I am the King of the End of Poland\nPan Hrabie, Little Italy, Manhattan.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 5:35 PM 1 comment:\nJ. du P. Scholtz en Robert Hughes en Kunskritiek, -geskiedenis\nWanneer ek aan die kunskritiek dink, val die name Robert Hughes en J. du P. Scholtz by. Nie omdat hulle die twee beste kritici ter wêreld is (was) nie. Nee. Albei manne lewer interessante gevalle, deur hul nasionaliteite besien: Suid-Afrika met sy ouer kultuur, sy eerder sewentiende-eeuse mentaliteit met sy maniere, geloof, en al, en Australië, met sy geprononseerde neëntiende-eeuse wêreldaanskouing, sy "convict stain" wat hy wil afwerp. Hughes en Scholtz beliggaam hierdie twee geeste perfek: Scholtz se styl is altyd gemeet, gekultiveer, ongeneig tot bombastiese uitbarstings, Hughes s'n is die teenoorgestelde, vol vitrioel, ongelooflike sinswendinge, en 'n breë inslag van die hededaagse kultuur.\nDie geskiedenis van die aankoop en uitstal van skilderye en standbeelde in albei lande gooi lig op die milieu waarbinne Scholtz en Hughes hul begin gekry het. Terwyl Australiese museums tot ca. 1950 onder 'n verskriklike wanbestuur gely het, het Suid-Afrikaanse filantrope allankal skilderye van die Vlaamse en Nederlandse meesters aangekoop. 'n Mens hoef net D. Bax se Hollandse en Vlaamse schilderkunst in Zuid-Afrika te lees om die omvang van die Suid-Afrikaanse versamelings te snap. Australië daarteenoor het slegs victoriaanse goed gehad, en dit wat daar was, was flou. Hulle hét die kans gehad om impressioniste aan te skaf toe hulle nog goedkoop was, maar die puritaanse museumsleiers het daarin versuim.\nAl het Scholtz in 1923 sy eerste stappe gemaak, en het Hughes eers in 1959 begin, toon die twee nog gelykhede. Bevoorbeeld die powere Australiese kunsscène van die neëntienvyftigs was nés die Kaap s'n in die twintigs: d.w.s. bereid vir verandering. Teen hierdie agtergrond het Hughes sterk kunstenaars sien uitstal, met hulle rondgeswerf, en veral interviews met hulle gedoen. Waar Hughes se opvoeding onoorsienlik gemakeer het, was in die ouere Europese kuns. Dit was feitlik nie in Australië te sien nie. Scholtz, aan die ander kant, het baie geleenthede gehad om ou meesters te beloer.\nDis met 'n bietjie toevalligheid dat Scholtz hom met die beeldende kunste begin besighou het wanneer hy het. Dit was toentertyd nie net die klassiese modernisme se senit nie, maar in 1923, toe hy by die Nasionale Pers betrokke was, dat hy die "beroemde en gevreesde" D.C. Boonzaier, spotprenttekenaar en ondersteuner der skone kunste leer ken het. Deur sy verhouding met Boonzaier het hy kennis gemaak met kunskritikus Bernard Lewis en beeldhouer Moses Kottler. Namate sou sy vriendeskreis uitbrei en verskeie kunstenaars insluit - Enslin du Plessis, Jean Welz, Florence Zerffi en Irma Stern, die grafiese kunstenaar Katrine Harries, en minder intiem, Hendrik Pierneef, Erich Mayer, en Ruth Prowse. Gedurende die jare 1915-1935 praat mens van 'n skool van Suid-Afrikaanse Impressionisme. Dit mag wel die belangrikste epoch in Suid-Afrikaanse kuns gewees het, en Scholtz was daarby.\nScholtz se vier kunsboeke (Strat Caldecott, 1886-1929, D.C. Boonzaier en Pieter Wenning, verslag van 'n vriendskap, Moses Kottler: His Cape Years, en Katrine Harries, Life and Work is elk die gesaghebbenste op sy gebied - Caldecott het origens 'n gewilde besitting vir baie Africana-versamelaars geword. Daar reken jy sy tallose artikels vir Die Burger by, en wat deurskyn is die werk van 'n gees wat noukeurig en met baie liefde te werk gegaan het. Aangesien sy groot belang vir die aanpassing van westerse skildertegnieke op die Suid-Afrikaanse landskap, hoef dit ons nie te wonder nie dat Scholtz besluit het om sy eerste kunshistoriese studie oor Strat Caldecott te skryf nie. Die boek het in 1970 deur uitgewer A.A. Balkema verskyn, waarvan 65 gemarmelde, leergebonde kopieë deur Scholtz genommer en onderteken is. Dit is dié Scholtz-werk par excellence, nugter, eksak, droog, die laaste woord daarop.\nVir verdere lekkerlees, sien\nBallot, G. Muller. 1980. "J. du P. Scholtz as kunshistorikus." Standpunte 33(3): 16-24.\nGiliomee, J.H. 1990. "Die kunsversameling van prof. J. du P. Scholtz." Tydskrif vir geesteswetenskappe 30: 46-53.\nScholtz se kunsmonografieë\n1970. Strat Caldecott, 1886-1929. Balkema: Kaapstad.\n1978. Katrine Harries, Her Life and Work. Tafelberg: Kaapstad.\nDie groot deel van die kunsartikels is in Die Burger uitgegee, wat 'n soort van homogenese groep uitmaak (sien onder), maar 'n paar het in ander publikasies verskyn:\n1959. "Strat Caldecott (1886-1929)." Ons Kuns I, uitgegee deur die tydskrif Lantern in medewerking met die S.A. Uitsaaikorporasie, Pretoria, 67 vlg.\n1966. "Boonzaier, Daniël Cornelis." In: Standard Encyclopædia of Southern Africa, Nasou: Capetown: 422-423.\n1973. "By die honderste verjaarsdag van Pieter Wenning." Tydskrif vir geesteswetenskappe 13(4): 349-358.\nARTIKELS VIR DIE BURGER\n1971 December 13. "Bonnard se rol in vandag se kuns."\n1972 October 18. "Die verbondenheid van D.C. Boonzaier."\n1973 May 4. "Stern-argief nou in biblioteek."\n1973 May 7. "Stern-skatte na jare gevind."\n1973 June 15. "Stukke getuienis oor ons grootste digter."\n1973 December 6. "Van Wyk Louw: Skugter, maar nie geheimsinnig."\n1973 December 31. "Le Vaillant en sy akwarelle."\n1974 March 15. "Historiese huis en Pierneef."\n1974 August 12. "Skildery van Wenning geïdentifiseer."\n1975 October 23. "'n Skildery van Wenning."\n1976 January 8. "Verhaal van beeld in Kaapstad."\n1976 March 10. "Kuns-speurwerk - en 'n verrassing."\n1977 January 24. "'n ,Nuwe' Kottler."\n1977 May 2. "Vroeë Caldecott-werk ontdek."\n1977 August 15. "Verlore skilderye van Caldecott ontdek."\n1978 January 18. "Noor se spotprente behou trefkrag."\n1978 February 9. "Werke van Kottler 'ontdek'."\n1978 August 9. "Identifikasie van 'n skildery."\n1978 October 2. "Hy was 'n opregte mens."\n1979 December 12. "Vyf vroue en die Nuwe Groep."\n1980 March 19. "Katrine Harries se nagelate werk."\n1981 March 10. "Onderskatte en half vergete skilder."\n1981 June 8. "'Onbekende' werk van Boonzaier."\n1982 February 25. "Ou Kaap herleef in seldsame boeke."\n1982 February 26. "Geskiedenis van Kaapstad in ou kalenders."\n1982 March 8. "'n Groot skilder in 'n klein land."\n1982 June 22. "Ou boekwinkels en Kaapse kultuur."\n1982 July 7. "Besonderse kuns van Kay."\n1982 July 28. "Só het 'n boek ontstaan."\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 8:52 PM No comments:\nDziesika agter Piotr se voormalige woongebou in Prospect Park, Mpls.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 4:46 PM No comments:\nOsmund 'Ole' Johnson, vroeër Osmund Jansen Tvedt, Burgeroorlogsousoldaat\nHy was op 23 Februarie 1827 gebore in Tvedt, Årdal, Rogaland, Koninkryk Noorweë, en het op 1 Desember 1906 heengegaan in Fillmore County, Minnesota. Hy was my groot-groot-grootoom.\nHy't by die Union Army vir drie jaar ingeskryf as gewone soldaat in Company K van die 15th Regiment van die Wisconsin Infantry Volunteers, die sogenaamde "Scandinavian Regiment", omdat dit grootendeels Noorweërs en Swede was, op 11 Februarie 1862. Destyds het hy geboer op 'n plaas in Fillmore County, in die op- en afdraande van die suid-oostelike hoek van Minnesota, die sogenaamde "driftless area" wat ek al vroeër genoem het. Hy was 34 jaar oud en getroud.\nWeerman Johnson was op 31 Desember 1862 deur die Confederates gevang by die koue, lang, bloedige slag van Murfreesboro, Tennessee. Hy was toe tronk toe in Richmond, Virginia, maar was pas later vrygelaat in 'n gevangeniswisseling. Nadat hy gered was, het hy hom weer by die 15th aangesluit.\nBy die tweede-bloedigste slag van die die oorlog - Chickamauga, Georgia - was hy weer deur die vyand gevang. Dit was die middag van 19 September 1863, en die 15th was besig om ter midde van 'n woud naby Viniard Farms te skop, skiet en sneuwel. Toe daag die Federals op en begin aan hulle eie, die nimlike 15th, los te trek. Die 15th se Lieutenant Colonel Ole C. Johnson (sover ek weet, nie verwant nie) het sy manne beveel om hul te verstrooi sodat hul nie deur die "vriendelike vuur" sou omkom nie. Weerman Johnson was glo aan die kop getref, waar hy dan in gevangenskap deur die Confederates weggeneem is.\nDaar's maar 'n ander versie in Ager's 1916 geskiedenis van die 15th Wisconsin:\n"Osmund was taken prisoner at Chickamauga. The regiment came under double attack, because an advancing Northern division, not knowing that the Fifteenth Wisconsin Regiment stood in the line of fire, began to fire upon it in the belief that they were enemy troops; and the regiment was shattered. So Osmund went in the wrong direction and came to a breastwork, which he could not cross. He ran along side of it for a while. When the Southern troops came to it he threw himself down on the ground and pretended that he was dead, having daubed himself in the face with blood. In the meantime it was clear that he was only pretending to be dead, and they took him prisoner."\nNa 'n paar weke, het die Confederate regering die Federal regering laat weet Weerman Johnson was nou die South se oorlogsgevangene. Op 12 Desember 1863 was hy toe per trein na Danville, Virginia gestuur. In Februarie 1864 was hy oorgeplaas na die infame Andersonville Prison Camp, wat, as jy ooit prentjies daarvan gesien het, had sy weerga in Pole in die jare 1940-1945, of in Suid-Afrika in 1899-1902. Daar was dikwels niks kos nie, en indien wel, was dit vleis met wurms in. Hy moes sy hoedjie gebruik as sopkommetjie, en toe dit vol gate was, moes hy sy skoen gebruik. Dit was 'n ellende. Maar op een of ander wyse het hy oorleef.\nToe hy op 29 April 1865 aan die Federals oorhandig was, was hy in 'n uiters treurige toestand, sy liggaam deur skeurbuik te gronde gerig. Maar al was hy vrygelaat, moes hy nog 'n rukkie afwag totdat hy tuis mog kom. Hy moes eers deur St. Louis, dan Madison, Wisconsin gaan, en uiteindelik het hy weer by sy vrou opgepitsj, waar hy tot sy verbasing ontdek het, sy vrou dag hy was dood en was van plan om weer te trou. Dit moes 'n rowwe rukkie gewees het.\nOns vergeet soms hoe anders mense destyds gedink het, en dit laat jou nogals skrik as jy dink aan die moontlikheid om te gaan veg, dat talle, talle mans alles agtergelaat het om by die twee weermagte aan te sluit. Osmund was een van daardie manne, want jy moet mos jou koerasie en geloof in Amerika bewys deur te gaan sneuwel. Haikôna!\nMaar destyds was dit anders. Die idee van die kryger, teenoorgesteld van die soldaat, die man wat gedwing is om vir sy regering te veg, was 'n sterk dryfkrag vir baie mans in die middel neëntiende eeu. Dit was 'n direkte voortsetting vanuit die Middeleeue, toe jy sosiaal hoër kon gaan net deur oorlog of die kerk. Ek meen dat hierdie krygermentaliteit geduur het tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Ek weet gladnie wat hierdie mans wat na Irak gaan, dink nie. Dalk soek hulle net spanning.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 12:36 PM No comments:\nBinnewêreld in Graz, Oostenryk\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 7:03 AM No comments:\nDie ontvouing van die Afrikaanse woordeskat\nNeëntiende-eeuse Afrikaans-Hollands, oftewel Afrikaans, verteenwoordig 'n fasinerende stadium van die ontwikkeling van dié se woordeskat. Volgende woorde is almal deur my opgeteken in die een of ander ou Kaapse stukkie verbrokkelende Hollands. Sommige van hulle word nog vandag gebruik, sommige nie. Indien geagte Leser enige iets omtrent hulle mee te deel het, sal ek de dankie in wees.\naks ‘agste; ietwat’ ‘haaks’\nbetjols, betjorries, betjoings 'uit orde, beteuterd'\ndè/dê 'daar's hy!'\neider/eimand/eits variante wat glo aangetref kan word\nens 'hou van'\nhul soos in "hul is..."\nkonseus/konsuis teenoor kwansuis\nliefêr 'geneig wees'\nmoveer ‘lastig val, pla’\nnôi teenoor nooi\nolik ‘dom; siek’\npoena 'outydse geweer', 'bok sonder horings'\npoespas 'in die war'\nstrawasie 'afmattende werk'\nJ. du P. Scholtz was een van die gesaghebbendste voorstaanders van ’n historiese woordeboek van Afrikaans, dog laat hy hom só uit: “Die tyd het nog nie gekom dat ons ’n woordeboek van Afrikaanse op historiese grondslag kan aanpak nie. Daar sal nog enorm baie materiaal versamel en voorstudies geskrywe moet word” (Afrikaans-Hollands in die Agtiende Eeu, 1972:107). Scholtz het gelyk waar hy sê dat nog enorm baie materiaal en studies versamel moet word - ingeval ons ’n eg omvattende historiese woordeboek sou wou skryf, vermoedelik iets soos die Woordenboek der Nederlandse Taal. Dit lyk my nie baie realisties nie. Daar bestaan nòg die kapitaal nòg die belangstelling om so ’n reusagtige projek in die lewe te roep. Dit sou ’n geweldige jammerte wees as dit ons enigste keuse was. Gelukkig is dit nie. Daar is maar ’n ander gestalt wat so ’n woordeboek darem kon aanneem, naamlik as ons net gaan kyk vir die Dictionnaire Historique du Français Québécois, 1998, St. Pierre, Les Presses de l’Université Laval. Heel omvattend van die hele Québécoise woordvoorraad is hy gladnie, dog hy is ’n uiters deeglike studie van die ruim duisende woorde wat daarin wel opgeneem is. Esteties besien is die bladplan/ontwerp baie tevredestellend, wat dan te sê van die noukeurige studies van amper al die woorde.