That's so good, right?: February 2016\nဒီနှစ် ခပ်စောစောမှာပဲ ရေခဲသေတ္တာတစ်လုံး အွန်လိုင်းကနေ ဈေးဦးပေါက်ပါတယ်။ လွတ်လပ်ပွင့်လင်းလာတဲ့နိုင်ငံမှာ အွန်လိုင်းဈေးဝယ် စနစ်နဲ့ရောင်းချခွင့်ရလာတာဆိုတော့ ဆိုင်ခန်းငှားခလည်းမကုန်သလို ပစ္စည်းအပေါ်အမြတ်သိပ်မတင်ဖြစ်တော့ အရောင်းအ၀ယ်က မဆိုးပါဘူး။ ငွေချေ ငွေထုတ်ကိစ္စအပြီးသတ် အဆင်ပြေတာကြောင့် ၀ယ်သူ ပစ္စည်းလာယူဖို့အဆင်ပြေအောင် ကျနော်သေချာစီစဉ် လိုက်ပါတယ်။ အချိန်ကိုက်ညှိပြီးနောက် လာယူတဲ့ ၂၅နှစ်လောက်ရှိမယ့် ကောင်ငယ်လေးရဲ့ အလန်းစား ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအဆစ်ကို ငေးမိသေးရဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကောင်လေးက သူ့ကောင်မလေးနဲ့ တတွဲတွဲလာတာဆိုတော့ မျက်နှာပိုးသပ်ရတာပေါ့။ သူက အရပ်ရှည်ရှည် တော်တော်ကြည့် ကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ နောက်ပြီး ပါးသိုင်းမွှေးတွေရိတ်သင်ထားဟန်တူတဲ့ အစိမ်းရောင်သမ်းနေသော မေးရိုးခိုင်ခိုင်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ အားကစားစွပ်ကျယ် ခပ်လျောလျောတစ်ထည်နဲ့အတူ အရောင်မွဲ ဂျင်းဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို သူဝတ်ထားရော။ သူတို့ကားပေါ်ကို ရေခဲသေတ္တာ တင်ဖို့ ကူညီနေချိန်တလျှောက်လုံးလိုလို ကျနော် ကောင်ငယ်လေးကိုပဲ ငမ်းနေ မိတယ်။\nပစ္စည်းထားရာဂိုထောင်ထဲအလာမှာတော့ ကောင်လေးက သူ့စွပ်ကျယ် အနားစကို ရင်အုပ်နားမှာစုချည်ထားကာရောက်လာတာကြောင့် သူ့ဗိုက်သားပြင်တစ်ဝိုက်နဲ့ဆီးစပ်အထိပေါက်နေသော အမွှေးနုတွေကို ကျနော်ကောင်းကောင်းကြည့်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ ကျနော်ကြည့်နေ မှန်း သူသတိပြုမိတာသေချာသလောက်ရှိပေမယ့် ဘာမှမပြောဘဲ အပြုံးတစ်ချက်ပေးကာ ရေခဲသေတ္တာကိုသေချာစစ်ဆေးထုပ်ပိုးရော။ သူ့ကောင်မလေးက ကားရှိရာကိုပြန်သွားလိုက်ပြီဆိုတော့ ကျနော်က ရေခဲသေတ္တာကို သေချာချည်နှောင်ဖို့ကူညီရတာပေါ့နော်။\nအလုံးစုံပြီးသွားချိန်မှာတော့ သူက ကျနော့်ကိုငွေသားနဲ့ ကျသင့်တန်ဖိုးကိုပေးချေကာ ကူညီတဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပါတယ်။ အိမ်ကိုရောက်ရင် ရေခဲသေတ္တာကို ကားပေါ်ကဘယ်လိုချရမလဲ သူမသိတော့ဘူး သူ့ကောင်မလေးက အလုပ်ဒီအချိန်သွားရတော့မှာ ဖြစ်ကြောင်း ညည်းတွားသလိုပြောသေးတယ်။ ကျနော့်အနေနဲ့ကတော့ ပစ္စည်းယူ ငွေချေပြီးရင် အခြားဝန်ဆောင်မှုတွေထပ်မံပေးလေ့ မရှိပေမယ့် သူ့ကိုကြည့်ရတာ အမှန်တကယ် အကူအညီလိုနေတဲ့ပုံပေါက်တာကြောင့် ကူညီပေးမယ့်အကြောင်းပြောလိုက်တော့ ကျေးဇူးစကား ထပ်ကာ ထပ်ကာဆိုကာ လိပ်စာကဒ်ပေးသွားပါတယ်။ သူ့အပြောအရတော့ နေတဲ့လိပ်စာက ကျနော့်နေရာနဲ့သိပ် မဝေးသလိုပါပဲ။ သူ မထွက်သွားခင် ကျနော့်လက်ကိုကိုင်ကာ လှုပ်ရမ်းနှုတ်ဆက်ချိန်မှာတော့ မကြာခင်မှာတွေ့ကြမယ့်အကြောင်း သေချာပြောပါရဲ့။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး လေးငါးဆယ်မိနစ်လောက် အိမ်တစ်ဝိုက်အလုပ်ရှုပ်လိုက်ရင်း ခဏတော့စောင့်လိုက်တာပေါ့။ ပြီးမှ ပေးခဲ့တဲ့လိပ်စာအတိုင်း ကားလေးမောင်းပြီးလိုက်သွားလိုက်ပါတယ်။\nအိမ်ရဲ့ စဉ်ဝင်အောက်ကို ကားအသာရပ်ရင်း ဟိုသည်ကြည့်လိုက်တော့ ရေခဲသေတ္တာက တံခါးအ၀မှချထားလျက်သား။ ခပ်ဟဟ ပွင့်နေတဲ့ တံခါးရွက်နား ကျနော် အသာလျှောက်သွားလိုက်ရင်း တံခါးကိုအသာခေါက် အသံပေးလိုက်တယ်။ တံခါးခေါက်သံပေါ် လာတာနဲ့တပြိုင်နက် အိမ်ထဲကိုဝင်ခဲ့ပါလို့ သူ့အော်ခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရရော။ အိမ်ထဲအ၀င်က ဖိနပ်ချွတ်နား ကျနော်ရပ်နေမိတဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာ ခပ်လျောလျော စွပ်ကျယ်၊ ဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်စွပ်လျက် သူပေါ်ထွက်လာပါတယ်။ သူက ဂျင်း ဘောင်းဘီကို ချွတ်ထားမိရခြင်းမှာ လျှော်မယ့်အ၀တ်ပုံထဲက အိမ်နေရင်းဝတ်ဖို့ဘောင်းဘီတစ်ထည်လောက်မွှေနေလို့ဆိုပဲ။ ကျနော်လည်း အချိန်ရှိသလောက် သူ့ကိုတစ်ချိန်လုံး ငမ်းနေတာဆိုတော့ သူလည်းသူ့ကိုယ်သူကြည့်ကောင်းအောင်နေထိုင်ဖို့ကြိုးစားမိမယ်နဲ့တူတယ်။ ဟိုသည်လုပ်နေတာကို သူခဏရပ်ကာ ကျနော့်ကိုကြည့်လိုက်ရင်း ‘ဆောရီးဘော်ဒါ…ခင်ဗျားနာမည်ကို အခုထိကျုပ်မသိသေးဘူး၊ ကျုပ်နာမည်က နန္ဒပါ စကားမစပ်’ မိတ်ဆက်စကားဆိုတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်သား အချက်အလက်အပြန်အလှန်ဝေမျှပြီးနောက် သူ ကွာတားဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို ကောက်စွပ်လိုက်တယ်။ တစ်ချိန်လုံးလိုလို ကျနော့်အချိန်တွေယူသုံးသလိုဖြစ်နေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်စကားခဏ ခဏဆိုနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူဘာကြောင့် ၀တ်စုံပြည့်ပြန်ဝတ်ပြီး ကျနော့်နားမတ်မတ်ရပ်ဖို့ကြိုးစားနေလဲ သံသယ ၀င်မိပါတယ်။\nကျနော်တို့နှစ်ယောက်သား စကားစပ်မိစပ်ရာ အဆန်းတကြယ်ဖြစ်တယ်ထင်တဲ့ကိစ္စတွေအကြောင်း စကားစမြည်ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ရေခဲသေတ္တာကိုနေရာချနေချိန်တလျောက် သူက ကို့ရိုးကားယားနိုင်တဲ့မေးခွန်းအချို့ကျနော့်ကိုမေးပါတယ်။ ကျနော်သာ ကောင်မလေး ရည်းစားတစ်ယောက်ရှိခဲ့ရင် ကောင်မလေးရှိရင် စသဖြင့် မိန်းကလေးရည်းစားကိစ္စကိုပဲ ထပ်ကာ ထပ်ကာ ပြောနေတယ် လေ။ ကျနော် အပြန်အလှန် ဘာစကားတွေဆိုနေမိကြမှန်း သတိမထားမိပေမဲ့ သူ့အ၀တ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ရပ်ကြည့်နေရ တာကို ပျော်တယ်။ ရေခဲသေတ္တာကို သယ်မဖို့အသင့်ဖြစ်ပြီလား သူမေးတော့မှ ခပ်သေးသေး ကော်ဇောလေးပေါ်ရပ်မိနေတဲ့အဖြစ် သတိ ကပ်မိတယ်ဗျ။ အတန်ငယ်လေးတဲ့ ရေခဲသေတ္တာကို လှေကားကနေတစ်ဆင့်မြင့် အခန်းထဲသယ်မရမှာ အဆင်ပြေမလားကျနော်တွေးမိ နေပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း ထားမယ့်နေရာအရောက် သေချာစွာထားပေးလိုက်နိုင်ပါတယ်။\nနှစ်ယောက်သားရဲ့အခြေအနေက ပူအိုက်သောရာသီမဟုတ်ပေမဲ့ ချွေးတွေလည်းရွှဲ မောဟိုက်သလိုလဲပန်းကြတော့ ထမင်းစားစားပွဲက ထိုင်ခုံတွေမှာ ခြေပစ်လက်ပစ်မှီထိုင်လိုက်မိကြပါတယ်။ အဆုံးသတ်မှာတော့ သယ်ယူပို့ဆောင်မှုနဲ့အတူ အကူအညီပေးဖို့တောင်းဆို မိတဲ့အတွက် သူက တောင်းပန်စကားဆိုပါရော။ ကျနော်ကရပါတယ် ကူညီရမှာပေါ့လို့ပြန်ပြောခဲ့တာပေါ့နော်။ သူ လတ်တလောလူငယ် တွေ စိတ်ဝင်စားတတ်တဲ့အကြောင်းအရာတွေကို blar blar ပြောလိုက်မေးလိုက်ဆက်လုပ်နေပါတယ်။ နောက်တော့ သူ့ကိုကူညီမှု အတွက် ဘယ်လို ကျေးဇူးပြုရမယ်ဆိုတာသိချင်သလို သိတတ်မှုကိုလည်းပြသချင်ကြောင်းပြောတယ်လေ။ ကျနော်ဘာမှမပြောဖြစ်တဲ့ ခဏမှာ ယင်ကောင်တစ်ကောင်က တ၀ီဝီနဲ့ ရစ်ဝဲပျံသန်းလာရာ သူက လက်နဲ့လှမ်းအရိုက် ကျနော့်ပေါင်ခွဆုံနား အံကျအုပ်ကိုင်မိသား ဖြစ်ကရော။ ကျနော်ဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီတိုက အသားနဲ့ကပ်နေတာဆိုတော့ အတွင်းသားအခြေအနေတစ်ခုခုပြောင်းလဲရင်သိသာတဲ့ အမျိုးဖြစ်တာကြောင့် အုပ်ကိုင်ထားသလိုဖြစ်နေတဲ့ သူ့လက်နွေးနွေးအစွမ်းနဲ့ ပေါင်ကြားက ညီဘွားက ခေါင်းထောင်ထချင်သလိုနိုးထ လာပါတယ်။ မသိမသာ ခပ်လျော့လျော့ ကျနော်ထိုင်မိလိုက်ရင်း နှုတ်ဖျားက ခပ်တိုးတိုးညည်းညူမိပြန်တော့ သူက ဘာတွေများစိတ်ရှုပ် နေလို့လဲမေးလာပါတယ်။\nသူ့လက်ကိုမဖယ်ဘဲ အချိန်ဆွဲနေတာကြောင့် အချိန်တွေတောင်အသက်ကြီးလာကြသလို ခပ်ပါးပါးဂျင်းသားနောက်က ကျနော့် ညီဘွားကလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျောက်သားဆိုင်ဖြစ်လာပါတယ်။ ကျနော်ချက်ချင်းဆိုသလို ဘာမှမလုပ်ဖြစ်ပေမဲ့ ခဏသောအချိန်မှာ တော့ ခပ်လျော့လျော့ စွပ်ကျယ်ဝတ်ထားတဲ့ သူ့ဂျိုင်းကြားကနေ ကျောပြင်လေးကို လက်နဲ့အသာလမ်းပွတ်သပ်မိရဲ့သားဖြစ်ရပါတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ဦးသား စကားလက်ဆုံကျဖို့ လမ်းကြောင်းလည်းမရှာဖြစ်သလို အထူးအထွေမပြောဖြစ်ဘဲ ငြိမ်နေမိကြတာ သူက ဘီယာ သို့မဟုတ် တစ်ခုခုသောက်မလားလို့ ရုတ်ခြည်းမေးလာချိန်အထိပါပဲ။ ဒီအချက်လည်းရရော ကျနော်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်မိရင်း ဘီယာတစ်ခွက်သောက်ရတာကောင်းမှာမှန်ပေမဲ့ အခြားတစ်ခုခုသောက်ရရင်ကောင်းမယ်လို့ပြောလိုက်တယ်။ သူက အမြုပ်များများထွက် တဲ့ ဘီယာတံဆိပ်အသစ်တစ်ခုလောက် သောက်ကြတာပေါ့တဲ့ ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ပြန်ပြောတယ်ဗျ။ ကျနော်က အသောက်ကြမ်းတယ်နော်လို့ နောက်လိုက်တယ်။ သူက သဘောတကျရယ်မောကာ ကျနော်တို့နှစ်ဦး အတွင်းဘက်ပိုင်းကိုသွားသင့်တဲ့ဟန် အမူအယာသူကပြတော့ ပိုမိုသီးသန့်ဆန်တဲ့နေရာကို လိုက်သွားလိုက်ပါတယ်။\nကျနော် နန္ဒသွားတဲ့နောက်ကိုလိုက်သွားပြန်တော့ သူက မီးဖိုချောင်ထဲပြန်ဝင် ဘီယာတစ်ပုလင်းဆွဲကိုင်ယူဆောင်လာတယ်။ ကျနော်က စာအုပ်စင်နားကို ကျောပေးရပ်နေတဲ့အနေအထားမှာ သူက ကျနော့်ဆီတည့်တည့်လျှောက်လာရင်း မျက်နှာခြင်းဆိုင်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။ တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာတဲ့ သူ့ကိုကြည့်ရင်းနဲ့ကို ကျနော်ရင်ခုန်လာမိပါတယ်။ သူတစ်ပါးရဲ့ချွေးနံ့ကိုယ်နံ့ဟာ မခံမရပ်နိုင်လောက် အောင် မနံစေကာမူ သည်းမခံတတ်တဲ့ ကျနော် သူ့ချွေးနံ့ ကိုယ်နံ့ခပ်သင်းသင်းရဲ့ဆွဲဆောင်မှုနောက် တိမ်းမူးလာသလိုပဲ။ နှုတ်ခမ်းလေး ခပ်ဟဟအနေအထားဖြစ်နေတဲ့ ကျနော့်မျက်နှာအနားကို သူ့မျက်နှာအားငုံ့ကိုင်းလာရင်း အနမ်းပေးဖို့ကြိုးစားလာချိန် သူစိတ်ဘယ် လောက်ထန်နေမယ်ဆိုတာ သိချင်တာကြောင့်လက်ကိုရှေ့ဆန့်ထုတ်ရင်း သူ့ငပဲကိုဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ အုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူက ရုန်းကန်ခြင်း နောက်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ကျနော့်အကိုင်ကိုသာယာသလို မျက်နှာမှာအပြုံးတွေပေါ်လာရင်း နှုတ်ဖျားကနေလည်း ညည်းညူမှုပြုပါတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ဦးသား တထပ်တည်းကျမတတ်မျက်နှာခြင်းဆိုင်တိုးကပ်ရပ်နေကြစဉ် သူ့ကိုမေးလိုက်မိတယ် ဒီအချိန် ခင်ဗျားကောင်မလေးလျှောက်ဝင်လာလို့တွေ့သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲလို့။ သူက ရယ်မောလိုက်ကာ ဒီလိုအနေအထားနဲ့ ကပ်ရပ်နေကြတာကို သူ့ကောင်မလေးတွေ့သွားရင်လည်း ဖြေရှင်းချက်ပေးလို့ရမှာပါတဲ့။ သူတစ်ယောက်တည်း လက်သမားလုပ်နေစဉ် ကောင်မလေးလာတဲ့အချိန်နဲ့ အံ့ကိုက်ဖြစ်သွားရဖူးတယ်ဆိုပဲ။ ကျနော် သူ့ဘောင်းဘီအနားကိုဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ဒူးခေါက်ကွေးထိလျှောချ လိုက်ပါလား ပစ္စည်းဘယ်လောက်ရှိလဲကြည့်ချင်လို့လို့ ခပ်တိုးတိုးအနားကပ်ပြောလိုက်တယ်။ သူက ဘောင်းဘီကို အသာအယာပဲ အောက်ကိုဆွဲချလိုက်တော့ ဘယ်လောက်များမာတောင့်နေမလဲဆိုတာ သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ကျနော်တချက်ငေးကြည့် လိုက်တယ်။ တဖန်သူက ကျနော့်အပေါ်ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်တော့အရည်ကြည်အချို့စို့ထွက်ခြင်းကြောင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီ ၀ယ် အနည်းငယ်စိုစွတ်နေတာကို မြင်သွားရော။\nကျနော့်ဘောင်းဘီကိုဆွဲချပြီးပြီးခြင်း နန္ဒတစ်ယောက် အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲကနေ အတင်းကုန်းရုန်းထနေတဲ့ငပဲကို စတင်ပွတ်သပ် တော့တာပါပဲ။ ငပဲခေါင်းလေးကို အသာတို့ထိလိုက် ဥတွေကိုလက်နဲ့အသာဆုပ်ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့။ ကျနော်ကတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်မိပါတယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုပွတ်သပ်လိုက် ဆီးခုံနဲ့ ဗိုက်သားပြင်တလျောက်ရှိ အမွှေးနုလေးတွေကိုတို့ထိ လိုက် နောက်တစ်ခါ မာတောင့်သလိုဖြစ်နေတဲ့ သူ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ကလိလိုက်ပေါ့လေ။ ကျနော့်မျက်နှာအနားငုံကိုင်းလာတဲ့ သူ့မျက်နှာအနီးတိုးကပ်လိုက်ကာ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်သား မနက်ဖြန်ဆိုတာမရှိတော့တဲ့အတိုင်း အနမ်းစစ်ပွဲဆင်နွှဲကြပါတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ဦးသားတွေရဲ့ လျှာတွေဟာ တစ်ယောက်အာခံတွင်းထဲတစ်ယောက် လေ့လာရေးလုပ်သလို နေရာအနှံ့စမ်းသပ်ကြပါ သေးတယ်။ နမ်းနေကြတဲ့တချိန်လုံးလိုလို နှစ်ဦးသားခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကွာဟခြင်းမရှိ ပူးကပ်နေကြတာ ဘယ်လိုမှတားဆီးမရကြပါဘူး။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီနောက် နောက်ကိုအသာခွာရပ်လိုက်ကြတော့ သူက ကျနော်တို့တွေ အိပ်ခန်းတစ်ခန်းထဲသွားကြရအောင်လို့ အကြံပြုပြောတာကြောင့် သူဦးဆောင်တဲ့နောက်ကို ကျနော်လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။\nနန္ဒက ကျနော့်ကို အိပ်ခန်းတစ်ခုထဲခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ ကျနော့်ဘက်ကိုပြန်မျက်နှာမူရပ်လိုက်ရင်း သူ့ကို ကျောပေးရပ်လိုက်ဖို့ပြောပါတယ်။ သူပြောတဲ့အတိုင်းရပ်လိုက်တော့ နောက်ပါးကနေ သိုင်းဖက်လာတဲ့ လက်မောင်းအစုံဟာ ကျနော့် တကိုယ်လုံးကို ရစ်သိုင်းလိုက်သလိုပဲ ခံစားရပါတယ်။ ကျနော်မျက်နှာမူရာအရပ်က အ၀တ်လဲတဲ့အခါကြည့်တဲ့မှန်ချပ်နဲ့ တူရှုအရပ် ဆိုတော့ ကျနော့်ကိုယ်လုံးကို သန်မာနွေးထွေးလှသော လက်အစုံကဘယ်လိုဖက်တွယ်ပွတ်သပ်နေသလဲဆိုတာမြင်နေရသလို ရင်လည်း ပိုခုန်မိသလိုပါပဲ။ ဖက်တွက်ထားတဲ့လက်နှစ်ဖက်ထဲက တစ်ဖက်ဟာ ပေါင်ခွဆုံက မာတောင့်နေတဲ့ ကျနော့်ငပဲကိုဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေသလို အခြားတစ်ဖက်ကလည်း ဗိုက်သားပြင်ကို အသာအယာတို့ခေါက်နေပါတယ်။ ဘယ်လောက်စိတ်လှုပ်ရှား စရာကောင်းသလဲဆိုတော့ သူ့လက်တွေက ကျနော့်ငပဲကိုဆော့ကစားထိတွေ့နေသလို မာတောင့်နေတဲ့သူ့ငပဲကနောက်ဖြားကနေ ထောက်လှမ်းရေးလုပ်နေပါတယ်ပေါ့။ သူ့လက်အစုံဟာ ကျနော့်ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးကနေအတွင်းထဲလျှိုဝင်သွားကာ မာတောင့်နေတဲ့ ငပဲကို အားရပါးရဆုပ်ကိုင်လိုက်သလို အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ခုလုံးချွတ်ပစ်လိုက်ဖို့သူကပြောရော။ ကျနော့်ငပဲကို အသာအယာထက် အောက်ကစားသလို ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်လေးကို သူပွတ်သပ်ကစားရင်း နှစ်ဦးသားပူးကပ်မတ်တပ်ရပ်နေကြတာ အချိန်အတော်ကြာ ပါတယ်။ ကျနော်ကလည်း လက်နောက်ပြန်စမ်းကာ နန္ဒအတွင်းခံထဲက မာနေတဲ့အသားချောင်းကြီးကို ထိတွေ့ခံစားမိရော။ ကျနော် ဖက်တွယ်ထားတဲ့ သူ့လက်အစုံကြားကနေ အသာလူးလွန့်လိုက်ကာ သူ့ဖက်မျက်နှာပြန်မူလိုက်ရင်း အငမ်းမရ နှုတ်ခမ်းခြင်းတေ့ အနမ်းကြမ်းကြမ်းပေးမိတယ်။\nသူက ကျနော့်ကို အိပ်ရာပေါ်ကို အသာတွန်းလှဲလျောင်းစေရင်း ပက်လက်ဖြစ်နေတဲ့ ကျနော့်အပေါ်ငုံ့ကိုင်းလာကာ ဗိုက်သားပြင်အနှံ့ တို့ထိတို့ထိ နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့်နမ်းကာ ဆီးစပ်က ငပဲထိငုံ့ဆင်းသွားပါတော့တယ်။ ကျနော့်ငပဲအတံတလျောက်ကို အရင်ဆုံးလျာနဲ့ လျက်ပြုပြီးနောက်မှာမှ စိုစွတ်စပြုနေတဲ့ ငပဲခေါင်းလေးကို အသာထိတယ်။ သူ့အာခံတွင်းထဲ မသွင်းခင် ကျနော့်ငပဲထိပ်ပိုင်းအနှံ့ကို တပြွတ်ပြွတ်အနမ်းပေးပြန်ရော။ ပြီးမှာ လျောကနာဆိုသလို သူ့လည်မျိုထဲထိတိုင် သွင်းချလိုက်တာ ကျနော့်ရင်ထဲဟာဆင်းသွားရသလို နှုတ်ဖျားကနေ မနေနိုင်စွာ ညည်းညူမိပါတယ်။ သူ့နှုတ်ဖျားကလည်း ကြေနပ်မိန့်မူးသံထွက်လာသလို ကျနော့်ငပဲထိပ်ခေါင်းလေးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ စုပ်ပြုနေသဗျ။ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ဦးခေါင်းကဆံပင်တွေရဲ့ရွေ့လျားမှုကိုငေးပြီး စဉ်းစားမိရတာက သူတစ်ပါး ကို ဘယ်လိုသာယာအောင်လုပ်ပေးမယ်ဆိုတာ သူသိနေတာက အံ့သြစရာပဲလို့။ အိပ်ယာပေါ်မှာ အသာလှဲလျောင်းကာ မိနစ်အနည်း ငယ်လောက်တော့ ကျနော်သာယာနေမိပါတယ်။ နန္ဒတယောက် ကျနော့်ငပဲကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ စုပ်ပြုနေတာကို စောင့်ကြည့်နေရ တာ ကျနော်သဘောကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ငပဲကိုတို့ထိရတဲ့အရသာဘယ်လိုရှိသလဲ သိချင်လာတာကြောင့် သူ့ဦးခေါင်းကိုလက်နှစ် ဖက်နဲ့ထိမ်းကိုင်လိုက်ကာ ကျနော့်ငပဲကို သူ့ပါးစပ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့အကြည့်မျက်ဝန်းတွေက ရီဝေနေသလို ကျနော့် နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းဖို့ကြိုးစားလာချိန်မှာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကိုရင်ချင်းအပ်ထွေးဖက်လိုက်ကာ လက်အစုံက တင်းရင်းနေတဲ့ သူ့တင်ပါးအစုံကိုဖျစ်ညှစ်လိုက်ရင်း အကွဲကြောင်းလေးတလျောက် လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ တို့ထိကစားမိတော့ ခပ်တိုး တိုး မိန့်မူးသံ သူ့နှုတ်ဖျားကထွက်လာပါရော။ ကျနော်လည်း သူ့ငပဲကိုတို့ထိကစားချင်ကြောင်းပြောလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား 69 အနေအထား အိပ်ယာပေါ်လှဲလျောင်းလိုက်ဖို့သူက အကြံပေးပါတယ်။\nအတင်းရုန်းကန်ထွက်နေတဲ့ သူ့ငပဲကိုလွတ်လပ်ခွင့်ပေးဖို့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို သူဆွဲချွတ်လိုက်ချိန်မှာတော့ ဘန်းကနဲ တံခါးကိုဖွင့်ချ လိုက်တဲ့အတိုင်း လေထဲကို တန်းထွက်လာတာလန့်တောင်လန့်တယ်။ ကျနော့်ငပဲထက်သူ့ပစ္စည်းကပိုရှည်ပါတယ်။ ၆လက်မခွဲလောက် များရှိမလားဘဲ။ ထိပ်အရေပြားဖြတ်တောက်ထားပြီး နည်းနည်းတုတ်သယောင်ထင်ရပါရဲ့။ သူ့ရွှေဥတွေကော ဆီးခုံမွှေးတွေကိုရော ခပ်ပါး ပါးရိတ်ထားတာကြောင့် မြင်ကွင်းကရှင်းနေသလိုပဲ။ ကျနော်သူ့ကိုယ်လုံးကို ဆွဲဖက်ပစ်လိုက်တယ် လွတ်ထွက်သွားမှာကိုစိုးရိမ်မိတဲ့ အတိုင်းပေါ့နော်။ အ၀တ်မပါတဲ့ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်သားကိုယ်ခန္ဓာတွေ ဒီအတိုင်းအရေပြာခြင်းထိတွေ့ရတဲ့ဖီလင်က တကယ်အလန်း စားပါပဲ။ သူ့အနမ်းတွေဟာ ကျနော့်နှုတ်ခမ်းဖျားဝယ် ပိုမိုအသက်ပါလာချိန်မှာတော့ ကျနော်သူ့ကို အိပ်ယာပေါ်အသာတွန်းကာလှဲ လျောင်းစေလိုက်ပါတယ်။\nသူ ဦးခေါင်းပြုလှဲလျောင်းနေတဲ့ဘက်ကို ကျနော် ခုတင်ဘေးကနေ၀ိုက်ကာ လျှောက်သွားလိုက်ရင်း သူ့နဖူးကိုအနမ်းတစ်ချက်ပေးလိုက် ပါတယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်း နောက်တစ်ခါ ရင်အုပ်ပေါ်က ခပ်ထင်းထင်းပေါ်နေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ….ပြီးရင် သူ့ဗိုက်သားပြင် တလျောက်နဲ့ အဆုံးသတ် ငပဲခေါင်းကို ကျနော်အနမ်းတွေဝေလိုက်တယ်။ သူ ကျနော့်ငပဲကိုလက်နဲ့ဆွဲကိုင်လိုက်သလို အမွှေးအနည်း ငယ်ရှိတဲ့ ရွှေဥတွေကို ငုံစုပ်ပါတော့တယ်။ ကျနော်လည်း လျာကိုအပြားလိုက်ထားကာ သူ့ငပဲအတံတလျောက်လျက်ပြုလိုက်သလို အမွှေးရိတ်သင်ထားတဲ့ ရွှေဥတွေကို တစ်လုံးခြင်းလျက်ပစ်တယ်ပေါ့။ သူ့ကိုယ်နံ့က တကယ်အဆင်ပြေတယ် ချွေးနံ့မနံသလို အခြားအနံ့ အသက်လည်းကင်းတာကြောင့် အမွှေးနုတွေရှိတဲ့ သူ့ပေါင်ခြံတလျောက်ကို အနမ်းတွေကို ပေါပေါများများပေးဖြစ်ပါတယ်။ နန္ဒက ကျနော့်ရွှေဥတွေကို အချိန်တော်တော်ကြာ စုပ်ပြုနေရာက ကျနော့်ငပဲကိုသူ့အာခံတွင်းထဲ နောက်တဖန်ရောက်သွားစေပြန်ရော။ ကျနော်လည်း အားကျမခံ သူ့ငပဲကို ကျနော့်ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြန်တော့ အရည်ကြည်အချို့ စို့ထွက်စပြုနေတာကိုသိလိုက်ရသလို ပါးစပ်ဟနိုင်သလောက်ကြိုးစားဟကာ သူ့ငပဲကိုထိန်းထားနိုင်ဖို့လုပ်လိုက်ပါတယ်။\nပါးစပ်ထဲပြည့်နေသလို ခံစားရပြီး သူ့ပစ္စည်းကို အသေအချာပြုစုနိုင်ဖို့ အချိန်ကြာကြာယူပြီးပြင်ဆင်ရပါတယ်။ သူ့ငပဲခေါင်းကိုတော့ ကောင်းကောင်း ကစားပေးတာပေါ့။ လျှာဖျားလေးကိုအသာထုတ်ရင်း သူ့ငပဲခေါင်းထိပ်လေးကို တို့ထိကစားရတာ ကျနော်သဘောကျ တယ်။ ပြီးတော့ အရည်ကြည်လေးတွေစို့လာတာကိုခံစားရင်းဆိုပါတော့။ ခဏအကြာမှာတော့ ကျနော် နန္ဒရဲ့ခြေထောက်တွေကိုခြဲကိုင် ကွေးတင်လိုက်ရင်း အမွှေးနုအနည်းငယ်ရှိနေတဲ့ တင်အကွဲကြောင်းတလျောက်နဲ့ ခရေ၀ကိုကောင်းကောင်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ တင်အကွဲကြောင်းထဲကို တံတွေးအချို့ ကျနော်အစက်ချလိုက်ပြီးနောက် လက်ခလယ်လေးနဲ့ခရေ၀တ၀ိုက်ကို ကောင်းကောင်းလေးပွတ် သပ်ကလိလိုက်တယ် ရွှဲရွှဲစိုတဲ့အထိပေါ့နော်။ နန္ဒတစ်ယောက် အပေါ်ကအုပ်မိုးထားတဲ့ ကျနော့်ကိုယ်လုံးအောက်ဝယ် တွန့်လိမ်နေပြီး နှုတ်ဖျားကလည်း အနည်းငယ်ပိုမိုညည်းတွားလာခဲ့ပါတယ်။ အာ….သူ့သွားတွေက ကျနော့်ရွှေဥတွေကို ခပ်ဖွဖွလေးကိုက်ပေးလာတော့ စိတ်ထဲက မရိုးမရွခံစားချက်တွေဟာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပါရော။ ကျနော် လက်ခလယ်လေးနဲ့ပွတ်သပ်ကလိနေတဲ့နေရာကို မျက်နှာလေး အပ်ရင်း လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးဆွဖို့ကြိုးစားလိုက်ပါတယ်။ သူ့နှုတ်ဖျားက ညည်းတွားသံဟာ လှိုက်မောသံအပြည့်နဲ့ ကျယ်ကျယ်လောင် လောင်ထွက်လာတယ်။ သူ့ခရေ၀တစ်ဝိုက်ဟာ ကောင်းကောင်းစိုစွတ်စပြုလာတော့ ကျနော် သူ့ရွှေဥနဲ့ လိင်တံဘက်ကိုပြန်ပြီးဦးလှည့် လိုက်မိတယ်။\nကျနော် 69 အနေအထားကနေ နန္ဒနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားဖြစ်အောင် ပြန်နေလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းခြင်း အချိန်အတော်ကြာ နမ်းမိကြတယ် ခင်ဗျ။ သူ့ကို ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲလို့ ကျနော်ကမေးလိုက်တော့ anal sex ကိုလုပ်ဖို့စိတ်ထဲမသိုးမသန့်ဖြစ်မိပေမဲ့ ပြီးတဲ့အထိ အပြန်အလှန် စုပ်မှုတ်တာကိုတော့ ဆက်လုပ်ချင်ကြောင်းဖြေပါတယ်။ ကျနော်ကတော့ နန္ဒနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလိုဇာတ်လမ်း ခင်းနေရတဲ့အပေါ် စိတ်အားထက်သန်မိသလို သူ့ငပဲကြီးကိုလည်း သဘောကျမိတယ်။ သူ့ငပဲကိုဆက်လက်ပြုစုပေးဖို့တောင်းဆိုလာ တော့ ကျနော် တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ခပ်ချဲချဲကားထားတဲ့ သူ့ပေါင်နှစ်ခုကြား ခေါင်းအပ်လိုက်ကာ သူ့ငပဲခေါင်းကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပြုလိုက် ပါရဲ့။ သူ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အနည်းငယ်ပြန်စေ့လိုက်ပြန်တော့ အမွှေးနုတွေများတဲ့ သူ့ပေါင်သားတွေနဲ့ ကျနော့်ဦးခေါင်းတစ်ဖက်တချက် ထိတွေ့မှုကို သဘောကျမိရပါတယ်။ အရမ်း အသည်းယားရင်ခုန်တယ်ဗျာ။ သူ့လက်တွေဟာ တဖြေးဖြေး သူ့ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ကျနော့်ဆီကလုယူသွားပြီး ကစားနေတာကြောင့် ငပဲထိပ်ခေါင်းလေးကိုပဲ ကျနော့်မှာ အပိုင်းစားရပါတော့တယ်။ သူ့ငပဲကို ခပ်ဖြေးဖြေး လက်ကစားနေချိန်တလျောက်မှာ ကျနော်က သူ့ငပဲခေါင်းလေးကို နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ အသာအယာပွတ်သပ်လိုက် အာခံတွင်းထဲငုံလိုက် ဆက်လုပ်တာပေါ့နော်။ တချိန်လုံးလိုလို သူ ဘယ်လိုကြိုက်ကြောင်း ကျနော့်ပြုစုမှုအပေါ် အလွန်သဘောကျကြောင်း တတွတ်တွတ်အော် ညည်းပြောဆိုနေပါတယ်။ ဘယ်လိုတွေ ညည်းတွားနေတယ် မိန့်မူးလူးလိမ့်နေတယ်ဆိုတာ ကျနော်သတိမထားတော့ဘဲ သူ့ငပဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ကာ အလုပ်များနေလိုက်တာမှာ ဇာတ်သိမ်းကာနီး ခြေထောက်တွေ တဆတ်ဆတ်တွန့် အရှိန်တက်လာချိန်ရောက်မှ လုပ်လက်စကို လျော့ချလိုက်တယ်လေ။\nသူ့ပစ္စည်းသူကိုယ်ထားတဲ့လက်ကို ကျွန်တော်လုယူလိုက်ပြီး အားရပါးရကိုင်ကာ ကစားမိသလို ငပဲတစ်ခုလုံးလည်း ပါးစပ်ထဲအပြည့် ရောက်အောင် အထုတ်အသွင်းလုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ နန္ဒတစ်ယောက် အော်ဟစ်ညည်းညူသံ မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင်ဖြစ်လာသလို ကျနော့်လက်ထဲက ငပဲကိုပြန်လုသွားကာ ခပ်သွက်သွက် လက်ကစားပါတော့တယ်။ ကျနော့်ပါးစပ်ထဲ သူ့သုက်ရည်တွေပန်းထည့်တာ သဘောကျ ခံစားချင်ကြောင်း ကျနော်ပြောလိုက်ချိန်မှာတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အနည်းငယ်တွန့်တွန့်သွားသလိုဖြစ်ကာ ချွဲပစ်များပြား သော အရည်ဖြူတွေဟာ ကျနော့်ပါးစပ်ထဲကို မာရသွန်ပြေးလာပါရော။ သူ ပန်းထည့်သမျှအကုန် ကျနော့်ပါးစပ်ထဲမထိန်းနိုင်စွာဖြင့် သူ့လိင်တံပေါ်ကိုပြန်လျှံကျစီးဆင်းကုန်ပါတယ်။ သူ့ငပဲတချောင်းလုံး သန့်ရှင်းသွားတဲ့အထိ ကျနော်လျှာနဲ့ပြန်လျက်ပြုပေးလိုက်ပြီး ငပဲခေါင်းလေးကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလိုက်တော့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားတာများ အားရစရာ။ နှစ်ဦးသားအကြည့်ခြင်းဆုံ ခဏငြိမ်နေပြီးမှ ဒီတစ်ခါ ကျနော့်အလှည့်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုပြောလိုက်တယ်။\nကျနော် အိပ်ရာပေါ်ကို ပြန်လှိမ့်ချလိုက်ပြီး ပက်လက်ကလေးလှန် ဒူးလေးထောင်ပြီးနေလိုက်တော့ နန္ဒက ကျနော့်ပေါင်တံနှစ်ချောင်းကို အသာဖြဲကာ ငပဲကိုလက်နဲ့အသာကိုင်ပါတော့တယ်။ ဒီအဆင့်မှာတော့ ကျနော့်ငပဲခေါင်းလေးဟာ အရည်ကြည်များဖြင့် တကယ့်ကိုရွှဲ နေ ပြီးဖြစ်သလို အသံတွေကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ထွက်လာတဲ့အထိ ခပ်မြန်မြန်လေးပဲ ပူနွေးနေတဲ့သူလျှာလေးနဲ့ရစ်သိုင်းကာ စုပ်ပြုမှုကြောင့် ရင်ပိုခုန်ရပါရော။ အစက ကျနော့်ရွှေဥတွေကို တစ်လုံးခြင်းပြန်ငုံစုပ်နေသေးသလိုလိုနဲ့ လိင်တံတလျှောက် လျှာကိုအပြား လိုက်ကပ်ကာ လျက်ပြုနေပြန်တာကြောင့် စိတ်ထဲ တကယ့်ကို အားမလိုအားမရ ကလိကလိဖြစ်မိပါတယ်။ အိုး…..တကယ့်ကို ရုပ်ရှင်အနှေးပြကွက်အတိုင်း ခပ်ဖြေးဖြေးလေး စုပ်မှုတ်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲအထုတ်အသွင်းလုပ်နေတာများ တကယ်ပါဗျာ အမြန်လိုချင်မိ ပေမယ့် ခြေဖျား လေးတွေ ကွေးကောက်မိတဲ့အထိ ကြေနပ်မိရော။ လိင်တံထိပ်အရေပြားဖြတ်မထားတဲ့ ကျနော့်ငပဲဟာ အရေပြားလေး ကိုနောက်ပြန်စွဲ ထိပ်ခေါင်းလေးတစ်ဝိုက်များကလိလိုက်ရင် ဘယ်လိုမှတင်းမထားနိုင်ပါဘူး။ အချိန်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ နန္ဒလေ ကျနော်ပွိုင့်ကို သိသွားပြီး ဒါကိုပဲကလိနေတာကြောင့် ပြီးတော့မယ် အဆုံးသတ်တော့မယ့်အကြောင်း သူ့ကိုပြောလိုက်ရပါတယ်။ ဒီအခါမှာတော့ သူ ကျနော်လိင်တံထိပ်အရေပြားကိုနောက်ထိရောက်အောင်ဆွဲကိုင်ကာ ထိပ်ပိုင်းလေးကိုပဲ လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ခပ်သွက်သွက် ကစားပါတော့တယ်။ ရေပြွတ်သေနတ်က တဆင့်ရေတွေပန်းထွက်လာသလို အားရပါးရထွက်လာတဲ့ ကျနော့်သုက်ရည်ဖြူ တွေဟာ မျက်နှာအနှံ့ကော နဖူးကော ရွှဲစိုသွားစေတာ တော်တော်များတယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူကလည်း ကျနော့်ငပဲခေါင်း တစ်ဝိုက်က သုက်ရည်တွေသာမက နေရာအနှံ့က သုက်ရည်ပျစ်တွေကို လျာနဲ့ကလိကလိ လျက်ပါရော။ နောက်ဆုံးတော့ မျက်နှာ နှစ်ခုပူးကပ်ရင်း အနမ်းစစ်ပွဲဆင်နွှဲကြပါတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဖက်တွယ်လှဲလျောင်းရင်း ခဏငြိမ်နေကြချိန်မှာ သူက ကျနော့်ကို သူ့ခြေထောက်နဲ့ခွလျက်သားဖြစ်သလို ကျနော့်ဗိုက်သားပြင်အနှံ့ကိုလည်း သူ့လက်ကလေး တွေနဲ့အသာအယာပွတ်သပ်နေ ပါတယ်။ အချိန်မသိတော့လောက်အောင် နှစ်ယောက်သားလဲလျောင်းနေကြတာ ညနေခင်း နေရောင်ခြည်တွေ သန်းလာချိန်အထိပါ။ အမှတ်မထင်ဖြစ်ပျက်ကျတဲ့ အခါသာမယရဲ့အလွန် ကျနော်ရွေ့လျားမှုမပြုလုပ်လိုသေးပေမဲ့ နန္ဒက ကျနော်တို့ရေးချိုးသန့်စင်ဖို့ကောင်းပြီ လို့အကြံပေးလာပါတယ်။\nအိပ်ရာပေါ်က နှစ်ဦးသားထကာ ရေချိုးခန်းရှိရာကို သူဦးဆောင်တဲ့အတိုင်းလိုက်သွားမိပါတယ် ကျနော်လေ။ ရေပူစက်ကိုဖွင့် ရေပန်းကို မဖွင့်ခင် ရေပူလာချိန်အဖြစ် ခဏစောင့်ရင်း နှစ်ယောက်သားရပ်နေကြချိန် ပျော့နေသော သူ့ငပဲကို ကျနော်အသာအယာပွတ်သပ်ကစား လိုက်တယ်။ သူလည်း ထို့အတူလုပ်ပြန်တော့ ကျနော့်ငပဲက မာတောင့်လာပေမဲ့ သူ့ပစ္စည်းက သိပ်မမာလာပါဘူး။ ရေအတူချိုး ဆပ်ပြာ အတူပွတ်သပ်တိုက်ကြချိန်မှာ ကျနော့်စိတ်တွေထန် ပစ္စည်းက မာလာတာလေ သူကတော့ စိတ်မပါသလိုပဲ။ ဒါကြောင့် ကျနော် ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်ကာ ပါးစပ်နဲ့ကလိပေးပေမယ့် မရတာကြောင့် လက်လျော့လိုက်ပါတယ်။ နန္ဒတယောက် ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဆပ်ပြာကိုပွတ်သပ်တိုက်ချွတ်ပေးရတာကို သဘောကျဟန်တူတယ် အကြာကြီးပဲပွတ်နေတာကြောင့် ကျနော်လည်း သူ့တင်ကွဲကြောင်း တလျောက် ဆပ်ပြာမြုပ်များဖြင့် ပွတ်သပ်သလို လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ခရေ၀ထဲကို ထိုးမွှေကလိမိပြန်ရော။\nကျနော်တို့ ရေမိုးချိုးပြီး အ၀တ်စားလဲပြီးပြန်တော့ ကိုးရို့ကားယားနိုင်စွာ စကားပြောနေဖြစ်ကြပြီးနောက် သူက ပြန်ဖို့သင့်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလာတယ်။ ဟုတ်တယ် အနည်းငယ် ကသိကအောက်ဖြစ်စွာ ထွက်ခွာရမယ့်အဖြစ်က ကျနော်ခဏနေနိုင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဇာတ်လမ်းစနိုင်ဖို့အတွေးဝင်နေတဲ့ စိတ်ကို ဒုက္ခရောက်စေသလိုပဲ။ သူ ကျနော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို တပ်မက်စွာ နောက်တစ်ကြိမ်နမ်းသလို ကျနော်ကလည်း သူ့ပေါင်ခွဆုံကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ လှေကားထစ်တွေပေါ် အပျိုမတစ်ယောက် ဆင်းလာသလို စိတ်အေးကြည်သာ လျှောက်လာရင်း ကျနော့်ကားရှိရာဆီ လှမ်းသွားခဲ့တာပေါ့နော်။\n‘တနော့နော့သွေးလာတဲ့ လေပြေထဲမှာ မြတ်လေးပန်းရနံ့တွေ ခိုဟီးလာသလိုပါပဲလား…..မွှေးလိုက်တာ’\nAlex Aung (16 Feb 2016)\nPosted by Alex Aung at 2:10 PM No comments:\n''မိုးတိမ်ဖြူတို့သည်လည်း ... ''\nဟိုးအောက်ခြေနားဆီကမှုန်ပြပြမြင်နေရသောလယ်ကွင်းစိမ်းလေးတွေ၊တောင်ကုန်းလေးတွေကိုမြင်နေခိုက်မှာ ခင်လေး ရင်တွေတိုးတိတ်စွာခုန်ပေါက်လာလေသည် ။မကြာခင်မှာသူမစီးလာသောလေယာဉ် ကြီးသည် ရန်ကုန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ကို ရောက်ပေတော့မည် ။သူမကိုယ်ပေါ်မှာအသာခြုံထားသောပုဝါပါးကလေးကိုပြန့်ပြူးစေရန် လက်ဖြင့် သေချာပြင်ရင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုထိန်းချုပ်လိုက်သည် ။\nရှစ်နှစ်လုံးလုံး ဝေးကွာခဲ့သော မြေကို သူမ ခြေချခွင့်ရခဲ့ပြီ။MRCP တက်ရင်းမြန်မာပြည်သို့မပြန်ဘဲဒီဘက်ကဆေးရုံမှာ Join ပြီးအလုပ် ဝင်ခဲ့ပေမယ့်တကယ်တမ်းကျတော့သူမသည် မြန်မာပြည်နှင့်မြန်မာအစားအစာတွေကိုသာပိုမက်မောတတ်မှန်းသိခဲ့ရပြီ။ဒီကလူတွေသင်္ကြန်လည်ပတ်ချိန်၊သီတင်းကျွတ် ပွဲဈေးတိုးချိန်တို့မှာသူမမျက်ရည်ကျတတ်ခဲ့ပြီ။အခုချိန်မှာတော့ သူမသည် ဟိုးအရင်ကရှက်ရွံ့စွာပြေးထွက်ခဲ့သော၊ စိတ်နာတတ်သေ ၊ဒေါသကြီးသော၊ခွင့်မလွှတ်တတ်သော မြတ်လေးခင် မဟုတ်တော့။ အရာရာကိုသည်းခံခွင့်လွှတ်တတ်သောရင့်ကျက်သောသူမဖြစ်လာခဲ့ပြီ။အချိန်တို့သည် အရာရာကိုကုစားခဲ့ သည် မဟုတ်ပါလား။\nအခုချိန်လမ်းမှာတွေ့ခဲ့ရင် အရင်လိုဟန်ဆောင်ပြီးနေဦးမှာလား။ဟင့်အင်း….ဟန်ဆောင်ခြင်းအတတ်ပညာကို ခင်လေး သည် သူ့လောက်မကျွမ်းကျင်ရိုးအမှန်ပင်။သူကတော့တစ်ဖက်ကမ်းခတ်တတ်ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်မဟုတ်လား။\nခွဲခွာခဲ့စဉ်နောက်ဆုံးအချိန်က သူ့ပါးကိုခပ်လွှဲလွှဲရိုက်မိချိန်မှာ သူ့မျက်ဝန်းထက်ကမျက်ရည်စတွေနှင့် နာကျင်စွာ တောင်းပန်ခဲ့သည်ပဲ။ အရာအားလုံးကိုမေ့ပစ်ခဲ့နိုင်ပေမယ့်သူမရင်ထဲကအချစ်စိတ်ကိုတော့ မေ့ဖို့ညာလို့မရ။ဘဝမှာတစ်ခါသာချစ်ခဲ့ဖူး သူမဟုတ်ပါလား။ခင်လေးမျက်ဝန်းအစုံကိုမှေးမှိတ်လိုက်စဉ် မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှာမျက်ရည်တို့ခိုရစ်လေသည်။\nထို့အတူသူမရင်အစုံသည် လည်း .......။\nသူမရှေ့သို့လာချပေးသည့်ဓာတ်ပုံကိုကြည့်ရင်း ခင်လေး မေမေ့မျက်နှာကိုနားမလည်နိုင်စွာကြည့်မိသည် ။ မေမေကတော့စကားနည်းသူမို့ခပ်ပြုံးပြုံးပင်\n''သူ့နာမည်က ကျော်စွာတဲ့သမီး ...မေမေ့ဆီမှာစိန်ဝယ်နေကျမိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရဲ့သားပေါ့ ..သင်္ဘောသားလေးပဲ။ သူတို့ကသမီးတောင်းချင်တဲ့သဘောမျိုးပြောလာလို့ မေမေကလည်းဘာရယ်မဟုတ် တီးခေါက်လိုက်တော့တကယ်ပဲဓာတ်ပုံယူလာပြတယ်။ မေမေလည်း လေ့လာကြည့်ပြီးပြီသမီးသဘောကိုလည်းသိချင်တယ်။ ကောင်လေးကအခုဒီမှာပဲရှိသေးတယ် ။မပြန်ခင်တော့တွေ့ပေးမလားလို့ ။ သူတို့ဖက်ကလည်းတစ်ဦးတည်းသောသားဆိုတော့မတော်တရော်တွေနဲ့ ဖြစ်သွားမှာစိတ်ပူတယ်နဲ့တူပါတယ်။စဉ်းစားပေါ့သမီးရယ် မေမေကတော့အတင်းမတိုက်တွန်းပါဘူး။သမီးအသက်လည်းမငယ်တော့ဘူးလေ၊နှစ်ဆယ့်ရှစ်ဆိုတာအရာရာကိုဆုံးဖြတ်တတ်တာပဲ။ .. မေမေကတော့အမှန်ပြောရရင် သူ့ကိုသဘောကျတယ်။ အသောက်အစားလည်းကင်းတယ် မိန်းမကိစ္စလည်းနာမည်ပျက်မရှိဘူး ''\nမေမေကတိုက်တွန်းတာလည်းမဟုတ် ၊အမိန့်ပေးတာလည်းမမည် စကားကိုခပ်ဖော့ဖော့ပြောရင်းအခန်းပြင်သို့ပြန်ထွက်သွားသည်။ သူမဓာတ်ပုံလေးကို သေချာယူပြီးကြည့်မိသည် ။အရပ်မြင့်မြင့်မျက်ခုံးထူထူအသားဖြူဖြူလူတစ်ယောက်ကသူမကိုပြုံးကာပြန်ကြည့်နေလေသည်။\nအင်…..မဆိုးဘူးပဲ။ သူမ ယောင်နနဖြင့်ပြန်ပြုံးပြမိသည် ။အချိုးအဆစ်ကျသောကိုယ်ပေါ်မှကွမ်းရိုးစင်းရှပ် ပြာဖျော့ဖျော့ကသူ့ကို သေသပ်ကျနသောလူတစ်ယောက်အဖြစ် ပံ့ပိုးထားသည့်အပြင် မျက်ခုံးထူထူအောက်ကမျက်လုံးရဲ့ညှို့ငင်မှုကသူမကိုရင်ခုန်စေပြန်သည်။နောက်တစ်နေ့မနက်ခင်းမှာ မေမေ့ရဲ့အမေးကိုအသာခေါင်းညိ်တ်ရင်း တွေ့ကြည့်ဖို့လက်ခံမိသည်အထိသူကစိုးမိုးလွန်းလှသည် ။\nထိုနေ့ကသူမမီးဖိုထဲမှာလက်စွမ်းပြမိသည်။ မေမေ့ကိုတွေ့ကြည့်ဖို့ ခေါင်းညိတ်အပြီးမှာ သူမတို့အိမ်သို့ထမင်းစားဖိတ်တာမို့ သူမနားရက်ကိုချိန်းဆိုကြခြင်းပင်။ ခင်လေး ဒီနေ့ ဆေးခန်းကိုမသွားတော့။လူနာတွေက်ိုလည်းဒီနေ့အတွက် သောက်စရာဆေးကိုကြိုပေးခဲ့တာမို့ ညနေခင်းသည် သူမအတွက် သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည် ။\nမေမေ့ကိုခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သူမမီးဖိုချောင်ထဲကထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ မေမေနှင့် ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကမီးဖိုခန်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းကိုကူးချည်သန်းချည်လုပ်ကာ ပြင်ဆင်ရင်းကျန်ခဲ့လေသည်။ ခင်လေး မြန်မြန်ရေချိုးပြီးမျက်နှာကို နို့ရည်ပါးပါးလိမ်းကာ ခပ်လတ်လတ်ပါတိတ်တစ်စုံကိုဝတ်လိုက်သည် ။သူ့ရှေ့မှာအရမ်းပြင်ဆင်ပြီးမနေချင်ပါဘူး။ တော်ကြာ သူ့ကိုအရမ်းလိုချင်နေတယ် ထင်နေဦးမယ်။ခင်လေးအောက်သို့ပြန်ဆင်းလာခဲ့ချိန်မှာပဲ အိမ်ရှေ့မှာကားတစ်စီးရပ်သံနှင့်အတူ မေမေ့နှုတ်ဆက်သံဖိတ်ခေါ်သံတွေကိုကြားလိုက်ရလေသည် ။သူမမီးဖိုခန်းထဲသို့အရင်ဝင်ပြီးလိုအပ်တာတွေမှာ ကြားပြီးမှအိမ်ရှေ့သို့ထွက်လာကာ မေမေ့ဘေးနားမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည် ။\nလူကြီးတွေပြောသမျှကိုခပ်ပြုံးပြုံးနားထောင်ကာ ပြောဖို့လိုအပ်ပါကကြည်လင်မွန်ရည်သောအသံဖြင့်ချိုသာစွာပြန်ပြော နေသောသူ့ကိုကြည့်ရင်းသူမစိတ်ထဲနှစ်လိုစွာသဘောကျကာ မဆိုးဘူးဟုတိတ်တဆိတ်မှတ်ချက်ချမိသည့်အတွက် သူမကိုယ်သူမ ရှက်ရွံ့မိသည်အထိပင် ။ထမင်းလက်စုံစားအပြီးမှာထမင်းစားခန်းထဲသစ်သီးခွာနေသောသူမအနားသူရောက်လာရင်း\n''ကျွန်တော်က ကျော်စွာပါ၊ညီမလေးမြတ်လေးခင်နော် ''\nခင်လေးသူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည် ။ ညီမလေးတဲ့၊ သူခေါ်လိုက်သောညီမလေးဆိုသည့်အသံသည် သူမနားထဲစိမ့်ဝင်စီးဆင်းပြီးနှလုံးသွေးကြောမှတစ်ဆင့် နှလုံးသားသို့တိုင် ရောက်ရှိခဲ့သည်လားမသိ သူမရင်အစုံသည် တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လှုပ်လာလေသည်။ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျောင်းစာတွေနှင့်နပမ်းလုံးပြီး အချစ်ဆိုတာဘာမှန်းမသိသောမိန်းမပျိုတစ်ယောက်မို့ သူမရှက်သလိုရင်ဖိုသလိုခံစားရကာ ခေါင်းငုံ့ရင်း စားပွဲပေါ်ကသူ့လက်ဖျားလေးတွေကိုအမှတ်မဲ့ကြည့်နေမိလေသည်။ပန်းသွေးရောင်လွှမ်းသောလက်သည်းတို့ကသေချာစနစ်တကျပုံဖော်ထားသလိုညီညာလွန်းလှသည်။ သူမခေါင်းငြိမ့်မိလား မငြိမ့်မိလားသေချာမသိ။\nကျွန်တော့်ဘက်က တော့ ဘာမှပြောစရာမရှိပါဘူး...ကျွန်တော့အပေါ်ညီမလေးရဲ့သဘောထားကရောဘယ်လိုရှိလည်းဟင် ''\n'' ဟို...ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ဖို့တော့ စောပါသေးတယ် ...ကျွန်မ ''\n''အိုခေ....ကျွန်တော်လည်းမလောချင်ပါဘူး ..ညီမလေးဘက်ကအဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့နေ့ကို စောင့်ပါ့မယ် ..ဒီကြားထဲတစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်သိအောင် ရင်းနှီးမှုရအောင် အဆက်အသွယ်မပျက်ဘဲဖုန်းဆက်တာတို့ဘာတို့လုပ်ကြမယ်လေ ...