Салігорск: Агітацыйную прадукцыю Някляева правераць на наяўнасьць парнагарфіі і экстрэмізму\nhttps://spring96.org/be/news/73340 2014 2014-09-25T07:06:52+0300 2014-09-25T07:06:52+0300 2014-09-25T07:06:52+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/zodzina-agit-plakat-5..jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа мінулым тыдні беларуская сталіца шахцёраў адзначылася гучнымі ператрусамі ў вядомых салігорскіх апазіцыянераў Андрэя Тычыны і Уладзіміра Шылы. Супрацоўнікі аддзялення наркакантролю і супрацьдзеяння гандлю людзьмі Салігорскага РАУС шукалі ў мясцовых дэмакратычных актывістаў “парнаграфію”. Разабрацца ў сітуацыі паспрабавалі мясцовыя праваабаронцы.\nЯк раней паведамляў сайт “Вясны”, яшчэ 10 верасня маладафронтаўца Андрэя Тычыну выклікалі ў міліцыю “на размову”. Увечары 12 верасня маладзён наведаў пастарунак, дзе яго чакаў супрацоўнік Яўген Жылінскі, непасрэдна адказны за апазіцыю ў сталіцы шахцёраў. Зрэшты, гутарка была не пра порна індустрыю, а пра масавае з’яўленне ў горадзе палітычных улётак, антываенных графіці, украінскіх і бел-чырвона-белых сцягоў ды іншых арт-акцыяў. Спадара Жылінскага цікавіла магчымая датычнасць да гэтых падзеяў мясцовых моладзевых актывістаў, асабліва Уладзіміра Лемеша ды Івана Шылы. Нягледзячы на ціск і пагрозы, атрымаць такую інфармацыю ад маладафронтаўца ў міліцыянта не атрымалася. Праз 40 хвілін бясплённая гутарка была скончана.\nАднак праз некалькі дзён, 16 верасня, да маладзёна прыйшлі супрацоўнікі аддзялення наркакантролю і супрацьдзеяння гандлю людзьмі Салігорскага РАУС з санкцыяй на вобыск. З пастановы пракурора вынікала, што ад імя Андрэя Тычыны ў сацыяльнай сетцы УКантакце нібыта распаўсюджвалася порнапрадукцыя. Узначальваў групу міліцыянт Мікалай Драбуцька, таксама не аднойчы заўважаны ў пераследзе салігорскіх апазіцыянераў. З чатырох супрацоўнікаў міліцыі двое ўдзельнічалі ў якасці панятых. На пачатку вобыску Драбуцька атрмаў тэлефонны званок ад Жылінскага, з якога вынікала неабходнасць засяродзіцца на пошуку не парнаграфіі, а ўлётак і іншай агітацыйнай прадукцыі. Напамін Андрэя Тычыны аб мінулым ператрусе і канфіскацыі ўсіх такіх матэрыялаў у 2011 годзе на імпэт міліцыянтаў не паўплываў. У выніку ў маладзёна былі вынятыя смартфон з ноўтбукам, а таксама маладафронтаўскія значкі і старая агітацыйная прадукцыя з перадвыбарчай сімволікай кандыдата ў прэзідэнты Уладзіміра Някляева.\nЗацікавіў міліцыянтаў і дапаможнік для назіральнікаў за парламенцкімі выбарамі, але канфіскоўваць яго яны не сталі. Асабліва цікавіліся наяўнасцю ў маладзёна фотатэхнікі. Як вядома, Андрэй Тычына доўгі час быў фатографам мясцовга незалежнага сайта САЛІГОРСК.org, на якім з’яўляюцца арыгінальныя здымкі з апазіцыйных акцый. Фота са згаданых вышэй апошніх акцый публікаваліся на гэтым сайце таксама.\nПасля ператрусу маладафронтавец быў дастаўлены ў пастарунак для дачы тулмачэнняў. Андрэй Тычына не хаваў факту зробленага ім жартаўлівага допісу на прыватнай старонцы свайго сябра Івана Шылы ва УКантакце. І хаця да допісу быў далучаны відэаролік інтымнага зместу, распаўсюд порнапрадукцыі маладзён катэгарычна абвяргае. Да таго ж не зусім зразумелым застаецца пытанне, якое дачыненне маладафронтаўскія значкі і агітацыйная прадукцыя Уладзіміра Някляева мелі да гэтага допісу. Самі супрацоўнікі міліцыі заявілі, што ў схаванай форме там можа прысутнічаць не толькі парнаграфія, але і экстрэмізм. Канчатковае ж рашэнне будзе прымаць адмысловая экспертыза.\nПраз некалькі гадзін маладзён быў вызвалены. І ў гэты ж час у межах гэтай жа самай пракурорскай праверкі адбыўся ператрус у доме Уладзіміра Шыла, бацькі маладафронтацаў Івана і Іллі Шылаў. Па словах Уладзіміра, міліцыянты асаблівага імпэту падчас вобшуку не вяўлялі, але забралі мадэм і сістэмны блок ад камп’ютэра.\nЗ таго часу на сувязь з апазіцыянерамі ніхто з праваахоўных органаў не выходзіў. Па словах саміх міліцыянтаў, пракурорская праверка па гэтай справе можа цягнуца ад двух тыдняў да шасці месяцаў.\n25.09.2014 Тэгі: апазіцыя


Геных Валуа, Рэч Паспалітая і гісторыя моды | Культура Важыць!\nГалоўная » Артыкулы » Геных Валуа, Рэч Паспалітая і гісторыя моды\nГеных Валуа, Рэч Паспалітая і гісторыя моды\n442 з паловай гады таму, 21 лютага 1574 году ў Вавельскім саборы ў Кракаве адбылася каранацыя Генрыха ІІІ Валуа (1551-1589) як караля Польшчы і вялікага князя літоўскага. Скандальная гісторыя апошняга Валуа, які праз некалькі месяцаў, у ноч з 18 на 19 чэрвеня таго ж году ўцёк назад у Францыю на вызвалены па смерці яго брата Карла ІХ айчынны сталец, цікавая не толькі дэтэктыўнымі паваротамі сюжэту.\nЯе асаблівасць у тым, што Генрых ІІІ апынуўся першым “вольнаабраным” каралём і вялікім князем на польскіх і беларуска-літоўскіх землях пасля згасання дынастыі Ягайлавічаў. А падпісаныя ім Генрыхавы артыкулы і Pacta conventa з гарантыямі правоў магнатаў і шляхты, а таксама немагчмасці наледнага пераходу ўлады, вызначылі асаблівасці палітычнага ладу Рэчы Паспалітай аж да канца XVIII стагоддзя. Сюжэт утрымліваў і іншыя цікавыя моманты, датычныя гісторыі нашай культуры, традыцый побыту і моды.\nПарадаксальна, што назва герояў папулярнага сучаснага дзіцячага мульціка, а потым цацак – “міньёны” – нарадзілася таксама ў асяроддзі Генрыха ІІІ. Толькі тады міньёнамі называлі прыдворных фаварытаў манарха. Пашырэннем каралеўскай апекі і клопату на маладых адукаваных арыстакратаў сярод каралеўскіх двароў Еўропы найбольш праславіўся менавіта Генрых Валуа, спараджаючы тым самым плёткі пра ўласную нестандартную сэксуальную арыентацыю. Адпаведна, яго мянушка сярод непрыхільнікаў у Парыжы, пратэстантаў-гугенотаў і ультракаталіцкай партыі, гучала як “князь Садому”. У гісторыі мастацтва засталіся прысвечаныя яму здзеклівыя карыкатуры, верагодна, інспіраваныя ворагам караля і лідарам Каталіцкай лігі герцагам Генрыхам дэ Гізам. Вось тэкст пад адной з іх:\nЯ не мужык і не жанчына…\nІ каб была ў мяне прычына,\nКагосьці з іх дваіх абраць –\nМне ўсё адно, з кім быць падобным,\nА лепш быць з абаімі родным\nІ ўцех з таго ўдвая прыдбаць.\nУлюбёны трэці сын уладарнай каралевы Францыі Кацярыны з італьянскага роду Медычы, Генрых быў выдатна адукаваны, добра кеміў у літаратуры і мастацтве, размаўляў па-італьянску, французску, ведаў латынь і старагрэцкую, вельмі някепска фехтаваў.\nІ сярод дзяцей Кацярыны Медычы і Генрыха ІІ лічыўся найбольш разумным. Яго выхаваннем займаліся вядомыя сучасныя інтэлектуалы, Франсуа Карнавале і біскуп Жак Аміё, перакладчык Арыстоцеля. Сам Генрых ІІІ, дасканалячы італьянскую ў размовах з маці, у арыгінале чытаў Макьявелі.\nДа таго ж, калі ў Францыі ў 1560-я гады пачала нарастаць хваля напружанасці паміж католікамі і пратэстантамі-гугенотамі, што адну за адной спараджала грамадзянскія войны, Генрыху Валуа давялося паказаць сябе здатным ваяром. Падчас трэцяй вайны 1569-1570 гадоў, прызначаны генерал-лейтэнантам каралеўства, і г.зн. галоўнакмандуючым войскамі, 18-гадовы Генрых, на той час герцаг Анжуйскі, 13 сакавіка 1569 пры Жарнаке, і 3 кастрычніка 1569 пры Манкантуры (зразумела, з дапамогаю дасведчаных старэйшых ваяроў) здолеў разбіць войскі гугенотаў. Што гарантавала яму вялікую папулярнасць у пераважна каталіцкім Парыжы.\nУ сваю чаргу, рост уплыву Генрыха Валуа турбаваў тагачаснага караля Францыі, яго старэйшага брата, Карла IX Валуа. Менш здольны, менш падтрыманы маці, якая рабілася усё болей уплавовай постаццю на палітычнай сцэне Францыі па смерці мужа, паярэдняга караля Генрыха ІІ (1559), – асабліва ў сувязі з яе спробамі навацыйнай для Еўропы палітыкі па канфесійным замірэнні каталікоў і пратэстантаў, Карл ІХ небеспадстаўна хваляваўся за трываласць свайго становішча. Тым болей, што шлюб Кала ІХ з Елізаветай Аўстрыйскай Габсбург не прыносіў спадкаемцы трону, і натуральным пераемнікам рабіўся Генрых Валуа. У выніку, сам Кал ІХ, чый стан здароўя відавочна пагаршаўся, змушана і афіцыйна прызнаў Генрыха сваім пераемнікам 22 жніўня 1573 году. З другога боку, Кацярына Медычы марыла як найхутчэй здабыць для улюбёнца, Генрыха, каралеўскі пасаг дзе б там ні было, бо шансы на нараджэнне сына ў старэйшага брата, Карла ІХ, яшчэ заставаліся. Так супалі зацікаўленні Карла ІХ (пазбавіцца канкурэнта) і каралевы-удавы: шукаць для Генрыха трону па-за межамі Францыі. І калі рухнулі планы на шлюб апошняга з Елізаветай Англійскай, погляды французскай каралеўскай сям’і звярнуліся да Рэчы Паспалітай, дзе паміраў кароль і вялікі князь, апошні Ягайлавіч, Жыгімонт ІІ Аўгуст (1.08.1520-7.07.1572).\nІ ў 1572 г., незадоўга да смерці апошняга, на кракаўскі двор выправілася французскае пасольства Жана дэ Баланьі, з прапановай шлюбу Генрыха Валуа з незамужняй сястрой Жыгімонта, “інфантай” Ганнай Ягелонкай. Поспеху яно не мела: да перамоваў з Жыгімонтам, які быў у цяжкім стане, французаў не дапусцілі. Другая дэлегацыя, на чале з дасведчаным дыпламатам біскупам Валенсіі Жанам дэ Манлюкам выправілася з Парыжу 17 жніўня 1572 году, праз дзесяць дзён па смерці Жыгімонта і за тыдзень да Варфаламееўскай ночы (24 жніўня). Крывавыя падзеі ў Парыжы, у якіх, як мяркуе большасць гісторыкаў, быў замцікаўлены не столькі Генрых, колькі яго каралеўскі брат Карл ІХ (пад ціскам ультракаталіцкай партыі братоў дэ Гізаў), моцна абцяжарылі задачу французскай місіі. У Рэчы Паспалітай яшчэ заставаліся уплывовымі пазіцыі пратэстантаў. Сакратар біскупа дэ Манлюка, Жан Шуаснэн, пісаў у Праыж: “Яны нават не жадаюць прыгадваць імёнаў караля, каралевы і прынуа Анжуйскага Генрыха Валуа”.\nТым не менш, у суперніцтве з Генрыхам пазіцыі іншых кандыдатаў на трон Рэчы Паспалітай, эрцгерцага Эрнэста Габсбурга, сына Максіміліяна ІІ, Івана IV Жахлівага, шведскга манраха Яна (Юхана) ІІІ Вазы (мужа Кацярыны з Ягайлавічаў) і Сцяпана Батуры апынуліся слабейшымі. У выніку галасавання 5 красавіка 1573 г. на выбарчым сойме ў Празе пад Варшавай, дзе ўдзел бралі 50 тысяч магнатаў і шляхты з Кароны і Літвы, абраным апынуўся менавіта Генрых Валуа. Перамога каштавала падпісання французскай дэлегацыяй дэ Манлюка прыгаданых вышэй Генрыхавых артыкулаў і Pacta conventa, якія моцна абмежавалі ўладу будучага караля. Пазней, ужо па прыбыцці Генрыха ў Кракаў пад час каранацыі на Вавелі 21 лютага 1574 г. Генрых быў змушаны зацвердзіць і дакументы, якія гарантавалі правы і свабоды пратэстантаў, пададзеныя яму вялкім каронным маршалам Янам Фірлеям, лідарам пратэстантаў Рэчы Паспалітай. Ён падтрымаў абранне Генрыха ў красавіку 1573 года менавіта на гэтых умовах. Прыпыніўшы працэдуру, Фірлей заўважыў: Jurabis, rex, promisisti (“Кляніся, кароль, ты абяцаў!”). А паміж элекцыйным соймам увесну 1573 г. і каранацыяй у лютым 1574 г. быў працяглы візіт у Парых у жніўні-верасні 1573 г. дэлегацыі з Рэчы Паспалітай. Генрыха (і Карла ІХ) пераканалі падпісаць Артыкулы… і Pacta…, хаця такое абмежаванне ўлады манарха цалкам супярэчыла абсалютысцкай французскай традыцыі. У гонар пасольства далі шыкоўны баль – у прысутнасці задаволенай Кацярыны Медычы – адлюстраваны на прыгожым габелене па малюнках Антуана Карона (перад 1580), з серыі гэтак званых “Габеленаў Валуа”. Урачыстае прыбыццё пасольства ў Парыж адлюстравана таксама ў гравюры мастака з Люблінскага ваяводства Антонія Аляшчынскага (1794-1879), выхаванца Санкт-Пецярбургскай Імператарскай Акадэміі мастацтваў.\nЗакрануўшы тэму прычынаў і варункаў узнікнення ў Рэчы Паспалітай асноваў абмежаванай каралеўскай і вялікакняскай улады, а таксама першых крокаў да замацавання рэлігійнай талерантнасці (якія зафіксуюць пастановы Уладзіслава IV e 1630-164-я гады, у час “залатога спакою”), звернемся да не менш цікавых аспектаў “сутыкнення цывілізацый” паміж Рэччу Паспалітай і Францыяй, справакаванай абраннем у Кракаве Генрыха ІІІ. Падарожжа манарха з Парыжу цягнулася досыць доўга. Генрых не спяшаўся: дадатковай умовай яго абрання на трон Рэчы Паспалітай быў абавязак ажаніцца са старэйшай за яго амаль на 30 год Ганнай Ягелонкай. Таму да прыбыцця ў Кракаў Генрых паспеў завесці бурлівы раман з Марыяй Клеўскай, а таксама з Людавікай Латарынгскай, якая зробіцца ягонай жонкай пасля ўцёкаў з Кракава і вяртання ў Францыю.\nПрыбыццё ж караля ў Кракаў выклікала ў мясцовым грамадстве сапраўдны культурны шок. Не толькі таму, што ў агромністым “поездзе” Генрыха з 1200 коней, карэт і вазоў апрача багатага майна, прыдворных кавалераў і дам, майстроў і абслугі было нямала “дзяўчат лёгкіх паводзін”. Парыж ужо рабіўся сталіцай моды, а ў акружэнні адукаванага і выпешчанага Генрыха ІІІ тыя асаблівасці выяўляліся надзвычай выразна. Кракаўская публіка (як і прыбылыя для сустрэчы манарха літвіны і палякі з Вялікапольшчы), упершыню ўбачылі прыдворных маладзёнаў у касцюмах, усыпаных каштоўнымі каменнямі, з жабо-брыжамі, нярэдка напудранымі ў блакіт валасамі. Сам Генрых насіў залатыя з бурштынам каралі, а ў вушах – ці можна такое ўявіць – завушніцы, ды яшчэ падвойныя, і з перлінамі-грушкамі! Мужчынская палова гаспадароў паставілася да незнаёмай з’явы пераважна асуджальна, палічыўшы яе “бабскімі праявамі”. А вось жанчыны… пачалі перарабляць старыя і шыць новыя строі – на шчасце, у каралеўскім абозе прыбыў не адзін парыжскі кравец. Пдобная рэакцыя яскрава адбілася ў гісторыі партрэтнага жывапісу Рэчы Паспалітай: калі ў мужчынскіх вобразах мы назіраем трывалае захаванне кунтушова-жупановай традыцыі, то жаночыя мадэлі даволі хутка з канца XVI стагоддзя пераходзяць да еўрапейскай моды.\nТыдні і месяды ад лютага 1574 г. аж да ўцёкаў караля ў Парыж у ноч з 18 на 19 чэрвеня цягнуліся для Геныха Валуа марудна. Не надта здольны да кіравання дзяржавай, не знаёмы з польскай мовай, ён нудзіўся на афіцыйных мерапрыемствах. Хаваўся ад просьбітаў у сваіх пакоях, часам па два тыдні прыкідваючыся хворым. Ночы праводзіў, як казала пагалоска – са сваімі дамамі, а як меркавалі больш непрыхільныя – з маладзёнамі міньёнамі. Пісаў незлічоныя лісты сваім французскім каханкам, Марыі Клеўскай нават уласнай крывёю. Замест таго, каб пакрываць, паводле дамоўленасці ў Pacta conventa, пакінутыя Жыгімонам ІІ Аўгустам пазыкі, наладжваць будаўніцтва флота Рэчы Паспалітай і фундаваць навучанне мясцовай моладзі ў Францыі, свавольна карысаўся казной, прайграючы вялізныя сумы ў карты. Урэшце, Генрых цягнуў са шлюбам з Ганнай Ягелонкай, чакаючы смерці брата і магчымасці вярнуцца на радзіму, каб заняць французскі трон. І дачакаўся. Карл IX адышоў 30 траўня 1574. Вельмі хутка Генрых даведаўся пра гэта ад імператара Максімільяна (14 чэрвеня), а на наступны дзень – з ліста маці: “для мяне адзіным суцяшэннем будзе ўбачыць вас хутка тут, паколькі вашае каралеўства мае ў тым пільную патрэбу..”. “Францыя і вы, матуля, важней, чым Польшча”, – адказаў Генрых, і ў ноч з 18 на 19 чэрвеня, пасля грандыёзнага піру, дзе паспрабаваў напаіць як след кракаўскі двор, таемна пакінуў Вавель.\nБезумоўна, была пагоня, кашталян Ян Тэньчынскі нагнаў караля, але той адкупіўся шыкоўным брыльянтам і ніколі не выкананым абяцаннем вярнуцца па ўладкаванні спраў. Шлях у Парыж, дзеля бяспекі, ішоў пераважна праз каталіцкія дзяржавы: у тым ліку праз Венецыянскую рэспубліку. Тыднёвы побыт там, дзе каралю далі скарыстацца славутым святочным караблём “Бучынтора”, адлюстраваўся ў працы мастака Джамбатыста Цьепала “Генрых ІІІ гасцюе ў венецыянскіх патрыцыяў на віле Кантарыні”.\nЯго чакаў Парыж і каранацыя – пад імём Генрых ІІІ – 11 лютага 1575 г., і шмат іншых, часам трагічных прыгод. Шырока вядомая па не зусім дакладным апісанні ў рамане Аляксандра Дзюма-бацькі “Графіня дэ Мансаро” дуэль яго улюбёнцаў-міньёнаў з прыхільнікамі герцага дэ Гіза 27 красавіка 1578, што пацягнула смерць Жака дэ Леві, графа дэ Келюса і Луі дэ Мажырона, маркіза д’Ампуі. Вынікам яе зрабілася французская і еўрапейская мода на дуэлі – прычым ужо з удзелам секундантаў, а не толькі дуэлянтаў. Няўцешны кароль паставіў загінулым шыкоўны мармуровы надмагільны помнік, спарадзіўшы сярод непрыхільнікаў насмешлівае выслоўе: “парубаць у мармур”. І, нарэшце, няўдалая спроба лавіраваць паміж пратэстанцкай і ультракаталіцкай партыямі, якая скончылася спачатку забойствам братоў дэ Гізаў, а потым і самога апошняга Валуа 2 жніўня 1579 г.\nНа заканчэнне варта прыгадаць, што і Рэч Паспалітая дала Генрыху Валуа новы досвед, з гісторыі матэрыяльнай культуры. Кароль быў моцна ўражаны на Вавелі лазенкамі з падачай халоднай і гарачай вады, якіх не ведалі ў Францыі. Як і сістэмай каналізацыі, што выводзіла нечыстоты за замкавыя муры, прыстасаваннем, вядомай у тыя часы таксама ў Віленскім і Гарадзенскім замках. Хутка па вяртанні ў Францыю кароль загадаў зрабіць тое самае ў Луўры. Нарэшце, упершыню пазнаёміліся французы з відэльцамі, якія ў побыце Рэчы Паспалітай з’явіліся разам з дваром Боны Сфорца. Можна прыгадаць, што гэтая прылада ў руках паслоў Рэчы Паспалітай (прызнаная тубыльцамі д’ябальскай рагаткай) у хуткім часе здзівіла маскавітаў на каранацыйнай учце Ілжэдзмітрыя і Марыны Мнішак ў Маскве ў траўні 1606 г. Але гэта ўжо іншая тэма з гісторыі моды, традыцый, матэрыяльнай культуры і міжнародных стасункаў.


