“”များများပေး၍ များများရသူ ကိုသစ်မင်း”” | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Myanmar Gazette » “”များများပေး၍ များများရသူ ကိုသစ်မင်း””\n“”များများပေး၍ များများရသူ ကိုသစ်မင်း””\nPosted by black chaw on Jan 2, 2012 in Myanmar Gazette, Opinions & Discussion | 15 comments\nကိုသစ်မင်းက ရွာထဲကို ၀င်လာတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟာသလေးတွေရေးပြီး ၀င်လာခဲ့ပါတယ်။\nပြီးတော့မှ ကဗျာလေးတွေရေးပြီး ကဗျာနဲ့ပဲ ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိလာခဲ့တာပါ။\nပြီးမှ စကားပြေအရေးအဖွဲ့လေးတွေ နဲ့ ဂျပန်ဝတ္ထုတိုလေးတွေ ဘာသာပြန်တဲ့ ဘက်ကို လှည့်လာပြန်ပါတယ်။\nဂျပန်ဘာသာပြန် ၀တ္ထုလေးတွေကို ကြည့်ရအောင်ပါ။\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ ဂျပန်ဘာသာပြန် ၀တ္ထုလေးတစ်ပုဒ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nအိမ်လခပင် မပေးနိုင်သော အလုပ်ရှာနေဆဲ ဒုက္ခရောက်နေသော လူတစ်ယောက်\nသတ္တုပုံးတစ်လုံးကို ခလုတ်တိုက်မိပြီး အိမ်ယူသွားရာက သံလွင်ဂြိုဟ်သို့ရောက်သွားကာ မော်ဒယ်အလုပ်ကို\nရရှိသွားပုံကို ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။ ဖတ်ပြီး ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် အရသာခံနိုင်ကြမည့် ဘာသာပြန်လက်ရာလေးဖြစ်ပါသည်။\nဘာရေးရေး ရွှေ ဖြစ်နေသော ကိုသစ်မင်း၏ လက်ရာကို ဖတ်ဖြစ်အောင်ဖတ်ကြဘို့ တိုက်တွန်းပါသည် ခင်ဗျား။\nကိုသစ်မင်းက မော်ဒယ်ဖြစ်သွားပုံကို အခုလိုရေးဖွဲ့ ပြထားပါတယ်ဗျာ။\nခင်ဗျားတို့ဆီမှာအာဏာရှင်တွေကြောင့်ဒုက္ခများနေကြတာ ဒီကမသိတဲ့လူတွေအတွက်တော့အံ့ဘွယ်သုတမဟုတ်လား။ အဲဒီဟာကိုဒီကတီဗီအစီအစဉ်မှာခင်ဗျားရဲ့ဒုက္ခများနဲ့ဘာကြောင့်ဖြစ်ရတယ်ဆိုတာ\nနေ့စဉ်ရှင်းပြလွှင့်ထုတ်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကိုဒီကလူတွေကကြားလဲမကြားဘူးဖူး၊သိလဲမသိဘူးဆိုတော့ ခင်ဗျားဟာကျနော်အတွက်တန်ဖိုးအကြီးဆုံးရှေးဟောင်မော်ဒယ်လူသားပေါ့ဗျာ။\nဖတ်ပြီး တွေးချင်သလောက်သာ တွေးပြီး ဆန့်ချင်သလောက်ဆန့်ထုတ်လိုက်လို့ ရသော ၀တ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ဟု ညွှန်းချင်ပါသည် ခင်ဗျား။\n(တံခါးစောင့်ကြီး ပို့စ်တွင် ရေးထားတာကို ပြန်ကူးထားတာပါဗျာ)\nဂြိဟ်သား၏ အနေအထား http://myanmargazette.net/77797/creative-writing\nကလည်း ဂျပန်ဝတ္ထုတိုလေးကို ဘာသာပြန်ထားတာပါဗျာ။\nကွန်ဆို ဂြိဟ်မှ တစ်ယောက်တည်းကျန် ဂြိဟ်သားကို ဥပမာပေး၍ ကမ္ဘာကြီး၏\nအနာဂတ်ကို သရော်ထားသည့် ၀တ္ထုလေးဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော်တို့နှင့် ဘယ်လိုမှ မနီးစပ်သော ဂျပန်ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ကို ဘာသာပြန်ပေးတဲ့အတွက်\nကိုသစ်မင်းကို ကျေးဇူး တင်ရပါသည်။\nဘ၀ရဲ့ မြွေတွေ၊ ကင်းတွေ နဲ့ ပြာ http://myanmargazette.net/67488/creative-writing\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကို စက်တင်ဘာ ၁၄ ရက်နေ့က တင်ခဲ့တာပါ။\nကိုသစ်မင်းက လီယိုတော်စတွိုင်းရဲ့ ပုံပြင်လေးနှစ်ပုဒ် ကို လူတွေရဲ့ ဘ၀ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့\nကြိုးစားနေရပုံလေး နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြထားတာပါ။ ပထမ ပုံပြင်လေးက နဂါးခံတွင်းပုံပြင်တဲ့။\nလူတယောက်ဟာတဲ့ တွင်းနက်ကြီးထဲကျတော့မလိုလိုဖြစ်နေတုန်းနွယ်ကြိုးတပင်ကိုတွယ်ထား ရပါတယ်တဲ့။\nတကယ်လို့ နွယ်ကြိုးကိုလွှတ်ချလိုက်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ်လွတ်သွားမယ်ဆိုရင်အောက်မှာနဂါးကြီးတကောင်က\nပါးစပ်ကြီးဟပြီး စားဖို့ စောင့်နေတာတဲ့။ အဲဒီအချိန်မှာပဲခိုထားရတဲ့နွယ်ကြိုးကို ကြွက်ဖြူနဲ့ကြွက်မဲနှစ်ကောင်က တလှဲ့စီကိုက်နေပါတယ်တဲ့။\nအင်း..အဆိုးထဲက အကောင်းတစ်ခုကတော့ အဲဒီနွယ်ကြိုးရဲ့အပေါ်ဘက် နွယ်ကြိုးစထွက်ရာနေရာလောက်မှာ ပျားအုံတစ်ခု ရှိပြီးတခါတရံပျားရေလေးတစက်နှစ်စက်ကျလာတာမျိုးရှိတတ်လို့အောက်ကလူကပါးစပ်ခံပြီး စားရ၊ ရက်ရ ရှိတတ်ပါ တယ်တဲ့။ပြန်ပြီးရှင်းပြတာကနဂါးကြီးက”သေချင်းတရား”ပါ။နွယ်ကြိုးကိုကိုက်နေတဲ့ကြွက်ဖြူကြွက်မဲနှစ်ကောင်က\n”နေ့နဲ့ည”။ ကြိုးကိုခိုထားတဲ့လူက “လူ့ဘဝတခု” ။\nပျားရည်စက်လေးတွေကတော့တခါတခါရတတ်တဲ့“စိတ်ချမ်းသာမှု” ပါတဲ့။\nလီယိုတော်စတွိုင်းက လူ့ဘ၀ကို နဂါးခံတွင်း နဲ့ ခိုင်းနှိုင်းပြသွားတာပါ။\nအဲဒီတွင်းကြီးရဲ့လေးဘက် နံရံကအပေါက်တွေရှိပြီး အဲဒီအပေါက်တွေကနေ\nအဆိပ်ရှိမြွေတွေကင်းတွေထွက်ထွက်လာတတ်လို့ အသက်ရှင်ရေးအတွက်ကြိုးကိုခိုရင်း တွင်းကိုပတ်ပြေးနေရတယ်ဆိုတာပါဘဲ။ မိုးဒဏ်လေဒဏ်ဆိုတာလဲရှိသေးနော်။ ဘဝရပ်တည်ရေးပူရ..စားဝတ်နေရေးပူရ… လူတွေအတွက်ဟိုပူရဒီပူရ….ခုဆိုဧရာဝတီအတွက်ပူရ…………………..စုံပါပေ့”အဆိပ်ရှိမြွေ”တွေ “ကင်း” တွေ\nမကြာခင်က ရန်ကုန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကိုပဲ ကြည့်ကြပါ။ လှည်းတန်း အများသုံးအိမ်သာ မှာ ဗုံးပေါက်လို့ သေတဲ့လူသေ၊\nမင်္ဂလာတောင်ညွန့်မှာ မီးလောင်ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပြီး လူတွေသေကြကြေကြတာကြည့်ပြီး ကိုသစ်မင်းပြောတဲ့ အပေါက်တွေက\nထွက်လာတဲ့ အဆိပ်ရှိတဲ့ ကင်းတွေ မြွေတွေက များလိုက်တာဗျာ။\nလီယိုတော်စတွိုင်းရဲ့ နောက်ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ဆက်ပြောပြန်ပါတယ်။ ပုံပြင်လေးရဲ့ နာမည်က “ ၆ပေx ၃ပေ” တဲ့။\nဒီပုံပြင်လေးကတော့ တော်တော် များများ သိပြီးဖြစ်မှာပါ။ ပြေးနိုင်သလောက်ပြေး။ ပြေးထားသမျှမြေကို အပိုင်ပေးမယ်\nဆိုလို့ နေမ၀င်ခင် ပတ်ပြေးခဲ့ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ပန်းလည်းဝင်ရော အမောဆို့ပြီးသေသွားပါတယ်တဲ့။\nဒါနဲ့ပဲ သူပိုင်တဲ့ မြေကွက်ပေါ်မှာ သူ့ကို မြေမြှုတ်သဂြိုဟ်လိုက်ရပါတယ်တဲ့။\nနောက်ဆုံးတော့ လူတွေတကယ်ပိုင်ရတာက ၆ပေ x ၃ပေ မြေကွက်လေးပါပဲလား ဆိုတဲ့ ပုံပြင်လေးပါ။\nကိုသစ်မင်းက သူ့ပို့စ်လေးကို စာဖတ်သူတွေအတွက် စဉ်းစားစရာလေးတွေ ပေးပြီး အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပါတယ်ဗျာ။\nခုခတ်မှာတော့ မီး သင်္ဂြိုဟ် စက်ထဲ က”ပြာ”အဖြစ်ပဲ “ရ” ဖို့ကပိုများနေပါပြီ။\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ဘဝတတည်ဆောက်နေတာဆိုရင်တော့ ရပ်လိုမှမရတာပြေးနေရအုန်းမှာပေါ့။ မြွေတွေ,ကင်းတွေသတိထားရင်း “ပြာ” မဖြစ်ခင် “ပျာယာခတ်”နေရအုန်းမှာပါဘဲ………….\nရှားရှားပါးပါး ကွန်းမန့်လေးနှစ်ခု ပဲ ရခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ ကွန်းမန့်ပေးခဲ့တဲ့လူကတော့ မောင်သန်းထွဋ်ဦး မဖြစ်ခင်က မီးမီးသော် ဖြစ်ပါတယ်။ ပြာ မဖြစ်ခင် ပျာယာခတ် နေရဦးမှာပဲ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးက ပေးတဲ့ တွေးဆဆင်ခြင်းစရာတွေကို ရယူဖို့ ဖတ်ဖြစ်အောင် ဖတ်ကြပါလို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ကွန်းမန့် ၀င်မပေးမိခဲ့တာ ခွင့်လွှတ်ပါ ကိုသစ်မင်းရေ။\nမေတ္တာယူတော့ မေတ္တာပေးလိမ့်မည် http://myanmargazette.net/79775/creative-writing\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ ရွာအလှကို ဓါတ်ပုံဆရာတစ်ယောက် ဓါတ်ပုံရိုက်ပြသလိုမျိုး၊\nပန်းချီဆရာတစ်ယောက် ပန်းချီဆွဲပြသလိုမျိုး လှပလွန်းတဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတစ်ပုံ\nလှပလွန်းတဲ့ ပန်းချီကားလေးတစ်ကားနဲ့တောင် နှိုင်းချင်မိတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ ကိုသစ်မင်းက ရွာကို မဏ္ဍပ်ကြီး နဲ့ တင်စားလိုက်ပါတယ်။\nအလှူ မဏ္ဍပ်ကြီး ကပိုင်ရှင် သူကြီးသာ ဆိုတယ်။ သူကလဲ သူ့ဟင်းတမျိုးလောက်ဘဲ ယူလာတာမျိုး။\nလာစားတဲ့သူတွေကလဲ လက်ချည်းလာတဲ့သူ တွေရှိသလို၊ ကိုယ့်ဟင်းကိုယူလာသူတွေအများကြီး နော်။\nဒီရောက်မှအမယ် သူ့ဟင်းလေးကကောင်းတယ် ဟဲ့ ငါ့ဟင်းကရောကောင်းရဲ့လား ဆိုပြီး ဟင်းဖလှယ်စား ကြတာပါဘဲလေ။ ဒီအလှူမဏ္ဍပ်ကြီးရဲ့ထူးခြားချက်ကစားလို့လဲရတယ်၊သူငယ်ချင်းတွေကိုလဲခေါ်ကြွေးလို့ရတယ်။\nဟင်းတွေကစုံတော့သတိမထား၊မနှိုက်မိတဲ့ဟင်းတွေကအများကြီးကျန်ခဲ့မှာဘဲ။ နှိုက်မိတဲ့စားမိတဲ့ ဟင်းတွေကလဲ ချဉ်ငံစပ်၊အချို၊အခါး၊အဖန်၊အဆိမ့်စုံနေအောင်ပါနေတာဗျ။တော်တော်အရသာစုံတာ။။တခါတလေမူလဟင်းထက် ဆိုဒ်ဒစ်ရှ် အရံဟင်း=ကော်မန့်ဟင်းကလန်ထွက်နေအောင်ကောင်းတာလဲအများကြီးဗျနော်။ကိုပေါက်တို့၊\nမှော်စရာ၊ကိုစိန်သော့၊ကိုဇာဂီ၊ကိုဘလက်နဲ့ဝီအာ ဝမ်း အစရှိသဖြင့် တော်တော်များများသော“ဓာတ်ပုံဟင်း” အချက်ကောင်းသူများကလဲတော်ကြပါပေရဲ့။ခုတလောဟင်းကောင်းတခွက်ကဘာသာပြန်စာရေးသူ ကိုဆန်နီ ပါဘဲ။ကိုရင်စည်သူ၊မပူးခ်ျ　တို့ရဲ့ ဂမ္ဘီရ လိုင်းနဲ့သမိုင်းနောက်ခံ ဟင်းကောင်း　(စာ)များကိုလည်း ဗဟုသုတရဘွယ်၊ အခြေအတင်ပြောဘွယ်ရာလေးများတွေ့ရပါတယ်။ဘာသာရေးအလေးကဲစာလေးတွေ ရေးတတ်တဲ့ ကိုချစ်ရင်ထူးနဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျတခုကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးရေးပြီးပေးတတ်တဲ့ကိုဝင်းတော်လခါ၊ကိုဘီလူး၊ etone၊ တို့ရဲ့ဟင်းကောင်းများကလဲ (ဖတ်) စားချင်စဘွယ်လေးတွေပါ။လူသစ်တန်းကနေ ရေးသူများကလဲ မဆိုးလှပါဘူး။\nရွာထဲမှာ ရှိတဲ့ စာရေးနေကြသူတွေရဲ့ ပို့စ်တွေကို ဟင်းတွေနဲ့ တင်စားလိုက်တာလေးကလည်း လှပါပေရဲ့ခင်ဗျာ။ သံတွဲက အော်စာဟစ်စာတွေကိုလည်း ငပိထောင်းစပ်စပ်တွေ နဲ့ တင်စားလိုက်ပြန်ပါတယ်။ အလှဆုံး စကားလုံးတွေနဲ့ ရွာအလှကို ဒီလိုလေးရေးဖွဲ့ပြသွားခဲ့ပါတယ်ဗျာ။\nအရမ်းကို”တိုးတက်လာသောဂေဇက်” ဘဲဗျ။ ပြောရရင် အားလုံးရဲ့ ရင်ထဲကလာတဲ့ စစ်မှန်သော “စေတနာ” ကြောင့် ဘဲဗျ။ ရေးသူ၊ဖတ်သူ၊မန့်သူ တွေ စေတနာတွေ ပါလာတာ။ပိုလာတာ အရင်ထက်။ နိုးကော်မန့်ဆိုတဲ့ ပို့စ် မရှိသလောက်ပါ။အချင်းချင်း နွေးနွေးထွေးထွေးရှိလာကြတယ်။အပြန်အလှန် အားပေးတဲ့ ကော်မန့်တွေနဲ့ကော်မန့်အချင်းချင်းထောက်ခံဆွေးနွေးေ က်ာမန့်တွေများလာပြီး ကော်မန့်တွေကကို တော်တော်အဆင့်မြင့် လာကြတယ်။ မှန်ကန်သောစေတနာထားနိုင်မှ ရေးတဲ့စာ၊ပေးတဲ့ကော်မန့်\nအဆင့်မြင့်တယ်ဆိုတာလက်တွေ့ပါဘဲ။ကျနော်ထပ်ပြောရရင်အပြန်အလှန်လေးစားမှု၊စာကိုရောလူကိုပါအလေးအနက်ထားတဲ့စိတ်တွေ အရင်ထက်တိုးပွါးလာမှု၊ဂေဇက်အပေါ်သံယောဇဉ်ကတဆင့် စာကနေ “စိတ်” တွေကိုဖတ်နိုင်လာမှု၊တဦးကိုတဦးခင်မင်ရင်းနှီးလာမှု…. ဟာ…..