Mariela Carril | | မက္ကစီကို, ကြည့်ဖို့ဘာလဲ\nမက္ကစီကို နှစ်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီ။ သမိုင်းနှင့်အံ့ဖွယ်ကောင်းသောရှုခင်းများရှိသောခရီးသွား wonderful ည့်သည်အလွန်သည်။ ၎င်း၏အကျော်ကြားဆုံးအပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုဖြစ်သည် ယူကာတန်ကျွန်းဆွယ်ကျွန်ုပ်တို့၏ခရီးစဉ်ကိုမမေ့နိုင်သောသဘာဝနှင့်ရှေးဟောင်းသုတေသနဘဏ္treာများပါ ၀ င်သည့်အံ့ဖွယ်နေရာတစ်ခု။\nဤကျွန်းဆွယ်အားယူကက်တန်ကိုယ်တိုင်၊ မင်စီကိုစခန်းအတွင်းရှိကင်တားနားနှင့်ပြည်နယ်သုံးခုဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အကြောင်းမှာဘီလီဇ်နှင့်ဂွာတီမာလာ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ ယူကတန်ပြည်နယ်၏မြို့တော်မှာမီရီဒါဖြစ်သည်။\nဒီဒေသကိုစပိန်တွေမရောက်ခင်မှာနာမည်ကိုသိခဲ့ရတယ် မရမ်းကုန်း (သိပ်မများဘူး၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို) နှင့်ရန်အလွန်အရေးကြီးသောဖြစ်ခဲ့သည် မာယာယဉ်ကျေးမှု။ ထို့ကြောင့်ကျွန်းဆွယ်သည်အရေးကြီးသော Izmaal မြို့များ၊ Chichen Itzáသို့မဟုတ်ယခင်Ichcaanzihóoဟုခေါ်သောMéridaမြို့များဖြစ်သည်။\nဒီယဉ်ကျေးမှုပြိုလဲပြီးတဲ့နောက်မှာဒီမြို့ကြီးများနဲ့အခြားမြို့များစွာဟာ ၁၆ ရာစုအစမှာစပိန်မရောက်ခင်အထိအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတာပါ။ ထို့ကြောင့်ဒေသသည်အရေးကြီးသောနေရာဖြစ်သည် ရှေးဟောင်းသုတေသနက်ဘ်ဆိုက်များ မာယာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ကွဲပြားခြားနားသောကာလနှင့်သက်ဆိုင်သည်။\nဒီမှာပါ နွေရာသီမှာအရမ်းပူကျွန်ုပ်တို့သည်ကင်ဆာအပူပိုင်းဒေသတွင်ရောက်ရှိနေသောကြောင့်တစ်နှစ်ပတ်လုံးပျမ်းမျှအပူချိန် ၂၄ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ရှိသော်လည်းမြောက်ပိုင်းခြမ်းရှိနွေရာသီလများ၌ပေါက်ကွဲခဲ့သည်။ ၎င်းသည်ကန်များ၊ ဂွမြစ်များသို့မဟုတ်မြစ်များ၏နယ်မြေမဟုတ်သော်လည်းဟုတ်ကဲ့ ကြွယ်ဝသောမြေအောက်ရေကွန်ယက်ကိုရှိပါတယ် အဲဒီမှာဒါကြောင့်ပဲ ဂူများနှင့် cenotesထောင်နှင့်ချီသော\nပြည်နယ်၏အရေးအပါဆုံးမြို့ကြီးများမှာ၎င်း၏မြို့တော်ဖြစ်သည် Mérida, Valladolid နှင့် Ticul။ မြို့တော်ကို White City ဟုလူသိများပြီး၎င်းသည်အလွန်တိတ်ဆိတ်သောနေရာဖြစ်သည်။ စပိန်လူမျိုးကို၎င်းကို ၁၅၄၂ ခုနှစ်တွင် Maya Toh တွင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး Plaza Grande နှင့်အနီးတစ်ဝိုက်တွင်မြင်နိုင်သည်။\nတစ်လမ်းလျှောက် Merida သင်သည်သင်၏ထည့်သွင်းရန်ရှိသည် ဟောငျးမြို့ ဒီမှာက၎င်း၏အကောင်းဆုံးအဆောက်အ ဦး များအချို့: အစိုးရနန်းတော်, အ Montejo အိမ်, Las အမွှာအိမ်များ သို့မဟုတ် San Idelfonso ၏ဘုရားရှိခိုးကျောင်း။ မွန်တီယိုသည်မြေယာများကိုဖြန့်ဝေပေးရန်တာဝန်ရှိသည့်အဒယ်လန်တိုဒိုးဖြစ်ပြီး ၁၅၄၉ ခုနှစ်တွင်သူသေဆုံးပြီးနောက်မိသားစုအိမ်ကိုဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို Calle 1549၊ ၆၀ နှင့် ၆၂ တွင်ရှာနိုင်သည်။\nSan Ildefonso ၏ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်လက်တင်အမေရိက၌တည်ဆောက်ခဲ့သောပထမဆုံးဘုရားရှိခိုးကျောင်းဖြစ်သည် နှင့်မက္ကဆီကိုတွင်အသက်အကြီးဆုံး။ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကို ၁၅၉၈ ခုနှစ်တွင်အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည်ကျောက်တန်းသုံးခုနှင့်ချာ့ချ်သုံးခု၊ Moorish ပုံစံမျှော်စင်နှစ်ခုနှင့်တိုင်များနှင့်မုတ်များပါရှိသည်။ အဆိုပါမျက်နှာစာ Renaissance သည်နှင့်သင်က Main Square ၏ရှေ့မှောက်၌တွေ့ socket မြို့။\n၎င်း၏မြို့အဘို့ Valladolid ၎င်းကိုလူသိများသည် အရှေ့၏ Sultana။ ဒါဟာအစကတည်းကအလွန်ဟောင်းဖြစ်ပါတယ် 1543 ခုနှစ်တွင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည် Zací၏မာယာမြို့အကြောင်း။ ဤနေရာတွင်ပုံမှန်လမ်းလျှောက်ခြင်းပါဝင်သည် ယခင် Berndino ၏ခရစ်ယာန်သီလရှင် Calzada de los Frailes၊ ရောင်စုံ၊ San Servacio ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၊ Agave Distillery၊ မြူနီစီပယ်နန်းတော်သို့မဟုတ် Artisan စင်တာ.\nယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဗိသုကာဆိုင်ရာဆွဲဆောင်မှုများအပြင်မြို့တော်အတွင်းထောင်နှင့်ချီသောအချို့လက်တစ်ဆုပ်စာရှိသည် cenotes သို့မဟုတ်ယူကတန်၌မြေအောက်ရေတွင်း။ သူတို့က Zací cenote, el X'kekénအဆိုပါ Samula နှင့် Suytún။ နှင့်ပတ်ဝန်းကျင်အတွက်အခြားသူများရှိပါတယ် Cenote Xcanchéနှင့် Hubik ။ အရေးကြီးသောရှေးဟောင်းသုတေသနနေရာများလည်းရှိသည် Cobá၏ရှေးဟောင်းသုတေသနဇုန်နှင့် Ek Balam ၏။\nထိုအသိသာလည်းနီးကပ်သည် Chichen Itza ။ အပျက်အယွင်းများသည် Cancun သို့သွားသောလမ်းဖြစ်သည်။ Méridaကနေ 120 ကီလိုမီတာ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်မြို့တော်သည် ၂၅ စတုရန်းကီလိုမီတာကျယ်ဝန်းပြီး၊ ထင်ရှားသောဘာသာရေးနှင့်အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာနေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီးအထက်တန်းလွှာများကတောက်ပသောနန်းတော်များ၌နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းဝန်းကျင်ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၅၀ မှ ၆၀,၀၀၀ ကြားရှိသူများသည်ခေတ်သစ်မြို့တစ်မြို့ကဲ့သို့နေထိုင်ကြသည်။\nအပျက်အယွင်းအတွက်ထွက်ရပ် Kukulcánရဲတိုက် မီတာ ၃၀ မြင့်တယ်။ နေဝင်ချိန်ရောက်ရင်ဒီနှစ်ရဲ့ဘယ်ညမှာမဆိုပျော်မွေ့နိုင်တယ် အလင်းနှင့်အသံပြပွဲ။ အခြားအရေးကြီးသောအဆောက်အအုံများမှာ Steam Bath၊ Market၊ Warriors ၏ဘုရားကျောင်း၊ Venus ၏ Platform, Sacred Cenote, Jaguars နှင့် Eagles ၏ Platform, ဦး ခေါင်းခွံ၏ Platform, Ball Court၊ , အ Cenote Xtoloc ...\nChichen Itza ကျော်လေယာဉ်ဖြင့်ပျံသန်းမှုရှိပါတယ်ငါ Kukulkan ညတွေအကြောင်းငါမပြောခင်၊ Balamkanché Grottoes, ဥပမာ။ Chichen Itzáသည် Pueblo Mágicoဟုအမည်တွင်သောယူကာတန်ပြည်နယ်၊ Izamal ရှိအခြားမြို့နှင့်လည်းမဝေးပါ။\nIzamal သူသည်ဟစ်စပန်းနစ်မတိုင်မီ၊ ကိုလိုနီခေတ်နှင့်ခေတ်သစ်ယဉ်ကျေးမှုသုံးခုကိုပိုင်ဆိုင်သည်။ Isaအဝါရောင်မြို့, ၁၉၉၃ ခုနှစ်မှစ၍ ၎င်း၏အိမ်များအားလုံးသည်ဤအရောင်ဖြင့်ပန်းချီကားမထားပါကဂျွန်ပေါလ် (၂) သည်ထိုနေရာသို့လည်ပတ်ခဲ့သည် (ဗာတီကန်၏အဝါရောင်သည်အဝါရောင်ဖြစ်သည်) ။ Izamal တွင်သင်သွားရောက်နိုင်သည် San Antonio de Padua၊ Plazuela de la Cruz၊ Plaza de la Constitución၏ခရစ်ယာန်သီလရှင်ကျောင်း, စျေးဝယ်များအတွက် Artisan ယဉ်ကျေးမှုစင်တာနှင့် Izamal ၏ပိရမစ်ဒါပေါ့။\nIzamal တွင်ကောင်းသောလမ်းလျှောက်မှုသည်လှုံဆော်နေသောတောင်သို့တက်။ သင့်ကိုကိုလိုနီလမ်းများပေါ်သို့ပို့ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့်ဒီမြို့ကြီးတွေအပြင်ယူကာတန်မှာဘာရှိလဲ။ ကောင်းပြီ, ကမ်းခြေ, ခြံ, ကွန်ဗင်းရှင်း, ဂူနှင့်ဂူ! ကမ်းခြေနဲ့စကြရအောင် - ပြည်နယ်၏ကမ်းရိုးတန်းသည် ၃၇၈ ကီလိုမီတာရှည်သောစိမ်းရေများရှိသည်။\nလူကြိုက်အများဆုံးကမ်းခြေတစ်ခုဖြစ်သည် Progreso သဲသောင်ပြင်, ပြည်နယ်၏ entry ကိုဆိပ်ကမ်း။ ၎င်းတွင်လှပသော boardwalk ရှိပြီးသင်္ဘောသားများရောက်ရှိလာသည်ကိုသင်မြင်နိုင်ပြီး၎င်းသည် plaza၊ စျေး၊ စားသောက်ဆိုင်များနှင့်စျေးဆိုင်များရှိသည်။ Merida မှ ၃၆ ကီလိုမီတာအကွာတွင်ဒေသခံများနှင့်လူကြိုက်များသောနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ 36 ကီလိုမီတာကွာအခြားရှိပါတယ် ကမ်းခြေ, Celestún။\nCelestúnသည် ပန်းရောင် flamingos ၏ပြည်နေ့စဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လှေတစ်စီးငှားပြီးလမ်းလျှောက်နိုင်ပါတယ် ဒီရေတောများ နှင့်ဝင်ပါ အုန်းလက်ဝါးနှင့်ကမ်းခြေ။ Flamingos နှင့်ကြည်လင်သောကြည်လင်သောရေကိုတွေ့ရန်နောက်ထပ် ဦး တည်သည် Telchac, Méridaကနေ 65 ကီလိုမီတာ။ Santa Clara, Dzilam de Bravo (သို့) Crisanto စသည့်သဲသောင်ပြင်များကိုသိရှိနိုင်ရန်သင်ဤအရပ်မှသွားနိုင်သည်။ Telchac က ငါးဖမ်းဆိပ်ကမ်း အဖြူကမ်းခြေနှင့်အတူအလွန်ပါ။\nနောက်ထပ်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ site တစ်ခုကတော့ Las Coloradas သဲသောင်ပြင်, ပင်လယ်လိပ်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးဇုန် 80 ကတည်းက။ ခုနစျပါးမှလိပ်မျိုးစိတ်သုံးမျိုးရှိသည် ပင်လယ်လိပ် ကမ္ဘာမှာဘာတွေလဲ ဒါကြောင့်စျေးဆိုင်လည်းမရှိ၊ စျေးလည်းမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့်နေ့တွေကိုကုန်လွန်စေနိုင်မယ့်ဆိုင်တွေရှိတယ်။\nတစ် ဦး ကြည့် Mundo မာယာ Chichen Itza အပြင်, ပါဝင်သည် Uxmal, Ek Balam, Mayapán, Chacmultún, Dzibilchaltún, Xcambóသို့မဟုတ် Puuc လမ်းကြောင်း။ သင်ကြိုက်လျှင် cenotes ယူကာတန်ရှိ၎င်း၏ရေနေဆွဲဆောင်မှုများမှာအောက်ပါတို့ဖြစ်သည်။ Cuzamá, Lol Ha, Sambula, Ik kil, Sacred open-air cenote, cavern style sh'keken, Samula, Zcí, Yodzonot, Uinic, Santa Rosa, Balmi, Canunché , San Ignacio, Xcanchéသို့မဟုတ် Chiquila, အခြားသူများအကြား, အချို့သောလိုဏ်ဂူအမျိုးအစား, အခြားသူများကိုဖွင့်လှစ်သို့မဟုတ် Semi- ဖွင့်လှစ်။\nကိုလိုနီခေတ်မှ စ၍ အမွေအနှစ်ဖြစ်သည် heneque ခြံပြီးသားဒြပ်အားဖြင့်အစားထိုး Henequen ဖိုင်ဘာစက်မှုလုပ်ငန်းထံအပ်နှံ။ ယနေ့လူများစွာကိုလာရောက်လည်ပတ်ခြင်း သူတို့ကအကြားတည်ဆောက်ခဲ့ကြသည် ၁၇ နှင့် ၁၉ ရာစုနှစ်များ, အစိမ်းရောင်ရွှေခေတ်၌။ လူကြိုက်အများဆုံး haciendas ဖြစ်ကြသည် Hacienda Xcanatún၁၈ ရာစုမှယနေ့ဟိုတယ်၊ Temozón Sur လုပ်ခြင်းမီရီဒါ, 45 ကီလိုမီတာကနေ Hacienda Santa Rosa က de Lima ဆယ်ရှစ်နှစ်ရာစု၏လည်းရှားစောင်းလက်ပတ်၏စိုက်ပျိုးခြင်းမှဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့သည် Hacienda Yaxcopoil၎င်း၏ပေါ့ပလာနှင့်အတူ။\nဟိုတယ်များသို့မဟုတ်တစ်နေ့တာခရီးစဉ်များအဖြစ်တံခါးများကိုဖွင့်ပေးသည့်အရာများစွာရှိသည်။ ဤရွေ့ကား haciendas လည်းအကောင်းဆုံးအချို့ကိုကြိုးစားရန်ကောင်းသောနေရာများဖြစ်ကြသည် ယူကာတန်အစာအိမ်, ကြက်ဆင်အသား, ပြောင်းဖူး, tortilla, ငရုတ်သီး, ပဲ, ထောပတ်သီး, Tamales, tacos နှင့်မုန်အပေါ်အခြေခံပြီး။\nသင်မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်းခရီးသွား delight ည့်သည်အားနှစ်သက်ရာယူကတန်ပြည်နယ်သည်အလွန်ပြီးပြည့်စုံသည်။ သဘာဝတရား၊ ကိုလိုနီမြို့များ၊ ဖလင်မင်နှင့်လိပ်များ၊ မာယာအပျက်အယွင်းများ၊ ဥမင်များ၊ အများအားဖြင့်Méridaသည်သင်၏နောက်စွန့်စားမှုကိုနှစ်သက်သည်။\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - ခရီးသွားသတင်း » အမေရိကတိုက် » မက္ကစီကို » ယူကတန်မှာဘာကြည့်ရမလည်း


‘ကျနော်ကဗျာရေးတာဟာ အနာတူ ရှာတာဖြစ်တယ်’ တဲ့။ ကဗျာဆရာ ဇေယျာလင်းက ရေးဖူးတယ်။\nကျနော့်မှာ အများနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကပိုင်အနာတခု ရှိတယ်။ ဒီစာကတော့ ကျနော့်အနာကို ထည့်ဖို့ ဆေးပေါ့။ အများမြင်သာအောင် ဆေးဗူးရဲ့ မျက်နှာစာမှာ အဆိပ်လို့ တံဆိပ်ကပ်လိုက်တယ်။ အနာချင်းနီးစပ်သူတွေ ယူပြီးတော့ ဆေးထည့်ချင် ထည့်နိုင်တယ်။ သောက်ချင်ရင်လည်း…\n“အမှောင်ညကို စွန့်သွားခဲ့…မောင့်လပြည့်ဝန်း….အလည်လွန်ခြင်း ကမ္ဘာတဘက်ကို ထွက်သွားသူ….”\nနွယ်ရေ…ကိုကို အမျှဝေပေး ရမှာလား။\nသြော်…သေသူကိုအမျှဝေကြေးဆိုရင် ရှင်လျက်နဲ့ သေနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပါ အမျှဝေရမှာ။\nရှေ့က ဝေ့ မျက်နှာကို ကျနော် စိတ်ကူးနဲ့ ဖွဖွလေး ဆွဲခွာလိုက်တယ်။ ပြီးတော့…နွယ့်မျက်နှာလေးပေါ်လာ…ဟာ! မဟုတ်သေးပါဘူး။ ငါတော်တော် တကိုယ်ကောင်းဆန်နေပြီပဲ။\nကိုယ်တွေ့တဲ့။ သူများ ရဲ့ ကိုယ်တွေ့ ဆိုတာတွေကို တဆင့် ပြောပြနေတယ်။တစ္ဆေ ဝင်အပူးခံရတာ ဆိုပဲ။ အဲလို ကိစ္စတွေ တကယ်ရှိနိုင်သလား။ ကျနော်တော့ ကြုံဖူးတယ်။ ကျနော့်ကိုယ် ကျနော် ဝင်ပူးတုန်းကပေါ့။\nကျောက်ရုပ် တရုပ် လေတိုက်ရုံနဲ့ လှုပ်ခဲ့ရပြီ။ ကျောက်ဆောင်ကျောက်သားများ ပန်းပွင့်အားနှင့် ပြိုကျသွား၏။ သံသယ အတွေးများကြောင့် ယုံကြည်မှုတို့ ပြိုကျကုန်၏။\nမိုးထဲလေထဲ၌ ဆောက်တည်ရာမဲ့လွတ်လပ်သွားသော အတွေးငှက်သည် ရွှေလှောင်အိမ်လေးဆီ ပြန်ရောက်ရန် ပုံပြောကောင်းသည့် စာအုပ်တအုပ်ကို တောင့်တမိ၏။ ထိုစာအုပ်ကို စိတ်အာရုံနှစ်ပြီး ဖတ်လိုက်မည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ကျနော့်မျက်လုံးများကို စာအုပ်ရေးသူ၏ စကားလုံးများဖြင့် ဖုံးပေးကြပါ။\nမေးရပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးရပြီ။ ငါဘာကောင်လဲ။\nသူငယ်ချင်း ညီညီကတော့ ပြောဖူးသည်။ “မင်းက တိတ္ထိ မဟုတ်ဘူး။ တိတ္ထိ ဆိုတာ ဘာသာမရှိတဲ့ သူတွေကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ တိတ္ထိဆိုတာ……”\nသူဆက်မပြောဖြစ်သော စကားများအား ကျနော် ပီပီသသ ကြားလိုက်ရသည်။\nထားတော့။ ကျနော် တိတ္ထိ ဟုတ်မဟုတ်က သူတယောက်တည်း သတ်မှတ်ခွင့် ရှိသူမဟုတ်။ အားလုံးက သူတို့စိတ်ထင်သလို သတ်မှတ်ကြလိမ့်မည်။\nတိတ္ထိဟူသော အမည်နာမသည် ညစ်နွမ်း၏။ ကျနော့်နာမည်ကို မွှေးစေချင်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျနော့်နာမည် အမြဲမွှေးဖို့ ပန်းတွေကို ကျနော့် နာမည်ပေးချင်တယ်။\nအများစုက အနည်းစုကို သူတို့ကြိုက်သလို သမုတ်ခွင့် ရှိသတဲ့။ သြော်…ဒါလည်းကြီးနိုင်ငယ်ညှဉ်း တမျိုးပဲ။ ကြီးနိုင်ငယ်ညှဉ်း ဝါဒဆိုတာ အရေခွံ အမျိုးမျိုးလဲနေတဲ့ မြွေပဲ။ ကာယအင်အားနဲ့ အနိုင်ကျင့်နေရာကနေ ငွေအား၊ ဥာဏ်အား၊ အများစု ဆိုတဲ့ အင်အားတွေနဲ့ ပြောင်းပြီး အနိုင်ကျင့်လာကြတာပဲရှိတယ်။\nအခုလည်း ငါ့ကို တိတ္ထိဆိုပြီး ဝိုင်းတွယ်ကြတယ်။\nရှိစေတော့။ မီးကို ကိုးကွယ်တဲ့ ခေတ်ဖြစ်နေရင်တောင် ငါက ရေကိုချစ်ချင် ချစ်မယ်။ လောကအလယ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရင်ခွင်မှာပိုက်…ခေါင်းငိုက်စိုက်နဲ့လူဟာ ငါပဲ။\n“သား၊ ပုတီးရော မှန်မှန်စိပ်ဖြစ်လား”\nအမေက ဖုန်းဆက်တိုင်း အမြဲမေးတယ်။ ကျနော်ကလည်း ဟုတ်ကဲ့လို့ အမြဲဖြေခဲ့တယ်။\nအဖေကလည်း ကျနော် ဟိုတစ ဒီတစ ရေးပြီး ပစ်ထားတတ်တဲ့ စာတိုပေစ တွေကို ဖတ်ပြီးတော့ ကျနော့်စိတ်ကို တစွန်းတစလေး သိသွားပုံရတယ်။\n“အားလုံးကို လေ့လာနေတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ မင်းစိတ်ကြိုက် တခုခုကိုတော့ ကိုးကွယ်ပါ။ ဘာသာမဲ့တော့ မဖြစ်စေနဲ့ကွာ”\nသူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း ကျနော် တခါတခါ ဘုရားကျောင်းကို လိုက်သွားပြီး ဓမ္မတေးတွေ သီဆိုခဲ့ဖူးတယ်။ ဘာသာရေးကို ယုံကြည်မှုထက် ယဉ်ကျေးမှုလို့ သဘောထားပြီး လိုက်လျောခဲ့တာပါ။\nအဲဒီ့လို ကျနော်ဟာ အရောင်အမျိုးမျိုးပြောင်းတတ်ပေမယ့် ပုတ်သင်တကောင်တော့မဟုတ်ခဲ့ဘူး။\n“သြော၊ စော်ကားတုန်းကတော့ စော်ကားပြီးတော့…ခုမှ ရမလား”\nကျနော်အရမ်း စိတ်ဆိုးနေတယ်။ နွယ် ကျနော့်နောက်ကနေ အတင်းလိုက်လာမှန်းသိလို့ ကျနော့်ခြေလှမ်းတွေကို အရှိန်မြှင့်လိုက်တယ်။\nအနီးအနားတဝိုက်မှာ ရှိတဲ့လူတွေ… ကားရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်တဲ့ အသံရယ်၊ လူတယောက် အော်သံရယ်၊ ကောင်မလေးတယောက်ရဲ့ အော်သံရယ်ကို ကြားရလိမ့်မယ်ထင်တယ်။\nနွယ်က ကျနော်ကားတိုက်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ သူ့အိမ်မက်အကြောင်းကို ပြောပြတယ်။\n“ကိုကို… နွယ်အဲဒီ့ အိပ်မက် မက်တာ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ရှိပြီနော်။ တပတ်လောက် အပြင်မထွက်ပဲနေ”\n“ဟာ၊ တပတ်လောက်မထွက်လို့ ဘယ်ဖြစ်မှာတုန်း။ အိပ်မက်ကိုများ ဂရုစိုက်လို့”\n“နှစ်ရက်ဆက်တိုက် မက်တာမို့လို့ပြောတာ ကိုကိုရဲ့”\n“တခုခုကို စိတ်စွဲလို့ နေမှာပေါ့။ နွယ်က ကိုကို့ကို ဘယ်လောက်များ သေစေချင်နေမှန်းမှ မသိတာ”\nအိပ်မက်တွေ၊ ဗေဒင်တွေ တခါတလေ မှန်တတ်တယ်လို့လည်း ကြာဖူးတယ်။ မှန်ချင်လည်း မှန်ပေါ့။ ကျနော်ကတော့ determinism ကို လက်မခံချင်ဘူး။ ဟောကိန်းတွေနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ဘာသာတရားတွေရဲ့ ဗျာဒိတ်တော်တွေ အကြောင်းကိုလည်း စဉ်းစားမိတယ်။ အဲဒါတွေရော ဘယ်လောက်အထိ မှန်နိုင်သလဲ။\nအဲဒါတွေကို ဘုရားတွေက မဟောပဲ လူတွေကပဲ နှမ်းဖြူးခဲ့ကြတာလား?\nဒါမှမဟုတ် ဘုရားတွေက ကြိုသိနိုင်လို့လား? ကြိုသိနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဘယ်အချိန်ဘာဖြစ် ဆိုပြီး ကြိုတင် program ရေးထားတာမျိုး ရှိနေမှသာ ရှေ့နောက်ညီလိမ့်မယ်။\nဒါမှမဟုတ် မျိုးစေ့လေးကို ကြည့်ပြီး သစ်ပင်ဖြစ်မယ်လို့ ဟောခဲ့ကြတာမျိုးလား?\nဘယ်လိုမျိုးပဲ ဟောဟော ဗျာဒိတ်တော်တွေမှာ နာမည်တွေကအစ ပြဌာန်းပြီးသားတွေဖြစ်နေကြတယ်။ ဂမ္ဘီရလည်း ဆန်လွန်း နေကြတယ်။ အဟောခံရသူတွေရဲ့ စိတ်ထားတွေ ပြောင်းပြီး လုပ်ဆောင်ချက်တွေပြောင်းသွားရင် အကျိုးဆက်တွေ ပြောင်းမသွားနိုင်ဘူးလား?