Главная База знаний "Allbest" Философия Ідэйныя вытокі экзістэнцыялізму і філасофская канцэпцыя Ж.-П.Сартра і філасофская канцэпцыя свабоды\nРаздзел I. Ідэйныя вытокі экзістэнцыялізму Ж.-П.Сартра\n1.1 Умовы ўзнікнення екзистенцализму і яго сутнасць\n1.2 Атэістычны экзістэнцыялізм Ж.-П.Сартра і яго філасофскі метад\nРаздзел II. Філасофская канцэпцыя свабоды Ж.-П.Сартра\n2.1 Свабода і выбар\n2.2 Свабода і адказнасць\nПаняцце "свабода" мнагазначных і шматбаковае. Свабода можа быць асобаснай, сацыяльнай, маральнай, палітычнай. Праблема свабоды выклікае цікавыя спрэчкі, філасофскія дэбаты на тэму свабоды не спыняюцца ўжо дзве тысячы гадоў, але праблема застаецца да гэтага часу не вырашана.\nТаму мэтай дадзенай працы з'яўляецца разгляд некаторых аспектаў свабоды, якія маюць важнае значэнне для чалавека. А адсюль галоўная ўвага будзе надавацца чалавечай (асобаснай) свабодзе. Паколькі чалавек з'яўляецца суб'ектам уласнага жыцця, чалавек актыўна будуе ўмовы свайго жыцця і сваё стаўленне да яго. Але ствараючы сябе і сваё жыццё, яна вельмі часта спрабуе ўцячы ад волі (канфармізм, перанос адказнасці на іншага, сыходу аўтаномнай паводзінаў і інш.), Яна жыве не аунтично, або ў несумленнасці, па тэрміналогіі вядомага французскага філосафа - экзистенциалиста Ж.-П . Сартра. Таму сваёй задачай Сартр лічыў вызваліць людзей ад несумленнасці і дапамагчы ім прыняць адказнасць. У сваёй развітой форме свабода адказная, а адказнасць вольная, і яны выступаюць як адзіны механізм самарэгуляванаю адвольнай актыўнасці, уласцівая спелай асобы. Не валодаючы унутранай свабодай чалавек не можа быць паўнавартаснай асобай і несці адказнасць за свае ўчынкі.\nАб'ектам даследаванні - умовы фарміравання экзістэнцыялізму і ідэйныя крыніцы Ж. - П. Сартра, як прадстаўніка атэістычнага экзістэнцыялізму.\nПрадметам працы з'яўляецца пытанне асобаснай свабоды і ўзаемаадносіны свабода - выбар - адказнасць.\nМэта - Высветліць асноўныя аспекты праблемы свабоды ў Ж. - П. Сартра і нанясенне іх на сучасныя меркі чалавечага быцця.\n1. Сфарміраваць асноўныя ўмовы ўзнікнення філасофіі існавання і вызначыць яе сутнасць.\n2. Ахарактарызаваць погляды французскага мысляра і вызначыць яго філасофскі метад.\n3. Высветліць асноўныя моманты свабоды ў творчасці Ж. - П. Сартра.\n- Загальнологични метады (аналіз, сінтэз, дэдукцыя, аналогія)\n- Агульнанавуковыя (структурны метад, метад ўзыходжання ад абстрактнага да канкрэтнага, гісторыка-філасофскі метад).\nЛітаратурныя крыніцы - праблема свабоды Ж. - П. Сартра часткова распрацоўвалася ў кантэксце гісторыі экзістэнцыялізму., І ў асобных працах, прысвечаных філасофскім творчасці мысляра. Сярод найбольш дасведчаных аўтараў у гэтай сферы можна назваць Киссель М.А., Ляха В., Рикунова М. і Мокроусова.\nРаздзел I. Ідэйныя вытокі экзістэнцыялізму Жан-Поля Сартра\n1.1 Умовы ўзнікнення экзістэнцыялізму і яго сутнасць\nЗгадкі пра экзістэнцыялізму (або "філасофію існавання", як ён першапачаткова называўся) упершыню з'явіўся ў канцы 20-х гадоў ХХ стагоддзя. Радзімай экзістэнцыялізму вызначаюць Нямеччыну. Менавіта тут у 1927 г. выйшла праца М. Гайдэгера "Быццё і час". Неўзабаве пасля гэтага з'явілася трохтамовае "філасофія" К. Ясперса і ўжо згадваецца праца. "Духоўная сітуацыя эпохі". У гэтых працах атрымлівае афармленне экзыстэнцыйная канцэпцыя асобы.\nТакім чынам мы бачым, што філасофія экзістэнцыялізму ўзнікла пасля першай сусветнай вайны, ва ўмовах, калі пад уплывам істотных сацыяльных змен, звязаных з уступленнем капіталістычнага грамадства ў эпоху імперыялізму і асабліва з "сусветнай катастрофай" ўзнікаюць розныя змены ў грамадскай свядомасці. У першую чаргу трэба адзначыць, што характэрна для перадваенных гадоў ліберальны сутнасьць ведаў, выяўлены асабліва ў неокантианства, прыйшоў у рашучае супярэчнасць з падзеямі, якія адбываліся. Гэта адчуванне ўзмацніўся ў Нямеччыне пасля паразы ў першай сусветнай вайне: сумнае ўсведамленне канца гістарычнай эпохі ("Змярканне Еўропы") спараджае апокалипситични настрою, агульную няўпэўненасць і трывогу, перамяшчаючы цэнтр цяжару філасофскіх інтарэсаў па тэорыі пазнання і логікі навуковага даследавання на праблемы чалавецтва, грамадства, гісторыі.\nЭкзістэнцыяльна-філасофскае выраз глыбокіх узрушэнняў, які адбыўся ў 20-30-х гадах і выклікаў зацікаўленасць ў пакаленне заходняй інтэлігенцыі перш за ўсё таму, што звярнуўся да праблемы крытычных, крызісных сітуацый, паспрабаваў разгледзець чалавека ў яго "хаджэннях па пакутах", у перечерпуванни жорсткіх гістарычных выпрабаванняў.\nФіласофія класічнага перыяду ставіла ў цэнтр увагі духоўную актыўнасць людзей, рэалізоўвалася ў навуковай і мастацкай творчасці, у стварэнні і ўдасканаленні палітычных устаноў экзістэнцыялізму.\nФіласофія засяроджана на праблеме духоўнай вытрымкі чалавека, закінутага ў ірацыянальнай, які выйшаў з-пад кантролю паток падзей [13,217].\nЭкзістэнцыялізм справядліва называюць "філасофію крызісу". Ён з'яўляецца такім не таму, што прадугледжвае тэарэтычнае тлумачэнне супярэчнасцяў сучаснага капіталізму, а таму, што выкарыстоўвае (і па-свойму аспрэчвае) само крызісную свядомасць тагачаснага грамадства. Ён адштурхоўваецца ад найбольш тыповым формах радыкальнага расчаравання ў гісторыі, якое пачынаючы з 20-х гадоў ахоплівае на Захадзе досыць шырокія пласты насельніцтва і асабліва напружана перажываецца ліберальнай і дробнай інтэлігенцыяй.\nПадобна шматлікім плыням існуючай тагачаснай ідэалогіі, экзістэнцыялізм схільны атаясамліваць крызіс капіталізму з крызісам розуму і гуманнасці, тлумачыць яго як выраз «сусветнай катастрофы» і «змроку цывілізацыі".\nХоць экзістэнцыялізм вырас з глыбокага крызісу тагачаснай цывілізацыі, ён не быў непасрэдным, першаснай рэакцыяй на яго. Найбольш прамым выразам крызісу былі падзення і складаныя пераўтварэння прагрэсіўна-аптымістычных канцэпцый гісторыі, якія ўтварылі глебу, на якой вырас экзістэнцыялізм, і стаў разам з тым аб'ектам яго крытыкі.\nДавер да гістарычнага прагрэсу, упэўненасць у гуманістычнай лініі развіцця гісторыі, у эпоху асветнікаў і Гегеля былі яшчэ філасофскім сутнасьць ведаў, які дзяліўся досыць вузкім колам мысляроў, на мяжы ХIХ-ХХ стст. сталі сацыякультурныя здабыткам.\nІ калі Сусветная вайна 1914-1918 гг разбурыла гістарычна-філасофскія мадэлі гісторыі прагрэсу (і пазітывісцкіх, і гістарычна спекулятыўныя), паказаўшы, што ўсе яны былі толькі гуманістычнымі фікцыя гісторыі, либералист адчулі сябе так, быццам іх пазбавілі светапогляду. Сусветная вайна абвергла прогрессистские канцэпцыі не столькі відавочнай беззмястоўнасці гэтых ахвяр. Але можа, яшчэ больш незразумелай і жахлівай, чым сама вайна, здавалася лёгкасць, з якой яе забыліся.\nУзнікае патрэба ў стварэнні новай канцэпцыі, якая магла б растлумачыць, раскрыць гістарычную сітуацыю. Менавіта і яе прапануе экзістэнцыялізм [13,224].\nУ 1931г. выходзіць у свет кніга нямецкага філосафа К. Ясперса "Духоўная сітуацыя эпохі", якая ўтрымоўвала новы і нечаканы дыягназ пасляваеннай масавай свядомасці. У гістарычным рэлятывізму, цынізме і нігілізме 20-х гг Ясперс бачыць немінучую адплату за нявызначаную давер да гісторыі, за абажанне гістарычнага прагрэсу.\nЗ'яўленне ў 1927г. кнігі Гайдэгера "Быццё і час", якая хутка набыла шырокую вядомасць не толькі ў Германіі, але і ў іншых еўрапейскіх краінах, адзначыла ўзнікненне новага кірунку выяўлення яго спецыфічнай праграмы - і гэта нягледзячы на тое, што яшчэ задоўга да гэтага, у 1916г. , французскі філосаф Г. Марсэль ў артыкуле "экзістэнцыі і аб'ектыўнасць", а ў 1919г. К. Ясперс ў кнізе "Псіхалогія светапоглядаў" намецілі шэраг прынцыпаў "экзистенционального філасофіі", г.зн. філасофіі, якая выходзіць з суб'ектыўнасці мысляра, эмацыйнай структуры яго свядомасці. Х. Артэга-і-Гасэт (1883-1955) у Іспаніі, Н. Аббаньяно і Э. Пачи ў Італіі развілі матывы экзістэнцыяльнага светаадчування. У працы Гайдэгера адчуваецца спроба выкласцi ў сістэматычнай форме прынцыпы "экзістэнцыяльнага мыслення", новы апарат паняццяў, істотна адрозніваюцца ад тых, якімі карысталіся прадстаўнікі традыцыйнай філасофіі - Платон і Арыстоцель, Дэкарт, Кант і Гегель. Па гэтай кнізе былі напісаныя такія працы, як "Кант і праблема метафізікі" (1929), "Што такое метафізіка?" (1930), "Уводзіны ў метафізіку" (1935, апублікаваная ў 1953), "Вучэнне Платона пра ісціну" (1942 ), "Ілжывыя сцежкі [ці: Шляхі ў нікуды] (Holzwege)" (1950), "Што такое мысленне?" (1954), "Ніцшэ" (Т.1-2, 1961) [22,283].\nК. Ясперс (1883-1969), які пачаў сваю навуковую дзейнасць у якасці лекара-псіхіятра кнігай "Агульная псіхапаталогія" (1913), выдаў сваю першую філасофскую працу - "Псіхалогія светапоглядаў" - толькі праз 6 гадоў пасля гэтага кніга гэтая, прынесла філасофскую вядомасць, была сустрэтая хутчэй як развіццё ідэй "філасофіі жыцця". Але яго экзістэнцыялізм ва ўсёй паўнаце выкладзена ў фундаментальнай працы "філасофія" (1932) у 3-х тамах.\nІдэі заснавальнікаў экзістэнцыялізму былі падтрыманы ў Нямеччыне значным лікам філосафаў, сярод якіх варта адзначыць А. Ф. Больнова ("Філасофія існавання", 1942; "Новая бяспеку. Праблема пераадолення экзістэнцыялізму", 1955), Ф. Хайнеман ("Новыя шляхі філасофіі", 1929; "Жывая або мёртвая філасофія існавання?", 1954; "Па той бок экзістэнцыялізму", 1956), Х. Арэнт, Г. Хайзі, А. Бекера.\nУ Расеі ідэі экзістэнцыялізму змяшчаюцца ў працах Л. І. Шестова (1866-1938) і Н. А. Бярдзяева (1874-1948), у Францыі Г. Мара (1889-1973), Ж.П.Сартр (1905-1980) , А. Камю (1913-1960) і Марсам Мурло-Панці (1908-1961).\nЭкзістэнцыялізм ХХ ст. імкнецца да эсэ, рамана, навелы. Сярод выбітных пісьменнікаў, блізкіх да філасофіі экзістэнцыялізму, як філасофіі значнага быцця, мы можам называць, акрамя знаёмых імёнаў Альберта Камю і Жана Поля Сартра - Франса Кафку, Томаса Майна, братоў Аркадзя і Барыса Стругацкіх, Стывена Кінга ... Іх героі трагічна выкінутыя за межы свайго паўсядзённага быцця і менавіта ў гэтым адчужаныя ад штодзённасці знаходзяць саміх сябе [26,224].\nЗвычайна экзістэнцыялізм дзеляць на атэістычны (Гайдэгера, Сартр, Камю) і рэлігійны (Ясперс, Марсэль), што цалкам па-рознаму трактуюць мяжы чалавечага існавання і магчымасці іх пераадолення.\nШто тычыцца ідэйных вытокаў экзістэнцыялізму, то ў светапоглядзе філасофіі экзістэнцыялізм зліваецца з філасофскімі тэндэнцыямі: філасофска-тэалагічныя разважанні С. К'еркегора (1813-1855), ірацыяналізму "філасофія жыцця" ад Ніцшэ да В. Дыльтэя і фенаменалогія Гусэрля і Шелера . Акрамя таго, ў поглядах Гайдэгера адлюстроўваецца ўплыў пратэстанцкай (Р. Бультман) і иудаистськои (М. Бубер) тэалогіі, лінгвістычнай канцэпцыі В. Гумбальдта, на Ясперса меў істотны ўплыў таксама вялікі нямецкі сацыёлаг М. Вэбер. У працах класікаў экзістэнцыялізму адбіў і ідэі нямецкай класічнай філасофіі, перапрацаваныя ў ірацыянальным духу, а таксама нямецкага рамантызму пачатку XIX ст. Нярэдка экзистенциалисты з задавальненнем цытуюць Марка Аўрэлія, Аўгустына і Вялікдзень ля, шукаюць падтрымкі ў мастацкай творчасці Кафкі, Унамуно, Рыльке, Дастаеўскага.\nУ К'еркегора экзістэнцыялізм запазычвае ў першую чаргу ідэю "экзістэнцыяльнага мыслення". Калі навуковае мысленне, зыходзіць з чыста тэарэтычнага цікавасці, абстрактнае і безличностное, то "экзыстэнцыяльная мысленне», звязана з унутраным жыццём чалавека, з яе інтымнымі перажываннямі, толькі і можа быць канкрэтным, "чалавечым" веданнем. "У той час як аб'ектыўнае мысленне абыякава думаючага суб'екта і яго экзістэнцыі, суб'ектыўны мысляр як экзістэнцыяльны (existierende) істотна зацікаўлены ў сваім мысленні:" ён існуе ў ім ", - С. К'еркегор. А як следства, ён не можа ставіцца да рэчаіснасці як да чаму-то аб'ектыўнаму, "не закранутых" чалавечай суб'ектыўнасць. У той жа час К'еркегор фіксаваў увагу на няўстойлівасці чалавечага "існавання", яго асуджанасці на смерць, выказваючы яе ў паняццях "страху", "сумневы" і г. д. Складанае і супярэчлівае жыццё чалавека не паддаецца намаганням розуму асэнсаваць яе, вынікам чаго з'яўляецца "бяссілле думкі", сапраўдны "скандал для розуму", а адсюль пераход да міфу. Іншымі словамі, чалавечае існаванне, "экзістэнцыі" непадуладная розуму: "... у экзістэнцыі думка знаходзіцца ў чужой асяроддзі", - С. К'еркегор.