တိုးတက်ပြောင်းလဲမယ့်သူရဲ့ အကျင့်ဆိုတာ – Live the Dream\nပို့ဆောင်ရေး နှင့် ခရီးသည် ဝန်ဆောင်မှု\nကျန်းမာရေး နှင့် အားကစား\nအာဟာရ အစားအစာ နှင့် မုန့်လုပ်ငန်း\nရုပ်ရှင် TV ပြဇာတ်\nရုပ်ရှင် TV နှင့် ပြဇာတ်\nဆောင်းပါး နှင့် သတင်းများ ,ဆောင်းပါးများ ,ဘဝ\nဟေ့ သူငယ်ချင်း မင်းဘာတွေတိုးတက်ပြောင်းလဲနေပြီလဲကွ? ကဲ ဘယ်လို အဖြေပေးကြမလဲ ” ဒီလိုပါပဲကွာ အရင်းအတိုင်းပဲ..” အဲ့လိုလေးမဖြေချင်ပေမဲ့ ဖြေလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးတွေက ကိုယ်တွေ့ပါ။ ဝမ်းနည်းစရာသိပ်ကောင်းတယ်နော်။\nဟုတ်ပါတယ်… အရွေ့တစ်ခု ၊ အပြောင်းအလဲတစ်ခု က တကယ့်ကို ခံစားလို့ကောင်းမယ်ဆိုတာ တကယ်အကျိုးရှိမယ်ဆိုတာ ကြိုတွေးရုံနဲ့တင် ကြည်နူးမှု ရနေတဲ့အရာတစ်ခု။ လူတိုင်းလိုချင်ကြတာတော့သိပ်မဆန်းပါဘူး။ ဒီအရာက ဘယ်လောက်တောင်ခက်ခဲလိုက်လဲ?? တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုရဖို့ တိုက်မယ်ခိုက်မယ်ဖြိုမယ်လဲမယ်ဆိုတဲ့အရာတွေချည်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံကိုပဲကြည့်ပါ၊ တိုးတက်မှုဆီသွားနေတာမှန်နေပေမဲ့ ဝေဖန် အပြစ်တင်မှုတွေက အဖက်ဖက်ပဲလေ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုကို လူတွေ ခက်ခဲမယ်၊ အရမ်းလုပ်ရမယ်လို့ ထင်နေတာလည်း မဆန်းသေးဘူး။ ဆန်းတာလေးတစ်ခုက လူတွေက တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုမရှိသေးတာ… လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုက ခက်ခဲမယ်ဆိုလည်းရအောင်ယူရမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်ဟုတ်။ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုဆိုတာကို အကြီးကြီးမပြောကြပဲ “မနေ့က ကိုယ့်ရဲ့ ဆိုးရွားနေတဲ့အခြေအနေ ကို ဒီနေ့ပြုပြင်ဖို့” ဆိုပြီးအခြေခံကျကျလေးပြောကြရအောင်။ ဒီလောက်အခြေခံကျတဲ့ အရာလေးတစ်ခုကို ဘာကြောင့်ခက်နေရလဲ သိချင်ကြပြီမလား?? တကယ်တော့ လူတိုင်းသိပြီးသားပဲ… ကိုယ့် နေ့စဉ်ကျင့်သုံးနေတဲ့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့အကျင့်ဆိုးလေးတွေက နှောင့်ယှက်နေလို့ပါ။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်းမရိုးအောင် ကျင့်သုံးနေတဲ့ အကျင့်ဆိုးသေးသေးလေးတွေကို ပြင်ပြီးမှ ကိုယ့်ဘဝပြောင်းလဲဖို့ ဦးတည် နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအကျင့်တွေထဲက ကိုယ့်သိနေတာလည်း ပါချင်ပါနိုင်ပါတယ်။ သိပေမဲ့လည်း သတိမထားရင်မဖြစ်ပေဘူးမလား။ အချိန်တွေသာ အလီလီ ပြောင်းလဲပေမဲ့ ဒီဘဝလေး ဒီအခြေအနေလေးမှာပဲ ရပ်နေတာကြာနေပြီဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုကို Review ပြန်လုပ်ရတော့မယ်။ ကဲ့ ဘာအကျင့်တွေကို သတိထားသင့်လဲ?? ဘယ်တွေလုပ်ရမလဲဆိုတာကို အတူတူ ဖတ်ကြည့်ကြစို့နော်.။\nတစ်ချို့လူတွေ ငါပြောင်းလဲချင်ပြီကွာ သာထိုင်အော်နေကျတာ Comfort Zone ထဲကမထွက်ချင်ကြဘူး။ ပြောင်းလဲမှုအတွက် ဘာတွေလုပ်ရမလဲ?? ဘာတွေပြင်ဆင်ရမလဲ??ဆိုတာကို လိုက်မရှာဘူး၊ ဖောက်ထွက်ဖို့ကို မရဲဘူးဖြစ်နေတယ်။ ပုံမှန်ဘဝတွေကို ခုံမင်နေကြတုန်းပဲ။ ဒါက အကျင့်ဖြစ်နေပြီ။ ဖုန်းလေး တစ်လုံးရှိတယ် နေ့တိုင်းလည်း ထမင်းစားနေရတယ် ဒီလောက်ဆိုအဆင်ပြေနေကြပြီလို့ ထင်နေရင်တော့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုလိုချင်လိုက်တာ ဆိုပြီး ထိုင်မျှော်နေရဦးမှာပါ။ ပြောင်းလဲမှုက ဘုန်းခနဲကျမလားဘူး.? ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ဖောက် ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ဆောက်ရမှာ။ အဲ့လိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ ပညာရေး၊ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ငန်း၊ စီးပွားရေး တွေ တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့က နည်းလမ်းတွေကို ကြိုးစားရှာရမှာ။ အခုအချိန်မှာ နိုင်ငံအနေနဲ့ အရွေ့တစ်ခုကို သွားနေပြီး။ ပညာရေးလမ်းကြောင်းတွေလည်း ပွင့်လင်းလာနေပြီ၊ စီးပွားရေးဘက်မှာလည်း ရင်းနှီးမြှပ်နှံမှုတွေ ဝင်လာနေပြီ။ မထင်မရှားဖြစ်နေတဲ့အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပညာတွေလည်း ဝင်ငွေကောင်းတစ်ခုဆီ ကို ပြန်ပြီး ရပ်တည်လာနိုင်ပြီး။ Resource တွေအများကြီးဖြစ်လာပြီး။ ဒါတွေကို သိသူတွေက ဖော်စားနေကြပြီလေ။ ကျော်သွားချင်တဲ့သူက လူမိုက်ထက်မိုက်တဲ့ လူမိုက်လို့တောင်ပြောလို့ရတယ်။ ဒီတော့ ကိုယ်ဖော်စားချင်ရင် သိအောင်လုပ်ဖို့လိုနေပြီ။ တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့ တစ်ဆင့်ချင်းတက်ရမယ့်အရာတွေကို သိအောင်မှ မလုပ်ရင် ဒုံရင်းကဒုံရင်းပဲ ဖြစ်နေမှာပါ.ကဲ “သိအောင်အားမထုတ်” တတ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးလေးကို ပြင်နိုင်ကြပြီး အမြင့်ဆီရောက်နိုင်ဖို့ တက်ရမယ့်လမ်းတွေကို တွေ့နိုင်ကြပါစေဗျာ.\nတစ်ခါတစ်လေ ထူးဆန်းတာတစ်ခုက သိရဲ့သားနဲ့မလုပ်တာ။ တကယ့်ကောင်းမွန်ပြီး တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့ လုပ်သင့်တဲ့အရာတွေကို သိတယ်။ ဘာတွေလုပ်ရင်တော့ တိုးတက်မယ်၊ ပြောင်းလဲမယ် သိတယ်၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်သိရုံတင်မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ရဲ့ချိဖ၊ ချိမတွေကိုအကြံပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ပြဿနာက ကိုယ်ကိုယ်တိုင်မလုပ်တာ။ အမိုက်စနစ်တကျပစ်ရင် သန့်ရှင်းလိမ့်မှာကို သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စနစ်တကျ အမိုက်ပစ်တဲ့သူထဲမှာ ကိုယ်မပါသေးဘူး ဆိုရင်တော့ ညစ်ပတ်တဲ့ နေရာဒေသမှာပဲ နေရဦးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက ဥပမာသေးသေးလေးတစ်ခုပါ။ ပြောင်းလဲဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲသိတယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်လိုက်ပါ။ ပြောင်းလဲတာကို ထိုင်စောင့်နေလို့ ကိုယ့် ဆီကို တံခါးခေါက်ဝင်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ သိနေတဲ့အကြောင်းအရာတွေက လက်တွေ့မလုပ်ရင် ဘာထူမှာလဲနော်.စာအုပ်ထဲမှာပဲ ချရေးထားလို့မရဘူး လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှ။ ဒီလို“သိသားပဲ မလုပ်တာ”ဆိုတဲ့ ခပ်ချေချေ အကျင့်တွေရှိနေရင်တော့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှု ကဝေးနေဦးမှာ။ ကဲ ဘာလုပ်ကြမှာလဲဗျို့ ဒီအကျင့်ကိုဖျောက်မလား ဆက်မွေးထားမလား…\n၃။ နည်းမှန် လမ်းမှန်\nကိုယ့်ရဲ့တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုအတွက် ဇွဲ၊ လုံ့လ၊ ဝီရိယ အပြည့်လုပ်တယ်။ မနားမနေကြိုးစားလုပ်ဆောင်တယ် ။ ဘာလို့မတိုးတက်တာလဲ?? နေ့တိုင်း Workout လုပ်ပါတယ်။ ကြွက်သားတွေက အာလူးလောက်ပဲဖြစ်နေသေးတာလဲ?? အဖြေကရှင်းတယ် နည်းမမှန်လို့ပေါ့။ နည်းလမ်းမှားနေတာ သိရဲ့ သားနဲ့ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုဆိုတာနဲ့ အဝေးကြီးပါ။ လမ်းကြောင်းတည့်မှ လမ်းကြောင်းမှန်မှ တိုးတက်အောင်မြင်မှုရတာ။ ဒီနေရာမှာ ဖြတ်လမ်းနည်းနဲ့ သွားချင်ရင်လည်းရတယ်။ ဒါပေမဲ့လမ်းမှန်သွားတဲ့သူလောက် အခြေဘယ်ခိုင်မှာလဲ။ ကြိုးစားနေပါလျက်နဲ့ နည်းလမ်းကျတာကိုမသိဘူး ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင်တော့ ဒုံရင်းက ဒုံရင်းပဲ။ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုထိရောက်ဖို့ ဆိုတာက လမ်းဟောင်းမှာ လည်မနေပဲ ကိုယ့်ထက်ဝါရင့်သဘာရင့် ဆရာကြီး၊ သမားကြီး တွေဆီ ချဉ်းကပ်ပြီး နည်းနာယူသင့်တယ်လေ။ လမ်းမှားကြီးပေါ်ရောက်နေရင် ရောက်တဲ့နေရာက နေ လမ်းမှန်ရှာလိုက်ပါတော့ကွယ်…\n၄။ ဆင်ခြေ ဆင်လက်\nဆင်ခြေတွေ အကောင်းဆုံးပေးနိုင်ခဲ့ရင် ကိုယ့်ကို တော်လှပြီ ကိုယ့်အပြစ်လွှတ်ပြီပဲထင်နေကြတာ။ ကိုယ့်ရဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုမရှိတာလည်း ဘာကြောင့် ညာကြောင့်ဆိုပြီး တခြားသူအပေါ် တခြားသော အကြောင်းအရာတွေအပေါ် အပြစ်တင်လိုက်ရမှ။ ဒါပေမဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုအတွက် တာဝန်အရှိဆုံးလူက ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ပိုက်ဆံမရှိလို့၊ မိဘတွေချူချာလို့၊ ကျောင်းကတောကျောင်းမိုလို့၊ အသက်ကြီးသွားလို့ အာရုံမစိုက်နိုင်တော့တာ။ ဒီလို ဆင်ခြေတွေက အကောင်းဆုံးလို့ ထင်နေကြတာလား။ တကယ်တန်းတိုးတက်ချင်ရင် ရနိုင်မယ့်နည်းလမ်းတွေ မတွေ့တွေ့အောင်ရှာရမယ်လေ။ ဆင်ခြေ အမျိုးပေါင်း တစ်သောင်ကျော်ကို ပိုက်ပြီး ဘဝတိုးတက်ဖို့ ခြေလှမ်းစမလှမ်းသေးရင် တစ်ဖြည်းဖြည်း အိုကြီး အိုမ တွေဖြစ်လာတော့မယ်လေ။ ဆင်ခြေပေးတာလျှော့ပြီး ရရာနေရာကို ရှာဖွေပြီးတိုးတက်အောင်လုပ်ကြပါဗျာ..\n၅။ လဲရင် ပြန်ထ\nလုပ်နေရင်း အခက်အခဲနဲ့ကြုံရင် လဲကျသွားတာကသဘာဝပါ။ ဒါကို အကြီးကြီးခံစားပြီး ဟန်ဆောင်နေတာတွေရပ်ဖို့သင့်နေပါပြီ။ ဒုက္ခဆိုတာ လာမှာက ကျိန်းသေပေါက်. ဒါတွေအတွက် အချိန်အများကြီးပေးပြီး ပြန်မထပဲ အချိန်ဆွဲနေတာမျိုးတွေရပ်တန့်သင့်နေပါပြီ။ မြန်မြန်လေး နိုးထဖို့ကောင်းနေပါပြီ . အဆင်မပြေမှုတွေကို စိတ်ရှည်ရှည်လေးဖြေရှင်းသွားရမယ်လေ။ ချက်ချင်းလုပ် ချက်ချင်းရရအောင် တိုးတက်မှုဆိုတာ ရွှေဘုံသာအလယ်လမ်းက ယူနိုက်တက် ဗွီးရှင်းမျက်မှန်ဆိုင်လည်းမဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ ခလုတ်တိုက်ရုံလေးနဲ့ တစ်ခါထဲ အလဲထိုင်လို့မရဘူး ချက်ချင်းပြန်ထရမှာ။ အချိန်ဆိုတာ တစ်ရက်မှာ ၂၄ နာရီ လူတိုင်းအတူတူရကြတာပါ။ ၂၄ နာရီမလောက်လို့ ကိုယ်တွေထက် အဆများစွာချမ်းသာနေတဲ့ နိုင်ငံကြီးသားတွေက အိပ်ရေးပျက်ခံ အလုပ်လုပ်နေကြပြီ။ သူတို့အရည်အသွေးတွေ မြင့်မားလာပြီး နည်းပညာအသစ်အဆန်းတွေအများကြီးထွက်လို့။ ကိုယ့်က အသေးအမွှားကိစ္စလေးကို စိတ်ပျက်လို့ လက်လျှော့လိုက်မယ်ဆိုရင် တကယ်ဝမ်းနည်းစရာပဲနော် ။ ချော်လဲရောထိုင် တာမျိုးမဖြစ်စေပါနဲ့။\nကိုယ်ရှိမှဖြစ်မှာဆိုတဲ့အတွေးမျိုးနဲ့ ပြောင်းလဲဖို့ခြေလှမ်းမလှမ်းရဲပဲ နောက်ဆံတင်းရတာတွေက တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့ ကျားကန်ဆွဲထားတဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ တိုးတက်ပြောင်းလဲချင်သူ များအနေနဲ့ တစ်ချို့သောအရာတွေကို စွန့်လွှတ်နိုင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ စာတော်တဲ့ကျောင်းသားဖြစ်ချင်ရင် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အချိန်မပေးနိုင်တာမျိုးတွေရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို အလေးထားနောက်ဆံတင်းနေလို့မရဘူး။ မြို့ပေါ်တက်ပြီ အလုပ်လုပ်ချင်သူတွေအနေနဲ့လည်း ကိုယ့်ရဲ့ ကျေးရွာ၊ ကိုယ့်ရဲ့မိသားစုကို ထားရစ်ခဲ့ရမှာတော့အမှန်ပဲ။ Career Changing အမှန်တကယ်လုပ်ချင်တဲ့သူတွေအနေနဲ့ ကိုယ်အခု ရှိနေတဲ့ အလုပ်၊ အခုကိုယ့်ရတဲ့ဝင်ငွေ ဒါတွေကို နှမြောတသ ဖြစ်နေလို့မရဘူး။ အရွေ့တစ်ခုကို ဆွဲထားတဲ့ သေးသေးမွှားမွှားအရာတွေအတွက် ပြတ်သားဖို့အတွက် လိုအပ်ပါတယ်။ မပြတ်သားမိခဲတဲ့နေ့ရက်တွေအတွက် အသက်တွေကြီး အချိန်တွေမရှိမှ နောင်တရနေပါလိမ့်မယ်။ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတိုင်းအတွက် ကိုယ့်ကို ကို စိန်ခေါ်လိုက်ပါ။ နောက်ဆံတင်းမှုအစား ရှေ့တက်ဖို့ သတ္တိမွေးလိုက်ပါနော်။


Myanmar Embassy in Brunei Darussalam hosted an Independence Day Reception – MINISTRY of FOREIGN AFFAIR\nMyanmar Embassy in Brunei Darussalam hosted an Independence Day Reception\nThe Embassy of the Republic of the Union of Myanmar in Brunei Darussalam hosted an Independence Day reception to celebrate the 70th anniversary of the Independence Day of Myanmar at the Indera Samudra Grand Hall of The Empire Hotel & Country Club, Jerudong on 11th January 2018.\nPresent as the guest of honour and representing the Government of His Majesty Sultan Haji Hassanal Bolkiah Mu’izzaddin Waddaulah ibni Al-Marhum Sultan Haji Omar ‘Ali Saifuddien Sa’adul Khairi Waddien, Sultan and Yang Di-Pertuan of Brunei Darussalam was Dato Seri Setia Awang Haji Bahrin bin Abdullah, Minister of the Ministry of Development along with his spouse, Pengiran Datin Hajah Norsiah binti Pengiran Haji Hamdan. Members of the foreign Diplomatic Corps, Commander in Chief of Royal Brunei Armed Forces, Senior Officials of the Ministries of the Government of Brunei Darussalam, Representatives from private organizations and Myanmar citizens who were dwelling in Brunei Darussalam also attended at the reception.\nThey were received by the Ambassador of Myanmar to Brunei Darussalam, H.E. U Cho Htun Aung and Madam Daw Nang Yin May Win. The event commenced by playing National Anthems of Brunei Darussalam and the Republic of the Union of Myanmar respectively.\nThen, the occasion continued withawelcoming speech by H.E. U Cho Htun Aung in which he highlighted the strong diplomatic ties between Brunei and Myanmar and cooperation for 25 years in various fields including energy and agriculture, followed byaceremonial cake-cutting and taking group photo by the guest of honour, H.E. U Cho Htun Aung and Madam and other ASEAN Heads of Missions.\nH.E. U Cho Htun Aung and Madam Daw Nang Yin May Win presentedatoken of appreciation to the Guest of Honour, Dato Seri Setia Awang Haji Bahrin bin Abdullah and his spouse Pengiran Datin Hajah Norsiah binti Pengiran Haji Hamdan separately.\nThe honorable guests were entertained with Myanmar Traditional Dance Performances and by playing Myanmar Traditional Harp by artistes from Ministry of Religious Affairs and Culture of Myanmar and they also enjoyed Myanmar delicacies.\nမြန်မာသံရုံး၊ ဘန်ဒါဆရီဘီဂါဝန်မြို့မှ (၇၀)နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် ဧည့်ခံပွဲအခမ်းအနား ကျင်းပ\nဇန်နဝါရီလ ၁၁ ရက်\n(၇၀)နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် ဧည့်ခံပွဲအခမ်းအနားကို (၁၁-၁-၂၀၁၈)ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ (၁၉၃၀)နာရီတွင် ဘန်ဒါဆရီဘီဂါဝန်မြို့ရှိ The Empire Hotel & Country Club တွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။\nအဆိုပါလွတ်လပ်ရေးနေ့ ဧည့်ခံပွဲအခမ်းအနားသို့ ဘရူနိုင်းနိုင်ငံအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော်အဖြစ် Honourable Guest of Honour Dato Seri Setia Awang Haji Bahrin bin Abdullah ဝန်ကြီး အပါအဝင် ဒုတိယဝန်ကြီး Yang Mulia Dato Paduka Haji Suhaimi bin Haji Gapar၊ ဘရူနိုင်းတော်ဝင်တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်၊ ဝန်ကြီးဌာနအသီးသီးမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ၊ ဘရူနိုင်းနိုင်ငံရှိ သံတမန်အသိုင်းအဝိုင်းမှ သံအမတ်ကြီးများနှင့် တာဝန်ရှိပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ဘရူနိုင်းနိုင်ငံရောက် မြန်မာမိတ်ဆွေများ အပါအဝင် ကဏ္ဍအသီးသီးမှ ဧည့်သည်တော်များ တက်ရောက်ခဲ့ကြပါသည်။\nအခမ်းအနားအစီအစဉ်အရ နှစ်(၇၀)မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အခမ်းအနားကို ဘရူနိုင်းဒါရူဆလမ် နိုင်ငံတော်သီချင်းနှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် နိုင်ငံတော်သီချင်းတို့အား အလှည့်ကျအလေးပြု ခြင်းဖြင့် အခမ်းအနားကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါသည်။\nထို့နောက် သံအမတ်ကြီး ဦးချိုထွန်းအောင်က မိန့်ခွန်းပြောကြားခဲ့ရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတို့အကြား နှစ်ပေါင်း(၂၅) နှစ်တာကာလအတွင်း စွမ်းအင်နှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ အပါအဝင် အခြားကဏ္ဍအသီးသီး တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့် နှစ်နိုင်ငံသံတမန်ဆက်ဆံရေးတို့ကို အလေးပေးထည့်သွင်း ပြောကြား ခဲ့ပါသည်။ ယင်းနောက် မြန်မာသံအမတ်ကြီးနှင့်ဇနီးတို့က (၇၀)နှစ်မြောက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် ကိတ်မုန့်အား လှီးဖြတ်၍ ဘရူနိုင်းဒါရူဆလမ်နိုင်ငံအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော် ဝန်ကြီးနှင့် ဇနီး၊ အာဆီယံနိုင်ငံများမှ သံအမတ်ကြီးများ/ သံရုံးယာယီတာဝန်ခံများနှင့်အတူ အမှတ်တရစုပေါင်း ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့ကြပါသည်။\nဆက်လက်ပြီး မြန်မာသံအမတ်ကြီးက ဘရူနိုင်းနိုင်ငံအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော် ဝန်ကြီးအား ကျောက်စိမ်းရေနွေးခရား တစ်စုံ အမှတ်တရ လက်ဆောင် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သံအမတ်ကြီး၏ ဇနီးမှလည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည်တော်ဝန်ကြီး၏ဇနီးအား ဂုဏ်ပြုကျောက်စီပန်းချီကားချပ်တစ်ချပ်ကို လက်ဆောင်ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတို့၏ သံတမန်ဆက်ဆံရေး (၂၅)နှစ် ပြည့်မြောက်သည့်နှစ် ဖြစ်သည့်အလျောက် မြန်မာနိုင်ငံ သာသနာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနမှ အနုပညာရှင် (၃)ဦးတို့မှ စောင်းတီးခတ်မှု၊ ရုပ်သေးအက၊ နှစ်ပါးသွားအက စသည့် ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုများအပြင် မြန်မာ့ရိုးရာအစားအသောက်များဖြစ်သည့် မုန့်ဟင်းခါး၊ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ၊ မြန်မာ့ မုန့်ပဲသရေစာများဖြင့် ထည့်သွင်းဧည့်ခံခဲ့ကြပါသည်။