ပြောရရင်အများကြီးဗျာ။\nကျနော် စဉ်းစားတယ်။ အလုပ်များတဲ့ ကျနော် ဘာတွေ ဂေဇက်ကရလို့ လာဖြစ်နေလဲလို့။\nတခုမှအားလုံးကိုမခြုံငုံမိဘူးဗျာ။ ကာဗာမဖြစ်ဘူးဗျာ။နောက်တော့စဉ်းစား ရင်း စဉ်းစားရင်း ပြုံးမိသွားတယ်။\nကျနော်အဖြေရသွားပြီဗျာ။ ကျနော်မေတ္တာ ရတယ်ဗျ။ ကျနော်အေးချမ်းတဲ့မေတ္တာ ရတယ်ဗျ။\nကျနော်အားလုံးရဲ့မေတ္တာကိုခံစား ရတယ်ဗျ။ ကျနော်လိုဘဲအားလုံးလဲရနေကြတယ်ဆိုတာယုံတယ်ဗျ။\nအသွားအပြန်ရှိသောမေတ္တာ ရိပ်အောက်မှာ နေထိုင်ရင်း မေတ္တာ ခြုံလို့လုံ၊\nမေတ္တာထွေးလို့နွေး၊မေတ္တာဖြန်းလို့လန်း၊ မေတ္တာကူလို့ ကြည်ဖြူကြတဲ့\nဆထက်တန်ပိုးတိုးပြီးကောင်းသော စာများ နဲ့ လူသားအကျိုးပြု၊နိုင်ငံအကျိုးပြု၊ သင်တို့ကျနော်တို့\nအားအကျိုးပြုစေသတည်း။အခက်အခဲအကြောင်း ကြောင်းတွေကြားက ဂေဇက်ကို\nမေတ္တာတရားတဖြည်းဖြည်းနဲပါးလာ(သလိုလို)ဖြစ်တဲ့ ကျနော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံမှာ ဒီလို တဦးနဲ့\nရေးနေကြလူ၊မန့်နေကြလူတချို့ရဲ့ “လေ”တွေတောင် ကောင်းသောဖက်ကိုပြောင်းလဲကုန်ပြီ။\nဂေဇက်သမိုင်းကိုကျနော်သိမှီသလောက် ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်ရရင်တော့ ဒီအချိန်ဟာဂေဇက်ရဲ့\n“”~~ကျနော်ထပ်ပြောပါရစေ၊ ငွေကြေးနဲ့တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ မေတ္တာတရားတွေ ထုံလွှမ်းနေတဲ့ဂေဇက်ကနေ\nကျနော်တို့ရဲ့ လူတဦးချင်းစီရဲ့ စိတ်နှလုံးသားလေး တွေကိုအကောင်းဆုံးပြုပြင်ပေးလိုက်ပါတယ်လို့သာ~~””\nတတ်နိုင်ရင် ဒီပို့စ်တစ်ခုလုံးကို ဒီနေရာမှာပဲ အစအဆုံး ရေးပေးလိုက်ချင်တာပါ။ အခု ရေးဘို့ပြန်ဖတ်နေရင်း\nကြည်နူးပီတိဖြစ်နေမိတယ်ဆိုရင် ရွာသူားတွေ ပိုတယ်ဆိုကြပါဦး မယ်ခင်ဗျာ။\nကဲ ကျွန်တော် ပြောတာပိုတယ် မပိုဘူး ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်သာ ဖတ်ကြည့်ကြတော့ဗျို့ ။\nကွန်းမန့် ၃၉ ခုကိုပါ တွဲဖတ်ရင်း မန်းဂဇက်ဆိုတာ ဒါပဲကွလို့ ပြောနိုင်တဲ့ ပို့စ်မျိုးပါဗျာ။\nအခုနောက်ပိုင်း ဂဇက်အနေနဲ့ ကိုသစ်မင်း လို စာရေးသူတစ်ယောက်ကို အရတော်လေခြင်း ဆိုပြီး\nမုဒိတာ ပွားရပါတယ် ကိုသစ်ရေ။\n(ဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီးပို့စ်မှ မူရင်းအတိုင်း ပြန်ထည့်ထားပါသည်။)\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒီပို့စ်လေးက ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ မေတ္တာကို\nကိုသစ်မင်း ထပ်မံ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nကိုသစ်မင်းက ကဗျာတွေလည်းရေးပါတယ်၊ နိုင်ငံရေး ကစ္စတွေကိုလည်း အဆင့်မြင့်မြင့် ဦးဆောင်ဆွေးနွေးနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကြိုက်တာက ကိုသစ်မင်းရဲ့ ရသအရေးအဖွဲ့လေးတွေပါဗျာ။\nဒီပို့စ်မှာ ကိုသစ်မင်းက သူ့အမေ ဆုံးသွားတာလေးကို ဖတ်တဲ့လူတွေ ရင်ထဲနင့်သွားအောင် ရေးပြသွားနိုင်ပါတယ်ဗျာ။\n၃-၄ လတခေါက်ပြန်လာတတ်သော မေမေနှင့်တွေ့။မေမေဝယ်လာပေးသောအင်းကျီ၊ ဘောင်းဘီလေးများရပြီးပျော်။ မေမေ့လက်ကိုဆွဲပြီး စာအုပ်ဆိုင်သွား၊လိုချင်သောကာတွန်းများဝယ်ပေးတတ်သောမေမေ။ ထမင်းစားလျှင်သူကိုယ်တိုင်ကမစားဘဲ သားစားသည်ကိုအနားကထိုင်ကြည့်ပြီးပြုံးနေတတ်သောမေမေ။ တံခါးပိတ်၍အသံအရမ်းကျယ်သွားလျှင် သားကို လောကနီတီတွေသင်ပေးထားတယ်နော်။ ကိုယ်ကြောင့်သူတပါးစိတ်အနှောက်အယှက်မဖြစ်စေနဲ့လို့ပြောတတ်သောမေမေ။ အလိုမကျရင်ငိုတတ်သောအခါ…..ယောက်ျားဆိုတာကိုယ်ကိုယ့်ကိုယ်အားကိုးရတာ…ငါ့သားအားကိုးရမဲ့သူက ငိုနေပြီ။ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..? ဟူ၍လည်းကောင်း။ စာကျက်လို့မရရင်စိတ်တိုတတ်သောအခါ……စိတ်တိုလို့ လိုချင်တာရသွားတာမှမဟုတ်တာအခက်အခဲတွေတိုင်းဖြေရှင်းတဲ့နည်းလမ်းကိုတခါတည်းစဉ်းစားရတယ်။ဒါမှအခက်အခဲကိုကျော်လွှားပြီး တိုးတက်အောင်မြင်မှာ။ စိတ်တိုနေရုံသက်သက်တော့ဘာမှဖြစ်မလာဘူး..ဟူ၍လည်းကောင်း။ တယောက်ယောက်ကိုဒေါသကြီးပြီးအော်ဟစ်သောအခါ………ဒေါသကြီးတယ်ဆိုတာ မီးခဲကိုကိုင်ပြီးပစ်တာနဲ့တူတယ်။ တဖက်လူကို ပူစေချင်လို့ ပစ်တာပေမဲ့ကိုယ့်လက်ကအရင်ပူရတယ်။ ပြီးတော့အဲဒီအပူကလဲတော်တော်နဲ့မပျောက်ဘူး။ ဟူ၍လည်းကောင်းလေအေးလေးနှင့်ဆုံးမတတ်သောမေမေ။ သားလိမ်လိမ်မာမာနေနော်။လူကြီးတွေစကားနားထောင် ဟု ပြောပြီး နှုတ်ဆက်ထွက်ခွါသွားတတ်သောမေမေ။ သည်ကမ္ဘာ၏ဘယ်နေရာမှာမှ လိုက်ရှာခြင်းငှါမစွမ်းတော့ပြီ။\nအမေသေသွားတော့ ဘယ်သူ့ကိုအားကိုးရမလဲ စဉ်းစားပြီး အဖြေကဒီလိုရသွားပါတယ်တဲ့။\nခုနကအတိုင်းလူတွေစီပြီး စဉ်းစားတာ တယောက်မှအားကိုးရာမတွေ့။ဒါဆိုရင်တယောက်ဘဲ ကျန်တော့တာပေါ့ ……..\nဟုတ်တယ်ငါကိုယ်ငါအားကိုးနိုင်အောင်လုပ်ရမယ်၊သူတို့သူတို့တွေရဲ့အားတွေကိုရသလောက်ယူပြီး ငါကိုယ်ငါအားကိုးတဲ့စိတ်နဲ့ ဆက်လျှောက်ရမယ်လို့အဖြေရသွားသည်။ မျက်ရည်တွေကျနေရင်း သားကိုလမ်းညွန်ပေးတဲ့အမေကိုကျေးဇူးတင်မိနေသည်။\nငါကိုငါအားကိုးရမယ်ဆိုရင် ငါက ကောင်းအောင်နေမှဖြစ်မှာပေါ့။ ငါမကောင်းရင်ငါကိုယ်ငါဘယ်လိုလုပ်အားကိုးလို့ယုံကြည်လို့ရမှာလဲ။\nငါလိမ်လိမ်မာမာနေမှဖြစ်မယ်။ အနဲဆုံးငါလုပ်နိုင်တာစာကြိုးစားတာဘဲလို့အဖြေရသည်။ ၁၀ နှစ်သားကလေး တယောက်ရဲ့ တကယ်စဉ်းစားခဲ့သည်များပါ။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးတဲ့ စိတ်လေးပေါ်အောင် ရေးပြသွားတဲ့ ဒီပို့စ်လေးကို ဖတ်မိသူတိုင်းကြိုက်ကြမယ့် ပို့စ်လေး တစ်ခုအဖြစ် ညွှန်းချင်ပါတယ်ဗျာ။ တစ်ချိန်လုံး ပျော်စရာကွန်းမန့်တွေပဲ ပေးတတ်တဲ့ အင်ဇာဂီရဲ့ တည်တည်တန့်တန့် ကွန်းမန့်လေးက ဒီပို့စ်ရဲ့ ထူးခြားချက်ပါ။\nမိုက်မဲတဲ့ သားတယောက်အနေနဲ့ မျက်ရည်လည်ရတဲ့ ပို့စ်ပါခင်ဗျာ…\nအင်ဇာဂီတယောက် ၁၀နှစ်သားထက်မှ အမြှော်အမြင်နည်းခဲ့သည်ကိုး…\nအမေ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပို့စ်လေးဆိုတော့ အားလုံးရဲ့ ရင်ထဲကို တည့်တည့်ထိသွားတဲ့ ကွန်းမန့်ပေါင်း ၂၅ ခု ကိုလည်း ဖတ်ရမယ့်ပို့စ်လေးပါ။\nကျွန်တော်ကြားဘူး သောပုံပြင်နှစ်ပုဒ် http://myanmargazette.net/77644/creative-writing\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်း ပြောချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဖြစ်သမျှအကြောင်းအကောင်းကြီးပါပဲ ဆိုတဲ့ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်ရယ်၊\nငါး သုံးကောင် ဆိုတဲ့ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်ရယ် ကို ရေးပြပြီး ဒီလိုမေးခွန်းလေးနဲ့ အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။\nကဲ ကျနော်တို့ ဖြစ်သမျှအကြောင်းအကောင်းချည်းဘဲဆိုပြီးလဲ နေခဲ့ “ရ” ပြီးပါပြီ။\nကံ= ကမ်မ=အလုပ် ဆိုတာကိုမစဉ်းစားဘဲ ဘာမှမလုပ်ထိုင်စောင့်နေတတ်တဲ့\nဉာဏ်ငါးလို ဉာဏ်ထုတ်ရမဲ့ အချိန်တန်နေပြီဆိုရင်တော့ အားကုန်ရုန်းပလိုက်ရမှာနော်။\nကိုယ်တိုင်ဖတ်ကြည့်ပြီး ကိုသစ်မင်း ပြောတဲ့ အချိန်တန်ပြီလား ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်သုံးသပ် ကြဖို့ပါဗျာ။\nအဲဒီပို့စ်တက် လာတုန်းက ကျွန်တော် သေချာဖတ်ပြီး ကွန်းမန့်ရေးဖို့ စဉ်းစားတာ တော်တော် ကြာပါတယ်ဗျာ။ေ\nရးတဲ့ လူက လေးလေးနက်နက် ရေးထားတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ကို ကွန်းမန့်ပေးမယ့်သူက ပေါ့ပျက်ပျက် ပေးမိမှာကြောက်တာလည်း\nပါပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ “ ကိုသစ်မင်းရေ ကျွန်တော် ၀င်ဖတ်သွားပါတယ် “ ဆိုတဲ့ ကွန်းမန့်လေးပဲ ပေးဖြစ်ပါတယ်။\nချစ်ခင်ခဲ့ရပါသော အတိတ်တစ်ခု http://myanmargazette.net/77677/creative-writing\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကို ဆက်ဖတ်ရပါတယ်။ အဆောင်နေကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်လေးကို ဖွဲ့နွဲ့ထားပါတဲ့\nဆရာသစ်ရဲ့ ရေးချက်လေးတွေက ဖတ်တဲ့သူတွေကို လွမ်းမောစေပါတယ်။ နည်းနည်းလောက် အမြည်းလေးဖတ်ကြည့် ပါဗျာ။\nတဦးပါးစပ်ထဲကမုံ့ကိုတဦးလုစားခွင့်ရှိခဲ့သောချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုမျိုးရပါမည်ဟုမည်သူအာမခံပါမည်နည်း။ ရှိသမျှပိုက်ဆံကိုသူငယ်ချင်းများအတွက်အနှမြှောအတွန့်အတိုမရှိသောအသိုင်းအဝိုင်းမျိုးရပါမည်ဟု မည်သူအာမခံပါမည်နည်း။ တဦးနေမကောင်းလျှင်တဦးပြုစုပေးတတ်ယုံ(မိသားစုပုံစံထက်မက) ကိုယ်ချစ်ခင်စွဲလန်းသောမိန်းကလေးကိုရ သည်အထိကိုယ်အားဉာဏ်အားဖြင့်အနစ်နာခံကူညီတတ်ကြသောသူငယ်ချင်းမျိုးရပါမည်ဟုမည်သူအာမခံပါမည်နည်း။ ဤသို့သောသူငယ်ချင်းအသိုင်အဝိုင်းမျိုးနှင့်မည်သူသည်ခွဲချင်ပါအံ့နည်း။\nအဆောင်နေပြီး ကျောင်းတက်ခဲ့ဘူးသူတို့အတွက် အလွမ်းပြေဖတ်စရာ ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nဒီပို့စ်လေးကတော့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုလို့ ရေးခဲ့တာဖြစ်တဲ့ အတွက် ကျွန်တော် ပဲ အပိုင်ယူလိုက်ပါတယ် ကိုသစ်မင်းရေ။\nဆရာမကြီး TTNU ကလည်း ကွန်းမန့်လေး ချီးမြှင့်ပါတယ်။\nဘာရေးချချ ရေးသမျှ စာတွေမှာ\nတွေးဆစရာ တစ်ပုံ တစ်ပင် နဲ့ မို့၊\nတို့ တစ်တွေ ငယ်ဘဝဆီက\nမချိတရိ ခံစား အလွမ်းများရဲ့ \nအဓိပတိလမ်းက ခြေရာများ ရှိသေးတဲ့နေရာ၊\nအဲဒီလောက် ကိုပဲ လှလွန်းပိုတဲ့ မြကျွန်းညိုကိုလွမ်းမိပါတယ်။\nကြောင်ကြီး ကလည်း ကဗျာလေးနဲ့ ကွန်းမန့် ချီးမြှင့်ပါတယ်ဗျာ။\nကွန်းမန့်ပေါင်း ၃၁ ခုနဲ့ လွမ်းစရာပို့စ်လေးပေမယ့် ပျော်စရာဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်ဗျာ။\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေး အကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ဗျာ။ တွေးဆဆင်ခြင်စရာလေးတွေအမြဲတမ်းပေးတတ်တဲ့\nကိုသစ်မင်းက ဒီပို့စ်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့ ကို ဆင်ခြင်တွေးတောစရာတွေ ပေးသွားခဲ့ပါတယ်။ စာမြည်းအချို့ကို ဖေါ်ပြပါရစေ။\nကိုသစ်မင်းက သူ့ ပို့စ်လေးကို ဒီလို အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။\nငါကရောငါကရော၊ငါကိုယ်တိုင်ကရော အဲဒီငါမုန်းတဲ့လူမျိုး ဖြစ်နေလား? မဖြစ်သင့်ဘူးဗျာ။ ကျနော်တို့ကို လောကဓံတွေ၊ကပ်ဆိုးတွေဖန်တီးပေးနေသူတွေရော၊\nမင်းသား မင်းသမီး မဟုတ်တောင် ဗီလိန် မဖြစ်ကြဘို့ ဆိုတာလေးကို တွေးဆဆင်ခြင်စရာလေးပေးထားတဲ့\nကိုသစ်မင်းရဲ့ ဗီလိန်ကို မဖတ်မဖြစ် ဖတ်ကြရမယ့် ပို့စ်လေးအဖြစ် လက်တို့ပါရစေ ခင်ဗျာ။\nဆိုတဲ့ ပို့စ်ကလည်း နူးညံ့စွာ အကြံပေးထားတဲ့ ပို့စ်ကောင်းလေးတစ်ခုပါပဲ။ ဘာကို အကြံပေးထားတာလဲ။ ဖတ်ကြည့်ပါ။\nအတ္တကြီးသူလို့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဘဲထင်ထင်၊ အများကဘဲပြောပြော\nသင့်မှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ နှလုံးသားရှိတယ်ဆိုတာ ကျနော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ညီအကိုမောင်နှမတွေနဲ့ကလဲစိတ်ချင်းမတိုက်ဆိုင်ဘူး၊တယောက်ထဲလဲနေလို့အဆင်မပြေဘူး၊\nအိမ်ထောင်လဲမပြုချင်ဘူး၊ ဘာသာရေးလဲ အများကြီးလုပ်ဘို့စိတ်မပါသေးဘူးဆို သူများ အတွက် ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ အချိန်အား၊ငွေအား၊လူအားတွေနဲ့လူမှုရေးလုပ်ငန်းတွေမှာစိတ်ပါလက်ပါလုပ်ခြင်းဖြင့်လောကမှာငါအသုံးဝင်တဲ့ လူဆိုတာပြဘို့အကြံပြုတိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ အထီးလဲမကျန်တော့သလို၊ လောကကိုအကျိုးပြုတဲ့လူတယောက်လဲဖြစ်၊\nပရစိတ်က ပီတိကိုလည်းခံစားရ တဲ့သားရွှေအိုးထမ်းပေါ့ဗျာ။\nကိုသစ်မင်း ရဲ့ အောင်မြင်ခဲ့သော ပို့စ်တစ်ခုပါဗျာ။ ကွန်းမန့် ၄၀ ရှိခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ခြင်းစီကို\nကိုသစ်မင်းက လေးလေးစားစား ပြန်ဆွေးနွေးပေးခဲ့တာလေးကို ကြည့်ပြီး ကြည်နူးပီတိဖြစ်ရပါတယ်။\nကိုပေ့ကို ပြန်ဆွေးနွေးထားတဲ့ ကွန်းမန့်လေးက အားလုံးနဲ့ လည်း သက်ဆိုင်တာကြောင့် ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\n(Drug