تکنولوژی آموزشی, Mashad (2021)\nHome > Iran > Mashad > تکنولوژی آموزشی\n"تکنولوژی آموزشی و راه کارهای رسیدن به آموزش سودمند و کارآمد" جستجو در ایده ها و اندیشه های کاربردی برای پیش برد هدف های آموزشی\nکلیک روی تجربه\nyoutube.com ‘‘Excuse me sir, we are not sheep!’’The Flash Class began, as usual. And the objections began, as usual at the first and second sessions.- ‘‘It’s so hard, si...\nyoutube.com مدرسه با قانون دردناک نیمکت‌نشینی و منفعل بودن فراگیران، بدترین آسیب‌ها را به پتانسیل‌های بی‌شمار آنان می‌زند و هوش‌های چندگانه با رشد و شکوفایی توانمندی‌های...\n« می‌توانید اسم یک پرنده را در تمام زبانهای دنیا یادبگیرید اما وقتی این کار به پایان رسید، شما دقیقاً هیچ چیز در مورد آن نمی‌دانید.\nپس بیایید به پرنده نگاه کنیم و ببینیم که چه می‌کند.\nاین مسئله، مهم است. من خیلی زود تفاوت میان دانستن نام یک چیز و شناختن آن چیز را آموختم.»\nریچارد فیلیپس فاینمن (زاده ۱۱ مه ۱۹۱۸، نیویورک - درگذشته ۱۵ فوریه ۱۹۸۸، کالیفرنیا) از تأثیرگذارترین فیزیکدان‌های آمریکایی قرن بیستم بود.\nاو در گسترش نظریه الکترودینامیک کوانتومی سهم مهمی داشت و از دانشمندان پروژه منهتن بود. پروژه‌ای که به ساخت نخستین بمب اتمی انجامید.\nبعدها او یکی از اعضای کمیسیون راجرز بود که از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده وظیفه بررسی واقعهٔ انفجار فضاپیمای چلنجر را بر عهده داشت.\nدر سال ۱۹۶۵ فاینمن به دلیل پژوهش‌هایش در زمینه الکترودینامیک کوانتومی، به همراه جولیان شووینگر و سین‌ایترو تومونوجا جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.\nعلاوه بر این‌ها، فاینمن مدرسی تأثیرگذار و نوازندهٔ غیرحرفه‌ای بانگو بود و از بسیاری جهات فردی خاص و آزاداندیش به‌شمار می‌آمد.\nفاینمن یک مبلغ علم مشتاق بود.\nدر سال ۱۹۵۹ او طی سخنرانی مشهور و نوآورانه خود در انجمن فیزیک آمریکا با عنوان «آن پایین فضای بسیاری هست»؛ به بررسی ایده‌های پرداخت که اکنون با نام فناوری نانو شناخته می‌شوند؛ و چشم‌انداز شگفت‌انگیزی را بررسی کرد که این ایده‌ها ترسیم می‌کردند.\nفاینمن در دوران حیاتش به یکی از مشهورترین دانشمندان جهان تبدیل شد. سال ۱۹۹۹ در یک نظرسنجی از ۱۳۰ فیزیکدان مطرح از کشورهای مختلف توسط نشریه بریتانیایی "Physics World"، فاینمن به عنوان یکی از ده فیزیکدان برتر تمام اعصار انتخاب شد.\nاو همچنین به دلیل ماجراجویی‌های فراوانش مشهور شده و در کتاب‌های «حتماً شوخی می‌کنید آقای فاینمن؟» و «چه اهمیتی می‌دهید دیگران چه فکری می‌کنند؟» به تفصیل راجع به آن‌ها صحبت کرده‌است..\nآدرس تلگرام صفحه تاریخ جهان:\nدوران ابتدایی در مدارس ژاپن بسیار سازمان‌یافته اما در عین حال مفرح است و بر مسئولیت اجتماعی و فعالیت‌های گروهی تکیه دارد. دانش‌آموزان ابتدایی ژاپنی که می‌گویند از مدرسه لذت می‌برند از دانش‌آموزان ابتدایی امریکایی که از مدرسه رفتن لذت می‌برند بسیار بیشترند. تحصیلات برای آنها تا دوران راهنمایی و دبیرستان که در طول آن مجبورند برای کنکور حفظ کردنی‌ها و مسائل ریاضی و علوم سخت و زیادی را متحمل شوند، مشکل نیست.\nاگر می خواهید بدانید كشوری توسعه می یابد یا نه، اصلا سراغ فناوری، كارخانه و ابزاری كه استفاده میكنند نروید. اینها را به راحتی می توان خرید یا دزدید یا كپی كرد.\nبرای دیدن توسعه، بروید در دبستانها و پیش دبستانی ها ببینید آنجا چگونه بچه ها را آموزش می دهند، مهم نیست چه چیزی آموزش می دهند بلكه ببینید چگونه آموزش می دهند.\nاگر كودكان شما را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم پذیر، خطر پذیر، دارای روحیه ی گفتگو و تعامل و دارای روحیه ی مشاركت جمعی و همكاری بار آورند، اینها انسانها و شخصیت هایی خواهند شد كه می توانند توسعه ایجاد کنند.\n#داگلاس_نورث برنده ی جایزه ی #نوبل_اقتصاد\naparat.com بی توجهی به کار تیمی در مدرسه می تواند آسیب های جبران ناپذیری را در پی داشته باشد. زیر ساخت مدرسه برای تربیت و آماده سازی کودکان برای زندگی جمعی، بی تردید یادگیری و تمرین ایفای نقش در گروه است.\nدرس پژوهی ژاپنی\nهمیاری معلمان در روند بهره گیری از درس پژوهی در کشور ژاپن. در این فیلم به صورت ساده و کاربردی، گام به گام، مراحل درس پژوهی تا رسیدن به نتیجه مطلوب پیش می رود. این اثر با دوبله فارسی "دبیرخانه کشوری توسعه و تقویت درس پژوهی" تقدیم می شود.\naparat.com همیاری معلمان در روند بهره گیری از درس پژوهی در کشور ژاپن. در این فیلم به صورت ساده و کاربردی، گام به گام، مراحل درس پژوهی تا رسیدن به نتیجه مطلوب پیش می رود. این اثر با دوبله فارسی "دبیرخانه کشوری توسعه و تقویت درس پژوهی" مستقر در اداره تکنولوژی و گروه های آموزشی خراسان رضوی تقدیم می شود.\nهفت وصیت و هفت آرزو از بانوی بزرگ کودکی‌ها #توران_میرهادی ه\naparat.com آموزش به عنوان کُپی مشتی اطلاعات خام و ایستا در ذهن دانش آموز یا ابزاری برای برانگیختگی، پویایی و خردورزی که سبب رشد و شکوفایی فراگیر می شود. این داستانی است واقعی از رویدادهای واقعی سر کلاس. محتوای تولید شده (جاده و حرکت پیچ در پیچ ماشین) تکلیف درسی هنرجویان است که بین متدهای یادگیری، روش سخت تر را...\naparat.com در دنیای امروز که انباشته از رسانه هاست، درک، شناخت و انتخاب مسیر درست برای رسیدن به اهداف مبتنی بر رسانه نیاز به سواد تازه ای دارد که سواد رسانه نام گرفته است.\nمدارس فنلاند در مقایسه با مدارس بریتانیا تکالیف کمتری دارند و چیزی به نام شهریه اضافی یا کلاس‌های خصوصی وجود ندارد. یک مفهوم کلیدی در مدارس فنلاند "اعتماد" است. والدین برای تصمیم‌گیری درست و ارائه مفیدترین آموزش‌ها در طول روز به مدارس اعتماد دارند. مدارس نیز به کیفیت و لیاقت معلمانشان اعتماد دارند. آموزگاری در فنلاند شغلی بسیار درجه بالا است و معلمان استقلال کاری و حرفه‌ای بسیار بالایی دارند.\nfaradeed.ir در اینجا این سؤال مطرح می‌شود که آیا سیستم مدارس به‌جای شکل دادن به نسل بعدی، آینه‌ای هستند که جامعه را بازتاب می‌کند. درواقع سیستم مدارس فنلاندی از فرهنگ این کشور جدایی‌ناپذیر هستند. فنلاند جامعه‌ای منسجم، عادلانه و کارآمد است و سیستم مدارس هم کاملاً با جامعه مطابقت دارد.\nسعید محمدی، مدرس و کارشناس آموزش:\n"...یکی از راه‌های بالا بردن علاقه، افزایش اطلاعات درباره آن درس است که البته این موضوع بیشتر درباره دانش‌آموزان دبیرستانی صدق می‌کند. برای بچه‌های مقطع دبستان نیز با استفاده از روش‌های آسان‌سازی همچون بازی و استفاده از تصویر می‌توان کودک را نسبت به آموختن بهتر و بیشتر درس علاقه‌مند و متمرکز کرد.\nاین کارشناس آموزش معتقد است، معاشرت دانش‌آموزان با شاگردان اول و دوم کلاس در مدرسه و دانشگاه باعث افزایش تمرکز فرد نسبت به درس خواندن و قرار گرفتن در یک فضای رقابتی سالم می‌شود. والدین از همان ابتدای تحصیل توجه داشته باشند کودک برای انجام تکالیفش 30 دقیقه به صورت مستمر وقت بگذارد و در ازای آن ده دقیقه استراحت کند. این روش در افزایش عملکرد بسیار موثر است و در صورتی که این تمرین در چند سال اول تحصیل اجرا شود، دانش‌آموز در سال‌های بالاتر منظم‌تر و متمرکزتر درس می‌خواند."\nalodoctor.ir بازیگوشی و حواس‌پرتی بچه‌ها از دبستان تا دبیرستان یکی از دغدغه‌های اصلی والدین در ایام تحصیل است. به گونه‌ای که برخی والدین نمی‌دانند چه رفتار و اقداماتی باید در پیش بگیرند که فرزندشان با تمرکز بیشتری پای درس و مشق خود بنشیند و نردبان موفقیت را بالا برود.\nمدرسه عشق (خیرین)\nنگاهی به چند هنرستان در تبادکان و مدیران و هنرآموزانی که با همه ی وجود برای پیشبرد اهداف آموزشی تلاش می کنند و دیده نمی شوند. زمانی که از دست های پینه بسته مدیر فیلم گرفتم حال غریبی داشتم. این که تلاش کنی و تنها باشی و دستی نباشد که دستان تو را بگیرد و تو با همه وجود بار این همه درد هنرجویان را به تنهایی بر دوش بکشی.\naparat.com تقدیم به خیرین مدرسه ساز- وقتی با مبلغ ناچیزی می توان یک آبگرم کن برای یک مدرسه خرید تا دانش آموزان در سرمای زمستان از آب گرم استفاده کنند یا با چند دستگاه چرخ خیاطی می توان ده ها خیاط هنرمند به جامعه تحویل داد یا...با پرداخت هزینه های سبک برای نیازهای جاری مدرسه هم می توان خیر مدرسه ساز بود.\nبرپا ! ... برجا !\nدرس اول : بابا آب داد ، ما سیراب شدیم .\nبابا نان داد ، ما سیر شدیم ...\nاکرم و امین چقدر سیب و انار داشتند در سبد مهربانی شان ... و کوکب خانم چقدر مهمان نواز بود و چقدر همه منتظر آمدن حسنک بودند ...\nکوچه پس کوچه های کودکی را به سرعت طی کردیم و در زندگی گم شدیم.\nهمه زیبایی ها رنگ باخت ...!\nو در زمانه ی سنگ و سیمان قلب هایمان یخ زد ! نگاهمان سرد شد و دستانمان خسته ...\nو ما کودکان دیروز دلتنگ شدیم ، زرد شدیم، پژمردیم ...\nو سال هاست وقتی پشت سرمان را نگاه می‌کنیم جز ردپایی از خاطرات خوش بچگی نمی یابیم ، و در ذهنمان جز همهمه زنگ تفریح ، طنین صدایی نیست ...!\nو امروز چقدر دلتنگ " آن روزها ییم و هرگز نفهمیدیم ، چرا برای بزرگ شدن این همه بی تاب بودیم ؟\nFench learning Sweem\nگاهی وقت ها باید تکنیک های یاددهی یادگیری را از یک فنچ کوچولو یاد بگیریم. این فنچ قدم به قدم با فنچ دیگر در یادگیری شریک می شود. گاهی برایش نمایش بازی می کند و گاهی مدل می شود تا بتواند فوت و فن شنا کردن را به دوستش یاد بدهد. همراهی، همدلی و صمیمیت او با فراگیر تماشایی است.\nوقتی فنچی به فنچ دیگر آموزش می دهد که چگونه حمام کند.\nپیش نیاز ساخت فیلم آموزشی\naparat.com در این فیلم با اصطلاحات فیلم و فیلمسازی، انواع فرمت های فیلم و نسبت ابعاد و اندازه های فیلم و اصول اساسی ساخت فیلم آموزشی آشنا می شوید.\naparat.com وقتی بانویی فرهیخته از سوله های از کار افتاده، باغ مدرسه ای زیبا برای دانایی و تربیت می سازد. خانم سهیلا دوزنده مدیر مجتمع شبانه روزی آموزشی ام هانی و اولین هنرستان کشاورزی دختران، نمونه ی بلند همتی و انسانیت و یک الگو برای کسانی است که با همه ی وجود خودشان را وقف ساختن ایرانی آزاد و آباد کرده اند.\nآموزش مهارت حل مسئله به کودکان باعث افزایش توانمندیهای عاطفی، اجتماعی، بدنی، زیباشناسی و اخلاقی آن‌ها می‌شود.\nکودکان دوست دارند که با والدین یا معلم‌هایشان در گفتگوهایی که تفکر را تحریک می‌کند، شرکت کنند.\nساده‌ترین راه برای توانمندسازی کودکان در تفکر، پرسشگری است. پرسشگری نه تنها توانمندی ذهنی کودکان را افزایش می‌دهد بلکه یادگیری را برای آنها مفرح و مهیج نیز می‌گرداند. کودکان دوست دارند که با والدین یا معلم‌هایشان در گفتگوهایی که تفکر را تحریک می‌کند، شرکت کنند. مهیج‌ترین قسمت در آموزش به کودکان، شنیدن «آهان! پیداش کردم» از زبان آنهاست.\nدر بزرگداشت یکدیگر بکوشیم.\nتصاویری گویا از چرایی پیشرفت ژاپن\nتصویر بالا، ژاپن یک ماه بعد از بمباران اتمی هیروشیما 1945\nتصویر پایین، ژاپن یک ماه بعد از زلزله و سونامی 2011\n"شراب شیراز" در تلگرام\nکار عملی و تجربه کردن\nتنها کار عملی و تجربه کردن\nکودک را به کمال می رساند\nنشانی اینستاگرام ادبیات کودکان\nنشانی تلگرام ادبیات کودکان\nکتاب خواندن در پاریس حسابی حرص آدم را در می آورد. هر کس را می بینی، یک کتاب در دست دارد و تند تند مشغول مطالعه است. سن و سال هم نمی شناسد، سیاه و سفید و مرد و زن و بچه هم نمی شناسد . انگار همه در یک ماراتن عجیب گرفتار شده اند و زمان در حال گذر است . واگن های مترو گاهی واقعا آدم را یاد قرائت خانه می اندازند، مخصوصا اینکه ناگهان در یک مقطع خاص کتابی گل میکند و همه مشغول خواندن آن می شوند... فضای پاریس هیچ بهانه ای برای مطالعه نکردن باقی نمی گذارد. شاید برای همین است که پاریسی ها معنای انتظار را چندان نمی فهمند، آنها لحظه های انتظار را با کلمه ها پر می کنند.\nمارک و پلو | منصور ضابطیان | انتشارات مثلث\nتماشا در کلاس درس\n"تماشا در کلاس درس"\nآموزش و پرورش در برابر ارایه ی مدرک تحصیلی، چه چیزهایی به ما می دهد و چه چیزهایی را از ما می گیرد؟\nنقش گمشده ی هوش های چندگانه در مدرسه\naparat.com آموزش و پرورش در برابر ارایه ی مدرک تحصیلی، چه چیزهایی به ما می دهد و چه چیزهایی را از ما می گیرد؟ نقش گمشده ی هوش های چندگانه در مدرسه\nدر گذشته، ما در سه مدرسه‌ی کوچه، بازار و دانش برای زندگی آماده می‌شدیم و امروز زیر سه سقف: سقف اتاق، سقف سرویس مدرسه، سقف کلاس؛ آیا می‌توانیم فرزندان خود را برای زندگی آماده کنیم؟\nچرا دانش آموزان سر کلاس حضور دارند ولی غایب هستند؟\n"به کودکان خود مدیریت را یاد بدهیم!"\n...این ساعت لعنتی!\nهمیشه از همین جا آغاز می شود!\nشرکتی تاسیس می شود، کارخانه ای به راه می افتد، مجتمعی شروع به کار می کند، هیاهو و شعارهای تبلیغاتی و خرج کردن پول مانند ریگ برای نام و نان!\nبرای معرفی، هر ایده ای آزمایش می شود، بدون توجه به بازخورد و نتیجه ی کار!\nصبح است! مثل همیشه خودم را جمع و جور کرده ام و سعی می کنم همانند ساعت، دقیق و مرتب باشم!\nپا که بر رکاب دوچرخه می گذارم باید با زمان هماهنگ باشم. رکاب زدنِ صبح زود تا رسیدن به سر کار!\nسر ساعت و دقیقه باید درِ اتاق کارم را باز کنم و کارم را شروع کنم.\nروزی روزگاری درست سر راه من، شرکتی تاسیس شد.\nاین شرکتِ پرهیاهو، پر جنجال، به دنبال راه های نو برای تبلیغات بود و در این میان یکی درآمد که\n-: “آقا بیایید یک ساعت بزرگ سر راه مردم بگذاریم! هم فال و هم تماشا! مردم چشمشان بیافتد به ساعت! یک پدر بیامرزی به ما بگویند و نام شرکت هم سر زبان ها بیافتد.”\nاولِ کار خیلی خوب پیش رفت. مردم خودشان را با آن هماهنگ می کردند:\nچقدر راه آمده اند؟ چقدر راه دیگر دارند و برای آن چه مدت زمان برایشان مانده است؟ خیلی خوب بود! پدر بیامرز هم داشت!\nامان از این مرور زمان، دگرگون شدن پست ها و جابه جا شدن جایگاه ها!\nکم کم آن شکوه و افتخارِ ساعتِ بزرگِ دمِ در شرکت از دل و دماغ افتاد.\nرییس بعدی یک نگاهی به ساعت انداخت و گفت\n– : “یعنی چه! جایگاه ما از این حرف ها بالاتر است! ما که وقت نگه دار نیستیم!”،\nرییس بعدی سرش را تکانی داد و گفت\n– : ” ببین بودجه ی شرکت را صرف چه هزینه های بی خودی کرده اند!”،\nرییس بعدی به ساعت نگاه هم نکرد.\nاین شد که کم کم، این ساعت شد خروس بی محل!\nساعت شش و چهل و پنج دقیقه به راه افتاده اید و با آرامش به محل کار می روید که بناگاه چشم شما به این ساعت می افتد: دوازده و چهل و چهار دقیقه!\nناخودآگاه چنان هراسی شما را در بر می گیرد که نگو و نپرس!\nبناگاه کابوسی از ترس و وحشت به جانتان می افتد! مجموعه ای از تصویرهای وحشتناکی که اگر در ساعت دوازده و چهل و چهار دقیقه به سر کار برسید، همچون فیلمی با دور تند، از جلوی چشمانتان رژه می روند\n-: “نکند اشتباه کرده ام! نکند زمان را گم کرده ام! نکند…! جلسه! قرارها! …”\nروزانه چندهزار نفر از برابر این خروس بی محل رد می شوند؟\nروزانه این ساعت لعنتی، خوره ی روح و روان چند رهگذر می شود؟\nچگونه، ابزاری که می توانست مایه ی آرماش خاطر و سبب مدیریت زمان باشد، تبدیل به یک کابوس ترسناک می شود؟\nاین جریان نه تنها به تک تک این افراد آسیب می زند که به روح و روان جامعه پنجه می کشد!\nاین یک معضل اجتماعی است نه تنها یک مشکل مدیریتی!\nاگر این جریان با یک مدیریت سیستماتیک (سامانه مدار؟) پیش می رفت هرگز با چنین معضلی روبرو نمی شدیم!\nفرض کنید هر مدیر جدیدی، طی یک یا چند جلسه با مدیران قبلی با مسیری که آنان در پیش گرفته بودند آشنا شده و تلاش می کرد تا ضمن نگه داشتن مسیر به عنوان یک کُلِ واحد، به گونه ای، تغییراتی پدید می آورد تا هزینه ها و راه کارهای گذشته هَدَر نرود!\nاگر مدیر جدید با این برنامه موافق نیست، رها کردن آن بدترین راه کار و پاک کردن صورت مساله است! و بدتر از آن، راه رفتن روی اعصاب مردم!\nآقای مدیر جدید! به ساعت روبروی شرکت خود نگاه کن و خودت را جای رهگذرها بگذار!\nتو به عنوان یک رییس، بدترین راه را برای مدیریت خود در پیش گرفته ای!\nتو با اعصاب و آرامش دیگران بازی می کنی!\nکم ترین کار ممکن این بود که این ساعت را، اگر دوست نداری، از جلوی چشم مردم برداری!\nراه های دیگری هم بود، اگر اندکی ذوق مدیریتی داشتی!\nمی توانستی آن را به شهرداری یا جایی بسپاری که توان اداره کردن آن را دارند.\nمی توانستی آن را به عنوان یک ابزار تبلیغاتی به مراکز تبلیغاتی بفروشی!\nاما تو، بدترین راه ممکن را برگزیدی!\nتو این ساعت را به حال خود رها کردی تا نیش عقربه هایش جان مردم را بخراشد!\nو اکنون، این ساعت، این ساعت لعنتی، همانند برج زهر مار، روبروی من و شماست!\nاین محصول یک مدیریت ناکارآمد است!\nکودکان ما باید مدیریت را بیاموزند!\nکودکان ما باید توانایی آن را داشته باشند که از هر تهدیدی یک فرصت بسازند!\nکودکان ما باید بدانند که هزینه ی شروع یک طرح بسیار سنگین است، اما ادامه دادن و تصحیح اشکال های یک طرح ناکارآمدِ نیمه کاره، همیشه به صرفه است!\nکودکان ما باید مدیریت را در مدرسه بازی کنند!\nکودکان ما باید مدیریت را در مدرسه تجربه کنند!\nمدیریت از مهد کودک و با مدیریت اسباب بازی ها و زمان ها شروع می شود!\nمدیریت تبدیل تهدیدها به فرصت هاست!\nمدیریت محصول خلاقیت است!\nمدیریت به کارگیری همه ی تجربه ها و آگاهی ها برای رسیدن به بهترین نتیجه است!\nبه کودکان خود مدیریت را یاد بدهیم!


