Бурачная эпапея «Жарабковіч». На палетках Ляхавіцкага раёна працягваецца ўборачная кампанія — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nБурачная эпапея «Жарабковіч». На палетках Ляхавіцкага раёна працягваецца ўборачная кампанія\n10/10/2017 47 redakcyja 0 Comment\nНа палетках раёна працягваецца ўборачная кампанія. У гаспадарках капаюць цукровыя буракі і бульбу, убіраюць кукурузу на зерне і на сілас. Адначасова аграрыі праводзяць уздым зябліва і хімпраполку азімых зерневых\nНа рахунку жарабковіцкіх уборшчыкаў салодкага караняплода пад 4 дзясяткі працоўных сутак. Стартавалі з уборкай на фінішы першага тыдня каляндарнай восені. Гэта быў так званы ранні тэрмін. Ва ўмовах «намінальнасці», звычайнасці ў аплаце нарыхтаванай прадукцыі для буракаводаў ён эканамічна малацікавы, паколькі плод не завяршыў яшчэ набор і масы, і цукрыстасці. У адрозненне ад пільна зацікаўленых у гэтым перапрацоўшчыкаў: з мэтай выраўняць баланс інтарэсаў апошнія прапаноўваюць фінансавыя бонусы. За «раннія» буракі гаспадаркі даатрымліваюць даплату.\nЗа больш як месяц уборачных клопатаў жарабковіцкі салодкі палетак звузіўся на 70 працэнтаў. На мінулы панядзелак з 900 першапачатковых гектараў пад бацвіннем заставалася каля 250. З кожнага гектара ў сярэднім здабываецца 520 цэнтнераў.\nНямецкі «ХОЛМЕР» не ведае адпачынку – не пакідаючы баразны, працуе і ўдзень, і ўначы. Перапынкі толькі на час запраўкі гаручым, на правядзенне штодзённага тэхнічнага абслугоўвання, у выпадку ўзнікнення такой аказіі, на правядзенне рамонтных работ. Што, як паведаміў у гутарцы машыніст камбайна Віктар Клемяня (на здымку), адбываецца нячаста і па дробязях.\nТрываласць апошняй важны, але не галоўны ў тым складнік. На вяршыні любога поспеху вы заўсёды ўбачыце надзейнасць характару чалавека, яго прафесіяналізм, адносіны да выбранай справы. Усе гэтыя эпітэты – штрыхі з характарыстыкі Віктара, вытворчая змена якога была ў той дзень, ды і кожнага з трох машыністаў буракаўборачнага камбайна з ААТ «Жарабковічы».\n← Кастрычніцкая генеральная. У Ляхавічах аб’яўлены месячнік па добраўпарадкаванні\nНяхай печка грэе, а не гарыць →\nЮбілейны абмен вопытам. 30-ы па ліку штогадовы раённы конкурс прафмайстэрства сярод тэхнікаў па штучным асемяненні і звенняў па аднаўленні статка сёлета праходзіў у ДП “Нача” Ляхавіцкага раёна\n18/08/2015 redakcyja 0\nПершыя тысячнікі будуць у СВК «Ляхавіцкі»\nЛяхавіччына: летась гаспадаркі раёна рэалізавалі дзяржаве малака менш, чым у годзе папярэднім\n28/01/2014 redakcyja 0


Наперадзе развіцця — навучанне | Настаўніцкая газета\n17.06.2017 19.06.2017 - 11:54Навіны рэгіёнаў\nДаволі незвычайным было пасяджэнне абласнога метадычнага аб’яднання намеснікаў дырэктараў па выхаваўчай рабоце ўстаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі Гомельскай вобласці, якое прайшло на базе Гомельскага педагагічнага каледжа імя Л.С.Выгоцкага. Установа дэманстравала ўдзельнікам свае дасягненні ў экалагічным выхаванні, паказала работу творчых майстэрань і навучэнцаў-валанцёраў.\nУ цікавым фармаце\nДаўно педагогі ўжо адмовіліся ад простага абмеркавання розных праблем, седзячы за сталом. Насамрэч, гэта і нудна, і ўспрымаецца не заўсёды так, як бы хацелася арганізатарам. Іншая справа — семінары-практыкумы. Нездарма ж народная мудрасць гаворыць: лепш адзін раз убачыць, чым сто разоў пачуць.\nМэтай правядзення семінара-практыкуму якраз і ставіўся абмен вопытам. Варта сказаць, што, ідучы на семінар, цяжка было да канца зразумець, чаго ад яго чакаць. Маўляў, што агульнага паміж чыгуначным, медыцынскім і педагагічным каледжамі? Разуменне прыйшло ў працэсе.\nГомельскі дзяржаўны педагагічны каледж імя Л.С.Выгоцкага невыпадкова быў выбраны базай для чарговай сустрэчы метадычнага аб’яднання намеснікаў дырэктараў па выхаваўчай рабоце. На працягу некалькіх гадоў установа з’яўляецца эксперыментальнай пляцоўкай інавацыйнага праекта “Апрабацыя мадэлі фарміравання ключавых кампетэнцый у галіне ўстойлівага развіцця ў навучэнцаў у працэсе прафесійнай падрыхтоўкі”. Сёлета апрабацыя праекта завяршаецца, каледж будзе працягваць гэтую работу згодна з тымі распрацоўкамі і тым вопытам, якія былі назапашаны ў рамках рэалізацыі эксперыментальнай дзейнасці. Дык чаму б не падзяліцца ідэямі і не ўцягнуць у гэтую цікавую справу іншыя ўстановы вобласці, якія даюць сярэднюю спецыяльную адукацыю? Шчыра кажучы, разгарнуць у сябе такі кірунак з лёгкасцю можа і любая прафесійна-тэхнічная ўстанова — было б жаданне. Канечне, тут не абысціся без творчых выкладчыкаў, але ж яны ёсць у кожным каледжы і ліцэі.\nЧас у гэтай установе, здаецца, распісаны пахвілінна: госцю няма калі сумаваць. Арганізатары адразу скіроўваюць у прызначанае месца, дзе прысутных чакае незвычайная выстава-прэзентацыя творчага аб’яднання цыклавой камісіі выяўленчага мастацтва і працоўнага навучання, якая паказвае нестандартныя прыёмы ў творчасці. Тут прадстаўлены выцінанкі, батык, карціны з ваты, воўны, змешаных стыляў і нават выявы на пяску. Акрамя таго, увагу прывабліваюць і самаробныя тканінавыя і льняныя лялькі. І тут не проста выстава, а творчыя майстэрні! Руплівыя прыгажуні-стваральніцы — навучэнкі каледжа, а таксама іх выкладчыкі дэманструюць свае таленты. Сочыш за пэндзлікам і здзіўляешся, як лёгка ператварае дзяўчынка белую паперку ў карціну.\nТрапляючы ў залу, падрыхтаваную для правядзення мерапрыемства, на парозе спыняешся. Юнак з імем Максім, будучы настаўнік, прапануе ўнесці свой уклад у азеляненне і пасадзіць у спецыяльныя прыстасаванні маленькае дрэўца, якое пасля стане часткай маладога лясочка ў вёсцы Івакі Добрушскага раёна. І гэта не проста елка ці сасна, гэта імянное дрэва, знайсці якое можна будзе па таблічцы з імем, якое вы напісалі на паперцы і пакінулі побач з высаджаным парасткам. Дарэчы, сярод 30 дрэўцаў, высаджаных падчас семінара, можна будзе знайсці і дрэўца “Настаўніцкай газеты”. Экалагічная акцыя “Пасадзі дрэва”, якую падтрымала мясцовае лясніцтва, як нельга лепш упісвалася ў сутнасць мерапрыемства, у аснову якога лягла экалагічная тэматыка. Да таго ж яна пакінула незвычайнае ўражанне ва ўдзельнікаў семінара. У гэтым яны бачылі, па-першае, зацікаўленасць у паляпшэнні экалогіі з боку калектыву выкладчыкаў і навучэнцаў, па-другое, іх адкрытасць у дачыненні да запрошаных калег.\nТэму экалагічнай скіраванасці арганізатары перанеслі нават у перапынак, замяніўшы заезджаны coffee break фіта-паўзай, дзе можна было пакаштаваць напіткі з самых розных травяных збораў.\nІнтэрактыў у зносінах\n— Прафесійная падрыхтоўка ў нашым каледжы адрозніваецца сістэмным характарам у пытаннях арганізацыі навучання і выхавання, практыка-арыентаваным падыходам, які ляжыць у аснове ўсяго адукацыйнага працэсу: і ў засваенні тэорыі, і ў арганізацыі педагагічнай практыкі, і ў стварэнні развіццёвага асяроддзя, — адзначыў у сваім выступленні перад калегамі намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Гомельскага педагагічнага каледжа Віктар Філіпенка.\nХутка выкладчыкі і будучыя педагогі даказалі, што менавіта так і ёсць. Фрагмент заняткаў міждысцыплінарнага факультатыўнага курса “Асновы экалагічных паводзін”, які правяла з навучэнцамі выкладчык геаграфіі Наталля Лысенка, зацікавіў перш за ўсё падыходам самога выкладчыка: ніякіх лішніх матэрыялаў у рабоце з навучэнцамі, поўны інтэрактыў у зносінах. Звярталі на сябе ўвагу і адносіны саміх навучэнцаў да работы на занятках: канкрэтныя адказы, лаканічныя і зразумелыя ўсім выступленні, абгрунтаванне сваіх пунктаў гледжання.\nМногім прысутным прыйшоўся па душы таксама фрагмент заняткаў факультатыўнага курса “Карэкцыйнае маляванне”, праведзены выкладчыкам выяўленчага мастацтва Валянцінай Драгоевай. Нават з гэтага невялічкага ўрыўка можна было вынесці шмат ведаў, цікавых удзельнікам семінара не столькі як педагогам, колькі як матулям і бабулям.\nНавучэнкі 3 курса будучыя выхавальнікі Настасся Луханіна і Юлія Цімашэнка прэзентавалі праект “Вада — крыніца жыцця”, над якім дзяўчаты працавалі разам з кіраўніком педагагічнай практыкі Ірынай Бухавец. Праект паказвае, што ідзе вялікая работа з дашкалятамі. Бачна, што аўтары зацікаўлены сваім праектам, пра што сведчыць распрацоўка і пошук казак, вершаў, гульняў, танцаў і эксперыметнаў пра ваду і з вадой. Выключнымі атрымаліся і відэаролікі з удзелам дзяцей. Паколькі жанчыны складалі асноўны касцяк гасцей, было даволі лёгка адсачыць поспех гэтага праекта сярод прысутных: усмешкі не знікалі з іх твараў.\nВаланцёры экалагічнага атрада “ЭкалогіЯ” і іх маладзёжна-іміджавая акцыя “Экалагічны след” прымушалі задумацца не толькі над тым, што б ты хацеў пакінуць пасля сябе, але і наконт таго, як можна выкарыстаць пададзены вопыт у розных установах.\nУ кожнай установе ёсць свой Выгоцкі\nГомельскі педагагічны каледж нездарма носіць імя сусветна вядомага вучонага Выгоцкага. Дзейнасць установы будуецца на аснове яго методык і распрацовак, а ведаць Выгоцкага — абавязак кожнага навучэнца. У гэтым можна было пераканацца, наведаўшы гісторыка-педагагічны брэйн-рынг па тэме “Л.С.Выгоцкі. Навуковая спадчына і творчы шлях”, арганізаваны выкладчыкам педагогікі Галінай Лой. Тры каманды з навучэнцаў каледжа спаборнічалі ў ведах прац выдатнага педагога і псіхолага, валоданні звестак пра яго жыццё і дзейнасць. Прыемна было назіраць, як бурна абмяркоўвалі юнакі і дзяўчаты пытанні, якімі задаволенымі былі, калі адразу давалі правільны адказ.\nКалі хто з гасцей не вельмі добра ведаў, хто такі Выгоцкі і чаму яго методыка застаецца актуальнай і сёння, то пасля рэтрарэканструкцыі “Л.С.Выгоцкі — Моцарт псіхалогіі”, здаецца, усе прабелы былі запоўнены. Яна была падрыхтавана да 120-годдзя Л.С.Выгоцкага творчым аб’яднаннем гістарычных рэканструкцый “Кола гісторыі”, якое паспяхова дзейнічае ў каледжы. Гэтая пастаноўка, у якой ролі выконвалі педагогі і навучэнцы, змагла скласці ў свядомасці педагогаў вобраз Выгоцкага, які ў свой час быў перакананы, што добра пастаўленае навучанне стаіць наперадзе развіцця. Акцёрскі талент навучэнцаў перанёс прысутных у эпоху творчай дзейнасці псіхолага. Рэальныя прыклады і напалову жартаўлівы тон зрабілі сваю справу — гледачы, яны ж удзельнікі семінара, пасля прызналіся, што многае было занатавана і абавязкова знойдзе рэалізацыю не толькі ў працы, але і ва ўласным жыцці.\nЗавяршылі праграму семінара-практыкуму творчыя калектывы педкаледжа, паказаўшы тым самым яшчэ адзін з кірункаў выхаваўчай работы ўстановы — творчы.\nПасля ўдзельнікі семінара за круглым сталом абмяркоўвалі ўбачанае, дзяліліся ўражаннямі, расказалі пра тое, што з вопыту педагагічнага каледжа хацелі б унесці ў сваю ўстанову. Было зразумела, што падобнага роду правядзенне часу можна ўкараніць у любым каледжы, паставіўшы ў аснову любую тэму, тую, якая, магчыма, бліжэй да прафесійнай накіраванасці. У кожнай жа ўстанове ёсць свой Выгоцкі.\nЧытаем з задавальненнем!