\nЭкзістэнцыялізм ўспрыняў таксама ницшеанское прыніжэньня думкі, розуму як такога, што належыць не індывідуальным існаванні чалавека, а яе грамадству, статкавы прыродзе, а таму выяўленае ў чалавечае абагульненае, павярхоўнае, асераднёнае [22,285].\nАле экзістэнцыялізм ідзе далей "філасофіі жыцця", радыкальна ператвараючы гісторыю пазнання. Для "філасофіі жыцця" мысленне ёсць хоць і грубым, але ўсё ж сродак прыстасаванні да "жыцця". Наадварот, філасофія існавання адкрывае недастатковасць мыслення ў даволі радыкальным сэнсе: менавіта, што любая спроба разумовага прасвятлення прыводзіць да супярэчнасцяў, якія з'яўляюцца невырашальнымі .., перад тварам якіх яно ўсё ж не можа адмовіцца, паколькі яны звязаны з вырашальнымі пытаннямі яго быцця.\nЗначэнне Гусэрля для экзістэнцыялізму вызначаецца перш за ўсё тым, што ён зрабіў фенаменалагічнай метад, на аснове якога псіхалагічны разгляд асобы К'еркегора магло быць пераўтворана ў "анталогія", дакладней "фундаментальную анталогія", як "экзістэнцыяльны аналітыку быцця чалавека (Dasein)". Дзе К'еркегор знаходзіў канкрэтнае чалавечае перажыванне - "Страх", "клопат" і т. п., а Гусэрля, згодна з тэарэтычна гнасеалагічныя традыцыі ў філасофіі, шукаў пазнавальную структуру "чыстага свядомасці", там Гайдэгер знаходзіў кьеркегоровское катэгорыі ў якасці апрыёрныя структурных элементаў быцця чалавека, "быцьцё - свядомасці ". Тым самым, з аднаго боку, пераадольваецца псіхалагізм, які экзистенциалисты, услед за Гусэрля, лічыцца крыніцай рэлятывізму, які разбурае любыя веды, а з другога - суб'ектыўнасць псіхалагічнага перажыванні чалавека, яго эмоцыі прымаюць статус "антологическую" элементаў, элементаў самога "быццё", якімі называюцца яго "екзистенциаламы" (модусе).\nТым самым гуссерливська фенаменалогія раскрывае свае ірацыянальныя магчымасці, якія знайшлі выяўленне ў апошніх працах Гусэрля; экзістэнцыялізм падхапіў гэтую тэндэнцыю фенаменалогіі і ажыццявіў яе да канца [22,288].\nМенавіта таму сутнасна рысай экзістэнцыялізму з'яўляецца асэнсаванне чалавека за межамі яго рацыяналізму ў само перажыванні, якія адкрываюць дзверы да сапраўдным таямніц чалавечага Я.\nКайданы рацыянальнымі спадаюць. Вецер ўласнага існавання хаваецца ў келлі філосафаў, якія разважаюць аб агульных сутнасці. Самы паток філасафавання напаўняецца свабодай і жыццёвасць, ён ачалавечыць. "Экзістэнцыялізму - гэта гуманізм", - казаў Ж. П. Сартр.\nПераадоленне рацыяналістычнага адносіны да чалавека - гэта пераадоленне объективации чалавека. Гэта ўсведамленне таго, што ніякія дэфініцыі не могуць адэкватна выказаць існаванне. "Адносна экзістэнцыяльных паняццяў жаданне пазбегнуць дэфініцый сведчаць аб такт", - гэтыя словы К'еркегора сталі дэвізам экзістэнцыялізму ХХ ст.\nЭкзістэнцыялізм (лац. Existentia - існаванне), або філасофія існавання, - адзін з галоўных напрамкаў у філасофіі ХХ ст.\nІснуе некалькі азначэнняў экзістэнцыялізму. Сярод іх найбольш істотнымі вылучаюць:\n1) экзістэнцыялізм - працягу ХХ ст., што вылучае на першы план абсалютную ўнікальнасць чалавечага быцця, якую можна выказаць на мове паняццяў;\n2) экзістэнцыялізм - субъективистских вучэнне, у якім зыходныя значэння існага (што такая справа, пространственность, часовасць, іншыя людзі і іншае) выводзяцца з існавання (экзістэнцыі) чалавека.\nНаогул экзістэнцыялізм - гэта філасофія адмысловага роду. Яна не прэтэндуе на навуковасць і агульнаабавязальным, заперечувальни магчымасць стварэння цэласнага навуковага светапогляду.\nПрадметам дадзенай філасофіі з'яўляецца чалавек, яго існавання, быцця. Але навука пра чалавека, на думку экзистенциалистов немагчымая, таму філасофія ўяўляе сабой па-за навуковы, па-за тэарэтычнае разгляд чалавечага быцця, інтымныя перажыванні індывіда.\nА што такое чалавек? Услед за Дастаеўскім экзистенциалисты сцвярджаюць, што чалавек ёсць таямніца, і філасофія павінна займацца не праблемамі, а таямніцамі, яна не дае рашэння якіх-небудзь пытанняў, вядзе пошукі ў сферы рацыянальнага свядомасці, вобласці эмоцый, перажыванняў. Экзістэнцыялізм - філасофія ярка выяўленага ірацыяналізму і антиинтеллектуализма [27,342].\nТып філасафавання, які культываваў экзістэнцыялізм, быў незвычайным. Яго прадстаўнікі не спрабавалі пракрасціся ў метадалагічныя таямніцы навукі, раскрыць прыроду мастацтва, маралі иррационализации, працягнуць глабальныя філасофска-гістарычныя канструкцыі. Яны ставілі ў цэнтр увагі індывідуальныя сэнсажыццёвага пытанні (віны і адказнасці, рашэнні і выбару, адносіны чалавека да свайго прызначэнні і да смерці) і праяўлялі цікавасць да праблематыцы навукі, маралі, рэлігіі, філасофіі гісторыі ў той меры, у якой яна тычылася з гэтымі пытаннямі .\nСамым надзейным сведчаннем праўды экзистенциалисты лічаць нетранслюючу індывідуальную суб'ектыўнасць свядомасці, які выяўляецца ў настроях, перажываннях, эмоцыях чалавека. Спасцігнуць свет, як ён ёсць (ці, па Мерла-Панці, "якім ён існуе ў навуку"), - значыць, згодна з экзистенциалистов, выявіць сэнс адзінага светаадчування асобы, уласцівы ў гэтых настроях, перажываннях, эмоцыях. "Быццё, - піша Сартр, - можа быць заўважана намі толькі некаторымі сродкамі прамога доступу, н-р, праз перажыванне нуды, агіды і т. д.".\nЭкзистенциалисты не адмаўляюць, што як псіхалагічны з'ява, перажыванні чалавека абумоўлены абставінамі, рознымі для розных людзей. Але яны лічаць, што перажыванне ніколі не бывае цалкам выразам, але заўсёды нясе ў сабе нешта агульнае ўсім людзям і выказвае саму сутнасць чалавечага становішча ў свеце. Гэтая неубомовленна тэндэнцыя перажыванні становіцца бачнай альбо тады, калі сітуацыя, што яго адкрыла трагічна вострай, альбо тады, калі само перажыванне павінна паўстаць са спантанным ня самаўпраўнасцю.\nВывучэнне эмоцый, перажыванняў, несвядомага вядуць псіхалогія, псіхааналіз з дапамогай навуковых метадаў. На думку экзистенциалистов, гэта справа бескарысліва, бо навука не толькі бездапаможная, але і шкодная. Ісціна ёсць зло, яна робіць больш цяжкім чалавечае існаванне. Міфы і ілюзіі, наадварот, дапамагаючы людзям жыць.\nТак чалавек становіцца вольным, ён прыходзіць для авалодання сваёй праўды. Ісціна - творчы акт індывіда; агульнаабавязальным, універсальнасць праўды няма. Свабода спараджае праўду, а не наадварот. Ісціна, веды не вядуць да свабоды. Чым больш расце аб'ём ведаў, тым больш застаецца непазнанае. Няведанне ёсць перад пасылкай волі. Як вынік, чым менш чалавек ведае, тым ён вальней.\nТакім чынам кожны чалавек валодае сваёй уласнай ісцінай, у кожнага ёсць свая філасофія, так бы мовіць індывідуальнае карыстанне [27,343].\nЦэнтральнай катэгорыяй філасофіі экзістэнцыялізму выступае экзістэнцыі, або існавання. Пад гэтым разумеюць перажыванне суб'ектам свайго быцця ў свеце. Гэта быццё накіраванае да нішто і, што ўсведамляе сваю канечнасць. "Усё, што існуе, засяроджваецца ў чалавеку і выходзіць з яе. Выключыць чалавека азначала б для нас пагрузіцца ў нішто ". - Кажа Ясперс. Фундаментальнай рысай экзістэнцыялізму, якая вызначае яго ўклад у развіццё філасофіі, з'яўляецца дасведчаныя чалавека як унікальнай, непаўторнай істоты. Быццё кожнага чалавека разглядаецца як абсалютная. Адсюль адна з асноўных ідэй філасофіі экзістэнцыялізму - ідэя тоеснасці сутнасці і існавання, замяніўшая ідэю тоеснасці мыслення і быцця, характэрная для нямецкай класічнай філасофіі і ўсёй філасофскай культуры Новага Часу з яе гносеологизма. Іншымі словамі, магістральная ідэя экзістэнцыялізму - гэта ідэя знаходжання сутнасці толькі з-за існавання ў французскіх варыянтаў экзістэнцыялізму (Сартр), яна гучыць яшчэ больш катэгарычная: існаванне чалавека папярэднічае яго сутнасці і фактычна замяняе яе [26,223].\nАб'ектыўная рэальнасць у экзистенциалистов, часам называюцца трансуенденциею, непарыўна звязана з экзістэнцыі. Як правіла аб'ект не можа існаваць па-за і незалежна ад суб'екта. Такім чынам, у экзістэнцыялізму пераважае тэндэнцыя суб'ектыўнага ідэалізму.\nВыратаванне чалавека ў навакольным яго страшным свеце - толькі яна сама, яе непаўторная самость (Selbst), або ядро таямніцай і непазнавальнае экзістэнцыі. Чалавек павінен сам выратаваць сябе, прыняць да сваёй волі. Самасьць можа рэалізавацца толькі ў вольным рашэнні і свабодзе чалавека.\n1.2 Атэістычны экзістэнцыялізм Жана-Поля Сартра і яго філасофскі метад\nЖана Поля Сартра ў Францыі, ды і ў іншых краінах Еўропы нярэдка называлі "самым складаным філосафам ХХ стст.". Ён сапраўды ўражваў публіку нетрадыцыйнай паводзінамі і шакавальнымі выказваннямі, але больш за ўсё крайнімі экзистенционального ідэямі, якія нейкім чынам спалучаліся ў яго творах з радыкальнымі маркcиpькимы перакананнямі. Магчыма таму жыццё і творчасць Сартра заўсёды прыцягвалі ўвагу парыжскіх інтэлектуалаў, якія бачылі ў сваім куміраў ледзь не прарока сучаснага грамадства.\nУ значнай ступені міф пра экзістэнцыялізм як сумежных філасофіі, стылю жыцця і рэлігіі спарадзіла усюдыісная прэса. Экзістэнцыялізм увайшоў у моду, а сам Сартр ператварыўся ў культавую фігуру, стаўшы легендай ўжо пры жыцці. Щлях да такой міфатворчасці філосаф праклаў дзякуючы волі, багатай мастацкай ўяўленню і дасканаламу веданню ідэй сваіх папярэднікаў - Гусэрля, К'еркегора, Гайдэгера.\nЖан Поль Эмар Сартр нарадзіўся ў Парыжы 21 чэрвеня 1905 г Ён заўсёды лічыў сябе прадстаўніком дробнай буржуазіі, не раз падкрэсліваў у артыкулах і ўспамінах. Яго бацька, Жан Батыст Сартр, марскі афіцэр, памёр, калі сыну споўнілася толькі 2 гады. Маці, Ан-Мары Швейцер, якая адбывалася з сям'і вядомых навукоўцаў - альзасцив, застаўшыся ўдавой, знайшла прытулак у бацькоў [28,490].\nДзед па матчынай лініі Шарль Швейцер, прафесар, філолаг-герменист і літаратар, у чыім доме прайшло дзяцінства Жана Поля, любіў ўнука, несвядома рыхтаваў ўнука да выкладчыцкай дзейнасці. Ён прышчапіў хлопчыку любоў да чытання. Шарль Швейцер марыў бачыць ўнука выкладчыкам, але сам Пулу, як хатнія называлі юнага Сартра, марыў аб большым. У некаторы момант яму нават здалося, што на яго ўскладзеная нейкая важная місія. Праўда, рэальнасць давала не так ужо шмат падстаў для падобных летуценняў. Пры зносінах з аднагодкамі Жан Поль бачыў, што ён малы ростам, фізічна нашмат слабей і не заўсёды гатовы за сябе пастаяць. Гэта адкрыццё яго ўзрушыла. Але побач былі не толькі абражаючы аднагодкі, але і любіць дзед. "Ён выратаваў мяне, сам таго не жадаючы, - пісаў пазней філосаф, - і тым самым падштурхнуў да сцежкі новага самападману, які перавярнуў маё жыццё".\nГэтым самападманам, стала пісьменніцтва. Ён пачаў складаць раманы. У марах ён бачыў сябе адважным, авантурнікам, ваяром і цяпер гэтыя мары увасабляў ў класічнай творчасці. Васьмігадовы раманіст станавіўся сапраўдным гаспадаром сваіх герояў і ўсіх авантурных сітуацый. "Я быў абраны, але бяздарны, успамінаў філосаф. - Усё, што я дамогся пазней, будзе плёнам майго цярпення і нягод "[28,491].\nНавучанне Пула пачалося з навучання ў ліцэі Генрыха IV і працягнулася вышэйшай навучальнай установай Эколь Нармаль, дзе вывучаў філасофію. У 1929 г. ён першым з выпускнікоў прайшоў па конкурсу, атрымаў ступень і права выкладання філасофіі ў вышэйшых навучальных установах.\nУ 1931 г. Сартр атрымаў правы выкладання філасофіі ў Гаўры, а пасля шасці гадоў выкладчыцкай працы перайшоў у ліцэй Пастера каля Парыжа. Такім чынам, мара дзеда пра выкладчыцкай кар'еры ўнука была выкананая. Прыйшоў час задавальняць ўласнае славалюбства, звязанае з творчасцю.\nЗ пачаткам Другой сусветнай вайны Сартр быў прызваны ў войска ў якасці рабочага метэаслужбы. У 1942 г. у акупаванай немцамі Францыі ён пачаў супрацоўнічаць у часопісе "Леттр Францезе" падпольным выданні французскага супраціву. А ўжо ў наступным годзе пасля апублікавання п'есы "Мухі" прыйшла доўгачаканая слава. Галоўная тэма творы - экзістэнцыяльнае паняцце аб свабодзе, тэма, да якой пісьменнік потым вяртаўся не раз.\nДа канца Другой сусветнай вайны Сартр ужо быў прызнаны правадыром экзистенциалистов, якія сабраліся ў "Кафэ дэ Флёр", што стала пасля вайны месцам паломніцтва французскіх і замежных турыстаў.