شورای ۲۲ ساله اصفهان در گذر از چالش‌ها - ایسنا\nچهارشنبه / ۱۹ خرداد ۱۴۰۰ / ۰۹:۲۹\nکد خبر: 1400031913487\nایسنا/اصفهان چهار چهره شناخته شده، چهار مرد میدان سیاست و شورا و چهار رئیسِ پنج دوره شورای اسلامی شهر اصفهان دور میز نقد ایسنا جمع شدند تا با بررسی عملکردهای گذشته، تجربه ۲۲ ساله این نهاد مردمی را در اختیار منتخبان شورای ششم شهر اصفهان قرار دهند.\nاگرچه انتخابات شوراهای اسلامی شهر همیشه در هیاهوی انتخابات ریاست جمهوری به حاشیه می رود، اما با گذشت دو دهه از عمر شوراها حالا شهروندان هر شهر و به ویژه کلانشهرها کمابیش به اهمیت انتخابات شوراها واقف شده اند؛ انتخاباتی که قرار است سرنوشت چهار سال آینده هر شهر را مشخص کند.\nدر آستانه ششمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر اصفهان به سراغ روسای ادوار پنج گانه این شورا رفتیم تا در میزگرد صمیمی، فارغ از گروه بندی ها و جناح بندی های سیاسی و اختلاف دیدگاه ها در کنار همدیگر نشسته و با نقد عملکردهای گذشته، تجربیات ارزشمند شورایی خود را در اختیار منتخبان دوره بعدی قرار دهند.\nغلامحسین مولایی، رئیس نخستین دوره شورای اسلامی شهر اصفهان، اگرچه تنها عضو شورایی باتجربه یک دوره حضور در شورای شهر اصفهان است، اما گنجینه ای از اولین تجربه های شورایی دارد و آماده در اختیار گذاشتن این تجربیات است، با این وجود هنوز قصد بازگشت دوباره به شورا را ندارد.\nعباس حاج رسولیها، عضو نخستین دوره شورا و رئیس ۸ ساله شورای اسلامی شهر اصفهان در دوره های دوم، سوم و بخشی از دوره چهارم از دیگر چهره های شاخص شورایی اصفهان است که پس از یک دوره غیبت در شورای پنجم، آماده آزمودن بخت خود در شورای ششم است.\nعلیرضا نصر اصفهانی، با سابقه حضور در شورای سوم، چهارم و پنجم که در دوره پنجم شورا پس از فتح الله معین توانست بر صندلی ریاست بنشیند، از دیگر چهره های باسابقه و شناخته شده سیاسی و شورایی اصفهان است که او هم تلاش می کند از جبهه اصلاح طلبان بار دیگر بخت خود را برای ورود به شورای شهر اصفهان بیازماید.\nرضا امینی، کار خود را از شهرداری اصفهان آغاز کرد و در دوره چهارم این شورا توانست از شهرداری به شورا راه پیدا کند. او که توانست در نیمه راه این شورا پایان بخش ریاست حاج رسولیها بر شورای چهارم باشد، در دوره شورای پنجم نیز توانست به عنوان عضو علی البدل به جای مهدی مقدری که با حکم دادگاه از این شورا سلب عضویت شده بود، به عنوان تنها عضو اصولگرای شورای پنجم بر صندلی این شورا بنشیند و حالا او هم قرار است بخت خود را برای سومین حضور در شورای شهر اصفهان بیازماید.\nمعدل خوب پنج دوره شورای شهر اصفهان\nغلامحسین مولایی-رئیس نخستین دوره شورای اسلامی شهر اصفهان با بیان اینکه برای ارزیابی عملکرد شوراهای اسلامی شهر اصفهان در پنج دوره گذشته به عنوان یک معلم معتقدم باید به معدل عملکرد آنها نگاه کرد، گفت: ممکن است کسی در یک درس ۱۹ و در یک درس یک بگیرد، اما با معدل ۱۰ قبول شود، اما وقتی به معدل ۱۶ و ۱۷ رسید می توان گفت عملکرد قابل قبولی داشته است. آثار اقدامات شوراها عملا در رفتار و عملکرد شهرداران دیده می شود و انصاف این است که با مقایسه وضعیت اصفهان در سال های گذشته اذعان کنیم معدل پنج دوره شوراهای شهر اصفهان خوب بوده، هرچند هر دوره را باید با ویژگی خودش بررسی و کنکاش کرد و بدون حب و بغض و با صداقت و شفافیت مطالعه کرد؛ حسن این کار این است که عیب ها را شناسایی کنیم و به نقاط قوت بیافزاییم.\nمولایی در ادامه با اشاره به اینکه ما در شهری زندگی می کنیم که با مسائل مختلفی روبرو است، گفت: سوال مهم این است که ببینیم اصفهان در گذشته چه کاستی هایی داشته و در ۲۰ سال آینده با چه مشکلاتی مواجه خواهد شد. شاید کمتر پیش بیاید این جمع در کنار هم بنشینند، اما باید از این فرصت برای همفکری و چاره اندیشی درباره موضوعات مهم و چالش‌های پیش روی اصفهان همچون آلودگی هوا، خشکسالی و کمبود آب، رشد جمعیت و حتی نیروی انسانی درون شهرداری بهره برد.\nسختی‌های لذت بخش شورای اول\nرئیس نخستین دوره شورای اسلامی شهر اصفهان با یادآوری سختی هایی که شورای اول با آن روبرو بود، گفت: تا پیش از این شهردار شهر را استاندار و وزیر کشور انتخاب می کردند، اما این اختیار به یک باره به شوراها داده شد. سخت بود ریل وزارت کشور را از شهرداری جدا کنیم و انتظاراتی داشتند که سختی های خودش را داشت، اما در عین حال لذت بخش بود که بخشی از قدرت حکومت جدا شده و در دست مردم قرار گرفته بود. بعد از گذشت این مدت حالا بودجه شهرداری اصفهان از بسیاری از بودجه های عمرانی بیشتر است و ۴۲ درصد جمعیت استان در شهر اصفهان سکونت دارند، این موضوع انتظارات را از کاندیداها و اعضای منتخب شورای شهر بالا می برد.\nاین عضو پیشین شورای اسلامی شهر اصفهان با اشاره به اینکه در شورای اول، دو گروه مختلف رأی آورند، افزود: ما در اکثریت و آنها در اقلیت بودند، اما از همان ابتدا گفتیم انتخابات سیاسی بود، اما وقتی وارد شورا شدیم باید همه را در پشت در بگذاریم و دیگر جای کار سیاسی نیست. خاطرم هست آن زمان آقای حاج رسولیها به عنوان آچار فرانسه شورا بودند و انصافا هرجا لازم بود کمک می کردند، در نهایت فضایی ایجاد شد که وقتی یک ماه از عمر شورا گذشت هر ۱۱ نفر گروه و جریان سیاسی را فراموش کردند و بدون تعصب کار انجام می شد. این رویه را باید در دوره آینده هم به عنوان یک اصل قرار دهیم.\nباز شدن پرونده مدیریت واحد شهری از شورای اول\nوی با تاکید براینکه اصفهان دیگر استعداد جدل در حوزه‌های مدیریتی را ندارد که بخشی از انرژی همه بخش ها را صرف خود می کند و افزود: از همان دوره اول مدیریت واحد شهری را پیگیری کردیم و کارهایی که در شورای شهر تعریف نشده بود، اما برای شهر مهم بود. آن زمان متوجه شدیم بخشی از مطالبات مردم در شوراها پیش بینی نشده، اما می توان مسائل مردم را پیگیری کرد.\nگذر از سن بلوغ شوراها\nعلیرضا نصر اصفهانی-رئیس پنجمین دوره شورای اسلامی شهر اصفهان نیز با اشاره به ۲۲ سالگی نهاد شورا، گفت: شوراها سن بلوغ را پشت سر گذاشته و روز به روز ثمرات و نتایج آنها برملا می شود، به طوری که امروز تاثیر عملکرد شوراها در زندگی مردم مشهود و ملموس است. اگر ابتدای تردید، دلواپسی و نگرانی هایی وجود داشت که باعث شد چندین سال به حوزه شوراها ورود نکنیم، سال ۱۳۷۷ این اتفاق افتاد و شوراهای اسلامی شهر و روستا از سال ۱۳۷۸ کار خود را شروع کردند. در طول این سال ها درصد خطاها کاهش یافته و شورا مسیر خود را پیدا کرده است.\nوی با بیان اینکه امروز مسئولان کشور به نقش و جایگاه شوراها پی برده اند، افزود: این ظرفیت وجود دارد که روز به روز اختیارات شوراها افزایش پیدا کند. شورای اسلامی شهر در حقیقت شورای شهر هستند و نه شورای شهرداری؛ این نگاه باید در همه بخش ها ساری و جاری باشد. بنابراین اگر شورای شهر سوالی از ادارات و دستگاه های مختلف می پرسد باید پاسخگو باشند، اگرچه مسیری برای پیگیری این مهم پیش بینی نشده است.\nخطاهای گذشته را تکرار نکنیم\nرئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با تاکید براینکه باید تلاش کنیم روز به روز نقاط قوت نهاد شورا را تقویت و نقاط ضعف آن را برطرف کنیم، توضیح داد: هرچقدر عمر شوراها بیشتر شود انتطار خطا کمتر است و باید بکوشیم خطاهای گذشته را تکرار نکنیم. مردم باید با بررسی اینکه شورای کارآمد چه شورایی است، با هوشیاری به عرصه انتخابات شوراها ورود پیدا کنند و انتخاب شایسته ای متناسب با ورود به ۲۳ سالگی شورا داشته باشند.\nوی که معتقد است امروز مجاز نیستیم کسانی را به عنوان نماینده خود در شورا انتخاب کنیم که هنوز درک و شناخت درستی از این نهاد ندارند، گفت: متاسفانه این روزها مراجعاتی از سوی برخی کاندیداها می شود و سوالاتی می کنند که باعث نگرانی است، درحالی که کسی که می خواهند کاندیدای شورای شهر شود باید به جایگاه شورای شهر و وظایف نمایندگی مردم در این نهاد واقف باشد.\nشورای شهری که تبدیل به شورای شهرداری شده است\nرضا امینی-رئیس چهارمین دوره شورای اسلامی شهر اصفهان نیز با بیان اینکه شورای اسلامی شهر در واقع شورای شهر است، اما در واقعیت به دلیل نقص قوانین تبدیل به شورای شهرداری شده است، گفت: بیش از ۹۰ درصد انرژی شوراها صرف برنامه ریزی و ساماندهی مسائل شهروندان می شود و محدودیت هایی برای حل مسائل و مشکلات شهر وجود دارد که باید در نهادهای قانونگذاری اقدامات لازم انجام و موانع برطرف شود تا شوراها بتوانند نقشی که برای آنها پیش بینی شده را ایفا کنند.\nوی در مورد عملکرد دوره های مختلف شورای شهر اصفهان نیز گفت: هر کدام از ادوار گذشته مقتضیات خودشان را به لحاظ تعداد نفرات، شرایط کشور و شهر، وضعیت اقتصادی و مسائل فرهنگی و اجتماعی داشتند که در ارزیابی عملکردها باید درنظر گرفته شود. سه دوره اول شورا ۱۱ عضو، دوره چهارم ۲۱ عضو و دوره پنجم ۱۳ عضو داشت و عملا در شرایط برابری قرار ندارند.\nامینی با بیان اینکه شورای شهر نیاز به افکار نو و روش‌های جدید دارد تا شهر به صورت علمی و با هزینه کمتر و کیفیت زندگی بهتر مردم اداره شود، تاکید کرد: آنچه باعث موفقیت عملکرد می شود از نظر من دو مقوله اخلاق و اخلاص است، البته این نیت در همه افراد وجود دارد، اما شرایط افراد را تغییر می دهد و سرانجام کار غیرقابل پیش بینی می شود. مردم همه مسائل را با هم می سنجند، بنابراین اگر شوراها بخواهند به خوبی عمل کنند نباید همه مسائل را از اول تجربه و موضوعات را شخصا رصد کنند، بلکه باید به تجارب و اندیشه ها احترام گذاشته، سلایق خود را اعمال و در نهایت به نفع شهر عمل کنند.\nکشور راهی جز بازگرداندن وظایف شوراها ندارد\nعباس حاج رسولیها-رئیس دوره دوم و سوم و دو سال ابتدایی دوره چهارم شورای اسلامی شهر اصفهان نیز با اشاره به سابقه حضور خود از نخستین دوره شورای شهر اصفهان، گفت: آن زمان دولت و مجلس عادت کرده بودند برای شهرها هم نسخه بنویسند و شورای شهر را نیز به چشم شورای شهرداری می دیدند، اما اقدامات اساسی و پایه ای انجام شد؛ مانند تدوین استراتژی ۳۰ سال آینده شهر اصفهان. در همان ابتدای فعالیت شورا ملاقات های مردمی را پایه گذاشته بودیم درحالی که می دیدیم ۸۰ درصد مراجعه کنندگان مشکلات دیگری داشتند، مثلا قسمت شمال شهر اصفهان شبکه آب و فاضلاب نداشتند و به همین خاطر فرمولی درآوردیم و مصوبه ای برای آبفا داشتیم که هنوز هم اعمال می شود و کمک کرد تا امروز ۹۹ درصد شهر اصفهان زیر پوشش شبکه آب و فاضلاب قرار داشته باشد.\nوی با بیان اینکه از همان دوره اول گام های مدیریت واحد شهری را برداشتیم، افزود: در آن زمان ۲۳ وظیفه احصا کردیم تا در قالب مدیریت واحد شهری دنبال شود و امروز می تواند به ۴۰ وظیفه برسد، چون معتقدیم کشور راهی غیر از این ندارد که وظایف شوراها را به خودشان برگردانند. قبلا دولت ها با واگذاری مسئولیت ها مخالف بودند و حتی بحثی مطرح شد که شهردار را وزیر کشور انتخاب کند، درحالی در قانون اساسی به موضوع واگذاری امور تصریح شده و امروز همه می دانیم دولت نمی تواند به تنهایی کاری از پیش ببرد، درحالی که نهاد شوراها می توانند در امور مختلف حتی تامین مسکن ارزان قیمت وارد شود و به همین دلیل باید دنبال مدیریت واحد شهری باشیم.\nاین عضو سابق شورای شهر اصفهان با اشاره به اینکه شورای اصفهان در دوره چهار سال اول خیلی هماهنگ بود، افزود: اصفهانی‌ها عاقل بودند و از همه ظرفیت‌ها استفاده کردند. طی ۱۰ سالی که در شورا بودم، همدلی داشتیم. معتقدم استاندار و اعضای شورا و شهردار باید با هم همدل و همراه باشند، هرکدام ظرفیت هایی دارند که وقتی کنار هم قرار گیرند کارآمدی حاصل می شود، اما اگر چند گروه شدند هیچ نتیجه ای حاصل نمی شود.\nبرخی احساس کردند شورا موی دماغ سیستم شده است\nوی ادامه داد: با حتی اگر این همدلی وجود نداشته باشد باز هم بهتر از وقتی است که همه امور دست دولت بود. معتقدم اگر شوراها نبودند زباله همه شهر را گرفته بود. طی ۱۰ سالی که در شورا بودم ۱۴۳ خیابان ساخته شد، حتی می گفتم دولت اگر عالی قاپو را به دست ما بدهد، ۱۰ برابر هزینه ای که می کنیم برای شهر ارزش افزوده ایجاد می کنیم، اما متاسفانه برخی احساس کردند شورا موی دماغ سیستم شده است.\nحاج رسولیها با بیان اینکه دو دستگی و اختلاف نتیجه ای جز زیان به شهر و شهروندان ندارد، گفت: ۱۰ سال یک شهردار، یک شورا و یک استاندار همراه داشتیم، اما در شورای چهارم کشمکش وجود داشت و یک رئیس شورا داشتیم و دو شهردار، در شورای پنجم هم دو رئیس شورا و یک شهردار داشتیم.\nشورا محل لمیدن نیست، محل دمیدن است\nعلیرضا نصر اصفهانی در ادامه به ویژگی هایی که شورای بعدی باید داشته باشد اشاره و اظهار کرد: جریانات مختلف می خواهند در این رقابت حضور داشته باشند، اما در لیست ها باید ملاحظاتی درنظر گرفته شود، اولا کاندیداها باید مشرف به مسائل شهری باشند، چون شورا محل لمیدن نیست، محل دمیدن است.\nوی با تاکید براینکه شورای منتخب مردم باید از خرد جمعی استفاده کند، توضیح داد: شورای منتخب باید مشارکت دو میلیون نفر جمعیت اصفهان را جلب کند، چون شهر متعلق به همه آنها است و باید همه نیازها را مدنظر قرار داد. شورا همچنین نباید تک بعدی عمل کند و توسط شهردار منتخب مدیریت نشود. شورا نباید بنشیند تا شهرداری لایحه ارائه دهد، بلکه می تواند خودش ورود کند، طرح بیاورد و موتور متحرک شهرداری باشد. شورا باید جسارت داشته باشد، از منابع ملی استفاده کند، شهر را معطل نداری شهر نکند و صادقانه مشکلات را با مردم درمیان بگذارد.