\nEk sit hier 'n ietsie by, ’n nog onuitgegewe woordstudie wat m.i. korrek is. Dis gebaseer op die look van die Québécoise woordeboek. Caveat - Die uitspraak van aanpresenteer is verkeerd, omdat ek nie oor 'n sjwa vir my macintosh beskik nie, en dus moes ek die finale sillabe as [i] weergee en nie [i + sjwa] nie.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 11:25 AM No comments:\nKaaps-Hollands bemuurde straatjie in die Paarl.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 12:09 PM No comments:\nDie wynbou in Minnesota\nDink aan mans in togas en jy dink aan ... regters? Nee, The Knights of the Vine, 'n Kaliforniaanse skepsel wat 'n nogals ongelooflike voortsetting was van 'n ou Franse orde. In 1973 het 'n klomp Minnesotaners besluit om dit hier voort te plant. Buite die aantrek van swart gewaad, het dit om wyn en geselligheid gegaan. Kaliforniaanse wyne vanuit die vroeë sewentigs was die middelstuk waarom feeste gebou is. My pa het bv. Gordon Schutte, ou-eienaar van die 510, gereeld opgebel met, sê nou maar 'n '72 Stag's Leap Cabernet Sauvignon, waarom Schutte dan hele aandete sou bou - hy kon sommer instinktief iets saamkry. Hulle het die Minneapolis Club (Fitzgerald se Winter Dreams) eenkeer die jaar gehuur en daar nuwe lede tot ridder geslaan, 'n aangeleentheid wat natuurlik goed geweek is met wyne wat deesdae in die duisends sou kos.\nDavid Bailly, Minneapolitaanse prokureur, lid van die Knights of the Vine, wie se liefde vir vinifera se sap hom in die wynbou gestoot het, het in 1973 tien morge gekoop en daar foch-druiwe aangeplant. Alexis Bailly Vineyard se eerste wyn is in '77 op die mark gesit met die naam Maréchal Foch, genaamd na 'n beroemde Franse generaal van die Eerste Wêreldoorlog. Met meneer Bailly se heengaan het sy dogter, Nan, die plaas opgeneem en met die wynmaak voortgegaan.\nFranse hibride soos foch, millot, en seyval was die eerstes wat Bailly geplant het, en hulle het wel goeie wyne opgelewer - ingeval hul oeste bekwaam genoeg was. Probleem is, hulle was bedoel vir eerder mildere klimaat van noordelike Frankryk, nie vir die ekstreme van Minnesota nie, en hulle moet bedek word, anders vries hul. Ook is hul weerstaan teen inheemse skimmels maar slegterig. Tog indien die druiwe gedy, kan jy 'n eg rosé uit foch maak, en die ander twee is ook nie bra sleg nie. Des te triester is dat vanjaar se foch-oes by Alexis Bailly Vineyards deur phylloxera geskadig was, en baie stokke het doodgegaan, terwyl ander Franse hibride gesterf het vanweë die lastige ophang in lente en neersit in herfs. Net die allerbeste van die oorblywendes was ingeoes en gepers, waaruit Voygeur gemaak is.\nDie Universiteit van Minnesota se enoloë het hul eie afdeling in 1904 gestig, maar dit was nie tot die tagtigs nie dat hulle staatlike befondsing gekry het. Dit was hul doelwit om goeie wyndruiwe vir die Upper Midwest te genereer deur kruise met ou-wêreldse vinifera en inheemse riparia. Frontenac is hul gewildste, meesal omdat dit ook die (relatief) oudste is. Ek het ongelooflik genoeg 'n boereseun in die Vrystaat leer ken wat 'n somer in Minnesota deurgebring het by daai programma ... Franshoek lyk my so veel mooier.\nFrontenac is in baie plekke in New England en die Midwest aangeplant, en die opgewondenheid neem toe. Ons sal seker twintig, dertig jaar moet wynmaak voor ons kan sê hoe jy hierdie druiwe moet gebruik. Tradisies in Frankryk en Italië het deur jaarhonderde gegroei, en ons kan nie 'n organiese proses sonder meer aanwakker nie. Ons kry wel baie goedgemaakte wyne, maar danksy die donker, ryk Minnesotaanse grond sal ons druiwe nooit moet sukkel nie, wat hulle eintlik moet as jy uitstekende wyn daaruit wil maak. Tog doen baie wynboere in Minnesota en Wisconsin aansoek om die "driftless area" as nasionaal-erkende wynboukontrei te verklaar, want daar is die bodem sanderig en vol af- en opdraande. Desniettemin kan jy 'n heel goeie witwyn in Bailly se Country White kry, met note van kalkklip en appels. Dis net 'n kwessie van tyd en ervaring, en hopelik sal ons eendag 'n wyn so goed soos 'n Constantia maak.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 9:18 AM No comments:\nBlik na buite in Loring Park, Minneapolis.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 6:19 AM No comments:\nNieks kieks! - Vanuit Plato se grot\nMy huismaat raak dikwels opgewonde oor dinge wat ek soms met agterdog bejeën - conspiracy theories meesal, en hy praat dan uitvoerig daaroor terwyl ons in die kombuis sit en koffie drink. Ek stel my dan dikwelser tot die taak om hom tot 'n taamlike bedaring te bring, om aan historiese gegewens aan te roep en altyd 'n sekere weloorwoë perspektief te probeer behou. Nie omdat ek nie in die moontlikheid van komplotte glo nie, maar omdat ek bewyse wil sien, want bespieëling is mos net dat, 'n waarneming wat op sigself ontwikkel tot verbeelding. Spekulasie is die broeiplek van nuwe idees, en sonder hom sou ons sommerso begin verstar, maar om produktief voort te gaan moet dit gepaard gaan met intellektuele eerlikheid.\nDus toe hy vir my sy kopie van Morris Berman se The Twilight of American Culture leen, het my argwaan toegeneem as ek dit begin lees het. Uitlatings soos "factors such as the widening gap between rich and poor; the growing climate of apathy, cynicism, and corruption; and the dramatic drop in levels of literacy and overall intellectual awareness" laat my nekhare rys. Natuurlik nie omdat ek glo Amerika baai in 'n soort van Verligting op die oomblik nie. Maar eerlik besien, hoe kan jy sukke bewerings koester? "The widening gap between rich and poor" - wyer as toe in die Middeleeue waar die rykes letterlik neghe-en-neëntig persent van die weelde gehad het, of tydens die "Robber Barons" van die laat neëntiende eeu toe vyfjarige kinders in fabrieke gesloof het? Asseblief tog. Die toenemende klimaat van apatie, sinisisme, en korrupsie is nie aan die hede eie nie, nòg is dit aan Amerika eie nie. 'n Mens hoef net die 1100-jarige geskiedenis van Bisantium te bestudeer om te sien hoe 'n regering korrup maar volhardend kan voortlewe. Dramatiese afsakkings in geletterdheid en algemene intellektuele bewussyn is moeilik om te meet. As 'n mens van neergang wil praat, voorveronderstel dit dat daar 'n hoëre posisie was waarvandaan ons aftakel, en nes by sy ander bogenoemde bewerings, wanneer was ons beter geletterd en intellektueel bewuster? Toe slegs monnike kon lees en almal gedog het die wêreld is 'n koek met drie lae wat bo-op 'n tortel sit?\nTegelykertyd stem ek heeltemal met hom saam. Elke dag sien ek raak hoe Amerikaanse tieners min nuuskierigheid vir die "ander" toon, hoeveel hulle vir idiotiese tegniese gereedskappe omgee, hoe hulle nog idiotieser tv-shows met mekaar en met groot psigo-spirituele belegging bespreek. Dis my nuwe spel om te tel hoeveel studente onmiddelik ná les òf hul selfone aansit om boodskappe te check (ek terg hulle altyd met vrae soos, "What are you, a KGB sleeper agent? D'ja get your wake-up call?") òf hul iPods aan te sit om die daelikse lewe rondom hulle uit te gons. Ja, die land van Nimmendal en Fôkôl heet jou welkom!\nOp 'n egter positiewe noot, is daar baie om bly oor te wees. Tydskrifte soos Harper's, Atlantic Monthly, The New Yorker, en koerante soos The New York Times en The Washington Post is wat kwaliteit aanbetref uitstekend. Die versamelings in museums soos The Getty, The Art Institute of Chicago, The Metropolitan Museum of Art, The Philadelphia Museum of Art, The Museum of Modern Art, selfs The Minneapolis Institute of Arts is geweldig. Die groot hoeveelheid musikante, kunstenaars, wetenskaplikes en skrywers is sprekende bewys van die skeppingskrag van Amerika. Tog wil ek padgee.\nWaarnatoe? Waar in die Wes is daar 'n heenkome van hierdie barbarisme? Is daar enige Australiërs, Suid-Afrikaners, Nieu-Seelanders of Britte wat nie dink so 'n analise geld vir húl maatskappye nie? Of moet ons in 'n Rousseauiaanse swerm ons eie Tahitis iewers in die oerwoud gaan vind?\nDie enigste keuse vir mense wat al hierdie probleme (kan) deurgrond, is die "new monasticism" wat Berman ondersteun, dat mense alternatiewe leefwyses kan kweek onder die sambreel van die gaande mainstream, dat ons so te sê die kerse nie sal laat doodgemaak word nie, nes daai monnike in die donker dae van die pos-Romeinse orde. Ons is diegenes wat ons kinders sal opvoed met besoeke aan museums, met die aanleer van ander tale, met tuinwerk waar jy leer om te boer en kompos, met die boekleer, met die maak van musiek, met die kook van heilsame kos, met eksperimenteer in die wetenskaplike metode, met die waarneem van die natuur, met die oefening en opbou van hul liggame, en veral met 'n toon op die strewe na die waarheid, dat ons ons stellings onemosioneel kan verander wanneer nuwe ontdekkings, gegewens, en idees vorendag kom.\nHopelik sal ons ook 'n sekere elitisme begin kultiveer, 'n elitisme gebaseer op die vermyding van dit wat net vulgêr, onnosel, kortsigtig, leeg, en geesteloos is. Amerikaners is besonders gekant teen elitisme, omat al ons voorouers net bywoners en peasants was. Maar dis ook twak, want ons verafgod heeltyd celebrities, atlete, besigheidsmans, en politici. Robert Hughes se karakterisering van Australiërs in hierdie opsig is behulpsaam: "Australians have no difficulty with elitism in sports. On the contrary, it fuels their imaginations, it blots up their leisure time, and they prize it as their chief claim to national distinction, especially since their political and economic importance is so unfairly slight in most of the world's eyes. ... Competitive sports is not just an example, but the very essence, of elitist activity: by its nature, a competition can yield only one winner as against a number of losers. But if the harmless culture elitist is not a sport elitist, and unwisely confesses that he doesn't care who wins what at any Olympic Games, then woe betide him." Vir Australiërs, mense wat 'n ware voorbeeld van ballingskap, dwang, ontworteling, van afvoer in kettings is, is die omarming van elitisme besonders verwarrend. Maar net omdat ons konsep van wat elitisme is, stukkend is.\nWat my regtig ontstel, is dat mense nie bodder om hulselwers op te voed nie. Ons universiteite bons met 'n swetterjoel wat nie behoorlik Éngels kan skryf nie, wat dan te sê van die opstel van 'n essay. Dis pynlik duidelik vir my dat die gespuis wat so neëntig persent van ons land uitmaak, skokkend oningelig en simpel is. Kyk net wat gebeur as jy hierdie mense toelaat om by verkiesings te stem! Of probeer om in 'n alledaagse gesprek 'n mitologiese or literêre aanwysing te maak, of 'n vreemde woord (Frans, Latyns) te gebruik, of gewoon die geselsie op 'n logiese pad te hou, sien jy dadelik die idiosie. Dog dít is ook twakkerig, want mense was altyd so, dis gewoon egotisties om te dink dat jou tydperk op die aardbol spesiaal is. Dis presies dieselfde met globale verwarming, mense veronderstel 'n massiewe ramp, maar hulle vergeet die aarde het heel lang tropiese periode deurgegaan voor ons hier was. En so aan, en so aan.\nDus wanneer ek aan my bydrae dink, dink ek veral aan al my studente by die University of Minnesota en Macalester College. Ek koester die dalk dwase hoop dat ek 'n effek op hierdie mensies kan uitoefen. Nie om hul breine met links-gesinde dogma op te vul nie, of my tot taak te stel om ál die opvoeding wat hulle gemis het, reg te stel nie, maar om 'n oriënteringspunt aan te bied, selfs as hulle dit net subliminaal besef. Miskien sal een van daardie studente eendag in 2017 'n konneksie maak en daardeur gegalvaniseer voel om ook hul eie bydrae te probeer lewer, om hul kerse te weer teen die stroom van biljoene en biljoene van Kreties en Pleties wat onwetend die tuine van kultuur, van skoonheid, van skepping vertrap.