\nУжо ў першай філасофскай працы СРТР, напісаныя ў канцы 30-х гадоў ("Трансцендильтальнисть Яго", "Прадстаўленне", "Эскіз тэорыі эвалюцыі"), паказвалі, у якім кірунку малады пісьменнік збіраўся развіваць вучэнне аб фенаменалогіі. Ён падверг крытыцы трансцэндэнтальнай ідэалізм, зрабіўшы акцэнт на спантаннай творчасці экзістэнцыі. А ў рамане «Млоснасць» і ў зборніку апавяданняў "Сцяна" ужо прысутнічалі асобныя тэзісы экзістэнцыялізму [28,492].\nПасля друку галоўнай філасофскай працы Сартра "Быццё і нішто" 1943 экзістэнцыялізм літаральна ўварваўся ў культурнае жыццё Францыі і Еўропы. Пасляваеннае пакаленне ўбачыла ў Сартр "філосафа свабоды".\nАпошнія 10 гадоў пісьменнік працаваў асабліва плённа. Нараўне з рэцэнзіямі і крытычнымі артыкуламі, ён напісаў 6 п'ес, у тым ліку лепшую, на думку многіх крытыкаў, п'есу "Брудныя рукі" - драматычнае даследаванне кампрамісу ў пакутах, неабходнай у палітычнай дзейнасці. Тады ж былі напісаныя даследаванні жыцця і творчасці Шарля Бадлера і Жана Жонцы, у якіх Сартр прыклаў вопыт філасофіі экзістэнцыялізму да біяграфічным жанры.\nУ 1964 г. Сартр быў узнагароджаны Нобелеўскай прэміяй па літаратуры "за багатае ідэямі, працятае духам свабоды і пошукамі истише творчасць, вялікі ўплыў на наш час". Але Ж.П.Сартр ад прэміі адмовіўся, спасылаючыся на тое, што ён "не жадае, каб ператвараць у грамадскі інстытут".\nРасчараваўшыся ў палітычнай дзейнасці мысляр паспрабаваў радыкальна перагледзець свае перакананні. Ён задумаў напісаць фундаментальную двохтомну працу пад назвай "Крытыка дыялектычнага розуму" - першы том як тэарэтычнае і абстрактнае даследаванне, другі - як трактоўку гісторыі. Але "крытыка ..." так і не была завершана. Сартр так і не скончыў другі том, напісаў для яго толькі некалькі кіраўнікоў.\nЖан Поль Сартр памёр 15 красавіка 1980 года ва ўзросце 75 гадоў ад сардэчнага прыступу. Яго пахавалі на Монпарнаському могілках [28,493].\nАле пасля смерці гэты парадаксальны філосаф застаўся ў цэнтры ўвагі культурнай і грамадска-палітычнага жыцця Францыі. Аб Сартра да гэтага часу гавораць і маюць рознагалоссі як яго шматлікія крытыкі, такія не менш шматлікія паслядоўнікі.\nЕкзистенцианализм Сартра сфармавалася пад уплывам некаторых плыняў нямецкіх філосафаў екзистенцианализму. У ім у своеасаблівым сплаве перапрацаваныя элементы вучэнняў Гусэрля, Гайдэгера, а таксама іх псіхааналітычных дактрыны. Ня меншы ўплыў мелі тэарэтычныя распрацоўкі Ніцшэ, Гегеля і Маркса.\nГэтыя тэарэтычныя вытокі, уліўшыся ў струмень думак Сартра прывялі да значнай адрозненні яго поглядаў як ад вучэнні Марсэля, так і ад двух версій нямецкага екзистенцианализму. У сваёй філасофскай творчосьти Сартр імкнецца вызначыць ўтрымаць уласна філасофскі ўзровень разгляду чалавечага быцця ў свеце і такім чынам выратаваць філасофію і чалавека, адмовіўшы ў прасторы сучаснай філасофскай думкі свабоду чалавека як яго здольнасць да аўтаноміі (самавызначэння) [23,370].\nАдсюль першапачатковае пытанне Сартра складаецца ў наступным: "На што падобна чалавечае існаванне?". Ён імкнецца апісаць тое, што называе "чалавечай рэальнасцю" ў самых агульных тэрмінах. Яго адказ змяшчаецца ўжо ў працы "Быццё і нішто", так як чалавечая рэальнасць, лічыць ён, складаецца з двух спосабаў існавання: быцця і нішто, як быцця, і нябыту. Чалавечае быццё існуе як "у - сабе", аб'ект або рэч, і як «для сябе», свядомасць, якая не з'яўляецца освидомлюючою рэччу. Ён апісвае існаванне "у - сабе", існаванне з'явы або рэчы, як тое, што "напоўнена сабой". Справа не мае ўнутраных і знешніх якасцяў, не мае свядомасці пра сябе, яна проста існуе. Ён кажа: "Не існуе ні найменшай пустэчы ў існаванні, не мае ні найменшага расколіны, праз якую нішто магло б праслізнуць". У супрацьлегласць гэтаму "для - сябе", ці прытомнасць, не мае такой паўнаты існавання, таму што не з'яўляецца рэччу.\nТакім чынам, "для сябе" - гэта звядзенне, тое, з чаго складаецца свядомасць, "у - сабе" - гэта рэчы, аб'екты. Свядомасць таксама ўключае ў сябе звядзенне пра сябе. Яно ёсць "нішто" з прычыны таго, што не мае сутнасці [2, 302].\nАдсюль уся сартиривська анталогія, перарастае ў яго, услед за Гайдэгера, у суб'ектыўна-индеалистично антрапалогію, будуецца докотомии быццё - для - сябе і быццё - у - сабе, раўназначных Я і не - Я.\nХарактэрнай рысай "быцця - у - сабе" з'яўляецца тое, што яно абсалютна нерухомае, масіўнае, непранікальны для свядомасці. Сустрэча свядомасці з абыякавым быццём выклікае пачуццё "млоснасці" (сачыненне "Млоснасць"). Згодна з фенаменалагічнай устаноўкай Сартр імкнуўся зняць, выдаліць любыя "чалавечыя", асэнсаванні вызначэнне быцця - у - сабе, таму яно пазбаўлена руху, станаўлення, актыўнасці. Адзінае станоўчае і адначасова самадастатковая яго вызначэнне такое: "Быццё ёсць тое, што яно ёсць".\nУ адрозненне ад быцця - у - сабе быцьцё - для - сябе абсалютна рухомую вплинне, актыўнае і пустое. Свядомасць не мае нічога субстанционального, "яна існуе толькі па меры таго, як з'яўляецца". Але менавіта таму, што яна з'яўляецца татальнай пустэчай, яе можна разглядаць як абсалют [12,112].\nАдсюль быцця - у - сабе застаецца ў сістэме цёмным фонам якім існуе і дзейнічае толькі адно для - сябе - быццё як адзіная крыніца якаснай разнастайнасці і носьбіт жыцця і руху. Межы свядомасці ўтвараюць і межы актыўнасці, станаўлення і змены. "Актыўнасць ёсць толькі пастолькі, паколькі свидоиа істота валодае сродкамі, якія прадугледжваюць мэта ..." [17,32].\nТакім чынам Сартр фармуе і галоўную дихотомичность чалавечага быцця: з аднаго боку - быць Богам і дасягнуць самастойнага "быцця - у - сабе", захаваўшы пры гэтым свабодную суб'ектыўнасць "быцьцё - для - сябе", з другога - ілюзорнасць гэтага бязмежнага самасцвярджэння.\nФіласофскі антропологизм Сартр аб'яўляе адзіным падмуркам сацыялагічных, этычных і ўласна філасофскіх канцэпцый. У сваім вучэнні пра чалавека Сартр зыходзіць з прымата толькі асобаснага, індывідуальнага вопыту над аб'ектыўным матэрыяльным быццём. Ужо ў проціпастаўленні нерухомай, масавіднасьць і інэртнага "быццё - у - сабе", сапраўдным, дынамічным, вечна развіццёвай "быцьця - для - сябе" закладзена ідэя экзістэнцыяльнай чалавека, цалкам свабоднай, незалежнай у сваёй дзейнасці ні ад знешняга свету, ні ад грамадска- гістарычнага асяроддзя і развіваецца па сваім уласным унутраным памкненням.\nЭкзыстэнцыйная парадыгма, па Сартр, цалкам аддае кожнаму чалавеку ў валоданьне ўласнае быццё і ускладае на яе поўную адказнасць за сваё існаванне. У цэнтры яго ўвагі - матрыца структуры і ўмоў асобаснага існавання кожнага істоты. Праблемы свабоды выбару, асабістай сапраўднасці адносіны з светам і іншымі людзьмі, спосабы стварэння значэння і каштоўнасці індывіда, пачынаючы з усведамлення асобаснага існавання, - усё, што існуе, не мае тлумачэнні, асноўнай яго прынцып - выпадковасць існавання. Такім чынам варта адзначыць нявызначанасць існавання кожнага і кожнай рэчы.\nЧысты ліст паперы - такая чалавек у пачатку свайго жыцця. Яна сустракаецца ўсё з новымі і новымі сітуацыямі, якія змяняюць яе, і чалавечая сутнасць фарміруецца ў залежнасці ад таго, як чалавек пераадольвае цяжкасці жыцця. Сапраўднае існаванне - гэта аўтэнтычны выбар самога сябе, калі чалавек, выбіраючы сваю сутнасць, самарэалізуюцца сябе і творча самавызначаецца актамі пакліканне суб'екта. Несапраўднае існаванне - гэта існаванне ў выглядзе самападману, калі чалавек хоча стаць то адной, то іншы, але так і не рэалізуе сваю справеню сутнасць. Крыніцай самападману з'яўляецца амбівалентнасць чалавечага існавання, якому ўласцівыя:\nа) фактичность рэальнасці "быцця - у - сабе".\nб) творчы характар "быцьцё - для - сябе" у крытычных сітуацыях.\nРаздвоенасць асобы робіць людску быцця бессэнсоўным і безмистовним.\nСутнасць чалавека - гэта тое, як яна ўмее выкарыстоўваць сваё існаванне ў социоситуациях. Яе "для - сябе - быцця" заключаецца ў пастаянным праектаванні сваёй самасці. Чалавек з'яўляецца тым, што яна робіць. Сутнасць чалавека - не нейкі ідэальны вобраз - прататып, які мае "вечныя", "нязменныя" чалавечыя або антрапалагічныя якасці. Чалавек сам вызначае сябе, хоча быць такім, а не іншы. Чалавек імкнецца да сваёй індывідуальнай мэты, ён творыць сябе, выбірае свой шлях у жыцці.\nТакім чынам экзістэнцыялізм, або філасофія існавання, - адно з галоўных напрамкаў у філасофіі ХХ стагоддзя і з'яўляецца выразам глыбокага крызісу тагачаснага грамадства.\nПрадстаўнікамі экзістэнцыялізму з'яўляецца Хайдэгер, К. Ясперс, Х. Артэга - і - Гасэт, Л. Шосты, Бярдзяеў, Ж.-П.Сартр, Камю, Мунье, Лакруа і іншыя.\nФіласофія экзістэнцыялізму мае справу не з праблемамі навукі, а з пытаннямі уласна чалавечага існавання, маральна-этычнай рэфлексіі суб'екта.\nУ цэнтры ўвагі апынулася чалавек, не такая, што спазнае і пераўтворыць свет, а чалавек, які пакутуе, самотны, глыбока няшчасная і ў той жа час, якая імкнецца да свабоды і, што адказвае за ўсе свае ўчынкі.\nЭкзистенциалистские канцэпцыя Сартра прапаноўвае нам пазіцыю асобнага індывіда, які павінен мужна і паслядоўна адкідаць ад сябе "заклікі", "спакуслівай" свету, адстойваючы сваё права на безосновный (нічым не дэтэрмінавана) выбар. Сутнасць чалавека - гэта тое, як яна ўмее выкарыстоўваць сваё існаванне ў розных сітуацыях. Адсюль і тэзіс французскага мысляра, - "існаванне папярэднічае сутнасці". Менавіта з-за існавання чалавек выбірае сам сябе, сваю самость, самарэалізуюцца сябе.\nРаздзел II. Філасофская канцэпцыя свабоды Жана Поля Сартра\nсвабода сартр філасофія екзистенцализм\nШто такое свабода? Адказ на гэтае пытанне фармавалася з тым, пакуль не атрымала сваіх цяперашніх рыс; Г.В.Ф.Гегеля падставы вызначаў сусветную гісторыю як прагрэс у ўсведамленні свабоды - са Ф.Энгельс ў "Анты-Дюришгу", нібы працягваючы гэтую гегелеўскай думка, казаў пра тое, што кожны крок наперад на шляху культуры быў крокам да свабоды.\nІ сапраўды, крок за крокам, міліметр за міліметрам людзі на працягу ўсёй гісторыі адваёўвалі, сцвярджалі і развівалі гэтую сваю фундаментальную здольнасць.\nб) свабода творчасці - права чалавечага суб'екта ўвасабляць свае мары і задумы, ствараць нешта новае, падуладныя толькі ўласным законах;\nв) свабода самарэалізацыі - з'яўляецца сінтэзам 2-х папярэдніх, і дае магчымасць быць сабой, рэалізаваць сваё прызначэнне;\nг) свабода выбару - гаворка ідзе аб выбары асобай тых ці іншых намераў, мэтаў, варыянтаў паводзін;\nд) адказнасць - ўсведамленне індывідам, свайго доўгу перад грамадствам, чалавецтвам, разуменне ў святле гэтага доўгу сутнасці і значэння сваіх учынкаў, дзейнасці, узгадненне іх з абавязкамі і задачамі, якія ўзнікаюць у сувязі з патрэбамі грамадскага развіцця .\nНайбольш поўна гэтыя аспекты свабоды адлюстравалі ў сваім філасофскім творчасці такія мысляры як: Н.А.Бердяева - рускі філосаф, персоналист і экзистенциалист (рэлігійнае спямування) і Ж.-П.Сартр - французскі філосаф, экзистенциалист (атэістычная напрамак).\nУ сваёй канцэпцыі свабоды Бярдзяеў вылучае тры віды свабоды: першасная ірацыянальная свабода (самавольства), рацыянальная свабода (выкананне маральнага доўгу), свабода, пранізаная любоўю да Бога. Іррацыянальнае свабода змяшчаецца ў "нішто", з якога Бог стварыў свет. Сартр у пытанні паходжання свабоды падыходзіць па-іншаму. Ён ставіць пытанне наступным чынам: павінна існаваць нейкае быццё, дзякуючы якому "нішто" прыходзіць у рэчы. І такім быццём ёсць быццё чалавека. Менавіта яна прыўносіць ў свет актыўнасць, адмаўленне, сумнеў, вопрошание і г.д. Гэтую магчымасць чалавека прыўносіць у свет "нішто" Сартр назваў "свабодай", якая набывае анталагічнага статусу. Калі Бярдзяева, "нішто" - гэта не пустэча, а нейкі першасны прынцып, папярэдні Богу і свеце і не ўтрымлівае ніякай дыферэнцыяцыі, першасны хаос, то Сартр вызначае "нішто" як недастатковасць, рэдкасць ці як шчыліну ці адтуліну. Але Бярдзяеў і Ж.-П.Сартр сыходзяцца ў тым, што свабода ўласцівая чалавеку першапачаткова, чалавек ад нараджэння з'яўляецца свабоднай, яе дзеяння абсалютна вольныя. Астатнія два віды свабоды Бярдзяева можна суаднесці з такімі адпаведнасці ў Сартра як адказнасць і праектаванне або стварэнне чалавекам самога сябе.