Дэпрэсія: хвароба або хандра? - Здаровыя людзі. Дэпрэсія: хвароба або хандра? - Здаровыя людзі.\nЗдаровыя людзі. — Кантралюй здароўе — Трывожны сімптом — Дэпрэсія: хвароба або хандра?\nМабыць, кожны з нас у пэўны момант адчуваў безвыходнасць. Калі ўсё літаральна валіцца з рук і нават яркія падзеі не прыносяць радасці і задавальнення, а дні набываюць шэрае адценне. Такі стан называецца дэпрэсіяй. Яшчэ Гіпакрат апісваў яго пад назвай «меланхолія».\nТой, хто хоць аднойчы сутыкнуўся з гэтай хваробай, не на словах ведае, наколькі каварнай яна можа быць. Перакананне, што дэпрэсія – гэта толькі сум, смутак і адсутнасць станоўчых эмоцый, абсалютна не дакладна. На самай справе дэпрэсія – гэта псіхічнае захворванне. Яно забірае сілы, душыць волю, крадзе жыццёвую энергію. Хвароба «сама» не пройдзе, і з часам усё глыбей будзе зацягваць у бездань. Чым даўжэй заплюшчваць вочы на праблему, тым менш шанцаў выйсці з дэпрэсіі без страт.\nЯк не прапусціць першыя сігналы дэпрэсіі? Як адрозніць дэпрэсію ад звычайнай хандры? Што рабіць людзям, якія трапілі ў «сеткі» хваробы і іх блізкім? Па дапамогу журналіст інфармацыйнага партала 24health.by звярнулася да Ірыны Залескай.\nПсіхіятр-нарколаг, загадчыца жаночага псіхіятрычнага аддзялення № 5 для лячэння крызісных і дэпрэсіўных станаў РНПЦ псіхічнага здароўя\nЭпідэмія 21 стагоддзя?\nЗараз дэпрэсію лічаць адным з самых распаўсюджаных псіхічных расстройстваў. Паводле ацэнак спецыялістаў Сусветнай арганізацыі аховы здароўя (СААЗ) ад гэтай хваробы пакутуе каля 350 млн. чалавек ва ўсім свеце і іх колькасць павялічвацца. Па прагнозах экспертаў, да 2020 года дэпрэсія можа стаць другой пасля ішэмічнай хваробы сэрца прычынай інваліднасці ў свеце.\nРаспаўсюджаная памылка, што дэпрэсія – гэта проста дрэнны настрой і песімістычны погляд на жыццё, памылкова. Пры адсутнасці лячэння дэпрэсія можа перайсці ў цяжкую форму, а самае горшае - прывесці да самагубства. Дэпрэсія – доля не толькі слабавольных людзей. Яна можа напаткаць кожнага, незалежна ад полу, узросту ці матэрыяльнага дабрабыту. Разам з тым, узаемасувязі паміж распаўсюджанасцю захворвання і сацыяльным статусам, адукацыяй, узроўнем даходаў і расавай прыналежнасцю не выяўлена.\nПрычыны развіцця дэпрэсіі\nСпецыялісты да гэтага часу не прыйшлі да адзінай думкі, якія фактары з'яўляюцца ключавымі і могуць стаць менавіта «той» прычынай, што правакуе дэпрэсію. Даказана роля наступных фактараў:\nпарушэнне абмену нейрамедыятараў у галаўным мозгу (сератаніна і/або норадрэналіну);\nпарушэнні механізмаў нейраэндакрыннай рэгуляцыі;\nжыццёвыя падзеі, якія траўміруюць.\nАцаніць уласную рызыку развіцця дэпрэсіі можна і самастойна. Напрыклад, з дапамогай апытальніка дэпрэсіі Бека.\nАпытанне складаецца з 21 групы сцвярджэнняў. Прачытайце ўважліва і абярыце нумар (0, 1, 2 ці 3) сцвярджэння, якое найлепшым чынам адлюстроўвае ваша самаадчуванне на працягу апошняга тыдня, у тым ліку сённяшні дзень. Калі вам падыходзяць некалькі сцвярджэнняў у групе, пазначце кожнае з іх. Пераканайцеся, што вы прачыталі ўсе сцвярджэнні ў кожнай групе перш, чым зрабіць выбар.\n№ пункта № адказа Сцвярджэнні\n1. 0 Я не адчуваю сябе засмучаным, сумным.\n1 Я засмучаны.\n2 Я ўвесь час расстроены і не магу ад гэтага адключыцца.\n3 Я настолькі расстроены і нешчаслівы, што не магу гэта вытрымаць.\n2. 0 Я турбуюся пра сваю будучыню.\n1 Я адчуваю, што збянтэжаны будучыняй.\n2 Я адчуваю, што мяне нічога не чакае ў будучыні.\n3 Мая будучыня безнадзейна, і нішто не можа змяніцца да лепшага.\n3. 0 Я не адчуваю сябе няўдачнікам.\n1 Я адчуваю, што цярпеў больш няўдач, чым іншыя людзі.\n2 Калі я азіраюся на сваё жыццё, я бачу ў ім шмат няўдач.\n3 Я адчуваю, што як асоба - я поўны няўдачнік.\n4. 0 Я атрымліваю столькі ж задавальнення ад жыцця, як раней.\n1 Я не атрымліваю столькі ж задавальнення ад жыцця, як раней.\n2 Я больш не атрымліваю задавальнення ні ад чаго.\n3 Я цалкам не задаволены жыццём, і мне ўсё надакучыла.\n5. 0 Я не адчуваю сябе ў чым-небудзь вінаватым.\n1 Досыць часта я адчуваю сябе вінаватым.\n2 Большую частку часу я адчуваю сябе вінаватым.\n3 Я ўвесь час адчуваю віну.\n6. 0 Я не адчуваю, што магу быць пакараным за нешта.\n1 Я адчуваю, што магу быць пакараны.\n2 Я чакаю, што магу быць пакараны.\n3 Я адчуваю сябе ўжо пакараным.\n7. 0 Я не расчараваўся ў сабе.\n1 Я расчараваўся ў сабе.\n2 Я сабе агідны.\n3 Я сябе ненавіджу.\n8. 0 Я ведаю, што я не горш за іншых.\n1 Я крытыкую сябе за памылкі і слабасці.\n2 Я ўвесь час абвінавачваю сябе за свае ўчынкі.\n3 Я вінавачу сябе ва ўсім дрэнным, што адбываецца.\n9 0 Я ніколі не думаў скончыць жыццё самагубствам.\n1 Да мяне прыходзяць думкі скончыць жыццё самагубствам, але я не буду іх ажыццяўляць.\n2 Я хацеў бы скончыць жыццё самагубствам.\n3 Я б забіў сябе, калі б прадставіўся выпадак.\n10. 0 Я плачу не болей, чым звычайна.\n1 Зараз я плачу часцей, чым раней.\n2 Цяпер я ўвесь час плачу.\n3 Раней я мог плакаць, а цяпер не магу, нават калі мне хочацца.\n11. 0 Зараз я раздражняльны не больш, чым звычайна.\n1 Я больш лёгка раздражняюся, чым раней.\n2 Цяпер я ўвесь час адчуваю, што раздражнёны.\n3 Я стаў абыякавы да рэчаў, якія мяне раней раздражнялі.\n12. 0 Я не страціў цікавасці да іншых людзей.\n1 Я менш цікаўлюся іншымі людзьмі, чым раней.\n2 Я амаль страціў цікавасць да іншых людзей.\n3 Я цалкам страціў цікавасць да іншых людзей.\n13. 0 Я часам адкладаю прыняцце рашэння, як і раней.\n1 Я часцей, чым раней, адкладаю прыняцце рашэння.\n2 Мне цяжэй прымаць рашэнні, чым раней.\n3 Я больш не магу прымаць рашэнні.\n14. 0 Я не адчуваю, што выглядаю горш, чым звычайна.\n1 Мяне трывожыць, што я выглядаю старым і непрывабным.\n2 Я ведаю, што ў маёй знешнасці адбыліся істотныя змены, якія робяць мяне непрывабным.\n3 Я ведаю, што выглядаю пачварна.\n15. 0 Я магу працаваць так жа добра, як і раней.\n1 Мне неабходна зрабіць дадатковае намаганне, каб пачаць рабіць што-небудзь.\n2 Я з цяжкасцю прымушаю сябе рабіць што-небудзь.\n3 Я зусім не магу выканаць ніякую працу.\n16. 0 Я сплю так жа добра, як і раней.\n1 Зараз я сплю горш, чым раней.\n2 Я прачынаюся на 1-2 гадзіны раней, і мне цяжка заснуць зноў.\n3 Я прачынаюся на некалькі гадзін раней, чым звычайна і больш не магу заснуць.\n17. 0 Я стамляюся не болей, чым звычайна.\n1 Цяпер я стамляюся хутчэй, чым раней.\n2 Я стамляюся амаль ад усяго, што я раблю.\n3 Я не магу нічога рабіць з-за стомы.\n18. 0 Мой апетыт не горшы, чым звычайна.\n1 Мой апетыт стаў горшы, чым раней.\n2 Мой апетыт цяпер значна горшы.\n3 У мяне наогул няма апетыту.\n19. 0 У апошні час я не схуднеў або страта вагі была нязначнай.\n1 За апошні час я страціў больш за 2 кг.\n2 Я страціў больш за 5 кг.\n3 Я страціў больш за 7 кг.\n20. 0 Я турбуюся пра сваё здароўе не больш, чым звычайна.\n1 Мяне трывожаць праблемы майго фізічнага здароўя, такія, як болі, расстройствы страўніка, завалы і г.д.\n2 Я вельмі занепакоены сваім фізічным станам, і мне цяжка думаць пра што-небудзь іншае.\n3 Я настолькі заклапочаны сваім фізічным станам, што больш ні пра што не магу думаць.\n21. 0 У апошні час я не заўважаў змены сваёй цікавасці да сэксу.\n1 Мяне менш займаюць праблемы сэксу, чым раней.\n2 Зараз я значна менш цікаўлюся сэксуальнымі праблемамі, чым раней.\n3 Я цалкам страціў сэксуальную цікавасць.\nАгульны вынік вышэй за 19 балаў сведчыць аб клінічна значнай дэпрэсіі - варта пракансультавацца ў спецыяліста.\nВынік вышэйшы за 24 балы кажа пра неабходнасць тэрапіі, у тым ліку антыдэпрэсантаў.\nДэпрэсія - хвароба жанчын?\nПрадстаўніцы прыгожай паловы чалавецтва больш схільныя да дэпрэсіі, чым мужчыны, і адчуваюць сімптомы гэтай хваробы ў два разы часцей.\nПераносяць дэпрэсію мужчыны і жанчыны па-рознаму. У жанчын больш выяўленыя эмацыйныя прыкметы дэпрэсіі, у мужчын – змены ў паводзінах. Яны становяцца замкнёнымі, раздражняльнымі, запальчывымі, для памяншэння сімптомаў дэпрэсіі могуць ужываць псіхаактыўныя рэчывы. Мужчынам цяжэй прызнаць тое, што ім неабходна дапамога, бо няздольнасць справіцца самастойна ўспрымаецца імі як слабасць.\nДэпрэсія – гэта хвароба, якую абавязкова трэба лячыць. Асноўныя яе сімптомы: зніжаны настрой, немагчымасць атрымліваць задавальненне, зніжэнне актыўнасці. Бывае цяжка засяродзіцца, хутка надыходзіць стомленасць нават пры нязначных намаганнях, зніжаецца самаацэнка, узнікаюць ідэі вінаватасці, парушаецца сон і апетыт.\nтуга, пакуты, сніжаны настрой, адчай;\nтрывога, пачуццё ўнутранага напружання;\nраздражняльнасць, чаканне бяды, пачуццё віны, самабічаванне, незадаволенасць сабой, нізкая самаацэнка і няўпэўненасць у сваіх сілах;\nраней любімыя заняткі не прыносяць радасці і задавальнення, няма цікавасці да таго, што адбываецца навокал.\nАгульны фізіялагічны стан:\nпарушэнне сну (бессань або празмерная дрымотнасць), змена апетыту (поўная страта яго або пераяданне);\nпарушэнне функцый кішэчніка;\nзніжэнне сэксуальнай цягі;\nболь і разнастайныя непрыемныя адчуванні (у вобласці сэрца, страўніка, цягліцах).\nцяжкасці з канцэнтрацыяй увагі, немагчымасць засяродзіцца, складанасць у прыняцці рашэнняў;\nнегатыўныя, змрочныя думкі пра сябе, жыццё і свет у цэлым;\nчастыя думкі пра бессэнсоўнасць усяго таго, што адбываецца вакол, песімізм, у цяжкіх выпадках – думкі пра самагубства;\nразважанні пра ўласную бездапаможнасць і непатрэбнасць, няздольнасць хутка рэагаваць на сітуацыі, запаволенасць мыслення.\nпасіўнасць, нежаданне мець зносіны з іншымі, адмаўленне ад забаў;\nу некаторых выпадках – празмернае ўжыванне алкаголю, наркатычных сродкаў.\nЧаста кажуць: «я ў дэпрэсіі». Гэта не зусім дакладна. Адрозненне «дэпрэсіі» у псіхічна здаровага чалавека ў тым, што смутак узнікае па псіхалагічна зразумелай прычыне, самаацэнка захоўваецца ранейшай, не змяняецца ўспрыманне мінулага і будучыні. Працягласць такога стану не перавышае двух тыдняў.\nДрэнны настрой пры дэпрэсіі не залежыць ад знешніх абставінаў. Чалавек з гэтай хваробай становіцца марудным або празмерна ўстрывожаным, пазбягае зносін, прапускае прыёмы ежы, губляе вагу, з цяжкасцю засынае і прачынаецца за некалькі гадзін да званка будзільніка.\nІнфармацыя нібы фільтруецца праз нейкае сіта і да пацыента даходзіць толькі негатыўная частка. У размове высвятляецца, што папярэдняе жыццё пражыта дрэнна і няправільна, цяпер усё непакоіць і ў будучыні чакаецца толькі горшае. У чалавека можа быць усё добра і ў сям'і, і на працы, а на душы сумна і любімыя раней заняткі не здольныя развеяць смутак.\nЗбоку можа быць зусім незразумела, чым выклікана такое самаадчуванне. Таму іншыя людзі часта кажуць: «Вазьмі сябе ў рукі», «Нешта ты зусім расклеіўся», а часам і ў больш жорсткай форме «Не будзь ты размазнёй». Гэтыя словы не прыносяць дапамогі або падтрымкі, а толькі кідаюць у яшчэ большы адчай: «Я не магу. Я не спраўляюся».\nБлізкія могуць сыграць значную ролю ў аказанні дапамогі. Важна спрыяць больш хуткаму звароту да псіхатэрапеўта або псіхіятра-нарколага. Выказвайце разуменне і спачуванне.Пазбаўце хворага ад неабходнасці прымаць важныя рашэнні, але ў той жа час даручайце яму пасільную побытавую дзейнасць. Дапамажыце падтрымліваць рацыянальны распарадак дня і паўнавартаснае харчаванне, правільна прымаць прызначаныя ўрачом лекі. Будзьце цярплівыя і гатовыя выслухаць. І, вядома, пастаянна нагадвайце, што дэпрэсія – часовы стан і абавязкова наступіць дзень, калі хвароба адступіць і радасць вернецца.\nЦі можна пазбавіцца ад дэпрэсіі?\nДэпрэсія не пройдзе самастойна. Зрэшты, хвароба добра паддаецца тэрапіі. Высокі эфект дасягаецца ў 75% пацыентаў. Своечасовы зварот па дапамогу да псіхатэрапеўта або псіхіятра скарачае перыяд пакут і не дае пагаршацца сімптомам дэпрэсіі.\nДля лячэння дэпрэсіі выкарыстоўваюцца антыдэпрэсанты. Гэтыя лекавыя прэпараты ліквідуюць праявы дэпрэсіі з дапамогай нармалізацыі ўзроўню ўтрымання нейрамедыятараў. Усе антыдэпрэсанты падбіраюцца індывідуальна з улікам клінічнай карціны, цялеснага здароўя, узросту, ладу жыцця пацыента.\nДзеянне антыдэпрэсантаў развіваецца паступова:\nпершыя прыкметы паляпшэння пры лячэнні гэтымі прэпаратамі з'яўляюцца не раней канца 2-га - пачатку 3-га тыдня прыёму лекавага сродку;\nпамяншэнне выяўленасці сімптомаў напалову ўзнікае да 4-6-га тыдня;\nпоўны эфект надыходзіць да 10-га тыдня прыёму.\nДля замацавання эфекту неабходна прадоўжыць прыём антыдэпрэсантаў на працягу 6 месяцаў. Далей па рэкамендацыі ўрача (на падставе ацэнкі ходу захворвання пацыента) можа праводзіцца падтрымліваючае лячэнне.\nРоля псіхатэрапіі ў лячэнні дэпрэсіі залежыць ад ступені цяжкасці дэпрэсіўнага расстройства: чым яно лягчэйшае, тым больш мэтазгоднай і больш эфектыўнай будзе псіхатэрапія. Лепшы тэрапеўтычны эфект дае спалучэнне медыкаментознага лячэння і псіхатэрапіі.\nНесумненна, свой значны ўклад у лячэнне дэпрэсіі ўносіць і сам пацыент. Спецыялісты раяць падрабязна распавядаць урачу аб сваім стане, фіксаваць змены цялеснага і духоўнага стану ў дзённіку, уключаць у распарадак фізічную актыўнасць, скіроўваць сябе на пазітыў, карыстацца падтрымкай сям'і і сяброў. Важна строга прытрымлівацца падабранага ўрачом лячэння і хвароба адступіць.


