Vir wie of wat is Cojo Creek genoem? - Geskiedenis Podcasts - 2022\nVir wie of wat is Cojo Creek genoem?\nCojo Creek (Cañada del cojo) is die grens tussen die Rancho Punta de la Concepción en die Rancho Nuestra Señora del Refugio. Die ankerplek by die monding van hierdie spruit was 'n uitstekende smokkelplek in die Spaanse era.\nCojo beteken kreupel, in die sin van 'n boudebeen of 'n geamputeerde.\nVir wie of wat is die spruit genoem?\nCojo Creek is vernoem na die kreupel hoof van die Indiese stam Chumash, die eerste mense wat die Spaanse ontmoet het naby die huidige Rancho Punta de la Concepción in Augustus 1769.\nAntietam of Sharpsburg? Manassas of Bull Run? Vir baie Amerikaners het wat u 'n burgeroorloggeveg noem, byna alles te doen met die plek waar u of u voorouers uit die burgeroorlog grootgeword het.\nDaar word vermoed dat noordelike soldate, wat meer geneig is om uit stede of verstedelikte gebiede te kom, beïndruk was met die geografie van die suide, insluitend die berge, valleie en oorvloedige riviere en strome. In 'n onbekende gebied noem hulle baie van hul gevegte na hierdie natuurlike kenmerke. Vir die Konfederale troepe was die kennis van die landelike, natuurlike terrein, dorpe en geboue onvergeetliker, en in die suide is daar na baie van dieselfde gevegte verwys na die mensgemaakte strukture in die omgewing.\nDiegene wat die berigte in die noordelike koerant lees van die eerste groot slag van die oorlog, het gehoor van die nederlaag van die Unie by Bull Run ('n nabygeleë stroom), terwyl diegene in die suide hul oorwinning by Manassas (die plaaslike treinstasie) gevier het. In Maart 1862 het die Unie 'n oorwinning behaal tydens die Slag van Pea Ridge ('n nabygeleë stad) teen die konfederate wat geveg het by die Slag van Elkhorn Tavern ('n struktuur van twee verdiepings wat as handelspos, posstop, restaurant en herberg gebruik is) in die jare voor die oorlog). Vandag is die wrede geveg van April 1862 in die suidweste van Tennessee die algemeenste bekend onder die konfederale naam, Shiloh ('n klein houthuisie op die slagveld) eerder as die naam van die unie -bevelvoerder Ulysses S. Grant, Pittsburg Landing (sy ligging op die Tennessee -rivier). En die dodelikste dag in die Amerikaanse geskiedenis, 17 September 1862, staan afwisselend in die suide bekend as die Slag van Sharpsburg (die plaaslike Maryland -dorpie wat baie van die gevegte beleef het) of as die Slag van Antietam in die noorde (danksy die nabyheid daarvan) na 'n nabygeleë rivier).\nHangman of Latah Creek?\nSpokane is deurdrenk van die inheemse Amerikaanse geskiedenis, die naam self is afgelei van die Spokan -stam, en baie paaie, spruite en wildname gee ook bewys van hierdie inheemse geskiedenis.\nDie spruit verskyn op die gebied wat amptelik as Latah Creek gelys is met die kommissarisse van Spokane, en die federale regering is plaaslik bekend onder 'n naam wat getuig van 'n besonder wrede tyd in Washington se verlede.\nLewis en Clark het van inheemse informante oor die spruit geleer en dit op hul kaart geplaas as die "Lautaw-rivier." . In 1858 teken kolonel George Wright die spruitnaam op as Ned-Whauld of Lahtoo-hoewel die optrede wat hy aan die oewers gedoen het, die naam vir baie sou verander.\nIn 1858 hang Wright, sonder verhoor, die Yakima Chief Qualchan en verskeie ander Indiane op 'n plek 'n paar kilometer suid hiervandaan. Inwoners begin die spruit kort daarna Hangman Creek noem.\nIn 1899 is die naam terug verander na Latah Creek deur 'n federale wet, maar plaaslike mense en kaartmakers het die gebied steeds as Latah en Hangman genoem. Selfs toe die provinsiale kommissarisse van Spokane in 1997 alle kaarte verklaar het om die gebied nou as Latah te noem, het die federale USGS -kaarte steeds beide name vertoon. Hierdie historiese dubbele pleknaam bring steeds verskillende menings op - terwyl sommige mense meen dat Latah gebruik moet word om die oorspronklike naam te eerbiedig, meen ander, insluitend baie stamlede, dat 'Hangman' moet bly om mense aan die gruweldade van 1858 te herinner.\nOorsprong van plekname\nABBOTT. Die eerste posmeester van die Abbott-poskantoor was Amanda Spangler Isaacs (1824-1903). Haar eerste man was John W. Abbott (1820-1849). Sy het waarskynlik die poskantoor genoem vir haar eerste man of vir haar seun, dr. Joseph M. Abbott (1844-1906). Sommige bronne sê dat die naam gekies is deur Simon J. Temple, wat die grond in 1886 gekoop het. Die naam Abbott & rsquos Station verskyn in 1891 kommissie minute.\nAMELIA is waarskynlik vernoem na die vrou van die eerste posmeester. Die eerste posmeester was Robert J. Bradley. Hy trou op 5 Januarie 1864 met Amelia Amantha Knight (geb. 20 Junie 1844, 14 Maart 1930).\nANCLOTE. Volgens Wilfred T. Neill in die Pasco Times van 20 Maart 1977: & ldquoDie naam Anclote dateer uit die vroeë Spaanse tyd. Die Spanjaarde noem hierdie eilande Cabo de Anclote & mdashCape of the Kedge Anchor & mdash omdat skepe 'n kedge moes gebruik om deur die vlak water of die kronkelende kanale te loop. En vroeë Franse matrose het die eilande Cap d'Anclote genoem, wat natuurlik dieselfde betekenis het as Cabo de Anclote. & Rdquo Volgens Neill, Enclote is verreweg die oudste pleknaam in Pasco County en een van die oudste in Florida. Die naam is volgens 'n koerantberig op 'n kaart wat ek in 1715 gevind het, en 'n kaart van 1545. Die Rooi Ras van Amerika (1847) deur Henry Rowe Schoolcraft het:\n'N Kaart van 1838 bevat egter die spelling Ets-has-ho-tee-rivier.\nSommige vroeë kaarte noem Anclote Keys as Haley & rsquos Keys, die naam is deur kapt James Cook (1728-1779) gegee, en die eilande is vernoem na sy maat. 'N Staatskoerant van John Hayward uit 1854 het egter:\nARIPEKA. Florida plekname van Indiese oorsprong en Seminole persoonlike name deur William A. Read het:\nSam Jones sterf in 1866. Sy naam word gespel Arpeik in 'n gedig wat in 1859 gepubliseer is. 'n Kaart van 1908 spel die stad uit Aripeka. Die ballinge van Florida deur Joshua R. Giddings (1858) het Sam Jones, soms Aripeka genoem. & rdquo\nBAILLIE. Hierdie nedersetting was geleë naby Elfers en is vernoem na die Baillie -gesin wat daar gewoon het. Vir 'n verkiesing in 1889 is die plaaslike distrik Bailey genoem, en die skoolraad se notule van 7 Julie 1892 verwys na die gebied as 'n nedersetting van die Baillie -nedersetting. 'N Koerantartikel uit 1897 verwys na & ldquoBailey & rsquos punt. & Rdquo\nBAYONET PUNT. Volgens As, & ldquo 'n Groot rots bedek met Spaanse bajonette (genaamd yucca of yaka), het die naam geïnspireer toe State Road 52 gebou is om VS 19 met Dade City te verbind, ongeveer 1926. & rdquo Die naam is egter die naam Bajonetpunt verskyn as 'n geografiese kenmerk op 'n kusopname van 1888. In 'n koerantartikel uit 1922 word berig dat 'n gesin die dag in Bayonet Point deurgebring het.\nBEER CREEK. Die naam word op 'n kaart van 1880 gevind.\nBLANTON is vernoem na Jesse Blanton, 'n vroeë setlaar uit Screven County, Georgia. Hy en sy vrou, Martha Howell, het 'n houthuis gebou oos van wat nou Blanton Lake is.\nBUDDY & rsquoS MEERNEDERING. 'N Artikel in die Dade City Banner van 18 Desember 1925, het:\nDie geskiedenis van Zephyrhills 1821-1921 het:\n'N Artikel in die lente van 1984 Florida genealoog sê:\nDie meer word Lake Buddy genoem in 'n opname van 4 April 1846. Buddy Lake is 'n pleknaam in die 1850 -sensus. In die 1880's is die naam verander na Lake Pasadena, hoewel sommige kaarte 'n klein Lake Buddy langs 'n groot Lake Pasadena toon.\nOp 18 Desember 1897 het Die vervaardiger van Louisiana en suiker het 'n verslag getiteld & ldquoSyrup Making at the Skinner & rsquos Bend Central Factory, Pasco County, Florida. & rdquo Die artikel bevat die dateline Lake Buddy.\nCARMEL. Volgens Die historiese plekke in Pasco County,:\nCARVER HOOGTE. Bill Dayton meen die onderverdeling naby Dade City is waarskynlik vernoem na George Washington Carver. Volgens 'n 1998 Petersburg Times Carver Heights is in 1946 die eerste keer onderverdeel deur Stanley Cochrane, 'n wit sakeman in Dade City wat baie aan swart gesinne verkoop het.\nCHIPCO was blykbaar vernoem na Echo Emathla Chopco, wie se naam ook verskillend as Echo Emathla Chopka of Emathla Hadjo Chupco verskyn het, maar algemeen bekend was as Chipco, van die Tallahassee -stam van die Red Stick Upper Creeks. Hy is tussen 1800 en 1805 in Alabama gebore en is op 16 Oktober 1881 oorlede.\nCLINTON AVENUE in Dade City is vernoem na kapt Clinton Edward Spencer (1838-1924), volgens Lucy Spencer Lock.\nDADE CITY en die vroeëre FORT DADE is vernoem na majoor Francis Langhorne Dade, 'n Amerikaanse weermagoffisier wat deur Seminoles vermoor is aan die begin van die Tweede Seminole -oorlog.\nDARBY is blykbaar vernoem na John W. Darby, 'n vroeë setlaar. Hy trou met Olinda Bradley. 'N Vroeëre naam vir hierdie gebied was Amelia.\nDENHAM is vernoem na kapt. W. B. Denham, hoofbestuurder van die Tampa Northern Railroad. Op 28 November 1910 het die Tampa Morning Tribune berig dat Denham binnekort die pos wat hy vir vier jaar beklee het, bedank. Die artikel berig dat hy al die rollende materiaal en algemene toerusting vir die spoorweg gekoop het, en dat hy 'n spoorwegbouer was sedert 1874. Hy was 25 jaar lank verbonde aan die eiendomme van die ou plantstelsel, wat jare lank as algemene toesighouer van die hele stelsel suid van Charleston en oor die hele suide. Die Tampa Morning Tribune noem hom H. B. Plant & rsquos se regterhand in die bou van die Plant -spoorweë in Florida. Ten tyde van sy dood in 1915 was hy 'n inwoner van Jacksonville.\nDREXEL. 'N 1895 New York Times artikel oor die Sanford- en St. Petersburg-spoorweg berig dat die Drexels van New-York en Philadelphia laasgenoemde in beheer daarvan was. . Edward J. Herrmann glo dat hierdie stad vernoem is deur Edward T. Stotesbury ter ere van Anthony Joseph Drexel (1826-1893), 'n finansierder en filantroop vir wie die Universiteit van Drexel vernoem is. Toe die Orange Belt Railway misluk, het die finansiële belange wat die maatskappy ondersteun het, die internasionale bankfirma Drexel, Morgan, & Co., 'n sindikaat gevorm met Stotesbury as president. [Inligting van MacManus]\nEARNESTVILLE is vernoem na Elijah Embree Earnest (1840-1908), wat 'n winkel op Lake Buddy ongeveer 1875 geopen het, volgens een bron. Die sterfkennis van mev. Earnest, wat in 1924 oorlede is, het egter: In die jaar 1881 verhuis meneer en mevrou Earnest na Florida en vestig hulle hulle aan die suidekant van Lake Buddy, soos Pasadena Lake toe genoem is. Daar het meneer Earnest 'n plaas gehad en 'n winkel gehou, en vir etlike jare 'n poskantoor. Die stasie heet Earnestville. & Rdquo (mev. Earnest is gebore in Atlanta, die oudste dogter van John Thrasher, 'n oorspronklike pionier van Atlanta.)\nEHREN. 'N Historiese merker het: & ldquoEhren Community - Benoem deur saagmeuleienaars Frederick en Louis M & uumlller. Ehren beteken & lsquoplace of honor & rsquo in hul moedertaal Duitse taal. & rdquo Volgens MacManus het Frederick Ernest M & uumlller dit genoem na sy geboortestad in Duitsland. Volgens genealogiese navorsing is Fredrick Ernst Mueller gebore op 17 November 1863 in Ehren, Nedersakse, Duitsland. In 1905 was hy bestuurder van Gulf Cypress Lumber Mill. In 1912 was hy president van Ehren Pine Co. Hy sterf op 15 April 1930 in Ehren. Jeff Cannon skryf, en ek glo die poskantoornaam is afgeneem uit die naam van die Orange Belt Railroad Depot wat in die omgewing gevestig is, aangesien die oorspronklike poskantooraansoek sê dat die kantoor die naam van die stasie -depot in die omgewing geneem het. & Rdquo\nELFERS. Die naam Elfers is gekies deur Frieda Marie (Bolling) Eiland (1884-1981), die vrou van die eerste posmeester. Die ma se naam van Frieda en rsquos was Maria Elfers, en volgens Frieda se seun het Frieda die poskantoor vir haar oupa aan moederskant genoem. Vir meer inligting, sien die inskrywing vir Levi Daniel Eiland op die vroeë inwoners -bladsy van hierdie webwerf.\nELLERSLIE na bewering deur James Goodwin Wallace, 'n dokter, gestig is as 'n kuuroord. Wallace beweer dat hy afstam van die vroeë Skotse historiese figuur William Wallace, wat in die geskiedenis bekend staan as die Ridder van Ellerslie. Dit verklaar waarskynlik die oorsprong van die naam van die stad.\nVYF. 'N Groot saagmeule ongeveer 8 kilometer noordoos van New Port Richey was die eiendom van vyf mans wie se name met die letter A. begin het. Die mans was:\nFivay verskyn op die 1904 -aansoek om 'n poskantoor.\nFORT BROOME is vernoem na die goewerneur van Florida, James E. Broome, wat van 1853 tot 1857 gedien het, volgens Hendley.\nGALL BOULEVARD is vernoem na Walter R. Gall, wat die staat kon beïnvloed om die snelweg deur Zephyrhills te loop, volgens 'n artikel in 2008 in die Laker. Gall & rsquos seun Owen, was 'n prominente inwoner van Zephyrhills wat in 2008 op 96 -jarige ouderdom oorlede is. Die naam Gall Boulevard word in 'n 1951 koerant gevind.\nGODWIN. Volgens 'n WPHS -artikel oor spookdorpe in Florida, is die poskantoor in 1888 in die huis van Jacob Godwin gestig.\nGOWERS HOEK is vernoem na William Arthur Gower, wat die eiendom daar besit het. Meer inligting is hier.\nGROEN SLEUTEL. Volgens Wilfred T. Neill het J. G. & ldquoGib & rdquo Brown, wat Deer Island tuisgemaak het, die naam van die eiland in Green Key verander. Hy verbind dit met 'n snelweg met die vasteland en probeer dit as 'n onderafdeling bevorder. Daar het niks van hierdie plan gekom nie, maar Green Key het die enigste openbare strand in New Port Richey geword. Volgens a Tampa Tribune 'n artikel deur Carol Jeffares Hedman, die vrou van Brown en die vrou van rsquos, Cora, wat dit Green Key Island hernoem het. 'N Reproduksie van 'n kaart uit 1886 uit 1929 bevat egter' ldquoDeer Island 'of' Green Key 'en die etiket blyk uit die 1886 -kaart te wees.\nGREENFIELD. MacManus het: & ldquo Waarskynlik is dit vernoem na die grasagtige, wyd oop ruimte rondom dit. & Rdquo\nGROTER is vernoem na James L. Greer, wat duisende hektaar hout in die omgewing besit en 'n saagmeule opgerig het.\nHATTON was die naam van 'n poskantoor wat in 1882 gestig is, wat 'n paar jaar later 'n paar kilometer noordwes verskuif is en na Dade City hernoem is. Hatton is vernoem na Frank Hatton, die eerste assistent -posmeester -generaal van die Verenigde State van Amerika in 1882. Aansoeke om 'n nuwe poskantoor in 1882, na hom, en in 1882 is ten minste drie ander poskantore na hom vernoem, in Missouri, Noord -Dakota. , en Ohio.\nHEGMAN. Die naam van die Abbott -poskantoor (nou Zephyrhills) is in 1890 verander na Hegman, en terug na Abbott in 1892. Die poskantoor is moontlik vernoem na die persoon wat in hierdie uittreksel beskryf word Die geskiedenis van Zephyrhills 1821-1921:\nHICKORY HAMMOCK. 'N Vroeëre naam vir New Port Richey was moontlik Hickory Hammock of Hickory Hammocks. In 'n koerantberig uit 1951 het Gerben DeVries geskryf: & ldquo Die huidige ligging van New Port Richey was die eerste keer bekend as & lsquoHickory Hammocks. & Rsquo & rdquo In 'n brief aan die Nuwe Port Richey Press gepubliseer op 12 Januarie 1922, skryf mev JOT Brown van Jacksonville, 'n dogter van Aaron Richey, & ldquo Daar was natuurlik geen stad New Port Richey nie, maar hierdie omgewing was bekend as Hickory Hammock. & rdquo Hierdie naam was egter is op geen kaarte of op ou dokumente gevind nie. Frances Clark Mallett meen die term Hickory Hammock het moontlik na 'n groot streek verwys en is nie 'n vroeëre naam vir New Port Richey nie.\nVERBORGTE BOEDELS. Volgens As, die naam is afgelei van Whidden Lake, oorspronklik vernoem na Tillet Thomas Whidden (1857-1914) en sy vrou Sarah (Sallie) Nancy Charlotte Luffman (1864-1940), wat daar gewoon het. Die naam is in April 1971 verander.\nVAKANSIE. William W. Boyd, president van First Federal Savings and Loan Association of Tarpon Springs sedert 1961, ondervra vir 'n koerantartikel in 1977, en onthou dat First Federal in die vroeë sestigerjare sy eerste tak in die suidweste van Pasco County wou bou. die naam & ldquoHoliday Drive & rdquo op 'n kaart naby die terrein van die voorgestelde tak en het sy direksie gevra om die naam aan die nuwe tak te gee. Later het Boyd ondersteuning begin opdok om die gemeenskap Holiday te noem, sodat dit 'n identiteit sou hê. Teen die einde van 1967 was First Federal & rsquos Holiday Branch 'n florerende onderneming, en die gemeenskaps- en rsquos -identiteit was goed op dreef om tot stand te kom. Boyd het gesê: 'Dit was een van die hoogtepunte in my lewe. Daar is nie te veel mense wat deur hul eie pogings die naam van 'n gemeenskap tot stand gebring het nie, veral een met soveel lewenskrag. & Rdquo Op 'n raadsvergadering van First Federal Savings and Loan Association of Tarpon Springs op 13 Oktober 1966 , het lede gepraat oor die benoeming van die nuwe tak van die bank as die vakansie -tak, aangesien die poskantoor 'n substasie op Holiday Drive naby gehad het. In November 1967 het raadslede aan plaaslike bouers en koerantverslaggewers voorgestel dat toekomstige gebeurtenisse in die omgewing as vakansiedae genoem word. Die bank het 1000 nommerplate weggegee vir die voorkant van motors lees & ldquoHoliday Florida. & Rdquo 'n Tak van die Tarpon Springs -poskantoor is op 2 Januarie 1962 gestig. naam Holiday is eers aan die takposkantoor van die Tarpon Springs -kantoor gegee, wat in 1961 opgerig is. & rdquo Dit blyk egter nie die korrekte verklaring vir die oorsprong van die naam te wees nie.\nHOPEVILLE. 'N Poskantoor met die naam Hopeville is in 1878 gestig. Dikwels het die eerste posmeester die poskantoor genoem. Die eerste posmeester was James Washington Clark. Daar word vermoed dat hy die poskantoor vir die familie Hope genoem het, vroeë intrekkers. Clark trou met Frances Louise Hope.Frances Clark Mallett skryf: Alhoewel daar bykans geen geskrewe rekords oor die vroeë geskiedenis van Port Richey en Hopeville is nie, dui die mondelinge geskiedenis wat deur ou inwoners en afstammelinge oorgedra is, aan dat Hopeville in die middel van die 1800's gevestig is. Dit was eens die plek van 'n soutwerke wat die plaaslike inwoners en die Konfederale Weermag verskaf het. . David en Henry Hope, twee vroeë intrekkers van die Chicuchatta (Brooksville) nedersetting, was twee van die Hopes wat die klein gemeenskap van Hopeville by die soutbronne gestig het. & Rdquo\nVolgens Jeff Cannon verwys die AME-kerkrekords na 'n Hopesville-sending in Florida in 1871-72. Dit is nie bekend waar dit geleë was nie.\nPAARDEILAND. Op 25 Mei 1978 het die Nuwe Port Richey Press berig: & ldquo Kenneth Knowles het onlangs die verhaal vertel van hoe Horse Island sy naam gekry het. Hy het berig dat na 'n slegte orkaan 'n wit perd met 'n regeringsmerk op die eiland gevind is. Daar word geglo dat die perd tydens die storm van 'n troepevat geval het en op die een of ander manier na die eiland gekom het. & Rdquo\nHUDSON is vernoem na Isaac Washington Hudson. J. B. of J. W. Hudson het die volgende geskryf, soos aangehaal in Hendley:\nJESSAMINE. 