2011-07-03 ~ Myanmar Express\nပြောတော့ တွံတေးသိန်းတန် ဆိုတော့ ချိုမိုင်မိုင်\nကျီးကိုဘုတ်က မြှောက်လိုက်၊ ဘုတ်ကို ကျီးကမြှောက်လိုက်နဲ့ တိုင်ပတ်နေတဲ့ မြန်မာအတိုက်အခံလောကကြီးက တိုင်ပတ်ရုံနဲ့ အားမရတော့ပဲ နိုင်ငံပတ်တော့မယ် ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတာ တော်တော်ကြာနေပါပြီ။ ပညာမဲ့သူတွေ၊ အဘိုးကြီးအဖွားကြီးတွေ ပေါင်းစုထားတဲ့ NLD ပါတီဝင်တွေရဲ့ မြှောက်စားမှုကို အပြည့်အဝခံနေရပြီး နိုင်ငံခြားရောက် ၁၀၉ - ၁၁၀ ပညာမဲ့တွေရဲ့ မြှောက်စားမှုကို အများကြီးခံနေရတဲ့ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးနိုဘယ်စုရှင်ကြီး တစ်ယောက် အကျယ်ချုပ်ကျခံနေတုန်းက ဆင်ဖမ်းမယ် ကျားဖမ်းမယ် ပြောနေခဲ့ပေမယ့် အကျယ်ချုပ်က လွတ်လာတာ ၇ လ ခွဲအချိန်အထိ ယင်ကောင်တစ်ကောင်တောင် မဖမ်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။အားပေးလိုက်ကြတာလဲ ဆူညံလို့၊ အားသွန်ခွန်စိုက်တော့လုပ်နေတာပဲ ရှေ့တော့မရောက်ဘူးဖြစ်နေတယ်အကျယ်ချုပ်ကျတုန်းကတော့ အိမ်ထဲမှာ အပေါ်ထပ်နဲ့အောက်ထပ် ပတ်နေပါတယ်။ ခြေရာချင်းတွေ ထပ်ပြီး ဘာမှခရီးမရောက်ခဲ့ပါဘူး။ အကျယ်ချုပ်က လွတ်တာ ၇ လ ကျော်ပေမယ့်လည်း အပေါ်ထပ်နဲ့အောက်ထပ် ပြောင်းပတ်နေရာက ရုံးနဲ့အိမ်နဲ့ ပြောင်းပတ်တာပဲ ရှိပါတယ် ခရီးကတော့ အရင်လိုပါပဲံ ဘာမှမထူးပြန်ပါဘူး။ ရုံးဆိုလို့လည်း အထင်မကြီးပါနဲ့ အလုပ်ကြီးအကိုင်ကြီးတော့ဘာမှမရှိဘူး သက်ကြီးပူဇော်ပွဲ၊ သီချင်းဆိုပွဲ၊ ဓာတ်ပုံပြပွဲ၊ ဈေးရောင်းပွဲတွေပဲ ပုံမှန်လုပ်နေတဲ့ ဇရပ်သာသာနေရာပါ။ အကျယ်ချုပ်ကမလွတ်ခင်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဓာတ်ပုံလေး ထောင်ပြီး Free Free ချက်ချင်းလွှတ် ချက်ချင်းလွှတ် အော်နေခဲ့တဲ့လူတွေလည်း ခုတော့ ဇတ်ကားရိုက်သူကရိုက်၊ ဘလော့ရေးသူကရေး၊ facebook မှာ ဆဲသူကဆဲ နဲ့ ၁၀၉ ၁၁၀ ဖြစ်ကုန်ကြပါပြီ။ ဒါပေမယ့်လည်း အခြေအနေမဲ့မဖြစ်ရေးအတွက် ဒီ နောက်ဆုံးကြိုးစလေးကိုတော့ အတင်းဆွဲထားနေရပါတယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဘာမလုပ်မလုပ်၊ ဘာမဖြစ်မဖြစ် သူ့ကို လက်လွှတ်လို့တော့မဖြစ်ပေ။ဆွဲမိဆွဲရာ ကြိုးတစ်စ လှမ်းဆွဲထားရတယ်အရင်ကတည်းကမှ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲနေတဲ့ ၅ ယောက် တစ်ဖွဲ့ အဖွဲ့ပေါင်း ၄၀ ကျော်လည်း အချင်းချင်း စာခွက်လုဖို့ ကြံစည်နေကြပါတယ်။ မလေးရှားမှာတော့ အဖွဲ့အတွင်းမှာကို ဇတ်တူသားစားလို့ အချင်းချင်းဒုက္ခပေးတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ အခြေမကောင်းတာကြောင့် DVB သတင်းထောက်တွေတောင် ဘဝ အာမခံချက်ရရေး စိုးရိမ်နေကြရကြောင်း ကြာကူလီစိုင်းသိန်းဝင်း (ခေါ်) ဗိုလ်မှူးဟောင်း စိုင်းသိန်းဝင်းရဲ့ ချက်ရက်ကော့တွေ ကဖော်ပြနေပါတယ်။ကြာကူလီစိုင်းသိန်းဝင်း၏ ချက်ရက်ကော့တစ်ခုဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတာက VOA က သားညွန့်ဦး ရဲ့ ဇနီး RFA က အင်ကြင်းနိုင်က ကြာကူလီစိုင်းသိန်းဝင်းနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့အကြောင်းကို ဘယ်သတင်းဌာနတွေကမှ သတင်းမရလိုက်ကြပါဘူး။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်လည်း ချန်နယ် မမိလိုက်ဘူးထင်ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်အကြောင်းအမြဲပြောနေတဲ့ သတင်းဌာနတွေ အားလုံးနဲ့ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးဆိုသူက အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် လွတ်မြောက်နယ်မြေ (မလေးရှား) မှာဖြစ်သွားတဲ့ ပြဿနာတွေအတွက် တေမိလုပ်နေကြတာပါပဲ။for NLDBBC, VOA, RFA, DVB နဲ့ ဧရာဝတီ မဇ္ဈိမတို့ ချန်နယ်မမိလိုက်တဲ့ သတင်းမလေးရှား NLD အတွင်းမှ စားခွက်လုပွဲအကျယ်ချုပ်က မလွတ်ခင်တုန်းကတော့ လွတ်လာရင် တစ်ခုမက ထူးခြားမယ်လို့ မျှော်လင့်သူတွေရှိခဲ့သလို ကြွေးကြော်သူတွေလဲ ဒုနဲ့ဒေးပါပဲ။ တချို့ကဆိုရင် ” လွှတ်လိုက်ရင် အများကြီး ထူးခြားပြောင်းလဲလာမှာကို ကြောက်လို့ အကျယ်ချုပ်ချထားတယ် ” လို့တောင် အော်နေကြပါသေးတယ်။ ခုဆိုရင် လွတ်နေတာလည်း ၇ လ ကျော်ပါပြီး ကြောက်စရာလဲ တစ်ကွက်မှ မရှိပါဘူး။ဒီမိုကရေစီရဖို့ ဆိုဖာပေါ်တူတူထိုင် ဆွေးနွေးကြမယ်၊ ခေါင်းလေးဘေးချထားဘူးသီးပေးလိုက်တုန်းက ဘူး ဘူး ဆိုပြီး အခြေခံဥပဒေကို အမှားခြစ်ခဲ့သူတွေ၊ မဲသွားမထည့်သူတွေလည်း သူတို့လုပ်ခဲ့တဲ့အလုပ်အတွက် ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူနိုင်ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ မဲမထည့်ဖို့ ပြောခဲ့တဲ့စကားကို ယုံစားပြီး မဲမထည့်သူတွေလည်း သူတို့လုပ်ရပ်အတွက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကိုယ်တိုင် ဘာမှ တာဝန်မယူနိုင်ပါဘူး။ဗူးသီးပေးခြင်းမှ နောက်ဆက်တွဲမနက်ဖြန်ထူးမလား သဘက်ခါထူးမလား စောင့်နေရင်းနဲ့ ၇ လ သာကျော်သွားတယ် ဘာဆိုဘာမှ မထူးခြားခဲ့ပါဘူး။ အခြေအနေကတော့ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ထူးခြားလာမလား ဆိုပြီး ပါတီဝင်အနည်းစုနဲ့ ပြည်ပရောက်ပညာမဲ့ အစွန်းရောက်သူတွေက မျှော်လင့်နေပေမယ့် အခြေအနေက ထူးမလာပဲ ရူးလာပါတော့တယ်။ ၂၇ ရက်နေ့က ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးက စာတစ်စောင်ပို့လိုက်ချိန်မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရော ဦးတင်ဦးတို့ ဦးဝင်တင်တို့အပါအဝင် NLD ဝင် အားလုံး သွက်ချာပါတ လိုက်ကုန်တော့တာပါပဲ။အဘိုးကြီး၊ အဖွားကြီး များကို သွေးတက်သွားစေတဲ့ စာဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ မေတ္တာရပ်ခံစာ ပို့ခဲ့ရပါတယ်။ သတင်းစာဆရာကြီး ဦးဝင်တင်ဆိုရင် အစိုးရိမ်လွန်လို့ အိပ်ယာထဲတောင် လဲသွားတယ် လို့နီးစပ်သူများက ပြောပါတယ်။ လေတလုံးမိုးတလုံးပြောခဲ့သူများနဲ့ နှစ်ရှည်ထောက်ကျဖူးတဲ့အပြင် အကျီအပြာပဲ အမြဲဝတ်တယ်ဆိုတဲ့ လူများက ဒါမျိုးကျတော့လဲ အကြောက်အလန့်က ကြီးလွန်းကြပါတယ်။ ကယောင်ကတမ်း ရှက်ရမ်းရမ်းရင်း အသနားခံလိုက်ရ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေ ကို မထောက်ခံတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က လက်မခံဘူး။ ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေကဖြစ်လာတဲ့ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲကို လက်မခံဖူးဆိုတဲ့ ဒေါ်စုကိုယ်တိုင်က ကယောင်ကတမ်းနဲ့ ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေထဲက အချက်တွေကို ထောက်ပြပြီး ကယောင်ကတမ်းတွေ ဖြေရှင်းချက် တောင်းနေရရှာပါတယ်။ မှတ်ပုံတင်ပါ တင်ပါ ဆိုပြီး ၃ လ အချိန်ပေးတုန်းက အတိတ်မေ့သလိုလို ရွှေပြောက်သလိုလို လုပ်နေခဲ့ပြီးမှ အားလုံးပြီးချိန်ကျတော့ အယူခံဝင်လို့ဝင် ခုတော့လည်း အသနားစာ ပို့လို့ပို့ လုပ်နေရပါတယ်။၇ လအတွင်းမှာ အစိုးရဖက်နဲ့ တခြားပါတီပေါင်းစုံက နိုင်ငံရေးနဲ့ ဆိုင်တဲ့အလုပ်တွေနဲ့ ပြည်သူ့အကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွေ လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ NLD ကတော့ ဈေးရောင်းလိုက်၊ သီချင်းဆိုပွဲလိုလို ဓာတ်ပုံပွဲလိုလိုလုပ်လိုက်နဲ့ အချိန်ကုန်ခဲ့ပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘာမှမထူးခြားကြောင်း ဖိအားတွေ များလာတော့ လုပ်ကွက်ပြဖို့အတွက် ခရီးထွက်မယ် လို့ ကြေညာလိုက်ပါတယ်။ ခရီးထွက်မယ်ဆိုတော့ အမှတ်မရှိတဲ့လူတွေက ထပ်ပြီး မျှော်လင့်ကြပြန်ပါတယ်။ ခရီးထွက်ပြီး ဘာများလုပ်မှာလဲ? ပြည်သူတွေအတွက်ထွက်တာလား? ပါတီဝင်တွေအတွက်ထွက်တာလား? တောင်သူတွေအတွက်ထွက်တာလား? သို့လော သို့လောပေါ့။သတင်းတွေနဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေက အစုံပါပဲ ဒါပေမယ့် ထင်တာနဲ့ တကယ်လုပ်တာနဲ့က ကွဲပြန်ပါတယ်။ အကြိမ်ကြိမ် သဲထဲရေသွန်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေလည်း ထုံးစံအတိုင်း အရာမရောက်ထပ်ဖြစ်ရပါတယ်။ ဘာကြောင့်လည်း ဆိုတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ ခရီးဆိုတာက ပြည်သူတွေအတွက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ တောင်သူတွေအတွက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ နောက်ဆုံးအဆင့် ပါတီဝင်တွေအတွက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ယုတ်စွအဆုံး မြန်မာနိုင်ငံသား တစ်ယောက်အတွက်တောင် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံကို ကျွန်ပြုခဲ့တဲ့ ဗြိတိလျှနိုင်ငံသား အဲရစ်နဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ အင်္ဂလန်မှာ နေတုန်းက ရလာတဲ့ သား ကမ်အဲရစ်အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ကျွန်တော်က မြန်မာ့အမျိုးသားဖခင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းရဲ့မြေးပါ၊ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့မျိုးဆက်တွေကို ခင်တွယ်သူအားလုံး ထိုင်ကန်တော့သင့်တယ်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် က ၁၄ နှစ်သမီးကတည်းက မြန်မာနိုင်ငံကို ခြေစုံကန်ပြီး ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ၁၉ နှစ်မှာတော့ သူနဲ့ လက်ထပ်မယ့် ဗြိတိလျှနိုင်ငံသား မိုက်ကယ်အဲရစ် ရှိတဲ့ အင်္ဂလန်ကို လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံကိုတော့ ပြန်ဖို့ စိတ်ကူး မပေါ်ခဲ့ပါဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံကို ကျွန်ပြုခဲ့တဲ့ ဗြိတိလျှတွေကြားမှာ လန်းချင်တိုင်းလန်း ကဲချင်တိုင်းကဲနေခဲ့ပါတယ်။ ၂၇ နှစ်ရောက်ချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်အဲရစ်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာမြေကို ပြန်မလာချင်ရုံမျှမက မြန်မာယောက်ျားကိုတောင် လက်မထပ်နိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ ၂၇ နှစ်ဆိုတာ စိတ်လိုက်မန်ပါ ဆုံးဖြတ်တတ်တဲ့ မိုက်ရူးရဲဆန်တဲ့အရွယ် မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အပြင် ကမ္ဘာကျော် ကျောင်းမှာ ပညာသင်ထားသူတစ်ယောက်ဖြစ်လို ပိုပြီးတောင် မှန်မှန်ကန်ကန် စဉ်းစားရွေးချယ်နိုင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။လင်ယူ သားမွေးဖို့၊ ပျော်ဖို့ပါးဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်၊ မြန်မာနိုင်ငံတော့ အသက် ၄၀ ကျော်မှ ပြန်တော့မယ်အဲ့ဒီချိန်တုန်းက မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဖေဖေတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံ၊ မြန်မာပြည်သူ ဆိုတာကို ဘာကြောင့်များ သတိမရတာလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားစရာပါပဲ။ အဲ့ဒီချိန်ထိ ဒေါ်စု ဘာနိုင်ငံရေးမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ့် အတ္တ၊ ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ တဏှာ က လွဲပြီး ဘာကိုမှ ဦးစားမပေးခဲ့ပါဘူး။ အဲ့လိုနဲ့ပဲ ယောင်္ကျားယူပြီး ၂ နှစ်မှာ ခလေး တစ်ယောက် စပြီး ရတော့တာပါပဲ။ အဲ့ဒီနောက် ၂ နှစ်မှာ နောက်တစ်ယောက်။ နိုင်ငံရေး လုပ်ဖို့ အစီစဉ်ရှိတယ်၊ နိုင်ငံရေးကို နားလည်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီချိန်ကတည်းက အပျိုကြီး လုပ်လို့ရပါသေးတယ်။ နိုင်ငံခြားသားကို မယူချင်လို့ အပျိုကြီးလုပ်နေတဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးတွေ တစ်ပုံကြီးရှိပါတယ်။ လုံးဝ ယောင်္ကျားမယူပဲ မနေနိုင်လို့ ယူမယ်ပဲထားအုံး အစ်ကို ဦးအောင်ဆန်းဦး လို မြန်မာ ကိုပဲ ပြန်ယူသင့်ပါတယ်။ဒေါ်စု အသက် ၄၃ နှစ်မှာ မှ မြန်မာနိုင်ငံကို စ ပြီး ပြန်လာတာပါ။ ဒါတောင် အမေ နေမကောင်းလို့ပါ။ ဒေါ်ခင်ကြည်သာ ခုချိန်ထိ ကျန်းမာနေပါက ဒေါ်စု တစ်သက်လုံး ပြန်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒီချိန်မှ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးကို စပြီး လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံရေးဆိုတာ လူသားတိုင်းနဲ့ ဆိုင်တယ် ဆိုတဲ့ လူက နိုင်ငံရေးကို ၄၃ နှစ်မှ စလုပ်တာ အံ့သြစရာဖြစ်နေပါတယ်။ အရင်ကတည်းက ကိုယ့်စိတ်ကို အလိုလိုက်ခဲ့သူ၊ မြန်မာနိုင်ငံကို အသက် ၄၃ နှစ်အထိ မေ့ထားပြီး မြန်မာမဟုတ်တဲ့ ယောင်္ကျားတွေ၊ သားတွေနဲ့ မြန်မာမဟုတ်တဲ့ နိုင်ငံ မှာ ကြည်နူးပျော်ရွှင်နေခဲ့ပါတယ်။ဗြိတိန်နိူင်ငံသားတွေနဲ့ပျော်နေလိုက်တာ အသက် ၄၃ နှစ်မှ မြန်မာပြည်ပြန်ဖြစ်တော့တယ်ခုလည်း အကျယ်ချုပ်က လွတ်တာ ရ လ ရှိပြီ ဘာမှမထူးခြားလို့ စိတ်ပျက်နေသူများက ခရီးထွက်မယ်ဆိုလို့ မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ၊ မြန်မာပြည်သူတွေနဲ့ မြန်မာတောင်သူလယ်သားမား၊ အလုပ်သမားတွေနဲ့ ပါတီဝင်များ အတွက်လား မျှော်လင့်နေကြပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ မြန်မာစကားကောင်းကောင်နားမလည်သလို၊ မြန်မာလို ကောင်းကောင်းမပြောတတ်တဲ့ သူနဲ့ မိုက်ကယ်အဲရစ် ရထားတဲ့ ကပြားကို စကားပြန်လုပ်ဖို့ ပုဂံကို ခရီးထွက်ပါမယ်တဲ့။ ကဲ ပြောလိုက်ရင်တော့ တွံတေးသိန်းတန် ပါပဲ ဆိုလိုက်ရင်တော့ ချိုမိုင်မိုင်ကကို မတတ်သေးပါဘူး။ အသက် ၆၂ နှစ်ဆိုတာ အဖွားခေါ်ရမယ့် အရွယ်ဆိုပေမယ့် အသက် ၈၀ ကျော်တွေ စုနေတဲ့ NLD မှာတော့ ငယ်သေးတယ် လို့ပြောလို့ရပါတယ်။ ခုမှတော့ မထူးတော့ဘူး ချိုမိုင်မိုင်ဆိုတော့လည်း ထုံးစံအတိုင်း လိုက်ပြီးချိုမိုင်မိုင်လိုက်ကြပါအုံး။ ချိုမိုင်မိုင် လက်သီး\nလင်ရှိမယား အင်ကြင်းနိုင်ကို ကြာကူလီတဲ့ စိုင်းသိန်းဝင်း နှဲ့ လင်ရှိမယား ငယ်နိုင်ကို ကြာကူလီတဲ့ မိုးသွေးငယ်အတွက်\nရှေးကပြုဖူး ကုသိုလ်ထူးကြောင့်မိ၊ ဖသွေးသား ရောစပ်ငြား၍ရတောင့်ခဲလှ လူ့ဘ၀ကားလူနှင့်နတ်ရွာ အပ်နှစ်စင်းမှာထိပ်ချင်းထိဖို့ ခဲယဉ်းသည်ထိပြန်သော်ငြား ဒုလ္လဘတရားငါးပါးဖြစ်ဖို့ ရခဲသည်။မိ၊ ဖသွေးသား ထောက်ပံ့ငြားလည်းကံ၊ ကံအကျိုး ထိုနှစ်မျိုးဖြင့်ကျား၊ မဘာဝ ကွဲပြားရသော်ကျားသဘာဝ ပုရိသကားဣတ္ထိထိုထက် ဆင့်တန်းမြတ်၍စိတ်ဓာတ်သတ္တိ အပြည့်ရှိသည်။သို့ပါသော်ငြား ပေါင်းသင်းမှား၍ကျူးလွန်ဖောက်ပြား စိတ်ဓာတ်များကဒု သ န သော ငရဲကြောဝယ်သုံးသောင်းနှစ်ကြာ တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြီးကျိုက်ကျိုက်ဆူဝေ ခံနေစေကာတစ်ဖန်လူ့ဘ၀ ရပြန်ကလည်းနှစ်မဲ့သစ်ပင် ဆံမဲ့စပါးလိုနပုံးပဏ္ဍုတ် အနေစုတ်ဖြင့်ယုတ်နိမ့်မိန်းမ ဘ၀ပြန်ရောက်ဝိပါတ်ထောက်၍ တိရစ္ဆာန်တစ်ဖန်ကားသင်းကွပ်ထားသည်ပြစ်ဒဏ်ခံရများလိမ့်မည်။ထို့ကြောင့် ကြင်သူမိတ်ဆွေဟူသည် ယနေ့မှစမယားရှိငြား မ၀င်စားနှင့်လင်ရှိမယား မပြစ်မှားနှင့်သားပျို၊ သမီးပျို မဆွယ်လိုနှင့်ကာမေသုကံ ထိုတစ်တန်ကိုစက်ဆုပ်ရွံရှာ မုန်းတီးစွာဖြင့်ရှောင်နိုင် သာ၍ ကောင်းလှသည်။မိဿမင်းသမီးMyanmar Express\n၉၆၉ က အသုံးချဖို့ ကြိုးစားတာကို ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ ငြင်းပယ်ရပါတဲ့ ဆိုတဲ့ နန်းခင်ဇေယျာ မန္တလေး ပုသိမ်ကြီးတွင် မွတ်ဆလင်ကုလားက မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ သမီးပျို (၁၆)နှစ်သမီးလေးကို မုဒိမ်းကျင့်၊ မန္တလေးသူတွေ သတိထားရမည့်အချိန်၊ မန္တလေးသားတွေ သွေးစည်းကြဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ\nနန်းခင်ဇေယျာ အား စိတ်ပျက်ခြင်း\nလင်ရှိမယား အင်ကြင်းနိုင်ကို ကြာကူလီတဲ့ စိုင်းသိန်း...\nသမ္မတကြီးဦးသိန်းစိန် ရန်ကုန်လေဆိပ် ပြန်ရောက်၊ ည ၁၀ နာရီခွဲချိန်ဖြစ်သော်လည်း ကြိုဆိုသူများပြား\nFrom : ..myanma age\nနိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်သည် ၎င်း၏ နှစ်နှစ်တာ သမ္မတသက်တမ်း အတွင်း ဒုတိယ အကြိမ်အဖြစ် သွားရောက်ခဲ့သည့် အမေရိကန်ခရီးစဉ်မှ မေလ ၂၂၇က်နေ့ ညပို...\nမြန်မာလူမျိုးတိုင်း အမျိုးသားရေး ဘာသာရေးနဲ့ပက်သက်လာရင် နေရာတိုင်းမှာ သည်းခံနေလို့မဖြစ်ပါဘူး ။ လူမျိုးခြား၊ ဘာသာခြားတွေဟာ မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့ စိတ်ကောင်း ...\nကချင်ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ အားတက်ဖွယ် မရှိသေး\nမေလ ၂၂ ရက် ၂၀၁၃\nအစိုးရနှင့် ကေအိုင်အိုဆွေးနွေးပွဲကို မေ ၂၈ ရက်တွင် မြစ်ကြီးနားမြို့၌ တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားသော် လည်း နှစ်ဖက်တွေ့ဆုံမည့်သူနှင့် ဆွေး...\n၂၀၁၃ ခုနှစ် မုတ်သုံလေ ဝင်ရောက်မှု အခြေအနေPhoto\n၂၀၁၃ ခုနှစ်အတွက် မုတ်သုံလေ၀င်ရောက်မှုဟာတောင်ပိုင်းဒေသများကို မေလ(၁၇-၁၉) ရက်မှာ လည်းကောင်းမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများကို မေလ(၂၀-၂၁)ရက်နေ့များမှာလည်းကောင်း ၀င်ရေ...\nM23 သူပုန်များ၏ တော်လှန် တိုက်ခိုက်မှုများအား မေလ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် ခုခံ တွန်းလှန်ခဲ့ပြီးနောက် မိမိတို့ အနေဖြင့် နိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်း North-Kivu ပြည်နယ်ရှိ မွန်တာဟို နယ်မြေအား ထိန်းချုပ် ထားနိုင်ခဲ့\n[image: M23 သူပုန်များ၏ တော်လှန် တိုက်ခိုက်မှုများအား မေလ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် ခုခံ တွန်းလှန်ခဲ့ပြီးနောက် မိမိတို့ အနေဖြင့် နိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်း North-Kivu ပြည်နယ်ရ...\nအမျိုးသားများ စိတ်ဖြေခြင်း (Masturbation)\nဆရာ ကျွန်တော် သုံးရက် တစ်ခါ လောက်စိတ် ဖြေမှု လုပ်လေ့ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တကယ် မလုပ် ချင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လုပ်နေမိတယ်။ အခု ကျွန်တော့် မင်္ဂလာဆောင်ပြီး...\nမြန်မာနိုင်ငံကို သူ့နေရာသူ ပြန်ရအောင် လုပ်နိုင်သည့် အပြင် မြန်မာပြည်သူ တို့ အတွက် ရှေ့ရှုကာ ပညာရေးနှင့် စီးပွားရေး တို့ အထောက် အကူပေးဖို့ သူများ နိုင်ငံသွားရောက်ကာ ပန်ကြားပေး ရှာသည့် နှလုံးရောဂါ သည် သမ္မတကြီးအား လေဆိပ်မှ ဆီးကြိုကြစို့\nအမေရိကန်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ညစာစား ပွဲမှာ သမ္မတကြီး မိန့် ခွန်းပြောပါတယ်။ မိန့် ခွန်း ပြော အပြီး မှာတော့ ဧည့်ပရိသတ်က သမ္မတကြီး သူ့ ရဲ့ စားပွဲကို ပြန်ရေ...\nဘယ်ဆရာ ဘယ်ဆရာမမှ လာဘ်စားလို့ ကားမစီးနိုင်ဘူး\nပညာရေး ကဏ္ဍခြစားမှုပြဿနာ ပညာရေးဝန် ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးအေးကြူ နှင့်တွေ့ဆုံခြင်း ။ ၂ဝ၁၃-၂ဝ၁၄ ပညာသစ်နှစ်အတွက် အခြေခံပ ညာကျောင်း အသီးသ...\nဒွိတရိ ပတိ နာရီ စ၊\nသကုဏော ဒွိတရိ ပါသဉ္စ၊\nနှစ်လင် သုံးလင် ပြောင်းပြီးသော မိန်းမ။\nနှစ်ကျောင်း သုံးကျောင်း ပြောင်းပြီးသော ရဟန်...\nအလုပ်အကိုင် ရရှိမည်ဟု အခကြေးငွေယူပြီး အမျိုးသား ၃ ဦးအား ခေါ်ဆောင်လာသည့် အမျိုးသမီးအား ဖမ်းမိ\nထိုင်းနိုင်ငံတွင် အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေပေးမည်ဟု စည်းရုံး ပြောဆိုလျှက် တစ်ဦးလျှင် ငွေကျပ် ၅ သိန်းစီ တောင်းခံပြီး အမျိုးသား ၃ ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသူ အမျိုးသမီး တစ်ဦ...\nအမေရိကန်နိုင်ငံမှ မြန်မာနိုင်ငံသို့ သမ္မတကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိ (ဓါက်ပုံများ စုစည်းမှု)\nသမ္မတကြီးအား ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုပါသည်...\nနွမ်းယဲ့ ခရီးပန်းနေတဲ့ သမ္မတကြီး ....\nဒါပေမယ့် ကျနော်တို့ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်.....


1xbet လောင်းကစား - 1အဆိုပါဘောလုံးဒိုင်အကြားအတွင်းမကြာသေးမီကပြန်လည်သုံးသပ်ချက်များကိုတွေ့ကြုံခံစား xBet - 1xBet\nအရောင်းမြှင့်တင်ရေးကုဒ်: 1x_107493 အပိုဆု: 200% ငါတို့သည်ဤသုံးသပ်ချက်ကိုအတွက် 1xBet နှင့်အတူ၎င်းတို့၏အတွေ့အကြုံများကိုအကျဉ်းချုပ်ပါပြီ. ရုရှားအမြစ်များနှင့်အတူ Bet ပါပြီ 2007 စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက်…\nထက် ပို. 900 ဂိမ်းနှုန်းကစားနည်း, ထက် ပို. 200 အတော်ကြာ\nငွေပေးချေမှုရမည့်နည်းလမ်းများနှင့်အခမဲ့ဖြစ်သည်တိုက်ရိုက်လွှင့် – ကျွန်မအံ့သြလေ၏, ကျွန်မပထမဦးဆုံး 1xBet ၏ကြားလျှင်. ဒါကြောင့်အပေါ် log နှင့်အသေးစိတ်အတွက်အလောင်းအစားကုမ္ပဏီစမ်းသပ်ရန်. ဒါကြောင့်အများကြီးမျှော်လင့်ထား: ကျွန်မစိတ်လှုပ်ရှားတယ်.\nအားလုံး, သင်သည်အဘယ်သို့ငါ့အသေးစိတျပြန်လည်သုံးသပ်ဖတ်. စကားရိပ်: သငျသညျအရာခပ်သိမ်းကိုဖတ်ချင်ကြပါဘူး အကယ်., သင်ကဆောင်ပုဒ်အပေါ်တိုက်ရိုက်ရေကြောင်းသွားလာမှုမှတဆင့်လမ်းညွှန်နိုင်ပါတယ်.\nသူ့ကိုယ်ပိုင်ကြေညာချက်အရ 1xBet ရုရှားနိုင်ငံထံမှလာ, ဘယ်မှာသူရှိပါတယ် 2007 လည်ပတ်. မကြာသေးမီနှစ်များတွင်အဆိုပါလောင်းကစားဆိုင်, ဂျာမနီမှာနေတဲ့ဆိုက်ပရပ်စ်ကနေလိုင်စင်ထို့ကြောင့်အေပျပူဇျောသက်ကာအားကစားလောင်းကစားလက်ခံရရှိခဲ့သည်, အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအွန်လိုင်းလောင်းကစားအပေါ်အာရုံစူးစိုက်. ထက် ပို. 400.000 ပြည်သူ့ဖြည့်စွက်ဖို့လောင်းကစားန်ဆောင်မှုများခေါ်ဆောင်သွားပြီ, ထိုကဲ့သို့သော Bwin နဲ့ William Hill ကအဖြစ်ကိုပင်ရာသီဥတုစာအုပ်အရွယ်အစားထက်ကျော်လွန်စေခြင်းငှါ.\nလက်ရှိဆုကြေးငွေ – အဘယ်အရာကိုဆုကြေးငွေ 1xBet ကမ်းလှမ်း?\nအထိ 130 €\nသာအပိုဆုပြောင်းလဲခြင်း5အချိန်\nငါသည်တကယ့်ကို 1xBet ဘယ်လိုရိုက်ထည့်ကြဘူး?\nကြိုတင်မဲအတွက်ကောင်းသောသတင်း: ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Button လေးပေါ် logged သူ, တစ်ဦး 1xBet ကွိုဆိုအပိုဆုရှိပါတယ်. အဆိုပါ 1xBet အိမ်မှာဖွင့်လှစ်ပြီးနောက်သင် header ကိုနှစ်ခုကွဲပြားခြားနားသောခလုတ်တွေ့နိုင်ပါသည်. စကားဖြင့်အပြာ “ဝင်ရောက်” နှင့်အစိမ်း “စာရင်း”. အစိမ်းရောင်ခလုတ်ကိုကို Select လုပ်ပါ.\nများစွာသောအခြားပံ့ပိုးပေးမတူဘဲ, သငျသညျယခုလေးကွဲပြားခြားနားတဲ့နည်းလမ်းတွေရှိတယ်, 1xBet မှာမှတ်ပုံတင်ပုံစံကိုဖြည့်စွက်. အရိုးရှင်းဆုံး “1ကလစ်နှိပ်ပါ”, သငျသညျကိုတိုက်ရိုက်အလောင်းအစားအကောင့်ပေါ်မှာကျပန်း username နှင့် password နှင့်မြေယာ get ဘယ်မှာ. သငျသညျနောကျတဖြစ်ကြသည်ကတည်းက – ဒါပေမယ့်နောက်ဆုံးပေါ်မှာပထမဦးဆုံးလောင်းမတိုင်မီသင်၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသတင်းအချက်အလက်အခွန်ကောက်ပါလိမ့်မည်.\nလယ်ပြင် “ကူပွန်ကုဒ်” အချည်းနှီးသောဖြစ်ရမည်!\nအကွောငျး “လူမှုကွန်ယက်အဖွဲ့” သင့်ရဲ့ Facebook ကိုပရိုဖိုင်းအားဖြင့်သင်တို့ကိုမှတ်ပုံတင်နိုင်. ဒါဟာသတိပြုသင့်ပါတယ်, Facebook ကိုဒေတာမှာသိမ်းထားတဲ့ဒေတာကိုလည်းမှန်ကန်စွာဖြစ်ကြောင်း, သောကွောငျ့ဖွစျသညျ, သူတို့ကိုအတိုကောက်အမည်အားရှိမသုံးပါ. သင့်ရဲ့အကြောင်းကို “ဖုန်းကို” သင်သည်လည်းမှတ်ပုံတင်ရန်နိုင်ပြီးဆဲလ်ဖုန်းနံပါတ်,. အတည်ပြုကုဒ်ကို SMS ပေးပို့တာဖြစ်ပါတယ်.\nသင်တစ်ဦးလမ်းကြောင်းကိုရှိပါက “E-Mail က” ကို select, သင့်လျော်သောပုံစံ၌သင်တို့၏ e-mail လိပ်စာရိုက်ထည့်ခြင်းနှင့်အတွင်းကိုကလစ်နှိပ်ပါ 72 အတည်ပြုချက် link ကိုနာရီပေါင်း.\nအရေးကြီးသော: ကော်လံ “ကူပွန်ကုဒ်” ဖြည့်ခံရဖို့ရှိသည်ပါဘူး, အဲဒီမှာ 1xBet အဘို့အဘယ်သူမျှမကုဒ်လက်ရှိတွင်ရရှိနိုင်ပါသည်. အသစ်ဖောက်သည်ဆုကြေးငွေကိုအလိုအလျောက်ပထမဦးဆုံးအပ်ငွေအပြီးသွင်းပေးလိမ့်မည်.\nထက်ပိုပြီးတစ်ဦးနှင့်အတူ 200 ယခုသင်ပထမဦးဆုံးအပ်ငွေကိုဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်ငွေပေးချေမှုရမည့်နည်းလမ်းများ. paypal 1xBet ဖြစ်ပါသည် (မရသေးသော) ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ, Skrill, Neteller, GiroPay, ခရက်ဒစ်ကဒ်သို့မဟုတ် Paysafecard ကိုလည်းသင်တစ်လောင်းကစားအကောင့်ပေါ်တွင်ပိုက်ဆံတွေအများကြီးမိန့်နိုင်ပါတယ်.\n1xBet အပိုဆု Enable\nတစ်ခုသာသိုက်ကနေ 1 €သင့်အကောင့်ကိုအလိုအလျောက်အသစ်တခုဖောက်သည်ဆုကြေးငွေမှအသိအမှတ်ပြုခံရပါလိမ့်မယ်. ဒါကြောင့်သင်ကကုဒ်ကိုရွေးနှုတ်တော်မူခြင်းနှင့်မလိုအပ်ပါဘူး, မည်မျှဟောင်းများကိုပါတီ, E-mail ဖြင့်အပိုဆု.\nသငျသညျကနဦးချေးငွေကိုသက်ဝင်နိုင်သကဲ့သို့, သီးခြားအစီရင်ခံစာအတွက်လေ့လာသင်ယူ “1xBet-အပိုဆု”.\nငါ 1xBet မှာဘယျလိုနထေိုငျနိုငျ?\nမေးခွန်းဖြစ်သင့်, သငျသညျ 1xBet မှာနထေိုငျမရနိုငျသောအရာကိုအပေါ်, ရွေးချယ်မှုနီးပါးစိတ်မချရသောကွောငျ့. နာမည်ကျော်ဘောလုံးအပြင်နှင့်ထိုကဲ့သို့သောတင်းနစ်အဖြစ်ဂန္, 1xBet ဟော်ကီသို့မဟုတ်ဘတ်စကက်ဘောအီလက်ထရောနစ်အားကစားအပေါ်လောင်းကစားအမျိုးမျိုးကမ်းလှမ်း, မြင်းပြိုင်ပွဲနှင့်ဖျော်ဖြေရေး. အသုံး, ဒါပေမယ့်လည်းအစုစုအတွက်ကြက်သားတိုက်ပွဲတွေလည်းပေါ်လောင်းကစားနေကြ, သောမြစ်သို့တိုက်ရိုက်ပြောင်းရွှေ့နေကြသည်.\nလောင်းကစား၏ဤအမျိုးအစား 1xBet ခွင့်ပြု, bet365 တူသောစက်မှုလုပ်ငန်းကုမ္ပဏီကြီးများနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန်. အကွောငျး / ပကတိစံမသန်မစွမ်းလက်အောက်တွင်သို့မဟုတ်ပင်သေးငယ်ဖြစ်ရပ်များမှာ. အလားတူထောင့်အပေါ်တစ်ဦးရည်မှန်းချက်သို့မဟုတ်အထူးကစားနည်းများအတွက်ဝင်, အခမဲ့ကန်ဘောများနှင့်ကတ်များ. အများအပြားကစားနည်း၏သူငယ်ချင်းများ\nအဆိုပါအခွင့်အလမ်း – အများအပြားကစားသမားများအတွက်အရေးအပါဆုံးစံသတ်မှတ်ချက်တွေထဲကတစ်ဦးပေးသွင်းရွေးချယ်တဲ့အခါ – 1xBet ထိပ်လောင်းကစားလည်းပါဝင်သည်နှင့်ထိပ်မှာအားလုံးအားကစားအတွက်တသမတ်တည်းအဆင့်. အဆိုပါပေးချေမှုသော့ချက် 95%, အဆိုပါခွဲတမ်းကိုယ်စားပြုမှုဒဿမဖြစ်ပါသည်. အဆိုပါဘီးသင်္ကေတအမေရိကန်သို့မဟုတ်အာရှနိုင်ငံများပုံစံကိုပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်.\nကသဘာဝကျကျရှင်းပါတယ်မြင့်မှုနှုန်းပေးပြီ, ဂျာမန်ဖောက်သည်ကြောင့်ထိန်းချုပ်ရန်တစ်ဦးမဖြစ်မနေအလောင်းအစား 5% ဖြတ်ရမယ်. ဝေးသောအရပ်မှ, 1xBet ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ Tipico drives တွေကိုနှင့်အခမဲ့ဖြစ်သည်အလောင်းအစားကမ်းလှမ်းမှုကဲ့သို့တူညီသောပုံစံ.\nအလေးအနက်ထား 1xBet Is?\nဆိုက်ပရပ်စ်ကနေလိုင်စင်အလောင်းအစားအားကစားရုံတစ်ခုအရိပ်အယောင်များမှာ, 1xBet အလွန်တိကျစွာကြောင်း. ထက်ပိုပြီးနှင့်အတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး 200 အမျိုးမျိုးသောငွေကြေးကုမ္ပဏီများသည်စီးရီးအေ၏လိဂ်စပွန်ဆာအဖြစ်ရောင်းချသူ၏လေးနက်မှုအဘို့ပြောသော. အီတလီ\n1xBet မျက်နှာသာအသုံးအနှုန်းများအပေါ်ထိုကဲ့သို့သော encrypted https ကိုဆာဗာနှင့်အသုံးစရိတ်အဖြစ်မြင့်မားတဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုစံချိန်စံညွှန်းများပေါ်တွင်မူတည်. သင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုစေလိုလျှင်, စည်းကမ်းချက်များနှင့်အခွအေနမြေားကိုဖတ်ရှုဖို့, သငျသညျမကြာမီလိမ့်မည်, အဘယ်သူမျှမအမှုပေါင်းရှိပါတယ်. ဒါဟာအစအပြုသဘောဖြစ်ပါသည်, စည်းကမ်းချက်များနှင့်အခွအေနမြေားဂြာမနျတွင်အချို့သောအခြားဥရောပပေးသွင်းမတူပဲရရှိနိုင်ဖြစ်ကြောင်း.\nအများဆုံးငွေပေးချေမှုများအတွက်ပိုက်ဆံအစစ်အမှန်အချိန်အတွက်အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည်. depositing တဲ့အခါမှာဒီ Sofortuberweisung များအတွက်အဓိကအားဖြင့်သက်ဆိုင်သည်, GiroPay, Paysafecard, ခရက်ဒစ်ကတ်များသို့မဟုတ် Skrill / Neteller. ငွေပေးချေမှုသည်သဘာဝကျကျအနည်းငယ်ကြာ, ဒါပေမဲ့ထက်နည်းတစ်နာရီနေဆဲအလွန်အစာရှောင်ခြင်းနှင့်အတူ 1xBet အတွက်များစွာသောအခြားစျေးသည်များနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ.\nဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း, ငွေပေးချေမှုနည်းစနစ်များ၏အရှိဆုံးပြည့်စုံအစုစု 1xBet ထားပါတယ်. PayPal ကအပြင်, Sofortuberweisung အပေါငျးတို့သလူသိများငွေပေးချေရှိပါတယ်, GiroPay, လွှဲပြောင်း, Skrill, ကွဲပြားခြားနားသောအကြွေးကတ်များအပေါ် paysafecard. ပိုသစ်သောနည်းလမ်းများထိုကဲ့သို့သော Trustly သို့မဟုတ် Bitcoin ကိုရွေးချယ်နိုင်ပါသည်. သိုက်မှာစတင်နေချိန်တွင် 1 €ဖြစ်နိုင်သောများမှာ, အဆိုပါပေးချေမှုန့်သတ်ချက်သာဖြစ်ပါတယ်5€နှင့်အလွန်ဖောက်သည်-friendly ဖြစ်တယ်.\nအားလုံးငွေပေးချေမှုအခမဲ့ 1xBet များမှာ. မည်သို့ပင်သင့်ငွေပေးချေမှု၏နံပါတ်ပေါ်မျှဝန်ဆောင်မှုအခကြေးငွေလဲကျ.\n1xBet ရှယ်ယာန့်သတ်ချက်နှုန်းဟာဝင်ငွေရရှိမှုအပေါ်တိကျသောသတင်းအချက်အလက်မပေးပါဘူး. သင်သည်မည်သည့်အလောင်းအစားငွေပမာဏကိုရွေးနိုင်သည်အဆိုပါလောင်းကစားစလစ်. နိမ့်ဆုံးလောင်းကြေးကိုသာနည်းလမ်းဖြစ်ပါသည် 0,01 €. System ကိုခုနှစ်တွင်ကစားနည်း€ရမယ် 0,01 လောင်းကစားစီးရီးနှုန်းကိုသတ်မှတ်ခံရ.\nဘယ်လိုပေးချေမှု 1xBet မ?\nသင်သည်သင်၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာသက်သေပြစရာမလိုပါဘူး 1xBet နှင့်အတူ. အခြားပံ့ပိုးပေးမတူဘဲမျှတာဝန်ရှိပါတယ်, ပထမဦးဆုံးငွေပေးချေမှုရှေ့မှာဝိသေသလက္ခဏာကဒ်ဒါမှမဟုတ်နဲ့တူ၏အသုံးပြုမှုကိုစောင့်ကြည့်ဖို့. သို့သော် service provider ကနေနောက်ပိုင်းမှာရုပ်သိမ်းမှာ, သင်သည်သင်၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာသက်သေပြပေးရန်လိုအပ်ပါမည်.\n2 paymentMenu အတွက်အလိုရှိသောနည်းလမ်းကိုရွေးချယ်ခြင်းပြီးနောက်, သင်ရုံအလိုရှိသောငွေပမာဏကို select ရန်ရှိသည်, ပြီးတော့အတည်ပြု. နည်းလမ်းပေါ်မူတည်ပြီးပိုက်ဆံအတွင်းထို့နောက်ဖြစ်ပါသည် 60 မိနစ်2အလုပ်လုပ်ရက်ပေါင်းအသိအမှတ်ပြု.\nအခမဲ့ 0800 ဖုန်းနံပါတ်လက်အောက်တွင်, သင် 1xBet ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုကိုရောက်ရှိ. န်ထမ်းတစ်ဦးရှင်းရှင်းလင်းလင်းရုရှားဝဲများ, ဒါပေမယ့်ကျွမ်းကျင်စွာဂျာမန်စကားပြောဆိုခြင်းနှင့်အလွန်ဖြေရှင်းချက်-oriented များမှာ. တယ်လီဖုန်းဝန်ဆောင်မှုများကိုခပ်သိမ်းသောကာလရရှိနိုင်ပါသည်. တူညီတဲ့တိုက်ရိုက်ချက်တင်များအတွက်သက်ဆိုင်. သငျသညျဂန္ထဝင်အီးမေးလ်ပိုနှစ်သက်ပါလျှင်, သငျသညျအတှငျးရှိရ 24 နာရီပုဂ္ဂိုလ်ရေးပြန်ကြားချက် – ဃ. H ကို. အဘယ်သူမျှမစံအက္ခရာရှိပါတယ်.\nအဆိုပါ 1xBet နောက်ထပ်ကမ်းလှမ်းမှုဘယ်လို?\nကျယ်ပြန့်အားကစားလောင်းကစားများအပြင်၌သင်တို့ကိုမြောက်မြားစွာအခွင့်အလမ်းများကိုတွေ့လိမ့်မည်ကမ်းလှမ်း, တိုက်ရိုက်လွှလောင်းကစားရုံများတွင်ကစား. အများအပြား slot ကစက်တွေနှင့်ဂိမ်းများလည်းရှိပါတယ်. 1xBet သာဖဲချပ်မရရှိနိုင်.\n1xBet ထိုကဲ့သို့သော Tipico အဖြစ်တည်ဆဲပေးသွင်းဖို့အခြားရွေးချယ်စရာထက်ပို, Bwin သို့မဟုတ် bet365. တစ်ဦးအမှား, အပျောက်ငွေပေးချေမှုနည်းလမ်းကို Paypal မဟုတ်အခမဲ့တက်ပူဇော်နှင့်အပြည့်အဝသုံးစွဲသူလိုအပ်ချက်များဖို့အဆင်ပြေအောင်သူ.\nအစာရှောင်ခြင်းငွေပေးချေ, အသုံးပြုသူ-ဖော်ရွေ applications များနှင့်အမျိုးမျိုးသောပြိုင်ပွဲအခမဲ့တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှ streaming များပိုမိုမြန်ဆန်သင့်ရဲ့နှလုံးခုန်နှုန်းအောင်. လောင်းကစားအခွန်အခများနှင့်ဆွဲဆောင်မှုအခွင့်အလမ်းများကိုစုဆောင်းအားဖြင့်ငါတို့သည်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသြတ္တပ္ပစိတ်နှင့်တစ်ဦးနှင့်အတူ 1xBet နိုင်ပါတယ် “အလွန်ကောင်းသော” ကွဲပြားခြားနားသောတန်ဖိုးက.\nထို, အခမဲ့ကစားနည်းပိုနှစ်သက်, အကောင်းတစ်ဦးကအခြားရွေးချယ်စရာ Tipico တှေ့လိမျ့မညျ. သငျသညျပိုမိုမြင့်မားဖောက်သည်ဆုကြေးငွေလိုပါက, 888sport ၏ items. အဲဒီမှာသည်အထိ 150 ယူရိုအကြွေး,


SketchUp Pro 2018 v18.0.16975 - မောငျပေါကျ ( Maung Pauk )\nHome 3D Design Software Computer software Design SketchUp Pro 2018 v18.0.16975\nMaung Pauk at 12:05:00 PM 3D Design Software, Computer software, Design,\nSketchUp ဟာ အင်ဂျင်နီယာတွေအသုံးများတဲ့ Design ပိုင်းဆိုင်ရာ Software ဖြစ်ပါတယ်.. အိုးအိမ်တိုက်တာ အဆောက်အဦ ဒီဇိုင်းတွေကို 3D ပုံရိပ်တွေနဲ့ တိတိကျကျ ရေးဆွဲပေးနိုင်ပါတယ်... ပုံကြမ်းတွေ၊ မြေပုံတွေကိုလည်း စနစ်တကျ ရေးဆွဲပေးနိုင်ပြီး မြေပုံတွေကို Google Map နဲ့ ချိတ်ဆက်ပို့ပေးနိုင်ပါတယ်..\nFull Version ရဖို့ Patch လုပ်နည်းကတော့\nSetup နဲ့ Install လုပ်ပြီး မ Run ပါနဲ့..ပိတ်ပစ်ပါ..\nPatch ကို Run ပြီး Patch ပေးလိုက်ပါ..\nSketchUp ဟာ အငျဂငျြနီယာတှအေသုံးမြားတဲ့ Design ပိုငျးဆိုငျရာ Software ဖွဈပါတယျ.. အိုးအိမျတိုကျတာ အဆောကျအဦ ဒီဇိုငျးတှကေို 3D ပုံရိပျတှနေဲ့ တိတိကကြ ရေးဆှဲပေးနိုငျပါတယျ... ပုံကွမျးတှေ၊ မွပေုံတှကေိုလညျး စနဈတကြ ရေးဆှဲပေးနိုငျပွီး မွပေုံတှကေို Google Map နဲ့ ခြိတျဆကျပို့ပေးနိုငျပါတယျ..\nFull Version ရဖို့ Patch လုပျနညျးကတော့\nSetup နဲ့ Install လုပျပွီး မ Run ပါနဲ့..ပိတျပဈပါ..\nPatch ကို Run ပွီး Patch ပေးလိုကျပါ..\nSketchUp isa3D modeling program optimized forabroad range of applications such as architectural, civil, mechanical, film as well as video game design. It willl help you learn to create 3D models of houses, sheds, decks, home additions, woodworking projects – even space ships.<\nYou can add details, textures and glass to your models, design with dimensional accuracy, and place your finished models in Google Earth. Also you can share them with others by posting them to the 3D Warehouse, or print hard copies.<\nSketchUp allows you\nHome Page : https://www.sketchup.com/products/sketchup-pro/new-in-2018\nDownload SketchUp Pro 2018 v18.0.16975.rar : 163.29 MB


အပြောင်းအလဲတွေကြားက စက်တင်ဘာ… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nDrama, Essays.. » အပြောင်းအလဲတွေကြားက စက်တင်ဘာ…\t14\nPosted by Mr. MarGa on Sep 11, 2015 in Drama, Essays.., My Dear Diary | 14 comments\nဘာလိုလိုနဲ့ အသက်လည်း တစ်နှစ် ကြီးခဲ့ပြန်ပြီ…\nတစ်နှစ် ဆိုတဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေက မြန်လိုက်တာ…\nထင်ထားတာထက် အပြောင်းအလဲတွေ ပိုများခဲ့တယ်…..\nသည် တစ်နှစ် ဟာ ကြုံခဲ့သမျှ နှစ်တွေထဲ အပြောင်းအလဲ အများဆုံး နှစ်တစ်နှစ်ပဲ…\nသည်နှစ်အတွင်း အပြောင်းအလဲ တချို့ကို ပြန်တွေးကြည့်မိတော့…\n– လက်ရှိအလုပ် အပါအဝင် အလုပ် သုံးနေရာ ပြောင်းခဲ့တယ်….\n– ပတိရူပ ဒေသဝါသောစ ဆိုတဲ့ တရားကို အကြောင်းပြပြီး တစ်ရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ် ဆိုတဲ့ စကားပုံကိုပါ အမှုတွဲထဲ ထည့်လို့ မွေးရပ်မြေကနေ ရန်ကုန်ကိုရောက်လာရဲ့…. (တကယ်က လာချင်တာကို အကြောင်းပြချက် တမင်ရှာထားတာ)\n– ၂၀၁၄ မှာ ဖြစ်ခဲ့သမျှ ကိစ္စဟောင်းတွေအားလုံးကို ၂၀၁၅ မရောက်ခင် ပြီးအောင်ရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ (အချစ်ရေး အပါအဝင်)\n– တစ်ကိုယ်တော် လေလွင့်ခြင်း ခရီးစဉ်လည်း အကောင်အထည်ပေါ်ခဲ့ပြီ။\n– မနက် ဝေလီဝေလင်းကို ကုန်းရုန်းထပြီးတော့ မန္တလေးတောင်မှာ မျက်စိအစာကျွေး (အဲလေ) လမ်းလည်း ထလျှောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။\n– အရင်က ဘတ်စ်ကားကျပ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုပါလိမ့် လို့ တွေးယူရတဲ့အထိ ဖြစ်ခဲ့တဲ့သူက အခုတော့ ခြေချစရာ နေရာလွတ်တောင်မရှိတဲ့ ဘတ်စ်ကားကို တိုးစီးဖူးခဲ့ပြီ။\n– မြို့ပတ်ရထား ဆိုတာ ချို(ဂျို)နဲ့လား လို့ မေးယူရမယ့်အဆင့်ကနေ တစ်ယောက်သောသူရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရထားကို အသွားအပြန်လည်း ပတ်စီးဖူးခဲ့ပြီ။ (အဲ့အကြောင်းကို အခြေခံပြီး သူကတော့ ဝတ္တုတစ်ပုဒ်တောင် ရသွားရဲ့ )\n– တစ်မိနစ်ခွဲလောက်ပဲ လမ်းလျှောက်ရမယ့် ခရီးကိုတောင် ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့မှ သွားတတ်တဲ့သူက အခုတော့ တတ်နိုင်သမျှ ကုန်းကြောင်းပဲလျှောက်နေရရဲ့\n– တစ်ကိုယ်တည်း သွားလာ လှုပ်ရှားနေရင်း တူတူတွဲလျှောက်မယ့် လက်တွဲဖော်လည်း ရှိလာပြီ…\nတစ်နှစ်အတွင်း နေထိုင်ရာလည်းပြောင်း၊ lifestyle လည်းပြောင်း၊ အိပ်မက်တွေလည်း ပြောင်းခဲ့ပေါ့…..\nဒီ အပြောင်းအလဲတွေက ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် ဒီထက် ဒီထက် ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေရဲ့ အစလား ဆိုတာ ကျနော်မသိပါဘူး။\nအမြဲ ပြောင်းလဲနေတဲ့ လောကကြီးမှာ မပြောင်းလဲတာက ပြောင်းလဲခြင်းသာရှိတယ်လို့ သိထားတာမို့ အပြောင်းအလဲကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့၊ ရေစီးကို အမီလိုက်နိုင်ဖို့ပဲ အဆင်သင့် ပြင်ထားမိတယ်….\nကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမိတဲ့ အရာတွေကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရဦးမယ်….\nပြောင်းစပြုနေတဲ့ ကိစ္စတွေကိုလည်း ကောင်းသောပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ဖို့ ပြင်ရဦးမယ်…\nပြောင်းပြီးသွားတဲ့ အရာတွေနဲ့လည်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားရဦးမယ်…\nလာမယ့် နိုဝင်ဘာမှာလည်း အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်နိုင်ဖို့အတွက် ကိုယ်လုပ်နိုင်တာ လုပ်ရဦးမယ်…..\nဒါကြောင့် အခုတလောမှာ တွေးမိနေတဲ့ အတွေးကတော့\nTime to CHANGE!!!…….\n(သူ့နောက်က စာသားကိုတော့ မပြောလည်း သိနေလောက်ပါပြီလေ… )\nဦးမာဃ (ခေတ္တ လူ့ပြည်)\nMr. MarGa has written 82 post in this Website..\nနတ်ပြည်သမ္မတ အဂ္ဂမဟာ သရေစည်သူ အဂ္ဂမဟာ သီရိသုဓမ္မ နေမျိုးဗလကျော်သူ ဝဏ္ဏကျော်ထင် သီရိပျံချီ အလင်္ကာကျော်စွာ သီဟသူရ အောင်ဆန်းသူရိယ ဦးမာဃ\nCJ # 9292010\nView all posts by Mr. MarGa →\tBlog\nအောင် မိုးသူ says: Vote for NLD\nMr. MarGa says: Time to CHANGE!\nkai says: The Power of Two.\nMr. MarGa says: မှတ်ထားရန်.. ပေါ့..\nMike says: .အပြောင်းအလဲကာလအမှတ်တရတွေပေါ့လေ..\n.လောကကြီးမှာတိုးတက်ဖို့ဆိုပြောင်းလဲနေရတယ်ကွ…ပိုပိုကောင်းသောအပြောင်းအလဲဖြစ်မှာပါ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 5027\nMr. MarGa says: အဲ့လိုပဲ ရှေးရှုရင်း….\nဇီဇီခင်ဇော် says: အပြောင်းအလဲ မကြိုက်တဲ့သူကြီး ပြောင်းလဲ နေရတာ သနားစရာ။\nMr. MarGa says: မကြိုက်ဘူးရယ်လည်း မဟုတ်ပါဘု…. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1601\nမောင်မိုဘိုင်း says: ….ပြောင်းရင်လည်း ပြောင်းပါမှ…. နိုင်ငံ…\n….မပြောင်းရင်လည်း ကျုပ်တို့ကပဲ ပြောင်းရလိမ့်မယ်…. နိုင်ငံ…..\nMr. MarGa says: ကိုယ် လုပ်နိုင်တာ အရင်လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့ဗျာ..\nသိကြားမင်းလဲ ကျောက်ဖျာ တင်း သွားပါပေါ့လား။\n. ကြည့်ရတာ အပြောင်းအလဲ က အပြောင်းအလဲ ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲ ပေးလိုက်ပုံ ရတယ်။\nမွေးနေ့ ဆိုရင် ဖြစ်ချင်တာတွေ၊ ဖြစ်သင့်တာတွေ အားလုံး ဖြစ်ပါစေ။\nA Very Happy Birthday! :-)))\nMr. MarGa says: အဲ့ အပြောင်းအလဲ မှာ ရွာက ပြောင်းပေးလိုက်တာကြောင့်လည်း ပါပါရဲ့ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1317\nCrystalline says: အရေးကတော့ဖြူးနေရော…. နာဘာမှမသိရင်လည်းကောင်းသား.. မွေးတဲ့ရက်ကိုက.. သမိုင်းဝင်ရက်.. အချိန်ရော.. ပြန်မေးကြည့်ပါအူး.. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 5027\nMr. MarGa says: နေကျရေတက်ဖွား သမိုင်းဝင်ရက်က မွေးပြီးမှ ဖြစ်လာတာ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike LeaveaComment Cancel replyYou must be logged in to postacomment.\tMy Points\tYou need to be logged in to view your points.


KTO-USA: စစ်အစိုးရ စစ်သားများ စိတ်ကြွဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာမ မူးယစ်ဆေး အသုံးပြုနေ\nစစ်အစိုးရ စစ်သားများ စိတ်ကြွဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာမ မူးယစ်ဆေး အသုံးပြုနေ\nPosted by Admin Wednesday, November 9, 2011\nနိုဝင် ဘာလ ၉ ရက် K.I.A တပ်မဟာ (၃) လက်အောက်ခံ တပ်ရင်းများနှင့် စစ်အစိုးရ စစ်တပ်တို့အကြား ဗန်းမော် လွယ်ဂျယ် ကားလမ်း ခဝမ်ဘန်၊ လော်ဒန် အောက်မှာ ပြင်းပြင်း ထန်ထန် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေကြောင်း စုံစမ်း သိရှိရပါတယ်။\nပါးစပ်က ဘုရား..ဘုရား..လက်က ကားယား..ကားယား ..ဘဲ ထင်ပါရဲ့..\nစစ်အစိုးရ စစ်တပ်မှ အထက်လူကြီးမျးဟာ မိမိ စစ်သားများ တိုက်ပွဲကို ရဲရဲဝင့်ဝင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့ အတွက် စိတ်ကြွှဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာမကို စားစေပြီး စစ်ပွဲများကို ဝင်ခိုင်းနေကြောင်း သိရှိ ရပါတယ်။ ဒီစိတ်ကြွဆေး ယာမ ဟာ ကမ္ဘာက လိုက်လံ တိုက်ဖျက်နေတဲ့ မူးယစ်ဆေးဝါး တစ်မျိုး ဖြစ်သော်ငြားလည်း စစ်အစိုးရတို့ဟာ ယခုလို တရားဝင်အဖြစ် အသုံးပြုနေတာကို တွေ့မြင် နေရပါတယ်။\nကချင်ပြည်နယ် ရွှေညောင်ပင် ဂါးရာယာန် ဘက်မှာ K.I.A တပ်များနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ စစ်အစိုးရ စစ်သား များလည်း စိတ်ကြွဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာမ ကို အသုံးပြုနေကြောင်း ယခုလို… “ဟုတ်တယ်..သူတို့ (စစ်အစိုးရ စစ်သားများ) ကို ကြည့်ရတာ တမျိုး ထူးခြားနေ သလိုဘဲ.. ပိုပြီးမှ ရဲတင်း လာ သလိုမျိုး တွေ့ရတယ်.. ဒါပေမယ့် တချို့ စစ်သားတွေ ကြတော့ ကြောင် သလိုလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်.. စိတ်ကြွဆေး ယာမ အနိတင် ပြေသွားတဲ့ အချိန်ထင်တယ်..” လို့ မြင်တွေ့ ခဲ့တဲ့ ဒေသခံမှ ပြောကြားလာပါတယ်။\nတဘက်မှာ ဘာဘဲဖြစ်နေ ဖြစ်နေ တစ်ဖက်မှာလည်း နယ်ခြားစောင့်တပ်များလက်ခံ ထားတဲ့ ဇခုန်တိန်ယိန်း (NDAK) ကချင်ပြည်နယ် အမျိုးသားလွှတ်တော် မဲဆန္ဒနယ် အမှတ် (၄) နှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ် လဆန်အောင်ဝါ (K.I.O ခွဲထွက် လဝါးယာန်) တို့ဦးဆောင်ကာ နိုဝင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့ ကချင် ပြည်နယ် မြစ်ကြီးနားမြို့ရှိ ဆရာဂွန်ရှောင် ပိုင်တဲ့ YMCA ခန်းမတွင် ပြည်သူ လူထု များကို တွေ့စုံ ဆွေးနွေးပွဲ တစ်ခုပြုလုပ် ခဲ့ပါတယ်။ W.P Mosesashiga re\nတိုက်ပွဲပြင်းထန်နိုင်၍ မိုင်ဂျာယန် ဒေသတွင် စာသင်ကေ...\nDai ni na Majan shiga ( Majan wan grai grung wa ng...\nကေအိုင်အေ ဒုတိယအကြိမ် သိန်းစိန်နင့် တရုတ်နိုင်ငံ မ...\nမန္တလေး၌ ကချင်စစ် ရပ်စဲရေး ဆုတောင်း၍ ဒုက္ခသည်များသို...\nThanksgiving Day 2011-USA Kachin groups\nကချင်စစ်ပြေး ဒုက္ခသည်များကို မွန်လူငယ် အဖွဲ့မှကူညီ...\nဒေါ်စုပါဝင်မည့် ပင်လုံကဲ့သို့ ညီလာခံ ဖြစ်ပေါ်ရန်ဖေါ်ေ...\nသမ္မတကြီးသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ဗွီဒီယို နှင့် စင်ကာပူ...\nချင်းခရစ်ယန်အသင်းက ကချင်စစ်ပြေးဒုက္ခသည်များအတွက် ကျ...\nOpen letter to World Leader final.pdf\nMatai htang ra sai\nAhkyak shiga gabaw ni\nဗမာအစိုးရ၏ အောက်တန်းကျသည့် လုပ်ရပ်တွေ အချိန်မနှောင...\nPictures: No. 1 lang na Myitkyina mare hta terreis...\nYMCA-Nov 09,2011 Myitkyina Kachin land\n- ကြံ့ဖွံ့ အစိုးရ ၊ NLD နှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တိ...\nစစ်အစိုးရ စစ်သားများ စိတ်ကြွဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာ...\nမြစ်ကြီးနား -ဆဒုံး-ကန်ပိုက်တီ လမ်းပိုင်းသို့ မြန်မ...\nMyu tsaw dik ai shayianum htet ga\nHPYEN YEN TSIN YAM NI A MATU WASHINTON DC KAW GAT ...\nUSA KAA kawn Kachin refugee IDP ni hpe garum nga a...\nCopyright 2009 : KTO-USA: စစ်အစိုးရ စစ်သားများ စိတ်ကြွဆေး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ ယာမ မူးယစ်ဆေး အသုံးပြုနေ Monezine Blogger Template Designed By Jinsona Design | Blogger XML Coded By CahayaBiru.com


Brain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) - Hello Sayarwon\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ)\nDr. Kaung Thar မှ ရေးသားသည်။ 12/05/2020 တွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။\nDr. Thurein Hlaing Win မှ အချက်အလက် စစ်ဆေးထားပါသည်။\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ကဘာလဲ။\nဦးနှောက်ကင်ဆာဆိုတာ ဦးနှောက်ထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကင်ဆာ ( malignant tumors ) ဆဲလ်တွေ ပေါက်ဖွားလာတာကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဦးနှောက်ကင်ဆာ နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။ ၎င်းတို့ မှာ\nပင်မ ဦးနှောက်ကင်ဆာ – အဖြစ်နည်းပြီး ဦးနှောက်မှာ အစပျိုးဖြစ်ပေါ်သည်။\nနောက်လိုက် ဦးနှောက်ကင်ဆာ – တနည်းအားဖြင့် ပြန့်ပွား ဦးနှောက်ကင်ဆာဟုလည်း ခေါ်ပါတယ်။ တခြားခန္ဓါအစိတ်အပိုင်းတွေ မှာ စဖြစ်ပြီး ဦးနှောက်ကို ပြန့်ပြီး ဖြစ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအမျိုးအစားက ပိုအဖြစ်များပါတယ်။\nဦးနှောက်ကင်ဆာဟာ ကုလို့မရတဲ့ ရောဂါဖြစ်ပြီး စောစော သိခြင်းက အသက်ရှင်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးပါတယ်။ ဘယ်လို စစ်ဆေးရမလဲ ဆိုတာကို ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပါတယ်။\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) က ဘယ်လောက်အဖြစ်များသလဲ\nနောက်လိုက် ဦးနှောက်ကင်ဆာက လူကြီးတွေမှာ အဖြစ်များပြီး ပင်မ ဦးနှောက်ကင်ဆာကတော့ ကလေးတွေ နှင့် လူငယ်တွေ ပုံမှန်အားဖြင့် အသက် ၂၀ အောက်တွေ မှာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဦးနှောက်ကင်ဆာဟာ ကင်ဆာကြောင့်သေဆုံးမှုတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ရဲ့လက္ခဏာတွေကဘာတွေလဲ\nခေါင်းကိုက်ခြင်း အထူးသဖြင့် မနက်ပိုင်းတွင် ကိုက်တတ်ခြင်း\nသင့် စကားပြောနိုင်မှု၊ အကြားအာရုံ သို့မဟုတ် မြင်နိုင်စွမ်းတွေ ပြောင်းလဲလာခြင်း\nကိုယ်ဟန်ချက် မညီခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်လျှင် မမှန်ခြင်း ပြသနာများ\nစဉ်းစားခြင်း သို့မဟုတ် မှတ်ဉာဏ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြသနာများ\nအားနည်းသလို ခံစားရခြင်း သို့ မဟုတ် အိပ်ငိုက်ခြင်း\nသင့်စိတ်နေစိတ်ထား သို့မဟုတ် အပြုအမူပြောင်းလဲ လာခြင်း\nအထက်မှာဖော်ပြထားတဲ့အထဲမှာမပါဝင်တဲ့ အခြားသောလက္ခဏာတွေလည်းရှိနိုင်ပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ့်ဆီမှာ ရောဂါလက္ခဏာတစ်ခုခုများ ရှိနေမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်နေမယ်ဆိုရင် ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်သင့်ပါတယ်။\nသင့်မှာ အောက်ပါ ရောဂါလက္ခဏာတွေ ရှိလာလျှင် ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။\nသင့်ရောဂါလက္ခဏာတွေ ကောင်းမလာလျှင် သို့ ပိုဆိုးလာလျှင်\nသင့် ခေါင်းကိုက်ခြင်းများဟာ စိပ်လာပြီး သင့်နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို ထိခိုက်လာလျှင်\nသင့်မှာ ခဏခဏ အတက်ရောဂါရှိနေလျှင်\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ကိုဘာတွေကဖြစ်စေသလဲ\nပင်မ ဦးနှောက်ကင်ဆာ အများစုမှာတော့ ဖြစ်စေတဲ့ အကြောင်းအရာကို သေချာမသိပါ။ တချို့ပင်မ ဦးနှောက်ကင်ဆာတွေကတော့ တစ်ရှူးဆဲလ်တွေမှာ သန္ဓေပြောင်းလဲ ရာကနေ ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ ထိုသို့ပြောင်းလဲ ခြင်းက ကင်ဆာဆဲလ်ကြီးထွားပြန့်ပွားမှုနှုန်းကို မြန်စေပါတယ်။ ပင်မ ဦးနှောက်ကင်ဆာ အမျိုးအစားများစွာ ရှိပါတယ်။ ထိုအမျိုးအစား အားလုံးဟာ ပါဝင်တဲ့ ဆဲလ်အမျိုးအစားတွေပေါ် မူတည်ပါတယ်။\nနောက်လိုက်ကင်ဆာကတော့ အခြားကိုယ်ခန္ဓါ အစိတ်အပိုင်းတွေမှ ကင်ဆာဆဲလ်တွေက ဦးနှောက်ဆီကို ပြန့်ပွားရာကနေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အရင် ကင်ဆာဖြစ်ဖူးတဲ့ သူတွေမှာပို အဖြစ်များပါတယ်။ ကင်ဆာတိုင်းက ဦးနှောက်ကို ပြန့်နိုင်ပေမယ့် အောက်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ကင်ဆာတွေကတော့ အဖြစ်များပါတယ်။\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ဖြစ်နိုင်ခြေကိုဘာတွေက မြင့်တက်စေသလဲ\nbrain cancer ဖြစ်ပွားနိုင်ချေကိုမြင့်စေတဲ့အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့်\nသင့်အသက်အရွယ်။ ကလေးဘဝမှာသာဖြစ်တတ်တဲ့ ကင်ဆာတွေ ရှိသော်လည်း သင့်အသက်ကြီးလာလေ ကင်ဆာဖြစ်နိုင်လေ ဖြစ်ပါတယ်။\nမိသားစု ဆွေမျိုးတွင် ဦးနှောက်ကင်ဆာ ဖြစ်ဖူးခြင်း\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ကို ဘယ်လိုအတည်ပြုပါသလဲ\nသင့်လျော်တဲ့ ရောဂါအတည်ပြုမှု ရနိင်ရန် ဆရာဝန်မှ အောက်ပါ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ပါလိမ့်မယ်။\nဦးနှောက်အကြိတ် အသားစ biopsy ယူပြီး ဦးနှောက်တစ်ရှူးများအား စစ်ခြင်း\nကွန်ပြူတာ ဓါတ်မှန် (CT) ရိုက်ခြင်း\nBrain Cancer (ဦးနှောက် ကင်ဆာ) ကို ဘယ်လိုကုသပါသလဲ\nဦးနှောက် ကင်ဆာအား ကုသရာမှာ အောက်ပါထဲမှ တစ်ချက် သို့ တစ်ချက်ထက်ပိုပြီး ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။\nဦးနှောက်ခွဲစိပ်ကုသရာမှာ ကင်ဆာ အမျိုးအစား နှင့် နေရာ ပေါ်မူတည်ပြီး ကင်ဆာ အကြိတ်တစ်ခုလုံးကို ထုတ်နိုင် သို့မဟုတ် မထုတ်နိုင် ဆုံးဖြတ်ရပါတယ်။ ထို့ပြင် ခွဲစိပ်ခြင်းဟာ ကင်ဆာရောဂါအဖြေရှာရာမှာ အထောက်အကူဖြစ်ပြီး ဦးနှောက်တွင်း ဖိအားကိုလည်းလျော့ကျစေပါတယ်။\nဓါတ်ရောင်ခြည် အထူးကုတွေက ဓါတ်ရောင်ခြည် ပေးခြင်းအား ကင်ဆာကြိတ်ခွဲထုတ်မရခြင်း သို့ ကင်ဆာတစ်ခုလုံးခွဲထုတ်မရခြင်း သို့ ခွဲစိပ်ပြီး ဦးနှောက်ကင်ဆာအတွက်တခါတရံ သုံးတတ်ပါတယ်။\nကင်ဆာဆေးပေးတာကတော့ ကင်ဆာကုသရာမှာ အသုံးများတဲ့ နည်းဖြစ်သော်လည်း ပင်မကင်ဆာတွေမှာ မသုံးတတ်ပါဘူး။ အတက်ကျဆေး ဥပမာ phenytoin လိုဆေးတွေကို မခွဲခင် နှင့် ခွဲပြီးနောက် အတက်ရောဂါ ကာကွယ်ရန် ပေးတတ်ပါတယ်။ ဦးနှောက်တွင်း ရောင်ခြင်းအတွက် ဆရာဝန်က steroid (dexamethasone) ပေးတတ်ပါတယ်။\nလူနေမှုပုံစံပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးတွေအသုံးပြုခြင်းက brain cancer ကို ကုသရာမှာ ဘယ်လိုအထောက်အကူပြုနိုင်မလဲ။\nအောက်ဖော်ပြပါ လူနေမှုပုံစံများနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးများက သင့်အနေဖြင့် brain cancer ကိုကုသတဲ့နေရာမှာနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေတဲ့နေရာတွေမှာ အကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်။\n• သင့် နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေ လုပ်နိုင်ဖို့ သို့မဟုတ် သင့်ကို အားပေးနိုင်ဖို့ ကရုဏာအဖွဲ့တွေကို ရှာဖွေပါ။\n• သင့်အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆရာဝန်နဲ့ ပုံမှန်ပြပေးပါ။\n• သင့်မှာ ရောဂါလက္ခဏာအသစ်တေ ပေါ်လာလျှင်ွ သို့ ရောဂါလက္ခဏာတွေ မသက်သာလျှင် ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။\n• သင်မှာ အရင်က မဖြစ်ဖူးပဲ ခုမှ ဖြစ်သော အတက်ရောဂါ သို့ ခေါင်းကိုက်ခြင်းဖြစ်လျှင် နောက်ဆက်တွဲရောဂါများအားကာကွယ်နိုင်ရန် ဆရာဝန်နဲ့ ချက်ချင်းပြသင့်ပါတယ်။\nအကယ်၍သင့်မှာ မေးခွန်းတွေရှိမယ်ဆိုရင် သင့်အတွက်သင့်တော်တဲ့ အဖြေရှာဖွေနိုင်ဖို့ ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်သင့်ပါတယ်။\nHello Health Group သည် ဆေးပညာအကြံပြုချက်များ၊ ရောဂါရှာဖွေမှုများနှင့် ကုသမှုများကို မပြုလုပ်ပေးပါ။\nFerri, Fred.Ferri’s Netter Patient Advisor.Philadelphia, PA: Saunders / Elsevier, 2012. Download version.\n“Brain Cancer.” National Cancer Institute.http://www.cancer.gov/types/brain. Accessed Jul 15 2016


ပုဒ်မ (၅၀၅) ထဲမပါတာနဲ့ပဲ သူမကို ဒလံမလို့စွပ်စွဲနေကြ တဲ့အပေါ် ထိထိမိမိတုန့်ပြန်လိုက်တဲ့ နှိုင်းယှဉ်မြင့်မိုရ် – Cele Lover\nပုဒ်မ (၅၀၅) ထဲမပါတာနဲ့ပဲ သူမကို ဒလံမလို့စွပ်စွဲနေကြ တဲ့အပေါ် ထိထိမိမိတုန့်ပြန်လိုက်တဲ့ နှိုင်းယှဉ်မြင့်မိုရ်\nပရိတ်သတ်တွေရဲ့အချစ်တော် ဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင်နှိုင်းယှဉ်မြင့်မိုရ်ဟာဆိုရင် ရုပ်ရှင်များစွာကို ရိုက်ကူးခဲ့တဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက်ဖြစ် တဲ့အ ပြင် ကျရာဇာတ်ရုပ်ကိုပီပြင်ပိုင်နိုင်စွာနဲ့သရုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့အတွက် ယနေ့အချိန်ထိ ပရိတ်သတ်တွေရဲ့ချစ်ခင်အားပေးမှုကို အပြည့်အ ဝရရှိ ထား တာပဲဖြစ် ပါတယ်နော်..။နှိုင်းယှဉ်က သရုပ်ဆောင်ပိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရုံတင်မကပဲ Online Sale ရောင်းတဲံနေရာမှာလည်း အောင် မြင်နေသူတစ်ယောက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nနှိုင်းယှဉ်က ခင်ပွန်းကောင်းပီသပီး သူမအပေါ်အရမ်းကိုချစ်ခင်ကြင်နာတဲ့ခင်ပွန်းသည် ကိုဘင်းကိုပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အပြင် ချစ်စရာသား လေး တစ် ယောက်ကိုလည်းပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပျော်ရွှင်စရာမိသားစုဘဝလေးကိုဖြတ်သန်းနေတာပဲဖြစ်ပါတယ်နော်.။လတ်တလောမှာဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးအခြေအနေနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း သူမဟာ လူထုလှုပ်ရှားမှုမှာ တက်ကြွစွာပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့လိုနိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှာအမြဲပါဝင်နေတဲ့သူမကို ဒလံမလို့ပြောတဲ့အပေါ် အခုလိုပဲတုန့်ပြန်လာခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။\nနှိုင်းယှဉ်က” ဪ… 505 ထဲမပါလို့ ဒလံမ လို့ ပြောချင်တာလားမသိ Feb 1ရက်နေ့ထဲက Fbမှာ စတင်တယ်… 7ရက်နေ့မှာ လမ်းပေါ်စတ က်တယ်…အကြီး နဲ့ အကျယ်အော်ခဲ့တယ် အများကြီး လှုခဲ့တယ်သိအောင်တစ်မျိုး မသိအောင်တစ်မျိုးပရိသတ်တွေကဘာမှ မလုပ်ဘူးလား ပြောလို့ ကမှူးရှုးထိုးထလုပ်တဲ့ အယောင်ပြ သာကူးယောင်ခြောက်ဆယ်မဟုတ်ဘူးးးရေးချင်တာရေးပီး မဘလော့ခ်ပါနဲ့….မ Dနဲ့….\nကျွန်မမှာတာ့ ကိုကေညီ့အကောင့်ကိုယူသုံးနေမှန်းသိတောတောင် မဘလော့ဖြစ်ဘူးးး ဦးလေးကြီး အာဘော်တွေက်ုကြိတ်ခိုက်နေတာ…ဦးလေးကြီးက ကွိုင်ပဲ.😂ခုလည်းဗိုက်ကြီးနေလို့ ဦးလေးကြီးရေ…စိတ်လျော့ဖို့ တားနေဝိုင်းပြောနေကြလို့…လျှော့ထားတာ..ဒလန်အစစ်တွေ ထပ်ရှာလိုက်ပါအုံးးးးအနုပညာလောကထဲမှာ….အများကြီးပါ….😏😏😏ပုံနေတာပဲ😏😏😏” ဆိုပြီး သူမရဲ့လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာကနေ တုန့်ပြန်ခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ဖတ်ရှုပေးတဲ့ ပရိတ်သတ်ကြီးကို အထူးပဲကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်…။\nပုဒ္မ (၅၀၅) ထဲမပါတာနဲ႔ပဲ သူမကို ဒလံမလို႔စြပ္စြဲေနၾက တဲ့အေပၚ ထိထိမိမိတုန႔္ျပန္လိုက္တဲ့ ႏႈိင္းယွဥ္ျမင့္မိုရ္\nပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕အခ်စ္ေတာ္ ဇာတ္ပို႔သ႐ုပ္ေဆာင္ႏႈိင္းယွဥ္ျမင့္မိုရ္ဟာဆိုရင္ ႐ုပ္ရွင္မ်ားစြာကို ႐ိုက္ကူးခဲ့တဲ့ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ တဲ့အ ျပင္ က်ရာဇာတ္႐ုပ္ကိုပီျပင္ပိုင္ႏိုင္စြာနဲ႔သ႐ုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ခ်စ္ခင္အားေပးမႈကို အျပည့္အ ဝရရွိ ထား တာပဲျဖစ္ ပါတယ္ေနာ္..။ႏႈိင္းယွဥ္က သ႐ုပ္ေဆာင္ပိုင္းမွာ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္႐ုံတင္မကပဲ Online Sale ေရာင္းတဲံေနရာမွာလည္း ေအာင္ ျမင္ေနသူတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္ပါတယ္။\nႏႈိင္းယွဥ္က ခင္ပြန္းေကာင္းပီသပီး သူမအေပၚအရမ္းကိုခ်စ္ခင္ၾကင္နာတဲ့ခင္ပြန္းသည္ ကိုဘင္းကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့အျပင္ ခ်စ္စရာသား ေလး တစ္ ေယာက္ကိုလည္းပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္စရာမိသားစုဘဝေလးကိုျဖတ္သန္းေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္ေနာ္.။လတ္တေလာမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း သူမဟာ လူထုလႈပ္ရွားမႈမွာ တက္ႂကြစြာပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့လိုနိ္ုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမွာအၿမဲပါဝင္ေနတဲ့သူမကို ဒလံမလို႔ေျပာတဲ့အေပၚ အခုလိုပဲတုန႔္ျပန္လာခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။\nႏႈိင္းယွဥ္က” ဪ… 505 ထဲမပါလို႔ ဒလံမ လို႔ ေျပာခ်င္တာလားမသိ Feb 1ရက္ေန႔ထဲက Fbမွာ စတင္တယ္… 7ရက္ေန႔မွာ လမ္းေပၚစတ က္တယ္…အႀကီး နဲ႔ အက်ယ္ေအာ္ခဲ့တယ္ အမ်ားႀကီး လႈခဲ့တယ္သိေအာင္တစ္မ်ိဳး မသိေအာင္တစ္မ်ိဳးပရိသတ္ေတြကဘာမွ မလုပ္ဘူးလား ေျပာလို႔ ကမႉးရႈးထိုးထလုပ္တဲ့ အေယာင္ျပ သာကူးေယာင္ေျခာက္ဆယ္မဟုတ္ဘူးးးေရးခ်င္တာေရးပီး မဘေလာ့ခ္ပါနဲ႔….မ Dနဲ႔….\nကြၽန္မမွာတာ့ ကိုေကညီ့အေကာင့္ကိုယူသုံးေနမွန္းသိေတာေတာင္ မဘေလာ့ျဖစ္ဘူးးး ဦးေလးႀကီး အာေဘာ္ေတြက္ုႀကိတ္ခိုက္ေနတာ…ဦးေလးႀကီးက ကြိဳင္ပဲ.😂ခုလည္းဗိုက္ႀကီးေနလို႔ ဦးေလးႀကီးေရ…စိတ္ေလ်ာ့ဖို႔ တားေနဝိုင္းေျပာေနၾကလို႔…ေလွ်ာ့ထားတာ..ဒလန္အစစ္ေတြ ထပ္ရွာလိုက္ပါအုံးးးးအႏုပညာေလာကထဲမွာ….အမ်ားႀကီးပါ….😏😏😏ပုံေနတာပဲ😏😏😏” ဆိုၿပီး သူမရဲ႕လူမႈကြန္ယက္စာမ်က္ႏွာကေန တုန႔္ျပန္ခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ဖတ္ရႈေပးတဲ့ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္…။\nPrevious Article CDM မှာ ပါ ဝင် လာ သော ရေတပ် အရာ ရှိ ရေးသည့် စာ…\nNext Article ကိုယ်ချင်းစာတရားတွေလှိုင်လှိုင်ပြောပြီး စာနာစိတ်မရှိ တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှောင်တဲ့အကြောင်း ပြောလာတဲ့ ထူး အယ်လင်း


Any Video Converter Professional 3.3.8 Crack...! | အိမ်လွမ်းသူ...\nကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ Any Video Converter Professional 3.3.8 လေးတင်ပေးလိုက်ပါတယ်...! Update လေးထွက်လာလို့ တင်ပေးလိုက်တာပါ...! သီချင်းနှင့် Video တွေကို Convert အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ Software ကောင်းလေးပါ...! သူငယ်ချင်းတို့ သိပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ ရှင်းမပြတော့ပါဘူး...! Software ကောင်းလေးဖြစ်တာကြောင့် တင်ပေးလိုက်ရတာပါ...! စိတ်ဝင်စားရင်တော့ အောက်မှာ MediaFire လေးဖြင့် တင်ပေးထားပါတယ်...!\n" ဒီမှာယူသွားပါ..." ( 27.24 MB )\nသိပညာ အတတ်ပညာ တိုးပွားနိုင်ပါစေ...!\nNo Response to "Any Video Converter Professional 3.3.8 Crack...!"


ကဗျာချစ်သူ: March 2012\nမိုးရွာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိခဲ့ရင်...မိုးကာ အင်္ကျီ ဒါမှမဟုတ် ထီးယူလာတာပေါ့...\nဆုံးရှုံးမယ်မှန်း ကြိုသိခဲ့ရင်...အဲလောက် ပင်ပန်းခံပြီး မကြိုးစားပါဘူး....\nနင် ငါ့ကို မချစ်ဘူးဆိုတာ ကြိုသိခဲ့ရင်...ရူးသွပ်စွာ နင့်ကို မချစ်ခဲ့ပါဘူး....\nနာကျင်မယ်မှန်း ကြိုသိခဲ့ရင်... မစွန့်စားပါဘူး....\nဘာကြောင့်လူတွေက အရာအားလုံးကို ကြိုပြီး မသိကြရတာလဲ....\nတကယ်လို့သာကြိုသိခဲ့ရင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေမှာပဲနော်....အသည်းကွဲတယ်ဆိုတာလဲ ရှိမယ်မထင်ဘူး.... သွေးပျက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးလဲ ကြားရမှာမဟုတ်ဘူး...\nဒါဆိုရင် ကြိုပြီး မသိဘူးဆိုတဲ့ အရာ က ရော ဘာလဲ.... တကယ်တော့ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ကြိုမသိတဲ့ ကံကြမ္မာပါပဲ...\nPosted by ko naing at 1:36 AM No comments:\n“ဟော ဟိုမှာလာနေပြီ အင်္ကျီအ၀ါလေးနဲ့ တွေ့လား? ငါပြောတာက အဲဒီကောင်မလေးကိုပဲ\nသူ့နံမည်က သက်နွယ်တဲ့ ဘယ်လိုလဲ”\nကောင်မလေးကို မေးငေါ့ပြရင်း သီရီကို မေးလိုက်တယ်။\n“အင်း မဆိုးပါဘူး။ နင်က အဲဒီကောင်မလေးကို တကယ်ကြွေနေတာလား?”\nသီရီက ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း မေးတယ်။\n“ဟုတ်တယ်ဟ။ ငါသူ့ကို တကယ်ကိုကြွေနေတာ၊ ဒါပေမယ့် သူက ငါကြွေနေမှန်းတောင်\nသိပုံမပေါ်ဘူး။ နင်ငါ့ကို ကူညီပေးပါဟာ သူက နင်တို့အတန်းထဲကပဲဟာကို”\n“ငါက နင့်ကို ဘယ်လိုကူညီပေးရမှာလဲ? နင့်အစား အဲဒီကောင်မလေးကို\n“ဟာ! သီရီကလည်း အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလေ။ နင်ကလည်း အ တဲ့နေရာကျတော့ အ ပြန်ပြီ။”\n“နင်ကလည်း ငါမှ မသိတာကို”\nသီရီပုံစံက တကယ်ပဲ မသိတဲ့ ပုံစံမျိုးပင်။\n“ငါဆိုလိုတာက ဒီလိုမျိုးလေ။ သူက နင်တို့အတန်းထဲကဆိုတော့ နင်သူနဲ့\nရင်းနှီးအောင်လုပ် ပြီးရင် ငါ့ကိုသူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလေ။ ကျန်တဲ့\nအပိုင်းကတော့ ငါ့ဘာသာ ငါကြည့်ပြီး စီစဉ်မယ်။”\nသီရီက ကျွန်တော်ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ဘယ်လိုအမည်တပ်ရမှန်းမသိတဲ့\nအကြည့်တစ်မျိုးနဲ့ ကျွန်တော့် မျက်လုံးကို သေချာစိုက်ကြည့်ရင်း\n“နင်တကယ်ပဲ အဲဒီကောင်မလေးကို စိတ်ဝင်စားရင် ငါကူညီပါ့မယ်၊ ဒါပေမယ့်\nငါ့ကို အချိန်ပေးဦးနော်။ ငါက သူနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်အောင်\n“အေးပါ ငါသိပါတယ်ဟ ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ မကြာစေနဲ့နော် သိလား။ အားကိုးပါတယ်\nသူငယ်ချင်းရယ် ငါ့မှာ အကူအညီတောင်းစရာ နင်ပဲရှိလို့ပါ”\nသီရီကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့\nနှစ်ယောက် ပိုက်ဆံရှင်းပြီး ဆိုင်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနေ့က\nအိမ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော့်ကို သီရီ ဘာစကားမှမပြောခဲ့ဘူး။\nတကယ်တော့ သီရီက ကျွန်တော့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း။ တစ်နည်းပြောရရင်\nသီရီက ကျွန်တော့်ရဲ့ အနိုင်ကျင့်ဖော် အနိုင်ကျင့်ဖက်။ ကျွန်တော့်အပေါ်ကို\nအနစ်နာခံသူကို ပြပါဆိုရင် ရွေးနေစရာမလိုပါဘူး ကျွန်တော် သီရီကိုပဲ\nပြမိမှာပဲ။ အဲဒီလောက်ထိ သီရီက ကျွန်တော့်အပေါ်ကို ကောင်းခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် သီရီနဲ့ကျွန်တော်က ကလေးဘ၀ထဲက သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ကြတာတော့\nမဟုတ်ပါဘူး။ သီရီ ၈တန်းနှစ်ကမှ ကျောင်းပြောင်းပြီး\nကျွန်တော်တို့ကျောင်းကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက သီရီပုံစံက\nသိပ်ကိုရီိစရာကောင်းတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းဝပြီး မျက်နှာမှာလည်း\n၀က်ခြံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။ တခြားမိန်းကလေးတွေက အလှအပကို\nခုံမင်နေကြချိန်မှာ သီရီကတော့ အလှအပထက် အရသာရှိတဲ့ ဟန်ဘာဂါတစ်လုံးကိုပဲ\nပိုပြီးမက်မောလေ့ရှိတဲ့ မိန်းကလေးမျိုးပါ။ သီရီမှာ ယောကျာ်းလေးတွေ\nကြိုက်လောက်တဲ့ အချက်မပြောနဲ့၊ ရွက်ကြမ်းရေကျိုဆိုတဲ့ မျက်နှာမျိုးတောင်\nမပိုင်ဆိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းမှာ အကျင့်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒါကတော့\nအသစ်ရောက်လာတဲ့သူကို ကျောင်းမှာရှိတဲ့ အထာခပ်ကြီးကြီး ကျောင်းသား၊\nကျောင်းသူတချို့က တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ပညာပြတာပါပဲ။\nကျွန်တော်တို့ကျောင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိတဲ့မိဘတွေရဲ့ သားသမီးတွေများတာမို့\nဂုဏ်ခြင်း၊ အလှအပခြင်းတွေက အပြိုင်အဆိုင်ပါပဲ။ ရုပ်ဆိုးတဲ့သူဆိုရင်\nအပေါင်းအသင်းမလုပ်ချင်ကြတာမို့ ကျောင်းမှာရှိတဲ့ ကျောင်းသား၊\nကျောင်းသူတွေကြားမှာ သီရီတစ်ယောက် တော်တော်ကို ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်။\nကျွန်တော်ကလည်း အဲဒီလို ဂုဏ်တွေ အလှအပတွေ ပြိုင်ဆိုင်တာကို\nသိပ်မုန်းတဲ့သူ ဆိုတော့ စာသင်ခန်းထဲမှာ ဘယ်သူနဲ့မှ အပေါင်းအသင်းမလုပ်ဘဲ\nတစ်ယောက်တည်း အေးဆေးပဲ နေခဲ့တယ်။ ခပ်ချောချောကျောင်းသူတွေကြားမှာ\nအနှိမ်ခံရတဲ့ သီရီကို ကြည့်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော်သနားလာခဲ့တယ်။\nဘ၀ပေးကုသိုလ်ကြောင့် မလှမပဖြစ်နေပေမယ့် သီရီပုံစံက ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့\nလူကုန်ထံအသိုင်းအ၀ိုင်းကမှန်း သိသာပါတယ်။ တစ်နေ့တော့\nကျောင်းပြန်တက်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ကျောင်းပျက်တုန်းက စာတွေကူးဖို့အတွက်\nစာအုပ်ငှားဖို့ သူငယ်ချင်းမရှိခဲ့ဘူး။ ဘယ်သူနဲ့မှ\nအပေါင်းအသင်းမလုပ်ချင်တဲ့ ကျွန်တော့်ကို စာအုပ်ငှားမယ့် သူငယ်ချင်းမရှိတာ\nအဆန်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ပတ်လုံးလုံးကျောင်းပျက်ထားတာမို့\nဘယ်သင်ခန်းစာတွေရောက်နေမှန်း မသိဘဲ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေတဲ့\nကျွန်တော့်ကို သီရီက ကူညီခဲ့ပါတယ်။ ကျောင်းပျက်ရက်က သင်ခဲ့တဲ့\nစာတွေကိုလည်း ကျွန်တော့်ကို ကူပြီး ကူးပေးတာမျိုးတွေ လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီအချိန်ကတည်းကစပြီး သီရီနဲ့ ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nဆယ်တန်းအောင်တော့ သီရီက ဒီဇိုင်းကို ၀ါသနာပါတာကြောင့် ကျောင်းဆက်မတက်ဘဲ\nသင်တန်းတွေတက်ပြီး အလုပ်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့\nကျောင်းကိုပဲဆက်တက်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ သီရီက သူဝါသနာပါတဲ့ပညာရပ်မှာ\nတော်တော်ကိုထူးချွန်လာပြီး နံမည်တစ်လုံး နည်းနည်းရလာခဲ့တယ်။\nအဲဒီအချိန်မှာ ထူးချွန်နေပြီဖြစ်တဲ့ ပညာရပ်ကို ထပ်ပြီး\nလေ့လာချင်သေးတဲ့အတွက် နိုင်ငံခြားမှာ သွားသင်ဖို့ သီရီ ကျွန်တော့်ကို\nအကူအညီတောင်းခဲ့တယ်။ အဲဒါက သီရီ ငယ်ငယ်ကတည်းက မက်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်မက်လို့\nကျွန်တော့်ကို သီရီတစ်ခါပြောပြဖူးတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့\nပညာသင်ချင်တဲ့ သီရီအတွက် ကျွန်တော်ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားက\nကုမ္မဏီတော်တော်များများက သီရီ ကို လာရောက်အလုပ်လုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ကြပေမယ့်\nသီရီ ကတော့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အားလုံးကို ငြင်းပစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က\nသီရီကို မေးတော့လည်း နိုင်ငံခြားမသွားချင်တော့လို့ပါဆိုတဲ့ စကားကလွဲပြီး\nတိကျတဲ့ အဖြေကို မရခဲ့ပါဘူး။ သီရီဘာကြောင့် သူမရဲ့\nအခွင့်အရေးကောင်းတွေကို လက်လွှတ်ခဲ့လည်း ကျွန်တော်ဒီနေ့အထိ လုံးဝကို\nကျွန်တော့်ဘ၀မှာ ကျွန်တော့်အပေါ်ကို ကောင်းတဲ့သူက ကျွန်တော့်မိဘကလွဲရင်\nသီရီပါပဲ။ ကျွန်တော် သီရီကို ဘယ်လောက်ပဲ ရစ်ရစ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ နှိမ်နှိမ်\nသီရီကတော့ အပြုံးတောင် မပျက်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော် မှတ်မိသေးတယ်\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ဆယ်တန်းဖြေပြီး အောင်စရင်းမထွက်သေးတဲ့\nအချိန်အတွင်းမှာ သင်တန်းတစ်ခုကို အတူတူကို တက်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကပေါ့။\nအလှအပကို ဂရုမစိုက်တတ်တဲ့ သီရီရဲ့ အကျင့်အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်နဲ့\nအတူသင်တန်းတက်ရင် ဖရိုဖရဲနဲ့ သီရီရဲ့ ပုံစံက သိပ်ကို\nရီစရာကောင်းလွန်းပါတယ်။ မြင်သူတိုင်း စချင်တဲ့စိတ်ဖြစ်အောင်\nသီရီရဲ့ပုံစံက တကယ်ပဲ အဲဒီလိုဖြစ်နေတာပါ။ တစ်နေ့တော့\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် သင်တန်းကို လမ်းလျှောက်သွားရင်း\nဘေးနားဖြတ်သွားတဲ့ လူတွေတော်တော်များများက သီရီရဲ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး\nပြုံးစိစိနဲ့ လုပ်သွားကြတယ်။ တချို့ဆိုရင် စနောက်ပြောတောင် ပြောသွားတယ်။\nကျွန်တော့်ဘေးကနေ မနားမနေစကားတွေ တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်းပြောနေတဲ့\nသီရီကတော့ ဘယ်သိပါ့မလဲ။ ကြာလာတော့ ကျွန်တော် တင်းလာခဲ့တယ်။\nမိန်းကလေးဖြစ်ပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် မနေတတ်တဲ့ သီရီကို ဒေါသဖြစ်မိတာတော့\nအမှန်ပဲ။ လူတွေရဲ့ မျက်လုံးမှာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို\nမလိုက်ဖက်တဲ့စုံတွဲလို့ ယူဆနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကိုလည်း ကျွန်တော်\nသည်းမခံနိုင်တော့တာ အမှန်ပါပဲ။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်လေ ရုပ်မချောမလှရင်တောင်မှ\nသပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတတ်တဲ့ မိန်းကလေးကိုပဲ စိတ်ဝင်စားကြတာမဟုတ်လား။ အဲဒီနေ့က\nမသပ်မရပ်ဖြစ်နေတဲ့ သီရီနဲ့ ကျွန်တော့်ကို တလွဲထင်နေတဲ့ လူတွေကို\nမကျေမနပ်ဖြစ်တာလား? မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး အလှအပကို စိတ်မ၀င်စားတဲ့ သီရီကိုပဲ\nဒေါသထွက်တာလား မပြောတတ်ဘူး။ ကျွန်တော် သီရီကို အကြောင်းမရှိ\nအကြောင်းရှာရစ်ပြီး သင်တန်းမတက်ဘဲ လမ်းတစ်ဝက်နဲ့တင် အိမ်ကို\nပြန်လာခဲ့တယ်။ သီရီကတော့ ကျွန်တော့်ကို နားမလည်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့\nကြည့်ပြီး လမ်းလယ်ခေါင်မှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တာပေါ့။ ညဘက်ကျတော့\nကျွန်တော့်ဆီကို သီရီ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူ့ကို စိတ်မဆိုးဖို့ ကျွန်တော့်ကို\nတောင်းပန်တာပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း တော်တော်ကို မကျေမနပ်တာက တစ်ကြောင်း၊\nသီရီကို မိန်းကလေး ပီပီသသဖြစ်စေချင်တာ တစ်ကြောင်းနဲ့\nသပ်သပ်ရပ်ရပ်လေးနေဖို့ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သီရီရဲ့ ပုံစံက\nအရင်နဲ့ မတူဘဲ ပြောင်းလဲလာတာကို ကျွန်တော်သတိထားမိလာခဲ့တယ်။\nအခုဆိုရင် သီရီက အရင်လို မသပ်မရပ်နဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။\nဘ၀ပေးတဲ့ ကုသိုလ်ကြောင့် မလှမပမျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရပေမယ့်\nကြည့်ပျော်ရှုပျော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် သီရီ ပြောင်းလဲလာခဲ့တာအမှန်ပဲ။\nကျောင်းတုန်းကလို ၀၀တုတ်တုတ်နဲ့ အစားကိုပဲ ခုံမင်ပြီး ဖရိုဖရဲနေတတ်တဲ့\nသီရီ မဟုတ်တော့ဘဲ သွယ်သွယ်လှလှနဲ့ ကြည့်လို့လှတာတော့ အမှန်ပဲ။\nပြောင်းလဲလာတဲ့ သီရီရဲ့ ပုံစံကြောင့် သီရီကို ချည်းကပ်လာတဲ့\nယောကျာ်းလေးတွေ ရှိလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အားလုံးကို သီရီက\nငြင်းပစ်ခဲ့တာချည်းပဲ။ တစ်ခါတစ်လေ ကျွန်တော်က နောက်ပြောင်ပြီး သီရီရယ်\nနင်ရည်းစားလေးတစ်ယောက်လောက် ထားကြည့်ပါလားလို့ ပြောရင် သီရီက\nကျွန်တော့်မျက်လုံးကို စေ့စေ့ကြည့်ပြီး ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ နေချင်တယ်လို့\nပြန်ပြောခဲ့တာလည်း အခါခါပါပဲ။ သီရီ တကယ်ပဲ ယောကျာ်းလေးတွေကို\nစိတ်မ၀င်စားတာလား? ချစ်တဲ့သူမတွေ့သေးတာလား? ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင်\nသေချာမသိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့\nခင်မင်မှုသက်တမ်းလေး ၁၀ နှစ်ကျော်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ထိ\nသီရီနဲ့ ကျွန်တော်က အလုပ်ခြင်းမတူပေမယ့် အမြဲတမ်းလိုလို\nတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း သီရီရဲ့ သင်တန်းတွေ သွားတတ်သလို၊\nသီရီကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ သင်တန်းတွေ ခဏခဏလာတတ်ပါတယ်။ တစ်နေ့တော့\nကျွန်တော် သီရီဆီကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့သွားတွေ့ရင်း သက်နွယ်နဲ့\nအမှတ်မထင်တွေ့ခဲ့တယ်။ သက်နွယ်ကို တွေ့တွေ့ချင်းမှာ တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးတဲ့\nခံစားမှုကို ကျွန်တော်ခံစားလိုက်ရတယ်။ သက်နွယ်ရဲ့ ပုံစံက\nသိပ်ပြီးမရိုးရှင်းပေမယ့် သူမနဲ့ အရမ်းကို လိုက်ဖက်တဲ့ပုံစံမျိုးပါပဲ။\nသွက်သွက်လက်လက်နဲ့ မြင်သူတိုင်း ရင်အေးစေမယ့် မျက်နှာတစ်ခုမှာ\nရိုးရှင်းတဲ့ အပြုံးလေးပိုင်ဆိုင်ထားတာက သက်နွယ် ကျွန်တော့်ကို\nဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အချက်လို့ ကျွန်တော်ထင်မိတယ်။ အဲဒီအတွက်ကြောင့်မို့\nကျွန်တော် သီရီရဲ့ အကူအညီနဲ့ သက်နွယ်အနားကို ချည်းကပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။\nကျွန်တော့်အတွက်ဆိုရင် အမြဲအနစ်နာခံ ကူညီပေးနေတဲ့ သီရီကတော့ ဒီတစ်ခါလည်း\n“သီရီ စားလေ၊ ထည့်စားအားမနာနဲ့”\n“အေးပါဟာ ငါစားပါ့မယ် ဒါပေမယ့် ငါ့ကို ဘာကြောင့်ဒီလိုဆိုင်ကို ခေါ်လာပြီး\nထူးထူးခြားခြားကျွေးရတာလဲဟ ဘာလဲ နင်အလုပ်သစ်ရလို့လား? နင်\nဈေးကြီးပြီး အစားအသောက်ကောင်းတဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ လိုက်ကျွေးတာမို့\n“ငါအလုပ်သစ်ရလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်အလုပ်သစ်မှလည်း ငါမလျှောက်ပါဘူး။ အခုဟာက\nနင်င့ါကို ကူညီပေးထားတဲ့ သက်နွယ်ကိစ္စလေ ငါဒီနေ့ပဲ သက်နွယ်ဆီက\nအဖြေရခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ပဲ ငါတို့နှစ်ယောက်ချစ်သူဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒါကြောင့်\nငါနင့်ကို ကျေးဇူးတင်လို့ ကျွေးတာပါ။”\nစားနေဆဲ သီရီရဲ့ လက်တွေ ရုတ်တရက်တွန့်ဆုတ်သွားတာ ကျွန်တော်သတိထားမိလိုက်တယ်။\n“ဒါဆိုရင် သက်နွယ်က နင့်ကို ချစ်တယ်လို့ အဖြေပေးလိုက်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား”\nသီရီရဲ့ အမေးကို ကျွန်တော် ပျော်ရွှင်မှုတွေ အပြည့်မျက်နှာနဲ့\n“နင့်အတွက် ငါဂုဏ်ယူပါတယ် လင်းထိုက်”\nစားနေဆဲ ထမင်းကို လက်စသတ်ရင်း ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း\nသီရီက အဲဒီစကားကိုပြောတယ်။ အဲဒီအချိန်က သီရီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ\nအမည်မသိတဲ့ အကြည့်တစ်မျိုးပါဝင်နေခဲ့တာကို ကျွန်တော်သိနေတယ်။\n“စားဦးလေ သီရီ တော်ပြီလား? ”\nကျွန်တော့်အမေးကို သီရီက ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း\n“အင်း ငါဝပြီ၊ ရင်ပြည့်သလိုဖြစ်နေလို့ ငါသိပ်မစားနိုင်ဘူး။ နင်က\nသီရီ ကြိုးစားပြီးတော့ ပြုံးရှာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အပြုံးကတော့ အသက်မပါဘူးဖြစ်နေတယ်။\n“ငါအလုပ်ကိစ္စချိန်းထားတာ ရှိသေးလို့ သွားတော့မယ် လင်းထိုက်”\nပြောရင်း သီရီက ဆိုင်ထဲက ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။\nကျွန်တော် စကားပြန်ပြောဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ သီရီကတော့ စားပွဲထပြီး\nဆိုင်အပြင်တောင် ရောက်နှင့်နေပြီ။ အရင်က ဒီလိုမဟုတ်တဲ့ သီရီက\nအခုဒီလိုမျိုးလုပ်သွားတော့ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ဟာတာတာနဲ့ ကျန်ခဲ့တယ်။\nဆိုင်ရဲ့ စားပွဲမှာ ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့\nဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်တောင် မသိလိုက်ဘူး\nသက်နွယ်ဖုန်းဆက်မှပဲ ကျွန်တော် ညနေဘက်မှာ သက်နွယ်နဲ့ ချိန်းထားတာကို\nသတိရပြီး ဆိုင်ကနေ အပြေးထွက်ပြီး ကျွန်တော်သိပ်ချစ်တဲ့ ချစ်သူလေး\nသက်နွယ်ဆီကို အရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့က သက်နွယ်နဲ့ ကျွန်တော်တစ်ညနေလုံး\nအတူတူအချိန်ဖြုန်းပြီး ည၇နာရီလောက်မှ သက်နွယ်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပြီး\nကျွန်တော့်အိမ်ကို ပြန်ခဲ့တယ်။ အိမ်အပြန်လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သာမက\nအဲဒီညတစ်ညလုံးပါ ကျွန်တော့်အတွေးထဲမှာ သက်နွယ်တစ်ယောက်ပဲ\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သက်နွယ်ကို သိပ်ချစ်တယ်။ သက်နွယ်က\nကျွန်တော့်ဘ၀ရဲ့ အချစ်ဦးလည်းဖြစ်သလို၊ ကျွန်တော့်ရဲ့\nလက်တွဲဖော်အဖြစ်လည်း ကျွန်တော်ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့\nသက်နွယ်တွဲသွားရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို အားကျပြီး ကြည့်ရတဲ့\nလူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကျွန်တော်ကျေနပ်သလို၊\nအချိန်တိုင်း အမြဲတမ်း သွက်သွက်လက်လက်နဲ့ ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ ထင်ရတဲ့\nအလှတရားကို လက်ကိုင်ထားနိုင်တဲ့ သက်နွယ်ကို ကျွန်တော်ချစ်မိတာ\nကျွန်တော်နဲ့ သက်နွယ် ချစ်သူဖြစ်ခဲ့ပေမယ့်လည်း သီရီနဲ့ ကျွန်တော်\nအဆက်အသွယ်မပြတ်ခဲ့ပါဘူး။ အရင်လိုပဲ ခင်သလို၊ အရင်လိုပဲ သီရီနဲ့\nကျွန်တော်မကြာခဏဆိုသလို သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ\nရိုးရိုးသားသားတွေ့ဖြစ်ကြတုန်းပဲ။ တွေ့ဖြစ်ကြတိုင်းလည်း အရင်လို\nတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်တဲ့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော်သိပ်ချစ်တဲ့\nသက်နွယ်အကြောင်းတွေကို အပ်ကြောင်းထပ်မက သီရီကို ပြောပြပြီးရင်ဖွင့်တယ်။\nအဲဒီလိုအချိန်တိုင်း သီရီက ကျွန်တော့်ခံစားချက်တွေကို နားထောင်ပေးပြီး\nကျွန်တော့်ကို အမည်မသိတဲ့ မျက်လုံးမျိုးနဲ့ ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ အဲဒါက\nဘယ်လိုအကြည့်မျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမယ့် အဲဒီအကြည့်ကတစ်ဆင့်\n၀မ်းနည်းနေတယ်ဆိုတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ကျွန်တော်ဖတ်မိတာ အမှန်ပဲ။ အေးလေ\nသီရီဘက်က ကြည့်ရင် အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က\nချစ်သူရှိနေပြီဆိုတော့ သီရီလည်း ကျွန်တော့်ကို အားကျမှာပေါ့လို့\nလွယ်လွယ်ပဲ တွေးခဲ့မိတယ်။ ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကို\nတွေ့ရင် အမြဲတမ်း တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ခေါ်ပြောနှုတ်ဆက်နေကြ သီရီက ကျွန်တော်နဲ့\nသက်နွယ် လျှောက်သွားရင်း အမှတ်တမဲ့ သီရီနဲ့တွေ့တဲ့အခါ\nမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျွန်တော့်ကို မခေါ်ဘဲ တခြားဘက်ကို\nလှည့်ထွက်သွားတာမျိုး ကျွန်တော်ခဏခဏကြုံဖူးတယ်။ အကြောင်းကတော့\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးချင်တဲ့ သဘောပါပဲ။ သီရီက\nအဲဒီလောက်ထိ ကျွန်တော့်အပေါ်ကို အလိုက်သိပေးခဲ့ဖူးတဲ့\nသူငယ်ချင်းကောင်းပါပဲ။ ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော့်အကြောင်းကိုသိတာ\nကျွန်တော်ပြီးရင် သီရီဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။\nကျွန်တော့်ချစ်သူဖြစ်တဲ့ သက်နွယ်မသိတဲ့ ကျွန်တော့်အကြောင်းတွေကိုတောင်\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူဖြစ်တာ ၆လ ကျော်လာခဲ့တယ်။\nအချိန်နည်းနည်းလေး ကြာလာတော့ သက်နွယ်အကြောင်းကို ကျွန်တော်ပိုပြီး\nသိလာခဲ့ရတယ်။ နဂိုက သွက်သွက်လက်လက်နဲ့ ထက်မြက်မှုကြောင့် သက်နွယ်မှာ\nအပေါင်းအသင်းများမှန်း ကျွန်တော်သိခဲ့ပေမယ့် အချိန်ကြာလာတော့ သက်နွယ်က\nအချစ်ရေးမှာ ဆရာတစ်ဆူဖြစ်နေမှန်း တော်တော်ကို နောက်ကျမှ\nအဲဒီနေ့က ကျွန်တော် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ နယ်ဘက်ကို သွားဖို့ ကိစ္စဖြစ်လာတယ်။\nအလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးသွားတာကတော့ မကြာခဏဆိုသလို သွားနေကြမို့\nကျွန်တော့်အတွက် အဆန်းမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ်မဝေးတဲ့ခရီးတွေသွားတိုင်း\nကျွန်တော့်ကားနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ သွားလေ့ရှိတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော့်ကားက\nအင်ဂျင်ချထားတာမို့ ကျွန်တော့်ကားနဲ့သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်၊ သွားရမှာကလည်း\nသိပ်မဝေးဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမောင်းသွားရင် နေ့ချင်းပြန်လို့ရတဲ့\nခရီးမျိုးဖြစ်လို့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပဲကားမောင်းပြီး သွားချင်တယ်။\nအဲဒီအတွက်ကြောင့်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း သီရီကို\nနှိပ်စက်ရပြန်တယ်။ ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာ သီရီရှိရင် ကျွန်တော့်အတွက်\nအရာရာက အဆင်ပြေသလိုပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ သီရီ ကားကို ယူပြီး ကျွန်တော်\nခရီးသွားခဲ့တယ်။ အလုပ်ကိစ္စက တော်တော်နဲ့ မပြီးပြတ်သေးတာမို့\nညနေစောင်းလောက်မှ ပြန်ခဲ့ရတယ်။ အပြန်လမ်းမှာ မိုးကလည်း သည်းကြီးမဲကြီးကို\nရွာနေတော့ အရင်လို ကားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ မမောင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။\nဂရုစိုက်မောင်းနေတဲ့ကြားကပဲ ရုတ်တရက်ကားက ထိုးရပ်သွားတယ်။\nကျွန်တော်ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း ကားကို မောင်းရုံပဲမောင်းတတ်တယ်။\nပြင်ဖို့ဆိုတာ ဝေးလို့ ကားဘိန်းတောင် မလဲတတ်တဲ့ အဖြစ်။ မိုးကလည်း\nသည်းကြီးမဲကြီးရွာနေတဲ့မို့ ကားအပြင်ဘက်ကိုလည်း ထွက်လို့မရ၊\nကားစက်ပူနေလို့များလားလို့ စိတ်ထဲထင်ပြီး ခဏလေး\nစက်ကိုအေးအောင်စောင့်ကြည့်ရင်း ကားစက်ကို ပြန်နှိုးကြည့်တယ်။ ဒါပေမယ့်\nမရဘူး။ ၊ အကူအညီတောင်းစရာဆိုလို့ ဘာအရိပ်အရောင်မှ မတွေ့ရဘူး။\nပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက မိုးသံ၊ လေသံတွေ ဖုံးလွှမ်းလို့၊ ဒီနေ့\nသက်နွယ်ရှိုးပွဲသွားမယ်လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော်က အလုပ်ကိစ္စရှိလို့\nဒီနေ့တော့ သက်နွယ်သူငယ်ချင်းတစ်အုပ်စုနဲ့ သွားလိမ့်မယ်။ နာရီကို\nကြည့်လိုက်တော့ ၉ နာရီ ဒီအချိန်ဆိုရင်တော့ ရှိုးပွဲပြီးလောက်ပြီ ထင်တယ်။\nသက်နွယ်ကားနဲ့ ကျွန်တော့်ဆီကို လာဖို့ သက်နွယ်ဆီကို ဖုန်းဆက်ကြည့်တယ်။\nဒါပေမယ့် ဖုန်းလုံးဝမကိုင်ဘူး။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးဆက်ပေမယ့်\nသက်နွယ်ရဲ့ အသံကို လုံးဝမကြားရဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော် သီရီဆီကို\nဖုန်းဆက်ပြီး ဒီညတော့ ကားကို ပြန်မပို့ပေးနိုင်တဲ့အကြောင်း\nပြောပြလိုက်တယ်။ ကားပျက်တဲ့ အကြောင်းကိုပြောတော့ သီရီက စိုးရိမ်တဲ့အသံနဲ့\nဘယ်နားမှာလဲ၊ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ အတင်းမေးတာပဲ။ ကျွန်တော့်ကို စိတ်မပူဖို့နဲ့\nသက်နွယ်ကို လာခေါ်ဖို့ ပြောထားတယ်လို့ သီရီကို ပြောလိုက်တယ်။ ဒီတော့မှ\nသီရီက စိတ်ချသွားတယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ဖို့ပြောပြီး\nဖုန်းချသွားတယ်။ သီရီနဲ့ ဖုန်းပြောပြီးလို့ သက်နွယ်ဆီကို\nကျွန်တော်ဖုန်းပြန်ဆက်တယ်။ ဒါပေမယ့် လုံးဝကို ခေါ်လို့မရခဲ့ဘူး။\nသေချာပါတယ် ဒီညတော့ ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာပဲ မိုးတွေလေတွေကြားထဲမှာ\nတစ်နေကုန် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လုံးပန်းနေရတာမို့ လူလည်းတော်တော်ချည်းကို\nပင်ပန်းနှုံးခွေနေပြီ။ ရာသီဥတုကလည်း ချမ်းစိမ့်စိမ့်နဲ့မို့\nဒီအသံက တစ်စုံတစ်ရောက် ကားမှန်တံခါးကို လာခေါက်တဲ့အသံပဲ။\nကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အိမ်မက်ထဲက အသံလိုလို၊ တကယ့်လက်တွေ့လိုလို၊\nနောက်တစ်ခါ အဲဒီအသံကို ထပ်ပြီးကြားရတော့မှ ကျွန်တော်အိပ်ရာကနေ\nနိုးလာခဲ့တယ်။ အခုချိန်ထိ မိုးကလည်း ရွာလို့ကောင်းတုန်းပဲ။ အသံလာရာကို\nလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ကိုယ်လုံး မိုးရေတွေ ရွှဲစိုနေတဲ့ သီရီ၊\nထီးဆောင်းထားပေမယ့် ဒီလောက်သည်းတဲ့မိုးကို ထီးက အကာအကွယ်မပေးနိုင်၊\n“သီရီ ဘာလို့လိုက်လာတာလဲ။ မိုးရေတွေ ရွှဲကုန်ပြီ။ လာ ကားထဲဝင်လေ”\n“ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကားကိုယူလာခဲ့တယ်။ နင်လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းပဲ\nယူပြီး ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ ကားကိုတော့ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့”\nကျွန်တော်လည်း လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုယူပြီး သီရီနဲ့ ရန်ကုန်ကို ပြန်ခဲ့တယ်။\n“နင်ဘာဖြစ်လို့ လိုက်လာတာလဲ သီရီ”\n“နင်နဲ့ဖုန်းပြောပြီး ခဏနေတော့ နင့်ဆီကို ငါဖုန်းပြန်ဆက်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့်\nနင့်ဖုန်းက စက်ပိတ်ထားတယ်တဲ့။ ကြည့်ရတာ နင့်ဖုန်းအားကုန်သွားလို့\nငါထင်တယ်။ အဲဒါနဲ့ ငါ သက်နွယ်ဆီကို ဖုန်းဆက်တယ်။ သူက ဖုန်းမကိုင်ဘူး။\nတော်တော်ကြာကြာမှ ဖုန်းဆက်လို့ရတယ်။ အဲဒီတော့ ငါကနင်ဖုန်းဆက်သေးလားလို့\nမေးတော့ သက်နွယ်က နင်ဖုန်းဆက်ထားတော့တွေ့တယ်တဲ့။ အဲဒါနဲ့ ငါလည်း\nနင်သက်နွယ်ဆီ ဖုန်းဆက်လို့မရဘူးဆိုတာကို ငါသိရတာ။ နောက်ပြီး မိုးတွေကလည်း\nအရမ်းကို သည်းနေတော့ ငါနင့်ကို စိတ်မချတာနဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့\nကားကို ခဏဆိုပြီး ယူလာခဲ့လိုက်တာ”\nတစ်ကိုယ်လုံး မိုးရေတွေနဲ့ ရွှဲနေတာမို့ ခိုက်ခိုက်တုန်ရင်း သီရီက\nကျွန်တော်မေးတာကို ပြန်ဖြေနေတယ်။ သီရီရဲ့ မျက်နှာကို\nကျွန်တော်လှန်းကြည့်လိုက်တော့ မိုးမိထားလို့ ထင်တယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေ\nဒီလောက်မိုးကြီးလေကြီးဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ပူပြီး\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်း အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်ကို ကားမောင်းလာခဲ့တဲ့ သီရီကို\nကျွန်တော်သိပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်မိသလို၊ အခက်အခဲဖြစ်နေချိန်မှာ\nကျွန်တော့်ဖုန်းကို မကိုင်နိုင်အောင် ရှိုးပွဲကြည့်နေတာကို မပျက်မခံတဲ့\nကျွန်တော့်ကို ချစ်ပါတယ်လို့ တစ်ဖွဖွပြောလေ့ရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ချစ်သူကို\nရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ မိုးက နည်းနည်းလေးစဲနေပြီ။ အချိန်ကတော့\nည၂နာရီရှိနေပြီမို့ အိမ်ကို မပြန်ဘဲ သီရီ အိမ်မှာပဲ ကျွန်တော်အိပ်ဖို့\nဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သီရီရဲ့အိမ်မှာ သီရီရဲ့ မောင်လေးပဲရှိတယ်။ သီရီရဲ့\nအဖေ၊အမေက နိုင်ငံခြားကို သွားလိုက်ပြန်လိုက်နဲ့မို့ အိမ်မှာမရှိတာက\nများတယ်။ သီရီရဲ့ မောင်လေးကလည်း သီရီနဲ့ အသက်တစ်နှစ်ပဲကွာတာမို့\nကျွန်တော်နဲ့လည်း သူငယ်ချင်းလိုဖြစ်နေတယ်။ သီရီကတော့\nသူ့မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့အတူ သူ့အခန်းမှာ သပ်သပ်အိပ်ပြီး\nကျွန်တော်နဲ့သီရီမောင်လေးကတော့ တစ်ခန်းပေါ့။ နောက်နေ့မနက် ကျွန်တော်\nအိပ်ရာနိုးတော့ သီရီက အိမ်မှာမရှိတော့ဘူး။ အလုပ်ကို သွားနှင့်ပြီ။\nကျွန်တော်နဲ့သီရိမောင်လေးပဲ ရှိတာမို့ အဲဒီမှာပဲ မနက်စာစားပြီး\nကျွန်တော်အိမ်ကို ပြန်ခဲ့တယ်။ မနေ့ညက မိုးမိတာရော၊ မနေ့က ပင်ပန်းတာရော\nပေါင်းပြီး သိပ်နေမကောင်းချင်တာမို့ အိမ်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ\nအိပ်ပစ်လိုက်တာ နောက်နေ့ မနက်ကျမှပဲ ကျွန်တော်နိုးတော့တယ်။\nအိပ်ရာကနိုးတော့ သက်နွယ် ကျွန်တော့်ဆီကို ဖုန်းဆက်ထားသေးလားလို့ ဖုန်းကို\nကြည့်မိတယ်။ အလုပ်ကဆက်ထားတဲ့ ဖုန်းတွေသာတွေ့ပြီး သက်နွယ်ဆီကတော့\nစာလေးတစ်စောင်တောင် ရောက်မလာခဲ့ဘူး။ သြော်…ဒါလား နင့်ရဲ့ အချစ်ဆိုတာ…\nငါ့ကို သိပ်ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးရယ်……\nအလုပ်ကိစ္စတွေကို နေ့လည်ကတည်းက အပြီးသတ်ပြီး သီရီဆီကို သွားဖို့\nစဉ်းစားလိုက်တယ်။ ဟိုတစ်နေ့က သီရီရဲ့ ကားကို ကျွန်တော်ပြင်ပေးရဦးမယ်လေ။\nသီရီဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်တော့ သီရီရဲ့ မောင်လေးနဲ့ပဲတွေ့တယ်။ အဲဒီတော့မှ\nသီရီ နေမကောင်းလို့ ဆေးရုံတင်ထားရမှန်း သီရီ မောင်လေး ပြောပြလို့\nကျွန်တော်သိခဲ့ရတယ်။ အဲဒီသတင်းကို ကြားကြားခြင်း ကျွန်တော်သိပ်ကို\nစိတ်ပူသွားခဲ့တယ်။ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အလုပ်ကိစ္စကို ထားခဲ့ပြီး သီရီဆီကို\nသွားဖို့ပဲ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာရှိနေခဲ့တယ်။ အင်ဂျင်ချထားတဲ့\nကျွန်တော့်ကားပြန်ရပြီမို့ သီရီ တက်နေတဲ့ ဆေးရုံကို သွားခဲ့တယ်။\nလမ်းတစ်လျှောက်လုံးလည်း ကားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းမောင်းရင်း စိတ်ထဲမှာ\nသီရီ အန္တရာယ်ကင်းဖို့ပဲ ဆုတောင်းနေခဲ့မိတယ်။ အလျင်လိုရင် အနှေးရဆိုသလိုပဲ\nသီရီဆီကို အမြန်ရောက်ချင်မှပဲ မီးပွိုင့်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခုမိနေတယ်။\nကျွန်တော်ပဲ စိတ်လောနေတာလား? အချိန်ကပဲ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားနေလား\nမပြောတတ်ဘူး ပုံမှန်ဆိုရင် နာရီဝက်လောက်ပဲ မောင်းရတဲ့ခရီးကို အခုချိန်မှာ\nတော်တော်ကို ကြာနေတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်မိတယ်။ ဆေးရုံရောက်ဖို့\nနည်းနည်းအလိုလောက်မှာ မီးနီတစ်ခုနဲ့ ကြုံလို့ ကားရပ်ထားတုန်း\nကျွန်တော့်ဆီကို ဖုန်းတစ်ခုဝင်လာခဲ့တယ်။ ဖုန်းနံပါတ်ကို ကြည့်လိုက်တော့\nအေးစက်စက်နဲ့ပဲ သက်နွယ်ရဲ့ဖုန်းကို ဖြေလိုက်တယ်။ အပေါင်းအသင်းဆန့်ဝင်တဲ့\nသက်နွယ်က ကျွန်တော့်အသံကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာ သူမကို\n“ဟိုနေ့က ဖုန်းမကိုင်ဖြစ်တဲ့အကြောင်းကို တောင်းပန်မလို့ပါ”\nအခုချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ သီရီဆီကို အမြန်ရောက်ချင်တဲ့စိတ်က\nစိုးမိုးနေတာမို့ သက်နွယ်နဲု့ဖုန်းထပ်ပြီး မပြောချင်တာအမှန်ပဲ။\n“သြော်…. အဲဒီကိစ္စလား အဲဒါဆိုရင် နောက်မှပြန်ဆက်လိုက်တော့\nပြောပြီးပြီးချင်းပဲ သက်နွယ်ဘက်က ဘာပြန်ပြောမယ်ကို\nကျွန်တော်နားမထောင်တော့ဘဲ ဖုန်းကိုချပစ်လိုက်တယ်။ အလိုမကျရင်\nစိတ်ကောက်ပြီး ချော့ရခက်တဲ့ သက်နွယ် စိတ်ကောက်မှာကို\nကျွန်တော်မစိုးရိမ်တော့ဘူး။ သက်နွယ်က တစ်ခါတစ်ခါ\nတော်တော်ကို ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာ\nသက်နွယ်စိတ်ဆိုးမှာကိုလည်း ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာမရှိသလို၊ မပြီးပြတ်သေးတဲ့\nအလုပ်တွေကို ထားပြီး ထွက်လာတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်အထက်က လူကြီးနဲ့\nစကားများရမှာကိုလည်း ကျွန်တော်မတွေးမိပါဘူး။ အခု ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ\nရှိနေတဲ့ဆန္ဒတစ်ခုက သီရီဆီကို အမြန်ဆုံးရောက်ဖို့ပါပဲ။ သီရီ\nအခုလိုဆေးရုံတက်ရတာ ကျွန်တော့်အပြစ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ အဲဒီညက သီရီသာ\nကျွန်တော့်ဆီကို လိုက်မလာခဲ့ရင် သီရီ အခုလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့\nဆေးရုံကိုရောက်တော့ ဖြူဖွေးနေတဲ့ အိပ်ရာခင်းနဲ့ အပြိုင် ဖြူရော်နေတဲ့\nသီရီရဲ့ အသားအရည်ဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဆို့နစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။\nကျွန်တော်ရောက်နေတာတောင် သီရီက မသိနိုင်အောင်ကို အိပ်မောကျနေတယ်။\nနစ်ပ်တစ်ယောက်ရဲ့ အပြောအရ သီရီ ညတုန်းက အဖျားတက်နေလို့\nကောင်းကောင်းအိပ်မရမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ ပင်ဂိုက အာရုံကြောအားနည်းတာမို့\nဆရာဝန်က သီရီကို ကားကြာကြာမမောင်းဖို့ သတိပေးခဲ့ပြီးသား၊ ဟိုနေ့ညက\nကျွန်တော့်ဆီကို သီရီ လာခဲ့တာ အနည်းဆုံးမကြာဘူးဆိုရင် နှစ်နာရီလောက်\nကားမောင်းခဲ့ရတယ်။ နောက်ပြီး အဲဒီညက သီရီ မိုးမိခဲ့သေးတယ်။\nပြန်စဉ်းစားရင် အားလုံးက ကျွန်တော့်ကြောင့်လို့ပဲ\nတစ်ထစ်ချပြောလို့ရလောက်အောင်ပဲ။ ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်ရင်း ဖြူဖျော့နေတဲ့\nသီရီရဲ့ လက်ကလေးကို ဖွဖွလေး ဆုပ်ကိုင်မိတယ်။ ကိုယ်ပူရှိန်ကြောင့်\nနွေးနေတဲ့ သီရီရဲ့လက်ကလေးက ပူလောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ထဲကို အမည်မသိတဲ့\nအေးမြမှုကို ခံစားလိုက်ရတာတော့ အမှန်ပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အချိန်သိပ်မရလို့\nသီရီဆီမှာ ခဏလေးနေပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတော့ စိတ်ထဲမှာ\nညနေစောင်း အလုပ်က ဆင်းချိန်လောက်မှာ ကျွန်တော့်ဆီကို\nသက်နွယ်ဖုန်းဆက်လာပြန်တယ်။ အသံကတော့ မနက်တုန်းကလို\nကြည်ကြည်လင်လင်အသံမျိုးမဟုတ်ပေမယ့် သူ့ဘက်က အမှားကိုတော့\nတောင်းပန်ချင်နေပုံပဲ။ ရှေးကအချစ်ရေးမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လူတွေ\nပြောခဲ့ကြတာ အချစ်ရေးမှာ အချစ်ကြီးတဲ့သူက ရှုံးတယ်တဲ့။ ဒီလိုပါပဲ\nကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော်ချစ်တဲ့ သက်နွယ်ကို အရှုံးပေးလိုက်ရတာ\nအဆန်းတော့မဟုတ်ပါဘူး။ အလုပ်ကနေ အိမ်အပြန် သီရီဆီ သွားဦးမယ်လို့\nစိတ်ကူးရင်း ကားကို ဆေးရုံဆီကို မောင်းနေတုန်း ကျွန်တော့်ဆီကို သီရီ\nဖုန်းဆက်လာတယ်။ သီရီနဲ့ ဖုန်းပြောပြီး အခြေအနေက\nသိပ်မစိုးရိမ်ရတော့ဘူးလို့ ထင်လို့ ကျွန်တော်အိမ်ကိုပဲ ပြန်ခဲ့တယ်။\nအဲဒီညက ကျွန်တော့်အတွေးထဲမှာ သီရီကို စိတ်ပူတာနဲ့ သုံးရက်လောက်\nမတွေ့ရတာဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ချစ်သူ သက်နွယ်ကို သတိရတဲ့စိတ်တွေ\nနောက်နေ့ကို အိပ်ရာစောစောထပြီး မနက်ဘက်လမ်းထလျှောက်တတ်တဲ့ သက်နွယ်ကို\nသွားတွေ့ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။ ခါတိုင်း သက်နွယ်လေ့ကျင့်ခန်းတဲ့\nနေရာတွေကို သွားရင် ကျွန်တော်လိုက်သွားလေ့ရှိတာမို့ သက်နွယ်မရောက်ခင်\nအရင်ရောက်နှင့်အောင် မနက်အစောကြီးထပြီး အဲဒီနေရာမှာ သွားစောင့်နေခဲ့တယ်။\nသက်နွယ်ကတော့ သူမ လာနေကြအချိန် အတိအကျအတိုင်းပဲ\nအဲဒီနေရာကိုရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သက်နွယ်တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ခဲ့ဘူး\nသက်နွယ်ဘေးမှာ ခပ်ချောချောကောင်လေး တစ်ယောက်နဲ့ အတူတူလာတာကို\nကျွန်တော်မြင်လိုက်ရတော့ သ၀န်တိုသလို ရင်ထဲမှာလည်း အောင့်သက်သက်နဲ့။\nသက်နွယ်က ကျွန်တော့်ကို အခုချိန်ထိ မမြင်သေးဘူး၊ သူ့ဘေးက ကောင်လေးနဲ့\nအကြည်စိုက်လို့ ကောင်းတုန်းပေါ့။ ကျွန်တော့်ကို တွေ့သွားတော့ သက်နွယ်က\nဘာမှမဖြစ်သလို ပြုံးပြပြီး သူ့ဘေးက ကောင်လေးကို နှုတ်ဆက်ပြီး\nကျွန်တော့်ဆီကို လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ခေတ်စကားနဲ့ပြောမယ်ဆိုရင်\nအထာကျပြီး ဆရာဖြစ်တဲ့ သက်နွယ်ကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့များ\nသီရီလည်း ဆေးရုံက ဆင်းပြီး အလုပ်တောင် ပြန်ဝင်နေပြီ။ အခြေအနေအားလုံးလည်း\nပုံမှန်လို အဆင်ပြေနေခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော်နဲ့ သက်နွယ်လည်း ချစ်သူဘ၀ကို\nပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းရင်းပေါ့။ တစ်နေ့တော့ သီရီ ကျွန်တော့်ဆီကို\nလာပြီး သူနိုင်ငံခြားကို အပြီးထွက်သွားတော့မယ် အကြောင်းပြောတယ်။\nရုတ်တရက်မို့ ကျွန်တော် အံ့အားသင့်ပြီး ဘာစကားမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။\nသီရီကတော့ အရင်လို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ပဲ။ ဘယ်တော့သွားရမှာလဲလို့\nကျွန်တော်က မေးလိုက်တော့ နောက်တစ်ပတ်နေရင်တဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ\nဒိန်းကနဲဆိုပြီး ဖြစ်သွားတယ်။ တကယ်တော့ တစ်ပတ်ဆိုတဲ့ အချိန်ဟာ\nခဏလေးနဲ့ပြီးသွားမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ သီရီရဲ့ အဖေနဲ့ အမေက\nနိုင်ငံခြားမှာဆိုတော့ သီရီအတွက်လည်း အဆင်ပြေတယ်လို့ သူမက ၀မ်းမနည်းသလို\nဟန်ဆောင်ပြီး ပြောနေပေမယ့် သူမရဲ့ မျက်ဝန်းဟာ အသက်မဲ့နေမှန်း အဲဒီနေ့က\nကျွန်တော်ဖတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး\nပြောစရာစကားတွေ များနေပေမယ့် သိပ်မပြောဖြစ်ခဲ့ကြဘူး။ အဲဒီနေ့က\nအိမ်ပြန်လမ်းမှာ ကျွန်တော်ဟာ ဆွံ့အသူတစ်ယောက်လုံးလုံးကို ဖြစ်နေခဲ့တယ်။\nအိမ်ပြန်ရောက်တော့ အ၀တ်အစားတောင် မလဲနိုင်ဘဲ အိပ်ရာပေါ်ကို ဘုန်းကနဲ\nပစ်လှဲလိုက်တယ်။ ရင်ထဲမှာ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းကို\nဘယ်အချိန်ပြန်တွေ့မှန်း မသိအောင် ခွဲခွာရမှာကို ၀မ်းနည်းနေတာလား?\nကျွန်တော့်ရဲ့ မရှိမဖြစ်လိုဖြစ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရမှာမို့လို့\nကျွန်တော်ကြောက်နေတာလား? ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်တောင် ဝေခွဲမရအောင်\nကျွန်တော့်စိတ်တွေ အလုပ်ရှုပ်တဲ့ညတစ်ည ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ တချိန်လုံးမြည်နေတဲ့\nဖုန်းကို ကိုင်ပြီး စကားပြောဖို့ ဝေးလို့ ဘယ်သူဆက်မှန်း သိအောင်တောင်\nဖုန်းကို လှည့်မကြည့်ခဲ့မိဘူး။ နောက်ပြီး အဲဒီညက အိပ်ခြင်းကို\nနှစ်သက်တဲ့ကျွန်တော့်အတွက် ဘ၀မှာ ပထမဆုံး အိပ်မရတဲ့ညလည်း ဖြစ်တယ်။\nတစ်ညလုံး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အိပ်ရာထက်မှာ ဘာတွေတွေးလို့\nတွေးနေမိမှန်း မသိအောင်ကို စိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့ ကင်းကွာနေတဲ့ ညလည်းဖြစ်တယ်။\nနောက်နေ့မနက်ထိ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဝေခွဲရခက်တဲ့ ခံစားမှုကို\nခံစားနေရတုန်းပဲ။ ညတုန်းက ဖုန်းဆက်တာကို မကိုင်လို့ စိတ်ဆိုးနေတဲ့\nသက်နွယ်ကို ချော့ဖို့ ကျွန်တော် သတိမရသလို၊ ကျွန်တော့်အတွက်ဆိုတဲ့\nအရာတွေကို လုပ်ဖို့တောင် ကျွန်တော် မေ့နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်အတွေး၊\nကျွန်တော့်အာရုံထဲမှာ သီရီက မကြာခင် ကျွန်တော့်ဘေးက\nထွက်သွားတော့မှာလားဆိုတဲ့ ၀မ်းနည်းမှုကို ခံစားရတာ အမှန်ပဲ။ အဲဒီနေ့က\nကျွန်တော် အလုပ်ကို မသွားခဲ့ဘူး။ တစ်နေကုန် အိမ်ထဲမှာပဲ နေပြီး၊\nဘယ်သူ့ဖုန်းမှလည်း လက်ခံစကားမပြောခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်သိပ်ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့\nသက်နွယ်ဆီကို ချော့ဖို့လည်း ကျွန်တော်မသွားခဲ့သလို၊ ဖုန်းဆက်ပြီး\nတောင်းပန်ဖို့လည်း ကျွန်တော်မကြိုးစားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ခွဲခွာခါနီး\nသူငယ်ချင်းအတွက် နှုတ်ဆက်ပွဲလေးတော့ လုပ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ယူဆတဲ့အတွက်\nသီရီဆီကို ညနေစောင်းမှာ ကျွန်တော်ထွက်လာခဲ့တယ်။\nအဲဒီညနေက သီရီနဲ့ ကျွန်တော်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သွားပြီး စားသောက်ရင်း\nစကားတွေ အများကြီးပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ အများဆုံးကတော့\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ငယ်ဘ၀တွေပေါ့။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲက ခံစားချက်တွေ\nသက်သာအောင် သီရီကို ခွင့်တောင်းပြီး ကျွန်တော် အရက်သောက်ခဲ့တယ်။\nသောက်လေ့သောက်ထမရှိတဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် အဲဒီညနေက သိပ်ကို မူးတဲ့ညနေပေါ့။\nသီရီက အများကြီးမသောက်ဖို့ တားပေမယ့် ကျွန်တော်အများကြီးသောက်လိုက်မိတယ်။\nအဲဒီညနေက ကျွန်တော့်ဘ၀မှာ ပထမဆုံးနဲ့ အဆိုးဝါးဆုံး မူးတဲ့နေ့လည်း\nနောက်နေ့မနက် ကျွန်တော်နှိုးတော့ ခေါင်းတွေ အရမ်းကို ကိုက်နေခဲ့တယ်။\nတော်တော်နဲ့ အိပ်ရာမထနိုင်ခဲ့ဘူး။ မျက်လုံးကို ကြိုးစားပြီး\nဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် သီရီ အိမ်ကို ရောက်နေမှန်း\nကျွန်တော်သိလိုက်ရတယ်။ ဘေးကို ကြည့်လိုက်တော့ သီရီ မောင်လေးက\nကျွန်တော့်အပေါ်ကို ခြေထောက်တစ်ချောင်းတင်ရက်သားနဲ့ အိပ်မောကျနေလေရဲ့။\nနာရီကို လှန်းကြည့်မိလိုက်တော့ ၆ နာရီပဲရှိသေးတယ်။ မျက်နှာသစ်ဖို့\nအိပ်ရာကနေဆင်းလို့ လုပ်နေတုန်း ခြေထောက်အောက်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို\nနင်းမိလိုက်တယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ပဲ။\nသိချင်စိတ်နဲ့ ကျွန်တော် စာအုပ်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး အထဲကို\nလှန်ကြည့်မိလိုက်တယ်။ ဘာတွေရေးထားမှန်းကို မဖတ်ကြည့်မိပေမယ့် လက်ရေးကို\nမြင်လိုက်ရုံနဲ့ သီရီရဲ့ စာအုပ်မှန်း ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။\nဒိုင်ယာရီဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ချရေးထားတာ မဟုတ်လား။\nအထူးသဖြင့် တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ဒိုင်ယာရီကို ပိုင်ရှင်မသိဘဲ ဖတ်တာက\nရိုင်းစိုင်းတဲ့အပြုအမူမှန်း ကျွန်တော်သိတဲ့အတွက် မဖတ်ဘဲ ပိတ်လိုက်ဖို့\nပြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အမှတ်တမဲ့ ဖတ်မိတဲ့ စာလေးတစ်ကြောင်းကြောင့်\n“လင်းထိုက် နင်တကယ်ပဲ ငါ့ခံစားချက်တွေကို မသိတာလား? လောကမှာ\nဝေးကွာခြင်းဆိုတာ နီးခြင်း၊ဝေးခြင်းမဟုတ်ဘူး။ နင့်ဘေးမှာ နင့်ကိုချစ်တဲ့\nငါရှိနေတယ်ဆိုတာကို နင်မသိတာပဲဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ငါတကယ်ပဲ အခုမှ\nသဘောပေါက်တော့တယ်။ ငါ့ခံစားချက်တွေကို နင်သိအောင် ငါဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ ”\nမရည်ရွယ်ဘဲ ဖတ်မိတဲ့ အဲဒီစာကလည်းနေ သီရီရဲ့ ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်ကို\nဖတ်ချင်စိတ်ဖြစ်လာအောင် ဆွဲဆောင်သွားလိုက်တာ ကျွန်တော် မျက်နှာမသစ်ဘဲ\nစာအုပ်ကလေးကိုပဲ ထိုင်ပြီးဖတ်မိနေခဲ့တယ်။ ဒိုင်ယာရီ တစ်အုပ်လုံးနီးပါး\nကျွန်တော့်အကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူမ\nဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ သူမအပေါ်ဆိုးဆိုး သူမကတော့\nအချစ်မလျော့ဘူးဆိုတာတွေရော အများကြီးပဲ။ သီရီရဲ့ဒိုင်ယာရီကိုဖတ်ရင်း\nကျွန်တော့်ရင်တွေ ခုန်မှန်းမသိခုန်နေခဲ့တယ်။ ဒိုင်ယာရီကို ဖတ်နေရင်း သူမ\nကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လိုအနစ်နာခံခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ\nအလိုလိုနေရင်း ပြန်ပြီး မြင်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ သက်နွယ်ကို အပြင်မှာ\nအမှတ်တမဲ့တွေ့မိရင် မသိချင်ယောင်ဆောင်သွားခဲ့တာက သူမရဲ့ အလိုက်သိမှုလို့\nထင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်အထင်က မှားနေတယ်ဆိုတာ အဲဒီတော့မှ\n“ငါချစ်တဲ့ နင့်ကို တခြားသူရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မြင်ရတာ ငါသိပ်ရင်နာပဲ\nလင်းထိုက်ရယ်….. ဒါပေမယ့် နင်ရဲ့ အပြုံးကို မြင်ရတော့\nနင်ပျော်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိလိုက်ရတယ်။ နင်ပျော်ရင် ငါကျေနပ်ပါတယ်။ ငါဟာ\nနင်ကြိုက်တဲ့ ခပ်ချောချော ကောင်မလေးမှ မဟုတ်ခဲ့တာပဲ”\nသီရီရဲ့ ဒိုင်ယာရီကို ဖတ်ရင်း သူမ ခံစားရသလို၊ ကျွန်တော်လည်း\nခံစားနေရသလိုပဲ။ ဖတ်ရင်းနဲ့မှ ကျွန်တော့်ရင်ကို နင့်နေအောင်\nခံစားရတာကတော့ ကျွန်တော်ကားပျက်တဲ့ညက အကြောင်းပေါ့။ အဲဒီညက\nကျွန်တော်သူမဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူမက ဆေးခန်းမှာ\nအားနည်းနေလို့ ဆရာဝန်က ကလူးကိုစ့်ပုလင်းချိတ်ခိုင်းလို့ ချိတ်နေတဲ့\nအချိန်၊ ကျွန်တော့်ဖုန်းဆက်ပြီးတဲ့နောက် သူမစိတ်တွေပူလို့ ဆေးခန်းကနေ\nအိမ်ကို မပြန်ဘဲ ကျွန်တော့်ဆီကို တန်းလာခဲ့မှန်း ကျွန်တော်သိလိုက်ရတယ်။\nနောက်တော့ အားနည်းတဲ့ကြားက မိုးမိတဲ့အတွက် အဖျားဝင်ပြီး\nဆေးရုံတက်လိုက်ရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်ကို\nဖတ်ရင်း ကျွန်တော့် ပါးပြင်မှာ စိုစွတ်လာခဲ့တယ်။ ပါးပြင်ကို\nလက်နဲ့စမ်းကြည့်ရင်း ငါမျက်ရည်တွေ ကျနေပါလားလို့ သတိထားမိတဲ့အချိန်\nစာအုပ်ကို ပိတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မေးခွန်းတွေ\n“ဘာလို့ ဒီမျက်ရည်တွေ ကျရတာလဲ?”\n“ဘာကြောင့် သီရီထွက်သွားမယ်ပြောတုန်းက ကျွန်တော် ၀မ်းနည်းရတာလဲ?”\nကျွန်တော့်မေးခွန်းတွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် အဖြေမသိသလို၊\nအခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဘာဖြစ်ချင်မှန်း၊\nဘာလုပ်ချင်မှန်းလည်း ကျွန်တော်မသိခဲ့ဘူး။ ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်ကလေးကို\nပိတ်ပြီး စားပွဲပေါ်တင်ကာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မနှုတ်ဆက်ဘဲ တိတ်တိတ်ကလေး ကျွန်တော်\nအိမ်ကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်အိမ်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာပါဘူး။ သီရီ\nကျွန်တော့်ဆီကို ဖုန်းဆက်လာခဲ့တယ်။ သူအိပ်ရာက နိုးလာတော့ ကျွန်တော့်ကို\nကျွန်တော်အိမ်ပြန်ရောက်နေပြီမို့ စိတ်ချစွာနဲ့ ဖုန်းချသွားခဲ့တယ်။\nအဲဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မေးခွန်းတွေကြားမှာပဲ\nနစ်မွန်းနေခဲ့တယ်။ ဘာကိုရွေးချယ်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့တယ်။\nညနေစောင်းလောက်မှာ ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို\nကျွန်တော်လိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ သက်နွယ်ကို တွေ့ဖို့ချိန်းပြီး သက်နွယ်ဆီမှာ\nတစ်စုံတစ်ခုကို ရင်ဖွင့်ဖို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားလိုက်တယ်။\nချိန်းထားတဲ့နေရာကို ကျွန်တော့်ထက် သက်နွယ်က အရင်ရောက်နေခဲ့တယ်။\nကျွန်တော့်ကို မြင်တော့ ပြုံးပြရင်း သက်နွယ်က နေရာဖယ်ပေးတယ်။\n“ငါမသောက်တော့ဘူး။ တစ်နေရာ သွားစရာရှိသေးလို့ အချိန်သိပ်မရဘူး။”\n“အင်း။ ဒါဆိုရင် ပြောစရာရှိတာပြောလေ”\nကျွန်တော့်စကားကြောင့် သက်နွယ်ရဲ့ မျက်နှာက ပျက်မသွားတာမျိုး၊\nမမျှော်လင့်တဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရလို့ အံ့သြတာမျိုး လုံးဝကို\nမတွေ့ရပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ပြုံးရင်း\n“ကောင်းတယ်။ အဲဒီစကားကို ဒီနေ့ပဲ သက်နွယ်လည်း ပြောမလို့”\nဒီလိုနဲ့ပဲ လူအများအမြင်မှာ သိပ်ချစ်ကြပါတယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်နဲ့သက်နွယ်\nလမ်းခွဲလိုက်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို\nဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ ထင်မိကြမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သက်နွယ်နဲ့ ပြောစရာ\nစကားလည်းမရှိတော့ပြီမို့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စတင်ပြီး\nအကောင်အထည်ဖော်ပါတယ်။ သီရီဆီကို ဖုန်းလှမ်းဆက်ပြီး အရင်က\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် တွေ့နေကြဆိုင်ကို ချိန်းလိုက်တယ်။\nကျွန်တော်ရောက်သွားတော့ သီရီက ရောက်နှင့်နေပြီ။ အရင်က ဒီဆိုင်မှာ သီရီနဲ့\nကျွန်တော်တွေ့ရင် ဘေးချင်းကပ်ထိုင်ကြတာများတယ်။ ဒီနေ့တော့ သီရီရဲ့\n“သီရီ နင်နိုင်ငံခြားကို မသွားပါနဲ့လား”\nရုတ်တရက် ပြောလိုက်တာမို့ သီရီ ကြောင်သွားပုံရတယ်။\n“ငါနင့်ကို မသွားစေချင်လို့ပေါ့၊ နင်ဒီမှာလည်း အဆင်ပြေနေတာပဲ\nကျွန်တော့်ဆီက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတာမို့ သီရီ\nမျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပေါ့။\n“ငါသွားဖို့ အားလုံး စီစဉ်ပြီးပြီဟ။ ရက်ကလည်း နီးနေပြီလေ”\n“ငါမသွားဖို့တားရင်ကော နင်သွားမှာပဲလား သီရီ”\nသီရီရဲ့ မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်မိတယ်။\n“နင်က ငါ့ကို ဘာလို့ မသွားဖို့တားရတာလဲ?”\nသီရီကလည်း ကျွန်တော့်မျက်လုံးကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း ပြန်မေးတယ်။ သူမရဲ့\nအကြည့်ထဲမှာ ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲက တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသလို\n“ငါနင့်ကို ချစ်လို့ မသွားစေချင်တာ”\nရဲရဲတင်းတင်းကြီးပဲ ကျွန်တော် ဖြေလိုက်မိတယ်။ ကျွန်တော့်အဖြေကြောင့် သူမ\nမျက်နှာ ပန်းရောင်သန်းသွားပြီး ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်ကို\nလွဲလိုက်တယ်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်နေရာက သူမဘေးကို ကျွန်တော်ထသွားပြီး\nသူမဘေးမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ဘာလုပ်မလို့လဲဆိုတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့\nသူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေဆဲ\n“ငါနင့်ကို လက်ထက်ပါရစေ သီရီ”\nသူမထံမှ လက်ထက်ခွင့်ကို တောင်းရင်း သူမရဲ့ လက်ကိုတော့ ခွင့်မတောင်းပဲ\nကျွန်တော် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိတယ်။ သူမကလည်း မရုန်းသလို၊ ကျွန်တော်ကလည်း\nမလွှတ်မိပါဘူး။ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်လေး ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်ပေါ့။ အရင်က\nဒီနေရာလေးကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လာဖူးပေမယ့်\nဒီနေရာလေးက အရင်ထက် ပိုပြီး ထူးထူးခြားခြား အဲဒီညနေက လှပလို့နေတယ်။\nအဲဒီညနေက ဆောင်းရာသီရဲ့ ညနေစောင်းထဲက တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးအတွက်တော့ နွေးထွေးနေခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ…….\nWritten By Rukia(May Khine)\nPosted by ya wai at 1:54 AM0comments\nဖုန်းပြောပြီးနှစ်ရက်အကြာမှ ကျွန်မဆီ မောင်အခစားရောက်ခဲ့တယ်။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ နှင်းတွေ အဆက်မပြတ်ကျနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မနေတဲ့မြို့တစ်ခုလုံးကို နှင်းတွေက လွှမ်းခြုံသိမ်းကျုံးထားလိုက်တယ်။ မောင့်ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာလဲ အေးခဲတဲ့နှင်းပွင့်လေးတွေ ခပ်ပါးပါးဖုံးလို့.. ကျွန်မကိုတွေ့တော့ မောင်ကအပြုံးနွေးနွေးလေးနဲ့ နှုတ်ဆက်တယ်။ မောင့်အပြောကို ကျွန်မက နှင်းခဲတွေလို မာမာဆတ်ဆတ် အေးအေးစက်စက်တုန့်ပြန်တယ်။ခွဲခွာနေတဲ့ ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ ရံဖန်ရံခါ မောင်နဲ့တွေ့ဆုံရတိုင်း မောင့်ရဲ့နွေးထွေးတဲ့အပြုံးက "ဒီတစ်ခါတွေ့ပြီးရင် လမ်းခွဲမယ်"ဆိုတဲ့ ကျွန်မရဲ့စိတ်ကူးကို ပြေပျက်သွားစေတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ သတိပေးမိတယ်။ တခဏတာရလိုက်တဲ့ နွေးထွေးကြင်နာမှုကိုမက်မောပြီး တစ်ဘဝစာ အထီးကျန်ခြင်းကို မဖက်တွယ်နဲ့လို့ .....\nဆောရီးပါမောင်... ကျွန်မကိုမောင်ချစ်သလို မောင့်ကိုလည်းရတီချစ်တတ်အောင် သက်ဆုံးထိ ရတီသင်ယူပါမယ်လို့.....မူရင်း-- http://www.rs66.com/a/3/aiqinggushi/75585.html\nPosted by ya wai at 2:45 AM0comments\nလွန်ခဲ့တဲ့ 10 နှစ် 2001 ခုနှစ်လောက်ကကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုပါ.. ကျွန်တော် ကိုးတန်းစာမေးပွဲဖြေအပြီး..ဆယ်တန်းတက်ဖို့\nကျွန်တော် ပြင်ဦးလွင်က အဆောင်တစ်ခုကို ရောက်ခဲ့တယ်....ကျွန်တော် အဆောင်စပီးဝင်တဲ့အချိန်က 3လပိုင်း သင်္ကြန်မရောက်ခင်အချိန်လေ...အိမ်က ကျွန်တော့ကို ထိန်းမနိုင်လို့ အဆောင်စောစောစီးစီးပို့ထားတာ... :D အဲ့တာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ပြင်ဦးလွင်ကိုရောက်လာရော.. နေရတဲ့အဆောင်က အင်္ဂလိပ်ခောတ်က အိမ်အိုကြီးပေါ့....နေရာက အထက (4) ကျောင်းအနောက်ဘက်မှာ... ကျောင်းကြီးရဲ့ အနောက်မှာ ဘောလုံးကွင်းရှိတယ်...ဘောလုံးကွင်းရဲ့ လမ်းတစ်ဖက်မှာ တရားစခန်းရိပ်သာတစ်ခုရှိတယ်.... ဘောလုံးကွင်းရဲ့အရှေ့မှာမှ ကျွန်တော်တို့အဆောင်ပေါ့... အဆောင်ရဲ့ အနောက်မှာ မက်မန်းခြံတစ်ခြံရှိတယ်.. အဆောင်ရဲ့လမ်းတစ်ဖက်ခြားမှာ ကျွန်တော်တို့အဆောင်လိုပဲ ခြံဝင်းအကျယ်ကြီးနဲ့ အိမ်အိုကြီးတစ်လုံးရှိတယ်..\nကျွန်တော်တို့အဆောင်ဝင်းကြီးရဲ့ ညာဘက်ထောင့်မှာ ညောင်ပင်ကြီးတစ်ပင်ရှိသေးတယ်....\nအဲ့ဒီမှာနေဖို့ ကျွန်တော်စရောက်တော့ အဆောင်မှာ စာသင်ဆောင်တွေဆောက်နေတုန်းရှိသေးတယ်.. နေ့လည်ပိုင်းဆိုရင်တော့ လက်သမားတွေ ရှိတာပေါ့ဗျာ... ညပိုင်းမှာ ကျွန်တော်ရယ်9တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ရယ် 8 တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ရယ်..3 ယောက် အဲ့အိမ်ကြီးရဲ့ အောက်ထပ်မှာ အိပ်ကြတယ်....အိမ်ထဲကို ၀င်တာနဲ့ တံခါးရဲ့ဘေးမှာ အပေါ်ထပ်ကို တက်တဲ့လှေခါးရှိတယ်... ဘယ်ဘက်မှာက ဧည့်ခန်းပေါ့..ဧည့်ခန်းရဲ့ တစ်ဖက်မှာမှ ကျွန်တော်တို့အိပ်ရတဲ့နေရာလေးပေါ့..ဗီဒို နှစ်လုံးနဲ့အခန်းလိုကန့်ထားတာဗျာ... ကျွန်တော်က တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်မှာ အိပ်တယ် ...ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကတော့ ဟိုဘက်ကုတင်မှာ အိပ်ကြတယ်.. ကျွန်တော်အိပ်တဲ့နေရာကနေကြည့်ရင် လှေခါးနဲ့တံခါးမကြီးကို လှမ်းမြင်နေရတယ်...\nအဆောင်က အခုမှစပြင်ကာစဆိုတော့ လျှပ်စစ်မီးတွေ မဆင်ရသေးဘူး... ဧည့်ခန်းထဲမှာပဲ အင်ဗာတာနဲ့ထွန်းထားတဲ့ မီးချောင်းတစ်ချောင်းရှိတာ...အဲ့တာနဲ့ ကျွန်တော်ရောက်ပီး တစ်ပတ်လောက် ည8 နာရီလောက်မှာ လေတွေအရမ်းတိုက်ပီးတော့ မိုးတွေရွာလာရော....မိုးရွာတော့ ကျွန်တော်လဲ စောစောအိပ်တာပေါ့... ဧည့်ခန်းက မီးချောင်းကိုတော့ တစ်ညလုံးထွန်းထားတယ်..\nည9နာရီလောက်ကတည်းက ကျွန်တော်အိပ်ပျော်သွားတယ်...ည 1 နာရီလောက်မှာ ကျွန်တော် ပြန်နိုးလာတယ် မိုးကတိတ်သွားပီ......အဲ့အချိန်မှာ တံခါးကို ဒုန်းခနဲ ထုလိုက်တဲ့ အသံကျွန်တော်ကြားလိုက်ရတယ်...အသံက တော်တော်ကျယ်တယ်....အိမ်တစ်လုံး ဟိန်းထွက်သွားတာ..အဲ့တာနဲ့ကျွန်တော်လဲ ငုတ်တုတ်ထထိုင်လိုက်တယ်....လောက်လေးခွကို ကောက်ကိုင်ပီးတော့ တံခါးကို လှမ်းချိန်ထားလိုက်တယ်...စကြားခါစက တစ်ချက်ချင်းထုတာ..နောက်တော့ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့မြန်လာတယ်.....ဒုန်း ဒုန်း....ဒုန်း ဒုန်း...နဲ့ စက်တိုက်ကိုထုနေတာဗျာ...ကျွန်တော်လဲတော်တော်ကြောက်နေပီ....ဇောချွေးတွေလဲပြန်နေပီ....သိသမျှ မှတ်သမျှဘုရားစာတွေ ထိုင်ရွတ်နေတာ...မျက်လုံးကလဲ အဲ့တံခါးကနေမခွါရဲဘူး......ဟိုဘက်ကုတင်က ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကိုကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ပျော်နေတာ တစ်စက်ခလေးမှ မနိုးဘူး.... ထပီးတော့လဲ သွားမနိုးရဲဘူး...အသံတောင်မထွက်ရဲဘူးဗျာ...\nနာရီကြည့်လိုက်တော့3နာရီထိုးတော့မယ်...အဲ့တာနဲ့ ဟိုဘက်ကုတင်ကကောင်လေး2ယောက်ကို တိုးတိုးလေး လှုပ်နိုးလိုက်တယ်...သူတို့လဲ နိုးလာရော..အသံမထွက်နဲ့... ဘာသံကြားလဲ နားထောင်ကြည့်လို့ပြောလိုက်တယ်...အဲ့တော့ ကောင်လေးတွေလဲ ကြောက်ကုန်တာပေါ့...ပီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော် ဧည့်ခန်းကို သွားကြတယ်....အဲ့အချိန်မှာပဲ... အသားဖြူဖြူနဲ့တရုတ်မကြီးတစ်ယောက် ... တံခါးဘေးကနေ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပီးတော့ လှေခါးပေါ်ကို တစ်လှမ်းချင်းတက်သွားတာ မြင်လိုက်ရတယ်.... အဲ့မှာ3ယောက်သား ကြက်သေသေ ပီးတော့ ဘာစကားမှကို မပြောနိုင်တော့ဘူး...ခဏလောက်ကြာမှ အသိတွေဝင်လာပီးတော့ သုံးယောက်သား ကိုယ့်နေရာကို ပြန်ပြေးပီးတော့ ဘုရားစာ အကျယ်ကြီးထိုင်ရွတ်နေတော့တာပဲဗျာ...မိုးဘယ်လို လင်းသွားမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး..မိုးလင်းတာနဲ့ အဆောင်ပိုင်ရှင်ရှိတဲ့ ပင်မအဆောင်ကို တန်းပြေးတော့တာ...အဲ့နေ့ပီးခတည်းက ကျွန်တော်လဲ မနေရဲတော့လို့ တစ်ခြားအဆောင်ကို ပြောင်းနေလိုက်တော့တာ..... စာသင်နှစ် တစ်ဝက်လောက်မှာ ကြားရတဲ့သတင်းကတော့ အဲ့အဆောင်မှာ လာနေတဲ့ တရုတ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်နဲ့ ပလောင်လေးတစ်ယောက် အပြင်းဖျားပီးတော့ တရုတ်ကျောင်းသားကတော့ ကျောင်းဆက်မတက်ပဲနဲ့ လားရှိုးပြန်သွားတယ်.. ပလောင်လေးကတော့ ပြင်ဦးလွင်က ပါရဂူ ဆေးရုံမှာ ဆုံးသွားတယ်လို့ကြားလိုက်တယ်...ဘယ်လိုဖြစ်တယ်ဆိုတာတော့မသိဘူး.....\nအဲ့တာတွေဖြစ်ပီ3းနှစ်လောက်ကြာတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ စကားစပ်ရင်းပြောဖြစ်ကြတယ်...သူ့အဒေါ်အပျိုကြီးတစ်ယောက် ပြင်ဦးလွင်မှာ အိမ်တစ်လုံးရှိတဲ့အကြောင်းပြောပြတယ်... သူ့အဒေါ်က အဲ့အိမ်မှာပဲ ဆုံးသွားတယ်...ဆုံးသွားပီးနောက်ပိုင်း ..အိမ်ကို စိတ်စွဲပီးတော့ မကျွတ်ပဲဖြစ်နေတယ်တဲ့...သူတို့ အဲ့အိမ်ကို မကြာခဏ သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်ပေးတယ်တဲ့......သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်တဲ့အချိန်တွေဆို...ခဏခဏတွေ့တယ်လို့ပြောပြပါတယ်....မေးကြည့်လိုက်တော့မှ ကိုယ်နေခဲ့ဖူးတဲ့အဆောင်ဖြစ်နေတာသိခဲ့ရပါတယ်...\nForword mail မှပါ\nPosted by ya wai at 1:50 AM0comments\nPosted by ya wai at 6:50 PM0comments\nကျွန်မနာမည်က သန္တာအောင် အသက်က ၁၇နှစ်၊ စင်္ကာပူမှာ\nစီးပွားရေးစီမံခဲ့ခွဲမှုပညာကို လာရောက် သင်ယူနေတာပါ။ အစ်ကိုတစ်ယောက်နဲ့\nအတူတူနေတယ်လေ။ မြန်မာပြည်ကနေပြီးတော့ မိဝေး ဖဝေးနဲ့လာနေရတာ\nအခက်တွေများစွာရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ အိမ်လွမ်းတာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက\nဘာသာစကားအခက်အခဲပါ။ IELTS ကို 5.5 ရခဲ့သည့်တိုင်အောင် ကျွန်မမှာ\nသူတို့ရဲ့ စကားဝဲသံကို မမှတ်နိုင်သေးတော့ တော်တော်ခက်ပါတယ်။\nအပေါင်းအသင်းကလဲ ရှားတယ်။ မြန်မာတစ်ချို့တော့ရှိပေမယ့် နေတဲ့နေရာက\nဝေးတော့ ကျောင်းက အပြန်အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဘာမှလဲ လုပ်စရာ သိပ်မရှိတော့\n၂၀၀၇ခုနှစ် အောက်တိုဘာမှ ကျွန်မ စင်္ကာပူကို စရောက်တာပါ။\nအခုရောက်တာ ၂လလောက်ရှိပြီ။ အလုပ်ကလဲ လုပ်လို့မရသေး။ အစ်ကိုကလဲ ည\n၈နာရီလောက်မှ ပြန်ရောက်တော့ တယောက်ထဲရှိနေတဲ့ အချိန်\nအင်တာနက်သုံးဖြစ်လာတယ်။ ရန်ကုန်မှာနေတုန်းက မသုံးဖြစ်ပေမယ့် အခုတော့\nအင်တာနက်က ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ MIRC ကနေပြီးတော့\nသူငယ်ချင်းတွေရှာပြီး Chat ရတယ်။ အများစုကယောက်ျားလေးတွေပါ။ ကျွန်မက\nChatting သုံးပေမယ့် သူတို့နဲ့ ကြူရတာ ဝါသနာမပါသလို\nကျောင်းကသူငယ်ချင်းတွေပြောတဲ့ စကားက နားထဲမှာ အထပ်ထပ် ပြန်ကြားနေရတယ်။\n“Online အချစ်က မယုံရဘူး” ဒီစကားကို သိပ်မယုံချင်ပေမယ့်\nတော်တော်များများကပြောနေတော့လဲ လက်ခံရတာပေ့ါ။ တစ်နေ့တော့ မထင်မှတ်ပဲ\nအဲ့ဒီ့နေ့က ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ အကောင့်ထဲမှာ လူက တော်တော်နည်းနေပါတယ်။\nအမှတ်တမဲ့ သူ့အကောင့်ကို ကြည့်မိတယ်။ များသောအားဖြင့် ကျွန်မက “Hi”\nလုပ်ရင် ပြန်မလုပ်တဲ့ လူက ရှားပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ကျွန်မက\nကျွန်မပုံတင်ထားတာလေ။ ကြုံတုန်းလေးထည့်ကြွားရဦးမယ် ကျွန်မက\nတရုတ်သွေးပါတော့ အသာက ဖြူသလို ချောလဲတော်တော်ချောတယ်။ “ဟီး စတာနော်”။\nဘာပဲပြောပြော သူကတော့ ထူးဆန်းတယ် ကျွန်မသူ့အကောင့်ကို ခဏခဏ\nစကားစပြောဖူးပါတယ် တခါမှ ပြန်မပြောဘူး။ အဲ့ဒီ့နေ့က ဘာရယ်မဟုတ်ပဲ စပြီး\n“ကျွန်တော်လား ဟင် ကျွန်တော်ကို မသိဘူးလား”\n“အင်း မသိဘူး ယူနဲ့ တခါမှ မချက်ဖူးဘူးလေ”\n“အော် ဟုတ်လား ကျွန်တော်လဲ မသိဘူး”\n“ယူ ကျွန်မအကောင့်ကို ဘယ်ကရလဲ”\n“မေ့နေပြီ…. Forward မေးလ်ကနေလိမ့်မယ်”\n“ထားပါတော့ ဒါနဲ့ ယူ့နာမည်ပြောပြလေ”\n“အော် ဟုတ်သား မသိဘူးဆိုတော့ ပြောပြရတာပေါ့”\n“ ကျွန်တော့်နာမည်က ထူးမြတ် ဒီက ညီမနာမည်လဲပြောဦးလေ”\n“ကျွန်မနာမည် အောင်အောင် တောင်ကြီးမပါဘူးနော်”\n“နာမည်နဲ့ လူနဲ့မလိုက်ဘူးနော် လူလှသလောက် နာမည်က တုံးတယ်”\nအဲ့ဒီ့နေ့ကမှ ကျွန်မတို့ စကားအများကြီးပြောဖြစ်ကြတယ်။ သူက ရန်ကုန်က\nနာမည်က ထူးမြတ်၊ အသက်က ၂၀။ နေတာက တာမွေမှာ။ ကျောင်းက ဥပဒေ\nတတိယနှစ်တက်နေတာ။ သူ့အကြောင်းတွေ ကျွန်မတော်တော်သိလိုက်ရတယ် အထူးသဖြင့်\nသူက ဂိမ်းသရဲလေ။ ယောက်ျားလေးတော်တော်များများ ဂိမ်းဆော့ကြတယ်ဆိုပေမယ့်\nသူက ပိုပြီးဆော့သလိုပဲ။ သူကို ခေါ်ရင် ပြန်မပြောဖြစ်ဖြစ်နေတာ\nဂိမ်းဆော့နေလို့တဲ့။နောက်တော့ ကျွန်မနဲ့ သူတော်တော်ခင်သွားတယ်။\nဘာကြောင့်မှန်းတော့မသိပါဘူး။ အမြဲတမ်းမဟုတ်တောင် တော်တော်များများ\nသူနဲ့ပဲ ချက်ဖြစ်လာတယ်။တခါတလေ သူ့ကို စိတ်ညစ်ရင် သတိတွေဘာတွေရတတ်လာတယ်။\n“ ဘာလုပ်နေတာလဲ ကို”\n“အော် အောင် အစ်ကိုမအားသေးဘူး ခဏ”\nဒီလိုရက်တွေကလဲ အများကြီးပါ။ ကျွန်မနဲ့ချက်တိုင်းလဲ သူက\nအားတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူနဲ့ပဲ ချက်ချင်ပါတယ်။\nသူနဲ့ချက်နေဖြစ်တဲ့ရက်တွေဆို တခြားသူတွေနဲ့ မချက်ဖြစ်တော့ဘူး။ ဒါက\nဘာကိုခေါ်သလဲ ကျွန်မလဲ မသိတော့ပါဘူးရှင်။ ကျွန်မတို့ သံယောဇဉ်တွေများလာတယ်\nထင်တယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ စသိတာ ၃လပြည့်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေ့လေ။\nကျွန်မတို့ ဆီက ၈နာရီမှာ သူအွန်လိုင်းပေါ်တက်လာတယ်။\n“အောင် အစ်ကို အောင့်ကိုပြောစရာရှိတယ်”\n“အာ အရင်ကလဲ ပြောစရာရှိလို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”\n“ဟုတ်ဘူးလေ ဒီနေ့ အထူးပြောစရာရှိတာ”\n“ဟုတ်ဘူး လာနိုင်ပါဘူးဗျာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး”\n“ အောင့်ကို ချစ်တယ်”\nရုတ်တရက်တက်လာတဲ့ သူ့ဆီက စာကြောင့် နည်းနည်းတော့\nတုန့်ခနဲဖြစ်သွားတယ်။ စိတ်ထဲမှာလဲ အံ့သြလို ဝမ်းသာမိသွားတယ်လို့လဲ\nထင်တာပဲ။ အဲ့ဒီ့နေ့က ဘယ်လိုခံစားရသလဲ ဆိုတာ အခုထက်ထိ\n“ မမြင်ရပဲ ဘယ်လိုချစ်လဲ”\n“သိဘူး ချစ်တာပဲ သိတာ”\n“ ဘာကြောင့်ချစ်လဲဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိအောင် ရှင်းပြနိုင်ရင် ပြန်ချစ်မချစ်\nဒီလိုနဲ့ သူတစ်လလောက် အွန်လိုင်းပေါ်မတက်တော့ပဲ ပျောက်သွားတယ်။\nအမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင် ကျွန်မသူ့ကို သတိရပါတယ်။ဒီလိုနဲ့ သူနဲ့\nကျွန်မခင်တာ ၄လမြောက်တဲ့နေ့မှာ သူနဲ့ပြန်တွေ့တယ်။\n“အောင် အစ်ကို အောင့်ကိုဘာကြောင့်ချစ်လဲ သိပြီ”\nရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ စာကြောင်းလေးကြောင့် ကျွန်မလန့်သွားသလို\n“ အစ်ကို အောင့်ကိုချစ်တာက မုန့်ဟင်းခါးတစ်ပွဲနဲ့တူတယ်”\nကျွန်မ ရီချင်သွားတယ်။ အဲ့ဒါက ကိုကြီးရဝေ သူ့စာတွေထဲမှာ\nထည့်ရေးနေကျ စာသားတွေ။ အဖြူရောင်သံစဉ်ထဲမှာ ကိုကြီးရဝေရေးတဲ့\nရှောင်ပြေးမရတဲ့ အချစ်ဆိုတဲ့ စာတစ်ပုဒ်မှာ အဲ့ဒီ့ စာသားဖတ်ဖူးတာ။\nအဲ့ဒီ့စာသားကြောင့်ပဲ ကိုကြီးရဝေနဲ့ ကျွန်မ ခင်ခွင့်ရခဲ့တာထင်တယ်။\nသူစာတွေဖတ်ရင်း သူနဲ့ ရင်းနှီးသွားတယ်။ သူပြောပြတာက အဲ့ဒီ့စာသားက\nသူအကြိုက်ဆုံးတဲ့ တာယာမင်းဝေရေးတဲ့ ဝတ္ထုထဲမှာပါတယ်ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့်\nကျွန်မသိတာကတော့ အဲ့ဒါ ကိုကြီးရဝေရဲ့ အမှတ်တရအရှိဆုံး စာသားတစ်ခုပဲ။\n“မပြောနဲ့တော့ ဘာဆက်ပြောမှာလဲ သိတယ်”\n“ဟာ မသိလောက်ပါဘူး အောင်ရယ်”\n“ အဲ့ဒါ ကိုကြီးရဝေ သင်ပေးလိုက်တာမဟုတ်လား”\n“ ဟင် အောင် က ရဝေနဲ့ သိတယ်”\n“ သိတာပေါ့ သူက အောင့် မွေးစား အစ်ကိုလေ”\n“ ဟင် ဘယ်လိုကြီးလဲ”\n“အောင်က ချစ်လို့ အစ်ကို အဖြစ်မွေးစားထားတာ”\n“ အော် သိပြီ အောင့် အကောင့်ကို သူ့ဆီက ရတာထင်တယ်”\n“ အင်း သူနဲ့ အစ်ကိုက သိလို့လား”\n“ သူက အစ်ကို သူငယ်ချင်းလေ သူက စာရေးတာများလို့ ပေါတောတော ဖြစ်နေတာ”\n“ အဲလို မပြောပါနဲ့ သူများ အစ်ကို ကို”\n“ အစ်ကိုပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာပျောက်သွားပြီ”\n“ကဲပါ ကိုရဝေ့သူငယ်ချင်းမို့လို့ ယုံလိုက်မယ် ညီမမွေးနေ့ရောက်ရင် အဖြေပေးမယ်”\nဒီကိစ္စက ကိုရဝေနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မဖာသာ\nသူ့ဖက်ပါချင်ချင်ဖြစ်နေတာ။ မိန်းလေးမို့လို့ မူနေရတာလေ။\nဒါကလဲ မိန်းကလေးတွေရဲ့ အမူအကျင့်လဲဖြစ်သလို ရပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့\nအခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်မမွေးနေ့ရောက်ဖို့ က\n၂လနီးပါးလောက်တော့လိုသေးတယ်။ စဉ်းစားထားတာလဲမရှိလို ပေးမယ့်အဖြေကလဲ\nတစ်ခုတည်းပဲရှိတာပါ။ ဒီကြားထဲမှာ သူက ကျွန်မနဲ့ပြောရင် တစ်နေ့\nတစ်ခွန်းလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကို ချစ်တဲ့အကြောင်း အမြဲတမ်းထည့်ပြောတယ်။\n“ အင်း ကောင်းတယ် အစ်ကို အစ်ကိုရော နေကောင်းလား”\n“ ကောင်းတယ် အောင့်ကို သတိရနေတာနဲ့ပဲ နေမကောင်းဖြစ်ဖို့တောင် သတိမရတော့ဘူး”\n“ချစ်တယ်ဗျာ အောင့်ကို အရမ်းပဲချစ်တယ်”\n“ ဘာမှလဲ မဆိုင်ဘူး”\nဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့ ပိုပြီး သံယောဇဉ် ငြိတွယ်မိလာတယ်။\nကျွန်မမွေးနေ့ရောက်တဲ့ နေ့မှာ ကျွန်မ အင်တာနက်မသုံးဖြစ်ဘူး။ အဲ့နေ့မတိုင်\nပထမနေ့ကတည်းက မအိပ်ပဲနေတယ်။ ည ၁၂နာရီကျော်တာနဲ့ သူ့ကို\nမေးလ်ပို့လိုက်တယ်။ မေးလ်ထဲမှာပါတာက တစ်ကြောင်းထဲပါ “အောင်\nအစ်ကို့ကိုချစ်တယ်” ကျွန်မမှာ ရှက်တာရော ရင်ခုန်တာရော အဲ့ဒါတွေရောပြီး\nကျွန်မ အွန်လိုင်းပေါ် မတက်ရဲတော့ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ လေးရက်မြောက်တဲ့ တနေ့မှာ\nကျွန်မဆီကို ဖုန်းတခါဝင်တယ် ကြည့်လိုက်တော့ ကိုကြီးရဝေ့\npfingoအကောင့်ဖြစ်နေတယ်။ ကိုကြီးကို ဖုန်းနံပတ်ပေးထားဖြစ်တာက သူက အိမ်နဲ့\nအဆက်အသွယ်မရရင် သူ့ကိုပဲ အကူအညီတောင်းတောင်းပြီး\nမုန့်ပို့ပို့ခိုင်းနေရတာလေ။ သူ့ဆီဖုန်းဆိုတော့ အိမ်က မုန့်ပို့ပေးတာ\nက်မိတယ်။ ကြားလိုက်တာက ကိုကြီးအသံမဟုတ်ဘူး။\n“အောင် အစ်ကို့ကို ဘာလို့ရှောင်နေတာလဲ ညနေ အွန်လိုင်းပေါ်တက်ခဲ့နော်”\nကိုထူးမြတ်အသံပဲ။ ကျွန်မနဲ့ သူတစ်ခါတလေ voice ချက်ဖြစ်တယ်လေ။\nအမြဲတမ်းမဟုတ်ပေမယ့် တခါတလေပေါ့။ သူက အဲ့ဒါပဲပြောပြီး\nဖုန်းချသွားတယ်။ညရောက်တော့ သူနဲ့ ချက်ဖြစ်တယ် မျက်နှာပူနေပေမယ့် ကျွန်မ\n“အောင် ကိုယ်တို့ အချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြပြီနော်”\n“ ဘာလို့ အင်းပဲပြောနေတာလဲ”\n“ ဟာ ဘာရှက်စရာရှိလဲ ချစ်သူတွေချင်းပဲကို”\n“ မသိဘူးကွာ ဘာတွေမေးနေတာလဲ”\nဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့ ချစ်သူဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။\nကျွန်မကျောင်းပြီးသွားရင် ယူဖို့အထိလဲ တိုင်ပင်ထားသေးတယ်လေ။ ဒီကြားထဲမှာ\nတခါတလေ VZO ပါပြောကြသေးတယ်။ ကျွန်မ စာမေးပွဲရှိတဲ့နေ့တွေဆို သူက Pfingo\nနဲ့ ဖုန်းခေါ်ပြီး အားပေးလေ့ရှိသလို သူစာမေးပွဲရှိရင်လဲ သူ့ဖုန်းကို\nကျွန်မခေါ်ပြီး မနက်တိုင်း အားပေးတတ်ပါတယ်။ သူပြောတာကတော့\n“စာမေးပွဲ မဖြေခင် အောင့် အသံကြားရတာ စာတွေအကုန်ရသွားသလိုပဲ”\nဒီစကားတွေနဲ့ပဲ ကျွန်မပျော်ခဲ့တာပါ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့ ချစ်သူ\nသက်တမ်း ၈လပြည့်ခါနီးမှာ ကျွန်မ ရန်ကုန်ပြန်ဖို့ အကြောင်းက ပေါ်လာတယ်လေ။\nအိမ်က အမေ ဆေးရုံတင်ရလို့ပါ။ ကျွန်မ ရန်ကုန်ပြန်လာမယ်ဆိုတော့\nကိုထူးမြတ်ကပြောတယ် တွေ့ကြရအောင်တဲ့။ ကျွန်မက မတွေ့ရဲဘူးဆိုတော့\nချစ်သူတွေဖြစ်ပြီး အပြင်မှာ မချစ်ကြရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲလို့ပြောတယ်။\nဒီလိုနဲ့ပဲတွေ့ဖြစ်ဖို့ အကြောင်းဖန်လာတာပေါ့။ ကျွန်မရန်ကုန်ရောက်တော့\nအမေ့ကိုဆေးရုံမှာ စောင့်နေရတာနဲ့ တော်တော်နဲ့ မတွေ့ဖြစ်ဘူးပေါ့။\nဒါပေမယ့် တစ်နေ့ အိမ်က အစ်ကိုစောင့်ပေးတဲ့နေ့တော့\n“ အစ်ကို ညနေအားလား”\n“ အင်း အားတယ်အောင် ဘာလဲတွေ့ကြမလို့လား”\n“ဟုတ်တယ် နှစ်ယောက်တည်းတော့ မတွေ့ချင်ဘူး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ခေါ်လာခဲ့မယ်နော်”\n“ ဘာလဲ ကြောက်လို့လား အစ်ကိုက ကိုက်မစားပါဘူးနော်”\n“ဟုတ်ပါဘူး နှစ်ယောက်တည်းကျတော့ ကြောင်တောင်တောင်ကြီးဖြစ်နေတာကိုး\n“အင်း အားပါ့မလား သူက အလုပ်ခပ်ရှုပ်ရှုပ်ရယ်”\n“ သူက ဘာလုပ်လို့ ရှုပ်တာလဲ ကျောင်းလဲ ပြီးနေပြီမဟုတ်လား အလုပ်လဲ\n“ သိဘူး ခုတလေ သူ့ကိုဖုန်းဆက်တိုင်း မအားဘူးဖြစ်နေတာ”\n“ အောင် သူ့ကိုပြောလိုက်မယ်”\n“အင်း အင်း ညနေ ၃နာရီ တာမွေက moon bakery မှာတွေ့ကြမယ်နော်”\n“ အောင် ကိုကြီးဆီဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်ဦးမယ်လေ”\nအဲ့ဒီ့နေ့က တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ ကျွန်မရယ် ကျွန်မရယ်\nကျွန်မသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရယ်၊ ကိုထူးမြတ်ရယ်၊ ကိုကြီးရဝေရယ်။ ကျွန်မတို့\nစကားတွေမပြောရဲကြဘူး။ ကိုကြီးရဝေက စကားစစပြောပေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ\nကိုထူးမြတ်ရော ကျွန်မပါ စကားပြောရဲလာတယ်။ ကိုထူးမြတ်က အပြင်မှာ\nအသားပိုမဲပြီး နှာခေါင်းပိုကြီးပေးမယ့် ကြည့်ကောင်းပါတယ်။\nသူငယ်ချင်းကတော့ ပြောတယ် ကိုထူးမြတ်က ရုပ်ဆိုးတယ်တဲ့။ ဘာမှမသိတော့ဘူး။\nနောက်တော့ ကျွန်မမွေးနေ့နဲ့လဲ နီးနေတဲ့အတွက် ရန်ကုန်မှာမွေးနေ့\nအကြိုတစ်ပွဲလုပ်ဖြစ်တယ်။ ကိုကြီးကိုရော သူ့ကိုရော သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို\nဖိတ်ပေမယ့် အလုပ်စာမေးပွဲဖြေစရာရှိလို့ ဆိုပြီး တစ်ယောက်မှမလာပါဘူး။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ စင်္ကာပူပြန်ဖြစ်သွားတယ်လေ။\nကျွန်မတို့ အွန်လိုင်းပေါ်မှာပဲ ငယ်ချစ်တွေလိုဖြစ်သွားကြတယ်။\nကျွန်မတို့ကြားမှာ ရင်းနှီးမှုပိုရလာတယ်လို့ တခါတလေ ခံစားရသလို တခါတလေ\nပိုဝေးသွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သေချာတာ တစ်ခုက သူများတွေပြောတဲ့\nအွန်လိုင်း အချစ်က မယုံရဘူးဆိုတာ ကျွန်မ လက်ခံစရာမလိုတော့ဘူးလို့\nတွေးမိတယ်။ ကိုထူးမြတ်က ကျွန်မကို တစ်ကယ်ချစ်တာပါလို့ ကျွန်မယုံတယ်။\nကျွန်မလဲ နောက်ဆုံးနှစ်ဆိုတော့ စာတွေဖိလုပ်နေရင်း အရင်လို အွန်လိုင်းပေါ်\nအမြဲတမ်း မတက်ဖြစ်ဘူးလေ။ တခါတလေတော့ ချက်ဖြစ်ကြပါတယ်။\n“အင်း ကောင်းတယ် အောင်”\n“ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ အောင့်ကိုတောင် မခေါ်နိုင်အောင်”\n“ အင်းခဏနော် ဂိမ်းဆော့နေတာ ပြီးတော့မယ်”\nဒီလိုရက်တွေက တနေ့ထက်တစ်နေ့ပိုများလာတယ်။ တခါတလေ VZO ပြောဖြစ်ကြတယ်လေ။\nသူ့မျက်နှာက အရင်ကလောက် တက်ကြွမှုတွေ မတွေ့ရတော့ဘူး။ အသက်ကြီးလာလို့\nရင့်ကျက်လာတယ်လို့ ကျွန်မထင်မိတယ်လေ။ တခါက ကိုကြီးရဝေနဲ့တွေ့လို့\n“ ကိုကြီး ကိုထူးမြတ်နဲ့တွေ့ဖြစ်လား”\n“ တခါတလေပေါ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ ညီမရဲ့”\n“ ဟုတ်လား ကိုကြီးတော့ သတိမထားမိပါဘူး”\nဘာမှရေရေရာရာ မသိရပါဘူး။ မသိတာလဲ မဆန်းပါဘူး။ သူတို့လဲ သူတို့ ကိစ္စနဲ့\nသူတို့မဟုတ်လား။ ကျွန်မကတော့ သူ့ကိုချစ်တယ်။ သူလဲ ကျွန်မကိုချစ်မယ်လို့\nယုံကြည်နေမိတုန်းပဲ။ တနေ့ သူနဲ့ အွန်လိုင်းမှာတွေ့တော့\n“ အောင် အကိုက အောင့်ကို ပစ်သွားရင် တခြားတစ်ယောက်ရှာမှာလား”\n“ ရှာပါဘူး ဘာလဲ အစ်ကိုက အောင့်ကို လမ်းခွဲမလို့လား”\n“ ဟုတ်ပါဘူး သဘောမေးကြည့်တာ”\n“ တကယ်လို့ အစ်ကိုသေသွားရင် အောင် နောက်တစ်ယောက်ထပ်ရှာနော်”\n“ ဟယ် နမိတ်မရှိ နမာမရှိတွေ ဖွဟဲ လွဲပါစေ ဖယ်ပါစေ”\n“ အောင့်အိမ်က အကိုနဲ့ သဘောတူတယ်တဲ့”\n“ ဟုတ်လား ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ”\n“ ဒီလိုပဲ တစ်ချို့ဟာတွေတော့ လိမ်ရတာပေါ့”\n“ အောင်ပြန်လာရင် အကိုနဲ့ အောင့်အိမ်ကိုပေးတွေ့မယ်”\n“ အင်း အင်း”\nကျွန်မတို့ ဆက်ဆံရေးက ၁နှစ်ကျော်ပြီး ၂နှစ်ပြည့်တော့မယ်။\nကျွန်မမွေးနေ့ နှစ်ခါဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။ နှစ်ခါလုံးမှာ သူက အနီရောင်\nဖက်လုံးလေးတွေပေးတယ်။ ကျွန်မက သူရဲ့ မွေးနေ့ ၃ခါ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတယ်။\nလူလိုအပ်မယ် ထင်တာလေးတွေ ပိုက်ဆံစုပြီး ဝယ်ပေးဖြစ်တယ်လေ။ အခုလဲ သူက\nလိုချင်တယ်ဆိုတဲ့ iphone ဝယ်ပေးဖို့ ပိုက်ဆံစုနေဖြစ်တယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့\nကျွန်မတို့က သာယာမှုတွေဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ ကျွန်မလဲ ညနေပိုင်းမှာ\nအချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ လုပ်နေရပြီလေ။ ဒါကြောင့်ပဲ\nအွန်လိုင်းပေါ်မှာတောင်တွေ့ဖို့က ခက်ခဲလာတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မ\nကျောင်းပြီးခဲ့ပြီလေ။ ရန်ကုန်ကို ပြန်လာဖို့ ကိစ္စသူ့ကိုပြောပြတယ်။\nအချိန်ဆိုတာကလဲ အကုန်လွယ်တာပဲ သူနဲ့ ချစ်သူဖြစ်တာ\n“ အကို အောင် နောက်တပတ်ထဲ ပြန်လာရမယ် သိလား”\n“ ဟုတ်လား အတော်ပဲ အကိုလဲ အောင့်ကို ပေးစရာရှိနေတာ”\n“ အောင်လဲ အကို့ကို ပေးစရာရှိတယ်”\n“ အောင်နဲ့ အစ်ကို ချစ်သူဖြစ်တာ နှစ်နှစ်ပြည့်တိတိပြည့်တဲ့နေ့မှာ တွေ့ကြမယ်လေ”\n“ အင်း သဘောပဲလေ”\nကျွန်မ စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံလေးနဲ့ ဝယ်ထားတာ့ iphone ရယ် နောက်ပြီး\nတန်ဖိုးမကြီးပေမယ့် လှတဲ့ ဆင်တူလက်စွပ်လေး နှစ်ကွင်းရယ်လေ။\nသူ့ကိုပေးဖို့ပေါ် ထူးဆန်းတာက ကျွန်မ ဘာပေးမှာလဲဆိုတာကို သူမမေးဘူး။\nကျွန်မက သူဘာပေးမှာလဲမေးတော့လဲ “ အောင့်ကိုပေးရင် သိမှာပါတဲ့”\nဒါလေးပဲပြောတယ် ဘယ်လိုမေးမေး မေးမရဘူးဖြစ်နေတယ်။ သိချင်းစိတ်ကလဲ\nဒီနေ့ ကျွန်မရန်ကုန်ပြန်ဖို့ လေဆိပ်ဆင်းရတယ်။ စိတ်ထဲမှာ\nမိဘတွေနဲ့တွေ့ရမှာရော ကိုထူးမြတ်နဲ့တွေ့ရမှာရော စိတ်တွေက\nထပ်ပြီးဝေးကွာနေတဲ့ ရန်ကုန်လေဆိပ်ကတော့ အရင်နဲ့ မတူ တမူထူးခြားနေပြီပဲ။\nကျွန်မ ရန်ကုန်ရောက်လာပြီလေ။ ဖုန်းခေါ်ကြည့်တယ် မရဘူး သူဖုန်းမကိုင်ဘူး။\nကိုကြီးရဝေကို မေးကြည့်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက် မတွေ့ဖြစ်တာကြာပြီတဲ့။\nကိုကြီးရဝေအတွက် လက်ဆောင်သွားတဲ့နေ့က ကိုကြီးကို ကိုထူးမြတ်နဲ့ ကျွန်မ\nမိဘတွေတွေ့ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အကြောင်းပြောပြတော့ မျက်နှာပျက်သွားတာ\nသတိထားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှ မပြောဘူး။ ကြည့်ရတာ တခုခုကို\nဖုံးကွယ်ထားသလိုပဲ။ ဒီလိုနဲ့ တစ်ပတ်လောက်ကြာသွားခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်မနဲ့\nကိုထူးမြတ် ချစ်သူဖြစ်တာ နှစ်နှစ်တိတိပြည့်ခါနီး သုံးရက်အလိုမှာ\nကျွန်မမျှော်နေတဲ့ ကိုထူးမြတ်ဆီက ဖုန်းလာတယ် “အောင် အကိုတို့\nမနက်ဖြန်တွေ့ကြရအောင်” တဲ့။ “အင်းအင်း” ကျွန်မလဲ ပျော်တော့\nအဲ့လိုပဲပြောလိုက်မိတယ်။ သူ ဖုန်းချသွားတယ် ဘာမှမပြောတော့ဘူး။\nအဲ့ဒီ့နေ့က မိုးတွေ ရွာနေတယ်။ သည်းသည်း မည်းမည်းရွာနေတယ်။ တာမွေက\nMoon မှာပါ။ ကျွန်မကအရင်ရောက်ပြီး စောင့်နေတယ်။ ၅မိနစ်လောက်နေတော့\nကိုကြီးနဲ့ သူဝင်လာတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကိုကြီးမျက်နှာလုံးဝမကောင်းတာက\nသိသာနေပါတယ်။ ဘာမှမလဲ မေးတာတောင် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေတယ်။\nကိုထူးမြတ်ကပဲ ကော်ဖီ နှစ်ခွက်မှာလိုက်တယ်လေ။ ကျွန်မက လက်ဆောင်ပေးမလို့\nလုပ်တုန်း ကိုထူးမြတ်က ဖိတ်စာ စာအိတ်လေး တစ်လုံးထုတ်ပေးတယ်။\n“ ဘာလဲ အကို”\n“ ယူပြီး ကြည့်လိုက်ပါ”\nမယုံနိုင်ချင်စရာပါပဲ……။ သူ့….. မင်္ဂလာဖိတ်စာ……။ ကျွန်မ\n“ အောင် အကို တောင်းပန်ပါတယ် ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တော့လို့ပါ”\n“ အကို့ကို ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့ တခုတော့ပြောပါရစေ အောင့်ကိုချစ်တယ်”\n“ ဟိတ်ကောင် မင်းသူ့ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်နော်”\nကျွန်မ ဘာမှ မပြောလိုက်နိုင်ဘူး။ သူထွက်သွားပြီ……။\nနောက်လှည့်မကြည့်တော့ဘူး….။ ကျွန်မကို တစ်ချက်လေးတောင် ကြည့်မသွားဘူး….။\nစားပွဲပေါ်မှာ ကော်ဖီသုံးခွက်။ လူနှစ်ယောက် ထိုင်နေကြတယ်။ ၁နာရီ…..။\n၂နာရီ….။ ၃…. နာရီ ကျွန်မရော ကိုကြီးရော ဘာစကားမပြောပဲ ထိုင်နေကြတယ်။\n“ ညီမကို တောင်းပန်ပါတယ် အကိုက ညီမနဲ့ သူနဲ့ ချစ်သူဖြစ်နေတာ မသိဘူးလေ။”\n“ အခု သူနဲ့ ယူဖို့ လုပ်ထားတဲ့ကောင်မလေးက သူ ၁၀တန်းကတည်းက\nချစ်သူဖြစ်နေကြတာ၊ LA မှာကျောင်းတက်နေတာ ကြာပြီလေ။ အစ်ကိုထင်တာက ညီမနဲ့\nထူးမြတ်လဲ အစ်ကိုနဲ့ ညီမလို သာမန် သံယောဇဉ်ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့\n၂လလောက်ကမှ သူပြောပြလို့ အစ်ကို သိခဲ့တာ။ ညီမကို အစ်ကိုပြောဖို့\nလုပ်သေးတယ်။ သူက သူကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပြောမယ်ဆိုလို့ အစ်ကို\nဘာမှမပြောဖြစ်တာပါ။ မေ့လိုက်ပါတော့ ညီမ အိမ်ပြန်ကြရအောင်\nကျွန်မဘာမှမပြောနိုင်တော့ဘူး….။ မျက်ရည်တွေ အလိုလိုစီးကျနေတယ်။\nကိုကြီးက ပိုက်ဆံရှင်းပေးပြီးတာနဲ့ ကျွန်မတို့ ထထွက်လာခဲ့တယ်။\nကားပေါ်ရောက်တော့ ကျွန်မဖိတ်စာကို ကြည့်မိလိုက်တယ်။ ကိုထူးမြတ်တို့\nမင်္ဂလာဆောင်က သဘက်ခါပါလား။ ကျွန်မတို့ နှစ်နှစ်တိတိပြည့်တဲ့ ရက်ပဲ။ ကျွန်မ\nငိုနေပြီ။ ရပ်လို့မရတော့ဘူး…..။ ကိုကြီးက ကားကို\nလှိုင်ဘက်မောင်းသွားပြီး ကားရပ်ပြီး ထိုင်ကြည့်နေတယ်။ ကိုကြီးက\n“ ညီမ အိမ်မက်က နိုးပါတော့…………….”\nPosted by ko naing at 5:39 AM No comments:\nမိုးရွာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိခဲ့ရင်...မိုးကာ အင်္ကျီ ဒါမှမဟ...\nတစ်ခါတစ်လေတော့လည်း အချစ်ဆိုတာ “ဟော ဟိုမှာလာနေပြီ အ...\nညီမျှခြင်းနဲ့ မညီမျှခြင်း မညီညာတဲ့ ဘဝလမ်းမှာ ညီညီည...\nအရံလူ ချစ်ခြင်းအသင်္ချေ ရင်တွင်းစေ၍ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ...\nသံယောဇဉ် “သံယောဇဉ်သည်၊ မမြင်သော်လည်း ခိုင်ခိုင်မြဲ...\nအမျိုးပါ ဆဲချင်ပေါ့လေး အမျိုးပါ ဆဲချင်တော့လေး မြန...\nချစ်နေမယ် ကမ္ဘာလေးတစ်ခုပါ ထာဝရလက်တွဲလို့ အတူတည်ဆေ...\nမချစ်သူကို ချစ်သူ တခစ်ခစ်နှင့် ရယ်သံလေးက ဘဝတစ်ကွေ့...\nချစ်သူဖတ်ဖို့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ချစ်သူခြွေချ၊ အပြုံးပွင...\nချစ်သူ့အကြောင်း အရွယ်လွန် တစ်ဆစ်ချိုးနေလဲ မညိုငြင်...