ဆွဲ အား ကောင်း တဲ့ ချစ် လေး – Hlataw.com\nမှတ်မိနေသည်။ ပါတိတ်အဆင်အပြင်ပွင့်တွေ… လှပသော လိပ်ပြာလေးများ နားနေဟန် ဒီဇိုင်းနှင့် ထမီကို ဝတ်ထားသည်။တင်ပါး အလုံး အထည်က. . အလွန်အမင်းကြီးတာမျိုးမဟုတ်..ကျစ်လစ်လှပသော ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖေါ် ဆောင်သည်။အရပ်အမောင်းက.. .မြန်မာမိန်း ကလေးထဲတွင် ခပ်ရှားရှား အရပ်မျိုး ငါးပေ လေးလက်မခန့်မြင့်သည်။ အရပ်မြင့်သဖြင့် ပေါင်တန်ကြီးတွေက ရှည်သွယ်ကြသည်။ လုံးပတ် အတော်ထွားကြိုင်းပုံက.. .အချိုးအဆစ် ဦးစားပေး ထုလုပ်ထားသော ပန်းပုရုပ်နှယ်လှပပြေ ပြစ်လွန်းသည်။ ဘလောက်စ် အင်္ကျီ လက်ပြတ် အဝါလေးအောက်မှ မစို့မပို့ယဉ်ယဉ်လေးကြွားရွား နေ သော ရွှေရင်အစုံက ရင်သပ်ရှူမောစဖွယ်..အထက်မှ အောက်သို့ ပြန်လည်သုံးသပ်လျှင်..မျက်နာသွင်ပြင်၏ ရိုးသားတည်ငြိမ်မှု…အိနြေ္ဒသိက္ခာ ပြည့်ဝမှုတို့က စာဖွဲ့မကုန်အောင်…ခန့်ညားတည် ကြည်သည်။ သူ့အလှကို ရေးဖွဲ့ပါဟု ဆိုလျှင်..မျက်ခုံးလေးတစ်ဖက် နှာတံလေးတစ်ချောင်း နှုတ်ခမ်းလေးတစ်လွှာ သွားကလေးတစ်စေ့နှင့်ပင်..ကျမ်းစာ တစ်ဆောင်အထိဖွဲ့လောက်သူဖြစ်သည်။ အထူးရေပန်းစားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်အလှကိုမူ ကဗျာဆရာ အချို့က..ကဗျာဖွဲ့ကြသည်။ သီချင်းသ မားကလည်း.. သီးချင်းစပ်ကြသည်။ ဗွီဒီယို သမားအချို့ပင် ရှာဖွေ တွေ့ရှိပြီး စကားကမ်းလှမ်းခဲ့ကြ ဖူးသည်။ သို့သော် သူမက အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဝင်စားမှု မပြခဲ့… အလှနတ် ဘုရား ဗီးနပ်စ် အလှကို ကမ္ဘာကျော်အောင် ရေးဖွဲ့ခဲ့သော စာရေးဆရာကြီးသည် စင်စစ်.. အိခိုင် ဆိုသောမိန်းကလေးကို မ တွေ့ဘူးခဲ့၍ သာ ဖြစ်သည်ဟု.. တင့်ဆွေထင်သည်။ ဗီးနပ်စ် အရုပ်ကို တင့်ဆွေ တွေ့ဖူးပါသည်။ အိခိုင် ဆယ်ပုံ ပုံ၍ တစ်ပုံမမှီသော..ဤရုပ်ထုသည် ဘဇာကြောင့် ကမ္ဘာကျော်ခဲ့သနည်းဟု ယနေ့ထိ အဖြေ မပေါ်…. အလှဘုရင်မဆိုသော ကလီယိုပက်ထရာ ကို သူလူကိုယ်တိုင် မမြင်ဘူးခဲ့သော်လည်း ..အိခိုင်လောက် မလှသည်ကိုတော့..သူကျိန်တွယ် ပြောရဲသည်။မိုနာလီဇာ ၏အပြုံးဆိုသော ပန်းချီကားကလည်း ကြံဖန်ပြီး ဈေးကောင်းနေသည်။ အိခိုင်..မပြုံးပဲ တည်တည်ကလေး ကြည့်နေသည်ကပင် မိုနာလီဇာ ထက်အဆတစ်ရာ သာလေသည်။\nမြန်မာရာဇ ဝင်တွင် ဥမ္မာဒန္တီအလှသည်..မြင်သူတိုင်း ရူးသွပ်ရသည် ဟုလောက်သာပါသည်။ တင် ရင် ခါး ဘယ်မျှ အရပ်အမောင်း အတိအကျမပါ။ ပပဝတီကိုလည်း ခုနှစ်ဆောင်တိုက်ခန်း မီးမထွန်းဘဲ လင်းလောက်အောင်လှပြန်သတဲ့..ဘာတွေလဲ.. ရှုပ်နေတာပဲ..။အိခိုင်အလှကို အဲဒီ.. ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကအလှတွေနဲ့ မယှဉ်နဲ့..အရေးမပါတာ မလုပ်နဲ့…။တင့်ဆွေ..စိတ်ထဲ၌ အိခိုင်ထက် လှသူတောင် အိခိုင်လောက် လှမည်မထင်ပါ..။ အိခိုင် ဆိုသည်က တင့်ဆွေဘဝ၏ ထိပ်ထားဧကရီ..။ ခန်းနားကြီးကျယ်လှစွာသော အဆောက်အဦး များစွာဆီသို့ တင့်ဆွေ ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကြက်သရေရှိသော အဆာက်အအုံကြီးက ငွေကုန်ကျေးကျ ခံတာက လူအင်အား မခန့်သား မလှပ။ အိမ် တံစက်မြိတ်၌ ချိတ်ဆွဲထားသော သစ်ခွအုံလေး တစ်အုံ ကပင် တင့်ဆွေအတွက်..ဒေါ်လာ သန်းပေါင်းများစွာ ပေး၍မရောင်းနိင်သော အရာဖြစ်သည်။ အိခိုင်စီးသော ဖိနပ်ကလေးကို ကာလတန်ဖိုးနှင့် တစ်ရာပတ်ဝန်းကျင် သတ်မှတ်ကြမည် ဖြစ်သော် လည်း သူကမူ ပြတိုက်တစ်ခု၌ ကတ္တီပါ ခံပြီးတောင် ပြထားချင်သေးသည်။ အိခိုင် အသုံးအဆောင်နှင့် ပျဉ်ထောင်အိမ်ကလေးကို မဆိုထားနှင့် နေရာင်မှာကျသော အရိပ်ကလေးကို ပင် တင့်ဆွေ ဈေးမ ဖြတ် နိင်အောင် တန်ဖိုးကြီးမားစွာ ထားသည်။ သို့သော်..အိခိုင်သည် ယနေ့ထိ သူနှင့်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသေးသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ် ချေသည်။ “ဟေ့ကောင်…စောက်ရူး..ဖွန်ကြောင်…” “ထွန်းလွင်..အဲဒီကောင် ပါးစပ်ကို ရာဘာဖိနပ်နဲ့ ကောက်ပိတ်ထားလိုက် စမ်း..” “ဟာ…မှားးပါတယ်ဗျာ…” သူငယ်ချင်း သုံးယောက် ဆုံမိလျင်..နောက်ကြ ပြောင်ကြနှင့် ရယ်မောစရာများပြောကြသော်လည်း.. သူတို့သုံးယောက်လုံး ရင်းနှီးချစ်ခင် ကြသည့်…ညီအစ်ကိုများလို နေကြသည်။ “မနက်က အိခိုင် ဈေးသွားတာ..တွေ့တယ်..” “ဘယ်သူပါသေးလဲ…အောင်မင်း..” “သူတစ်\nယောက်ထဲပါပဲ..ပြန်တောင်ရောက်ရောပေါ့…” အောင်မင်း ပါးစပ်မှ ပြောရင်း..လက်က…ထွန်းလွင်ကိုလှမ်းကုတ်ပြီး မေးငေါ့ပြသည်။ ထွန်းလွင်ရယ်၍ သာနေသည်။ “လုပ်ကွာ..လက်ဖက်သုတ်မှာ..လက်ဖက်စားရင်း စောင့်ကြတာပေါ့..လာတော့လဲကြည့်…ကြည့်ပြီး တော့ပြန်..ဒါပဲ..” “အင်း..မင်းအလုပ်က..ဒါပဲ မှုတ်လား..” စကားအဆုံး၌ အောင်မင်း သက်ပြင်းချသည်။ ထွန်းလွင်က ခေါင်းကိုခါရမ်းပြီး ဆေးပေါ့လိပ်ကိုရှိုက် ကာဖွာပြီးမှ… “မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားတာ ဘာလုပ်ဖို့လဲ..” “ချစ်ဖို့လေ…ချစ်ဖို့..ဟဲဟဲ…ဟဲ” “ငါ..အကောင်းမေးတာပါ…ချစ်တယ် ဆိုတာနဲ့ ဖိုက်တာနဲ့…ဘာကွာလဲ..” “ဟာ…ကွာတယ်ကွ..မင်းကလဲ သဘောကြီးဖြစ်ပြီး..” “ကဲ..ရှင်းစမ်းကွာ..” ဖါ…ကိုဖိုက်တာ..ချစ်လို့ မှုတ်ဖူး…ဒါက တစ်အချက်..မတူညီတဲ့ ဖိုမလိင်အင်္ဂါတွေ ကာမစပ်ယှက် တာကို အချစ်နဲ့ရောရင်..အရမ်းသေး သိမ်သွားလိမ့်မယ်..” “အေးပါ…မင့် အချစ်အဘိဓမ္မာကို အနက်ဖွင့်ပါ..” “အနက်ဖွင့်ဖွင့်.. အဖြူဖွင့်ဖွင့် အချစ်ကို ငါနားလည်သလိုပြောမယ်… ကြောင်ကလေးကို ချစ်တယ်.. ကဲ..အဲဒါ..ဖိုက်ဖို့မှုတ်ဖူး..ဒါ..နှစ်အချက်..” တင့်ဆွေ လူတတ်ကြီးလုပ်ပြီး..ဒိုင်တွေ လွှတ်လေ၏။ ငှဲ့ပြီးသား ရေနွေးခွက်ကို ယူသောက်လိုက် သေးသည်။ “ပန်းတစ်ပွင့်ကို မြတ်နိုးတယ်…အဲဒါ..ဖိုက်ဖို့လား..သုံး..” “တော်စမ်းကွာ.. .အဲဒါ…ဒိုင်ကြောင်တွေကွ မှတ်ထား..အိခိုင်ဟာ မိန်းမ..ခွေးမဟုတ်ဘူး..ကြောင်မ ဟုတ်ဘူး..အဲ..ပြီးတော့ ပန်းပွင့်လဲ မဟုတ်ဘူး..မိန်းမတစ်ယောက်ကိုယူပြီး..အပုတ်ခံထားတဲ့ကောင် ဘယ်နှစ်ကောင်ရှိလဲ..မင်းတစ်ကောင်ပဲရှိမယ်…တင့်ဆွေ” “တစ်နေ့လာ ကြည့်ပြီးပြန်…အိမ်အထိ အနံ့ခံပြီးပြန်..ဒါဘာလုပ်တာလဲ..မင်းဥစ္စာ..စောက်ရေးမပါ တာ..အခွင့်အရေးရတုံး..ရွှီးပါဆိုမှ… ရှိူးနေရုံနဲ့ပြီးမှာလားကွ…” သူ့အစား သူငယ်ချင်း အောင်မင်းနှင့် ထွန်းလွင် အားမလိုအားမရဖြစ်နေကြရသည်။ ထိုစဉ်..သူတို့ ထိုင်နေသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှေ့ မှ အိခိုင်..ဈေးခြင်းတောင်းလေးဆွဲပြီး .. ခပ်သွက်သွက်ကလေး လျောက်သွားလေသည်။ “ဟေ့..သွားပြီ…လိုက်ဟ…အာ…ဆေးလိပ်ကို ထားခဲ့…” တင့်ဆွေ..ကယောင်ကတမ်းနှင့် အိခိုင်နောက်သို့ ထလိုက်သည်။ ဝင့်ထည်ခန့်ညားလွန်းသော အလှ ဘုရားမလေးနောက်မှ တင့်ဆွေ အ ရိပ်လို ကပ်ပါသွားသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ကျန်ရစ်သော အောင်မင်းနှင့် ထွန်းလွင်က လက်ဖက်ရည်ဖိုးရှင်းပြီး ပြိုင်တူထကာ ဆန့် ကျင်ဘက်သို့ ထွက်ခွါသွား ကြသည်။ သူတို့ပြောလဲ ပြောချင်စရာဖြစ်သည်..အိခိုင်..သူ့အိမ်လေးထဲသို့ ဝင်သွားသည်အထိ ကပ်လိုက်သွား သည်။ ပြီး…အိမ်သုံးလေးလုံးကျော်မှ ပြန်လှည့်လာသည်။ တင့်ဆွေ လက်ဖက်ရည်\nဆိုင် ပြန်ရောက် လာသောအခါ.. ဟိုနှစ်ကောင်မရှိတော့ဘူး..။ တစ်နေ့တာ ဝတ္တရားကို ကျေပြွန်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီးသော စစ်သူရဲလို.. သူ့အိမ်သို့ ကျေနပ်ရွှင်လန်း စွာပြန်သွားခဲ့လေသည်။ “ဟော့တော့…ဖိနပ်ကလဲ..ဒုက္ခပါပဲ…” အိုခိုင် ဖိနပ်ကလေးကို ကုန်းကောက်လိုက်သည်။ လက်ထဲမှ ပိုက်ဆံအိပ်ကလေးကို ချိုင်း၌ညှပ်ပြီး သဲကြိုးပြတ်သွားသော ဖိနပ်ကို ကိုင်ကြည့်နေသည်။ “ဖိနပ်ပြတ်သွားတယ်ထင်တယ်..ဟုတ်လာ…” “အာ…အင်း…ဟုတ်ကဲ့…” “ပေး….အစ်ကိုက ဖိနပ်ချုပ်သမားပါ…” သားနားရည်မွန်သော …လူရွယ်က…အိခိုင် ဖိနပ်ကလေးကို မပေးခင် ဆွဲယူပြီး အသင့်ပါလာသော ဖိနပ်ချုပ်အပ်နှင့် ချုပ်ပေးလိုက်သည်။ “ကျေးဇူး…နော်…အစ်ကို…” “ရပါတယ်…” လူရွယ်က..လက်နှစ်ဖက်ခါပြီး..မပြုံးမရယ် ထွက်သွားသည်။ ဖိနပ်ချုပ်သမားက ဂျင်းပင်နှင့် တီရှပ်နှင့် ဝေါ့ကင်းရှူးကို စီးထားသည်။ ဝင်ငွေ ကောင်းလို့လားမှ မသိတာ..အခိုင် အမှတ်တမဲ့ပင် ကျူရှင်မှ ပြန်ခဲ့သည်။ ဖိနပ်ချုပ်သမားကို မေ့ပျောက်ပျောက်ထားလိုက်၏။ “အို…ဒုက္ခပါပဲ..မိုးရွာနေတဲ့..အထဲ…” ထီးကိုင်းက ကျိုးပြန်သည်။ သူရောက်လာပြန်သည်။ “ထီးကိုင်း ကျိုးသွားတာလား…ခဏလေးနော်…အစ်ကိုက ထီးပြင်သမားပါ…မကြာပါဘူး..” လွယ်ထားသော သားရေကင်ဘတ်ထဲမှ ကရိယာများထုတ်ပြီး ထီးကိုင်းကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။ “ဟို..လေ….ဟိုတစ်ခါ…” “အော်…အင်း…ရပါတယ်..” အိခိုင်ရဲ့စိတ်ကို ဖမ်းစားစ ပြုလာသည်။ ဘယ်သူလဲ..ဘာလဲ…ဘာကြောင့် အိခိုင် အခက်တွေ့တိုင်း သူပေါ်ပေါ်လာရတာက…အိခိုင်နောက် ကို အမြဲလိုက်နေတာများလား…ဟုတ်မှာ.. “အစ်ကို…နာမည်က…ဘယ်သူလဲဟင်….” “လိုအပ်လို့လား…ညီမရယ်..” “လိုအပ်တာပေါ့…ကျေးဇူးရှင်ပဲ…ဥစ္စာ..” မျက်စောင်းလေးထိုး..နှုတ်ခမ်းလေးစူဆောင့် စောင်းကာ ပြောလိုက်သော မျက်နာလှလှလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးမှ…သူက ..ရယ်သည်။ ပြီး… အအေးဖိုးကို သူရှင်းပေးလိုက်သည်။ “နောက်တခါတွေ့ရင်..အစ်ကို ပြောမယ်နော်…ညီမ…” “ကြည့်ပါလား..အစ်ကိုဟာလေ…တစ်မျိုးကြီးပဲ…” သူ့မျက်နာ၌ လျှို့ဝှက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးရင်း ဟွန်ဒါဆိုင်ကယ်ကလေးပေါ်သို့ ခွစီးကာ ဝေါကနဲ ထွက်သွားလေသည်။ “ဖိနပ် ချုပ်ပေးတာ..ထီးပြင်ပေးတာလေးတွေက ရင်းနှီးမှုကို ရယူလိုက်တာ..နာမည်မေးတာကို မပြော ပဲနဲ့..ထွက်သွားတာက စိတ်ဝင် စားမှု ပိုအောင်လို့” “တော်ပါတယ်ဗျာ…တော်ပါပေတယ်..” “အဲဒီတော့ အချစ်ဟာ စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်နိင်မှုကလဲ စတင်ပေါက်ဖွားလာနိင်တယ်..အဲဒါ..ပထမ ဆုံး..အဖြေ” ကျန်နှစ်ယောက်က အထင်မကြီးစွာ..ရယ်ပြသည်။ “အေးလ…ဇတ်သိမ်းအောင်တော့ ကြည့်သေးတာပေါ့…” “ဟင့်….အိခိုင်ကို…အဲလို…မလုပ်နဲ့ကွာ…မနေတတ်ဘူ..” “ချစ်လို့ပါ…အိခိုင်လေးရယ်…” “ချစ်တာနဲ့… ဒါကိုင်တာနဲ့ ..ဘာဆိုင်လဲ…လို့…” ရဲရဲနီနေ\nသော မျက်နာလေးကို သူက ငုံ့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ “ပြောလေ..ဘာဆိုင်လို့လဲ…ကဲ…” “ဆိုင်တာပေါ့..အိခိုင်…ဖိုမ..ဆက်ဆံမှုဆိုတာ..အချစ်ရဲ့ .. အထိရောက်ဆုံး သက်သေတွေပဲပေါ့..အချစ် ရယ်..” “သွားပါ.. .သူလိုရာဆွဲပြော…နေတာ..ခစ်ခစ်..” သူ့မျက်နာသည် အိုသလို ညိုမှိုင်းသွားသည်။ သူငိုင်သွားတော့လည်း…အိခိုင်..မနေတတ်..မကြည့် ရက်..။ “ကဲ..ချစ်လေ…ဘာလို့မျက်နှာကြီးက အို သွားရတာလဲ..” “အိုခိုင်ကမှ…အစ်ကို့အလိုကို မလိုက်တာ..” “အစ်ကို့အတွက်ဆိုရင်လေ…အိုခိုင်ကိုယ်လုံး..တင် မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုရယ်..နှလုံးသားကိုပါ..ပေးဝံ့ သူပါ..ယုံပါ အစ်ကိုရယ်…” ချစ်ရသော အစ်ကိုထံမှ.. . မယုံသင်္ကာမှုမျိုးကို အိခိုင် မလိုချင်ပါ…ဘာမဟုတ်သော ကိစ္စလေးနှင့် အိခိုင် အစ်ကို့အမုန်းမျိုးကို မလိုချင်ပါ.. အိခိုင် လက်ကလေးတစ်ဖက်ကို ပုဆိုးအောက်မှ တောင်စပြု လာသော အစ်ကို့ ဟာကြီးကို အရဲစွန့်ပြီး ခပ်တင်းတင်းလေး ကိုင်ပေး လိုက်သည်။ အစ်ကို့ ကိုယ်လုံးသည် ဆတ်ကနဲ တောင့်တင်းသွားသည်။ ကြမ်းတမ်းသော အနမ်းရိုင်းကြီးများက အိခိုင်ပါးပြင်မို့မို့လေးကို .. ဖိကပ် နမ်းရှိုက်လာသည်။ အိခိုင်..လက်ဖဝါးထဲ၌..ပူနွေးစွာ ကိုင်ထားမိသော အစ်ကို့ဟာကြီးက လက်ဆုပ်လက်ကိုင်မက ကြီး မားသည်။ ဒါကြီးကို ယခုကဲ့သို့ ကိုင် ထားရင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပေးနေရသည်ကို အိုခိုင်မှာ ရင် တလှပ်လှပ်ခံစားရပြီး မောဟိုက်နေသည်။ “ချစ်…မယ်ဆို..မောင့်….” အစ်ကို့ မေးစေ့ကို ခေါင်းလေးနှင့် တိုးဝှေ့ရင်း အရှက်မျက်နာလေး ဝှက်ခါ..အသံတုန်လေးနှင့် ဆို သည်။ “နောက်တစ်ခါတွေ့မှ…အိမ်တစ်အိမ်ကို သွားကြရအောင်နော်…အိခိုင် အဲဒီမှာ မောင်တို့အချစ်ကို အကောင်အထည်ဖေါ်ပြီး … အားရအောင် ချစ်ကြရအောင်နော်..” မောင့် အသံတို့က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသည်။ တစ်ခုခုကို အကြိပ်အနယ် တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်နေ ရသလိုမျိုး..မောင်သည် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျလာနေသည်။ အိခိုင်က မောင့်မျက်နာကို အထူး အဆန်းငေးကြည့်မိသည်။ မောင်သည် သန့်ပြန့်မွန်ရည်ရုံ မှအပ လှပလွန်းသူတစ်ယောက်ဟု မဆို နိင် ပါ။ “မောင်…အိခိုင်ကို တစ်ကယ်ချစ်တာ…နော်…” မောင်က ပြုံးရုံလေးပြုံးပြီး..ခေါင်းကိုငြိမ့်သည်။ “ဘာကို…ချစ်တာလဲ…ဟင်..” “အားလုံးပေါ့..အိခိုင်…ဒါရော…ဒါရော…ဒါရော…” မောင့် လက်ညိုးကြီးက အိခိုင် နို့ကိုထိုးပြသည်။ အိခိုင် ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ထိုးပြသည်။ နောက်ဆုံး အိခိုင်ပေါင်ကြားမှ ဆီးခုံမို့မို့လေး ကို ဖိထောက်ထားပြီး ခပ်ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ “အိခိုင်…မောင့်ကို ဘယ်လိုချစ်မှန်း မသိဘူးကွယ်…” တဆတ်ဆတ် တုန်နေသော နှုတ်ခမ်းလေး မဟတဟဖြင့် အိခိုင်..ညီးညူလိုက်ရှာသည်။ မောင့်လည် ပင်းကို ဖက်၍ ခပ်တင်း တင်းလေး ဆွဲယူသည်။ မောင်က လည်ပင်းကြီး တောင့်ထားပြီး တင်းခံ၏။ “ပြန်ကြရအောင်….အိခိုင်ရယ်…နော်..” တုန်ခပ်သော အသံလှိုက်လှိုက်ကို အိခိုင် တအံ့တသြော ကြားလိုက်ရသည်။ အိခိုင်ရင်ထဲ..မအီမလည် ကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ မောင့်ထံမှ ချိုအီသင်းထုံသော အနမ်းကို အိခိုင် မျှော်လင့်နေခဲ့မိရာမှ…လျင်မြန်စွာ နေဝင်သွားသော အပျော်နေ့ကလေးကို အိခိုင် နှမျောသတစွာ…ဖြင့်လွမ်\nးကျန်ရစ်သည်။ “နောက်…ဘယ်တော့မှ…တွေ့မှလဲ …မောင်..” “အိုခိုင်…အားတဲ့ တစ်နေ့ပေါ့…အိခိုင်” “အိခိုင်က…မောင့်အတွက်ဆို..အမြဲ အားနေသူပါနော်…” “ငါ…ငါ…မင်းကို မယုံဘူး…ထွန်းလွင်…” ထွန်းလွင်…အဝေးသို့ နောင်တကြီးစွာရသော မျက်နာဖြင့်ငေးနေမိသည်။ ရင်၌..နာကြင်ကြေကွဲရ သည်။ အလှပေါင်းစုံသော အလှရုပ်မ ကလေး..အိခိုင်ထံမှ… အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း တင့်ဆွေက.. အိခိုင်ရူးရူးနေရှာသော…အိုခိုင်၏ ဘဝဧကရီသခင်ဖြစ်ထိုက်သော တင့်ဆွေက..ထွန်းလွင်ကို..မယုံ… “ငါပြောသလိုသာလုပ်ပါ…တင့်ဆွေရာ…မင်း…အိခိုင်ကို ..မင်းရရစေ့မယ်..ဒါပေမယ့်..ချစ်လာအောင် တော့…မင်း ကြိုးစားရမှာနော်…” “ထွန်းလွင်…ဒါ..ဗွီဒီယို ရိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးကွ..မဖြစ်နိင်တာတွေ..လျောက်မလုပ်နဲ့..” “တင့်ဆွေရာ…ဒါဟာ ဗွီဒီယိုဆိုရင် ကဒ် လို့အော်ပြီး..ရိုက်ကွင်းကို ဖျက်ပြစ်လိုက်တာ ကြာပြီ..မင်းသိ ရဲ့လား…တောက်” သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး..အောင်မင်း သက်ပြင်းချသည်။ ထွန်းလွင်၏ နီရဲနေသော ဒေါသမျက်နာကို ကြည့်ပြီး… “မင်းဟာက…အပျက်အပျက်နဲ့ နှာခေါင်းသွေးထွက်ကုန်ပြီ..ထင်တယ်..ထွန်းလွင်..” “အလှုပ်ရှားဆုံး အပိုင်းကို ကျော်လွန်သွားရင် ဇတ်လမ်းဆိုတာ…ဇတ်ရှန်ကျသွားတတ်တာပါပဲ…ပြီး တော့.. ဇတ်ပေါင်းပြစ်လိုက်…ဟား ဟား ဟား…” “မောင်…အိခိုင်ကို..ဘာလုပ်မလို့ ခေါ်လာတာလဲ ဟင်…” “အိခိုင်… သိနေပါတယ်… မှုတ်ဖူးလား…” “သွား…မသိပါဘူး…ဘာလဲ မသိဘူး..” “မောင်…ပြောရမလား..တကယ်…” “ပြော…တကယ်ပြော..” လက်ကိုင်ပုဝါ ဒေါင့်စွန်းလေးကို ဆွဲဆန့်..ရှေ့သွားလေးနှင့် ကိုက်ရင်း ပြောသည်။ “လိုး…မလို့….အိခိုင်ကို..မောင်က..လိုးမလို့…ကဲ..” “အယ်…သွား…မောင်…ညစ်ပတ်…” အိခိုင် မျက်နာလေး ရဲရဲနီနေပြီး မောင့်ရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝှေ့မိသည်။ မောင့်ပုဆိုးစကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့ ကိုင် တွယ်ရင်း ရင်တွေခုံနေသည်။ မောင့်…ထွက်သက် မှုတ်သံကြီးက ပြင်းထန်လာ၏။ နွေးထွေးသော လေသံများက အိခိုင်လည်ဂုတ် သားလေးကို တိုးဝှေ့သည်။ မောင့်ပေါင်ကြားမှ..မတ်တောင်လာသော ပစ္စည်းကြီးကို..အိုခိုင်..မသိမ သာလေး..ငှဲ့စောင့်ကြည့်သည်။ မကြာမီ…ဒါကြီးသည် အိခိုင်၏ အပျိုစင်ရွှေရတနာ လှိုင်ခေါင်းလေးထဲသို့ ထိုးဖေါက်ပြီး မွှေနှောက် တော့မှာပါလား ဟူသောအသိက အိခိုင်..ရင်အစုံကိုဗြောင်းဆန်အောင် ခုန်စေသည်။ အိခိုင်..လက်ဖျား တွေ အေးစက်လာသည်။ သွေးဆုတ်ချင်လာသည်။ မောင့်အတွက် အိခိုင်..ချစ်သောမောင့်အတွက် အိခိုင် သတ္တိမွေးရပါမည်။ “အထဲ…သွားမယ်…မောင်ရယ်နော်…” “ခဏနေပါအုံး…အိခိုင်လေးရယ်…မောင့်ရင်တွေ တုန်လွန်းလို့ပါ…” မောင့်အပြောကို အိခိုင်…တခစ်ခစ်ရယ်\nရင်း မောင့်ရင်အုပ်ကြီးကို လက်သီးဆုတ် နုနုလေးဖြင့်ထုရိုက် လိုက်သည်။ “ဆန်ကြမ်းကြီးက စီးအုံး…စီးအုံး…ကဲကဲ…” “အား…အား….အိခိုင်..” “ဟင်…မောင်…ဘာဖြစ်တာလဲဟင်..” “နာလို့…အိခိုင်ရဲ့…ရင်ဘတ်မှာ အနာစိမ်းပေါက်နေတယ်…” “ဟယ်…မောင်ရယ်…အနာစိမ်းက ရင်ဘတ်မှာ ပေါက်ရသလား..အိခိုင်မသိလို့..ထုမိတာပါ ပြစမ်းပါ အုံး” မောင့်…တီရှပ် အင်္ကျီကို ဆွဲလှန်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး…စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသော အမွှေး မျှင်လေးများက ချက်အောက်နား တွင် တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အိခိုင်..