Addict) ဆေးစွဲခြင်းလို (Online Addict )အွန်လိုင်းစွဲခြင်းဖြစ်ပြီးအချိန်တန်လာချင်၊မလာရမနေနိုင်၊တခြားနဲနဲပါးပါး အရေးသိပ်မကြီးတဲ့အလုပ်မျိုး၊လုပ်စရာရှိတာမျိုးကိုစိတ်သိပ်မပါတော့ဘူး။\nပြောရရင် လက်တွေ့ဘဝနဲ့ နဲနဲလေးစီ(မသိမသာလေး) အဟပ်ကွာလာတယ်။\nပြောရရင် လူဆိုတာလက်တွေ့ဘဝမှာနေရ၊ထိုင်ရ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားတာပါ။\n(Virtual life) “ဘဝတု” မှာ ကိုဝင်းတော်လခါ ရယ်လို့ ငြိမ်းချမ်းလို့ အွန်လိုင်းဆိုတာ ဘဝအတွက်တော်တော်အချိန်ပေးမိတော့တယ်။\nလက်တွေ့ဘဝမှာနေရ၊ထိုင်ရ ရုန်းကန်ရတဲ့ အပူတွေပြန်ထိရတော့ (အရင်ကလောက်)မခံစားနိုင်တော့ဘူး။\nအပူနဲ့အအေးလွန်ဆွဲခံရတဲ့ ဦးနှောက် ကလဲ ရှင်းရှင်းမရှိတော့ဘူး။\nအပြင်လောကကိုအာရုံစိုက်နိုင်မှုအားနဲလာတတ်ပြီး၊ပြင်ပက မိတ်ဆွေတွေရဲ့ စကားတွေကိုလဲ(အာရုံမရှိတော့တဲ့စိတ်နဲ့) ကိုယ့်အတွက်ပြောမှန်းမသိ၊ သူ့အတွက်ပြောမှန်းမသိဖြစ်လာတယ်။\nအဲ….. အားမနာတမ်းပြောရရင် အင်တာနက်နဲ့စီးပွါးရှာတဲ့သူမဟုတ်ရင် စီးပွါးရေးပါပွန်းပဲ့လာပါတော့မယ်(တယ်)။\nသည် အလှူ http://myanmargazette.net/74665/creative-writing\nကိုသစ်မင်း ရဲ့ ရွာမှတ်တမ်းမှာ လူကြိုက်များခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုကတော့ သည် အလှူ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nဘုန်းကြီး အပါး ၁၅၀ ကို ဆွမ်းကပ်လှူပုံလေး ရေးထားတာ အတုယူဖို့ ကောင်းလို့ ဖတ်ကြည့်ကြစေချင်ပါတယ်ဗျာ။\nဒီလိုနဲ့ မိမိက တပတ်လျှင်သုံးရက်စာ\nမြတ်စွာဘုရားတပါးစာသီးသန့်၊ဆရာတော်တပါး အတွက်ဆိုတော့ ၃ ရက်ကပ်သော်လည်း ၆ ပါးစာ ဆွမ်း\nဟင်း တွေ၊ အချိုပွဲ၊ အသီးအနှံတွေ ကပ်သည်။\nဘုန်းကြီး ၂၅ ပါးနဲ့အထက် ကိုပုံမှန် ဆွမ်းကြွေးရသလိုဖြစ်ပြီ။ ၆ လ မပျက်မကွက် ကပ်လှူခဲ့သောကြောင့်\nအပါး ၁၅၀ မဟုတ်ပါလား။\nတံစက်မြိတ်ကကျသော ရေကို ခံသကဲ့သို့\nတပြိုင်တည်း အပါး ၁၅၀ ကို ဆွမ်းကပ်ဖို့ မလွယ်သော်လည်း တစ်နေ့ နှစ်ပါး တစ်ပတ်သုံးရက်နှုန်းနှင့်\n၆ လ မပျက်မကွက် ဆွမ်းကပ်လိုက်သောအခါ အပါး ၁၅၀ ကို ဆွမ်းကပ်ပြီး ဖြစ်ခဲ့တာကို ရှင်းပြထားတာပါ။\nနောက် မျက်မမြင် တစ်ယောက်ကို ရေလဲပုဆိုးတစ်ထည်လှူတာလေးကိုလည်း ပီတိဖြစ်အောင်ရေးဖွဲ့သွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်ဗျာ။\nဒီအလှူရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ရေလဲပုဆိုးတထည်ထဲပါ။\nရေလဲပုဆိုးတထည်ကရတဲ့ လူနှစ်ဦးရဲ့ ပီတိကတော့ဘာနဲ့မှ　ချိန်စက်လို့မရပါဘူး။ မေ့လို့မရစကောင်းတဲ့ပီတိလေးပါဘဲ။\nပြီးတော့မှ သူကြီးရဲ့ အလှူကို ထင်ရှားအောင်ရေးဖွဲ့ပြီး ဂုဏ်ပြုစကားပြောပါတယ်ခင်ဗျာ။\nသူကြီးရဲ့ ဆာဗာအတွက် မဲန်မိုရီထပ်သွင်းရမယ်ဆိုတဲ့ စကားလေးရယ်၊ အမြဲလှူနေကျအလှူတွေကိုလျှော့ပြီးမန်းဂေဇက်ကိုအားထဲ့ထားတာကိုသိလိုက်ရလို့ပါ။\nကျနော်တို့အားလုံးက စာရေးတာဝါသနာပါကြတယ်။ ကျနော်တို့ရဲ့အတွေ့အကြုံတွေ ဖလှယ်ချင်ကြတယ်။\nဆွေးနွေးချင်ကြတယ်။ ခံစားရတာတွေပြောပြချင်ကြတယ်။ အသိ၊ဗဟုသုတတွေရချင်ကြတယ်။ အဲဒီကျနော်တို့တမ်းတမ်းတတရှိလှတဲ့ ပြောချင်၊ရချင်၊ဖန်တီးနိုင်တဲ့”နေရာ”တခု။\n“လွတ်လပ်ခွင့်”။ အဲဒီ “လိုအပ်ချက်”ကိုသူကြီးကဘာအကျိုးမှ မမျှော်ကိုးဘဲ ဖြည့်ဆည်းပေးထားတယ်။\nမုဒိတာ ကွန်းမန့်လေးများနဲ့ ကိုသစ်မင်း ရဲ့ သည်အလှူ ပို့စ်လေးဟာ အလှူတစ်ခုပြုသလို ဖြစ်ခဲ့ပါကြောင်း။\nmidlife crisis ကို အကြံပေးကြည့်ခြင်း http://myanmargazette.net/74097/creative-writing\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေး ကတော့ ကိုသစ်မင်းရေးခဲ့သမျှ ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ပို့စ်လေးပါ။\nဘလက်က တံခါးစောင့်ကြီးပို့စ်တွင် ဒီလိုရေးခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအခုတလော ကိုသစ်မင်းရေး တိုင်း ဘလက်ချော အကြိုက်တွေ့မိနေပါသည်။\nဆရာလုပ်နေခြင်းမျိုးမဟုတ်ပဲ ဆရာဝန်တစ်ယောက်က လူနာတစ်ယောက်ကို နွေးနွေးထွေးထွေး\nဆက်ဆံပြောဆိုနေခြင်းမျိုးနှင့်တူသည် ဟု တင်စားချင်ပါသည်။\nပို့စ်အစမှာ ကိုသစ်မင်းက ဒီလိုရေးထားပါတယ်ဗျာ။\nလက်ရှိဘဝကိုမကြေနပ်နိုင်သော ဒါမှမဟုတ် ကြေနပ်စရာကောင်းသောအနေအထား\nတွင် ရောက် မနေသော လူလတ်ပိုင်းအသက်အရွယ်များ၏ စိတ်အကြပ်အတည်း　Midlife crisis ဟုခေါ်သည်ပေါ့။\nကျွန်တော့် ပေးခဲ့တဲ့ ကွန်းမန့်လေးကို ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nကိုသစ်မင်းရဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ရေးပေးသော ကွန်းမန့်လေးကိုလည်း ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nလက်တွေ့ တွေကိုရေးပြနေတာပါ။ ထိမှာပေါ့ဗျာ။ ဒီလမ်းရောက်ဘူးသူများတာကိုး။\nကျွန်တော့် အတွက်တော့ ဒီပို့စ်လေးဟာ ရွာထဲရောက်ပြီးမှ အကြိုက်အတွေ့ဆုံးပို့စ်လေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nဒီပို့စ်လေးနဲ့ ကိုသစ်မင်းဟာ ဘလက်ချော လေးစားချစ်ခင်ရသော စာရေးသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်ဗျာ။\nကွန်းမန့်တွေကိုပါ ဖတ်ကြည့်လိုက်ရင် ဒီပို့စ်လေးရဲ့ခရီးရောက်မှုကိုတွေ့ ရမှာပါ။\nတစ်ခါတည်းပါ နှင့် နောက်ဆက်တွဲများ http://myanmargazette.net/73348/creative-writing\nဒီပို့စ်အကြောင်းကို အသေးစိတ်ရေးချင်ပေမယ့် ဘယ်လိုမှ အချိ်န်မရတော့လို့ ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ။\nပို့စ်တင်ကာနီးကျခါမှ ဒီပို့စ်ကို ပြန်တွေ့ရပါတယ်။ အဲ အဲ သူကြီးရဲ့ ကွန်းမန့်လေးတော့ ဖေါ်ပြချင်တယ်ဗျာ။\nတင်ထားတဲ့ ပို့စ်လေးလည်း ကြိုက်တယ်..။\nအခုလို… မန်းတာတွေတခုချင်း/တဦးချင်းစီကို..(တာဝန်ယူပြီး) ပြန်စာရေးပေးတာလည်း ကြိုက်တယ်ဗျာ..။\nကွန်းမန့် ၃၄ ခုနဲ့ ကိုသစ်မင်းရဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုပါ။\nဒီပို့စ်လေးကလည်း ကွန်းမန့် ၂၈ ခုနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးပါပဲ။ ဖတ်ဖြစ်အောင်ပြန်ဖတ်ကြည့်ကြပါဗျာ။\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ မိခင်မေတ္တာကို ရိုးရိုးလေး ရေးထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nကိုဖက်တီး ရဲ့ ပို့စ်တစ်ခုကို ဖတ်ပြီး ခံစားမိသွားတာလေးကို ရေးဖွဲ့ထားတာပါတဲ့။\nတစ်ပုဒ်လုံးက ကျစ်လစ်လှပနေပေမယ့် နမူနာနည်းနည်းလေးတော့ ထုတ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nဘာကိုမှလဲ မစိုးရိမ်နဲ့တော့ ဘာကိုမှလဲမကြောင့်ကြနဲ့တော့ အမေ ဘာကိုမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးသားရယ်လို့လဲ\n“သက်ရှိထင်ရှားရှိပေးနေခြင်း”က သားအတွက်ကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကြီးမလို့ပါ အမေရယ်………။\nချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကွန်းမန့်လေးတွေနဲ့ ကိုသစ်မင်းရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ပို့စ်လေးက လှပခဲ့ပြန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nကြောင်တစ်ကောင်နှင့် အချင်းများခြင်း http://myanmargazette.net/70368/creative-writing\nပို့စ်လေးကတော့ ကြောင် တစ်ကောင်ကပေးသော သင်ခန်းစာလေးကို ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nဒီပို့စ်ကို စတင်ကတည်းက တွေ့သော်လည်း ကျွန်တော် သေချာမဖတ်ကြည့်မိတာ ၀န်ခံပါသည်။\nသို့သော် အခု သေချာပြန်ဖတ်ကြည့်တော့မှ အင်မတန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး\nကြောင် ၀တ ၏ သူကြင် မှ ကိုယ်ကြင်မယ်ဆိုသော လူသားဆန်သည့် အပြုအမူကိုဖတ်ပြီး\nစိတ်မကောင်းဖြစ်နေမိပါသည်။ ကြောင် ၀တ ပေးသွားသော သင်ခန်းစာ က ဒီလိုပါ။\nသို့သော်သူပေးခဲ့သော သင်ခန်းစာများကား များပြားလှပေသည်။ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမိသလား (လူတယောက်ဆိုဘယ်လိုဆက်ဆံမှာလဲ)\n(LanguageBarrier)ဘာသာစကားအဟန့်အတားကလဲ ဆက်ဆံရေးမှာအရေးကြီးပါလား? အစရှိသဖြင့်တွေးရင်တွေးသလောက်သင်ခန်းစာများကတော့ယနေ့ထိပါပဲခင်ဗျာ။\nသေသေချာချာ ဖတ်ကြည့်သင့်တဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ ကွန်းမန့်လေးများနဲ့ တွဲဖတ်ကြပါဗျာ။\nဒီပို့စ်လေးကတော့ သိတ်မကြာသေးတဲ့ ပို့စ်လေးဆိုတော့ မညွှန်းတော့ပါဘူးခင်ဗျာ။\nလိုအပ်လို့ ပြန်ဖတ်ကြည့်ချင်ရင် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင်တော့ လင့်လေးထည့်ပေးထားပါတယ်။\nဒီပို့စ်လေးကလည်း သိတ်မကြာသေးပါဘူး။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ တင်းကျပ်ဖို့ သူကြီးကို အကြံပေးထားတာပါ။\nဟီလာရီကလင်တန်ရဲ့ ဂျက်လေယဉ် နဲ့ အမေရိကန် သမ္မတရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုံခြုံရေး စံနစ်တွေအကြောင်း\nရွာသူားတွေကို ဗဟုသုတ အဖြစ်ရှင်းပြပေးထားတာပါ။ အဲဒါလေးအတွက် ကျေးဇူးပါဗျာ။\nတကယ်ကို မေတ္တာယူ၍ မေတ္တာပေးနေတာပါ http://myanmargazette.net/83192/economic-news-international-news-news-industry-people-in-the-news-us-news-news\nအမေစုနဲ့ ဟီလာရီတို့ ရဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတွေဖေါ်ပြပြီး ရလာတဲ့ ဖီလင်လေးကို ရေးထားတာပါ။ ကြည်နူးစရာ ပို့စ်လေးပါ။\n၀ီကိရယ် ဒို့တွေရယ် ဒန့်တန်တန် http://myanmargazette.net/82675/education\n၀ီကိ (wiki) အကြောင်းပါခင်ဗျာ။\nပြောလိုက်တာကတစ်မျိုး ပြောဖြစ်သွားတော့တစ်မျိုး http://myanmargazette.net/81260/creative-writing\nဒီပို့စ်လေးကတော့ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အကြောင်းကနေ ဦးနေ၀င်း ရဲ့ ဥာဏ်အမျှော်အမြင် နည်းမှုတွေအထိ\nဆွဲဆန့်သွားတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုပါ။ ကွန်းမန့်ပေါင်း ၄၀ တိတိ ရခဲ့တဲ့ အောင်မြင်ခဲ့သော ပို့စ်တစ်ခုပါဗျာ။\nပြောလိုက်တာက တစ်မျိုး ပြောဖြစ်သွားတော့ တစ်မျိုးပို့စ်တွင် မင်းပြည့်ရှိန်၏ ကွန်းမန့် ကို\nကိုသစ်မင်းက ပို့စ်တစ်ပုဒ်ဖြင့် ပြန်ဖြေထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nကိုသစ်မင်းရဲ့ ပို့စ်တွေထဲက ဖတ်သူတွေအတွက် အကျိုးရှိစေတယ်လို့ထင်လို့ တော်တော် ရှာယူထားရတဲ့ ပို့စ်လေး တွေကိုလည်း ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nရွှေစံချိန် စံနစ် ဆိုရာဝယ် http://myanmargazette.net/71832/business-economy\nရွှေစံချိန် စံနစ် ဆိုရာဝယ် (၂) http://myanmargazette.net/71850/business-economy\nဒီပို့စ်လေးတွေက တန်ဘိုးရှိတယ်ဆိုတာကို သူကြီးရဲ့ကွန်းမန့်လေးဖတ်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်ဗျာ။\nအခုက.. အချင်းချင်း..ဆဲကြ..ဆိုကြ..နောင်ဂျိန်ချကြလည်း ကြားထဲကကျုပ်ကပွိုင့်ကပေးနေရတော့ကာ… ရန်ဖြစ်ကြလေ.. ပွိုင့်ကုန်လေ ဖြစ်နေတာပေါ့…\nဟိုက..တလုံးဆဲလိုက်.. ကျုပ်က.. ဆဲတဲ့သူ ၅ပွိုင့်… ရန်ဖြစ်စေတဲ့ပို့စ်တင်သူ..၅ပွိုင့်..\nဒီက.. ၂လုံးပြန်ဆဲလိုက်.. ကျုပ်က.. ဆဲတဲ့သူ ၅ပွိုင့်… ရန်ဖြစ်စေတဲ့ပို့စ်တင်သူ..၅ပွိုင့်..\nအဲဒါတွေကမှ… ဒုက္ခ..