\nထားတော့။ အဲဒါတွေ…မှန်ချင်မှန်၊ မှားချင်မှား…ပြဌာန်းမှုကို မွန်းကြပ်တဲ့ ကျနော့် အတွက်တော့ ဟောကိန်းတွေ မလိုဘူး။\nဒါပေမယ့်…ကျနော်က ဂျူးလိယက်ဆီဇာမှ မဟုတ်တာ။\nနွယ့်အိပ်မက်ကြောင့် ကျနော် နောက်နှစ်ရက်တိတိ အပြင်လုံးဝ မထွက်ဖြစ်ဘူး။\nကျနော့် ဘာသာရေးကတော့ ကာလာမသုတ်ဆိုတဲ့ တရားပါပဲ။\nဘုရားဟောတယ်လို့ လူတွေကပြောရုံ၊ ကျမ်းစာအုပ်တွေထဲမှာပါရုံနဲ့ လက်ခံလို့ မရတော့ဘူး။\nလူတော်တော်များများဟာ ထင်ကြေးခြေထောက်တွေနဲ့ ဘာသာရေးပြေးလမ်းပေါ်မှာ လျှောက်ပြေး နေကြတယ်။ လမ်းကတခြား မျက်လုံးကတခြား ခြေထောက်ကတခြား နဲ့ လူတွေပြေးနေကြသလိုပဲ။\nဘာသာရေးဆိုတဲ့ စာအုပ်ကြီးတွေထဲမှာ ကိုယ်မသိတဲ့ အရာတွေကို စမ်းတဝါးဝါးနဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းပြီး ရေးလာလိုက်ကြတာ စာအုပ်တွေက ထူထူလာပြီး အဓိပ္ပါယ်တွေက ပါးပါးလာတယ်။\nကျနော်က ကာလာမသုတ်နဲ့ ဆန်းစစ်ကြည့်နေတော့ ကျနော့်ကို ကြည့်မရတဲ့ သူတွေ များလာတယ်။\nကာလာမသုတ်ဟာ ကျနော့်လက်ကို ရှမယ့် ဓားတချောင်းဆိုရင် လက်ထဲမှာ ကျနော် မထားတော့ဘူး။ နှလုံးသားထဲမှာ ထည့်ထားမယ်။ ရင်ဘတ်တခုလုံး သွေးချင်းချင်း နီချင် နီပလေ့စေ။\nကျနော်က ကိုယ့်အလင်းရောင်နဲ့ ကိုယ် မှောင်နေတဲ့ကောင်။ ချို့တဲ့နေတဲ့ အမှောင်ကို မှော်ရောင်နဲ့ခွင်းဖို့ လမင်း တစင်းတော့ ရှိတယ်။\nလမင်းရဲ့ နာမည်က သော်တာနွယ် တဲ့။ ချစ်သူအတွက် ကျနော် ကဗျာတပိုဒ်ဖွဲ့ခဲ့တယ်။\nနွယ်က ကျနော့်ကို ပြောဖူးတယ်။\n“ကိုကိုက တခုခုဆို အစွန်းရောက်လွန်းတယ်”\n“ဒါဆို ကိုကို အစွန်းက ပြုတ်ကျရင် နွယ်က ကယ်ဖို့ ပိုက်ကွန်နဲ့စောင့်ပေါ့”\n“တော်ပါ။ လာနောက်မနေနဲ့။ ဒီက အကောင်းပြောနေတာ။ ဘယ်အရာ ဖြစ်ဖြစ် မဇ္ဈိမ ပဋိပဋာပဲ ကောင်းတယ်”\n“အင်း လုပ်ပါဦး။ မဇ္ဈိမပဋိပဋာ ဆိုတာ ဘာတုန်း”\n“အမလေး၊ ဆရာကြီး။ ဒါလေးတောင် မသိဘူးလား။ အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်ကို ပြောတာလေ။”\n“အင်းလေ။ အဲလို စကားလုံးဖလှယ်ရုံတော့ ကိုကိုလည်း လုပ်တတ်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အလယ်အလတ် ဆိုတာကို ဘယ်ပေတံနဲ့ တိုင်းမှာလဲ။ တယောက်ရဲ့ မဇ္ဈိမကရော နောက်တယောက်ရဲ့ မဇ္ဈိမနဲ့ တူနိုင်လို့လား”\nကျနော့်ရှေ့မှာ အရိုးစု တစုပြုံးနေတယ်။ အရိုးစုဆိုပေမယ့် လှပတဲ့မျက်နှာနဲ့ အချိုးအစားကျနတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရိုးစုလေး။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝေဝေ ရဲ့အပျော်မျက်နှာလေးက ကျနော့် ရင်ကိုအေးစေပါတယ်။\nကျနော့်မွေးနေ့နဲ့ ဝေဝေရဲ့ မွေးနေ့က အတူတူပဲ။ အောက်တိုဘာ ၂၄ ရက်။ ဝေဝေက ကျနော့်ထက် သုံးနှစ် ငယ်တယ်။ နွယ့်မွေးနေ့ကတော့ နိုဝင်ဘာ ၂၉ ရက်နေ့။ ကျနော့်ထက် ၂နှစ်ကျော် ငယ်တယ်။\n“မွေးနေ့ကျ အကို အားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလိုချင်တုန်းပြော၊ ဒီနေ့သွားဝယ်ရအောင်လေ” ကျနော်ကဝေဝေ့ကိုမေးလိုက်တယ်။\n“ဘာမှ ကလေးမဆန်ဘူး။ မိန်းကလေးတိုင်းနီးပါး အရုပ်ကြိုက်တယ်”\nဝေဝေ့အတွက် ကျနော် ဝက်ဝံရုပ် အလတ်စားလေး ဝယ်ပေးလိုက်ပြီးတော့ ဝေဝေက ကျနော့်ကို ကျောပိုးအိတ်တလုံး ဝယ်ပေးတယ်။ သြော်…ဝက်ဝံနဲ့ ဝေဝေ ‘ဝ’နှစ်လုံးချင်းတော့ တူသားပဲ။\nရုတ်တရက် ကျနော် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားတယ်။ “ဟာ!…နွယ်” အသံထွက်မသွားအောင်တော့ ကျနော်ထိန်းလိုက်နိုင်ပါတယ်။ နွယ်နဲ့ လူတယောက် Moon Bakery ကော်ဖီဆိုင် ထဲကို ဝင်သွားတယ်။ အဲဒီ့လူရဲ့ မျက်နှာကိုတော့ သေချာမမြင်လိုက်ရဘူး။ ကျနော်လည်း အဲဒီ့လူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို စိတ်ပူတာက တဘက်၊ ကျနော်ရယ် ဝေဝေရယ် အရုပ်ရယ်ကို နွယ်မြင်သွားမှာ စိုးတာက တဘက်။\n“ပြောစမ်းပါဦး၊ ဘယ်သူ့ကို လိုက်ပြီး အရုပ်ဝယ်ပေးနေရတာတုန်း။ နွယ်ကဖြင့် ကိုကို့ကို ယုံကြည်လိုက်ရတာ။ ကိုကိုက ဖောက်ပြန်နေတယ်”\n“ဟာ မဟုတ်ဘူးနွယ်၊ သင်တန်းက သူငယ်ချင်း။ သူ့နာမည်က ဝေဝေတဲ့။ ကိုကိုနဲ့ သူနဲ့က မွေးနေ့ အတူတူပဲ။ မွေးနေ့ကျရင် ကိုကိုက နွယ်နဲ့ တနေကုန် လျှောက်သွားမှာလေ။ အဲဒီ့တော့ သင်တန်းက အပြန် သူက ကိုကို့ကို ကျောပိုးအိတ် တလုံး လက်ဆောင်ဝယ်ပေးတာနဲ့ ကိုကိုကလည်း သူလိုချင်တာမေးပြီး လက်ဆောင်ဝယ်ပေးလိုက်တာ”\n“သြော်…နွယ့်ကိုကျတော့ ဝယ်ပေးဖို့ တခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးနော်”\n“ဟာ! နွယ်ကလဲ။ …ဒါနဲ့ နေပါဦး။ နွယ်နဲ့တူတူ Moon Bakeryထဲ ကို ဝင်သွားတဲ့ ငနဲကရော ဘယ်သူတုန်း” ကျနော့်မှာ ဟိုလူ့ကိုတောင် ကြံဖန် ကျေးဇူးတင်ရမလို ဖြစ်နေတယ်။ ခုလိုအခြေအနေမှာ တန်ပြန်စရာ အချက်သာ မရှိခဲ့ရင် မလွယ်ကြောပဲ။\nနွယ့်မျက်နှာလေး ရုတ်တရက် ညှိုးသွားတယ်။ ပြီးတော့မှ\n“အဲဒီ့လူနာမည်က ကိုစိုးအောင်တဲ့။ မေမေ့ အသိ။ သူက နွယ့်ကို ကြိုက်နေတာ။ မေမေကလည်း သူ့ကို နွယ်နဲ့ သဘောတူချင် နေတယ်။ နွယ်တော့ အဲဒီ့လူကို သိပ်ကြည့်လို့မရပါဘူး။ ကိုကိုက လွဲရင် နွယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မချစ်နိုင်ဘူး”\nအဲဒီ့လူအကြောင်း ကြားလိုက်ရ တော့လည်း ကျနော့်စိတ်တွေ ပူလောင်သွားရပြန်တယ်။\nအပူတွေကို ခဏမေ့ထားလိုက်ပြီး ဝေဝေ့ကိုဝယ်ပေးတဲ့ အရုပ်ထက် ပိုကြီးတဲ့ အရုပ်ကို နွယ့်ကို ဝယ်ပေးဖို့ ကျနော် သဘောတူလိုက်တယ်။ “မိန်းကလေးတွေတော်တော် ကလေးဆန်တာပဲ။ အသက်ဘယ်လောက်ကြီးကြီး အရုပ်ကို မက်နေတုန်းပဲ” လို့ ကျနော် နွယ့်ကို ပြောလိုက်တယ်။\n“ကိုကိုတို့ ယောကျာ်းလေးတွေရော ဘာထူးလို့တုန်း။ အသက်ဘယ်လောက်ကြီးကြီး ဂိမ်းကို ထမင်းမေ့ ဟင်းမေ့ ဆော့နေတုန်းပဲ မို့လား”\n“ဒါက ဒီလိုရှိတယ်နွယ်ရဲ့၊ ဂိမ်းမှာ ကလေးကြိုက်တဲ့ ဂိမ်းရှိသလို လူကြီးကြိုက်တဲ့ ဂိမ်းမျိုးလည်းရှိတယ်”\nကျနော်က ကျနော့်ညီတို့ အဖွဲ့ရဲ့ တကယ့်အဖြစ်အပျက် တခုကို ပြောပြလိုက်တယ်။ “သူတို့ ကိုးတန်းတုန်းက သချာင်္ဆရာက သူတို့အဖွဲ့ဆီက အပြာစာအုပ်တအုပ် မိသွားတယ်။ သူတို့ကို ဆရာက ကောင်းကောင်း ဒဏ်ပေးလိုက်တယ်တဲ့။ တရက် သူတို့ တီဗွီဂိမ်းဆိုင်သွားတော့ အဲဒီ့ဆရာ ဂိမ်းဆော့နေတာကိုတွေ့တယ်တဲ့။ အဲဒီ့ဂိမ်းက ပွဲငယ်လေးတပွဲနိုင်တိုင်း ဂိမ်းထဲက ဇာတ်ကောင် ကောင်မလေးက အဝတ်တွေ တဆင့်ချင်း ချွတ်ပြတယ်တဲ့။ ဆရာက သူတို့ကို မမြင်ဘူး။ အဲဒါ သူတို့ဆရာ သဲသဲမဲမဲ ကစားနေတာ တွေ့တော့ သူတို့ထဲက တယောက်က မသိမသာ အကဲခတ်နေလိုက်တယ်တဲ့။ ဆရာ အဲဒီ့ဂိမ်း ဆော့ရင်းနဲ့ mood အရမ်းဝင်လာပုံ ပေါက်တဲ့ အချိန်ကျမှ မင်္ဂလာပါ ဆရာကြီး ဆိုပြီး ကျယ်ကျယ်လေး နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်တဲ့။ ဟိုဆရာ့မျက်နှာကြီး နီရဲသွားတာပေါ့။ လူကြီးကြိုက်တဲ့ဂိမ်း ဆိုတာ အဲလိုဂိမ်းမျိုး။ ဟားဟား။”\nနွယ်က နှုတ်ခမ်းမွှေးရေးရေးလေးနဲ့ချစ်စရာကောင်းတယ်။ ဝေဝေကလည်း ရိုးရိုးအေးအေးလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတယ်။ စိတ်ထားကလည်း သူ့ဟာနဲ့သူ နှစ်ယောက်စလုံး လှကြတယ်။ တယောက်ကို ချစ်သူလို ချစ်သလို တယောက်ကိုလည်း ညီမလေးလို ချစ်ရတယ်။ မတူညီတဲ့ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကို ကျနော် လျှောက်ပြီး ညီမျှခြင်း ချကြည့်နေမိတယ်။\nသူငယ်ချင်းက စကားတခွန်းကို ညီမျှခြင်း တခုလို အစထုတ်လာတယ်။\n“သိပ္ပံပညာတွေ ထွန်းကားလာလို့ လူတွေ ပိုပျက်စီးလာတာ”\n“မဆိုင်ပါဘူး။ သိပ္ပံပညာက tool တခုပဲလေ။ ဘာသာရေးကိစ္စတွေမှာတောင် လူတွေ တလွဲအသုံးချရင် ဆိုးကျိုးတွေ ရှိသေးတာပဲ။ ဘာသာရေး လုပ်ပြီး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားတဲ့ သူတွေအများကြီး။ ဘာသာရေး စစ်ပွဲတွေ၊ အဓိကရုဏ်း တွေလည်း ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ အများကြီးပဲ”\nသူငယ်ချင်းက သူ့ကိုပြန်ငြင်းလို့ ရှူးရှူးရှားရှား ဖြစ်သွားတယ်။\nကျနော်ကတော့ စောဘွဲ့မှုးရဲ့ သီချင်းတပုဒ်ကို စိတ်ထဲမှာ ညဉ်းလိုက်တယ်။\n“အဆိုးနဲ့အကောင်း… တွဲနေတတ်တာကို… မြင်နိုင်ဖို့လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်၊ ဒီအတွက် အကျိုးအမြတ်က…. အများတကာ မေးငေါ့ကာ….အမြင်ကတ်လို့ မုန်းစရာဖြစ်ကာ…. အရိုင်းအစိုင်းအဖြစ် မြင်လာ”\nသိပ္ပံမှာ ဘာသာရေးရဲ့ မှော်ဆန်ဆန် တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ဖို့ အစွမ်းသတ္တိရော တာဝန်ပါ မရှိပါဘူး။\nဘာသာရေးက သိပ္ပံကို နယ်ချဲ့ လာရင်ရော။\nကမ္ဘာက နေကို ပတ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆအမှန်ကို ထောက်ခံရုံလေးနဲ့ ဂျော်ဒါးနိုးဘရူနို (Giordano Bruno) ဟာ အဲဒီ့ခေတ်အခါက ကျောင်းတော်နဲ့ ကျမ်းစာကို ဆန့်ကျင်မှုနဲ့ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့အသတ်ခံခဲ့ရဖူးတယ်။\nကျနော့်မှာ အပြောအဆို ကြမ်းတဲ့ ဘာသာမဲ့ သူငယ်ချင်းတယောက် ရှိတယ်။ သူက ရိုးသားပြီး ကူညီတတ်ပေမယ့် ပိဿလေးနဲ့ ပစ်သလို ပြောတတ်တယ်။\nတရက် စကားဝိုင်းမှာ တခြားသူငယ်ချင်းတယောက်က သူ့ကို\n“ဘာမှ လာငြင်းမနေနဲ့။ အဲဒါ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်”\n“ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်လို့ ပြောရအောင် မင်းက ဘုရားသခင်နဲ့ လက်ဘက်ရည်ဆိုင် အတူတူ ထိုင်ဖူးလို့လား”\nအခြေအနေတွေ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတယ်။ သူငယ်ချင်းတယောက်က သူ့ကို ခွေးခြေခုံနဲ့ ရိုက်မယ်လုပ်တယ်။ နောက်တော့ သူ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်က ထွက်သွားတယ်။\nသူ့ဥပမာက ကြမ်းလွန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ ပေးချင်တဲ့ မက်ဆေ့ကတော့ ဒီနေ့အထိ ကျနော့်ရင်ဘတ်ထဲမှာ မိုးခြိမ်းနေတုန်း။\nအဲလို မက်ဆေ့မျိုး ကို ရှေးခေတ်က မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေကို နှိုင်းယှဉ်ဖတ်ကြည့်တဲ့ အခါမျိုးမှာလည်း ရနိုင်တယ်။\nမွန်ဘာသာမူမှာ မွန်ဘုရင် ရာဇဓိရာဇ်သေလို့ မြန်မာဘုရင်မင်းခေါင်က သံဝေဂ ရပြီးငိုတယ်တဲ့။ မြန်မာဘာသာမူမှာကျတော့ မြန်မာ ဘုရင်မင်းခေါင်သေလို့ ရာဇဓိရာဇ်က သံဝေဂရပြီးငိုတယ်ဆိုပဲ။ သေတဲ့လူတွေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေကြတယ်။ တခြားအချက်အလက်တွေမှာလည်း ကွဲလွဲမှုတွေ အများကြီး။\nကမ္ဘာအရပ်ရပ်က ရှေးရာဇဝင်ဇာတ်လမ်းတွေ အတိုင်းပါပဲ…. သမိန်ပရမ်း သရဲကိုက်လို့ သေတယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စတွေလို ဒဏ္ဍာရီဆန်တာတွေ အများကြီးပါနေရတော့တယ်။\nဒါတောင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀ နီးပါးလောက်ကပဲ ရှိသေးတယ်။ ဘာသာရေးသမိုင်းတွေလို နှစ်ပေါင်းထောင်နဲ့ချီလာရင် ?\nတလွဲသုံးနေရင်တော့ ဘာသာရေးတွေဟာ အမုန်းကမ်ပိန်း တခု ပဲဖြစ်လာလိမ့်မယ်။\nတကယ်တမ်းကျတော့ ဘယ်သူမဆို ကိုယ့်မျက်လုံးကို စည်းထားတဲ့ အဝတ်ကိုတောင် မြင်ရတာမှ မဟုတ်တာ။\nဘုရားတွေရဲ့ပုံရိပ် ဝါးဝါး လာတယ်။\n“တမန်တော်ကတော့ ဒီလိုအဓိပ္ပါယ်နဲ့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး”\n“ဒါတွေက ဘုရားဟောတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရှေးလူတွေက သွတ်သွင်းခဲ့တာ”\n“ဒါကမှ ဘုရားဟော အစစ်”\nနောက်ဆုံးတော့ လူတွေဟာ ဘုရားတွေကို ကိုယ့်ထင်ကြေးအတိုင်း ပြန်ပြီး ဖန်ဆင်းနေရတာပါပဲ။ ယန်းပေါဆတ် (Jean Paul Sartre) ပြောသလိုပေါ့။ ကျနော်တို့ အားလုံး လွတ်လပ်မှုဒဏ်ကို အဲလောက်ထိ ကျခံနေရပါတယ်။\n“ကိုကိုရယ်၊ အဲလောက်ရိုင်းတဲ့လူနဲ့ မပေါင်းပါနဲ့လား။ သူ့ကို နွယ်မကြိုက်ဘူး” နွယ်က ခွေးခြေခုံနဲ့ ရိုက်ခံရမလိုဖြစ်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး ကလေးဆန်ဆန် ပြောလာတယ်။\n“ကိုကိုခုလို မိစ္ဆာဒိဌိ အတွေးတွေ ဝင်လာတာ အပေါင်းအသင်းမှားလို့လေ။ ကျေးညီနောင် ပုံပြင်ကိုပဲ ကြည့်။ တကောင်က သူခိုးဓားပြနားရောက်သွားတော့ ရိုင်းစိုင်းသွားတာ။ ခုလည်း ကိုကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူနဲ့ ပေါင်းရင် ကြမ်းတမ်းလိမ့်မယ်။ နွယ့်လို လိမ္မာတဲ့ သူနဲ့ပဲပေါင်း” နွယ်က ကလေးဆန်ဆန်တွေ လျှောက်ပြောနေတယ်။ မဖြစ်ဘူး။ လူကြီးဖြစ်ကြောင်း ပြဦးမှ။\n“ဟာ၊ နွယ်ကလည်း။ သူနဲ့ပေါင်းလို့ ကြမ်းသွားရင်တောင် နွယ်က ပြုပြင်ပေးပေါ့။ နွယ်နဲ့တွေ့ရင် ကိုကိုက နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားမှာပဲဟာ။” ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ကျနော့် ရင်ခုန်သံတွေ အရမ်းမြန်လာတယ်။ မွှေးရနံ့သင်းနေတဲ့ နွယ့်ကိုယ်လေးကို ကျနော် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆွဲဖက်လိုက်ပြီးတော့ နွယ့်ကိုနမ်းလိုက်တယ်။ လူကြီးဖြစ်ကြောင်း ပြလိုက်တယ်။ နွယ့်မျက်နှာလေးကတော့… ရဲခနဲ။\n“နွယ် အနေရ ခက်လိုက်တာ”\n“စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်၊သွားကြမယ်လေ၊ ဘုရားဖူးစို့… မောင်မယ်စုံ တောင်ဘက်မုခ်က လှေကားထစ်တွေ တက်ရင်းနဲ့လေ ရေကြည့်ကြတာပေါ့”\nကျနော်က ဘာသာမဲ့တယောက်ဖြစ်ပေမယ့် ကျနော့်နဲ့ နွယ့်မှာ အဲဒီ့သီချင်းလေးထဲကလို ခံစားမှုမျိုးတော့ ဆုံးရှုံးမသွားပါဘူး။\nဒီနေ့ ကျနော့်အမရယ်၊ ကျနော်ရယ်၊ နွယ်ရယ် ရွှေတိဂုံဘုရား သွားကြတယ်။\n“ကိုကို့အမ ကျတော့ ချစ်စရာလေး”\n“ကိုကိုက ပိုချစ်ဖို့ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား”\n“ကောင်းပါဘူး။ အမကမှ ချစ်စရာကောင်းတာ။ ဘာသာရေးလည်း ကိုင်းရှိုင်းတယ်။ ကိုကိုသာ အပေါင်းအသင်းမှားလို့ တိတ္ထိဖြစ်သွားတာ”\n“အမယ်၊ ကိုကို အဲဒီ့သူငယ်ချင်းနဲ့ တွေ့ရတဲ့အချိန်က ခဏလေး။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပြောင်းမနေခင်တုန်းက အိမ်မှာ အမနဲ့ပဲ အများဆုံးနေရတာ”\nနွယ့်စကားနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ပညာရှင်တွေတောင် အဖြေရှာလို့မရသေးတဲ့ nature နဲ့ nurture အကြောင်းတွေ ကျနော် လျှောက်တွေးကြည့်မိတယ်။\nကျနော့်မှာ အမ တယောက်နဲ့ ညီတယောက် ရှိတယ်။ ကျနော်နဲ့ ဗီဇချင်းအနီးစပ်ဆုံး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ချင်း အနီးစပ်ဆုံးလို့ ပြောလို့ရမယ် ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့်…နီးစပ်တယ် ဆိုတာကလည်း မိုင်ပေါင်းများစွာနီးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပြီးတော့ ဝေးတယ်ဆိုတာကလည်း လက်မအနည်းငယ် ဝေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။\nကျနော်တို့မောင်နှမတွေရဲ့ တွေးပုံ ခေါ်ပုံတွေ၊ နေပုံထိုင်ပုံတွေ က တောင်နဲ့မြောက်လိုကို နီးစပ်တယ်။ ဘာသာမဲ့ ဖြစ်နေတာကလည်း ကျနော် တယောက်တည်း။\n“သတ္တဝါတွေကို သတ်ပြီး ပူဇော်ရတဲ့ ယဇ်\nလူအချင်းချင်း သတ်ပြီး ပူဇော်ရတဲ့ ယဇ်\nဦးနှောက်ကို ပူဇော်လိုက်ရတဲ့အဖြစ်က အဆိုးဆုံးပဲ”\nနွယ်နဲ့ ကျနော် 9/11 နဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ရုပ်ရှင် United 93 ကို အတူတူသွား ကြည့်ဖြစ်တယ်။\n“နွယ်လေ၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်တုန်းက ငိုသေးတယ် သိလား၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အသေခံပြီးတော့တောင် ဘာလို့ အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို ရက်စက်ကြလည်း မသိဘူးနော်”\n“မှိုင်းပေါ့နွယ်ရဲ့၊ အစွန်းအရောက်ဆုံး ဘာသာရေးမှိုင်း”\n“ကိုကို၊ နွယ်..ဝေဝေနဲ့ တွေ့ပြီး အကဲခတ် ကြည့်ချင်တယ်”\n“ဘာလို့မလိုရမှာတုန်း။ ကိုကို ရိုးသားရင် ဘာမတွေ့ပေးရဲစရာ ရှိလဲ။ နွယ်လည်း သူငယ်ချင်းတယောက် တိုးတာပေါ့”\n“အမယ် ဘာလို့ မတွေ့ပေးရဲ ရမှာလဲ။ ဒီအပတ် ကိုကိုတို့ သင်တန်းက အပြန် တွေ့ရအောင်လေ”\n“အင်း။ အဲဒါကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ကိုကို့ကိုလည်း လူတယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမယ်။ နွယ့်ကို ကြိုက်နေတဲ့သူ တယောက်နဲ့”\n“ဟို…ကိုစိုးအောင် ဆိုတဲ့ ငနဲနဲ့လား”\n“ဟားဟား။ လိပ်ပြာတွေ ဘယ်လိုဝဲပါစေ၊ ကိုကို့တယောက်တည်းပါ အချစ်ဦးရေ။ ဟားဟား” နွယ်က ဂရေဟမ်တို့ သီချင်းကို ဖျက်ဆိုပြီး ရယ်တယ်။ ပြီးတော့ဆက်ပြောတယ်။ “တခါတည်း ပြိုင်တူ ကြေညာ ကြတာပေါ့။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို…နွယ်နဲ့ ကိုကို့မှာ ပိုင်ရှင်ရှိကြောင်း၊ တချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပေါ့”\n“ကိုကိုက…ကိုစိုးအောင်နဲ့ပဲ ပိုစိုးရိမ်တာ။ သူက နွယ့်အမေ သဘောတူတဲ့လူ ဆိုတော့”\n“မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ကိုကိုရဲ့။ နွယ်က ကိုကိုမှ ကိုကိုပါ။ သူနဲ့လည်း နောက်တွေ့ပေးမယ်။ ခုတယောက်က ကိုကို့လိုပဲ ဘာသာမဲ့။ သိလား။ နွယ့်မှာလည်း ကံဆိုးလိုက်တာ။ တိတ္ထိတွေကချည်း လာကြိုက်နေတယ်”\nအဲဒီ့လူက ဘာသာမဲ့ဆိုလို့ ကျနော် သူနဲ့ တွေ့ဖို့ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။\nဟင်! နွယ်.. နိုင်ငံခြားသား တယောက်နဲ့! ဘာတွေပွဲကျနေပါလိမ့်!