\nرئیس شورای پنجم شهر اصفهان، گفت: باید یک ارزیابی دقیق انجام شود که در چه شورایی چه اتفاقاتی افتاد و عملکرد شورا در کدام دوره برجسته تر بوده است.\nشورای یکدست لزوما موفق نیست\nنصر در پاسخ به این سوال ایسنا که یکدست بودن شورای پنجم نقطه قوت این شورا بود؟ تصریح کرد: شورای یکدست لزوما موفق نیست، همانطور که شورای مختلط ناکارآمد نیست. فکر می کنم شورای پنجم تلاش کرد تا حاشیه نرود و بیشترین وقت را با یکپارچگی که داشت برای امور مردم بگذارد. هماهنگی زاید الوصفی در این دوره داشتیم که مانع توقف امور و هدر دادن وقت مردم شد.\nشورای شهر آموزشگاه افراد خام و بی تجربه نیست\nرضا امینی نیز با بیان اینکه یکدست بودن شورا لزوما منجر به موفقیت نمی شود، گفت: اینکه اعضای شورا سلایق را در کنار هم بگذارند بهتر از شورای یکدست است که اختلافات سایه بر تصمیماتش بیندازد.\nوی با بیان اینکه افراد و سلایق در همه امور نقش دارند و هیچ کسی نمی تواند بگوید حزب و گروه ما برتر است ولاغیر، خاطرنشان کرد: همانطور که اشاره شد پنج دوره شورای شهر اصفهان قابل مقایسه نیست، اما اگر بخواهم فقط به دوره چهارم بپردازم باید بگویم اداره شورایی با ۱۱ عضو با ۲۱ عضو متفاوت است و می توانم از همین باب به موضوع بپردازم، اما قرار نیست به این موضوعات بپردازیم چون باید ظرفیت ها را برای خدمت به مردم بگیرم و اذعان کنیم اتفاقات مثبت و منفی در همه ادوار رخ داده و قابل رصد برای عموم مردم است.\nاین عضو شورای اسلامی شهر اصفهان با بیان اینکه وجود شوراهای شهر را ضروری دانست و افزود: نفس شوراها مشارکت مردم در سرنوشت خودشان است. البته گاهی با افرادی مواجه می شویم که بدون تجربه وارد عرصه شورا شده و باید شروع به یادگیری کنند. این موضوع در دوره اول کار شورا تجربه خوبی بود، اما هرچقدر شوراها پیشرفت کردند و فضاهای جدید کشف شد، افراد مدعی هم بیشتر شده اند، درحالی که شورا نه آموزشگاه است و نه خوابگاه.\nوی ادامه داد: گاهی افرادی را می بینیم که دوره شورا درحال تمام شدن است، اما هنوز نمی توانند پرونده یک ارباب رجوع را بخوانند و قوانین و اصول را نمی دانند، درصورتی که باید به عنوان یک عضو شورا، ناظر بر عملکرد ۲۰، ۳۰ ساله فردی با تجربه در شهرداری باشند که مجری قوانین است.\nرئیس شورای چهارم شهر اصفهان با اشاره به اینکه نیروهای مرتبط با شهرداری درحال بازنشسته شدن هستند و جایی برای کار ندارند به همین خاطر متوجه شوراها شده اند، گفت: یکی از بهترین جاها برای نیروهای بازنشسته شهرداری و نهادهای مرتبط با آن شوراها است، همانطور که در این دوره شاهد حضور قابل توجه مدیران شهری به عنوان کاندیدای شورای شهر هستیم و این ادعا هر روز بیشتر می شود.\nامینی در مورد انتخاب شهردار به عنوان یکی از وظایف شورای شهر گفت: اعضای شورا باید شهردار همراه با شورا انتخاب کنند تا شورا بر فعالیت شهردار نظارت کند، اما اگر شهردار به شورا تحمیل شود دیگر نمی توان بر عملکرد او نقدی وارد کرد. به اعتقاد من راه انتخاب شهردار این است که شورای شهر برای کاندیداهای شهرداری شروطی مطابق برنامه های شورا تعیین کند و در صورت پذیرش این شروط از آنها برنامه بخواهند و در نهایت به شهردار رأی اعتماد دهند.\nوی به هماهنگی اشاره شده بین استاندار، شهردار و شورا اشاره و تصریح کرد: این هماهنگی خوب است، اما گاهی اتفاقات عجیبی می افتد که شاید در ظاهر به نفع مردم است، اما عواقب شومی دارد. البته نفس این هماهنگی خوب است و با آن مشکلی نداریم، اما نباید منجر به شکل گیری منافع در مدیریت شهری شود.\nامینی با تاکید براینکه نیاز به ابزاری برای سنجش توفیقات مدیران شهری داریم، گفت: شش سال شهردار منطقه ای بودم و در آن منطقه شبانه روز کار می کردیم و با اقبال مردم همراه بود، اما شهردار دیگری هم بود که بعد از هفت سال وقتی شهرداری را تحویل داد فقط ۲۷ طرح اجرا کرده بود!\nاین عضو کنونی شورای شهر اصفهان با اشاره به اینکه در دوره چهارم اکثریت اعضا اصولگرا و از فهرست خادمان شهر بودند، گفت: سه عضو اصلاح طلب، سه عضو مستقل یا سلبریتی و یک مستقل داشتیم و چهار نفر از لیست حماسه سیاسی بودند. بنابراین هم تعداد و هم تنوع سلیقه بیشتر بود و شورای چهارم تفاوت شکلی با دوره های قبلی داشت. هم جهت نبودن اعضا باعث شد برخی اهداف مشترک پیدا کرده و به سمتی بروند که موجب تغییر مدیریت در شورا و شهرداری شد.\nوی با ادامه داد: اعتقاد من با ۱۰ سال تجربه کار در مدیریت شهری این بود که شورای شهر باید شهرداری برای اجرای سیاست های خودش انتخاب کند نه اینکه شورای مصوب کننده مطلق درخواست شهردار باشد. رویه ای که در شورای چهارم بود برعکس و به صلاح شهر نبود و به همین خاطر تغییرات مدیریتی در این شورا اتفاق افتاد.\nاستیضاح شهردار؛ جراحی پرحاشیه دوره چهارم\nامینی با تاکید براینکه کوچکترین اهانتی به شخصیت علمی، فرهنگی و اجرایی سید مرتضی سقائیان نژاد شهردار اسبق اصفهان نمی کنم، توضیح داد: با همه احترامی که برای دکتر سقائیان نژاد قائل بودم جراحی تلخی انجام شد و خیلی ها ناراحت شدند. البته بعد از استیضاح شهردار اصفهان این قدر که اطرافیان حاشیه درست کردند خود آقای سقائیان نژاد قائل به حواشی نبود.\nوی با بیان اینکه در طول این مدت بیش از صدها بار از من درباره این استیضاح سوال شده و از پاسخ دادن طفره رفته ام، گفت: استیضاح یک اتفاق اداری بود و این قدر بزرگ نبود که برخی به آن پرداختند. شخصا دو سال فعالیت آقای جمالی نژاد را دوره طلایی برای شهر اصفهان می دانم، اما شاید اگر دوره فعالیت جمالی نژاد هم ۱۲ سال بود می توانستیم با عملکرد سقائیان نژاد مقایسه کنیم.\nرئیس شورای چهارم شهر اصفهان با بیان اینکه در شورای چهارم ۵ نوع سلیقه وجود داشت، گفت: شاید یکی از دلایلی که تعداد اعضا در دوره پنجم از ۲۱ نفر به ۱۳ نفر کاهش یافت همین موضوع بود چون در کل کشور این اتفاقات فراگیر شده بود و دولت ترسید شورا تبدیل به دستگاه عریض و طویل سیاسی و هووی دولت شود.\nعباس حاج رسولیها اظهار کرد: همه می دانیم کار در دولت قفل است و شورا باید شهرداری انتخاب کند که خودش لایحه بدهد و شورا مصوب کند. یکی دیگر از مشکلات دولت ها قوانین زیاد است، درحالی که باید قانون ها را کم کنیم و با مصوبه کارها را پیش ببریم.\nاین رئیس ۱۰ ساله شورای اسلامی شهر اصفهان در ادوار مختلف با تاکید براینکه مدیریت واحد شهری به نفع اصفهان است و در این شرایط که دولت پولی ندارد از آن استقبال می کند، خاطرنشان کرد: اگر مدیریت واحد شهری اجرا شود میراث اصفهان نه تنها از این وضعیت نجات پیدا می کند، بلکه ۱۰ برابر هزینه هایی که برای آن می شود درآمدزایی پیدا می کند و مثل معدن طلاست.\nشورای ششم شهر چه نمایندگانی می خواهند؟\nغلامحسین مولایی در بخش پایانی این نشست با اشاره به اینکه فصل بستن لیست های شورای شهر است، از همه کاندیداها خواست افرادی را در لیست قرار دهند که کارایی و سواد متناسب با نیاز در شهرداری را داشته باشند. شورای شهر اصفهان چند نیروی فنی، حقوقدان مطلع و ناظران قوی می خواهد.\nوی با یادآوری اینکه آنچه در کلانشهر اصفهان می گذرد بر شهرهای اطراف آن نیز تاثیر می گذارد، گفت: بحث مدیریت کلانشهر برای شهرها اطراف می تواند بسیار کارآمد باشد. در عین حال که باید به عنوان سوال جدی به این موضوع بپردازیم که ۲۰ سال آینده اصفهان چگونه است؟\nاولین رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با بیان اینکه افراد نخبه و باتجربه باید وضعیت کنونی و آینده کلانشهر اصفهان را مورد مطالعه قرار داده و نقشه راهی برای این شهر تعریف کنند، افزود: اصفهان با معضلات بی شماری روبروست که باید بدون اغماص و ترس برای آن چاره اندیشی شود.\nاو در مورد انتخاب شهردار اصفهان نیز گفت: باید ویژگی های شاخص یک مدیر کارآمد را برای انتخاب شهردار اصفهان درنظر گرفت و از بین کاندیداها بهترین گزینه را انتخاب کرد با اصل مشورت شهردار با شورا موافقم، ولی این کار با دخالت متفاوت است. شورای اسلامی شهر پس از انتخاب شهردار وظیفه نظارت بر عملکرد شهردار و مدیران شهری را دارد و چنانچه شورای قوی باشد دیگر نیازی به ورود سازمان بازرسی نیست و خود شورا بهترین ناظر و بازرس بر امور شهر خواهد بود.


اپاندیموما نوعی تومور است که در مغز یا نخاع تشکیل می شود و از سلول های آپاندیم مغز و نخاع که مسیرهای عبور مایع مغزی نخاعی مغز را تغذیه می کنند، شروع می شود.\nاپاندیموما می تواند در هر سنی رخ دهد اما بیشتر اوقات در کودکان خردسال ایجاد می شود. کودکان مبتلا به اپندیموما ممکن است سردرد و تشنج را تجربه کنند. اپاندیموما بزرگسالان به احتمال زیاد در نخاع تشکیل می شود و باعث ضعف در بخشی از بدن که تحت کنترل اعصاب تحت تأثیر تومور هستند، خواهد شد.\nدرمان اصلی اپاندیموما، جراحی است. برای تومورهای تهاجمی یا تومورهایی که با جراحی نمی توان به طور کامل آنها را از بین برد، درمان های تکمیلی مانند پرتودرمانی یا شیمی درمانی توصیه خواهد شد.\nآزمایش ها و روش هایی که برای تشخیص اپاندیموما استفاده می شود عبارتند از:\nمعاینه عصبی. در طول معاینه عصبی، پزشک در مورد علائم و نشانه های کودک سوال خواهد کرد. همچنین ممکن است بینایی، شنوایی، تعادل، هماهنگی، قدرت و رفلکس کودک را نیز بررسی نماید. مشکلات موجود در یک یا چند مورد از این موارد می تواند نشانه ای از این باشد که بخشی از مغز کودک، تحت تأثیر تومور مغزی قرار گرفته است.\nآزمایش های تصویربرداری. آزمایش های تصویربرداری به پزشکان کمک می کند تا محل و اندازه تومور مغزی را تعیین کنند. از ام آر آی اغلب برای تشخیص تومورهای مغزی استفاده می شود.همچنین ممکن است تصویربرداری ام آر آی ویژه مانند آنژیوگرافی با تشدید مغناطیسی نیز مورد استفاده قرار گیرد. از آنجا که اپاندیموما می تواند در مغز و ستون فقرات رخ دهد، در صورت مشکوک بودن به تشخیص اپاندیموما، باید از آزمایش های تصویربرداری برای ایجاد تصاویر از هر دو ناحیه استفاده شود.\nبرداشتن مایع مغزی نخاعی برای آزمایش (پونکسیون کمری). در این روش که به آن پونکسیون کمری نیز گفته می شود، یک سوزن را بین دو استخوان در قسمت پایین ستون فقرات برای بیرون کشیدن مایعات از اطراف نخاع، فرو می کنند. این مایعات برای یافتن سلول های توموری یا سایر ناهنجاری ها، مورد آزمایش قرار خواهند گرفت.\nبر اساس نتایج آزمایش فرزندتان، پزشک ممکن است به اپاندیموما مشکوک شود و جراحی برداشتن تومور را توصیه کند. پس از برداشته شدن تومور، سلول های تومور در آزمایشگاه برای تأیید تشخیص، مورد آزمایش قرار خواهند گرفت.همچنین برای تعیین انواع سلول ها و میزان پرخاشگری سرطان در آنها، آزمایش های ویژه ای انجام خواهند شد.\nگزینه های درمانی اپاندیموما عبارتند از:\nجراحی برای برداشتن اپاندیموما. جراحان مغز و اعصاب تلاش می کنند تا حد ممکن اپاندیموما را از بین ببرند. هدف از بین بردن کل تومور است اما گاهی اوقات اپاندیموما در نزدیکی بافت حساس مغز یا نخاع قرار دارد که آن را بسیار خطرناک می کند.\nاگر در حین جراحی کل تومور برداشته شود، کودک به هیچ گونه درمان اضافه تری نیاز نخواهد داشت.در صورت باقی ماندن مقداری از تومور، جراح مغز و اعصاب ممکن است برای حذف بقیه تومور، عمل دیگری را توصیه کند. همچنین درمان های اضافه تری مانند پرتودرمانی برای تومورهای تهاجمی تر یا در صورت عدم برداشتن تمام تومورها نیز توصیه خواهد شد.\nرادیوتراپی (پرتو درمانی). در پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی مانند اشعه ایکس یا پروتون برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود. در طول پرتودرمانی، کودک، در حالی که دستگاهی پیرامون او حرکت می کند و پرتوهای خود را به نقاط مورد نظر مغز هدایت می کند، دراز خواهد کشید.\nپرتودرمانی ممکن است بعد از جراحی برای جلوگیری از عود تومورهای تهاجمی یا زمانی که جراحان قادر به برداشتن کامل تومور نیستند، انجام شود.\nتکنیک های تخصصی موجب می شوند که پرتودرمانی تنها سلول های تومور را مورد هدف قرار می دهند و تا آنجایی که ممکن است از برخورد پرتوها به بافت های سالم اطراف آن جلوگیری شود. پرتودرمانی تطبیقی، پرتودرمانی با شدت تعدیل یافته و پروتون درمانی از انواع مختلف پرتودرمانی است که به پزشکان امکان می دهد با دقت پرتودرمانی را انجام دهند.\nرادیو سرجری. رادیو سرجری استریوتاکتیک نوعی عمل جراحی نیست بلکه نوعی پرتودرمانی است که در آن پرتوهای متعددی در نقاط مورد نظر برای از بین بردن سلول های تومور، متمرکز خواهند شد. این درمان گاهی اوقات هنگام عود اپاندیموما پس از جراحی و پرتودرمانی مورد استفاده قرار می گیرد.\nشیمی درمانی. درشیمی درمانی، از داروهایی استفاده می شود که سلول های سرطانی را از بین می برند. شیمی درمانی برای اکثر موارد اپاندیموما موثر نمی باشد. نقش شیمی درمانی هنوز هم تا حد زیادی تجربی است و مختص موقعیت های خاص مانند زمان رشد مجدد تومور با وجود جراحی و پرتودرمانی، است.\nآزمایش های بالینی. آزمایش های بالینی، مطالعاتی در مورد روش های درمانی جدید است. این مطالعات به بیماران فرصتی می دهد تا آخرین گزینه های درمانی را امتحان کنند اما ممکن است خطرات ناشی از عوارض جانبی ناشناخته نیز وجود داشته باشد. از پزشک خود بپرسید‌که آیا کودک شما واجد شرایط شرکت در یک آزمایش بالینی هست یا خیر.