Кіраўніцтва Семальта па маркетынгу сацыяльных медыя\nКіраўніцтва Semalt па маркетынгу сацыяльных медыя\nПерш чым паглыбляцца Маркетынг сацыяльных медыя\nПлатформы сацыяльных медыя і маркетынг\nФункцыя маркетынгавых паслуг сацыяльных медыя\nАдсочванне кампаній у сацыяльных медыя\nСтварэнне выйгрышных платных кампаній у сацыяльных медыя\nСтварэнне прыцягнення зместу да брэнда\nАналіз бягучага статусу гандлёвай маркі брэнда\nСацыяльныя медыя - гэта "гэта" ў цяперашні час; цяпер практычна ўсе знаходзяцца ў сацыяльных медыя. Хоць узроставая група, як і пол людзей на розных платформах сацыяльных медыя, адрозніваюцца ў залежнасці ад функцыянальнай здольнасці платформы да асоб. Нягледзячы на тое, не выклікае сумненняў, што сацыяльныя медыя - гэта спосаб звяртацца да людзей і прыцягваць іх да сваіх кліентаў. Эфектыўнасць маркетынгу сацыяльных медыя ў стымуляванні бізнесу выклікана тым, што ў нашы дні расце колькасць маркетынгавых кампаній на Facebook, Instagram, Youtube, Twitter, Tiktok і г.д.\nВаш бізнес павінен мець дакладна акрэсленае наяўнасць у сацыяльных медыях, што цалкам адлюстроўвае вашу асобу брэнда. Гэта значыць, што ваш бізнес можа застацца актуальным у гэтую сусветную эпоху Інтэрнэту. Праверце кампаніі, якія не змаглі ісці ў нагу па маркетынгу сацыяльных медыя, і вы выявіце, што гэтыя прадпрыемствы ў цяперашні час адстаюць у сваіх галінах.\n2. Што такое маркетынг сацыяльных медыя (SMM)? Гэтая стратэгія эфектыўная ў наладжванні цесных сувязяў з існуючымі і патэнцыйнымі кліентамі. Вы можаце выкарыстоўваць гэты метад для ўзаемадзеяння і зносін са сваімі кліентамі/кліентамі, атрымання новых кліентаў/кліентаў, а таксама павелічэння продажаў і прыбытку.\nНекаторыя разглядаюць SMM як форма дзелавой рэкламы; гэта дакладна ў пэўнай ступені. SMM дамагаецца сваёй рэкламнай тэхнікі шляхам стварэння і сумеснага выкарыстання брэндавага змесціва на платформах сацыяльных медыя.\nУ дадатак да гэтага SMM таксама выкарыстоўвае платныя аб'явы на базе сацыяльных медыя для атрымання вядучых і дасягнення сваёй мэты. Змест звычайна публікуецца на платформах сацыяльных медыя брэнда ў выглядзе малюнкаў, відэа, тэкстаў, паведамленняў у блогах і іншай інфаграфікі.\n3. Да паглыблення ў маркетынг сацыяльных медыя (SMM)\nНесумненна, што маркетынг сацыяльных медыя эфектыўны для бізнесу і арганізацый, але такой эфектыўнасці можна дасягнуць толькі пры аптымізацыі SMM і стратэгічным доступе да іх. .\nПерш чым пачаць стварэнне SMM-кампаній, зразумейце мэты, якія вы хочаце дасягнуць. Вы жадаеце ствараць базу толькі паслядоўнікаў, альбо вы хочаце моцна звязацца з новымі і існуючымі кліентамі? Разумейце свой тып бізнесу і мэтавую аўдыторыю, то бок B2B або B2C.\nГэта вызначыць правільны падыход SMM для дасягнення вашай мэты. Гэта таксама дапаможа вам даведацца пра найлепшую платформу, з якой можна звярнуцца да сваёй мэтавай аўдыторыі. Напрыклад, вы не можаце разлічваць на сувязь з грамадзянамі сярэдняга і старэйшага ўзросту на Цікток і Снапчат; вы можаце знайсці іх больш на Facebook.\nАкрамя разумення вашага бізнесу і мэтавай аўдыторыі, вам трэба звярнуць увагу на ваш брэнд і яго асобу. Вам трэба пераканацца, што падыход SMM адпавядае вашаму стылю брэнда. Гэта дало б вашаму бізнесу унікальную індывідуальнасць, якую можна лёгка вызначыць.\n4. Платформы і маркетынг сацыяльных медыя\nУ залежнасці ад вашай мэтавай аўдыторыі ваша найбольш арыентаваная платформа сацыяльных медыя можа змяняцца. Ваш можа быць Facebook, а іншы брэнд можа быць Twitter. Хоць вы павінны максімальна засяродзіцца на найбольш папулярнай платформе для мэтавых кліентаў/кліентаў, вам усё ж трэба моцна прысутнічаць на іншых асноўных платформах сацыяльных медыя альбо тых, што маюць дачыненне да вашай галіны.\nНіжэй прыведзены асноўныя платформы сацыяльных медыя, на якіх брэнды звычайна пачынаюць свой маркетынгавы падыход у сацыяльных медыя. Акрамя асноўных, Youtube, Linkedin, Pinterest, Nextdoor, Quora, Reddit і шмат іншага - гэта іншыя платформы сацыяльных медыя, якімі вы можаце скарыстацца, каб развіваць маркетынг сацыяльных медыя вашага брэнда.\nFacebook, як вядома, з'яўляецца адной з самых папулярных платформаў сацыяльных медыя і разглядаецца як найбольш ахоплены. Гэта разглядаецца як усеабдымны, таму што на пляцоўку прабіраюцца людзі розных узроставых груп, падлог, сацыяльнага і палітычнага статусу.\nДля больш эфектыўнага выкарыстання найбольш актыўнымі карыстальнікамі Facebook з'яўляюцца ўзрост ад 24 да 55 гадоў, і так, мужчыны і жанчыны гэтай узроставай групы выкарыстоўваюць яго. Facebook - гэта эфектыўны спосаб прыцягнення бізнесу ў карыстальнікаў сацыяльных медыя для павелічэння трафіку і значных фінансавых вынікаў.\nЗ дапамогай гэтай платформы вы можаце прыцягнуць сваіх паслядоўнікаў з дапамогай тэксту, фатаграфій, відэа, GIF, мемаў і нават паведамленняў у блогу. Facebook мае спецыялізаваную сістэму для сваіх платных аб'яў; гэта палягчае замову платных аб'яў. Акрамя таго, Facebook будзе дасылаць вашы аб'явы ў Instagram, бо яны абодва прадукту адной арганізацыі.\nУлічваючы наладжанасць Facebook, яна можа выкарыстоўвацца пры стварэнні мясцовых SEO-сігналы, але гэта таксама залежыць ад таго, як вы стратэгічна пазіцыянаваць свае кампаніі. Дазвольце Semalt ажывіць ваш SEO не толькі ў сацыяльных медыя, але і на вашым сайце.\nКаб стварыць сваю прысутнасць у Facebook, вам неабходна абнавіць змест верхняга набору, які б заінтрыгаваў ваш мэтавы рынак. Гэта дапаможа захаваць вашу базу прыхільнікаў. Яны будуць узаемадзейнічаць, падабаючы вашы паведамленні і каментары; яны будуць пакідаць водгукі на сесіі разгляду вашай старонкі ў Facebook. Перш за ўсё, яны хацелі б падзяліцца сваімі публікацыямі, такім чынам, каб вашы ўласныя падпісчыкі заўважылі вас.\nInstagram лічыцца другой самай папулярнай платформай сацыяльных медыя. Каля 74% яго карыстальнікаў штодня ўваходзяць у сістэму, што робіць яго карыснай платформай для маркетынгу сацыяльных медыя. У асноўным у Instagram часта выкарыстоўваліся мужчыны і жанчыны 13-35 гадоў, асабліва жанчыны, але ўзрост/пол карыстальнікаў у апошні час працягвае змяняцца.\nСамы эфектыўны спосаб рэалізацыі свайго брэнда ў Instagram - гэта стварэнне моцнага прысутнасці для вашага бізнесу. Часта абнаўляйце свой змест; няхай ваша бія змяшчае шчырую, але цікавую інфармацыю пра ваш брэнд. Як і ў Facebook, карыстальнікі Instagram аддаюць перавагу інфаграфіцы; Наўрад ці яны займаюцца доўгімі пасадамі без графікі. Вось чаму вы павінны выкарыстоўваць мудрагелістую інфаграфіку, каб перадаць сваё паведамленне і інфармацыю сваім паслядоўнікам, а таксама патэнцыйным паслядоўнікам/кліентам.\nАкрамя таго, выкарыстоўвайце Instagram, якія ўплываюць на павышэнне дасведчанасці аб марцы. У дадатак да стратэгій узаемадзеяння, вы павінны выкарыстоўваць платныя рэкламныя падыходы Instagram, каб атрымаць свой брэнд больш значнай колькасці людзей. Стварыце стратэгіі для свайго SSM на Instagram, і неўзабаве вы заўважыце значную розніцу.\nTwitter - інтрыгуючая платформа сацыяльных медыя, дзякуючы якой усё больш прадпрыемстваў і арганізацый павялічваюць сваю брэнд і павялічваюць зацікаўленасць кліентаў. Дасведчанасць аб гандлёвай марцы і ўдзел у брэндах дасягаюцца ў Twitter праз "наступныя, твіты/рэтвіты, абранае і адказы".\nКалі вы можаце размясціць сваю маркетынгавую стратэгію сацыяльных медыя на Twitter, вы заўважыце значнае павелічэнне інфармаванасці аб брэндах, даданне новых кліентаў/кліентаў і продажаў/даход. Ключ у Twitter - гэта паслядоўнасць, хуткія дзеянні і шалёная шалёнасць.\nШто тычыцца паслядоўнасці, ваш брэнд павінен пастаянна трымаць перад тварам сваіх паслядоўнікаў дзякуючы частаму цвірканню інфармацыі, звязанай з маркай, і каментарыяў па актуальных пытаннях. Вам трэба займацца імі, размяшчаючы інтэрактыўную інфаграфіку і кароткія тэксты, якія падбухторваюць іх да адказу на вашы твіты. Вы таксама павінны быць хуткімі ў прыняцці мер, калі кліенты вас тэлефануюць на Twitter.\nДазвольце перадаць свае скаргі, а потым паспрабуйце вырашыць іх як мага хутчэй; кліенты ацэняць гэта. Акрамя таго, патэнцыйныя кліенты, якія бачаць гэта, будуць схільныя далучыцца да цягніка, бо ведаюць, што ваш брэнд ставіцца да іх ветліва. Памятаеце, што гэта не зойме шмат трэнду на твітэры; скіраваны на тэндэнцыю па станоўчых прычынах, гэта зробіць вашаму бізнесу шмат карысці.\n5. Функцыя паслуг маркетынгу сацыяльных медыя (SMMS)\n• Аналіз бягучага стану брэнда ў сацыяльных медыя\nСММС з першых кропак спачатку прааналізуе бягучы этап і ўзровень вашага брэнда на прадмет наяўнасці сацыяльных медыя, перш чым прыступіць да ўвядзення любой маркетынгавай стратэгіі сацыяльных медыя. Такая паслуга спачатку правядзе аналіз рынку, каб зразумець ваш брэнд, яго канкурэнтаў і мэтавую аўдыторыю перад стварэннем SMMS. Пасля гэтага SMMS можа распрацаваць стратэгіі і распрацаваць новыя падыходы, якія павысяць дасведчанасць брэнда.\n• Стварэнне прыцягнення кантэнту для брэнда\nПаколькі служба маркетынгу ў сацыяльных медыя ведае, як атрымаць лепшае ад SMM, яна пачала гэта ствараючы унікальны, але прывабны кантэнт для вашага брэнда. Дабіваючыся ўзрушаючага ўтрымання ў змесце з паслядоўнікамі сацыяльных медыя вашага брэнда, паслуга таксама даручаецца прапанаваць унікальны голас вашага брэнда.\nМаркетынгавы ўбор у сацыяльных медыя стварыць кантэнт для вашага брэнда, а таксама плануе змесціва для яго своечасовага размяшчэння. Маркетынгавая служба будзе ўзаемадзейнічаць з актыўнымі паслядоўнікамі сацыяльных медыя вашага брэнда, адказваючы на іх чаты і каментары. Яны таксама нясуць адказнасць за маніторынг наяўнасці вашага брэнда ў сацыяльных медыя.\n• Стварэнне эфектыўных платных сацыяльных Медыякампаніі\nПаслуга маркетынгу сацыяльных медыя павінна быць у стане наладзіць розныя платныя кампаніі для вашага брэнда, каб павялічыць яго прысутнасць у сацыяльных медыя і павялічыць прыбытак. Убор будзе ствараць эфектыўную рэкламу, распрацаваную з мэтай дасягнення мэтавай аўдыторыі. Яны маглі б звярнуцца да сацыяльных медыя-уздзеянняў, звязаных з галіной вашага брэнда, і прымусіць іх ухваліць вашу прадукцыю і паслугі.\n• Адсочванне кампаній у сацыяльных медыя\nЛюбую паслугу па маркетынгу сацыяльных медыя, якую вы наймаеце, аплачваюць паслядоўную аптымізацыю вашых сацыяльных медыя-платформаў і адсочванне ўдзельнікаў вашых прыхільнікаў. Маркетынгавы інвентар будзе адсочваць вашы арганічныя і платныя кампаніі, аналізуючы прычыны, якія вы атрымалі з часу ўкаранення маркетынгавай стратэгіі сацыяльных медыя. Яны таксама адсочваюць вашыя водгукі ў сацыяльных медыях і водгукі, згадкі і лайкі.\nУ цэлым служба маркетынгу сацыяльных медыя будзе сінхранізаваць вашыя платформы сацыяльных медыя з вашым вэб-сайт брэндаў, каб дапамагчы вам атрымаць лепшае ад вашага прысутнасці і кампаніі ў сацыяльных медыя. Semalt можа дапамагчы вам сінхранізаваць свае сацыяльныя медыя-платформы з вашым сайтам, каб атрымаць дзіўныя прыцягненні.\nУ сучасным свеце бізнесу неабходна аптымізаваць свае сацыяльныя медыя-платформы, каб ісці ў нагу з чаканнямі кліентаў і кліентамі. Каб заставацца канкурэнтаздольнай у вашай галіны, вам патрэбна эфектыўная служба маркетынгу сацыяльных медыя, улічваючы, наколькі інтэграваны свет сёння. Дзякуючы шырокаму досведу Semalt і вопыту ў галіне маркетынгу сацыяльных медыя вы можаце дасягнуць сваіх бізнес-мэтаў, наладзіць актыўнае і карыснае прысутнасць у Інтэрнэце.


Хмеляграб — Вікіпедыя\nOstrya carpinifolia Scop. — Хмеляграб звычайны\nХмелягра́б (Ostrya) — род лістападных дрэў падсямейства ляшчынавых.\nНевысокія аднадомныя дрэвы з густой шарападобнай кронай. Кара ствала з падоўжанымі трэшчынамі, парасткі бурыя, з апушэннем у маладым узросце. Лісце чаргаванае, па краі двойчы няроўнапілаватае. Тычынкавыя кветкі без калякветніка, па адной на восі доўгага цыліндрычнага каташка, песцікавыя — з калякветнікам, па дзве ў рэдукаваных дыхазіях, сабраных у шчыльныя кароткія катахападобныя суквецці. Шышкападобныя жаночыя каташкі хмеляграба падобныя на жаночыя суквецці хмеля (адсюль назва). Плод — аднанасенны арэшак.\nПашыраны на Каўказе, у Малой Азіі, Паўночнай Амерыцы, Японіі.\nЗгодна дадзеным Каралеўскіх батанічных садоў К’ю род налічвае 9 відаў: У Цэнтральным батанічным садзе Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі інтрадукаваны хмеляграб звычайны і хмеляграб віргінскі. Цвітуць у маі, пладаноясць у жніўні—верасні.\nРазмнажаюцца насеннем. Растуць марудна. Непатрабавальныя да глеб, адносна зімаўстойлівыя расліны.\nДэкаратыўныя расліны, вырошчваюцца ў адзіночных і групавых пасадках.\n↑ science.kew.org (англ.) (Праверана 8 красавіка 2018)\nБабарэка Я. Хмеляграб // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1986. — 583 с., іл. — 10 000 экз.\nХмелеграб — род Ostrya: інфармацыя пра таксон у праекце «Плантариум» (вызначальнік раслін і ілюстраваны атлас відаў). (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Хмеляграб&oldid=3478253"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:52, 5 лістапада 2019.


В Парафьяново Докшицкого района отпраздновали 110-летие костёла — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n«Вядзі, Марыя, за сабой!» Гэтымі радкамі з песні пачалася Святая імша ў гонар 110-гадавіны Параф’янаўскага касцёла. Пранікнёныя, шчырыя словы закранулі самыя глыбокія куткі душы, якая разам са спевамі рвалася ўвышыню, да неба і Бога, за Марыяй – Маці Збаўцы. Наводзіла на думкі пра жыццё, сваё месца ў ім, пра мэту, з якой табе дадзена магчымасць прайсці гэты шлях. Кранала ўсё: прыгажосць старога касцёла, роспісы на сценах, Божы позірк з абразоў, атмасфера, якая панавала, мяккі, узнёслы голас арганіста.\nНазва Параф’янава сама па сабе здаўна сведчыць пра тое, што тут ёсць парафія і касцёл. Згодна з гістарычнымі дадзенымі, ён быў заснаваны ў 1624 годзе. Захавалася яго выява, зробленая ў 1650 годзе. Але той будынак быў знішчаны і адбудаваны ўжо ў 1675 годзе. Яго ўзнаўленнем заняўся архідыякан Мікалай Слупскі, які вельмі шанаваў Імя Маці Божай, таму надаў касцёлу тытул Імя Панны Марыі. Збудаваны з сасновага дрэва касцёл меў памер 21 метр даўжынёй і 10,5 метра шырынёй. На фасадзе была адна вежа. Званіца з двума званамі стаяла асобна.\nЧас больш як у два стагоддзі прывёў стары будынак у непрыглядны стан. Узнікла патрэба ва ўзвядзенні памяшкання з новага будматэрыялу. Новы касцёл у стылі нэабарока быў змураваны ў 1899 – 1904 гадах пад кіраўніцтвам пробашча ксяндза Баляслава Кораня. У гімне касцёла адведзены радкі, прысвечаныя яму:\nУ прыгожым кутку\nнашай роднай зямлі,\nДзе спакойная рэчка\nЛюдзі гожа касцёл\nна вякі ўзвялі.\nЁн для нас –\nжыватворнае веры крыніца.\nшто падмурак заклаў\nГэта слаўны святар.\nГэта Корн Баляслаў.\nДарэчы, у той дзень гімн прагучаў практычна ўпершыню. А напісала яго па матэрыялах, які прадаставіў пробашч Раман Мурзіч, мясцовая паэтка і парафіянка Марыя Дзюбак.\nСвята з нагоды 110-й гадавіны касцёла прайшло ў мінулыя выхадныя пампезна, шыкоўна. Людзей сабралася больш, чым звычайна, хоць ніколі вялікі касцёл не бывае пустым.\nУрачыстасць пачалася ў будынку, дзе вернікі, дзякуючы паслугам ксяндзоў Докшыцкага дэканата, змаглі прыступіць да сакрамэнту споведзі і даверыць свае падзякі і грахі Езусу Хрысту ў Найсвяцейшым сакрамэнце. Святую імшу ўзначаліў ксёндз Тадэвуш Кавальскі, які пэўны час працаваў у гэтай парафіі і прыклаў шмат намаганняў для яе ўзнаўлення і росквіту. Яго працу высока цанілі тады, добрым словам успамінаюць і цяпер. У гаміліі айцец Тадэвуш заклікаў падзякаваць Богу за святыню і працу ўсіх людзей, “за добрыя сэрцы і адкрытасць, што патрэбны былі, каб касцёл аднавіўся”.\nТрадыцыйна напрыканцы набажэнства адбылася ўрачыстая працэсія з Найсвяцейшым сакрамэнтам, у якой святары і вернікі прайшлі вакол касцёла. Дружна маліліся, спявалі песні, а ў неба плылі пералівы званоў.\nДзякуючы задумкам і намаганням пробашча парафіі, свята не скончылася ў мурах касцёла. Пасля паўдня ў Доме культуры на станцыі Параф’янава для вернікаў і ўсіх жадаючых даў канцэрт харэаграфічны ансамбль з Маладзечна “Белыя крылы”, які пасля імшы ў касцёле выступіў з тэатралізаваным прадстаўленнем. Дзяўчынкі, хлопчыкі ў вобразе анёлаў нібы спусціліся з неба і праплылі сярод людзей. Ад гэтага відовішча ажно захапіла дыханне, насцярожыла, усхвалявала, агарнула пачуццём святасці і чысціні.\nСуботнім вечарам гледачам была прапанавана канцэртная праграма на вуліцы. Калі ж на зямлю спусцілася шэрань, неба расквецілася феерверкам.\nУ Святой нядзельнай імшы прыняў удзел ксёндз біскуп Алег Буткевіч. Ён вітаў вернікаў і гасцей словамі: “Няхай урачыстасць будзе знакам удзячнасці, што Бог на гэтай зямлі жыве!” Удзяліў сакрамэнт канфірмацыі (біжмавання, умацаванне сакрамэнту хросту). З рук іерарха яго атрымалі ў той дзень каля паўсотні чалавек.\nПадчас Святой імшы адбылося блаславенне адрэстаўрыраванага крыжа і абраза Маці Божай у галоўны алтар.\nНА ЗДЫМКАХ: у час святкавання юбілею святыні.\n← Из Москвы в Свято-Покровскую церковь Докшиц прибыла икона Преподобной Матроны\nДокшицкая молодежь приняла участие на «Славянском базаре» →


Івана-Франкоўск: жнівеньскае падарожжа гарадзенца | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ пачатку жніўня 2017 году мне разам з сям’ёй удалося патрапіць ў Івана-Франкоўск, былы Станіславоў. Ехалі мы ў гэтае месца цягніком са Львову. Квіткі былі, як нам падалося, вельмі танныя – прыкладна за 75 грывен, гэта каля 6 беларускіх рублёў, уся сям’я (я, мая жока і малое 4-х гадовае дзіцё) плацкартным цягніком даехалі да Івана-Франкоўска, ці, як кажуць мясцовыя, да Франкоўска ці скарочана “Франыка”.\nЯк кажуць, “тэатр пачынаецца з гардэробу”, так і Івана-Франкоўск для нас пачаўся чыгуначным вакзалам, дзе мясцовыя таксісты адмовіліся нас везці на замоўленую кватэру. Таксісты, як кажуць, “заточаныя”, ці адмыслова ездзяць ў Карпаты. Іх галоўныя маршруты – гэта Ярэмчэ ці Букавель. Для таго, каб выклікаць таксі нам прыйшлося квартал прайсці па спякоце амаль ў 30 градусаў.\nКватэры ў Івана-Франкоўску на суткі каштуюць каля 10-12 еўра, калі іх зарання замаўляеш на сайце doba.ua – такі ўкраінскі аналаг букінга альбо airbnb. У Івана-Франкоўску мы жылі каля 3-х сутак і кватэру здымалі ў спальным раёне недалёку ад цэнтра гораду.\nГорад уражвае сваёй архітэктурай, нібы трапляеш у такія польскія гарады як Лодзь ці Люблін. Старыя будынкі дагледжаныя, а пешаходная вуліца мае вялікую колькасць кавярняў і бараў на любы густ. Таксама ўразіла тое, што ў Івана-Франкоўску было вельмі шмат розных помнікаў знакамітым асобам рознага перыяду: Міцкевіч і розныя князі ці цары, помнікі скаўтам і хрышчэнню Кіеўскай Русі.\nДля дзіцёнка ў жнівеньскую спёку галоўным уратаваннем былі фантаны, старыя і новыя, у якіх ніхто не забараняў плёскацца. Таксама па горадзе стаяла вялікая колькасць парасолікаў, з якіх пырскалі ваду.\nЦэрквы і культавыя пабудовы ў Івана-Франкоўску сабраныя нібы ў адным месцы. Армянская Царква і былы езуіцкі манастыр, уніяцкі сабор і касцёл Панны Марыі – мне падалося, што яны знаходзяцца ледзь не ў ста метрах адзін ад аднога.\nВельмі ўразіла ратуша з гадзіннікам у самым цэнтры гораду. Адзіная ва Ўкраіне ратуша, пабудаваная ў стылі мадэрн і ў форме польскай ўзнагароды – крыжа Virtuti Militari. У ратушы знаходзіцца краязнаўчы музей, аднак туды гэтым разам мы не патрапілі. Але затое наведалі некалькі гастра-бараў, што знаходзяцца амаль перад уваходам у ратушу. Меню ў такіх установах рознае, але раю паспрабаваць мясцовага крафтавага піва і рэбры на мёдзе. Для вегетарыянцаў таксама можна паспрабаваць розны фалавель з разнастайнымі соўсамі.\nКухня ў Івана-Франкоўску таксама вельмі разнастайная: ад нацыянальнай украінскай з рознымі блюдамі да еўрапейскай, дзе можна пакаштаваць розныя закускі. Піўныя бары, ці як кажуць піўныя клубы, таксама вельмі разнастайныя. На паўкіламетры пешаходнай вуліцы Незалежнасці я налічыў каля трох дзесяткаў розных бараў, кавярняў і рэстаранчыкаў. Кошты на піва нават у здавалася б дарагіх рэстаранах амаль не адрозніваліся 20-30 грывен (30 грывен – 1 еўра) за паўлітровы бакал піва. А за 200 грывен можна паесці ўсёй сям’ёй.\nДля тых, хто едзе ў Івана-Франкоўск на некалькі дзён, раю наведаць не толькі пешы цэнтр гораду, але і адысці крыху ўбок, у спальныя раёны гораду. Тут магчыма ўбачыць горад троху ў іншым свеце. У спальных раёнах ствараецца ўражанне, што гэта город стаматалогіі і аптэкаў. Яны тут праз кожныя 50-100 метраў. Мясцовыя кажуць, што гэта не толькі з-за стаматалагічнай вучэльні, але і з-за вялікай колькасці турыстаў, што прыяджаюць сюды і ў Карпаты адпачываць.\nПерасоўвацца па горадзе лепей таксоўкай, кошты на якія вельмі дэмакратычныя. Напрыклад, пераезд таксоўкай з нашага жытла да аўтавакзала ў іншы раён гораду каштаваў каля 30 грывен.\nНазад у Львоў мы з’язджалі аўтобусам і кошт праезду за гэтыя амаль 150 кіламетраў быў 150 грывен (каля 5 еўра за ўсю сям’ю). Спадзяюся, наступным разам Івана-Франкоўск стане адпраўной кропкай для далейшага падарожжа ў Карпаты.\nАндрэй Мялешка, Гародня – Івана-Франкоўск – Львоў


Павел Гвоздовский из Заутья — олимпиадник с дипломом III степени » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nПавел Гваздоўскі з Завуцця — алімпіяднік з дыпломам ІІІ ступені\nУсмешлівы васьмікласнік з Завуцця Павел Гваздоўскі ўдзельнічае ў алімпіядах па тэхнічнай працы з шостага класа. Прычым спаборніцтвы праводзяцца не сярод паралелі, як звычайна, а ў агульнай кагорце. Такім чынам, больш за 30 вучняў, з іх чатыры васьмікласнікі, сёлета змагаліся за перамогу на абласным этапе. Павел аказаўся ў лідарскай дзясятцы і атрымаў дыплом ІІІ ступені.\n—Складана,—дзеліцца ўражаннямі вучань.—Стараюся на занятках, займаемся з татам дома.\nБацька Аляксандр Васільевіч—настаўнік па гэтым прадмеце. У Завуццеўскай школе працуе з 1993-га, а майстэрня, якой загадвае, прызнана адной з лепшых у раёне. Да таго ж у руплівага гаспадара ёсць і ўласная.\n—Малы Паша з садка, пакуль іншыя спалі, часта сюды перабягаў дарогу,—расказвае мама Людміла, дырэктар Завуццеўскай школы з багатым стажам.\nЯна з хваляваннем чакала з абласнога спаборніцтва мужа з сынам. Летась Паша таксама прадстаўляў Міёршчыну і ўзнагароджаны дыпломам за веру ў перамогу. Тады ён прызнаны самым юным удзельнікам. Цяпер гэты статус хлопец мае ў раёне, бо адзіны з васьмікласнікаў трапіў на абласны этап. Пашчасціла стаць прызёрам. Дыплом ІІІ ступені права на ўдзел у рэспубліцы не дае. А Пашу хацелася б. Гэта для яго як светлы маяк, які натхняе на працу. Калі спадзявацца на спрыяльны ход падзей, то, пасталеўшы, мае рэальныя шансы апярэдзіць канкурэнтаў.\nАднак, як заўважаюць тата і сын, у першынстве па працоўным навучанні істотная роля ўдачы. Так, на практычным этапе дапушчальныя хібы ад зададзеных параметраў у драўляным вырабе—0,5 мм, у металічным наогул 0,1. А на рэспубліканскім туры гэты паказчык зусім вымяраецца ў сотых. У дапамогу штангенцыркуль, але ён для такіх мінімальных агрэхаў таксама павінен быць удачлівым.\nПрактычнае заданне ў алімпіядзе па працоўным навучанні цэніцца найбольш. На тэарэтычным этапе 20 заданняў, у кожным пяць варыянтаў адказаў. У нечым пытанні нагадваюць матэматычныя або фізічныя задачкі. Дарэчы, дакладныя навукі якраз спадарожныя і вельмі патрэбныя для самага "гаспадарчага" прадмета.\nГваздоўскія расказваюць, што летась на алімпіядзе вылучаўся этап дамашняга задання. Удзельнікі загадзя стваралі праект з яго навізной, эканамічнымі разлікамі, графічнымі дакументамі і чарцяжамі. Але сёлета арганізатары такі этап скасавалі.\n—Бо спаборнічалі не вучні, а настаўнікі,—гаворыць Аляксандр Васільевіч.\nІ разам з тым, хоць дапамогай не грэбуюць, усе алімпіяднікі віртуозна валодаюць прадметам. За чатыры гадзіны на практычным заданні штукараць сапраўдныя шэдэўры. На гэты раз канструявалі арэлі ў форме лодачкі.\nІнтэлект алімпіядніка мае быць высокім. Так, хай не бянтэжыць пытанне з тэорыі: дзе можна вывучыцца на настаўніка працоўнага навучання? Павел ведае, што ў Мозыры. Але больш па душы інжынерныя справы. Па ўсіх прадметах вучань паспявае роўна—на васьмёркі і дзявяткі. А дома ўся дробная тэхнічная работа, рамонт радыё ці танометра для бабулі—на яго плячах.\nГеніяльнае ў простым\nІдзём у майстэрню, дзе кожны дзень завуццеўскія хлопцы спасцігаюць азы такарства і цяслярства. Тут усё ў чысціні і парадку, кожная рэч на сваім месцы. Кіянка, рэйсмус, шэрхебель, штангенцыркуль—над кожнай прыладай подпіс, каб лепш запаміналася вучням. Па сутнасці, усе назвы нямецкія, уведзены ва ўжытак пры Пятры І. На іншым стэндзе фота з вырабамі для школы. Гэта лебедзі, паліцы для кветак, кураняты, млын, драўляныя абрысы карты Беларусі і многае іншае. Акрамя таго на сцяне правілы тэхнікі бяспекі. Паглядаючы па баках, вучні іх засвояць "на зубок". У майстэрні стаіць выкшталцоны механічны экскаватар, які сканструяваў Павел, як і тачыльны станок. Нават стамеска, што прайшла праз яго, паперу не рве, а рэжа. Геніяльнае ў простым: прыбор лязом прыцягваецца да магнітнай падстаўкі і заточваецца пад выбраным вуглом.\nУ кабінеце токарны і дрэваапрацоўчы станкі. Замест звычайных парт вярстакі, ціскі для замацавання матэрыялу. У шафах розныя сталярныя інструменты: адвёрткі, шрубавёрты, электралобзікі, столікі для выпільвання, гэблі.\nАляксандр Гваздоўскі прытрымліваецца практычнай кітайскай прымаўкі: скажы мне—і я забудуся, пакажы—і я запомню, дай дзейнічаць—і я навучуся. Дзеці з інструметам у руках ставяцца да навукі сур'ёзна і адказна.\nНехта спытае, навошта ў майстэрні камп'ютар? Аляксандр Васільевіч па кожнай тэме паказвае вучням відэаматэрыял, пасля прапаноўвае тэсты для замацавання. А яшчэ прыдумляе свае тэхналогіі. Напрыклад, на стол кладзе сняжок, які паволі тае, а вучні не спускаюць вачэй. "Для чаго ён тут?"—пытаюцца ў канцы ўрока. "Для вашай увагі",—адказвае настаўнік.\nЗ творчым і адказным падыходам праца спорыцца. Штогод вучні Аляксандра Гваздоўскага займаюць прызавыя месцы на раённых алімпіядах. Сярод апошніх фаварытаў выкладчык з Язна Віталь Янкоўскі, студэнт ПДУ Ігар Гіргель, Сяргей Грэцкі… Пераняў эстафету старанны Павел, які не лянуецца працаваць. Упэўнены: што пасее, тое і пажне. У школьнай майстэрні ён ведае ўсё як свае пяць пальцаў, можа правесці экскурсію з заплюшчанымі вачыма. А сярод любімых інструментаў—малаток, бо ўсюды патрэбны.\n» Миорские школьники выступили достойно на областных олимпиадах