မသိဟန်ဆောင်ကာ..ရင်အုပ် ကို ပွတ်သပ်ကြည့်သည်..အနာစိမ်းမတွေ့.. “ဘယ်မှလဲ..သွား…မရှိပဲနဲ့…မောင်ဉာဏ်ကြီးပဲ…” “အိခိုင်…ဘာတွေ့လဲ…ပြောလေ..” “ဘာမှ..မတွေ့ပါဘူး…ဟွန်း…မောင်ညာတာ” “စဉ်းစားပါဦး…အိခိုင်တွေ့ပါတယ်လေ…” “အမွှေးတွေပဲ တွေ့တယ်…အမွှေး…ကဲကဲ…ကဲ” မောင့်ရင်ကို ထပ်ထုရင်း…မတ်တောင်နေသော မောင့်ဟာကြီးပေါ်သို့ ကိုယ်လုံးလေးကို ပြစ်လှဲချ လိုက်သည်။ ညာလက်မောင်းလေး က…မောင့်ဟာကြီးကို ထိတွေ့မိနေသည်။ လုံးမာသော အထိအ တွေ့ကြောင့် အိခိုင် အလွန်အမင်း လိုလားလာသော ဆန္ဒများ တဖွား ဖွားပေါ်လာသည်။ “ကဲ..သွား..အပြင်မှာ..ရှက်စရာကြီး..” “အိပ်ခန်းထဲကျရင်..ဘာလုပ်မှာလဲ…အိခိုင်..” “အာ…မသိဘူး…မသိဘူး..” နှုတ်ခမ်းကို ချွန်နေအောင် စူပြစ်ရင်း အိခိုင် ခပ်ကျယ်ကျယ်ကလေးပင် အော်လိုက်လေသည်။ မျက် နာလေးက အိုထားသော်လည်း မျက်လုံးလေးများက ရိပ်ရိပ်လေးပြုံးနေကြသည်။ “အိခိုင်ကို…မညှင်းဆဲပါနဲ့…မောင်ရယ်…” “မောင်သိပါတယ်…အိခိုင်လေးရယ်…ကဲထ..ထ..အိခိုင်..ရေချိုးအုံးနော်…မောင်လဲချိုးမှာ..” “တူတူ..ချိုးမယ်လေ..” လေသံ မပွင့်တပွင့်လေးဖြင့် အိခိုင်ပြောလိုက်သည်။ မောင့်မျက်နာသည် ကြေကွဲခြင်းများဖြင့် ဆို့နင့် နေသည်။ “မောင်က…ရှက်တတ်လို့ပါ…” “ကြည့်ပါလား..သူ့ဘက်ကချည်း နာနေသေးတယ်..” သည်တစ်ချီ ထုဟန်ပြင်သော လက်ကလေးအစုံကို ဆွဲယူပြီး ထူပေးလိုက်သည်။ “ပြောင်အောင်..ပွတ်ခဲ့နော်…” “ဟိတ်…သွားကွာ…” မကြည့်ရဲတော့..မောင်ပြပေးသော ရေချိုးခန်းလေးထဲသို့ အပြေးကလေး ဝင်ခဲ့သည်။ မောင်သည်.. အိခိုင်အပေါ်၌ တန်ဖိုးထားတတ်သည်။ အိခိုင်ဤမျှ ညွတ်ပြောင်းနေသည့်တိုင် အလွယ်တကူ..မချွေ ခူး..။ အိခိုင်..ထမီလေး ရင်လျားပြီးမှ တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသည်။ ရေလဲထမီ မပါဘူး…ရေချိုးခန်းက ကျယ်ဝန်းသည်။ အိပ်ယာနှင့် တွဲထားပြီး… ဆယ်ပေခန့် ရှစ်ပေခန့် ကျယ်သည်။ တစ်ကြိမ်မျှ..ကိုယ် တုံးလုံးမချိုးဖူးသေးသော်လည်း..ထမီ..ရေစိုမည် စိုးသောကြောင့် ထမီလေးကို ခြေမှကျော်၍ ချွတ် လိုက်သည်။ ဖြူဝင်းတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အလှသည် ရက်ရက်စက်စက် လှပလွန်းလှသည်။ အိမ်သာတံခါး ကိုဟ၍ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်နေသော တင့်ဆွေက ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ထွန်းလွင် ညွှန်ကြား သည့်အတိုင်း ရေချိုးခန်းထဲ၌ အဝတ်မဲ့စွာဖြင့် သူအရင်ရောက်နှင့်နေရခြင်းဖြစ် သည်။ အိခိုင်၏ မိမွေး တိုင်း ဖမွေးတိုင်းအလှကို မြင်နေရသည်။ စောက်\nမွှေး နီကျင်ကျင်လေးများက ပြောင်းဖူးမွှေးလေးများ နှယ်..လက် ထ..နေကြသည်။ အိခိုင်က .. စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ ရေလက်ကိုင်ပိုက်ခေါင်းလေးကို ကိုင်ပြီး..ရေပန်းထည့်နေသည်။ “ဖြီးဖြီး…ဖြီးဖြီး..” ရေပန်းထည့်သံနှင့်အတူ အိခိုင် စောက်ဖုတ်လေးကို ငုံ့၍ကြည့်ရင်း ဆေးကျောသုတ် သင်နေသည်။ အသင့်တွေ့ ရသော လပ်(စ်) ဆပ်ပြာတုံးအသစ်ကို စက္ကူခွါပြစ်လိုက်သည်။ ပြီး..တစ် ကိုယ်လုံးကို နှံ့စပ်အောင် ပွတ်သပ်တိုက်ချွတ်လေတော့သည်။ လှပသော နို့လေးနှစ်လုံးက အလွန် အမင်းကိုင်တွယ် စုပ်ယူချင်စဖွယ်..မာတင်းနေသည်။ နို့သီးခေါင်းကလေးများကို သေချာပွတ်ချေသည်။ ဆပ်ပြာနှင့် တိုက်ချွတ်နေပြန်ရင်း…နို့နှစ်လုံးကိ နယ်ဖတ် ဆုတ်နယ်နေလေသည်။ ကျန်လက်တစ်ဖက်က..စောက်ခေါင်းကလေးထဲသို့ ထိုးဆွမွှေ နောက်ပေးနေပြီး..မျက်တောင်လေးများမှေးစင်းနေတာ..တင့်ဆွေ တွေ့မြင်နေရလေသည်။ “တိတ်ဆိတ်လွပ်လပ်တဲ့နေရာမှာ..မိန်းမဟာ ဖေါက်ပြန်ဖို့အလွယ်ဆုံးပဲ…တင့်ဆွေ..” ထွန်းလွင်စကားအချို့ကို ပြန်ကြားမိသည်။ အိခိုင်က ထိုင်ချလိုက်သည်။ စောက်ပတ်ကလေးက ပြဲဟ သွားပြီး လုံးချွတ်သော ရေပိုက်ခေါင်း ကလေးကို အပေါက်ဝလေးထဲသို့ အနည်းငယ် ထိုးသွင်းလိုက် သည်။ တဖွားဖွားပန်းထွက်နေသော ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေပန်းလေးများ ပျောက်သွားပြီး စောက်ခေါင်း လေးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ထားသောကြောင့် ပြဲနေသော စောက်ပတ်လေးထဲမှ ရေများက တပွက်ပွက်ကျ လာသည်။ စောက်ခေါင်းလေးထဲသို့ ရေပိုက်ခေါင်းထိုးထည့်ပြီး ဆေးကျောနေသော အိခိုင်ကိုကြည့် ပြီး တင့်ဆွေအသားများက တဆတ်ဆတ်တုံအောင် လိုးချင်စိတ်က.. အပြင်းအထန်ပေါက်ကွဲထွက်လာ သည်။ ထောင်းကနဲ…ထောင်းကနဲ…ထန်နေသော တင့်ဆွေ၏ ပစ္စည်းကြီးက ခပ်တွဲတွဲ ငိုက်ကျနေသည်။ ရှည် လျားလွန်း၍ ခက်မနိင်သလို တွဲ ကျနေခြင်းဖြစ်သည်။ ပြဲလန်နေသော ထိပ်ကြီးက တင်းပြောင်နီရဲနေ သည်။ ဆန္ဒပြင်းစွာ လှုပ်ရှားလာသောအချိန်၌ တင့်ဆွေ..အိမ်သာတံခါးကို ဖွင့်ပြီးဆင်းလိုက်သည်။ “အို……ရှင်….ရှင်….ကိုတင့်ဆွေ…” အိခိုင်က စောက်ပတ်ထဲမှ ရေပိုက်ခေါင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး..ထရပ်ရင်း…အထိတ်တလန်ကအော်သည်။ မျက်လုံးလေးအစုံက ထောင်ခြောက် မိသော သမင်မလေးနှယ် ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေရှာသည်။ လက်က လေးအစုံက စောက်ဖုတ်ကို တစ်ဖက် နို့နှစ်လုံးကို တစ်ဖက် ဖုံးကွယ်ရှာသည်။ တင့်ဆွေက …စကားပြောစက် ထည့်မထားသော အီလက်ထရွန်နစ် စက်ရုပ်ကြီးအလား..နံရံတွင် ကျောကပ်နေသော အိခိုင်နှင့် ရင်ချင်း ကပ် ထိုးကပ်သွားသည်။ “မောင်…မောင်ရေ…လာပါအုံး…အမလေး…” ရေချိုးခန်းထဲမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကို ဧည့်ခန်း၌ စီးကရက်သောက်နေသော ထွန်းလွင်ကြားရသည်။ “မောင်…အိခိုင်ကို..ကယ်ပါဦး” မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာလေသည်။ မေးကြောကြီး ထောင်အောင် အံကြိတ်လိုက်တော့ သောက်လက်စ စီးကရက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒေါက်ကနဲပြုတ်ကျသွားသည်။ “မောင်…မောင်ရေ…အား” အသံက…စူးနစ်နေရာမှ…တိမ်ဝင်သွား\nရှာသည်။ ထွန်းလွင်နဖူး၌…ချွေးသီးကြီးများ စို့ထွက်လာသည်။ အသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်အောင်လည်း တုံလှုပ်နေမိသည်။ “ခွမ်း…ဂလွမ်…ချွမ်း..ဂလောင်…လောင်…” ရေချိုးခန်းအတွင်း ဆူညံသော တွန်းထိုးရုန်းကန်သော အသံများကို ကြားနေရသည်..တစ်ချက်.. “မောင်…ရေ” ဟု အားကိုးတကြီး ခေါ်သံယဲ့ယဲ့ကို ထွန်းလွင်ကြားရပါသည်။ ထွန်းလွင်မျက်လုံးအိမ်မှ မျက်ရည်အုများ လိမ့်ဆင်းလာသည်။ ပါးပြင်ကို ဖြတ်၍မေးစေ့၌ မျက်ရည် စက်က ခိုနေတော့သည်။ အတန်ကြာမှ မျက်ရည်စက်က…ပေါက်ကနဲ..ပေါက်ကနဲ..ပေါင်ပေါ်ကျလာ သည်။ “မောင်…မောင်..ရေ….တံခါးဖွင့်ပေးပါအုံး…မောင်ရယ်…” အသံက ..မောဟိုက်နေရှာသည်။ လှောင်အိမ်ထဲ၌ ပိတ်လှောင်ခြင်းခံရသော ယုန်မလေးကို မြွေကြီးက မြိုရန် တရွေ့ရွေ့ချဉ်းကပ်နေ ပုံမျိုး မျက်လုံးသူငယ်အိမ်၌ ထင်ဟပ်လာသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ခပ်ထားခဲ့သော အိမ်သာ တံခါးသော့ကိုမကြည့်ရဲ…အိခိုင်ရယ်…မောင့်ကိုခွင့်လွတ်ပါ.. ကလေးရယ် မောင်ဟာ..မနု သထောင်ခြောက်…မုဆိုး..မောင်ဟာ…တကယ့်လူယုတ်မာကြီးပါ..ခလေး. မောင့်ကို မုန်းလိုက်ပါ..မေ့လိုက်ပါ..။ မောင်ဟာ အရက် စက်ဆုံးလူသားတွေထဲက..သရဖူဆောင်းနိင် လောက်အောင် အရည်အချင်းပြည့်ဝတဲ့ ..အကုသိုလ်ကောင်… “အိခိုင်…ရေ…အိခိုင်…အိခိုင်…ရယ်..” ထွန်းလွင်ရင်၌ ကြိပ်ပြီး ပေါက်ကွဲနေရသည်။ ခွေးသော်မှပင်..ချောင်ပိတ်အရိုက်ခံရသောအခါ ပြန် ကိုက်တတ်သေးသည်…အိခိုင်.. ထိတ်လန့်ရှက်ရွံ့ခြင်းတို့အစား ခုခံအင်အားကို ရင်၌မွေးလိုက်သည်။ ခြေနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကားပြီး ရပ်သည်။ တင့်ဆွေက..မှိုင်းမိနေသော ဖုတ်သူရဲကဲ့သို့ အိခိုင်နားသို့ တရွေ့ရွေ့ ကပ်လာနေသည်။ အစွမ်းကုန် လှပဖွံ့ထွားသော အိခိုင်ကိုယ် ခန္ဒာလေးကို မမှိတ်မသုံ စိုက်ကြည့်ပြီး လီးကြီးက တစ်ခါခါ..တရမ်းရမ်း နှင့် တိုးကပ်လာလေသည်။ အိခိုင်..ရေခွက်များ..ဆပ်ပြာခွက်များနှင့် ပြစ်ပေါက်ဟန့်တားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အရာမထင် ကြီးမားသော လျှပ်စစ်စွမ်းအားကြီးကို ဝါးမြို စားသောက်ထားသော မြို့ဖျက် သတ္တဝါကြီး မြို့တွင်းကို ဝင်လာသော ခြေလှမ်းမျိုးဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း…တိုးကပ်လာလေသည်။ “ကျ…ကျမကို…သနားပါ…ကိုတင့်ဆွေရယ်…ကျမ…အ” အိခိုင် စကားမဆုံးခင် အဝတ်မဲ့ ခန္ဒာနှစ်ခု ပူးကပ်သွားသည်။ နွေးထွေးသော အသားချင်းထိကပ်ခြင်း အရသာကို နှစ်ဦးစလုံး ခံစား လိုက်ရသည်။ ရေစက်..ရေပေါက်ကလေးများ တွဲခိုနေသော အိခိုင် နို့ကလေးနှစ်လုံးကို ချိုမြိန်စွာ စို့ယူလိုက်သည်။ အိခိုင် ခြေပြစ် လက်ပြစ်..ထိတ်လန့်စွာ ငြိမ်နေမိသည်။ တဒိန်းဒိန်းနှင့် ခုန်နေသော ရင်အစုံမှ လှုပ် ရှားမှုသည် အပြင်သို့ထွက်အံလာနေသည်။ လည် ပင်းမှ ဆွဲပြားလေးက ရင်ညွှန့်ကလေး ဖေါက်ကနဲ ဖေါက်ကနဲ ရင်ခုန်သံနှင့်အတူ လိုက်ခုန်နေသည်။ ဖြူဝင်းအိစိုသော ခန္ဓာကိုယ်လေး ဝင်းဝင်းလေးကို ပိုင်ပိုင်ကြီးဖက်ပြီး ဆီးခုံနှစ်ခုကို ပူးကပ်ဖိထားလိုက်သည်။ အိခိုင် လက်ဖဝါးနုနုလေး အစုံက တင့်ဆွေ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို အစွမ်းကုန် တွန်းထားရှာသည်။ တင့်ဆွေ ၏ကျောပြင်မှ ကြွက်သားကြီးများ က အမြောင်းမြောင်းကြွတက်လာသည်။ သန်မာ ကျစ်လစ်သော တင့်ဆွေလက်၌ အိခိုင်သည် အဆိပ်မဲ့သော ရေမြွေမလေးနှယ်..လူးရုံ..လွန့်ရုံ သာသာ ရုန်းကန်နေရရှာသည်။ အိခိုင် လွှတ်ချခဲ့သော ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေများတဖွားဖွား ပန်းထွက် လျက်ရှိသည်။ ရေချိုးခန်း ကြမ်းပြင်၌..ပါးလွှာသော ရေပျဉ်ပြား မှန် သားလေးတစ်ချပ် ခင်းထားသလို ရှိသည်။ တင့်ဆွေ၏ မဲနက်မာကျောသော လိင်တန်ရှည်ကြီးက အိခိုင်စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းလေးအောက် မှ အလျှားလိုက် လျှိုဝင်ပြီး တဒိတ် ဒိတ် သွေးခုန်နေသည်။ အထိအတွေ့က ရက်စက်လွန်း၍ အိခိုင် ကိုယ်လုံးလေး သွက်သွက်ခါအောင် တုန်ရီနေသည်။ ရှက်လွန်း၍လည်း မျက်နာလေးလွဲပြီး မျက်ရည်ပေါက် ကြီးငယ်ကျအောင် ငိုနေမိသည်။ တင့်ဆွေက တော့ ဘာမှ နားမလည်..သူ့ဘဝ၏ ဧကရီ ထိပ်ထားသခင်မလေးကို ..ရေကန်အသင့် ကြာအသင့် တွေ့နေပြီမို့ စားဘို့ မြိုဘို့သာ စဉ်းစား စိတ်စောနေလေသည်။ “အချစ်ဆိုတာ…ဖိုက်ဖို့ ချစ်တာကွ…” လို့ ထွန်းလွင်ပြောခဲ့စဉ်က…အချစ်…အဘိဓမ္မာကြီးတစ်ခုကို ဖွင့်ဆိုခဲ့လေသည်။ လက်တွေ့၌..သူ ဖိုက်ဖို့တစ်ခုပဲ သတိရနေသည်။ အိမ်မက်ထဲမှ အလှဧကရီကို စိတ်တိုင်းကျ ပွတ်သပ်ဆုပ်နှယ်ရင်း..တစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့..နမ်းရှိုက်နေမိ သည်။ နို့သီးလေးတွေက ပေါင်မုံ့ သားလေးများနှယ် တင်းမာနူးညံ့လွန်းနေသည်။ ကျပ်ပြားဝိုင်း လောက် အမဲကွက်ကလေးပေါ်၌ ငေါက်တောက်ကလေးဖြစ်နေသော နို့သီးခေါင်းလေးကို တပြွတ် ပြွတ် စို့နေသည်။ မိန်းမသားဖြစ်သူ..ကာမရာဂစိတ် ကြွစေရန် စို့ပေးခြင်းမျိုးနှင်မတူပဲ…နို့ဆာနေသော ကလေးငယ် တစ်ယောက် အငမ်းမရ စို့နေခြင်း မျိုးနှင့်တူနေသည်။ အိခိုင်မှာ..ထိတ်လန့်တကြား ရှက်ရွံ့ခြင်း နာကျည်းခြင်းများဖြင့် ဝေဒနာပေါင်းစုံ ဖိစီးမှုကို စုပြီးခံနေရ သည်။အိခိုင်..ဒူးများ..ညွတ်ကျချင် လာသည်။ တင့်ဆွေ၏ ပူလောင်သော အထိအတွေ့များက အိခိုင်\nခန္ဓာကိုယ်လေးကို အရေဖျော်ပြစ်ရန် ကြိုးစားနေသော ငရဲမီးလို အထိအတွေ့မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။ စိတ်တွေ…ထလာသည်။ ကြွလာသည်။ လိုးချင်စိတ် ပြင်းထန်မှုကြောင့် လီးထိပ်မှ သုတ်ရေများ စိမ့်ထွက် ချင်လာအောင်ဖြစ်နေသည်။ ထိန်းကွပ်ချုပ်တည်းထားရသည်…တင့်ဆွေအတွက် အိခိုင် သည် အချစ်ဖြစ်သည်။ အိခိုင်သည် နှလုံးသားဖြစ်သည်။ ယခုတော့ အိခိုင် သည် ဖိုက်ဖို့ ဖြစ်နေသည်။ အိခိုင်အတွက်မူ…ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်၏ ထိတွေ့မှုအာရုံကို မလူးသာ မလွန့်သာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် ခံစားနေရသည်။ မောင့်ကို သတိရသည်။ ဘယ့်အတွက်နှင့် သည်ရေချိုးခန်းတံခါးကို အိခိုင်ကို ပိတ်လှောင်ပေးခဲ့ရ သည် ကိုလဲ စိတ်က ပြင်းပြစွာ သိချင်နေသည်။ “ရက်စက်လိုက်တာ…မောင်ရယ်..” မိန်းကလေး တစ်ယောက်အတွက် အားနည်းစွာ ငိုယိုငြီးတွားရုံမှ လွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိင်ချေ။ တင့်ဆွေ လက်ဖဝါးကြီးက…အိခိုင် ဖင်ကြားမှ ပွတ်ဆွဲပြီး အပေါ်သို့ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ အိခိုင် ၏ ထွားကြိုင်းဖုထစ်နေသော တင်ပါးကြီးအစုံက တုန်ခါသွား၏။ ခြောက်ခြားစွာ တုန်လှုပ်သွားလေ သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း တင့်ဆွေလက်ကို ခပ်တင်း တင်းလေး ဆုပ်ကိုင်မိလေသည်။ တင့်ဆွေ လက်သည် သိသိသာသာ တုံနေသည်။ အလားတူ အိခိုင်၏ လက်ချောင်းများသည်လည်း ဆက်ဆတ်ခါ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ တင့်ဆွေလက်တစ်ဖက်က အိခိုင် စောက်ဖုတ်ကလေးကို..ကိုင် စမ်းမိပြီး..သူ့လီးကြီးကို အပေါ်သို့ ခပ်ကော့ကော့လေး မော့ထောင်ပြီး စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ လိုး သွင်းလိုက်သည်။ မတ်တတ်ကြီး… “ပြွတ်…ဗြစ်….စွတ်…” “အင်း…အင်း…အမေ့…” အိခိုင်၏ နှလုံးသား အိမ်အတွင်း မောင်သည် ခေတ္တလွင့်စင်သွားသည်။ အရာခပ်သိမ်း တဒင်္ဂလေး ငုတ် လျှိုးပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပစ္စက္ခ အခြေအနေ၌ ပူနွေးသော လီးထိပ်ကြီးက စောက်ပတ်အဝကို တေ့ ကပ်မိကတည်းက အိခိုင်အသံများက ခပ်ဝါးဝါးသာ ဖြစ်ရသည်။ ပေါင်ထိပ်များ နှစ်ဖက်စလုံးက ကျင်တက်သွား၏။ မပီသသော ညီးတွားခြင်းများကို နှုတ်မှတဖွဖွငြီး တွားမိလေသည်။ စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ နွေးထွေးစွာ ဝင်ရောက်သွားသော လိင်တန်ကြီး၏ အ ထိအတွေ့က ဆန်းပြားချိုအီလှသည်။ တင့်ဆွေလည်ပင်းကို အိခိုင်က ဘယ်အချိန်က တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်မိမှန်းလည်း မသိတော့ချေ။ “မိန်းမဆိုတာ ချိပ်ပဲ တင့်ဆွေ…ဖရောင်းတိုင်မီးပဲ ဖြစ်ဖြစ်…မီးခွက်မီးပဲ ဖြစ်ဖြစ် မီး ဆိုတာနဲ့..တွေ့ရင် ချိပ်ဆိုတာ အရည်ပျော်ကြတာပဲကွ” ဘာဂျာထွန်းလွင် ပြောဘူးသော စကားကို ထွန်းလွင် မြင်စေချင်သည်။ သွေးထွက်အောင် မှန်နေပြီ ထွန်းလွင်..။ ကျင်ချောင်းမှတဆင့် ချိုအီသော ကာမအရသာသည် တင့်ဆွေတစ်ကိုယ်လုံးကို နှံ့ပြားစွာလွမ်းခြုံသွား မိသည်။ ရေဆေးထားသော စောက်ခေါင်းထဲမှ ဆပ်ပြာမွှေးနှံ့နှင့် သုတ်ရေနှံ့လေးရောနေပြီး လှိုက် ထွက်လာသော အနှံ့အသက်ကလေးကို တင့်ဆွေ မက်မောစွာ ရှူရှိုက်လိုက်မိသည်။ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားသော အိခိုင် လက်ကလေးနှစ်ဘက်ကြား၌ တင့်ဆွေ..ခေါင်းမှာ မြုပ်ဝင်နေ သည်။ အသတ်ခံရမည်ကိုသိသော သားကောင်ကဲ့သို့ အိခိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကလေး မရပ်မနား ဆတ် ဆတ်တုံနေသည်။ “ပြွတ်…စွတ်…ပြွတ်….ဖွတ်…ပြွတ်…” အမလေး…ကိုတင့်ဆွေရယ်…အ…အ…အ..အ” ကြီးမားရှည်လျားသော လိင်တန်ကြီးက အဆုံးထိတိုင်အောင် နှစ်ဝင်သွားသည်။ အောက်မှပင့်ကော် သွင်းလိုက်သော လိင်တန်ကြီး ပင့် အားကြောင့် အိခိုင်ခန္ဓာကိုယ်လေး ကြမ်းပြင်မှ မြောက်တက်သွား သည်။ အိခိုင် ခါးလေးကို စုံကိုင်ဖက်ရင်း ကော့၍ ကော့၍ ဆောင့်လိုက်သော လိင်ချောင်းကြီးက အိခိုင်.. စောက်ခေါင်းထဲသို့…ခွေခေါက်ပြီး ပြုံ ဝင်သွားသည်အထိ ဆောင့်အားပြင်းသည်။ “ဟင်း…အ…ထိတယ်….ကိုတင့်ဆွေရယ်..” ရုတ်တရက် ဖွင့်ဟညီးတွားလိုက်သော အိခိုင်အသံလေးက ကိုတင့်ဆွေကို အားပေးအားမြှောက်ပြု သည်။ “မိန်းမတွေဟာ..သစ္စာကြီးမားကြတယ်..ဒါပေမယ့်..သစ္စာတရားထက်..နှာကြီးကြပြန်တယ်\nသဘာကြီး ထွန်းလွင် ပြောသမျှ ကွက်တိ… “အ…အင်း…အင်း…အလယ်လယ်…အိုး…ကျွတ်..ကျွတ်..ကျွတ်..” အညီးအတွား၌ မိန်းကလေးများကို ခိုများပင် နိင်မည်မထင်ဟု တင့်ဆွေက ဖြည့်စွက်၍ သီအိုရီတစ် ပုဒ် ထုတ်လိုက်မိသည်။ “ဟင်း…အင်း…အ….အား….ထွက်ကုန်ပြီ” အိခိုင် လန့်အော်ကလေး အော်လိုက်သည်။ အသံက ပထမ…အချီခေါင်းလောင်သံနှယ်..သာယာ ချိုအေး၏။ “မောသွားပြီလား..အိခိုင်..” “အင်း….” အရှက်၏ မပွင့်တပွင့်…အာရုံသည် အိခိုင်ကို လွမ်းမိုးဆဲဖြစ်သည်..တင့်ဆွေက..ဒုတိယအချီအတွက် ပုံစံချ…ပြုပြင်ယူသည်။ “အာ…အဲ့လို…မနေတတ်ပါဘူးနော်…” “ခဏလေးပါ…အိခိုင်ရယ်…နော်…” အိခိုင်…လေးဘက်လေး ကုန်းပေးထားစဉ် တင့်ဆွေ လိင်တန်ကြီးက ..ဖင်ကြားပေါ်၌ မေးတင်လျက် မှိန်းနေ၏။ ရှည်လျားသော အိခိုင် ဆံနွယ်များက ရေစိုသောကြမ်းပြင်၌ ကပ်နေပြီး ရေစီး၌ လူးလွင့်မျှောနေသည်။ ဒူးထောက်ထားသော ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်လေး က အီတာလျှံ ကျောက်ပြားများဖြင့် ချောနေသည်။ တင့်ဆွေက…လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး ပြူးထွက်နေသော အိခိုင် စောက်ဖုတ်ထဲကို ပြွတ်ကနဲ ထိုးသွင်းလိုက် စဉ် အိခိုင်..ဒူးနှစ်ဖက်သည် ဘေး သို့ ကားထွက်သွားသည်။ ရုတ်တရက်ပြန်စေ့ကပ်ရန် ကြိုးစား၍မရ။ “အ..