаева 17 гадоў.\nУсе падсудныя па справе аб забойстве Барыса Нямцова сваю віну не прызнаюць. Адвакаты маюць намер абскардзіць вырак.\nБарыса Нямцова забілі познім вечарам 27 лютага 2015 года ў цэнтры Масквы на Вялікім Маскварэцкім мосце. Замоўцам і арганізатарам забойства следства лічыць былога афіцыэра батальёну «Север» Руслана Мухудзінава. Ён знаходзіцца ў вышуку і абвінавачванне яму прадʼяўленае завочна.\nУ леташнім лютым юрысты грамадскай арганізацыі «Камітэт па перадухіленні катаванняў» падалі скаргу ў Еўрапейскі суд па правах чалавека, заявіўшы пра катаванні Заура Дадаева.\nСам Дадаеў у сакавіку 2015 года распавёў чальцам Грамадскай назіральнай камісіі Масквы, што яго скралі і некалькі дзён катавалі, прымушаючы даць прызнальныя паказанні па справе аб забойстве Нямцова.\nСледчы камітэт Расеі правёў праверку па заяве аб катаваннях Дадаева, аднак ніякіх парушэнняў не знайшоў, і ва ўзбуджэнні крымінальнай справы было адмоўлена.\nПраграма «Вот так» пра справу аб забойстве Нямцова\nТэгі: Барыс Нямцоў, Заур Дадаеў


Віктар Бабарыка пракаментаваў суд над Марыяй Калеснікавай і Максімам Знакам | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Віктар Бабарыка пракаментаваў суд над Марыяй Калеснікавай і Максімам Знакам\nВіктар Бабарыка пракаментаваў суд над Марыяй Калеснікавай і Максімам Знакам\nГэта працэс не проста над людзьмі, а над базавымі каштоўнасцямі.\nЭкс-кіраўнік "Белгазпрамбанка" Віктар Бабарыка пракаментаваў працэс над членамі сваёй каманды.\nУ мінулым годзе ён заявіў аб сваім намеры балатавацца ў прэзідэнты, быў затрыманы і асуджаны на 14 гадоў. Яго абвінавачвалі ў легалізацыі сродкаў, атрыманых злачынным шляхам, і атрыманні хабару. Віну ён не прызнаў, назваў справу палітычна матываванай. Зараз у закрытым рэжыме праходзіць суд над Марыяй Калеснікавай і юрыстам Максімам Знакам.\n"Гэта працэс не проста над людзьмі, але над тымі прынцыпамі, якія гэтыя людзі ўвасабляюць: Макс — веру ў перамогу права і законнасці, Маша — веру ў дабро і справядлівасць", — лічыць Віктар Бабарыка.\nНа думку экс-банкіра, Калеснікаву і Знака аб'ядноўвае "вера ў Беларускі народ і ў тое, што беларусы гэтак жа, як і яны, павінны жыць па гэтых прынцыпах".\nТаму рашэнне, які вынесе суд, — гэта будзе прысуд "не толькі людзям, але і гэтым базавым каштоўнасцям". Пры гэтым Бабарыка нагадвае, што незалежна ад прысуду і тэрмінаў, якія прызначаць яго прыхільнікам, каштоўнасць прынцыпаў не мяняецца.\n"У іх трэба працягваць верыць", — кажа Віктар Бабарыка.\nМарыі Калеснікавай і Максіму Знаку пагражае да 12 гадоў калоніі. Іх абвінавачваюць у спробе захопу ўлады, публічных закліках да дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспекі, і ў стварэнні экстрэмісцкага фарміравання. Іх затрымалі ў мінулым верасні. Абое сваю віну не прызнаюць. Знак, у прыватнасці, заявіў суду, што ўсе абвінавачанні супраць яго не маюць падстаў і нічым не падмацаваныя.\nНаталля Мацкевіч у судзе / spring96.org


Літаратура сёння ствараецца энтузіястамі | zviazda.by\nАлеся » Тэма » Літаратура сёння ствараецца энтузіястамі\nЛітаратура сёння ствараецца энтузіястамі\nКніг выходзіць у Беларусі багата, аднак сам літаратурны працэс значна адрозніваецца ад таго, якім быў у ранейшыя часы. Хто сёння прыходзіць у краснае пісьменства? Які шлях прынясе аўтару найбольшы плён? Прысутнічаць у інтэрнэце — гэта абавязкова? Ці варта, ацэньваючы твор, арыентавацца на літаратурныя прэміі?\nПра феномены сённяшняга «літаратурнага надвор’я» разважае даследчыца, літаратурны крытык Ірына ШАЎЛЯКОВА-БАРЗЕНКА.\nІрына ШАЎЛЯКОВА-БАРЗЕНКА — даследчыца, кандыдат філалагічных навук, дацэнт, літаратурны крытык. Аўтар 4 кніг літаратурна-крытычных артыкулаў і рэцэнзій, больш за 190 артыкулаў, каля 70 рэцэнзій на літаратурна-мастацкія і навуковыя выданні. Сфера навуковых інтарэсаў: тэорыя і гісторыя літаратуры, актуальныя праблемы функцыянавання і развіцця літаратурнай крытыкі і літаратуразнаўства, літаратурныя практыкі ў інфармацыйным грамадстве і інш. З 2018 года — эксперт Мультыкультурнага даследчага цэнтра Універсітэта Хучжоу (КНР), адным з заснавальнікаў якога, разам з Кітаем, Азербайджанам і Украінай, з’яўляецца Беларусь (Нацыянальны інстытут адукацыі).\n— Мінулі часы, калі пісьменнікі карысталіся асаблівай пашанай, а кнігі выходзілі вялікімі накладамі. Гэта звычайна тлумачаць тым, што культура і грамадства перасталі быць літаратурацэнтрычнымі. Пры пэўных мінусах, ці можа такі паварот паспрыяць таму, што ў літаратуру будуць прыходзіць людзі, якія не маюць іншых матывацый, акрамя выключна творчых?\n— Тыя, нібы па вызначэнні блаславёныя для любога літаратара, часы скончыліся амаль «на ўваходзе» ў літаратурную прастору майго пакалення. «Дзевяносцікам» — мянушка дадзена генерацыі сённяшніх саракагадовых (каля)літаратурных людзей пісьменнікам, выдаўцом Змітром Вішнёвым — і на самым пачатку 1990-х дасталіся пра «тлустыя» (у біблейскім сэнсе) гады толькі згадкі-шкадаванні старэйшых калег.