GTC ရဲ့ ရင်ခုန်သံ (အေးမျိုးဝင်း) အပိုင်း - ၁ ~ Myanmar True Love Stories\nMyanmar True Love Stories\nတကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြန်မာအချစ် ဇာတ်လမ်းများအား ဖော်ပြရေးသားသည်\nMyanmar True Love Stories. Powered by Blogger.\nGTC ရဲ့ ရင်ခုန်သံ (အေးမျိုးဝင်း) အပိုင်း - ၁\n11:44 AM သူကြီး2comments\nဒီနေ့မနက် အစောကြီး နိုးနေတယ်။ နိုးမှာပေါ့….. ကျွန်တော်ရဲ့ ပထမဦးဆုံး GTC ဆိုတဲ့ ကျောင်းကြီးကို စတင်အခြေချရတော့မှာကိုး။ ရန်ကုန်မှာ ကွန်ပြူတာ ပစ္စည်းတွေ အရောင်းအ၀ယ် လုပ်နေတဲ့ ဦးလေးက ဆိုင်ကယ်အသစ်တစ်စီး မနေ့ကမှ ပို့လိုက်တယ်။ အကြိုက်ပေါ့ဗျာ။ တောင်ငူဆိုတဲ့ နယ်မှာဆိုတော့ ဆိုင်ကယ်တွေ ကိုယ်ဆီတော့ ရှိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တက္ကသီလာကို စတင်ခြေချမယ့် ကျွန်တော့်အတွက် အသစ်စက်စက်တစ်စီးတော့ အလိုရှိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါကိုလည်း ဦးလေးက ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တယ်။\nရေ မိုးချိုးပြီး၊ အမေခူးပေးထားတဲ့ မနက်စာတောင် မစားတော့ဘဲ ကျောင်းထဲသို့ အပြင်း ဒိုးလိုက်ပါတော့တယ်။ ကျောင်းကင်တင်းရောက်တော့ ဆယ်တန်းထိ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ မျက်ပြူးနဲ့ တိုးတော့တာပဲဗျို့။\n“ဟိတ်ကောင် ငဇော်၊ လာလေကွာ…. လချီးနဲ့မှပဲ ငါတို့တင်စောတယ်ထင်နေတာ မင်းလည်း အစောကြီး ရောက်လာတာပဲကွ”\nကျွန်တော်လည်း ငြင်းမနေတော့ဘဲ မျက်ပြူတို့ဝိုင်းတွင် ၀င်ထိုင်လိုက်သည်။\nမျက်ပြူးက “ ငဇော်၊ ဒါ ငါ့အစ်မရဲ့ တပည့်ပေါ့ကွာ။ သူနာမည်က ၀င်းရှိန်တဲ့…..၊ ဒီနားက ရပ်ကွက်ထဲမှာပဲ နေတာ။”\nသို့နှင့် ကျွန်တော်တို့ ရောက်တတ်ရာရာ စပြီး ဖောကြ ပြောကြတယ်ဆိုပါတော့။ အဲ…. မိတ်ဆက်ဖို့ တစ်ခုကျန်သွားတယ်….။ ကျွန်တော့်နာမည်က ထက်ဇော်တဲ့။ ခင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ငဇော် လို့ပဲ ခေါ်ကြပါတယ်။\nကျောင်းသား တဖွဲဖွဲ ၀င်လာကြသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း ကင်တန်းမှ ထခဲ့ကြသည်။ မျက်ပြူးနဲ့တော့ ကျွန်တော်မေဂျာမတူ။ ၀င်းရှိန်နဲ့ မေဂျာက တူနေတယ်။ အဖော်ဦးဆုံး စရသွားတယ်ဆိုပါတော့။\n၀င်းရှိန်ဆိုသည်မှာ ကဗျာဝါသနာပါလွန်းသူ ဖြစ်သကဲ့သို့ ကျွန်တော်သည်လည်း ကဗျာကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကာ ကိုယ်တိုင်းလည်း ဟိုမထိ ဒီအထိ လျှောက်ရေးသောသူ ဖြစ်နေတော့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပိုမိုရင်းနှီးသွားကြပါတယ်။ ဆရာမတွေ ရှေ့ကသင်နေရင် နှစ်ယောက်သား ဟိုခြစ် ဒီခြစ် ကဗျာရေးရင် ရေးနေကြတာ။\nဒီလိုနဲ့ ကျောင်းတက်ချိန်တွေ ကြာလာပေမယ့် စလိုက် နောက်လိုက်နဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်အုပ်တစ်ပင်ကြီး ရလာကြတယ်ဆိုပါတော့။ မြှောက်ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ GTC ကျောင်းသားတွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စည်းလုံးမှုရှိကြတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဒါကလည်း တက္ကသိုလ်ရဲ့ အလေ့အထလားတော့ မသိ။\nဆုံနေကျ ကျောင်းကင်တင်းသို့ ၀င်လိုက်တော့ အခြားမေဂျာ ဒုတိယနှစ် ၊ တတိယနှစ် အစ်ကို နှစ်ယောက်နှင့် ၀င်းရှိန် ၊ မျက်ပြူးတို့ ထိုင်နေတာတွေ့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ၀င်ထိုင်လိုက်တယ်။\n“ငဇော်....၊ ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ၊ ဒီလိုကွာ ငါတို့ ကဗျာစာအုပ်လေးလုပ်မယ်။ ပြီးရင် ဒီကအစ်ကိုတွေက အတန်းလိုက် လိုက်ပြီး ရောင်းမှာကွာ၊ အဲ့ဒါ မင်း ဘယ်လိုသဘောရလဲ”\nကျွန်တော်လည်း သဘောတွေ့လှတယ်။ ရောင်းရ မရောင်းရရ ကဗျာရေးရမယ်ဆိုလို့ကတော့ ပျော်နေပြီသား။\n“ဟကောင်ရ၊ မေးနေစရာလိုလို့လား…. ကဗျာပိုးက ထရွနေတာ….. လုပ်လိုက်လေ…. ကြာသလားလို့”\nထိုနေ့က ကျွန်တော်တို့ ကဗျာစာအုပ်လုပ်ရန် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး တာဝန်များ ခွဲဝေပြီး အတန်းတက် လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။\nနောက်နေ့တွင် ထိုအစ်ကိုနှစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် ဆက်လက် တိုင်ပင် နေတုန်း၊ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ထဲမှ မျိုးကျော်လင်းဟုခေါ်သော တစ်ယောက်က\n“ဟဲ့….. သဇင်တို့ လာဦးဟ….”\nကျွန်တော့မျက်စိက သူအော်ခေါ်နေသော လမ်းမပေါ်သို့ မျက်စိရောက်သွားသည်။ ဟုတ်သည်။ သဇင်ဆိုတာတော့ ဘယ်သူလဲတော့မသိ။ ထိုအထဲမှ ဆံပင်ဂုတ်ဝဲ၀ဲလေးနှင့် အပြစ်ကင်းစင် နေသော မျက်နှာလေးကတော့ ရင်ထဲ ၀င်ဆောင့်လာသည်။ ယောက်ျားလေးတို့ ထုံးစံအတိုင်း သူမကို ချက်ခြင်း နေရာများစွာ အကဲဖြတ်မိသွားသည်။ အသားညိုညိုလေး၊ ရင်သားများက ရှေ့ကိုထွက်ကာ ကြီးလွန်းလှသည်။ အနားကပ် ၀င်ထိုင်လာတော့မှ တင်သားများမှာလည်း အိုးကြီးဟုခေါ်သော စွံ့ကားမျိုးမဟုတ်ပဲ ခါးသေးကာ တင်မှာ နောက်သို့ ထိုးထွက်နေ၍ အိုးကြီးမျိုးမဟုတ်သော်လည်း ကြည့်ကောင်းလှသည်။\n“ငါ့ညီတို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်၊ ဒါက သဇင်တဲ့…..။ ဒါက နေနီယာဝင်းတဲ့၊ ခင်တဲ့သူတွေကတော့ နေနီလို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်၊ ဒီတစ်ယောက်ကတော့ အေးမျိုးဝင်း၊ ကဲ ဟုတ်ပြီလား ငါ့ညီတို့လည်း အစ်တို့တို့လိုပဲ ခင်နိုင်တယ်၊ ဟဲ့ ဒါက မျက်ပြူးလို့ပဲ ခေါ်တော့၊ ဒါက ၀င်းရှိန်၊ ဒီညီလေးကတော့ ငါတို့ထဲမှာ ကဗျာအရေးကောင်းဆုံး ထက်ဇော်”\nကဗျာအရေးကောင်းဆုံးဟု မိတ်ဆက်ခံရသော ကျွန်တော့်ဆီသို့ သူမ၏ မျက်လုံးများ ဝေ့လာကာ ပြုံးပြသည်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်ပြုံးပြကာ မျက်လုံးများ မလွဲတော့…။ သူမ မျက်လွှာချသွားသည်။ ၀င်ရှိန်က ခြေထောက်ကို တက်နင်းကာ အချက်ပြသည်။ သိပ်အတင်ရဲပြီး မကြည့်နဲ့ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ရင်းတနှီး ဖြစ်သွားကြတယ်။ နောက်ရက်တွေမှာလည်း သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်ဝိုင်းထဲ လာထိုင်တတ်ကြတယ်။ ပျော်ဆိုရယ်မောကြတယ်။ သူမနဲ့ ကျွန်တော်ဟာလည်း ရင်းနှီးသထက် ရင်းနှီးလာကြတယ်။\nဖြတ်ကနဲ…. သူကျွန်တော့်ကိုကြည့်သည်။ လက်ထဲမှာက ကဗျာစာအုပ် ဖွင့်လျက်သား ကိုင်ထားလျက်။\n“ဒီလိုကြီး နာမည်တပ်ရေးထားတော့ ဘယ်ကောင်းမလဲ”\n“မဟုတ်ပါဘူး …. ကျွန်တော်က တကယ့် ခံစားချက်နဲ့မလို့ နာမည်ကို မပြောင်းတော့ဘဲ တတိယနှစ်မှ အေးမျိုးဝင်း အတွက်လို့ အောက်မှာ စာတန်းလေး ထိုးလိုက်မိတာပါဗျာ”\nသူ့မျက်ဝန်းတွင် ရှက်စိတ်နှင့်အတူ နီရဲနေသည်။ သို့သော် စိတ်ဆိုးဟန်လည်း မဟုတ်။\n“တကယ်ပါဗျာ… စတွေ့ကတည်းက ကျွန်တော် ချစ်မိနေတာပါ”\nနှစ်ယောက်လုံး စကားများဆွံ့အဆဲ၊ ရပ်နေတာက ကျောင်းဆင်းချိန် ညနေချိန်လေး။ သူမက တွေ့ချင်သည်ဆို၍ နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့နေကြခြင်းပင်။ ရုတ်တရက် မိုးများ ရွာချလာတော့တယ်။\n“ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြရအောင်၊ မိုးတွေ ရွာနေပြီ။ ဖျားနေရင် နောက်နေ့ ကျောင်းမတက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေဦးမယ်”\nသူ့ကို ကျွန်တော့်ဆိုင်ကယ် သစ်သစ်လေးပေါ်မှာတင်ပြီး မြို့တွင်း သူမအိမ်ရှိရာသို့ မောင်းလာ ခဲ့တော့တယ်။ ဆိုင်ကယ်ကလည်း မိုးသည်းလွန်း၍ ဖြည်းဖြည်းလေးသာ လှိမ့်နေရသည်။ မျက်စိများလည်း မိုးပက်၍ နီရဲကာနေလေပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကျေနပ်သည်။ ချစ်ရသူ တစ်ယောက်လုံး ကိုယ့်နောက်တွင် ပါနေတယ်မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရင်သားနို့ထွားထွား လေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျောကုန်းကို ထိလိုက် ခွာလိုက်နှင့်…. နွေးကနဲ နွေးကနဲ ဖြစ်နေသည်။ ကားစုရပ်နားရာသို့ ပို့ခဲ့ပြီး သူမ အိမ်သို့ ဆိုက်ကားငှားကာ ပြန်သည်။\nဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် သူမ စိတ်မဆိုး၍ အခြေအနေကောင်းသည်ဟု ထင်မိပါတယ်။ နောက်နေ့မနက် ကင်တင်းမှာ ထုံးစံအတိုင်း ခြောက်ယောက်သား ထိုင်ကြသည်။ သူမကတော့ အေးဆေး ဖြစ်သလို၊ ကျွန်တော်ကတော့ မျက်နှာတော့ နည်းနည်းပူမိသည်။ သို့သော် ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ပြောဆို မပျက်ပေ။ ၀င်းရှိန်ကတော့ “ဟိတ်ကောင် ငါမနေ့ညနေက ကျောင်းကားဂိတ်က လက်ဖက်ရည် ဆိုင်မှာ ရှိနေတယ်နော်” တဲ့။ သူသိတယ်ဆိုတဲ့ အထာပေါ့။\n“မျိုး…….. ကျွန်တော့်ကို ချစ်တယ်မှတ်လား”\nသူမ မငြင်းပါ။ သို့သော်လည်း မဖြေပါ။ ညနေခင်း မိုးမရွာသော်လည်း မိုးရိပ်အေးအေးနှင့် လေစိမ်းများတိုက်နေသည်။ ဒီနေရာက မိန်းကားလမ်းဘေးက လယ်ကွင်းဖက်ဖြစ်သည်။\nအိုး……….။ အဖြေပေးတော့လည်း မောင်လို့ တန်းခေါ်ပြီး အဖြေပေးပါရောလားဗျာ။\n“အရမ်းချစ်တယ် မျိုးရာ……” ဆိုပြီး ကျွန်တော်သူ့လက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ ဖက်လိုက်မိတယ်။\n“ကားလမ်းမကြီးမှာနော်…. အခုပဲ အဖြေပေးရသေးတယ်… တော်တော်ကဲတာပဲ”\nကျွန်တော်လဲ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားခြင်းပါ။ ဟုတ်တာပေါ့ ရန်ကုန် မန္တလေး ကားလမ်းမကြီးဘေးမှာ ဆိုင်ကယ်ကြီးရပ်ပြီး အတင်းဖက်နေတာ။ ဟတ်ဟတ်။\n“မျိုး……မောင်တို့ ဟိုနားမှာ ထိုင်ပြီး စကားသွားပြောရအောင်နော်”\nမနီးမဝေးရှိ တဲဖက်၊ တဲထဲတွင် ရေအိုးစင်၊ အဲ့တဲနောက်မှာတော့ ထန်းပင်များ အစီအရီ ပေါက်လျက် ရှိသည်။ သူမ မငြင်းပါ။ သူမကို ရှေ့ကသွားခိုင်းပြီး ကျွန်တော်က နောက်က ဆိုင်ကယ် တွန်းပြီး လိုက်သည်။ မျိုးရဲ့ တင်းရင်းနေတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့် ငယ်ပါက တော်တော်လေး တင်းနေပြီ။\nဆိုင်ကယ်ကို တွန်းသွားကာ တဲထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထန်းလက်မိုး၊ ထန်းလက်ကာနှင့် ယာယီတဲလေးတွင် သူမထိုင်ဖို့ ထန်းလက်များ ယူလိုက်သည်။\n“မျိုး ကို အရမ်းချစ်တယ်ကွာ”\nလက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖျစ်ညှစ်ပစ်လိုက်သည်။\nနောက်လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်မောင်းအိုးလေးကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။\nမျိုး …. တဖြည်းဖြည်း နေမထိ ထိုင်မသာဖြစ်လာသည်။ လက်မောင်းကနေ လက်တောက်လျှောက် အသာအယာ ပွတ်ပေးနေမိသည်။ မျိုးရဲ့ နားသယ်စလေးကို စနမ်းလိုက်တယ်။ မျိုးက ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တယ်။ မော့ကြည်တယ်ဆိုရင်ပဲ မျိုးရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူလေးကို နမ်းပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ယူပြီး လျှာလေးကို ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ မျိုး အသားပင်တုန်ကာ လန့်သွားသည်။ သူ့လျှာလေးကို ဆွဲယူကာ စုပ်ပေးလိုက်တယ်။ အလိုက်သင့်ပင်။ အသက်ရှူနှုန်းတွေ မြန်လာတယ်။ အချိန်တစ်အောင့်ကြာမှ နမ်းနေရာမှ ခွာပေးလိုက်တယ်။ “ပြွတ်”ကနဲ အသံကျယ်သွားတယ်။ သူမ ရှက်သွားသည်။ ကျွန်တော့် ရင်ခွင်ထဲကနေ ထလိုက်တယ်။\n“မောင်….. အိမ်ပြန်ကျရအောင်နော်၊ ကျောင်းပြန် နောက်နောက်ကျနေရင် အိမ်ကပြောလိမ့်မယ်”\nကျွန်တော်လည်း လိုက်လျောလိုက်တယ်။ ဟုတ်တယ်လေ။ ရောက်နေကျအချိန် မရောက် လာရင် အိမ်က စိတ်ပူနေဦးမယ်။ သူမကို တင်မောင်းပြီး ထုံးစံအတိုင်း ကားစုရပ်ကို လိုက်ပို့လိုက်တယ်။\nPosted in: AyeMyoWin,GTC\nအပိုင်း (၂) တင် ပေး ပါ ဦး\nLove Messenger said...\nယခုဆိုက် ၀င်မရတော့၍ ဆိုက်အသစ်တွင် ဆက်လက်ရေးနေသည်။ လာရောက်ဖတ်နိုင်သည်။ http://mmlovestories.blogspot.com/\nCopyright © 2011 Myanmar True Love Stories | Powered by Blogger\nDesign by Myanmar Love Stories | Bloggerized by သူကြီး - Myanmar Love Stories | Myanmar Love Stories


လေရဟတ်တာဘိုင်သို့မဟုတ်လေရဟတ်ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်သလဲ။ | အစိမ်းရောင်ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲ\nသို့သော်လေဖြစ်လာသည် လျှပ်စစ်မီး? လက်ရှိ၏တိုက်ရိုက် antecedent လေရဟတ်တာဘိုင် အဟောင်းတွေဖြစ်ကြသည် စက်များရေကိုထုတ်ယူခြင်းသို့မဟုတ်ကြိတ်ခွဲခြင်းကဲ့သို့သောလုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးအတွက်ယနေ့တိုင်အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။ က လေရဟတ် ၎င်းသည်ဘုံရိုးသို့ဓါးသွားများသို့မဟုတ်ဓါးသွားများပါသည့်စက်ဖြစ်ပြီးလေတိုက်သောအခါလေသည်စတင်လှည့်ပတ်သွားသည်။\nဤလည်ပတ်ရိုးသည်အမျိုးမျိုးသောစက်ယန္တရားများနှင့်ဆက်စပ်နေသည်။ ဥပမာ - စပါးကြိတ်ခြင်း၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ခြင်း။\nရယူသည် လျှပ်စစ်မီး, အဓါးသွားများ၏လှုပ်ရှားမှုဟာပြောင်းလဲတဲ့လျှပ်စစ်မီးစက် (တစ်ခု alternator တစ်ခုသို့မဟုတ် dynamo) မောင်းနှင် စက်မှုစွမ်းအင် အတွက်လည်ပတ်၏ လျှပ်စစ်ပါဝါ။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကိုဘက်ထရီများထဲတွင်သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီးဇယားကွက်သို့တိုက်ရိုက်ပို့နိုင်သည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးသည်အလွန်ရိုးရှင်းပြီး၊ ရှုပ်ထွေးလာသည်မှာစုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းနှင့်တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည် လေရဟတ်တာဘိုင် ပိုမိုထိရောက်\n8 ၆၆ နှစ်လုံးလုံးအိမ်တစ်လုံးရရန်လုံလောက်သည်\nလေရဟတ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် အလျားလိုက်ဝင်ရိုး, ယနေ့အသုံးအများဆုံးနေသော, ဒါမှမဟုတ်လည်းရှိပါတယ် ဒေါင်လိုက်ဝင်ရိုး.\nဝီကီပီးဒီးယားမှအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် ဒေါင်လိုက်လေတိုက်တာဘိုင် သို့မဟုတ်လျှပ်စစ်မီးစက်တူသောအလျားလိုက် လေတိုက်၏ kinetic စွမ်းအင်ပြောင်းလဲ စက်မှုစွမ်းအင်နှင့်လျှပ်စစ်စွမ်းအင်အတွက်လေတိုက်တာဘိုင်မှတဆင့်။\nဒေါင်လိုက် ၀ င်ရိုးရှိသူများသည်တိမ်းညွတ်မှုယန္တရားကိုမလိုအပ်သောကြောင့်ထင်ရှားသည်။ လျှပ်စစ်မီးစက်ဆိုသည်မှာမြေပေါ်တွင်စီစဉ်နိုင်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်အလျားလိုက်ဝင်ရိုးရှိသူများ၊ ကျယ်ပြန့်အကွာအဝေးကိုဖုံးလွှမ်းရန်ခွင့်ပြုပါ သေးငယ်သောစွမ်းအင်အသုံးပြုမှုမှသည်ကြီးမားသောလေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံများအထိတပ်ဆင်ခြင်းအထိဖြစ်သည်။\nဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်းဒေါင်လိုက်သို့မဟုတ်ဒေါင်လိုက်ဝင်ရိုးလေတာဘိုင် တစ် ဦး တိမ်းညွတ်ယန္တရားမလိုအပ်ပါဘူး, နှင့်လျှပ်စစ်မီးစက်ဖြစ်လိမ့်မယ်အဘယျသို့မြေပြင်ပေါ်တွင်တည်ရှိသည်။\nSu စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှုနိမ့်သည် ၎င်းမှာသေးငယ်တဲ့မသန်မစွမ်းမှုအချို့ရှိပြီး၎င်းကိုသွားဖို့မော်တော်ကားတပ်ရန်လိုအပ်သည်။\nအသုံးအများဆုံးပြproblemsနာတစ်ခု လေရဟတ်တာဘိုင် ၎င်းတို့ဖြစ်ပေါ်စေသောတုန်ခါမှုနှင့်ဆူညံသံအပြင်ကြီးမားသည့်အရွယ်အစားလည်းဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်သူတို့သည်များသောအားဖြင့်အိမ်များနှင့်ဝေးသည့်နေရာများတွင်ဖြစ်သည်။ သို့သော်ကမ္ဘာတဝှမ်းရှိကုမ္ပဏီများနှင့်သိပ္ပံပညာရှင်များသည်ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေကြသည် သေးငယ်တာဘိုင်ကိုတည်ဆောက် (သင်လေအားလျှပ်စစ်အသေးစားနှင့် ပတ်သက်၍ ယခင်ကပြုလုပ်ခဲ့သောဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကိုသင်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနိုင်သည်), o တိတ်ဆိတ် ကြောင်းမြို့ပြဒေသများ၌တည်ရှိသည်နိုင်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့်မျိုးဆက်တစ်ခု၏မျိုးဆက်သစ်များအတွက်စိတ်ပူစရာအကောင်းဆုံးပြtheနာတစ်ခု လေစွမ်းအင် ၎င်းသည်လေ၏အရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုးဖြစ်သည်။ The တာဘိုင် ယေဘုယျအားဖြင့်၎င်းတို့သည်လေထဲ၌အချို့လေထဲ၌မှုတ်သောအခါအကောင်းဆုံးအနေအထားတွင်အလုပ်လုပ်ရန်ပြင်ဆင်ထားကြသည် မြန်နှုန်းအကွာအဝေး။ တစ်ဖက်တွင်ဓါးသွားများကိုရွေ့ရန်အနည်းဆုံးအမြန်နှုန်းလိုအပ်ပြီးအခြားတစ်ဖက်တွင်လည်းရှိသည် အများဆုံးကန့်သတ်။\nဥပမာအားဖြင့်, အများဆုံးအသုံးအများဆုံးသည်ဤကန့်သတ်နှင့်အတူရှိကြ၏ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၃ မှ ၂၄ မီတာအကြားရှိသည်။ နိမ့်ဆုံးအား connection speed ဟုခေါ်သည်။ အနည်းဆုံးလျှပ်စစ်ဓာတ်အားထုတ်ရန်အနည်းဆုံးဖြစ်ပြီးအမြင့်ဆုံးကို cut-off speed ဟုခေါ်သည်။ ၎င်းသည်ယန္တရားကိုချိုးဖောက်နိုင်သောကြောင့်၎င်းသည်တန်ပြန်အကျိုးဖြစ်ထွန်းပြီးဖြစ်သောအခါဖြစ်သည်။\nUn လေရဟတ် တစ်ယောက်တည်းဒါမှမဟုတ်အတွက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ် လေရဟတ်များမြေပေါ်တွင်ဖွဲ့စည်း ကုန်းတွင်းလေအားလျှပ်စစ်လုပ်ငန်းများ, ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းပေါ်တွင်သို့မဟုတ်သူတို့ခေါ်သောအရာအတွက်ကမ်းရိုးတန်းမှအချို့သောအကွာအဝေးမှာရေပေါ်မှာ install လုပ်နိုင်ပါတယ် ကမ်းလွန်သို့မဟုတ်ကမ်းလွန်လေအားလျှပ်စစ်.\nထောင်ပေါင်းများစွာသောလေစိုက်ခင်းများနှင့်မော်ဒယ်များပြည့်နှက်နေသည် .