အင့်…ကိုတင့်ဆွေ…နေအုံး…နေအုံးဆို…အ..အ…အ..အင့်…..ဟင့်…အ..အ” အိခိုင် နေအုံးဟာ တောင်းပန်နေသည့်ကြားမှ တင့်ဆွေ မနားတမ်းဆောင့်လိုးပြစ်လိုက်လေသည်။ လေးဘက်ထောက်ထားသဖြင့် လိုးရ သည်မှာ အရသာပြည့်ဝလှပေသည်။ တင်းတင်းကားကား ဖင် သားကြီးများနှင့် တင့်ဆွေဆီးခုံမှ လမွှေးကြီးများ ဖိကပ်ပွတ်ကြိတ်မိသည်အထိ..ဆောင့်လိုးသွင်း လိုက် သည်။ လီးထပ်မှ…သိမ့်ကနဲ…ကျင်တက်သွားပြီး ကျင်ချောင်းတစ်ခုလုံး တုန်ကျင်သွားသည်။ “အား….အား….နာတယ်…အား…” ငယ်သံပါအောင် အော်လိုက်သော အိခိုင်၏အသံလေးက ရေချိုးခန်းတံခါး အပြင်ကိုဖေါက်ထွက်သွား သည်။ ထွန်းလွင်…မျက်နာ၌ ကျေနပ်ခြင်း ကြေကွဲခြင်း ခံစားနေရသော ဝေဒနာနှစ်ရပ်ကို အောင်မင်း ရှာ တွေ့သည်။ “မင်း….ခံစားနေရပြီလား…ထွန်းလွင်…” “ငါမလိမ်ပါဘူး…အိခိုင်ကို ငါချစ်မိတယ်ကွာ..” “အဟင်း..အချစ်ဆိုတာ..ဖိုက်ဖို့ဆိုကွ…အခု မင်းပြောတဲ့..မဖိုက်ရပဲ..ချစ်နေပါလား..ထွန်းလွင်..ဟဲဟဲ. တင့်ဆွေ..သီအိုရီကို မင်းက ခံရပြီး မင့်သီအိုရီကိုတော့ တင့်ဆွေက ခံရတာပေါ့ကွာ…” အဓိပ္ပါယ်လေးနက်လွန်းသော အောင်မင်းစကားများကို ကြားတစ်ချက် မကြားတချက်နှင့်ရှိသည်။ “ဆောင့်…နာနာလေးဆောင့်ပါ…ကိုတင့်ဆွေရယ်..” အသံက အချိတင်ကဲ အားမလိုအားမရလေး..တိုးတိုးလေး ။ ထွန်းလွင်သာ မဟုတ် အောင်မင်းလဲကြား ၏။ “မိန်းမတွေဟာ ချိပ်လိုပဲ…နီးရာမီးမှာ အရည်ပျော်တတ်တယ် ဆိုတာ မှန်သွားပြီနော့..” ဗေဒင်ဆရာကြီး ထွန်းလွင်၏ မချိပြုံးကို အောင်မင်းက မကြည့်ရက်… “ကဲ…ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဖွင့်ထားခဲ့ …ဒို့ပြန်နှင့်မယ်…” ရေချိုးခန်းတံခါးသော့ကို ထွန်းလွင်ထံမှ ယူပြီး အောင်မင်း သော့ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။ တံခါးကို ခပ် ဟဟလှပ်ပြီး အထဲသို့ ကြည့် လိုက်မိသည်။ဖြူဝင်းတောင့်တင်းသော အိခိုင်ကလေး လေးဘက်ထောက်ပြီး ကုန်းနေရုံသာမက ဒူးနှစ်ဖက်ကိုအစွမ်း ကုန် ကားပေး ထားလေရာ..စောက်ဖုတ်ကြီးက ပြဲအာနေသည်။ မဲနက်ပြောင်ချောသော အရေခွံနှင့် မြွှဟောက်ကြီးတစ်ကောင်လို သန်မာသည်ဟု ဆိုနိင်သော တင့်ဆွေ၏ လီးဒစ်ကြီးက အိခိုင် စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ဟက်တက်ကြီး သပ်ရိုက်ထားသလို တစ်ဆို့ကြီး ဝင်နေသည်။ တင့်ဆွေ လက်နှစ်ဖက်က အိခိုင်တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို ပွတ်ပေးရင်း ဖြေးဖြေးနဲ့မှန်မှန်လိုးသွင်းနေသည်။ အိခိုင်လက်ကလေးနှစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ကိုထောက်ထားပြီး တန်းလန်းကျနေသော ဆွဲပြားလေးက နို့ နှစ်လုံးကြားဝယ်…ရှေ့နောက်..ယမ်းခါနေသည်။ တင့်ဆွေ တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း တင်ပါးကြီးအစုံ လှိုင်းထသွားကာ ..နို့နှစ်လုံးက တန့်ကနဲဆက် တုန်နေကြသည်။ပျော့အိပျင်း တွဲမနေသော နို့ကလေးများက လုံးမာကျစ်နေသည်။ “အားရပါးရ..ဆောင့်စမ်းပါ…ရှင်ရယ်\nအိခိုင် မျက်စေ့လေးစုံမှိတ်ပြီး ..အံလေးတင်းတင်းကြိပ်ခါ….ထိတယ်..ဟုအော်နေစဉ် အောင်မင်း လှည့် ထွက်ခဲ့သည်။ ထွန်းလွင် မျက်နာက တိမ်ဖုံးသော လမင်းနှယ် မှုံပျက်နေသည်။ “ထွန်းလွင်…သူငယ်ချင်း..” “ဘာလဲကွာ…” “အချစ်နဲ့ ဖိုက်တာကို ..ခွဲပြောသူတွေ..တွဲပြောသူတွေ..လက်တွေ့သင်္ခန်းစာရဘို့..မင်းနှလုံးသားကို အရင်းတည်ရတာတော့ သိပ်မနှိပ်ဘူးထင်တယ်..ကွာ.” “ဒါ…ခဏပါ..အောင်မင်း…ဟင်းဟင်း..ဘာဝေဒနာမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်ဆေးဝါးမှ မပျောက်ပေမဲ့ အချိန် ဆိုတဲ့ သမားတော်ကြီးရဲ့ ကုစားမှုအောက်မှာ..အမာရွတ်မကျန်အောင် ပျောက်ကင်းတတ်ကြပြန်တယ်” “လာပြန်ပြီ…တစ်မျိုး” “အသစ်အဆန်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး..အောင်မင်း ဒါတွေဟာ..ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ရှိပြီးသား နိယာမ တရားတွေပဲ…ဖိုမ..လိင် ဆက်ဆံတာလဲ…မဆန်းပါဘူး ယဉ်ကျေးမှု..ဟိရီသြသပ္ပ ဆိုတဲ့ အရှက် အကြောက်တရားတွေက ချုပ်ကိုင်ထိန်းသိမ်းထားလို့ပေါ့… ဒါတွေမရှိရင်လဲ လူဟာ..လမ်းတွေ ပေါ်မှာ ခွေးတွေဖင်ပူးသလို လုပ်ကုန်ကြမှာပေါ့…အောင်မင်းရာ..” “မင်း..စကားတွေကို သဘောပေါက်ပါတယ်…တွေးခေါ်တတ်သူတွေလဲ သဘောပေါက်မှာပါ..ဒါပေ မယ့် ပညာမဲ့ စဉ်းစားညဏ်မဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတန်းစားကိုတော့ ချွင်းချက်ထားရမှာပေါ့လေ..။ “စဉ်းစားညာဏ် ကင်းလောက်အောင် အသိဉာဏ်မဲ့သူဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးကိုပြောတာလဲ..ဖေဖေ..” ဦးထွန်းလွင်..ပြောသင့် မပြောသင့် စဉ်းစားလိုက်၏။ “သားမေမေ..ရှိလား…” “ရှိတယ်…ဖေဖေ..မေမေရေ…ဖေဖေက ခေါ်နေတယ်…ခဏ..လာပါအုံးတဲ့…” ခဏလာအုံးဟု ဦးထွန်းလွင် မပြောပါ..သို့သော် သားကဖြည့်စွက် ပြောပေးလိုက်သည်..ဦးထွန်းလွင် ဘာမှမပြော.. “ဘာလဲ…ကိုကို..မွှေး…ဟင်းအိုးတည်နေတာ..” “ခဏလေးပါ..မိန်းမရယ်…ဟိုမှာ..သားလေးမေးနေလို့…” “ဘာမေးနေလို့လဲ..ကိုကို..” “အသိဉာဏ်မဲ့သူ ဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲတဲ့…ကိုကိုက … နှင်းမြအကြောင်း ပြောပြမလို့..” “အော်..ပြောပါ…သားလဲ ဗဟုသုတ ရှာတဲ့အရွယ်ကို ရောက်နေပြီပဲ ကိုကိုရဲ့ ပြောပြလိုက်ပါ..ဒါပဲနော်.” “အော်…မွှေး…” “ရှင်.…ကိုကို…ဘာလဲဟင်..” “ထမင်းစားပြီးရင်…မွှေးကို မောင်…လုပ်စရာရှိသေးတယ်နော်..” “ပြောစရာ ရှိသေးတယ် လုပ်စမ်းပါ..သားရှေ့မှာ…” “အဲ.…အေး…သိရင် ပြီးရောကွာ..ဟဲဟဲဟဲ…” “မောင်ဟာလေ….ဟွန်း….” ချစ်မျက်စောင်းလေးထိုးပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသော ချစ်ဇနီးမွှေး၏ ဖြိုးအိသော တင်ပါးကြီးများ ကို ကြည့်ကာ…ဦးထွန်းလွင် ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်လေသည်။ တစ်ခါက အသဲကွဲသမားလေး တစ်ယောက်..ဟိုး…မြစ်ဝကျွန်းပေါ်က ထိန်ကုန်းဆိုတဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာ ကို ပြန်သွားခဲ့တယ်..အဲဒါ.. သူ့ရွာ မဟုတ်ဘူး..သူ့အမေရဲ့ ဇာတိရွာ ..ဆိုပါတော့ကွာ။ “အသဲကွဲသမားနာမည်က..ဘယ်သူလဲ ဖေဖေ..” “ဟိုဒင်းကွာ…ဇော်ဇော်ပဲ..ထားလိုက်ပါတော့..” “အဲဒီကောင်ဟာ သူ့ချစ်သူနဲ့ကွဲပြီး အဲဒီတောရွာမှာပဲ လုပ်ကိုင်စားသောက်ရင်း ဘဝကို မြုပ်နှံ့ထား တော့မယ်လို့ ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ် ထားခဲ့တယ်..၃ နှစ်လောက်ကြာတော့..တောမှာသူ နေတတ်ထိုင်တတ် လာတယ်။ အဲဒီမှာ ရွာအပြင်တဲ တစ်ခုရှိတယ်။ တစ်ရွာလုံးက..ဝိုင်းပယ်ထားတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းဆိုပါတော့..အိမ်စု ကလေး ၅ အိမ်လောက်ရှိမယ်ပေါ့…။ ဒီ…တဲစုလေးထဲမှာ…မအေမရှိ ဖအေမရှိနဲ့ အင်မတန် ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့..၁၈ နှစ်အရွယ်လောက် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်… ထိန်ကုန်းတစ်ရွာလုံးမှာ အစုတ်ပြတ်ဆုံး မိသားစုလေး။ သူ့မှာလူ မမယ် မောင်လေးနဲ့…ညီမလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်လေ။ ကျောင်းထားချိန် အရွယ်ရောက်ပေမယ့်..မထားနိင်ဘူး ..အစ်မဖြစ်သူနဲ့ ထင်းခွေ..မှိုရှာ…မျှစ်တူး လိုက်ရတယ်။ ဇော်ဇော်ဟာ တစ်ရွာ လုံးက ခင်မင်တဲ့ ကာလသားခေါင်းလည်းဖြစ်တယ်..ဒီကောင်မ လေးကို လူရာသွင်းချင်တယ်..လူလိုသူလို…ဝင်ဆန့်စေချင်တဲ့ ဆန္ဒလဲရှိတယ်…။ တိုတိုပြောရရင် ဇော်ဇော်ကအသက် ၃၀ ကျော်နေပြီ..အဲဒီနှင်းမြက ၁၈ နှစ်…ဖြစ်…မဖြစ်ကို သူစဉ်းစား ခဲ့သေးတယ်..ဒါပေမယ့်..ကောင်မလေး က ဦးလေး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက သဘောတူကြတယ်.. စီစဉ်ပေးကြတယ်..။ မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ကြတယ်ပေါ့…အဲဒါဟာ..ပဏာမအနေနဲ့ စပြီးမှားလိုက်တဲ့ အမှားပဲ…ကောင်မလေး ကလည်း ဒီလူကြီးကို အားကိုးအား ထားမရှိလို့သာ ယူခဲ့တယ်..မချစ်ဖူး…တဲ့…။ “နင်…ဘာပြောတယ်…နှင်းမြ…ပြန်ပြောစမ်း..” “မချစ်ဘူး…ခင်ဗျားကို…လုံးဝ…မချစ်ဘူး…” ဇော်ဇော်ဟာ အချစ်အတွက် ရွက်ဝါလို လွင့်လာတဲ့ လေအကူမှာ ချွေယူသလို ကြွေလွင့်ခဲ့ရတဲ့ ဇော်ဇော် တစ်ယောက် အနှယ်ထိုင်..နေ သားကျရုံရှိသေးတယ်…လေပွေကြမ်းကို ရင်ဆိုင်ရတယ်..ဒါ ပေမယ့်..သူ့နှလုံးက မာတယ်..။ “ဒါဆိုလဲ ….မင်္ဂလာပွဲ..ဖျက်လိုက်..” “အို…ဘယ်ဖြစ်မလဲဗျ…နာမည်ပျက်မှာပေါ့…” အဲတာလောက်တော့ နှင်းမြ..တွေးတတ်သေးတယ်။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး နောက်တစ်နေ့ သူတို့ပြသနာ တက်ပြီ… “ခင်ဗျား…ဖာသာ အပြင်မှာအိပ်…” “မင်းကို ငါယူတာ…အလှကြည့်ဖို့မှ မဟုတ်တာ..” “အိုး…နာမလည်ဘူး…ဒါဆို ကျမအပြင်မှာအိပ်မယ်..” “ဟိတ်…ဒီမှာ…မင်း အိမ်ထောင်ရေး နားမလည်ဘူးလား..” “ဟွန်း…သိပ်နားလည်တာပေါ့..နားလည်လို့ပြောနေတာ…အခုကျမ..သွေးပေါ်နေတယ်ဗျ..ကဲ..သိပ လား..” ဘာတတ်နိင်မှာလည်း ပညာမဲ့လူတန်းစား စာရင်းမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ အသက် ၁၈ နှစ်လောက် မိန်း ကလေးက လိမ္မာပါးနှပ်တဲ့နည်းနဲ့ မင်္ဂလာဦးညကို ရှောင်ပြစ်လိုက်တယ်…အဲဒါ..တစ်ည။ နောက်တစ်ညကျတော့..ဇော်ဇော်က မနေနိင်ဘူး သူ့မယားကိုဖက်ပြီး..နူးတယ် နှပ်တယ်ပေါ့။ တိုးတိုး မေးတယ်.. “မပြီးသေးဘူးလား..မိန်းမရယ်…” “ဟင့်အင်း…သုံးရက်မှ မစေ့သေးတာ..” ကိုင်း..သုံးရက်ကို ကျော်သွားပြန်ပါလေရော…။\nစောက်ရေးမပါတာ…အဲဒါ မင်းညံ့လို့ကွ” နှင်းမြ ဦးလေးတော်သူ ကိုဘာဘူက…အရက်မူးမူးဖြင့်ပြောသည်။ “ဟာ…ဦးလေးကလဲ…” ဒီကောင် ရှက်ရှက်နဲ့ ဒါပဲ ပြောဖြစ်တယ်…ရှင်းပြခွင့်လည်း မသာဘူး…ထိန်ကုန်းကာလသားဝိုင်းက တိုး တိုးသတင်းအနေနဲ့ ပျံ့နှံ့သွား တာပေါ့…နှင်းမြနဲ့ တို့ကာလသားခေါင်း ညားပြီး ငါးရက်ပြည့်တာ တောင်မှ မဖြစ်သေးဘူးတဲ့..အတော်ဂွကျတာ..လူတွေ…လူတွေ…။ တိုးတိုးလေးပြောရင်း…တစ်ရွာလုံး နှံ့ပြားကုန်ရော။ “ခင်ဗျား…ရွာထဲ…ဘာတွေ လျောက်ပြောနေတာလဲ” “အလိုဗျာ…ဘာကိစ္စကို ပြောရမှာလဲ..” “ညားပြီးတာတောင်…ဘာမှမဖြစ်သေးဘူးလို့..ပြောတယ်ဆို..ခင်ဗျား…အရှက်မရှိဘူးလား..” “ဘာကွ…မင်းလိုကောင်မက…ငါ့ကိုပြောတဲ့ စကားလား..” ဒါက..ပထမဆုံး သူဒေါသထွက်တာလေ..စဉ်းစားကြည့်..အသက်က ထက်ဝက်ကွာတယ်..မညားခင် က သူ့ရှေ့ လက်ကလေးပိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့သွားတတ်တဲ့ ကောင်မလေးက… ဒီတော့..သူရှက်သွားတယ်…အသက်အရွယ်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက သူ့ကို မြှောက်ထိုးပင့်ကော်လုပ်ပေး တယ်….အဲဒီညဟာ နှင်းမြတို့လင်မ ယား..လူသံမကြားရပဲ…ဝုန်ဒိုင်းကြဲတဲ့ ညပေါ့…။ “ဝုံး..ဒုံး…ဂျွမ်း…ခလွမ်း…ချွမ်…ဘုံးဘုံး” “ဟာ…ဆော်ကုန်ပဟေ့…” ပတ်ဝန်းကျင်က အသံတွေကြားပေမယ့်..လာမကြည့်ကြ… အချိန်ကလဲ ညဥ့်နက်နေပြီ ည ၁၀ နာရီ ကျော်နေပြီ ဒီအချိန်မှထပြီး ပြသနာဖြစ် တတ်တာက စောက်ပြသနာပဲ စောက်ပြသနာကို ကြားလူဝင် လို့မရဘူး..မဟုတ်လား…။ လုံးထွေး သတ်ပုတ်ရင်း…နှင်းမြ..ငြိမ်သွားသည်။ ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမ အာခံလို့ဘယ်နိင်မှာလဲ..မဟုတ် ဘူးလား…ယောက်ျားတွေဟာ.. တကယ် အင်အားမသုံးကြလို့ သူတို့မာန်တက်နေကြတာ…။ မျက်နာကို လက်သီးနဲ့ တစ်ချက်ကောင်းပဲ စွတ်ထိုးအုံး တစ်လလောက်..အီးပိတ်သွားမှာ မသိကြဘူး လား။ အခုတော့ နှင်းမြ….ငြိမ်သွားရလေပြီ…။ ငြိမ်ရမှာပေါ့..အညှာကို ကိုင်ထားပြီပဲ..၊ “ညိမ်ညိမ်နေစမ်း…နှင်းမြ…” သူ့အသံက သတ်ပုတ်ထားရလို့ မောလွန်းနေသည်။ နှင်းမြလည်း မောဟိုက်ပါသည်။ မောခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်စိုးရွံ့ခြင်းတို့ရောထွေး ခံစားနေရခြင်းတို့လည်းပါသည်။ “နင်…ဘာလို့..ဒါလောက် ရုန်းနေရတာလဲ..လင်မယားဆိုတာ…လိုးမှပေါ့ဟ..နင်မသိဘူးလား…” နှင်းမြ မျက်နာကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိအုပ်ရင်း…တဟင်းဟင်း…လုပ်နေသည်။ ငိုတာတော့မဟုတ်.။ “ပက်လက်လှန်…” ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကိုင်တွယ်တတ်တဲ့ လူတွေလက်ထဲကြတော့လဲ မိန်းမတွေဟာ သနားစရာ။ “ပေါင်..ကားထားလေ..ထမီချွတ်…” “ခင်ဗျား…ဖာသာ..ချွတ်ပါလား…” မပြောသာပြောသာ…နှင်းမြ ပြန်အော်ရင်း ပြောသေးသည်။ သူက…ထမီကို ဆွဲချွတ်သည်။ ဝင်းဝါသော ဗိုက်သားလေးထက်မှ နက် ရှိုင်းသော ချက်ပေါက်လေးကို အရင်မြင်ရသည်။ချက်ကလေးအောက်သို့ တရွေ့ရွေ့လျောဆင်းကျသော ထမီစလေးက..ခပ်ဖုဖု.. မို့မောက်သောနေရာ၌ ရပ်တန့်သွားရသည်။ “ဟင့်….အင်း…ဟင့်အင်း..ရှက်တယ်..” ထမီစကို ချက်ချင်းပြန်ဆွဲတင် ပြစ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ…ဒေါကန်သည်..မျက်နာကြီး နီလာအောင် ဒေါ ကန်သည်။ မျက်နာကျောကြီး တင်းကနဲ မာသွားပြီး နှင်းမြ ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သိုက တက်ခွလိုက် သည်။ လေးလံသော ဖိအားကြောင့် နှင်းမြ အင့်ကနဲ ပါးစပ်မှ မြည်သွားသည်။ သူက နှင်းမြ နားဝသို့ကပ်၍ တတွတ်တွတ် စကားတွေပြောနေ သည်။ “လင်မယားဖြစ်ရင်…အလိုးခံရမယ်ဆိုတာ နင်မသိဘူးလား..” “သိ…တယ်..” ဖြေသံက တကယ်ကို တိုးတိုးလေး။ သူက အားမလိုအားမရ နှင်းမြ..ပါးမို့မို့လေးကို ဖိနမ်းလိုက်သည်။ ဒါကိုတော့ နှင်းမြ ငြိမ်ခံနေ သည်။သူ့လက်တစ်ဖက်က နှင်းမြ နို့အုံလေးကို ဆွဲယူကိုင်လိုက်ရင်း ပျော့အိအိ.. နွေးထွေးနေသော အပျိုမ လေး၏ နို့လေးက အရသာ ရှိစွာ ဆုတ်နှယ်နေသည်။ “နို့….မကိုင်ပါနဲ့…မနေတတ်ဘူးဗျ…” အဆုံးမ…အသွန်အသင်ကင်းမဲ့ခဲ့သော ..မိဘမဲ့…မိန်းကလေးတစ်ကောင်ကြွက်ဘဝမို့..မယားဝတ္တရား ကိုမသိ လင့်အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်ရမှန်းလည်းနားမလည်…အသက်ကလည်း ခပ်ငယ်ငယ်ဖြစ် နေပြန်တော့ ..အခက်။ သူ ..ဇတ်ကြမ်း…ကရ တော့သည်။ နှင်းမြ ပေါင် အတင်းဖြဲပြီး…သူ့ပုဆိုးလှန်ကာ…တောင်နေသော ဧ ရာမလီးကြီးကို စောက် ဖုတ်ချောမွတ်မွတ်ကလေးအောက် လိုးသွင်းသည်။ လိင်တန်ကြီး၏ အထိအ တွေ့ကိုတော့ ဂျစ်တူးမလေး..အာမခံနိင်…။ “အ…အာ….ဟင်းဟင်းဟင်း…” မိန်းမ ပီသသော ငြီးသံလေးထွက်လာသည်။ မိန်းမပီသစွာလဲ ပေါင်ကိုဖြဲပေးလိုက်သည်။ အမှန်က မသိစိတ်နှင့် ဗီဇဉာဉ်တို့က လှုံ့ဆော်၍သာ ပြုမူ လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ လိင်တန်အရင်းမှ ..လမွှေးထူထူ..အအုံလိုက်ကြီးက နှင်းမြဆီးခုံကို ပွတ်ကြိတ်မိကြသည်။လိင်တန်ကြီးက နှင်းမြ ယောနိဝ၌ တေ့ကပ်နေဆဲ..မဝင်သေးဘဲ..ငြိမ်သက်နေသည်။ နှင်းမြ ခန္ဒာကိုယ် အထက်ပိုင်း၌ သူ့လက်ကြီးများ လှုပ်ရှားနေ၍ဖြစ်သည်။ ဟင်းသောက်ပန်းကန်ခန် ပေါင်မုံ့နှယ်ခုံး မောက်နေသော နို့ကလေးများက လက်ထဲ၌ တဆိတ်သာသာပဲ ရှိသည်။ မာတင်း ထွေးအိနေသော အပျိုစင် နို့ကလေး၏ အထိအတွေ့ကိုတော့ သူ သဘောကျလှသည်။ “အာ…အသက်ရူကြပ်တယ်..ဗျာ…” နှင်းမြ…လက်တွေကို ကုတ်ခြစ် ဖယ်ထုတ်သည်။ ခန္ဒာကိုယ်လေးက…ငလျင်မိသလို တုန်ခါနေ သည်။ ဖြစ်ညှစ်ဆုတ်နှယ်ခြင်း ခံနေရသော ရင်သားလေးကို မကိုင်မတွယ် ခံရခြင်းကိုက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေလေသည်။ တင်းမာသော သူ့မျက်နာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး..နှင်းမြ..အနည်းငယ်တော့ တွန့်သည်။ “လက်ဖယ်…ထမီ လှန်ထား…” သူက….တစ်လုံးပြော…တစ်ချက်လှုပ်ရှားရင်း…မွှေးပါးလေးများသာ ရှိသော သူမစောက်ဖုတ်ခုံးခုံးလေး ကို ရွရွလေးပွတ်လိုက် သည်။ ကြွမောက်တက်လာအောင် ဆွပေးနေမှန်းတော့ နှင်းမြ သိသည်။ ခါးလေးကို မသိမသာလေး…ကော့ပေးလိုက်သည်။ စောက်ပတ်ကြီး အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် ခုံးထပြီး ဖေါင်းကားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။နှင်းမြ ရှက်သည်။ မိမိ အင်္ဂါဇတ်ကို ယခုလို ယောက်ျားမပြောနှင့် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ရဲရဲမကြည့်ဖူးခဲ့ သည်ဖြစ်ပေ ရာ…စောက်ဖုတ်အကိုင်ခံ…အပွတ်ခံရပြီ ဆိုကတည်းက အသဲတုန် အူတုန် ခံစားရသည်။ သွေးထွက်မတတ်လည်း ရှက်ရလွန်းသည်။ သူက…လက်ညှိုး..လက်မကို အသုံးပြုလျက် စောက်ပတ်အဝလေးကို အသာဖြဲလိုက်သည်။ “ပြလစ်” ကနဲ ပလပ်စတစ်ဘူးစို့ တစ်ခုဖွင့်လိုက်သော အသံမျိုးထွက်လာသည်။ သန့်ရှင်းမှုနည်းပါး သော တောသူ တောင်သား ဘဝမို့…စောက်ခေါင်းထဲမှ အနှံ့ဆိုး\nဆိုးတစ်ခုကို…သူ ရှူရှိုက်လိုက်ရသ ဖြင့် ..အနည်းငယ် ဖီလင်အောက်သွားရသည်။ခပ်ဟဟ …ဖြစ်ခါ ပြဲသွားသော စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကြီးအတွင်းသို့ လီးထိပ်ကြီးကို တေ့ပေးလိုက် ပြီး နှင်းမြ ကိုယ်လုံးပေါ်သို့..မှောက်ပြစ် လိုက်လေသည်။ “ပြွတ်….ဗြိ…စွတ်….ပြွတ်….စွတ်….ပြွတ်….” ရုန်းကန် တွန်းထိုးနေသည့်ကြားမှ စောက်ရေများစိုရွှဲနေသော နှင်းမြ…စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးကြီးက လျောကနဲ…ကျွံဝင်သွားသည်။ နှစ်ဦးစလုံး လိုးရသော အရသာ၏ ပမာဏ…ခံစားရခြင်းကို စတင်ခံစား လိုက်ရသည်။ နှင်းမြ…စောက်ဖုတ်ကြီး အိပဲ့ပဲ့ကြီး…ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ လီး…လုံးပတ်နှင့်အဝ…စောက်ခေါင်းထဲသို့ နှုတ်ခမ်းသားများ လိပ်ဝင်သွားကြ သည်။ နှင်းမြ စအိုလေးထဲမှ…ခံ၍ကောင်းသော အရသာကို စောက် ပတ်မှ ကူးယူခံစားရသည်။ “ပြွတ်…စွတ်…ပြွတ်…အိ…စွတ်…” “အ…အား…ဖြေး…ဖြေးဖြေး…ဗျ….