\nМой досвед, жыццёвы і літаратурны, сведчыць, што сапраўдны рухавік найноўшай гісторыі беларускай літаратуры — выключна творчыя матывы. Беларускі літаратурна-мастацкі дыскурс апошніх дваццаці год — выспа энтузіястаў. Асабліва відавочна гэта прасочваецца на прыкладзе шэрагу маладых пісьменнікаў (куды я залічваю генерацыі, што прыйшлі пасля «дзевяносцікаў»), якія зарабляюць не творчасцю, а на творчасць — на выданне кніг, часопісаў, рэалізацыю літаратурацэнтрычных праектаў і г. д. — найчасцей праз бізнес, не звязаны з літаратурай. Як ні дзіўна, неманетызаваная (агульнакультурная, чыста творчая) матывацыя становіцца найбольш выніковай у сэнсе прасоўвання праектаў у літаратурнай і нават у глабальнай медыяпрасторы.\nНадзвычай паказальны ў гэтым сэнсе літаратурацэнтрычны інтэрнэт-праект беларускага паэта Мікіты Найдзёнава. Вершы з яго дэбютнага зборніка «Развітанцы» (2015) у літаральным сэнсе разляцеліся па ўсім свеце: адгукаючыся на заклік аўтара, іх чыталі беларусы (пераважна моладзь) у розных кутках свету (у ЗША і на Гоа, у Чэхіі і В’етнаме, у Даніі і Славакіі). Праект стаў чымсьці сярэднім паміж флэшмобам і паэтычна-геаграфічнымі «сэлфі»-вандроўкамі. Словам, тое, пра што вы пытаецеся, ужо адбываецца з намі, і ў гэтай новай матывацыйнай прасторы паспела сфарміравацца як мінімум тры ці чатыры паэтычныя пакаленні.\n— Спадарыня Ірына, а якім быў ваш асабісты шлях у літаратурную крытыку? У каго давялося вучыцца прафесіі?\n— Я ўлучана ў рэдактарскі бок літаратурнага (і навуковага) жыцця больш за чвэрць стагоддзя, з таго часу, калі на трэцім курсе філфака БДУ мела гонар працаваць рэдактарам аддзела крытыкі ў часопісе маладых літаратараў «Першацвет». Адразу пасля ўніверсітэта я трапіла ў аддзел крытыкі і літаратуразнаўства «Нёмана», які ў сярэдзіне 1990-х меў рэпутацыю легендарнага (прынамсі, на постсавецкай прасторы) літаратурна-мастацкага выдання. Гэта быў цуд, угрунтаваны ў рашучасці тагачаснага галоўнага рэдактара Алеся Жука, і час набыцця неацэннага вопыту. На самым старце ты меў магчымасць працаваць з тэкстамі бліскучых даследчыкаў і асоб выключнай годнасці (Уладзіміра Конана, Міхася Мушынскага, Васіля Жураўлёва, Генадзя Кісялёва, Алы Сямёнавай і інш.), ты вучыўся прафесіі — і не меў шанцу не паводзіцца ў гэтай прафесіі як прыстойны чалавек.\nСтрога кажучы, мае дачыненні з літаратурным працэсам у якасці аўтара літаратурна-крытычных тэкстаў (артыкулаў, рэцэнзій, эсэ) заўсёды былі «ўскладнены» ўласна рэдактарскімі практыкамі: апроч «Першацвета» і «Нёмана», быў «ЛіМ», дзе працавалі выдатныя пісьменнікі і не менш выдатныя рэдактары Анатоль Кудравец, Уладзімір Машкоў, Генадзь Бубнаў, Алесь Жук, Анатоль Казлоў і іншыя.\n— Калісьці маладых аўтараў прасейвалі праз сіта тоўстых літаратурных часопісаў, з кожным працаваў рэдактар. Цяпер часта ўсё пачынаецца адразу з кнігі, і далёка не ў кожнай ёсць рэдактар і нават карэктар. Які шлях у літаратуру для аўтара-пачаткоўца вам падаецца найбольш плённым?\n— Найбольш удалай формулай стасункаў рэдактара і аўтара мне бачыцца стратэгія колішняй рэдакцыі «Крыніцы», калі ў яе склад уваходзілі Валянцін Акудовіч, Алесь Разанаў, Леанід Галубовіч. З Леанідам Галубовічам пашчасціла пасля працаваць і ў «ЛіМе», дагэтуль лічу гэта ўнікальным шанцункам нязмушанай вучобы прафесіі і набыцця таемных ведаў захавання чалавекалюбства ў асяродку творчых людзей, дзе ўсе па вызначэнні відавочныя ці прыхаваныя геніі. Логіка была простая, але надзвычай сумленная: тэкст ніхто не перапісвае, калі ён здзейсніўся як тэкст — бяром і рыхтуем з дарэчнай (неабходнай і дастатковай) праўкай; калі тэксту, па сутнасці, няма — не варта прымаць у друк.\nМне падаецца, што літаратурны рэдактар для мастацкага дыскурсу — гэта талент адмысловы; без пэўнай сукупнасці-супольнасці таленавітых рэдактараў (многія з якіх былі і таленавітымі празаікамі, паэтамі, крытыкамі) літаратурныя пакаленні сённяшніх сарака-, пяцідзесяці-, шасцідзесяцігадовых былі б іншымі. У пэўным сэнсе, «вонкавае аблічча» беларускай літаратуры апошняй трэці ХХ – пачатку ХХІ ст. было б іншым.\nГэта інтуітыўна разумеюць і маладыя літаратары — якраз з прычыны культурнага прагматызму і, вядома, адукаванасці. Дэбютныя кніжныя выданні нярэдка дэманструюць не толькі выдатную абазнанасць іх аўтараў у гісторыі і тэорыі культуры, мастацтва, уласна літаратуры, але і ў сферы кнігавыдання, маркетынгавых стратэгій. Якаснае рэдагаванне кніг сённяшнімі творцамі-прагматыкамі (насамрэч таленавітымі) успрымаецца неад’емнай часткай працэсу асваення літпрасторы. Думаю, якраз прагматызм падказвае маладым калегам найбольш лагічны шлях да атрымання якаснага выніку — кнігі, што спраўдзілася як факт сучаснага мастацтва ва ўсіх аспектах (і змястоўных, і вонкава-фармальных).\n— Інтэрнэт, дзе можна апублікавацца і атрымаць імгненны водгук, — гэта добра для пачаткоўца ці наадварот?