ဒါနဲ့ ဖေ့ဘွတ်ခ်သုံးရင် ကျွန်တော် ဟိုရောက်လည်းအဆက်အသွယ် လုပ်လို့ရတာပေါ့ နော့ ''\nခင်လေး ခေါင်းကိုအသာအယာငြိမ့်မိသည်။ထိုနေ့ကပြန်သွားပြီးခင်လေးတို့ဖုန်းပြောဖြစ်ကြသည် ။သူမသွားခင်မုန့်ကျွေးပါရစေဆိုတော့လည်းခင်လေးမငြင်းမိ။\nသူသဘောင်္ပြန်တက်ခါနီးလာနှုတ်ဆက်တော့ခင်လေးဝမ်းနည်းစွာငြိမ်သက်နေမိသည်။မိန်းကလေးမို့အိနြေ္ဒဆည်ထားသော်လည်းခင်လေးမခွဲချင်မိ။တဖြေးဖြေးဝေးသွားသောသူ့ကိုယ့်ရနံ့သင်းသင်းလေးကိုတရှိုက်မက်မက်ခံစားရင်းခင်လေးတစ်ယောက် အချစ်မှာဒူးထောက်အရှုံးပေးလိုက်ရလေတော့သည် ။\nဖုန်း screen မှာပေါ်နေသောစာလုံးလေးနှစ်လုံးကိုကြည့်ရင်းသူမလက်ဖျားတို့ အေးစက်လာသည် ။ပို့သင့်သလားမပို့သင့်လားသူမမသိတော့။မနေ့ကသူနဲ့စကားပြောရင်းသူကချစ်လားလို့မေးစဉ် ခင်လေးမဖြေမိ။သူ့ဘက်ကအတန်ကြာနှုတ်ဆိတ်နေပြီးမှလိုင်းအောက်သွားခဲ့တာမို့ ခင်လေးသူ့ကိုအားနာမိသည်။သင်္ဘောပေါ်ပြန်ရောက်သွားတာကြောင့် ကမ်းကပ်သည့်အချိန်သာဖုန်းပြောရသလိုအင်တာနက်လိုင်းကောင်းရင် တစ်ညလုံးစကားပြောဖြစ်ကြသည်။ဒါပေမယ့်ခင်လေးကသာစတင်ပြီးပြောရသူပင်။လိုင်းကလည်းကောင်းတခါမကောင်းတလှည့်မို့တခါတခါပြောရင်းလိုင်းကအောက်သွားတတ်သလို တခါ တခါ မီးစိမ်းနေသော်လည်းစာမပြန်နိုင်ခဲ့။ထိုအခါ ခင်လေးသူ့ကိုနားလည်ပေးရသည်သာ။ကျန်သည့်အချိန်တွေမှာတော့ သူမသည် တကိုယ်တော်လွမ်းဆွတ်သူအဖြစ် တိုးတိတ် တမ်းတရင်း နေ့ရက်တို့ကိုကျော်ဖြတ်နေရသည် ။\nစကားပြောကြတာကြာလေသူ့ကိုချစ်သောစိတ်ကပိုပိုတိုးလာလေပင်။သူ့အသံသူ့ဟန် သူ့ကိုယ်ကရေမွှေးနဲ့ကအစ သူ့လက်ဖျံကမွေးညင်းနုလေးတွေအဆုံးသူ့ခြေဖနှောင့်ရဲရဲလေးပါမကျန် သူမချစ်သည် ။ချစ်တာကိုချစ်တယ်လို့ဘာကြောင့်သူမ မပြောရမည်နည်း။ သူမလက်ညိုးလေးက Sendဆိုသောစာလုံးဖျားကိုခပ်ဝါးဝါးထိလိုက်သည် ။သူမပို့လိုက်သောမက်ဆေ့စ် လေးကဟိုဖက်သို့ ရောက်ကြောင်းအမှန်ခြစ်လေးပေါ်လာချိန်မှာတောင်သူမရင်တွေခုန်နေခဲ့လေသည် ။အချစ်သည် မိန်းမောတတ်သလားမသိ။သူမလိုင်းအောက်ပြီးဖုန်းကို ဂျူတီကုတ်ဘေးကအိတ်ထဲသေချာပြန်ထည့်ပြီး ဆေးရုံကပေးသော နားနေခန်းကနေပြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။လူနာတွေအတွက်စဉ်းစားလိုက်ချိန်မှာတော့သူမသည် စေတနာပြည့်ဝသောဆရာဝန်မလေးအဖြစ်သို့ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည် ။ အဆောင်တစ်ခုလုံးကကုတင်များမလုံလောက်သဖြင့် လူသွားလမ်းကြားထဲမှာပါခုံတန်းလေးတွေဆက်ရင်း နေရသော ဝေဒနာစုံလူနာများအကြားမှာသူမရင်ခုန်ဖို့ပင် မအားလပ်တော့။\n''ဒီတစ်ခေါက်ပြန်လာရင် လက်ထပ်ပေးချင်တယ်တဲ့သမီး ..''\n''မစောလွန်းဘူးလား မေမေ၊ ပြီးတော့ဒီကိစ္စမှာ ကိုကျော်စွာကအရင် သမီးကိုပြောသင့်တာလေ ''\n''အော် သမီးရယ် မောင်ကျော်စွာနဲ့သမီးလည်းဖုန်းတွေပြောနေကြတာ၊သူ့အသိုင်းအဝိုင်းဆိုတာလည်း မေမေတို့အသိမိတ်ဆွေတွေကြားမှာ မေးမြန်းကြည့်ပြီးသား၊လူကိုယ်တိုင်လည်းဘာလေးချက်လို့ညာလေးချက်လို့ဆိုပြီးအပြန်အလှန်ပို့ကြ အကဲခတ်နေကြတာ။ သမီးကဘာကိုအချိန်ဆွဲနေတာလည်းသမီးတို့ချင်းလည်းချစ်နေကြတာပဲကို ''\n''သမီးစိတ်ထဲတစ်မျိုးပဲ၊ကိုကျော်စွာကိုကြည့်ရတာ မိဘသဘောကျလို့ပြီးပြီးရော ခေါင်းငြိမ့်ပြီးသမီးကိုကြည်ဖြူနေရသလိုဘဲ ''\n''အော် ၊သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆယ်ကျော်သက်လေးတွေလိုတော့ပြာယာခပ် ဖျတ်ဖျတ်လူးနေပါ့မလား ခင်လေးရယ်..ညည်း နှယ် ''\n''အေးတိအေးစက်ကြီး မေမေ၊သမီးကတော့သူ့ဘက်ကမပြောမချင်းလုံးဝဘဲ၊သူကိုယ်တိုင်လိုလိုလားလားပြောမှ ခေါင်းငြိမ့်မယ် ၊ညည်းမချစ်လို့လားတော့ မေမေမမေးနဲ့ချစ်တာကသတ်သတ် သိက္ခာကသတ်သတ်ဘဲ ''\n''အေး၊ညည်းအပျိုကြီးဘဲလုပ် ၊ပဇီပဇာနဲ့ဇီဇာကိုကြောင်တယ် ''\nစိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးထထွက်သွားသောမေမေ့ကိုကြည့်ကာ သူမသက်ပြင်းချမိသည် ။ခင်လေးကတော့ ချစ်လို့အမြတ်တနိုး လက်ထပ်ယူတာဘဲလိုချင်သည် ။ကိုယ့်ချစ်သူမှ တယုတယအသေးစိတ်လေးကအစဂရုစိုက်တာခံချင်သည်။ဒါက ခင်လေး မှမဟုတ် မိန်းကလေးတိုင်းလိုလိုပင်။ အခုတော့ ...၊ နေကောင်းလားစားပြီးပြီလားပြီးရင် ပြောစရာစကားမရှိတော့။ Typing ရိုက်နေတာကို ဒီဘက်ကမြင်နေရသော်လည်းထိုစာတို့သည် ခင်လေးဘက်သို့ ရောက်မလာ။တကယ်ဆိုဒီနေ့ဘာစားလဲ ဘယ်သွားလဲ ကိုယ်ကဘယ်မှာဘာလုပ်နေရတယ်ဆိုတာမျိုး ပြောစေချင်သည် ။သူ့အလုပ်ကိုယ့်အလုပ် အဆင်မပြေတာ အဖုအထစ်ရှိတာလေးတွေဝေမျှရင်းတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားပေးချင်သည် ။ ဒါအဘယ်မျှကြည်နူးစရာ ကောင်း လိုက်မည်နည်း။သို့သော်လဲ ခင်လေးသည် ဒါကိုမည်သို့သောအခါမှဖွင့်ပြောလိမ့်မည်မဟုတ် ။\nသူမ စိတ်တိုစွာ ခေါင်းကဆံပင်တွေကိုဆွဲဖွပစ်လိုက်သည်။စိတ်ရှုပ်လိုက်တာ။သူမမျော်လင့်ထားသောချစ်ခြင်းတရား ဆိုသည်မှာထိုသို့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာအခြေအနေမဟုတ် ။ နောက်ဆုံးကျတော့လည်းသူ့ကိုချစ်သည့်စိတ်ဖြင့်အရာရာကိုခွင့် လွှတ်ပေးရဦးမည်သာ။သူမတို့လက်ထပ်ကြဖို့ ခင်လေးဖက်က ခေါင်းညိတ်ခဲ့ရပြန်သည်။\nသူမရှေ့မှာမြင်နေရသောဖိတ်စာနမူနာလေးတွေကိုကြည့်ရင်းခင်လေးအသည်းယားနေမိသည် ။ ဖျော့တော့ပေမယ့်ဆန်း ပြားသောအရောင်နှင့်ဟန်းမိတ်လက်ရာလေးကြောင့်ဖိတ်စာလေးကမထိရက်စရာလှပလွန်းသည် ။ ခင်လေးဖိတ်စာတစ်ခုကိုလက်ဖြင့်ဖွဖွပွတ်သပ်ရင်းဟိုဖက်က viber ဖြင့်ခေါ်ထားသောဖုန်းကိုနားမှာကပ်ရင်းမြူးတူးစွာဖြင့်\n''မဟုတ်ဘူးညီမလေး၊ဒီကညီအကိုလိုခင်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းပြီးနမူနာလုပ်ခိုင်းထားတာ၊ ညီမလေးကြိုက်တာ ရွေးလေ၊ ပြီးမှလိုသလောက်အရေအတွက်ကိုထပ်လုပ်ခိုင်းရမှာ''\n''အကိုကဓာတ်ပုံဘဲမြင်ရတာလေ၊ပြီးတော့အကိုကသိပ်မသိဘူး၊ညီမလေးကြိုက်တာရွေးပါ၊မင်္ဂလာဝတ်စုံအရောင်လည်းခင်လေးစိတ်ကြိုက်လုပ်နော် ၊အားမနာနဲ့ အကိုကခင်လေးကြိုက်တာလိုက်ဝတ်မယ် ၊ ''\nခင်လေးအသံတိတ်သွားသည် ။အကုန်သူမသဘောဆိုသည့်စကားသည် ဒီထက်ပို၍နူးနူးညံ့ညံ့ရှိလျှင် သူမအားဦးစားပေးသည်ဟုဆိုကာဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်မည်နည်း။အခုတော့သူ့အသံကဝတ္တရားကျေတာထက်နည်းနည်း မှမပို။ဒါဆိုဘာလို့ကျွန်မကိုချစ်လားလို့မေးခဲ့တာလည်းအကိုရယ်။ခင်လေး ဖုန်းကိုချလိုက်ရင်းဖိတ်စာလာပို့သော ကောင်လေးကိုသူမကြိုက်သောတစ်ခုကိုရွေးပေးလိုက်ရင်းအရေအတွက်ကိုပါ ပြောပြလိုက်သည် ။ ကောင်လေးပြန်သွားမှ မေမေ ရှိရာ မီးဖိုချောင်သို့ဝင်ပြီး မကျေမနပ်သောလေသံဖြင့်\n''မသိရင် တစ်ယောက်တည်းဆောင်မှာကျနေတာဘဲ၊အကုန်လုံးကိုယ်ဘဲတစ်ယောက်တည်းလုပ်နေရတယ် အရမ်းစိတ်တိုတာဘဲ''\n''မေမေတို့လုပ်ပေးတာနဲ့သူ တူမလားမေမေရဲ့၊ဘယ်သူမဆိုကိုယ်ယူမယ့်ယောင်္ကျားနဲ့တိုင်တိုင်ပင်ပင်လုပ်ချင်တာပေါ့။အခုဖြစ်နေတာက ကူတာမကူတာထက် စိတ်မဝင်စားတာကိုဒေါသဖြစ်နေတာ ''\n''မြတ်လေးခင် ၊သမီး၊သမီးတို့ကမိဘစီစဉ်တာကိုလက်ခံပြီးမှသမီးတို့ချင်းစကားပြောရတာဘာကြာသေးလို့လည်းကွယ် ၊ အချိန်ယူရမှာပေါ့သမီးရယ် ၊အသက် သုံးဆယ်ကျော်ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ကလူငယ်တွေလိုတော့ချစ်စကားကြိုက်စကားတွေဘယ်ပြောပါတော့မလည်း၊နေရာတကာကိုယ့်စိတ်ကိုယ့်သဘောလုပ်တာပိုတောင်ကောင်းသေးတာမဟုတ်လား ''\nသူ့ရှေ့မှမပြေးရုံတမယ် သွားနေသောနာစ့်လေးနောက်ကခပ်သွက်သွက်လိုက်ရင်းသူမလှမ်းမေးလိုက်သည် ။\nဒီနေ့ဆေးရုံမှာဂျူတီမရှိ။သို့သော် အချိန်အားမနေချင်သောခင်လေးက သူမတို့ရဲ့ဆရာကြီးထိုင်သောအထူးကုဆေးခန်း ကြီးမှာကူညီလုပ်ကိုင်ပေးတာမို့ကြာတော့ ဆေးခန်းကနာ့စ်လေးတွေဆရာဆရာမတွေနှင့်လည်းရင်းနှီးနေသည် ။\n'' .... ကေစ့်မမ ''\n''ဟယ် Suicide လုပ်တာလား ''\n''ရှုးးးး၊တိုးတိုးတိတ်တိတ်မမ၊ဆရာကြီးမိတ်ဆွေအစ်မရဲ့သားလေးလို့ပြောတယ်။ သူတို့ကတော့မတော်တဆထိတယ်လို့ပြောတာပေါ့။ဒါပေမယ့်တမင်လတ်ကောက်ဝတ်ကိုဓားနဲ့လှီးတာ နေမယ် ''\nသူမရင်ဘတ်ကိုလက်ဖြင့်ဖိရင်းအလန့်တကြား ရေရွတ်မိသည် ။တဆက်တည်းနှုတ်မှလည်းမိုက်လိုက်တာနော် ဟု ပြောမိပြန်သည် ။အခန်းထဲမှာသွေးတွေကမြင်မကောင်း။ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် Dressing လုပ်နေသဖြင့်သူမ နောက်နားမှာ အသာရပ်ရင်းစပ်စုမိသည် ။ကုတင်ထက်မှာအသားဖြူဖြူ ချောချောလူငယ်လေးတစ်ဦးက ဖျော့တော့စွာမှိန်းနေလေသည် ။ 'ချောလိုက်တာ 'ဟုသူမနှုတ်ကအသံပင် ခပ်တိုးတိုးထွက်မိသည် အထိပင် ။ နီစွေးသောနှုတ်ခမ်းကိုပြတ်ထွက်လုမတတ်ကိုက်ထားပြီး မည်းနက်သောမျက်ခုံးတို့အောက်မှမျက်တောင်မွှေးစိပ်စိပ်လေးတွေကြားမှ မျက်ရည်ဥလေးတွေကိုမြင်မိရတော့ ဘာရယ်မသိသူမစိတ်ထဲသနားနေမိသည် ။တော်တော်များနာနေသည်လားမသိ။ ဘာကြောင့်များသတ်သေဖို့ကြိုးစားရသလဲကွယ် ။လူ့ဘဝဆိုတာရခဲပါဘိနဲ့။ပုံစံလေးကသပ်ရပ်ပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်ပုံရသည့်အတွက် ငွေကြောင့်တော့ဟုတ်ဟန်မတူ ။သူမစိတ်ထဲ အေးဆေးဖြစ်သွားလျှင် မေးဖို့ တေးထားလိုက်မိသည် ။\n''သွေးထွက်လွန်ရင်တော့အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် အခုတော့စိတ်ပူဖို့မလိုတော့ပါဘူးး။ ကျန်တာကိုကျွန်တော့်ကလေးတွေက ကြည့်ပေးပါလိမ့်မယ် ..အစ်မလည်းစိတ်ချတော့၊ဟုတ်ပြီလား''\n''သူထပ်ပြီးလုပ်မှာစိတ်ပူလို့ပါ၊ပြီးတော့မှုခင်းတွေဘာတွေဖြစ်မှာစိုးလို့ အပြင်ဆေးခန်းကိုသွားပြတာလက်မခံကြဘူး။ငါ့မောင်ရှိလို့တော်သေးတယ် ကျေးဇူးပါကွယ် ''ကောင်လေးရဲ့အမေကခပ်တိုးတိုးပြောသည်။\n''သမီးတို့လိုအပ်တဲ့ Treatment လေးတွေဆက်လုပ်ထားပေး၊ဆရာတို့စကားပြောစရာရှိလို့၊စိတ်ချမယ်နော် ၊\nကဲ အစ်မလာ…စကားပြောရအောင် ''\nဆရာကြီးကသူ့အခန်းရှိရာဖက်သို့ထွက်သွားသဖြင့် ခင်လေးလူနာကောင်လေးနားမှာ အသာရပ်နေမိသည် ။ ကောင်လေး ကသတိရှိရက်နှင့် မျက်လုံးကိုမှိတ်ထားတာမို့ သူမလည်းဘာမှလုပ်စရာမလိုပေမယ့်ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ထိုနေရာမှာ ရပ်ပြီး နာစ့်မလေး လုပ်ပေးနေသမျှကိုကြည့်နေမိသည် ။\nရုတ်တရတ်ကောင်လေးနှုတ်က အသံတိုးတိုးလေးထွက်လာသလို မျက်ဝန်းထောင့်မှမျက်ရည်စီးကြောင်းကနားထင်မှတစ်ဆင့်ခေါင်းအုံးဖြူလေးပေါ်ကျသွားလေသည်။သူမစိတ်မကောင်းစွာအခန်းအပြင်သို့ထွက်လာခဲ့ပြီး ခုံတန်းလျားတစ်ခုပေါ် ထိုင်ချပြီးငြိမ်သက်စွာ တွေးနေမိသည်။\n''အင်...ဟင် ဆောရီးသန္တာ မကြားလိုက်လို့ ''\nသူမရှက်ရွံ့စွာ ဖြေရင်းပြုံးလိုက်မိသည်။သန္တာကသူမလက်ကိုဆွဲရင်း အထူးကုဆေးခန်းရဲ့အထပ်တစ်ထပ်တိုင်းမှာရှိသော ကောင်တာပုံးနောက်သို့ဝင်ကာ\n''လာ ..တိုးတိုးလေးပြောပြမယ် ''\n''ရတယ် ၊သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတယ် ဒေါ်ကြည်ဝင်းနဲ့မလှမြင့်ရှိတယ် ၊ ပြောမလို့ပါဆို၊ကောင်လေးကလေအခြောက်လေးတော့၊မထင်ရဘူးနော် ''\n''သန္တာ၊သူများသားသမီးကိုအခြောက်အခြောက်နဲ့၊ကြားသွားရင် အားနာစရာ ''\n''အင်းပါ၊ပြောချင်ဇောများသွားလို့၊သူ့အမေကလေအခုမှသ်ိတာတဲ့၊တစ်ဦးတည်းသောသားမို့ဆုံးရှုံးမှာလည်းကြောက် ၊ အဲ့လိုဖြစ်တာကိုလည်းရှက်နေတာ၊ဟိုဖက်က ကောင်လေးကလည်းချစ်တယ်တဲ့ မိဘတွေသိမှာစိုးလို့လမ်းခွဲတယ်ပြောတယ် ၊သူ့အဖေကြီးကတော့ ဟိုကောင်လေးကိုသတ်ပစ်မယ်ဆိုပြီးစုံစမ်းနေတယ်တဲ့ ''\n''နင်ကဘယ်လိုလုပ်သိတာလည်း ..စပ်စုမရယ် ''\n''မမကလည်း၊သူကျမသိချင်တာကျလို့၊ခုနကဆရာကြီးအခန်းမှာ ဆေးပြောင်းဖိုသွားမေးရင်းပြောနေတာ၊သန္တာလည်းအချိန်ဆွဲပြီးဟိုဟာယူသလိုဒီဟာယူသလိုနဲ့နားထောင်လာတာ ''\n''အော် ၊မတူဘူးလေသန္တာရယ် အခုဟာက ယောင်္ကျားချင်းဖြစ်နေတာကို၊လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကဘယ်လက်ခံပါ့မလည်း၊တစ်ချို့ကအမြင်ကျဉ်းကြတယ်လေ ''\nခင်လေးတို့စကားပြောနေစဉ် ဆရာကြီးနှင့်ကောင်လေးအမေ ထွက်လာသောကြောင့် သူမတို့အရှိန်သတ်လိုက်ရသည် ။\n''သမီးမြတ်လေး၊ဒီအန်တီက ဆရာ့ငယ်သူငယ်ချင်းဘဲ၊ ခုနကလူနာကလေးရဲ့ မေမေပေါ့၊ဒေါ်မြမြသက်တဲ့၊သူကကျွန်တော့်တပည့်လေး၊မြတ်လေးခင်တဲ့၊ ဒီလိုသမီးရေ…သူကလူနာကိုအိမ်ပြန်ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုလို့ ဆရာလည်းကောင်းမယ်ထင်တာနဲ့ခွင့်ပြုပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့်လူနာကိုကြည့်ဖို့ကျဆရာကအဆင်မပြေဘူး သူ့အိမ်ကဆရာနဲ့ဝေးတယ်။ ဆိုတော့ ကာ သမီးနေတဲ့ရန်ကင်းကဆိုရင် တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်းကနီးလို့ သမီးသွားကြည့်ပေးနိုင်မလား ''\n''အန်တီကသမီးကို ခြေကြွခအနေနဲ့သတ်သတ်ချီးမြှင့်မှာပါသမီး၊သားလေးကတစ်ခုခုထပ်လုပ်မှာစိုးလို့ အန်တီကအိမ်ကိုခေါ်ထားချင်တာပါ၊ အိမ်မှာဆိုတော့ အနီးကပ်ကြည့်နိုင်တာပေါ့နော် ''\n''ပေးစရာမလိုပါဘူးရှင့်၊ဆရာကြီးမိတ်ဆွေဆိုသမီးလာကြည့်ပေးပါ့မယ် ၊နက်ဖြန်ကစပြီးဆေးရုံမသွားခင်လာလာကြည့်ပေးပါ့မယ် ''\n''ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမီးရယ် ''\nအန်တီကြီးကမျက်ရည်တလည်လည်ဖြင့်ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရှာသည် ။ခင်လေးအခန်းထဲမှာ ဆေးရှိန်ဖြင့်အိပ်မောကျနေသော ကောင်လေးကိုကြည့်ကာသနားစိတ်ဖြင့်လက်ခံလိုက်ခြင်းပင် ၊သူမသာဆိုလည်းချစ်သူကထားခဲ့ရင် ထိုသို့လုပ်မိမည်လားမပြောတတ် ။သေချာတာကတော့ ကောင်လေးသည် အသက်ပေးချစ်တတ်သူ…။\nထိုညကဟိုတွေးဒီတွေးနှင့် ခင်လေးအိပ်မပျော်။ မနက်ကျလျှင် သတိုသမီးဝတ်စုံအတွက် Fitting လုပ်ရတော့မည် ။ မကြာခင် သူမသည်လည်း အိမ်ထောင်ရှင်မဖြစ်ရတော့မည် ။သို့သော် အခုထိတိုင် သူမစိတ်တို့က ဝေဝေဝါးဝါးပင် ။ငယ်စဉ်ကဖတ်ရသောဝထ္ထုတွေထဲကလို သူချစ်မဟုတ်ဘဲကိုယ်ချစ်များဖြစ်နေသလားဟု တွေးမိသော်လည်းကြာရင်တော့မချစ်သော်လည်းသံယောဇဉ်ဖြစ်လာမှာပါဟု ဖော့ပြီး ဖြေသိမ့်ရပြန်သည် ။ မေမေပြောသလိုသူချစ်ပြဖို့ရှက်နေတာလည်းဖြစ်နိုင်ပါသည် ။\nခြံပေါက်ဝက ဟွန်းတစ်ချက်တီးရင်း ခင်လေးကြည်လင်စွာပြုံးနေမိသည် ။မနက်စောစောကကိုကျော်စွာ့အိမ်ကဖုန်း လာသည် ။လူစားထိုးတာဝန်လွှဲမည့်သူရပြီဖြစ်သည့်အတွက် မကြာခင် ပြန်လာတော့မည်တဲ့။ သူမကိုတော့ကြိုမပြောပါနဲ့ဦးလို့ပိတ်ထားသည်ဆိုသော်လည်း ယောက္ခမလောင်းကချစ်ကြည်နူးစွာတိုးတိုးတိတ်တိတ်သတင်းပေးထားတာပင်။ အဟင်း…မဆိုးပါဘူး သူမကိုအံသြ၀မ်းသာဖြစ်အောင် လုပ်မည်ဆိုတော့သူလည်းအလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ မအားတဲ့ကြားက ချစ်ရှာတတ်သားဟုတွေးကာလူကမျက်နှာပိုးမသတ်ချင်တော့။\nအိမ်ထဲရောက်ပြန်တော့လည်း လူနာကောင်လေးကအိမ်ပေါက်ဝက စောင့်ဆိုင်းရင်း သူ့ကိုပြုံးပြနေတာမို့ ခင်လေးအူကြောင်ကြောင်ပြန်ပြုံးပြလိုက်မိသည်။ မနေ့ကသေကောင်ပေါင်းလဲဖြစ်တာသူမဟုတ်သလိုပါလား။\n''ဟုတ် မမ၊စိုးရိမ်စရာတော့မဟုတ်တော့ပါဘူး၊လာလေမမ၊ကျွန်တေ့ာအခန်းမှာ ဆေးထည့်ဖို့ပြင်ထားတယ် ''\nကိုယ်တိုင်လည်းစိတ်ကြည်လင်နေသည့်အပြင် လူနာကလည်းရွှင်ပျနေသဖြင့် ခင်လေး ကျေနပ်စွာသူ့နောက်ကလိုက်လာရင်း\n''အစ်မနာမည်ကမြတ်လေးခင်ပါ၊ မောင်လေးနာမည်ကရော ''\n'' ပြည့်စုံအောင်ပါမမ ''\nသူမက ကောင်လေးလက်မှဒဏ်ရာကိုပတ်တီးဖြည်ရန် လိုအပ်သည်များကိုထုတ်ရင်း\n''ကိုယ့်မောင်လေးအရွယ်မို့ မေးချင်မိတယ် ၊မနေ့ကချစ်သူနဲ့ပြသနာတက်လို့ဒီလောက်ထိလုပ်တာလား ''\n''ဟုတ်တယ် ၊သူကလမ်းခွဲဖို့ပြောတယ်လေသူ့အိမ်ကသဘောတူတဲ့လူနဲ့ယူတော့မယ်တဲ့ ''\n''အို၊ ကောင်မလေးကလည်း ''\nသူမမျက်နှာသည် ကောင်လေးဧ။် ပွင့်လင်းသောအဖြေကြောင့်အားနာလွန်းစွာပူထူသွားသည် အထိပင်။သူ ထိုကဲ့သို့ဖြေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်လိုမှထင်မှတ်မထား။\n''ဟားဟား၊ဟုတ်တယ် ကိုယ့်ချစ်သူနဲ့တူတူနေရတာမပျော်တဲ့လူဘယ်သူရှိမလဲ မမရဲ့၊ မမလည်းမင်္ဂလာဆောင်တော့မှာဆို ''\n''အင်း၊ ရှေ့လမှပါ၊မမခင်ပွန်းလောင်းတောင် ပြန်မရောက်သေးဘူး ''\nသူမဖွဖွပြုံးရင်းဖြေမိသလိုစိတ်ထဲကလည်းနက်ဖြန်ဆို ကိုယ့်ရှေ့ဘယ်လိုထူးခြားသောအံ့သြဖွယ်ရာတွေနှင့်သူရောက်လာမည်နည်း။သူမရင်ခုန်လှပါသည် ။ ဒါမှမဟုတ် သူရင်ခုန်အောင် ???\nသူမပြုံးနေတာကို ကောင်လေးကကြည့်ပြီးရီတော့သူမရှက်သွားသည်။ပြီးမှနှစ်ယောက်သားတိုင်ပင်ထားသလိုရယ်မိကြလေသည် ၊၊\nကားကိုလေဆိပ်ထဲအတင်းချိုးကွေ့ခဲ့ပြီးကားပါကင်မှာဖြစ်သလိုထိုးရပ်ကာ ခင်လေးကားနောက်ခန်းထဲက ပန်းစည်းကို ဆွဲယူလိုက်သည် ။ဖွေးလွှသောနှင်းဆီပွင့်ဖြူတို့ဆီမှသင်းပျံ့သောရနံ့ကမနက်ခင်းကိုကြက်သရေရှိစွာလန်းဆန်းစေသည်။\nဒါပေမယ့်ခင်လေးကဗျာမဆန်အား။သူမကို surprise လုပ်မည့်အကို့ကို သူမကတဖန်surpriseလုပ်မည်ဟုအားခဲထားသော်လည်းညကအတွေးများစွာနှင့်ရင်ခုန်ကာအိပ်မရသော ကြောင့် လေယာဉ် ဆိုက်ချိန်မှရောက်လာခဲ့တာမို့ပင်။ ခင်လေး ဝင်ပေါက်သို့ရောက်သည့်အချိန်မှာပဲ အထဲကမှန်ခန်းထဲမှာ ရောက်နေသောအကို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်မို့ တော်ပါသေးရဲ့လို သက်ပြင်းချမိသည်။တကယ်ဆိုအကိုပြန်လာမှာဘယ်သူမှမသိ။ခင်လေးသူငယ်ချင်းရဲ့အကိုကတိုက်ဆိုင်စွာအကိုတို့သင်္ဘောမှာလူစားဝင်ရမည့်လူဖြစ်တာမို့ မေးရင်းမြန်းရင်းသိရတာပင် ။အကိုကသူမကိုမမြင် ။ခင်လေးထိုင်ခုံတန်းတစ်ခုမှာငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်ကာအကို့လှုပ်ရှားပုံကိုတိတ်တဆိတ်ကြည့်ရင်းသူမရင်ထဲချစ်မြတ်နိုးမှုကငြိမ့်ငြောင်းစွာစီးဆင်းလာလေသည် ။မကြာခင် အကိုအပြင်သို့ထွက်လာတော့မည်။ခင်လေးမတ်တပ်ရပ်ရင်း အကိုထွက်လာမည့်အပေါက်ကို ဖြေးဖြေးချင်းလမ်းလျှောက်လာခဲ့လိုက်သည် ။အပေါက်ဝကထွက်လာသောအကို့ကိုသူမကြည်စင်စွာပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမကိုမြင်သွားသောအကို့မျက်နှာကရုတ်တရတ်ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်းချက်ချင်းပြင်လိုက်ကာ သူမရှိရာဆီသို့ ခြေလှမ်းကြဲကြဲလျှောက်လာလေသည်။\nအစ်ကို့ကို ပြေးဖက်လိုက်သောလူငယ်လေးကိုသူမနောက်ကျောဖက်ကမို့မမြင်ရ။အစ်ကို့မျက်နှာကနီရဲပျက်ယွင်းစွာဖြင့်ပြန်မတုန့်ပြန်သောကြောင့်ထင့်။အစ်ကို့ကိုဖက်ထားသော လူငယ်လေးကသူမရှိရာဖက်သို့ဖြတ်ကနဲလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည် ။သူ့မျက်နှာကိုမြင်လိုက်စဉ်မှာခင်လေးရုတ်တရတ်ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲအူကြောင်ကြောင်ဖြစ်ကာအစ်ကို့မျက်မှာက်ိုစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကောင်လေး၊ကောင်လေးပါလားဒါဆိုသူနဲ့ကိုကိုက ...။\n''ဟာ၊မမ ..ဘယ်သူ့ကိုလာကြိုတာလည်း၊ဒါကျွန်တော်ပြောတဲ့ကိုကိုလေကျွန်တော့ချစ်သူပေါ့ ''\nကောင်လေးက ပျော်ရွှင်စွာမိတ်ဆက်ပေးပေမယ့် အစ်ကို့မျက်နှာကဆိုးရွားစွာပျက်ယွင်းနေသလို ခင်လေးမျက်နှာတစ်ခုလုံးဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသည့်အတိုင်း စပ်ဖျည်းပူနွေးစွာဖြင့် မျက်ရည်ကြည်တို့ဝေ့ဝဲရင်း သူမလက်ထဲကိုင်ထားသောပန်း စည်းမှာ ကြွေပြားအခင်းပေါ်သို့လွတ်လပ်စွာကျသွားလေတော့သည်။\nခင်လေး ကားမှန်နားကိုမျက်နှာကပ်ရင်းပြင်ပကိုကြည့်လိုက်သည် ။မည်းနက်သောလမ်းရဲ့ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီကရိပ်ကနဲရိပ်ကနဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော လမ်းမီးဝါကျင်ကျင်လေးတွေကိုကြည့်ရင်းသူမစိတ်ထဲလွမ်းမောသလိုခံစားရသည်။ဘဝမှာရင်ခုန်မိသောလူယောင်္ကျားသည် လိင်တူချင်းချစ်တတ်သောလူတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်မှန်း သူမမသိခဲ့ရလောက်အောင် ပတ်ဝန်း ကျင်ကိုမေ့လျော့နေခဲ့သည်။ မြန်မာပြည်ကိုပြန်လာမှာသိသွားသော ကောင်လေးကသူမကိုလာတွေ့ရင်းတောင်းပန်စကားပြောပါရစေလို့ ပြောလာတော့သူမရင်ထဲကတိတ်တဆိတ်နာကျင်ခဲ့ရသေးသည်။ ဒါပေမယ့်ရှစ်နှစ်ဆိုသောအချိန်က သူမကို လှပသောမာယာတွေနှင့် ဟန်ဆောင်တတ်စေရန် သင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်လေသည် ။\nကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်းမပေါ်ရှိ Heart to Heart ဆိုသည့်ပိုးထည်နှင့်ပွဲထိုင်ဇာများရောင်းသောဆိုင်ကိုသူတို့အတူတူဖွင့် ထားကြသည်ဆိုတော့ ခင်လေးလည်းတစ်ချိန်ကျဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူနေထိုင်လုပ်ကိုင်ရသည့် ဘဝကို သူနှင့်အေးချမ်းစွာဖြတ်သန်းဖို့မျှော်လင့်ခဲ့မိဖူးတာကိုတိတ်တဆိတ်အရှက်သည်းမိရပြန်သည်။ဒါပေမယ့်လဲ အတိတ်ဟာအတိတ်ဘဲမဟုတ်လားလေ။ ရန်ကုန်မှာနေမယ့်တစ်လလုံးသူမမည်သူနှင့်မှမတွေ့ဘဲတိတ်တဆိတ်နေခဲ့တာကိုက သူမရင်ထဲ ဒဏ်ရာအကင်းမသေသေးကြောင်းသေချာခဲ့ရသည်ပဲ။\nစီးနင်းလာသောကားက တောင်ပတ်လမ်းတွေကိုတအိအိကွေ့ပတ်ရင်းခရီးဆုံးထိရောက်အောင်သွားနေလေသည်။ မနက်ခင်းဆို သူမတာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည့် ဆေးရုံရှိရာ တောင်ပေါ်မြို့လေးကိုရောက်တေ့ာမည် ။ အေးချမ်းသော တိတ်ဆိတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နှင့်သူမ သဟဇာတဖြစ်အောင်နေထိုင်ပြီး ဘဝရဲ့စာမျက်နှာအသစ်ကိုဖွင့်လှစ် ရင်း အရောင်ပြောင်းတတ်သောလူတွေရဲ့အကြောင်းတစေ့တစောင်း သင်ယူရပေဦးမည် ။\nတကယ်တော့ မိုးမည်းတွေကဟန်ရေးဆင်နေပေမယ့် မိုးတိမ်ဖြူတို့သည်လည်း မစဲဘဲ စွေရွာတတ်သည်မဟုတ်လား ..... ။\nWritten by အညို\nPosted by Alex Aung at 10:15 PM 1 comment:\nစိတ်ထက် ကိုယ်က မြန်နေတဲ့အခါ စိတ်ညစ်မနေနဲ့ (Premat...