Razmova.by • Прагляд тэмы - Электронная кніга і Інтэрнэт\nАб усім - па-беларуску\nFAQ - Рэгістрацыя - Карыстальнікі - Уваход\nГалерэя - Статыстыка - Падзякі\nДзеючы час: 25 тра 2020, 03:30\nПартал » Спіс форумаў » Хатняя гаспадарка\nГадзінны пояс: UTC + 3 гадзіны\nЭлектронная кніга і Інтэрнэт\nСтаронка 1 з 3\n[ Паведамленняў: 23 ] На старонку 1, 2, 3 Наст.\nВерсія для друку Прад. тэма | След. тэма\nЗагаловак паведамлення: Электронная кніга і Інтэрнэт\nДададзена: 20 ліс 2011, 23:06\nЗарэгістраваны: 20 ліс 2011, 22:34\nПункты рэпуатцыі: 2\nВырашыў набыць сабе электронную кнігу і як заўсёды сутыкнуўся з праблемай выбару. На рынку прадстаўлены шмат мадэляў ад розных вытворцаў і з рознымі тэхналогіямі экрана. У выніку спыніўся на тэхналогіі E-Ink (E-Ink Pearl), але наколькі зразумеў у некаторых мадэлях з дапамогай Wi-Fi ёсць магчымасць падлучэння да сеціва. Мо хто сутыкаўся з такой прыладай і як яно - карыстацца Інтэрнэтам з выкарыстаннем монахромнага экрана?\nЗагаловак паведамлення: Re: Электронная кніга і Інтэрнэт\nДададзена: 21 ліс 2011, 14:22\nЗарэгістраваны: 10 кас 2011, 11:40\nПункты рэпуатцыі: 0\nСам карыстаюся ПокетБук 360 для чытання і смартофнам ZTE Blade для навігацыі па сеціве. Пра вай-фай ў электронных кніжкаў чуў, і чуў што менавіта навігацыя працуе досыць дрэнна. Па сутнасьці, вай фай там дзеля таго, как грузіць файлы ці RSS-каналы. Прычым і гэта робіцца ня вельмі добра. Што датычыцца звычайнага серфінгу з запампоўкай звычайных сайтаў - я нават ня ведаю, ці ўвогуле гэта можа там працаваць. Зараз ўсе сайты нашпігаваны ўсялякім флэшам, скрыптамі і г.д. Ня думаю, што на чорна-ьелым экране пабачыш штосьці добрае.\nАле ўсе гэта толькі меркаванні. Сапраўды, хацелася б пабачыць ў рэале, як гэта працуе.\nДададзена: 21 ліс 2011, 20:56\nСам карыстаюся ПокетБук 360 для чытання\nНу тады будзеце маёй ахвярай Адкажыце на пару пытанняў:\n1. Было прывыканне да электроннай паперы ці "зайшло" адразу?\n2. Ці заўсёды перакладзена на беларускую/рускую/украінскую мовы інтэрфейсная частка?\n3. Калі не перакладзена, ці ёсць пераклады і магчымасць іх туды "заліць"?\n4. Ці ёсць мэтазгодна купляць прыладу з падтрымкай картак памяці, бо напрыклад у Кіндлах гэта не рэалізавана?\n5. Агульныя уражанні, не жалелі што набылі?\nДададзена: 21 ліс 2011, 22:49\nЗарэгістраваны: 17 ліс 2011, 16:44\nАдкуль: З Менску\nО, як цікава)). І мне таксама распавядзіце. Я думаю зараз пра Кіндл, мае сябры маюць магчымасць прывезці з Амерыкі, але гавораць, што есць праблемы с файламі. А што за праблемы, не гавораць?\nДададзена: 22 ліс 2011, 15:24\nЯ чытаю электронныя тэксты ўжо досыць даўно. Пачынаў з RocketEBook, потым карыстаўся Casio Cassiopea E125,ну а потым чытаў на тэлефоне Asus 525. Усе гэтыя прылады з ТФТ-дысплеем. PocketBook360 набыў каля года назад. Для чытання досыць добра, але спачатку было неяк няемка ад адсутнасці колераў і тое, што старонка грузіцца каля секунды. Але да гэтага хутка прызвачайваешся. Хутка -- гэта каля тыдня-двух, калі чытаеш пастаянна.\nЕсць беларускі інтэрфейс. PocketBook360 зроблена украінскай кампаніяў, таму усе добра зроблена.\nНя ведаю, бо як казаў уверсе, інтерфейс беларускі есць\nДля мяне гэта істотна, бой мой архіў кніг ў ФБ2 складае каля 4 гігоў.\nЯк прыборам для чытання задаволены, але браў за 240 даляраў ў Мінску і лічу што зашмат. Зараз можна набыць танней. Падабаецца, што экран 5 дзюймаў, а не 6, як звычайна. Шкада, што не працуе RSS-фідер (ен заяўлены ў функцыянале, але проста не працуе).\nДададзена: 22 ліс 2011, 15:26\nЯ думаю зараз пра Кіндл, мае сябры маюць магчымасць прывезці з Амерыкі, але гавораць, што есць праблемы с файламі. А што за праблемы, не гавораць?\nНапэўна, яны маюць на увазе, што Кіндл не чытае ФБ2-файлы. На прасторах былога СССР амаль усе бяплатныя кнігі толькі ў гэтым фармаце.\nДададзена: 22 ліс 2011, 23:29\nНапэўна, яны маюць на увазе, што Кіндл не чытае ФБ2-файлы\nНапэўна ж існуюць канвертары ці пасля іх фарматыраванне губляецца?\nДададзена: 23 ліс 2011, 10:37\nЗарэгістраваны: 26 кас 2011, 16:06\nЧуў пра гэта. Кіндл сапраўды не чытае fb2-фармат. Трэба мучыцца са звычайнымі тэкстамі. Але ж цана! на сайце вісіць прапанова набыць за 79 даляраў? Гэта ж дарам!\nДададзена: 23 ліс 2011, 21:50\nКалі не памыляюся, то 79 гэта для амерыканцаў, а калі замаўляць за мяжу, то 110 + яшчэ перасылка баксаў 30 = 140 баксаў. А каб гэтую перасылку здзейсніць яшчэ трэ пакалупацца з сайтамі ды крэдытнымі (дэбетнымі) карткамі, таму для тых, хто не хоча вазіцца ён у нас будзе каштаваць недзе 180-190.\nДададзена: 23 ліс 2011, 22:50\nНу, калі няма сяброў ці знаемых у Штатах, то так. Але можна даць аб'яву, і хтосці можа прывесці за тыя ж 30 даляраў.\nЯ увогуле дзіўлюся, чаму ў нас ніякая фірма не займаецца электроннымі кніжкамі. Для школ набываюць украінскія Покетбукі. Дзе той жа Інтэграл са сваім імпартазамяшчэннем? Ганьба!!!\nПаказаць паведамленні за: Усё паведамленні1 дзень7 дзён2 тыдні1 месяц3 месяца6 месяцаў1 год Поле сартавання АўтарЧас размяшчэнняЗагаловак па ўзрастанніпа змяншэнні\nЗараз гэты форум праглядаюць: няма зарэгістраваных карыстальнікаў і 0 гасцей\nВы не можаце пачынаць тэмы\nВы не можаце дадаваць укладанні\nПерайсці: Вылучыце форум ------------------ Пра форум Асабістае Аўтамабілі і іншыя транспартныя сродкі Агульнае Альфа Рамэа Аудзі БМВ ВАЗ Вольва ГАЗ Дайхатцу Дачыа Додж Дэу ЗАЗ Кіа Крайслер Мазда Мерседес Міцубісі Масквіч Нісан Пежо Рэно Ровер СААБ Сеат Сітраэн Субару Сузукі Тайота ФІАТ Фальксвагэн Форд Хюндай Хонда Шкода Іншыя Веласіпеды Мапеды і скутэры Матацыклы і чопперы Самалеты Байдаркі і віндсэрфінг Яхты Дэльтапланы, паветраныя шары Аўтобусы Грузавыя машыны Нерухомасць, жылле, будаўніцтва і рамонт Хатняя гаспадарка Адукацыя і выхаванне Праца ды кар'ера: прафесійныя форумы Працадаўцы і рынак працы Працоўнае заканадаўства Кіраўнікі ІТ-спецыялісты Юрысты Бухгалтары ды фінансісты Журналісты, літаратары і перакладчыкі Настаўнікі Кіроўцы Сельская гаспадарка Лекары ды санітары Праваахоўныя структуры і ахоўнікі Вайскоўцы Работнікі культуры Навукоўцы Рабочыя Работнікі сферы паслуг і гандлю Іншыя прафесіі Здароўе і медыцына Здаровы лад жыцця Аллерга-іммуналогія Андралогія Анкалогія Афтальмалогія Венералогія Гастраэнтералогія Гінекалогія Дерматалогія Касметалогія Кардыялогія Неўралогія Оталарынгалогія Педыятрыя Псіхіятрыя Стаматалогія Тэрапія Сексалогія Уралогія Хірургія Эндакрыналогія Іншыя галіны медыцыны Турызм і адпачынак Палітыка і грамадства Эканоміка і бізнес Прафесійны спорт Футбол Хакей Баскетбол Гандбол Тэніс Легкая атлетыка Барацьба і баявыя адзінаборствы Веславанне Яхтынг, сэрфінг, водныя лыжы Інтэлектуальныя гульні (шахматы, брыдж і г.д.) Урбан-спорт:скейт, ролікі і г.д. Аэробіка, Йога, Пілатэс Фехтаванне Гімнастыка Валейбол Горныя лыжы Біятлон і лыжныя гонкі Веласпорт Цяжкая атлетыка Бодыбілдынг Водныя віды спорту Конны спорт Аўта- і мотагонкі Рэгбі Іншыя віды спорта Хобі і захапленні Культура, літаратура і мастацтва Мясцовыя навіны - усе раёны Беларусі Брэсцкая воблась Берасьце Баранавіцкі раён Берасьцейскі раён Бярозаўскі раён Ганцавіцкі раён Драгічынскі раён Жабінкаўскі раён Іванаўскі раён Івацэвіцкі раён Камянецкі раён Кобрынскі раён Лунінецкі раён Ляхавіцкі раён Маларыцкі раён Пінскі раён Пружанскі раён Столінскі раён Віцебская вобласць Віцебск Аршанскі раён Бешанковіцкі раён Браслаўскі раён Верхнядзьвінскі раён Віцебскі раён Гарадоцкі раён Глыбоцкі раён Докшыцкі раён Дубровенскі раён Лепельскі раён Лёзьненскі раён Міёрскі раён Пастаўскі раён Полацкі раён Расонскі раён Сеньненскі раён Талачынскі раён Ушацкі раён Чашніцкі раён Шаркоўшчынскі раён Шумілінскі раён Гарадзенская вобласьць Гародня Астравецкі раён Ашмянскі раён Бераставіцкі раён Ваўкавыскі раён Воранаўскі раён Гарадзенскі раён Дзятлаўскі раён Зэльвенскі раён Іўеўскі раён Карэліцкі раён Лідзкі раён Мастоўскі раён Наваградзкі раён Слонімскі раён Смаргонскі раён Сьвіслацкі раён Гомельская вобласьць Гомель Акцябарскі раён Брагінскі раён Буда-Кашалёўскі раён Веткаўскі раён Гомельскі раён Добрускі раён Ельскі раён Жлобінскі раён Жыткавіцкі раён Калінкавіцкі раён Кармянскі раён Лельчыцкі раён Лоеўскі раён Мазырскі раён Нараўлянскі раён Петрыкаўскі раён Рагачоўскі раён Рэчыцкі раён Сьветлагорскі раён Хойніцкі раён Чачэрскі раён Магілёўская вобласьць Магілеў Асіповіцкі раён Бабруйскі раён Быхаўскі раён Бялыніцкі раён Глускі раён Горацкі раён Дрыбінскі раён Касьцюковіцкі раён Кіраўскі раён Клімавіцкі раён Клічаўскі раён Краснапольскі раён Круглянскі раён Крычаўскі раён Магілёўскі раён Мсьціслаўскі раён Слаўгарадзкі раён Хоцімскі раён Чавускі раён Чэрыкаўскі раён Шклоўскі раён Мінск Мінская вобласьць Барысаўскі раён Бярэзінскі раён Валожынскі раён Вялейскі раён Ігуменскі раён Капыльскі раён Клецкі раён Койданаўскі (Дзяржынскі) раён Крупскі раён Лагойскі раён Любанскі раён Маладэчанскі раён Мінскі раён Мядзельскі раён Нясьвіскі раён Пухавіцкі раён Салігорскі раён Слуцкі раён Смалявіцкі раён Старадароскі раён Стаўпецкі раён Узьдзенскі раён Беларусы за мяжой Агульнае для ўсіх Расійская Федэрацыя Польшча Украіна Краіны Балтыі ЗША Канада Нямеччына Вялікая Брытанія ды Ірландыя Францыя ды краіны Бенілюксу Краіны Скандынавіі Італія Іспанія ды Партугалія Балканскія краіны Чэхія ды Славакія Венгрыя Румынія і Малдова Турцыя Лацінская Амерыка Аўстралія, Новая Зеландыя і Палінэзія Краіны Блізкага Ўсходу Краіны Азіі Краіны Афрыкі Беларускія арганізацыі Беларуская мова Усе іншае (рознае, курылка і г.д.)