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 1:44 PM No comments:\nBolandse wingerd met bome en skaduwees.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 6:30 AM No comments:\nBaie mense het crack, ek het Robert Hughes se prosa\nOor elitisme (ek kan net hartlik saamstem):\n"For of course I am completely an elitist, in the cultural but emphatically not the social sense. I prefer the good to the bad, the articulate to the mumbling, the esthetically developed to the merely primitive, and full to partial consciousness. I love the spectacle of skill, whether it's an expert gardener at work, or a good carpenter chopping dovetails, or someone tying a Bimini hitch that won't slip. I don't think stupid or ill-read people are as good to be with as wise and fully literate ones. I would rather watch a great tennis player than a mediocre one, unless the latter is a friend or a relative. Consequently, most of the human race doesn't matter much to me, outside the normal and necessary frame of courtesy and the obligation to respect human rights. I see no reason to squirm around apologizing for this. ... I hate poplulist kitch, no matter how much the demos loves it. To me, it is a form of manufactured tyrrany." - All The Things I Didn't Learn, bl. 31.\nOor Norman Lindsay, Australiese kunstenaar en algemene swaap:\n"Except in isolated cases, Lindsay's imagery is too naïve to bear comparison with the mannered but very real sense of romantic evil which the pale horrid Liliths drawn by his nearest English equivalent, Beardsley, exhale. Lindsay's melon-breasted, ham-thighed Playmates are wholesome and dated. Their eroticism is depersonalized and cow-like; the very embodiments of adolescent sexual fantasy as it was in the days before teenagers were allowed to go to bed together, they smirk and pout and wiggle their elephantine buttocks but never become human; they are no more than the furniture of an escapist, a provincial rococo day-dream. Lindsay lived in a pantomime world of cavaliers, troubadours, Greek gods, courtiers, imps, panthers and magi; his art was a costume party." - The Art of Australia, bl. 84.\nOor die beeldspraak i.v.m. die Hemel (my mede-Amerikaners in The South sal nooit verstaan nie):\n"Our modern ideas of Heaven and Hell are diluted. Heaven is vaguely thought of as a stretch of blue sky, with pearly gates like those in a hairdresser's movie ad, harps, clouds, and angels in long white caftans flapping their technicolour wings in time with the strains of Mario Lanza wafted faintly through some celestial Muzak system. It is all as clean as the inside of a new ice-box and to anyone with a trace of blood in his veins it a prospect of appalling boredom, like being confined forever in Disneyland with nobody to talk to but Norman Vincent Peale and the dithering secretary of the local Methodist Ladies Bridge Auxiliary." - Heaven and Hell in Western Art, bl. 7.\nOor gatpyn hedendaagse kunstenaars:\n"For nearly a quarter of a century, late-modernist art teaching (especially in America) has increasingly succumbed to the fiction that the values of the so-called academy - meaning, in essence, the transmission of disciplined skills based on drawing from the live model and the natural motif - were hostile to 'creativity'. This fiction enabled Americans to ignore the inconvenient fact that virtually all artists who created and extended the modernist enterprise between 1890 and 1950, Beckmann no less than Picasso, Miró and de Kooning as well as Degas and Matisse, were formed by the atelier system and could no more have done without the particular skills it inculcated than an aircraft can fly without an airstrip. The philosophical beauty of Mondrian's squares and grids begins with the empirical beauty of his apple trees. Whereas thanks to America's tedious obsession with the therapeutic, its art schools in the 1960s and 1970s tended to become crèches, whose aim was less to transmit the difficult skills of painting and sculpture than to produce 'fulfilled' personalities. At this no one could fail. Besides, it was easier on the teachers if they left their students to do their own thing." Nothing If Not Critical, intro.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 6:28 PM No comments:\nHondjie aan't verbydraf.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 4:44 PM No comments:\nJ. du P. Scholtz as Filoloog\nJohannes du Plessis Scholtz is die vernaamste Suid-Afrikaanse filoloog wat ooit geleef het. Sy curriculum vitae is uitstekend, soos dié van baie ander briljante denkers. (Dink net aan N.S. Trubetskoi, wie begin publiseer het toe hy op die rype ouderdom van vyftien was, en wie naderhand die hele koers van die studie van tale in die twintigste eeu opnuut bepaal het.) Hy het eers studeer by die pas herbenaamde Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1920 die M.A.-graad behaal het met 'n tesis oor die taal van die Lambertbaaise vissers. Hy het 'n Ph.D. by die Gemeentelijke Universiteit in 1927 behaal en in 1938 vir die D.Litt. gepromoveer onder C.G.N. de Vooys met Die Afrikaner en Sy Taal, 1806-1875. Dié boek is toe met die eerste Hertzog-Prys vir wetenskaplike prosa bekroon. In 1934 het hy 'n lekoraat in die Departement Afrikaans en Nederlands by die Universiteit Kaapstad aanvaar, waar hy in 1950 Hofmeyr-professor en hoof van die departement geword het. Hy het toe in 1965 afgetree om sy tyd aan ander vraagstukke te wy, met name die kuns. Daarop het vier monografieë oor Suid-Afrikaanse kunstenaars gevolg sowel as drie nog uiters belangrike studies oor Afrikaans, die produkte van sowat sewentig jaar se ondersoek. Dis amper iets vanselfsprekends dat hy vereer is met feitlik die grooste Festschrift wat ooit in Suid-Afrika aangepresenteer is, Dietse Studies (sien onder). Die vernaamste wetenskaplikes het daar eersterangse bydraes toegelewer, daar steek niks triviaals in nie.\nLees 'n mens die talle bladsye van getranskripeerde velgwagtersbriewe of klaagskrifte in die Van Oordt-versameling in die Gericke Biblioteek in Stellenbosch, die nimlike briewe wat Scholtz verteer het, dan verstaan jy dadelik die meesterswerk wat Afrikaans-Hollands in die Agtiende Eeu is. Die gevolgtrekkings wat hy gemaak het, die woorde wat hy in sy leksikologiese studie opgeneem het, die klankverskynsels wat hy in die studie oor die woordbou behandel, dit alles is vanselfsprekend as jy dieselfde goed begin deurboor. Dit geld vir sy ander werke ook. Dit berus daarin dat J. du P. Scholtz die eerste taalgeleerde in Suid-Afrika was wat intensiewe studies van Trubetskoi se strukturalisme en Bloomfield se beskrywende taalkunde gedoen het. Hy was op die vanguard in Suid-Afrika.\nMaar terwyl Scholtz sulke baanbrekerswerk verrig het, was daar natuurlik ander taalwetenskaplikes destyds doenig. J.L.M. Franken was voorste onder hulle. Sy taalhistoriese studies het Scholtz die meeste geïnteresseer. Dan het jy J.J. le Roux en sy beroemde Afrikaanse Sintaksis, P.J. du Toit en sy Afrikaansche Studies, D.B. Bosman met Afrikaans en Maleis-Portugees, Oor die ontstaan van Afrikaans, S.P.E. Boshoff en G.S. Nienaber het begin om gereeld te publiseer, en ander, kleinere stemme was daar ook - A.C. Bouman het belangrike sintaktiese studies geskryf, terwyl Abel Coetzee volkskundige gegewens aan die lig gebring het. Die oorgroot gedeelte van hierdie professore het hul op die netelige vrae omtrent die ontstaan van Afrikaans toegewy. Baie geleerdes was beïndruk met die studies van klassisis en taalgeleerde D.C. Hesseling. 'n Paar het hom bestry, soos D.B. Bosman en S.P.E. Boshoff. Maar uiteindelik het hulle hul laat bepaal deur dié vrae. Scholtz daarenteen het gladnie met Hesseling saamgestem nie, maar hy was nie so verkramp dat hy nie 'n luminêre gees kon herken nie. Oor Hesseling het hy eens geskryf: "His name will always be honoured in South Africa, because he was the first linguistic scholar to make a sustained scientific study of the 'origin' of Afrikaans" (Encyclopædia of Southern Africa, onder Dirk Christiaan Hesseling). Die hele kwessie het Scholtz egter nie geïnteresseer nie, hy het geglo dis beter om 'n massa gegewens hetsy in geskrewe vorm, hetsy van eie opmerkings, noukeurig deur te werk en dáárvan gevolgtrekkings te begin maak. In hierdie opsig was hy eenspaaierig.\nDis moeilik om dit toe te gee, maar daar's iets provinsiaals oor al die lofsange wat op sy onthalwe gesing is. Scholtz was geen genie nie. Hy was gewoonweg 'n filoloog in die Nederlandse of Duitse tradisie, 'n belese kultuurmens. Boonal was hy 'n dénkende mens wat erg belang gestel het in die waarheid. Dit het beteken dat hy álle gegewens moes vind om tot 'n korrekte oordeel te kom. In ander woorde, hy't gedoen wat elke goeie prokureur doen: versamel alles wat te vinde is en bewerk dit. Dis al. Dis geen slegpratery nie, eerder 'n nugtere berekening, iets wat Scholtz sou gesteun het.\nMaar op die ou end kan Johannes du Plessis Scholtz nie ontwortel word nie. Hy is deel van die kulturele landskap waarvandaan hy kom - hy het opsetlik oor Suid-Afrikaanse kunstenaars en oor Afrikaans geskryf, blykbaar om verdienstelik tot die Suid-Afrikaanse beskawing by te dra. In só 'n konteks moet hy dan gesien word, en is derhalwe die beskaafde mens wat almal gelof het, die vernaamste van Suid-Afrika se filoloë.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 8:35 PM 2 comments:\nKalkoen hardloop in Brisbane, Australië.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 3:19 PM No comments:\n"The Body Politic" by die Walker Art Center\nDie Walker is, soos ons altyd herinner word, een van die belangrikste museums in Amerika. Toe die nuwe Herzog und De Meuron addisie aangebou en geopen is, was die openingsparty 'n sukses - toe ekself daarby so rondgedwaal het, het ek voor 'n Rothko gestop en naas 'n klein dwergie gestaan, toe besef ek dis Björk! Wel, dit sê baie oor die Walker se cachet.\nMaar die Walker stal so baie slegte, minderwaardige kuns uit, dat ek amper nooit aanleiding kry nie om daar besoek te gaan aflê. Nés met daai Thomas Hirschhorn Arschloch af Switserland af. Die ou het feitlik die inhoud van sy kloset op die vloer gegooi. En ons is veronderstel om dit te waardeer? Jy móét! Sodra jy daardie ruimtes van die Walker betree, besef jy dadelik jy is 'n zero. Die argtektuur is so fascisties, so outoritêr, jy word heeltyd herinner dat jy te simpel is om hierdie ground-breaking bullshit te deurgrond.\nSoos by amper elke kontemporêre kunsuitstalling, het die plakkate wat by "The Body Politic" gehoort het, gelyk asof hulle deur 'n viertienjarige opgestel is. Die teoretiese raamwerk waarbinne dit geplaas is, was soos altyd volop met winderige verklarings. Soos bevoorbeeld: "Images of the human body reveal a great deal about the cultures that produce them." As ek só 'n bewering in Kenneth Clark se The Nude gelees het, sou ek geweet het, daar kom nou-nou 'n indieping in die kwessie in. Nie die geval met die Walker nie - hulle wil net vrae stél, 'n besprekinkie aanstig. Wel, dis altyd maklik om te vra en 'n diskussie te hê, maar dis cocktail party nonsens. Dis egter veel moeiliker om tot 'n oorwoë oordeel te kom en dit te probeer verduidelik. Quelle horreur! Nee, enige iets wat na 'n inkrimping smaak, moet afgeweer word. Dus laat ons sommer in die bos van onderlinge warm fuzzies eindeloos ronddwaal.\nVan die talle ekspressionistiese litografieë wat ek bewonder het, kan ek eerlik sê ek het niks vanaf die Duitse of Oostenrykse kunsskatte oor hul beskawings geleer nie, buiten dat Duitsers en Oostenrykers te veel angs het. Maar dis bog. Die prente van Max Beckmann, Egon Schiele, Ernst Ludwig Kirchner, Max Pechstein, en Otto Dix was almal geweldige uitdrukkings van primêre form, van die eerste moment van persepsie. Des te indrukwekkender is dat al die prente vanuit òf private versamelings in die Minneapolis-omgewing, òf vanuit die Weisman Art Museum, Minneapolis Institute of Arts, of Walker Art Center se besit gekom het.\nTwee besonders interessante kunstenaars is Isabel Bishop en Henry Darger. Bishop se sin van skaduwee, haar verstand van hoe liggame buig, sak, of draai is meesterlik. Haar klein genrestukke van mense op straat was klein kykies in die vroeë 1900s, 'n tyd toe Amerika nog steeds trots kon voortbeur. Henry Darger was in 1892 gebore, en het die oorgroot gedeelte van sy lewe in Chicago deurgebring, waar hy as 'n deurwagter gewerk het, en waar hy al sy vrytyd gewy het op sy kinderboekie oor aliens en kinders en ander snaakse goed. Darger was geestelik vertraag, maar nie soseer dat hy nie 'n job kon hê nie. Dit het tot gevolg gehad dat hy nie belemmer was met tradisionele opvoeding of 'n sin dat hy dalk 'n waansinnige projek onderneem nie. Net 'n klein deel van die groot krul wat hy geteken het was daar ter uitstalling. Dit laat jou bietjie nydig vir die waansinniges raak - hoekom mag hulle sukke visioene hê en nie ekke nie?