\nနိုင်ငံခြားသားက ကျနော်တို့ကို မြန်မာလို ဘိုသံဝဲဝဲနဲ့ နှုတ်ဆက်တယ်။\n“ဝေဝေ…ထိုင်” နွယ်က နိုင်ငံခြားသားရဲ့ ဘေးကခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဝေဝေ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ ကျနော်က နွယ့်ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။\n“ကိုမိုးမြင့် က ဗမာစကားကောင်းကောင်းပြောတတ်တယ်။ ဘိုကပြားလေ။ အမေက ဗမာ။ ငယ်ငယ်တုန်းကလည်း မြန်မာပြည်မှာအကြာကြီး နေဖူးတယ်” ကိုမိုးမြင့်ရဲ့ အင်္ဂလိပ်နာမည်ကတော့ Paul ဆိုပဲ။\nထမင်းစားတော့ ဝေဝေက ကျနော့်ကို အရင်ဆုံး ဟင်းထည့်ပေးတယ်။ ပြီးတော့မှ နွယ့်ကို ထည့်ပေးတယ်။ နွယ်က စားပွဲ အောက်ကနေ ကျနော့်ပေါင်ကို လိမ်ဆွဲလိုက်တယ်။\nကိုမိုးမြင့်က အသံဝဲတာကလွဲရင် မြန်မာစကားကို မြန်မာတယောက်လို ပြောနိုင်တယ်။ မြန်မာစာပေကိုလည်း တော်တော်နှံ့စပ်တယ်။ စကားဝိုင်းက ကျနော်ဆွဲခေါ်သွားလို့ ဘာသာရေးအကြောင်းရောက်သွားတယ်။ သူ့လို ဘာသာမဲ့တယောက်ဆီက ဘယ်လိုစကားတွေ ထွက်လာမလဲဆိုတာကို စိတ်ဝင်စားမိတယ်။\n“နစ်ရှေး (Nietzsche) ပြောသလိုပဲ ကျနော့်အတွက် God က သေသွားပါပြီ။ God သေသွားပြီ ဆိုတာကို God တင် မကပဲ God နဲ့ အလားသဏ္ဍန်တူတဲ့ စနစ်တွေပါ သေသွားတာလို့ တချို့က အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ကြတယ်။ ကျနော့်အတွက်လည်း အဲလိုပဲဗျာ။ ဥပမာ ဆိုပါတော့… ဒီအရှေ့တိုင်းသားတွေရဲ့ တခုခုဖြစ်တိုင်း ရှေးဘဝကံတို့ ဝဋ်ကြွေးတို့ကြောင့်လို့ ယုံကြည်နေပုံကိုလည်း God လို သဘောမျိုးပဲ ကျနော်မြင်နေတယ်ဗျာ။ ဥပမာ ကျနော်က ငှက်ကလေးတကောင်ကို သတ်လိုက်တယ် ဆိုပါတော့။ အဲဒါဆိုရင် အဲဒီ့ငှက်ကလေးက ဘဝသစ်မှာ ကျနော့်ကို ပြန်သတ်ခွင့်ရအောင်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျနော့်ကို ပြန်ဒုက္ခပေးမယ့်သူ တယောက်ယောက်နဲ့ ကျနော်နဲ့ ထိပ်တိုက် မတွေ့တွေ့အောင် ဘယ်အရာက ဇာတ်ညွှန်းရေးပေး နေလဲ။ ဘယ်တစုံတရာက မတွေ့တွေ့အောင် ဇာတ်လမ်းဆင်ပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ပေးနေလဲ။ အဲဒါကို X လို့ပဲ အလွယ်ခေါ်လိုက်မယ်ဗျာ။ အဲဒီ့ X က God လို ဖြစ်နေတယ်။”\n“အင်း။ God လိုဖြစ်နေတာမှန်ပေမယ့် God နဲ့ကွာတော့ကွာပါတယ်။ ကိုယ်လုပ်တဲ့အတိုင်း ခံစားရမယ့် သဘောဆိုတော့ မျှတတယ်လို့ ပြောရမယ်။ အဲဒီ့ X ဆိုတာက God လိုဖြစ်နေရင်တောင် fairဖြစ်တယ်လို့ ပြောရမယ်ဗျ။ ဒါကြောင့် ဓမ္မလို့ ခေါ်ကြတာ။ အဲဒီ့ နိယာမကြီး တကယ်ရှိမရှိကတော့ သက်သေပြလို့ မရဘူးပေါ့” ကျနော်က စိတ်ဝင်တစား ပြန်ပြောလိုက်တယ်။\nကိုမိုးမြင့်က ဆက်ပြောတယ်။ “ရှေးဘဝကံတို့ ဝဋ်ကြွေးတို့ကိုချည်း ခဏခဏ လွှဲချနေကြတာကလည်း God ကိုလွှဲချတာနဲ့ သွားတူနေတယ်”\nကိုမိုးမြင့်စကားကိုကြားတော့ ကျနော့်သူငယ်ချင်းတယောက်ကို သတိရမိတယ်။ သူက အများအကျိုး ဆောင်ရွက်မိလို့ အကွက်ဆင်ပြီး ထောင်အချခံရတာ။ အဲဒါ သူ့မိန်းမက ထောင်ဝင်စာ သွားတွေ့တော့ သူ့ကို ရှင့်အရင်ဘဝက ဝဋ်ကြွေးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါလို့ ပြောတယ်တဲ့။ သူ့ခမျာ အပြစ်မရှိပဲ ထောင်လည်းအချခံရသေး၊ အရင်ဘဝက မကောင်းတာလုပ်ခဲ့တဲ့သူဆိုပြီး ထပ်အထိုးနှက် ခံလိုက်ရသေးတယ်။\nကိုမိုးမြင့်နဲ့ စကားပြောရတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ အဲလို ဆွေးနွေးဖော်မျိုးက ရခဲတယ်မို့လား။ ကျနော် စိတ်လှုပ်ရှားရှားနဲ့ ရေနွေးခွက်ကို တိုက်မိပြီး ရေနွေးတွေ စားပွဲပေါ် ဖိတ်သွားတယ်။ စားပွဲပေါ်က ရေနွေးတွေကို ကျနော် ကမန်းကတမ်း သပ်ချမိတယ်။\n“ဟာ၊ ကိုကို ဘယ်လိုလုပ်တာတုန်း။ နွယ့်ပေါ်ကို လာသပ်ချတယ်” ကိုမိုးမြင့်နဲ့ ဝေဝေက ကျနော်တို့ကို ရယ်ကြတယ်။\nနွယ်က ကျနော့်ရဲ့ ကဗျာဖတ် ပရိသတ်။\n“မကောင်းတာလုပ်ဖို့ လွယ်နေတဲ့အချိန်မှာ ငါက ငရဲကိုမေ့တယ်။\nကောင်းတာလုပ်ဖို့ ခက်နေတဲ့အချိန်မှာ ငါက နတ်ပြည်ကိုမေ့တယ်။”\nကျနော်ရေးခဲ့ဘူးတဲ့ ကဗျာကို ဖတ်ပြီး နွယ်ကမေးတယ်။\n“ကိုကိုက အဲလိုရေးရအောင် ကောင်းကင်ဘုံတွေ ငရဲတွေ နတ်ပြည်တွေ ဆိုတာတွေကို လက်ခံထားလို့လား”\n“အဲဒါက နိမိတ်ပုံအဖြစ် ရေးတာလေ”\n“ကိုကိုကလည်း။ လောကကြီးမှာ ကိုယ့်မျက်စေ့နဲ့ မမြင်ရပေမယ့် လက်ခံရမယ့် အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ ဥပမာ လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို မျက်စေ့နဲ့ မမြင်နိုင်ပေမယ့် လက်ခံလိုက်ရသလို မျိုးပေါ့”\n“နွယ်ပြောပုံက မူရင်းကိစ္စကို သက်သေပြပြီး လက်ခံခိုင်းတာမျိုးမှ မဟုတ်ပဲ။ ခိုင်းနှိုင်းစရာဥပမာ တခု မရမက ရှာပြီး အတင်း လက်ခံခိုင်းတာမျိုး။ လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို မမြင်ရပဲနဲ့ လက်ခံရလို့ အကုန် လက်ခံရကြေး ဆိုရင်တော့ ဘာသာတိုင်းကဟာတွေကို အကုန်လုံးရောနှောပြီး လက်ခံနေရတော့မှာပေါ့။ အားလုံးကို ပူဇော်နေရလို့ အခန်းတခုလုံး ဘုရားတွေ နတ်တွေနဲ့ ပြည့်သွားနိုင်တယ်။” ကျနော်က နွယ့်ကို အရွဲ့တိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “\n“နတ်ပြည် တကယ်လို့ ရှိရင်ကော မရောက်ချင်ဘူးလား”\n“ဒါတော့ ရောက်ချင်တာပေါ့။ နတ်သမီးလေးတွေနဲ့ တွေ့ရတာပေါ့။”\nနွယ်က ကျနော့်ကို လှမ်းပြီး မျက်စောင်းထိုးတယ်။\n“အဲဒါတော့ ရှိလည်း မရောက်ချင်ဘူး။ ရုပ်ချည်းပဲသက်သက် ရှိတယ်လို့ ပြောကြတဲ့ ‘အသညသတ်’လို ဗြဟ္မာ့ဘုံကိုများ ရောက်သွားလို့ကတော့ သွားပြီ။ အဲဒီ့ဘုံမှာ ဗြဟ္မာကြီးတွေက တချို့ကလည်းထိုင်၊ တချို့ကလည်းအိပ်၊ တချို့ကလည်းရပ်ပြီးတော့ ရုပ်ချည်းသက်သက် ရှိနေကြတာတဲ့။ ခုမြင်နေရတဲ့ စားပွဲတွေ၊ ကုလားထိုင်တွေနဲ့ သူတို့ဘဝက ဘာထူးဦးမှာလဲ”\nပြောရင်းပြောရင်းနဲ့ နွယ်ဟာ ကျနော့်မျက်စေ့ရှေ့မှာတင်ပဲ ပန်းလေးတပွင့် ဖြစ်သွားတယ်။ ကျနော်ကတော့ အဲဒီ့ပန်းလေးကို ရစ်ပတ်ခြုံလွှမ်းမယ့် အငွေ့လေးပေါ့။ နွယ့်အပါးမှာ လှည့်ပတ်လှုပ်ရှားရင်း မထိတထိလေးလည်း နမ်းလိုက်မယ်။ ဟင်! ဒါပေမယ့် နွယ့်မှာ စိတ်မရှိတော့ ကျနော်နမ်းတာကို နွယ်က ဘယ်သိမှာလဲ။ ဘယ်လိုခံစားနိုင်မှာလဲ။ ကျနော်ကရော နွယ်မှန်း၊ လှပတဲ့ ပန်းလေးမှန်း ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ ဒေးကား (Descartes) ကတော့ ‘ငါတွေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါရှိတယ်’ တဲ့။ ကျနော်ရော နွယ်ရော တွေးမှမတွေးနိုင်တဲ့ဟာ။ ဒါဆို နှစ်ယောက်စလုံး မရှိဘူးပေါ့။\nခဏနေတော့ နွယ်က ရယ်ပြီးပြောတယ်။ “ဟားဟား။ တခြားဟာတွေ မယုံရင်နေ။ ကိုကို့ကို ငရဲပြည်ကို ယုံအောင်လုပ်ရမယ့်နည်းတော့ သိတယ်”\nသူက Reader’s Digest မဂ္ဂဇင်းထဲမှာပါတာဆိုတဲ့ ဟာသ တခုကို ပြောပြတယ်။ “ကောင်မလေးက သူ့အဖေ ပေးစားတဲ့ ကောင်လေးကို မယူချင်ဘူးတဲ့။ ကောင်လေးက ငရဲကို မယုံဘူးဆိုလို့ မယူချင်တာ။ ဒါနဲ့ ကောင်မလေး အမေက ကောင်မလေးကို နားချတယ်။ လက်ထပ်မှာသာ လက်ထပ်လိုက်ပါ သမီးရာ၊ ငရဲကို အဲဒီ့ကောင်လေးယုံအောင်လုပ်ဖို့က မေမေ့တာဝန် ထားစမ်းပါ၊ မေမေသူ့ကို အမျိုးမျိုး နှိပ်စက်ပြီး ငရဲနဲ့တူအောင် ဖန်တီးပေးလိုက်မယ်တဲ့။ ဟီးဟီး။ ကိုကို ငရဲကို ယုံအောင်လုပ်ဖို့ မေမေ့ကို အကူအညီ တောင်းရမယ်”\nတကယ်တော့ နွယ်သာ ကျနော့် ဘေးမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် နွယ့်မေမေ မပြောနဲ့၊ ဘယ်လို တန်ခိုးရှင်ကမှ ကျနော့်အတွက် ငရဲကို ဖန်တီးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နွယ်နဲ့ဆို ဒုက္ခတွေကအစ ကျနော့်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ဆန်နေလိမ့်မယ်။\nလူတိုင်းမှာ မစဉ်းစား မဆင်ခြင်ပဲ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်ကြတဲ့ နယ်ပယ် တခုမဟုတ်တခု ရှိတတ်ကြတယ်ဆိုရင် ကျနော့်အဖို့ကတော့ နွယ်နဲ့ ပတ်သတ်သမျှပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နွယ်ရေ…နင့်မျက်နှာဟာ ငါ့အတွက် လောဂျစ်နဲ့ကင်းတဲ့ တခုသော ဘာသာရပ်။ နင်နဲ့ ဘယ်လိုမှ မခွဲနိုင်ဘူးနွယ်။\nကျနော် ကောက်ရိုးလေးတနွယ်ကို ဒီလို အားကိုးခဲ့ဖူးတယ်။\nနွယ်နဲ့ ကျနော့် ရှေ့ရေးကို စဉ်းစားလိုက်တိုင်း အိပ်မက်က ရုတ်တရက် လန့်နိုးပြီး ပြန်အိပ်မပျော်သူလို ခံစားရတယ်။\nနွယ်နောက်လိုက်တဲ့ စကားကြောင့် ကျနော် အတွေးတွေ ပြတ်သွားတယ်။\n“ကိုကို ဘာလဲဆိုတော့ နွယ့်ရည်းစား၊ နွယ့်ခင်ပွန်းလောင်း၊ ဘယ်လဲ ဆိုတော့ ကိုကို့ နာမည် အတိုင်းလေ။ ကောင်းကင်ကို ပေါ့။ ကောင်းကင်ဆီကို ပျံမယ်လေ”\n“ဟားဟား။ ကိုကိုက ရယ်ရတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံကိုသာ မယုံတာ။ နာမည်ကတော့ ကောင်းကင်ကကို မချဘူး။ ‘မြေကြီးကို’ တို့၊ ‘ငရဲကို’ တို့ ဆိုပြီး မှည့်ပါလား။ အဲဒါမှ ကိုကိုရောက်မယ့် နေရာတွေ”\n“နွယ်မေးချင်တာက ဒီလိုပါ။ ကိုကိုက သေခြင်းတရားအတွက် ဘယ်လိုပြင်ဆင်ထားမှာတုန်း”\n“ကိုကိုကတော့ သေခြင်းတရားအတွက် မပူဘူး။ နေခြင်းတရားအတွက်ပဲ ပူတယ်” ကျနော်က သေခြင်းတရားကို စာမေးပွဲ တခုလို မခံစားမိဘူးလေ။ နေနေတုန်းသာ စက္ကန့်နဲ့အမျှ ဘဝ စာမေးပွဲ ဖြေနေရတာ။\n“နောက်ဘဝမှာ မကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ဖြစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား”\nကျနော်က ကျနော့်ရဲ့ ပေကပ်ကပ် အတွေးတွေကို နွယ့်ကို ပြောပြလိုက်တယ်။ “ဖြစ်ပါစေပေါ့။ အဲလိုဖြစ်တယ် ဆိုရင်လည်း အခုက အရင်ဘဝက ရုပ်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ အရင်ဘဝက စိတ်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ရုပ်ကော စိတ်ပါ အသစ် ဆိုတော့ အရင်ဘဝကငနဲလို့ ပြောနိုင်တာ ဘာတခုမှ မကျန်ခဲ့တော့ဘူး။ အဲဒီ့တော့ ဘာမှ ပတ်သတ်မှု မရှိတော့သလိုပဲ ခံစားနေရတယ်။ အရင်ဘဝက ကောင်းမှု မကောင်းမှုတွေ ဒီဘဝမှာ လာခံရတာမျိုး ရှိတယ်ပဲ ထားပါဦး။ အဲဒါဆိုလည်း အရင်ဘဝက ငနဲက သူ့စိတ်သူ့ရုပ်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာ မှန်သမျှ ဒီဘဝမှာ တခြားရုပ် တခြားစိတ်နဲ့ ကိုကိုက အသားလွတ်လာခံနေရသလိုပဲ။ အဲဒီ့တော့ အခုကိုကိုလုပ်တာ တွေကိုလည်း နောက်ဘဝက ငနဲ ခံပါစေပေါ့။ ဟားဟား” ကျနော့်ကိုယ် ကျနော် ပြန်လှောင်လိုက်တဲ့ ရယ်သံက ကျနော့် အတွေးတွေထက်တောင် မိစ္ဆာဆန်နေသေးတယ်။\n“ဟယ်၊ အံ့သြတယ်၊ ပေတေတေနဲ့၊ ပေါက်ပေါက်ရှာရှာတွေ ပြောတယ်တော့။ အဲလိုသာဆို လူတွေ လုပ်ချင်ရာ လုပ်ကုန်ကြမှာပေါ့”\n“အဲလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဥပဒေဆိုတာလည်း ရှိနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ဘာသာရေးတွေ၊ ငရဲတွေ ရှိနေလို့သာ မကောင်းမှုကို ရှောင်ရတာဆိုတဲ့ အပေးအယူဆန်တဲ့ စိတ်ကမှ ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ”\n“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သံသရာအတွက်တော့ တွေးသင့်တာပေါ့။”\n“ဒီဘဝမှာတောင် ‘ငါ ဆိုတာ မရှိဘူး၊ သူဆိုတာ မရှိဘူး၊ မစွဲလမ်းရဘူး’ ဆို။ ဘာဖြစ်လို့ နောက်ဘဝ ‘ငါ’ အထိတောင်လှမ်းပြီး စွဲလမ်းနေချင်ရတာလဲ။”\n“ထားပါတော့။ ကိုကို့ဘဝ အဓိပ္ပါယ်က ဘာတုန်း။ အသက်ရှင်နေတာကရော ဘာအတွက်တုန်း”\nနွယ်က အဖြေမရှိတဲ့ပုစ္ဆာကို မေးခွန်းထုတ်လာတယ်။ နွယ့်အတွက်လို့ ဖြေလိုက်ရင် ကောင်းမလား။\n“ဟင်။ ဘယ်က ကောင်းသော်တာတုန်း”\n“ဟားဟား။ သားလေးနာမည်ပေါ့။ နွယ့်နာမည်ရော ကိုကို့နာမည်ရော ပါတယ်လေ။ မကောင်းဘူးလား” စကားဝိုင်းပေါ့သွားအောင် ကျနော် အရွှန်းဖောက်လိုက်တယ်။\n“အမယ်။ အဆင့်တွေ ကျော်ကုန်ပြီ။ ဘယ်သူက သူ့ကိုယူမယ်ပြောလို့လည်း။ ဟွန်း”\nခဏနေတော့ နွယ်ကမေးတယ်။ “ကလေးတွေ ရလာရင် ကိုကိုက သူတို့ကို ဘာဘာသာ ကိုးကွယ်ခိုင်းမှာလဲ၊ ဘာသာမဲ့ခိုင်းဦးမှာလား”\n“ဟင့်အင်း။ ဇွတ်အတင်းမမဲ့ခိုင်းပါဘူး။ အတင်းလုပ်ယူလို့ ရတာမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဝေဝေက မေးဖူးတယ်။”\n“ဒီ ဝေဝေက ပါလာပြန်ပြီ”\n“ပါတော့ဘာဖြစ်တုန်း။ သူကမေးတယ်။ ကိုယ်ချစ်တဲ့လူ တယောက်ယောက်က အယူမှားနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲတဲ့။ ကိုကိုပြန်ဖြေတာက အဲဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သူနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင်ကြည့်မယ်။ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် တားမယ်။ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ သူ့ဘာသာ နတ်ပဲကိုးကွယ်နေနေ”။\n“အဲဒါ တာဝန်မဲ့ရာ မကျဘူးလား”\n“စိတ်ဝင်စားပုံပြရင်တော့ ဆွေးနွေးကြည့်မှာပေါ့။ အတင်းအဓမ္မ လုပ်လို့ကတော့ မထူးဘူးလေ”\n“အင်း၊ ကလေးတွေကို ကိုယ့် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ သဘောမထားဘူး။ စာရေးဆရာဆိုတဲ့ တယောက်က ရေးဖူးတယ်။ သူ့ကလေးတွေကို စလုံးမှာ ကျောင်းသွားထားရင် မြင့်မိုရ်တောင်ကို မယုံတာမျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာ စိုးလို့ စလုံးမှာ ကျောင်းမထားချင်ဘူးတဲ့။ ကိုကိုကတော့ ကလေးတွေ မြင့်မိုရ်တောင်တွေ၊ ဘုရားသခင်တွေကို ယုံတာမယုံတာထက် လူတော်လေးတွေ လူကောင်းလေးတွေ ဖြစ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ထင်တာပဲ”\n“ကိုကို၊ နွယ်အခုနေသေရင် အသစ်တယောက် ရှာမှာလား……..ရှာမယ့်ပုံပါ ။”\n“ဟာ၊ ဘာတွေမေးနေမှန်းမသိဘူး။ မရှာပါဘူး။”\nနွယ်ဘာတွေ ဖြစ်နေပါလိမ့်။ အဆက်အစပ်မရှိတဲ့ စကားတွေလာပြောနေတယ်။\nခဏနေတော့ နွယ်က သူအခုတလော ခဏခဏ မက်တယ်ဆိုတဲ့ သူ့အိပ်မက် အကြောင်းကို ပြောပြတယ်။\n“နွယ်က မွေးနေ့ကိတ်လေးနဲ့ စောင့်နေတာ။ ဘယ်သူမှ ပေါ်မလာကြဘူး။ ကိုကိုရော၊ အမေနဲ့ ဖေကြီးရော၊ သူငယ်ချင်းတွေရော တယောက်မှကို ပေါ်မလာဘူး။ တော်တော် ကြာတော့မှ ဆုံးပြီးသား နွယ့်အဘွားက ရောက်လာတယ်။ နွယ်က နွယ့်အဘွားကို ကိုကိုရောလို့ မေးလိုက်တော့ ဝေဝေနဲ့ နေမှာပေါ့တဲ့။ ပြီးတော့ နွယ်နဲ့ အဘွား ဖက်ပြီးငိုကြတယ်”\nနွယ့်အိပ်မက်ကို နားထောင်ပြီး ကျနော်စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမိတယ်။\n“ဟာ၊ အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ၊ နွယ့်အဘွားက ကိုကို့ကိုမှ မသိတာ။ နွယ်တခုခုကို စိတ်စွဲလို့ နေမှာပေါ့”\n“နွယ့်ကို ဗေဒင်ကလည်း အသက် အစိတ်ကျော်လာရင် မွေးနေ့တွေနားမှာ အသက်အန္တရာယ် ရှိတတ်တယ်၊ ဂရုစိုက်ဆိုပြီး ဟောထားတာ ရှိတယ်”\n“ဟာ၊ ဒီ...အိပ်မက်တွေ၊ ဗေဒင်တွေက မှန်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဟိုတခါ နွယ့်အိပ်မက်တုန်းကရော မှန်လို့လား။ ကိုကို ကားအတိုက်မခံရဘူးလေ။”\n“မသိဘူး။ နွယ်စိတ်လေးနေတယ်။ အဘွားတုန်းကလည်း သူ့မွေးနေ့လေး မတိုင်ခင်မှာတင် နေမကောင်းဖြစ်ပြီး ဆုံးသွားတာ။”\n“ဟာ! နွယ်ကလည်း၊ နွယ့်မှာ ရောဂါကြီးကြီးမားမားလည်း ရှိနေတာမှ မဟုတ်တာ။ ဘာတွေ လျှောက်ပြော နေမှန်းမသိဘူး။ ပြီးတော့ သချာင်္နည်းနဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင် လူ ၁၂ ယောက်မှာ ၁ ယောက်က မွေးတဲ့လမှာ သေနိုင်တယ်။ ၃၆၅ ယောက်မှာ ၁ယောက်က မွေးတဲ့ရက်မှာ သေနိုင်တယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူတွေက သန်းပေါင်းထောင်နဲ့ ချီပြီးရှိနေတာဆိုတော့ မွေးတဲ့ရက်မှာ သေတဲ့လူက သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေမှာပေါ့။ အဲဒီ့လို မွေးတဲ့နေ့မှာ သေတဲ့လူတွေကိုပဲ ကွက်ကြည့်ပြီး အစွဲအလမ်း ဝင်သွားကြတာ၊ မဟုတ်တာတွေကို သွားပြီး စွဲလမ်းမနေနဲ့လေ။ ကိုကိုကတော့ အဲဒါတွေ မယုံပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နွယ်အားရှိအောင် ယတြာ ချေချင်လည်း ချေပေါ့။ အသက်ရှည်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်တွေလည်း လုပ်လေ”\n“အင်း။ ယတြာလည်း ချေမယ်။ အသက်ရှည်အောင်လည်း ဒါနတွေလုပ်ရမယ်”\nနွယ်ပြန်သွားတော့ ကျနော် အတွေးတွေနဲ့ ကျန်ခဲ့တယ်။ နွယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လို ဥပါဒါန်တွေ ဝင်နေပါလိမ့်။ ပြီးတော့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေအကြောင်းလည်း ကျနော် ဆက်စဉ်းစားမိတယ်။ “လူတွေဘာကြောင့် အစွဲအလမ်းတွေဝင်သွား ကြတာလဲ။ ဗေဒင်တွေ၊ အကြားအမြင်တွေ ဆယ်ခါမှာ ကိုးခါမမှန်ပဲ တခါလေးမှန်သွားရင် မှန်တဲ့အခါကိုပဲ ကွက်မြင်ပြီး ယုံသွားကြတာလား။ ဆုတောင်းဆယ်ခုမှာ တခုလေး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြည့်သွားရင် ပြည့်သွားတဲ့ ဆုတောင်းကိုပဲ တဖွဖွ ပြောပြီး ဆုတောင်းတဲ့အလုပ်ကို ယုံကြည်သွားကြတာလား။ မကောင်းတာလုပ်တဲ့လူ ဆယ်ယောက်မှာ………” အဲဒီ့ညက ကျနော့်ရဲ့ တေလေအတွေးတွေ တော်တော်လေးရှည်သွားတယ်။\nဝေဝေက သင်းကွဲ….သူ့ဦးလေး မိသားစုနဲ့ အတူနေပေမယ့် ‘တယောက်တည်း’။ သူ့ဦးလေး မိသားစုမှာက သမီးနှစ်ယောက်နဲ့ သားတယောက်ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဦးလေး မိန်းမကလည်း သူ့ကိုမကြည်ဘူး။\nဒါကြောင့် ဝေဝေ့ စိတ်က ဘယ်တော့မှ ကြည်လင်နေတယ် ဆိုတာ မရှိဘူး။ အမြဲစိတ်အလိုမကျ ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တကောက်ကြွက်မို့ သံယောဇဉ်တော့ တော်တော်တွယ်တတ်တယ်။ ကျနော့်ကိုလည်း သံယောဇဉ်တော်တော် ရှိပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျနော့်ကိုလည်း သူနဲ့ ဘာမဆို တူစေချင်တယ် ထင်ပါတယ်။ ကျနော်ကတော့ မရဘူး။ သူနဲ့လည်း ငြင်းတာပဲ။\nကျနော်ငြင်းပြီဆိုရင်တော့ ဝေဝေက စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြန်ငြင်းတတ်တယ်။ သူငြင်းတဲ့အခါမှာတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ ဘယ်တော့မှ တကယ်ထုတ်သုံးဖြစ်မှာ မဟုတ်တဲ့ ဓားတလက်။\n“ဘယ်ဘာသာကိုမှ မကိုးကွယ်တာကိုက ဘာသာတမျိုးပဲ။ ဘာကိုမှ လက်မခံဘူးဆိုတဲ့ ဝါဒကို လက်ခံထားတာ” ဝေဝေက စွဲချက်တင်လာတယ်။\n“ဟိုက်!” “မဟုတ်သေးဘူး ဝေဝေ။ ဘာကိုမှ လက်မခံဘူးလို့ စွပ်စွဲတာကြီးက မဟုတ်သေးဘူး။ အားလုံးကို ပယ်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဘာသာတိုင်း၊ အယူအဆတိုင်းကနေပြီးတော့ ယူချင်တဲ့ဟာကို ယူပြီး ပယ်ချင်တဲ့ဟာကို ပယ်တာ။ တခုကို လက်ခံတာနဲ့ ကျမ်းတွေထဲပါသမျှ အားလုံးကို လက်ခံရမယ်လို့ တခုနဲ့တခု ချိတ်ထားတာမှမဟုတ်တာ။ ကိုယ်ကြိုက်တာပဲ ကိုယ်ရွေးယူမှာပေါ့၊ free thinker ချင်းလည်း တယောက်နဲ့ တယောက် မတူဘူး။”\nခက်တယ်! ဘာသာမရှိတာကို ဖက်ရှင်ထွင်နေတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ ကောင်မလေးတွေကလည်း ရှိသေးတယ်။\nငါ့ကို အညာဆုံးသူက ငါပဲ။\nငါ့စိတ်ထဲမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတွေ\nကျနော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောရင်းနဲ့ နွယ့်ကိုလည်း လူ့စိတ်ထဲက ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ အကြောင်း ပြောပြဖြစ်တယ်။\n“လူတွေရဲ့ စိတ်က ဒီလိုပဲ။ ကြိုးစားမှ ရမယ် ဆိုတာကို သိသိကြီးနဲ့ ဘုရားတွေဆီမှာ ဆုတောင်းချင်ကြတယ်။ လူ့ဘဝရဲ့ လောကဓံဂိမ်းတွေ ကစားရတာကို အရသာတွေ့နေတုန်းမှာပဲ ဘာစိန်ခေါ်မှုမှ မရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို လိုချင်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထင်နေကြတယ်”\nဆန့်ကျင်ဘက်တွေ အကြောင်း ပြောလို့ကောင်းနေတုန်းမှာပဲ….