Заводы ня могуць выйсьці зь летняга застою\n28 верасень 2009, 17:58\nВосеньскі графік большасьці прамысловых прадпрыемстваў Менска не адрозьніваецца ад летняга. Нягледзячы на абяцаньні заводзкіх адміністрацыяў запусьціць зь верасьня канвэеры на поўную магутнасьць і вярнуць людзей на паўнавартасны працоўны тыдзень, сытуацыя мала зьмянілася.\nПаводле працаўнікоў менскага завода “Атлант”, нягледзячы на намаганьні кіраўніцтва прадпрыемства разгрузіць перапоўненыя склады, найменей 100 тысяч гатовых лядоўняў яшчэ не прададзеныя:\n“Працуем ня ўсе дні, але ў нас свая спэцыфіка. На канвэеры задзейнічана пяць плыняў, кожная брыгада па чарзе не працуе ў другую зьмену. Адзін тыдзень, калі мы працуем, першая брыгада адпачывае, на другі тыдзень адпачывае наступная і г.д. Прыкладам, у маёй брыгадзе атрымліваецца так: два месяцы выходзім у другую зьмену, і з гэтых двух месяцаў адзін тыдзень непрацоўны, тады ідзём на 2/3. А гэта ўвогуле сьмешны заробак – 70 тысяч рублёў за тыдзень. 13-ы заробак ня плацяць, хоць па калектыўнай дамове мусілі заплаціць па выніках мінулага году, калі яшчэ не было крызісу і мы адпрацавалі як мае быць. Павіны былі заплаціць прэміяльныя, але не заплацілі дагэтуль. Хоць па дамове былі абавязаныя. То бок, адбываецца парушэньне калектыўнай дамовы. Увогуле цяпер заробак дзесьці каля мільёна рублёў. Калі летась у эквіваленце было каля 500 даляраў, то цяпер толькі 300”.\nНа мінулым тыдні Аляксандар Лукашэнка наведаў Менскі падшыпнікавы завод і даручыў правесьці тут поўную мадэрнізацыю: гэта дазволіць павялічыць аб’ёмы вытворчасьці ўтрая. Аднак вядучы тэхнічны спэцыяліст заводу Андрэй Гардзейка кажа, што і пры цяперашнім аб’ёме збываць прадукцыю няма куды. Праз гэта працаўнікі ў залежнасьці ад спэцыялізацыі запатрабаваныя 3-4 разы на тыдзень:\n“Зараз спэцыфіка працы ў тым, што мы намагаемся прадаваць прадукт, які прыносіць рэальны прыбытак прадпрыемству. У асноўным гэта ролікавыя сфэрычныя падшыпнікі, і ёсьць яшчэ група ігольчатых падшыпнікаў. Раней, яшчэ ў 1990-х гадох, па праграме імпартазамяшчэньня мы асвоілі вельмі шырокую намэнклятуру падшыпнікаў для нашых канвэерных заводаў. На некаторыя зь іх пастаўляем прадукцыю дагэтуль, але частку асартымэнту з-за іх нізкай рэнтабэльнасьці былі вымушаныя зьняць з пляну вытворчасьці. У тым ліку шарыкавую групу, на якую колісь рабілася стаўка. Многія падшыпнікі яшчэ выпускаем, але гэта не параўнаць з тым, што было, напрыклад, 5-6 гадоў таму. То бок, зроблены акцэнт на эканоміку, на станоўчую дынаміку, у прынцыпе, на рэальнае паступленьне грашовых сродкаў, на прыбытак”.\nПэрспэктывы сумныя. Бо аднымі роварамі, матацыкламі цяпер ужо не пражывеш\nУ падвешаным стане і такія прамысловыя гіганты як МАЗ і МТЗ - згортваньне паставак у Расею наўпрост паўплывала на дабрабыт шматтысячных калектываў. На раздарожжы і менскае “Мотавела”: беларускія ровары і матацыклы не адпавядаюць міжнародным стандартам, а таму - не запатрабаваныя на зьнешніх рынках. Гаворыць выканаўца абавязкаў генэральнага дырэктара Казімір Мароз:\n“Пэрспэктывы сумныя. Бо аднымі роварамі, матацыкламі цяпер ужо не пражывеш. Ды іх ужо столькі і не патрэбна, як раней, калі было саюзнае разьмеркаваньне. Зараз такога няма. Колькі рынак патрабуе, столькі і зробіш. А зробіш больш, дык будзе на складзе ляжаць. Забясьпечыць занятасьць людзей той колькасьцю ровараў і матацыклаў, што прадаюцца цяпер, проста не хапае сродкаў, абароткі няма. Таму вырабляем, але няшмат: ад пачатку году матацыклаў можа 500 зрабілі, а ровараў – дзесьці пад 100 тысяч”.\nСпадар Мароз дадае, што цяпер адбываецца поўная рэарганізацыя вытворчасьці: у аўтаномнае плаваньне выпраўляецца бальшыня цэхаў “Мотавела”, якія будуць самі зарабляць сабе грошы:\n“Зараз адбываецца рэарганізацыя, ствараюцца закрытыя акцыянэрныя таварыствы на базе цэхаў. Статутны фонд “Мотавела”, але яны фунуцыянуюць як самастойныя юрыдычныя асобы. Быў, дапусьцім, цэх па профілю – ліцейны, тэрмічны – дык гэтыя профілі скасоўваюцца, каб дабавіць магутнасьці. Гэтыя асобныя вытворчасьці будуць шукаць замовы па сваім профілі. Ліцейнае – значыць, нешта па ліцейцы будуць шукаць. Тэрмічная вытворчасьць па тэрмічцы будзе нейкія замовы браць, тэрмаапрацоўку рабіць. Цэх пакрыцьця і афарбоўкі будзе шукаць замовы ў староньніх арганізацыях на афарбоўку якіхсьці дэталяў і гальванапакрыцьцё. Прэсавая вытворчасьць – штампоўка, пакоўка – таксама можна выдзеліць у асобнае прадпрыемства. То бок, у такім накірунку ўсё разьвіваецца”.\nС.Балыкін: Указ № 477 вяртае бізнэс да чаўночніцтва\n“Калі эканоміка сёлета ўпадзе да дна, то ў 2010 можа быць і рост”


Гульня Трэба бегчы з ледзяной пячоры. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Трэба бегчы з ледзяной пячоры анлайн\nТрэба бегчы з ледзяной пячоры\nАпісанне гульні: Аднойчы ты бадзяўся па ледзяным прасторы і неспадзявана зайшоў у дом да йети.Ён быў такі злы і галодны, што тут жа зачыніў цябе ў сховішча і пайшоў шукаць новую ахвяру.Пакуль ён ходзіць, паспрабуй выбрацца і ўцячы.\nАднойчы ты бадзяўся па ледзяным прасторы і неспадзявана зайшоў у дом да йети.Ён быў такі злы і галодны, што тут жа зачыніў цябе ў сховішча і пайшоў шукаць новую ахвяру.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Трэба бегчы з ледзяной пячоры ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Трэба бегчы з ледзяной пячоры бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Трэба бегчы з ледзяной пячоры і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Дастойны прыклад вучням | Районная газета "Кіравец" — Могилевская область\nПятница, 2.10.2015 10:57. Рубрика: Кадры, Эхо праздника\nЛюбіць свой край, значыць ведаць яго: чым ён жыў раней, як жыве зараз, а таксама імкнуцца да таго, каб ён квітнеў у будучым. Так лічыць дырэктар Барчыцкага НПК “ДС—СШ” Аркадзь\nАмаль 20 гадоў ён самааддана працуе на ніве выхавання падрастаючага пакалення, даўшы за гэты час пуцёўку ў дарослае жыццё не адной сотні вучняў.\nЗвязаць свой лёс з педагагічнай дзейнасцю А.П.Літвінка вырашыў яшчэ ў дзяцінстве, а дастойным прыкладам для яго заўсёды была маці, якая працавала настаўніцай пачатковых класаў у тагачаснай СШ №2 імя К.П.Арлоўскага. Дарэчы, у сям’і Літвінкаў усе маюць педагагічную адукацыю: жонка Галіна Іванаўна, дачка і сын.\nУ 1979 годзе Аркадзь Пятровіч закончыў гістарычны факультэт МДУ імя А.А.Куляшова. Аднак да таго, як прышоў працаваць у сістэму адукацыі раёна, была работа у камсамольскіх, партыйных і органах унутраных спраў. Але ніколі яго не пакідала жаданне працаваць у школе.\nПачаткам яго педагагічнай дзейнасці стаў 1996 год — у якасці дырэктара Паўлавіцкай школы. Праз год А.П.Літвінка быўназначаны дырэктарам тагачаснай Барчыцкай школы, якая ў 2006 годзе стала навучальна-педагагічным комплексам.\n«Гісторыю нельга змяніць»\nА.П.Літвінка выкладае вучням гісторыю, якую лічыць навукай усіх навук.Любоў да свайго прадметавопытны педагог імкнецца перадаць і рабятам. Гісторыю нельга змяніць, а таму, упэўнены Аркадзь Пятровіч, важна мець прызнаць гістарычныя памылкі, пераасэнсаваць каштоўнасці і пры гэтым выглядаць дастойна.\nНа яго думку, сёння педагог павінен не толькі валодаць спецыяльнымі ведамі, найноўшымі сродкамі і методыкамі навучання і выкладання, але і ўмець правільна данесці да рабят тыя перамены,што адбываюцца ў свеце.Вельмі важна навучыць дзяцей і падлеткаў самастойна думаць, прымаць рашэнні і несці адказнасць за свае ўчынкі.\nПа словах педагога, маладое пакаленне зараз больш развітое, і для таго, каб быць з ім на роўных, неабходна кожны дзень самаўдасканальвацца: не толькі вучыць, але і самому вучыцца. У цеснай сувязі працуе педкалектыў Барчыцкага НПК “ДС—СШ” і з бацькамі рабят, бо ўсе яны робяць агульную справу — імкнуцца выхаваць дастойных грамадзян нашай краіны.\n« «Быць улюбёнай у сваю справу — значыць быць шчаслівай»