ပြီလ (အလျားလိုက်ဝင်ရိုးလေတာဘိုင်) ။ ဤစက်များကိုအောက်ပါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည်။\nမျှော်စင်နှင့်အုတ်မြစ်။ မျှော်စင်အုတ်မြစ်များသည်ပြားချပ်ချပ်ဖြစ်စေနက်ရှိုင်းသည်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးအတွက်လေတာဘိုင်၏တည်ငြိမ်မှု၊ nacelle နှင့် motor ဓါးသွားတို့၏အာမခံချက်ရှိသည်။ အုတ်မြစ်သည်လေ၏အပြောင်းအလဲနှင့်စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသောတွန်းများကိုလည်းစုပ်ယူရမည်။\nတာဝါတိုင်များသည် ၄ င်းတို့၏ဝိသေသလက္ခဏာများပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်\nသံမဏိ tubularလေတာဘိုင်အများစုကို tubular သံမဏိတာဝါတိုင်တွေနဲ့တည်ဆောက်ထားတာ။\nကွန်ကရစ်တာဝါတိုင်များဖြေ - သူတို့ကတူညီတဲ့နေရာမှာတည်ဆောက်ထားပြီးလိုအပ်တဲ့အမြင့်ကိုတွက်ချက်နိုင်တယ်။\nPrecast ကွန်ကရစ်တာဝါတိုင်။ သူတို့ဟာအဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အပိုင်းအစတွေနဲ့စုစည်းထားတယ်။\nရာဇမတ်ကွက်ဖွဲ့စည်းပုံသံမဏိပရိုဖိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လုပ်သည်။\nHybridsဖြေ - သူတို့မှာမျှော်စင်အမျိုးမျိုးရဲ့စရိုက်လက္ခဏာတွေနဲ့ပစ္စည်းတွေရှိနိုင်တယ်။\nRotor: လည်ပင်းသည်လေရဟတ်တိုင်း၏ "နှလုံးသား" ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်တာဘိုင်ဓါးများကိုထောက်ပံ့ပေးသောကြောင့်လေ၏တွန်းအားကိုစွမ်းအင်အဖြစ်အသွင်ပြောင်းရန်သူတို့ကိုစက်ယန္တရားနှင့်အလှည့်ကျရွေ့လျားစေသည်။\nGondola။ ။ လေရဟတ်တာဘိုင်ရဲ့အထင်ရှားဆုံးသော ဦး ခေါင်းဖြစ်ပြီးတာဘိုင်စက်ပစ္စည်းအားလုံးကိုဖုံးကွယ်ထားပြီးထိန်းသိမ်းထားသည်။ အဆိုပါ gondola မျှော်စင်ပူးပေါင်းမည် ဝက်ဝံအားဖြင့် လေရဲ့ညွှန်ကြားချက်ကိုလိုက်နာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။\nmultiplier box: လေအပြောင်းအလဲများကိုခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းအပြင်ဂီယာအုံသည် rotor ၏အနိမ့်အလှည့်အရှိန်နှင့်မီးစက်၏အမြန်နှုန်းကိုချိတ်ဆက်ရန်တာဝန်ရှိသည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင်စကားအတိုင်းပြောသည်; မီးစက်မှထွက်သောအခါခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် 18 rpm တွင် rotor ၏သဘာဝလှုပ်ရှားမှုမှထုတ်လုပ်သော 50-1.750 rpm ကိုများပြားစေနိုင်သည်။\nဂျင်နရေတာစက်။ ဒါဟာစက်မှုစွမ်းအင်ကိုလျှပ်စစ်စွမ်းအင်အဖြစ်ပြောင်းလဲဖို့တာဝန်ရှိတယ်။ စွမ်းအင်မြင့်တာဘိုင်များအတွက်သမားရိုးကျ synchronous နှင့်ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းမီးစက်များများပေါများသော်လည်းနှစ်ဆပါသောပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းမီးစက်များကိုအသုံးပြုသည်။\nဘရိတ်: စက်မှုဘရိတ်များကို power train တွင်အသုံးပြုသည်။ ၎င်းတို့တွင်လိုအပ်သောတည်ငြိမ်မှုနှင့်ပွတ်တိုက်အားကိုမြင့်မားသောပွတ်တိုက်အားကိန်းလိုအပ်သည်။\nယနေ့လေစွမ်းအင်သုံးတာဘိုင်များသည်အိမ်များသို့စွမ်းအင်သက်သာစေရန်ဓါးသွားများနှင့်မီးစက်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ လေတာဘိုင်များတွင်လည်းရှိရမည် တစ် ဦး ချင်းစီပါဝါထောက်ပံ့ရေးစနစ်နှင့်မြောက်မြားစွာအာရုံခံကိရိယာ။ ယင်းတို့ကအပူချိန်၊ လေ၏ ဦး တည်ရာ၊ အမြန်နှုန်းနှင့်ဂွန်ဒိုလာအတွင်း၌သို့မဟုတ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပေါ်လာနိုင်သောအခြား parameters များကိုစောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့်တိုင်းတာသည်။\nဒါခေါ် "နှေးနှေးလေရဟတ်တာဘိုင်" ၏အကြီးမြတ်ဆုံးအားသာချက်ကသူတို့ရှိသည်သောကွောငျ့ဖွစျသညျ ဓါးသွားများ Rapids နှင့်၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများများသောအားဖြင့်ဖြစ်ကြသည် စျေးသက်သာသည်။ ဒါပေမယ့်မင်းရဲ့ပြproblemsနာကဘာလဲ။ သူတို့၏ကြီးမားသောအချင်း (အမြင့် ၄၀ မှ ၉၀ မီတာ) နှင့် ဦး ခေါင်း ၁၀၀ မီတာရှိသောလှည့်စက်များရှိသော်လည်းလေရဟတ်များ အစာရှောင်ခြင်းပေါ့ပါးဖြစ်ကြသည် နှေးသောသူများထက်။\n၎င်းသည်လေစွမ်းအားအချိုး၏ပိုမိုအားသာချက်ယူသောစွမ်းအားမြင့်မီးစက် (0,5 မှ3MW) မှရရှိခြင်းဖြစ်သည်။\nပိုမိုပေါ့ပါးသောကြောင့်ဓါးသွားများသည်ပိုမိုမြန်ဆန်စွာရွေ့လျားနိုင်သဖြင့်အရွယ်အစား၊ မြှောက်ကိန်းကုန်ကျစရိတ် လျှပ်စစ်မီးစက်ကိုမောင်းတယ် လျှော့ချဖြစ်ပါတယ်.\nဓါးသွားနည်းသောကြောင့်လေစွမ်းအားနှင့်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်အလွယ်တကူချိန်ညှိနိုင်သည်။ လေတိုက်နှုန်းမြန်သောတာဘိုင်များကိုပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိသည် လေပြင်းတိုက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ရတဲ့ဖိစီးမှု။ စာရေးသူအနေဖြင့်စာရေးတံ၏လည်ပတ်မှုကြောင့် axial တွန်းကန်အားသည်လျင်မြန်သောလေတာဘိုင်များတွင်လှည့်သောအခါထက်လျော့နည်းသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အတွက်ဖြစ်ပျက် နှေးကွေးလေတိုက်တာဘိုင်။\nVestas သည်ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးလေရဟတ်တာဘိုင်၏နောက်ဆုံးသတင်းကိုတင်ပြခဲ့သည်။ ဒီတာဘိုင်ဘယ်လောက်ကြီးမားတယ်ဆိုတာကိုဖော်ပြရန်ကျွန်ုပ်တို့၌နာမဝိသေသနမရှိပါ။ အဆိုပါ V164, နှင့်အတူ 220 မီတာလေရဟတ် ၃၈ တန်၊ မီတာ ၈၀ ရှည်သောဓါးသွားများ, ဒိန်းမတ်အတွက်ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်ကိုစိတ်ဝင်စားသူများ၏အပေါငျးတို့သအာရုံကိုအာရုံစူးစိုက်ခဲ့သည်။\nယခင်တာဘိုင်သည်မဂ္ဂါဝပ် ၈ မဂ္ဂါဝပ်ကိုစွမ်းဆောင်နိုင်ပြီးနောက်ဆုံးသတင်းများကြောင့်ယခုရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်9မဂ္ဂါဝပ် တိကျသောအခြေအနေများအောက်တွင် output ကို။ ၎င်း၏ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုမှာ V164 ဖြစ်ခဲ့သည် ၂၄ နာရီအတွင်း ၂၁၆,၀၀၀ kWh ထုတ်လုပ်နိုင်သည်.\n၎င်းသည်လေရဟတ်တစ်မျိုးတည်းဖြင့်လေစွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှုအတွက်အကြွင်းမဲ့စံချိန်တင်ရုံသာမကသမုဒ္ဒရာလေများရှိလိမ့်မည်ဟုအထင်ရှားဆုံးသောပြသမှုပင်ဖြစ်သည်။ ပြီးသားဖြစ်ဆဲစွမ်းအင်ကိုအကူးအပြောင်းအတွက်အဓိကအခန်းကဏ္။ ။\nTorben အဆိုအရ Hvid larsen, Vestas CTO:\n"ငါတို့ ရှေ့ပြေးပုံစံကနောက်ထပ်မျိုးဆက်စံချိန်တင်ထားပြီ ၂၄၆ နာရီအတွင်း ၂၁၆၀၀၀ kWh ထုတ်လုပ်သည်။ ဒီ ၉ မဂ္ဂါဝပ်ရှိတဲ့လေစွမ်းအင်သုံးတာဘိုင်ဟာစျေးကွက်အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကိုယုံကြည်ပြီး၎င်းသည်ကမ်းလွန်လေစွမ်းအင်စျေးနှုန်းများကိုလျှော့ချရာတွင်အဓိကအခန်းကဏ္ play မှပါ ၀ င်လိမ့်မည်ဟုယုံကြည်ကြောင်းပြောကြားခဲ့သည်။\nများသောအားဖြင့် kilowatts အကြောင်းပြောခြင်းသည်အနည်းငယ်ခက်ခဲပြီးစိတ္တဇဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့်တရားဝင်အလောင်းတွေအရသိရသည် စပိန်အိမ်တစ်အိမ်၏ပျမ်းမျှလျှပ်စစ်ဓာတ်အားသုံးစွဲမှုမှာတစ်နှစ်လျှင် ၃၂၅၀ kWh ဖြစ်သည်။ တောင်အမေရိက၏အဓိကမြို့ကြီးများရှိမြို့ပြနေအိမ်များ၏နှစ်စဉ်ပျမ်းမျှစားသုံးမှုထက်အနည်းငယ်ပိုမိုမြင့်မားသည်။ ဤအချက်ကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားကာထုတ်လုပ်သည့်နေ့၌၎င်းသည်ပျမ်းမျှအိမ်တစ်အိမ်ကိုလျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးနိုင်သည် ၆၆ နှစ်ကျော်ကြာခဲ့သည်.\nမက်ဒရစ်ရှိ Torres Kio ထက်ပိုကြီးပြီးမက္ကဆီကိုရှိ Torre Mayor နှင့်ဆင်တူသည်၊ သူတို့၏ပတ် ၀ န်းကျင်သည် London Eye ၏ London ဘီးဘီးထက်ပိုကြီးသည်။ ဒီတာဘိုင်ပါ ဒါဟာဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ပဲ V164-8.0 MW ၏လေတာဘိုင်တစ်ခုဖြစ်သည် မှတ်တမ်းများကိုချိုးဖောက်ပြီးပါပြီ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင်ဗြိတိန်အိမ်ထောင်စု ၁၆၀၀၀ ကိုလျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးနိုင်သည်။\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - အစိမ်းရောင်ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲ » ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သောစွမ်းအင် » လေရဟတ်တာဘိုင်သို့မဟုတ်လေရဟတ်ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်သလဲ။\nငါ Edilberto ကနေ 50 ကီလိုမီတာဂရုစိုက်


မြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ် ရွှေတိဂုံစေတီတော်အောက်က လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး (၂) ခု – Shwe Yaung Media\nမြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ် ရွှေတိဂုံစေတီတော်အောက်က လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး (၂) ခု\nရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးဟာ မြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ်နေရာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ် ။မြန်မာ ဆိုတာနဲ့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးကိုတန်းမြင်ယောင်မိလောက်အောင် ထင်ရှားပါတယ် ။မြန်မာနိုင်ငံကိုလာရောက်လည်ပါတ်တဲ့\nနိုင်ငံခြားသားများတောင်မဖြစ်မနေရောက်အောင်သွားဖူးကြတဲ့နေရာမို့မြန်မာလူမျိုးတွေကတော့ ရွှေတိဂုံဘုရားမရောက်ဖူးသူ ရှားလှပါတယ် ။သို့သော်လည်း ရွှေတိဂုံဘုရားရဲ့ စေတီတော်အောက်က လျို့ဝှက်ချက်တွေ အကြောင်းရော သိကြလားလို့မေးရင်\nကြားဖူးသူလဲရှိသလို မကြားဖူးသူများလဲရှိမှာပါ ။ ရှေးခေတ်က အာမေးနီးယန်းလူမျိုး တစ်ယောက်ကတော့ ရွှေတိဂုံစေတီတော် အောက်ကလျို့ဝှက်ချက် ၂ ခု ကို ပြောပြခဲ့ဖူးပါတယ် ။\nဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ စေတီတော်ကြီးဖြစ်တဲ့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးအောက်မှာ ပင်လယ်ရေ အတက်အကျအလိုက် ရေအနိမ့်အမြင့်ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ (၁၀) ပေပတ်လည်လောက်ရှိတဲ့ ရေတွင်းနဲ့ အဲဒီရေတွင်းထဲမှာ (၆) ပေခွဲလောက်ရှိပြီး\nရတနာများစီချယ်ထားတဲ့ရွှေလှေတစ်စီးရှိတယ်လို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးခဲ့တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံဖွား အာမေးနီးယားလူမျိုး ဒီအက်စ်အပရမေ ကပြောကြားခဲ့တယ်လို့ ၁၃. ၃. ၆၈ နေ့ထုတ် ကြေးမုံသတင်းစာမှာ ဖော်ပြခဲ့တာကို ကျီးမနိုးတင်ဝင်း (ပေါင်းတည်)\nရဲ့ပြန်လည်ဖော်ပြချက်အရ သိရှိရပါတယ်။မစ္စတာအပရမေကို ကြေးမုံသတင်းစာက တွေ့ဆုံမေးမြန်းရာမှာ ၁၉၀၄ခု၊ သူ့ရဲ့အသက်(၇) နှစ်သားအရွယ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ရွှေတိဂုံဘုရားကို သွားရောက်ခဲ့တယ်။ ရွှေတိဂုံရင်ပြင်တော်ရဲ့ အရှေ့မြောက်ထောင့်၊\nတနင်္ဂနွေထောင့်ရှိ ဌာပနာတိုက်ဝကို ရောက်တဲ့အခါမှာ ရသေ့ကြီးတစ်ပါးနဲ့တွေ့လို့ ချဉ်းကပ်တောင်းပန်ပြီး ဌာပနာတိုက်ထဲကို ဆင်းခဲ့တယ်လို့ဆိုပါတယ်။\nရသေ့ကြီးရဲ့ခွင့်ပြုချက်အရ ဌာပနာတိုက်ထဲကို ဆင်းသွားတဲ့လမ်း တစ်လျှောက်လုံးမှာ ယောဂီဝတ်နဲ့နီဝါရောင်ဝတ်ပုဂ္ဂိုလ် (၇) ဦးကို (၈) ပေ၊ (၉) ပေစီခြားပြီးတွေ့ရတယ်လို့ဆိုပါ တယ်။ ဌာပနာတိုက်ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို အုတ်များနဲ့အခန်း (၃၆) ခန်း\nတည်ဆောက်ထားတယ်။ အလယ်တိုင်မရှိ ဘူး။ အလယ်ဗဟိုမှာတော့ (၁၀) ပေပတ်လည်လောက်ရှိတဲ့ ရေတွင်းရှိတယ်။ရေတွင်းဟာ ပင်လယ်ရေ အတက်အကျအလိုက် ရေအနိမ့်အမြင့် ဖြစ်ပေါ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ရေတွင်းထဲမှာ အလျား (၆) ပေခွဲခန့်ရှိပြီး\nကျောက်မျက်ရတနာများနဲ့ စီချယ်ထားတဲ့ ရွှေကရဝိတ်လှေ တစ်စင်းရှိတယ်။ လှေဟာ ဒီရေ အတက်အကျအလိုက် ရေတွင်းထဲမှာ အနိမ့်အမြင့်လှုပ်ရှားနေတယ်။ ကရဝိတ်ရွှေလှေပေါ်မှာ ဆံတော်များလို့ ယူဆရတဲ့ ဌာပနာတွေ ကိန်းဝပ်လျှက်ရှိတယ်။\nဒါပေမဲ့ပုဝါလွှမ်းထားလို့ ဆံတော်လို့ အတိအကျ မပြောနိုင်ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ဌာပနာတိုက်ရဲ့ ထူခြားချက်မှာ တစ်ခန်းလုံး ထိန်လင်းနေခြင်းဖြစ်တယ်။ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ဟာ အချိန်အခါမရွေး ရွှေလှေပေါ်ကို အချိန်မရွေး ထိုးစိုက်ကျရောက်နေတယ်။\nထုထည်ကြီးမားလှတဲ့ စေတီအဆောက်အအုံကြီးကို ပင်မအလယ်တိုင်မပါ၊ သံယက်မ မရှိပဲ ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများနဲ့ သာတည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ ပင်လယ်ရေဝင်ပေါက်၊ ထွက်ပေါက်နဲ့အလင်းရောင် ယူထားပုံက ရှေးဗိသုကာတွေရဲ့ လက်ရာဖြစ်တယ်။\nခမ်းနားဆန်းကြယ်တဲ့ ဌာပနာတိုက်ကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခဲ့ရတာဖြစ်လို့ နှောင်းလူတွေ သုတေသနပြုနိုင်အောင် ရွှေတိဂုံဂေါပကအဖွဲ့ကို မြေပုံဆွဲလို့ တင်ပြခဲ့တယ်။ ရွှေတိဂုံဂေါပကအဖွဲ့ကလည်း မစ္စတာအပရမေကို တွေ့ဆုံ မေးမြန်းပြီး ဌာပနာတိုက်တည်နေရာကို\nလိုက်လံပြသစေတဲ့အခါမှာ ဌာပနာတိုက် လှိုဏ်ဂူဟာ ရွှေတိဂုံရင်ပြင်တော် တနင်္ဂနွေထောင့်ရှိ ဆုတောင်းပြည့်ဘုရားနဲ့ ဆုတောင်းပြည့်တန်ဆောင်း နေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့လည်း နောက်တိုး တန်ဆောင်းတွေနဲ့ ဘုရားများ ထပ်မံ မွမ်းမံပြင်ဆင်ထားမှုကြောင့်\nအတိအကျပြသနိုင်ခြင်းမရှိပဲ ဆုတောင်းပြည့်စေတီရဲ့ လှိုဏ်ဂူအောက်မှာသာ ရှိတယ်လို့ ခန့်မှန်းညွှန်ပြ သွားနိုင်တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nမစ္စတာအပရမေ ကို လွစ္စလမ်း (ယခုဆိပ်ကမ်းသာလမ်း) အမှတ် (၂၅) မှာ ၁၈၉၅ ခုနှစ်က ဖွားမြင်ခဲ့တာပါ။ မိဘများမှာ မစ္စတာအက်စ်အပရမေ နဲ့ မစ္စက်ရိုစ်လူကပ်စ် တို့ဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာအမျိုးသမီး ဒေါ်သိန်းရွှေနဲ့အိမ်ထောင်ကျပြီး သားသမီး ၅ ယောက် ထွန်းကားခဲ့ကာ\nသားသမီးမြေးများနဲ့အတူ ဘောက်ထော်မှာ နေထိုင်တယ်လို့ သတင်းမှာဖော်ပြထားပါတယ်။ မစ္စတာအပရမေ ကိုယနေ့ကြေးမုံက တွေ့ဆုံမြေးမြန်းပြီး ၁၃. ၃. ၆၈ နေ့မှာ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တွေ့ဆုံ မေးမြန်းချိန်မှာ မစ္စတာအပရမေ ဟာ (၇၃) နှစ်ရှိပြီလို့\nဖော်ပြထားပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ ယုံကြည်ကိုးကွယ်တဲ့ ရွှေတိဂုံဘုရားကြီးရဲ့အောက် ပေ (၆၀) ခန့်အကွာမှာ တည်ရှိတဲ့ ဆံတော်တွင်း ဌာပနာတိုက်ကြီးအကြောင်းကို နှောင်းလူများ သိရှိစေရန်ထပ်မံ ဖော်ပြရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nမီးသွေးခဲ့ရဲ့ လူသိနည်းတဲ့ အံ့မခန်းအသုံးဝင်ပုံ (၇) မျိူး\nငွေရုပ်တုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး လမ်းပေါ်က နေရောင် အောက်မှာ နေ့တိုင်း ရပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာနေခဲ့တဲ့ အဖွား


သူကြီးမင်း (တုံးဖလား): ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ၊ ကျွန်တော် ကျွန်မ\nကျနော့်ရဲ့ မန္တလေးသားစစ်စစ်ကြီးပါဗျာ ဆိုတဲ့ တစ်ခန်းရပ်ပြဇာတ် အမည်ရှိ ပို့စ်အောက်မှာ ကွန်မင့်ပေးခဲ့ကြတဲ့ ကိုဂျစ်တူးနှင့်မဖြူစင်မြတ်နိုးတို့ရဲ့ ကွန်မင့်လေးတွေက ကျနော့်အတွက် အမှန်ဘဲ အကျိုးရှိပါတယ်။ သူတို့ကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အမှန်ဆို မန္တလေးသူတွေ ကျနော် ကျနော်လို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သုံးနှုန်းနေကြတဲ့ သမိုင်းအစစ်အမှန်ကို ကျနော် တကယ် မသိရရိုးအမှန်ပါ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ရယ်စရာမောစရာအဖြစ်ပြောပြလို့ ကျနော်လဲ ရယ်စရာအဖြစ်ရေးလိုက်မိတာပါ။ ဒါပေမဲ့... အဲဒီရယ်မောစရာ စကားဟာ အမှန်တကယ် အဖြစ်အပျက်မဟုတ်ဘူးလို့လဲ ဆိုလို့မရပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မြန်မာ့ရာဇ၀င်မှာ မင်းတုန်းမင်းဟာ မိဖုရားအများဆုံး ယူခဲ့တဲ့ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်လို့ပါဘဲ။ ကျနော်လဲ ပြည်ပကို ရောက်နေတဲ့အတွက် မြန်မာသမိုင်းစာအုပ်တွေကို ကောင်းကောင်းလက်လှမ်းမမီနိုင်လို့ ကိုးကားချက်တွေကို ရှာဖွေဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ပြီးတော့ အွန်လိုင်းမှာ ရှာပြန်တော့လဲ လိုချင်တဲ့အချက်အလက်တွေက မရှိပြန်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျနော်ဖတ်ဖူးမှတ်ဖူးခဲ့တဲ့ စာတိုပေစလေးတွေထဲကဘဲ ထုတ်နှုတ်ယူပြီး ဟိုခြစ်ဒီခြစ် ခြစ်လိုက်ပါတယ်။\nမင်းတုန်းမင်းလက်ထက်က စာတတ်ပေတတ် ဘုန်းကြီးတွေ အတော်များခဲ့ကြပါတယ်။ (စာတတ်ငခုံ၊ စာစုံ မန်ကျည်းတော၊ စာပြော(ဟော) သဲအင်း) ရယ်လို့ စာဆိုရှိခဲ့တဲ့အတိုင်းဘဲ စာတတ်တဲ့နေရမှာ ငခုံဆရာတော်က ထိပ်ဆုံး၊ စာစုံ(စာကုန်)တဲ့နေရာမှာ မန်ကျည်းတောဆရာတော်က ပြိုင်စံရှား၊ တရားဟော(ပြော)တဲ့ နေရာမှာ သဲအင်းဆရာတော်က နာမည်ကြီး။ တစ်နေ့မှာ ငခုံဆရာတော်နှင့် မန်ကျည်းတော်ဆရာတော်တို့ ဘုရင့်နန်းတော်ကို ဆွမ်းစားကြွကြသတဲ့။ မင်းတုန်းမင်းက ဖိတ်ကြားလို့ပေါ့။ ငခုံဆရာတော်က တရားချီးမြှင့်ဖို့ တာဝန်ကျတယ်။ မန်ကျည်းတော ဆရာတော်က ငခုံဆရာတော်ကိုပြောသတဲ့။ အရှင်ဘုရား ဘာတရားဘဲ ဟောဟော တပည့်တော် မသိတဲ့အကြောင်းအရာမပါအောင် မဟောနိုင်ပါဘူးလို့ ပြောသတဲ့။ ဒါနဲ့ ငခုံဆရာတော်လဲ ပညာပြလိုက်ဦးမယ် ဆိုပြီး စိတ်ထဲ ကြံစည်ထားသတဲ့။\nဒါနဲ့ နန်းတော်ထဲရောက်ပြီး ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးတဲ့အခါမှာ မင်းတုန်းမင်းကြီးက "အရှင်ဘုရား နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းတရားကောင်းလေး ဟောပြပေးတော်မူပါဘုရား"လို့ လျောက်တင်သတဲ့။ ဒါနဲ့ ငခုံဆရာတော်ကလဲ "ဒကာတော်မင်းမြတ် နိဗ္ဗာန်တကယ်လိုချင်ရင်တော့ လွယ်လွယ်လေးဘဲ။ ဒကာမင်းမြတ်ခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ အရိုးမပါတဲ့ အရာနှစ်ခုကိုသာ ထိန်းသိမ်းပါ" လို့ မိန့်တော်မူသတဲ့။ ရသတဏှာနှင့်ကာမတဏှာကို ရည်ရွယ်ပြီး ဟောလိုက်တာပါဘဲ။ အရိုးမပါတဲ့အရာနှစ်ခုကို လူတိုင်းသိလောက်မယ်ထင်ပါရဲ့။ လျာနှင့်ဟ၀ှါလေ။ တယ်လဲ ထိန်းရသိမ်းရခက်သကိုး။ မန်ကျည်းတော ဆရာတော်လဲ "ငခုံတို့ကတော့ လုပ်လိုက်ရင် မှတ်သားစရာချည်းဘဲ" ဆိုပြီး ချီးကျူးမဆုံးဖြစ်နေသတဲ့။\nဒီပုံပြင်မှာ ငခုံဆရာတော်ဟာ မန်ကျည်းတောဆရာတော်ကိုသာ ပညာပြရုံမကဘဲ မိဖုရား အများကြီး ယူထားတဲ့ မင်းတုန်းမင်းကြီးကိုလဲ သာသာနဲ့နာနာနှက်လိုက်တာပါဘဲ။ စဉ်းစားကြည့်ကြပေါ့လေ။ မိန်းမတွေ တစ်တွေကြီးယူထားပြီးတော့ နိဗ္ဗာန်ကို လိုချင်သေးတယ်တဲ့။း)\nမင်းတုန်းမင်းကြီးဟာ ရဟန်းသံဃာတော်တွေအတွက် သီးသန့်စည်းကမ်းထုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတယ်။ ဒါကို ဗန်းမော်ဆရာတော်က ကြားသိတော့ "တောင်နှစ်လုံးကြားမှာ ဓမ္မနှင့်ပျော်မွေ့သူက ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ ကာမနှင့်ပျော်မွေ့နေသူရဲ့ စည်းကမ်းကို လုံးဝမလိုက်နာနိုင်ဘူး"လို့ ပြတ်ပြတ်သားသား မိန့်တော်မူဖူးသတဲ့။\nဒီအဖြစ်အပျက်ကလဲ မင်းတုန်းမင်းကြီး မိန်းမကိစ္စမှာ စိတ်များတယ်ဆိုတာ ပေါ်လွင်စေပါတယ်။ ဗန်းမော်ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် သတ္တိရှိတာလဲ ပါတာပေါ့လေ။ ဘုရင့်မျက်စောင်းဟာ အကြောင်းမရွေးမှန်းသိသိကြီးနဲ့ ဆော်ပစ်လိုက်တာကိုး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတုန်းမင်းကြီးကလဲ ဗန်းမော်ဆရာတော်ပြောတာ မှန်ကန်နေတဲ့အတွက် ငြိမ်နေလိုက်ရသတဲ့။\nမန္တလေး မဟာကုသိုလ်တော် ဘုရားဝင်းအတွင်းမှာ ကမ္ဘာ့အကြီးမားဆုံးစာအုပ်လို့ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ပိဋကတ်ကျောက်စာတိုက်တွေ ရှိပါတယ်။ ကျောက်စာတစ်ချပ်ကို ကျောက်စာတိုက်တစ်ခုပြုလုပ်ပြီး သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားပါတယ်။ အဲဒီ ပိဋကတ်ကျောက်စာတိုက်ရေဟာ ၇၂၉ ခု ရှိပါတယ်။ ပါးစပ်ရာဇ၀င်အရ မင်းတုန်းမင်းကြီးဟာ အဲဒီ ပိဋကတ်ကျောက်စာတိုက်အရေအတွက်နှင့်အမျှ မိဖုရားရှိပါတယ်တဲ့။\nဒါကလဲ မင်းတုန်းမင်းကြီး မိဖုရားများတယ် ဆိုတာကို လူတွေ ပြောဆိုနေကြတာပါ။ အဲဒီအရေအတွက်လောက် မရှိရင်တောင်မှ အလွန်အကဲ မိဖုရားတွေကောက်ယူထားလို့ လူတွေပါးစပ်ကနေ လျံထွက်လာတဲ့ စကားလုံးတွေ ဖြစ်မှာပါ။ သက်သက်မဲ့ စော်ကားချင်လို့ ပြောဆိုကြတဲ့ စကားလုံးဟုတ်မယ်မထင်ပါဘူး။\nလွင်မိုးခရီးသွားနေသည်ဆိုတဲ့ Documentary video file တွေထဲမှာ ချင်းတောင်တန်းကို သူသွားပါတယ်။ ပြီးတော့ အင်တာဗျူးသဘောမျိုးပြုလုပ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ ချင်းမလေးတွေကို လွင်မိုးက "ဘာဖြစ်လို့ ပါးရဲနားရဲ ထိုးထားကြရတာလဲ" လို့ မေးတော့ ချင်းမလေးတွေက ဖြေတယ် "ဘုရင့်တော်ကောက်ခံဘ၀က လွတ်မြောက်အောင်လို့ အလှပျက်အောင်ပြုလုပ်တဲ့အနေနဲ့ ပါးရဲနားရဲ ထိုးထားတာပါ" တဲ့။ ဒီနေရာမှာ မေးစရာရှိလာပါတယ်။ ဒါဖြင့် ဘာဖြစ်လို့ မန္တလေးသူတွေသာ ကျနော် ကျနော်လို့ပြောပြီး ချင်းပြည်နယ်စတဲ့ ကျန်ဒေသက မိန်းခလေးတွေ ကျနော် ကျနော်လို့ မပြောရပါသလဲ ပေါ့။ ဒါက ရှင်းပါတယ်။ ဘုရင့်နန်းတော်က မန္တလေးမှာတည်ထားတာပါ။ မန္တလေးသူတွေဟာ ပိုပြီး တော်ကောက်ခံရများနိုင်ပါတယ်။ တိုင်းခန်းလှည့်လည်တဲ့အခါမှာမှ နယ်ကို ရောက်မှာဆိုတော့ နယ်ကသူတွေကတော့ ကျနော် ကျနော်လို့ အမြဲတမ်း ပြောစရာမလိုတော့တဲ့သဘောဘဲပေါ့။ ဒါတောင်မှ မန္တလေးသူတွေ မဟုတ်တဲ့ အချို့မိန်းခလေးတွေတောင် ကျနော် ကျနော်လို့ ပြောနေကြသေးတယ်။ ဧကန္တတော့ အဲဒီနယ်ဘက်ကို မင်းတုန်းမင်းကြီးရောက်ခဲ့ပုံရတယ်း))။\nအမှန်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ကျွန်မဆိုတဲ့ နာမ်စားတွေဟာ မိမိကိုယ်ကို နိမ်ချပြီး ဂါရ၀ နိဝါတ မင်္ဂလာနှင့်အညီ ပြောဆို သုံးနှုံးနေကြတာပါ။ စကားပြောတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော် ကျွန်မ ဆိုပြီး တစ်ဘက်လူ နားချမ်းသာအောင်ပြောတဲ့ နာမ်စားမျိုးပါ။ အခုခေတ် အပြင်မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်တွေ့တဲ့အခါ ဆရာ ဆရာ ဆိုပြီး နှုတ်ဆက်လေ့ရှိသလိုမျိုးပေါ့။ အမှန်ဆို ဆရာအခေါ်ခံရတဲ့သူက ခေါ်တဲ့သူကို ဘာပညာမှ သင်ပေးခဲ့တဲ့သူမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါဖြင့် အခေါ်ခံရတဲ့သူက စိတ်ဆိုးသွားရောလား။ မဆိုးရေးချ မဆိုးပါ။ ကျေနပ်လို့တောင် နေသေး။ ကျွန်တော် ကျွန်မ သုံးတဲ့ ကိစ္စကိုလဲ ဒီအတိုင်းဘဲလို့ ကျနော်ကတော့ မြင်တယ်ဗျာ။ မြန်မာစာရဲ့ အစလို့ ယူဆရတဲ့ ပုဂံခေတ်မှာကတည်းက မိမိကိုယ်ကို ကျွန်ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ သုံးနေပါပြီ။ အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစားနှင့် အအုပ်ချုပ်ခံလူတန်းစားကြား သုံးနှုံးခဲ့တဲ့ စကား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျောက်စာတွေထဲမှာ ပုရှသခင်(ဘုရားသခင်)၊ အတို့ကျွန်ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေရှိပါတယ်။\nသာသနာ့လောကမှာ အသုံးပြုကြတဲ့ ပါဠိစာပေတွေမှာတောင် ကိုယ့်ထက်ကြီးတဲ့သူတွေ ဘန္တေ၊ ကိုယ့်ထက်ငယ်တဲ့သူကို အာဝုသောဆိုပြီး ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲလေ့ရှိပါတယ်။ အဲဒါကို မြန်မာတွေက ဘန္တေ(အရှင်ဘုရား)၊ အာဝုသော (တပည့်တော်) လို့ မြန်မာမှု ပြုထားကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လဲ အချင်းချင်းရိုသေမှုအနေနဲ့ အခုခေတ်မှာတော့ ငယ်ငယ်ကြီးကြီး အချင်းချင်းစကားပြောကြတဲ့အခါမှာ မိမိကိုယ်ကို ညွန်းဆိုရင် တပည့်တော် လို့ဘဲ သုံးနှုံးကြပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို နှိမ်ချပြီး ပြောဆိုကြတဲ့ သဘောပေါ့။ စကားကို နှိမ်ချပြောဆိုတာဟာ ရှေးစဉ်လာ မြန်မာ့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု စစ်စစ်ပါ။ ဘယ်လောက်ထိ အဲဒီအသုံးအနှုံး တွင်ကျယ်သလဲဆိုရင် အချင်းချင်းအခန့်မသင့်လို့ စကားများရန်ဖြစ်တဲ့အခါမှာတောင် အသက်နဲနဲကြီးရင် မင်း၊ ငါ ဆိုတဲ့ စကားလုံးအစား ခင်များနော်၊ ကျနော် မပြောချင်ဘူးဗျာ။ ခင်များကို သတ်ပစ်မယ်။ ကျနော့်ကိစ္စ၀င်မစွက်နဲ့။ ကျနော် သတ်မိလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ပြောလေ့ပြောထရှိကြတယ်မဟုတ်လား။\nဒီနေရာမှာ စဉ်းစားစရာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီ ကျွန်တော် ကျွန်မ ဆိုတဲ့ နာမ်စားတွေကို ဘာဖြစ်လို့ စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြသလဲ ဆိုတဲ့အကြောင်းပေါ့။ ကျနော်ကတော့ ဒီလိုလေးတွေးမိတယ်။ မြန်မာလူမျိုးတွေဟာ ရှေးပဝေသဏီကထဲက အချင်းချင်းတိုက်ကြခိုက်ကြဖို့ဘဲ သိပုံရတယ်။ ပုဂံကနေ သထုံကို သွားတိုက်လိုက်၊ အင်းဝကနေ ဟံသာဝတီကို သွားတိုက်လိုက်၊ ယိုးဒယားဘက်သွားတိုက်လိုက်၊ နန်းတွင်းမှာ အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်လိုက်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ဘဲ မြန်မာနိုင်ငံကြီးကို တည်ဆောက်ခဲ့ရတယ်။ စကားပုံတောင် ရှိသေး။ ဘာတဲ့။ ယောက်ျားဓါးသွေး၊ မိန်းမ သားမွေးတဲ့။ ရှင်းရှင်းပြောရရင်တော့ ရှေးမြန်မာလူမျိုးတွေဟာ အလွန်ရိုင်းစိုင်းကြပုံရပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါကို နံနှိမ်တဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်၊ ကျွန်မဆိုပြီး နာမ်စားတွေကို ပညာရှိတွေ တီထွင်ပေးခဲ့ကြပုံရပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် စနေသား မွန်းတည့်ချိန်မှာမွေးတဲ့ ယောက်ျားလေးကို ကြီးလာရင် ဆိုးသွမ်းမှာ စိုးတဲ့အတွက် မိဘတွေက သူ့ကို မိန်းခလေးနာမည် ပေးထားသလိုမျိုးပေါ့။\nဒါပေမဲ့လဲ.. မိမိကိုယ်ကို ကျွန်သဖွယ် နှိမ်ချပြီး သုံးနှုံးပြောဆိုကြတဲ့ မြန်မာလူမျိုးများဟာ ကျွန်နှင့်အနှိုင်းခံရမှာကိုတော့ အတော်လေးကြောက်ကြပါတယ်။ ကျနော် အပါအ၀င်ပေါ့။ ပြီးတော့ မာနလေးတွေ ကိုယ်စီကိုယ်ငှလဲ ရှိနေကြတယ်လေ။ အမှိုက်မပစ်ရဆိုတဲ့ နေရာမှာ အမှိုက်ပုံကြီး ဖြစ်နေသလိုမျိုး၊ မြက်ခင်း ဖြတ်မလျောက်ရဆိုတဲ့နေရာမှာ လိုက်တမ်းပြေးတမ်းကစားနေကြသလိုမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော် ကျွန်မ လို့ နှိမ်ချစွာသုံးနှုံးပေမဲ့ ကျွန်အဖြစ်ကိုတော့ အလွန်စက်ဆုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လဲ မြန်မာတွေဟာ ကျွန်တော် ကျွန်မ ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုံးကို အသုံးပြုပြီး ကျွန် မဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဆိုရိုးစကားတောင်ရှိပါသေးတယ်။ မြင်းအုန်းခွံ၊ ကျွန်ကုလား၊ မယားတောသူ တဲ့။ ကျွန် မြန်မာလို့ စကားပုံမရှိခဲ့ဘူး။ တော်သေးတယ်။း))\nအင်္ဂလိပ်စာကို ကျွန်ပညာရေးဆိုပြီး ကြွေးကြော်ခဲ့ကြတာလဲ မြန်မာတွေပါဘဲ။ ပြီးတော့ အင်္ဂလိပ်စာတတ်မှ လူရာဝင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလဲ မြန်မာတွေဘဲလေ။ ခက်တော့ ခပ်ခက်ခက်ရယ်။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လဲ အင်္ဂလိပ်စာတတ်မှ လူတောသူတော တိုးနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ အယူရှိနေတာပါဘဲ။ ဗမာစာသည် ဒို့စာ၊ ဗမာစကားသည် ဒို့စကား၊ သခင်မျိုးဟေ့ ဒို့ဗမာ။ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြတဲ့အသံတွေပါ။ အမှန်တကယ်က အင်္ဂလိပ်ကသခင်နေရာက အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး မြန်မာတွေက ကျွန်နေရာက ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခဲ့ကြရတာပါ။ ဆိုလိုတာကတော့ လည်ပင်းအညှစ်ခံထားရတဲ့ အောက်ကလူက အပေါ်ကလည်ပင်းညှစ်နေတဲ့သူကို ငါ့ကို ကြောက်ပြီလား ဘာမှတ်လဲ လို့ မေးနေတဲ့ပုံမျိုးလို ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြောက်ကြပုံပြောပါတယ်။\nအင်္ဂလိပ်တွေ အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလက မြန်မာတွေကို ဘယ်လို ဆက်ဆံခဲ့ကြသလဲတော့ ကျနော်လဲ မပြောတတ်ဘူး။ အခုမျက်မှောက်မှာ ဗီဒီယိုဇာတ်ကားတွေ ကြည့်ရတာကတော့ အင်္ဂလိပ်က နှိပ်စက်တာထက် အသားထဲက လောက်ထွက်တဲ့ မြန်မာအချင်းချင်းနှိပ်စက်တာက ပိုများတယ်။ ပိုလဲ ဆိုးတယ်။ အင်္ဂလိပ်အရေးပိုင်မင်းကြီးက ရာဇ၀တ်မှုကျူးလွန်တဲ့သူကို စစ်ဆေးတဲ့အခါမှာ "မောင်မင်း၊ မှန်မှန်ပြောစမ်း။ အမှန်အတိုင်းမပြောရင် မောင်မင်းကို ထိရောက်တဲ့ အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်" ဆိုပြီး မောင်မင်းဆိုတဲ့ နာမ်စားကိုတောင် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပြောသေးသဗျား။ အင်္ဂလိပ်တွေနား ကပ်ဖားဖားနေတဲ့မြန်မာတွေကမှ "ဟေ့ကောင် ခွေးမသား၊ သေချင်ပြီလား။ ငါ့တို့ သခင်မေးတာကို ကောင်းကောင်းဖြေ။ မဟုတ်ရင် မင်းကို သတ်ပစ်မယ်" အဲဒီလို ပြောကြသေးတယ်။ တော်လှန်ရေးဇာတ်ကားတွေထဲက ကြည့်ဖူးခဲ့တဲ့ ကြားဖူးခဲ့တဲ့ အသုံးအနှုံးတစ်ချို့ ပါ။ အဲဒီလို အဖေထက် သားတစ်လကြီးခဲ့ကြတာလဲ သစ္စာဖောက် မြန်မာတွေပါဘဲလေ။\nအကယ်၍သာ မင်းတုန်းမင်းကြီးအုပ်ချုပ်စဉ်ကာလက ဗုဒ္ဓသာသနာနှစ် ၂၄၀၀ ပြည့်နှစ်နှင့်မကြုံကြိုက်ခဲ့ရင် ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်ပွဲကြီးလဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့မယ်မထင်ဘူး။ (ဗုဒ္ဓသာသနာနှစ် ၂၅၀၀ ပြည့်နှစ်မှာ ၀န်ကြီးချုပ်ဦးနု က ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတင် ၀န်ကြီးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓသာသနာနှစ် ၂၆၀၀ပြည့်နှစ်မှာလဲ ပြောလို့မရပါဘူး။ တက်လာတဲ့ နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်ယောက်က သတ္တမသင်္ဂါယနာကို ပြုလုပ်ကောင်းပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ ) အကယ်၍သာ မင်းတုန်းမင်းကြီးက ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်မင်းကြီးမဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့ကို ဘယ်သူမှ အခုလောက် အသိအမှတ်ပြုကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အောက်က အချက်လေးချက်ထဲနဲ့တင် သူ့ကိုအပြစ်မြင်လို့ ရနေပါပြီ။\n၁။ရတနာပုံနေပြည်တော်(မန္တလေး)ကြီးကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့အတွက် တိုင်းသူပြည်သားများ ပင်ပန်းရခြင်း\n၃။ကနောင်မင်းသားကြီးစမ်းသပ်ပြုလုပ်တဲ့ ရေမြှပ်ဗုံးတီထွင်မှုကို တားမြစ်ခြင်း\n၄။သူ့စကားကို အကျအနကောက်ပြီး မြင်ကွန်းမြင်းခုန်တိုင် အရေးပေါ်လာရခြင်း။\nအဲဒီ လေးချက်ထဲနဲ့တင် မင်းတုန်းမင်းကြီးကို ပြည်ဖုံးကား ချလို့ ရနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကြီးက ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းတယ်၊ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်မင်းတရားကြီးဖြစ်တယ်။ ပိဋကတ်ကျောက်စာတွေကို စီမံပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအချက်တွေကြောင့်ဘဲ သူက နာမည်ကောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ကျနော်ထင်တယ်။ အဲဒီလို ကုသိုလ်တွေလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် သူ့လက်ထက်ကထဲက မြန်မာနိုင်ငံကြီး အင်္ဂလိပ်လက်အောက် မရောက်ခဲ့ရတာဖြစ်မယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နာမည်ကတောင် မင်းတုန်း(မင်းတုံး)၊ မင်းသုဉ်း။ အဲဒီလို မဟုတ်လား။\nသူ မိဖုရားအများကြီးယူခဲ့တာကိုတော့ အပြစ်ပြောလို့ မရလောက်ပါဘူးလေ။ ယူလို့ရတဲ့အခြေအနေကိုး။ ပြီးတော့ ယူခဲ့ကြတဲ့အစဉ်အလာလဲ ရှိခဲ့ကြတာကိုး။ သီပေါမင်းတောင်မှ စုဖုရားလတ်ကို ကြောက်လို့ တစ်လင်တစ်မယားစနစ်နဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာပါ။ ဒါတောင်မှ ဒိုင်းခင်ခင်နှင့် ညှိခဲ့သေးတယ်လေ။ မိန်းခလေးတွေ စုဖုရားလတ်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ နို့မဟုတ်ရင် မဗေဒါတွေက တစ်ရာနှစ်ရာ၊ ဘဲအုပ်က တစ်ကောင်ထဲ။ အဲဒီလိုဖြစ်နေဦးမယ်။\nဟဲ ဟဲ။ ရေးရင်းနဲ့ ဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်။ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ဆိုတဲ့အတိုင်း ဟိုရောက်ဒီရောက်ဖြစ်ကုန်ပြီ။ အဲ... သတိရပြီ။ မန္တလေးသူတွေ ကျနော် ကျနော်လို့ ပြောတဲ့ကိစ္စ။ ကျွန်တော် ကျွန်မ လို့ ပြောခဲ့ကြတာကတော့ မန္တလေးမြို့ကြီး မပေါ်ပေါက်ခင်ကထဲက ပြောဆိုခဲ့ကြတဲ့ မြန်မာလူမျိုးအားလုံးရဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အသုံးအနှုံးတွေပါ။ မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ မြန်မာ့သတ်ပုံကျမ်း၊ မြန်မာ အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်။ အဲဒီထဲမှာကတော့ ကျွန်တော် ကျွန်မလို့ဘဲ ရေးထားပါတယ်။ ကျနော် ကျမလို့ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဆင့်ရှိရှိ စာရေးတဲ့အခါ ၊ စာမေးပွဲဖြေတဲ့အခါတွေမှာကတော့ ကျွန်တော် ကျွန်မဆိုတဲ့ စာလုံးတွေကမှ မြန်မာစာပေရဲ့ တကယ့် သတ်ပုံအမှန်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် ကျွန်မလို့ ရေးမှဘဲ အမှန်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ စကားပြောတဲ့အခါ ၊ စကားပြောစတိုင်လ်ကို ရေးတဲ့အခါ၊ အချင်းချင်း ပေးစာပြန်စာရေးတဲ့အခါ (ဘလော့ဂ်မှာ အပျော်တမ်းရေးတဲ့အခါ)တွေမှာကတော့ ကြိုက်သလို ရေးနိုင်ကြပါတယ်။ မြန်မာလက်ကွက်က ခက်တာကိုး။\nကျွန်တော်လို့ဘဲပြောပြော၊ ကျနော် လို့ဘဲဆိုဆို၊ ကျွန်မလို့ဘဲ သုံးနှုံးသုံးနှုံး၊ ကျမလို့ဘဲ ရေးရေး ၊ ဘယ်စာလုံးကမှ သခင်ကို ကိုယ်စားမပြုပါဘူး။ ကျွန်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ နာမ်စားတွေချည်းပါဘဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်လို့သုံးထားတဲ့အတွက် ကျွန်အစစ်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နူးညံ့မှုကို ဖော်ဆောင်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကိုယ်စားပြု စကားလုံးလေးရယ်ပါ။ အဲဒီစာလုံးတွေကို ငြင်းပယ်လို့ မရဘူးလေ။ ကိုယ်ပိုင်စာလုံးတွေဖြစ်နေပြီ။ အရှေ့ ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့နေကို အနောက်ဖက်ကနေ ထွက်ခိုင်းလို့ မရသလိုမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့... မကြိုက်ဘူး ပြောင်းကိုပြောင်းမှာဘဲဆိုရင်တော့ ဆရာမြစ်ကျိုးအင်းရဲ့ ဘလော့ဂ်ဂါနှင့်အဏ္ဏ၀ါ ထဲက ၀ူးရှူး ၀ူးရှူး ဂမူးရှူးထိုး ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး (ကျွန်တော်၊ ကျွန်မဆိုတဲ့ စကားလုံးအစား) ကိုယ်ပိုင်စကားလုံးအသစ်တီထွင်ကြရုံဘဲ ရှိပါတော့တယ်။။\nအားလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ မန္တလေးသူတွေ ကျနော် ကျနော်လို့ ပြောတဲ့ ကိစ္စဟာ မင်းတုန်းမင်းကြီးက အဓိကတရားခံ ၅၀%၊ ကျန်တဲ့ ရာခိုင်နှုန်းက ၅၀%။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျေနပ်ကြမလားမသိဘူး။ :D :D :D ။ မကျေနပ်ရင် ကွန်မင့်မှာ အကြံပြုစေလိုပါတယ်။ ကျေနပ်ရင်လဲ အကြံပြုစေလိုပါတယ်။ ကျေနပ်တစ်ဝက် မကျေနပ်တစ်ဝက်ဆိုလဲ အကြံပြုပေးကြပါလို့။ :D :D ။ ။\nကိုဂျစ်တူးနှင့်မဖြူစင်မြတ်နိုးတို့ကို အထူးဘဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျနော့်ရဲ့ မန္တလေးသားစစ်စစ်ကြီးပါဗျာ ဆိုတဲ့ တစ်ခန်းရပ်ပြဇာတ် အမည်ရှိ ပို့စ်အောက်မှာ သူတို့ပေးခဲ့တဲ့ကွန်မင့်လေးတွေကြောင့် ဒီပို့စ်ကို ရေးဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို တန်ပြန်ချေပချင်လို့ ရေးခဲ့တာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ကွန်မင့်ကို မြင်မှ ဒီပို့စ်ကို ရေးဖို့ သတိရခဲ့လို့ပါ။ ဒီပို့စ်ထဲမှာ အမှားတွေပါကောင်းပါနိုင်ပါတယ်။ တိတိကျကျ ဘယ်စာအုပ်ကိုမှကိုးကားလို့ ရေးတာမဟုတ်ဘဲ ကြားခဲ့ဖူး ဖတ်ခဲ့ဖူး မှတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အသိဥာဏ်လောက်နဲ့ ရေးသားလိုက်ခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သမိုင်းအမှား၊ အချက်အလက်အမှား၊ တင်ပြပုံအမှားများကို တွေ့ရှိခဲ့ရင် ကိုဂျစ်တူး၊ မဖြူစင်မြတ်နိုးနှင့်တကွ အားလုံးသော စာဖတ်ပရိသတ်ကြီးကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ခပ်နာနာလေးရေးပြီး မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ကျနော့်ကို ကွန်မင့်ပေးကြပါလို့။ ပြီးတော့ ကျနော်လဲ အဲဒီလို ကွန်မင့်တွေထဲကမှ ဗဟုသုတပြန်ယူပါရစေ။\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 20:37\nကိုကိုမောင်ရဲ့ ပိုိစ့်တချို့ကို ရံဖါရံခါ လာဖတ်ဖြစ်ပေမယ့် comment မချန်ဖြစ်ဘူး။\nအင်္ဂလန်က စာရေးသူ အခြင်းခြင်းမို့ သိရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။\nဒီပိုစ့်ကို ၂ခါပြန်ဖတ်သလို ဒီပိုစ့်နဲ့ အဆက်အစပ်ရှိတဲ့ မန္တလေးသား စစ်စစ်ကြီးပါဗျာ ဆိုတဲ့ တစ်ခန်းရပ် ပြဇာတ်ကိုလဲ ဖတ်ဖြစ်လိုက်တယ်။\nပွင့်လင်းစွာ ပြောရရင် နန္ဒာ မြန်မာ grammar မသင်ခဲ့ ဖူးဘူး။\nမြန်မာပြည်မှာ ဒုတိယတန်းအောင်ပြီး တတိယတန်း တက်စမှာ US ရောက်ခဲ့တယ်။ အခု UK မှာ degree ရပြီး လိုချင်တဲ့ နေရာတခုမှာ အလုပ်ရသွားလို့ ဆက်နေဖြစ်နေတယ်။\nမြန်မာဘလောဂ့်တွေကို ၂၀၀၇ အအစမှာ သိကျွမ်းရင်းနှီးပြီး စဖတ်ရာက မြန်မာလို အရေးအသား အပြောအဆို တိုးတက်အောင်ရယ် မြန်မာစာတွေ ဖတ်ဖြစ်အောင်ရယ် ကိုယ်ပိုင် ဘလောဂ့်လုပ်ဖြစ်တယ်။ မြန်မာလို computer နဲ့ ရိုက်တတ်အောင်လဲ ပိုစ့်ရေးရင်း လေ့ကျင့်ဖြစ်တယ်။\nနန္ဒာ ငယ်ငယ်ထဲက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုယ်စားပြုပြီး မြန်မာလို စကားပြောတဲ့အခါ ''ကျွန်မ''လို့ မသုံးဖြစ်တာ အခုချိန်အထိပဲ။ နောက်လဲ သုံးဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nအဲဒီတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုယ်စားပြုပြီး မြန်မာလို စကားပြောတဲ့ အခါမှာ ကိုယ့် နာမည်မှာပါတဲ့ ''နန္ဒာ''ဆိုတာပဲ အသုံးပြု ဖြစ်တယ်။\nကိုယ့်ထက်အသက်ကြီးတဲ့ မိဘအရွယ်တွေနဲ့ စကားပြောရင်တော့ ရိုသေမှုအနေနဲ့ ''သမီး''လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အသုံးပြု ပြောတယ်။\nအရင်က နန္ဒာရေးခဲ့တဲ့ ပိုစ့်တွေမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုယ်စားပြုတဲ့အခါ အပြင်မှာ ပြောသလို နန္ဒာဆိုပြီး သုံးခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲ သိပ်နုနေတယ် ထင်လုိ့ အခု ''ကိုယ်''ဆိုပြီး ရေးဖြစ်တယ်။\nကိုယ့်ကိုကိုယ် ကျွန်မလို့ မသုံးဖြစ်တာတော့ self opinion အရ အရမ်း နှိမ်ချမိနေသလားလို့။ တခြားသူတွေ ကျွန်တော် ကျွန်မသုံးတာ ဖတ်ရရင်လဲ ရိုသေမှုအနေနဲ့ အသုံးပြုတယ်လို့ အသိအမှတ်ပြုပေမယ့် ကိုယ်တိုိင်အတွက်တော့ သုံးဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nဘယ်လိုပဲ အသုံးပြုပါစေ အခြင်းခြင်း ထိုက်တန်တဲ့ ရိုသေမှုရှိပြီး အဆင်ပြေရင်ပြီးတာပဲလို့ ထင်တယ်။\nကျွန်တော် ကျွန်မ ဆိုတာကို ဘာဖြစ်လို့ စတင် အသုံးပြုခဲ့ကြသလဲ ဆိုတဲ့အကြောင်း သမိုင်းနဲ့ပါ သေသေခြာခြာ ရှင်းထားလို့ အတွေ့အကြုံနဲ့ မရှိတဲ့ နန္ဒာအတွက် နားလည်သွားစေတယ်။\nဒီပိုစ့်မှာ ကိုကိုမောင်ရဲ့ အားထုတ်မှု့ကို အသိအမှတ်ပြုချင်လို့ ကျေးဇူးတင်တဲ့ အနေနဲ့ comment ရေးဖြစ်ပါတယ်။\nMonday, 29 March 2010 at 22:26:00 BST\nအခုလို ဗဟုသုတလေးတွေ ကို မျှဝေပေးတော့\nအသိအမြင် ခဏလေးအတွင်းမှာ အများကြီး စုဆောင်းမိ\nစေတဲ့ အကြောင်းကို အများအတွက် ဖြစ်စေ နိုင်တာပေါ့\nကိုယ်ရေးလိုက်တဲ့ စာတစ်ခု ဟာ တစ်စုံတစ်ဦးအတွက်\nအသုံးတည့်သွားတယ်ဆိုတာ ကျေနပ်စရာ ပီတိဖြစ်စရာပါ\nMonday, 29 March 2010 at 23:16:00 BST\nသူတကယ်ကြည်ညိုတယ် ..