။ ဆူးမမလှူထားတဲ့.. တောင်ရှည်ပုဆိုးလည်း.. ချွေးတွေချည်းဖြစ်ကုန်ပြီ…။\nဆိုတော့… ဒီလိုပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေကတော့.. ကြိုက်မှကြိုက်..\nစူပါပါဝါဖြစ်ဖို့ ဆိုတာ ပို့စ် ကတော့ ၁ နဲ့ ၂ နှစ်ပုဒ်ပါဗျာ။\nစူပါပါဝါ ၁ http://myanmargazette.net/78028/business-economy\nစူပါပါဝါ ၂ http://myanmargazette.net/78456/business-economy\nပါဝါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုသစ်မင်း ရဲ့ ရှင်းပြမှုက ဒီလိုပါ။\nတခြား factor (ဖက်တာ)တွေအများကြီးရှိပါတယ်။ ဘာတွေလဲဆိုတော့\nတရုတ်ရဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပညာရှင်အမြင်နဲ့ ရှင်းပြသွားတာ ကျွန်တော်တို့ လိုက်လို့တောင် မမှီခဲ့ပါဘူး။\nဒီပို့စ်က ကိုသစ်မင်းရဲ့ အရည်အသွေးကို ပေါ်လွင်စေခဲ့ပါတယ်။ ရှင်းပြပေးတာလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုသစ်မင်းရေ။ အခုကျွန်တော်တွေးနေမိတာက နိုင်ငံခြားမှာနေတဲ့ လူတွေက ကျွန်တော်တို့ ပြည်တွင်းဖြစ်တွေထက်\nအတွေးအမြင် ပိုနှံ့စပ် ကျယ်ပြန့်ကြသလားလို့ပါ။ သူကြီးတို့၊ အဘ FR တို့၊ ကိုသစ်မင်းတို့၊\nလတ်တလော လက်စွမ်းထက်နေပါတဲ့ ဂိုင်းအင်ဇာဂီတို့ ကိုကြောင်ကြီးတို့ အားလုံး နိုင်ငံခြားအခြေစိုက်တွေ ချည်းပါပဲ။\nအားလုံးကို ကျွန်တော် လေးစားကြောင်း ဒီနေရာက တရားဝင်ပြောပါတယ်ဗျာ။ ဆရာတို့ ရေးတဲ့၊\nမျှဝေတဲ့ အမြင်အသိလေးတွေကို ကျွန်တော် သင်ယူနေပါတယ် ဆိုတာလည်း ပြောပါရစေခင်ဗျာ။ ပို\n့စ်ဘက် ပြန်ဆက်ရအောင်ပါ။ ကွန်းမန့် တွေမြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်နဲ့ ကိုသစ်မင်း ရဲ့ ဦးဆောင်ဆွေးနွေးနိုင်စွမ်းကိုပါ တွေ့ရမယ့် ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nကိုအောင်ပု အတွက် အချဉ်စိမ်နည်း၊ ငပိဖုတ်နည်း၊ ငါးခြောက်လှမ်းနည်းတွေကိုတောင် ကွန်းမန့်ထဲထည့်မန်းနိုင်တဲ့\nဆရာကိုသစ်မင်း ရဲ့ လေ့လာမှုကိုတွေ့ရမယ့် ပို့စ်လေးပါ။ လက်ခုတ်တီးပါတယ်၊မုဒိတာပွားပါတယ်၊ ကိုသစ်မင်းရေ။\nကိုကြောင်သို့ ….. (၁) (ဂျပန်နဲ့ တို့တွေ ဘယ်လိုကွာ) http://myanmargazette.net/78629/business-economy\nဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးက အာကာသယာဉ်မှူး ကြောင်ကြီး ရဲ့ အမေးကို စက်ပြင်သမား ကိုသစ်မင်း ရဲ့ အဖြေလေးပါဗျာ။\nဟားဟား။ နောက်တာပါဗျာ။ ကိုကြောင်ကြီးက ဒီလိုမေးထားတာပါ။\nအာရှတိုက်က ဒေသအင်အားကြီး ဂျပန်နဲ့ တရုတ်နိုင်ငံတို့အပေါ် နှိုင်းယှဉ်ချက်များကိုလည်း\nဗဟုသုတ အလို့ငှာ ရေးစေချင်တယ်။ ဘယ်အချက်တွေက အဆုံးအဖြတ်ပေးနေလဲ၊ ပေးမှာလဲ။\nဂျပန်ဘာကြောင့် တန့်နေပြီး တရုတ်ဘာကြောင့် တက်လာသလဲ၊ ဂျပန်ကြုံသလို တရုတ်ကြီးကို\nမကြုံနိုင်ဘူးလား။ ကြုံမယ်ဆို ဘယ်နည်းဘယ်ပုံ ဘယ်တော့ လောက်ဖြစ်မလဲ။ သူတို့မှာ\nဘာကန့်သတ်ချက်၊ အားသာချက်တွေ ရှိကြလဲ။ ကျနော်သတိပြုမိတာ ကိုရီးယားမှာလည်း ဂျပန်လို စီးပွားရေးအုပ်စုဂိုဏ်းကြီးတွေကြောင့် စီးပွားရေး တဟုန်ထိုးတက်လာ၊ နောက်တော့လည်း ဒင်းတို့ကြောင့်ပဲ ပြသနာတွေတက်ရ၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေလုပ်ရ၊\nလုပ်ရင်းနဲ့ရှုပ်ကုန်ကြ ဖြစ်တာတွေ့လိုပါ။ တရုတ်ပြည်မှာ ဖြစ်တာတွေတော့ ရှိတယ်၊\nသို့ပေမယ့် အရှိုက်ထိအောင် မဖြစ်သေးဘူး။ မေးတာများနေရင် စိတ်မဆိုးနဲ့နော်။\nအမေးအာကာသယာဉ်မှူး အဖြေစက်ပြင်သမားဆိုတာလည်း စာမှာရှိတာ နားလည်ပါ၏\nအဲဒီအမေးလေးကို ကိုသစ်မင်းက ဒီပို့စ်လေးနဲ့ ဖြေထားပေးတာပါဗျာ။ အင်ဇာဂီ နဲ့ ကြောင်ကြီးတို့ရဲ့ အပြန်အလှန်ကွန်းမန့်လေးတွေ၊\nသူကြီးနဲ့ FR ကြီးတို့ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးတွေ၊ ကိုသစ်မင်း ပြန်ဆွေးနွေးထားတာလေးတွေနဲ့ စည်စည်ကားကား ဖတ်ကြရမယ့်ပို့စ်ပါဗျာ။\nကိုကြောင်သို့…..(၂)(ဂျပန်ကပေးတဲ့အကောင်းဆုံးLessons ) http://myanmargazette.net/79050/business-economy\nကတော့ ၁ ရဲ့ အဆက်ပါဗျာ။ ဂျပန် ကပေးတဲ့ သင်ခန်းစာလေးတွေကို ကိုသစ်မင်းက ဆွေးနွေးထားတာပါ။\nကွန်းမန့် ၂၂ ခုကလည်း ရှယ်တွေချည်းပါပဲ။ တစ်ခုဝန်ခံဆွေးနွေးချင်တာက ဒီပို့စ်မှာ ကျွန်တော့် ကွန်းမန့် မပါပါဘူးခင်ဗျာ။\nအဆင့်မီအောင် ၀င်ဆွေးနွေးနိုင်ခြင်း မရှိလို့ ကွန်းမန့်ဝင်မပေးတာ ဖြစ်တဲ့ အကြောင်းလေး\nဒီနေရာကနေ ရိုးသားစွာ ၀န်ခံချင်ပါတယ်ဗျာ။ သို့သော် ကျွန်တော် သေချာဖတ်ပါတယ်။ ကွန်းမန့်တွေကိုလည်း လေ့လာပါတယ်။ မေးဘို့လိုအပ်ရင်မေးပါမယ်ပေါ့ခင်ဗျာ။\nကိုကြောင်သို့ (၃) (တရုတ်နိုင်ငံ ဖွံ့ ဖြိုးမှုဆိုသည်မှာ) http://myanmargazette.net/78787/business-economy\nဒီပို့စ်ကစလို့ ကျွန်တော် ၀င်ပွားစရာမလိုသော ကိုသစ်မင်း ရဲ့ပို့စ်လေးတွေကို လင့်လေးတွေပဲ အလွယ်တကူဖတ်ရှုနိုင်အောင်ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nကိုကြောင်ရေ ဆက်ဆွဲရအောင် http://myanmargazette.net/80841/business-economy\nဤသုံးမျိုး (၁) http://myanmargazette.net/82369/business-economy\nဤသုံးမျိုး (၂) http://myanmargazette.net/84347/business-economy\nဤသုံးမျိုး (၃) http://myanmargazette.net/84454/business-economy\nဂဇက်ခွန်အား အတွေးများ (ဂဇက်ဆီမီနာ ၁) http://myanmargazette.net/86126/society-lifestyle\nဂဇက် ဆီမီနာ ၁ ၏ ရလာဒ်ကို အနှစ်ချုပ်ဆွေးနွေးခြင်း http://myanmargazette.net/82364/business-economy\nဂဇက်ဆီမီနာ ၂ http://myanmargazette.net/88509/creative-writing\nကိုသစ်မင်းရဲ့ လူသိနည်းခဲ့တဲ့ ပို့်စ်လေးတွေကိုလည်း ပြန်ရှာပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။ အသေးစိတ်မရေးနိုင်တော့တာ ခွင့်လွှတ်ကြပါ။\nReader’s Digest (Feb,2004) မှ ဆယ်မိနစ်အတွင်း (Stress)စိတ်ဖိစီးမှု ပျောက်နည်း ကို ဘာသာပြန်ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\n၀ါးရုံတောက ဘီးလေးလုံးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ http://myanmargazette.net/66129/creative-writing\nလူ့ဘ၀ဟာ သိတ်တိုတောင်းလွန်းပါတယ် http://myanmargazette.net/63666/creative-writing\nလူ့ဘ၀ဟာ သိတ်တိုတောင်းလွန်းပါတယ် ၂ http://myanmargazette.net/63755/creative-writing\nကိုသစ်မင်း ရဲ့ ပို့စ်လေးတွေ က အားလုံးလည်း ရင်းနှီးပြီးဖြစ်မှာပါ။\nကျွန်တော်တတ်နိုင်သလောက် တူးဆွဖေါ်ထုတ် ပေးထားပါတယ်ဗျာ။\nကိုသစ်ကို ချစ်ခင်ကြသူများ ကျေနပ်ကြမယ့် ပို့စ်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nကိုသစ်မင်း က အငြင်းပွားစရာမရှိတဲ့\nရွာသူရွာသားတွေအကြိုက် စာရေးသူတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက်\nတတ်နိုင်သလောက် သေသေချာချာ အားထည့် တူးဆွထားပေးပါတယ်။\nအခုအချိန်မှာ ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ ချစ်ခင်မှုတွေရရှိခဲ့တာဟာ\nကိုသစ်မင်း နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း\nကျွန်တော် ဒီပို့စ်လေးနဲ့ သက်သေပြပါတယ်ခင်ဗျာ။\nကိုဘလက်က ကိုသစ်အကြောင်းကို ကောင်းတာတွေ ပဲ ပြောသွားတယ်\nဆန့်ကျင်ဘက်အတွေးကနေ ကိုသစ် အကြောင်းကို ပြောကြည့်ဘို့ ကြိုးစားတာ မအောင်မြင်ဘူး\nကိုသစ် လို လူမျိုးကတော့ ဒီ ရွာ အတွက် အရတော်လိုက်တာလို့ ပြောရမဲ့ လူမျိုးပါ\nအတွေ့အကြုံ၊ စေတနာ၊ပညာ ၊ကြိုးစားမှု ၊စိတ်ဓါတ် ……ကောင်းတာတွေကတော့ ဆက်ပြောရရင် ၂၀၁၃ ရောက်သွားမယ် ၊\nကျွန်တော် တကယ်လေးစားတဲ့ ၇ွာသားတစ်ယောက်ပါ ၊ကိုသစ် ၊ ကိုဘလက် နဲ့ ရွာသူားအပေါင်း စိတ်ချမ်းသာအောင် နေနိုင်ကြပါစေ ရှေ့ဆက်အောင်မြင်မှုတွေ ရပါစေ\nကိုသစ်စာတွေက အများကြိုက်တဲ့ အငြင်းပွားစရာမလိုတဲ့စာတွေ\nစာရေးသူဆြာသစ်ကို အကျွမ်းမ၀င်ခင်ကတည်းက ` ဝါးရုံတောကဘီးလေးလုံးနဲ့ကျနော်တို့´\nပိုစ့်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ဖတ်ပြီးကိုယ့်မောင်နှမ သူငယ်ချင်းတွေကို လက်တို့ပြီး အကြောင်းကြားဖြစ်တဲ့၊ ဖော်ဝဒ် လုပ်ဖြစ်သွားတဲ့ ပိုစ့်လေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီပိုစ့်မှာ နိုဇိုမီပေးတဲ့ ကွန်မန့်နဲ့ ဆြာသစ်ရဲ့ ပြန်လည်ဖြေရှင်းချက်တွေက မှတ်သားစရာပါပဲ။\nဘာလို့လဲဆိုတော့ ရင်ထဲကို တစ်စုံတစ်ရာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လို့ ပါပဲ\nအော်ကိုသစ်မင်းတို့ လို စာရေးအရမ်းတော်တဲ့သူကို မလေးစား၊အားမကျဘဲနေလို့ မရပါဗျာ။ကိုဘလက်ချောကလဲ မှတ်မှတ်ရရ ကျနော့်အကြောင်း\nအမြဲတမ်းအမှတ်ရဖွယ်စာလေးနဲ့ ဘဲပြန်ကူးယူမန့် လိုက်ပါတယ်ဗျာ,….\n“”နောက်ဆုံးတော့ လူတွေတကယ်ပိုင်ရတာက ၆ပေ x ၃ပေ မြေကွက်လေးပါပဲလား “”\nညီလေး မောင်သန်းထွဋ်ဦး ရေ။\nအစ်ကို ဒီပို့စ်မှာ ညီလေးရဲ့ ကွန်းမန့်လေး မပါသွားတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။\nအစ်ကို ရှာရင်း ရေးရင်းနဲ့ ဘယ်လိုပြုတ်ကျန်သွားလဲဆိုတာ မသိလိုက်တာပါ။\nညီလေး မီးမီးသော် နာမည်နဲ့ တုန်းက အစ်ကိုရေးခဲ့တဲ့ပို့စ်တွေမှာ\nအစ်ကို က ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ကွာ။\nပြီးတော့ ကိုသစ်ရဲ့ ပို့စ်မှာ ညီလေးပေးခဲ့တဲ့ ကွန်းမန့်လေးက တိုတိုလေးပါ။\nမပါသွားတဲ့အတွက် ပြန်ဖတ်လို့ရအောင် ဒီနေရာမှာ ဖေါ်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\nကြိုးစားပြီးနောက်ဆုံးရတာကတော့”၆-ပေ ၃-ပေ”မြေကွက်လေးပါပဲလား””” အများအတွက် မို့ ကြိုးစားထားခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ပြုရမှာပါ။အများကောင်းကျိုးအတွက်ဘဝကို ပေးဆပ်ရဲသူများကို ဂုဏ်ယူတတ်လို့ ပါ ကိုသစ်မင်းရေ\nကျနော်လည်း ဘာပြောရမှန်းကိုမသိတော့လောက်အောင် ဖြစ်နေရပါပြီဗျာ။\nခင်ဗျားရဲ့ မိတ်ကောင်းဆွေမွန်တို့ရဲ့ ထားရှိအပ်သော စိတ်စေတနာ၊\nလူတယောက်ဟာ ပိုက်ဆံချမ်းသာတာ၊ ရာထူးကြီးတာ၊ ပညာတတ်တာ တွေ ရှိတယ် ဆိုပါတော့ဗျာ။\nဒါပေမဲ့ “ငါ-ငါ” ဆိုရင် အလိုလို သုံးစားလို့မရတဲ့ အမျိုးအစားထဲ ထဲ့ရတော့မှာဘဲဗျို့။\nခင်ဗျားလို လူမျိုးကြတော့ (ပိုက်ဆံလည်း ချမ်းသာမှာပါ၊ ဘာလုပ်လဲ မသိပေမဲ့ ကား၂စီးပိုင်တယ်ဆိုဘဲ၊\nဘွဲ့လဲရပြီးသား) လက်တွေ့မှာဘယ်လောက် ဝင်ငွေရှိတယ်၊ ဘာရာထူးရှိတယ် ဆိုတာတွေ သေသေခြာခြာ\nမသိရပေမဲ့ (ဘယ်သိမှာတုန်းဗျာ၊ ပြောမှမပြောပြတာ) လေးစားစရာအရည်အချင်းတွေအပြည့်ဘဲ။\nလူ့တန်ဖိုး ဆိုတာ အရင်က ကျနော်သိခဲ့တဲ့အသိတွေထက် ကိုဘလက်လုပ်ပြနေတာက ကျနော့အသိတွေကို\nခိုင်မာစေတယ်။ ပိုပြီး “သိ”လာတယ်။\nခင်ဗျား ဟာ ဂေဇက်က စာရေးသူများအားလုံး အတွက် တော်တော် တန်ဖိုးရှိတဲ့ လူ့အဖိုးတန် တယောက်ပါဘဲ။\n“စေတနာမှန်သော ကံတရား” ဆိုတာ ခင်ဗျား “ရ” မယ် ကိုဘလက်ချောရေ။\nအယူရှိလဲ အပေးတော့ ရှိရမယ်ခင်ဗျ\nကိုသစ်မင်းက ဘာမှမယူချင်ပဲ ပေးဆပ်ခဲ့တာလို့ ထင်တယ်\nအနော့လို ငဖွတ်ကျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ \nများကြီးအတုယူနိုင်အောင် ကြိုးစားရဦးပါဦးမယ်လို့ ပဲ……….