نامه هاتماسدیدگاه‌هایادداشتبیانیهترجمهتالیفنقد اقتصاد سیاسی – نقد بتوارگی – نقد ایدئولوژینقد اقتصاد سیاسی – نقد بتوارگی – نقد\n«واقعيتِ خاستگاه اجتماعی، واقعيتی است كه به‌واسطه‌ی ايدئولوژی‌ها و انتزاعاتِ پيكريافته، مفصل‌بندی شده‌است و عزيمت از اين واقعيت، تنها زمانی حركت در راستايی رهايی‌بخش به سوی جامعه‌ای رها از سلطه و استثمار خواهد بود كه بر نقد اين ایدئولوژی‌ها استوار باشد. اينجاست كه آگاهیِ نقادانه‌ی توانا به نقدِ اين ایدئولوژی‌ها، نمی‌تواند صرفا منتج از يك مبارزه‌ی مشخص و ريشه‌ها و انگيزه‌های آن باشد، بلكه بايد دستاوردهای آگاهیِ تاريخی را، همانا بيان نظريِ عام‌ترين نتايجِ مبارزه‌ی طبقاتیِ تاريخی را، در خود جذب كرده‌باشد. اما ماديت‌يافتنِ آن آگاهی، تنها در متن و بطنِ همين مبارزه‌ی واقعی است كه می‌تواند هم‌چون يك نيروی اجتماعی عمل كند.» \nنه حاشیه‌نشینان علاقه‌ای به کسب قدرت داشتند و نه مذهبیون هدفی متمرکز برای جذب آنها. قبل از دولت ِازهاری، اعتراضات‌شان زیر پوست انقلاب و در بُعد اقتصادی، گسترده‌تر و تهاجمی‌تر شد، امتیازاتی هم از دولت وقت گرفتند. اما به‌عنوان نیروی انقلاب هنوز مورد توجه نبودند. کمتر حزب و گروهی جز معدودی از چپ‌ها برای تهییج آنها اقدام کرد. ورود دیر‌هنگام آنها به انقلاب، علاوه بر دیده‌نشدن، علل دیگری هم داشت: الف) آنها چون عموما فاقد کار و مسکنِ ثابت بودند، مجبور بوده‌اند برای کسبِ مکان زیست، تسهیلاتِ عمومی زیست و فروش یا استفاده موردی از نیروی کارشان، پیوسته و مستمر در نبردی همیشگی و رو در رو با دولت، از خود محافظت کنند. لذا در بعُد سیاسی عموماً محافظه‌کارند. ب) چون پیوسته رانده از شهر و محروم از امکانات عمومی، رو در روی نمایندگان دولت ــ شهرداری، سازمان‌های آب و برق ــ بوده‌اند، تضادشان بیش‌تر با مکانیسم اجرایی دولت بود. قدرت اول مملکت ــ قبلا شاه سپس «رهبر» ــ را از دولت تفکیک می‌کردند. ج) زیست و کار نسبتا فردی و ناپایدار و عدم وابستگی‌شان به دولت و تسهیلات عمومی، آنها را متکی به‌خود بار آورده بود و از دل‌بستن به برنامه‌های درازمدت دولت یا هر اپوزیسیونی، هم‌چنین به تشکیلات و گروه‌هایی که امیدهای انتزاعی می‌دهند، بازمی‌داشت. آنها دل‌مشغول مشکلاتِ زیستی خود بودند، لذا کمتر جذبِ ایده‌های مبتنی بر تغییراتِ انتزاعی و دوردست می‌شدند. د) حاشیه‌نشینانِ اولیه ریشه در روستا داشتند. روستائیان نیز در اکثر تحولات اجتماعی بیش‌تر ناظر بی‌طرف یا تماشاچی مبارزات سیاسی بودند و چون کمتر وارد کارخانجات کلاسیک و کار مستمر کارمندی شده‌بودند باورهای رعیتی در اتکاء به خان و شاه در تقابل با فئودال یا دولت کمابیش حفظ شده‌بود. در تقابل با فئودال به خان و در تقابل با دولت به شاه پناه می‌بردند، به‌همین جهت خیلی دیر وارد مبارزه سیاسی علیه شاه شدند. آمار رسمی می‌گوید تا قبل از ۲۲ بهمن، سهم آنها از خون برای انقلاب ۱٪ بود. برخلاف تاریخ متداولی که تدوینِ مورخین اسلامی یا نویسندگان دور از واقعیت ــ در بیگانگی با فرآیند مبارزه‌ی این قشر ــ است، «رهبر» تا قبل از مصالحه و رفتن شاه، در بین به‌حاشیه‌رانده‌شدگان نفوذِ تعیین‌کننده‌ای نداشت. شاه که رفت، سایه خدا رفته‌بود. در باورِ مذهبی آنها دولت هنوز به‌سایه خدا نیاز داشت، لذا دنبال سایه دیگری ازخدابرآمده به یک پدر بزرگ جدید، ــ پیشوا یا رهبر ــ در قامت سایه مستقیمِ خدا تکیه کرده، به‌تدریج در تظاهراتِ صلح‌آمیزِ خیابانی فعال شدند. پس از شاه نیز ۴۰ سال کشاکش با دولت‌های متفاوت و تغییرِ نسل حاشیه‌نشینان لازم بود تا از نماینده خدا در سیاست دل بکنند و او را برای خود شخصی کنند. دل‌کندنی که به ترتیب برای کارگران ثبات‌کار شهری و به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان دانشجو و متخصص بسیار زودتر اتفاق افتاد. گرچه ایدئولوژی ملی‌ـ‌میهنی در هر دو قشر، هم‌چنان در کنار خدای‌شان باقی مانده‌است. اعتراضات اقشار میانه پس از سانحه هواپیمای اوکراینی در جو امنیتی مرگ یک مقام نظامی، و درعین‌حال، محدودیت اعتراض حاشیه‌نشینان و کارگران کلاسیک در همان زمان، خارج ازحضور و حوزه‌ی نفوذ این ایدئولوژی نیست!\nوقتی شاه رفت، با آزادی نشریات و انتشار اعلامیه‌های نیروهای چپ در مناطق تهیدست، با تمرکز آنها بر شعار «نان، مسکن، آزادی»، با تهاجمِ گسترده حاشیه‌نشینان به املاکِ حاشیه‌ی شهر، مذهبیون خطر را احساس و در مساجدِ مناطق تهیدست‌نشین به‌طور هماهنگ، شروع به تبلیغ مسکن، آب و برق مجانی کردند. به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان که در جریان دوران انقلاب دیده نمی‌شدند و در پسِ اعتصابات بزرگ در سایه بودند، اکنون مورد توجه واقع شده بودند. هنوز ۲۲ بهمن در راه بود که محلات تهیدست‌نشین به‌عرصه رقابت طرف‌داران «رهبر»، ـ جوانان مذهبی، «چپ» اردوگاهی، مسلمانان رادیکال و نیروهای چپ تبدیل شد. روحانیون آماده‌ی غصبِ قدرت برای منزوی کردن این فعالان، شروع به تعریف و تمجید از تهیدستان کردند. آنان‌که هنوز شاه نرفته در آذر ۱۳۵۷ مشغول تقسیم زمین ــ ۱۰۰ هکتار اطراف تهران ــ بودند، به بعُد سیاسی فضای کشور کمتر توجه داشتند. پس از رفتن شاه، به‌خصوص تبلیغات روحانیون در مساجد و تیتر روزنامه‌ها مبنی بر مسکن، آب، برق و اتوبوس رایگان، برای کسب و تحققِ وعده‌های ملموسِ اقتصادی وارد فضای سیاسی شدند. روزها راهپیمایی و شب‌ها به گسترش حوزه زیست خود می‌پرداختند. به‌باور این راهپیمایان جدید، انقلاب در مسکن، آب، برق و حمل و نقل مجانی ــ عدم پرداخت هزینه امکانات عمومی ــ مفهوم می‌یافت. وقتی اعتصابات باعث کمبود مواد سوختی و ارزاق عمومی شد. حاشیه‌نشینان با تامین مایحتاج‌شان توسط بازاریانِ ارسال‌کننده نفت و خوراک، بیش‌تر در تله افتادند. متعاقبا با هجوم به انبارها، سوپر‌مارکت‌ها و بانک‌ها، با تصرف خانه‌ها، آپارتمان‌ها، ساختمان‌های نیمه‌ساخته و املاک بی‌مدعی و فراریان، بی‌نظمی را وارد نظمِ شهر کرده، با فایق‌آمدن بر حسِ طرد‌شدگیِ خود، ناخواسته سیاهی لشکر راهپیمایی‌ها شدند. آنان که با رانده‌شدن از شهر، علاوه بر ستم طبقاتی، جنسیتی و قومی با تحقیر شهر‌نشینان مواجه و پیوسته این تحقیر را با خود حمل و انباشت کرده‌بودند. آنها که پیوسته مورد توهین و حتی ناباب، عمله، بنا وحمال نامیده شده‌بودند، در این راهپیمایی‌ها با زن و بچه، دُمل چرکینِ همان تحقیرها را در فریادهای‌شان می‌ریختند و عزت نفس و کرامت خود را بازمی‌یافتند. زیر پوستِ این راهپیمایی‌ها، اگر گسترشِ جنبش شورایی، زنگ خطرِ کمونیسم را در گوادلپ به صدا در آورد، ورود سیل‌گونه حاشیه‌نشینان به شهر و تعدی به مالکیت زمین، فرادستانِ داخلی را متحد و به سازش سریع کشاند. هدف، فرستادن کارگران به خانه، ممانعت از تعدی به مالکیت و خلع سلاحِ انقلاب بود. کاری کارستان که در آن شرایط انقلابی با سرکوب ممکن نبود. لذا گفتمانِ«رهبر»، روی دفاع از فقرا و مستمندان، کرامت انسانی‌بخشیدن به آنها، تامین مسکن و مجانی‌کردن آب و برق تمرکز یافت. روزنامه‌ها و آخوندهای مساجدِ محلات نیز با بزرگ‌کردن این عبارات، گام به‌گام تهیدستان، بالاخص حاشیه‌نشینان را تحریک به‌حضور در خیابان می‌کردند. حاشیه‌نشینان هم با این شعار‌ها بیش‌تر و بیش‌تر به تصرف املاک فراریان، ساختمان‌های نیمه‌تمام، اراضی بایر و دایر و مواتِ رهاشده اقدام کردند. همین شرایط بود که در تعدی به مالکیت و نظمِ سرمایه‌داری، «جنبشِ تصرف» نام گرفت. جنبشی که مُهر حاشیه‌نشینان را بر موقعیتِ انقلابی کوباند و زیستی دوگانه را به مناطق شهری حتی مرفه‌نشین موقتاً تحمیل کرد.\n«بنیاد مستضعفان» اولین نهادِ ایدئولوژیکِ مختص تهیدستان پس از مصادره انقلاب بود. ایدئولوژیِ بدون پیکر، شعارِ بدون عمل است، باید نمادِ انضمامی داشته باشد وگرنه در اذهان خانه نمی‌کند. غاصبانِ قدرت، نهادهای دیگر آن را، یکی یکی ساختند. از بنیاد مستضعفان تا قوانین ِمنطبق با شریعت. از بنیاد مسکن تا هیئت‌های هفت نفره‌ی تقسیم زمین، از تعاونی‌های مصرف و مسکن در محلاتِ تهیدست‌نشین تا کمیته زنان بی‌سرپرست، از بسیج تا جهاد سازندگی… . با این نهادها بود که ایدئولوژی‌ای خاص به‌نام «مستضعفان» متولد و شروع به مهارِ جنبش ضدِ نظم و مالکیت کرد، با این هدف که آن را با پنبه سر ببرد، قدرتِ روحانیون را مشروعیت ببخشد و کارگرانِ به‌حاشیه‌رانده و تعدی‌کننده به‌نظم را با هویت «مستضعف» تابعِ نهادهای جدیدِ قدرت کند. در کنار این نهاد‌ها، «رهبر» با نقل مکرر آیه‌های قرانی، بر محورِ کرامت بخشیدن به مستضعفان، روی ضعف آنها از تحقیرها، توهین و فقر انگشت گذارد، در پیکر فردی مذهبی، عزت نفسی کاذب به آنها داد و گفتمان‌های نهادهای مذهبی را در این جهت شکل داد که «این پايين شهري‌ها و اين پابرهنه‌ها ـ به اصطلاح شما ـ اين‌ها ولي‌نعمت ما هستند…» به این ترتیب ایدئولوژی خاص «مستضعفان» با دو نوع نهاد اقتصادی و مذهبی رشد کرد و برای همان تهیدستانی که برای مسکن و نان و کار می‌جنگیدند مادیت یافت. از سوی دیگر مدعیان «سوسیالیسم» ــ از طرفداران دکتر شریعتی تا مجاهدین خلق و تا چپِ مدافعِ بورژوازی ملی، ضد بورژوازی وابسته و اصطلاحاً کمپرادور ــ را که در صدد برنامه‌ریزی دولتی با مصادره و دولتی‌کردن کارخانجات وابسته بودند راضی و خرسند به‌حمایت از حاکمیت مذهب کشاند. ایدئولوژی چنان طنازانه علیه سرمایه‌داران بزرگ جبهه گرفت که سازمان صنایع ملی به قبله‌گاهِ «چپ» اردوگاهی تبدیل شد. حتی در مرداد ۱۳۵۸ «رهبر» در سخنرانی به‌نام «هشدار به احزاب و گروه های فاسد و توطئه‌گر» برای اشاعه نهادهای این ایدئولوژی در آینده، پیشنهاد انتزاع تصورات آن «گروه‌ها» را در حزبی جهانی به‌نام «حزب مستضعفین» مطرح کرد: «من امیدوارم که این امر مقدمه باشد از برای یک «حزب مستضعفین» در تمام دنیا. و من امیدوارم که یک حزب به اسم «حزب مستضعفین» در تمام دنیا به وجود بیاید، و همه مستضعفین با هم در این حزب شرکت کنند و مشکلاتی که سر راه مستضعفین است از میان بردارند، اکنون که نمونه‌ای از پیوند مستضعفین در بلاد مسلمین تحقق پیدا کرد، این نمونه باید به یک سطح وسیع‌تری، در تمام قشرهای انسانهای تاریخ، تحقق پیدا کند به اسم «حزب مستضعفین»، که همان «حزب‌الله» است.» به‌نظر می‌رسد مدافعین «چپ» اردوگاهیِ آن روز، و «حاميان حرم» امروز، در جنگ‌های منطقه‌ای حاکمان مذهبی، همین پیشنهاد «رهبر» را دنبال می‌کنند.\nغاصبان قدرت با شمشیرِ علی به‌نام والی حاکم درغرب، خون ِتهیدستان کرد، ترکمن و بلوچ را می‌ریختند و در سخنرانی‌ها و مراسم، همان تهیدستان را اربابِ خود می‌نامیدند. اما هنوز نتوانسته‌بودند، توقعاتِ کارگران کارخانجات در تعدی به وسایلِ تولید و توقعاتِ کارگران حاشیه‌نشین در تعدی به زمین را به بند بکشند. حضور انقلابیون در تهییج و سازماندهی کارگران، بیکاران و این حاشیه‌نشینان، وبال گردنِ ضد انقلابِ حاکم شده بود. فریاد نظم بلند شد. امنیتِ مالکیت، امنیتِ سرمایه بود. نظم در تولید، نظم در رعایت قوانینِ تملک! نظم در نیروی نظامی، نظم در دانشگاه و نظم و نظم! دهه ۶۰ دهه استقرار نظم بود. در دهه ٦٠ تندرو و مصلح، مكتبی و متخصص، ليبرال و ولايت‌مدار گرد هم آمدند و در کنار سرکوب اقوام، به‌ساختن نهادهای ایدئولوژیکِ جدیدِ دیگری برآمدند. ۱۳ آبان ۱۳۵۸ اولین نهاد ایدئولوژیِ دشمن‌تراشی ــ مبارزه با هیولای کاغذی امپریالیسم ــ در سفارت امریکا بنیان گذاشته شد. اگر با ایدئولوژی «مستضعفان» بین کارگران و حامیان‌شان، مبارزین انقلابی دیوار ساخته بودند، این‌بار با ایدئولوژی «ضد‌ا‌مپریالیستی»، بین فعالان سیاسی ایجادِ شکاف کردند، بخشی از آنها را در قامتِ «چپ» اردوگاهی جلب و مابقی را وارد انشعاب و دودستگی، و سپس مرحله به مرحله شکار کردند.\nيك‌سال بعد تخصص و تعهد در دفاع از میهن متحد شدند و ایدئولوژی خاص‌محوریِ حاکم، سوار بر اسبِ چندچهره‌ی ایدئولوژی دشمن‌تراشی ـ «ضد امپریالیسم» بزرگ و کوچک، جهانی و منطقه‌ای و «مستضعف» ــ جنگ را در خدمت نظم آغاز کردند. با این جنگ بود که نظام سلطه‌ی «ایدئولوژی میهنی» زیر پوست همه اقشار را نیز به‌نام دفاع از اسلام فعال کرد تا نهادهای سرکوب خود را سازمان‌دهی کنند، فعالان سیاسی را نابود و متعرضین به مالکیت و سرمایه را از اسباب تعرض‌شان ــ زمین و وسایل تولید ــ دور کنند. بنیان‌های مشروعیت‌بخش به سرکوب و کشتار دهه ۶۰، بر بستر ایدئولوژی خاص‌محوریِ دین، چندین ایدئولوژی بود که مهم‌ترین آنها ایدئولوژی‌های خاص سه گانه «مستضعفان»، «ضد‌امپریالیست» و «دفاع از اسلام» بود. در این میان سومین ایدئولوژی، هرچند موقت اما برنده، استقرار ضدانقلاب را نهایی کرد، سپس زیر پوست ایدئولوژی‌های طبقاتی و عام به خوابگاهش رفت تا در زمان مقتضی دوباره بیدار شود. اولین ایدئولوژی خاص، مشروعیت‌بخشِ «انقلاب» اسلامی شد، عمری ۴۰ ساله یافت، سخت‌جان بود، بسیار زخمی شد، تا در آبان بر زمین افتاد و در۶ آذر ۱۳۹۸ تشییع شد.\nدر روند ساختن همین نهادها، بخشی از همان به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان، جذب نهادهای ایدئولوژیک شده و با کار ثابت و مستحیل‌شدن در دولت از هویتِ سابق خود به‌تدریج بریدند. فرماندهان، سرداران، مدیرانِ جانباز، جاسوسان، بسیجیان رسمی و گاردها عموماً از این قشر برخاستند. بخشی نیز که زخم جنگ را با خود داشتند و دیگران را مدیون رشادت‌هایشان می‌دانستند، به‌بهای از دست‌دادن دست و پای خود یا جان عزیزان‌شان در جبهه، با برخورداری از امتیازات موردی ـ مسکن و کار ـ جذب شهر و دانشگاه و حوزه‌ی رسمی کار شدند. بخش دیگر که از این خوانِ نعمت بی‌بهره بودند، یعنی اکثریت محروم از امتیازات و «رانت»، به مبارزه‌ی سابقِ خود برای مسکن و زیست، افتان‌وخیزان ادامه دادند. بخش آخر با گسترش بیکاری، کاهش قدرت خرید کارگران و آوارگان جنگ، وارد سیری به‌شدت فزاینده گردیدند، به تدریج به میدان مبارزه‌ی آهسته و پیش‌رونده در محلات و خارج شهر پیوستند و بالاخص پس از اتمام جنگ و کاهش نهادهای ایدئولوژیکِ «میهنی و دفاع از اسلام»، مبارزات‌شان در همان حوزه‌ی کار و مسکن ادامه یافت و مجددا در مقابل ارگان‌های دولت وارد نبرد سابق شدند. گرچه فقط بخش اول در نهادهای ایدئولوژیک متمرکز شدند اما در هرسه بخش، باورهایشان را همان نهادها ساختند. «همان‌گونه که تحققِ آگاهی و حقِ انتزاعی از سوی فرد، چون آگاهی او و خواست او به‌نظر می‌آیند، نهادهای ایدئولوژیک نیز باورها را می‌سازند و خود را در نظر فرد مخاطب هم‌چون آگاهی او جلوه می‌دهند.» \nدر زمان جنگ ایران و عراق اکثریت به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان دراحساسِ تعلق به این نهادها هویت می‌یافتند؛ آنها با این هویت از این‌که دیده می‌شوند و در گفتمان‌ها مطرح بودند، خود را بازمی‌یافتند. هر سه بخش کمتر و بیش‌تر با همین باورها وارد دوگانگی ایدئولوژیکی شدند؛ در هویتِ «مستضعفِ» باورمند و مدافع سرسخت پیشوا و حکومت مذهبی. در هویتِ کارگر به‌حاشیه‌رانده. در تقابل روزمره با دولت. از این رو می‌توان گفت نسل اولِ اکثریت به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان در دوگانه‌ی سیاسی تندروانِ پدربزرگ ـ اصول‌گراها ـ و مصلحانِ دولتی عموما جانب‌دار اصول‌گراها شدند. آنان در ۴ دهه قبل عموماً روستازاده، مذهبیِ خرافاتی و هنوز «رهبر» را چون شاه، نماینده خدا ـ امام امت ـ می‌دانستند. نیاز به سلطه در نظامِ باورهای‌شان قوی بود. با توجه به این‌که رابطه‌ی سلطه در سرشتِ دین است و دین، خود، ایدئولوژی خاصی است که در محور مرکزی ایدئولوژی‌های حاکم قرار گرفته‌بود، بنابراین طبیعی است که به‌حاشیه‌رانده‌گانِ دوره‌ی شاه که هنوز موبایل و اینترنت را نمی‌شناختند، یا حتی در مکان زیست خود تلویزیون نداشتند، با دو ایدئولوژی دین و «مستضعفان»، پراتیک‌های اجتماعی خود را در پیکرِ اصول‌گرا، حزب‌الله و تند‌رو مادیت بخشند. نهادهای ایدئولوژیک با حلول خود در ذهنِ این کارگران، آنها را از آنِ خود کرده‌بودند. به یاری کتاب نقد ایدئولوژی (ر.