Rita, Writing for My Sake!: Daze\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ စိတ်နေသဘောထား ကောင်းမွန်သလောက်၊ ဘာသာတရားလုပ်ဖို့ မမေ့တတ်သလောက်၊ အယုံလွယ်ရင်၊ အားနာတတ်ရင်၊ (မလိုတဲ့နေရာတွေမှာ) သဘောကောင်းပြီး လိုက်လိုက်ရောရော ရှိတတ်ရင်၊ အတွေ့အကြုံနည်းပါးရင်၊ မိဘနဲ့တုန်းက ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ရလွန်းရင်၊ ကံမပေးတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုမှာ (သူ့ စိတ်ရင်းက မရည်ရွယ်သည့်တိုင်အောင်) သူတပါးကိုရော၊ သူ့ကိုယ်သူရော ထိခိုက်စေတတ်တယ်။\nPosted by Rita at 4/21/2011 09:26:00 AM\nရီတာ...အမကိုများ ကြည့်ရေးနေသလား.... လို့...ဟဟဟဟ :P\nနောက်တာ...၊ တကယ်ပြောတာ....တူလွန်းလို့ :)\nအစ်မချစ် လက်သီးထိုးကြမ်းတဲ့လူကတော့ အဲလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ချရတယ်။ အဓိကက ကြမ်းသင့်ရင် ကြမ်းမှပဲ။ ကြမ်းရမယ့်နေရာ မိန်းကလေးစိတ်နဲ့ နုနေရင် ခံရရော။ သူလုပ်တဲ့ကိစ္စ သူ့တယောက်နဲ့တင် ကိစ္စပြတ်ရင် သိပ်မဆိုးသေးဘူး။ ဘေးလူကိုပါ ထိခိုက်သွားတာမျိုးကြ ဆိုးထာ။\nယောက်ျားလေး တယောက်က စိတ်နေသဘောထား လဲသိပ်မကောင်းဘူး၊ ဘာသာတရားနဲ့ကလဲ ဝေးမှဝေး၊ အရက်သေစာ မကြာခဏ သောက်တယ်၊ စိတ်ကြမ်း လူကြမ်းရှိတယ်၊ အရပ်ထဲမှာလဲ ခဏခဏရန်လည်ဖြစ်နေကြ၊\nဒါပေမယ့် တနေ့ကျတော့ (သိစိတ်နဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်မသိစိတ်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်)မထင်မှတ်ဘဲ သူလုပ်လိုက်တဲ့ သူရဲကောင်းဆန်ဆန်အပြုအမူ တခုကြောင့် လူတွေက သူ့ကို အရင်က ဆိုးခဲ့သမျှတွေ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ကြတယ်\nအဲဒါကြောင့် "သူ မင်းကို ဘယ်တော့မှ" ထဲမှာ ဂျူး က ရေးသွားတာ။ လူကောင်းနဲ့ လူဆိုးကြားမှာ ခြားထားတဲ့ စည်းက ပါးပါးကလေးတဲ့။\nကိုယ်လည်းပဲ မြင်တာ ပြောချင်တယ်။ လူသာမန်တစ်ယောက် ကောင်းတယ် ဆိုးတယ်ဆိုတာ အကြွေစေ့က ခေါင်းနဲ့ပန်း လိုပဲ။ ကပ်နေတာ။ ဘယ်လူသာမန်မှာမဆို ဘယ်သောအခါမှ တမျက်နှာတည်း၊ တသမှတ်တည်း မရှိဘူး။\nအခိုက်အတန့်လေး၊ စိတ်အခြေအနေတစ်ခုလေး၊ ကံအကျိုးပေးတစ်ခုလေးမှာ ဆိုးချင်ဆိုးသွားမယ်။ ကောင်းချင်ကောင်းသွားမယ်။ ဒါပဲ။\nဒါပေမဲ့ ကိုယ့်တစ်ယောက်တည်းအတွက်တော့ လူမှုရေးအစွန်းအထင်းတခုခု ရှိလိုက်မိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို အဲဒါတချက်တည်းနဲ့တော့ မေတ္တာမပျက်ဘူး။\n(မှတ်ချက်။ မေတ္တာ သိပ် ရှိတတ်လွန်းလို့တော့ မဟုတ်။ ခုလောလောဆယ်မှာ ထားနိုင်တဲ့ စိတ်သဘောထားကို ပြောပြတာ။ နောင်တချိန်တော့ မသေချာ)\nဟုတ်တယ် ညီမ ရီတာရေ...အမကို ဖိုက်တာတင် အားမရဘဲ အမဘလော့ဂ်ဂါ ဘော်ဒါတွေကို လာစော်ကားသွားတာ စိတ်ထဲ တော်တော်လေး ထိခိုက်ရတယ်။ အားလည်းနာတယ်။ ဒီမှာလာရေးလို့ ဒီလိုအပြောခံကြရတဲ့အတွက် အမ တော်တော် စိတ်လေသွားတယ်။ မတိုင်ခင်နေ့ကတည်းက တော်ပြီ မတုန့်ပြန်သင့်တော့ဘူး၊ မတန်ဘူးဆိုပြီး ရပ်လိုက်တာ...။ စိတ်ထဲတော့ စကားလုံးတွေ အလိတ်လိုက် တက်တက်လာလို့ ပြန် မြိုချနေရတယ် ညီမရေ...။\nဆောရီး ညီမရေ ပိုစ့်နဲ့ မဆိုင်ဘဲ ရေးမိတာ...\nရတယ် အစ်မချစ်။ တခါတလေ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်ပဲရယ်။ လိမ့်နေကြတာ။ အစ်မချစ်ပြောတဲ့အကြောင်းကို မသိသေးဘူး။\nလက်သီးထိုးကြမ်းတယ် ဆိုတာ၊ အစ်မချစ်ရေးထားတဲ့ ကဗျာခိုးကူး၊ ဓါတ်ပုံခိုးကူးအကြောင်းပို့စ်ထဲက "ရုပ်ချောတယ်၊ သဘောကောင်းတယ်၊ လက်သီးထိုးတော့ ကြမ်းတယ်" ကို သတိရလို့ ရေးလိုက်တာ။\nတခါတခါကျ မိန်းကလေးတွေ လူရေးလူရာမှာ မလိုအပ်ဘဲ သိပ်သဘောမကောင်းစေချင်ဘူး။ လက်သီးထိုးကြမ်းသင့်တဲ့ အခြေအနေကို နားလည်ပြီး၊ ကြမ်းသင့် ကြမ်းမှ၊ ဆိုလိုတာက ပြတ်သားသင့်ရင် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်စေချင်လို့ ရေးမိတာ။\nဘလော့ပေါ်မှာက စာလုံးအပြင် တခြားရှိတာမဟုတ်ဘူး။ အပြင်လောကမှာက အားနာရင် ခါးပါတတ်တာက တကယ်ဗျ။\nဪ...ညီမရီတာ မသိသေးဘဲကိုး...။ အချိန်ရရင် ကော်မန့်တွေ လာဖတ်လှဲ့ ညီမရေ...။ ဒါပေမဲ့ သွေးအေးမှ ဖြစ်မယ်။ ဒေါသ မဖြစ်စေချင်ဘူး ညီမရယ်။ အမက ရီတာပြောသလိုပါပဲ ကိုယ့်ဘက်က အမှန်အတွက် တယ်မလျှော့ချင်ဘူး။ စာလာဖတ်သူတွေ အားနာလို့သာ...ရပ်ပစ်လိုက်တာ၊ စိတ်ထဲတော့ ခုထိ တုန့်ပြန်သင့်တယ် ထင်တုန်းပဲ။\nလက်ခံပါတယ်။ လူဆိုတာ အမြဲတမ်း မကောင်းနိူင်သလို အမြဲပဲလည်း ဆိုးမနေနိူင်ဘူး။ လူ ဆိုကတည်းက အရောအနှောတခုပဲ။ ကောင်းတာနဲ့ ဆိုးတာ ဘယ်သင်းက ပိုများလဲ ဆိုတာနဲ့ပဲ လေဘယ်လ်တပ်နေကြတာ....\nတိုက်ဆိုင်နေလို့ လာဖတ်သွားတယ် Rita.\nအ တယ်ဆိုတာနဲ့ တူလား\nအယုံလွယ်ရင်၊ အားနာတတ်ရင်၊ (မလိုတဲ့နေရာတွေမှာ) သဘောကောင်းပြီး လိုက်လိုက်ရောရော ရှိတတ်ရင်၊ အတွေ့အကြုံနည်းပါးရင်၊ မိဘနဲ့တုန်းက ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ရလွန်းရင်၊...\nကဲပါလေ အသုံးမကျတဲ့ သူအတွက် အားမရဖြစ်နေမယ့်အစား\nတီချမ်းအိမ်မှာ ဟင်းသစ်လေး သွားစားရအောင်\nအင်း... ရီတာရေးထားတာ သေသေချာချာ ဖတ်ကြည့်တော့ ဟုတ်နေတယ်။ ကိုယ်တောင် မယုံလွယ်သည့်တိုင် အားနာတတ်တော့ ကိုယ်တိုင်ထိခိုက်ခဲ့ရတာတွေ ရှိဖူးတယ်။\nဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိ မဟုတ်ခဲ့တာတော့ သေချာတယ်။ :D


မနကျဖွနျစနနေမှေ့ာ သီခငျြးအသဈလေးထှကျမယျ့အကွောငျး ပရိသတျတှကေိုသတငျးကောငျးပါးလိုကျတဲ့ စန်ဒီမွငျ့လှငျ - The Moon MM\nမနကျဖွနျစနနေမှေ့ာ သီခငျြးအသဈလေးထှကျမယျ့အကွောငျး ပရိသတျတှကေိုသတငျးကောငျးပါးလိုကျတဲ့ စန်ဒီမွငျ့လှငျ\nစန်ဒီမွငျ့လှငျကတော့ ပရိသတျအခဈြတျောအဆိုတျောတှထေဲကတဈယောကျအပါအဝငျပဲဖွဈပါတယျ။ သူ့ရဲ့သီခငျြးတှကေတော့ လူငယျတှရေဲ့ပါးစပျဖြားမှာရပေနျးစားနရောယူထားပွီး တေးစီးရီးအယျဘမျပေါငျးမြားစှာကိုလညျး ထှကျရှိအောငျမွငျထားတာဖွဈပါတယျ။\nလတျတလောမှာလညျး စန်ဒီမွငျ့လှငျက ဆိုဖီယာနဲ့အတူ အခှထှေကျဖို့စီဆငျထားတာဖွဈပွီး မလေ(၁)ရကျနမှေ့ာပရိသတျတှအေရှခေ့ပြွဖို့ စီစဉျထားပမေယျ့ ကမ်ဘာကွီးနမေကောငျးဖွဈနတောကွောငျ့ ခဏတာရပျနားထားရတာဖွဈပါတယျ။ ဒီရောဂါကွီးပွီးရငျတော့ ဒီအခှလေေးကို ပရိသတျတှလေကျထဲ အမွနျဆုံးထညျ့ပေးမှာဖွဈတယျလို့ သိရပါတယျ။\nလကျရှိမှာလညျး မနကျဖွနျစနနေမှေ့ာ ပရိသတျတှအေတှကျသီခငျြးအသဈလေးတဈပုဒျကိုခပြွသှားမယျဆိုတဲ့အကွောငျး သူမရဲ့လူမူကှနျရကျမှာရေးသားဖျောပွထားခဲ့ပါတယျ။အဲဒီအကွောငျးလေးကိုတော့ စန်ဒီမွငျ့လှငျက ”မနကျဖွနျစနနေသေီ့ခငျြးအသဈတငျမယျ@jooxကနတေငျပါမယျ”ဆိုပွီးရေးသားထားခဲ့တာဖွဈပါတယျ။ ပရိသတျကွီးရေ ဘာသီခငျြးလေးဖွဈမယျထငျလဲဆိုတာ စောငျ့မြှျောအားပေးလိုကျကွရအောငျနျော….\nSource. Sandy Myint Lwin\nမနက်ဖြန်စနေနေ့မှာ သီချင်းအသစ်လေးထွက်မယ့်အကြောင်း ပရိသတ်တွေကိုသတင်းကောင်းပါးလိုက်တဲ့ စန္ဒီမြင့်လွင်\nစန္ဒီမြင့်လွင်ကတော့ ပရိသတ်အချစ်တော်အဆိုတော်တွေထဲကတစ်ယောက်အပါအဝင်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့သီချင်းတွေကတော့ လူငယ်တွေရဲ့ပါးစပ်ဖျားမှာရေပန်းစားနေရာယူထားပြီး တေးစီးရီးအယ်ဘမ်ပေါင်းများစွာကိုလည်း ထွက်ရှိအောင်မြင်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nလတ်တလောမှာလည်း စန္ဒီမြင့်လွင်က ဆိုဖီယာနဲ့အတူ အခွေထွက်ဖို့စီဆင်ထားတာဖြစ်ပြီး မေလ(၁)ရက်နေ့မှာပရိသတ်တွေအရှေ့ချပြဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် ကမ္ဘာကြီးနေမကောင်းဖြစ်နေတာကြောင့် ခဏတာရပ်နားထားရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီရောဂါကြီးပြီးရင်တော့ ဒီအခွေလေးကို ပရိသတ်တွေလက်ထဲ အမြန်ဆုံးထည့်ပေးမှာဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nလက်ရှိမှာလည်း မနက်ဖြန်စနေနေ့မှာ ပရိသတ်တွေအတွက်သီချင်းအသစ်လေးတစ်ပုဒ်ကိုချပြသွားမယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း သူမရဲ့လူမူကွန်ရက်မှာရေးသားဖော်ပြထားခဲ့ပါတယ်။အဲဒီအကြောင်းလေးကိုတော့ စန္ဒီမြင့်လွင်က ”မနက်ဖြန်စနေနေ့သီချင်းအသစ်တင်မယ်@jooxကနေတင်ပါမယ်”ဆိုပြီးရေးသားထားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ပရိသတ်ကြီးရေ ဘာသီချင်းလေးဖြစ်မယ်ထင်လဲဆိုတာ စောင့်မျှော်အားပေးလိုက်ကြရအောင်နော်….\nအမညျမသိပရိသတျတဈဦးဆီက မထငျမှတျထားတဲ့လကျဆောငျတှရေလို့ အံသွဝမျးသာနတေဲ့ ထူးအောငျ


မပျက်စီးဘဲကယ်တင်နိူင်သော ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်အကျဉ်းချုပ် | The Incorruptible and Redeeming Blood of Jesus Christ | Real Conversion\nမပျက်စီးဘဲကယ်တင်နိူင်သော ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်\nစက်တင်ဘာလ ( ၁၃ ) ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဟောကြားသော\n"မိစဉ်ဘဆက် ကျင်လည်သောအချည်းနှီးကျင့်ကြံပြုမူခြင်းမှ၊ ရွှေငွေအစရှိသောဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သောဥစ္စာနှင့်သင်တို့ကိုရွေးတော်မူသည်မဟုတ်။ အဘယ်အပြစ်မျှမရှိ၊ အညစ် အကြေးနှင့်ကင်းစင်သောသိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ခရစ်တော် ၏အသွေးတော်မြတ်နှင့် ရွေးတော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြ လော့။" ( ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ ))\nWilliam Cowper (၁၇၃၁-၁၈၀၀) က လူသိများသောဓမ္မသီချင်းတွင် ဤလှပကျော့ ရှင်းသောစလုံးများကို ထည့်သွင်းရေးသားထားပါသည်။\nဤသည်မှာ C. H. Spurgeon (၁၈၃၄-၁၈၉၂) နှစ်သက်သောဓမ္မသီချင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤ တရားဟောဆရားကြီးက ဤသို့ဆိုသည်။\nဤအကြောင်းအရာကိုတွေးတောခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဟောပြောခြင်း ကလွဲရင် ကျွန်ုပ်လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာအဘယ်အရာမျှမရှိပါ။ယေ ရှုခရစ်၏အသွေးတော်သည် ဧဝံဂေလိတရား၏အသက်သွေး ကြောပင်ဖြစ်ပါသည်။ (C. H. Spurgeon, "သွန်းလောင်းသောအ သွေးတော်"၊ ၁၈၈၆ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၈၊ Metropolitan Tabernacle Pulpit, တရားပလ္လင်၊ အတွဲ ၃၂၊ စာ- ၁၂၁၊ Dr. Bob Ross က Pilgrim Publications တွင် ပြန်လည်ပုံနှိပ်သည်၊ စာတိုက် သေတ္တာ ၆၆၊ Pasadena, Texas ၇၇၅၀၁)\nတရားဟောဆရာကြီး Spurgeon သည် ထိုသို့သောဖော်ပြချက်ကို အဘယ့်ကြောင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ သူသည် "သူ့အကြောင်းစဉ်းစားဆင်ခြင်ဟောပြောခြင်းမှတပါး ကျွန်ုပ် အတွက် အခြားသောအရာမရှိပြီ" ဟု အဘယ့်ကြောင့် ပြောဆိုခဲ့သနည်း။ သင်သည် Metropolitan Tabernacle Pulpit တွင်ထုတ်ဝေသည့် ရာပေါင်းများစွာသောတရားဒေသနာ ကိုဖတ်ခြင်းအားဖြင့် ဤသည်မှာ မှန်ကန်သောအရာဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့နိူင်ပါသည်။ အဘယ့် ကြောင့်နည်း။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားအသုံးပြုသောသူတို့၏နယ်ပယ်တွင် အထင်ကရတရား ဟောဆရာကြီးက ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကို အဘယ့်ကြောင့် သူ၏အဓိကဘာသာရပ်ဖြစ် သည်ဟုဆိုသနည်း။ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် အခြားအရေးပါသောအကြောင်းအရာ အခြားမရှိ သောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nသမ္မာကျမ်းစာက ယေရှုခရစ်၏အသွေးတော်မပါဘဲ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင် ခြင်းမရားမရှိကြောင်းကို သွန်သင်ထားပါသည်။ ယနေ့ညနေတွင် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အကြောင်းအရာနှစ်ခုကို အခြေခံ၍ စဉ်းစားဆင်ခြင်စေလိုသည်။ ထိုနှစ်ချက်စလုံး သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေပြုကျမ်းဖြစ်သည့် ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ ကပင်ဖြစ်သည်။\n၁။ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် မဖောက်ပြန်ပါ။\n၂။ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် သင်၏ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်းအဖို့ လိုအပ်သည်။\n၁။ ပထမအချက်၊ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် မဖောက်ပြန်ပါ။\nဆာလံကျမ်းတွင် ခရစ်တော်၏အသက်တာတွင်ပြည့်စုံလာသည့် ဤပရောဖက်ပြုချက် ကို ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပါတ်တော်က ပေးထားပါသည်။\n"အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်ကို မရ ဏာနိူင်ငံ၌ ပစ်ထားတော်မမူ။ ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောသူအား လည်းပုတ်စပ်ခြင်းကိုရှိစေတော်မမူဘဲလျက်၊-။" (ဆာလံ ၁၆း၁၀).\n"ပုတ်ပျက်ခြင်း" အတွက် ဟေဗြဲစကားလုံးမှာ "ပျက်စီးခြင်း" သို့မဟုတ် "ဆွေးမြေ့ခြင်း" ဟုအဓိ ပ္ပါယ်ရပါသည်။ (Strong ၏ကျမ်းကိုးကားချက်)\nဆာလံကျမ်းထဲက ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းက ကိုးကားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\n"အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်ကို မရ ဏာနိူင်ငံ၌ ပစ်ထားတော်မမူ။ ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောသူအား လည်း ပုတ်စပ်ခြင်းကိုရှိစေတော်မမူဘဲလျက်၊ အသက်ရှင်ခြင်း လမ်းကိုပြညွှန်တော်မူလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ထမြောက်ခြင်းအ ကြောင်းကိုရည်မှတ်လျက်၊ ထိုခရစ်တော်၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို မရ ဏာနိူင်ငံ၌ ပစ်ထားတော်မမူ။ အသားသည်လည်း ပုတ်စပ်ခြင်းသို့ မရောက်ဟု အနာဂတံသဥာဏ်နှင့်ဟောလေ၏။"( (တမန်တော် ၂း ၂၇၊ ၃၁ ) )\nကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်ကာလတွင် အချို့တို့က ခရစ်တော်၏အသွေးအသားသည် ပြန်လည်ထ မြောက်သော်လည်း ၎င်း၏အသွေးတော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်ဘေးဘက်တွင် စိမ့်ထွက် လာပြီး ပျက်စီးသည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာက ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် မပျက်စီးနိူင် ဟုဆိုသည့်အခြားကျမ်းပိုဒ်ကိုပေးထားပါသည်။\n"မိစဉ်ဘဆက် ကျင်လည်သောအချည်းနှီးကျင့်ကြံပြုမူခြင်းမှ၊ ရွှေငွေအစရှိသောဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သောဥစ္စာနှင့်သင်တို့ကိုရွေးတော်မူသည်မဟုတ်။ အဘယ်အပြစ်မျှမရှိ၊ အညစ် အကြေးနှင့်ကင်းစင်သောသိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ခရစ်တော် ၏အသွေးတော်မြတ်နှင့် ရွေးတော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြ လော့။" ( ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ )\nဤကျမ်းပိုဒ်ရှိ "မပျက်စီးနိူင်သော" ဟူသည့်စကားလုံးသည် "ပျက်စီးသည်" သို့မဟုတ် "ဖျက်ဆီးခံရသည်" ဟုအဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ငွေနှင့်ရွှေသည် လောကကြီးတွင် ဖျက်ဆီးမရနိူင် သောအရာများဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤလောကကြီးသည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို တွေ့ကြုံရသောအခါ ငွေနှင့်ရွှေသည်လည်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ "မိုးကောင်းကင်သည် ကြီးသောအသံနှင့်တကွ ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ လောကဓါတ်တို့သည် ပူအားကြီး၍ ပျက်ကြ လိမ့်မည်။ မြေကြီးကိုယ်မှစ၍၊ မြေကြီးပေါ်မှာပြုလုပ်သမျှသောအရာတို့သည် ကျွမ်းလောင်ကြ လိမ့်မည်" ( ၂ပေ ၃း ၁၀- ၁၁ ) ဟု ဆိုထားသည်။ ရှိသမျှသောအရာ (ဂရိစကားလုံး အက်တမ် ဟုအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။) သည် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးလိမ့်မည်။ လောက၌ရှိသမျှသောအရာတို့ သည် ဘုရားသခင်၏မီးအားဖြင့် အရည်ပျော်သွားပေလိမ့်မည်။ ( အမှန်ပျက်စီးမည်။) ထိုအရာ တွင် ငွေနှင့်ရွှေ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ "မြေကြီးပေါ်မှာပြုလုပ်သမျှသောအရာတို့သည် ကျွမ်း လောင်ကြလိမ့်မည်။"\nသို့သော် ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ က ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျက်စီးတတ်သောအရာအားဖြင့် ရွေး နှုတ်ထားခြင်းမဟုတ် "မပျက်စီးနိူင်သောခရစ်တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့်" ရွေးနှုတ်ကယ် တင်တော်မူကြောင်းဆိုထားပါသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်က ခရစ်တော်၏မပျက်စီးနိူင်သော၊ မပုတ် ပျက်နိူင်သော၊ အသွေးတော်အကြောင်းကိုပြောထားပါသည်။\nFrontline မဂ္ဂဇင်း ဆောင်းပါးက ဤသို့ဆိုသည်။\nခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကိုသွန်းလောင်းသောအခါ၊ မြေကြီးပေါ် ရှိရွံ့နွံ့ကြားတွင် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားသည်မဟုတ်။ မပျက်စီး မပျောက်နိူင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏စကားတော်က မပျက်စီးနိူင်သောအသွေးတော်ဟုဆိုထားပါသည်။ ကာရနီတောင် ကုန်းပေါ်ရှိသဲမှုန်များသည် သိုးသူငယ်၏အဖိုးထိုက်သောအသွေး တော်ကို မပျက်စီးစေနိူင်ပါ။ "မပျက်စီးနိူင်သော"ကြောင့် ခရစ် တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အသုံးချခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၊ အားဖြင့် ထ မြောက်ခြင်းကိုပုံဆောင်ပါသည်။ မပျက်စီးနိူင်သောအသွေးတော် က ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် သဘာဝလွန်လုပ်ဆောင်ခြင်း အားဖြင့် ထမြောက်နိူင်သည်ဟုသာ အဓိပ္ပါယ်ရှိပါသည်။ (Frontline မဂ္ဂဇင်း၊ မတ်/ဧပြီလ၊ ၂၀၀၁၊ စာ- ၅ )\nယေရှုသည် သေခြင်းမှရှင်ပြန်ထမြောက်သောအခါ ဤသို့ဆိုသည်။\n"ငါ့လက်ကိုကြည့်ကြလော့။ ငါ့ခြေကိုလည်း ကြည့်ကြလော့။ ငါ့ ကိုယ်ပင်ဖြစ်၏။ ငါ့ကိုကြည့်ရှုစမ်းသပ်ကြလော့။ ငါသည် သင်တို့ မြင်သည်အတိုင်း အရိုးအသားနှင့်ပြည့်စုံ၏။ တစ္ဆေမည်သည်ကား ဤကဲ့သို့မပြည့်စုံဟု မိန့်တော်မူလျက်၊" (လုကာ ၂၄း ၃၉ )\nတပည့်တော်များသည် ရှင်ပြထမြောက်ပြီးသောခရစ်တော်ကိုမြင်တွေ့ရသည်ကို အလွန်အံ့ဩ တွေဝေကြပါသည်။ သူတို့က "တစ္ဆေကိုမြင်ကြသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။" (လုကာ ၂၄း ၃၇) ယနေ့ကာလတွင် များစွာသောသူတို့က ယေရှုသည် တစ္ဆေကဲ့သို့ထမြောက်သည်ဟု ထင်မြင် ကြသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်များက ဝိညာဉ်-ခရစ်တော်အယူအဆကိုမှန်ကန်စေသည်။ ထိုသို့မဟုတ် ပါ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အသွေးအသားနှင့်အရိုးအားဖြင့် ထမြောက်တော်မူခဲ့သည်။ သူသည် တ ပည့်တော်များအား သူ၏လက်ဖဝါးနှင့်ခြေဖဝါးရှိဒဏ်ရာများကိုကြည့်ကြရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။\n"ထိုအခါ သောမအား သင်၏လက်ညှိုးကိုဆန့်၍ ငါ့လက်ကိုကြည့် လော့။ သင်၏လက်ကိုဆန့်၍ ငါ့နံဖေးကို စမ်းသပ်လော့။ ယုံမှား ခြင်းမရှိနှင့်။ ယုံလော့ဟုမိန့်တော်မူ၏။" (ယောဟန် ၂၀း ၂၇ )\nခရစ်တော်သည် သောမအား လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်အသေခံတော်မူသည့်အချိန်၌ စစ်သားများ ကလှံနှင့်ထိုးသည့်နံဘေးကို လက်ဆန့်၍ ကိုင်ကြည့်ရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။\nကျွန်ုပ်ဆိုလိုသောအချက်မှာ ဤအချက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်က တပည့်တော်များ အား သူ၏လက်ဖဝါး၊ ခြေဖဝါး၊ နံဘေးများကိုကြည့်ရှုရန် ပြောဆိုသည်။ သူ၏ရှင်ပြန်ထမြောက် သော"အသွေးအသားနှင့်အရိုး" ခန္ဓာတွင် အသွေးကျန်ရှိလျက်နေလျှင် ထိုဒဏ်ရာဒဏ်ချက် များမှ အသွေးများယိုစီးကျလာသည်။ သို့သော် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အသွေးမကျန်ခဲ့ပါ။ အသွေးသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ထမြောက်တော်မူပြီ။\nခရစ်တော်သည်သေခြင်းမှထမြောက်တော်မူပြီးနောက် မာဂဒလမာရိသည် ယေရှုနှင့် တွေ့သောအခါ ယေရှက ဤသို့ဆိုသည်။\n"ယေရှုကလည်း၊ ငါ့ကိုမဖက်နှင့်ဦး။ ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်ထံသို့ မတက်ရသေး။ ငါ့ညီတို့ရှိရာသို့သွားလော့။ ငါ၏ခမည်းတော်တည်း ဟူသော သင်တို့၏ခမည်းတော်၊ ငါ၏ဘုရားသခင်တည်းဟူသော သင်တို့၏ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ ငါတက်ရမည်အကြောင်းအရာ ကို ကြားပြောလော့ဟု မိန့်တော်မူသည်။" (ယောဟန် ၂၀း ၁၇ )\nသို့သော် ၎င်းအဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပြီးမကြာပါ၊ တပည့်တော်များသည် "လာပြီး ခြေတော်ကိုဘတ် ယမ်းလျက်ကိုးကွယ်ကြ၏။"(မဿဲ ၂၈း ၉ ) သူသည် မာရိကိုမူ ထိခွင့်မပြုခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဘုရားသခင်ထံသို့မရောက်သေးပါ။ သို့သော် ခဏကြာသော် တပည့်တော်များအား ခြေတော်ကိုဘတ်ရမ်းပြီးကိုးကွယ်ခွင့်ပြုထားသည်။ Scofield မှတ်စုက ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် သမ္မာ ကျမ်းစာနှင့်ကိုက်ညီမှုရှိသည်ဟု ထင်ရသော အောက်ပါရှင်းပြချက်ကိုပေးထားပါသည်။\nယေရှုသည် မာရိအား ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက အပြစ်ဖြေရာနေ့ကို ပြည့်စုံစေသကဲ့သို့ စကားပြောတော်မူသည်။ (ဝတ်ပြု ၁၆ ) ယဇ်ပူ ဇော်ခြင်းအမှုပြီးမြောက်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူ၏မြင့်မြတ် သောအသွေးတော်ကိုတင်ပြရန် လမ်း၌ရှိလျက်နေသည်။ ၎င်း သည် ဥယျာဉ်ထဲ၌ မာရိနှင့်တွေ့သောအချိန်နှင့်မဿဲ ၂၈း ၉ ကြားကာလတွင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူသည်။ ( ယောဟန် ၂၀း ၁၇ Scofield မှတ်စု )\nဤသည်မှာ ဒေါက်တာ John R. Rice ယုံကြည်သောအမြင်နှင့်ထပ်တူကျပါသည်။\nဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင်ရှိသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများသည် အသွေးကိုဆောင်ယူပြီး အသန့်ရှင်းဆုံးငှါနရှိ ကျေးဇူးတော်ပလ္လင်တွင် ချထားသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် မာရိ နှင့်တွေ့ဆုံခြင်းနှင့်တပည့်တော်များနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းကြားတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ၎င်း၏အသွေး တော်ကိုဆောင်ယူသွားသည်။\n"ယခုမှာ လူလက်ဖြင့်မလုပ်၊ ဤလောကဓာတ်နှင့်မစပ်ဆိုင်သော၊ သာ၍ ကြီးမြတ်စုံလင်သောတဲတော်၌၊ နောက်မင်္ဂလာအကျိုးတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ငါတို့အဖို့ ထာဝရ ရွေးနှုတ်ခြင်းကျေးဇူးကို ခံရ၍ ဆိတ်အသွေး၊ နွားကလေးအသွေး နှင့်မဟုတ်၊ မိမိအသွေးတော်နှင့်သန့်ရှင်းရာငှါနထဲသို့ တခါတည်း ဝင်တော်မူ၏။" (\t(ဟေဗြဲ ၉း ၁၁- ၁၂ ) )\nဤကျမ်းပိုဒ်က သူသည် "အသန့်ရှင်းဆုံးငှါနသို့တခါတည်း" ဝင်တော်မူသည်ဟုဆိုထားသည် ကိုမှတ်သားပါ။ ၎င်းမှာ အခြားအချိန်ဆိုတာထက် သူတက်ကြွသည့်အချိန်တွင်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာက ဤသို့ဆိုသည်။\n"ထိုသို့သခင်ဘုရားသည် တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူပြီးမှ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ဆောင်ယူခြင်းကိုခံတော်မူ၍၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ထိုင်နေတော်မူ၏။"( (လုကာ ၁၆း ၁၉ ) )\nသူသည် ဘုရားသည်၏လက်ယာတော်ဘက်၌ထိုင်နေတော်မူသည်အကြောင်းကို ဓမ္မသစ် ကျမ်းက ကျွန်ုပ်တို့အား ထပ်ခါခါမိန့်တော်မူသည်အပြင် ဤကျမ်းပိုဒ်ကလည်း တပည့်တော်များ နှင့်စကားပြောပြီးသည်နှင့်ချက်ချင်း ထိုင်နေတော်မူရန်ကောင်းကင်သို့တက်ကြွတော်မူသည်အ ကြောင်းကို မိန့်မူသည်။ သူသည် တက်ကြွတော်မူပြီး မိမိ၏အသွေးတော်ကို ကောင်းကင်ဘုံရှိ "အသန့်ရှင်းဆုံး ငှါနတော်" တွင် ချထားမည်အကြောင်း ဤသည်က အနည်းဆုံး ဖြစ်နိူင်ခြေရှိ စေသည်။ ( ဟေဗြဲ ၉း ၁၂ )\n"ရွှေငွေအစရှိသောဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သောဥစ္စာနှင့်သင်တို့ကိုရွေးတော်မူသည်မဟုတ်။ အဘယ်အပြစ်မျှမရှိ၊ အညစ် အကြေးနှင့်ကင်းစင်သောသိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ခရစ်တော် ၏အသွေးတော်မြတ်နှင့် ရွေးတော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြ လော့။" (( ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ ) )\nခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည်ယခုတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကရုဏာပလ္လင်တွင်ရှိတော်မူ သည်။ ထိုအရာသည် ပျက်စီးနိူင်သောအရာမဟုတ်ပါ။ ၄င်သည် မပျက်စီးနိူင်ပါ သို့မဟုတ် မ ဆွေးမြေ့နိူင်ပါ။ သဘာဝလွန်အချက်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ယင်းကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် ခရစ် ယာန်ဘာသာသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပါ။ သို့သော် မျက်လှည့်သဘောမျိုးတော့မဟုတ်။ သင် သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကို ချယ်လှယ်၍မရပါ။ မျက်လှည့်မဟုတ်ပါ။ အသွေးတော် သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မျက်လှည့်နှင့်တုန့်ပြန်ထားသည်မဟုတ်။ "ဆုံးဖြတ် ချက်ဝါဒ" သည် မျက်လှည့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ငြင်းပယ်ရသည့်အကြောင်းရင်းဖြစ် သည်။ အသွေးတော်ဖြင့် သင့်ကိုဆေးကြောရန် ဆုံးဖြတ်သောသူမှာ ဘုရားသခင်သာဖြစ် သည်။\nဒေါက်တာ John MacArthur သည် ဤအချက်ကို မယုံကြည်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သိ သည်။ သူသည် အသွေးတော်နှင့်ပါတ်သက်ပြီး မှားယွင်းသောအယူအဆများကို Colonel R. B. Thieme, Jr. အမည်ရှိ သူတစ်ယောက်ထံက ရရှိထားသည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်သိသည်။ MacArthur က သွန်သင်ပေးသည်အတိုင်း သွန်သင်ပေးထားသည့် Thieme ၏ သမ္မာကျမ်းစာ အပိုင်းလိုက်လေ့လာခြင်းအစီအစဉ်ကို လူငယ်လေး John MacArthur တက်ရောက်နေသည့် အချိန် ၁၉၆၁ခုနှစ် မိုးရာသီတွင် ကျွန်ုပ်လည်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် Dr. MacArthur သည် ၎င်း၏အယူအဆများကို R. B. Thieme ထံကရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်ကို သိပါသည်။ အ ကြောင်းမှာ ထိုအချက်များနှင့်ပါတ်သက်ပြီး သူက မှတ်စုများရေးသားနေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ပါ သည်။ Thieme က "အသွေးတော်" ဟူသောစကားလုံးမှာ "သေခြင်း" ဖြစ်သည်ဟု သင်ပေးပါ သည်။ "အချို့သောအသွေးများသည် လေထဲရှိအချို့နေရာများတွင် ပေါ်လောပေါ်နေခြင်းမ ဟုတ်ပါ။" ဤသည်မှာ ဒေါက်တာ MacArthur ၏တရားဒေသနာများတွင် အချိန်တိုင်းကြားနေ ရသည့်အရာဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအယူအဆများကို ဒေါက်တာ Colonel R. B. Thieme ထံ က ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိသည်။ ဤသည်မှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒေါက်တာ MacArthur သည် အခြားအရာများတွင် ကောင်းမွန်သောအယူဝါဒ များကို သွန်သင်ပေးနိူင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အသင်းတော်က ခရစ်တော်၏အသွေးတော်အကြောင်း နှင့်ပါတ်သက်ပြီး R. B. Thieme ၏ ထူးဆန်းသောအယူဝါဒထဲက အမြန်ဆုံးပြန်လည်လွတ် မြောက်လာရန် ဒေါက်တာ MacArthur အတွက် အပတ်တိုင်း ဆုတောင်းကြပါသည်။\n၂။ ဒုတိယအချက်၊ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် သင်၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လိုအပ်သည်။\nအခြေပြုကျမ်းက သင်တို့ကို ပျက်စီးတတ်သောအရာနှင့်ရွေးနှုတ်သည်မဟုတ်၊ ခရစ် တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့် ရွေးဝယ်တော်မူသည်။ ၁ပေ ၁း ၁၈ ရှိ"ရွေးနှုတ်သည်" ဟူသော စကားလုံးမှာ ဂရိစကားလုံးတွင် "ဖြေသည်" သို့မဟုတ် "လွှတ်သည်" ဟုဆိုလိုသတည်း။ (Strong's, Vine’s, "လွှတ်ခြင်းကိုထင်ရှားစေသည်။" (Vine's)\nသင်သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့် "ဖြေခြင်း "နှင့် "လွှတ်ခြင်း" အမှန်တ ကယ်မခံစားရလျှင် သင်သည် ထာဝရကာလတိုင်အောင် ဤသို့ခံစားရမည်။\n၁။\t"ပညတ်တရား၏ကျိန်ခြင်းအောက်တွင်ရှိနေသည်။" (ဂလာ ၃း ၁၃ ) သင် သည် ပညတ်တရား၏ကျိန်ခြင်းကိုခံရသည်။ အကြောင်းမှာ သင်သည် ၎င်းကို စောင့်ထိန်းနိူင်ခြင်းမရှိပါ။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရား ကို စုံစုံလင်လင်လိုက်လျှောက်နိူင်ခြင်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ပညတ်တရား သည် သင့်ကို ကျိန်ခြင်းပေးတော်မူသည်။ ၎င်းက သင်သည် အပြစ်ရှိ တော်မူသည်ကိုပြသပြီး တရားစီရင်ခြင်းမှလွတ်မြောက်နိူင်မည့်နည်းလမ်း ကိုမပေးနိူင်ပါ။ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်မှတပါး သင်၏အပြစ်ကိုဆေး ကြောနိူင်သည့်အရာမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ပညတ်တရား၏ကျိန် ခြင်းမှ "လွတ်မြောက်ခြင်း " နှင့် " လွှတ်ခြင်းအခွင့်" ကိုရနိူင်ပါသည်။\n၂။\tသင်သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့် "လွှတ်ခြင်း " နှင့် "လွတ် မြောက်ခြင်း" မရှိလျှင် စာတန်၏အုပ်စိုးခြင်းအောက်တွင် ထာဝရရှိနေရ မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏အလိုတော်နှင့်အညီချုပ်နှောင်ခံရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ (၂တိမောသေ ၂း ၂၆ ) ခရစ်တော်၏အသွေးတော်မှတပါး သင်ကို "လွတ် မြောက်" သို့မဟုတ် "ဖြေလွှတ်သော" အရာမရှိပါ။\n၃။\tသင်သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့် "လွှတ်ခြင်း " နှင့် "လွတ် မြောက်ခြင်း" မရှိလျှင် သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်၏အမျက်တော်နှင့် တ ရားစီရင်ခြင်းအောက်တွင်ထာဝရရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုခရစ်၏အသွေ တော်မှတပါး သင့်အား "လွတ်မြောက်" စေပြီး ဘုရားသခင်၏တရားစီရင် ခြင်းဘေးမှ "ကယ်လွှတ်မည်။"\nအို၊ ချစ်သောမိတ်ဆွေ၊ သင်သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ရမည်။ ပညတ်တရား၏ကျိန်ခြင်းမှ သင့်ကိုလွှတ်ရန်၊ စာတန်၏လက်ထဲကျွန်ခံရာက လွှတ်ခြင်းကိုခံရ ရန်၊ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်မှလွှတ်မြောက်စေရန် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကိုပိုင်ဆိုင် ထားရပါမည်။ အို၊ သင် ပိုင်ဆိုင်ရမည္၊ ပိုင်ဆိုင်ရမည်။ ကျိန်ခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း၊ နှင့်အမျက် တော်ဘေးမှလွတ်မြောက်စေရန် ခရစ်တော်၏အဖိုးထိုက်သောအသွေးတော်ကိုပိုင်ဆိုင်ရမည်။ ထပ်၍ပြောပါမည်။ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ကိုပိုင်ဆိုင္ရပါမည္။ ယေရှုကို အမြန်ယုံကြည်ကိုး စာလာမည်အကြောင်း ဆုတောင်းပါ၏။\nသငဩညျ Dr. Hymers ၏တရားဒသနောကို အငတြာနကပြေါတြှငျ\nwww.realconversion.com သို့မဟုတျ www.rlhsermons.com. ဖှငျ့ အပတစြဉတြိုငျး ကှညျ့ရှုနိူငပြါသည။ြ “တရားဒသနောစာမူ” ကိုနှိပပြါ။\nတရားဒေသနာမတိုင်မှီ ဆုတောင်းခြင်းကို မစ္စတာ Abel Prudhomme က ဆောင်ရွက်ပါသည်။\n(Count Nicholas Von Zinzendorf ၁၇၀၀-၁၇၆၀ ရေးစပ်ပြီး\nJohn Wesley ၁၇၉၃-၁၇၉၁ ဘာသာပြန်ဆိုသည်။)\n""မိစဉ်ဘဆက် ကျင်လည်သောအချည်းနှီးကျင့်ကြံပြုမူခြင်းမှ၊ ရွှေငွေအစရှိသောဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်သောဥစ္စာနှင့်သင်တို့ကိုရွေးတော်မူသည်မဟုတ်။ အဘယ်အပြစ်မျှမရှိ၊ အညစ် အကြေးနှင့်ကင်းစင်သောသိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ခရစ်တော် ၏အသွေးတော်မြတ်နှင့် ရွေးတော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြ လော့။" ( ၁ပေ ၁း ၁၈- ၁၉ ))\nဆာလံ ၁၆း ၁၀၊ တမန် ၂း ၂၇၊ ၃၁၊ ၁ပေ ၁း ၁၈-၁၉၊ ၂ပေ ၃း၁၀-၁၁\nလုကာ ၂၄း ၃၉၊ ၃၇၊ ယောဟန် ၂၀း ၂၇၊ ၁၇၊ မဿဲ ၂၈း ၉၊ ဟေဗြဲ ၉း ၁၁-၁၂၊ မာကု ၁၆း ၁၉။\n၂။ ဒုတိယအချက်၊ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်သည် သင်၏ကယ်တင်ခြင်း အတွက်လိုအပ်သည်။ ဂလာတိ ၃း ၁၃၊ ၂ တိ ၂း ၂၆၊ ဆာလံ ၇း၁၁