\nဆက်ပြီးတော့လဲ များများပေး၍ ကျနော်တို့ ကလဲ များများသင်ယူခွင့်၊ဖတ်ခွင့်ရချင်ပါတယ်ခင်များ။လေးစားလျှက်ပါ။\nဘာအလုဎ်ပဲလုဎ်လုဎ်ပေါ့ဗျာ ဝါသနာ။စေတနာ။အနစ်နာ ပြည့်စုံရင် အလှပဆုံးပေါ့ဗျာ ကိုသစ်မင်းကဆရာကျင့်ဝတ်ကို စာဖတ်သူများကို\nပေးအပ်သွားတယ်လို့ယူဆမိပါတယ် အခုအချိန်အခုအခါကလဲမြန်မာပြည်ရဲ့တကဲ့လိုအပ်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေကို\nအပြုသဘောနဲ့ လက်တွေ့ကျကျ ဝေဖန်ပြောဆိုသင့်ကြပါပြီ အပြုသဘောဆောင်ရေးသားတဲ့ ဆရာပေါက်၊ဆရာသစ်မင်း တို့ကိုလေးစား\nပါကြောင်း ဒါ့ကြောင်။လဲမန်းတလေးဂဇက်ဟာ မြန်မာပြည်ရဲ့ တကဲ့လူထုအကျိုးပြုဝဘ်ဆိုဒ်တခုအဖြစ်ရပ်တည်နေတယ်လို့လဲထင်မိပါတယ်\nကျွန်မတို့ ဆက်ပြီး လိုနေပါသေးတယ် ဆရာသစ်ရေ။ ဆက်ပေးပါဦး။\nတစ်ချိန်တော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သင်ကြားလာနိုင်ကြမှာပါ။\nအခုတော့ သင်ဆရာ၊ မြင်ဆရာ၊ကြားဆရာ တွေ လိုပါသေးတယ်။\nရေသာခိုချင်လို့ မဟုတ်သော်လည်း ဆက်လက်ပြီး များများ ရဖို့ ဆုတောင်းပါတယ်။ :-)\nကိုနိုးဇိုးမိ (သေသေချာချာစာရေးတတ်သူ) ကိုပေါက် (စေ့စေ့တွေးတတ်သူ)\nမမ (မသိချင်ယောင်ဆောင်နေသော တတ်သိပညာရှင်)\nကိုကင်း (ခင်ချင်စရာလွှတ်ကောင်းသူ)၊ ကိုရင်မောင် (လူတိုင်းကိုခင်မင်စွာဂရုစိုက်တတ်သူ)၊\nကိုသန်းထွဋ် ဦး(စိတ်သဘောထားကောင်းသောရခိုင်လုလင်ပျို) တို့ နှင့်တကွ\nညီလေးပေါက်ဖော် (မင်းကအဓိကဒါရိုက်တာဆိုဘဲ၊ မင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့တွေ့ပြီပေါ့ကွာ၊ဟားဟားဟား)\nကိုအောင် (ဆရာအောင်) (လေးစားရသော ညီအကိုတော်ကြီး)၊ မခင်လတ်(တတ်တာကိုလျှို၊ နှိမ့်ချစွာ\nနေတတ်သော အနှစ်ပြည့်စပါးနှံ) တို့အား လွန်စွာကျေးဇူးတင်ရပါတယ် ခင်ဗျား။\nအကြောင်းကြောင်း ကြောင့် သစ်မင်း စာများကိုဖတ်ပြီးကော်မန့်မပေးသူများကိုလည်း ကျေးဇူးများစွာတင်ပါသည်။\nသစ်မင်းအား ချစ်ခြင်းမရှိသူများအားလည်း ကျေးဇူးတင် (တင်စေချင်လျှင် ဟဲ ဟဲ) ပါသည်။\nဇာတ်ညွန်းရေးသူ ကိုဘလက် ကတော့ ပြောရတာများနေလို့ ပြောတော့ဘူးဗျာ။ဟဲ ဟဲ ကျေးဇူးအရမ်းပါလို့။


ရှင်တို့ ယောက်ျားတွေက မိန်းမတွေနဲ့ ထည်လဲ အိပ်တော့ **“**ယောက်ျားကောင်း\nမောင်းမတစ်ထောင်**”**တဲ့။ မိန်းမတွေက ယောက်ျား တစ်ယောက်ထက်များ\nပိုအိပ်မိရင်တော့ မကောင်းတဲ့ မိန်းမ။ ကြေးစားမတဲ့။ အတော်လည်း မတရားတာပဲ။\nဒါက ဒီလို ရှိပါတယ် အစ်မကြီးရယ်။ သော့တံတစ်ချောင်းက သော့ခလောက်တွေ အများကြီးကို ဖွင့်နိုင်ရင်\n**“**မာစတာကီး**”**လို့ ခေါ်တယ်လေ။ သော့ခလောက်\nတစ်ခုကို ဘယ်သော့တံမဆို ဖွင့်နိုင်ရင်တော့ သုံးစားလို့မရတဲ့ သော့ခလောက် ဖြစ်သွားမှာပေါ့....\nဟိုဖက်အိမ်သာထဲက လူက လှမ်းနှုတ်ဆက်သည်။\nဒီလိုနေရာမျိုးမှာ အလ္လာပသလ္လာပ စကားပြောရတာ စိတ်မသက်မသာ ရှိလှသည်။\nအသေအချာ အကျအနထိုင်ပြီး ကိုယ့်ကိစ္စကို ဆက်ရှင်းမည် ကြံကာရှိသေး.\nအလိုက်မသိတတ်သော ငနဲသားက ထပ်မေးလာပြန်သည်။\n"ခင်ဗျား ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေလဲဗျ."\nဟာ… ဒီလူတော့ ခက်ပြီ. ဘာလဲကွာ… ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဒီလို\nဂွတီးဂွကျမေးခွန်းတွေ လာမေးနေတာ ဘာလဲ….\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြန်မြန်လက်စသတ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ စိတ်ကူးလိုက်သည်။\nဒါပေမယ့် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။\nထောင်းခနဲ ထွက်လာသော ဒေါသကို အသာချိုးနှိမ်လျက် အသံ ခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့်\n"မလုပ်နဲ့လေဗျာ. ကျွန်တော်လည်း ဒီမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတာ.."\n"နောက်မှပဲ ပြန်ဆက်တော့မယ်. ဟိုဖက်အခန်းထဲက သောက်ပေါတစ်ကောင်က ရူးသလို\nနှမ်းသလိုနဲ့ ငါမေးသမျှ ပြန်လိုက်ဖြေနေလို့…."\nမြို့ကြီးသားတစ်ယောက်ရယ် အခြားတဖက်တွင် အဘွားကြီးတယောက်ရယ် အရမ်းချောသော ကောင်မလေးတယောက်တုိ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြ လေသည်..\nလှိုင်ခေါင်းတခုထဲရထားဖြတ်သွားချိန်တွင် ရထားထဲ၌် မှောင်သွားလေသည်.. ထိုအချိန်တွင် ‘ရွှတ’် ဆိုသော ပါးနမ်းသံနဲ့ ‘ဖြန်း’ ဆိုတော့ ပါးရိုက်သံတို့ကို တဆက်တည်း ကြားရပီး ခဏတာ ငြိမ်သွားလေသည်..\nထို့နောက် ရထားပေါ် အလင်းရောင်ရလာသောအခါ\nအဘွားကြီးတွေးပုံမှာ “ဒီကောင်မလေး ငါ့သမီးဖြစ်ရင် ကောင်းမှာပဲ.. ဟိုနှာဘူး ၂ ကောင်ထဲမှ ၁ ကောင်ကောင်က ကောင်မလေးကို နမ်းလိုက်တော့ ကောင်မလေးက ပါးကိုပြန်ရိုက်လိုက်တာ ဖြန်းခနဲ နေတာပဲ”\nကောင်မလေးတွေးပုံမှာ “ဟိဟိ.. ဟို ငနာ၂ကောင်ထဲက ၁ကောင်ကောင်က အမှောင်ထဲမှာ ငါမှတ်ပီးတော့ အဘွားကြီးကို မှားနမ်းတာ အဘွားကြီး လက်စာမိသွားတယ်”\nခပ်ထောင်ထောင် မြို့ကြီးသားမှ သူ့ပါးသူပွတ်ရွေ့ တွေးပုံမှာ “ဟိုတောသား ပါးနမ်းတာက ကောင်မလေးက ငါ့ကိုမှားပီးရိုက်ရတယ်လို့”\nတောသားကပြုံးကာ တွေးပုံမှာ “ဟဲဟဲ တော်တော် တော်တဲ့ငါပဲ.. ငါ့လက်ဖ၀ါး ငါနမ်းပီးတော့ ဘေးကကောင်ကို ဘေးကကောင်ကို အမြင်ကတ်ကတ်နဲ့ ရိုက်လိုက်တာ တော်တော်အရသာရှိတာပဲ…”\nရေကန်ကြီးတခုတည်းထဲတွင် ငါးဖမ်းကိရိယာအစုံပါသော ငါးဖမ်းလှေ လေးတစင်းဟာ အရိပ်ကောင်းသောနေရာတွင်ရပ်ထားလေသည်.. ၎င်းလှေပေါ်၌ အမျိုးသမီးတယောက်သည် စာအုပ်တအုပ်ကို\nစိတ်ဝင်တစား ဖတ်နေလေသည်.. လေအဝှေ့ကြောင့် လှေလေးသည် ကမ်းနှင့် တဖြည်းဖြည်းကွာရွေ့ ငါးမဖမ်းရ နယ်မြေတွင်းသို့ ၀င်ရောက်လာသည်.. ထိုအချိန်တွင် ကန်စောင့်ရဲလှေတစင်းရောက်လာရွေ့…\nကန်စောင့်ရဲ - ငါးမဖမ်းရ နယ်မြေထဲမှာ ငါးဖမ်းတဲ့အတွက် မင်းကိုတရားစွဲမယ်\nအမျိုးသမီး - ကျွန်မ ငါးဖမ်းတာမဟုတ်ဘူး စာဖတ်နေတာ မမြင်ဘူးလား..\nကန်စောင့်ရဲ- ခင်ဗျားမှာ ငါးဖမ်းပစ္စည်း သက်သေအကုန်ပါတယ်.. မငြင်းပါနဲ့..\nအမျိုးသမီး - ဒီလိုဆိုရင် ရှင်ကျွန်မကို အဓမ္မကျင့်တယ်လို့ တရားပြန်စွဲမယ်\nကန်စောင့်ရဲ - ဘာဖြစ်လို့လဲ\nအမျိုးသမီး - ရှင့်မှာလဲ သက်သေခံပစ္စည်းအကုန်ပါတာပဲ\nတောမှ အမျိုးသမီးကြီးတယောက်သည် ရုပ်ရှင်ရုံလက်မှတ်စစ်ကို\nပါးရိုက်သော အမှုနှင့် ရန်ကုန် မြို့နယ်တရားရုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည်..\nတရားသူကြီး - အဒေါ်ကြီး ဘာ့လို.ဒီလူကို ပါးရိုက်ရတာလဲ..\nအမျိုးသမီးကြီး - တရားသူကြီးမင်းရှင့်..\nကျွန်မက လက်မှတ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြပါတယ်၊\nဒါပေမယ်.သူက ကျွန်မလက်မှတ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တယ်လေ..\nစိတ္တဇဆေးရုံတွင် မနက်တိုင်းကျန်းမာရေးတိုးတက်မှုရှိမရှိ ဆရာဝန်ကြီးက လူနာများကို စမ်းသပ်လေ့ရှိသည်..\nတမနက်ခင်းတွင် ဇွန်း ခက်ရင်း တစုံပါသော ပန်ကန်းပြားအလွတ်တချပ်စီကို လူနာတယောက်စီရှေ့၌ ချပေးထားသည်..\nထိုအခါ လူနာများသည် စားစရာမပါသော ပန်ကန်ပြားထဲသို့ ဇွန်း ခက်ရင်းနဲ့နှိုက်ကာ အားပါးတရ စားကြလေသည်..\nဆရာဝန်ကြီးသည် ကျန်းမာရေးတိုးတက်မှု မရှိကြောင်းတွေ့ရသောကြောင့် စိတ်ညစ်သွားသည်..\nသို့သော် လူနာတစ်ယောက်သည် မစားပဲ ပန်းကန်ပြားကို စိုက်ရွေ့ ကြည့်နေလေသည်..\nကျန်းမာရေးတိုးတက်နေသည်ဟုထင်ရသော ထိုလူနာအား ဆရာဝန်ကြီးက -'ဟေ့ကောင် မင်းဘာ့ကြောင့်မစားတာလဲ'\nမင်္ဂလာဦးည လွန်မြောက်ပြီး ဇနီးမောင်နှံ ၂ယောက် . .ယောက်ျားဖြစ်သူအတွက်\nဖိနပ်ဆိုင်တွင် အရောင်းဝန်ထမ်းက နံပါတ် ၄၅ ယူလာသည် ။ လူငယ်စီးကြည့်သည် ။\nနံပါတ်၄၆၊ ထို့နောက် ၄၇ မတော်ပါ ဖိနပ်မှာ ငယ်နေသည်။\n"ကျွန်မတို့ဆိုင်မှာ ဒိထက်ကြီးတဲ့ နံပါတ်မရှိတော့ဘူးရှင့်"\nစိတ်ပျက်လက်ပျက်ထွက်လာကြရင်း ဇနီးဖြစ်သူကပြောသည် . .\n"ဘယ်လိုမှမတတ်နိုင်ဘူး ရှင့်ခြေထောက်တွေက ကြီးလွန်းတာကိုး"\n"အေးကွာ ငါကတောသားကိုး ဖိနပ်မပါပဲ လမ်းလျှောက်ထွက်တာများလို့ ခြေထောက်တွေ\n"ရှင် ဘောင်းဘီမ၀တ်ပဲလျှောက်ရင် ပိုတောင်ကောင်းဦးမယ်"\nကိုယ်ဝန်အရင့်အမာနှင့် မိန်းမဖြစ်သူ အလွန်အမင်း ဗိုက်နာနေသည့်အတွက် ယောက်ျားဖြစ်သူက ဆရာဝန်ကို အသည်းအသန် ဖုန်းဆက်ခေါ်သည်။\n"ရှင် အပြင်မှာပဲနေနော်၊ အခန်းထဲဝင်မလာနဲ့"\nခဏကြာတော့ ဆရာဝန်မကြီးက တံခါးဟလိုက်ပြီး ယောက်ျားဖြစ်သူကို လှမ်းပြောတယ်။\nယောက်ျားဖြစ်သူက ယူပေးလိုက်တယ်။ ဆရာမကြီးဝင်သွားပြီး ခဏနေတော့ ပြန်ထွက်လာတယ်။\n"စို့ နဲ့ တူသာ ပေးပါတော့"\nဒီတော့ လူနာရှင်ယောက်ျားက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့\n၊ လူနာရဲ့ အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးလို့လား"\n"မပြောတတ်သေးဘူးရှင့်၊ ဆေးသေတ္တာကို ဖွင့်လို့မရသေးလို့ လူနာကို မကြည့်ရသေးဘူး"\nခရီးသည်တင်လေယာဉ်တစ်စီးတွင် အလွန်ကို ထုံအလွန်းသော လူတစ်ယောက် လိုက်ပါလာသည်။\nထိုအခါ လူအ က သူ့သူငယ်ချင်းကို ပြောလိုက်ပုံက ‘သေချာပြီ။ အဲဒါဆို ဒီညတော့ လေယာဉ်ပျံပေါ်မှာပဲ အိပ်ရတော့မယ်’\nအချိန်မှာ ဘယ်လိုဖြစ်သလဲ ဆိုတာကိုရေးချင်တာ...........\nကာလတွေ ရွေ့လျားလာတော့ ကလေးတစ်ယောက်ပွားစည်းလာတယ် ...\nအခေါ်အဝေါ်လေးကလဲ ပြောင်းလာတယ် ကိုဒသဂီရိက သူ့မိန်းမ ကို ကလေးတစ်ယောက်အမေလို့ခေါ်သတဲ့ လေ\nခုဆိုညနေစောင်းလာရင် လမ်းလျှောက်ထွက်တက်လာတယ်... သွားခါနီးရင်လဲ ကဲ ကို အပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်\nမမိန်းမက ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်လို့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့ ... ကိုဒသဂီရိက KTV ,တို့ ဘာတို့ သွားပြီ ရေလည်လန်းနေတာပေါ့\nလစ်မလို့ခြေလှမ်းနေတုန်းမိန်းမက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် နောက်ကိုဒသဂီရိအပြင်ကိုမသွားတော့ဘူးတဲ့ .\nAuthor Anonymous at 10:22:00 PM


သာမန်ကုမ္ပဏီတွေမှာ မားကတ်တင်းလုပ်တာနဲ့ MLM ကုမ္ပဏီတွေမှာ မားကတ်တင်းလုပ်တာ... ကွာခြားချက်လေးတွေ ရှိပါတယ်။ ~ Myanmar Anti Mlm Group\nသာမန်ကုမ္ပဏီတွေမှာ မားကတ်တင်းလုပ်တာနဲ့ MLM ကုမ္ပဏီတွေမှာ မားကတ်တင်းလုပ်တာ... ကွာခြားချက်လေးတွေ ရှိပါတယ်။\n9:15 AM Unknown\nသာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ မားကတ်တင်းဝင်လုပ်ရင် အခြေခံလစာ အနည်းဆုံး တစ်သိန်းဝန်းကျင် ရပါတယ်...\nMLM ကုမ္ပဏီမှာ အခြေခံလစာ တစ်ပြားမှမရတဲ့အပြင် အလုပ်လုပ်မယ့်လူက မင်ဘာကြေး ပြန်ပေးရပါတယ်...\nသာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ မားကတ်တင်းဝင်လုပ်ရင် ပညာအရည်အချင်း ၁၀ တန်းအောင်လောက်တော့ ရှိဖို့လိုပါတယ်... ရုပ်ရည်ပြေပြစ်သူ၊ သွက်လက်တက်ကြွသူ၊ အသက်ကန့်သတ်ချက် စတာတွေ ရှိပါတယ်...\nMLM ကုမ္ပဏီမှာတော့ ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိပါဘူး... ငွေရင်းရှိဖို့နဲ့ နုံဖို့ပဲ လိုပါတယ်... သူတို့လိမ်တာကိုယုံလောက်အောင် နုံလေလေ ကြိုက်လေလေပါ...\nသာမန်ကုမ္ပဏီမှာ မားကတ်တင်းဝန်ထမ်းကို ယူနီဖောင်းပေးပါတယ်... ထုတ်ကုန်ကို မားကတ်တင်းဆင်းတဲ့အခါ ကုမ္ပဏီကားနဲ့ပို့တာ၊ လမ်းစရိတ်ပေးတာတွေ ရှိပါတယ်... After sale service ကို ကုမ္ပဏီက တာဝန်ယူပေးပါတယ်...\nMLM မှာတော့ အားလုံးကိုယ့်စရိတ်ကိုယ်စား လုပ်ရတဲ့အပြင် လူအထင်ကြီးအောင်တောင် လိမ်ညာဝတ်စား၊ နေထိုင်ခိုင်းပါတယ်... (ဥပမာ- ပိုက်ဆံ အဆင်မပြေရင်တောင် လိုင်းကားမစီးဘဲ၊ တက်စီစီးခိုင်းတာမျိုး)... After sale service အတွက် ကုမ္ပဏီက ဘာမှတာဝန်မယူ... ကိုယ်ဖြစ်ကိုယ်ခံပါ...\n၄။ ကုန်ပစ္စည်းရဲ့ ဈေးကွက်\nသာမန်ကုမ္ပဏီတွေဟာ အချင်းချင်းပြိုင်ရတာမို့ အရည်အသွေး တတ်နိုင်သမျှကောင်းအောင်၊ ဈေးကို ဖြစ်နိုင်သမျှသက်သာအောင် ဖြန့်ပါတယ်... ကြော်ငြာအားလည်း ကောင်းကောင်းသုံးထားပေးလို့ ဈေးကွက်ဖြန့်တဲ့အခါ မားကတ်တင်းဝန်ထမ်းဟာ မျက်နှာမငယ်ပါဘူး...\nMLM တွေမှာတော့ မားကတ်တင်းသမားတွေဟာ... နာမည်လည်းမရှိဘဲ ဈေးကြီးလွန်းတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဘာကောင်းတယ်၊ ညာကောင်းတယ်နဲ့ လိမ်ညာပြီး ရောင်းကြရပါတယ်... တဖက်လူက အလိမ်ဖော်လိုက်ရင် မားကတ်တင်းသမားဟာ အင်မတန် မျက်နှာငယ်ရပါတယ်...\nသာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက မားကတ်တင်းသမားဟာ ငွေကြေးမရင်းရပါဘူး... ကုမ္ပဏီကနေ အလကားပေးလိုက်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းကို ယူလာပြီး ဈေးကွက်ဖြန့်ရပါတယ်... မကုန်ရင် ကုမ္ပဏီကို ပြန်အပ်ရပါတယ်...\nMLM မှာတော့ မားကတ်တင်းသမားဟာ ငွေရင်းရပါတယ်... ကုမ္ပဏီက သတ်မှတ်တဲ့ပမာဏကို ငွေကြိုပေး ယူရပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ကုန်အောင်မရောင်းနိုင်ရင် ကုမ္ပဏီကလည်း ပြန်လက်မခံပါဘူး... ကိုယ့်ဟာကိုယ် သုံးရပါတယ်... ကိုယ်ဝယ်ထားပြီးသား ပစ္စည်းကို ငွေပေါ်ချင်လို့ လျှော့ဈေးနဲ့ လိုက်ရောင်းမယ်ဆိုရင်လည်း ကုမ္ပဏီက လက်မခံပါဘူး... သူတို့သတ်မှတ်ဈေးအတိုင်း မရရအောင် ရောင်းရမှာပါ...\nသာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ မားကတ်တင်းဝန်ထမ်းဟာ အခြေခံလစာရယ်... ဈေးကွက်ဖောက်နိုင်သလောက် ကုမ္ပဏီရဲ့ သတ်မှတ်ရာနှုန်းရယ်ကို ခံစားရပါတယ်... မရောင်းနိုင်ရင်တော့ အပိုဝင်ငွေ ရာခိုင်နှုန်းကို မရပါဘူး... ဈေးကွက်ဖောက်နိုင်လို့ အပိုရတဲ့ဝင်ငွေဟာ အခြေအနေအရ ပြန်လျော့နိုင်ပေမယ့်... လုပ်သက်ကြာလာရင် အခြေခံလစာဟာ တက်လာပြီး အဲဒီလစာကတော့ ပြန်မလျော့တော့ပါဘူး...\nMLM တွေမှာတော့ မားကတ်တင်းသမားဟာ ကုမ္ပဏီထုတ်ကုန်ကို ငွေရင်းပြီးဝယ်ထားရလို့ မရောင်းနိုင်ရင် တစ်ပြားမှ မရတဲ့အပြင် ရှုံးပါတယ်.. ဈေးကွက်ဖောက်နိုင်ရင်တော့ ရတဲ့အကျိုးအမြတ်ဟာ သာမန်ကုမ္ပဏီက မားကတ်တင်းတွေထက် ပိုများတတ်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် တည်မြဲတဲ့ အခြေခံလစာမရှိတာကြောင့် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့တာနဲ့ သို့မဟုတ် လုပ်နိုင်စွမ်းလျော့တာနဲ့ ဝင်ငွေဟာလည်း လျော့သွားမှာပါ...\nဒီတစ်ချက်က နောက်ဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးပါ...\nသာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက မားကတ်တင်းဝန်ထမ်းဟာ ဝင်ငွေနည်းရင် နည်းနိုင်ပါတယ်... သို့သော် သူ့ဝင်ငွေဟာ ကိုယ့်လုပ်အား၊ ကိုယ့်ကြိုးစားမှုအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ရတာဖြစ်လို့ သူဟာ အမြဲလိပ်ပြာလုံနေပါတယ်... လူပင်ပန်းရင်တောင် စိတ်ကတော့ လွတ်လပ်နေမှာပါ...\nMLM က မားကတ်တင်းတွေကတော့ ဈေးကြီးတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တမူထူးခြားပြီး သူများထက်ကောင်းသယောင် လိမ်ညာရ... ကိုယ့်လက်အောက်မှာ မင်ဘာတွေ ထပ်ဝင်လာအောင် တကယ်မရနိုင်တဲ့ မက်လုံးတွေပေးရ... ကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်မရတဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကို ရနေသယောင်နဲ့ သူများအထင်ကြီးအောင် ဟန်ဆောင်ပြရ... ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပင်ပန်းလွန်းလှပါတယ်... သူတပါးကို ဘယ်လိုပဲ လိမ်ညာနိုင်တယ်ဖြစ်စေ... ဝင်ငွေတွေ ဘယ်လောက် ရနေတယ်ဖြစ်စေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ လိမ်မရတဲ့အတွက် MLM သမားဟာ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်အခါမှ လိပ်ပြာလုံမှာ မဟုတ်ပါဘူး...\nဒီတော့ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ မားကတ်တင်းအလုပ်ကို စိတ်ဝင်စားလို့ လုပ်တော့မယ်ဆိုရင်... သာမန်ကုမ္ပဏီမှာ မားကတ်တင်းလုပ်မလား? MLM ကုမ္ပဏီမှာ မားကတ်တင်းလုပ်မလား? ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုပါပဲ...


အခမဲ့အွန်လိုင်းဗီဒီယိုချက်တင် - ဗီဒီယိုစကားပြောကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း! နိုင်ငံအားလုံး၊နိုင်ငံခြားရေး၊လောကဓာတ်လုံးကို။\nချိန်းတွေ့ဆိုက် ၁၂၉၅၀၅ ထိပ်တန်း ၁၇\nروسی رولیٹی ویڈیو چیٹ. اجلاس, ویب\nဗီဒီယိုချက်တင်ကစားတဲ့မိန်းကလေးများ ဗီဒီယိုအွန်လိုင်းချိန်းတွေ့ ၁၈ ဗီဒီယိုစကားပြောမပါဘဲမှတ်ပုံတင်ခြင်းမရှိပါ။ ဗီဒီယိုချိန်းတွေ့ကမ္ဘာ အကောင်းဆုံးဗီဒီယိုချိန်းတွေ့ ၁၈ ဗီဒီယိုများ မှတ်ပုံတင်ခြင်းချိန်းတွေ့ ဗီဒီယိုအမျိုးသမီးချိန်းတွေ့အွန်လိုင်း စကားပြောမိန်းကလေးငယ်ကစားတဲ့ဘဲ


မြန်မာ-ထိုင်း အမှတ်(၂)ချစ်ကြည်ရေးတံတားကြီးဖွင့်လှစ် ၊ အခမ်းအနားသို့ နိုင်ငံတော်၏အတိုင်ပင်?? - Yangon Media Group\nမြန်မာ-ထိုင်း အမှတ်(၂)ချစ်ကြည်ရေးတံတားကြီးဖွင့်လှစ် ၊ အခမ်းအနားသို့ နိုင်ငံတော်၏အတိုင်ပင်??\n” ဒီတံတားကြီးပြီးစီးခဲ့တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နှစ်နိုင်ငံအလေး ထားမှုကို တွေ့မြင်ရပြီဖြစ်ပါတယ်။နှစ်ဖက်အစိုးရနဲ့ ပြည်သူတွေပူး ပေါင်းမှုစွမ်းအားကြောင့် အခုလို တံတားကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာဖြစ် သလို နှစ်ဖက်အပြန်အလှန်ပူး ပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းရဲ့ ပြယုဂ် တစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာနဲ့ ထိုင်း နိုင်ငံကြား သံတမန်ဆက်ဆံရေး စတင်ထူထောင်ခဲ့တဲ့ ၁၉၄၈ ခုနှစ် သြဂုတ် ၁၄ ရက်ကတည်းက နှစ် နိုင်ငံချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာနဲ့ ကာလ ကြာရှည်စွာရင်းနှီးမှုနဲ့ အိမ်နီးချင်း ကောင်းပီသမှု အပြန်အလှန်နား လည်မှုတို့ကို တန်ဖိုးထားထိန်း သိမ်းခဲ့ကြတဲ့ ထိုင်းနဲ့မြန်မာတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုလို့လည်း ဆိုလို့ရပါ တယ်”ဟု နိုင်ငံတော်၏အတိုင် ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်မှ နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပြောကြားရာတွင် ထည့်သွင်းပြော ကြားခဲ့သည်။\n'ပြောင်းလဲသွားတာတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် မပြောင်းလဲတာကတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ပရိသတ်တေ?\nဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ဌာနဆိုင်ရာတို့ မဖြစ်မနေသုံးရမည့် အသုံးစရိတ်အတွက် ဖြည့်စွက


အက်ပီဖနီ (ခင်အောင်အေး) | လမ်းအိုလေး\nOctober 4, 2015 by lanolay\tLeaveacomment\nတခါခါကျတော့လည်း ၀မ်းနည်းမိသလိုလို ရင်နာမိသလိုလိုခံစားရ။\nဘ၀မှာ ကဗျာနဲ့ ငြိတွယ်ခဲ့မိရတဲ့ အပေါ်မှာပေ့ါ။ ဘယ်သူမှ ရိုက်နှက်ပြီးတော့ ခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သွေးဆောင်ဖျားယောင်းခံရတာလည်း မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်က အလိုတူအလိုပါ၊ လူတွင်ပါလို့\nချွေးတွေသံတွေနဲ့ပါ …. အက်ပီဖနီ\nအယ်လင် နွံတောကြီးဆီမှာ ကျဆင်းနေ (ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ)\nဟိုအနောက်တစ်ကြောက ရှန်နန်တောင်ကြောမှာလည်း (ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျနေတယ်)\nဗျာဒိတ်သဘောဖြင့် မယူတော့ပဲ ဖော်ထုတ်ခြင်း ‘မင်းကို ကိုယ်ချစ်တယ် အက်ပီဖနီ’\nဗျာဒိတ်သဘော မဟုတ်လည်းပဲ မင်းကိုကိုယ် ချစ်နိုင်ပါတယ်\nကောင်းကောင်းကြီး ချစ်နိုင်ခဲ့တယ် အလွန်အကျွံကို ချစ်နိုင်ခဲ့တယ်\nမော်တော်ကား မောင်းသွားတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ကိုယ်ချစ်နေခဲ့တယ်\nဒါတင် ဘယ်ကဦးမလဲ ရှန်နန်တောင်ကြောကို ဖြတ်ဆင်းသွားပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း မင်းကိုချစ်နေဆဲပဲ\nမင်းကိုချစ်တဲ့ အချစ်ဟာ တောင်ပေါ်ရှေးဟောင်း Church တစ်ခုက\nအဆက်မပြတ် ထိုးလိုက်တဲ့ ကြေကွဲခေါင်းလောင်းသံလိုပဲ\nရုတ်တရက် နားလည်လိုက်ရခြင်းကို ပုတီးလို မင်းလည်မှာ ဆွဲထားတယ်\nတုံ့နှေးနှေး ထုံ့ပိုင်းပိုင်း ဘယ်ကိုမှမရောက်မယ့် ခရီးဆီ ကိုယ်တို့ ပျံသန်းဖို့ အရှိန်ယူခဲ့ကြ\nအခြေခံသိမှတ်ခံစားနိုင်မှုမှာ အခြေပြုထားပြီးတော့ ကိုယ်တို့ ဖုန်းထဲမှာ ပြောကြတယ်\nဇန်နဝါရီ ၆ ရက်နေ့ မင်းသုံးပါးပွဲမှာ ပြန်ဆုံကြရအောင် အက်ပီဖနီ (ချိန်း ဆိုခဲ့ဖူးတယ်)\nစိတ်၊ ဝညာဥတော်မှ ရုတ်ခြည်းဖော်ထုတ်ပေးချက်နဲ့ ကိုယ်တို့ နမ်းရှိုက်ကြမယ်\nနွယ်ငင်ဆက်စပ်နေတဲ့ အကြောင်းအရာပေါင်းများစွာနဲ့ ကောင်းကင်ပေါ်ကိုပျံတက်ကြမယ်\nတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနှင့်ခဲ့ပြီးသားတွေအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး စတွေ့ဆုံခဲ့ကြတဲ့နေ့ကို မမေ့ဘူး\nလူရွယ်တစ်ဦးအဖြစ် တွေ့ရှိရသော အနုပညာသည်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်လို သြဇာတိက္ကမ\nဂျွိုက်စ်က ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သော အကြောင်းတစ်ရပ်မှာ အက်ပီဖနီ (Epiphany) ဖြစ်သည်\nအဲဒီတော့ မင်းကိုကိုယ်ချစ်တယ် အက်ပီဖနီ မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး ကိုယ်ချစ်ခဲ့တယ်\nကာလတရားတစ်ခုခု၊ စိတ်အာရုံ အစရှိသည်တို့မှ တစ်ခုခု ညနေခင်းတွေမှာ\nခပ်လွယ်လွယ် ဇာတ်ကောင်၏သိမှု သို့မဟုတ် အက်ပီဖနီဆီက မက်ဆေ့ခ်ျ တစ်ခုခု\nစကားတစ်ခွန်းဖြင့် နမူနာပြပါရစေ သူပေါက်တတ်ကရ ပြောဆိုခဲ့တာတွေ နှင်းတွေထဲမှာ\nလမ်းခွဲနှုတ်ဆက်ခဲ့ကြတာတွေ တိတ်ဆိတ်နေသောည၏ ဟိုတယ်အခန်းအတွင်း\nကိုယ့်ရဲ့ အက်ပီဖနီဟာ ကျော့ရှင်းတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ကွေးညွတ်လိုက်ရင်း\n‘ဆရာ …’ ‘…’ ‘….’\n(မပြောဖြစ်သော စကားလုံးများကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်)\nဆိုလိုရင်းမှ ဖယ်ခွာသွားတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်အတွက်မူ အက်ပီဖနီက ဆွေးနွေးရန် မရှိပါတဲ့\nယုတ္တိနည်းလမ်းတကျ ဆင်ခြင်ခြင်းမျိုး အယ်လင်ရဲ့ နွံတောကြီးဆီမှာ ကျဆင်းနေတာ\nတောင်ယောင်ယောင် မြောက်ယောင်ယောင် ဟိုမရောက် ဒီမရောက်နဲ့ နာရီများ၊ နေ့များ\nမှန်သော်လည်း အင်အားကုန်ခန်းနေတဲ့ စကားအသုံးအနှုန်းများနဲ့ ပြောဆိုနေခြင်းများ\n‘တိမ်စိုင်ခဲလေးတစ်ခု’နှင့် ‘ချစ်ခြင်း’မှာ ‘နာကြည်းဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမျှ’ ပါပဲလေ\nဒုက္ခိတဘဝသို့ ရောက်ရန်အတွက် ဗဟိုချက်သာ ဖြစ်တော့သည် မအက်ပီဖနီ\nစားသုံးရန် မသင့်တော်သော ကိုယ့်အချစ်များဖြင့် ပြန်လည်တင်ပြရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။\nစေ့ဆော်မှု တစ်စုံတစ်ရကြောင့်သာ ကိုယ်တို့ တွေ့ဆုံချစ်ကျွမ်းဝင် သမုဒယ တွယ်ငင်ခဲ့ကြပါသည်\nခုတော့ ကိုယ့်မှာ ချွေးတွေသံတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရခြင်း တစ်ခုနဲ့ ထက်သန်မှု စွန့်စားလိုမှု\nကိုယ်ပြောခဲ့ပြီးပါပြီ အက်ပီဖနီ ဗျာဒိတ်သဘော မဟုတ်လည်းဘဲ ကိုယ်မင်းကို ချစ်နိုင်တယ် ဆိုတာ\nကျွမ်းကျင်ပါးနပ်ပီး သိမ်မွေ့စွာ မင်းရဲ့ လှည့်ဖျားဆော့ကစားသွားမှုမှာ စီးပိုးနေခဲ့ကြောင်း\nပြောင်းလဲခြင်း ကင်းပသော အညိုရောင် မျက်နှာများဖြင့်ရစ်ခ်ျမွန် မြောက်ဖက်လမ်းအတိုင်း။။\n၉ ဧပြီ ၂၀၁၄ ဗဟိုရ်လမ်း ကျောက်မြောင်း ၂၀၄၄ နာရီ\nမြင့်သန်းရဲ့ (စာဖတ်သူရဲ့ အခန်းကဏ္ဏကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတဲ့ စာပေအမြင်) စာအုပ်ကို ဖတ်နေရင်း စာမျက်နှာ ၁၉၀ မှာ Epiphany ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးကို တွေ့တယ်။ တွေ့လျင်တွေ့ခြင်းပဲ ဘာရယ်မဟုတ် စိတ်ထဲ ငြိသွားတယ်။ ဒီစကားလုံးလေးနဲ့ ကဗျာရေးဦးမယ်လို့ တေးထားလိုက်တယ်။ တယ်ရေးချင်တာက ကိုယ်ပိုင်စကားလုံး စာသား အဖွဲ့အနွဲ့တွေနဲ့ချည်း (ဒါလဲ ငြင်းချက်ထုတ်စရာ တစ်ခုပဲ) ရေးဖို့ လိုင်းဖွင့်ကာစမှာတင် သူ့ဆီက စာသားတွေ ယူသုံးမိရင်းက လွှဲရှောင်လို့ မရတော့ပဲ ‘ဂျွိုက်စ်နှင့် ဒဗ္ဗလင်မြို့မှ လူများ’ စာမျက်နှာ ၁၈၈ မှ ၂၀၃ အတွင်းမှ လိုရာစာားများကို ဖြတ်ညှပ်ကပ်ယူ သုံးဖြစ် ဖန်တီးဖြစ် ‘ကဗျာလုပ်ဖြစ်’ သွားခြင်း ဖြစ်ပါကြောင်း။\n( အက်ပီဖနီ – ခင်အောင်အေး။ ၂၀၁၅ – လှေကားစာပေ။)\nCategories: Kabyarz | Tags: ခင်အောင်အေး, အက်ပီဖနီ, collage, Epiphany, Kabyarz, Khin Aung Aye | Permalink.\nစောင်းကြိုးပြတ်ရွာ - မွန်းတည့်အလွန် ၄နာရီ (တာရာမင်းဝေ)\nချစ်လှစွာသော လောကဓံတရား (မောင်ချောနွယ်)\nချာတိတ်ကလေး တစ်ယောက်အကြောင်း (မင်းခိုက်စိုးစန်)


MIScoin စျေး - အွန်လိုင်း MIS ပွောငျး\nစျေးနှုန်းနှင့် ပွောငျး ကို MIScoin (MIS)\nသငျသညျ (ကစျေးနှုန်းအရ) ပွောငျး လိုအပ်နေသောကြောင့်သင်ဒီမှာဖြစ်ကောင်းဖြစ်ကြ MIScoin (MIS) နိုင်ငံခြားငွေကြေးသို့မဟုတ်အွန်လိုင်း cryptocurrencies မှ. ထက်ပိုမိုပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ထက်ပိုမိုလွယ်ကူဘာမှမရှိဘူး 170 ငွေကြေး နှင့် 2500 cryptocurrencies ဤတွင်, အွန်လိုင်းကျွန်တော်တို့ရဲ့ငွေကြေး ပွောငျး ကိုသင်အခုလုပ်ကူညီပေးပါမည်။ မရင့်ပြောင်းလဲဖို့အခမဲ့ခံစားရ MIScoin ဒါပေမယ့်လည်းမဆိုအခြားရရှိနိုင်ငွေကြေး။\nသငျသညျမှာအားလုံးကြည့်ရှုရန်အဘို့အဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါကစိတ်ဝင်စားဖို့ဖြစ်လိမ့်မည် လဲလှယ်၏နှုန်းထားများ MIScoin တဦးတည်းစာမျက်နှာပေါ်တွင်.\nMIScoin များ၏စျေးနှုန်းများ ကမ္ဘာ့အဓိကငွေကြေး\nMIScoinMIS သို့ အမေရိကန် ဒေါ်လာUSD$0.00298MIScoinMIS သို့ ယူရိုEUR€0.00254MIScoinMIS သို့ ဗြိတိသျှ ပေါင်GBP£0.00228MIScoinMIS သို့ ဆွစ် ဖရန့်CHFSFr.0.00273MIScoinMIS သို့ နော်ဝေ ခရိုဏာNOKkr0.0269MIScoinMIS သို့ ဒိန်းမတ် ခရိုဏာDKKkr.0.0189MIScoinMIS သို့ ချက်ခိုရိုနာCZKKč0.0664MIScoinMIS သို့ ပိုလန်ဇလော့တီPLNzł0.0112MIScoinMIS သို့ ကနေဒါ ဒေါ်လာCAD$0.00397MIScoinMIS သို့ ဩစတြေးလျ ဒေါ်လာAUD$0.00417MIScoinMIS သို့ မက္ကဆီကို ပီဆိုMXNMex$0.0668MIScoinMIS သို့ ဟောင်ကောင် ဒေါ်လာHKDHK$0.0231MIScoinMIS သို့ ဘရာဇီး ရီးယဲBRLR$0.016MIScoinMIS သို့ အိန္ဒိယ ရူပီးINR₹0.222MIScoinMIS သို့ ပါကစ္စတန် ရူပီးPKRRe.0.504MIScoinMIS သို့ စင်္ကာပူ ဒေါ်လာSGDS$0.00409MIScoinMIS သို့ နယူးဇီလန် ဒေါ်လာNZD$0.00453MIScoinMIS သို့ ထိုင်းဘတ်THB฿0.0927MIScoinMIS သို့ တရုတ် ယွမ်CNY¥0.0207MIScoinMIS သို့ ဂျပန်ယန်းJPY¥0.317MIScoinMIS သို့ တောင်ကိုရီးယား ဝမ်KRW₩3.53MIScoinMIS သို့ နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်းရာNGN₦1.16MIScoinMIS သို့ ရုရှ ရူဘယ်RUB₽0.218MIScoinMIS သို့ ယူကရိန်း ဟီရီဗင်းညားUAH₴0.0825\nMIScoinMIS သို့ BitcoinBTC0.0000003 MIScoinMIS သို့ EthereumETH0.000008 MIScoinMIS သို့ LitecoinLTC0.00006 MIScoinMIS သို့ DigitalCashDASH0.00003 MIScoinMIS သို့ MoneroXMR0.00003 MIScoinMIS သို့ NxtNXT0.242 MIScoinMIS သို့ Ethereum ClassicETC0.000438 MIScoinMIS သို့ DogecoinDOGE0.901 MIScoinMIS သို့ ZCashZEC0.00004 MIScoinMIS သို့ BitsharesBTS0.115 MIScoinMIS သို့ DigiByteDGB0.0983 MIScoinMIS သို့ RippleXRP0.0107 MIScoinMIS သို့ BitcoinDarkBTCD0.000105 MIScoinMIS သို့ PeerCoinPPC0.00994 MIScoinMIS သို့ CraigsCoinCRAIG1.39 MIScoinMIS သို့ BitstakeXBS0.13 MIScoinMIS သို့ PayCoinXPY0.0531 MIScoinMIS သို့ ProsperCoinPRC0.382 MIScoinMIS သို့ YbCoinYBC0.000002 MIScoinMIS သို့ DarkKushDANK0.976 MIScoinMIS သို့ GiveCoinGIVE6.59 MIScoinMIS သို့ KoboCoinKOBO0.694 MIScoinMIS သို့ DarkTokenDT0.00274 MIScoinMIS သို့ CETUS CoinCETI8.79\nငွေလဲနှုန်းကိုနောက်ဆုံးရေးသားချိန်: Wed, 12 Aug 2020 02:50:03 +0000.


ဖိုးထက် – ဗြဟ္မာကြီးများ ထွက်ပြေးသလော | MoeMaKa Burmese News & Media\nဖိုးထက် - ခေမာလို လှ…လူထုဒေါ်အမာရဲ့ အဆူခံကြ…\nကိုသန်းလွင် ● ကျူနီးရှားနိုင်ငံမှ အမှန်တရားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကော်မရှင်\nဖိုးထက် – ဗြဟ္မာကြီးများ ထွက်ပြေးသလော\n(မိုးမခ) အောက်တိုဘာ ၅၊ ၂၀၁၅\nသူ့နာမည် ဂျွန်ကြီး။ သို့သော် အိမ်ထောင်စုဇယားထဲ၊ မှတ်ပုံတင်ထဲ၊ နိုင်ငံကူး လက်မှတ်ထဲ ပါသည့် နာမည်က ဇော်ထွန်း။ ဇော်ထွန်းကနေ ဂျွန်ကြီး ဘယ်လို ဖြစ်သွားရတာလဲ ဟု အမေးရှိသော် အဖြေရှိအံ့။\nဇော်ထွန်းက လူတွေ၏ ဘာသာစကားကို ကောင်းစွာ ကြေညက်သည်။ ကောင်းစွာ သိ၏။ သူ သိသည့် ဘာသာစကားက လူတွေ၏ ရင်တွင်း ဘာသာစကား။ ဆက်သွယ်ရေး ဘာသာစကားကတော့ မြန်မာစကား နှံနှံစပ်စပ် နှင့် အင်္ဂလိပ်စာ အနည်းငယ်သာ သူပြောတတ်သည်။ သို့သော် ရင်တွင်း ဘာသာစကား အရာမှာတော့ က၀ိတစ်ဆူဟု ပြောရလောက်အောင် လူတွေကို ဖတ်သည်။ လေ့လာသည်။ လူ့သဘာ လူ့မနော လူ့ကြော နပ်သည်လို့ ဆိုနိုင်သည်။ သူ့ဘာသာ ဘယ်သူ့ ရင်တွင်း ဘာသာစကားကို သိသိ။ ဖတ်ဘဲ ဖတ်နိုင် ဖတ်နိုင် တစ်ယောက်တည်း ကောက်ချက်ချ။ တစ်ယောက်တည်း ထင်ချင်သလို ထင်လျှင် ပြဿနာ မရှိသေး။ အခုတော့ သူက တွေ့ကရာ လူတွေ၏ ရင်တွင်း ဘာသာစကားများကို အတို့အထောင်လုပ်ကာ အရပ်စကားနှင့် ပြောရလျှင် အချွန်နှင့် မသည်။ အချွန်ဖြင့် မြှောက်ပင့်ပေးသည်။ အချွန်ဖြင့် နှစ်ယောက် တည်ပေးသည်။ ကြပ်ပေးသည်။ ကုန်ကုန် ပြောရလျှင် လူလူချင်း ရန်ဖြစ်၊ စကားများရအောင် ကြပ်ပေးဖို့ မရှိလျှင် လမ်းဘေး ခွေးနှစ်ကောင်ကြား အစာချပေးပြီး ကိုက်ခဲကြအောင် လုပ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ကြာတော့ ရပ်ကွက်က သူ့ကို ချွန်ကြီး (၀ါ) အချွန်နဲ့ မတဲ့ အကောင် လို့ ခေါ်လာရတော့သည်။\nမြန်မာစကားတွင် ကကြီးသံသည် ခကွေးသံ၊ ဂငယ် (ဃကြီးသံ) သို့ ပြောင်းတတ်သည့် သဘာဝ၊ ခခွေး အသံသည် ဂငယ် (ဃကြီးသံ) သို့ ပြောင်းတတ်သည့် သဘာဝ ရှိသည်။ ဥပမာ တကျောင်း တဂါထာ နေရာတွင် တဂျောင်း ဟု အသံထွက်ကြသလိုမျိုး၊ ခဲနှင့် ပေါက်သည် ဆိုသည့် စကားတွင် “ဂဲနှင့် ပေါက်သည်” ဟု အသံထွက်ကြသလိုမျိုး ဇော်ထွန်း၏ ရပ်ကွက်နာမည်ပြောင် “ချွန်ကြီး” မှသည် “ဂျွန်ကြီး” ဖြစ်လာလေတော့သည်။\nဂျွန်ကြီး အချွန်ကောင်းသောကြောင့် ရပ်ကွက်ထဲက နေရာ အစုံမှာ စကားများရ၊ ငြင်းခုံရ ဖြစ်ကြရသော်လည်း သူက လူကြီးကို လူကြီးမှန်း သိသည်။ လေးစားသင့်သူကို လေးစားရကောင်းမှန်း သိသည်။ သိတတ်သည်။ ဒူးနေရာ ဒူး ၊ တော်နေရာ တော်ဆိုသည့် ဘာကြီးမှန်း မသိသည့် မြန်မာစကားကဲ့သို့ လူကြီးသူမများကို လူကြီး သူမများဖြင့် တန်သည့် အပြောအဆို ၊ လူငယ်များကို လူငယ်များဖြင့် တူသည့် ဘာသာစကားများဖြင့် ချွန်တွန်း လုပ်သည်။ အချွန်နဲ့ မ ရလျှင် ပြီးရော့ လူကြီးသူမများကို မလေးမစား၊ မခန့်လေးစား စကားများ မပြော။\nတမြန်မနေ့က ရပ်ကွက်ထိပ်မှ သူထိုင်နေကြ ကိုမောင်တူး၏ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ လ္ဘက်ရည်သောက်နေစဉ် ဦးဘ၀င်း ရောက်လာသည်။ ဦးဘ၀င်းက ရပ်ကွက်ထဲမှာ လူကြီး။ ဘာကော်မတီဖွဲ့ဖွဲ့ အနည်းဆုံး အဖွဲ့ဝင်လောက်တော့ အော်တိုမစ်တစ်ရသည့် မျက်နှာကြီးသူ ဖြစ်သည်။ ပိုက်ဆံ ရှိသည်။ ပြီးတော့ သူက တရားဓမ္မဆွေးနွေးရတာ ၀ါသနာပါသည်။ ရှင်းအောင် ထပ်ပြောရလျှင် တရားဓမ္မနှင့် ပါတ်သက်လျှင် သူသည် ကောင်းစွာ လေ့လာထားပါသည် ဆိုသည့် ပုံစံကို လူစည်လျှင် ပြချင်သည်။ ဒီအကြောင်းကို ကောင်းစွာ ကြေညက် နားလည် သဘောပေါက်သူက ဂျွန်ကြီး ခေါ် ဇော်ထွန်း။ နောက်ထပ် ဦးဘ၀င်း အကြောင်းကို သိပြီး ကြည့်မရသူက ဦးပွားမောင်။ ပွားမောင် ဆိုသည့် အတိုင်း သူကပွားသည်။ ရပ်ကွက်ထဲမှာ လူကြီးပိုင်း ရောက်နေသော်လည်း လူငယ်တွေ၏ ခေါင်းဆောင်လို့ ဆိုရမည်။ ကာလသားခေါင်း ဟု သတ်မှတ်လို့ ရသည်။ ဦးပွားမောင်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ မဟုတ်ရင် မခံဘူး၊ အဆင်မသင့်တာ တွေ့လျှင် လူငယ်တွေကို ငေါက်နေကြ၊ နိုင်နေကြပီပီ တွေ့သမျှ လူ အကုန်လုံးကို ဆရာချည်း လုပ်နေချင်သူ ဖြစ်သည်။\nမနက်ခင်းဆိုလျှင် ကိုမောင်တူးဆိုင်က လူများသည်။ သူ့ဆိုင်ဘေးမှာ မိန်းကလေးဆောင်တွေ ရှိသည်။ ဒါကြောင့် ဆိုင်နာမည် ပေးထားတာတောင် မိန်းမလှကျွန်းတဲ့။ မနက်ခင်းဆိုလျှင် ဘယ်ရပ်ကွက်က၊ ဘယ်ကမှန်း မသိသည့် လူငယ်တစ်ချို့သည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက အိပ်ရာမှ ထလာမှန်း မသိဘဲ ကြီးစွာသော လုံ့လ၀ရိယဖြင့် ကိုမောင်တူးဆိုင်သို့ အစောကြီး ရောက်လာတတ်ကြသည်။ အဆောင်ပေါ်တွေမှ ဆင်းလာပြီး ကိုမောင်တူးဆိုင်ရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားကြမည့် ကောင်မလေးတွေကို လာစောင့်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်မလေးတွေ၏ အပါးတော်မြဲ ဖြစ်ဖို့ မရခင် ဖျာလိုလိပ် ခေါင်းပေါ် တင်ပါ့မယ်ဟု ဇွဲကောင်းပြကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် တိုတိုပြောရလျှင် စားပွဲ သိပ်မလောက်။ ကြော့ကော့နေအောင် ဖြီးလိမ်း ပြင်ဆင်ထားသည့် အဆိုပါ လူငယ်တွေ ၀ိုင်းသို့ အိပ်ရာမှ အိပ်မှုန်စုတ်ဖွားထ၊ မျက်ချီးပင် မပြောင်တတ်သေးသော ရပ်ကွက်အခံ လူများဖြစ်သည့် ဂျွန်ကြီး၊ ဦးဘ၀င်း၊ ဦးပွားမောင်တို့အား ကိုမောင်တူးက တစားပွဲထဲ အတူတူ အထိုင်ခိုင်းသည်။ နေ့လည် နေ့ခင်း တစ်ယောက်တည်း စားပွဲ သုံးလုံး ခွထိုင်ရုံမကလို့ ဆိုင်ထဲမှာ ကချင် ကနေပစေ ကိုမောင်တူးက ဘာမှ မပြောသော်လည်း မနက်ခင်း လူရှုပ်နေချိန်မှာ သူတို့ကို အတူတူ ထိုင်ခိုင်းသည်။ လူရင်းတွေ ထက် ကတွတ်ဝက လာစောင့်နေသည့် ဗျိုင်းကြီးတွေကို ဦးစားပေးရသည်။\nဒီမနက်မှာလည်း ဂျွန်ကြီး ထိုင်သည့် စားပွဲသို့ ဦးဘ၀င်း အရင် ရောက်လာသည်။ ဦးဘ၀င်းကလဲ လိုလိုလားလား လာထိုင်သည်။ ဂျွန်ကြီး စာဖတ်တာ သူသိသည်။ တရားဓမ္မစာပေတွေ အကြောင်း ဆွေးနွေး၊ လေပန်းလို့ ရတာ သူသိသည်။ လူကြီးသူမတွေကို ရိုသေ ကျိုးနွံသည့် ဂျွန်ကြီးကို သဘောကျတာလဲ ပါ ပါသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် တောင်တောင် အီအီ ရောက်တာ ရာရာ စကားများ ပြောနေစဉ်မှာ ဆိုင်ထဲသို့ ဦးပွားမောင် ၀င်လာသည်။ ဆိုင်ရှင် ကိုမောင်တူးက သူ့ကိုပါ ဂျွန်ကြီးတို့ ၀ိုင်းသို့ နေရာ ချခိုင်းလိုက်သည်။ တွေ့ကြလေပြီ။\nဂျွန်ကြီးက လူကြီးနှစ်ယောက်စလုံးနှင့် ဘာပြဿနာမှ မရှိ။ အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ကလဲ သူတို့ဘာသာ နေလျှင် ဘာပြဿနာမှ မရှိသလို ဂျွန်ကြီးနှင့် စကားပြောရလျှင်လည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိ။ တစ်ယောက်၏ အထာ၊ တစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ် ဘာသာစကားကို အပြန်အလှန် ကောင်းစွာ ကြည့်မရသော ဦးဘ၀င်း နှင့် ဦးပွားမောင် တို့ နှစ်ယောက်အကြားသို့ အချွန် အတွန်းလုပ်တတ်သည့် ဂျွန်ကြီး ရောက်သွားလျှင်သာ ပြဿနာ ဖြစ်ရတတ်သည်။\nဦးပွားမောင်မှ မထိုင်ရသေးခင် ဂျွန်ကြီးက “လေးပွားမောင် ညက ချယ်လ်ဆီး နိုင်သွားတယ်ဗျနော်။ ချယ်လ်ဆီးတိုက်စစ်မှုး ကော်စတာ ကတော့ အကျင့်မကောင်းဘူးဗျနော့်။ ဒီကောင်က မွေးကတည်းက သန္ဓေယုတ်တဲ့ အကောင်ပါဗျနော့်။ သြော် မွေးကတည်းက သန္ဓေဆိုလို့ ဒီလို မွေးကတည်းက စိတ်၊ အကျင့်ဆိုး ပါလာတတ်တယ်ဆိုတာ အနောက်နိုင်ငံ တစ်ချို့က သိပ္ပံပညာရှင်တွေ လက်ခံကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ် လေးဘ၀င်း… လေးဘ၀င်း အမြင် ပြောပါအုံး…”။\nဂျွန်ကြီးထက် အရင်မွေး၊ ဂျွန်ကြီးထက် ထမင်း အရင်စားလာခဲ့ကြတဲ့ လူကြီးတွေဘဲ။ ဒီအကောင် ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို အချွန်နဲ့ မနေပြီဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ယောက်စလုံး တုတ်တုတ်မှမလှုပ်။ စားစရာ ရှိတာစား၊ သောက်စရာရှိတာသောက် နေကြ၏။ သို့သော် ဂျွန်ကြီးကို ဒီလို လွယ်လွယ်နှပ်ပြီး အသာရှောင်ထွက်သွားလို့ ရကြေးလား။\n“လေးဘ၀င်းကို ကျွန်တော် ဖတ်လိုက်ရတဲ့ စာလေးတစ်ခု ပြောပြအုံးမယ်။ သဘောကျစရာလဲ ကောင်းသလို ဟုတ်လဲ ဟုတ်မယ် ထင်လို့။ လေးဘ၀င်းလို တရားဓမ္မ လေ့လာတဲ့သူမျိုးကို မေးမှ ဖြစ်မှာမို့။ လေးပွားမောင်လဲ သီးခံ နားထောင်နော်”\nဦးပွားမောင် အောင့်သွားသည်။ ဦးဘ၀င်းကိုကတော့ တရားစာပေ လေ့လာသူတဲ့။ သူ့ကို ကျတော့ သီးခံတဲ့။ ဦးပွားမောင်က လူငယ်တွေနဲ့ အတူတူ အရည်လေးချ၊ ဘောလုံးပွဲကြည့်၊ ဘောလုံးပွဲလောင်း လုပ်တတ်သူ ဆိုတော့ ဂျွန်ကြီး စကားက နရင်း ထအုပ်ချင်စရာ။ အထူးသဖြင့် ဦးဘ၀င်း ရှေ့မှာ အပြောခံလိုက်ရတာ အဆိုးဆုံး။ ဘ၀င်း ဆိုတဲ့ အကောင်က ဟိုစပ်စပ် ၊ ဒီစပ်စပ်နဲ့ ဆရာလိုလို၊ သမားလိုလို၊ လူစည်ရင် တရားဓမ္မစကား၊ ပါဋ္ဌိ ပါတ်သားတွေ အပြောချင်ဆုံး။ သူ ဘယ်တုံးက ဘယ်လို တရား ထိုင်တယ်ဆိုတာ ကြွားလို့ မဆုံး။ အခုဘဲ အရဟတ္တဖိုလ်ရတော့မှာလိုလိုနဲ့ သူတို့ လင်မယား နောက်ဆုံး မွေးထားတဲ့ကလေး လွန်ရော ကျွံ ရောမှ တစ်နှစ်သားလောက်ဘဲ ရှိအုံးမည်။ သူ့လို လူရှေ့မှာ တရားဓမ္မစကားကို သီးခံ နားထောင်ဆိုတော့ စိတ်ဆိုးစရာ။ သို့သော် ဂျွန်ကြီး ၀သီကို သိနေသူဆိုတော့လဲ အသာငြိမ်နေလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဦးဘ၀င်း၏ စိတ်ပါ လက်ပါ နားထောင်တော့မည့် အမူအရာကို သတိထားမိလိုက်တာကြောင့် အသာ ယို့ နေလိုက်သည်။\n“ဒီလို လေးဘ၀င်းရဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ဂေါတမဘုရား ဗောဓိညောင်ပင်အောက်မှာ ဘုရားဖြစ်တော့ သူ့ပလ္လင်ကို မာန်နတ်မင်းက စစ်တပ်ကြီးနဲ့ ငါ့ဟာဆိုပြီး လာလုတယ် မို့လား။ လာ ရန်ပြုတယ် မို့လား။ သူ လာလုတဲ့ အချိန်မှာ ဘုရားအသစ် ဂျပ်ချွတ်ကို လာဖူးနေတဲ့ သိကြားမင်းတို့၊ ဗြဟ္မာကြီးတွေလဲ ဘုရားဘေးမှာ ရှိနေတယ်မို့လား။ (ဦးဘ၀င်း ခေါင်းငြိမ့်သည်။) အဲဒီမှာ ကျွန်တော် သိတာက ဗြဟ္မကြီးတွေရဲ့ ပါဝါက မာန်နတ်မင်း ပါဝါထက် အများကြီး ကြီးတယ်လေ။ ဒါတောင်မှ ဒီ ဗြဟ္မာကြီးတွေက ဘုရားရှင်ကို နည်းနည်းမှ မကူဘဲ ပြေးတာမှ တန်းနေတာဘဲတဲ့။ ဘုရားရှင်က သူပြုခဲ့သမျှ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ၊ ဒါန ပါရမီတွေကို ကမ္ဘာမြေကြီးကိုစောင့်တဲ့ နတ်သမီးကို သက်သေတည်ခဲ့ရတယ်တဲ့။ ဗြဟ္မာတွေတောင် ထွက်ပြေးရချိန် ဒီနတ်သမီးက ဘုရှားရှင်ကို ရှေ့နေ လိုက်ပေးတာ နည်းနည်း နောနော မာတဲ့ အကြောတော့ မဟုတ်ဘူးဗျနော့်..”\n“ဒါက တင်စားတဲ့ သဘောနေမှာပါ ဂျွန်ကြီးရာ။ တစ်ချို့ကလဲ နတ်သားတဲ့၊ တစ်ချို့ကလဲ နတ်သမီးတဲ့။ ဘုရားတွေ ရှေ့မှာ ဆံပင် ရေညှစ်နေတဲ့ နတ်ရုပ်တစ်ခု တွေ့ဘူးတယ်မို့လား။ ငါဖြင့် လူတွေ မြင်သာ ထင်သာ ရှိအောင် တင်စားတဲ့ သဘောနေမှာပါ။ အကောင်အထည်လိုက်ကြီး လာသက်သေခံတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်ထားအုံး..မင်းပြောသလို..အတော်သတ္တိကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာမြေစောင့် နတ်လို့ ပြောရမှာပေါ့…”\n“ထားပါတော့…လေးဘ၀င်း ပြောတာ သဘာဝကျပါတယ်။ ကျွန်တော် ဆက်ပြောပါအုံးမယ်…. ဒီလို ဗြဟ္မာကြီးတွေက မာန်နတ်ကို ဘာကြောင့် ခံ မချသလဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို စာထဲမှာ ဖတ်ဘူးလိုက်တယ်။ဒီ မေးခွန်းကို ဘယ်သူမှ ကျေလည်အောင် မဖြေနိုင်ဘူး။ ဘုရားရှေ့မှာမို့ စစ်မတိုက်ချင်လို့တို့။ ဘုရား ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိလို့ စစ်အင်အား ချွေတာ ချင်လို့။ စတဲ့ ယုတ္တိမရှိတဲ့ အဖြေတွေချည်းဘဲ လေးဘ၀င်းရဲ့။ ဟိုတနေ့ကမှ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ရင်း သွားတွေ့တာ။ အဲဒီမေးခွန်းကိုဘဲ ဖြေထားတာ မိုက်တယ် ဗျ။ (ဦးဘ၀င်းသာ မက ဦးပွားမောင်ပါ ခေါင်းထောင်လာသည်။) ဘာတဲ့…အသေ၀နာစ ဗလာနံ ပုဒ်လိုဘဲတဲ့။ မာန်နတ်ဆိုတာ နတ် အဆိုစရေးရှင်းမှာ အော့ကြော့လန်တဲ့။ သူနဲ့ တုဖက်ပြီး စကားမများချင်၊ ရန်မဖြစ်ချင်တဲ့ ဘဘောဘဲတဲ့…ဟား…ဟား…. လေးဘ၀င်းတော့ မသိဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ သဘောကျလိုက်တာဗျာ။ ယုတ္တိလဲရှိတယ်။ သဘောလဲ ကျဖို့ ကောင်းတယ်လေဗျ နော့်…”\nအသေ၀နာစ ဗလာနံ ဆိုတာ လူမိုက်ဆိုလျှင် ဝေါင်ဝေါင်ရှေး၊ ဝေးဝေးရှောင် ဆိုတာတော့ ဦးပွားမောင်လို မြန်မာ လူကြီးတစ်ယောက်အတွက် မသိမဟုတ်။ သိသည်။ သို့သော် သူ့ဘာသာ နတ်တွေ အချင်းချင်း မတည့်ကြ၊ စကားမပြောချင်ကြတာ သူ့အရေးမဟုတ်။ သူ့အကွက်မဟုတ်။ အကွက်ဝင်သွားသူက ဦးဘ၀င်း။ ရပ်ကွက်ထဲက ကလေးတွေနဲ့ တရုံးရုံး ဖြစ်နေသည့် ပွားမောင်ကို ကြည့်မရတာ ကြာပြီ။ ထို့ကြောင့်..\n“ဟာ သိပ်ကောင်းတဲ့ အဖြေပေါ့ ဂျွန်ကြီးရာ။ မှန်တယ်။ လူမိုက်ကို ရှောင်ရမယ်။ (ရေနွေးခွက်ယူမှုတ် သောက်သလိုလိုဖြင့် ဦးပွားမောင်ကို မျက်လုံး မှေးကြည့်လိုက်တာ ဦးပွားမောင်လဲ သိ။ ဂျွန်ကြီးကတော့ ကော်ပြီဟေ့ဟု တွေးသည်။) လူမိုက်နဲ့ အနေနီးရင် ကိုယ်ပါ လူမိုက် ဖြစ်တတ်တယ်။ အဝေးကြီး ကြည့်စရာ မလိုပါဘူးဗျာ..ဟဲ…ဟဲ..နော့် ကိုပွားမောင်ရာ”\nဒီအသက်အရွယ်ရောက်မှတော့ ဒီလိုစကားပြောလာလျှင် ဘယ်ဘူတာကို ဦးတည်သွားတယ်ဆိုတာ “ပွားမောင်တို့က သိလိုက်သမှ အံခွနေပြီကွ” ဟု စိတ်တွင်းမှ ကြိမ်းဝါးလိုက်ကာ\n“ဒါပေါ့ …ဒါပေါ့ ကိုဘ၀င်းရယ်။ အသေ၀နာစ ဗလာနံ ဆိုတာ ဒီစစ်အစိုးရ အသိုင်း အ၀ိုင်းနဲ့ သိပ်ကိုက်တာပေါ့ဗျာ။ (ဦးဘ၀င်း သားအကြီးကောင် စစ်တပ်ထဲမှာ ဗိုလ်မှုးဆိုလား၊ ဗိုလ်ကြီးဆိုလား သူသိထားသည်။) အဲဒီ အသိုင်း အ၀ိုင်းက လူမိုက်တွေဗျ။ သူတို့ ခိုး၊၀ှက်နေရရင် ပြီးရော။ ဘယ်သူ ဆိုဆုံးမလို့မှ မရတဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးဗျ။ ရပ်ကွက်ထဲက လူငယ်တွေ အရက် တစ်ခါတစ်လေ သောက်ကြတာ…(အဟမ်းဟု ဦးဘ၀င်းက ချောင်းဟန့်သည်။ လူငယ်တွေ ချည်းသာလောဆိုသည့် အမေးပါသည့် ချောင်းဟန့်သံ)..အင်း…လူကြီးတစ်ချို့ အရက်သောက်ကြတာ လူမိုက်လို့ ပြောမရဘူးလေ။ ရပ်ကျိုး ရွာကျိုးအတွက် အနစ်နာခံ အလုပ် လုပ်ကြပြီဆိုရင် ဒီလူတွေဘဲ အပင်ပန်းခံ လုပ်တာဘဲ မို့လား။ ညနေတိုင်း သောက်ပြီး အရက်စွဲတဲ့ လူငယ်တွေ မဖြစ်သွားအောင်တော့ အလုပ် အကိုင် ကောင်းကောင်း ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အစိုးရလိုတာဘဲဗျ။ ဗလာနံ စစ်အစိုးရနဲ့ ခိုးချင် ၀ှက်ချင်တဲ့ သူတို့ အသိုင်း အ၀ိုင်း သေဂျင်းဆိုနဲ့ မြန်မြန်သေမှ အေးမှာပါ။”\nဦးဘ၀င်းခမျာ စမူဆာအချဉ်ရည်ထဲက ငရုတ်သီးကို မ၀ါးမိပါဘဲ ရှူးရှူး ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ အစိုးရကို ပြောချင်ပြောပေါ့။ အခုတော့ သူတို့ အသိုင်းအ၀ိုင်းပါ သေဂျင်းဆိုးနဲ့ သေဆိုတာတော့ လွန်သွားပြီ။ များသွားပြီ။ ရှေ့က ရေနွေးအိုးနဲ့ ရိုက်ထုလိုက်ရ ပွားမောင်ကနေ မပွားနိုင်ဘဲ ပုမောင် ဖြစ်သွားမယ်…ဟင်း…ဟင်း…ဟု စိတ်ခုရင်း ရေနွေးအိုးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒါကို ရိပ်မိ သိရှိသူက ပြဿနာကို စတင် မီးမွှေးခဲ့သူ ဂျွန်ကြီး။ ထို့ကြောင့် ရေနွေးအိုးကို လှမ်းကိုင်ယူရင်း “ကိုမောင်တူးရေ ရေနွေးလုပ်ပါအုံးဗျို့။ နောက်ပြီး လဘ္ဘက်သုတ်တစ်ပွဲပါ လုပ်ပါအုံး။ လူကြီးသုပ်ဘဲ လုပ်ခဲ့။ လေးဘ၀င်းနဲ့ လေးပွားမောင်ကို ဒါန ပြုချင်လို့ပါ။”\n“မသာ၊ သေချင်းဆိုးလေး” ဟု ဦးဘ၀င်းနှင့် ဦးပွားမောင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဂျွန်ကြီးကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲမိသည်။ သူစခဲ့သည့် မီးကြောင့် အခုတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဘယ်သူမှ အရင် ထမပြန်ချင်။ တစ်ယောက် ထပြန်ရင် ကျန်သည့် တစ်ယောက်က ဂျွန်ကြီးနှင့် သူ့ အယူအဆ မှန်ကန်ကြောင်း ထပ်ဆင့် အဆိုတင်သွင်းကာ ဟို သကောင့်သား ဂျွန်ကြီးကလဲ မြှောက်ထိုးပင့်ကော်၊ ထောက်ခံနေအုံးမည်။\nဒီလိုနှင့် အသေ၀နာစ ဗလာနံ ပုဒ်အတွက် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ထေ့လုံး၊ ငေါ့လုံး၊ စောင်းလုံး၊ ချိတ်လုံး လေးများဖြင့် ဂျွန်ကြီးကို ပုဏ္ဏားထိုင်ထားကာ စကားလုံးစစ်ပွဲ နွှဲနေကြသည်။ ဂျွန်ကြီးကတော့ နည်းနည်း မီးများလာလျှင် လျှော့ပေးလိုက်။ မီးခိုး အူလာလျှင် ယပ်တောင် ခပ်ပေးလိုက်။ သူတို့ သုံးယောက် လေတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနေတာ ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကို အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်သလို ဂျွန်ကြီးကလဲ ထမင်းတောင်ဝယ်ကျွေးပြီး အချွန်ဖြင့် ဆက် ‘မ’ မည်ထင့်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆိုင်ရှင် ကိုမောင်တူးက ဆိုင်သန့်ရှင်းရေးလေး လုပ်ပါရစေ။ ပြန်ကြပါတော့ဟု နှင်ထုတ်လိုက်ရသည်။\nမာန်နတ်မင်းက ဘုရားရှင်ရဲ့ အရှေ့မှာ အယုတ္တ၊ အနတ္တ၊ ဖရုဿဝါစာ စကားများဖြင့် ပြောသဖြင့် သူ့ ဆဲစကား၊ ဆိုစကားများကို ဗြဟ္မာကြီးတွေက နားဘဲ မခံသာသလော။ တုဖက် ပြိုင်ဆဲစရာ စကားလုံးမရှိတဲ့ ကောင်းကင် ဖြစ်ခဲ့သလော။ ဘုရားရှင်ကဘဲ “ချစ်သားတို့ ငါရှင်းမယ်။ မင်းတို့ ၀င်မပါနဲ့” လို့ ပြောခဲ့သလော။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ…အသေ၀နာစ ဗလာနံ ပုဒ်ကြောင့်ပေါ့ ဆိုသည့် အဖြေကြောင့် ဦးဘ၀င်း နှင့် ဦးပွားမောင်တို့ စကားမပြောနိုင်တာ နှစ်လလောက်ကြသည်။ ဂျွန်ကြီးကတော့ ရပ်ကွက်ထဲမှာ နာမည် ပိုကြီးသွားသည်။ “ဂျွန်ကြီးကတော့ ဂျွန်ကြီးပါဘဲကွာ။ ဗြဟ္မာကြီးတွေ ထွက်ပြေးတာနဲ့တင် လူနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်အောင် လုပ်လဲ လုပ်တတ်တဲ့ အကောင်ကွာ” ဟု ပြောနေကြရတော့သည်။