သူကြီးမင်း (တုံးဖလား): July 2010\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 02:23 22 comments:\nပြောမယ်ပြောမယ်နဲ့ ခင်မင်ခဲ့တဲ့ လက်ကျန်သံယောဇဉ်လေးတွေကို ငဲ့ပြီး ပြောမထွက်ခဲ့တာ။ ပြောချင်နေခဲ့တာ အတော်လေးကြာခဲ့ပြီ။ ဘယ့်နှယ်ဗျာ၊ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်လုပ်နေပြီး ဘလော့စည်းကမ်းလဲမသိ၊ ဟိုဟာလဲ မသိ၊ ဒီဟာလဲမသိနဲ့။ သူထင်ရာ သူစိုင်းနေတာ။ သူလုပ်ရင် သူပြောရင် သူရေးရင် အားလုံးတင့်တယ်မယ်ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါ သူ့အမှားပေါ့။ ဘလော့ရေးပြီဆိုရင် ကမ္ဘာနဲ့အ၀ှမ်း စာဖတ်သူတွေ အနည်းနဲ့အများတော့ ရှိလာမှာဘဲ။ စာဖတ်သူတွေကို မစော်ကားသင့်ပါဘူး။ ပြီးတော့ နာမည်က လိုချင်လိုက်သေးတယ်။ စာရေးကောင်းတယ် အတွေးအခေါ်ကောင်းတယ် ရေးဟန်အဆင့်မြင့်တယ်စတဲ့ သူများမြှောက်ပြောတာကိုလဲ အရှက်မရှိခံယူချင်လိုက်သေးတယ်။ သူလို ဘလော့ဂါ ရှာမှရှားဘဲ။\nသူစာရေးတဲ့ပုံစံကိုလဲ ကြည့်လိုက်ကြပါဦး။ ဘာသာရေးနှင့်ပတ်သက်ရင် ပိဋကတ်သုံးပုံလုံး နှုတ်တက်အာဂုံဆောင်ထားတာကျနေတာဘဲ။ ဟိုကျမ်းညွန်းထည့် ဒီကျမ်းညွန်းထည့်နဲ့။ အမှန်တကယ်က သူဘာမှသိတာမဟုတ်ဘူး။ စာဖတ်တဲ့သူတွေ အထင်ကြီးအောင်လုပ်နေတာ။ လေကြီးလေကျယ်နဲ့။ အချစ်ရေးဘက်ဆိုရင်လဲ အချစ်ပါရဂူကြီးကျနေတာဘဲ။ ကဗျာဖွဲ့လား ဖွဲ့ရဲ့၊ စာဖွဲ့လား ဖွဲ့ရဲ့။ ရာရာစစ အင်္ဂလိပ်လို ကဗျာလေးတွေတောင် ရေးလိုက်သေးတယ်။ အေ ဘီ စီ ဒီ အဆင့်လောက်နဲ့ အင်္ဂလိပ်ကဗျာရေးတယ်တဲ့။ မကြားဘူးပေါင်ဗျာ။ သူ့ကဗျာ သူ့စာတွေဖတ်ကြည့်ရင် အရည်အချင်းမရှိဘူးဆိုတာ အသိသာကြီးပါ။\nသူလိုဘလော့ဂါတွေ ဘလော့လောကကြီးထဲမှာ များများမဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ဆယ်ယောက်လောက်သာရှိကြည့်။ မြန်မာဘလော့လောကကတော့ သွားပါပြီ။ သုံးစားလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရေးထဲ ဗေဒင်သုံးပုံလုံး နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဗေဒင်ဆရာယောင်ယောင်၊ ဓါတ်ဆရာယောင်ယောင်၊ နတ်ဆရာယောင်ယောင်က လုပ်လိုက်သေးတယ်။ ကြုံဖူးပေါင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါဘဲ။ သူ့အကြောင်းမသိတဲ့သူတွေကတော့ သူဘာလဲ ဘယ်လဲဆိုတာ အတွေးပွါးစရာပေါ့လေ။ ကျနော်ကတော့ လူရင်းဆိုတော့ အတွင်းသိ အစင်းသိ အားလုံး(အားလုံး) သိပါတယ်။ ဟိုရမ်း ဒီရမ်းပြီး ယုတ္တိမရှိတာတွေ လျောက်ရေးနေတာ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင်တော့ ဖြီးနေတာပေါ့ဗျာ။\nသူ့ဘလော့ကလေး လူစည်ကားဖို့အရေးကို နေ့စဉ်ဘဲ သူများတွေရဲ့ ဘလော့တွေထဲ လျောက်လည်ပြီး အရမ်းကောင်းးတာဘဲ ဘာညာသာရကာ မြှောက်ပင့် ကွန်မင့်ပေးနေလေရဲ့။ စာတွေကိုတော့ သေချာဖတ်မဲ့ပုံ မပေါ်ပါဘူး။ သူရောက်လာတယ်ဆိုတာ အသိပေးရုံအဆင့်လောက်ဘဲ ရှိမှာပါ။ ဟိုဘက်က အိမ်ရှင်တွေကလဲ ကိုယ့်အိမ်လာမှတော့ ပြန်လိုက်မလည်ရင် လူမှုရေးညံ့ဖျင်းရာရောက်ပါတယ်လေ ဆိုပြီး အားနာလို့ ပြန်လိုက်လည်ပြီး သူ့ကို မြှောက်ပင့် ကွန်မင့်တွေ ပေးကြတာပေါ့။ ဒါကို သူက အဟုတ်ကြီးထင်နေတာဗျ။ မြှောက်ပြောတာကို မြှောက်ပြောမှန်းလဲ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘ၀င်ရူးပုံစံမျိုးပေါ့။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဘလော့ဂါလက်သုံး သီအိုရီကိုဘဲ ကြည့်ဦး။ ဘလော့ဂါတွေ စာရေးဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း သူသွားလည်ပြီး ကွန်မင့်သုံးခါတိတိပေးပြီးလို့မှ သူ့ရဲ့ဘလော့ကို ထပ်မလိုက်လာရင် အဲဒီဘလော့ကို ဘယ်တော့မှ မသွားတော့ဘူးတဲ့။ အဲဒါဘဲ ကြည့်တော့ဗျာ။ မစပ်မဆိုင်ကြီး။ ဒါနဲ့များ ဘလော့ဂါလုပ်နေသေးတယ်။\nပြီးတော့ သူကပြောလိုက်သေးတယ်၊ လူတိုင်းကို အထင်မကြီးဘူးတဲ့။ အထူးသဖြင့် မိန်းခလေးတွေကို အထင်မကြီးဘူးတဲ့။ ဘာဝါဒကို ကိုင်စွဲထားမှန်းလဲ မသိပါဘူး။ လူဘဲဥစ္စာဗျာ။ လူ့ယဉ်ကျေးမှုတော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ လောကကြီးမှာ မကောင်းတဲ့သူတွေရှိသလို ကောင်းတဲ့သူတွေလဲ ဒုနဲ့ဒေးပါ။ သူက အဲဒါတွေကိုလဲ သိပုံမရပါဘူး။ သူကြုံဖူးခဲ့တဲ့ လူတစ်ချို့ နှင့် မိန်းခလေးအနည်းစုလေးတွေကို ကြည့်ပြီး အထင်မကြီးဘူးဆိုတဲ့ စကားပြောတာ ထင်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းအချင်းချင်းမို့ သူ့ကို ခဏခဏနားချတော့လဲ ကျွဲပါးစောင်းတီးပါဘဲ။ ကျနော့်စကားတွေကို သူ ခံယူနိုင်စွမ်းမရှိဘူးလေ။ ပြီးတော့ သူကပြောသေးတယ်။ မင်းက ဘယ်လောက်သိလို့ ငါ့ကို လာနားချတာလဲတဲ့။ ရေးရင်းနဲ့ကို ဒေါသထွက်တယ်ဗျာ။\nသူ့ရဲ့ကြွားလုံး ငွါးလုံးတွေနှင့်ရေးတဲ့ စာကိုဖတ်ပြီး သူငယ်ချင်းတော်ချင်လို့ သူ့အကောင့်မှာ လာအက်တဲ့သူတွေကိုလဲ စိတ်ပါမှ အဆက်လုပ်တာတဲ့။ စိတ်မပါရင် ဒီနိုင်းဘဲတဲ့။ အဆက်လုပ်ပြီးသား သူတွေကိုလဲ သူစိတ်ပါမှ လှမ်းနှုတ်ဆက်တာတဲ့။ တစ်ခါတစ်ခါဆို တစ်ဘက်လူက အရေးတစ်ယူစကားလာပြောရင်တောင် သူက အရေးမလုပ်ဖူးတဲ့။ ကျနော်နဲ့ခင်မင်စဉ်တုန်းက သူပြောခဲ့စကားတစ်ချို့ ပါ။ သူ့သီအိုရီကိုလဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ မိန်းမနှင့်နွား မသနားနဲ့တဲ့။ တကယ့်ကို လက်ပေါက်ကပ်တဲ့သူဘဲ။ ကြာလာတော့ ကျနော့်စိတ်နဲ့ မကိုက်ဘူး။ သူတစ်လမ်း ကိုယ်တစ်လမ်းဘဲကောင်းတယ်။\nသူ့ဘလော့ပေါ်မှာတော့ အကြံဥာဏ်တွေကို ကြိုဆိုပါတယ်၊ သူအမှားရေးမိရင် ဝေဖန်ထောက်ပြပေးကြပါ လို့ စာဖတ်ပရိသတ်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟိုဘက်နှစ်တုန်းက သူစာရေးတာကို ထောက်ပြဝေဖန်လဲ ပြလိုက်ရော။ သူ့မျက်နှာကြီး ပြေးမြင်ယောင်လိုက်သေးတယ်။ နီတက်နေတာဘဲ။ သူစာရေးတာကို ဝေဖန်ရမလားတဲ့။ ဟာ ဟ။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒါများ ဘလော့ဂါလုပ်ဦးမယ်တဲ့။ နဲနဲလေး ဝေဖန်တာကိုတောင်မှ မခံနိုင်တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘလော့ဂါကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်ဦးမှာတဲ့လဲ။ စာရေးတဲ့သူနှင့်စာဖတ်တဲ့သူ၊ စာဖတ်တဲ့သူက အမှားအမှန်ပိုမြင်တာပေါ့။ အကြောင်းအရာကို အသာထားဦး။ စာလုံးပေါင်း သတ်ပုံ ၀ါကျဖွဲ့ပုံတွေကိုတောင် အားလုံးအမှန်တွေချည်း ဘယ်သူရေးနိုင်ပါ့မလဲ။ သူက အဲဒါတွေကို နားလည်ပုံမပေါက်ဘူး။ လာပြီးဝေဖန်ထောက်ပြတဲ့သူတွေကို ကက်ကက်လန်အောင် ရန်တွေ့နေလိုက်သေးတယ်။\nတကယ်စိတ်ကုန်စရာကောင်းပါတယ်။ ကျနော်ပြောတာတောင် နဲနေသေးတယ်။ သူ့ဆိုးချက်ကတော့ မိုးမီးလောင်မတတ်ပါဘဲ။ ရေမပြည့်တဲ့အိုး ဘောင်ဘင်ခပ်တယ်ဆိုတာ သူ့ကို ပြောတာရှိမယ်။ သူစိတ်တိုရင်လဲ မတတ်နိုင်ဘူး။ ကျနော်က ရေးချင်နေတာ အတော်လေးကြာခဲ့ပြီ။ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် မရေးခဲ့နိုင်ဘူး။ ဒီနေ့တော့ စိတ်ကူးပေါက်ပေါက်နဲ့ ထရေးလိုက်တာ။ သူလဲ ကျနော့်အကြောင်းရေးချင်ရေးပေါ့လေ။ ဘာဖြစ်သေးလဲ။ စိန်ခေါ်ရဲပါတယ်။ သူမှ စာရေးတတ်တာ မဟုတ်တာ။ ကျနော်လဲ ကကြီးခခွေးတော့ကောင်းကောင်းကျေပါတယ်။းဝ) ။\nကျနော်ပြောတာမယုံရင် သူ့ဘလော့ထဲကို ၀င်ပြီး တစ်ပုဒ်လောက်ဖတ်ကြည့်ပါ။ သူဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ချက်ချင်း သိသွားစေရမယ်။ သူ့ဘလော့နာမည်က ကောင်းကင်မိုက် ရဲ့ ပျင်းရောင်နွဲ့ တဲ့။ ဧကန္တတော့ သူလဲ ငပျင်းတစ်ကောင်ဖြစ်မယ်။ အဲ.. အဲ.. ပြောရဦးမယ်။ သူ့ရုပ်ကိုမှ အားမနာ။ ဗီဒီယိုဖိုင်တောင် တင်ထားလိုက်သေးတယ်။ ဟဲ ဟဲ။ သူ့ဗီဒီယိုဖိုင်ကိုတော့ စိတ်ခိုင်မှ ကြည့်ကြနော်။ မဟုတ်ရင် မေ့လဲသွားနိုင်တယ်။ သံဗုဒ္ဓေ ဂါထာရွတ်ဖတ်ပြီး ကြည့်ရမဲ့ပုံ။ ဘီလူးချော ချောနေလို့။\n"ဟေ့ရောင်... သယ်ရင်း... မင့်အချိုးတွေ ပြင်ရင်ပြင်။ မပြင်ရင်တော့ ငါ့ အဆိုးမဆိုနဲ့။ ငါကတော့ ဆက်ရေးရဦးမှာဘဲ။ မင့်အကြောင်း ငါအသိဆုံး။ ရှင်းပြီလား။ ဒါဘဲ"\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 12:52 30 comments:\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 14:44 25 comments:\nတုံးဖလားရွာသူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ကိုယ့်ရှူးကိုယ်ပတ်ဖြစ်နေလေ၏။ သူတီထွင်ကြံဆ ဖော်စပ်ပေးခဲ့သည့် ဆေးမျိုး အဖုံဖုံတို့ကြောင့် ရပ်တွင်းရွာတွင်းဝယ် အပျိုလူပျိုဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်သွား၏။ ရွာသူရွာသားများကလည်း အခြေခံပညာ မူလတန်းအဆင့်လောက် အောင်မြင်သွားလျှင် ပညာရေးကိစ္စပြီးသွားပြီ၊ ထပ်ပြီးသင်ယူစရာ ဘာမှမရှိတော့ဟု ထင်မှတ်ကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် ယောက်ျားလေး မိန်းခလေးအများစုသည် လေးတန်းအောင်ပြီးသည့်အခါ ကျောင်းမှထွက်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်သို့ ၀င်ရောက်ကြလေ၏။ ထို့နောက် အရွယ်ရောက်သည့်အခါ အိမ်ထောင်ပြုဖို့လောက်ကိုသာ စိတ်ထဲရှိလေတော့၏။ နူနာ ၀ဲစွဲ၊ လဲရာ သူခိုးထောင်း ဆိုသကဲ့သို့ သူကြီးကိုကိုမောင်၏ ဆေးမျိုးစုံတို့သည်လည်း ရွာသူရွာသားများအား အိမ်ထောင်ပြုဖို့ တိုက်တွန်းလေသယောင် ရှိလေတော့၏။\n"သူကြီးကိုကိုမောင် အဲဒီလို မလုပ်သင့်ဘူး"\n"သူ့ကြောင့် ကလေးတွေ ပညာရေးဘက် စိတ်မ၀င်စားကြတော့ဘူး"\n"ကလေးတွေ အရွယ်ရောက်လာရင် လူစာအရင် မရှာကြတော့ဘူး။ ဟ၀ှါစာဘဲ အရင်ရှာကြတော့တယ်"\n"သူကြီးကိုကိုမောင်ရဲ့ ပီယဆေးနှင့်အချစ်ဒဿနတွေကြောင့် ကလေးတွေကတော့ ပျက်စီးကုန်ပါပြီ"\n"အနာဂါတ်ရဲ့သားကောင်းရတနာ သမီးကောင်းရတနာလေးတွေ အညွန့်ချိုးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ"\n"ငါတို့ရွာသားတွေအားလုံး သူကြီးကိုကိုမောင်လုပ်ရပ်ကို ဆန့်ကျင်ကြရအောင်"\nအထက်ပါစကားတို့ကို တုံးဖလားရွာသူရွာသား အများစုပြောဆိုနေကြလေပြီ။ တစ်ယောက်နား တစ်ယောက်ကြားဆိုသကဲ့သို့ ထိုစကားများအားလုံးကို သူကြီးကိုကိုမောင် ကြားသိရလေ၏။ အော်... လူတွေ..လူတွေ လိုတစ်မျိုး မလိုတစ်မျိုးပါကလား ဟူ၍ သင်ခန်းစာယူရုံမှတစ်ပါး ဘာမှမတတ်နိုင်တော့။ အဆင်ပြေနေစဉ်တုန်းကတော့ ရွာသူကြီးကိုကိုမောင်မှ ကိုကိုမောင်ဖြစ်နေကြလေ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်အိမ်၌ လူစည်ကားခဲ့၏။ လူပုံအလယ် မျက်နှာပွင့်ခဲ့၏။ ဂုဏ်ရှိခဲ့၏။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်ကား သူကြီးကိုကိုမောင်၏ ကုထုံးများကို ရွာသူရွာသားများ ရိုးအီသွားကြပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ လာခဲ့ကြလေပြီတည်း။ မရခင်တုန်းကတော့ ဖျာလိုလိပ်၊ ထိပ်မှာတင်၊ ရပြီးရင်တော့ ဖျာလိုခင်း၊ နင်းချေ ဆိုသလို ဖြစ်လာ၏။ တရားသံဝေပွါးဖွယ်ကောင်းလေစွ။ တကယ်လည်း သူတို့ပြောသလို ရွာသူရွာသားများကလည်း လုပ်ငန်းကိစ္စတို့၌စိတ်ဝင်စားမှု နည်းပါးသွားသည်ကတော့ အမှန်ပင်။ ထိုသည်လည်း သူကြီးကိုကိုမောင် ဒုလ္လဘရဟန်းဝတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ချေတော့သည် တမုံ့။\nလွန်ခဲ့သည့် အပတ်က သန်းမောင်နှင့်ရွှေမိတို့၏ ကွာစဲပြတ်ရှင်းသည့်အမှုကို စီရင်ခဲ့ရ၏။ ကွာစဲလိုခြင်း၏ အကြောင်းအရာတို့မှာ သန်းမောင်က အိမ်သာတက်ပြီးသည့်အခါ ရေမသုံးဘဲ တုတ်စက္ကူခိုးသုံးခဲ့၍ ဖြစ်၏။ ရွှေမိက ရေသုံးသည်ကို ကြိုက်၏။ သန်းမောင်က တုတ်စက္ကူ အသုံးပြုသည်ကို ကြိုက်၏။ ထိုကဲ့သို့ ၀ါဒကွဲပြားမှုမှစတင်ကာ အိမ်ထောင်ရေးကမောက်ကမဖြစ်ပြီး လင်မယားချင်း ကွာရှင်းပြတ်စဲချင်ကြသည့်အထိ ဖြစ်လာလေ၏။ သို့သော် သူကြီးကိုကိုမောင်၏ အစွမ်းဖြင့် လင်မယားချင်း ပြန်လည်သင့်မြတ်သွားခဲ့လေ၏။ ထိုကဲ့သို့ အပင်ပန်းခံပြီး အမှုသွားအမှုလာတို့ကို စစ်ဆေးဖြေရှင်းပေးခဲ့သည့် အမှုသည် အမှန်အကန်အမှု မဟုတ်ဘဲ အကြံအဖန်အမှု ဖြစ်ခဲ့လေ၏။\nအမှုတစ်ခု စီရင်တိုင်း သူကြီးကိုကိုမောင်က ရွာသူရွာသားအားလုံးကို ထမင်းကောင်းဟင်းကောင်းများဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံကျွေးလေ့ရှိခဲ့လေ၏။ ထိုထမင်းကောင်း ဟင်းကောင်းများကို စားချင်ကြ၍ အမှုမဟုတ် အမှုဆင်ပြီး သူကြီးကိုကိုမောင်ကိုယ်တိုင် အပင်ပန်းခံချက်ပြုတ်သည့် ဧရာမထမင်းစားပွဲကြီးကို ရွာလုံးကျွတ် လာရောက်စားသောက်ကြခြင်းဖြစ်လေ၏။ စိတ်မကောင်းလိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။ ကျွေးရမွေးရသည်ကို ၀ါသနာပါသော်လည်း တစ်ပတ်အရိုက်ခံရသည်မှာ စိတ်ထိခိုက်လှချေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သူကြီးကိုယ်တိုင် ရပ်ရွာတွင်း လှည့်လည်သွားလာသည့်အခါ ကာလသားများက သူကြီးမင်း အမှုတွဲတွေမရှိဘူးလားဗျ၊ ကျနော်တို့ လာအားပေးချင်လို့ ဟူ၍ ပြောခဲ့ကြသည့် စကားများကို ကြားယောင်လာလေ၏။ အော်...