အိုး….အိုး…” နှင်းမြ ခါးလေးသိမ်ဆင်းသွားသည်။ ဖင်ကလေးကြွတက်လာသည်။ ရမ္မက်၏ စွမ်းအင်စေ့ဆော်မှု ကြောင့် နှင်းမြ လက်နှစ်ဖက်က .. သူ့ဖင်ကြီးကို ကိုင်ပြီး အလိုလိုဖိချ…ပေးနေမိသည်။ ပြွတ်…ဖတ်…စွတ်….ပြွတ်….ဖွတ်….” “အင့်….အင်….အင့်…..အ…..ဟင့်….” နှင်းမြ…ဇွဲရှိသည်။ တန်ရုံဆောင့်လိုး၍မှ တစ်ခါတစ်ရံ…သားအိမ်ခေါင်းကို လီးထိပ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ ထိုးထောက်မိမှသာ.. “ အိုအိုး” ဟု အော်တတ်သည်။ သူ့ဖင်ကြီးက အရှိန်မပြတ်..နှိမ့်ချီမြင့်ချီ လှုပ်ရှားဆောင့်သွင်းနေသည်။ အင်္ဂါနှစ်ခုကြားမှ ဖြစ်ညှစ်ထွက် လာသော အသံများက …ခေါင်း ရင်းအိမ်ကသော် ၎င်း…ခြေရင်းအိမ်ကသော် ၎င်း….ပြတ်သားကြည် လင်စွာ ကြားနေကြရလေသည်။ “ဟဲ့….မယ်ခင်…နှင်းမြတို့ဒီည…ဖြစ်ပြီ…” “အဲဒါ…တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ…ကလေးကလား..” နှင်းမြ ဦးလေး ဘာဘူက အသံတွေကြားနေရသဖြင့်..အူမြူးသံကြီးနှင့်ပြောသည်။ သူ့မိန်းမ မမယ် ခင် က ..ဟောက်သည်။ ဘုတ်ဆုံ….ဘုတ်ဆုံ…ကြားလားဟ” ခြေရင်းအိမ်မှ…ကိုပိန်က…သူ့မိန်းမ မဘုတ်ဆုံကို လက်တို့ပြီး တိုးတိုးပြောသည်။ ကြားပါတယ်…ရှင့်မလဲ…ဝါသနာကို ကြီးတယ်” “ဝါသနာ ကြီးတာမဟုတ်ဘူး…ဟိုကောင်ကြီး မလုပ်ရတာကို ..စိတ်မကောင်းလို့..ဟဲ…ဟဲ..ဟဲ…” “တော်စမ်းပါ..ရှင့်ဝါသနာ ..မသိတာမှတ်လို့…” “ဟဲ….ဟဲ…..ဘုတ်ဆုံကလဲ…ဟဲ….ဟဲ” ဟဲဟဲ…ဟဲဟဲ” နှင့် ကိုပိန့် လက်တစ်ဖက်က မဘုတ်ဆုံ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ထိုးနှိုက်နေလိုက်သည်။ “အ….အာ..လန့်သွားတာပဲ…ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး…” မဘုတ်ဆုံ၏ ကြည့်နူးဆွတ်ပျံ့သောအသံ..ကိုပိန်၏ ဆီမန်း…မန်းသံ\nတတွတ်တွတ်…..။ “ဖေကလဲ….ဒါနဲ့ပဲ…နှင်းမြက …ပညာမဲ့ရောတဲ့လား…” “အေး…အဲသလို…တစ်လလောက် ပေါင်းပြီးမှ နှင်းမြထွက်ပြေးတာကို ပြောတာ…” “ဟောဗျာ…..ဘာလို့ထွက်ပြေးတာလဲဟင်…ဖေဖေ” “အချစ်လေ….အချစ်မှ မပါပဲ…လက်ခံခဲ့တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးဟာ…ဘာကြာမှာလဲကွာ….” “အမယ်နော်…မွှေး…ကိုကို့ကို ယူခဲ့တုန်းက မချစ်ပါဘူးနော်…ဟင်းး…” “အေး….ဒါ…ဟုတ်တယ်…ဘယ်တော့မှ ချစ်တာလဲ….” “ဒီသားလေးမွေးပြီးမှ….မွှေး. ကိုကို့ကို ချစ်တာ…” “အေး…မိန်းမစိတ်ကို ..ငါ..ကျမ်းပြုအုံးမယ်…” “နေပါအုံး…ဖေဖေရဲ့…အဲဒီဦးဇော်က နောက် ဘာဖြစ်သွားလဲ…ပြောအုံးလေ…” “နောက်…အဲဒီ..ဦးဇော်က…မင်းအဖေဖြစ်လာရော…မင်းအမေ..မမွှေးကို ယောက္ခမကြီး ဒေါ်ရင်ရွှေမင်း တို့အဖွားက ပေးစားခဲ့လို့ ညားရော” “ဖေဖေကေ …မချွင်းမချန်ပြောတယ်နော်…” “ဒါပေါ့…ဒါပေါ့…” အရှက်မှ မရှိဘဲ…ကိုကို …ဟာလေ…” ဦးထွန်းလွင်…သူ့မိန်းမ မွှေးမျက်နှာလေးကိ ငေးရင်း…ရင်ထဲမှ..စကားလုံးများကို တစ်လုံးခြင်း ရွတ် ဆို နေမိသည်။ “မွှေးရယ်….အိခိုင်ကို ချစ်မိခဲ့တဲ့ ဘာဂျာထွန်းလွင်ဆိုတာ…ကိုယ်ပါ..ယောက္ခမဖြစ်လာမယ့်.. ဒေါ်ရင် ရွှေကို တက်နှိပ်ခဲ့တာလဲ ကိုယ်ပဲလေ…. သားက မချွင်းမချန်ပြောတယ်လို့ ထင်တယ်…ဘယ်ဟုတ်မ လဲသားရယ်…။ ပြောလို့မရတဲ့ အကြောင်းတွေ… ဒီကမ္ဘာကြီးဒမှာ အများကြီးရှိသေးတယ်လေ။တကယ်လို့သာ မွှေးမေမေ…မရင်ရွှေနဲ့..ကိုထွန်းလွင်တို့…အကြီးအကျယ် ဖိုက်ခဲ့ဖူးပါတယ်လို့ ဖွင့်ပြော လိုက်ရင်…. ဟဲ…ဟဲ….ဟဲ…ဘယ်ဖြစ်မလဲနော့….လူ့လောကကြီးမှာ ဖွင့်ပြောလို့ မရတာတွေ… တပုံကြီးဗျ….“ တစ်ပုံကြီး…..။


ပြီးခဲ့သည့်သောကြာနေ့, ဥရောပဗဟိုဘဏ် (ဥရောပဗဟိုဘဏ်) ဖုံးအုပ်ထားသည့်ပထမဦးဆုံးလက်ငင်းငွေပေးချေမှုဝန်ဆောင်မှုအကြံပြုချက်များစတင် 19 ယူရိုဇုန်အဖွဲ့ဝင်ပြည်နယ်များ, နှင့်ဤဝန်ဆောင်မှုနှင့်အတူဥရောပတိုက်တွင်မိုဘိုင်းငွေပေးချေမှုအတွက်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရန်မျှော်လင့်, နှင့်အမေရိကန်နှင့်အာရှအများအပြားနည်းပညာကုမ္ပဏီကြီးများနှင့်အတူ. ဒီစျေးကွက်အတွက် Fight. ဤသည်အကြံပြုချက်များ-enabled လက်ငင်းငွေပေးချေမှုဝန်ဆောင်မှုကျယ်ပြန့်သည့်ယူရိုဇုန်တစ်လျှောက်လုံးရာထူးတိုးခံရလိမျ့မညျ, လာသောအခါအီးယူအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများ’ သူတို့ကအတိတ်ကာလတိုအဖြစ်စားသုံးသူနဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအစားကွန်ယက်ကိုလွှဲပြောင်းမှတဆင့် delay လုပ်ခြင်းပဲစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမိုဘိုင်းငွေပေးချေမှုအရောင်းအဖြည့်စွက်ပါလိမ့်မယ်. ငွေပေးချေမှု၏ဖြစ်ရပ်ဆန်း.\nအကြံပြုချက်များတိုက်ကြီးအနှံ့ဖောက်သည်ယူရိုအတွက်အနိမ့်ကြေးလက်ငင်းအခြေချနေထိုင်ကမ်းလှမ်းရန်ရည်ရွယ်ထား. ယူရိုဇုန်ဘဏ်ဖောက်သည်များအကြံပြုချက်များကိုရယူနိုင်ပါလိမ့်မည် 24 နာရီလွယ်ကူပြီးလုံခြုံစိတ်ချရသောငွေပေးချေမှုကိုခံစားဖို့တစ်ရက် - Venmo အလားတူအမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ.\nအကြံပြုချက်များ တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ် စျေးကွက်သစ်အခြေခံအဆောက်အအုံဝန်ဆောင်မှု ဥရောပဗဟိုဘဏ်ယခုလစတင်ကြောင်း. ဒါဟာသူတို့ရဲ့ဖောက်သည်ကိုမှန်ကန်အချိန်အတွက်ရန်ပုံငွေလွှဲပြောင်းရန်ဖြစ်နိုင်ခြေပူဇော်ဖို့ငွေပေးချေမှုဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ပါတယ်နှင့်နာရီဝန်းကျင်, ယခုနှစ်နေ့တိုင်း. ဤသည်အကြံပြုချက်များကိုကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုတယ်, တစ်ဦးချင်းစီနှင့်ကုမ္ပဏီများစက္ကန့်အတွင်းတစ်ဦးချင်းစီကတခြားအကြားငွေလွှဲနိုင်ပါလိမ့်မည်, မသက်ဆိုင်ဘဲမူလ၎င်းတို့၏ဒေသဆိုင်ရာဘဏ်များ၏မဖွင့်နာရီ.\nအကြံပြုချက်များ TARGET2 တစ်ခု extension ကိုအဖြစ်တီထွင်နေသည်နှင့်ဗဟိုဘဏ်ကပိုက်ဆံအတွက်ငွေပေးချေမှုအခြေချလိမ့်မယ်. သူတို့ကအစအဦးမှာကပြောသည်သော်လည်း, အကြံပြုချက်များသာသောဝါကျရှိခဲ့သည်ယူရိုအတွက်ငွေပေးချေမှုလွှဲပြောင်းအခြေချလိမ့်မယ်, ဝယ်လိုအား၏အမှု၌, သည်အခြားငွေကြေးအဖြစ်ကောင်းစွာထောက်ခံနိုင်.\nစနစ်၏အကျိုးကျေးဇူးများအချို့သည်ငွေလွှဲပြောင်းမှုဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာအဘယ်သူမျှမနိမ့်ဆုံးချောင်းမြောင်းပါဝငျမညျနှင့်လက်ငင်းငွေပေးချေမှုစနစ်အား ပတ်သက်. အံ့သြစရာတကယ်တော့ဒါဟာအားလုံးအချိန်ကိုငွေကြေးသည့်အချိန်တွင်မဆိုဘဏ်ထဲမှာအခြေချခံရဖို့ခွင့်ပြုသောသူအပေါင်းတို့သည်လက်လှမ်းစနစ်.\nစွပ်စွဲချက် ဂယက်ထ မိတ်ဖက်များနှင့်ပန်ဥရောပအခြေခံအဆောက်အအုံ, ယခုတစ်ဖွဲ့လုံးကနယ်စပ်ကိုဖြတ်ပြီးဒစ်ဂျစ်တယ်ပိုက်ဆံ၏ဂီယာအားဖွင့်အခြေချနေထိုင်၏အပြောင်းအရွှေ့ကိုထိန်းညှိရန်ချန်နယ်အဖြစ်ဗဟိုဘဏ်ကသုံးပြီးအားလုံးဥရောပကျော်တစ်ချက်ချင်းငွေပေးချေမှုစနစ်ကဖန်တီးမူလတန်းရည်ရွယ်ချက်နှင့်အတူတိုက်ရိုက် သွား. ဥရောပလက်ငင်းငွေပေးချေအခြေချပစ်မှတ်ထား. နှင့် '' လက်ငင်းငွေပေးချေအခြေချ '' ဆိုတဲ့အသုံးအနှုန်းအတိုင်းဝန်ဆောင်မှုတွဲနေသည်, မျိုးစုံအမည်မသိသတင်းရင်းမြစ်သူတို့ဂယက်ထ blockchain လှည့်ပြီဟုဖော်ပြခဲ့သည်ပါပြီ.\nတချို့က crypto ပိုင်ဆိုင်မှုများအတွက်အဆုံး၏အစအဦးအဖြစ်ဤတွေ့မြင်: ဗဟိုအဖွဲ့အစည်းများ crypto ကအန္တရာယ်စိန်ခေါ်မှုများကိုတုံ့ပြန်ရန်နှင့်အရေးယူမှစတင်နေကြသည်. အခြားသူများက, သို့သော်, အဖြစ်မြင် crypto များအတွက်ကတိပေး.\nအရာတခုကတော့သေချာဖြစ်ပါသည်. ဤသည်ဆက်ဆက် cryptocurrencies နှင့်ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုလျှော့ချရေးအတှကျအကောင်းတစ်ဦးအရာဖြစ်၏. တကယ်တော့, အကြံပြုချက်များ xCurrent တူသောဂယက်ထနည်းပညာများအကောင်အထည်ဖော်နိုင်ဆိုင်းဘုတ်များရှိပါတယ်ကြောင့်ဂယက်ရဲ့အမျိုးမျိုးသောငွေပေးချေမှုနည်းပညာများများအတွက်ဂိမ်း-changer ဖြစ်နိုင်ပါတယ်, xVia, နှင့်အနာဂတ်တွင် xRapid.\nပထမဦးဆုံးနှစ်ဦးကိုဂယက်ထနေဖြင့်စွမ်းအင်သုံးနေကြတယ်, တတိယက powered နေစဉ် XRP ဒစ်ဂျစ်တယ်လက္ခဏာသက်သေ. အကြံပြုချက်များစျေးပေါအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာငွေပေးချေမှုလွယ်ကူချောမွေ့ဤနည်းပညာများအချို့သို့မဟုတ်အားလုံးကိုအသုံးချမည်ကိုဖြစ်နိုင်သမျှဒါဟာင်. အဆိုပါအကြောင်းပြချက်ဂယက်နှင့်အတူပူးပေါင်းထားပြီးဖြစ်ပါသည် TAS Group မှ ဥရောပအတွက်ဘဏ်များနှင့်အတူအများအပြားအရေးကြီးသောမိတ်ဖက်ရှိပါတယ်.\nသူတို့ရဲ့ဘဏ် Liquid စီမံခန့်ခွဲမှုပလက်ဖောင်း၎င်း၏နောက်ဆုံးထွက်ဗားရှင်းကိုအထူးအကြံပြုချက်များငွေပေးချေမှုစံနှုန်းတွေနဲ့အများဆုံးအပြန်အလှန် အသုံးပြု. မရပါပူဇော်ဖို့ဒီဇိုင်းပြုလုပ်. ဘဏ်များချောမွေ့စွာအသစ်ကအကြံပြုချက်များပေးချေမှု protocol ကိုမှပြောင်းလဲမှ TAS Group ၏ဘဏ် Liquid စီမံခန့်ခွဲမှုပလက်ဖောင်းကိုသုံးနိုင်သည်.\nအဘယ်ကြောင့် Crypto မှအလားတူအကြံပြုချက်များ Is?\nအကြံပြုချက်များဂယက်ရဲ့ xCurrent တူသောငွေပေးချေမှုပလက်ဖောင်းမှအလားတူလမ်းအတွက်အလုပ်လုပ်တယ်. အကြံပြုချက်များနှင့်အတူ, ငွေပေးချေမှုဝန်ဆောင်မှုပေးသူတို့ရဲ့နိုင်ငံ၏အလယ်ပိုင်းဘဏ်ထဲမှာငွေဖြစ်လွယ်၏အဘို့ကိုဘေးဖယ်ထားရန်လိုအပ်သည်. ဒါကငွေဖြစ်လွယ်ခြင်းမရှိစောင့်ဆိုင်းကြိမ်နှင့်အတူချက်ချင်းငွေပေးချေမှုအခြေချဖို့အသုံးပြုလိမ့်မည်, 24 နာရီတစ်ရက်နှင့် 365 ရက်ပေါင်းတစ်နှစ်.\nငွေသွင်းငွေထုတ်၏အစမှအဆုံးတိုင်အောင်အဆုံးမှအဆုံးသို့အပြောင်းအလဲနဲ့အချိန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုမျှော်လင့်နေသည် 10 စက္ကန့်ဒါမှမဟုတ်ဒီထက်နည်း. အဆိုပါစနစ်အားပြီးသားသုံးစွဲသူလိုအပ်ချက်များဖြည့်ဆည်းဖို့ထိထိရောက်ရောက်မှုအဆင့်အရပျ၌အစီအစဉ်များရှိပါတယ်.\n"တကယ်ပါပဲ, ယူရိုဧရိယာထဲမှာ, ကွဲပြားခြားနားသောဥပဒေရေးရာမူဘောင်များနှင့်ဖောက်သည်အလေ့အထများနိုင်ရှိရာ, အပြန်အလှန် အသုံးပြု. မရပါနေသောအမျိုးသားရေးသို့မဟုတ်တံခါးပိတ်-ကွင်းဆက်ဖြေရှင်းချက်၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကိုမှပေါ်ပေါက်အသစ်ကအကွဲကွဲအပြားပြားတစ်အန္တရာယ်အမြဲရှိ. ဒီအန္တရာယ်ကိုတန်ပြန်ရန်, ဥရောပငွေပေးချေမှုစက်မှုလုပ်ငန်းယခုအမှန်တကယ်ဒယ်အိုး-ဥရောပလက်ငင်းငွေပေးချေအစီအစဉ်စတင်ခြင်းဖြစ်သည်။ "\nဒါကြောင့်ဥရောပတစ်ခုလုံးအနှံ့ reachability အောင်မြင်ရန်ကူညီနိုင်လိမ့်မည်ဟုအကြံပြုချက်များနှစ်ခု features တွေရှိပါတယ်. ပဌမ, အကြံပြုချက်များအတွက် SEPA လက်ငင်းအကြွေးလွှဲပြောင်းအပေါ်အခြေခံသည် (SCT Inst) - ဒယ်အိုး-ဥရောပလက်ငင်းငွေပေးချေမှုများအတွက်အစီအစဉ်, ဥရောပတစ်လွှားငွေပေးချေမှုဝန်ဆောင်မှုပေး၏ကြီးမားသောအရေအတွက်အားဖြင့်အသုံးပြုရရန်မျှော်လင့်. ဒုတိယ, အကြံပြုချက်များ TARGET2 တစ်ခု extension ကိုအဖြစ်တီထွင်ပါလိမ့်မည်, အရာထားပြီးဥရောပတစ်လွှားပါဝင်သူတစ်ဦးကယျြပွနျ့ကွန်ယက်ကိုရှိပါတယ်.\nအဲဒါကိုဖြေရှင်းဘို့ယူရိုသုံးပါလိမ့်မယ်ပေမယ့်, ဒီအစဉ်အဆက်ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးသည်ကမ္ဘာ့ရည်မှတ်ယူရိုနည်းပညာဖွစျနိုငျကွောငျးအထင်ရှားဆုံးမှတ်တိုင်တစ်ဦးဖြစ်လိမ့်မည်. ဂယက်ထ blockchain များ၏ပါဝင်ပတ်သက်မှုကိုအတည်ပြုခံရဖို့သေးသောဖြစ်ပါသည်, ဒါပေမယ့် node များအတော်လေးကောင်းစွာကိုက်ညီ. (Seabreeze စမတ်ကဒ် Co. , Ltd မှ.)\nprev: NFC ကိုငွေပေးချေမှုကိုထောကျပံ့, ချစ်ပ်များနှင့်တံဆိပ်ထုတ်လုပ်သူကိုတိုက်ရိုက်အကျိုးခံစားခွင့်\nနောက်တစ်ခု: JCOP4 စီးရီး JAVA ကဒ်များကောင်းကျိုးများ (J2R110|J3R110|J2R150|J3R150|J3R180) အီလက်ထရောနစ် ID ကိုကတ်များ၏လယ်ပြင်တွင်


Taunggyi - The Cherry Land: အတိတ်ရဲ့ ခြေရာတစ်ချို့\nတစ်ချိန်က ကျွန်တော်တို့ ဝေဟင်ကို လွှတ်တင်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြိုင်ဖြတ်ချခဲ့တဲ့ စွန်လွှတ်ခြင်းတွေလည်း ပျောက်ဆုံးကုန်လောက်ရောပေါ့… တစ်စထက်တစ်စ မြင့်မားလာတဲ့ တိုက်တာ အဆောက်အအုံတွေ ကြောင့်လေ . ..ငယ်ငယ်တုန်းက ဖြတ်သန်းခဲ့သော အကြောင်းစဉ်းစားရင်း ကျွန်တော် အိမ်က လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့မိသည်။ မိုးရာသီဖြစ်လို့လဲ လူသွားလူလာကျဲနေတာကို သတိပြုမိသည်။ ဘေးဘယ်ညာကို ကြည့်ရင်း ဗွက်အိုင်တွေကို ရှောင်ရင်းပေါ့… ဒီလိုနဲ့ အိမ်လမ်းထိပ်ကိုရောက်သည်။ သင်္ချာ ဦးစိုးဝင်း ကျူရှင်အဆင်းနှင့်တိုးသည်။ တက်တော့ မတက်ခဲ့ဘူးပါ။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်က ဗုဒ္ဓဘာသာ သင်တန်း တက်ခဲ့တုန်းက ဆရာရဲ့ ကျူရှင်မှာ သင်ခဲ့ရတာလေ။ အလှူရှင်တွေက ကျွေးသော ဒါနများနှင့် သူငယ်ချင်းတွေ တရုန်းရုန်းနဲ့ပေါ့။ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်လေးတွေမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပုံလေးတွေကို သတိရသည်။\nထိုမှတဆင့် ညာချိုးပြီး အရှေ့ဘက်သို့ဆက်ထွက်ခဲ့သည်။ မိုးကတိတ်သွားပြီး နေပြန်ပူလာသည်။ လမ်းမထက်မှ ရေငွေ့လေးတွေ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နဲနဲရှောက်မိတော့ ကျွန်တော်တို့အခေါ် အရှေ့လမ်း လေးပေါ့။ တစ်ချိန်က မိုင်းရှူးကျောက်တွေ ခေတ်စားတုန်းက ထိုလမ်းလေးတွင် ကျွန်တော်ခြေရာ ထပ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ရေဗုံးလေးထဲတွင် ရေထည့်၊ ပြီး နှင်းဆီပန်းများထည့်ရင်း လက်ဖွင့်သူများအတွက် ကျွန်တော်တို့ ခြံထွက်နှင်းဆီပန်းများအား ရောင်းဖို့အတွက်ပေါ့။ ထိုမှတဆင့် မြို့မဈေးကြီးရဲ့ တောင်ဘက် အပေါက်ကို ရောက်သည်။ ကျောင်းမသွားခင် ပို့ခဲ့ရသော ဖောက်သည် ရွှေဆိုင်၊ အထည်ဆိုင်များ။ သူတို့ဆိုင်ဖွင့်ကို စောင့်ရ၍ ကျောင်းနောက်ကျခဲ့တာတွေ ကိုလည်းသတိရမိသည်။ သူတို့ကတော့ ကျွန်တော့်ကိုမှတ်မိလောက်တော့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စာရေးကိရိယာတွေ ၀ယ်နေကျ သန့်စင်စတိုးကို ဖြတ်ရှောက်မိသည်။\nထိုမှတဆင့် ဈေးကြီးရဲ့မျက်နှာစာအတိုင်း။ ကုန်တိုက်ကြီးနှင့် ကမ္ဘောဇ စတိုး ကြားလမ်းလေးမှာ ညဈေးတန်းလေး စတင်အသက်ဝင်နေပါပြီ။ အပြန်မှပဲ ၀င်စားတော့မယ်လို့စိတ်ကူးဖြစ်သည်။ ဒီလိုနဲ့ ဆက်လျှောက်မိသည်။ ရွှေကိန္နရီ က လမ်းတစ်ဘက်ခြမ်းမှာ။ သူ့ဘေးက ညဈေးတန်းလေးကလည်း အိမ်ပြန် နောက်ကျ၊ အလုပ်ပြန်နောက်ကျတဲ့ အိမ်ရှင်မတွေအတွက် မရှိမဖြစ်ဈေးလေးပေါ့။ ထိုမှတဆင့် မယ်ဆိုင် မီနီမက်ကတ်ကို ဖြတ်ရှောက်ရသည်။ အခုတော့ ဘယ်လိုနေသည် မသိပါ။ သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်က မြို့မ ရုပ်ရှင်ရုံလေ။ သူ့ဘေးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့မြို့လေးရဲ့ နာမည်ကျော် တောင်ကြီး ပေါက်စီပေါ့။ မိုးလည်းတိတ် ကောင်းကင်ကလည်း တိမ်တွေကင်းလာတော့ လူတွေစည်လာသလိုဖြစ်လာသည်။\nစတိုင်အမျိုးမျိုးနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာကြသူများ၊ မြို့လည်ဓမ္မာရုံသို့ သွားကြသူများ၊ ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ ထွက်လာကြသူများပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ အတိတ်ရဲ့ ခြေရာတွေအတိုင်း လျှောက်ရင်းပေါ့။ တတ်နိုင်တဲ့ သူများကတော့ ဆိုင်ကယ် တ၀ီဝီနဲ့လေ။ ဆိုင်ကယ်ကို လှပအောင် တန်ဆာဆင်ရင်း၊ သူတို့ ဦးတည်သွားတာက စူဠာမုနိ လောကချမ်းသာဘုရားဆီကိုပဲ နေမှာလို့တွေးမိသည်။ လူငယ် တော်တော်များးများက ညဘက်ဆိုရင် မင်းလမ်းတလျှောက် အပေါ်တက်လိုက်။ အောက်ဆင်းလိုက်နဲ့ ဟန်ရေးပြကြ သည်လေ။\nဆိုင်ကယ် သံတွေ၊ ဟွန်းသံတွေနဲ့ တောင်ကြီးမြို့ရဲ့ မင်းလမ်းလို့ခေါ်ကြတဲ့ လမ်းမပေါ်မှာပေါ့။ ဒီစည်ကားမှု လေးက ည ၉:၃၀ လောက်ဆိုရင် ငြိမ်သက်သွားတတ်တာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆိုင်တွေအားလုံးကလည်း အဲဒီ အချိန်ဆိုရင် ပိတ်ပြီလေ။ စတိုးဆိုင်က ကောင်မလေးတွေကို လည်းငန်းလို့ မရတော့ဘူးလေ။ အေးချမ်းမှု ကြောင့်လည်း ပါမည်ထင်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဖက်ရှင်မီနီမက်ကတ် ကိုဝင်ရရင်ကောင်းမလား စဉ်းစားသည်။ အချိန်ကျန်သေးတာပဲ၊ ၀ယ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့တော့ ပိုက်ပိုက်လည်း ပါမလာဘူးပဲ။\nနောက်မှပဲ ၀င်တော့မယ်။ စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထိုမှ တဆင့် ဂျက်စမင်း လ္ဘက်ရည်ဆိုင်ထိပ်ကို ရောက်သည်။ ဆောင်းတွင်း မနက်ခင်းတွေမှာ ကျန်းမာရေးအတွက် သူငယ်ချင်းများနှင့် ထပြေးရင်း အပြန်တွင် ချာပါတီ ပူပူလေးနှင့် အာလူးဟင်းကို တွဲပြီးစားခဲ့ရတာတွေကို တွေးရင်းပေါ့.. ဒီလိုနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ပန်းခြံကို ရောက်လာသည်။ အရင်က ထိုပန်းခြံထဲတွင် ထမင်းနဲ ထိုးပြိုင်ပွဲတွေ ကျင်းပခဲ့တာတွေက ပေါ်လာသည်။ နောက် ပြည်နယ်အားကစားကွင်း၊ ထိုမှ သစ်တော ရပ်ကွက်လမ်းထိပ်လို့ ခေါ်ရမည်လား။ ယုဒသန်ကို သွားတဲ့လမ်းပေါ့။ ထိုလမ်းထိပ်လေးတွင်လည်း ကျွန်တော့်ဘ၀ တစ်ခုရှိခဲ့ဘူးသည်လေ။ အခြေအနေ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ဖွင့်ဖြစ်သွားသော လ္ဘက်ရည်ဆိုင်လေးမှာ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေနဲ့ ကျောင်းထမင်းစား ဆင်းတွေမှာ စားပွဲထိုးရင်း ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ ပုံလေးတွေ။ ထိုအချိန်ကတော့ စိုင်းစိုင်းက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ ဖောက်သည်ပေါ့။ လ္ဘက်ရည် တစ်ခွက်သောက်ရင်း သူ့ခံစားမှုကို ရွက်လွင့်ခဲ့ဘူး တယ်လေ။ တစ်ခါတစ်ခါမှာတော့ ဂီတာလေးကို ကိုင်ရင်းပြန်လာတာကို မှတ်မိနေသေးတယ်။ သူ့အိမ်က ကျွန်တော်တို့ ဖွင့်ခဲ့တဲ့ဆိုင်နဲ့ ကပ်ရပ်လေ။\nထိုမှတဆင့် ကျွန်တော့်ကျောင်းလေး။ ကျောင်းဝင်အတွင်း ကျောင်းအလွမ်းပြေဆိုပြီးဝင်ခဲ့သည်။ အဖြူ၊ အစိမ်းလေးတွေနဲ့လေ။ အင်း နော်.. သူငယ်ချင်းတွေလည်း ဘယ်မှာတွေ ပါလိမ့်။ ဘ၀မျိုးစုံနဲ့ ရပ်တည် နေလောက် ရောပေါ့။\nအချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ၈:၃၀ နေပြီ။ ပြန်တော့မှပဲ။ ဗိုက်ကလည်းဆာလာပြီ။ ညဈေးတန်းမှာ ၀င်ဆွဲဖို့ ခြေလှမ်းစ ခဲ့သည်။ မြို့လည်ဓမ္မာရုံရှေ့ရောက်တော့ ဘုရားဝတ်ပြုချင်စိတ်ပေါက်လာပြီး ခဏ၀င်ပြီး ဘုရားရှိခိုး အလှူငွေ ထည့်ဖြစ်သည်။\nညဈေးကို ရောက်တော့ တော်တော် လူစည်နေပြီ။ ဘာစားရင်ကောင်းမလဲ?