Герыт ван Хонтхорст — Вікіпедыя\nГерыт ван Хонтхорст\nГерыт ван Хонтхорст (нідэрл.: Gerrit van Honthorst, 4 лістапада 1590 — 27 красавіка 1656) — мастак галандскага залатога веку мастацтва. У пачатку сваёй кар’еры наведаў Рым, дзе меў вялікі поспех дзякуючы карцінам у стылі Караваджа. Пасля вяртання ў Нідэрланды, стаў вядучым партрэтыстам.\nкніга Залаты кабінет высокага ліберальнага мастацтва жывапісу\n4 лістапада 1590\n27 красавіка 1656\nмастак, архітэктурны чарцёжнік, мастак-гравёр\nІахім фон Зандрарт\nХрыстос перад першасвятаром, каля 1617, Нацыянальная галерэя ў Лондане\nХонтхорст нарадзіўся ў Утрэхце ў сям’і мастака-дэкаратара і прайшоў навучанне спачатку пад кіраўніцтвам свайго бацькі, а пасля ў Абрахама Блумарта. Пасля завяршэння свайго адукацыі, адправіўся ў Італію, дзе яго імя першапачаткова ўзнікае ў 1616 годзе. Ён быў адным з чатырох мастакоў з Утрэхта, які апынуўся ў Рыме у гэты час. Астатнія трое былі Дзірк ван Бабюрэн, Хендрык Цербруген і Ян ван Бійлерт. У Рыме ён жыў у палацы Вінчэнца Джусцініяні, дзе напісаў карціну Хрыстос перад першасвятаром, якая цяпер знаходзіцца ў Нацыянальнай галерэі ў Лондане. Джусцініяні меў вялікую мастацкую калекцыю, і Хонтхорст знаходзіўся пад уплывам на той момант такіх сучасных мастакоў, як Караваджа, Барталамеа Манфрэдзі і Карачы. Ён стаў асабліва вядомы выявамі штучна асветленых сцэн, атрымаўшы мянушку «Герард дэла Ноці» (Начны Герыт). Кардынал Сцыпіён Баргезэ стаў яшчэ адным важным апекуном, забеспячэнне важных заказаў для яго ў Сан-Сільвестр-дэла-Марына, Монтэкампатры і ў Санта-Марыя-дэла-Віторыа ў Рыме. Ён таксама працаваў на Казіма II Медычы, вялікага герцага Тасканы.\nХонтхорст вярнуўся ў Утрэхт ў 1620 годзе і заваяваў значную рэпутацыю як у Галандскай рэспублікі, а таксама за мяжой. У 1623 годзе, падчас жаніцьбы, ён быў прэзідэнтам Гільдыі Святога Лукі ў Утрэхце. Неўзабаве ён стаў настолькі вядомым, што сэр Дадлі Карлтан, тады англійскі пасланнік ў Гаазе, рэкамендаваў яго работы графу Говарду і лорду Дорчэстэра. У 1626 годзе Хонтхорст зрабіў вячэру для Рубенса, і намаляваў яго партрэт.\nАлегорыя малявання, 1648, Мастацкі музей Крокера\nКаралева Елізавета Багемская, сястра англійскага караля Карла I, якая знаходзілася ў выгнанні ў Нідэрландах, рабіла замовы Хонторсту, ён таксама стаў настаўнікам малявання для яе дзяцей. Калі ён стаў вядомы Карлу, то кароль ў 1628 годзе запрасіў яго ў Англію, дзе ён напісаў шэраг партрэтаў караля і каралевы, як Дыяна і Апалон ў аблоках, якія атрымліваюць герцага Букінгемскага як Меркурый і апекуном караля дзеці Багеміі. Ён намаляваў таксама групавы партрэт чатырох старэйшых дзяцей караля Багеміі (таксама ў Хэмптан-Корт), у якім двое старэйшыя дзеці былі намаляваныя ў вобразе Дыяны і Апалона.\nПасля свайго вяртання ў Утрэхце, Хонтхорст працягваў маляваць для англійскага манарха, у 1631 годзе ён зрабіў вялікі партрэт караля і каралевы Багеміі і ўсіх іх дзяцей. Прыкладна ў той жа час ён напісаў некалькі выяў: Адысея для лорда Дорчэстэра, і некалькі выяў, якія паказваюць выпадкі дацкай гісторыі для Крысціяна IV Дацкага. Ён таксама намаляваў партрэт дачкі караля графіні Леаноры, у той час калі яна была ў Гаазе.\nЯго папулярнасць у Нідэрландах была такая вялікая, што ён адкрыў другую студыю ў Гаазе, дзе ён пісаў партрэты членаў двара, і выкладаў малюнак. У гэтай вялікай студыі працавала вялікая колькасць вучняў і памочнікаў, іх праца была робіць копіі каралеўскіх партрэтаў Хонторста. Згодна ўспамінаў з аднаго з вучняў, Іахіма фон Зандрарта, які апісваў сваё жыццё ў сярэдзіне 1620-х гадоў, Хонтхорст заўсёды меў не менш за 24 студэнтаў, кожны з іх плаціў 100 гульдэнаў у год за сваё навучанне.\nЯго брат Вілем ван Хонтхорст (1594—1666) быў таксама мастаком-партрэтыстам. Многія з карцін Вілема былі раней памылкова прыпісваліся Герыту з-за падабенства подпісаў. Вілем быў вучнем Абрахама Блумарта, яго таксама вучылі ў ўласнага старэйшага брата. У 1646 годзе ён адправіўся ў Берлін, дзе стаў прыдворным мастаком Луі-Генрыэты, жонкі курфюрста Фрыдрыха II Брандэнбургскага. Ён вярнуўся ў Утрэхт толькі ў 1664 годзе.\nХонтхорст быў пладавітым мастаком. Захавалася многа прац, у якіх ён культывуе стыль Караваджа, часта сцэны ў карчме з музыкантамі, шулерамі і людзей, якія ядуць. Ён меў вялікі талент майстра святлацені, часта яго карціны маюць сцэны, асветленыя адной свечкай.\nНекаторыя з яго самых вядомых твораў былі партрэты герцага Букінгемскага і яго сям’і, кароля і каралевы Багеміі, Марыі Медычы, кіраўнікоў горада і іх жонак, Шарль Луі і Руперта, пляменнікаў Карла I, і барона Крэйвена. Яго раннія працы: Лютніст (1614, Луўр), Забойства святога Яна ў Санта-Марыя-дэла-Скала ў Рыме, Вызваленне Пятра ў Берлінскім музеі.\nЯго карціна Пакланенне пастухоў (1620) была знішчана падчас выбуху мафіі ў 1993 годзе.\nКарціна Хонторста Канцэрт (1623) была набыта за невядомую суму Нацыянальнай галерэяй мастацтваў у Вашынгтоне, з прыватнай калекцыі ў Францыі ў лістападзе 2013 года. Карціна не была вядома з 1795 года.\nВызваленне Св. Пятра з вязніцы, 1616-1618, Берлінскі дзяржаўны музей\nПакланенне пастухоў 1622, Музей Вальрафа-Рыхарца\nНепахісны філосаф, 1623, прыватная калекцыя\nСвацця, якая паказвае выкарыстанне святлаценю, 1625\nАдрачэнне Св. Пятра, каля 1620\nКанцэрт, 1623, Нацыянальная галерэя мастацтваў, Вашынгтон\nМаргарыта Марыя дэ Рудэры і яе бацькі (каля 1652), Цэнтральны музей Утрэхта\nЕлізавета Сцюарт, каралева Багеміі\nУсміхаючыяся дзяўчына, куртызанка, якая трымае непрыстойны малюнак, 1625\nФрэдэрык Генрых Аранскі, 1650\nЖанчына з гітарай, 1631, Львоўская нацыянальная галерэя\nПартрэт з падвескамі Амаліі ван Солмс-Браўнфельд\nЖанчына, якая грае на гітары\nМужчына з віёлай ды гамбай\nГерыт ван Хонтхорст на Вікісховішчы\nGerrit-van-honthorst.org Творы Герыта ван Хонтхорста\n↑ 1,0 1,1 https://rkd.nl/explore/artists/39445\n↑ Schmidt W. A. Bloemaert, Abraham // Allgemeine Deutsche Biographie — L: 1875. — Т. 2. — S. 713–714.\n\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Герыт_ван_Хонтхорст&oldid=4119445"\nАпошнія змены 13 мая 2022 а 12:51\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 12:51, 13 мая 2022.