စာဖတ်နည်းတဲ့သူက ဘ၀မှာ အောင်မြင်ဖို့အခွင့်အရေးနည်းတယ် – Hlataw.com\nစာဖတ်နည်းတဲ့သူက ဘ၀မှာ အောင်မြင်ဖို့အခွင့်အရေးနည်းတယ်\nသူမျက်လုံးလေးတွေမှိတ်သွားပြီး ကျွန်တော်ပြုလာသမျှကိုခံယူဖို့အသင့်စောင့်နေတယ် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကအဝတ်တွေကိုချွတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ.. မီးရောင်အောက်က သူ့အလှတရားလေးတွေက ကျွန်တော့ကို ရင်ခုန်မြန်စေလာတယ်.. ချစ်သူ ရှမ်းမလေးရဲ့ မပွင့်တပွင်နခမ်းလေးရယ်… ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ ဖွာလံကျဲနေတဲ့ သူ့ဆံပင်တွေရယ်.. သူ့ရဲ့ ဖြူပြီးဝင်းအု တင်းအိနေတဲ့ ရွှေရင်မွှာနှစ်စုံရယ်… သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့အုပ်ထားတဲ့ အပျိုစင်လေးရဲ့အဓိက အရေးပါတဲ့ ပိပိဆိုတဲ့ အရာလေးရယ်… မြင်မိတော့ ကျွန်တော်စိတ်တွေကြွလာသလိုလိုပဲ.. (နွားသိုးကြိုးပြတ်လို့ပြောရမလားဘဲ) ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်အဝတ်တွေချွတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်လေးပေါ်မောက်အိပ်လိုက်ပြီး သူ့နခမ်းလေးကို စနမ်းလိုက်တယ် ပြီးတော့ တဖြေးဖြေးနဲ့ လည်ပင်း ရင်ဘက်တွေထိ ဆင်းလာတယ်.. ။ အောက်ထိတော့မဆင်းချင်ဘူး စိတ်ထဲ မသထီစရာလို့မြင်မိတယ် ( အခုမှ နုသေးတာကိုး ရင့်လာတဲ့ နောင်တစ်ချိန်ကျမှ.. နောင်တရမိတယ် သိပ်နမ်းလို့ ကလိလို့ကောင်းတဲ့အရာမှန်း.. ) ကျွန်တော့ ညီလေးလည်းအဲ့အချိန် တော်တော်မာနေပြီ တစ်ခါမှအဲ့လောက်မမာဖူးဘူး။\nသံချောင်းနဲ့ နင်လားငါလားပဲ၊ လက်တစ်ဖက်က သူ့နို့လေးတွေကိုပွတ်နေပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကတော့ သူ့ ဘိုက်အောက်နားကိုတဖြေးဖြေးနဲ့တိုးသွားရင်း ပိပိလေးဆီရောက်သွားတယ် သူ့ပိပိလေးက အရည်လေးတွေစိမ့်နေတာကိုသတိထားမိတယ်.. သဘာဝက ဖန်တီးပေးတဲ့ချောဆီတွေပဲလေ… ချစ်သူရှမ်းမလေးကတော့ မျက်လုံးလေးမှိတ်ထားပြီး တဟင်း.. ဟင်းနဲ့ ငြီးသံတိုးတိုးလေးကြားနေရသလိုပဲ မိန်းကလေးနဲ့အတူနေတော့မယ်ဆိုတဲ့အခါ မိန်းကလေးကို နှူးနပ်ဖို့ အချိန်နည်းနည်းယူရတယ်ဆိုတာ အဲ့တုန်းက ကျွန်တော်မသိခဲ့ဘူး ကိုယ့်ညီလေးကို ကောင်မလေးရဲ့ပိပိထဲ သွင်းကြည့်ဖို့ကိုသာ စိတ်စောနေခဲ့တာ.. ကျွန်တော် ကောင်မလေးအပေါ်မောက်အိပ်လိုက်တယ် ရှက်လွန်းကြောက်လွန်းလို့ တုန်နေတဲ့ သူ့ပေါင်လေးတွေကို နည်းနည်းကားလိုက်ပြီး ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးနှစ်လုံးကြားမှာ နေရာဝင်ယူလိုက်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော့ညီလေးကို သူ့ပိပိနဲ့ တေ့လိုက်တဲ့အခါ.. သူက ရုတ်တရက် သူ့ပိပိလေးကို လက်နဲ့ကာတယ်၊ “ ငါ.. နာမှာကြောက်တယ်ဟာ.. ” “ နင်ကလည်း မနာပါဘူးဟ.. ငါက ငါ့ချစ်သူကိုနာအောင်လုပ်ပါ့မလား။\nနာရင်ပြော ငါမလုပ်တော့ဘူး ဟုတ်ပြီလား… ” ( ကိုယ်သူ့ကို လိမ်ပြောလိုက်တယ်ထင်တယ် ) သူ့လက်ကလေး ပြန်ရုတ်သွားအခါမှာတော့ ကျွန်တော့ညီလေးဟာ အခုပဲ ထိုးစစ်ဆင်တော့မယ့် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလို သိပ်ကိုမာန်ထပြီး တက်ကြွလွန်းနေတော့တာ… “….. …… “ အရည်ရွဲနေတဲ့ သူ့ပိပိအဝလေးနဲ့ ကျွန်တော့ညီလေးစတင်ထိတွေ့ပြီး ဒစ်ဖျားလေးနဲ့ ထောက်မိတဲ့အခါ အသံတချို့ထွက်လာတယ်.. ဘာသံနဲ့တူသလဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ စာသင်ခန်းထဲမှာ မုန့်ခိုးစားရင်း ပါးစပ်ကမြီတဲ့အသံတိုးတိုးလေးမျိုး…. ကျွန်တော် စိတ်တွေထိန်းမရတော့ဘူး ခါးနဲ့တင်ပါးကိုအားယူပြီး ဒစ်ဖြားလေးကို အဖုတ်လေးထဲ ခပ်ဆက်ဆက်နစ်ထည့်လိုက်တယ်.. ပြစ်… “ အ.. နာတယ် ဟ.. ” “ စောရီးနော် ဖြည်းဖြည်းလုပ်မယ်… ” ဒစ်ဖြားလေးဝင်စက ရင်တွေတော်တော်ခုန်တာ ဆက်သွင်းလေ ပိုပြီးသွင်းချင်လာလေလေဖြစ်လာတယ်..။ ကိုယ်လည်းတတ်သမျှမှတ်သမျှ လေ့လာထားသမျှ အောစာအုပ်ထဲကအတိုင်း အဆုံးထိမသွင်းကြည့်သေးဘဲနဲ့ တဖြည်းဖြည်းအသွင်းအထုတ်လုပ်ကြည့်လိုက်တယ် သူ့ပိပိအတွင်းသားလေးတွေက ကျွန်တော့ ညီလေးကို အတင်းဆွဲညစ်ထားကြတယ် တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ဖီလင်တွေရနေတော့တာပါပဲ။\nပြီးတော့ ခပ်ဆက်ဆက်လေး ဖိသွင်းလိုက်တယ် “ ပြွတ်… ဖောက်… ” “ အ.. အရမ်းနာတယ်ဟာ.. မရဘူးထင်တယ် ” ကျွန်တော့ညီလေးရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် ကောင်မလေးရဲ့ ပိပိထဲဝင်သွားပြီးတဲ့ခါမှာတော့ သူ့ရဲ့အပျိုစင်လွာလေးကို ကျွန်တော့ ဒစ်ဖြားကြီးက မစာမနာထိုးခွဲမိသွားတယ်နဲ့တူပါတယ် လုပ်ရှားနေတာကိုခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်စတချို့ကိုတွေ့ရပြီး အောက်ကိုငုမ့်ကြည့်လိုက်တော့ သွေးစတချို့အိပ်ယာခင်းမှာပေနေတာကို တွေ့ရတယ်၊ ကျွန်တော့ပေါင်နားမှာလည်း သွေးစတချို့ပေနေတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ် ကျွန်တော်လည်း မထူးတော့ပါဘူး ဆိုပြီး ဆက်ကာဆက်ကာ လိုးလိုက်တော့တယ် ဗျစ်…. ဗျစ်… ဒုတ်.. အား… အရမ်းနာတယ်… ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ ရှီးးးး… ပြွတ်ပြွတ် အခုဆိုရင် ကျွန်တော့လိင်တံရဲ့ဒစ်ဖျားလေးက ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ သားအိမ်ထဲထိကို ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ပါတော့တယ်.. ကျွန်တော့ လီးတစ်ချောင်းလုံး သူ့ပိပိလေးထဲမှာ စိတ်ရှိလက်ရှိကို မွေကာ ရှေ့တိုးလိုက်နောက်ဆုတ်လိုက်နဲ့ အလုပ်များနေတယ်၊ ပေါ်ပိုင်းက နို့တွေကိုလည်း ကျွန်တော်တအားစို့လွန်းတာကြောင့် နို့သီးလေးတွေတောင်ပန်းရောင်သန်းရာကနေ ပိုပိုရဲလာတယ်။\nနောက်တော့ ကောင်မလေးဆီက ညည်းသံတချို့ထွက်လာပြီး ကျွန်တော့ကို အတင်းဖက်ထားတော့တယ် ကျွန်တော်ကလည်း ဆက်တိုက်ဆက်တိုက်ကိုစောင့်နေမိတယ်၊ “ အင်း… ဟင်း…. ရှီးးးး ” “ အား… တမျိုးကြီးပဲ တလှပ်လှပ်နဲ့.. ရပ်ပေးပါတော့နော် ငါမနေတတ်တော့ဘူးဟာ.. ” ကျွန်တော်သိလိုက်ပါပြီ ဒီကောင်မလေး အမြင့်ဆုံးကိုရောက်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲလိုတော့တယ်ဆိုတာ… ကျွန်တော့လက်နှစ်ဖက်ဟာ သူ့ဂျိုင်းအောက်ကနေလျှိုပြီး ပုခုံးကိုဘယ်ညာဖမ်းဆုတ်ထားလိုက်တယ်… ပြီးတော့ အားရပါးရ ခပ်မြန်မြန်လေးစောင့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့လက်တွေက ကျွန်တော့ကိုဖက်ထားရာကနေ ကျွန်တော့ကျောကို သူ့လက်သည်းတွေနဲ့ထောက်လာတယ် ပြီးတော့ ကုတ်ခြစ်လာတယ်… နာတော့နာပေမဲ့ သူ့ကိုအမြင့်ဆုံးရောက်အောင်ပို့ပေးချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် အားကုန်သုံးပြီး ခပ်သွက်သွက်လေးစောင့်ပေးနေလိုက်တယ်.. ။ အချက် ၂၀ခန့်စောင့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူ အမြင့်ဆုံးကိုရောက်လုပြီထင်ပါတယ် သူ့ရင်ဘက်တစ်စုံကော့တက်လာပြီး သူ့လက်သည်းတွေကလည်း ကျွန်တော့ကျောပြင်ကို ကုပ်ခဲထားတယ်။\n“ အား…. အဟင့်… ဟင့်.. တော်ပြီဟာ.. ငါ မရတော့ဘူး မနေတတ်တော့ဘူးဟာ ” ကျွန်တော်လည်း အားကုန်သုံးပြီးစောင့်ပေးလိုက်တာ လေးငါးဆယ်ချက်လောက်အပြီးမှာတော့ ဟင်း.. ခနဲ သက်ပြင်းချသံနဲ့အတူ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်သွားတယ်.. သူ့ပိပိလေးလည်း အရည်တချို့ပန်းပြီး စိမ့်ထွက်လာတယ်.. ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လိင်တံအစွမ်းနဲ့ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အပျိုရှမ်းမလေးတစ်ယောက်ရဲ့ပထမဆုံး ပန်းထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်လေးတွေလေ… အိပ်ယာနဲ့လွတ်ပြီးကော့နေတဲ့သူ့ရင်ဘက်လည်း အိပ်ယာပေါ်အသာအယာပြန်ကျသွားတော့တယ်.. သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အကျောတွေလျော့သွားပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့လူတစ်ယောက်လို ငြိမ်သက်သွားတယ် ပြီးတော့ ချွေးစို့နေတဲ့သူ့မျက်နှာလေးဟာ ပြုံးယောင်လေးသန်းနေတာကို အခုထိမြင်ယောင်မိတုန်းပဲ… သူ…. ကာမရဲ့အမြင့်ဆုံးအရသာကိုမြည်းစမ်းကြည့်ဖူးသွားပြီလေ… အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်ဟာ တာဝန်တစ်ခုပြီးဆုံးသွားတဲ့ ရဲဘော်တစ်ယောက်လိုခံစားလိုက်ရတယ် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသွားသလိုပဲ ကျွန်တော့ညီလေးဆီက ဘယ်ချိန်သုတ်ရည်ထွက်ထွက်အရေးမကြီးတော့ဘူးလေ။\nကိုယ့်အလှည့်ပဲကျန်တော့တာကိုး ကျွန်တော်လည်း သူ့ပိပိလေးထဲမှာ သုတ်ရည်လေးတွေထည့်ကြည့်ချင်စိတ်တွေပေါက်လာတဲ့အတွက် ခပ်မြန်မြန်လေး အသွင်းအထုတ်လုပ်နေမိတယ်… အချက် ၃၀ခန့်စောင့်လို့အပြီးမှာတော့ ခြေဖျားတွေအေးစက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကျင်တက်လာသလိုလိုခံစားရတယ်၊ အဲ့ဒီနောက်မှာပဲ ရှုနေတဲ့အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ဆက်တိုက်ဆက်တိုက်စောင့်ကာ နှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ဆက်တိုက်စောင့်အပြီးမှာပဲ တစ်ပါတ်လောက်ဂွင်းမတိုက်ဘဲ စုထားတဲ့သုတ်ရည်တွေကို ဒစ်ဖျားကနေတဆင့် ချစ်သူ အပျိုရှမ်းမလေးရဲ့ သားအိမ်ထဲကို ပန်းလွတ်လိုက်ပါတော့တယ်…….. (ပြီးခါနီးရင် အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လေလေ ပိုဖီးတက်လေလေလို့ ဖတ်ရဖူးတယ်.. စမ်းကြည့်.. ) ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိကလည်းမခေဘူးဗျ ကျွန်တော့ဒစ်ဖျားကထွက်လာသမျှ သုတ်ရည်တွေကို ဆွဲဆွဲစုပ်ယူနေသလိုပဲ… (နောက်မှသိရတယ် အဲ့ဒါ မြော့.. တဲ့ ) ကျွန်တော့မျက်လုံးထဲမှာ ကြယ်တွေလတွေမြင်ပြီး စကြာဝဋာထဲက ဂလက်ဆီတွေကြယ်စုတွေထဲ လျှောက်သွားလိုက်ရသလိုပဲ လုံးဝကို ခမ်းနားပြီး ဖီလင်တွေတက်ပြီးရင်းတက်လာတာ….။\nဪ.. ကာမအရသာဆိုတာ ဒါကိုပြောတာနေမယ်ဆိုပြီး သဘောပေါက်လာတယ်… ကျွန်တော့နည်းသူ ကာမအမြင့်ဆုံးကိုရောက်သွားပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ မလုပ်မယှက်ငြိမ်ကျသွားတဲ့ချစ်သူ ရှမ်းမလေးလည်း ဒီတိုင်းတွေးမိမယ်ထင်ပါတယ်…. ။ ကျွန်တော့ သုတ်ရည်တွေကို ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိထဲပန်းထည့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ညီလေးက အာသာမပြေသေးဘူးထင်တယ် နည်းနည်းပျော့သွားပြီး ဆွဲထုတ်မယ်ကြံကာမှ ပြန်မာလာတယ်… မမာဘဲနေမလား.. ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိအတွင်းသားလေးတွေကို ကျွန်တော့ လိင်တံတစ်ချောင်းလုံးကို အလွန်အမင်း ငုံခဲထားတာကိုး… ကျွန်တော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် သုတ်ရည်လေးတွေကို ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိထဲထပ်ပြီးပန်းထည့်ချင်စိတ်ပေါက်လာလို့… သူ့ပိပိလေးထဲ ကျွန်တော့ လိင်တံကို အသွင်းအထုတ်ဖြည်းဖြည်းချင်းဆက်လုပ်နေလိုက်တယ်…. “ မပြီးသေးဘူးလားဟာ… ငါ အိပ်ချင်နေပြီ ” “ ပြီးသွားပြီလေ.. အခုက ဒုတိယအကြိမ်… ” သူ… နားမလည်ဟန်နဲ့ ကျွန်တော့ကို မေးလာတယ်.. “ ပြီးတယ်ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲဟင်.. ” “ ခုဏက နင်တစ်ခုခုထွက်သွားတယ်မလား… အဲ့လိုပဲ ငါလည်းအခုထွက်သွားတာ… အခု.. ဒုတိယအကြိမ်ထွက်ချင်လို့လေ…. နင့်ကိုလည်း ဒုတိယအကြိမ်ထွက်စေချင်တယ် ငါတို့အတူတူပြီးရအောင်လေနော်…. ” ဆိုတော့။\nမရွှေချောကရှက်ပြုံးလေး ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်.. ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့လိင်တံက ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိလေးထဲ အသွင်းအထုတ်လုပ်တဲ့အခါ သူရော ပူးပေါင်းပါဝင်လာတယ် သူ့တင်ပါးလေးတွေနဲ့အားယူပြီး အောက်ကနေပြန်ပြန်ကော့ပေးတတ်လာတယ်…. နည်းနည်းကြာလာတဲ့အခါကျတော့ ချစ်သူရှမ်းမလေးက မောဟိုက်နေတဲ့အသံလေးနဲ့.. “ ခုဏကလိုပြန်ဖြစ်လာပြီဟာ.. ရှုးပေါက်ချင်လာသလိုလိုမျိုး ” “ အဲ့ဒါ.. ရှူ ရှူးမဟုတ်ဘူး အချစ်ရည်လေးတွေဟ.. ” “ ဟာ… နင်ကလဲ နားရှက်စရာတွေပြောနေတာ.. ” “ မရှက်ပါနဲ့ဟာ… ဒါမျိုးက ပွင့်လင်းလေ အမြင့်ဆုံးမှာ ပိုကောင်းသွားလေပဲဟ နင်မယုံရင် ရှက်တာကြောက်တာတွေခဏဘေးဖယ်ထားပြီး စိတ်ကိုရှော့ချထားလိုက် ခုဏကလို ထွက်ချင်စိတ်တွေတွေးထားလိုက် Ok လား…. ” “ Ok.. တွေးလိုက်ပြီ…. ” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော့ရဲ့လိင်တံနဲ့ ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိဟာ တောင်ကိုရီးယားသမ္မတ မွန်ဂျေအင်နဲ့ မြောက်ကိုရီးယား ခေါင်းဆောင်ကင်ဂျွန်အမ်းတို့ရင်းနှီးသွားကြသလိုမျိုး ပိုပိုပြီးအပေးအယူမျှကာ အလုပ်ဖြစ်လာတယ်…. ရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိအတွင်းသားတွေကလည်း ကျွန်တော့ရဲ့လိင်တံကို ဆွဲညစ်လိုက် ဒစ်ဖျားလေးကို ငုမ်ခဲထားလိုက်နဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်လာပါတယ်။\nခုဏက နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သုတ်ရည်လေးတွေ ထွက်ထားတဲ့အတွက် ဒီတစ်ခါ အသွင်းအထုတ်လုပ်ရတာ နည်းနည်းလေးချောကျိကျိဖြစ်လာသလိုလိုပဲ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့ ဒစ်ဖျားလေးက ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိအဝကနေ သားအိမ်ထဲထိသွားရာလမ်းတစ်လျှောက်လုံး ခပ်ကျပ်ကျပ်လေးပါပဲ… အခုမှ အပျိုရည်လေးပျက်စကိုး ပိပိက ပါဝါမကုန်သေးဘူး တင်းနေတုန်း ကျပ်နေတုန်းပဲလေ… အဲ့ဒီလိုအသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ “ အား…. တမျိုးကြီးပဲ…အရမ်းကောင်းလာတယ်… ပြီးလာတော့မယ်ထင်တယ် မြန်မြန်လေး မြန်မြန်လေး… ” အမယ်… သူလေးက တောင်းဆိုတတ်လာပြီကိုး… ကျွန်တော်လည်း ခပ်ဆက်ဆက်လေးစောင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ.. သူ့လက်တွေက ကျွန်တော့ကို အတင်းဖက်ထားပြီး… သူ့ရဲ့ရွှေရင်အစုံဟာလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ကော့တက်လာပါတယ်… ။ အား…အား… ထွက်ကုန်ပြီ…ထွက်ကုန်ပြီ… အား…. အား…. ရှီးးး…. အဟင့်ဟင့်.. အရမ်းချစ်တယ်လို့…. အရမ်းကောင်းတာပဲဟာ…. ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိလေးထဲကနေ သုတ်ရည်တွေအများကြီးထွက်ကျလာတယ်… ပထမတစ်ခါထက်တောင်ပိုများသေးတယ်… အပြင်ထိကိုထွက်ကျလာတာ…. ဒီတစ်ခါတော့ ရှမ်းမလေး တကယ်ကို ရုပ်ကြိုးပျက်ပုံကျသွားပါတော့တယ်…. ။\nနခမ်းလေး မဟတဟနဲ့ မောသွားရှာတာ…. ချွေးတွေစို့ပြီး ပြုံးယောင်သန်းနေတဲ့သူ့မျက်နှာလေးနဲ့ မပွင့်တပွင့်ဖြစ်နေတဲ့သူ့ရဲ့နခမ်းလေးကို ကြည့်ပြီး သူ့နို့လေးတွေကို အသာညစ်ချေကာ ခပ်သွက်သွက်စောင့်နေပါတော့တယ်… နည်းနည်းကြာလာတော့ ကျွန်တ်ာလည်း ပီးချင်တာတာနဲ့…. ခပ်မြန်မြန်လေးစောင့်ရင်းကနေ… အတွေးတစ်ခုဝင်လာတယ်… ကြည့်နေကျ ဖူးကားတွေထဲကလို သုတ်ရည်ထွက်ခါနီး ပိပိထဲကနေဆွဲထုတ်… ပြီးရင် စော်ရဲ့ပါးစပ်ထဲကို သုတ်ရည်တွေပန်းထည့်ရတာမျိုးလေ… အဲ့ဒီလို လုပ်သင့်မလုပ်သင့် တွေးနေတုန်းရှိသေးတယ်… ပြီးချင်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကျင်တက်လာတာနဲ့….. ဘာမှစဉ်းစားမနေတော့ပဲ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး ကျွန်တော့ရဲ့လိင်တံကို ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိထဲကနေဆွဲထုတ်လိုက်ကာ.. ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ရင်ဘက်အပေါ်ဘက်နားကိုခွလိုက်စဉ်မှာပဲ ရှမ်းမလေးက မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး အံ့သြောသွားတဲ့ပုံနဲ့ ပါးစပ်ဟောင်းသားဖြစ်သွားတယ်… သူ.. ဘာလုပ်မလို့လဲဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ပေါ့….. ရုတ်တရက်ဆိုတော့ သူ ကြောင်သွားတယ်ထင်တယ် သူသတိပြန်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့ရဲ့ ပြီးခါနီးမာတောင့်နေတဲ့ လိင်တံဟာ သူ့ရဲ့နခမ်းတွေကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး ပါးစပ်ကိုဖြတ်ကာ အာခေါင်အရင်းနားထိရောက်သွားပြီလေ…. ။\nသူရုန်းမယ် အလုပ်မှာ… ကျွန်တော် သူ့ ခေါင်းကို ဖမ်းထိန်းထားလိုက်တယ်… တကယ်တော့ အဖြစ်ပျက်က အရမ်းမြန်တာ စာနဲ့မို့ အရှည်ကြီးဖြစ်နေတာ “ ချစ်လေး.. ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပါဟာနော်…. ရှီးးးး အား….. ထွက်တော့မယ်… စုပ်စုပ်…. စုပ်ပေး… ရှီးးး ကောင်းလာပြီ ချစ်လေး…. ” အရေးကြီးနေတဲ့အချိန်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သူသဘောပေါက်မှာပါ… သူနားလည်မှာပါလေ… ။ သူလည်း ရောယောင်ပြီး ကျွန်တော့လိင်တံကို ငုံခဲထားပြီး စုပ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော်လည်း ပိပိကိုလုပ်သလိုမျိုး ကျွန်တော့လိင်တံဟာ သူ့နခမ်းတွေဖြတ်ကျော်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှာ ခပ်မြန်မြန်လေး အသွင်းအထုတ်လုပ်နေမိတော့တယ်… ပါးစပ်ကိုလိုးတာ ပိပိထက်ပိုကောင်းမှန်း.. အခုမှသိတာ.. ထိတွေ့ခံစားမှုက နွေးနွေးလေးနဲ့ အသဲယားစရာလေး… ပါးစပ်ထဲမှာ ကိုယ့်ဒစ်ဖျားလေးနဲ့ ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့လျှာလေးနဲ့ ခလုပ်တိုက်သွားတိုင်း ကျင်ကျင်တက်လာတာ.. လိုမှန်းသိ ပထမတစ်ချီကတည်းက ရှမ်းမလေးရဲ့ပါးစပ်ထဲ တစ်ပါတ်လောက်ဂွင်းမတိုက်ဘဲ စုထားတဲ့သုတ်ရည်တွေ ပန်းထည့်လိုက်ပါတယ်လို့ တွေးမိလိုက်သေးတယ်… ။\nခဏကြာတော့ ကျွန်တော့တစ်ကိုယ်လုံးကျင်တက်လာပြီး… ရှီးးး…. အား…. ချစ်လေး…. ထွက်တော့မယ်… ထွက်တော့မယ်…. အား… တအားစုပ်…..ဟုတ်ပြီ အဲ့လိုတအားစုပ်ပေး.. အား…. ရှီးးးးး ထွက်ပြီ… ထွက်ပြီ…. အ.. အ.. ရှီးးးးး ဗြစ်… ဗြစ်… ဗြစ်…. ဆိုပြီး ကျွန်တော့ ဒစ်ဖျားအထိပ်မှ သုတ်ရည်တွေဟာ ရှမ်းမလေးရဲ့ပါးစပ်ထဲကို ဒလဟောဝင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အာသီးနားထိကို ပန်းထွက်ကုန်ပါတော့တယ်…. ကျွန်တော့ လိင်တံကို ရှမ်းမလေးရဲ့ပါးစပ်ထဲက မထုတ်သေးဘဲ စိမ်ထားလျှက်နဲ့… “ ချစ်… ကိုယ့်ကိုချစ်ရင်… မြိုချလိုက်နော်…. ကိုယ့်ရဲ့အချစ်ရည်တွေကို မထွေးလိုက်နဲ့နော် နှမြောလို့ပါ… နော်… နော်…. ” ရှမ်းမလေးကလည်း ကျွန်တော့ လိင်တံကိုငုံထားလျှက်နဲ့ပင်… ကျွန်တော်ခွထားတဲ့အောက်ကနေ ကျွန်တော့ကို ဂျိုကြည့်.. မျက်စောင်းထိုးပြပြီး ပြုံးသွားကာ… ဂလု ဂလု.. လို့အသံမြည်လာသည့်တိုင်အောင်ကို ကျွန်တော့ သုတ်ရည်တွေကို မြိုချလိုက်ပါတော့တယ်……..။ မနက်မိုးလင်းလို့.. ကျွန်တော်အိပ်ယာကနေနိုးလာတော့.. ကျွန်တော့ဘေးနားမှာ… ချစ်သူရှမ်းမလေး အိပ်နေတုန်းပဲ… အဲ့.. အိပ်နေတုန်းဆိုတာထက်.. လဲနေတယ်လို့ပြောရင်ပိုမှန်မယ်ထင်တယ်… မျက်လုံးဖွင့်ပြီးဘာတွေစဉ်းစားနေမှန်းမသိဘူးလေ… ( မျက်နှာသစ်ပြီးပြန်လာလဲနေတာနေမယ်… ) “ဟိတ်… ဘာတွေတွေးနေတာလဲ.. ညက ပွဲကြမ်းခဲ့တာလေးတွေ ပြန်တွေးရင်း ရင်ခုန်နေတာလား “။\n“နင်နော်… ပေါက်ကရတွေပြောမနေနဲ့… ခဏနေငါ ပြန်သွားရင်.. သူငယ်ချင်းက ငါ့ကိုအစ်အုံးမှာ သိတယ်… နင်နဲ့ မနေ့ညကအိပ်ခဲ့တာ ပေါ်သွားမှာစိုးတယ်ဟ…. ” “သိလည်းဘာဖြစ်လဲဟ သူလည်းနားလည်မှာပါ သူလည်း သူ့ဘဲနဲ့ အိပ်ချင်အိပ်ဖူးမှာပေါ့ “ဟုပြောကာ မျက်နှာသစ်ဖို့ ရေချိုးခန်းထဲထွက်လာခဲ့လိုက်တော့တယ်…. ကျွန်တော် ရေချိုးခန်းထဲကနေပြန်ထွက်လာတော့ ရှမ်းမလေးက ရေချိုးမလို့ထင်တာပဲ… ထဘီရေရှားကာအပေါ်ပိုင်းကိုတဘတ်လေးနဲ့ပါတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ဖို့စောင့်နေတာလေ…. ကျွန်တော်လည်း သူ့လက်ကိုခက်ဆက်ဆက်လေး စောင့်ဆွဲလိုက်ပြီး…. လာခဲ့ ရေအတူတူချိုးမယ်.. ဒီတစ်ဘတ်တွေ ဖယ်လိုက်လေဟာ.. ငါမမြင်ဖူးတာကျနေတာပဲ ရှက်နေသေးတယ် ” အမာ… အခုမှတော့မထူးတော့ပါဘူးနော်… နည်းနည်းအေးလို့.. တစ်ပါတ်ပါတ်ထားတာ” “ဒါဆို.. နင်မရှက်တော့ဘူးပေါ့နော်… အဲ့ Sorry.. ငါဆိုလိုတာက… ဆက်စ် ကိစ္စနဲ့ပါတ်သက်ပြီး နင်နဲ့ငါ ပွင့်လင်းသွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်ပေါ့နော်… ” ကျွန်တော် ပြောသာပြောနေတာ အောက်ကညီလေးက တဖြေးဖြေးနဲ့ မာထောင်လာပြီ… မြောက်ကိုရီးယားက ဂျပန်ပင်လည်ထဲကိုပစ်တော့မယ့် ထိပ်ဖူးတပ်ဒုံး ကျနေတာပဲ… တော်တော့ကို မတ်လာတာ…..