Дом архітэктара Лісецкага на вул.Таўлая — Молодечно.net\nАрхітэктура Асобы Горад За польскім часам\n28/11/2019 14/05/2022 Уладзімір Садоўскі\nЗ 1921 па 1939 гады Заходняя Беларусь знаходзілася ў складзе Другой Рэчы Паспалітай. Для новай польскай дзяржавы беларускія землі з самага пачатку былі праблемнай тэрыторыяй: разбураная вайной інфраструктура, нелаяльнае насельніцтва, мяжа з Савецкім Саюзам, з якім у Польскай Рэспублікі былі напружаныя адносіны. Але адмаўляцца ад «крэсаў усходніх» палякі не спяшаліся. Ужо напачатку 20-х гадоў Польшча прынялася рэалізоўваць план асіміляцыі ўсходніх земляў, у якім архітэктура грала не апошнюю ролю. Палякі актыўна будавалі адміністрацыйныя будынкі: староствы, управы, паштовыя і банкаўскія аддзяленні. Узводзілі польскія школы і гімназіі. Але самую пільную ўвагу польскія ўлады надавалі ведамаснаму жыллю для палякаў, якія перасяляліся з заходніх рэгіёнаў Польшчы для працы ў новых адміністрацыйных раёнах. Спецыяльна для польскіх адмыслоўцаў у беларускіх гарадах і мястэчках будаваліся так званыя «калоніі ўраднікаў»: раёны з тыпавымі малапавярховымі дамамі, разлічанымі на адну ці на дзве сем’і. Забудова такога тыпу добра захавалася ў Лідзе, Наваградку, Брэсце, Баранавічах і іншых заходнебеларускіх гарадах. Але катэджамі для стараст, лекараў, настаўнікаў і іншых службоўцаў палякі не абмяжоўваліся. Будавалі яны і шматкватэрныя дамы, праўда, жыллё ў такіх пабудовах прызначалася ў большасці выпадкаў не для перасяленцаў грамадзянскіх прафесій. У дзвюх- і трохпавярховыя дамы засяляліся сем’і афіцэраў і сяржантаў Войска Польскага, а таксама сем’і службоўцаў Міністэрства ўнутраных спраў. У Маладзечна да сённяшняга дня захавалася каля дзясятка такіх шматкватэрных дамоў, пабудаваных палякамі ў 20-х, 30-х гадах ХХ стагоддзя.\nВось, напрыклад, жылы дом №5 на вул.Таўлая, што знаходзіцца недалёка ад Маладзечанскага аўтавакзала:\nЁн пабудаваны ў 1925 годзе па праекце архітэктара Юльяна Лісецкага для сем’яў афіцэраў Корпуса Аховы Памежжа і службоўцаў Маладзечанскай гміны. Гэта было ведамаснае жыллё вышэйшага класа. У доме знаходзілася 14 камфартабельных кватэр: 3 чатырохпакаёвыя, 3 трохпакаёвыя і 8 двухпакаёвых. У кожнай прадугледжваліся памяшканні для прыслугі і ўласнае каміннае ацяпленне.\nДом пабудаваны ў так званым «закапанскім стылі», модным сярод архітэктараў міжваеннай Польшчы. Лічылася, што гэты стыль найболш блізка перадае нацыянальныя рысы польскай архітэктуры.\nПершапачаткова ў доме былі скразныя пад’езды, але пазней дзверы, якія выходзяць на бок вул.Таўлая, замуравалі. Магчыма, зрабілі гэта ў паваенныя гады калі прасторныя кватэры польскіх службоўцаў былі пераўтвораны ў тыповыя савецкія «камуналкі». У часы “перабудовы” жылыя памяшканні былі прыватызаваны і выкуплены. Так што зараз на кожнай пляцоўцы ў доме зноў па дзве кватэры.Угары кожнай лесвічнай клеткі дома знаходзяцца дзверы, што вядуць да падстрэшша. Гэта адметная рыса ўсіх польскіх жылых пабудоў у Маладзечна — іх жыхары мелі магчымасць сушыць памытую бялізну ў прасторных памяшканнях гарышча.\nПобач з домам знаходзіўся бетонны зброевы склад, дзе афіцэры і салдаты Корпуса Аховы Памежжа захоўвалі стрэльбы, якія выдавалася перад адпраўкай у рэйды да мяжы.\nСёння ў памяшканнях «збаёўні» захоўваюць свае скарбы сучасныя жыхары дома №5 па вул.Таўлая.\n17/05/2022 Уладзімір Садоўскі\n18/05/2020 12/05/2022 Уладзімір Садоўскі


Будынак чыгуналіцейнага завода «Гігант» у Мінску, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nУ сталіцы Беларусі асаблівы каларыт. Вуліцы Мінска заўсёды славіліся прыгожымі старадаўнімі будынкамі. Не стала выняткам і Кастрычніцкая вуліца, бо на ёй размешчана мноства гістарычных пабудоў пачатку 20 стагоддзя і ранейшых часоў. Адзін з такіх будынкаў – аб'ект прамысловай архітэктуры – будынак чыгуналіцейнага завода, які быў збудавана ў 1908 годзе. Звычайна, ён не заўсёды быў каменным і масіўным, спачатку пабудова была выканана з дрэва, але назва завода першапачаткова задумвалася як «Гігант». Тут працавала парадку дванаццаці чалавек – яны займаліся рамонтам сельскагаспадарчых машын і некаторага абсталявання. На заводзе таксама выпускаліся дробныя прадметы. Звычайна, першае абсталяванне было не самым лепшым, а штат працаўнікоў – зусім невялікім, але пачатак быў пакладзены. І ўжо праз некалькі гадоў, у 1912 годзе, завод «Гігант» змяніў назву на «Энергія», колькасць яго супрацоўнікаў павялічылася да дваццаці пяці, а асартымент выпусканай прадукцыі істотна пашырэў. У 1913 годзе драўляны будынак завода згарэў, але ўжо праз год завод працягнуў сваю дзейнасць.\nЗ 1917 па 1921 год завод рэканструявалі, і будынак стаў каменным. Ужо праз год колькасць працаўнікоў завода павялічылася да ста, а праз дзесяць гадоў тут працавала больш тысячы працоўных. Завод заняўся выпускам станкоў. У савецкія часы «Энергія» апраўдала сваю назву, ператварыўшыся ў адзін з найбуйнейшых заводаў БССР. Прадпрыемства актыўна пашыралася – будаваліся дадатковыя корпусы, усталёўваліся новыя станкі і печкі для ліцця. Адзінай праблемай была недахоп супрацоўнікаў з вышэйшай адукацыяй, бо 94 адсоткаў працаўнікоў былі простымі працоўнымі, якім нехапала інжынерна-тэхнічных ведаў. Так, пры заводзе пачалі функцыянаваць адмысловыя навучальныя гутркі і курсы, што ў выніку прынесла прадпрыемству эканомію ў дзвесце шэсцьдзясят тысяч рублёў, бо навучаныя супрацоўнікі ўнеслі шэраг прапаноў па ўдасканаленні працэсу вытворчасці.\nУ 1930 годзе назва прадпрыемства змянілася на «Завод імя К.Е. Варашылава». Потым пачалася Вялікая айчынная вайна, але будынак завода ацалеў, хоць сваю дзейнасць ён працягнуў толькі ў 1948 годзе. Падчас вайны тут дзейнічалі падпольшчыкі. З 1961 года і па цяперашні час прадпрыемства завецца заводам імя Кастрычніцкай рэвалюцыі. На сённяшні дзень былы «Гігант» з'яўляецца часткай Мінскага завода імя Кастрычніцкай рэвалюцыі.\nБудынак завода пабудаваны з чырвонай цэглы, вялікая яго частка аднапавярховая – у такім стылі будаваліся многія прадпрыемствы Савецкага Саюзу. Нядаўна стала вядома, што прамысловыя будынкі ў цэнтры горада збіраюцца знесці, але ў дадзены момант ідзе абмеркаванне з нагоды захавання будынка завода «Гігант», бо гэта сапраўдны помнік архітэктуры. Хто ведае, можа, неўзабаве тут размесціцца тэматычны гатэль з фатаграфіямі людзей, якія працавалі калісьці на заводзе.


снежань 2012 - Грамадскі Магістрат\nMonth: снежань 2012\nМагілёўскія ІП не падтрымалі прапановы абласных улад па рэарганізацыі мясцовых рынкаў\n24 снежня 2012 17 чэрвеня 2018 disol\nПрапановы Магілёўскага аблвыканкама па рэарганізацыі рынкаў абмеркавалі мясцовыя прадпрымальнікі на круглым стале 23 снежня ў Магілёве.\nАбласное ўпраўленне гандлю прапаноўвае падзяліць усе рынкі на харчовыя, заабатанічныя і рэчавыя. На рэарганізаваных рэчавых рынках прадугледжваецца «ажыццяўляць гандаль толькі ўжыванымі рэчамі, а таксама прадукцыяй рамеснікаў і вытворцаў рэспублікі». Прадаваць новыя імпартныя тавары будзе дазволена толькі ў магазінах і гандлёвых цэнтрах. Read more →\nАналіз сістэмы адукацыі ў Беларусі\n9 снежня 2012 9 студзеня 2019 disol\nІнстытут адукацыі, нароўні з такімі вядучымі сацыяльнымі інстытутамі, як сям’я, навука, культура, закліканы забяспечваць сацыяльнае ўзнаўленне і развіваць чалавечы патэнцыял. Адным з асноўных патрабаванняў да сучаснай адукацыі з’яўляецца яго іннавацыйнасць. Асабліва гэта датычыцца сістэмы вышэйшай адукацыі, бо менавіта яна адказвае за падрыхтоўку адмыслоўцаў для інавацыйнай эканомікі.


Краўцэвіч Аляксандр, Загадкі беларускай гісторыі, 02.11.2016 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2016-11-02\nУ міжваеннай Польшчы Наваградак быў самым маленькім ваяводскім цэнтрам з колькасцю жыхароў прыблізна 6 тыс. чалавек. Гістарычная традыцыя перамагла эканамічны разлік, бо гаспадарчым цэнтрам Наваградскага ваяводства фактычна апынуліся Баранавічы. Ваяводскі цэнтр патрабаваў немалых фінансавых укладанняў, найперш у адміністрацыйнае і жыллёвае будаўніцтва. За два міжваенныя дзесяцігоддзі ў горадзе ўзнік цэлы комплекс адметных пабудоваў, які... Болей »\nМсціслаўскі замак. Бастыён Літвы\nАд XI ст. памежны горад Мсціслаў займеў уласны замак на гары, якая сёння называецца Замкавай. Памежны абарончы рубеж Смаленскага княства, потым сталіца княства Мсціслаўскага. Ад XIV ст. становіцца адным з важнейшых усходніх цэнтраў ВКЛ каля мяжы з Масквой. Пастаянная баявая гатоўнасць, направа і мадэрнізацыя ўмацаванняў не дапамаглі ў ліпені 1654 г., калі ў замак уварваліся маскоўскія стральцы і выразалі каля 15 тыс. мсціслаўцаў і навак... Болей »


Catholic.by - Удзельнікі рэкалекцый у Мядзелі разважалі над Божым словам і маліліся за мір ва Украіне\n28.02.2022 14:50 Catholic.by\nМядзельскі рэкалекцыйны дом айцоў кармэлітаў гасцінна адчыніў ім дзверы, а айцец Аляксандр Стока OCD паклапаціўся пра тое, каб умовы дапамаглі сканцэнтравацца на тым, што Бог кожнаму хоча сказаць.\nНа працягу трох дзён айцец Пётр Фраштэнга OCD праз канферэнцыі, гаміліі, заклік да ўнутранай малітвы дапамагаў удзельнікам духоўных практыкаванняў адкрываць прыгажосць Бога, заключаную ў Божым слове. Асаблівую ўвагу айцец рэкалекцыяніст звярнуў на неабходнасць фармацыі, зрабіўшы асаблівы націск на фармацыі пачуццяў, якая працягваецца ўсё жыццё.\n«Бог кожны дзень звяртаецца да нас у сваім слове. Слова дня — гэта прывітанне ад Бога; яно надае рытм нашаму жыццю і існаванню. Бог піша нам кожны дзень свой ліст, таму нельга ўспрымаць гэта як нешта, што мы ўжо ведаем. Але Бог у Святым Пісанні не становіцца нашым суразмоўцам, калі мы не адкрываем Біблію. Пачутае Божае слова рэалізуецца ў штодзённым жыцці і ўвечары яно набывае яшчэ большае багацце, бо да яго далучаюцца падзеі дня. Таму варта напрыканцы дня, падчас малітвы, паразважаць над тым, дзе мы не дазволілі Божаму слову дзейнічаць у нашым жыцці», — казаў айцец Пётр на рэклекцыях, якія працягваліся тры дні і завяршыліся ў нядзелю, 27 лютага.\nДзелячыся сваімі ўражаннямі, удзельнікі дзякавалі Богу за магчымасць удзелу ў гэтых духоўных практыкаваннях, за Эўхарыстыю, падчас якой прасілі аб неабходных ласках для сябе, сваіх родных і блізкіх, аб спыненні ваеннага канфлікту ва Украіне, аб Божым спакоі ў свеце і нашай любай Беларусі.\nЯны ўдзячныя таксама гасцінным айцам кармэлітам за час адарацыі, унутранай малітвы, за Літургію гадзінаў, сакрамэнт паяднання і за ўсё, чым былі напоўнены гэтыя рэкалекцыі з Божым словам.