သာသနာတော်ရဲ့ အဆုံးအမကို သူတကယ်လိုက်နာတယ်ဆိုရင် .. အလွယ်ဆုံး ၅ပါးသီလကို သူသိရပါလိမ့်မယ်။\nသူဘာကြောင့် သူများလင်မယားတွေကိုတောင် အလွတ်မပေးပဲနဲ့..သူ့ကိုသာသနာကြည်ညိုသူအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရပါ့မလား။\nသေချာတာကတော့ ပါးစပ်က ဘုရားဘုရား လက်က ကားယားကားယားပါ။ ဘုရင်ဖြစ်နေလို့သာ ကြောက်လို့ ငြိမ်နေကြတာ။ မပြောရဲကြတာ။\nသာသနာကိုဗန်းပြပီး လူထုကို ညာတာ။ဟန်ဆောင်ယုံကြည် ကိုးကွယ်တာပဲလို့မြင်တယ်။\nTuesday, 30 March 2010 at 00:21:00 BST\nဟေ့လူဂျီးရေ မှတ်သားသွားပါတယ် ဟဲဟဲ\nမင်းတုန်းမင်းကတော့ စံပဲနော် ဟီးးးးးးးးး\nTuesday, 30 March 2010 at 01:42:00 BST\nကိုကိုမောင်ရေ..ကျွန်မ ဆိုတာ ကျွန်တော်မျိုးမ ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်ထင်ပါတယ်...မန်းသူတွေကတော့ မန်းဆန်နန်းဆန်အောင် အများနဲ့မတူ ကျွန်တော်လို့ပြောတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..ဘုရင် ၊မိဖုယားကို ဘယ်သူမှကျွန်တော်ကျွန်မ ရယ်လို့ မပြောဝံ့ကြပါ..ဘုရားထူးပြီးေ့ပြာရတာမို့ ဘုရားကျွန်တော်မျိုး၊ ဘုရားကျွန်တော်မျိုးမ ပါဘုရားလို့ ဘုရင်ကမေးရင်ပြောရတာပါ ထီးသုံးနန်းသုံးတွေလဲ ကွယ်ပျောက်ကုန်တာမို့ မင်းတုန်းမင်းjoke ကို တယောက်ယောက်ကဖန်တီးထားတာ ထင်ပါရဲ့\nTuesday, 30 March 2010 at 02:40:00 BST\nဘကျောက်ပြောတာလဲ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။ နန်းတော်က မန္တလေးမှာဘဲဆိုတော့ မန်းသူတွေလဲ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကျွန်တော်မျိုးမ ကျွန်တော်မျိုးမ ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားနေ (ပြောနေ)ရမယ်ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် နှုတ်ကျိုးကို ကျွန်တော်မျိုးမ> ကျနော်မျိုးမ> ကျနော်။ အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့ပုံရတယ်။\nပြီးတော့ မြန်မာ့ထီးနန်းဆက်က မန္တလေး(ရတနာပုံ)ခေတ်မှာဘဲ ပျက်သုဉ်းခဲ့လေတော့ ထီးမွေနန်းမွေအနေနဲ့ ဘာမှမရှိတော့တဲ့အတွက် အဲဒီ ကျွန်တော်မျိုးမ> ကျနော်မျိုးမ> ကျနော် ဆိုတဲ့ စကာလုံးလေးတွေနဲ့ဘဲ နန်းနေပြည်တော်ကြီးကို အလွမ်းဖြေနေကြပုံရတယ်။ မိန်းခလေးတွေက ပိုပြီး အလွမ်းဓါတ်ခံရှိကြတယ်မဟုတ်လား။\nနောက်ပြီး မန်းသူတွေက အင်္ဂလိပ်အစိုးရကိုကော ဘယ်လို အသုံးအနှုံး သုံးခဲ့ကြသလဲမသိဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးလို့ဘဲ သုံးခဲ့ကြသလား။ ဒါမှမဟုတ် ထီးဟန်နန်းဟန်ကိုလဲ မပျောက်စေရအောင်၊ ထီးဟန်နန်းဟန်နှင့်လဲ မကင်းရလေအောင် အင်္ဂလိပ်အစိုးရအရာရှိတွေနှင့်စကားပြောတဲ့အခါ ကျွန်တော်မျိုးမ အစား ကျွန်တော် > ကျနော် လို့ သုံးခဲ့ကြသလားမသိဘူး။\nဒဂုံခင်ခင်လေးတို့၊ ဆရာမကြီး စောမုံညှင်းတို့၊ တက္ကသိုလ်စိန်တင်တို့၊ စိမ့်(ပညာရေး)တို့ စာပေတွေအကုန်ဖတ်ရရင် အဲဒီအသုံးအနှုံးအကြောင်း ပိုများသိခွင့်ရမလားမသိဘူး။\nTuesday, 30 March 2010 at 10:29:00 BST\nTuesday, 30 March 2010 at 10:30:00 BST\nဘာပဲပြောပြော ကိုကိုမောင်ရဲ့ ပို့စ် ၂ ခုကြောင့် ကျွန်တော်ကျွန်မ ကို သေချာ စဉ်းစားမိသွားတယ်..\nTuesday, 30 March 2010 at 11:28:00 BST\nကျွန်မဆိုတာကတော့ မသုံးဖူးသလောက်ပါ ဘဲ။သူများတွေလို ကျွန်ဆိုတာပါလို့တို့ ဘာတို့တော့မတွေးဖူးပါဘူး။ သူများတွေသုံးတာကိုလည်း ဘယ်လိုမှမနေပေမယ့် ကိုယ့်ကိုကိုယ်သုံးတဲ့အခါ ရင်သီးသလိုကြီးဖြစ်နေလို့ မသုံးတာ။\nဒါပေမယ့် လူအများကြီးရှေ့ထွက်စကားပြောရတဲ့အခါ မဖြစ်မနေသုံးရတဲ့အခါတွေလည်း ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ အမြဲသုံးနေကျလို သမီးလို့သုံးပြန်တော့လည်း နားထောင်နေတဲ့သူထဲမှာ ကိုယ့်ထက်ငယ်တဲ့သူလဲရှိ နေမှာပါ။ကိုယ့်နာမည်အတိုင်းပြောပြန်တော့လည်း မသင့်တော်ပြန်ဘူး။ဒီလိုအခါမျိုးမှာတော့ ကျွန်မက အသင့်တော်ဆုံးထင်လို့ သုံးခဲ့ဖူးပါတယ်။\nဒွေးအကယ်ဒမီရတုန်းက ကျေးဇူးတင်စကားပြောတော့ သူ့ကိုယ်သူ ကျုပ်လို့ပြောလို့ ရုပ်ရှင်ရိုက်တာအပိတ်ခံရ တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။အဲဒါအမှန်ဆိုရင် သူလည်း ကျွန်တော်ဆိုတာကြီးကိုမသုံးချင်လို့နဲ့ တူတယ်နော်။ မရှိတော့သွားတော့မေးလို့မရတော့ဘူး :P\nTuesday, 30 March 2010 at 13:19:00 BST\nအမည်သညာ ခေါ်စရာဆိုတာ ပညတ်ချက်သက်သက်တွေပါ..\nတကယ်တမ်းက မိမိရဲ့စိတ်ကသာလျှင် အဓိက ကျပါတယ်.. ကိုယ်က ကျွန်တော် ကျွန်မ သုံးနေပေမဲ့\nငါ့ကိုယ်ငါ နိမ့်ကျနေတယ်လို့ မထင်သရွေ့တော့\nသုံးရတာ နိမ့်ကျတယ်လို့ မထင်မိပါဘူး..\nတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ပြောစကားသည် ဘယ်လောက်မှန်မယ်လို့လဲ ပုံသေယူဆလို့ မရပါဘူး\nယဉ်ကျေးတဲ့ အသုံးအနေနဲ့ သုံးတယ်လို့ ကိုယ့်စိတ်က ခံယူရင်ပြီးပါတယ်..\nဒါက အစ်မတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အမြင်ပါ..\nအစ်မကိုယ်တိုင်က ကျွန်မလို့သာ အားရပါးရ သုံးတတ်သူတစ်ယောက်မို့ပါ..\nTuesday, 30 March 2010 at 15:01:00 BST\nအခုနောက်ဆုံး တင်ထားတဲ့ ပို့စ်တွေအကုန်ကောင်းတယ်..\nမင်းတုန်းမင်းကိုတော့ ၅၀% ၅၀% ပေါ့\nTuesday, 30 March 2010 at 15:15:00 BST\nမင်းတုန်းမင်းကို management ကောင်ခဲ့တယ်တဲ့လား..မနှင်း\nကျေးဇူးပြု၍ထောက်ပြပါ. ဘယ်အချက်တွေကို ပြောချင်တာပါလဲ။မိန်းမတွေအချင်းချင်း ရန်မဖြစ်အောင် စီမံခန့်ခွဲတာကိုပြောတာလားဟင်။\nTuesday, 30 March 2010 at 23:18:00 BST\nကိုမောင်တို့က ရေးချလိုက်ရင် လိုက်လို့ကိုမမှီအောင်ပါပဲ တကယ် ရေးနိင်ပါပေတယ် စုံလင်ပါပေတယ်ဗျာ\nWednesday, 31 March 2010 at 03:24:00 BST\nမန္တလေးသူ 'ကျွန်တော်' သုံးခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းက ကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပါ ဒါပေမဲ့ 'ကျွန်မ' ဖြစ်ဖြစ် 'ကျမ' ဖြစ်ဖြစ် နာမ်စားပဲလေ အတွေးလွန်တာ အယူသည်းတာမျိုး ဖြစ်နေသလားလို့ နောက်တစ်ခုက "ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ" ကနေ တစတစ ရာဇဝင်တွေ ဆွဲထုတ် ဖြစ်ပေါ်လာတာမျိုးကော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ (ဦးဏှောက်က နုသေးတော့ မှားသွားရင် ဆောရီးအကိုရေ)\nကြားဖူးတဲ့ ပါးစပ်ရာဇဝင် ပြောရရင် ညဘက်တွေမှာ မင်းတုန်းမင်း ဆောင်တော်ကူးရင် အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းကို တောင် နန်းဆောင်ထဲက ကြားရတယ်ဆိုပဲ။\nတစ်ည တစ်ည အဆောင်များစွာ ကူးပေမယ့် ကျန်ရှိသေးတဲ့ ဇော အဟုန်ကြောင့် ထွက်တဲ့ အသက်ရှူသံ လို့လည်း ပြောကြတယ်။\n(တစ်ကယ် ဟုတ်မယ်တော့ မထင်ဘူး)\nWednesday, 31 March 2010 at 19:42:00 BST\nတကယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ပို့ စ်လေးပါဘဲ အစ်ကိုရေ\nမပြောချင်ပါဘူးဗျာ ဒါပေမဲ့သူသာတကယ်လို့ \nမသေလောက်ဘူး မြန်မာပြည်လည်းသူ့ ကျွန်မဖြစ်\nကံအကြောင်းတ၇ားဆိုပေမဲ့လည်း ကျွန်တော်တို့ \nရားတွေက မင်းတုန်းမင်းကနေစပြီး နိဒါန်းပျိုးခဲ့တယ်\nလို့ ထင်မိတယ်ဗျာ အဲဒါလေးတစ်ခုတော့စိတ်မကောင်း\nဆိုတော့မပြောတတ်ပါဘူး သူနေတာနဲ့ သူညီကနောင်\nမင်းသားနေတာနဲ့ တော့ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတယ် ဒီပို့ စ်\nလေးဖတ်ရတာ အနှစ်သာရတော အသိရော အတွေး\nလေးတွေရောတကယ်ကျန်ခဲ့ပါတယ် အစ်ကိုရေ အား\nပေးလျက်ပါဗျာ . . .\nWednesday, 31 March 2010 at 19:49:00 BST\nရေးသားတင်ပြထားတာ အရမ်းကိုစုံစုံလင်လင်ပါပဲ။ ဗဟုသုတလည်းရ၊ (တချို့နေရာတွေဆို)ရယ်မိအောင်ကို အရေးအသား ကောင်းပါတယ်။ ဒါမျိူးတွေကို အချိန်ရရင် များများရေးပါဦး..။\nThursday, 1 April 2010 at 15:01:00 BST\nဗဟုသုတလေးတွေ ယူသွားတယ် အစ်ကိုရေ...\nကျမ လို့ပြောရတာကိုတော့ အသုံးအနှုန်းတွေအားလုံးထဲမှာ အားရကျေနပ်မှုအရှိဆုံးနဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုအရှိဆုံးလို့ခံစားရတဲ့အတွက် များသောအားဖြင့် ၇ွယ်တူနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးတဲ့သူ ၊ မိမိထက်ကြီးသူတွေကို ကျမလို့သုံးဖြစ်ပါတယ်....။\nကိုအောင် (ပျူနိုင်ငံ)ရေးခဲ့ဘူးတဲ့ မန်းလေးသူတွေဘာကြောင့်ကျမလို့သုံးရသလဲဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ဘူးတော့ အရမ်းသဘောကျမိတယ်...။သမိုင်းတွေထဲမှာ ကျမ လေ့လာမိသလောက်တော့ မင်းတုန်းမင်းကိုလေးစားတာရှိသလို ရှုံ့ချမိတာလဲရှိခဲ့ပါတယ် ....။ ဒီ့ထက်မကတွေးတော ဆင်ခြင်စရာ မတ်သားစရာ ဗဟုသုတများကို ဆက်လက်ရေးသားနိုင်ပါစေ....\nFriday,2April 2010 at 03:24:00 BST\nဒီပို့စ်ကို ခုမှ လာဖတ်ဖြစ်တယ်။\nကျွန်တော် ကျွန်မနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ရေးသားပေးတဲ့ ကိုကိုမောင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nကျမလဲ ကျွန်မ ဆိုတာ မသုံးချင်လို့ ဘလော့မှာတော့ ကျမပဲ ရေးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စာနယ်ဇင်းမှာ publish လုပ်တဲ့အခါမှာတော့ စာလုံးပေါင်း အမှန်ပဲ သုံးပါတယ်။\nကျမ ကြားဖူးတာ တခုက ခင်ဗျား ဆိုတာ သခင်ဘုရား၊ ရှင် ဆိုတာ အရှင် ... အဲဒီလို ဆင်းသက်လာတာလို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ကျွန်ုပ် ဆိုတာလဲ နုပ်သောကျွန်၊ လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ အဲဒီအကြောင်း ကျမ ဘလော့မှာ ရေးတုန်းက တော်တော်လေး အပြောခံလိုက်ရသေးတယ်ရှင့်။ (ကိုကိုမောင်လို အရေးမတတ်တော့ လူအမြင်ကပ် ခံရလို့ပါ။)\n"ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်၊ ရှင်၊ ကျွန်မလို့ တောမကျအောင် ပြောပါ့မယ်" ဆိုတာလေး ငယ်ငယ်က ကြားဖူးခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲဒီအသုံးအနှုန်းတွေက မရိုင်းဘူး၊ ယဉ်ကျေးမှုကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ နားလည်ထားပါတယ်။\nတခါတုန်းက အကယ်ဒမီပေးပွဲမှာ ဒွေးက ခင်ဗျားတို့ လို့ ပရိသတ်ကို ပြောမိလို့ ရိုင်းတယ်ဆိုပြီး ဝေဖန်ကြတာနဲ့ နောက်တော့ ပြန်တောင်းပန်ရဖူးတယ်တဲ့။\nခင်ဗျား၊ ရှင် ဆိုတာ ယဉ်ကျေးတယ်ဆိုပေမဲ့ အဖေ ခင်ဗျားမှာ ပိုက်ဆံရှိရင် ပေးပါ၊ လို့ပြောပြန်တော့ ရိုင်းသလို ဖြစ်သွားပြန်တယ်နော်။ အမေ ရှင်ရော နေကောင်းရဲ့လား ဆိုရင်လဲ အမေက ထရိုက်မှာပဲထင်တယ်။\nဒါပေမဲ့ မောင်ဘယ်သူရေ .. လို့ ခေါ်ရင် ခင်ဗျာ လို့ ထူးတာ၊ မဘယ်သူဆိုရင် ရှင်လို့ ထူးတာကတော့ ယဉ်ကျေးနေပြန်ရော။ ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ၊ ဟုတ်ကဲ့ရှင့် ဆိုရင်လဲ ယဉ်ကျေးတယ် ဆိုကြပြန်တယ်။\nစကားလုံးတလုံးထဲပဲ နောက်မှာထားတော့ တမျိုး၊ ရှေ့မှာထားတော့ တမျိုး ကွဲလွဲတာတွေ ကျမလဲ အတော်လေး စဉ်းစားရခက်ခဲ့ဖူးတယ်။ :)\nTuesday, 13 April 2010 at 17:01:00 BST\nရေးထားတာတော်တော်လေး ဗဟုသုတရလို့ ကျေးဇူးပါ။\nကျွန်တော်၊ ကျွန်မဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းဟာ မြန်မာလက်ရှိ စစ်အစိုးရလက်ရှိထိ သုံးနှုန်း သုံးစွဲနေတဲ့ စကားဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် မြန်မာပြည်တွင်းမှာတော့ အစိုးရနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ရုံး၊ကျောင်းနဲ့ တခြား စာပေစိစစ်ရေးလို နေရာမျိုးတွေမှာ ကျနော်သုံးရင်လက်မခံတာမှန်ပါတယ်၊ အဘိဓါန်တွေဆိုတာလည်း သူတို့ ခွင့်ပြုချက်တွေနဲ့ ထုတ်ထားရတာကိုး ကိုကိုမောင်ရေးတဲ့ ”ကျွန်တော် ကျွန်မဆိုတဲ့ စာလုံးတွေကမှ မြန်မာစာပေရဲ့ တကယ့် သတ်ပုံအမှန်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် ကျွန်မလို့ ရေးမှဘဲ အမှန်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ စကားပြောတဲ့အခါ ၊ စကားပြောစတိုင်လ်ကို ရေးတဲ့အခါ၊ အချင်းချင်း ပေးစာပြန်စာရေးတဲ့အခါ (ဘလော့ဂ်မှာ အပျော်တမ်းရေးတဲ့အခါ)တွေမှာကတော့ ကြိုက်သလို ရေးနိုင်ကြပါတယ်။ မြန်မာလက်ကွက်က ခက်တာကိုး။” ဆိုတာလေးကိုတော့ နည်းနည်းလေး ပြောပြစေ မြန်မာပြည်က အစိုးရနဲ့ အထူးသဖြင့် စာပေစီစစ်ရေးနဲ့ ကင်းလွတ်ခွင့်ရတဲ့ နေရာမျိုးတွေက စာပေသမားတွေ မီဒီယာတွေ၊ မဂ္ဂဇင်းတွေမှာတော့ ကျနော်၊ ကျမဘဲ သုံးနှုန်းပါတယ်၊ ဒီအသုံးနှုန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း မြန်မာစာပေကိုတန်ဖိုးထားပြီး အမှားမခံတတ်ကြတဲ့ ဆရာကြီး ဦးတင်မိုးတို့၊ ဆရာကြီးမောင်စွမ်းရည်တို့ကိုလည်း မေးဘူးပါတယ်။ ကျွန်သဘောက်ဘ၀မှာ နေချင်သေးရင်တော့ ဆက်သုံးကြပေါ့ဆိုတဲ့ အဖြေရရှိခဲ့ဘူးပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကိုယ်တိုင်က ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းကိုမသုံးချင်လို့ "ကျုပ်"ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းကို သုံးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်၊ ကျမဆိုတဲ့ စကားကို အပျော်တမ်းရေးတဲ့ ဘလော့ဂ်တို့ ကိုယ့်အချင်းချင်းတွေ စာရေးတဲ့အခါ အလွယ်သုံးတယ်ဆိုတာ ကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပါကြောင်း ၀င်ရောက်ဆွေးနွေးပါရစေ။\nSunday, 14 November 2010 at 17:16:00 GMT


ရည်းစားဟောင်း ပြန်လာနိုင်မလား ဆိုတာ သိနိုင်မယ့် အလွယ်ကူဆုံး (၆) ချက် - Myanmarload\nရည်းစားဟောင်း ပြန်လာနိုင်မလား ဆိုတာ သိနိုင်မယ့် အလွယ်ကူဆုံး (၆) ချက်\nလွန်ခဲ့သော ၆ နေ့ က 12:21 September 13, 2021\nကိုယ့်နဲ့တွဲခဲ့ဖူးတဲ့ ရည်းစားဟောင်းတွေက တစ်နေ့ကျရင် ကိုယ့်ဆီ ပြန်ရောက်လာတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကို တန်ဖိုးမထားခဲ့တဲ့သူတွေဟာ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျိန်းသေ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို သိလာကြပြီး သူတို့ဟာ နောင်တတွေနဲ့အတူ ကိုယ့်ဆီပြန်လာဖို့ ကြိုးစားကြပါလိမ့်မယ်။\n1. ပထမဦးဆုံး ကိုယ့်အကြောင်းတွေကို စုံစမ်းပါတယ်။\nအဲ့လို စုံစမ်းနေတာကိုလည်း တဆင့်စကားတဆင့်ကြားရပါတယ်။\n2. ကိုယ်ဆီကို ပြန်ပြီးဆက်သွယ်လာပါ လိမ့်မယ်။\nMessage ပို့တာဖြစ်ဖြစ်ပြုလုပ်ပါလိမ့်မယ်။ သင်က reply မပြန်ဘူးဆိုရင်တော့ သူ့ဘက်က ဖုန်းခေါ်လာပါလိမ့်မယ်။\n3. ကိုယ့်ကို ပြန်ဂရုစိုက်လာပါမယ်။\nအဆက်အသွယ်ရလာပြီဆိုရင်တော့ ပြန်တွဲဖို့ တန်းပြောမှာမဟုတ်သေးပါဘူး။ ကိုယ့်အကြောင်းတွေ ပြန်စိတ်ဝင်စားလာပါမယ်။ ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးခွန်းတွေ မေးလာပါမယ်။\n4. သူ့ရဲ့အဆင်မပြေတာတွေကို ကြုံသလို ပြောပြလာပါမယ်။\nကိုယ်နဲ့အတူရှိခဲ့တုန်းက ပျော်စရာအမှတ်တရတွေ၊ ကိုယ်နဲ့လမ်းခွဲပြီးနောက်ပိုင်း အဆင်မပြေတာတွေကို ပြောလာပါလိမ့်မယ်။ ကြုံကြိုက်တဲ့အခါတိုင်း တောင်းပန်လာပါမယ်။ သူ့လုပ်ခဲ့တဲ့အမှားတွေအပေါ် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ ပြောလာပါမယ်။\n5. လက်ရှိရည်းစားရှိမရှိ မေးပါလိမ့်မယ်။\nလက်ရှိ ကိုယ့်မှာ ရည်းစားရှိနေပြီဆိုရင် သူငယ်ချင်းအဖြစ်နေဖို့ သူကြိုးစားပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိရည်းစားအပေါ် သူလုံးဝ အမြင်ကြည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မနာလိုမှုတွေ ရှိနေပါလိမ့်မယ်။\n6. ချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့တုန်းက အခေါ်အဝေါ်ကို သူပြန်သုံးလာပါတယ်။\nကိုယ့်ကို တန်ဖိုးထားနေကြောင်း သူပြလာပါမယ်။ နေ့တိုင်း သူ့ဘက်က အဆက်အသွယ်လုပ်ပါလိမ့်မယ်။ ရည်းစားဖြစ်ခါစတုန်းကထက်တောင် ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါလိမ့်မယ်။\nPage generated in 0.2082 seconds with5database query and6memcached query.