လောက လောက။\nထိုအကြံအဖန်အမှုတွဲကို စိတ်နာပြီး သူကြီးကိုကိုမောင်သည် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လေ၏။\nယနေ့မှစပြီး အမှုတွဲရှိလာလျှင် အမှုစစ်ဆေးသည့်နေ့၌ ကုန်ကျစရိတ် ကျွေးမွေးစရိတ်အားလုံးကို တရားခံ တရားလို နှစ်ဦးနှစ်ဘက် တစ်ဝက်စီ ကုန်ကျခံစေရမည်။\nထိုအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ ရွာသူရွာသားများသည် ရွာသူကြီးကိုကိုမောင်ကို အမြင်မကြည်လင်ကြတော့ပေ။ ကွယ်ရာ၌အတင်းအဖျင်းများလာ၏။ စောင်းပြော မြောင်းပြော ခဏခဏတွေ့ကြုံရ၏။ နားမခံသာသည့် စကားတို့ဖြင့် ထိုးနှက်ဝေဖန်လာ၏။ အော်... အိမ်ခြေ သုံးဆယ်လောက်သာရှိတဲ့ တုံးဖလားရွာလေးကို အုပ်ချုပ်ရတာတောင်မှ မလွယ်ကူဘူးဆိုတော့... နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်နေကြတဲ့ သူတွေကို ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်လေ... ဆိုပြီး မစပ်မဆိုင် တွေးတောနေမိလေ၏။ ကံဆိုးပြီဆိုမှဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် မကောင်းကျိုးများ ၀င်ရောက်လာလေ့ရှိ၏။ ကံကြမ္မာ ဂြိုဟ်စီး၊ ကိုယ့်( -ီး )ကိုယ်မယုံ၊ တုံးမှတ်လို့ခုန် ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည် နှုတ်တွင်းမှ မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ မဃဒေ၀လင်္ကာအပိုင်းအစတစ်ခုကို နွမ်းလျစွာ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေမိလေတော့၏။\nသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ထိုကဲ့သို့ စိတ်အနှောက်အယှက်များ မကြာမကြာ ကြုံတွေ့ရလေသောကြောင့် သူ၏ အားကိုးအားထားရာ ရွာဦးကျောင်းသို့ ဦးတည်လေ၏။ ဆရာတော်ဘုရားကို အပြည့်အစုံ ရှင်းပြလျောက်ထားလိုက်သည့်အခါ ဆရာတော်သည်ပင် လူ့သဘော လူ့မနောတို့ကို သံဝေဂပွါးနေလေ၏။\n"ဒါနဲ့... စကားမစပ်။ သူကြီးမင်းက ဘာနေ့သားလဲ"\n"လွန်ခဲ့တဲ့ သြဂုတ်လက အသက်အစိတ်ပြည့်ခဲ့ပြီးပါပြီဘုရား"\n"သူကြီးမင်းက အခု စနေဂြိုဟ်ထဲဝင်နေတယ်လေ။ ဒါကြောင့် အခုလို စိတ်မကောင်းစရာတွေနှင့်ကြုံရတာ"\n"ဒီလို သူကြီးမင်းရဲ့။ စနေဂြိုဟ်ဟာ ဂြိုဟ်ကောင်းမဟုတ်ဘူး။ ဒသာမသန့်၊ အတန့်မကောင်း၊ သံတောင်းစီးနင်း၊ ပါပချင်း၍ လို့ အဆိုရှိတယ်။ စနေဂြိုဟ်ဟာ ပါပဂြိုဟ်ပါဘဲ။ အ၀င်မှာခတ်တတ်တယ်။ အ၀င်မှာ မခတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အထွက်မှာ ခတ်ရော။ နှစ်မျိုးလုံးက အခတ်လွတ်သူတွေကတော့ ခပ်ရှားရှားရယ်"\n"ဟုတ်တယ်။ ဒီတော့ ဒီစနေဂြိုဟ်ရဲ့ ဖိအားကို တွန်းလှန်ပစ်ရမယ်။ ဒါမှ စိတ်ချမ်းသာစရာတွေနဲ့ ကြုံလာမှာ"\n"ဒါဖြင့် ဘယ်လို တွန်းလှန်ရမလဲ ဘုရား"\n"အကောင်းဆုံးကတော့ အခုအချိန်ကစပြီး ၀ါကျွတ်တဲ့အထိ ဒုလ္လဘရဟန်းစည်းတာ အကောင်းဆုံးပါဘဲ ဒကာတော် သူကြီးမင်း"\n"အခုမှ သင်္ကြန်ကာလဘဲရှိသေးတယ်ဘုရား။ အကြာကြီး ရဟန်းဘ၀နဲ့နေရမှာလား ဘုရား"\n"၀ါကျွတ်တဲ့အထိဆိုတော့ ၇လ ၈လပေါ့ ဒကာတော်သူကြီးမင်း။ ဒါမှ ရဟန်းဘ၀နဲ့ ၂၆ နှစ်မြောက်မွေးနေ့ကို ဖြတ်သန်းမှာလေ။ ဘုရားကုနဲ့ ကုသတယ်ဘဲ ဆိုကြပါစို့။ ဒါမျိုးက သမား ဟူးရားတွေနဲ့ ကုသလို့ ပျောက်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးမဟုတ်ပေဘူး"\n"တင်ပါ့ဘုရား။ ဒါဖြင့် တပည့်တော် အခု သင်္ကြန်အကျနေ့မှာ ဒုလ္လဘရဟန်းဝတ်မယ်ဘုရား"\nဤပုံဤနည်းဖြင့် တုံးဖလားရွာသူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ဒုလ္လဘရဟန်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့လေတော့၏။ ရဟန်းဘ၀သည်ကား အေးချမ်းလှချေ၏။ သိမ်မွေ့လှချေ၏။ နူးညံ့လှချေ၏။ နှလုံးမွေ့လျော် သာပျော်ဖွယ်ကြီးပင်တည်း။\nရဟန်းဘ၀ရောက်ပြန်တော့လည်း ရဟန်းဒုက္ခကြုံရပြန်လေ၏။ ညနေပိုင်း၌ ၀မ်းတွင်းစစ်ဖြစ်၏။ တဂွမ်းဂွမ်းမြည်လေ၏။ နံနက်အစောကြီးထပြီး အရုဏ်ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရ၏။ ရဟန်းသာမဏေများအတွက် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဖြစ်သော်လည်း အအိပ်မက်သည့် သူကြီးကိုကိုမောင် အတွက်မူ ဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်လေ၏။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ သီလပေး ရေစက်ချအပြင် ရဟန်းကျင့်ဝတ်တို့ကို ပါဠိလိုတစ်မျိုး မြန်မာလိုတစ်ဖုံ ကျက်မှတ်ရခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ရပ်ရွာအတွင်း၌ စွာကျယ်စွာကျယ်နေခဲ့သမျှ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းရောက်မှ ဆရာတော်ရှေ့ မှောက်၌ ပုဆစ်ဒူးတုပ် ခယ၀ပ်ကျိုးနေရလေတော့၏။ ရဟန်းဘ၀ အလွယ် မမှတ်နဲ့၊ တကယ်ကြပ်သကွဲ့ ဒကာတို့ရေ... အနယ်နယ် အရပ်ရပ် ငါတို့ပြည်မှာ... ဟူသော လင်္ကာစာပိုဒ်ကို ပြေးသတိရမိလိုက်သေး၏။\nအဖိတ်နေ့နှင့်ဥပုသ်နေ့မှလွဲ၍ နေ့စဉ်လိုလို ကိုရင်ကျောင်းသားများနှင့်အတူ စာပေများကို ကျက်မှတ်ရ၏။ အိမ်၌ ဇိမ်ကျကျနေခဲ့သည့် သူကြီးကိုကိုမောင်သည် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၌မူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ဖြစ်သလိုထိုင်ပြီး ကိုရင်ကျောင်းသားများနည်းတူ စာကျက်စာအံအမှုတို့ကို ပြုလုပ်ရလေ၏။ ထင်းခွဲ ရေခပ် တံမြက်စည်းလှဲ ပေါင်းရှင်း သန့်ရှင်းရေးလုပ် ထမင်းခြောက်လှန်း ခွေးစာ ကြောင်စာကျွေး အစရှိသည့် ဝေယျာဝေစ္စတို့ကိုလည်း နေ့စဉ်လိုလို ပြုလုပ်ရလေ၏။\nတစ်ခါတစ်ရံ ကိုရင်ကျောင်းသားတစ်ချို့ ၏ အောက်ပါအတိုင်း ပြက်ချော်ချော်စာကျက်သံတို့သည်လည်း သူကြီးကိုကိုမောင်၏ နားဝကို ဒုက္ခပေးလေ၏။ ဘယ်သူဘယ်ဝါကစပြီး သံယောင်လိုက်ကာ ရွှတ်နောက်နောက်လုပ်ထားခဲ့သည်မသိပေ။ အတော်လဲ တတ်နိုင်ကြတဲ့ ကလေးတွေ။ ကန်တော့ပါရဲ့။ အနည်းငယ်မြည်းစမ်းကြည့်စေချင်လှပါဘိ။\n"ပဋိသင်္ခါ ယောနိသော"= "အပျိုမြင်ရင် ငါ့ကိုပြော"\n"အသေ၀နာစ ဗာလာနံ"= "မသေချာသမျှ ငါမပြန်"\n"ဧတံ မင်္ဂလမုတ္တမံ"= "အေးကျန်ဖင်က ပုပ်စော်နံ"\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်အတွက် အဆိုးဆုံးမှာ မနက်စောစောထပြီး အရုဏ်ဆွမ်းလာပို့ကြသူများအား သီလပေးရခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ထိုကဲ့သို့ သီလပေးသောအခါ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားများလည်း သီလယူကြရလေ၏။ ထိုကဲ့သို့ အရုဏ်ဆွမ်းလာပို့သော သူတို့အား သီလပေးရခြင်းသည် အနီးတစ်ဝှိုက်တောရွာများအားလုံး၏ ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။ ဆွမ်းလာပို့သူတို့မှာ အမျိုးသမီးချည်းဖြစ်၏။ များသောအားဖြင့် လူလတ်ပိုင်း အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးများပင်ဖြစ်၏။ ထိုအမျိုးသမီးများနှင့်ဘုန်းကြီးကျောင်းသားများအတူတူ ငါးပါးသီလ ယူကြရ၏။ ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ဒုလ္လဘ၀တ်နေစဉ်ကာလအတွင်း သီလပေးရသည့်တာဝန်ကို ယူထားရလေ၏။\nတစ်နေ့ ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် သီလပေးနေစဉ်ဝယ် လုံးဝထင်မှတ်မထားသည့် ပြဿနာတစ်ခုကို အစပျိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။ အရုဏ်ဆွမ်းလာပို့သူတို့အား သီလပေးနေစဉ်ဝယ် သူနှုတ်တိုက်ချပေးသည့် သီလတောင်းပါဠိကို ကျောင်းသားတစ်ယောက်က မကြားတကြား အပြောင်အပျက် ပြုလုပ်လေ၏။ ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်က အဟံ ဘန္တေ ဟု ချပေးသည့်အခါ အားလုံးက အဟံ ဘန္တေဟု လိုက်ဆိုပေမဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားတစ်ယောက်က ဆန်ထမ်းချေဟု မကြားတကြား လိုက်ဆို၏။ သူ့အသံကို ကြားရသည့် အချို့ သူများက ပြုံးကြ၏။ အချို့သူများက ဟေ့ကောင်လေး မနှောက်ကောင်းဘူး ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုကျောင်းသားသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ အောက်ပါကဲ့သို့ လိုက်ဆိုလေတော့၏။\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ထိုကျောင်းသားကို စိတ်တိုရကောင်းနိုး ထပြီးရယ်လိုက်ရကောင်းနိုးဖြင့် အနေရခက်ကြီးခက်နေချေတော့၏။ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးက ရယ်ချင်နေပေမဲ့ ညာဘက်မျက်လုံးက ဒေါသအရိပ်အရောင်တို့ဖြင့် ၀င်းလက်နေ၏။ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးသည်လည်း ကြောင်ဂါဖေးကာတွန်းကားကြည့်ရသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသလို ခံစားလာရ၏။ ထို့ကြောင့် သီလကို အမှားမှား အယွင်းယွင်းပေးမိနေလေတော့၏။\n"အပါယ်လေးပါး.. ကပ်သုံးပါး.. ရပ်ပြစ်ရှစ်ပါး........ပ........... အနာမျိုး ၉၆ ပါး. မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ၆၂ ပါးနှင့် ပြည့်စုံနိုင်ကြပါစေ" ဟုလည်းကောင်း\n"ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါး၏ ကျေးဇူးကြောင့် ယနေ့မှစပြီး သင်ဒကာဒကာမအပေါင်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ အမြန်ရောက်ပါစေသတည်း" ဟုလည်းကောင်း\nဆန့်ကျင်ဘက်အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်သည့် သီလပေးတို့ကို ပေးနေမိလေတော့၏။ ဆွမ်းလာပို့သူတို့သည်လည်း သာဓုသာခေါ်သွားရသည်၊ ကျေနပ်ကြပုံတော့မပေါ်ပေ။ ထိုထက်ဆိုးသည်ကား ခုနက ဘုန်းကြီးကျောင်းသားက စိတ်တိုရမလို ပြုံးရမလို ဖြစ်နေသည့် ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူ့အနီးရှိ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ပြောနေလေ၏။\n"ဟေ့ကောင်... မိုနာလီနာ ပန်းချီကားကို မြင်ဖူးသလား"\n"ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် မျက်နှာကိုသာ ကြည့်လိုက်။ တစ်ထေရာထဲဘဲ။ ငိုမလို ရယ်မလို မျက်နှာမျိုးကြီး"\n"ဟာ.. ဟုတ်သေးပါဘူး။ သူကြီးမျက်နှာက ယမကအစုံတန်ခိုးပြနေတာပါ။ ဘယ်ဘက်က ရေ၊ ညာဘက်က မီး။ တန်ခိုးတွေ အစုံအစုံပြနေတာလေကွာ"\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည် သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့၍ အနီးရှိ ဆရာတော်၏ လက်သုံး ကြိမ်လုံးကို ကောက်ယူကာ တစ်ယောက် သုံးချက်စီ ဆော်ပစ်လိုက်လေ၏။ စိတ်ကြည်နူးဖွယ် အရုဏ်ဦးသည် ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်၏ဒေါသနှင့်ကျောင်းသားနှစ်ယောက်တို့၏ ငိုကြွေးသံတို့ဖြင့် အကျီးတန် ဆန်သွားလေတော့၏။\nနေ့လည်ပိုင်း၌ ထိုကျောင်းသားနှစ်ယောက်၏ မိဘများ ရွာဦးကျောင်းရောက်လာပြီး ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်ကို မကျေနပ်ကြောင်း လာဝေဖန်ကြ၏။ သူတို့၏ သားများကို ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်လက်ထဲသို့သာ အပ်ထားသည်၊ ဆရာတော်သတ်ပြီး သူတို့သေသွားရင်တောင် ကျေနပ်သည်၊ တစ်ခြားတစ်ဦးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့သားများအား ကြိမ်တုတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ဖို့မဆိုထားနဲ့၊ လက်ဖျားနဲ့ ထိတာတောင်မကြိုက်ဟု လာရောက် အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲလာကြလေ၏။ အော်... မလွယ်ပါလားနော်။\nရဟန်းဘ၀ဖြင့် တုံးဖလားရွာဦးကျောင်း၌ နေထိုင်ချင်သည့် စိတ်ကုန်ဆုံးသွားသည့်အတွက် ဆရာတော်ထံ ခွင့်ပန်ပြီး တုံးဖလားရွာနှင့် မိုင်နှစ်ဆယ်ခန့်ဝေးသည့် သာယာကုန်းရွာသို့ ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် ထွက်လာခဲ့လေ၏။ ထိုရွာရှိ ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်ထံ ခွင့်ပန်ပြီး နေထိုင်လေ၏။ ရောက်ခါစ အဆင်ပြေပေမဲ့ ကြာလာသည့်အခါ စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စရာများ ပေါ်ပေါက်လာပြန်၏။ အခြားကိစ္စတော့မဟုတ်ပေ။ အသားအရည်ဝင်းဝင်းဝါ၀ါ ကတုံးတုံးပြီး သင်္ကန်းအညိုရောင် ၀တ်ဆင်ထားသည့် သူကြီးကိုကိုမောင်သည် ရှုမငြီးဖွယ်ပင်ဖြစ်နေလေ၏။ ထို့ကြောင့် လာရောက်ဖူးမြင်သူတို့ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပေါများလာ၏။ ကုထုံးနှင့်တရားစီရင်မှုမှာ နာမည်ကြီးခဲ့သည့်အတွက် မြင်ဖူးချင်သူတို့ များပြားလာ၏။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးအများစု အကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာ လာရောက်ကြ၏။ ဗေဒင်မေးစရာရှိသလိုလို၊ လက္ခဏာကြည့်ချင်သယောင်ယောင်၊ မသိသည်များကို မေးမြန်းချင်သလိုလိုဖြင့် အမျိုးသမီးပရိသတ်များ စည်ကားလာလေ၏။ စကားအထူးအဆန်းများ ပြောလာကြ၏။ နာမည်ကျော်ရင်.... မိန်းခလေးတွေ.. ၀ိုင်းဝိုင်းလည်တတ်တယ် ဆိုသည့် သီချင်းစာသားလေးကို ပြေးအမှတ်ရလိုက်မိ၏။ မှန်လိုက်လေခြင်း။\n"အရှင်ဘုရား။ ရဟန်းဘ၀နဲ့ အရိုးထုတ်တော့မှာလား"\n"အဲ... တော်ပါသေးရဲ့။ နို့မဟုတ်ရင် နှမြောစရာကြီး။ ဟိ ဟိ။ သူမင်းကြီးရဲ့ ပညာတွေကိုပြောတာပါ။ တစ်ခြားမထင်ပါနဲ့ဘုရား"\n"သူကြီးက ဒီသာယာကုန်းမှာ အခြေချမှာမဟုတ်လားဘုရား၊ ပျော်စရာကြီး ဟီး ဟီး"\n"အရှင်ဘုရား.. ပစ္စည်းငါးပါး အလိုရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပါဘုရား"\n"ပစ္စည်းလေးပါးလို့သာ ကြားဖူးပါတယ် ဒကာမလေးတို့"\n"နောက်တစ်ခု ထပ်ပေါင်းလိုက်ပေါ့ဘုရား.. အဟိ အဟိ"\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် အကြီးအကျယ်စိတ်ညစ်သွား၏။ စိတ်ပိန်သွား၏။ စိတ်လေသွား၏။ ရွာတွင်းရှိ ကာလသားများလည်း မျက်စောင်းထိုးနေလေပြီ။ သည်လိုပုံနှင့်တော့ သည်သာယာကုန်းရွာ၌ ရေရှည်နေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။ ပြဿနာပေါ်လာနိုင်၏။ "အိအိ သွဲ့သွဲ့၊ နွဲ့နွဲ့ နှောင်းနှောင်း၊ ပျောင်းပျောင်း ဆိုင်ဆိုင်၊ ကြိုင်ကြိုင် လန်းလန်း၊ ဆန်းဆန်း ပြားပြား၊ ငွါးငွါး စွံ့စွံ့၊ တင့်တင့်တယ်တယ်၊ ရယ်ရယ် မောမော၊ သောသော ရှုပ်ရှုပ်၊ လှုပ်လှုပ် ရွရွ၊ လှလှ ပပ" သူတို့၏သဘာဝအလှတရားတို့ကိုမြင်ရဖန်များလေပြီ။ စိတ်မထိန်းနိုင်ရင် ဒုက္ခကောင်းကောင်းတွေ့နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင် ဣနြေ္ဒတွေကို သတိချွန်းဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်အုပ်နေရလေတော့၏။\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ထိုရွာကျောင်း၌ တစ်လခန့်နေပြီး တုံးဖလားသို့ ပြန်ခဲ့လေ၏။ သူ့အတွက် အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်၍ ပြန်လာခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ တုံးဖလားရွာဦးကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဆရာတော်က ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်အား ဘာဖြစ်လို့ တစ်လဘဲ နေပြီး ပြန်လာခဲ့ရတာလဲ ဟုမေးမြန်း၏။ ရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း အဖြစ်အပျက်ပေါင်းစုံတို့ကို တစ်လုံးမကျန်ဆရာတော်အား လျောက်ထားလိုက်လေ၏။\n"အေး...