ဘေးအိမ်က သီချင်းဆိုနေတဲ့အသံမှာ တီးလုံးသံပျောက်သွားပြီး အသံကြောင်ကြီး တခုပဲ ဟိန်းလာတယ်။ “ကိုယ့်ကြောင့်…မျက်…” အသံကြောင်ကြီးလည်း ဘရိတ်အုပ်လိုက်ရတယ်။\nဒီတခါ မီးအပျက်မှာတော့ ချစ်သူရှိနေတဲ့အတွက် တောက်ခေါက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ တခါတခါလည်း အလင်းထက် အမှောင်က ကောင်းပါတယ်။ အခုပိန်းပိတ်နေတဲ့ အမှောင်ဟာ EPC နဲ့ ကျနော့်အတွက်တော့ win-win situation ပါပဲ။\nကျနော် သူ့လက်လေးကို ကိုင်ပြီးတော့ ညင်ညင်သာသာလေး ပြောလိုက်တယ်။ “ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ခု ပေါင်းစည်းတာကို ကိုကိုလက်တွေ့ပြမယ်။”\nနွယ်က အင်း’ လား ‘ဟင့်အင်း’ လား မကွဲတဲ့ နှစ်ကိုယ်ကြား အသံသဲ့သဲ့လေးနဲ့ တုံ့ပြန်တယ်။ “….”\n“အဲဒါကိုကိုနဲ့ နွယ်” ကျနော်က ပြောရင်းဆိုရင်း သူ့ကိုယ်လေးကို အလိုက်သင့် သိမ့်ခနဲ ဖက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နွယ်နဲ့ ကျနော် အမှောင်ရဲ့ အရသာကို အတူတူ ခံစားခဲ့ကြတယ်။\n“အမက မကျွတ်ဘူးတဲ့။ တခါတခါ ငိုသံ ကြားရသတဲ့။ ခု အဲဒီ့မှာ ဘယ်သူမှ မအိပ်ကြတော့ဘူး။ နွယ်ကြောက်လိုက်တာ။ ဖေကြီးတို့ကလည်း ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမတုန်းမသိဘူး”\n“ဟာ! မကြောက်ပါနဲ့၊ ငိုသံကြားရတယ် ဆိုတာ ဘယ်သူက ပြောတာလဲ။ အဲဒီ့လူရဲ့စိတ်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ခြောက်တာ နေမှာပါ”\n“ကိုကိုကလည်း… အစိမ်းသေ ဥစ္စာကို”\n“အစိမ်းသေ ဆိုလည်း…suicide လုပ်တဲ့သူက သူ့ကိုယ်သူ သေမှာမှန်း ကြိုသိနေတာပဲ။ ကိုယ်ဘယ်အချိ်န်သေမယ် ဆိုတဲ့ စီရင်ချက်ကို ကိုယ့်ဘာသာ ချလိုက်တာလေ”\n“ဘာလို့အဲလို suicide လုပ်ကြတုန်း မသိဘူးနော်။ ကြောက်စရာကြီး။ ဘဝကူးလည်း ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။”\n“အင်း။ နိုင်ငံတော်တော်များများမှာလည်း suicide ကို ခွင့်မပြုဘူး။ ဥပဒေတွေနဲ့ တားကြတယ်။”\n“အင်းပေါ့၊ အဲလိုပဲ တားသင့်ပါတယ်”\n“အင်း၊ ဒါပေမယ့် right to suicide ကို တောင်းဆိုနေတဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီ့ထဲမှာ နာမည်ကြီး စာရေးဆရာ တွေလည်းပါတယ်။ အကြောင်းပြချက် တွေကတော့ အမျိုးမျိုးပေါ့။ တချို့လည်း ရောဂါဝေဒနာတွေ အရမ်းခံစားနေရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ငွေရေးကြေးရေးအရရော ကရိကထအရရော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး ဆက်မဖြစ်စေချင်လို့ suicide လုပ်သွားကြတာ။ အဲလို အခြေအနေ ဆိုရင်တော့ ကိုကိုဆိုလည်း စဉ်းစားမိမှာပဲ”\nဒီနေ့ ကျနော်တို့ စုံတွဲနဲ့ ဝေဝေ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းထားတယ်။ ဝေဝေက ခုထိ မလာသေးဘူး။\nခဏနေတော့ လူတယောက် ရောက်လာပြီး ကျနော်တို့ စားပွဲပေါ်ကို ခပ်တည်တည်နဲ့ သူ့ကားသော့ကို ပစ်ချလာတယ်။ ဟိုက်! ဘယ်လိုအထာကြီးတုန်း။\n“ဟော၊ ကိုစိုးအောင်” နွယ်က နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ သြော…လက်စသတ်တော့ ကိုစိုးအောင်ဆိုတဲ့ ငနဲပဲ။\n“အင်းဟုတ်တယ်၊ သော့်ကို တွေ့လို့ ဝင်လာတာ။ ခဏထိုင်မယ်နော်”\nကျနော်က နွယ်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေရာကနေ နွယ့်ဘေးနားကို ခပ်မြန်မြန်လေး ပြောင်းထိုင်လိုက်တယ်။ အဲဒီ့လူလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် နေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ရတယ်။\nအဲဒီ့လူ နွယ့်ကို ခေါ်ပုံကြီးကလည်း သူများနဲ့ မတူဘူး။ “သော်” တဲ့။ နားထဲမှာ တမျိုးကြီးပဲ။\nကျနော့်ဘာသာ ကျနော်ဆို ဒီိလိုလူနဲ့ ၁မိနစ် ၂မိနစ်ထက် ပိုပြီး စကားပြောဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nသူ့ စကားအသွားအလာကို ဆင်ခြင်လိုက်ကတည်းက သူ့ရင်ထဲက ဘုရားစင်မှာ ပင့်ကူတွေ အိမ်ဖွဲ့နေမှန်း သိလိုက်တယ်။ ဒီလိုလူမျိုးရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ ကျနော့်စကားလုံးတွေ ခြေချစရာ နေရာများများမရှိနိုင်ဘူး။ ကဗျာဆရာ မောင်ဖီလာရဲ့ စကားကိုမှီးပြီး ပြောရမယ် ဆိုရင်တော့ ဒီလို ခပ်ညံ့ညံ့ စကားဝိုင်းထဲမှာ ဘာမှဝင်မပြောခြင်းအားဖြင့် ကိုယ့်အရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းလိုက်တာပဲ။\nကျနော် ဘာမှ မပြောတာကို သူက အိုင်ဒီယာ မရှိတဲ့ အချဉ်လို့ ထင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာကြီးလုပ်ပြီး ပြောပြောလာတယ်။ ကျနော် အမြင်ကတ်ကတ်နဲ့ တချက်တချက် ဝင်ထောက်လိုက်ရင်တော့ သူ့မျက်နှာ ပျက်ပျက်သွားတယ်။ သြော်! နွယ့်မျက်နှာကလည်း ပျက်နေသလိုပဲ။ ဘာကြောင့် ကိုယ်ဘဝင်မကျတဲ့သူရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူရဲ့ မျက်နှာက တိုက်ရိုက် အချိုးကျနေရတာလဲ။\nနွယ်က စကားဝိုင်းကို ပုံပျက်ပန်းပျက် မဖြစ်အောင် ဝင်ဝင်ထိန်းနေရလို့လား မသိဘူး။ နွယ့်မျက်နှာက တော်တော်ညှိုးနေတယ်။ မောနေပုံလည်းရတယ်။\nတချက်တချက်လည်း ကိုစိုးအောင်က ကျနော့်ကို ဖဲ့တယ်။ “သိလား သော်။ ကိုပြေ နဲ့ တောင် လက်ဘက်ရည် ဆိုင်မှာ တွေ့သေးတယ်။ မှတ်တောင် မမှတ်မိဘူး။ ဒီကောင် ပိန်ချုံးသွားလိုက်တာ ဒီညီလေး အတိုင်းပဲ။”\nအဲဒီ့လူက ကျနော့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဥပမာပေးတယ်။\n“သူ့မှာ စားစရာမှ ရှိရဲ့လားမသိဘူး။ ဘာလို့လဲတော့ မေးမကြည့်ဖြစ်ဘူး၊ သူ့လောက်ကို ပိန်သွားတာ”\nဟာ! ဥပမာကလည်း တခါပေးရင် တော်ရောပေါ့။\nပြီးတော့ သူတို့စီးပွါးရေး လောက အကြောင်းကို ဆရာကြီး အထာနဲ့ လာပြောပြလိုက်သေးတယ်။ “အဲဒီ့ တရုတ်တွေက လိပ်မျိုးတွေ၊ တရုတ်ဆို တကောင်မှ မကောင်းဘူး”\n“ဟာ! အဲလို ဝါးလုံးရှည်နဲ့ ရမ်းလို့တော့ မရဘူးလေ။ ကွန်ဖျူးရှပ်ဆို ဘယ်လိုလုပ်မလည်း။ သူလည်း တရုတ်ပဲ”။ ကျနော်က စကားလုံးကြီးကြီးတွေနဲ့ အဲလိုထောက်လိုက်တော့ သူဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘူး။ စကားလွှဲသွားတယ်။ ဒီလူ ကွန်ဖျူးရှပ်တော့ သိသားပဲ။\nစကားဝိုင်းနောက်ပိုင်းမှာ ကျနော် တခွန်းနှစ်ခွန်း ဝင်ထောက်တာနဲ့တင် သူနဲ့ ကျနော် ခဏခဏ ငြိငြိလာတယ်။ သူက နေရာတကာ သူသိသူတတ် လုပ်ချင်တဲ့သူ ထင်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာသာရေး အကြောင်းတွေပါ ပြောလာတယ်။ သူဘာသာရေး လုပ်တာကလည်း တချို့လူတွေ ငွေမည်းကို ခဝါချသလို သူလည်း သူ့စိတ်မည်းတွေကို ခဝါချရုံသက်သက် ဟန်ပြလုပ်နေတာမှန်း သိသာတယ်။ ကျနော်က အမြင်ကတ်ကတ်နဲ့ ဘုဂလန့်တွေချည်း ပြောတော့ သူက မေးလာတယ်။\n“ညီလေးက ကန့်လန့်တွေချည်းပြောနေတယ်။ ဘာ ဘာသာကို ကိုးကွယ်လို့တုန်း။ ဒါမှ ညီလေး အတွေးအခေါ်ကို တန်ဖိုးဖြတ်လို့ရမှာ”\n“ဟာ! လူသန်းပေါင်းအများကြီးကို ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာကိုကြည့်ပြီး လေးငါးစုတည်းခွဲပြီး တန်ဖိုးဖြတ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား။ တကယ်ဆို လူတယောက်မှာ ဘာသာတမျိုးပဲ။”\n“ဟုတ်တယ်ဗျ။ လူတယောက်ကို ဘာသာတမျိုး။ ဥပမာဗျာ…ဘာသာချင်း တူရင်တောင် တယောက်က ကြုံ..….”\n“ဟာ၊ သော်… ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”\nရုတ်တရက် နွယ်က ကျနော့်ပေါ် ပျော့ခွေကျလာတယ်။ “ကိုကို၊ နွယ်မူးတယ်၊ အရမ်းမူးတယ်” ။\nဟိုလူ့ကားနဲ့ နွယ့်ကို ရွှေဗဟိုရ် ပုဂ္ဂလိက ဆေးရုံကို ပို့ဖို့လုပ်နေတုန်းမှာပဲ ဝေဝေ ရောက်လာတယ်။ ဝေဝေပါ ကျနော်တို့နဲ့ ဆေးရုံကို လိုက်လာတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ကျနော်က နွယ်တို့အိမ်ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်ပေးရတယ်။ ခဏနေတော့ နွယ့်အဖေနဲ့အမေ ရောက်လာတယ်။ အဲဒီ့အချိန်မှာ နွယ်လည်း ဆေးအထိုးခံပြီးတော့ အိပ်ပျော်သွားပြီ။\nတအောင့်ကြာတော့ ဝေဝေက သွားစရာရှိလို့ သွားတော့မလို့ လုပ်တယ်။\n“အန်တီတို့လည်း ရောက်လာပြီပဲ။ ညီလေးလည်း ပြန်တော့လေ။ ပင်ပန်းရောပေါ့။ အရမ်းအားနာတယ်ကွာ။” ဟိုလူက ကျနော့်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနှင်တယ်။\nကျနော့်ကိုမှ မလိုအပ်တော့ပဲ။ ကျနော့် စိတ်ကနွယ့်နားမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး လူက ဝေဝေနဲ့ အတူ ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ ပြန်လာရင်းနဲ့ နွယ့်မွေးနေ့ရောက်ဖို့ ရှစ်ရက် ပဲ လိုတော့တာကို ဖျတ်ခနဲ သတိရလိုက်သေးတယ်။\nမိုးကအရမ်း အုံ့နေတယ်။ အမေတို့က ထီးကို အတင်းထည့်ပေးတယ်။ ကျနော် ဇွတ်ငြင်းတာလည်း မရဘူး။ နောက်ဆုံး ယူလာခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ လိပ်စာပါတဲ့ မြေပုံစာရွက်တရွက် လည်း ပေးသေးတယ်။ ကျနော် စာရွက်ကို လုံးဝမကြည့်ပဲ အိတ်ကပ်ထဲ အသာထည့်ပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။\nကျနော်ခေါ်တဲ့နောက်ကို ကျနော်လိုက်သွားရင်း တဝဲဝဲ တလည်လည် ဖြစ်နေတယ်။ သွားရမယ့် နေရာကိုရှာရင်းနဲ့ ကျနော်ကိုယ်တိုင်ပါ ပျောက်သလိုလို ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီ့မှာ မိုးကရွာလာတယ်။ ကျနော် ထီးကိုကိုင်လာရပေမယ့် ဖွင့်မဆောင်းဖြစ်ဘူး။ ဖွင့်မဆောင်းချင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ကလည်း ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ ကိုယ်အလုံအလောက် ရှိနေတယ်။\nလမ်းမှာတချို့လူတွေက မေးတယ်။ “ညီလေး၊ ထီးမဆောင်းဘူးလား”\n“ဒါ၊ ထီးမဟုတ်ဘူးဗျ၊ အမေတို့ထည့်ပေးလိုက်တာ”\n“ဟာ၊ ခင်ဗျားကလည်း။ ထီးပါဗျာ” သူတို့က ထီးအမျိုးအစားကိုတောင် ကျနော့်ကို ပြောပြလိုက်သေးတယ်။ ရှိစေတော့။\nမိုးစက်တွေက လမ်းမတွေပေါ်ကို တဟုန်ထိုး ခုန်ဆင်းလာကြတယ်။ ကျနော် ခြေဦးတည့်ရာ တလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း လမ်းမတွေက ခွက်ထိုးခွက်လန် ရယ်နေကြတယ်။ အင်းလေ မင်းတို့ညီတုန်းတော့ ဤကိုကျွဲဖတ် ကြဦးပေါ့။ ကျနော် လိပ်စာ မြေပုံစာရွက်ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်တယ်။\nဟာ! ကျနော်နားလည်တဲ့ အက္ခရာတွေနဲ့ ရေးထားပေမယ့် လုံးဝ ဖတ်လို့မရဘူး။ အက္ခရာ တလုံးချင်းစီကိုတော့ သိနေတယ်။ အဲဒီ့မှာ ကျနော့်ကို ကျနော် သတိထားမိတာက ကျနော့်မျက်လုံးတွေကို မျက်တောင်ခတ်ဖို့တောင် မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် လုပ်လို့ မရတော့တာပဲ။ မျက်လုံးတွေက တောက်လျှောက်ကြီး ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ အမြဲပွင့်နေတယ်။ ဒုက္ခပဲ။ မျက်တောင်မခတ်ရင် လူတွေက မကောင်းဆိုးဝါးလို့ ထင်တော့မယ်။\nကျနော် လူတယောက်ကို လိပ်စာ စာရွက်ကို ပြကြည့်တယ်။ အဲဒီ့လူက ကျနော့်ကို ဒါလေးတောင် မဖတ်တတ်ဘူးလားဆိုပြီး အထင်သေးသလိုလိုနဲ့ အရင်ကြည့်လိုက်သေးတယ်။\nဟာ! အံ့သြစရာ။ ဒီလူကို လိပ်စာစာရွက်ကို ဖတ်ပြခါနီးမှာ မျက်လုံးတွေကို အရင်မှိတ်လိုက်တယ်ဗျ။ ပြီးမှ ဖတ်ပြတယ်။ ကျနော် ကိုယ့်မျက်စေ့ ကိုယ်တောင် မယုံဘူး။ အင်းလေ၊ ကိုယ့်မျက်စေ့ကလည်း ယုံစရာမှ မရှိတော့တာ။ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ပွင့်လျက်ကြီး သေနေပြီလေ။ ဒီလူ သူသိတဲ့ တခုခုကို ရွတ်ပြီး စာရွက်ကို ဖတ်ပြချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျနော်မှ မဖတ်တတ်တော့ သူဖတ်ပြတာပဲ ယုံရမလိုဖြစ်နေတယ်။ ကျနော် လိပ်စာ စာရွက်ကို တယောက်ပြီး တယောက် ပြကြည့်တယ်။ အကုန်လုံးအတူတူပဲ။ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ဖတ်ပြကြတယ်။\nကျနော် သူတို့ညွှန်တဲ့ အတိုင်းတော့ သွားပါတယ်။ တခုထူးဆန်းတာက ညွှန်တဲ့ အတိုင်းသွားလိုက်လို့ ရောက်ရောက်သွားတာက တနေရာတည်း။ ရေကန်ကြီးတခုလိုလို၊ တံလျှပ်ကြီးတခုလိုလို ကျနော်မကွဲဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ကျနော် တဝဲဝဲ တလည်လည် ဖြစ်နေတယ်။\nဟော! နွယ်။ ကျနော်အားတက်သွားတယ်။ “လာ၊ ကိုကို” နွယ်က သူနဲ့ ထီးမျှဆောင်းဖို့ ပြောတယ်။ ကျနော်လည်း ခိုက်ခိုက်တုန် နေတာနဲ့ မျှဆောင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီ့အချိန်မှာ ကျနော့်လက်ထဲက ထီးကလည်း ဘယ်မှာလွှတ်ချခဲ့မိမှန်း မသိတော့ဘူးလေ။ တအောင့်နေတော့ မိုးတွေလည်း တိတ်သွားတယ်။ ကျနော် နွယ်ခေါ်ရာ နောက်လိုက်သွားတယ်။ လမ်းတလျှောက်မှာလည်း နှင်းဆီတွေ စံပယ်ရုံ တွေကို တရုံပြီး တရုံ တွေ့လာတယ်။ တနေရာ ရောက်တော့ အရမ်းထူးခြားတဲ့ အဆင်း အနံ့နဲ့ ပန်းတရုံကို တွေ့တယ်။ တခြားပန်းတွေနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ ကျနော် တအံ့တသြနဲ့ ပန်းပွင့်ကသိုဏ်း ရှုလိုက်တယ်။ ပြန်လည်းလှည့်ကြည့်ရော….\nကျနော် သွေးရူးသွေးတမ်းနဲ့ ပြေးပြီးရှာတယ်။ မတွေ့တော့ဘူး။ ကျနော် ခြေဦးတည့်ရာ ပြေးရင်း တကြော်ကြော် အော်ခေါ်မိတယ်။ ခဏနေတော့ မခံနိုင်တော့ဘူး။ မောဟိုက်ပြီး လဲကျသွားတယ်။\n“အကို…ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ” ဝေဝေ့ အသံကို ကြားရတယ်။ ပြေးလာတဲ့ ခြေသံကိုလည်း ကြားရတယ်။\n“အမေ့” ကျနော့်နား ရောက်မှ ဝေဝေက ခလုတ်တိုက်ပြီး ကျနော့်ပေါ်လဲကျတယ်။ ကျနော် ထဖို့ ကြိုးစားတယ်။ လုံးဝ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထူမတ်လို့ မရဘူး။ ဝေဝေက ကြိုးစားပြီး ဒယီးဒယိုင်နဲ့ ထတယ်။ ပြီးတော့ ကျနော့်ကို ထူဖို့ကြိုးစားတယ်။ မအောင်မြင်ဘူး။ ဒါနဲ့ ဝေဝေက အတင်းဆောင့်ဆွဲလိုက်တယ်။\n“ဟေ့ကောင်၊ ထတော့။ ကိုးနာရီတောင် ထိုးတော့မယ်။ ရေချိုး၊ မျက်နှာသစ်တော့။ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်သွားရအောင်”\nမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်လို့ ကျနော်မြင်လိုက်ရတာက ဝေဝေ မဟုတ်ဘူး။ သူငယ်ချင်းရဲ့ ကျက်သရေ မရှိတဲ့ မျက်နှာကြီး။ ဒါပေမယ့် ခေါင်းထဲကို တန်းရောက်လာတဲ့ အတွေးကတော့ ငါ ဒီနေ့လည်း အပြင်လောကမှာ နွယ်နဲ့ ဝေးနေရဦးမယ် ဆိုတာပါပဲ။\nကျနော့် စကားသံတွေက ဟိုတစ ဒီတစ ဖြစ်နေတယ်။ ကျနော့်ရယ်သံတွေကအစ ကျနော်ကိုယ်တိုင်တောင် မမှတ်မိတော့လောက်အောင်ကို ခြောက်ကပ်သွားတယ်။ နွယ့်ကျန်းမာရေး အခြေအနေကရော ဘယ်လိုလဲ။ ဘာရောဂါတွေများ ရှိနေလဲ။ နေကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ ဖုန်းထဲက အဖြေကို နွယ့်မျက်နှာလေး ထပ်မမြင်ရပဲနဲ့ ကျနော်မယုံနိုင်ဘူး။\nဟိုလူကများ နွယ့်အမေကို တခုခုသွားချွန်လိုက်လို့လား။ နွယ်ကလည်း အမေကို မလွန်ဆန်နိုင်တော့ဘူးလား။ တကယ်ဆို အကျိုးအကြောင်းလေးတော့ ပြောပြသင့်တာပေါ့။\nဒါမှမဟုတ် ဆေးခန်းမှာ နွယ်အိပ်ပျော်နေတုန်း ပြန်လာခဲ့မိလို့များ စိတ်နာသွားသလားနွယ်။ နွယ့်အနားမှာ တချိန်လုံး နေပေးချင်တာပေါ့။ နေပေးခွင့်မှ မရခဲ့တဲ့ဟာ။\nအလုပ်မဖြစ်တော့တဲ့ တယ်လီဖုန်းတွေကို ကျနော် မုန်းစပြုလာတယ်။ တုံ့ပြန်မှု မရတော့တဲ့ အီးမေးလ်တွေကိုလည်း ကျနော်မစစ်ချင်တော့ဘူး။\nနှစ်ပတ်လောက်နေတော့ သူငယ်ချင်းတယောက်က နွယ့်ကို လူတယောက်နဲ့ မြင်လိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဟိုလူပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။\nခုတော့ ဘဝမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာကိုက အဓိပ္ပါယ်တခုလို ဖြစ်လာတယ်။ နှင်းဆီဆေးသားလေးတွေ ပြယ်သွားပြီ။\nနွယ်စိုးရိမ်နေတဲ့ နွယ့်မွေးနေ့လေးကတော့ ကျနော်တို့ နှစ်ယောက် အတူတူဆင်နွှဲခွင့် မရလိုက်ပဲ ကျော်သွားခဲ့ပါပြီ။\nအရိပ်မရှိတဲ့ ဘဝမို့ ညတွေကိုပဲ မျှော်မိတယ်။ ညတွေထဲမှာ… မူးယစ်ရီဝေ… အနာတွေ ခဏတော့ ပြေပါတယ်။\nပြေပြီးရင်ရော….