'N Artikel deur Wilma Ellsworth in East Pasco & rsquos Heritage het:\nLACOOCHEE is 'n verkorte vorm van Withlacoochee, die rivier wat verby die stad loop.\nMEER IOLA is vernoem na Iola, Kansas, deur Luther C. Reed en sy vrou Nancy A. Reed. Die sensus van 1910 toon dat hulle in Iola, Kansas, woon. 'N Vroeëre naam was Stake Pond, vir 'n aandeel wat landmeters daar geplaas het. Norman Carey skryf, en ek dink die naam Stake Pond gaan terug na die laat of selfs middel 1800's. Hubert Hancock, wat my meer hieroor vertel het as enigiemand anders, het 'n gesin in hierdie gebied gehad. Hy het voorouers in hierdie gebied gehad wat betrokke was by die verskaffing van vleisbeeste vir die suidelike oorlogspoging. Ek dink die saagmeule wat sy oupa aan die noordelike oewer van die Iola -meer gehardloop het, was omstreeks die 1870's in bedryf, totdat ek dit omtrent die begin van die eeu vermoed het. Ek glo dat dit in die vroeë 1900's was dat Stake Pond die amptelike naam van die Iolameer gekry het. & Rdquo In September 1920 het die Dade City Banner verwys na & ldquoLake Iola of Stake dam. & rdquo In Maart 1922 het dit & ldquoLake Iola, of Stake dam, soos dit beter bekend mag wees. & rdquo In Oktober 1918 het dit & ldquoIola meer (Stake dam). & rdquo\nMEER JOVITA. Op 15 Februarie 1882 sou regter Edmund F. Dunne en kaptein Hugh Dunne, sy neef, op hierdie meer afgekom het en dit Lake Jovita genoem het omdat die fees van St. Faustinus en Jovita word op 15 Februarie gevier, die tradisionele datum van hul martelaarskap. Dit blyk dat hierdie inligting vandaan kom Un Fran & ccedilais Dans la Floride (1889) deur Edmond Johanet. In 'n artikel in die Dade City Banner in 1935 skryf JA Hendley, & ldquo Nadat die Katolieke hierdie deel van die land oorgeneem het, is die naam van Clear Lake verander na Lake Jovita. na San Antonio op 1 Augustus 1931. Die meer word op kaarte Clear Lake genoem.\nLAND O & rsquo -mere. Die volgende is van MacManus:\nVolgens Die historiese plekke in Pasco County, Die stad het die naam Land O & rsquo Lakes gekry van 'n gewilde bottermerk. By 'n gemeenskapsvergadering in 1950 om voornemende name te bespreek, het die plaaslike eiendomsmakelaar, M. H. Sears, een van die helderkleurige pakkette saamgebring en die vergadering oortuig om die naam te kies. Die Land O & rsquo Lakes -bottermaatskappy lewer nou sy produk vir die stad se jaarlikse flapjack -fees. & Rdquo\n[Alhoewel die Land O & rsquo Lakes historiese merker en die Petersburg Times gebruik die spelling Land O & rsquoLakes, die korrekte amptelike spelling blyk Land O & rsquo Lakes te wees (met 'n spasie na die apostrof). Hierdie spelling (met die spasie) word gebruik deur die Amerikaanse Buro vir die Sensus, die Amerikaanse posdiens, die Pasco County School District, Amerikaanse geologiese opname -kaarte, die Amerikaanse raad oor geografiese name en hierdie webwerf. Dit is ook die spelling wat Land O & rsquo Lakes, Wisconsin gebruik.]\nLEHEUP HILL. Volgens inligting deur Loren Fry, is hierdie heuwel vernoem na William A. LeHeup (die ouderling), wat in Kingston, Ontario, gebore is. Hy het in 1911 uit Wisconsin na Florida gekom. 'N Seun, William A. (Bill) LeHeup, is op 13 April 2003 oorlede, op 98 -jarige ouderdom. Volgens sy doodsberig is die seun in Wisconsin gebore en het ldquoand 93 jaar gelede hierheen gekom. & Rdquo Volgens 'n plaaslike navorser toon sensusrekords dat die LeHeup -gesin in 1910 in die stad True, Rusk County, Wisconsin, gewoon het voordat hulle met hul 8 kinders na Pasco County verhuis het.\nLENARD is moontlik vernoem na D. W. Leneard, 'n vroeë setlaar.\nLEO KIDD AVENUE is vernoem na Leo Kidd (geb. 3 September 1925 d. 9 September 1985), 'n voormalige konstabel in Port Richey. Hy was ook 'n sweiser. Hy het eiendom besit waar die straat nou geleë is. Die naam is in 1987 aangeneem om die naam Madison Street te vervang as deel van 'n program om dubbele straatname uit te skakel. Leo Kidd is in Frenchburg, Ky, gebore en het in 1953 van Lawrenceburg, Ind.\nKLEIN PAD is vernoem na Desmond (Des) Little, wat 'n plaveiselonderneming bedryf het, volgens verskeie bronne. Hy is een van die agt kinders van Samuel M. Little. Volgens 'n koerantberig uit 1967 wat gebaseer was op 'n onderhoud met hom, kom Des Little in 1917 saam met sy ouers na Florida, waar hy hom in Sarasota vestig, en verhuis in 1924 na Tarpon Springs en na New Port Richey in 1927. Hy trou met Mickey DeCubellis, 'n dogter van Peter DeCubellis. Volgens Pauline Stevenson Ash is die pad vernoem na Walter en Eva Little. Walter Little het toesig gehou oor die bou van VS 19 suid van Hudson.\nSLUITSTRAAT. 'N Gaskolom in die Petersburg Times van 3 Maart 2009, deur Dade City -prokureur William G. Dayton:\nU hoofartikel wat die voorstel ondersteun om die naam van Lockstraat Calle de Milagros aan die noordekant van Dade City na Street of Miracles te verander, het gesê dat die behoud van die slotnaam die verkeerde boodskap stuur. Ek stel voor dat die County Commission die regte boodskap gestuur het deur die voorstel te verwerp.\nDie naam Lockstraat herdenk 'n gesiene vroeë gesin in die omgewing. Christopher Lock immigreer na die Verenigde State en vestig hom in die vroeë 1890's in Pasco County. Hy het suksesvol geword as 'n sitruskweker, bankier en eienaar van Pasco Abstract Co. Sedert hy in hierdie land aangekom het, het hy baie van sy tyd daaraan bestee om Dade City en Pasco County te verbeter. Hy het gelei tot die stigting van die Raad van Handel, 'n voorloper van vandag se rsquos -sakekamer en was 'n charterlid van die plaaslike Kiwanis -klub. Hy het 'n belangrike rol gespeel in die verskuiwing van die St. Mary & rsquos Episcopal Church na Dade City van Pasadena nadat die stad verdwyn het na die groot vries van 1895. Hy was 'n kommissaris tydens sy dood in 'n verkeersongeluk in die vroeë 1930's.\nSy vrou, Lucy Spencer Lock, was aktief in baie burgerlike organisasies en was in 1920 die eerste vrou in Pasco County wat vir die Florida -wetgewer opgedaag het. Sy skoonsuster, Grace Lock, was 'n loopbaanonderwyser wat 'n belangrike rol gespeel het in die organisering van die skoolbiblioteekstelsel.\nChristopher en Lucy & rsquos se dogter, Dorothy Lock, was vermoedelik die eerste onderwyser in Spaans in ons plaaslike skoolstelsel. Na die vader se dood het sy Pasco Abstract Co. saam met haar ma bestuur.\nSy was vas oortuig van die idee dat 'n gemeenskap verbeter word deur huiseienaarskap en dat ordentlike, bekostigbare behuising vir werkende gesinne beskikbaar moet wees. Packing Co., kan huiseienaars word.\nOmdat Pasco Abstract in daardie dae die enigste titelonderneming in die gebied was, was sy in 'n unieke posisie om titelprobleme op te los en die ontwikkeling te laat werk.\nDie tante van Dorothy en rsquos, Laura Spencer Porter, het die plaaslike bank oorreed waar sy 'n groot voorraad voorraad beheer het om huislenings beskikbaar te stel sodat die werkende mense wat die sitrusbedryf moontlik gemaak het, ordentlike huise in die Lock Street -omgewing kon besit.\nDit is gepas dat die Lock -gesin steeds 'n straatnaam in die Dade City -omgewing vereer. Die betrokkenheid van Dorothy Lock en rsquos by die ontwikkeling van Tommytown is deel van die betekenis van die naam Lock Street. Die naam Lock kan en behoort 'n bron van trots te wees vir diegene wat hier woon en vir diegene wat die oortuiging van Dorothy Lock en rsquos deel dat 'n gemeenskap van huiseienaars 'n sterk en gesonde gemeenskap is.\n'N Paar jaar gelede het die Pasco County Commission die naam Calle de Milagros by Lock Street gevoeg, met die erkenning van die aansienlike Spaanse teenwoordigheid in Tommytown. Om die huidige dubbele naam na Street of Miracles te verander, sou nie 'n bewys van inklusiwiteit wees nie, maar 'n afwysing van die historiese identiteit van die straat en die huidige identiteit daarvan as 'n lewendige sentrum van die Spaanssprekende gemeenskap in Pasco County en rsquos.\nWat die verwysing betref na die Lock Street Gang wat die Lock -naam as deel van sy identiteit gebruik, sal dit nie die gemeenskap verbeter vir 'n opvolger van jeugmisdadigers om hulself die Wonderwerke te noem nie.\nLOYCE. Ruth Connor, voorheen 'n inwoner van die stad, meen dat dit moontlik vernoem is na 'n heer Loyce, wat moontlik verband hou met die spoorwegbedryf. Sensusrekords uit die tydperk toon niemand met die van in Florida nie.\nMcLEOD. Volgens 'n artikel van J. A. Hendley, is hierdie gebied in 1879 gevestig deur William McLeod en sy seuns Daniel, Eligah, William Jr., en Freeman. [Die stad is later herdoop tot Macon en daarna Trilby.]\nMERIDIAN AVENUE. Volgens Carol Jeffares Hedman het die landmeter die strate van Dade City langs die laan vernoem na sy tuisdorp Meridian, mej. Die naam was oorspronklik Meridianstraat.\nMILLER & rsquoS BAYOU is vernoem na Samuel Edward Miller (sien die bladsy vir vroeë inwoners) [WPH]. Die term Miller & rsquos Bayou word in 'n koerant uit 1925 gevind.\nMOOG ROAD is waarskynlik vernoem na Herman Moog, wat in 1951 oorlede is op 75 -jarige ouderdom. Hy het in die 1930's en 1940's in Florida oorwinter en 'n huis en bos op Moogweg besit. 'N Bron sê dat dit vernoem is na Fred Moog, gebore in 1887, hoewel hierdie persoon blykbaar nie in die sensus is nie. Joe Knight, wat in Elfers gebore is, onthou dat die pad oorspronklik Swartzel & rsquos Lane genoem is.\nMAANMER. Die naam word op 'n kaart van 1880 gevind.\nMYRTLE is vernoem na die mirtebome wat daar gegroei het, volgens Elizabeth MacManus.\nNUWE PORT RICHEY. 'N Koerantberig van mev. Gerben DeVries van 13 Desember 1914 verwys na die twee dele van Port Richey as & ldquoold Port Richey & rdquo en & ldquonew Port Richey. & Rdquo Die naam New Port Richey het blykbaar sy oorsprong by die stigting van die New Port Richey -poskantoor op 30 Augustus 1915. Volgens 'n artikel oor die geskiedenis van die New Port Richey Post Office deur Gerben M. DeVries, was dit die Amerikaanse rep. Stephen Milancthon Sparkman (1849-1929), wat van 1895 tot 1917 in die kongres gedien het, wat die naam voorgestel het & ldquoNew Port Richey. & rdquo 'n Verduideliking waarom 'n aparte poskantoor vir New Port Richey gestig is, is hier. DeVries & rsquo kommissie as posmeester is gedateer 21 Julie 1915. Die naam Nuwe Port Richey verskyn in die Dade City Banner op 26 Februarie 1915 en die Tampa Morning Tribune op 19 Augustus 1914.\nOAKDALE. Die geskiedenis van Zephyrhills 1821-1921 deur Rosemary W. Trottman het: & ldquoJohn Spivey het aansoek gedoen om opstalgrond tussen Pretty Pond en die huidige Zephyr -meer. Hy bou 'n huis en noem die plek Oakdale. & Rdquo\nOU POSPAD. Volgens 'n koerantrubriek van Ralph Bellwood, nadat Aaron M. Richey na Tarpon Springs verhuis het, is die poskantoor oorgeneem deur J. W. Clark, wat die fasiliteite na sy huis aan die noordoewer van die Pithlachascotee -rivier verhuis het. Toe is die pos te perd gebring uit Brooksville, oor wat bekend gestaan het as die ou Postweg, waarvan daar nog oorblyfsels gesien word wat noord van die stad gaan en een van die strate nog die naam van Postweg dra. Later is pos perd en karretjie per pos en karretjie by die Port Richey -poskantoor by Tarpon Springs afgelewer. & Rdquo Volgens Aaronwood, toe Aaron Richey posmeester was, het hy die pos op sy skoener van Anclote af gebring.\nOU SOUTPAD is so genoem en omdat dit tydens die burgeroorlog gebruik is deur mense wat na die strand gekom het om sout uit die seewater te kry.Stanaback].\nPASADENA. 'N Brief wat in die Springfield Republikein in 1897 het: & ldquoPasadena is slegs 'n paar jaar gelede gevestig en is vernoem na Pasadena, Cal. & rdquo\n'N Artikel in die Dade City Banner van 18 Desember 1925, het:\nPASCO is vernoem na Samuel Pasco (1834-1917). Inligting oor hom is hier.\nPERRINE RANCH ROAD is vernoem na Lester Perrine, eienaar van die Perrine Dairy Ranch suidoos van Elfers. Hy was 'n boorling van Kingston, N. Y. Hy is oorlede op 6 September 1965.\nPITHLACHASCOTEE. Florida plekname van Indiese oorsprong en Seminole persoonlike name deur William A. Read, Ph. D., het:\nIn 1917 skryf die plaaslike inwoner G. M. Randall, M. D., in 'n Tampa Tribune 'n artikel dat die Seminole -Indiane die rivier genoem het en dat hulle 50 jaar lank daarvan weg is. & rdquo\nIn 1925 verklaar dr John R. Stanton, 'n etnoloog van die Smithsonian Institute, in antwoord op 'n navraag dat & ldquopithlo & rdquo bedoel & ldquocanoe & rdquo en die hele woord blyk 'n betekenis te hê soos & ldquoplace waar kano's uitgesny word & rdquo of & ldquowhere 'n kano uitgesny is , & rdquo en dat die taal Seminole was.\nWashington Hood & rsquos -kaart van die Seat of War in Florida (1838) het die spelling Pithlochascotee.\n'N Kaart van 1845 het Pithlo-chaskotee R. en tussen hakies, Boatbuilding R.\n'N Kaart van 1846 het & ldquoPithlo-Chascotee-rivier of Boat Building River. & Rdquo\nAnder kaarte uit die negentiende eeu het die Eschaskotee-rivier en die Echashotee-rivier. (Op 'n kaart van 1839 is die Anclote-rivier egter beide die Anclote-rivier en Ets-has-hotee gemerk.)\nDie 1854 Koerant van die Verenigde State van Amerika deur John Hayward het: & ldquoTagabona Bay, Fa., Lê aan die kus van Benton co., En ontvang verskeie riviere, waarvan die belangrikste die Weekiwachee, die Pithlochastotoc en die Anclote is. & Rdquo 'n 1855 -kaart het 'n bootbootrivier. & Rdquo\nSommige kaarte toon Haley & rsquos of Heley & rsquosrivier, dit lyk asof dit name is vir die Pithlachascotee -rivier.\nIn 1879 bestudeer S. T. Walker van Clearwater Indiese grafheuwels naby die Pithlachascotee -rivier. In die Smithsonian -verslag, het hy geskryf, en hierdie klein stroompie is onder verskillende name bekend. Die ouer kaarte noem dit die Achaskotie, ander as die Pith-le-ches-kotie, maar dit is algemeen bekend onder die mense as die Kootie. & Rdquo\nKampeer en vaar in Florida (1884) het: & ldquo Van Anclote af het ons tien myl noordwaarts gegaan, tot by Pithlachesticootierivier, kortweg 'lsquoCootie' genoem, 'n klein stroompie, met sy mond heeltemal geblokkeer deur oesterriwwe. & Rdquo\n'N Koerantartikel uit 1884 het Pittilawiscoochee -rivier.\n'N Handboek van Florida deur Charles Ledyard Norton (1891) het: & ldquo Die Indiese naam is volledig Ach-as-koo-tee, of Pith-lo-ches-koo-tee, maar die gewoonte het 'Kootee' as voldoende onderskeidend aangeneem. & rdquo\n'N Kaart van 1883 het Cootierivier.\n'N Artikel van 25 Maart 1886 in die Philadelphia Navraer het & ldquo. aan die Cootierivier, ongeveer tien kilometer van hier [Tarpon Springs] af, is daar bere, takbokke, wilde katte en meer in oorvloed. & rdquo\n'N Boek uit 1891, Katalogus van prehistoriese werke oos van die Rotsgebergte, deur Cyrus Thomas, het Kootierivier.\nOp 27 Julie 1895 het die Tampa Morning Tribune het die Pithlacasoochee -rivier.\n'N Lys van 1897 met skole in Pasco County bevat 'n Cootie -skool.\nIn 'n brief van 1905 verwys David Clark na die Cootie.\n'N Brosjure uit 1912 in Port Richey Co. bevat Pithlachascotee en Cotee.\nIn 1913 het die Tarpon Springs -leier het die rivier die Cootierivier genoem.\nIn 1916 het die Nuwe Port Richey Post het dit die Cotee -rivier genoem.\nIn 1917 gebruik Arthur Guy Empey die woord gesellig vir liggaamsluise in 'n gewilde boek, Oordryf. [Die Oxford English Dictionary toon sy gebruik van die woord in 'n ander publikasie in 1917 as die vroegste gebruik van die woord.]\nIn die 1920's het die Nuwe Port Richey Press aanbeveel Cotee verby Cootie.\nPLAATPAD is vernoem na Louis B. Plathe (1891-1978), wat ongeveer 60 jaar op die pad gewoon het.\nAangename vlaktes. MacManus het: & ldquo Soms het postkoetsstopplekke die name geneem van gesinne wat in die omgewing gewoon het. Die stop van Pleasant Plains, net suid van Brooksville, het waarskynlik sy naam gekry van al die mense met die voornaam Pleasant wat daar naby gewoon het, soos Pleasant Gold. & Rdquo\nPORT RICHEY is vernoem na Aaron McLaughlin Richey. Sien die vroeë setlaars -bladsy van hierdie webwerf vir inligting oor hom.\nVOORUITSIG. Volgens Marvin Gaskin (1897-1977) het die gemeenskap sy naam gekry van die Prospect Branch Arbor Church. Sy pa onthou dat Heiligheid, Metodiste en ander Christene by gemeenskapsaanbidding saamgevoeg het onder 'n takboom naby 'n groot fontein. [Inligting van East Pasco & rsquos Heritage]\nRICHLAND. Die poskantoor in Tuckertown is op 17 Julie 1886 na Richland herdoop. Die skooleiendom is in 1887 deur Thomas H. Evans van Pasco County en Albert T. Evans van Richland Parish, Louisiana, aan die skoolraad oorgedra. Miskien is Richland vernoem na die gemeente Louisiana.\nST. JOSEPH is waarskynlik vernoem deur die Barthle -familie, wat hulle hier in 1883 gevestig het. Hulle kom uit 'n gebied naby St. Joseph, Minnesota. Die gebied het eers bekend gestaan as die Barthle -nedersetting, en volgens 'n latere koerantartikel het dit in 1888 as St. Joseph bekend gestaan. Joseph, met Andrew Barthle die toesighouer.\nST. LEO. Volgens James J. Horgan:\nSEWE LENTE. 'N Opname van 1848 toon & ldquoSulpher Spring & rdquo en kaarte van 1880 tot 1905 toon & ldquoSulphur Springs & rdquo op hierdie plek. 'N Paar kaarte het ook Sulphur Creek, blykbaar 'n ander naam vir die Anclote -rivier. Die naam is moontlik verander van Sulphur Springs na Seven Springs om dit te onderskei van die Sulphur Springs in Tampa. Die historiese merker van Seven Springs het: “ Vroeë inwoners van hierdie gebied was Samuel H. Stevenson en sy vrou, Elizabeth, wat geglo het in die terapeutiese voordele van die minerale bronne wat nou bekend staan as Seven Springs.Dit het iets van 'n kuuroord geword nadat Stevenson 'n swembad geskep het deur 'n putpyp te installeer en water uit 'n bron af te lei. Die swembad loop oor in die Anclote -rivier, waar 'n klein badhuis vir gaste gebou is en mineraalwater gegee word aan almal wat dit wou hê. ” A 28 Desember 1912, berig koerantberig, & ldquoC. Johnson, wat 'n halwe stuk grond ongeveer vier kilometer oos van Elfers besit, was vandag in die stad. Johnson het 'n elegante woning van $ 5,000 op sy plek, en binne 'n paar stawe is daar 'n groep van sewe waardevolle bronne, sodat die ligging bekend staan as die Seven Springs. Johnson het werklik 'n eie dorp en het een van die beste plekke in Wes -Florida, aan die Anclote -rivier. Hy het die hoofbron beton en leidings laat doen, en dit stuur 'n water uit wat van groot waarde is vir diegene wat aan rumatiek en ander siektes ly. Baie mense het sy plek besoek en baie gepraat oor sy bron en sy ligging. & Rdquo 'n Platkaart van Seven Springs blyk op 15 Januarie 1913 ingedien te word.\nSHINGLETON het sy naam gekry van 'n groot gordelroosproduserende meule, volgens MacManus.\nSLAGTER is vernoem na Harrison H. Slaughter, 'n pionier -setlaar wat uit Virginia na Florida gekom het.