အေး... ကံတရားက ဆိုးဝါးလာပြီဆိုရင် နေရာတိုင်းမှာ ပြဿနာဖြစ်တတ်တာပါဘဲ။ မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့တာ မှန်တယ်။ ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိတယ်။ ရေနစ် ခွေးကိုက် မိန်းမကြိုက် တဲ့။ အဲဒါတွေဟာ ကံအရမ်းဆိုးတဲ့အခါမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ သဘာဝဖြစ်စဉ်တွေလေ။ အဲဒီအထဲမှာမှ မိန်းမအကြိုက်ခံရတာက ကံအဆိုးဆုံးဘဲ"\n"တင်ပါ့ဘုရား။ တပည့်တော်လဲ ဘယ်လို လုပ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူးဘုရား။ တပည့်တော် တစ်ပါးထဲ အေးအေးဆေးဆေးဘဲ နေချင်တယ်ဘုရား"\n"ရပ်ရွာကျောင်းမှာနေရင်တော့ ပြဿနာတစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု တွေ့လာဦးမှာပါဘဲ"\n"ဒါဖြင့် တပည့်တော် တောထဲသွားပြီး တစ်ပါးထဲ သွားနေမယ်ဘုရား"\n"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူးဘုရား။ ဒီကနေ မြင်ရတဲ့ ဟော ဟိုက မကျည်းပင်တောင်တန်းကြီးမှာ တောရကျောင်းလေးဆောက်ပြီးနေမယ်။ အနီးအနားတစ်ဝိုက်က ရွာတွေမှာ ဆွမ်းခံပြီး ဘုဉ်းပေးမယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အဲဒီကျောင်းကို အလာမခံဘူးဘုရား"\n"အဲဒီတောင်တန်းက ရွာတွေနှင့်အနည်းဆုံး ခြောက်မိုင်လောက်ဝေးတယ်နော"\n"ကိစ္စမရှိပါဘူးဘုရား။ ကျန်းမာရေးလဲရ ဆွမ်းလဲရ လမ်းလဲ လျောက်ရတာပေါ့ဘုရား"\n"အေး... ကောင်းပါပြီ။ အရာအားလုံးကိုတော့ သတိထားပြီးနေပေါ့"\nရဟန်းသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ထိုမန်ကျည်းပင်တောင်တန်းတွင် တောရကျောင်းလေးဆောက်လုပ်ကာ ထိုတောရကျောင်းလေး၌ ၀ါဆိုဝါကပ်ပြီး တစ်ပါးတည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနေထိုင်လေ၏။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအော်ဟစ်သံ၊ ကျေးငှက်သာရကာ တေးသီသံ၊ လေပြေလေညှင်း ခပ်ညှင်းညှင်းတိုက်ခတ်သံ၊ စမ်းရေစီးကျသံ၊ တောရနံ့၊ တောင်ရနံ့၊ ပန်းရနံ့ စသည်တို့နှင့် အငြိမ်းချမ်းကြီး ငြိမ်းချမ်းအေးမြနေလေတော့၏။ တစ်နေ့ကို တစ်ရွာကျ အနီးနားရှိ ရွာများသို့ ဆွမ်းခံကြွပြီး ဘုဉ်းပေးလေ၏။ ၀ါကျွတ်လျှင် လူပြန်တော်ဖြစ်ပြီး သူကြီးရာထူးပြန်ယူရမည်ကိုပင် မလိုချင်ဘဲ ရှိနေလေ၏။ သူသည် စနေဂြိုဟ်ကို ကြံဖန်ကျေးဇူးတင်မိနေ၏။ စနေဂြိုဟ်ကျေးဇူးကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသည့်ဘ၀ကို ရောက်ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။ ။\nသူကြီးကိုကိုမောင်၏ တရားစီရင်မှု၊ ကုထုံးများနှင့် ဒုလ္လဘ၀တ်ခြင်း ပို့စ်တို့ကိုဖတ်ရှုပြီး တကယ့်အမှန်အကန် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ဘ၀အတွေ့အကြုံများဟု စာဖတ်သူများ ထင်မြင်သွားခဲ့လျှင် စာရေးသူ (ကျနော်)၏ စာအရေးအသား ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပါသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းတင်ပြမိခြင်း၊ ဘာသာရေးအရမရေးသားသင့်သည်ကို ရေးသားမိခြင်းရှိခဲ့သော် အားလုံးကို တောင်းပန်ပါ၏။ နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ ပို့စ်အရှည်ကြီးများကို သည်းခံပြီးဖတ်ပေးကြသည့်အတွက် အလွန့်အလွန် ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း ပြောကြားလိုက်ပါရစေ။ အားလုံး မင်္ဂလာပါ။\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 22:19 25 comments:\nနွေနေသည် ပူပြင်းလှ၏။ ရိုးပြတ်တောကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်လျှင် တံလျပ်တို့ တညီးညီးရှိနေ၏။ အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ခိုင်းနွားများသည်ပင် စားကျက်မှထွက်ခွါပြီး နီးစပ်ရာအပင်ရိပ်အောက်၌ အရိပ်ခိုပြီး စားမြုံ့ပြန်နေလေ၏။ နွေသရုပ်ဖော် ဥသြငှက်များသည်လည်း တောအုပ်အတွင်းမှနေပြီး တေးတစ်ပုဒ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ သီဆိုကျူးရင့်နေ၏။\nတုံးဖလားရွာမြောက်ဘက် ၂ ဖာလုံခန့်အကွာ၌ တောင်ကုန်းတစ်ခုရှိ၏။ ထိုတောင်ကုန်းပေါ်၌ နှစ်ပေါင်းရာကျော်ကထဲက ပေါက်ရောက်နေသည့် သရက်ပင်ကြီးနှစ်ပင်ရှိ၏။ တစ်ပင်ကို ၀ါဆိုသရက်ပင်ဟု ခေါ်၏။ နောက်တစ်ပင်ကိုမူ အောင်း သရက်ပင်ဟုခေါ်၏။ တစ်ပင်နှင့်တစ်ပင် ပေတစ်ရာခန့် ကွာခြားသော်လည်း နှစ်ပရိစ္ဆေဒကြာမြှင့်စွာပေါက်ရောက်နေသည့်အတွက် အပေါ်ဘက်၌ ကိုင်းများယှက်ပြီး တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေလေ၏။ ခပ်လှမ်းမှ လှမ်းမျှော်ကြည့်လျှင် ဧရာမအနက်ရောင်ထီးကြီးနှစ်လက်က တောင်ကုန်းကြီးကို အပူဒဏ်သက်သာစေရန် ဆောင်းပေးထားသကဲ့သို့ ရှိချေ၏။\nထိုသရက်ပင်ကြီးနှစ်ပင် ပတ်ပတ်လည်၌ ၀ါးရုံပင်များ ဂျာမနီပင်များ သက်ကယ်ပင်များဖြင့်အတိပြီးသော ဖုန်းဆိုးတော ထူထူကြီးရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်နှစ်ပင်အောက် ၀င်ရောက်သူတိုင်း ကျောစိမ့်စိမ့်ဖြစ်လောက်အောင် အုံ့အုံ့ဆိုင်းဆိုင်းကြီးဖြစ်၏။ ၀ါဆိုသရက်ပင်ထက် အောင်း သရက်ပင်က ပို၍ကြီးထွားပြီး ပို၍လည်း အရိပ်အာဝါသကောင်းလေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ထိုတောင်ကုန်းကို အောင်းပင်ကုန်းဟူ၍ တုံးဖလားတစ်ရွာလုံးက နာမည်ပေးထားကြ၏။ ထိုကုန်း၌ နေ့ည မရွေး သရဲတစ္ဆေခြောက်တတ်သည်ဟု နာမည်ကြီး၏။ ထို့ကြောင့် အရိပ်အာဝါသကောင်းပြီး နေ့လည်ပိုင်း အပူဒဏ်လာခိုရန်သင့်တော်သည့်နေရာဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေသရဲ ကြောက်ကြ၍ မည်သူမျှ လာရောက်အနားယူသူမရှိဖြစ်နေ၏။\nတုံးဖလားရွာသူကြီးကိုကိုမောင်သည် အုတ်ကာသွပ်မိုးအိမ်၌ နေထိုင်ရသည်မှာ ရောရုဝသို့အလည်ရောက်နေဘိသကဲ့သို့ ပူအိုက်အိုက် ရှိန်းရှိန်းကြီးဖြစ်နေ၏။ စာဖတ်ဖို့ဆန္ဒရှိသော်လည်း အပူဒဏ်ကြောင့် စာထဲဈာန်မ၀င်စားနိုင်ရှိနေလေ၏။ ထို့ကြောင့် အပူဒဏ်သက်သာပြီး အေးအေးဆေးဆေးရှိသည့် အောင်းပင်ကုန်းသို့ စာဖတ်ရန် ထွက်လာခဲ့လေ၏။ သူ၏ လက်ထဲ၌ သခင်သန်းထွန်းနောက်ဆုံးနေ့အမည်ရသည့် ပထမတွဲစာအုပ်ထူထူတစ်အုပ်၊ ရေတဂေါင်းတစ်လုံး နှင့် သောက်ရေခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လာလေ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည် အောင်းပင်ကုန်းသို့ရောက်ပြီး အောင်းသရက်ပင်အောက်၌ နေရာပြင်ကာ ကျကျနနထိုင်ပြီး သခင်သန်းထွန်း၏ ဖြုတ်ထုတ်သတ်ဝါဒများ၊ လီနင်စတာလင်တို့၏ အဘိဓမ္မာသဘောတရားများကို ဇိမ်ကျကျဖတ်နေလေ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၌လည်း ပုစဉ်းရင်ကွဲအော်သံ ကျေးငှက်သာရကာတွန်းကြူးသံတို့ဖြင့် အသာယာကြီးသာယာလျက်ရှိနေချေတော့၏။\nအီး ဟီး ဟီး ဟီး.. ရှလွတ်.. ရှလွတ်.... အီး ..အီး\nဟူသော ငိုသံရှည်ကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။ အသံသည် ပို၍ ကျယ် ကျယ် လာလေ၏။ သရဲသိပ်မကြောက်တတ်သည့်တိုင် သရဲများလားဟူသော အတွေးကြောင့် ဆံပင်များထောင်လာ၏။ ဦးခေါင်းကြီးလာ၏။ ကြက်သီးမွေးညှင်းထလာ၏။ ဒုက္ခ။ အရေးထဲ နွေရာသီရဲ့ထုံးစံအတိုင်း တောင်ပြန်လေက တရှဲရှဲတိုက်ခတ်လာ၏။ ၀ါရုံပင်တို့၏ အချင်းချင်းပွတ်တိုက်သံ လေတိုးသံတို့သည် ကြောက်စိတ်ကို ပိုစေ၏။ ချွေးစေးပြန်လာ၏။ မောဟိုက်လာသလို ခံစားရ၏။ ကြံကြံဖန်ဖန် ရွာထဲက ဖိုးထောင်ပြောနေကျ ရယ်စရာစကားကို သတိရမိလိုက်သေး၏။ တောင်လေ တိုက်လေ မောင်မောလေတဲ့ :D။\nအသံလာရာအရပ်ကို စိတ်မှန်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ တစ်ဘက် ၀ါဆိုသရက်ပင်အောက်က ထွက်ပေါ်လာမှန်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် နာနာဘာဝလား သတ္တ၀ါအော်သံလား လူငိုသံလား ကွဲကွဲပြားပြားသိဖို့ ထို ၀ါဆိုသရက်ပင်အောက်သို့ အမြန်သွားကြည့်လိုက်၏။ တွေ့လိုက်ပါပြီ။ ငိုနေသူမှာ နာနာဘာဝလည်းမဟုတ်။ တိရစ္ဆာန်သတ္တ၀ါလည်းမဟုတ်။ လူသားစင်စစ်ကြီးပင်ဖြစ်၏။ ရွာလည်ခေါင်အိမ်က ဦးချစ်မောင်၏သား ထွန်းဖေပင်တည်း။ သူ့လက်ထဲမှာလည်း နွားချည်သည့်ကြိုးကို ခွေရစ်ပြီး ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။\n"ဟေ့ကောင်...ထွန်းဖေ၊ ဘာဖြစ်လို့ ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုနေရတာလဲ။ နွားပျောက်သွားတာ ရှာမတွေ့လို့ ငိုနေတာလား"\n"ဘယ်ကလာ သူကြီးမင်းရာ.... အသဲကွဲနေတာဗျ။ အသဲကွဲနေတာ"\n"ဟေ... အသဲကင်ဆာလား၊ အရမ်းနာလို့ ငိုနေတာပေါ့။ သနားပါတယ်..."\n"ခက်ပါ့ သူကြီးမင်းရာ.... ဒါကြောင့် အခုအသက်အစိတ်မှာ သူကြီးမင်း ပုခက်မချိတ်ရသေးတာ။ အချစ်ကြောင့် အသဲတွေ တစ်စစီဖြစ်နေတာဗျ"\n"ကျနော် အနှစ်နှစ်အလလက ကြိတ်ပြီး ချစ်ကြိုက်ခဲ့တဲ့ ရွာထဲက ပြုံးမေလေ။ ကျနော့်ကို လုပ်ရက်တယ်။ မနေ့ညက ကျနော် သူ့ကို ချစ်ရေးဆိုလိုက်တယ်။ သူက ပြောတယ်။ နင့်ကို ယူမဲ့အစား ဂုတ်ကျားကို အမြီးဖြတ်ပြီး လက်ထပ်လိုက်မယ်။ တစ်သက်လုံး မစဉ်းစားနဲ့တဲ့။ အီး ဟီး ဟီး ရှလွတ်။ အဲဒါကြောင့် ကျနော်လဲ သူ့ကို မရမှတော့ သေတာဘဲအေးတယ်ဆိုပြီး ဒီဝါဆို သရက်ပင်မှာ ကြိုးဆွဲချသေမလို့ ဒီကို လာခဲ့တာဗျ။ သေခါနီး သူ့ကို အရမ်းသတိရလာလို့ ငိုနေတာ။ အီး ဟီး ဟီး"\n"မောင်ထွန်းဖေနှယ်။ မင်းမကြားဖူးဘူးလား။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေရင် ဂျပန်ငါးရာနှင့် ငါးခါတိတိ ခံရတတ်တယ်တဲ့... အဲ... အဖန်ငါးရာ ငါးကမ္ဘာ ခံရတတ်တယ်တဲ့။ ပြုံးမေအတွက်နဲ့များ အသက်အသေခံနေဦးမယ်။ ဒီကိစ္စက လွယ်လွယ်လေးဘဲ"\nထိုလွယ်လွယ်လေးဆိုသည့် စကားကြောင့် ထွန်းဖေခေါင်းထောင်လာ၏။ အငိုလည်း တိတ်သွား၏။\n"မင်း သူ့ကို တကယ်လက်ထပ်ယူမှာလား"\n"သူကသာ ကြည်ဖြူမယ်ဆိုရင် တစ်သက်လုံး မခွဲမခွါ အတူတူနေမှာပါ သူကြီးမင်း"\n"ကဲ.. ဒါဖြင့် မင်းမျက်ရည်တွေ သိမ်းလိုက်တော့။ ဘာမှ ပူမနေနဲ့။ ညကျရင် ငါ့အိမ်ကို တစ်ယောက်ထဲလာခဲ့ ကြားလား"\nထွန်းဖေသည် သူကြီးကိုကိုမောင်နှင့်စကားပြောပြီး အားတက်သွားကာ ပြုံးမေနှင့်လည်း စိတ်ကူးယဉ်ခွင့်ရသွားလေ၏။ ထို့နောက် သူကြီးကိုကိုမောင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး တုံးဖလားရွာတွင်းသို့ ခပ်သွက်သွက်ပြန်သွားလေတော့၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်မှာ အောင်းသရက်ပင်အောက်သို့ ပြန်လာပြီး ဖတ်လက်စ သခင်သန်းထွန်းနောက်ဆုံးနေ့ ပထမတွဲစာအုပ်ကို ပြန်ဖတ်နေသည့်တိုင် စာထဲစိတ်မ၀င်စားနိုင်ဘဲ ထွန်းဖေကို ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ၊ နည်းပေါင်းများစွာထဲက ဘယ်နည်းကို အသုံးပြုပြီး ပြုံးမေရဲ့ မေတ္တာကို ရယူပေးရင် ကောင်းမလဲ ဟူသော အကြောင်းအရာတို့ကိုသာ စဉ်းစားခန်းထုတ်နေလေတော့၏။\n"ထွန်းဖေကို ဘယ်ဆေးနည်းနဲ့ အကူအညီပေးရမလဲ ???? ပန်းပေါင်းတစ်ထောင် ပီယဆေးက ပျော့လွန်းအားကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီဆေးက နှစ်ရှည်စီမံကိန်းအတွက်ဘဲ ကောင်းတယ်။ ဒါဖြင့် စနေသားဘုန်းကြီး စနေနေ့ ပျံလွန်တော်မူပြီး စနေနေ့မှာ သင်္ဂြိုဟ်တဲ့အခါ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ တံစူးဝါးနဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ပီယဆေးဆိုရင်ကော ??? ။ ဒါကျပြန်တော့ ပြင်းလွန်းအားကြီးတယ်။ ကြမ်းတမ်းတယ်။ ပြီးတော့ အောက်လမ်းဆန်တယ်။ ဒါလဲ မကောင်းဘူး။ ဒါဖြင့် ဟို မေတ္တာဓါတ်အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဆရာတော်တစ်ပါးရဲ့ ချွေးသုတ်ပုဝါတစ်ထည်ရယ်၊ နွယ်ရှင်တစ်ပင်ရယ်၊ ရင်ကပ်ပန်း ၁၀ ပွင့်ရယ် အချိုးကျရောကြိတ်ထားတဲ့ ပီယဆေးဆိုရင်ကော... ဟာ ဟုတ်ပြီ။ အဲဒီဆေးကို အသုံးပြုရမယ်။ အဲဒီဆေးက ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်တဲ့အပြင် လပိုင်းအတွင်း အဆင်ပြေလောက်တယ်"\nထိုကဲ့သို့ စဉ်းစားရင်း သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် အချစ်ကုထုံးပြုလုပ်ပေးရမဲ့အရေး တွေးတွေးပြီး ဒါလဲ ကုသိုလ်တစ်မျိုးပါဘဲလေ ဟု မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြေဆင်လက်ပေးကာ ဗိုလ်အောင်ဒင်အပြုံးမျိုး ပြုံးနေမိလေတော့၏။\nညပိုင်း၌ ထွန်းဖေတစ်ယောက် ပေါက်ချလာ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေစုဆောင်းထားသည့် မေတ္တာရှင်ဆရာတော်တစ်ပါး၏ ချွေးသုတ်ပ၀ါကို ပြာချကာ၊ အခြောက်လှန်းထားသည့် နွယ်ရှင်ပင်ခြောက်နှင့် ရင်ကပ်ပန်းဆယ်ပွင့်တို့ကို သံဆုံထဲ ရောထည့်ပြီး တဒုံးဒုံးထောင်းလေတော့၏။ အားလုံးအမှုန့်ဖြစ်သွားသောခါ ယင်ပျားရည်နှင့်ရောသမမွှေပြီး အောက်ပါကဲ့သို့ အလုံးလေးများကို ထွန်းဖေနှင့်အတူတူ လုံးလိုက်လေ၏။\n"ကဲ... မောင်ထွန်းဖေ.. မင့်ကို ငါ ဒီထဲက ဆေးတစ်လုံးပေးလိုက်မယ်။ အဲဒီဆေးလုံးနဲ့ မင်းရဲ့ ရင်ညွန့်တည့်တည့်က ဖောက်ထုတ်ထားတဲ့ သွေးနဲ့ ရောစပ်ရမယ်။ ပြီးရင် အဲဒီဆေးလုံးကို ပြုံးမေမျိုချဖို့လိုတယ်။ သူစားလိုက်မိပြီဆိုရင် မင့်အတွက် ရာနှုန်းပြည့်သေချာသွားပြီလို့သာ မှတ်လိုက်တော့"\n"အစားအစာတွေနဲ့ ရောနှောပြီး ကျွေးရင်ကော မရဘူးလား သူကြီးမင်း"\n"ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီဆေးလုံး သူ့ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားရင် ရပြီ"\n"ကောင်းပါပြီ သူကြီးမင်း။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"\nထိုကဲ့သို့ပြောပြီး ထွန်းဖေတစ်ယောက် သူကြီးကိုကိုမောင်ပေးလိုက်သည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သေချာစွာ စက္ကူဖြင့် ရစ်ပတ်ထုပ်လိုက်ပြီး ပြန်သွားလေ၏။ ထိုကိစ္စကို သူကြီးကိုကိုမောင် မေ့မေ့လျော့လျော့ပင် နေလိုက်၏။ နှစ်လခွဲခန့်အကြာ၌မူ ထွန်းဖေတစ်ယောက် သူကြီးကိုကိုမောင်အိမ်သို့ ပေါက်ချလာပြန်၏။ သူ့မျက်နှာကြည့်ရသည်မှာ ပြုံးတုံ့တုံ့ကြီးပင်ဖြစ်၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည် သူ့ကိုမြင်လိုက်မှ ပီယဆေးအကြောင်း တန်းသတိရမိ၏။\n"ဘယ်လိုလဲ ထွန်းဖေရ... အဆင်ပြေရဲ့လား"\n"ပြေလွန်းလို့ ခက်နေတယ် သူကြီးမင်းရေ... တစ်ကောင်ပစ်လိုက်တာ သုံးကောင်လုံးထိသွားတယ်"\n"ဟေ.... ဘယ်လိုကြီးတုန်း။ လင်းစမ်းပါဦး"\n"ဒီလို သူကြီးမင်းရေ... ပထမတော့ ကျနော်ပြုံးမေကို ချဉ်းကပ်ရတာ ခက်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ပရိယာယ်နဲ့ချဉ်းကပ်ရတာ။ ငါ့ကို မချစ်လဲ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို အကိုတစ်ယောက်လိုတော့ နေခွင့်ပေးပါ၊ ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူးလို့ပြောလိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ သူက ဒါဆို ရိုးရိုးသူငယ်ချင်းအနေနဲ့ဘဲ နေကြတာပေါ့တဲ့။ အဲဒါနဲ့ သူငယ်ချင်းလိုဘဲ သူနှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီးပြန်ဖြစ်သွားတယ်။ တစ်နေ့မှာ ကျနော် ကောလင်းမြို့ကို သွားတယ်။ ကောလင်းက အပြန်မှာ ဒိန်ချဉ်တစ်ဗူးဝယ်လာခဲ့တယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ခဏအကြာမှာ ပြုံးမေရောက်လာတယ်။ မြုိ့ပြန်လက်ဆောင် ဘာပါလာသလဲတဲ့။ ကျနော်လဲ ဒိန်ချဉ်ပါလာတယ် သောက်မလားဆိုတော့ သောက်မယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ အဲဒီ ဒိန်ချဉ်ဗူးထဲကို သူကြီးမင်းပေးခဲ့တဲ့ဆေးလုံးကို ချေထည့်ပြီး မွှေနှောက်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ခွက်ထဲထည့် ဇွန်းတစ်ချောင်းစိုက်ပြီး သူ့ကို ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့နှမ နှစ်ယောက် (ပြုံးကြည်နှင့်ပြုံးရီ)ရောက်လာတယ်။ သူတို့က ပြုံးမေကို အမ ဘာစားနေလဲ ကျမတို့ကိုလဲ နဲနဲကျွေးဦးလေ ဆိုပြီး သူ့အမဆီကနေ တစ်ဇွန်းစီ ယူစားလိုက်ကြတယ်။ သူကြီးမင်းရေ... အခုဆိုရင် သူကြီးမင်းရဲ့ ဆေးအစွမ်းကြောင့် မချောသုံးယောက် ကိုယ်တစ်ယောက်ဆိုသလို ဖြစ်နေပြီ"\n"ဟာ... မင်း အဲဒီလို လုပ်လို့တော့ မဖြစ်ဖူးလေ။ ဒီဆေးက သစ္စာနှင့်အလုပ်လုပ်ရတာ။ သစ္စာမရှိရင် ခိုက်တတ်တယ်။ တစ်ယောက်ဆို တစ်ယောက်ထဲဘဲ ဖြစ်ရမယ်"\n"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဇွတ်ဖြစ်နေတယ်"\n"ဒါနဲ့ ... မင်း သူတို့နဲ့ လွန်လွန်ကျူးကျူးတွေ ဖြစ်ပြီးပြီလား"\n"ဒါကတော့ ထိန်းပါတယ် သူကြီမင်းရယ်။ ဘယ်သူနှင့်မှ ဘာမှ အဲဒီအဆင့်မရောက်သေးပါဘူး"\n"ဒါဆို အချိန်မီသေးတယ်။ မင်း ရှင်းရှင်းသာပြော။ သူတို့ ညီအမ သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူနှင့်လက်ထပ်မှာလဲ"\n"ရှင်းနေတာဘဲ သူကြီးမင်းရယ်။ ကျနော်က ပြုံးမေကိုဘဲ ချစ်တာပါ"\n"ဒါဆို ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ကို မင်းအဆက်ဖြတ်ရမယ်"\n"သူတို့က ဇွတ်ဖြစ်နေရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ"\n"သူတို့နှစ်ယောက် ပြတ်နိုင်ရင် ကျနော့်ဘက်က ပြတ်နိုင်ပါတယ် သူကြီးမင်း"\n"အေး ဒါဆိုကောင်းပြီ။ သွား အခုချက်ချင်း ခွေး ကျင်စွယ် ငါးပင်နှင့် ကြောင်မုတ်ဆိတ် ငါးပင် ရှာလာခဲ့"\nထွန်းဖေတစ်ယောက် ခွေးကျင်စွယ်နှင့်ကြောင်မုတ်ဆိတ်တို့ကို ရှာရန် ထွက်ခွါသွားလေ၏။ နှစ်နာရီခန့်အကြာ၌ အရှာခိုင်းလိုက်သည့် ပစ္စည်းတို့နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာလေ၏။\n"ကဲ... အဲဒါတွေကို ဒီသံဆုံထဲ ထည့်ပြီးသား ထောင်းပေတော့"\nခွေးကျင်စွယ်နှင့်ကြောင်မုတ်ဆိတ်တို့ကို ရောထောင်းပြီး အမှုန့်ပုံစံဖြစ်သွားသည့်အခါ ပျားရည် တစ်စက်လောက်ချပြီး လုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် ထိုအလုံးသေးသေးလေးကို ထွန်းဖေအား ပေးလိုက်၏။\n"အဲဒီဆေးနှင့် (အရင်ဆေးလိုဘဲ) ရင်ညွန့်ကသွေးနှင့် ရောစပ်ပြီး ပြုံးကြည်နှင့်ပြုံးရီကို တစ်နည်းနည်းနဲ့သာ ကျွေးပေတော့။ ဒါဆိုရင် သူတို့ဘာသာ နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီအတိုင်းဆက်နေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီဆေးက သစ္စာမရှိရင် တကယ်ခိုက်တတ်တယ်"\nနောက် တစ်လခန့်အကြာ၌ သူကြီးကိုကိုမောင်အိမ်သို့ ထွန်းဖေ၏ ညီတော်မောင် ထွန်းဝေ ရောက်လာ၏။ ထွန်းဖေများ တစ်ခုခုဖြစ်သွား၍ လာရောက်အကြောင်းကြားလေသလားဟု သူကြီးကိုကိုမောင် တွေးနေမိ၏။\n"ဟာ .. ထွန်းဝေကြီးပါလား။ ဘာအကြောင်းထူးများရှိလို့လဲ။ အကိုတော် ထွန်းဖေကိစ္စလာတာထင်တယ်"\n"ဒါဖြင့် ထွန်းဖေတစ်ယောက် ပြုံးမေနဲ့ အဆင်ပြေရဲ့လား မသိဘူး"\n"အဆင်ပြေတာမှ လွန်ရောဘဲ သူကြီးမင်းရေ"\n"သူကြီမင်းရဲ့ ဆေးအစွမ်းတွေကြောင့် အားလုံးကွက်တိဘဲတဲ့။ ပြုံးကြည်နှင့် ပြုံးရီလဲ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သွားပြီတဲ့။ ပြုံးမေနှင့်တောင် သီတင်းကျွတ်ရင် လက်ထပ်တော့မယ်တဲ့"\n"မင်္ဂလာသတင်းပါဘဲ။ ဒါနဲ့ မင်းကကော ဘာကိစ္စများရှိလို့ ဒီကို လာခဲ့တာလဲ"\n"အဲဒါ ပြောမလို့ဘဲ သူကြီးမင်းရေ"\n"ထွန်းဖေလိုဘဲ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့သူက ပြန်မကြိုက်ဘူး ဖြစ်နေတာလား"\n"ဘယ်ကလာ သူကြီးမင်းရာ။ ကျနော်က ကျနော့်ကောင်မလေးဆီကတောင် ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ အဖြေကို ရပြီးပါပြီ"\n"သူကြီး ဟိုသီချင်း ကြားဖူးလား မသိဘူး"\n"မွှေးမွှေးပေးမယ် ကြံတိုင်းကွယ်... လက်ကလေး သူကာတယ်... ချစ်တော့ ချစ်တယ် ကိုကိုရဲ့ ဒီလို မလုပ်နဲ့ ... ဆိုတဲ့ သီချင်းလေ"\n"အခုလဲ အဲဒီလို ဖြစ်နေတယ် သူကြီးမင်းရယ်။ ကျနော့်ချစ်သူက ရွာမြောက်ပိုင်းက ဦးဖိုးကံသမီး မချောပါ။ သူကြီးမင်း သိမှာပါ။ ကျနော် မွှေးမွှေးပေးမယ် ကြံတိုင်း သူကအမြဲပြောတယ်။ လက်မထပ်မချင်း အသားကို လာမထိနဲ့။ ပါးကျိုးသွားမယ်။ ငါ့ကို ဘယ်လို မိန်းခလေးအမျိုးအစား အောက်မေ့လို့လဲတဲ့"\n"ဟုတ်တယ် သူကြီးမင်း။ အဲဒီကိစ္စကို အကိုထွန်းဖေကို ပြောပြလိုက်တော့ သူကြီးမင်းက အကူအညီပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ သူကြီးမင်းဆီ သွားပြီး အကူအညီသွားတောင်းပါ လို့ သူကပြောတယ်၊ ဒါနဲ့ ကျနော် ဒီကိုလာခဲ့တာပါ"\n"အော်... လက်စသတ်တော့ ဒီလိုကိုး။ ဒီကိစ္စက ငှက်ပျောသီးအခွံနွှာတာထက်တောင် လွယ်ပါပကောလား မောင်ထွန်းဝေရယ်"\n"အားကိုးပါတယ် သူကြီးမင်း၊ လမ်းညွန်ပေးပါ"\n"တစ်ပတ်မှာ ၇ ရက်ရှိတယ်။ တစ်ရက်စီမှာ မိန်းခလေးတွေရဲ့ အချစ်စိတ်တွေက သူတို့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်နေရာစီမှာ တည်ရှိတယ်။ အဲဒီ သူတို့ရဲ့ အချစ်စိတ်တည်ရှိတဲ့ နေရာကို မွှေးမွှေးပေးလိုက်ရင် မောင့်ရင့်ကို မောင်ကျန် တစ်တို့တစ်တို့ လို့တောင် သူတို့ပြောနေလိမ့်ဦးမယ်"\n"ဟုတ်ပြီ။ သေချာမှတ်ထား။ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ဆိုရင် မိန်းခလေးတွေရဲ့ အချစ်စိတ်က လည်တံမှာ တည်တယ်။ တနင်္လာနေ့မှာ ဆိုရင်........???? အင်္ဂါနေ့မှာ ဆိုရင်????... (ပ)... စနေနေ့မှာ ဆိုရင် လက်ချောင်းအဖျားလေးတွေမှာ တည်ရှိတယ်"\n"သူကြီးမင်းရယ်။ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ထပ်ပြောပါဦး"\n"ကဲ ကဲ ပိုပြီး မှတ်မိလွယ်အောင် သျှတ္တရပေါင်းချုပ်ကျမ်းကြီးထဲက လင်္ကာတစ်ပုဒ်ကို မင့်ကို ပေးလိုက်မယ်။ အဲဒါကိုသာ အလွတ်ကျက်မှတ်ထားပေတော့"\nသူကြီးကိုကိုမောင်သည် မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှ လင်္ကာတစ်ပုဒ်ကို ထွန်းဝေအား ရေးမှတ်စေလေ၏။\nနေ့အလိုက် အမျိုးသမီးများ၏ အချစ်စိတ်တည်နေရာ (အမျိုးသားများ Select ပေးပြီးဖတ်ပါ၊ အမျိုးသမီးများ ကျော်ဖတ်ပါ :D )\n"ကဲ... အဲဒီလင်္ကာထဲကအတိုင်းသာ ကြည့်ကြပ်ပြီး မင့်ချစ်သူကို မွှေးမွှေးပေးပေတော့။ စိတ်ချ။ ငါ အာမခံတယ်။ သူ မင်းကို ငြင်းမလွတ်စေရဘူး"\n"ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ် သူကြီးမင်း။ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"\nထိုကဲ့သို့ လင်္ကာကို ရေးမှတ်ပြီး ထွန်းဝေသည် ပြန်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်၏\n"ဟေ့ကောင်... သိပ်မလောနဲ့။ နေဦး။ ပြောစရာတစ်ခုရှိသေးတယ်။ ပိုပြီးအစွမ်းထက်အောင် သူနှင့်မင်း စကားပြောတဲ့အခါမှာ ဆောင်းပိုင်းကာလဆိုရင် သူ့ရဲ့ မြောက်ဘက်အရပ်ကနေပြီး စကားပြောပါ။ နွေနှင့်မိုးကာလဆိုရင် သူ့ရဲ့ တောင်ဘက်အရပ်ကနေပြီး စကားပြောပါ"\n"မင်းကလဲ တုံးရန်ကော။ ကျားအနှံ့ပေးတာကွ၊ ကျားအနှံ့ပေးတာ။ ခွေးတွေတောင်မှ သူတို့သခင်ရဲ့အနှံ့ကို သေချာမှတ်ပြီး သခင်ကို အသေစွဲလန်းနေကြတာကလား။ မိန်းခလေးတွေလဲ အဲဒီလိုဘဲကွ။ သူတို့ချစ်သူရဲ့ အနှံ့ကို အရူးအမူးစွဲလန်းတတ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို ကျားနှံ့ပေးခိုင်းတာ။ ဒါမှ မင့်ကိုယ်ရနံ့ကို သူယဉ်ပါးလာမှာ။ ဆောင်းကာလဆိုရင် မြောက်ပြန်လေတိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ မြောက်ဘက်အရပ်မှာ မင်းနေရင် မင့်အနှံ့ကို သူ ရှူမိမယ်။ နွေနှင့်မိုးကာလဆိုရင်တော့ တောင်ပြန်လေတိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်တွေမှာဆိုရင် စကားပြောတဲ့အခါ မင်းက သူ့ ရဲ့တောင်ဘက်အရပ်မှာ နေရမယ်။ ရှင်းပြီလား"\n"မှတ်သားလောက်ပါပေတယ် သူကြီးမင်း။ ဟို သီချင်းကိုတောင် ပြေးသတိရမိလိုက်သေးတယ်။ လေညာရပ်က အချစ် ဆိုတာကိုလေ"\n"ခွီးမှဘဲ။ မင်းကတော့... လုပ်တော့မယ်"\nမောင်ထွန်းဝေတစ်ယောက် သူလိုချင်သည့်နည်းစနစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူကြီးကိုကိုမောင်ကို နှုတ်ဆက် အရိုသေပေးကာ ပြန်သွားလေတော့၏။\n၀ါလကင်းလွတ် သီတင်းကျွတ်လသို့ ရောက်ရှိခဲ့လေပြီ။ မြန်မာ့ရိုးရာအတိုင်း သီတင်းကျွတ်သည့်အခါ လက်ထပ်မင်္ဂလာပွဲများ ဆင်နွှဲလေ့ရှိကြ၏။ တုံးဖလားရွာ၌လည်း ဈေးဦးပေါက် မင်္ဂလာပွဲ နှစ်ပွဲရှိလေ၏။ ထွန်းဖေနှင့်ပြုံးမေ၊ ထွန်းဝေနှင့်မချောတို့၏ မင်္ဂလာပွဲများပင်တည်း။ ထွန်းဖေက သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် နှစ်ရက်နေ့၊ ထွန်းဝေက သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၇ ရက်နေ့၊ ညီအကို နှစ်ယောက် အသီးသီးမင်္ဂလာဆောင်ကြလေ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း သူတို့ညီအကိုနှစ်ယောက်၏ မင်္ဂလာပွဲတို့၌ အဘိသိက်သွန်းပေးလေ၏။ သစ္စာရှိရှိ လက်ထပ်ကြသော သူတို့ညီအကို နှစ်ယောက်ကိုလည်း စိတ်ထဲမှ ကျိတ်ပြီးချီးကျူးနေမိ၏။\nရပ်ရွာထုံးစံအရ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ တစ်အိမ်ထဲ၌ စုံဂဏန်း ပွဲများ မလုပ်ကောင်း၊ မဂဏန်းပွဲသာ လုပ်ကောင်းသည်ဟု အယူရှိကြ၏။ ဥပမာ။ တစ်နှစ်အတွင်း တစ်အိမ်ထဲ၌ နှစ်ပွဲ၊ လေးပွဲ၊ ခြောက်ပွဲ စသည်ဖြင့် စုံဂဏန်း ပွဲများ မလုပ်ကောင်း၊ တစ်ပွဲ၊ သုံးပွဲ၊ ငါးပွဲ စသည်ဖြင့် မဂဏန်းပွဲများကိုသာ လုပ်ကောင်းသည်ဟု ဆိုလို၏။ ယခု မောင်ထွန်းဖေတို့အိမ်၌ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး မင်္ဂလာပွဲကျင်းပခဲ့ကြသောကြောင့် နှစ်ပွဲ ဖြစ်နေ၏။ ထိုအတိုင်း မထားကောင်းပေ။ သုံးပွဲပြည့်အောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရွာဦးကျောင်း၌ သူတို့မိသားစုတစ်တွေ ကထိန်ပွဲတော်ကြီးကို သုံးပွဲမြောက် သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း ကျင်းပကြလေတော့၏။\nရွာသူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း မင်္ဂလာပွဲများအပြင် ကထိန်ပွဲတော်ကိုပါ ကျင်းပကြသည့် ထွန်းဖေ ထွန်းဝေတို့၏ လုံ့လ၀ီရိယနှင့် သူတို့ မိသားစုတို့၏ သဒ္ဓါတရားကို ကွန်ဂရက်ကျူလေးရှင်းပြုလုပ်ကာ သာဓုအကြိမ်ကြိမ်ခေါ်နေမိလေတော့၏။ ။\nတုံးဖလားရွာသူကြီးကိုကိုမောင် ဘိလပ်သို့ရောက်ပြီး ပရန္န၀ါဆေး၊ ထိကရုံးနှစ်ပါးဆေး၊ ပီယဆေးအစွမ်းနှင့် အချစ်နည်းစနစ်တို့ နာမည်ကြီးသွားသောကြောင့် ဘိလပ်ရှိ အချစ်ဒုက္ခသည်များ (ကျားကျားမမ) မကြာမကြာလာရောက် အကူအညီတောင်းကြ၏။\nတစ်ချို့ သူတွေကလည်း တယ်လီဖုန်းဖြင့် လှမ်းမှာကြ၏။ တစ်ချို့သူတွေကျတော့ လူကြုံဖြင့် မှာကြားကြ၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးအဆင်ပြေစေရန် သူကြီးကိုကိုမောင်သည် ၄င်းဆေးတို့ကို ဖော်စပ်ပြီး မှာကြားသူတို့အား Special delivery, First class delivery, Second class delivery, Free delivery နှင့် Royal mail delivery စနစ်တို့ဖြင့် အဆင်ပြေသလို ပို့ပေးနေလေတော့၏။ အခကြေးငွေမယူဘဲ စေတနာသက်သက်ဖြင့် အခမဲ့ ကူညီခြင်းဖြစ်၏။ မှာကြားလိုသူတို့သည် (သို့မဟုတ်) စုံစမ်းလိုသူတို့သည် ကျားမမရွေး kokomaung.uk@gmail.com သို့လည်းကောင်း၊ ဘိလပ်အတွင်းမှ နှလုံးသားလမ်းကြောင်း ကျွန်းခံနေသူတို့သည် ဖုံးနံပါတ် ၀၇၇ ၂၉၇ ၅၅၈ ၇၇ သို့လည်းကောင်း အိုဗာဆီးမှ ၀ါသနာရှင်များသည် ၀၀၄၄ ၇၇ ၂၉၇ ၅၅၈ ၇၇ သို့လည်းကောင်း ဆက်သွယ်၍ အလွယ်တကူ မှာယူနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလျက် ရှိနေလေတော့၏။ သို့သော် ရဟန်း သာမဏေ သီလရှင် အိမ်ထောင်သည် ဟိုမိုဆက်ရွှယ် လစ်စ်ဘီယံ နှင့် အချစ်ကိစ္စ၌ သစ္စာမဲ့တတ်သူများအား လုံးဝ (လုံးဝ) မပို့ပေးပါ ဟု သူကြီးကိုကိုမောင် စည်းကမ်းထုတ်ထားလေ၏။ :D :D :D\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 14:11 26 comments:\nတုံးဖလားရွာသူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် စိတ်အညစ်ကြီးညစ်နေလေ၏။ သူကြီးတာဝန်သည် ရပ်ရွာသာယာရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး တာဝန်သာဖြစ်သင့်၏ဟု သူတွေးနေ၏။ ယခုမူ ဘာအရေးဖြစ်ဖြစ် သူကြီးကိုကိုမောင်တာဝန်သာ ဖြစ်နေလေ၏။ ရာဇ၀တ်မှုခင်းကိစ္စမှစ၍ ကလေးပေါက်စ ၀မ်းချုပ်သည့်ကိစ္စထိ ပါဝင်နေရလေ၏။ ခေါင်းမူးခေါင်းကိုက်ဖြစ်နေလား၊ ကိုကိုမောင်ဆီသွား။ ၀မ်းလျောဝမ်းကိုက်ဖြစ်နေလား ကိုကိုမောင်ဆီသွား စသည့် တုံးဖလားမိုတိုများစွာပင် ပေါ်ပေါက်လျက် ရှိနေချေတော့၏။\nထိုသို့သော