Галоўная ➠ Інфармацыі шляхам ➠ Узбекская музыка\nМы спецыялізуецца на прафесійным навучанні эстрадным і эстрадна-джазаваму вакале для дзяцей і дарослых! Мы бярэм усіх жадаючых незалежна ад узросту і здольнасцяў, так як нашы педагогі займаюцца менавіта пастаноўкай голасу з нуля.\nЕсли вас интересует Узбекская музыка, стоит заглянуть на этот сайт marvarid.net вы найдете узбекскую музыку отличного качества.\nКалі ў вас маецца ўжо нейкі вопыт, і вы жадаеце працягнуць ўдасканаленне сваіх вакальных навыкаў, мы гэтак жа гатовыя пачаць навучанне з вамі з любога ўзроўню.\nРэалізуецца марамі свайго дзяцінства! Ты марыў выступаць на сцэне! Цяпер гэта даступна кожнаму! Унікальная методыка пастаноўкі голасу! Падрыхтоўка да кастынгу, паступлення ў музычнага вучылішча, ГІТІС.\nМы запрашаем дзяцей і дарослых на ІНДЫВІДУАЛЬНЫЯ і ГРУПАВЫЯ заняткі.\nПрацэс навучання - гэта не проста ўрокі вакалу для пачаткоўцаў, ён уключае ў сябе працу над наступнымі элементамі прафесійнага выканальніцтва:\nзняцце цягліцавых заціскаў,\nпраца з мікрафонам,\nстылістыка джазавага, эстрадных спеваў і імправізацыі,\nпраца ў прафесійнай студыі гуказапісу,\nпастаноўка нумароў на сцэне,\nпадрыхтоўка да паступлення ў ВНУ\nВывучаючы біяграфіі знакамітых спевакоў, можна заўважыць, што многія з іх сутыкнуліся з вакальным мастацтвам ўжо ў раннім дзяцінстве. Некаторыя раслі ў сем'ях прафесійных спевакоў, іх дзяцінства праходзіла ў тэатры і натуральна, што яны пачыналі спяваць у раннім узросце і ўдасканальваліся далей пад кіраўніцтвам бацькоў. Бацькі іншых проста былі аматарамі спеваў, музыка арганічна ўплятаюцца ў іх жыццё - і гэта перадавалася дзецям, якія атрымлівалі свой першы пеўчы вопыт, пераймаючы бацькам, падпяваючы ім.\nРанняе музычную адукацыю дзяцей заўсёды дабратворна ўплывала на іх псіхіку і культурны ўзровень. У прыватнасці, спевы - адно з самых даступных і зразумелых для дзіцяці відаў музычнага мастацтва. Тыя музычныя ўражанні, якія атрымае дзіця на сваіх першых занятках могуць застацца з ім на ўсё жыццё. Таму трэба, каб яны былі яркімі, запамінальнымі, радаснымі і, што немалаважна, правільнымі па змесце. Вядома ўсе дзеці валодаюць рознымі музычнымі здольнасцямі, а таксама рознымі галасавымі і псіхафізіялагічных дадзенымі. У залежнасці ад гэтага, навучанне спеву можа быць калектыўным - хор, і індывідуальным - заняткі сольным спевам.\nЗаняткі ў хоры рэкамендуюцца дзецям, якія маюць ад прыроды ціхі, слабы голас або нескоординированность слыху і галасы. Вопытны кіраўнік хору ведае, як размясціць навучэнцаў, каб больш моцныя падцягвалі да свайго ўзроўню больш слабых. Добры хормайстар вучыць дзяцей спеву на правільным вакальным дыханні і ніколі не дазволіць ім перакрыкваць адзін аднаго, надрываючы пры гэтым голас, фарсіраваць гучанне. Пасля заняткаў хору ў дзіцяці не павінна ўзнікаць асіпласць і хрыпаты. Правільныя харавыя заняткі спрыяюць станаўленню музычнага слыху, каардынацыі слыху і голасу і развіццю галасавых дадзеных дзіцяці. У некаторых выпадках, пры паспяховых занятках, можна працягнуць вакальнае навучанне ў класе сольнага спеву\nДзецям з добрымі музычнымі і яркімі вакальнымі дадзенымі. можна рэкамендаваць заняткі сольным спевам. У хоры такія дзеці будуць вылучацца і кіраўнік вымушаны будзе прасіць іх прыбіраць гук, бо у хоры важная аднастайнасць і роўнасць гучання. Звычка пастаянна спяваць на сярэдняй і ціхай гучнасці, у невялікім дыяпазоне, можа прытармазіць развіццё галасавых дадзеных дзіцяці і звесці іх на агульны ўзровень. У гэтым выпадку толькі індывідуальныя заняткі вакалам могуць спрыяць найлепшым развіццю здольнасцяў і магчымасцяў дзіцяці. Заняткі акадэмічным вакалам з дзецьмі мяркуюць навучанне асновам пеўчага дыхання і гукавядзенню, круглявай, нешырокай - -культурной- манеры гуказдабыцця. Гэта не значыць, што дзіцяці навязваецца -взрослый оперный- гук. Дзеці павінны спяваць сваім голасам, але яго можна карэктаваць у залежнасці ад становішча рота і працы дыхання. Круглявая форма рота, мяккая, ненапружанай ніжняя сківіца, спакойная падача дыхання і роўнае становішча корпуса - усё гэта спрыяе ўсталяванню правільных пеўчых навыкаў, развіццю дыяпазону і гучнасці галасы, што дазваляе дзіцяці свабодна, без напружання выконваць даступныя класічныя творы, а таксама, лепшыя ўзоры дзіцячых песень, не фарсіруючы і не стамляй голас. Класічны рэпертуар, прапанаваны для вывучэння, выкарыстоўваецца вакальнымі педагогамі ўжо не адно стагоддзе. Такое навучанне закладвае асновы вакальнай тэхнікі на будучыню. Прайшоўшы мутацыйных перыяд, навучэнец ўжо не пачне усё з пачатку, а будзе выкарыстоўваць закладзеныя ў дзіцячым узросце навыкі, што дасць яму вялікая перавага перад тымі, хто вакалам з дзяцінства не займаўся.\nНавучаючыся акадэмічнаму вакале, дзіця мае магчымасць удзельнічаць у шматлікіх прэстыжных дзіцячых і юнацкіх конкурсах і фестывалях, дзе галоўнай умовай з'яўляецца спевы без мікрафона і пад жывы акампанемент, і кожны ўдзельнік можа прадэманстраваць менавіта свой голас, а не найноўшыя дасягненні электроннай апаратуры.\nДзеці з добрай вакальнай падрыхтоўкай могуць стаць удзельнікамі оперных спектакляў. Пры шматлікіх оперных тэатрах ёсць дзіцячыя калектывы, якія разам з дарослымі артыстамі ўдзельнічаюць у пастаноўцы спектакляў, атрымліваючы пры гэтым магчымасць непасрэдна сустрэцца з тэатра, выходзячы на ??сапраўдную оперную сцэну.\nБацькі не заўсёды ў стане аб'ектыўна ацаніць здольнасці і магчымасці свайго дзіцяці. Недаацэнка ў гэтым таксама шкодная, як і пераацэнка. Таму толькі вопытны педагог можа правільна і справядліва вызначыць вакальныя перспектывы вучня і дапамагчы знайсці свой шлях у гэтай нялёгкай, але цудоўным выглядзе музычнага мастацтваў\nМы набіраем дзяцей ад 5 гадоў у групавыя заняткі і на індывідуальныя. Мы працуем над:\n- Развіццём музычнага слыху дзіцяці,\n- пастаноўкай дыхання,\n- працай над дыкцыяй,\n- Развучванне дзіцячых песень.


6 студзеня - урачыстасць Аб'яўлення Госпада (Тры Каралі) | horki.info\n6 студзеня - урачыстасць Аб'яўлення Госпада (Тры Каралі)\n05.01.2014 – 14:46 | 1248 | 1 | даслана чытачом\nМясцовы прыход сардэчна запрашае каталікоў Горак прыняць удзел у святочных Літургіях. Яны адбудуцца а 10.00 і 16.00 у капліцы пры парафіяльным доме (завул. Валадарскага 10).\nДадзенае свята ўжо ў ІІІ ст. была вядома на Усходзе. Прыкладна праз стагоддзе яна з’явілася на Захадзе, дзе стала называцца таксама святам Трох Каралёў.\nУ літургіі гэта ўрачыстасць непарыўна звязана з Божым Нараджэннем. У Евангеллі святога Мацвея гаворыцца пра мудрацоў, якія, ідучы за зоркаю, прыбылі ў Ерузалем і Бэтлеем, каб адшукаць нованароджанага караля юдэйскага.\n«Увайшоўшы ў дом, яны ўбачылі Дзіця з Марыяй, Маці Яго, і ўпалі, і пакланіліся Яму. І адчыніўшы скарбніцы свае, ахвяравалі Яму дары: золата, кадзіла і мірру» (пар. Мц 2, 12).\nАб’яўленне, якое па-грэцку называецца Эпіфанія, азначае з’яўленне боскасці ў чалавечай постаці. Пакланенне мудрацоў, якіх да Ісуса прывяла зорка, указвае на тое, што ўвесь сусвет (зорка як сімвал космасу) быў усхваляваны нараджэннем Хрыста. Да Яго прыбылі язычнікі (мудрацы), каб аддаць пашану Богу. Гэта падзея ўказвае на магчымасць пазнання Бога, дзякуючы сумленнаму пошуку праўды пра свет і чалавека.\nМудрацы прынеслі Хрысту дары: золата — сімвал каралеўскай годнасці, кадзіла — сімвал святарскай годнасці, мірру — сімвал спаўнення месіянскіх прароцтваў, а таксама прадказанне смерці Збаўцы. Адначасова гэта было праявай веры ў Хрыста праўдзівага чалавека (мірра), праўдзівага Бога (кадзіла) і Валадара (золата).\nЗ урачыстасцю Аб’яўлення Госпада звязаны звычай асвячэння крэйды, кадзіла і вады. Асвячонай крэйдай на дзвярах пішуць K+M+B і бягучы год. Гэтыя літары з’яўляюцца першымі літарамі імёнаў трох каралёў — Каспар, Мельхіёр і Бальтазар.\nУ Сярэднявеччы надпіс C+M+B выражаў благаслаўленне: «Няхай Хрыстос благаслаўляе гэтаму дому!» («Christus mansionem benedicat!»). Не так шмат ёсць дакументаў-першакрыніц пра асобы Трох Каралёў, але існуе шмат легендаў. Народная пабожнасць з прычыны колькасці дароў вызначыла, што было іх тры. Аднак толькі ў VI ст. аб іх пачалі гаварыць як пра каралёў, а праз 300 гадоў ім былі дадзены імёны Каспар, Мельхіёр і Бальтазар.\nУ мастацтве Каспар найчасцей прадстаўлены як афрыканец, які прыносіць у дар Ісусу мірру, Мельхіёр — еўрапеец, які ахвяруе золата, і Бальтазар — азіяцкі кароль, які прыносіць да ясляў кадзіла. Паводле легенды рэліквіі Трох Каралёў былі знойдзены св. Аленай і спачатку захоўваліся ў Канстанцінопалі, а пазней — у Мілане.\nЗ ХІІ стагоддзя традыцыя Трох Каралёў звязваецца з Кёльнам. У 1164 г. кёльнскі арцыбіскуп Райнальд фон Дасэль перавёз з Мілана мошчы трох мудрацоў у Кёльн, дзе яны знаходзяцца і сёння. Тры Каралі лічацца апекунамі вандроўнікаў, пілігрымаў, гандляроў, уладальнікаў гасцініц, кушнераў.


Нацыя алкаголікаў: Беларусь заняла першае месца ў спажыванні чыстага спірту на душу насельніцтва\nАд алкаголю памірае больш людзей, чым ад СНІДу, туберкулёзу і гвалту, разам узятых. Летась ад зялёнага змея ў свеце сканалі каля 3,3 мільёнаў чалавек. Яшчэ ў 2005 годзе гэтая лічба была амаль на мільён меншая.\nСправаздача Сусветнай арганізацыі аховы здароўя падавала звесткі са 194 краінаў. У параўнанні з усімі рэгіёнамі свету найбольш пітушчая Усходняя Еўропа.\nУ сярэднім кожны чалавек ва ўзросце 15 гадоў і больш выпівае 6,2 літра чыстага спірту штогод. Жыхары Беларусі пабілі гэты паказчык амаль утрая. З 17,5 літрамі на год яны захапілі пальму першынства сярод самых алкагалізаваных нацыяў. Прычым беларусы выпіваюць за год 27,5 літра, а беларускі – 9,1 літра чыстага спірту.\nШто думаюць пра алкагалізм самі беларусы, глядзіце тут.\nСярод лідараў распівання алкагольных напояў аказаліся таксама Малдова (16,8 л), Літва (15,4 л), Расея (15,1 л) і Румынія.\nМужчыны паміраюць ад злоўжывання часцей, чым жанчыны (7,6 % выпадкаў смерцяў у параўнанні з 4 %). Аднак тэндэнцыя большага ўжывання алкаголю сярод жанчын няспынна расце, адзначаюць навукоўцы. Палова спажывання прыпадае на моцныя напоі, яшчэ амаль 35 % – на піва, а на віно – 8 %. У шчодрых выпіўках лідаруе моладзь: да 12 % людзей ад 15 да 19 гадоў аддаюцца эпізадычнаму п’янству.\nУ спавешчанні аптымістычна адзначаецца, што насамрэч алкагольныя напоі ўжывае менш як палова насельніцтва Зямлі (38,3 %). Аднак прагноз адмыслоўцаў несуцяшальны: смяротнасць ад алкаголю будзе павялічвацца. З ужываннем алкаголю звязваюць больш за 200 хваробаў, у тым ліку цыроз пячонкі ды рак. Дадаюцца сюды ахвяры, якія загінулі ў ДТЗ або былі забітыя ў алкагольных канфліктах.\nСАЗ заклікае змагацца са згубнаю звычкаю рознымі спосабамі: павышаць падаткі на алкаголь, забараняць рэкламу, уводзіць “сухія” гадзіны і дні. Таксама варта памятаць, што бяспечная доза для чалавека на дзень (на выбар): 60 грамаў моцных напояў (гарэлка, віскі, каньяк), або да 200 мілілітраў віна ці шампанскага, або 0,5 літра светлага піва.


У школах адмянілі лінейкі, але не ва ўсіх. Міністэрства адукацыі: вырашаюць дырэктары\n29 травень 2020, 12:35\nАпошні званок, ілюстрацыйнае фота\nУ Менску 29 траўня прагучалі апошнія званкі, пасьля гэтага заняткаў ня будзе. У рэгіёнах Беларусі яны пройдуць заўтра, 30 траўня. У некаторых школах апошні званок сёлета прагучаў онлайн.\nСёлета Міністэрства адукацыі Беларусі рэкамэндавала школам не праводзіць выпускных лінеек праз эпідэмічную сытуацыю. Аднак рэкамэндацыяй скарысталіся ня ўсе.\nУлады далі адказ на пэтыцыю за адстаўку міністра адукацыі Карпенкі, якая сабрала 5000 подпісаў\nУ гімназіі №23 у Менску сёлета выпускаецца адна кляса, фармат імпрэзаў з нагоды канца заняткаў істотна зьмяніўся. Урачыстая цырымонія сёлета праходзіць онлайн, сказала дырэктарка гімназіі Ірына Пасюкевіч.\nУ 19-й і 91-й сярэдніх школах ад урачыстых падзей сёлета адмовіліся.\n«Зайшлі ў клясу, павіншавалі, у званочак пазванілі — і ўсё. Але дзяцей сёньня вельмі мала», — расказалі ў прыёмнай сярэдняй школы №91 гораду Менску пра свой апошні званок.\nМіністэрства адукацыі Беларусі рэкамэндавала школам ня ладзіць сёлета выпускных лінеек, а ўсе сьвяточныя імпрэзы з нагоды заканчэньня навучальнага году правесьці 10-11 чэрвеня разам з уручэньнем атэстатаў.\n«Гэта наша рэкамэндацыя, а вырашаць адміністрацыям школаў. Калі яны вырашаць праводзіць лінейкі, то трэба рабіць іх з захаваньнем санітарных стандартаў падчас эпідэміі», — патлумачыла Свабодзе прэсавая сакратарка Міністэрства адукацыі Людміла Высоцкая. На яе думку, лінеек у школах Беларусі сёлета амаль ня будзе.\nВучняў рассадзяць па адным, настаўнікі будуць у масках, — Міністэрства адукацыі пра школьныя іспыты падчас пандэміі\nБезь першаклясьніка са званочкам і прыгожых сукенак: як і калі пройдуць апошнія званкі і выпускныя\nCOVID-19 прызналі ў Беларусі падставай да вызваленьня ад школьных іспытаў\nМіністар адукацыі сказаў, што сочыць за бацькоўскімі чатамі\nЗ Гары Потэрам і героямі Brawl Stars. Як уладальніца бізнэс-школы зладзіла бясплатныя онлайн-заняткі для беларускіх школьнікаў