\nSTAKE POND was die vroeëre naam vir Lake Iola. Norman Carey skryf, en Hubert Hancock het vir my gesê dat die ou tyd dit Stake Pond genoem het, want in die westelike deel van die meer, wat die vlakste deel is, was daar stamme dooie bome wat bo die oppervlak opstaan, uit 'n tyd toe dit gebied was nie bedek met water nie. & rdquo\nTIENDE PAD. MacManus het: & ldquo Gedurende die depressie het WPA-werkers 'n pad van ongeveer vyf myl lank van Ehren naby die putveld tot by Pasco-stasie naby I-75 gebou. Die mans is 10 sent per uur betaal, volgens Daisy Kersey wie se man Warren op die pad gewerk het. Dit verduidelik hoe dit bekend geword het as 'Ten Cent Road' en die mdasha -naam wat dit steeds behou. & Rdquo\nTHYS ROAD is vernoem na Leo Thys (1879-1966, geb. in België). My pionierdae in West Pasco deur Julie J. Obenreder het:\nTOADCHUDKA, wat 'n Indiese dorpie was, blykbaar 2 tot 3 myl noordwes van wat nou Blanton is, bedoel & waterig, en rdquo volgens die My Blanton -webwerf. Die naam van die dorp word ook in verskillende dokumente Toachatka, Toachadka, Toacadka, Toachudka, Toachudor, Toachadco en Toachadoo gespel. Toadthodka Drive is 'n straat naby Blanton.\nTOMMYTOWN. Tim Barfield skryf, & ldquoTommytown is vernoem na my pa, Tommy Barfield, wat 'n groot deel van die gebied besit het in die tydperk na die Tweede Wêreldoorlog. , later om Lykes Pasco te word. en die straat sal uiteindelik Lock Street genoem word. & rdquo Volgens 'n 2003 Petersburg Times Dit is vernoem na Tommy Barfield, die plantwerknemer wat gehelp het om baie van die blok -duplekswoonstelle te bou. & rdquo\nTRILACOOCHEE of TRILCOOCHEE is blykbaar so genoem omdat dit halfpad tussen Trilby en Lacoochee geleë is. Die frase & ldquoTrilcoochee Gardens & rdquo verskyn in die Dade City Banner begin in 1926. Op 25 Februarie 1927 het die Banier berig dat vol. 1, nee. 1 van die Trilcoochee Methodiste, uitgegee deur eerwaarde H. L. Graybeal, leraar van die Metodistekerke in Trilby en Lacoochee, is gepubliseer. Op 29 Junie 1928 het die Banier gerapporteer, & ldquoG. E. Beach het 'n motorhuis en diensstasie oopgemaak op die hoofweg tussen Trilby en Lacoochee, bekend as die Trilcoochee Garage and Service Station. & Rdquo Op 15 April 1932 het die Banier het die opskrif gedra & ldquo Kandidate om môre by Trilcoochee te praat. & rdquo Dit is die eerste keer wat ons in die Banier van Trilcoochee as pleknaam. Die vroegste spelling van Trilacoochee ons het gesien in die Banier is in 1938. In die Dade City Banner van 13 September 1940 word dit gespel Trillacoochee. Die naam word nog steeds gespel Trilcoochee op gepubliseerde kaarte en lyste met dorpsname, maar dit word nou gewoonlik gespel Trilacoochee plaaslik.\nTRILBY is vernoem na George du Maurier & rsquos Trilby, wat in reekse gepubliseer is in Harper & rsquos maandeliks in 1894. Die plat strate en pleine is vernoem na karakters in die roman. By publikasie het die roman 'n sensasie in Brittanje en Amerika veroorsaak. In die eerste jaar van publikasie het die boek 200 000 eksemplare in die VSA verkoop, volgens a Tampa Tribune Henry Plant het die stad vernoem na sy gunstelingboek van sy vrou en rsquos. Op hierdie bladsy word daar gesê dat Plant die stad wil noem, en daarna die heldin van 'n verhaal wat my die afgelope tyd diep geraak het. & Rdquo\nDRIEHEID. Trinity Communities ontleen sy naam aan die verskuiwing van Trinity College van Florida na die eerste besette plek in die gemeenskappe wat deur dr. James Gills ontwikkel is.\nPROBLEEMKREEK & ldquogot sy naam uit die feit dat daar by eb moeilikheid ondervind is om in en uit die baai te kom, en rdquo volgens Bellwood.\nDie boek West Pasco & rsquos Heritage, met behulp van inligting van mev. Will Baillie, het:\nIn 'n koerantrubriek uit 1967 skryf Ralph Bellwood:\nBaie mense vra waarom hierdie inham uit die Golf Trouble Creek genoem is. Die rede hiervoor is dat daar 'n rots met oester bedek is tussen die klein baai en die Golf, wat die vissermanne by eb altyd probleme ondervind het om hul bote in en uit die baai te kry. Die plek lyk onskuldig genoeg as die gety slap is, maar slegs 'n paar sentimeter onder die wateroppervlak is die gesteentes wat altyd voorkom.\nNet 'n jaar of 'n bietjie beter gelede was ons by die klein baai. 'N Paar mans het met hul boot en skopper gekom en dit van 'n sleepwa af gelanseer, hul stawe en ander toerusting in die boot gelaai, opgestaan en met die motor wawyd opgestyg. Terwyl ons hulle naby die rotse kyk, draai ons na ons beter helfte en sê: 'Ons is op pad na moeilikheid en alhoewel hulle ons nie kon hoor nie, skree ons so hard as wat ons kan en waai met ons arms, maar hulle het besluit om te gaan visvang en hulle oë was op die oop kloof. Natuurlik hoor ons binne 'n paar sekondes die botsing en stamp van die boot op die rotse. In die stilte wat gevolg het, kon ons 'n paar vloekwoorde vang en sien hoe die mans hul motor uit die water haal. Ons weet nie die omvang van die skade wat aangerig is nie, maar ons is seker dat die mans nooit die naam & ldquoTrouble Creek & rdquo sal vergeet as hulle die naam ooit agtergekom het nie.\nDie naam Trouble Creek verskyn in 'n verslag van 1879 oor die opgrawing van Indiese grafheuwels deur S. T. Walker van Clearwater.\nTUCKERTOWN. MacManus het: & ldquo Afstammelinge van Thomas en Sarah Tucker het omstreeks 1842 na die middelgedeelte van die graafskap verhuis en die gebied sy naam gegee. plant die county & rsquos eerste lemoenboom. Familiegeskiedenis bevat 'n vroeëre geslag Tuckers wat ongeveer 1790 in die omgewing gewoon het. Die omliggende gemeenskap is Tuckertown genoem totdat die spoorweg deurgekom het en die naam na Richland verander is. & Rdquo\nVEREEN. Hierdie stad naby Hudson is deur Abraham en Susanna Bellamy vernoem na haar ouers, Joseph en Susanna Vereen.\nWESLEY KAPEL. 'N Historiese merker het: & ldquo Oorspronklik Double Branch genoem vir die tweelingkringe wat oor die Boyette -land gevloei het, die gemeenskap is vernoem na die Metodiste -kapel wat op die noordwestelike hoek van SR 54 en Boyetteweg gestaan het. & Rdquo Die kerk self is vernoem na John Wesley , die stigter van die Metodiste -beweging. Die naam & ldquo Wesley Chapel & rdquo verskyn in die rekordrekords van Hernando County van 1877-1878. 'N Poskantoor was hier van 1897 tot 1902 werksaam. Die poskantoor is genaamd & ldquoWesley, en rdquo en kaarte het gedurende die periode die verkorte naam & ldquoWesley & rdquo, en 'n paar skoolraadnotules het ook die verkorte naam gebruik.\nDRAADPAD. 'N Artikel in die Chicago Daily Tribune van 14 September 1885, het:\nVolgens 'n artikel van CB Taylor uit 1922, en terloops, die roete wat hierdie eerste telegraaflyn geneem het, staan tot vandag toe bekend as & lsquoThe Wire Road & rsquo, hoewel die huidige Wire -pad nog nie heeltemal die oorspronklike roete volg nie. & Rdquo A 1928 artikel gebaseer op 'n toespraak deur Jasper Carter het: & ldquoTelegraph -lyne het eers deur Dade City gekom omdat die Amerikaanse regering kommunikasie met Kuba wou vestig waar die Spaanse regering voorraad van die Verenigde State gekoop het. So word die Wire Road genoem as die eerste telegraaflyn na Dade City wat gedeeltelik sy pad getrek het. Dit was deel van die kommunikasiestelsel met Kuba. Volgens J. A. Hendley, was die eerste telegraafkantoor in hierdie afdeling in Tuckertown. Die federale regering het 'n lyn van Ocala na Tampa via Tuckertown langs die openbare snelweg gebou, wat tot vandag toe bekend staan as die Wire -pad. & Rdquo\nDie oorblywende inligting kom van Robert Dew. Kaarte uit die tydperk toe Hendley hierdie skrywe geskryf het, wys dat Wire Road nie na Richland (Tuckertown) geloop het nie, maar eerder die roete van vandag & rsquos Fifth St. deur Dade City geneem het vanaf ongeveer sy kruising noord van die stad met River Road van vandag. Wire Road, wat Dade City in die suide verlaat, het die roete van vandag & rsquos U. S. 301 geneem van Dade City na Greer, met 'n draf ooswaarts na Greer (af vanaf 301 van vandag), dan suidwaarts na Zephyrhills. Die laaste deel van hierdie roete word vandag nog Wire Road genoem. Die naam Wire Road word gevind in die County Commission -notule van 10 Oktober 1887, toe kommissarisse 'n nuwe pad goedkeur wat strek van die Lanier -brug na Wire Road. & ldquoPetisie nr. 2. Aangebied deur J. R. Sumner vir pad vanaf brug op Withlacoochee -rivier in Sec. 32, Tp 24, R22 na die Wire Road. & Rdquo\nZEPHYRHILLS. Die geskiedenis van Zephyrhills 1821-1921 het:\nDie geskiedenis van Zephyrhills 1821-1921 het ook:\n'N Artikel in die Zephyrhills News op 21 April 1933, berig oor Jeffries se 90ste verjaardag en blykbaar 'n onderhoud met hom gevoer. Die koerant het berig Kaptein Jeffries, met die naam van die stad, Zephyrhills, het gevoel dat dit die stad se wenslike ligging sou beskryf en die wêreld in een woord sou vertel van sy konstante en sagte wind en ewige heuwels. & Rdquo Op dieselfde datum het die Dade City Banner Kapt. Jeffries, met die naam van die stad Zephyrhills, het gevoel dat dit die ligging sou beskryf en die wêreld in een woord sou vertel van sy konstante, sagte wind en ewige heuwels. & rdquo\n'N Ander bron het gesê: Terwyl hy die platteland aan die voorkant van die LeHeup -heuwel op die historiese Fort King -pad na die platteland wys, het hy [kapt. Howard B. Jeffries] het 'n toevallige opmerking gehoor oor die golwende heuwels en zephyragtige wind. Onder die indruk van die melodiese kombinasie het hy 'n nuwe naam vir hierdie kolonieonderneming bedink. & Rdquo\n'N 1909 -artikel in die Dade City Star verwys blykbaar na & ldquoMevr. Hennington van Abbott & rdquo en & ldquoMnr. en mev Jeffries van Zephyr Hill. & rdquo Dit was voordat die naam van Abbott verander is na Zephyrhills.\nSommige vroeë inwoners glo dat die kolonie oorspronklik Jeffries Hills heet en dat die naam daaruit ontwikkel het na Zephyrhills.\nFrancis Roulhac, gebore op 17 Maart 1767 in Limoges, Frankryk, het Frankryk verlaat om na die Wes -Indiese Eilande te gaan in die lente van 1787. Hy was daar byna 5 jaar as plantasiebestuurder vir M. Guybert van St. Marks. Francis het teruggekeer na Frankryk net toe die Franse rewolusie begin het, so vinnig weer weg na die Wes -Indiese Eilande. Tydens die reis is sy skip gevang deur twee Franse privaat persone wat die skip na Amerika gestuur het.\nOp daardie stadium het Roulhac die besluit geneem om by sy broer in Norfolk, Virginia, te bly. Daar studeer hy regte en word prokureur op 34 -jarige ouderdom - 'n beroep wat hy nooit beoefen het nie. Hy verengels ook sy naam van Francois Lenard Gregoire de Roulhac de La Vergne tot Francis Roulhac. Hy ontmoet Margaret Gray van Guilford County, Noord -Carolina, maar studeer medisyne en word dokter voor hul huwelik op 6 Desember 1804.\nMargaret het 'n suster gehad wat met 'n "Butler" getroud was. Haar man het blykbaar saam met Andrew Jackson in die Tennessee Militia gedien, maar is dood in die Slag van New Orleans. Daar is aan haar 100 hektaar eiendom in Rutherford County belowe, daarom het sy haar suster en swaer (Margaret en Francis Roulhac) gevra om dit saam te neem. Alhoewel die egpaar nie dadelik Rutherford County as hul tuiste gekies het nie (hulle het eers in die distrikte Robertson en Montgomery gewoon), het hulle uiteindelik hier gevestig.\nFrancis Roulhac is op 23 Augustus 1852 op 85-jarige ouderdom oorlede en langs sy vrou begrawe in die Roulhac-Hill-begraafplaas bo-op 'n heuwel wat na "Old Butler Lane" kyk. Dit is die begraafplaas op Waldronweg langs 'n paar kitskosrestaurante. Roulhac het gereeld gepraat namens die poskantoor in die stad wat hy 'Buchananville' en 'Mountain View' genoem het, so op die dag van sy dood noem die posmeester ons 'La Vergne'.\n'N Groot, plat grafsteen op die Roulhac -graf sê:' Die liefde het hierdie klip hier geplaas. Laat geen onvriendelike en ongevoelige hand verwyder word nie. ”\nVir wie of wat is Cojo Creek genoem? - Geskiedenis\ndeur Ben Costello, Januarie 2018\nTerwyl ek besig was met skoonmaak, het ek op 'n ou dokument afgekom en gedink dat die inligting interessant kan wees om te plaas. Die inligting in die dokument is in Junie 1992 deur Stanley R. Case opgestel vir die Arapaho/Roosevelt National Forest -mense. Dit beskryf die geskiedenis van baie plekke in die Cache La Poudre -rivier. Dit lui soos volg, geniet dit!\nBenoem deur C. Marion Brofford vir 'n punt oorkant die Cache La Poudre -rivier in die suide waarheen vroeë setlaars vroeër as Arrowhead Point verwys het.\n'N Samewerkingsooreenkoms in 1918 tussen die stad Fort Collins en Roosevelt National Forest het gelei tot die oprigting van 'n bergpark in Poudre Canyon vernoem na Ansel Watrous, die skrywer van “Larimer County History- 1911 ”.\nHierdie tonnel is in die herfs van 1916 deurgetrek, en voor dit het die pad geëindig by Thompson ’s Resort (Mishawaka). Reis na die boonste dele van die Poudre -rivier was oor Pingree Hill na Rustic.\nAbraham LeFever, beesman en huisbewoner van Indian Meadow Ranch, noem dit 'n familielid, David Barnes. Die reservoir is in 1929 deur die Mountain Plains Irrigation Company vir besproeiingswater in Julie en Augustus vir die Fort Collins-Greeley-gebied gebou.\nIn die 1880's het Jocelyn Bellairs op South Lone Pine Creek tuisgegaan, en in 1890 het Malcolm Bellairs 'n plaas in die Weast Lake Area bedryf. Die oordrag van “e ” vir “s ” was 'n tikfout.\nI.W. en E.J. Bennett was vroeë skaapwagters, boere en gemeenskapsleiers in die Livermore -omgewing, begin in die laat 1870's.\nHierdie meer is in die suidpunt van die Rawahs geleë en is vermoedelik vanweë sy kleur vernoem. Die roete het oorspronklik aan die westekant van Chambers Lake begin, maar is nou oorkant die ingang van die Long Draw Reservoir Road geleë.\nBROWNS PARK en BROWNS PARK CAMPGROUND\nGedurende die middel van die 1920's het drie seuns, lede van die Brown -gesin, verskeie winters gekamp terwyl hulle in die pragtige klein parkie op Jinks Creek vasgekeer het. Hulle het nie 'n kajuit gebou nie, en geen verdere inligting is beskikbaar oor hul volgende bestemming nie.\nCACHE LA POUDRE RIVIER\nVerskeie gebeurtenisse poog om as die historiese basis vir hierdie naam van die rivier te kwalifiseer. Die een het betrekking op majoor Stephen H. Long ’s se kamp op 3 Julie 1820 langs die South Platte -rivier naby die ingangspunte van drie strome. 'N Ander in 1835 op 18 Julie, is aangeteken tydens kolonel Henry Dodge se optog met 'n bataljon draakone oor dieselfde roete. Toe hulle die groot buiging van die South Platte afrond, het hulle by die monding van die eerste stroom gegaan en dit as die Cache de la Poudre aangeteken. Die gids was kaptein John Gantt, 'n voormalige weermagoffisier, die leier van vryvangers wat die land geken het en dit deur die maanhare genoem het. Dit beteken dat “ die poeier verberg ”. Ansel Watrous het die datum van die naam as 1836 aangeteken, maar sy datum word betwis deur kolonel Dodge se rekord.\nVerskeie verslae het verband gehou met 'n vangpartytjie wat voorrade vervoer het na 'n byeenkoms aan die Green River in Wyoming wat in 'n sneeustorm beland het wat hulle gedwing het om voorrade te begrawe totdat hulle kon terugkeer en dit kon ophaal. Daar is ook 'n verhaal dat William H. Ashley 'n kas in die omgewing gemaak het met die bedoeling om die items terug te kry toe hulle hul reis na 'n afspraak hervat. Die kas is moontlik agtergelaat en opgegrawe deur die vader van Antoine Janis wat deur Watrous genoem word.\nDie datum waarop die naam genoem is, is nie bekend nie, maar lokvalle het waardevolle besittings weggesteek deur 'n gaatjie in die grond te grawe en dan 'n kamer uit te haal. Die gat is sorgvuldig ingevul en versteek deur sooi te vervang, oortollige vuilgoed weg te gooi en af te trap of selfs 'n vuur daaroor te bou om dit weg te steek. Die maanhare Cache la Poudre is waarskynlik 'n gekontrakteerde vorm van “cachez la poudre ” wat die poeier beteken “ verberg die poeier ”.\nGeneraal -majoor Robert A. Cameron, in diens van die Unie vanaf 1861 – 1865, en organiseerder van die Fort Collins, Colorado Agriculture Colony in 1872, was 'n belangrike faktor in die vestiging van die Cache La Poudre -vallei. Op 'n reis na Chambers Lake ontdek hy en dr Lows die pas deur die Medicine Bow Mountains in North Park. Later is die pas deur die Union Pacific Engineering Department genoem ter nagedagtenis aan generaal Cameron.\nIn die vroeë dae van vestiging is 'n sloot gebou om water uit hierdie twee mere in die Rawahs na die Skyline -sloot en die Cache La Poudre -rivier te neem. Naby die mere is 'n kamp vir die slootwerkers opgerig. Daar bly vandag niks oor van die ou hutte van hierdie kamp waarna die mere vernoem is nie.\nHierdie myn is oorspronklik die Elkhorn-myn genoem, wat in 1881 deur John Zimmerman en sy broer Mike geleë was. Mnr. Zimmerman het die myn verkoop aan 'n swaer in St. Louis wat by die Cash Mining Company was. Die ou myn is geleë op die berg oorkant die pad en oos van die Poudre Canyon -kapel.Dit is later bewerk deur 'n mynwerker met die naam Roy O Conner en genoem die Cash Mine of O Conner Mine. Na die dood van O Conner, het Ed Cox en Andie Longston die eis ingedien en dit die Cash and Carry Mine genoem. Die eis is nooit gepatenteer nie, maar nuwe eise is in 1989 en 1990 geregistreer.\nIn 1858 het Robert Chambers en sy seun, Robert Jr., 'n raapkamp naby die meer opgerig. Tydens 'n afwesigheid deur sy seun het Indiane die ouer kamers aangeval en vermoor. Later in 1867, terwyl die Union Pacific -spoorweg op die roete wes van Cheyenne besig was, het Robert Jr. aan 'n stakingskantoor vertel oor die volop hout aan die boonste Poudre -rivier. 'N Stropdas soos vasgestel by die meer en die werkers het die meer vernoem ter ere van die vermoorde vanger. 'N Klein dam is by die meer gebou om die watervlak onder die eerste waterbesluit in 1887 te verhoog. Die eerste dam het op 9 Junie 1891 uitgespoel en is sedertdien twee keer herbou. Die meer word nou gedeeltelik besit en bedryf deur Water Supply and Storage Company.\nDie hoogste berg in die Chambers Lake -streek het sy naam gekry van William Clark van die Lewis en Clark -ekspedisie. Die inheemse Amerikaanse naam was Elk Horn. Oorspronklik het die piek Cameron genoem vir die nabygeleë Cameronpas.\nDie voorkoms van hierdie blomme het hierdie nedersetting sy naam gegee.\nHierdie meer is een van die twee mere wat 'n sytak van die westelike tak van die Laramierivier voed. Dit is vernoem deur Red Vernon, 'n gids in die Rawahs, omdat dit vir hom gelyk het asof 'n krater in die hoë pieke gevorm het.\nCrown Point was 'n myn -eis, maar die oorsprong van die naam is onbekend.\nVernoem na 'n bejaarde Afro-Amerikaner bekend as “Dad ” wat 'n kajuit in die sloot gehad het. Die tweede “d ” in die naam is nie verantwoord nie.\nNEDERLANDSE GEORGE WOONSTELLE\nDie gebied by die aansluiting van Elkhorn Creek met die Poudre -rivier was eens bewoon deur 'n ou trapper/jagter genaamd George Neare, bekend as “ Dutch ”. Hy beskerm sy jagreservaat, Elkhorn Creek Canyon, met 'n passie. Volgens die legende val sy eie gelaaide riffel neer en skiet hom terwyl hy 'n beer vel. 