Заўзятараў сабрала “Вертыкаль” – Кобринский вестник\n19/03/2020 107 admin\nХвалюючыя моманты, бадзёрая падтрымка балельшчыкаў і сапраўдны спартыўны азарт – менавіта такой атмасферай адзначылася раённая спартакіяда работнікаў Кобрынскага райвыканкама “Вертыкаль”, якая прайшла на базе КСДЗЮШАР Кобрынскага раёна. У спартакіядзе прынялі ўдзел прадстаўнікі заканадаўчай і выканаўчай улад, кіраўнікі прадпрыемстваў, прафсаюзныя лідары.\n– Радуе, што, нягледзячы на сваю занятасць, вы знаходзіце час для здаровага ладу жыцця, – адзначыў намеснік старшыні райвыканкама Валянцін Трубчык, вітаючы ўдзельнікаў. – Упэўнены, што сённяшняе мерапрыемства стане сапраўдным спартыўным святам.\nТак і атрымалася – пасля ўрачыстага адкрыцця і выступлення ўзорнага ансамбля сучаснага танца “Мадэрн” і творчых прывітанняў каманд “Вялікая кампанія”, “Пазітыў” і “Кенгуру”, капітанамі якіх сталі намеснікі старшыні райвыканкама Валянцін Трубчык, Сяргей Дзенісюк і Аляксандр Мартынюк, спартсмены разышліся па пляцоўках у адпаведнасці з выбраным відам спорту. У валейбольнай зале кіраўнікі спаборнічалі ў кідках мяча ў кальцо, аматары дартса трапна кідалі дроцікі. На другім паверсе абменьваліся імклівымі падачамі прыхільнікі настольнага тэніса, побач праходзілі нячутныя, аднак не менш напружаныя баталіі ў шашкі. Шчырыя эмоцыі балельшчыкаў выклікала эстафета па плаванні. Адным словам, кожны ўдзельнік меў магчымасць праявіць сябе.\nВасілій ДЗЕМІДОВІЧ, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь:\n– Спартакіяда – гэта выдатнае мерапрыемства, якое найлепшым чынам паказвала стаўленне супрацоўнікаў дзяржаўнага апарата да спорту і здаровага ладу жыцця.\nАляксандр МАРТЫНЮК, намеснік старшыні райвыканкама:\n– На рабоце мы бачым перш за ўсё прафесіянальныя навыкі, а тут мы раскрываемся з іншага боку: нехта выдатна гуляе ў настольны тэніс, іншы – у валейбол, трэці добра плавае… Хочацца адзначыць вялікую ролю падобных мерапрыемстваў у справе згуртавання калектыву.\nСяргей САЛЬЯНЧУК, начальнік аддзела землеўпарадкавання райвыканкама:\n– Для мянеспартакіяда – выдатная магчымасць не толькі праверыць сваю фізічную форму, але і цікава правесці час. У спартакіядзе “Вертыкаль” я прымаю ўдзел не ўпершыню і кожны раз гэтае мерапрыемства пакідае самыя добрыя ўражанні.\nЯркія эмоцый падарылі валейбольныя паядынкі. З першых хвілін каманда “Вялікая кампанія” пад кіраўніцтвам Валянціна Трубчыка ўзяла ініцыятыву ў свае рукі і літаральна на адным дыханні пераможна завяршыла першую партыю з камандай “Кенгуру”. Аднак сапернікі хутка разыграліся, дэманструючы вялікую волю да перамогі, і наступныя партыі ўжо не былі лёгкімі ні для каго. Выдатную падтрымку аказвалі балельшчыкі, якія на ўсю залу скандзіравалі назвы любімых каманд і сустракалі авацыямі кожны забіты мяч. На пазітыўнай ноце прайшла і вясёлая “Спартландыя”.\nПа выніках спартакіяды лепшай стала каманда “Вялікая кампанія”, 2-е месца заваявала каманда “Кенгуру”, 3-е месца – у каманды “Пазітыў”. Дыпломы, медалі і падарункавыя сертыфікаты ад Кобрынскага гарадскога аб’яднання прафсаюзаў знайшлі лепшых спартсменаў у індывідуальным заліку, а таксама тых, хто праявіў самую моцную волю да перамогі. Добры настрой, моцны зарад пазітыву атрымалі ўсе ўдзельнікі.\n← Консультация по вопросам призыва на срочную военную службу или службу в резерве\nАлександр Лукашенко провёл совещание по эпидемиологической ситуации в Беларуси →


Гульня Лега: Сям'я Анлайн. Гуляць бясплатна\nГуляць у гульню Лега: Сям'я онлайн:\nАпісанне гульні Лега: Сям'я\nУ гэтым сімулятары жыцця будуць не простыя чалавечкі, а сабраныя з канструктара. Ад вас патрабуецца прыняць удзел у іх жыццядзейнасці. Усяго іх будзе чацвёра і вам пільна трэба будзе сачыць за кожным іх жаданнем. Скарыстайцеся спрытам і ўважліва агледзіце дом у якім яны жывуць. Шукайце тыя прадметы, якія ім у дадзены момант жыццёва неабходныя. . Гуляць у гульню Лега: Сям'я онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Лега: Сям'я\nГульня Лега: Сям'я дададзеная: 12.02.2014\nУ гульню гулялі: 10183 раз\nРэйтынг гульні: 4.09 з 5 (134 адзнак)\nГульні, падобныя на гульню Лега: Сям'я\nСпампаваць гульню Лега: Сям'я\nУставіць гульню Лега: Сям'я на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Лега: Сям'я на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Лега: Сям'я, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Лега: Сям'я, таксама гуляюць у гульні:


Культура - Узысці на “скалу Шаляпіна”\nУ.Чарнышоў. Партрэт Ф.Шаляпіна ў вобразе Івана Грознага.\nПадкрэслю, што да вобраза выдатнага спевака ХХ стагоддзя мастак звяртаўся па працягу ўсёй сваёй творчасці, пачынаючы з 1960-х гадоў, калі навучаўся ў Пензенскім мастацкім вучылішчы. Менавіта тады ён пазнаёміўся са старэйшай дачкой Шаляпіна — Ірынай Фёдараўнай, якая шмат расказала маладому мастаку пра жыццё бацькі, пра яго работу на опернай сцэне. Гэтая памятная сустрэча, а таксама далейшае ўважлівае вывучэнне жыцця і творчасці спевака ў музеях Масквы і Крыма, якое было працягнута пад час вучобы ў ВГИКе, дазволіла Чарнышову стварыць цэлы шэраг удалых кампазіцыйных партрэтаў Шаляпіна.\nУ экспазіцыі былі прадстаўлены партрэты спевака ў вобразе Івана Грознага ў оперы “Пскавіцянка” М.Рымскага-Корсакава і ў вобразе Мефістофеля ў оперы Арыга Бойта “Мефістофель”.\nМастак неаднаразова працаваў у Доме творчасці імя К.Каровіна ў Гурзуфе, дзе знайшоў натхненне для стварэння сваіх лепшых карцін, якія звязаны з месцамі знаходжання Шаляпіна ў Крыме. Пейзажы і нацюрморты Чарнышова напоўнены высокай паэзіяй і прыгажосцю гэтага цудоўнага краю — “У парку Чаір”, “У Суук-Су”, “У Бахчысараі”, “Півоні Сары Бернар”, “Ружы ў Крыме”, “Сфінкс і матылёк”, “Стомленае сонца”, “Усходні матыў”.\nАб’яднальным звяном экспазіцыі з’явілася крымская легенда пра “Скалу Шаляпіна”, на якой спявак марыў пабудаваць Замак мастацтваў для таленавітай артыстычнай моладзі. Але гэтая мара Шаляпіна, як вядома, так і засталася марай, хаця архітэктурны праект гэтага замка быў ужо распрацаваны. “Мару сваю я пакінуў у Расіі разбітай...” — пісаў у эміграцыі спявак.\nЦудоўна, што Уладзімір Чарнышоў у гэтых работах унёс сваё бачанне ў пластычны вобраз Фёдара Шаляпіна, у яго вядомыя оперныя ролі, а таксама знайшоў новыя штрыхі ў вывучэнні творчай біяграфіі вялікага артыста.


46 обращений от ушачан поступило в «Белгосстрах» после ураганного ветра — Ушачи. Газета Патриот. Ушачский район\n46 обращений от ушачан поступило в «Белгосстрах» после ураганного ветра\n18.03.2020 patriot18Комментарии on 46 обращений от ушачан поступило в «Белгосстрах» после ураганного ветра\nУ прадстаўніцтва “Белдзяржстраха” па Ушацкім раёне ў аўторак паступіла 46 зваротаў ушачан, звязаных з пашкоджаннямі нерухомасці і маёмасці, што ў пятніцу і суботу нарабіў моцны вецер. Як адзначыла начальнік аддзела Тамара Васільеўна Зімніцкая, мяркуючы па тэлефанаваннях, найбольш нашкодзіла непагадзь у цэнтральнай частцы раёна – непасрэдна ва Ушачах, вёсках Градзянец, Лутава Сяльцо, Двор Пліна, а таксама аграгарадках Кублічы і Арэхаўна.\nСамы вялікі ўрон атрымалі жыхары апошняга, дзе дах з металапрофілю згарнула, як папяровы ліст, пашкодзіўшы абрашотку, а таксама цагляную кладку (на здымку). Дах давядзецца перакрываць поўнасцю, а вось сродкі на аднаўленне гаспадары атрымаюць толькі палавінныя – дом не быў застрахаваны па добраахвотным відзе, а абавязковы кампенсуе толькі 50 працэнтаў урону.\nАдразу чатыры гаспадары Кубліч звярнуліся наконт паламаных парнікоў, аднак выплату атрымае толькі адзін з іх – у каго цяпліца была застрахавана. Астатнім вельмі крыўдна, паколькі напярэдадні кожнаму гэта прапаноўваў зрабіць агент. Нагадаем, што парнікі (з полікарбанату, плёначныя не страхуюцца зусім) прапісваюцца ў вопісе хатняй маёмасці ці наогул страхуюцца асобна.\nДарэчы, менавіта цяпліцы (як і дахі дамоў і хлявоў) пацярпелі больш за ўсё. Па іх паступіла каля 15 зваротаў. Як мы прыгадвалі раней, у вёсцы Глыбачка каркас парніка выцягвалі з возера (на здымку), ва Угрынках лісты полікарбанату шукалі пад лесам, прычым аднавіць пакручаныя канструкцыі не атрымаецца – сума выплачваецца як за знішчаныя цалкам з улікам зносу парніка.\nАдарваны сайдынг, руберойд, шыфер – таксама распаўсюджаныя прычыны зваротаў. Як і зламаная агароджа з-за паваленых на яе дрэў. Значна прарэдзіў вецер лесапаркавую зону ў раёне лясгаса. На вуліцы Бабаедава (на здымку) дрэва не толькі “склала” пралёт агароджы з металапрофілю, але ледзь не закранула машыну.\nНепагадзь не стрымаеш, а вось застрахавацца ад яе можна. Клопаты па аднаўленні паламанага, канечне, будуць, аднак гэта не бяда, калі выплаты атрыманы ў поўным аб’ёме. Дарэчы, супрацоўнікі “Белдзяржстраха” выязджаюць і ацэньваюць урон толькі тады, калі заключаны дагавор. Да жыхароў аграгарадка Вяркуды, напрыклад, не паехалі. Па гэтым сельсавеце, як і па Глыбачанскім, Мосары і Старым Сяле Жарскага зваротаў зусім мала. Ды і суседзі з Лепельскага раёна зарэгістравалі толькі 15 выпадкаў – стыхія спраўляла баль не паўсюдна.\nВ Ушачской школе можно записаться на дополнительные платные занятия\nДемография Ушачского района\nПреобразование хозяйств Ушачского района