\nဒီလိုနဲ့ ဗိုက်ဖြည့်ခဲ့သည်ပေါ့။ အိမ်ကိုရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့။ ခြေထောက်တွေလည်း ညောင်းနေပြီ၊ ဗိုက်ကလည်း တင်းနေပြီ။ အမေကလည်း မျှော်နေပြီ။ ဒါကိုစဉ်းစားမိတော့ အိမ်ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဈေးကြီးနောက်လမ်း နာရီစင်ရှိရာ အတိုင်းပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လမ်းလေးရဲ့ ရေထွက်လေးကို ရောက်လာခဲ့သည်။ကျွန်တော်တို့ကတော့ သူ့ကို ဥယျာဉ်မှူး ရေထွက်လို့ခေါ်သည်။ နဲနဲဆက်လျှောက် လိုက်တော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ရောက်သည်။ တစ်လမ်းလုံးက တိတ်ဆိတ်နေပြီ။ မီးပျက်ရက်မို့လည်း ပါမည်ထ င်ပါသည်။ အမေနှင့်အဖေက မအိပ်သေး။ ကျွန်တော်ပြန်အလာကို စောင့်နေသည်။ ကျွန်တော်ကလည်း သွားခဲ့သော နေရာတွေ အကြောင်းပြောပြသည်။ ကျွန်တော့်အထင်၊ ကျွန်တော့်အမြင်တွေပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ အတိတ်ရဲ့ ခြေရာများကို နင်းမိခဲ့ပါသည်။\nရေးသားသူ နေလင်း အချိန် 11:39:00 PM\nတောင်ကြီးပေါက်စီက ပေါက်စီကို တစ်ပတ်တစ်ခါလောက် စားနေကျ.. နေလင်းပြောတဲ့ တစ်ချို့နေရာက ဆိုင်တွေ သိဘူးကွ.. နောက်မှ ဖွင့်တာလား မသိဘူးနော်..ဈေးနောက်ဖက်မှာ နေတယ်ဆိုတော့ အသိထဲက မရှိနိုင်ဘူး.. ဈေးနောက်မှာ နေတဲ့ သူငယ်ချင်း မရှိလို့လေ.. ဟီးး)\nSunday, August 12, 2007 5:21:00 AM\ntaw lat kya dar\nyae: tat lat kya dar\n.......:P :D :D ........\nsat yae: par\nMonday, August 13, 2007 10:08:00 AM\nMonday, August 13, 2007 12:52:00 PM\nတစ်မြို့လုံး နီးပါး ပါတ်လိုက်တာဘဲ :)\nNice post. I do like your post and it reminds me of Taunggyi. Thanksalot ...!\nFriday, August 17, 2007 10:55:00 PM


Gulabo Sitabo (2020) – YANGON STYLE\nဇာတ်လမ်းကောင်းလေး တစ်ခုဖြစ်လို့ မကြည့်ဘူးသေးတဲ့ သူတွေအတွက် မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းလေး IMDB rating 6.7ရရှိထားတဲ့ Comedy/Drama အမျိုးအစားဖြစ်ပါတယ်။\nနာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင် ဖြစ်သော Amitabh Bachchan (အမီတာဘဂျမ်း) ပါဝင် ရိုက်ကူးထားပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း ကတော့ မိရ်ဇာဆိုတဲ့အဖိုးကြီးနဲ့ဘေဂမ်ဆိုတဲ့သူ့မိန်းမဟာဖာတီမာနန်းတော်လို့ခေါ်တဲ့ အိမ်ဟောင်းကြီးတစ်လုံးပိုင်ကြပါတယ်။ ထိုအိမ်ကြီးမှာ အိမ်ဌားနေထိုင်သူတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်။ မိရ်ဇာသည် သူ့ဇနီးထက် အသက် ၁၇ နှစ်ငယ်သူဖြစ်ပါတယ်။ မိရ်ဇာသည် အိမ်ဌားများအား နှင်ချပြီး အိမ်ကြီးကို အပိုင်စီးချင် နေသူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အိမ်ငှါးတွေပြဿနာအကြားအာကော်လော်ဂျီသုတေသနလုပ်တဲ့ သူတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး…. နောက်ပိုင်း ဘာတွေဆက်ဖြစ်ကြမလဲ။\nအိမ်ဌားတွေကရော အိမ်ပေါ်မှာ ဆက်နေခွင့်ရနိုင်ပါ့မလား…?\nဒီဇာတ်ကားကတော့ လူတွေရဲ့ အတ္တနဲ့ လောဘတွေကို ဟာသလေးတွေနှောရင်း ပညာသားပါပါပြသပေးတဲ့ ကားကောင်းလေးမလို့ လက်မလွတ်ရအောင် Link ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနိုင်တဲ့ မြန်မာစာတန်းထိုး Link တွေက ပျက်နေတာကြောင့် Channel Myanmar Page ကနေ Download ရယူပြီး ကြည့်ရှုနိုင်ရန် Link ကိုဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\nRef: BollywoodMovie, Amazon Prime Video, Channel Myanmar


Medical Writings ဆေးပညာစာများ: Q and A April 2011 (4)\nQ and A April 2011 (4)\n1. ကြာဆူးလိုမျိူး အနာကရော ကူးစက်တက်တဲ့ အနာမျိုးလား\n2. ကွေးလို့ ဆန်လို့ ရှိရင်လဲ အရမ်းနာပါတယ်\n3. ဆရာတို့ ဆေးခန်းတွင် ခွဲပေးပါသလား\n4. ကိုယ်ဝန်ဆောင်စမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိတတ်ပါလားရှင့်\n5. မျက်စိ ကောင်းအောင် ဘယ်ဆေးတွေ၊ နည်းလမ်းတွေရှိပါသလဲ\n6. သမီးလေးကို ဆန်မှုန့် ကျွေးဖို့ အကြံပေးကြလို့ပါ\nQ 1: ဆရာပြောသလိုပဲ အရေပြားကကြမ်းပြီး အဖုအသီးလေးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် တခါတည်း ဓါတ်ပုံထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ အသက်ကတော့(၂၅) ရှိပါပြီ။ အခုအနာကလည်း ပေါင်အပြင်မှာပဲ။ အစက်ကလေး သုံးစက်ပဲရှိတာ အစကတော့ (၅) စက် ပျောက်လိုက် ပေါ်လိုက်နဲ့။ ဖြစ်တာကတော့ (၂) ပတ် ရှိသွားပြီ။ နီးနီးကပ်ကပ်နေခွင့်မရတော့ သူပြောသလောက်ပဲ ပြောပြနိုင်လို့ပါ။ အဲလို ကြာဆူးလိုမျိူး အနာကရော ကူးစက်တက်တဲ့ အနာမျိုးလား။ လိမ်းရမယ့်ဆေးလေး ပြောပြပေးပါအုံး။\nနာမယ်အခေါ်ကို ခဏထားပြီး ပျောက်ဘို့သာ အရေးကြီးပါတယ်။ ဗက်တီးရီးယား ဝင်တဲ့ အရေပြားအနာမျိုးဖြစ်ဘို့ များပါတယ်။ ပိုးသေဆးသောက်ရပါမယ်။\nCloxacillin 500 mg + Ampicillin 500 mg တွဲထားတဲ့ဆေး တနေ့ ၂ ကြိမ်၊ ၅ ရက်သောက်ပါ။ Paracetamol တခါသောက် ၁ ပြား၊ တနေ့ ၂-၃ ကြိမ်ကိုလဲ တွဲသောက်ပါ။\nလိမ်းဆေးကတော့ အနာဝလိုပေါ်မှာသာ ပိုးသေဆေး တခုခု လိမ်းပါ။ ဥပမာ Povidone-iodine လိမ်းဆေး။ အပေါ်ယံ ခြောက်နေရင် မလိုပါ။\nယားရင် Citrizine ည အချိန် ၁ ပြားသောက်ပါ။ ပျောက်ပါလိမ့်မယ်။\nကြာဆူးဆိုတာမှန်ရင် ဗီတာမင် အေ နည်းလို့ဖြစ်တာ၊ မကူးပါ။\nဗက်တီးရီးယားကြောင့်ဆိုရင် ကူးတော့ ကူးနိုင်တယ်။ စိုးရိမ်စရာမရှိပါ။\nQ 2: သမီး လေ့ကျင်ခန်းမလုပ်တာ ကြာပါပြီ။ ကလေးမွေးထားတာလဲ ၅ လပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကိုယ်ဝန် မရှိခင်က ပေါင်ချိန်က ၁၃ဝ ပါ။ ကိုယ်ဝန်ရှိတော့ ၁၇ဝ ပါ။ ခု ၁၅ဝ ပါ။ ပေါင်ချိန်က ပြန်မကျပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် ပြီးခဲ့တဲ့ တပတ်က ပန်းခြံမှာ သွားပြေးတာ နာရီဝတ်လောက် ကြာပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒူးအောက်ပိုင်းကနေ ခြေဖျားထိ အရမ်းနာလာပါတယ်။ နောက်နေ့ ဆေးလိမ်းလိုက်တော့ ကျန်တာတွေ ကောင်းပြီး ဘယ်ဘက်ဒူးခေါင်းက နာလာပါတယ်။ မသက်သာဘူး။ ဆေးလိမ်းလဲ မရပါဘူး။ ကွေးလို့ ဆန်လို့ ရှိရင်လဲ အရမ်းနာပါတယ်။ လမ်းလဲမလျောက်နိုင်ပါဘူး။ တနေ့တနေ့ ပိုဆိုးလာပါတယ်။ ပထမ ဘယ်ဘက်ကနာပြီး ခုညာဘက်ကပါ နာလာပါတယ်။ လမ်းလျောက်လို့ မရပါဘူး။ ဒူးကရောင်နေသလိုမျိုး အရမ်းနာတာပါ။ စစ်စစ်နဲ့ ကိုက်တာပါ။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ်ရပါမလဲ။ ဒဏ်ကြေဆေးလိမ်းတာလဲ မသက်သာပါဘူး။\nလေ့ကျင့်ခန်း၊ အားကစား လုပ်ကာစမှာ အဲလိုနာပါမယ်။ ၃-၄-၅ ရက် ကြာတယ်။ လုပ်ကာစမှာ နဲနဲ ဖြေးဖြေးနဲ့ စရမယ်။ နာတာအတွက် စားဆေး၊ လိမ်းဆေး သုံးရနိုင်တယ်။ Painkiller တခုခုသောက်ပါ။\nအားကစား-လေ့ကျင့်ခန်းက ကျန်းမာရေးလဲကောင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ဘို့လဲ အများကြီး အထောက်အကူပြုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါတခုထဲနဲ့တော့ မရသေးပါ။\nအစားအသောက်မှာ အချိုဓါတ်နဲ့ အငန်လျှော့စားပါ။ လိုတဲ့ ကလိုရီ၊ စားတဲ့ ကလိုရီ ချိန်စားပါ။\nမျိုးဗီဇ နဲ့ ဟော်မုန်း တန်ခိုးတွေလဲ ရှိသေးတယ်။ ကလေးဖွါးပြီးဖြစ်ရတာ ဟော်မုန်းကြောင့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဟော်မုန်းဆေး မသောက်ပါနဲ့။\nတယောက်မွေး တခါလေးလာသူတွေ ကလေး မများစေနဲ့။ ဖြစ်နိုင်ရင် ကလေးခြားပါ။ ကိုယ်ဝန်ခြား တားနည်း သတိကြီးပါ။ ဟော်မုန်းပါ တားဆေး ရွေးတတ်ပါ။\nဆက်လုပ်ပါ။ အားမလျှော့ပါနဲ့။ Weight loss ပိန်ချင်သလား ကိုလဲ ဖတ်ပါ။\nQ 3: ကျွန်မ၏ စအိုပေါက်နှင့် အမျိုးသမီး အင်္ဂါကြားတွင် အဖု မာမာလေး ဖြစ်နေပါသည်။ သတိထားမိသည်မှာ ၃ ပတ်ခန့် ရှိပါပြီ။ နာတော့ မနာပါ။ ဒါပေမယ့် အဖုက အနည်းငယ် မာပြီး ကြီးလာသည်ဟု ထင်မိပါသည်။ အဖု၏တနေရာတွင် ဝက်ခြံ ကဲ့သို့ အခေါင်းပေါက် သေးသေးလေး ဖြစ်နေပါသည်။ ဆရာရေးထားသော ဂရင်ဂျီနာ အကြောင်းကိုလည်း ဖတ်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်မရဲ့ ရောဂါက ဂရင်ဂျီနာများလား။ ခွဲစိတ်ဖို့ အမြန်ဆုံးလိုအပ်ပါသလား။ ဆရာတို့ ဆေးခန်းတွင် ခွဲပေးပါသလား။ ကျွန်မ (့) မှာ နေပါတယ်။ အသက်က ၃ဝ နှစ်ပါ။ ဆရာ့ဆေးခန်းတွင် ခွဲပေးလျှင် ခွဲစိတ်နှုန်းထား၊ ခန်းမှန်းကုန်ကျငွေနှင့် အချိန် ဘယ်လောက်ယူရမည်ကို သိချင်ပါတယ်ရှင်။\nFIA ဆိုရင် အနာဖြစ်မယ်၊ မန်းရည်-ပြည် ထွက်မယ်။ ပျောက်မယ်၊ ပြန်ဖြစ်မယ်။ ပိုးသေဆေး အရင်သောက်ပါ။ Ampicillin + Cloxacillin 500 mg x5days, Paracetamol 1 tablet 2-3 times day, Vitamin C 1 tablet2timesaday တွေ သောက်ပါ။\nခွဲစိတ်ပေးတာ ဆရာဝန်က အခမဲ့ပါ။ အလှူငွေသာ လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာက နယူးဒေလီမှာ နေရပါတယ်။ ဆောရီး။\nQ 4: အခုတလော အရမ်း မောလာတတ်တယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်တာ Conception ဖြစ်ပြီးလောက်က စတယ်လို့ သတိထားမိပါတယ်။ စားရင်လဲ ရင်တွေတုန်လာတတ်ပါတယ်။ အဲဒါ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိတတ်ပါလားရှင့်။ အစား အသောက်တော့ မပျက်ပါဘူးရှင့်။ ဒါမှမဟုတ် နှလုံးရောဂါ အစလားရှင့်။ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်တော့မလုပ် ရပါဘူးရှင့်။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်စမှာ ဖြစ်တာတွေက အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ တူလဲ မတူကြဘူး။ ပြောပြတာတွေလဲ ပါပါတယ်။\nနှလုံးရောဂါ ဆိုတာလဲ အမျိုးအစား များတယ်။ နှလုံးခုန်နှုန်း များ-မများ၊ အမောမခံနိုင်တာ၊ ဥပမာ တက်နေကြ လှေခါးတက်ရင် အရင်လိုမဟုတ်ဘဲ မောတာမျိုး။ နှလုံးရောဂါ မဖြစ်ဘို့ များပါတယ်။\nသွေးအားနည်းသူတွေလဲ အဲလိုဖြစ်တတ်လို့ သံဓါတ်အားဆေး မမေ့ပါနဲ့။\nကိုယ်ဝန် ၂-၃ လ နောက် ပျောက်မှာပါ။\nQ 5: ကျနော်ဟာ စာသင်ခန်း နောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်မိရင် သူများတွေလို ကောင်းကောင်းမမြင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ မျက်မှန်လဲ မတပ်ချင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ တချို့က တပ်ပြီးရင် ပါဝါ တိုးတိုးနေရတယ်ပြောကြတယ်။ ဟုတ်ပါသလား။ ပြီးတော့ ကျနော့် ညီမဆိုလဲ ပါဝါ ၇ဝဝ လောက် တပ်ထားရတယ်။ မျက်စိ ကောင်းအောင် ဘယ်ဆေးတွေ၊ နည်းလမ်းတွေရှိပါသလဲ။\nမျက်မှန်တပ်ဘို့လိုတဲ့ မျက်စိက မျက်မှန်သာတပ်ရပါမယ်။ ဆေးနဲ့ မရပါ။ ဗီတာမင် အေ ဆိုတာကလဲ ကြက်မျက်သင့်တာကိုသာ ကောင်းစေပါတယ်။\nComputer Eye Strain ကွန်ပြူတာနဲ့ မျက်စိ ကို ဖတ်ပါ။\nQ 6: ကျမသမီးလေးကို (ထမင်း) ဆန်မှုန့် ကျွေးဖို့ အကြံပေးကြလို့ပါ။၂ လပဲ ရှိသေးလို့ ကျမကတော့ ကျွေးဖို့ စောသေးလားလို့ မကျွေးသေးပါဘူးဆရာ။ တချို့ကလည်း ဆန်မှုန့်ကျွေးတာ ကလေး ကောင်းကောင်းအိပ်တယ်လို့ ပြောကြပြန်ရော။ အဲဒါ ကျွေးသင့်-မကျွေးသင့် ရှင်းပြပါအုံးရှင့်။\nကလေးဟာ မိခင်နို့ ကောင်းကောင်း၊ ပုံမှန်၊ ထွက်-စို့နေရင် ၆ လ အထိ ဖြည့်စွက်စာ မလိုပါ။ အားဆေး ဆိုတာလဲ မလိုပါ။ မိခင်နို့ထွက် နည်းရင် ဖြည့်စွက်စာ လိုတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ၄ လ အထိ ဘာမှ မလိုပါ။ ရေ တိုက်ပါ။ မိခင် ရေတခွက်သောက်ရင် ကလေးကို ရေတခါ တိုက်ပါ။\nPosted by Dr. Tint Swe at 8:44 AM


အာယန် ရော့ဘင်ရဲ့ ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် ထူးခြားတဲ့ အမှတ်တရ ၅ ခု – Sports A2Z\nArticle • Bundesliga • UCL&UEL\nအာယန် ရော့ဘင်ရဲ့ ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် ထူးခြားတဲ့ အမှတ်တရ ၅ ခု\nအာယန် ရော့ဘင်က သူ့ခေတ်သူ့အခါမှာ အကောင်းဆုံး ကစားသမားတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာက အငြင်းပွားစရာမရှိပါဘူး။ ညာတောင်ပံကနေ အလယ်ကို ဆွဲဝင်ပြီး ဘယ်ခြေနဲ့ ဝေ့ဝိုက်ကန်သွင်းတဲ့ ကန်ချက်တွေဆိုတာ သူ့ရဲ့ အမှတ်အသား‌လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် အမှတ်အရဆုံးဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ် ၅ ခုကတော့…\n၅- ဒဏ်ရာက ပြန်လာတဲ့ပွဲက အကောင်းဆုံးဆု\nဒဏ်ရာများလို့ ဖန်လူသားလို့ နာမည်ပြောင် အပေးခံရတဲ့ ဒတ်ချ်တောင်ပံတိုက်စစ်မှူးကတော့ ၇ လလောက် အနားယူခဲ့ရပြီးနောက်မှာ ဂရိုနင်ဂျင်အသင်းမှာ ပြန်ကစားခဲ့သလို ၇ လကျော်အတွင်း ပထမဆုံး ပြန်ကစားခဲ့တဲ့ပွဲမှာ ပွဲထွက်ကစားသမားအဖြစ် ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့ချိန်မှာ ၂ ဂိုးဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး အသင်းကလည်း ၄-၀ နဲ့ အနိုင်ရခဲ့ပါတယ်။\nသူ့ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် သူပြခဲ့တဲ့ အနိုင်ရလိုစိတ်ကို အနားယူခါနီးအထိ ပြခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပွဲအပြီးမှာ အကောင်းဆုံး ကစားသမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရချိန်မှာတော့ သူက သိသိချင်း ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ငိုကြွေးခဲ့ပါတယ်။ ဒဏ်ရာပြဿနာဆိုးကနေ ပြန်လာတဲ့ပွဲမှာ အကောင်းဆုံးဆုရတဲ့ ၃၇ နှစ်သားကြီးရဲ့ ခံစားချက်က မျက်ရည်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။\n၄- စိန့်ပေါ်လီအတွက် အိပ်မက်ဆိုး\n၂၀၁၁ တုန်းက ဒေါ့မွန်က ဘွန်ဒက်စ်လီဂါမှာ ချန်ပီယံဖြစ်ပြီးပြီဆိုပေမယ့် ဘိုင်ယန်မြူးနစ်ရဲ့ ပေါက်ကွဲအားကတော့ အသင်းငယ်လေး စိန့်ပေါ်လီအပေါ်မှာ ပုံကျခဲ့ပါတယ်။ အမှတ်ပေးဖလားမရခဲ့တဲ့ အာယန် ရော့ဘင်၊ ဖရွန့်ခ် ရီဘာရီနဲ့ မာရီယို ဂိုမက်ဇ်တို့ရဲ့ တိုက်စစ်ပေါက်ကွဲအားက အတော်ပြင်းထန်ခဲ့ပြီး ၈-၁ နဲ့ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nရော့ဘင်ကတော့ ၂ ဂိုး သွင်းယူခဲ့ပြီး ၃ ဂိုး ဖန်တီးခဲ့သလို သူ့ရဲ့ဂိုးသွင်းကောင်းတာပဲ လူသိခဲ့ပေမယ့် ဂိုးဖန်တီးမှုကောင်းတာပါ လူမသိခဲ့တာတွေလည်း သက်သေပြ မှတ်ကျောက်တင်ခံနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ထောင့်ကန်ဘောက ၁ ဂိုး၊ တိကျတဲ့ ပေးပို့မှုနဲ့ ၂ ဂိုးဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်စစ်စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကောင်းဆုံး ပြသခဲ့ပါသေးတယ်။\nRafinha. Robben. Ribéry.\nBayern Munich bid farewell to three outstanding servants in the perfect way. 🏆 pic.twitter.com/mUivW0P5H8\n၃- လူစားဝင်သွင်းဂိုးနဲ့ ဘိုင်ယန်နှုတ်ဆက်ပွဲ\nဘိုင်ယန်မြူးနစ်အတွက် သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပွဲမှာတော့ ဖရန့်ဖတ်အသင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ၅-၁ နဲ့ အနိုင်ရခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် နိုင်ပွဲထက် အရေးကြီးခဲ့တာကတော့ လူစားဝင်ပြီးမှ ဂိုးသွင်းယူသွားခဲ့တဲ့ သူနဲ့ ရီဘာရီပဲဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက်တော့ နှုတ်ဆက်သွင်းဂိုးတွေဖြစ်ခဲ့တာပါ။\nဒေးဗစ် အလာဘာ ခင်းပေးတဲ့ ဘောလုံးကို အသာအယာ ပိတ်သွင်းယူခဲ့ပြီး Robbery ရော့ဘင်-ရီဘာရီဆိုတဲ့ နာမည်ကျော်အတွဲက သွင်းဂိုးတွေကိုယ်စီနဲ့ နှုတ်ဆက်ခဲ့သလို သူတို့လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့အရာတွေကလည်း အသိအမှတ်ပြုစရာပါ။ ပွဲအပြီးမှာတော့ ဘိုင်ယန်မြူးနစ်အသင်းသားတွေအားလုံး မျက်ရည်ဝဲနေခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ပါတယ်။\n၂- ဒတ်ချ်တွေကို ကမ္ဘာ့ဖလားဗိုလ်လုပွဲ ပို့ပေးခဲ့တဲ့သူ\nလူသိများခဲ့တာကတော့ ရော့ဘင်အနေနဲ့ ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားဗိုလ်လုပွဲမှာ အပိုင်အခွင့်အရေးကို အသုံးမချနိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူလုပ်ပြခဲ့တဲ့အရာတွေနဲ့ သူရခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကိုတော့ မေ့လျော့နေခဲ့ကြတာဖြစ်သလို သူ့အ‌တွက်လည်း အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။\nတောင်အာဖရိကမြေက ပြိုင်ပွဲအတွင်း သူ့အနေနဲ့ ၂ ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး အသင်းဖော်ကွင်းလယ်လူ ဝက်စ်လီ ရှနိုက်ဒါနဲ့အတူ တွဲဖက်ပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ တောက်ပခဲ့ကြတာဖြစ်ခဲ့သလို ဥရုဂွေးနဲ့ ဆီမီးဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်မှာလည်း ခြေစွမ်းပြခဲ့ကြပြီး အသင်းကို ဗိုလ်လုပွဲဆီ ပို့ပေးမယ့် သွင်းဂိုးကို သွင်းခဲ့တာပါ။\nArjen Robben has officially retired from football. The game has lost one of its greatest wingers of all time.