နိုင်ငံရေးသမားတို့အတွက် အမြင်မရှင်းသည့်မေးခွန်းများ | မြတ်နိုင်\nရှေ့မရောက်လို့ အမျိုးမျိုး အပြစ်တင်နေကြပြီး နောက်ကိုပဲ ပြန်သွားဖို့ စဉ်းစားနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nနိုင်ငံရေးသည် လူတိုင်းနှင့်ဆိုင်သည် ဟု ပြောသော ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က အသက် ၄၂ နှစ်ကျော်မှာ နိုင်ငံရေး စလုပ်တာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nအကျယ်ချုပ်ကျခံနေရသူ တစ်ဦးဖြစ်နေလျှက် ဂျွန်ရက်တော အိမ်ထဲဝင်လာတာကို ပြန်လည်းမလွှတ်၊ သက်ဆိုင်ရာကိုလည်း အကြောင်းမကြားပဲ အိမ်ထဲမှာ ခိုးပြီး တစ်ညလုံးအတူနေခဲ့ရတာလဲ??\nအကျယ်ချုပ်က လွတ်ခါနီးမှာ ဒေါ်စုကြည် လွတ်ရင်ဘာလုပ်မလဲ အားလုံးစိတ်ဝင်စားနေတုန်း ဒေါ်စုကြည်က twitter သုံးပါမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဒေါ်စုကြည် twitter သုံးခြင်းက လက်တလော နိုင်ငံတော်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး အလုပ်ကြီးများဖြစ်နေလား??? twitter သုံးခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတော်နဲံ့ ပြည်သူအတွက် ဘာတွေလုပ်နိုင်ပါသလဲ??? အဲ့ဒီထက် ကောင်းတဲ့နည်းလမ်း တကယ် မရှိတော့တာလား??? လက်တလော နိုင်ငံရေး ပြဿနာတွေအတွက် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းက twitter သုံးခြင်းလား???\nပထမဆုံး မိန့်ခွန်းမှာ ပြည်သူ့အသံတွေ ကြားချင်ပါတယ် ဆိုတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အနေနဲ့ ပြည်သူထဲက ပြည်သူဖြစ်တဲ့ ငါးမင်းဆွေ ပြောတာကို ဘာကြောင့် မကြားချင်ရတာလဲ??? ဘာကြောင့် အကြောင်းမပြန်ရတာလဲ??? ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဦးဆောင်တဲ့ ပါတီ က နာမည်မကြိုက်လို့ အထက်ကို မတင်နိုင်ပါဘူး လို့ ဘာကြောင့်ပြောရတာပါလဲ???\nနူကလီးယား လက်နက်များအပါအဝင် တစ်ချက်တည်းနှင့် လူသန်းပေါင်းများစွာကို သေစေနိုင်တဲ့ လက်နက်များထုတ်လုပ်နေသော အမေရိကန်နိုင်ငံကို မြေမြုပ်မိုင်းလေးတွေ လုပ်တာ တားမြစ်ဖို့ ဒေါ်စုကြည်က ဘာကြောင့် တိုက်တွန်းခိုင်းရတာလဲ???\nNLD အပါအဝင် ပါတီအားလုံး မှတ်ပုံမတင်ရင် ပျက်မယ်ဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့ ပျက်ချိန်ကို သုံးလကြာအောင် ထိုင်စောင့်နေခဲ့ပြီးမှ ခုမှ ဘာလို့ NLD ပြန်ရပ်တည်ဖို့ ကြိုးစားရတာလဲ???\nရွေးကောက်ပွဲဝင် ပါတီခေါင်းဆောင်တွေက ဒေါ်စုကြည်ရဲ့ သဘောထားကို ဆန့်ကျင်ကာ ရွေးကောက်ပွဲကိုဝင်ခဲ့တာ ဒေါ်စုကြည်နဲ့ ပါတီခေါင်းဆောင်တွေ အချင်းချင်း သိကြပါလျှက် ခုမှ သဘောထားချင်းတူပါတယ်၊ လက်တွဲပါမယ် လို့ ပြောနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nမီဒီယာများအနေနဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံရေးအခြေအနေထက် လက်တလော ဒေါ်စုကြည် ဘုရားသွားတာ၊ ဈေးသွားတာနဲ့ လေဆိပ်သွားတာကို စိတ်ဝင်တစား ဖော်ပြနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nနိုင်ငံရေးတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများထက်၊ လုံးဝမပက်သတ်တော့တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးခင်ညွန့်ကိုမှ နိုင်ငံရေးသမားတို့ စိတ်ဝင်တစား ဝေဖန်၊ သုံးသပ်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတပ်မတော်တစ်ရပ်လုံး သို့ ပြောစရာစကားများ ရှိပါက စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်မှုရေးများတွင် လက်ရှိ လုံးဝ ပက်သတ်မှုမရှိတဲ့ ရုရှားရောက် ပညာတော်သင် အရာရှိများသို့သာ ဦးတည် ပြောနေကြတာဘာကြောင့်ပါလဲ???\nမြန်မာ့ပြည်တွင်းသတင်းဌာနကို သတင်းလွတ်လပ်ခွင့်မရှိလို့ စွပ်စွဲကြပြီး ရိုင်းစိုင်းမှုမပါတဲ့ ပုံမှန်ဆွေးနွေးတဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်အမြင်တွေကိုတောင် လွတ်လပ်မှုကို အသက်တမျှ မြတ်နိုးတယ်လို့ တကြော်ကြော် အော်နေပေမယ့် မကြိုက်တဲ့ ဘလော့တွေ ဆိုလဲ ဘန်းပစ်တာတွေ၊ သတင်းဌာနတွေဆိုလည်း မဖော်ပြတာတွေ၊ ကော်မန့်တွေ ဖျက်ပစ်တာတွေကို အံ့သြောဖွယ် အစဉ်တစိုက် လုပ်ဆောင်နေကြတာဘာကြောင့်ပါလဲ???\nဆွေးနွေးညှိနိုင်းမှုကို လိုလားကြောင်း ပြောနေကြပြီး ဆွေးနွေးညှိနိုင်းရင်း အသာစီးမရင် ညစ်ညမ်းတဲ့ အသုံးအနှုံးတွေနဲ့ ဆဲရေးတိုင်းထွာကြတာဘာကြောင့်ပါလဲ???\nသံဃာဖြစ်ပြီး သံဃာနဲ့မဆိုင်တဲ့ အလုပ်ကိုမှ လုပ်နေသူ သံဃာတွေနဲ့ အနုပညာရှင်ဖြစ်ပြီး အနုပညာနဲ့မဆိုင်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေတဲ့သူတွေကိုမှ နိုင်ငံရေးသမားတို့ ချီးကျူးလေးစားနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nအစိုးရဟာ ပြည်သူတွေကို မကြည့်ဘူး၊ ရက်စက်တယ်လို့ အော်ကြပြီး တဖက်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံး ပြည်သူတွေကို ထိခိုက်စေမဲယ့် စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုကို ဘာမှမကြည့်ပဲကို အားရ၀မ်းသာ ထောက်ခံကြိုဆိုမှုတွေ၊ တိုက်တွန်းမှုတွေကို ရက်ရက်စက်စက် လုပ်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nဒေါ်စုကြည်နဲ့ သူ့သားနဲ့ တွေ့ချိန်မှာ မုဒိတာတွေ ပွား ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ပြီး ရှေ့တန်းရောက် တပ်မတော်သားတွေရဲ့ အိုးအိမ်နဲ့ ၁၀ နှစ် ၁၅ နှစ် စွန့်ခွာခဲ့ရတာကို ကိုယ်ချင်း မစာနိုင်တာဘာကြောင့်လဲ???\nတစ်ဖက်မှာ စစ်ပွဲကြောင်ထွက်ပြေးလာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ရိုက်ပြပြီး နောက်တစ်ဖက်မှာ စစ်ပွဲ အတွန့်ရှည်ဖို့အတွက် အကူညီပေး၊ အလှူခံ ပံ့ပိုးတဲ့ အလုပ်တွေကို မျက်နှာပြောင်တိုက် လုပ်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ နှစ်သက်သောသူကို အမေတပ်ခေါ်နေပြီး နောက်တစ်ဖက်မှာ မနှစ်သက်တဲ့သူကို တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးနာမည်တွေနဲ့ ခိုင်းနှိုင်းရိုင်းစိုင်းနေတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ နိုင်ငံတော် တိုးတက်ဖို့ ပညာတက်၊ လူငယ်တွေ အများကြီး လိုတယ်ပြောနေပြီး၊ တစ်ဖက်မှာ ဒုတ်ကောက်နဲ့ လမ်းလျှောက်နေကြရတဲ့ အဘိုးကြီးတွေကပဲ ထိုင်ခုံပြည့်ယူထားတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nစက်တင်ဘာ တော်လှန်ရေး(ခေါ်) ဘုန်းကြီးဆူပူမှုမှာ ဦးဆောင်တဲ့ ဘုန်းကြီးတွေက စကားဝဲတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေ ဖြစ်နေတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nသတင်းထောက်တွေ သတင်းယူတာကို ဆူပူကြိမ်းမောင်လွှတ်တဲ့ NLD ရုံးက အစောင့်တွေအကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် မပြောပြကြပဲ မသိဟန်ဆောင်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ ကမ္ဘာက ထုတ်ပြန်တဲ့ ဘာသာရေးနဲ့ စီးပွားရေး အဆင့်သက်မှတ်ချက်တွေမှာ မြန်မာနိုင်ငံ နိမ့်ကျသွားတာကို အသံကျယ်ကျယ် အော်နေပြီး၊ နောက်တစ်ဖက်မှာ ဘာသာရေးလုပ်နေတဲ့ ဘုန်းကြီးတွေကို ဘာသာရေး စိတ်မဝင်စားအောင်၊ စီးပွားရေး အေးအေးချမ်းချမ်းလုပ်နေတဲ့ ပြည်သူတွေ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်ပြီး ကုန်ဈေးနှုံးတက်အောင် လုပ်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်နေရာရာမှာ ဗုံးပေါက်ပါက ချက်ခြင်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် အမျိုးမျိုး အစိုးရကို လက်ညိုးထိုးကြ၊ ဗုံးပေါက်သဖြင့် အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုပ်ကြောင်းရေးသားကြပြီး အစိုးရအတိုက်အခံ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုက ဖောက်ကြောင်း အဖြေပေါ်ချိန်တွေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲထောက်ခံပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် အစိုးရနေအိမ်များကို ဖောက်ရမည်ဟု ကြွေးကြော်ကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ လက်နက်ကိုင်မှုနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို ရှုံ့ချကြပြီး ဒေါ်စုကြည်ကို ကန့်ကွက်သည့်တစ်ယောက်အား လိပ်စာပေးကြ၊ လုပ်ကြံခိုင်းကြနှင့် အားပါးတရ အာပေးနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဆူပူကြဖို့၊ သူရဲပေါမကြောင်ဖို့ သူရဲကောင်း တစ်ဦးပမာ လှုံ့ဆော်ရေးသားနေသော်လည်း တစ်ဖက်မှာတော့ မိမိနာမည်နှင့် နေရပ်လိပ်စာအမှန်ကိုတောင် ဖော်ပြဖို့ဝန်လေးကြ၊ အသိမခံရဲဖြစ်နေကြသည်မှာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nတစ်ဖက်မှာ ကမ္ဘာ့အလည်မှာ အထင်သေးခံရသဖြင့် မကျေနပ်ကြောင်း ရေးကြသော်လည်း၊ တစ်ဖက်မှာတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံအကြောင်း အထင်ကြီးစရာတွေကို ကမ္ဘာသိအောင် ဘာတစ်ခုမှ မတင်သည့်အပြင် ကိုယ်တိုင်က အထင်သေးစရာ ဓာတ်ပုံများနှင့် ဗွီဒီယိုဖိုင်များကိုသာ တင်နေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ???\nမြန်မာ့အရေးလှုပ်ရှားသူ အတိုက်အခံတို့မှ ကုလသမဂ္ဂသို့ ပို့တဲ့ အိပ်ဖွင့်ပေးစာဆိုတဲ့ စာတွေမှာ မြန်မာလို တွေရေးထားပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်မှ မြန်မာလူငယ်များသို့ ဆိုပြီး ပြောထားတဲ့ ဗွီဒီယိုဖိုင်မှာ ဘာကြောင့် အင်္ဂလိပ် ပြောထားရတာပါလဲ??\nအွန်လိုင်း၊ ဘလော့နဲ့ facebook တွေပေါ်မှာ အန်တီစု၊ အန်တီစုဆိုပြီး တအားချစ်ပြနေကြသူတွေ၊ အကျယ်ချုပ်ကျတုန်းက ကိုယ်ချင်းစာသနားနေကြသူတွေက ခု လို လွတ်လပ်သွားချိန်မှာ ကိုယ်တိုင် သွားမတွေ့ကြပဲ အင်တာနက်ပေါ်ကပဲ ဓာတ်ပုံကြည့် စုတောင်းပေးနေကြတာ ဘာကြောင့်ပါလဲ??? (ကိုယ့်နိုင်ငံသားမဟုတ်တဲ့ ကုလနဲ့ ကန်က လူတွေတောင် တကူးတက လာတွေ့နေကြတာ။ အမှန်တကယ် အရမ်းချစ်ရင် လူကိုယ်တိုင်သွားတွေ့သင့်တယ်၊ ဘယ်သူ ကိုယ့်အလုပ်အပျက်ခံပြီး သွားတွေ့နိုင်ကြလဲ??? တကယ်တော့ ဘယ်သူမှ မချစ်ပါဘူး… ဒေါ်စုကြည်ကို အသုံးချနေကြတာပါ…)\n၄။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဘယ်သူက ကြယ်သီးဖြုတ်ခိုင်းတာလဲ?? ကြယ်သီးဖြုတ်တာ ဒီမိုကရေစီလား??\n၅။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက ခုံပေါ်မှာ မထိုင်ခိုင်းတာလဲ?? လူ့သားချင်း အခွင့်ရေးတန်းတူဆိုတာ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ??\n၆။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက ကန်တော့ခိုင်းတာလဲ??\n၇။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက လက်အုပ်ချီခိုင်းတာလဲ??\n၈။ ဒီဘုန်းကြီးတွေကိုရော ဘယ်သူက မာတုကာမ ပုံကို ဘုရားဘေးမှာ ထားပြီး ကန်တော့ခိုင်းတာလဲ??\n၉။ မြန်မာလူမျိုးချင်း လက်အုပ်ချီခံနေရတဲ့ ဒီမြန်မာအမျိုးသမီးက ဘာဖြစ်လို့တိုင်းတပါးသားတွေကိုမှ လက်အုပ်ချီချင်ရတာလဲ?? လက်အုပ်ချီတာ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုလား?? ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကရော နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ တွေ့ချိန်တိုင်းမှာ လက်အုပ်ချီခဲ့လား??\n၁၀။ ဒီလူကြီးကို ဘယ်သူအတင်းအိမ်ထဲခေါ်ပြီး ပြန်မလွှတ်တာလဲ??\n၁၁။ လွှတ်လပ်စွာပြောဆိုခွင့်တွေကို ဘယ်သူတွေက အမြဲပြောပြီး ပြောတဲ့သူတွေကို ဘယ်သူတွေက ပါးစပ်လိုက်ပိတ်နေသလဲ??\n၁၂။ အမေရိကန်သည် ကိုးကွယ်စရာလား??\n၁၃။ အမေရိကန်ရဲ့ အကျင့်က ဘာလဲ??\n၁၄။ ဒီကပြားက ရဲ့ အကျင့်ကရော ??\n၁၆။ မြန်မာ့ အမျိုးသားဖခင်ကြီးရဲ့ မျိုးဆက်ကို မြန်မာနာမည်တွေနဲ့ အဆုံးမသတ်အောင် ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲ??\n၁၇။ ဘုန်းကြီးတွေကို လမ်းဘေးသစ်ပင်မှာ စာရွက်ကပ်ပြီး ဆွမ်းခံကြွခိုင်းတာ ဘယ်သူလဲ??\n၁၈။ ဒီလူတွေက ဘယ်ကပိုက်ဆံတွေနဲ့ စားသောက်နေကြတာလဲ??\n၁၈။ ဒီလူတွေက ဘယ်က ပိုက်ဆံတွေနဲ့ စားသောက်နေကြတာလဲ?\n၁၉။ ဘာမှအသုံးမတည့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြည်သူတွေဆီ ညာရောင်းတာ ဒီလို စားသောက်ကြဖို့လား??\n၂၀။ ဘာမှ အနုပညာမပါတဲ့ ဒီပုံကို ပန်းချီကားပါဆိုပြီး မြန်မာ ပြည်သူတွေဆီကို လိုက်ရောင်းတာ စားဖို့သောက်ဖို့လား??\n၂၁။ လူငယ်တွေ ယောင်္ကျားလေးတွေ စုနေတာ ဈေးရောင်းခိုင်းပြီး ဝင်ငွေရှာဖို့လား??\n၂၃။ ဒီအဘိုးကြီးတွေကို ဘယ်သူက ပင်စင်မပေးသေးတာလဲ??\n၂၄။ ဒီအဖိုးကြီးတွေကို ဘယ်သူက အိမ်မှာ မအိပ်ခိုင်းတာလဲ??\n၂၇။ ဒီအဖိုးကြီးကို ဘယ်သူက အိကျီအရောင်မျိုးစုံဝတ်ခွင့် ပိတ်ထားတာလဲ??\n၂၈။ ဒီလူတွေက တော်လှန်ရေး သူရဲကောင်းတွေတဲ့လား?? ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက လမ်းဘေးမှာ ထိုင်ခိုင်းထားတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီအတွက်လား??\n၂၉။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက သူ့ဘာသူနေတဲ့ ဆိုင်ကယ်ကို ဖျက်ဆီးခိုင်းတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီ ရသွားရင် ဘာတွေထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးအုံးမှာလဲ ??\n၃၀။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက လမ်းဘေးအုတ်ခဲတွေ ထုချေခိုင်းတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီရဖို့ အုတ်ခဲတွေထုချေရလား??\n၃၁။ ဘာမှမသိသေးတဲ့ လူငယ်တွေကို လက်ပတ်တပ်ပေးပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား အမည်ခံပေးတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၃၂။ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက ဒီအလုပ်လုပ်ခိုင်းတာလဲ?? ဘာအတွက်လဲ??\n၃၃။ ဒီလူကြီးကို ဆိုက္ကားပေါ်မှာ ဘယ်သူအတင်း က ခိုင်းတာလဲ??\n၃၄။ လူသတ်လက်နက်တွေကိုင်ထားတဲ့ စစ်သည်တွေက မျက်နှာဖုံးတွေ ဘာလို့တပ်ထားကြတာလဲ??\n၃၅။ နာမည်သေချာမသိတဲ့ ဒီလူတွေကို ဘယ်သူက အတင်းဆန္ဒပြခိုင်းတာလဲ??\n၃၆။ လေးစားပါတယ် ဆိုတဲ့ သူရဲကောင်းနာမည်ပေးထားတဲ့ လူတွေကို လမ်းဘေးခြေနင်းဖက် မှာ တန်းစီချတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၃၇။ ပွဲလုပ်စရာ ခေါင်းစဉ်မရှိတိုင်း ဒီလို ဘာမှန်းမသိတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေ whiteboard ပေါ် ချရေးပြီး ပွဲတွေလုပ်ခိုင်းတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၃၈။ ကရင်အိကျီမချွတ်တဲ့…၊ ကရင်လူမျိုးတွေကို အရမ်းချစ်တဲ့ ကရင်မလေးက ဘာလို့ကရင်ပြည်နဲ့ အဝေးကြီးမှာ သွားနေရတာလဲ??\n၃၉။ ဒီလူတွေက မြန်မာတိုင်းရင်းသားတွေလား?? ကရင်လူမျိုးကို သိပ်ချစ်တဲ့ လူတွေလား?? သူတို့ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံဒီဇိုင်းက ကရင်ပုံပေါက်ရဲ့လား?? နိုင်ငံခြားရောက်နေတာကို ခုမှ ဘာလို့ ကရင်ဝတ်စုံက ဝတ်ချင်ရတာလဲ?? ကရင်လူမျိုးကို သိပ်ချင်တဲ့ ဒီကရင်တွေကို ကရင်ပြည်နယ်နဲ့ အဝေးကြီးမှာဘယ်သူ အတင်းနေခိုင်းတာလဲ\n၄၀။ ဒီလူတွေက ဘယ်နိုင်ငံက ဘာတိုင်းရင်းသားလူမျိုးတွေလဲ?? (ခြေအိပ်နက်နဲ့မွန်ဝတ်စုံ၊ ရှူးနဲ့ ရှမ်းဝတ်စုံ၊ ကုတ်နဲ့ ကရင်ဝတ်စုံ၊နက်ကတိုင်+ကုတ်+ရှူးနဲ့ ချင်းဝတ်စုံ၊ ရှူးနဲ့ ကချင်ဝတ်စုံ)\n၄၁။ ဒီမြန်မာလူငယ်တွေက ဘာလို့ ASS (ဖင်) လို့ ဒီမှာ လာရေးရတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ဒါလား??\n၄၂။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဟော်ဟစ်ဆဲဆိုတာ ဒီမိုကရေစီလား ??\n၄၃။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ညစ်ညမ်းတဲ့ အပြုအမူကို လုပ်ပြတာ ဒီမိုကရေစီလား ??\n၄၄။ ဒါက ဘာလုပ်နေတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီအတွက်ပဲလား??\n၄၅။ ဒီလူတွေကရော ဘာလုပ်ကြတာလဲ?? ဒီမိုကရေစီ အတွက်ပဲလား??\n၄၆။ ဒီလူကြီးကို ဘယ်သူတွေက ဒီအလုပ်လုပ်ခိုင်းတာလဲ?? ဘာအတွက်လဲ??\n၄၇။ အရှက်မရှိ ကိုယ်လုံးတီးချွတ်ပြီး လမ်းပေါ်ထွက်အော်တာ ဒီမိုကရေစီလား ??\n၄၈။ ဒီလူကြီးကို ဘယ်သူတွေက ကိုယ်လုံးတီးချွတ်ခိုင်းတာလဲ?? ဘာအတွက်လဲ??\n၄၉။ ဒီကောင်မလေး မဆုမွန် ကို ဘယ်သူက ဘုန်းကြီးနဲ့ အတင်းကြိုက်ခိုင်းတာလဲ??\n၅၀။ ဒီကောင်မလေး (မဗေဒါ သမီး မေကိုလတ်) ကို ဘယ်သူအတင်းရိုက်ပြီး ရုရှားကို သွားခိုင်းတာလဲ??\n၅၁။ ဒီကောင်မလေး (မဗေဒါ သမီး မေကိုလတ်) ကို ထိန်းခဲ့တဲ့ ငယ်နိုင် က အဲ့လိုနေဖို့ သင်ပေးလိုက်တာလား??\n၅၂။ ဒီလူတွေက ဘယ်အမျိုးနွယ်က ဆင်းသက်ပြီး နိုင်ငံအတွက် ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ??\n၅၃။ ဒီကလေးစစ်သားတွေက စစ်တပ်ကလား ??\n၅၄။ အဖေကို အရမ်းချစ်တဲ့ ဒီကောင်မလေးကို သူ့အဖေနဲ့ အဝေးကြီးမှာ ဘယ်သူက နေခိုင်းတာလဲ??\n၅၆။ အလံသစ်ကို မကြိုက်လို့လမ်းလည်ခေါင်မှာ ချနင်းကြတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၅၇။ အလံဟောင်းကို မကြိုက်လို့ ချနင်းတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၅၇။ အလံဟောင်းကို မကြိုက်လို့ချနင်းတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၅၈။ အလံဟောင်းကို မကြိုက်လို့ မီးရှို့တာ ဘယ်သူတွေလဲ?\n၅၈။ အလံဟောင်းကို မကြိုက်လို့ မီးရှို့ကြတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၅၉။ ကိုယ့်နိုင်ငံအလံကိုတော့ ချနင်းပြီး သူများနိုင်ငံအလံကို လွှင့်ထူဆန္ဒပြတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၆၀။ ထမိန်ဝတ်နဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးကို အမေရိကန်အလံ ဘယ်သူလွှင့်ခိုင်းထားတာလဲ??\n၆၁။ ဒီတိရစ္ဆာန်ကို ဘယ်သူတွေက အလံပေါ်တင်ပြီးလွှင့်ချင်နေကြတာလဲ??\n၆၂။ ကိုယ့်နိုင်ငံအလံကို သူများနိုင်ငံသားတွေ ချနင်းအောင် ဘယ်သူတွေလုပ်နေကြတာလဲ??\n၆၃။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နဲ့ မြန်မာဆိုတဲ့ သိက္ခာကို နိုင်ငံတကာကြားမှာ အရှက်ကွဲအောင်ဘယ်သူတွေလုပ်နေကြတာလဲ??\n၆၄။ ရုံးရောက် ဂတ်ရောက်နဲ့ မြန်မာလူမျိုးကို အရှက်ရအောင်လုပ်နေတာ ဘယ်သူတွေလဲ??\n၆၅။ နိုင်ငံနဲ့လူမျိုးကို အရှက်ရအောင် အမျိုးမျိုးလုပ်ပြီး ရသမျှ အထောက်အပံ့တွေနဲ့ ပျော်ပါးစားသောက်နေတာ ဘယ်သူတွေလဲ ??