\n— Было б дзіўна, калі б у антычныя часы хтосьці не любіў Зеўса з тае хоць бы прычыны, што катэгорыя «любові-нелюбові» тут непрыдатная. Падобна да колішняга Зеўса, Сеціва ў вялікай ступені вызначае сістэму каардынат быцця інфармацыйнага грамадства, яго форму і змест. То-бок сённяшні аўтар-пачатковец папросту не мае шанцаў унікнуць інтэрнэта, ігнараваць яго, пачынаючы з мінімальнага абвяшчэння пра «я – ёсць, я – тут». Што да водгукаў на творы, варта ад пачатку браць пад увагу «законы жанру». Літаратурна-ангажаваны беларускі сегмент Сеціва ўтрымлівае прафесійную літаратурную рэфлексію (у выглядзе асобных публікацый і праектаў), але ўплывовасць яе наўпрост абумоўлена яе прысутнасцю (то-бок імкнецца да мінімуму — нават у параўнані з сярэдзінай 2000-х). Адпаведна, самаабвешчаным лідарам становіцца крытыка карыстальніцкая, сутнасць якой паўстае з сукупнасці такіх рысаў, як «імгненнасць», эмацыянальнасць, падкрэсленая суб’ектыўнасць, нават правакатыўнасць выказвання, суб’ектыўная ацэначнасць замест аналітычнасці і г. д. Карыстальніцкая крытыка ў Сеціве — гэта адмысловы «новы фальклор», калектыўны і нярэдка ананімны. Меркаванні «калектыўнага аўтара» цікава вывучаць, іх можна браць пад увагу як феномен літаратурнага надвор’я, але я маю вялікі сумнеў у тым, што аўтар, паслядоўна скіраваны на самавыражэнне ў творчасці і праз яе, будзе адно на іх будаваць уласную самаацэнку.\n— Малады пісьменнік, безумоўна, чытае калег па цэху — вучыцца, выбудоўвае нейкія іерархіі. На што варта яму ці ёй арыентавацца ў ацэнцы чужых тэкстаў? На меркаванні крытыкаў у літчасопісах? Медыйных экспертаў? Кніжных блогераў? Парады фрэндаў у сацсетках? На літаратурныя прэміі? Продажы на кіжным рынку?\n— Слухаць іншых варта, аднак па выніку слухаемся мы найчасцей сябе. Мне падаецца, што ў ацэнцы чужых тэкстаў найбольш плённае спалучэнне падыходаў этнаграфічнага (збіральніцкага) і аналітычнага. Самая розная інфармацыя пра твор можа быць карыснай: ад крытычных разбораў да згадак пра кулінарныя зацікаўленні аўтара. Іншая справа, што вы з ёю будзеце рабіць пасля: скінеце ў агульную кучу «таго-што-можа спратрэбіцца-калі-небудзь» ці будзеце даводзіць да ладу, узважваць розныя меркаванні, назіранні, уражанні, статыстычныя даныя і г. д. Інакш кажучы, браць пад увагу можна самыя розныя ацэнкі з розных крыніц інфармацыі, важна іх пасля ўзважыць на сваіх унутраных эстэтычных «шалях».\n— Прафесійны інструмент крытыка і рэдактара — літаратурны густ. Ці можна вырасціць у сабе аб’ектыўнага крытыка ўласных тэкстаў?\n— Я не веру ў літаратурны густ як у раптоўны талент, дар ці спадчыннасць. Гэта заўсёды вынік працяглага скіраванага працэсу сама(адукацыі), самафарміравання. Я скептычна стаўлюся да аб’ектыўнасці ў прасторы гуманітарных ведаў, дзе, як вядома, чалавек з’яўляецца і аб’ектам, і суб’ектам асэнсавання. Адпаведна, веру ў тое, што вынікам эфектыўнай і разнастайнай (сама)адукацыі і сталення — дзе творчае неаддзельнае ад асобаснага — можа стаць нейкая дасведчанасць, назавіце гэта кампетэнтнасцю, якая будзе актывавацца не толькі падчас сутыкнення з чужымі тэкстам, але і падчас асэнсавання вынікаў уласнай творчасці.\n— Стратэгію з’яўлення беларускага бестсэлера вызначыць даволі цяжка, але можна, прынамсі, сцвярджаць: прасоўванне кнігі ўсё больш робіцца адным з найважнейшых фактараў поспеху. Ці варта маладому пісьменніку ахвяраваць час на маркетынгавыя захады, актыўнічаць у сацсетках, на прэзентацыях?\n— Гэта Андрэй Федарэнка можа сабе дазволіць татальнае адпрэчванне самапрасоўвання ў любых фарматах — з яго рэпутацыяй, падмацаванай рэгулярным творчым поспехам; згадаем, напрыклад, новую кнігу «Жэтон на метро» (2020), якая свайго чытача знайшла без удзелу аўтара. А ў пачаткоўца выбар небагаты: малады аўтар сёння не мае шанцаў быць абсалютна «антыпублічным» менавіта з той прычыны, што спецыфіка актуалізацыі культурных падзей, асабліва новых, у інфармацыйнай прасторы вымагае персанальнага ўдзелу.\n— Якую самую галоўную параду вы далі б пісьменнікам-пачаткоўцам?\n— Даваць парады я лічу малаэфектыўнай справай, бо ўнікнуць ментарства тут нячаста ўдаецца, а гэта наўпроставы шлях да ўзаемнага раздражнення паміж тым, хто параду дае, і тым, хто яе нібыта й не прасіў. Магу адно падзяліцца тым прынцыпам, якім кіруюся сама ў прафесійным жыцці (у тым ліку звязаным з літаратурай): рабі, што лічыш вартым і неабходным, — пакуль гэта па-сапраўднаму табе цікава і важна. Бо залішне тонкая мяжа аддзяляе любімую прафесію ад знялюбленай работы, а літаратуру як спосаб жыць у сённяшнім спецыфічным часе — ад спосабу як-небудзь у ім выжываць.\nФота: асабісты архіў І. Шаўляковай-Барзенка\n4127 Самы паспяховы сезон! З Аўгустоўскага канала сплылі цеплаходы\n4054 Чаму на захадзе Беларусі «праклятыя салдаты» і сёння ўзгадваюцца з жахам?\n4029 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на нядзелю\n3519 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на суботу (абнаўляецца)\n2911 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на аўторак\n2774 Снежань сёлета чакаецца цяплейшым за звычайны. Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n2676 Крызіс на мяжы. Уся аператыўная інфармацыя на панядзелак (абнаўляецца)\n2490 Новы каранавірус. Што вядома пра штам «Амікрон»\n2193 Як палепшыць якасць жыцця пажылых людзей?