Масленіца з блінамі, а пост з грыбамі — Новости Кличевщины\nМасленіца з блінамі, а пост з грыбамі\nЛюдмила Прокопович 12.03.2011\t1 Comment\nСпальваннем чучала Зімы завяршыліся масленічныя гулянні «Гуляй, Масленічка!» у Клічаве. А папярэдне вялікі карагод павадзілі вакол яго. Значыць, пазбавіліся ад хвароб, грахоў і гэтак уступілі ў Велікодны пост.\nА пакуль у апошні дзень Масленіцы весяліліся на гулянні стары і малы, сотні клічаўлян і гасцей горада. Кожны знайшоў тут забаву па сабе. На сцэне ішоў тэатралізаваны паказ, свае песні, музыку дарылі калектывы мастацкай самадзейнасці раёна. Малыя і нават дарослыя з задавальненнем каталіся на конным экіпажы, і сонца ззяла пад дугой, і бразготкі заліваліся вясёлай песняй.\nІ ўсе былі ўдзячны гаспадару і возчыку Анатолю Лаўрэнцьевічу Грузду з Клічава, які з ахвотай падтрымаў былую традыцыю масленічных гулянняў. Дзятва яшчэ атакавала і вясёлы, размаляваны мульцівагончык.\nЛюдзі ж засумавалі ўжо за доўгую зіму па сонцу, вось і адводзілі душу ў гэты ясны дзень. Так і сыпалі частушкамі на конкурсе, з азартам з’язджалі на санках з гары, актыўна ўдзельнічалі ў конкурсна-гульневай праграме, дзе і бой «пеўняў» быў, і адзін другога мяхамі з сенам малацілі: хто мацнейшы ды больш кемлівы. Самыя спрытныя штурмавалі з поспехам традыцыйны «Клічаўскі слуп». Узнагародай ім сталі добрыя прызы – прас, настольная лямпа, набор посуду і іншае.\nА якая ж Масленіца без бліноў? Наеўся – цяпер будзеш увесь год сыты! Удосталь іх з пылу-жару прапаноўвала «Бабуліна кухня». Ды яшчэ і гарачы чай з самавара, і безліч усялякіх найсмачнейшых страў беларускіх.\nІ раённае спажывецкае таварыства ў баку не засталося. Для людзей была бяспройгрышная латарэя, шырокі продаж прадуктаў, духмяныя шашлыкі. Хто прыйшоў на гулянне ў гарадскі парк, весяліўся – не пашкадаваў!\nOne Reply to “Масленіца з блінамі, а пост з грыбамі”\nPrevious Previous post: Наши ветераны: первый следователь\nNext Next post: Студенческие годы быстро пролетели


Міжнародны фестываль «Анімаёўка – 2018» адкрыўся ў Магілёве | Магiлёўскi аблвыканкам\nМіжнародны фестываль «Анімаёўка – 2018» адкрыўся ў Магілёве\nУ Магілёве сёння адбылася цырымонія адкрыцця ХХІ Міжнароднага фестывалю анімацыйных фільмаў «Анімаёўка – 2018».\nУ кінатэатры «Радзіма» аншлаг, сотні юных гледачоў прыйшлі сюды на сустрэчу з любімымі мульцяшнымі героямі і казачнымі персанажамі. Многія з іх у выглядзе роставых лялек сустракалі хлопцаў і іх бацькоў прама на ўваходзе, размаўлялі, жартавалі, запрашалі ў гульню, а таксама прапаноўвалі зрабіць сэлфі на памяць.\n«За 20 гадоў правядзення фестывалю ў яго з’явілася свая гісторыя, непаўторная аўра і душа, – адзначыў на адкрыцці намеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама, старшыня аргкамітэта фестывалю Андрэй Кунцэвіч. – У гэтым годзе на свяце анімацыі будзе прадстаўлена больш за 400 мультфільмаў з 47 краін. Гэта сведчыць аб значнасці і папулярнасці творчага праекта, паколькі далёка не кожны фестываль можа пахваліцца такой шырокай геаграфіяй удзельнікаў».\nНа думку намесніка старшыні аблвыканкама, «Анімаёўка»сапраўды цікавая і прывабная дзякуючы не толькі шырокай конкурснай праграме, але і магчымасці зносін, абмену вопытам на пляцоўках форуму падчас круглых сталоў, творчых сустрэч і майстар-класаў. «У мяне няма сумнення, што фестываль падорыць усім яго ўдзельнікам незабыўныя імгненні далучэння да самага добрага, самага светлага і цёплага мастацтва, якім з’яўляецца анімацыя», – сказаў Андрэй Кунцэвіч.\nЗаслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі рэжысёр студыі анімацыйных фільмаў Нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» Ігар Волчак падкрэсліў высокі ўзровень арганізацыі форуму. «Мне ёсць з чым параўнаць. Тое, што адбываецца на свяце анімацыі ў Магілёве, вышэйшае за ўсе хвалебныя словы, гэта вышэйшы пілатаж», – мяркуе ён.\nПаводле яго слоў, сёлета вельмі прадстаўнічая конкурсная праграма: у асноўны конкурс анімацыйных фільмаў з 404 заяўленых увайшла 61 работа з 31 краіны. Найбольш сур’ёзна на фестывалі прадстаўлена Расія, добрая праграма сфарміравана Францыяй, годна выглядаюць нямецкія аніматары. «Ну, а Беларусь сёлета прадстаўлена 18 фільмамі, большасць з іх – новыя праекты, у тым ліку дзіцячых і студэнцкіх анімацыйных студый», – сказаў Ігар Волчак.\nПа традыцыі на форуме адбудуцца конкурсы дзіцячай выяўленчай і дэкаратыўна-прыкладнай творчасці. Падчас свята анімацыі пройдуць паказы мультфільмаў як для дзяцей, так і для дарослых ва ўсіх кінатэатрах Магілёва, аматары анімацыі змогуць прыняць удзел у майстар-класах, творчых сустрэчах з выдатнымі рэжысёрамі Беларусі, Расіі і Украіны і пазнаёміцца з прэзентацыямі аб мастацтве анімацыі.\nІдэя правядзення фестывалю анімацыйных фільмаў належыць Ігару Волчаку. Першы форум прайшоў у маі 1998 года ў Мінску. У верасні таго ж года па ініцыятыве кіраўніцтва «Магілёўаблкінавідэапракату» свята анімацыі арганізавалі ў Магілёве. З таго часу абласны цэнтр штогод прымае гасцей і ўдзельнікаў фестывалю, і з кожным годам геаграфія краін-удзельніц пашыраецца.


Партыя БНФ » Зварот старшыні Партыі БНФ Аляксея Янукевіча з нагоды Дня Волі\nЗварот старшыні Партыі БНФ Аляксея Янукевіча з нагоды Дня Волі\nДададзена 24.03.2017 3:26:28 | 1,466 праглядаў\nЗаўтра мы будзем сьвяткаваць Дзень Волі — дзень абвяшчэньня незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. 25 сакавіка 1918 году нашая нацыя абвясьціла ўсяму сьвету сваю волю жыць годна і свабодна ва ўласнай краіне, быць гаспадарамі на сваёй зямлі.\nВажнасьць гэтай падзеі немагчыма перабольшыць, без БНР не было б незалежнай Рэспублікі Беларусь.\nНажаль, сёньня Беларусь далёкая ад ідэалаў БНР. У мінулыя два тыдні, які і неаднаразова раней, мы бачым нематываваны гвалт, арышты, цкаваньне з боку ўладных мэдыяў у дачыненьні да беларускіх патрыётаў, да шырокага кола дэмакратычных актывістаў.\nТакія дзеяньні ўладаў выклікаюць толькі пратэст ды абурэньне. Але кожны павінны разумець — акцыя 25 сакавіка — не рэвалюцыя і не помста за бязьвінна арыштаваных. 25 сакавіка павінна стаць нашай годнай і мірнай дэманстрацыяй беларускім уладам, нашым суайчыннікам і вольнаму сьвету нашай адданасьці ідэалам свабоды ды нацыянальнага адраджэньня, нашага непрыманьня гвалту ды арыштаў. Дэманстрацыяй таго, што нацыянальна-дэмакратычны рух арганізаваны ды імкнецца да міру і парадку\nУладзе надзвычай выгодна атрымаць апраўданьне ўсім сваім рэпрэсіям ды ціску, таму яна правакуе грамадзтва. Правакуе, калі зьбівае ды кідае людзей за краты. Правакуе, калі Менскі гарвыканкам груба парушыў закон і ня даў адказу на заяўку аб правядзеньні акцыі 25 сакавіка.\nСёняшнія навіны — напад на будынак у Гомелі з ужываньнем запальваючай сумясі, раскладзеная побач з будынкамі МУС і КДБ у Менску плітка — пацьвярджаюць, што правакацыі працягваюцца і рыхтуюцца на 25 сакавіка.\nТаму нам надзвычай важна не дапусьціць гвалту, не дапусьціць рэалізацыі правакацыйнага сцэнару.\nЯ заклікаю вас заўтра быць спакойнымі, стрыманымі ды пільнымі. Не чыніць ніякага гвалту і не дапускаць гвалт. Ня ўдзельнічаць у паходах да Дому Ураду і КДБ, не набліжацца да любых урадавых ды адміністрацыйных будынкаў, а таксама да міліцэйскіх кардонаў ды ланцугоў, бо такія дзеяньні могуць быць выкарыстаныя для правакацыяў, вынікам якіх станецца пагром дэмакратычнай супольнасьці, ды пагроза страты нашай дзяржаўнай незалежнасьці.\nТрэба памятаць, што кожны, хто заклікае да гвалту або будзе чыніць гвалт — злачынца ды правакатар, які працуе, па заданьні або па ўласнай дурасьці, на зьнішчэньне нацыянальнага дэмакратычнага руху.\nЗаклікаю не хаваць твары, мы не злачынцы і не мусім хавацца.\nТаксама заклікаю прыносіць толькі бел-чырвона-белыя сьцягі, як мага болей бел-чырвона-белых сьцягоў, бо 25 сакавіка — гэта Дзень Волі, а ніякая не “баста”, не яшчэ якая трасца, і не месца прапаганды розных груповак.\nЗычу нам годна адсьвяткаваць нашае нацыянальнае сьвята.


Абмен Трон на Лайткоин — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nАбмен Трон на Лайткоин\nКурсы абмену Трон на Лайткоин\nTron to Litecoin — TRX to LTC\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Трон на Лайткоин па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты LTC. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Лайткоин выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы LTC і TRX атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Трон на Лайткоин у пачатку табліцы.\nКанверсія TRX → LTC ажыццяўляць 3 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць TRX на LTCу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць LTC і прадаць TRX\nЛайткоин на Трон\nКурс TRX на LTC\nАбмяняць Трон на Лайткоин\n24bestex.com TRX1 Ł0.00031216 Ł1,930\npocket-exchange.com TRX1 Ł0.00022946 Ł3\nferma.cc TRX1 Ł0.00022834 Ł22\nОбмен Трон на Лайткоин\nОбмін Трон у Лайткоін\nIntercambio Tron a Litecoin\nАлмасу Тақ на Лайткоин


Як вызначыць тып асобы?\n«Цікава, які ў мяне тып асобы?» - такая думка рана ці позна наведвае кожную з нас. І не толькі цікава, а проста неабходна прысвяціць некалькі хвілін вызначэнні тыпу асоб. А як інакш прытрымлівацца рэкамендацый візажыстаў і цырульнікаў, якія ўсе свае парады пачынаюць з фразы: «Калі ў вас такой-то тып асобы, то ...»? А вось пра тое, як правільна вызначыць гэты самы тып яны чамусьці не распавядаюць. Затое мы потым праводзім час перад люстэркам, згадваючы, «Які ў мяне тып асобы, як яго вызначыць?».\nКалі ў вас дастаткова развітае ўяўленне, то можаце проста пастаяць перад люстэркам і падабраць тую геаметрычную фігуру, на якую падобны авал вашага асобы. Але часта сустракаюцца формы асобы, якія не ўпісваюцца ў геаметрычныя вызначэння, ды і ведаць класічныя назвы тыпаў асобы таксама не будзе лішнім. Бо спецыялісты па макіяжы і прычосках часцей за ўсё аперуюць менавіта імі.\nВызначэнне тыпу асобы\nУсяго існуе 7 тыпаў авала асобы: круглы, авальны, прастакутны (выцягнуты), квадратны, «алмаз», «сердечко», «трохкутнік». Каб атрымаць адказ на пытанне, як даведацца які ў мяне тып асобы, ўзброімся вялікім (ўвесь твар і шыя павінны ў яго змясціцца) люстэркам, лінейкай і парай хвілін часу. Каб было менш магчымасцяў згубіцца сярод разнавіднасцяў тыпаў асобы, сузим круг пошукаў да 2-3 катэгорый. Для гэтага трэба будзе прайсці невялікі тэст, рушым ніжэйпрыведзеным пунктах.\nЗачесывайте ўсе валасы так, каб твар цалкам было адкрытым.\nВымяраем даўжыню асобы ад лініі росту валасоў на лбе да кончыка падбародка.\nАтрыманую велічыню дзелім на 3, запамінаем гэты вынік - значэнне А.\nВымяраем адлегласць ад кончыка падбародка да падставы носа, гэта значэнне Б.\nЦяпер параўноўваем абодва значэння. калі:\nА> Б, то ваш твар, хутчэй за ўсё квадратнае або прамавугольнае;\nА = Б, то форма вашага асобы, хутчэй за ўсё, «сердечко» або авальнае.\nЗараз, калі вы вызначыліся з катэгорыяй, да якой адносіцца ваш твар, засталося прачытаць апісання тыпаў авалаў асобы, якія адпавядаюць атрыманых выніках. Не абавязкова супадуць дакладна ўсе характарыстыкі, але вашай формай будзе тая, з якой знойдзецца найбольшая колькасць супадзенняў.\nХарактарыстыка тыпаў асобы\nКруглы: шырыня асобы прыкладна роўная яго даўжыні, а самая шырокая частка гэта шчокі. Рысы асобы плыўныя, мяккія.\nАвальную: даўжыня асобы роўная 1,5 яго шырыні, рысы асобы ідэальна сіметрычныя і плыўныя.\nКвадратны: шырыня скул і лба прыкладна роўная шырыні падбародка, рысы асобы больш рэзкія і выразна акрэсленыя.\n"Алмаз": шырокія скулы або віскі, вузкі і невысокі лоб, востры падбародак.\nПрастакутны (выцягнуты): віскі і падбародак знаходзяцца прыкладна на адной лініі. Тып у цэлым, падобны на квадратны, але тут даўжыня асобы значна больш шырыні.\n«Сэрца»: твар звужаецца да вострага падбародку, але ў адрозненне ад тыпу асобы «алмаз» і лоб і скулы шырокія, прыкладна аднолькавага памеру.\n«Трыкутнік»: вузкі лоб, твар паступова пашыраецца да падбародка.\nНу вось, тып свайго твару вы цяпер ведаеце, а значыць, можаце пісьменна скласці сваё аблічча, каб быць яшчэ больш прывабнай. І не звяртайце ўвагі на заявы, што ідэальны тып асобы гэта авал. Так, візажысты і цырульнікі сапраўды лічаць яго такім, але толькі таму, што з такім тварам прасцей за ўсё працаваць. На самай справе ніякіх ідэалаў не існуе, і выглядаць прывабна можна маючы любую форму асобы. Не верыце? Як вы думаеце, які тып асобы ў прызнанай прыгажуні Анджэліны Джолі, паспрабуйце вызначыць. Няўжо авал? А вось і няма, форма твару ў гэтай красуні квадратная. Так што менш пакут з нагоды неадпаведнасці чужым ідэалам.\nПенка для мыцця\nПрыгожы макіяж для блакітных вачэй\nКрэм для асобы зімой\nАдзенне Глорыя Джынс\nДом Карласа Гардель\nВясна 2016 - якая абутак у модзе?\nМодныя жакеты вясна лета 2013\nРускія народныя пацешкі\nРыс басмати - карысць\nЯк варыць кампот з яблыкаў?\nКава ў ложак\nАксэсуары для бегу\nАле-шпа пры грудным гадаванні\nАнтыбіётыкі пры аднексіт\nЯк займацца ў трэнажорнай зале без трэнера?