\nYou gave FC Bayern fans so many memories, especially THAT goal in 2013.\nDanke, Mr. Wembley ❤ pic.twitter.com/f3Byexn8Yk\n— Jilshie (@LegendaryLewy) July 15, 2021\n၁- ဘိုင်ယန်မြူးနစ်ရဲ့ မစ္စတာ ဝင်ဘလီ\nဘိုင်ယန်မြူးနစ်ကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် ရော့ဘင်သွင်းခဲ့သမျှ ဂိုးတွေထဲမှာ အရေးအပါဆုံးဂိုးပဲဖြစ်ပြီး ၂၀၁၃ ချန်ပီယံလိဂ်ဗိုလ်လုပွဲမှာ သွင်းယူခဲ့တာပါ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ဝင်ဘလီကွင်းကြီးမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ ပွဲစဉ်မှာ ဒေါ့မွန်ဂိုးသမား ရိုမန် ဗီဒန်ဖယ်လာကို ကာကွယ်ခွင့်မပေးခဲ့ဘဲ ဂိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့သလို ဘိုင်ယန်မြူးနစ်လည်း ၂၀၁၃ ချန်ပီယံလိဂ်ချန်ပီယံအဖြစ် ဥရောပမှာ ပွဲခံနိုင်ခဲ့တာလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nZAWGYI: အာယန္ ေရာ့ဘင္က သူ႔ေခတ္သူ႔အခါမွာ အေကာင္းဆုံး ကစားသမားေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာက အျငင္းပြားစရာမရွိပါဘူး။ ညာေတာင္ပံကေန အလယ္ကို ဆြဲဝင္ၿပီး ဘယ္ေျခနဲ႔ ေဝ့ဝိုက္ကန္သြင္းတဲ့ ကန္ခ်က္ေတြဆိုတာ သူ႔ရဲ႕ အမွတ္အသား‌လို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ကစားသမားဘဝတစ္ေလွ်ာက္ အမွတ္အရဆုံးျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ ၅ ခုကေတာ့…\n၅- ဒဏ္ရာက ျပန္လာတဲ့ပြဲက အေကာင္းဆုံးဆု\nဒဏ္ရာမ်ားလို႔ ဖန္လူသားလို႔ နာမည္ေျပာင္ အေပးခံရတဲ့ ဒတ္ခ်္ေတာင္ပံတိုက္စစ္မႉးကေတာ့ ၇ လေလာက္ အနားယူခဲ့ရၿပီးေနာက္မွာ ဂ႐ိုနင္ဂ်င္အသင္းမွာ ျပန္ကစားခဲ့သလို ၇ လေက်ာ္အတြင္း ပထမဆုံး ျပန္ကစားခဲ့တဲ့ပြဲမွာ ပြဲထြက္ကစားသမားအျဖစ္ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ခ်ိန္မွာ ၂ ဂိုးဖန္တီးေပးခဲ့ၿပီး အသင္းကလည္း ၄-၀ နဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့ပါတယ္။\nသူ႔ကစားသမားဘဝတစ္ေလွ်ာက္ သူျပခဲ့တဲ့ အႏိုင္ရလိုစိတ္ကို အနားယူခါနီးအထိ ျပခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ပြဲအၿပီးမွာ အေကာင္းဆုံး ကစားသမားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရခ်ိန္မွာေတာ့ သူက သိသိခ်င္း ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ငိုေႂကြးခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာျပႆနာဆိုးကေန ျပန္လာတဲ့ပြဲမွာ အေကာင္းဆုံးဆုရတဲ့ ၃၇ ႏွစ္သားႀကီးရဲ႕ ခံစားခ်က္က မ်က္ရည္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။\n၄- စိန႔္ေပၚလီအတြက္ အိပ္မက္ဆိုး\n၂၀၁၁ တုန္းက ေဒါ့မြန္က ဘြန္ဒက္စ္လီဂါမွာ ခ်န္ပီယံျဖစ္ၿပီးၿပီဆိုေပမယ့္ ဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္ရဲ႕ ေပါက္ကြဲအားကေတာ့ အသင္းငယ္ေလး စိန႔္ေပၚလီအေပၚမွာ ပုံက်ခဲ့ပါတယ္။ အမွတ္ေပးဖလားမရခဲ့တဲ့ အာယန္ ေရာ့ဘင္၊ ဖ႐ြန႔္ခ္ ရီဘာရီနဲ႔ မာရီယို ဂိုမက္ဇ္တို႔ရဲ႕ တိုက္စစ္ေပါက္ကြဲအားက အေတာ္ျပင္းထန္ခဲ့ၿပီး ၈-၁ နဲ႔ အႏိုင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။\nေရာ့ဘင္ကေတာ့ ၂ ဂိုး သြင္းယူခဲ့ၿပီး ၃ ဂိုး ဖန္တီးခဲ့သလို သူ႔ရဲ႕ဂိုးသြင္းေကာင္းတာပဲ လူသိခဲ့ေပမယ့္ ဂိုးဖန္တီးမႈေကာင္းတာပါ လူမသိခဲ့တာေတြလည္း သက္ေသျပ မွတ္ေက်ာက္တင္ခံႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေထာင့္ကန္ေဘာက ၁ ဂိုး၊ တိက်တဲ့ ေပးပို႔မႈနဲ႔ ၂ ဂိုးဖန္တီးေပးခဲ့ၿပီး သူ႔ရဲ႕ တိုက္စစ္စြမ္းေဆာင္ရည္ကို အေကာင္းဆုံး ျပသခဲ့ပါေသးတယ္။\n၃- လူစားဝင္သြင္းဂိုးနဲ႔ ဘိုင္ယန္ႏႈတ္ဆက္ပြဲ\nဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္အတြက္ သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးပြဲမွာေတာ့ ဖရန႔္ဖတ္အသင္းနဲ႔ ေတြ႕ဆုံခဲ့ၿပီး ၅-၁ နဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ပြဲထက္ အေရးႀကီးခဲ့တာကေတာ့ လူစားဝင္ၿပီးမွ ဂိုးသြင္းယူသြားခဲ့တဲ့ သူနဲ႔ ရီဘာရီပဲျဖစ္ၿပီး သူတို႔အတြက္ေတာ့ ႏႈတ္ဆက္သြင္းဂိုးေတြျဖစ္ခဲ့တာပါ။\nေဒးဗစ္ အလာဘာ ခင္းေပးတဲ့ ေဘာလုံးကို အသာအယာ ပိတ္သြင္းယူခဲ့ၿပီး Robbery ေရာ့ဘင္-ရီဘာရီဆိုတဲ့ နာမည္ေက်ာ္အတြဲက သြင္းဂိုးေတြကိုယ္စီနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့သလို သူတို႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့အရာေတြကလည္း အသိအမွတ္ျပဳစရာပါ။ ပြဲအၿပီးမွာေတာ့ ဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္အသင္းသားေတြအားလုံး မ်က္ရည္ဝဲေနခဲ့ၾကၿပီး သူတို႔ကို ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။\n၂- ဒတ္ခ်္ေတြကို ကမာၻ႔ဖလားဗိုလ္လုပြဲ ပို႔ေပးခဲ့တဲ့သူ\nလူသိမ်ားခဲ့တာကေတာ့ ေရာ့ဘင္အေနနဲ႔ ၂၀၁၀ ကမာၻ႔ဖလားဗိုလ္လုပြဲမွာ အပိုင္အခြင့္အေရးကို အသုံးမခ်ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ သူလုပ္ျပခဲ့တဲ့အရာေတြနဲ႔ သူရခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြကိုေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ၾကတာျဖစ္သလို သူ႔အ‌တြက္လည္း အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုလို ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။\nေတာင္အာဖရိကေျမက ၿပိဳင္ပြဲအတြင္း သူ႔အေနနဲ႔ ၂ ဂိုးသြင္းယူႏိုင္ခဲ့ၿပီး အသင္းေဖာ္ကြင္းလယ္လူ ဝက္စ္လီ ရွႏိုက္ဒါနဲ႔အတူ တြဲဖက္ၿပီး ၿပိဳင္ပြဲမွာ ေတာက္ပခဲ့ၾကတာျဖစ္ခဲ့သလို ဥ႐ုေဂြးနဲ႔ ဆီမီးဖိုင္နယ္ပြဲစဥ္မွာလည္း ေျခစြမ္းျပခဲ့ၾကၿပီး အသင္းကို ဗိုလ္လုပြဲဆီ ပို႔ေပးမယ့္ သြင္းဂိုးကို သြင္းခဲ့တာပါ။\n၁- ဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္ရဲ႕ မစၥတာ ဝင္ဘလီ\nဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္ကစားသမားဘဝတစ္ေလွ်ာက္ ေရာ့ဘင္သြင္းခဲ့သမွ် ဂိုးေတြထဲမွာ အေရးအပါဆုံးဂိုးပဲျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၃ ခ်န္ပီယံလိဂ္ဗိုလ္လုပြဲမွာ သြင္းယူခဲ့တာပါ။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ဝင္ဘလီကြင္းႀကီးမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ပြဲစဥ္မွာ ေဒါ့မြန္ဂိုးသမား ႐ိုမန္ ဗီဒန္ဖယ္လာကို ကာကြယ္ခြင့္မေပးခဲ့ဘဲ ဂိုးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ခဲ့သလို ဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္လည္း ၂၀၁၃ ခ်န္ပီယံလိဂ္ခ်န္ပီယံအျဖစ္ ဥေရာပမွာ ပြဲခံႏိုင္ခဲ့တာလည္းျဖစ္ပါတယ္။\nအပြောင်းအရွှေ့တိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်တွေထက် ပိုရနေတဲ့ စူပါအေးဂျင့် မီနို ရိုင်ယိုလာ


အလုပ်နေရာအမျိုးမျိုး ဂျပန်လို ဘယ်လိုပြောလဲ1 | Working Friends\nအလုပ်နေရာအမျိုးမျိုး ဂျပန်လို ဘယ်လိုပြောလဲ1\n2018年1月1日 2018年1月15日 EM\nအလုပ်နေရာအမျိုးမျိုး ဂျပန်လို ဘယ်လိုပြောလဲ\nတစ်ခါက အလုပ်အင်တာဗျူးမှာ မားကတ်တင်းစိတ်ဝင်စားပါတယ်ဆိုပြီး ဖြေခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲ့တော့ စစ်ဆေးသူကပြန်မေးလိုက်တာက မားကတ်တင်းဆို ဘယ်လိုအလုပ်မျိုးလို့ထင်လဲတဲ့။\nကိုယ်ကိုတိုင်က မားကတ်တင်းဆိုရင် ဈေးကွက်ပိုင်းပဲလို့ထင်ပြီး၊ အသေးစိတ်ခွဲခြားပုံတော့ သေချာမသိဘူးလေ။\nမားကတ်တင်း ဆို ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်လို့ပဲ သိခဲ့တာဆိုတော့ ဖြေဖို့အခက်ကြုံတာပေါ့။\nဖျတ်ကနဲစဉ်းစားမိတာက သုံးစွဲသူတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုမျိုး ဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာဆိုရင်営業、経営 လိုမျိုးအလုပ်ပါလို့ ဖြေလိုက်ပါတယ်။\nတကယ်တမ်း အလုပ်အင်တာဗျူးဖြေတဲ့အခါ မိမိမျှော်မှန်းအလုပ်နေရာကို ဘာကြောင့်ရွေးလိုက်တာလဲ။ အဲဒီအလုပ်က ဘယ်လိုအလုပ်မျိုးလို့ထင်လဲ ဆိုပြီး မေးခွန်းများထပ်မေးလေ့ရှိပါတယ်။\nဥပမာ- စားသောက်ဆိုင်မှာလုပ်ရင် ဘယ်လိုအလုပ်ကို တာဝန်ယူတာလဲ။\nဟင်းချက်တာလား၊ စားပွဲထိုးလား စသဖြင့်ပေါ့နော်။\nခဏခဏမေးလေ့ရှိတာက “ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီမှာ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”\nပြန်ဖြေရင် ကိုယ်ပြောချင်တာ တခြား အဓိပ္ပာယ်ထွက်တာက တစ်ခြားဖြစ်တာတွေ ကြုံရပါတယ်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း ခဏခဏ လွဲခဲ့လို့ပါ။\n“ဒါ့ကြောင့် ဂျပန်လို အလုပ်နေရာလေးတွေကို ဘယ်လိုပြောတယ်။ အဲ့အလုပ်က အကြမ်းမျဉ်းအားဖြင့် ဘာလုပ်ရတာလဲ။”\nများသောအားဖြင့် အလုပ်အမျိုးအစား ခွဲတာကတော့ ဒီလိုပါ။\nရုံးထိုင်လုပ်ငန်း၊ အထွေထွေရုံးလုပ်ငန်း အမျိုးအစား\nအရောင်းအဝယ်၊ အစားအသောက်လုပ်ငန်း နှင့် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း အမျိုးအစား\nအိုင်တီ၊ အိုင်တီအင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်း အမျိုးအစား\nအင်တာနက်နှင့် ဒီဇိုင်းတီထွင်လုပ်ငန်း အမျိုးအစား\nဆေးကုသရေး၊သူနာပြုစုစောင့်ရှောက်ရေး၊သုတေသနနှင့် သင်ကြားရေး အမျိုးအစား\nစက်ရုံ၊အလုပ်ရုံ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလုပ်(ကုန်ပစ္စည်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထုပ်ပိုးရေးပိုင်း)၊ ကုန်တင်ကုန်ချပို့ဆောင်ရေး၊ သစ်သားနှင့် မြေ( ဆောက်လုပ်ရေးပိုင်း၊ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်း) အမျိုးအစား\nပထမဆုံး ရုံးပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်အမျိုးအစားတွေကို ပြောပါမယ်နော်\nအလုပ်အမျိုးအစားအလိုက် လိုအပ်မယ့် အခြေခံ အရည်အချင်းက???\nOffice Work N3၊N2၊N1\nHuman Resource N3၊N2၊N1\nSecretary N1 ~\nmicrosoft excel and other\nReception (information) N3၊N2၊N1\nCall Center N2၊N1\nရုံးထိုင်လုပ်ငန်း၊ ကွန်ပျူတာအသုံးပြုလုပ်ကိုင်တဲ့ ရုံးလုပ်ငန်း။ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြုလုပ်ပြင်ဆင်၊ ဒေတာအချက်အလက်တွေကနေ စီးပွားရေးဖြစ်မြောက်အောင် အမျိုးမျိုး လုပ်ကိုင်ရတဲ့အလုပ်။ ကုမ္ပဏီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး အလုပ်လုပ်ရတာများပါတယ်။\nစီးပွားရေးဆိုင်ရာ manner အပြုအမူဗဟုသုတ၊စည်းမျဉ်း (အခြေခံလောက်ဖြစ်ဖြစ် သိထားရမယ်)\nပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး (ဂျပန်စာ N3အထက်)\nကွန်ပျူတာအခြေခံနှင့်အထက် တတ်ကျွမ်းရ ( Microsoft word,excel)\nဝန်ထမ်းရေးရာပိုင်းပေါ့နော်။ဒီအပိုင်းကတော့ ဂျပန်လူမျိုးတွေ များမယ်ထင်ပါတယ်။ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူတာကအစ ဝန်ထမ်းအဆင်ပြေပြေအလုပ်လုပ်နိုင်အောင် ထောက်ပံ့ပေးရတာ။ စီမံဌာနပေါ့\nစီးပွားရေးဆိုင်ရာ manner အပြုအမူဗဟုသုတ၊စည်းမျဉ်း\nပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး (ဂျပန်စာ N3၊N2၊N1)\nကွန်ပျူတာတတ်ကျွမ်းရ ( Microsoft word,excel)\nဝန်ဆောင်မှုပိုင်း ကောင်းမွန်ရင် ပိုအဆင်ပြေ\nအကြီးအကဲရဲ့ လက်ထောက်၊ ။ လုပ်ငန်းပိုင်း အချိန်ခွဲခြမ်းစီမံတာကအစ၊ စာရွက်စာတမ်းပိုင်း စစ်ဆေးရတာတွေအထိ ။ဂျပန်မှာတော့ ဒီအလုပ်နေရာက ဂျပန်လူမျိုးများပါတယ်။\nပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး (ဂျပန်စာ N1အထက်)\nရုံးဘဏ္ဍာရေး၊ စာရင်းအင်း စသဖြင့်\nစာရင်းအင်းအထောက်အကူပြု လက်မှတ်၊ လိုင်စင် (သို့) certificate\nဧည့်သည်လာရင် ဧည့်ခံ ဝန်ဆောင်မှုပေးရ။\nပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး (ဂျပန်စာ N2၊N1)\nဝန်ဆောင်မှုပိုင်းဆိုတော့ စကားပြောဆိုတတ်မှ ပိုအဆင်ပြေပါတယ်။\nဖုန်းအော်ပရေတာ၊ ဖုန်းနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရမှာပါ။\nပြဿနာဖြေရှင်းတဲ့အနေနှင့် ဖုန်းဆက်သွယ်ရတာရှိသလို၊ လုပ်ငန်းအချိတ်အဆက်နှင့် ဆက်သွယ်ရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဂျပန်စာအရည်အချင်းကတော့ တော်တော်စကားပြောနိုင်ရမှာပါ။\nဂျပန်မှာ မားကတ်တင်းလို့ပြောလိုက်ရင်営業ပိုင်းနှင့် နည်းနည်းတော့ကွာပါတယ်။\nနောက်ဆုံး အသုံးချစေမယ် ဆိုတဲ့ အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။\nစီမံရေးအပိုင်းလို့လည်း ပြောနိုင်ပါတယ်။ဂျပန်မှာတော့ Web Marketing ခေတ်ဖြစ်ပါတယ်။ အင်တာနက်ကို အသုံးချပြီး analysis။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနည်းကတော့ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု မတူညီကြဘူးပေါ့။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းတိုးတက်ဖို့ အမြဲရှာဖွေနေတာပေါ့။\nခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသမားလို့ ပြောရင်လည်း ရပါတယ်။\nအထောက်အကူပြု လက်မှတ် (မရှိရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်)\nကျန်အလုပ်အကိုင်အသုံးအနှုန်းလေးတွေကိုတော့ နောက်တစ်ပါတ်မှ တင်ဆက်ပေးပါမယ်နော်။\nနှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုအပေါင်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ။\nအလုပျနရောအမြိုးမြိုး ဂပြနျလို ဘယျလိုပွောလဲ\nတဈခါက အလုပျအငျတာဗြူးမှာ မားကတျတငျးစိတျဝငျစားပါတယျဆိုပွီး ဖွခေဲ့ဖူးပါတယျ။ အဲ့တော့ စဈဆေးသူကပွနျမေးလိုကျတာက မားကတျတငျးဆို ဘယျလိုအလုပျမြိုးလို့ထငျလဲတဲ့။\nကိုယျကိုတိုငျက မားကတျတငျးဆိုရငျ စြေးကှကျပိုငျးပဲလို့ထငျပွီး၊ အသေးစိတျခှဲခွားပုံတော့ သခြောမသိဘူးလေ။\nမားကတျတငျး ဆို စြေးကှကျစီးပှားရေးစနဈလို့ပဲ သိခဲ့တာဆိုတော့ ဖွဖေို့အခကျကွုံတာပေါ့။\nဖတျြကနဲစဉျးစားမိတာက သုံးစှဲသူတှရေဲ့ လိုအပျခကျြနှငျ့ ကိုကျညီတဲ့ ဝနျဆောငျမှုမြိုး ဖွဈပွီး၊ ဥပမာဆိုရငျ営業、経営 လိုမြိုးအလုပျပါလို့ ဖွလေိုကျပါတယျ။\nတကယျတမျး အလုပျအငျတာဗြူးဖွတေဲ့အခါ မိမိမြှျောမှနျးအလုပျနရောကို ဘာကွောငျ့ရှေးလိုကျတာလဲ။ အဲဒီအလုပျက ဘယျလိုအလုပျမြိုးလို့ထငျလဲ ဆိုပွီး မေးခှနျးမြားထပျမေးလရှေိ့ပါတယျ။\nဥပမာ- စားသောကျဆိုငျမှာလုပျရငျ ဘယျလိုအလုပျကို တာဝနျယူတာလဲ။\nဟငျးခကျြတာလား၊ စားပှဲထိုးလား စသဖွငျ့ပေါ့နျော။\nခဏခဏမေးလရှေိ့တာက “ကြှနျတျောတို့ကုမ်ပဏီမှာ ဘာလုပျခငျြတာလဲ”\nပွနျဖွရေငျ ကိုယျပွောခငျြတာ တခွား အဓိပ်ပာယျထှကျတာက တဈခွားဖွဈတာတှေ ကွုံရပါတယျ။ ကြှနျမကိုယျတိုငျလညျး ခဏခဏ လှဲခဲ့လို့ပါ။\n“ဒါ့ကွောငျ့ ဂပြနျလို အလုပျနရောလေးတှကေို ဘယျလိုပွောတယျ။ အဲ့အလုပျက အကွမျးမဉျြးအားဖွငျ့ ဘာလုပျရတာလဲ။”\nမြားသောအားဖွငျ့ အလုပျအမြိုးအစား ခှဲတာကတော့ ဒီလိုပါ။\nရုံးထိုငျလုပျငနျး၊ အထှထှေရေုံးလုပျငနျး အမြိုးအစား\nအရောငျးအဝယျ၊ အစားအသောကျလုပျငနျး နှငျ့ ဝနျဆောငျမှုလုပျငနျး အမြိုးအစား\nအိုငျတီ၊ အိုငျတီအငျဂငျြနီယာလုပျငနျး အမြိုးအစား\nအငျတာနကျနှငျ့ ဒီဇိုငျးတီထှငျလုပျငနျး အမြိုးအစား\nဆေးကုသရေး၊သူနာပွုစုစောငျ့ရှောကျရေး၊သုတသေနနှငျ့ သငျကွားရေး အမြိုးအစား\nစကျရုံ၊အလုပျရုံ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလုပျ(ကုနျပစ်စညျးခှဲခွမျးစိတျဖွာထုပျပိုးရေးပိုငျး)၊ ကုနျတငျကုနျခပြို့ဆောငျရေး၊ သဈသားနှငျ့ မွေ( ဆောကျလုပျရေးပိုငျး၊ထုတျလုပျရေးပိုငျး) အမြိုးအစား\nပထမဆုံး ရုံးပိုငျးဆိုငျရာ အလုပျအမြိုးအစားတှကေို ပွောပါမယျနျော\nအလုပျအမြိုးအစားအလိုကျ လိုအပျမယျ့ အခွခေံ အရညျအခငျြးက???\nရုံးထိုငျလုပျငနျး၊ ကှနျပြူတာအသုံးပွုလုပျကိုငျတဲ့ ရုံးလုပျငနျး။ စာရှကျစာတမျးတှေ ပွုလုပျပွငျဆငျ၊ ဒတောအခကျြအလကျတှကေနေ စီးပှားရေးဖွဈမွောကျအောငျ အမြိုးမြိုး လုပျကိုငျရတဲ့အလုပျ။ ကုမ်ပဏီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး အလုပျလုပျရတာမြားပါတယျ။\nစီးပှားရေးဆိုငျရာ manner အပွုအမူဗဟုသုတ၊စညျးမဉျြး (အခွခေံလောကျဖွဈဖွဈ သိထားရမယျ)\nပေါငျးသငျးဆကျဆံရေး (ဂပြနျစာ N3အထကျ)\nကှနျပြူတာအခွခေံနှငျ့အထကျ တတျကြှမျးရ ( Microsoft word,excel)\nဝနျထမျးရေးရာပိုငျးပေါ့နျော။ဒီအပိုငျးကတော့ ဂပြနျလူမြိုးတှေ မြားမယျထငျပါတယျ။ ဝနျထမျးချေါယူတာကအစ ဝနျထမျးအဆငျပွပွေအေလုပျလုပျနိုငျအောငျ ထောကျပံ့ပေးရတာ။ စီမံဌာနပေါ့\nစီးပှားရေးဆိုငျရာ manner အပွုအမူဗဟုသုတ၊စညျးမဉျြး\nပေါငျးသငျးဆကျဆံရေး (ဂပြနျစာ N3၊N2၊N1)\nကှနျပြူတာတတျကြှမျးရ ( Microsoft word,excel)\nဝနျဆောငျမှုပိုငျး ကောငျးမှနျရငျ ပိုအဆငျပွေ\nအကွီးအကဲရဲ့ လကျထောကျ၊ ။ လုပျငနျးပိုငျး အခြိနျခှဲခွမျးစီမံတာကအစ၊ စာရှကျစာတမျးပိုငျး စဈဆေးရတာတှအေထိ ။ဂပြနျမှာတော့ ဒီအလုပျနရောက ဂပြနျလူမြိုးမြားပါတယျ။\nပေါငျးသငျးဆကျဆံရေး (ဂပြနျစာ N1အထကျ)\nရုံးဘဏ်ဍာရေး၊ စာရငျးအငျး စသဖွငျ့\nစာရငျးအငျးအထောကျအကူပွု လကျမှတျ၊ လိုငျစငျ (သို့) certificate\nဧညျ့သညျလာရငျ ဧညျ့ခံ ဝနျဆောငျမှုပေးရ။\nပေါငျးသငျးဆကျဆံရေး (ဂပြနျစာ N2၊N1)\nဝနျဆောငျမှုပိုငျးဆိုတော့ စကားပွောဆိုတတျမှ ပိုအဆငျပွပေါတယျ။\nဖုနျးအျောပရတော၊ ဖုနျးနှငျ့ ဆကျသှယျပွောဆိုရမှာပါ။\nပွဿနာဖွရှေငျးတဲ့အနနှေငျ့ ဖုနျးဆကျသှယျရတာရှိသလို၊ လုပျငနျးအခြိတျအဆကျနှငျ့ ဆကျသှယျရမှာ ဖွဈတဲ့အတှကျ ဂပြနျစာအရညျအခငျြးကတော့ တျောတျောစကားပွောနိုငျရမှာပါ။\nဂပြနျမှာ မားကတျတငျးလို့ပွောလိုကျရငျ営業ပိုငျးနှငျ့ နညျးနညျးတော့ကှာပါတယျ။\nနောကျဆုံး အသုံးခစြမေယျ ဆိုတဲ့ အလုပျဖွဈပါတယျ။\nစီမံရေးအပိုငျးလို့လညျး ပွောနိုငျပါတယျ။ဂပြနျမှာတော့ Web Marketing ခတျေဖွဈပါတယျ။ အငျတာနကျကို အသုံးခပြွီး analysis။ ခှဲခွမျးစိတျဖွာနညျးကတော့ တဈခုနှငျ့ တဈခု မတူညီကွဘူးပေါ့။ ကိုယျ့လုပျငနျးတိုးတကျဖို့ အမွဲရှာဖှနေတောပေါ့။\nခှဲခွမျးစိတျဖွာသမားလို့ ပွောရငျလညျး ရပါတယျ။\nအထောကျအကူပွု လကျမှတျ (မရှိရငျလညျး အဆငျပွပေါတယျ)\nကနျြအလုပျအကိုငျအသုံးအနှုနျးလေးတှကေိုတော့ နောကျတဈပါတျမှ တငျဆကျပေးပါမယျနျော။\nနှဈသဈမှာ ပြျောရှငျမှုအပေါငျး ပိုငျဆိုငျနိုငျကွပါစေ။\nPrevious Previous post: Happy New Year 2018 နှစ်သစ်ကူးဟင်းလျာ\nNext Next post: ထရိန်နင်ဗီဇာဖြင့် အလုပ်လုပ်ရာဝယ် အပိုင်း(၂) : Technical Intern Training ②