Ўспамінаем класіку. Кароткі змест «Вёска» Бунін - Карысная інфармацыя для ўсіх\nІван Аляксеевіч Бунін - вядомы рускі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі. У сваіх творах ён адбіў зьмізарненьне рускай вёскі пасля рэвалюцыйных падзей (1905 года), забыццё і страту маральных асноў жыцця людзей. Аўтар адным з першых адчуў, у якія змены будуць у Расіі, як яны адаб'юцца на яе грамадстве.\nЖорсткі аблічча рускага сяла малюе ў сваіх творах Бунін. «Вёска», тэма якога «жыццё і побыт сялян пасля адмены прыгоннага права», - аповяд пра лёс двух братоў. Кожны з іх абраў свой жыццёвы шлях. Яны былі нашчадкамі прыгонных сялян. Тут прыведзена кароткае змест.\n«Вёска». Бунін - знаёмства з братамі Красава\nЧас дзеяння аповяду - канец 19-га стагоддзя і пачатак 20-га. Галоўныя героі - два браты, Кузьма і Ціхан, якія нарадзіліся і вырасьлі ў вёсачцы Дурновке. Калі-то ў іх было агульную справу - яны займаліся гандлем. Потым адбылася сварка, і шляхі братоў разышліся. Ціхан узяў у арэнду заезны двор, адкрыў лавачку і кабак. Ён скупляў за бясцэнак зямлю і хлеб у памешчыкаў і неўзабаве стаў даволі заможным чалавекам. Разбагацеўшы, гандляр купіў панскі маёнтак.\nДругі брат, Кузьма, пайшоў працаваць па найму. Па натуры ён моцна адрозніваўся ад свайго сваяка. З дзяцінства Кузьма імкнуўся да грамаце, чытаў кніжкі. Ён марыў стаць адукаваным чалавекам, яму падабалася прымаць удзел у літаратурных спрэчках. Грамацей марыў стаць вялікім пісьменнікам і паэтам. Аднойчы ён нават прымаўся за кампазітарства і выдаў няхітрую кніжку сваіх тварэнняў. Твор не карысталася попытам. На далейшае развіццё пісьменніцкай кар'еры грошай у Кузьмы не было. Шмат гадоў ён правёў у бясплённых пошуках працы. Жыццё не складвалася, і ён запіў.\nБраты зноў разам\nПраз некалькі гадоў доўгай разлукі Ціхан вырашыў адшукаць свайго брата. Яго жыццё таксама нельга назваць шчаслівай. Багацце не прынесла яму радасці. Жонка хварэла і нараджала толькі мёртвых дзяўчынак. Сваё вялікая гаспадарка яму няма каму было пакінуць. Суцяшэнне ад вясковай бытавухі ён знайшоў у карчме. Ціхан пачаў паволі папіваць. У гэты час ён і шукае брата, і прапануе яму ўзяць на сябе кіраванне сядзібай.\nУ нялёгкі для Расіі час напісаў сваёй аповяд Бунін «Вёска». Кароткі змест не можа перадаць усю трагічнасць лёсаў былых сялян, якія не змаглі знайсці сябе ў новым постреволюционном свеце.\nЖыццё Кузьмы ў Дурновке\nКузьма прыняў запрашэнне Ціхана і перабраўся жыць у Дурновку. Удзень ён чытаў газеты і рабіў нататкі пра ўсё тое, што адбываецца навокал. А ноччу хадзіў з выбівачкай - вартаваў маёнтак. Ціхан зараз з'яўляўся рэдка. Спачатку Кузьме падабалася такая спакойнае жыццё.\nАле, неўзабаве ім авалодала нуда ад таго, што няма з кім было нават словам перамовіцца. Адзінай жывой істотай у доме была кухарка Аўдоцця. Але яна заўсёды маўчала. І нават тады, калі Кузьма захварэў, пайшла спаць у людскую, пакінуўшы яго ў бездапаможным стане. Нам не суджана зразумець адзінота і пакінутасць Кузьмы, прачытаўшы толькі кароткі змест. «Вёска» Буніна паказвае нам глыбокі вобраз спагадлівага, але нікому не патрэбнага чалавека.\nЦіхан «клапоціцца» пра лёс Аўдоцці\nЯк толькі Кузьма акрыяў ад хваробы, ён паехаў да брата. Той прыняў яго ветліва, аднак цікавасці да жыцця брата не выявіў.\nСправа ў тым, што думкі Ціхана былі занятыя прыладай лёсу кухаркі Аўдоцці. Шмат гадоў таму ён сілай завалодаў ёю, зганьбілі тым самым перад усёй вёскай. Пасля гэтага дзяўчына выйшла замуж, але жыццё яе ня задалася. Муж жорстка збіваў яе, па ўсёй бачнасці, у адплату за яе ганьба. Калі тыран памёр, Ціхан вырашыў дапамагчы Аўдоцця зноў выйсці замуж і вызначыў у жаніхі Дзяніска - безгаспадарчых і жорсткага мужыка, які збівае нават ўласнага бацькі. Тым самым пан спадзяваўся замаліць свой грэх маладосці.\nЎсю бескарыснасць і глупства гэтай недарэчнай задумы можа перадаць нават кароткі змест. «Вёска» Буніна дэманструе нам гібель векавых маральных асноў ў постреволюционном грамадстве.\nКузьма, пачуўшы аб намерах брата, паспрабаваў адгаварыць Аўдоццю ад гэтай задумы. Сама яна не спяшалася замуж, але адмовіцца ад гэтага ёй было няёмка. Бо Ціхан Ільіч ўжо панёс выдаткі. Нікому не патрэбная вяселле адбылося. Кузьма са слязамі блаславіў жанчыну да вянка. Аўдоцця горка плакала, аплакваючы сваю незайздросную долю. П'яныя госці на вяселлі спявалі і скакалі. А за акном выла і бушавала лютаўская завіруха.\nТут прыведзена кароткае змест. «Вёска» Буніным І. А. напісана больш 100 гадоў таму. З тых часоў шмат што змянілася ў нашым жыцці. Але маральныя каштоўнасці застаюцца усё тымі ж. Таму актуальнасці аповяд не губляе і ў нашы дні.


Adobe, Twitter і асноўныя СМІ збіраюцца змагацца з глупствамі? : Марцін Vrijland\nIn мая новая кніга Я апісваю, як глыбокія фэйкі могуць прымяняцца ў розных галінах сродкаў масавай інфармацыі, а таксама на сацыяльных медыя і дыскусійных платформах, і тлумачу, як сродкі масавай інфармацыі валодаюць усімі метадамі для ўкаранення навін у дзеянні дзесяцігоддзямі. Што гэта адхіляецца многімі як змова пад выглядам што сярод іх заўсёды павінен быць хто-небудзь, чыё сумленне будзе казаць, ігнаруе аддзяленне ведаў. Калі медыякампаніі і газеты атрымліваюць навіны ад крыніцы 1 і што адной з крыніц з'яўляецца, напрыклад, Генеральнае галандскае прэс-служба Джона дэ Мола, то аб такіх аперацыях павінна ведаць толькі невялікая каманда ў рамках гэтай ANP. І ў гэтай камандзе таксама падзяленне ведаў можа гарантаваць, што толькі некалькі чалавек павінны ведаць пра магчымыя хітрыкі і падман.