ک. یادداشت شماره 4) و دیدگاه نوین آن پیرامون ایدئولوژی، می‌توان بر فضای سیاسی ۴۰ سال گذشته، بالاخص دهه‌ی اول، از نهادهای به‌اصطلاح انقلابی و گفتمانِ آخوندها گرفته تا نمازجمعه‌ها و راهپیمایی‌ها، به‌مثابه پایه‌های ساختمانِ ایدئولوژی، پرتو تازه‌ای افکند:\nبا همین ساختمان ایدئولوژی بود که «رهبر» سابق، نظام باورهای به‌حاشیه‌رانده‌شدگان را به پایه قدرت خود تبدیل کرده بود: «فقرا و متدينين بی‌بضاعت، گردانندگان و برپادارندگان انقلاب هستند… مستمندان و فقرا و دورافتاده‌ها در صف مقدم جامعه هستند، همین‌ها و همین زاغه‌نشینان و همین حاشیه‌نشینان و همین محرومان بودند که این انقلاب را به ثمر رساندند… همین‌ها هستند که الان در جبهه‌ها مشغول به فدارکاری هستند.»\nسیاست مزورانه غاصبان قدرت در دیدن پراتیک‌های ا‌جتماعی، منتزع‌کردن‌شان و پیکربخشیدن به آن‌ها در نهادهای ایدئولوژیک، نظامِ باورهایی را ساخت که به آب حیات تداوم آنها تبدیل شد. اما سقوط حاکمان نیز بدون شک و تردیدِ کارگران در پایه‌ی ارزش‌هایشان، با همواره آزمودن و آزمودنِ عینیت‌های مرتبط با این ارزش‌ها میسر نبود. روشنفکران و نیروهای چپ که مسئولیتِ نقد این ایدئولوژی‌ها را داشتند، یا کشته و آواره شدند یا به‌جای نقد، بالعکس به تداوم و استقرار این ایدئولوژی‌ها یاری رساندند. چنان‌كه وقتی تهیدستان دسته دسته، به جبهه جنگ فرستاده می‌شدند، تفکر توده‌ای – اکثریتی، آتش‌بیار معرکه شده، تبلیغات هژمون حاکمان را سامان می‌دادند. بنیادهای متعدد، جاسوسان محلات را آموزش می‌دادند و گفتمان‌های دانشگاهی، «چپِ» اردوگاهی و مساجد، ضمن تعمیق ایدئولوژی‌های فوق، تهیدستان را نسبت به اهداف فعالان سیاسی بدگمان می‌کردند. در چنین جوی بود که سپاه مقدسِ نظم در لباس کمیته، بسیج و ساواما از یک طرف کشتارِ انقلابیون و تغییر هویت شوراهای کارخانجات را شروع کرد، و از طرف دیگر در لباس نيروهای شهرداری، جنگ عليه حاشيه‌نشين‌ها و علیه خانواده‌ی همان به‌جنگ‌رفتگان را از شيراز تا مشهد و تهران در دستور کار خود قرار داد. هدفِ فرادستان خاموش‌کردن جنبشِ تصرف و اعاده نظم بر زمین بود. لذا در چند جبهه رسماً، جنبش به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان را در تیررس قراردادند. الف) افزایش محدوده مجاز شهر، واردکردن حاشیه‌نشین‌ها به محدوده شهر و استفاده رسمی از امکانات دولتی، به‌عبارتی بوروکراتیزه‌کردن آنها! اما حاشیه‌نشینان به‌علت فقر مطلق و عدم توانایی در تامینِ هزینه‌ی این امکانات، از بوروکراسی دولت گریزان بودند و هستند. آنها می‌خواهند استقلال‌شان را حفظ کنند تا با حداقل درآمد، امکان ادامه زیست داشته‌باشند. تبعیت از برنامه‌های شهری مغایرِ اقتصادِ خانواده و فرهنگِ زیستی ـ مکانی‌شان است، حتی زمانی‌که به اجبار وارد حوزه شهر و تابعِ برنامه شهری می‌شوند. از یک سو توسط رانده‌شدگان جدید شهر و روستا، در اطراف حاشیه‌نشین‌های سابق، حاشیه‌های جدید شکل می‌گیرد، از سوی دیگر مقاومتِ حاشیه‌نشین‌های سابق در مقابل پرداخت هزینه خدمات عمومی، مبارزه آنها را با دولت، وارد سیکلِ جدیدی در متن شهر می‌کند. ب) دادن مسکن رسمی به حاشیه‌نشینانِ آسیب‌دیده در جنگ از طریق اموال فراریان، قانون اراضی شهری و بنیادها در راستای رسمیت‌بخشیدن به آنها. این بخش از حاشیه‌نشینان، مسکن یا زمین دریافتی را در بازار به وجه نقد تبدیل و به گسترشِ امکانات زیستی خود در محلات خودی می‌پرداختند، آنها تهیدست‌تر از آن بودند که ساخت رسمی و استاندارد را بپذیرند. ج) بازگرفتن املاک تصرفی، با شمشیر همان ایدئولوژی‌ها و فتوای خود «رهبر» شروع شد: «هرگونه تصرف در ملك مشروع بايد با رضايت مالك باشد و بدون رضايت او غصب و حرام و موجب ضمان است.» مشروع‌بودن مالکیت را هم توازن قوای فرادستان و فرودستان تعیین می‌کرد. چنان‌که وقتی تهیدستان در خیابان بودند، انقلاب مصادره شده بود و نوزایشِ کمیته‌های سرکوب، خود در شوقِ تصرفِ املاک بود، نه انگیزه، و نه امکانی برای توقف جنبشِ تصرفِ املاکِ حاشیه‌نشینان بود، لذا مالکیت فراریان، مشروع نبود! اما با قدرت‌گیری ارگان‌های سرکوب و تابعیتِ اعضای کمیته‌ها از ایدئولوژی خاصِ «مستضعفان»، مشروعیتِ مالکیت در چنان اوجی به پرواز درآمد که در دهه‌های بعد، وکلای برخی مقاماتِ زمان شاه، املاک آنها را بازپس‌گرفتند.\nدر اجرای این دستورِ نمایندگان بود که دولت برای خدمت به نظمِ سرمایه، تحت پوششِ ایدئولوژیِ «دفاع از اسلام»، نیروهای ویژه را که خود از تهیدستان بودند تشکیل و در تمام دهه ۶۰ به بازگرفتن املاکِ تصرفی و تخریب خانه‌هایی که همان تهیدستانِ غیرمجاز ساخته بودند، پرداخت. حمله نیروهای ویژه شهرداری با حمایت دورادور نیروهای امنیتی و کامیون‌ها و بلدوزورها به شهرک‌ها و مغازه‌هایی که در اطراف تهران تصرف و شبانه ساخته شده بودند در تمام این دهه ادامه داشت. گاه نیروهای تخریب نیمه‌کاره فرار می‌کردند یا شبانه تخریب می‌کردند. حاشیه‌نشینان به هشدارهای شهرداری‌ها توجه نمی‌کردند، مقاومت می‌کردند، زنان گریه‌کنان و بچه در بغل زار می‌زدند، گاهاً جلوی بلدوزورها می‌خوابیدند، تظاهرات می‌کردند، شعار می‌دادند و به مامورین حمله می‌کردند. جلو شهرداری‌ها بست می‌نشستند و در بسیاری موارد خانه‌های تخریب‌شده را دوباره شبانه می‌ساختند. خفقان و سرکوب حاصل ایدئولوژی‌های خاص، و وحشت حاکم در مردم همراه با فقدان رسانه‌های آزاد و غیبت اینترنت، مانع عمومی‌شدن اخبار این تهاجمات می‌شد. شورش‌ها و مقاومت‌های کوچک وارد اخبار نمی‌شد مگر بزرگ‌ترین آنها. اصولا در مقطع جنگ، مقاومت و اعتراض نسبتا محدود شد. اما علی‌رغم همه تلاشِ دولت وقت برای نظم‌بخشیدن به شهر و محدودکردن روستاییان، مهاجرت از روستا به شهر و از شهرهای کوچک‌تر به بزرگ‌تر قابل توقف نبود. در نتیجه‌ی جنگ ایران و عراق و سرازیرشدن آوارگان جنگی، مهاجرت گسترش هم یافت. طنزِ عیّاربودنِ ایدئولوژی آن بود که درحالی‌که ضدِ انقلاب حاکم با ایدئولوژی «مستضعفان»، به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان را به‌نام جانباز، بسیجی، کفن‌پوش، جاسوس، کمیته‌چی، پاسدار و… پایگاه اجتماعی خود کرده‌بود، هم‌زمان، مسئولین شهری با ایدئولوژی بورژوازی و نهادهای قانون، آنها را ضدِ نظم معرفی و منزوی می‌کردند تا مانعِ مهاجرت و گسترش جمعیتِ حاشیه‌نشینن شوند. با پایان جنگ و ریزشِ نظامِ باورهای به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان، ایدئولوژی «دوگانه‌ی رهبرـ دولت»، یار و پشتیبان ایدئولوژی «مستضعفان» شد.\nاعتراضِ کارگران چیت ری، اعتصاب کارگران ذوب مس خاتون آباد، بستن جاده‌ی یکی از محلات رباط کریم توسط معترضین و ده‌ها مورد دیگر… نبرد طبقاتیِ همين به‌حاشيه‌رانده‌گانِ شهری در خشم به دولتِ وقت بود كه وضعيتي را رقم زد تا مليجكِ مضحکی به‌نام احمدی نژاد توانست خود را قهرمانِ لایه‌های پایینی تهیدستان نشان دهد. کوتوله‌ای که روی امواجِ خشمِ مردم از گسترشِ فقر با شعار نجاتِ فقرا از دست اغنیا به‌قدرت رسید و پوپولیسم را عصای دست نئولیبرالیسم کرد. در پایان دوران این کوتوله، با هدف‌مندی یارانه‌ها و آزادسازی مجدد قیمت‌ها، ریاضت اقتصادی بیش‌تر شد، تهیدستان بیش‌تر، سرمایه مالی متمرکزتر و بازار، کالایی‌تر شد. دولت احمدی نژاد که به‌نام و با حمایت علنی «رهبر»، آرای به‌حاشيه‌رانده‌گان شهریِ پایین را کسب کرده بود، شری مثبت بود! چون ایدئولوژی دوگانه‌ی رهبر ـ دولت را وارد آزمون نهایی تجارب تهیدستان کرد. این دولت بالاخره ایدئولوژی «مستضعفان» را به مضحکه‌ای کامل کشاند. ایدئولوژی‌ای که زمینه تراژدی کشتار ۶۰ را فراهم کرده بود، اکنون در گفتمان‌های کمدی‌وار، سگ هاری را می‌مانست که در زمان مرگ به بیش‌ترین تلاش‌ها متوسل می‌شود.\nاگر تا اوایل دهه ۸۰ بیش از ۸۰٪ شورش‌ها در زیست‌گاه‌های حاشیه‌ای رخ داده بود، در اواخر همین دهه این شورش‌ها کاهش و با رایانه دولتی، به مقاومت‌های موردی انجامید. «اجبارِ کسالت‌بار روابطِ اقتصادی» برای حاشیه‌نشینی که اقساط خوراک ماهانه‌اش را با یارانه می‌داد، کوتاه‌مدتی دولت را آسوده کرد. این مدت به دو سال نیانجامید. اعتراضات پراکنده، شروع و آب، برق و گاز و خدمات شهری مجددا مرکز اعتراضات حاشیه‌نشینان شد. درگیرشدن با مامورین دولت، پاره‌کردن قبوض و عدم پرداخت بدهی به دولت، به بالای میلیاردها تومان رسید. عدم پرداخت هزینه تسهیلات شهری توسط حاشیه‌نشینان شهر، با قطع آب، برق و گاز همراه شد. مقاومت مردم، استفاده غیرمجاز، یواشکی و ربودن همان تسهیلات بود. این تجاربِ زیسته، کارایی ایدئولوژی دوگانه‌ی رهبر ـ دولت را چنان کاهش داد که در انتخابات آخرین دولت موجود، به‌حاشيه‌رانده‌شده‌گانِ شهری بزرگ‌ترین قشری بودند که در انتخابات شرکت نکردند. شعار دی ۱۳۹۶، «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا دیگه تمامه ماجرا»، خلق‌الساعه نبود؛ قبلا در آزمودن عینیت حمایتِ «رهبر» از کمدیِ دولت به‌بار نشسته بود.\nهمین مقاومت‌های موردی کم کم انباشت می‌شد و مخالفت و خشم درونی را متوجه حاکمیت می‌کرد. در همین مقاومت‌های موردی بود که ترک و کرد و بلوچ، زن و مرد، بهایی، شیعه و سنی، یهودی و ارمنی با احساس مشترک در مقابل ستم طبقاتی فرای قومیت‌گرایی و مذاهب و جنسیت، همدیگر را درک و با یکدیگر متحد می‌شدند. اتحاد و همبستگی شگفت‌آور اقوامِ مختلف در خیزش آبان در همین روند درازمدت شکل گرفته بود. حضور لحظه به لحظه و سیاست‌های هرروزه برای دفاع از دستاوردهای خود، برای کسب منبع درآمد، برای ترمیم محل زیست، برای تامین تسهیلات عمومی و بازپس‌گرفتن بخش‌های اندکی از ارزش اضافی چپاول‌شده‌ی آنها، دیگر کرد و لر، مرد و زن، سنی و شیعه، روسپی و دزد نمی‌شناخت؛ در مقابلِ ستم طبقاتی، درد یکسان بود.\nمهاجرت به شهرها به چندین برابر رسید. در دهه‌ی جاری تحقیقات موردی سه میلیون‌و‌نیم حاشیه‌نشین فقط در تهران را گزارش می‌داد. مقامات رسمی جهت کتمانِ واقعیتِ جمعیت حاشیه‌نشینان، این آمار را به کل استان تهران تعمیم دادند. حال آن‌که با یک‌دست‌نبودن اظهارات آنها مشخص شد که در استان تهران این جمعیت از مرز ۴/۵ میلیون نفر گذشته است، همان آماری‌که در بخش نخست این نوشته، حداقلِ ممکن برآورد شد. کارِ حاشیه‌ای ـ خیابانی هم به‌همان نسبت افزایش داشت. فریاد تجار و مغازه‌ها از دست‌فروشان به تومار و نامه انجامید که از حامی مهربان‌شان یعنی دولت می‌خواستند با قاطعیت با دست‌فروشان برخورد شود. گزارش‌های زدوخورد دست‌فروشان و مامورین تمامی نداشت. کار با موتور چنان زیاد شده‌است که در خیابان‌های فقیرنشین و اطراف بازار‌ها تعدادشان برابر با اتومبیل‌هاست. تجربه‌ی زیسته‌ی بیکاران و دست‌فروشان، موتورسواران و کولبران مستمراً ادامه دارد. حاکمان دژخیم در شرایطی هرروزه کولبران مرزی را به اتهام قاچاق مورد یورشِ وحشیانه خود قرار می‌دهند و از آنان قربانی می‌گیرند که مردم کردستان به‌خوبی می‌دانند که خود مافیای سپاه پاسداران، تاجران و باندهای بزرگِ هم‌دست سپاه، عامل اصلی افزایشِ قاچاق در منطقه و در سراسر ایران هستند.\nبیکاران، مرکزیتی برای تجمع و اعتراض نداشتند، تشکل‌هایشان موردی بود و زود هم می‌پاشید. همین تشکل‌های موردی را هم ضرورت، نیاز و حضور چپ در جامعه ممکن می‌ساخت. در فرودین ۵۸ کارگران نیمه‌وقت فصلی و بیکاران، محلی را اشغال و به آن «خانه کارگر» نام دادند. مکانی که محل نشست‌ها‌یشان شد. بر دیوارهای این محل این شعارها دیده می‌شد: «دموکراسیِ کارگری محدودیت نمی‌شناسد»، یا «چاره‌ی کارگران سازماندهی و همبستگی است». در سخنرانی‌ها حضور و تفاوت‌ِ سازمان‌های چپ منعکس می‌شد. شعارهای ملموسِ کارگری در کنار شعارهای عمومی‌تر فضای خاصی ایجاد می‌کرد. اگر جلوی ستاد فداییان در خیابان میکده شعارهای عمومی و انتزاعی مانند انقلاب دموکراتیک و سوسیالیستی گوشِ شنوا داشت، در خانه کارگر شعارهای ملموس‌تر و انضمامی‌تر، مثل خسارتِ بیکاری، ایجاد شغل و حق اعتصاب و حکومتِ شورایی، طنین بیش‌تری می‌یافت. اگر روشنفکران، یاران و رفقای‌شان را جلوِ ستاِد میکده یا کتاب فروشی‌های دانشگاه تهران می‌یافتند، کارگران و به‌خصوص بیکاران در خانه‌ی کارگر یکدیگر را می‌یافتند و مثل یک مدرسه از حضور در آنجا می‌آموختند. این خانه که بعداً مأمن فریب‌کاران، «چپ» اردوگاهی و غاصبان انقلاب شد، در سال آغازین، پناه‌گاه بیکارانی بود که گاهی برای شریک‌شدن در یک وعده غذا با کارگری دیگر، به آنجا می‌آمدند. یک فعال سندیکایی می‌گوید: «اول از همه بعد از این‌که انقلاب شد، خانه کارگر توسط یک‌سری سندیکاها و شوراهای کارگری که مستقل شده بودند، اشغال شد. یعنی این‌ها می‌رفتند آنجا و برنامه‌هایشان را برای مدتی برگزار می‌کردند. ولی از همان اوایل انقلاب، این‌ها مرتب مورد هجوم افراد چماقدار، به‌اصطلاح حزب‌الله، قرار می‌گرفتند ولی موفق نمی‌شدند اینجا را بگیرند. یک‌بار هم گرفتند، ولی بیکارها که آن موقع سازماندهی خوبی شده‌بودند، آمدند خانه کارگر را پس گرفتند. تقریباً تا ۱۱ ماه بعد از انقلاب، تا جمعه‌ای در آذر ۵۸، این‌ها از نماز جمعه رفتند اعلامیه پخش کردند که خانه کارگر دست ضدانقلاب افتاده و باید برویم آنجا را از دست‌شان در بیاوریم. خلاصه، لشکر بزرگی را آوردند و توانستند خانه کارگر را بعد از ۱۱ ماه که دوبار دست به‌دست شد، بگیرند.»\n۳– تجربه‌ی زیسته‌ی بی‌ثبات‌کاران: دست‌فروشان، موتورسواران خيابانی\nاستقلال دست‌فروشان با سلطه و اقتدار رسمی متضاد است، تلاش آنها برای نان، یک نوع نبرد مدام با قدرتِ مستقرِ نظم است. نه فقط نظمِ دولت بلکه نظم تجار خُرد، که بخشی از سودشان را برای امتیاز محل عرضه‌ی رسمی‌شان از دست داده‌اند. دست‌فروشان علی‌رغم عدم ثباتِ کاری و عدم شرکت در خطِ تولید و توزیع رسمی، بیش‌تر از همه کارگران، تماماً فشار مستقیم سرمایه را حس می‌کنند. آنها با دولت نبردی مستمر و رو در رو دارند. زیرا این دست‌فروشان در کنترل آنها نیستند، نظم‌پذیر نیستند و اعمال قدرت و تحکم دولت را با حضور مدام خود محدود می‌کنند. آنها مانع اسقرار حاکمیت نظم محسوب شده و باید خیابان‌ها را ترک می‌کردند. بعد از مصادره انقلاب، بازار سیاه سیاست و کالا، کار دست‌فروشان را هرچه بیش‌تر در مقوله کار خلاف قرار می‌داد. اولین خلاف‌کاران فروشند‌گان کالاهای فرهنگی/سیاسی مقابل دانشگاه و در کوچه‌ها بودند. محدود و کوتا‌ه‌مدت که در سال ۱۳۶۰ به اتمام رسید. سپس بسیج، دادگاه ضدمنکرات، شهرداری، وارد تهاجم مستقیم و هرروزه علیه همه دست‌فروشان شدند. دست‌فروشان به طبَعِ فضای اعتراضی در سال‌های شروعِ غصبِ قدرت، کم کم با شبکه‌سازی انفعالی و دست به دست کردن خبرها وارد اقدامات جمعی شدند. ورود نیروهای سد معبر به یک خیابان به‌سرعت به اطلاع همه رسانده می‌شد و اعتراض جمعی می‌شد، اما به‌جز چند مورد بقیه‌ی اعتراضات محدود و کوچک باقی می‌ماند. سال ۱۳۶۲ شهردار تهران از عوامل بسیج و کمیته، ستاد رفع سد معبر سیار تشکیل، و با گشت مستمر در سطح شهر دست‌فروشان را جمع و در صورت مقاومت با عنوان توطئه‌گر سیاسی به زندان می‌فرستاد. ایدئولوژی دفاع از اسلام، دلایل لازم و کافی اتهام را چنان بافته و دوخته بود که در جمع‌کردن دست‌فروشی معجزه می‌کرد.