\nУ адрозненне ад Н.А.Бердяева, які лічыў, што прызначэнне чалавека, сакральны яе абавязак перад Богам - гэта творчая самоизменение, чалавек павінен стварыць з сябе Богачалавека (адсюль пэўная абмежаванасць свабоды чалавека), Сартр падыходзіць да свабоды ў іншым кантэксце.\nСартр з'яўляецца тым, для каго "Бог памёр", г.зн. чалавек, для якога Бог перамясціўся ў вобласць міфалогіі разам з эльфамі і феямі. У адным са сваіх твораў ён пісаў: "... я меў патрэбу ў Богу, мне яго далі, я яго прыняў, не разумеючы, што менавіта яго я і шукаў. НЕ ўкараніліся ў маім сэрцы, ён некаторы час жылі ўва мне, а потым памёр "[19,381]. У яго выпадку няма расплывістасці, як у Гайдэгера; няма сумненняў адносна яго атэізму. Часам ён кажа, што калі б Бог і існаваў, гэта нічога б не змяніла (у дачыненні да чалавечай свабоды і адказнасці, па крайняй меры), але ў сваёй лекцыі аб гуманізме ён ясна абвяшчае, што "экзістэнцыялізм" - гэта толькі спроба вывесці ўсе наступствы з паслядоўнай атэістычнай пазіцыі. І як мы ўбачым, высновы, якія ён выводзіць з атэізму, вельмі важныя.\nСартр проста сцвярджае атэізм без вялікага шуму. Ідэя Бога ёсць ідэя бясконцага, асабістага Абсалюту, бясконцага для - сябе - у - сабе, ідэя бясконцай, свядомай ідэнтычнасці. Але гэтая ідэя самопротиворечиво. Свядомасць выключае самотождественность, і самотождественности выключаюць прытомнасць. Гэта не проста азначае, што Бог не існуе: яго не можа. Паколькі сцвярджаць існаванне Бога азначае выказваць самопротиворечиво меркаванне. Не можа быць Бога. І чалавек, які імкнецца да Боскасці, асуджаная на крах [27,220].\nВышэй было сказана, што Сартр выводзіць з атэізму важныя высновы. Найважнейшым з іх з'яўляецца наступнае: калі Бога няма, то няма і абавязковага закона і набору абсалютна ўстанаўлення каштоўнасці. Таму ў сваёй лекцыі па гуманізму ён можа сказаць: "Дастаеўскі напісаў, што калі Бог не існуе, то ўсё дазволена. Гэта зыходная кропка экзістэнцыялізму ". Чалавек з'яўляецца адзінай крыніцай каштоўнасцяў, індывіду застаецца дзеяць або выбіраць ўласную шкалу каштоўнасцяў, яе уласны ідэал. Тут, уласна, Сартр ўшчыльную падыходзіць да ядра сваёй антрапалогіі, ёсць паняцце свабоды.\nЧалавечае існаванне, на думку Сартра, з'яўляецца бесперапыннае самоотрицание. У яго канцэпцыі свабоды ключ да ўсяго яго светапогляду, як у яго тэарэтычных пабудовах, так і ў практычных высновах. Вакол гэтай канцэпцыі, як вакол сваёй восі, круціцца ўся антрапацэнтрычна, пры гэтым эгоцентричен, філасофія экзістэнцыялізму.\nСцвярджэнне свабоды, як безумовлення прынцыпу азначае разрыў з дэтэрмінізму, рацыяналізмам, аб'ектыўна навуковым разуменнем рэчаіснасці.\nСвабода трактуецца Сартр у духу заканчэння индетерминизма. Свабода ставіць чалавека па-за заканамернасці і прычыннай залежнасці. Яна выказвае метафізічны разрыў з неабходнасцю як у яе аб'ектыўна матэрыялістычным разуменні, так і з лагічнай неабходнасцю. Свабода не трывае ні прычыннае, ні падставы. Свабода не визнаяаеться магчымасцю чалавека дзейнічаць у адпаведнасці з тым, які ён ёсць, таму што сама яго свабода ёсць выбар свайго быцця, чалавек такі, які яна свабодна сябе выбірае. Сапраўднае не знаходзіцца ў заканамернай сувязі з мінулым, а мінулае з сучаснасцю. Свабода ускладае незалежнасць па адносінах з мінулым, адмаўленне яго, разрыў з ім. "Свабода - гэта чалавечае існаванне, выводзіць сваё мінулае з гульні ..." [17,65].\nСвабода як яе разумее Сартр, ёсць разрыў каузальной залежнасці, прычынай обумовленности, яна, па выразе Сартра, ўтвараў "дзірка ў быцці».\nПа-за экзістэнцыяльнай гульнёй аказваецца не толькі псіхалагічны дэтэрмінізм. У імя свабоды адпрэчваецца не толькі сацыяльная і біялагічная заканамернасць імкненняў, інстынктаў. Сартровское валюнтарызм знаходзіцца настолькі ж у рашучай кантрасце з навуковым светапоглядам і тады, калі свабода разглядаецца ў адносінах да яе рэалізацыі ў аб'ектыўнай рэчаіснасці. Свабода для яго зусім не грунтуецца на спазнаньні неабходнай аб'ектыўнасці, то, у якой ступені пры ажыццяўленні сваіх імкненняў мы спивутворюемся з спазнаная неабходнасцю, ад нас незалежнай. Чалавек вольны цалкам незалежна ад рэальнай магчымасці ажыццяўлення сваіх імкненняў. Ужо само імкненне, сама пастаноўка задачы, сам выбар мэты дастатковы для зацвярджэння яго волі. Свабода не вынік дзеяння, не дасягненне, яна заключаецца ў самой накіраванасці. "Праект" - не шлях да свабоды, а яе выразы, праектуючы сябе свабода.\nЗгодна з Сартр, ніякая аб'ектыўная акалічнасць не можа пазбавіць чалавека неад'емнай ад яе волі. Апошняя застаецца ў любым абставінах і выяўляецца ў магчымасці выбіраць - выбіраць не рэальныя магчымасці, а сваё стаўленне да дадзенай сітуацыі. Такім чынам, паняцце свабоды паслядоўна субьективизуеться Сартр, зводзіцца да адносінах суб'екта да незалежнай ад яго абставіны. Яго незалежнасць па сутнасці справы, заключаецца ў тым, як ён успрымае сваю залежнасць: ён можа "свабодна" прымірыцца з ёй, пры гэтым ён гэтак жа вольны, як і не прымаючы яе, стоячы супраць яе. Вязень або раб свабодны, самавызначыцца сваё стаўленне да свайго становішча. Мала таго, аб'ектыўная сітуацыя не сама па сабе абмежаваная або душыць нашу свабоду, а толькі ў той меры, у якой мы адчуваем яе як абмежаванне, видносимся да яе, як да перашкод. Бо перашкода, абмежаванне вызначаецца тым, чаго мы хацелі. Дастаткова адмовіцца ад свайго імкнення, і дадзеная сітуацыя перастане быць перашкодай. Паслядоўным высновай з сартровское абсалютызавана канцэпцыі свабоды быў бы дэвіз: задача складаецца не ў тым, каб змяніць свет, а ў тым, каб змяніць сваё стаўленне да яго [22,575].\nКатэгорыя "свабоды", як мы бачым супрацьпастаўляецца Сартр неабходнасці, а не грунтуецца на апошняй. Тэалагічны аспект гэтай катэгорыі, мэтанакіраванасць свабоды, адрываецца ад яе каузальных азначэнняў. Матывы, імкнення, ідэалы не разглядаюцца як субьектичне праламлення прычын, аб'ектыўных тэндэнцый і заканамернасцяў. Праектаванай свядомасцю будучыню, а не рэальнае цяперашні служыць крытэрыем волі. Прычым гэта будучыня бярэцца па-за сувязі з магчымасцю яго ператварэння ў рэчаіснасць. Свабода адвергнутая выбарам мэты і не патрабуе яе дасягнення. Суб'ектыўны ідэалізм Сартра раскрывае перад намі як субъективистских валюнтарызм: "... Усе бар'еры, усе межы, знішчаюцца свядомасцю маёй свабоды".\nАдсюль свабода ў Сартра выступае як адзінае абгрунтаванне чалавечага існавання. Філосаф лічыць, што чалавек вольны, таму што яна ніколі не з'яўляецца нерухомай, вызначана быццём, а знаходзіцца асобна ад яго, яна не "у - сабе", а ў прысутнасці сябе. Чалавек, які з'яўляецца тым, чым яна, ніколі не можа быць свабодным. "Свабода ёсць менавіта нішто, якая знаходзіцца ў самой сутнасці чалавека, прымушае чалавечую рэальнасць рабіць сябе, замест таго каб быць ... Быць для чалавека - значыць выбіраць сябе ... Такім чынам, простае быццё-яна ёсць быццё чалавека, г.зн. нябыту яго быцця" [17,608].\nТакая трактоўка свабоды выцякае з екзистенциалиського разуменне свядомасці як "нішто". Невиводима з нічога, уцякаючы ад рэчаў, прадстаўляючы сабой чыстую спантаннасць, свядомасць ёсць "не быццём, але небыццём быцця". Свабода не з'яўляецца ўласцівасцю "быцьцё - для - сябе", не мае свабоды, а ёсць свабода. "... Свабода і быццё - для - сябе, - сцвярджае Сартр, - гэта адно і тое ж". Чалавек - гэта і ёсць свабода. Такая свабода бязмежная, заўсёды роўная сама сабе і нічым не дэтэрмінавана. Яна аднолькава бясконца у кожным.\nЧалавечае дзеянне, піша Сартр, цалкам вольная, г.зн. ажыццяўляецца "без пункту апоры". Калі маё цела ўключана ў свеце, тлумачыць ён, і дзякуючы гэтаму ўцягваецца ў ланцуг прычын, то маё прытомнасць ёсць вольная, і гэта свобидне выяўлення тоесна існавання. "Чалавек не можа быць тое вольным, то рабом, ён альбо заўсёды і цалкам вольная, або яе няма зусім". Але такая свабода не з'яўляецца, па Сартр, актыўнай, жыццесцвярджальнай сілай, яна поўная песімізму. Мы прысуджаныя быць свабоднымі ... мы "кінутыя" ў свабоду [24,297].\nЗастаючыся ў асноўным на пазіцыях утоличного валюнтарызму, Сартр тым не менш не можа не прызнаць некаторыя абставіны, якія абмяжоўваюць дзеянні нашай індывідуальнай свабоды. У гэтым прослидковужться яго непаслядоўнасць, гэтак жа як і ў няпэўным трактоўцы "быцця - у - сабе". Фактычна, сцвярджае Сартр, чалавек ніколі цалкам ізаляваная: нягледзячы на сваю свабоду яна самім фактам свайго нараджэння ўключана ў грамадскае жыццё, канкрэтную эпоху, з лёсам нацыі, класа. "Я не" свабодны "ні пазбегнуць лёсу майго класа, маёй нацыі, сям'і, ці нават павялічыць сваю моц ці багацце, ні пераадолець свае дробныя прыхільнасці і звычкі. Гісторыя кожнай жыцця, якім яно, гэта гісторыя паразы. Каэфіцыент варожасці такі, што патрэбныя гады цярпення для дасягнення малаважнага выніку. Зноў жа неабходна слухацца прыродзе, каб валодаць ёю, г.зн. ўставіць маю дзеянне ў сетку дэтэрмінізму. Значна больш, чым здаецца, быццам чалавек "робіць сябе", яна зроблена кліматам і зямлёй, расой і класам, мовай, гісторыяй калектыву, да якога яна належыць, спадчыннасцю, канкрэтнымі абставінамі свайго дзяцінства, набытымі звычкамі, вялікімі і малымі падзеямі свайго жыцця " [17,659]. Таму Сартр вымушаны абмежаваць татальнасць волі. Чалавек свабодны, заяўляе ён, але толькі ў рамках канкрэтнай сітуацыі, "свабода існуе толькі ў сітуацыі, і сітуацыя толькі праз свабоду. Чалавечая рэальнасць паўсюдна сустракае супраціў і перашкоды маюць значэнне толькі ў і праз свабодны выбар, якім з'яўляецца чалавечая рэальнасць ". Я нарадзіўся ў пэўным месцы, якое я не выбіраў, але гэта месца можа гуляць ролю перашкоды або садзейнічанне не само па сабе, а ў залежнасці ад мэты, якую я сабе паставіў, ды, Нью-Ёрк знаходзіцца ў некалькіх тысячах кіламетраў ад Парыжа, але гэтая адлегласць набывае значэнне толькі ў выпадку, калі я хачу наведаць Нью-Ёрк, інакш яна для мяне не мае значэння. Мінулае "душыць" на мяне, але не дэтэрмінуецца мяне, паколькі значэнне гэтага мінулага вызначаецца мной. У навакольнага асяроддзі гара з'яўляецца перашкодай для мяне толькі тады, калі я хачу перайсці з адной даліны ў іншую і калі я хачу падняцца на гару, каб агледзець мясцовасць, - гара не перашкода, а дапамогу. Адсюль, свет прапануе нам сітуацыю, зніжала нашу свабоду. Але ў рамках гэтай сітуацыі чалавек цалкам вольны, - я кінуты ў свет, значэнне якога вызначаецца іншымі (дома, трамваі і інш.), Г.зн. гэтыя прадметы прымушаюць мяне дзейнічаць пэўным чынам. Але ўсе гэтыя значэння не маюць для мяне прымусовай сілы. Яны будуць гэтую сілу, калі я пагаджуся з імі. Але такая свабода не дае людзям шчасце. Наадварот, яна толькі даказвае іх бяссілле і асуджанасць. Таму што па сутнасці гэта псевдосвобода, пастаянна прысутнічае ў нас як навязваецца ідэя пустэчы і бязмэтна, як пачуццё ўласнай "нішто". Праўда, чалавек гаспадарыць над быццём рэчаў, паколькі дае ім сэнс, але яна адчувае сябе галечы іх устойлівай сутнасці, адчувае сябе выгнанцам з іх свету, які знаходзіцца па-за яе.\n"Па-за! Усё знаходзіцца па-за: дрэвы на набярэжнай, два маленькіх хаткі на мосце, ружовыя видблизкы якіх свецяцца ў цемры, конная статуя Генрыха IV, застылая ў галопе над маёй галавой, - усё, што важна. Усярэдзіне няма нічога, нават дыму, унутранага няма зусім, нічога няма. Я вольны ... Я - нішто, і я нічым не валодаю. Я гэтак жа не аддзелены ад свету, як святло, і ў той жа час, я выгнаннік, як святло, слізгае па паверхні камянёў і вады, прычым нішто і ніколі мяне не кранае і не засмоктвае. Па-за! Па-за светам, па-за мыслення, па-за самога сябе: свабода - гэта выгнанне, і я асуджаны быць свабодным "[18,285-286].