ပြေပြီးရင်တော့ အိပ်မရတဲ့ငရဲနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ညရောက်တော့ နေ့ကိုမျှော်၊ နေ့ရောက်တော့ ညကိုမျှော်ရပြန်တယ်။ မျှော်ရတယ်ဆိုပေမယ့်လည်း မနက်ဖြန်မှာ သောကအပူ က လွဲလို့ ဘာမှ ပါမလာနိုင်တာကို ကြိုသိနေတော့ မောရပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကျနော့်အတွက် အချိန် ၅ လ လောက် ကျပျောက်သွားခဲ့ရတယ်။\nကျနော့်အဖြစ်အပျက်ကို ဝေဝေ့ ကို ရင်ဖွင့်မိတယ်။ ဝေဝေကလည်း ကျနော် စိတ်လေနေတဲ့ ကာလမှာ အရမ်း ဂရုစိုက်တယ်။ ကြင်နာမှုတွေကို ရက်ရက်ရောရောပေးရှာတယ်။\n“ဟားဟား။ ငါက ဟိုဝိုင်းကို မင်းတို့မှတ်ပြီး သွားထိုင်တော့မလို့။”\n“ဟာကွာ! ငါတို့ဝိုင်းမှာ ကောင်မလေးတွေမှ မပါတာ။ ဘာလဲ…မင်း မူးချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သွားထိုင်မလို့မို့လား။ ငါသာမကယ်ရင် မင်းတော့ ပါးအချခံရတော့မှာပဲ။”\n“မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ မျက်မှန် မတပ်ထားလို့ပါ။ မူးချင်ယောင်လည်း မဆောင်ဘူး။ မူးလည်း မမူးသေးဘူး”\n“အဲလိုလုပ်စမ်းပါ။ ဒီမှာ ဒါ တခွက်လား နှစ်ခွက်လား”\n“အေး။ ဒါဆို မင်းမမူးသေးဘူး။ တခွက်ကို နှစ်ခွက် မမြင်သေးဘူး။ ချဟေ့ကောင်”\nနောက်နေ့မနက်ထိ ကျနော် အရက်နာကျနေတယ်။\nကျနော် ပဲပလာတာ စားရင်းနဲ့ ပျို့လိုက်တာ ဝေဝေ မြင်သွားတယ်။\n“အကို အန်ချင်လို့လား။ ဆက်မစားနဲ့တော့လေ။ သံပုရာရည် တခွက်မှာလိုက်မယ်။”\nအဲဒီ့မနက်က ဝေဝေ ကျနော့်ကို ဆူတယ်။ ဆူရင်းနဲ့လည်း မျက်ရည်တွေ ဝဲလာတယ်။ ကျနော် အံသြသွားမိတယ်။ သနားလည်း သနားမိတယ်။\nသူဆူတာ ကလေးတယောက်ကို ဆူသလိုဖြစ်နေပေမယ့် ကျနော် ငြိမ်ခံနေလိုက်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ တွယ်ရာမဲ့ နွယ်နှစ်ပင်၊ ဆောက်တည်ရာမဲ့နေတဲ့ နွယ်နှစ်ပင် တပင်နဲ့ တပင် ငြိကြရော ဆိုပါတော့။ တကယ်တော့ ကျနော်စိတ်လေနေတဲ့ အချိန်မှာ ဝေ့ ဂရုစိုက်မှုကို သာယာမိရာကနေ အမှတ်မထင် ဖွင့်ပြောမိသွားတာ။ အစပိုင်းမှာ ဝေ့အပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ကျနော့်အချစ်က ပေါ့နေတယ်။ ဝေ့ကို တွေ့တဲ့အခါတိုင်းလည်း နွယ့်မျက်နှာက အတွေးထဲကို ဒိုင်းခနဲ ရောက်လာတုန်းပဲ။ ကျနော် နွယ့်ကို မေ့ဖို့ လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ရာနှုန်းပြည့် မအောင်မြင်သေးဘူး။ နွယ်ကတော့ ရုတ်တရက်ကြီး အကျိုးအကြောင်း မရှင်းပြပဲ တိခနဲ အဆက်အသွယ် ဖြတ်သွားရက်လိုက်တာ။\nကျနော့်စိတ်က နွယ့်ကို မပြတ်နိုင်သေးတာကို ဝေ ကတော့ နားလည်ပေးရှာတယ်။ နောက်တော့လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အချိန်က ကုစားလာတယ် ထင်ပါရဲ့။ နွယ့်ကို မမေ့နိုင်သေးပေမယ့် အရင်ကလောက် မခံစားရတော့ဘူး။ ဝေ့ ကိုလည်း တိုးတိုးပြီးချစ်လာနိုင်တယ်။ စိုင်းထီးဆိုင်ရဲ့ သီချင်းကို ကျနော်တိုးတိုးလေး ညဉ်းလိုက်တယ်။\n“နေမင်းရဲ့အလင်းရောင်သည်လည်း မနေ့ကနဲ့မတူ၊ မနေ့ကလိုမပူတော့ပြီ။ အားသစ်အင်သစ်တွေ ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့လို့ငါသည် အချစ်အတွက်တဖန် မွေးဖွားခဲ့ပြီ”\nကျနော်ရေကြည့်လိုက်တော့ ၂၈ ကောင်။ ၂၈ ကောင်ဆိုတော့ ကျနော့် မွေးနေ့ အတွက်များလား။ ကျနော့် ၂၈နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ရောက်ဖို့က ဆယ်ရက်လောက်ပဲ လိုတော့တာ။\nကြိုးကြာရုပ်လေးတွေကို ရောင်စုံစက္ကူနဲ့ခေါက်ထားတာ။ ဗူးနဲ့ထည့်ပြီး ပို့လိုက်တာ။ ကျနော်မသိတဲ့နာမည်နဲ့ လိပ်စာနဲ့…မင်္ဂလာတောင်ညွန့်ကနေ ပို့လိုက်တာ။ စာလည်းမပါဘူး။ ဝေများ ကျနော်အံ့သြအောင် တခြားလိပ်စာနဲ့ လုပ်လိုက်သလား။ သူကြိုးကြာခေါက်တတ်တယ်လို့တော့ တခါမှ မပြောဖူးဘူး။ ဒါပေမယ့် ခေါက်တတ်ချင် ခေါက်တတ်မှာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် နွယ်များလား။ နွယ်ကတော့ မခေါက်တတ်ဘူး။ ပြီးတော့ လူကိုတောင် အတွေ့မခံပဲနဲ့ ကြိုးကြာရုပ် ပို့ပေးတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဝေ့ကိုပဲ မသိမသာ မေးကြည့်ရမယ်။\n“အကို၊ ဒီနေ့က ဘာထူးခြားလဲ”\n“ဟာ၊ နေတော့” ဝေ စိတ်ကောက်သွားတယ်။ ကြိုးကြာလေးတွေကို ကျနော်ဖျတ်ခနဲ သတိရသွားတယ်။\n“ဟင်! ဘယ်က ကြိုးကြာတုန်း”\n“သြော်၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ထားလိုက်”\n“ဟာ! မရဘူးနော်။ ကြိုးကြာဆိုတာ ဘာတုန်း။ ပြော။ ခုပြော”\n“အကို့ဆီကို ဒီနေ့ စက္ကူကြိုးကြာရုပ်လေးတွေ ရောက်လာတယ်။ အကိုမသိတဲ့ နာမည်နဲ့ ပို့လိုက်တာ။ ၂၈ ကောင်။ မွေးနေ့အတွက်ထင်တယ်။ ဝေ ပို့လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား”\n“မဟုတ်ပါဘူး။ ခေါက်လည်း မခေါက်တတ်ဘူး”\n“အင်း! ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဒါဆိုဘယ်သူလည်းမသိဘူး”\n“မထူးဆန်းပါဘူး။ ဘယ်သူရှိဦးမတုန်း။ နွယ်ပဲနေမှာပေါ့”\n“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူလည်း ကြိုးကြာရုပ်မခေါက်တတ်ဘူး”\n“ခု ခေါက်တတ်ချင် ခေါက်တတ်မှာပေါ့။ တခြားဘယ်သူက အကို့မွေးနေ့ကို သတိတရ ရှိမှာတုန်း။ အကိုတို့ ဇာတ်လမ်းကလည်း ခုထိမပြီးသေးဘူးလား။ ဝေ စိတ်ကုန်လာပြီ။ အကိုက လူက ဝေ့နားမှာ ရှိနေလည်း စိတ်က တခြားရောက်နေသလိုပဲ၊ ဒီနေ့လည်း မမှတ်မိဘူးမို့လား။ အကို ဝေ့ကို အရုပ်ဝယ်ပေးတဲ့နေ့လေ”\nဝေ ပြောမှ ကျနော် သတိရသွားတယ်။ ကျနော်နဲ့ ဝေ့ကို နွယ်မြင်မှာ ကြောက်သွားတာတွေ၊ နွယ့်ကို လူတယောက်နဲ့တွေ့လို့ ကျနော်စိတ်ပူမိတာတွေ၊ နွယ်စိတ်ကောက်လို့ ချော့ရတာတွေ စိတ်ထဲမှာ အစီအရီပေါ်လာတယ်။ ရုတ်တရက်လည်း ဘာကိုမှန်းမသိဘူး… တုန်လှုပ်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝေ့ ရှေ့မှာတော့ အိနြေ္ဒမပျက်အောင် ထိန်းနိုင်လိုက်ပါတယ်။\nဝေကလည်း ကျနော့်ကို စိတ်ဆိုးသွားလို့ မနည်းချော့လိုက်ရတယ်။\nလက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်ရင်းနဲ့ ကျနော် First Eleven ဂျာနယ် ဖတ်နေလိုက်တယ်။\n“အကို..အကို…ဟိုမှာ” ဝေက ကျနော့်ကို လက်ကုတ်ပြီးတော့ ပြတယ်။ ကျနော်ကြည့်လိုက်တော့…\nဟာ! နွယ် ! နွယ်တော်တော်လေး ပိန်သွားတယ်။ ကျနော်ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ နွယ်အကြည့်က ကျနော့်ဆီ ရောက်လာတယ်။ ပြီးတော့ ရုတ်တရက်မင်သက်သွားပုံရတယ်။ ပြီးမှ ဆတ်ခနဲ ဆိုင်အပြင်ကို အပြေးလေးထွက်သွားတယ်။ အဲဒီ့အချိန်မှာ ဟိုလူကိုပါ တွေ့လိုက်တယ်။ သူလည်း ဆိုင်ပြင်ကို လိုက်သွားတယ်။\nကျနော်လည်း အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားပြီး သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတယ်။ ဝေ့နားက အမြန်ထပြီး ဆိုင်ပြင်ကို လိုက်ပြီး နွယ့်ကို တွေ့မလို့ လုပ်လိုက်တယ်။ ဆိုင်အဝရောက်ခါနီးမှ သတိဝင်လာပြီး ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်ထိန်းချုပ်ပြီးတော့ ဝေ့နားမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်တယ်။ ဝေ့ကို အားနာနာနဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ ဝေက ငိုလို့။\nနွယ်က ရထားပေါ်ကို မတက်သေးပဲ ကျနော့်ကို လက်လှမ်းပြပြီး ရပ်နေတယ်။ အဲဒါနဲ့ ဟိုလူ ရထားပေါ်ကနေ ဆင်းလာပြီး နွယ့်ကို ရထားပေါ်ကို အတင်းဆွဲ ခေါ်သွားတယ်။ ကျနော်လည်း စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ နွယ့်ဆီကို ပြေးလိုက်ဖို့ ဟန်ပြင်လိုက်တယ်။ အဲဒီ့မှာ ဝေက ကျနော့်ကို ဆွဲထားတယ်။ ကျနော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်တိုသွားပြီး ဝေ့ကို တွန်းပစ်လိုက်တယ်။ ဝေလဲသွားပြီ မထနိုင်တော့မှ ကျနော် နောင်တရသွားပြီး ဝေ့ကို ပြန်ထူပေးလိုက်တယ်။ ဝေက သူလည်းထနိုင်လာရော ကျနော့်ကို လက်စားချေတာလား မသိဘူး။ ပြန်တွန်းတယ်။ ကျနော်လဲကျသွားတယ်။\nအိပ်မက်ကနေ လန့်နိုးလာတော့ ကျနော့် စိတ်တွေ အရမ်းလေးနေတယ်။ နွယ့်ကို အရမ်းသတိရမိသလို ဝေ့အတွက်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ တလောတုန်းက လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ နွယ်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာကို စိတ်စွဲပြီး အိပ်မက်မက်တာ ဖြစ်မယ်။\nကြမ္မာဆိုးရဲ့ လက်သီးက ကျနော့်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ထိုးရင် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်မယ်လို့များ သိနေလို့လား။\nအိပ်မက်မက်ပြီး နောက်နေ့ နေ့ခင်းမှာ ကျနော် အီးမေးလ်တစောင်ကို အလန့်တကြား ဖတ်လိုက်ရတယ်။ ဖတ်ရင်းနဲ့လည်း ဘဝမှာ အပြင်းထန်ဆုံး သောကကို ကျနော် ရင်ဆိုင်လိုက်ရတယ်။ နွယ်သေပြီတဲ့။\n“အကို၊ အကို့ အီးမေးလ်ကို ညီမ facebook ကနေ ရတာပါ။ ညီမက သော်တာနွယ်ရဲ့သူငယ်ချင်း သီသီအောင် ပါ။ မနွယ်ဆုံးသွားပြီ အကို။ ၂၁ ရက်နေ့က Drug Overdosing နဲ့ suicide လုပ်သွားတာ။ သူ့မွေးနေ့ရောက်ဖို့ ရှစ်ရက် အလိုမှာ အကို။\nအကိုတို့အကြောင်းကို ညီမ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလလောက်ကမှ သိတာ။ တရက် မနွယ်အင်တာနက်သုံးရင်း မျက်ရည်ဝဲနေတာ တွေ့လို့ မေးကြည့်တော့ မနွယ်က facebook မှာ htway ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ account ဖွင့်ပြီး အကို့ကို add ထားတာ။ မနွယ်က အကိုနဲ့ သူနဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးငိုတယ်။ နောက်ရက်တော့ ညီမလည်း ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး အကို့ကို facebook မှာ add လိုက်တာ။\nမနွယ် မူးလဲလို့ ဆေးစစ်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မှာ hepatitis C ရှိနေတယ်တဲ့ အကို။ အဲဒါ ဘန်ကောက်မှာ ဆေးကုရင်းနဲ့ ကျောင်းတက်နေတာ။ သူ့အမေ သဘောတူထားတဲ့လူက ဆေးကုပေးပြီး ကျောင်းပါထားပေးထားတာ။ မနွယ်ရောဂါပျောက်တဲ့ အချိန်ကျရင် အဲဒီ့လူနဲ့ လက်ထပ်ရမှာတဲ့။ အဲဒီ့အစီအစဉ်ကို သူလက်ခံလိုက်ရတာကို အကို့ကို ပေးသိဖို့ အင်အား သူ့မှာ မရှိဘူးတဲ့။ အကိုနဲ့ တွေ့ရင်လည်း သူဘယ်လိုမှ စိတ်ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်မိမှာတဲ့။ အဲဒါကြောင့် အကို့ကို ဘာမှမပြောပဲ သူတိခနဲ ဖြတ်လိုက်တာတဲ့။ သူက အမြဲ စိတ်ဓာတ်ကျနေတတ် တယ် အကို။ သူ့အတွေးတွေက ပုံမှန်မဟုတ်တော့ နားလည်ရခက်တယ်။ သူတခုခုကို စိတ်ညစ်နေပုံပေါက်လို့ ညီမ မေးရင်လည်း ပြောပြချင်မှ ပြောပြတာ။ တခါတခါ သူပြောချင်ရင်လည်း ညကြီးမင်းကြီး ငိုပြီး ဖုန်းဆက်တာမျိုးတွေရှိတယ်။ မနွယ်က အရမ်းသနားဖို့ ကောင်းတယ် အကိုရယ်။ သူက တယောက်တည်းနေတာ အကို။ ဘယ်သူနဲ့မှလည်း သိပ်မပေါင်းဘူး။ သူအားရင် စာအုပ်ဖတ်ချင်ဖတ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကြိုးကြာရုပ်လေးတွေ ခေါက်နေတတ်တယ်။\nတော်ရုံတန်ရုံလူနဲ့လည်း ပေါင်းဖို့သူက အဆင်မပြေဘူး။ ညီမကတော့ သူ့ကိုနားလည်နေလို့သာ။\nပြီးခဲ့တဲ့လတုန်းကတော့ သူ့အဖေ ဆုံးလို့ မနွယ် ရန်ကုန်ကို ပြန်သွားတယ်။ သူပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်း ညီမနဲ့ နှစ်ခေါက်ပဲတွေ့သေးတယ်။ သူပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံရတယ်အကို။ သူရန်ကုန်မှာ အကိုနဲ့တွေ့တာကိုလည်း ပြောပြတယ်။ အကို့ကို သူတခါက မေးဖူးတယ်တဲ့။ သူသေရင် အသစ်ရှာမှာလားဆိုပြီး။ အဲဒီ့တုန်းကတော့ အကိုက မရှာဘူးလို့ ဖြေတယ်တဲ့။ အခု တနှစ်တောင်မပြည့် သေးဘူးတဲ့။ သူအရင်က သဝန်တိုနေတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ ဖြစ်နေတယ်တဲ့။ အကိုက ရက်စက်လိုက်တာတဲ့။”\nကျနော့်မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွားတယ်။ နွယ်သေပြီတဲ့။ သူ့မွေးနေ့ ရောက်ဖို့ ရှစ်ရက် အလိုမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသွားတာ တဲ့။ မနှစ်က သူမူးလို့ ရွှေဗဟိုရ်ဆေးရုံကို ပို့လိုက်ရတဲ့နေ့ပဲ။ ရှင်ကွဲ ခွဲခဲ့ရတဲ့ နေ့မှာမှ နွယ်က ရွေးပြီး သေကွဲ ထပ်ခွဲသွားတယ်။\nပထမဆုံး ကျနော့်ခေါင်းထဲမှာ ဝင်လာတဲ့ အသိကတော့ နွယ့်ကို ကျနော် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားပဲ။\n“Right to suicide ကို တောင်းဆိုနေတဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီ့ထဲမှာ နာမည်ကြီး စာရေးဆရာ တွေလည်းပါတယ်။ အကြောင်းပြချက် တွေကတော့ အမျိုးမျိုးပေါ့။ တချို့လည်း ရောဂါဝေဒနာတွေ အရမ်းခံစားနေရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ငွေရေးကြေးရေးအရရော ကရိကထအရရော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး ဆက်မဖြစ်စေချင်လို့ suicide လုပ်သွားကြတာ။ အဲလို အခြေအနေ ဆိုရင်တော့ ကိုကိုဆိုလည်း စဉ်းစားမိမှာပဲ”\nတကယ်တော့ နွယ့်ကို ကျနော်သတ်လိုက်တာပဲ။ နွယ် လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထဲက ဆတ်ခနဲ ပြေးထွက်သွားတဲ့ နောက်ဆုံးအမူအရာလေးက ကျနော့်မျက်စေ့ထဲက မထွက်ဘူး။\nမနှစ်တုန်းက သေမှာကြောက်လို့ ယတြာချေခဲ့တဲ့ နွယ်…ခုတော့ သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီး သွားပြီ။\nကျနော်ဟာ လူသတ်သမားပဲ။ နွယ့်ကို သတ်တာ ကျနော်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်သံတွေ ကျနော့်ရင်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။\nကျနော် မစားနိုင် မအိပ်နိုင်နဲ့ တနုန်းနုန်း တခွေခွေ ဖြစ်သွားတယ်။ ဝေလည်း ကျနော့်အဖြစ်ကို ကြည့်ပြီး အရမ်းစိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတယ်။ ကျနော့်ကို counseling psychology နဲ့ ကျောင်းပြီးထားတဲ့ သူ့အသိ တယောက်ဆီကို ခေါ်သွားတယ်။\n“တကယ်တော့ ညီနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ လောကကြီးက ကျယ်ပြန့်တယ်လေ။ အဖြစ်အပျက်မျိုးစုံ၊ အယူအဆ မျိုးစုံကို တကွေ့မဟုတ် တကွေ့တွေ့မှာပဲ။ ညီပြောမှ မဟုတ်ဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီကလည်း ညီပြောသလိုမျိုး ကြားဖူးမှာပဲ။ suicide လုပ်တဲ့လူတွေ သူတွေ့ဖူးတာရှိမယ်။ ရုပ်ရှင်တွေဘာတွေထဲမှာ ကြုံတာမျိုးလည်း ရှိမယ်။ ညီက စိတ်သန့်သန့်နဲ့ ပြောခဲ့တာပဲဟာ။ တကယ်တော့ လူတယောက် ကြားရတဲ့ စကားတွေ၊ ဖတ်ရတဲ့ စာတွေကို အဲဒီလူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လို ဘာသာပြန်သလဲ၊ ဘယ်လို စုပ်ယူသွားသလဲ ဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်တယ်။ အဲဒီ့အပေါ် မူတည်ပြီး အဆိပ်ဖြစ်ချင်ဖြစ်၊ ဆေးဖြစ်ချင် ဖြစ်သွားတာ။ ခုကိစ္စမှာ သူ့စိတ်က ပျော့ညံ့လို့၊ ပျော့ညံ့တဲ့ အခံရှိလို့ လောကကြီးကို အရှုံးပေးသွားတာ”\nအဲဒီ့အကိုက စေတနာထားပြီး ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ရှင်းပြနေပေမယ့် ကျနော့်နားထဲမှာ သူ့ စကားတွေက မကြားတချက် ကြားတချက်။ ကျနော်ဆက်တိုက်ကြားနေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောနေတဲ့ “နွယ့်ကိုသတ်တာ ကျနော်” ဆိုတဲ့ စကားပဲ။ ပြီးတော့ ဝေ့ကို အားနာလွန်းလို့သာ ခုလို လိုက်လာတာ။ ကျနော်က လိပ်ပြာသန့်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပဲပေးချင်နေတာ။ ကိုယ့်အပြစ်ကို ဖြေတွေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိတထိလေး အပြစ်ပေးနေရင် နှစ်တွေအများကြီး ကြာတဲ့အထိ အပြစ်တွေ မကျေပဲ နေလိမ့်မယ်လို့ ကျနော် သွေးရူးသွေးတမ်းနဲ့ လျှောက်တွေးနေမိတယ်။\nခုချိန်မှာ ငြိမ်းချမ်းနေရင် ဘဝအဓိပ္ပါယ် မဲ့သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ခုအခြေအနေမှာ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို အပြစ်ပေးနေတာကိုက ကျနော့်အတွက် ဘဝအဓိပ္ပါယ်ပါပဲ။\nနွယ်ရေ…အပြင်လောကမှာ နင်သေသွားပေမယ့် ငါ့စိတ်ထဲမှာ နင်ဘယ်တော့မှ မသေစေရဘူးနွယ်။ ငါ့စိတ်ကို နင်အမြဲ ခြောက်လှန့် နေရမယ်။\nဝေ့ကိုလည်း သနားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် နွယ်နဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ကျနော် ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မမေ့နိုင်ပဲနဲ့ ဝေနဲ့ ရှေ့ဆက် လက်တွဲနေလည်း ဝေ့ကို ထပ်နှိပ်စက်သလိုပဲ ဖြစ်နေမယ်။ အခါပေါင်းများစွာ ခိုးခိုးပြီး ငိုရမှာထက်စာရင် တခါတည်း အဝ ဗြောင်ငိုလိုက်ရတာက နင့်အတွက် ပိုကောင်းမှာပါ ဝေ။\nဝေ့ကို ကျနော် တည့်တည့် ရင်ဆိုင်လိုက်တယ်။\n“ရှင့်ကို လူကြီးလူကောင်း အောက်မေ့မိတာ မှားတယ်”\nဝေ့လက်ဝါး ရုတ်တရက် မြောက်တက်လာတယ်။\nကျနော် ဒဏ်ရာနှစ်ချက် ထပ်ရလိုက်တယ်။ ရင်မှာတချက်၊ ပါးမှာတချက်။\nလောကဓံက တော်တော်ပြင်းပြီး ကျနော့်စိတ်ခံနိုင်ရည်က တော်တော်နုနေတယ်။\nတချို့ကလည်း ဝိပဿနာရှုကြည့်ဖို့ အကြံပေးကြတယ်။ ဝိပဿနာတွေ၊ သမထတွေကြာင့် ငြိမ်းချမ်းမှု ရနိုင်တာ ကျနော် လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ခုချိန်မှာ တရားမှတ်ဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ အခြေခံ စိတ်တည်ငြိမ်မှုလေးတောင် ကျနော့်မှာ မရှိသလိုဖြစ်နေတယ်။\nတချို့ကလည်း အများသူငါလို ဘာသာရေးကို သာမန်ကိုင်းရှိုင်းဖို့ အကြံပေးကြတယ်။ မိုးထဲလေထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျံသန်းခဲ့ဖူးတဲ့ စိတ်ဟာ အရိပ်တခုခု အောက်မှာ ကျောက်ချပြီး နေနိုင်ပါ့မလား။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို လည်း မေးဖြစ်တယ်။ မသိတဲ့သူတွေချင်း အတူတူမှာ ငါက ထုံဆေးတွေမေ့ဆေးတွေ မပါပဲ အခွဲစိပ်ခံသူလို ဖြစ်နေပြီလား။\nဒီလိုနဲ့ ပြက္ခဒိန်တွေ တရွက်ပြီး တရွက် ကြွေကျသွားတယ်။ ကျနော်လည်း တော်တော်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ အဲဒီ့ပြောင်းလဲမှုတွေထဲမှာ ကျနော့်ရဲ့ ဘာသာရေးအမြင်ပြောင်းလဲမှုကရော ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာအထိ ရှိခဲ့သလဲ။\nသက္ကရာဇ်တွေ တခုပြီး တခုအဖြတ်…ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်။\nကျနော်ဟာ စာအိတ်တလုံးပေါ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိတ္ထိလို့ တံဆိပ်ကပ်၊ လိပ်စာ နေရာမှာတော့ ကွက်လပ်ပဲထားလိုက်တယ်။ ဘယ်ကိုရောက်မယ် မသိ။\nမှတ်ချက်။ ။ဒီဝတ္ထုထဲမှာ ကျနော့် တချို့ကဗျာတွေထဲက တချို့အပိုဒ်လေးတွေကို ပြန်သုံးထားပါတယ်။\nသီချင်းလေးတွေလည်း သုံးထားပါတယ်။ သုံးထားတဲ့သီချင်းတွေက\n(၁) မောင့်လပြည့်ဝန်း (ရေး..ကိုနေဝင်း၊ ဆို…စိုင်းထီးဆိုင်)\n(၂) ရိုးရိုးလေး (ရေး...အဉ္ဇလီမောင်မောင်၊ ဆို…ခင်မောင်တိုး)\n(၃) အချစ်အတွက် တဖန် မွေးဖွားခြင်း (ရေး..စိုင်းခမ်းလိတ်၊ ဆို…စိုင်းထီးဆိုင်)\n(၄) မင်းပဲအနားမှာနေ (ဆို…ဂရေဟမ် + ရတနာဦး)\nPosted by Kaung Kin Ko at 2:10 PM\nLabels: For Free Thinkers, short story\nကောင်းလိုက်တဲ့ ၀တ္တု တစ်ပုဒ် ပဲဗျာ...\nဆက် ပြီး အားပေး နေပါတယ်...\nဟုတ်ပါတယ် အရမ်းကောင်းတဲ့ ၀တ္တုပါ ကျွန်မလည်း အရမ်းကြိုက်တယ် ဒီလောက်အရှည်ကြီးကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ကွန်ပျူတာရှေ့ကမခွာ ပြီးအောင်ဖတ်ပြီးသွားပါပြီ\nmyanmarsong.net မှာ သီချင်းဒေါင်းလုပ် လုပ်ရင်း တွေ့လို့ ၀င်ဖတ်မိရာက မိုက်တယ်ဗျာ တော်တော်လေး ကိုကောင်းပါတယ်/\nရှည်ပေမယ့် အီ မသွားဘူး ဆွဲဆောင်မှု့ကအပြည့်ပဲ\nfacebook စာမျက်နှာတစ်ခုမှာ ကျွန် ကဗျာလေး ပြန်ဖတ်ရလို့ သတိတရ ပြန်လာလည်ဖြစ်တယ်။ ဘာသာတရားရဲ့ real essence ကို ရယူနိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ။\nအရမ်းကောင်းတဲ့ ဝတ္ထု တပုဒ် ကဗျာတွေဘဲ အရေးကောင်းတယ် ထင်တာ ဝတ္ထုရေးတော့လည်းကောင်းနေတာပါဘဲ\n၀တ္ထုကတော့ ကောင်းပါတယ်...ဒါပေမဲ့... တိတ္ထိဖြစ်နေတာတော့ မကောင်းဘူးပေါ့....ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူရော နတ်ရော ဗြဟ္မာရော အားလုံးပေါင်း ၂သိန်းသေလို့မှ လူတစ်ယောက် ပြန်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ဘာ့ကြောင့်လဲ...\nတိတ္ထိတွေ ဒိဋ္ဌိတွေ များနေလို့ပေါ့...\nမယုံရင် ပြန်ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်လေ...ယူ့အိမ်မှာ မိသားစု ငါးယောက်ရှိတယ်ထား...ယူ့ခြံထဲမှာ အိမ်ထဲမှာ တိရိစ္ဆာန် ပြိတ္တာတွေဟာ ယူ့ မိသားစုထက် အစပေါင်းများစွာပိုပါတယ်...မြေကြီး တစ်ထွေးမှာတောင် တီကောင်တွေ မရေတွက်နိုင်အောင်ပါတယ်လေ...ဒါတွေဟာဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့..................\nဟုတ်ကဲ့ မလမင်းငယ်။ ဝတ္ထုလာဖတ်လို့ ကျေးဇူးပါ။ ကွန်မန့်ပေးလို့လည်း ကျေးဇူးပါ။ လူရော နတ်ရော ဗြဟ္မာရော အားလုံးပေါင်း ၂သိန်းသေလို့မှ လူတစ်ယောက် ပြန်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ကလည်း စာအုပ်တွေထဲမှာပဲ ပါတာမို့လား။ ဘာသာရေးစာအုပ်တွေဆိုတာကလည်း အမှားတွေ အများကြီး ပါတတ်တာပဲ။ ကျနော့်ဝတ္ထုထဲကလိုပဲ နှစ်ခြောက်ရာက သမိုင်းမှာတောင် ယုတ္တိမရှိတာတွေ အများကြီး ပါသေးတာ။ ဗြဟ္မာတွေတကယ် ရှိတယ်လို့ရော ဘယ်လိုသက်သေ ပြလို့ ရလို့လဲ။ တိရစ္ဆာန်ဦးရေက လူဦးရေထက်များတာက သဘာဝပဲ။ ပြီးတော့ ဘာသာမဲ့တွေထဲမှာလည်း လူကောင်းတွေ အများကြီးဆိုတာကို သိစေချင်တယ်။\nလာဖတ်ဖြစ်ပါတယ်... စာထဲ မျောသွားသလို တွေးစရာတွေလည်း ရသွားတယ်... ကဗျာအရေးကောင်းသလို စာလည်း အရေးကောင်းတယ်... အားပေးလျှက်...\nImpressive and interesting. Looks like true event, isn't it?\nDecember 15, 2010 at 7:26 AM\nAUNG MYO KYAW said...\nGreat, Kaung Kin Ko.\nအရမ်းကို ကောင်းတဲ့ ဝတ္တု လေးပါ။ အတွေးလေးတွေ အများကြီးရသွားတယ်။ ကျေးဇူးလဲတင်တယ်။