Заўчасная эякуляцыя - Urotrin\nЗаўчасная эякуляцыя: што гэта такое і якія яе прычыны\nЗ гэтай праблемай у розныя перыяды жыцця сутыкаюцца многія мужчыны. На шчасце, з ёй даволі лёгка справіцца.\nТак што такое заўчасная эякуляцыя?\nЗаўчасная эякуляцыя — гэта калі мужчына губляе кантроль над семявывяржэнне. Яна можа адбыцца праз 30-60 секунд пасля пачатку акта, а можа і да пранікнення.\nХоць звычайна маецца на ўвазе эякуляцыя менавіта падчас сэксу, у цэлым праблема можа паўстаць падчас любой сэксуальнай практыкі, у тым ліку пры мастурбацыі.\nТаксама стандарты аб працягласці «нармальнага» палавога акту, навязаныя порна, варта забыцца. Па медыцынскім дадзеных варта, што сярэдні час, неабходнае для эякуляцыі падчас палавога акту, прыкладна 4-5 хвілін.\nНаколькі распаўсюджаная гэтая праблема?\nВельмі. З гэтай праблемай сутыкаецца адзін з трох мужчын у любым узросце. Найбольш часта яна сустракаецца ў мужчын 18-40 гадоў.\nАле не кожны выпадак заўчаснай эякуляцыі лічыцца дыягназам. Калі гэта вас не турбуе і адбываецца нячаста, то гэта нармальна.\nПа клінічным дадзеных, дыягназ можа быць пастаўлены, калі:\nВы заўсёды ці амаль заўсёды сканчаеце акт на працягу адной хвіліны пасля пранікнення.\nВам не ўдаецца затрымаць эякуляцыі падчас палавога акту заўсёды ці амаль заўсёды.\nПасля таго, як вы адчуваеце сябе прыгнечаным і засмучаным і пазбягаеце сэксуальнай блізкасці.\nЗаўчасная эякуляцыя можа быць класіфікавана як\nПажыццёвая (першасная). Адбываецца амаль заўсёды, пачынаючы з вашых першых сэксуальных кантактаў.\nНабытая (другасная). Развіваецца ўжо пасля палавых кантактаў і сэксуальных практык, якія прайшлі без праблем з эякуляцыяй.\nМногія мужчыны схільныя лічыць, што ў іх заўчасная эякуляцыя, але іх сімптомы не адпавядаюць медыцынскім крытэрам для яе дыягнаставання.\nЗамест гэтага ў іх можа быць натуральная перыядычная заўчасная эякуляцыя, якая ўключае ў сябе перыяды хуткай эякуляцыі і нармальным.\nУ чым прычыны заўчаснай эякуляцыі?\nДакладная прычына няясная. Калі-то лічылася, што ўплываюць толькі псіхалагічныя фактары. Цяпер вядома, што заўчасная эякуляцыя можа быць звязана са складаным узаемадзеяннем псіхалагічных і біялагічных прычын.\nЯкія ёсць псіхалагічныя прычыны?\nДамаганні або гвалт\nЛюбое парушэнне асабістых межаў пакідае адбітак на характары чалавека. Калі вы сутыкаліся з падобным, вам можа дапамагчы псіхатэрапеўт, каб прапрацаваць негатыўны вопыт.\nВажна памятаць, што вы не адзін і на правільнай баку менавіта вы, а не той, хто парушыў вашыя мяжы.\nКомплексы па нагоды цела\nЗ-за масмедыя аб сваёй знешнасці перажываюць абсалютна ўсе людзі на планеце. Паглядзіце на стромкіх хлопцаў з BuzzFeed, якія разважаюць пра ціск на мужчын. А яшчэ іх фатаграфіі апрацоўваюць, каб яны адпавядалі «ідэальным стандартам» прыгажосці.\nЯк само стан, так і прэпараты ад яе могуць уплываць на заўчасную эякуляцыю. Калі вы не прымаеце ніякіх лекаў і не ведаеце, што ў вас дэпрэсія, але ўжо доўгі час знаходзіцеся ў падушаным стане, магчыма, варта схадзіць да псіхолага.\nНеспакой аб тым, што ў вас можа здарыцца заўчасная эякуляцыя\nКалі падобнае здаралася ўжо не адзін раз, зацыкленасці на магчымым багу сістэмы можа як раз правакаваць заўчаснае семявывяржэнне.\nЭректільная дысфункцыя ставіцца да псіхалагічным праблемах, таму што мужчыны, якія засяроджваюцца на атрыманні або падтрыманні эрэкцыі падчас палавога акту, могуць эякулировать заўчасна.\nПраблемы ў адносінах з партнерам\nКалі ў вас было ўсё ў парадку ў сэксе з іншымі, а заўчаснае семявывяржэнне адбывалася рэдка ці яго не было наогул, магчыма, праблема ў адносінах з цяперашнім партнёрам.\nЯк высветлілі навукоўцы, адсутнасць дыялогу пра сэкс, гігіене і асабістым прасторы ў дзяцінстве напрамую ўплывае на праблемы ў дарослым жыцці. Яны прыводзяць не толькі да заўчаснай эякуляцыі, але і да эректільной дысфункцыі.\nКалі ў сям'і не прынята называць геніталіі прамымі тэрмінамі, не казаць аб асабістым прасторы, мастурбацыі, сэкс, поллюциях, то першыя праявы працы палавой функцыі ў хлопчыка выклікаюць стрэс.\nПершыя палюцыі адбываюцца ў самым пачатку палавога паспявання. Калі дзіця не будзе да іх гатовы ці не зможа іх абмеркаваць, то будзе развівацца пачуццё сораму за любое праявы сэксуальнасці. І гэта не міфічная адчуванне, якія «сапраўдны» мужчына ў сабе здолее здушыць.\nНавукоўцы сыходзяцца ў меркаванні, што пачуццё сораму за спантанныя эрэкцыі, эякуляцыі і страх быць злоўленым падчас мастурбацыі разаўюцца альбо ў татальнае няўменне расслабіцца, альбо ў сапраўдны рэфлекс, з якім для аргазму мужчыну будзе патрабавацца менш двух хвілін.\nКалі падлетак прывыкне да думкі, што трэба канчаць як мага хутчэй, заўчасная эякуляцыя стане нормай для арганізма. Перабудавацца без дапамогі спецыялістаў, практыкаванняў або медыкаментаў будзе вельмі складана.\nГэтае пытанне не прынята абмяркоўваць, хлопчыкам ніхто не кажа, што маральна яны могуць быць не гатовыя да сэксу. Замест гэтага існуе негалосны кодэкс, што доўга быць нявіннік смяротна для рэпутацыі і што нельга «сапраўднаму» мужчыну сумнявацца, думаць і рэфлексаваць.\nГэта можна растлумачыць: так як пра сэкс не прынята казаць, падлетак можа даведацца пра сэкс, толькі заняўшыся ім.\nАле медыцынскія работнікі і псіхолагі адзначаюць, што многія падлеткі мінімізуюць значэнне сэксу з іншым чалавекам, таму часта дзівяцца інтэнсіўнасці эмацыйнай рэакцыі, асабліва калі адносіны з партнёрам не працягваюцца.\nЯны рэкамендуюць задаць сабе некалькі пытанняў перад сэксам:\nВы разумееце фізічную складнік сэксу? Ведаеце, як гэта фізічна ўладкована ў вас і вашага партнёра?\nЦі гатовыя вы справіцца з усімі наступствамі сэксу (ЗППП, непажаданая цяжарнасць)? У вас ёсць доступ да добрым прэзерватывы?\nПаколькі верагоднасць цяжарнасці ёсць і пры абароненым сэксе, ці гатовыя вы да таго, што ваш партнёр можа зацяжарыць? Ці ёсць у вас план дзеянняў на гэты выпадак?\nКалі вы ўсё-ткі заразіцца ЗППП, што вы будзеце рабіць? У вас ёсць магчымасць атрымаць лячэнне? Вы гатовыя распавесці пра гэта таму, хто можа дапамагчы?\nВам камфортна казаць пра сэкс са сваім партнёрам і спытаць лекара аб практыках бяспечнага сэксу?\nКалі вы адказалі «не» хаця б на адно з пытанняў, пакуль вы не гатовыя да сэксу. Псіхолагі таксама адзначаюць, што часам дастаткова проста задаць сабе пытанне «ці Гатовы я да сэксу?» Калі ёсць сумневы, значыць, яшчэ рана.\nЗаўчасная эякуляцыя падчас першых палавых актаў часта кажа аб тым, што вы не былі гатовыя да блізкасці. Адкласці сэксуальную жыццё на некаторы час лепш, чым атрымаць эмацыйны зрыў або заразіцца.\nА ў чым заключаюцца біялагічныя прычыны?\nСпецыялісты вылучаюць наступныя біялагічныя прычыны:\nАнамальны ўзровень гармонаў.\nАнамальны ўзровень хімічных рэчываў мозгу — нейратрансмітэраў.\nЗапаленне і інфекцыі прадсталёвай залозы або мачавыпускальнага канала.\nКалі варта звярнуцца да ўрача?\nКалі эякуляцыя адбываецца раней, чым хацелі, падчас большасці сэксуальных кантактаў, ідзіце да лекара.\nДактары адзначаюць, што заўчасная эякуляцыя — звычайная і распаўсюджаная з'ява, якое паддаецца лячэнню.\nЯны таксама дадаюць, што для некаторых мужчын бывае досыць размовы з уролагам, каб пазбавіцца ад праблемы. Альбо высвятляецца, што праблемы няма, а мужчына проста не ведае, што выпадковая заўчасная эякуляцыя — норма, а сярэдні час ад пачатку палавога акта да эякуляцыі складае каля пяці хвілін.\nЯкія ёсць магчымыя варыянты лячэння?\nЗвычайна варыянты лячэння заўчаснай эякуляцыі ўключаюць паводніцкія метады, анестэтыкі, медыкаменты і кансультацыі. Майце на ўвазе, што можа спатрэбіцца час, каб знайсці лячэнне або камбінацыю працэдур, якія будуць працаваць менавіта для вас.\nЛекары часта рэкамендуюць кансультацыі. Гэта можа быць псіхатэрапія, а таксама гутаркі з вашым партнёрам.\nЁсць эфектыўны варыянт паводніцкага метаду. Пачынаць лепш з мастурбацыі без партнёра. «Вы дойдзеце да такой ступені, што збіраецеся эякулировать, а затым спыняецеся і думаеце аб тым, што можа вас астудзіць».\nЗ іншых паводніцкіх метадаў могуць дапамагчы:\nДрочка за гадзіну або два да палавога акту.\nАдмова ад звычайнага сэксу на якое-то час, замена яго іншымі практыкамі, каб знізіць эмацыйнае ціск.\nПрактыкаванні Кегеля на тазавых мышцы. Спыніце мачавыпусканне прама пасярод працэсу, запомніце, якімі цягліцамі вы гэта зрабілі. Напружвае іх 3 разы ў дзень, па 10 паўтораў на працягу 3 секунд. Не затрымлівайце дыханне, не напружвае цягліцы жывата, сцёгнаў і ягадзіц.\nТэхніка «паўза-сціск». Пра тое, як яе правільна выконваць, вам раскажа лекар.\nПрэзерватывы з тоўстага латекса, якія зніжаюць адчувальнасць.\nМедыкаменты павінен рэкамендаваць і падбіраць лекар. Яны могуць складацца з геляў або анестэтыкаў, якія зніжаюць адчувальнасць пеніса. Але няправільна падабраны прэпарат можа прывесці да сур'ёзнай страты адчувальнасці.\nЯк лепш гаварыць з лекарам?\nДля паскарэння дыягнаставання і падбору правільнага лячэння неабходны граматны дыялог з доктарам.\nВы можаце задаваць яму ўсе якія цікавяць вас пытанні, нават калі яны здаюцца няважнымі ці вы бянтэжыцеся. Вы не ведаеце, што дапаможа лекара лепш зразумець вашу праблему, так што кажаце пра ўсё, што вас хвалюе. Гэтыя пытанні могуць паслужыць шаблонам:\nШто можа выклікаць заўчасную эякуляцыю?\nЯкія аналізы вы рекомендуете здаць?\nЯкое лячэнне вы рекомендуете?\nЯк хутка пасля лячэння я магу чакаць паляпшэнняў?\nНаколькі я наогул магу чакаць паляпшэнняў?\nУ мяне ёсць рызыка зноў сутыкнуцца з гэтай праблемай?\nЦі існуе альтэрнатыва лекаў, якое вы прызначылі?\nЁсць нейкая важная інфармацыя, брашура ці сайт, на якім мне варта прачытаць інфармацыю?\nБудзьце гатовыя да таго, што лекар можа задаваць вельмі асабістыя пытанні, якія могуць здацца вам недарэчнымі. Вось прыкладны спіс:\nЯк часта ў вас бывае заўчасная эякуляцыя?\nКалі вы першы раз выпрабавалі заўчасную эякуляцыю?\nГэта бывае ў вас толькі з канкрэтным партнёрам або з усімі?\nГэта адбываецца, калі вы мастурбируете?\nГэта адбываецца кожны раз, калі вы займаецеся сэксам?\nЯк часта вы займаецеся сэксам?\nНаколькі вас турбуе заўчасная эякуляцыя?\nНаколькі вашага партнёра турбуе ваша заўчасная эякуляцыя?\nНаколькі вы задаволеныя бягучымі адносінамі?\nУ вас бываюць праблемы з атрыманнем або падтрыманнем эрэкцыі?\nВы прымаеце лекі па рэцэпце? Калі так, то якія нядаўна пачалі або спынілі прымаць?\nЎжываеце ці вы наркотыкі?\nХоць на лячэнне і сыдзе час, гэта значна палепшыць якасць вашай жыцця. І не варта адцягваць паход да лекара з-за збянтэжанасці. Запомніце, што гэта распаўсюджаная праблема, здольная ўвесці ў дэпрэсію, разбурыць самаацэнку і прымусіць пазбягаць сэксу. І гэта пры тым, што пазбавіцца ад яе магчыма ў любым узросце.


09 жнівень 2017, 09:01\nСанкт-Пецярбург. Антываенная акцыя ў 9-ю гадавіну «пяцідзённай вайны». 8 жніўня 2017 году\nАкцыя пачалася са збору подпісаў пад сымбалічнымі «позвамі» у Гааскі суд Пуціну і Мядзьведзеву як адказным за ваенную агрэсію супраць Грузіі і Ўкраіны. Акцыю арганізаваў Антываенны камітэт пры падтрымцы пецярбурскага дэмакратычнага руху «Салідарнасьць», удзельнічалі актывісты «Адкрытай Расеі», «Артпадрыхтоўкі», «Яблыка», ПАРНАСа, прыхільнікі Аляксея Навальнага і іншых аб’яднаньняў, партыяў і рухаў.\nНа думку актывісткі руху «Салідарнасьць» Вольгі Сьмірновай, шырокая падтрымка расейскай агрэсіі ў грамадзтве тлумачыцца масіраванай хлусьнёй аб тым, што расейцам, якія жывуць у Грузіі і Ўкраіне, была патрэбная дапамога. Вольга Сьмірнова лічыць, што выраз «гібрыдная вайна» толькі хавае праўду — на самай справе і ў тым, і ў іншым выпадку вялася шырокамаштабная вайна паміж дзяржавамі.\nАнтываенная акцыя таксама атрымалася «гібрыднай» — пасьля «збору подпісаў» актывісты правялі сэрыю антываенных адзіночных пікетаў. Галоўнае пытаньне ўдзельнікаў было такім: куды яшчэ Пуцін прынясе «рускі мір», калі яго не спыніць? Па словах арганізатараў акцыі, паколькі большасьць расейскіх палітыкаў не ўключае ў свой парадак дня антываенную тэму, то грамадзянскім актывістам даводзіцца рабіць гэта самім. Акцыя скончылася тым, што яе ўдзельнікі аднесьлі аформленую ў выглядзе пляката «позву» Пуціну і Мядзьведзеву ў суд на 3 лінію Васільеўскага вострава, 12.


Жыхары Рэчыцкага раёна пішуць у рэдакцыю: Так трымаць, бабулечкi! | Дняпровец. Речица online\nСвятлана ПАЛІВАЧ, настаунiца Лiскаускай СШ, cтаршыня савета ветэранау, 23 октября 2018 г. в 11:30\nНапярэдаднi Дня пажылых людзей мы завiталi да нашых знакамiтых лiскаўскiх даўгажыцелек, каб павiншаваць са святам i ў чарговы раз выказаць павагу i захапленне. Нашы славутыя бабулi – гэта Варвара Дзянiсаўна Новiк (98 гадоў), Алена Несцераўна Пiляк (93 гады).\nВарвара Дзянiсаўна Новiк\nЖанчынкi сустрэлi нас вельмi добразычлiва i з задавальненнем падаравалi нам па некалькi хвiлiн шчырай размовы.\nВарвара Дзянiсаўна пражыла ўсё сваё жыццё у Лiсках. Ёй пашчасцiла нарадзiць i выгадаваць шэсцера дзяцей. Працавала у калгаснай брыгадзе. У вольны час любiла спяваць народныя песнi, валодала цудоўным голасам.\nЗараз Варвара Дзянiсаўна жыве ў сваёй хаце. Паблiзу пражываюць яе дзецi, унукi, праўнукi, якiя клапоцяцца i даглядаюць сваю састарэлую бабулю.\nА. Н. Пiляк – з бабчынскiх перасяленцаў (1986 г. – Чарнобыль). Лёс наканаваў Алене Несцераўне выгадаваць дзевяць дзяцей! А пасля таго яшчэ i дзвюх унучак, у сям’i адной з iх, Iрыны, i жыве – радуецца цяпер Алена Несцераўна. I, хоць за плячыма цяжкая праца даяркi ў калгасе, ёсць у яе хобi – сплятаць дываночкi са страхатых анучак i дарыць свае творы людзям.\nАлена Несцераўна Пiляк\nНам таксама пашанцавала атрымаць падарункi. А мы пачаставалi бабуль салодкiмi прыгажунамi перцамi!\nПрыемна адзначыць, што бабулі ў такiм «элегантным» узросце засталiся жанчынамi. Калi вучань-фатограф пачаў здымаць, бабулечкi захвалявалiся, замiтусiлiся: хацелi быць прывабнымi i прыгожымi. I iм гэта ўдалося!\nПрыгожыя ўсмешкi «расцвiлi» на тварах жанчынак, бы тыя iх любiмыя кветкi, што красуюцца ў палiсаднiках: вяргiнi ў Варвары Дзянiсаўны i ружы ў Алены Несцераўны.\nНяхай i далей радуюцца жыццю знакамiтыя бабулi, усе пажылыя людзi, бо яны ўзбагачаюць наша жыццё мудрасцю i дабрынёй!