\nOp die ou end het ek en Bell-Pakis besluit, nee, dis 'n goeie sjou en kom ons gaan drink 'n biertjie by die King & I.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 11:43 AM No comments:\nThe bicycle is the only invention from the Industrial Revolution that ennobles instead of enslaves\nIn From Dawn to Decadence skryf Jacques Barzun: "To the modern lover of books, the product of the press is an object that arouses deep feelings, and looking at Dürer's charcoal drawing of hands holding a book, one likes to think the artist felt the same attachment. The book, like the bicycle, is a perfect form." (61).\nDie herhaling van driehoeke, die ewewigmaking van die twee wiele, die formele ondersteuning deur sirkels in die chainwheels, die cassette, en die dropbars is alles, nes Barzun sê, perfeksie. Nes haaie. Dis 'n reinheid van forms, 'n eenvoudigheid van ontwerp, iets wat die tradisionele fiets onderskei van die nuwere suspensionfietse en monocoque carbon fiber ondiere.\nDie bogewysde fiets is 'n Marinoni. Vir diegenes wat die uitstekende Québécoise fliek Deux Secondes al gekyk het, sal ek jou moet herinner aan die toneel toe daai ou, nukkerige Italiaanse fietsmeganikus 'n onnosele filistyn moes uitvee oor die man het gekla oor 'n fiets se prys - 1750$! Terwyl hierdie vulgêriër so tjommel-tjommel gemok het, verklaar die ou Italianer vir hom, "C'est un Marinoni! Tu connais Marinoni?!" Die klant gee toe pad, en die ou kêrel hervat sy arbeid.\nMarinonis word in Montréal deur Marinoni self gebou. Hulle is in die Italiaanse tradisie, en die bottom bracket is gevolglik Italian-thread, wat soms 'n irritasie kan wees. Hulle het 'n baie aangename geometrie, maar dis nie te laidback nie, dis steeds aggressief genoeg om 'n mooi vinnige rytjie te volbring. Wat sy storie ook al is, blyk die figuur in Deux Secondes 'n weerkaatsing van hom te wees: 'n Italiaanse immigrant wat na jare se verblyf in Montréal nog steeds met 'n sterk Italiaanse aksent praat en wat fietse nog steeds Italiaans bou en toerus.\nTwee somers gelede het ek 'n Marinoni gekoop. 'n Deftige road bike, wat blykbaar nie baie gery is nie, en wat nuut-geverf was deur Chris Kvale - oranjerig met geel in die lug-venstertjies. Met 'n kroom vurk is dit uiters aantreklik, of aansienlik, soos mense in hoeka se tyd gesê het. Les bes, die gruppo was '88 Chorus. Dit was 'n heel fatsoenlike stelsel, sonder 'n dooie, bedonderde stukkie plastiekgoed wat altyd besig om te breek is. Nee, hierdie had skone metaal orals, glansend, sou jy kon sê. Blou cloth handlebar tape het die komposisie voltooi.\nStraatskap in Brisbane, Australië.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 4:42 PM No comments:\nJohn Zorn se Electric Masada, 17 Februarie 2006, Walker Art Center, Minneapolis\ndeur Matthew Tabaka\nDit was, op sy sagste gesê, 'n buitengewone performance buite New York City vir John Zorn op daardie koue dag in Minneapolis. Electric Masada se set was deel van Zorn x 3, 'n driedelige okkasie wat begin het met 'n gesprek tussen Zorn en kurator van uitvoerende kunste Phillip Bither. Die Electric Masada sou die middelpunt van die aand wees, wat oplaas afgesluit is met Music For Films, 'n keuse van films uit die Walker se Rubens Collection deur Zorn op musiek gesit.\nGedurende die gesprek met Bither is Zorn met 'n seloproep van laptop-wizard Ikue Mori onderbreek. Zorn het toe in Japanees begin gesels en oplaas vir die gehoor gesê die band het netnou geland. Dit was 6:15nm, en Electric Masada was geskeduleer om om 7:00 te begin. Zorn het hom daarvan lag-lag afgemaak dat dit die geringste probleem sou wees. Die gesprek het afgerond, en na die finale fynstellings op Cyro Baptista se slagwerk gemaak is, is die ligte verdof en Electric Masada het die toneel betree.\n'n Soort van invokasie is geskep, gedryf deur drummers Joey Baron en Kenny Wolleson, wat ekstaties weggehamer het. Toe het hulle in "Tekufah" ingespring, 'n rocking, funky tune wat deur keyboardist Jamie Saft gedomineer was. Saft se enigste keyboard was 'n Fender Rhodes voorgevoeg met 'n klomp effects pedals. Die toon wat hy skep herinner jou aan dié van Keith Jarret en Chick Corea tydens hul termyn by Miles Davis se elektriese spanne. Die heen-en-weer-spel dwarsdeur hierdie set was geniaal, en natuurlik deur Zorn gedirigeer. Liedere begin wanneer hy na 'n bandlid mik - veranderings gebeur net deur handseins. Dit was duidelik waar te neem met die song "Hath-Arob." Dié is die beste voorbeeld van Zorn se game-pieces waarin daar gestruktureerde reëls vir improvisasie is; starts, stops, alles word deur Zorn se snelvuur beduidings bepaal. Daarop het "Karaim", 'n Masada classic, gevolg, wat vanuit 'n intro-chaos gevorm het deur 'n stadigane insinking binne bassis Trevor Dunn se groove in.\nDunn, heelaand in 'n sluipende groove, was die brandpunt van alle songs. Sonder hom sou die musiek geheelenal dekonstrueer het, soos duidelik waar te neem was met die Naked City tune "Metal-Tov" wat harder gerock het as die meeste metal bands doen op hul beste dae. Die atmosferiese "Yatzar" was daarna, wat Cyro Baptista spesiaal geshowcase het. Hy het elkeen verbaas met sy amper telepatiese tydsberekening met Zorn. Haar aanwysings van Zorn se gesigsuitdrukkings gekry, Ikue Mori se laptop effects het tekstuur en kleur aan die improvisasie verleen. Joey Baron en Kenny Wollesen het baie oortuiende argumente gemaak dat hulle basies die beste drummers ter wêreld is. Stukke hout het afgevlieg terwyl Wollesen se drumstick gedisintigreer het as gevolg van sy onophoudende gebons by die set-closer "Idalah-Abal". Kitaarspeler Marc Ribot is 'n meester van sy instrument; die tone wat hy uit sy kitaar uitgelok het was na my eie ervaring ongeëwenaard. Sy afsonderlike surf-sound is soulful, skitterend, die produk van een van die oorspronklikste stemme op die kitaar vandag. Zorn self het sy alto uitmekaar gehaal totdat dit net die mondstuk was, wat hy dan soos 'n eendefluit gebruik het. As saksspeler mag hy bes bekend wees vir sy gillende losbarstings, maar hy besit 'n skitterende, spirituele kwaliteit wanneer hy die Masada tunes bespeel.\nVir die encore het die band 'n nuwe lied wat ek nie herken het nie, gespeel. Dit was die hoogtepunt des awends - dis bes moontlik dit het vanuit die Masada Book Two gestam en is dus een van daardie studio releases. Hierdie nommer was miskien die funkiest en sexiest van alle. Trevor Dunn het deurentyd 'n reusagtige glimlag gehad en Zorn was ook sigbaar opgewonde - hy't so rondgegroove en dans. 'n Allerlaaste, "Lilin", het Electric Masada se opvoering afgesluit. Dit was verligtend, transendent.\nEk het die plesier gehad om 'n paar bandlede na die show te leer ken, en almal was uiters naais, genaakbare, selfs beskeie mense. Kenny Wollesen het my en 'n paar metgeselle na die show by die Dakota kom join waar hy bietjie insig op die groep gedeel het. Interessant was hoe hy gesê het, dat sulke laat aankomste sonder uitvoerige sound check dikwels tot gevolg het dat dit 'n beter performance sal wees, omdat jy nie die tyd het nie om te staan en peins, net tyd om te speel en doen. Hy't gewaai met hierdie woorde wat Zorn altyd aan sy band sê: "Magic is the knowledge that you are free."\n- vertaal deur Jeremiasz\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 9:00 AM No comments:\nOu dametjie eet roomys in Brisbane, Australië.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 6:25 PM No comments:\nDie Heidelberg School en Suid-Afrikaanse Impressionisme\nAustralië en Suid-Afrika is in baie opsigte eenderse kolonies. Altwee droë lande wat min gelykhede met die Ou Wêreld vertoon, hulle het elkeen sterk onder Engelse koloniale beleid van die neëntiende en twintigste eeu ontwikkel. Dus reis 'n mens na die twee lande, sien jy die ooreenkomste. Toegegee, hul gemeenskaplike wortels is taamlik oppervlakkig - Australië is eers in 1788 gekoloniseer terwyl Suid-Afrika reeds in 1652 bewoon was. Behalwe dat hulle 136 jaar geskeel het, was die Kaap ook kultureel anders, daar dit 'n Nederlandse besitting gewees was. Maar hulle verskille ten spyt, hierdie twee buiteposte van Engeland in die suiderlike halfrond is gerieflik om te vergelyk.\nAustralië, die gewese bandietekolonie, was snaaks genoeg altyd 'n bietjie liberjaler as Suid-Afrika. (Robert Hughes beskryf in sy nuwe outobiografie die konserwatisme wat tussen 1910-1960 geheers het Down Under, maar dit hoef ons nie te bodder nie. [Jy sien betreklik gou hoedat Australië, die VSA, en Suid-Afrika basies dieselfde rassebeleie tot ongeveer die neëntiensestigs gepromulgeer het. Amerika en Australië het die wysheid daar ingesien om bietjie te ontpan, terwyl Suid-Afrika besig was om te "stay the course".]) Dis dus geen wonder nie dat 'n inheemse skool van impressionisme in 1885 in Australië opgeduik het, terwyl Suid-Afrika ruimskoots 25 jaar moes wag tot 'n eg Suid-Afrikaanse Impressionisme aan die dag sou kom. En toe dit gekom het, het dit dalk wel die Australiese Heidelberg School, gebaseer nie in Duitsland nie, maar in die bos buitekant Melbourne, in Heidelberg, Victoria, oorvleuel.\nHierdie sogenaamde Suid-Afrikaanse Impressioniste het 'n klomp onderskeidelike indiwidue behels. Strat Caldecott, Florence Zerffi, Ruth Prowse, en Hugo Naudé is grootliks in lyn met die tradisionele betekenis van die impressionisme, terwyl mense soos Pieter Wenning, Gregoire Boonzaier, François Krige, J.H. Pierneef, Irma Stern, en Enslin du Plessis egter ekspressionisties te werk gegaan het. Dog hulle het min of meer almal gelyktydig geskilder, en die kultuur waarin almal beweeg het was basies dieselfde. Dus wanneer ons praat van die Suid-Afrikaanse Skool, bedoel ons hierdie breër omvang van konsuis impressionistiese sowel as ekspressionistiese kunstenaars.\nSoos bo gesê, is die landskappe in Australië en Suid-Afrika vergelykbaar. Die kwaliteit van líg is gans anders as in Engeland of die Lae Lande. Dis skerper, verkragtender amper. Dis nie die melodiese Franse lig van die noordelike dele waar Monet so rondgeswerf het nie, dis nie die waterig weerkaatsende lig van Holland of Vlaandere nie, en dis ook nie die verdofte halflig van die gedurig bewolkte Britse Eilande nie. Daardie ligte is ronder en subtieler. In Australië en Suid-Afrika skyn die son deur 'n dunner atmosfeer, daar's minder wolke, en boonal land die son se strale op veral oranje-rooierige rotse, bodem. Dus kom twee skilders ter sprake, Strat Caldecott en Arthur Streeton. Albei beelders was merkwaardig omdat hulle die eerstes was om die bos eerlik te weergee in 'n eg westerse idioom, in hoofsaak omdat hulle die helse sonskyn kon behandel. Voorafgaande mensies wat pen, penseel, of kwas tot ditsy papier, ditsy skilderdoek gebring het - met Europese, verkrampte oë - het hul omgegewe milieu nie ordentlik kon síén nie. Alles was deur 'n Europese prisma gefilter. Dit had ten gevolge dat alles vóór Heidelberg of die Suid-Afrikaanse Skool derivatief en vervelig is.\nTog is die suiderlike impressionisme wat hier bepraat word, ook self derivatief. En die Suid-Afrikaanse kunstenaars wat hul daar mee besiggehou het, het grotendeels verslaaf geraak aan die ekspressionistiese tegnieke wat jare vantevore in Duitsland en Oostenryk gekweek en uitgeput is. Dis natuurlik nie om hulle belangrikheid te kleineer of onbillik te wees nie, maar jy raak bietjie teleurgestel as jy sien hoe Australiese kunstenaars soos John Olsen, Russell Drysdale, en veral Ian Fairweather hul antipodeaanse stemme ontwikkel het tot 'n eg inheemse idioom. Hul skilderye, elk op sy eie manier, weergee die wese van die "bush", en weerspieël in groot mate die estetiek van Aboriginal kuns. Suid-Afrikaanse "ekspressioniste" was darem hul vakgenote in Australië vooruit wat betref die ekspressionistiese styl, maar hulle het, nes hul land se politiese beleie, sommerso in die dertigs gestagneer.\nDie groot afwykings in landskap en atmosfeer tussen lande soos Suid-Afrika of Australië en Europese lande soos Groot Britanje of Nederland het 'n nuwe, of dalk net 'n hérnieude skilderkuns in die lewe geroep. Dié was hoofsaaklik 'n reïnterpretasie van bestaande skilderskole. In hierie opsig lewer die Suid-Afrikaanse en Australiese Impressioniste gewigtige, insiggewende bydraes tot die wêreld van westerse kunste. Maar dis nogals te betreur dat Suid-Afrika onder sy eie verkramptheid moes stik terwyl die "Lucky Country" aanhou voortontwikkel het.