№ 35 (1006) 27.08 - 3.09.2011г.\nвяртанне імёнаў (1) Ёсць пытанне ! (1) На людным месцы (4)\nГістарыёграф (3) Суботнія сустрэчы (1) Рэпартаж у нумар (1)\nзакон крэатыву: фармат абнаўлення (1) хроніка-рэтра-эксклюзіў (1)\n“Паветранасць” вады і фарбы\n“Мабільнасць” і эмоцыі на трэцім біенале\nФіеста ў “Коле агню”\nУ Бабруйску прайшоў ІХ Мiжнародны пленэр па керамiцы. Цягам 22 дзён тут працавалі 23 мастакі-керамiсты з розных краiн, пераважна маладыя творцы, але з вопытам, тыя, хто ўступіў у мастацкія саюзы сваіх краін.\nДля чаго ж патрэбна прастора?\nНа прыступках гісторыі і сучаснасці\nХІ Нацыянальны фестываль беларускай песні і паэзіі ў Ма ладзечне, які пачаўся ўчора, мае шэраг асаблівасцей. Пра гэта ішла размова на прэс канферэнцыі, у якой узялі ўдзел намеснік старшыні Мін скага аблвыканкама Віктар Шчэцька, першы намеснік мі ністра культуры Беларусі Ула дзімір Карачэўскі, народны артыст краіны, прафесар Мі хаіл Фінберг, які ўзначальвае Нацыянальны канцэртны аркестр.\nПра апошнія навіны ў сферы аховы помнікаў прадстаўні кам СМІ паведаміў начальнік упраўлення па ахове гісто рыка-культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Міністэрства ку льтуры Ігар Чарняўскі.\nБеларусы ў Літве...\nЯк паведамляе “К” саветнік па гуманітарных пытаннях Пасольства Рэспублікі Бела русь у Літоўскай Рэспубліцы Ірына Зубко, з 26 верасня па 1 кастрычніка ў краіне-сусед цы пройдуць Дні беларускай культуры.\n…Чурлёніс у Мінску\nВаш голас на premia-soyuz\nУ жніўні пачаў дзейнічаць сайт www.premia-soyuz.ru, на якім любы ахвотны можа выказаць сімпа тыю камусьці з пяці на мінантаў на прэмію Саюзнай дзяржавы ў галіне культуры і мастацтва.\nШтрыхі ды карэктывы\nНачальнік упраўлення ку льтуры Брэсцкага аблвы канкама Рыгор БЫСЮК чарговы раз прыехаў у сёлетнюю сталіцу Дня бе ларускага пісьменства на пасяджэнне штаба па арганізацыі і правядзенні свята.\nНацыянальны банк Рэспублі кі Беларусь працягвае вы пуск памятных манет, пры свечаных выдатным асобам айчыннай гісторыі і культу ры.\nБрэндынг праз кнігу\nБібліятэчная справа на беларускіх землях існуе і развіваецца ўжо каля тысячагоддзя. За гэты час былі створаны дзясяткі, калі не сотні разнастайных кніжных збораў. Пра многія з іх шырокая грамадскасць не ведае амаль нічога. Выправіць гэтую сітуацыю мусіць кніга дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Рамана Матульскага “З мінулага ў будучыню. Бібліятэкі Беларусі”. Напярэдадні яе прэзентацыі карэспандэнт “К” паспрабаваў высветліць адкрыцці выдання непасрэдна ў самога аўтара, якога за некалькі гадзін да яе ў час пасяджэння калегіі Міністэрства культуры быў узнагароджаны міністрам Паўлам Латушкам нагрудным знакам “За ўклад у развіццё культуры Беларусі”.\nАртэфакты з ХІІ стагоддзя\nЦягам бліжэйшага месяца ў горадзе на Палаце пройдуць разнастайныя духоўна-асветніцкія мерапрыемствы з нагоды святкавання 850-годдзя з часу стварэння славутага Крыжа Ефрасінні Полацкай.\nДжэм-сэйшн “Белай Вежы”\nЗасталося зусім няшмат да пачатку новага тэатральнага сезона. Для заўзятых тэатралаў ён традыцыйна пачнецца з Міжнароднага тэатральнага фестывалю “Белая вежа”, які з 9 па 16 верасня вось ужо шаснаццаты раз збярэ ў Брэсце творчыя калектывы з розных краін свету.\n4 кастрычніка ў Вялікім тэатры оперы і балета Беларусі возьме старт фінальны этап Першай Нацыянальнай тэатральнай прэміі.\nДзень ведаў сёлета можна будзе адзначыць з музыкай! Бо акурат 1 верасня, адначасова з традыцыйным школьным, адкрываюцца два тэатральныя сезоны. 79ты — у Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета Рэспублікі Беларусь. 42-і — у Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры.\nУ Магілёве — “Анімаёўка”\nЯк паведамляюць у Міністэрстве культуры краіны, з 10 па 15 верасня ў Магілёве адбудзецца XIV Міжнародны фестываль анімацыйных фільмаў “Анімаёўка”.\nУ філіяле Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь “Дом-музей І з’езда РСДРП” адкрылася выстаўка “Украінскі вернісаж”. Яна прысвечана 20-годдзю абвяшчэння незалежнасці Украіны.\nУчора, 26 жніўня, у Глуску распачаўся ХІ абласны фестываль сямейнай творчасці “Сузор’е талентаў”.\nЗ “Ліпачкі” — у “Скібічане”\nДрагічыншчына: манера аўтэнтыкі\nКірунак — клопат\nКапыльшчына: вопыт супрацоўніцтва Галоўны кірунак дзейнасці Семежаўскай сельскай бібліятэкі — садзейнічанне духоўнаму развіццю дзяцей, адраджэнню духоўнасці.\nХто ж “ідзе на смех”?\nГлыбоччына: амаль мужчынскі тэатр\nБяспека жыцця Месячнік пажарнай бяспекі будзе доўжыцца ў сталіцы да 15 верасня.\nДакрануцца да каменя-гойбіта, або Легенды сакральных валуноў\n“Імправізацыі” ў яблынях\nДнямі ў Старых Васілішках, што на Шчучыншчыне, адзначалі першую гадавіну адкрыцця Дома-музея Чэслава Немэна.\nСадоўнікі і сад “Magnificat”\nДухоўная кінадакументалістыка ў фестывальным разрэзе\n“Мы, канешне, падхопім у любой імправізацыі...”\nМаркетолаг “у дзеянні”\nКаталізатары прыцягнення грошай у сферу


Аляксандр Пашкевіч: Змены Канстытуцыі стратныя для гістарычнай навукі Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАляксандр Пашкевіч: Змены Канстытуцыі стратныя для гістарычнай навукі Беларусі\nМенш чым за 2 месяцы да мяркуемай даты рэферэндуму беларусы нарэшце пабачылі новы праект Канстытуцыі, стварэнне і абмеркаванне якога адбываецца ў закрытых прыдзяржаўных колах. Увагу гісторыкаў прыцягнулі дзве новыя фармуліроўкі ў тэксце Асноўнага закону краіны. Гэта артыкул 15, паводле якога «дзяржава забяспечвае захаванне гістарычнай праўды пра Вялікую Айчынную вайну» і артыкул 54, які абавязвае грамадзян Беларусі «праяўляць свой патрыятызм».\nРР: Былі апублікаваныя папраўкі ў Канстытуцыю Беларусі, напэўна вы таксама іх чыталі, і сярод іншага там у артыкуле 15-ым гаворка ідзе пра тое, што дзяржава, калі папраўкі будуць прынятыя, будзе забяспечваць захаванне гістарычнай праўды і памяці пра гістарычны подзвіг беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. На ваш пункт гледжання, вось такі паварот пытання, як ён паўплывае на саму дзяржаву Беларусь, дыскурс гістарычны. Цяпер гэта афіцыйна будзе прызнана, што ўся гісторыя Беларусі бярэ фактычна свой пачатак ад Вялікай Айчынай вайны і перамогі ў ёй?\nАляксандр Пашкевіч: Не ведаю, наколькі гэта будзе афіцыйна прызнана, вакол чаго там круціцца гісторыя Беларусі, але я сам стаўлюся негатыўна да ўнясення ў Канстытуцыю такіх вось палажэнняў, таму што яны вельмі неканкрэтныя і пад іх можна падганяць усё што заўгодна. Мы ведаем, што ва ўладаў паняцце гістарычнай памяці спецыфічнае, яно адрозніваецца ад таго, чаго трымаецца значная частка грамадства, ад таго, чаго, напрыклад, я сам трымаюся. І баюся, што гэта будзе крок да такога заканадаўчага афармлення аднадумства. Такім чынам, калі ты хоць і памятаеш пра вайну і штосьці пра яе глыбока ведаеш, стараешся захоўваць гэтую памяць, але тваё ўласнае бачанне адрозніваецца ад дзяржаўнага, то гэта будзе лічыцца, што ты, маўляў, захоўваеш памяць не правільна. Не бачу ў гэтым нічога станоўчага, тым больш мяркуючы па нашай практыцы, якая апошніх паўтара года распаўсюджваецца, гэта пасля можа знаходзіць адлюстраванне ў артыкулах крымінальнага і адміністрацыйнага кодэксаў, то бок гэта будзе спрыяць насамрэч не выхаванню гістарычнай памяці, а проста з’явяцца чарговыя падставы для рэпрэсій.\nРР: У артыкуле 54-ым ідзе гаворка, што праявы патрыятызму, захавання гістарычнай памяці з’яўляюцца доўгам кожнага грамадзяніна Рэспублікі Беларусь. Ці можам мы казаць пра тое, што нейкая адказнасць будзе ўведзеная за невыкананне такога доўгу, кшталту воінскага доўгу.\nАляксандр Пашкевіч: Безумоўна, ад нашых уладаў у гэтым плане чакаць як раз даводзіцца, што гэта крыміналізуюць. Але самае галоўнае, што гэта абсалютна не канкрэтныя палажэнні. Што значыць «недастатковая праява патрыятызму»? Хто гэта будзе вызначаць? На якой падставе? Якім тэрмометрам або іншым прыборам гэта можна памерыць? Хто дастаткова праяўляе, хто не дастаткова. Усе будзе аддадзена на водкуп нейкіх ідэалагічных цэрбераў, якія на свой лад будуць трактаваць гэтыя паняцці. Скажуць, недастаткова праяўляеш патрыятызм, калі недастаткова любіш Лукашэнку, не любіш, значыць, не праяўляеш патрыятызм. Гэта, мне здаецца, так хутчэй за ўсё і будзе.\nЗ «Госцем Рацыі» кандыдатам гістарычных навук, шэф-рэдактарам часопіса «Arche» Аляксандрам Пашкевічам камунікавала Вольга Сямашка.\nУшанавалі імя Адама Ляшчынскага\nУ Бярозаўскім раёне прайшоў “Марш міру”\nСтаршыня “Грамады”: улады хочуць адбіць цікавасць людзей да плебісцыта


Асам (англ.: Assam), штат на ўсходзе Індыі. Гранічыць з Бутанам і Бангладэш; разам з шасцю іншымі штатамі паўночна-заходняй Індыі, звязанымі з асноўнай тэрыторыяй краіны вузкім калідорам у Заходняй Бенгаліі (Аруначал-Прадэш, Нагаленд, Маніпур, Мізарам, Мегхалая, Трыпура), утварае групу «Сямі сясцёр». Займае 16-е месца сярод штатаў па плошчы (78 438 км²) і 14-е па насельніцтву (26,6 млн чалавек, 2001). Адміністрацыйны цэнтр — Дыспур.\n31 205 576 чал. (2011)\nАсам на Вікісховішчы\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Асам, значэнні.\nАсам славуты сваім чаем, шоўкам, радовішчамі нафты, багатым раслінным і жывёльным светам.\nРэгіён заселены чалавекам з Каменнага веку. Апісанне тэрыторыі, на якой сёння размяшчаецца штат Асам, знаходзіцца ў Махабхараце. Асамскія землі на працягу шасці стагоддзяў уваходзілі ў склад заснаванага ў 6 стагоддзі Ахомскага царства (ад якога выводзіцца этымалогія назвы штата). Брытанская правінцыя з 1838 (у Асаме англічанамі вырошчваўся мак для опіумнага гандлю з Кітаем), штат Індыі з 1947. З 2006 урад штата пачаў працэс змены назвы штата на Асом.\nАкружаная Гімалаямі з поўначы, паўночнага ўсходу і ўсходу даліна Брахмапутры знаходзіцца ў зоне трапічнага вільготнага мусоннага клімату. Землі штата пакрытыя трапічнымі лясамі, па берагах рэк — паплавы і бамбукавыя гаі. У многіх частках багатых асамскіх экасістэм створаны нацыянальныя паркі і запаведнікі; рэзерваты Казіранга і Манас уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны.\nПераважная большасць асамцаў належыць да аўстраазіяцкай, сіна-тыбецкай і індаеўрапейскай моўных сем’яў; высокі ўзровень білінгвізму. Дастаткова высокі (па індыйскіх мерках) узровень пісьменнасці — 63 % (2001): 71,3 % у мужчын, 54,6 % у жанчын.\nАсноўная рэлігія — індуізм (65 %); распаўсюджаны таксама іслам (каля 30 %, большая доля толькі ў Джаму і Кашмір), хрысціянства (каля 4 %), анімізм, будызм, сікхізм.\nГалоўныя туземныя і афіцыйныя мовы — асамская і бода; бенгальская мова мае афіцыйны статус у асобных раёнах штата.\nВУП штата — 13 млрд долл. (2004). Тэмпы эканамічнага росту невысокія, у 1980-я былі нават адмоўныя. Даход на душу насельніцтва амаль на 40 % ніжэйшы за сярэдні ўзровень па краіне.\nСельская гаспадарка займае 69 % працоўнай сілы і дае 1/3 даходу штата. Галоўная культура — чай. Вырошчваюцца рыс, рапс, гарчыца, бульба, бананы, цытрусавыя, гародніна, спецыі. Ураджайнасць невысокая: напрыклад, рысу — 15 ц/га, у параўнанні з сярэднім па Індыі — 19, Егіптам — 90, ЗША — 72, Кітаем — 61 ц/га (2001).\nПерыферыйнае знаходжанне штата стрымлівае развіццё прамысловасці. Добра развіта здабыча нафты і прыроднага газу, у меншай ступені — хімічная і нафтахімічная прамысловасць.\nУрад штата Архівавана 28 лістапада 2006.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Асам&oldid=4082125"\nАпошнія змены 15 сакавіка 2022 а 15:43\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:43, 15 сакавіка 2022.