Карусь Каганец. Чым болей хто мае, тым болей жадае, або Адкуль мядзведзі на свет узяліся\nЧым болей хто мае, тым болей жадае, або Адкуль мядзведзі на свет узяліся\nЖыў сабе чалавек бедны ўдваіх з жонкаю. Паехаў гэта ён у лес па дровы і, аблюбаваўшы старую ліпу, прыгатаваўся сячы яе. Але як толькі секануў у ліпу, дык ліпа і загаварыла:\n— Чаго табе трэба? — пытае. Мужык азірнуўся сюды-туды ды ізноў стаў секці.\n— Чаго табе трэба? — пытае ізноў ліпа.\nМужык тагды, дужа спалохаўшыся, чым дуж на сані ды наўцёкі дадому. Расказаў ён гэта жонцы, а жонка як накінецца на яго: «Сякі-такі, ты дурны! Чаму ты не сказаў чаго нам трэба?» — «А чаго ж нам трэба?» — запытаў мужык. «Едзь і скажы, каб ты быў панам, я паняю». Той хоць нехаця, але паехаў. Прыехаў у лес, падышоў да ліпы дый стук у яе сякераю. «Чаго табе трэба?» — пытае ліпа. «Каб я быў панам, а мая жонка паняю»,— кажа той са страхам. «Едзь дамоў!» — кажа ліпа. Мужык паехаў і скора панам стаў. Жывуць яны часу колькі, а далей падумала баба, што калі маглі стацца панамі, то маглі б стацца і чым большым. Кліча яна мужа і кажа: «Едзь ты, мой дзядулька, да ліпы і скажы, каб ты быў ваяводаю, а я ваяводзіхаю». Той, прыехаўшы ў лес, стук у ліпу. «Чаго табе трэба?» — «Каб я быў ваяводаю, а мая баба ваяводзіхаю».— «Едзь дадому!» Прыехаў — так яго зараз і ваяводаю зрабілі. Пажылі так трохі, а баба і кажа: «Дурны ты, дзядулька! Чаму адразу не сказаў, каб ты быў князем, а я княгіняю?!» Паехаў мужык ізноў у лес ды стук у ліпу. «Чаго табе трэба?» — пытае. «Каб я быў князем, мая баба княгіняю».— «Едзь дамоў!» Так скора і князем зрабілі. А баба і кажа раз: «Чаму гэта мы не дагадаліся ў цары папрасіцца! Нечага б тагды нікому не кланяліся. Паедзь ты яшчэ ў лес!»\nТой, прыехаўшы, стук у ліпу. «Чаго табе трэба?» — «Каб я быў царом, а мая баба царыцаю».— «Едзь дамоў». Стаў скора і царом. Але бабе ўсё мала, і кажа: «Слухай, дзядулечка! Купіў — не купіў, а патаргавацца можна. Папрасі ты ў ліпы, каб ты быў богам, а я бажыцаю, бо ўсё ж такі хоць і царом, а паміраць трэба будзе, а багом, дык ніколі». Яшчэ паехаў ды стук у ліпу. «Чаго табе трэба?» — «Каб я быў богам, а мая баба бажыцаю!»\n«Вота ж ідзі ты мядзведзем, а твая баба — мядзведзіцаю!» Пайшоў ён да воза, каб дадому ехаць, а конь як убачыў яго, ды як пусціцца наўцёкі, так толькі яго і бачыў. Нечага рабіць, пайшоў пехатою. Толькі на нагах іці яму штось няспраўна паказалася, усё як бы да зямлі клоніць. Ён паспытаў ракам іці, аж шмат лепей, і пайшоў ён так, аж бачыць: звер ідзе к яму насустрач, а падышоўшы бліжэй, пазнаў сваю бабу. Тагды, зароўшы з жалю, пайшлі яны ў лес на векі вечныя.


Пуціліон Недабанапарт | Новы Час\nТакое адчуванне, што час ад часу ў галаве расійскага правадыра пачынае панаваць плюралізм (а гэта, як кажуць псіхіятры, рэч вельмі небяспечная). Узгадаем: то ён запэўнівае, што ў Крыме не было аніводнага расійскага жаўнера, то пасля фактычнай анексіі ўкраінскага паўвострава пачынае сотнямі раздаваць дзяржаўныя ўзнагароды сваім жа вайскоўцам за “далучэнне Крыма”.\nЦяперака, пасля няўцямных перамоваў у рамках Мытнае тройкі, Украіны і Еўрасаюза, што ладзіліся ў Мінску 26 жніўня, уладар Крамля кажа, што вырашаць вайсковые пытанне, альбо, калі глядзець праўдзе ў вочы, пытанне прарасійскіх сепаратыстаў Расія не ў стане, маўляў, гэта ўнутраная права Украіны, а Першапрастольная не мае да гэтай праблемы ніякага дачынення.\nЛухта, як мне падаецца. Чаму ж тады сілы ўкраінскай Антытэрарыстычнае аперацыі, як і замежнікі, пастаянна фіксуюць перасоўванні ў прымежных і ваюючых раёнах расійскай вайсковай тэхнікі і дэсантнікаў, наймітаў? Нават у той час, калі адбываліся перамовы ў Мінску.\nЦі зацікаўлены быў Пуцін у тых перамовах, у мірнай развязцы канфлікту, які ўжо справядліва можна назваць вайной? Гледзячы па выніках мінскай сустрэчы і па выказваннях расійскага правадыра — не. Паводле ацэнак назіральнікаў, падчас сустрэчы ў Мінску ў прысутнасці Пятра Парашэнкі, трох высокапастаўленых еўракамісараў і сваіх калегаў па будучым Еўразійскім эканамічным саюзе (калі такі ўсё ж адбудзецца), Пуцін толькі каля трох адсоткаў свае прамовы прысвяціў трагічным падзеям, што адбываюцца на паўднёвым захадзе Украіны. Уласна кажучы, дзеля ўладкавання там сітуацыі і ладзілася сустрэча на такім высокім узроўні ў беларускай сталіцы.\nАле ў Пуціна — свой пасьянс, свае расклады, свае намеры і свае манеры паводзінаў. “Мы, Расія” і падобныя выказванні нагадваюць пыхлівыя выступы расійскіх імператараў, кшталту “Мы, Ніколай Вторый”. Расійскі кіраўнік, добра ведаючы, дзеля чаго ладзіцца ўвесь гэты кардэбалет у Мінску, спрабаваў перавесці палітычныя і ваенныя пытанні, праблему закладнікаў у чыста эканамічнае рэчышча, зводзячы ўсё да пытання ўкраінска-еўрапейскай інтэграцыі і яе негатыўных наступстваў для расійскага рынку.\nКарацей кажучы, імкнуўся задурыць мазгі і “парнёрам па перамовах”, і журналістам. Якія ледзь не звар’яцелі ў той дзень з прычыны і адсутнасці своечасовай інфармацыі, і падзелу на “набліжаных”, што сядзелі ў Палацы Незалежнасці, і “аддаленых”, якіх засунулі ў “Рамашку” (выставачны цэнтр “Экспабел”), і якія былі амаль пазбаўленыя элементарных умоваў для працы, не кажучы ўжо пра абяцаную аўдыё- ды відэатрансляцыю.\nАле вернемся да Пуціна. Ягоныя нешматлікія словы пра памкненне палепшыць сітуацыю ва Украіне, спыніць там вайну выглядаюць здзекам на тле паведамленняў пра пераход расійска-украінскай мяжы з боку Расіі тамтэйшымі вайсковымі падраздзяленнямі і тэхнікай. А Пуцін, нават не чырванеючы, заяўляе, што нічога падобнага не адбываецца. А расійскія дэсантнікі, якіх захапілі ў палон украінскія вайскоўцы, нібыта патрулявалі мяжу. Толькі вось з якога боку яны яе патрулявалі?!\nСлава імператараў мінулых стагоддзяў. Відаць, не дае супакою цяперашняму расійскаму ўладару. Асабліва слава таленавітага палкаводцы і стратэга, карсіканца Напалеона Першага Банапарта. Расія імкнеццам аднавіць “рускі свет”, не разумеючы, што на дварэ — ХХІ стагоддзе. І тое, што ў свой час рабіў Банапарт або нават тыя ж Пётр ці Кацярына, сёння ўжо немагчыма. І нават думкі пра нешта падобнае ўжо з’яўляюцца маветонам. Напалеон у свой час і вызначаўся тым, што мог пралічыць многія падзеі наперад і добра імі скарыстацца. Таму і быў прызнаны вялікім гістарычным дзеячом. Хоць і ён вядома як скончыў.\nЧым запомніцца Пуцін? Захопам Крыма? Спрыяннем развязвання вайны ва Украіне? “Шэрым кардынальствам” падчас расійска-грузінскай вайны 2008 года? Удушэннем дэмакратыі ва ўласным цартве? Калі б толькі гэтым. Незалежныя эксперты не выключаюць, што палітыка Пуціна можа прывесці да развалу і самой Расіі. І лёс у абодвух імператараў можа быць падобным, хоць і не аднолькавым. Бо Пуцін — не Напалеон. І памяць пра іх будез розная. І нават росту ніжэйшага за французскага імператара будзе імператар расійскі. Паводле некаторых звестак, Банапарт меў 176 сантыметраў росту, што някепска нават для цяперашніх часоў. А расійскі Недабанапарт ледзь сягае 170 сантыметраў. Затое амбіцыяў!


12 студзень 2016, 20:37\nНаступнае пасяджэньне аргкамітэту адбудзецца праз два тыдні.\nПаводле аднаго зь сяброў аргкамітэту Мікалая Статкевіча, вызначаныя тры мэты кангрэсу: кансалідацыя дэмсілаў, прыняцьце агульнай стратэгіі дзеяньняў дэмсілаў, прыняцьце стратэгіі захаваньня і разьвіцьця Беларусі.\nУ сьнежні Мікалай Статкевіч, Уладзімер Някляеў і Станіслаў Шушкевіч абвясьцілі пра стварэньне аргкамітэту па падрыхтоўцы кангрэсу. Апроч іх у аргкамітэт уваходзяць Зьміцер Дашкевіч, Вячаслаў Сіўчык, Андрэй Саньнікаў, Генадзь Фядыніч і Міхаіл Пастухоў.\nПлянуецца абмеркаваць пытаньне аб далучэньні да кангрэсу прадстаўнікоў правацэнтрысцкай кааліцыі (руху «За Свабоду», Аб’яднанай грамадзянскай партыі, аргкамітэту па стварэньні партыі «Беларуская хрысьціянская дэмакратыя»).\n30 студзеня магчымасьць далучэньня да аргкамітэту абмяркуе сойм Партыі БНФ.


Анатоль Байдачны: “Мне плюнулі ў твар”\n12 сьнежань 2005, 16:35\nІгар Карней, Менск Беларуская Фэдэрацыя футболу назвала галоўнага вінаватага за няўдачы нацыянальнай каманды цягам адборачнагу цыклю Чэмпіянату сьвету-2006. Галоўны трэнэр зборнай Беларусі Анатоль Байдачны адпраўлены ў адстаўку з фармулёўкай “за трэнэрскія памылкі”. Кіраваць зборнай на пераходны пэрыяд прызначаны памочнік Байдачнага ў трэнэрскім штабе Юры Курненін. Былы настаўнік беларусаў заявіў нашаму карэспандэнту, што расцэньвае рашэньне фэдэрацыі як “плявок у твар”.\nСам Анатоль Байдачны падчас вынясеньня “вэрдыкту” на паседжаньні Беларускай Фэдэрацыі футболу не прысутнічаў. Кажа, што, перадусім, не хацеў ставіць у няёмкае становішча калегаў.\n(Байдачны: ) “А навошта? Прыходзіць, бянтэжыць людзей, каб тыя вочы ў падлогу апускалі? Там жа ўсё роўна агульны “одобрям-с” быў заплянаваны”.\nНе было на справаздачнай канфэрэнцыі і Аляксандра Лукашэнкі, які ня раз крытыкаваў гульню зборнай. Анатоль Байдачны перакананы, што пасьля гэтага кіраўніку фэдэрацыі Генадзю Нявыгласу засталося толькі рэалізаваць на практыцы старую формулу: перамагае каманда, прайграе — трэнэр.\n(Байдачны: ) “Канечне, так і ёсьць, я з гэтым цалкам згодзен. Хоць не разумею, што я зрабіў дрэннага. Я вярнуў гледачоў на стадыёны, прымусіў гуляць па-новаму ў футбол зборную, падняў яе рэйтынг да рэкорднага 59 месца. Нашую зборную пачалі ў Эўропе паважаць! Для мяне асабіста гэта ўвогуле незразумела. Адным словам, плюнулі ў твар”.\nУ часе нарады ні разу ня згадвалася прозьвішча Ёзэфа Хаванца. А менавіта на гэтага чэскага спэцыяліста ўскладалі надзеі спартовыя кіраўнікі, удакладняючы, што той гатовы працаваць за “невялікія грошы”. Гіпатэтычна прыезд Хаванца яшчэ магчымы: кантракт з расейскай “Кубаньню” ў яго заканчваецца 31 сьнежня, тады як заўчаснае скасаваньне дамовы цягне штрафныя санкцыі.\n(Байдачны: ) “Добры спэцыяліст за “невялікія грошы” працаваць сюды не паедзе. Вы толькі ўявіце адмыслоўца, які будзе працаваць бясплатна! Добры спэцыяліст і за вялікія грошы ня будзе працаваць тут; ён жа ня будзе падстаўляць сваё імя. Я прыклад прывяду: прыехаў француз Ле Гуэн у маскоўскі “Лякаматыў”. Там шыкоўная база, шыкоўны стадыён. Не сумняюся, што яму прапанавалі вялізныя грошы. Але ён ня стаў працаваць. Тое ж і тут. Калі замежнік прыедзе, то з шэрагу другарадных, шырспажыву. Затое замежнік. Мы ж прызвычаіліся шукаць прарокаў на баку, а не ў сябе”.\nСябе Анатоль Байдачны бязь лішняй сьціпласьці называе высокаклясным спэцыялістам, а працу ў зборнай — найлепшым трэнэрскім досьведам.\n(Байдачны: ) “Я сябе лічу клясным спэцыялістам. Я выйграваў Чэмпіянат Азіі — гэта, паверце, ня проста зрабіць. І зборную зрабіў. Мне няма ў чым сябе папракнуць. Гэта быў найлепшы трэнэрскі пэрыяд у маёй кар’еры — мне супрацьстаялі моцныя зборныя, добрыя спэцыялісты. Страціўшы ўвесь асноўны склад, мы нават другім складам удала гулялі, паказвалі добры футбол. І што б на мой адрас ні казалі, як бы ў мой бок ні плявалі, у мяне ёсьць уласная ацэнка сваіх дзеяньняў. Мне саромецца няма за што”.\nАнатоль Байдачны пакуль ня ведае, чым будзе займацца. Але перакананы, што ягоныя майстэрства і практыка будуць запатрабаваныя.\n(Байдачны: ) “Ведаеце, сёньня, па сутнасьці, толькі першы дзень пасьля адстаўкі. Але я не з катэгорыі трэнэраў, якія хваляцца: маўляў, не пасьпелі зьняць з пасады, а ўжо дваццаць прапановаў прыйшло. Была прапанова ў нядзелю а восьмай раніцы, але яе адхіліў. Не перабольшу: шмат каму шкада, што прынятае такое рашэньне. Тэлефануюць людзі, лісты пішуць. Але што зробіш?”\nНа люты наступнага году заплянаваны выканкам Беларускай Фэдэрацыі футболу, у часе якога будзе прынятае канчатковае рашэньне наконт кандыдатуры галоўнага трэнэра зборнай Беларусі.