A TTHA TUK HRINGHRAN PU NO THAN KAP NIH A PHUAN CANG HIH – The Chinlung Post\nCNLD THUKEN 10 (Chin miphun dam theinak Lamzin).Pakhatnak. Chin miphun pumkhatnak thupibik ah ret ringring ding.၁,ချင်:အမျိုးသား တရပ်လုံးစည်းလုံးညီညွတ်ရေးကို ဦးထိပ်ထား ဆောင် ရွက်မည်။. Pahnihnak. Chin nunphung, anka le calai, danledun, phunhnam sinak mizia, hnamdan ih tuahmi kut (puai), hnam thuamhnaw, hnam Ni sunglawi tipawl hloral men lo dingin kilkhawi ih nunter ringring. ချင်းအမျိုးသားတို့၏ ရိုးရာယာဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာစကား စာပေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ အမျိုးသားရေး လက္ခဏာများ၊ ရိုးရာပွဲလမ်းသဘင်များ၊ ရိုးရာဝတ်စား ဆင်ယဉ်မှုများနှင့် နေ့ထူးနေ့မြတ်များ စသည်တို့ကို တည်တံ့ရှင်သန်ရေးအတွက်၊ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်ဆောင်ရွက်မည်။\nPathumnak.Chin pupa dan vekih neih mi leiram (pupa ro leiram) thu ah, leiram neitu inapupa ro leiram hloh ih sung lo dingin dan felfai tuah ih kilhim.၃။ချင်းရိုးရာယဥ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးတမ်းအစဥ်အလာအရ ပိုင်ဆိုင်မြေ(ဘိုးဘွားပိုင် မြေ)နှင့်ပတ်သက်၍ အကျိုးခံစားခွင့် များကို ဥပ‌ဒေပြဌာန်းပြီး ကာကွယ် စောင့်ရှောက်မည်။. Palinak,Cozah hnaṭuan phunphun le bulpak dinmi hnaṭuan ah, Chin mino pawlin anmah le an phu tawk hna ngah thei dingin lamzin hawlsak ih bawm.၄။အစိုးရဌာနဆိုင်ရာအသီးသီးနှင့် ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍအသီးသီးတွင် ချင်းအမျိုးသားလူငယ်လူရွယ်များ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းရရှိရေးကို စီမံဆောင်ရွက် မည်။\nPanganak. Chin numi dinhmun cawisang in an nuhrin canvo ngah thei dingah thlun ding dan felfai tuah.၅။ချင်းအမျိုးသမီးများ၏ အခွင့်အရေးနှင့်ရပိုင်ခွင့်များကို ဥပဒေပြဌာန်းပြီး မြှင့် တင်ဆောင်ရွက်မည်။. Paruknak,Thleidan le duhsak mi cuang nei lo, nawhthuh le eithup um lo Chinram Cozah thianghlim suak thei dingin zuam.၆။ဘက်လိုက်မှု၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနှင့် အဂတိလိုက်စားမှု ကင်းရှင်းသည့် ချင်းပြည်နယ်အစိုးရ ဖြစ်ရေးအတွက် ထိန်းကျောင်းကြပ်မတ်မည်။\nPasarihnak. Chinram sung lamzin le sumdawnnak ah khawpi khawte nuam tlang thluh thei dingin ṭuan ding. Cutin ṭuan tikah kiangkap thingkung le leiram siatter lo dingin kilhim ding.၇။ချင်းပြည်နယ်အတွင်း လမ်းပန်း ဆက် သွယ်ရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ မြို့ရွာစည်ပင် သာယာရေးနှင့် အခြေခံ အဆောက်အအုံများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိခိုက်မှုအနည်းဆုံး သောနည်းလမ်းဖြင့် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မည်။\nPariatnak. Miphun duhnak lungthin kaitho ih cakter sinsin dingah, Mipi duhdan rawn phahin hnam hla le hnam thantar tuah.၈။ချင်းအမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ် ရှင်သန်နိုးကြားစေမည့် ချင်းအမျိုးသားသီချင်း၊ ချင်းအမျိုးသားအလံကို ချင်းပြည်သူများ၏ သဘောထားနှင့်အညီ ဖော်ထုတ် သတ်မှတ်နိုင်ရေး စီစဥ် ဆောင်ရွက်မည်။\nPakuanak. Chinram lenglam ih um Chinmi in, dan tuah mi le politics ruangih an ngah thei mi covo le an nuntu khawsakdan hrangih ṭulmipawl cu an umnak thuneitupawl thawn rawnaw in bawm ding.၉။ချင်းပြည်နယ်ပြင်ပနေ ချင်းတိုင်းရင်းသားများ၏ ဥပဒေအရရပိုင်ခွင့်များ၊ နိုင်ငံရေးအရရပိုင်ခွင့်များ အပြည့်အဝ ရရှိနိုင်ရေးနှင့် လူမှုစီးပွားဖွံ့ဖြိုးရေးများကို တာဝန်ရှိသူများနှင့် ချိတ်ဆက်ဆောင်ရွက် မည်။\nPahranak. Miphunpawl karlak ih bangrep nun, mahte thuneihnak le Federal Democracy Rampi dinsuah ding thu ah, Tlangmi dang thawn kut kaiawin ṭuan tlang.၁၀။အမျိုးသားတန်းတူရေး၊ ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်ရရှိရေး၊ ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီပြည်ထောင်စုတည်ဆောက်ရေး အတွက် အခြားတိုင်းရင်းသားများနှင့်အတူ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မည်။. Credit: Pu No Than Kap


www.yuojiiiz Amateur Sex Tube | Free Amateur Teen Ex Gfs | Free Amateurs Ex Girlfriends\nwww.yuojiiiz amateur sex videos\nwww.yuojiiiz teen sex, www.yuojiiiz ex girlfriends, www.yuojiiiz exgf, www.yuojiiiz anal, www.yuojiiiz video, www.yuojiiiz naked, www.yuojiiiz amateur, www.yuojiiiz porn, www.yuojiiiz hot, www.yuojiiiz amatuer,\nxnxxမြန်မာပါကင်, myanmar လိုးစာအုပ်များ, စောက် ဖုတ် ပုံ, yuojiiizz, , realwifexxxvido, မိုဟေကိ, ကလေးဖူး video, အောစာအုပ်2002, amateursextumblr, ကုလားမစောက်ဖုတ်, ဂျာမဏီporn xnxx, doctorzawgyi, youjizzq, ကုလားမအောကား, မြန်မာအောကါး xxx, drunkensexvideoa, ဖိလစ်ပိုင်အောကား,ုမြန်မာအောကား,ဒေါက်တာချက်ကြီး, တင်ဇာဝင်းကျော်, လိုး sex videos, တရုပ် အေားကား, youzizes, xnxxကိုရီးယား, filmyporn. com, joujixx, ဒေါက်တာဂျိုးကြီး, xnxx. ယိုးဒယား, myanmar Xnxx အေသင်ချိုဆွေ, မမကာမ, တရှတ်xxx, xxx ကိုရီးယား , ကိုရီးယားမြန်မာ, အောဓာတ်ပုံ, xnxxကလေး, myanmar fuck ponr ဒေါက်တာဗိုက်ကြီး, ylujizz, ဒေါက်တာဗိုက်ကလေးsexy, မမxnxx,\nError 502 Ray ID: 3e0c06a760d625b5 • 2018-01-21 17:34:44 UTC\nCloudflare Ray ID: 3e0c06a760d625b5 • Your IP: 68.235.52.99 • Performance & security by Cloudflare


သင့်ကလေးသည် ရုပ်မြင်သံကြားကို တစ်နေကုန် ထိုင်ကြည့် သူဖြစ်နေပါက - Hello Sayarwon\nDr. Zin Wai Yan Lin မှ ရေးသားသည်။ 23/07/2020 တွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။\nကလေး ၁၀ ယောက်မှ ၁ယောက်သည်သာ နေ့စဉ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု လုံလောက်စွာ ရှိသည်ဟု လေ့လာမှု အသစ်တစ်ခုအရ ဆိုသည်။ ကျန်သော ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ကလေးမှာ ရုပ်မြင်သံကြားကို တစ်နေကုန်ထိုင်ကြည့်သူများ ဖြစ်သည်။ ပျင်းရိသော နေထိုင်မှုရှိသော ကလေးများသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ အဝလွန်ခြင်း၊ နှလုံးရောဂါများ ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်တက်သည်။\nထို့ကြောင့် သင့်ကလေးသည် ရုပ်မြင်သံကြားကို တစ်နေကုန်ထိုင်ကြည့်သူဖြစ်လာပါက သင် ဘာလုပ်သင့်သလဲ။\nကလေးများကို ရုပ်မြင်သံကြား တစ်နေကုန် ထိုင်ကြည့် သူများ ဖြစ်လာစေသော အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုး ရှိသည်။\nကလေးများသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော၊ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်လိုသောစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့ဘာသာသူတို့ အခြားဝါသနာ များကို ရှာဖွေကြသည်။ အချို့သည် စာလုပ်ရာတွင် အရမ်းစိတ်ပါလာပြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရန် အပြင်သို့ပင် မထွက်ချင်ကြပါ။\nအားကစားတွင် ပါဝင်ခြင်းကို ပိုပြီးရွေးချယ်မှု လုပ်လာသောအခါ ဖြစ်သည်။ ကလေးများသည် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသောကြောင့် ငြင်းပယ်ခံရခြင်းများ ခံစားရနိုင် သည်။ ၎င်းကြောင့် ကလေးများ၏ အားကစားတွင် ပါဝင်လိုမှု တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားသည်။\nအားကစားလုပ်ရန် လိုအပ်သောအရာများ၏ ကုန်ကျ စရိတ်သည် မြင့်မားလာသည်။ ၎င်းသည် ကလေးများ ၏ အားကစားတွင် ပါဝင်မှုကို ဟန့်တားသော အရာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။\nရုပ်မြင်သံကြားကို တစ်နေ့ကုန် ထိုင်ကြည့်ခြင်းသည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား လေ့ကျင့်ခန်းများ မလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော ရောဂါများကို ဖြစ်စေသော အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာစွာ ထိုင်နေခြင်း သည် စောစီးစွာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် နာတာရှည်ရောဂါများ ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။\nအထိုင်များသော နေထိုင်မှုပုံစံသည် များစွာသော မကျန်းမာမှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာ- စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှု၊ နှလုံးနှင့် သွေးကြောရောဂါ၊ ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ခြင်း၊ ရင်သားကင်ဆာ၊ အူမကြီးကင်ဆာ၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ ဆီးချိုသွေးချို၊ ဒူလာရောဂါ နှင့် သွေးတိုးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။\nမှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေပါ။\nအံ့သြသင့်စွာပင် မိဘများသည် ကလေးများအပေါ် အားကစားလုပ်ရန် အားပေးရာတွင် စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပုံစံ လွှမ်းမိုးမှု မရှိကြောင်း လေ့လာမှုများအရ တွေ့ရသည်။\nသုတေသနပြုလုပ်သူများက အားကစားလုပ်ခြင်း အပြုအမှုသည် မိသားစု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ထက် တစ်ကိုယ်တော် လှုပ်ရှားမှုသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ သို့သော်လည်း သင့် ကလေးများကို လှုပ်ရှားမှု လုပ်စေသော နည်းလမ်းအချို့ ရှိပါသည်။\nသင် သူတို့ဖြင့် ကစားပေးနိုင်သော အားကစားတစ်ခု ကို ရွေးချယ်ပါ။ သင့်ကလေးများသည် အစတွင် မသက်မသာဖြစ်ခြင်း၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခြင်း ခံစားရနိုင်သည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သင်သည် သူတို့နှင့် အတွေ့အကြုံမျှဝေပြီး စောင့်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သင်သည် အိမ်တွင် လေ့ကျင့်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ဥပမာ- လက်ထောက်တွန်းတင် ခြင်း၊ ထိုင်ထပြုလုပ်ခြင်း။\nသင့်ကလေးကို အားကစားလုပ်သော သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှာပေးပါ။\nနည်းလမ်းများကို ချိန်ညှိရန် သင့်ကလေးအား စောင့်ကြည့်နေပါ။ သူတို့ကို အားပေးပါ။\nသင့်ကလေး၏ အစာဝေစုကို ပြန်လည်စီစဉ်ပါ။ မျှတအောင်ထားပြီး လိုအပ်ပါက လျှော့ချပါ။\nသင့်ကလေး၏ ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်သော အချိန်ကို လျော့ချပါ။\nDon’t let your teenager beacouch potato! http://www.motherpedia.com.au/article/dont-let-your-teenager-be-a-couch-potato/ Accessed March 30, 2017\nHow Do You MotivateaCouch Potato Child? http://abcnews.go.com/GMA/AmericanFamily/story?id=125667/ Accessed March 30, 2017\n90% of children ‘set to be couch potatoes’. https://www.theguardian.com/society/2005/may/29/schools.medicineandhealth/ Accessed March 30, 2017\nကြည့်သူမရှိဘဲ တီဗွီဖွင့်ထားခြင်းက သင့်ကလေး၏ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။\nသင့်ကလေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား နေတတ်အောင် ဘယ်လိုတွန်းအားပေး ကူညီမလဲ\nကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ပျော်လည်းပျော်မယ်၊ ပိုလည်းတော်မယ့် လှုပ်ရှားမှုများ


အာဟာရေ ပဋိကူလ သညာ – ဝင်းမေတ္တာ\nအာဟာရေ ပဋိကူလ သညာ\nJuly 16, 2021 July 16, 2021 / တရားဓမ္မ\nစားသောက်မျိုသွင်းအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်စသည့် အာဟာရတို့၌ စက်ဆုပ်ဖွယ်ဟုထင်မြင်လာအောင်အောက်မေ့ဆင်ခြင် ရှုမှတ်တတ်သော သညာကို “အာဟာရေ ပဋိကူလသညာ”ဟု ခေါ်၏။\nအာဟာရေ ပဋိကူလ သညာ (၁)ပါး\nအာဟာရေ = အစာအဟာရ၌\nပဋိကူလ = စက်ဆုပ်ရွှံရှာဖွယ်\nသညာ = မှတ်သားခြင်း။\nစားသောက်မျိုသွင်အပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်စသည့်အစာအဟာရ တို့တွင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဟု ထင်မြင်လာအောင် အောင့်မေ့ဆင်ခြင် ရှူ့မှတ်သော သညာကိုခေါ်သည်။ အဟာရကူလသညာသည် အာရမ္မဏိကတရားပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသညာ၏ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံသည်ကား စားသောက်ဖွယ် အစာအဟာရပင်ဖြစ်သည်။\nအစာအာဟာရ သည် ခန္ဓာကိုယ်အား မပျက်မစီးကြီးပွားခိုင်ခံ့အောင် ရွက်ဆောင် ထောက်ပံ့ထားသကဲ့သို့ ထို့အတူ မိမိဆိုင်ရာ အကျိုးကို လွန်စွာဖြစ်စေနိုင်, ရွက်ဆောင်ပေးနိုင်သောတရားကို “အာဟာရ“ဟုခေါ်၏။\n၁။ ကဗဠီကာရာဟာရ သြဇာရုပ်။\nဩဇာနှင့်တကွ ရုပ်၈-ပါးအစု ဖြစ်သောအာဟာရဇ အဋ္ဌကလာပ်ကိုဆောင်၏။\n၂။ ဖဿာဟာရ စိတ်အားလုံး၌ ယှဉ်သော ဖဿစေတသိက်။\n၃။ မနောသဉ္စေတနာဟာရ စိတ်အားလုံးတို့၌ ယှဉ်သော စေတနာ။\nပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်ဟူသော အကျိုးကိုဆောင်၏။ (သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏ်ကို ထောက်။ သင်္ခါရ = စေတနာကံ)\n၄။ ဝိညာဏာဟာရ စိတ်အားလုံး။\nအတူဖြစ်ဖက် စေတသိက်နာမ် နှင့် ရုပ်တရားကိုဆောင်၏။ (ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံကို ထောက်ပါ။)\nအာဟာရေ ပဋိကူလ ဘာဝနာ\nမွန်မွန်မြတ်မြတ် စားသောက်လတ် ရှုမှတ်ဘာဝနာ။\nပါးစပ်တစ်ပေါက် စားကာသောက် ကိုးပေါက်ယိုစီးတာ။\nနှစ်နှစ်သက်သက် စားသောက်လျှက် အထွက်ရွံစရာ။\nစားတော့ဝိုင်းကာ ထုတ်သည့်ခါ ကွယ်ရာပုန်းလိုသာ။\nတစ်ညတာမျှ သိုလှောင်ကြ ပုပ်ရအကုန်သာ။\nပဋိကူလ အာဟာရ ပွားကြဘာဝနာ။\nအာဟာရေ ပဋိကူလသညာ ဆင်ခြင်ပုံ ၁၀ မျိုး\n(ဆွမ်းစားခြင်း, ယာဂုသောက်ခြင်း စသည်တို့၌ စက်ဆုပ် ရွံရှာဖွယ်အဖြစ် ဆင်ခြင်ပုံ ၁၀ မျိုး)\n၂။ အိမ်စဉ် လှည့်ကာ ရှာဖွေရခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊\n၃။ သုံးဆောင် စားသောက်ရခြင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း၊\n၄။ သလိပ်, သည်းခြေ, သွေး, ပြည် ဟူသော အာသယ ၄ ပါးအားဖြင့် လည်းကောင်း၊\n၅။ စုဝေးတည်နေရာ အစာသစ်အိမ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊\n၆။ မကျေကျက် သေးသောအားဖြင့်လည်းကောင်း၊\n၈။ ဆံပင်, မွေးညင်း စသော အကျိုးရင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း၊\n၉။ ယိုစီး စိမ့်ထွက်သော အကျိုးဆက် အားဖြင့် လည်းကောင်း၊\n၁၀။ အလုံးစုံ အကုန်အစင် လူးလဲခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။\nVen Indacarya Mawgyun\nအာဟာရေ ပဋိကူလသညာ ကမ္မဋ္ဌာန်းလင်္ကာ\n(၁) ဆွမ်းခံသွားရခြင်း ဂမနအားဖြင့် ဆင်ခြင်ပုံ။\nမဟာနုဘော်၊ ရဟန်းတော်တို့၊ ရွှင်ပျော်နေ့လုံး၊ ကျင့်သုံးဓမ္မ၊ စောစောထ၍၊ စေတီယင်္ဂန၊ စသည်ဝတ်ဝတ်၊ မချွတ်ပြုကာ၊ ချိန်ခါလင့်ထ၊အာသန၌၊ ၀ီသတိံ သာ၊ ၀ါယာပတ်လုံး၊ ပိုက်ကျုံးစီးဖြန်း၊ သင်္ကန်းသပိတ်၊ ပရိက္ခရာ၊ ယူဆောင်ကာလျင်၊ သာယာပြန့်ပြူး၊ ဆန်းထူးစိမ့်စုံ၊ ရဂုံမြိုင်ဝ၊ ၀ိဝေကကို၊ အာဟာရတွက်၊ မငဲ့ကွက်ဘဲ၊ စားမက်ရှာရေး၊ သုဿာန်ပြေးသည့်၊ တောခွေးအလား၊ ရွာသို့သွားသော်၊ စဉ်အားရောက်အောင်၊ ကွင်းမရှောင်ရ၊ အိမ်မြှောင်ကြွက်ချေး၊ လင်းနို့ချေးနှင့်၊ ခိုချေးရှဉ့်ချေး၊ လူချေးရွံ့ဗွက်၊ ချောက်နက်သစ်ငုတ်၊ အကောင်ပုပ်ပြွမ်း၊ ဆွမ်းခံလမ်းသို့၊ ကြိုးပမ်းချီရ၊ တံခါးဝက၊ များလှဘေးဘျမ်း၊ ခွေးကြမ်းနွားဆိုး၊ ဆင်မြင်းဆိုးကြောင့်၊ ငုံ့လျိုးမျက်နှာ၊ မနေသာခဲ့၊ မျှော်ကာကြည့်ရ၊ ပြန်ကာလလည်း၊ ဧသနယော၊ အာဟာရောသည်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်ပါတကား …………..\n(၂) ရှာမှီးရခြင်း – ပရိယေသနအားဖြင့်ဆင်ခြင်ပုံ။\nအိုးတိုလက်စွဲ၊ ဘုန်းစားနဲသို့၊ ရှင်မွဲရောင်ခြောက်၊ အိမ်စဉ်လျောက်၍၊ ညှိုးအောက်မျက်နှာ၊ ခွာရာရွံ့ဗွက်၊ တင်ရောက်တက်သား၊ တစ်ဘက်ဖြင့်ကြွ၊ တစ်ဘက်မတည်း၊ ကာလနွေပူ၊ လေဆောင်ယူသည့်၊ ဖုံမြုမျက်မှိုက်၊ ကိုယ်၌ရစ်ဝိုင်း၊ အိမ်ဝတိုင်း၌၊ ယင်ရိုင်းသဲသဲ၊ ငါးမဲပုပ်စပ်၊ ချွဲနှပ်တံတွေး၊ လူ့သေးခွေးဘင်၊ နွားမစင်အား၊ စသည်များစွာ၊ ရွံဖွယ်ရာကို၊ မှိတ်ကာချဉ်းကပ်၊ မှိုင်ကာရပ်လည်း၊ ပုပ်စပ်ကျန်ကြွင်း၊ ထမင်းမုန့်ဟောင်း၊ ကောင်းမကောင်းကို၊ မကောင်းတစ်ချို့၊ လောင်းတစ်ချို့နှင့်၊ တစ်ချို့ကဆဲ၊ ဦးပြည်းရဟန်း၊ ဖိုချောင်ခန်းမှာ၊ ကျီးကန်းသဘော၊ ဖွေရှာမောသည်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်ပါတကား ……………\nစားမည်စိတ်ရှိ၊ လက်နှိုက်မိမူ၊ မြတ်ဘိသူကို၊ ဖိတ်လှူမတင့်၊ ပူရှိန်သင့်၍၊ ချွေးနှင့်စိုရွှဲ၊ လက်ဆုပ်ထဲမှ၊ ချေခွဲတစ်တန်၊ အာသို့နှံသော်၊ ညှီနံ့တံတွေး၊ ကြေးညစ်မြှေးကို၊ လုံးထွေးပေါင်းစု၊ ထောင်းထုဝါးလျင်း၊ ခွေးစားကျင်းမှာ၊ ထည့်ခွေးစာသို့၊ ရှုရာမလှ၊ မမြင်ရလို့၊ မြိန်ကြနိုင်ပါ(၃)၊ မျိုသောခါလည်း၊ ၀င်ကာဆင်းလျောက်၊ စာအိမ်ပေါက်သို့၊ မရောက်ခင်သေး၊ ပြည်သွေး+သည်းခြေ၊ သလိပ်တွေဟု၊ လေးထွေအာသယ၊ ရောထဆင်ကွဲ(၄)၊ မွေးကတည်းက၊ အနည်းငယ်မျှ၊ မဆေးရဘူး၊ လဲလူးရွံဖွယ်၊ အိမ်ဝယ်တည်မော၊ အာဟာရောသည်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်ပါတကား…………….\n(၆+၇+၈) အစာမကြေခြင်းအားဖြင့် ဆင်ခြင်ပုံ။\n(က) ရွာဒွန်းစဏ္ဍား၊ တံခါးအထွက်၊ တံစိပွက်သို့၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ၊ မိုက်မဲစွာသား၊ အစာအိမ်ထဲ၊ ဟိုလဲဤနေ့၊ စားသရွေ့ကို၊ ပေါင်းပွေ့စုလျက်၊ ဓါတ်မီးချက်၍၊ ပရပွက်အူ၊ ကြိုက်ကြိုက်ဆူပွ၊ အမြှုပ်ထလျက်၊\n(ခ) အူခေါင်းသက်၍၊ ချက်မြစ်ကျောက်ကုန်း၊ အူအဆုံးဟု၊ ပိတုန်းပိတ်ဝယ်၊ ကျင်ငယ်+ကျင်ကြီး၊ ဖြစ်ထပြီးလေ၊\n(ဂ) ကောင်းစွာကြေက၊ ကေသာ+လောမ၊ စသည်ရောရှု၊ အပုပ်စုကို၊ ပြီးမှုစေပါ၊ မကြေခါမူ၊ နူနာစိုရွှဲ၊ ပွေးဝဲအစ၊ ရာမကသည့်၊ ဖလရောဂါ၊ ဖြစ်စေသောကြောင့်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်ပါတကား ……………\n၀မ်းမြောက်ရွှင်ပြယ်၊ လူပုံလယ်မှာ၊ တင့်တယ်ဘိခြင်း၊ တစ်ခံတွင်းက၊ သွင်းသည့်အစာ၊ တညဉ့်ကြာလျှင်၊ မျက်နှာညိုးမှိတ်၊ နှာခေါင်းပိတ်လျက်၊ လူဆိတ်ကွယ်ရာ၊ စွန့်ရရှာသည်၊ ကြည့်ရာတောင်မြောက်၊ ကိုးပေါက်ဒွါရ၊ အစာဝမှ၊ ယိုကျဖျင်းဖျင်း၊ ဆံမွေးတွင်းက၊ သက်ဆင်းကျလျော၊ အာဟာရောသည်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်ပါတကား ……………..\n(၁၀) ပေကျံခြင်း သမ္မက္ခနအားဖြင့်ဆင်ခြင်ပုံ။\nစားသောအခါ၊ ခံတွင်းမှာတည့်၊ ရွံရာမသိ၊ ထွက်ပြန်ဘိလည်း၊ တံစိပွက်တွင်း၊ ချက်ထမင်းမှ၊ အမြှုပ်ထ၍၊ ၀ါဋနှုတ်ခမ်း၊ အိုးနှုတ်ခမ်းမှာ၊ လူးလည်းပါသို့၊ ကိုးဒါွရပေါက်၊ ဆံမွေးပေါက်မှ၊ စီးလျောက်ယိုကျ၊ ခေဌမျက်မှေး၊ နှပ်ချေးနဖါ၊ သွားမှာသွားမြှေး၊ ညစ်ကြေးမစင်၊ ကျင်ငယ်ဘင်တို့၊ ၀န်းကျင်လိ်မ်းကပ်၊ ရေသုံးသပ်လည်း၊ ကြပ်ကြပ်မပျယ်၊ ထွီဘွယ်သဘော၊ အာဟာရောသည်။ ။ အဟောစက်ဆုပ်ဘွယ်တကား ……………….\nVen. Dhammapala (ဖားအောက် တောရ)\nဗုဒ္ဓအဘိဓမ္မာ အနှစ်ချုပ် – ဒေါက်တာ မင်းတင်မွန်Download