Да афіцыйнага адкрыцця стадыёна «Дынама» застаюцца лічаныя дні | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Да афіцыйнага адкрыцця стадыёна «Дынама» застаюцца лічаныя дні\nБудаўнікі ўносяць апошнія штрыхі, і неўзабаве новае аблічча легендарнага спартыўнага аб'екта будзе канчаткова сфарміраванае. Арганізацыйны камітэт Еўрапейскіх гульняў паведамляе, што нядаўна на галоўнай арэне і трэніровачным полі стадыёна была завершана ўкладка рулоннага газона, якая заняла прыкладна тыдзень.\nГазон расійскай кампаніі з Валгаграда раскатвалі на падрыхтаваны дрэнаж літаральна «з колаў». Па сведчанні спецыялістаў, на трэніровачным полі ён ужо прыжыўся. Фактычна тое ж можна назіраць і на галоўнай арэне. Характэрна, што асноўнае і трэніровачнае палі стадыёна «Дынама» маюць аднолькавыя памеры — 105х68 м. Адзінае адрозненне ў колькасці бегавых дарожак: на асноўным іх 9, а на трэніровачным — 4.\nПаколькі галоўная арэна Еўрапейскіх гульняў — 2019 акрамя афіцыйных цырымоній адкрыцця і закрыцця будзе прымаць лёгкаатлетычны турнір, арганізатары паклапаціліся і аб інфраструктуры для гэтых стартаў. Выступаць атлеты будуць на сінтэтычных бегавых дарожках італьянскай вытворчасці, вырабленых фірмай Mоndо. Менавіта гэтая кампанія з'яўляецца афіцыйным пастаўшчыком лёгкаатлетычнага абсталявання і інвентару для Алімпійскіх гульняў.\nУзвышаюцца над стадыёнам і новыя мачты асвятлення, якія таксама ўжо гатовыя да работы. Зараз завяршаецца мантаж LЕD-панэляў па перыметры арэны. Два вялікія экраны таксама неўзабаве зоймуць вызначаныя для іх праектам рэканструкцыі месцы. Не выключана, што адной са славутасцяў стадыёна «Дынама» стане алімпійская чаша, у якой будзе гарэць агонь ІІ Еўрапейскіх гульняў.\nУмяшчальнасць стадыёна пасля рэканструкцыі складзе 22 246 гледачоў. Спартыўны аб'ект на 70—80 % закрыты казырком. На трыбуне для прэсы змогуць размясціцца больш за 800 прадстаўнікоў сродкаў масавай інфармацыі. Для работнікаў радыё і тэлебачання прадугледжаны 150 каментатарскіх кабінак.\nУ цэлым аб'ект знаходзіцца ў высокай ступені гатоўнасці, актыўна працягваецца добраўпарадкаванне яго тэрыторыі.\nАдзначым, што першыя афіцыйныя спаборніцтвы на рэканструяваным стадыёне «Дынама» пройдуць 22 чэрвеня. Гэта будзе міжнародны лёгкаатлетычны матч Беларусь — Балканскія краіны — Балтыйскія краіны і Украіна.\nЗагаловак у газеце: Апошнія штрыхі для галоўнай арэны


Gazeta Wyborcza: Расея рыхтуецца да вялікай вайны\n03 жнівень 2016, 10:17\nРасея ўмацоўвае сілы ля ўкраінскіх межаў і не выключае вялікай вайны. Пра гэта піша польская Gazeta Wyborcza.\nПаводле слоў міністра абароны РФ Сяргея Шайгу, з-за таго, што «пагроза з боку Ўкраіны і НАТО расьце», расейская армія сфармавала ў паўднёвай акрузе чатыры новыя дывізіі і дзевяць брыгад. Акрамя таго, паблізу Ўкраіны Масква вырашыла разьмясьціць ракеты клясу «Іскандэр».\nТым часам, ваенна-марскія сілы ў рэгіёне атрымалі ракеты «Бастыён» і «Баль», а таксама супрацьпаветраныя ракеты С-400 «Тайфун». У цэлым, па словах Шайгу, часткі паўднёвай акругі за апошнія 2 гады атрымалі каля чатырох тысяч новых баявых машын, самалётаў і рознага кшталту ракет.\nЯк адзначае выданьне, былы міністар абароны РФ Анатоль Сердзюкоў спрабаваў падрыхтаваць Расею да ўнутраных канфліктаў, у прыватнасьці на Паўночным Каўказе ці ў Цэнтральнай Азіі, таму адмовіўся ад дывізій і палкоў. Галоўнай баявой адзінкай расейскай арміі стала брыгада салдат з трох-чатырох мотастралковых батальёнаў, узмоцненых уласнай артылерыяй, сыстэмамі камунікацыі, выведвальным блёкам і тылавымі службамі. Такія брыгады маглі дзейнічаць самастойна на полі бою, не чакаючы падтрымкі асноўных сіл. Але сёньня Расея зьмяніла падыходы. Яна вяртае дывізіі і арміі.\nПра тое, як Масква будуе свой «украінскі фронт», напісаў нядаўна расейскі штотыднёвік «Ведомости» са спасылкай на маскоўскага ваеннага экспэрта Руслана Пухава. Ён нагадаў, што паблізу паўночнай мяжы Ўкраіны разьмешчаныя сілы створанай год таму Першай танкавай арміі. На поўдні Расея стварае 20-ю армію. Таксама ў плянах Масквы стварыць у рэгіёне яшчэ адну новую армію.\n«Сэнс гэтых зьменаў відавочны: на мяжы з Украінай, дзе яшчэ тры гады таму не было зусім ніякіх войскаў, расейскі бок стварае тры буйныя сухапутныя групы для раптоўнага наступу ў кірунку Кіева, які разьмешчаны ад мяжы ўсяго за 270 кілямэтраў. А на поўдні — для стварэньня моцных ціскоў і акружэньня галоўных сіл украінскай арміі на левабярэжнай Украіне», — растлумачыў Пухаў.\nЯк адзначае Gazeta Wyborcza, насамрэч мабілізацыя Ўзброеных сіл Расеі ля мяжы Ўкраіны непараўнальна большая, чым ля межаў краінаў Балтыі ці Польшчы.\nУ мінулую пятніцу ў бюлетэні «Незалежны ваенны погляд», які атрымліваюць усе часткі расейскай арміі, адкрыта было напісана:\n«Расея не выключае вялікай вайны. Украіна становіцца нашым стратэгічным ворагам». І нібыта менавіта таму Масква адпраўляе магутныя сілы на ўкраінскую мяжу, піша Gazeta Wyborcza.


Паводле звестак Нацыянальнага кадастравага агенцтва, за студзень – жнівень 2019 года ў Менску было зарэгістравана 9674 ўгоды набыцця-продажу кватэраў, а таксама іх частак. Для параўнання, за аналагічны перыяд 2018 года была зафіксавана 10921 угода. Іншымі словамі, у 2019 годзе рынак прасеў на 21,5% у параўнанні з 2018 годам. Праўда, усё гэта адбывалася ў першай палове года, у той час як у другой тэндэнцыя рэзка змянілася – замест таго, каб і далей ісці ўніз, раптам пайшла ўгору, піша ej.by.\nТак у студзені попыт на сталічныя кватэры, у параўнанні са студзенем 2018 года ўпаў адразу амаль на 35%, у лютым рынак прасеў яшчэ на 30%, у сакавіку зваліўся ўніз яшчэ на 27%.\nУ красавіку падзенне рынку на імгненне спынілася, але з траўня зноў прадоўжылася, але ўжо не так хутка, як раней. Сітуацыя кардынальна змянілася ў ліпені, калі ў параўнанні з ліпенем 2018 года рынак раптам рэзка пайшоў угору, прычым адразу на 18,5%. Адзін месяц яшчэ можна было прыняць за анамальны ўсплёск, але рост прадоўжыўся і ў жніўні. Прычым рост даволі інтэнсіўны, калі браць да ўвагі папярэдняе падзенне. Зрэшты, падзенне гэтае было даволі ўмоўным.\nЯк паводзіў сябе рынак сталічных кватэраў, добра відаць на дыяграме.\nЗ звестак НКА відаць, што 2018 год першапачаткова стартаваў з даволі высокай базы. Ён рос першы квартал, а потым пачаў хутка падаць. У выніку 2019 году давялося стартаваць з нізкай базы і наганяць страчанае. І калі 2018 год скончыўся практычна на тым самым паказніку, на якім і пачаўся, то 2019-ы паказвае стабільны рост – паводле вынікаў жніўня ўжо больш за 62%. Цікава, што гэты рост ідзе ў нагу і з ростам коштаў на сталічныя кватэры.\nЗа студзень – жнівень 2019 года кошт квадратнага метра вырас у Менску на 6% і прадаўжае расці, паколькі пры стабільным павелічэнні попыту колькасць прапановаў на рынку скарачаецца. З улікам таго, што ў жніўні Нацбанк зноў знізіў стаўку рэфінансавання, а банкі ўжо анансавалі змякчэнне ўмоваў крэдытавання, рост кошту квадратнага метра прадоўжыцца і далей разам з ростам попыту на менскія кватэры.


12 (2967) 2013\nСёлета 29-ты раз беларусы ў пасляваеннай Польшчы адзначаць будуць Свята Незалежнасці Беларусі — вядомае як акт 25 Сакавіка. І гэта стала нармальным. Такі дзень нельга не ўшанаваць. Але даўней было інакш. Доўгі час, бо ад заканчэння Другой сусветнай вайны, ад 1945 года, гэтае свята было непрызнаванае савецкай прапагандай, забароненае і, што тут казаць, ішло ў забыццё. Так у падсавецкай Беларусі, як і ў нас, на Беласточчыне. Але да часу. Болей »


28 лістапад 2005, 15:10\nАдразу пасьля акцыі пратэсту рабочых, якая адбылася ў мінулую пятніцу, прадстаўнікі адміністрацыі мотавэлязаводу і Менскага гарвыканкаму вырашылі выплаціць заробак у бліжэйшы аўторак. На гэта ўжо атрыманы банкаўскі крэдыт. А ў сераду павінен адбыцца сход калектыву з удзелам гарадзкіх уладаў, паведаміў кіраўнік прафсаюзу прадпрыемства Іван Сініца.\n(Сініца: ) “Гутарылі і з дырэктарам, і сёньня зьбіралі прафсаюзны актыў, а 30-га чысла будзе агульны сход у пытаньнях далейшага разьвіцьця і жыцьця прадпрыемства”.\nПопыт на прадукцыю мотавэлязаводу — сэзонны, і з восені звычайна пачынаюцца цяжкасьці, якія вырашаюцца з дапамогай крэдытаў. Сёлета з-за пратэрмінаванай запазычанасьці “Белпрамбудбанк” адмовіўся выдаваць новы крэдыт на заробак.\nСпадар Сініца паведаміў, што завод хутка павінен вярнуцца ў дзяржаўную ўласнасьць: акцыянэры далі згоду на гэта яшчэ летась. Праект адпаведнага ўказу кіраўніка краіны падрыхтаваны, ён жа прадугледжвае фінансавую падтрымку заводу на пераабсталяваньне. Сумаў пакуль не называюць.\n(Сініца: ) “Пэрспэктывы крыху ёсьць, калі будзе аказана хаця б тая невялікая дапамога, якой мы просім, дзеля таго, каб правесьці пераўзбраеньне і перайсьці на выпуск прадукцыі, па якой у нас ужо ёсьць напрацоўкі”.\nАпрача вэлясыпэдаў і матацыкла, завод зьбіраецца выпускаць дзіцячыя вазкі, мапэды і скутэры.\nМотавэлязавод — састарэлае прадпрыемства, на ім дагэтуль працуе нават тое абсталяваньне, што было вывезена пасьля вайны зь Нямеччыны. Завод моцна пацярпеў, калі ўлады доўга трымалі заніжаны курс даляра. Адрозна ад буйных прадпрыемстваў, ён не атрымаў датацыяў дзяржавы для выхаду з крызісу. Разам з тым эканамічная палітыка ўраду не дазволіла прыцягнуць замежныя інвэстыцыі, скараціць непатрэбныя актывы і працоўныя месцы, нягледзячы на тое, што завод фармальна быў акцыянэрным таварыствам, разважае сябра палітрады Аб’яднанай грамадзянскай партыі, у мінулым генэральны дырэктар “Амкадору” Васіль Шлындзікаў. Ён мяркуе, што вяртаеньне мотавэлязаводу ва ўласнасьць дзяржавы не прынясе асаблівых зьменаў:\n(Шлындзікаў: ) “Ад гэтага нічога ня зьменіцца, што яго забяруць назад. Гэта як бы першая ластаўка, за ёю могуць пайсьці і іншыя. Бо такая сытуацыя ў цэлым у нашай прамысловасьці. Паглядзіце на наша станкабудаваньне, зайдзіце ў цэхі і гляньце: там заняпад і дэградацыя”.\nАсаблівых ілюзіяў наконт будучыні свайго заводу пры дзяржаўнай уласнасьці ня маюць і рабочыя, якія страйкавалі ў пятніцу.\n(Рабочы: ) “У казку трэба верыць, але жыцьцё ня казка... Гаспадар павінен быць. Гаспадар — ён і ёсьць гаспадар, а калі яго няма, калі ўсе вырашаюць і ніхто не вырашае, то гэта пустое”.


Укладзенае вернецца | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Укладзенае вернецца\nКаля 2,7 мільёна рублёў толькі сёлета было выдаткавана з абласнога бюджэту на рэканструкцыю Віцебскага абласнога палаца дзяцей і моладзі. На куплю абсталявання патрацілі каля паловы мільёна рублёў.\nНа святочнай прэзентацыі аб'екта адукацыі (корпуса, які на праспекце Фрунзэ) губернатар Мікалай Шарснёў нагадаў, што ў 2018 годзе капітальны рамонт быў зроблены ў першым корпусе ўстановы. Ён знаходзіцца недалёка ад галоўнай сцэнічнай пляцоўкі міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску». Той будынак быў узведзены ў першую пяцігодку пасля заканчэння Вялікай Айчыннай вайны.\nДва гады таму было прынята рашэнне адрамантаваць і корпус пазнейшай пабудовы (другой паловы 1960-х). Будаўнікі зрабілі тут усё неабходнае за дзевяць месяцаў.\nМікалай Шарснёў падкрэсліў, што дзеля шчаслівага дзяцінства ўлада не шкадуе грошай. Фраза «Усё найлеп-шае — дзецям» была і застаецца актуальнай. Стварэнне добрых умоў для\nвучобы і цікавага баўлення вольнага часу, карыснага для інтэлекту і здароўя, — інвестыцыя ў будучыню, адзін з прыярытэтных кірункаў дзейнасці.\nВыдаткі акупляюцца прызамі, ды-пломамі, медалямі... Яны — пацвярджэнне таго, што ўсё робіцца правільна.\nКолькасць тых, хто можа развіць тут свае таленты, уражвае: у Віцебскім абласным палацы дзяцей і моладзі арганізавана работа 416 аб'яднанняў па інтарэсах. І ў іх займаюцца больш за 4000 навучэнцаў! Калі задумацца, насельніцтва цэлага пасёлка, нават райцэнтра. З імі працуюць каля 190 педагагічных работнікаў, з іх 130 педагогаў дадатковай адукацыі (больш за 60 % маюць адпавед-ную кваліфікацыйную катэгорыю). У палацы сем структурных падраздзяленняў. Апроч іншых ёсць аддзелы турызму і краязнаўства, экалагічны, тэхнічнай творчасці.\nДзякуючы новым умовам у найбліжэйшай перспектыве — адкрыццё новых кірункаў дзейнасці. Безумоўна, у эпоху віртуальных тэхналогій асаблівы інтарэс у юных гараджан выклікае ўсё, што звязана з ІТ, стварэннем робатаў, інтэрнэтам... Кіраўніцтва ўстановы, улічваючы гэты фактар, ужо сёння гатова прапанаваць тое, што будзе вельмі запатрабавана ў будучыні.\nПоспехі «скарынаўцаў», або Гомельскі дзяржуніверсітэт як нацыянальны ўніверсітэцкі брэнд\n1 чэрвеня завяршаецца рэгістрацыя абітурыентаў для ўдзелу ў ЦТ\n9208 Дзень, які нам варта адзначаць. Што значыць для беларусаў дата 17 верасня і чаму пра гэта трэба памятаць і ведаць\n4928 Асцярожна — лета! Што нельга рабіць падчас спякоты?\n4170 Як захаваць памяць аб Вялікай Айчыннай вайне і не дапусціць паўтарэння трагедыі?\n4121 Як арганізаваць правільны догляд за валасамі гарачай парой\n3190 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\nРэгіянальныя мас-медыя: у чым сакрэт даверу