အကြောင်းတို့ကြောင့် သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ဆေးမီးတိုနည်းများစွာအား သေချာလေ့လာသမှု ပြုနေရလေ၏။ ရာဇသတ်၊ ဓမ္မသတ်ကျမ်းများအပြင် ဥတုဘောဇနကျမ်း၊ မီးဖိုချောင်မှဆေးစွမ်းကောင်းများအမည်ရှိသောကျမ်း၊ ဘေသဇ္ဇဒီပနီဆေးကျမ်း၊ သျှတ္တရပေါင်းချုပ်ကျမ်း၊ ချက်နည်းပြုတ်နည်းကျမ်း၊ သိဒ္ဓိပေါင်းချုပ်ကျမ်း စသည့် ကျမ်းစာအုပ်များအား သေချာဖတ်ရှုလေ့လာပြီး ကောင်းနိုးရာရာအချက်အလက်တို့ကို မှတ်စုအဖြစ် ထုတ်နှုတ်ရေးထားရလေတော့၏။ တာဝန်ကြီးမှားလွန်း၍ မည်မျှပင် ပင်ပန်းပြီး စိတ်ညစ်ရသည်ဖြစ်စေ မိမိဆောင်ရွက်ပေးလိုက်သည့်ကိစ္စများ အဆင်ပြေသည်ဟု ကြားသိရလျှင်မူ သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ပီတိစားပြီး အားရှိနေလေ၏။\nတစ်နေ့တွင် ရပ်ရွာတွင်းမှ မောင်ပုတစ်ယောက် သူကြီးကိုကိုမောင်အိမ်သို့ အကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ရောက်ရှိလာလေ၏။ သူ့ပုံစံကြည့်သည်မှာ ခုနစ်ရက်ခန့် အစာရေစာ မစားထားရသည့်ပုံစံမျိုး လိမ်ပိန်ပိန်ဖြစ်နေ၏။ အားကိုးပါရစေ ဟူ၍ အဓိပ္ပါယ်ပေါက်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် သူကြီးကိုကိုမောင်ကို အားကိုးတကြီး ကြည့်ရှုနေလေ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်က အလိုက်သိစွာ စကားလမ်းကြောင်းပေးလိုက်၏။\n"ကဲ မောင်ပုရေ... ဆိုစမ်းပါဦးဗျ။ ဘာကိစ္စတွေ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ကျနော် ဘာအကူအညီပေးရမလဲ"\n"ကျနော်တို့ အိမ်ထောင်ရေး မသာယာဘူးဗျာ။ မိန်းမက ပူညံပူညံနဲ့ ညဘက်ဆို ကောင်းကောင်းကို အိပ်လို့မရဘူး"\n"မဟုတ်ပါဘူး သူကြီးမင်း။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် စီးပွါးရေး လူမှုရေး ကျန်းမာရေး အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်"\n"ခင်များဟာက ဘယ်လိုကြီးလဲဗျ။ ရှင်းရှင်းပြောစမ်းပါဦး"\n"သူကြီးမင်းရယ် ပြောရမှာတော့ ရှက်စရာကြီးဗျာ။ ကျန်တဲ့ကိစ္စ အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်။ ဟိုကိစ္စတစ်ခုဘဲ အဆင်မပြေဖြစ်နေတာ"\nထိုကဲ့သို့ပြောပြီး မောင်ပုမျက်နှာကြီး နီတက်လာသည်ကိုတော့ သူကြီးကိုကိုမောင်သတိထားမိလိုက်၏။\n"ဘာကိစ္စတုန်းဗျ။ ကျနော်နားမလည်ဘူး။ တဲ့တိုးကြီးသာ ပြောချလိုက်စမ်းပါဗျာ"\nသူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် တုံးအလိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။ ထို့ကြောင့်ပင် လူပျိုလူလွတ်ကြီး ဖြစ်နေပုံပေါ်၏။ အရေးအရာကိစ္စအ၀၀တို့၌ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်သည့်သလောက် မောင်ပုကိစ္စကိုမူ ယခုထက်ထိ သဘောမပေါက်သေးပေ။\nမောင်ပုသည် ခေါင်းကို တွင်တွင်ကြီး ကုတ်နေလေတော့၏။\n"ဒီမှာ မောင်ပု။ ဒီနေရာမှာ ခင်များနှင့်ကျနော် နှစ်ယောက်ထဲရှိတယ်။ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ခင်များလဲ ယောက်ျား ကျနော်လဲ ယောက်ျားဘဲ။ ဘာမှရှက်စရာမလိုဘူး။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာပြောပါ။ အဖြစ်မှန်ကို သိမှ ကျနော် ကူညီလို့ရမှာပေါ့"\nမောင်ပုမျက်နှာ ၀င်းလက်လာ၏။ တက်ကြွမှု အရိပ်အရောင်ကို တွေ့ရ၏။ အားတက်သွားပုံပေါ်၏။\n"ဒီလိုဗျာ။ ကျနော့်မိန်းမနှင့်အတူအိပ်ချင်စိတ်ကုန်နေတယ်ဗျ။ အဲဒါ သူကြီးမင်းဆီမှာ ဘာဆေးညာဆေးလေးများ ရှိမလားလို့ လာအကူအညီတောင်းတာ"\nယခုမှပင် သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် အဖြစ်မှန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး သိသွားပေတော့၏။ အနာသိရင်တော့ ဆေးရှိရမှာပေါ့ ဟူသည့် လက်စွဲအတိုင်း အနာနဲ့ သင့်လျော်သည့် ဆေးဝါးတို့ကို ညှိယူရန် သူကြီးကိုကိုမောင် စဉ်းစားခန်း ဖွင့်နေလေ၏။\n"ဟောဗျာ။ ခင်များက အိမ်ထောင်ရေးမသာယာဘူးတာပြောတယ် ကလေးကျတော့ လေးယောက်တောင်ရှိနေပြီ။ ဒီကြားထဲ အဆစ် အမွှာပူးပါ ပါလိုက်သေး"\n"အဲဒီလောက် ကလေးတွေမွေးပြီးလို့ ဆိုက်ကိုအရ စိတ်မပါတော့တာလဲ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ သူကြီးမင်း"\n"အေးဗျာ... ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်စီစဉ်ကြတာပေါ့။ ခဏလေးစောင့်ပါ။ ကျနော် မှတ်စုစာအုပ်သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"\nထိုကဲ့သို့ပြောပြီး သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် စာမျက်နှာ တစ်သောင်းခန့်ရှိသည့် န၀မမြောက် မှတ်စုစာအုပ်ကြီးကို ဧည့်ခန်းအတွင်းရှိ စာအုပ်ဗီဒိုထဲက ထုတ်ယူခဲ့လေ၏။ မှတ်စုစာအုပ်ကို အက္ခရာစဉ်အလိုက်ဖြင့်လည်းကောင်း အကြောင်းအရာအစဉ်အလိုက်ဖြင့်လည်းကောင်း သေချာပြုစုထားသည့်အတွက် သိချင်သည့်အကြောင်းအရာတို့ကို ခဏအတွင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လေ၏။ မှတ်စုစာအုပ်ကိုပင် သူကြီးကိုကိုမောင်စွယ်စုံကျမ်း ဟူ၍ နာမည်ပေးထား၏။ အင်ကာတာ၊ ဘရိတနိကာ၊ ၀ီကီစသည့် စွယ်စုံကျမ်းတို့ထက် ပို၍အကြောင်းအရာစုံလင်သည့် တုံးဖလားရွာဖြစ် စွယ်စုံကျမ်းဟူ၍ ဆိုရလောက်အောင် ဣစ္ဆာသယမှတ်စုစာအုပ်ကြီးပင် ဖြစ်ချေတော့၏။\nလူမှုရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ စီးပွါးရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ ဘာသာရေး စသည့် အကြောင်းအရာများအပြင် တုံးဖလားရွာအတွင်းရှိ ရွာသူရွာသားများအာလုံး၏ တစ်ယောက်ချင်းစီအကြောင်းအရာတို့ကိုပါ မှတ်စုစာအုပ်ကြီးအတွင်း၌ သေချာစာရင်းပြုစုမှတ်သားထားလေ၏။ ကကြီးအက္ခရာပါရှိသည့်မာတိကာအက္ခရာစဉ်၌ ကိုကိုမောင် ဟူသောနာမည်မျိုး၊ မ အက္ခရာပါရှိသည့် မာတိကာအက္ခရာစဉ်၌ မောင်ပုဟူသောနာမည်မျိုးတို့ကို အစီအစဉ်တကျမှတ်သားထား၏။\nက ကိုကိုမောင်= ရွာသူကြီး၊ လူပျိုကြီး၊ ၁၉၈၂ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၁၀ ရက် အင်္ဂါနေ့တွင်မွေးဖွားသည် (ပ) ယခုလက်ရှိ တုံးဖလားရွာသူကြီးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေဆဲ ဟုလည်းကောင်း၊\nမ မောင်ပု= ၁၉၇၉ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလ ၈ ရက် နေ့တွင်မွေးဖွား၊ မကြည်တင်၏ယောက်ျား၊ ကလေး ၄ ယောက်တို့၏ အဖေ ဟုလည်းကောင်း စသဖြင့် စသဖြင့် အသေးစိပ်မှတ်သားထားလေ၏။\nထို ကိုကိုမောင်စွယ်စုံကျမ်း ခေါ် အတွဲဆက်မှတ်စုစာအုပ်ကြီးများကို တစ်နှစ်တစ်ခါလောက် အပ်ပဒိတ်လုပ်ပေးရ၏။ ပြန်လည်ဖြည့်စွက်ချက်တို့ကို ထပ်ပိုးပေး၏။ ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကို ထည့်စွက်ပေး၏။ ထို့ကြောင့် ထိုမှတ်စုစာအုပ်များသည် အကောင်းဆုံး ရက်ဖရင့်စာအုပ်ကြီးအသွင်ကို ဆောင်နေလေတော့၏။\nသူကြီးကိုကိုမောင်သည် ဗီဒိုထဲမှ ထုတ်ယူလာသည့် န၀မမြောက် မှတ်စုစာအုပ်ကြီးကို လှန်လောဖွေရှာလိုက်သည့်အခါ စာမျက်နှာ ၅၁၈ ၌ အိမ်ထောင်သည်တို့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အိမ်ထောင်သာယာရေးဆေးမီးတိုကြီးကို တွေ့ရှိလေ၏။ ထိုဆေးမီးတိုကြီးကို ကာမသိဒ္ဓိသျှတ္တရပေါင်းချုပ်ကျမ်းကြီးထဲက ကူးယူထားခြင်းဖြစ်၏။\n"ကဲ.. မောင်ပုရေ... ဆေးကောင်းဝါးကောင်းတော့ တွေ့ပြီဗျ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဆေးကို ခင်များဖာသာ စီရင်ရမယ်။ ကျနော်ကတော့ နည်းစနစ်ဘဲပေးဖို့ တတ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီဆေးမီးတို မှတ်စုကို ခင်များရေးမှတ်သွားပေတော့။ ရော့.. ဒီမှာ စာရွက်အလွတ်နှင့်ခဲတံ။ ဟောဒီ စာမျက်နှာ ၅၁၈ ဒုတိယအပိုဒ်ကစပြီး ရေးမှတ်ပေတော့"\nဟူ၍ပြောကာ သူကြီးကိုကိုမောင်သည် သူ၏မှတ်စုအတွင်းရှိ အိမ်ထောင်သာယာရေးဆေးမီးတိုကြီးကို မောင်ပုအားရေးမှတ်စေလေတော့၏။ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည့် ဆေးမီးတိုကြီးမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်လေ၏။\nမှတ်ချက်။ ထိုမှတ်စုသည် ဂါမ္မဒေါသသင့်စရာများပါရှိပါသောကြောင့် အမျိုးသမီးများ လုံးဝ (လုံးဝ)မဖတ်ရ။ အမျိုးသားများ ဥာဏ်ရှိသလို ဖတ်နိုင်သည်။\nပရံန၀ါ၊ ပါးပါးလွှာ၊ သကာပျားနှင့်ဖက်။\nဒန့်သလွန်ပွင့်၊ အုန်းဆံရင့်၊ အသင့်ညီအောင်ချက်။\nတစ်နေ့သုံးခါ၊ မင်းရာဇာ၊ မကြာမှန်မှန်လျက်။\nမောင်းမတစ်ထောင်၊ တွေ့မရှောင်၊ စေ့အောင်အကုန်နှက်။\n"ဒါဖြင့် တစ်ခါတည်းဘဲ ခင်များအမျိုးသမီးအတွက် အသုံးပြုဖို့ ဆေးမီးတိုပါ ပေးလိုက်မယ်။ နောက်လဲ လာတောင်းမှာချင်း အတူတူ တစ်ခါထဲသာ ရေးမှတ်သွားပေတော့"\n"အဲဒီ စာမျက်နှာမှာဘဲ စာပိုဒ် ၄ ပိုဒ်မြောက်က စပြီး ရေးမှတ်လိုက်ပါ"\nမောင်ပုသည် သူကြီးကိုကိုမောင် ညွန်ပြသည့် မှတ်စုကို ခေါင်းငုံ့ပြီး မြိန်ရည်ယှက်ရည် လိုက်မှတ်နေလေတော့၏။\nမှတ်ချက်။ ထိုမှတ်စုသည်လည်း ဂါမ္မဒေါသသင့်စရာများပါရှိပါသောကြောင့် အမျိုးသမီးများ လုံးဝ (လုံးဝ)မဖတ်ရပါ။ အမျိုးသားများမှာမူ ဥာဏ်ရှိသလို ဖတ်နိုင်သည်။\nထိကရုံးနှစ်ပါး၊ ကျပ်စီထား၊ မျှော့ကားတစ်ကောင်လုံး။\nရေဖျံပဉ္စာ၊ ရောထည့်ကာ၊ နေမှာ အတောင့်လုံး။\nအပေါက်ကျယ်လှ၊ ထိုမိန်းမ၊ လိမ်းပါ့သုတ်ပါ့ဦး။\nအပေါက်ဟူက၊ ရှာမရ၊ ပဉ္စပါပီရှုံး။\nအိမ်ထောင်သည်တို့အတွက် အလွန့်အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသော ဆေးမီးတိုကြီးနှစ်ခုကို လိုက်ရေးမှတ်ပြီးနောက် မောင်ပုသည် သူကြီးကိုကိုမောင်ကို ရှိမခိုးရုံတမယ် အရိုအသေပြုပြီး မှတ်စုစာရွက်ကို အကျီ င်္အိတ်ကပ်ထဲ ခေါက်ထည့်ကာ သူ၏ နေထိုင်သို့ ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ခပ်သုတ်သုတ် ပြန်သွားလေတော့၏။\nနောက်တစ်နေ့မှစတင်ကာ မောင်ပုတစ်ယောက် ဆေးအညွန်းပါ အင်ဂရီဒီးယန့်စ်အတိုင်း တောထဲသွား၍တစ်ဖုံ ရေအိုင်ထဲသွား၍တစ်မျိုး မြို့တက်ပြီးပရဆေးဆိုင်ပြေးဝယ်၍တစ်သွယ် စသည့် အိမ်ထောင်သာယာရေး လုပ်ငန်းကြီးကို အကောင်အထည်ဖော်နေလေတော့၏။ ဆေးထောင်းသံ ဆေးကြိတ်သံတို့သည်လည်း သူ၏အိမ်၌ဆူညံနေလေ၏။ အိမ်ကပြင်၌ နေလှန်းထားသည့် ဆေးလုံးများကလည်း ထောင်ပုံရာပုံပင်တည်း။\nရက်သတ္တနှစ်ပတ်ခန့်အကြာ၌ မောင်ပုတို့လင်မယားနှစ်ယောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူကြီးကိုကိုမောင်အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ သူတို့၏ လက်ထဲ၌လည်း ခြံထွက်သီးနှံများဖြစ်ကြသည့် ငှက်ပျောသီး၊ လိမ္မော်သီး၊ နာနတ်သီးစသည့် သစ်သီးဝလံတို့ကို ကိုင်ဆောင်လာလေ၏။ မောင်ပုက မျက်နှာနီနီကြီး ဖြင့် စတင်ပြောဆိုလာလေ၏။\n"ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ သူကြီးမင်းရယ်။ သူကြီးပေးခဲ့တဲ့ ဆေးညွန်းအတိုင်း ဖော်စပ်လိုက်တာ။ ဆေးနှစ်မျိုးလုံး အရမ်းအသုံးဝင်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ အခုဆို ကျနော်တို့ အိမ်ထောင်ရေးသုခကို အပြည့်အ၀ ရရှိနေပါပြီ။ ဒါကြောင့် တမင်တကာလာပြီး ကျေးဇူးတင်စကားလာပြောတာပါ။ ဒါကတော့ ကျနော်တို့ ခြံထွက်သစ်သီးဝလံတွေပါ။ လက်ခံပေးပါ သူကြီးမင်း"\nသူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း မိမိဆေးအစွမ်း ထိရောက်မှုရှိသည်ကို ကြိတ်ဝမ်းသာနေပြီး ပြုံးတုံ့တုံ့ကြီး ဖြစ်နေလေ၏။ ဘယ်လို ဘယ်ပုံအစွမ်းထိရောက်မှန်းမသိပေမဲ့ သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရသည်မှာ ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးဖြင့် လွန်စွာ ပျော်ရွှင်နေပုံရလေ၏။ သူတို့လင်မယားပြန်သွားပြီးနောက် သူတို့လက်ဆောင်ပေးထားခဲ့သည့် သစ်သီးဝလံတို့ကို သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ရွာဦးကျောင်းသွားပြီး ဦးဦးဖျားဖျား အားလုံးလှူဒါန်းလိုက်လေ၏။\nထိုဆေးစွမ်းကောင်းနည်းစနစ်ကို မောင်ပုသည် တစ်ယောက်ထဲကြိတ်ခံစားစံစားမနေဘဲ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခရောက်နေကြသည့် သူနှင့်နီးစပ်ရာဆွေမျိုးသားချင်း လင်မယားစုံတွဲတို့အား မျှဝေပေးလိုက်လေ၏။ ထိုဆွေမျိုးတို့မှတစ်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်းကာ တစ်ခြားသူတို့အား ဝေငှပေးလိုက်ပြန်လေ၏။ ဤမှ ထိုမှ မျှဝေပေးမှုတို့ကြောင့် ထိုဆေးစွမ်းကောင်းအကြောင်းကို တုံးဖလားရွာတစ်ရွာလုံး အိမ်တိုင်းစေ့ သိရှိသွားကြလေတော့၏။ ထို့ကြောင့် ထိုဆေးဖော်ခြင်း ဆေးအမယ်ရှာဖွေခြင်း မြို့တက်၍ပရဆေးဆိုင်သို့သွားရခြင်း စသည်ဖြင့် ရွာလုံးကျွတ် အလုပ်အရှုပ်ကြီး ရှုပ်၍ နေချေလေ၏။ ဆေးအညွန်းစာရွက်ကြီးကြည့်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းထက် အလွတ်ကျက်မှတ်၍ ဖော်စပ်ရသည်က ပို၍အချိန်ကုန်သက်သာကြောင်း တွေ့ရှိကြသည့်အခါ အထက်ပါ လင်္ကာတို့ကို အိမ်တိုင်းစေ့ ကျက်မှတ်ကြလေတော့၏။\nဟိုဘက်အိမ်သွားလည်း ပရံန၀ါ၊ ပါးပါးလွှာ......၊ ထိကရုံးနှစ်ပါး၊ ကျပ်စီထား... ဒီဘက်အိမ်သွားလည်း ပရံန၀ါ၊ ပါးပါးလွှာ...၊ ထိကရုံးနှစ်ပါး၊ ကျပ်စီထား.. နေရာတိုင်း၌ ပရံန၀ါ၊ ပါးပါးလွှာ...