အင်တာဗျူး နဲ့ အလုပ်အကိုင် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Jobs & Careers » အင်တာဗျူး နဲ့ အလုပ်အကိုင်\nအင်တာဗျူး နဲ့ အလုပ်အကိုင်\nPosted by ဇီဇီ on Mar 1, 2013 in Jobs & Careers, My Dear Diary, Society & Lifestyle | 45 comments\nတရုတ်နှစ်သစ်ကူး ပြီး ပေါ့။\nဒီရာသီက အလုပ်ပြောင်းအရွှေ့လုပ်ကြတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေပြီ။ ဒီလို အလုပ်အပြောင်းအရွှေ့တွေက ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်သလို နေခဲ့ရတာ အတော်ကြာပြီရယ်။ ကိုယ့် ဘိုးတော်ကြီးကို ချစ်တာရယ်၊ အလုပ်မှာ ပျော်တာရယ်၊ အင်တာဗျူးတွေ မဖြေချင်တာရယ်၊အလုပ်သစ်တစ်ခုပြောင်းရင် ရမဲ့ ဖိစီးမှုတွေကို မယူချင်တာရယ် နဲ့ ဒီတစ်လုပ်ထဲမှာ အပျင်းကြီးနေတာ။ ကိုယ့်သဘောဖြစ်နေတဲ့ နေရာလေးက မရွှေ့ချင်တာလည်း ပါတာပေါ့လေ။\nမန်းလေးတုန်းကတော့ ဘာအလုပ်မှကို မလုပ်ဖူးတာ။ အလုပ်ဝင်မယ်လို့ စဉ်းစားပြီး အင်တာဗျူးဖြေရမဲ့နေ့မှာ အဲ့ လမ်းထိပ်က စမူဆာသုပ် ဆိုင်မှာ ထိုင်ရင်း အင်တာဗျူးဖြေရမှာ ကြောက်လို့ သေချာပေါက်ဆိုတဲ့ အလုပ်ကြီးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထပြန်လာတာ။ သတ္တိက အဲ့ဒီလို။\nအလုပ်လက်မဲ့ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုပဲ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ ယူပြီး နေဖူးတယ်။ အလုပ်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့အတိုင်း “အင်တာဗျူးဘယ်လိုဖြေပါ” တို့ “ဘယ်လိုဝတ်စားပါ” တို့ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးတွေဆို ကျော်ဖတ်တာပဲရယ်။\nစလုံးရောက်တော့ အင်တာဗျူးသွားရမယ်ဆိုတော့ ဒုက္ခနဲ့ လှလှကိုတွေ့ကြတာ။\nကြောက်တာမှ အတော့ကို စိတ်လှုပ်ရှားတယ်။ ဗမာလို အင်တာဗျူးကိုတောင် ကြောက်လို့မဝင်တာ အင်္ဂလိပ်လိုဆိုတော့ ပိုဆိုး။\nကံကောင်းတာ တစ်ခုက ကိုယ်က မင်သေတယ်လေ။ ကြောက်တာ၊ စိတ်လှုပ်ရှားတာ မျက်နှာမပေါ်စေရပေါ့။ အားတင်းပြီး သွားဖို့ပြင်ရတယ်။\nစိတ်လှုပ်ရှားလွန်းတာဘယ်မှာ ပေါ်တုန်းဆို အင်မတန်ချစ်ခင်ပြီး ကိုယ်နဲ့ တတွဲတွဲထားတဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းက အိမ်မှာကျန်ခဲ့တယ်။ အိမ်ကလူတွေ စိတ်ပူပြီး သွေးတိုးတာပေါ့။ ဟိ။\nအဲဒီနေ့က ဗျူးတဲ့ သူဌေးက မိန်းမ။\nတယ်လီဖုန်း မပါ၊ နေရာ မကျွမ်းနဲ့ အချိန်နဲနဲ နောက်ကျပါတယ်။\nအဲဒါနဲ့ ဟိုမေး၊ ဒီမေး မေးပြီး ဘွားတော်က ကြိုက်တယ်တဲ့။ စာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးဘာမှ မမေး။ ကိုယ့်မှာ စာတွေ ကျက်သွားရတာ။\nအလုပ်ဆင်းရမဲ့နေ့ ဖုန်းဆက်မယ်ပေါ့။ ခု Pass လျှောက်ဖို့ ကိုယ့် စာရွက်စာတမ်း မိတ္တူယူထားမယ်ပေါ့။\nကြိုက်တယ်အပြောခံရတော့ ပျော်ရွှင်ပြီး (အိမ်က သင်ပေးလိုက်တဲ့ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တောင်းရတဲ့ အခွင့်အရေး ဆိုတာတွေ အကုန်မေ့) အကုန် အိုကေ ပြောပြီးပြန်လာတာ။\nည, မန်းလေးကို ဖုန်းဆက်လိုက်သေးတယ်။ အလုပ်ရပြီပေါ့။ လစာတွေ မြန်မာငွေနဲ့မြှောက်ပြီး ဟီလာတိုက်နေတာ။\nအဲလိုနဲ့ စောင့်နေတာပေါ့။ ၂ ရက်မဆက်သွယ်၊ ၅ ရက် ဘာသံမှ မကြား၊ ၁ ပတ် ဖုန်းမကိုင်။ အဲဒါနဲ့ သူ့ ပီအေမ ဆီ ဖုန်းဆက်တော့မှ အဲ့ နေရာ လူရသွားပြီတဲ့။\nဟုတ်ကဲ့။ ကြိုးရှည်ရှည်နဲ့ အလှန်ခံလိုက်ရတာပါ။ ဝဋ် ပေါ့။\nကိုယ့်မတော့ အလုပ်ရပြီဆိုပြီး အဲ့ဒီ ၁၀ရက်က အင်တာဗျူးတွေကို ငြင်းထားတာရယ်။\nအဲ့ဒီ သူဌေးမ အကွက်က နဲနဲ သဘောကျတဲ့သူ အကုန်လုံးကို အဲဒီလိုပုံပြောပြီးမှ နောက်ဆုံးသူအကြိုက်ဆုံးကို ရွေးသွားတာပေါ့လေ။\nကိုယ် တစ်ပတ်လောက် စိတ်နောက်သွားပါတယ်။ အချိန်ဖြုန်းလိုက်မိတာ နောင်တရသွားတာကိုး။\nနောက် ဆက်လျှောက်တော့ နောက် အင်တာဗျူးတစ်ခုရပါတယ်။\nသွားဖြေတော့ သူတို့နဲ့ ပြောနိုင်တာကို သဘောကျပါတယ်တဲ့။ တစ်ခုပဲမေးမယ်ဆိုပြီး DRAWING ယူလာပြီး BRICK WALL ကိုထောက်ပြပါဆိုပဲ။\nအတော်လေး အော်ငိုချင်သွားတာပါ။ ဒါ ကိုယ့်ကို မယုံဘူးပေါ့။ ဘာလို့ပါလိမ့်ပေါ့။\nမယုံတာနည်းတောင်နည်းသေး။ အဲဒီတုန်းက သီလရှင် လူထွက်ပြီးကာစ ဆံပင်က အတိုလေး။ လူက ခုလောက်မဝ၊ ပုပုသေးသေးပြောရမယ်။ ဘာစိတ်တွေပေါက်ပြီး ဝတ်သွားမှန်းမသိတဲ့ ဂါဝန် အတိုနဲ့။။\nအမူအရာကလည်း ဟန်ကိုယ့်ဖို့လုပ်ထားရတော့ အိုဗာတွေဖြစ်နေမှာပေါ့။\nအဲဒါ ပြီးမှ ပြန်တွေးမိတာပါ။\nတဒင်္ဂ ရွဲ့တတ်တဲ့ စိတ်ရိုင်းက ဝင်လာတာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ မသိဘူး လို့။\nဘာဖြစ်တုန်း။ ဘာမှမဖြစ် အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွါလာရတာပေါ့။ အိမ်ရောက်တော့ အဆူခံရသေး။ :saut:\nနောက်တော့ ပထမဆုံးရတဲ့အလုပ်ဖြစ်လာမဲ့ အင်တာဗျူးသွားရပါတယ်။ ဘိုးတော်က ရှန်ဟိုင်း တရုတ်ပါ။ သူ့စကားကို နားလည်အောင် နားထောင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဘယ်သူ့စကားမဆို နားလည်နိုင်သွားပါတယ်။\nကမ်ပနီက သေးသေးလေးပါ။ ကိုယ်သွားတော့ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ နေရာ တစ်ယောက်ခန့်ပြီးပြီတဲ့။ ကိုယ့်ကို အာဂတန် ပါဂတန် ဗျူးတယ်ထင်ပါရဲ့။\nဘာမှမမေးလို့။ စကားစပ်မိရင်း မြန်မာပြည်အကြောင်းတွေ သိသလောက် သူပြောကိုယ်ပြောနဲ့ ဘိုးတော်က အတော်သဘောကျတာတဲ့။\nကံကောင်းလို့ စာတွေ၊ အလုပ်တွေ အကြောင်းမေးလို့ကတော့ ဂွမ်း မှာ သေချာနေပြီ။\nသူကပြောတယ် ၇ ရက် သူ့ဆီမှာ ရုံးတက်တဲ့။ အဲဒီ ၇ ရက် လစာပေးထားမယ်။ ၇ ရက် အတွင်းကြိုက်ရင် Pass လျှောက်ပေးပြီး ခန့်မယ်ပေါ့။ ကိုယ် အချိန်တစ်ပတ်ထပ်ဖြုန်းရဦးမဲ့ သဘောပေါ့လေ။\nရုန်းကန်ရချက်များ ဘဝက ဘယ်တော့မှ ဘာကိုမှ ရှောရှောရှုရှုပေးမစားပါဘူး။\nရပါတယ် ကိုယ် ပဲပေါ့။ ၇ ရက်လား များလွန်းတယ်ပေါ့။ (အဟမ်း။ ဟိုတစ်ယောက်တွေ့ရင် ကျုပ်ကို အိုစီ လို့ပြောဦးမယ်ရယ်။)\nဒါနဲ့ မည်သို့လုပ်လိုက်သည်မသိ။ ၃ ရက်အတွင်း ခန့်ဖို့ သေချာသွားတယ်ပေါ့။\nအဲလို အလုပ်ရဖို့ကို ဘရုတ်သုတ်ခနဲ့ ကြိုးစားခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမှာ ရှစ် လပဲ ကြာခဲ့တယ်။ ဘိုးတော်နဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး အလုပ်က ထွက်ရတယ်လေ။ သူက ကိုယ်နဲ့ အပြိုင် စွာ တာကိုး။ ကြာကြာ မတည့်။\nနောက် မောင်လေးတွေ လာမယ်ဆိုတော့မှ အင်တာဗျူးဖြေနည်းတွေ၊ ဝတ်စားနည်းတွေ ဟိုရှာ၊ ဒီရှာနဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်းသိ၊ သူများလည်း ဆရာလုပ်နိုင်နဲ့ ခု အလုပ်ကို ကောင်းမွန်သင့်တော်သော\nအခြေအနေ၊ အင်တာဗျူးနဲ့ ရထားတာပါ။\nခုဘိုးတော်က အင်တာဗျူးပြီးတော့ သူ့ HR ကိုပြောတာတဲ့။\nကိုယ်စကားပြောတာ၊ဆိုတာ မြန်မာမနဲ့မတူဘူးဆိုပဲ။ ဘာလို့တုန်းလို့ မေးတော့ မကြောက်တတ်၊ အားမနာတတ်လို့တဲ့။\nအစစ်ပဲ။ နဲနဲ နပ်သွားချိန်ဆိုတော့ ရပိုင်ခွင့်တို့၊ အခွင့်အရေးတို့ကို အင်တာဗျူးမသွားခင် MOM Website မှာ အကုန်ဖတ်ပြီး အကုန်တောင်းတာလေ။\nသူ့အလုပ်သဘောကိုလည်း အကုန်ပြန်ပြီး လျှောက်မေးတာ ကိုယ့်အင်တာဗျူးကနေ သူပြန်ဖြေရတဲ့ အခြေအနေဖြစ်သွားရော။\nတောင်းတဲ့ လစာကိုလည်း များလို့တဲ့ စစ်လိုက်တာ ဈေးဝယ်သူကြီးကျလို့။\nကမ်ပနီ အခြေအနေနဲ့ ဒီလောက်တော့ပေးနိုင်မယ်ထင်လို့ပါလို့ မျက်နှာသေလေးနဲ့ ပြောတော့မှ ရီ ပြီး သဘောတူပါတယ်။ နောက်မှသိရတာ ကပ်စီးနဲတဲ့နေရာ ကိုယ့်မင်းသားကြီးက သူမတူပါ။\nဟယ်။ အဲ့တော့မှ အဲဒီလောက် ရဲတင်း ပေါက်စိန် လုပ်နေလို့ မဖြစ်ပါဘူးဆိုပြီး ပြန်လျှော့ဖို့ စဉ်းစားရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အဲဒါကို သဘောကျသွားတာတဲ့။\nသူနဲ့ ဒီ အလုပ်ခရီးကတော့ ဒီနှစ်ထဲဆို ၅ နှစ်တိုင်ပါပြီ။ သူ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ စာရိတ္တကို ကြိုက်လို့လည်း ဒီ လောက်မြဲတာပါ။\nဟီး။ အားနေလို့ ရေးကောင်းကောင်းနဲ့ ရေးနေတာ။ အတော်များသွားပြီ။\nအင်တာဗျူးနဲ့ ပတ်သက်တာ နောက်တစ်ပို့(စ) မှာ ရေးပါ့မယ်။ အစက တူတူရေးမလို့ဟာ။ ခု လေကြောအတော်ရှည်သွားပြီ။\nအတူတူပဲဆွိရေ.. ကိုယ့်ဘက်က ဘယ်လောက်ပိုင်ထားပိုင်ထား အင်တာဗျူးဆို အသေကြောက်တာ.. ရုပ်ကရုပ်တည်နဲ့ နေလို့ရသေးတယ် လက်ဖျားစမ်းကြည့် ရေခဲတုံး…\nမယ်ဆွိ နာ့များစောင်းရေးထားသလားမသိဘူး အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆောင်းပါးဆိုရင်လဲ နာနဲ့ လားလားမှ မဆိုင်.. ထင်တာ စွတ်တောတာ.. လူသစ်ပေါင်းရမှာလဲ ကြောက်တော့ ဒီမှာပဲ တွယ်ကပ်နေနေတာ ကြာပေါ့အေ…\nဘိုးတော်က နဲနဲ သဘောကောင်း(အမှန်က ပေါတာ) လို့တော်သေးသပေါ့ :harr:\nအမှန်က ကျောင်းတက်တာ သူ့ဆီက ခွါချင်လို့ပါ အေရယ်။\nဒါပေမဲ့ သူများ သူဌေးတွေ အကြောင်းကြားလိုက်တော့ ကိုယ့် မင်းသားကြီးသာ ကိုယ့်အပေါ် အကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်ပါလားလို့ …\n“နောက်ဆုံး မင်း ရဲ့ ရင်ခွင်ဆီ”..\nရမ်းရမ်း ကပ်စီးနဲတာလေးက လွဲရင် ကျန်တာ ရမ်းရမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းနေပြန်ရော။\nရုံးမှာ ကြိုက်တာလုပ် ခွင့်ပြုတယ် ခွင့်လွှတ်တယ်..\nငယ်ငယ်ကတည်းက သောက်ကြောပြောင်လာသူမို့ အလုပ်အင်တာဗျူးတော့ မကြောက်ပါပူး…\nစကီလေးဒွေဗျူးတဲ့ ခြစ်အင်တာဗျူးပဲ ခုချိန်ထိ အသည်းငယ်တုန်း\nပြောရရင်မှတ်မှတ်သားသား အသေအချာတောင် အဗျူးမခံထိဖူးဘူး…။\nအိုင်ကျူတက်စ် တခုတည်းနဲ့ အလုပ်ထဲရောက်လာတယ် ဆိုပါတော့ ..။\nအလုပ်ထဲရောက်ပြီးမှ မောင်းခံထိတာ စုံပလုံကို စိနေတာပဲ ..။\nကွကိုယ် အတော် ညက်နာပြောင်တယ်မှတ်တာ ခုထိ အင်တာဗျူးကို ကြောက်တုန်းပဲရယ်။\nအိုင်ကျူတက်(စ) တော့ မဖြေဘူးပေါင်။ ဖြေရဲဘူး။\nဆိုက်ကို တက်(စ) တော့ တစ်ခါ ကျဖူးပြီးကတည်းက ကိုယ့်အခြေအနေ ဘာ ဆိုတာ သိလိုက်ပြီလေ။\nနောက်မှ ဆရာဂီ ပေါက်ကရ ၄၀ (အဲလေ) အတွေ့အကြုံလေးတွေ မျှပါဦးလေ။\nဆွိ.. ပေါက်ကရ၄၀ က ၀ါးမူပိုင်နော်… ကလောင်နာမယ်နောက်မှာ ဂွင်းဇဂွင်းပိတ်နဲ့ ထဲ့မှာ.. :harr:\nမူပိုင်ခွင့်တွေ မှတ်ပုံတင်ပေးပဟေ့ ဆိုတော့ မိန်းမတယောက်\nနေလုံးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး သူပိုင်ပါသတဲ့ ..လာပြီးလျှောက်တာ။\nတခြားဘယ်သူမှ ပိုင်တယ်ပြောထားတာလည်းမရှိတော့ ..\nဒီဘွားတော်ဂေါက်နေလားမသိ ..နားအေးပြီးရော ..ရက်ဂျစ်စတာ လုပ်ပေးလိုက်သတဲ့\nကျေးဇူးရှင် ရွှေဥာဏ်တော်စူးရောက်ပုံက နေကို သူပိုင်တာဖြစ်တဲ့အတွက်\nဆိုလာအင်နာဂျီ ထုတ်သူတွေကို တရားစွဲမယ် ..သူ့ကိုပိုက်ဆံပေးရမယ်\nထ လုပ်လို့ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်ဖူးကြောင်း ရယ်..။\nအမှတ်မမှားဘူးဆိုရင် သိပ်မကြာသေးခင်က စပိန်မှာ ဖြစ်သွားတဲ့ တကယ့်အဖြစ်အပျက်..\nအိုဘယ့် မူပိုင်ရှင်မဂျီး မမခိုင်..\nWoman Claims Legal Loophole Means She Now Owns The Sun …\nDec 3, 2010 – Gawker Sued For Copyright Infringement For. … Yeah, the money from the sun’s “users” would be nice if it appeared, but imagine all the lawsuits from people with skin cancer … I haveapatent on the use of any celestial body for the production of energy. …. Looks like the Spanish woman is going to sue God.\n(ပေါက်ကရ) ကို နောက်က မရေးနဲ့။\n(ပေါက်ကရ) ဝါး လို့..\nနာ သာ မူပိုင်ရှင်မဂျီးဖြစ်လို့ကတော့ စွဲလိုက်ရမဲ့ တရားတွေ ဆိုတာ။\nကဲ ကဲ ညီမလေးခိုင်ဇာ ရှေ့ကခုံမှာထိုင် ဗျုးမယ်\nအခုလောလောဆယ်ဆယ် ညီမလေးမှာ ချစ်သူရှိရင် မမကိုလက်ညှိုးထိုးပြပါကွယ် အိုက်ဒါဆို စားရိတ်ငြိမ်း တစ်လကို ဒေါ်လာတစ်သိန်းနဲ့ ချက်ချင်းခန့်လိုက်မယ်ကွယ် (နာ့မမကြီးကို ငိုအောင်စလိုက်ပြီ )\nအဟင့်။ အော်ငိုလိုက်ရမလား။ ၇ အိမ်ကြား ၈ အိမ်ကြား။\nဟွန့်။ ဘာလို့မရှိရမှာတုန်း။ ရှိပါ့။\nပေး ဒေါ်လာ ၁ သိန်း\n(အင်တာဗျူးနဲ့ ပတ်သက်တာ နောက်တစ်ပို့(စ) မှာ ရေးပါ့မယ်။ အစက တူတူရေးမလို့ဟာ။ ခု လေကြောအတော်ရှည်သွားပြီ။)\nအင်း လက်သွက်ခြေသွက် စကားကြွယ်တဲ့သူများကျတော့\nဂလောက် ခြေသွက် လက်သွက် နှုတ်သွက်တာကို ကျန်ရစ်ဖစ်တာ ဘယ်နှစ်ခါ ရှိပြီတုန်းမသိ။\nအလုပ်အကိုင်မှာ ပြောပါတယ် ကိုခရယ်….\nစလုံးမှာပထဦးဆုံး အင်တာဗျူးခံရတာ PARK MALL BLDG. က PENTA OCEAN မှာ\nကျုပ်မှာတော့အချီအချ လစာအကြောင်း ခံစားခွင့်အကြောင်းဆွေးနွေးလို့…\nဒါပေသည့် အတူသွားတဲ့ကျုပ်စီနီရာကြီးက ဘာမေးမေး “ရက်စ်” ပဲဖြေတော့…\n“နင့် စီနီယာတောင် သဘောတူတာ နင်ကသူ့လောက်လုပ်သက်မရှိပဲ ဘာလို့လစာပိုလိုချင်တာလဲ” တဲ့…\nကျုပ်စီနီယာကြီးက ဘိုလိုမတတ်၊ လုပ်သက်စာရွက်တွေက အင်ထုလာတာ…\nအရင်က အင်တာဗျူးချိန်းထားလို့သွားတာ “အိုင် ဝမ့် အင်တာဗျူး ယူ” တဲ့လေ…\nဟိုက “ငါမအားသေးဘူး” လို့အပြောခံထားရတဲ့သူ….\nအင်တာဗျူးတဲ့သူတွေက ကိုယ်ခန့်ချင်တဲ့ နိုင်ငံသားရဲ့ နိုင်ငံက အကြောင်းလည်း သိသင့်သေးသဗျ။\nကျုပ် ဘိုးတော်ဆို ကျုပ်တို့ နိုင်ငံသားများ ဘွဲ့လက်မှတ် အင် ထုတတ်တယ်လည်း ကြားဖူးတယ်။\nနည်းပညာ ကျောင်းတွေမှာ ခေါင်းစဉ်အမျိုးမျိုးရှိတယ်လို့လည်းသိတယ်။\nမြန်မာပြည်မှာတော့ ရှေးက အခုထိ နီးစပ်ရာနဲ့နှစ်ပါးသွားနေကြတုန်း။\nကိုယ်က သာ ကိုယ်ကြောင့်ရလိုက်တာလို့ထင်နေပေမယ့်\nကိုယ့်မှာအဖေအမေ တွေ အမျိုးအဆွေအရိပ်တွေကိုယ့်အပေါ်မှာမိုးနေတာ တွေရှိနေတုန်းပါဘဲ။\nဟုတ်။ ဒီမှာလည်း အဲဒီလို ရှိပါ့ လေးပေါက်။\nတစ်ချို့ကတော့ အဲဒါက လူယုံ ရတယ်လို့ ယူဆတယ်ထင်ပါတယ်။\nဗိုလ်သင်တန်း လူတွေ့ မေးတော့လူကြီးများက\nရဲဘော် …. မင်းရှေ့ မှာထိုင်တဲ့ သူတွေကိုဘယ်လိုထင်သလဲတဲ့ \nအားလုံးကို ဒါဘဲထင်တယ်ဆိုပြီး ခြေထောက်တစ်ဘက်ကို စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်တာ\nအဲ့  ကောင် ဗိုလ်သင်တန်းပါသွားသတဲ့  ဗျာ\nဗိုလ် ပီသကြောင်း သိသွားလို့လားဟင်။\nအင်းလေ.. ဂျီးဒေါ်တို့က ဆင်ဘော်ရောက်နေဒေါ့.. အင်ဒါဗျူးတွေအကြောင်း\nပြန်ပြောနိုင်ဒါပေါ့.. အူးစည်တို့များ အင်ဒါဗျူးသမျှပြောရဲဘူး..\nတခါ အလုပ်အဒွက် ဂျာမနီက ခရူမန်နေဂျာမက အွန်လိုင်းက ဗျူးတာ အာသွက်သွက်နဲ့ မေးသမျှ ဖြေနိုင်တယ်ဆိုပီး\nဒီဘက်က ကမ်ပဏီကလည်း ဘိုလိုမှုတ်တာ ကောင်းဒယ်ကွာစ် မင်းတော့အထုတ်ပြင်ထားလိုက်တော့ ဆိုဒေါ့\nပျော်ဘီးဒေါ့.. ဘော်ဒါတွေကို ဘီဘီတိုက်လိုက်ဒါ… နောက်နေ့ကျဒေါ့\nကမ်ပဏီက မင်းမအောင်ဘူးဒဲ့… ဘာလို့လဲမေးဒေါ့.. မြန်မာထဲမှာ\nအဲ့လောက် ချကားများတဲ့ ခရူဆို ဘောဘောမှာ ကွိုင်များ ပြသနာများလို့ မခန့်ဘူးပြောဒယ်ဒဲ့…\nရက်စ်နိုးဖြေတဲ့ ကိုရင့်ရှေ့က လူက ရသွားဒါ…\nအဲ့ဒါက အင်ဒါဗျူးဆို ဒီလိုပဲ မှတ်လိုက်ဒယ်..