မြန်မာစာမြန်မာစကား – မောင်စွမ်းရည် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Contributor, Columnist » မြန်မာစာမြန်မာစကား – မောင်စွမ်းရည်\nPosted by kai on Jan 24, 2016 in Contributor, Columnist, Cultures, History | 22 comments\nမြန်မာနိုင်ငံမှာ မြန်မာစာကို နိုင်ငံခြားဘာသာတရပ်အနေနဲ့ သင်ကြားရေးကိစ္စဆွေးနွေးနေကြတယ်လို့ ကြားရပါတယ်။မြန်မာဂေဇက်မှာလဲ အမေရိကားမှာ မြန်မာစာသင်ကြားသူဆရာတစ်ဦးနဲ့ မြန်မာဂေဇက်အယ်ဒီတာတို့ ဆွေးနွေးခန်းကို မကြာခင်ကပင်ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။ ကျနော်ဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာတုန်းကလဲ နိုင်ငံ ခြားသားကိုမြန်မာစာသင်ကြားပေးဖူးပါတယ်။ အမေရိကားရောက်မှလဲ အမေရိကန်များကို မြန်မာစာသင်ကြားပေးဖူးပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မြန်မာစာသင်ရိုးအဖွဲ့မှာလဲ အလုပ် လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ဒါပေမယ့် မြန်မာစာခေတ်မှီတဲ့သင်ကြားနည်းကို အသေအချာသင်သိသလားဆိုရင် မသိဘူးလို့ဘဲ ဝန်ခံရပါမယ်။ခုရေးမှာက အတွေ့အကြုံကိုရေး မှာပါ။\nကျနော်မကြာခင်ကပဲ မြန်မာပြည်ကို အလည်အပတ်ပြန်သွားခဲ့တော့ မိုးမခရဲ့အစီအစဉ်နဲ့ မြန်မာစာပေဆွေးနွေးပွဲတရပ်ကို လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။မြန်မာစာ ဆရာကြီးများဖြစ်ကြတဲ့ ဦးဇော်မြင့် (ဇော်ဇော်အောင်)နဲ့ ဂုဏ်ထူးဦးသိန်းနိုင်တို့လဲ ပါဝင်ကြပါတယ်။ မြန်မာစာသင်ကြားရေးခေတ်မီဖို့လိုအပ်ကြောင်းဆွေးနွေးဖြစ်ပါ တယ်။မြန်မာစာသင်ကြားရာမှာ အခြေခံပညာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တက္ကသိုလ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိကအားဖြင့်တော့ စကားပြေပြန်တာနဲ့ ရှေးရိုးစနစ်အတိုင်း ဂုဏ်၊ရသ၊အလင်္ကာ နည်းနဲ့ဝေဖန်တာလောက်ပဲရှိပါတယ်။အထူးသဖြင့် ဘာသာစကားလေ့လာရေးမှာ ခေတ်နောက်ကျကျန်နေရစ်ပါတယ်။ မြန်မာဘာသာစကားကိုရော၊ တိုင်းရင်းသား ဘာသာစကားကိုရော ဘာသာသိပ္ပံနည်းကျလေ့လာရေးနဲ့ သင်ကြားရေးမလုပ်နိုင်သေးပါဘူး။\nမြန်မာစာသင်ကြားရေးခေတ်မမီတာဟာ မြန်မာစာဆရာတွေညံ့လို့မဟုတ်ပါဘူး။ အစိုးရညံ့လို့ပါ။ဘာဆိုင်လို့လဲလို့မေးချင်ကြပါလိမ့်မယ်။ဘာသာစကား လေ့လာရေးမှာဘာသာသိပ္ပံပညာ ဘာသာဗေဒပညာရပ်များတတ်ဖို့လိုပါတယ်။ဘာသာသိပ္ပံဆိုတာ ကိုယ့်ဆီမှာကောင်းကောင်းမတတ်သေးတော့ နိုင်ငံခြားသွားသင် ရပါတယ်.အင်္ဂလိပ်စာသင်ကြားသူဆရာတချို့ဆိုရင် နိုင်ငံခြားကိုသွားပြီး ဘာသာသိပ္ပံပညာရပ်တွေသင်ယူဖူးပါတယ်။ မြန်မာစာဆရာများကိုတော့ နိုင်ငံခြားသွားပြီး ဘာသာသိပ္ပံပညာသင်ယူဆည်းပူးခွင့်မပေးခဲ့ပါ။ ဦးနေဝင်း(ဗိုလ်နေဝင်း)ကမြန်မာစာကို မြန်မာလူမျိုးထက်တတ်သူမရှိနိုင်ဘူး။မြန်မာဆရာက မြန်မာစာကိုနိုင်ငံခြား သွားပြီးသင်ယူဖို့မလိုဘူးဆိုပြီး ဘုမသိဘမသိနဲ့ ပိတ်ပင်ခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားတက္ကသိုလ်များကိုတော့ မြန်မာစာပို့ချပေးဖို့ မြန်မာစာဆရာတွေသွားခဲ့ကြပါတယ်။။သိပ် မပြတ်ပါဘူး။အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ ဆရာဦးဆွေထွန်း(ယခင်မြန်မာစာဆရာ)နဲ့ ဆရာဦးခင်မောင်ကြိုင်(ယခင်သတင်းစာဆရာ)တို့နှစ်ဦးမြန်မာစာသင်ကြားပို့ ချပေးနေတာကိုတွေ့ရဖူးပါတယ်။ဦးစောထွန်းကတော့ ဘာသာသိပ္ပံအခြေခံနဲ့ပို့ချနေသူဖြစ်ပါတယ်။ဦးခင်မောင်ကြီးဘယ်လိုသင်ကြားပို့ချနေသလဲဆိုတာမသိပါ။ ဦး စောထွန်းအနားယူလို့ဆရာမတယောက်ရောက်ရှိပို့ချနေပြီလို့သိရပါတယ်။\nမြန်မာစာကိုဘာသာသိပ္ပံအခြေခံနဲ့ လေ့လာရေးသားနေသူ ကျနော်သိရသလောက် မြန်မာလူမျိုးထဲက ဦးစောထွန်း၊ ဦးထွန်းတင့်၊ ဦးသာနိုး တို့ပဲရှိပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးဂျွန်အိုကဲလ်(မြန်မာနာမည် ဦးလှသိန်း) တို့ပဲရှိပါတယ်။အင်္ဂလိပ်လူမျိုးဂျွန်အိုကဲလ် (မြန်မာနာမည် ဦးလှသိန်း)က မြန်မာစာသင်နည်းနဲ့ မြန်မာသဒ္ဒါကျမ်း များရေးသားပြုစုထားတာ ကောင်းလှတယ်လို့ကြားဖူးပါတယ်။ရွှေတံဆိပ်ချီးမြှင့်ခဲ့ရတယ်လို့လဲ ကြားဖူးပါတယ်။ဘယ်သူဘယ်အဖွဲ့ကချီးမြှင့်သလဲမသိပါ။\nကျနော့အဖို့ မြန်မာစာရေးသားတဲ့အက္ခရာနဲ့ မြန်မာတွေပြောတဲ့ စကားတို့ဟာ လာရာအရပ်တူတာကို သတိပြုမိကတည်းကဘာသာစကားပြဿနာတွေ ရှိနေမှာပဲလို့ တွေးမိပါတယ်။ မြန်မာအက္ခတွေ (ကကြီး၊ ခခွေး၊ ဂငယ် —) ဆိုတာတွေက ကုလားအက္ခရာတွေဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယပြည်ကလာတယ်။ဗမာပြည်ထဲကိုတောင် အရပ်က၀င်လာတာ မြန်မာစကားဆိုတာက တိဗက်-ဗမာစကားအုပ်စုဝင်ဖြစ်လို့ ဟိုမြောက်ဖက်(အရှေ့မြောက်ဖက်)ကဝင်ရပါတယ်။ မြန်မာလူမျိုးတွေဝင်လာတာနဲ့ အတူ မြန်မာစကားလဲ ပါလာခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာစကားမှာ မပါတဲ့မလိုတဲ့အက္ခရာတွေ ကကြီး၊ ခခွေးထဲမှာပါနေတယ်။ကကြီး၊ ဏကြီး၊ ဠကြီးဆိုတာမျိုးတွေ ဋ-ဋ္ဌ-ဍ ဆို တာမျိုးတွေအပိုပါနေတယ်။ ကုလားပြည်ကလာတဲ့ပါဠိစာရေးရင်တော့ အသုံးဝင်တာပေါ့။ ပါဠိဆိုတာမြန်မာစာမှမဟုတ်ဘဲ။ဘုန်းတော်ကြီးများဟာပါဠိကို ပိဋကတ်သုံး ပုံကုန်အောင်သင်ဖူးပေမယ့် မြန်မာစာကျတော့ သင်ပုန်းကြီးပဲ သင်ဖူးကြတာများပါတယ်။ ခုခေတ်မှာ ‘ဘက’ ကျောင်းတွေရှိနေတော့ အတန်းကျောင်းက စာတွေပါ ကိုရင်လေးတွေသင်ယူနေကြရလို့ ပထဝီ၊ သမိုင်း၊ အခြေခံဗဟုသုတရနိုင်ကြတာ ဟန်ကျပါတယ်။မြန်မာစာမြန်မြန်တက်စေချင်ရင် သင်ပုန်းကြီးနည်းကိုစွန့်ပြီး အသုံး လုံးနည်း၊ ‘ဝထကလထ’ နည်းနဲ့သင်ရမှာပါ။\nနောက်ထပ်ပြဿနာက မြန်မာစာမှာ “စာ” နဲ့ “စကား” ကွဲနေတာပါပဲ။ စာ ဆိုတာဘာလဲ။ စာဆိုတာ စကားကိုအက္ခရာသင်္ကေတနဲ့ ရေးမှတ်တာကိုခေါ်တာ ပါပဲ။ ခုတော့ မြန်မာစာနဲ့ မြန်မာစကားသိပ်ပြီးကွာဟနေလို့ နိုင်ငံခြားသားတွေသင်ပေးရမှာသာမက တိုင်းရင်းသားတွေကို သင်ပေးရမှာတောင် ဘာသာစကားနှစ်မျိုး သင်ရသလောက် ဒုက္ခရောက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်ကျောင်းသို့သွားသည် လို့ရေးထားတာဟာ စကားပြောတော့ ကျနော်ကျောင်းကိုသွားတယ် ဖြစ်လာပါတယ်။ စာဆိုတာပြောတဲ့ စကားသံကိုအက္ခရာနဲ့ရေးတာလို့ဆိုခဲ့ပါပြီ။ ပုဂံခေတ်မှာ ပုဂံခေတ်ကလူတွေပြောသလိုရေးခဲ့တာပဲ။ရှေးကရေးတာကို “စာကြီး၊ ပေကြီး အဖြစ်လေး စားလွန်ပြီး စာရေးတိုင်းရှေးကလို လိုက်ရေးခဲ့ကြတော့ ခုအခါမှာ ပြောစကားနဲ့ စာစကားတို့ ” အလွန်ကွာခြားကုန်ပါတယ်။\nကျနော်တို့ မန္တလေးစာရေးဆရာတွေ ဦးလှ ဒေါ်အမာအစ မောင်သာနိုး၊ မောင်စွမ်းရည် အဆုံးအားလုံးက ခေတ်ပေါ်စကားအတိုင်းရေးနေကြပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာ စာနယ်ဇင်းတော်တော်များများကလဲ စကားပြောသလိုရေးပါတယ်။ကဲ- ဘယ်စာနဲ့သင်မလဲ။တချို့က “စကားပြောသလိုရေးတယ်”ဆိုတာကို “အသံထွက် အတိုင်းရေးတယ်ဆိုတာနဲ့” အထင်မှားတတ်ကြပါသေးတယ်။ စာက(၁) ကျွန်တော်ကျောင်းသို့သွားသည်။(၂) စကားပြောတော့ ကျနော်ကျောင်းကိုသွားတယ်(၃) စကားသံအတိုင်းရေးရင် ကျနော်ကျောင်းဂိုသွားဒယ်။ ကဲ ဘာသာစကားတခုထဲက သုံးမျိုးကွဲနေပြီ။ အသံထွက်အတိုင်းမသင်ရတာတော့ သေချာတယ်။ အသံထွက် ဥပဒေစည်းမျဉ်းရှိပါတယ်။ အင်တာနက်ပေါ်မှာရှာကြည့် မြောက်အီလီနွိုက်တက္ကသိုလ်ဆရာဦးစောထွန်း အင်တာနက်ပေါ်မှာတင်ထားတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။အင်္ဂ လိပ်လိုVoicing Rule လို့ခေါ်ပါတယ်။ စောင်းဒန်း၊ ခေါင်းကိုက်၊လာဒယ်၊ လာဘာ ဘယ်လိုရေးလို့ဘယ်လိုအသံထွက်သလဲ ။ပါဠိလို “သန္ဒိ” ခေါ်သတဲ့။နိုင်ငံတကာ ကလဲ ဒီအခေါ်ကိုယူပြီး သန္ဓိ (Sandhi) ခေါ်သတဲ့။ မြန်မာသဒ္ဒါမှာ “အပိတ်စပ်၊ အပွင့်စပ်” ဆိုတာရှိသတဲ့။ ဥပမာ စာစောင်၊ စာတမ်း၊ စာပေ၊ တိုင်းပြည်၊ မြို့ပြ စတဲ့ စကားလုံးတွေကို အသံထွက်ကြည့်ပါ။တချို့အသံကြောင့် တချို့မပြောင်းဘူး။ဒါတွေလေ့လာသင်ပြဖို့ရာ မြန်မာသဒ္ဒါထဲက ဃောသ၊ အဃောသ ဆိုတာတွေနဲ့ တုန်း ခေါ်သရသံ သရသံနိမ့်မြင့်တွေကို ( TONES) သိရပါအုံးမယ်။ဒါတွေသိမှ ပြောတက်မှ မြန်မာစာစကားအသံထွက်နည်းကိုသင်ပေးလို့ရပါတယ်။\nဦးဖေမောင်တင်၊ ဦးသာနိုး၊ ဦးစောထွန်း၊ ဦးခင်အေး၊ ဦးလှသိန်း (ဂျွန်ဘိုကဲလ်) တို့ရေးတာတွေရှာဖတ်ရပါတယ်။ကျနော်က သူတို့ရေးတာတွေဖတ်ပြီး အမြွက်လောက်ပဲပြောနိုင်တာပါ။သူတို့လို သိတာတက်တာမဟုတ်ပါ။ဒါကြောင့်ညွန်းရုံလောက်ပဲ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။အဲဒီအသံထွက်စနစ်လောက်နဲ့ပဲ ချာချာလည် သွားနိုင်ပါတယ်။မြန်မာစာကို မျက်စိကန်း တစ္ဆေမကြောက် ဆိုသလိုသင်နေကြတာပါ။ မြန်မာစာတတ်လှချေရဲ့ဆိုပြီး ကမ္ဘာအေးဗုဒ္ဓကျမ်းစာဌာနမှာဆိုလား ဝင်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတယောက်ကို “ဝလုံး” အကြောင်းပြောရင်း “ဝ” ကိုအသံဘယ်နှသံထွက်နိုင်သလဲ။လေးသံထွက်ပြပါလို့ပြောတော့ သူကရယ်တယ်။ ကဲ စာဖတ်သူကမြန်မာဆိုပါတော့ (ဝ)ကို ဘယ်နှသံထွက်ပြမလဲ။ဒီဂျာနယ်မှာဖော်ပြပေးပါ။ ဂုဏ်ပြုပါရစေ။\nမြန်မာပြည်မှာ မြန်မာစာကိုနိုင်ငံခြားဘာသာရပ်အဖြစ်သင်နည်းညီလာခံလုပ်နေသတဲ့။ သွားတက်ချင်တက်ကြ။ ညီလာခံပြီးရင်ထွက်လာမဲ့သတင်းတွေလဲ နားစွင့်ကြပေါ့။ကျနော်က သတင်းပေးရုံလောက်ပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်။\nမှတ်ချက်။ ။ မြန်မာ့ဂဇက် ဖေဖော်ဝါရီထုတ်တွင် ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။\nမြန်မာစာတတ်လှချေရဲ့ဆိုပြီး ကမ္ဘာအေးဗုဒ္ဓကျမ်းစာဌာနမှာဆိုလား ဝင်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတယောက်ကို “ဝလုံး” အကြောင်းပြောရင်း “ဝ” ကိုအသံဘယ်နှသံထွက်နိုင်သလဲ။လေးသံထွက်ပြပါလို့ပြောတော့ သူကရယ်တယ်။ ကဲ စာဖတ်သူကမြန်မာဆိုပါတော့ (ဝ)ကို ဘယ်နှသံထွက်ပြမလဲ။ဒီဂျာနယ်မှာဖော်ပြပေးပါ။ ဂုဏ်ပြုပါရစေ။\nဆိုတော့.. မှန်တဲ့သူကို ဒီနှစ်တွေ့ဆုံပွဲလုပ်ဖြစ်ရင်.. လက်ဆောင်ပေးမယ်လေ..။ ဖြေကြည့်ကြ..။ ကျုပ်လည်းအဖြေမသိ..။\nသများကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့နေရတာ . .\nတယ် နဲ့ ဒယ်\nကို နဲ့ ဂို\nဆယ် နဲ့ ဇယ်\nအဲ့လောက်ပဲ သင်ပေးရသေး . . . လက်လျှော့ချင်နေကြပြီ . . .\nစေ နဲ့ ဇေ\nချောက်နဲ့ ဂျောက် ကောပါဝူးလားဗျ\nသများ ဆိုတဲ့စကားလုံးကိုရော ဘယ်လိုသင်သလဲဟင်\nသများ ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က ဘာတုန်း\nတညားး ဒို့ ဂဒေါ့\nဝလုံးက နည်းနည်းထူးခြားတာတော့ အမှန်ပဲ။\nကကြီးရေးနသတ် = ကန်\nခကွေး ( ခ )\nဂငယ် ( ဂ )\nစသည်တို့ကလည်း အသံထွက်ပုံတူညီကြသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း\nအသံထွက် မတူညီသည်ကို တွေ့ရသည်။\nဝံ = ဝန် ( ဝွန် ဟု မထွက်)\n-ွ = ဝဆွဲ သုံးစရာမလိုခြင်း။\nဝံ သည် ကွဲလွဲနေခြင်း။\nဝတ် ၏အသံသည် တခြားသောအသံ ဖြစ်ခြင်း။\nလာမည့်ကာလ၌ လွှတ်တော်ထဲ ရောက်ချင်၍ ယုတ်တန်း၊ရမ်းတုတ်ခဲ့ပါသည်။\n. မြန်မာစာ မြန်မာစကား အကြောင်းတုန်း စပ်မိစပ်ရာ ဝင်ပြောရရင်\n. ခုလို mobile တွေ ထည်လဲ သုံးနေကြတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ\n. မြန်မာပြည်ကို လာလည်တဲ့ ဖော်ရိတ်နာတွေ အဆင်ပြေပြေ သုံးစွဲနိုင်မယ့်\n. အခြေခံ စကားပြောလေးတွေကို သူ့ Category လေးနဲ့သူ စုစည်း ထားတဲ့ Myanmar English .. apk လေး တစ်ခုလောက် ရှိရင် ကောင်းမယ် ထင်တယ်\n. ဥပမာ … How much? ဆိုရင် bal lout lae’ “ဘယ်လောက်လဲ” ဆိုပြီး ပြတဲ့ apk အမျိုးအစား လေးပေါ့ ..\nငင် . . . ဒါမိုး ကြားဖူးဘာဒယ်\nမြန်မာ သဒ္ဒါ နဲ့ အင်္ဂလိပ် သဒ္ဒါ ကို\nအသံထွက် နဲ့အရေးအသားး ကွာခြားချက်တို့\n(အပြောနဲ့ နားထောင် အတွက်)\nကိုယ့် လူမျိုးအတွက် သင်တဲ့ သင်ရိုးးသီးးသန့် မဟုတ်ပဲ တခြားနိုင်ငံ ရပ်ခြားး လူမျိုး ခြားး က ပါ အစ ကနေ စသင် မိရင် မြန်မာစာ မြန်မာစကားကို လေ့လာသိမြင်နိုင်တဲ့ သင်ရိုးး အရှည် ပြဌာန်းးနိုင်ရင် ကောင်းးမယ်..\nမြန်မာစာ မေဂျာ ယူ မှ သိရမယ့် အကြောင်းတွေ ပါ အပါပေါ့လေ..\nခုတော့ မေဂျာထဲတောင် သူက အမှတ်အနည်းဆုံးဆို ဝင်တာလားး မသိ\nမြန်မာသဒ္ဒါ ကို မရေလည်ရင် English Grammer ကို နည်းလမ်းမှန် ချဉ်းကပ်လို့ ကို မရတာတော့ အသေအချာ..\nကျနော် ငယ်ငယ်ကတော့… မြန်မာစာ/စကား ဆိုတာ…အလွန်တရာမှ…\nကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းသော… တိကျသေချာပြီး ခမ်းနားသော ဘာသာစကားတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။\n.မြန်မာစာ/စကားကို အားမလိုအားမရတာတွေ စိတ်တိုင်းမကျတာတွေ…\nသူ့ရဲ့ မပြည့်စုံ မကြွယ်ဝမှုတွေ… မတိကျ မသေချာမှုတွေ …စသည်ဖြင့်..အပြစ်များစွာ တွေ့လာရတယ်…။\nအဲ့ဒီနောက်တော့… ပိုစ့်မော်ဒန် ဝါဒီများရဲ့ အယူအဆအရ…\nဘာသာစကားကို တွန်းလှန်ပြီး ကဗျာတွေ ရေးချင်လာတယ်…\nအဖုအထစ်များနဲ့ ပိတ်လိုတားဆီးလုပ်တတ်တဲ့ ကျောက်သားနံရံကြီးပဲ ဖြစ်တယ် လို့. မြင်လာပြီး….\nဘာသာစကားကို ဆန့်ကျင် တိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ချင်တယ်… ။\nအထူးသဖြင့်…. ဆိုလိုချင်တဲ့အဓိပ္ပါယ်တိုင်းကို တိတိကျကျ ဖော်ပြနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ဘာသာစကားတွေကို…\nကဗျာ / ဝတ္ထု တွေဖန်တီးရာမှာ… အသုံးမပြုချင်တော့ဘူး…\nဘာသာစကား (အက္ခရာ)တွန့်တွန့်ကောက်ကောက်တွေ မပါဘဲ ( မသုံးဘဲ )\nကဗျာ / ဝတ္ထု ဖန်တီးလို့ မရဘူးလား….ဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟာ ကျနော့်အတွေးထဲ မကြာခဏ ဝင်လာတယ်..\nရေးတော့.. ဝှေးစေ့… တဲ့..။ ဖတ်တော့.. ဂွေးဇိ တဲ့..။ ၀ က.. ဂ ဖြစ်သွားသတဲ့…။ တခု..။\nရေးတော့ ဝလုံး သုံးပြီး ဝှက် ထားတယ်\nဖတ်တော့ ”ဖ”အသံကြီးနဲ့ ဖွက်ထားတယ် တဲ့\nရေးတော့ “၀ှက်”.. ဖတ်တော့.. “ဖွက်” ပေါ့…။\nတင်ပေးထားတာကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီပို့စ်ကို ဖဘ မှာပြန်ရှယ်ချင်လို့ ကူးယူသွားပါပြီ။


ကာကွယ်ဆေးများအပေါ် ပြင်သစ်အရာရှိ၏ မှတ်ချက်မှာ “ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု” ဟု ရုရှားနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန တုံ့ပြန် - Xinhua News Agency\nတရုတ်နိုင်ငံမှ လှူဒါန်းသော COVID-19 ကာကွယ်ဆေးများ ဗဟိုအာဖရိကသမ္မတနိုင်ငံ Bangui မြို့ရှိ M'poko အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်သို့ ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၆ ရက်က ရောက်ရှိလာစဉ်(ဓာတ်ပုံ - Chinese Embassy in CAR/Handout via Xinhua)\nမော်စကို ၊ ဇူလိုင် ၁၂ ရက်(ဆင်ဟွာ)\nရုရှား နှင့် တရုတ်နိုင်ငံထုတ် COVID-19 ကာကွယ်ဆေးများအား အသိအမှတ်မပြုကြောင်း ပြင်သစ်အစိုးရအရာရှိတစ်ဦး၏ မှတ်ချက်စကားသည် “အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျခြင်း နှင့် neo-Nazism လူမျိုးကြီးဝါဒကျင့်သုံးခြင်း၏ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု မျိုးကွဲတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း ” ရုရှားနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနပြောခွင့်ရပုဂ္ဂိုလ်က တုံ့ပြန်ပြောကြားခဲ့သည်ဟု မကြာသေးမီက Russia Today(RT) အင်တာနက်ဝက်ဆိုက်စာမျက်နှာတွင် ဖော်ပြသည့် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်အရ သိရသည်။\nဥရောပရေးရာဆိုင်ရာပြင်သစ်နိုင်ငံဝန်ကြီး Clement Beaune ၏ ယခုရက်သတ္တပတ်အစောပိုင်းက ဥရောပသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအား မှတ်ချက်ပြုပြောကြားချက်မှာ လုံးဝ ကြောင်းကျိုးဆီလျှော်မှုမရှိကြောင်း နှင့် တရားဥပဒေများ ၊ ကျင့်ဝတ်များ နှင့် စည်းမျဉ်းသိက္ခာပိုင်းများကို ဆန့်ကျင်နေကြောင်း ရုရှားနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြောခွင့်ရအမျိုးသမီး Maria Zakharova က ၎င်း၏ Telegram လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာတွင် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။\n“ ကပ်ရောဂါကို ဆန့်ကျင်တိုက်ဖျက်ဖို့ လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ အကျိုးစီးပွားအတွက် သွေးအေး ရက်စက်မှု ၊ အဆိုးမြင်မှု ၊ ကောက်ကျစ်မှု တွေနဲ့အတူ ဒါဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေက လုပ်ဆောင်တဲ့ သိသာ ထင်ရှားတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ် ” ဟု ၎င်း ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ဇူလိုင် ၉ ရက် ထုတ်ပြန်ချက်အရ တရုတ်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံပေါင်း ၁၀၀ ကျော် နှင့် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများသို့ COVID-19 ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး ကြိမ်ရေပေါင်း သန်း ၅၀၀ ကျော် နှင့်အတူ အသက်ရှူစက်များကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ၊ ယင်းမှာ လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ COVID-19 ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်မှုစုစုပေါင်း၏ ၆ ပုံ ၁ ပုံအထိ ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။\nကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကာကွယ်ဆေးလိုအပ်ချက်ပြည့်မီရန်အတွက် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် အခြားသော ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများစွာအား ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းတွင် တက်ကြွစွာ ထောက်ခံ အားပေး လျက်ရှိကြောင်းလည်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနက ဆိုသည်။(Xinhua)\nFrench official’s remarks on vaccines “racism”: Russian Foreign Ministry\nMOSCOW, July 12 (Xinhua) — The remarks byaFrench official of not recognizing Russian and Chinese COVID-19 vaccines were “a hybrid of racism, imperial hegemonism and neo-Nazism,”aspokesperson of the Russian Foreign Ministry has said, according to an article published on the website of Russian media outlet Russia Today (RT) recently.\nWorkers unloadabatch of China-donated COVID-19 vaccines at M’poko International Airport in Bangui, Central African Republic, on July 6, 2021. (Chinese Embassy in CAR/Handout via Xinhua)\nနိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ၌ ကာလဝမ်းရောဂါဖြစ်ပွားမှုကြောင့် နှစ်ဝက်အတွင်း လူ ၃၂၅ ဦး သေဆုံး