အစိုးရကန့်သတ်တားမြစ် လူဦးရေထက် ကျော်လို့ ဘွန်ဒိုင်းကမ်းခြေပိတ်လိုက်ပြီ\nအစိုးရကန့်သတ်တားမြစ် လူဦးရေထက် ကျော်လို့ ဘွန်ဒိုင်...\n21 มี.ค. 2563 - 18:12 น.\nလူ ၅၀၀ ထက်မကျော်ရဆိုတဲ့ အစိုးရ ကန့်သတ်တားမြစ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေလို့ ဘွန်ဒိုင်းကမ်းခြေ ယာယီပိတ်\nသြစတြေးလျနိုင်ငံ ဘွန်ဒိုင်း ကမ်းခြေမှာ လာရောက်ကြတဲ့ လူအုပ်ဟာ အစိုးရက သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူစုလူဝေးထက်ပိုများနေလို့ ကမ်းခြေကို ရဲအဖွဲ့က ယာယီပိတ်လိုက်ပါတယ်။\nသြစတြေးလျအစိုးရက ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် မပြန့်ပွားဖို့ လဟာပြင်မှာ လူ ၅၀၀ ထက် ပိုမစုဝေးရဘူးလို့ တားမြစ်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကိုယ့်အိမ်ထဲကိုယ် နေပါဆိုတဲ့ အကြံပေးချက်ကို ဂရုမထားဘဲ ကမ်းခြေမှာ အပန်းဖြေကြတဲ့ လူအများအပြားကို ဆစ်ဒနီက ပင်လယ်ကမ်းခြေတွေမှာ တွေ့နေရဆဲပါ။\nသောကြာနေ့ကမြင်ရတဲ့ ဘွန်ဒိုင်းကမ်းခြေမြင်ကွင်းမှာ ရေကူးသူတွေ၊ လှိုင်းစီးသူတွေ၊ နေပူစာလှုံသူတွေ အများအပြား ပြည့်နေပါတယ်။\n။ပင်လယ်ကမ်းခြေ လာရောက် အပန်းဖြေသူအရေအတွက်ကို ကမ်းခြေ အသက်ကယ်သမားတွေက ရေတွက်ကန့်သတ်သင့်တယ်လို့ နယူးဆော့သ်ဝေးလ် ရဲမင်းကြီး ဒေးဗစ် အီးလိယတ်က ဆိုပါတယ်။\nကမ်းခြေမှာ လူ ၅၀၀ ကျော်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ကမ်းခြေပိတ်ပြီးလူတွေကို မောင်းထုတ်ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တကယ်လို့ မပြန်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းတဲ့သူ ရှိရင် ရဲကဖြေရှင်းလိမ့်မယ်လို့ သူကဆိုပါတယ်။\nကျန်းမာရေးဝန်ကြီး ဂရက်သ်ဟန့်ကတော့ ကမ်းခြေသွားကြသူတွေရဲ့ အပြုအမူဟာ လက်သင့်မခံနိုင်တဲ့ လုပ်ရပ်လို့ဆိုပြီး လူချင်း နီးနီးကပ်ကပ် မနေရေး အကြံပြုချက်ကို လိုက်နာကြအောင် ပိုပြီး တင်းကျပ်တဲ့ ဆောင်ရွက်ချက်တွေ လုပ်သင့်တယ်လို့ ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေး ကောင်စီတွေကို တိုက်တွန်းပါတယ်။ သြစတြေးလျရဲ့ လူချင်းခွာရေး အကြံပြုချက်အရ လူတယောက်နဲ့ တယောက်ဟာ ၅ ပေနီးပါး ခွာနေဖို့ ကြိုးစားကြရမယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။\nလူတွေဟာ စည်းကမ်းချက်တွေကို မလိုက်နာရင် တခြားကမ်းခြေတွေမှာလည်း အလားတူ ဆောင်ရွက်မယ်လို့ ရဲမင်းကြီး အီးလိယတ်က ပြောပါတယ်။\nဓာတ်ပုံတွေ၊ ဗွီဒီယိုတွေထဲမှာ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ အတိုင်းဆိုရင် ကမ်းခြေ ရေချိုးဘုံဘိုင်တွေ၊ အိမ်သာတွေကို မိသားစုပေါင်း ဆယ်နဲ့ချီ အသုံးပြုနေတာဟာ ဗိုင်းရပ်စ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေတယ်လို့လည်း အေဘီစီ သတင်းဌာနနဲ့ အင်တာဗျူးမှာ သူကပြောပါတယ်။\nလေဘာပါတီရဲ့ ရှဲဒိုးဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဝေါ့ဆီးကော့ဒ် ကတော့ ကမ်းခြေတွေကို လုံးဝပိတ်ပစ်ဖို့ အစိုးရက စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။\n"ဒီနေ့ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်မယ့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ တခြားလူတွေရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို ဖြစ်စေမယ့် ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ လူတွေက လူချင်းခွာရေး ညွှန်ကြားချက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲနေကြတယ်။ ဒါဟာသိပ်မိုက်တာပဲ။" လို့လည်း သူကဆိုပါတယ်။\nလူချင်းခွာရေး စည်းမျဉ်းသစ်ကို ဝန်ကြီးချုပ် စကော့မော်ရစ်ဆန်က သောကြာနေ့က ကြေညာခဲ့တာပါ။ အဲဒီစည်းမျဉ်းအရ လဟာပြင် လူစုလူဝေးဟာ ၅ ပေကွာခွာနေရမှာ ဖြစ်ပြီး အမိုးအကာအောက် လူစုဝေးခြင်းစည်းကမ်းကတော့ ၄၃ စတုရန်းပေမှာ ၁ ယောက်နှုန်းထက်မပိုရပါဘူး။\nအရင်စည်းကမ်းမှာတော့ ရှိရမယ့်စုစုပေါင်း အရေအတွက်ကိုသာ ခြုံငုံပြောထားပြီး အမိုးအကာအောက်မှာ ၁၀၀ ထက်မပိုရ၊ အပြင်ဘက်မှာ ၅၀၀ ထက်မပိုရလို့ ဆိုထားပါတယ်။\nသြစတြေးလျနိုင်ငံတလွှား ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်သူအရေအတွက်ဟာ ၁၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး ၇ ယောက်သေဆုံးပြီးပါပြီ။\nอัลบั้มภาพ အစိုးရကန့်သတ်တားမြစ် လူဦးရေထက် ကျော်လို့ ဘွန်ဒိုင်းကမ်းခြေပိတ်လိုက်ပြီ


Oriental Mystery - Myanmar Sports\n🎁 ORIENTAL MYSTERY 🎁\n💰 € 10,000 ( ယူရို ၁၀,၀၀၀ ) အထိ ရရှိနိုင်မယ့် Oriental Mystery ပရိုမိုးရှင်းအစီအစဥ် 💰\nOriental Mystery ပရိုမိုးရှင်းမှာ ပါဝင်ကစားပြီး € 10,000 ( ယူရို ၁၀,၀၀၀ ) ဆုကြေးကြီးထဲက တစ်ခုကို အခုချက်ချင်းပဲ ကံစမ်းရယူလိုက်ပါ။\n🕡 ပရိုမိုးရှင်းကာလ 🕡 ( 17. 06. 2022 – 26. 06. 2022 )\nအချိန်ကာလကတော့ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့၊ မနက် ၆ နာရီ ၃၁ မိနစ် ( 17 June 2022 00:01 GMT ) ချိန်ကနေ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၇ ရက်နေ့၊ မနက် ၆ နာရီ ၂၉ မိနစ် ( 26 June 2022 23:59 GMT ) ချိန်အတွင်းသာ အကျုံးဝင်ပါတယ် ခင်ဗျ။\n🏆 အဆင့်အလိုက် ချီးမြှင့်သွားမည့် Oriental Mystery ဆုကြေးများ 🏆\nဆုကြေးများ ( Oriental Mystery Prizes ) ကို အောက်ပါအတိုင်း အဆင့်အလိုက် ချီးမြှင့်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ် ခင်ဗျ။\nပထမဆု – € 3,000 ( ယူရို ၃,၀၀၀\nဒုတိယဆု – € 2,000 ( ယူရို ၂,၀၀၀\nတတိယဆု – € 1,600 ( ယူရို ၁,၆၀၀\nစတုတ္ထဆု – € 1,200 ( ယူရို ၁,၂၀၀\nပဥ္စမဆု – € 600 ( ယူရို ၆၀၀\nဆဌမဆု – € 400 ( ယူရို ၄၀၀\n၇ ကနေ ၉ နေရာ – € 200 ( ယူရို ၂၀၀\n၁၀ ကနေ ၁၅ နေရာ – € 100 ( ယူရို ၁၀၀\nQualifying 1xBet “ Oriental Mystery ” games: အကျုံးဝင်တဲ့ ဂိမ်းတွေကတော့ –\nGaruda Gems – အစရှိတဲ့ ဂိမ်းတွေမှာ ဆော့လို့ရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ် ခင်ဗျ။\n) အနိုင်ရတိုင်း ၁ ပွိုင့် ( 1 Point ) ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအနည်းဆုံး လောင်းကြေးငွေ ပမာဏကတော့ € 1 ( ၁ ယူရို\nဒီ Oriental Mystery ကမ်းလှမ်းချက်မှာ ဘယ်သူတွေ ပါဝင်လို့ရနိုင်မလဲ?\n၄။ အခု ကမ်းလှမ်းချက် ( 1x bet Oriental Mystery ) မှာ စာရင်းသွင်း (အကောင့်ဖွင့်) ထားသော ကတ်စတန်မာများသာ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။\n၇။ အခု ပရိုမိုးရှင်း ( 1x Bet Oriental Mystery Offer ) တွင် ပါဝင်ခြင်းဖြင့် လူကြီးမင်းသည် ကမ်းလှမ်းချက်၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကို ဖတ်ပြီး လက်ခံကြောင်း အတည်ပြုပါသည်။\nဒီ Oriental Mystery ပရိုမိုးရှင်းမှာ ရရှိနိုင်တဲ့ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်\n၈။ ဒီပရိုမိုးရှင်း ( Offer Oriental Mystery 1x bet ) အတွက် အောက်ပါတစ်ခုစီတိုင်းလျှင် တစ်ကြိမ်သာ ရရှိနိုင်သည်။\nအရင်ပုံမှန်ရနေကျ ဘောနပ်စ်တွေတုန်းကလို မဟုတ်ပဲ ဆုကြေးတွေကို ထုတ်ယူဖို့ ဘယ်လောင်းကစားမှ ကစားပေးစရာမလိုဘဲနဲ့ ချက်ချင်း ထုတ်ယူနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျ။ ပရိုမိုးရှင်းပြိုင်ပွဲလေး ( Tournament PG Soft 1xBet ) က စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာမို့လို့ ပါဝင်ယှဥ်ပြိုင်ပြီး ဆုကြေးတွေကို ရယူဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ် ခင်ဗျ။


moi: ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးဝင်းမြင့် ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Mr. Chung Sye-kyun နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေး\nပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးဝင်းမြင့် ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Mr. Chung Sye-kyun နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေး\nနေပြည်တော်- အောက်တိုဘာ ၂၇\nကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Mr. Chung Sye-kyun ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးဝင်းမြင့် ခေါင်းဆောင်သော ကိုယ်စားလှယ် အဖွဲ့သည် ရန်ကုန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်မှ လေကြောင်းခရီးဖြင့် ထွက်ခွာရာ ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံ အင်ချွန် လေဆိပ်သို့ အောက်တိုဘာ ၂၇ ရက် ဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၇ နာရီ မိနစ် ၅၀ တွင် ရောက်ရှိကြသည်။\nပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အဖွဲ့အား ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား လွှတ်တော်မှ ဥက္ကဋ္ဌ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် H.E. Mr. Lee Baek-soon နှင့် တာဝန်ရှိသူများ၊ ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး သူရဦးသက်ဦးမောင်နှင့် မြန်မာသံရုံးမှ တာဝန်ရှိသူများက လေဆိပ်၌ ကြိုဆိုကြသည်။\nပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌနှင့်အဖွဲ့သည် ဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၁၁ နာရီတွင် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသားလွှတ်တော်သို့ ရောက်ရှိကြပြီး ဧည့်သည်တော်မှတ်တမ်း ၌ လက်မှတ်ရေးထိုးသည်။ ယင်းနောက် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ အမျိုးသား လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Mr. Chung Sye-kyun နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးသည်။\nတွေ့ဆုံစဉ် နှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် လွှတ်တော်အချင်းချင်း ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ၊ လွှတ်တော်၏ ဥပဒေပြုရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဆွေးနွေးကြသည်။\nထို့နောက် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အဖွဲ့သည် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား လွှတ်တော် ပင်မအစည်းအဝေး ခန်းမအတွင်း ကြည့်ရှု လေ့လာရာ တာဝန် ရှိသူများက လိုက်လံရှင်းလင်း ပြသကြသည်။\nယင်းနောက် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌနှင့်အဖွဲ့အား ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌက နေ့လယ်စာဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံသည်။\nPosted by moi at 12:34 AM


Creative Writing » ကလေးတို့အဖေ ကျွန်တော်\t26\nခင်ဇော် says: သနားထာ အေရယ်။\nအောင် မိုးသူ says: ဟုတ်တယ် မြေးရနေပြီ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2898\nဦးကျောက်ခဲ says: ဟီး ဟီး… ခွေးမွေးတာတော့မမြင်ဖူးဘူးဗျ …\nအောင် မိုးသူ says: လူမွေးတာတော့မြင်ဖူးသေးဘူး အူးကျောက်။ ခွေးမွေးတာတော့ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းပဲ။ ခိခိ။\nAlinn Z says: နီပဲ နို့တိုက်ခဲ့ရတာပေါ့နော်\nအောင် မိုးသူ says: လူသားဆိုတာ မေတ္တာစေတနာတွေ အပြည့်နဲ့ လူသားလေ ဒညင်းဝက်ရဲ့။\nMa Ei says: ကြာညိုပန်းဆေးခန်းက အန်တီအိတို့ နဲ့ နီးပါတယ်….\nအောင် မိုးသူ says: ဟုတ်လား တီအိ တောင်ဥက္ကလာစာတိုက်ကလေ။ တီအိက ဘယ်နှရပ်ကွက်လဲ။ ကျွန်တော်က (၇)ရပ်ကွက်မှာနေတာ။\nMa Ei says: တီအိက (၆) ရပ်ကွက် Feel နဲ့ ကျောကပ်လမ်းမှာပါ…\nအောင် မိုးသူ says: သြော် နီးနီးလေးပဲ Feel ကို အရင်က လာနေကြပဲလေ။\nKaung Kin Pyar says: ခွေးတော့ အရမ်းချစ်တာ…\nMa Ma says: တကယ့်ကို ၀မ်းနဲ့မလွယ်ရုံတမယ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မွေးခဲ့ရတာပဲ။ အိမ်မှာ ခွေးမမွေးဖူးဘူး။\nမောင်လေးနင်းမိလို့ သူ့ကို ၀က်ပိ လို့ နာမည်ပေးလိုက်ကြတာ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1684\nအောင် မိုးသူ says: အိမ်က ကြောင်မမွေးပေမယ့် ကျန်တဲ့အိမ်က ကြောင်တွေက ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို တအားကပ်တယ်။ ခုတော့ ဘာမှ မမွေးဖြစ်သေးဘူး။ မွေးဖို့တော့ အစီအစဉ်ရှိတယ်။\nMr. MarGa says: ငမ့် တော်သေးသပေါ့\nအောင် မိုးသူ says: အထီး ၃ကောင် အမ ၂ကောင်\nnaywoon ni says: အိမ်း ကမ္ဘာကျော် စာရေးဆရာဆိုတာ ခွေးလေးကြောင်လေး အကြောင်းရေးလဲ ဖတ်လို့ကောင်းတာပဲတဲ့ ဘူလဲမသိ ပြောသွားတာ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1684\nအောင် မိုးသူ says: ရွာထဲက စာရေးသူအချို့ကို မမီသေးဘူး ခိခိ\nmanawphyulay says: ဒါဆို တစ်ဆင့်ထပ်တက်ပြီးကော ခေါ်သေးလား မြေးခွေးတို့အဖေဆိုပြီးတော့လေ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 7194\nMike says: .သံယောဇဉ်များလို့ ခွေးရောကြောင်ရော မမွေးဘူး…\nအောင် မိုးသူ says: သံယောဇဉ်တော့များတယ်ဗျာ………။ အဲသည်အကြောင်း ထပ်ရေးပါဦးမယ်။\nလုံမလေးမွန်မွန် says: ဟင့်…. ခေး အဲ. ခွေးလိုချင်ပါတယ်ဆို… ရုံးမှာလည်း မမွေးဖြစ်သေးတော့ ကိုယ့်မှာ မျှော်နေရတာ… ဟိုတစ်ယောက်ကိုတောင် ပြောမိသေး.. နာတုိ့ ခေးမမွေးဘဲ ခွေးမွေးကြမားလို့.. ဟိဟိ.. မြေးလေးတွေပုံ ကြည့်ချင်တယ်…\nအောင် မိုးသူ says: မြေးလေးတွေအကြောင်းရေးရဦးမယ်။ သံယောဇဉ်တွေလေ….။\nမြစပဲရိုး says: ခွေးကို ဗိုက်ခွဲမွေးတဲ့ ဇာတ်လမ်း ဒါပထမဆုံး သိဘူးတာဘဲ။\nအောင် မိုးသူ says: ခွေးလေးတွေအကြောင်းတော့ တစ်ခုထပ်ရေးဦးမယ်။ ကျိန်းကျေလည်း ကျေပါစေတော့ ကျွန်တော်က ကိုယ့်တူနဲ့တူမတွေရယ် ဆွေမျိုးနဲ့ကလေးတွေကိုသာ ပံ့ပိုးသူဖြစ်ချင်တယ်။ မိန်းမ မရလည်း နေပါစေတော့လို့ မှတ်ယူပြီးသားရယ်။ ဟိဟိ\nမွသဲ ( 17082011 ) says: အယ်ချစ်စရာလေးတွေနေမှာနော်။ အခုကဲကဲရှိသေးလား။ ဒါ့ပုံလေးတွေပါရင်ပိုကောင်းမယ်\nအောင် မိုးသူ says: ကဲကဲတော့မရှိတော့ဘူး။ အဲ့တုန်းက ဖုန်းတောင်မပိုင်ဆိုင်သေးတဲ့ဘဝဆိုတော့ မှတ်တမ်းမှတ်ရာလေးတွေလည်း မရှိတော့ဘူး တီမွရေ။