Ірына Хадарэнка: КРАІНА КВАЗІ. Часопіс “САКАВІК”, №3, верасень 2013 – КУЛЬТУРА, НАЦЫЯ\nГалоўная старонка › Мараль › Ірына Хадарэнка: КРАІНА КВАЗІ. Часопіс “САКАВІК”, №3, верасень 2013\nЯны прайшлі няшмат перад тым, як заўважыць удалечыні Чарапаху Квазі, што ў самотнай адзіноце сядзеў на невялікім скальным выступе. Наблізіўшыся, Аліса пачула, што ён ўздыхвае так, нібыта разрывалася сэрца. Яна моцна пашкадавала яго. “Чаму ён такі сумны?” – запыталася дзяўчынка ў Грыфона, і Грыфон адказаў ёй амаль, як і раней: “Гэта ўсяго толькі выдумкі! Няма чаго яму сумаваць. Хадзем!” І яны падышлі да Чарапахі Квазі, які зірнуў на іх вялікімі, напоўненымі слязамі вачыма, нічога не сказаўшы.\nЛьюіс Кэрал. “Аліса ў Краіне Цудаў”\nШмат дзівосаў назіраю я апошнім часам у роднай старонцы. Пачало нават падавацца, што быццё працякае ў нейкай quasi-рэчаіснасці, дзе з’явы пераважна існуюць толькі ўмоўна-віртуальна, на ўзроўні платонаўскіх “ноўменаў”. Тут міжволі суаднясеш сябе з Лао-цзы і ягоным сном пра матыля. Чаго толькі тут няма! Усё маецца, бадай. Але найчасцей – з экзатычнай вербальнай прыбудовай “такзванасці”.\nВось, напрыклад, у нас існуе Так Званы Прэзідэнт і Так Званая Апазіцыя, Так Званыя Выбары і Так Званы Парламент, Так Званая Эліта і Так Званы Электарат, Так Званая Навука і Так Званая Гаспадарка. Ёсць яшчэ Так Званая Інтэлігенцыя, якую, праўда, ніхто не чуе, бо голас яе занадта ціхі і выказваецца яна рэдка. Ёсць Так Званыя Прадпрымальнікі, на інтарэсы якіх чыноўнікі проста не зважаюць, пакуль не атрымаюць або хабар знізу або пендаль звыш. Аніяк мы не можам абысціся і без Так Званых Ворагаў, якім супрацьстаяць Так Званыя Змагары.\nА Так Званыя Зоркі Эстрады! Гэта ж увогуле унікальны феномен, які немагчыма аналізаваць у цвярозым стане, абапіраючыся толькі на здаровы сэнс. І, бясспрэчна, нам вельмі патрэбны шэраг Так Званых Святаў, абсалютная большасць з якіх вылучаецца гэткай жа абсалютнай штучнасцю.\nА на што скіроўвае свой імпэт шэраг Так Званых Інтэлектуалаў? Посткаланіяльныя даследаванні, гісторыя фемінізму, ушчымленне сэкс-меньшасцяў, пашырэнне ведаў пра Халакост, візуальный дыскурс, герменеўтычныя канатацыі… Нічога, што ментальнасць многіх беларусаў па-ранейшаму так і засталася на ўзроўні “тутэйшасці”, але без гэтых кодавых трэндаў, паводле іх меркавання, нам аніяк немагчыма ўвайсці ў пачэсную лігу еўрапейскай супольнасці.\nІ ўсё гэта, мабыць, было б смешна, калі б не было такім сумным. Таму што замест Краіны, у якой прагнулася б жыць, узнікае Дзяржава, ад якой хочацца збегчы. Замест Нацыі, якой варта было б ганарыцца, паўстае Насельніцтва, за якое бывае сорамна. А галоўнае: ставіць дыягназы і знаходзіць вінаватых мы навучыліся выдатна, а вось што рабіць з гэтым далей – тут пачынаецца няўцямнае мыканне і разгубленае пачухванне патыліцы.\nТак Званымі Аналітыкамі створаны цэлы веер Так Званых Стратэгій выйсця краіны з эканамічнага крызісу. Але разам з тым не пададзена ніводнай дакладнай і добра абгрунтаванай канцэпцыі рэформ у сацыяльна-культурнай сферы. Як у працэсе бюджэтавання, так і ў разнастайных палітычных пракламацыях для культуры звычайна адводзіцца месца ў завуголлі.\nЧаму пытанні культуры падаюцца мне больш важкімі за эканамічныя? Бо эканамічныя сістэмы вынікаюць з каштоўнаснага падмурка, як расліна з насення. Карл Маркс, канешне, быў асобай кемлівай (асабліва, калі ўлічыць, што асноўную частку жыцця ён нідзе не працаваў, займаўся пісанінай і жыў за грошы сваёй жонкі і сябра Ф. Энгельса – гэта трэба ўмець так уладкавацца!), але, як і кожны чалавек, ён меў права на памылку. Сёння яго з лёгкасцю аспрэчвае Фрэнсіс Фукуяма, сцвярджаючы: “Неразуменне таго, што асновы эканамічных паводзін палягаюць у вобласці свядомасці і культуры, прыводзіць да распаўсюджанай памылкі, згодна з якой матэрыяльныя нагоды прыпісваюцца тым з’явам, якія ў асноўным належаць да сферы духу”.\nІнакш кажучы, базіс і надбудова могуць змяняцца месцамі. Кодэкс пратэстацкай этыкі прывёў да эканамічных рэформ у Германіі. Патэрналісцкія арыентацыі дапамаглі японцам хутка пераадолець наступствы Другой сусветнай вайны і пабудаваць моцную прамысловасць. Савецкая ідэалогія спавадавала манструозную камандна-адміністратыўную сістэму кіравання гаспадаркай, якая павалілася, як карткавы дамок, адразу пасля зруйнавання ідэалаў камунізму. Нягледзячы на гэта, пытанні культуры ў нас сціпла таўкуцца апошнімі ў чарзе актуальных праблем, а ў пракламацыйных праграмах палітычных лідараў займаюць у лепшым выпадку пару абзацаў.\nПачынаць жа трэба з дакладнага і канчатковага адказу на пытанне, якое знаходзіцца ў “падвешаным стане” ўжо больш за стагоддзе: хто мы ёсць? І што адносіцца да беларускай культуры, а што аніяк з ёй не спалучаецца. Бо калі пакінуць гэта на самацёк – знойдуцца ахвотнікі, якія вызначаць гэта за нас. На іхніх умовах, вядома. Нам вельмі пераканаўча раскажуць, якімі мы, беларусы, спрадвеку былі “халопамі”, “лапатнікамі”, “калгаснікамі”, і ахвотна пакажуць, у якім кірунку мы абавязаны рушыць далей (пад “чулым кіраўніцтвам” звонку). Калі ж працягваць бязглузда скідваць усё да купы без адпаведнага вызначэння ідэйна-каштоўнасных прыярытэтаў, дык мы ніколі не выкараскаемся з той балоцвіны, у якую самі сябе загналі ў мэтах элементарнага выжывання.\nПры гэтым варта абапірацца на шэраг істотных фактараў:\nЭтнічнае паходжанне (можа быць змяшаным) – асабліва ў гістарычным і сацыякультурным аспектах;\nСамаідэнтычнасць (можа быць падвойнай) – асабліва ў сучасны “постнацыянальны” перыяд;\nМова (фактар дамінантны, але не вызначальны).\nАле галоўнае – носьбітам і рэтранслятарам якіх культурных традыцый з’яўляемся ўсе мы разам і кожны жыхар Беларусі паасобку. Мы прызвычаіліся адносіць Францыска Скарыну і Міколу Гусоўскага да ліку беларусаў, але яны самі, мабыць, пачуўшы гэта, былі б моцна здзіўленымі такому азначэнню. З іншага боку, складана прадказаць, якім будзе беларус ХХІІ стагоддзя. І ці будзе ён увогуле, улічваючы імклівае размыванне нацыянальных адметнасцяў у акіяне сучасных глабалізацыйных працэсаў.\nСёння ж падаецца відавочным, што цалкам недарэчна лічыць беларусам, напрыклад, імігранта з Афганістана, які, хоць і жыве ў Беларусі на працягу дзесяцігоддзя, але ўсведамляе сябе менавіта афганцам, размаўляе на працы па-руску, а дома на мове пушту (беларускую, магчыма, разумее на ўзроўні некалькіх фраз), гісторыі Беларусі не ведае ўвогуле, да беларускіх святаў ставіцца абыякава. Такіх асоб мы ўключаем у насельніцтва Беларусі, але лічыць іх, паводле грамадзянскай канцэпцыі нацыі, беларусамі, будзе памылковай пазіцыяй. Супрацьлеглае становішча можна разгледзець на прыкладзе вядомага музыкі і шоўмэна Андруся Такіданга. Цёмнаскуры хлопец, у якога маці – беларуска, бацька – з Афрыкі, стварае песні з выкарыстаннем мясцовых фальклорных традыцый, а на беларускай мове размаўляе так, што некаторыя карэнныя прадстаўнікі нацыі могуць пазайздросціць. Дык чаму б не лічыць яго беларусам? Тым больш, калі ён сам усведамляе шчыльную повязь з Беларушчынай. А дзіцяці, народжанае, напрыклад, у ЗША, але ад бацькоў-беларусаў – хіба яно аўтаматычна становіцца амерыканцам? Паводле грамадзянства, мабыць, так, але не паводле этнічнай прыналежнасці.\nГэтаксама мы не можам лічыць “нашымі” Дастаеўскага і Шастаковіча, як бы моцна нам гэтага не хацелася. Хоць карэнні дадзеных геніяў і вядуць да беларускай зямлі, але змест іх творчасці ды іхняе самаўсведамленне аніяк гэтага не адлюстроўваюць. Зразумела, калі хтосьці дасягнуў пэўнай вядомасці, як, напрыклад, Марк Шагал або Айзек Азімаў, дык кожная краіна, з якой быў звязаны шлях гэтай асобы, пачынае спробы “персанальнай прыватызацыі”. Але нарадзіцца на беларускай зямлі і прынесці ёй нейкі істотны плён – зусім не тоесныя рэчы. Напрыклад, які ўнёсак у беларускую культуру зрабіў Шымон Пэрэс? Тое, што ён нарадзіўся ў Беларусі, робіць яго ўсяго толькі нашым земляком, але не больш за тое. Іншая справа – Змітрок Бядуля, без якога беларуская літаратура відавочна абяднела б. Або Ўладзімір Мулявін – ці ж можна ўявіць гісторыю беларускай музычнай культуры без ягонай прысутнасці?\nСустракаюцца ў публічнай прасторы і досыць абуральныя рэчы. У прыватнасці, у лік “Імёнаў Беларусі” трапіў… Маер Ланскі! Вось нават хто прызваны “ствараць пазітыўны вобраз Беларусі” – ашуканец і ганстэр, які нарадзіўся ў Гародні ў жыдоўскай сям’і, што эмігравала ў ЗША. Але, прабачце, які ўвогуле стасунак ён мае не толькі да беларускай гісторыі і культуры, але і да сусветнай?! Ці зараз модна ствараць герояў з былых нягоднікаў? І што гэта за дзіўныя спробы прывязаць да Беларушчыны тое, што не мае да яе аніякага дачынення? Спадзяванні на тое, што памяркоўны беларускі “піпл усё сха́вае”?\nУ сваю чаргу моўнае пытанне падаецца адным з ключавых у працэсе нацыянальнай ідэнтыфікацыі. Папулярныя на абывацельскім узроўні параўнанні моўнай сітуацыі ў Беларусі са станам рэчаў у Швейцарыі і Канадзе, дзе існуе шматмоўе, з’яўляюцца абсалютна не карэктнымі. Больш адпаведным было б параўнанне з выкарыстаннем гэльскай мовы ў Ірландыі. Афіцыйна замацаванае ў РБ дзвюхмоўе ў рэчаіснасці забяспечыла абсалютную дамінацыю рускай мовы і паступовае выцісканне мовы беларускай з паўсядзённага ўжытку. Палепшыць сітуацыю магло б вяртанне беларускай мове статусу адзінай дзяржаўнай мовы з адначасовым наданнем рускай мове статусу прыярытэтнай у галіне міжнацыянальных зносін.\nПатрабуецца таксама шэраг адпаведных крокаў у моўнай палітыцы: аднаўленне беларускай мовы ў якасці асноўнай мовы дзелавых зносін у дзяржаўных установах, увядзенне абавязковага кваліфікацыйнага тэсту на веданне мовы для асоб, якія прэтэндуюць на кіраўнічыя пасады (як у дзяржаўнай, так і ў недзяржаўнай сферах) і адпаведнага сумоўя для прэтэндэнтаў на атрыманне беларускага грамадзянства, усебаковае пашырэнне выкладання і выхавання па-беларуску ў адукацыйных установых (ад дзіцячых садкоў да ўніверсітэтаў), увядзенне нарматыву аб змяшчэнні беларускамоўнай інфармацыі на ўпакоўках і этыкетках тавараў, а таксама ў рэкламных абвестках і роліках, поўны перавод інфармацыйных блокаў дзяржаўных тэле- і радыёканалаў на беларускую мову, захаванне дзяржаўнага фінансавання толькі для беларускамоўных перыядычных выданняў, абкладанне адмысловым падаткам распаўсюдвальнікаў рускамоўных кніжных і музычных прадуктаў, арыентаваных на масавага спажыўца і г.д.\nДалёка не апошнюю ролю ў нацыянальнай самаідэнтыфікацыі грае рэлігійны чыннік. Яшчэ са старажытных часоў у Беларусі назіралася такая градацыя: праваслаўны – значыць, рускі, каталік – адпаведна, паляк. Спроба пераадолець канфесійную звадку ўжо здзяйснялася шляхам утварэння ўніяцтва, якое, аднак, было амаль знішчана дзякуючы рэлігійнай агрэсіі з Усходу. Сёння ж дзейнасць Рускай праваслаўнай царквы ў Беларусі канцэнтруецца не толькі на ажыццяўленні сакральных практык, але і на ўпартым прасоўванні сярод вернікаў прарасійскіх арыентацый, часам нават з непрыхаваным палітычным адценнем. Выйсце магло б палягаць ва ўзмацненні пазіцыі Беларускай аўтакефальнай царквы з лакальным самакіраваннем, а не існуючым суцэльным падпарадкаваннем Маскоўскаму патрыярхату. Нельга забывацца і пра існаванне іншых рэлігійных супольнасцяў, а таксама атэістаў і паганцаў, інтарэсы якіх увогуле ігнаруюцца дзяржавай. Нягледзячы на задэклараваную ў Канстытуцыі роўнасць веравызнанняў, РПЦ фактычна заняла асноўную частку ідэалагічнай нішы ў сучасным грамадстве, якое відавочна патрабуе секулярызацыі.\nНаступная велізарная праблема – нацыянальная гістарыяграфія. Што перш-наперш робіць кожная новаспечаная ўлада? Правільна, перапісвае падручнікі гісторыі. Таму што, мабыць, няма на свеце іншай такой навукі, настолькі моцна залежнай ад інтарэсаў кіруючых колаў. Зрэшты, адносна гісторыі Старажытнасці і ўвогуле можна засумнявацца ў аб’ектыўнасці прадстаўленых звестак – ну як можна апісаць асаблівасці грамадскага ладу і побыту некалькі тысячагоддзяў таму, маючы перад сабой толькі некалькі гліняных ашчэпкаў? Тут хутчэй ствараецца каля-навуковае фэнтэзі, а не грунтоўнае даследаванне. Таму комплекс “прыгнечанай нацыі” шмат у чым прадукуецца і актуальнай ідэйнай скіраванасцю гістарычных матэрыялаў. Беларусы сядзяць у скрусе і марудна разважаюць, чаму іх з усіх бакоў ціснулі на працягу стагоддзяў, а тым часам літоўцы хуценька раскручваюць ідэю аб жамойцкай дамінацыі ў Вялікім Княстве Літоўскім, а расіяне выстаўляюць свае знішчальна-захопніцкія ваенныя паходы як высакародныя ратавальна-вызваленчыя акцыі. І пакуль у нашай гістарычнай літаратуры на пярэднім плане будзе свяціць гэтая татальная “прыгнечанасць”, ні пра які ўздым нацыянальнай самасвядомасці размова ісці не можа. Проста інфармацыйны ракурс гістарычных фактаў для гэтага абсалютна неспрыяльны. А змяніць яго не толькі можна, але і неабходна.\nДаўно ўжо надышоў час беларусам пераключыць у галаве адпаведны тумблер і замест таго, каб павольна займацца адной толькі кансервацыяй ацалелых аўтэнтычна-этнаграфічных артэфактаў, перайсці да актыўнага прасоўвання сваіх культурных здабыткаў на сусветную глебу, то бок змяніць ахоўную стратэгію на экспансіўную! За апошнюю чвэрць стагоддзя, бадай, самай “пакрыўджанай” у плане канструктыўнага развіцця стала сфера адукацыі і асветніцтва. Сістэма рэтрансляцыі ведаў у айчынных школах і ВНУ застыла на ўзроўні перыяду перабудовы. Шматлікія рэформы, якія пераважна праводзіліся знянацку, толькі пагоршылі і без таго сумнае становішча ў гэтай галіне, дзякуючы чаму мы назіраем жахлівую дэградацыю малодшага пакалення, інтэлектуальны ўзровень якога, здаецца, дэманструе працэс, адваротны эвалюцыі. Больш за тое, у Беларусі дагэтуль няма ніводнага нацыянальнага ўніверсітэта, дзе выкладанне цалкам вялося б на беларускай мове. Больш за палову сучасных маладых людзей адкрыта выказваюць жаданне з’ехаць за мяжу, бо не бачаць у роднай краіне ніякіх светлых перспектываў, а слова “патрыёт” вельмі часта выклікае ў моладзі з’едлівыя ўсмешкі.\nАсаблівая роля ў фарміраванні сістэмы каштоўнасцяў і светаўспрымання належыць літаратуры. Тыя творы, якія разглядаюцца на ўроках літаратуры ў школе, фарміруюць не толькі асобу вучня, але і ягонае стаўленне да свайго народа. У нас жа ў школах, яшчэ, мабыць, з часоў існавання ў складзе Расійскай імперыі, асноўная ўвага прыпадае на вывучэнне рускай літаратуры, якую насамрэч варта было б вывучаць не асобна, а ў кантэксце літаратуры сусветнай. Што да праграмы па беларускай літаратуры, дык складваецца ўражанне, што яна фарміравалася з арыентацыяй на пазіцыянаванне вобраза беларуса, апісанага яшчэ Някрасавым: змардаваны трасцаю, худы і хворы небарака.\nУ сваю чаргу некаторыя маладыя прадстаўнікі Так Званай Сучаснай Беларускай Літаратуры не перастаюць здзіўляць не толькі абсалютнай адасобленасцю ад найважнейшых праблем грамадства, але і жахлівай безгустоўнасцю на мяжы з прымітыўным блазнерствам. Нягледзячы на тое, што там-сям раз-пораз чуецца трывожны набат аб жалосным становішчы беларускай мовы, гора-літаратары, здаецца, радасна імкнуцца пазабіваць свае цвікі ў створаную для яе труну. Вось якія “шэдэўральныя” думкі дэманструюць папулярныя выступоўцы на літаратурных імпрэзах і ўдзельнікі гучнага (у абодвух сэнсах) праекта “Літрадыё”: “У планету ўрастаюць валасы з маіх яйцаў, сівыя валасы з правага яйца, чорныя валасы з яйца левага” (А. Адамовіч), “Мая галава як пусты жбан, там нічога няма, што б магло зацікавіць” (Н. Манцэвіч), “Мне нехта неяк сказаў, што мерцвякі вачыма ня лупаюць. Гэта было недзе ў мэтро ці грамадскай прыбіральні. Карацей, сказалі, а я і паверыў. Дурань” (А. Пакроўскі), “Памрэм ад п’янства, як і ён, – няхай. Што нам губляць?.. Сцяпане, разлівай!” (С. Прылуцкі), “Што праўда – то праўда: год атрымаўся не лепшым чынам: не ратавала ні дуля ў кішэні, ні ў сэксалогію ўводзіны” (П. Свярдлоў), “Я таксама паэт! Камерсант вершаванай прадукцыі – душэўныя песні пішу для вылучаных на “Еўрабачанне”. Далібог, канкурэнцыя жорсткая, вельмі складана прасунуцца, таму насамперш я зрабіўся гаўном сабачым” (Ц. Хоміч). Такім адмысловым чынам беларускага чытача аўтары нягеглых сачыненняў спрабуюць, як ім падаецца, “еўрапеізаваць”, хоць насамрэч – проста зняважыць і абалваніць.\nПравакацыя ў мастацкай творчасці – рэч папулярная і часам неабходная. Правакацыя ў перфомансах і аўтарскіх тэкстах дае магчымасць прыцягнуць увагу, больш дзейсна паўплываць на эмацыянальную сферу аўдыторыі і ў алегарычнай форме выказаць тое, што цяжка тлумачыцца традыцыйнымі камунікацыйнымі сродкамі. Але калі апроч правакацыі і спекулявання на інстынктах натоўпу творцам няма чаго прапанаваць – гэта ўжо сумнае відовішча. І трагедыя ўдвая, калі ўсё гэта графаманскае смецце пачынае ўпарта прасоўвацца і наўмысна навязвацца ў якасці тыповых ўзораў актуальнай творчай дзейнасці. Такія рэчы шкодзяць не толькі самім аўтарам, заганяючы іх у цёмны калодзеж літаратурнага марнатраўства, але і чытачам, што, можа, і мелі б памкненне адрадзіць цікавасць да беларускай літаратуры хаця б на асабістым узроўні, ды проста не здолеюць гэта зрабіць, захлынаючыся ў трэшавым моры шырока разрэкламаванай бязглуздзіцы.\nВыключная роля ў гэтым працэсе належыць прадстаўнікам медыяў. Часам нават пачынаеш шкадаваць, што якасць сучаснай цэнзуры надта ўжо спецыфічная, бо за крытыку ўлады можна было пацярпець ва ўсе часы, але распаўсюд разнастайнай дурасці ўсё ж такі не заахвочваўся да такой ступені, як гэта робіцца зараз. Так Званыя Журналісты асвятляюць у медыях Так Званыя Падзеі. Так Званыя “Чэсныя” могуць наваяць штосьці кшталту: “нам пашчасціла прадаць аж тры камбайны некуды ў азіяцкую глуш”. Падзея! А Так Званыя “Нячэсныя” адкажуць наступным: “тэлевядучая Л. ляснулася аб дзверы ў хаце і зламала мізінец”. Падзея хоць куды!\nА вось і найбольш упадабаныя штампы, якія рэгулярна мусіруюцца як на ўзроўні абывацельскай свядомасці, так і з высокіх трыбун, а потым, адпаведна, разносяцца, ніба грыпозная бацыла, па медыйнай прасторы:\n“Мы маленькая краіна, таму залежныя ад вялікіх суседзяў”. Па-першае, не такая ўжо і маленькая – дзевяць з паловай мільёнаў насельніцтва ды больш за 207 тысяч км² плошчы. Карлікавыя Андора і Монтэ-Карла чамусьці не пакутуюць ад сваіх памераў і іх не паглынулі больш вялікія суседзі. А Люксембург дык увогуле па ўзроўні жыцця ўваходзіць у шэраг еўрапейскіх лідараў.\n“У нас не стае рэсурсаў, мы бедныя”. А якія рэсурсы ў Японіі або Эстоніі? У Ірландыі або Славеніі? Справа, відаць, не ў памеры рэсурсаў, а ў эфектыўнасці іх выкарыстання, іначай у Расіі была б заможнай абсалютная большасць грамадзян, а не купка алігархаў.\n“Самастойна нам не выжыць, трэба да кагосьці далучацца”. Гэта ўвогуле нагадвае тыповую сітуацыю з кабетай, у якой муж – алкаголік і ёлупень, але ж сысці ад яго яна не можа, бо “адной цяжка”. Ніхто і не кажа, што самастойнае плаванне будзе лёгкім. Але калі геапалітычны выбар звужаецца да ваганняў паміж Еўразвязам і Расіяй, дык можна сказаць, што ён фактычна адсутнічае. Бо і ў першым, і ў другім выпадку Беларусі адводзіцца місія лімітрофа, а не паўнавартаснага партнёра. Выйсце можа палягаць у стварэнні Балта-Чарнаморскай канфедэрацыі, хоць тут будзе складана забяспечыць дамінантныя функцыі за Беларуссю пры яе дзейсным становішчы.\n“Мы такія файныя, мірныя і працавітыя, але нам увесь час шкодзяць звонку”. Пошук ворагаў – упадабаная стратэгія і правераны часам сродак згуртавання любога народа. Можна нават сказаць, што наяўнасць “ворагаў” проста жыццёва неабходна, каб асноўнай частцы насельніцтва было куды “выпускаць пар”, асабліва ў перыяд абвастрэння ўнутрыдзяржаўных праблем. З улікам таго, што сябраваць і супрацоўнічаць адно з адным у беларусаў атрымліваецца не надта бліскуча, ім прыходзіцца аб’ядноўвацца, сябруючы супраць кагосьці. Прычым гэты “хтосьці” падаецца вельмі мутабельным і наўпрост залежным ад бягучай геапалітычнай сітуацыі.\n“Для ўсталявання парадку ў краіне нам не абысціся без “моцнай рукі”. Падаецца, што калі сярод дзяцей папулярнай страшылкай з’яўляецца гісторыя пра “чорную руку”, дык сярод людзей сталога ўзросту яе месца займае трызненне пра “моцную руку”. Шкоднасць “моцнай рукі” ў айчынных рэаліях падкрэсліваецца тым, што якім бы цудоўным на першы погляд ні быў яе ўладар, але такая сітуацыя так ці іначай вядзе да абсалютызацыі і сакралізацыі ўлады адначасова з істотным паслабленнем сацыяльнай адказнасці як чынавенства, так і простых грамадзян.\nУсё вышэйсказанае міжволі падводзіць нас да высновы аб тым, што маналітны марксісцкі тэзіс “быццё вызначае свядомасць” пачынае няўхільна хістацца ў бягучую інфармацыйную эпоху. Цяпер менавіта ключавыя па́тарны ў калектыўнай свядомасці народа вызначаюць кірунак яго быцця і далейшага развіцця. Менавіта на гэтым полі і разгортваецца сёння асноўная барацьба за ўладу і вызначэнне сфер уплыву. І менавіта з гэтай складанай субстанцыяй мусіць вучыцца эфектыўна працаваць кожны грамадскі лідар найноўшага часу. Асабліва ва ўмовах супярэчлівага існавання ў quasi-краіне.\nTHE QUASI COUNTRY\nThe essay is dedicated to the problem of national identity and transformation of commonmentality at the present time. It is recognized a large influence of values and cultural traditions to social life and economic conditions of any society. The special attention is paid to the key role of patterns in a collective consciousness which determine the direction of human behavior and further development. The author mentioned that namely this sphere becomes the place of power struggle today. Some typical mental and verbal stereotypes of modern Belarusians are also analyzed.\n‹ Гэты шлях не быў лёгкім: кампаніі «Будзьма» — пяць гадоў\nСынусоіды Крукоўскага, або найбуйнейшы філёзаф, які сышоў недаацэненым ›\nCategories: Мараль, Мова, Нацыя Беларусы


11 кастрычніка ў галерэі «Лабірынт» Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі былі прэзентаваныя дзевяць тамоў кніжнай серыі, у якой у кішэнным фармаце выдаюцца шэдэўры сусветнай класікі ў перакладзе на беларускую мову. Чытаць далей...\nСёння, 11 кастрычніка, у Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі (галерэя, 2-гі паверх) пройдзе прэзентацыя першых 9-ці кніг серыі «Паэты планеты» з удзелам выдаўца Зміцера Коласа і перакладчыкаў — Лявона Баршчэўскага, Андрэя Хадановіча, Ганны Янкуты і іншых. Наведнікаў чакаюць сюрпрызы. Чытаць далей...\nАрнольд Макмілін выбраў 40 беларускіх паэтаў, што выдалі свае першыя зборнікі ў пачатку ХХІ стагоддзя. Чытаць далей...\nНа беларускую перакладзеная яшчэ адна сусветна вядомая кніга — на гэты раз «Караліна» Ніла Гэймана. Чытаць далей...\nАбвешчаны склад журы прэміі імя Карласа Шэрмана\nУ журы прэміі за найлепшую перакладную кнігу ў жанры мастацкага перакладу за 2015 г. увайшлі: Лявон Баршчэўскі, Зміцер Колас, Уладзімір Папковіч, Андрэй Хадановіч, Юля Цімафеева. Чытаць далей...\nАпошні год багаты на прэзентацыі перакладаў ангельскіх пісьменнікаў. За леташнімі “Лістамі Круцяля” на беларускай мове выйшлі “Хронікі Нарніі”, а цяпер распачынаецца кампанія, каб выдаць “Скрозь люстэрка і што ўбачыла там Аліса”. Чытаць далей...\nстаронкi: 1...9 10 11 12


17 ліпень 2020, 09:14\nРэкордная колькасьць новых выпадкаў COVID-19 — 77 000 — выявілі ў ЗША 16 ліпеня. Каля 1000 чалавек загінулі за гэты дзень.\nУ Флорыдзе, Паўднёвай Караліне і Тэхасе была самая вялікая колькасьць выпадкаў за адзін дзень.\nУсяго ў Злучаных Штатах зафіксавалі каля 3,6 мільёна выпадкаў COVID-19. Памерлі 138 тысяч чалавек.\nСлужбы аховы здароўя ЗША папярэджваюць, што колькасьць новых выпадкаў неўзабаве можа дасягнуць 100 000 штодзень. У той жа час нашэньне маскі зьяўляецца абавязковым у палове штатаў.\nПаводле Цэнтру сыстэмных дасьледаваньняў унівэрсытэту Джонза Гопкінза, ва ўсім сьвеце было выяўлена больш за 13,8 мільёна выпадкаў COVID-19. Ускладненьні, выкліканыя хваробай, забралі жыцьцё 589 911 чалавек. Паправіліся больш за 7,7 мільёна.