\nФундаментальная здольнасць чалавека да свабоды знаходзіць свой уплыў у тым, што па сутнасці мы, у асноўным не заўважаючы гэтага, выбіраем, сцвярджаем уласным рашэннем нават тое, што раз і назаўсёды даецца нам адасобленым ходам падзей і ніякай суб'ектыўнай падтрымкі з нашага боку, здавалася б , не мае патрэбы. Як ні парадаксальна гэта гучыць, людзі сапраўды - такі выбіраюць ўласнае паходжанне і радзіму, каханне, пакуты і смерць, нярэдка менавіта ў гэтым зрэзе самавызначэнне дэманструючы свой сапраўдны духоўны свет. Выбіраюць, разам з тым выбіраючы сабе - такім чынам выбудоўваючы уласны свет, каб у ім дадзена анталагічна абумоўленасць іх існавання не выглядала сцяной выпадковасці, набывала глыбіннага зместу [16,273].\nУ сваю чаргу выбар, які робіць чалавек, можа мець для яе чыста тэхнічнае значэнне, гэта значыць тычыцца шляхоў або спосабаў дасягнення пэўнай загадзя вызначанай мэты. Цалкам зразумела, што ў такім выпадку свабода выбару застаецца абмежаванай якой-небудзь канкрэтнай сітуацыяй дзеі і сама яшчэ не становіцца прадметам самастойнай маральна-этычнай рэфлексіі.\nВыбар далей, можа тычыцца мэтаў, схільнасцяў, прыхільнасцяў чалавека, але такіх, змена якіх не можа паўплываць на агульны характар чалавечай асобы, на прынцыпах яе дзейснай самарэалізацыі. Лакалізаваны такім чынам у павярхоўным пласце чалавечага паводзінаў і вопыту, выбар часцяком застаецца чыста жыццёвым, штодзённай з'явай. Яго наяўнасць дазваляе ставіць пытанне аб адказнасці чалавека за яе канкрэтныя ўчынкі, але таксама не дае яшчэ магчымасці сцвярджаць прынцыповую свабоду чалавека як маральнай суб'екта. Сутнасна бокам выбару з'яўляецца матывацыя кожнага чалавека [16,263]. Менавіта з-за яе чалавек здзяйсняе тыя ці іншыя дзеянні, паводзіць сябе так ці інакш, і змяняе сябе, навакольны свет, у гэтым плане нясе адказнасць.\nТаму важнае значэнне ў сваёй канцэпцыі свабоды Сартр надае паняццю "выбар".\nІснаваць - значыць свабодна выбіраць сваю сутнасць, станавіцца сабой, падняцца да ўзроўню асобы.\nПраўду існуе толькі тое, сцвярджае Сартр, хто свабодна выбірае, сам сябе робіць, стварэннем уласнага выбару. Калі чалавек хоча існаваць, яна павінна няспынна выбіраць, таму што жыццё чалавека з'яўляецца пастаянная Трансцендентальнисть, г.зн. "пераўзыходзіць" таго, што ёсць, і гэта дасягаецца вольным выбарам. "Мы, - адзначае філосаф, пастаянна ўцягнутыя ў наш выбар, таму праектуючы будучыню самім сваім быццём і пастаянна стачиваем сваёй экзистенционального свабодай, паведамляючы самім сабе, чым мы праз будучыню, але не спасцігаючы гэтага будучыні, заўсёды застаецца магчымым, ніколі не пераходзячы ў ранг рэальнага. Таму нам пастаянна пагражае шантизация нашага цяперашняга выбару, мы адчуваем пастаянную пагрозу выбіраць сабе - а значыць, і стаць іншымі, чым мы [17,637-638].\nдипломная работа "Ідэйныя вытокі экзістэнцыялізму і філасофская канцэпцыя Ж.-П.Сартра і філасофская канцэпцыя свабоды" скачать\nАсоба Бярдзяева: этапы жыцця і творчасці. Эвалюцыя філасофскіх поглядаў рускага філосафа. Чалавек, асоба, індывід ў разуменні мыслення. Свабода як першапачаткова ўласціва ўласцівасць чалавека. Творчасць як працяг справы Бога і апраўданне чалавека.\nдипломная работа [64,7 K], добавлен 11.06.2012\nстатья [30,2 K], добавлен 05.12.2010\nАнализ понятия "другой" в работах Э. Гуссерля, М. Понти, Ж. Дерриды, Г. Марселя, Ж.П. Сартра, а также ряда исследователей СНГ. Социально-этическая интеграция этнонациональных общностей как предпосылка гуманизации мирового социально-политического процесса.\nстатья [34,2 K], добавлен 05.12.2010\nДругие документы, подобные "Ідэйныя вытокі экзістэнцыялізму і філасофская канцэпцыя Ж.-П.Сартра і філасофская канцэпцыя свабоды"


Універсітэт Залатога Веку: Быць унікальным няпроста, але можна да гэтага імкнуцца\nБыць унікальным няпроста, але можна да гэтага імкнуцца\nВольга Корсун – кіраўнік фотасекцыі “Жыццёвы дзённік” Універсітэта Залатога Веку. Вольга навучаецца на 5-м курсе Гродзенскага ўніверсітэта ім. Я. Купалы на факультэце журналістыкі. Замужам, мае маленькую дачку. Ва “Універсітэце Залатога Веку” Вольга працуе з 2010 года. Пра секцыю, жыццё і творчасць з Вольгай паразмаўляла яе навучэнка, слухачка УЗВ Вольга Анціпава.\n- Чым для вас з'яўляецца занятак фатаграфiяй? Гэта хобi, магчымасць рэалiзаваць сябе ў якасці мастака, неабходны атрыбут журналiсцкай дзейнасцi цi нешта яшчэ?\n- Усяго па-троху. Фатаграфія для мяне – гэта цэлы сусвет з усёй сваёй шматколернасцю і шматграннасцю, які хочацца спазнаць, да прыгажосці якога хочацца дакрануцца. Любімы занятак, у якім я знаходжу самавыяўленне. Гэта спосаб пазнання і камунікацыі з навакольным светам.\n- Калi i чаму вы сталi займацца фатаграфiяй?\n- Я зацікавілася фатаграфаваннем тады, калі ў мяне з’явіўся мой першы лічбавік. Было гэта ў 2009 годзе. Спачатку лічбавік мне быў патрэбны хутчэй для журналісцкіх мэтаў і проста для таго, каб захоўваць цікавыя і прыгожыя моманты ў жыцці. Пасля гэта перарасло ў хобі. Для таго, каб фатаграфаванне стала яшчэ чымсьці большым для мяне, патрэбны быў штуршок. Ім стала запрашэнне весці гурток па фатаграфіі ва Універсітэце Залатога Веку. Менавіта з гэтага часу я пачала цікавіцца фатаграфіяй бульш сур’ёзна, пачала шукаць сябе ў гэтай сферы.\n- Якi жанр фатаграфii вам блiжэй за усё?\n- У кожным жанры ёсць свая прыгажосць, унікальнасць, разымінка, таму дастаткова складана вылучыць, што мне падабаецца больш. Я люблю фатаграфію як жанр жыцця.\n- Якi уплыў на вас маюць заняткi са слухачамi УЗВ у плане удасканалення вашага майстэрства у фатаграфii?\n- Мой гурток “Жыццёвы дзённік” дае мне штуршок рухацца наперад, зведваць новыя гарызонты, удасканальвацца ў фотамайстэрстве. Па праўдзе, я не лічу сябе прафесіяналам, я пачаткоўца, які сам яшчэ шмат чаму вучыцца. І УЗВ дапамагае мне ў гэтым, дапамагае пераадольваць чалавечую ляноту, дапамагае зірнуць на фатаграфію пад рознымі вугламі, дапамагае развівацца. Я ўдзячна маім навучэнцам, якіх шчыра люблю і паважаю, за тое, што яны таксама шмат чаму мяне вучаць, і ў плане прафесіяналізму, і ў плане чалавечых адносінаў. Я вельмі рада, што магу ім падзякаваць тым, што падзялюся некаторымі ведамі. І я асабліва ганаруся тым, што мае навучэнцы пасля сканчэння курса могуць рабіць шыкоўныя здымкі, якія можна адразу аддаваць на выставу! Значыць, я вартая чагосьці і як выкладчык, і як прафесіянал.\n- Ці ёсць фатограф, чые працы для вас, як гарызонт, да якога хацелася б наблiзiцца?\n- Я прытрымліваюся думкі, што не трэба імкнуцца быць падобным на кагосьці, а трэба знайсці сваю індывідуальнасць. Ёсць вельмі цікавыя працы як у сусветна вядомых і прызнаных мэтраў фатаграфіі, так і ў пачынаючых фатографаў. Да таго ж трэба адрозніваць фатографаў, якія займаюцца мастацкай фатаграфіяй, і фотакарэспандэнтаў. Як у фотамастацтве, так і ў журналістыцы ёсць прафесіяналы, у якіх ёсць чаму павучыцца. Можна пераймаць натхненне, ідэі, вобразы, але быць сабой і шукаць СЯБЕ ў фатаграфіі. Быць унікальным нялёгка, але можна да гэтага імкнуцца.\nФота Вольгі Анціпавай\nАўтар: УЗВ на 3:08 AM


Што можна прадаваць праз інтэрнэт? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Што можна прадаваць праз інтэрнэт?\nЛетась колькасць зарэгістраваных інтэрнэт-крамаў у краіне павялічылася амаль на 23 працэнты — плюс 2,5 тысячы новых аб'ектаў. За апошнія чатыры гады іх стала больш амаль удвая. Не дзіўна, што рэгуляванню электроннага гандлю надаецца ўсё больш увагі. Як абараніць спажыўцоў у новых умовах? Гэтыя пытанні абмяркоўвалі эксперты ў прэс-цэнтры БЕЛТА.\nНеабдуманыя здзелкі — ад няведання\nЗа парушэнне заканадаўства летась інтэрнэт-крамам выдадзена 42 прадпісанні, састаўлены 41 пратакол. Парушэнні часцей за ўсё былі звязаны з тым, што на сайтах змяшчалася недакладная ці няпоўная інфармацыя аб тавары.\n— Заканадаўствам забаронены анлайн-продаж ювелірных вырабаў, піратэхнікі, лекаў, БАДаў, ветэрынарных сродкаў, зброі, спецыялізаванай прадукцыі для харчавання спартсменаў, алкагольных напояў і тытунёвых вырабаў, — звяртае ўвагу начальнік упраўлення абароны правоў спажыўцоў і кантролю за рэкламай Міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю Ірына БАРЫШНІКАВА. — Але мы вельмі часта сутыкаемся з тым, што ў сацыяльных сетках прапануюць медпрэпараты, прадукты харчавання, якія быццам валодаюць лячэбнымі ўласцівасцямі.\nГандаль у сацсетках у прынцыпе лічыцца незаконным. Адзінае, што можна прадаваць такім чынам, — асабістыя рэчы, якія былі ва ўжыванні.\nКаб не нарвацца ў інтэрнэце на нядобрасумленнага камерсанта, МАРГ раіць правяраць, ці ёсць гэтыя інтэрнэт-крама ці ІП у рэестры. «Трэба мець інфармацыю аб тым, з кім збіраешся заключыць дагавор. Таму вядзенне рэестраў — важны складнік у сферы абароны правоў спажыўцоў. Таксама на сайтах міністэрстваў арганізаваны рубрыкі з карыснай інфармацыяй для грамадзян. Напрыклад, на сайце Дзяржстандарта змяшчаюцца навіны аб прыпыненых і адмененых сертыфікатах адпаведнасці, Мінскводаканал дазваляе праверыць якасць водаправоднай вады па вашым адрасе. Менавіта ад няведання нашы спажыўцы часам робяць неабдуманыя і дарагія здзелкі», — падкрэсліла Ірына Барышнікава.\nНовыя змяненні ў законе\nУ лютым уступілі ў сілу змяненні ў Кодэкс аб культуры аб вяртанні грошай за адмененае культурна-забаўляльнае мерапрыемства. Аплату павінны вяртаць спажыўцу на працягу сямі дзён з моманту запланаванага спектакля ці фестывалю. «Раней арганізатар канцэрта мог вяртаць грошы ў тэрмін, які ён сам устанаўліваў. Гэта даходзіла да паўгода, і нават да года», — заўважае Ірына Барышнікава.\nПэўныя змяненні збіраюцца ўнесці таксама ў Закон «Аб абароне правоў спажыўцоў». Напрыклад, забараніць устанаўліваць розныя цэны ў залежнасці ад формы аплаты тавараў і паслуг: часта бывае, што пры разліку наяўнымі прадаўцы выстаўляюць адну суму, а па картцы — іншую. Спіс абавязковай інфармацыі аб тавары плануюць дапоўніць звесткамі аб краіне яго паходжання (калі яна не супадае з месцам знаходжання вытворцы) і класе энергаэфектыўнасці. Сярод прапаноў — таксама павелічэнне тэрміну гарантыйнага рамонту з 14 да 30 дзён, абавязак гарантыйных майстэрняў па заяўцы прадаўцоў правяраць якасць тавару на працягу трох дзён з моманту яго атрымання, права пастаўшчыкам на спагнанне са спажыўца страт за захоўванне тавару, які быў адрамантаваны ці прайшоў экспертызу, па заканчэнні двух месяцаў з дня пісьмовага папярэджання спажыўца.\nМяркуецца, што новая рэдакцыя закона будзе прынята да канца года.\nАрбітры па банкаўскіх спрэчках\nНавацыі, дарэчы, чакаюцца і ў сферы абароны правоў спажыўцоў фінансавых паслуг. У краіне з'явяцца фінансавыя арбітры: з іх дапамогай можна будзе вырашаць спрэчкі паміж кліентамі і банкамі без звароту ў суд.\n— Так, у нас ёсць такія альтэрнатыўныя спосабы вырашэння канфліктаў, як медыяцыя і трацейскія суды, але, як паказала практыка, яны незапатрабаваныя ў тых выпадках, калі размова ідзе пра адносіны грамадзян і арганізацый. Разгляд справы трацейскім судом з'яўляецца платным, і часта сума, што аспрэчваецца, ніжэйшая за тыя выдаткі, якія нясуць бакі, — тлумачыць намеснік начальніка ўпраўлення законапраектных работ і экспертызы нарматыўных прававых актаў галоўнага юрыдычнага ўпраўлення Нацбанка Віталь САРОКІН. — Фінансавыя арбітры будуць мець шэраг пераваг. Па-першае, іх паслугі бясплатныя для грамадзян. Па-другое, рашэнні, якія выносяцца, уступаюць у сілу праз 10 дзён і маюць абавязковы характар. Выдаецца дакумент, які можна прад'явіць судоваму выканаўцу для прымусовага спагнання. Плюс справа будзе разглядацца ў спрошчаным парадку, у больш кароткія тэрміны, патрабуецца мінімальная колькасць дакументаў.\nМяркуецца, што фінансавыя арбітры будуць вырашаць спрэчкі, сума па якіх не перавышае 500 базавых велічынь (каля 5 тысяч долараў), і толькі пасля таго, як грамадзянін звернецца з пісьмовай прэтэнзіяй да банка.\nЗагаловак у газеце: Ніякіх лекаў праз інтэрнэт\nЭксперты: У сегменце электроннай камерцыі яшчэ няма ўстойлівых брэндаў