။\nသူကလည်း.. ပြန်ပြောရှာပါတယ်… အင်း တဲ့….. ” ဒါဆိုရင်… ငါ နင့်ရဲ့ ပိပိလေးကို မှုတ်ပေးမယ်ဟာ… ပြီးရင်ငါ့ရဲ့ညီလေးကို စုပ်ပေးနိုင်မလားဟင်… နော်… ” ” တော်ပြီ… ငါ့ကိုမလုပ်ပေးပါနဲ့ ငရဲကြီးနေမယ်… ငါပဲနင့်ကိုလုပ်ပေးမယ်…. ဟုတ်ပြီလား ” လို့ပြောပြီး ကျွန်တော့ရှေ့တည့်တည့်ကို ချစ်သူရှမ်းမေးလက ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။ သူ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်တဲ့အခါကျတော့.. သူ့မျက်နှာနဲ့ ကျွန်တော့ရဲ့ မာတောင့်ပြီးတင်းကားနေတဲ့ လီးနဲ့ တည့်တည့်ဖြစ်နေရောပဲ…. ကျွန်တော်လည်း ပါတ်ထားတဲ့ တစ်ဘက်ကိုဆွဲချွတ်လိုက်တယ်…. ” အမလေး… ဒါကြီးနဲ့ ညက ငါ့ကိုလုပ်တယ်…. ” သူအံ့သြောမယ်ဆိုလည်း အံ့သြောလောက်ပါတယ်… ကျွန်တော့ညီလေးက အစွမ်းကုန်ကိုထောင်မတ်နေတာကတစ်ကြောင်း သူလည်း မနေ့ညက ခံပေး စုပ်ပေးသာလုပ်လိုက်ရတာ… ကျွန်တော့ ညီလေးကို ကောင်းကောင်းမကြည့်လိုက်ရဘူးလေ…. “ကဲ.. အံ့သြောနေတာလေး ခဏဘေးချိတ်ပြီး… ပုလွေလေးပေးလိုက်ရအောင်လေနော်… ” ” ဘာလဲဟ ပုလွေဆိုတာက… ” ကျွန်တော်လည်း ညီလေးကိုလက်ညိုးထိုးပြပြီး… “ဒါကိုပုလွေအမှတ်နဲ့ မှုတ်ပေးရတာကိုပြောတာ… ” ကျွန်တော်ပြောလိုက်တာကို သူ သဘောကျသွားတယ်ထင်တယ်.. ခိ ဆိုပြီးရယ်ကာ… ကျွန်တော့ရဲ့ ညီလေးအထိပ်လေးကို သူ့ရဲ့လျှာလေးနဲ့ တို့ထိကြည့်နေတော့တယ်… ။\nအခုမှကြုံဖူးတာတော့မဟုတ်ပေမဲ့ မနေ့ညကကျတော့ ရုတ်တရက်ကိုး… အခုမှ သူလေးက တစ်စိမ့်စိမ့်နဲ့ စူးစမ်းတော့မယ်ထင်ပါတယ်လေ….. ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ချစ်စရာနခမ်းလေး နည်းနည်းဟလာပြီး ကျွန်တော့ညီလေး ထိပ်ကို ငုံလုဆဲဆဲမှာ ကျွန်တော်လည်း အလိုက်တသိနဲ့ ဒစ်လေးလှန်သွားအောင် လီးပေါ်က အရည်ပြားလေးကို တဖြေးဖြေးနောက်ဆုတ်လိုက်တော့ ကွက်တိပဲ သူလည်းအငုံ ကိုယ်လည်းအလှန်ပေါ့…. ခံစားချက်ကတော့ ကြုံဖူးသူတွေသာ နားလည်လိမ့်မယ်… တစ်ကိုယ်လုံးနွေးထွေးသွားသလိုခံစားရပြီး တထစ်ထစ်နဲ့မဆုံးနိုင်တဲ့နူးညံ့မှုတွေကြားထဲတိုးဝင်နေရသလိုအပြင်ကို သူ့လျှာလေးနဲ့ ကိုယ့် ဒစ်ဖြားလေး ဝိုင်းပါတ်သွားတဲ့အချိန်ဆို… လုံးဝ ဆွေမျိုးမေ့ပဲ…. ” ရှီးးးး အား… ချစ်လေး…. ကောင်းတယ်ကွာ… စုပ်… ဒီထက်မြန်မြန်လေးနော်… ချစ်လေးပါးစပ်ထဲမှာ ပြီးချင်လို့….. ရှီးးး အား ကျွတ် ကျွတ်…. ” တစ်ချက်တစ်ချက် သူ့သွားလေးနဲ့ ကိုယ်ဒစ်ဖြားလေး ခလုပ်တိုက်သွားတဲ့အချိန်ဆို… တစ်ကိုယ်လုံး ကျင်ကျင်တက်သွားတာ… ကိုယ်လည်း သူ့ရဲ့ ခေါင်းလေးကိုကိုင်ပြီး ဆံပင်လေးတွေကို ဖွဖွပေးနေလိုက်တယ်…. သဘောကတော့ အဲ့လိုလုပ်ပေးတာ အရမ်းကောင်းတယ်တယ်ဆိုတဲ့သဘောပေါ့…. ။\nသူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကို ကိုယ့်လက်နှစ်ဖက်နဲ့အသာလေးဖမ်းထိန်းထားပြီး သူ့ပါးစပ်လေးထဲမှာ ကိုယ့်ညီလေးကို ထိုးထိုးမွေနေမိတယ်…. ” ဟိတ်… အဆုံးထိထည့်ကြည့်ချင်တယ်… နခမ်းကိုဒီထက်ပိုဟပေးထားလို့ရမလား နော်…. ” ဆိုတော့ ချစ်သူရှမ်းမလေးက ကိုယ့်ညီလေးကို ငုမ်လျှက်သားနဲ့…. မော့ကြည့်လာတယ်…။ ပြီးတော့ ငုမ်လျှက်သားပဲ အင်း… လို့ ပြန်ဖြေပြီး သူ့နခမ်းတွေကို ဟနိုင်သလောက်ဟထားပေးပါတယ်… ကိုယ်လည်း မီးစိမ်းပြတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ခေါင်းကို သေချာကိုင်ပြီး ကိုယ့်ညီလေးကို ရှမ်းမလေးရဲ့ ပါးစပ်ထဲအဆုံးထိ တဖြေးဖြေးနဲ့ ထည့်နေတယ်…. ကိုယ့် ဒစ်ဖြားက ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ အာသီးကိုဖြတ်ကျော်လာလေလေ ပိုပြီးဖီးလာလေလေပဲ… ” ရှီးးး အားလားလား… ကောင်းလိုက်တာချစ်လေးရယ်…. ရှီးးးး ကျွတ်.. ကျွတ်…. ” ကျွန်တော့ ဒစ်ဖြားလေးကို ညီလေးတစ်ချောင်းလုံးကုန်တဲ့ထိ ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပါးစပ်ထဲထိုးထည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့.. အော့… ဆိုပြီး သူ အန်ချင်သလိုဖြစ်လာတာနဲ့ ကိုယ့်ညီလေးကိုမြန်မြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရတယ်… “နင်ကလဲ အတင်းပဲ… ဒီမှာ အန်ချင်သလိုလိုတောင်ဖြစ်လာပြီ”ဆိုပြီး လှမ်းပြောလာတယ်…. “ကဲ.. အဲ့ဆိုလည်း မက်တပ်ရပ်တော့ ဟိုဘက်လှည့်ထား ဆိုပြီး” သူ့ကိုဆွဲထူလိုက်တယ်…။\nသူလည်းအလိုက်သင့်လေး ထလာပြီး ကျွန်တော့ဘက်ကိုကျောပေးထားတယ်… သူ့တံတွေးတွေနဲ့ ချောကျိကျိဖြစ်နေတဲ့ ကိုယ့်ညီလေးဟာ… အပျိုရည်ပျက်သေးတာမကြာသေးတဲ့ ရှမ်းမလေးရဲ့ပိပိထဲကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်ဖို့တာစူနေပြီလေ…. “တအားမလုပ်နဲ့နော်.. မနေ့ညက နင်လုပ်ထားတာ အရမ်းပဲ… တအားနာနေတာ… ရှူးပေါက်ရင်တောင် တော်တော်စပ်တာဟ…. ” ကိုယ်လည်း ဘာမှမပြောနေတော့ပဲ ဒစ်ဖြားလေးကို ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိကို လှမ်းထောက်လိုက်တယ်… အနောက်ကနေမို့လို့လားမသိဘူး အပေါက်ကနည်းနည်းရှာရခက်တယ်… ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်… ဒစ်ဖြားလေးနဲ့ အပေါ်အောက်သပ်ကြည့်လိုက်လို့ ချိုင့်ဝင်သွားတဲ့နေရာဟာ… ပိပိလေးပဲလေ…. ကိုယ်လည်း ဒစ်ဖြားလေးမြုပ်ဝင်သွားတဲ့အခါ ရှမ်မလေးရဲ့ပိပိလေးထဲကို ဒစ်ဖြားလေးပိုဝင်သွားအောင် အသာလေး နစ်ထည့်လိုက်တယ်… တစ်ဝက်လောက်ထိဝင်သွားအောင်ကို နစ်ထည့်လိုက်တာ… ” ရှီးးးး ကောင်းတယ်ကွာ… ပါးစပ်လည်း ကောင်း… ဖုတ်ဖုတ်လေးလည်းကောင်း…. ဒီလိုချစ်သူမျိုးပိုင်ရတာ ကံတောင်းတာပဲ ဟဟ ” ” အမာ… နင်က ငါ့ကိုအဲ့လိုလုပ်ချင်လို့ချစ်တာပေါ့လေ….” “အာ…မဟုတ်ပါဘူးသဲလေးရာ… အရင်ကတည်းကချစ်တာ…။\nအခုကျ ပိုချစ်လာတာ… ဟီး ဟီး ” ” ကောင်စုတ်… လူလည်… ငါ့ကိုလုပ်တာ ရစရာကိုမရှိတော့ဘူး….” ကိုယ်လည်း ညီလေးကို ပိပိလေးထဲ တစ်ဝက်လောက်ထည့်ပြီး သူ့လက်တွေကို နံရံမှာထောက်ထားခိုင်းလိုက်တယ်… ခါးနည်းနည်းကိုင်းခိုင်းပြီးတော့ပေါ့…. ပြီးတော့ ညီလေးကိုဆက်သွင်းရင်း အနောက်ကသိုင်းဖက်ကာ ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ဝင်းဝါတင်းအိနေတဲ့ ရင်မွှာလေးတွေကို ဖိညစ်ပေးနေမိတယ်…… ။ တဖြေးဖြေးနဲ့ ဆက်သွင်းလာကာ အဆုံးထိရောက်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့…. ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လေးတွေ စ လိုက်ပြီလေ…. ” မြန်မြန်လုပ်ဟာ… ငါ ရေချိုးခြင်နေပြီ” ဆိုပြီး… မောဟိုက်သံလေးနဲ့ပြောလာတယ်…. သူ ပြီးချင်နေပြီလို့ သွယ်ဝိုက်ပြောလိုက်တာ ကိုယ်သိသားပဲ… မိန်းမလေးတွေများ ဝန်သာဝန်မခံချင်တာ… သူတို့လည်း အထန်တွေဗျ…. ကိုယ်တွေထက်တောင်ဆိုးသေးတယ်… ” အ… ကျွတ်ကျွတ်… မြန်မြန်လေး.. မြန်မြန်လေး….. ” ကိုယ်လည်း… ကောင်မလေးပြီးတော့မယ်ဆိုတာ သိတော့ ခပ်ဆက်ဆက်လေး ညီလေးကို ပိပိလေးထဲမှာ ကစားပေးနေလိုက်တယ်…. နောက်ထပ် အချက် ၂၀ ၃၀ခန့်ကြာတဲ့အခါမှာတော့…။\n” ရှီးးးးး အဟင့်…. ငါထွက်ခြင်နေပြီ….. မြန်မြန်လေး….. ရှီးးးး အားလားလား…. ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ…. ရှီးးး အားးးးး ” ဟုဆိုကာ ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့တစ်ကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်သလို တုန်ချိလာပြီး…. ။သူ့ပိပိမှလည်း သုတ်ရည်တွေ ခပ်ဆက်ဆက်ထွက်လာပါတော့တယ်…. ပိပိထဲမှာလည်း ချောချိချိနဲ့ဖြစ်လာပြီး သူ့ရဲ့ပိပိက သုတ်ရည်ထွက်လေလေ ကျွန်တော့ညီလေးကို ဆွဲဆွဲညစ်လာသလိုလိုဖြစ်လာတော့… ကျွန်တော်လည်း သုတ်ရည်တွေကိုမထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ” ရှီးးးး အားးး ချစ်လေး…. မြော့ပါတယ်ထင်တယ်…. အသားကုန် ဆွဲညစ်ပြီး ဆုပ်ယူနေတော့တာပဲကွာ ပြီးတော့မယ်ချစ်လေး…. ရှီးးး အားလားလား…. ထွက်ပြီ ချစ်လေး….” ချစ်သူရှမ်မလေးရဲ့ နို့တွေကို အသားကုန်ဆွဲညစ်ထားလိုက်ပြီး ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့…. ပိပိလေးထဲကနေတဆင့် သားအိမ်လေးထဲထိကို ကျွန်တော့ရဲ့ သုတ်ရည်တွေ အများကြီးပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်……. ကျွန်တော့ညီလေးကို ချစ်သူရှမ်းမလေးရဲ့ ပိပိလေးထဲ စိမ်ထားပြီးမှိန်းနေလျှက်ပင်… အတွေးတစ်ခုဝင်လာတယ်….. ဒီနေ့တစ်ရက်လည်း ဟိုတယ်မှာဆက်နေပြီး… ခရေပွင့်ကိုခြွေကြည့်ဖို့… အားမွေးထားရမယ်ဟု…. တွေးနေမိပါတော့သည်……ပြီးပါပြီ။\nပျော်ရွှင်ရတဲ့နေ့ရက်တွေ ရောက်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်


Opinions & Discussion » မင်းမခြစ်လဲ နေဗါ ရဒယ်… မင်းမခြစ်လည်း နေဗါကွယ် Selection\t17\nMa Ma says: အများလိုလားသူတိုင်းလည်း ရွေးသင့်သူ မဟုတ်နိုင်ဘူး။\nကိုပေါက်(မန္တလေး) says: အခုအချိန်ထိတော့ ယောယိမ်းလိုက် ဘသားယိမ်းလိုက်ပဲ့ပြားပင်တွေ နဲ့ ကိုင်းပင်တွေ ရောနေအုံးမှာပါဘဲ\nမြစပဲရိုး says: ပူမနေနဲ့ ကြောင်ကြောင် မသိဘူးလား။\nkai says: ၂၀၁၀တုံးကလည်း.. ဟိုလိုလို.. ဒီလိုလို.. ဒီ့လိုလို.. ဒီဒါလိုလို.. ကွီကွာလိုလို..\nဖွတ်.. ရှုး..ပဒတ်..။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8068\nမြစပဲရိုး says: Respect the Power of her Words.\nI salute you Kyi Phyu Shin. ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++\nဇီဇီခင်ဇော် says: မှန်လိုက်လေ အရီး ရေ (အဲ) မကြည်ဖြူရှင်ရေ။\nဇီဇီခင်ဇော် says: အဲဒီတော့ ???\n@QUIL@ says: သခင်မျိုးဟေ့ ဒိုဘာမန်…\nမင်း ခန့် ကျော် says: အမတ်မထည့်သူများအားးး\nဦးကျောက်ခဲ says: ဖွဘုတ်မှာ ရယ်စရာတွေဖတ်ရတယ်… ဟီ ဟိ ကြံဖန် ဟာသပြောတဲ့သူတွေ…\nတန်ဘိုးရှိတဲ့ မဲတစ်ပြားကို အလဟသမဖြစ်စေချင်လို့ အမုန်းခံနေတာ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8068\nမြစပဲရိုး says: ကျွန်မ ကတော့ ဘယ်ပါတီ ကိုမှ အစွဲ မရှိဘူး။\nဦးကျောက်ခဲ says: ” တစ်သီးပုဂ္ဂလ က တော်ပြီး ဒီချုပ် က လူ ညံ့ နေရင် တော် တဲ့ လူကိုဘဲ ရွေးချင်တာဘဲ ”\nမြစပဲရိုး says: . ပြောလက်စ နဲ့ မဆိုင်တာ သတိပေး ဦးမယ်။\naye.kk says: မချစ်ပဲနဲ့မနေနိုင်တာပါ\nအောင် မိုးသူ says: စုမှ စုပဲ ဒါပဲ။\nAlinsett @ Maung Thura says: .ကြောင်ကြောင့်အသားကို နွှင်ပြီး ကြော်ဆားမဲ


Posted by လွင်ပြင်လှိုင်းငယ် at 01:01\nပုဇွန်ဆီရောင် တိမ်လွှာတွေက ငါ့ကို ဗိုက်ဆာစေတယ်ဟာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့\nပုဇွန်ဆီရောင်မြင်တော့ ပုဇွန်ဆီပြန်ဟင်းလေး သတိယမိလို့ပါ ။\nဟော....ကြည့်စမ်း ငှက်နှစ်ကောင်အိက်ငိုက်နေတဲ့ နေမင်းကိုနောက်ခံထားပြီး ဓါတ်ပုံရိုက်နေပြန်ပြီ\nဧကန ဖဘ မှာတင်မလို့ထင်တယ် ။ သူတို့ကို မနာလိုဖြစ်လိုက်တာ ငါတို့တုန်းက\nလူမြင်မှာစိုးလို့ အမှိုက်ပုံနောက်ခံထားပြီ ဓါတ်ပုံခဲ့ကြတာ ဖြစ်ချင်တော့ ဓါတ်ခဲကုန်နေလို့\nပိစိကွေးနဲ့ မရိုက်လိုက်ရပေမယ့် ဓါတ်ခဲဝယ်ပြီးအိမ်အပြန် ဖက်တီးနဲ့ တအားဖက်ပြီးရိုက်လိုက်တာ ဒီကောင်ကိုက်လိုက်တဲ့ ဒဏ်ရာအခုထိကျန်နေဆဲပါ ။\nအတိတ်အကြောင်းတွေတူးဆွလိုက်တာ ရတနာတွေ မတွေ့ပဲ ဘယ်ကောင်ဖင်သရမ်းသွားလဲ\nမသိဘူး ထွီး...နံ့လိုက်တာ....အတွေးနယ်ချဲ့လိုက်တာ အင်ပါယာမဖြစ်လာပဲ အင်ပြင်တွေထလာသလို ယားကျိကျိဖြစ်လာတယ် အိပ်ငိုက်နေတဲ့ နေမင်းလဲ ဘယ်ကို\nဒိုင်ပင်ပစ်သွားပြီလဲမသိတော့ဘူး ။ အခုတော့ ငါ မြင်နေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မဟူရာက\nသိမ်းပိုက်လိုက်ပြီပေါ့ မဟူရာဆိုလို့ နင့်အိမ်က မြင်းကြီးရောရှိသေးလား ဒီကောင်ကန်လိုက်လို့\nငါ့ရဲ့တထောင့်တနေရာမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာကိုတော့ ရေသွန်တိုင်း နာကြည်းစွာဒင်းကို သတိယမိတယ် ။\nအော် ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့လမင်းကြီးက ထိန်ထိန်သာလို့ ကြယ်စင်တွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ အေးချမ်းလိုက်တာ ပိစိကွေးရယ် နင်ပြောဖူးတယ်လေ လမင်းကြီးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ\nရှိတဲ့နိုင်ငံတွေ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ်ကြယ်လေးတွေက ဒို့နိုင်ငံ ဒါကြောင့်နင်စာမေးပွဲကျပြီး နင့်အိမ်မီးလောင်တာလို့ပြောခဲ့တယ်လေ မဆီမဆိုင် မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ်ကြယ်နဲ့ နင်စာမေးပွဲကျ အိမ်မီးလောင်တာလဲမေးတော့ နင်က ဆိုင်တာပေါ့ ငါပြောတာက သူများနိုင်ငံမီးတွေလင်းလို့ဒို့နိုင်ငံကလျှပ်စစ်မီးက မလာနှစ်ရက်\nလာတမနက်ဆိုတော့ ဖယောင်းတိုင်နဲ့ စာကျက်ရင် အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားလို့ အိမ်မီးလောင်တဲ့အပြင် စာမေးပွဲပါကျတာပေါ့လို့ ရန်ဆောင်ရင်ပြောပြတာ အခုထိမှတ်မိနေသေးပါတယ် ။\nဒီလိုညမျိုးမှာ နင့်အတွက်ကြယ်ကြွေတွေမကောက်ပေးနိုင်ပေမယ့် ခရေခြေရင်းက\nအများမနင်းခင် နင့်အတွက် ခရေးတွေကောက် သီကာကုံးပြီပန်ပေးမယ်လုပ်တော မနှစ်က\nနင့်အဖေအရက်ဖိုးမရှိလို့ နင်အိပ်နေတုန်း နင့်ဆံပင်တွေဖြတ်ရောင်းလိုက်လို့ ဆံပင်ငုံးစိစိနဲ့မို့\nရှက်အားပိုပြီး မျက်ရည်တွေကြားက နင်ဂတုံးတုံးတာမြင်ရတော့ ငါ နင့်ကိုသနားလိုက်တာ ။\nဒါကြောင့်ဒီခရေတွေလဲ နေမြဲတိုင်းနေပါစေတော့ ။\nအော်ဘာလိုလိုနဲ့ အအေးဓါတ်က ငါ့ကိုပြေးဖက်လာတော့ လမ်းလျှောက်ရင်းနင့်အကြောင်းတွေးတာနားပြီး အိမ်ထဲဝင်ပြီး အွန်လိုင်းတက် fbကနင့်စာမျာက်နှာတွေကြည့်တော့မယ်ဟာ...နားမလည်တာတစ်ခုတော့ရှိတယ် နင်နဲ့ငါဝေးတာ\nငါတောင်မမှိတ်လောက်အောင်ဖြစ်နေတယ် နင်ကမျက်ပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းနဲ့မို့ နင့်အဖေ အညာသားက\nနင့်အမေကိုမူးရင်ရန်လုပ်တယ်လေ ဘာလဲ ဘယ်တရုတ်နဲ့ဘာညာဆိုပြီးလေ အဲ့လောက်ကျဉ်းတဲ့\nမျက်ပေါက်ကဓါတ်ပုံထဲမှာ ပြူးဝိုင်းလေးနဲ့ လှနေပါ့လား...၀က်နှာခေါင်းလေးကလဲ နှာတံလေးစင်းလာသလိုလို ကြွက်သွားလေးတွေတော့ ဘယ်လိုရှိမှန်းမသိဘူး နင့်ပုံတွေက သွားပေါ်တဲ့ပုံမပါလို့ ပြီးတော့ နင့်ရဲ့ ဆံပင်တွေက ဒီလောက်ပဲ\nအရှည်မြန်လား ဘယ်လိုခေါင်းလျှော်ရည်တွေ ခေါင်းလိမ်ဆီတွေလိမ်းလိုက်တာလဲ တကယ့်အံ့ဖွယ်ပါပဲ ထားတွေထားပါတော့ ဓါတ်ပုံဆရာတော်တယ်ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ့မယ် ။နောက်တစ်ခုက နင်ငယ်ငယ်တုန်းကအတိုင်းပဲ အကြွားသန်တုန်းပဲနော် ဘာတဲ့fbမှာ မနက်မနက်ဆို\nမေမေပြင်ပေးတဲ့ မနက်စာဆိုပြီ ဘယ်ကပုံတွေလျှောက်တင်မှန်းမသိဘူး နင့်အမေက စောစောစီးစီးထပြီး အကြော်ရောင်းသွားတာ အကြော်ကျန်နဲ့ ထမင်းကြမ်းနင်စားရတာ\nငါသိပါတယ် ငါလဲဘ၀တူဆိုပေမယ့်အဲ့လိုတော့မကြွားတတ်ပါဘူး ...နောက်တစ်ခု ဘယ်ကဌားလာမှန်မသိတဲ့ အိုင်ဖုန်းနဲ့ဓါတ်ပုံရိုက်ပြီး မွေးနေ့က ဒယ်ဒီဝယ်ပေးတာဆိုတာကပါသေးတယ် ငါသိတာတော့ ဒီလိုမိုးရာသီဆိုနင့်အိမ်နောက်ဖေးက\nအိုင်ကို နင်အဖေပက်နေတာတော့သိတယ် သူအရက်မြည်းဖို့လေ နောက်တစ်ခါတင်ရင် ဒယ်ဒီဝယ်ပေးတဲ့ အိုင်ပက်လို့ရေး.....တော်ပါပြီ နင့်အကြောင်းအမှန်တွေရေးလို့ နင်ငါ့ကိုမုန်းသွားပါအုံးမယ်....တစ်ခုတော့မှာရအုံးမယ် နင့်အမေကပြောတယ် ဘာအလုပ်မှ\nမလုပ်ပဲ အင်တာနက်ဆိုင်မှာအချိန်ကုန်နေတယ်ဆို အင်တာနက်ဆိုင်မှာလဲအကြွေးတွေမနဲဘူးဆို\nဒါနဲ့များ နင်မသိတဲ့အကောင့်နဲ့ ငါနင့်ကိုမေးတော့ အိမ်က အင်တာနက်လိုင်းက သိပ့်မကောင်းလို့ တခါတလေ မပြောပဲ ကျကျသွားတယ် လိုင်းအသစ်ထပ်ယူခိုင်းရမလေးဘာလေးနဲ့....\nကဲငါလဲ နင့်အတင်းအဲလေ နင့်အကြောင်းတွေးရင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်စက်ဌားသုံးတာ သူကပြန်ယူတော့မယ်ဆိုလို့ ဒီနေ့တော့ဒီလောက်ပဲဟာ ။\nမှတ်ချက်။ ။မည်သူ့မှ မရည်ရွယ်ပါ စိတ်ကူးနှင့် ဟာသရေးကြည့်ပါသည် ။\nLabels: အက်ဆေးမကျတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရင်ခုန်သံ\nသေချာတွေးကြည့်တော့ ဟုတ်သလိုပဲ ထိတယ်ကွာ...\nအင်း ဒါကြောင့်ဖေ့ဘုတ် ကိုလူကြိုက်များတာနေမှာ :P\nကြိုးကို အော့အော့ တွေသုတ်ပြီး ရမ်းသွားသလိုပဲနော်း)။\n:D သရော်စာရေးတာ မိုက်တယ်.. မျက်လုံးမှေးမှေးလေးက ဓါတ်ပုံထဲမှာ ပြူးပြူးလေးဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာလေး သဘောကျတယ် ..။ FB မှာ ခုဖြစ်နေတာတွေကို တကယ်ထင်ဟပ်မိတာပဲ ..။\nကိုလွင်ပြင်...မြင်းကန်ခံရတဲ့နေရာကတော့ တကယ့်ချက်ကောင်းပဲကိုး...တော်သေးတာပေါ့ ရေသွန်နိုင်သေးတာ...အောင်မလေး ကံကောင်းလို့ လူညွန့်မတုံးပေတာပဲကိုးး)\nဦးဟန်ကြည်လည်း အိုင်ပက်မလားလို့ ရေများနေလို့ အသာစောင့်နေတာ...လောလောဆယ် သူများမမြင်အောင် ဖျာနဲ့ဖုံးထားလိုက်တယ်...အနှီတော့ အိုင်ဖုံးတော့ပိုင်သွားပြီဆိုတဲ့သဘော...တစ်ရက်လောက်မှ မနက်စာ ထမင်းကြမ်းနဲ့ ထန်းလျက်ခဲပုံ ဖဘပေါ်တင်လိုက်ဦးမှ...အဆဲခံရအောင် ဟဲ ဟဲ\nဖတ်ရတာ ဘ၀င်မြူးလိုက်တာ...ထပ်ချစမ်းပါဦး ဒါမျိုးလေးတွေ...\nအားပါး..ပေါ့ပါးလိုက်တာ အစ်ကိုရေ.. လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ စာပေထဲ ပြန်ဝင်ချင်စိတ်ပေါ်ပါတယ်.။ ခုတစ်လော စကားလုံးအကြီးကြီးတွေပြောနေရတော့ လူကလည်း တည်ထားရတယ် အစ်ကို့စာဖတ်မိမှပဲ ပြုံးမိတော့တယ်.။\n22 June 2013 at 00:54\nဟားးးးးးး ချစ်ကိုကြီးရေ ...\nဒါတွေလဲ ဖြစ်တာပဲလားဗျ ....\nဆိုတာထက် ဖတ်ရင်းနဲ့ သဘောတကျနဲ့ကို\nအဲလို ဘ၀င်မြူးစေတဲ့ စာလေးတွေ\nလုပ်ပါအုံး အကိုရ :))))\nဟီးဟီး မေမေပြင်ပေးတဲ့ မနက်စာ။ ထမင်းကြမ်းနဲ့ အကြော်စားရတာတဲ့။ ဘူလဲဘူလဲ\n26 June 2013 at 08:06\nသဲဘုစုလေး မင်းနဲ့ငါ ကောင်းကင်ပြာကို ထီးလေးလုပ်လို့ ပင်လယ်ပြင်ထက် လမ်းလျှောက်ထွက် ။ သဲဘုစုလေး မင်းနဲ့ငါ လေပြေနမ်းလို့ ကြယ်ကြွေတွေကောက...\nTAGပို့စ်ကို တစ်ကြိမ်တခါမှမရေးဖူးပါ သို့ပေမယ့်လဲ ညီမငယ်လေး Candy နှင့် မွေးစားသမီးလေး အပျိုကြီးလုပ်ချင်နေတဲ့ သမီးစံ က ရေးသားဖို့ တိုက်...\nတီတင့် မင်္ဂလာသက်တမ်းနှစ်(၃၀)ပြည့် ပုလဲရတု အမှတ်တရ\nနိုဝင်ဘာလ (၂)ရက်နေ့ တီတင့်တို့ ဇနီးမောင်နှံ မင်္ဂလာသက်တမ်းနှစ်(၃၀)ပြည့် ပုလဲရတု အတွက်အမှတ်တရ ကဗျာလေးပါဗျာ ။ နေ့ရက် လပြောင်း နှစ်တွေေ...\nရွက်နု ဖူးဝေ ရွက်သစ် မာန်တက် ဟန်ချက်ပျက်တော့ ရွက်ဟောင်း ဘ၀ မြေမှာခပြီး ဘယ်ဆီရောက်လဲ မသိပေမယ့် ရွက်ကြွေတွေရေး ရွက်သစ်ပြုတဲ့ ...\nတနင်္ဂနွေ သားသမီးများ ***ဘလော့အရေး*** အတွေးတွေများပြီး ရေးစရာတွေပျောက်နေသော ကာလဖြစ်သည်။သေလောက်အောင်ချစ်ပါ သည်ဆိုသောချစ်သူမှ အ...\nပင်စည်က ခိုင်ခိုင် ကိုင်းခက်တွေဖြိုင်ဖြိုင်နဲ့ ပင်စည်ဘေး ခုံတန်းတွေချလို့ရယ် အေးမြရိပ်ပေးတဲ့ အပင် ။ တစ်နှစ်မှာတစ်လ တစ်လ...\nစမ်းရေခမ်း ပန်းတွေနွမ်း လွမ်းစရာတွေများတဲ့ နွေ ။ ဥသြ တွန်ကြူး မြောက်လေရူးနဲ့ ရွက်ဟောင်းလဲကြွေ ရွက်သစ်ဝေတဲ့ နွေ ။ ...\nအိပ်မက်သခင် ဘ၀ရှင်နင်ရေ နင့်အပါးမှာ အမြဲ ခစား နင့်အနားမှာ ထာဝရနေချင်သူမို့ နင်ရှိတဲ့ဘယ်နေရာမဆို သေမင်းတောင် ကြွေဆင်းတဲ့...\nလူ့ဘ၀မှာ အရေးကြီးဆုံးက ဘာလဲ? ။ငွေကြေး ပိုက်ဆံလား? အာဏာလား?အောင်မြင်ကျော် ကြားမှု့လား?တီထွင်နိုင်မှု့စွမ်း အား? လားပေါင်းများစွာနဲ့ အရေးကြီး...\nဆိုဒ်လေးတစ်ခုသို့ မိတ်ဆက်ပေးရင်း အားပေးရန် လေးစားစ...