03 жнівень 2017, 11:35\nКрычаў, старшыня Крычаўскага райвыканкаму Васіль Сысоеў\nУ звароце сьцьвярджалася, што за час кадэнцыі Сысоева стан мясцовай эканомікі і сацыяльнай сфэры пачаў «пагаршацца імклівымі тэмпамі». Кіраўніка раённай вэртыкалі вінавацілі ў спыненьні прадпрыемстваў, на якіх трымалася эканоміка раёну. Настойвалі, што амаль усе сельскагаспадарчыя прадпрыемствы пад пагрозай банкруцтва. Скарачаецца колькасьць камэрцыйных арганізацыяў і прадпрымальнікаў, а кіраўніцтва раёну ня робіць «адэкватных і эфэктыўных захадаў у пытаньнях працаўладкаваньня грамадзян».\nУ адказе на зварот жыхароў Крычаўшчыны ацэнка дзейнасьці Васіля Сысоева на пасадзе кіраўніка раёну не даецца. У лісьце, які падпісаў намесьнік старшыні аблвыканкаму Дзьмітры Харытончык, адзначаецца, што кіраўніцтва раёну робіць захады, каб ліквідаваць нэгатыўныя тэндэнцыі 2016 году. Яны, паводле Харытончыка, дазволілі раёну ўзьняцца «ў рэйтынгу сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця рэгіёнаў Магілёўскай вобласьці з 20-га на 14-е месца».\nУ 2017 годзе, напісана ў лісьце з аблвыканкаму, аказана садзейнічаньне ў працаўладкаваньні 654 грамадзянам. Згаданы ў лісьце і ўказ Аляксандра Лукашэнкі «Аб сацыяльна-эканамічным разьвіцьці паўднёва-ўсходняга рэгіёну Магілёўскай вобласьці». Дзякуючы гэтаму ўказу, напісаў Харытончык, у раёне зарэгістраваныя 25 прадпрыемстваў.\n«Улада ня хоча ствараць прэцэдэнт, каб кадравыя пытаньні вырашаў народ. Улада пакідае за сабой права, каго і куды прызначаць», — камэнтуе рэакцыю аблвыканкаму і раённага савету на зварот жыхароў Крычаўшчыны адзін з ініцыятараў кампаніі за адстаўку чыноўніка Сяргей Няроўны.\n«Калі б улада паддалася ціску грамадзкасьці і Сысоева зьнялі, то падобныя кампаніі маглі б пачацца ў іншых раёнах, бо незадаволенасьць мясцовымі ўладамі існуе ня толькі ў Крычаве, — адзначае актывіст. — Калі ўлада даведалася пра нашу ініцыятыву, то разварушылася. Чынавенства пачало шукаць станоўчыя тэндэнцыі і спрабаваць выправіць сытуацыю з эканомікай у раёне. Хоць, зразумела, яны гэтага ніколі не прызнаюць, але ў лісьце апраўдваюццца. Улада як можа ратуе Сысоева».\nРазгледзеў зварот жыхароў Крычаўшчыны і прэзыдыюм раённага савету. Дэпутаты адзначылі, што прымаць рашэньне пра адстаўку кіраўніка раённай вэртыкалі ня ў іхнай кампэтэнцыі — яго прымае старшыня аблвыканкаму. На пасяджэньні ініцыятараў кампаніі вінавацілі ў тым, што яны «намагаюцца разгайдаць стабільную сытуацыю ў раёне».


Расклад - Радыё Свабода, нядзеля 10 сьнежань 2017\nаўт 05 снж\nсер 06 снж\nчац 07 снж\nпят 08 снж\nсуб 09 снж\nняд 10 снж\nпан 11 снж\nаўт 12 снж\nсер 13 снж\nПрыгажуні ля Лукашэнкі. Караткевіч, Саламаціна і Тарайкевіч пра тое, як рыхтуюць эскорт для ўлады\nУ «Толькі жанчыны» абмяркоўваем службу пратаколу кіраўніка Беларусі. Чаму ў ёй працуюць пераважна маладыя, прыгожыя і высокія дзяўчыны? Калі на публічных мерапрыемствах побач зь кіраўніком краіны і яго найбліжэйшымі паплечнікамі заўсёды знаходзяцца маладыя прыгажуні, якую рэакцыю гэта выклікае ў беларускім грамадзтве? І ці магчымая такая практыка ў заходніх краінах? Хто мае дбаць пра імідж першых асобаў? Абмяркоўваюць былая кандыдатка на прэзыдэнта, сустаршыня кампаніі «Гавары праўду» Тацяна Караткевіч, заснавальніца і кіраўніца праекту «Гендэрны маршрут» Ірына Саламаціна і магістарка сацыяльна-пэдагагічных навук Маргарыта Тарайкевіч з Бэльгіі.


ЯК ПАЗБАВІЦЦА АД СІНЯГА ЭКРАНА СМЕРЦІ Ў WINDOWS XP - WINDOWS - 2019\nПазбаўляемся ад сіняга акна смерці ў Windows XP\nЗ сітуацыяй, калі сістэма раптам спыняе працу, а на ўвесь экран выводзіцца нейкая незразумелая інфармацыя на сінім фоне, сутыкаўся, напэўна, кожны карыстальнік аперацыйных сістэм сямейства Windows. Не з'яўляецца выключэннем з гэтага правіла і Windows XP. У любым выпадку, з'яўленне такога акна сігналізуе аб крытычных непаладках у сістэме, з прычыны чаго яна не можа функцыянаваць далей. Дастаткова распаўсюджаным з'яўляецца меркаванне, што выправіць падобную памылку нельга і адзіным выхадам з'яўляецца пераўсталёўка Віндовс. Таму і назвалі яе «сінім экранам смерці» (Blue Screen of Death, скарочана - BSoD). Але ці варта спяшацца з пераўсталёўкай?\nВарыянты дзеянняў пры крытычным збоі сістэмы\nЗ'яўленне акна смерці можа быць выклікана многімі прычынамі. Сярод іх:\nПраблемы з апаратным забеспячэннем;\nПраблемы з драйверамі прылад;\nНяправільна устаноўленыя прыстасаваныя прыкладання.\nВа ўсіх гэтых выпадках кампутар можа паводзіць сябе па-рознаму. Сістэма можа зусім не загружацца, выводзячы BSoD, можа сыходзіць у бясконцую перазагрузку, або выдаваць сіні экран пры спробе запусціць пэўны прыкладанне. Само акно смерці, нягледзячы на гнятлівае назву, досыць інфарматыўна. Валодання англійскай мовай на базавым узроўні цалкам хопіць для таго, каб у агульных рысах зразумець, што адбылося і якія дзеянні неабходна распачаць, каб экран смерці не з'яўляўся зноў. Інфармацыя, якая змяшчаецца ў акне, дае карыстачу наступныя звесткі:\nРэкамендаваныя дзеянні па яе ліквідацыі.\nТэхнічную інфармацыю пра код памылкі.\nІнтэрпрэтацыю кодаў памылак BSoD можна знайсці ў сеткі, што істотна палягчае рашэнне праблемы.\nА зараз разгледзім падрабязней, якія крокі можна распачаць для вырашэння праблемы.\nКрок 1: Высвятляем прычыну\nЯк ужо гаварылася вышэй, прычыну адмовы сістэмы можна даведацца з стоп-кода, які маецца на экране смерці. Але часта бывае так, што сістэма сыходзіць у аўтаматычную перазагрузку і інфармацыю, наяўную на BSoD, проста фізічна немагчыма паспець прачытаць. Для таго каб кампутар не перазагружаўся аўтаматычна, неабходна зрабіць адпаведныя настройкі дзеянняў пры адмове сістэмы. Калі загрузіць яго ў звычайным парадку пасля ўзнікнення памылкі немагчыма - усе дзеянні неабходна вырабляць у бяспечным рэжыме.\nЗ дапамогай ПКМ па значку «Мой кампутар» адкрыць акно уласцівасцяў сістэмы.\nна ўкладцы «Дадаткова» націснуць на «Параметры» у раздзеле, прысвечаным загрузцы і аднаўленню сістэмы.\nЎсталяваць налады так, як паказана ніжэй:\nТакім чынам, кампутар не будзе сыходзіць у перазагрузку пры ўзнікненні крытычных памылак сістэмы, што дасць магчымасць лічыць інфармацыю пра памылку з сіняга экрана. Акрамя таго, дадзеная інфармацыя будзе даступная ў часопісе падзей Windows (за выключэннем выпадкаў, калі з-за крытычнага збою запіс на дыск немагчымая).\nКрок 2: Правяраем «жалеза»\nПраблемы з апаратным забеспячэннем з'яўляюцца найбольш частай прычынай з'яўлення сіняга экрана смерці. Іх крыніцай часцей за ўсё бываюць працэсар, відэакарта, жорсткі дыск і блок харчавання. Пра ўзнікненне праблем з імі можа сведчыць з'яўленне такой інфармацыі ў сінім акне:\nПершае, што неабходна зрабіць у гэтым выпадку - гэта праверыць кампутар на перагрэў. Зрабіць гэта можна як у адпаведным раздзеле BIOS, так і з дапамогай адмысловага праграмнага забеспячэння.\nМаніторынг тэмпературы відэакарты\nПрычынай перагрэву можа быць банальная пыл. Ачысціўшы ад яе кампутар, можна пазбавіцца ад з'яўлення BSoD. Але існуюць і іншыя прычыны збояў.\nДэфекты ў аператыўнай памяці. Каб выявіць іх, трэба пратэставаць яе з дапамогай спецыяльных праграм.\nЧытаць далей: Праграмы для праверкі аператыўнай памяці\nУ выпадку выяўлення дэфектаў модуль памяці лепш замяніць.\nНаступствы разгону. Калі незадоўга да з'яўлення BSoD прадпрымаліся спробы павялічыць прадукцыйнасць кампутара шляхам разгону працэсара або відэакарты - іх прычынай цалкам можа быць няздольнасць гэтых кампанентаў працаваць з падвышанымі нагрузкамі. У гэтым выпадку, каб пазбегнуць больш сур'ёзных праблем з «жалезам», лепш вярнуць налады да зыходных параметрах\nПамылкі на цвёрдым дыску. Калі такія памылкі ўзнікаюць на дыску, які змяшчае сістэму - яна не здолее перазагрузіцца, следствам чаго стане з'яўленне сіняга экрана смерці. Пра наяўнасць такіх праблем будзе сведчыць радок "UNMOUNTABLE BOOT VOLUME" ў інфармацыі, якая змяшчаецца ў акне. Таму неабходна прыняць меры па аднаўленню нармальнай працы дыска. У Windows XP гэта можна зрабіць з бяспечнага рэжыму ці кансолі аднаўлення.\nЧытаць далей: Выпраўляемы памылку BSOD 0x000000ED ў Windows XP\nІснуюць і іншыя праблемы з апаратным забеспячэннем, якія могуць выклікаць з'яўленне сіняга экрана смерці. Таму трэба старанна праверыць усе кантакты і злучэнні. Калі з'яўленне памылкі супала па часе з падключэннем новых прылад - пераканацца, што яны падлучаныя карэктна. Пры неабходнасці варта таксама праверыць іх на наяўнасць дэфектаў.\nКрок 3: Правяраем драйверы прылад\nПраблемы з драйверамі прылад таксама даволі часта бываюць прычынай з'яўлення BSoD. Распаўсюджанай прычынай збою бывае сітуацыя, калі драйвер спрабуе запісаць інфармацыю ў вочка памяці, прызначаную толькі для чытання. У гэтым выпадку на сінім экране з'яўляецца наступнае паведамленьне:\nВерным прыкметай непаладак з драйверамі з'яўляецца таксама паведамленне пра праблемы з якім-небудзь файлам, якія маюць пашырэнне .sys:\nУ дадзеным выпадку паведамляецца аб праблемах з драйверам клавіятуры або мышы.\nВырашыць гэтую праблему можна наступнымі спосабамі:\nПераўсталяваць або абнавіць драйвер прылады. У асобных выпадках можа дапамагчы не абнаўленне драйвера, а адкат на больш старую версію.\nЗагрузіць Windows у апошняй удалай канфігурацыі. Для гэтага трэба выбраць адпаведны пункт у меню бяспечнага рэжыму.\nСкарыстацца кансоллю аднаўлення, створанай раней кропкай аднаўлення Віндовс, або пераўсталяваць сістэму з захаваннем параметраў.\nЧытаць далей: Спосабы аднаўлення Windows XP\nДля таго каб праблема са з'яўленнем сіняга экрана смерці была гарантавана вырашаная, праверку драйвераў прылад лепш вырабляць у комплексе з праверкай апаратнага забеспячэння.\nКрок 4: Правяраем кампутар на вірусы\nВірусная актыўнасць з'яўляецца прычынай многіх праблем з кампутарам. У тым ліку гэта датычыцца і з'яўлення сіняга экрана смерці. Спосаб рашэння гэтай праблемы адзін: ачышчэнне кампутара ад шкоднаснага праграмнага забеспячэння. Часта дастаткова пратэставаць сістэму з дапамогай якой-небудзь утыліты для барацьбы з malware, напрыклад, Malwarebytes, каб сіні экран больш не з'яўляўся.\nПраблемай пры праверцы кампутара на вірусы можа стаць тое, што сіні экран не дае антывірусу скончыць сваю працу. У гэтым выпадку трэба паспрабаваць выканаць праверку з бяспечнага рэжыму. А калі абраць загрузку у бяспечным рэжыме з падтрымкай сеткі, то гэта дазволіць абнавіць антывірусныя базы, або спампаваць спецыяльную сродак для лячэння кампутара.\nУ асобных выпадках можа можа высветліцца, што прычынай з'яўлення сіняга экрана зьяўляецца ня вірус, а антывірус. У гэтай сітуацыі лепш пераўсталяваць яго, або абраць іншае праграмнае забеспячэнне для барацьбы з вірусамі.\nТакія асноўныя спосабы пазбаўлення ад сіняга экрана смерці. Варта адзначыць, што паслядоўнасць крокаў, апісаная вышэй, не з'яўляецца абавязковай. Многія палічаць больш лагічным пачынаць вырашэнне праблемы, напрыклад, з праверкі на вірусы, і маюць рацыю. У любым выпадку, неабходна зыходзіць з канкрэтнай сітуацыі, а лепш за ўсё - эксплуатаваць кампутар так, каб максімальна паменшыць верагоднасць з'яўлення BSoD.\nЧытайце таксама: Рашэнне праблемы з пастаяннай перазагрузкай кампутара


Ці змогуць дазволіць сабе адпачынак у будучыні толькі заможныя?\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Ці змогуць дазволіць сабе адпачынак у будучыні толькі заможныя?\nАпошнія навіны Еўропы • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • індустрыя гасціннасці • Гасцініцы і курорты • сустрэчы • навіны • Людзі • Перабудова • Адказны • турызм • транспарт • Навіны турыстычнага провада • Апошнія навіны Вялікабрытаніі\nКаля 1000 спецыялістаў з усяго свету запыталі аб уплыве доўгачаканага павышэння цэн у выніку пандэміі на агульны рынак.\nПрафесіяналы галіны амаль пароўну падзяліліся наконт таго, ці змогуць сабе адпачынак у будучыні дазволіць сабе толькі багатыя людзі, паказвае даследаванне, апублікаванае сёння (панядзелак, 1 лістапада) WTM London, вядучай сусветнай падзеяй для індустрыі падарожжаў.\nКаля 1000 спецыялістаў з усяго свету запыталі аб уплыве доўгачаканага павышэння цэн у выніку пандэміі на агульны рынак. Крыху больш за палову (51%) былі занепакоеныя тым, што падарожжа стануць запаведнікам багатых, з 49% не згодныя.\nУ справаздачы WTM Industry таксама задаваўся пытанне аб маштабах павелічэння, і чысты вынік пацвярджае, што цэны плануецца вырасці ў 2022 годзе. Больш за кожны трэці (35%) выбаркі заявілі, што цэны, верагодна, вырастуць на ад 1% да 20% у параўнанні з бягучым годам. Аднак інтэнсіўны ціск на выдаткі і неабходнасць вярнуць даходы, страчаныя падчас пандэміі, азначаюць, што больш чым кожны дзясяты (12%) чакае павышэння коштаў больш чым на 20%.\nЗ іншага боку, некаторыя чакаюць падзення коштаў: 15% прагназуюць сціплае падзенне ад 1% да 20%, а 9% заявілі, што цэны іх кампаніі ўпадуць значна, больш чым на 20%.\nКаля пятай часткі (22%) чакаюць, што цэны будуць такімі ж.\nСпажыўцы з Вялікабрытаніі таксама ведаюць, што двайны ўплыў COVID-19 і Brexit на цэны можа паўплываць на даступнасць паездак, і 70% прызнаюць, што гэта выклікае заклапочанасць у будучыні.\nСайман Прэс, дырэктар выставы WTM London, сказаў: «У Вялікабрытаніі агульны кошт паездак за мяжу на лета быў перакошаны праз тое, што трэба было плаціць за тэставанне, у той час як попыт на прабывання прывёў да дэфіцыту прапановы і росту коштаў. Гэтыя спецыфічныя ціскі могуць быць ці не прымяняцца ў наступным годзе, але вынікі галіны адназначныя - цэны вырастуць у 2022 годзе.\n«Многія сектары падарожжаў перамяшчалі свае спажывецкія паведамленні ў бок «кошт», а не «кошт». Задача для галіны заключаецца ў тым, каб гарантаваць, што яны могуць даць прадукт і вопыт, якія апраўдваюць рост коштаў для падарожнікаў і якія захоўваюць прыбытак, але без цэны на сябе з рынку».


Еўракамісія прызнала сертыфікаты вакцынацыі Сан-Марына, дзе выкарыстоўваецца «Спадарожнік V» | zviazda.by\nЕўракамісія прызнала сертыфікаты вакцынацыі Сан-Марына, дзе выкарыстоўваецца «Спадарожнік V»\nПаводле атрыманай ТАСС у аўторак заяве Еўракамісіі, рашэнне аб эквівалентнасці сертыфікатаў Еўрасаюза і Сан-Марына і Ватыкана было прынята 2 жніўня, передае агенцтва.\n«2 жніўня Еўракамісія зацвердзіла рашэнні, якія забяспечваюць, што кавід-сертыфікаты, выдадзеныя ў Ватыкане і Сан-Марына, эквівалентныя Еўрапейскаму лічбаваму кавід-сертыфікату, — гаворыцца ў дакуменце. — Гэта азначае, што абедзве краіны будуць падлучаныя да сістэмы ЕС і выдадзеныя там сертыфікаты будуць прымацца ў ЕС на тых жа падставах, што і лічбавы кавід-сертыфікат ЕС. На практыцы гэта азначае, што ўладальнікі гэтых сертыфікатаў змогуць іх выкарыстоўваць на тых жа ўмовах, што і ўладальнікі сертыфікатаў ЕС».\nУ заяве таксама прыводзяцца словы еўракамісара па пытаннях юстыцыі Дыдзье Рэйндэрса: «Я задаволены тым, што ўсё больш краін уводзяць сістэму, якая базуецца на еўрапейскім лічбавым кавід-сертыфікаце. Мы прымаем актыўныя крокі, каб прызнаваць сертыфікаты, выдадзеныя іншымі, якія не ўваходзяць у ЕС дзяржавамі. Пры гэтым яны павінны быць сумяшчальныя з сістэмай ЕС і дазваляць ажыццяўляць праверку іх аўтэнтычнасці, тэрміну дзеяння і надзейнасці».\nПраведзеная ТАСС праверка адкрытай базы дадзеных еўрапейскага лічбавага сертыфіката сведчыць, што і Ватыкан, і Сан-Марына ўжо пазначаныя ў гэтай сістэме як цалкам інтэграваныя ў яе дзяржавы, якія не ўваходзяць у Еўрасаюз.\nТыдзень пытанняў, адказаў і абмеркаванняў «Твая прафесійная адукацыя» стартуе 24 мая


Назіральніца: абнаўляльнасць складу выбарчых камісій у Мінску вельмі нізкая | Праваабаронцы за свабодныя выбары 2018\nНазіральніца: абнаўляльнасць складу выбарчых камісій у Мінску вельмі нізкая\nНазіральніца Валянціна Свяцкая. Фота: Беларускае Радыё Рацыя.\nНазіральніца кампаніі “Праваабаронцы за свабодныя выбары” па Мінску Валянціна Свяцкая прааналізавала інфармацыю па стварэнню тэрытарыяльных выбарчых камісій (ТВК) па Мінску за тры гады. Высновы несуцяшальныя: адны і тыя ж асобы з году ў год, нібыта недатыкальная каста, кіруюць на месцах выбарчымі працэсамі, таму і абнаўляльнасць складу гарадской выбарчай камісіі складае 15,4 %. Мала адрозніваецца і склад раённых ТВК. А “першаходкі”, тыя, хто трапіў упершыню ў склад ТВК, на думку назіральніцы, магчыма ўжо раней прайшлі "абкатку" праз участковыя выбарчыя камісіі.\nВалянціна Свяцкая прыводзіць тыя эпітэты, якімі “ўзнагароджвалі” кандыдатаў у склад камісіі гарадскія чыноўнікі. Асноўнымі крытэрыямі па ўключэнню ў склад камісій былі наступныя характарыстыкі, якія гучалі пад час абмеркавання кандыдатур:\n- характарызуецца станоўча, сумленная, спраўная ў рабоце;\n- ініцыятыўны, настойлівы, накіраваны на станоўчы вынік;\n- мае добрую грамадзянскую пазіцыю, прыстойны, маральна ўстойлівы, карыстаецца аўтарытэтам у маладых выбаршчыкаў (гэта пра БРСМ-вца);\n- камунікабельная, сумленная, прынцыповая, валодае пачуццём адказнасці;\n- умее пісьменна вырашаць канфліктныя сітуацыі;\n- ветлівы ў звароце з грамадзянамі, карпаратыўныя інтарэсы ставіць вышэй за ўсё;\n- валодае такой якасцю, як уменне дапамагчы і даць патрэбную параду;\n- асабістая сціпласць, у маральным плане - бездакорны!\n- умее браць на сябе адказнасць, валодае шырокім кругаглядам;\n- шырока адукаваны і эрудыяваны;\n- ужо больш за 15 (!) гадоў прымае ўдзел у выбарчых кампаніях (Бацян, Першамайская ТВК);\n- рашэнні прымае своечасова, аператыўна, нават у складаных сітуацыях;\n- валодае ведамі ў галіне выбарчага права.\nА вось што тычылася прадстаўнікоў ад апазіцыі, то характарыстыкі гучалі вельмі сціплыя і аднабаковыя:\n- пенсіянер (ка);\n- нідзе не працуе;\n- удзелу ў грамадска-палітычным жыцці горада і раёна не прымае (часам дадавалі актыўны ўдзел ...);\n- раней у працы выбарчых камісій не ўдзельнічаў (ла);\n- ніякай характарыстыкі няма, бо няма ніякіх кантактаў, па якіх бы можна было звязацца (А. Кавалёва - АГП).


Як мы адрамантавалі пад'езд у сваім шматпавярховіку | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як мы адрамантавалі пад'езд у сваім шматпавярховіку\nЯк мы адрамантавалі пад'езд у сваім шматпавярховіку\nАўтар: Барыс Пракопчык\nАўтар гэтых радкоў — адзін з жыльцоў гродзенскага шматпавярховіка 25-гадовага «ўзросту» з тыповымі для многіх дамоў далёка не першай маладосці праблемамі. Сярод іх — убогі выгляд сцен і столяў у пад'ездзе, якія даўно альбо нават з моманту пабудовы не бачылі рамонту. І няўжо не ўбачаць? Мы з суседзямі не паддаліся абыякавасці, безнадзейнасці і ўсё ж здолелі прывесці ў парадак месцы агульнага карыстання ў нашым пад'ездзе. Вось як гэта ў нас атрымалася.\nАсабіста для мяне жаданне адрамантаваць пад'езд пачалося з... пачуцця сораму. Перад людзьмі, што прыходзяць да цябе ў госці і бачаць на сцяне першага паверха даўнія «аўтографы» з серыі «тут быў ...» ці «пра кагосьці», прычым і з выкарыстаннем ненарматыўнай лексікі. Перад работнікамі камунальнай службы, якія, ведаючы сітуацыю ў іншых дамах, сказалі, што наш пад'езд у ліку найгоршых у мікрараёне. Ды і перад самім сабой: хіба ж нармальна штодня ўзірацца на гэтую абшарпанасць, неахайнасць, адзнакі хамства і не паварушыць пальцам, каб зрабіць хаця б самае элементарнае і не надта складанае (афарбоўка сцен і столяў) у параўнанні з іншымі работамі па рамонце жылля?\nВедаючы, што ў гэтым жаданні са мной салідарныя і некаторыя з суседзяў (за ўсіх сказаць немагчыма), вырашыў дзейнічаць. На першым этапе неабходна было правесці сход жыльцоў, каб зразумець, ці настроены яны на рамонтныя работы, якія трэба будзе выканаць за свой кошт? Раней, як вядома, існавала практыка долевага ўдзелу жыльцоў у рамонце месцаў сумеснага домаўладання. Паступова можна было прызвычаіцца, што аб парадку ў пад'ездзе трэба клапаціцца і ўласнымі грашыма.\nАднак у нашым шматпавярховіку жадання пасупрацоўнічаць у гэтым кірунку з жыллёва-камунальнай службай праяўлена не было. І наколькі ж рэальна адрамантаваць пад'езд цяпер — ужо не на долевых умовах, а выключна за свой кошт? Як паставяцца да гэтага іншыя жыльцы дома? Ці не атрымаецца, што для большасці гэта зусім не важна?\nЗ такімі думкамі, не надта і верачы ў поспех справы, я звярнуўся да начальніка ЖЭС-2 Людмілы Саўко з просьбай арганізаваць сход жыльцоў і патлумачыць умовы правядзення рамонту ў пад'ездзе. Ініцыятыву падтрымалі, і неўзабаве такі сход адбыўся. Першапачатковая асцярога, што ідэя адрамантаваць пад'езд за ўласныя грошы спадабаецца не ўсім, сапраўды пацвердзілася. Некаторыя сустрэлі яе ў штыкі: маўляў, столькі гадоў плацім за капітальны рамонт, практычна нічога не рабілася, і раптам трэба раскашэльвацца самім?\nСапраўды, у «жыроўках» ёсць артыкул «адлічэнні на капрамонт». Але пры гэтым рэаліі такія, што «адраснага» накаплення (асобна па кожным жылым доме) не адбываецца. І зусім не факт, што гэтых штомесячных плацяжоў (яны ўведзены ў Беларусі з 1999 года) хапіла б, напрыклад, на цеплавую рэабілітацыю фасадаў, якую зрабілі ў нашым доме некалькі гадоў таму. Што ж тычыцца бягучага рамонту жыллёвага фонду, то, паводле пастановы Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі ад 4 чэрвеня 2014 г. № 12, вызначана, якія віды работ фінансуюцца за кошт бюджэту, а што — уласнікамі, наймальнікамі жылых памяшканняў. У нашым выпадку (заштукоўванне выбоін, трэшчын, афарбоўка сцен, столяў у пад'ездзе) ажыццяўляецца выключна за сродкі жыльцоў.\nНаступны сход адбыўся ўжо пасля таго, як работнікі ЖЭСа зрабілі абмер, вызначылі аб'ёмы работ і сумесна з УЖРЭП Ленінскага раёна г. Гродна склалі каштарыс. Паколькі прапаноў рамантаваць сваімі сіламі альбо з дапамогай нейкіх спецыялістаў ад жыльцоў нашага пад'езда не паступіла, а аб'ём работ для брыгады пры ЖЭСе быў даволі вялікі, падрадчыкам стаў «Гроднажылбуд».\nНа сходзе абмеркавалі, што канкрэтна трэба і рэальна зрабіць, прапанавалі жыльцам вызначыцца па колеры фарбаў. Таксама патлумачылі, што памер платы за бягучы рамонт вызначаецца, згодна з Жыллёвым кодэксам Беларусі, зыходзячы з агульнай плошчы кватэры. Такім чынам, для аднапакаёўкі — адна сума, для трохпакаёўкі — іншая. Пасля завяршэння рамонту яна ўключаецца ў «жыроўку», магчымая і растэрміноўка плацяжу. Прычым плаціць абавязаны і тыя жыльцы, якія не давалі згоды на правядзенне рамонту месцаў агульнага карыстання.\n...Прыемна адзначыць, што бягучы рамонт у нашым пад'ездзе афарбоўкай сцен і столяў не абмежаваўся. За гэтай ініцыятывай пайшлі і іншыя. Мы аказаліся практычна аднадушнымі ў жаданні замяніць паштовыя скрынкі, якія адслужылі сваё, і адзін з жыльцоў забяспечыў іх пакупку (нядорага), а потым сам устанавіў. Нехта з суседзяў паклапаціўся пра такую «дробязь» для людзей пажылога ўзросту, як зручны поручань пры пад'ёме з уваходу ў пад'езд да ліфта. А нядаўна на лесвічных пляцоўках з'явіліся свяцільнікі з фоташумавымі датчыкамі, якія спрацоўваюць на нейкі шум — напрыклад, адкрыццё дзвярэй у ліфце. Гэтае энергазберагальнае мерапрыемства правяла жыллёва-камунальная служба, але ж, пэўна, паспрыяла і ініцыятыва жанчыны з нашага пад'езда, якая падрыхтавала адпаведны пісьмовы зварот і сабрала подпісы жыльцоў.\nДарэчы, акрамя лесвічных пляцовак, у нашым доме ёсць і месцы агульнага карыстання для дзвюх кватэр, якія шмат дзе таксама даўно зачакаліся рамонту. Мы з суседзямі, падзяліўшы пароўну фінансавыя затраты, вырашылі навесці парадак і там — пафарбавалі столь і сцены, агульныя дзверы, паклалі новы лінолеум на падлогу.\nПраўда, і пасля праведзенага рамонту наш пад'езд цяжка назваць узорным. Так, цяпер ён выглядае даволі прыстойна і хочацца спадзявацца, што да зробленага за свае грошы і стаўленне будзе, як у акуратнага чалавека да ўласных рэчаў. Але заходзіш, напрыклад, у ліфт, а на яго падлозе... Дрэнна прыбіраюць? Але навошта смеціць?\nПацікавіўся ў начальніка ЖЭС-2 г. Гродна Людмілы Саўко, ці няма праблем з платай за зроблены ў нашым пад'ездзе бягучы рамонт. Не, людзі разлічваюцца нармальна, чаму, пэўна, спрыяе і растэрміноўка плацяжоў ажно на паўгода.\nНа думку начальніка аддзела эксплуатацыі жыллёвага фонду УЖРЭП Ленінскага раёна г. Гродна Ірыны Царанковай, паступова людзі ўсё больш разумеюць, што аб парадку ў сумесных домаўладаннях трэба клапаціцца ў разліку не толькі на бюджэтныя, але і ўласныя сродкі. Летась на тэрыторыі, якая абслугоўваецца гэтым прадпрыемствам, адрамантавалі 348 пад'ездаў, сёлета — 58, а па плане на год — 218. Пры гэтым часцей жыльцы робяць рамонт самастойна, а хтосьці, як у нашым пад'ездзе, у партнёрстве з жыллёва-камунальнай службай.\nЗагаловак у газеце: Пачалося... з сораму


Звычайны попаўзень — Вікіпедыя\nВід: Звычайны попаўзень\nIUCN 3.1 Least Concern : / 103879804\nЗвычайны попаўзень (Sitta europaea) — невялікая птушка з сямейства попаўзеневых.\nДаўжыня цела 14 см, размах крылаў 22,5-27 см. Зверху шэра-блакiтны, нiз крэмава-белы з iржавымi бакамi. Праз вока iдзе чорная паласа. Паўночна- i ўсходне-еўрапейскi падвiды з белым нiзам цела. У маладых iржавага налёту на баках няма. Часта поўзае па ствалах дрэў унiз галавой або па нiжнім баку галiн. Спеў гучны.\nАрэал: ад Еўропы (акрамя поўначы) праз Азію да Сахалiна i Японii, праз паўночны ўсход Кiтая да Паўднёвай Азіi i Iндыi; Малая Азiя, Блізкі Усход, Паўночна-Заходняя Афрыка. Насяляе спелыя лісцевыя лясы, а таксама бары і вялiкiя паркі з лісцевымі дрэвамі, групы дрэў сярод палёў. На поўначы часта хваёвыя лясы. Можа пасяляцца каля чалавечага жылля, узiмку карыстаецца кармушкамi. У Альпах даходзiць да 2600 м, на Каўказе — да 1800 м, на Атласе — 1850 м. Звычайны від для Беларусі.\nМесцы зімовак у межах гнездавога арэала.\nУ пошуках корму спрытна перасоўваецца па ствалах і галінах дрэў, часцяком ўніз галавой ці нават дагары нагамі.\nГняздо ў дупле (часцей за усё натуральным або пасля дзятла), шпакоўнях, рэдка ў нары ў ярах або скальных шчылiнах. Улётная адтуліна аблеплена глінай або глеем (часам з прымессю гною). Подсціл з няшчыльна укладзеных тонкіх кавалкаў сасновай кары з прымессю трэсак i сухога лiсця, калi няма сасны — кара бярозы цi iншых лiсцевых дрэў.\nЯйкі (звычайна 6-9, часам 4-13) з рознымі канцамі, асiметрычныя, белыя з даволі вялікімі, светла- ржава-чырвонымі або чырвона-фiялетавымi плямамі, часта згушчанымi на шырэйшым канцы.\nАзіяцкія падвіды звычайнага попаўзня (англ.)\nГеаграфія і адрозненні падвідаў Архівавана 29 лютага 2008. (англ.)\nАпісанне і фатаграфіі розных падвідаў (англ.)\nХарактар сілкавання якія гняздуюць звычайных попаўзней Архівавана 4 ліпеня 2010.\nЭкалогія здабычы корму двух вераб'інападобных відаў птушак Архівавана 26 верасня 2007.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Звычайны_попаўзень&oldid=4050460"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 05:22, 7 лютага 2022.