\nЯ часта і сур'ёзна дзіўлюся дагэтуль вялікай упэўненасцю ў СМІ, таксама сярод так званых абуджаных. Калі ваша першая рэакцыя на навіну ўсё яшчэ шакіруе або «ўражвае», то вы ўвесь час не разумелі, як людзей падштурхоўваюць да новага больш жорсткага заканадаўства з псіхалагічнымі аперацыямі. Людзі адважваюцца гаварыць пра "ўсведамленне" і добра вераць, што часам адбывалася ілжывая аперацыя сцяга, але ў Галандыі ўсё далёка і, вядома, не бывае, таму што галандцы надзейныя, і мы ўсе ў ёй адораныя. СМІ і палітыку і шмат якія крытычныя палітыкі ў Гаазе. Такія людзі, як Джэрун Паў і Маттайс ван Нёўкерк, па-ранейшаму знаходзяцца пад рукой, і мы ўсё яшчэ не бачым, што яны складаныя мэнэджэры ўспрымання, якія вядуць дыскусію, каб стварыць знешні выгляд крытыкі і вывесці магчымасць выявіць, наколькі глыбокі падман. . Мы ўсё яшчэ не верым, што апазіцыю можна кантраляваць.\nКалі ў псіхалагічнай аперацыі, якую ўсе падазраюць, падробленая навіна, вы праводзіце сур'ёзную дыскусію з сур'ёзнымі экспертамі і вялікай колькасцю эмоцый, то ўсе аўтаматычна павераць у гэта. І калі вы паўтарыце гэтую навіну на ўсіх радыёстанцыях, ва ўсіх газетах і ў ўсіх навінах, усе перакананыя. Гэтая сіла пераканання ўзмацняецца так званым крытычным бокам тых альтэрнатыўных сродкаў масавай інфармацыі, якія ўсе маўчаць калектыўна падчас псіхалагічных аперацый. Яны трымаюць увагу так званага абуджэння, але засяроджваюцца на такіх рэчах, як 911, JFK, пасадка на Месяц і ўсялякія іншыя старыя навіны альбо "навіны свядомасці"; такім чынам, трымаючы тых, хто не спіць, фактычна ў стане спакою, што тычыцца (амаль штодня) гульні з вырабленымі фальшывымі навінамі для выканання палітычнай праграмы. І сродкі масавай інфармацыі, і альтэрнатыўныя сродкі масавай інфармацыі існуюць для таго, каб не ведаць людзей пра метады "вігаць сабакі" (фільм з 1997) і пра калектыўнае шоу "Труман" (фільм ад 1998), у якім праходзяць людзі. "Лепшы спосаб кантраляваць апазіцыю - весці яе самастойна"\nAdobe, кампанія, якая распрацоўвае графічнае праграмнае забеспячэнне, з дапамогай якога, напрыклад, фільмы можна рэдагаваць, абвешчана пазаўчора супрацоўнічаць з Twitter і New York Times. Яны хочуць увесці стандарт сапраўднасці зместу. У сваёй кнізе я ўжо абвясціў, што гэта ідзе, і гэта можа здацца фантастычнай ініцыятывай, што, верагодна, азначае, што "расійскія фабрыкі фальшывых навін" ужо не могуць рабіць падробленыя відэаролікі, каб дапамагчы Дональду Трампу выйграць наступныя выбары, але Той, хто трымае ключ да гэтага стандарту сапраўднасці, у прынцыпе можа сказаць, што кожнае відэа з "зацверджанай крыніцы" - сапраўднае, і кожны, хто перашкаджае сказаць, што гэта падробленая навіна. На самай справе; Магчыма, мы ўбачым неабходныя падробленыя фільмы ў наступны перыяд, каб прыцягнуць дадатковую ўвагу да праблемы. Мы можам параўнаць гэта з мэтанакіравана распрацаванымі фальшывымі навінамі, якія павінны былі сказаць “выглядаюць падробленыя сайты навін, таму нам трэба стварыць нейкую "службу праўды" Facebook і цэнзуру сацыяльных медыя.". Гэты новы стандарт сапраўднасці будзе не больш чым іншым: службовае пасведчанне праўды Джорджа Оруэла 1984.\nЦяпер, несумненна, за сталом Джэрона Пау зноў будуць запрошаныя эксперты, якія патлумачаць, наколькі добры і неабходны такі знак якасці, але калі буйныя інфармацыйныя агенцтвы атрымаюць зашыфраваны код, каб ухваліць усе свае падробленыя навіны, вы памятаеце не тое, што вы атрымаеце ад такога рашэння, і гэта фактычна толькі ўзмацняе манаполію на вытворчасць падробленых навін.\nЗапісы Крыніца спасылка: engadget.com\nтэгі: Саман, стандарт сапраўднасці, змест, deepfakes, прыкметах, сродкі масавай інфармацыі, падробленыя навіны, новы, час, Twitter, Ёрк\n« Новая кніга Марціна Врыяленда "Рэчаіснасць так, як мы яе ўспрымаем" гатовая да пастаўкі!\nРасстраляны адвакат Філіп Шол і фальшывы пратакол аб выкраданні Шыпхол »\nУсяго праглядаў: 13.891.076


[*апошняя *] Growbox APK Спампаваць для Android & ПК 2018 - Лепшыя прыкладанні для мабільных тэлефонаў\n[*апошняя *] Growbox APK Спампаваць для Android & ПК 2018 – Лепшыя прыкладанні для мабільных тэлефонаў\nGrowbox Apk для Android | Спампаваць Growbox App Апошнія мадэлі\nGrowbox APK Спампаваць: Калі вы плануеце атрымаць GrowBox ў вашым Android сістэмы, то вы вызначана павінны быць дасведчаныя аб Showbox прыкладанне. вы атрымаеце шмат падабенства з дысплейнай скрынцы GrowBox APK. Showbox узяў чысты кіно і тэлебачання экспанатаў струменевага ў рознай ступені. У выпадку, калі вы зусім не чуў пра GrowBox, тое, што настаў час, каб даведацца пра гэта дадатку. GrowBox has nearly all of the options of ShowBox together with many added options that you just gained’t get in ShowBox App. Ноў-хаў, якія выкарыстоўваюцца на гэтым дадатку будзе здзіўляць вас напэўна.\nКалі мы гаворым пра ноу-хау, гэта робіць усё недасяжныя патэнцыйныя праблемы, і гэта дадатак з'яўляецца лепшым прыкладам таго, што ноу-хау можа зрабіць. Гэта тлумачэнне вам трэба будзе зрабіць гэта дадатак. большасць людзей выкарыстоўваюць гэта дадатак на іх Android сістэмы. У выпадку, калі вы не маеце Android сістэмы, то вам неабходна выкарыстоўваць гэта дадатак на вашым кампутары, нават у вашым добрым тэлевізары занадта. Right here I’m going to debate all the things it’s essential to find out about GrowBox App.\nПасля выдалення MX ўдзельніка і актываваць ўвод у з невядомых крыніц, вельмі важна, каб стварыць файл APK. Вы можаце зрабіць гэта, выканаўшы наступныя дзеянні.\nпершы, вельмі важна, каб адкрыць браўзэр і перайсці на любой пошукавай сістэме. Google з'яўляецца найлепшай магчымасцю для гэтага. У Google, вы ўбачыце, што поле пошуку. Там вельмі важна, каб выгляд «GrowBox Apkdownload» і кран на кнопку Пошук.