'N Ander legende sê dat hy in die laat 1800's deur 'n beer op hierdie webwerf vermoor is. 'N Appelboom wat steeds groei, merk die plek van sy kajuit.\nDie somerposkantoor, oord en brug is vernoem na die Fred Eggers -gesin, die oorspronklike setlaars van die terrein.\nOorspronklik geleë op die heuwel agter Eggers Post OFfice waarvoor dit vernoem is, was hierdie skool 'n WPA -projek met konstruksie in die vroeë lente en somer van 1934. Stokke is uit die Chambers Lake -gebied gesny en getrek en deur WPA -werkers opgestel plaaslike inwoners. Die skool het die herfs geopen en gesluit na die voltooiing van die Poudre Canyon School in 1959. Die ou houtskool is verskuif na 'n plek net oos van die Poudre Canyon School en kan omskep word in 'n museum.\nVIR COLLINS BERGPARK\n'N USFS -kampeerterrein het sy naam gekry van die stad Fort Collins.\nDie grond is van Norman Fry gekoop deur 'n heer Cooke, wat die eerste kamp in 1920 gebou het. Dit het bestaan uit 'n klein winkel en oorkant die pad op die huidige Glen Echo -terrein, verskeie tentrame met houtvloere. Die naam kom van 'n plek net wes van die terrein waar 'n mens stem -eggo's van regoor die canyon kan hoor.\nOu Glendevey (aksent op die laaste lettergreep) is oorspronklik vernoem na Thomas H. Dovey wat 'n plaas in die glen besit het. Dit het eens gedien as 'n poskantoor.\nDie mere is vernoem na die E. en E. Honholz -familie vanweë hul uitgebreide besittings in die Slugh (?) En Grace Creek -omgewing in die Laramieriviervallei. Hul Amerikaanse grondpatente het teruggegaan na 1904 en 1916-17.\nDie tuisposkantoor was eers in 'n klein kajuit op die Kinikinik Ranch geleë, met John R. Brown as posmeester. Brown was 'n smid vir Old Camp Collins. Omstreeks 1880 het Brown aansoek gedoen om 'n poskantoor onder die naam “Mountain Home ”, maar daar is vir hom gesê dat daar te veel Mountain Homes in die Verenigde State is, sodat die naam tot Home verkort is. In 1896 nadat John Zimmerman die Keystone Hotel gebou het, is hy aangestel as posmeester van Home en die poskantoor.\nHierdie terminale morene was die gevolg van 'n episode van gletsering. Die naam is afkomstig van die tuisposkantoor.\nTUISMORAINE TRAILER PARK\nDit is geleë in die algemene omgewing van die Zimmerman Hotel en lewendige stalle, en het sy naam gekry van die Home Moraine.\nHierdie reservoir wat oorspronklik die Big Beaver genoem is, is nou vernoem na sy vorm.\nHorace Huleatt vestig hom aan die einde van 1870 in die sloot wat sy naam dra, maar nie die spelling nie. Daar word berig dat 'n ou Ute -proef die sluip gevolg het, en ook nie in die park Columbine (Poudre) nie. Huleatt verhuis uiteindelik na Kalifornië en verlaat 'n klipkajuit in die sloot.\nVroeë Euro-Amerikaners wat hierdie gebied aan die Poudre-rivier binnekom, het gevind dat Arapaho, Cheyenne en Ute-Indiane kampeer, wenke en visvang in die omgewing.\nINDIANE MADOWS RESORT/WINKEL\nWaarskynlik vernoem na die weiland, maar was moontlik 'n vereiste toe Guy Slenecker die sakeregte van die Indian Meadows Corporation in 1925 koop. Hy bou en bedryf die kamp tot 1934 toe die operasie deur Archie en Neva Langston oorgeneem is. Neva is die dogter van Guy. Dit is nie bekend wanneer die naam na Indian Meadows Resort verander is nie.\nHierdie meer, wat in die Rawahs voorkom, is deur die Sholine -familie genoem as gevolg van die rotsagtige eiland wat in die middel van die meer staan.\nDie spruit wat Chambersmeer uit die suide voed, is vernoem na 'n beervanger wat 'n winter lank in die 1800's pels langs die stroom versamel het.\nDie reservoir kry sy naam van die Creek. Dit is in 1904 gebou deur die voorman John McNabb en die ingenieur William Rist wat vir 'n heer F.C. Krap. Dit was 'n deel van die Michigan River Ditch -stelsel en is later van hulle gekoop deur die North Poudre Irrigation Company, wat nou die stad Fort Collins besit. Fort Collins het onlangs 'n nuwe dam gebou om die kapasiteit van die reservoir te verhoog.\n'N Dasdraaier met die naam Jim Kelly, en 'n man met die naam Jack Dunn, het 'n kajuit op hierdie woonstelle gebou.\n'N USFS -kampeerterrein met die naam van die woonstelle waarop dit gebou is.\nDit is vernoem deur Charles B. Andrews vanweë die oorvloed van die immergroen plant wat in die omgewing groei. Daar is geen verduideliking vir die verkeerde spelling op kaarte nie. Die plantnaam word gespel kinnikinnick. Andrews was 'n prominente beesman wat in die 1880's in grond aan die Poudre -rivier belê het om Shetland -ponies en beeste vir die oostelike mark groot te maak. Die kajuit met die eerste huisposkantoor was op sy grond geleë.\nDeur die jare is die plaas Shady Lane Ranch genoem. Die Shetland Ranch, die Cup Williams Ranch, en sedert die aankoop deur Clarance Bliss in 1941, het die naam Kinikinik die oorhand gekry.\nLOUE LOUISE (bank)\nHierdie meer is vernoem na Louise Sholine (mev. F.W. McWilliams), dogter van mnr. En mev. Louis Sholine, die vroegste plaaseienaars op die Westelike tak van die boonste Laramierivier. Dit word vandag as Bench Lake op USFS -kaarte vertoon.\nJacques LaRamee (LaRamie), 'n Franse Kanadees in diens van die Northwest Fur Company, kom omstreeks 1819 in die boonste seewater van die Missouri. Later dieselfde jaar het LaRamee, in teenstelling met die advies van die mede -trappers, besluit om die Laramierivier en sy sytakke vas te trek. Die gebied was 'n slagveld onder verskeie stamme van inheemse Amerikaners, maar LaRamee het geglo dat hy veilig sou wees omdat hy vriendelik met die meeste stamme was. By die volgende byeenkoms was LaRamee vermis. Sy vriende het 'n partytjie gereël om na die lokval te soek en binne 'n paar dae sy kajuit gevind. Ongelukkig is daar geen bevestigde berigte dat hulle sy lyk opgespoor het nie, maar hulle het die rivier Laramie genoem en later tot in die Laramierivier verkort. sy naam met die verskillende spelling is op verskeie plekke in die streek gegee.\nDie tonnel verbind die twee riviere en dra water van die Laramierivier oor na die Poudre -rivier. Die planne is in 1907 opgestel en die tonnel is in die herfs voltooi.\nHierdie ketting mere, geleë in die Rawah -gebied aan die oostelike kant van die Medicine Bow Mountains, is in 1901 deur Willis A. Link ontdek.\nLivermore is afgelei van 'n kombinasie van die name van Adolphus Livernash en Stephen Moore, twee van die vroegste permanente setlaars in die omgewing. Die naam is deur die jare heen gebruik vir verhoogstoppe, 'n hotel, winkel, poskantoor, skool en lewenstal.\n'N Naam wat aan die hotel en poskantoor gegee is wat deur mev Elizabeth St. Clair gebou en bedryf is. Mev. St. Clair het oorspronklik 320 hektaar op die terrein tuisgemaak. Dit het 'n amptelike Amerikaanse poskantoor geword in 1903. Die oorspronklike gebou het in November 1931 aan die brand geslaan en gebrand, maar die poskantoor is voortgesit tot 1941 toe dit gesluit is. Niks bly op die terrein oor nie, behalwe 'n historiese merker wat op 6 Augustus 1983 toegewy is. Die ligging is op die kruising van die Livermore- en Red Feather Lakes -weg en die Elkhorn -pad na die Poudre -rivier.\nDie reservoir is geleë in Long Draw, bo die noordwestelike hoek van Rocky Mountain National Park. Die trekking is vernoem deur vroeë stropers wat in die loting kamp opgeslaan het en dit vir sy lengte behartig het, wat van die top van die Poudre -pas tot by die groot suide van die Cache la Poudre -rivier geloop het. Die reservoir is in 1931 deur Water Supply and Storage Company gebou om water te reguleer wat uit die Grootrivier -sloot gelei is.\nDie dam het onlangs uitgebrei vir ekstra berging, en op daardie tydstip moes die onderneming kampeerplekke en piekniekgeriewe volgens USPS -spesifikasies insluit, en 'n opgaardam vir vis. Die ooreenkoms het ingesluit dat die fasiliteite aan die Roosevelt National Forest oorgedra word.\nGestig en gestig deur Benjamin Burnett in 1879 langs die boonste dele van die Colorado-rivier, toe die Grand River genoem, het hierdie eens bruisende, maar kortstondige goudboomstad, maar vier jaar geduur. Burnett het die perseel vernoem na een van sy dogters, en sy houthuisgebou was die eerste gebou in die stad en het die winkel in die omgewing geword. Die werf het jare lank gegroei en baie mynwerkers en prospekteerders gehuisves, maar die gouderts was van so 'n lae gehalte dat die stad gou verlaat is.\nDie vervalle geboue is later verwyder na die stigting van die Rocky Mountain National Park in 1915 en het die gebied binne sy grense ingesluit. 'N Historiese merker is op die terrein langs die staproete na die gebied aangebring.\nDie ou sleeppad na Lulu City het die houthuis na Manhattan se pad wes deur die kaal berge ingesluit en daarna die Green Ridge Trail na Chambers Lake gevolg. Die roete het daarna na Cameronpas en die Michiganrivier gegaan, verby American Lake na Lulu Pass (nou Thunder Pass genoem) by Thunder Mountain (genoem deur plaaslike Indiërs) en dan in die Grand River Valley geval. Die eerste vragspanne het bestaan uit seks groot muile om die swaar waens te trek.\nHierdie klein ketting mere is aan die hoof van een van die takke van McIntyre Creek in die noordelike punt van die Rawah -gebergte geleë. Die mere is vernoem na Norman c. Mcintyre. McIntyre het in die vroeë 1900's grond in die Laramieriviervallei verkry vir die bevordering van mere en reservoirs.\nDie perseel, wat in 1886 gestig is as 'n goudmynstad aan Elkhorn Creek, is noord van die stad Rustic geleë. Daar is twee teorieë oor die oorsprong van die naam. Die eerste verhaal het 'n man genaamd Cap Hattan wat die kamp stig. Die mynwerkers het van hom gepraat as die man Hattan en die nuwelinge het die kamp Manhattan begin noem. Die tweede teorie behels dat heimwee -mynwerker dit na Manhattan Borough, New York, noem. Wat die oorsprong ook al was, dit is ondersoek vir 'n stad en genoem deur John Deaver en die Du Bois -broers.\nTeen 1901 word die geboue wegbeweeg en in 1905 is daar min oorgebly toe die skool 'n kwart kilometer oos van Goodell Corner verskuif is.\nDit was in 'n opstal, maar dit was nie bekend deur wie dit Walter Thompson was nie. Die betekenis van Mishawaka is onbekend.\nVoor 1923 is die Redfeather Lakes die Mitchell Lakes genoem vir Jack Mitchell. Mitchell het in Oktober 1888 besproeiingslote in die gebied ontwikkel.\nDie roete begin wes van Joe Wright Reservoir, oorkant snelweg 14, en is vernoem na 'n vroeë mynwerker. Die oorblyfsels van verskeie mynskagte en kajuite, waarvan sommige Montgomery's was, kan teen die boomgrens langs hierdie roete gevind word.\nDie berge, wat deel uitmaak van die Mummy -reeks in die Rocky Mountain National Park, lyk soos 'n Egiptiese mummie wat op sy rug lê, gesien vanaf die Pingree Parkweg en die Estes Park -omgewing. Die hoof van die “mummy ” wys suidoos.\nDie bergketting wat Chapin, Chiquita, Ypsilon, Fairchild, Mummy, Hague, Rowe, Dunraven en Dickerson insluit, is deur die inheemse Amerikaners die Wit Uile genoem, wat moontlik die sneeuuil of die grootuil gevind het wat kan kyk baie bleek, in die omgewing van die berge.\nNeota was die maanhare van 'n Indiese meisie uit Arapaho wat deur 'n Ute Chief gevange geneem is. 'N Jong vegter uit haar eie stam het haar later gered.\nIn 1894-1895 het Jacob Flowers 'n roete van Hourglass Reservoir na Walden gebou. 'N Tweede roete is gebou van Buckhorn Creek tot by Cameron Pass en Michigan Creek, en dan na Lulu City. Dit was 'n swak geboude roete en het baie moeite gedoen om te onderhandel. Die staat en die provinsie het Jacob Flowers op duisend dollar aangebied as hy dit kon regkry om 'n vrag hawer in 'n tweewielkarretjie oor die roete te haal. Hy het die missie bereik en is betaal. In 1938 spoel die Flowers Gulch -vloed sy kajuit uit.\nOU MAN ’S GESIG\nHierdie rock-funksie is vernoem deur “old-timers ” omdat dit 'n perfekte profiel gevorm het van 'n man se gesig wat uit beide rigtings kyk. Vroeë poskaarte, wat oos van die Arrowhead Lodge gevind is, noem dit later as die “Old Man's Face ” deur die Forest Service in latere jare sy aanwysing na “Profile Rock ”.\nOU POUDRE STAD\nDie terrein is wes van Rustic aan die suidekant van die Poudre -rivier geleë en is vernoem na die mynbou -nedersetting waar John en Mike Zimmerman in 1890 'n seëlmeul gebou en begin het. Op 9 Junie 1891, 'n vloed wat veroorsaak is deur 'n breuk in die kamers. Lake Dam het alles op die terrein vernietig, behalwe op die kajuit en die ou skoorsteen van die seëlmeule. In later jare is deur Stella Christianson, die toe driejarige dogter van John McNabb, berig dat John Zimmerman op sy perd doodgery het, terwyl hy 'n waarskuwing aan die inwoners van Poudre City galop. As gevolg van die waarskuwing het die plaaslike inwoners veilig na die hoër grond gekom. Vermoedelik het dertien gesinne destyds in Poudre City gewoon.\nDie seëlmolen -skoorsteen is geverf en herstel, en 'n historiese merker wat deur die State Historical Society goedgekeur is, is op die skoorsteen geplaas. 'N Roete lei na die perseel van die parkeerterrein van die Poudre Canyon Chapel. Benewens die kapel, is die Poudre Canyon School en die ou Eggers Log School ook op die perseel. Die skool is van sy Eggers -perseel af verskuif om as museum te gebruik.\nHierdie gebied is in 1875 gevestig deur juffrou Sarah Ayres en familie. Die canyon, suid van Livermore en oos van snelweg 287, is deur die Ayres vernoem na die talle uile wat in die omgewing gewoon het.\nDie reservoir is vernoem na 'n Colorado Game & Fish Commissioner, R.E. (Rolly) Parvin. Ther Reservoir is langs die Red Feather Lakes geleë.\nCharles E. Pennock het 'n pad oor die berge na Walden beplan, maar die geld was op voordat die projek voltooi kon word. Die stroompie en die Pennockpas langs die Buckhorn -pad is na hom vernoem.\npeterson Creek kom teen 'n berg af en kom in die Cache la Poudre -rivier aan die noordekant van die pad tussen die State Fish Batchery en Kinikinik. Dit is vernoem na Henry C. Peterson wat die gebied in 1882 tuisgemaak het.\nGeorge W. Pingree het winters in die laat 1860's in die boonste dele van die Poudre winters deurgebring en wilde wild gejag. Hy het 'n kamp op die huidige Rustic gebou en die eerste roete langs die sloot noord van Rustic gebou waaroor hy sy voorraad, wild en pelse verpak het. Hy het by Issac Coe en Levi Carter van Nebraska, die kontrakteurs van die UPRR, gaan werk. In 1970 bou hy 'n smalspoor van 3 voet langs die Pingree -roete en die Canyon op na Cameronpas. Die snyers en sleepwaens het gehelp om sy spoor te verbreed en sy naam gegee.\nGeorge Pingree het bome vir dasse aan die hoofwater van die Little South Fork van die Poudre -rivier opgespoor, en die parkgebied is na hom vernoem.\nDie naam wat gegee is aan die gebied waar die Zimmerman -broers 'n vyfstempelmeul opgerig het na die goue vondste van 1887 langs die Poudre bo Rustic. Toe Bob en Margaret Lewis hul oord en onderverdeling by die ou U bar U Ranch begin. Hulle het hierdie naam gekies bo die besware van baie ou tyders wat van mening was dat dit verwarring sou toevoeg oor die ou historiese terrein wat nou 'Old Poudre City' genoem word. Die naam van Poudre City Resort is nou deur nuwe eienaars verander na Mountain Greenery, maar die onderverdeling wat 1 1/4 myl oos van Old Poudre City geleë is, behou steeds die naam Poudre City.\nVernoem na die rivier.\nDie waterskeidings tussen die Colorado -rivier en die Poudre -rivier is geskei en is geleë op die Continental Divide suid van die Long Draw -reservoir. Dit was oorspronklik bekend as Mountain Meadow Pass.\n(Sien Old Mans Face)\nDie naam word gegee aan 'n piek, 'n wilde gebied en verskeie mere. Dit was die naam wat die gebied oos van die Medicine Bow -berge in die noorde van Colorado deur die Ute -Indiane gegee is lank voor die koms van die blanke. Dit beteken “wildernis ”.\nDie mere wat opmaak /rooi veer is ontwikkel deur Jake Mitchell en staan bekend as Mitchell Lakes tot later verander. Voorheen is daar na hulle verwys as West Lake.\nIn 1923 kom Princes Chinena, 'n professionele sanger van die Cherokee Indian Nation, na die omgewing vir 'n promosieviering. Haar kostuum bevat 'n rooi veer wat sy in haar hare gedra het wat die betekenis van haar naam aandui. Die gemeenskap het die naam ager gekry tydens haar besoek. Red Feather Lakes Days wat op die einde van die 4de Julie gevier word, bevat gewoonlik die keuse en gekraai van Princess Red Feather.\n'N Tweede verhaal vertel dat Red Feather Lakes vernoem is na Chief Red Feather, held van 'n Amerikaanse Indiese legende, deur 'n prins Princell wat die oord in die somer van 1923 befonds het.\nIn 'n droom het die jong Rooi Veer die Groot Gees gesien wat die ligging van 'n hengelparadys in die noordelike rigting onthul het. Red Feather het die plek gevind, dit opgeëis vir die Cherokees en is 'n hoofman.\nAugustine Mason het die Rist Canyon -pad in 1866 by Joe Rist vir $ 75 gekoop. Joseph Mason het destyds die brug oor die Poudre -rivier in Pleasant Valley besit. Die twee mans het die brug en die pad te duur gevind om dit in stand te hou en het dit na die provinsie oorgegee.\n'N Klein meer in die Rawahs wat in vaste rots geleë is, is vernoem deur Red Vernon, 'n vroeë gids in die Rawah -omgewing.\nDit is in 1915 gestig deur die pogings van die plaaslike natuurbewaarder Enos Mills, en is vernoem na die Rocky Mountains.\nROOSEVELT NASIONALE BOS\nIn 1891 is die Forest Reserve Act aangeneem, wat die president in staat gestel het om reservate op nasionale gronde te vestig.'N Petisie wat deur die Colorado State Forestry Association ingedien is, het gelei tot die oprigting van die Medicine Bow National Forest Preserve in 1902, en bevat lande in Wyoming en Colorado. Die Colorado -gedeelte het in 1910 die Colorado National Forest geword en is vernoem na president Theodore Roosevelt in 1932. Die hoofkwartier was eers in Wyoming, daarna na Estes Park Colorado, en uiteindelik na Fort Collins in 1908 toe dit ruimte in die poskantoorgebou gekry het in 1911.\nSamuel B. Stewart, voorman van die “tie boys ” het die omgewing opgehoop en in 1891 die Rustic Hotel gebou. Die oorsprong van die maanhare is onbekend, maar is moontlik vernoem na die tipe akkommodasie. Die hotel het sy ups en downs gehad en is gesloop.\nVroeë poskaarte noem hierdie gebied as Sawtooth. Ansel Watrous ’ Larimer Country History – 1911 toon 'n prentjie gemerk as Sawtooth. Sommige kaarte toon dit as Mount Richthofen. Ander kaarte toon Nokhu Crags, vermoedelik vernoem deur die Indiane. Die betekenis is onbekend. Sommige meen dat Nokhu sewe Utes ” bedoel, maar Seven Utes is die naam wat ook gegee word aan die pieke rondom die volgende wasbak in die weste, en nader aan die 7 Utes Lodge. Die wasbak is ook die terrein van die voorgestelde 7 Utes -skigebied.\nDie stroom wat sewe myl lank is, loop uit in die Poudre -rivier by Rustic.