\nتا سال ۶۴ اخبار رسمی از انهدام ۹۰٪ آنها می‌گفت. اما این خبر صحت نداشت، هنوز اغلب دست‌فروشان از طریق شبکه‌سازی انفعالیِ خبر‌رسانی با مقاومت و با تاکتیکِ حضور و گریز یا انتقال بساط‌شان به‌محلات پرت و یا نوشتن نام کالاهای پنهان‌شده روی یک تکه مقوا! به کارشان ادامه می‌دادند. وقتی گشت می‌رسید جمع می‌کردند، و وقتی می‌رفت بساط خود را دوباره پهن می‌کردند. مقاومت، دست‌فروشان سیار را مستهلک و خسته می‌کرد اما کوتاه نمی‌آمدند. بالاخره دولت تصمیم گرفت با جمع‌کردن آنها در مکانی معین تحت کنترل‌شان قراردهد. از سال ۱۳۶۸ بازارهای متعددی در پارکینگ‌ها یا خیابان‌های بن‌بست ایجاد و برای برخی از آنها مانند افراد سنین بالا، معلولین، جان‌بازان و آوارگان جنگی کارت شناسایی صادر شد. در دهه ۷۰ کارآیی این بازارها نیز کاهش یافت و مجددا جنگ و گریز دست‌فروشان و شهرداریِ محلات شروع شد. بيكاری و زايش كارهای خدماتی برای تسهيل حمل‌ونقل مسافر و بار به رشد موتورسواران معيشتی در خيابان انجاميد. بازار سياه و خاكستریِ كالا از تحويل كالا به‌صورت فردی تا تبليغ و عرضه اجناسِ اينترنتی، سرمايه تجاری نئولیبرالیسم را، پدرخوانده‌ی به‌حاشيه‌رانده‌شده‌گانِ معیشتی نمود. با فروش قسطی، نه فقط قیمت و سرعت مبادله‌ی کالاهایش را افزایش می‌داد و با نزولِ پول غیر‌رسمی و رسمی، تقسیط را میسر و نیروی کار را استثمارِ مضاعف می‌کرد، بلکه وقتی هم که کارگران در محاصره کالاهای مصرفی و بهره، ناتوان از نگه‌داری مسکن خود در شهر می‌شدند، بساز‌بفروش‌های خارج از محدوده‌ی شهر منتظرشان بودند تا در زنجیری دیگر در اقساطِ خرید زمین‌های تقسیم‌شده‌ی تصرفی و غیر‌قانونی، آنها را به بندی دوباره بکشانند. تلاش کارگران به‌حاشیه‌رانده برای نیازهای مصرفی، تامین مسکن غیرمجاز با چنگ و دندان، تامین غیررسمی یا عدم پرداخت هزینه امکانات زیستی ضروری و تلاش برای تداوم کارهای غیررسمی و کسب نان و مسکن، آنها را مستمراً و پیوسته رو در روی ارگان‌های سلطه، تجار خُرد، بسازبفروش‌ها، مالکین سرقفلی دست‌فروشی در خیابان و مترو، نمادهای مالی سرمایه ــ بانک‌ها و موسسات تصرف‌کننده پس‌انداز اندک آنها ــ و رانت‌خواران دولتی در شکل رشوه‌گیران ارگان‌ها قرارمی‌داد و می‌دهد. انسان آبان در فرایند همین کشمکش‌های ملموس برای نان و کار و مسکن و حجاب، در همین کشمکش‌های کوچک و بزرگ به‌تدریج اما با پوست و گوشت خود، ستم سرمایه را حس کرد، در کنش و واکنشی ۴۰ ساله با مدعیان حاکمیت سفاک، تجربه اندوخت، قربانی داد و با آزمون و خطا در فرایند کاستن از فشار بندهای ایدئولوژی «مستضعفان»، ایدئولوژی «دو‌گانه‌ی رهبر ـ دولت» و ایدئولوژی «دشمن‌تراشی» به‌تدریج پخته شد، از شجاعت و تهور فرزندان دانشجو و کارگران رسمی و کلاسیک، از معلمان تا بازنشتسگان نیرو گرفت، سرش را بلند کرد، تحقیر در حاشیه‌بودن، جانباز و حزب‌اللهی‌بودن را پشت سر گذارد و وارد رابطه‌ای از بودن‌وشدن برای کشف علل تهیدست‌بودنش شد. رابطه‌ای که در همبستگی با کارگر زن سرپرست خانواده، با فرزندان دانشجویش، با کارگر قومی و افغان، در محل کار و زیستش، پراتیک غول‌شدن وی را درفرایندی سیال به‌نام طبقه هموار می‌کند.\nدر کشورهايي مثل ایران، بسط نامتوازن و ناکافی اقتصاد شهری و روستایی در تبعیت از تقسیم کار جهانی و منطق سرمایه، باعث عدم رشد کشاورزی، مهاجرت و عدم جذب مهاجرین در تولید و گردش سرمایه می‌شود. این مهاجرین به لشکر مازاد نیروی کار می‌پیوندند و با کارهایی بی‌ثبات، بخش پنهان بیکاری را افزایش می‌دهند. زیست و کار حاشیه‌ای، پناه‌گاه نیروی کار مازاد و فرزند تضاد کار و سرمایه بالاخص در کشورهای توسعه‌نیافته است که با گسترش بحران‌های ادواری سرمایه‌داری و بالاخص سیاست‌های نئولیبرالی اواخر قرن بیستم رشدی تزایدی و انفجاری داشته و با حادشدن مهاجرتِ بینِ کشوری، در کشورهای توسعه‌یافته نيز گسترش بینِ کشوری یافته است. به‌نظر می‌رسد پدیده‌ی به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گی و کارگرانِ فاقد امتیاز در نظمِ سرمایه، پدیده‌ای ناشی از ورود سرمایه به سراشیبِ زوال و پیش‌درآمدِ نوعی از عدم تمرکزِ کاری و زیستی است که به‌علت جمعیت رو به‌تزاید آن و تقابلِ هرروزه کارگران با نمایندگان هژمونِ نظمِ سرمایه‌داری، نقشی تعیین‌کننده در فرآیندِ نبرد طبقاتی دارد.\nجنبش به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان که از بیرون فقط اوج‌هایش دیده می‌شود، همیشه در جریان است؛ در پراتیک‌هایش، پراتیک‌های مستمر، خودزاینده و خودگسترِ خود آرام ندارد. این جنبش در مقابل دولت، مقاومت‌ها واعتراضات خُردی را درون خود تولید و مستمراً بازتولید می‌کند که گرچه از زاویه مبارزه سیاسی به چشم نمی‌آیند اما در فرآیندِ خود به تغییراتِ تعیین‌کننده‌ای منجر می‌شوند. به‌طور مثال حضور فعال آنها در جنبشِ تصرفِ املاک دوران انقلاب کم‌تر از جنبشِ شورایی نبود، اگر دومی تقدس سرمایه را شکست، اولی تقدس مالکیت را بیش‌تر زیر سوال برد. چنان‌که فرادستان، ایدئولوژی‌های خاص تابع‌سازی را یک‌به‌یک ساختند تا آنها را در مناسبات تقدسِ مالکیت مجددا به‌بند بکشند. کاری‌که هنوز هم به نتیجه نرسیده‌است. خیزش آبان نیز فرزند همین مقاومت‌ها واعتراضات خُرد بود، خشمی نبود که ناگهان شعله‌ور شد، بلکه واکنشی شکل‌گرفته در بستر زمان بود که در یک فرآیندِ طولانی رو در روییِ مستمر جان گرفته بود. خشمی انباشت‌شده از تهاجمات آرام، نسبت به ارگان‌هایی بود که تحقیر و توهین آنها از پشت میز قدرت اجرایی دولت هرروزه بر صورت مردم پاشیده شده بود. نوعی پیشروی و تعدی فزاینده که موفقیت‌هایش آن را بازتولید، و شکست‌هایش مدام انبار می‌شود تا زمانی‌که فوران کند. اگر کارگران رسمی شهر‌نشین، در این جنبش نبودند یا به‌طور محدود و فقط به‌طور محلی شراکت داشتند، نه فقط ناشی از محدودیت نقش بنزین در زندگی‌شان بود، ــ به این دلیل که اغلب سرویس رفت و آمد دارند ــ بلکه و بیش‌تر از آن‌رو بود که در تلاش روزمره برای زیست یاد نگرفته بودند برای ذره ذره‌ی معاش و امکانات‌شان هرروزه بجنگند. یک‌بار حقوق سالیانه و برق و آب و گاز تغییر می‌کند، اعتراض می‌کنند سپس یک‌سال با آن می‌سازند. اما کارگر به‌حاشیه‌رانده هرروز برای امکانات و تسهیلات عمومی از گسترش فضای زیستش تا قسطی‌کردن هزینه خدمات تا گاز و برق تا دزدی اين تسهيلات، از خريد وفروش‌ها تا تغییر کار و اخراج و باز دنبال کاررفتن، در مبارزه‌ای همیشگی است. همین شیوه زیست پیوسته در نبرد، تلاش‌های مستمر، سیاست‌های روزمره پویا، عمیقا مستقل و عمدتا غیرقانونی ولی انعطاف‌پذیر و پایدار و کاربرد ابتکارات فردی، ترفندها و شگردهای نادیده و ناشناخته در موقعیت‌های انقلابی، به آنها جسارت، قدرت مقاومت و مقابله به‌صورت حمله و گریز می‌دهد. چنان‌که در نبرد با نیروهای سرکوب در دهه ۷۰ و ۹۶ و به‌خصوص خیزش آبان، پارتیزانان شهری را تد‌اعی می‌کنند. آنها کنش‌گران صبورِ تاریخی، خودمختار، عمل‌گرا و منعطف در فرایندِ طولانی رکودِ سیاسی و رونقِ اقتصادی و کنش‌گرانِ سرکش و مهاجم دوران‌های بحران اقتصادی هستند. درهمین دوران‌های بحران سرمایه‌داریست که ظرفیت و توان لازم را دارند که بدنه‌ی سرسخت ارتش کارگران رسمی در نبرد طبقاتی گردند. گرچه مبارزه روزمره و مداوم، آنها را چنان عمل‌گرا می‌کند که فوریت، واقعی و ممکن‌بودن خواسته‌ها، خواسته‌های انتزاعی را در سایه قرار می‌دهد. ولی همین هدف‌های انضمامی، بسیار بیش‌تر از هدف‌های کلیِ سیاسی آنها را آبدیده و به آنها آموزش می‌دهد. تلاش‌های روزمره آنها شاید به‌نوعی مقاومت و کمتر نبرد طبقاتی به‌نظر می‌آید، اما در همین مقاومت‌هاست که گریزناپذیربودن نبرد طبقانی به آنها تحمیل می‌شود. به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان شهری عمدتاً مردمی هستند خشن، دردکشیده و پیچیده در سیاستِ تهاجم و نیز سکوت که درعین‌حال آماده‌ی انفجارهستند. فقرِ مطلق تنها ویژگی این مردم نیست، بلکه ناکامی آنها برای رسیدن به متنِ زندگی شهری سبب غلبه‌ی نگاه‌های تقابل و تهاجم و خشونت در بین عمده جمعیت حاشیه‌نشین شده است. بسیاری ازآنها خود را شهروند درجه دوم احساس می‌کنند که از سوی متن‌نشینان رانده شده‌اند. شهروندی که نه کاملاً و مطلقاً بیرون از شهر است و نه کاملاً در زندگی شهری ادغام شده است. در سه دهه اخیر که کارکرد ایدئولوژی‌ها روند نزولی یافت و تضعیف نظام‌باورها، جان‌بازان، فرزندان‌شان و اخیرا جوانانِ «حزب فقط حزب‌الله» را به تقابل با حاکمیت کشاند؛ واژه حزب‌اللهی باری تحقیرآمیز یافته است و در مقابلِ کارگرانِ متن‌نشین که زودتر از اسارتِ ایدئولوژی‌ها رها شدند، نیش‌تر جدیدی است که این بخش از به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان را می‌آزارد. این هویت دوگانه، خود، رفتارهای خاصی را ایجاد می‌کند که از برجسته‌ترین آنها فقدان اعتماد به شهر و متن‌نشینان است. تقابل، تهاجم و عدم اعتماد به متن‌نشینان، کنش‌های سیاسی آنها را تحت تاثیر قرار داده‌است. علاوه بر آن گرچه در قلمرو زیست و کارِ عموماً غیر‌رسمی و غیر‌قانونی، مرکزی برای تجمع به‌نام کارخانه ندارند، ولی آنها نیز نیروی کارشان را می‌فروشند هم‌چنان‌که بقیه‌ی کارگران. با این تفاوت که تحت فشار بیکاری مجبورند فروش نیروی کار را با صبر و پشتکار فردی، پوشیده از قانون نظم سرمایه، غیرتهاجمی، غیرتحریک‌آمیز و با اضطراب و نگرانیِ مدام به ارزان‌ترین قیمت انجام دهند. لذا با استمرار کارشان در چنین فضایی، روحیه آنها نيز عملا به‌طور تهاجمی، سرکش، غیرنظم‌پذیر و ضدبوروکراسی شکل می‌گیرد. بروز این‌گونه روحیه‌ها در اعتراضات، ظاهراً هویت کارگری کمتری نسبت به کارگران کلاسیک نمودار می‌کند. «ما از شکل‌های جدید کنش جمعی حرف می‌زنیم که کارگران با شتاب ایجاد می‌کنند، حتی اگر در بسیاری موارد آنچه پدیدار می‌شود از هویت کارگری کمتری در مقایسه با سایر ویژگی‌های مکمل دیگر برخوردار باشد.» \nمی‌توان مبارزه‌ی مستمر حاشیه‌راندگان شهری را جنبشِ اجتماعی آرام و پیش‌رونده با ویژگی‌های تلاش‌های فردی ـ محلی، درجه‌ای از سازماندهی سیال، شبکه‌سازی محلی ـ قومی، ولایتی ـ خویشاوندی و شکلی از تغییرِ اجتماعی درازمدت دید که کنش سیاسیِ آن با شکل‌گیری سریع، شدیداً تهاجمی، غیرمنظم و دارای گسترشِ شبکه‌ای است. آنها با گسترشِ محدوده‌ی تحت کنترل خود، با تصرف پیاده‌رو‌ها، با مبارزه روزمره و مدام با ارگان‌های دولتی و با تکیه به تشکیلات سنتی و محلی و ابتکاری خود، نه تنها تغییرات اجتماعی مهمی در زمینه تغییرات جمعیتی، ساختار شهری و نظم عمومی اعمال می‌کنند، نه تنها هزینه‌های سنگینی به نظام‌های سلطه تحمیل می‌کنند، بلکه فرهنگِ زیستی مستقلی را در امورات خود نهادینه می‌کنند که فرهنگِ سلطه و بر‌ده‌پروری را تضعیف می‌کند. از طرف دیگر همین استقلال، صبر و دفاعیات فردیِ آرام‌شان در مقابل دولت باعث می‌شود صبور و آبدیده شوند و تا زمانی‌که تهاجم و سلبِ امکانات زیستی معیشتی آنها به‌حد نهایت نرسد به‌حرکات عمومی متحد روی نمی‌آورند. در شرایط عادی به‌صورت فردی و خانوادگی تلاش می‌کنند آرام و بدون سر و صدا و خارج از دیدِ دولت، با اقدامات مستقیم پیشروی کنند، ولی زمانی‌که امکانات مهم و عمومی زندگی‌شان سلب یا تهدید شود ــ نمونه‌ی گران‌شدن بنزین۱۳۹۸، یا مبارزات برای حفظ مسکن‌شان در سال ۱۳۵۶، حفظ تصرفات دوران انقلاب و مبارزات دهه ۷۰ ــ در حدی‌که دیگر مبارزه فردی یا محلی کارساز نباشد، برای دفاع از دستاوردها یا به‌دست‌آوردن زندگی بهتر با بسیج جمعی و استفاده از هویتِ سیاسی/ فرهنگی خود به‌سرعت وارد تهاجم عمومی، متحد و شدیداً تهاجمی می‌شوند و با قدرتِ نهادینه‌شده سنتی خود بر بسترِ اعتماد مابین یکدیگر در مقابلِ دشمنِ مشترک، قدرت دولت را متزلزل، موجودیت سیاسی خود را اعلام می‌کنند. این قدرت ناشی ازاعتمادِ محلی، خویشاوندی و قومی است و قدرتِ نهادیِ مشخصاً سازمان‌یافته نیست. آنها برای بازگرفتن امتیازاتی که از آنها سلب شده‌است برای تحکیم موقعیت‌شان در مقابل دولت، و تحمل دشواری‌های اقتصادی همیشه در صدد تقویت موجودیتِ جمعی خود هستند؛ موجودیتی جمعی بدونِ قدرتِ نهادی مشخص. آنها مجبورند در تبعیت از روابط خانوادگی، قومیتی، خویشاوندی و هنجارهای محلی، شبکه‌های سنتی خود را حفظ کنند، یا در صورتی‌که محل زیست‌شان نزدیک خویشاوندان و هم‌ولايتي‌ها نیست، تشکل‌های موردی و تعاونی‌های درون‌گروهی در محل تشکیل دهند. اصل برای آنها، حفظِ فضای همبستگی در مقابل دولت و هنجارهای رسمیِ جامعه است. آنها در فضای به‌حاشيه‌رانده‌گیِ خانواده بزرگ می‌شوند و با تشکیلات سنتی مخصوص خود، تشکیلات خویشاوندی و قومی و محلاتی، مدرن و نیمه‌مدرن و ابزار اینترنتی برای فضاهای زیست خود، هویت مستقل سیاسی و فرهنگی ایجاد می‌کنند که بنیانش بر همبستگی شبکه‌ای غیرمنظم در مقابل ارگان‌های اجرایی دولت است،\nروش زندگی و کار غیر‌رسمی به‌حاشیه‌رانده‌شده‌گان، حضور در بند زیست کالایی را کاهش نمی‌دهد، بلکه افزایش هم می‌دهد، چنان‌كه مجبور مي‌شوند اندام‌های زيستی خود، حتي فرزندشان را در حلقوم ارزش فرو برند. با این‌همه، آنها از نظم و برنامه کار کارخانه‌ای و نیز نظم شهر آزاد هستند. گرایش آنها به زندگیِ نسبتاً مستقلِ غیر‌رسمی، موتورِ محرکِ مقاومت در مقابل نظارت‌های رسمی و بوروکراتیک است که در فرایندی درازمدت و مستمر، مسئولیت‌پذیری، خوداتکایی و عدم نیاز به آقا بالاسریِ دولت، ضدیت با اقتدار، خودمختاری و خودیاری را در آنها تقویت می‌کند. به طوری‌که به این آزادی و رهایی از الزامات شهری عادت می‌کنند. گرچه حداقل‌های یک زندگی متعارف را ندارند اما آزاد از هزینه‌های زندگی شهری و قوانین و ضوابط دیکته‌شده شهری، آزاد از بازرسی‌های دولتی، رها از الیگارشی‌های سازمان‌یابی، آسوده از ساختارِ کنترل سرمایه، فضا و امکانات کافی برای خودسازمان‌یابی، خودتصمیم‌گیری و اعمال اراده در محدوده‌های زیست و کار خود را دارند. امکاناتی که شهرنشینان و رسمی‌کاران از آن محرومند. این امکانات می‌تواند با کاربرد درست توسط کنش‌گرانِ سیاسی چپ، بازدهِ مؤثری برای اعمال حضور آنها در مقابل نظمِ سرمایه باشد. به‌نظر می‌رسد تجارب به‌حاشیه‌رانده‌گان درخودمتکی‌بودن، خودکفایی و منفک‌کردن خود از دولت در گروه‌های خویشاوندی، قومی و محلی، نوع زندگی خودگردان محلی یا شکلی از عدم تمرکزگرایی ابتدایی را برای آینده در آنها بارور می‌سازد. نگاهی که نیاز به واکاوی بیش‌تر دارد.