\nПошуку канчатковы вынік пакажа так шмат сайтаў з даступным файлам. Раней, чым пры выбары любога вэб-сайта першага, вельмі важна, каб знайсці месца з апошнім APK. Калі вы атрымаеце апошнюю версію GrowBox APK, кран, што вэб-сайт, каб адкрыць.\nКалі месцазнаходжанне будзе адкрыты, націсніце на атрыманне магчымасці. Калі вы атрымліваеце магчымасць атрымаць, кран на што. Файл пачне загрузку механічна і можа быць захаваны ў тэчцы па змаўчанні атрымаць.\nЯк толькі загрузка файла ажыццяўляецца, адкрыць кран атрымаць тэчкі на файл, каб пачаць установачны курс. Калі набор уверх на значок у можа быць створаны ў меню. Вы зможаце запусціць прыкладанне пластыру на гэтым значку.\nПасля ўводу ў GrowBox, вельмі важна, каб атрымаць яшчэ адно прыкладанне, якое патрабуецца для прайгравання медыя-інфармацыі. Прыкладанне называецца AllCast. The downloading process of the app is identical as GrowBox. Як толькі гэта дадатак змяшчаецца ў вашай сістэме, гэта магчыма для Вас з уездам GrowBox.\nВы TV Player .apk Спампаваць\nAdguard Content Blocker APK Спампаваць\nСпампаваць Traffic Rider (MOD, неабмежаваныя грошы) 1.4 для андроіда\nBadoo – чат & Знаёмства App APK Спампаваць\nAllCast нічога, аднак прыкладанне абмену мультымедыя. з гэтым дадаткам, гэта магчыма для вас, каб падзяліцца музыкай, малюнкаў, і фільмы з вашага Android да тэлевізара. З AllCast вы можаце падзяліцца фільмамі і фільмамі у тэлевізары. Адзін недахоп гэтага прыкладання ў бясплатнай версіі вы можаце гуляць мультымедыйную інфармацыю для 5 хвілін толькі. Вы будзеце ў стане пераадолець гэты недахоп шляхам яго мадэрнізацыі да версіі Прэміум, і вельмі важна, каб заплаціць некалькі суму грошай для гэтага.\nШто GrowBox App:\nСпадзяюся, вы разумееце, варыянты і дысплейнай скрынцы, як ён забаўляе людзей. З GrowBox вы будзеце мець усе гэтыя варыянты на яшчэ большы экран дысплея. Выкарыстоўваючы Showbox людзі любіў глядзець фільмы толькі ў невялікіх экранах, асабліва ў смартфоне, Ўкладка або ПК. Проста падумайце аб тым, як вы будзеце адчуваць сябе, калі вы можаце перадаваць вашыя любімыя фільмы або тэлевізійныя экспанаты на яшчэ большай экране дысплея?\nАдно адрозненне паміж дысплейнай скрынкай і GrowBox гэта з GrowBox вы можаце трансляваць вашы любімыя фільмы і тэлевізійныя экспанаты з Chromecast. Цяпер вы можаце атрымаць задавальненне ад прагляду вашых любімых пытанняў, якія выкарыстоўваюць GrowBox і Chromecast на яшчэ большай экране дысплея, як тэлевізар і розныя пытанні. асобы, якія выкарыстоўваюць Chromecast, сутыкаюцца з мноствам праблем, тады як струменевае відэа і любы рознай мультымедыя інфармацыі. GrowBox працуе як жыццё застаўка тут і дае адказ на ўсе гэтыя пытанні,.\nГарадка Апошняя версія 5.7.0 APK Спампаваць\nZombie Sniper гульні APK Спампаваць\nSpotify Прэміум APK Спампаваць для Android і ПК 2018\nGoogle Cast APK Спампаваць\nВы зможаце атрымаць GrowBox APK ў вашым Android сістэмы, выканаўшы некалькі крокаў, however it is vitally essential to maintain few issues in thoughts. The very first thing is it’s essential to verify whether or not MX Participant is put in in your system or not. Калі MX Удзельнік змяшчаецца ў вашай сістэме, то першае, што важна, каб выдаліць яго. Вы можаце зрабіць гэта, перайшоўшы ў налады, выбраць прыкладання, пасля чаго MX удзельнік. Там вы ўбачыце, што магчымасць выдалення. Краніка, што і MX ўдзельнік можа быць дэўсталёўку.\nНаступны фактар гэта неабходна зрабіць, гэта змяніць вашу бяспеку. As GrowBox Apk will not be accessible in Google play retailer and never verified by play retailer, вельмі важна, каб змяніць некаторыя параметры. Для таго, каб паспрабаваць гэта заходзім у налады і там вы ўбачыце, што магчымасць бяспекі. Актывацыя невядомых крыніц магчымасці з мэтай атрымаць і ўсталяваць ўсе віды гульняў і games.If вы далучыцца да Android сістэмы да вялізнага тэлевізары з выкарыстаннем GrowBox, яна дае вам неверагоднае пачуццё. У выпадку, калі ў вас ёсць вялікі LED тэлевізар разам з вельмі добрай гукавой сістэмай, вы сапраўды адчуваеце, як вы глядзіце фільмы ў кінатэатры. Гэта вельмі карысна прыкладанне ў выпадку, калі Вы выкарыстоўваеце Chromecast.\nARY НАВІНЫ APK Спампаваць – свабодныя Навіны & Часопісы прыкладанне для Android\nКолер тэлефон ўспышка – Выклік экрана Changer APK Спампаваць | Лепшыя прыкладанні для мабільных тэлефонаў\nSnes9x EX + APK Спампаваць – Бясплатная аркадная гульня для Android | Лепшыя прыкладанні для мабільных тэлефонаў\nСпяваюць па Smule APK Спампаваць | Лепшыя прыкладанні для мабільных тэлефонаў\nVpnROOT – PPTP – Android APK-менеджэр 1.6.6.1


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » 20-годдзе “Уздыма”\n9 лютага 2014 года ў Даўгаўпілсе адбылася важная падзея для беларускай дыяспары. Беларускае культурна-прасветніцкае таварыства “Уздым” святкавала сваё 20-годдзе. Было шмат гасцей. Сярод іх, як заўсёды, былі прадстаўнікі нашага Генеральнага кансулята: Генеральны консул Віктар Міхайлавіч Гейсік з жонкаю, консул Таццяна Іванаўна Кручэніна, таксама госці з Рыгі: старшыня Саюза беларусаў Латвіі Валянціна Піскунова з членамі праўлення Алёнай Міцкевіч і Барысам Піскуновым, старшыня рыжскага беларускага таварыства “Прамень”, дэпутат ХI Сэйма Латвіі Алёна Лазарава.\nА самае галоўнае, што прыйшлі таксама і тыя, хто пачынаў беларускі рух у Даўгаўпілсе: першы старшыня “Уздыма” Канстанцін Капуста і яго паслядоўнікі Мікола Паўловіч, Станіслаў Валодзька, Таццяна Бучэль. Таксама актыўныя сябры таварыства тых гадоў - Зінаіда Сіліня, Яўгенія Гуляева, Яўгенія Заліўская, Леанід Парахонька, Мікола Навуменка, Зенон Буры, Людміла Лі, Анастасія Сазанкова, Яніна Шчамялёва, Вольга Паўловіч, Галіна Сантоцкая, Тамара Іванова, Кацярына Іванова, Любоў Кавалёва, Алена Бучэль і іншыя.