\nOu man Shipman het jare lank gehengel, vasgekeer en saamgekuier in die park wat sy naam dra. Aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog het hy verdwyn. Hy het nooit 'n opstal geëis nie, maar die oorblyfsels van die Shipman Babin is nog steeds sigbaar. Die gebied is later by die Rawah Wildernis gevoeg. Die ou staatspad oor die pas na North Park het deur Shipman Park gegaan en is soms deur Jeeps gebruik, maar is natuurlik gestaak nadat dit in die Wildernis -gebied ingesluit is.\nDie seine en die rant wat tussen hulle loop, is deur die Arapahos Wolf Ridge genoem. Vroeë intrekkers het gedink dat hulle rookseine van die pieke sien kom het, maar die Arapahos kon nie onthou dat hulle die pieke gebruik het om aan te dui nie.\n'N Rotsformasie lyk soos 'n slapende olifant.\nDit is deur USFS vernoem na die nabygeleë rotsformasie.\nVernoem na 'n man met die naam Spencer wat die eerste boerdery op daardie plek tuisgemaak het. Lyle (seun van Guy Slonecker, van Indian Meadows) en Helen L. Slonecker het regte by dr. Harmer en Lew Stimpson in die Greeley Colony gekoop en die oord in 1928 gebou en dit tot 1936 bedryf toe hulle dit aan Harry Garlick verhandel het. Garlick het die oord later aan die heer en mevrou Guy Kirk verkoop.\nDie lodge is oorspronklik deur die bouer Bryce Gladstone in 1931 die naam Gladstones genoem. Toe Bill en Clara Schorman die eiendom in 1946 gekoop het, het die naam verander na Sportsmans, waarskynlik vir die baie wild- en vistrofees wat gebruik is om die plek te versier. Later eienaars, die McIsaacs, het die woord lodge bygevoeg.\nDaar is vermoedelik 'n ou kampeerder naby die huidige skool gevind. Die skooldistrik is in 1893 georganiseer en 'n skoolhuis is in 1894 gebou.\n'N Baie kort spruit wat moontlik deur vroeë besoekers Stub genoem is, maar daar is geen verifikasie nie.\nSTUB CREEK WORK SENTRUM\n'N USFS -fasiliteit in die Laramieriviervallei is vernoem na die spruit. Dit is formeel die Stub Creek Ranger Station genoem.\nTED ’S PLEK\nE.I. (Ted) Haring en sy broer het in die vroeë 1920's 'n winkel en stasie gebou by die kruising van US 287 en Colorado 14, wat hulle die Poudre Canyon Dilling Station genoem het. Hulle groot opening is gehou op 25 Mei 192. Dit was nie lank voordat almal die winkel Ted ’s Place bel nie en die naam het vasgesteek. Ted het baie termyne gedien as 'n Larimer County -verteenwoordiger en senator in die Colorado -wetgewer. Hy sterf in 1963 en sy vrou Nellie in 1976. Conoco vernietig Ted ’s Place in 1989.\nDie mynstad, wat in 1879 gestig is, is vernoem na Henry M. Teller, wat tien jaar lank in die Amerikaanse senaat diens gedoen het in die staat Colorado. Verskeie vroeë rekeninge noem die gebied ryk aan silwer en die bevolking bereik gou 400 en bereik 'n hoogtepunt in 1882 om 1300. Teller het in 1883 in duie gestort en was byna verlate teen 1885, met slegs drie of vier individue wat nie die nederlaag sou erken nie. Die poskantoor is in 1886 verlaat. “North Park History ” deur Haxel Greshman bevat 'n lys van alle besighede, mense en beroepe wat in Teller City was.\nSien Lulu Pass\nGebou deur “Tex ” Extrom in 1938 en 1939, noem hy dit Tex ’s Place. Toe Melvin en Jaclyn Peterson die eiendom koop, verander hulle die naam na die handelspos. Alle eienaars hou sedertdien by die naam van die oord, ongeveer 9 1/2 myl wes van Arrowhead.\nIn die 1920's bou Tom Bennett 'n oord en kampterrein op sy plaas naby die Little South Fork van die Poudre -rivier. Hy is nie verbind met die vroeëre setlaar na wie Bennett Creek vernoem is nie. Die kampterrein is nou die eiendom van USFS.\nDie westelike portaal van die Laramie – Poudre -tonnel is naby hierdie USFS -kampeerterrein geleë.\nHierdie sluier kom uit die noorde twee myl bo Arrowhead.\nbereik deur Jeep Road, ooswaarts vanaf die top van Pingree Hill, en vernoem na L.L. Wintersteen, 'n plaaslike boer. Hy was in 1894 posmeester in Manhattan.\nBestuur deur Alvi Yauger.\nJohn Zimmerman vestig hom eers in die Poudre -omgewing naby die omheinde omheining net suid van die parkeerterrein. Dit is 'n stap van een kilometer na die meer.\nCache la Poudre – die rivier, gesien vanaf 1898, Norman W. Fry\nFort Collins gister, Evadene Burris Swanson\nGeskiedenis van Larimer County – 1911, Ansel Watrous\nGeskiedenis van Larimer County – 1985\nPlaasname in Larimer County, Etholine Aycock en Mary Hagen, 1984\n1908 Topografiese kaart van Barshinger Creek in York County, PA (Creek and Tributary Enhancements deur SH Smith)\nDie York Daily Record -artikel Saterdag oor Almal en studente van Red Lion Area High School staan aan die hoof van 'n poging om die varswater -ekosisteem van Barshinger Creek te beskerm het veroorsaak dat ek inligting in my lêers oor die spruit se naam afstof. Hierdie inligting is versamel vir my boek Barshingers in Amerika, en is daarin verkry.\nTeen die einde van die 1800's was die tans genoemde Barshinger Creek 'n sytak van die Little Codorus Creek in York County. Ek het ook gesien hoe Barshinger Creek geïdentifiseer is as die Little Codorus Creek.\nDie eerste uitgebreide topografiese kaarte van die Verenigde State van Amerika is gedurende die vroeë 1900's in York County gedoen. Daar was destyds verskeie Little Codorus Creeks in York County. Ek vermoed gedurende die tyd van die eerste U.S.G.S. opnames is toe al die Little Codorus Creeks unieke name gekry het. Baie van die nuut genoemde spruite het 'n assosiasie met 'n meule op die spruit, vandaar die naam Barshinger Creek. Hierdie pos ondersoek die man agter Barshinger's Mill.\nDie vroegste kaart met die naam Barshinger Creek is die topografiese kaart wat aan die begin van hierdie pos verskyn. Hierdie United States Geodetic Survey se York, PA Quadrangle Topografiese kaart is in 1908 opgemeet, in 1909 gegraveer en in 1910 gedruk. 'N Paar jaar later herbevestig 'n kaart van openbare paaie van York County, PA, deur die Pennsylvania State Highway Department, 'n kaart uit 1915, die waterwegnaam Barshinger Creek.\nBarshinger Creek is afkomstig van die Red Lion Area High School. Die spruit vloei suidwes verby die dorpe Arbor en Adamsville, voordat dit die terrein van die voormalige Barshinger ’s Mill verbygaan. Arbor Drive kom ooreen met die grootste deel van die spruit. Barshinger Creek vloei in die oostelike tak van die Codorus Creek op 'n punt 1-1/2 myl stroomop van waar die East Branch die Lake Redman van York Water Company vorm.\nJacob Kohler stig die eerste meule langs die spruit in 1853. Vir baie jare het die oudste seun, George Kohler, die meule vir sy pa bestuur. Nadat Jacob gesterf het, verkoop sy eksekuteurs die meulgoed gedurende 1875 aan Michael Grim. Michael Grim bedryf die meule totdat hy op daardie stadium 63 jaar oud was die meule -eiendom is in 1892 aan die 29 -jarige Simon A. Barshinger verkoop.\nSimon A. Barshinger [1863-1945] Foto ca. 1895 (S. H. Smith -versameling) Simon Barshinger het 28 jaar lank die meule uitgebrei en bedryf wat nou bekend staan as Barshinger's Mill. Hierdie meul was aan die suidekant van die spruit geleë, soos aangedui op die kaart van 1908. In hierdie gebied is die spruit die grens tussen York Township, aan die noordekant van die spruit, en North Hopewell Township, aan die suidekant van die spruit.\nDie meulkonstruksie was 'n raamwerk op 'n klipfondament. Toe Simon die meule koop, word dit aangedryf deur 'n deursnee van 16 voet met 'n 3-1/2 voet wye hout oorskotwaterwiel. Die meul het verskeie klippe gehad toe dit in 1892 gekoop is, en Simon het twee gebruik om mieliemeel en bokwietmeel te maak.\nKlipfrees het in die middel van 1880 begin plek maak vir rolfrees. Simon Barshinger was moontlik een van die eerste meuloperateurs in York County, PA wat die oorgang gemaak het. Hy het 3 stelle meelrolletjies van 40 vate per dag meel in 40 vate, wat daagliks 7 840 pond weeg, geweeg.\nSimon het uiteindelik 'n tweede waterwiel bygevoeg om nog 2 stelle meelrolletjies aan te dryf om sy witmeelproduksie tot 100 vate per dag te verhoog, gelykstaande aan 19,600 pond meel per dag. Die tweede waterwiel was 'n deursnee van 16 voet met 'n deursnee van 3-1/2 voet breed ontwerp wat deur Fitz Waterwheel Company van Hanover, PA vervaardig is. Dit is onbekend of die meulgebou vergroot moes word om die tweede waterwiel te huisves.\nBaie meel van Barshinger's Mill word gebruik in 'n ander sakeonderneming waarmee Simon Barshinger betrokke was. In 1914 begin die York Pretzel Bakery deur Simon en ses ander individue: Harry B. Anstine, G. W. Reider, Jacob Beitzel, Horace E. Reider, Harry W. Schaberg en Luther Meckley. Die sterfkennis van Harry B. Anstine het opgemerk:\n[Dit was 'n sake] onderneming wat binne slegs 'n paar jaar sou floreer tot 'n mate wat die drome van selfs die optimistiesste van hulle was. Die onderneming het sy nuwe krakebakkery in Pattisonstraat [in York, Pennsylvania] gebou, waar sowel die fabriek as die onderneming voortgesette groei en toenemende welvaart geniet. In 1924 het die National Biscuit Company 'n ooreenkoms gemaak met die aankoop van die eiendomme en sake van die York Pretzel Bakery, en die transaksie is op 1 Januarie 1925 uitgevoer toe die National Biscuit Company [NABISCO] in besit geneem is.\nSimon was aktief in die politiek. Hy het in 1904 sonder sukses vir die staatswetgewer gehardloop. In 1919, op 56 -jarige ouderdom, word Simon A. Barshinger verkies tot een van drie kommissarisse van die County County in York. York County word beheer deur 'n raad van drie kommissarisse wat termyn van vier jaar dien. Hy dien vier jaar 1920 tot en met 1923. Die kommissarisse wat saam met Simon Barshinger gedien het, was D. Eugene Frey en dr. Charles A. Keagy.\nToe Simon A. Barshinger besluit het om die maalbedrywighede verder uit te brei, was hy nie meer gekoppel aan waterkrag nie. Weereens was hy moontlik een van die eerste meelmolens in York County wat heeltemal deur elektriese motors aangedryf is. Simon Barshinger het verkies om die maalbedrywighede na Red Lion, PA, te verskuif, eintlik nie ver van waar die hoofwater van Barshinger Creek afkomstig is nie. Hy kies die eiendom aan die einde van Taylorlaan, 'n baie gerieflike vervoersplek, omdat dit langs die Maryland en Pennsylvania [Ma & amp Pa] spoorlyne geleë was.\nOmdat dit langs die Ma & amp Pa -spoorweg geleë was, kon die meulmeel van Red Lion na York maklik gestuur word en dit in kringels verwerk word. Die York Pretzel Bakery was in Pattisonstraat geleë waar dit die Ma & amp Pa -spoorweg kruis. Die voormalige bakkerygebou het gedurende Julie 2000 afgebrand, en dit was al 'n aantal jare leeg.\nDie Red Lion Milling Company het sy handves toegestaan op 12 Januarie 1920. Oorspronklike aandeelhouers was Simon A. Barshinger, sy twee seuns Clarence F. Barshinger en Charles E. Barshinger Samuel A. Roseman en Samuel S. Laucks. Die belangrikste freestoerusting het bestaan uit die vyf standmeel meelrolletjies wat voorheen by Barshinger ’s Mill langs Arbor Drive was, plus 'n nuwe stand meelrolletjies. Gedurende die eerste bedryfsjaar in 1920 het die Red Lion Milling Company 'n totale produksie van 150 vate per dag gelykstaande aan 29,400 pond meel per dag.\nDie oorspronklike Red Lion Milling -fabriek uit 1920 het bestaan uit 'n klipgebou waarin die meelmeulapparaat geplaas is, 'n raamgebou wat as voermolen en pakhuis gebruik is, en 'n raamhyser met 'n kapasiteit van 50 000 skepels. Die volgende foto van 1930 toon dat die Red Lion Milling -aanleg reeds op 10 -jarige ouderdom uitgebrei het met ekstra geboue en opbergsilo's.\nRed Lion Milling Company uit 1930 Golden Jubilee Pictorial Souvenir van Red Lion, PA\nNadat Simon A. Barshinger gedurende 1945 oorlede is, was die Red Lion Milling Company hoofsaaklik onder beheer van die seun van Simon ’, Charles E. Barshinger. Nebraska Consolidated Mills Company, (tans ConAgra) het Red Lion Milling Company in 1968 verkry. Die destydse meulbeamptes was Charles Emanuel Barshinger, president Richard Simon Barshinger (Charles ’ seun), vise-president – tesourier en Harry I. Trout (Charles ’ skoonseun) vise-president en produksiebestuurder. In 1968 was die daaglikse meulproduksie 110 000 pond meel.\nTen tyde van die verkryging was die seun van Simon Barshinger, Charles E. Barshinger, 75 jaar oud, maar hy bly in 'n adviesfunksie per onderhoud met Grant Voaden in 1972 met Charles. Harry I. Trout het voortgegaan as produksiebestuurder van die aanleg totdat hy in 1979 by ConAgra afgetree het. Richard S. Barshinger word Oos -streekbestuurder vir ConAgra, gestasioneer by die Martins Creek -aanleg in Easton, PA.\nRichard S. Barshinger, die kleinseun van Simon A. Barshinger, was 'n oudleerling van Franklin & amp; Marshall College in Lancaster, PA. Na sy uittrede by ConAgra, het Richard en sy vrou Ann die leiersgeskenk vir uitgebreide opknappings aan Hensel Hall op F & ampM se kampus gegee. Die gebou is hernoem tot The Barshinger Center for Musical Arts. Richard Barshinger het opgemerk:\nEk onthou die talle inspirerende sprekers wat ek in die gebou gehoor het terwyl ek 'n universiteitstudent was. Dit is vir my verblydend dat ek en Ann hierdie geleentheid sal kry om hierdie pragtige gebou te verjong vir toekomstige geslagte Franklin & Marshall -studente.\nNa die dood van haar man in 2001, Ann Barshinger het die filantropiese werk van F & ampM voortgesit deur middel van beurse en die leiersgeskenk in die bou van The Ann and Richard Barshinger Life Sciences Building. Ann was ook betrokke by baie fasette van staatsdiens in die gemeenskap, insluitend 'n leierskenk vir die bou van die Ann B. Barshinger Cancer Center in Lancaster General Health.\nVolgende week plaas ek meer op die Barshinger Mill -terrein langs Barshinger Creek.\nDie Creek Indiane word meer korrek die Muscogee genoem, alternatiewelik gespel Mvskoke. Creek mondelinge tradisie, wat in die agtiende eeu opgeteken is, vertel 'n legende van migrasie van een groep voorvaderlike kreke wat 'n kolonie op die Ocmulgee -terrein naby die huidige Macon, Georgia, gestig het. Uit die kolonie het die sentrale dorpe Cusseta en Coweta gegroei, in die tydperk 900–1000 nC. Die historiese Creek Confederacy was uiteindelik wydverspreid en invloedryk. Wetenskaplikes in die vroeë twintigste eeu het bespiegel dat die Mississippiese migrante hul vaderland in die sentrale Mississippi-vallei verlaat het en na die Macon-plato gereis het en hulle in Ocmulgee gevestig het voordat hulle met hul plaaslike uitbreiding begin het. Argeoloë het bevestig dat Ocmulgee Mounds een van die voorvaders in Creek was.\nDaaropvolgende argeologiese ondersoeke het aangedui dat Creek -Indiane afkomstig is van prehistoriese kulture in die suidelike Appalachiese woud, soos die Westelike Lamar in die huidige Georgia en Alabama. Alhoewel daar plaaslike variasies was, het almal geglo dat hulle die Mississippiese kultuur noem. Hulle woon in versterkte dorpe met 'n plat piramide tempelheuwels rondom 'n sentrale plein. Die Mississippiese kultuur het na 1400 n.C. gedaal, en die terreine het toe seremoniële sentrums geword tussen afsonderlike dorpe wat verwant of verbonde was. Miskien gebruik die helfte van hulle die Mvskoke -taal, wat langs die Coosa- en Tallapoosa -waterlope gepraat is, maar diegene wat langs die Chattahoochee -rivier gewoon het, het moontlik Hitchiti en Euchee gepraat. Alhoewel die mense verskillende tale gepraat het, het hulle basiese eienskappe en oortuigings met ander Suidoos -Indiërs gedeel. Die aankoms van Europeërs versnel kulturele agteruitgang en het 'n verwoestende demografiese impak op die inboorlinge gehad.\nCoosa was 'n invloedryke opperhoof voor die besoek van die Hernando de Soto -ekspedisie in die 1540's, maar het vinnig afgeneem in die nadraai. Die siektes wat deur die Spanjaarde aangebring is, het die dorpe in die Creek verwoes, en die oorlewendes het saamgesak namate die bevolkings verander het. Vlugtelinge van Coosa langs die Coosawattee -rivier aan die voorkant van die Coosa -rivier in die noordweste van Georgië het stroomaf na Alabama verhuis. Daar het hulle saamgesmelt met ander oorlewendes van die stad, soos Abika. Die dorpe Abika, Coosa, Coweta en Tuckabatchee word beskou as die vier 'moeder' -dorpe van die Creek Confederacy en verskyn in mondelinge migrasieverhale.\nElke Creek -stad het 'n seremoniële sentrum soos die voormalige Mississippiaanse plein. Aan die een kant was 'n rotonde of 'n raadhuis waarin ouer manne sake gedoen het. Naby was 'n stuk tuin en 'n balspeelveld. Moederlike stamme het lidmaatskap van die samelewing bepaal, maar lede het ook trou gebly aan 'n stad buite die stam, anders as baie ander Indiese stamme. Die dorpe van die konfederasie is verdeel in rooi/oorlog en wit/vredesgroepe. Met die hulp van adviseurs, a meko regeer elke stad. Creek -stamme en dorpe kom een keer per jaar bymekaar. Gedurende die vroeë agtiende eeu het die Creek -bevolking van meer as twintigduisend ten minste vyftig dorpe beset.\nBevolkingsverskuiwings, samesmelting van oorlewendes van die stad, druk van slawehandelaars en veranderings in handelspraktyke dra by tot 'n langtermyn-neiging na samesmeltingsgroepe wat gerig is op stabiliteit. Dit het gelei tot die vorming van wat die Europeërs die Creek Confederacy genoem het, veral onder Alexander McGillivray in die laat agtiende eeu. Britse handelaars het die Indiërs langs die Ochese Creek met die geografiese naam geëtiketteer, en uiteindelik is dit vereenvoudig tot 'Creeks'. Die Indiese slawehandel, wat die binneland van die suidooste tot 1717 verander het, is deur die eerste helfte van die agtiende eeu vervang deur die handel in hertenvel. Handel het gehelp om die Indiese samelewing te verander.\nNadat die belangrikste Yamasee -oorlog (1715–16) geëindig het, het die invloed van die Creek Confederacy 'n hoogtepunt bereik terwyl die Upper Creek -afdeling van die Creek Nation saamgesmelt het. Die opkomende afdeling van die konfederasie het daartoe gelei dat Upper Creeks langs die Tallapoosa -rivier in die noordweste van Georgië gewoon het. Laer Creeks het langs die Chattahoochee -rivier en sy sytakke in die suidooste van Alabama gewoon. Mededingende Europese begeertes, gekombineer met skerp inheemse diplomatieke en oorlewingsvaardighede, het die Creek in die streek oorheersend gemaak. Hulle het 'n delikate balans tussen die Franse, Spaanse en Britse koloniale belange gehandhaaf totdat die Britte in 1763 as die enigste Europese mag verskyn het.Die Amerikaanse invloed het die Britte ná 1783 opgevolg.\nDie dood van McGillivray in 1793 het Creek -belange in daardie dekade onder leiding van die Amerikaanse Indiese agent Benjamin Hawkins gelaat. Hy het 'n assimilasiebeleid geïmplementeer wat klem lê op missies, opvoeding en geïndividualiseerde boerdery. Sy beleid het spore getref onder Lower Creek -dorpe. Uiteindelik het die veranderinge wat sigbaar geword het, soos eienaarskap van slawe, Anglo -klere en leefstyl, en herstruktureerde regering, die veronderstelling en die etiket "beskaafd" aan die stam geleen.\nDie "Red Stick War" van 1812–14 het 'n hoogtepunt bereik in wat bekend staan as die Slag van Horseshoe Bend, onder die Bo -Creeks. 