မွ ပူ အိ တင်း – Pudding | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nEntertainment » မွ ပူ အိ တင်း – Pudding\t29\nPosted by ဇီဇီ on Apr 20, 2015 in Entertainment, Food, Drink & Recipes, How To.., Society & Lifestyle | 29 comments\nပူတင်း မျိုးစုံကို မွမွအိ ဆီကနေ တူးထားလို့ ဒီ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သွားတယ်။\nသတင်းစာ အတွက် စု ရင်း …\nမွအိ ဆီက ၄ မျိုး၊\nမွဝေ ဆီ က တစ်မျိုး၊\nရွှေပုံ့ ရေးထားတာလေး ရှာလို့ ရတာ တစ်မျိုးမို့ စုလိုက်တယ်။\n1) အက်တက် ကြက်ဥပူတင်းမုန့်…( Egg Tarts )- Ma Ei (http://mandalaygazette.com/186774)\nချစ်စရာလဲကောင်း၊အရသာလဲရှိတဲ့ မုန့်ကလေးကို စားခဲ့ရလို့ စိတ်ဝင်စားပြီး မီနူးကိုကြည့်လိုက်တော့ အက်တက် ကြက်ဥမုန့်ပါတဲ့…\n၀ါသနာအရ မုန့်လုပ်ကြည့်ချင်တာမို့ ပြုလုပ်နည်းကို ရှာဖွေတဲ့အခါမှာ ပုံစံတူ အမျိုးမျိုးကိုတွေ့ရပါတယ်…\nအချိုးအစားတွေလဲ တစ်မျိုးနဲ့တစ်မျိုး မတူကြတာတွေ့ရတော့ အဆင်ပြေမယ်ထင်သလို မုန့်စပ်လိုက်ပါတယ်…\nထုံးစံအတိုင်းဓာတ်ပုံတော့ ရိုက်ထားပြီး မဖြစ်ရင်လဲ မှတ်တမ်းပေါ့နော်…ဒါပေမယ့် လှပပြီးအရသာရှိတဲ့ မုန့်ကလေးဖြစ်လာခဲ့လို့ မျှဝေလိုက်ပါတယ်နော်…\nပါဝင်ပစ္စည်း နဲ့ အချိုးစားတွေကတော့…\n1…ဂျုံ 250 gm (1cup)\n2… ထောပတ်4tbsp\n3…သကြား2tbsp\n4…ကြက်ဥ 1 လုံး\nကြက်ဥ ပူတင်းအနှစ်ရည် အတွက်\n2…သကြား2tbsp\n3…ကြက်ဥ 1 လုံး\n4…ရေ ½ cup တို့ဖြစ်ပါတယ်။\nပါဝင်ပစ္စည်းအားလုံးကို ဂျုံ 1 ဇွန်းနဲ့ ရောခေါက်လိုက်ပါတယ်၊ မီးအေးအေးဖြင့် အနည်းငယ်ပြစ် သည်ထိ အပူပေး ကြိုလိုက်ပြီး အအေးခံထားလိုက်ရင် ကြက်ဥ ပူတင်းအနှစ်ရည် ရပါပြီ။\nမုန့်ခွက်လေးတွေ အတွက်မုန့်သားရရန် ထောပတ်နှင့် သကြားကို ဖြူပြီးပွလာသည်ထိ ကြာကြာလေးခေါက်ရပါမယ်။ ရရင် ကြက်ဥတစ်လုံး ခေါက်ထားပြီးရောမွှေပါ။ ထောပတ်၊သကြား၊ကြက်ဥ ရောမွှေထားသည်ကို ဂျုံမှုန့်များထဲသို့ထည့်၍ ရောမွှေ၊နယ်ပါ။ လက်မကပ်တော့ရင်ဖြင့် မုန့်ခွက်လေးတွေ အတွက်မုန့်သားရပါပြီ။\nမုန့်သားအနေတော်ကို မုန့်လုပ်မည့် ပုံစံခွက်လေးထဲတွင် မုန့်နှစ်ရည်ထည့်ရန် ခွက်လေးပုံစံပေါ်အောင် ဖိထည့်လိုက်ပါတယ်။\nမုန့်ခွက်လေးများထဲသို့ ကြက်ဥ ပူတင်းအနှစ်ရည်ကို ဖြည့်လိုက်ပါတယ်။ မုန့်လုပ်နည်းတွေထဲမှာ မုန့်ရည် အပြည့်မထည့်ဘို့ မှာကြပါတယ်။ မလှမှာစိုးပြီး အပြည့်ထည့်လိုက်တာ အပူပေးချိန်မှာ လျှံကျသွားခဲ့ပါတယ်။ နောက်ထပ်လုပ်တဲ့ခါ မုန့်ရည်ကို ပြည့်ခါနီးလေးပဲ ထည့်လုပ်မှ မုန့်လှလှလေးတွေဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ဒါကြောင့် ငပိဖုတ်တောင် ဆရာ မပြ နည်းမကျ လို့ ဆိုခဲ့တာနဲ့တူရဲ့၊ မုန့်လုပ်နည်းအတွက် စာထဲကဆရာတွေ အားလုံးကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။\nမုန့်ခွက်လေးတွေထဲကို ကြက်ဥ ပူတင်းအနှစ် ရည်ဖြည့်ပြီး 170ံC နဲ့ 20 မိနစ်လောက် အပူပေးလိုက်ရင်တော့ လှပပြီး အရသာရှိတဲ့ အက်တက် ကြက်ဥပူတင်းမုန့် ကလေးတွေရပါပြီ၊ လ္ဘက်ရည်၊ကော်ဖီ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ နဲ့ တွဲလိုက်ရင်တော့\nအရသာ အပြည့်ခံစားရစေမှာ အသေချာပါပဲနော်…..\n2) အကျိုးထူးတဲ့ စားစရာ ငှက်ပျောသီး ပူတင်း လေးပါ…..- Ma Ei (http://mandalaygazette.com/205013)\nငှက်ပျောသီး ပူတင်းလေးမစားခင် ငှက်ပျောသီးမှရရှိစေသော အကျိုးထူးလေးတွေ အရင်ဖတ်ကြည့်နော်…\nငှက်ပျောသီးမှာ သဘာဝ သကြား ဓာတ် သုံးမျိုး ပါဝင်ပါတယ်။ ဆူးခရို့စ်၊ ဖရက်တို့စ်၊ ဂလူးကို့စ်နဲ့ အမျှင်ဓာတ် တို့ ပါဝင် ပါတယ်။ ငှက်ပျောသီးက အားဖြစ်စေတဲ့ အာဟာရ ဖြစ်စေတဲ့ အသီးအနှံ တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ငှက် ပျောသီး ၂ လုံး စားခြင်းက အား အင်သုံးပြီး မိနစ် ၉၀ ကြာလေ့ကျင့် ခန်းလုပ်ခြင်း အတွက် လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင် ပမာဏကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါ တယ်။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာ့အားကစား သမားများ ကြားထဲမှာ ငှက်ပျောသီး က နာမည်ကျော်နေတာဖြစ် ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငှက်ပျောသီးက ပေးနိုင်တာ စွမ်းအင် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အခြားသော ကျန်းမာရေး ပြဿနာများနဲ့ ရောဂါများကို သက်သာ စေရာမှာရော ကာကွယ်တဲ့ နေရာမှာပါ ကူညီပေး ပါတယ်။ နေ့စဉ် အစားအသောက်ထဲ ထည့်သွင်းရမယ့် အစားအစာ တစ်ခုဖြစ် ပါတယ်။\nဒီလိုအကျိုးထူးတွေရရှိစေတဲ့ ငှက်ပျောသီးကို ပူတင်းလေးလုပ်စားကြရအောင်နော်\nပူတင်းလုပ်ဖို့ အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ……..\n(1)ဂျုံ 1 ခွက် (2) သကြား 1 ခွက် (3) ကြက်ဥ3လုံး (4) နွားနို့ 50 သား (5) ငှက်ပျောသီး4လုံး (6) ထောပတ် ၊ ဗနီလာ ၊ ဆား နဲနဲ ပါ..\n***ကျန် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ရောခေါက်ပါ ( အချို အတွက် သကြား လိုအပ်လျှင် ထပ်ထည့်ပါ)\n***မုန့်ရည်ကို အနေတော်ပျစ်ခဲခဲထိ ကျိုပေးပါ…\n***မုန့်ဖုတ်မည့် ဗန်းထဲ ထောပတ်အနည်းငယ် အပူပေးထားပါ..\n***ငှက်ပျောသီး ပါးပါးလှီးထားသည်များ ဖြန့်ခင်းပါ ..\n***180ံ နှင့် 20 မိနစ်လောက် အပေါ်အောက်မီး ဖြင့် ဖုတ်လိုက်ပါက လှပမွှေးကြိုင် စားကောင်းစေရာ ငှက်ပျောသီး ပူတင်းလေးကို ရပြီဖြစ်ပါသည်..\nကော်ဖီလေးတစ်ခွက်နှင့် လိုက်ဖက်လှသော စားစရာ ဖြစ်ပါကြောင်း သတင်းကောင်းပေးလိုက်ပါတယ်…\n3) အရသာရှိ ရနံ့သင်း အာလူး၊ဥနီ ပူတင်း …- Ma Ei (http://mandalaygazette.com/167267)\nအာလူး၊ဥနီ ပူတင်း ……\nပြုလုပ်ရတာလဲ လွယ်ကူ၊စားသူအတွက်လဲ အရသာရှိ ၊အဟာရလည်း အပြည့်ပါဝင်တဲ့\nအာလူး၊ဥနီ ပူတင်းလေး လုပ်စားကြဘို့ အတွက် ဒါလေးတွေ လိုအပ်ပါတယ်…\n3…နွားနို့ 25 ကျပ်သား\n5…ဂျုံ စားပွဲဇွန်3းဇွန်း\n6…သကြား စားပွဲဇွန်း 5ဇွန်း\n7…ထောပတ် စားပွဲဇွန်3းဇွန်း\nနွားနို့နှင့် ကြက်ဥ သကြား ဆား သမအောင်မွှေလိုက်ပါမယ်….\nဂျုံမှုန့်များကို ဇကာစစ်၍ ထည့်ပြီး ရောမွှေပါ…သမသွားလျှင်\nပန်းကန်လုံးတစ်လုံးယူ၍ လေးပုံတစ်ပုံစာလောက် ခွဲထည့်ကာ ဥနီခြစ်လေးများထည့်လိုက်ပါတယ်…\nခွဲထည့်ပြီး ပန်းကန်ထဲသို့ အာလူးခြေများထည့်မွှေလိုက်ပါပြီ…\nအနေတော်မုန့်ဗန်းထဲသို့ ထောပတ်ထည့်ပါ..အာလူး ပူတင်းရည်များလောင်းထည့်ပါ…မျက်နှာပြင်ညီအောင်ညှိပေးပါ…\nနောက်ဆုံးမှ ဥနီ ပူတင်းရည်ကိုထည့်လိုက်ပါ…ဒီလိုလေးနော်…\n180ံOven မှာ မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် ဖုတ်ရင် ရနံ့မွှေးမွှေး အရသာရှိရှိ အာလူး၊ဥနီပူတင်းလေး ကျက်ပါပြီ…\nမန်းဂဇက်ရွာသူားများ ဂရုမှာ အမြည်းကျွေးကြော်ငြာထားပါတယ်…\nလုပ်ရတာလဲ သိပ်မခက်ခဲတာမို့လို့ စိတ်ဝင်စားသူများ စမ်းသပ်ဘို့တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်နော်…\n4) အဟာရပြည့်ဝ လှပ စားစရာ.…- Ma Ei (http://mandalaygazette.com/145487)\nမိသားစု မနက်စာ အတွက်\nပူတင်းချည်းသက်သက် ဆို အချိုအဆိမ့်တွေများ၊ကြက်ဥ ပေါင်မုန့်ကြော်လည်း ဆီကြော်စာ ဖြစ်နေလို့\nပေါင်မုန့်ကို မကြော်တော့ဘဲ နွားနို့၊ ကြက်ဥတို့နဲ့ ပေါင်မုန့်ပူတင်း လုပ်ဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါတော့တယ်…\nအဟာရလည်းပြည့်ဝ အရသာလည်းရှိလှတဲ့ ပေါင်မုန့် ပူတင်းလေး စားကြရအောင်နော်…\n1…ပေါင်မုန့်6ချပ်\n2…နွားနို့ 25 ကျပ်သား\n3…သကြာ6းဇွန်း\n4…ဂျုံမှုန့်2ဇွန်း\n5…ကြက်ဥ3လုံး\n6…ထောပတ်3ဇွန်း\n7…ဆား၊စပျစ်သီးခြောက်၊ချောကလက် ဆန်စေ့ အနည်းငယ်စီ ဖြစ်ပါတယ်…\n**ပန်းကန်လုံးတစ်ခုတွင် ကြက်ဥ၊သကြား ၊ နွားနို့၊ ဂျုံမှုန့် နှင့် ထောပတ်2ဇွန်း တို့ကို ဆားအနည်းငယ်ထည့်၍ ကြေညက်အောင်ခေါက်ထားလိုက်ပါတယ်…\n**မုန့်ဖုတ်ဗန်းတွင် ထောပတ် 1 ဇွန်း ဆမ်းပြီး ၊ ပေါင်မုန့်4ချပ်ကို စီထည့်လိုက်ပါတယ်…\n**မုန့်နှစ်ရည် 2/3 ကို ပေါင်မုန့် များအပေါ်သို့ ဆမ်းပါ၊နောက်ထပ်ပေါင်မုန့်2ချပ်ကို အလည်မှာ ထပ်တင်လိုက်ပြီး၊ချန်ထားသော မုန့်နှစ်ရည်ကို\n** စပျစ်သီးခြောက်၊ချောကလက် ဆန်စေ့ အနည်းငယ်စီ နှင့် အလှဆင်ထာလိုက်ပါတယ်…\nအဆင်သင့်ဖြစ်ရင်အပေါ်မီး 170ံC Oven မှာ 15 မိနစ်ဖုတ်လိုက်ရင်ဖြင့်\nလှလည်းလှ၊ အရသာလည်း ရှိတဲ့ ပေါင်မုန့် ပူတင်း လေးကို အဆင်သင့် သုံးဆောင်နိုင်ပါပြီ…\nပေါင်မုန့် နေရာတွင် ပြုတ်ချေ ထားသော အာလူး ၊ကန်ဇွန်းဥ ၊ ရွှေဖရုံသီးများကိုလည်း ကြိုက်နှစ်သက်သလို ထည့်သွင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်…\nမိသားစု မနက်စာ အတွက် အဟာရပြည့်ဝ အရသာလည်းရှိလှတဲ့ ပေါင်မုန့် ပူတင်းလေး စားကြရအောင်နော်…\n5) ကြက်ဥ စတော်ဘယ်ရီ Putin- weiwei (http://mandalaygazette.com/36026)\nထမင်းစားပြီးရင် အချိုထပ်စားရအောင်လဲ တစ်ခါထဲ စီစဉ်ထားလိုက်ပါတယ်။ ကြက်ဥ စတော်ဘယ်ရီ နွားနို့နဲ့ အလွယ်ဆုံး ပူတင်းလုပ်ပါတယ်။\nကြက်ဥ – ၃ လုံး\nစတော်ဘယ်ရီ – ၅ လုံး ကနေ ၇ လုံး\nနွားနို့ – တစ်ဘူး\nပါဝင်မည့်ပစ္စည်းအားလုံးကို ဘလန်ဒါထဲထည့်ပြီး မွှေလိုက်ပါတယ် … ထို့နောက်ကြွေဇလုံအနေတော်တစ်ခုထဲ လောင်းထည့်လိုက်ပါတယ် .. ထို့နောက် အဲဒီကြွေဇလုံထည့်ပြီး အဖုံးဖုံးနိုင်တဲ့ အိုးတစ်လုံးထဲကိုရေထည့်ပြီး အဖုံးဖုံးပြီး မီးအနေတော်ဖြင့် ၃၀ မိနစ် ပစ်ထားလိုက်ပါတယ်။\nမိနစ် ၃၀ ပြည့်သွားတော့ သွားယူပြီး စားလိုက်ရုံပါပဲ … အခုအချိန်က ဆောင်းရာသီဆိုတော့ အေးအောင် မစောင့်ပဲ ဒီအတိုင်းပဲ ခပ်စားလိုက်ပါတယ် …\nမွှေးမွှေးချိုချိုအီအီနဲ့ စားလို့ကောင်းပါတယ် … အလွန်လွယ်ကူပြီး အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ် ..\n6) အလွယ်ဆုံး ပူတင်းလုပ်နည်း- shwe pont (http://mandalaygazette.com/142772)\nအိမ်မှာလုပ်စားနေကျ လွယ်ကူရိုးရှင်းတဲ့ ပူတင်း လုပ်နည်းလေးကို မျှဝေလိုက်ပါတယ်\nနွားနို့တစ်ပိသာကို ကျက်အောင်ကျို\nကျက်ပြီးသားနွားနို့ ထဲ ကြက်ဥ ငါးလုံး ခေါက်ပြီးထည့်\nသကြား ဟင်းခပ်ဇွန်းနှင့် အပြည့်သုံးဇွန်း (အချိုကြိုက်ရင် ပိုထည့်)\nဆားအနည်းငယ် ထည့် ပြီး အကုန်သကြားကြေအောင်ခေါက်\nပြီးရင် ပူတင်းတယောက်စာပန်းကန်(ကော်ဖီပန်းကန်လို ကြွေပန်းကန် ထမင်းပေါင်းအိုးနဲ့ ထည့်လို့ အဆင်ပြေတဲ့ပန်းကန်)လေးတွေထဲကို စောစောက အကုန်မွေခေါက်ပြီးသား နွားနို့ ကိုထည့် ၊\nပြီး ထမင်းပေါင်းအိုးထဲ ရေထည့် ၊ ပန်းကန်လေးတွေရဲ့သုံးပုံနှစ်ပုံလောက်ထိရေရောက်အောင်ထည့်\nပြီးရင် ထမင်းပေါင်းအိုးအဖုံးဖုံးပြီး မိနစ်20 လောက် ထားလိုက်ရင် အသင့်စားလို့ ရတဲ့ ပူတင်းလေးတွေ ရပါပြီ\n7) လွယ်ကူမြန်ဆန် ကြက်ဥပူတင်း- onlinezz (http://mandalaygazette.com/46929)\nလွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ကြက်ဥပူတင်း လုပ်စားကြည့်ချင်ယင်\nပထမဆုံး ကြက်ဥနှစ်လုံး ( လူအနည်းအများ ပေါ်မူတည်) ဖောက်ပြီး ခွက်ထဲကို ထည့်ပါ။\nပြီးတော့ ဆား၊ သကြား ၊ ဆိုဒါ အနည်းငယ် ထည့်ပြီး နာနာခလောက်ပါ။\n(အချိုကြိုက်ရင်တော့ သကြားများများထည့်ပေါ့ )\nပေါင်းမယ့် ခွက်ထဲကို သကြားနည်းနည်းလေး ထည့်ပြီး မီးနည်းနည်းနဲ့ အပူပေးလိုက်ပါတယ်။\nသကြားအညိုရောင် သမ်းသွားရင် ပေါင်းမယ့်ခွက်ထဲကို ခုနက မွှေထားသော ကြက်ဥတွေကို လောင်းထည့်ပြီး မီးနည်းနည်း နဲ့ ပဲ တည်ထားလိုက်ပါတယ်။\nနောက်နာရီဝက်လောက်ကြာရင် ချိုချိုမွှေးမွှေး ကြက်ဥပူတင်း စားလို့ ရပါပြီ.\nဓာတ်ပုံတွေ ကြည့်ချင်ရင်တော့ လင့်(ခ) အတိုင်း သွားကြည့်ပေးနော်။\nနှစ်သစ်မှာ ပိုင်ဆိုင်သမျှ ပူတင်းကြပါစေ။\nအောင် မိုးသူ says: ပူတင်းကို သိပ်မကြိုက်ပေမယ့် တစ်ခါတစ်ရံ မက်မက်မောမောစားဖြစ်တယ်။ မှတ်ထားလိုက်ပီ နောက် အားရင် လုပ်စားဖို့။\nMr. MarGa says: ပူတင်း\nဘယ်သူ့ဆီ သွားပြီး ကပ်စားရပ\nMa Ma says: Lazy cook ပူတင်းကော မစားချင်ဘူးလား။ အလွယ်တကူ တစ်ယောက်စာအတွက်…\n.ဂျုံမှုန့်အနည်းငယ် (သို့) ပေါင်မုန့်အနည်းငယ်နဲ့\n.ဆားအနည်းငယ်ထည့်မွှေပြီး ပေါင်းလိုက်တာပဲ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8413\nMa Ma says: သကြားထည့်ဖို့ ကျန်ခဲ့လို့။\nအကြမ်းအားဖြင့်တော့ သကြားကို လက်ဖက်ရည်ဇွန်းနဲ့တစ်ဇွန်းလောက် ထည့်နိုင်ပါတယ်။\nကိုယ့်ဖာသာလုပ်ရင်တော့ ဖျော်ပြီးတဲ့အရည်ကို မြည်းကြည့်လိုက်တာပဲ။\nဂျုံမှုန့် ပေါင်မုန့်မရှိရင် ကွေကာအုပ် (သို့) နို့မှုန့်ထည့်လည်း ရပါတယ်။\nမအိရဲ့ ရနံ့သင်း အာလူး၊ဥနီ ပူတင်း ကို ဒီနေ့လုပ်ကြည့်တာ ဂျုံမှုန့်မရှိတာနဲ့ ကွေကာအုပ်ထည့်လုပ်လိုက်တယ်။\nလုပ်ပြီးတော့ ကိစ္စရှိလို့ အပြင်ထွက်သွားတာနဲ့ ပြန်လာတော့ မကျန်တော့လို့ မြည်းတောင် မမြည်းလိုက်ရဘူး။:(\nMa Ei says: သီးစုံကွေကာအုပ် အထုတ် ၀ယ်ထားတယ်\nAlinn Z says: .ဖွေးဖွေး ပူတင်း စားချင်လိုက်တာ…\n(ဖွေးဖွေးပူတင်း=ဖွေးဖွေး လုပ်ပေးမယ့် ပူတင်း)\nမွသဲ ( 17082011 ) says: အကုန်ကူးတွားဘီ\nnaywoon ni says: ဖတ်လိုက်ရတာကတော့ မစားရ၀ခမန်းပါဘဲ ။ ဘူမှလဲလာမကျွေးဘဲနဲ့ ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4718\npadonmar says: ကြက်ဥပူတင်းဆိုကြိုက်လွန်းလို့ လုပ်မစားဖြစ်တောင် ၀ယ်ဝယ်စားတယ်။\nSeason မှာတွေ့လည်း ၀ယ်တယ်။\nစိန်ဂေဟာရှေ့က တတုံး ၅၀၀ လည်း ၀ယ်စားတယ်။\n၁၉ လမ်းက နို့ဆီခွက်နဲ့ ပေါင်းတဲ့ ပူတင်းလည်း ၀ယ်စားတယ်။\nပုဇွန်တောင်ဈေးဖက်ရောက်တုံးက ဈေးထဲမှာ ဆွမ်းတော်ခွက်ကလေးတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ရောင်းတဲ့ တခွက် ၁၀၀ လည်း ၀ယ်စားတာ ဖောက်သည်ဖြစ်လို့။\nမြစပဲရိုး says: ပူတင်း ကြိုက်မှကြိုက်။\nမွအိ နည်း ကို မှတ်ထားတာ။ အခုထဲ လက် က မပါနိုင်သေး။\nထပ်ပြီး ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးပါ ဇီ။\nအရင်က ရွှေပုဇွန် သွားရင် ပူတင်း က ဦးစားပေး ပေါ့။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 3924\nweiwei says: အန်တီဒုံ အအီစာတွေကြိုက်ပြီး ပိန်အောင်ထိန်းထားနိုင်တာ ချီးကျူးတယ်။\nပူတင်းကို တစ်ခါတစ်လေပဲ စားဖြစ်တယ်။ ၀ိတ်တက်မှာကြောက်လို့။\nဦးကျောက်ခဲ says: ကျောက်စ်လည်း ကြက်ဥပူတင်းကြိုက်မှကြိုက်…\nအရင်ဆို ရုံးကပြန်ရင် Egg Tart မကြာမကြာ ဝယ်စားတယ်…\nအခု မီစားရတော့ဘူး … ဝ တယ်ဆိုပြီး ပါမစ်ပိတ်တွားဘီ…\nkai says: ဂျပန်တွေရဲ့.. အထက်တန်းစာအစားအသောက်ထဲ.. မပါမဖြစ်လို့တောင်ပြောရမယ့်အစားအစာတခုက.. ချဝန်းမုရှိလို့ခေါ်တဲ့.. ကြက်ဥပေါင်းတမျိုးပါ..။\nအစားစားပြီး.. နောက်ဆုံးပိတ်.. လည်ချောင်းရှင်းတဲ့အနေနဲ့စားတတ်ကြတယ်..။\nကြက်ဥကို.. ပင်လယ်ငါးမုန့်(ဒရှိ)အရည်နဲ့ရော.. အသီးအရွက်တချို့ထည့်.. ပေါင်းတာမျိုးပါ..။\nအရသာမချို.. ခပ်ငန်ငန်လေးနဲ့.. စားထားတဲ့..အဆီတွေကိုလည်ချောင်းမှာကပ်နေတာတွေ…တိုက်ချသွားအောင်စားတာပါ..။\nစားပြီးဝလာမယ်တော့.. သိပ်မထင်..။ ကျမ်းမာရေးနဲ့ညီညွတ်တယ် ပြောကြတာပဲ..။\nလုပ်စားကြည့်ကြစေလို..။ ပိုစိတ်ဝင်စားရင်.. ခရုတို့.. ကန်ဇွန်းရွက်တို့.. ပိန်းဥတို့..ကဇွန်းဥတို့.. စတဲ့ဟာတွေပစ်ထည့်ပြီး.. မြန်မာမှုပြုလိုက်ကြစေလို..။ http://www.foodandwine.com/recipes/chawan-mushi\nUnwrap the custards. Top with the crabmeat, scallion and shiitake and serve.\nDashi powder isaflavorful dried Japanese stock made with dried bonito fish flakes and konbu seaweed. Look for it at Japanese markets.\nခင်ဇော် says: အာ့တော့ အားဂျီး စားတယ်။\nစားကာစ က တစ်မျိုးဂျီးပဲ။\nနောက်တော့ ပူတင်းထဲက မှိုတို့ ကြက်သားတို့ နဲ့ စားလို့ ကောင်းထာ။\nခင်ဇော် says: Wutyee Food House မှကူးယူမျှဝေသည်။\nအချိုပွဲတည်ခင်းဖို့ သီးစုံ ဂျယ်လီ ပူတင်းလေးပါ။ နေ့လည်စာ၊ ညနေစာ စားပြီ အချိုပွဲ တည်းဖို့\nအတွက်ပါ။ အရင်ဆုံး ပူတင်းကို ကြက်ဥ၊ နွားနို့၊ သကြားတို့နှင့် ပြုလုပ်ပါတယ်။ ၀တ်ရည်ကတော့ ဗီနီကာ\nအနံ့၊ အရသာ ရအောင် ပူတင်းမလုပ်ခင် vanilla essence လေးပါ ထည့်ထားတယ်။ ဂျယ်လီ\nပူတင်းမှာ သီးစုံလည်းပါတာမို့ အရမ်းချိုအီမနေပဲ၊ စားလို့လည်း ကောင်းပါတယ်။ လုပ်ရတာ\n•ကြက်ဥ အနှစ် – ၄လုံး\n•နွားနို့ (Full Cream Milk) – ၁ခွက်ခွဲ (၃၅၀ မီလီလီတာ)\n•သကြား – ခွက် ၀က် (၁၀၀ ဂရမ်)\n•ဗီနီကာ အရည်(Vanilla Essence) – လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၁ဇွန်း (optional)\n•Agar ဂျယ်လီ အချောင်း – ထုပ်ဝက် (တထုပ်တွင် ၃၅ ဂရမ် ပါသည် တ၀က်ကိုသာ\n•ရေနွေး – ၁လီတာ\n•သကြား – ၁၅၀ ဂရမ်\n•သီးစုံ စည်သွပ်ဗူး – ၁ဗူး\n•Apple green အရည်ဗူး – လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၂ဇွန်း (ဂျယ်လီ အစိမ်းရောင် ဖြစ်\nရန် ပန်းသီးအရသာအနံ့ပါတဲ့ အရည်လေးကို ထည့်ထားသည်)\nမှတ်ချက် ။ ။ Vanilla essence နှင့် Apple green ဗူးတွေကို City Mart တွင်\n၂။ ပြီမှ သကြားကို ထည့်ပြီ wire-whisk နှင့် သကြားပျော်အောင် နာနာလေး\n၃။ ထို့နောက် နွားနို့ထည့်ပြီ သမအောင် ရောမွှေလိုက်ပါ။ နွားနို့ ထည့်ပြီ ပူတင်း\nပြုလုပ်ရန် ဖန်(သို့)ကြွေ ပုံစံခွက် တ၀က်ခန့် နွားနို့ ကြက်ဥ ရောခလောက်ထား\nသော အရည်များကို လောင်းထည့်ပေးပါ။\n၄။ ပြီနောက် ဒယ်တစ်ခုထဲ ခွက်တ၀က်ခန့် ရေမြုပ်အောင် ထည့်ပြီ အဖုံးအုပ်ကာ\nပူတင်းကျက်သည်အထိ မိနစ် ၁၅~၂၀ ခန့် တည်ထားပါ။ ပူတင်းကျက်မကျက်\nသိရန် ဓား(သို့) ခရင်းဖြင့် ပူတင်းထိုးကြည့်ကာ ဓားတွင် ဘာမှကပ်မပါလာလျှင်\n၁။ အရင်ဆုံး ဒယ်ထဲတစ်ခုထဲ ရေနွေး (၁လီတာ)၊ ဂျယ်လီချောင်း၊ Apple အနှစ်ရည်၊\nသကြားတို့ကို ရောမွှေထည့်ပြီ သကြား၊ ဂျယ်လီချောင်း ပျော်သည်အထိ ၂မိနစ်ခန့်\n၂။ သီးစုံ ဂျယ်လီ ပူတင်းလုပ်ရန် အတွက် ပူတင်းထည့်ထားသော ခွက်ထဲသို့ မိမိ\n၃။ ပြီမှ အပေါ်မှ ဂျယ်လီ အရည်များကို သစ်သီးမြုပ်အောင် လောင်းထည့်ပေးပြီး\nရေခဲသေတ္တာအောက်ထပ်တွင် ၁နာရီခန့် အအေးခံထားပေးပါ။\n၄။ အေးခံပြီလျှင် ချိုစိမ့်ပြီ အရသာကောင်းမွန်သော သီးစုံ ဂျယ်လီ ပူတင်းကို\nkai says: နောက်တခုက… တမငိုရကီ..။\nအဲဒါလုပ်တတ်တဲ့သူ.. စားသောက်ဆိုင်မှာ.. ဆရာတပါးပေါ့..။\nပရိုအဆင့် လှလှ..အရသာရှိရှိဖြစ်အောင်ဆို.. လုပ်ရခက်ပါတယ်…။\nဂျပန်တွေရဲ့.. ကြက်ဥနဲ့ပါတ်သက်တဲ့.. ဥပဒေသတခုက.. ခေါက်ရင်နာနာမခေါက်ပဲ.. အထဲကမမြင်ရတဲ့..အကြောတွေပြတ်မသွားအောင်.. ညင်ညင်သာသာခေါက်ရတာပါ..။\nBeat the eggs VERY well, being sure to get them as smooth as possible.\nPour about 1/4 of the mixture intoawell-oiled tamago pan and spread as if you are makingacrepe.\nAs the mixture cooks, bubbles and sets, roll it and move it to the back of the pan.\nAdd more oil to the pan and some more of the mixture, making sure to get some under the roll.\nAs it cooks, roll the old roll back to the front of the pan, then again to the back.\nRepeat until you are out of mixture.\nRemove roll from the pan and roll as you wouldasushi roll, squeezinng out excess liquid.\nYou can roll it into eitheraround or rectangular shape and slice it when it has cooled.