29 сакавік 2010, 10:42 абноўлена 29 сакавік 2010, 12:23\nРаніцай 29 сакавіка ў маскоўскім мэтро адзін за другім прагрымелі два выбухі – на станцыях "Лубянка" і "Парк культуры – Радыяльная”. Ад выбухаў загінула прынамсі 37 чалавек, 65 чалавек параненыя. Распачатая крымінальная справа паводле артыкулу "тэрарызм".\nНа станцыі "Лубянка" пры выбуху, які адбыўся ў 7.56, паводле розных зьвестак, загінулі 24 чалавека, 39 чалавек было паранена. Магутнасьць выбуху -- 4 кіляграма ў трацілавым эквіваленце. Асновай выбуховага прыстасаваньня быў плястыт. На месцы выбуху працуюць ратавальнікі і пажарныя. Машыны "хуткай дапамогі" і пажарныя з цяжкасьцю прабіраюцца да месца трагедыі з-за ранішніх затораў.\nПаводле інфармацыі праваахоўных органаў, выбух адбыўся ў другім вагоне цягніка ў той момант, калі ён стаяў на плятформе. Прадстаўнікі сілавых структур мяркуюць, што выбуховыя прылады былі прыведзеная ў дзеянне тэрарыстамі-сьмяротнікамі. Паводле мэра Масквы Юрыя Лужкова, выбух учынілі дзьве тэрарысткі-сьмяротніцы. Інфармагенцтвы паведамляюць, што знойдзеныя рэшткі іх целаў.\nДругі выбух адбыўся на той жа Сакольніцкай лініі прыкладна ў 8 гадзін 40 хвілін на плятформе станцыі "Парк культуры", паведамляе "Інтэрфакс". Паводле папярэдніх дадзеных МНС, на гэтай станцыі загінулі 13 чалавек, больш за 30 чалавек паранена. Магутнасьць выбуху -- 1,5 кіляграма ў трацілавым эквіваленце.\nРух цягнікоў на ўчастку ад станцыі "Спартыўная" да станцыі "Комосомольская" быў прыпынены ў абодвух напрамках. Урад Масквы абвесьціў жалобу.\nКроніка выбухаў і іх наступстваў\n10.55 У аэрапортах Беларусі ўзмоцненыя меры бясьпекі. Пра гэта паведамілі ў дзяжурнай частцы міліцыі менскай Управы унутраных спраў на паветраным транспарце. “Узмоцнена пільнасьць ў дачыненьні да пасажыраў, павышаная увагу да багажу”, – заявіў суразмоўца “Інтэрфаксу”.\n10.20 Паводле заявы мэра Масквы Юрыя Лужкова, выбух учынілі дзьве тэрарысткі-сьмяротніцы, якія так сплянавалі выбухі, каб загінула як мага больш людзей. Інфармагенцтвы паведамляюць, што знойдзеныя рэшткі целаў тэрарыстак.\n9.36 У менскім мэтро, пасьля выбухаў у Маскве, ўзмацніліся захады бясьпекі.\n9.21 Ад выбуху ў мэтро на "Лубянцы" загінулі 23 чалавекі, 18 - пацярпелі. Гэта апошнія зьвесткі Міністэрства ў справе надзвычайных сытуацыяў Расеі.\n9.15 Болей за 70 брыгадаў "хуткай дапамогі" і дзьве спэцыялізаваныя брыгады мэдыцыны катастрофаў задзейнічаны ў эвакуацыі параненых са станцый мэтро "Лубянка" і Парк культуры" ў Маскве.\nНа месцы выбуху на станцыі "Лубянка" працуюць 40 брыгадаў "Хуткай дапамогі" і адна спэцыялізаваная брыгада Ўсерасейскага цэнтру мэдыцыны катастрофаў "Абарона".\nНа станцыі мэтро "Парк культуры "працуюць 30 брыгадаў “хуткай” і адна спэцбрыгада Цэнтра мэдыцыны катастрофаў.\nКіраўніца прэсавай службы МНС РФ Ірына Андрыянава паведаміла, што ў выратавальных працах у маскоўскім мэтрапалітэне прымаюць ўдзел 200 чалавек і 59 адзінак тэхнікі міністэрства, перадае Інтэрфакс.\n9.09 Бомбы ў мэтро маглі быць падарваны з дапамогай мабільнага тэлефона.\n"Экспэрты пачнуць працы пасьля таго, як усім пацярпелым будзе аказана дапамога і усе будуць эвакуіраваны", - заявіла крыніца ў праваахоўных органах Масквы.\nРаней паведамлялася, што выбухі маглі зьдзейсьніць тэрарысты-сьмяротнікі.\n9.06 Ад выбуху на "Парку культуры" ў Маскве па папярэдняй інфармацыі загінулі 14 чалавек.\nПра гэта паведаміў пракурор Масквы Юры Сёмін.\nУ той жа час афіцыйны прадстаўнік Сьледчага камітэту пракуратуры Расеі Ўладзімер Маркін заявіў "Інтэрфаксу", што на "Парку культуры" загінулі 12 чалавек і яшчэ 15-16 пацярпелі.\n7.42 У выніку двух выбухаў у маскоўскім мэтро загінулі больш як 30 чалавек. Многія параненыя. Распачатая крымінальная справа па артыкулу "тэрарызм".\nРанейшыя выбухі ў маскоўскім мэтро\n11 чэрвеня 1996 года на Серпухаўскай лініі маскоўскага мэтро быў здзейснены тэрарыстычны акт. У вагоне цягніка спрацавала выбухная прылада. 4 чалавекі загінулі, 12 шпіталізаваны.\n1 студзеня 1998 года на станцыі "Трацьцякоўская" маскоўскага мэтрапалітэну адбыўся выбух. Магутнасць выбуховай прылады, якая знаходзіцца ў дамскай сумачцы, складала 150 грамаў трацілу. Трое супрацоўнікаў мэтрапалітэна былі шпіталізаваныя з раненьнямі рознай цяжкасьці.\n5 лютага 2001 года на станцыі мэтро "Беларуская-кальцавая" спрацавала самаробная выбухная прылада магутнасцю каля 200 грамаў трацілу. 20 чалавек атрымалі раненьні.\n6 лютага 2004 года ў Маскве на Замаскварэцкай лініі на перагоне паміж станцыямі "Аўтазаводская" і "Павялецкая" ў другім вагоне цягніка адбыўся выбух. У тунэлі ўзнік пажар, якому была прысвоена 5-я (вышэйшая) катэгорыя.\nМагутнасць выбуховай прылады склала ад 4 да 5 кг у трацілавым эквіваленце. У выніку тэракту 41 чалавек загінуў, каля 250 – параненыя. Усяго з цягніка былі эвакуяваныя больш за 700 чалавек.\n31 жніўня 2004 г. каля станцыі метро "Рыжская" адбыўся выбух самаробнай выбуховай прылады, зроблены тэрарысткай-сьмяротніцай. У выніку загінулі 10 чалавек, сярод якіх сама тэрарыстка, а таксама лідэр так званага "Карачаеўскага джамаата" Мікалай Кіпкееў, які прымаў удзел у падрыхтоўцы і ажыццяўленьні гэтага тэракту. Каля 50 чалавек у выніку тэракту ля мэтро "Рыжская" атрымалі раненьні рознай ступені цяжкасьці.


Браніраванне квіткоў Superfast Ferries, паромы расклад і інфармацыя аб пасажырах для Superfast Ferries ветразных і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт.\nБраніраванне квіткоў Superfast Ferries ніколі не было прасцей, мы параўнаем ўсе кошты Superfast Ferries ў рэальным часе забяспечваючы хуткія каціроўкі, так што вы можаце купіць самыя танныя даступныя квіткі Superfast Ferries і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт онлайн з імгненным пацвярджэннем. Ці так вы шукаеце гандлёвы пароме ў адзін дзень ці за мяжой вакацый, якія вандруюць на Superfast Ferries з'яўляецца хуткім, лёгкім і бестурботным спосаб дабрацца туды і назад. Кніга, якую вы Superfast Ferries аўтамабіля або пасажырскія паромы квіткі з намі і атрымлівайце асалоду ад больш шырокі выбар і гнуткасць.\nЗ апошнімі Superfast Ferries перасячэння інфармацыі і раскладу для ўсіх паромаў парусныя і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт, уключаючы інфармацыю аб партах паромных і карысную турыстычную інфармацыю аб гарадах і аэрапортах нашы дэталёвы маршрут і карты горада дапаможа вам пабудаваць ваш Superfast Ferries пароме.\nSuperfast Ferries прапануе фантастычныя тарыфы і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт перавозіць парты.\nКошты і браніраванне нумары Фэры квіткоў квіткі Кніга Superfast Ferries і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт онлайн загадзя ў Ferryto.com і вы заўсёды будзеце атрымліваць асалоду ад нашай самы танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nANEK Лініі і Attica Group рады аб'явіць аб падпісанні пагаднення аб стварэнні сумеснага сэрвісу для размяшчэння судоў двух кампаній у наступных маршрутах: Патры - IGOUMENITSA - ANCONA з HELLENIC ДУХУ, SUPERFAST VI і сверхбыстрые XI і піры - Гераклион, Крыт, з алімпійскім чэмпіёнам і SUPERFAST XII.\nAnek і Superfast Ferries плаваць разам забяспечваючы Вам высокую якасць транспартных паслуг гарантуючы, што вы атрымаеце вашы прызначэння бяспечныя і па часе і падарожнічаць у камфорце.\n36 гадовая традыцыя Anek паромную ветразнае мораў Італіі і Грэцыі, ўстанавіла іх у якасці лідэра ў сваёй галіне. З моманту іх ўстаноўкі першага судна плыць уверх да гэтага часу, Anek паромную былі перасячэння як Эгейскае і Адрыятычнае мора з непераўзыдзеным камфортам і сумессю.\nТрадыцыя, гонар і знакаміты Крыцкі гасціннасць не пакінуць абыякавым і суправаджаць вас падчас вашага падарожжа па любым з Сьюперфаст паромаў з іх сучаснага флоту, які працягвае заваёўваць давер і павагу ўсіх пасажыраў Superfast Ferries.\nПагадненне накіравана на аптымізацыю колькасці прапанаваных у Патры - Ігуменіца - маршрут Анкона, з тым каб лепш адлюстроўваць бягучы попыт маршруту пры захаванні высокай якасці паслуг, прапанаваных сёння, і для далейшага паляпшэння прапанаваных паслуг у Пірэй - маршрут Ираклион з разгортваннем новага і сучаснага парома алімпійскага чэмпіёна. Ультрасучасны Алімпійскі чэмпіён прапануе штодзённыя рэйсы ў і з Ираклиона ў супрацоўніцтве з тэхналагічна шчасных SUPERFAST XII дазваляе такім чынам рэалізацыю 4 маршрутаў у дзень.\nЁн працуе пасажырскіх паромаў, у асноўным на Пірэй-Крыт і Адрыятычнае мора лініі.\nЗ чэрвеня 8, 2011 Anek Lines і Superfast Ferries стварыць сумеснае прадпрыемства ў Пірэй-Ираклиона і Патры-Igoumenitsa-Анкона маршрутаў з двума судамі RO-PAX ў першай ажыццяўляецца Anek належаць алімпійскім чэмпіёнам і Superfast валодаў Superfast XII і тры ў другі ANEK належаць элінскі дух і Superfast належаць Superfast VI і Superfast XI.\nSuperfast Ferries прымае вас там на борце сучаснага і вельмі хуткіх судоў, якія вылятаюць своечасова. Вы заўсёды атрымліваць асалоду ад лепшы сэрвіс нашым цалкам падрыхтаваным персаналам, якія знаходзяцца ў вашым поўным распараджэнні 24 гадзіны ў суткі. Гарантыя Лепшай Superfast Ferries Кошт квітка\nНаш спецыяліст Superfast Ferries групавыя паездкі каманда забяспечыць лепшае прапанова для Вас і Вашых пасажыраў. Адзінае патрабаванне, каб прэтэндаваць на зніжкі падарожжа паромных групы з'яўляецца тое, што ваша партыя павінна быць па меншай меры, дзесяць чалавек, і падарожжа ў той жа самы час. Для атрымання дадатковай інфармацыі аб групавых паездак на Superfast Ferries калі ласка Клікніце тут. Superfast Ferries Камерцыйны транспарт і Грузавыя паромныя лагістыка прапанаваць асабісты і даступны Superfast Ferries грузавых і грузавых паромы паслугі па браніраванню і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт.\nВыберыце Superfast Ferries паромаў для самых танных коштаў на квіток на паром і з Патры, Ігуменіца, Анконе Пірэй, Herakion і Крыт. У нас таксама ёсць паромная прапануе больш аддаленыя пункты прызначэння паромных і міні круізных маршрутаў, як Ірландыя, Галандыя, Італія, Іспанія, Данія і грэцкія выспы.


Вядома, што ў акругах, дзе балятаваліся лідэры трох апазыцыйных партыяў — Мікола Статкевіч, Сяргей Гайдукевіч і Сяргей Калякін — выбары не адбыліся. Чаго дамагліся гэтыя кандыдаты ў дэпутаты, беручы удзел ў выбарах у Палату Прадстаўнікоў? Якім чынам яны выкарыстаюць свой “выбарчы” досьвед пад час будучых прэзыдэнцкіх выбараў?\nСтаршыня Беларускае Сацыял-Дэмакратычнае партыі “Народная Грамада” Мікола Статкевіч лічыць плённым свой удзел у выбарах, па-першае таму, што ён меў магчымасьць адкрыта сустракацца зь людзьмі…\n(Статкевіч: ) “Вырасьлі колькасна арганізацыі партыі. Сем новых арганізацыяў партыі ўтворана ў райцэнтрах за час выбарчай кампаніі. Я думаю, што на гэтых выбарах адпрацоўваліся тэхналёгіі перамогі на прэзыдэнцкіх выбарах. Гэтая тэхналёгія намі ўжо на сабе выпрацаваная, мы ведаем яе. Сутнасьць яе ў спалучэньні сучасных піяраўскіх тэхналёгіяў і тыповых савецкіх мэтадах прымусу. Відавочна, што ўсё гэта будзе паўторана на прэзыдэнцкіх выбарах, і мы павінны быць да гэтага падрыхтаваныя”.\n(Статкевіч: ) “Мы зрабілі першы крок да паразы на прэзыдэнцкіх выбарах паўтары гады таму, калі мы адмовіліся ад удзелу ў мясцовых выбарах, а гэта значыць, што мы адмовіліся ад магчымасьці ўплываць на фармаваньне выбарчых камісіяў. Зараз мы зрабілі , мабыць, другіх паўкрока да паразы на прэзыдэнцкіх выбарах, таму што сьведама частка апазыцыі адмовілася ад падрыхтоўкі камандаў на прэзыдэнцкія выбары, ад іх трэніроўкі і выпрацоўкі тэхналёгіяў, і, самае галоўнае, ад магчымасьці хаця б шанцу ўплываць на выбарчае заканадаўства на прэзыдэнцкіх выбарах”,\n(Гайдукевіч: ) “Мы цэлы тыдзень перадавалі БДІЧ дакумэнты, у якіх былі зафіксаваныя фальшаваньні пад час выбараў. І мы ганарымся тым, што пры нашым дзейсным удзеле Эўропа не прызнала выбары. У сяброў партыі цяпер цудоўны настрой. Праведзены маніторынг у вясковых акругах, цяпер мяне там ведаюць.\nЯ мяркую, што мы вельмі добра падрыхтаваліся да прэзыдэнцкіх выбараў. Цяпер мы ведаем рэальны рэйтынг Лукашэнкі, ён вельмі нізкі”, — мяркуе Сяргей Гайдукевіч.\n(Калякін: ) “Я мяркую, што гэта не канец, а толькі пачатак. Цяпер мы ўступаем у вельмі важны пэрыяд падрыхтоўкі да прэзыдэнцкіх выбараў, і ўсё толькі пачынаецца.\nНа маю думку, мой асабісты вынік — другое месца ў акрузе — гэта даволі добра, калі ўлічваць той прамоўшэн у мой адрас на працягу тыдня з удзелам прэзыдэнта ва ўсіх дзяржаўных сродках масавай інфармаціі”, — зазначыў Сяргей Калякін.


