ရှညောသား: သူငယ်ချင်းနဲ့ ဈေးဝယ်တစ်ခေါက်\nဈေးအပေါ်မျက်နှာကျက်မှာ အလှဆင်ထားတဲ့ ပန်းလုံးတွေ\nဒီနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ဈေးဝယ်သွားတာ အဖော် လိုက်ခဲ့ပေးဖို့ခေါ်လို့ သူနဲ့လိုက်သွား ဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့မနက်အိပ်ယာထကတည်းက အပြင်မှာ ရာသီဥတု ကလည်း နှင်းတွေ ကျနေလို့ အဆောင်မှာပဲ ဇိမ်နဲ့ကွေးမယ်ဆိုပြီး စဉ်းစားထားတာ။ ဈေးဝယ်ဆိုတော့လည်း နဲနဲစိတ်ဝင်စားတာနဲ့ သူငယ်ချင်းလည်း အဖော်ရအောင်ဆိုပြီး နှင်းတွေကြားမှာပဲ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ လမ်းသွားရတာကတော့ သိပ်ပြီးတော့ အဆင်မပြေ လှဘူးဗျာ။ မြန်မာပြည်က ရွှံ့ဗွက်တွေအစား ဒီမှာတော့ နှင်းဗွက်တွေထဲမှာ သွားခဲ့ရတယ်။\nဆိုင်ရောက်တော့လည်း ပစ္စည်းတွေကလိုချင်စရာ တွေကြည့်ပဲ။ အစကတော့ ဘာမှမ၀ယ်တော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နဲ့ ဈေးနှုန်းကလည်း တ၀က်ဈေးပဲလို့ ရေးထားတော့ စိတ်ကဘယ်လိုမှ မရတော့ဘူး။ ပုံမှန်ရောင်းတာ တစ်ထောင်ဆိုရင် ငါးရာနဲ့ရမှာလေဗျာ ဟဲ..ဟဲ.. တောသားပဲလေနော့။ ကိုယ့်အထွာနဲ့ကိုပေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ နွေရာသီမှာ ၀တ်ဖို့ အပေါ်ဝတ်အကျီင်္တစ်ထည် နဲ့ ကင်မရာထည့်ဖို့ အိတ်လေးတစ်လုံး ၀ယ်လာဖြစ်တယ်။ အဆောင်က သူငယ်ချင်းတွေ ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အကျိုးအကြောင်း ပြောပြတော့ သူတို့ကလည်း လိုချင်တယ်ပြောတာနဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အတွက်ပါ အင်္ကျီတစ်ထည်စီ ၀ယ်လာပေးလိုက်တယ်။အလကားမဟုတ်ဘူးနော်။ အဆောင်ရောက်တော့ ပိုက်ဆံ ပြန်တောင်းတာပေါ့ဗျာ (ဟဲ…ဟဲ)။\nသူတို့ကလည်း မသိရင်တော့ လူအစစ်တွေအလား\nမြန်မာပြည်မှာတော့ ဈေးဝယ်လို့ပြီးရင် မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်တို့၊ ကြာဇံဟင်းခါးဆိုင် တို့ကို သွားတာပေါ့ဗျာ။ ဒီမှာတော့ မက်ဒေါ်နယ် လို့ခေါ်သလား (ဟမ်ဘာဂါလို့ခေါ်သလား) မပြောတတ်ပါဘူး သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အဲ့ဒီဆိုင်တန်းတွေဘက်ကို ရောက်သွား ပါတယ်။ တောသားဆိုတော့ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့ဒီလို အစားအစာ တွေကိုသိပ်ပြီး ခံတွင်းမတွေ့လှဘူးဗျ။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဟမ်ဘာဂါစားရင် တစ်ခုကို ကုန်အောင် အတော်လေး စားယူရတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဆိုင်တွေကိုလျှောက်ကြည့်တော့ ထမင်းကြော်တွေ၊ ခေါက်ဆွဲကြော်တွေကို ဒယ်အိုးနဲ့ မဟုတ်ဘဲ မီးဖိုပလိပ်ပြား ပေါ်မှာ ဓားတွေနဲ့ခုတ်စင်းပြီး ကြော်နေတာ တွေ့တာနဲ့ စိတ်ဝင်စားလို့ သူငယ်ချင်းကို အဲ့ဒီဆိုင်မှာ သွားစားဖို့မဲဆွယ် လိုက်ပါတယ်။ ဟမ်ဘာဂါ ကိုတော့ အရင်နှစ်ခါလောက် စားဖူးပြီးသားမို့ စားချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။ သူငယ်ချင်းကလည်း နှစ်ခါမပြောရပါဘူး နှစ်ယောက်သား ဆိုင်ကို ရောက်သွားပါလေရော။ ဆိုင်ရောက်တော့ ကောင်တာမှာ ထိုင်တဲ့တစ်ယောက်က အာရှသားဖြစ်ဟန်တူပါတယ်။ ဖော်ဖော်ရွေရွေပါပဲ။ အစားအစာတွေအကြောင်း ပြောပြတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က ခေါက်ဆွဲကြော်(ဆိုင်မှာရေးထားတာတော့ спаго တဲ့) တစ်ပွဲနဲ့ သူငယ်ချင်းက ထမင်းကြော်တစ်ပွဲ မှာလိုက်ပါတယ်။\nအကြော်ထဲ ထည့်မည့် အဆာပလာတွေကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ပဲကြိုက်တာ ယူထည့်ရတယ်။ အဲ့ဒါတွေယူထည့်တော့လည်း ဆိုင်ရှင်က အသားများများထည့်ယူတဲ့ အသားကိုက အဲ့လောက်မခင်မင်တော့ နဲနဲလေးပဲ ယူထည့်လိုက်တယ်။ နောက်တော့ ဆိုင်ရှင်က ကျွန်တော့်ပန်းကန်ထဲကို အသားတွေကိုယ်တိုင် လာထည့်ပေးတာ ပန်းကန်က အသားတွေနဲ့တင် ပြည့်သွားပါတယ်။ပြီးမှ အသီးအနှံတွေ ကိုယ်ကြိုက်တာ ယူထည့်တဲ့ဗျာ။ သဘောကောင်းချက်တော့ လွန်ပါရော။ ကျွန်တော့်တစ်ပွဲစာက နှစ်ယောက်စားလို့ ရနေပြီ။ ကိုယ့်ထည်ချင်တာတွေ ထည့်ပြီးတော့ ကြော်တဲ့သူဆီကို ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အကျင့်ကလည်း တစ်မျိုးဗျ စားသောက်ဆိုင်ရောက်ရင် အစားစားဖို့ထက် သူတို့ချက်တာပြုတ်တာကို ကြည့်ရတာ ပိုသဘောကျတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ၀င်ပြီးစမ်းလုပ်ကြည့်ချင်တာ။ အချက်အပြုတ်ကလည်း အဲ့ဒီလောက်ကို ၀ါသနာကြီးတာ။ ဒါပေမဲ့ ၀ယ်သူက၀ယ်သူပဲပေါ့နော်။ သူချက်ပြုတ်နေတာကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေရင်း ဓာတ်ပုံပဲ ရိုက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကြော်လို့ပြီးတော့ တစ်ခါသုံး ခွက်နဲ့ထည့်ပေးပါတယ်။ နောက်ပြီး ဂျုံကို မီးဖုတ်ထားတဲ့ဟာ တခုလည်း ထည့်ပေးသေးတယ်။ ကျန်တဲ့ အချဉ်တို့ နံနံပင်တို့ကိုတော့ ကိုယ်ကြိုက်တာ ထည့်ယူနိုင်ပါတယ်။ စားကြည့်တော့ အရသာက မဆိုးပါဘူး။ နည်းနည်းလေးတော့ ပေါ့တယ်။ ဆားနဲ့ ငရုတ်ကောင်းမှုန့် လေးထပ်ဖြည့်ပြီး ပြင်လိုက်တော့ အနေတော်ပါပဲ။ စားလိုက်တော့ တ၀က်တောင် မကုန်သေးဘူး ဗိုက်ကပြည့်ပြီ။ အဆောင်မှာကလည်း ထမင်းကြမ်းနဲနဲစားလာခဲ့လို့ပါ။ ဒီအတိုင်းထားခဲ့ဖို့ ကျတော့လည်း နှမြောစရာမို့ သူငယ်ချင်းကို တ၀က်ခွဲထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ကျန်တာလေးကိုတော့ ကုန်အောင်စားခဲ့တယ်။ ဟိုဘေးက ဂျုံမီးဖုတ်ကိုတော့ စားတယ်ဆိုယုံလေးပဲ ဖဲ့ပြီးအရသာကို မြည်းကြည့်ခဲ့ပါတယ်။\nသူကြော်နေတာကြည့်ရင်း ကျွန်တော်လည်း လက်တွေကို ယားနေတာပဲ\nစားပြီတော့ ခဏထိုင်ရင်း သူတို့ဆီက ဆိုင်တွေရောင်းချတာကို အကဲခတ်ကြည့်တော့ သူတို့ဆိုင်တွေက လူကုန်သက်သာတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာလို ငွေရှင်းဖို့ ခေါ်ရတာတို့ ပန်းကန်သိမ်းဖို့ ခေါ်ရတာတို့ လုပ်နေစရာ မလိုဘူး။ ပိုက်ဆံကလည်း မစားခင်ကတည်းက ရှင်းထားရတာ။ ပန်းကန်ဆိုတာကလည်း တစ်ခါသုံးတွေ ဆိုတော့ စားပြီးလွှင့်ပစ်ယုံပဲ။ တချို့ဆိုင်ကြီးတွေမှာတော့ ပန်းကန်သုံးကြပါတယ်။ အဲ့ဒီစနစ်လေးလဲ မဆိုးဘူးဗျနော်။ လူအကုန်သက်သာတာပေါ့။ စားပွဲထိုးငှားရ၊ ပန်းကန်ဆေးငှားရ၊ သန့်ရှင်းရေးငှားရ စတာတွေ အပိုလုပ်မနေရတော့ဘူး။ သန့်ရှင်းရေး သမားကလည်း ဆိုင်တွေအများကြီးမှ နှစ်ယောက်သုံးယောက်လောက်ပဲ စားပြီးသွားတဲ့ ၀ိုင်းကခုံကို ပုဝါလေးနဲ့ လိုက်သုတ်ပေးလိုက်ရင်ပြီးပြီ။ အမှိုက်တွေကိုလည်း တွန်းလှည်းလေးနဲ့ တစ်ခါထဲ သယ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီနောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်လည်း ထပြန်လာခဲ့ကြပါတယ်။ ဘူတာရုံမရောက်ခင်အထိ နှင်းဗွက်ကို ရုန်းပြီး စိုစိစိနဲ့လမ်းလျှောက်ခဲ့ရပါတယ်။ အဆောင်ပြန်ရောက်တော့ အနားယူရင်း ဒီပို့စ်လေးချရေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လက်ဆော့လာတဲ့ ပုံလေးတွေလည်း အားပေးသွားပါအုံးဗျာ။ ကျွန်တော်အညာသား ဒီရောက်မှ ကင်မရာကိုင်ဖူးတာပါပဲ။\nဟိုဘက်က စိမ်းစိမ်းလေးက ဆမြိတ်ရွက်နဲ့ အောက်ကဆော့အချဉ်\nကျွန်တော့်ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ အားလုံး ကျန်းမာပျော်ရွှင်ကြပါစေဗျာ….\nစာရေးသူ ရှညောသား at Saturday, April 09, 2011 Email This BlogThis! Share to Twitter Share to Facebook\nဘေးက ဘလင်းနီ မုန့်လားဟင် ... စားချင်တာ..\nငါမုန့်မှုန့် တစ်ဝက် ကျန်သေးတယ်... နောက်ရက်\nစားကောင်းမဲ့ပုံပဲ ဈေးကြီးလား ..တပွဲ ကို ၃ယောက်လောက်တောင်စားလို့ ရမယ်ထင်တယ်..\nအစားအစာ (133) အက်ဆေး (93) ဓာတ်ပုံ (40) အညာအစားအစာ (23) သီချင်း (20) ဗဟုသုတ (7) အညာမှာပေါက်တဲ့အပင် (7) ပန်းပွင့်လေးများ (6) အညာမှာပေါက်တဲ့အပင် (6) မှတ်သားစရာ (3) သိမှတ်စရာ (3) အသီးအရွက် (2) မိတ်ဆက် (1) အညာဓလေ့ အသုံးအဆောင် (1)\nကြက်သားငါးပိချက် နဲ့ ပဲပြားအသီးအရွက်ကြော်\nပန်းသီးထောင်း၊စွယ်တော်ရွက်နဲ့ ဖလန်ပင် ဘယ်လိုတော်စပ...\nပန်းသီးထောင်း၊စွယ်တော်ရွက်နဲ့ ဖလန်ပင် ဘယ်လိုတော်စပ်သလဲ…\nမွနျမာစကားပွောပီး နိုငျငံပေါငျး (၃၁) အထိ အသံဖွငျ့စာဖွငျ့ ဘာသာပွနျပေးနိုငျတဲ့ VoiceTra APK


My Oh My & Happy! | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nArts & Humanities » My Oh My & Happy!\t15\nPosted by kai on Apr 10, 2016 in Arts & Humanities, Contributor, Columnist, Music | 15 comments\nသိတာလေးတွေတင်ပေးကြပါဦး..။ ယူတုကသီချင်းလင့်ရယ်.. စာသားရယ်ပေါ့…။\nဘိုသီချင်း..။ ဂျပန်၊ စိန့်ပြည်..။ ကိုရီးယား..၊ ဗမာ..။ ကုလား.. ကြိုက်တာ..။ နှစ်ကူးနီးပြီမို့လေ…။ ပျော်ရွှင်ပါစေ..။\nRise up blinking in the sun\nWrapped in invisible wire\nSomething beautiful’s gonna come\nOut from underneath our thumbs\nTo let freedom vibrate not ring\n‘Cause we can’t listen to (listen to (listen to)) everyone\nIf we wanna hear ourselves sing\nMy oh my whatawonderful day we’re having…\nWhy oh why are we looking foraway outside it…\nI see the green grass below\nI feel the warmth of the screen\nIs it beautiful (maybe not (maybe not)) but maybe so\nWhatever keeps us singing\nHow long O Lord can you keep the whole world spinning under our thumbs…\nkai says: Punch Brothers – “My Oh My”\nkai says: Happy (From “Despicable Me 2”)\nခင်ဇော် says: ငင်… တဂျီး အစစ်မှ ဟုတ်ရဲ့လားးး\nkai says: ဗမာသီချင်းတွေထဲ.. နည်းနေသလားလို့. ကော်ပီသမားတွေကော်ပီရအောင်ပါ..။\nဟုတ်သားပဲ.. မဏ္ဍပ်မှာဖွင့်ရင်လည်းရသားပဲ.. ဖွင့်မှ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8068\nမြစပဲရိုး says: ဒီ Post ကို အခုမှ ကြည့်မိတယ်။\nနိုင်ငံရေး တွေ ရေး မစိုး လို့ အာရုံ လွှဲ သလား။\nkai says: NLD အစိုးရဖြစ်… လေ့လာကြည့်သလောက်.. တော်တော်လည်းခိုင်နေပြီပဲ…။\nအဆင်ပြေကြသလားမသိ.. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8068\nမြစပဲရိုး says: ပလက်ဇီးဘိုး လားတော့ မသိ။ စိတ်ထဲ နဲနဲ မြန်လာသလို လို။ lol:-)))\nမြန်မာပြည် က လူတွေ ရော ဘယ်လိုလဲ။\nမြစပဲရိုး says: မြန်မာပြည် က Happy Song ပါ သူကြီး ရေ။\nကျွန်မ တို့ လူတွေလဲ ချို့ချို့တဲ့တဲ့လေး တွေ နေရ တဲ့ ကြားထဲ က ပျော်အောင် နေကြရရှာပါတယ်။\nတစ်ခြားနိုင်ငံ က Happy Song ရိုက်ထားတာ နဲ့ ယှဉ်ကြည့် ဖူးခဲ့ပါတယ်။\nကိုယ့်လူတွေ နဲ့ ကိုယ့်ပြည် ကိုလဲ မကြာခင် တစ်ခြားနိုင်ငံ က မြင်ကွင်း တွေလို အဆင့်မြင့်လာပါစေ ဆုတောင်းပါတယ်။\nကိုယ့် အတ္တတွေ ကို နောက်တန်းထားပြီး ကိုယ့်တိုင်း ကိုယ့်ပြည် တိုးတက်ရေး၊ ကိုယ့်ပြည်သူ တွေ လူတန်းစေ့ နေနိုင်ရေး ကြိုးပမ်းပေးကြပါ။\nမြစပဲရိုး says: ဒါက အိမ်နီးချင်း ဗီယက်နမ် ပါ။ မြင်ကွင်း အဝတ်အစား၊ သန့်ရှင်းမှု ဘယ်လောက် ကွာတယ် မြင်ရပါလိမ့်မယ်။\nဒါတောင်မှ မရှက်တတ်ကြ ဘဲ အိမ်ထဲ မှာရန်ဖြစ် ချင်နေကြသေးတယ်လား။ :-(((\nမြစပဲရိုး says: ကျေးဇူးတရား ဆိုတာ သီချင်း တွေထဲ မှာလဲ ရှိပါတယ်။ ကြည့်တတ် ကြားတတ် မြင်တတ် ရင် လူသားတွေ ကြားထဲ မှာ ကြည်နူး ပျော်ရွှင်ဖွယ် အရာ တစ်ခုပါ။\nFor giving it to me Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12397\nခင်ဇော် says: ကြည့်ဖူးမယ်တော့ ထင်ရဲ့.. လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ နှစ်လောက်က ခေတ်စားးတယ်.. က နည်းတွေကို ဟာသလုပ်ပြီးး ပြောင်ထားဒါ..\nသီချင်းကတော့ နီယို နဲ့ ပစ်ဘူးးးရဲ့\nGive me everything tonight ကို သုံးထားတာ.. က လို့ကောင်းတယ်…\nThint Aye Yeik says: ရွာထဲ ဝင်ရတာတော့ အရင်ထက် ပိုလွယ်နေသလိုလိုပဲ…\nယမကာကျော်စွာ အူးမြောက်မြောက် (B.E) says: ကလားတို့ရပ်ကွက်ထဲ ဆိုတဲ့ သချင်းပဲ ကြိုက်တယ်\nmanawphyulay says: အဲဒါတွေ ဖွင့်ကြည့်လို့ပဲရတယ်။ ဒေါင်းလို့လည်း ရ၀ူး။ လိုချင်တာနော်…\nအောင် မိုးသူ says: နားထောင်ကြည့်ဦးမယ်


San Htun's Diary: January 2014\nရုပ်ရှင်လက်မှတ်၊ ရှိုးပွဲလက်မှတ်များသာမက ယာဉ်စည်းကမ်း၊ လမ်းစည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်လျှင် ပေးသောလက်မှတ်များကိုလည်း ယူအက်စ်တွင် တစ်ကဒ်ဟု ခေါ်သည်။ ကျွှနု်ပ် ကားမောင်းသင်သောအခါ တဒ်ကဒ်ထိမယ် သတိထားမောင်းဟု သတိပေးသော စကားများကို ခဏခဏ ကြားခဲ့သော်လည်း တခါမှ တစ်ကဒ်မထိခဲ့။ အဆောင်မှ လမ်းကူးလိုက်လျှင် ကျောင်းရောက်ပြီ ဖြစ်သလို များပြားလှသော ကျောင်းသင်ခန်းစာများ၊ အဆိုင်းမင့်များကြောင့် မအားလပ်။ တပတ်တစ်ခါ ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ ၊ ဘူဖေး၊ Pizza Ranch မှ ကြက်ကြော်သွားစားဖို့ လောက်သာ မြို့ ထဲထွက်သည်။ ဝယ်ခြမ်းမည့်ပစ္စည်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး၊ ရာသီဥတုကလည်း ခြေခင်းလက်ခင်းသာလျှင် ကားထားကာ အညောင်းအညာပြေအောင် လမ်းလျှောက်တတ်ကြသေးသည်။ ကားသိပ်မမောင်းသလို သေးငယ်သောမြို့ လေးဖြစ်သောကြောင့် ယာဉ်ကြောမရှုပ် အမြဲတမ်း ရှင်းလင်းနေသည်။\nယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရခင် သင်မောင်းဘဝဖြင့် ကားမောင်းလေ့ကျင့်လျှင် နံဘေးတွင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရှိသောသူတစ်ယောက် ပါဖို့ လိုသည်။ ဆူနမ်တို့ကားမောင်းလေ့ကျင့်စဉ် ရဲက ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် စစ်သည်။ မည်သူမှ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်မရှိ အားလုံး သင်မောင်းလိုင်စင်နှင့်။ သဘောကောင်းသော ရဲသည် တစ်ကဒ်မပေး နောက်နောင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရှိသူ မပါဘဲ မမောင်းနှင့်ဟုသာ ပြောသည်။ လန့် ဖျပ်သွားသော ဆူနမ်တို့ သည် နောက်နောင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရှိသူမပါဘဲ မမောင်းရဲတော့။ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် အရင်ဆုံးရသော မိုင်းသည် ဆူနမ်တို့နေ့ စဉ်ကားမောင်း လေ့ကျင့်တိုင်း လိုက်ပါရတော့သည်။ ကျွှနု်ပ် ကားမောင်းသင်သောအခါ ဆူနမ်၊ ဂင်္ဂါတို့ကားမောင်းလိုင်စင် ရပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ခိုးကြောင်းခိုးဝှက် ရဲမြင်တိုင်း ထိတ်လန့် စရာ မလိုတော့။\nကန်တက်ကီတွင် အိမ်နှင့်ရုံးသည် ဆယ်မိုင်ဝေးကာ Gene Snyder Freeway ဂျင်းစနိုက်ဒါဖရီးဝေး ၆၅ မိုင် သတ်မှတ်ထားသော အမြန်လမ်းမတွင် မိုင် ၈၀ ဖြင့် မောင်းသောအခါ ပီတာက တစ်ကဒ်ထိမယ်။ ပထမဆုံး တစ်ကဒ်ဆိုလျှင် ၃၀၀ ခန့်ပေးရသည်ဟု သတိပေးသောအခါမှ ၇၅ မိုင်ဖြင့် မောင်းလေသည်။ ဘယ်ဖက်အကျဆုံးအမြန်လမ်းတွင် ၇၅ မိုင်ဖြင့် မောင်းသောအခါ ဘေးမှကျော်တက်ပြီး ဝူးကနဲနေအောင် ရှေ့ မှမောင်းပြသွားသောအခါ ပြုံးမိသေးသည်။ ကန်တက်ကီတွင် ဘယ်သွားသွား မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်မောင်းရသည်။ ကန်တက်ကီပြည်နယ်၏ အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သောကြောင့် ယာဉ်များပြား ရှုပ်ထွေးသော်လည်း တခါမှ တစ်ကဒ်မထိခဲ့။ အနောက်အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် မောင်းချင်သလိုမောင်း ထင်တိုင်းကြဲခဲ့သမျှ မထိခဲ့သောတစ်ကဒ်သည် မေရီလန်းသို့ရောက်သောအခါ နှစ်ခါထိလေသည်။\nMVA Motor Vehicle Administration မှ စာရောက်လာသောအခါ ချက်ခြင်းမဖတ်ဖြစ်။ ခရက်ဒစ်ကဒ်ကြေငြာ၊ AAA ကြေငြာစာရွက်များကို ရှင်းလင်းစဉ် ထိုစာရွက်ကို ဖွင့်ဖတ်သောအခါမှ လား...လား... ဧပြီလ ၈ ရက်နေ့ တိုးလမ်းမ ဖြတ်သန်းခ ၃၅ ကျပ်။ မည်သည့်အခါမှ တိုးဂိတ်ကို မဖြတ်သန်းခဲ့။ ၂၀၁၂ ဒီဇင်ဘာ အိုဟိုင်းရိုးပြည်နယ်မှ မေရီလန်းပြည်နယ်သို့ဆူနမ် မောင်းနှင်လာစဉ် တိုးဂိတ်များကို ဖြတ်သန်းရသည်။ ၂၀၁၃ ဖေဖေါ်ဝါရီ ကန်တက်ကီမှ မေရီလန်းသို့မောင်းနှင်လာစဉ် တိုးဂိတ်ဖြတ်သန်းခပေးရန် အကြွေဆောင်ထားဖို့ဆူနမ် မှာကြားထားသောကြောင့် ဆောင်ထားသော်လည်း တိုးဂိတ်တစ်ခုမှ မတွေ့ ခဲ့။ မကြာခင် ဆူနမ်တစ်ယောက် တိုးဂိတ်ဖြတ်သန်းခ တောင်းခံစာ ရလေသည်။ ဆူနမ်က သူပေးခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း အထောက်အထားမရှိ။\nMontgomery County မောင်ဂိုမာရီကောင်တီရှိ MD 200 အမြန်လမ်းမသည် ဖြတ်သန်းခပေးရသော လမ်းမဖြစ်သည်။ သို့ သော် တိုးဂိတ်မရှိ E-ZPass ဖြင့် ပေးရသည်။ တခါတုန်းက စီနီယာတစ်ယောက် ထိုလမ်းတွင် မောင်းရာ လမ်းတွင်တိုးဂိတ်မတွေ့ သောကြောင့် ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးမိသားဟု သူက ပြန်ပြောင်းပြောပြသည်။ E - ZPass ဖြင့် ပေးရသည်ကို မသိ။ နောက်တွင် တိုးဂိတ်ဖြတ်သန်းခ ၄၅ ကျပ် တောင်းခံစာ ရလေသည်။ ပုံမှန်ဖြတ်သန်းခမှာ ၅ ကျပ်အောက်သာ ရှိသည်။ ထိုနေ့ သည် ကျွှနု်ပ်နှင့် ဆူနမ် ဆေးဗားစပရင်းမြို့ တွင် အိမ်သွားကြည့်သည့်နေ့ ။ အမ်းထရူး အလုပ်စဝင်သည့်နေ့ ။ ကျွှနု်ပ်တို့အိမ်သွားကြည့်ချိန် ရာမားနှင့်အမ်းထရူး လာရောက်ကာ ပထမဆုံးအလုပ်ဝင်သည့်နေ့ အထိမ်းအမှတ် ဂျပန်ဆိုင်တွင် ဂုဏ်ပြုကြသောနေ့ဖြစ်သောကြောင့် အသေအချာ မှတ်မိနေသည်။ ထိုလမ်းမကို မတော်တဆ ရောက်သွားပုံရသည်။ သေချာအောင် ဆူနမ့်အား မေးကြည့်သောအခါ တိုးလမ်း မဖြတ်ခဲ့ဟု အတည်ပြုပေးသည်။ သို့ သော် မပေးဆောင်၍ မရ။ အွန်လိုင်းတွင် တကယ်ပေးဆောင်သောအခါ ၅ ကျပ်သာ ပေးရသည် Administration Fee က ၃၀ ဟူသ၍။\nကန်တက်ကီအိမ်ရှင်မှ အီးမေးလ်ပို့ လာသည် Red Light Violation Ticket ၇၅ ကျပ်။ အောင်မလေး ... ဘယ်တုန်းကများ မီးနီဖြတ်ပါလိမ့်။ ရက်စွဲကြည့်သောအခါ ရှန်နယ်ဒိုးဝါးတောင်သွားတက်သည့်နေ့ ။ ထိုနေ့ က တောင်တက်ဖိနပ်အသစ်ကြောင့် ဖိနပ်ပေါက်သည့်ဒဏ်ရာ၊ သုံးနာရီတောင်တက်ထားသောကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်မို့မီးနီဖြတ်မိလေသလား၊ မီးဝါဖြတ်နေတုန်း မီးနီလေသလား မမှတ်မိ။ သေချာသည်ကတော့ ထိုအချိန်မှစ၍ မီးဝါနေလျှင် ဇွတ်မဖြတ်တော့။ တစ်ကဒ် ခဏခဏထိလျှင် ကားအာမခံကြေး တက်သည်။\nအိမ်တွင် အင်တာနက်ဒေါင်းသွားသောကြောင့် အလုပ်လုပ်၍မရ၊ အင်တာနက်မရှိလျှင် အတော်ပျင်းစရာကောင်းသောကြောင့် နေ့ တဝက်ခွင့်ယူကာ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မည် လိုက်မလားဟု ဆူနမ်ကခေါ်သည်။ အလုပ်ရှာနေချိန်ဖြစ်သောကြောင့် အားနေသော၊ တနေ့ တနေ့အလုပ်များကို ပစ်တင်၊ ဖုန်းဖြေရသည်ကို စိတ်ကုန်နေသော ကျွှနု်ပ်သည် ဆူနမ်ခေါ်သည်နှင့် တမိနစ်မှမဆိုင်း ကွန်ပျူတာချက်ခြင်းပိတ် ဆူနမ့်ကို ဝင်ခေါ်ကာ ရုပ်ရှင်ရုံသို့ချီတက်လေသည်။ ကျွှနု်ပ်၏ ကားမောင်းသင်ဆရာဖြစ်သော ဆူနမ်သည် သူမမောင်းလျှင် ကားမောင်းနေသော ကျွှနု်ပ်တို့ အား အလွန်ဆရာလုပ်သည်။\nဘောစတွန်မြို့ လယ်ကောင်နှင့် ရာမားနေထိုင်သော မန်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ် Gloucester ဂလော့ချက်စတာမြို့ လယ်ကောင်တွင် Parallel Parking သုံးခါထိုးသော်လည်း ဟန်မကျသည်နှင့် နောက်မှကားပိုင်ရှင်သည် ကူညီထိုးပေးဖို့ဆိုင်ထဲမှ ပြေးထွက်လာလေသည်။ ဒီငတိမလေးတွေ ငါ့ကားကို ဘယ်တော့ဝင်အောင်းမလဲဟု သူ့ ခမျာလည်း စိုးထိတ်နေရှာသည် ထင်သည်။ ထိုကဲ့သို့တပည့်များရှေ့Parallel Parking ကြောင့် အရှက်ဖြန်းဖြန်း ကွဲသော်လည်း သူ့ တပည့်များ မောင်းသောကားကို စီးရတိုင်း ဆရာလုပ်မြဲ။\nHey San...Be in limit...