\nدیوید هاروی می‌گوید به‌حاشیه‌رانده‌شدگان برای حق شهری و سهم‌بردن از خدمات شهری می‌جنگند. حقِ شهر، اما ستمِ طبقاتی را در سایه قرار می‌دهد. حق شهر، حق برابری بورژوازی برای رفتن دوباره به‌حلقوم سرمایه است. من فکر می‌کنم آنها در مبارزات روزمره و مستمر خود نظم سرمایه را دفع و برای بازپس‌گرفتن آن بخشی از ارزش اضافی که برای نظم شهر از آنها گرفته شده‌است، در جنگی مدام، و زایش بی‌نظمی در همان نظم هستند. توان و انرژی مبارزه جاری و مستمر در زندگی‌شان، آنها را به فعال‌ترین اقشار کارگری در حوزه نبرد طبقاتی در مقاطع خفقان و سکوت جامعه تبدیل کرده‌است. چندان‌که حتی در دوره‌های رونق نیز، نمی‌توانند منفعل باشند و مجبورند مدام با تمام توان، فرصت‌ها را به‌چنگ آورند و پیش‌روی کنند. تداوم مقاومت و اعتراض بر بستر نيازهای معيشتی ـ كاری، ستم طبقاتی را در حاشیه‌ها پررنگ و قومیت را بی‌رنگ کرده است. تلاش برای تغییر محیط زیست، تلاش برای امنیت خانواده و تلاش برای آب و برق و تسهیلات زیستی، باعث وحدتِ اقوامِ مختلف در مناطق حاشیه‌ای شده‌است. یک عرب کولبر درد یک کولبر کرد را از یک کارگر کلاسیک کرد بیش‌تر و ملموس‌تر درک می‌کند. خیزشِ آبان، این وحدت را به عالی‌ترین شکل نشان داد. محور این نوشته‌ی گزارش‌گونه، انسانِ آبان است، نماد حاشیه‌نشینان و حاشیه‌کاران، واحدی از بخش اعظم بدنه طبقه‌ی کارگر، انسانی با پراکسیسی انباشته از ستم‌های مختلفِ قومی، جنسی، دینی، محیط‌زیستی و …طبقاتی، سیال و مستمر، انباشته از تغییر و تعارض، کنش و واکنش. انسانی‌که در هرگام در شهر انواع ستم‌ها را به‌جان می‌خرد و برای یک لقمه نان یا مسکنی در زیرزمینِ ساختمان‌های شهری‌ها یا در دست‌شویی‌های عمومی رستوران‌های شیک سعی می‌کند با لبخند و سکوت نگاه کند و تمسخر ساکن خانه یا مشتری دست‌شویی به لهجه‌اش یا پوشش او را، نادیده بگیرد. مجبور می‌شود به بذله‌ی توهین‌آمیزی که رئیس شرکت علیه هم‌قومی‌های دیگرش می‌گوید گوش بدهد و حتی بخندد، خنده‌ای که اشک‌هایش را در خود پنهان می‌کند، چون خود را در آینه آن بذله بازمی‌یابد. زنی‌که می‌داند اگر درخواست بسازوبفروش محل را برای هم‌خوابگی رد کند از داشتن چهاردیواری محروم می‌شود. دختری‌که به ازدواجی ناخواسته تن می‌دهد تا بقیه خانواده نانی برای خوردن بیابند. مرد جوانی که قلبش را می‌فروشد تا همسر و فرزندش چندسال بیش‌تر زندگی کنند، خانوار کارگری که کنار فاضلاب محل، دست و رو می‌شوید و برای بیماری چشم و روده‌ی ناشی از آب آلوده حتی دفترچه بیمه برای رفتن به درمانگاه شهر را ندارد. کولبری که با پای چوبی و سبیل‌های یخ‌زده با باری سنگین به‌دوش نگران و مضطربِ شلیکِ پاسداران، از مرز می‌گذرد. مرد و زن، کرد و لر، سنی و شیعه، ایرانی و افغانی، بار همه‌ی این ستم‌ها را یکسان به‌دوش می‌کشند. همه آنها در یک چیز مشترکند؛ در موقعیتِ یکسان انسانِ آبان. این انسان تحت فشار خردکننده‌ی تامین امکانات بقاء، سایر ستم‌ها را فراموش می‌کند. وقتی هم به‌فغان می‌آید که کوه ستم طبقاتی در شکل ربودن دستاوردهای حداقلش ــ کار، مسکن و نان ــ در شکل کاهش قدرت خریدش و در شکل دزدِ تمام تفریحاتِ روحش، مقابلش قد علم می‌کند. کاهش قدرت خرید و افزایش قیمت بنزین، افزایش نرخ استثمار است که چون ریسمانی همه‌ی رانده‌شده‌گان به‌حاشیه را در شبکه‌ای هم‌بسته به هم پیوند می‌زند، آنها علیه این استثمارِ هولناک وارد خیابان می‌شوند و در پاسخ به سرکوب بهت‌آور رژیم ددمنشِ سفاک، قهر سیاسی در محلات شکل می‌گیرد.\n کمال خسروی؛ ريشه‌ها و آوندها.\n آصف بیات؛ سیاست های خیابانی، ترجمه: اسدالله نبوی چاشمی، انتشارات شیرازه، 1398.\n ادوارد پالمر تامپسون؛ تکوین طبقه کارگر، ترجمه: محمد مالجو، نشر آگاه، 1397.\n کمال خسروی؛ نقد ایدئولوژی، نشر اختران، تهران 1382.\n آلوارو گارسیا لینرا؛ کارگر بومی و تجدیدحیات چپ. سايت نقد.\nلینک کوتاه شده در سایت «نقد»: https://wp.me/p9vUft-1dQ


ارتباط شکلات و نوشیدنی گازدار با بیماری قلبی و مرگ زودرس ، خوب بخوابید تا آلزایمر نگیرید - اخبار ورزشی\nبه گزارش اخبار ورزشی، آخرین اخبار دنیای سلامت را اینجا در خبرنگاران بخوانید.\nبه گزارش خبرنگاران ، آنچه در ادامه می آید مروری بر آخرین اخبار دنیای سلامت است:\n*بریتانیا یکی دیگر از کشورهایی است که امکان دارد تا چند ماه آینده کاملا به زندگی عادی برگردد و به دوران پساکرونا برسد. محققان پیش بینی می نمایند تا فصل تابستان دیگر برای بسیاری از مردم نیازی به ماسک نباشد.\n*واکسیناسیون با واکسن پربحث جانسون و جانسون از امروز صبح دوباره در ایالات متحده آمریکا شروع شد. این واکسن کرونا به دلیل مسائل و عوارض شدیدی نظیر لخته خون معلق شده بود. موارد متعددی از این واکسن روایت شده که یکی از آنها درباره یک نوجوان است. یک دختر 18 ساله اهل لاس وگاس آمریکا یک هفته بعد از تزریق واکسن کرونای جانسون به کما رفت و سه عمل مغزی انجام داد.\n*مطالعات نشان می دهد ولع برای خوردن شیرینی و استفاده از نوشیدنی های گازدار و شیرین می تواند موجب بیماری قلبی و مرگ در سنین میانسالی گردد.\n*تحقیقات دانشمندان در رابطه با یکی دیگر از عوارض واکسن کرونا ادامه دارد. گویا این واکسن در میان جمعیت زنان باعث به هم خوردن چرخه زمانی قاعدگی شده است.\n*زوال عقل و بیماری ناراحت نماینده ای همانند آلزایمر دلایل زیادی دارد و اکنون محققان به این نتیجه رسیده اند که کمبود خواب یکی از دلایل به وجود آمدن آلزایمر است. نتایج همین تحقیقات نشان داده است افرادی که کمتر از شش ساعت در طول شبانه روز می خوابند 30 درصد بیشتر از افرادی که خواب خوب دارند به آلزایمر مبتلا می شوند.\n* بیماری اگزما یک مشکل پوستی است که در بسیاری از افراد به وجود می آید. حالا دانشمندان آمریکایی پیروز به ساختن کرمی شده اند که این کرم متشکل از باکتری های پوست خود انسان است و می تواند به درمان بیماری اگزما یاری کند.\n* یک آزمایش خون جدید حساسیت های غذایی را با دقت بیشتری تشخیص دهد و جایگزینی ایمن برای روشهای آزمایش فعلی ارائه می دهد. این آزمایش توسط پزشکان بیمارستان گای و سنت توماس در لندن صورت گرفته و در تشخیص آلرژی مغز نزدیک به 100 درصد دقیق است. واکنش های آلرژیک هنگامی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن بیش از حد به یک ماده واکنش نشان دهد. این ماده ها معمولاً غذا ، دارو یا یک ماده محرک محیطی - هستند. در این آزمایش جدید تشخیص آلرژی معمولاً شامل آزمایش خراش پوست است ، جایی که یک قطره مایع حاوی ماده ای که بیمار ممکن است به آن حساسیت داشته باشد ، روی بازو قرار می گیرد. سپس پوست خراشیده می گردد ، بنابراین مایع به داخل آن نفوذ می نماید. از آزمایش خون که آنتی بادی فراوری شده در صورت واکنش آلرژیک را آنالیز می نماید ، نیز می توان استفاده کرد.\n*در انگلیس موارد ابتلا به کرونا برای افرادی که واکسن هم زده بودند ثبت شده است. البته این افراد به گونه های جهش یافته یعنی آفریقایی و انگلیسی مبتلا شده بودند و این نشان میدهد که واکسن ها به احتمال زیاد در برابر جهش یافته بی اثر هستند.\n*نتایج تحقیقات نشان میدهد تغییرات اقلیمی می تواند سلامت انسان را نیز تحت تاثیر قرار بدهد و حتی روان انسان سالم را با خطراتی روبرو کند.\n*بر اساس گزارش سایت هلث لاین نسل جدید واکسن های کرونایی به شکل قرص خواهند بود و نیازی به تزریق نیست.\nانتشار: 3 خرداد 1400 بروزرسانی: 3 خرداد 1400 گردآورنده: pmbaxsports.ir شناسه مطلب: 1495\nبه "ارتباط شکلات و نوشیدنی گازدار با بیماری قلبی و مرگ زودرس ، خوب بخوابید تا آلزایمر نگیرید" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "ارتباط شکلات و نوشیدنی گازدار با بیماری قلبی و مرگ زودرس ، خوب بخوابید تا آلزایمر نگیرید"


بسته‌های محرک اقتصادی دولت‌ها به گسترش رمزارزها کمک می‌کنند! | کوینیت\nخانه/اخبار و مقالات/اخبار بلاکچین و دنیای کریپتو/بسته‌های محرک اقتصادی دولت‌ها به گسترش رمزارزها کمک می‌کنند!\nشرکت الکتریک کپیتال در گزارشی ادعا کرده است که بسته‌های محرک اقتصادی کاهش اعتماد مردم به دولت‌ها را به همراه داشته و این موضوع پذیرش رمزارزها در میان مردم را تسریع می‌کند\nبهنام حاجی قربانی Send an email می 31, 2020\nیک شرکت مدیریت دارایی‌ها با نام الکتریک کپیتال(Electric Capital) اخیرا ادعا کرده است که بسته‌های محرک اقتصادی که توسط دولت‌ها برای مقابله با آثار اقتصادی گسترش ویروس کویید ۱۹ ارائه می‌شود، به افزایش نرخ پذیرش رمزارزها در میان مردم کمک می‌کند.\nبسته‌های محرک اقتصادی دولت‌ها به پذیرش رمزارزها کمک می‌کنند\nالکتریک کپیتال(Electric Capital) در گزارش سه‌ماهه‌ی اول سال ۲۰۲۰ میلادی ادعا کرده است که بسته‌های محرک دولت‌ها «به ایجاد دنیایی که در آن رمزارزها و زیرساخت‌های رمزنگاری شده به‌طور گسترده مورد استفاده قرار خواهند گرفت، کمک می‌کند.»\nاین شرکت اعلام کرده است که بیت کوین و دیگر دارایی‌ها به عنوان یک روش حفظ ارزش دارایی‌ها در حال گسترش هستند. الکتریک کپیتال یقین دارد که حداقل یک دارایی رمزارزی به روش جهانی حفظ ارزش دارایی‌ها تبدیل خواهد شد.\nهمبستگی بیت کوین و بازارهای مالی در زمان وقوع بحران نقدینگی\nالکتریک کپیتال ادعا کرده است که بیت کوین به عنوان یک دارایی امن در برابر سقوط دلار آمریکا محسوب می‌شود. با این وجود، گروه دیگری از تحلیلگران معتقدند که همبستگی بیت کوین با بازار سهام ایالات متحده‌ی آمریکا به وجود حقایق متضادی اشاره دارد. این شرکت اعلام کرده است که همبستگی بیت کوین با دیگر بازارهای مالی در کوتاه مدت در زمان وقوع بحران نقدینگی عجیب به‌نظر نمی‌رسد. زیرا در زمان وقوع «بحران نقدینگی» و تلاش سرمایه‌گذاران برای فروش دارایی‌هایشان، در میان بیت کوین، طلا، اوراق قرضه و سهام همبستگی ایجاد می‌شود.\nعرضه‌ی پایین و افزایش تقاضا برای پول نقد موجب وقوع بحران نقدینگی(در زمان سقوط بازارهای مالی) می‌گردد. در زمان وقوع بحران نقدینگی سرمایه‌گذاران تقریبا تمامی دارایی‌ها را که بیت کوین را نیز شامل می‌شود در مقابل دریافت پول نقد به فروش می‌رسانند. به‌نظر می‌رسد که فروش گسترده در زمان وقوع بحران نقدینگی موجب کاهش ۵۰ درصدی قیمت بیت کوین در اواسط ماه مارس سال جاری میلادی شده است.\nکاهش اعتماد مردم نسبت به دولت‌ها و افزایش استقبال از رمزارزها\nگزارش الکتریک کپیتال مصونیت بیت کوین در برابر اقدام دولت‌ها به توقیف اموال و ارزش بیت کوین به عنوان یک دارایی امن را به‌طور برجسته‌ای آشکار می‌سازد. این گزارش تاریخچه‌ی استفاده از بیت کوین به عنوان دارایی امن در برابر بازارهای مالی نوظهور را بررسی کرده است تا محبوبیت این دارایی در مناطقی که با نرخ تورم پولی گسترده‌ای مواجه هستند را نشان دهد.\nالکتریک کپیتال ادعا می‌کند که بسته‌های محرک پولی دولت‌ها موجب کاهش اعتماد مردم به دولت‌ها می‌شود. در حالی که نسبت بدهی به تولید ناخالص ملی کشور‌ها به سطوح بیشینه افزایش یافته است، شرایط ناپایدار اقتصادی تهدیدی برای وقوع بحران جهانی محسوب می‌گردد. در همین زمان، اعتماد مردم به رمزارزها و تکنولوژی بلاکچین در حال افزایش است و شرایط کنونی حاکم بر حوزه‌ی رمزارزها به توسعه‌ی پایدار این نو‌آوری در آینده اشاره دارد. بررسی موسسه‌ی تحقیقاتی توکنیست نشان می‌دهد که در طول سه سال گذشته اطمینان مردم نسبت به بانک‌ها کاهش و نسبت به بیت کوین افزایش یافته است.\nفعالیت پایدار و قدرتمند شبکه‌ی بیت کوین\nاین گزارش اعلام می‌کند که روزانه به ارزش میلیارد‌ها دلار رمزارز در شبکه‌ی رمزارزها جابه‌جا می‌شود و این موضوع عملکرد صحیح این سیستم را نشان می‌دهد. بعلاوه، هش‌ریت شبکه‌ی بیت کوین در طول زمان به‌طور پیوسته افزایش یافته است و با وجود اجرای هالوینگ شبکه‌ی این رمزارز همچنان قدرتمند ارزیابی می‌شود. هش‌ریت شبکه‌ی بیت کوین به عنوان یک شاخص میزان استقبال ماینر‌ها از فعالیت در این حوزه را نشان می‌دهد. اگرچه با توجه به طبیعت حوزه‌ی رمزارزها پیشرفت این حوزه به‌طور خطی انتظار نمی‌رود، اما شرایط کنونی آینده‌ی روشنی را برای رمزارزها نوید می‌دهد.\nنظر شما نسبت به ارزیابی الکتریک کپیتال از تاثیر بسته‌های محرک اقتصادی دولت‌ها بر تسریع پذیرش رمزارزها چیست؟ آیا انتشار گسترده‌ی پول از سوی دولت‌ها کاهش اعتماد مردم به سازمان‌های متمرکز مالی را به همراه خواهد داشت؟ آیا وقوع چنین شرایطی موجب افزایش استقبال مردم از رمزارزها خواهد شد؟ نظر خود را به صورت کامنت با ما درمیان بگذارید.\nElectric Capital انتشار پول توسط دولت‌ها بسته‌های محرک اقتصادی واکنش دولت‌ها در مقابل شیوع کرونا چاپ پول گزارش الکتریک کپیتال\nبلاک‌چین و تاثیرات آن بر فرصت‌های شغلی موجود در صنعت مالی\nسود سپرده‌گذاری در شبکه‌ی اتریوم ۲.۰ را به سادگی محاسبه کنید\nانتخابات سیرالئون بر پایه بلاک‌چین انجام شد


وضعیت کرونا در کردستان قرمز شد | حالا زندگی\nسنندج - رییس دانشگاه علوم پزشکی کردستان گفت: توصیه‌ها برای جلوگیری از تبدیل وضعیت استان از هشدار به قرمز کارساز نبود و با ادامه روند بی توجهی به دستورالعمل‌های بهداشتی اینک کاملا وضعیت قرمز است.\nدکتر فرزین رضاعی عصر شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: وضعیت کرونا در استان کاملا نگران کننده است و با وجود امکانات و زیرساخت‌های لازم در مراکز درمانی، این ویروس فراتر از تلاش مسوولان در حال حرکت است.\nوی با اشاره به درگیری همه شهرهای استان با وضعیت قرمز و نگران کننده کرونا، افزود: با روند فعلی تا ۲ هفته آینده ظرفیت همه تخت‌های بخش آی‌سی‌یو با حضور بیماران جدید تکمیل خواهد شد.\nدکتر رضاعی اضافه کرد: تنها در ۲۴ ساعت گذشته ۱۸۶ بیمار جدید مبتلا به کرونا در استان شناسایی و ۶ نفر هم فوت کردند.\nوی یادآور شد: در حال حاضر ۴۵۶ بیمار مبتلا به کرونا در بیمارستان‌های استان بستری و از این تعداد ۷۹ بیمار بدحال تحت مراقبت‌های ویژه هستند.\nرییس دانشگاه علوم پزشکی کردستان با تاکید بر تغییر رفتار سریع همه شهروندان نسبت به رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی، گفت: دورهمی ها و مهمانی‌های خانوادگی باید تا سه هفته آینده تعطیل و حداکثر فاصله اجتماعی نیز رعایت شود.\nدکتر رضاعی یکی از مواردی که دانشگاه علوم پزشکی را با مقاومت و مداخله مواجه می کند، بیرون‌بر بودن رستورانها اعلام کرد و افزود: در حفاظت از سلامت مردم با هیچکس مماشاتی نداریم و با ملاحظه بیرون‌بر نبودن رستوران‌ها، آن را پلمب و با متخلفان برخورد قانونی می‌کنیم.\nوی یکی دیگر از عوامل تهدید کننده جان بیماران را مراجعه دیرهنگام آنان به بیمارستان دانست و تاکید کرد: برخی بیماران آنقدر دیر مراجعه می کنند که به محض مراجعه به اورژانس جان خود را از دست می‌دهند.\nبنا بر آخرین گزارش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از ظهر دیروز تا امروز شنبه ۲۶ مهر، با شناسایی چهار هزار و ۱۰۳ بیمار جدید مبتلا به کرونا، شمار مبتلایان در کشور به ۵۲۶ هزار و ۴۹۰ نفر رسید.