ITM University, School of Law, Гургаон, Індыя\nПаважаны Прэзідэнт Індыі пгт. П.Патил, на адкрыцці Нацыянальнага юрыдычнага факультэта Дэлійскага універсітэта на 3 верасня 2008 падкрэсліў, што "... Мы жывем у цяжкія часы, калі велізарныя змены адбываюцца ў свеце. Прававыя сістэмы павінны справіцца з наступствамі тэхналогій 21-га стагоддзя ў галіне інфармацыйных тэхналогій, біятэхналогій, медыцыны і інтэлектуальнай уласнасці. Бізнес і камерцыя ў цяперашні час працуюць у міжнароднай асяроддзі. Юрыдычная адукацыя павінна узброіць супрацоўнікаў праваахоўных, каб адпавядаць новым выклікам і памеры функцыянуе ў глабальна інтэграванай свеце. Экспертыза ў галіне міжнароднага права і ведаў аб прававых сістэм у іншых краінах па-ранейшаму адсутнічае ў нашай краіне. Права праграмы навучання павінны прымаць міжнародныя і параўнальныя перспектывы права ў навучальныя планы, разам з неабходнымі разумення ўнутранага заканадаўства ... "Паважаны Прэм'ер-Міністр Індыі, д-р Манмахан Сінгх ў той час інаўгурацыі Канферэнцыю Нацыянальнага кансультацыі для другога пакалення рэформаў у юрыдычнай адукацыі ў Нью-Дэлі на 1 мая 2010 справядліва адзначыў, што "... найбольш складаных задач у юрыдычнай адукацыі ў Індыі з'яўляецца належны баланс для таго, каб нашы студэнты вучаць справядлівае спалучэнне курсаў, якія даюць ім веды і навыкі ў індыйскім законе, але ў той жа час падрыхтаваць іх да сутыкаюцца з праблемамі глабалізацыі, дзе ўнутраныя прававыя механізмы ўзаемадзеяння з міжнародных і замежных прававых сістэм. Гэта ўзаемадзеянне будзе паглыбляцца ў бліжэйшыя гады і нашы юрыдычныя школы павінны падрыхтаваць сябе для вырашэння гэтай праблемы ... "Ведаючы старанна добра, што сёння, юрыдычная адукацыя павінна адказваць не толькі патрабаванням адвакатаў і новыя патрэбы гандлю, камерцыі і прамысловасці, але і патрабаванні глабалізацыі, ITM Юрыдычная школа забяспечыць вучобе і рыхтаваць юрыстаў, абсталяваныя ў адпаведнасці з новымі выклікамі і памеры інтэрнацыяналізацыі, дзе прырода і арганізацыя права і юрыдычнай практыкі ў цяперашні час знаходзяцца на зрух парадыгмы.\nПрыхільнасць ITM Юрыдычнай школы строгаму і захапляльнай юрыдычнай падрыхтоўкі цесна звязана з прыхільнасцю ITM універсітэта да наватарскай навукі. Выкарыстоўваючы шырокі спектр метадалогій і прыцягнення несці ідэі з мноства іншых навуковых дысцыплін, факультэт ITM юрыдычны факультэт будзе пракрасціся ў глыбіні за ўсё.\nПерадумова нашага падыходу скончыць юрыдычную адукацыю з'яўляецца тое, што незалежна ад таго, незалежна ад узроўню іх уздзеяння закона, нашы выпускнікі не будуць практыкаваць у глабальнай асяроддзі.\nПерадумова нашага падыходу скончыць юрыдычную адукацыю з'яўляецца тое, што незалежна ад таго, незалежна ад узроўню іх уздзеяння закона, нашы выпускнікі не будуць практыкаваць у глабальнай асяроддзі. Мы распрацавалі вучэбную праграму прыцягнення ўвагі нашых аспірантаў з нарматыўнымі і прафесійных праблем глабалізацыі цягне за сабой і абсталяваць іх адпаведным інструментамі, якія дазваляюць ім падысці закон у больш ўсёабдымнай, універсальна-усведамляючы чынам. Студэнты выгаду ад неперасягненай адбору зместу курса, семінары, практычнага вопыту і магчымасцяў удзельнічаць у інтэлектуальных праектаў на самым высокім узроўні.\nУ цяперашні час мы прапануем Магістр правы Ступень са спецыялізацыяй ў галіне права правоў чалавека. У будучыні, мы прапануем, каб забяспечыць ступень магістра права Ступень у такіх галінах, як карпаратыўнае права; Закон аб правах на інтэлектуальную ўласнасць, права навакольнага асяроддзя; і г.д. Маючы на ўвазе цікавасць прававой акадэміі, акрамя рэгулярнай вучэбнай праграмы курсаў, мы вялікая ўвага надаецца ў аснашчэнні студэнтаў з інавацыйнымі навучальнымі навыкамі, якія ў канчатковым выніку пракласці шлях, каб стаць выдатнымі настаўнікамі. Акрамя таго, праграма з'яўляецца карысным для тых, хто хоча пашырыць свае прававое разуменне і замацуеце стратэгічных рашэнняў ролі ў буйных НДА, а таксама адвакацкай правах чалавека.\nМэтай курса з'яўляецца прадастаўленне студэнтам у першую чаргу шляхам правядзення навуковых даследаванняў, прэзентацыі, абмеркавання і пісьмовай форме, каб набыць глыбокія веды і здольнасць крытычна аналізаваць, тэорыя і закон абароны правоў чалавека на нацыянальным, рэгіянальным і міжнародным узроўнях . Да канца курса студэнты павінны мець: агульнай дасведчанасці аб гісторыі і тэорыі правоў чалавека ў галіне права; дэталёвае веданне адпаведных палажэнняў Канстытуцыі, нацыянальным заканадаўствам і судовай вынясення па правах чалавека і яе механізм прымусу, а таксама міжнародных дагавораў і механізму па правах чалавека; знаёмства з спецыялізаваных інструментаў і рэсурсаў для правядзення даследаванняў у галіне правоў чалавека.\nНаватарскіх задуманы 5 гадоў інтэграваныя BBALL.B. (З адзнакай) Ступень Праграма ITM юрыдычны факультэт аб'ядноўвае вывучэнне закона з кіраваннем ў рэжыме семестр для пашырэння магчымасцяў працаўладкавання ITM студэнтаў-юрыстаў і для стрэс бясплатна юрыдычнай адукацыі ў эпоху спецыяльнасці і супер суб'ектаў спецыяльнасці.\nНаватарскіх задуманы 5 гадоў інтэграваны BBALL.B. (З адзнакай) ступені праграма з ITM юрыдычны факультэт аб'ядноўвае вывучэнне закона з кіраўніцтвам у рэжыме семестр для пашырэння магчымасцяў працаўладкавання ITM студэнтаў-юрыстаў і для напружання бясплатны юрыдычнай адукацыі ў эпоху спецыяльнасці і супер суб'ектаў спецыяльнасці. Гэта пяцігадовая праграма дае студэнтам інтэлектуальныя асновы для прававога даследаванні, і дае ім магчымасць засяродзіць свае даследаванні па галінах, якія ўяўляюць асаблівую цікавасць з дапамогай перадавых класаў, клінік, спрэчных судоў і напісання праектаў.\nITM юрыдычны факультэт прыняла "клінічны метад" за выкрыццё "студэнта актуальных праблемах, з якімі сутыкаецца яго з фактычнымі людзей, якія на самай бядзе". Праз клінічных курсаў, студэнты ITM юрыдычны факультэт падвяргаюцца не толькі адвакацкай навыкі, але і істотных значэнняў юрыдычнай прафесіі: прадастаўленне паслуг кампетэнтнага прадстаўніцтва; Садзейнічанне правасуддзя, справядлівасці і маралі; якое працягваецца паляпшэнне прафесіі; і прафесійнага самаразвіцця.\nАтрыманне працы пасля заканчэння навучальнай установы з'яўляецца рэальнай праблемай, асабліва, калі не было ніякага вопыту работы. Іронія заключаецца ў тым: каб атрымаць вопыт працы трэба спачатку атрымаць працу. Мы лічым "Стажыроўка" у якасці адзінага рашэння для гэтага. Таму стажыроўка ў ITM юрыдычны факультэт з'яўляецца абавязковым і з'яўляецца асноўнай стратэгіяй для паляпшэння 'працаўладкавання' нашых студэнтаў.\nІнтэрнатуру у ITM юрыдычны факультэт з'яўляецца абавязковым для кожнага студэнта BBALL.B. (З адзнакай) ступені праграма. Студэнты з ITM юрыдычны факультэт атрымаеце зайздросныя магчымасці для стажора ў розных установах / Юрыдычныя фірмы / Суды / Банкі / МНК / страхавыя кампаніі і г.д., і інтэрнаваныя са знакамітымі юрыстаў і суддзяў. Акадэмічны каляндар і праграма стажыроўкі з ITM юрыдычны факультэт прызначаныя вельмі старанна, каб гарантаваць, што студэнты ITM юрыдычны факультэт будзе мець перавагу над студэнтаў, якія навучаюцца ў іншых юрыдычных школ.\nLink to and share "ITM University, School of Law, Гургаон, Індыя"


Усё больш гаспадынь аддаюць перавагу не купляць паўфабрыкаты з мяса ў краме, а рыхтаваць дома самастойна. На самай справе гэта не так складана, як здаецца: ці варта вылучыць усяго пару выходных, каб потым на працягу ўсяго месяца атрымліваць асалоду ад смачнымі хатнімі катлеткі, каўбаскамі, галубцамі і пяльменямі. Усё гэта выдатна замарожваецца ў маразільніку, а тэрміны захоўвання паўфабрыкатаў з мяса дазваляюць нарыхтоўваць іх у дастатковай колькасці.\nВось выдатны рэцэпт хатніх каўбасак. Трэба ўзяць тры кілаграма свініны, пажадана, каб прысутнічала і сала, перакруціць усё ў мясасечцы. Мяса і сала павінны быць у суадносінах 70/30. Дадаць 15 зубчыкаў раздушанага часныку, 4 сталовых лыжкі солі, молаты перац (чырвоны і чорны), старанна перамяшаць, змясціць у поліэтыленавы пакет і пакласці на ноч у халадзільнік - промариноваться.\nНа наступны дзень працягваем рыхтаваць паўфабрыкаты з мяса. У краме ці на рынку загадзя набываем натуральную свіную абалонку (кішку), разразаем прыкладна на 4-6 частак. Лепш яшчэ раз яе старанна прамыць. Адзін канец кішкі прымацаваць да сопляў мясасечкі - спецыяльнай тонкай трубцы для фармоўкі каўбас. Зараз трэба проста рэгуляваць паток фаршу, каб каўбаскі атрымаліся аднолькавай таўшчыні, і начынне раўнамерна напоўніла кішку.\nВырабляючы такія паўфабрыкаты з мяса, фармуйце невялікія каўбаскі, перекручивая кішку па меры напаўнення яе фаршам. Калі хочаце, каб каўбаса мела аранжавай-чырвоны колер, дадайце ў фарш пабольш молатай папрыка. Гатовы прадукт можна яшчэ трохі патрымаць у халадзільніку, каб ён увабраў у сябе водар спецый, а затым замарозіць для больш працяглага захоўвання.\nВось яшчэ некалькі рэцэптаў, па якіх вы можаце прыгатаваць натуральныя паўфабрыкаты з мяса. На самай справе гэтыя спосабы вядомыя практычна кожнай гаспадыні. Проста не ўсе здагадваюцца, што можна, напрыклад, наклеіць тых жа катлет або накруціць галубцоў празапас, а пасля замарозіць іх. Асаблівай папулярнасцю карыстаюцца пяльмені. Вось гэта страва дакладна заўсёды рыхтуецца з запасам! А хатнія пельмешки заўсёды смачней пакупных, нават булён ад іх па-сапраўднаму мясной і наварысты. Цеста для пельменяў замешваецца проста: вада, мука, трохі солі, можна выкарыстоўваць і яйка. Фарш робім, як на катлеты: мяса, спецыі, дробна парэзаны рэпчаты лук. Затым раскочваем цеста і пры дапамозе спецыяльнай формы робім пельмені.\nКалі ж такой формы няма, можна папрацаваць і рукамі, але ў гэтым выпадку прасцей будзе прыгатаваць манты. Выкладваем іх на вялікую дошку ў адзін пласт, каб не зліпліся, і замарожваем у маразільніку. Затым можна ссыпаць у адзін пакет і захоўваць доўгі час.\nШто яшчэ можна прыдумаць для штодзённага смачнага вячэры ці абеду? Тэфтэлі, фрыкадэлькі, мясныя вожыкі з рысам, катлеты, фаршаваны перац, адбіўныя і нават піражкі з мясам, марынаваны шашлык - варта толькі праявіць фантазію і прыкласці трохі высілкаў, каб заўсёды мець пад рукой смачныя паўфабрыкаты з мяса.\nМеладрама "Мелодыя на два галасы": акцёры\nСтан гіпаглікеміі. Што гэта такое?


Штрафы за неналежную рэкламу лекаў хочуць павялічыць\n31.01.2017 / 20:43\nУ 2016 годзе 54% парушэнняў рэкламнага характару тычыліся публікацый у інтэрнэце. У мінулым і ў пачатку гэтага года было заблакавана чатыры сайты, якія прадаюць прэпараты пад выглядам лекавых, і яшчэ два — па продажы бальнічных лістоў, распавялі ў Міністэрстве антыманапольнага рэгулявання і гандлю. Пра гэта піша tut.by.\nПа законе, лекі ў Беларусі можна прадаваць толькі ў аптэках. Рэалізацыя прэпаратаў, у тым ліку БАДаў, праз інтэрнэт незаконная, падкрэсліла начальнік упраўлення фармацэўтычнай інспекцыі і арганізацыі лекавага забеспячэння Міністэрства аховы здароўя Людміла Равуцкая.\nАднак менавіта інтэрнэт застаецца галоўнай крыніцай распаўсюджвання фальшывых лекаў. Часцей за ўсё рэкламуюць сродкі для пахудзення і павышэння патэнцыі.\n— Абяцаюць вярнуць зрок, мужчынскую сілу, выключаючы цяжкасці на шляху да выздараўлення. Чалавек на гэта купляецца, таму што гатовы да цуду, калі, седзячы на канапе можна ачуняць. Часцяком такія прэпараты каштуюць велізарных грошай, маюць пабочныя дзеянні і разлічаныя на людзей пажылога ўзросту. Але па прэпарат трэба ісці толькі да доктара. Тое, што прадаюць у інтэрнэце, гэта не булачка, а, можа быць, яд, і наступствы могуць адбіцца не адразу, — патлумачыла намеснік начальніка Галоўнага ўпраўлення арганізацыі медыцынскай дапамогі, начальнік аддзела першаснай медыцынскай дапамогі Міністэрства аховы здароўя Людміла Жылевіч.\nПа словах спецыялістаў, фармацэўтычная інспекцыя маніторыць такога роду рэкламу і апавяшчае МАРГ, а таксама МУС — як у выпадку з рэкламай псіхатропных рэчываў пад выглядам лекаў.\n— З'яўляюцца аб'явы, сайты пра цудадзейныя сродкі. Вось нядаўна майму суседу кінулі ў паштовую скрыню рэкламу пад выглядам газеты «Дзіўная сіла прыроды», дзе абяцаюць неймаверныя рэчы, нават друкуюць інтэрв'ю з пажылымі людзьмі, якія нібыта вылечыліся ад цукровага дыябету кропелькамі. На паверку аказваецца, што ніякіх інтэрв'ю не было. Такая рэклама па-за законам, немагчыма кантраляваць якасць такіх сродкаў, умовы захоўвання і даваць гарантыі. Больш таго, у інтэрнэце прадаваўся прэпарат для пахудзення, забаронены да выкарыстання ў нашай краіне. Вытворца і сам зняў яго з вытворчасці, бо прэпарат выклікае ўскладненні: кепска дзейнічае на сардэчна-сасудзістую сістэму. Пытанне, хто тады прадае такі прэпарат?\nУ ведамстве растлумачылі, што аб'явы на форумах або ў сацыяльных сетках аб продажы набытых у аптэцы, але не выкарыстаных лекаў таксама з'яўляюцца рэкламай. Чалавек, які размясціў такую аб'яву, можа быць аштрафаваны на суму ад 5 да 30 базавых велічынь. Калі прэпарат аддаецца бясплатна, рэкламай гэта ўжо не будзе. Але ў Міністэрстве аховы здароўя звярнулі ўвагу, што ў такім выпадку ніхто не можа гарантаваць, ці адпавядае прэпарат ўпакоўцы і ці не нанясе ён шкоды.\nНачальнік сектара кантролю за рэкламай упраўлення абароны правоў спажыўцоў і кантролю за рэкламай МАРГ Іна Гаўрыльчык нагадала, што за размяшчэнне незаконнай рэкламы прадугледжаная таксама адміністрацыйная адказнасць і ўладальніка сайта, і рэкламадаўца.\nІП выплачвае штраф ад 10 да 40 базавых велічынь, юрыдычная асоба — ад 20 да 50 базавых велічынь.\nПа словах Іны Гаўрыльчык, цяпер абмяркоўваецца павышэнне памеру штрафаў за неналежную рэкламу, у тым ліку для фізічных асоб.