Аўтару музыкі гімну-малітвы “Магутны Божа” – 135 гадоў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАўтару музыкі гімну-малітвы “Магутны Божа” – 135 гадоў\nРодам Мікола Равенскі быў з Бярэзінскага раёна. Скончыў рэгенцкія курсы ў Маскве, а ў 1930 годзе – Маскоўскую кансерваторыю.\nАтрымаўшы добрую адукацыю, Мікола Равенскі выкладаў у Менскім музычным тэхнікуме і Беларускай кансерваторыі, а таксама кіраваў хорамі пры Беларускім рабочым клубе і ў Менскім гарадскім тэатры.\nХутка ён адыходзіць ад хормайстарскай дзейнасці і захапляецца кампазіцыяй. На словы Уладзіміра Дубоўкі Мікола Равенскі піша рамансы і песні, у прыватнасці, на хрэстаматыйны верш “О, Беларусь, мая шыпшына”. Апагея іх супрацоўніцтва дасягае ў пару, калі кампазітар бярэцца за стварэнне оперы “Браніслава” на лібрэта Уладзіміра Дубоўкі паводле яго аднайменнай паэмы.\nПершая беларуская нацыянальная опера была амаль скончана, калі здарылася непапраўнае. Летам 1930 года Уладзіміра Дубоўку арыштавалі, як нацдэма, і адправілі ў ссылку на 25 гадоў. А “Браніславу” таксама арыштавалі. Мікола Равенскі вымушаны быў здаць яе ў Народны камісарыят асветы Беларусі, дзе опера, відаць, і загінула.\nЧорныя дні перажыў і Мікола Равенскі. Пасля арышту Уладзіміра Дубоўкі і брата Антона, які загінуў у Курапатах, ён чакаў сваёй чаргі. Музычнага творцу выключылі з Саюза кампазітараў, многія знаёмыя перасталі з ім вітацца. Яго меліся высяліць з кватэры.\nАпынуўшыся ў Германіі, кампазітар перамяніў некалькі лагераў для перамешчаных асобаў, працаваў рабочым на лесапільным заводзе, але не адрокся музыкі. Менавіта ў гэты час быў напісаны кампазітарам найбольш вядомы яго твор “Магутны Божа”. Мікола Равенскі працаваў над музыкай на працягу вясны-лета 1947 года. Словы паэтка Наталля Арсеннева напісала яшчэ ў 1942 годзе. Калі кампазітар пісаў да верша музыку, то ў душы яго гучалі мелодыі пакінутай Бацькаўшчыны, якой ён шчыра жадаў спору ў працы, веры ў праўду, урадлівасці яе жытневым нівам, свабоды і шчасця ёй самой і яе народу.\nУвосень 1947 года гімн “Магутны Божа” быў выдадзены ў Парыжы. Упершыню ён прагучаў у Остэргофэне на беларускай каталіцкай службе ў нямецкім касцёле, калі прысутныя беларусы, як католікі, так і праваслаўныя, у дружным хоры ўзнеслі свае малітвы.\nУ 1950 годзе Мікола Равенскі пераехаў у Лювэн (Бельгія). Там арганізаваў студэнцкі ансамбль пры Лювэнскім універсітэце. З ім ён даў шмат канцэртаў у краінах Заходняй Еўропы.\nМікола Равенскага не стала 9 сакавіка 1953 года. Пахаваны ён у Лювэне.\nПарыж праз акуляры беларускай літаратуры


Змяняй сябе, а не планету! | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\n«ГАДЗІНА Зямлі» — гэта міжнародная акцыя, падчас якой WWF (Сусветны фонд дзікай прыроды) заклікае выключыць святло і бытавыя электрапрыборы на адну гадзіну ў знак неабыякавасці да будучыні планеты. У гэты ж час згасае падсветка самых вядомых будынкаў і помнікаў свету.\nМэта «Гадзіны Зямлі» не ў тым, каб зэканоміць электрычнасць. Гэта акцыя — знак ашчаднага стаўлення да прыроды, якая праводзіцца з году ў год.\nСёлета міжнародная «Гадзіна Зямлі» адбудзецца ў 10-ты раз — акцыя будзе праведзена ў суботу, 25 сакавіка. Гэта самая масавая экалагічная акцыя на планеце. У ёй бяруць удзел больш за 2 мільярды чалавек па ўсім свеце, больш за 170 краін і каля 7000 гарадоў. Паколькі гэта абсалютна добраахвотная акцыя, людзі самі вырашаюць, колькі і якія электрычныя прыборы яны выключаць, а гарадскія ўлады ініцыююць выключэнне падсветкі гарадскіх аб’ектаў. Арганізатары акцыі з мэтай бяспекі не рэкамендуюць адключаць вулічнае асвятленне, аэранавігацыйныя агні і святлафоры.\nТэмай «Гадзіны Зямлі-2017» стала адказнае стаўленне чалавека да прыроды. Гаворка пойдзе пра тое, як людзі змяняюць усё вакол сябе — зямлю, паветра, ваду і лясы, а таксама пра наступствы такога ўздзеяння для самага чалавецтва. Падчас падрыхтоўкі акцыі WWF распавядае пра тое, як кожны можа зрабіць свае паўсядзённыя звычкі больш экалагічнымі.\nУ 2016 годзе ў Беларусі прайшлі мерапрыемствы ў 10 гарадах — Мінску, Гродне, Брэсце, Гомелі, Віцебску, Баранавічах, Пінску, Браславе, Ваўкавыску, Чавусах. Была адключана падсветка цэнтральных архітэктурных аб’ектаў, а таксама Мірскага і Нясвіжскага замкаў.\nХаця вядома, што само па сабе гадзіннае адключэнне святла не можа прыкметна палепшыць экалагічнае становішча на Зямлі, але гэта акцыя, па меркаванні арганізатараў, дапаможа зразумець многім жыхарам нашай планеты, што эканомія электраэнергіі, у канчатковым рахунку, дазволіць зменшыць шкодныя выкіды ў атмасферу Зямлі і дасць магчымасць кожнаму неабыякаваму чалавеку ўнесці свой уклад у захаванне здароўя нашай планеты.\nРаённая інспекцыя прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя заклікае ўсіх неабыякавых прыняць удзел у акцыі «Гадзіна Зямлі» 25 сакавіка і адключыць святло на 1 гадзіну з 20.30 да 21.30.\n23 сакавiка 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Размешчана ў Экалогія


Gmc acadia - Агляды лепшых аўтамабіляў\nАўтамабіль GMC Acadia - гэта спартыўны кросовер, які быў прадстаўлены амерыканскай аўтамабільнай кампаніяй General Motors ў 2007 годзе. Першыя асобнікі гэтай мадэлі з'явіліся ў продажы ў снежні 2006 года ў дылераў на тэрыторыі ЗША, а ўжо ў студзені 2007 года і ў Канадзе. Яе папярэднікамі былі тры мінівэна: GMC Safari, GMC Envoy XL / XUV і Pontiac Montana SV6. Асноўнымі канкурэнтамі на сённяшні дзень з'яўляюцца Lexus RX і Acura MDX. Грунтуецца кросовер GMC Acadia на платформе GM Lambda з доўгай колавай базай, якая складае 3020 мм. Такая платформа выкарыстоўваецца таксама ў аўтамабілях Saturn Outlook і Buick Enclave. Яе выкарыстанне дазволіла знізіць цэнтр цяжару аўтамабіля, што дадало ўстойлівасці пры руху па трасе і ў паваротах. Даўжыня красовер складае 5108 мм, шырыня - 2004 мм, а вышыня - 1849 мм. Што тычыцца знешнасці, то яна ў GMC Acadia даволі сімпатычная, нават мае некаторыя аддаленыя падабенства з такімі пазадарожнікамі, як BMW X5 і VW Touareg. Плыўныя лініі кузава і спартыўны дызайн надаюць аўтамабілю дынамічны аблічча.\nПад капотам GMC Acadia усталёўваецца эканамічны рухавік High Feature LY7 V6 ад кампаніі General Motors аб'ёмам 3.6 літра, які таксама можна сустрэць у мадэлі Cadillac CTS. Магутнасць гэтага сілавога агрэгата складае 267 л.с .. Рухавік працуе ў пары з 6-ступеністай аўтаматычнай каробкай перадач 6T75. Аўтамабіль выпускаецца як з пярэднім прывадам, так і ў паўнапрывадным варыянтах.\nМадэль GMC Acadia мае выдатныя хадавыя якасці. Гэтаму спрыяе ўпершыню ўжытая электронная сістэма стабілізацыі руху StabiliTrak. А інтэлектуальная паўнапрывадная сістэма забяспечвае павялічаную цягу на слізкіх дарогах без ўмяшання кіроўцы. Пярэдняя падвеска мае канструкцыю McPherson, а задняя была выкананая па новым праекце «Н», які дазволіў зрабіць яе больш кампактнай і больш рухомай. Ўзмацняльнік руля ідзе ў стандартнай камплектацыі, а вось сістэма змянянага намаганні прапануецца вытворцам у якасці опцыі. Таксама ў стандартнай камплектацыі аўтамабіль аснашчаюцца 18-цалёвы коламі і дыскавымі тармазамі з антыблакавальнай сістэмай ABS на ўсіх колах. Як опцыя могуць быць устаноўлены 19-цалевыя колы.\nВысока трывалая канструкцыя кузава робіць спартыўны кросовер даволі бяспечным транспартным сродкам. У салоне аўтамабіля размешчана шэсць падушак бяспекі: дзве з двухэтапной сістэмай спрацоўвання размешчаны ў кіроўцы і пасажыра, яшчэ дзве ўбудаваныя ў пярэднія сядзенні, а тыя, што засталіся дзве ў падгалоўніках задніх сядзенняў. Падобна аўтамабілю Volvo XC9, мадэль Acadia абсталявана сістэмай, якая адказвае за спрацоўванне падушак бяспекі ў выпадку перакульвання аўтамабіля.\nІнтэр'ер GMC Acadia можа быць сканфігураваны для сямі ці васьмі пасажыраў. Пры складанні другога і трэцяга шэрагу сядзенняў утворыцца аб'ём амаль у 558 л для розных грузаў. У стандартнае абсталяванне ўваходзіць трёхзонный клімат-кантроль, парктронік, сістэму аддаленага запуску рухавіка, DVD, навігацыйную сістэму і выдатную стэрэасістэму ад кампаніі Bose.\nВытворчасць красовер GMC Acadia ажыццяўляецца і ў цяперашні час.


На «Белсат» падалі ў суд\nhttp://spring96.org/be/news/67038 2013 2013-11-08T08:35:49+0300 2013-11-08T08:35:49+0300 2013-11-08T08:35:49+0300 be\nАндрэй Белякоў сцвярджае, што тэлебачанне «Белсат» незаконна выкарыстоўвае свой таварны знак.\nУладальнік таварнага знаку «Белсат» займаецца продажам абсталявання для прыёму спадарожнікавага і кабельнага тэлебачання і прадае радыётэхнічнае абсталяванне. Паўстала яна ў 2003 годзе пад кіраўніцтвам Сяргея Лысянкова і тады называлася «Хайтэх-маркет».\nУ траўні 2006 года ўжо было вядома пра тое, што паўстае наш канал і мае назву «Белсат ТВ». Праз месяц уласнік кампаніі «Хайтэх-маркет» Сяргей Лысянкоў аддаў таварны знак Андрэю Белякову, які змяняе назву на Унітарнае прадпрыемства «БЕЛСАТплюс», а ў 2011 годзе ў спецыфікацыі фірмы з’яўляецца слова ТВ, што праўда, выключна кабельнае.\n«Такія супадзенні бываюць толькі ў казках», – каментуе дырэктарка каналу Агнешка Рамашэўская-Гузы.\nАднак нашае тэлебачанне зарэгістраванае ў Польшчы, таксама, як і дамен сайту. Даменнае імя не зарэгістраванае ў Беларусі ды не адмініструецца з тэрыторыі Беларусі, таксама і тэлебачанне не транслюем з тэрыторыі Беларусі. Адпаведна, і знак – не падпадаем пад юрысдыкцыю беларускага права.\nНаш тэлеканал атрымаў позву 5 лістапада, а судовае паседжанне прызначанае ўжо на панядзелак 11 лістапада ў Вярхоўным суддзеа 10:00. Сёння ў Беларусі афіцыйны выходны, а таму знайсці ды афіцыйна аформіць прадстаўніка каналу, які будзе рэпрэзентоўваць «Белсат» на судзе, надзвычай цяжка.\n11 лістапада – у Польшчы Дзень Незалежнасці ды таксама афіцыйны выходны. У сувязі з гэтым «Белсат» звяртаецца ў суд з просьбаю перанесці судовае паседжанне.\n«Відавочна нам намагаюцца ўскладніць існаванне. У Еўразвязе ўсе вельмі лічацца з літараю закону, асабліва з аўтарскімі правамі, таму ўлады Беларусі намагаюцца стварыць уражанне, што мы працуем не ў згодзе з законам. Таксама, я мяркую, вырак у такой справе будуць выкарыстоўваць, каб чарговы раз адмовіць нам у акрэдытацыі», –каментуе позву дырэктарка каналу Агнешка Рамашэўская-Гузы.\nФірма, якая падала ў суд на «Белсат ТВ», не хоча грашовай кампенсацыі.Яе адзінае патрабаванне, каб спадарожнік «Astra» прыпыніў трансмісію сігналу тэлебачання «Белсат».\n«Белсат» транслюецца са спадарожніку «Astra 4A» (ранейшая назва – «Sirius 4»), пазіцыя 4,8˚E , палярызацыя H , частата 12 380 МГц, штодзённа з 7:00\n08.11.2013 Тэгі: суды, свабода слова


Бяляцкі. Кніга з-за кратаў\n06 сакавік 2013, 05:48\n6 сакавіка ў Менску прэзэнтуюць кнігу Алеся Бяляцкага, якую праваабаронца падрыхтаваў за кратамі.\nА шостай вечара ў сядзібе БНФ па вуліцы Чарнышэўскага, 3 у Менску адбудзецца прэзэнтацыя кнігі палітвязьня Алеся Бяляцкага «Асьвечаныя беларушчынай», у якую ўвайшлі яго літаратуразнаўчыя артыкулы і эсэ.\nУкладаньне кнігі Алесь Бяляцкі пачаў у 2011 годзе на волі, а пасьля арышту працягнуў працу за кратамі — у турмах Менску, Жодзіна, Бабруйску. Гэтую кнігу Бяляцкі меркаваў выдаць да свайго 50-годзьдзя як пэўнае падсумаваньне. Аднак юбілей ён сустрэў у турме.\nУ кнігу, апроч ранейшых літаратуразнаўчых тэкстаў, увайшлі чатыры эсэ, якія Алесь Бяляцкі напісаў за кратамі. Гэта «Подзьвіг Хвядоса Шынклера» пра малавядомага пісьменьніка 20-х гадоў, які загінуў у Другую ўсясьветную вайну, і рэцэнзія на кнігу паэзіі Сяржука Сыса «Стрэмка», а таксама рэцэнзіі на кнігі турэмных вершаў Уладзімера Някляева і Аляксандра Фядуты.\nУпершыню ў сучасным літаратуразнаўстве Алесь Бяляцкі ўводзіць тэрмін «беларуская турэмная літаратура».\nУклала кнігу Паліна Сьцепаненка, якой Алесь у лістах з турмы дасылаў свае тэксты. У турме ж Алесь рабіў карэктуру. Афармляў кнігу вядомы графік Уладзімер Вішнеўскі.\nРаней Алесь Бяляцкі выдаў свае кнігі «Літаратура і нацыя» (1991) і «Прабежкі па беразе Жэнэўскага возера» (2006).