\nအန်ကယ်လေ (အမ်းထရူးကို ဆိုလိုသည်) တစ်ကဒ်ထိတယ်...over speed limit တဲ့။ ထိမှာပေါ့ ၃၅ မိုင် သတ်မှတ်ထားတာကို မိုင် ၅၀ နဲ့မောင်းတာကိုး။ မောင်ဂိုမာရီကောင်တီတွင် မီးပွိုင့်တော်တော်များများ ကင်မရာရှိသည်။ မေရီလန်းသည် လူနေသိပ်သည်းသော ပြည်နယ်ဖြစ်ရာ တမြို့ နှင့်တမြို့ဆက်နေသည်။ ကားအလွန်များသည်။ လမ်းအလွန်ရှုပ်သည်။ ရှေ့ တွင် Right Trun Only ဆိုသည့်ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြိုပြမထား။ အနီးကပ်မှ ထိုဆိုင်းဘုတ်ကို ဘွားကနဲ မြင်သောအခါ ဘေးမှကားကို လမ်းတောင်းသည့်အခါ သဘောကောင်းသည့်ကားဆိုလျှင် နေရာပေးသော်လည်း သဘောမကောင်းသည့်ကားဆိုလျှင် ခပ်တည်တည် မမြင်ချင်ဟန်ဆောင်ကာ မောင်းသွားလေသည်။ ထိုအခါ နောက်ကားများက ဟွန်းတီးကာ ကောင်းချီးပေးတတ်သည်။\nဖီလာဒဲပီးယားတွင် ကလဲရား၏ကား နောက်မီးမလင်းသောကြောင့် ရဲမှ တစ်ကဒ်ပေးသည်။ အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ရှေ့ မှကားကို ရဲကားမှ လမ်းဘေးရပ်စေသည်ကို မြင်တွေ့ သည့်အခါ ဘာအမှားမှမလုပ်သော်လည်း ထိတ်လန့် ဖူးသည်။ တခါတုန်းက ကလဲရားသူငယ်ချင်းကို ရဲကားမှ လမ်းဘေးရပ်စေဖို့အချက်ပြသောအခါ ထိတ်လန့် ကာ ရုံးအထိမောင်းပြေး။ ရုံးကားပါကင်တွင် ထိတ်လန့် ငိုယိုနေသူကို ထိုရဲမှ နှစ်သိမ့်ပေးရဖူးသည် ဟူသ၍။ ဖွင့်ထားသည့် အယ်လကိုဟောပါသည့် အချိုရည်များ ကားပေါ်သယ်ခွင့်မရှိ။ အရက်သောက်ပြီး ကားမောင်းခွင့်မရှိ။ ရဲမှ မသင်္ကာ၍ Soberity Test စစ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သတ်မှတ်ထားသည့် အယ်လကိုဟောထက် များနေလျှင် တစ်ကဒ်ပေးခွင့်ရှိသည်။\nမေရီလန်းမှ လမ်းများသည် ရှုပ်ထွေးပြီး မောင်းနေကျလမ်းမဟုတ်လျှင် အလွန်မျက်စိလည်သည်။ ဂျီပီအက်စ်သည် အသုံးဝင်သော်ငြား ကားမောင်းသူသည် ဆိုင်းဘုတ်များ၊ ဘေးဘီကားများ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ အာရုံစိုက်ဖို့လိုလေသည်။ ကလဲရားတစ်ယောက် တစ်ကဒ်ထိပြန်သည် over speed limit ။ သတ်မှတ်ထားသည့် မိုင်နှုန်းထက် ၁၂ မိုင် ပိုမောင်းခွင့် ရှိသော်လည်း ၁၂ မိုင်ထက် ပိုလျှင် မောင်းသည့်မိုင်အလိုက် တစ်ကဒ်ထိသည်။ ကလဲရား တစ်ကဒ် ၄၀ ဆောင်ရသည်။ ထိုမောင်ဂိုမာရီကောင်တီတွင် ဖြစ်သည်။\nနယူးယောက်တွင် ကားမလို ကန်တက်ကီ ကားမှတ်တင်သည်လည်း နိုဝင်ဘာလတွင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးရာ သက်တမ်းနောက်ထပ် မတိုးတော့ဘဲ ရောင်းလိုက်သည်။ အဆိုပါကားကို အကြောင်းပြု၍ ကျွှနု်ပ်နှင့် ကားပျောက်မှု၊ ကျွှနု်ပ်နှင့် ကားတိုးခြင်း၊ ကျွှနု်ပ်နှင့် ကားမှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ ကျွှနု်ပ်နှင့် ကားတိုက်မှု ကားဋီကာပို့ စ် တော်တော်များများ ရေးဖြစ်လေရာ ယခုပို့ စ်သည်ကား ကားဋီကာ အဆုံးသတ်ပို့ စ်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။\nအကယ်၍များ သင်သည် မေရီလန်းပြည်နယ် မောင်ဂိုမာရီကောင်တီတွင် ကားမောင်းခဲ့လျှင် တစ်ကဒ်မထိစေရန် သတိထားမောင်းပါလေ။\nဇန်နဝါရီ ၂၇၊ ၂၀၁၃။\nအလုပ်အော်ဖာရပြီးကတည်းက ပြောင်းဖို့ ရွှေ့ ဖို့ ၊ အခန်းရှာရဖို့ ၊ အလုပ်အသစ်၊ မြို့ အသစ်၊ လူအသစ်တွေနဲ့နေသားတကျဖြစ်ဖို့လုံးပမ်းနေရတာနဲ့ဘလော့ဆီ မရောက်ဖြစ်တာ ကြာပြီ။ မနေ့ က Network ဘာသာ Midterm စာမေးပွဲပြီးလို့ခုလို စိတ်အေးလက်အေး စာရေးနိုင်တော့တယ်။ ကန်တက်ကီကနေ မေရီလန်းကို ပြောင်းတုန်းက ကားပေါ်အကုန် ပစ်တင်လာတာဆိုတော့ ပစ္စည်းဒီလောက်များမှန်း မသိဘူး။ နယူးယောက်ကို ပြောင်းဖို့ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းဆည်းတော့မှပဲ မနည်းပါလားဟ။ မလိုတာတွေ လွှတ်ပစ်၊ မဝတ်တာတွေ လှုပစ်၊ အိမ်ရှင့်တူမ ဇာရာ့ အခန်းထဲ သွားပစ် ( ဆူနမ်၊ ရာမား၊ မိုင်းတို့ကျောင်းကနေ ခွာတော့ ကုိုယ့်အခန်းထဲ ပစ္စည်းတွေ လာလာပစ်တာနဲ့တူနေလို့သတိရမိပြီး ပြုံးမိသေးတယ်) ။\nယူအက်စ်ကို လာတုန်းက လက်ကေ့စ်နှစ်အိတ်၊ ဟမ်းကမ်ရီတစ်အိတ်၊ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံး။ ခု ဂစ်တာတစ်လက်နဲ့စက္ကူဘူး ၃ ဘူး တိုးလာတယ်။ ဒါတောင် ဆူနမ်တို့ လို မိုက်ခရိုဝေ့ ၊ မွေ့ ယာ၊ ဖုန်စုပ်စက်တွေ မပါသေးဘူး။ မီးဖိုးချောင်ပစ္စည်းဆိုလို့ဆူနမ်ပေးထားတဲ့ ထမင်းပေါင်းအိုးသေးသေးလေး၊ ရေနွေးခရား၊ Prex ဖန်ခွက်တွေပဲ ရှိတယ်။ နယူးယောက်မှာ ကားမလိုသလို ကားမှတ်ပုံတင်ကလည်း နိုဝင်ဘာမှာ ကုန်တာဆိုတော့ ဒီလာဆီမှာ သွားရောင်းတယ်။ ဒီလောက်အိုဟောင်းနေတဲ့ကားကို သူတို့ မဝယ်ပါဘူးဆိုတော့ မရှက်တတ်တဲ့ကိုယ် နားရွက်တွေပူပြီး ရှက်သွေးဖြာသွားတယ်။ အကုန်ဝယ်တဲ့ CarMax မှာ သွားရောင်းပါတဲ့။\nကားတန်ဖိုး ၄၅၀၀၊ ပို့ ခ ၃၀၀၊ ပြင်ခ ၂၀၀၀ ကုန်ထားတဲ့ ၁၉၉၉ မိုင် ၁ သိန်းခွဲ ဗုတ်စ်ဝယ်ကွန် ပတ်ဆက်စ်ကားကို ၃၀၀ နဲ့တန်ဖိုးဖြတ်လိုက်တယ်။ ကန်တက်ကီမှာ ရောင်းခဲ့ရင် အကောင်းသား ၆၀၀ ပေးမယ်တဲ့။ မေရီလန်းမှာ မှတ်ပုံတင်ဖို့ပြင်ခ ၁ထောင်ကျော် အကုန်မခံနိုင်၊ ထိုးရပ်ထားရအောင် နေရာမရှိ၊ မခိုင်ဆီ ပြန်ပို့ ဖို့ က ပို့ ခ ၈၀၀၊ မခိုင်က သူတို့ ဆီမှာ လာပုို့ ထား၊ သူတို့ ဆီမှာရောင်းရင် ၁ထောင်ကျော်လောက်ရမယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒီကားနဲ့ဟိုင်းဝေးထွက်ဖို့မီးမီးကြောက်ကြောက်။ ဘယ်နားသွားပစ်ရမှန်းမသိ၊ ကားဖျက်ရင်လည်း ဖျက်ခပေးရဦးမယ်။ ၃၀၀ နဲ့ဝယ်တာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရတယ်။\nEmpire State Building, Fifth Ave\nဝါရှင်တန်ဒီစီက လေဆိပ်တွေမှာ ကားကို pick up လုပ်ပြီး နယူးယောက်နားက လေဆိပ်မှာ drop ရင် ငှားခ ၃၀၀ ။ ဆီဖိုး၊ အာမခံကြေး မပါသေးဘူး။ Moving Company တွေကို မေးကြည့်တော့ တအိမ်လုံးပြောင်းပေးတာ ၁ထောင်ကျော်တဲ့။ အိမ်ရှင်ရှယ်ရွန်က နင့်ပစ္စည်းက နည်းနည်းလေး ယူအက်ပီအက်စ် ရှစ်ပင်း (USPS - United States Postal Services Shipping) နဲ့ပို့ ပါလားတဲ့။ UPS၊ Fedex တို့ က ဈေးကြီးတယ်။ လက်ကေ့စ်တစ်အိတ်နဲ့စက္ကူဘောက်စ်သုံးဘောက်စ်ကို ဝိတ်ချိန်၊ အရွယ်အစားမှတ်၊ အွန်လိုင်းမှာဖြည့်၊ ပိုက်ဆံပေး၊ Prepaid Label ပရင့်ထုတ်၊ USPS ရဲ့Free Service တခုဖြစ်တဲ့ Pick up အတွက် Schedule လုပ်။ တံခါးဝမှာ ချထားရင် သူ့ ဘာသာသူ pick up လုပ်ပေမဲ့အဲဒီနေ့ က မိုးရွာနေလို့တံခါးခေါက်ဖို့pick up schedule description မှာ မှာထားတယ်။\nမသူက ဘူဖေးလိုက်ကျွှေးလို့သွားစားတာတောင် စိတ်မဖြောင့်ဘူး။ ဇာရာ့ကို မှာထားရတယ် ဘဲလ်မြည်သံကို နားစွင့်ဖို့ ။ ညနေစောင်းတဲ့အထိ pick up လာမလုပ်တော့ စိတ်ပူရပြီ။ စနေနေ့ ဆို ပြောင်းတော့မှာ မနက်ဖြန် သောကြာနေ့ မှ pick up လာမလုပ်ရင် ဒုက္ခ။ မမီးမီးကို အကူအညီတောင်းတော့ သူက အလုပ်ဝင်ရမှာ။ နောက်ဆုံး အိမ်ကနေ ဘူတာအထိ ဘတ်စ်ကားစီး၊ ဘူတာကနေ အိမ်အထိ တက္ကစီငှား၊ ဘောက်စ်တွေဝင်ယူ၊ စာတိုက်သွားပို့ ။ တက္ကစီဒရိုင်ဘာက အံ့သြလို့အများစုက ပစ္စည်းတွေကို ဘတ်စ်ကားနဲ့သယ်ကြတာ။ ကိုယ့်အလှည့်ကျမှ ဘာလို့ရှစ်ပင်းနဲ့ပို့ ပါလိမ့်။ အထုပ်တွေ အများကြီး မသယ်ချင်လို့ ။ ပစ္စည်းသယ်ပေးခတဲ့ ငါးကျပ်ထပ်ပေါင်းထည့်တယ်၊ တစ်ဖ်လည်း အပိုတောင်းတယ်။ တော်တော်ရိတ်တဲ့ အိန္ဒိယဒရိုင်ဘာ :( ။\nညနေစောင်း ဘဲလ်မြည်သံကြားလို့တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ခမောက်ဆောင်းထားတဲ့ စာပို့ သမား။ pick up များ မရှိဘူးလားတဲ့ မနက်က ပို့ လိုက်ပြီလို့ ။ မနေ့ က စာပို့ သမားက ဘဲလ်မတီးဘဲ တံခါးခေါက်ရုံခေါက် ဝတ်ကျေတန်းကျေ အလုပ်လုပ်တယ်။ ဒီနေ့စာပို့ သမားက မိုးသည်းနေပေမဲ့ ဘဲလ်အခါခါတီး အလုပ်ကို သေသေချာချာလုပ်တယ်။ ဝါရှင်တန်ဒီစီကနေ နယူးယောက်အထိ ဂရေးဟောင်းဘတ်စ်က ၂၅ ကျပ်ပဲ ကျတယ်။ အိမ်ကနေ ဝါရှင်တန်ဒီစီ ယူနီယမ်စတေရှင်း ဘတ်စ်ကားဂိတ်အထိ တက္ကစီက ၉၀ တဲ့။ နယူးယောက်ရောက်ရင်လည်း တက္ကစီမဖြစ်မနေ စီးရမှာမို့အသွားကို တက္ကစီမစီးတော့ဘဲ ဘတ်စ်ကားစီး၊ ရထားစီးမယ်လို့စိတ်ကူးထားတယ်။ အိမ်ရှင်က ဘူတာအထိ လိုက်ပို့ ပေးတယ်။ ဈေးနည်းနည်းကြီးပေမဲ့ ရှယ်ရွန့် အိမ်မှာ နေရတာ တော်တော်စိတ်ချမ်းသာတယ်။\nအော်ဖာရပြီး နှစ်ပတ်အတွင်း ပြောင်းရတာဆိုတော့ အခန်း အသည်းအသန် ရှာရတယ်။ အိုဟိုင်းရိုးပြည်နယ် စင်စင်နာတီမြို့ က မိုင်း၊ ဆူနမ်တို့ ဆီမှာနေပြီး အလုပ်အော်ဖာရလို့နှစ်ပတ်အတွင်းပြောင်းရတာက ကန်တက်ကီပြည်နယ် လူဝီဗီလ်မြို့ ။ Craiglist မှာ အခန်းတွေ့ တော့ သွားမကြည့်နိုင်တော့ဘူး။ တခါတည်း ပြောင်းလာခဲ့မယ် နှစ်ပတ်လောက်နေပြီး အလုပ်နဲ့ နီးတဲ့နေရာ ပြောင်းမယ်ဆိုပေမဲ့ မေရီလန်းကို ပြောင်းတဲ့အချိန်အထိ အဲဒီအိမ်မှာပဲ နေခဲ့တယ်။ မေရီလန်းအိမ်ကိုလည်း Craiglist မှာ တွေ့ တာ။ သောကြာနေ့ သွားကြည့် ကြိုက်တာနဲ့တနင်္ဂနွေနေ့ ပြောင်းတယ်။ အဲ နယူးယောက်ကျတော့ အဲဒီလို မလုပ်ရဲဘူး။ အသိတွေရဲ့ အိမ်မှာ ခဏနေပြီးမှ အခန်းရှာချင်လို့နယူးယောက်နဲ့ နီးစပ်တဲ့သူတွေကို အဆက်အသွယ်လုပ် မေးမြန်းစုံစမ်း။ မခိုင်ရဲ့ မိတ်ဆွေ ကိုဝင်းငယ်ရဲ့အမျိုး ရှာပေးလို့သူတို့ တိုက်ရှေ့ မှာ အခန်းတစ်ခန်းရတယ် ကျဉ်းတော့ကျဉ်းတယ်တဲ့။ ကျဉ်းလည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ အဲဒီမှာ ခဏနေကြည့်မယ် မကြိုက်ရင် ထပ်ရှာမယ်လို့ ။\nဂျူလှိုင် ၄ နဲ့ဖေ့တူဖေ့စ်အင်တာဗျူးသွားတုန်းက ၂ ခါ ရောက်ဖူးထားတော့ စိတ်အေးလက်အေးပဲ။ ဒီစီကနေ ဘတ်စ်ကားစထွက်တော့ မငိုဘူး။ ချစ်တဲ့မြို့ တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ခွဲခွာဖူးလို့ ရယ်၊ ချယ်ရီပွဲတော်ချိန်မှာ ပြန်လာမယ်လို့တွေးထားလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ကိုယ့်ထိုင်ခုံဘေးမှာ ထိုင်တာက မလေးရှား ပီနန်က တရုတ်အန်တီကြီး။ သူတို့ က ငါးယောက်အဖွဲ့ ။ သူနဲ့နယူးယောက်ရောက်တဲ့အထိ လေးနာရီလုံး စကားပြောလာတာ ငိုက်ဖို့ အချိန်တောင် မရှိလိုက်ဘူး။ သူ့ အင်္ဂလိပ်စာအသံထွက်က တော်တော်ကောင်းတယ် ကွန်ဗင့်ကျောင်းထွက်တွေတဲ့။ သူတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အင်္ဂလိပ်လိုသင်ရတာ။ ခုခေတ်ကလေးတွေက မလေးရှားလို သင်ရတော့ သူတို့ ခေတ်ကလောက် အင်္ဂလိပ်စာ မကောင်းဘူးတဲ့။\nမလေးရှား ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း မဟာသီဟာမိုဟာမက်ကို တော်တယ်လို့ ထင်တာဆိုတော့ သူ့ ကြောင့် စီးပွားရေးတိုးတက်ပြီး မလေးရှားဟာ ကျားတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့ သူ့ ကြောင့် လာဘ်စားတာတွေ တိုးတယ်။ လူမျိုးရေးခွဲခြားတယ်။ တရုတ်တွေဆို နေရာမပေးဘူး။ အသားအရောင် ကြည့်တယ်တဲ့။ ပြီးတော့ မလေးရှားလူမျိုးတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ရင် အစ္စလာမ်ဘာသာ မဖြစ်မနေဝင်ခိုင်းတယ်။ ခုလက်ရှိဝန်ကြီးချုပ်က တော်ပေမဲ့ ရှေးရိုးစွဲသမားတွေကြောင့် ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူးတဲ့။ ပီနန်က သာယာတယ် လာလည်တဲ့။ ပီနန်မှာ မြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်းရှိတယ်။ Kek Lok Si ကွမ်ရင်မယ်တော်ကျောင်းက နာမည်ကြီးတယ်လို့ဆိုပါတယ်။\nယူအက်စ်ကုို ဆယ်နှစ်ဗီဇာရလို့နှစ်တိုင်းလာလည်တယ်တဲ့။ လေယာဉ်ကို တစ်နှစ်လောက် ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်တယ်။ ကူဝိတ်အဲယားလိုင်းက ဈေးသက်သာတယ်တဲ့။ မနှစ်က လော့အိန်ဂျလစ်ကနေ မက်ဆီကိုနယ်စပ်နား ဆန်ဒေရီဂိုမြို့ အထိ ဘတ်စ်ကားစီးသွားတယ်။ လက်စ်ဗီးဂတ်စ်မြို့ ထဲမှာ အလကားပြေးဆွဲတဲ့ ဘတ်စ်ကားကို အခေါက်ခေါက်အခါခါ စီးတယ်။ အဲဒီနားက ရေကန်ကြီးနဲ့မြို့ လေးတစ်မြို့ က အတော်သာယာတယ်လို့ဆိုတယ်။ နာမည်မမှတ်မိ Lake ပါတာတော့ မှတ်မိတယ်။ Yosemite ယိုစက်မန်းတီး၊ Yellowstone Nation Park တွေကိုလည်း ရောက်ပြီးပြီ။ ယူအက်စ်ရောက်တာ သုံးနှစ်ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ကိုယ်တောင် သူ့ လောက် မစုံသေးဘူး။ မနှစ်က ယူအက်စ်အနောက်ဖက်ခြမ်းတခွင် လည်ခဲ့တော့ ဒီနှစ် ယူအက်စ်အရှေ့ ဖက်ခြမ်းက နိုင်အာဂရာ၊ ဖီလာဒဲပီးယား၊ ဝါရှင်တန်ဒီစီ၊ ခု နယူးယောက် သုံးရက်လောက်နေပြီး ပြန်တော့မှာတဲ့။ ခရီးသွားအဖွဲ့ တွေနဲ့မသွားဘဲ ဂူဂယ်မှာရှာ၊ ခရီးစဉ်လမ်းကြောင်းဆွဲ၊ ဘတ်စ်ကားစီး၊ Hostel တည်းခိုခန်းတွေမှာတည်း အားလုံးသူတို့ ဘာသာ စီစဉ်တာတဲ့။ နိုင်အာဂရာရေတံခွန်က ကနေဒါဖက်က ပိုလှတာဆုိုတော့ မလေးရှားမှာ ကနေဒါသံရုံး မရှိဘူး။ စင်္ကာပူက ကနေဒါသံရုံးကို လာလျှောက်ရမှာ အလုပ်ရှုပ်လို့ တဲ့။\nတရုတ်ပြည်မှာ သဘာဝအတိုင်းရှိနေသေးတဲ့ နေရာတွေအများကြီး ကျန်နေသေးတယ်တဲ့။ စီချွှမ်၊ ရှန်ဟိုင်း၊ မကာအို၊ ဟောင်ကောင်၊ ထိုင်ဝမ်တို့ ကို ရောက်ဖူးတယ်။ ဟောင်ကောင် Lantau Island လန်ထောင်ကျွှန်းက Giant Buddha ကို ရောက်ဖူးတယ်ဆိုတော့ သူသွားတုန်းက အဲဒီဘုရားမရှိသေးဘူး ။သူသွားတုန်းက ကိုယ်တောင် မွေးဦးမယ် မထင်ဘူးတဲ့။ ဘယ်နှစ်ခုတုန်းက သွားတာလဲဆိုတော့ ၁၉၈၂ တဲ့။ အင်း ၈၂ နိုဝင်ဘာမတိုင်ခင် ရောက်ခဲ့ရင်တော့ ကိုယ်မမွေးသေးဘူးပေါ့။ ဖိလစ်ပိုင်လည်း ရောက်ဖူးတယ်။ ဖိလစ်ပိုင်က သရက်သီးကောင်းတယ်တဲ့။ တူနေတယ် စင်္ကာပူရုံးက ဖားတွေ အဲလေ ဖိလစ်ပိုင်တွေ ပြောတဲ့အတိုင်း။ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့ ကိုတော့ မရောက်ဖူးဘူး။ ကမ္ဘောဒီးယားနဲ့ထိုင်းနယ်စပ်က ခု ထိုင်းနဲ့ ကမ္ဘောဒီးယား လုနေကြ၊ စစ်တပ်တွေ အပြိုင်တပ်ဆွဲ၊ နိုင်ငံအလံတွေ အပြိုင်ထောင်၊ ယူအန်ရုံးမှာ သူပိုင်ငါပိုင် အငြင်းပွားနေကြတဲ့ ဟိန္ဒူဘုရားကျောင်းကို ရောက်ဖူးတယ်။ ဘုရားကျောင်းလေးက သေးသေးလေး ။ ထူးဆန်းပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်တဲ့။\nနယူးဇီလန်က ခဏတဖြုတ်ပဲ ကောင်းတယ်။ ညဖက်ဆို အပြင်မှာ လူတစ်ယောက်မှ မတွေ့ ရတော့ဘူး။ ရေခဲတောင်တွေ၊ နွားတွေကြီးပဲတဲ့။ ဂျပန်ကိုတော့ တော်တော်ကြိုက်တယ်တဲ့။ အတော်သန့် ရှင်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ရထားစနစ်က တော်တော်ကောင်းတယ်။ ရထားလက်မှတ်ကို နိုင်ငံခြားကနေ ဝယ်ထားရင် တဝက်သက်သာတယ်တဲ့။ ကျည်ဆန်ရထားက မြန်ပေမဲ့ ရေခွက်တင်ထားရင်တောင် ပြုတ်မကျဘူး။ နေရာလည်း ကျယ်ပြီး အတော်သက်တော့သက်သာ ရှိတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ရုံးတက်ရုံးဆင်းချိန် တိုကျိုမြို့ က ရထားထဲ လူတွေကို နောက်ကနေ အတင်း push လုပ်တာ ကြုံလိုက်သေးတယ်။ သူတို့ တွေ အဲဒီအတိုင်းလေး မိနစ် ၂၀ လောက် စီးလို်က်ရတယ်။ အတွေ့ အကြုံသစ်ကို ရယ်လိုက်ကြတာ အတောမသတ်နိုင်အောင်ပဲတဲ့။\nThe International Court of Justice has ordered Cambodia and Thailand to withdraw their military presence from the disputed Preah Vihear temple site.\ncredit to http://www.haguejusticeportal.net/index.php?id=12851\nတိုကျို၊ ရှေးဟောင်းမြို့ တော် ကျိုတို၊ နာဂိုယာ၊ တောင်ပိုင်းကနေ မြောက်ပိုင်း ဟော်ကိုင်းဒိုးအထိ ရထားစီးသွားကြတာတဲ့။ ဂျပန်တွေကို လိပ်စာမေးလိုက်ရင် အင်္ဂလိပ်စာပဲ မကျွှမ်းလို့ ဘဲလား၊ ဂျပန်တွေကိုယ်တိုင်က ကူညီတတ်ပဲလို့ လားမသိ။ ဟိုတယ်ရှေ့ အရောက် လိုက်ပို့ ပေးလို့သူတို့ မှာ အားနာရပါသတဲ့။ Body Langugaue နဲ့ပြောပြရင် ရပါပြီဆိုရင်တောင် အတင်းလိုက်ပို့ ပေးလို့ တဲ့။ ရှင်ဂျူဂု စားသောက်ဆိုင်တွေ အများကြီးရှိတဲ့အရပ်က လမ်းဘေးဆိုင်မှာ ပထမတန်းစားဆူရှီ စားခဲ့ရပြီးကတည်းက ဆူရှီစားတိုင်း အဲဒီဆိုင်ကို သတိရပြီး မေ့မရ တသသ ဖြစ်နေလေရဲ့ ။ ဟိုတယ်အခန်းတွေမှာ အိမ်သာပါပေမဲ့ ရေချိုးခန်း မပါဘူး။ ဘုံရေချိုးကန် သုံးရတယ်။ ယောကျာ်း၊ မိန်းမခွဲထားပြီး ရေချိုးကန်ထဲသွားရင် ပုဝါသေးသေးလေးပဲ ပေးတာတဲ့။ အားလုံး ဝတ်လစ်စလစ်ပဲတဲ့။ ရေကန်အပူချိန်က အနိမ့်အမြင့် စီစဉ်ထားလို့အအေးကနေ အပူကို တဖြည်းဖြည်းကို ရွေ့ သွားလို့ ရတယ်။ ဂျပန်ကို နောက်ထပ် သွားလည်ချင်ပါသေးတယ်တဲ့။\nကျောက်တောင်ကိုထွင်းပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ ယူနက်စကိုရှေးဟောင်းသမိုင်းဝင် ဂျော်ဒန်က Petra ၊ Lebanon လက်ဘနွန်နိုင်ငံက Beirut ဘေရွှတ်မြို့ ၊ Syria ဆီးရီးယားနိုင်ငံက Damascus ဒက်မတ်စကက်မြို့ ၊ အဲဒီကနေ Red Sea ပင်လယ်နီကို သဘောင်္နဲ့ဖြတ်ပြီး အီဂျစ်နိုင်ငံ ကိုင်ရိုမြို့ ၊ ပိရမစ်တွေဆီကို သစ်ကုလားအုတ်တွေနဲ့သွားပြီး သဲကန္တာရမှာ တစ်ညအိပ်ဖူးတယ်တဲ့။ ကျောင်းမှာတုန်းက ဂျော်ဒန်သား Waleed ဝါလစ် ပြောပြလို့ဂျော်ဒန်နိုင်ငံက အထင်ကရနေရာတွေဖြစ်တဲ့ Petra ၊ ရေက ငန်လွန်းပြီး ပေါလောပေါ်တဲ့ Dead Sea အကြောင်း ပို့ စ် ရေးဖူး၊ ကျောင်းမှာလည်း အီဂျစ်၊ ဂျော်ဒန်ကျောင်းသားတွေများတော့ အဲဒီနေရာတွေကို သိတယ်။ ဟင်... ဒါဆို Israel အစ္စရေးနိုင်ငံနဲ့ကပ်နေတာပဲ Jerusalem ဂျေရုစလင်ကို ဝင်မလည်ဘူးလား။ မလေးရှားနိုင်ငံသားတွေက အစ္စရေးနိုင်ငံကို သွားလည်လို့ မရပါဘူးတဲ့။ သူတို့ ပတ်စပို့ မှာရေးထားတယ် အစ္စရေးနိုင်ငံကလွဲလို့ကျန်တဲ့နိုင်ငံတွေကို သွားလို့ ရတယ်တဲ့။ အီဂျစ်၊ ဂျော်ဒန်တို့ ကိုတောင် ခရစ်ယာန်မစ်ရှင်း သာသနာပြုအဖွဲ့ နဲ့ သွားတာတဲ့။\nဥရောပဖက်ဆိုရင်တော့ လန်ဒန်၊ ပြင်သစ်၊ နယ်သာလန်၊ ဆွစ်ဇာလန်၊ ဂရိရောက်ဖူးတယ်တဲ့။ ဂရိက တော်တော်လှတယ်လို့ ဆိုတယ်။ အာဖရိကတိုက် အရှေ့ ဖက်က Madagascar မက်ဒါကာစကာကျွှန်းကို သူငယ်ငယ်တုန်းက ရောက်ဖူးတယ်။ လူတွေက အဝတ်မဝတ်ကြဘူး။ တော်တော်ဆင်းရဲ ညစ်ပတ်တယ်။ ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ သူတို့ ကို အထူးအဆန်း ကြည့်ကြတယ်တဲ့။ မက်ဒါကာစကာကျွှန်းကို သိတယ် ဝေါဒစ်စနေက မက်ဒါကာစကာ ကာတွန်းကား ကြည့်ဖူးထားတော့ I like it move it ...move it.. move it..Move it ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးတောင် မှတ်မိနေသေးတယ်။ ကြည့် ဘတ်စ်ကားစီးတဲ့ လေးနာရီ ငိုက်ချိန်တောင် မရှိဘူး စကားတွေ ပြောနေလို့ ဆိုတာ ယုံပြီလား။ သူ့ ဆီက နောက်ထပ်အတွေ့ အကြုံ တွေကို ထပ်မေးချင်သေးတာ။ သူ့ ကို အားကျတယ် သူ့ လို သွားချင်တာဆိုတော့ ငယ်သေးတယ် သွားဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိသေးတယ်။ သူတို့ ကတော့ နေဝင်ချိန်ရောက်ပြီ မမှောင်ခင် သွားနိုင်တုန်းလေး သွားထားတာ။ မသွားနိုင်တော့တဲ့ အချိန်ဆိုရင် ဓာတ်ပုံလေးတွေကြည့်ပြီး အလွမ်းဖြေနေမှာတဲ့။ ဘတ်စ်ကားဂိတ်ရောက်လို့ခွဲခွာကြတော့ နာမည်လည်း မမှတ်မိ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ ဖို့ လည်း မဖြစ်နိုင်၊ ဆက်သွယ်ရမယ့် ဖုန်းနံပါတ်၊ လိပ်စာလည်း မသိ၊ လေးနာရီ ကားစီးချိန်မှာ သိကျွှမ်းလိုက်ရတဲ့ အဲဒီအန်တီကြီးကို မှတ်မှတ်ရရ ရှိနေမိတယ်။\ncredit to http://visitpetra.jo/Gallery/PhotoGallery.aspx\nYellow Cab Taxi ငှားတော့ ၇၀ လောက် ကျမယ်တဲ့။ အိုကေ ၁၀ မိုင် ဝေးတာကိုး ဒီစီမှာ အဲဒီထက်တောင် ပိုတောင်းတယ်။ Tunnel ဖြတ်ခ ငှားသူက ပေးရမှာ၊ မက်ဟန်တန်မြို့ ထဲကို အပြန်လူမရ၊ အပြန်တန်နယ်ဖြတ်ခ သင့်သလိုပေးပါတဲ့။ ဘယ်လောက်ပေးရမှန်း မသိလို့ကျသလောက်သာ ပေးပါဆိုတော့ ၁၂၀ တဲ့။ တစ်ဖ် ၁၅ ကျပ်နဲ့၁၃၅ ပေးလိုက်ရတယ်။ နောက်မှ သိတယ် ပုံမှန်က ၇၀ လောက်ပဲ ပေးရတာတဲ့။ နယူးယောက်သား မဟုတ်မှန်းတော့ ခုမှရောက်ခါစ မအူမလည်လေးကို နှိပ်ထည့်လိုက်တဲ့ အီဂျစ်သားတက္ကစီဒရိုင်ဘာ သေပြီဆရာ။ မခိုင့်မိတ်ဆွေ ကိုဝင်းငယ်အမျိုး မဂင်က စောင့်နေတယ်။ ကိုယ့်အိမ်ရှင်တွေကို ဖုန်းခေါ်မရလို့သူ့ အိမ်မှာ စောင့်နေရတယ်။ ကိုဝင်းငယ်က ကူညီလိုက်ပါဆိုတာနဲ့မတွေ့ ၊ မမြင်ဘူးတဲ့ ကိုယ့်အတွက် တကူးတက အခန်းသွားကြည့်ပေး၊ ညစာကျွှေး၊ ညီမတစ်ယောက်လို စောင့်ရှောက်တယ်။ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းရှိခြင်းအကျိုးတွေ The rough road become smooth with the help of good friends.\nပင်ပန်းတာနဲ့အိပ်ပျော်သွားလိုက်တာ ညသန်းခေါင်ကျော်လောက်မှ လန့် နိုးလာတယ်။ ကားသံကြောင့် အောင်မလေး... ဆူလိုက်တာ ခေါင်းပေါ် တက်ဖိနေတဲ့အတိုင်း။ လမ်းမကြီးဆိုတော့ ကားက တညလုံး အသွားအလာ မပျက်ဘူး။ ကျေးငှက်သံတွေ ကြားရ၊ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းတဲ့နေရာမှာ နေခဲ့တော့ မြို့ ပြသံတွေက ဆူညံလွန်းတယ်။ မနက်လေးနာရီလောက်မှာ အိပ်ပျော်သွားပြီး မနက် ၆ နာရီမှာ လန့် နိုးလာပြန်တယ်။ အကျယ်ကြီးဖွင့်တဲ့ ပရိတ်တရားသံကြောင့်။ တလွန့် လွန့် တလူးလူး အိပ်လိုက်နိုးလိုက်နဲ့မနက် ၇ နာရီ ကျတော့ နိုးလာပြန်တယ်။ အိမ်ရှင်အစ်မ ရေချိုးခန်းဝင်သံ။ ရေချိုးခန်းက အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းကြားထဲမှာဆိုတော့ အသံကြားတယ်။ အရင်တုန်းကဆို ဘေးမှာလော်ဖွင့်ရင်တောင် မနိုးဘူး။ မကြီးက ချွှပ်ချွှပ်အသံကြားလို့နိုးရင်တောင် အအိပ်ဆတ်ရန်ကောလို့ပြောချင်သေးတာ။ ခုတော့ ယူအက်စ်ရောက်ပြီးကတည်းက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မပျော်တော့ဘူး။ ချွှပ်ချွှပ်အသံကြားရင် နိုးတယ်။ အသက်ကြီးလာတာရယ်၊ worry များလာတာရယ်ကြောင့် ဖြစ်မယ်။\nနှစ်ဘူတာစီးပြီး Jackson Heights မှာဆင်း အဲဒီမှာ အမြန်ရထား ပြောင်းစီးလို့မဂင်က မှာထားတယ်။ လူတွေအများကြီးတော့တွေ့ တယ် မဟုတ်ဘူးနဲ့ တူတယ် အပေါ်တက်တယ်။ မက်ဟန်တန်ဆို အောက်ဆင်းလို့မျှားပြထားတယ်။ အောက်ပြန်ဆင်းတယ် ခုနကပလက်ဖောင်းပဲ။ လူတွေအများကြီးဆိုတော့ မြို့ ထဲသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ မှန်တယ် မြို့ ထဲသွားတာ။ ရုံးက ၃၄ လမ်းဘူတာ တိုင်းစကွဲယားနား တကယ့်မြို့ လယ်ကောင် ရထားအကုန်ရောက်တယ်။ အင်တာဗျူးတုန်းက ရောက်ဖူးထားလို့လမ်းမမှားဘူး။ ကွက်တိ ၉ နာရီရောက်တယ်။ ရုံးရောက်တော့ ကိုယ့်နေရာ ကိုယ့်ဘာသာ ဖုန်သုတ်ရတယ်။ ရာမားနဲ့ တူတဲ့ ကုလားမလေးတစ်ယောက်တွေ့ တယ်။ သဘောကောင်းတဲ့ပုံပဲ နေ့ လည်ထမင်းအတူတူသွားစားဖို့အဖော်ရမယ်ထင်ပါရဲ့ ။ ဗိုက်ကဂွီဂွီမြည်နေပြီ ဘီဟီနာကို စောင့်နေတုန်း အစည်းအဝေးတဲ့။ LaGuardia Airport လာဂွာရီးယား ပရောဂျက် ဒီတပတ် သောကြာနေ့ အပြီး P6 Database ကနေ SQL Database ပြောင်းရမဲ့အပိုင်း တာဝန်ယူတဲ့။ ဒီနေ့Database Diagram အပြီး မင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ် မင်းလုပ်နိုင်တယ်မလားတဲ့။ Yes. I can. လို့ပြောလိုက်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီနေ့ မှ အလုပ်စဝင်တဲ့သူကို ဒီနေ့ အပြီးတဲ့။ လွန်လွန်းတယ် ဟွန့်အမြင်ကပ်လိုက်တာ အဲဒီ အာသာဆိုတဲ့ ဒါရိုက်တာကို :( ။\nအပြန်ကျတော့ စီးကောင်းကောင်းနဲ့စီးလိုက်တာ Jackson Heights မှာ ဆင်းဖို့ ကို မှတ်တိုင်တွေ ကြည့်နေရင်းနဲ့ဘယ်လိုကျော်သွားမှန်းမသိ။ Grand Ave Newton ဆိုတဲ့ ကိုယ့်အိမ်နားက ဘူတာကို ကျော်တော့မှပဲ ဟိုက် ကျော်သွားပြီးဟ။ နောက်ရပ်မဲ့ဘူတာမှာ ဆင်းမယ်ကြံတော့ ဂိတ်ဆုံးတဲ့ဗျား။ ဂိတ်ဆုံးဆိုတော့လည်း ကောင်းတာပေါ့ မမှားတော့ဘူး။ အိမ်ဖက်ကို ပြန်စီးတော့ ဆင်းရမဲ့ဘူတာမှာ မရပ်ဘူး။ Express အမြန်ရထားတွေက ဘူတာတိုင်း မရပ်ဘူး။ ဒီတော့ အနီးဆုံးဘူတာမှာရပ်ပြီး Local ရထားကို ပြန်စီးရတာ။ ဆင်းရမဲ့ဘူတာကြီးကို မြင်ပေမဲ့ မရပ်တော့ Jackson Height ကို ပြန်ရောက်သွားပါရော။ အိုကေ ဒီတခါတော့ Local ပဲ စီးတော့တယ်။ ဘူတာနာမည်ကြေငြာတော့မှ သေလိုက်ပါတော့ မက်ဟန်တန်ဖက်ကို သွားနေပါလား။ ရပ်တဲ့ဘူတာမှာဆင်း ပြန်ပြောင်းစီး။\nဤသို့ ဖြင့် ရထားလေးခေါက်တိတိ ပြောင်းစီးပြီးသောအခါမှ အိမ်သို့ ရောက်လေသည်။ သြော် ကံကောင်းပေစွ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပေသေး၏။ ဤကား နယူးယောက်မြို့ တွင် ပထမဆုံး ရုံးတက်သည့်နေ့ အတွေ့ အကြုံများတည်း။\nဇန်နဝါရီ ၁၆၊ ၂၀၁၄။


ခုတလော ခေါင်းထဲမှာရောက်တဲ့အကြောင်းအရင်းက ဘဝကျန်းမာရေးပဲ။ ကျန်းမာရေးဆိုတဲ့ နေရာမှာလည်း နှစ်မျိုးတော့ရှိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာရေး နဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီမှာ စိတ်ကျန်းမာရေးကိုပဲ အဓိကပြောချင်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကုဒ်တွေရေးကြတဲ့အခါမှာ အချိန်မှီမပြီးတော့မှာမလို့ စိတ်ညစ်ဘူးကြတယ်၊ ကိုယ်က အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ရေးချင်ပေမဲ့ အချိန်မရ(သို့)အခွင့်မသာလို့သာ လျှော်လိုက်ရတယ်၊ ဒီလို လျှော်လိုက်ရတာကိုလည်း မကျေနပ်ဘူး။ ကြာတော့ ကုဒ်ရေးရတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ခံစားရလာတယ်။ ဒါတွေက ကြုံနေကြပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်သက်ရလာတော့မှ သိလာရတာက ကိုယ့်စိတ်ကျန်းမာရေးကလည်း အရေးကြီးတယ်ဆိုတာပါပဲ။\nProject တစ်ခု Feature တစ်ခုစပြီဆိုရင် အချိန်လုံလောက်အောင် ယူဖို့က စပြီး Planning ချကတည်းက လုပ်ခဲ့ရမဲ့အရာဖြစ်တယ်။ Plan လုပ်တဲ့အချိန်မှာ ပါဝင်တဲ့သူတွေက ကြာရင် ကြာနိုင်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရဲရမယ်။ ဒါမှ အချိန်ကို တတ်နိုင်သလောက် လုံလောက်အောင်ယူနိုင်မယ်။ တစ်ခုတော့ရှိတာပေါ့ Hofstadter's law အရ\nဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ယူထားတဲ့အချိန်ထက်တော့ အမြဲနောက်ကျမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျတာကို လက်မခံပဲ အရမ်းဖိအားပေးလို့ကလည်း မရပြန်ဘူး။ ကျွန်တော်ကြုံဖူးတယ်၊ client က ဘာမှကြိုလည်းမပြော၊ နက်ဖြန်လုပ်ပေးရမလားဆိုပြီး ချက်ချင်းကြီး တောင်းတာမျိုး၊ planning အချိန်မှာပဲ ကိုယ့်အထက်က လူက client ကျေနပ်အောင် အချိန်တွေ လျှော့ယူခိုင်းတာမျိုး၊ target မှီအောင် မြန်မြန်လုပ်ခိုင်းတာမျိုး၊ requirements ကသေချာမရှိဘူး timeline က estimate နေပြီ၊ အစစဖြင့်စုံနေတာပဲ။ ကိုယ်တွေက "အားနာလို့" လျော့ယူလိုက်ဆိုရင် ပြဿနာက ဒီမှာမပြီးသွားဘူး။ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ပဲကြည့်ကြည့်ရအောင်။ ခင်ဗျား အရင်ကထက် အားသွန်ခွန်စိုက်လုပ်လိုက်မယ်၊ ညဘက်တွေပါ ရေးလိုက်မယ်၊ ဒါကို သူတို့မသိဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ချိန် ဒီလိုထပ်ကြုံလာရရင်ကော ခင်ဗျားအပေါ်ရှိတဲ့ ထင်မြင်ချက်က "ဒီလူကဒါကို ၃ ရက်လောက်နဲ့ပြီးတယ်" ပေါ့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ခင်ဗျား ညဘက်တွေ ထပ်မရေးခဲ့ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ။ သူတို့ထင်တားတဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ပြီးအောင်မလုပ်နိုင်တော့ ခင်ဗျားပဲ performance ထိမယ်။ ကုမ္မဏီဘက်က ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း ဒီလို deadline နီးတဲ့ထိ အသေကုန်လုပ်နေရတဲ့ "culture" က ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကြာတော့ လူတွေပင်ပန်းလာမယ်၊ ပင်ပန်းလာတော့ ထွက်ကုန်ကျမယ်။ "အားနာ" ပြီး ရပါတယ် ပြောလိုက်တဲ့ အရာတစ်ခုက နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေ ရှိတယ်။ ဒီတော့ ဘာလုပ်ရမလဲ? အမှန်တိုင်း ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ ရအောင်ပြော၊ တကယ်လို့ကိုယ့်အနေနဲ့ တွက်ပေးဖို့ လိုတာကို မရသေးဘူးဆိုလည်း အရင်ရအောင် တောင်းဖို့ အရေးကြီးတယ်။ တစ်ခုတော့ရှိတယ်၊ တစ်ဖက်သားကို နားဝင်အောင်တော့ ပြောပေါ့ (ဒါကတော့ Soft Skill ဖြစ်သွားပြီ၊ ဒါကလည်း လိုအပ်တယ်နော်) ။ Healthy Software Developer က တော့ဘယ်လိုပြောသင့်လဲဆိုတာ ဒီလိုလေးပြောထားတယ်။\nတစ်ခုလုံးကြည့်ကြည့် တော်တော်ကောင်းတဲ့ Video\n"ဒီမှာ၊ ကျွန်တော်က ဒါကိုရေးရမဲ့လူ၊ ခင်ဗျားတို့က မြန်အောင်လုပ်ပေးမယ် ဆိုပြီး client ဆီမှာ မျက်နှာကောင်းအောင်လုပ်ခဲ့တာ ကိစ္စမရှိဘူး။ တကယ်တမ်း ရေးတော့ ကျွန်တော်ရေးရမှာ ကျွန်တော်ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ သိတယ်၊ ဒီတော့ ကျွန်တော့် မပြီးရင် ခင်ဗျားတို့လည်း မျက်နှာပျက်မယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ကိုလည်း မျက်နှာမပျက်စေချင်ဘူး။"\nဆိုပြီး သူများဘက်ကနေ လှည့်တွေးပေးတဲ့ပုံစံပြောတတ်ရမယ်။ လူတွေက ခင်ဗျားကို စာနာပေးဖို့ထက် သူတို့ကို သူတို့ ပိုပြီး စာနာတတ်တယ်။ ဒီတော့ သူတို့ဘက်က တွေးပြီးတော့ ဒါသာဖြစ်မလာရင် သူတို့ ဘယ်လိုနစ်နာမယ်ဆိုတာကိုလည်းပြော။ ခင်ဗျားဘက်က ဒီလို လေးစားမှုရှိရှိနဲ့ ပြောတာကိုတောင် လက်မခံရင်တော့ တစ်ခါတည်း ဖြစ်လာရင် တာဝန်မယူကြောင်း ရှင်းအောင်ပြောပြပေတော့။ ငါဒီလောက် အချိန်တောင်းတယ်၊ မပေးဘူးဆိုရင်လည်း ရတယ်၊ ဖြစ်လာရင် ငါတာဝန်မယူဘူး၊ အချိန်မပေးတဲ့သူ တာဝန်ယူနိုင်လားမေး။ သုံးလေးခါလောက်ဖြစ်လာရင် ခင်ဗျား အလုပ်သာထွက်ပလိုက်။ အလုပ်တွေကပေါတယ်၊ နောက်အင်တာဗျူး မှာမေးလည်း ဖြေလိုက်။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အချိန်လိုကြောင်းပြောပေမဲ့ လက်မခံခဲ့ဘူး၊ နောက်တော့ အချိန်မလောက်တော့ ဒီလိုတွေဖြစ်လာတယ်၊ ဒီတော့ ကျွန်တော် မလုပ်တော့ပဲ ထွက်လိုက်တယ်ပေါ့။ ဒီလိုပြောလို့ အင်တာဗျူးတဲ့သူ က ခင်ဗျားကို မကြိုက်ဘူးဆိုတော့လည်း မလုပ်ရုံပဲပေါ့။ လုပ်ပြီးတော့ကော ခင်ဗျားထပ် စိတ်ညစ်ခံနိုင်မလား? ကျွန်တော်ကတော့ စိတ်ညစ်မခံဘူး၊ အစကတည်းက နှစ်ဘက်လုံး အချိန်ကုန် ငွေကုန်မဖြစ်စေပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောနိုင်တာပိုကောင်းပါတယ်။\nနောက်ထပ်ကြုံရတာက ကိုယ်က နည်းပညာအမြင်နဲ့ အကြံပေးတယ်၊ လက်မခံကြဘူး။ ဒီအချိန်က Developer တိုင်းတော်တော်လေး စိတ်ညစ်ရတဲ့အချိန်ပဲ။ ကိုယ်က မှားနေမှန်းသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ညှစ်ပြီး လုပ်နေရတယ်။ ကျွန်တော်အရင်ကတော့ သြော်ဒီလိုပါပဲ လုပ်ပေးလိုက်တာပေါ့ ဆိုပြီး လျှော်ပေးလိုက်လေ့ရှိတယ်။ ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်လာတော့ အဲဒါက ကိုယ့်အတွက် စိတ်ပျက်စရာဖြစ်လာတယ်။ ဒီအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းမှာ အချိန်တွေပေးထားရတာတွေ တန်ဖိုးမရှိသလိုဖြစ်လာတယ်။ အခုနောက်ပိုင်းတော့ အမှားကြီးမှန်းသိရင် ကျွန်တော်က မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးဆိုတာကိုပဲ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပြောတော့တယ်။ လုပ်ချင်ရင်တစ်ခြားလူ ရှာလို့ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ လုံးဝမလုပ်ပေးနိုင်ဘူးပေါ့။\nသူများက ပိုက်ဆံပေးပြီး ဒါလုပ်ဆိုတိုင်း လုပ်တဲ့သူ မဖြစ်ချင်ဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့် profession က ဒီထက်ပိုတယ်လို့ထင်တယ်။\nအပေါ်မှာပြောသလိုပဲ မရတော့လည်း ထွက်လိုက်ပေါ့ဗျာ။ နောက်အင်တာဗျူး မှာ ဘာလို့ထွက်လိုက်လဲမေး၊ "ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကုဒ်အရည်အသွေးကို တန်ဖိုးထားတယ်၊ ကျွန်တော်ရေးတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲလ် အရည်အသွေးကို တန်ဖိုးထားတယ်၊ ကျွန်တော့်အထက်ကလူက ကျွန်တော်တို့ အရည်အသွေးကျစေမဲ့အရာကို သိသိကြီးနဲ့လုပ်ခိုင်းလို့ ကျွန်တော်မလုပ်နိုင်လို့ ထွက်လိုက်တယ်" ပေါ့။ ခင်ဗျား စိတ်ကျန်းမာရေးကအရေးကြီးတယ်၊ ခင်ဗျား တကယ် ဂုဏ်ယူပြီး ပြန်ပြောလို့ရမဲ့ အရာတစ်ခုကိုလုပ်မလား၊ တစ်ခါရေးပြီး ရှက်လို့ မပြောပြရဲတဲ့ အရာတစ်ခုလုပ်မလားဆိုတာကို ရွေးချယ်ခွင့် ကိုယ့်မှာ အပြည့်ရှိပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်တွေက အရင်ကလို ရုံးမှာပဲ ပြောကြဆိုကြတာမဟုတ်ပဲ အွန်လိုင်းပေါ်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ Digital Well-being က အရေးကြီးလာတယ်။ နည်းပညာတွေကနေ အနားယူတတ်ခြင်းလို့ပဲ ပြောမလား။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ကတော့ ကျင့်ဝတ်အနေနဲ့ အလုပ်ချိန်ပြင်ပမှာ တတ်နိုင်ရင် စာတိုမပို့ပါဘူး။ အရေးမကြီးရင် ရုံးဖွင့်ချိန်ကိုပဲ စာပို့တယ်။ ကိုယ်စာပို့မဲ့သူအနေနဲ့လည်း သူခွင့်ယူထားလို့၊ ရုံးချိန်ပြင်ပမလို့ စကား ပြန်မပြောရင် ဒါကို ကျွန်တော် အပြစ်မမြင်ဘူး။ ရုံးချိန်တွင်းတောင် ချက်ချင်းမပြန်လည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ (Async Communication ကိုဦးစားပေးတယ်) ဒီတော့ Digital Well-being ရအောင် ရုံးချိန်ပြင်ပဆိုတာနဲ့ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ Notification အကုန်ပိတ်၊။ Leave ယူထားရင်လည်း Leave ယူထားကြောင်း Status ရေးထားပေးတယ်၊ ပြီးရင် Noti အကုန်ပိတ်ထားသင့်တယ်။ အရမ်းအရမ်းကို အရေးကြီးရင် ဖုန်းဆက်လိမ့်မယ်၊ စာတိုဆိုတာက Priority အရ အောက်ဆုံးမှာပဲရှိတယ်။ ဒီတော့ စာတိုတွေက သင့်ရဲ့ အနားယူချိန်ကို လာမနှောက်ဖို့ အရေးကြီးတယ်။ တစ်ဖက်လူက ခင်ဗျားအချိန်ကို မလေးစားဘူးဆိုရင်တောင် ကိုယ်က Noti ပိတ်ထားရင် သူကြိုက်သလိုပို့ပဲ။\nရုံးချိန်ပြင်ပဆို နောက်တစ်ခုက ရုံးချိန်ပြင်ပအလုပ်လုပ်ခိုင်းတဲ့ ကိစ္စပေါ့။ "ဒါလေး အလျှင်လိုနေလို့လုပ်ပေးပါ" ဆိုပြီး ပြီးစလွယ်ပြောလိုက်တာ၊ တစ်ဖက်ကလူအနေနဲ့ "ငါ မလုပ်ပေးလိုက်ရင် ငါ့ကို တစ်မျိုးထင်သွားမလား၊ ငါအလုပ်မကြိုးစားဘူးထင်မလား" ဆိုတဲ့ အတွေးတွေဝင်တယ်ဗျ။ ဒီမှာ ပြောချင်တာက ရုံးချိန်ပြင်ပ လုပ်ပေးဖို့ ခင်ဗျားမှာ လုံးဝ တာဝန်မရှိပါဘူး ဆိုတာ သိဖို့လိုတယ်။ ဒီလိုခိုင်းလို့ သင့်အနေနဲ့မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးဆိုတကို ညာစရာလည်းမလိုဘူး၊ "ရုံ:ချိန်ပြင်ပမလို့ မလုပ်ပေးနိုင်ပါဘူး။ ရုံးပြန်ဖွင့်တာနဲ့ အစောဆုံးလုပ်ပေးပါမယ်" ဆိုပြီး ငြင်းခွင့်ရှိပါတယ်။ ငြင်းလိုက်ရတာကိုလည်း အပြစ်လို့ မြင်စရာမလိုဘူး။ ခင်ဗျားမှာ ငြင်းပိုင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာ သိဖို့လိုတယ်။ တစ်ခုပေါ့ တကယ်အရေးကြီးလို့ဆိုရင်တော့ တန်ရာတန်ကြေး ပြန်ရအောင်တောင်းပါ။ ကျွန်တော်တို့ Developer တွေမှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ထင်ခဲ့တာ ညဘက်တွေထိ bug ကိုမရမက ပြင်ပေးတဲ့ကောင်က တကယ်ကြိုးစားတယ်ပေါ့၊ နောက်တော့သိလာရတာက ဒီလိုညဘက်လုပ်နေရတယ်ဆိုတာက အချိန်ကို လောက်လောက်ငငမယူထားလို့ရယ်၊ နောက်ကျရင် ဘာလုပ်ကြမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်မရှိလို့ရယ်ဆိုတာကို သိလာရတယ်။ တကယ်က Sprint တိုင်း OT အမြဲလိုလိုယူရပြီဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ planning မှာကတည်းက အကြီးကြီးလွဲနေခဲ့လို့ဆိုတာသိဖို့လိုတယ်။\nနောက်ထပ်ကြုံရတဲ့ပြဿနာတစ်ခုက အစည်းအဝေးတွေများပြီး ကိုယ်အလုပ်လုပ်ဖို့ အချိန်မလောက်တာ။ သင်နဲ့တွဲလုပ်နေတဲ့ အဖွဲ့တွေက မလိုအပ်ရင် အစည်းအဝေးမခေါ်ဖို့ကို ဦးစားပေးလုပ်ရမယ်။ ဉပမာ အီးမေးလ်နဲ့ ပြီးသွားမဲ့ ကိစ္စကို ရှိသမျှလူအကုန်ခေါ်ပြီး အစည်းအဝေးကြီးထိုင်တာမျိုးကို ရှောင်ရမယ်။ အစည်းအဝေးတွေက "Synchronous communication" လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အလုပ်အမျိုးအစားချင်းမတူပေမဲ့ တစချိန်တည်း အားနေမယ်ဆိုတဲ့ လိုအပ်ချက်ရှိနေတယ်။ ဒီတော့ အလုပ်မများတဲ့သူက အလုပ်များတဲ့သူ အားတာကို စောင့်နေရတယ်။ ဒီလိုမဖြစ်ရအောင် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အီးမေးလ်နဲ့ စာလေးသေချာရေး၊ အချိန်တစ်ခုပေးထားပြီး အကြောင်းပြန်ပေးဖို့ပြော။ တစ်ဖက်ကလည်း သူအနေနဲ့ ဒီအကြောင်းအရာကို သေချာလေး စဉ်းစားပေးဖို့ အချိန်ရသွားမယ်။ အီးမေးလ်က အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးကြပြီးပြီဆိုမှ အချောသတ်လောက်ကိုပဲ ၁၀ မိနစ် ၁၅ မိနစ်လောက် အချိန်ပေးပြီး အားလုံးတစ်ပြေးညီ ဖြစ်အောင်လုပ်တာက ပိုပြီး အလုပ်ကို သေသပ်စေတယ်။ နောက်တစ်ခုက Calendar မှာ အစည်းအဝေးလုပ်ဖို့ ချိန်းကတည်းက လိုအပ်တဲ့/သက်ဆိုင်တဲ့ Document တွေကို "Description" လိုနေရာမျိုးမှာ ထည့်ထားပေးဖို့လည်းလိုအပ်တယ်။ ဒါမှ ပါဝင်တဲ့သူတွေက အစည်းအဝေးမစခင် ကြိုပြင်ဆင်ချိန်ရပြီး အားလုံးအချိန်သက်သာစေမယ်ဖြစ်တယ်။\nအပေါ်ကလိုမျိုး မလုပ်ကြတဲ့နေရာမျိုးမှာဆိုရင် ကိုယ့်အနေနဲ့ ဘာလုပ်လို့ရမလဲ။ အကောင်းဆုံးက Calendar မှာ ကိုယ်က "ကုဒ်ရေးရန်အချိန်" ဆိုပြီး တစ်နေ့ ဘယ်လောက်ဆိုပြီး block ထားလိုက်ပါ။ ဒီ block ထားတဲ့အချိန်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် တော်တော်အသည်းအသန် အရေးတကြီးဖြစ်မှရမယ်ဆိုတာ သိအောင်လုပ်ထားပေးပါ။ မဟုတ်ရင်ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ အစည်းအဝေးတွေနဲ့အချိန်ကုန်သွားတယ်၊ ကိုယ့်အလုပ်တွေနောက်ကျတယ်။ နောက်မကျအောင် ညဘက်တွေပါလုပ်ရတယ်။ ကြာတော့ ပင်ပန်းလာမယ်။ နောက်တစ်နည်းက ပြောင်းပြန်အနေနဲ့ Book လို့ရတဲ့အချိန်က ဘယ်ရက် ဘယ်ကနေ ဘယ်နာရီဆိုပြီး ထားထားပေးလည်း ကိုယ့်အချိန်ကို လိုချင်တဲ့သူအနေနဲ့ ဘယ်အချိန် အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ တန်းသိနိုင်မယ်။ ဒါကလည်း လွယ်ချင်ရင်တော့ Online tool တွေဝယ်သုံးပေါ့ဗျာ။\nအလုပ်အချိန်နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအချိန်တွေ မျှတာအောင် ချိန်ညှိတတ်ပြီး အလုပ်မှာလည်းပျော်၊ နားချိန်မှာလည်းပျော်တဲ့သူတွေ ဖြစ်လာကြပါစေ။\nI did an analysis on me and my SO's text exchange throughout 2020 asaway to remember the good things in 2020…