“Бо калі Каліноўскага пакаралі вісельняй, дык беларускі народ — забаронай друку”\n31 кастрычнік 2007, 10:35\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Пра што пісалі беларускія газэты 31 кастрычніка ў розныя гады мінулага.\nНа гэтым тыдні 1927 году “Сялянская ніва” паведамляе пра першае выступленьне Беларускага народнага тэатру ў Вільні: “Тое, што паказалі артысты на сцэне, разыграўшы п’еску пад назовам “Паўлінка”, зьяўляецца творам твайго песьняра і прарока — Янкі Купалы. Вытварыўшы сцэнічныя абразы з тваіх жыцьцёвых праяваў ён, як запраўдны прарок, ня мог ня ўсьніць сабе, што ты, Беларускі Народ, заб’еш сумліў у прыяцеляў і надзею на тваё няісненьне ў ворагаў... глыбокай любоўю і прыхільнасьцю да шэрае сьвіткі-сярмягі. Што гэта? Гэта ня толькі адзнака жывучасьці, але-ж і сымболь...”\nУ “Віцебскім пролетарыі” 1937 году зьвяртае на сябе ўвагу такая рэклямная абвестка: “Віцебская дзяржаўная абутковая фабрыка “Прагрэс” выпускае абутак павышанай якасці: жаночыя розных фасонаў і расцветак, на каблуках (нізкі, венскі, англійскі), мужчынскія бацінкі і поўбацінкі розных фасонаў, дзіцячыя і недамеркі. Уся прадукцыя выпускаецца з высокаякаснага верхняга і ніжняга тавару”.\n“Бацькаўшчына” на гэтым тыдні 1957 году дае слова Янку Запрудніку, які да 10-годзьдзя газэты піша: “Сілу беларускага друкаванага слова выявіў яшчэ Кастусь у сваёй “Мужыцкай Праўдзе”. Бо калі Каліноўскага пакаралі вісельняй, дык беларускі народ — забаронай друку. Гэта мелася быць вісельняй нашае нацыянальнае душы. Цары, каб адабраць сілу, адабралі друк. Іхныя чырвоныя нашчадкі далі друк, каб параліжаваць сьвядомасьць, розум. І адным, і другім робіцца страшна, калі народ думае ўголас. У прэсе-ж рэалізуецца ня толькі найпершае дамаганьне чалавека — свабода слова, праз прэсу выяўляецца ўва ўсёй сваёй вайстрыні і сама сіла гэтага слова”.


12 лістапада — трыста шаснаццаты (трыста семнаццаты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.\n18 студзеня — васямнаццаты дзень года па Грыгарыянскім календары\n1 чэрвеня — сто пяцьдзясят другі (сто пяцьдзясят трэці ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.\nТуніс (араб. ولاية تونس) — самы маленькі вілает (адзінка адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення) Туніса. Размешчаны на поўначы краіны. Адміністрацыйны цэнтр — горад Туніс, які з'яўляецца адначасова сталіцай усёй краіны.\nФранцузскі пратэктарат у Тунісе\nФранцу́зскі пратэктара́т у Туні́се (Protectorat français de Tunisie, الحماية الفرنسية في تونس) — былая калонія Францыі ў Паўночнай Афрыцы ў 1881—1956 гадах. Пратэктарат Французскай трэцяй рэспублікі быў усталяваны над былой правінцыяй Асманскай імперыі ў часы Французскай каланіяльнай імперыі і працягваўся да аб’явы Тунісам незалежнасці ў 1956.\nТуніс ў часы Атаманскага праўлення быў невялікай правінцыяй у складзе імперыі, аднак меў значную ступень аўтаноміі ў часы бея Мухамада III ас-Саліка.\nЦэнтральнаеўрапейскі летні час (CEST, англ.: Central European Summer Time) — адна з назваў 2-га часавога пояса. Цэнтральнаеўрапейскі летні час на два гадзіны апярэджвае сусветны адзіны час. Яно выкарыстоўваецца пры пераходзе на летні час (пераклад стрэлак на гадзіну наперад) у большасці еўрапейскіх краін.


Яны першымі пасадзілі "другі беларускі хлеб" | ДЯТЛОВЩИНА\nСёння радуюць вока акуратныя, роўныя, нібы пад лінейку, барозны, нарэзаныя Рыгорам Палюном, а яшчэ зусім нядаўна Рыгор Уладзіміравіч падрыхтоўваў глебу да севу: вывозіў арганічныя ўгнаенні. Наступны перыяд у календары механізатара - нарыхтоўка кармоў. Першыя на чарзе - шматгадовыя травы. А да пачатку гэтага сельскагаспадарчага этапу механізатарам дасканала правяралася ўся неабходная тэхніка, каб адказна, без збояў, выйсці на ўкос. У 1990 годзе ўладкаваўся Рыгор Палюн сюды на працу і вось ужо дваццаць восьмы год самааддана працуе на палетках гаспадаркі.\nУзнімаецца высока над зямлёю з-пад калёс трактара МТЗ пыл. Кіруе вопытны механізатар, перадавы працаўнік Георгій Шэўко. Тзхналогія пасадкі бульбы адпрацавана ім да дробязей. Георгій Міхайлавіч працуе ў КСУП "Хвінявічы" ўжо 32 гады. У час пасяўной кампаніі Георгій Шэўко займаецца ўнясеннем арганічных і генеральных угнаенняў у глебу, пазней на трактары садзіць бульбу, летнімі спякотнымі днямі працуе на зернеўборачным камбайне, восеньскай парою прыступае да збору беражліва ім пасаджанай і, калі год дасць, добра ўрадзіўшай бульбы.\nПрыемная сустрэча з віншаваннямі і падарункамі была арганізавана на палетках гаспадаркі КСУП "Хвінявічы" ва ўрочышчы Аляксандравічы. Словы падзякі за сёлетнюю пленную працу і лепшыя дасягненні пры пасадцы бульбы выказаў механізатарам калектыўнага звяна Георгію Шэўко і Рыгору Палюну старшыня Дзятлаўскага раённага камітэта прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу Уладзімір Казак.\nПадзячныя лісты за добрасумленную працу і высокія вытворчыя паказчыкі, каштоўныя падарункі і веснавыя кветкі сталі прыемным дапаўненнем да шчыра сказаных словаў, стварылі асабісты настрой бадзёрасці, які застаўся з працаўнікамі на ўвесь складаны аграрны дзень.\nПавітаў Уладзімір Казак і новую супрацоўніцу КСУП "Хвінявічы" Ілону Вінцкевіч, якая з нядаўняга часу працуе ў гаспадарцы аграномам-насенняводам.


Міліцыянты не вінаватыя – грамадзяне самі правакуюць канфлікты. Так патлумачылі праваахоўнікі збіццё пажылога чалавека ў пераходзе метро, а таксама збіццё і затрыманне ўдзельнікаў велапрабегу «Крытычная маса». Так міліцыянты ізноў пацвердзілі свой негатыўны імідж, які гэтак намагаліся зняпраўдзіць у Міністэрстве ўнутраных справаў.\nГэтак скончыўся пятнічны заезд раварыстаў «крытычнай масы». Не менш за шэсць асобаў збілі і затрымалі. У шэрагу з іх правялі вобшукі, а двум – Станіславу Канавалаву і Дзмітрыю Паліенку – можа пагражаць крымінальная справа. Іх можа чакаць абвінавачанне ў аказанні супраціву праваахоўнікам, што спынялі хуліганства. Паводле сяброўкі Канавалава, затрыманым не дазволілі зняць пабоі, а сваякі не змаглі перадаць ім вопратку і ежу.\nЕЛІЗАВЕТА, СЯБРОЎКА СТАНІСЛАВА КАНАВАЛАВА:\n«Стас быў у закладніках. Яны пачалі ператрус дому, то бок канкрэтна майго пакою – таго, дзе мы са Стасам жывем. Забралі жорсткія дыскі ды флэшкі, усе, што былі».\nМенская міліцыя заяўляе, што раварысты парушалі правілы дарожнага руху ды самыя распачалі бойку з праваахоўнікамі. Падобным чынам сталічнае Упраўленне ўнутраных справаў тлумачыць і збіццё бяздомнага на станцыі метро «Пятроўшчына». Праваахоўнікі выклалі ў сеціва відэа, з якога мае вынікаць, што гэта міліцыянт стаў ахвяраю нападу. Але з яго выразалі кавалак, калі праваахоўнік б’е сабаку пажылога чалавека – гэты момант трапіў у аб’ектыў мінака. Былы следчы і праваабаронца Алег Волчак мяркуе, што, баронячы такія дзеянні, кіраўніцтва міліцыі можа перастарацца.\n«З аднаго боку, Лукашэнку выгодны Шуневіч, што гэтак жорстка з усімі разбіраецца. З іншага боку, калі Беларусь направіла цёплыя стасункі з Бруселем і з ЗША – ён не патрэбны. Таму, тут, магчыма, працуе другая ступень ягонай карʼеры – хутчэй за ўсё будзе ягоная адстаўка».\nМіністр унутраных справаў Ігар Шуневіч яшчэ ў сакавіку ў адказ на крытыку айчыннай міліцыі патлумачыў, як сам бачыць сітуацыю, маўляў, гэта інфармацыйная вайна супраць МУС.\nТады справа датычыла збіцця журналіста парталу tut.by Паўла Дабравольскага ў будынку суда. Сёння той атрымаў канчатковую адмову Следчага камітэту. Паводле яе, Дабравольскі сам накінуўся на міліцыянтаў ды нецэнзурна лаяўся. На відэа інцыдэнту гэтага не бачна, і сам журналіст называе заяву Следчага камітэту хлуснёй. Праваабаронца заклікае да рашучага ціску.\n«Натуральна, ува ўсіх выпадках – гэта перавышэнне службовых паўнамоцтваў. Павінна Мусіць быць разбіранне. Таму заклікаю ўсіх пацярпелых правесці прэсавую канферэнцыю, бо грамадства ў прынцыпе патрабуе, каб нейкі вынік быў».\nМагчыма супраць міліцыянтаў сапраўды вядзецца інфармацыйная вайна, а ўзгаданыя выпадкі – адзінкавыя? Мы запыталіся ў менчукоў, ці пачуваюцца яны абароненымі поруч з праваахоўнікамі.\n«Я сябе, напрыклад абароненым не адчуваю, што мяне могуць абараніць. Наадварот – што прынізіць, дык гэта элементарна. Усе баяцца міліцыянераў».\n«Няма ў нас такой гарантыі, я лічу. Бо апошнім часам, калі міліцыя неабгрунтавана ўжывае сілу. Я думаю, у прававой дзяржаве такога быць не павінна».\n«Я бачу, як працуюць супрацоўнікі органаў унутраных справаў у нашай краіне і ёсць да іх пытанні. Гэта бачна і па раварыстам і ўвогуле шмат выпадкаў, калі яны ня ведаюць законаў».\nНядаўнія канфіскацыі матацыклаў, якія Шуневіч патлумачыў прафесійнаю помстай, брутальнае затрыманне раварыстаў, ужо не першае збіццё бяздомнага ў метро ды цвёрдае зняпраўджванне ўсіх фактаў з боку МУС. У інфармацыйнай вайне супраць праваахоўнікаў пакуль што найбольшыя страты яны наносяць сабе самыя.\nТэгі: милиция, міліцыянты, самаволя міліцыянтаў


Стварэнне сайта-каталога кампаніі Брава-СБ\nКарпаратыўны сайт Брава СБ\nКампанія Bravo займаецца пастаўкай і устаноўкай абсталявання для аўтаматызаваных сістэм бяспекі. Мэтай сайта стала стварэнне паўнавартаснага крамы для куплі абсталявання, а таксама інфармаванне патэнцыйных пакупнікоў пра асаблівасці абслугоўвання і камплектавання сістэм бяспекі.\nСайт карэктна адлюстроўваецца на ўсіх відах прылад і ў розных дазволах. Яго зручна праглядаць на дэсктопе, прыемна гартаць на мабільных тэлефонах і камфортна вывучаць на планшэтах і ноўтбуках. На любым дазволе і на любым тыпе прылады карыстачу бачныя тэлефоны і адрасы для сувязі, даступная кнопка зваротнай сувязі, а таксама опцыя пераходу на старонку каталога.\nАсновай дызайну стала спалучэнне белага, сіняга і аранжавага кветак. Яркія абразкі сініх і аранжавых кветак прыцягваюць увагу карыстальніка. Белы фон з вадзянымі знакамі кампаніі надае дызайне цэласнасць: карыстальнік ні на хвіліну не забывае, на сайце якой кампаніі ён знаходзіцца. Аўтэнтычныя фатаграфіі на галоўным слайдэр і на старонцы шоурумах спрыяюць росту даверу да кампаніі.\nКаталог максімальна зручны для карыстальніка, паколькі ўсё абсталяванне падзелена на катэгорыі, у адпаведнасці з якімі ажыццяўляецца пошук. Кожнай катэгорыі адпавядае свая абразок, якая прываблівае дадатковую ўвагу і раскрывае сутнасць катэгорыі. Пры пераходзе на другі ўзровень каталога карыстальнік бачыць малюнка рэальнага абсталявання, што палягчае пошук.\nКартка тавару змяшчае максімальна карысную інфармацыю аб кожным тыпе абсталявання. Для зручнасці карыстальніка прадстаўлены выявы, апісанне тавару, інфармацыя аб поўным камплекце пастаўкі. Патэнцыйны пакупнік можа азнаёміцца з характарыстыкамі тавараў, а таксама спампаваць дакументацыю ў выпадку неабходнасці. Такі фундаментальны падыход дазваляе папярэдне адказаць на ўсе пытанні пакупніка і зэканоміць час пры далейшым узаемадзеянні.\nНа любой старонцы сайта карыстачу даступная форма зваротнай сувязі, праз якую ён можа звязацца з мэнэджэрамі крамы і атрымаць аператыўныя адказы на свае пытанні. Менеджэрам пытанні ад патэнцыйных карыстальнікаў дапамагаюць ўносіць карэктывы ў інфармацыю, а таксама складаць базу дадзеных патэнцыйна зацікаўленых у куплі заказчыкаў.\nпраект - Карпаратыўны сайт Svarokmaster.by\nпраект - Карпаратыўны сайт Сoncordiaclinic.lv


Канвертаваць Anoncoins (ANC) і Балівійскі Bolivianos (BOB) : Калькулятар абменнага курсу\nAnoncoin (ANC) і Балівійскі боливиано (BOB) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Anoncoin і Балівійскі боливиано пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 9 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Anoncoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Балівійскі боливиано валюты па змаўчанні. Націсніце на Балівійскі Bolivianos або Anoncoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Anoncoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Балівійскі боливиано гэта валюта, у Балівія (BO, BOL). The Anoncoin таксама вядомы як anon. Сімвал ANC можа быць запісаная ANC. Сімвал BOB можа быць запісаная Bs. Балівійскі боливиано дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу the Anoncoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Балівійскі боливиано Апошняе абнаўленне 9 красавік 2020 ад Yahoo Finance. ANC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. BOB каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў.