တာတေ ရဲ့ကြိုတ်ကုန်းမလေးငုဝါ – Grab Love Story\nဇတ်လမ်းရှည် ( စ/ဆုံး)\nတာမွေဖက်က ကေတီဗွီ တစ်ခုမှာပါ သူငယ်ချင်းတစ်စု သူချင်းသွားဆိုကြတယ် ထုံးစံအတိုင်း ကောင်မလေးတွေ ကိုယ်စီခေါ်ထိုင်ကြတာပေါ့ ။\nအီစီကလီတွေ ရိုက်ကြ သီချင်းဆိုကြ ၊ အရက် သောက်ကြနဲ့ ပေါ့တစ်ဆက်ရှင် လောက်ပြည့်တော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ရင်းနှီးသွားကြရော။ အဲဒီမှ သူ့နာမည် ကို မေးကြည့်မိတယ် ။ သူနာမည်က ငုဝါ ။ ဧရာဝတီတိုင်းကတဲ့။ ဟုတ်တာမဟုတ်တာတော့ သူမှ သိမှာပေါ့။ ဒီကလူတွေကလဲ ဗူးကြတာပေါ့။\nတစ်ပတ်တစ်ရက် နားရတယ် ၊ အပြင်ထွက်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတော့ ။ အပြင်မှာ တွေ့ချင်တယ် ရလား ဆိုတော့ သူက ဖုန်းနံပါတ်တောင်းတယ် ။ ဒါနဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ပေးထားခဲ့ရောဆိုပါတော့။ကုမ္ပဏီ ၀န်ထမ်းဆိုတော့ ကျနော်တို့ကစနေနေ့တစ်ဝက်ဘယ်သွားရရင်ကောင်းမလဲ ဆို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဗျာ ဖုန်း သံမြည်လာတယ် ။\nမထင်ထားတဲ့ ဖုန်းပါ ။ သေချာတာပေါ့ ငုဝါပါတဲ့ ဒီညနေ မုန့်စားချင်လို့ လိုက်ကျွေးမလားတဲ့ ။ ကျွေးမယ်ဆို လာခေါ်ဆိုပြီး ချိန်းပါလေရော။\nချိန်းတဲ့နေရာမှာသူကိုခေါ် ပြီး ကားလျှောက်မောင်းနေရင်း အခြေနေ အကဲ ခတ်ကြည့်လိုက်တော့ မုန့်စားချင်တယ် ဆိုတာ ညာတာကိုး။ ဒါနဲ့ ကြေးအိုးဆိုင်သွားပြီး ကြေးအိုးကျွေးတယ် ။ ကျွေးပြီးတော့ ဘယ်သွားချင်လဲ ဆိုတော့ မသိသေးဘူး တဲ့ ။ ဒါနဲ့ အကွက်ထဲ ၀င်သလိုဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ။\nအောက်က ဖွားဖက်တော် က ခေါင်းထောင်ပြီး အချက်ပြတယ်။ ဒါနဲ့ တစ်နေရာကို မ .. သွားဖို့ အကြံထုတ်ရတော့တာပေါ့ ..\nငုဝါရဲ့ပုံစံကို ပြောပြရဦးမယ် .. ဆံပင်က ဂုတ်ဝဲ .. ရွှေအိုရောင် ဟိုက်လိုက် လေးနဲ့ အသားအရည် ပြေပြေပြစ်ပြစ် မျက်နှာဝိုင်းရောင်သမ်း ပြီး နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူး လေး က ထူတဲ့ဖက်ကို ယိမ်းပါတယ်။\nငုဝါ ခန္ဓာကိုယ် မှာ စွဲဆောင်မှု အရှိဆုံးကတော့ လှည်တိုင် ရှင်းရှင်းလေးနဲ့ မကြီးလွန်း မငယ်လွန်း ခန္ဓာ ကိုယ်နှင့် အချိုး အစား ကျနစွာ ရှိနေတဲ့ တောင်ပူစာ ရင်နှစ်မွှာပါ။\nပုရိသတွေ အကြိုက်ဖြစ်တဲ့ တင်က တော့ သိပ်မကြီးလှပါဘူး … ဒီလောက်ဆို ပုံကြမ်းလောက်တော့ သိရောပေါ့နော်…\nကျွန်တော် ထင်ထားတာ တည်းခိုခန်းရောက်ရင် အလုပ်ဖြစ်ဖို့ အတော် ကြိုးစား ရမယ် ထင်ထားတာ တကယ် လက်တွေ့မှာတော့ တက်တက်စင်အောင် လွဲပါလေရော ..။\nအရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ် တဲ့ သူ က ဒါနဲ့ ကျွန်တော် လဲ အတူချိုးရအောင်လေဆိုတော့ မငြင်းဘူးဗျို့…\nရေချိုးခန်းထဲရောက်တာနဲ့ သူ့ကို နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းပါတယ် ။ သူက သွားစိထားသဗျ ။ ကြည့်ဖူးထားတဲ့ ရုပ်ရှင်တွေနဲ့ တော့ သိပ်မတူဘူးဗျာ ။ ကျွန်တော် ထင်ထားတာက လျှာတွေ ရမ်းခါပြီး ကလိကြမယ်ထင်ထားတာ။ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိမ်းထားရတယ် … ပါးစပ်ကလဲ နှုတ်ခမ်းကို စုပ် လက်က လဲ လှုပ်ရှားရတာပေါ့ဗျာ …\nနမ်းနေရင်းနဲ့ ပတ်ထားတဲ့ တဘက် ကို အသာ ချွတ်ချလိုက်တော့ ရင်သား အစုံ က ထင်းကနဲတွေ့ရတာပဲ ..\nနို့သီးခေါင်းကလေးတွေကတော့ အတွင်းကို ၀င်နေတယ်ဗျ … လက်ကလေးနဲ့ ကလိ ရင်း ၀င်နေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေး တွေကို ပါးစပ်နဲ့ အားရပါးရ စုပ်တော့တာဗျို့ … ဘယ်ညာ တလှည့်စီပေါ့ဗျာ .. မောလဲ မော .. ကောင်းလဲ ကောင်းပေါ့ … ဘယ်လိုကောင်းလဲ တော့ အသေချာ ရေးမပြတတ်တာ ခွင့်လွှတ်ဗျာ …ပါးစပ်က နို့စို့နေတုန်း ဘယ်လက် က သူ့ ဖွားဖက်တော်လေး ကို အမြောင်းလိုက် လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ကလိပေးနေတာပေါ့ …\nအဲဒီမှာ သူ က သိသိသာသာ ကို ဖီးတွေ တက်လာတာဗျ … စစ နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းနေတုန်း က သူရော ကိုရော ထင်သလောက် ခရီးမပေါက် သလောက် နို့စို့ရင်း ..အဖုတ် ကလိတော့မှ သူဟန်မဆောင်နိုင်လောက်အောင် တအင်းအင်း တအဲအဲ ဖြစ်လာတာဗျ … ဒါတင်မကဘူး … ကလိနေတဲ့ လက်ကလေး တွေမှာ … အရည်လေးတွေ ရွှဲလာတယ် … ကျနော်သိလိုက်ပြီ … သူတော်တော် ကောင်းနေပြီဆိုတာ … ဒါနဲ့ သူ့ ခြေတစ်ချောင်းကို အိမ်သာဘိုထိုင်ပေါ် တင်ခိုင်းပြီး ကျနော် ဒူတုပ်ထိုင်ပြီး သူ့ အဖုတ်ကလေး ကို ကျွန်တော် လျာနဲ့ လျက်လိုက်တယ် … စိုစိစိ ချွဲကျိကျိ နဲ့ဗျ … သိပ်ရွှံမနေပါဘူးဗျာ … ပြီးတာနဲ့ သူ့ စောက်စိ လေးကို လျွှာဖျားလေး နဲ့ ကလိပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သူဘယ်လိုမှ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ .. နံရံကိုတောင် မှီထားရတယ် .. လဲကျသွားမှာ စိုးတယ်ထင်ပါရဲ့ဗျာ…\nအဲဒီလို အဖုတ်ကလေးကို မှုတ်လေးတယ်ဆိုရင်ပဲ သူက တော် တော် ကို ဖီးတက်လာတာ ဗျ .. အဖုတ်ကို လျာနဲ့ လျှက် .. အစိကလေးကို မသိမသာလေး မနာအောင်ကိုက်လိုက်ရင်ပဲ သူ့ခမျာ လွန့်လွန့်ကိုလူးနေတာပဲ ဗျို့ ..\nစိတ်ကသိကအောက့်ဖြစ်ရတာကတော့ သူ့စောက်မွေးဘုတ်သိုက်ပဲဗျို့ အဖုတ်ကို လျာနဲ့ အသားကုန်ကလိ နေချိန် နားခေါင်း ၀ မှာ ယား သဗျ ..\nအဲလို လျာနဲ့ ကလိလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ အရည် တွေ ထွက်လာတယ်ဗျ.. ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို ဒလဟောတော့ မဟုတ်ဘူး ဗျ .. လျာက သိတယ် ဆိုယုံလောက် ချွဲကျိကျိ နဲ့ ကြက်ဥ အရည်ကြည်လို မျိုးပါပဲ ..\nဒါနဲ့ ကျနော် က ကျွန်တော့် ဖွားဖက်တော် ကို မှုတ်ခိုင်း တော့ သူ က လဲ မငြင်းဘူးဗျ ..\nအစပိုင်းမျာ တော့ ထိပ် က လန်နေတဲ့ ဒစ်ရဲရဲလေး ကို မရဲတရဲ့ လျာနဲ့တို့နေတာဗျို့ …\nအစမှာတော့ ကျနော် ဘာမှာ သိပ်အရမ်းကြီးဖီးမတက်သေးဘူးဗျ .. ခဏနေတော့ သူက လီးကို ငုံပြီး ဒစ်ကို လျာနဲံ အပီ ကလိ တာဗျို့\nကျနော့် ခန္ဓာကိုယ် လေထဲ မြောက်သွားသလား တောင် ထင်ရပါတယ် ။ သတိထားမိတော့ မျက်လုံးမိတ်ပြီး လက်သီး နှစ်ဖက်တောင် ကျစ်ကျစ် ပါအောင် ဆုပ်ထားမိတယ် ။ သူ့နဖူးလေး လက်နဲ့ သပ်ပြီး ဆံပင်တွေဖယ်ပေးသလိုနဲ့ ကျနော်လဲ ရုပ်ရှင်ထဲကလို ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကို လိုးတော့တာဗျို့ …\nသူက ကျွန်တော့် လီးကို တစ်ဝက်လောက်က လက်နဲ့ ကိုင်ထားတော့ ပါးစပ်ထဲကို အကုန်တော့ထည့်မရဘူးဗျ…\nဒါနဲ့ လီးကို ဆုပ်ထားတဲ့ သူ့ လက်ကလေး ကို အသာ ဖယ်ခိုင်းပြီး …နှစ်ချက်သုံးချက်လောက် တစ်ဝက်လောက် ထည့်နေရာကနေ .. အဆုံးထိ ဆတ်ကနဲဆို ထိုးထဲ့လိုက်တော့ ဗျာ .. ဘာပြောကောင်းမလဲ .. သူ အာဂေါင်ထိပြီး ချောင်းတွေ ဆိုးတာဗျို့ … ဆက်မှုတ်ခိုင်းလို့လဲ မရတော့ဘူး .. မနည်းချော့ယူရတယ် ..\nဒါနဲ့ အသာ ကစ်ဆင်လေး ဘာလေးဆွဲ .. နို့ညှစ် ဘာညာ ပြန်လုပ် ပေါ့ဗျာ .. နည်းနည်း အခြေအနေကောင်းမှာ .. သူ့ကို Bath Tab မှာ လက်ထောက်ခိုင်းပြီး ဒေါ့ဂီ စတိုင် ပြင်ရတာဗျို့ … မြန်မာလိုတော့ ခွေးကုန်းကုန်းပြီး ခွေးလိုးလိုး ဖို့ပြင်တယ်ပေါ့ဗျာ .. ရှင်းရော ..\nအဲလို Bath Tab ပေါ်မှာ လက်နှစ်ဖက်ထောက်ပြီး နောက်ကို ဖင်ကုန်းသာပေးထားတာ .. သူ့ အဖုတ် ကို မမြင်ရဘူးဗျ .. ဖင်တုန်း နဲ့ ကွယ်နေတာ ..\nဒါနဲ့ လက်တွေဘာလုပ်ဖို့ထားလဲ နော .. ရှာဖွေရေးပော့ဗျာ .. လီးကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြိး အဖုတ် အကွဲကြောင်းလေး ထဲ ထိပ်တေ့ပြီး နည်းနည်း အားစိုက်ထိုးလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ .. လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်သွားရောဆိုပါတော့ …\nလီးကလဲ ပိုမာလာတယ်ဗျ … ဟိုင်းဝေးလမ်းပေါ် ရောက်သွားတဲ့ ကားလိုဖြစ်နေတော့တာ .. ကြိုက်သလောက် အရှိန်တင်တော့ ရှေ့မှာ လမ်းဖြောင့်နေပြီဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးဗျို့ ..\nဒါနဲ့ ကျနော်လဲ စစချင်း အတင်း ဖိစောင့်လိုးလို့မဖြစ်ချေဘူး စောနလေး ကမှ အာခေါင်ထိုးမိလို့ သိပ်မကြည်ဖြစ်နေတာကိုးဗျ .. အသာလေး နောက်ကနေ ချော့လိုးလေး လိုးနေရတာဗျ .. လီး ကတော့ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ၀င်တယ် ..\n၁၀ ချက် ၁၅ ချက်လောက် နေတော့ အခြေနေကောင်းလာတာနဲ့ နောက်ကို အဆုံးနားထိဆုပ်ပြီး အားနဲ့ စောင့်ပေးလိုက်တာ အဆုံးထိ ၀င်သွားရောဗျို့ … ရှေ့မှာ ဘာဂျာဆွဲထားတာရယ် လီးတစ်ဝက်လောက်နဲ့ ချော့လိုးထားတာရယ်ဆိုတော့ .. ချောဆီထည့်ထားပေးသလိုကို ဖြစ်နေတော့တာ .. တကယ်ဖီးပဲဗျို့ သူ့ ခါး ကို ကိုင်ပြီး အားကုန် စောင့်တော့တာ ..အသံကတော့ ပေါင်းစုံထွက်တယ် ..\nပလပ် ပလပ် ဆိုတဲ့ အသံရော\nတခါတလေ ဘွတ် ဆိုတဲ့အသံရော\nသူ့ညည်းသာတွေရော စုံနေတာပဲ ..\nဇာတ်ကားတွေထဲမှာ အခုလိုလိုးရင်းနဲ့ နို့ကို လှမ်းကိုင်တာမြင်ဖူးတော့ .. ကျနော် လုပ်ကြည့်တာ .. တယ်သဘောမတွေ့ပါဘူးဗျာ … နို့လှမ်းကိုင်ထားရတော့ စောင့်အားလျော့တယ်ဗျ ..\nကျနော် ကတော့ ဒေါဂီ ပုံစံ ခွေးလိုးဆိုရင်တော့ သူ့ခါးကို ကိုင်ပြီး ဖင်ကို လိပ်တက်သွားအောင် စောင့်လိုးရတာကို သဘောကျ သဗျို့ ..\nအကြိုက်ချင်းတော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တူမယ်မထင်ပါဘူး …\nအဲလို စောင့်စောင့်လိုးပေးနေရင်း စည်းချက်ကျလာတာဗျ ..သူအော်တဲ့ အသံရော\nသူ့ဖင်လေး လိမ့်တက်သွားတာရော ပေါ့ ..\nသူပြီးချင်လာတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ အဖုတ်ကြွက် သားတွေ က တင်းကျပ် လာတာဗျ ..\nသူတင်းလေး အသားကုန်စောင့်လိုးလေ … ပိုတင်းလေ စောင့်လိုးလေ ပဲ .. သိပ်တော့ မကြာဘူး\nအဖုတ်ကြောတွေကလဲဗျာ မာထောင်နေအောင်ကို တင်းလာတာ အချက် ၂၀ လောက် စောင့်လိုက်မှ သူ က သက်ပျင်းရှည်ကြီးချပြီး ပျော့ကျသွားတာဗျ ..\nဒါနဲ့ ကိုယ်လဲ ပြီးအောင် စိတ်ကို နှစ်ပြီး အပြီအပြင် ကျုံးပြီး အသားကုန် လိုးရတာပေါ့ဗျာ …\nမကြာပါဘူး ကျွန်တော်လဲ ပြီးချင်လာတာပါပဲ ..\nဒါနဲ့ သူ့အဖုတ်ထဲကို လီး ကို အဆုံးထည့်\nဖြည်းဖြည်းချင်း သုတ်ရည်တွေ သူ့ အထဲ ဆတ်ဆတ် ဆိုပြီး ပန်းထည့် လိုက်တော့တာပါပဲ …\nပြီးတော့ သူ့နားသယ်လေးကို နမ်းရင်း … ရေချိုးခန်းထဲက ဒေါ့ဂီ စတိုင်လေး ကို .\nငုဝါနဲ့တာတေ ရဲ့ ရေချိုးခန်းထဲက ဒေါ့ဂီ စတိုင်လေး ကို ပြောပြပြီးတော့ အခု အခါကတော့ အိပ်ယာပေါ်ကဇာတ်လမ်းပေါ့ဗျာ။ တာနေနဲ့ ငုဝါ ရေချိုးပြီးတော့ အလှပြင်ပြီး ဗိုက်စာလာတာနဲ့ ဟိုတယ် က အစားအစာ မှာစားသေးတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ အိပ်ချင်လာတာနဲ့ တရေးအိပ်လိုက်သေးတယ် ။ ၂ နာရီလောက်ပဲ အိပ်လိုက်ရပါတယ် ကျွန်တော် စပြီးနိုး တယ်။ ငုဝါကတော့ ဘေးတစ်ဖက်စောင်းပြီး အိပ်နေလေရဲ့ သူလဲ ရေချိုးခန်းထဲမှာ တစ်ချီပြီးထားတာဆိုတော့ အိပ်ကောင်းနေမှာပေါ့။ အိကျီ် ဂါဝန်လေး ရယ် ရွှေအိုရောင် ဆံနွယ်လေးတွေရယ် အနိမ့်အမြင့် ခါးတွေ တင်တွေ နဲ့ ငုဝါရဲ့ ပုံစံလေးကို ဘေးတိုက်ကြည့်ရတာ ရှမ်းတောင်တန်းတွေလိုလို ပဲခိုးရိုးမ ကို အဝေးက ကြည့်ရသလိုပါပဲ ။ ဂါဝန်ရဲ့အောက်မှာတော့ အနက်ရောင် အလက်စတစ် အသားကပ် ဘောင်းဘီ နဲ့ ဆိုတော့ သူ့ ရဲ့ ကောက်ကြောင်းက ထင်းနေပါပဲ ။ ငယ်သွေး တွေ ကြွ ပြီး လှနေတာလဲ ပါပေမပေါ့။\nကျွန်တော် လဲ သူ့နောက်ကနေ အသာ ဖက်ထားပြီး ပူး အိပ်လိုက်ပါတယ် .. လက်တွေက တော့ ထုံးစံအတိုင်း ရင်နှစ်မွှာ ကို ကလိ တာပေါ့ .. ရင်နှစ်မွှာကို ကလိလိုက် .. သူ့ နဖူးပေါ်က ဆံဆလေးတွေကို သပ်တင်ပေးလိုက် နားနောက်နား လေး ကို ဖွဖွ လေး နမ်းလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ ။\nယား တယ် ကို ရာ .. အသာနေစမ်းပါ .. ငုဝါ အိပ်ဦးမယ် ..တဲ့တကယ်လဲအိပ်ချင်နေပုံပါပဲ ..\nဒါပေမဲ့လဲ တာတေက တော့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရပ်မပစ်ပါဘူး .. သူ့ဖက် က အင်တင်တင်ဆိုတော့ ကိုယ့်ဖက်က တိုက်စစ်ကို အရှိန်မြှင့်ရမှာပေါ့ ..\nဒီအချိန်မှာ တာတေ ရဲ့ ညီတော်မောင် ဖွားဖက်တော် က တောင် ပြီး မာနေပြီ ဆို တာ ပြောဖို့လို မထင်တော့ပါဘူးနော် .. တာတေရဲ့ ညီတော် မောင် အကြောင်း အနည်းငယ် ပြောပြရဦးမယ် .. ဒီကောင်က တမျိုးဗျ .. တချို့သူတွေရဲ့ ပစ္စည်းဆို တောင် လာရင် ဗိုက်ထိ ကပ်နေ တာမျိုး တွေ့ဖူးတယ် .. တာတေရဲ့ ပစ္စည်းက တော့ ဗိုက်အထိ မကပ်ဘူး … ရှေ့ကို ဖြောင့်တန်းနေတာ … ငယ်ငယ်က ဆို အတွင်းခံ မပါဘဲ ပုဆိုးဝတ်မိရင် လမ်းတစ်ဝက်မှာ စိတ်ထ လာလို့ .. လမ်းလျှောက်တာ ရပ်ပြီး ငုပ်တုပ်ထိုင်နေရဖူးတယ် … ငယ်ရွယ်စဉ်ကတော့ တယ်စိတ်ကြီးတာကိုးဗျ .. နို့ကြီးကြီး မြင်လဲ တောင် .. ဖင်ကြီးကြီးမြင်လဲ တောင် … ပေါင်တံလှလှတွေ့လဲ တောင် … တောင်တောင်တောင် … ပါပဲ ..အဲဗျာ ဇာတ်လမ်းဆက်ကြပါစို့ ကျွန်တော်က လီးထပ်ကလေး နဲ့ သူ့ အသားကပ် လေးကနေ လျှောက်ထိုးနေတာဗျ … ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် .. အဖုတ်ကို မထိပါဘူး ဗျာ ဖင် ပဲ ထိုးမိတာပါ .. အဖုတ်ဆီရောက်အောင်က တော့ ကြိုးရမှာပေါ့ ..\nမိန်းခလေးတွေ ဟာ ကာမဗုံး (bomb) တွေ ဆိုတာ မှန်တယ်ဗျ .. သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စနက်တံတွေ အပြည့်ပဲ .. ခင်ဗျား နားသယ်ကို နမ်းပြီး ဖြုတ်မလား .. ကစ်စင် နဲ့ဖြုတ်မလား .. နို့ကို ကလီပြီး ဖြုတ်မလား .. ဖင်ကိုပွတ်ပြီး ဖြုတ်မလား .. ဒူးခေါင်း ပေါင်တံ နမ်းပြ၊ီး ဖြုတ်မလား .. အဖုတ်ကို လျာနဲ့ လျက်ပြီး ဖြုတ်မလား .. သူတို့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စနက်တံတွေကြီးပဲ ..\nတာတေလဲ ဟိုစနက်တံ ကလိ ဒီစနက်တံ ကလိ လုပ်လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ ငုဝါ နည်းနည်းလှုပ်လာတယ်ဗျ … လှုပ်မှာပေါ့ ကျွန်တော့် လီးကလဲ သူ့ အဖုတ် ကို ကောင်းကောင်း ကလိနေနိုင်ပြီး နားနောက်ကိုလဲ အဆက်မပြတ်နမ်းနေသေးတယ် … နို့ကိုလဲ ကလိပေးသေးတယ် .. ဘာသားနဲ့ထုထားတာမို့လဲဗျာ .\nသူ့ အဖုတ်နဲ့ ကျွန်တော့် လီး ကြားမှာ နေရောင်ထောင်ကြည့်ရင်မြင်ရတဲ့ အလက်စတစ် ဘောင်ဘီ ပါးပါး တစ်ထည် ရှိပါတယ် .. ကျွန်တော်ကံကောင်းသွားတာ က သူ နဲ့ ရေချိုးခန်းမှာ ဗျင်းတုန်းက အတွင်းခံကို သူလျှော်ထားတော့ အလက်စတစ် ကြီးပဲ ၀တ်ထားတာပဲ .. ကျွန်တော် လက်နဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူ အရည်နည်းနည်း ရွမ်းနေပြီ .. ကျွန်တော် လီးနဲ့ အဆက်မပြတ် ကလိပေးတယ်ဆို ရင်ပဲ .. ငုဝါ ဆီက ညည်းသာ တချို့ ညင်ညင်သာသာ စကြားရတယ် ..\nတာတေ သိလိုက်ပြီ .. ဒီကွင်းကို ငါပိုင်ပြီ … အပီကန်ဖို့ သာ ပြင်ပေတော့ … စိတ်ထဲမှာ လဲပြော လက်ကလဲ ကြားခံ ဘောင်းဘီပါး ကို ဆွဲချွက်ပြီးသားပဲ .. နောက်က နေ အိပ်လျှက် ချွတ်ရတာဆိုတော့ ဒူး အပေါ်လောက်ပဲ ချွတ်လို့ရတယ်ဗျာ .. ဒါနဲ့ ဘယ်ရမလဲ ခြေမနဲ့ ညှပ်ပြီး ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့ ..\nလက်ကလေးနဲ့ လီးကို ကိုင်ပြီး ဖုတ်အ၀မှာ အနည်းငယ်လမ်းကြောင်းပေးလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ လမ်းကြောင်းက တည့်သွားပါပြီ …\nလှုပ်လို့ ရပြီ … လှုပ်လို့ရပြီ …\nလှုပ်တာပေါ့ … သူ့ နောက်ကနေ ကတော့ ထင်သလောက် ကြီး မစောင့်နိုင်ဘူး ဗျ .. သူကတော့ တစ်ချက်ချင်း တစ်ချက်ချင်း အဆုံးထိအောင် ဆွဲထုတ်လိုက် .. ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာ ခံပြီး ပြန်ထိုးသွင်းလိုက် … ဖီး ကို အပြည့် ယူရတာမျိုးကိုဗျ ..\nလီးကို အဆုံးထိ နှုတ်ပြီး … ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ …\nအင်း … ဆိုတဲ့ ညည်းသံရှည် လေး နဲ့ ငုဝါရဲ့ ခေါင်းကလေး ဟာ နောက်ကို လန် လန်သွားတာပဲ ..\nဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ် ၃ ချက်လောက် လုပ်လိုက် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် စောင့်လိုက် နဲ့ ဂစ်တာ ဘိနဲ့ ဆိုရင် Slow Go Go ပေါ့ဗျာ .. ဒူချပ်ချပ် .. ဒူချပ် .. ဒူချပ် .. ပေါ့ ..\nအိကနဲ အိ ကနဲ ဇိကနဲ ဇိကနဲ . နဲ့ .. ဖီလင်ကလဲ .. စိမ့် နေတာပဲဗျာ … နည်းနည်းလောက် လှုပ်ပြီးတာနဲ့ ပျင်းလာရောဗျာ ဒါနဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို ဘေးတစ်စောင်းပဲထားပြီး အပေါ်ခြေထောက်ကို ကွေးခိုင်း အောက်ခြေထောင့် အဖြောင့် အတိုင်းထားပြီး အပေါ် ကနေ တက်ပြီး အပီလိုးတာဗျို့ ..\nဒီ position ကတော့ စောင့်လို့ အကောင်းဆုံးပဲ ..ဒေါ့ဂီ စတိုင်လိုပဲ .. လီးကို အဖုတ်ထဲ လဲ အဆုံးထိ ရောက်အောင်ထည့်လို့ ရတယ် .. အားကုန်လဲ စောင့် ..စောင့်ပြိး လိုးလို့ ရတယ် .. တာတေ အတွေ့ အကြုံအရ .. အရပ်ပုတဲ့ ကောင်မလေးတွေဆိုရင်တော့ .. သူတို့တွေ နည်းနည်း နာ တတ်တယ် .. လီးက သားအိမ်ကို သွားသွား ထောက်တာကိုးဗျ .. ငုဝါက တော့ ခံနိုင်အားကောင်းလွန်းပါတယ်ဗျာ ..\nအဲ တစ်ခု လိုတာက စပရိန်မွေ့ယာဗျ .. ဘာကောင်းသလားမမေးနဲ့ လူ လဲ သက်သာတယ် စောင့်ချလိုက် ပြန်မြောက်လာလိုက် ..စောင့်ချလိုက် မြောက်လာလိုက်နဲံ\nအလိုလိုနေရင်းနဲ့ ကောင်မလေး က အပေးကောင်းသလို ဖြစ်နေတော့တာ ..\nအား … အား … ဘွတ် .. ဘွတ် .. အင်း အင်း\nကိုရယ် … အား .. အား ..\nစောင့်ပေးပါ ..ကို ရယ် ..\nအား ကောင်းလိုက်တာ ကို ရယ် နာနာစောင့်ပေးစမ်းပါ…\nကို ရေ.. အား .. အား\nဆိုပြီး အဆက်မပြတ်အော်နေ တော့တဲံ ငုဝါ ရဲ့ အသံကလဲ ကျွန်တော့်အတွက် စောင့်ဖို့ အားတွေပေးနေသလိုလို ..စိန်ခေါ်နေသလိုလို …ပါပဲ …\nဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ နည်းနည်းညောင်းလာတယ် .. ဒါနဲ့ အရှိန်လျှော့ ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ် .. ပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်တယ် .. ကျွန်တော် ပြောတယ်နော် ကျွန်တော် လီးက မတ်တတ်နေရင် ရှေ့ကို တန်းနေတာလို့ .. အခု လို ပက်လက်လဲလှန်အိပ်လိုက်ရော .. ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ .. မြင်ယောင်တယ် မို့ လား ..မိုးပေါ်ကို ထောင်နေတာပဲ … ၉၀ ဒီရီ ပဲ .. ငုဝါ ..အင်း …ဘာလဲကို ..\nအပေါ်ကနေ နေပေးပါ ..ငုဝါ မနေဖူးဘူး အကို ..\nလွယ်ပါတယ် ငုဝါရယ် . .. ထောင်နေတဲ့ ကို့လီးပေါ်ကို တက်ထိုင်လိုက် .. ပြီးရင် ငုဝါရဲ့ အဖုတ် အပေါက်နဲ့ လီးကို တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချ လိုက်\nဆိုတော့ ငုဝါ ထလာပြီး ကျွန်တော်ပြောတဲ့ အတိုင်း လိုက်လုပ်ကြည့်တယ် ..\nစစချင်း သူ အဖုတ်ဝ ကို လီးတေ့ပြီး ထိုင်ချရမှာ သူ့ပုံစံ ကြည့်ရတာ မဝံ့ မရဲ ..သို့သော် …\nတကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ လီးဟာ အဖုတ် ထဲကို ၀င်သွားလိုက်တာ လျော ကနဲ့ ရွှတ်ကနဲပဲ .. မြွေတွင်းထဲ မြွေဝင်သွားသလိုပါပဲ ..\nငုဝါလဲ ပထမ တစ်ချက်နှစ်ချက် တော့ မရဲတရဲ နောက်တော့ ရဲလွန်းလို့ ..\nဘွတ်ဘွတ် ဘက်ဘက် အသံတွေကို မပြတ်တော့ဘူး …\nကျွန်တောလဲ ကောင်းလိုက်တာ .. လီး ပုံမှန်တောင့်တင်းနေစေဖို့ အောက်ကနေ ဖင်ရှုံ့ပေးနေရုံပဲ ..\nငုဝါမျက်နှာလေးကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ .. မျက်စိကို မှိတ် ခေါင်းကို မောပြီး .. အပေါ်ကနေ စောင့်နေတာ .. စိတ်လို လက်ရ .. အားပါလိုက်တာ .. လေထဲမှာ ဝဲ ပျံနေတဲ့ သူ့ရဲ့ ရွှေရာင် ဟိုက်လိုက် ဆံပင်လေးတွေ က သက်သေပေါ့ ..\nခဏနေတော့ ငုဝါ .. ကျွန်တော့ အပေါ်ကို မှောက်လာတယ် .. အဖုတ်မှာ တော့ လီးတမ်းလမ်းပါပဲ .. ကျွန်တော် သိလိုက်ပြီ .. ဒီတခါ ကျွန်တော် လှုပ်ရမယ့် အလှည့်…\nကိုတွေက အပေါ် က နေပဲ အသားကုန်လိုးခဲ့တာ ..\nဒီတစ်ခါတော့ အောက်ကနေ အထက် ကို ဆန်လိုး ရတော့မှာပေါ့\nကျွန်တော် အောက်ကနေ ခါးကို လှုပ်ကြည့်လိုက်တယ် .. အခြေနေကောင်းတယ် .. ဒါပေမဲ့ဗျာ ..သူ့ခန္ဓာကို ကြီးနဲ့ ဖိထားတော့ စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်မပါဘူး ..\nဒါနဲ့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သူ့ဖင်ကလေးကို နည်းနည်းမလိုက်တယ် ..\nအဲ .. ပြီးတော့မှာ အောက်ကနေ အပေါ်ကို ကော့ကော့ပြီး လိုးတော့တာပဲဗျို့\nလိုးလို့ ကောင်းလိုက်တာဗျာ ..\nတစ်ချက်ဆိုတစ်ချက် ပဲ ဖောက်ဖောက် ..ဖတ် ဖတ် ကနေနေတာပဲ ..\nတစ်ချက်စောင့်ပြီး ကော့လိုးလိုက်ရင် အောက်က နေ ဖောက် ပလောက် ဆိုတဲ့ အသံ ရယ် ငုဝါ ပါစပ်က အားလား အင့် လား မသဲကွဲတဲ့ အသံ ရယ် .. နှစ်ခု ဟာလေ ဟာမိုနီတွေ ကို ဖြစ်လို့ …\nဘေ့ဂစ်တာ တီးရသလိုပဲ တစ်ချက်ဆို တစ်ချက် … အားရလိုက်တာ …\nပလောက် ပလပ် ဘွတ် .ဘွပ် ..\nအင်း အင်း အား အား ..\nယား … အား ..\nဆိုပြီး အသံကို စုံနေတာပဲ ..\nအခုလို အောက်က နေ့ ပင့်လိုးနေရင်းနဲ့ .. နပမ်းပွဲလို ကျွန်တော်သူ့ကိုအောက်ရောက်သွားအောက်လှိမ့်ပစ်လိုက်တယ် … ကျွန်တော် အပေါ် ရောက်သွားပြီ…\nလာထား .. အာဘွား .. တာတေ .. အလှည့် .. တာတေ .. ဘာခေလိမ့်မလဲ … လှေကြီးထိုး ရိုးရိုး .. ဘိုးဘွား အမွေ လိုးနည်းပဲ လေ အား လုံးကျွမ်းပြီးသားပဲ ..အားကုန် စောင့် အားကုန်လိုးရင်း\nသူ့အကြောတွေ အကုန်ထောင် ..\nသူကအော် ..ကိုယ်ကစောင့် ..\nကိုယ်ကစောင့် သူကအော် …\nတစ်ဦးကိုယ် တစ်ဦး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထား ရင်း\nသူလဲ ပျော့သွား … လေးငါးချက်လောက် အားကုန်စောင့်ပြီး ကျွန်တော်လဲ .. စစ်ခနဲ့ …စစ်ကနဲ့ … လီးရည် လေးတွေ အဖုတ်ထဲ ပန်းထည့်\nပြီးတော့ .. ကျင်းစိမ်ပေါ့ဗျာ …ပြီပြီး&&&\nကာမသုခ အပြည့်အ၀ ရကြပါစေ ..


အာဖရိကတိုက်တွင် ကိုဗစ်ကူးစက်မှုနှုန်း ၁၀ သန်းကျော်မြင့်တက် - Xinhua News Agency\nအာဖရိကတိုက်တွင် ကိုဗစ်ကူးစက်မှုနှုန်း ၁၀ သန်းကျော်မြင့်တက်\n"အာဖဂန်နစ္စတန်သို့ တရုတ်နိုင်ငံ၏လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာရိက္ခာများ တရားဝင် ပို့ဆောင်"\nဝင်္ဂဘော် ဆင်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးစခန်းတွင် ဆင်ထီးလေးတစ်ကောင်မွေး\nအက်ဒစ်စ်အဘာဘာ ၊ ဇန်နဝါရီ ၁ဝ ရက် (ဆင်ဟွာ)\nအာဖရိကတိုက်တွင် ကိုဗစ်အတည်ပြုလူနာဦးရေသည် စနေနေ့တွင် ၁၀ သန်း ကျော်အထိရှိလာပြီဖြစ်သည်။ လတ်တလော ရက်သတ္တပတ်များအတွက် အိုမီခရွန် ဗီဇပြောင်း ကိုဗစ်ကူးစက်ပျံ့နှံ့လာခြင်းကြောင့် ကူးစက်မှု သိသိသာသာမြင့်တက်လာခြင်းဖြစ်သည်။\nယခုအချိန်ထိ အာဖရိကနိုင်ငံ ၃၃ နိုင်ငံက အိုမီခရွန်ဗီဇပြောင်းကိုဗစ် ပျံ့နှံ့နေပြီဟု သတင်းထုတ်ပြန်ထားပြီး ၎င်းနိုင်ငံများအနက် ၉ နိုင်ငံက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်တွင် အိုမီခရွန်ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်လူနာ စတင်တွေ့ရှိပြီဟု ထုတ်ပြန် ထားသည်။\nတောင်အာဖရိက၊ မော်ရိုကို၊ တူနီးရှား၊ အီဂျစ် နှင့် အီသီယိုပီးယားနိုင်ငံများသည် အာဖရိကတိုက်တွင် ကိုဗစ်ကူးစက်မှုနှုန်းမြင့်မားသည့် နိုင်ငံ ၅ နိုင်ငံဖြစ်သည်။\nအာဖရိက CDC ၏အချက်အလက်များအရ အာဖရိကတိုက်တွင် ကိုဗစ်ကပ်ရောဂါ စတင်ကူးစက်ပျံ့နှံ့သည့် လွန်ခဲ့သည့် ၂ နှစ်ခန့် မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ လူ ၂၃၀,၀၀၀ ကျော်သေဆုံးခဲ့သည်။\nအာဖရိကသမဂ္ဂကျန်းမာရေးအထူးစောင့်ရှောက်မှုအေဂျင်စီ၏ထုတ်ပြန်ချက်အရ အာဖရိက ၄၂ နိုင်ငံ ခန့်တွင် ကိုဗစ်ကူးစက်မှု စတုတ္ထလှိုင်းဒဏ်ကြုံတွေ့နေရပြီဟု သိရသည်။\nတစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာဖရိကန်နိုင်ငံ ၂၄ နိုင်ငံတွင် ကိုဗစ်စတုတ္ထလှိုင်းဒဏ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တွေ့ကြုံခံစား နေရသည်ဟု အာဖရိက CDC ကပြောသည်။\nသို့ပေမဲ့လည်း လူဦးရေ ၁.၃ ဘီလီယံရှိသည့် အာဖရိကတိုက်တွင် ကာကွယ်ဆေးထိုးရန်အတွက် တိုးတက်မှု အလွန်နှေးကွေးနေသည်ဟု သိရသည်။\nအာဖရိက CDC ၏ထုတ်ပြန်ချက်အရ ယခုအချိန်အထိ အာဖရိကလူဦးရေ၏ ၉.၆ ရာခိုင်နှုန်းသာ အပြည့်အဝ ကာကွယ် ဆေးထိုးပြီးပြီဟုသိရသည်။\nအာဖရိက ကာကွယ်ဆေးထိုးနှုန်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ဝင်ငွေချမ်းသာသည့်နိုင်ငံများ နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းနိုင်ငံများ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သာရှိသည်။\nကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ကြီး WHO ၏ထုတ်ပြန်ချက်အရ ကမ္ဘာ့တစ်ဝန်းပေးခဲ့သည့် ကာကွယ်ဆေး ၈ ဘီလီယံ နီးပါးထဲက ၃ ရာခိုင်နှုန်းသာ အာဖရိကတိုက်က ရရှိခဲ့သည်။\nကိုဗစ်ကပ်ရောဂါ ကာလအတွင်း တရုတ်နိုင်ငံက အာဖရိကတိုက်ကိုကူညီထောက်ပံ့ခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံက အာဖရိကတိုက်အတွက် ကပ်ရောဂါတိုက်ဖျက်ရေး အထောက်အပံ့များပေးအပ်ခဲ့သည်။\nအာဖရိက ကိုဗစ်တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အဓိကလိုအပ်သည့် အတွေ့အကြုံများကိုလည်း တရုတ်က မျှဝေခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံက COVID- 19 အတွက် အထောက်အပံ့ပစ္စည်းများနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်သုံး ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံက ဆေးပညာရှင်များကိုလည်း အာဖရိကနိုင်ငံအသီးသီးသို့စေလွှတ်ခဲ့သည်။\nကိုဗစ်စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာများနှင့် ကာကွယ်ဆေးများကိုလည်း အာဖရိကနိုင်ငံများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကိုထောက်ပံ့ပေးအပ်ခဲ့သည်။\nကိုဗစ်ကပ်ရောဂါတိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အာဖရိကတိုက်တခွင်က ဆေးပညာရှင်များကို Video link များမှတစ်ဆင့် ကပ်ရောဂါတိုက်ဖျက်ရေးအတွေ့အကြုံများကိုမျှဝေခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံက ထပ်မံပေးအပ်မည့်ကာကွယ်ဆေးများသည် ယခုနှစ် အာဖရိကတိုက်၏လူဦးရေ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ကာကွယ်ဆေးထိုးရန်ရည်ရွယ်ထားသည့် အာဖရိကကို ကူညီရန်ဖြစ်သည်။\n၎င်းအပြင် တရုတ်နိုင်ငံက အာဖရိကနိုင်ငံများအတွက် ဆေးဝါးနှင့်ကျန်းမာရေးပရောဂျက် ၁၀ ခုကိုအကောင်အထည်ဖော်ရန် ကတိပြုခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံက အာဖရိကတိုက်သို့ ဆေးဝန်ထမ်း ၁,၅၀၀ နှင့် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ (Xinhua)\nGLOBALink | COVID-19 caseload tops 10 mln in Africa\nThe number of confirmed COVID-19 cases in Africa has exceeded 10 million. But the continent remains the least vaccinated region around the world. #GLOBALink\nမြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံက အမျိုးအမည်မသိ ဒုံးကျည်အား အရှေ့ဘက်ရေပြင်အတွင်းသို့ ပစ်လွှတ်ကြောင်း တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ပြောကြား


Secrets of the Millionaire Mind စာအုပ်ထဲက မှတ်သားဖွယ်ရာလေးတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုတွေးတယ် ဆိုတာကနေ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားတို့ ဘာဆိုတာ ဖြစ်လာစေတယ် ဆိုတဲ့ အချက်လေးကို ထိမိစေတဲ့ အတွက် ဒီနေရာကနေ တိုက်ရိုက် ကူးယူဖော်ပြပါတယ်။ ရှာတာက ဒီစာအုပ်ကို Download ဆွဲတာပါ။ ဖြစ်ချင်တော့ အောက်က အချက် ၁၇ ချက်ပါတာက အပိုင်း ၂ ဖြစ်နေတယ်ဗျာ။ အပိုင်း ၂ နဲ့ အပိုင်း ၃ ကိုတော့ ရှာပါဦးမယ်။ ရတော့ တင်ပေးတာပေါ့ဗျာ။ လောလောဆယ်တော့ ဒီပထမပိုင်းလေး နဲ့ပဲ ကျေနပ်ကြပါဦးဗျာ။\nSeventeen Ways Rich People Think and Act Differently from Poor and Middle–Class People*\nMost people understand we are creatures of habit, but what they don’t realize is that there are actually two kinds of habits: doing habits and not-doing habits. Everything you are not doing right now, you in the habit of not doing. The only way to change these not-doing habits into doing habits is to do them. Reading will assist you, but it’sawhole different world when you go from reading to doing. If you are truly serious about success, prove it, and do the actions suggested.\nWealth File # 1\nPoor people platy the money game to not lose.\nWealth File # 5\nWealth File # 6\nWealth File # 9\nWealth File # 11\nPoor people thin “either/or.”\nWealth file # 17


Fred သည် Capelo\nအမည်နှင့်အမည်သစ်ကိုရသော Fred သည် Capelo ။ ပထမဦးဆုံးနာမတျော၏အဓိပ်ပာယျ, ဇာစ်မြစ်, ထိုအမည်နှင့်အမည်သစ်ကိုရသော Fred သည် Capelo ၏လိုက်ဖက်တဲ့။ အားလုံးအွန်လိုင်းဝန်ဆောင်မှုများ။\nFred သည် Capelo အဓိပ္ပာယ်ကို\nနာမကိုအမှီ Fred သည် Capelo နှင့်အမည်သစ်ကိုရသော Capelo ၏အဓိပ္ပာယ်ကို၏အကျဉ်းချုပ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ: အဓိပ္ပာယ် Fred သည် ။\nFred သည် ၏ compatibility နဲ့ Capelo\nအမညျ၏ compatibility Capelo နာမည် Fred သည် ။\nနာမည်အသုံးအများဆုံးမျိုးရိုးအမည် Fred သည်: James, Muskus, Cheas, Gallaty, Polkowski. ရယူ နာမည်မျိုးရိုးအမည်စာရင်း Fred သည်.\nနောက်ဆုံးအမည်နှင့်အတူအသုံးအများဆုံးအမည်များ Capelo: Yuonne, Alfred, Florentino, Harold, Carlos, Alfréd. ရယူ Capelo နှင့်အတူသွားသောအမည်များ.\nFred သည် ၏ compatibility နဲ့ Capelo 80 ဖြစ်ပါသည်. ရယူ Fred သည် ၏ compatibility နဲ့ Capelo.\nFred သည် Capelo အလားတူအမည်များနှင့်မျိုးရိုးအမည်\nFred သည် Capelo Ælfræd Capelo Alfred Capelo Alfredas Capelo Alfredo Capelo Alfréd Capelo Bedřich Capelo Fedde Capelo Federico Capelo Federigo Capelo Frederik Capelo Fredo Capelo Fredrik Capelo Fricis Capelo Friderik Capelo Frīdrihs Capelo Friduric Capelo Frigyes Capelo Friðrik Capelo Fryderyk Capelo Manfred Capelo Manfredo Capelo Meginfrid Capelo လိုက်စီ Capelo Meino Capelo Minke Capelo Veeti Capelo


That's so good, right?: ... ကြိုး ...\nဦးလှဝင်းနဲ့ ဒေါ်နန်းသူဇာတို့ နှစ်ယောက်ဟာ ကုတင်ပေါ်က သားဖြစ်သူ မော်ကွန်းကို တစ်လှည့် ၊ ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ကို တစ်လှည့်ကြည့်ရင်း မျက်နှာ မသာမယာ ရှိနေကြတယ်။ ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ရဲ့  လက်ထဲက ကြိုးတန်းလန်းနဲ့ ချိန်သီးဟာ ပက်လက်လှန်အိပ်နေတဲ့ မော်ကွန်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ဟိုဒီလှုပ်ရှား ယိမ်းထိုးနေတယ်။ မော်ကွန်းရဲ့  ကြောင်စီစီ မျက်လုံးတွေထဲက မျက်ဆန်နက်နှစ်ခုဟာ အိပ်မွေ့ချ ချိန်သီးသွားလေရာကို ရွေ့ လျားလိုက်ပါနေတယ်။ အခန်းထဲမှာက ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ရဲ့  အသံတစ်ခုကလွဲရင် အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်လျက်။\n" မျက်လုံးတွေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှေးစင်းလာပြီ ၊ မင်း အိပ်ချင်လာပြီ ၊ ဟုတ်တယ် ၊ မင်း အရမ်းကို အိပ်ချင်နေပြီ ၊ မင်း အိပ်တော့မယ် ၊ အိပ်တော့မယ် "\nဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ရဲ့  လေသံက တိုးတိုးလေးပေမယ့် အမိန့်သံ နည်းနည်းရောစွက် ပါဝင်နေတယ်။ မော်ကွန်းရဲ့  မျက်လုံးတွေဟာ ချိန်သီးကို လိုက်ကြည့်နေရာကနေ ဒေါက်တာရဲ့  စကားကို မလွန်ဆိုင်နိုင်သည့်အလားတဖြည်းဖြည်း မှေးစင်းလာတယ်။\n" မျက်လုံးတွေ မှေးလာပြီ .. မျက်ခွံတွေ အရမ်းလေးလံလာပြီးတော့ မင်း အိပ်ချင်နေပြီ .. အိပ်တော့မယ် .. အိပ်ပစ်လိုက် .. အိပ်ပစ်လိုက် .. ဘာကိုမှ မစဉ်းစားပဲ အိပ်ပစ်လိုက် .. အိပ်တော့ .. အိပ်ပစ်လိုက်တော့ "\nမော်ကွန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှေးသည်ထက် မှေးစင်းလာတယ် .. နောက် မှေးနေရာကနေ မျက်လုံးတွေ မှိတ်သွားတယ် .. ဒါပေမယ့် မျက်ခွံတွေအောက်က မျက်လုံးတွေဟာ ဂနာမငြိမ်ပဲ လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲ .. ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ရဲ့ အသံက အဆက်မပြတ် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေတယ် .\n" မင်း အိပ်သွားပြီ .. ဟုတ်တယ် .. မင်း အိပ်ပျော်သွားပြီ .. အိပ်သွားပြီ "\nမျက်ခွံတွေအောက်မှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ မော်ကွန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတယ် .. ခဏအကြာမှာတော့ အသက်ရှူသံ မှန်မှန်နဲ့ မော်ကွန်း အိပ်ပျော်သွားတယ် .. ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်စာ နဖူးပေါ်က ချွေးစတချို့ကို လက်ဖမိုးနဲ့ အသာပင့်သုတ်လိုက်ရင်း ဦးလှဝင်းနဲ့ ဒေါ်နန်းသူဇာကို တစ်ချက်ကြည့်တယ် .. ပြီးနောက် လက်ထဲက အိပ်မွေ့ချ ချိန်သီးကို ကုတင်အစွန်းမှာ အသာချထားလိုက်ရင်း ခဏ ငြိမ်သက်သွားတယ် .. ခဏအကြာမှာတော့ ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ရဲ့  အသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းပြီး ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာတယ် ..\n" ကောင်လေး .. ကောင်လေး .. "\nဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်က အိပ်ပျော်နေတဲ့ မော်ကွန်းမျက်နှာကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း ခေါ်လိုက်တယ် ..\n"ကောင်လေး .. ကောင်လေး .. "\nခေါ်သံကြောင့် မော်ကွန်းဟာ အိပ်ပျော်နေလျက်ကနေ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာတယ် .. ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ရင်း မေးခွန်းကို စမေးတယ် ..\n" ကောင်လေး .. မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ .. "\nမော်ကွန်းရဲ့ ခေါင်းဟာ သိသိသာသာ ဘယ်ညာ လှုပ်ရှားလာတယ် .. နောက် နှုတ်ခမ်းတွေက တဖြည်ြး့ဖည်း တုန်ယင်လှုပ်ခတ်လာရာကနေ စကားသံ တစ်ခု ထွက်လာတယ် ..\n" မော် .. မော်ကွန်း "\nထွက်လာတဲ့ အသံက တိုးတိုးလေး .. တကယ့်ကို လေသံမျှလောက် သဲ့သဲ့ကလေး .. ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်က ခေါင်းကို တချက် ညိတ်လိုက်ပြန်ကာ မေးခွန်းကို ထပ်မေးတယ် ..\n" ဟုတ်တယ် .. မှန်တယ် .. မင်း နာမည်က မော်ကွန်းပဲ .. ဒါဖြင့် မင်းအသက် ဘယ်လောက် ရှိပြီလဲ "\nမော်ကွန်းဆီက အဖြေတန်းထွက်မလာဘူး .. ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်က မေးခွန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးတယ် ..\n" မင်း အသက် ဘယ်လောက် ရှိပြီလဲ .. "\nမော်ကွန်းရဲ့  ဦးခေါင်းဟာ စောစောကထက် ပိုပြီး ဘယ်ညာ လှုပ်ယမ်းလာတယ် .. နောက်တော့ သူ့ နှုတ်ခမ်းက မေးခွန်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း ထွက်လာတယ် ..\n" ကျွန်တော် .. ကျွန်တော် .. ယောက်ျားစစ်စစ်တစ်ယောက်ပါ "\n" မဟုတ်သေးဘူး .. မေးတာက မင်းအသက် ဘယ်လောက် ရှိပြီလဲလို့ မေးတာ "\n" ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်ပါ .. "\nဒေါက်တာက ခေါင်းကို ယမ်းတယ် .. နောက် "မင်း အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" လို့ ထပ်မေးတယ် .. ဒါပေမယ့် မော်ကွန်းရဲ့ အဖြေက တစ်ခွန်းတည်းပဲ .. ဘယ်လို မေးမေး "ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်ပါ " .. ဆိုတာကိုပဲ ထပ်တလဲလဲ ဖြေတယ် .. ဒါပေမယ့် မော်ကွန်းရဲ့  အသံကတော့ တိုးတိုးလေးကနေ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာတယ် .. အသက်ရှူသံက ပုံမှန်ကနေ တဖြည်းဖြည်း မြန်လာသလို ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပိုမို လှုပ်ရှားယိမ်းထိုးလာတယ် .. ပြီးတော့ လက်နှစ်ဘက်က အိပ်ရာခင်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လုံးထွေးဆုပ်ကိုင်ထားတယ် .. မျက်လုံး ထောင့်စွန်းနှစ်ဘက်ကနေ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာတယ် ..\n" ကျွန်တော် .. ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ်ပါ .. ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်ပါ .."\nမော်ကွန်း အသံက သွေးရူးသွေးတန်းဆန်လာတယ် .. တစ်ခုခုကို အရမ်းကြောက်လန့်နေသလိုမျိုး .. ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ကလည်း မေးခွန်းတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောင်းမေးတယ် .. "မင်း ဘယ်နှစ်တန်းရောက်ပြီလဲ .. မင်း ဘာတွေ ကြိုက်လဲ .. မင်းမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိလဲ" စသဖြင့် ပြောင်းလဲပြီး လှည့်ပတ်မေးပေမဲ့လို့ မော်ကွန်းရဲ့ အဖြေကတော့ တစ်မျိုးတည်းပဲ .. တစ်ခါမှာတော့ ..\n"အာကာမင်း .. အာကာ့ကို ကျွန်တော် သိပ်ချစ်တာ .. ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်ပါ .. ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်စစ်ပါ .. "\nဆိုတဲ့ အဖြေတစ်ခုက ထွက်လာတယ် .. အာကာမင်းက ဘယ်သူလဲလို့ မေးတော့ မဖြေ .. ယောက်ျားစစ်စစ်တစ်ယောက်ပါဆိုတာကိုပဲ ထပ်တလဲလဲ ပြောနေတော့တယ် .. ကြာတော့ ဘယ်လိုမှ ထိန်းသိမ်းမရလောက်အောင် လှုပ်ရှားယိမ်းထိုးလာတဲ့အဆုံးမှာတော့ ဒေါက်တာက အိပ်ဆေးတစ်လုံးထိုးပေးလိုက်တော့တယ် .. ဒီတော့မှ မော်ကွန်းဟာ ပြန်လည် ငြိမ်သက် အိပ်ပျော်သွားတယ် .. ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်က မော်ကွန်းရဲ့  မိဘတွေဘက် လှည့်လိုက်ရင်း\n" အာကာမင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ .. ကျွန်တော် သူနဲ့ တွေ့ချင်တယ် .. "\n" အာကာက သားလေး သူငယ်ချင်းပါ ဆရာ .. အပြင်မှာ သူ ပါပါတယ် .. "\nဒေါ်နန်းသူဇာရဲ့  အသံမှာ ငိုသံစွက်နေတယ် .. ဦးလှဝင်းက ဆေးခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး .. လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ အတူ ပြန်ဝင်လာတယ် ..\n" ကျွန်တော် အာကာမင်းပါ ဆရာ .. "\nခဏအကြာမှာတော့ ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်နဲ့ အာကာမင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း ဆေးရုံဝန်းထဲက သစ်ပင်ရိပ်တစ်ခုအောက်မှာ စကားပြောဖြစ်ကြတယ် ..\n" မောင်အာကာမင်းနဲ့ မောင်မော်ကွန်းတို့အကြောင်း ဆရာ့ကို ပြောပြပါလား .. အထူးသဖြင့် မောင်မော်ကွန်း အခုလို ဖြစ်သွားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကိုပေါ့ .. "\nအာကာမင်းက ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်ကို ခပ်တွေတွေ တစ်ချက်ကြည့်တယ် .. နောက်တော့ သူ့အကြည့်က ဟိုးအဝေးကို ရောက်သွားတယ် ..\n" ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ် ဆရာ .. ဒါပေမယ့် ဆရာ တစ်ခုတော့ ယုံကြည်ပေးပါ .. အဲဒါဘာလဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ဟာ ယောက်ျားစစ်စစ်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုပါ .. "\nအာကာမင်းနဲ့ မော်ကွန်းတို့က သိပ်ချစ်ကြတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ .. နေတာကလည်း အိမ်ချင်းကပ်လျက် .. ပြီးတော့ တစ်ဦးတည်းသောသားတွေလည်းဖြစ်နေတဲ့အခါကျတော့ သူတိုနှစ်ယောက်က ညီအကို အရင်းတွေလောက်ကို သံယောဇဉ်ကြီးကြတယ် .. မောင်နှမ မရှိတဲ့အခါကျတော့ အဖော်မက်တဲ့ လူငယ်တို့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ် သူတို့နှစ်ယောက်က တပူးတွဲတွဲ .. ကစားလည်းအတူ .. စားလည်း အတူတူ ကျောင်းသွားလည်း အတူတူ ... ညအိပ်တာတောင်မှ ဟိုဘက်အိမ်နဲ့ ဒီဘက်အိမ်ကို တစ်လှည့်စီ ပြောင်းပြီး အတူတူ အိပ်ကြတာ .. စည်းလုံးချက်ကလည်း ပြောမနေနဲ့ .. တစ်ယောက်ယောက် အပြင်မှာ ရန်ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်က အမှားအမှန် မခွဲခြားပဲ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းဘက်က ၀င်ဆော်တော့တာ .. ကြာတော့ မိဘတွေတောင် အမြင်ကတ်လာပြီး နင်တို့တွေ မိန်းမမယူပဲ နင်တို့နှစ်ယောက်ပဲ အချင်းချင်း ပြန်ယူကြပါလားလို့ ပြောလာတဲ့အထိကို သူတို့ နှစ်ယောက် တွဲမိတာ ..\nအဲဒီလို နှစ်ကိုယ့်တစ်စိတ် ဖြစ်နေတဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့  ကြားကို နံရံတစ်ခုအနေနဲ့ ၀င်ရောက်လာခဲ့တာက "၀ါဆိုမေ" .. သိပ်ကို လှပတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်\n" ငါ ၀ါဆိုမေ့ကို ချစ်မိနေပြီ .. အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ရအောင် လိုက်တော့မလို့ .. "\nအာကာမင်းဆီက အဲဒီစကားကို စကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာ မော်ကွန်းစိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရတယ် .. ဒါပေမယ့် အဲဒီခံစားချက်ကို မော်ကွန်း ဘာသာမပြန်တတ်ဘူး .. ရင်ထဲက တစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ပဲ ပြောရမလား .. ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ရဲ့ ကစားစရာအရုပ်တစ်ခုကို လုယူခံလိုက်ရတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်မျိုးလို့ပဲ ပြောရမလား .. သေချာတာကတော့ ၀ါဆိုမေဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကို မော်ကွန်းစိတ်ထဲမှာ အမှိုက်တစ်ခုလို့ မှတ်ယူထားလိုက်မိတာပဲ ..\n" မင်းကလည်း .. ၀ါဆိုမေ့ကို ဘယ်နေရာ ကြည့်ပြီး ကြိုက်တာလဲ .. လှလည်း မလှပဲနဲ့ "\nမော်ကွန်းရဲ့  မကျေနပ်သံ အနည်းငယ် စွက်နေတဲ့ စကားကို အာကာမင်းက ခေါင်းကို ခပ်သွက်သွက်ရမ်း ငြင်းဆန်လိုက်ရင်း ..\n" ဟေ့ကောင် .. ၀ါဆိုမေ့ကို မလှဘူးလို့ပြောတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ် .. လှလို့ပဲ ငါတို့ အီးမေဂျာရဲ့  ကွင်းဖြစ်နေတာပေါ့ကွ .. မင်းရဲ့ မျက်လုံးကို ဆေးခန်းပြသင့်နေပြီ .. တိမ်ပါးတဲ့ဘက်ကနေ ကြည့်စမ်းပါ ငါ့ကောင်ရ .. "\nဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး အာကာမင်းက ၀ါဆိုမေရဲ့ အချစ်ကို ရဖို့ အပြင်းအထန်ကြိုးစားတော့တာပဲ .. အာကာမင်းက ၀ါဆိုမေကို ရည်းစားစာတွေ နေ့တိုင်းပေး ဖုန်းတွေ နေ့တိုင်းဆက် ၀ါဆိုမေ့ အလှဋီကာကို ကဗျာတွေစပ် .. ၀ါဆိုမေတို့ အိမ်ရှေ့ မှာ ဂစ်တာတစ်လက်နဲ့ သီချင်းတွေ နေ့တိုင်သွားဆို စသဖြင့် လမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ချစ်ရေးဆိုတယ် .. အဲဒီလိုမျိုး အာကာမင်းက နေ့စဉ်ရက်ဆက် အချိန်ရှိသမျှ ၀ါဆိုမေ့ဆီမှာ အခစားဝင်နေတဲ့အခါကျတော့ မော်ကွန်းနဲပ အရင်ကလောက် တတွဲတွဲ မလုပ်ဖြစ်တော့ဘူး ..\nဒါကို မကျေမနပ်ဖြစ်လာက မော်ကွန်း .. အရင်ကတည်းက မော်ကွန်းစိတ်ထဲမှာ ၀ါဆိုမေ့ကြောင့် ရင်ခံနေရတဲ့အထဲ အာကာမင်းရဲ့  လုပ်ရပ်တွေက ဘော်ဒါကဏ္ဍကိုပါ ထိခိုက်လာတဲ့အခါ မော်ကွန်းရဲ့  သွေးတွေဟာ ဆူပွက်လာခဲ့တယ် .. အဲဒီမှာတင် မော်ကွန်းက အာကာမင်းနဲ့ ၀ါဆိုမေ့ကြားမှာ ဖြတ်မျဉ်းတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်ဖို့  ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် . .\n" အာကာ .. မင်း ကြားပြီးပြီလား .. ၀ါဆိုမေ့မှာ အရင်က ရည်းစားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်တဲ့ .. "\n" မဖြစ်နိင်တာ .. မင်း ဘယ်က ကြားလာတာလဲ "\n" ကန်တင်းမှာ .. ၀ါဆိုမေ့ သူငယ်ချင်းတွေ ပြောတာ ကြားလာတာ .. "\n" လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်မှာပါကွာ .. မယုံပါဘူး "\n" တကယ်ဖြစ်နေရင်ရော .. "\n" တကယ်ဖြစ်နေလဲ ကိစ္စ မရှိဘူး . ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ် . ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သူ့ကို လက်လွှတ်မခံနိုင်လောက်အောင် ချစ်မိသွားခဲ့လို့ပဲ "\nအစကတော့ မော်ကွန်းက အာကာမင်းကို ၀ါဆိုမေ့အပေါ် စိတ်ပျက်သွားအောင် ၀ါဆိုမေ့ မကောင်းကြောင်းတွေကို အမျိုးမျိုး လုပ်ကြံပြီး ပြောတယ် .. ၀ါဆိုမေ့မှာ ရည်းစားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာတို့ .. အဲဒီ ရည်းစားတွေကိုလဲ ၀ါဆိုမေ့ဘက်ကပဲ စပြီး အစိမ်းဖြတ် ဖြတ်ခဲ့တာတို့ စသည်ဖြင့် လုပ်ကြံပြောတယ် .. ဒါပေမယ့် အာကာမင်းရဲ့  အချစ်စိတ်က အရှိန်လွန်နေပြီ .. ဘယ်လိုမှ တားလို့ မရတော့ဘူး .. ဆေးမမီတော့ဘူး .. ဒီတော့ မော်ကွန်းရဲ့  မြားဦးက ၀ါဆိုမေ့ဘက် လှည့်ပြန်တယ် ..\n" ၀ါဆိုမေ .. ငါ နင့်ကို မောင်နှမလို သဘောထားလို့ ပြောပြတာနော် .. အာကာမင်းကို နင် ပြန်မချစ်လိုက်နဲ့ သိလား .. ဒီကောင်က ကောင်မလေးတွေကို ဟောတစ်ယောက် ဟောတစ်ယောက် တွဲပြီး ထားခဲ့တဲ့ ကောင် .. မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့  အချစ်ကို ရပြီးရင်လည်း သုံးလထက် ပိုမတွဲဘူး .. သုံးလပြည့်တာနဲ့ ဖြတ်ပစ်လိုက်တာပဲ .. ဒီအကြောင်းတွေ ငါက ပြောပြတယ်လို့ သူ့ကို သွားမပြောနဲ့ဦး " ... ဆိုတာမျိုး\n" အာကာက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အချစ်နယ်လွန်ပြီး တာဝန်မယူလို့ အမှုတွေ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်.. သူ့ မိဘတွေက ပိုက်ဆံကို မက်လောက်အောင် ပေးပြီး ရှင်းခဲ့လို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ်နဲ့ ပြီးသွားခဲ့တာ .. ဒီကိစ္စ ငါ ပြောပြတာကို အာကာ မသိစေနဲ့နော် " .. ဆိုတာမျိုး စသဖြင့် ၀ါဆိုမေ စိတ်ပျက်သွားအောင် အမျိုးမျိုး လိမ်ညာပြီး ပြောခဲ့တယ် .. ပြီးတော့ သူ့ လုပ်ရပ်အတွက်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်နေခဲ့တယ် .. ဒါပေမယ့် ...............\n" မော်ကွန်း .. ဟေ့ကောင် .. ၀ါဆိုက ငါ့အချစ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီကွ .. ဟားဟား "\nအူယားဖားယားနဲ့ ပြေးလာပြီး ၀မ်းသာအားရ ပြောလာတဲ့ အာကာမင်းစကားကြောင့် မော်ကွန်း ကြက်သေသေသွားတယ် .. သူ့ နားသူတောင် မယုံနိုင်အောင်လည်း ဖြစ်ရတယ် .. ပြီးတော့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ အလိုမကျခြင်း . မကျေနပ်ခြင်း . ခံပြင်းဒေါသဖြစ်ခြင်းတွေက အလုံးအရင်းနဲ့ ရင်ဘတ်ကို ၀င်ဆောင့်တယ် .. အဲဒီမှာတင်ပဲ မော်ကွန်းက ၀ါဆိုမေ့ကို အင်းလျားကန်ဘောင်ပေါ်မှာ နှစ်ယောက်တည်း တွေ့ဖို့ ဖုန်းဆက်ချိန်းလိုက်တယ် ..\n" နင် ရူးနေလား .. ဟင် .. နင် ရူးနေပြီလား ၀ါဆိုမေ .. အာကာ့အချစ်ကို လက်မခံဖို့ ငါ အတန်တန် သတိပေးနေတဲ့ကြားထဲက လက်ခံလိုက်တာ .. နင် ဦးနှောက်ကော ကောင်းသေးရဲ့လား .. နင့် ဦးနှောက်က ပုံမှန်မှ ဟုတ်ရဲ့လား "\nလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး လည်ပင်းကြောကြီးတွေ ထောင်သွားတဲ့အထိ ဒေါသတကြီးအော်ပြောလာတဲ့ မော်ကွန်းကို ၀ါဆိုမေက ခပ်အေးအေးပဲ ပြန်ကြည့်နေတယ် .. ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ သရော်ရိပ်တွေနဲ့ .. .. ..\n" ငါ့ ဦးနှောက်က ပုံမှန်ပါပဲ .. ပုံမှန် မဟုတ်တာက နင်လေ .. "\n" ဘာာာာာာာာာာာာာာ .......... "\n" ဟုတ်တယ် .. အပျိုနဲ့ လူပျို ချစ်ကြိုက်တာ သဘာဝပဲ .. ပုံမှန်ပဲ .. ယောက်ျားချင်းကြိုက်နေတဲ့ နင်ကမှ ပုံမှန်မဟုတ်တာ သိရဲ့ လား .. "\nမော်ကွန်းရင်ထဲမှာ ဒိန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားတယ် .. မျှော်လင့်မထားတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အတွက် ဘာစကားမှ ပြန်မပြောနိုင်လောက်အောင် ဆွံအ မင်သက်သွားတယ် .. သူ့ခေါင်းထဲက မိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ် ..\n" ဟုတ်တယ် .. နင်က အခြောက်ပဲ .. ငါနဲ့ အာကာ့ကို ချစ်သူတွေ မဖြစ်အောင် အမျိုးမျိုး ခလောက်ဆန်ပြီး နင် ဖျက်နေတာ .. နင်နဲ့အာကာကို ကျောင်းခန်းထဲမှာ ငါ သတိထားမိနေတာ ကြာပြီ .. အများသူငါ သူငယ်ချင်းတွေထက် နင်တို့က ပိုတွဲလွန်းနေလို့ စိတ်ထဲမှာ သင်္ကာမကင်းဖြစ်နေတာ .. နှစ်ယောက်စလုံးက ရည်းစားတွေဘာတွေလဲ ထားသံမကြားပဲ အမြဲ တတွဲတွဲဖြစ်နေတာမို့လို့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးထင်နေတာ .. အခုတော့ ဒီကိစ္စကို အဖြေထုတ်ရင် ပုံမှန်မဟုတ်တာ .. ခြောက်နေတာက နင်ဆိုတာ အသေအချာပဲ "\n" မဟုတ်ဘူး .. လုံးဝ မဟုတ်ဘူး .. ငါ မခြောက်ဘူး .. ငါ အခြောက်မဟုတ်ဘူး .. "\n" ဟုတ်တယ် .. နင်က အခြောက် .. ဂျီပုံး .. "\nမော်ကွန်းရဲ့  အော်သံက အင်းလျားကန်ဘောင်ပေါ်မှာ ပဲ့တင် ထပ်သွားတယ် .. ကန်ဘောင်ပေါ်က မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူတို့ဆီ ရောက်လာတယ် .. နော်ကတော့ ကန်ဘောင်ပေါ်ကနေ မော်ကွန်း အသိစိတ်မဲ့စွာ ပြေးထွက်လာခဲ့တယ် .. နားထဲမှာတော့ ၀ါဆိုမေရဲ့  စကားတွေ ပဲ့တင်ထပ်လျှက် .. .. ..\nနောက်တစ်နေ့ မော်ကွန်း ကျောင်းကိုသွားတော့ ကျောင်းထဲက မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူ့ကိုပဲ လိုက်ကြည့်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ် .. တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ .. သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို မကြည့်တော့ပဲ ခေါင်းငုံ့လျှောက်ရင်း ကန်တင်းဘက်ကို ထွက်လာလိုက်တယ် .. အအေးတစ်လုံးမှာပြီး ထိုင်နေတုန်းမှာပဲ နောက်နားဆီက ..\n" အဲဒီတစ်ယောက်ပေါ့ .. ခြောက်နေတယ်ဆိုတာ "\n" နှမြောစရာနော် .. ရုပ်ကလေး သနားကမားနဲ့ "\nရင်ဘတ်ထဲက ဒိန်းခနဲ .. နားထဲမှာ ဗုံးတစ်လုံးပေါက်ကွဲသွားသလို ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းပြီး ထူပူသွားတယ် .. ဒါပေမယ့် နောက်ကို သူ လှည့်မကြည့်ရဲဘူး .. သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေမယ့် မျက်လုံးတွေကို သူ ရင်မဆိုင်ရဲဘူး .. စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူက ကတုန်ကယင်ဖြစ်လာတယ် ..\n" ဟဲ့ .. သူက သူ့ သူငယ်ချင်းကို ပြန်ကြိုက်နေတာဆို .. သူက နင်တို့ မေဂျာကမလား .. မော်ကွန်းဆိုတာ သူမဟုတ်လား .. သူကြိုက်နေတဲ့ ကောင်လေးက ဘယ်သူ "\n" ကျွတ် .. နင်ကလည်း .. ကျောင်းထဲမှာ ဒီလောက် ပြန့်နေတဲ့ သတင်းကိုတောင် မသိဘူးလား .. အာကာမင်းတဲ့ .. ငါတို့ အီးမေဂျာ ကွင်းရဲ့  ရည်းစားလေ .. "\nဆက်ပြီး နားထောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ .. အအေးဖိုးငွေကို ပုလင်းအောက်မှာ ဖိခဲ့ပြီး ထိုင်ရာကနေ ထ လာခဲ့တယ် .. နောက်ကို လှည့်မကြည့်မိပေမယ့်လို့ မျက်လုံးပေါင်းများစွာဟာ သူ့နောက်ကျောပေါ်မှာ ကပ်ငြိပါလာသလို ခံစားရတယ် .. အကြည့်တွေကို ရင်မဆိုင်ရဲလို့ ကန်တင်းထဲက ထွက်လာခဲ့ပေမယ့် ကျောင်းဝင်းထဲရောက်တော့မှ ပိုဆိုးသွားတယ် ..\nသူ မလာခင်အထိ ဆူညံသံတွေနဲ့ ပွက်လောရိုက်နေတဲ့ ကျောင်းခန်းတစ်ခုလုံးဟာ တံခါးဝမှာ သူ ပေါ်လာတာနဲ့ မီးကို ရေနဲ့ ငြိမ်းလိုက်သလို ရှဲခနဲ ဖြစ်သွားတယ် .. တိတ်ဆိတ်သွားလိုက်တာများ အပ်ကျသံ ကြားရလောက်အောင်ပဲ .. ပြီးတော့ အကြည့်တွေ .. ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းမှာ မြားတံပေါင်းများစွာ စိုက်ဝင်နေသလို သူ့ အပေါ် စုပြုံ ကျရောက်လာတဲ့ သရော်တော်တော် အကြည့်တွေ .. အဲဒီအကြည့်တွေထဲမှာမှ ၀ါဆိုမေရဲ့  အကြည့်က ခံရအခက်ဆုံး .. သူ သိလိုက်တယ် .. ဒီသတင်းကို ဖြန့်ခဲ့တာ ၀ါဆိုမေပဲ .. တစ်ရက်ကလေးအတွင်းမှာ သတင်းပြန့်နှံ့သွားပုံက မယုံနိုင်စရာ .. အရှက်တရားကြောင့် သူ့ ခေါင်းထဲမှာ ချာချာလည်လာတယ် .. ဒူးတွေ ညွှတ်ခွေကျမသွားအောင် မနည်းထိန်းမတ်လိုက်ရတယ် .. နောက်တော့ ကျောင်းခန်းထဲကနေ သူ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာခဲ့တယ် ..\nနောက်နေ့ကစပြီး မော်ကွန်း ကျောင်းမသွားတော့ဘူး .. အခန်းထဲက အခန်းအပြင် မထွက်ပဲ အာကာမင်း အပါအ၀င် ဘယ်သူနဲ့မှ မတွေ့အောင် နေတယ် .. သူ့ နားထဲမှာ ကြားနေတာက ၀ါဆိုမေ့ စကားသံတွေနဲ့ ကျောင်းကလူတွေရဲ့  အသံတွေ .. မျက်လုံးထဲမှာက သရော်တော်တော်အကြည့်တွေကိုပဲ မြင်ယောင်နေမိတယ် .. ကြာတော့ အအိပ်ပျက် အစားပျက်ဖြစ်လာပြီး လူက ပိန်ကပ်လာတယ် .. မိဘတွေက ဘာဖြစ်တာလဲမေးတော့လည်း မရ .. နောက်ဆုံးတော့ စိတ်ရောဂါ ဖြစ်တဲ့အဆင့်ထိ ရောက်သွားတယ် .. ဒီလိုနဲ့ .. ..\n" ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း ရူးသွားပြီလား ဆရာ "\n၀မ်းနည်းယူကျုံးမရစွာ မေးလာတဲ့ အာကာမင်း စကားကို ဒေါက်တာဦးခန့်နိုင်က ခေါင်းကို အသာယမ်းပြတယ် .. ဒေါက်တာက အာကာမင်းကို နှစ်သိမ့်သလို ကြည့်လိုက်ရင်း -\n" မရူးပါဘူးကွာ .. စိတ်ရောဂါဖြစ်တယ်လို့ဆိုတိုင်း ရူးတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး .. မောင်မော်ကွန်းခံစားနေရတာက စိတ်ကျရောဂါ အပြင်းစားတစ်မျိုးပါ .. သူ့ရဲ့  စိတ်ကို အချိန်ယူပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်သွားရင် လူကောင်းပကတိ ပြန်ဖြစ်လာမှာပါ .. "\nအာကာမင်းက သက်ပြင်းမောတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တယ် .. နောက် ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ကို မ၀ံ့မရဲကြည့်လိုက်ရင်း -\n" ကျွန်တော့မှာ ၀န်ခံစရာတစ်ခု ရှိတယ် ဆရာ .. ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ အရမ်း လေးလံနေခဲ့တာ .. တစ်ယောက်ယောက်ကို ရင်ဖွင့်လိုက်ရမှ ပေါ့သွားမယ်ထင်လို့ပါ ဆရာ .. ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စကို ၀န်မခံခင် ကျွန်တော်ဟာ ယောက်ျားစစ်စစ်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဆရာ ယုံပေးပါ .. "\nပြောပြီး အာကာမင်းက ခဏ ငြိမ်သွားတယ် .. စက္ကန့် သုံးဆယ်လောက်ကြာတော့မှ -\n" ကျွန်တော့ ၀ါဆိုမေ့ကို တကယ် မချစ်ခဲ့ဘူး ဆရာ "\nဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ရဲ့ မျက်ခုံနှစ်ဘက်ဟာ အပေါ်ကို မြင့်တက်သွားရင်း အာကာမင်းကို နားမလည်သလို ကြည့်နေတယ် .. အာကာမင်းက ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ရဲ့ အကြည့်ကို မျက်လွှာချ ရှောင်လွှဲရင်း -\n"ဟုတ်တယ် ဆရာ .. ကျွန်တော် ၀ါဆိုမေ့ကို တကယ် မချစ်ခဲ့ဘူး .. မော်ကွန်းအပေါ်မှာ ဖွဲ့တည်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့  သံယောဇဉ်ထုထည်ကို လျှော့ချပစ်ချင်လို့ ၀ါဆိုမေ့ကို ချစ်ဟန်ဆောင်ခဲ့တာ .. ကျွန်တော် ခုချိန်ထိ ဘယ်မိန်းကလေးကိုမှ ရင်မခုန်ခဲ့မိဘူး .. ကျွန်တော့်ရဲ့  အချစ်တွေ သံယောဇဉ်တွေအားလုံးက မော်ကွန်းဆီမှာပဲ ရောက်နေခဲ့တာ .. အဲဒါ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးနော် ဆရာ .. "\nအာကာမင်းက စကားစကို ခဏ ဖြတ်လိုက်ပြီး တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်တယ် .. ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်က အာကာမင်းရဲ့  စကားကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေတယ် ..\n" ယောက်ျားချင်း ကြိုက်ရအောင် ကျွန်တော် အခြောက်မဟုတ်ပါဘူး ဆရာ .. ဒါပေမယ့် အခုအသက်အရွယ်အထိ ဘယ်မိန်းကလေးကိုမှ ရင်မခုန်ပဲ ဘာမှ သွေးမတော် သားမစပ်တဲ့ ယောက်ျားလေး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ချစ်နေမိတာ ဆရာရဲ့  .. ဒါဟာ ၁၅၀၀ အချစ်တော့ မဟုတ်ဘူး ဆရာ .. ဒါပေမယ့် ၅၂၈ ထက်လည်း မကသလိုပဲ .. ဘယ်လို ခံစားချက်ကြီးမှန်း မသိဘူးဆရာ .. အဲဒီ ခံစားချက်ကြီး ပျောက်သွားအောင်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့  စိတ်တွေကို ၀ါဆိုမေ့ဘက် မရမက ဇွတ်ပြောင်းပေးပစ်ခဲ့တာပါ ဆရာ .. ဒါဟာ ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်ကြောင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် သက်သေထူပြခဲ့တာပါ .. ကျွန်တော် အခြောက်မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်နော် ဆရာ .. ကျွန်တော် ယောက်ျားစစ်တယ် မဟုတ်လား .. "\nစကားဆုံးသွားတော့ အာကာမင်းက ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ရဲ့  မျက်လုံးတွေထဲမှာ အဖြေတစ်ခုခုကို မရမက ရှာဖွေနေတယ် .. ဒေါက်တာ ဦးခန့်နိုင်ကတော့ အကောင်အထည် မမြင်ရပေမယ့် ဆွဲငင်အားပြင်းလွန်းတဲ့ သံယောဇဉ်ရဲ့  အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဥာဏ်မီသလောက် ဖော်ထုတ်ကြည့်နေလေတော့တယ် .. ... ...\n- သမိုင်းကိုကို -\n( "ရွှေအသစ် " ရွေးချယ်ခံစာမူ - ဇန်န၀ါရီ ၂၀၁၃ )\n.. P.S ..\nSoe Thura ဆိုတဲ့ဖေ့ဘွတ်က သူငယ်ချင်းအပင်ပန်းခံစာရိုက်ပြီး Share ထားတာကို ဖတ်ရှုပြီးသကာလ ကျွန်တော့်ဘလော့ခ် မှာ အခန့်သားပြန်တင်လိုက်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတို့ကိုလည်းဖတ်စေချင်လို့ပါဗျ။ သူစိတ်ဆိုးရင်လည်းတောင်းပန်ရုံပါပဲလေ။\nသီချင်းတစ်ပုဒ်ရှာရင်း... ဖတ်မိတဲ့စာတစ်ပုဒ်... သိပ်ကောင်းတာပဲ...


PE သံမဏိများအတွက် PE အကာအကွယ်ရုပ်ရှင်\nကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသောသတ္တုများအတွက် PE အကာအကွယ်ပေးသောရုပ်ရှင်\nမွေ့ယာအဖုံး Polyethylene ပလပ်စတစ်ရုပ်ရှင်\n200 Micron Polyethylene ပလပ်စတစ်ရုပ်ရှင်\nမြင့်မားသော Density Polyethylene ပလပ်စတစ်ရုပ်ရှင်\nအနိမ့်သိပ်သည်းဆ Polyethylene ပလပ်စတစ်ရုပ်ရှင်\nPE သံမဏိပြားများအတွက် PE အကာအကွယ်ရုပ်ရှင်\nacrylic အရည်ပျော်အခြေစိုက်စခန်းကော် PE ကာကွယ်ရေးရုပ်ရှင်\nacrylic ရေအောက်အခြေစိုက်ကော် PE ကာကွယ်ရေးရုပ်ရှင်\nUltra 3200mm ကျယ်ပြန့်သော PE အကာအကွယ်ပေးသောရုပ်ရှင်\nအထူးအရောင် LDPE ကာကွယ်ရေးရုပ်ရှင်\nအနက်နှင့်အဖြူ PE ကာကွယ်မှုရုပ်ရှင်\nအပြာရောင် PE အကာအကွယ်ရုပ်ရှင်\nFoshan Yesla ကော်ထုတ်ကုန်များ CO ။ , LTD\n5 လမ်းမကြီး NO.20, Nanlang စက်မှုဇုန်,ရှင်တန်မြို့, Shunde .ရိယာ, ဖိုရှန်မြို့, ဂွမ်ဒေါင်းပြည်နယ်, တရုတ်.\nဖုန်း +86 13450860913\nလိပ်စာ5လမ်းမကြီး NO.20, Nanlang စက်မှုဇုန်,ရှင်တန်မြို့, Shunde .ရိယာ, ဖိုရှန်မြို့, ဂွမ်ဒေါင်းပြည်နယ်, တရုတ်.\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ထုတ်ကုန်သို့မဟုတ်စျေးနှုန်းနှင့်ပတ်သက်။ မေးမြန်းစုံစမ်းလိုသည်များအဘို့,ကျေးဇူးပြုပြီးကျွန်တော်တို့ကိုထားခဲ့ပါ၊ 24 နာရီ.\nFoshan Yesla ကော်ထုတ်ကုန်များ CO ။ , LTD © 2020 မူပိုင်ခွင့်များရယူပြီး သင်္ဘောပေါ်လစီပြန်လည်ပေးပို့ခြင်းဆိုင်ရာမူဝါဒကိုယ်ရေးအချက်အလက်မူဝါဒ


Cambodia,aCountry of Khmers | NU MYAT AROUND THE WORLD\nPosted on November 21, 2017 November 21, 2017 by Nu Myat\nကမ္ဘောဒီးယားဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးမားဆုံး ဘာသာရေးကျောင်းတော်ကြီး တည်ရှိရာနိုင်ငံ၊ အင်ပါယာကြီးထွားခဲ့တဲ့ ခမာတို့ရဲ့ အန်ကောမြို့တော်ရှိရာ နိုင်ငံ၊ အရှေ့တောင်အာရှရဲ့ အကြီးဆုံးရေကန်ကြီးရှိရာ နိုင်ငံစတဲ့ အကောင်းဆုံးအချက်တွေ မြင်ယောင်မိကြသလို တစ်ဖက်မှာလည်း\nကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် မျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်ခြင်းခံရတဲ့နိုင်ငံ၊ လေးနှစ်တာကာလအတွင်း လူပေါင်း ၂သန်းကျော် သေဆုံးခဲ့ရတဲ့နိုင်ငံ၊ တစ်နိုင်ငံလုံးအဆင့်အတန်းတူညီအောင် ပညာတတ်လူတန်းစား၊ သူဌေးသူကြွယ်မှန်သမျှ အကုန်ရှင်းပစ်ခံခဲ့ရတဲ့နိုင်ငံ စတဲ့ နိမ့်ကျခဲ့တဲ့ အဆိုးဆုံးအခြေအနေကိုလည်း မြင်ယောင်မိကြမှာပါ။\nနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ သွားလည်တဲ့အခါ နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်ဆုံးကာလ၊ အကောင်းဆုံး၊ အမွန်အမြတ်အထားဆုံးနေရာတွေ သွားလေ့လာကြရတာများပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘောဒီးယားမှာတော့ သူတို့နိုင်ငံရဲ့ အနိမ့်ကျဆုံးအခြေအနေကို လေ့လာနိုင်အောင်ပြသထားတာကိုတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် Cambodia သွားလည်တဲ့အခါမှာလည်း ဒီ အခြေအနေ၂မျိုးလုံးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ သံဝေဂတွေလည်းရခဲ့ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကာလတွေက ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တဲ့ Cambodia နိုင်ငံကိုလည်း ချီးကျူးမိပါတယ်။\nမြို့တော် – ဖနွမ်းပင်\nအသုံးပြုငွေ- Cambodian Riel ( US$ကိုလည်း အလွယ်တကူသုံးစွဲတာကြောင့် ပိုက်ဆံမလဲဘဲ $ပဲ သုံးလည်းရပါတယ်။ ငွေလဲမယ်ဆိုရင်တော့ ၁ဒေါ်လာကို ကမ္ဘောဒီးယားပိုက်ဆံ ၄၀၀၀ကျော်ရပါမယ်)\nအချိန်ကွာခြားချက်- ရန်ကုန်ထက် နာရီဝက်ပိုစောပါတယ်။ ဥပမာ- ရန်ကုန်မှာ ၁နာရီဆို အဲ့မှာ ၁နာရီခွဲ ရှိနေပါပြီ\nTourist Attractions (ဘာတွေလည်စရာရှိလဲ)\nဖနွမ်းပင် (Phanom Penh)\nနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရောက်ရင် သူ့ရဲ့ မြို့တော်တော့ သွားလည်သင့်ပါတယ်။ Camboidaမှာတော့ အန်ကောဝပ်ရှိတဲ့ Siem Reap ကိုပဲ သွားကြတာများပါတယ်။ နိုငံရဲ့ မြို့တော် ဖနွမ်းပင်မှာလည်း သွားလည်စရာနေရာတွေရှိပါတယ်။\nRoyal Palace (တော်ဝင်နန်းတော်ကြီး)\nကမ္ဘောဒီးယား နန်းတော်က ဘန်ကောက်က နန်းတော်ရယ်၊ မြဘုရားရယ်နဲ့ ဆောက်လုပ်ပုံတွေ ဗိသုကာဒီဇိုင်းတွေ တော်တော်ကိုဆင်သလိုပဲ။ နန်းတော်ကြီးကို ၁၈၆၀ခုနှစ်ကတည်းက တည်ထားခဲ့တာပါ။ နန်းတော်ကြီးမှာ လက်ရှိဘုရင်နေနေတုန်းပဲတဲ့။ ဘုရင်ကြီးက အသက်၆၅နှစ်ရှိပေမဲ့ အိမ်ထောင်မရှိဘူး။ အဲဒီတော့ နောက်တက်မယ့်ဘုရင်တွေကို တူတွေထဲက ရွေးပေးရမှာတဲ့လေ။ နန်းတော်ဝင်းထဲက ညီလာခံခန်းမတွေ၊ တခြားအဆောင်နဲ့ ခန်းမတွေ လေ့လာလို့ရပေမဲ့ လက်ရှိဘုရင်နေနေတဲ့ ဝင်းထဲတော့ ဝင်ခွင့်မပေးထားပါဘူး။\nနန်းတော်ဝင်းနဲ့ ကပ်ရပ်မှာ ငွေဘုရား (Silver Pagoda) ဆိုတာလည်းရှိတယ်။ ဘုရားဆောင်ကြမ်းပြင်ကို ငွေထည်တွေအပြည့်ခင်းထားလို့ Silver pagoda လို့ခေါ်တာတဲ့။ ဘုရားဆောင်ထဲမှာ မြဘုရားဆင်းတုနဲ့ တခြားရှေးဟောင်းဆင်းတုတွေလည်း ဖူးမြော်နိုင်ပါတယ်။ စိန်အလုံးပေါင်း ၉၀၀၀ ကျော်တန်ဆာဆင်ထားတဲ့ ရွှေအစစ်နဲ့ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်လည်း ထင်ရှားတယ်။ စိန်အကြီးဆုံးက ၂၅ကာရတ်တောင်ရှိတာပါတဲ့။\nNational Museum (အမျိုးသားပြတိုက်)\nခမာတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ သမိုင်းကြောင်းတွေ၊ အနုပညာလက်ရာတွေကို တစ်နေရာထဲမှာ ကြည့်နိုင်မယ့် ကမ္ဘောဒီးယားရဲ့ အကြီးဆုံးပြတိုက်တဲ့။ ရှေးဟောင်းရုပ်တုကြီးတွေအများကြီးပဲ ပြထားတာ။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းပေါင်း ၁၄၀၀၀ကျော်တောင်ရှိတာတဲ့။ ဒါပေမဲ့သမိုင်းနဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စိတ်ဝင်စားမှ သွားပါရှင်။ စိတ်မ၀င်စားရင်တော့ ဒီနေရာကိုကျော်လိုက်လို့ရတယ်။\n၁၉၇၅ကနေ ၁၉၇၉ခုနှစ်အထိ ၄နှစ်တာကာလဟာ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံသားတွေအတွက် တကယ့်ငရဲလိုပါပဲ။ အာဏာရှင်ပိုပေါ့ ခေါင်းဆောင်တဲ့ ခမာနီတွေ အုပ်စိုးတဲ့ကာလမှာ လူတန်းစားအားလုံး တပြေးညီဖြစ်အောင်ဆိုပြီး ချမ်းသာသူတွေ၊ ပညာတတ်တွေ၊ ရာထူးကြီးသူတွေ၊ နိုင်ငံရေးသမားတွေ၊ နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ သူတို့စကားနားမထောင်သူတွေ အကုန်လုံးကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက် သတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်။ လူတွေအကုန် အိုးအိမ်တွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူတို့ သွားခိုင်းရာ အရပ်လေးမျက်နှာကို ကိုယ်စီ အ၀တ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုနဲ့ နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စခန်းတွေမှာ သူတို့ပြောစကားနားထောင်၊ သူတို့ ခိုင်းတာလုပ်၊ ကျွေးတာစား အဲ့လိုပဲ အလိုက်သင့်နေခဲ့ကြရတာတဲ့လေ။\nဒီ Killing Field ဆိုတာကတော့ လူသတ်ကွင်းပေါ့။ ခမာနီလက်ထက်မှာ လူဦးရေ ၂သန်းကျော်သေဆုံးခဲ့ရတယ်ဆိုတော့ Cambodia မှာ လူသတ်ကွင်းတွေ အများကြီးပေါ့။ နုမြတ်တို့သွားလေ့လာခဲ့ရတဲ့ လူသတ်ကွင်းကတော့ ဖနွမ်းပင်မြို့ကနေ ၁ နာရီလောက်မောင်းရတဲ့ Choueng Ek နေရာက Killing Field ပဲဖြစ်ပါတယ်။ သစ်ပင်တွေ နွယ်ပင်တွေ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းနဲ့ သာယာတဲ့နေရာလေးက တစ်ချိန်တုန်းက လူ့အသက်ဝိဥာဉ်ပေါင်းကို ခြွေရာ လူသတ်ကွင်းဖြစ်ခဲ့တာ ၀မ်းနည်းစရာပါ။ အဲဒီဝင်းထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးပဲ။ ၀မ်းနည်းသလိုလို။ ငိုချင်သလိုလို။ ၀င်းကြီးအလည်မှာ ခန့်ထည်တဲ့ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုရှိနေတယ်။ အဲ့အဆောက်အအုံကြီးနားလည်းရောက်ရော စိတ်မကောင်းလိုက်တာ။ အလည်က မှန်ဗီရိုကြီးထဲမှာ အရိုးခေါင်းတွေ အရိုးခေါင်းတွေ မျက်စိတစ်ဆုံးပဲ။ ဒီလူသတ်ကွင်းထဲမှာ သတ်ဖြတ်မြှုပ်နှံထားတဲ့ အရိုးခေါင်းတွေတဲ့။ အရိုးခေါင်းပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော်တောင် ပြသထားတာ။\nခမာနီတွေကျဆုံးတုန်းက ဒီိလူသတ်ကွင်းထဲ ၀င်ရှာတာ အလောင်းပေါင်း ၉၀၀၀ နီးပါးတွေ့ခဲ့ရတယ်တဲ့လေ။ အဲ့မှာ သေဆုံးသွားသူတွေရဲ့ အ၀တ်အစားအပိုင်းအစတွေ၊ သတ်ရာမှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဓာတုဆေးမှုန့်တွေထားရှိရာနေရာတွေ၊ သတ်တဲ့အခါ အော်သံမကြားရအောင် ဖွင့်ထားတဲ့ လော်စပီကာကြီးချိတ်ဆွဲရာ သစ်ပင်ကြီးတွေ၊ လူသေအလောင်းတွေ စုပုံထားတဲ့နေရာတွေ စသဖြင့် အရာရာတိုင်းက ခြောက်ခြားဖို့ကောင်းလှပါတယ်။\nခမာနီလက်ထက်မှာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့စခန်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီစာသင်ကျောင်းကို အခုအခါမှာတော့ ပြတိုက်အဖြစ်ပြသထားတယ်။ တစ်ချိန်တုန်းက ကလေးသူငယ်လေးတွေရဲ့ စာအံသံလေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ စာသင်ခန်းတွေက အဲ့ကာလမှာတော့ နာကျင်လွန်းလို့ အာခေါင်ခြစ်အော်တဲ့အသံတွေ၊ ငိုကြွေးသံတွေပြည့်ရာ အချုပ်ခန်းတွေ၊ နှိပ်စက်ခန်းတွေ အဖြစ်ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။\nပျော်ပျော်ပါးပါးဆော့ကစားခဲ့တဲ့ ကျောင်းကစားကွင်းဟာလည်း အခုအခါမှာတော့ အလောင်းတွေမြှုပ်နှံရာ အုတ်ဂူဖြူဖြူတွေ အစီအရီနဲ့လေ။ ကလေးတွေ နိုင်ငံတော်သီချင်းသီဆိုရာ အလံတိုင်တောင် ကြိုးဆွဲချသတ်တဲ့နေရာအဖြစ် ပြောင်းခဲ့ကြတာတဲ့..\nလူပေါင်း ၁၇၀၀၀ကျော် ကိုKilling Field မှာ မသတ်ခင် ဒီကျောင်းထဲ ဖမ်းချုပ်နှိပ်စက်တာတဲ့။ တကယ့်ငရဲခန်းတွေလိူပါပဲ။ နောက်ဆုံးခမာနီတွေ လက်နက်ချလိုက်တဲ့အချိန် အဲ့ကျောင်းကို ၀င်စီးတော့ အချုပ်ခန်းပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော်မှာ အသက်ရှင် ကျန်ခဲ့တာ ၇ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်တဲ့လေ။\nကျောင်းထဲက အချုပ်ခန်းတွေ၊ နှိပ်စက်ထားတဲ့ပုံတွေ၊ သေဆုံးခဲ့တဲ့သူပုံတွေ၊ နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေ ပတ်ကြည့်ရင်း အတော်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတာ။ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုတာ ကောင်းကိုမကောင်းတာပဲ။ အဲ့ကျောင်းလို ငရဲခန်း၊ နှိပ်စက်စခန်းတွေ တခြားနေရာတွေမှာရှိသေးတယ်။ တချို့ကိုတော့ ကျောင်းအဖြစ်ပြန်ဖွင့်ထားတယ်တဲ့။ ကြက်သီးထစရာကြီးနော်။\nအနိဌာရုံတွေ မမြင်ချင်ရင်တော့ ဒီနေရာတွေ မသွားပါနဲ့လို့ ပြောချင်ပါတယ်။\nဖနွမ်းပင်မြို့တစ်ပတ် ဆိုက်ကားနဲ့လည်လည်ထွက်လည်းရတယ်။ သူတို့ဆိုက်ကားကတော့ ဒီကဆိုက်ကားနဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့။ အမိုးပါတယ်။ ပြီးတော့ စီးသူကရှေ့က၊ မောင်းသူက နောက်ကနေ မောင်းရတာ။ ဆိုက်ကားတစ်စီးကို ၅$နဲ့ အတူလိုက်ရှင်းပြတဲ့ Tour Guide က တစ်ဖွဲ့ကို $၅၀ ပေးရပါတယ်။\nကမ္ဘောဒီးယားက ပြင်သစ်ကိုလိုနီလက်အောက်ရောက်ခဲ့တာဆိုတော့ ပြင်သစ်အဆောက်အအုံတွေရယ်၊ တရုတ်ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံတွေရယ်၊ ကမ္ဘောဒီးယားရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံတွေရယ်ကို ၃နေရာခွဲပြီး တစ်နေရာနဲ့တစ်နေရာ ဆိုက်ကားတွေနဲ့ပို့ပေးတာ။ တစ်နေရာရောက်ရင် လမ်းဆင်းလျှောက်ပြီး ဂိုက်က စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့အကြောင်းအရာတွေ လိုက်ရှင်းပြတယ်။ အိမ်ကြိုအိမ်ကြား လမ်းကြို လမ်းကြားလျှောက်သွားရတော့ ဖနွမ်းပင်မြို့ရဲ့ လူနေမှုဘ၀အစစ်အမှန်တွေ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ နယ်ခံတွေနဲ့ တသားထဲကျသလိုခံစားရတဲ့ အစီအစဉ်ပေါ့။ ရန်ကုန်မှာလည်း ပန်းဆိုးတန်း၊ တရုတ်တန်းနဲ့ သိမ်ဖြူဘက်ကို အဲ့လို ဆိုက်ကားနဲ့ လိုက်ပြရင် ပိုတောင်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းဦးမယ်ထင်တယ်။\nဈေးတွေကတော့ Central Marketနဲ့ Russian Market ဆိုတာရှိတယ်။ Central Market ကတော့သူတို့ရဲ့ ဗဟိုဈေးပေါ့။ တကယ့်ဈေးလိုပါပဲ။ ကုန်စိုတွေရော ကုန်ခြောက်တွေပါရောင်းနေတာ။ Russian Market မှာကြတော့ သူတို့ဆီမှာ လာချုပ်တဲ့ World wide brand တွေရဲ့ စက်ရုံကျ အထည်တွေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ရနိုင်ပြီး အမှတ်တရ ပစ္စည်းတွေလည်း ရောင်းတယ်။ Shopping Center အနေနဲ့ကတော့ သူတို့ဆီမှာ အကြီးဆုံး AEON Mall ဆိုတာရှိတယ်။ အဲ့မှာဝယ်လို့ရတယ်။\nသမိုင်းတွေ ရာဇဝင်တွေလေ့လာပြီးတဲ့အခါ ခေတ်မီတိုးတက်တဲ့ နေရာတွေဆီသွားပြီး မွန်းကျပ်နေတာတွေ ဖြေဖျောက်ရမှာပေါ့။ ဖနွမ်းပင်ရဲ့ နောက်ဆုံးညမှာ ဖနွမ်းပင်ရဲ့ အကြီးဆုံး AEON mall ရယ်၊ အသစ်ဖွင့်လိုက်တဲ့ Night Market ဖြစ်တဲ့ Jet’s container market ရယ်ရောက်ခဲ့တယ်။ Bar တွေ၊ Club တွေ၊ စားသောက်ဆိုင်တွေများတော့ အဲ့မှာတော့လူငယ်တွေနဲ့ စည်မှစည်ရယ်။ ကမ္ဘောဒီးယားလူငယ်တွေ တွေ့ချင်အဲ့သွားလို့ ပြောရမယ်။ Street Foods တွေ မြည်းစမ်းချင်ရင်တော့ အရင်ကတည်းကရှိခဲ့တဲ့ Night Market ကိုသွားပါလို့။\nဆီယမ်ရိ(ပ်) Siem Reap\nရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းတွေ အများကြီးရှိလို့ ကျွန်မတို့ဆီက ပုဂံနဲ့ ညီအစ်မမြို့တော်ထားတဲ့ မြို့တော်ကြီးပါ။ အဲ့ဒီက ဘုရားကျောင်းတွေ သွားလည်ဖို့ Angkor Pass ဆိုတဲ့ လက်မှတ်ဖြတ်ရပါတယ်။ တစ်ရက်ကို ၃၇ဒေါ်လာ၊ ၃ရက်ကို ၆၂ဒေါ်လာနဲ့ ၇ရက်ကို ၇၂ဒေါ်လာ ပေးရပါတယ်။ လက်မှတ်ကို လက်မှတ်ရုံမှာ သွားထုတ်ရပြီး ကိုယ့်ဓာတ်ပုံနဲ့ တစ်ခါတည်းရိုက်ထုတ်ပေးပါတယ်။ နုမြတ်တို့ကတော့ ၃ရက်လက်မှတ်ဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အများစုကတော့ ၁ရက်လက်မှတ်ပဲ ဖြတ်ပြီး ဘုရားကျောင်းတွေကို ၁ရက်ထဲ အပြီး လည်ကြပါတယ်။ လက်မှတ်ကို ကိုယ်နဲ့မကွာဆောင်ထားဖို့၊ မပျောက်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဘုရားကျောင်းတွေ အ၀င်မှာ လက်မှတ်စစ်ဆေးလေ့ရှိလို့ပါ။\nအန်ကောဝပ်ကတော့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ကျောင်းဆောင်ကြီးဖြစ်သလို ကမ္ဘာ့ရှေးဟောင်းအံ့ဖွယ်ထဲကတစ်ခု (Ancient Wonder of the World) လည်းဖြစ်ပါတယ်။ ခမာတို့ရဲ့အကောင်းဆုံး ဗိသုကာလက်ရာ၊ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာဖြစ်လို့ ကမ္ဘောဒီယား အလံမှာတောင် အန်ကောဝပ်ကျောင်းတော်ကြီးပုံကို ထည့်ထားတာတွေ့ရတယ်။ နိုင်ငံတော်အလံမှာ အဲ့လို Landmark ထည့်ထားတာ သူနဲ့ အာဖဂန်နစ္စတန်ပဲရှိမယ်ထင်တယ်။\nAngkor ဆိုတာ City တဲ့။ Wat ဆိုတာက Temple ဆိုတော့ City of Temple ဘုရားကျောင်းမြို့တော်လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတယ်။ မြို့တော်ဆိုတဲ့အတိုင်း ကျောင်းဝင်းကြီးကို ကျုံးတွေ၊ မြို့ရိုးတွေ ပတ်လည်ဝိုင်းထားတာတွေ့ရတယ်။ စဆောက်ဆောက်ချင်းကတော့ ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးကို ပူဇော်ထားတဲ့ ဟိန္ဒူကျောင်းတော်ကြီးဖြစ်ပေမဲ့ အခုအခါမှာတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်ကြီးပါ။\nအပေါ်ဆုံးအဆင့်ကိုတက်ဖို့က လူအကန့်အသက်နဲ့တက်ရတာကြောင့် တန်းစီရပါတယ်။ မတ်လည်းမတ်လို့ လူကြီးတွေ မတက်သင့်ပါဘူး။ အပေါ်ဆုံးကနေတော့ အန်ကောဝပ်ပတ်လည်က ရှုခင်းတွေ မြင်နိုင်ပါတယ်။\nအန်ကောသုမ်လို့ခေါ်တဲ့ မြို့ဟောင်းကြီးမှာ မြို့ရိုးလေးဘက်ရှိပြီး မြို့ရိုးဂိတ်ကကျတော့ အရှေ့ဘက်မှာ ဂိတ်၂ခုရှိနေလို့ စုစုပေါင်း ဂိတ်၅ခုရှိပါတယ်။ တောင်ဘက်ဂိတ်က အန်ကောဝပ်နဲ့နီးတော့ လူသွားလူလာများပြီး စည်ကားတယ်။ အရှေ့ဘက်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးရှိတယ်။ နုမြတ်တို့ကတော့ Gate of the Dead လို့ခေါ်တဲ့ အဲ့ခေတ်က လူသေအလောင်းတွေကို မြို့ပြင်ထုတ်ရာ အရှေ့ဘက်ဂိတ်ကနေ Victory Gate လို့ခေါ်တဲ့ နောက်ထပ် အရှေ့ဘက်ဂိတ်အထိ မြို့ရိုးပေါ်ကနေ လျှောက်သွားဖြစ်ခဲ့တယ်။\nမြို့ရိုးတစ်ဖက်ကို ၃ကီလိုမီတာ(၁.၉မိုင်) ရှိလို့ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၃.၄မိုင်ရှိတဲ့မြို့ဟောင်းကြီးထဲမှာ ဘုရားကျောင်းတွေ အများကြီးရှိတော့ ပုဂံရောက်နေသလိုတောင် ခံစားရတယ်။\nအန်ကောသုမ်မြို့ဟောင်းကြီးရဲ့ အလည်တည့်တည့်မှာ ရှိနေပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို မျက်နှာမူနေတဲ့ ရုပ်တုကြီးတွေကြောင့် နာမည်ကျော်တဲ့ ဘုရားကျောင်းကြီးပါ။ ခမာဘုရင် ဂျာယာဗာမန်ကြီးကို ရည်စူးဆောက်လုပ်ထားတဲ့ ဘုရားကျောင်းမို့လို့ ဒီမျက်နှာကြီးတွေက ဘုရင်ကြီးရဲ့ မျက်နှာဖြစ်မယ်လို့ယူဆထားကြပါတယ်။ မျက်နှာတော်က ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ထားကာ အရာရာကို တတ်သိနားလည် ငြိမ်းအေးနေတဲ့သဏ္ဏာန်ဖြစ်နေပါတယ်။ အရပ်လေးမျက်နှာလှည့်နေတဲ့ မျက်နှာတော်ရုပ်တုကြီး ၅၀ခုရှိတာကြောင့် မျက်နှာတော်က ၂၀၀ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီတော့ကျောင်းဆောင်ကြီးပေါ် ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့် မျက်နှာတော်တွေ မြင်ရပြီး ဆန်းကြယ်လှပါတယ်။\nကျောက်တုံးကြီးတွေ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ဒီနေရာဟာလည်း ကမ္ဘောဒီးယား ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးထဲက အထင်ကရနေရာတစ်ခုပါပဲ။ ရှေးခေတ်ခမာဘုရင်ရဲ့ ပွဲကြည့်စင်ကို ဆင်ရုပ်ကြီးတွေနဲ့ တောက်လျှောက်ပုံဖော်ထားတာ။ အဲ့ဝင်းအထဲမှာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတွေရယ်၊ ခလယ်က ကျောင်းဆောင်ကြီးဆီ တန်းတန်းကြီး ရောက်သွားတဲ့ လျှောက်လမ်းရယ်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အမြင်ဆန်းကြယ်လှပါတယ်။ ဒီဝင်းထဲမှာ အရင်က ဘုရင့်နန်းတော်ရှိခဲ့ပေမဲ့ အုတ်မြစ်ရာ မတွေ့တာကြောင့် သစ်နဲ့ဆောက်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်ဖြစ်မယ်တဲ့လေ။\nTomb Raider ဘုရားကျောင်းလို့နာမည်ကြီးတဲ့ကျောင်းဆောင်ကြီးပါ။ Holloywood မင်းသမီး အင်ဂျလီနာ ဂျိုလီပါတဲ့ Lara Croft : Tomb Raider ဇာတ်ကားက ဒီကျောင်းမှာရိုက်ထားတာ။ အဲ့ကားလည်းထွက်ပြီးရော Cambodia ကို လူသိပိုများလာပြီး Tourisim လည်း အရမ်းတိုးတက်လာတာတဲ့။\nသစ်ပင်ကြီးတွေ ဝါးမြိုနေတဲ့ Ta Prohm ဘုရားကျောင်းဝင်းက တကယ်ထူးခြားပါတယ်။ ၁၂ရာစုတုန်းကဆောက်ခဲ့တဲ့ ဒီဘုရားကျောင်းကြီးကို အဲ့ခေတ်က ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သင်ကြားပေးတဲ့ကျောင်းအဖြစ်ရော၊ တိုင်းရင်းဆေးတွေပြုလုပ်တဲ့နေရာအဖြစ်ရော အသုံးပြုခဲ့ကြတာတဲ့။ အခုတော့ အပင်ကြီးတွေက ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံတွေကို ဝါးမြိုနေသလိုဖြစ်နေတာက အမြင်အရမ်းဆန်းတာပဲ။ ကိုယ်တွေဆီမှာလည်း အဲ့လိုနာမည်ကြီး Hollywood ကားတစ်ကားလောက် လာရိုက်ရင်ကောင်းမယ်နော်။ ဒါမှ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အလှတွေ ကမ္ဘာကပိုသိမှာ။\nနေ၀င်ချိန်ကို အန်ကောသုမ်ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးရဲ့ ကျုံးကြီးမှာ လှေစီးရင်း ခံစားနိုင်ပါတယ်။ ကျုံးက တချို့ဘက်အခြမ်းတွေမှာတော့ ရေခမ်းနေပါပြီ။ ရေရှိတဲ့ဘက်မှာ စီးရတာပါ။ စီးချိန်တစ်နာရီလောက်ကြာလို့ ကိုယ့်မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း စကားတပြောပြော ၀ိုင်နဲ့ ဘီယာလေးသောက်ရင်း ရှုခင်းလေးကြည့်ရင်း သဘာဝအလှကို ခံစားနိုင်ပါတယ်။\nညဘက်မှာ သွားကြည့်ရှုသင့်တဲ့ ဆပ်ကပ်ပွဲပါ။ ရန်ကုန်မှာ ပြသွားတဲ့ ရွှေဒေါင်းဆပ်ကပ်နဲ့ ဆင်ပါတယ်။ ဖျော်ဖြေမှုတွေကတော့ ကွဲတာပေါ့လေ။ ကမ္ဘောဒီးယားလူမျိုးတွေချည်း ဖျော်ဖြေကပြခဲ့တဲ့ ဆပ်ကပ်လေးက တကယ်ချစ်စရာပါ။ အံ့အားသင့်စရာလည်းကောင်းပါတယ်။ ညဘက်အားရင် သွားကြည့်သင့်ပါတယ်။ လက်မှတ်ဈေးနှုန်းက နေရာပေါ်မူတည်ပြီး 18$, 28$နဲ့ 38$ ဆိုပြီးရှိပါတယ်။ ညဘက်၈နာရီတိုင်း ကပြဖျော်ဖြေပါတယ်။ ဆပ်ကပ်ဝင်းထဲမှာ စားသောက်ဆိုင်ရှိပြီး ဆပ်ကပ်မကြည့်ခင် တစ်ခါတည်း ညစာ စားလို့ရပါတယ်။\nနေ့လည်ဆို Old Market ညဆို Angkor Night Market နဲ့ Noon Night Market သွားပါ။ ညဘက်မှာ Pub Street ကလည်း စည်ပါတယ်။ Shopping Mall ဆိုရင်တော့ Old Market နားမှာ Angkor Trade Center ဆိုတာရယ် Lucky Mall ဆိုတာရယ် ရှိပါတယ်။\nSiem Reap ကနေ ၁နာရီခွဲလောက်မောင်းရင်ရောက်တဲ့ Phnom Khlen ရေတံခွန်ကြီးက တောင်ပ်ါမှာ ရှိပြီး ကြီးမားလှပပါတယ်။\nနာရီဝက်လောက်မောင်းရင်ရောက်တဲ့ Tonle Sap ရေကန်ကြီးကတော့ အရှေ့တောင်အာရှမှာ အကြီးဆုံးရေကန်ကြီးပါ။ ရေကန်ကြီးက ကျယ်တော့ ရေတွေက မျက်စိတစ်ဆုံးပဲ။ ရေပေါ်ရွာလေးလည်းရှိတော့ ရေကန်ထဲ လှေစီးပြီး သွားလည်နိုင်ပါတယ်။\nThis entry was posted in Adventure, Asia, Heritage, Travel, Uncategorized and tagged Asia, Travel. Bookmark the permalink.\n← Vienna, the City of Art\nNepal where Mt.Everest exists →


Who were Bengali, so called Rohingya?: တိုင်းပြည်အရေးထက် ဒေါ်လာအရေးကို ဦးထိပ်ပန်တဲ့ BBC\nAnna Jones ရဲ့ မူရင်းဆောင်းပါးကိုတော့ ဒီ http://www.bbc.co.uk/news/world...-asia-pacific-11595983 မှာ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်...\nဘီဘီစီလို သိက္ခာရှိ သတင်းဌာနအနေနဲ့ ဒီလို လွဲမှားနေတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စီစစ်မှုမရှိပဲ ထုတ်လွှင့်တဲ့အတွက် ဖြေရှင်းမှု တစ်ခုခု ထုတ်ပြန်သင့်ပါတယ်..... ရခိုင်လူမျိုးတွေကိုလည်း စာနာသင့် ပါတယ်.... ဘူးသီးတောင် မောင်တောမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ရိုဟင်ဂျာတွေ ကျူးလွန်နေတဲ့ လူမသိ သူမသိ ပြစ်မှုတွေကိုလည်း ဖော်ထုတ်စေချင်ပါတယ်....\nရခိုင်လူမျိုးများက ဗုဒ္စဘာသာဝင်တွေပါ။ မဟာမြတ်မုနိဘုရားကိုအဲ့ဒီကနေသယ်လာကတည်းရှင်းပါတယ်။ BBC မှာလုပ်ကိုင်သွားတဲ့ မြန်မာတွေထဲမှာလည်းရခိုင်လူမျိုးတွေပါပါတယ်။ ဒီလိုကိစ္စလေးက သေးသေးလေး ဆိုတဲ့အကြောင်းချစ်ရာပေမဲ့ အခုအနေ အထားက ခေါင်းလေးဝင်ပါရစေ၊ ကိုယ်လေး ၀င်ပါရစေနဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ်ရဲ့ အနေအထားကို ချိုးနင်းလိုက်တဲ့ အပြုအမှုပါဘဲ။ ဒါကို BBC အနေနဲ့ ကျယ်ကျယ်ပြန့် ပြန့် မကြည့်ဘဲ ၊မတွက်ဘဲ သတင်း တစ်ခုအနေနဲ့ တင်ပြတဲ့အနေအထားနဲ့ဆိုအုံးကျွန်တော်တို့ ကန့် ကွက်ပါ တယ်။\nလူမျိုးရေး၊ ဘာသာရေး ကိစ္စများအတွင်း ကြီးမားသော ပြဿနာကို ထောင်ပေးသော၊ အက်ကြောင်းပေး သော အနေအထားကို လုပ်ဆောင်သည့် သတင်းဌာနအဖြစ်ကိုတော့ မလုပ်စေချင်ပါဘူး။\nသတင်းဌာနတွေကိုယ်တိုင် လူအခွင့်အရေးဆိုတာကိုဇောင်းပေးပြီးတော့တင်လိုက် ကြ တာနောက်ဆုံး နိုင်ငံတာကာအစည်းဝေးတွေ၊ အာဆီယံတွေထိကိုသောသောညံ့သွားပါတယ်။\nဘာကြောင့်နဲ့ ဘယ်လိုသောအနေအထားတွေကြောင့်လုပ်ကြတယ် ဆိုတာတော့ Lobby လုပ်သူတွေ ဘဲသိမှာပါ ၊ နိုင်ငံရေးထိုးနှက်ချက်အကြောင်းကြီးကို ရှိနေပါတယ်။ နောက်ဆုူံး ဦးဥာဏ်ဝင်း အာဆီယံ မှာ ဘင်္ဂလီတွေဆိုပြီး လက်ညိူး ထိုူးမှအားလုံးက ဘင်္ဂလီဆိုတာကိုတော့ ကျယ်ကျယ်ပြန့် ပြန့် လိုက်သုံးထွက် လာရ တဲ့ အခြေအနေပါ။ ဒီအစ်ရှုးက မသေးပါဘူး။. အခုနောက်တကြိမ်ထပ်ပြီးတကျော့ပြန်ဝင်လာပါတယ်။ အကြောင်းတွေဆက်စပ်ပြီးတော့ ကြည့်ရင်တော့ သိပ်မကောင်းဘူးဆိုတော့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ရခိုင်ပြည်နယ်က ရခိုင်လူမျိုးတွေရဲ့ရင်ထဲမှာဘယ်လောက် ချိလိုက်မလည်း စဉ်းစားပါ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော် နီးပါး ကြံကြံခံပြီးတော့ ဘာသာမတူ ဘင်္ဂလားနိုင်ငံသားတွေနဲ့ သွေးမနှောခဲ့တဲ့လူမျိုးတွေပါ၊ ဒီအတွက် မိမိတင်ပြသော သတင်းသည် ကိုယ်ဘက်ကိုဘယ်လောက်ထိ ကြီးမားသော ရိုက်ခိုက်မှုဖြစ်လာတာကို တွက်ဆကြည့်စေချင်ပါသည်။\nထိရောက်တဲ့ အထက်လူကြီးတွေဆီ (အောက်က ဌာနမှုးတွေဆီ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဘာပါဝါမှ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ ခေါင်းညိမ့်ရသူတွေဘဲဖြစ်တယ်။ ဒီတော့ ဌာနအားလုံးကို ထိန်းချုပ်သူတွေ၊ ဒါရိုက်တာတွေဆီ၊ ဗြိတိလျှနိုင်ငံခြားရေးဌာန ဝန်ကြီးဆီ) တိုက်ရိုက် ကန့်ကွက်စာတွေ ပို့ကြပါ။\nဒီမြေပုံဆွဲသူ အချက်အလက်ပေးသူက နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာက နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့ ရခိုင်အမျိုးသားတွေကို မထည့်ထားတာကို အဓိကထား ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထောက်ပြပါ။ ဘီဘီစီကို ချက်ခြင်းတောင်းပန်ခိုင်းပါ။\nမြေပုံသုံးတဲ့ ဆောင်းပါရှင်ကော၊ နောက်ကကြိုးဆွဲသူ တမင်တကာ အချက်အလက်မှားပေးသူ မြန်မာပြည်က လာသူတွေဆိုတဲ့ လူတွေကိုလည်း ချက်ခြင်း အလုပ်ထုတ်ပြစ်ဖို့ ပြင်းပြင်း ထန်ထန်တောင်းဆိုကြပါ။\nပြည်ထဲက ရခိုင်အမျိုးသားတွေကိုလည်း ဒီမြေပုံကို ပြပါ။ ပြည်ပက လူတချို့ ဘယ်လောက် ယုတ်မာနေကြသလည်းဆိုတာ သိအောင်ပါ။\nရခိုင်ပြည်မှာ မျက်မှောက်ခေတ်မှာ နေနေကြတဲ့ လူမျိုးမတူတူ ဘာသာမတူတူ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ် အဓိကရုန်းဖြစ်အောင်တော့ မလုပ်ကြပါနဲ့။ ကိုယ်က ယဉ်ကျေးတယ်။ နိင်ငံသားကောင်း ပီသတာကိုပြပါ။ ရခိုင်ပြည်သူ ပြည်သား တွေကို သူတိ့ရဲ့ သမိုင်းကို ဒီဆောင်းပါးရှင် အနောက်နိုင်ငံသား မိန်းမလို လူတွေ၊ မြန်မာပြည်ကလာတဲ့ ဆိုတဲ့ မီဒီယာသမားတစ်ချို့က ဘယ်လိုဖျောက်နေတာကိုဘာ အဓိကထားပြီး အသိပေးကြပါ။\nပြီးဒီဖြစ်ပြက်ခဲ့တာကိုလည်း မကြာမကြာ ပြန်တင်ပြပါ။ မဟုတ်တရုတ် လုပ်ခဲ့သူတွေကိုလည်း သတက်လုံး ဘယ်သူကမျှ မမေ့အောင် ဆက်လုပ်ရမယ်။ ဒါမှ နောင်ကျဉ်သွားမယ်။\nCredit to - Let's Work , James Mmt , Than Saw ...\nသီရိ ဧရာဝတီ FaceBook မှကူးယူတင်ပြသည်။\nPosted by Anti Rohingya (Bengali Muslim) - Anti Terrorist at 3:17 PM\nAs BBC, must take out Rohingya photo from the map! English people are intelligent and they are prone to be canned. Our nations, luckily, this highlights that we have such kind of issue and now it's time to drive those Rohingya away from our land.\nPlease do not believe in those people who frighten our nations with the words of "the human right". Please just think of the logic. Every country has the right to protect its own nation. This is nature. This is pure human right. So this Rohingya issue is just insulting our nations. Be strong. We must drive away those Rohingya.\nBBC = Bangali Best Co-ordinater ! U are representing the illegal Bangalis who are trying to claim their territory in Burma. Similarly,you better claim that you are native people of Australia and have fully rights like Aborigine people in Australia. You will be kick out from there. Do not insult the generous of Burmese and Rakhine people. Shame on you!


.ချစ်သူများနေ့မရောက်ခင်မှာတောင် ချစ်ဇနီးနန္ဒာလှိုင်ကြိုက်တတ်တဲ့လက်ဆောင်လေးကို နိုင်ငံခြားကနေ တကူးတကမှာပြီး Surprise လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိုဇေသီဟ. – Askstyle\n.ချစ်သူများနေ့မရောက်ခင်မှာတောင် ချစ်ဇနီးနန္ဒာလှိုင်ကြိုက်တတ်တဲ့လက်ဆောင်လေးကို နိုင်ငံခြားကနေ တကူးတကမှာပြီး Surprise လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိုဇေသီဟ.\nဗီဒီယိုေခတ္ကတည္းက ျမန္မာ့အႏုပညာေလာကမွာ လ်ွမ္းလ်ွမ္းေတာက္ နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ မင္းသမီးေခ်ာ နႏၵာလိႈင္ကို လူၾကီး၊ လူငယ္ ပရိသတ္တိုင္းလိုလို ခ်စ္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ စြဲေဆာင္မႈရိွၿပီး ေျပျပစ္လွပလြန္းတဲ့ နႏၵာလိႈင္က အိမ္ေထာင္က်ျပီး ကေလးသံုးေယာက္ရသြားသည့္တိုင္ အခုခ်ိန္ထိ လွေသြးႂကြယ္ေနဆဲ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ နႏၵာလိႈင္က လက္ရိွမွာေတာ့ အႏုပညာအလုပ္ေတြကို လံုးဝရပ္နားလိုက္ျပီး မိသားစုအတြက္ အိမ္ေထာင္ရွင္မတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ့သာမက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ဘဝကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းျဖတ္သန္းေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။\nနႏၵာလိႈင္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္သက္တမ္း (၁၂) နွစ္ေက်ာ္တိုင္ရိွေနျပီျဖစ္တဲ့ နႏၵာလိႈင္က သူမရဲ့ ခင္ပြန္းသည္ ကိုေဇသီဟဆီမွာလည္း ၾကင္စဦးအတိုင္း အခ်စ္ခံေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္မွာလည္း ကိုေဇသီဟက ဇနီးသည္ နႏၵာလိႈင္ဆီကို ခ်စ္သူမ်ားေန့အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေလးေပးခဲ့ေၾကာင္း “နႏၵာက ပန္းပင္ေတြ စိုက္ေနတာျမင္ေတာ့ Valentine’s Day ေန႔မွာ ေပးဖို႔ ထိုင္းကို အပင္ေတြ လွမ္းမွာလိုက္တယ္။ နိဗၺာန္ၾကာ ၁၀ ပင္ေပါ့။ ဟိုကပို႔တဲ့လူက စိတ္ေစာၿပီး ဒီေန႔အေရာက္ပို႔လိုက္တာ စပ႐ိုက္ တိုက္မဲ့ အစီအစဥ္ ပ်က္သြားပါေလေရာ.. မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ.. ေစာေရာက္ေတာ့လဲ ေစာ သိသြားတာေပါ့.” ဆိုျပီး ေျပာလာပါတယ္။\nနႏၵာလိႈင္ရဲ့ ခင္ပြန္းကေတာ့ နႏၵာလိႈင္ၾကိဳက္တတ္တဲ့အပင္ေလးေတြကို နုိင္ငံျခားကေန တကူးတက မွာေပးျပီး လက္ေဆာင္ေပးတာ အရမ္းအလိုက္သိတတ္တာပဲေနာ္။ ပရိသတ္ၾကီးလည္း အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ကံေကာင္းလြန္းတဲ့ နႏၵာလိႈင္ကို အားက်ေနၾကမယ္ ထင္ပါတယ္ေနာ္။ ဖတ္ရႈေပးတဲ့ Cele Connections ပရိသတ္ႀကီးအားလုံးလည္း သာယာေပ်ာ္႐ႊင္တဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။\nSource: Zay Thiha’s fb\nချစ်သူများနေ့မရောက်ခင်မှာတောင် ချစ်ဇနီးနန္ဒာလှိုင်ကြိုက်တတ်တဲ့လက်ဆောင်လေးကို နိုင်ငံခြားကနေ တကူးတကမှာပြီး Surprise လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိုဇေသီဟ\nဗီဒီယိုခေတ်ကတည်းက မြန်မာ့အနုပညာလောကမှာ လျှမ်းလျှမ်းတောက် နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ မင်းသမီးချော နန္ဒာလှိုင်ကို လူကြီး၊ လူငယ် ပရိသတ်တိုင်းလိုလို ချစ်ကြမယ် ထင်ပါတယ်။ စွဲဆောင်မှုရှိပြီး ပြေပြစ်လှပလွန်းတဲ့ နန္ဒာလှိုင်က အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးသုံးယောက်ရသွားသည့်တိုင် အခုချိန်ထိ လှသွေးကြွယ်နေဆဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ နန္ဒာလှိုင်က လက်ရှိမှာတော့ အနုပညာအလုပ်တွေကို လုံးဝရပ်နားလိုက်ပြီး မိသားစုအတွက် အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့သာမက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်းဖြတ်သန်းနေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nနန္ဒာလှိုင်ကတော့ အိမ်ထောင်သက်တမ်း (၁၂) နှစ်ကျော်တိုင်ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ နန္ဒာလှိုင်က သူမရဲ့ ခင်ပွန်းသည် ကိုဇေသီဟဆီမှာလည်း ကြင်စဦးအတိုင်း အချစ်ခံနေရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာလည်း ကိုဇေသီဟက ဇနီးသည် နန္ဒာလှိုင်ဆီကို ချစ်သူများနေ့အမှတ်တရ လက်ဆောင်လေးပေးခဲ့ကြောင်း “နန္ဒာက ပန်းပင်တွေ စိုက်နေတာမြင်တော့ Valentine’s Day နေ့မှာ ပေးဖို့ ထိုင်းကို အပင်တွေ လှမ်းမှာလိုက်တယ်။ နိဗ္ဗာန်ကြာ ၁၀ ပင်ပေါ့။ ဟိုကပို့တဲ့လူက စိတ်စောပြီး ဒီနေ့အရောက်ပို့လိုက်တာ စပရိုက် တိုက်မဲ့ အစီအစဉ် ပျက်သွားပါလေရော.. မတတ်နိုင်ဘူးလေ.. စောရောက်တော့လဲ စော သိသွားတာပေါ့.” ဆိုပြီး ပြောလာပါတယ်။\nနန္ဒာလှိုင်ရဲ့ ခင်ပွန်းကတော့ နန္ဒာလှိုင်ကြိုက်တတ်တဲ့အပင်လေးတွေကို နိုင်ငံခြားကနေ တကူးတက မှာပေးပြီး လက်ဆောင်ပေးတာ အရမ်းအလိုက်သိတတ်တာပဲနော်။ ပရိသတ်ကြီးလည်း အိမ်ထောင်ရေးမှာ ကံကောင်းလွန်းတဲ့ နန္ဒာလှိုင်ကို အားကျနေကြမယ် ထင်ပါတယ်နော်။ ဖတ်ရှုပေးတဲ့ Cele Connections ပရိသတ်ကြီးအားလုံးလည်း သာယာပျော်ရွှင်တဲ့နေ့လေးတစ်နေ့ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။


ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်က မြန်မာ့ငွေကြေး (ပိုက်ဆံ စက္ကူ) တွေရဲ့ ဓါတ်ပုံတွေကို စုစည်းထားမိသလောက် တင်ပြပေးခဲ့ပါတယ်။ … (ကျွန်တော်ကတော့ သမိုင်းအမြင်က ရှာဖွေရေးသားတဲ့ မို့လို့ ဒီနေရာမှာ ငွေကြေးတန်ဖိုး၊ ဘောဂဗေဒ ချိန်ခွင်လျှာ၊ စီးပွားရေး အယုတ်အလျော့ ..ဒါတွေကို ရေးသားမှာ မဟုတ်ဘဲ တိမ်မြိုပ်နေတဲ့ သမိုင်းကိုသာ ဖွေရှာရေးထုတ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။)\nကျွန်တော် တို့ ငယ်ငယ်ကတည်းကနေ အခုအချိန်အထိ ပြောဖူးတဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။.\nအဲဒါက တခြားစကားတော့ မဟုတ်ပါဘူး ..။\n“ ငွေ က တန်ဖိုး မရှိတော့ဘူး” ..\n“ စံလင်း၊ မောင်ကောင်း ခေတ်ကလို မဟုတ် မှ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်လို တန်ဖိုးရှိမှာလဲ ..”\nဆိုပြီး … စသဖြင့် ပေါ့ ..။\nအမှန်တကယ် က သမိုင်းမှာဆိုတာထက် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ခြောက်ဆယ် ၁၉၅၀ ပတ်ဝန်းကျင် ခေတ်က မြန်မာ့ငွေကြေး ဟာ တော်တော်တန်ဖိုးရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။..။\nမြန်မာ့ငွေကြေး ကို နိုင်ငံတကာ က ဘဏ်တွေ လက်ခံခဲ့ကြပါတယ်။\nအဲဒီလိုလက်ခံခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ မြန်မာ့ပိုက်ဆံ စက္ကူပေါ်မှာ “နိုင်ငံခြားသား တစ်ဦး နဲ့ မောင်ကောင်း” လက်မှတ်ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ “စံလင်း + မောင်ကောင်း” ဆိုတဲ့ လက်မှတ်တွေ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ..\nကျွန်တော် ပြောချင်တာ က အဲဒါပါ…\nအဲဒီမှာ လက်မှတ်ထိုးခဲ့တဲ့ …\nစံလင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ..။???\nမောင်ကောင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ..။???\n(စံလင်း ၊ နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦး … ၂ ယောက် အကြောင်းကိုတော့ ထပ်ပြီး ဖွေရှာတင်ဆက်ပေးပါမယ်။)\nအခုက … မောင်ကောင်း ဆိုသူအကြောင်း ပါ..။\n- “မြန်မာနိုင်ငံ သမိုင်းကော်မရှင်” ၏ ဥက္ကဌကြီးမှာ ဆရာကြီး ဦးကောင်း ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\n- ဆရာကြီး ဟာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၆၆ ခု၊ သီတင်းကျွတ်လဆုတ် ၇ ရက်နေ့မှာ မြင်းခြံမြို့နေ အဖ ယစ်မျိုးဝန်ကြီး ဦးဘသော်နှင့် အမိ ဒေါ်ကြင်မြိုင်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့ပါတယ်။\n- ဦးကောင်း ဟာ ၁၉၂၆ ခုနှစ်မှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာအထူးဂုဏ်ထူး ဖြင့် ဘီအေ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။\n- အင်္ဂလိပ်အစိုးရက ဆရာကြီးကို နိုင်ငံခြားပညာတော်သင် အဖြစ် အင်္ဂလိပ်ပြည်၊ လန်ဒန် ယူနီဗာစီတီရှိ ကင်း ကောလိပ်ကျောင်း(King’s College) သို့ စေလွှတ်ပြန်ရာ ထိုတက္ကသိုလ်တွင် ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ကာ ဒီပလိုမာဘွဲ့ထူးကို ဆွတ်ခူးခဲ့ရုံသာမက ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် မဟာဝဇ္ဇာဘွဲ့ထူးအောင်ပန်းကို ပထမတန်းမှနေ၍ ဆွတ်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြန်ပါတယ်။ ဆရာကြီး ရေးသားပြုစုသော “ရှေးအကျဆုံးခေတ်မှ ၁၉၂၉ ခုနှစ်အထိ၊ မြန်မာပြည်၏ ပညာရေးသမိုင်းကြောင်း လေ့လာချက်” ကျမ်းစောင် က ဆရာကြီး ဦးကောင်း ကို အဲဒီဘွဲ့ထူး ကို ဆွတ်ခူးစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\n- ကျောင်းအုပ် - လက်ထောက် ပညာဝန်ထောက် - ပညာဝန်ထောက် - (ပထမတန်း) ပညာရေးဝန်ထမ်း - အထက်တန်းကျောင်းကြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး - ပထမဆုံး ပညာရေး အရာရှိချုပ် - ခရိုင်ပညာရေး အရာရှိ - လက်ထောက် ပညာမင်းကြီး - အထက်တန်း ပညာရေးရာ အကြံပေးအရာရှိ စသဖြင့် အမျိုးမျိုး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါတယ်။\n- မြန်မာနိုင်ငံတော် ငွေးကြေးဘုတ်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ခန့်အပ်ခြင်းခံရပါတယ်။.\n- ၁၉၅၃ ခုနှစ်မှာ ဆရာကြီး ဦးကောင်းအား ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော် အစိုးရ က “စည်သူ” ဘွဲ့ထူးဖြင့် ချီးမြှင့်ခဲ့ပါတယ်။\n== အစိုးရသစ် သမ္မတ (ဦး) သိန်းစိန်လက်ထက် မှာ စည်သူဘွဲ့ချီးမြင့်ခံထားရပြီး အခုလက်ရှိမှာ မြန်မာနိုင်ငံ စာကြည့်တိုက်အသင်း နာယက အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဒေါက်တာ (ဦး) သော်ကောင်း ဟာ ဦးကောင်း ရဲ့ သား ဖြစ်သူဖြစ်ပြီး (ဦး) သန့်သော်ကောင်း ကတော့ ဦးကောင်း ရဲ့ မျိုးဆက် မြေးဖြစ်သူ ဖြစ်ပါတယ်။\nspecial Thanks to : Dr.Myo Thaik\nCredit : မြ၀တီ


ကဗျာလေးကို ကြိုက်နှစ်သက်၍ သာကီနွယ် ဘလော့မှ ကူးယူတင်ပြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Army Soul at 2:52 AM2comments\nမိန်းကလေး အရွယ်စုံတော်တော်များများသည် အရုပ်များကို နှစ်သက်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ကျွန်တော့်ချစ်သူလေးကလည်း အပါအ၀င်ဖြစ်သည်။ မွေးနေ့တိုင်းမှာ မကြီးမငယ်နှင့် အရုပ်များကို ခုံမင်စွာ လက်ဆောင်တောင်းလေ့ရှိသော သူမ။ တစ်ခုသော ညနေခင်းတွင် RP ရဲဘော်က အဆောင်ကို ရောက်လာကာ ကျွန်တော့်ဧည့်သည် ဂိတ်တွင်ရောက်နေကြောင်း လာပြောလေသည်။ သူမပဲဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ကို တွေးမိကာ ယူနီဖောင်းလဲမည့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်ကာ RP နောက်မှ ခပ်သွက်သွက်လေးလိုက်ခဲ့သည်။ သူမကားလေးက RP ဂိတ်တဲနားတွင်ထိုးရပ်ထားလေသည်။ ကျွန်တော်ကားအနားရောက်တော့ သူမ ကမန်းကတမ်းဆင်းလာကာ..\n"ဒါများ မီးငယ်ရယ်..ဖုန်းဆက်လိုက်လည်းရသားနဲ့။ အဝေးကြီးလိုက်လာရတယ်လို့။"\nသူမ ဘာမှမပြောပဲ ကားတံခါးတစ်ဖက်ခြမ်း(lover seat)ဖက်ကို ပြေးသွားကာ ကားထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုထုတ်နေလေသည်။ သူမ..ကျွန်တော့်နားပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဘာပြောရမှန်း မသိနိုင်လောက်အောင် ကျွန်တော်ဆွံအသွားသည်။\nသူမလက်ထဲတွင် ကျွန်တော့်ခါးလောက်အမြင့်ရှိသော ၀က်ဝံရုပ်တစ်ခု၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လေသည်။\n"ကိုကြီး..ဒီဝက်ဝံရုပ်ကို ယူသွားနော်။ မီးငယ်ခရီးသွားနေတုန်း..မီးငယ်ကိုယ်ပွား ဒီကောင့်ကို ထားခဲ့မယ်။ ဒါပဲ"\nသူမစကားက ပြတ်သားလှသည်။ ဘေးကျပ်နံကျပ်။\n"မီးငယ်..ကိုယ်ကစစ်သားနော်..မီးငယ်။ ဒီအရုပ်ကြီးက ဘာလုပ်ရမှာတုန်း။ မီးငယ်ကို သတိရရင်ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်လေ။ ဒါကြီးကို မထားခဲ့နဲ့ကွာ။"\nသူမ မျက်နှာက ငိုတော့မယောင်။ သြ..မိန်းကလေးတွေများ တယ်လည်းတတ်နိုင်ကျသကိုး။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အမောင်ယောကျာ်းကြီးကပဲ သဘောထားကြီးရတော့သည်။ သူမက ၀မ်းပန်းတသာဖြင့် ပြန်ရန်ကားပေါ်သို့တက်သွားလေသည်။ တပ်ဂိတ်တံခါးဖွင့်သံကြောင့် နောက်ဖက်ကိုလှည့်ကြည့်မှ တပ်ရင်းမှူး၏ကားဝင်လာလေသည်။\nပြသနာက စပါပြီ။ ၀တ်ထားတာ ယူနီဖောင်း။ လက်တစ်ဖက်မှာက ၀က်ဝံရုပ်တစ်ကောင်။ အလေးကပြုရတော့မည်။ အရုပ်ကလည်း ပစ်ချမရ။ အလေးကလည်း မပြု၍မရ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အရုပ်ကို ဘေးကပ်လျက်ပိုက်ကာ အလေးပြုလိုက်ရသည်။ သူမကတော့ အဖြစ်အပျက်များအားလုံးမြင်ကာ လျှာလေးသာထုတ်ပြကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကျွန်တော်လည်း ရှက်ရှက်ဖြင့် အခြားသူများ ထပ်မမြင်ခင် အရုပ်ကို ရင်ဝယ်ပိုက်ကာ အဆောင်သို့ပြေးရလေသည်။\n၀က်ဝံလေးရောက်ပြီး ၂ရက်မြောက်နေ့တွင် ရင်းမှူးကလိုင်းတွေစစ်မယ်ဆိုတော့ ပြသနာက စပါပြီ။ ဒီအကောင်ကိုက ဘယ်နားသွားထားရမည်မသိ။ သေတ္တာကလည်း ဟမ်ဘာကာဖြစ်နေပြီ။ အိမ်သာထဲကလည်း ထည့်လို့မကောင်း။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကတင်ပေါ်တွင်သာ နံရံကိုမှီ၍ အခန့်သားထိုင်ခိုင်းထားလိုက်တော့သည်။ ကျွန်တော့်အခန်းဝသို့ ရင်းမှူးရောက်ချိန်တွင် ဘာမှမပြောဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်သာ ကျွန်တော့်ပခုံးကိုပုတ်ကာ ပြန်ထွက်သွားလေသည်။ ထိုမှသာ ကျွန်တော်အသက်၀၀ရှူနိုင်တော့သည်။ ကျွန်တော့်အဖြစ်ကို ညီတော်များက ပြောပြောကာ အောချနေကြလေသည်။\nသြ..ချစ်သူ၏ ကိုယ်ပွားလေး...ချစ်သူ၏ကိုယ်ပွားလေး။ ကျွန်တော့်ချစ်သူအပါအ၀င် မိန်းကလေးများကို အကြံပေးချင်တာကတော့ ယောကျာ်းလေးများနှင့် အရုပ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မအပ်စပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ချစ်သူလေးကိုလည်း ဒီဘလော့လေးကို ဖတ်ပြီး သိစေချင်တယ် (ကိုယ်တိုင်တော့ မပြောရဲဘူး။) ကျွန်တော့်၏ ချစ်သူကိုယ်ပွားလေး...........နားလည်ပေးနိုင်ပါစေ။\nPosted by Army Soul at 4:22 AM7comments\nPosted by Army Soul at 10:58 PM7comments\nမနေ့က စခန်းစစ်ထွက်ရမည်ဆိုသောကြောင့် လှည်းကူးတစ်ဝိုက်ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အလုပ်တာဝန် ခဏနားချိန်တွင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပြောဖူးသော မရမ်းချောင်းဆိုသော ရွာကလေးဆီသို့ ဆိုင်ကယ်လေးဖြင့် ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ ကတ္တာရာလမ်းမကြီးမဟုတ်သော်လည်း မြေသားသိပ်နေပြီဖြစ်သော ခြောက်လမ်းသွားလမ်းမဟောင်းကြီးသည် မည်သည့်နေရာမှ စ၍၊ မည်သည့်နေရာတွင် ဆုံးသည် မသိ။ သို့သော် ကျွန်တော်သွားလိုသော မရမ်းချောင်းရွာကလေးဆီကိုတော့ ချောချောမွေ့မွေ့ပင်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရွာအ၀င်နားလေးတွင်ပင် လမ်း၏ ဘယ်ဖက်အခြမ်းတွင် ပရဟိတ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာဆိုသည် ဆိုင်းဘုတ်အပြာရောင်ကြီးပေါ်တွင် အဖြူရောင်စာလုံးများ ရေးထွင်းထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို တွေ့မြင်ရသည်။\nဂေဟာလေးကတော့ ဘားတိုက်ပုံစံ “ဂ”ငယ်ပုံဆောက်လုပ်ထားသော အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး အလည်မြေလွတ်တွင် သက်ကယ်မိုးထားသော မြေတလင်းကို ခန်းမအသွင် ပြုလုပ်ထားပါသည်။ ထိုဂေဟာလေးသည် အနာကြီးရောဂါသည်များကို ကျွေးမွေးပြုစုစောင့်ရှောက်သော နေရာလေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရောဂါဝေဒနာများ ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝေဒနာဖြစ်ပွားစဉ်က ရရှိခဲ့သော ဆိုးကျိုးများဖြစ်သည့် ခြေလက်များ ကွေးကောက်ခြင်း၊ နှာခေါင်းရိုးများတိုဝင်သွားခြင်း၊ လက်ချောင်းခြေချောင်းများမရှိတော့အောင် ဆိုးရွားခဲ့သည့် လူ့ဘ၀အကျည်းတန်မှုများကို ခံစားနေကြရသော သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် လူလတ်ပိုင်း အသက်၄၅ နှစ်ပိုင်းလောက် လူများကို တွေ့ရသည်။ ဂေဟာစည်းကမ်းအရ မြို့ရွာများသို့ သွားရောက်ကာ တောင်းရမ်းစားသောက်ခြင်းများ မပြုလုပ်ရန် တားမြစ်ထားကာ နိုင်ငံတော်အစိုးရက မတည်ငွေနှင့် စေတနာရှင် အချို့၏ လှူဒါန်းမှုများ၏ အတိုးအညွန့်များဖြင့် ဂေဟာရှိ ရောဂါဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာရှင်များကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ထားပါသည်။\nတစ်နိုင်တစ်ပိုင်အနေဖြင့်လည်း သက်ငယ်သော ဝေဒနာရှင်များက ရွာတွင်းရှိ ဆိတ်ကျောင်းခြင်း၊ တောင်းယက်ခြင်း၊ အင်္ကျီချုပ်ခြင်းစသည်များကို လုပ်ကိုင်၍ အခြားဝေဒနာရှင် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို စောင့်ရှောက်လျက်ရှိပါသည်။ ကျွန်တော်လည်း ထိုအကြောင်း အခြင်းအရာများကို တွေ့ရသော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်မှ တပါးအခြားမတတ်နိုင်။ ကျွန်တော့်ရသည့် လစာလေးထဲမှ ဖဲ့လှူသော်လည်း အရာမရောက်။ တပ်သို့ပြန်ရောက်သည်အထိ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ နောက်ဆုံးသူငယ်ချင်းမလေးဆီသို့ ဖုန်းဆက်ပြီး ထိုအကြောင်းအရာများကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်မိသည်။ မကြာလိုက်ပါ.. နောက်နှစ်ရက် မြောက်သောနေ့ တစ်ခုသော မနက်တွင် ကျွန်တော့်ကို ရဲဘော်လေးတစ်ယောက်က ရိပ်သာသို့ ပြေးလာခေါ်သည်။ သူငယ်ချင်းမလေးဆီကဖုန်းလာသည်တဲ့ ပြန်ဆက်မယ်တဲ့..\nသူမ ပြန်ဆက်လာပါသည်။ မနက်ဖြန် သူမမိသားစုနှင့်တကွ သူငယ်ချင်းအချို့နှင့်အတူ မရမ်းချောင်း ပရဟိတသို့ လာရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း လမ်းတ၀က်မှ စောင့်နိုင်လျှင်စောင့်ပေးပါဆိုတဲ့အကြောင်းပြောလာသည်။ ကျွန်တော်အလွန်တရာ ၀မ်းသာမိသည်။ မိမိမလှူဒါန်းနိုင်သော်လည်း နတ်လမ်းညွှန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖြစ်ချင်တော့ မနက်ဖြန်စခန်းစစ်ကရှိပြန်သည်။ သို့သော်လည်း တပ်ရင်းမှူးကို အကြောင်းစုံရှင်းပြပြီး မရမ်းချောင်းမှ အပြန်စခန်းစစ်ဝင်ခဲ့ပါမည့်အကြောင်း တင်ပြကာ သူငယ်ချင်းမလေးတို့လာမည့်လမ်းတွင် အပြေးသွားစောင့်ရပါသည်။ သူငယ်ချင်းမလေးတို့နှင့် အတူ ပရဟိတဂေဟာသို့ ဒုတိယအကြိမ်ရောက်ရှိခဲ့ပြန်ပါသည်။ သူမတို့ယူဆောင်လာသော လှူဒါန်းမည့် ပစ္စည်းများက တစ်ယောက်အိပ်ကိုးရီးယားစောင် တစ်ယောက်တစ်ထည်နှုံးဖြင့် စောင်(၅၄)ထည်၊ ဒန်ပေါက်ပွဲ(၆၀)နှင့် ငွေသားတစ်ဦးကို (၁၀၀၀)ကျပ်နှုံးဖြင့် လှူဒါန်းသွားကြပါသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ ငွေကြေးအားဖြင့် မပါဝင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကာယအားဖြင့်သာ ပါဝင်ကူညီနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဂေဟာတွင်နေထိုင်သူ ဝေဒနာရှင် စုစုပေါင်း(၅၀)ဦးရှိပါသည်။ ရွာထဲတွင် မိသားစုဖြင့်အတူတကွနေထိုင်သူ ဝေဒနာရှင် စုစုပေါင်း(၃၀)ဦးရှိပါသည်။ မရမ်းချောင်းရွာလေးတွင် အနာကြီးရောဂါဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော လူဦးရေ(လက်ရှိစာရင်းများအရ) စုစုပေါင်း (၈၀)ဦးရှိပါသည်။\nထိုသို့သွားရောက်လှူဒါန်းချိန်တွင် အနာကြီးရောဂါဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာရှင်တစ်ဦးက ဆွမ်းခံကြွသော ကိုရင်လေးနှစ်ပါးကို ဆွမ်းလောင်းလှူနေသော မြင်ကွင်းသည် ကျွန်တော့် မျက်စိထဲတွင် မထွက်နိုင်ပါ။ ရောဂါ၏တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် လက်ချောင်းလေးများကွေးကောက်နေသော်လည်း ကြိုးစားပြီး မြေပြင်တွင် ၀ပ်ဆင်းကာ ထိခြင်းငါးပါးဖြင့်ကန်တော့နေသော…. ဝေဒနာရှင်တစ်ဦး။ ။\nအနာကြီးရောဂါဝေဒနာရှင်များကို လူ့ဘောင်လောကမှ ပစ်ပယ်ထားခြင်းမပြုပဲ……အားငယ်သူများကို အားပေးခြင်းဖြင့် လူ့ဘောင်လောကကြီး သာယာလာအောင် ဆောင်ရွက်ကြပါစို့လို့ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လိုက်ပါသည်။\nလှည်းကူးမြို့နယ်။ ဖုန်း - ၆၀၀၂၆၁\nလူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာန။ ဖုန်း - ၆၆၃၃၉၂\nအမှတ်(၁၉၄)၊ ဗိုလ်တစ်ထောင်ဘုရားလမ်း။ ဖုန်း -၂၉၂၆၁၁\nလှည်းကူးမြို့နယ်။ ဖုန်း - ၆၂၉၀၃၈\n[အထက်ဖော်ပြပါလိပ်စာများသည် ထိုဂေဟာမှပေးလိုက်သော လက်ကမ်းစာစောင်မှ ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ]\nPosted by Army Soul at 1:16 AM7comments\n၁၇၊ ဒီဇင်ဘာလ၊ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင်ကျရောက်မည့် စစ်တက္ကသိုလ်အပတ်စဉ်(၄၇)တို့၏ ကျောင်းဆင်းပွဲအထိမ်းအမှတ်နေ့ကို ဂုဏ်ပြုရေးသားရင်း ညီမလေးDream Tag ထားတဲ့ "အကြိုက်ဆုံးကဗျာ"လေးအဖြစ် ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nPosted by Army Soul at 3:31 AM 8 comments\nPosted by Army Soul at 8:42 PM 8 comments\nPosted by Army Soul at 4:31 PM4comments\nPosted by Army Soul at 11:15 AM 10 comments\nPosted by Army Soul at 11:30 PM5comments\nPosted by Army Soul at 12:17 AM 1 comments\nယနေ့တော့ ရာသီဥတုက သာယာနေသေးသည်။ ဥတုရာသီတောကိုမှီဆိုသည်မှာ ဟုတ်မှန်ပေလိမ့်မည်။ ချင်းရိုးရာယဉ်ကျေးမှုလွှမ်းချုံနေသော ဖောင်းပြင်မြို့လေးတွင် မိန်းကလေးအရွယ်စုံများက ချင်းတပတ်လေးများကို ခြုံကာ ဆောင်းရာသီဖက်ရှင်ကို တွေ့မြင်နေရသည်။ မနေ့ကအထိ ချွေးတောက်တောက်ကျအောင် ပြေးလွှားလုပ်ကိုင် နေရသော ပင်ပန်းမှုများသည် လှေဆိုက်သို့ မော်တော်ဆိုက်ကပ်ချိန်တွင် နွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကင်းသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျွန်တော့်ဘ၀တွင် ဤကဲ့သို့သော ခံစားမှုမျိုးကို မကြုံလိုက်ရပါ။ နိုင်ငံတော်အလံကို လွှင့်ထူ၍ မော်တော်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကျသော.....\nကျွန်တော်တို့တပ်မှ အရာရှိ၊အရာခံ၊ အကြပ်စစ်သည်များအားလုံး၏ ပြုံးပျော်ရွှင်သော မျက်နှာများကို မြင်ရသည်မှာ ရင်ထဲတွင် အေးမြလှသည်။ မြို့ခံလူထုကလည်း လက်ခုပ်သြဘာများတီးကာ ကြိုဆိုကြသောကြောင့် အားတက်ဖွယ်မြင်ကွင်းများပင်ဖြစ်သည်။ တပ်ရင်းမှူးကို အလေးပြုရင်း နောက်ဖက်မှ ဆင်းသက်လာသော စစ်သည်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ရင်းမှူးက ခေါင်းကိုသာ တချက်ငြိမ့်ပြပြီး မော်တော်ယာဉ်များ ရပ်နားထားရာသို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားလေသည်။\nမော်တော်ယာဉ်များ တပ်ဂိတ်ဝကို မြင်နေရလောက်သည့်နေရာအရောက်တွင်ပဲ ရှေ့တန်းပြန်စစ်သည်များကို ကြိုဆိုစောင့်မျှော်နေကြသော အိမ်သူသက်ထားဇနီးမယားများနှင့် သားသမီးများက အိုးစည်ဗုံးမောင်းများ တီးခတ်၍ သပြေခက်များဖြင့် ကြိုဆိုကြလေသည်။ တပ်တွင်းသို လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က ကြည့်ဖူးသော ဝေလည်းမွှေး၊ ကြွေလည်းမွှေးဇာတ်လမ်းထဲမှာသာ ဇာတ်ဝင်ခန်းအဖြစ်ကြည့်ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းသည် ယခုအခါ ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။ ငိုသူငို၊ ပျော်သူပျော်.. သားကဆွဲ သမီးကတွဲနှင့် မိသားစုပြန်လည်ဆုံစည်းပုံများသည် အေးမြသော မြင်ကွင်းများဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း....... လွန်ခဲ့သောနှစ်များ ဒီလိုအချိန်က ကျွန်တော်၏ သူငယ်ချင်းသည် ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုနေရာတွင်ပင် ကျွန်တော့်ကဲ့သို့စောင့်စားနေခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ ကျွန်တော်၏သူငယ်ချင်း ဗိုလ်အောင်ကိုမင်းထင် တစ်ယောက်သည်လည်း တပ်မတော်အရိုးရောဂါကုဆေးရုံ ကုတင်(၅၀၀)တွင် ကျွန်တော့်တုန်းကကဲ့သို့ပင် ပြတင်းပေါက်ဆီမှ လှန်းမြင်နေရသော ကျိုက္ကလို့စေတီတော်ကြီးကို ဖူးမျှော်ကောင်း ဖူးမျှော်နေလောက်ပြီ...\nသြ... ကျွန်တော်တို့ဘ၀တွေက ကျရာတာဝန်ကို ကျရာနေရာမှာ ထမ်းဆောင်နေကျသော တပ်မတော်သားစစ်သည်များဘ၀ကို စဉ်းစားမိရင်း တပ်ရင်းရုံးသို့ အပြေးတစ်ပိုင်းထွက်လာမိခဲ့သည်။\n(တိုက်ပွဲတွင် အသက်ကို ပဓါနမထားပဲ နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်ခဲ့သော စစ်တက္ကသိုလ်အပတ်စဉ်(၄၇)ဆင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်သို့ အမှတ်တရပါ။)\nနောင်တစ်ခေတ်၏ အောင်စစ်သည်။ ။\nPosted by Army Soul at 3:05 PM2comments\nအေးမြသော ဆောင်းရာသီအချိန်လေးတွင် ကျွန်တော်သည် ချယ်ရီမြေဟုတင်စားခေါ်ကြသော တောင်ပေါ်မြို့ကလေးဖြစ်သည့် ပြင်ဦးလွင်မြို့ကို ရောက်ရှိလာပါသည်။ ကျွန်တော် အနှစ်နှစ်အလလ စိတ်ကူးရင်ခဲ့ရသော ကျောင်းတော်ကြီး၏ ပရ၀ုဏ်သည် ထင်ထားသည်ထက်ပင် ကျယ်ပြောကာ အလွန်တရာ ကြည့်ကောင်းလှသည်။ ကျွန်တော့်လို အခြားသော သူများသည်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ပေါင်းစုံဖြင့်သာ ဤကျောင်းတော်ကြီးကို ရောက်ရှိလာကြသည်။ စစ်တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသော အပျော်သည် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲအောင်မြင်သော အခါပျော်သော အပျော်ထက်များစွာသာခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့သော အပျော်များဖြင့်.......\nဒေါက်မတင်ရသေးသော ပထမနှစ်ကျောင်းသားလေးများ ကျွန်တော်တို့သည် အထက်မှ ညွန်ကြားချက်များအတိုင်း နေထိုင်ကျင့်ကြံလိုက်နာ စားသောက်ရသည်။ ဗိုလ်လောင်းအစစ်မဟုတ်သေးသော ဖားတစ်ပိုင်းငါးတစ်ပိုင်းဘ၀တွင် အိမ်ကိုသာ လွမ်းမိသည်။ ကျွန်တော့်အိမ်လေးသည် ရတခတိုင်းဒေသတွင်ပါဝင်သော ကျေးရွာလေးတွင်ဖြစ်သည်။ ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းများက အများသုံးတယ်လီဖုန်းကိုသာ အားထားရသော ဒေသလေးဖြစ်သည်။ ဖေဖေနှင့် မေမေသည်လည်း ကျွန်တော် စစ်ဗိုလ်ကြီးဖြစ်လာအောင် အားပေးမှုတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်ထံသို့ ရလျှင်ရသလို ရက်ခြားနီးပါး ဖုန်းဆက်အားပေးကြသည်။ မနေ့ကအဖြစ်အပျက်လေးသည် ကျွန်တော့်ဘ၀တွင် မှတ်မှတ်ရရဖြစ်ခဲ့သည်။\nကျွန်တော်အပြစ်ပေးခံထိသော အချိန်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်တွင် အမေ့ဆီကဖုန်းလာသည်တဲ့.... ကျွန်တော်စကားမပြောနိုင်အောင် ၀မ်းနည်းမှုတွေ လည်ချောင်းဝတွင် ဆို့နေသည်။\n"သား...အဆင်ပြေရဲ့လား။ မေမေပါကွယ်။ သားကို သတိရလို့ကွဲ့။ သား..ဒေါက်တင်ပွဲက xxxxx ရက်ဆို။ အမေတို့ဒေါက်တင်ပွဲကို မလာတော့ဘူး...လာလို့ကုန်မယ့်ပိုက်ဆံကို သား..သုံးလို့ရအောင် အမေတို့ပို့ပေးလိုက်မယ်နော်။ သား...ချောင်ချောင်လည်လည်လေးသုံးရတာပေါ့။"\nကျွန်တော်...ဘာမှ ပြောမထွက်ပါ။ မေမေ..မလာတော့ဘူးဆိုတာကြားကြားခြင်းပင် ငိုချင်စိတ်က ထိန်းမရတော့ ကျွန်တော် မေမေ့ကို တွေ့ချင်ပါသည်။ မေမေ့လက်လေးဖြင့် ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကို သပ်ပေးကာ သား အရာရာအောင်မြင်ပါစေလို့...ဆုတောင်းပေးတာလေးများကို ခံချင်ပါသည်။\n"သား........ငိုနေတယ်...ဟုတ်လား။ သားရယ်..ဘာဖြစ်တာတုန်း။ သား...နေမကောင်းလို့လား။ သား....."\nမေမေ့ဆီမှ စိတ်ပူသံဖြင့် ဖုန်းထဲမှ ပလုံးပထွေးကြားနေရသည်။ ကျွန်တော် ပျော့ညံ့မိပါသည်...\n"မင်း...ယောကျာင်္းမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းဖြစ်ချင်လှပါတယ်ဆိုတဲ့လမ်းကို ရွေးပြီးတော့မှ မင်းက နောင်တမျက်ရည်ကျတာလား။ စစ်သားလုပ်မည့်သူက ဒီလောက်မပျော့ညံ့သင့်ဘူးလေးကွာ။"\n"မင်း မှားလို့..မင်း အပြစ်ပေးခံထိတာပဲ။ ဒါကို မျက်ရည်မကျနဲ့လေကွာ။ ဒီမှာ မင်းငိုလို့မင်း အမေက ဖုန်းတောင်မပြောနိုင်တော့ဘူး။ ငိုနေပြီ.. မင်းရဲ့ ဒေါက်တင်ပွဲကို အဖေတို့လာခဲ့ပါတော့မယ်ကွာ။ ဒီမှာက စပါးမရောင်းရသေးတော့ ငွေမပေါ်သေးဘူးကွ။ ဒါပေမယ့် စိတ်ချ..သား။ အဖေတို့ အရောက်လာခဲ့မယ်..ဟုတ်ပလား။ တိတ်တော့။ ယောကျာင်္းက မျက်ရည်ကျတာ ပျော့ညံ့လို့ကွ။ ဖေဖေတို့မျိုးရိုးမှာ မင်းက ပထမဆုံးစစ်ဗိုလ်ကြီးဖြစ်မယ့်ကောင်ကွ။ အားတင်းထားစမ်းပါကွာ။"\n"ဟုတ်...ဖေဖေနှင့် မေမေ ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်နော်။"\nဖုန်းလေးကျသွားပါပြီ...ကျွန်တော်လည်း အပြစ်ဒါဏ်ကို လုပ်ဆောင်ရန်သွားရပါတော့မယ်။ သို့သော် ဖုန်းမလာခင်ကခြေလှမ်းနှင့် ယခုခြေလှမ်းတို့မှာ ကွာခြားသွားလေသည်။ ဖေဖေနှင့် မေမေသည် ကျွန်တော်ဗိုလ်လောင်း ပထမနှစ်ကျောင်းသားဘ၀ကို အားပေးခဲ့ကြသော နောင်တစ်ခေတ်၏အောင်စစ်သည်၏ သားကောင်းမိဘများဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ကျွန်တော့်၏ကျောင်းသားဘ၀သည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့်သာ ခုတ်မောင်းနေပါသည်။\n(ညီလေးဗိုလ်လောင်း အပတ်စဉ် ပထမနှစ်ကျောင်းသားလေး ... အောင်မြင်စွာဖြင့် ထူးချွန်ဆုတစ်ခုကို ရယူနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းရင်း ညီလေးရဲ့ အမှတ်တရညလေးအကြောင်းကို တင်ပြရေးသားမှုကို နားလည်ပေးပါ။)\nPosted by Army Soul at 3:05 AM 1 comments\nPosted by Army Soul at 3:02 AM3comments\nမနက်နေရောင်အောက်တွင် ခြေအစုံသည် သချိုင်းအ၀တွင် ရပ်မိရင်း... အတွေးတွေကလည်း တစ်ချိန်တုံးက အတိတ်ဆီသို့ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို ထူးချွန်စွာအောင်မြင်သော ကျွန်တော့်ကို ဖေဖေနှင့် မေမေက တပ်မတော်ထဲသို့ဝင်ရန် အားပေးကြသည်။ သားကြီးက အရာရှိဝတ်စုံလေးနဲ့ ကျက်သရေရှိမှာပဲလို့ မေမေက တဖွဖွပြောလေသည်။ ကျွန်တော် တပ်မတော်ထဲ မ၀င်ချင်ပါ။ အများနည်းတူ မြကျွန်းညိုညိုတက္ကသိုလ်ဟူသော ရောင်စုံပန်းများဖူးပွင့်နေသော တက္ကသိုလ်ကိုသာ တက်ချင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း မိသားစုထဲတွင် အကြီးဆုံးသားဖြစ်သော ကျွန်တော်က မိဘစကားကို ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ လိုက်နာမှသာလျှင် ညီငယ်၊ ညီမငယ်တို့က ဆုံးမနိုင်မည်သာဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်တော် တပ်မတော်နည်းပညာတက္ကသိုလ်သို့ရောက်ရှိလာပါတော့သည်။\nပထမနှစ်ကျောင်းသားတို့၏ဘ၀သည် ကျောင်းစတက်ကာစ သူငယ်တန်းကျောင်းသားလေး ကျောင်းစတက်သလို မချိုမြိန်ပါ။ အကြီးအငယ်အုပ်ချူပ်ရသောစနစ်ဖြစ်သောကြောင့် အချို့အချို့သော ကိစ္စများတွင် ပြန်ပြောခွင့်မရအောင်ကို အမိန့်နာခံရသည်။ ယောကျာ်းတန်မဲ့ မျက်ရည်ကျသလားမေးလျှင်..ကျွန်တော်မျက်ရည်ကျပါသည်။ ခါးသည်းမှုတွေကို ကြုံရတိုင်း ဖေဖေနှင့်မေမေကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်သောစိတ်ကြောင့်သာ စစ်ထဲဝင်လာတာပဲဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားတင်းရင်းမျက်ရည်များဖြင့် အိပ်စက်ခဲ့ရသော ညတွေသည် တတိယနှစ်အရောက်တွင် ခန်းခြောက်စပြုလာပါသည်။\nကျွန်တော်ချစ်ရပါသော မေမေသည် ကျွန်တော့်တို့ကို လောကကြီးထဲတွင်ထားခဲ့တော့သည်။ မေမေ့ဈာပနကို အမှီပြန်ခွင့်တော့ ကျွန်တော်ရခဲ့ပါသည်။ အထီးကျန်မှုတွေဖြင့် ကျွန်တော် တစ်နှစ်ကျော်ဖြတ်လာနိုင်ချိန်.... စတုတ္ထနှစ်လယ်တွင် ရန်ကုန်သို့ကွင်းဆင်းလေ့လာရေးသွားရပါသည်။ လေ့လာရေးပြီး၍ ကျောင်းသို့ပြန်ရောက်သော အခါတွင် ကျွန်တော်ရူးသွပ်သွား မတတ်ခံစားရပါတော့သည်။ ဖေဖေ့ရက်လည် ဆွမ်းသွတ်သောနေ့ကိုသာ ကျွန်တော်မှီလိုက်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော် ဘာဆက်လုပ်ရတော့မလည်း မည်သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ စစ်ထဲဝင်လာတာလည်း ကျွန်တော်မေးခွန်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဖေဖေနှင့်မေမေအုတ်ဂူတို့ကို ကန်တော့ကာ ကျွန်တော်ကျောင်းတော်ကြီးသို့ပြန်လာရပါတော့သည်။\nဒီဇင်ဘာနှင်းမှုန်လေးတွေကြားမှာ ကျောင်းဆင်းပွဲဟူသော နေ့တစ်နေ့ထိတိုင် ကျွန်တော် ဤကျောင်းတော်ကြီးတွင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ပါသည်။ လစ်လပ်နေသောမိဘထိုင်ခုံလေးက ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင် ဖေဖေနှင့်မေမေပြုံး၍ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။\n"ကိုကြီး...ဘာတွေရပ်ပြီး စဉ်းစားနေတာတုံး.. ၀င်ရအောင်လေ" ညီမလေးက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲရင်းသချိုင်းထဲသို့ဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ညီငယ်သုံးယောက်နှင့် ညီမလေးကိုကြည့်ရင်း ကျွန်တော်မျက်ရည်ကျမိသည်။ ဖေဖေနှင့်မေမေ သားကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမှာ ညီလေးတို့ ညီမလေးတို့တင် မဟုတ်တော့ပါဘူး...နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကိုပါ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရတော့မှာပါ။\nဖေဖေနှင့်မေမေ... သားအခု အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ပါပြီ။ မေမေမြင်ချင်တဲ့ အရာရှိဝတ်စုံနဲ့သား မေမေတို့ရှေ့ကိုရောက်နေပါပြီ။\n"ဖေဖေနှင့်မေမေတို့ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့သားတပ်မတော်သားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် ဆက်ကြိုးစားပါ့မည်။" ဖေဖေနှင့်မေမေ ကြားနိုင်ကြပါစေ။ ။\n(အားငယ်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဒီအကြောင်းအရာလေးဖြင့် အားပေးခဲ့တဲ့ တပ်မတော်နည်းပညာတက္ကသိုလ် အပတ်စဉ်-၈ မှ အစ်ကို့ကို အထူးပင်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ )\nPosted by Army Soul at 3:01 AM 1 comments\nPosted by Army Soul at 2:59 AM2comments\nကရင်ပြည်နယ်ဒေသလေးတစ်ခုတွင် လုံခြုံရေးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေရချိန် ချစ်သူ၊ ခင်သူ၊ မိဘဆွေမျိုးမောင်နှမများ နဲ့ဝေးကွာနေသော ကာလလေးသည် လွမ်းဆွေးမှုတွေနှင့် တာဝန်ဟူသော အရာနှစ်ခု ပြည့်နှက်နေသော ရက်များဖြစ်သည်။ နောက်တန်းမှရောက်လာသော စာလွှာလေးများသည်သာ တစ်နေ့တာ ပင်ပန်းနေမှုများကို အဝေးသို့ လွှင့်စင်စေပါသည်။ အကြင်ချစ်သူမရှိသော ကျွန်တော့်ဘ၀အတွက် စာဆိုသည်မှာ တော်တော်စဉ်းစားရသည်။ ကံကောင်းချင်သောရက်လေးကို ရောက်လာပါသည်။ ရဲဘော်တစ်ဦးက ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ စာလေးတစ်စောင်ကို ယူဆောင်လာပေးပါတယ်။\nပေးပို့သောစာလွှာရှင်လေးနံမည်လေးက မကြာသေးမီက ခင်မင်ခွင့်ရလိုက်သော ညီအစ်မနှစ်ယောက်... ကျွန်တော်ဝမ်းသာမှုများနှင့် ရင်ခုန်မှုတွေပါ စာလေးကို ဖွင့်လိုက်မိသည်။.....\nစာထဲကအကြောင်းအရာလေးတွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့ ရင်ထဲမှာ ယားကျိကျိဖြစ်လာတယ်။ တော်တော်ကို ဆွဲဆောင်မှုကောင်းတဲ့စာလေးပေါ့ ယားကျိကျိတောင် ခံစားရတယ်ဆိုတော့။ နောက်တော့ လက်တွေပါယားလာတာ။ တစ်ကိုယ်လုံးကို ယားလာတော့တာပါပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရေပြေးချိူးလိုက်ရတော့တယ်။ စာလေးကို သေချာစွာဖတ်ကြည်တော့မှ အောက်ဆုံးတွင် သတိပေးစကားပါ ပါတယ်။ "ခွေးလျားသီးမှုန့်ပါသည်" တဲ့လေ။ ဘယ်လိုမှကို အပြစ်မြင်လို့မရဘူး။ သူတို့ရဲ့စာလေးကြောင့် ပင်ပန်းနေသော ကျွန်တော်တင်မက ကျွန်တော့်တပ်ခွဲတစ်ခုလုံး တသောသောရယ်နိုင်တော့သည်။ ညီမလေးနှစ်ယောက်ကို ဒီအကြောင်းရာလေးကို စဉ်းစားမိတိုင်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nPosted by Army Soul at 2:57 AM2comments\nတစ်ခါတုန်းက မိတ်ဆွေတချို့က "မင်း ကတော့ ကံကောင်းတယ်ကွာ ကျည်ဝေးရာ တိုင်းတပ်မှာ ပန်ကာလေးနဲ့ ကောင်းလိုက်တာတဲ့ "စစ်သားတွေဆိုရင် လူတွေက စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ်.. ချို့ချို့တဲ့တဲ့ပဲ မြင်ချင်တယ်ထင်တယ်။ ကောင်းကောင်းလေးနေရရင် ပြောချင်လာတယ်။ ကျွန်တော်ပိုင်ဆိုင်တာကတော့ အမေပေးတဲ့ မီးအိမ်အိုလေးနှင့် ရေဒီယိုတစ်လုံးပါ။ အခု ကျွန်တော် စခန်းစစ်ထွက်လာတာ တစ်ပတ်ကျော်ပြီ.. စခန်းအားလုံးလည်း ပြီးသလောက်ရှိပါပြီ။ ပြန်ရတော့မယ်ဆိုတော့ ပြင်ဆင်စရာရှိတာပြင်ဆင်ပေါ့။ စခန်းစစ်ဆိုပေမယ့် ကျော့ကျော့လေး စစ်ရတာတော့ မဟုတ်ပါ။ စစ်ဆင်ရေးထွက်သကဲ့သို့ အစစအရာရာ တစ်စခန်းပြောင်း တစ်စခန်းသတိထားရပါသည်။ ကျွန်တော်နောက်ဆုံးသွားရမယ့် နေရာကတော့ ကဗျာစာချိုးလေးနဲ့ နေရာပါပဲ... ၁၉ ဖာပွန် တမလွန် ဆိုသော..နေရာလေးပေါ့\nအသွားမှာပေါ့ ကလေးတွေပြောသလို နိုး ပလုံ ပလုံပေါ့။ အပြန်မှာပေါ့ အဲဒီမှာ စတွေ့တာပဲ ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ ပစ်ခတ်မှုနဲ့ဆုံပါသည်။ ကံကောင်းချင်တော့ အမေ့သားလေး.. အမေပို့သသော မေတ္တာကြောင့် ဘေးမသီရန်မခ အေးဆေးစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါသည်။ တပ်ရောက်သည်နှင့်လည်း မိန်းမယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားတော့ မဟုတ်ပါ.. ကျွန်တော့ ညီမလေးပြောသော ငှက်ပျောတုံးဖက်ရမှာကို စိုးပါသည်။\nဒါပေမယ့်လည်း ညီမလေးရယ်... အစ်ကိုတို့က စစ်သားတွေပါ။ အစ်ကိုတို့ဘ၀ကို နားလည်ပေးမယ့် အိမ်သူသက်ထားကို ရဖို့ဆိုတာ မဟူရာညမှာ အပ်ပျောက်ရှာရတာပါ။ ဖူးစာဆိုတာ ဦးရာလူ ဆိုတော့ အစ်ကိုတို့စစ်သားတွေက တာဝန်တွေဆိုတာ နေ့ရောညပါလေ.. ဘယ်နားမှာ ဦးချိန်ရမှာတုန်းကွာ။ မိန်းမယူထားသော သူငယ်ချင်းများရဲ့ အိမ်သူသက်ထားများကိုလည်း လေးစားမိတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေ ဘ၀ကိုလည်း အားကျရင်း ဘာရယ်မဟုတ် ကျွန်တော့်ဖူးစာရှင်လေးကို ရေဒီယိုလေးကို နားထောင်ရင်း အမေပေးတဲ့ မီးအိမ်အိုလေးဖြင့် မီးခွက်ထွန်းရှာနေကြောင်း သတင်းကောင်းပါးလိုက်ပါတယ်။\n[ရတခမှ အစ်ကိုတစ်ယောက်အကြောင်း တစေ့တစောင်း]\nPosted by Army Soul at 2:54 AM 1 comments\nပန်းကုံးလေးကမ်းပေးသော လက်လေးတစ်စုံကို တောင့်တမိသည်။ ကျေးဇူးပါပဲဟု မပြောခဲ့မိသော...လွန်ခဲ့သော အတိတ်နေ့တွေဆီက အကြောင်းအရာက မနေ့တစ်နေ့ကလိုလို.... ကျွန်တော် စစ်တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆင်းပြီးလို့တာဝန်ကျရာတပ်ရင်းတစ်ခုကို ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ကံကောင်းချင်သော ကျွန်တော်..တော်လှန်ရေးချီတပ်လမ်းလျှောက်ခြင်းမှာ ပါဝင်ရမည်ဆိုသော ကြေးနန်းကြောင့် ရန်ကုန်မြို့ကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမနှင့် ကျွန်တော်ဆုံစည်းရန် ဖြစ်ချင်လာတော့ ထိုဆိုင်ကလေးမှာ ကျွန်တော် ထမင်းစားရင်းက ဆုံစည်းခွင့်ရခဲ့သည်။ rehersal နေ့တွေမှာတော့ သူမလာလာကြည့်နေသည်ကိုတော့ အမှတ်မထင်တွေ့မိသည်။\nဤသို့ဖြင့်တပ်မတော်နေ့သို့ရောက်လာခဲ့ရာ ကျွန်တော်ချီတပ်လမ်းလျှောက်သော စစ်ကြောင်းကို သူမ လူအုပ်ကြားမှ ကြိုးစားပမ်းစားရှာနေပုံလေးကို ယနေ့ထိပြန်မြင်ယောင်မိသည်။ နောက်ဆုံး ကျွန်တော်တို့စစ်ကြောင်းကျော်ခံနီးလေးတွင် သူမ ကျွန်တော့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပါသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏လက်ထဲမှ ပန်းကုံးကလေးသည် ကျွန်တော်ထံရောက်မလာနိုင်တော့ပါ...နောက်မှ စစ်ကြောင်းများက ဆက်တိုက်ပါလာသောကြောင့် သူမလူအုပ်ကြားထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် မမှီလိုက်တော့ပါ.... မျက်ရည်များဖြင့်ပြည့်လျှံနေသော သူမမျက်ဝန်းလေးကို ကျွန်တော့်မျက်စိဒေါက်မှသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်မကောင်းပါဘူး..ညီမလေးရယ်။\nတော်လှန်ရေးနေ့ပြီး၍ တပ်ဆီသို့ပြန်ရမည့်နေ့တွင် ကားများနားသို့ သူမရောက်လာပါသည်။ ကျွန်တော့်ကို လှမ်းပေးလိုက်သော ဘူးလေးတစ်ခု..ထိုအချိန်က ကျွန်တော်သူ့ကို ဘာမှပြန်မပြောခဲ့မိပဲ...စွံ့အစွာပင် ဘူးလေးကို ယူထားလိုက်မိသည်။ တပ်ပြန်ရာလမ်းတစ်လျှောက် ရထားပေါ်တွင် ဘူးလေးကို ဖွင့်ကြည့်မိသောအခါ... ပန်းကုံးလေးတစ်ခုထွက်လာပါသည်...စာတစ်စောင်ကတော့..အစ်ကို့အတွက်ဟုသာ မင်နက်နက်လေးဖြင့်ရေးထားသည်။ သူမရေးပေးလိုက်သော မင်နက်နက်လေးသည် စက္ကူပေါ်တွင်သာ ထင်ရှားခြင်းမဟုတ်ပဲ..ကျွန်တော့်အတွေးအာရုံတွင်ပါ ထင်ရှားနေသည်ကို ကျွန်တော်နှင့်သူမ ကွဲကွာခဲ့ပြီး (၄)နှစ်လွန်သည်အထိ ရှိနေသေးသည်ကို..သူမသိနိုင်ပါစေ။ အမိမြေကို ပြန်လာချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကို ပန်းကုံးလေးဖြင့် ရန်ကုန်လေဆိပ်တွင် သူမရှိနေခဲ့ပါလျှင်..မည်မျှကောင်းမည်နည်းဟု တွေးတောရင်းဖြင့် နံရံပေါ်ရှိ ပြက္ခဒိန်ရက်လေးကို တစ်ရက်ခြစ်လိုက်မိသည်....\n[ခံစားချက်တစ်ခုကို အမှတ်မထင်ပြောပြပေးခဲ့သော MATIမှအစ်ကို ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်။]\nPosted by Army Soul at 2:52 AM0comments\nကျွန်တော်တို့တပ် ရှေ့တန်းက ပြန်သ်ိမ်းလာပြီ။ ရန်ကုန်မှာ စက်တင်ဘာအရေးအခင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်တာရော၊ ကျွန်တော်တို့တပ်ခွဲကို နောက်တပ်ခွဲတစ်ခုနဲ့လဲတာရောကြောင့် နောက်တန်းကို ပြန်ဝင်လာရတယ်။ အိမ်က ဇနီးနှင့် သမီးမျက်နှာကိုတောင် မတွေ့ရသေး...စခန်းရုံးက ထပ်မံပေးအပ်လိုက်တဲ့ နောက်တာဝန်တစ်ခုကို ဆောင်ရွက်ဖို့ အသင့်ပြင်ရတော့မည်။ အိမ်ကိုပြန်လာတဲ့လမ်းတစ်လျှောက် ကြားလိုက်ရသော အကြောင်းအရာတစ်ခုကြောင့် တော်တော်စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။\nစစ်သားတွေကို ဘယ်ဂြိုလ်က ကျလာတာလည်း၊ သူတို့ကိုရော အဖေ အမေကမွေးတာ မဟုတ်ဘူးလား အစသဖြင့် ပြောဆိုနေတာတွေကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ စစ်သားဆိုတဲ့ ၀န်ထမ်းတွေပါ။ အမိန့်ကို နာခံရမယ်။ နိုင်ငံကို ကာကွယ်ရမယ်။ ဘယ်မင်းတက်တက် ဘယ်အစိုးရတက်တက် ကျွန်တော်တို့ကတော့ ပေးအပ်တဲ့တာဝန်ကို ကျေပွန်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဗိုလ်လောင်းဘ၀ကတည်းက ထမင်းမစားခင်တောင် ရွတ်ဆိုရတဲ့ သစ္စာအဓိဌာန်(၄)ချက်အတိုင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်နေသည်မှာ...\nဘယ်ဂြိုလ်က ကျလာတဲ့ အကောင်တွေဆိုတဲ့ စကားလုံးဘ၀အောက်ကို ရောက်ကုန်ပြီလား ... ရန်ကုန်မှာ ဒီအခြေအနေရောက်လာတော့မှ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်မှာ ချစ်သူ ခင်သူကို ခွဲခွာပြီး အသက်တွေ ချွေးတွေရင်းပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတာတွေက မြူမှုန်လို ပျောက်ကွဲသွားပြီလား။ ကျဆုံးသွားတဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေစွန့်လွှတ်လိုက်ရသော စစ်သားတွေနှင့် ကျွန်တော်တို့တွေက ဘယ်ဂြိုလ်က ကျလာတဲ့ အကောင်တွေလည်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာလား ?????\nအတွေးတွေနဲ့လျှောက်လာရင်း အိမ်ရှေ့အရောက်တွင်...ကျွန်တော်အသက်မသေပဲ ပြန်လာတာကို အိမ်ဝမှာ စောင့်နေတဲ့ မျက်ရည်စက်လက်မျက်နှာလေးနဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီး၊ လောကကြီးအကြောင်းကို ဘာမှသေချာမသိသေးတဲ့ ကျွန်တော့်သမီး ...\nညစ်ပတ်ပေကျံနေသော ကျွန်တော့်ယူနီဖောင်းရင်ခွင်ဆီကို ဖေဖေ ဟုအော်ကာပြေးဝင်လာသော သမီးလေးမျက်နှာကိုကြည့်ရင်း ဒေါသတရားများကွယ်ပျောက်သွားသည်။ ဘယ်လိုပင်ခံစားနေရပါစေ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေရမှာပါ။ စိတ်ဓါတ်စစ်ဆင်ရေးကို မကျဆုံးရအောင် အားပေးနေသော ကျွန်တော့်သမီးနှင့် ဇနီးကတော့ အကောင်းဆုံး အားဆေးတစ်ခွက်ပါ..\nPosted by Army Soul at 2:49 AM4comments\n"လုံးဝသဘောမတူနိုင်ဘူး။ မင်းအဓိပ္ပာယ်မရှိတာမပြောနဲ့ ...မင်းက မေမေတို့ရဲ့တစ်ဦးသော သား။ မင်းကို ဘယ်နည်းနဲ့မှ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး " မေမေကတော့ ပြတ်သားစွာပင်ပိတ်ပင်နေပြီ။ ဖေဖေ ဆီမှနောက်ဆုံး အသက်ကယ်ဆေး အနေနဲ့ လျှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။\n"သား...စစ်သားဘ၀ဆိုတာ မင်းထင်သလို မလွယ်ဘူးနော်။ မင်းဆင်းရဲဒုက္ခခံနိုင်လို့လား။ မင်းစစ်ထဲဝင်ချင်တင်ဆိုရင်တောင် တပ်မတော်စစ်ဆေးကို ၀င်ပေါ့။ မင်းအဖေနှင့် အမေက ဆရာဝန်တွေဆိုတာ မမေ့နဲ့အုံး။ " ဖေဖေထံမှရလိုက်သော စကားကတော့ အားပေးမှုမပါ။\n"ဖေဖေကတောင် စစ်သားတွေဘ၀ကို ဆင်းရဲဒုက္ခလို့မြင်ရင်.. အခုဝင်နေတဲ့သူတွေကို ဘယ်လောက်ဂုဏ်ယူဖို့ကောင်းလည်း..သားကတော့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လုံးဝမပြင်ဘူး။" ထိုကဲ့သို့အတိုက်အခံများဖြင့်......\nသူစစ်တက္ကသိုလ်သို့ရောက်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးတည်းသောသားဟူသော ဘ၀တွင် ပျင်းစရာကောင်းခဲ့သော သူ့ဘ၀တွင် ချစ်ခင်လေးစားရသော အစ်ကိုတွေ၊ ညီတွေရခဲ့ပါတယ်။\n(၃)နှစ်ပြည့်မြောက်လို့ကျောင်းဆင်းပွဲနေ့တွင် မေမေကတော့ မျက်ရည်များဖြင့်သာ ထွက်ဖို့ကို တတွင်တွင်ပြောနေသေးသည်။\n"သားရယ်.. မေမေစိတ်မချဘူး။ ထွက်လိုက်ပါလား"\n"မေမေ.. သေမယ့်သူချင်း အတူတူ မြတ်သော သေခြင်းနဲ့သာ သေချင်တယ်။ သားအသက်နှင့် ခန္ဓာကို သားပေးလှူထားပြီးသားပါ။ သား သေမှာမကြောက်တော့ပါဘူး။ သေရင်မြေကြီး၊ ရှင်ရင်ရွှေထီးပါ..မေမေ"\nကျောင်းဆင်းပြီးသောအခါ တာဝန်ကျရာနေရာသို့သွားရောက်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စာရေးသူထံသို့ သူအဆင်ပြေကြောင်း၊ သူ့ဘ၀ကို သူကျေနပ်ကြောင်း စာလေးများရောက်ရောက်လာပါသည်။\nမိုးအကုန်ဆောင်းအကူးကာလလေးမှာတော့ မမျှော်လင့်သော သတင်းတစ်ခုကြားလိုက်ရသည်။ စာရေးသူ၏ သူငယ်ချင်းတိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသောသတင်းကရောက်ရှိလာပါသည်။ သူ၏ဈာပနကို မအားသည့်ကြားက ရောက်အောင်သွားလိုက်သည်။ သူငယ်ချင်းရေ... မင်းပြောတဲ့ မြတ်သော သေခြင်းပါပဲ။ မင်းကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ သေနတ်ပစ်ဖျောက်သံတွေကို မင်းကြားရ ရဲ့လားကွာ။ မင်းပြောခဲ့ဘူးတဲ့ လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် မြတ်သောသေခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဆိုတာကို မင်းက သက်သေပြသွားတာလား..\n[တိုင်းပြည်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရင်း ကျဆုံးသွားသော စစ်တက္ကသိုလ်သင်တန်းအမှတ်စဉ်-၄၇ မှ သူငယ်ချင်းကိုရည်စူးရင်း..]\nPosted by Army Soul at 2:42 AM0comments\nညီမလေးစကားကိုကြားတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ အစ်ကိုလေးတို့က နိုင်ငံခြားမှာ ပညာတော်သင်ကို အေးအေးဆေးဆေးသင်နိုင်ချိန်မှာ တောထဲမှာဒုက္ခရောက်နေတဲ့ စစ်သည်တွေကို ဘယ်သူတွေကမှ မသိဘူး....\nညီမလေးရယ် အစ်ကိုတို့တွေလည်း ဒီဘ၀ကနေ ကျော်ဖြတ်လာသူတွေပါကွာ။ တစ်ချိန်တုံးက မင်းအစ်ကိုဟာလည်း.... သေမင်းတမန်လမ်းက ပြန်လာတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။\n၂၀၀၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ.... မိုးတွေရယ် ဘာငြိုးကြောင့်များ ဒီလောက်ရွာနေရတာလည်းကွာ။\nမနေ့ကဖြစ်ပွားသောတိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရလူနာများကို နောက်တန်းပြန်ပို့ပေးရမယ့် အဖွဲ့တွင် ကျွန်တော်က တပ်စုမှုးအဖြစ်လိုက်ပါလာရသည်။ မိုးက သည်းမည်းစွာ ရွာသွန်းသောကြောင့် ထင်သလောက်ခရီးမပေါက်။ ဒဏ်ရာရလူနာများကိုလည်း မကြည့်ရက်၊ သယ်ဆောင် ထမ်းပိုးနေကြသော ရဲဘော်များကိုလည်း ကိုယ်ချင်းစာသည် မြန်မြန်သွားရန် အမိန့်ကိုလည်း မပြောရက်.. ဤသို့ဖြင့် လမ်းခရီးတွင် ရက်တော်တော်ကြာနား၍ ခရီးဆက်ရသောကြောင့် ရိက္ခာကမလောက်တော့ပြီ... မိုးတွေကသည်းသည်းမည်းမည်း အငြိုးကြီးစွာရွာစဲပင်.. ရဲဘော်လေးလာပေးသွားသော ထမင်းကို စားရန်ပင်တော်တော်အဆင်မပြေ မိုးကာခြုံထားသောလည်း လေအဝှေ့တွင် အဆင်ကသိပ်မပြေချင် ဟန်းကောချိုင့်လေးထဲမှ မြေပဲဆန်လေးနှင့် ထမင်းကို ငုံ့လိုက်ချိန်တွင် Jugle Hat ပေါ်မှ ရေများက ချိုင့်ထဲသို့ တလပောာစီးဆင်းသွားတော့သည်။ မြေပဲဆန်လေးတွေက ရေမြှုပ်နေသော ထမင်းပေါ်တွင် ပေါလောပေါလော။ ထမင်းကို လက်တဖက်ဖြင့် ရေပြန်စစ်ရင်း..... မြို့ပေါ်များတွင်တာဝန်ကျနေသော သူငယ်ချင်းများကို သတိရလိုက်သည်။ စစ်သားတွေဘ၀သည် ကျရာတာဝန်ကို ကျရာနေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကြရသည်များကို တွေးရင်း ထမင်းအေးအေးလေးများကို ခပ်စားနေမိသည်။\nအခုတော့လည်း ပြည်ပနိုင်ငံတွင် ပညာတော်သင်လာနေသော ကျွန်တော်တို့တွေသည် တစ်ချိန်ကလည်း ဒီလိုဘ၀တွေကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရတယ် ဆိုတာ..ညီမလေး..သိပါစေကွာ။ ။\n[ခံစားချက်တွေကို ပြောပြရုံတင်မက ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်များကို ရေးသားနေသော အစ်ကိုကြီး နေလွမ်းသူ ကို အထူးပင်ကျေးဇူးတင်ပါသည်။]\nPosted by Army Soul at 2:35 AM0comments\nကျွန်တော်ဘ၀မှာ ပျော်စရာကောင်းသော ရက်တစ်ရက် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပါပြီ။ ကျွန်တော်ရည်မှန်းချက်တွေ သေပြီလို့ထင်ခဲ့ရသောနေ့မှ (၂)နှစ်တိတိ ကျော်လွန်သောအခါ...\n"ဗိုလ်ကြီး ....... ခင်ဗျားခြေထောက်က ပုံမှန်နီးပါးပြန်ဖြစ်နေပြီပဲ..အံ့သြစရာပဲဗျာ။ ဗိုလ်ကြီးဆေးဆင့်ချအုံးမှာလား..ဒီအတိုင်းဆို " " ဗိုလ်မှူး..တစ်ကယ်လား..၀မ်းသာလိုက်တာ။ ကျွန်တော်အရင်ကလိုတော့ ပြေးရင်မနာတော့ဘူးဆိုတာတော့ သိတယ်။ ဒီလောက်ကြီးထိကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတာ။ ဒီလိုသာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်ဆေးဆင့် မချတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့် အသက်သေသည် အထိ တပ်မတော်ထဲမှာပဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ချင်ပါတယ်။ " " ကောင်းပါတယ်။ ဒါဆို ဆေးမှတ်တမ်းရေးပေးလိုက်မယ်။ အရမ်းတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်တော့မလုပ်သေးနဲ့ပေါ့ သင်တန်းတွေကတော့ တက်လို့အဆင်ပြေမှာပါ"\nဆရာဝန်ကြီးစကားတွေကို နားထဲမှ မထွက်နိုင်အောင် ပီတိများစွာဖြင့် ကျွန်တော့်ကုတင်ဆီသို့ပြန်လာမိသည်။ ကုတင်ပေါ်တွင်လှဲနေရင်း အတွေးနယ်များကို ချဲ့မိသည်..\n"ကိုကြီး..ဒီနေ့ဆေးစစ်တာ အဖြေရပြီ..ညီလေးအောင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ညီလေး မသွားချင်ဘူး။ အမေနှင့် ကိုကြီးကို မခွဲနိုင်ဘူး။ နောက်ပြီး ကိုကြီးခြေထောက်ကလည်းကောင်းတာမဟုတ်တော့ ကျွန်တော်အပြင်မှာပဲ စီးပွားရေးပြန်လုပ်ပေးတော့မယ်ဗျာ"\nကျွန်တော့်လက်သီးက မပြောမဆို ညီလေးနှာခေါင်းရိုးကို ထိမိရက်သားဖြစ်သွားသည်။ ညီလေးကတော့ ကျွန်တော့်အား တွေတွေကြီးသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။\n"မင်းမို့လို့ပြောရက်တယ် ကိုလေး။ ငါဒါဏ်ရာရတာက ခြေထောက်တစ်ခုတည်းပါကွ ငါမသေသေးပါဘူး။ မင်း..အဖေ့မှာတာတွေကို မေ့သွားပြီလား။ မင်းတိုင်းပြည်အတွက် ဘာတာဝန်ကျေအောင်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလည်း။ မင်း စစ်တက္ကသိုလ်မှာ (၃)နှစ်လုံးလုံးပညာသင်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတရားကို မမေ့နဲ့။ ပညာတော်သင်သွားရတာကိုတောင် မင်းက ဂုဏ်ယူရမှာ။ ငါဒါဏ်ရာရလို့ ငါ့ခြေထောက်စွန့်လွှတ်ရရင်တောင် ငါကျေနပ်တယ်။ အမေနှင့်ငါအတွက်.မင်းစိတ်ပူမနေပါနဲ့ကွာ ...ငါလည်း ခွင့်ရတိုင်း အမေ့ဆီ အမြဲဝင်မှာပါ။ အဖေနှင့် အမေဖြစ်စေချင်တဲ့ ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက်ဘ၀ကို မင်းရအောင်ဆက်ကြိုးစားပါ။ "\nညီလေးကတော့ ကျွန်တော့်အား ခေါင်းသာညိတ်ပြပြီး နှုတ်ဆက်ကာပြန်သွားလေသည်။ ကျွန်တော်စိတ်မကောင်းတော့ဖြစ်မိသည်။ ညီလေးက အမေနှင့်ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ပူတာကို ကျွန်တော်ဘာကြောင့်များ ထိုးမိပါသနည်း။ ညီလေးအတွေးကလည်းမမှားပါ။ အမေသည် သား(၃)ယောက်ကို လူ့လောကအလယ်တွင် အဖေ မရှိတော့သည့်တိုင် လူတန်းစေ့နေနိုင်အောင် ထားပေးခဲ့သည်။ လူလားမြောက်သော သားနှစ်ယောက်လုံးသည် စစ်ထဲသို့ဝင်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်ဒါဏ်ရာရသည့်တိုင် အမေကတော့ အပြုံးမပျက်သူ့သားများအတွက် ဂုဏ်ယူနေဆဲ....\nကျွန်တော်ခြေထောက်ပြန်ကောင်းလျှင်တောင် စစ်ထဲမှာပဲဆက်လက်အမှုထမ်းချင်သည်ဟု အမေ့ဆီသို့ဖုန်းဆက်ပြောသောအခါ .. သားတို့အတွက် အမေ အမြဲဂုဏ်ယူနေမှာပါဟုပြောရင်း ချောင်းများဆိုးကာ စကားပင်ဆက်မပြောနိုင်တော့သည့် အမေ့အသံကို ကြားရချိန်မှာတောင် ကျွန်တော်စစ်တပ်ကထွက်ဖို့ စိတ်ကူးပင်မရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်နေပြီလားဟု နောက်တနေ့တွင် ဖုန်းပြောသောအခါမေးမိလိုက်ရာတွင်...\n" သားရယ်..မင်းတို့ အဖေသွေးတွေက မင်းတို့ကိုယ်မှာ စီးနေတာပါ... မင်းတို့ အဖေတိုက်ပွဲမှာဒါဏ်ရာရပြီး မဆုံးခင်ဆေးရုံမှာ နောက်ဆုံးပြောခဲ့တဲ့ စကား သားးမှတ်မိမှာပါ။"\nအဖေ့သားတွေ..မွန်မြတ်သော သေခြင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါစေ ..... အဖေ့စကားက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။\nအဖေ.. သားညီလေးကိုထိုးလိုက်မိတာဟာ စေတနာဒေါသောနဲ့ပါ။ ညီလေးတစ်နေ့နားလည်လာနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ရင်း..ညီလေးဆီသို့.....\nPosted by Army Soul at 3:57 AM0comments\nပျောက်ကွယ်သွားသော အလင်းရောင်တန်းတစ်ခုကို ကြည့်ရင်း လစ်လပ်သွားသော နှလုံးသားလေးကို ရင်နာနာဖြင့်သာ လက်ခံလိုက်ရတော့မယ်။ ဘေးဝဲယာမှ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း၊ ရဲဘော်ရဲဘက်များကတော့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ၀င်ခံနီး နေမင်းကြီးကိုသာ ငေးမောကြည့်နေကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ဘ၀တွေက နေ၀င်ချိန်ရောက်နေပြီလား.....\nတိုက်ပွဲတွင် ရလိုက်သော ဒါဏ်ရာကြောင့် ကျွန်တော်ဒီဆေးရုံကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ ရက်တွေလတွေသာ ပြောင်းလာပေမယ့် ကျွန်တော်မျှော်လင့်ထားတဲ့ သူမ ရောက်မလာခဲ့ပါဘူး။ အကျည်းတန်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဘ၀ထဲကို သူမကို မခေါ်ရက်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်းဗျာ... နှစ်ကိုယ်တူ ထားခဲ့တဲ့သစ္စာတွေကို မသိစိတ်က တောင့်တနေမိပေါ။ နေ့လေးတစ်နေ့မှာတော့ ကျွန်တော်မျှော်လင့်တာ ဖြစ်လာပါတယ်။ သူမရောက်လာပါပြီ..\nကျွန်တော့်ကိုပြုံးပြနေတဲ့ အပြူံးလေးက အေးစက်စက်လေး... သူမပြောလိုက်တာကတော့\n"ကိုလေး ကို ကန်တော့ပါရစေ"\nဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိအောင်ကို ကျွန်တော့်ချစ်သူလေးက ထူးဆန်းတာတွေကို လုပ်နေပြီ။ ကြမ်းပြင်မှာ ပုံ့ပုံ့လေးထိုင်ချကာ ကျွန်တော်ကို ကန်တော့နေတော့သည်။ ကန်တော့ခြင်း အဆုံးမှာ သူမပြောလိုက်တာလေးက "ပြစ်မှားမိတာများရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကိုလေး.. ငယ့် ကို မေ့လိုက်ပါတော့" တဲ့။\nသြကာသလောကသား အပေါင်းတို့ခင်ဗျာ.. ကျွန်တော်ဘာဆုပေးရမတုံး ???? "လိုအင်တောင့်တမှုတွေပြည့်ပါစေ" လို့ပြောရမှာလား။\nကျွန်တော်ချစ်သူကောင်မလေးကတော့ အဆန်းထဲကမှ အဆန်းဆုံးကို လုပ်ပြသွားပါပြီ။\nသူကျောခိုင်းသွားပြီ.. နေမင်းကြီးကလည်း ၀င်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော်ချစ်သောမြေအတွက် ကာကွယ်ပေးရင်း ကျွန်တော်ခန္ဓာတင်မက၊ ကျွန်တော်ချစ်သောကောင်မလေးပါ စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီ။ ကျွန်တော်လို "တောင်းတဲ့ဆုတွေပြည့်ပါစေ" အဖြစ်မျိုးနဲ့ မကြုံကြပါစေနဲ့.... ညီတို့၊ အစ်ကိုတို့\n[ခံစားချက်ကို ရေးသားခွင့်ပြုသော စစ်တက္ကသိုလ်အပတ်စဉ်(၄၆)မှ အစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။]\nPosted by Army Soul at 3:36 AM0comments\nPosted by Army Soul at 3:14 AM0comments\nနေရောင်ခြည်ပူပြင်းမှုသည် ဆောင်းတွင်းဟု ယုံနိုင်ဖွယ်မရှိအောင်ကို ပူပြင်းနေသည်။ လူကုံထန်တွေသာ နေထိုင်သော တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကားများကတော့ ဥဒဟိုသွားလာနေကြသော်လည်း အရိပ်ကင်းမဲ့သော ထိုလမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်သွားလာနေသူ မရှိသလောက်ကို ရှားပါးသည်။ သူမတို့ သူငယ်ချင်းတစ်စုသည်လည်း ထိုဥဒဟိုသွားလာနေကြသော ကားများထဲမှ တစ်စီးအပါအ၀င်တွင် လိုက်ပါလာကြသည်။ သူမ ကားမောင်းနေရင်းမှ လူတစ်စုသည် ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် အရိပ်ကင်းမဲ့သော ထိုလမ်းတစ်လျှောက် သွားနေကြသည့် မြင်ကွင်းလေးဝင်လာသည်။ လူတွေလမ်းလျှောက်တာ မဆန်းသော်လည်း ဆန်းနေသည်မှာ ထိုလူစုထဲမှ တစ်ယောက်သောသူတွင် သစ်သားချိုင်းထောက်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်......\nထိုလူစုသည် သံလွင်ရောင်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ထိုချိုင်းထောက်နှင့်သူကတော့ သံလွင်ရောင်အင်္ကျီလက်ရှည်လေးနှင့် ပုဆိုးကိုသာ ၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူမ ကားကို ထိုလူစုအကျော်တွင် ထိုးရပ်လိုက်သည်။ သူမသူငယ်ချင်းသည် ကားကိုထိုးရပ်သော် သူမကို "ဟာ..နင်ကတော့ စစ်ဝတ်စုံမြင်တာနဲ့ကို ဘာထဖြစ်ရတာတုံး"\nသူမသူငယ်ချင်း ပြောလိုက်သောစကားကို စိတ်မကောင်းတော့ဖြစ်မိသည်.. သူမတစ်ခွန်းထဲသာ ပြန်ပြောနိုင်ခဲ့သည်..\nထိုလူတစ်စု သူမကားနားမှ ဖြတ်သောအခါ သူတို့လက်ထဲတွင် စာအုပ်လေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။\n"ဟုတ်ကဲ့ သမီး ၀ယ်ချင်လို့ပါ။" သူမ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူ၍ ငွေချေသောအခါ သူမပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ စစ်ဝတ်စုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ပုံကို ထိုလူတစ်စုထဲမှ တစ်ယောက်က မြင်သွားပုံရသည်။\n"သြ..ညီမရဲ့ အစ်ကိုကလည်း အရာရှိတစ်ယောက်ပဲလား"\n"မဟုတ်ပါဘူး..အစ်ကို။ ညီမအဖေကလည်း မိုင်းနင်းမိထားတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ပါ"\nသူမလည်း ၀ယ်ခြမ်းပြီးသည်နှင့် ကားလေးကို တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်းအတိုင်း ဆက်မောင်းခဲ့သည်။ သူမ သူငယ်ချင်းဆီက ပြောလိုက်သံ စကားလေးကတော့\n"နင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်... ဦးလေးကြီးတွေက ဘ၀ကို ဒီလိုဖြစ်သွားတာတောင် သူတပါးတွေလို တောင်းစားနေတာ မဟုတ်ပဲ မသန်ပေမယ့် ကိုယ်စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အားလေးဖြင့် သမာအာဇီဝနဲ့ မိသားစုကို လုပ်ကျွေးနေတာ ငါတို့တွေ...ကိုယ်ချင်းစာပြီး အားပေးသင့်တယ်.."\n[အဖြစ်အပျက်လေးက ရိုးစင်းသော်လည်း စစ်သားတွေရဲ့ ပြင်းထန်ခိုင်မာသော စိတ်ဓါတ်ကို သူငယ်ချင်းမလေး..သိသွားတာကို ၀မ်းသာမိပါသည်။]\nPosted by Army Soul at 3:07 AM0comments\nPosted by Army Soul at 2:24 AM0comments


Shazam Music App ကိုဝယ်ယူလိုက်တဲ့ Apple Company! – AsiaApps\nDecember 20, 2017 December 20, 2017 WilliamApp NewsNo Comment on Shazam Music App ကိုဝယ်ယူလိုက်တဲ့ Apple Company!\nApple company က Shazam ကိုဝယ်ဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲတဲ့သတင်းကလွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတည်းကထွက်ရှိနေတာဖြစ်ပါတယ်။ အခုတော့ အဲ့ဒီသတင်းအတိုင်းပဲ Apple Company က Shazam ကို $400 Million နဲ့ တကယ်ဝယ်လိုက်ပြီဖြစ်ပါတယ်။ Shazam Music app ဟာ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ App Store ပေါ်ကိုရောက်ရှိလာတာဖြစ်ပြီး Apple နဲ့လုပ်ငန်းတွေကိုအတူတကွလုပ်ကိုင်ဖူးတဲ့ သမိုင်းလည်းရှိပါသေးတယ်။\nShazam ဆိုတာကတော့ Music နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ App တစ်ခုပါ။ Music ကို Download လုပ်ဖို့မဟုတ်ပဲ Music နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့အချက်အလက်တွေကိုရှာဖွေချင်တဲ့ အချိန်မှာအသုံးပြုနိုင်မယ့် App တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ သီချင်းနာမည်ရိုက်လိုက်ရုံနဲ့ အဲ့ဒီသီချင်းသာမက သီချင်းစာသားပါတစ်ခါတည်း ပေါ်လာမှာဖြစ်ပါတယ်။ English, Czech, Dutch, French, German, Italian, Japanese, Korean, Polish, Portuguese, Russian, Simplified Chinese, Slovak, Spanish, Traditional Chinese, Turkish အစရှိတဲ့ ဘာသာစကားတွေကို Support ပေးထားပြီး အဲ့ဒီထဲကမိတ်ဆွေကြိုက်နှစ်သက်တဲ့သီချင်းကို ရှာဖွေပြီး နားထောင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nဘာသာခြားစကားမို့ စာရိုက်ပြီးမရှာတတ်တာတို့၊ သီချင်းနာမည်မေ့သွားတာတို့ စတဲ့ပြဿနာတွေကိုဖြေရှင်းပေးမယ့် function တစ်ခု Shazam မှာရှိပါသေးတယ်။ အဲ့တာကတော့ Application ထဲက “S” ပုံစံကိုဖိနှိပ်ပြီး အလိုရှိတဲ့သီချင်းစာသား (သို့) သီချင်းနာမည်ကို ပြောနိုင်တဲ့ function ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nတစ်ခုရှိတာကမိတ်ဆွေရဲ့ ပင်ကိုယ်အသံနဲ့ဆိုရင်အလုပ်လုပ်မှာမဟုတ်ပဲ အခြားသီချင်းဖွင့်ထားတဲ့ device တစ်ခုခုကို Shazam app အနားထားမှသာအလုပ်လုပ်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဉပမာ မိတ်ဆွေက တစ်ခြား device တစ်ခုမှာ Treat you better သီချင်းဖွင့်ထားပြီး Shazam app activate ဖြစ်နေတဲ့ device တစ်ခုအနားကိုကပ်လိုက်ရင် Shazam က Treat you better သီချင်းရော lyric ရောကိုတစ်ခါတည်းရှာပေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ Treat you better သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးထဲ က စာသားတစ်ကြောင်း (သို့) တီးလုံးကိုကြားတာနဲ့ တင်ရှာဖွေပေးနိုင်တာဖြစ်တာကြောင့် Sensor ပိုင်းကတော့ကောင်းချက်ပါပဲ။\nအဲ့ဒီ Function ကိုမိတ်ဆွေရဲ့ Phone Setting ထဲက Microphone ဖွင့်ပြီးမှအသုံးပြုနိုင်မှာပါ။ Wifi (သို့) Internet Connection တစ်ခုခုရှိမှသာ Shazam ကိုအသုံးပြုနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံ ၁၉၀ ကျော်မှာသုံးစွဲနေတဲ့ Shazam Music App ကို $400 Million အသုံးပြုပြီးဝယ်ယူထားတဲ့ Apple အနေနဲ့ဘာတွေဆက်လုပ်သွားမလဲဆိုတာကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ။ IOS user တွေသာမက Android user တွေပါ Shazam App ကိုအသုံးပြုနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\niPad news: Music app Shazam launches new features for iPhone, iPad users – Gadgets Now https://t.co/VmOpOVk47h\n— iPad fans (@iPadfans) December 20, 2017\nIOS အတွက်ရိုးရှင်းတဲ့ Application ကောင်းလေးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ BlurMe!