Михаил Хоруженок из Ляховщины даже на заслуженном отдыхе не расстается с музыкой — Новости в Поставах\n12.02.2020 15.05.2020 postawy340Комментариев нет\nНатхняе і напаўняе жыццё\nМіхаіл Харужонак з Ляхаўшчыны ў гэтым месяцы адзначае 75-ы дзень нараджэння. Здароўе падводзіць. Але музыка, з якой сябруе ўжо паўстагоддзя, натхняе, дапамагае справіцца з праблемамі і напаўняе жыццё новымі пачуццямі.\nЗнаёмства з ёй адбылося ў далёкім пасляваенным дзяцінстве. Спачатку зацікавіўся балалайкай, потым навучыўся граць на гармоніку. Спецыяльнай адукацыі Міхаіл не атрымаў, і музыка стала яго захапленнем.\nПадчас службы ў арміі граў у духавым аркестры на баяне і акардэоне. Вярнуўшыся, уладкаваўся токарам у саўгас «Дунілавіцкі». У вольны час сачыняў вальсы, якія потым выконваў на вясковых танцах і вяселлях. Не абыходзілася і без песень, а ўсе мясцовыя канцэрты не праходзілі без выступленняў Міхаіла Харужонка.\nНеўзабаве пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай. Ажаніліся Міхаіл і Рэня ў 1969 годзе. У сям’і нарадзілася двое сыноў. Зараз адзін жыве ў Даўгаўпілсе, другі — у Падольску. Падчас водпускаў да дзядулі з бабуляй у Ляхаўшчыну прыязджаюць унукі. Раней усе сямейныя святы суправаджаліся найгрышамі Міхаіла Міхайлавіча. А сёння, са шкадаваннем адзначае юбіляр, каштоўнасці змяніліся і сучаснае пакаленне зацікаўлена іншым.\nНават на заслужаным адпачынку Міхайлавіч не расстаецца з музыкай: спявае ў царкоўным хоры ў Свята-Пакроўскай царкве ў Ласіцы. Мае цэлую калекцыю музычных інструментаў, у якой ёсць балалайка, труба, баян, акардэон, гармонік…\n— Музыка — як лакмусавая паперка, яна перадае стан душы, — гаворыць Міхаіл Харужонак. — Каб штосьці сыграць, неабходна гэта адчуць душой, перажыць.\nГадзіна, праведзеная ў доме Харужонкаў, праляцела незаўважна. Разам з гаспадарамі праслухала запіс выступлення юбіляра ў ляхаўшчынскім клубе. На развітанне ён сыграў «Прощание славянки». Упэўнілася, што музыка паляпшае настрой і зараджае энергіяй.\nДелегат ВНС Ольга Андрейчик: «Думаю, что через диалог удастся решить многие проблемы».


17 люты 2011, 18:56\nАлена Давідовіч скардзілася ў суд на пастанову камісіі па справах непаўналетніх пры Мастоўскім райвыканкаме. Пасьля ананімнага даносу на яе камісія вынесла папярэджаньне "аб адказнасьці за неналежнае выкананьне бацькоўскіх абавязкаў па выхаваньні і ўтрыманьні дзяцей, забесьпячэньні аховы іх жыцьця і здароўя".\nАлена Давідовіч адна выхоўвае двух дзяцей. Падчас прэзыдэнцкіх выбараў удзельнічала як актывістка БХД у камандзе Віталя Рымашэўскага, была назіральніцай на выбарчым участку.\nПасьля выбараў высьветлілася, што яшчэ 16 сьнежня на яе паступіла ананімная заява пра тое, што яна нібыта пакідае дзяцей надоўга, ходзіць па суседзях, просіць, каб тыя зь імі пасядзелі.\nРазгледзеўшы ананімку, камісія тады папярэдзіла Алену Давідовіч, а таксама вынесла рашэньне, што раённы сацыяльна-пэдагагічны цэнтар павінен правесьці зь ёю "растлумачальную прафіляктычную працу". Алена Давідовіч з такім рашэньнем камісіі не пагадзілася і абскардзіла яго ў суд.\nСуд адмовіў ёй на падставе таго, што пазоўніца не ўлічыла парадак папярэдняга пазасудовага разгляду справы. Яна, маўляў, павінна была спачатку зьвярнуцца са скаргай у Мастоўскі раённы камітэт, якому падначаленая камісія па справах непаўналетніх, і толькі пасьля яе рашэньня пісаць скаргу ў суд.\nАлена Давідовіч кажа, што напісала скаргу ў суд з тае прычыны, што ў пастанове, вынесенай адносна яе камісіяй па справах непаўналетніх, гаворыцца аб тым, што яна можа зьвяртацца са скаргай на рашэньне камісіі як у суд, так і ў Мастоўскі раённы камітэт.


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Мэбля для рэсепшна. Галоўныя патрабаванні\nАпублікавана 21.02.2017 11:55\nНовы кліент любой кампаніі, перш за ўсё, сустракаецца з прадстаўнікамі гэтай арганізацыі, і толькі потым, яны могуць азнаёміцца з кіраўніцтвам. Але, каб звярнуцца да прадстаўнікоў гэтай кампаніі, варта звярнуцца за кансультацыяй да персаналу, які знаходзіцца ля стойкі респпшна.\nСтойку рэсепшна можна лічыць візітнай карткай дадзенай кампаніі, і яна павінна быць аформлена належным чынам. Нельга казаць аб тым, што існуюць пэўныя патрабаванні да мэблі і стойкі рэсепшна, будучы дызайн цалкам будзе залежаць ад заказчыка. Стойка і мэбля рэсепшна афармляецца ў залежнасці ад спецыфікі дадзенай кампаніі. Тут неабходна звярнуць увагу на тое, чым яна займаецца і якія паслугі падае.\nСтойкі ресепшн для офіса\nМожна выказаць здагадку, што для офісных памяшканняў, якія часта мяняюць сваё месца знаходжання, можна рэкамендаваць выкарыстоўваць невялікія стойкі, вырабленыя з пластыка. Іх можна будзе вельмі лёгка пераносіць з месца на месца. Наступнае годнасць такой мэблі складаецца ў тым, што яна параўнальна танней, чым аналагі з іншых матэрыялаў. Але, як заўсёды бывае, чым танней мэбля, тым у яе паніжаная трываласць. Гэта можна лічыць адзіным недахопам стоек з пластмасы. Акрамя таго, такія стойкі будуць выкананы па вельмі простаму дызайне, так як дадзены матэрыял не дазваляе выкарыстоўваць розныя тэхналогіі па ўдасканаленню знешняга выгляду.\nМеталічныя і драўляныя стойкі ресепшн\nЯк і мяркуецца, драўляныя і металічныя канструкцыі праслужаць даўжэй, чым аналагі з пластмасы, а гэта значыць, што такія стойкі абыйдуцца значна даражэй. Больш за тое, канструкцыя дадзеных стоек прадугледжвае абслугоўваюць дзве зоны: на адной з іх будзе весціся кансультацыя з наведвальнікамі, а на іншы будзе размяшчацца працоўнае месца персаналу. Таксама неабходна памятаць, што прасоўванне сайта важна, як і правільнае афармленне ресепшен для іміджу кампаніі.\nУ адрозненне ад пластыкавых стоек, памер дадзеных канструкцый, можа быць абмежаваны толькі плошчай памяшкання. Доўгая стойка ресепшн – гэта заклад прыгожага вонкавага выгляду. Асабліва шыкоўна глядзяцца аб'ёмныя сталы з выгнутай формай.\nВельмі важна выконваць пэўныя габарыты размяшчэння стойкі ресепшн ў памяшканні. Яе вышыня павінна быць не менш метра. Але, пры блізкага знаходжання з боку ўваходу ў памяшканні, яе вышыня павінна дасягаць меншых памераў. Гэты эфект ўжываецца для таго, каб стойка выглядала ў вачах наведвальнікаў ветліва.\nУ гэтым матэрыяле выкарыстоўваліся ідэі з рэсурсу:\thttps://ru.wikipedia.org/


Славянскі вэктар Беларусі — з Расеі на Ўкраіну?\n29 чэрвень 2009, 19:13\nСёньня пачаўся афіцыйны візыт у Беларусь парлямэнцкай дэлегацыі Ўкраіны на чале са сьпікерам Вярхоўнай Рады Ўладзімерам Літвіным. 29 чэрвеня адбыліся сустрэчы з кіраўнікамі Савету Рэспублікі і Палаты прадстаўнікоў, а 30 чэрвеня Літвін правядзе перамовы з Аляксандрам Лукашэнкам.\nУ рангу сьпікера Вярхоўнай Рады Ўкраіны Ўладзімер Літвін наведваў Беларусь у 2003 годзе. Аднак ужо праз год міжпарлямэнцкае супрацоўніцтва было “замарожана” — падчас прэзыдэнцкіх выбараў ва Ўкраіне перамаглі “аранжавыя” прыхільнікі Віктара Юшчанкі, і Літвін у гэтай сытуацыі заняў хутчэй цэнтрысцкую пазыцыю.\nНапярэдадні сёньняшняга прыезду ў Беларусь Літвін заявіў, што ягоная паездка перасьледуе шэраг мэтаў. У прыватнасьці, гэта спрыяньне нарошчваньню тавараабароту паміж дзьвюма краінамі, спрашчэньне працэдураў пры перамяшчэньні грамадзянаў, тавараў і капіталаў, а таксама навуковае і культурнае супрацоўніцтва:\n“Наладжваньне сыстэмных кантактаў на ўзроўні парлямэнтаў дазволіць мець завершаную сыстэму ўзаемаадносінаў, паколькі тон у гэтай працы задаюць прэзыдэнты. Іхныя сустрэчы, дамоўленасьці ідуць імпульсам на ўрады, але пакуль што ў гэтай працы ў меншай ступені былі задзейнічаныя парлямэнты. І я перакананы: нам трэба зьліквідаваць гэты прабел. Асабліва сёньня, бо да гэтага нас падштурхоўваюць крызісныя зьявы… Мы мусім як мага хутчэй закрыць пытаньне афармленьня межаў, трэба знайсьці агульную пазыцыю ў справе ўзгадненьня некаторых дыскусійных момантаў. Але мы павінны прыняць рашэньне аб тым, каб нашы людзі маглі свабодна перасоўвацца”.\nБеларуска-ўкраінскія адносіны цягам апошніх гадоў зазналі істотны спад. Аляксандар Лукашэнка не хаваў свайго адмоўнага стаўленьня да праэўрапейскай арыентацыі афіцыйнага Кіева, толькі сёлета пачаўшы кантактаваць са сваім “аранжавым” калегам — Віктарам Юшчанкам. Пасьля сустрэчаў прэзыдэнтаў у Чарнігаве і Гомелі, у сярэдзіне чэрвеня Юшчанка прыняў у Кіеве прэм’ер-міністра Сяргея Сідорскага. Тады было абвешчана: за мінулы год таваразварот паміж краінамі перавысіў рэкордную адзнаку ў 5 мільярдаў даляраў і ёсьць магчымасьць тэмпы нарошчваць.\nСябра Палітычнай рады Аб’яднанай грамадзянскай партыі Сяргей Альфер лічыць, што новы імпульс беларуска-ўкраінскім адносінам у немалой ступені далі складанасьці на “ўсходнім фронце”. Абвастрэньне супярэчнасьцяў паміж Менскам і Масквой падчас так званай “малочнай вайны” прымусіла беларускіх вытворцаў пільней глядзець у бок паўднёвага суседа:\n“Збліжэньне з Украінай — доўгатэрміновая стратэгія для Беларусі. Раней гэтая стратэгія не магла рэалізавацца, бо Беларусь была арыентаваная на цесную інтэграцыю з Расеяй. Астатнія напрамкі разглядаліся як не асноўныя, часовыя. Цяпер у кіраўніцтва Беларусі ёсьць разуменьне: краіна можа разьвівацца толькі ў тым выпадку, калі будзе ўсталёўваць добрыя адносіны з усімі дзяржавамі, і ў першую чаргу — з суседзямі. Што тычыцца Ўкраіны, то ёсьць шмат пытаньняў з шэрагу сумесных. Перадусім — пытаньні, зьвязаныя з транзытам нафты і газу праз тэрыторыю Беларусі, пастаўкі электраэнэргіі, а таксама моманты, зьвязаныя зь межамі. Сёньняшні кірунак дзейнасьці беларускіх уладаў, якія нацэленыя на супрацу ня толькі з Расеяй, але і зь іншымі краінамі, стаў нагодай для больш цесных узаемасувязяў з Украінай”.\nЭкспэрт у беларуска-ўкраінскіх адносінах Станіслаў Гусак перакананы, што Беларусі ёсьць чаму павучыцца ва Ўкраіны — асабліва на тле абвешчанага афіцыйным Менскам жаданьня рухацца ў бок Эўразьвязу. Дый Ўладзімер Літвін у гэтым зьвязку заявіў: падтрымліваючы адзін аднаго ў рамках праграмы “Ўсходняе партнэрства”, Беларусь і Ўкраіна павінны дамагчыся значна большых посьпехаў, у тым ліку ў пляне фінансаваньня, чым паасобку:\n“Лукашэнка нарэшце зразумеў, што трэба мець добрыя стасункі ня толькі з Расеяй. Ён ужо сам прызнаў: 50% таваразвароту прыпадае сёньня на краіны Захаду. Адпаведна, і з Украінай пашыраюцца адносіны эканамічныя. Таму і актывізаваліся падобнага кшталту перамовы. Варта ўзгадаць, што за апошні час Лукашэнка і Юшчанка сустракаліся двойчы — у Чарнігаве і потым у Гомелі. Мяркую, што бакам насамрэч ёсьць што абмеркаваць”.\nКарэспандэнт: “То бок дывэрсыфікацыя адносінаў у любым разе карысная?”\n“Вядома, карысная, асабліва для Беларусі. Тым больш што сёньня беларусам аб’ектыўна ёсьць чаму павучыцца ва Ўкраіны. Ва Ўкраіне і тэлебачаньне зусім іншае, і адносіны паміж уладай і народам прынцыпова іншыя. Той, хто бываў ва Ўкраіне, на свае вочы бачыў моцны прарыў дзяржавы ў дэмакратычнай пабудове грамадзтва. У іх ёсьць іншыя цяжкія праблемы, але мяркую, што з часам гэта ўсё пройдзе. Гэтым трэба проста перахварэць”.\nПа дарозе дадому ў Кіеў дэпутаты Вярхоўнай Рады Ўкраіны наведаюць Гомельскі палацава-паркавы ансамбль Румянцавых-Паскевічаў.