Free Thinker: ထားရှိအပ်သော သဘောထား\n၀ှူး . . . .။\nဂဟေစာအုပ်ကို ဇောက်ချရေးမယ်လို့ ကြံကာမှ ဟိုဟာသည်ဟာတွေ ပေါ် ပေါ်လာသဗျာ။ တခြား ဟုတ်ပါဘူး။ မှတ်ချက်လေးတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ စဉ်းစားမိတာပါ။\nဆရာကိုသိန်းသန်းက ကျွန်တော့် “လေးမျက်နှာသို့ပေးစာ” ကို မျှဝေလိုက်တော့ လူကြီးတစ်ယောက်က လူအထင်ကြီးအောင် လျှောက်ရေးနေတာပါ . . . တဲ့။ မှတ်ချက်ပေးတယ်။\nနောက်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးက ကိုတက်ပုက ကျွန်တော့် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကိုပြန်လည် ဝေမျှလိုက်တော့ (စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းဆင်းပဲနဲ့ တူပါတယ်) တစ်ယောက်က လှောင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး နိုင်ငံခြားမှာနေပြီး ချစ်ပြနေလိုက်တာ။ တကယ်တိုင်းပြည်ချစ်ရင် ပြန်လာလုပ်လှဲ့ပါလား တဲ့၊ ပြောလိုက်သေးတယ်။\nကျွန်တော်သူတို့ကို ပြန်လည်ချေပနေစရာအကြောင်းမရှိပါ။ စာများများဖတ်ပါ၊ ဆက်စပ်တွေးခေါ်တတ်အောင် လေ့ကျင့်ပါလို့တော့ ပြောလိုက်ပါတယ်။\nအဲဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ ပြောစရာလေးတွေ ရှိလာပြန်သဗျ။ သူတို့ချည်းထဲမဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံးအတွက်ပါ။\nဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် “ပြောစရာနည်းနည်း ရှိလို့ပါ” ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့ ၂၀၁၁ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့က ရေးခဲ့ပါသေးတယ်။ ဖတ်ချင်သူများ Link: http://www.shwenyein.blogspot.sg/2011/02/blog-post_22.html\nပြောချင်တဲ့အဓိက အကြောင်းက ကျွန်တော်တို့ ခံယူရမဲ့ သဘောထား အကြောင်းပါ။\nအခု ကျွန်တော်တို့ အသက် ၅၀ ကျော်လာပါပြီ။ အချိန်မရွေး သေမင်းက လာခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ သိထား၊ တတ်ထား၊ လေ့လာထားတာတွေ၊ လူ့ဘ၀အတွေ့အကြုံတွေ၊ မှားခဲ့တာတွေ၊ နောင်တတွေ တော်တော်များများ စုမိဆောင်းမိ ရှိနေပါပြီ။\nအကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ အဲဒါတွေကို နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် ပြန်လည် ဝေမျှမပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့သေတာနဲ့ အဲဒီအဖိုးတန်ပညာ၊ ရတနာတွေဟာ တစ်ခါတည်း မြေမြှုပ်သဂြိုဟ်ပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပါ။ အင်မတန် နှမြောစရာ မကောင်းပေဘူးလားဗျာ။\n၂၀၁၁ ခုနှစ်လောက်က ထင်ပါရဲ့။ မိတ်ဆွေတွေဖိတ်လို့ ပဌာန်း (၂၄) ပစ္စည်းရွတ်ရအောင်သွားတော့ အဲဒီအိမ်မှာ သူငယ်ချင်းက မိတ်ဖွဲ့ပေးလို့ မြန်မာအရာရှိတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ပါတယ်။ လျှပ်စစ်ဌာနဘက်ကပါ။ စကားစပ်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော်က စာအုပ်တွေကို လူငယ်တွေကို ပြန်ဝေမျှဘို့ တိုက်တွန်းတော့ ဘာပြန်ပြောတယ် မှတ်သလဲ။\nဘယ်ဖြစ်မလဲဗျ။ ဒါက ကျွန်တော့်ထမင်းအိုးပဲ ဥစ္စာ . . . တဲ့။\nကျွန်တော့်မှာတော့ ထုံးစံအတိုင်း အံ့သြလွန်းလို့ သေတော့မယ် ပေါ့ဗျာ။ အဲဒါ ဘုရားတရားလုပ်နေတဲ့သူပါ တဲ့။\nကျွန်တော်က အင်မတန် စကားပြော အပေါက်ဆိုးတဲ့လူပါ။ စိတ်တိုချက်ကလည်း နှစ်လက်မတောင် မပြည့်ဘူး။ အဲဒီလူသာ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းဆိုရင်တော့လား. . ဟင်း ဟင်း။\nကျွန်တော်နဲ့ရင်းနှီးတဲ့ ကိုကျော်ဝဏ္ဏတို့ဆို မကြာခဏ အပြောခံရသပေါ့။ ခင်ဗျားတို့လုပ်နေတာ ဘာတရားလဲ။ အဲဒါ ဓမ္မတော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဓမ္မပဲ ဖြစ်ရမယ် စသဖြင့် ရင့်ရင့်သီးသီး အပြောခံရတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့် အကြောင်း သိနေလို့သာပေါ့ဗျာ။ မဟုတ်ရင် ဆွဲထိုးခံရမှာပေါ့။\nမိတ်ဆွေများခင်ဗျား။ ပညာဆိုတာ ဆီမီးတိုင်နဲ့တူတယ်။ ဆီမီးတိုင်ဆိုတာ နောက်ဆီမီးတိုင်တစ်ခုကို ထပ်ဆင့်မီးညှိ ပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူ့မူရင်း အလင်းရောင် လျော့ကျမသွားတဲ့ပြင် အဲဒီနောက်ထပ် ဆီမီးတိုင်တွေကြောင့် ပိုတောင် လင်းလာပါသေးတယ် ဆိုတာ မိတ်ဆွေတို့ သိပြီးသားပါ။\nပြီးခဲ့တဲ့ “ဆရာစားချန်ခြင်းအကြောင်း” ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးမှာလဲ ကျွန်တော်ရေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ မဖတ်ရသေးသူများအတွက် Link: http://www.shwenyein.blogspot.sg/2013/11/blog-post_7878.html\nကျွန်တော့်ဆီမှာ safety နဲ့ ပတ်သက်တဲ့စာအုပ် ၂၀၀ ကျော်လောက်ရှိပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီစာအုပ်တွေအကုန် ကျွန်တော့်ဆီက လာယူလှဲ့ပါ။ တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူပြီး အကုန်အစင်ဖတ်ပါ။ အဲဒီစာအုပ်တွေ အကုန်ဖတ်မိရုံနဲ့ safety ဘာသာရပ်မှာ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်လောက် တတ်၊ သိ လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အိမ်မှာ နေ့တိုင်း ထမင်းတင်ကျွေးထားပါမယ်။ အရင်တုံးကလည်း ပြောခဲ့ပါပြီ။ အဲဒီစာအုပ်တွေ ဝေမျှလိုက်ရုံနဲ့ ထမင်းအိုး ကွဲသွားရမယ်ဆိုတာကိုဖြင့် ကျွန်တော်တော့ ဘယ်လိုမှ မစဉ်းစားတတ်ပါဘူးဗျာ။ ဒါဆို ဘာကြောင့် နှမြောတွန့်တို နေရသလဲ။\nကျွန်တော် အခုရေးနေတာတွေဟာ ပိုက်ဆံလိုချင်လို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ လူအထင်ကြီးခံချင်လို့လည်း မဟုတ်ပါ။ (ထုတ်ပြောရတာ ရှက်ဘို့တောင်ကောင်းလိုက်တာဗျာ။) နေပါဦး။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကိုအထင်ကြီးတော့ ကျွန်တော် လခပိုရလားသလား။ ကျွန်တော် စီးပွားတွေပိုတက်လာသလား။ ကျွန်တော်က ၂၀၁၅ သမ္မတရွေးပွဲမှာ ၀င်ပြိုင်မှာလည်း မဟုတ်တဲ့အတွက် လူတွေကျွန်တော့်ကို ပိုကြိုက်လာအောင် လုပ်စရာလည်း အကြောင်းမရှိပါဘူးဗျာ။ ပိုက်ဆံ လိုချင်တယ်ထင်ရင် စင်ကာပူက safety officer တစ်ယောက် လခဘယ်လောက်ရလဲဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်ပါ။ အဲသလောက် နုံဖျင်း၊ သေးသိမ်တဲ့ကိစ္စတွေ ကျွန်တော်မပြောပြစေနဲ့။\nကျွန်တော်ရေးနေတာက မြန်မာပြည်သူပြည်သားတွေ အကျင့်စာရိတ္တတွေ ဒီထက်ပိုကောင်းလာပါစေ၊ အသိအမြင်တွေ ဒီထက်ပိုကြွယ်ဝလာပါစေ၊ အသိပညာတွေ ဒီထက်ပို တိုးတက်လာပါစေဆိုတဲ့ စေတနာနဲ့ပါ။ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုဆဲဆဲ၊ ဘယ်လိုထင်ထင် ကျွန်တော်ဂရုစိုက်စရာမလိုပါ။ ဘယ်နေ့သေမယ်ဆိုတာ မသိတဲ့ အတွက် မသေခင် ပေးနိုင်သမျှ ပေးသွားမယ်ဆိုပြီး အသည်းအသန် လုပ်နေတာ။ အဲဒါမှ ကြွားပြောတယ်ထင်လဲ မတတ်နိုင်ဘူး။ ထင်ချင်သလို ထင်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ဆဲလဲ အသားပဲ့သွားတာမှ မဟုတ်တာနော။\nအဲဒီတော့ အစပိုင်းက ကျွန်တော်ပြောခဲ့သလို မိတ်ဆွေများကိုလည်း မသေခင် မိတ်ဆွေတို့ သိထား၊ တတ်ထား၊ လေ့လာထားတာတွေကို ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ပြန်လည် ဝေမျှပေးပါလို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ပညာတတ်မိတ်ဆွေတွေကိုပါ။ (ကြားဖြတ်ပြောရရင် သူငယ်ချင်းကိုတင်လတ်တို့ ကျောင်းဖွင့်ထားတာကိုလည်း အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျောင်းဆိုတာ ပညာတွေကို ဝေမျှပေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာပါပဲ။)\nစာအုပ်ဆိုင်တန်းတွေ လျှောက်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ မြန်မာလိုရေးထားတဲ့ တူတူတန်တန် အင်ဂျင်နီယာစာအုပ်တွေ ရှိပါသလား။ အင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ်တွေထဲက ဆရာကြီးဦးညီလှငယ်ရေးထားတဲ့ မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာ စာအုပ်တချို့ပဲ ရှိပါတယ်။ စက်မှုနဲ့ပတ်သက်လို့၊ ရေနံဓာတုနဲ့ပတ်သက်လို့၊ ကုန်ထုတ်ဓာတုနဲ့ပတ်သက်လို့၊ သတ္တုတွင်းနဲ့ပတ်သက်လို့၊ သတ္တုဗေဒနဲ့ ပတ်သက်လို့၊ ချည်မျှင်အထည်နဲ့ ပတ်သက်လို့၊ ပိသုကာနဲ့ပတ်သက်လို့ ဘာစာအုပ်တွေများရှိပါသလဲ။\nကျွန်တော်က စာအုပ်ဝါသနာပါတော့ ရနိုင်သမျှ အင်ဂျင်နီယာ၊ စိုက်ပျိုးရေး စာအုပ်စာရင်းတွေ ပြုစုထားပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ အလိုရှိရင် လှမ်းတောင်းလိုက်ပါ။\nဦးအုန်းမြင့် (ဒီဇယ်) ထုတ်တဲ့စာအုပ်တွေ၊ ဆရာဦးဖေသိန်းတို့ရေးတဲ့ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းပြုပြင်ရေး၊ ဦးသန်းမြင့်ရဲ့ ရေဒီယိုပြင်နည်း စတဲ့ စာအုပ်တွေကို အင်ဂျင်နီယာတွေ လေ့လာရမဲ့စာအုပ်တွေလို့ မိတ်ဆွေတို့ ထင်ပါသလား။ (သက်မွေးဝမ်းကျောင်းလူငယ်တွေအတွက် အဲဒီစာအုပ်တွေဟာ အင်မတန် အားကိုးရလို့ အဲဒီဆရာကြီးတွေဟာလည်း မြန်မာပြည်ရဲ့ ကုန်ထုတ်တိုးရေးအတွက် အင်မတန်ကျေးဇူးကြီးတဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။)\nနောက်ပြီး အသိပညာ၊ အတတ်ပညာနဲ့ပတ်သက်လို့ မြန်မာပြည်မှာ လူငယ်တွေအတွက် ဟောပြောပွဲတွေ၊ ပြပွဲပြိုင်ပွဲတွေ၊ အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲတွေ ဘယ့်ကလောက်များ ရှိပါသလဲ။ လုပ်ပေးဘို့ရော ဘယ်သူတွေ အိပ်မက် မက်ဖူးပါသလဲ။ မယောင်ရာဆီလူးတဲ့ သိန်း ၁၀၀၀ လိုကိစ္စတွေရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံလောက် လုပ်ပေးရင်ကိုပဲ အင်မတန် အကျိုးရှိလှပါပြီ။\nအဲသလောက်ပြောလိုက်ရင် မြန်မာပြည်ရဲ့ အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် အင်မတန်မှ လစ်ဟာနေတဲ့ ကွက်လပ်ကြီးကို မိတ်ဆွေတို့ မြင်လောက်ပါပြီ။ မလုပ်တဲ့သူတွေကို အပြစ်တင်မနေပါနဲ့။ အာညောင်းပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ကြစမ်းပါ။ စာရေးပါ။ ဟောပြောပွဲတွေ လုပ်ပေးပါ။ အတွေ့အကြုံ ရှင်းလင်းပွဲတွေ လုပ်ပေးပါ။ သင်တန်းတွေ ဖွင့်ပေးပါလို့ လေးလေးနက်နက် တိုက်တွန်းပြစေ။ ပိုက်ဆံစကားမပြောပါနဲ့။ တကယ်လုပ်ချင်ရင် ပိုက်ဆံမလိုပါဘူး။\nနိုင်ငံခြားကနေများ တိုင်းပြည်ကို ချစ်ပြနေလိုက်ရတာ ဆိုတဲ့သူတွေကို နည်းနည်းလောက် ရှင်းပြပြစေ။\nကျွန်တော် စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ကထွက်ပြီး စင်ကာပူကိုလာတော့ ကျွန်တော်နဲ့ အလွန်ရင်းနှီးတဲ့ (အမျိုးသမီး) မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က အင်မတန် ရှုတ်ချပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အများသူငါပြောသလိုပေါ့။ ပညာတတ်တွေ ထွက်သွားတာ တိုင်းပြည် ဘယ်လောက်နစ်နာသလဲ ပေါ့။\nကျွန်တော် စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာ ဆက်နေရင် အခုလို Piping Engineering တွေ၊ Safety နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အသိပညာတွေ ရနိုင်ပါ့မလား။ ကိုယ့်မှာပဲရှိတဲ့ Agri Engineering အသိသညာလေးတွေကို အတင်း ခြစ်ချုပ်ပြီး သင်ပေးနေရအုံးမှာပါဘဲ။ နောက်ပြီး international standard တွေအကြောင်း လေ့လာဘို့ အခွင့်ရပါ့မလား။ နိုင်ငံခြား ပညာတော်သင် သွားရတယ်ဆိုရင်တောင် လက်တွေ့လုပ်နေရတာလောက်တော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ နားလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါ။ စာတွေ့ပဲ သိပါလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံခြားထွက်လာလို့ တိုင်းပြည်နစ်နာသွားပါပြီတဲ့။ ပြည်တွင်းက အင်ဂျင်နီယာတွေရော။ အကုန် သိမ်းကြုံးပြောတာမဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်က လေးယောက်လောက်ကို နမူနာပြပါမယ်။\nကျွန်တော့်ရန်ကုန်ကအိမ် (တိုက် ၂၄အေ၊ နာနတ်တောလမ်း၊ ကမာရွတ်) မှာ ကျွန်တော်နဲ့အတန်းတူ သူငယ်ချင်း အင်ဂျင်နီယာ ၃ ယောက်ရှိပါတယ်။ အဲဒီ အင်ဂျင်နီယာသုံးယောက်လုပ်တာ တိုင်းပြည်အတွက် ဘယ်လောက် အကျိုးရှိသလဲဆိုတာ သွားကြည့်ပါ။ ခဏကလေး အပေါ်ယံလေး မကြည့်ပါနဲ့။ အနီးကပ်ပြီး တစ်လလောက် လေ့လာကြည့်ပါ။ ထုတ်ပြောရတာ မကောင်းပါဘူး။\nနောက် ကျွန်တော်တို့တိုက်နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ တစ်ယောက်ရှိပါသေးတယ်။ လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာနဲ့ ကျောင်းပြီးတာပါ။ သိချင်ရင် ကျွန်တော့်အစ်မကြီး (ဖုံးနံပါတ် - ၇၀၉၅၁၀) ကို သွားမေးပါ။ သူ စုံရေဆန်ရေ အကုန်ပြောပြပါလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော် စင်ကာပူကသူငယ်ချင်းတွေစုပြီး စနေဓမ္မမိတ်ဆွေများအဖွဲ့ဆိုပြီး လတိုင်း လှူနေတာ အခုဆို ၁၂ နှစ် ကျော်ပါပြီ။ အဲဒီ ၁၂ နှစ်အတွင်း အစိုးရ မူလတန်း၊ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်းကျောင်းပေါင်း ၈၀ လောက်ကို ပြင်ပေးပြီးသွားပြီ။ ဘုန်းတော်ကြီးသင်၊ သီလရှင်သင်ကျောင်းပေါင်း ၇၀ လောက်ကို လှူပြီးသွားပြီ။ ပရဟိတ ဂေဟာ ၂၀ လောက်ကို အထောက်အပံ့တွေ ပေးပြီးပြီ။ တခြား ရေတွင်းရေကန်၊ လမ်းတံတား၊ ဆေးရုံဆေးခန်း၊ ပညာသင် ထောက်ပံ့ကြေးတွေ အတော်များများ လုပ်ပေးပြီးပြီ။ မြန်မာငွေ သိန်း ၁၀၀၀ ကျော်ဘိုး လှူပြီးပြီ။\nမြန်မာပြည်မှာနေရင် အဲသလောက်လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ပါ။\nကျွန်တော့်လခထဲကနေ ကိုယ်နဲ့ဘာသွေးသားမှမတော်စပ်တဲ့ မိဘမတတ်နိုင်တဲ့ ဆေးကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို ပထမနှစ်ကနေ နောက်ဆုံးနှစ်၊ ဟောက်ဆာဂျင်ဆင်းပြီး ဘွဲ့ယူစရိတ်တွေပါမကျန် ကျွန်တော် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ဖူးပြီ။ ဒေါ်မေအေးဦးအဆက်အသွယ်နဲ့ ဆယ်တန်းတက်နေတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ကျောင်းထားပေးခဲ့ဖူးပြီ။\nစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာ ခုထိ ကျောင်းဆရာပဲဆက်လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင် အဲသလိုတွေ လုပ်ပေးနိုင်မလား ပြောပါ။\nဒါ ကျွန်တော်က စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်က ဆရာတွေကို နှိမ့်ချလို့ ပုန်ကန်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် စင်ကာပူလာလုပ်လို့ ဒီလို ဒီလို အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရတယ်ဆိုတာ (အခုထိ နားဖာမပေါက်သေးတဲ့သူတွေကို) ပြောပြတာ။\nမြန်မာပြည်ကိုနှစ်ပတ်လောက်ပြန်တဲ့အတောအတွင်း ကျွန်တော် အိမ်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဇိမ်နဲ့နှပ်နေတာ လေးရက်တောင် မပြည့်ပါဘူး။ လယ်သမားတွေအတွက်၊ ကျောင်းသားတွေအတွက် ဟောပြောပွဲတွေ ကျွန်တော် လိုက်လုပ်ပေးတယ်။ သူတို့ကို ကျွန်တော့်ဘို့ ဘာလက်ဆောင်မှ မပေးပါနဲ့။ ရေတောင် တိုက်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ပြောချင်လွန်းလို့ လာပြောတာလို့ မှာထားပါတယ်။ ပိုက်ဆံလိုချင်လို့ လျှောက်လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိအောင် ပြောပြတာ။\nဒီနှစ် တနင်္သာရီတိုင်း၊ ရေဖြူကို သွားပြောမယ်။ တစ်ချက်ခုတ် သုံးချက်ပြတ်။\nလယ်သမားတွေအတွက် လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင် အန္တရာယ်ကင်းရေး။\nအလုပ်သမားတွေအတွက် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင် အန္တရာယ်ကင်းရေး ပြောမယ်။ ဖြစ်အောင် စီစဉ်ပေးပါ လို့ ကိုစံပွင့်ကို မှာထားပါတယ်။\nသြော်၊ ခဏလေး။ မေ့တော့မလို့။ ဟိုမမလေးက ပြောသေးတယ်ခင်ဗျ။ လူငယ်တွေကိုပဲ ပုံချနေတယ်တဲ့။\nပုံချတာ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ လူငယ်တွေကို ဖြစ်စေချင်တာပါ။ ဘာဖြစ်လို့ လူငယ်တွေကိုပဲ ပြောရသလဲ။\nလူကြီးတွေဆိုတာ အရိုးရင့်သွားပြီခင်ဗျ။ ဘယ်လိုပြောပြော နားမ၀င်တော့ဘူး။ ထုံသွားအီသွားပြီ။ နောက်တစ်ခုက သူတို့လူ့လောကမှာနေဘို့ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး။ ဒီတော့ ပြောလို့ရမဲ့၊ နားဝင်မဲ့၊ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးနိုင်မဲ့၊ ဖန်တီးဘို့ အချိန်လဲရှိသေးတဲ့ လူငယ်တွေကိုပဲ အာရုံထားပြောရတာပါ ခင်ဗျ။\nဒီတော့ ဒီကနေ့ကစပြီး -\n၁။ မိတ်ဆွေတို့ဆီမှာရှိတဲ့ စာအုပ်တွေ ဘီရိုထဲက ထုတ်ပါ။ လူငယ်တွေကို မျှဝေလိုက်ပါ။ ဖတ်လို့ စာအုပ်စုတ်သွားတာဟာ မဖတ်ဘဲနဲ့ဆွေးသွားတာထက် အများကြီးပိုတန်ဘိုးရှိပါတယ်။\n၂။ အခါအားလျော်စွာ စာတွေရေးပါ။ ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေရေးထုတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်မှာ ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာစာအုပ်တွေ အများကြီးလိုနေပါတယ်။ နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် ကိုယ့်ပညာတွေ ဝေမျှပေးလိုက်စမ်းပါ။ (ကျွန်တော်က piping နဲ့ safety အကြောင်းလောက်ပဲ နားလည်တာပါ။ ကျွန်တော် နားမလည်တာတွေ အများကြီးပါ။ တစ်ယောက်တစ်လက် ၀ိုင်းကြ၀န်းကြမှ ဘာသာစုံ စာအုပ်တွေ ပေါ်ထွက်လာမှာပါ။)\n၃။ ဟောပြောပွဲတွေ၊ ဆွေးနွေးပွဲတွေ၊ စကားဝိုင်းတွေ လုပ်ပေးပါ။ လူငယ်တွေကို မေးခွန်းတွေ မေးခွင့်ပေးပါ။ သူတို့ မေးလာခဲ့ရင် သေသေချာချာ ပြန်ဖြေပေးပါ။ ကိုယ်မသိဘဲ ရမ်းမဖြေပါနဲ့။ သူတို့မေးခွန်းကို စာနဲ့ရေးမှတ်ထားပါ။ နောက်ပြီး သိအောင်လုပ်ပါ။ အဖြေကို သေသေချာချာသိပြီဆိုမှ ဖြေပါ။ အဖြေမှားကြီးကို ဘယ်တော့မှ မပေးပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘုရားမဟုတ်တဲ့အတွက် အကုန်သိဘို့ တတ်ဘို့ဆိုတာ ဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မတုံး။\nဟူး . . . အာညောင်းလိုက်တာ။ ဒီတစ်ခါ တကယ်တော်ပြီဗျို့။\n၁၆ စက်တင်ဘာ၊ ၂၀၁၄။ ည ၁၀း၁၄ နာရီ\nSCAV (Safety Compliance Assistance Visit)\nပဉ္စမကြိမ် စုပေါင်းမြွေဆိပ်ဖြေဆေးလှူဒါန်းပွဲအတွက် စည...