အောင်ဘာလေထီသိန်း၁သောင်းခွဲဆုကို ဆွတ်ခူးသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေခဲ့တဲ့ ယုန်လေး - Myanmarload\nအောင်ဘာလေထီသိန်း၁သောင်းခွဲဆုကို ဆွတ်ခူးသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေခဲ့တဲ့ ယုန်လေး\nလွန်ခဲ့သော ၁၁ လ က 20:35 August 01, 2020\nပြည်သူချစ်အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယုန်လေးကတော့ အဆိုတော်တစ်ယောက်အဖြစ်လည်း ရပ်တည်လျက်ရှိနေသလို ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်အဖြစ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေကို ရိုက်ကူးလျက်ရှိနေခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ပရိသတ်တွေရဲ့ အားပေးချစ်ခင်မှုကို အခိုင်အမာရယူထားနိုင်ခဲ့တဲ့ ယုန်လေးကတော့ စိတ်သဘောထားကောင်းပြီး လူတိုင်းကို ကူညီတတ်တဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nPHOTO CREDIT : YONE LAY ' S FACEBOK ACC\nဖြူစင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြောင့် ပရိသတ်တွေအချစ်ပိုရတဲ့ ယုန်လေးကတော့ သီချင်းအသစ်လေးတွေကိုလည်း ထွက်ရှိဖို့ ကြိုးစားလျက်ရှိနေတဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲဖြစ်ပါတယ် ။ ယုန်လေးကတော့ ယခုမှာ အနုပညာအလုပ်တွေကိုလည်း ဆက်လက်လုပ်ကိုင်လျက်ရှိနေပါတယ်။ယုန်လေးကတော့ အောင်ဘာလေထီသိန်း ၁သောင်းခွဲ ပေါက်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေမိတဲ့ အကြောင်း လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာထက်မှာ ရေးသားထားခဲ့ပါတယ်။\nယုန်လေးကတော့ " ဒီနေ့ ထီ သိန်း ၁သောင်းခွဲ ပေါက်ပါပြီကျွန်တော်မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း ဘာပဲ ပြောပြော ရန်ကုန် ကလူတွေ ကံပွင့်လာပြီ . ကိုယ်တွေများ ၅သောင်း ဆုကို ၂ နှစ် နေလောက်မှ တစ်ခါပေါက်တယ် . သူနားနည်းနည်း သွားပြီးကံကောင်းတဲ့ ဓာတ်တွေ လာယူတာ .ဂုဏ်ယူပါတယ် ကံထူးရှင်ကြီး ကိုကျော်စွာ "ဆိုပြီး သူရဲ့ လူမှုကွန်ယက်မျက်နှာထက်မှာ ရေးသားထားခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ချစ်ပရိသတ်တွေအတွက် ယုန်လေးရဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအတွက်ပျော်ရွှင်နေတဲ့ ပုံရိပ်လေးတွေကို ပြန်လည်ဖော်ပြပေးလိုက်ရပါတယ်။\nSOURCE : YONE LAY ' S FACEBOK ACC


အာဏာရှင် - ဝီကီပီးဒီးယား\nအာဏာရှင် (အင်္ဂလိပ်: dictator) ဟူသည် နိုင်ငံတော်၏ အာဏာရပ်အားလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ အာဏာရှင်စနစ်တွင်နိုင်ငံကို အာဏာရှင်တစ်ဦးတည်းသော်လည်းကောင်း အဖွဲ့အ‌သေးတစ်ဖွဲ့ဖြင့်သော်လည်းကောင်း အုပ်ချုပ်သည်။ ဤဝေါဟာရကို ရောမခေတ်ကာလ နိုင်ငံတော်အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အုပ်ချုပ်ရသည့်သူအားခေါ်ဆိုရန်စတင်သုံးနှုန်းခဲ့သည်။\nကမ္ဘာ့သမိုင်းတစ်‌လျှောက် ထင်ပေါ်‌ကျော်ကြားခဲ့ကြသော အာဏာရှင်များ (ဝဲမှယာ၊ အထက်မှအောက်): ဆိုဗီယက်ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဂျိုးဇတ် စတာလင်၊ နာဇီဂျာမနီ၏ခေါင်းဆောင် အဒေါ့ဖ် ဟစ်တလာ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ဥက္ကဋ္ဌ မော်စီတုန်း၊ ဖက်ဆစ်အီတလီ၏ခေါင်းဆောင် ဗင်နီတို မူဆိုလီနီ၊ မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ တစ်သက်တာ‌သမ္မတ ကင်အီဆွန်း\nမူဆိုလီနီ[မှတ်စု ၁] နှင့် ဟစ်တလာ\n"Dictator" ဟူသောစကားလုံးအစား "tyrant" နှင့် "autocrat" တို့ကိုလည်းသုံးနှုန်းနိုင်သည်။ ယခုအခါတွင် "အာဏာရှင်" အခေါ်အဝေါ်ကို အလွန်များသည့်အာဏာကိုပိုင်ဆိုင်သည့်သူကို ရည်ညွှန်းရာ၌သုံးနှုန်းကြသည်။ အာဏာရှင်စနစ်၏ လက္ခဏာရပ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ကြသည်။\nပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှု (cult of personality)\n၃.၁ ဒေါက်တာဘမော် (၁၉၄၃–၁၉၄၅)\n၃.၂ ဦးနေဝင်း (၁၉၆၂–၁၉၈၈)\n၃.၃ ဦးစောမောင် (၁၉၈၈–၁၉၉၂)\n၃.၄ ဦးသန်းရွှေ (၁၉၉၂–၂၀၁၀)\n၃.၅ မင်းအောင်လှိုင် (၂၀၂၁–လက်ရှိ)\nဂျူးလိယက်ဆီဇာသည် ရောမသမ္မတနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသောအာဏာရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။\nအစပိုင်းကာလတွင် အာဏာရှင်ဆိုသည်မှာ ရောမ၌ နိုင်ငံတော်အရေးပေါ်အခြေအနေကာလတွင်း အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး၏ရာထူးတစ်ခုဖြစ်သည်။ အာဏာရှင်သည် သတ်မှတ်ထားသောကာလအတွင်း တိုင်းပြည်၏အာဏာအားလုံး ချုပ်ကိုင်ခွင့်ကိုရရှိသည်။ ထိုသတ်မှတ်ကာလလွန်သောအခါ ထိုအာဏာရှင်သည် အာဏာများကိုပြန်လည်မျှဝေရသည်။\nရောမဗိုလ်ချုပ် ကော်နဲလ်လိယပ်စ် ဆူလာ (Cornelius Sulla) သည် ဒုတိယပြည်တွင်းစစ်အပြီး၌ မိမိအားအာဏာရှင်အဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင်အာဏာရှင်၏သတ်မှတ်ကာလကို ဖျက်သိမ်းရန်လည်း ကြိုးပမ်ခဲ့သည်။ သို့သော်ဥပဒေအရအရေးယူမခံလိုသဖြင့် တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်ရာထူးမှအနားယူခဲ့သည်။ ဂျူးလိယက်ဆီဇာသည် ဗိုလ်ချုပ်ဆူလာအတိုင်း ဥပဒေများကိုပြင်ဆင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ၄၄ ဘီစီ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် မိမိကိုယ်ကို "Dictator perpetuo" ခေါ် "တစ်သက်တာအာဏာရှင်" ဟူ၍ခေါ်တွင်စေခဲ့သည်။ သို့သော်မတ်လတွင် ဂျူးလိယက်ဆီဇာသည် လုပ်ကြံခြင်းခံခဲ့ရသည်။\nဂျူးလိယက်ဆီဇာနတ်ရွာစံပြီး နောက်ဆက်ခံသူဩဂတ်စတက်ဆီဇာသည် အာဏာရှင်အခေါ်အဝေါ်ကိုသုံးနှုန်းရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည့်အပြင် အခြားသောဆက်ခံသူတို့သည်လည်း အာဏာရှင်ဘွဲ့ကိုအသုံးမပြုလိုခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ဗိုလ်ချုပ်ဆူလာ၏အဖြစ်မှစ၍ အာဏာရှင်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ အဆိုးသဘောသို့သက်ရောက်ခဲ့လေသည်။\nအီရတ်သမ္မတ ဆက်ဒမ် ဟူစိန် (၁၉၇၉–၂၀၀၃)။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုကာလတွင် လူအခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့်အပြင် အမေရိကန်နိုင်ငံမှလည်း အီရတ်အားသေကြေဖျက်ဆီးနိုင်သည့် လက်နက်ကြီးများပိုင်ဆိုင်မှုဖြင့် တရားစွပ်ဆွဲထားခဲ့သည်။\nတရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ရှီကျင့်ဖျင်သည် ရှင်းကျန် (Xinjiang) ဒေသ၌ ဝီဂါလူမျိုးများအားနှိပ်ကွပ်ရန် ချွေးတပ်စခန်းများနှင့် ပြန်လည်ပညာပို့ချရေးစခန်းများကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။\nဆော်ဒီအာရေးဘီးယားနိုင်ငံ၏မင်းသားမိုဟာမတ် ဘင် ဆာမန် အယ် ဆော့သည် သူ၏နိုင်ငံရေးပြိုင်ဖက်များအား မိမိအိမ်၌နှိပ်စက်လျက်ရှိသည်ဟုဆိုကြသည်။\nအာဏာရှင်များသည်လူ့အခွင့်အရေးများကို ချိုးဖောက်လျက်ရှိကြသည်။ ဆိုဗီယက်ခေါင်းဆောင် ဂျိုးဇတ် စတာလင်သည် ဂူလက် (Gulag) ဟူသော ချွေတပ်စခန်းများကိုဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဂူလက်စခန်းအတွင်းတွင် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဆိုဗီယက်မှတ်တမ်းအရ ဂူလက်အတွင်းသေဆုံးသူ ၁,၀၅၃,၈၂၉ ရှိကြောင်းသိရသည်။ ဆိုဗီယက်ပြည်၏အခြားသောလူအခွင့်အ‌ရေးချိုးဖောက်မှုများမှာ လူများအားအဆိပ်ခတ်စမ်းသပ်ခြင်း၊ စိတ်ပိုင်း‌ဆိုင်ရာအားဖြင့်ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်ကိုပိတ်ပင်ခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။\n၁၉၇၅ ခုနှစ် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံတွင် ပိုပေါ့ သည် အာဏာရှင်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လူဦးရေ ၇ သန်းအနက် ၁.၇ သန်းသေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သို့ဖြစ်ရာပို့ပေါ့အား "ကမ္ဘောဒီယား၏ ဟစ်တလာ" ဟူ၍ပင်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။\nဘီဘီစီသတင်းအရ အီကွေတာဂီနီနိုင်ငံ သမ္မတ Teodoro Obiang Nguema Mbasogo သည် အာဖရိက၏ အဆိုးရွားဆုံးသော အာဏာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။\nနိုင်ငံတကာရာဇဝတ်မှုများတရားရုံးသည် ဆူဒန်နိုင်ငံ၏ စစ်အာဏာရှင် အိုမာအဲလ်ဘာရှီယာ (Omar al-Bashir) အား စစ်ရာဇဝတ်မှုကြောင့် ဖမ်းဝရမ်းထုတ်စေခဲ့သည်။\nဇင်ဘာဘွေနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင် ရောဘတ် မူဂါဘီ (၁၉၈၀–၂၀၁၇)\nမြန်မာနိုင်ငံသည်လည်း အာဏာရှင်တို့၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ရသည်။ ထိုအာဏာရှင်များမှာ–\nဂျပန်ခေတ်မြန်မာပြည်၏ နိုင်ငံတော်အဓိပတိ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် ဝင်ရိုးတန်းနိုင်ငံများနှင့် ပူပေါင်းခဲ့ရာ မဟာမိတ်နိုင်ငံများအား စစ်ကြေညာခဲ့သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးသော စစ်အာဏာရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ တွင် နိုင်ငံကိုစစ်အုပ်ချုပ်ရေးဖြင့် ခေတ္တအုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၂ တွင် နိုင်ငံတော်၏ အခြေအနေယိုယွင်းမှုကို အကြောင်းပြု၍ ဦးနုအစိုးရအားဖြုတ်ချပြီး အာဏာသိမ်းပိုက်ခဲ့ကာ စတင်အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ တွင် ဆိုရှယ်လစ်စနစ်သို့ပြောင်းခဲ့၍ ဆိုရှယ်လစ်မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမ္မတအဖြစ်အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် အဆင်းရဲဆုံးနိုင်ငံအဖြစ် မှတ်တမ်းအတင်ခံခဲ့ရသည်။ ၁၉၈၈ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရှစ်လေးလုံးအရေးအခင်းကြောင့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီအစိုးရမှာ ပြိုကွဲခဲ့လေသည်။\n၁၉၈၈-ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရား ပြိုလဲနေသည့်ကြားမှ နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်‌ရေးအဖွဲ့ (နဝတ) ကို ဖွဲစည်းပြီး အာဏာပြန်လည်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်စောမောင်လက်ထက်တွင် နိုင်ငံတော်၏အင်္ဂလိပ်အမည်ကို ဘားမား (Burma) မှ မြန်မာ (Myanmar) သို့ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၁၉၉၀ တွင် ရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပပေးခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၁၉၉၂-ခုနှစ်တွင် ကျန်းမာရေးအရ ရာထူးမှ နှုတ်ထွက်ခဲ့လေသည်။\nနဝတအဖွဲ့မှ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သော နိုင်ငံတော်အေးချမ်းသာယာရေးနှင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။ ၂၀၀၇-ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရွှေဝါရောင် တော်လှန်ရေးကို ဖိနှိပ်ခဲ့သူလည်းဖြစ်သည်။ နာဂစ်မုန်တိုင်းဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကမ္ဘာ့အဆိုးရွားဆုံး အာဏာရှင်အဖြစ် မှတ်တမ်းအတင်ခံရသူဖြစ်သည်။ မြန်မာစစ်တပ်အနေဖြင့် တိုင်းပြည်အာဏာကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်စေနိုင်သော ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီး ၂၀၁၀-ခုနှစ်တွင် ရွေးကောက်ပွဲကို ပြန်လည်ကျင်းပ၍ အရပ်သားအစိုးရထံ အာဏာလွှဲပြောင်းခဲ့သည်။\n၂၀၂၁-ခုနှစ် ဖေ‌ဖော်ဝါရီလတွင် ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲ၌ မဲအပြတ်အသတ်ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့‌သော အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်မှ မဲလိမ်ထားသည်ဟု အကြောင်းပြုစွပ်စွဲ၍ အာဏာသိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီကိုဖွဲစည်းပြီး မြန်မာနိုင်ငံကို စစ်အာဏာရှင်စနစ်အတွင်း ပြန်လည်သွတ်သွင်းရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ စစ်အာဏာရှင်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ဆန္ဒပြမှုများတွင် ဆန္ဒပြသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မေလ၁၃ရက်နေ့အထိသေဆုံးခဲ့သူ ၇၈၈ယောက်ရှိခဲ့သည်။\n↑ မူဆိုလီနီသည်မိမိ၏နိုင်ငံအား အာဏာရှင်စနစ်အတွင်းသို့ သွတ်သွင်းရန်ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၄၃ တွင် ဘုရင် ဗစ်တာ အင်မယ်နုရယ် ၃ (Victor Emmanuel III) မှ သူ့အားဖြုတ်ချခဲ့သော်လည်း ဂျာမနီလက်အောက်ခံဒေသဖြစ်သော အီတလီဆိုရှယ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။\n↑ Luisa Quartermaine (2000)။ Mussolini's Last Republic: Propaganda and Politics in the Italian Social Republic (R.S.I.) 1943–45။ Intellect Books။ p. 21။ ISBN 978-1-902454-08-5။\n↑ "dictator – Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary"။ Merriam-Webster။ 16 May 2008 တွင် မူရင်းမှ မော်ကွန်းတင်ပြီး ။ 1 August 2008 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Papaioannou, Kostadis (2015). "The Dictator Effect: How long years in office affect economic development". Journal of Institutional Economics 11 (1): 111–139. doi:10.1017/S1744137414000356.\n↑ Olson, Mancur (1993). "Dictatorship, Democracy, and Development". American Political Science Review 87 (3): 567–576. doi:10.2307/2938736.\n↑ Le Glay, Marcel. (2009)။ A history of Rome။ Wiley-Blackwell။ ISBN 978-1-4051-8327-7။ OCLC 760889060။\n↑ Stroup၊ David R.။ "Why Xi Jinping's Xinjiang policy isamajor change in China's ethnic politics"၊ The Washington Post၊ 19 November 2019။\n↑ Saudi Arabia denies rights activists tortured and sexually harassed in jail။ Middle East Eye (24 November 2018)။ 25 November 2018 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 13 May 2021 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ "Yemen on brink of 'world's worst famine in 100 years' if war continues"၊ The Guardian၊ 15 October 2018။\n↑ "Gulag Prisoner Population Statistics from 1934 to 1953." Wasatch.edu. Wasatch, n.d. Web. 16 July 2016: "၁၉၉၃ ခုနှစ် လေ့လာချက်အရ ၁၉၃၄ မှ ၁၉၅၃ အတွင်း ဂူလက်၌သေဆုံးသူ ၁,၀၅၃,၈၂၉ ရှိသည်။ ရောဂါသည်များနှင့်‌သေလုနီးပါဖြစ်‌နေသူများကို လွှတ်ပေးခြင်းအလေ့အထရှိသည့်အတွက် စင်စစ်အားဖြင့် ၁၉၃၄–၅၃ အတွင်း‌သေဆုံးသူ ၁,၂၅၈,၅၃၇ ဦး သိုမဟုတ် ၁၉၂၉ မှ ၁၉၅၃ အတွင်းသေဆုံးသူ ၁ သန်းနှင့် ၆ သိန်းခန့်ရှိသည်။"\n↑ "Top 15 Toppled Dictators။ Time (20 October 2011)။ 24 August 2013 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 13 May 2021 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ "Equatorial Guinea country profile Archived 2018-06-10 at the Wayback Machine.". BBC News. 8 May 2018.\n↑ "Sudanese dictator Omar al-Bashir faces war crimes charges Archived 2018-05-16 at the Wayback Machine.". The Daily Telegraph. July 14, 2008.\n↑ စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက် လတ်တလောဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသော အခြေအနေများနှင့်ပတ်သက်၍ နေ့စဉ်ထုတ်ပြန်ချက် အကျဉ်းချုပ်\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=အာဏာရှင်&oldid=698526" မှ ရယူရန်\n၄ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၁၊ ၀၈:၀၄ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၄ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၁၊ ၀၈:၀၄ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


BestVRPornGames သည်၏တစ်ခုဖြစ်သည်အကြီးဆုံးကစားရန်အခမဲ့ညစ်ညမ်းပတ်ပတ်လည်ဂိမ်းနှင့်အတူအကောင်းဆုံးဂိမ်းအသိုင်းအတိပေး! နေ့တိုင်း၊လူတွေထောင်ပေါင်းများစွာ၏၊လာ BestVRPornGames လေ့လာစူးစမ်းဖို့ကျွန်တော်တို့ရဲ့အမျိုးမျိုးသောအခြေအနေ၊မိမိတို့စိတ်ကြိုက်လိင်ဇာတ်ကောင်နှင့်ဖြည့်စွက်ဖို့ကြိုးစားအားလုံး၏ကျွန်တော်တို့ရဲ့အခမဲ့ၡမ်ားဖှေ။\nBestVRPornGames ကစားရန်အခမဲ့ဖြစ်ပါတယ်နှင့်အစဉ်အမြဲဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဖွဲ့ကကျူးလွန်ထားကြောင်းကိုသေချာစေရန်ကျွန်ုပ်တို့၏ခေါင်းစဉ်ကိုလုံးဝအခြေပတ်ပတ်လည်တစ်ဦး freemium မော်ဒယ်၊ဒါပေမယ့်အားလုံးနှင့်အတူဝယ်ယူခြင်းလုံးဝကိုစိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်၊ရေတိုအတွက်၊သင်အနိုင်ရဘာမှမဝယ်ဖို့မလိုအပ်၊သင်မူကား၊ကျွန်တော်တို့ကိုကူညီပံ့ပိုးချင်တယ်ဆိုရင်။\nကျွန်တော်တို့တာဝန်ဝတ္တရားများအားဖြင့်အမျိုးမျိုးသောဂိမ်းလိုင်စင်အလောင်းတွေကမ္ဘာအဝှမ်းမှသာပေးကျွန်တော်တို့ရဲ့ဂိမ်းမှနေသောလူများအသက္ ၁၈။ တိုက်ဖျက်ဖို့မရောက်သေးသည့်ချင်းစီဝင်ရောက်ဖို့ကြိုးစားနေ BestVRPornGames၊ကျွန်တော်တို့ဟာထူးခြားတဲ့အကြွေးဝယ်ကဒ်ဖိုင်များကိုဆင်၏အသက်အရွယ်အားလုံးကစားသမားတွေ။\nသင်ကကစားနိုင်ပါတယ် BestVRPornGames နှစ်ဦးစလုံးအတွက်အတိုချုပ်နှင့်တစ်ခုတည်းကစားသမားအမ်ဳိး! အများဆုံးကျွန်ုပ်တို့၏အာရုံစိုက်ခဲ့သည်မှပေးဆောင်တစ်ခုတည်းကစားသမားအတွေ့အကြုံ၊ဒါပေမယ့်ကျနော်တို့စီစဉ်သတင်းထုတ်ပြန်ချက်အစည်းများ၏အသစ်အင်္ဂါနှင့်ကိရိယာများကိုမြှင့်တင်ရန်နောက်ဆက်တွဲဂိမ်းကစားခြင်းအတွက်လွန်းမဝေးအနာဂတ်–ဆက်ပြီးနားထောင်ပါ!\nဟုတ်ကဲ့။ အဖြစ်ထောက်ခံမှုနှင့်မက်၊BestVRPornGames စစွမ်းရည်အပေါ်လူမျိုးအဘို့အန္းကိရိယာကစားရန်။ ဒါကြောင့်သင်သည်အဘယ်မျှကာလပတ်လုံးမှဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည် Chrome၊ရှုသို့မဟုတ်အဝတ်အစား၊သင်ရှိသည်လိမ့်မယ်အဘယ်သူမျှမကိစ္စရပ်များကိုကုန်တင်တက် BestVRPornGames သုံးသမျှစက်ကိရိယာအသင်တို့သည်ဤမျှအလို။ ဒါဟာစိတ်ကူးတွေ–ဒါကြောင့်အမှန်တကယ်ဖြစ်ပါသည်!\nထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊BestVRPornGames ဆင္ေခွင့်ပြုဖို့မည်သူမဆိုချိတ်ဆက်ရန်အတွက်ကြပြီဆိုရင်မီးမြေခွေး၊ရှုသို့မဟုတ် Chrome အပေါ်မည်သည့်စက်ကိရိယာ။\nဟုတ်ကဲ့။ ဆက်သွယ်ဖို့ BestVRPornGames ပူဇော်။ ကျွန်တော်တို့လည်းစောင့်ရှောက်သင့်ရဲ့အီးမေးလ်လိပ်စာ၊အသုံးပြုသူအမည်နှင့်စကားဝှက်ကိုအပြင်ဆင်မှုအပေါ်စံချိန်တင်–ဒါပဲ။\nအဘယ်သူမျှမ။ နေသမျှကာလပတ်လုံးသင်သည်အဝတ်အစား၊ရှုသို့မဟုတ်ကမက၊သင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်ကစား BestVRPornGames တစ်စုံတစ်ရာမပါဘဲဒေါင်းလုဒ်သင်၏ကိရိယာ။