\n- 'n Uitstalling Australiese Impressionisme sal by die National Gallery of Victoria op 31 Maart begin.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 9:01 PM 1 comment:\nMans op straat in Brisbane, Australië.\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 11:33 PM 1 comment:\nDuskant die Sonsondergang\nOntwortel met behulp van Before Sunrise en Before Sunset\nDie St. Paulse winter het my aan dié stad se Verlore Seun, F. Scott Fitzgerald, laat dink. Ek hét immers sy eertydse huis verbygestap op pad hierdie vodka bar toe. Maar hier, naas die venster wat uit op Selby Avenue uitkyk, bespeur jy dit reg erg. Hierdie kwaliteit van líg is gans anders as in Kaapland, dis verdof en tegelykertyd strata-ophelderend. Jy síén die lae van die rooi sandsteen en die gesiggie van Garrison Keillor in sy boekwinkel daar anderkant die straat en dit maak sin.\nDaar's hy! Ons skud hande. George se hande is groter as myne, sy greep sterker. My hand word elke keer amper gesmash. Maar ons sit ons by die venster en bestel waterige Russiese bier en ieder 'n skut Poolse wódeczka. Na zdrowie! Natuurlik skakel die gesprek oor tot die vrouevraagstuk. Hy vertel my van Jessika, ek hom van Liens...\nHAAR GEBABBEL HET NOU REGTAG GEGRIL, HIERDIE DUITSER. Ek móét hier wegkom. Bepeins opsies. Ek kan 'n vars bier gaan kry. Of daar in die hondehuisie 'n splief rook saam met Danie-hulle. Of net Strand toe en dalk 'n draai by 7-Eleven maak om droëwors te koop. Nimmereindigende gepreek hou aan. Wat sê sy? O, ja, ja, Amerika's vreeslik. Ja, dankie vir die analise, so veel het ek nie geweet nie, ek het net daar grootgeword saam met al daai bullshit. Maar dankie vir jou ingeligte insigte van buitekant. Die oë word suwwer, die gees begin waai oor die Hottentots-Hollandse oorberge.\nDan nes 'n blits sonder geklap kom L. al swaai-swaai aangestap, gaan buite om in die oranje Kaapse lug haar rooi lokke te laat saggies beweeg in die seebries.\n(Rooierige sonsproetjies agter wit linne, petale van blomme se reuk, die tafel(berg) is bedek, en die son begin water trek)\nEk weet nie of die afstand tussen ons die vinnigste of die stadigste te oortree was nie, maar deftig oorbrûend het ek hierdie Juliet bejeën, en buite in Strand se ope lug(kastele) het haar oë my skuins betrag en haar norratjie was déél van my lippe, om dit te soen was nes om smôrens op te staan, nes gebore te wees - gedoen sonder denke. Dis die verskil tussen weet-weet en kennisweet. Dis om staan-staan te verstaan.\n(Die maan praat Afrikaans)\nEn naderhand loop als tot einde en toe sy begin vertrek, al wuiwende tot siens!, tot siens!, beduie ek spasties, oplaas 'n uitbraking, "Kom ons drink 'n wyntjie môre!" Ja, okay, so teen mirrag. Ek ontspan, uit(w)asem, sink met 'n versadigde glimlaggie in die seties in.\n(Jy sal maar geprogrammeer word/ om jou eie land- en sielskappe te kan eerbiedig/ om jou eie plek in die wêreld te herken/\nMaar dis soms nie te helder nie/ wolke teen jou oë wat skaduwees skep uit die berge/ maar daai berge is nie onbereikbaar nie/ bietjie deursien soms deurmekaar/ maar in die hand/\nHulle is die speelgrond vir die voëltjies/ wat jy gegooi het om jou liefde te gaan soek/\nSy's daar/ waggend binne beperkte kamertjies waarvoor net jy die sleutels het/ sy's daar/ draend aan jou hart met saggies woorde/ hulle sal jou touwysmak/ om deur die liefde te gaan swem/\nVolg die lyne van die vlieënde voëls om jou berge/ hierdie kraglyne sal as uitwys en inwys/ en als fungeer ten einde dat jy jouself sal leer ken en kennis is goed so dankie/\nEn binne-binne jou gedagtes lê die webbe van jou lewe/ van, om jou/\nEn tussen hulle takkies osileer die blou duisternis wat jou opvul, optree/ bly maar)\nVanmirrag se saamstap - wat kan ek sê? Arms verwikkel, ek kon haar borsie voel vry(we) teen my armpie. En dan was ons by die café, snags, en ek kon verseker Ou Antjie van die heuwels se doolplek waarneem - sy't ons nydig beoog terwyl ons praat-praat het. Ons gesprekke is nie te onthoue nie, ek't net aan die opdoemende vertrek Oostenryk toe gepeins. Maar toe ons klaar was, toe ek haar vergesel het tot by haar groen bakkie het ek haar moes vang en ons siele het gesmelt in een oomblik, het heel Stellingbos ontplof as ons nukleêre lippe aanmekaargeheg het. Klokke het uit mekaar uitgeval, ek het gesterf.\nDie aand begaan sy gang, George en ek raak vaker, en buitendien is ons besig om vaer al hoe vaer die omgegeede te ontwaar. Verplaas jou vanuit die arms van Dionisus in dié van Morfeus. Ons gaan, skud die hand (gesmash maar nie so opmerklik nie danksy die verdowende Warskouse vuurwater - dis eintlik lewenswater). Terug by die huis, sit die dvd in die komper. Jesse en Céline se verhaal word vorentoe onthaal. Ag, Lientjies...\nPosted by Jeremiasz Koniecpolski at 6:55 PM No comments:\n"I Promise You Slide"\nJohn Diebel I\nJohn Diebel II\n"Immigration Booth 1986"\nVroue in tuin\nJohn Diebel III\nFrançois Krige I\nJohn Diebel IV\nFrançois Krige II\nJohn Diebel V\nfrançois krige III\nJohn Diebel VI\nfrançois krige IV\nJohn Diebel VII\nFrançois Krige V


Idees vir u besigheid om op Instagram te verkoop ▷ ➡ Volgers ▷ ➡\nIdees vir u besigheid om op Instagram te verkoop\nDesember 21, 2018 0 kommentaar 1357\nManiere waarop jy Instagram kan gebruik om te verkoop\nDie optimalisering van u kanaal Instagram vir direkte verkope Dit sal tot groot belonings lei.\nHierdie artikel sal dek hoe om Instagram met u besigheid te gebruik van direkte bemarking. Die doel van hierdie artikel is om u Instagram-rekening in 'n inkomstegeleentheid.\nDeur die beginsels van Instagram-bemarking te ignoreer, laat u toe dat die kompetisie slaag.\nEl Instagram bemarking Verhoog u webwerfverkeer en die aantal besoeke per maand. Ja, Instagram is so kragtig!\nVervolgens gee ek u die beste idees om op Instagram te verkoop.\nVertel mense wat hulle moet doen\nNiks sal jou besigheid vinniger laat groei as om jou gehoor te vertel wat jy wil hê hulle moet doen nie. Dit is 'n oproep tot aksie. Dit werk, dit is getoets en dit is waar. In die vinnige wêreld van sosiale media moet u u gehoor wys hoe u hulle kan help. U sê dus dadelik vir hulle waarheen u vir daardie hulp moet gaan. In werklikheid sal u gehoor die 'reguit tot die punt'-taktiek waardeer.\nUit ons eerstehandse ervaring is Instagram 'n unieke sosiale media-kanaal in hierdie verband. 'N Tipiese persoon op Instagram sal 'n prent sien, die beskrywing verifieer en die oproep tot aksie volg. Eenvoudig soos dit. Om te wen Instagram verkope u moet die aksie noem "Klik op die skakel in die profiel vir meer inligting."\nUit ervaring, wanneer die oproep tot aksie die ongelooflike aanbod voorafgaan, jy kry meer potensiële kliënte.\nKlink ongelooflik, nie waar nie? Wel raai wat? Dit werk\nDaar is baie maniere om u gehoor te lok. Dit begin alles met die opstel van die regte beelde en oproepe tot aksie daar buite. Dit lei tot die # 2-punt.\nIdentifiseer die voorkeur van u gehoor\nDie beelde wat 'n beroep op kliëntevoorkeure het, is die belangrikste stap om sake op Instagram te verdien.\nDit is die deurslaggewende faktor om te vind, te mik en relevant te bly vir u gehoor. En as u die hoogste inkomste uit hierdie platform kry.\nDit is 'n groot probleem om die voorkeure van u gehoor te identifiseer. Ek het gesien wat gebeur as sake-eienaars die verkeerde inhoud aan die gewenste gehoor publiseer. Laat ons sê dit is nie mooi nie!\nGelukkig lees u dit met 'n mate van begrip vir u gehoor se voorkeure. Dit moet dus eenvoudig wees. Kyk terug deur u Instagram-toevoer en kyk na gewilde plasings. Wat het kommentaar, delings en voorkeure ontvang? Jou gehoor het dieselfde smaak en voorkeure as jy. Begin elke Instagram-boodskap met die vraag "Sou hierdie beeld my belangstelling prikkel?" "Sal u dit koop?" As u antwoord ja is, het u goeie inhoud gevind.\nOorweeg dit ook om na u mededinger se bladsye te gaan. Kyk na hul gewilde boodskappe en prente. As u beelde vind waarmee u nisgehoor interaksie het, skep u soortgelyke beelde vir u bladsy.\nSodra u u voorkeure vir die gehoor opgestel het, is dit tyd om aan te gaan na die # 3-punt.\n3 Identifiseer winslokasies\nU monetiseringsopsies op Instagram bly beperk as u 'n maatskappy direkte verkope. Die meeste direkte verkoop maatskappye laat nie toe dat hul affiliasies advertensieruimte gebruik nie. Lees die fynskrif op u aangeslote lidmaatskap. Die kans is groot dat betaalde advertensies nie toegelaat word nie.\nOnthou u die wenk # 1? Die oproep tot aksie? U geaffilieerde situasie vereis dat u 'n kragtige oproep tot aksie gebruik om 'n plek vir wins te verkry.\nMaar wag. Moenie u geaffilieerde skakel op hierdie plek plaas nie, skep eerder 'n interessante promosiegeskenk. U doel is om die publiek tot die inhoud te bring. U kan hierdie skakel plaas gratis op Instagram en in enige sosiale netwerk. Hierdie skakel versamel die e-posgeleenthede van mense wat meer inligting wil bekom.\nWat is die inhoud? Inhoud is inligting wat u nisgehoor wil hê. As u die grimeringbedryf verteenwoordig, dan is 'n gratis geskenk vir kontoer 'n goeie opsie. As u die gesondheids- en welstandbedryf verteenwoordig, kan resepte met 'n lae vetstof werk.\nDie doel van hierdie verdienste-posisies is om u Instagram-gehoor te neem en om te sit in leads. Doen 'n oproep tot aksie in die beskrywing na "Klik skakel in profiel". Dit is die plek waar u wins is. U beweeg dan van die winsplek na 'n verkoopstrechter. Lees verder vir wenk # 4.\n4: Opvoed, gee verskeidenheid en herhaal\nNadat u u gehoor na die verdienste-ligging geneem het, moet u 'n aksieplan hê. Neem die drade wat u freebie wou hê en omskep dit in 'n verkoop van produkte.\nOns stel 'n benadering voor wat van drie verskillende eienskappe gebruik maak.\nBegin met onderwys.\n'N Leier wat u gratis vriendin wil hê, is 'n' gratis geskenkzoeker '. Totdat u uself op hoogte hou van u waardevolle produkte, sal hulle dit nooit koop nie.\nGee hulle die inligting wat hulle nodig het en begin vertroue opbou.\nGee verskeidenheid aan u lei.\n'N Kritiese element om leierskap in 'n verkoop te verenig, is om 'n opvolgreeks in meerdere stappe in plek te hê. Skep 'n bemarkingsplan wat e-posbemarking, afslag en waardevolle 'hoe' -grafika bevat. Dink aan infografika wat hulle 'n nuwe tegniek met u produkte leer. Verskeidenheid beteken ook die insluiting van uitnodigings na webinars of ander regstreekse geleenthede wat deur u aangebied word. Dit is die sleutel om dit te koop te verhuis. Wat vir sommige mense werk, sal nie vir ander werk nie. Dit moet genoeg verskeidenheid hê vang verkope uit baie verskillende persoonlikhede.\nMense moet gemiddeld 12 keer dieselfde boodskap hoor voordat dit begin werk. U kan uitgeput voel deur u inligting oor u produkte oor en oor te herhaal. Verstaanbaar. Maar u moet besef dat u kliënte nie die eerste keer na u geluister het nie. Hulle het jou nie die tweede, derde of vierde keer gehoor nie!\nMoenie die fout maak om te dink dat u 'voor- en na-beeld' op Instagram u 'n uitverkoping sal gee nie. Die doel van Instagram bemarking Dit neem perspektief na 'n verkoopsomgewing. Dit is hier waar u keer op keer met hulle praat. As u gehoor die eerste keer dat die verkope bekendgestel is, sou hulle duisende verkope gehad het.\nAangesien dit nie die geval is nie, het u waarskynlik nie hul toon gehoor nie. Haal hulle uit die kanaal sosiale netwerke met 'n oproep tot aksie. Rig hulle na 'n 'winsplek'. Begin 'n veranderlike bemarkingsveldtog en praat oor en oor met hulle.\n5 Analise en Optimalisering\nLaastens behoort analise en optimalisering 'n belangrike deel van u te wees Instagram-strategie. Daar is twee verskillende ontledingstegnieke wat u moet verstaan. Kwantitatief (meting) en kwalitatief (geen meting).\nDit is hier waar u die toewyding tot elke beeld / publikasie kan meet. Skep (of gebruik 'n analise-toepassing) waar u die interaksie van elke publikasie kan bereken.\nU gewenste maatstaf is die aantal klikke op u skakel in die profiel.\nU wil meet hoeveel van hierdie klikke geword het potensiële kliënt (hulle het hom 'n e-pos gegee). Kwantitatiewe meting wys u die inkomstepotensiaal. Wanneer elkeen van hierdie vooruitsigte hul bemarkingsveldtog volg (wenk # 4), het dit 'n goeie beginpunt.\nU doel is om die effektiewe Instagram-veldtogte. Hoe meer data u by hierdie ontleding kan voeg, hoe meer effektief sal dit wees.