'N Strafgrondsessie het tot gevolg gehad. Die verdrag het gelei tot toenemende Anglo -setlaarsdruk en tot die toenemende bekendheid van William McIntosh van die Laer Creeks. Laasgenoemde het in die 1820's wes van die Mississippirivier verwyder. Daarna het Opothleyahola se leierskap vir die Bo -kreke toegeneem. Die meerderheid van die Creeks, saam met hul slawe, is deur die laat 1830's oor hul Trail of Tears na 'n nuwe Indiese gebied, nou Oklahoma, verwyder.\nLaer Creeks vestig hulle in die Three Forks -gebied van die Arkansas -rivier in die Indiese gebied, en die Upper Creeks woon langs die North Fork-, Deep Fork- en Kanadese riviervalleie in hul nuwe vaderland. Hulle het nog steeds die ou afdelings van hul ou konfederasie getoon. Die uiteenlopende groepe, wat destyds miskien net dertien duisend was, het in 1840 ingestem met 'n nuwe nasionale regering, geleë op beide die Upper en Lower Creek -terreine van Council Hill, in die huidige Tulsa. 'N Nuwe goue era van onafhanklike ontwikkeling het ontstaan, maar dit was van korte duur. Die burgeroorlog het baie wat in die Creek Nation opgebou is, vernietig, maar 'n ander nuwe nasionale regering, gebaseer op 'n tweekamerwetstelsel soortgelyk aan dié van die Verenigde State, het na 1866 ontstaan. Dit was geleë in die nuut gekose nasionale hoofstad in Okmulgee . Die land het die volgende jaar 'n nuwe grondwet geformuleer.\n'N Herbouingsperiode het weer begin terwyl die stam aan sy eie invloed oorgelaat is, en die Creek -nasie voorspoedig was. Skole, kerke en openbare huise is gebou toe die stam homself as 'n werkende regering hervestig het. By Okmulgee is 'n nasionale hoofstad gebou in 1867, en dit is vergroot in 1878. Nou is 'n National Historic Landmark, die Creek National Capitol (die huidige Creek Council House Museum) in die National Register of Historic Places (NR 66000632) gelys.\nDie heropbou van die stam het voortgegaan. Die bloeiwyse daarvan is bederf deur veranderinge op die Amerikaanse vlak wat al te bekend was - afguns van grond. Begin in die 1880's het 'n gewelddadige uitbarsting deur 'n bloedige politieke onrus van verset die hernuwing van die toewysings- en assimilasiebeleid begroet wat 'n hoogtepunt bereik het met die staat Oklahoma in 1907. Die Creeks het meer as twee miljoen hektaar toegekende domein verloor. Gedurende die laat negentiende en vroeë twintigste eeu het die hoofstroom druk geleidelik baie van die sewe en veertig stamdorpe van seremoniële terreine in landelike landbougemeenskappe verander. Elkeen van hulle was gesentreer op die Baptiste Indiese kerk, onder Upper Creeks, of die Methodist Indian Church, onder afstammelinge van Lower Creeks. Die Oklahoma Indian Welfare Act (1936) het gehelp om die voormalige stamstede Kialegee, Thlopthlocco en Alabama-Quassarte as soewereine nasies te vestig.\nVanaf 1970 het die federale regering die Creek Nation toegelaat om sy eie hoofhoof te kies. Die Harjo v. Kleppe (1976) was die einde van federale paternalisme en die begin van 'n nuwe era vir 'n nuwe Indiese nasie. Die verkose regering ondersteun drie takke van stamregering en voortgesette ekonomiese ontwikkeling. Daar is tans meer as agt-en-vyftigduisend stamlede, gebaseer op 'n afstammingsrol wat afkomstig is van die Dawes-toewysingsrolletjies. Sommige stamburgers is versprei oor die elf provinsies in Oklahoma wat die historiese grense van die Creek Nation sowel as oor die hele wêreld gevorm het. 'N Mengsel van inkomste uit dobbel, boerdery en ander sake is gekombineer met federale uitgawes om 'n wye verskeidenheid programme en dienste van Creek Nation te ondersteun. Dit sluit in staatsregeringskantore, 'n nasionale raad, 'n stamhofstelsel, 'n polisiemag, besigheidsondernemings, gesondheidsorg, behuising, onderwys en uitgawes aan infrastruktuur binne die grense van die historiese Creek Nation. 'N Nuwe grondwet in 1975 het die dokument van 1867 vervang. 'N Reeks federale hofbeslissings deur die tagtigerjare het gehelp om die Creek Nation -soewereiniteit te versterk.\nKlaers wat versprei is oor die suidooste, het federale erkenning gesoek. Die Poarch Band of Eastern Creeks in die suide van Alabama het erkenning gekry in 1984. Meer as tweeduisend van hulle woon naby Atmore, 'n stad in die ou Creek -tuisland. Nog ander kreke is versprei oor die hele land in 'n stedelike diaspora, met Creek -gesinne wat werk soek in Dallas, Los Angeles, Phoenix en ander stede. Daar is ook afstammelinge onder die meeste etniese groepe in die Verenigde State, insluitend swartes, wat vrymanne genoem word, hoewel laasgenoemde geen stamregte het nie.\nTen spyte van tragedies en drastiese veranderinge deur die jare, het die Muscogee oorleef. Deur 'n reeks herbouingsfases is die kultuur, die taal, die gesange, die medisyne-liedjies en die tradisies nog steeds geniet tot in die vroeë een-en-twintigste eeu. Die mense het voortgegaan om hul kulturele erfenis te vier. Hulle het nog steeds om die heilige vuur gedans en heilige liedere vir hul Skepper gesing, en hulle het steeds gesange aan hul Verlosser gebring. Hulle het voortgegaan om stamondernemings in die Mvskoke -taal te doen. Nuwe verhale oor die hedendaagse lewe het by ou mondelinge literatuur aangesluit om kulturele aktiwiteite te vertel, insluitend die hoë jinks van die trickster Rabbit, die tradisionele kultuurheld. Net soos in die verhale, het die Mvskoke -mense lesse geleer van volharding en teëspoed, wat die kenmerk is van die Este Mvskokvlke (Creek mense) van die ou Suidoos.\nTheodore Isham en Blue Clark\nAngie Debo, Die pad na verdwyning: 'n geskiedenis van die Creek -Indiane (Norman: University of Oklahoma Press, 1941).\nMichael D. Green, Die Creeks (New York: Chelsea House, 1990).\nDouglas A. Hurt, "'The Indian Home is Undone: Anglo Intrusion, Colonization, and the Creek Nation, 1867–1907," Die Kronieke van Oklahoma 83 (Somer 2005).\nJohn R. Swanton, Vroeë geskiedenis van die Creek -Indiane en hul bure (1922 herdruk, Gainesville: University Press of Florida, 1998).\nKopiereg op alle artikels en ander inhoud in die aanlyn- en gedrukte weergawes van Die ensiklopedie van die geskiedenis van Oklahoma word gehou deur die Oklahoma Historical Society (OHS). Dit sluit individuele artikels in (outeursreg op OHS volgens skryweropdrag) en korporatief (as 'n volledige werk), insluitend webontwerp, grafika, soekfunksies en lys-/blaai -metodes. Kopiereg op al hierdie materiaal word beskerm onder die Amerikaanse en internasionale wetgewing.\nTheodore Isham en Blue Clark, & ldquoCreek (Mvskoke), & rdquo Die ensiklopedie van die geskiedenis en kultuur van Oklahoma, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=CR006.\nLys van Creek -dorpe\nIn hierdie alfabetiese lys van ou dorpe en dorpe het ek al die name van bewoonde plekke opgeneem wat ek gevind het voor die emigrasie van die mense na die Indiese gebied. Die beskrywing van hul webwerwe kom hoofsaaklik uit Hawkins “Sketch ”, een van die mees leersame boeke wat ons oor die Creeks in hul vroeëre huise besit. Sommige van hierdie dorpsname bestaan nog in Alabama en Georgia, hoewel die webwerf nie selde verander het nie. Ek het 'n paar name van die groter riviere in die lys afgewissel. Die etimologieë wat by die name gevoeg word, bevat die menings van die Creek -afgevaardigdes wat elke jaar Washington besoek, en hulle het selde oor mekaar verskil. Die plaaslike name is volgens my wetenskaplike stelsel van fonetiek geskryf, die enigste verandering wat aangebring is, is die van die palatale tch vir hfst.\nÁbi’hka, een van die oudstes onder die Upper Creek -dorpe, was die oudste kapteins die gewoonte om die Creek -nasie daarna te vernoem. Hawkins praat slegs van Abikúdshi, nie van Abi'hka nie. Dit lê beslis iewers naby die Bo -Coosa -rivier, waar 'n paar ou kaarte dit het. Emanuel Bowen, “ 'n Nuwe kaart van Georgië, ” het slegs “ Abacouse, ” en dit op die verkeerde plek, onder Kusa en bo Great Talasse, aan die westekant van die Coosa -rivier. 'N Stad Abi'hka bestaan nou in die Indiese gebied. Die naam van die antieke stad word uitgespreek Abi'hka, Apiχka en geskrywe Obika, Abeka, Abeicas, Abecka, Beicas, Becaes, ens. Die mense word Apiχkanági genoem. Sommige skrywers het hulle geïdentifiseer met die Kusa en ook met die Conshacs, bv. g. du Pratz. 1 D. Coxe, Carolana, p. 25, verklaar dat die Becaes of Abecaes dertien dorpe het, en die Ewemalas, tussen die Becaes en die Chattas, kan vyfhonderd vegtende manne grootmaak ” (1741). 'N Deel van die oudste Creek -gebruike het hier ontstaan, soos byvoorbeeld die wet vir die regulering van huwelike en die straf van egbreuk. Die Creek -term ábi hka beteken 'n stapel by die basis, 'n hoop by die wortel en 'n stam, 'n paal, en word aan hierdie stam oorgedra, want in die stryd om oppergesag het sy krygers 'n hoop kappies opgehoop, slegs die basis van die oorlogspaal. Voor hierdie prestasie is die stam sak'hútga deur, luik of simat'hútga itálua luik genoem, deur van die dorpe of stamme ” Vgl. ak’hútäs Ek maak 'n deur toe, sak hútga hawídshäs ek maak 'n deur oop.\nAbikú’dshi, 'n Upper Creek -stad aan die regteroewer van Natche (nou Tallahatchi) Creek, vyf myl oos van Coosa -rivier, op 'n klein vlakte. Van Abika afkomstig, en deur 'n paar Indiërs uit Natche, q. v. Bartram (1775) verklaar dat hulle 'n dialek van Chicasa gepraat het wat slegs van 'n deel van die inwoners waar kan wees. Daar is 'n ruim grot in die omgewing.\nAhiki Creek, Hitchiti -naam van die boonste loop van Hitchiti Creek, 'n oostelike sytak van Chatahuchirivier. Hawkins (p. 60) skryf dit Ouhe-gee Creek. Die naam dui op die soet aartappelmoeder (áhi, íki), uit die omstandighede dat die vrugte wat in die grond gesaai word, in die grond bly totdat die nuwe gewas volwasse word.\nAlabama -rivier word gevorm deur die aansluiting van die riviere Coosa en Tallapoosa, 'n kronkelende loop tussen oewers van ongeveer vyftig voet hoog, en sluit aan by Tombigbee -rivier, ongeveer 30 kilometer bo Mobile Bay, as dit die naam Mobile River aanvaar. Die waters is suiwer, sy huidige ligte loop ongeveer twee myl per uur en het 'n diepte van 15-18 voet in die droogste seisoen van die jaar. Bote reis in ongeveer nege dae van die aansluiting na Mobile Bay, deur 'n vrugbare land met hoë, skoonveld en romantiese landskappe (Hawkins). Die jagvelde van die Creeks strek tot by die waterskeiding tussen die Tombigbee en die Coosa- en Alabama -riviere.\nAmakalli, Laer Creek -stad, geplant deur Chiaha -Indiane op 'n spruit met die naam, wat die hoofstroom is van die Kitchofuni -spruit, 'n noordelike welvaart van die Flint -rivier, Georgia. In 1799 deur sestig mans bewoon. Die naam is nie Creek nie, dit lyk identies met Amacalola, die Cheroki -naam van 'n skilderagtige waterval op Amacalola -spruit, 'n noordelike welvaart van Etowa -rivier, Dawson County, Georgia. Die afleiding daarvoor is: ama water, kalola gly, tuimel.\nAnáti tchápko of “Lange moeras, ” 'n Hillabi -dorpie, tien kilometer bo daardie stad, op 'n noordelike sytak van Hillabi Creek. 'N Slag het daar plaasgevind tydens die Creek of Red Stick -oorlog, 24 Januarie 1814. Gewoonlik is Enotochopko geskryf. Die Creek -term anáti beteken 'n kwelderige, moerasagtige plek waar persone hulself kan afskei.\nApalatchúkla, 'n stad in Lower Creek aan die westelike oewer van Chatahuchirivier, 1½ myl onder Chiaha. In Hawkins tyd was dit in 'n toestand van verval, maar was vroeër 'n blanke of vredestad, genaamd (selfs nou) Itálua'láko ” groot dorp, en#8221 en die belangrikste gemeenskap onder die nedersettings in Lower Creek. Die naam is afgekort in Palúatchkla en is ook oorgedra na die Chatahuchirivier, die rivier wat nou Apalachicola genoem word onder sy samevloeiing met die Flintrivier. Vgl. Sawokli-údshi. Bartram (Travels, bl. 522) sê: Die Indiane het 'n tradisie dat die groot viervierkante terresies, stukke werwe, ens., In Apalachucla, ou stad, die ruïnes van 'n ou Indiese stad en vesting was. #8221 Hierdie ou stad het 'n half kilometer van die rivier af gelê van die nuwe stad af, en is omstreeks 1750 verlate weens 'n ongesonde ligging. Bartram bekyk die terreine waarop hul stadshuis of rotunda en plein of areopag was, en gee 'n duidelike beskrywing daarvan. Ongeveer vyftig jaar voor sy besoek het 'n algemene moord op die wit handelaars in hierdie stad plaasgevind, alhoewel hulle hulself onder die beskerming van die kapteins geplaas het (Travels, pp. 388-390). Ten opsigte van die vroeëre belangrikheid van hierdie “white ” stad, sê W. Bartram (Travels, p. 387) dat hierdie stad die moederdorp of hoofstad van die Creek -konvensie is wat heilig is vir vrede, en geen gevangenes word dood of menslike bloed wat daar gestort het, kom afgevaardigdes van alle dorpe in die Creek daar byeen wanneer 'n algemene vrede voorgestel word. Die antieke en korrekte vorm van hierdie naam is Apalaχtchukla, en van die uitgestorwe stam oos daarvan, in die Apalache -baai, Apalaχtchi. Regter GW Stidham het gehoor van die volgende etimologie van die naam: Deur die grond vir die stadsplein skoon te maak en gelyk te maak, vorm die grond en die veeg uiteindelik 'n nok aan die buitekant van die stuk tuin of speelveld vanaf hierdie rif die stad is apalaχtch'-ukla genoem. Meer hieroor, vgl. Apalachi. 'N Apalachicola -fort aan die Savannah -rivier word op bl. 20.\nApata-i, 'n dorpie in die Laer Creeks, gevestig deur Kasí'hta -mense op Big Creek of Hátchi 'láko, twintig kilometer oos van Chatahuchirivier, in Georgië. Die naam verwys na 'n velagtige omslag, van apatáyäs dek ek vgl. patákäs Ek het die Creek-woord apatá-i versprei, dit beteken enige bedekking wat vergelykbaar is met muurpapiere, matte, ens. Die stad Upotoy lê nou op Upotoy-spruit, Muscogee-provinsie, Alabama, in 32 38 Lat.\nÁssi-lánapi, 'n stad in Upper Creek, genaamd Oselanopy in die lys van 1832. Dit het waarskynlik gelê op Yellow Leaf -spruit, wat uit die weste ongeveer vyf kilometer onder die Talladega -spruit by die Coosa -rivier aansluit. Daaruit het die groenblaarstad in die Indiese gebied ontstaan, aangesien láni terselfdertyd geel en groen beteken. Groen word nou meer gereeld deur páhi-láni uitgedruk.\nAtasi, of Átassi, 'n Upper Creek -dorp aan die oostekant van Tallapoosa -rivier, onder en aangrensend aan Kalibi hátchi Creek. Dit was 'n ellendige plek in Hawkins-tyd, met ongeveer 43 krygers in 1766. Net soos dié van al die ander dorpe wat op Tallapoosa-rivier gebou is, onder die val, is die terrein laag en ongesond. Die naam is afgelei van die oorlogsklub (ă tăssa) en is geskryf Autossee, Ottossee, Otasse, Ot-tis-se, ens. Slag op 29 November 1813. 'n Stad in die Indiese gebied word daarna genoem A ' tĕsi, sy inwoners Atĕsálgi. '' N Paal of kolom van denne, veertig voet hoog, het gestaan in die stad Autassee, op 'n lae, sirkelvormige, kunsmatige heuwel. ” Bartram, Travels, p. 456. Vgl. Hu’li-Wá’hli.\nAtchina-álgi, of “Cedar Grove, ” die noordelikste van al die Creek-nedersettings, naby die Hillabi-Etowa-roete, op 'n systroompie van Tallapoosa-rivier en veertig myl bokant Niuya'áχa. Van Lutchapóga gevestig.\nAtchina Hátchi, of “Cedar Creek, ” 'n dorpie gevestig deur Indiërs uit Ka-iläídshi, q. v. op 'n spruit met dieselfde naam.\nChatahuchi, 'n voormalige stad in die Laer Creeks, aan die oorkant van die Chatahuchirivier. Waarskynlik verlate in Hawkins -tyd noem hy dit “old town Chatahutchi ” cf. Chatahuchirivier. Chata Uche genoem deur Bartram (1775) Chatahoosie deur Swan (1791).\nChatahuchirivier is die waterloop wat in sy onderste deel die staat Alabama van dié van Georgië skei. Aan die oewer was die dorpe en dorpe van die Laer Creeks gevestig. Die naam bestaan uit tchátu -rots, klip en hútchi, gemerk met tekens, en beteken dus: “Pictured Rocks. ” Rotse van hierdie beskrywing lê in die bedding van die rivier, by die "ou stad Chatahuchi, &# 8221 hierbo Hú'li-täíka (Hawkins, bl. 52). Ander name vir hierdie rivier was: Apalachukla -rivier (Wm. Bartram), Cahouita of Apalachoocoly -rivier (Jefferys se kaart in John Bartram se verslag).\nChe’láko Nini, of “Horse-Trail, ” 'n Laer Creek-dorpie aan die voorkant van die Chatahuchirivier, gevestig deur Okfuski-Indiane. In 1832 genoem as Chelucco-ninny. Waarskynlik identies met Okfuski-Nini sien Okfuskúdshi, en: Indian Pathways.\nChiaha, of Tchíaha, Chehaw, 'n stad in Lower Creek net onder die stad Ósotchi en aangrensend daaraan, op die westelike oewer van die Chatahuchirivier. Die Chiaha-Indiane het in 1799 versprei in dorpe aan die Flintrivier, waarvan Hawkins Amakalli, Hótali-huyána en by Chiahú-dshi noem. Hier het 'n roete die Chatahuchirivier oorgesteek (Swan, 1791). 'N Gelyknamige dorp, en#8220 waar daar otters woon, het onder die Cheroki bestaan. 'N Stad met hierdie naam in Upper Creek, met nege en twintig gesinshoofde, word in die telling van 1832 genoem (Schoolcraft IV, 578).\nChiahū dshi, of “Klein Chiaha, ” 'n Laer Creek -dorp wat deur Chiaha -Indiane in 'n dennebos geplant is, anderhalf kilometer wes van die stad Hitchiti. Vgl. Hitchiti, pp. 77. vierkante meter.\nChiska talófa, 'n stad in Lower Creek aan die westekant van die Chatahuchirivier. Morse, Report, p. 364, verwys daarna onder die naam “Cheskitalowas ” as deel van die Seminole -dorpe. Is dit Chisca, of “Chisi provincia ”, besoek deur die leër van H. de Soto in 1540? Hawkins verklaar dat Chiske talófa hatche die naam was wat aan die Savannahrivier gegee is (van die tchíska basis van die boom).\nCoosa -rivier, (1) 'n welgestelde van die Alabama-rivier in Oos-Alabama, in Creek Kusa-hátchi, loop deur die rofste en heuwelagtige distrik wat voorheen deur die Creek-Indiane gehou is. Dit is vinnig en so vol rotse en ondiepe ritte dat dit moeilik is om selfs vir kano's te navigeer Swan, in Schoolcraft V, 257. Cusawati is 'n welgestelde van die Bo -Coosa -rivier, in die noordweste van Georgië, 'n kanaal waar Cheroki plaaslik name kan verwag word.\n(2) 'n Waterloop met dieselfde naam, Coosawhatchie, loop suidoos van Savannah City, Suid -Carolina, die Atlantiese Oseaan binne. Sien Kusa vir die etimologie.\nFin’-hálui, 'n stad van die Laer Creeks of Seminoles. Die naam dui op 'n hoë brug, of 'n hoë voetstok, en die handelaarsnaam was “High Log ” (1832).\n'N Moeras met dieselfde naam, Finholoway Swamp, lê in Wayne County, tussen die onderste Altamaha- en Satilla -riviere, Georgia.\nVisdamme, of Fish-Pond Town vgl. Lá’lo-kálka.\nFlintrivier, in Creek 'Lonotíska hátchi, 'n oostelike Georgiese welgestelde van die Chatahuchirivier, en byna ewe lank. Creeks, Yuchi en Seminole Indiërs was daarop gevestig en op sy talle sytakke, waarvan een Lónoto Creek is, ook Indian Creek, Dooley County, Georgia genoem. Van 'lónoto vuursteen.\nFort Toulouse vgl. Taskigi. Hierdie fort is ook genoem, uit die stam wat daar rondom gevestig is, Fort Alibamu, Fort Albamo, Fort Alebahmah, Forteresse des Alibamons. In 1762 deur die Franse verlaat.\nFusi-hátehi, Fus’-hátchi, of “Voëlkreek, ” 'n stad van die Bo-kreke, gebou op die regter- of noordelike oewer van Tallapoosa-rivier, twee kilometer onder Hu'li-Wáli. Oorblyfsels van 'n ommuurde stad aan die oorkantste oewer.