\nВельмі прыемна было бачыць на нашым свяце Людмілу Філіпаўну Каралёву. У 90-я гады яна была старшынёй Балта-славянскага таварыства. Менавіта яна запрасіла тады ўсіх балта-славянаў у сваё таварыства. Адтуль наш пачатак. Яна была ініцыятарам правядзення арганізыцыйнай канферэнцыі беларусаў (1992) з мэтай звярнуць увагу да беларускай культурна-асветніцкай працы. Тая канферэнцыя мела станоўчыя вынікі. У наступным 1993 годзе наша таварыства было афіцыйна зарэгістравана.\nМногія гаварылі таксама і пра развіццё беларускай культуры ў Латгаліі ў 20-30 гады мінулага стагоддзя, калі тут існавалі беларускія школы, розныя грамадскія арганізацыі, нават драматычныя тэатры, выдаваліся на беларускай мове кнігі, часопісы, газеты. А ў 90-я гады маленькая жменя беларусаў аб’ядналася і пачала шукаць свае карані на латгальскай зямлі. У выніку, стварылася беларускае культурна-асветніцкае таварыства “Уздым”.\nВось такі маленькі экскурс у гісторыю нашага таварыства. Цяпер прыйшлі новыя людзі з новымі поглядамі і планамі. Мне здаецца, і з другім успрыманнем на развіццё беларускай культуры ў Латвіі. Хочацца пажадаць ім поспехаў. Нас (тых, хто пачынаў) яны назывыаюць ветэранамі. Але ці ёсць ветэраны ў грамадскай працы? На мой погляд, мы проста людзі з багатым вопытам, які можам перадаць. У апошнія гады па розным прычынам мы сталі менш актыўнымі. Аднак, мы - беларусы і ганарымся гэтым. Наша культура з намі, у нашых сэрцах,у нашых дзецях і ўнуках, якія не цураюцца беларускасці.\nВядучыя нашага святочнага мерапрыемства Галіна Сантоцкая і Людміла Сінякова зрабілі цудоўную праграму – вечар успамінаў, дзе кожны прысутны меў магчымасць штосьці расказаць. 20 гадоў - немалы тэрмін для грамадскай працы. Было што ўспомніць і пра што пагаварыць. Быў таксама святочны канцэрт з удзелам дзяцей нядзельнай беларускай школы і творчых калектываў Цэнтра беларускай культуры: танцавальнага калектыва “Лянок”, гурта беларускай народнай песні “Купалінка”, трыа “Ластаўкі”, калектыва “Спадчына”, салістаў Паўла Прозара, Аляксандра Лапы, Зінаіды Сіліні.\nУ канцы сваіх успамінаў хацелася б нагадаць наступны верш. Не ведаю дакладна, чый гэта верш. Але ён мне вельмі падабаецца, бо адпавядае маім думкам. Здаецца, што аўтар Казак-Казакевіч Э. - латгальская настаўніца 30-х гадоў.\nБыў час, калі жыццё кіпела,\nІ пачуццё ўзносіла ўсіх нас,\nБыло духоўнае задавальненне,\nСвяты быў час...\nАле прайшлі хвіліны залатыя,\nПрайшоў перыяд нашага жыцця,\nІ засталіся толькі ўспаміны -\nІ працяг жыцця...


24.02.2018 12:09 Людзі адукацыі\nЯк гэтаму чалавеку ўдалося “ўцалець” у школе, сказаць складана. Сацыяльна-эканамічныя працэсы, якія адбываліся ў нашай краіне, адзін за адным “вымывалі” з настаўніцкага асяроддзя мужчын. Мужчыны-настаўнікі ў большасці сваёй перакваліфікаваліся ў супрацоўнікаў органаў унутраных спраў, праграмістаў, інструктараў, індывідуальных прадпрымальнікаў, ператвараючы гэтую прафесію ў прэрагатыву жанчын, хаця слова “настаўнік” адносіцца да мужчынскага роду.\nЮрый Іванавіч Лупякоў многа гадоў працуе ў сярэдняй школе № 2 Мсціслава настаўнікам інфарматыкі, стаж яго работы складае 25 гадоў. Пра свой прафесійны выбар ён ні разу ў жыцці не пашкадаваў. Яму як чалавеку і педагогу ўласцівы стан пастаяннага руху наперад, пошуку новых ідэй і падыходаў у рабоце з навучэнцамі. Яго вучні — пераможцы алімпіяд па інфарматыцы. У 2017 годзе навучэнец 11 класа Мікіта Цуранаў стаў пераможцам заключнага этапу Рэспубліканскай дыстанцыйнай алімпіяды па інфарматыцы, атрымаўшы ва ўзнагароду дыплом ІІ ступені.\nЗ асаблівым энтузіязмам Юрый Іванавіч Лупякоў узяўся за рэалізацыю ідэі арганізацыі і правядзення Міжнароднага конкурсу Bebras (што ў перакладзе на беларускую азначае “бабёр”) — адзінага глабальнага анлайн-конкурсу па інфарматыцы і вылічальнай тэхніцы, які ператварыўся ў нашай краіне ў маштабны сеткавы інтэлектуальны рух. Анлайн-конкурс дазваляе стварыць роўныя магчымасці для развіцця, самарэалізацыі кожнага навучэнца без папярэдняга і наступнага адбору. У 2016 годзе па выніках Міжнароднага конкурсу “Бабёр” сярэдняя школа № 2 Мсціслава была адной з лепшых у краіне. У лістападзе 2017 года адбыўся чарговы конкурс, у якім прынялі ўдзел дзеці і моладзь больш як з 60 краін свету. 160 навучэнцаў 1—11 класаў нашай установы адукацыі таксама ўдзельнічалі ў спаборніцтвах, што на 40 чалавек больш, чым у мінулым годзе. Вынікі конкурсу таксама парадавалі, таму што 73% дыпломаў, якімі ўзнагароджаны навучэнцы Мсціслаўскага раёна, належаць нашым школьнікам. За значны ўклад у арганізацыю і правядзенне гэтага конкурсу М.П.Батура, рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі, уручыў Ю.І.Лупякову падзячнае пісьмо.\nЮрый Іванавіч не ўяўляе сабе ход адукацыйнага працэсу без абнаўлення, таму ў 2017/2018 навучальным годзе арганізаваў навучанне дзяцей на факультатыўных занятках па вучэбных праграмах “Творчая дзейнасць у асяроддзі праграмавання Scrаtch” у 2 класе і “Стварэнне камп’ютарных гульняў на мове візуальнага праграмавання Scrаtch” у 6 класе. Аўтарам і распрацоўшчыкам гэтых праграм з’яўляецца адукацыйны цэнтр Парка высокіх тэхналогій. Сёння ва ўсім свеце расце патрэба ў спецыялістах у сферы інфармацыйных тэхналогій, здольных ствараць сучасныя камп’ютарныя праграмы і аказваць інтэлектуальныя паслугі. На ўроках інфарматыкі навучэнцаў вучаць асновам праграмавання на мове Pascal з выкарыстаннем службовых тэрмінаў, што перашкаджае хуткаму асэнсаванню інфармацыі і прымяненню ведаў у практычнай дзейнасці. Навучаючыся праграмаванню ў Scrаtch, практычна немагчыма памыліцца, таму што тут няма неабходнасці вучыць на памяць словы штучнай мовы праграмавання і пісаць без памылак. Праграмы ў Scrаtch не пішуць, а збіраюць з гатовых блокаў каманд. Настаўнік арганізоўвае заняткі такім чынам, каб навучэнцы класа стваралі вучэбныя гульні і інтэрактыўную анімацыю па розных прадметах. Часам ён прапануе навучэнцам 6 класа ствараць праграмныя прадукты для работы з малодшымі школьнікамі.