\nDag / tyd van die dag gepubliseer\nInhoudstipe - skakel, foto, video, ens.\n'N Deel van skakelklikke om opnames te lei.\nGebruik hierdie strategie om 'n beeld te skep van watter pogings winsgewend is en wat tyd mors.\nDie kwalitatiewe analise is om na aspekte van u bemarking te kyk wat nie getalle is nie. U kwalitatiewe analise sal die estetika van u onderneming dek. Hier is 'n paar vrae om aan die gang te kom.\nVerskaf ek genoeg inligting? Ondersteun my inhoud my pogings (gee mense genoeg oproepe tot aksie)?\nWerk my gratis skakel goed vir die Instagram-platform?\nGegewe alles wat ek oor bemarking weet, sien ek myself as 'n "spammer"?\nBied ek ware waarde aan my teikengehoor?\nHierdie kwalitatiewe metings moet een van die belangrikste oorwegings wees. Let u genoeg op die diens wat u aanbied, of probeer u net geld verdien? Glo ons. Mense weet wat die verskil is tussen 'n verkoopspersoon en iemand wat moed lei.\nDie enigste manier om verkope te bewerkstellig is om eerstens 'n leier op die gebied van waarde te wees deur middel van kwalitatiewe ontleding. Hoe meer waarde u daaraan gee, hoe meer sukses sal dit ervaar.\nHierdie proses is lank.\nU kan veilig voel met die aggressiewe bevordering van u direkte verkoopprodukte in die sosiale netwerke. Vertrou ons weer. Neem die tyd om jouself as die leier in waarde voor te stel, en jy sal groter langtermynwins kry.\nU het 5 wenke gelees om u geld te verdien direkte verkoopsonderneming gebruik Instagram.\nIdentifiseer die voorkeure van u gehoor\nIdentifiseer die ligging van die voordeel\nOpvoed, verskeidenheid en herhaling.\nAnalise en optimalisering.\nVolg hierdie stappe en u sal beter wees as u mededinging in die industrie. Direkte verkope is winsgewend op sosiale netwerke. Maar eers moet u bewys dat u voordelig is vir u gehoor.\nNou weet u wat duisende mense nooit sal verstaan nie! Neem dit vandag in werking, dan sal jy dankbaar wees dat jy dit gedoen het.\nOns help u om te gebruik Instagram Analytics.\n1 Maniere waarop jy Instagram kan gebruik om te verkoop\n2 Idees vir u besigheid om op Instagram te verkoop\n2.1 Vertel mense wat hulle moet doen\n2.1.1 Identifiseer die voorkeur van u gehoor\n2.2 3 Identifiseer winslokasies\n2.3 4: Opvoed, gee verskeidenheid en herhaal\n2.3.1 Begin met onderwys.\n2.3.2 Gee verskeidenheid aan u lei.\n2.4 5 Analise en Optimalisering\nRedes waarom sommige mense meer volgelinge op Instagram het\nWenke vir bemarking op Instagram


JOU LAASTE TREE OP AARDE EN JOU EERSTE TREE DAARNA | Sakkie Parsons E-posbediening\nJOU LAASTE TREE OP AARDE EN JOU EERSTE TREE DAARNA\n“My man se broer is gister oorlede en ons moes tot 'n skok hoor dat hy die Moslem geloof aangeneem het en dieselfde begrawe word. Ons het geweet my swaer se dogter met 'n Moslem getroud was maar nie dat hy ook een was nie.\nOns het ter wille van afsluiting gegaan maar was baie geskok met wat ons gesien het. Het jy enige gevoelens daaroor?”\nHier is dan hoe ek die persoon geantwoord het:\nOnthou ook dat as ek nou met jou deel hoe ek na hierdie saak en spesifiek begrafnisse kyk, ek nie begrafnisse afmaak as nutteloos nie. Dit is vir die meeste mense wie se geliefdes sterf, sielkundig noodsaaklik om by hulle geliefdes se begrafnis te wees en so afsluiting of dan ten minste die begin van afsluiting oor hulle verlies te kry.\nMet dit dan in gedagte, deel ek met jou die volgende:\nWat ek nou sê geld natuurlik vir elke afgestorwe mens by wie se begrafnis haar/sy geliefdes, vriende en belangstellendes bymekaar kom, maak nie saak op welke wyse jy begrawe is nie.\nDaar is niks, heeltemal en totaal níks wat ons kan doen aan die, om dit so te stel, lot of waar die aankoms plaasvind van die persoon wat hierdie tydelike met die ewige verwissel het nie.\nLank voor die begrafnis, die oomblik toe daardie persoon uit hierdie lewe uitgetree het, het sy/hy gearriveer, waar sy/hy die ewigheid gaan deurbring en ek deel met jou, vir my die pragtige voorbeeld uit die Woord waar Jesus dit self vir ons verduidelik en soos ek altyd sê - Jesus is die enigste persoon wat ooit op aarde geloop het, wat presies weet wat gebeur met ‘n mens wat gesterf het.\nJy kan die hele gedeelte gaan lees van af LUK 16:19-31 maar ek deel net ‘n gedeelte om te demonstreer wat ek sê.\nDie opskrif is:\n’n Ryk man word ontnugter\n19 Jesus het gesê: “Daar was ’n ryk man wat pragtig aangetrek het en sorgeloos in weelde geleef het.\n20 Voor sy deur het ’n siek bedelaar genaamd Lasarus gelê.\n21Terwyl Lasarus daar gelê en begeer het om van die oorskiet van die ryk man se tafel te kon kry, het die honde aan sy oop sere kom lek.\n22 Uiteindelik is die bedelaar dood, en hy is deur die engele weggedra om by Abraham te wees. Die ryk man het ook gesterf en is begrawe.\n23 Hy het sy oë in die doderyk oopgemaak en terwyl hy gefolter word, het hy Lasarus in die verte by Abraham gesien.\nOm mee te begin: Jesus sê:\n19 Jesus het gesê: “Daar was ’n ryk man …\nAs Jesus sê “daar was ‘n ryk man” dan praat ons hier van ‘n wáre gebeurtenis, want “daar was ‘n ryk man.”\nDan sien ons verder, dat Lasarus nie begrawe gewees het nie, want ons lees:\n22 Uiteindelik is die bedelaar dood, en hy is deur die engele weggedra om by Abraham te wees.\nDie rede waarom Lasarus nie begrawe gewees het nie, is omdat mense soos bedelaars, hawelose mense ens wat dood gegaan het, is destyds buite die stad op, wat ons vandag die asgate of stortings terrein noem geneem en daar vir die wildediere en voëls gelos maar die ryk man is natuurlik begrawe:\n22 … Die ryk man het ook gesterf en is begrawe.\nDie feit, dat Lasarus nie begrawe is en daarom nie ‘n graf gehad het nie, het egter nie verhoed, dat hy sy oë in die hemel oopgemaak het nie:\nNet so het die ryk man se mooi begrafnis en seker ook mooi graf nie, om dit so te stel, gekeer dat hy sy oë in die hel oopgemaak het nie:\nHoé jy begrawe word en ja, óf jy inderdaad wel begrawe word het hoegenaamd geen invloed van waar jy die ewigheid gaan deurbring nie.\nDie, om dit so te stel, bepalende faktor van waar jy die ewigheid gaan deurbring, is of jy jou bekeer en Jesus Christus aangeneem het as jou Verlosser en Saligmaker.\nHet jy al gedink -\nHoekom het die ryk man in die hel beland?\nEk lees nêrens, dat hy ‘n slegte lewe geleef het nie.\nHy was ryk maar dit is tog nie sonde om ryk te wees nie.\nSo, waarom was hy in die hel?\n‘n Mens gaan nie net hel toe oor wat jy gedoen, of dan verkeerd gedoen het nie.\nEk is van mening dat die meeste mense gaan hel toe oor wat hulle nié gedoen het nie.\nDie ryk man het in die hel beland nie omdat hy ‘n sondige lewe gelewe het nie. Hy het in die hel beland, omdat hy soos ek dit sien, sonder Jesus aan die anderkant van die graf gearriveer het.\nHy het nie Jesus aangeneem as sy Verlosser en Saligmaker nie.\nSonder Jesus gaan niemand die hemel binne kan gaan nie:\nMet ander woorde: As jy hierdie lewe uittree, tree jy die hiernamaals of die hemel in, omdat jy met Christus beklee is:\nArriveer op enige ander wyse aan die anderkant van die graf en jy beland soos die ryk man in die hel.\nVolgende keer as jy weer in ‘n begrafnisdiens sit en jy sien die kis daar voor soos wat dit soms gebeur.\nKyk dan na die kis en onthou, dat die oorskot van die persoon wat nou daar lê, se twee bene lê nou langs mekaar, omdat daardie persoon reeds haar/sy laaste tree hier op aarde gegee het en die volgende tree die hiernamaals in gegee het, of die hemel in of die hel in.\nKyk dan af na jou twee bene en onthou, dat daar gaan verseker ‘n dag kom, dat jou twee bene ook soos die persoon in die kis daar voor langs mekaar gaan lê omdat jy jou laaste tree hier op aarde gegee het en jy ook dan reeds klaar jou eerste tree die hiernamaals in gegee het.\nWaarheen gaan daardie eerste tree die hiernamaals in wees?\nGaan jy sonder Jesus die hel intree? Of gaan jy beklee met Jesus die hemel intree?\nWant, net deur jou te bekeer en Jesus Christus aan te neem as jou Verlosser en Saligmaker gaan jy die hemel kan intree.\nWant, onthou jy:\nEk sluit dan hierdie skrywe aan jou af met die volgende kort opsomming van wat ek nou met jou gedeel het:\nUiteindelik maak dit nie saak hoe jy begrawe word en watter geloof se prosedure gevolg word en of jy inderdaad wel begrawe word nie.\nWat saak maak, is of jy beklee met Jesus Christus aan die anderkant van die graf arriveer.\nHoe wonderlik as jy Christus aangeneem het as jou Verlosser en Saligmaker -\nWant dan arriveer jy aan die anderkant van die graf en hoe heerlik met Christus beklee en die hemel se poort wyd oop om jou te ontvang!\nJOH 3:36 Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom.


Waiuku Beach | Dumas Family in New Zealand\nDumas Family in New Zealand\nPosted by: beertjie | Mei 30, 2008\nHier is naweke so baie om te doen, dit kos jou basies niks. Dis jou petrol heen en weer en natuurlik ‘n lekker piekniekmandjie. Hier in NZ is ons baie dankbaar dat ons sulke dinge kan doen. Hier is so baie Suid Afrikaners by parke en openbare tuine. Dit is dinge wat ons nie in Suid Afrika kon doen nie. ‘n Maand voordat ons SA verlaat het, het ons ‘n huis gehuur oorkant ‘n park. Dit was verkriklik om elke dag daarin vas te kyk en om vir my dogterjie te verduidelik dat sy nie soontoe kan gaan nie. Ons het haar 2 keer soontoe gevat en elke keer was daar gebreekte bottelstukke op die slide. Orals waar jy loop is net gebreekte glas.\nDit was vir ons wonderlik om hier vir die eerste keer na ‘n park toe te kon gaan. Dis so veilig, so skoon. Daar is geen vullisdromme hier in die openbare parke nie. Jy moet al jou vullis huis toe neem en dit daar weggooi. Almal is verantwoordelik en gooi dit nie in die park nie. Hier kan ons kinders speel soos toe ek ‘n kind was.\nHier is ‘n paar foto’s geneem by Waiuku Beach. Hier is die sand swart. Ons gaan gereeld soontoe en vat ons quad bikes saam, slaan die Gazebo op en geniet die hele dag daar. Gelukkig kan jy hier op die strand ry met jou 4×4 en enige iets met wiele. Dit lyk letterlik soos spitsverkeer naweke op die strand.\n« Check my hare\nRacist Attack, when is it going to stop »\nDie storie van Xenophobie word buite verband geruk. As ‘n mens ‘n vlugteling uit jou land van herkoms is. Is en sal jy mos nie bereid wees om terug na daardie land terug te gaan nie. Dus was jy dan in die eerste instansie nie ‘n vlugteling nie. Die mense kom hier met geld . Die staat bou vir ons mense huise. Dan lok hulle daardie mense met geld Die volgende is die mense se vrouens en girlfriends . Die groot ding is dat dit nou op die tydstip kom waar Zuma sal seker wil wys hy is ‘n beter leier as Mbeki.\nBy: Hannes Dumas on Junie 2, 2008\nat 7:05 nm\nHAPPY MOTHER’S DAY – Anna\nOns vriende is terug SA toe\nWat is ‘n huis sonder ‘n moeder?\nBeertjie oor Emigrasie (alweer)\nPhilda oor Emigrasie (alweer)\nyolandi le roux oor Emigrasie (alweer)\nBeertjie1 oor Wat is ‘n huis sonder ‘n moeder?\nZee oor Wat is ‘n huis sonder ‘n moeder?\nIlze – Dubai\nSteve se alternative blog\nWimpie van Der Sandt


Waarom in die wêreld? - www.bybelkennis.co.za\n“The Gospel cannot be truly preached without offense and tumult.” ― Martin Luther\nJulle moet nie ontsteld wees nie. Glo in God; glo ook in My (Johannes 14:1).\nAndy Stanley (Why in the World: The Reason God became one of us) sê dat by almal van ons op een of ander stadium ‘n verband tussen God en vrees gemaak is. Dit kan wees dat ‘n kategeet vir jou gesê het dat God vir jou kwaad is as gevolg van jou sonde. Miskien is dit ‘n prediker. Miskien het iemand vir jou gesê dat as jy in die hemel wil kom, moet jy ‘n spesfieke gebed bid – doen jy dit nie, beland jy in die hel.\nGod is geheimsinnig. Hy is nie ‘n ou man met ‘n wit baard wat in die hemel sit nie. In Jesaja 55:8 – 9 sê God: My gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle optrede is nie soos Myne nie, sê die Here; soos die hemel hoër is as die aarde, so is my optrede verhewe bo julle optrede en my gedagtes bo julle gedagtes.\nGeen wonder mense sien God as ver weg – selfs skrikwekkend – nie. Ons vrees ons verstaan nie – en ons kan God nooit volledig verstaan nie. Baie mense word Christene omdat hulle ‘n gunstige ooreenkoms met God wil aangaan – hulle glo Hy is vol toorn en wraak. Hulle besluit het min met liefde en baie met vrees te make.\nJesus het nie gekom sodat God kan weet ek bestaan nie – dit is veel beter as dit. Jesus het nie gesê dat Hy die beste verduideliking van God het nie; Jesus het gesê dat Hy die beste verduideliking van God is.\nWat doen jy om nader aan God te kom? Wat is dit van hierdie gewoonte of praktyk of benadering wat jou God se teenwoordigheid laat voel.