«Советская Белоруссия» супраць менскага «Дынама». Чаго чакаць?\n16 студзень 2014, 17:40\nГалоўны трэнэр «Віцязя» Андрэй Назараў абразьліва жэстыкулюе ў бок заўзятараў менскага «Дынама», архіўнае фота\nДрукаваны орган адміністрацыі прэзыдэнта «Советская Белоруссия» надрукаваў гнеўны артыкул «Шчаўчок клюшкай па носе», у якім ушчэнт разносіцца гульня эліты беларускага хакею — менскага «Дынама». Пасьля чатырох дзясяткаў матчаў у Кантынэнтальнай хакейнай лізе адзіны беларускі прадстаўнік упэўнена займае перадапошняе, 27-е месца і мае рэальныя шанцы скаціцца на самае дно. Калі ўлічыць, колькі дзяржаўных прадпрыемстваў і прыватных кампаніяў працуюць на папаўненьне дынамаўскага бюджэту, — вынік сапраўды катастрафічны.\nЗьяўленьне разгромнага артыкула ў прэзыдэнцкай газэце, фактычнага гаспадара якой афіцыйная прапаганда лічыць капітанам «самай моцнай аматарскай каманды сьвету», што пацьвярджаецца «гучнымі» перамогамі на менскіх калядных турнірах, сьведчыць пра адно: Лукашэнку такая ганьба ўжо дадзела. Танальнасьць матэрыялу адпаведная: «Што ні робяць — усё неўпапад. Трэнэраў на пераправе памянялі. Склад перакройваюць, мяняючы левы чаравік з правым, а правы — зь левым. Дзіўна, але не дапамагае! Не ўгадалі зь ніводным легіянэрам, тасуюць гульцоў, то выпраўляючы іх у фарм-клюб, то вяртаючы назад. Вынік не паляпшаецца, а наадварот».\nЦі ня позна ідэолягі хапіліся крытыкаваць улюбёную забаву прэзыдэнта? Як кажа хакейны агент Андрэй Грум-Гржымайла, за столькі гадоў наверсе так і ня вызначыліся са статусам «Дынама». Калі разглядаць клюб як камэрцыйны праект, то навошта ўводзіць абмежаваньні на легіянэраў і ганарары? Калі як даважак да нацыянальнай зборнай, дзе павінны гадавацца маладыя кадры, то камплектацыя павінна весьціся паводле зусім іншага прынцыпу. А патрабаваць высокага выніку ў адсутнасьць зразумелай стратэгіі, на думку суразмоўцы, цягне на дылетанцтва:\n«Я ўжо шмат разоў казаў у розных інтэрвію: трэба дакладна аддзяляць, дзеля чаго было зроблена менскае „Дынама“. Як у нас некаторыя лічаць — дзеля разьвіцьця зборнай. Іншыя кажуць, што гэта ўсё ж асобны камэрцыйны праект. Але калі гэта спэцыяльны камэрцыйны праект, то навошта ім нейкія перашкоды ставіць? Ёсьць бюджэт, які выдзяляецца на каманду, дай гэты бюджэт спартыўнаму дырэктару, ён набярэ каманду, а па заканчэньні сэзону спытай яго за гэты бюджэт па поўнай строгасьці. Усё вельмі проста. Як робяць ува ўсіх хакейных краінах — у Расеі, Славаччыне, усюды. Далі бюджэт — усё, гуляй. А ў нас усё яшчэ лічаць, што „Дынама“ павінна рыхтаваць гульцоў для нацыянальнай зборнай. „Дынама“, можа, і ня супраць, але для гэтага трэба было рабіць усе па-іншаму. Як робіць тое ж „Дынама“ (Рыга). І то ў іх зборная не зусім добра гуляе».\nЯк прыклад Андрэй Грум-Гржымайла прыводзіць харвацкі клюб «Медзьвешчак». Касьцяк каманды складаюць хакеісты з Канады, якія даюць вынік, выдатны для дэбютанта. Прынамсі, зь цяперашнім сёмым месцам у Заходняй зоне намінальныя харваты спакойна выходзяць у плэй-оф спаборніцтваў:\nЯ дагэтуль не магу зразумець, навошта мы купляем легіянэра, які гуляе ў чацьвёртым зьвяне?\n«Многія канадцы сапраўды маюць харвацкія карані, але тэхналягічна ўсё зроблена правільна. Каманда створана, падпарадкоўваецца якойсьці з „дачок“ расейскага „Газпрома“, усё прадумана, спакойна. Хакеісты нацэленыя на вынік і гуляюць. Ніхто ім ня кажа: маўляў, за вамі харвацкая зборная, вы ёй чымсьці абавязаныя і г.д. Гэтаксама павінна быць і ў нашым выпадку: „Дынама“ — гэта „Дынама“, а зборная — гэта зборная, абсалютна дзьве розныя рэчы. І калі хочаш, каб гуляла „Дынама“, то стаўка павінна рабіцца толькі на каманду. А калі хочаш, каб „Дынама“ і зборная былі ў адной зьвязцы, дык тады камплектуецца каманда зусім інакш. Я дагэтуль не магу зразумець, навошта мы купляем легіянэра, які гуляе ў чацьвёртым зьвяне? І калі ў нас такая пастаноўка пытаньня, што нам неабходныя маладыя гульцы, навошта мы падпісваем Лінтнэра? Чалавек па хакейных мерках стары, навошта ён патрэбны? Ён ужо нічым не дапаможа камандзе. То бок калі мы амалоджваем каманду, то павінны дакладна прытрымлівацца гэтай пазыцыі і тлумачыць усім, што мы гуляем на пэрспэктыву. А ў нас нічога не зразумееш: вэктар мяняецца — то канадзкі, то швэдзкі, то фінскі, але ня можам ні да чога прыйсьці. То бок да таго, што акрэсьлівалі, ня можам нават наблізіцца».\nГалоўны трэнэр менскага «Дынама» Любамір Покавіч, які прыканцы мінулага году замяніў на гэтай пасадзе Аляксандра Андрыеўскага, крытыку на свой адрас прымае, але, напрыклад, практыку курсіраваньня гульцоў паміж «фармам» і асновай лічыць цалкам нармальнай.\nГэтак, славацкі спэцыяліст прызнаў, што перад дзьвюма запар паразамі ў Ханты-Мансійску і сёньня ў Екацярынбурзе група адразу з шасьці хакеістаў была выпраўлена ў дынамаўскія фарм-клюбы ў Бабруйск і Жлобін. Аднак, па яго словах, гэта не азначае, што гэтыя гульцы камандзе не патрэбныя:\n«Наадварот, моладзі ня шкодна ў паўзе атрымаць дадатковую гульнявую практыку, папрацаваць у брыгадах большасьці, нават паспрабаваць сябе ў ролі лідэраў», — кажа Покавіч.\nРазам з тым, на яго думку, камандзе бракуе высокаклясных хакеістаў, якія маглі б у адзіночку выконваць самыя высокія задачы.\n«Советская Белоруссия» абураецца, што, здавалася, былі для дынамаўцаў часы і горшыя. У першым сэзоне, у другім, калі яшчэ не было «Менск Арэны», калі калектыў толькі ствараўся і ня меў такой трывалай і важкай матэрыяльнай базы:\n«Прайгравалі, але біліся. Абыякавых не было ні ў кіраўніцтве, ні на пляцоўцы. А цяпер пасьля паразаў замест злога ашчэру на дынамаўскім твары ўдаецца знайсьці толькі маханьне вейкамі. Міла для фігурнага катаньня, а для хакею не камільфо», — падсумоўвае СБ.\nМіж тым сам факт публікацыі дае падставу меркаваць, што санкцыянаваная крытыка прывядзе да радыкальнага кадравага ператрусу ў адміністрацыі і трэнэрскім штабе «Дынама».\nХакейныя гульні прэзыдэнта\nГасьціннасьць на загад. Поўнае відэа


Неачышчаныя тратуары — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n17.02.2021 17.02.2021 administrator276\nУ апошнія гады зімы ў Беларусі былі мяккія і амаль бясснежныя, чаго не скажаш пра сёлетнюю.\nЯна, як сур’ёзны экзаменатар, правярае адказныя службы на працавітасць і зладжанасць.\nСа студзеня 2021 года на Дзятлаўшчыне прайшлі моцныя снегапады. Цяпер сумёты і горы снегу – наша рэальнасць.\nГэта не магло не адбіцца на стане вуліц, дарог і пешаходных дарожак. У вадзіцеляў і пешаходаў узнікаюць пэўныя цяжкасці, здараюцца і непрыемнасці.\nЯк расказаў намеснік пракурора Дзятлаўскага раёна Віталь Юрго, за студзень 2021 года галалёдныя траўмы атрымалі 7 жыхароў раёна, сярод якіх – адзін непаўналетні. А ўжо за першы тыдзень лютага пацярпелых ад галалёдных траўмаў было 12 чалавек, двое з іх – непаўналетнія. Па словах Віталя Станіслававіча, работнікі пракуратуры выязджалі на маніторынг вуліц райцэнтра. Было выяўлена, што пешаходныя пераходы каля школ і дзіцячых садоў не адпавядалі патрабаванням бяспекі: выхады на іх не былі расчышчаны, не выкарыстоўвалася супрацьгалалёдная сумесь.\nПаколькі зіма адступаць пакуль не збіраецца, пракуратура раёна вядзе далейшы збор даных аб стане мясцовых вуліц і дарог.\nАператыўнымі данымі падзяліўся таксама старшы дзяржаўны аўтамабільны інспектар міжраённага аддзела ДАІ па абслугоўванні Слонімскага, Дзятлаўскага і Зэльвенскага раёнаў Аляксандр Калінін. Ён падкрэсліў, што дарожныя службы (гэта ДРБУ-119 і ДЭУ-56) апошнім часам заўважна актывізаваліся. Разам з тым, у райцэнтры за студзень – пачатак лютага па прычыне складанай дарожнай сітуацыі ўжо адбылося 3 аварыі. Міжраённай дзяржаўтаінспекцыяй за парушэнні ў зімовым ўтрыманні аўтадарог Дзятлаўшчыны з пачатку года адказным дарожным і камунальным арганізацыям былі вынесены 5 прадпісанняў.\nПа-ранейшаму неачышчанымі да належнага стану ў райцэнтры застаюцца пешаходныя дарожкі і тратуары.\n“Завітала” зіма і ў прыватны сектар. Дбайныя гаспадары рэгулярна чысцяць свае падворкі ад снегу. Пажылым і нямоглым адзінокім людзям, ветэранам Вялікай Айчыннай вайны, інвалідам зрабіць гэта дапамагаюць валанцёры раённай арганізацыі ГА “БРСМ”, якія далучыліся да моладзевага чэленджу “Убяром снег разам”.\nЯк расказала першы сакратар раённага камітэта ГА “БРСМ” Кацярына Хілімончык, валанцёры гатовы аказаць дапамогу ўсім землякам з гэтай катэгорыі насельніцтва, а таксама бальніцам сястрынскага догляду і аддзяленням кругласутачнага знаходжання для пажылых людзей. Заяўкі прымаюцца па нумарах гарачай лініі: 2-52-61 або 2-52-63.


Жанчына – у ёй прырода ўсе тайны захоўвае - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nЧетверг, 25.09.2014 07:59. Рубрика: Грамадства Просмотров: 1 177\nКожная жанчына, прымнажаючы пражытыя гады, назапашвае ў сабе больш душэўнай цеплыні, спакою, станоўчай энергетыкі. Усё гэта дазваляе ёй захаваць непаўторнасць і прыгажосць жаночай натуры.\nМаладосць і прыгажосць добра ўдаецца захаваць тым жанчынам, у каго цудоўныя дзеці і ўнукі, за якіх заўсёды спакойнае сэрца. Ганна Мячына – самая шчаслівая, як яна сама мне пры сустрэчы пра гэта паведаміла. Хто не ведае блізка гэту жанчыну, наурад ці правільна вызначыць яе ўзрост. А ім яна па праву можа ганарыцца. Днямі Ганна Дзмітрыеўна адзначыла свой 70-гадовы юбілей, з чым яе шчыра віншуем!\nСама вясковая, з Кабачка. Калі пачалося будаўніцтва Ляскавіцкай бальніцы, то Ганна Дзмітрыеўна прымала ў гэтым непасрэдны ўдзел, была падсобнай рабочай на будоўлі. Гэта пазней, у 1964 го-дзе, яна паступіла ў Гомельскае медыцынскае вучылішча і праз чатыры гады яго скончыла. Прафесійную медыцынскую дзейнасць пачала патранажнай медсястрой. 15 гадоў Ганна Дзмітрыеўна кантралявала нараджаемасць і здароўе вясковых дзяцей. А іх было ва ўзросце да года 45-50 штогод. Потым перайшла працаваць медсястрой у тэрапеўтычнае аддзяленне, была і паставой.\nВыпадкова тут жа знайшла і сваё асабістае шчасце. Недалёка стаяла вайсковая часць. Малады ваеннаслужачы з Астрахані Уладзімір Васільевіч доўга раздумваць не стаў, прыгажосць вясковай дзяўчыны ўразіла яго.\nМаладая сям’я пабудавала дом. Там нарадзіліся і выхаваліся трое дзяцей. Дом заўсёды поўніўся дзіцячымі галасамі. Калі выраслі свае дзеці, то іх замянілі ўнукі. У Ганны Дзмітрыеўны пяцёра ўнукаў і адна праўнучка. З малодшай унучкай Яначкай самыя даверлівыя адносіны. Дарэчы, Яна цяпер навучаецца ў школе алімпійскага рэзерву, будучая спартсменка.\nШто датычыць дзяцей, то малодшая дачка Надзея пайшла па слядах маці, абрала прафесію медыцынскай сястры. Цяпер працуе памочнікам урача тэрапеўта ў гарадской бальніцы. Наталля – індывідуальны прадпрымальнік. Старэйшы сын Анатоль таксама вядомы прадпрымальнік у Петрыкаве. Менавіта ён вельмі хвалюецца за здароўе маці і таму штогод набывае ёй пуцёўкі на санаторнае лячэнне.\nСмерць мужа ў 1999 годзе было перанесці вельмі цяжка Ганне Дзмітрыеўне, як і любой жанчыне, што страчвае блізкага чалавека. Дарэчы, Уладзімір Васільевіч працаваў апошні час вадзіцелем “хуткай” у той жа Ляскавіцкай бальніцы.\nУ Ганны Дзмітрыеўны агульны працоўны стаж – 52 гады, медыцынскі – 45. Узгадвае, што за час работы ў Ляскавічах змянілася 30 ўрачоў. Але на кіраўнікоў Ганне Дзмітрыеўне заўсёды шанцавала. Ніколі яна не чула крытыкі ў свой адрас, яе набытаму вопыту давяралі, аддзячвалі за прафесіяналізм шматлікімі ўзнагародамі.\nЯна і цяпер працягвае працаваць медсястрой у гарадской школе-інтэрнаце на паўстаўкі. Не таму, што дома ёй сумна, не. Проста адчувае сябе патрэбнай людзям, дзецям. Добра жанчыну прыняў калектыў педагогаў і дырэкцыя, за што яна ім вельмі ўдзячная. Каля 50 дзетак цяпер у школе-інтэрнаце. Ім Ганна Дзмітрыеўна аказвае першую дапамогу пры захворваннях, траўмах. Хапае яе душэўнай цеплыні на ўсіх.\nСвайго ўзросту жанчына не адчувае, заўсёды модная, з прычоскай і макіяжам, упрыгажэннямі. Менавіта таму лёс падараваў ёй сустрэчу з Мікалаем Іванавічам, які таксама застаўся адзін пасля смерці жонкі. Апошнія адзінаццаць гадоў яны разам: і ў лес, і на рыбалку, і на адпачынак. На вялікія святы Ганна Дзмітрыеўна збірае ўсіх дзяцей і ўнукаў. Яе стравы, прыгатаваныя ў печы, смачнейшыя за ўсялякія рэстаранныя кухні. Любіць яна паслухаць задушэўныя песні, пасакрэтнічаць са сваёй нявесткай Галінай, якая стала старэйшай дачкой. Пашанцавала і на зяцёў. Кампліменты ад іх і знакі ўвагі радуюць Ганну Дзмітрыеўну, акрыляюць, можна сказаць.\nМы жадаем Вам, паважаная Ганна Дзмітрыеўна, заставацца і надалей той невычарпальнай крыніцай душэўнасці, маладосці і здароўя, якой Вы з’яўляецеся для сваіх блізкіх. Будзьце шчаслівая!\n« Няма ў аграрнікаў мячоў?\nСродкі за суботнік пойдуць на добраўпарадкаванне »