بازی جنگ در سال 1917. بازی بازی آنلاین رایگان جنگ در سال 1917. دانلود بازی جنگ در سال 1917. بازی پسران - ir.zazaplay.com\nاین جنگ از سال 1917 است. در سربازان اختیار شما است. پیروزی، انواع سلاح های بیشتری را در اختیار شما را به دست آورید. نگاهی به یک ترانشه و ارسال نیروهای نظامی خود را به دشمن.\n© sgames.org - بازی آنلاین رایگان جنگ در سال 1917 () دانلود بازی بازی فلش جنگ در سال 1917 برای. فراموش نکنید که این بازی به امتیاز دهی هستند جنگ در سال 1917 و به اشتراک گذاری این بازی را با بهترین دوستان شما.\nبازی جنگ در سال 1917 حاضر\nشرح بازی جنگ در سال 1917 خط. چگونه به بازی بازی های آنلاین این جنگ از سال 1917 است. در سربازان اختیار شما است. پیروزی، انواع سلاح های بیشتری را در اختیار شما را به دست آورید. نگاهی به یک ترانشه و ارسال نیروهای نظامی خود را به دشمن. در یک مقیاس از بالا، شما می توانید ببینید که نیروهای دست بالا است.\nامتیاز این بازی: بازی های برگزار شده: 8406\nجنگ در سال 1917 ( رای129, امتیاز ثانویه: 4.36/5)


نقد تاریخی احادیث در تفسیر المیزان شبکه بین المللی مطالعات ادیان\nخانه/سیر شیعه شناسی/سیر حدیث شناسی/نقد تاریخی احادیث در تفسیر المیزان\nواقعیت های تاریخی و حوادثی که در پرتو اسناد تاریخی ثبت شده اند، از جمله معیارهایی است که در نقد روایات مورد استناد قرار می گیرند. علامه طباطبایی در ذیل بحث های روایی المیزان، از این مهم غافل نبوده و روایات زیادی را با توجه به اطلاعات تاریخی، مورد نقد و بررسی قرار داده اند. در این نوشته که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی سامان یافته است، نشان داده می شود که ایشان در موارد زیادی با رجوع به کتب تاریخی همچنین توجه به قطعیات و وقایع مشهور تاریخی به نقد روایات پرداخته اند. در مواردی هم از محاسبات تاریخی برای این مهم استفاده کرده اند. رجوع به تاریخ اهل کتاب و به خصوص کتب آسمانی به عنوان بخشی از تاریخ ادیان الهی، در نقد احادیث توسط علامه مشاهده میگردد. سنجش روایات اسباب النزول که ناظر به تاریخ نزول آیات است نیز، بخشی از برر سی های تاریخی علامه در مورد روایات است. ایشان در این زمینه پرده از برخی فضیلت سازی ها و استفاده های سیاسی از روایات شأن نزول برداشته و با معیار تاریخ نزول آیات و سور قرآنی، روایات شان نزول را مورد نقد و بررسی قرار می دهد.\nکلیدواژگان : المیزان، تاریخ، نقد حدیث، عرضه حدیث، علامه طباطبایی


بانوان امیدوار کننده ظاهر شدند - ارزیابی عملکرد بانوان ایران در المپیک\nشما اینجا هستید: رویه نخست تازه‌ها خبر بانوان امیدوار کننده ظاهر شدند - ارزیابی عملکرد بانوان ایران در المپیک\nنمایش از چهارشنبه, 25 مرداد 1391 07:58\nحضور هشت بانوی ایرانی در کاروان 52 نفره ایران در المپیک 2012 لندن، نه تنها رویدادی تاریخی و پر افتخار بود، بلکه کسب نتایج قابل قبول در این بازی‌ها نشان داد که ورزش بانوان در سال‌های اخیر روندی رو به رشد وچشمگیر داشته است. الهه احمدی و مه‌لقا جام‌بزرگ (تیراندازی)، زهرا دهقان (تیراندازی با کمان)، سوسن حاجی‌پور (تکواندو)، ندا شهسواری (پینگ‌پنگ)، لیلا رجبی (پرتاب وزنه)، سولماز عباسی و آرزو حکیمی (قایقرانی)، ملی‌پوشان ایران در المپیک لندن بودند.\nبه گزارش «تابناک»، الهه احمدی و مه‌لقا جام‌بزرگ (تیراندازی)، زهرا دهقان (تیراندازی با کمان)، سوسن حاجی‌پور (تکواندو)، ندا شهسواری (پینگ‌پنگ)، لیلا رجبی (پرتاب وزنه)، سولماز عباسی و آرزو حکیمی (قایقرانی)، ملی‌پوشان ایران در المپیک لندن بودند.\nسابقه اولین حضور زنان ورزشکار ایران در المپیک به المپیک 1964 توکیو برمی‌گردد. از آن سال تاکنون بانوان ورزشکار ایرانی جسته و گریخته در این بازی‌ها حضور داشته‌اند ولی در هیچ دوره‌ای دستشان به مدال نرسیده است. پیش از لندن، آخرین حضور ورزش بانوان با سه نماینده در بازی‌های 2008 المپیک پکن اتفاق افتاده بود.\nحضوری که در سال 2012 به هشت ورزشکار ارتقا یافت و رشته‌هایی چون تیر و کمان، تنیس روی میز، تیراندازی، قایقرانی، پرتاب وزنه و تکواندو را در بر گرفت.\nالهه احمدی، تیرانداز المپیکی ایران را می‌توان پیشتاز زنان ورزشکار ایرانی در لندن لقب داد. او با عملکردی دور از ذهن توانست به مرحله فینال تیراندازی المپیک راه پیدا کند و در نهایت جایگاه ششمی را به خود اختصاص دهد، اتفاقی که در تاریخ تیراندازی ایران بی‌سابقه بود. مه لقا جام‌بزرگ، دیگر تیرانداز ایرانی در لندن بود که هر چند عملکردی قابل قبول را در اولین تجربه حضورش در المپیک داشت، اما نتوانست چون دیگر هم تیمی خود جایی در فینال این بازی‌ها داشته باشد.\nندا شهسواری، اولین پینگ‌پنگ باز زن ایرانی در المپیک و سوسن حاجی پور نماینده تکواندو هم در مقابل حریفان سخت خود با سرسختی مبارزه کردند و هر چند نتوانستند اولین مسابقه خود را با پیروزی پشت سر بگذارند اما تلاش آنها مهر تاییدی بر عملکردشان در المپیک لندن بود. شهسواری در یک بازی نزدیک با حریفش که رنکینگش 200 رتبه بیشتر از او بود، پذیرای شکست شد. شاید اگر او اندکی تجربه میادین جهانی را داشت حریفش را به راحتی شکست می‌داد. سوسن حاجی پور هم مقابل حریفش که رنکینگ 8 جهان را داشت با ارائه نمایشی قابل قبول تنها در راند طلایی بازی را واگذار کرد.\nالبته بانوان المپیکی ایران در تیر و کمان، قایقرانی و دوومیدانی را می‌توان ناموفق‌ترین ورزشکاران زن ایرانی در لندن توصیف کرد. تیر و کمان و قایقرانی رشته‌هایی بودند که تجربه حضور ورزشکار زن در المپیک را داشتند، ولی برای اولین بار بود که ایران در بخش پرتاب وزنه یک بانوی ورزشکار را به المپیک راهی کرده بود .\nالبته مدال‌آوری در سطح المپیک بسیار سخت است و کاری که تیراندازی انجام داد شبیه یک معجزه بود. اگر شرایط مهیا باشد، باید توقع کسب مدال داشته باشیم. به شخصه معتقدم که مدال‌آوری کار ساده‌ای نیست و باید برای رسیدن به موفقیت ریاضت کشید.» تیرانداز المپیکی ایران با بیان اینکه نقاط ضعف تیراندازان ما نسبت به سایر کشورها بسیار زیاد بود، می‌گوید:« هرچند توانستم در فینال این بازی‌ها حضور پیدا کنم اما اشکالات زیادی هم وجود داشت به طوری که معتقدم باید سخت‌تر تمرین می‌کردم.\nما احتیاج داریم که تمریناتمان المپیکی باشد تا بتوانیم در چنین مسابقاتی حرفی برای گفتن داشته باشیم. بنابراین از همین فردا باید برای چهار سال آینده برنامه‌ریزی شود و تمام امکانات مهیا باشد تا شانس حضور بر روی سکو برای تیراندازان به وجودآید.» احمدی ظرفیت ورزش بانوان ایران را بسیار بالاتر از آنچه در حال حاضر هست می‌داند:« معمولا امکانات ورزش بانوان در حد آقایان نیست. همیشه اینگونه است که اگر ورزشکاری مدالی داشته باشد در بین مردم شناخته می‌شود اما بانوان چون مدالی در دست ندارند، آنگونه که باید در جامعه شناخته شده نیستند.\nمدال‌هایی که در شلوغ‌ترین روز المپیک توزیع شد\nاسپانيا قهرمان تكواندوي المپيك شد، ايران و گابن دهم!\nمربي سابق تيم ملي تكواندو: مردم حق دارند از تكواندو توقع بيشتري داشته باشند\nمربی تیم ملی دوومیدانی پیش‌بینی کرد: کسب دو مدال در بازیهای پارالمپیک\nاميررضا خادم: كشتي و بنا به هم احتياج دارند/مربي فوتبال ميلياردي مي گيرد موفقيت هم ندارد\nشکست غیرمنتظره تقوی در دور اول/ یک مدال طلای دیگر پرید!\nوداع تلخ مهدی تقوی با المپیک/ امید طلای ایران حذف شد\nپیروزی بزرگ یزدانی برابر حریف قدرتمند روس/ امید به طلا زنده شد\nرضا یزدانی با اقتدار به مرحله نیمه نهایی رسید/ دورخیز برای طلای المپیک\nمصدومیت آخرین شانس طلای ایران را گرفت/ یزدانی به فینال نرسید\n"بنا"ی فوتبال کجاست؟\nایران در رده هفدهم جدول توزیع مدال‌ها ایستاد - پایان یک المپیک پرنوسان برای ایران\nهمگام با المپیک لندن؛ 962 مدال در المپیک سی‌ام توزیع شد/ سهم بیشتر آمریکا درمیان 85 کشور مدال‌آور\nتحویل پرچم المپیک به برزیل در حضور پله/ مشعل المپیک سی‌ام خاموش شد\nپارگی رباط، یزدانی را از مسابقات کنار گذاشت/ پرونده کاروان ورزش ایران بسته شد\nکشتی آزاد و حسرتی که برای ورزش ایران گذاشت/ مصدومیت طلا کش!\nطلایی: مینیسک و رباط پای یزدانی پاره شده است/ بدشانسی دو مدال ما را گرفت\nلباس متفاوت ورزشکاران ما روی سکوی المپیک/ مقایسه ایران با دیگر کشورها\nچگونگی تداوم موفقیت های ورزش ایران در المپیک\nحسرت کشتی آزاد در کسب مدال طلای المپیک لندن\nسکوهای افتخار لحظات فراموش نشدنی لندن بودند/ از برنز تا برنز!\nکسب یک مدال طلا ، 5 نقره و 4 برنز المپیاد نجوم و اختر توسط دانش آموزان ایرانی\nنگاهی به 10 چهره موفق ایران در المپیک سیام/ یک تسخیرگر بزرگ\nنتایج تکواندو در المپیک رضایت‌بخش نبود/ با غرض و بی مهابا به ما تاختند!\nپرچم المپیک 2016 وارد ریودوژانیرو شد\nالمپیکی‌هایی که انتظارات را برآورده نکردند/ فرار به سوی ناکامی!


Mate 40 ؛ آخرین عضو خانواده ی Mate - فروشگاه اینترنتی سیراف کالا\nMate 40 ؛ آخرین عضو خانواده ی Mate\nدر اواخر اکتبر سال 2020 بود که هواوی از عضو جدید خانواده ی Mate رونمایی کرد که به نظر بسیاری از افراد، این عضو آخرین سری از این مجموعه می باشد. Mate 40 هواوی یک گوشی با ظاهر جذاب می باشد که از یک ماژول دوربین دایره شکل تشکیل شده است.\nدر ادامه می خواهیم با Mate 40 آشنا شویم و مشخصات آن را برای شما خواننده ی عزیز، بازگو نماییم. اگر علاقه به خواندن چنین مطلبی دارید، پیشنهاد می کنیم این مقاله رو از دست ندهید. تا انتهای این مطلب همراه سیراف کالا باشید تا به دنیایی از اطلاعات، دست یابید.\nظاهر و صفحه نمایش این گوشی\nظاهر Mate 40\nدر بخش ظاهری، در پشت این گوشی شاهد قرار گیری مجموعه ی ماژول دوربین به صورت دایره ای می باشیم که درون آن، 3 دوربین قرار دارد و به صورت مربع شکل، قرار داده شده است. در بخش پایین این گوشی نیز نام HUAWEI به چشم می خورد.\nدر بخش جلوی این گوشی نیز، یک صفحه نمایش زیبا قرار دارد که حاشیه های کمی در بالا و پایین آن دارد. دوربین سلفی این گوشی نیز به صورت حفره ای و در سمت چپ گوشی قرار دارد.\nMate 40 دارای ابعاد 158.6 در 72.5 در 8.8 و وزن 188 گرم می باشد.\nصفحه نمایش Mate 40\nقاب پشت این گوشی به صورت شیشه ای می باشد و با داشتن گواهینامه ی IP53 توانسته است در برابر پاشیده شدن آب، مقاوم باشد. صفحه نمایشی که درون Mate 40 توسط هواوی قرار داده شده، 6.5 اینچی می باشد. این صفحه نمایش از نوع OLED بوده و رزولوشن آن، Full HD و با مقدار 2376 در 1080 پیکسل می باشد.\nانحنایی که صفحه نمایش این گوشی دارد، 68 درجه و به صورت خمیده می باشد. هواوی ادعا کرده است کالیبراسیون رنگی این گوشی بسیار دقیق بوده و وضوح تصاویر و رنگ ها در این گوشی بسیار ایده آل می باشد.\nدر آخر باید گفت نرخ نوسازی این صفحه نمایش 90 هرتز می باشد.\nنمایی از ماژول دوربین این گوشی\nهواوی در Mate 40 از تراشه ی Kirin 990E استفاده کرده است. این تراشه ی 7 نانومتری، از 2 هسته ی 2.86 گیگاهرتز و 2 هسته ی 2.36 گیگاهرتز که هر دو مبتنی بر معماری Cortex-A76 می باشند، در کنار 4 هسته ی 1.95 گیگاهرتزی مبتنی بر معماری Cortex-A55 ساخته شده است.\nدر کنار تراشه ی فوق، یک پردازنده ی گرافیکی 14 هسته ای به نام Mali-G76 نیز وجود دارد که وظیفه ی اجرای بازی ها و برنامه های سنگین که نیازمند به نرخ نوسازی و نمونه برداری مناسب را دارند، به عهده دارد.\nمقدار رمی که در این گوشی قرار دارد، 8 گیگابایت می باشد و حافظه ی داخلی آن نیز 128 یا 256 گیگابایت می باشد.\nسیستم عاملی که روی Mate 40 پیاده شده است، اندروید 10 می باشد و رابط کاربری EMUI 11.0 نیز درون این گوشی قرار دارد. این عوامل، باعث می شود برنامه ها و بازی ها با روان بودن خاصی اجرا شوند و شاهد سرعت مناسبی در پردازش آن ها باشیم که می تواند یک ویژگی مثبت برای این گوشی، تلقی شود.\nدوربین Mate 40\nهمانطور که پیشتر اعلام شد، درون ماژول دوربین این گوشی، 3 دوربین به همراه یک فلش LED و یک فوکوس لیزری قرار دارد. در مرکز این ماژول دوربین، لوگوی LEICA به چشم می خورد که حاصل همکاری این شرکت با هواوی می باشد.\nنمایی از Huawei Mate 40\nدوربین اصلی این مجموعه، 64 مگاپیکسل می باشد که دریچه ی دیافراگم آن، f/1.9 می باشد. دوربین بعدی، یک اولتراواید 16 مگاپیکسلی می باشد که دریچه ی دیافراگم آن، f/2.2 می باشد. به گفته ی هواوی، این دوربین می تواند نقش ماکرو را نیز ایفا کند و برای سوژه هایی که تا 2.5 سانتی متر به آن ها نزدیک می شود، انجام وظیفه نماید.\nسرانجام می رسیم به دوربین سوم این مجموعه که یک تله فوتوی 8 مگاپیکسلی به همراه دریچه ی دیافراگم f/2.4 می باشد. این دوربین دارای ویژگی لرزه گیر اپتیکال بوده و می تواند تا 3 برابر زوم نماید.\nدر بخش سلفی این گوشی نیز یک لنز 13 مگاپیکسلی قرار دارد که دارای دریچه ی دیافراگم f/2.4 بوده و می توان از آن به عنوان سنسور اسکن چهره برای بازگشایی قفل گوشی نیز استفاده کرد.\nباتری Mate 40\nباتری این گوشی دارای ظرفیت 4200 میلی آمپر ساعتی می باشد که به وسیله ی یک شارژر 40 واتی، تغذیه می شود. البته می توان برای این گوشی یک شارژر بی سیم با توان 40 وات نیز تهیه کرد.\nبه نظر می رسد این باتری برای چنین گوشی، مقداری کم باشد و می توان از باتری آن، به عنوان یک نقطه ضعف یاد کرد.\nسایر مشخصات Mate 40\nاین گوشی دارای نسل پنجم ارتباطات یعنی 5G می باشد. همچنین داشتن قابلیت 2 سیم کارت، بلوتوث 5.2، وای فای 6، NFC ، جک 3.5 میلی متری هدفون، پورت USB – C ، حسگر اثر انگشت در زیر نمایشگر ، نیز از دیگر مشخصات این گوشی به حساب می آیند.\nMate 40 هواوی در 3 رنگ مشکی، سفیده و نقره ای تولید شده و به فروش می رسد. همچنین هواوی درباره ی قیمت این گوشی نیز عنوان کرده است برای مدل رم 8 گیگابایت و حافظه داخلی 128 گیگابایت، قیمت 705 دلار و برای نسخه ی 256 گیگابایت، قیمت 785 دلار لحاظ کرده است.\nدر Mate 40 ، از تراشه ی Kirin 990E استفاده شده است\nبه طور کلی، Mate 40 هواوی یک گوشی خوب با امکانات مناسب می باشد که می تواند کاربر را از استفاده ی این گوشی، راضی نگه دارد. همانطور که در متن بالا نیز یاد شد، این گوشی دارای نقاط قوت و ضعف هایی می باشد. به طور کلی باید این گوشی را در کنار سایر رقبا مقایسه کرد تا بتوان به نتیجه ای مناسب رسید.