Dalk is aarde in ses heelal-dae geskape ::: skeptic.za.org\nAugust 09, 2020, 10:51:33 AM\nSouth African Skeptics > Non-English Discussion > Afrikaans > Topic: Dalk is aarde in ses heelal-dae geskape\n« on: December 22, 2012, 08:03:32 AM »\nRe: Dalk is aarde in ses heelal-dae geskape\n« Reply #1 on: December 22, 2012, 15:52:18 PM »\n« Reply #2 on: December 23, 2012, 17:26:48 PM »\n« Reply #3 on: December 23, 2012, 17:36:36 PM »\n« Reply #4 on: December 24, 2012, 10:10:35 AM »\nWat ek nie kan begryp nie, is dat die persoon wie dit geskryf het, sekerlik ook vas glo dat hy of sy werklik 'n tasbare argument vorendag gebring het.\n« Reply #5 on: December 24, 2012, 13:57:42 PM »\nJa en as mens die beweerde ouderdomme van die hoof akteurs koppel Methusalag, Noag en kie, dan val die hele argument plat.\n« Reply #6 on: January 31, 2013, 15:33:41 PM »\nQuote from: brianvds on December 22, 2012, 08:03:32 AM\nDis nie eens 'n uitleg nie. Te sê, god het alles gemaak, verklaar niks. Dis 'n hipotese wat jy nie kan proef nie, and wat geen voorspelling moontlik maak nie.\n« Reply #7 on: January 31, 2013, 15:55:05 PM »\nQuote from: coelacanth on January 31, 2013, 15:33:41 PM\nEk wonder wat kom eerste dat jou geloof jou stop om iets soos dit te verstaan of dat jy nie iets verstaan so jy draai na geloof.\n« Reply #8 on: February 01, 2013, 08:04:01 AM »\nDit is 'n goeie vraag cr1t! Ek argumenteer baie keer met mense oor evolusie en dit is gewoonlik baie gou duidelik dat hulle nie die vaagste benul het van waarteen hulle dan nou eintlik so verksriklik skop nie.\nEn terselfdertyd kan geen grondige argument met die nodige bewysse so persoon oortuig nie! Wat begin as 'n argument uit onkunde of persoonlike ongeloof (ek kan nie glo die wonderlike heelal het nie 'n skepper nie!) eindig in 'n totale verwerping van enige aanslag op die skerms opgerig teen 'n strooiman karikatuur van evolusie in die eerste plek. Dit is totaal waansinnig.\n« Reply #9 on: February 01, 2013, 09:12:31 AM »\nEk lees tans Dawkins se "greatest show on earth" boek. Die probleem is dat gelowiges nooit so 'n boek eers so optel nie wat nog te se om te lees nie. Die getuienis is so oorweldigend dat dit tragies is dat die tipes so in onkunde (en goddelike glorie) bly voortleef. Soos Dawkins ook tereg se: die teenkanting is tans hewiger as ooit tevore.\n« Reply #10 on: February 01, 2013, 09:18:10 AM »\nQuote from: Brian on February 01, 2013, 09:12:31 AM\nDie probleem is dat gelowiges nooit so 'n boek eers so optel nie wat nog te se om te lees nie.\nBaie waar. Maar in alle regverdigheid, my eie versameling van Solly Ozrovech-boeke is maar self ook aan die dun kant ...\n« Last Edit: February 01, 2013, 09:54:57 AM by Rigil Kent » Logged\n« Reply #11 on: February 01, 2013, 10:00:47 AM »\nMense word goed in die kop gepraat as hulle kinders is en geen idee het van die feite, of hoe om dit te bevraagteken nie.\nKinders glo ook meeste van wat hulle ouers se want daar is evolusionere (ironies ja) redes om te luister as jou ouers se: "Los daai slang uit".\nDie probleem is wanneer daai mense eendag leer om te dink het hulle klaar 'n emosionele hegting aan hulle idees, en mense haat dit om te erken hulle was hulle hele lewe verkeerd oor iets. Daar is baie ander redes maar in my siens is dit als emosioneel.\nEk dink ook gelowiges besef op 'n dieper vlak dat hoe meer komponente van die bybel as verkeerd aanvaar word, hoe kleiner word die kans dat die bybel reg is oor enigiets. En dit bring weer hulle kosbare gevoelens in gedrang.\n« Reply #12 on: February 01, 2013, 10:16:17 AM »\nEk dink jy slaan die spyker op die kop. Die emosionele belegging gepaardgaande met geloofstwak verhoed sekerlik baie mense om te bevraagteken.\nDit verklaar ook die sosiale druk om "respek" te betoon vir mense se geloofsoortuigings. Godslastering maak gevoelens seer.\n« Reply #13 on: February 01, 2013, 11:26:02 AM »\n“Godslatering” is `n skans wat spesiaal só voorgehou word dat God slegs geprys mag word. Sodra `n mens eienskappe van die fiktiewe karakter God uitlig wat nie so vleiend is nie, word daar “godslastering!” gegil en word mens beskuldig van Satanisme en onsensitiwiteit, ongeag of die kritiese beskouing van God akkuraat is al dan nie. Selfs met die hipotetiese veronderstelling dat God bestaan, is geregverdigde kritiek nie laster nie.\nWanneer dit by hulle geloof kom, het sulke gelowiges die houding dat niks rasioneel bevraagteken mag word nie. Dan word dit voorgehou as `n deug om onbewese aansprake te glo – hoe meer verregaande, hoe dieper is die geloof en hoe meer prysenswaardig. Wanneer geloof by die voordeur instap, word logika by die agterdeur uitgesmyt.\n« Reply #14 on: February 01, 2013, 11:35:19 AM »\nQuote from: BoogieMonster on February 01, 2013, 10:00:47 AM\n... mense haat dit om te erken hulle was hulle hele lewe verkeerd oor iets. Daar is baie ander redes maar in my siens is dit als emosioneel.\nSo sien ek dit ook. Dis hoekom 'n hele berg van feite hulle nie kan overtuig nie. Ek het geen oplossing nie, maar vir die meeste mense is onwaarskynlikheid geen rede om hul geloof te verlaat.\nGoogleTagged: 59930103 solly google deur quote zgu 53537100 bge ozrovech\nPage created in 1.13 seconds with 24 sceptic queries.\nGoogle visited last this page May 10, 2019, 01:40:53 AM


Byron Bay Bluesfest: Winning "Australië se gebeurtenis van die jaar"\nAs jy swig voor koop van 'n Paasnaweek slaag om Bluesfest in Byron Bay, Australië,' n wêreld-klas reis van musiek is om te ontvou.\nByron Bay se Bluesfest musiekfees het 'n paar van die mees unieke kunstenaars in die wêreld, en is nou in sy 22 jaar. Bluesfest het nou uitgestrek na die Tyagarah Tea Tree Farm, snoesig op 120 hektaar, 11 km noord van Byron Bay. Bluesfest afgaan sonder 'n probleem as 17.500 besoekers en 6500 kampeerders gly op die musiek fees vir Paasnaweek. Hoewel dit 'n baie gewilde fees, die chill-out gemoed is voel die hele stand gehou word.\nFestival Direkteur Peter Noble het altyd 'n visie vir Bluesfest. Hy sê, "Bluesfest funksies musikante wat iets te sê het, hetsy deur synde die beste spelers van hul onderskeie instrumente, of deur die deel van hulle kultuur en sosiale geregtigheid kwessies in die inhoud van hul musiek het". En natuurlik, het werklik die visie vervolg op regdeur die jaar. Bluesfest nie net showcase briljante musici, soos die John Butler Trio, Jack Johnson, en Donavon Frankenreiter, maar dit maak voorsiening vir 'n meer omgewingsvriendelike stabiele omgewing. Bluesfest organiseerders is almal oor te moedig omgewingsvolhoubaarheid, en gebruik slegs herwinbare verpakking, composteren plate en eetgerei, en moedig die "Waste Wise-Vullis, Reuse, verminder, en Recycle"-veldtog. Nodeloos om te sê, Bluesfest in Australië is werklik as eko-vriendelike as 'n fees kan kry!\nDie site het ses prestasie stadiums waar iemand van die Die Avett Brothers te Matisyahu het verskyn. Baie van die kunstenaars het na hulle gigs ondertekeningsessies, so loop op na die CD winkel vir 'n handtekening. Daar is gelisensieer bars en baie stalletjies, insluitende dié wat omgewingsbewustheid bevorder, soos Beskerm ons Coral Sea.\nKosstalletjies, koffie tente, en onderdak sitplek gebiede (in geval van reën) is versprei oor Bluesfest. Soos die musiek speel op tot die vroeë ure van die aand, is daar ook karnaval ritte, didgeridoo werkswinkels en meer om jou te vermaak, shuttle bus na en van Byron Bay, en kampeer ter plaatse is 'n paar ander fasiliteite wat dit' n huis van die huis.\nWen Australië se 2010-geleentheid van die jaar, Bluesfest is werklik 'n moet om te kyk uit vir jouself.\nByron Bay Bluesfest Foto's\nWanneer wil jy gaante Byron Bay Bluesfest\nDit is werklik aan jou waar jy wil jou kop in die nag te rus, maar net seker wees om te boek vroeg as óf die kampplekke of akkommodasie in Byron Bay, of beslote-by, boek aan vinnig! Natuurlik, sal pryse styg as jy nie ten minste 'n paar maande in advance.\nKaartjies vir Bluesfest 2011 is soos volg vir:\n5-dag Seisoen Pass (volwasse): $ 409\n3-dag Festival Pass (volwasse): $ 305\n5-dag Camping Pass (volwasse): $ 507 + Festival Pass van jou keuse. 3-dag Camping Pass (volwasse): $ 124 + Festival Pass van jou keuse\nBlues Buddy Pack 5-dae (sluit Festival Pass en Camping vir twee mense): $ 1160\n(Sien ook: http://www.bluesfest.com.au/pages/?ParentPageID=9&PageID=108 ander kaartjie pryse te sien)\nBluesfest is kind vriendelik, en gesinne is welkom. Daar is ook 'n kind gebied waar vrywilligers toesig jou kinders. Baie mense bring hul kinders saam na die Festival, want daar is baie om te doen behalwe luister na die liedjies uit al ses stadiums. Sommige het selfs kom om ooit BluesFest sedert kinderjare, so laat die tradisie voort te gaan.\nBring reën stewels of 'n reënjas soos dit sekerlik' n tradisie om dit te reën op Paasnaweek in en rondom Byron Bay in Australië.\nMet die fees word 'n bietjie van' n karnaval in sy eie reg jy sal nie honger ly nie wanneer jy swig n kaartjie na die BluesFest te koop as daar 'n oorvloed van kos stalletjies roep jou naam. Alles van koffie winkels te Indiese kos - laat jou sintuie en maag lei jou as jy kies vir die menigte van die unieke en heerlike kos.\nDie berugte Fishheads is 'n seker te behandel as jy kop na Byron Bay vir die namiddag. Hier is hulle trots hulself in 'n perfekte verbintenis tot die mees kundige en vriendelike diens, die verste kwaliteit goed en' n ervaring wat jy is sekerlik nie te vergeet. Die restaurant het die beste uitsig oor die oseaan so neem 'n sitplek in' n ontspanne atmosfeer of om voedsel te gaan ontspan op die strand as jy eet 'n paar van die verste seekos rondom gryp.\nVars - 'n perfekte naam vir' n ideale plek om met die verste kos wat jy sal duik in die oomblik wat jy stap te voet in hierdie sonderlinge restaurant. Die restaurant is oop vir ontbyt, middagete en aandete natuurlik dus op enige tyd gedurende die dag kan jy breek weg van die BluesFest en kop op oor die Fresh. Vars is geliefd deur inwoners en toeriste saam, so seker of dit as jy dit te Byron Bay!\nWaarskynlik die beste besluit wat jy ooit sal maak, is om te gaan na die BluesFest, en die tweede beste is om kamp reg op die werf. Daar is werklik geen beter manier om deel te neem aan die fees van elke uur van die dag. Kampeerders te verseker dat jy eers na 10:30 op die eerste dag en jy moet uit jou kampterrein met 10 uur op die dag jou kaartjie ongeldig word. Die kampplekke het storte en wasruimtes. Alles in almal as jy wil 'n koel uit omgewing en die reg op site is, as camping is die pad om te gaan!\nAs jy nie een te kamp, as geen bekommernisse - BluesFest het die lewe oh so maklik vir jou as op hul webwerf hulle verskaf het diegene wat 'n warm bed om in te bly vir die naweek feeste' n lys van verskillende hotel in en rondom Byron Bay. Check uit die lys, want daar is baie plekke om te bly, vanaf hostels te hotelle vind 'n ideale plek vir jou en jou fees go-ers. Net 'n herinnering is daar' n gratis shuttle na en van Byron Bay en omliggende gebiede, doen dit nie dink vir 'n tweede jy is weg uit op die fees as die shuttle loop op' n voortdurende basis.\nVier Winde Luukse Villas Byron Bay\nGeleë op die ou Byron Road, vier windstreke Luxury Villas Hotel in Byron Bay bied 180 grade see uitsig en 'n maklik loop in die dorp. Die ... 0 myl weg\nDie Nomads Byron Bay is 5 minute van die strand op die voet en is geleë op Lawson Lane in Byron Bay. Die Nomads Byron Bay ... 0 myl weg\nMaak direkte Ramen noedels by die huis is nie té opwindend, maar besoek die Momofuku Ando Instant Ramen Museum in Osaka, Japan en die maak van hulle sal op 'n heel ander ervaring. Hier, kry jy 'n deel van die direkte noodle Ramen-up geword, reg van voor af. Klink interessant? Wel hier is jy jou eie kok, die ontwerp van jou nuwe gunsteling noodle en eksperimenteer met verskillende geure. Die Momofuku Ando Instant Ramen Museum huisves 'n wye versameling van die direkte Ramen verkoop oor die eeue heen. Van die verpakkingsmateriaal om die aard van die direkte Ramen noedels, alles is op mekaar. Hoewel die ...9810 myl weg.\nCurrumbin Wildlife Sanctuary Wildnight Avontuur\nU Australiese bos kom werklik in die lewe in die nag. Met 75% van ons inheemse natuurlewe nagtelike, die volle gelei Wildnight Adventure is 'n opwindende manier om te ...43.35 myl weg via Gold Coast.\nGold Coast 4WD Eco Tour venster na die woestyn (Lamington Nasionale Park en Tamborine Mountain)\nReis buite die strande te Nature's Paradise, die World Heritage Voorsien reënwoude van Lamington Nasionale Park en Tamborine Mountain. Vee views, waterval watervalle en 'n paar ...43.35 myl weg via Gold Coast.\nBluesfest oorwinning 2010 Australiese byeenkoms van die jaar!\nBluesfest wen nasionale toekenning (newspaper)\nHier volg die mees onlangse kommentaar op Twitter vir "Byron Bay bluesfest":


Green Beans from Georgia-resep - Laaste resepte - 2022\nGreen Beans from Georgia-resep\nDie titel van hierdie resep lyk aanvanklik miskien nie aanloklik nie, maar dit is 'n heerlike aspek van enige ete. Groenbone word met ui, knoffel, asyn en koljander gegeur vir 'n maklike maar ander gereg.\n62 mense het dit gemaak\nBestanddeleGenoeg vir: 10\n900g vars groenbone, afgewerk\n1 groot rooi ui, kwart en dun gesny\n2 knoffelhuisies, geskil en gemaal\n1 1/2 teelepels rooiwynasyn\n3 eetlepels hoenderaftreksel\n3 eetlepels fyngekapte koljander\nMetodeVoorbereiding: 20min ›Kook: 25min› Klaar binne: 45min\nBring 'n groot pot ligte soutwater tot kookpunt. Plaas groenbone in die water en kook ongeveer 3 minute. Verwyder van die hitte en dreineer. Plaas onder koue water totdat dit nie meer warm is nie. Dreineer goed, en plak droog.\nSmelt 1 eetlepel botter in 'n medium pan op medium hitte. Roer die ui en knoffel by en soteer tot ui sag is. Smelt die oorblywende botter in die braaipan en meng die groenbone in. Roer die asyn en aftreksel by. Geur met sout en peper. Meng koljander by. Bedek, verminder die hitte en prut 15 minute, of tot groenbone sag is.\nResensies en graderingsGemiddelde globale gradering:(67)\nResensies in Engels (49)\nNet eetbaar. Dit is nie die moeite werd om 'n tweede keer te help om te praat nie. Die kombinasie van geure, en veral die koriander, werk hier net nie. Hubby het gesê die koriander met die groenbone was 'n "onnatuurlike daad." Ek verwag meer van 'n gereg met soveel bestanddele in die geur. Weereens bewys hierdie gereg dat dit beter is. - 22 Maart 2008\nAbsoluut heerlik. Die rooiwynasyn voeg die perfekte hoeveelheid "tang" by. Ek het nie rooi uie byderhand gehad nie, so ek het gedroogde, gemaalde uie vervang en dit het goed uitgekom. - 10 Mei 2002\nDit was in 2004 toe ek hierdie resep die eerste keer beoordeel het. Soos ander voorgestel het, voeg spek by, en die ui en knoffel in 'n bietjie spekvet gebraai. Ek maak hulle nog steeds, ek het nou twee kinders, en dit is net een van die twee groente wat hulle sal eet! Dit is die eerste keer dat ek 'n resensie lewer. , Ek was vir 'n tydjie ingedruk, so ek gebruik Franse gesnyde groenbone, kook dit heeltemal en voeg alle ander bestanddele by volgens die resep, behalwe die hoender sous (ek wou nie 'n sous hê nie) my neef - want hy bedien homself weer. hoe hy net nie van groenbone gehou het nie. Ek het al voorheen sulke opmerkings gelees en nog nooit sulke resultate gekry nie, maar dit het ek ook hierdie keer gedoen! Probeer dit! Die asyn, die soet smaak van die rooi ui en spek maak dit net 'n wonderlike bykos. Ek het dit die afgelope twee weke twee keer gemaak omdat my man my gevra het! HY EET NIE VEGGIES NIE! -27 Jan 2004\nKyk die video: Ox bone soup Seolleongtang: 설렁탕 (Julie 2022).\nEk bedoel jy is verkeerd. Voer ons bespreek. Skryf vir my in PM, ons sal dit hanteer.\nNoma is nog steeds aan die gang\nPannekoek met nutella\nVinnige en pittige hoendernoedelsop\nDie wêreld se mees ongewone kosfeeste -skyfievertoning\nCarne Guisada resep\nBeste resepte vir halfmaanrolletjies\nCopyright 2022 \_ Green Beans from Georgia-resep...


Die Kanaänése vrou - Die Pottebakker\nHIERDIE DOKUMENT MAG VIR PERSOONLIKE GEBRUIK AFGELAAI WORD\nLees asb. Mat 15: 21-28\nJesus breek die grense deur uit te reik na die heidene.\nOns lees dat Jesus die omgewings van Tirus en Sidon besoek het. Tirus was binne die grondgebied van die stam Aser geleë, maar Tirus was buite Israel se grondgebied. Vroeër het Hy verklaar dat Sy roeping na die verlore skape van Israel was, maar nou vind ons Hom deels binne heidense grondgebied waar die Jode normaalweg nie sou kom nie. Die dissipels moes dit ook vreemd gevind het. Het die teenstand wat Hy van die Joodse godsdienstige leiers ondervind het, Hom dalk laat besluit om Hom tot die heidene te wend? Nee, gedagtig daaraan dat die Evangelie mettertyd na alle nasies uitgedra sou word, was Hy hier besig om die eerste stappe vir sendingwerk onder nie-Jode te onderneem. Hiermee sou Hy die voorbeeld stel vir Sy dissipels wat ná sy hemelvaart in Sy voetspore sou volg.\n‘n Heidense vrou reik uit na die Jode se Messias.\nMiskien was hierdie bewys van belangstelling en goedgesindheid, een van die redes waarom hierdie heidense vrou, hierdie Kanaäniet, moed geskep het om die Here Jesus terwille van haar dogter te nader. In opdrag van God het Joshua die Kanaäniete uitgeroei as gevolg van hulle boosheid. Hulle het hulle kinders aan afgode geoffer, hoerery in hulle tempels beoefen en geweier om hulle tot God te bekeer. Maar in elke nasie is daar diegene wat honger na God en Hy let op hulle en lei hulle na iemand deur wie Hy Homself aan hulle kan openbaar sodat hulle met Hom versoen kan word en deel aan sy Koninkryk kan kry. Hier het ons so ‘n vrou op wie God ag gegee het. Hy het Sy Seun vanaf Kapernaüm na hierdie omgewing laat reis en sodoende die eerste stap geneem om dit vir haar moontlik te maak om die Verlosser te ontmoet.\n‘n Vrou breek deur die grense wat vir haar geslag gegeld het.\nDaar was egter ook ander struikelblokke wat sy moes oorkom. Een daarvan was dat sy as vrou, deur die etiket van haar tyd gebonde was om haarself op die agtergrond te hou. Dit sou onvanpas wees om haarself aan die Heer op te dring soos wat ons lees dat baie van die mans, bv Bartiméüs wel gedoen het. Die mense, veral die mans wat Jesus omring het, sou haar bestraf het as sy toenadering tot Hom gesoek het.\nHaar agtergrond was teen haar, maar haar hart was reg.\nMaar hierdie vrou het gehoor van wat Jesus, die Seun van Israel se geliefde koning Dawid, vir andere gedoen het. Deur die werking van die Heilige Gees moes sy besef het dat Hy veel meer was as ‘n gewone mens en daarom het sy Hom Heer genoem. Wanneer ŉ persoon se hart na God dors, sal die Here homself verseker aan so ‘n persoon openbaar. Wanneer hy opreg en met sorg wandel volgens die lig wat hy van Bo ontvang het, ongeag hoe gering of klein daardie liggie ookal is, sal God sy geestelike insig vermeerder. Luister wat Jesus sê in Joh. 14:21 : “Wie my gebooie het en dié bewaar, dit is hy wat My liefhet; en wie My liefhet, hóm sal my Vader liefhê, en Ek sal hom liefhê en My aan hom openbaar.”\n‘n Moeder veg teen bose magte vir die behoud van haar kind.\nNog ‘n belangrike faktor waarop gelet moet word, is dat hierdie vrou ŉ moeder was. Moeders is God se spesiale agente wanneer dit kom by Sy bediening aan hulle kinders. ŉ Vader mag ‘n abnormale kind, of ŉ kind wat gedurig siek is, of ernstige gedragsafwykings toon, miskien nog verlaat, maar ŉ moeder sal altyd terug draai om so ‘n kind op te tel; die outjie wat sy so in haar skoot gedra het, wat so na aan haar hart is. Selfs wanneer dit kom by ŉ tienderjarige wat deur sy selfsugtige en sondige lewe die moeder baie seermaak, sal sy nog onthou hoe sy daardie ou kleintjie aan haar bors gevoed, in ŉ kombers toegedraai en in haar arm of op haar rug gedra het. ŉ Goeie moeder sal selfs sy verwerping vergewe en alles doen wat sy kan om dit wat hy of sy nodig het, in die hande te kry en vir hom of haar te gee. Let daarop dat dit nie die vader van die kind was wat Jesus om hulp opgesoek het nie, maar die moeder.\nSy hamer hard, dringend, aanhoudend, aan ‘n toe deur.\nHoe het Jesus gereageer op haar droewige uitroep van: “Wees my barmhartig Here, Seun van Dawid! My dogter is erg van die duiwel besete.” Hy het haar nie ŉ enkele woord geantwoord nie. Onverklaarbaar! Net so ook haar reaksie: sy het net aangehou en aangehou om agter Hom aan te loop en aanhoudend dieselfde woorde oor en oor uit te roep totdat Sy dissipels later verskriklik geïrreteerd geraak en Hom gevra het om van haar ontslae te raak. “Stuur haar weg want sy hou aan om agter ons aan te loop en uit te roep,” het hulle gekla.\n“Jy kwalifiseer nie vir My hulp nie. Jou soort is nie my opdrag nie!”\nDit wou vir almal voorkom asof Jesus so diep in gedagte was, dat Hy algeheel onbewus was van haar onophoudelike pleitroepe. Maar nie so nie, want Sy antwoord aan die dissipels wys dat Hy inderdaad ten volle bewus was van haar en inderwaarheid in Sy gees besig om ál Sy aandag aan haar te gee. Hy het egter nie net op haar probleem gefokus nie, maar was gefassineer deur hierdie heidense vrou, sovêr van Jerusalem af, wat so ‘n onwrikbare geloof in Hom gehad het. Hy wou sien hoeveel verder sy haar geloof sou strek in haar poging om haar dogter genees te kry, daarom, instede daarvan om aan sy dissipels se versoek te voldoen, het Hy haar geantwoord: “Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel.” “Welgedaan” het die manne seker gedink, “dit sal haar regsien.” Maar nee, sy sou haar nie so maklik laat afsit nie; “Waarom het Hy dan hier na ons heidense land gekom,” het sy moontlik in haar hart geredeneer. Hy het haar ten minste ook nie weggestuur soos die dissipels wou hê nie.\nSy stuit Hom in Sy spore; Hy sal bo-oor haar moet tree of om haar loop om verder te kan gaan.\nToe beraam sy ‘n ander plan, ‘n brawer poging en sy hardloop verby Hom, val voor Hom neer sodat Hy tot stilstand gedwing word en roep gedemp uit: “Here, help my!” Teen hierdie tyd was Jesus se gemoed seker al oorstelp van verwondering maar sou hierdie besondere vrou se geloof nog ‘n teenslag kon oorkom?\nDie wysheid en geloof van die nederige.\nTerwyl Hy haar gesig ondersoekend dophou, antwoord Hy sag: “Dit is nie mooi om die kinders se brood te neem en dit vir die hondjies te gooi nie.” Vir ŉ oomblik sien Hy die twyfel op haar gelaat want in die oë van die volk van God was die Kanaäniete niks anders as honde nie maar dan skiet ‘n ingewing haar te binne en beantwoord sy Sy beswaar: “Ja Here maar die hondjies eet darem van die krummels wat van hulle base se tafels afval.” Verwonderd oor haar geloof wat die een struikelblok ná die ander te bowe gekom het, antwoord Jesus haar: “Vrou, groot is jou geloof; laat dit vir jou wees soos jy wil hê,” en haar dogter het gesond geword van daardie uur af.\nWare geloof sien die Here soos wat Hy is.\nWat ‘n aangrypende verhaal. Geloof is nie soveel om te glo dat God die krag het om my te seën nie, maar dat Hy my wil seën omdat ek kosbaar is in Sy oë. Geloof is om te glo dat God goed en liefdevol is, vol van genade en eindeloos in vergifnis. Geloof is die soort vertroue wat ŉ babatjie in sy moeder het. Geloof is nie te hoog dat ŉ mens dit nie kan bykom nie. Geloof is om aan die voete van Jesus te sit. Mag ons volhard, totdat hierdie soort van geloof ook deur ons werk.\nVIR AFLAAI (“DOWNLOAD”) IN PDF FORMAAT, KLIK → KANAANESE VROU . Klik dan op die aflaai pyltjie regs bo-aan die bladsy ⇓ . Indien u webleser (“browser”) nie oor ‘n PDF fasiliteit beskik nie, kan u dit deur middel van ‘n toep (“app”) op u selfoon of ander instrument aflaai.\nPlease enter the letters below: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA. × = 72