4 ЦАРСТВАЎ 12 - Біблія (пераклад В.Сёмухі)\n4 ЦАРСТВАЎ 12\n1У сёмы год Іуя зацараваў Ёас і сорак гадоў валадарыў у Ерусаліме. Імя маці ягонай Цыўя, зь Вірсавіі.\n2І рабіў Ёас спадобнае ў вачах Гасподніх ва ўсе дні свае, пакуль настаўляў яго сьвятар Ёдай;\n3толькі вышыні ня былі адменены; народ яшчэ прыносіў ахвяры і дымленьні на вышынях.\n4І сказаў Ёас сьвятарам: усё срэбра, якое пасьвячаецца, якое прыносяць у дом Гасподні, срэбра ад тых, што праходзяць, срэбра, якое ўносіцца за кожную душу паводле ацэнкі, усё срэбра, колькі каму находзіць на сэрца, прынесьці ў дом Гасподні,\n5хай бяруць сьвятары сабе, кожны ў свайго знаёмага, і хай папраўляюць яны пашкоджанае ў храме, усюды, дзе знойдзецца пашкода.\n6Але як да дваццаць трэцяга года цара Ёаса сьвятары не папраўлялі пашкодаў у храме,\n7дык цар Ёас паклікаў сьвятара Ёдая і сьвятароў і сказаў ім: чаму вы не папраўляеце пашкодаў у храме? Не бярэце ж ад сёньня срэбра ў знаёмых сваіх, а на паправу шкоды ў храме аддайце яго.\n8І згадзіліся сьвятары ня браць срэбра ў народу на паправу пашкодаў у храме.\n9І ўзяў сьвятар Ёдай адну скрынку, і зрабіў дзірку наверсе яе, і паставіў яе каля ахвярніка з правага боку, дзе ўваходзілі ў дом Гасподні. І клалі туды сьвятары, якія стаялі на варце каля парога, усё срэбра, якое прыносілі ў дом Гасподні.\n10І калі бачылі, што многа срэбра ў скрынцы, прыходзіў пісец царскі і першасьвятар, і завязвалі ў мяхі і пералічвалі срэбра, знойдзенае ў доме Гасподнім;\n11і аддавалі палічанае срэбра ў рукі майстрам, якія вялі работы і былі прыстаўлены да дома Гасподняга, а яны трацілі яго на цесьляроў і будаўнікоў, якія працавалі ў доме Гасподнім,\n12і на тых, што ладзілі сьцены, і на камнясекаў, а таксама на куплю драўніны і цясанага каменю і на папраўку пашкодаў у доме Гасподнім, і на ўсё, што трацілася на падтрыманьне храма.\n13Але ня зроблена было для дома Гасподняга срэбных місак, нажоў, чашаў, труб, усякага начыньня залатога і начыньня срэбнага з срэбра, што прыносяць у дом Гасподні,\n14работным майстрам аддавалі яго, і папраўлялі ім дом Гасподні.\n15І не патрабавалі адказу ў тых людзей, якім даручалі срэбра на раздачу майстрам, бо яны працавалі сумленна.\n16Срэбра за ахвяру па злачынстве і срэбра за ахвяру па грэху ня ўносілі ў дом Гасподні: сьвятарам яно належала.\n17Тады выступіў у паход Азаіл, цар Сірыйскі, і пайшоў вайною на Гет, і ўзяў яго; і намерыўся Азаіл ісьці на Ерусалім.\n18Але Ёас, цар Юдэйскі, узяў усё ахвяраванае, што ахвяравалі храму Ёсафат, і Ёрам і Ахозія, бацькі ягоныя, цары Юдэйскія, і што ён сам ахвяраваў, і ўсё золата, знойдзенае ў скарбніцах дома Гасподняга і дома царскага, і паслаў Азаілу, цару Сірыйскаму; і ён адступіў ад Ерусаліма.\n19Астатняе пра Ёаса і пра ўсё, што ён зрабіў, напісана ў летапісе цароў Юдэйскіх.\n20І паўсталі слугі ягоныя, і забілі Ёаса ў доме Міло, на дарозе да Сілы.\n21Яго забілі слугі ягоныя: Ёзакар, сын Шымэаты, і Егазавад, сын Шамэры; і ён памёр, і пахавалі яго з бацькамі ягонымі ў горадзе Давідавым. І зацараваў Амасія, сын ягоны, замест яго.\n< 4 ЦАРСТВАЎ 11\n4 ЦАРСТВАЎ 13 >


Валіць лес, дык у Швейцарыі. У альпійскай краіне ляснік з Вілейшчыны пазмагаўся з лепшымі лесарубамі свету – RH.by\nВаліць лес, дык у Швейцарыі. У альпійскай краіне ляснік з Вілейшчыны пазмагаўся з лепшымі лесарубамі свету\nВалеры Дуровіч з Крывога Сяла ў сярэдзіне верасня вярнуўся з сусветнага чэмпіянату лесарубаў у Швейцарыі. Чаму для яго Беларусь лепшая, чым Швейцарыя, і якога талісмана камандзе не хапала на спаборніцтвах?\nУ спаборніцтвах лесарубаў на такім узроўні – усё, як у вялікім спорце. І любая, на наш погляд, дробязь можа мець вырашальнае значэнне.\n– Там біябензінам карысталіся, а не сваім. Мы трэніруемся на 98-м бензіне, з ім піла хутчэй рэжа. А ўсё ж вырашаюць нават не секунды, а долі секунды.\n– Які самы любімы від?\nПачаў Валеры сваю спартыўную кар’еру са спаборніцтваў Вілейскага лясгаса.\n– Так атрымлівалася, што за мяжой выступаў лепш, чым на рэспубліцы. У Расіі шмат медалёў заваяваў, у Эстоніі, Літве. А вось дома – нейкае нешанцаванне было. Усё не ўдавалася стаць чэмпіёнам, то “серабро”, то “бронза”. А сёлета нарэшце перамог. Спатрэбілася на гэта дзевяць год.\nПредыдущая статьяУ Вілейскім райвыканкаме прызначаны новы кіраўнік справамі\nСледующая статьяШукаеце працу – будзьце шчырыя з сабой


08 люты 2005, 18:19\nКардынал Сьвёнтак перадаў Аляксандру Лукашэнку ліст ад Папы Яна Паўла ІІ. Ён падзякаваў кіраўніку Беларусі за тое, што “дзяржава ня толькі прызнае каталікоў, але й дае ім магчымасьць актыўна дзейнічаць”.\nПа выніках сустрэчы кардынал Сьвёнтак ахарактарызаваў адносіны касьцёлу і дзяржавы як “канструктыўныя” і спрагназаваў, што яны будуць паляпшацца далей. У прыватнасьці, дзяржава пагадзілася прафінансаваць рэстаўрацыю фрэсак Катэдральнага сабору ў Менску.\nЛітаральна за тыдзень да сустрэчы А.Лукашэнкі і К.Сьвёнтка Менскі гарвыканкам выдаткаваў на гэтыя мэты 100 мільёнаў рублёў, прычым у рашэньні было адзначана, што гэта робіцца на даручэньне кіраўніка дзяржавы.\nАкрамя рэстаўрацыі старажытных фрэсак, размова ішла таксама пра пазалачэньне алтара і ўстанаўленьне ў катэдры новых арганаў, вырабленых у Аўстрыі, а таксама пра будаўніцтва ў Беларусі новых касьцёлаў. Як паведаміла прэсавая служба Аляксандра Лукашэнкі, цяпер распрацоўваецца адпаведны нарматыўны акт, у якім будуць улічаныя праблемы, што хвалююць кіраўніцтва каталіцкага касьцёлу.\nМенскі каталіцкі актывіст Мікола Гракаў станоўча ацаніў вынікі перамоваў кіраўніцтва дзяржавы і касьцёлу:\n(Гракаў: ) “З боку дзяржавы гэта справядлівы акт, тое, што касьцёл атрымлівае нейкую фінансавую дапамогу, бо ўсе гэтыя гады мы такой дапамогі і ўвагі былі пазбаўленыя. А гэта ненармальна, бо касьцёл вельмі шмат пацярпеў ад дзеяньняў папярэдніх дзяржаўных уладаў у час савецкага рэжыму”.\nМікола Гракаў спадзеяцца, што цяперашняе паляпшэньне адносінаў дзяржавы і касьцёлу ў Беларусі паспрыяе магчымаму візыту Папы Яна Паўла ІІ у Беларусь.\nПрадстаўнік гарадзенскіх каталікоў Тадэвуш Гавін ня лічыць шчырай пазыцыю беларускага кіраўніцтва ў адносінах да касьцёлу. Беларускія ўлады, на ягоную думку, імкнуцца перацягнуць каталікоў на свой бок перад наступнымі выбарамі:\n(Гавін: ) “Лічу, што ўсё гэта выклікана палітычным інтарэсам з боку дзяржавы да палітычнага касьцёлу. Дзяржава і кіраўніцтва каталіцкага касьцёлу, і сам касьцёл хоча выкарыстаць у сваіх мэтах, каб пераканаць каталікоў, што ўсё, што тут робіцца, робіцца ў тым ліку і ў інтарэсах гэтай групы насельніцтва, каб такім чынам захаваць за сабой уладу на наступныя гады”.\nТадэвуш Гавін мяркуе, што калі б дзяржава сапраўды паважала правы вернікаў, то не рабіла б рэпрэсіўных захадаў супраць пратэстантаў ды іншых канфэсіяў. І кіраўніцтва каталіцкага касьцёлу павінна было б улічваць гэткую няшчырасьць дзейнай улады, перакананы спадар Гавін.


Падчас цісканіны і страляніны ў аэрапорце Кабула загінула не менш за 12 чалавек | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Падчас цісканіны і страляніны ў аэрапорце Кабула загінула не менш за 12 чалавек\nЗША не выключаюць, што могуць захаваць свой вайсковы кантынгент у Афганістане і пасля 31 жніўня.\nПадчас цісканіны і страляніны ў аэрапорце Кабула за апошнія некалькі дзён загінула агулам 12 чалавек. Пра гэта ў чацвер паведаміла агенцтва Reuters са спасылкай на талібаў і прадстаўнікоў NATO.\nУ чацвер талібы заклікалі афганцаў, якія застаюцца ля аэрапорта, разысціся і вярнуцца дадому. Ім паабяцалі не наносіць шкоды. Гэты заклік прагучаў на наступны дзень пасля таго, як "баевікі Талібана абстралялі пратэстоўцаў, забіўшы, са слоў відавочцаў, траіх", піша Reuters .\nАгенцтва прыводзіць словы людзей, якіх не пускалі на тэрыторыю аэрапорта.\n"Гэта поўная катастрофа. Талібы стралялі ў паветра, штурхалі людзей, збівалі іх", — расказаў адзін з удзельнікаў падзей.\nТэрыторыю за межамі аэрапорта патрулююць талібы / Reuters\nАэрапорт застаецца зонай адказнасці ЗША, таму сюды імкнуцца людзі, якія хочуць пакінуць краіну. Тым часам за межамі аэрапорта тэрыторыю патрулююць ужо баевікі "Талібана".\nПа словах прадстаўніка заходніх службаў бяспекі, з нядзелі з Кабула вылецела каля 8000 чалавек.\nМіж тым прэзідэнт ЗША Джо Байдэн заявіў у сераду, што ЗША могуць захаваць свой вайсковы кантынгент у Афганістане і пасля 31 жніўня. Гэта адбудзецца ў тым выпадку, калі да гэтага моманту не атрымаецца эвакуяваць з краіны ўсіх амерыканскіх грамадзян.\n"Мы зробім усё, што ад нас залежыць, каб эвакуяваць усіх амерыканцаў і ўсіх нашых саюзнікаў", — сказаў амерыканскі прэзідэнт у інтэрв'ю тэлеканалу АВС. Паводле яго слоў, ЗША плануюць вывезці з краіны таксама ад 50 тысяч да 65 тысяч афганцаў.\nУ сярэдзіне красавіка Джо Байдэн абвясціў аб рашэнні завяршыць аперацыю ў Афганістане і вывесці адтуль амерыканскія войскі. Пасля гэтага радыкальны рух "Талібан" пачаў браць кантроль над краінай. 15 жніўня баевікі без бою ўвайшлі ў Кабул. Прэзідэнт краіны Ашраф Гані пакінуў краіну. Заходнія краіны пачалі эвакуацыю сваіх грамадзян.


Якава Навуменку смяротна траўмавалі 19 жніўня, аднак украінскія следчыя органы пачалі з размахам шукаць зламысніка толькі на наступны дзень пасля яго смерці - 27 жніўня: пра трагедыю напісалі СМІ. На той момант з часу нанясення смяротных пабояў прайшло восем дзён.\nЗатрымаць зламысніка па гарачых слядах, як відаць, не ўдалося.\nТолькі праз восем дзён пасля здарэння сайт севастопальскай міліцыі змясціў паведамленне пра тое, што па факце забойства распачата крымінальная справа і вядуцца пошукі зламысніка. Яшчэ праз дзень - пра тое, што праваахоўнікі шукаюць відавочцаў здарэння. Тады ж справу пад асабісты кантроль узяў пракурор горада.\nАд таго часу мінулі амаль тры тыдні. Тэлефануем у міліцыю Севастопаля і спрабуем даведацца, ці затрыманы забойца Якава Навуменкі.\n“Ідзе следства, пакуль я не магу агучыць гэту інфармацыю”, - кажа прэс-сакратар Упраўлення МУС Украіны па горадзе Севастопалі Алена Фроляк.\nНягледзячы на сціплыя паведамленні міліцыі, зразумела, што ўкраінскія праваахоўнікі папросту не ведаюць, хто забойца і з якіх матываў ён траўмаваў Якава Навуменку.\n“Ёсць некалькі версій, і кожная з іх адпрацоўваецца”, - падсумоўвае Алена Фроляк.\nЦі складана знайсці забойцу, які так “наслядзіў” у люднай частцы горада? Да прыкладу, беларускія праваахоўнікі часта вылічваюць людзей пры дапамозе мабільных тэлефонаў, відэакамер і гэтак далей.\nАле шырока шукаць сведак севастопальскія праваахоўнікі пачалі, як відаць, занадта позна.\n“Злачынства здарылася на тэрыторыі Украіны, расследаваннем гэтай справы займаюцца праваахоўныя органы гэтай краіны. Па прававую дапамогу яны да нас не звярталіся, - паведамляе начальнік аддзела інфармацыі Следчага камітэта Беларусі Павел Траулька. - У выпадку такога звароту мы акажам поўную і ўсебаковую дапамогу. Такая міжнародная практыка і такія законы”.\nСын Якава Навуменкі Ціхан па-ранейшаму адмаўляецца распавядаць пра тое, што здарылася вечарам 19 жніўня на Плошчы Нахімава.\n“Размаўляў я з Ціханам, ён сказаў, што няма жадання ні з кім мець зносіны па гэтым пытанні, - кажа Еўрарадыё блізкі сябар Ціхана Навуменкі Сяргей Цароў. - Я яму задаў пытанне: “Ціша, ну як там?” Ён сказаў: “Сяргей, людзі працуюць, няхай працуюць”. Як яны працуюць - гэта іншае пытанне. Але пакуль ні з кім размаўляць ён не хоча”.\nЕўрарадыё паведамляла пра акалічнасці здарэння на Плошчы Нахімава, якое скончылася смерцю нашага спевака. Па сутнасці гэтыя звесткі праз пэўны час пацвердзілі ў севастопальскай міліцыі. Якаў Навуменка разам з сынам прыбыў да Плошчы Нахімава катарам. Вядома, што беларусы далучыліся да натоўпу разявак, якія слухалі выступленне скрыпача. Скончылася сітуацыя канфліктам: Якава Навуменку смяротна траўмаваў “невядомы”.\nПа чутках, наш спявак упаў падчас штурханіны і стукнуўся галавой. Але, як паведамілі Еўрарадыё ў гарадской бальніцы №2 Севастопаля, у рэанімацыю выклікалі ўрача з аддзялення сківічна-тварнай хірургіі: Якаву Навуменку зашывалі моцна рассечаную губу. Выходзіць, што беларускага артыста збівалі па-сапраўднаму і жорстка.\nАле ці будзе знойдзены зламыснік і ці шукаюць яго на поўную моц - гэта пытанне.