\nHátehi tchápa, of “Halfweg Creek, ” 'n klein dorpie gevestig in 'n dennebos deur Ka-iläidshi Indiane, q. v.\nHickory Ground vgl. Odshi-apófa.\nHillabiword uitgespreek Hi'lapi, 'n stad in Upper Creek aan Ko-ufadi Creek, wat 'n kilometer van die dorp af in Hillabi Creek loop. Hillabi Creek is 'n westelike sytak van die Tallapoosa -rivier en sluit daarby agt kilometer onder Niuyáχa aan. Die meerderheid van die Hillabi-mense het hulle in 1799 in vier dorpe in die omgewing gevestig, naamlik: 'Lánudshi apála, Anáti tchápko, Ístudshi-läika, Úktaha' lási.\n'N Slag het in die omgewing plaasgevind op 18 November 1813. Alhoewel die naam moeilik is om te ontleed, word daar gesê dat dit verwys na vinnigheid, snelheid (van die waterloop?)\nHitchiti, 'n stad in Lower Creek met takdorpe, vgl. Hitchiti, p. 77 vierkante meter.\nHitchitū’dshi vgl. Hitchiti, p. 77.\nHótali-huyána, 'n stad in Lower Creek, geplant deur Chiaha -Indiane op die oostelike oewer van die Flint -rivier, ses myl onder die Kitchofuni -kruispunt. Ósotchi -setlaars het gemeng met die twintig gesinne van die dorp. Die naam beteken: “Hurricane Town, ” vir Hútali in Creek is wind, huyána verby dit dui dus op 'n plek wat eens verwoes is deur 'n verbygaande orkaan. Genaamd Tallewheanas, in Seminole -lys, p. 72.\nHu’li-täiga, 'n Lower Creek -dorpie aan die Chatahuchirivier, geplant deur Okfuski -Indiane. Bartram noem dit Hothtetoga, C. Swan: Hohtatoga (Schoolcraft, Indians V, 262) die naam beteken “war-ford, ” militêre rivierloop.\nHul’i-Wa’hli, 'n Upper Creek -stad aan die regteroewer van Tallapoosa -rivier, vyf myl onder Atasi. Hierdie stad het sy naam gekry van die voorreg om oorlog te verklaar (hú'li oorlog, awá'hlita om uit te deel, te verdeel) die verklaring is eers na Tukabatchi gestuur, en vandaar onder die ander stamme. Die stad grens wes aan die Atas'-hátchi-spruit. Die naam is Clewauley (1791), Ho-ithle-Wau-lee (Hawkins), Cleu-wath-ta (1832), Cluale, Clewulla, ens.\nIkanatcháka, of Holy Ground, 'n stad aan die suidekant van die Alabama -rivier, gebou op heilige grond, en daarom word gesê dat dit vrygestel is van enige moontlike ingang van die wit mense. Weatherford, die leier van die opstandige kreke, en hul profeet Hilis’-háko het daar gewoon, die magte wat op hierdie plek bymekaargekom het, is op 23 Desember 1813 verslaan.\nIkan’-hátki, of “wit grond, ” 'n Shawano -stad net onder Kulumi, en aan dieselfde kant van Tallapoosa -rivier. “Cunhutki praat die Muscogulge-tong ” W. Bar-tram (1775).\nImúkfa, 'n Upper Creek -stad aan Imukfa Creek, wes van die Tallapoosa -rivier. Naby hierdie plek, in 'n bocht of skiereiland wat gevorm is deur die Tallapoosa -rivier, deur die blankes Horse Shoe genoem, het die Amerikaanse troepe 'n beslissende oorwinning behaal oor die Red Stick -party van die Creek Indiane op 25 Maart 1814, wat gelei het tot die oorgawe van Weatherford, hul leier, en 'n einde gemaak aan hierdie bloedige veldtog. Nie minder nie as vyfhonderd-sewe-en-vyftig Creek-krygers het in hierdie geveg hul lewens verloor. Die term Imúkfa is Hitchiti, vir (1) skulp (2) metaalversiering van konkawe vorm, Hawkins interpreteer die naam deur 'n koring gemaak van 'n konkel. rivierdraai in Creek. Tohopeka is 'n ander naam vir hierdie slagveld, maar behoort nie tot die Creek -taal nie.\nIntatchkálgi, of#8220 versameling beverdamme, en 'n stad in Georgia in Yuchi het agt en twintig kilometer langs Opil-'láko Creek, 'n sytak van Flintrivier, gevestig. 'N Vierkant is in 1798 deur die veertien gesinne van hierdie stad gebou. Tátchki beteken enigiets reguit, soos 'n dam, beverdam, lyn, grenslyn, ens., Íkan'-tátchka-opmetingslyn, die bogenoemde spruit was waarskynlik Beaverdam Creek , 'n oostelike sytak van Flintrivier, wat ongeveer 32 ° 15 'Lat.\nIpisógi, 'n Upper Creek -stad aan Ipisógi Creek, 'n groot oostelike sytak van die Tallapoosa -rivier, wat oorkant Okfuski aansluit. Veertig setlaars in 1799. Vgl. Pin-hóti.\nIstapóga, 'n nedersetting in Upper Creek wat nie in die vroeëre dokumente aangeteken is nie, 'n plek met hierdie naam bestaan nou oos van die Coosa -rivier, Talladega, Alabama. Die naam, gewoonlik Eastaboga geskryf, beteken: “ waar mense woon ” (isti people apókita to reside).\nÍstudshi-läika, of “kind wat daar lê, ” 'n Hillabi -dorpie, op Hillabi -kreek, vier kilometer onder die stad Hillabi. Dit het sy naam te danke aan die omstandighede dat 'n kind op sy webwerf gevind is.\nKa-iläidshi, 'n Upper Creek -stad, op 'n spruit met dieselfde naam, wat aansluit by Oktchóyi Creek, 'n westelike sytak van Tallapoosa -rivier, en dit vyftien kilometer bo Tukabatchi aansluit. Die twee dorpe, Atchina Hátchi en Hátchi tchápa, vertrek van hierdie stad. Die naam is uiteenlopend geskryf Ki-a-li-ge, Kiliga, Killeegko, Kio-lege, en het waarskynlik verwys na 'n vegter se hoofrok: íka sy kop, iläídshäs I kill.\nKan’-tcháti, Kansháde, “Rooi vuil,” “Rooi aarde, ” 'n Upper Creek-stad, wat in 1835 genoem word as “Conchant-ti. ” Conchardee is 'n paar kilometer noordwes van Talladega.\nKasí’hta, 'n Laer Creek -stad aan die oostelike oewer van die Chatahuchirivier, twee en 'n half kilometer onder Kawíta Talahássi Kasí'hta, het op 'n keer die lande bo die val van die Chatahuchirivier op sy oostelike oewer geëis. In hierdie stad en stam het ons migrasie -legende sy oorsprong. Die taknedersettings het aan die regterkant van die rivier versprei, en die aantal krygers van die stad en takke word in 1799 op 180 geraam, en word beskou as die grootste onder die Laer Creeks. Die inboorlinge was vriendelik teenoor die blankes en wou graag by hulle kuier; die ou kapteins was ordelike manne, begeerlik en bedrywig om die jong dames te weerhou van die losbandigheid wat hulle opgedoen het deur hul omgang met die skuim van die blanke koloniste. Hawkins maak 'n paar beperkings op hul onbevoegdheid vir die boerdery en hulle ken nie die seisoen vir plant nie, of as hulle dit doen, gebruik hulle nooit wat hulle weet nie, aangesien hulle altyd 'n maand te laat plant ” (p. 59) . 'N Groot koniese heuwel word deur hom beskryf op die Kasí'hta-velde, vyf en veertig meter in deursnee aan die voet, en plat bo-op. Onder die stad was die “ ou stad Cussetuh, ” op 'n hoë woonstel, en daarna het “a Chicasaw -stad ” hierdie perseel beset (p. 58). 'N Takdorp Kasí'hta is Apata-i, q. v. Die naam Kasí'hta, Kasíχta, word in die volksmond verduidelik dat dit uit die son kom#8221 (ha si) en identies is aan hasí'hta. Die Creeks lei af, uit die parallelle Creek -vorm hasóti, “sunshine, ” dat Kasí'hta werklik bedoel het “ lig, ” of “ helder prag van die son ” in die ou tyd, is hierdie term vir die son gebruik homself, “ soos die ou mense sê. ” Die inwoners van die stad het geglo dat hulle van die son af kom. Vgl. Yuchi. 'N Plek Cusseta is nou in Chatahuchi County, Georgia, 32 ° 20' Lat.\nKawäiki, 'n stad in die Laer Creeks, met vyf en veertig gesinshoofde in 1832. Kawäiki Creek is vernoem na kwartels.\nKawíta, 'n stad in Lower Creek aan die hoë westelike oewer van die Chatahuchirivier, drie kilometer onder die waterval. Die vissery in die westelike kanaal van die rivier, onder die waterval, het behoort aan Kawíta, in die oostelike kanaal aan Kasi hta. In Hawkins-tyd (1799) het baie Indiërs gevestig op strome in die omgewing, soos by Hátchi íka, “Creek-Head. ” Waarskynlik 'n kolonie Kawíta Talahássi.\nKawíta Talahássi, “ou Kawíta Town, ” 'n Laer Creek -stad, twee myl en 'n half onder Kawíta, aan die westekant van die rivier, en 'n half kilometer daarvandaan. Die ou stad Kawíta was die “ openbare instelling ” van die Laer Creeks, en in 1799 kon dit vyf en sestig krygers grootmaak, dit was ook die setel van die Amerikaanse agent. Kawita Talahássi het vertak deur segmentasie van Kasi'hta, soos in die migrasie -legende blyk, en het self die oorsprong gegee van 'n dorpie genaamd Witumka, aan die Big Yuchi Creek. Die stad was 'n politieke sentrum vir die land, en die reisiger Wm het daarna verwys. Bartram (1775), p. 389. 463, in die volgende terme: “Die groot Coweta -stad, aan die Chatahuchi of die Apalachuclyrivier, twaalf myl bokant die stad Apalachucla, word die bloedige stad genoem, waar die mikos, kapteins en krygers bymekaarkom wanneer 'n algemene oorlog voorgestel word, en hier word gevangenes en staatsmisdadigers doodgemaak. Coweta praat die Muscogulgee -tong. ” Colden, Five Nations, p. 5, noem 'n alliansie wat gesluit is tussen die Iroquois van New York en die Cowetas, maar hier word die naam Cowetas gebruik in die wyer sin van Creek Indiane of Lower Creek Indiane. Die Creek -vorm is Kawítagi, of ísti Kawítagi. Geskryf Caouita deur Franse skrywers. Vgl. Apalatchúkla.\nKitcha-patáki, 'n stad in Upper Creek, nou die naam van 'n Creek -nedersetting in die Indiese gebied. Van kítcha “ mielie-stampende blok hout ” patáki “ uitsprei ” Kitcha-patáki-spruit sluit aan by Tallapoosa-rivier uit die weste 'n paar kilometer onder Okfuskee, in Randolph County, Alabama.\nKoassáti, 'n Upper Creek -stad. Vgl. spesiale artikel oor hierdie stam, bl. 89. 90.\nKulumi, Upper Creek-stad aan die regterkant van Tallapoosa-rivier, klein en kompak, onder Fusi-hátehi en aangrensend daaraan. Hawkins, oorkant die stadshuis, het 'n koniese heuwel met 'n deursnee van 30 voet gesien. 'N Deel van die inwoners het hulle op Likasa Creek gevestig. Die betekenis van die naam is onbekend, maar dit kan verband hou met 'n 'hkolúmās clinch (voorvoegsel a- vir ani I). Van die ou Coolome -stad, wat aan die oorkant van die Tallapoosa -rivier gestaan het, was 'n paar huise tydens die besoek van Bartram, ongeveer. 1775 (Travels, P- 395).\nKúsa, (1) 'n ou hoofstad van die Creek -mense, waarna die historici van de Soto se ekspedisie Coca genoem het, aan die oostelike oewer van die Coosa -rivier, tussen Yufala en Natche Creeks, wat 'n kwart van die oos aansluit by die Coosa -rivier. 'n myl uitmekaar. 2 Die stad het op 'n hoë heuwel te midde van 'n ryk kalksteenland gestaan, veertig kilometer bo Pakan-Talahássi en sestig bokant Taskigi, q. v. Bartram het dit gesien (1775), half verlate en in puin. Die groot en ou geliefde toevlugstad Koosah, wat hoog aan die oostekant van 'n vet rivier staan, ongeveer tweehonderd -en -vyftig meter breed, wat deur die laat gevaarlike Alebahma -fort loop, tot by die swart vergiftiging Mobille, en so in die Golf van Mexiko: ” Adair, History, p. 395. Hierdie stad, wat ook, soos dit blyk, die blyplek van die ekspedisie van Tristan de Luna (1559) was, moes een van die vroegste sentrums van die Maskoki -mense gewees het, hoewel dit nie onder die vier leidende vierde van die Maskoki -bevolking voorkom nie. dorpe ”. Die inwoners was moontlik eenmaal onder die mense van die naburige stad Abi hka, q. v. Kosa is die naam van 'n klein bosvoëltjie wat soos 'n mossie lyk, maar die naam van die stad en rivier kan moontlik 'n ou vorm van ō'sa, ōsá, 'osá poke of pokeweed wees, 'n plant met rooi bessies, wat groei grootliks en tot 'n enorme hoogte in die suide. Vgl. Coosa -rivier. Dit is egter meer waarskynlik dat die naam van Cha'hta -oorsprong is, vgl. (3).\n(2) 'n Stad, “Ou Kusa” of “Coussas ou dorpie, ” word gerapporteer 'n entjie onder Fort Toulouse, aan die noordelike oewer van die Alabama -rivier, tussen Taskigi en Koassáti. Miskien was dit van hierdie plek af dat die Alabama -rivier vroeër tye Coosa of Coussa -rivier genoem is, maar aangesien Hawkins en ander geen melding maak van hierdie stad nie, vermoed ek dat dit identies was aan Koassáti, die naam is 'n afkorting van laasgenoemde.\n(3) Die Kusa, Cusha of Coosa dorpe, aan die Kusa Creeks, vorm 'n groep van die oostelike Cha'hta -nedersettings. Van Cha'hta kush riet, riet wat ooreenstem met die kóa, kóe van Creek. Vgl. bl. 108.\nLá’lo-kálka, “Vis- Pond Town, ” of “Visdamme, ” 'n Upper Creek -dorpie op 'n klein spruitjie wat damme vorm, veertien kilometer bo die aansluiting met Alkohátchi, 'n stroom wat uit die weste in Tallapoosa -rivier loop, vier myl bo Okfuski. Die naam word afgekort van 'lá'lo-akálka vis geskei, apart van lá'lo vis geplaas, akálgas waarvan ek geskei is. Dit was 'n kolonie geplant deur Oktcháyi Indiane, q. v.\nLánudshi apála, of “ anderkant 'n berg, ” 'n Hillabi-plek vyftien kilometer van die stad af en op die noordwestelike tak van Hillabi-kreek het 'n “town-huis "of openbare plein.\nLáp’láko, of “Tall Cane,” “Groot riet, ” die naam van twee dorpe van die Bo-kreke, genoem in 1832. Ronde is 'n lang rottang, waaruit sarbacane of blaasgewere gemaak word.\n'Le-kátchka, 'Li-i-kátchka, of “Broken Arrow, ” 'n stad in Lower Creek op 'n dam van die suidelike roete, wat op hierdie punt die Chatahuchi -rivier oorgesteek het, twaalf myl onder Kasihta en Kawíta (Swan, 1791). Bartram noem dit Tukauska, Swan: Chalagatsca. So genoem omdat riete daar gekry is vir die vervaardiging van pylskagte.\nLutchapóga, of “Terrapin-oord, ” 'n Upper Creek -stad, waarskynlik naby Tallapoosa -rivier. Die dorpie Atchina-álgi is gevestig deur inboorlinge van hierdie stad (Hawkins, bl. 47), maar word daarna by Okfuski ingelyf. Word ook genoem in die telling van 1832. 'n Plaas met die naam Loachapoka is nou in Lee County, Alabama, ongeveer halfpad tussen Montgomery en West Point. Van lútcha terrapin, póka kill-place póyäs ek vernietig, kill póka kom slegs in saamgestelde woorde voor.\nH. S. Tanner se kaart (1827) dui 'n Indiese stad Luchepoga aan op die westelike oewer van Tallapoosa -rivier, ongeveer tien kilometer bokant Tukabatchi Talahássi, ook Luchanpogan Creek, as 'n westelike sytak van Chatahuchirivier, in 33 ° 8 'Lat., Net onder die Chatahuchi -stad.\nMuklása, 'n klein dorpie in Upper Creek, een kilometer onder Sawanógi en aan dieselfde kant van Tallapoosa -rivier. In tye van freset versprei die rivier hier byna agt kilometer van oewer tot oewer. Bartram verklaar dat Mucclasse die “Stincard -taal praat, ” en die lys van 1832 skryf “Muckeleses. ” Hulle is Alibamu, en 'n stad met die naam is in die Indiese gebied. ” The Wolf-king, ons ou, vaste vriend van die Amooklasah Town, naby wyle Alebahma ” (Adair, History, p. 277). Die naam dui op die Imuklásha, 'n afdeling van die Cha'hta mense imúkla is die teenoorgestelde mense, en verwys na die twee iksa, Kasháp-ukla en Ukla inhula'hta. Vgl. Cha’hta, bl. 104, en Mugulasha, bl. in. 112.\nNatche (beter Náktche), op “ Natche Creek, vyf myl bokant Abikú'dshi, versprei vir twee myl op 'n ryk woonstel onder die vurk van die spruit, wat 'n oostelike sytak van die Bo -Coosa -rivier is. ” 3 Bevolk deur die res van die Naktche -stam aan die Mississippirivier, en bevat van vyftig tot honderd krygers in 1799. Die wortel tálua is in hierdie omgewing deur hulle gegrawe. Bartram verklaar dat “ Natchez Muscogee en Chicasaw ” (1775) praat.\nNiuyáχa, dorpie van die Bo -Creeks, gevestig deur Tukpáf ka Indiërs in 1777, twintig kilometer bo Okfuski, aan die oostelike oewer van die Tallapoosa -rivier. Dit is so genoem na die Verdrag van New York, gesluit tussen die Amerikaanse regering en die Creek -konfederasie, op 'n datum agter die vestiging van hierdie stad, 7 Augustus 1790.\nNofápi Creek, 'n welgestelde van Yufábi -spruit. Vgl. Yufábi en aantekeninge by die legende.\nOdshi-apófa, of “Hickory-Ground, ” 'n Upper Creek -stad aan die oostelike oewer van die Coosa -rivier, twee myl bokant die vurk van die rivier van ō’dshi hickory, ápi -boom, stam, stam, -ófi, -ófan, 'n agtervoegsel wat na die plek wys. Die valle van Coosa -rivier, een kilometer bo die stad, kan maklik in kano's verbygesteek word, hetsy op of af. Die stad het veertig krygers gehad tydens die besoek van Hawkins (1799). Identies met Little Tálisi Milfort, p. 27: “le petit Talessy ou village des Noyers. ” 'n Kaart van hierdie afdeling sal gevind word in Schoolcraft, Indiane, V, 255. Letterlik: “in die hickory -bos. ”\nOkfuski (beter Akáska), 'n Upper Creek-stad, aan weerskante van die Tallapoosa-rivier opgerig, ongeveer vyf en dertig kilometer bo Tukabatchi. Die Indiërs wat hulle aan die oostekant gevestig het, kom van die Chatahuchirivier en het drie dorpe daarop gestig: Che'láko-Ni'ni, Hu'li-täiga, Tchúka láko, q. v. In 1799 word Okfuski (honderd en tagtig krygers) met sy sewe takdorpe aan die Tallapoosa -rivier (twee honderd en sewentig krygers) beskou as die grootste gemeenskap van die konfederasie. Die struik Ilex -kas groei daar in klonte. Hierdie sewe dorpe was: Niuyáχa, Tukábatchi Talahássi, Imúkfa, Tuχtokági, Atchina-álgi, Ipisógi, Suka-ispóka. Die Kreek-term akáska, akfúski dui op punt, tong van 'n samevloeiing, voorland, van ak- af in, fáski skerp, puntig. Tallapoosa -rivier is ook Okfuski -rivier genoem.\nOkfuskú’dshi, of “Klein Okfuski, ” 'n deel van 'n klein dorpie vier kilometer bo Niuyáχa. Sommige van hierdie mense het voorheen Okfuski-Níni, aan die Chatahuchirivier, bewoon, maar is in 1793 daarvandaan deur Georgiese vrywilligers bestuur. Vgl. Che’láko-Níni.\nOki-tiyákni, 'n laer Creek -dorpie aan die oostelike oewer van die Chatahuchirivier, agt kilometer onder Yufála. Hawkins skryf dit O-ke-teyoc-en-ni, en Morse, Report, p. 364, noem onder die Seminole-nedersettings, “Oka-tiokinans, naby Fort Gaines.\nOkmúlgi (i), 'n stad in Lower Creek aan die oostekant van Flintrivier, naby Hótali huyána. Die naam dui op borrelende, kookwater, en#8221 van H. oki water múlgis dit kook, in Creek en Hitchiti.\n(2) Oos van Flintrivier is die Okmulgi -rivier, wat, nadat hy by die Okmulgi- en Okoni -rivier aangesluit het, die Altamaha -rivier vorm.\nOkóni, 'n klein dorpie in Lower Creek, ses myl onder Apalachukla, aan die westelike oewer van die Chatahuchirivier, gevestig deur immigrante uit 'n omgewing onder die Rock Landing aan Okoni River, Georgia. Hulle praat die “Stincard-tong, ” en was waarskynlik Apalachiërs van die Hitchiti-Mikasuki-dialek. Vgl. Cuscowilla, onder die hoof van: Seminole. Die naam is die Cheroki -term ekuóni -rivier, van ékua groot, groot, naamlik: “ groot water. ” Bartram, wat laer opgeslaan het op die plek van die ou Okoni -stad aan die Okoni -rivier, verklaar (Travels, p. 378) , dat die Indiane die plek omstreeks 1710 verlaat het, weens die omgewing van die blanke koloniste, en 'n dorp tussen die Bo -kreke gebou het. Hulle omstrede geaardheid het hulle gedwing om ook hierdie nedersetting te verlaat en na die vrugbare Alachua -vlaktes te migreer, waar hulle Cuscowilla aan die oewer van 'n meer gebou het, en dit moes verdedig teen die aanvalle van die Tomocos, Utinas, Calloosas (?), Yamases en ander oorblywende stamme van Florida, en die meer noordelike vlugtelinge uit Carolina, wat almal deur die Spanjaarde gehelp is. Omdat hulle versterk is deur ander Indiane uit die Upper Creek -dorpe, en hulle ooms, het hulle die aggressors afgeweer en hul dorpe sowel as dié van die Spanjaarde vernietig. Hierdie kennisgewing verwys waarskynlik na die Indiese probleme met die Yamassi, wat lank voor 1710 plaasgevind het, aangesien inbrake reeds in 1687 aangeteken word. Hawkins, bl. 65, verklaar dat die stad wat hulle voorheen aan die Okoni -rivier beset het, net onder die Rock Landing gestaan het, eens die plek waar 'n Britse pos ongeveer vier kilometer onder Milledgeville, Georgia, geleë was.