Лідэр партыі Свабоды Сяржук Высоцкі: “У апазыцыі патрэбны зьмены на глебе вызвольнага супраціву”\n21 кастрычнік 2004, 14:51\nСяргей Навумчык, Прага У масавых акцыях, якія адбыліся ў Менск, бралі ўдзел і актывісты незарэгістраванай Беларускай партыі Свабоды. З намі на сувязі – старшыня партыі Сяржук Высоцкі.\n(Карэспадэнт: ) “Спадар Сяржук, наколькі вядома, сярод пацярпелых ад дзеяньняў АМАПу ёсьць і актывісты Вашай партыі.\n(Высоцкі: ) “Так. Беларуская партыя Свабоды брала чынны ўдзел ўсе тры дні ў масавых акцыях. Таму што нашае сумленьне патрабавала ўступіцца за беларусаў, за беларускі народ, які быў брутальна падмануты. І многія нашы сябры былі, як гаворыцца. на перадавой. Хоць мы і адасабляем сябе ад структураў афіцыйнай апазыцыі, але тут была справа ўласнай годнасьці – выказаць свой пратэст. Актывіст ПБС Васіль Парфянкоў 19-ага кастрычніка быў зьбіты. Былі і маладыя нашы прыхільнікі. якіх асабіста я запрашаў, мы прайшліся а ВНУ, запрашаючы людзей, і бралі чынны ўдзел з "Маладым Фронтам", з Паўлам Севярынцам”.\n(Карэспадэнт: ) “Вы сказалі, што ваша партыя адасабляе сябе ад апазыцыі. Чым гэта патлумачыць?”\n(Высоцкі: ) “Я прызнаю мужнасьць асобных лідэраў "афіцыйнай" апазыцыі, але тое, што адбылося – у значнай ступені і іхняя таксама віна. Можна нагадаць: ці не было цкаваньня нацыяналістаў? Ці не было цкаваньня Пазьняка? Ці не было цкаваньня нашай арганізацыі? А цяпер ўсё ж – вяртаемся да таго, з чаго пачыналі. Патрэбныя ў апазыцыі зьмены, і мы падыходзім да гэтага на глебе вызвольнага супраціву. Патрэбна стаўка на свой народ, а не на дабрадзеяў у Маскве ці на Захадзе. Непрыняцьцё супрацоўніцтва з Расеяй, таталітарнай. манархічнай. алігархічнай, бо яна ўсё роўна душыць нашую незалежнасьць. Адмова ад толькі сацыяльнай рыторыкі. Зараз ў народзе больш жаданьня да пераменаў, больш такога, я б сказаў, здаровага вызвольнага нацыяналізму, чым у лідэраў. Іі ўсё гэта – падмурак беларускага супраціву”.\n(Карэспадэнт: ) “Два гады таму Вашая партыя брала ўдзел у абароне Курапатаў, і тады ўдалося дасягнуць выніку. Ці верыце Вы ў эфэктыўнасьць сёньняшніх акцыяў?”\n(Высоцкі: ) “Я скажу шчыра: зараз мы якраз узважваем працяг далейшых нашых дзеяньняў, таму што ёсьць праява нашага сумленьня, мы падтрымалі гэта, хаця і ня мы былі асноўныя арганізатары. Але, на жаль, мы сутыкаемся і з праявамі недабразычлівасьці часткі людзей, якія вызнаюць аўтсайдэрскую тактыку апошнія гады. Цяпер мы актыўна кансультуемся з аўтарытэтнымі асобамі пра магчымасьць нашага ўдзелу у кампаніях вулічнага супраціву”.


Якія бываюць сучасныя дызайны шпалер | Інтэр'Ерныя Штучкі\nСучасны дызайн шпалер дзівіць разнастайнасцю. Малюнкаў, адценняў, фактур можна знайсці мноства. У кожным сезоне можна вылучыць пэўныя трэнды, але арыентавацца варта перш за ўсё на ўласны густ.\nЗ дапамогай ўмелага выбару і камбінацыі шпалер можна вырашыць некалькі задач: падзяляць прастору, схаваць недахопы сцен, глядзельна пашырыць або паменшыць пакой, зрабіць яе святлей ці зацяніць, аформіць экстравагантна або класічна. Шпалеры - зручны матэрыял, які выкарыстоўваецца паўсюдна, але ў Расіі папулярны, бадай, больш, чым ва ўсім свеце.\nВіды шпалер і іх выкарыстанне ў дызайне інтэр'еру\nУ крамах прадстаўлены ўсе віды шпалер, але выбіраць іх для пэўнай пакоя варта, вывучыўшы асаблівасці кожнага выгляду. Некаторыя дызайнеры лічаць частка разнавіднасцяў перажыткам мінулага.\nПапяровыя шпалеры калісьці былі вельмі папулярныя, але цяпер, нягледзячы на намаганьні вытворцаў, сталі неактуальныя з прычыны сваёй недаўгавечнасці.\nВінілавыя шпалеры з'явіліся ў асартыменце крам даўно, але выкарыстоўваюцца часцей толькі ў месцах, дзе неабходная падвышаная трываласць (пярэднія пакоі, каморы). Бясспрэчныя вартасці - вінілавыя шпалеры трывалыя, ўстойлівыя да вільгаці, хаваюць недахопы сцен.\nФлизелиновые шпалеры найбольш папулярныя ў сярэднім коштавым сегменце. Прычыны відавочныя: гэты матэрыял зручны, лёгка прапускае паветра, не вылучае шкодных рэчываў. Звычайна шпалеры на флизелиновой аснове добра хаваюць дэфекты сцен і іх можна мыць. Нават на самы патрабавальны густ знойдзецца ўдалы дызайн шпалер для залы, дзіцячай, спальнай пакоя або кухні.\nТэкстыльныя шпалеры - дарагі і арыгінальны варыянт аздаблення сцен. Гэтая разнавіднасць дазваляе ўвасобіць у жыццё самыя цудоўныя дызайнерскія знаходкі: на аснову (звычайна флизелиновую) накладваюць лён, фетр, велюр. Хоць тэкстыльныя шпалеры даволі дарогі і складаныя ў выкарыстанні, іх знешні выгляд часта прыцягвае спажыўцоў.\nФоташпалеры - гэтыя шпалеры з часам сталі цудоўным карыстацкім варыянтам аздаблення, бо надрукаваць зараз можна любы малюнак (нават сямейнае фота або зняты самастойна пейзаж). Такія магчымасці дазваляюць рэалізаваць любыя фантазіі дызайнераў і гаспадароў: фото дызайн шпалер для залы, камбінаваныя палатна, фотаэлементы дэкору - усё гэта стала вельмі проста ўвасобіць у жыццё.\nЯк падабраць дызайн шпалер для кожнага пакоя\nШпалеры рознага фармату і дызайну варта падбіраць у адпаведнасці з прызначэннем памяшкання, у якім трэба будзе вырабіць аздабленне. Так, шпалеры для гасцінай будуць адрознівацца ад шпалер для спальні адценнем і малюнкам, а ад шпалер для кухні - яшчэ і практычнымі характарыстыкамі.\nАднатонная аздабленне сцен - лепшы выбар для любога пакоя, насычанай дэталямі. Пакрыццё з дарогай фактурай будзе глядзецца выйгрышна, нават калі сцяна не будзе ўпрыгожаная ніякім арнаментам. У якасці акцэнту заўсёды можна выкарыстоўваць шторы, карціны, мэбля, тэкстыль і дробныя аксесуары (плюс складаецца і ў тым, што такі дызайн лёгка хутка змяніць).\nДызайн шпалер для розных пакояў\nДызайн шпалер ў гасцінай (фота прыкладаў можна ўбачыць ніжэй) варты асаблівага падыходу, бо гэты пакой - твар дома. Калі спальня можа быць аформлена па гусце гаспадара (наведвальнікі амаль не бываюць у гэтым памяшканні), тое месца, дзе мяркуецца прымаць гасцей і мець зносіны з дамачадцамі, павінна быць дастаткова нейтральнай, прымальна па аздабленні для кожнага жыхара або наведвальніка дома.\nЛепшыя матывы для шпалер ў гасцінай - пейзажы, кветкі, абстрактныя ненадакучлівыя фігуры. Можна падабраць і аднатонныя шпалеры з цікавай тэкстурай, якія прывабліваюць увагу сваёй незвычайнасцю.\nКалі пляц залы досыць вялікая (або гасцёўня сумешчаная з кухняй), неабходным апынецца уменне выкарыстоўваць у інтэр'еры адразу некалькі відаў шпалер (не толькі розных па колеры, але і па фактуры). Занаванне прасторы з дапамогай аздаблення сцен - выдатная ідэя для шматфункцыянальнага памяшкання.\nДызайн шпалер для спальні рэкамендуецца выбіраць па каляровай гаме. Лёгкія спакойныя пастэльныя адценні, спрыяюць прыемнаму адпачынку, але не кожны гаспадар палічыць такое рашэнне цікавым. Не варта планаваць вельмі яркую, якое бударажыць нервовую сістэму аздабленне. Пры жаданні выкарыстоўваць насычаныя колеры спыніце свой выбар на іх мяккіх танах. Замест чырвонага варта абраць каралавы адценне або бардовы (ён добры ў спалучэнні з нязыркім асвятленнем), замест інтэнсіўнага сіняга - пяшчотны блакітны ў пары з белым.\nДзіцячы пакой дае магчымасць фантазіяваць. Сучасны асартымент аздобных матэрыялаў здольны збіць з панталыку любога дарослага, бо многае недаступнае калісьці стала рэальным. Трэба здушыць у сабе жаданне зрабіць пакой як мага больш яркай, запоўніўшы сцены неверагоднымі малюнкамі і перенасытив інфармацыяй. Для эфектыўных заняткаў і адпачынку занадта дакучлівыя сюжэты і арнаменты не пасуюць. Для дзіцячых пакояў, дзе і так шмат дэталяў, варта выбраць спакойную аздабленне сцен, не пазбаўленую некаторай экстравагантнасці.\nШпалеры для кухні павінны быць практычнымі: лёгка мыцца, не ўбіраць пахі. У дызайне хай пераважаюць "смачныя" колеры, якія спрыяюць добрай трапезе: шакаладны, мятный, аранжавы. Спалучаць такія паверхні варта з пліткай, якая цалкам замяняе шпалеры на працоўнай паверхні.\nЯк правільна камбінаваць шпалеры?\nДызайн камбінаваных шпалер часта ўжо прапанаваны вытворцамі, звычайна якія прадаюць парай шпалеры з асноўным малюнкам (колерам) і ўстаўкі з больш буйнымі і яркімі адценнямі або арнаментам. У выбары і планіроўцы такіх шпалер можа і не ўдзельнічаць дызайнер, але стварыць годны дызайн-праект, у якім сумяшчаюцца розныя віды пакрыццяў і афармлення сцен, можа толькі прафесіянал або вельмі спрактыкаваны аматар.\nЗлучаючы некалькі відаў шпалер рознага колеру і малюнка, варта змяніць і астатнюю абстаноўку. Мэбля, аксэсуары і іншыя элементы інтэр'еру павінны быць добра прадуманы і дакладна вывераныя, каб не дапусціць недарэчнай лапезныя.\nНасычаную колерам і яркімі элементамі аздабленне ня трэба дапаўняць вычварнай мэбляй і аксэсуарамі. Выберыце лаканічныя прадметы інтэр'еру, якія падкрэсліваюць галоўны акцэнт, - шпалеры.\nДызайн камбінаваных шпалер (фота якіх дапаможа вызначыцца з выбарам) звычайна грунтуецца на 2 спосабах поклейка:\nПалатна накладваюцца па гарызанталі (гэты варыянт падыходзіць пакоях ў стылі рэтра і класікі), часта для падзелу выкарыстоўваюцца дэкаратыўныя бардзюры.\nБольш стрыманай разнавіднасцю шпалер абклейваюцца 3 сцены пакоя, а адну робяць больш яркай.\nУ класічным і рэтра варыянце ніжнюю частку сцяны робяць цямней верхняй, для нізу выкарыстоўваюць аднатонныя шпалеры. Верхняя палова звычайна адрозніваецца больш светлым адценнем, ўпрыгожваецца малюнкам. Бардзюр часцей выкананы з паперы або дрэва.\nСучасны дызайн шпалер мяркуе некалькі іншае камбінаванне. Звычайна вылучаюць толькі адну сцяну, аддаючы перавагу выкарыстоўваць варыянты з буйным малюнкам (колерамі або геаметрычнымі абстракцыямі). Астатнія ж сцены лепш аформіць аднатоннымі шпалерамі або пакрыццём з ненадакучлівым малюнкам, каб не змяняць галоўнаму акцэнту.\nУ пакоях з вялікай плошчай і складанай планіроўкай (аб'яднаныя гасціныя і кухні, памяшкання з далучанымі лоджыямі) дапушчальна выдзяляць адразу некалькі сцен, каб падзяліць прастору на зоны.\nСтвараючы дызайн шпалер двух колераў, карысна звяртаць увагу на апошнія трэнды.Так, актуальнае ў гэтым сезоне спалучэнне колераў - серенити (далікатнае адценне сіняга) і ружовы кварц - ідэальна падыходзіць хатнім інтэр'ерах. Плюс гэтага каляровага тандэму ў тым, што, нават страціўшы пікавую папулярнасць, спалучэнне будзе заставацца актуальным яшчэ некалькі гадоў. Калі ж змяняць дызайн камбінаваных шпалер для залы, фоташпалер для дзіцячай, аздаблення пярэднім пакоі не плануецца доўгі час, варта звярнуць увагу на класічную для хатняга становішча палітру: адценні белага, ружовага, карычневага, бэжавыя і натуральныя тоны.\nСучасны дызайн шпалер прымае любыя эксперыменты, але любое рашэнне павінна быць дакладна вытрымана ў абраным стылі і дарэчы ў абстаноўцы. Разнастайнасць матэрыялаў для аздаблення дазваляе ствараць самыя неверагодныя інтэр'еры, але ў лепшых з іх адчуваецца неперасягненая пачуццё густу і меры. Збалансаваць гэтыя кампаненты - сапраўднае мастацтва.\nГлядзіце відэа: Видеообзор Mercedes Benz E class w211 2002 год л cdi видеообзор кузова\n← Сталовая створаная чыстым колерам\nЯк падабраць влагозащищенный свяцільня для ваннай пакоі →