Xiaopeng Automobile သည် မျိုးဆက်သစ် အားသွင်း ပုံ ကိုစတင် ခဲ့သည် – Pandaily\nXiaopeng Automobile သည် မျိုးဆက်သစ် အားသွင်း ပုံ ကိုစတင် ခဲ့သည်\nJun 15, 2022, 12:07ညနေ 2022/06/15 14:14:36 Pandaily\nအင်္ဂါ နေ့တွင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ၉၅ Ron ဓာတ်ဆီ ဈေးနှုန်း မြင့်တက် မှုသည် အွန်လိုင်း ဆွေးနွေး မှုများအပါအ ၀ င် ကျယ်ပြန့်သော အွန်လိုင်း ဆွေးနွေးမှု များဖြစ်ပေါ် စေသည်Weibo သို့ Xiaopeng Automobile CEO ဖြစ်သူ He Xiaopeng ၏ မှတ် ချက်များသူက EV အသုံးပြု သူများအတွက် အရေးအကြီးဆုံး မှာ မော်တော်ယာဉ် အားသွင်း ခြင်း ၏ထိရောက်မှုနှင့် အဆင်ပြေ မှု ဖြစ်သည်ဟုပြောကြားခဲ့သည်။ သူက ယခုနှစ် ဒုတိယ နှစ်ဝက် တွင် Xiaopeng သည် မျိုးဆက်သစ် supercharger ကိုစတင် ဖြန့်ချိ မည်ဖြစ်ပြီး စျေးကွက် တွင် တွေ့ ရသော “ supercharger” ထက် ၄ ဆ ပို မြန် ပြီး ကား ဘက်ထရီ ကို ၁၀% မှ ၈၀% အထိ အားသွင်း ရန် ၁၂ မိနစ် သာ ကြာ လိမ့်မည်ဟုပြောကြားခဲ့သည်။\nပြီးခဲ့သည့်နှစ် April ပြီလ ၂၆ ရက် အစောပိုင်းက He Xiaopeng က Xiaopeng ၏ စူပါ အားသွင်း စက် များ သည်တရုတ် ကား ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ များတွင် အများဆုံး လည်ပတ် နေပြီး လက်ရှိတွင် ထိုင်ခုံ ၁၆၉ ခုရှိသည်။ Xiaopeng တွင်စုစုပေါင်း အားသွင်း ကွန်ယက် ၉ ၅၄ ခု ရှိပြီး တစ်နိုင်ငံလုံး ရှိ မြူနီစီပယ် များနှင့် စီရင်စု အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေး ဒေသ များအားလုံးကို လွှမ်းခြုံ ထားသည်။ Xiaopeng တွင် ကိုယ်ပိုင် စူပါ အားသွင်း စက် ၇ ၇၄ ခုရှိသည်။\nဒီလ အစော ပိုင်းမှာXiaopeng သည်ဒုတိယ မျိုးဆက် အိမ်တွင်း အားသွင်း စက် အသစ်ကို ဖြန့်ချိ ခဲ့သည်အားသွင်း ကြိုး မှာ 4G remote control, OTA automatic upgrade စတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် များစွာ ကိုထောက်ပံ့ ပေးထားပါတယ်။ 7kW နဲ့ 11kW ဆိုပြီး နှစ်မျိုး ထုတ်လုပ် ပေးထားပါတယ်။ 7kW version installation service pack သည်ယွမ် ၅၀၀၀ (ဒေါ်လာ ၇ ၄၄) နှင့် 11kW version installation service pack သည်ယွမ် ၇၀၀၀ (ဒေါ်လာ ၁၀ ၄၁) ဖြင့် ရောင်းချ သည်။\nဒါ့အပြင် ကြည့် ပါ:Huawei နှင့် Xiaopeng အမှုဆောင်အရာရှိ များက လျှပ်စစ် မော်တော်ယာဉ် များဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် မှုအပေါ် သူတို့ ၏အမြင် များကို ထုတ်ဖော်ပြောကြား ခဲ့သည်\nထုတ်ကုန် နှင့်လိုက်ဖက် ညီ မှုအရ အိမ်သုံး အားသွင်း စက် အသစ် သည်အခြား အသုံးပြု သူများအား ပုဂ္ဂလိက ပုံ ခွဲဝေမှု လုပ်ဆောင်ချက် မှတစ်ဆင့် အိမ်သုံး အားသွင်း လိပ်ခေါင်း များကို မျှဝ ေရန် နှင့်အမျိုးသား စံ AC အင်တာ ဖေ့စ် နှင့် ကိုက်ညီသော လျှပ်စစ် မော်တော်ယာဉ် များအားလုံး ကိုထောက်ပံ့ နိုင်သည်။\nစွမ်းအင် ယာဉ် အသစ် များသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက် နေပြီး တရုတ် ခရီးသည်တင် ကား စျေးကွက် ၏ ဝေစု တိုးပွားလာသည်။ China Information and Technology Institute မှ ထုတ်ပြန်သော မော်တော်ယာဉ် ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ရောင်းအား အချက်အလက်များအရ April ပြီ လတွင် စွမ်းအင် ယာဉ် အသစ် များ၏ ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ရောင်းအား သည် ၃ ၁၂၀၀၀ နှင့် ၂ ၉၉, ၀၀၀ အသီးသီး ပြီးစီး ခဲ့ပြီး ၄၃. ၉% နှင့် ၄၄. ၆% အသီးသီး တိုးတက်ခဲ့ပြီး စျေးကွက် ထိုးဖောက် မှုနှုန်းမှာ ၂၅. ၃% အထိရောက်ရှိခဲ့သည်။\nXiaopeng Automobile သည် Zvision Technologies တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ သည်\nBeijing Zvision Technologies သည် ဇန်နဝါရီ ၂၅ ရက်တွင် စက်မှုနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ၀ န်ကြီးဌာန သို့ ပြောင်းလဲမှု မှတ်ပုံ တင်ပြီး ကွမ်ကျိုး နှင့်ပူးပေါင်း ခဲ့သည်Xiaopengမော်တော်ယာဉ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အတိုင်ပင်ခံ မိတ်ဖက် (Limited Partnership) ။\nStartups Jan 25 ဇန်နဝါရီ 25, 2022\nXiaopeng သည်ဒုတိယ မျိုးဆက် အိမ်တွင်း EV အားသွင်း ပုံ ကိုစတင် ခဲ့သည်\nXiaopengMotors က ဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ အိမ္ သံုး လွ်ပ္စစ္ ကား အား သြင္း ပံု မ်ားကို ၾကာသပေတး ေန႔တြင္ မိတ္ဆက္ ခဲ့သည္။ ထုတ်ကုန် အသစ်သည် 4G remote control နှင့် OTA automatic upgrade စသည့် လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်များကို ထောက်ပံ့သည်။


ကျွန်ုပ်တို့၏ဥက္က chairman ္ဌ Anand Patel ကဘာပြောခဲ့သနည်း။\nMD ရဲ့ စာရေးခုံ\nကျွန်ုပ်တို့၏ MD ၏စားပွဲခုံ\nအသုံးပြုသူအတွက်အသုံး0င်ရန်နှင့်သတင်းအချက်အလက်များကိုသင်တွေ့လိမ့်မည်ဟုကျွန်ုပ်တို့မျှော်လင့်သော0က်ဘ်ဆိုက်အသစ်သို့ကြိုဆိုရန်အတွက်ကြီးမားသောပျော်ရွှင်မှုကိုပေးသည်,. မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံရန်အခြားရွေးချယ်စရာနည်းလမ်းမရှိပါ, သို့သော်ကျွန်ုပ်တို့သည်အချိန်ကာလဖိအားပေးမှုများနှင့်မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်သည့်အရာခပ်သိမ်းကိုပြောင်းလဲခြင်းနှင့်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကိုပြုလုပ်ရန်ကြိုးပမ်းမှုများကိုကျွန်ုပ်တို့နားလည်သဘောပေါက်သည်.\nကျွမ်းကျင်မှုသည်အဖွဲ့အစည်း၏နိမိတ်လက္ခဏာကိုတသမတ်တည်းရှိခဲ့ပြီးမိတ်ဖက်ပြုခြင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏0န်ဆောင်မှုခံယူသူထံမှကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်ကျေးဇူးတင်စကားပြောကြားသည်. ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းများအပေါ်အစွန်းကိုအစွန်းပေးခြင်းပါ0င်သည့်ကောင်းမွန်သောပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများအနက်အကောင်းဆုံးပါ0င်မှုနှင့်ဆွဲဆောင်ခြင်း. ရွှင်လန်းမှုနှင့်အိမ်၏အပြန်အလှန်ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကိုဖြစ်ပေါ်စေသည့်ကျွန်ုပ်တို့၏စီးပွားရေးကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေစဉ်ပတ်ဝန်းကျင်အတွက်ကျွန်ုပ်တို့၏လူမှုရေးတာဝန်မှာကျွန်ုပ်တို့၏လူမှုရေးတာဝန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့်အချိန်ဇယားအတိုင်းတိုက်ရိုက် command ကိုကျင့်သုံးရန်အတွက်ကြီးမားသောစီစဉ်မှုသည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ကျွန်ုပ်တို့၏လွှမ်းမိုးမှုနှင့်လမ်းညွှန်ချက်များကိုအရည်အသွေးမပြည့်မီဘဲထိန်းသိမ်းထားသည်.\nအကယ်. သင်သည်အချို့သော tile ကိုလှုံ့ဆော်မှုနှင့်အမျိုးမျိုးသော tile style options များကိုရှာဖွေနေပါကသင်၏ရှာဖွေမှုသည်ဤနေရာတွင်အဆုံးသတ်လိမ့်မည်, ကျွန်ုပ်တို့၏ဝက်ဘ်ဆိုက်များတွင်ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသည်. သင့်တွင်အကြံဥာဏ်များသို့မဟုတ်မေးမြန်းချက်များရှိပါကသင့်အားကူညီရန်ကျွန်ုပ်တို့ဒီမှာရှိနေသည်.\n"အရည်အသွေး, စီးပွားရေးအောင်မြင်မှုနဲ့သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဟာအပြန်အလှန်သီးသန့်မရှိတာမဟုတ်ကြောင်းကျွန်တော်တို့အမြဲတမ်းယုံကြည်ခဲ့တယ်. တကယ်တော့ငါတို့အတူတူစည်းရုံးတယ်, သူတို့ကစက်မှုလုပ်ငန်းလုပ်ငန်းတွေအတွက်တိုးတက်မှုအတွက်သော့ချက်ဖြစ်တယ်. ပါဝင်ပတ်သက်လူတိုင်း Cruso Granito သတိရှိရှိဤရည်ရွယ်ချက်များကို ဦး တည်သည်, ၎င်းတို့၏ထိရောက်မှုကိုသက်သေပြခြင်းနှင့်ကုမ္ပဏီကိုယ်နှိုက်ထက်ကျော်လွန်သူမွေးစားခြင်းကိုမြှင့်တင်ခြင်း.\nအနာဂတ်အတွက်အစိမ်းရောင်ဗိသုကာဆိုင်ရာစံနမူနာရှင်များမှာအဆောက်အအုံများမဟုတ်ဘဲလူနှင့်ပတ်0န်းကျင်ဆိုင်ရာအဆောက်အအုံများအပေါ် မူတည်. အဆောက်အအုံများမဟုတ်ဘဲအဆောက်အအုံများမဟုတ်ပါ. ဤအသိုင်းအဝိုင်းများကို "Ecovillages" ဟုလူသိများသည်. ရပ်ရွာအခြေပြုလူမှုရေးဂေဟဗေဒပုံစံအသစ်များသည်လမ်းပေါ်တွင်ရှိသည်. ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲမှု - အကာအကွယ်ပေးထားသောဘဝအရည်အသွေးနှင့် ပတ်သက်. စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့်လူမှုရေးပြ issue နာတစ်ခုဖြစ်သည်.


သဒ္ဓါလှိုင်း: ငါးထောင်တန်ဖုန်းအပေါ် ဘလော့ဂ်ဂါတို့အမြင်(တဂ် ပို့စ်)\nရေးသားသူ သဒ္ဓါလှိုင်း at 2:33 PM\nအခုလို မအားတဲ့ကြားက တဂ်ပို့စ်လေးပြန်ဖြေပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်အစ်မရေ\nကျွန်တော်တို့ယုံကြည်ချက်တွေကြောင့် တစ်နေ့တော့ မျှော်လင့်ချက်တွေပြည့်ဝလာကြမှာပါ\nတစ်နေ့တော့ တစ်နေ့ပေါ့ ဘယ်တော့လဲ မမေးလိုက်နဲ့ကွယ်\nငါးထောင်တန်ဖုန်းများ အပေါ် အမြင်လေးနဲ့သဘောထားလေးဖတ်ခဲ့တယ်\nပျောက်နေတဲ့မမရေ (၅၀၀၀) တန်ဖုန်းအကြောင်း\nဖြစ်နိုင်မယ် ဆို၇င် အခုတောင် ကိုင်ချင်သေးတယ် ဒါပေမယ် ၅၀၀၀ တန်က မချပေးသေးတာခတ်တယ် ၅၀၀၀ထောင်တန် ဖုန်းနဲ့ ပက်သတ်ပြီးတော့ ဘလောဂ့် ဂါတို့ ၇ဲ့ အမြင်တွေ ကို အကုန်လုံးကို ထောက်ခံပါတယ် ကျွန်တော့ အမြင်ပြော၇၇င် တကယ်သာ လုပ်ပေးမယ်ဆို၇င် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် မဖြစ်နိုင်စ၇ာ အကြောင်းမ၇ှိပါဘူး\nငါးထောင်တန်ဖုန်းများ ပေါ်လို့ကတော့ ၄၆ လုံးလောက် ဝယ်ကိုင်ပစ်လိုက်မယ် အဟ\nဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာ တယ်လီဖုန်းကို မတန်တဆ ဈေးနှုန်းမြှင့်ထားလို့ လူတန်းစားခွဲခြားထား ... သလို ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာ အမှန်ပဲ ပေါ့ဗျာ ... ။\nအစ်မရဲ့ အမြင်လေး ဖတ်သွားပါတယ် ... ။\nသဒ္ဓါရေ။ လူတန်းစေ့ကိုင်ခွင့်ရစေချင်တဲ့ အများရဲ့\nဆင်းကဒ် ၅၀၀၀တန်ထွက်လာရင် လည်ပင်းမှာတစ်လုံးဆွဲမယ်\nဒါကြောင့် ၅၀၀၀တန်ဖုန်းဖြစ်လာဖို့ အရမ်းကိုဆန္ဒရှိပါတယ်း))\nတို့ပြည်ကြီးလည်း နိုင်ငံတကာနည်းတူ ပြောင်းလဲသင့်တာ ကြာနေပါပြီ။ ခုထိ ခေါင်းမာနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ တိုးတက်မှုက နှောင့်နှေးနေဦးမှာဘဲနော်။\nညီမ သဒ္ဒါ ရေ\nဖတ်သွားတယ်နော် အောင်ရမည် ရရမည် ငါးထောင်တန်ဖုန်း\nSurprise on bloggers' IQ on 5K SIM card campaign !\nI want relevant price because free things are most expensive in return.\nမရေးရသေးဘူးထင်လို့ လာအော်တာ။ ဟိ ဟိ ရေးပေးလို့ ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ။ အစ်မသဒ္ဓါရဲ့ အမြင်လေးကောင်းတယ်ခင်ဗျာ။\nမမသဒ္ဒါရေ ကောင်းသောနေ့လေးနဲ့အတူ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ပါစေနော်\nတစ်နေ့နေ့တော့ ဖြစ်လာရမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။း)\nထိုင်းနိုင်ငံမှာတော့ ဆင်းမ်ကဒ် က မြန်မာငွေနဲ့ တွက်လိုက်ရင် 1500တည်းရယ်လေ...\nဒါပေမဲ့..ကျွန်တော့်မှာ 1500ဆင်းမ်ကဒ်နဲ့ ဖုန်းတစ်လုံး\nဖြစ်သင့်တာတွေ ဖြစ်လာမှ ဖြစ်နိုင်တာတွေကို ကြိုးစားနိုင်မှာ ...


YEYINTNGE(CANADA): Friday, September 07\nby May Thingyan Hein on Friday, September 7, 2012 at 7:34am ·\nဟိုအခန်းဖြစ်မလား ဒီအခန်းဖြစ်မလား စမ်းတ၀ါးဝါးဖြစ်နေတဲ့ကျမတို့ ၃ယောက်နားကို အကျီာင်္အဖြူဝတ်ထားတဲ့ ဟန်းဖုန်းကိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသားတဦးရောက်လာပြီး ဒေါက်တာနိုင်အောင်တို့ အခန်းကို ရှာနေတာလားလို့ လာမေးပါတယ်။\nသူကကျနော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါလို့ပြောပြီးတိုက်တတိုက်ရဲ့ လှေကားထစ်တွေဆီကိုဦးဆောင်ပြီး ခေါ်သွားပါတယ်။ လှေခါးထောင့် တထောင့်ရဲ့ အဆစ်ချိုးတခု၊ အခန်းရှေ့နားမှာ အသားလတ်လတ်၊ စာကြည့်မျက်မှန်ကို နဖူးပေါ်ပင့်တင်ထားတဲ့၊ အကျီာင်္အဖြူနဲ့ ယောပုဆိုးအပြာရောင် ၀တ်ထားတဲ့ အမျိုးသားတယောက်က လှေကားထိပ်ကနေ ကျမတို့ကို လှမ်းရင်း စီးကြည့်ပါတယ်။\nဒေါက်တာနိုင်အောင်က `ABSDF မြောက်ပိုင်း၌ ၁၉၉၁ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၉၂ ခုနှစ်များ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖမ်းဆီးအရေးယူမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ABSDFဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ဒေါက်တာနိုင်အောင်၏ရှင်းလင်းချက်`ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့စာရွက်တွေကိုဖတ်ဖူးလားဆိုပြီး ပေးပါတယ်။ စာတမ်းတစောင်လို့ စာအုပ်ချုပ်ထားတာ တွေ့ရတော့ ဒီကိစ္စကိုလည်း ထည့်မေးရမယ်လို့ခေါင်းထဲမှာ မှတ်ထားလိုက်မိတယ်။\nဒီစာတမ်းကိုတောက မဖတ်ဖူးပါဘူးလို့ ပြန်ဖြေတော့ ဖတ်ကြည့်ပါဦးလို့ ဆက်ပြောတယ်။ ကျမအနေနဲ့လည်း ဟုတ်ကဲ့ ဖတ်ကြည့်ပါမယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျမလည်း ခေတ်သစ် ဟင်္သာကိုးသောင်းစာအုပ်ကို သတိရသွားပြီး ဖတ်ဖူးလားလို့ ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။\nမေး။ ။အကိုတို့အခုလို black list ကနေပယ်ဖျက်ခံရပြီးတဲ့နောက် ဒီလိုမျိုး ပြည်တွင်းကို ပြန်ဝင်လာခွင့်ရတဲ့အပေါ်မှာ ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ။\nဖြေ။ ။ကျနော်တို့အမြင်ကတော့ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ခေါက်ထိုင်းနယ်စပ်မှာတွေ့ဆုံမှုတွေကနေ တဆင့်တိုးတက်မှု\nပေါ့၊ခုလိုလာခွင့်ပြုတယ်ဆိုတဲ့အခါကျတော့နည်းနည်းတရားဝင်နည်းနည်းပိုဆန်လာတာပေါ့နော်။ နောက်တစ်ခုက ဒီအစိုးရကတာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ တွေ့ရတယ်။ကျနော်တို့အရင်တင်ပြတာတွေကို တရားဝင်ပိုဖြစ်လာတယ်။ နောက်တစ်ခုက တကယ်လို့များသမ္မတနဲ့ တွေ့ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့တင်ပြချက်များကို အဆင့်မြင့်မြင့်ပိုတင်ပြလာနိုင်မဲ့ဥစ္စာ အဲ့လိုပဲသဘောထား\nကောင်းတယ်လို့ ကျနော်တို့တွေ ပြာကြားဖူးထားတာရှိတယ်ဆိုတော့ အဲ့ဒါကိုလည်းဆောင်ရွက်ပေးသလားလို့ စိတ်ထဲမှာထင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ပြောချင်တာက၀မ်းသာပါတယ် ။ဒါကတော့အစိုးရအနေနဲ့ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တဲ့သဘောပေါ့ ဆိုတော့ ရင်ခွင်ကိုထပ်ဖွင့်တဲ့သဘောပေါ့ ကျနော်တို့ ကျေးဇူးတင်တယ်။\nဒါပေမဲ့တဖက်ပိုင်းမှာလည်း ကျနော်တို့ ပြောသလိုပဲ ဒီမိုကရေစီကိုပြောင်းလဲနေပြီဆိုတော့ ဒီမိုကရေစီရေးလုပ်ခဲ့တဲ့ လူတွေထောင်ထဲမှာဆက် မရှိသင့်ဘူးဗျာ။ ကျနော်တို့ရဲ့ ABSDF ရဲဘော်တွေလည်း ထောင်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ တကယ်တော့ ဒီမိုကရေစီရေးလုပ်ခဲ့တဲ့လူတွေ ဒီအမည်မည်းစာရင်းထဲမှာဆက်မရှိသင့်ဘူး ဆိုတော့ဒီအစိုးရက တာဝန်ရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ဒီကိစ္စကသူတို့ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေပါတယ်လို့ပြောတယ်ဆိုတော့ ၀မ်းသာရပါတယ် ဗျာ။\nမေး။ ။ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့် အခုဆိုလို့ရှိရင် ABSDF ပေါ့နော် အဖွဲ့ဟောင်းတွေက ဒီနိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား\nဖြေ။ ။ရှိပါတယ် ကျနော်လည်း ထောင်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ABSDF ရဲဘော်တွေရဲ့စာရင်းကို သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ရှိတဲ့လူတွေ ကိုပေးဖို့ယူလာပါတယ်။ နောက်ပြီးဒီကျနော်တို့နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား စောင့်ရှောက်ရေးအဖွဲ့က ပေးပို့တဲ့ နောက်ဆုံးစာရင်းတွေလည်း ယူလာပါတယ်။ သက်ဆိုင်ရာလူကြီးတွေကိုပေးမှာပါ၊ခုချိန်ထိ ABSDF ရဲဘော်တွေ ထောင်ထဲမှာ လေးဆယ်ကျော်လောက်ရှိသေးတယ်။ သူတို့တွေကိုလည်း လွှတ်ပေးသင့်နေပါပြီဗျာ။ ဒီမိုကရေစီရေးလုပ်ခဲ့တဲ့လူတွေ ဆက်မရှိသင့်ပါဘူး။\nမေး။ ။ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်။ အကိုတို့အနေနဲ့ကော မြန်မာပြည်ကို ပြန်ဝင်သင့်မသင့်ဆိုတာကို ကြိုစဉ်းစားခဲ့ရာမှာ ပြည်ပမှာရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီအင်အားစုတွေနဲ့ရော တိုင်ပင်ညှိုနှိုင်းခဲ့တာတွေ ရှိပါသလားရှင့်။\nဖြေ။ ။ကျနော်တို့ ဒီ(၁၉၉၆)လောက်ကတည်းက ကျနော်တို့နယ်စပ်မှာအခြေစိုက်တဲ့ အင်အားစုတွေ အားလုံးနောက် အထဲထဲမှာရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီအင်အားစုတွေအားလုံးပါပါတယ်။ အားလုံးတောက်လျှောက်တောင်းဆိုခဲ့တာကတော့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးအဖြေရှာရေးပေါ့နော်။ ဆိုတော့ ဒီနှစ်နှစ်စပိုင်းလောက်ကတည်းကစပြီး ကျနော်တို့ဒီမိုကရေစီအင်အားစုတွေကိုတိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကိစ္စတွေဆောင်ရွက်နေတဲ့ အဖွဲ့တွေကစပြီးတွေ့လာတယ်ဆိုတော့အဲ့တွေ့လာမှုပေါ်မှာ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရေးအတွက်ကြောင့် လမ်းစ စပြီးရှိလာတယ်လို့မြင်မိပါတယ်။ တကယ်တော့ ပြဿနာတွေကို ရန်ဖြစ်ပြီးတော့ပြောနေတာတွေထက် လက်တွေ့ရင်ဆိုင်ပြီးတော့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီးတော့ ပြောဆိုဖြေရှင်းပြီးညှိနှိုင်းကြတာတော့ တိုင်းပြည်အတွက်အကောင်းဆုံးလို့ ကျနော်တို့ ယူစကြပါတယ်။\nဒါပေမဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့အမြင်၊ သဘော၊ မူ ဘောင်ထဲကနေပဲ ဆွေးနွေးသွားမှာပါ၊ နောက်တစ်ခုက လာမဲ့အချိန်ကျတော့လည်း တိုင်ပင်ရတာတွေရှိတာပေါ့။ ဒီ ကျနော်တို့လှုပ်ရှားမှုထဲမှာတော့ အခုလိုမျိုးဖြစ်စဉ်တွေပေါ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာခြေလှမ်းတွေလှမ်းလာပြီ အလင်းရောင်တွေလှမ်းမြင်နေရပြီဆိုပေမဲ့လို့ အားမရသေးတာမပြည့်စုံသေးတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကျနော်တို့အားလုံးထဲမှာ သူသူကိုယ်ကိုယ် ရှိတာပဲ ဆိုတော့ ဒီခရီးစဉ်ကိစ္စကိုလည်း သဘောတူနိုင် လားမတူနိုင်လားဆိုတဲ့ကိစ္စတွေလည်းရှိနိုင်ပါတယ်။\nအခြေအနေမှာ ထပ်ပြီးတော့တင်ပြကြည့်သင့်တယ်။ ဒီတင်ပြမှုပေါ်မှာ တုံ့ပြန်မှုဟာ ဘယ်လိုဖြစ်\nမေး။ ။ အကိုတို့အခုလိုဝင်လာမယ်ဆိုတဲ့အပေါ်မှာကော လေဆိပ်မှာဖမ်းပြီးတော့ပေါ့နော် ဖမ်းဆီးလိုက်မှာမျိုး အဲ့လိုစိတ်ပူတာမျိုးကောရှိခဲ့ပါသလားရှင့်။\nဖြေ။ ။ကျနော့်စိတ်ထဲမှာ အမှန်အတိုင်းပြောရင်တော့ အဲ့ဒါသိပ်မရှိဘူး ။ ဟိုတစ်နေ့နေ့တချိန်ချိန်ပေါ့ဗျာ\nဒါပေမဲ့စိတ်လှုပ်ရှားတယ်ဆိုတာကတော့ ခုနပြောသလိုပေါ့တစ်သက်လုံးပြန်နင်းခွင့်မရတဲ့ ဒီအမိမြေကိုပြန်နင်းခွင့်ရတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကတစ်ပိုင်းရှိသလိုတစ်ဖက်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့ပြောပြောနေတဲ့ မြောက်ပိုင်းကိစ္စပေါ့ ဒီကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်လို့လည်း\nမေး။ ။ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်ရန်ကုန် လေဆိပ်မှာအကို့ကိုသတင်းထောက်တွေက၀ိုင်းပြီးတော့မေးကြတယ်၊မေးတဲ့ထဲမှာလည်း မြောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေလည်းပါတယ်ဆိုတော့လေ။ အဲ့လိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ခုလိုမျိုး တွေ့လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့သလား၊ အဲဒီအတွကရော၊ ပြင်ဆင်ခဲ့တာမျိုးရော ရှိပါသလားရှင့်။\nတစ်စုံတစ်ရာတော့ မေးလာကြမှာပဲလို့ တွေးထားပါတယ်။ မြောက်ပိုင်းကိစ္စလည်း ပါမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ရည်ရွှန်းပတ်ရွှန်းနဲ့ပြောရရင်တော့တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် ဒီလောက်များတဲ့ ကင်မရာနဲ့တော့အရိုက်မခံဘူးဘူးပေါ့လေ။\nဆိုတော့အဲ့တာ လေးတွေ့တဲ့အခါကတော့ နည်းနည်းတော့…အော်..ဒီမှာမီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်များတော်တော်လေး ရနေပြီးလားပေါ့လေ ။\nမေး ။ ။ဟုတ်ကဲ့ အကို ဒါကို မီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်ရနေပြီလို့မြင်တာလားရှင့်။ မီဒီယာတွေရဲ့လက်ရှိအနေအထားကို ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ အကို့အမြင်ကို သိချင်တာပါ။\nဖြေ။ ။အခုဟာကမီဒီယာတွေကိုကိုယ့်ကိုယ်ကိုSelfCensorshipလိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်အောင်ဖန်တီးနေတယ်လို့ ကျနော် ထင်တယ်။ ပြောချင်တာကဗျာ မီဒီယာတွေက ကိုယ်ထင်တဲ့ယုံကြည်တဲ့အတိုင်း တာဝန်ယူမှုရှိရှိနဲ့ မျှမျှတတဖြစ်တဲ့ သတင်းတင်ပြမှုမျိုး လုပ်တဲ့အချိန်မှာဒီသတင်း ရေးရင်တော့ငါတို့ပြဿနာတက်မှာပဲဆိုတဲ့ဟာမျိုးတွေကသိစိတ်နဲ့မသိစိတ် ဖြစ်နေတဲ့ဟာမျိုးတင်မကဘူး။ နောက်တစ်ခုကတစ်ခုခုဖြစ်တိုင်းတရားစွဲမယ်ဆိုတဲ့အလေ့အကျင်လေးဖြစ်တာလည်းမကောင်းဘူးပေါ့။ဆိုတော့ဒါကတော့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ပေါ့ဗျာ မီဒီယာတွေကလည်းခုနကပြောတဲ့ ဒီ မျှတတဲ့၊ မှန်ကန်တဲ့၊ ဘက်မလိုက်တဲ့ သတင်းမျိုးတွေလည်းရေးနိုင်အောင် ကြိုးစားရမှာမျိုး\nမေး။ ။ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်၊အကိုတို့လို ပြည်ပကအင်အားစုတွေ ပြန်လာမယ်ဆိုတော့ကျမတို့အနေနဲ့လည်း မြန်မာပြည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမိပါတယ်။ အကို့မှာလည်း ကျမတို့မြန်မာပြည်မှာ ဘယ်လို ဆောင်ရွက်ချက်တွေနဲ့ ရှေ့ဆက်သွားမယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ကူး Planမျိုး ရှိပါသလဲရှင့်။\nဖြေ။ ။ဟို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပြောရရင်တော့ဟိုဗမာပြည်အတွက်ပဲ၊ ဒီမိုကရေစီရေးအတွက်ပဲ ကျနော်တို့ဦးတည်ပြီး လုပ်နေတာပဲလို့ပြောချင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ပြန်လာတာလည်း ကျနော်တို့နိုင်စွမ်းသလောက်ပေါ့လေ ကျနော်တို့ဦးနှောက်ညဏ်မှီသလောက် တင်ပြကြိုးစားကြည့်မယ်လို့ စီစဉ်ထားတာပဲ။ အဓိကက ကျနော်တို့ စဉ်းစားနေတဲ့ တင်ပြနေတဲ့ ကိစ္စက အခုမှလည်းမဟုတ်ပါဘူး ၀န်ကြီးဦးအောင်မင်းနဲ့တွေ့တော့လည်း ဒါပဲတောက်လျှောက်တင်ပြပါတယ်။ အဓိက မြင်တာကဘာလည်းဆိုတော့ ဒီ(၂၀၁၅)ရွေးကောက်ပွဲလုိ့ကျွန်တော်တို့ပြောကြပြီးတော့ အဲ့ကာလဖြတ်ကြရမယ်ဆိုတဲ့အချိန်ကိုလည်းရောက်ကြမှာပဲ အဲ့ကိစ္စတွေ အားလုံးကိုပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့လူတွေအားလုံးက ပြည်သူပြည်သားတွေအားလုံးကော နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံးကော ကျောလုံ ရင်လုံ ပေါ့နော် နောက်ပြီးငြိမ်ငြိမ်းချမ်းချမ်း ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့လက်တွဲသွားနိုင်အောင် (၂၀၁၅)မတိုင်ခင်မှာ ဒီတွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲ တစ်ခုဖြစ်သင့်တယ်လို့ ရိုးရိုးသားသားပဲယုံကြည်ပါတယ်။\nရသွားတယ်ဆိုရင် အဲ့(၂၀၁၅)အလွန်ကို ၊ နောက်ထပ်ပိုပြည့်စုံလာမဲ့အသွင်ကူးပြောင်းစ ကာလတစ်ခု\nကို ကျနော်တို့အားလုံး ကြည်ကြည်နူးနူးပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ယူဆတယ်။ ဆိုတော့ အဲ့အတွက်ကို အဲ့ဆွေးနွေးပွဲကအရေးကြီးတယ်အစိုးရကလည်းပြောထားတာကတတိယအဆင့်မှာလွှတ်တော်ရှေ့နေပြည်တော်မှာလုပ်မဲ့ အစည်းအဝေးရှိတယ် အစည်းအဝေးပုံစံနဲ့အစည်းအဝေးလုပ်မဲ့ဥစ္စာလေးတွေ ထပ်ပြီးတင်ပြတာပေါ့ အစိုးရကလည်း ဒါမျိုး စဉ်းစားထားပြီးသား ရှိတဲ့အခါ ပိုပြီးတော့လိုင်းတဲ့သွားတာပေါ့နော် ဒါပေမဲ့ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီးတင်ပြတာက ဘာလည်းဆိုတော့ နေပြည်တော်မှာ ခုနစ်ရက် ဆယ်ရက်လုပ်မဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ကိစ္စပေါင်းစုံတစ်ခါတည်းရှင်းလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး ဆယ့်ငါးနှစ်နှစ်နှစ်ဆယ်ကို တစ်ခါတည်းအပြီးဖြတ်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ပြောနေတာကတော့ အခုတည်းကနေပြီး ကဏ္ဍအလိုက်ပေါ့ပါဝင်သင့်ပါဝင်ထိုက်တဲ့လူတွေအားလုံးက ကဏ္ဍအလိုက်ကိုကြိုတင်ပြီးတော့ဆွေးနွေးထားသင့်တယ် ဥပမာဆိုပါတော့ တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့အခွင့်အရေးပြဿနာ တန်းတူရည်တူနဲ့ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းမှုကို ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ အာဏာခွဲဝေမှုပဲ အာဏာခွဲဝေမှုကို ဘယ်လောက်ထိပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာကို အဲ့နေပြည်တော်အစည်းအဝေးမှာပါတဲ့လူတွေက ဒီဟာလေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ဆွေးနွေးပွဲလေးလုပ်သွား\nအဲ့လိုစုသွားခြင်းအားဖြင့် သူတို့နဲ ကျနော်တို့ကြားမှာ ကျနော်တို့အချင်းချင်းကြားထဲမှာ ယုံကြည်မှုတွေပိုများလာမယ် တစ်ယောက်နဲ့\nနောက်ပြီး နိုင်ငံရေးစနစ်ပုံစံတွေစဉ်းစားရမှာရှိတယ်ဆိုတဲ့အခါကျတော့ အဲ့ဒီဟာလေးတွေကို ကျွန်တော်တို့ လုပ်ချင်ပါတယ်။ ဒါလေးတွေလည်းလုပ်ရင်ကောင်းပါတယ်။အားလုံးဝိုင်းလုပ်ကြရအောင်ပေါ့ ဒီလိုလုပ်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ တင်ပြချင်တာကတော့ အစိုးရကပဲ ကမကထလုပ်ပြီး လုပ်တယ်ဆိုတာထက် အစိုးရကလည်းဦးဆောင်ပါတယ်။\nပိုကောင်းမယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ဒါလေးကိုကျွန်တော်တို့အဓိကတင်ပြတယ် နောက်တစ်ခုကကျွန်တော်တို့ ဒီ အထဲထဲမှာရှိနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတွေ နောက်လူထုအခြေပြုအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ဒီအမြင်သဘောထားတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးမှာ ဘာတွေလုပ်ဖို့လိုတယ်ဆိုတဲ့အမြင်သဘောထားလေးကို ကျွန်တော်တို့လေ့လာသင့်တယ် နောက်တကယ်လို့များကျွန်တော်တို့\nအဲဒါကြောင့် အကို ရေသောက်ပါဦး ခဏနားပါဦးလို့ ပြောမိတော့ ရပါတယ်၊ မေးစရာရှိတာသာ မေးပါ၊ ကျနော်ရေမသောက်ချင်ပါဘူးလို့ပြောတယ်။\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 9/07/20120အကြံပြုခြင်း\nအဖွဲ့ချုပ်ကို ဆန္ဒ ပြတဲ့ သူတွေ ဖတ်စေချင်တယ်\n(၁၈.၈.၂၀၁၂ ရက်နေ့က အမေ ပြောခဲ့တဲ့ မိန့်ခွန်း)\nby Ko MawPyay on Friday, September 7, 2012 at 1:01am ·\n(ကွင်းအပြင်က စာများအားလုံးဟာ ၁၈.၈.၂၀၁၂ ရက်နေ့က နေပြည်တော် ရှိ ရွှေကြာပင် ကျေးရွာမှာ အမေစု\nလူထုကို ပြောကြားခဲ့တဲ့ မိန့်ခွန်း ဖြစ်ပါတယ် ... )\nအခုဆိုရင် ကျမတို့ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် က ပါတီညီလာခံလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်… ပါတီ\nညီလာခံက ဘာဖြစ်လို့ လုပ်ရမှာလဲလို့ တစ်ချို့က မေးပါလိမ့်မယ်… ကျမတို့ အဖွဲ့က ပြည်သူတွေကို အခြေခံတဲ့\nနိုင်ငံရေးစနစ်ဖြစ်စေချင်တယ်ဆိုတော့ ကျမတို့ပါတီ က ပြည်သူတွေကို အခြေခံရမယ်…\nရှင်းရှင်းလေးပြောရမယ်ဆိုရင် ရပ်ကျေးတွေက ကျမတို့ အဖွဲ့ချုပ်ဝင်တွေကနေပြီးတော့ ရပ်ကျေးက\nစည်းကော်မတီဝင်တွေကို ရွေးမယ်…နောက်တော့မှ တဆင့် ရပ်ကျေးတွေက မြို့နယ်၊ မြို့နယ်တွေက ခရိုင်၊ ခရိုင်\nကနေ တိုင်းအထိကနေ ၊ နောက်ဆုံး ဗဟို အထိပေါနော် ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ကျမတို့ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်တွေ\nဟာအဖွဲ့ဝင်အများစုရဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့ ပေါ်လာရမယ်…ပေါ်ထွက်လာရမယ် … ဒီတာဝန် ကို ယူရမယ်…\nအဲ့ဒါအတွက် ညီလာခံ တွေလုပ်ဖို့ အတွက်ကို ညီလာခံကျင်းပရေး ကော်မရှင် ဖွဲ့ရတယ်… ညီလာခံကျင်း\nပရေးကော်မရှင် ဖွဲ့တဲ့ အခါကျတော့ ရပ်ကျေးအဆင့် ၊ုမြို့နယ်အဆင့် စသဖြင့်ပေါ့ ညီလာခံတွေ လုပ်နိုင်ဖို့ အဖွဲ့\nတွေလိုက်ဖွဲ့ရတယ်… အဲ့ဒီအဖွဲ့ထဲ ပါရေး၊ မပါရေးဟာ အများကြီး တစ်တိုင်းပြည်လုံးမှာ ငြင်းကြ ခုန်ကြတယ်ပေါ့\nအဲ့ဒါက ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံရေးလုပ်တဲ့အခါကျရင် ရှောင်လို့မရပါဘူး… ရှောင်လို့မရတာလာလဲ ဆိုတော့\nတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သဘောထားချင်းမတူတဲ့ အခါကျတော့ ငြင်းကြ ခုံကြတယ်ပေါ့၊ … ဒါပေမယ့် စော\nစောက ကျမ ပြောသလို သဘောမတူတာတွေရှိရင် ဆွေးနွေးပြီးတော့ ညှိနှိုင်းပြီးတော့ ပြေလည်အောင် လုပ်နိုင်\nဖို့တော့ကြိုးစားရမယ်… နောက်ဒီကော်မရှင်တွေနဲ့ ပါတ်သတ်လို့ ဒီကော်မရှင်တွေထဲမှာ ဘယ်သူတွေပါသင့်တယ်\nဘယ်သူတွေ မပါသင့်ဘူးဆိုတာ အများကြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သဘော မတူတာတွေ ရှိတယ်… အဲ့\nတော့ အဲ့ဒါလည်း သဘာဝကျတယ်… ကျမ ကလဲ လက်ခံတယ်… တစ်ချို့ကဆိုရင် ဒေသခံတွေက မကြိုက်တဲ့သူ\nနောက်အထက်ကနေပြီးတော့ သူတို့ ရွေးချင်တာရွေးတယ်ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီလိုပြောတဲ့ သူတွေလဲ ရှိ\nတယ်…အဲ့တော့ ဒီဟာတွေကလဲ တစ်ချှို့ စွပ်စွဲချက်တွေကလဲ မှန်လိမ့်မယ်… နေရာတိုင်းမှာတော့ ပါမှာ မဟုတ်ဘူး\n…ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ခါတစ်ရံ ဒေသခံတွေထဲက ရွေးချင်တဲ့ သူတွေဟာ၊ အဆင်ပြေချင်မှ ပြေမှာ… အဲ့တော့\nဒါတွေကို ညှိယူရမယ်… နောက် ဒီကော်မရှင်ထဲမှာ ပါရေး မပါရေးဟာ သိပ်ပြီးတော့ အလေးမထားပါနဲ့ လို့ ပြော\nချင်တယ်… ဘာလို့ လဲဆိုတော့ ဒီကော်မရှင်တွေဆိုတာ ညီလာခံတွေလဲ ကျင်းပပြီးရော အလိုလို ပျက်သွားမှာ ခ\nဏပဲ ၊ ညီလာခံတွေ ကျင်းပဖို့ အတွက်ပဲ ဖွဲ့ထားတာ ၊ ဒီညီလာခံတွေကနေ ရွေးလိုက်တဲ့ အများပြည်သူက၊ အ\nများပြည်သူဆိုတာ ကျမတို့အဖွဲ့ဝင်ပေါ့နော် … အဖွဲ့ဝင်အများစုက ရွေးလိုက်တဲ့ သူတွေကသာ ရေရှည် ဒီအဖွဲ့ရဲ့\nတာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်...\nဒီကော်မရှင်ထဲမှာ ဘယ်သူပါရေး မပါရေး ကိစ ဟာ အရေးမကြီးဘူးလို့တော့ ကျမမပြောပါဘူး…\nဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီညီလာခံတွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ဖြစ်\nမြောက်ရေးကော်မရှင်တွေရဲ့ အရည်အချင်းက အရေးကြီးတာပေါ့… မကြီးတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး… ဒါပေမယ့်\nသိပ်ပြီးတော့ အဲ့ဒီဟာကို ပြသနာကြီးဖြစ်အောင်တော့ မလုပ်ပါနဲ့ …\nပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ကျမပြောမယ်နော် … ဒါ အမြဲဖြစ်တာပဲ … အဖွဲ့အစည်းတိုင်းမှာ ဖြစ်တာပဲ… နည်း\nနည်းနေရာလုတဲ့ ကိစတွေက ဖြစ်လာတတ်တယ်… ငါဖြစ်ချင်တယ် ၊ သူဖြစ်တာ မကောင်းဘူး၊ သူထက်ငါက\nတော်တယ်… ဘာလို့သူက ဖြစ်ရမှာလဲ … ငါလဲ လုပ်နိုင်သားနဲ့ ဆိုတာ … ဒါဟာ အများကြီး သဘာဝကျပါတယ်…\nသဘာဝကျတဲ့ အခါကျတော့ ဒါတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြေရှင်းလိုက်တာ ကောင်းတယ်…\nဒီတော့ အဲ့ဒီလို စိတ်ဓါတ်နဲ့ သိပ်ပြီးတော့ ဒီကော်မရှင်ထဲမှာ ဘယ်သူ ပါရေး မပါရေး ကို မကြည့်စေ\nချင်ဘူး … သင့်တော်လား၊ မသင့်တော်ဘူးလား… ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ပါ… ပုဂိုလ်ရေးစိတ်ဓါတ် နဲ့ မကြည့်ပါနဲ့…\nဒီလူကတကယ်ပဲ ညီလာခံတွေ ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် လုပ်နိုင်တဲ့ သူလားဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ပါ ... ဒီ ညီလာခံ\nတွေ ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက်လုပ်နိုင်တဲ့ သူဟာ ရပ်ကျေးစည်းရုံးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ ပါသင့်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ\nနောက်ပြီ်းတော့ ဒီရပ်ကျေးညီလာခံ ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ကော်မရှင်ထဲမှာ ပါနေတဲ့ သူက ဒီရပ်ကျေးစည်း\nထဲမှာ ၀င်ပြီးတော့ အရွေးခံလို့ မရဘူး… တခြားရပ်ကျေးမှာ အရွေးခံတာကတော့ သက်သက်ပေါ့နော်…\nကိုယ်ကကော်မရှင်အဖွဲ့ထဲမှာပါတယ် ဒီစည်းအတွက်လဲ ၀င်ပြီးတော့ အရွေးခံတယ်ဆိုတာ မရဘူး…\nအဲ့ဒီတော့ အဲ့ဒါတွေကိုလဲ သေသေချာချာ သိထားစေချင်တယ်… တချို့က ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတော့ သူက ညီ\nလာခံ ဖွဲ့စည်းရေးထဲမှာပါပြီးတော့ သူက စည်းအဖွဲ့ထဲမှာ ၀င်ပြီးတော့ အရွေးခံမယ်…. သူပဲ ရသွားမှာပဲ ဆိုပြီး\nတော့ အဲ့ဒီလို စိုးရိမ်ပူပင်မှုတွေလဲ ရှိတယ်…\nအဲ့ဒီတော့ ဒီလူဟာ စည်းထဲမှာ မပါသင့်ဘူးဆိုတာ မှန်ပေမယ့် ညီလာခံ ဖွဲ့စည်းရေးထဲမှာ မပါသင့်\nဘူး ဆိုတာ မှန်ချင်မှာ မှန်မှာ… ဒီညီလာခံ ကျင်းပရေးအတွက် စီစဉ်တဲ့ အပိုင်းမှာ သူအသုံးဝင်ချင်ဝင်မယ်…\nဒါပေမယ့် အဲ့ဒီလိုစီစဉ်တဲ့ သူဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီက ရပ်ကျေးအဖွဲ့ထဲမှာ သူဝင်ပြီးတော့ ယဉ်ပြိုင်ခွင့် မရှ်ိဘူးးး…\nအဲ့ဒီတော့ အမြင်ကို နည်းနည်း ရှင်းအောင်ပြောတာပါ… တစ်ချို့ က စိတ်ပူနေတာက နည်းနည်းရောနေတယ်\n… ဒီကော်မရှင်ထဲမှာပါတဲ့သူကတော့ ရပ်ကျေးစည်းထဲမှာ ပါတော့မှာပဲ… ဒီလူက ဘာလို့ပါရမှာလဲ ဆိုတာ အဲ့ဒါ\nလဲ မှန်ရင် မှန်လိမ့်မယ် … သူက ရပ်ကျေးစည်းထဲမှာ ပါသင့်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ်… ညီလာချံကကျင်းပ\nရေးအတွက်တော့ လုပ်တတ်ကိုင်တတ်တဲ့ သူဖြစ်မယ်.. မဖြစ်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒါလဲ ကျမတို့ ပြန်စဉ်းစားရမှာ\n...................ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေးပေါ့နော်.. ဘယ်လောက်သေးတဲ့ ရွာလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ်\nကျမတို့ အဖွဲ့ချုပ်ဝင်တွေ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအဖွဲ့ချုပ်ဝင်တွေ ရဲ့ ဆန သဘောထား ကို ဗဟိုကနေသိအောင်\nလို့ တတ်နိုင်သမျှ ကျမတို့ လုပ်ပေးပါမယ်… (ဖြောင်းးးး ဖြောင်းးးဖြောင်းးးးး လက်ခုပ်သံများ)\nလက်ရှိခရီးစဉ်အနေနဲ့ ဘာတွေများ ဆောင်ရွက်ပြီးသွားပြီလဲ။\nဝန်ကြီးဦးစိုးသိန်းနဲ့ ဝန်ကြီးဦးအောင်မင်းတို့နဲ့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးတယ်။ လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အပြောင်း အလဲတွေကပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်ဖို့ ဆွေးနွေးတယ်။ ဆွေးနွေးမှုတွေက အလွန် အဆင်ပြေတယ်၊ အားရဖို့ကောင်းပါတယ်။\nသမ္မတကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါသလား။\nသမ္မတကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်။ နောက် တစ်ပတ်လောက်ဆိုရင် တွေ့ခွင့်ရမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ အခု ကြားထားတာက သမ္မတကြီးရဲ့ အမေရိကန်ခရီးစဉ်မှာ အစ်ကို့အနေနဲ့တခြား ဝင်ရောက် ဆောင်ရွက်ပေးရမယ့် အရာတွေ ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့က တတ်နိုင်သမျှ ဆောင်ရွက်ပေးချင်တာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုရင် ဒီနေ့ မြန်မာပြည်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲအပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ မြင်တဲ့အမြင်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တင်ပြပေးမယ်။ အခု သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် ဦးဆောင်ပြီး ပြောင်းလဲနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို ကျွန်တော်တို့က အယုံအကြည်ရှိတယ်။ သူ့ကို ကူညီဖို့ အင်တာနေရှင်နယ်ကို မေတ္တာရပ်ခံ ပေးချင်တယ်။ ဒါဟာ တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးအတွက်ပါ။ သူ့အတွက်ရယ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်သူ့အတွက်မှ မဟုတ်ဘူး။ သူဦးဆောင်တဲ့ အပြောင်းအလဲမှာ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီးတော့ တိုင်းပြည်နဲ့ ပြည်သူ့အတွက်ပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ စီးပွားရေးက အရမ်းကျဆင်းနေပြီ။ သူကလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခက်အခဲ တွေ အများကြီးရှိတာပေါ့။ မြေတွေ သိမ်းခံနေရတာ လည်း ကြားတယ်၊ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်နေတာ တွေလည်း ရှိတယ်၊ အရင် အစိုးရ အဆက်ဆက်က ဖြစ်နေတဲ့ဟာကို သူ့အနေနဲ့ ခေါင်းခံနေရတယ်၊ ချာလပတ်ရမ်းနေတာကို ကျွန်တော်တို့ နားလည် ရမှာပေါ့။\nအမေရိကန်ခရီးစဉ်မှာ ဆောင်ရွက်ပေးရမယ့် အချက် တွေကို အစ်ကို့ဘက်က စပြီး ကမ်းလှမ်းတာလား၊ အစိုးရအဖွဲ့က ဆွေးနွေးဖို့ စပြီး ကမ်းလှမ်းတာလား။\nအပြန်အလှန်ပေါ့၊ အစိုးရက အစိုးရရဲ့ အကူအညီ အခက်အခဲတွေကို ဆွေးနွေးတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကလည်း ကျွန်တော်လိုတဲ့ အကူအညီတွေကို ပြောတယ်။ သူတို့ လည်း လိုတဲ့အကူအညီတွေ အခက်အခဲတွေကို ပြော တယ်။ အဲဒါကိုက အပြန်အလှန် နားလည်မှုရတဲ့ သဘောပေါ့။ ကြားထဲမှာ ဘာမှ အကွယ်အဝှက်တွေ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်တို့က အခက်အခဲကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးတယ်။\nအစ်ကို ပြည်ပကို ထွက်ခွာသွားတာ နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် ကျော်ရှိပြီ ထင်တယ်၊ ထွက်ခွာသွားတဲ့ အချိန်မှာရော အခု ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ နိုင်ငံရေးအရ ဘယ်လို ရှုမြင်ထားလဲ။\nနိုင်ငံရေးအရကတော့ ဘယ်လိုခေါ်မလဲဆိုတော့ အပြောင်းအလဲတွေ ဦးတည်နေတဲ့ Drectrion ကို ဖြစ်စေ ချင်တယ်။ အခြေအနေအရ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရ ရင် ရှုပ်ထွေးမှုတွေလည်း ရှိတယ်၊ အခွင့်အလမ်းတွေ လည်းရှိတယ်၊ စိန်ခေါ်မှုတွေလည်း ရှိတယ်။\nအခု အစိုးရအဖွဲ့မှာရော အတိုက်အခံအဖွဲ့ရော တခြား နိုင်ငံရေးလေ့လာ သုံးသပ်သူတွေရော နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်သွားမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်မှုတွေကိုတွေ့ရတယ်၊ အစ်ကို့အနေနဲ့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်မယ့် အချက်က ဘယ်လိုအချက် တွေလို့ ရှုမြင်ပါသလဲ။\nနောက်ကြောင်းပြန်လှည့်သွားတယ်ဆိုတာ အာဏာ သိမ်းတဲ့ ဥပဒေ ပြန်ဖြစ်မလား၊ နိုင်ငံရေးအင်အားစုတွေ ပြိုကွဲပြီး စစ်တပ်က နောက်တစ်ခါ ပြန်တက်လာမလား။ ဒီမိုကရေစီအင်အားစုတွေ ပြိုကွဲပြီး နောက်တစ်ခေါက် ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ဦးမတည်ဘဲ အာဏာရှင်စနစ်ကို ဦးတည်မလားလို့ဆိုပြီး စိုးရိမ်ဝေဖန်ကြတယ်လို့ နား လည်ပါတယ်။\nသိပ်မကြာခင်အချိန်တုန်းက ရခိုင်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သွား ခဲ့တယ်၊ သုံးသပ်မှုတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်၊ ပြည်ပရောက် အဖွဲ့အစည်းတချို့က နိုင်ငံတကာက အကူ အညီတွေတောင်းပြီး ရိုဟင်ဂျာအရေးကို လူ့အခွင့်အရေး သတ်မှတ်ပြီး သုံးသပ်တဲ့လူလည်း ရှိတယ်၊ ဒါဟာ လူ့အခွင့်အရေးတစ်ခုတည်း ကြည့်လို့မရဘူး အမျိုးသား ရေးလို့ သုံးသပ်တဲ့လူတွေလည်း ရှိတယ်။ တကယ် အခြေအနေမှန်ကိုရော ဘယ်လိုရှုမြင်ပါသလဲ။ ဒီနေရာ ကနေ ရခိုင်ပြည်သူတွေကို ဘာစကားပါးချင်ပါသလဲ။ ပြီးတော့ ရိုဟင်ဂျာတွေကိုရော ဘာစကား ပါးချင် ပါသလဲ။\nကျွန်တော်ကလည်း ဗမာဗုဒ္ဓဘာသာတစ်ယောက် ပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့DNA ကို စစ်ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ရှမ်း လည်းပါမယ်၊ မွန်လည်း ပါမယ်၊ ဗမာလည်း ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဗမာ တွေဟာ နတ်ကိုးကွယ်မှုက ရှိတယ်။ နတ်ကိုးကွယ်မှု ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုးရာ DNA Test ပါ။ ကျွန်တော် မိဘတွေက နတ်ကန်တော့တဲ့ အချိန်ဆိုရင် အဘိုးက ရှမ်းနတ်ကို ကန်တော့ရတယ်။ ရှမ်းခေါင်းပေါင်းတွေနဲ့ အဘိုးက သုံးခွဘက်ကပါ။ ရ\nှမ်းသွေးလည်း ပါမယ်။ အမေ့ဘက်ကကျတော့ ကညွတ်တို့ ငါးရံ့နားဖားထိုးလို့ ခေါ်တာပေါ့။ မွန်ပေါ့ကွာ။ အဖေဘက်ကျတော့ ဦးမင်းကျော်တို့ပေါ့။ မြင်းဖြူရှင်လည်း ကိုးကွယ်ရတယ်။ တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ ဘုတ်ပလက်ထဲမှာ ပါတယ်လို့ သဘောပေါ့။ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်လည်း တိုင်းရင်းသား ဖြစ်တယ်။ ဗမာလည်း ဖြစ်တယ်။ ကရင် မွန်လည်း ဖြစ်မယ်ပေါ့။ ရခိုင်ရဲ့ အဓိကပြဿနာကို ကော်မရှင်ဖွဲ့ထားတယ်။ ဒီကော်မရှင်ကို ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားတယ်။ ဒီကော်မ ရှင်က မှန်မှန်ကန်ကန် သုံးသပ်မယ်၊ ဘက်မလိုက်ဘဲ တရားဥပဒေအတိုင်း ဖြစ်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအတိုင်းပဲ ရပ်တည်သွားမှာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမြင်အရဆိုရင် ဗမ ပြည်ကြီးမှာ မတူခြား နားတဲ့ ဘာသာတွေ၊ မတူခြားနားတဲ့ လူမျိုးတွေ၊ အတူယှဉ်တွဲပြီး ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေတာက ကျွန်တော့် ရဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုပေါ့။ ကရင်လူမျိုးကော ဗမာကော၊ ဗုဒ္ဓဘာသာကော၊ အစ္စလာမ်ကော၊ ခရစ်ယာန်ကော အားလုံး အတူတကွ နေထိုင်သွားတာကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖြေတစ်ခုပါပဲ။\nဒါပေမဲ့ တကယ့် ပြဿနာအရင်းခံက ဒီမှာရှိတဲ့လူတွေ ရေရှည် ဘယ်လို ယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်အောင် ဘယ်လိုကြိုးစားမလဲပေါ့၊ အစ်ကို့ရဲ့ သီးခြားအမြင်ကိုပြောပေးပါ။\nတိုင်းရင်းသားအနေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်မရှိတဲ့ ပြဿနာပဲ။ တိုင်းရင်းသားတွေ သူတို့အခွင့်အရေးကို တောင်းဆိုလာတာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါးရှိသွားပြီ။ အခု ဗမာဘုရင်အဆက်ဆက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုဂံခေတ် ကုန်းဘောင်ခေတ် စစ်ပွဲတွေကို နိုင်ငံခြားနဲ့ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲထက် တကယ့်တိုင်းရင်းသား အချင်းချင်း တိုက်တဲ့ စစ်ပွဲဖြစ်တယ်။ ဘယ်ခေတ်ပဲ ကြည့်ကြည့် ကျွန်တော် တို့တိုင်းရင်းသားမောင်နှမအချင်းချင်းပဲ ကြည့်ကြပါ။ ဒီစစ်ပွဲကြီးတွေက အဖြေမှန်မရခဲ့ပါဘူး။ တကယ့် အမှန်အဖြေက ဒီမိုကရေစီပဲရှိတယ်။ တိုင်းရင်းသားတွေ ကိုယ့်ဒေသမှာ အုပ်ချုပ်ခွင့်ရှိရမယ်။ သူတို့ရဲ့ သဘာဝ သယံဇာတကို သူတို့ကပဲ စီမံခွင့်ရှိရမယ်။ သူတို့ ယဉ်ကျေးမှုကို သူတို့လေ့လာကျင့်သုံးခွင့် ရှိရမယ်။ ရိုဟင်ဂျာကိစ္စက ဒီလောက်ကြီးထွားလာတာက ရခိုင်ပြည်သူတွေမှာ Empowerment မရှိတာပါ။ ရခိုင် ပြည်ရဲ့သဘာဝရင်းမြစ်အကုန်လုံးကို ရခိုင်ပြည်သူတွေက မခံစားရဘူးဖြစ်နေတယ်။ အဲဟာကျတော့ သဘာဝသံ ယံဇာတ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရှားပါးလာပြီး လူဦးရေ တိုးလာတဲ့အခါကျတော့ ဟိုတလောက အာဖရိက တောကြီးထဲမှာ မြစ်ကြီးတစ်ခုက ကောလာတယ်။ ကောလာတော့ သားရဲတိရစ္ဆာန် တွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရေရှားပါးလာတော့ သတ်ဖြတ် လာတယ်။ ခြင်္သေ့တွေ၊ ကျားတွေ၊ ခြင်္သေ့ကြီးတွေ၊ မိကျောင်းတွေ၊ မျောက်တွေ အဲ့လိုဖြစ်လာတာပေါ့။ ဒီသဘာဝ ဓာတ်ငွေ့ကို ရခိုင်ကလည်းမခံစားရဘူး၊ ဗမာကလည်း မခံစားရဘူး၊ လယ်ယာမြေလေးကိုပဲ လုပ်လုပ် လယ်ယာ မြေတွေ ဆုံးရှုံးကုန်တယ်၊ စက်ရုံ အလုပ်ရုံ လုပ်တော့ ကုန်ထုတ် လုပ်မှုက ဘာမှမရှိဘူး။ အဲဒီအခါကျတော့ ရခိုင် လူငယ်တွေ ထွက်ပြေး နေရတယ်။ ရန်ကုန်ကို ရောက် လာကြတယ်။ ဘုန်းကြီးဝတ်တဲ့ လူဝတ် နယ်စပ်ကို ထွက်တဲ့လူကထွက်ပေါ့။ နယ်စပ်ထွက်တော့ ယောက်ျား လေးတွေ များတယ်။ မိန်းကလေးတွေ ကျန်ခဲ့တယ်။ အမျိုးတွေ ကျန်ခဲ့ရတယ် Population က ဒီ Population ပြန် ဖြစ်တယ်။ သူတို့က စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဆုတ်ယုတ် လာတော့ အဓိက ပြဿနာဖြစ်နေတယ်။ တစ်ခါ တစ်ဖက်မှာ ရိုဟင်ဂျာလို့ လည်းပြောတယ်။ ဘင်္ဂါလီလို့လည်းပြောတယ်။ မွတ်စလင်လို့လည်း ပြောတယ်။ အဲဒီနည်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ဘာသာရေး ဆန့်ကျင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့က လူမျိုး ဖြစ်သင့်သလား၊ မဖြစ်သင့်ဘူးလား ဆိုတာ နိုင်ငံရေး သမားတွေက ခံစား ချက်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်ပါတီကမှ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ လူတစ်ယောက်က လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်သင့်တယ်၊ မဖြစ် သင့်ဘူးဆိုတာ ဘယ်ပါတီကမှ မဆုံးဖြတ်ရဘူး။ Right လွှတ်တော်ကပဲ ဆုံးဖြတ်မှာပါ။ Right ကျွန်တော်ကပဲ ထောက်ခံခံ၊ မထောက်ခံခံ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ တရား လည်းမဝင်ဘူး။ ရိုဟင်ဂျာက သူ့ဘာသာသူ Claim လုပ်တယ်။ သူဘာသာသူ Claim လုပ်တာပဲဖြစ်မယ်။ ကိုယ်လွှတ်တော်က ဆုံးဖြတ်တာ ရှိတာမှမဟုတ်တာ။ အဲဒါကို ဘာလို့ဆဲနေကြတာလဲ။ ဒီမိုကရေစီ ကိုယုံကြည်ရင် ဘယ်လွှတ်တော်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာရမှာပဲ။ အခုလူတွေတော်တော် များများက ရိုဟင်ဂျာပဲဖြစ်ဖြစ် မူစလင်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကဘယ်သူ့ကို အကျယ်ဆုံးဆဲသလဲ။ ဒါကတစ်ကယ်အဖြေမှ မဟုတ်တာ အဓိကအဖြေက တိုင်းရင်းသားဒေသမှာ တစ်ကယ့် ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်ရှိဖို့ပဲ။ ဒီလို ဖြစ်လာရင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်နေတဲ့ နယူးယောက်မြို့မှာ ကမ္ဘာက လူမျိုး အစုံရှိတယ်။ ဗမာပြည်က လူမျိုးတောင်မဟုတ်ဘူး။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူမျိုးတွေပါ ရှိတယ်။ အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်မှုတွေ၊ တိုက်ခိုက် မှုတွေမဖြစ်လဲဆိုတော့ ဒီမိုကရေစီ ရှိနေလို့ သူတို့ စားသောက်ဖို့အတွက် Resource တွေ အညီအမျှ ဖန်တီးနေလို့ တစ်ယောက်တည်းက အကုန်စားလို့ မရဘူးဆိုတော့ အဆင်ပြေတာပေါ့။ ကျွန်တော့် ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဘာသာရေး Conflict တွေ၊ လူမျိုးစု Conflict တွေ အများကြီး ကြုံရတယ်။ အသက် ၅ နှစ်ကျော် ကျောင်းစတတ်တဲ့ အရွယ်မှာ တရုတ်-ဗမာအဓိကရုဏ်းလည်း ဖြစ်တယ်။ တချို့တရုတ်တွေကို ကျွန်တော်တို့ မိဘတွေက ကယ်လိုက်တာမျိုး ရှိတယ်။ အခု အမေ့အိမ်သွားလည်ရင်းနဲ့ အဲဒီဦးတရုတ်ကိုလည်း တွေ့ချင်တယ်။ တရုတ်ဗမာအဓိ ကရုဏ်းတုန်းက အမေတို့က အိမ်ဘေးနားက တရုတ်မကြီး မနှင်းဆီကို ကယ်လိုက်တာပါ။ သူက သွေးနုသားနုကြီးနဲ့ပေါ့။ ဗမာတွေက ဖျက်ဆီးလိုက်ကြတာ။ ကျွန်တော့် မိဘ တွေက သိမ်ကြီးဈေးမှာ ဆိုင်ထွက် နေကြတာ။ ၂၇ လမ်းဝရန်တာကနေ ဟိုဘက်အုပ်ကြီး၊ ဒီဘက်အုပ်ကြီး ရိုက်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီဟာကြီးကို အဲဒီ အရွယ်ကတည်းက အမှန်တရားလို့ မယူဆ ခဲ့ပါဘူး။ ၈၈ ကြီး ဖြစ်လာတော့ မွတ်ဆလင်ဆန့်ကျင်ရေး လမ်း ကြောင်းကို ဦးနေဝင်းက ဦးတည်ပေးနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီအချိန်မှာ တာဝန်ရှိလာသူဖြစ်လာပြီ။ ကိုဇော်မင်းတို့လည်း ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဗကသက Statement ထုတ်တယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ မူဆလင် ဘာသာရေးအဓိကရုဏ်းကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ နီးစပ်ရာ ကျောင်းသားတွေကို ပြန်ထိန်းယူတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တောင်းတဲ့ ဒီမိုကရေစီ ဆက်တောင်းတယ်။ အဲဒါ ကျွန်တော်တို့ ရပ်တည်ချက်ပဲ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမိုကရေစီ လူသားဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးအမြင်ပါ။ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက်ကို ငြိမ်းငြိမ်း ချမ်းချမ်း ဖြစ်စေချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နယူး ယောက်စ်က ဆရာတော်တစ်ပါးရှိတယ်။ သူပြောတာလေး ကောင်းတယ်။ နိုင်ငံတိုင်းက စပါးစိုက်နေကြတာပဲ။ မြန်မာနိုင်ငံမှစိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ စပါးစိုက်တာ ဘာထူး ဆန်းလို့လဲ။ ဝါဒဖြန့်တာ များနေတယ်။ မစလ ခေတ်က စပါးစိုက်တာကို ဒါကို မြစိမ်းရောင်စစ်ဆင်ရေးတဲ့၊ နွေရာသီ စပါးစိုက်တော့လည်း ရွှေဝါရောင် စစ်ဆင်ရေး ဆိုပြီး ရိတ်ကြတယ်။ ဟိုဘက်က ခိုးဝင်လာတဲ့ ကာလ က ရှိလာတော့ ဟင်္သာစစ်ဆင်ရေးဆိုပြီး လုပ်ပြန်ရော။ တကယ်က ခိုးဝင်လာရင် ဖမ်းရမှာပဲလေ။ Immigration အရ ရိုဟင်ဂျာမှ မဟုတ်ဘူး၊ တရုတ်၊ အင်္ဂလိပ်၊ ဂျပန် အကုန်လုံး ခိုးဝင်လာရင် ဖမ်းရမှာပဲ။ အခု ထိုင်းထဲကိုသွားရင်လည်း ထိုင်းက ခိုးဝင်လာရင် ဖမ်း မှာပဲ။ အမေရိကန်လည်း မက္ကဆီကိုတွေကို ဖမ်းပြီး ပြန်ပို့တာပဲ။ အမေရိကန်တွေဆို ဖမ်းတာ နည်းတာမျှ မဟုတ်ဘူး။ လက်ထိပ်ခတ်ပြီး ပြန်ပို့တယ်။ အပေါ်ကနေ ဖိထားတာတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒါကို တွေ့နေရတယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဘာမှ မပြောကြဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ Soveriegnty မှာ တရား ဥပဒေလုပ်ရတယ်။ သူ့နိုင်ငံထဲ မတရား ခိုးဝင်လာရင် လုပ်ရမှာပဲ။ အဲ့လို မလုပ်ဘဲနဲ့ အမျိုးသား ရေးလို သွားလုပ်တာ ဒီအကျိုးဆက်က သိပ်ကြီးတယ်။ ဒီလို ခိုးဝင်လာရင် လူရှစ်သိန်းလုံး ဖမ်းပြီး ပြန်ပြီး မောင်း ထုတ်လို့ရတယ်။ လူ့အခွင့်အရေးပုံစံနဲ့ အမျိုးသားရေး ပုံစံဆိုရင် တစ်ယောက်မျှ မောင်းထုတ်လို့ မရဘူး။ ဒါကို အစိုးရက သိဖို့လိုတယ်။ Smart ဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ လူ့အခွင့်အရေး ကို သွားထိရင် ဒုက္ခရောက်လာမယ်။ ရပ်ပေးခဲ့တယ်၊ ပြောခဲ့တယ်၊ နားမထောင်ကြဘူး၊ အခုတော့ ပုံမှန် Right ထဲကို ပြန်လာရတယ်။ ဒေါ်စု လည်း ပြောလို့ မရဘူး။ ဒါကို 'ဆဲ'နေကြတယ်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဟာတွေပဲ။ သူက တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ အနေအထားကို မြင်နေတာပဲ။ မီဒီယာကိုလည်း အားကိုးပါတယ်။ ဒီသတင်းတွေကို လည်း မှန်မှန် ကန်ကန် အားကိုးပါတယ်။ စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်လို့ တင်စား ထားတာ ဒီမဏ္ဍိုင်ကကို Virus ဖြစ်နေတယ်ကွာ။ ကျွန်တော်လည်း ကြည့်နေတယ်။ ဒါ ဘယ်သူ့ ကို သွားအားကိုးမလဲ။ ကျွန်တော်တို့ မီဒီယာတွေ မရှိတုန်းက ပထမဆုံး သတင်းစာလေး သွားထုတ်ခဲ့တယ်။ မီးချောင်းလေးနဲ့ ဖောက်ပြီး သွားလုပ်ခဲ့တာ။ အာရုဏ်ဦး သတင်းစာလေးပေါ့။ သတင်းစာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာပြီး လွတ်လပ်လာပြီ ဆိုတော့မှ အခြားလူမျိုး တစ်မျိုးကို သတ်ဖြတ်ဖို့က Ethically က လက်မခံ နိုင်တာ။ မဲမပေးရင်နေ၊ မထောက်ခံရင်နေ၊ ခေါင်းဆောင် မဖြစ်ရင်နေ၊ ဒါ ကျင့်ဝတ်အရကို ကမ္ဘာကြီးက လက်ခံ မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို ကျွန်တော် ပြောပါရစေ။ ကမ္ဘာ ကြီးမှာ ဗမာတစ်စုတည်း နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ပီနန် ဆရာတော်ဘုရားကြီးက ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ်။ ဒီကိစ္စတွေဖြစ်တော့ ဆရာတော်ကြီး စိတ်ညစ်တယ်။ နယူးယောက်စ်ကို ကြလာတုန်းက ကျွန်တော် ဆွမ်းကပ် တယ်။ ''မိုးသီးရေ မင်းတို့ဗမာတွေပဲ ရုပ်နဲ့နာမ် ရှိတာ မဟုတ်ဘူးကွ၊ ဘုရားဟောထားတဲ့ လူမျိုးတိုင်း ဘာသာတိုင်းအတွက် ဖြစ်တယ်''လို့ သူပြောတဲ့ စကား လေးတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ ရခိုင်က ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ပြန်ချုပ်ရရင် Empowerment မရှိလို့ဘဲ။ ကျွန်တော် ရခိုင် လူမျိုးတွေအတွက် တစ်ခါတစ်လေကျတော့ ခွကျတယ်။ ကနေဒါရောက်တော့ မွန်တွေနဲ့လည်း တွေ့တယ်။ သူတို့ ဘာတွေ ဆုံးရှုံးနေတာလဲဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုချင် တာလဲတောင် မသိကြဘူး။ ဘာလိုချင်တာလဲလို့တောင် မသိကြဘူး။ ရခိုင်ကို ရခိုင်ပဲ အုပ်ချုပ်စေချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကြားချင်နေတာက ရိုဟင်ဂျာကို ကျယ်ကျယ်ဆဲတာ ကြားချင်နေတာ။ အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် တို့ မဆဲနိုင်ဘူး။ ထောက်ခံရင် ထောက်ခံ မထောက်ခံရင် နေ။ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ပြောမယ့်ဟာက ရခိုင်ပြည်သူတွေ ကို ရခိုင်နဲ့ အုပ်ချုပ်ခွင့် ပေးပါလို့ ဒီအစိုးရကို ပြောတဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှာ ဘယ်သူမှ ဒီစကား မပြော ရဲဘူး။ ကရင်ပြည်နယ်ကို ကရင် အုပ်ချုပ်ခွင့် ပေးပါလို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ ပြောရဲသေးတယ်။ သမိုင်း တစ်လျှောက်လုံး ပြန်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒီလောက်ဆိုရင် ရှင်းမယ်ထင်တယ်။\nနောက်တစ်ချက်က ရခိုင်နဲ့ နယ်စပ်ချင်း ဖြစ်နေတဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှလူဦးရေပေါက်ကွဲမှုက ရခိုင်ထဲကို ပြိုဆင်းလာ တာရှိတယ်ပေါ့။ လူ့အခွင့်အရေး ကော်မရှင်က မစ္စတာ ကင်တားနား ရခိုင်အရေးကိုလာကြည့်သွားတယ်။ သူ မပြန် ခင် သတင်းရှင်းလင်းပွဲ တစ်ခုမှာ ဒီနိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့် ဥပဒေကို ပြန်လည် စဉ်းစားပေးဖို့ ပြောသွားတာ ရှိတယ်။ ဒီနိုင်ငံခြားသားဖြစ်ခွင့် ဥပဒေအပေါ်မှာ ဘယ်လို မှတ်ချက် ပေးလိုပါသလဲ။\nဒီ Issiue ကို Awareness အဖြစ်ဆုံးက မီဒီယာ ရယ် ဒီမိုကရေစီ အင်အားစုတွေ Confuse ဖြစ်နေတယ်။ ကင်တာနား Message ကို Confuse ဖြစ်နေတာ။ အင်္ဂလိပ်လို နားမလည်တာလား မသိဘူး။ ပြိုဆင်းလာ ရင် တံတိုင်းခတ်ရမယ်။ လက်ရှိတံတိုင်းက သေးတယ်။ ထပ်ခတ်ရမယ်။ ကျွန်တော် သမ္မတဖြစ်ရင်လည်း တံတိုင်းခတ်မှာပဲ။ တရုတ်ပြည်ဘက်လည်း ခတ်ရမယ်။ ဒါက အမျိုးသားလုံခြုံရေး ဖြစ်နေတယ်။ အထဲရောက်ပြီး သား မျု\nိးဆက် သုံးလေးငါးဆက်ဆိုရင် နိုင်ငံသား ပေးရမယ်။ သူ ဆိုလိုတာက အထဲရောက်ပြီးသား နိုင်ငံ သား သုံးလေးငါးဆက်ဆိုရင် မျိုးဆက် ပေးကို ပေးရ မယ်။ အဲဒီလိုမှ မပေးရင် မြန်မာအစိုးရ ပြဿနာ တက်မယ်။ မြန်မာပြည်သူတွေလည်း ထပ် ပြဿနာ တက်မယ်။ ကျွန်တော် က ကမ္ဘာကို ပတ်ပြီး ထွက်လာတဲ့ သူအနေနဲ့ အကြံပေး တာ။ ဒီကို အကြာကြီးပဲ ရောက်နေတဲ့ တရုတ်တွေရှိ တယ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ဦးတရုတ်ကြီးတစ်ဦးရဲ့ သမီးဟာ ပြည်တွင်းစစ်ကြီးကြောင့် ကရင်သူပုန်တစ် ယောက်က တရုတ်ကြီးဆီ ပေးခဲ့တာ။ အမှန်တော့ သူက ကရင် လူမျိုး၊ အသားကလည်း ဖြူတယ်။ တရုတ်ကြီး ကလည်း မွေးစားထားတော့ တရုတ်ဖြစ်နေတာ။ အခု ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက အခုအထိ နိုင်ငံသား မဟုတ် သေးဘူး။ င်္ွFRC ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကို လက်ခံမလား။ သူက နိုင်ငံခြားသား ဖြစ်သင့်လား မဖြစ်သင့်ဘူးလား။ Immigration Law 1982 နဲ့အညီ ပေးလိုက်ပါ။ အခုက မကျင့်သုံးလို့ ပြဿနာ ဖြစ်နေတာ။ ဥပဒေနဲ့ မညီဘူး ဆိုရင် ပြန်မောင်းထုတ်ရမှာပေါ့။ အခု ကျွန်တော်လည်း ဗမာနိုင်ငံသား အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဖြစ်နေပြီ။ ဒီဥပဒေနဲ့ မကိုက်ရင် ကျွန်တော့်ကို ပြန်မောင်း ထုတ်ရမယ်။ အခု ကျွန်တော်ဟာ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေနဲ့ဆိုရင် နိုင်ငံခြားသား ဖြစ်ခွင့်မရှိဘူး။ ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်လို့ မရဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ဗမာနိုင်ငံသား၊ ဗမာပြည်သူ တွေအတွက် တိုက်လာတာ။ ကျွန်တော့်မှာ အခု ဒီအခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ ဒီလောက်ဆိုရင် ရှင်းမယ် ထင်တယ်။ ကင်တားနားဆို လိုတာ အဲ့ဒီလို ဆိုလိုတာပါ။ ဂျင်နီဗာ ကွန်ဗင်းရှင်း အတိုင်း ပြောသွားတာပါ။ ဂျင်နီဗာ ကွန်ဗင်းရှင်းမှ တို့ဗမာတွေ မယုံတော့ဘူးဆိုရင် တော် တော်လေး ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ။ တစ်ပြည်လုံးမှားမယ့် အမှားကြီးပေါ့။ ဒါမျိုးက ဂျာမနီနာဇီအောက်မှာ ဂျာမနီ တစ်ပြည်လုံး မှားဖူးတယ်။ အမေရိကန်-ဗီယက်နမ် စစ်ပွဲမှာ အမေရိကန်တွေ မှားသွားဖူးတယ်။ ဒါကို ဘာခေါ်လဲ ဆိုတော့ မက်စ်တစ်ရီးယားလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါက အစုလိုက် အပြုံလိုက် ရူးသွားတာ။ အမှန်တရားကို မသိဘဲ ဖြစ်တတ်တယ်။ Information မှ မရတော့တာ။ Education ကလည်း စုတ်ပြတ်နေတယ်။ အဲလိုအနေ အထားမျိုးမှာ အမှန်တရားကို ပြောတာ။ ကင်တားနားက ဂျနီဗာ ကွန်ဗင်းရှင်းအရ ပြောနေတာ။ ဂျနီဗာ ကွန်ဗင်းရှင်း ကို ကုလသမဂ္ဂမှာ အကုန်လုံး လက်မှတ်ရေးထိုးထား တာ။ ဒါမှ လက်မခံဘူးဆိုရင် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသွားပြီ။ ဒီဒုက္ခကို တို့လူထုကို အကျမခံနိုင်ဘူး။ ဒါကို အမုန်းခံ ပြီး ပြောရတော့မှာပါ။ Wake up! Burmese! မြန်မာတွေ နိုးလော့ ထလော့။ ကင်တားနား Message ကို ဘာသာပြန်မမှားဖို့ ပြောချင်တယ်။\nNLD ပါတီကလူတွေ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲမှာ ဝင် ရောက်အရွေးခံတာ ရှိတယ်။ ၂ဝ၁၅ အလွန်မှာ NLD ရဲ့ နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းကို အစ်ကို့အနေနဲ့ ဘယ်လို သုံးသပ်ထားသလဲ။\n၂ဝ၁၅ ကတော့ အခုပုံအတိုင်း ရွေးကောက်ပွဲလုပ် ရင် အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်က အပြတ်အသတ် နိုင်မှာပဲ။ ကျွန်တော်က နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့်ရရင် NLD ကို မဲပေးမှာပဲ။ ပြည်သူလူထုတွေက လိုလား ထောက်ခံ နေတဲ့ ပါတီတစ်ရပ်ပါပဲ။\nကျွန်တော်တို့ကြားထားတာ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ်ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေနဲ့ အန်တီရွေးကောက်ပွဲမဝင်ခင်ကာလမှာ တချို့ဟာလေးတွေကို အစ်ကို့ဖေ့စ်ဘုတ်ခ်ပေါ်မှာ ဖတ်လိုက်ရတာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်တာ လေးတွေရှိတယ်။ အခုချိန်မှာ အဲဒါကို ဘယ်လိုသုံးသပ်ပါသလဲ။\nနိုင်ငံရေးစံအရ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ အောက်မှာ ရွေးကောက်ပွဲ မဝင်စေချင်ဘူး။ အခြေခံဥပဒေ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးမှတစ်ပိုင်း၊ နောက် တစ်ပိုင်းက နည်းဗျူဟာပိုင်းပေါ့၊ ၂ဝ၁ဝ ပြည့်နှစ်မှ မဝင်ဘဲနဲ့ ကြားဖြတ်မှ ဘာလို့ရွေးကောက်ပွဲဝင်ရတာလဲ ဆိုတာ Question ဖြစ်နေတယ်။ ဒီလိုမျိုး သေနင်္ဂဗျူဟာ အပိုင်းမှာလည်း ကွဲလွဲမှုရှိတယ်။ ဝင်မယ်ဆိုရင် ၂ဝ၁ဝ တည်းက ဝင်လေ အဲဒါဆိုရင် ၂ နှစ်လောက်ကြိုပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်လို့ရတာပေါ့။ တစ်ခါတလေ NLD ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က (Decision ) Impact သိပ် ကြီးတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခံစားချက်ရှိတာပေါ့။\nနောက်တစ်ခု ဝေဖန်ဖူးတာရှိတယ်နော်။ NLD ရဲ့ CEC ကို ကပ္ပိယတွေလို့ အစ်ကိုဝေဖန်ထားတာ တစ်ခုရှိတယ်။ဘာကြောင့်ပါလဲ။\nဟိုးတုန်းကပေါ့။ ကျွန်တော်တို့လည်း ငယ်သေး တယ်။ ငယ်လည်းငယ်သေးတော့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ပြော ကြတယ်။ အသက်ကလည်း ၂၅၊ ၂၆ လောက်ပဲ ရှိသေး တာဆိုတော့ ဒီခေါင်းဆောင်တွေကို ရှေ့ကနေ လူထုအ တွက် ဦးဆောင်သွားချင်တယ်။ Civil Society ကို သွား ချင်တယ်။ တစ်ယောက်တည်းက ဦးဆောင်ပြီး ပုံအပ် လိုက်ရင် တစ်တိုင်းပြည်လုံးဒုက္ခရောက်မှာ စိုးရိမ်တယ်။ ဒါ တိုင်းပြည်အတွက်ပဲ။\nအခု ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားတွေ ထောင်ကလွတ်လာ ပြီးကတည်းက ပွင့်လင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းဆိုပြီး လှုပ်ရှား နေတယ်။ သူတို့ကို လွှတ်တော်ရဲ့ နိုင်ငံရေးမှာ ပါဝင် စေချင်တဲ့သူတွေလည်းရှိတယ်။ အစ်ကိုသာဆိုရင် ဘယ် လိုဆုံး ဖြတ်မလဲမသိဘူး။\nနိုင်ငံရေးလုပ်မှာပေါ့၊ လွှတ်တော်ထဲရောက်အောင် သွားမှာပေါ့။ တကယ့်အချုပ်အခြာအာဏာက ပါလီမန်ထဲ မှာရှိတာပေါ့။ နိုင်ငံရေးအရ ပြောင်းလဲသွားအောင်လုပ်မှာ ပေါ့။ ကျွန်တော်က ကိုးတန်းလောက်ကတည်းက ပါတီ ထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ ပေါ်ဦးတို့သိတာပေါ့။\nအခု ၈၈ ကျောင်းသားတွေ ကိုကိုကြီးတို့၊ ကိုမင်းကိုနိုင် တို့နဲ့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပြီးပြီလား။ ဘာတွေဆွေးနွေးကြလဲ မသိဘူး။\nလက်ရှိအချိန်ကတော့ အမြင်သိပ်မကွာဘူး။ တွေ့ တယ်၊ ဝမ်းသာတယ်၊ သူတို့နဲ့ စကားပြောရတာကောင်း တယ်။\nကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံကို အမေရိကန်နိုင်ငံက ဟိုးအရင်က နဲ့ မတူတော့ဘဲ မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် နိုင်ငံရေးအရ ချဉ်းကပ် လာတယ်။ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အရမ်းပြောင်းလဲ တိုးတက်လာတယ်။ ဒီလို တိုးတက်ပြောင်းလဲအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အရာတွေက ဘာတွေလို့ အစ်ကို ရှုမြင်ပါသလဲ။\nအဓိက ကတော့ ဒီမိုကရေစီနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးအပေါ် သူတို့က ဒီမိုကရေစီနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးမှာ ချန်ပီယံလို့ ကြွေးကြော်ထားတာကိုး၊ မြန်မာပြည်ဒီမိုကရေစီလှုပ်ရှား မှုကို ၈၈ ခုနှစ်ကတည်းကဖြစ်လာတာ သူတို့အားပေးလာ တယ်။ ပြဿနာက သူ့မှာလည်း သူ့အကျိုးစီးပွားရှိ တယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့Forgein Policy ကို Drive လုပ်နေတာ Energy ပဲ။ Energy က ရေနံပဲ။ ရေနံဆို တော့ Middle East ပဲ။ အဲဒီပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ပြီးနေလာ တာ။ အဲဒီအပေါ်မှာ Impact မျိုးစုံ ဖြစ်လာတယ်။ အမေရိကန်လည်း Policy မျိုးစုံနဲ့ နာမည်ပျက်လိုက် ကောင်းလိုက်နဲ့ နေလာတယ်။ အမေရိကန်သုံးနေတဲ့ ရေနံ ရဲ့ (၆၄)ရာခိုင်နှုန်းက အရှေ့အလယ်ပိုင်းက သွင်းနေတာ။ သူက အဲဒီနေရာကို အလွတ်မခံနိုင်ဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဒီမိုကရေစီ ကိစ္စမှာ Model Issue လိုပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ပါးစပ်နဲ့ဘဲ ထောက်ခံသလို ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီလိုအနေ အထားပဲ။ အခု အဲလိုအနေအထားက မပိုသေးပါဘူး။ မြန်မာပြည်ကို အကျိုးစီးပွားအတွက် သူက စိတ်မဝင် စားသေးပါဘူး။ အချို့လည်း သုံးသပ်နေကြတယ်။ တရုတ်ရဲ့ Power ဘယ်လိုဆိုလဲ သုံးသပ်ကြတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော် အင်တာဗျူးလုပ်ထားတာ ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ကျွန်တော့်ဘလော့ခ်မှာ တင်ထားတယ်။ မြန်မာပြည်ကို အမေရိကန်က မဟာ ဗျူဟာကျကျ စိတ်မဝင်စားသေးဘူး။ စိတ်ဝင်စားရင် လစ်ဗျားကို အမေရိကန် ဘယ်လို ဝင်သွားလဲ။ Model Issue ဖြစ်နေလို့ ကြည့်နေတာ။ ဒီဒေသကို အချိန်မရွေး ဝင်လာလို့ ရတယ်။ သူဝင်လာရင် ဘယ်သူမှ မတား ရဲဘူး။ ကြည့်နေတဲ့အတွက် အေးအေးဆေးဆေး စောင့်နေတာ။ သူဝင်လာရင် တရုတ်က မကန့်ကွက် ရဲဘူး။ သူဝင်လာရင် Share ပြီးစားမှာ။ တရုတ်က ဒီလိုအသံထွက်နေတာပဲ ရှိတယ်။ မြန်မာအစိုးအရကော၊ မြောက်ကိုရီးယားကော ဒီအတိုင်း အကြံပေးနေတာ ရှိတယ်။ တရုတ်ကို သူ့လူ၊ အမေရိကန်နဲ့ တည့် အောင်ပေါင်း၊ ဒါ တရုတ်ရဲ့ ပေါ်လစီပဲ။ ဒီမှာလာပြီး Conflict ဖြစ်စရာမလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ လောင်စာတို့ ဂက်စ် တို့ အမေရိကန်လည်း သူဟာနဲ့သူ ရှိတယ်။ တစ်ခု တော့ရှိတယ်။ တရုတ်ကို ကိုင်ချင်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် တော့ လောင်စာကို ဒီလမ်းကြောင်းက သွားလို့မရ အောင် မဖြတ်ရဘူးလို့ လုပ်ရင် လုပ်မှာပဲ။ ဒီတော့ မြန်မာက နည်းနည်း အရေးပါလာမယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မဟာဗျူဟာ ဖြစ်ပြီးသား။ ဒါကို စစ်မတိုက်ဘူး တဲ့လူတွေ ပြောနေတာ။ အမှန်က အမေရိကန်က နေရာ ယူပြီးသား။ ဟိုဘက်က တရုတ်ပြည် ကုန်းတွင်းပိုင်းကို အလွယ်ဆုံးဝင်လို့ အကောင်းဆုံးနေရာ ယူပြီးသား။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ပေါ့။ မြန်မာပြည်က အရေးကြီးတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာပြည်ကို တိတိကျကျ ဝင်မလာဘူး။ နိုင်ငံရေးအရပဲ လုပ်တယ်။ Saction ကို လုပ်ပေးတယ်။ သူတို့ တောင်းသလောက်ပဲ လိုက် လျောပေးတာ။\nအိမ်နီးချင်းနိုင်ငံကို ကြည့်ရင် တရုတ်ရှိတယ်၊ အိန္ဒိယ ရှိတယ်၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှရှိတယ်၊ လူဦးရေပေါက်ကွဲမှုက တအားများလာတဲ့အခါကျတော့ နောင် ဆယ်နှစ် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ဘာတွေ တွေးထားလဲ။\nကမ္ဘာကြီး သွားနေတဲ့လမ်းကြောင်းက Multi-culture သွားနေတာ နိုင်ငံတိုင်းမှာ လူမျိုးစုတွေ မတူကွဲ ပြားတဲ့ ဘာသာတရားတွေ ရှိတယ်။ တစ်ယောက်တည်း သွားလို့ မရတော့ဘူး။ နိုင်ငံတိုင်းမှာ မူဆလင်၊ ဗုဒ္ဓ ဘာသာ၊ ခရစ်ယာန် အဲ့လိုပြဿနာတွေ နိုင်ငံတိုင်းမှာ ဖြစ်နေတယ်။ နိုင်ငံသား တစ်ခုတည်း ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး။ ရှေ့လျှောက် ပိုခက်လာပြီ။ အချို့က ကမ္ဘာကြီးက ရွာလေးတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်ဆိုပြီး ဥပမာ ကျွန်တော့်ရဲ့Identity တွေကလည်း Multi-identity ဖြစ်လာပြီ။ ကျွန်တော်ဆိုရင် ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်၊ ပါတီခေါင်းဆောင်၊ သူပုန်၊ တောထဲမှာ တိုက်လာတယ်။ အမေရိကန် ရောက်သွားတယ်။ အမေ ရိကန်နိုင်ငံသားဖြစ်လာတယ်။ စသဖြင့် Identity တွေ ပြောင်းလာတယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံသား မြန်မာလူမျိုး အချို့ဆိုလည်း ကနေဒါနိုင်ငံသား ဖြစ်လာတယ်။ ထိုင်း စင်္ကာပူတို့လည်း များလာပြီ။ စင်္ကာပူနိုင်ငံသား ဂျပန် နိုင်ငံသား တစ်ခုတည်းနဲ့ ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး။ ပညာတစ်ဘာသာတည်းနဲ့ ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး။ အခု မြန်မာနိုင်ငံသား အမေရိကန်နိုင်ငံသားဖြစ်လည်း Local ကို သူပြန်လာမယ်လုပ်မယ်၊ Co-operation တွေလည်း စီးပွားရေးအရ တက်လာတော့မယ်။ ဒါဆိုရင် ထိုင်းတွေက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ မြန်မာဒုက္ခသည် ငါးသန်းကို လက်ခံထားတယ်။ တို့က ရိုဟင်ဂျာ ရှစ် သိန်းကို Allergy ဖြစ်နေတယ်။ မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကို ပျောက်တော့မလိုလိုပေါ့ကွာ။ ထိုင်းမှာကျတော့ သူတို့က Multi-culture ကို လက်ခံကြတယ်။ Rock, Pop ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ခံ တယ်။ သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကိုလည်း သူတို့ထိန်းထား တယ်။ ထိုင်းတွေ ပညာတတ်တဲ့ နှုန်းကလည်း တစ်နှစ် ကို Ph.D Master ကျောင်းသားတွေ တစ်သောင်းကျော် လွှတ် တယ်။ အဖက်ဖက်က Positive ဘက်ကို တက်နေ တယ်။ National income ကလည်း ကောင်းနေတယ်။ ဗမာကဖုန်းသုံးစွဲမှုကလည်း လူတစ်ရာမှာ ငါးလုံးပဲ ဗမာတွေ သုံးနိုင်တယ်။ ထိုင်းက လူတစ်ရာမှာ တစ်ရာ့ ခုနစ် ဆယ်လုံး သုံးနိုင်တယ်။ တို့ ငါးနှစ် ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ ဒီအတိုင်း ထပ်ရွှေ့ရင် ထမီပုဆိုး ကပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု ပြောင်းလဲနေပြီ ပြောတယ်။ ဖုန်းတွေ သုံးနေပြီပြောတယ်။ ရန်ကုန်မြို့လေးပဲ ပြောနေတာ။ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ မိုင်သုံးဆယ် ထွက်လိုက်ရင် လျှပ်စစ် မရှိတော့ဘူး။ ဒါကို သတိထားလို့ အိန္ဒိယသမ္မတ လာ တုန်းက သတိပေးသွားတယ်။ ထိုင်းမှာ ကျွန်တော် မဲကော့မိုင်ဆိုတဲ့ ရွာကလေးမှာနေခဲ့တာ။ မနယ်ပလော ကျသွားတော့ ဗိုလ်ချုပ်မြနဲ့ အတူတူ တပ်တွေ ရွေ့သွား တယ်။ တပ်တွေ ဆုတ်သွားတယ်။ ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတော့ မြန်မာပြည်မြေပုံမှာ ဆွဲရင် အမြီးလေး ကွေ့သွားတဲ့ နေရာလေ။ တကယ့်တောနက်ကြီးထဲမှာ ရှိတာ။ မဲဆောက်ကနေ မဲကော့မိုင်ဆိုတဲ့ ရွာလေးနဲ့ တစ်ရာခြောက်ဆယ့်ခုနစ်မိုင်လောက် ဝေးတယ်။ အိမ်တိုင်း လျှပ်စစ်မီးရှိတယ်။ အိမ်တိုင်းမှာ ကားနှစ်စီးရှိတယ်။ အိမ်တိုင်းမှာ ရေခဲသေတ္တာရှိတယ်။ ဒီရပ်ကွက်လေးက Structure နဲ့ ဓနဥစ္စာက ဝင်ဒါမီယာထက် သာတယ်။ ကလေးတွေ အကုန်လုံးက ဟောင်ကောင်အထိ ကျောင်း သွားတက်နေတယ်။ ဆော်ဒီအထိ ကျောင်းသွားတက် နေတယ်။ သူတို့ပြန်လာရင် နိုင်ငံရေးအကြောင်း ကျွန်တော့်တို့ဆီကို လာပြီး မြန်မာပြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေး အကြောင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တာ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေက နိုင်ငံရေးအခြေအနေတောင် မသိကြဘူး။ မသိတာကလည်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း မသိချင်တာ တွေလေ။ အနာဂတ်ကို ဒီအတိုင်းသွားရင် Financial ကလည်း အရမ်းအားနည်းတယ်။ Micro economics မှာလည်း Stable မရှိဘူး။ Banking system ကလည်း ဂျမ့်ဖြစ်နေတယ်။ နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ကို တည်ဆောက်ရတဲ့ ပြည်သူတွေက လုံးဝကို Zero ဖြစ်သွားပြီ။ လုပ်စရာနှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက မြေကြီး၊ တစ်ခုက Education လည်းမရှိဘူး။ မြေကြီးနဲ့ လုပ်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲမှာ ဘာမျှ မရှိဘူး။ နောက် ငါးနှစ် ဆယ်နှစ် ဗမာရဲ့ အနာဂတ်က မသေချာ ဘူး။ ဒီကြားထဲမှာ Energy မရှိဘူး။ သူတို့သုံးနေတဲ့ Energy က Diesel နဲ့မောင်းနေတာ။ စက်ရုံကြီးတစ်ရုံ တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ လျှပ်စစ်မဟုတ်ဘူး။ လိုအပ်လို့ အလုပ်သမား နှစ်သောင်း သုံးသောင်းနဲ့ စက်ရုံကြီး တည်ဆောက်ရင် ဒီရပ်ကွက်က လူထုက ပြန်မှောင် သွားမှာပဲ။ အရင်ကလို ဖယောင်းတိုင်ထွန်းပြီး ဆန္ဒပြန် ပြရမှာပဲ။ ဒီဘက်ကို ပေးရတော့ ဟိုဘက်ကို မလုပ် နိုင်ဘူး။ သေးသေးလေးတွေပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၊ ဦးသိန်းစိန်၊ သူရဦးရွှေမန်း၊ တည့်ဖို့ လိုတယ်။ ပြီးတော့ ၈၈ အားလုံး တက်ရမယ်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် Exclusive လုပ် လို့မရဘူး။ အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက နောက်ထပ် အုံကြွဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာဗျူဟာကတော့ ဦးသိန်းစိန်ကို အကူအညီပေးဖို့။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူငယ်တွေ အလုပ်တွေရဖို့၊ လူငယ်တွေ Stable ဖြစ်ဖို့၊ အလုပ်တွေ ပြန်လုပ်ဖို့ လာခဲ့တာ။ ပြောချင်တာက နောက်ဆယ်နှစ် အနှစ် နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ မြန်မာဟာ ကမ္ဘာမှာ အဆင့်လေးတစ်နေရာ လိုချင်တယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ နိုင်ငံရေး ပြဿနာတစ်ခုက အခြေခံဥပဒေ နောက် တစ်ခုက ပြည်တွင်းစစ် လုံးဝ ရပ်ဆိုင်းပေးဖို့ လိုတယ်။ ပြည်တွင်းစစ်က ဖြစ်ပွားလာတာ နှစ်တစ်ထောင်ရှိဖို့ ပြောချင်တယ်။ ပြည်တွင်းစစ်က ဘုရင် လက်ထက် ကတည်းက ဖြစ်နေတာ။ ညောင်ရမ်း၊ ဓညဝတီ၊ တောင်ငူ၊ အင်းဝတို့က တစ်ခုပြီးမှ တစ်ခုပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ အစကတည်းက ရှိနေတာ။ ဥရောပဖလားလို တစ် ယောက်တစ်လှည့် နိုင်နေကြတာမဟုတ်ဘူး ကမ္ဘာ့ သမိုင်းကြည့်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ ရောမ အင်ပါယာကြီး ရှိတဲ့အချိန်မှာ အော်တိုမန်က အဆင့်သင့် ရှိပြီးသား။ တစ်ယောက်ကျ တစ်ယောက်တက်နေကြတာပဲ။ အစ ကတည်းက ရှိနေပြီးသား။ တစ်ခုကျလို့ တစ်ခု ပေါ်လာ တာမဟုတ်ဘူး။ အနှစ်တစ်ထောင်ရှိတဲ့ ပြည်တွင်း စစ်ကြီးကို ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်မှာ ရပ်ဆိုင်းပေးဖို့ လိုတယ်။ အထူးသဖြင့် ဗမာတွေမှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဗမာ တာဝန်ရှိတယ်။ တိုင်းရင်းသား တွေကို နားလည်မှု မပေးခဲ့တာ အစ်ကို ကြီးဝါဒကို စွန့်လွှတ်ဖို့ လိုတယ်။ အကုန်လုံးက တန်း တူညီတူနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လေးစားဖို့ လိုပါတယ်။\nနောက်ဆုံးအနေနဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံသားကနေ မြန်မာနိုင်ငံ သားအဖြစ် ပြန်ယူဖို့ စိတ်ဆန္ဒရှိသလား၊ အစ်ကိုတို့ ပြန် လာတဲ့အချိန်မှာ AB မြောက်ပိုင်းက သတင်းစာရှင်းလင်း ပွဲ လုပ်တယ်၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစ်ကို ဘာများ ပြောချင်သလဲ။\nအမေရိကန်နိုင်ငံသားဘဝကနေ မြန်မာနိုင်ငံသား ခံယူဖို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ဆန္ဒပါ။ ကျွန်တော် ရဲ့ Mission ပါ။ ဒီမှာ သက်သေရှိတယ်။ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်လောက် ကွဲသွားတဲ့လူတွေ ရှိတယ်။ ဘာကိုပဲ စွန့်လွှတ်ရ စွန့်လွှတ်ရပေါ့။ စွန့်လွှတ်ခဲ့တာလည်း Pass port စာအုပ်နဲ့ နိုင်ငံသားကတ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ ဘဝတွေပါ။ တော်ရုံတန်ရုံလူဆို မတွေးရဲဝံ့အောင်ပါ။ ကျွန်တော် ဗမာနိုင်ငံ သားခံယူဖို့ တိုင်းပြည်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက တောင်းဆိုတာတွေကို လုပ် မယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့ ကိုယ်က စေတနာရှိ ပေမယ့် သူတို့က Wellcome မလုပ်ရင် ပြဿနာ။ ဘာလို့လဲဆိုရင် လူ့သဘာဝ ရှိတာပေါ့။ ယဉ်ကျေးမှု ကွာသွားတာကိုး။ ပုံပြင်မဟုတ်ဘူး။ တကယ့် သုတေသန လုပ်ထားတာကို ပြောပြထားတာ ရှိတယ်။ ဘရာဇီးနိုင်ငံရဲ့ အမေဇုန်တောထဲက Rainforest ကြီးထဲက ဖြတ်ပြီးတော့ ဟိုင်းဝေးလမ်းကြီး ဖောက်ချ လိုက်ရော။ အဲဒီထဲမှာ ချင်ပန်စီမျောက်အုပ်တွေ ရှိတယ်။ ကွဲသလို ဖြစ်သွားတာ လမ်းဖောက်လိုက်တော့ ဟိုဘက်နဲ့ ဒီဘက် သွားလို့မရတော့ဘူး။ သွားရင် ကားတိုက်ခံရမှာကိုး။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကြုံဖူးတယ်။ အိမ်မှာမွေးထားတဲ့ ကြက်ကလေးတွေ ကြက်အုပ်နဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကွဲပြီး ပြန်ဆုံတဲ့အခါကျ တော့ လက်မခံနိုင်တာတွေ ရှိတယ်။ တစ်ကောင်နဲ့ တစ်ကောင် ဆိတ်နေတာတွေ ရှိတယ်။ ကိုယ်က အဆိတ် ခံရတဲ့ ကြက်ကလေးပေါ့။ ဒီဘက်တောအုပ်ကနေ ဟိုဘက်တောအုပ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့ ချင်ပန်စီ တစ်ကောင် ပေါ့။ ညတုန်းက အိပ်မက်မက်တယ်။ Alien တွေနဲ့ စစ်တိုက်နေတယ်။ ကိုယ်က Alien တစ်ယောက်လိုပဲ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး Feeling လေးကို ပြောကြားတာပါ။ အဲ့လိုမျိုး ကိုယ့်လူမျိုး လွတ်မြောက်ရေးအတွက် တိုက်ခိုက်ကြ တာပဲ။ ဒီဘက် ပြန်ရောက် သွားတဲ့အခါကျတော့ သတ္တဝါတွေရဲ့ သဘာဝပဲ။ နောက်ပိုင်းရောက်သွားရင် ကြာလာတဲ့အခါမှာ Friendly ပြန်ဖြစ်သွားတာမျိုး ရှိတယ်။ ကာလတစ်ခု ဖျက်ပြီး သွားလို့ ယုံကြည် သွားရင် ယုံကြည်မှုတွေ ပြန်ရသွားရင် အရင်လို ပြန်ဖြစ် သွားမှာပါ။ ခွေးလေးတွေ တစ်ကောင်နဲ့ တစ်ကောင် ရန်သူလား မိတ်ဆွေလားဆိုပြီး စစ်ကြတာ မျိုးတွေ ရှိတယ်။ အမြီးလေးတွေနှံ့ပြီး စစ်နေကြတယ်။ တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက် ကြာသွားရင် မိတ်ဆွေတွေမှန်း သိသွား တယ်။ ဒီတော့ ဆော့ကစားနေတာပေါ့။ ဝမ်းနည်းဖို့ ကောင်းတာတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ ဗမာတွေဟာ ရိုဟင်ဂျာကိစ္စကိုသာ ပြောနေတယ်။ တရုတ်ကိစ္စလည်း ပြောနေတယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ သုံးသပ်ချက်အနေနဲ့ ဗမာတစ်ယောက်ရဲ့ ရန်သူက ဗမာပဲ ဖြစ်နေတယ်။ နိုင်ငံခြားထွက်ကြည့်မှ သိတာပါ။ ကားပေါ်မှာ တွေ့ရင် ဒီကောင် ဗမာလားမသိဘူး၊ ဗမာလိုမပြောနဲ့၊ မခေါ်နဲ့၊ ထောက်လှမ်းရေးလား မသိဘူး၊ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးမလား မသိဘူး ဖြစ်နေတာ။ နိုင်ငံခြားမှာ ဗမာဖြစ်နေရင် ဒုက္ခ သည်တွေချည်းပဲ။ ကားဂိတ်တို့ ဘူတာတို့မှာ ဒုက္ခ ရောက်ပြီး လမ်းပျောက်နေတာချည်းပဲ။ အခု ဗမာရဲ့ ရန်သူဟာ ဗမာမဟုတ်တော့ဘူး၊ အခု ရိုဟင်ဂျာ ဖြစ်နေတယ်။ ရခိုင်ရဲ့ ရန်သူကလည်း ရခိုင်ဖြစ်နေတယ်။ အဲလို ဖြစ်သွားတယ်။ တိရစ္ဆာန်လို ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တိရစ္ဆာန်လို ဆက်ဆံခံရတဲ့ စနစ်ကြီး အောက်မှာ နေရတော့ ချင်ပန်စီနှစ်ကောင်လို ဖြစ်နေ တယ်။ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က အတူတူပဲမို့လို့ ကောင်းမှုတွေရော မကောင်းမှုတွေရော ပြန် Share သွားမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။\nAB မြောက်ပိုင်းကိစ္စ ထပ်ပြောပါဦး။\nအဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲမှာလည်း ပြောသွားပြီးပြီ။ အမှန်တရား ဖော် ထုတ်ဖို့ ကြိုးပမ်းသွားမယ်။ ကူညီပံ့ပိုးသွားမယ်။ သေဆုံးတဲ့ ရဲဘော်တွေကို တို့ရဲဘော်တွေအတွက် အသိ အမှတ်ပြုတယ်။ ဒီကိစ္စတွေ အတွက်ကို ကိုနိုင်အောင် က ဖြေရှင်းရင် ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်။\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 9/07/2012 1 အကြံပြုခြင်း\nမရန်းကုန်းမြို့နယ်၊ ရှစ်မိုင်လမ်းဆုံအနီး ရှိ အလုပ်သမားရုံးတွင် စက်မှုဇုံမှ အလုပ်သမားများ ဆန္ဒပြ\nမရမ်းကုန်းမြိုနယ်ရှိအလုပ်သမားရုံးရှေ့ တွင်ငြိမ်းချမ်းစွာဆန္ဒဖော်ထုတ်သော SMK အထည်ချုပ်စက်ရုံမှအလုပ်သမားများအား လူစုခွဲပေးရန်လာရောက်ပြော ကြားနေသော မရမ်းကုန်းမြို့ နယ်မူး။\nr National League for Democracy\nမရန်းကုန်းမြို့နယ်၊ ရှစ်မိုင်လမ်းဆုံအနီး ရှိ အလုပ်...