\nCan be served as is, or as nigiri, atopamound of rice wrapped inathin sheet of nori.\nခင်ဇော် says: ဆူရှီးဆိုင်တွေမှာ တွေ့ရတဲ့ ကြက်ဥ အလွှာအထပ်ထပ် ထင်တယ်။\nကျုပ်ဆိုင်မှာအလုပ်လုပ်တုံးက.. အဲဒါလုပ်ဖို့.. လက်သုတ်ပုဝါအစိုကို.. အဲဒီလေးထောင့်ဒယ်အိုးထဲ.. ခေါက်ထည့်ပြီး.. တူနဲ့ တလွှာချင်းလိပ်ကျင့်ရတယ်..။\nတကယ်လည်းလုပ်ရော.. ကြက်ဥအပူဖတ်က.. လွင့်ပြီး..လက်ဖျံပေါ်လာလာတင်တာမို့..အပူလောင်ကွက်အပြည့်ပေါ့..။\nခင်ဇော် says: ဥ ပို့(စ) မှာ တဂျီး ဗီဒီယိုကလစ် တင်ဖူးတယ် ထင်တယ်။\nkai says: ဟုတ်မှာပေါ့..\nအဲဒီအကောင်မဖြစ်သေးတဲ့..အကောင်.. ဥ.. .. တသက်မမေ့..။ Was this answer helpful?LikeDislike 4150\nblack chaw says: ကြက်ဥ ပူတင်း တော့ ကြိုက် သဗျာ။\nMike says: .ပူတင်းတော့ ဘာပူတင်းဖြစ်ဖြစ်ကြိုက်ပါတယ်…ငါးပူတင်း မပါ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2285\nMa Ei says: တဂျီးရဲ့ ပူတင်းနှစ်မျိုး\nKaung Kin Pyar says: စတော်ဘယ်ရီလေးတွေရှိတုန်း…နွားနို့စတော်ဘယ်ရီပူတင်း လုပ်စားရမယ်…\nအချိန်လဲ သိပ်မကြာ၊ လုပ်ရတာလဲ လွယ်လို့…စတော်ဘယ်ရီပါရင် ဆိမ့်ချဉ်လေး ဖြစ်နေတော့မှာဗြဲ…\nmanawphyulay says: အင်းခက်တာက မနောက မုန့်လုပ်စားတာတော့ ၀ါသနာမပါဘူး။ လုပ်ပြီးရင်တော့ စားချင်မိတယ်။ မှတ်တော့ထားလိုက်ပြီ သူများကို လုပ်ပေးဖို့ နားပူမှာမို့လို့လေ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1317\nCrystalline says: Egg tart အရမ်းကြိုက်… Oriental House ရှေ့ကလည်း…. စားကောင်းသား… အကြိုက်ဆုံးကတော့ ဘန်ကောက်မှာဝယ်စားတာ… ပူတင်းလေးတွေကတော့လွယ်ပြီးအရမ်းစားချင်နေတယ်…. ကယ်လိုရီတွက်နေတာ..ခုထိမလုပ်ဖြစ်သေး Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12402\nခင်ဇော် says: https://www.facebook.com/KaeKaeFoodPalace/photos/a.614181288670319.1073741828.614162782005503/648571391897975/?type=1&fref=nf\nသရက်သီးပူတင်း (Mango Pudding)\nသရက်သီးအမှည့်တွေပေါတဲ့ ဒီရာသီမှာ အချိုပွဲအတွက် သရက်သီးပူတင်းကို စမ်းသပ်ဖို့ အကြံပေးပါရစေရှင်။\nအလှူတွေ ဧည့်ခံပွဲတွေမှာလည်း သရက်သီးပူတင်းကို အချိုပွဲအဖြစ် ထည့်လို့ ရပါတယ်။ သရက်သီးအနှစ်နဲ့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်လုပ်ထားလို့မွှေးမွှေးလေးနဲ့စားလို့ ကောင်းပါတယ်။\nလုပ်ရတာလည်း လွယ်ကူပြီး ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွတ်ပါတယ်ရှင်။\nစားသောက်ဆိုင်တွေမှာ Mango Pudding Dessert ဆို ဈေးကြီးပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်လုပ်စားတော့ ဈေးလည်းသက်သာတဲ့အပြင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်စားရပါတယ်။\nသရက်သီးပူတင်းလုပ်နည်းလေးကို share ပါမယ်ရှင်။\nသံပုရာသီး ၁ စိပ် (optional)\nကျောက်ကျောမှုန့်၂ဇွန်း\n၁) သရက်သီးအမှည့်ကို အခွံခွာပြီး အတုံးလေးတွေ တုံးထားပါ။ သရက်သီးအနှစ်ရအောင် သရက်သီးအတုံးလေးတွေ ကို Blender နဲ့ ကြိတ်ပေးပါ။\n၂) သံပုရာရည်၊ဆားအနည်းငယ်တို့ ကို ထည့်ပြီး ရောမွှေပါ။\n၃) သကြားကို ရေ ၄ဇွန်းဖြင့် အရင်ရေဖျော်ထားပါ။ သကြားအားလုံးအရည်ပျော်သွားမှ စစ်ပြီး ကျောက်ကျောမှုန့်ထည့်ပြီး မွှေပါ။ ကျောက်ကျောမှုန့် နဲ့ သကြားရည်ကို မီးအေးအေးဖြင့် အပူပေးပြီး ၂မိနစ်ခန့်မွှေပေးပါ။\n၄) ပြီးလျှင် သရက်သီးနှစ်အရောထဲသို့လောင်းထည့်ပြီး နောက်တခါ ထပ်မွှေပါ။\n၅) သရက်သီးနှစ်ပျစ်ပျစ်တွေ ရလာပါမယ်။ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ခွက်ဖြင့်ထည့်ပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲ အနည်းဆုံး ၅နာရီခန့် အအေးခံပါ။\nအပေါ်မှ နို့ စိမ်း(သို့ ) အုန်းနို့ ရည်ဆမ်းပြီး စားလို့ ရပါပြီရှင်။\nကဲကဲကတော့ သရက်သီးပူတင်းကို ညနေခင်းလုပ်ပြီး တညလုံး ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ အအေးခံပါတယ်။ နောက်တနေ့နေ့ လည်ထမင်းစားပြီးမှ အချိုတည်းပါတယ်။\nCredit to KaeKae’s FoodPalace\nခင်ဇော် says: ကြက်ဥပူတင်း (Caramel pudding)\nCredit to Sabai Sabaydar Sofee\nခင်ဇော် says: https://www.facebook.com/hubbykitchen/posts/691866284219454\nရေအေး ထမင်းစားဇွန်း ၁ဇွန်း\nရေနွေး ထမင်းစားဇွန်း ၂ဇွန်း\nကြက်ဥ ၃လုံး နွားနို့ ၂၅၀ ml\nအဲ့ဒါမှ ပူတင်းကိုခွက်ထဲက ထုတ်တဲ့အခါ ကပ်မနေမှာ……….\nသကြားအရည်ပျှော်ပြီး အညိုရောင်သန်းလာရင် ရေနွေးထည့်ပါ။\nပြီးရင် ပူတင်းလုပ်မယ့် ခွက်ထဲကို လောင်းထည့်ပါ။\nကြက်ဥ ကို အရင်ခေါက်ထားပါ။\nနွားနို့ကို အိုးထဲထည့် သကြားထည့် ဆားထည့် ဗီနီလာထည့် မီးအေးအေးနဲ့ ကြိုပါ။ သကြားအပွင့်ပျောက်ရင်ရပါပြီ။\nပြီးရင် ခုဏက ခေါက်ထားတဲ့ ကြက်ဥထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်းလောင်း ထည့်ပါ။\nပြီးရင် ဇကာစိတ်နဲ့ စစ်ပေးပါ။ အဲ့ဒါမှ နုညက်နေတဲ့ ပူတင်းအသားကိုရပါမယ်။\nပူတင်းအရည်ကို ခုဏက သကြားရည်ထည့်ထားတဲ့ ပူတင်းဖုတ်မည့် ခွက်တွေထဲ ဖြည်းဖြည်းလောင်းထည့်ပါ။\nအဲ့ဒီခွက်တွေကို အပေါ်က အလူမီနီယံအရွက်နဲ့ဖုံးပေးပါ။\nအိုးတခုထဲကို ရေအနေတော်ထည့် ပြီးရင် ပူတင်းခွက်တွေကိုထည့် ပြီးရင် မီးအေးအေးလေးနဲ့ ၁၅ – ၁၈မိနစ်လောက်အထိ ပေါင်းပေးပါ။\nပြီးရင်တော့ စားမယ့် ပုဂံထဲကိုပြောင်းပြန်လောင်းထည့်လိုက်ရင် အခုလို စားချင်စဖွယ်နဲ့ အရသာကောင်းတဲ့ ပူတင်းတခွက် ရပြီပေါ့ဗျာ။\nCredit to အိမ်ရှင်ထီး၏ မီးဖိုချောင် – Hubby Kitchen


သငျ့ဘဘေီလေးအတှကျ အစားအစာကို ကနျြးမာရေးနှငျ့ ညီညှတျအောငျ ဘယျလိုလုပျမလဲ? - Lifestyle Myanmar\nမမေတေို့ရေ.. ဘဘေီလေးအတှကျ ဖွညျ့စှကျစာ စကြှေးရတော့မယျဆိုရငျ ဒီဆောငျးပါးလေးကို ဖတျကွညျ့ပါနျော။ ကလေးအတှကျ ကနျြးမာတဲ့ အစားအစာကို ဘယျလိုလုပျမလဲဆိုတာ လလေ့ာနိုငျပါတယျ။\nဒီစာရငျးက ဥပမာတဈခုသာ ဖွဈပါတယျနျော။ အိမျမှာ သငျ့ကလေးအတှကျ ဒီအစားအစာတှပွေုလုပျပွီး မကြှေးခငျမှာ သူတို့အသကျအရှယျအလိုကျ ဘယျအစားအစာတှကေို ထညျ့ကြှေးနိုငျသလဲဆိုတာ အတိအကသြိဖို့ အရေးကွီးပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ ကလေးဆရာဝနျဆီက အကွံဉာဏျရယူသငျ့ပါတယျနျော။\n၆လနှငျ့ အထကျ ။ မိခငျနို့သာ တိုကျရပါမယျ။ သငျ့ဘဘေီလေးကို နို့ဘူးတိုကျနရေငျတောငျ အသကျ ၄လနှငျ့ ၆လအကွားမှာ သူတို့ရဲ့ အစားအသောကျထဲကို ကလေးအစားအစာ အနညျးငယျသာ ထညျ့သှငျးသငျ့ပါတယျ။\n၆လနှငျ့ ၁၂လအကွား။ သဈသီးမြား၊ ဟငျးသီးဟငျးရှကျမြား။ စီရီရယျ၊ ပဲတောငျ့ရှညျမြိုးဖွဈသောပဲတှေ၊ ကွကျဥတှေ၊ အသား၊ ကွကျသား၊ ငါးနှငျ့ သံလှငျဆီ။\nအသကျ ၁၂လနှငျ့ ၂၄လအကွား။ ဒိနျခဲအပြော့ ၊ ဒိနျခဉျြ၊ နို့။\n၃နှဈနှငျ့ အထကျ။ အခှံမာသီး၊ ပနျးသီး၊ မုနျလာဥနီ၊ ကလေးမနငျနိုငျမယျ့ အစားအစာမြား။\nလတျဆတျသော အသီးအနှံမြားနှငျ့ ဟငျးသီးဟငျးရှကျမြားကို ဝယျပါ။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏျသတ်တိမြားမဆုံးရှုံးအောငျ အမြားဆုံး သုံးရကျအတှငျးမှာ အသုံးပွုဖို့ ကွိုးစားပါ။\nအဆီနညျးတဲ့ အသားကို ရှေးခယျြပါ။ သငျ့ဘဘေီလေးအတှကျ ကနျြးမာတဲ့ အစားအစာပွငျဆငျဖို့ အကောငျးဆုံးနညျးလမျးက အဆီပိုလြှံမှုမှ ကာကှယျဖို့ အဆီနညျးတဲ့ အသားကို ဝယျဖို့ ဖွဈပါတယျ။ မခကျြခငျ အဆီကို လှီးထုတျပဈပါ။\nကလေးအတှကျ ထမငျးနှငျ့အသားကိုရောပွီး အနှဈတိုကျကြှေးမယျဆိုရငျ နူးညံ့တဲ့အသားကို အတုံးသေးသေးလေးတှတေုံးပွီး အသုံးပွုဖို့ သတိရပါ။ ကလေးကို ဖွညျ့စှကျစာမကြှေးခငျမှာ ကလေးဆရာဝနျတှဆေီက အကွံဉာဏျရယူပါ။\nတဈကိုယျရညျ သနျ့ရှငျးရေးက ခကျြပွုတျတဲ့နရောမှာ အလှနျအရေးပါပါတယျ။\nအသီးအနှံမြားနှငျ့ ဟငျးသီးဟငျးရှကျမြားကို တဈခုခငျြးစီ သသေခြောခြာ ဆေးကွောဖို့ မမပေ့ါနဲ့နျော။\nခကျြပွုတျတဲ့အခါ ဆားလြှော့သုံးပါ။ ဆားအမြားကွီး အသုံးပွုရငျ ကလေးရဲ့ ကြောကျကပျထိခိုကျနိုငျတာကွောငျ့ ဆား အနညျးငယျမြှသာ သုံးသငျ့ပါတယျ။ တဈနှဈအရှယျကလေးအတှကျ ဆားသုံးစှဲမှုဟာ တဈနကေို့ ဆား ( ၁ )ဂရမျထကျ မပိုသငျ့ပါဘူး။ အသကျ ၃နှဈမှာ နစေ့ဉျ (၂) ဂရမျလောကျ ကြှေးနိုငျပါတယျ။\nတခွားအဆီတှအေစား သံလှငျဆီကို ရှေးခယျြပါ။ သံလှငျဆီမှာ monounsaturated fatty acids, unsaturated fatty acidsနှငျ့ vitamin Eတို့ ပါရှိပါတယျ။\nအနှဈတိုကျပွီး ကြှေးတဲ့အခါ နို့ထညျ့ကြှေးပါ။ သငျ့ကလေးကို ထမငျးနှငျ့ ဟငျးသီးဟငျးရှကျတှေ အနှဈတိုကျပွီး ကြှေးနလြှေငျ အနှဈက အရမျးပဈြပဈြကွီး မဖွဈဖို့ သတိထားပေးပါ။ ပဈြပဈြကွီးမဖွဈအောငျ နို့ သို့ရထေညျ့နိုငျပါတယျ။ သငျ့ကလေးပုံမှနျသောကျနကြေ နို့ ဒါမှမဟုတျ မိခငျနို့ထညျ့ပွီး ကြှေးနိုငျပါတယျ။\nထမငျး၊ ကွကျသားနှငျ့ ဟငျးသီးဟငျးရှကျကို ရောကြှေးမယျဆိုရငျ ပထမဆုံး ဟငျးသီးဟငျးရှကျနှငျ့ ကွကျသားအတုံးသေးသေးလေးတှကေို နူးအိသှားတဲ့အထိ ပွုတျပါ။ ကွကျသားဖကျတှကေို ဖယျထားပွီး ကွကျပွုတျရညျထဲမှာ ထမငျးထညျ့ခကျြပါ။ ကကျြသှားရငျ ထမငျးကို ခပြွေီး အနှဈပွုလုပျနိုငျပါတယျ။\nထမငျးနှငျ့မဟုတျဘဲ အသီးအနှံကို အနှဈပွုလုပျပွီး သရစော ကြှေးမယျဆိုရငျ ပနျးသီး၊ ငှကျပြောသီး၊ သဈတျောသီးကို သုံးနိုငျပါတယျ။ ပနျးသီးနှငျ့ သဈတျောသီးကို အခှံနှာ၊ အစထေု့တျပွီး အတုံးသေးသေးလေးတှတေုံးပွီး ခကျြပါ။ နူးအိသှားတဲ့အခါ ငှကျပြောသီးနှငျ့အတူ blender ထဲမှာ ကွိတျပါ။ သကွားမထညျ့ပါနဲ့။ နို့ဖွဈဖွဈထညျ့နိုငျပါတယျ။\nသငျ့ကလေးရဲ့ အစာအိမျက သေးသေးလေးပါ။ ဒါ့ကွောငျ့ သူတို့ကို စားဖို့ အတငျးမကြှေးပါနဲ့။ သငျ့အတှကျ သေးငယျတဲ့ ပမာဏလို့ထငျရပမေယျ့ ကလေးအတှကျ လုံလောကျတာထကျ ပိုနိုငျပါတယျ။\nသင့်ဘေဘီလေးအတွက် အစားအစာကို ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?\nမေမေတို့ရေ.. ဘေဘီလေးအတွက် ဖြည့်စွက်စာ စကျွေးရတော့မယ်ဆိုရင် ဒီဆောင်းပါးလေးကို ဖတ်ကြည့်ပါနော်။ ကလေးအတွက် ကျန်းမာတဲ့ အစားအစာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်။\nဒီစာရင်းက ဥပမာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်နော်။ အိမ်မှာ သင့်ကလေးအတွက် ဒီအစားအစာတွေပြုလုပ်ပြီး မကျွေးခင်မှာ သူတို့အသက်အရွယ်အလိုက် ဘယ်အစားအစာတွေကို ထည့်ကျွေးနိုင်သလဲဆိုတာ အတိအကျသိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကလေးဆရာဝန်ဆီက အကြံဉာဏ်ရယူသင့်ပါတယ်နော်။\n၆လနှင့် အထက် ။ မိခင်နို့သာ တိုက်ရပါမယ်။ သင့်ဘေဘီလေးကို နို့ဘူးတိုက်နေရင်တောင် အသက် ၄လနှင့် ၆လအကြားမှာ သူတို့ရဲ့ အစားအသောက်ထဲကို ကလေးအစားအစာ အနည်းငယ်သာ ထည့်သွင်းသင့်ပါတယ်။\n၆လနှင့် ၁၂လအကြား။ သစ်သီးများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ။ စီရီရယ်၊ ပဲတောင့်ရှည်မျိုးဖြစ်သောပဲတွေ၊ ကြက်ဥတွေ၊ အသား၊ ကြက်သား၊ ငါးနှင့် သံလွင်ဆီ။\nအသက် ၁၂လနှင့် ၂၄လအကြား။ ဒိန်ခဲအပျော့ ၊ ဒိန်ချဉ်၊ နို့။\n၃နှစ်နှင့် အထက်။ အခွံမာသီး၊ ပန်းသီး၊ မုန်လာဥနီ၊ ကလေးမနင်နိုင်မယ့် အစားအစာများ။\nလတ်ဆတ်သော အသီးအနှံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဝယ်ပါ။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိများမဆုံးရှုံးအောင် အများဆုံး သုံးရက်အတွင်းမှာ အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားပါ။\nအဆီနည်းတဲ့ အသားကို ရွေးချယ်ပါ။ သင့်ဘေဘီလေးအတွက် ကျန်းမာတဲ့ အစားအစာပြင်ဆင်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက အဆီပိုလျှံမှုမှ ကာကွယ်ဖို့ အဆီနည်းတဲ့ အသားကို ဝယ်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ မချက်ခင် အဆီကို လှီးထုတ်ပစ်ပါ။\nကလေးအတွက် ထမင်းနှင့်အသားကိုရောပြီး အနှစ်တိုက်ကျွေးမယ်ဆိုရင် နူးညံ့တဲ့အသားကို အတုံးသေးသေးလေးတွေတုံးပြီး အသုံးပြုဖို့ သတိရပါ။ ကလေးကို ဖြည့်စွက်စာမကျွေးခင်မှာ ကလေးဆရာဝန်တွေဆီက အကြံဉာဏ်ရယူပါ။\nတစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးက ချက်ပြုတ်တဲ့နေရာမှာ အလွန်အရေးပါပါတယ်။\nအသီးအနှံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တစ်ခုချင်းစီ သေသေချာချာ ဆေးကြောဖို့ မမေ့ပါနဲ့နော်။\nချက်ပြုတ်တဲ့အခါ ဆားလျှော့သုံးပါ။ ဆားအများကြီး အသုံးပြုရင် ကလေးရဲ့ ကျောက်ကပ်ထိခိုက်နိုင်တာကြောင့် ဆား အနည်းငယ်မျှသာ သုံးသင့်ပါတယ်။ တစ်နှစ်အရွယ်ကလေးအတွက် ဆားသုံးစွဲမှုဟာ တစ်နေ့ကို ဆား ( ၁ )ဂရမ်ထက် မပိုသင့်ပါဘူး။ အသက် ၃နှစ်မှာ နေ့စဉ် (၂) ဂရမ်လောက် ကျွေးနိုင်ပါတယ်။\nတခြားအဆီတွေအစား သံလွင်ဆီကို ရွေးချယ်ပါ။ သံလွင်ဆီမှာ monounsaturated fatty acids, unsaturated fatty acidsနှင့် vitamin Eတို့ ပါရှိပါတယ်။\nအနှစ်တိုက်ပြီး ကျွေးတဲ့အခါ နို့ထည့်ကျွေးပါ။ သင့်ကလေးကို ထမင်းနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အနှစ်တိုက်ပြီး ကျွေးနေလျှင် အနှစ်က အရမ်းပျစ်ပျစ်ကြီး မဖြစ်ဖို့ သတိထားပေးပါ။ ပျစ်ပျစ်ကြီးမဖြစ်အောင် နို့ သို့ရေထည့်နိုင်ပါတယ်။ သင့်ကလေးပုံမှန်သောက်နေကျ နို့ ဒါမှမဟုတ် မိခင်နို့ထည့်ပြီး ကျွေးနိုင်ပါတယ်။\nထမင်း၊ ကြက်သားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ရောကျွေးမယ်ဆိုရင် ပထမဆုံး ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် ကြက်သားအတုံးသေးသေးလေးတွေကို နူးအိသွားတဲ့အထိ ပြုတ်ပါ။ ကြက်သားဖက်တွေကို ဖယ်ထားပြီး ကြက်ပြုတ်ရည်ထဲမှာ ထမင်းထည့်ချက်ပါ။ ကျက်သွားရင် ထမင်းကို ချေပြီး အနှစ်ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။\nထမင်းနှင့်မဟုတ်ဘဲ အသီးအနှံကို အနှစ်ပြုလုပ်ပြီး သရေစာ ကျွေးမယ်ဆိုရင် ပန်းသီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ သစ်တော်သီးကို သုံးနိုင်ပါတယ်။ ပန်းသီးနှင့် သစ်တော်သီးကို အခွံနွှာ၊ အစေ့ထုတ်ပြီး အတုံးသေးသေးလေးတွေတုံးပြီး ချက်ပါ။ နူးအိသွားတဲ့အခါ ငှက်ပျောသီးနှင့်အတူ blender ထဲမှာ ကြိတ်ပါ။ သကြားမထည့်ပါနဲ့။ နို့ဖြစ်ဖြစ်ထည့်နိုင်ပါတယ်။\nသင့်ကလေးရဲ့ အစာအိမ်က သေးသေးလေးပါ။ ဒါ့ကြောင့် သူတို့ကို စားဖို့ အတင်းမကျွေးပါနဲ့။ သင့်အတွက် သေးငယ်တဲ့ ပမာဏလို့ထင်ရပေမယ့် ကလေးအတွက် လုံလောက်တာထက် ပိုနိုင်ပါတယ်။


နိုင်ငံတကာ တရားခုံရုံးတွင် ဂမ်ဘီယာ စွဲဆိုလျှောက်လဲရက်ကို ၃-လနှင့် မြန်မာ၏ ချေပ လျှောက်လဲရက်ကို ၆-လ ရက်တိုးမြှင့်၍ ပြင်ဆင်သတ်မှတ်ကြောင်း ICJ တရားဝင် သတင်းထုတ်ပြန် – H2Oupdatenews\nနိုင်ငံတကာ တရားခုံရုံးတွင် ဂမ်ဘီယာ စွဲဆိုလျှောက်လဲရက်ကို ၃-လနှင့် မြန်မာ၏ ချေပ လျှောက်လဲရက်ကို ၆-လ ရက်တိုးမြှင့်၍ ပြင်ဆင်သတ်မှတ်ကြောင်း ICJ တရားဝင် သတင်းထုတ်ပြန်\noungmarine11@outlook.com 27/05/2020\tNo Comments\nကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ၏ အမြင့်ဆုံးတရားစီရင်ရေး နိုင်ငံတကာတရားခုံရုံး ( ICJ ) ၌ လူမျိုးသုဉ်းစေခြင်း နှင့်ပတ် သက်၍ နိုင်ငံတကာကွန်ဗင်းရှင်းပါအချက်အလက်များအား လိုက်နာရန်ပျက်ကွက်သည်ဟု မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် ကနဦး တရားစွဲဆိုထားသော ဂမ်ဘီယာနိုင်ငံ၏ လျှောက်လဲချက်ပေးရမည့်ကို ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၃ ရက်မှ အောက်တိုဘာ ၂၃ ရက်သို့ ရက်တိုးမြှင့် အချိန်ပေးလိုက်ကြောင်း May 26 2020 ရက်စွဲဖြင့် ICJ က သတင်း ထုတ်ပြန်သည်။\nမြန်မာအပေါ် စွဲချက်တင်ထားသည့် ဂမ်ဘီယာက ၎င်း၏ တရားခွင်ရှေ့မှောက် လျှောက်လဲရမည့်ရက်ကို ကိုရိုနာကူးစက်ရောဂါကပ်ကျရောက်လျှက်ရှိခြင်းကြောင့် အနည်းဆုံး ၃-လ ရက်တိုးမြှင့် အချိန်ပေးရန်၊ မြန်မာကိုလည်း အလားတူ အချိန်တိုးမြှင့် ခံစားခွင့်ပေးရန် ဧပြီ ၂၄ ရက်တွင် ဂမ်ဘီယာနိုင်ငံကိုယ်စားလှယ်က စာရေးသား လျှောက်ထားခဲ့ကြောင်း ICJ ၏ ထုတ်ပြန်ချက်တွင်ပါဝင်သည်။\nဂမ်ဘီယာ၏တောင်းဆိုချက်နှင့်ပတ်သက်၍ မြန်မာအနေဖြင့် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါကပ်မှာ တရားစီရင်ရေး အနှစ်သာရအပေါ် သက်ရောက်သည် မယူဆကြောင်း၊ ဂမ်ဘီယာ၏ တောင်းဆိုချက်ကို မြန်မာဘက်က တစ်စုံတစ်ရာ ထင်မြင်ချက်ပေးရန်မရှိကြောင်း၊ ဂမ်ဘီယာ၏ လျှောက်ထားချက်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျှော်မှု့ ရှိ-မရှိ တရားရုံးတော်အနေဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်သင့်ကြောင်း ဧပြီ ၂၈ ရက်တွင် မြန်မာနိုင်ငံကိုယ်စားလှယ်က အကြောင်းပြန်ကြားခဲ့သည်။\nထိုအတွက် ဂမ်ဘီယာ၏ စွဲဆိုလျှောက်ထားရမည့်ရက်ကို ဇူလိုင် ၂၃ ရက်အစား အောက်တိုဘာ ၂၃ ရက်သို့ ၃-လ ရက်တိုးမြှင့် အချိန်ပေးလိုက်ကြောင်း၊ ခုခံလျှောက်ထားမည့် မြန်မာကိုလည်း ဇန်နဝါရီ ၂၅၊ ၂၀၂၁ အစား ဇူလိုင် ၂၃၊ ၂၀၂၁ သို့ ၆-လ အချိန်တိုးမြှင့် သတ်မှတ်လိုက်ကြောင်း ICJ က ဖော်ပြသည်။\n((( ICJ. Press Release. No. 2020/14 ., 26 May 2020 “Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (The Gambia v. Myanmar) Extension of the time-limits for the filing of the initial pleadings” ကို #HtayOung, #OungMarine ဆီလျော်အောင် ကောက်နှုတ်ဘာသာပြန်ဆိုသည်။ )))\nPrevious Previous post: တရုတ်ကြီး၏ ဝူဟန်နေ လူ ၁၀-သန်းကို Covid-19 ရောဂါပိုး ရှိ- မရှိ ၉-ရက်တည်းနှင့် စစ်ဆေးနည်း။ လူအမြောက်အများကို ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးနည်းပညာဘောင်ဝင် အချိန်တို အကုန်အကျ နည်းပါးစွာ စမ်းသပ်\nNext Next post: အမေရိကန်၌ လူသေအလောင်းများမှ ဟမ်ဘာဂါပြုလုပ်နေကြောင်း ပြောဆိုချက်များကို လူမှုကွန်ရက်မှ တရုတ်ဖျက်ချနေဟု ဆို။