\nဂျီးဒေါ်ဇာကော အူးစည်လို တပတ်နွမ်းလေးကို ဗျူးချင်သေးရားဟင်.. ကွိကွိ…\nဘယ်နဲ့ ကျုပ်ကို ဆင်ပေါ် အတင်း တင်နေတာတုန်းရယ်။\nသတ္တဝါ ညှင်းပန်းမှုနဲ့ တရားစွဲခံနေရမယ်။\nအင်တာဗျူးဆိုတာ ပြောကောင်းတိုင်း စွတ်စက်ပြောလို့ရတာဟုတ်ဘူးတော့။\nအရမ်းသွက်လွန်းရင် တစ်ချို့က ကြိုက်သလို တစ်ချို့က လန့်တယ်ရယ်။\nအလုပ်ထဲရောက်မှ နှုတ်နည်းတာ ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တင် ရတဲ့ နေရာ တော့ အင်း/အဲ နဲ့လုပ်နေလို့မရဘူး မှတ်တာပဲ။\nကိုယ့်ကို မရွေးရင်လည်း ကိုယ် လို ဝန်ထမ်းကောင်းလေးနဲ့ သူတို့ လွဲရတယ်ဆိုပြီးမှတ်ပါလေ။\nသူတို့ အတွက် စိတ်မကောင်းစရာပါ့။\nကရင်စည် ကို ဗျူးဖို့ကတော့ ကျုပ် ရန်ကုန်/ဒလ ရှပ်ပြေးယာဉ်လေး ဆွဲနိုင်တဲ့ အချိန်မှ ခေါ်ပါ့မယ်။\nဇာလေး မန်းတလေးပြန်လာရင် ဖြေရမယ့်\nဖိုးဖိုးပေ ရဲ့ အင်တာဗျူးကတော့ ဒီလိုပါကွဲ့ \nသားသားမီးမီး လေးတွေအတွက် တင်ကြိုစဉ်းစားထားပါသလား\nဘိုးဘိုးပေ က ဒီ အစီအစဉ်တွေ အားလုံးအတွက် စားရိတ် ထုတ်ပေးမယ်ပေါ့နော်။\nအဲဒီ အင်တာဗျူးဖြေဖို့အတွက် ကိုကိုလေး နဲ့ တိုင်ပင်လိုက်ဦးမယ်နော်။\nအူးလေးပေရေ.. ဇာဂျီးက ဒေါင်းခါနီးမို့… ဒိုင်းမွန်းဖဲဖြစ်တဲ့ တိုတိုလေးကို ပစ်ပြနေပီ…\nကျုပ်တို့က ဂျိုကာကိုင်ထားပေမဲ့.. ဒေါင်းဖို့မသေချာတော့.. အသာလေး ဆုတ်နေ\nလိုက်ဒါကောင်းတယ်..။ ပွဲသိမ်းမှ အလုံးကြေး ယူတာပေါ့ဗျာ.. အဟီးး..\nဒီ ကရင်စည်ဟာ အကြံဇိုးကြီးနဲ့။\nအချပ်တွေကိုင်ထားတာချင်း တူသော်လည်း ကစားနည်းမတူပါဘူးလေ။\nကျွန်တော်.အလုပ်လျှောက် အင်တာဗျုး ဖြေတိုင်း..တစ်ခါမှ မလွဲဖူးသေးဘူးဗျ ။\nဗျူးတဲ့ လူနဲ့၇ယ်၇ယ်မောမော…လေပေးဖြောင့်အောင်..ပြောနိုင်သွားပြီဆိုရင်..\nအတော် ..ဟုတ်သွားပြီ..ထင်တယ် ။\nသူ ကိုယ့် အရည်အချင်းကို လက်တွေ့မသိခင်\nစကားပြောရာမှာကို သူတို့နဲ့ အပေးအယူမျှသွားဖို့က အရင်အရေးကြီးပါ၏၊\nအလက်ဆင်း ဒီလောက်သွက်ပုံမျိုးနဲ့ဆို အင်တာဗျူးသူ သဘောကျမှာလည်းသေချာပါ၏။\nအနော်ကတော့ အလုပ် နှစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်.. ပထမ တစ်ခုကလည်း ခန့်မှာ သိသိကြီးနဲ့ ခေါ်တွေ့ပြီး ဗျူးတာ… နောက်တစ်ခုကကျတော့ တွေ့တွေ့ချင်း program ဆွဲခိုင်း.. service တွေ ထည့်ခိုင်း.. cost sheet မတွက်တတ်ဘူးဆိုတာနဲ့ ဘယ်လောက် catch လုပ်နိုင်လဲ ကြည့်မယ်ဆိုပြီး တစ်ခါတည်း သင်ပေးပြီး တွက်ခိုင်းနဲ့… နဲ့.. နဲ့… အလုပ်ပြောင်းဖြစ်သွားတာပါပဲရှင့်… ဟိုလိုမျိုး အင်တာဗျူးကြီးတွေတော့ ဖြေ၀ူးသေးဝူး…\nအင်တာဗျူးကလည်း ၂ မျိုး ၃ မျိုးလောက်ထပ်ခွဲနိုင်တာကလား မွန်မွန်ရယ်။\nဒီထဲမှာ မရေးနိုင်လို့ ချန်ခဲ့ရတာရှိပါသေးတယ်။ နောက်မှ ထပ်ရေးပါ့မယ်။\nကိုင်စရာရေ အဲ့ဝုက်ဘူး မှားတွားလို့ ခိုင်ဇာရေ……\nလေ့လာသွားပါ၏ဗျာ…. ကျုပ်ကတော့ အင်တာဗျူးတွေဘာတွေ\nအလုပ်လျှောက်တာတွေ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးလို့ ဘာမှမတိဘူးရယ်……\nအဲလိုကြီး ခေါ်ပြန်ပြီ ဒီ ကိုရင်မိုဘိုင်း ကတော့။\nအစ်မရေ ရန်ကုန်မှာတုန်းကတော့ စီဗွီတွေလိုက်တင်ရတာ ထီးဖြူ ဖိနပ်ပါးပါပဲ အင်တာဗျူးမရခဲ့ဘူး ကိုယ့်ရဲ့ စီဗွီကအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်တွေကနည်းနေတာကိုး အော်တိုကတ်ကိုလည်း ဘေ့စစ် ပဲတတ်ထားတာလေ ရွှေကြည့် အစ်ကိုကလည်း ထပ်မတက်ရဘူးတဲ့ အလုပ်ကရတဲ့ သင်တန်းကပိုကောင်းဆိုပဲ ဒီလိုပဲအလုပ်ကသင်မှာတဲ့ ဒါပေမယ့် သူများတွေက တထပ်ကြနဲ့လာတင်ကြတာကိုး။ အဲလိုနဲ့သင်တန်းကဆရာမကသူ့လက်ထောက်လာလုပ်ပါဆိုလို့ လုပ်နေလိုက်တာ ၆ လလောက်ကြာတော့ ဆရာမနဲ့ ကျောင်းအုပ် ရန်ဖြစ်ပြီးဆရာမက ထွက်မယ်လုပ်တော့ ကိုယ်က အလိုလိုပြုတ်ပါရော အဲတော့မှ သင်တန်းသားထဲက အစ်ကိုကြီးက သူ့အသိအလုပ်မှာပြောပေးမယ်ဆိုတော့ စီဗွီတောင်မပါဘူးဗျူးပြီး ပုံဆွဲခိုင်းပြီးအလုပ်ရပြီးမှာ စီဗွီတင်ရတဲ့အဖြစ်။ လစာတော့နည်းတယ်။ အဲဒိမှာ မခိုင်ဇာပြောသလိုပဲ <<<>>>> အဲလိုလေးနဲ့ လေးနှစ်ကြာပြီး နိုင်ငံခြားအင်တာဗျူးအတွေ့အကြုံရအောင်ဆိုပြီး အေးဂျင့်ပြောတဲ့အလုပ်ကို ဗျူးကြည့်လိုက်တာ အွန်လိုင်းကဗျူးတာပါ၊ ကြောက်လိုက်တာ ပြောမနေနဲ့ ခြေတွေလက်တွေလည်းအေး ရင်တွေလည်းတုန် အဲ့လို အဲ့လို ဖြစ်တာ။ ဒါပေမယ့် ပုံလည်းမဆွဲခိုင်းပဲ စကားပြောလည်းသေချာမရပဲ တခါဆို တခါဆိုသလောက် အလုပ်ရပြီး ခြင်္သေ့ကျွန်းကိုရောက်လာတော့တာပဲ။ အလုပ်ရပြီဆိုတော့ရူးတောင်ရူးချင်ပါတယ် အစ်မရယ် ဒီနေ့တော့ ဂလောက်ပါပဲ ဟီးး (ပြောတာလည်းများပေါ့)\nသူကြီးက ရှည်လျားသောကွန်မန့် လို့ ရေးထားတော့ကာ……\nအဲဒီ ရှည်လျားသော ကော်မန့် ဆိုတာကြီး မြင်မြင်ပြီး ရှည်ရှည်မရေးမိရင်ကို အပြစ်မကင်းသလိုပဲရယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေချာတဲ့ အေးဂျင့်နဲ့ အလုပ်ရတာဆိုတော့ အင်တာဗျူးရဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ မခံစားရဘူးပေါ့ကွယ်။\nအင်တာဗျူးဆိုရင်..ကျုပ်ကတော့ အသေမှတ်ထားတာတခုက .\nအလုပ်နဲ့ဆိုင်တဲ့ သိပ်ပိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာဖြစ်ရင်ဖြစ်..သို့မဟုတ်တောင်.ထွေရာလေးပါးလေကြောမိခဲ့ရင်.\nလုပ်ဆိုပီး ကိုယ့်ဘာသာဖော်မြူလာထုတ်ထားတာပဲ.. ရယ်\nဒါနဲ့ ကျော့်ကို ဒေါ်ဆွိ တပည့်ဖြစ်လက်ခံဖို့\nအပိုင်း.၂ ကျမှ ဆက်ပြောတော့မယ်..နော့\n၂ ကိုယ်ကြား မဗျူးရဲအောင်ဖြစ်ရပါပကော ချစ်တပည့်ကြီးရယ်။\nတစ်ခါတည်း မှတ်မိအောင် ဘာတွေ အဟွာပြုမှာပါလိမ့်။ (ဘယ်စကားတွေပြောမှာလိမ့်လို့ပါ)\nဟွန့်။ ဂလိုတွေ အညှီတွေလာပြောရင် လက်မခံပဲနေလိုက်မယ်။\n(ဟိ။ ဆရာမ ညှီသလောက် မမှီနိုင်လို့)\nဦးမာဃတော့ တစ်ခါမှ အဗျူး မခံရဖူးဘူးဗျ\nသိကြားမင်းရာထူးကိုတောင် အော်တိုမက်တစ် ခန့်ထားခံရတာ ဆိုတော့\nအင်တာဗျူးကို သိပ် ဂရုမစိုက်မိဘူး\nဦးမာဃကသာ အော်တိုမက်တစ် သိကြားမင်းဖြစ်တာရယ်\nကျန်တဲ့ တာဝတိံသာ ရာထူးတွေအားလုံးကို ဦးမာဃ ကိုယ်တိုင်ဗျူးပြီးမှ ခန့်တာဗျ\nအော်တိုမက်တစ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးဘူး\nနတ်သမီး လျှောက်လွှာတွေ ခေါ်ထားတယ်လေ\nနတ်သမီး တစ်ဖက်တစ်ထောင် စီမံကိန်းအတွက်\nအဲဒါလေး စိတ်ဝင်စားရင်လဲ အခု လျှောက်ထားလို့ ရပါသေးတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း\nနတ်သမီး တစ်ထောင်ထဲပါဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး။ အငွေ့မစားနိုင်ဘူးရယ်။\nကျုပ်ဟာကျုပ်ကို တစ်ဖက် တစ်ရာ လောက်နဲ့ မအားဘူး။\nစာရွက်စာတမ်းတွေ ဖိုင်တွဲတွေနဲ့ ပြောပါတယ်။\nဒါဆို နောက် ပို့(စ) မှာ မမ နဲ့ ဆက်ပြောလို့ရပြီ။\nတူမကြီးခိုင်ဇာခင်ဗျား….၀င်ရောက်ဖတ်ရှုအားပေးသွားပါကြောင်း…ဒီပိုစ့်လေးဟာဖြင့်..ကောင်းမွန်ပါကြောင်း..တူမကြီး၏ လက်တွေ့ ဘ၀/လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံများအား..စေတနာသန့်သန့်ဖြင့်..ရေးသားပေးချင်းအားဖြင့် မြန်မာ အမျိုးသမီး/သားလေးများ အတွက် တဖက်တလမ်းမှ စိတ်ဓာတ်/အတွေ့အကြုံ တိုးတက်စေရန်…အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်၍ ၀မ်းသာမိပါကြောင်း။\nနောက် ဆက်ရန်ရှိပါသေးတယ်ဗျာ။ အဲဒါအတွက် ကိုယ်ဘာတွေ ကြုံဖူးပါတယ် ပြောရင်း ရှည်သွားလို့ပါ။\nတစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ အင်တာဗျူးခံရဖူးတယ်။\n၁၅ မိနစ်လောက် စုံပလုံစိအောင်မေးပြီးမှ သမီးအသက်ငယ်သေးတယ်ဆိုပြီး ကျတယ်လေ။\nစိတ်နာလို့ နောက်ဘယ်တော့မှ မဖြေတော့ဘူး။\nအာတီဒုံ ၊ အနော်တို့ က အဲလိုအော်နုိုင်သေးဘူး။\n“သူ့ ဆန်စား ရဲမှ” လို့ တွေးနေရတုန်း။။။\nဆား လုံးဝမပါ …..\nအချိုမှုန့် ကဲနေတယ် …..\nအင်တာဗျူး ဆိုလို့ …\nတား သိဒဲ့ မိကောက်ရဲ့ အင်တာဗျူး ကဂျာကို ရေးကျိလိုက်ဒါ .. ဟီးးး


YEYINTNGE(CANADA): Saturday, January 23\n23 Jan ဒိုင်ယာရီ\nhttp://ifile.it/xs6a7i223 Jan 2010 Yeyintnge's Diary\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 1/23/20100အကြံပြုခြင်း\nရခိုင်အမျိုးသမီးလှကြာစံကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရခိုင်အမျိုးသမီးများအစည်းအဝေးမှ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာမဟာမင်းကြီးရုံးသို့တိုက်တွန်းခြင်း\n၂ဝ၁ဝခုနှစ် ဇွန်နဝါရီလ (၁၉)ရက်နေ့တွင် ရခိုင်အမျိုးသမီးလှကြာစံအား ဒေသခံဘင်္ဂလီမူဆလငRamzam Ali နှင့် ၄င်း၏သားAbul Hossain တို့မှ အားဓမ္မအနိုင်ကျင့်ရိုက်နှက်ခဲ့ကြောင်းသိရှိရပါသည်။ ရိုက်နှက်ခံရသော အမျိုးသမီးလှကြာစံမှာ အသက် (၃ဝ)နှစ်ဖြစ်ပြီး (၄)လသားအရွယ်ကလေးငယ်တဦး၏ မိခင်ဖြစ်သည်။ သူမသည်ဘင်္ဂလားဒေ့(ခ်ျ)နိုင်ငံအတွင်းရှိဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာမဟာမင်းကြီးရုံးမှအသိအမှတ်ပြုခံထားရသူဖြစ်ပြီး\n၄င်း၏ Ref.နံပါတ်မှာNo. 393-08C00055 ဖြစ်သည်။ လက်ရှိလှကြာစံ၏ အခြေအနေမှာ လုံချုံရေး၊စားဝတ်\n်နေရေး၊စသောဒုက္ခပေါင်းများစွာနှင့်ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေရသည်။ထိုနည်းတူမြန်မာနိုင်ငံအတွင်းမှဘင်္ဂလားဒေ့(ခ်ျ)နိုင်ငံသို့ လာရောက်ခိုလုံနေကြသော ရဖျူဂျီဒုက္ခသည်များမှာလည်း စား ဝတ်နေရေး၊ လုံချုံရေး၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးစသည့် အခက်အခဲများနှင့်ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေကြရသည်။ သက်ဆိုင်ရာ ဒုက္ခ သည်များဆိုင်ရာ\nမဟာမင်းကြီးရုံးမှလည်း စားဝတ်နေရေး၊ ပညာရေး၊ ဆီးဝါးကုသမှု၊ လုံခြုံရေးစသည့် အရေးကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ထိရောက်သော ဆောင်ရွက်ချက်များကို လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးနှင့် ရင်သွေးငယ် များမှာ အခက်အခဲများစွာနှင့်ပိုမိုရင်ဆိုင်နေကြရသည်။\nထို့ပြင်လွန်ခဲ့သော ၂ဝဝ၉ခုနှစ် သြဂုတ်လ (၁၃)ရက် နေ့တွင် ကုလသမဂ္ဂဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာမဟာမင်းကြီးရုံးမှ အသိအမှတ်ပြု ဦးစစ်နိုင်မှာ ဒေသခံများ၏ ရိုက်နှက်မှုဖြင့် အ သက်ဆုံးရူံးခဲ့ရသည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာမဟာမင်းကြီးရုံးမှ ၄င်းဦးစစ်နိုင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယနေ့အချိန်ထိ တစုံတရာအရေးယူဆောင်ရွက်မှုရှိမရှိမသိရှိရပေ။ ဤသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ ဘင်္ဂလားဒေ့(ခ်ျ)နိုင်ငံတွင်း၌ အခါအားလျော်စွာဖြစ်ပွါးမှုများရှိနေရာ နောက်ထပ်ဖြစ်ပွါးလာမည်ကို ရခိုင်အမျိုးသမီးများအစည်းအရုံးမှ များစွာစိုးရိမ် မကင်းဖြစ်မိပါသည်။\nသို့ဖြစ်၍မိမိတို့ရခိုင်အမျိုးသမီးများအစည်းအရုံးအနေဖြင့် ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာ မဟာမင်းကြီးရုံးသို့ အပြင်းအထန် တိုက်တွန်းလိုသည်မှာ\n(၁) လက်ရှိ အားဓမ္မအနိုင်ကျင့် ရိုက်နှက်ခံနေရသော လှကြာစံအား ပြည့်ဝလုံလောက်သော ကူညီထောက်ပံ့မှု အမြန်ဆုံး ပေးရန်။\n(၂) မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းမှ ရောက်ရှိနေကြသော ဒုက္ခသည်များကို ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးနောက်နောင် မဖြစ်ပေါ်လာ စေရန် ထိထိရောက်ရောက်အရေးယူဆောင်ရွက်ပေးရန်။\n(၃) မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းမှ ရောက်ရှိနေကြသော အသိအမှတ်ပြုခံထားပြီးဖြစ်သည့် ဒုက္ခသည်များအားလုံချုံရေး၊ စားဝတ်နေရေး၊ ကျန်းမာရေးစသည့် အရေးကိစ္စများအတွက် မပျက်မကွက်ဆောင်ရွက်ပေးရန်။\n(၄) ဒုက္ခသည်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမခံရသေးသော မြန်မာရဖျူဂျီများကို အမြန်ဆုံးအသိအမှတ်ပြုပေးရန်။\nထို့အတူ မြန်မာနိုင်ငံမှ ဘင်္ဂလားဒေ့(ခ်ျ)နိုင်ငံသို့ လာရောက်ခိုလုံနေထိုင်နေကြသော မြန်မာဒုက္ခသည်များ၏ လုံးချုံရေးကို ဒေသခံအာဏာပိုင်များမှလည်းဝိုင်းဝန်းကူညီဆောင်ရွက်ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပေသည်။\nဆက်သွယ်ရန်ဖုန်း။ ။ ဝ၁၇၃၂၁၆၅၁၂၇\nMr. Jelvas Musau Date: 23/ 01/ 2010\nHouse N/E (N) 8, Road 90\nGulshan 2, 1212 Dhaka\nSubject: : Suggestion from Rakhaing Women’s Union to UNHCR about the case of Rakhaing woman Hla Kra San.\nAccording to the sources on 19th January, 2010 we have got the information that Rakhaing woman Hla Kra Sen was beaten seriously by local resident, Ramzam Ali and his son Abdul Hossain in Bangladesh.\nThe victim Hla Kra San (aka Gontala Htayri), wasamother of four months old baby. He is recognized by UNHCR of Bangladesh and her ID number is Ref. No.393-08C00055.\nHla Kra San is facing with less security, lack of food and so many others difficulties at the present situation. Likewise, the other political refugees who fled from Burma to Bangladesh are also facing with difficulties for security, living condition, education, medical care. The concern authority of UNHCR is not taking necessary actions to solve those problems for the refugees especially on mothers and young babies who are being strongly neglected. Besides, one of the UNHCR recognized refugee, U Shite Naing was also beaten to death brutally by local resident on 13th August, 2009. Regarding this issue, UNHCR did not filed any case against that local resident until today. These cases happened more often to Burmese refugee living in Bangladesh and we, Rakhaing Women’s Union is afraid and worry for further happening and condemm for violation of women right.\nFor the circumstance, we Rakhaing Women’s Union strongly urge UNHCR to\n1) support all the necessary needs for Hla Kra Sen who was beaten seriously.\n2) take necessary action and giving protection to the rest of Burmese refugees so that this kinds of problem will not happen in future.\n3) solve the problems of security, living condition, medical care and other issues without fail or delay.\n4) and to recognize as early as possible to those refugees who are not yet been recognized by UNHCR.\nTherefore, we would like to request earnestly to all of people including local authorities of Bangladesh as well to provide securities for all the refugees who came to Bangladesh from Burma.\nSaw Hla Mra Thu CC.\nCoordinator of Cox's Bazar Branch (1)UNHCR OfficeCox's Bazar\nRakhaing Women’s Union (2) Ramu Thana\nContact No. 01732165127 (3) Official record\nအားလုံးအတွက် 'တစ်နေ့ ' ဆိုတာဟာ မဝေးတော့ပါဘူး...\n'အချိန်တွေကြာလှပြီ... ဘာမှမထူးခြားသေးဘူး... ထူးခြားမှာလဲမဟုတ်ပါဘူး...'\nဆိုပြီး ဘေးထိုင်ဘုပြောနေတဲ့သူတွေကို ပြောချင်တယ်... ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရော လက်တွေ့ မှာ ကြိုးစားအားထုတ်ဖူးရဲ့ လားလို့ ... အချိန်အကြာကြီးအဖျက်ဆီးခံရတဲ့နောက်တော့ ပြန်ပြုပြင်ဖို့အချိန်အကြာကြီးလိုဦးမှာပဲ... ဒါပေမယ့် အဲလို ဘေးထိုင်ဘုပြောတွေမရှိဘဲ အားလုံးတက်ညီလက်ညီသာဆိုရင်တော့ အားလုံးအတွက် 'တစ်နေ့ ' ဆိုတာဟာ မဝေးတော့ပါဘူး...\nhttp://ifile.it/7kg13unThe Voice (6-12)


မူလနရော » Kagoshima\nUpdated: 2016-10-06 16:00\nရှုခင်း ကြည့် ရထား ( အထူး ဇိမ်ခံ တွဲ ၊ဟာရတိုနော့ခါဇဲ)\nဂျပန် နိုင်ငံ ကျူရှူး ပြည်နယ် ခါဂိုရှိမားခရိုင် ၊ ခါဂိုရှိမား ဗဟိုဘူတာကြီး နဲ့ ဟိစစွတ် လိုင်း ရော်ရှိမစွတ် ဘူတာ ကို ပြေးဆွဲ တဲ့ အထူး ရထား တစ်စင်း ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ရထား တစ် စီး လုံး ကတော့ အော ဘလ...\nUpdated: 2016-07-07 14:13\nချိရန်း ဂျပန်နိုင်ငံ ခါမိခါဇဲ လေသူရဲ တို့ အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးပြတိုက်\nချိရန်း ဒေသ သည် တိုင်းဟဲရောစစ်ပွဲ ( နေမ၀င်အင်ပါယာ ) အဆုံး ပိုင်းလောက် မှာ စစ်တပ် ရဲ့ အသေခံတိုက်ပွဲ ဗျူဟာဌာနချုပ် အဖြစ် ထား ရှိ ခဲ့ တဲ့ မြို့ ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီငြိမ်းချမ်းရေးပြတိုက်မှာ ဆိုရင်...\nUpdated: 2016-06-16 16:32\nခါဂေါမ ဖုရုစတို ရထိုင်းမူရ ( လမ်းဘေးစားသောက် ဆိုင် )\nခါဂေါမ ဖုရုစတို ရထိုင်း မူရ မှာ ၊ နာဂို ရာ မှာရှိ တဲ့ ရာသီ စာ အစားအသောက် တို့ကို အထူး ပြု ရောင်း ချပြီး ဂျပန် အရက် ကို ဈေးအသင့် အတင့် နဲ့ ရောင်း ချ နေတဲ့ လမ်းဘေး ဆိုင် လေး တွေ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်...\nUpdated: 2016-06-16 15:17\nခိရိရှိမား ကိုးဂဲန်း မာဟိုရောဘိုနော့စတို\nသဘာဝ စကိတ် ကွင်း ၊ ဂေါက် ကွင်း နဲ့ လဲ့ရှင်း ကတ် အစရှိ တဲ့ အားကစား ကွင်း ၊ အဆောက် အဦး တွေ နဲ့ ဖန်သား အနု ပညာ အစရှိ တဲ့ အမျိုး မျိုး သော အရာတွေ က တစ်နေရာ ထဲ မှာ စု စည်း နေပါ တယ်။ စား သောက်ဖွယ...