\nOktcháyi, 'n Upper Creek -stad langs Oktchayi Creek, 'n westelike sytak van Tallapoosa -rivier, gebou. Die stad, wat in 1791 as Oak-tchoy genoem word, lê drie myl onder K iläidshi, in die sentrale distrik. Vgl. 'La'lo-kálka. Milfort, Memoire, p. 266. 267, noem die stam: les Oxiailles.\nOktchayú dshi , 'n klein kompakte stad ” van die Upper Creek-Indiane, aan die oostelike oewer van die Coosa-rivier, tussen Otchi-apófa en Taskigi, en die hutte wat by dié van die laasgenoemde stad aansluit. Hulle mielielande lê aan dieselfde kant van die rivier, op die Sambelo -terrein, onder Sambelo Creek. Hulle het hul dorp na die oostelike kant van die Tallapoosa -rivier verwyder weens die voormalige Chicasa -aanvalle. Die naam van die stad, “ Little Oktchayi, ” bewys dat dit 'n kolonie of tak van Oktchayi, q. v. PI. Porter sê dit is 'n tak van Okfuski.\nOpi ' -' láko, of “Groot moeras, ” van opílua moeras, 'láko large, (1) 'n Stad in Upper Creek op 'n stroom met dieselfde naam, wat aan die linkerkant by Pákan-'Talahássi-kreek aansluit. Die stad was twintig myl van Coosa -rivier af, sy stam heet Pinclatchas deur C. Swan (1791).\n(2) 'n Plaas wes van Kasi'hta vgl. Tálisi.\n(3) 'n Stroom wat in Flintrivier, Georgia, loop. Vgl. Intatchkálgi.\nÓsotchi, Ósotchi, Ósudshi, of Úsutcki, 'n stad in Lower Creek, ongeveer twee kilometer onder die stad Yuchi, aan die westelike oewer van die Chatahuchirivier, wie se inwoners in 1794 van Flintrivier na hierdie plek migreer. Die stad grens aan dié van Chiaha Bartram noem dit Hoositchi. Die afstammelinge daarvan en van Chiaha het gekonsolideer tot een stad in die Creek Nation, Indian Territory. Vgl. Hawkins, bl. 63.\nPadshiläika, of ” Duif Roost” (1) 'n Yuchi -stad op die aansluiting van Padshiläika -kreek met Flintrivier, Macon County, Georgia, ongeveer 32 ° 38 'Lat. Die dorp het swaar gely deur die verlies van sestien krygers, wat deur Benjamin Harrison en sy medewerkers vermoor is, vgl. Hawkins, bl. 62 vierkante meter.\n(2) Padshiläika -rivier was die naam van die westelike tak van die Conecuh -rivier, in die suide van Alabama, Covington County, wat in die Escambia -rivier en die Pensacola -baai loop. Van die pádshi -duif en die láikäs sit ek, ek sit.\nPakan’-Talahássi, Upper Creek -stad, op 'n spruit met dieselfde naam, wat oos aansluit by die Coosa -rivier, veertig myl onder die stad Kusa. Van ipákana, may appel, itálua stad, hássi oud, in die sin van afval. GW Stidham interpreteer die naam: “Old Peach Orchard Town. ”\nPin’-hóti, of “Turkye-huis, ” 'n Upper Creek -dorp aan die regterkant van 'n sytak van Ipisógi -kreek vgl. Ipisógi. Die roete van Niuyáχa na Kawita Talahássi het deur hierdie nedersetting gegaan. Van pínua kalkoen, húti, hóti huis.\nPótchus’-hátchi , Upper Creek-stad in die sentrale distrik, op 'n stroom met dieselfde naam, wat uit die noordooste by Coosa-rivier aansluit, vier kilometer onder Pákan'-Tala-hássi. Die stad was in Coosa of Talladega County, Alabama, veertig myl bokant die aansluiting wat die naam aandui “Hatchet-Stream ”: potchúsua hatchet, ax hátchi waterloop.\nSakapatáyi, Upper Creek-stad in die sentrale distrik, nou Socopatoy, op 'n klein oostelike sytak van Pótchus'-hátchi, of Hatchet Creek, Coosa County, Alabama, word ook Sakapató-i uitgespreek deur Creek Indiane. Dit verwys waarskynlik na waterlelies wat die oppervlak van 'n dam bedek, en die saad daarvan word deur die inboorlinge geëet uit sak-patákäs waar ek lê ('n bedekking, kombers, ens.) 'N Legende wat blykbaar afkomstig is van die naam wat reeds bestaan het, vertel dat reisigers wat daar verbybeweeg 'n groot mandjie (sáka) op hierdie plek gelos het, wat ontsteld was en verrot het, sodat dit uiteindelik plat was: van patäidshäs het ek iets patáyi, deeltjies, uitgesprei. slaag., uitgeskud.\nSauga Hátchi, Upper Creek -stad, op 'n stroom met dieselfde naam, wat uit die ooste in Tallapoosa -rivier loop, tien kilometer onder Yufala. In 1799 het die dertig jongmanne van hierdie plek by die stad Tálisi aangesluit. Hawkins, bl. 49, maak die naam van “cymbal creek. ” Sauga is 'n vrugte of kalebas wat hard is, soortgelyk aan 'n kokosneut, wat gebruik word vir die maak van ratels saúkäs I am ratling.\nSawanógi, of “Sháwano, ” 'n stad gevestig deur Shawano-Algonkins, maar behoort aan die Creek-konfederasie. Dit het aan die linker- of suidekant van die Tallapoosa -rivier gestaan, drie myl onder die Likasa -spruit. Die inwoners (in 1799) het die gebruike en taal van hul landgenote in die noordweste behou en het hulle in hul laat oorlog teen die Verenigde State aangesluit. Sommige Yuchi -Indiane het onder hulle gewoon. Die “town-house ” was 'n langwerpige vierkantige kajuit, dakhoogte van 82 meter, sye en dak bedek met dennebas. Vgl. Ikan’-hátki.\nSawokli, of Puik Sáwokli, Sá-ukli, 'n stad in Lower Creek, ses myl onder Okoni, op die westelike oewer van Chatahuchirivier, en anderhalf kilometer bo Wiláni (“Yellow Water ”) Creek -aansluiting. Die Hitchiti -woord sáwi beteken wasbeer, úkli -stad en beide Sawokli -dorpe het die “Stincard -tong ” (Bartram) gepraat. In 1791 genoem Chewakala Swaglaw, ens. Onder die Hitchiti is die míkalgi slegs uit die wasbeergenes aangestel.\nSawokli-ti dshi, of “Klein Sawokli,” 'n Laer Creek -stad aan die oostelike oewer van die Chatahuchi -rivier, vier kilometer onder die stad Okoni, het in 1799 ongeveer twintig gesinne bevat. Ongeveer 1865 het beide Sawokli -dorpe in die Indiese gebied ontbind in die Tálua 'láko vgl. Apalatchúkla.\nSuka-ispóka, of Suka-ispóka, genoem “Hog Range” deur die handelaars, 'n klein dorpie in Upper Creek, geleë op die westelike oewer van die Upper Tallapoosa -rivier, twaalf kilometer bo Okfuski, wat sy inwoners in 1799 grotendeels na Imukfa verhuis het. Dit is die plek wat anders genoem word waar Soguspogus, Sokaspoge, Hog Resort, die naam letterlik beteken: “hog-kill place. ” Vgl. Lutchapóga.\nTalatigi, nou Talladega, 'n nedersetting van Upper Creek in die sentrale distrik oos van Coosa -rivier. 'N Slag is daar gevoer op 7 November 1813. Die naam dui op 'n grensdorp, en#8221 vanaf die stad itálua en atígi aan die einde, op die grens, vgl. atígi “it is die laaste een, dit vorm die ekstremiteit. ” Vgl. Kúsa (i).\nTálisi, afkorting. Tálisi, of: “Ou stad, ” 'n sametrekking van die term itálua hássi 'n stad in die Bo -kreke aan die oostelike oewer van Tallapoosa -rivier, oorkant Tukabatchi, in die vurk van Yufábi Creek. In Hawkins tyd het die inboorlinge van hierdie plek die stad grotendeels verlaat en Yufábi Creek gevestig, en die hoofman, Hobo-i li miko, was in stryd met die Verenigde State en die Spaanse koloniale owerhede. Die handelaars stap van Kasi'hta na die nedersettings van Upper Creek en steek Yufábi Creek twee keer oor by die “Big Swamp, ” Opil '-' láko. Die sensus van 1832 noem Tálisi: “Big Tallassie of die Halfway House. ”\nTálisi, Min, 'n stad van die Bo-Creeks, identies aan Odshi-apófa, q. v.\nTallapoosa -rivier, 'n aansienlike sytak van die Alabama -rivier, vol rotse, ondiepe en val dertig myl van hier af na die stad Tukabatchi tot by die aansluiting met die Coosa, word dit diep en stil. Die Hitchiti -vorm van die naam is Talepúsi vgl. Okfuski. 'N Klein dorpie met die naam Tallapoosa lê aan die hoofwater van die Tallapoosa -rivier, waarvandaan die rivier miskien sy naam gekry het, vgl. talepúli vreemdeling (in Creek).\nTálua ‘láko, behoorlik Itálua 'láko, “the Great Town, ” die gewilde naam van Apalatchúkla, q. v., laasgenoemde word tans nie meer gehoor nie.\nTálua mútchási, (1) Die nuwe naam vir Tukabatchi Talahássi, q. v. Dit word algemeen afgekort in Tal-modshási ” Newtown. Van die stad Itálua, nuut. (2) 'n Laer Creek -stad, aan die westelike oewer van die Chatahuchirivier, deur Morse (1822) genoem as: Telmocresses, tussen die Seminole -dorpe.\nTámá’li, 'n stad in Lower Creek aan die Chatahuchirivier, sewe kilometer van Odshísi af (Morse, Report, p. 364). Hawkins skryf dit Tum-mult-lau en maak dit 'n Seminole-stad. Waarskynlik was daar 'n Cheroki -naam aan die suidelike oewer van die Tennessee -rivier, tussen Ballplay Creek en Toskegee, 'n nedersetting genaamd Tom motley town in vroeë kaarte vgl. Jefferys Atlas van N. Amerika (kaart van 1762).\nTaskigi of Tuskiki, 'n klein, ou dorpie in Upper Creek, gebou naby die plek van die voormalige Franse Fort Toulouse, by die samevloeiing van die riviere Coosa en Tallapoosa. Dit het op die hoë oewer van Coosa Civer gestaan, ses en veertig voet bo die waters, waar die twee riviere mekaar binne 'n kwartmyl nader, om weer uit te buig. Op hierdie bluff is ook vyf keëlheuwels, die grootste dertig meter in deursnee aan die basis. Die stad, van 35 krygers, het sy ou taal verloor en die Creek gepraat (1799). Die bekende A. MacGillivray, hoof van die Creeks in die laaste deel van die agtiende eeu, of soos hy gestileer is, Keiser van die Creek -nasie, woon in Taskigi, waar hy 'n huis en eiendom langs Coosa besit het River, 'n halwe liga van Fort Toulouse Milfort, Memoire, p. 27. Oor die immigrasie van die stam, vgl. Milfort, pp. 266. 267.\nDie naam van die stad kan verduidelik word as: “ springmanne, springers ” van Cr. tāska-is, tā’skäs ek spring (tulúp-kalis in Hitchiti) of word beskou as 'n verkorte vorm van táskalgi-krygers vgl. taskáya burger (Creek), en Hawkins, Sketch, p. 70. Maar aangesien die stad voorheen 'n ander taal gepraat het, is dit, gegewe die frekwensie van Cheroki -name in die Creek -land, gepas om Taskigi as taalkundig identies te beskou met “Toskegee, ” 'n Cheroki -stad aan die Groot Tennessee -rivier, suidelike oewer, genoem deur verskeie outeurs, en wat op die kaart van luitenant H. Timberlake verskyn in sy Memoir, weergegee in Jefferys Topography (Atlas) van Noord -Amerika, gedateer Maart 1762.\nTchúka 'láko, of “Great Cabin ” van die openbare plein,\n(1) 'n Laer Creek -stad aan die Chatahuchirivier, gevestig deur Okfuski -Indiane.\n(2) 'n Gelyknamige plek word in die Sensus van 1832 as 'n Upper Creek -stad genoem.\nTokogálgi, of “tadpole place, ” 'n klein Yuchi -nedersetting aan Kitchofuni Creek, 'n noordelike welvaart van Flintrivier, Georgia, wat aansluit by ongeveer 31 ° 40 'Lat. Beverdamme het op takke van die Kitchofuni -kreek bestaan, vgl. Hawkins, bl. 63. Die huidige kreke noem 'n kikkervis tokiúlga.\nTukabatchi, 'n Upper Creek -stad wat aan die westelike oewer van die Tallapoosa -rivier gebou is, en anderhalf kilometer onder die waterval, wat vyftig meter lank is. Oorkant was die stad Tálisi, q. v. Tukabatchi was 'n ou hoofstad, wat in Hawkins tyd in bevolking afgeneem het, maar steeds honderd en sestien krygers kon grootmaak. Die stad het baie gely in sy latere oorloë met die Chicasa. Vgl. Hú’li-Wáli. Die handelaarsroete het op hierdie plek die Tallapoosa -rivier oorgesteek. Bartram (1775) verklaar dat Tuccabatche Muscogulge gepraat het, en die telling van 1832 beskou dit as die grootste stad onder die Creeks, met drie honderd ses en tagtig huise. Hier, net soos by 'n nasionale sentrum, het die Shawano -leier, Tecumseh, sy opwindende redenasies teen die Amerikaanse regering gehou, wat die Bo -Creeks laat opstaan het (1813). Tugibaχtchi, Tukipá'htchi en Tukipáχtchi is die ou vorme van die naam (Stidham), wat van vreemde oorsprong is. Die inwoners glo dat hul voorouers uit die lug geval het, of volgens ander, uit die son gekom het. 'N Ander verhaal is dat hulle nie van hierdie kontinent afkomstig was nie, en toe hulle uit hul land aankom, beland hulle by die “Jagged Rock, ” Tcháto tchaχaχa' láko, en bring die metaalplate saam wat hulle in die hede bewaar. dag met angstige sorg. In Adair se tyd (vgl. Adair, History, pp. 178. 179, in opmerking) het hulle bestaan uit vyf koper- en twee koperplate en is hulle volgens Old Bracket se telrekening bewaar onder die geliefde kabinet in Tuccabatchey Square ” (AD 1759). Bracket se voorvaders het vir hom gesê dat hulle aan die stam gegee is deur die man wat ons God noem, en dat die Tukabatchi 'n ander volk was as die Creeks. Die borde word genoem in Schoolcraft s Indians, V, 283 (C. Swan's account), en ruwe sketse daarvan word gegee in Adair, 1. 1. Dit lyk asof hulle van Spaanse oorsprong is en by die busk geproduseer word. Die stad was vantevore bekend onder twee ander name: Ispokógi, Itálua ispokógi, wat na bewering die stad van oorlewendes beteken, ” of “ oorlewende stad, oorblyfsel van 'n stad ” en Itálua fátcha-sígo, en#8220korrekte dorp, stad wat van strengheid afwyk. ” Met hierdie laaste benaming kan ons die Spaanse dorpnaam Villa Viciosa vergelyk.\nOp nasionale rade wat daar gehou word, vgl. Hawkins, Sketch, p. 51 (in die jaar 1799) en Milfort, p. 40 (in die jaar 1780) en bl. 266.\nTukabátchi Talahássi, of “ou stad Tukabatchi, ” 'n Upper Creek -dorp aan die westekant van Tallapoosa -rivier, vier kilometer bo Niuyáχa. Sedert 1797 het dit 'n tweede naam gekry, die van Tálua mutchási of die nuwe stad. ” Die lys van 1832 noem dit Talmachussa, Swan in 1791: Tuckabatchee Teehassa.\nTukpáfka, “Knus knoop, ” 'n dorpie aan die Chatahuchirivier, Tukpáfka in 1832, waarvandaan die stad Niuyáχa, q. v. 'n Spruit met dieselfde naam is 'n sytak van Potchus '-Hátchi, q. v. Tukpáfka, nie Tutpáfka nie, is die korrekte vorm wat dit punkhout, stukkend vrot hout, tinder beteken.\nTuχtokági, of “Mieliekrippe opgestel” deur die Okfuski -inboorlinge om hulself tydens die jagseisoen te onderhou, was 'n stad in Upper Creek aan die westelike oewer van Tallapoosa -rivier, twintig kilometer bo Niuyáχa. Die roete van Hillabi na Etowa in die Cheroki -land kom verby hierdie stad, naby die berge. Genoem as “Corn House ” in die Sensuslys van 1832, as Totokaga in 1791. Tuχtu beteken 'n wieg kági is die vorige deelwoord van kákīs, q. v.\nTutalósi , 'n takdorp van die stad Hitchiti. Vgl. Hitchiti, p. 77. Die Kreekwoord Tutalósi beteken hoender, in Hitchiti tatayáhi word sy inwoners, wat geen stadsplein gehad het nie, deur die mense wat Hitchiti praat: Tatayáhukli genoem.\nÚktaha-sási, of “Sand-hoop, ” twee kilometer van die stad Hillabi, waarvan dit 'n tak of kolonie was. Vgl. Hillabi. As die naam Úktaha lási uitgespreek word, is dit 'n sandlek. ”\nU-i-ukúfki, Uyukúfki, 'n dorpie in Upper Creek, op 'n spruit met dieselfde naam, 'n sytak van Hatchet Creek (Hawkins, bl. 42) Wiogúfka (1832). Die naam dui op modderige water: o-íwa water, ukúfki modderig en is ook die Creek-naam vir die Mississippirivier. Bestaan nou in die Indiese gebied. Vgl. Potchus’-hátchi.\nWako-káyi, Waχoka-i, of “ Blow-horn Nest, ” 'n Upper Creek-stad aan die Tukpáfka-spruit, 'n tak van Potchus-Hátchi, 'n waterloop wat uit die ooste by die Coosa-rivier aansluit. Ook geskryf Wolkukay deur kartograwe Wacacoys, in die Sensuslys van 1832 Wiccakaw deur Bartram (1775). Wako is 'n soort reier, blougrys, 2 'hoë káyi broeiplek. Nog 'n “Wacacoys ” word genoem, in 1832, geleë aan die onderste Coosa -rivier, onder Witumka.\nWatúla Hóka hátchi. Die ligging van hierdie stroom word gekenmerk deur die dorpie Watoola, geleë op 'n aanloopbaan wat aansluit by Big Yuchi Creek in 'n suidelike loop, ongeveer agtien kilometer wes van die Chatahuchi -rivier, op die pad tussen Columbus, Ga., En Montgomery, Ala.\nWi-kai láko, of “Groot lente, ” 'n Lower Creek- of Seminole -stad, waarna Morse verwys onder die naam Wekivas. Van u-íwa, afkorting. ú-i water, káyi styg, ‘láko groot, groot. 'N Creek -stad in die Indiese gebied dra dieselfde naam.\nWitumka, (1) Stad Upper Creek aan die stroomversnellings van die Coosa -rivier, oostekant, naby die aansluiting met Tallapoosa. Hawkins noem hierdie ou nedersetting nie, maar Bartram, wat van 1773 tot 1778 gereis het, haal Whittumke aan tussen die Upper Creek -dorpe wat die “Stincard -taal spreek, en in hierdie geval die Koassáti -dialek.\n(2) 'n Takstad Kawita Talahássi, en twaalf kilometer daarvandaan, aan Witumka Creek, die hoofvurk van Yuchi Creek. Die plek het 'n meenthuis en het 'n lengte van drie myl langs die spruit gestrek. Die naam beteken “ verkrummel water ” van ú-i, afkorting. uit u-íwa “water, ” en túmkls “ dit dreun, maak geraas. ”\nWitumka Creek, genoem Owatunka -rivier in die migrasie -legende, is die noordelike en hooftak van Yuchi Creek, wat uit die noordweste tot by die Chatahuchirivier loop en daarby aansluit by ongeveer 32 ° 18 'Lat. Die ander tak was Little Yuchi Creek of Hosapo-läíki vgl. Nota aan Hawkins, p. 61.\nWiwúχka, of Wiwóka, Upper Creek -stad aan Wiwóka Creek, 'n oostelike sytak van Coosa -rivier, wat ongeveer tien kilometer bo Witumka aansluit. Die stad was vyftien kilometer bo Odshi-apófa en het in 1799 veertig krygers getel. Dit word in 1791 Weeokee genoem, en dit beteken: “ water brul, ”: ú-i water, woχkis dit brul.\nWoksoyú’dshi, 'n stad in Upper Creek, genoem in die Sensuslys van 1832 as “Waksoyochees, aan die onderste Coosa -rivier, onder Wetumka. ”\nYuchi, 'n stad van buitelandse ekstraksie wat aan die Laer Creeks behoort, het in drie ander dorpe vertak. Vgl. Yuchi, bl. 21.\nYufábibi -spruit, 'n oostelike sytak van Tallapoosa -rivier, wat 'n entjie van Tukabatchi af aansluit. Nofápi Creek, wat in die legende genoem word, is nou die Uaufaba -spruit, 'n boonste tak van “Ufaupee Creek, en#8221 wat dit in 'n suidwestelike rigting aansluit.\nYufála, (1) Y. of Yufála Hátchi, Upper Creek -stad aan die Yufála -kreek, vyftien kilometer bo die samevloeiing met die Coosa -rivier. Opper Ufala genoem in 1791,\n(2) Stad Upper Creek aan die westelike oewer van Tallapoosa -rivier, twee kilometer onder Okfuski in die luglyn.\n(3) die stad Laer Creeks, vyftien kilometer onder Sawokli, aan die oostelike oewer van die Chatahuchirivier. In 1799 het die inboorlinge in verskeie dorpe na die vurke van die rivier versprei, en baie het negerslawe geneem tydens die Revolusionêre oorlog. Die sensus van 1832 het 229 gesinshoofde getel. Hierdie naam, van onbekende betekenis, is Eufaula geskryf.\nSoek Hastain's Township Plats van die Creek Nation\nHastain's Township Plats van die Creek Nation is gepubliseer deur E. Hastain in Muskogee, Oklahoma, in 1910. Hierdie publikasie toon die ligging van toewysings wat aan lede van die Creek Nation gegee is. Hierdie databasis bevat notasies wat direk uit die gedrukte boek geneem is, waarin die name van die gealloteerdes, hul rolnommer en die toewysing die plek van die opstal was. Baie individue het toekennings op meer as een plek ontvang. Hierdie databasis is 'n aanvulling op die Dawes Final Rolls, wat persone bevat wat amptelik erken is as burgers van een van die Vyf Stamme.\nC. Kreek deur bloed\nNBF. Pasgebore Freedman\nKyk die video: If your neck, shoulder or head hurts? Two Points - Health with Mu Yuchun. (Mei 2022).\nCopyright 2022 \_ Vir wie of wat is Cojo Creek genoem?...