\nПершым пробным вопытам стала стварэнне праграмнага прадукту для заняткаў з навучэнцамі дашкольнага ўзросту, якія вучацца ў суботняй школе па падрыхтоўцы да навучання ў 1 класе. Праводзіць фрагмент урока з выкарыстаннем праграмнага прадукту, створанага на факультатыўных занятках, было даручана навучэнцу 6 класа Д.Фёдараву, які паспяхова справіўся з задачай і прынёс асаблівую радасць дашкольнікам. Як сцвярджаюць распрацоўшчыкі, Scrаtch дапамагае дзецям вучыцца думаць творча і крытычна, працаваць разам, а гэта базавыя навыкі для жыцця ў ХХІ стагоддзі.\nЮрый Іванавіч Лупякоў — асоба цікавая і рознабаковая. Ён удзельнічаў у абласным этапе Рэспубліканскага конкурсу прафесійнага майстэрства “Настаўнік года”, стаў дыпламантам у намінацыі “Фізіка, астраномія, матэматыка, інфарматыка”. Захапляецца фота- і відэаздымкай, кіраваў школьным аб’яднаннем па інтарэсах “Юны фатограф”. У працэсе даследчай работы з навучэнцамі быў створаны “Віртуальны музей”, прысвечаны гісторыі малой радзімы — мсціслаўскай зямлі. Разам з калегамі распрацаваў каштоўную інфармацыйную праграму для правядзення краязнаўчай работы з навучэнцамі. Сёння побач з намі працуе і стварае сапраўды сучасны настаўнік, які здольны і гатовы вучыць і выхоўваць дастойную змену.\nінфарматыкаМсціслаўнастаўніксярэдняя школа № 2Юрый Іванавіч Лупякоў


Каб сказаць — і пачулі | Новы Час\nУ выдавецтве «Харвест» выйшла кніга мініяцюр «Каб сказаць… і пачулі» Валянціны Доўнар. У кнізе змясціліся каля\nтысячы абразкоў. Эпіграфам да іх аўтарка выбрала такія словы: «Не жаночая гэта справа — маўчаць. І таму — што бачу». Яна так і робіць: піша пра\nтое, што навідавоку, скрозь і ўсюды — у кватэры, пад’ездзе, у двары, на вуліцы, у аўтобусе, тралейбусе, метро.\nДоўнар не гоніцца за яскравымі сюжэтамі ці ўразлівымі дзеяннямі, не намагаецца зачапіць чытача нейкай незвычайнай дэталлю, не імкнецца дэманстраваць сваё дачыненне да вядомых і вялікіх, каб потым выказаць глыбакадумную банальнасць з прэтэнзіяй на неўміручасць. Яна піша пра тое, што кожны дзень здараецца з кожным з нас, але на што далёка не кожны звяртае і нават не хоча звяртаць увагу, да чаго ўсе мы ўжо пачалі прызвычайвацца. Пэўна, менавіта гэтым Валянціна Доўнар у першую чаргу адрозніваецца ад іншых, хто піша мініяцюры.\nУ кнізе Доўнар сабраныя амаль усе сацыяльныя тыпы жыхароў нашай краіны — ад бамжоў да вытворцаў, чыноўнікаў, бізнэсоўцаў сярэдняй рукі ў іх шматлікай разнастайнасці. Пяшчотных і злых, цвярозых і нападпітку, сквапных і змыслых, нядбайных і памяркоўных, лайдакоў і працавітых, нахабных і ветлівых, ганарлівых і сціплых, балбатлівых і маўклівых, прыстойных і, канешне ж, дужа талерантных, памяркоўных, цярплівых. Карацей — усялякіх.\nАсабліва прыцягваюць увагу аўтаркі выпадкі неадпаведнасці формы і зместу, чаканага і сапраўднага ў нашым жыцці. Калі ў краме «Всё для вас» для сябе не знаходзіш анічога. Або ў прыгожай, прыстойна і дыхтоўна апранутай дзяўчыне раптоўна выяўляеш развязную хамку, як толькі яна адкрывае рот. Калі афіцыянтка кафэ не хоча бачыць наведвальнікаў, а наведвальнікі — яе.\nУсё спазнаецца ў параўнанні. Так і ў Доўнар: клапатлівыя працавітыя бацькі і эгаісты, лайдакі дзеці, якім дай усё і зараз, а потым — хоць трава не расці. То абсалютна жаночы погляд на праявы нашага жыцця і побыту, нашы звычайныя, быццам бы дробязныя, учынкі, з-за якіх мы далёка не заўсёды выглядаем у прывабным свеце. Аўтарка да такіх учынкаў ставіцца адпаведна: то з лёгкім гумарам і нават здзекам, то з абурэннем, перасцярогай, а то і з папярэджаннем. Таму што вельмі многа негатыўнага ў нашым жыцці, да чаго мы ўжо прызвычаіліся, але да чаго прывыкаць нельга, небяспечна. Ва ўзаемаадносінах стала вельмі мала павагі адзін да аднаго, узаемапаразумення, добразычлівасці, спрыяльнасці і зусім няма салідарнасці ні ў чым. Нават у двухмоўі не хочам, не жадаем паразумецца паміж сабою. Акрамя сваіх турбот і праблем іншых. Мы губляем у сабе чалавечнасць, перастаём быць грамадзянамі.\nАўтарка звяртае ўвагу, што «вырасла новае пакаленне людзей, якія «сэнсу не бачаць», каб нешта рабіць у хаце», «на кухні парыцца». Іхнія дзеці будуць з бальніц не вылазіць, у чым бацькі будуць вінаваціць усё і ўсіх, толькі не сваю неахайнасць. Доўнар абураюць людзі, якія ўмудраюцца жыць і не бачыць праблем сваёй краіны. «Жыць, адгарадзіўшыся, жыць, схаваўшы галаву ў пясок… Так (па вялікім рахунку) зручна… — Піша яна. — Адзінае — ненармальна, нават для страуса… рана ці позна, а галаву з пяску давядзецца выцягнуць, вочы — расплюшчыць. І — не выключана — горка пашкадаваць, што зрабіў гэта позна, калі шмат што ўжо не паправіць».\nМова абразкоў не вельмі сакавітая і квяцістая. Яна нават сухаватая, «рэпартажная», «рубленая» — звычайная для невялікіх твораў. Але ў кнізе трапляюцца і сапраўдныя разынкі.\nУ адным з абразкоў аўтарка заклікае «ўсіх, хто хоча спасцігаць жыццё», кіравацца парадай Антона Чэхава: самім назіраць за жыццём і ўдумвацца, імкнуцца зразумець сутнасць. Можа таму і сваю кніжку яна назвала так: «Каб сказаць… і пачулі». Не хапае толькі відавочнага дадатку — «і задумаліся».\nРады за Валянціну: і гэтая яе кніжка вартая шматгадовых паўсядзённых клопатаў!\nА я вось свае "абразкі" пішу і штабялюю, складваю... Пакуль - у (на) флэшку: Бог дасць, праз гадкоў дваццаць-трыццаць нехта думаючы прачытае і пусціць у інтэрнет.\nХаця... не, ніхто з праўнучак-праўнукаў не стане губляць час на чытанне, не будзе й замарочвацца.