နှင့် ထိကရုံးနှစ်ပါး၊ ကျပ်စီထား.... ဟူသည့် လင်္ကာရွတ်ဆိုကျက်မှတ်သံတို့ကို တွင်တွင်ကြီး ကြားသိနေရလေတော့၏။ မိဘများ ကျက်မှတ်သံကြား၍ သားငယ် သမီးငယ်လေးများသည်ပင် ဘုမသိ ဘမသိ လိုက်ကျက်မှတ်ကြလေ၏။ ဤသို့ဖြင့် ကလေးအစ ခွေးအဆုံး ထိုဆေးဖော်စပ်နည်းလင်္ကာတို့ကို အာဂုံရရှိကြလေ၏။\nတုံးဖလားရွာတွင်းရှိ ကလေးသူငယ်များကို သားလေး.... သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာ အလွတ်ရလား ဟုမေးသောအခါ၌ပင် သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော့ မရဘူး သူကြီးမင်း၊ ပရံန၀ါ လင်္ကာတော့ရတယ် ဟူ၍ ဖြေဆိုကြသည့် ကလေးတွေချည်းဖြစ်နေလေတော့၏။ ထိုမျှထိ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထိုဆေးအစွမ်းသည် ပေါက်ရောက်အောင်မြင်သွားလေ၏။ ကာလအတန်ကြာသည့်အခါ အိမ်နံရံတို့၌လည်းကောင်း၊ စပါးကျီနံရံတို့၌လည်းကောင်း၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းနံရံတို့၌လည်းကောင်း၊ စရပ်နံရံတို့၌လည်းကောင်း မီးသွေးခဲ (သို့မဟုတ်) မြေဖြူခဲတို့ဖြင့် ကလေးများရေးခြစ်ထားသည့် ပရံန၀ါ လင်္ကာနှင့် ထိကရုံးနှစ်ပါး လင်္ကာတို့ နေရာယူနေကြပြီး အဆောက်အဦများ ညစ်ပတ်လျက်ရှိနေလေတော့၏။\nပို၍ဆိုးသည်မှာ ရွာထဲမှ ကာလသားခေါင်းဆောင် ဇော်ထက်ဦးဆောင်သည့် တူရိယာအဖွဲ့ပင်ဖြစ်လေ၏။ ကျောက်စိမ်းတွင်းကအပြန် ဘယ်လိုကဘယ်လို ၀ယ်ယူလာသည်မသိသည့် ဂီတာ လေး ငါးလက်ဖြင့် ရပ်ရွာအတွင်းတွင် ညစဉ်တီးခတ်အော်ဟစ်နေလေ၏။ ရိုးရိုးသီချင်းသီဆိုလျှင်မူ ရှိစေဦးတော့။ ယခုသီဆိုနေသည်မှာ သူကြီးကိုကိုမောင်၏ မှတ်စုဖြစ်သည့် ဆေးနည်းဖော်စပ်ပုံလင်္ကာတို့ကို ပုံစံအသွင် အမျိုးမျိုးပြောင်းကာ အော်ဟစ်နေကြခြင်းပင်ဖြစ်လေ၏။ ပထမဦးဆုံး သူတို့ ဟစ်အော်နေသည်မှာ သံချပ်ထိုးပြီး အော်ဟစ်နေကြခြင်းဖြစ်၏။\nရှေ့ က တိုင်ပေးသူနှင့် နောက်ကလိုက်သူ ညီညီညာညာရှိလှချေ၏။ ချီးကျူးဖွယ်ပင်တည်း။\n(မိုး မိုးလား မောင်တို့..\n(ဒန့်သလွန်ပွင့် အုန်းဆံရင့်ကို ..\nထိုကဲ့သို့ သံချပ်ထိုးခြင်းကိစ္စကို အကြိမ်များစွာ အော်ဟစ်ကြပြီးနောက် သံချပ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ငိုချည်းရှည်ကြီးကို ထပ်ပြီးညီးကြပြန်လေ၏။\nပရံန၀ါကို ပါးပါးလွှာပြီးတော့.... သကာပျားနှင့်ဖက်ရမယ်.....\nအမယ်မင်းးးးး.... ရက်စက်လှချည်ရဲ့ အရှင်မင်းဘုရား....ဘုရား.....ဘုရားးးးးးးးးး\nပုံနောင်း ပုံနောင် ပုံနောင်း ပုံနောင် (ပါးစပ်ဆိုင်းတီးသံ)\nအိက်စ်ဇမ်းပယ်လ်ဇ်ထွန်းထွန်းတို့ အဖွဲ့ကို အားကျသည့် အခြားကာလသားများကလည်း သူကြီးကိုကိုမောင်၏ ဆေးအစွမ်းလင်္ကာမှတ်စုကို ရက် လုပ်ပြီး အော်ဟစ်ကြလေ၏။ ကြုံဖူးပေါင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဟူ၍ ဆိုရလောက်ပေ၏။ ရှုစားကြပါလှဲ့။\nငါတို့မှာတော့ပရံန၀ါ.... မင်းတို့ကတော့ပါးပါးလွှာ......ရောမွှေလိုက်ပေါ့ ပျားသကာ (ရေ့ ... ရေ့ .... ရေ့ ......)\nဒန့်သလွန်ပွင့်အမာ...... အုန်းဆံရင့်နှောကာ.......သင့်အောင်ချက်ပေါ့ ချစ်သူရာ...(ရို့ .... ရို့ .... ရို့ ....)\nတစ်နေ့သုံးခါ... ငါတို့ရဲ့ရာဇာ........ မကြာမကြာလျက်ပေါ့တစ်ခါ...( အု... အု... အူးယား..)\nပေါက်ပေါက်ရှာရှာ ထိုလင်္ကာကို လှေထိုးသံ အဖွဲ့အနွဲ့ဖြင့်လည်း ဇော်ထက်တို့အုပ်စု တဝေးဝေး တဟေးဟေး ဖြစ်နေကြလေ၏။ အာဂတုံးဖလားရွာသားများပင်တည်း။\nဟေလာ ယောက်ျား ဘာသံလဲလေးးးးးးး\nအလွှာပါး.. ထက်ပါ စေ့....\nချက်မျိုးစုံ.... တိုးးး တိုးထည့်ကြကုန်.....\nဒုံးဂွမ်း ဒုံးဂွမ်းဖြင့် ညစဉ်ညတိုင်း ဆူညံနေလေ၏။ သူကြီးကိုကိုမောင်သည်လည်း ကာလသားသဘာဝ အလုပ်အားချိန် ညချမ်းအခါ၌သာ ပျော်ခွင့်ရကြရှာသည့် တောသူတောသားများကို သနားစာနာ၍ လျစ်လျူရှုကာ နေလေ၏။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ထိုလင်္ကာများ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ ရောက်ရှိပေါက်ရောက်သွားခြင်းပင်ဖြစ်လေ၏။ ကိုရင်ကျောင်းသားများ စာကျက်စာအံသောအခါ၌ ယံ မင်္ဂလံ ဒွါဒသဟိ စိန္တယိံသု သဒေ၀ကာ... ပရံန၀ါ... ပါးပါးလွှာ.. သကာပျားနှင့်ဖက်.... အသေ၀နာစ ဗာလာနံ စသဖြင့် တောင်ရောက်မြောက်ရောက် စာကျက်စာအံနေကြသည်ကို ကြားရလေ၏။ အဆိုးဆုံးမှာ ကိုရင်များက ဓမ္မကထိကစတိုင်လ်မျိုးဖြင့် တရားအမေးပြုလုပ်ကာ ကျောင်းသားများက ဒကာဒကာမပုံစံမျိုးဖြင့် တရားထောက် ပြုလုပ်ကြခြင်းပင်ဖြစ်လေ၏။\n"ပရံန၀ါကို ပါးပါးလွှာပြီးတော့ ဘာလုပ်ဖို့လိုသေးလဲ ပရိသတ်ကြီး"\n"အေးကွယ် အေး အေး။ နောက်ပြီးတော့ ဒန့်သလွန်ပွင့် အုန်းဆံရင့်နဲ့ ရောပြီး ဘာလုပ်ရမှာတဲ့တုန်း ပရိသတ်ကြီး"\n"ကောင်းလိုက်လေကွယ်.... အဲဒါ ပြီးရင် မင်းကြီးက ဘာလုပ်ဖို့လိုသေးလဲ ပရိသတ်ကြီး"\n"တစ်နေ့သုံးခါ အချိန်မှန်မှန် လျက်ဖို့ လိုပါတယ်ဘုရား"\nဤသို့ဤနှယ် သံချပ်လိုတစ်ပုံ၊ ငိုချင်းလို တစ်မျိုး၊ ရက်လို တစ်သွယ်၊ လှေထိုးသံလို တစ်ခု၊ တရားဟောစတိုင်လ်လို တစ်ပုဒ် စသဖြင့် ရွတ်ဆိုအော်ဟစ်ကြသည့် အသံတို့သည် တုံဖလားတစ်ရွာလုံး ကျွက်ကျွက်ညံနေလေတော့၏။\nမထင်မှတ်ပါဘဲ ကြောက်ခမန်းလိလိ ကျော်ကြားသွားသည့် ထိုဆေးနည်းအစွမ်းတို့ကြောင့် ရပ်သူရွာသားများမှာလည်း အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်သည်များ ညစောစောအိပ်ရာဝင်ကြပြီး မနက်နေဖင်ထိုးမှ အိပ်ရာက ထကြလေတော့၏။ ရပ်သူရွာသားများအတွက် ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ရွာဦးကျောင်းဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ကိုရင်ကျောင်းသားများအတွက်မူ ပြဿနာကြီးတစ်ခုပင်ဖြစ်ချေ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မနက်စောစော ဘုဉ်းပေးရသည့် အရုဏ်ဆွမ်းဝတ်များ ရောက်မလာကြခြင်းကြောင့်ပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် သူကြီးကိုကိုမောင်သည် ရွာသူရွာသားများအတွက် ပြန်တမ်းတစ်ခု ထုတ်ပြန်ရလေ၏။\nတုံးဖလားရွာ၌ အိမ်ခြေစုစုပေါင်း ၃၀ ရှိလေသည်။ ထို အိမ်ခြေ ၃၀တို့ကို နှစ်ခုခွဲကာ ၁၅ အိမ်ကို တစ်ပတ်ကျ ရွာဦးကျောင်းသို့ အရုဏ်ဆွမ်းအချိန်မီ ချက်ပြုတ်ပြီး ပို့ရမည်။ မလိုက်နာပါက ငွေဒဏ် တစ်သိန်းပေးဆောင်ရမည်။ ။ အမိန့်... သူကြီးကိုကိုမောင်"\nအထက်ပါ အမိန့်ကိုထုတ်ပြီးနောက် တစ်ပတ်ကို ၁၅ အိမ်စီအလှည့်ကျ အရုဏ်ဆွမ်းပို့ကြလေ၏။ ဆေးနည်းမပေးခင်ကဆိုလျှင် ကြက်တွန်သံကို နားထောင်ပြီး ကြက်သုံးသားမြောက်တွန်လျှင် အိမ်ရှင်မများ အိပ်ရာမှထကြပြီး ဆွမ်းဟင်းချက်ပြုတ်ကြလေ၏။ ယခုအခါ၌မူ ကြက်တွန်သံသည် သူတို့၏ အိပ်စက်ခြင်းကို နိုးထနိုင်ခြင်းမရှိကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူကြီးအမိန့်ကို ကြောက်လန့်ကြပြီး အိပ်ရာထက်မှမနိုးထနိုင်မှာကို စိုးရိမ်ကာ နိုးစက်နာရီကို အိမ်တိုင်း ၀ယ်ထားကြရလေတော့၏။ ရွာဦးကျောင်း၌ အချိန်မီ ဆွမ်းဝတ်များ ရောက်ရှိလေ၏။ သို့သော် ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်က ဒကာမကြီး.. ဆွမ်းဟင်း ဆွမ်းထမင်းက ညအိပ်ရာမ၀င်ခင်ချက်ထားတာလား၊ မနက် အိပ်ရာနိုးမှ ချက်တာလား ဟူ၍ ထူးထူးဆန်းဆန်း မေးခွန်းများကို ဆွမ်းလာပို့သည့် ဒကာမများအား မေးလေ့ရှိ၏။ ညကထဲက ချက်ထားတာပါဘုရား ဟု လျောက်တင်မှ ဆရာတော်က ဘုဉ်းပေးလေ၏။ မနက်အိပ်ရာနိုးမှ ချက်တာပါဘုရား ဟု လျောက်လျှင် ဆရာတော် လုံးဝ မဘုဉ်းပေးပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသည်ကိုမူ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင်သာ သိပေလိမ့်မည်။\nထိုဆေးစွမ်းကောင်းအကြောင်းကို တုံးဖလားရွာမှတစ်ဆင့် အုပ်စုတိုက်နယ်ရှိ ရွာများသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် မြို့နယ်သို့တိုင် ပျံ့ နှံ့သွားလေတော့၏။ ကလေးရောလူကြီးပါ ထိုလင်္ကာတို့ကို နှုတ်တက်ရွရွဆောင်ထားကြလေ၏။ မည်မျှထိနှုတ်ကျိုးနေကြသည်မသိ။ စာသင်ကျောင်းတက်စဉ် မင်္ဂလာပါ တပည့်တို့ ဟူ၍ဆရာမနှုတ်ဆက်လျှင်ပင် ပရံန၀ါပါ ဆရာမ ဟူ၍ ကျောင်းသူကျောင်းသားများ ညီညာဖျဖျ တုန့်ပြန်ကြသည်အထိ ဖြစ်နေလေ၏။\nထိုဆေးနည်းကို ဖော်စပ်ဖို့ ပရံန၀ါပင်လိုက်ရှာသူ၊ ကုန်းထိကရုံး ရေထိကရုံးတို့ကို လိုက်ရှာသူ၊ မျှော့များကို လိုက်ရှာသူဦးရေ တိုးပွါးလာသည့်အတွက် ဆိုင်ရာ မျိုးနွယ်အပင်များ၊ မျှော့များ မျိုးသုဉ်းလုနီးနီးဖြစ်နေလေ၏။ ရှားပါးအပင်များ သတ္တ၀ါများ မျိုးသုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ရသောကြောင့် မြို့နယ်သူကြီးသည် သူကြီးကိုကိုမောင်ထံသို့ စာချွန်လွှာတစ်ခုပါးခဲ့လေ၏။\nသူကြီးက စတင်ခဲ့သည့် အိမ်ထောင်ရေးသုခဆေးအညွန်းဇာတ်လမ်းကို သူကြီးကိုယ်ထိန်းသိမ်းပေးစေလိုပါသည်။ မဟုတ်ပါက မြို့နယ်အတွင်းရှိ ရှားပါးအပင်များ သတ္တ၀ါများ မျိုးသုဉ်းမည့်အရေး စိုးရိမ်ရပါသည်။\nထိုစာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူကြီးကိုကိုမောင်သည် မိမိကစတင်ခဲ့သည့် တာဝန်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်သည်ဟု ယတိပြတ်ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြဿနာဖြေရှင်းနည်းကို စဉ်းစားတွေးတောနေလေတော့၏။ အလွယ်ဆုံးနှင့်အရှင်းဆုံးဖြစ်သည့် မူရင်းလင်္ကာတို့ကို အသွင်တစ်မျိုးပြောင်းပေးလိုက်ရန် စိတ်ကူးရ၏။ ထို့ကြောင့် အောက်ပါကဲ့သို့ နောက်ဆုံးစာကြောင်းတို့အား အသွင်ပြောင်းပေးလိုက်လေ၏။\nတစ်လအတွင်း၊ မှန်မယွင်း၊ ချက်ခြင်းအသက်ထွက်။ ဟူ၍လည်းကောင်း\nအပေါက်ကျဉ်းလှ၊ ထိုမိန်းမ၊ လိမ်းပါ့သုတ်ပါ့ဦး။\nအပေါက်ဟူက၊ လွန်ကျယ်လှ ၊ ကျွဲမဟိုဟာရှုံး။ ဟူ၍လည်းကောင်း\nပရိယာယ်ဆင်ကာ လက်ကမ်းစာစောင်ပြုလုပ်ပြီး နီးစပ်ရာရွာများသို့ ဝေငှပေးလိုက်လေ၏။ သို့သော် ဆေး၏အစွမ်းအမှန်ကို သိရှိပြီးသူများသည် ထိုလက်ကမ်းစာစောင်ကို ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ နဂိုမူရင်း လင်္ကာပါ ဆေးနည်းကိုသာ တွင်တွင်ကြီးအသုံးချလျက်ရှိနေလေ၏။ ကြံရာမရသည့်အဆုံး သူကြီးကိုကိုမောင်သည် မြို့တက်ကာ သစ်ပင်ပန်းမာလ်မျိုးဆက်နည်းနှင့် သတ္တ၀ါ အင်းဆက် မျိုးပွါးနည်း သင်တန်းသို့ တက်ရောက်ပြီး ၄င်းပညာတို့ကို တုံးဖလားရွာမှစတင်ကာ ရွာစဉ်ထိုးပြီး ပြန်လည်သင်တန်းဖွင့် ပို့ချနေရလေတော့၏။\nထို့နောက် မြို့နယ်သူကြီးနှင့်ပူးပေါင်းကာ တစ်ကောင်သတ် နှစ်ကောင်မွေးမြူ၊ တစ်ပင်နှုတ် နှစ်ပင်စိုက် အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်လေ၏။ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်လိုက်သောအခါမှသာ မြို့နယ်လုံးကျွတ် အိမ်ထောင်ရေးသုခကိုလည်း ပြည့်ပြည့်၀၀ခံစား၊ ရှားပါးသတ္တ၀ါနှင့်ရှားပင်အပင်တို့သည်လည်း မျိုးမသုဉ်းသည့်ပြင် ပိုမိုတိုးပွါးလာခဲ့လေ၏။ ထိုကဲ့သို့ ရှဉ့်လဲလျောက်သာ ပျားရည်စွဲသာ အခြေအနေကို ရရှိပြီး လွန်စွာ အဆင်ပြေသည်ကို တွေ့ရသောအခါတွင်မှ သူကြီးကိုကိုမောင်တစ်ယောက် ဖူး ကနဲ သက်ပြင်းရှည်ကြီးမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အနေအထိုင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေလေတော့သတည်း။ ။\nဤပို့စ်၌ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသည့် စကားလုံးများကို နားလည်ပေးပြီး ဖတ်ရှုကြရန် တောင်းပန်ပါသည်။\n(Blank အတွင်းက စာများကို ဖွင့်ဖတ်ရန် မခက်လော။ Select ပေးပြီးဖွင့်သော် မပွင့်လော) :D :D :D\nPosted by သူကြီးမင်း (တုံးဖလား) at 21:50 22 comments:


ဓမ္မအမှုတော်အစည်းအဝေးကျင်းပပုံ- တမန်တော် အခန်း ၁၅ အရ- စစ်မှန်သောကျမ်းစာအယူဝါဒ\nတမန်တော်ဝတ္ထုအခန်း ၁၅ ပါ ၀ န်ကြီးတစ် ဦး ၏အစည်းအဝေးကိုမည်သို့ကျင်းပရမည်နည်း\nေမ ၇၊ ၂၀၂၁ အကြွင်းမဲ့၊ ၂၀၁၉ by ထုတ်ဝေသူ\nတမန်တော် 15 တွင်ကျင်းပသည့်ဝန်ကြီး၏အစည်းအဝေးကိုမည်သူမဆိုသိပါသလား။\nအဲဒီလိုဆိုရင် မင်းကို ငါ ရိုးသားစွာ ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဘယ်နေရာ၊ ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်လို ဖြစ်ခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လို အထူးကောင်းချီးတွေ ထွက်လာလဲလို့ မေးချင်ပါတယ်။\nစကားမစပ်၊ တမန်တော်အစည်းအဝေးအတွက် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အားပေးထားသည့် တစ်ခုတည်းသောဥပမာများကို တမန်တော် 2၊ တမန်တော် 15 နှင့် တမန်တော် 20 တွင်တွေ့နိုင်သည်။ အဆိုပါသုံးမျိုးတွင်- တမန်တော် 15 သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့်ကိစ္စများကို လေးလေးနက်နက်ဆွေးနွေးနည်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်စေပါသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ဖြေရှင်းရန် ခွင့်ပြုနိုင်သေးသည်။\nတမန်တော် 15 တွင်၊ ဂျူးများနှင့် လူမျိုးခြားများကြား အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းခြားနားချက်သည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ယနေ့ အသင်းတော်ဟု ခေါ်ဆိုသူများကြားတွင် မည်သို့ပင်ကွဲပြားစေကာမူ အသေးအဖွဲဟု ထင်မြင်စေပါသည်။\nတမန်တော် 15 တွင်ဓမ္မအမှုဆောင်အစည်းအဝေး၏အဆုံးရလဒ်- ပညတ်တရား၏ငှားရမ်းနေထိုင်သူ 600+ ကိုစောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေသောခရစ်ယာန်ဂျူးများနှင့် မောရှေပညတ်ကို ခရစ်တော်နောက်သို့မလိုက်ရသေးသည့်ခရစ်ယာန်လူမျိုးခြားများဖြစ်ကြသည်- သူတို့အားလုံးသည် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။ အံ့သြဖွယ်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အား အလားတူလုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိပါသလား။\nထို့ကြောင့် (၁) တမန်တော်များနှင့် တပည့်များသည် ဤကဲ့သို့ ထူးထူးခြားခြား ကောက်ချက်ချကာ အစီအစဉ်တကျ မည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသနည်း၊ (၂) ယင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကွာခြားချက်မှာ အဘယ်နည်း။\n(၁) တမန်တော်များနှင့် တပည့်များသည် ဤမျှထူးခြားသော ကောက်ချက်ချမှုနှင့် အစီအစဉ်ကို မည်သို့ရောက်လာသနည်း။\nတမန်တော် 15 တွင် ဝန်ကြီးများ အစည်းအဝေးကို ယနေ့ သူတို့လုပ်လေ့ရှိသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးများသည် ပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော “မှန်ကန်သော” အနေအထားဖြစ်သင့်သည်ဟု သူတို့ထင်မြင်ကြောင်း တရားမျှတစေရန် သွန်သင်ချက်များအတွက် ကျမ်းချက်များကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ အမှန်မှာ ထိုအချိန်က ဓမ္မသစ်ကျမ်းကို မရေးရသေးသောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဆိုင်ရာ ၎င်းတို့၏မှတ်တမ်းကို အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်-\nတမန်တော်များနှင့် တပည့်များအား ယေရှုသွန်သင်ပေးခဲ့သော အမှတ်ရစရာများ\nလူမျိုးခြားများ ဥပဒေကို လိုက်နာရန် မလိုအပ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပကတိနည်းဖြင့် ဤအရာများအားလုံးကို သွန်သင်ဆုံးမထားသည်။ တကယ်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါပဲ၊ ဥပဒေကို လိုက်နာရမယ်လို့ ပြောတယ်။ အကြောင်းမူကား၊\n“ပညတ္တိကျမ်း၊ ပရောဖက်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ငါလာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ငါလာသည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမတည်မှီတိုင်အောင်၊ ခပ်သိမ်းသောအမှုတို့သည် ပြည့်စုံခြင်းသို့မရောက်မှီတိုင်အောင်၊ ပညတ်တရားနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၊ ထိုကြောင့် အကြင်သူသည် ဤအနည်းဆုံးပညတ်တော်တို့ကို ဖောက်ဖျက်၍ လူတို့ကို ဆုံးမသွန်သင်လျှင် ထိုသူကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော်လည်း၊ အကြင်သူသည် ကျင့်ကြံသွန်သင်ခြင်းခံရလျှင် ထိုသူကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ ကြီးမြတ်သောဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။” ~ မဿဲ ၅:၁၇-၁၉\n“ပညတ်တရားသည် ခရစ်တော်၌ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ရည်မှန်းထားသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ မလိုအပ်ပါ။” သင်သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်ခုလုံး၏ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့်ဟုဆိုသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ (အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ၁၅ နှစ်ခန့်) ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဥပဒေကို ကျင့်သုံးဆဲဖြစ်ပြီး လူမျိုးခြားများလည်း ရှိသင့်သည်ဟု ရိုးသားစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် မရရှိခဲ့ကြပေ။\nယေရှုသည် ထိုပြဿနာကို ပြတ်သားစွာ မဖြေရှင်းခဲ့ပေ။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သာလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့အား ဉာဏ်အလင်းပေးနိုင်မည့် နိယာမတစ်ခုကို သင်ကြားခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အချိန်မှန်၊ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ၊ လိုအပ်တာဖြစ်မှာပါ။\n“မင်းကို ငါပြောစရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းမခံနိုင်ဘူး။ သမ္မာတရား၏ဝိညာဉ်တော် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ သမ္မာတရားအလုံးစုံတို့၌ သင်တို့ကို လမ်းညွှန်တော်မူလိမ့်မည်။ သူကြားသမျှကို ပြောရမည်၊ နောင်လာလတံ့သောအရာတို့ကို ပြလိမ့်မည်။ ~ ယောဟန် ၁၆:၁၂-၁၃\n၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝခြင်းမရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် အကြီးမြတ်ဆုံးပြန်လည်နိုးထချိန်အတွင်း 15 နှစ်ခန့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍၊ ဒါပေမယ့် အခုထိ နားမလည်သေးဘူး။.\nထို့ကြောင့်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ဤမူအရ မည်သို့အလင်းပေးခဲ့သနည်း၊ တမန်တော် ၁၅ ၏ဓမ္မအမှုဆောင်အစည်းအဝေးတွင် ၎င်းတို့အား မည်သို့တင်ပြခဲ့သနည်း။\nဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ကျမ်းချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ များစွာအငြင်းအခုံဖြစ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပေတရုသည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ “မောရှေပညတ်ကို မလိုက်နာသူများ၏အသက်တာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အဘယ်အရာလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို ပြောပြပါရစေ။”\nပထမအချက်မှာ၊ တမန်တော်များနှင့် တပည့်များအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို နာခံခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်ဂရုစိုက်ကြပြီး နှစ်သက်တော်မူသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ထံမှ သင်ယူကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nယနေ့လူတို့ကို လှည့်ဖြားခဲ့သော “ပင်တေကုတ္တေ” ဝိညာဉ်အတုများစွာကြောင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အဘယ်အရာလုပ်ဆောင်နေသနည်းဟု ကျွန်ုပ်တို့မေးရန် ကြောက်ရွံ့နေသလော။\nယနေ့ လူတို့၏အသက်တာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်လုပ်ဆောင်နေသောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ဂရုစိုက်ပါသလော။ သို့ဆိုလျှင်၊ အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် “ခွင့်ပြုသည် သို့မဟုတ် ခွင့်မပြုသင့်” နှင့်ပတ်သက်သည့် အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသောအခါတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် လူတို့၏အသက်တာတွင် မည်သို့လုပ်ဆောင်နေပုံနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့မေးမြန်းဖူးပါသလား။ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်နားလည်မှုကိုသာ အားကိုးနိုင်စေရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူတော်စင်၏အသက်တာတွင် ကြာမြင့်စွာလုပ်ဆောင်ခြင်းမှ ပျက်ကွက်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ပါသလား။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကွဲပြားခြားနားသော သူတော်စင်များစွာတွင် လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကွာခြားသောအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာခဏ အာရုံစိုက်လိုစိတ်မရှိကြပါ။\nသန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို အကြိမ်များစွာဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြဿနာများစွာနှင့်ပတ်သက်ပြီး- လူတို့၌ ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောအမှုတော်အားဖြင့်၊ နားထောင်ဖို့ သင်ယူဖို့ ဂရုစိုက်တဲ့သူရှိလား။\nဝန်ကြီးအစည်းအဝေးတစ်ခုမှာ ပေတရုလိုပြောခဲ့တဲ့ ဝန်ကြီးတစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်ယောက် သိပါသလား။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ကင်းစင်သောလူများကို မည်သို့အသုံးပြုခဲ့သည်ကို သက်သေခံခဲ့သော ဓမ္မဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အခြားသူများထက် ခြားနားသော သွန်သင်ချက် သို့မဟုတ် စံနှုန်းကို လိုက်နာကျင့်သုံးသည့် ဓမ္မဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင်၊ တမန်တော် 15 တွင် သူတို့လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် လုပ်ဆောင်နေပုံအကြောင်း နောက်ထပ်လေ့လာရန် ကျန်အမှုဆောင်များသည် စေ့စေ့နားထောင်ပါသလော။ ဒီလိုတွေ့ဆုံမှုမျိုးကို သိရင် ပြောပြပေးပါ။ ငါတကယ်သိချင်တယ်!\nစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က မောရှေပညတ်ကို လိုက်နာသူတွေရော၊ မလိုက်နာသူတွေရော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က လုပ်ဆောင်နေတာဖြစ်တယ်။ ဒါ သိပ်ထူးဆန်းတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ်လား။ ၁ ကောရိန္သု ၁၂:၄-၇ တွင် တမန်တော်ပေါလုပြောခဲ့သောစကား မဟုတ်လား။\n“ယခုအခါ လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း တူညီသောဝိညာဉ်တော်ရှိသည်။ အုပ်ချုပ်မှု ကွဲပြားသော်လည်း သခင်ဘုရားသည် တူညီသည်။ လုပ်ဆောင်မှုအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အလုံးစုံတို့ကို လုပ်ဆောင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် တစ်ခုတည်းသောဘုရားဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ထင်ရှားခြင်းမူကား၊ အကျိုးအမြတ်အလို့ငှာ လူတိုင်းအား ပေးတော်မူ၏။” ~ ၁ ကော ၁၂:၄-၇\nအခြားတစ်ခုထက် လက်ဆောင်ပိုပေးသော ဓမ္မဆရာတစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်သက်သလော၊ သို့မဟုတ် ထိုလက်ဆောင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပိုသုံးလေ့ရှိပါသလား။ သို့မဟုတ် စစ်မှန်သောဓမ္မအမှုဆောင်များအားလုံးကို တူညီသောလေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံသင့်ပါသလား။\nမတူညီသောဒေသခံအသင်းတော်များအကြား ဧဝံဂေလိတရားအုပ်ချုပ်မှုတွင် ကွဲပြားမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ခွင့်ပြုပါသလော။\nကျွန်ုပ်တို့သည် (ယုဒလူမျိုးများနှင့် လူမျိုးခြားများကဲ့သို့) ကွဲပြားစွာလုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး မိတ်သဟာယဖွဲ့ဆဲဖြစ်နိုင်ပါသလား။\nနာခံမှုရှိပြီး သန့်ရှင်းစေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ချက်အတိုင်း မိမိတို့၏အယူဝါဒကို နားလည်သဘောပေါက်မှု မရှင်းလင်းပါက အခြားသော ဓမ္မဆရာနှင့် မိတ်သဟာယပြုနိုင်ပါသလား။ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့သည် “စုံလင်သောနားလည်မှု၏မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း” ဟူသော အမှတ်သညာအသစ်ကို လက်ခံရရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်မည်လော။\n“ဆေးကြောထားတဲ့ သွေးတိုင်းအတွက် မိတ်သဟာယဖွဲ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ လက်ကို လှမ်းကိုင်တယ်။ မေတ္တာသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ပြည့်စုံစေသော နှလုံးသားတစ်ခုစီကို ဝန်းရံထားသော်လည်း!”\nယင်းက ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့အတွက် စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာမေးခွန်းအချို့ကို ပေါ်ပေါက်စေသည်-\nဘုရားသခင့်အလိုတော်အတွက် သွေးဆေးကြောပြီး သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အသုံးပြုခြင်းမှာ လုံလောက်သေးသလား။\nသန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏အလုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ထင်မြင်ယူဆခြင်းမရှိသောသူများမှတဆင့်လုပ်ဆောင်ပါက၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏အလုပ်သည် လုံး၀မသက်ဆိုင်ပါလား။\nကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ထက် သာ၍ပညာရှိသလော။\n(၂) အလုပ်ဖြစ်မြောက်စေသော ကွာခြားချက်မှာ အဘယ်နည်း။\nသို့သော် ဂျူးများနှင့် လူမျိုးခြားများကို ခရစ်ယာန်မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာနှင့်ပတ်သက်၍ ပေတရု၏ကြေငြာချက်ထက် ပိုယူခဲ့ရသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏အလိုတော်အတွက် လူသိရှင်ကြားရပ်တည်ရန် သိုးစုအတွက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုအများဆုံးခံရနိုင်ခြေရှိသော ဂျူးသင်းအုပ်ဆရာကို ယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဂျိမ်းစ်သည် ရဲရင့်စွာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပြောရတော့သည်။\n“သူတို့ ငြိမ်ဝပ်စွာနေပြီးမှ၊ ယာကုပ်က၊ ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် မိမိနာမတော်အတွက် လူတို့ကို နှုတ်ဆောင်ခြင်းငှာ ရှေးဦးစွာ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးခြားတို့ကို အဦးစွာ အကြည့်အရှုပြုတော်မူကြောင်းကို ရှိမောင်သည် ဟောပြော၏။ ပရောဖက်တို့၏စကားသည် သဘောတူ၍၊ ဤနောက်မှ ငါပြန်လာ၍ ပြိုလဲသော ဒါဝိဒ်၏တဲတော်ကို တဖန်တည်စေမည်ဟု ကျမ်းစာလာသည်နှင့်အညီ၊ ကြွင်းသောလူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို၎င်း၊ ငါ့နာမဖြင့် သမုတ်သော တပါးအမျိုးသား အပေါင်းတို့ကို၎င်း ရှာစေခြင်းငှါ၊ ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို ပြုတော်မူသော ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ ဘုရားသခင်သည် သူ၏အမှုတော်အလုံးစုံတို့ကို သိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့်၊ တပါးအမျိုးသားတို့တွင် ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ လှည့်သွားသော သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်စေနှင့်ဟု ငါ့စီရင်ချက်ဟူမူကား၊ ရုပ်တုဆင်းတု၏ညစ်ညမ်းမှု၊ မတရားမေထုန်ပြုမှု၊ လည်ပင်းညှစ်သွေးဆောင်မှုတို့မှ ကြဉ်ရှောင်ကြမည်အကြောင်း၊ ~ တမန်တော် ၁၅:၁၃-၂၀\nယာကုပ်သည် အရာသုံးခုကို ပြုခဲ့သည်။\n1. လူမျိုးခြားများနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှုအကြောင်း ပေတရု၏မှတ်တမ်းကို နားထောင်ခြင်းဖြင့်၊ ယာကုပ်သည် လူတို့၏အသက်တာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှုများကို သဘောတူရန် ပရောဖက်ပြုချက်တွင် သွန်သင်ထားသည့်နိယာမကို ယာကုပ်အနက်ပြန်ဆိုခဲ့သည်။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဥာဏ်ကို စွန့်ရမှာ။\n၂။ လူမျိုးခြားများထံမှ သူတောင်းဆိုသည့်အရာသည် အယူမှားဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုပုံစံတွင် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို စားသုံးခြင်းမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားထားသကဲ့သို့ မောရှေပညတ်နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပါ။ သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ “သူတို့အထဲမှ ထွက်၍ သီးခြားနေကြလော့။” “သင်သည် ဂျူးလူမျိုးအုပ်စုကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်” မဟုတ်ပါ။ (တခါတရံတွင် ဤဖော်ပြချက်နှစ်ခုကို ယနေ့ခေတ်တွင် ရောနှောထားသည်။ ဒုတိယဖော်ပြချက်သည် သမ္မာကျမ်းစာမဟုတ်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်ကဲ့သို့ဖြစ်ရမည်၊ မည်သည့်အုပ်စုနှင့်မျှမတူပေ။)\n3. ယာကုပ်သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဓမ္မအမှုဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ဂျူးများ၏ အဓိကခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျသိရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏သိုးစုသည် ဘုရားသခင်အလိုရှိသောလမ်းညွှန်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဂျိမ်းစ်သည် ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်ကို ကတိထားရာ မေရှိယအဖြစ် ဂျူးများက ယုံကြည်သောကြောင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ဆိုးရွားလှသည်။ သို့သော် လူတို့သည် ပညတ်တရားမပါဘဲ ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ခွင့်ကို ခွင့်ပြုခြင်းသည် ကျန်မယုံကြည်သူဂျူးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ခတ်စော်ကားခြင်းပင်။ ယာကုပ်သည် ဂျူးယုံကြည်သူအားလုံး၏ ဘေးကင်းရေးကို စွန့်စားခဲ့သည်။ သူသည် ဒေသခံသိုးစုများ၏ ဘေးကင်းမှုကို စိတ်နှလုံးတွင်ရှိသော်လည်း၊ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ လုံခြုံရေးနှင့် သူတာဝန်ယူရသော သိုးစုထက် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးကောင်းကျိုးအတွက် မိမိလုံခြုံရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခရစ်တော်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဂုဏ်တင်လိုစိတ်ရှိခဲ့သည်– “သန့်ရှင်းသောအဘ၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ပေးတော်မူသောသူတို့သည် တလုံးတဝတည်းဖြစ်မည်အကြောင်း၊ ” (ယော ၁၇:၁၁)\nမှတ်ချက်- ယာကုပ်နှင့် ဂျူးခရစ်ယာန်များစွာတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိစဉ် တမန်တော်များအားလုံးနည်းတူ မောရှေပညတ်ကို ဝီရိယရှိရှိ လိုက်နာဆဲဖြစ်သည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့သွားရောက်သောအခါ မောရှေပညတ်ကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာကြောင်းကိုလည်း သမ္မာကျမ်းစာက ဖော်ပြသည်။ သို့ရာတွင်၊ သူတို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့၏မောရှေပညတ်ကို မတောင်းဆိုကြသေးဘဲ၊ တပါးအမျိုးသားတို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။\n“ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာနှင့်အသိပညာနှစ်ခုတို့၏စည်းစိမ်၏နက်နဲသောအနက်၊ စီရင်ဆုံးဖြတ်တော်မူချက်တို့သည် မည်မျှပင် မရှာဖွေနိုင်ဘဲ၊ ထာဝရဘုရား၏ စိတ်တော်ကို အဘယ်သူသိသနည်း။ ဒါမှမဟုတ် သူ့အတိုင်ပင်ခံက ဘယ်သူလဲ။” ~ ရောမ ၁၁:၃၃-၃၄\nထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အမှန်တကယ်သိချင်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ မူရင်းမေးခွန်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ပါသည်။\nသမ္မာကျမ်းစာတွင်၊ တမန်တော်2တွင် သူတို့အားလုံး တညီတညွတ်တည်းရှိကြပြီး တစ်နေရာတည်းတွင် ဆုတောင်းခြင်းအစည်းအဝေးသည် တမန်တော် 15 အစည်းအဝေးမတိုင်မီ ရောက်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ တမန်တော်2အစည်းအဝေးကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုတစ်ခု မရရှိနိုင်ခင်မှာ နောက်ထပ် တမန်တော် 15 အစည်းအဝေးတစ်ခု ရှိသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့အများစုဟာ အားလုံးက သဘောတူညီချက်မရသေးလို့ပါပဲ။\nတမန်တော် 15 ဝန်ကြီးအစည်းအဝေးကိုသင်ဆန္ဒရှိပါသလား။\n“တံတိုင်းတွေကို ဖြိုဖျက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ” တစ်ခုတည်းသောတရားဝင်သောနံရံများသည် ကယ်တင်ခြင်း၏နံရံများဖြစ်ပြီး ခရစ်တော်၏အသွေးတော်မှသာလျှင် ထိုနံရံကိုဖန်တီးနိုင်သည်။ ဘုရားရဲ့လူအစစ်တွေကြားက နံရံတိုင်းကို သူတော်စင်တိုင်း ကြွေကျဖို့ နေရာတိုင်းမှာ စိတ်ထက်သန်စွာ ဆုတောင်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီလို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင့်တပါက၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်လမ်း၌ မည်သူမျှ မရပ်တည်နိုင်ပါ။\nဗျာဒိတ်ကျမ်း ၈ ၏ ကြီးစွာသော နိုးထမှုကြီးကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုတွင် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ အတူတကွ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ စုရုံးမနေပါက ဝိညာဉ်ရေးတိတ်ဆိတ်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ ချိုးဖျက်မည်မဟုတ်ပါ။ တမန်တော် 15 တွင် ကျွန်ုပ်တို့အား သွန်သင်ထားသည့်ပုံစံအတိုင်း မလိုက်နာပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အထူးသဖြင့် ခရစ်ယာန်ဓမ္မအမှုတွင် လိုက်နာရန်နှင့် နာခံရန် အပါအဝင် သမ္မာကျမ်းစာအားလုံးကို ပြန်ကြည့်ကြပါစို့။ စည်းလုံးခြင်းသည် လူများစွာကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စွန့်လွှတ်လိုက်သော ခက်ခဲသောအပိုင်းဖြစ်သည်။\nမိတ်သဟာယဖွဲ့နေထိုင်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေးရင့်ကျက်မှုသို့ လူတို့ကိုပို့ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ကို “မနိုးထ” မီ ဆိုးသွမ်းမှုမည်မျှပို၍လွတ်လပ်မှုရှိသနည်း။\n“ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါသည် ဝိညာဉ်ရေးရာအားဖြင့် သင်တို့အား စကားမပြောနိုင်ဘဲ၊ ခရစ်တော်၌ရှိသော သူငယ်များကဲ့သို့ပင်၊ ငါသည်သင်တို့ကို အသားနှင့်မကျွေးဘဲ၊ နို့နှင့်ကျွေးပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ယခုတိုင်အောင် သည်းမခံနိုင်ကြသေး။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ဇာတိပကတိဖြစ်သေး၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့တွင် ငြူစူခြင်း၊ ရန်တွေ့ခြင်း၊ ကွဲပြားခြင်းရှိသော်လည်း၊ သင်တို့သည် ဇာတိပကတိအတိုင်း ကျင့်ကြသည်မဟုတ်လော။ ~ ၁ ကောရိန္သု ၃:၁-၃\nကွဲကွာနေသောလူများသည် ရှေ့ရှိအရာများကို မရှင်သန်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန် သင်ယူကြသည် သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့သည် တည်ရှိခြင်းမရှိသောအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏နောက်ဆုံးပြန်လည်နိုးကြားမှုကို ယူဆောင်လာရန်အတွက် သန့်ရှင်းပြီး စည်းလုံးသောလူများကို ကိုယ်တော်အလိုရှိတော်မူ၏။\nကျွန်ုပ်တို့သည် ပြဿနာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်လား။ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှု၏စိတ်အားထက်သန်စွာဆုတောင်းချက်၏အဖြေ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ရန် နှိမ့်ချပြီးဆန္ဒရှိပါသလော– “ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သူတို့သည် တလုံးတဝတည်းဖြစ်မည်အကြောင်း” ဖြစ်သလော။ သန့်ရှင်းသော ၀ိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးနှင့်အတူ လမ်းခရီးရှိပါစေ။\nအမျိုးအစားများ ဝန်ကြီးဌာနအကြောင်း Tags များ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ပို့စ်ညွှန်း\nသမ္မာကျမ်းစာပါ မှတ်တမ်းသည် စစ်မှန်ပြီး သစ္စာစောင့်သိသည်။\nဂိုဏ်းဂဏများနှင့် ကွဲပြားသောအုပ်စုများကို ကျော်လွှားခြင်း - ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ယေရှု၏နေ့ရက်များ\nMiangeni Academy မှ အမေး၊ ခေါင်းစဉ်များနှင့် အဖြေများ (အပိုင်း ၅)\nMiangeni Academy မှ အမေး၊ ခေါင်းစဉ်များနှင့် အဖြေများ (အပိုင်း ၄)


The Travelling Lion | Myanmar Podcast on Apple Podcasts\nThis Podcast is hosted by Myanmar Blogger/Vlogger Thiha Lu Lin also known as Thiha, the Traveller. The name "Thiha" refers Lion in Burmese. This podcast is about travel experiences, lifestyle and much more.\nThiha Lu Lin isaBurmese travel blogger, writer and radio dj. He started his blogging from 2002 and wrote short stories, articles, reviews and indexing articles on local daily newspaper, monthly magazines, weekly journals and in his own website. Thiha has been featured in the list of “Top 10 Travel Bloggers” on The Myanmar Times in 2018 and also ranked sixth on The Myanmar Times “Top 10: Bloggers” list in 2019. Also, he has been featured in the list of “7 Must Follow Travel Bloggers” on We Media in 2018. He wasaradio dj for City FM and Shwe FM for over6years.\nThe Travelling Lion | Myanmar Podcast Thiha Lu Lin\nအမှတ်တရများစွာနဲ့ နတ်မတောင်တက်ခရီး | How we trekked Mount Victoria in Chin Land\nသုံးမည်ရတဲ့ ချင်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းက ကမ္ဘာကျော်တောင်ထိပ်ကို ကျွန်တော်တို့ ခြေလျင်ခရီး အတက်အဆင်း သွားခဲ့ကြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်လောက်က သွားခဲ့တဲ့ နတ်မတောင် (သို့မဟုတ်) ဝိတိုရိယတောင် ခရီးစဉ်က အခုထိတိုင် ပြန်ပြောတိုင်း ပြန်မြင်ယောင်ဆဲ၊ ပြန်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ရဆဲ ပါပဲ။ သဘာဝအလှတရားတွေ မပျက်စီးသေးဘဲ ကျန်ကြွင်းနေဆဲ ဒီနယ်မြေတွေဟာ အခုအခါမှာတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲရဲ့ ဓားစာခံ မြေဇာပင်တွေ ဖြစ်နေရပြီလို့ ဆိုရပါတော့မယ်။ သိပ်လှတဲ့ ချစ်ရသော ချင်းမြေ ကို အမြန်ဆုံး ဘေးကင်းရှင်းပြီး အရင်လို ခရီးသွားတွေနဲ့ ပြန်လို့ အသက်ဝင်စေချင်လှပါပြီ။ ဒီနေ့ Podcast လေးမှာလည်း တကယ်ကို လွမ်းစရာဖြစ်ရတဲ့ ဒီခရီးစဉ်ကို တင်ဆက်ပေးထားပါတယ်ခင်ဗျာ။\n| Website: https://www.thihathetraveller.com |\n| Facebook: https://www.facebook.com/travellerthiha |\n| Instagram: https://www.instagram.com/thihalulin |\n| YouTube: https://www.youtube.com/thihalulin |\n| Email me @ thihalulin@gmail.com |\nငါ့ ဒိန်ခဲ ကို ဘယ်သူနေရာရွှေ့ထားသလဲ (အပိုင်း - ၂)\n၂၀၀၅ ခုနှစ်တုန်းက ထင်ပါတယ်။ နန်းဒေဝီ စာပေ က ဖြန့်ချိထားတဲ့ စာအုပ်ဟောင်းလေးတစ်ခုကို ငယ်ငယ်လေးတုန်းက ဖတ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ခု စာအုပ်စဉ်မှာ ပြန်တွေ့လို့ တစ်ခါ ပြန်ဖတ်ရင်း သဘောကျလို့ အသံထွက်စာအုပ်လေး အဖြစ် အသက်သွင်းဖြစ်ပါတယ်။ မူရင်းက Dr. Spencer Johnson ရဲ့ "Who Moved My Cheese" ပါ။ မူရင်းစာအုပ်မှာကို အတော်ရောင်းကောင်းခဲ့တာ သတင်းတွေ ကြားခဲ့ရဖူးပါတယ်။ မြန်မာဘာသာပြန်ဆိုပေးတာတော့ ဆရာ တင်မောင်မြင့် ပါ။ ငယ်ငယ်တုန်းက အင်္ဂလိပ်လို မကျွမ်းကျင်ချိန် နားလည်သဘောပေါက်အောင် မြန်မာလို ချောချောမွေ့မွေ့ ဘာသာပြန်ပေးခဲ့လို့ ပညာအလင်း ရခဲ့တယ်လို့ပဲ ဆိုပါရစေ။ ဒီစာအုပ်ဟာ လက်တွေ့ဘဝမှာ လုပ်ငန်းခွင်ထဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြင်ပလူမှုရေးရာဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောင်းတွင်း၊ အိမ်တွင်းရေးရာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် အားလုံးမှာ အသုံးချနိုင်တဲ့ စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ အပိုင်း (၂) ဇာတ်သိမ်းလေး ကို တင်ဆက်ပေးလိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျ။\nငါ့ ဒိန်ခဲ ကို ဘယ်သူနေရာရွှေ့ထားသလဲ (အပိုင်း - ၁)\nဒီတစ်ပတ် Episode လေးမှာတော့ တွေးဆပြင်ဆင်စရာ အကြောင်းအရာကောင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ "ငါ့ ဒိန်ခဲ ကို ဘယ်သူနေရာရွှေ့ထားသလဲ" ဆိုတဲ့ စာရေးဆရာ တင်မောင်မြင့် ရဲ့ ဘာသာပြန်စာအုပ်လေးကို အသံထွက်စာအုပ်လေးအသွင် ဖတ်ပြဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဖတ်ရင်း ကျွန်တော့်ကိုကျွန်တော် ပြန်မြင်မိသလို၊ ဒီစာကို ဖတ်မိသူတိုင်းလည်း ဒီဇာတ်ကောင်လေးတွေထဲမှာ ကိုယ်ဟာ ဘယ်သူနဲ့တူသလဲဆိုတာ ပြန်မြင်မိကြတဲ့အထိ ဇာတ်လမ်းဟာ လက်တွေ့သိပ်ကျလွန်းတယ်လို့ ဆိုပါရစေ။ ဘဝအတွက်၊ အလုပ်အတွက်၊ အောင်မြင်ရေးအတွက်၊ မိသားစုအရေးအတွက်၊ လူမှုရေးအတွက် အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလုပ်ဆောင်နိုင်စေတဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို ရရှိစေလို့ ခုလိုချိန်မျိုးမှာ နားဆင်သင့်တယ်လို့ ဆိုပါရစေ။ နန်းဒေဝီ စာပေ က ဖြန့်ချိထားတဲ့ ဒီစာအုပ်လေးဟာ နှစ်တွေ ဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း ဟောင်းဟောင်း ခေတ်မီနေဆဲပါပဲခင်ဗျာ။\nPodcast လေးကို ခုလပိုင်းတွေ ပစ်ထားမိသလို ဖြစ်နေတယ်။ ဒီနေ့ Episode လေးမှာတော့ သဘောကျမိတဲ့ အတွေးအမြင် အကြောင်းအရာလေးတစ်ခုကို တင်ဆက်ချင်ပါတယ်။ လက်နှီး (လက်သုတ်ပုဝါ) လေးတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘဝနဲ့ ယှဉ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်မိတာပါ။ စိတ်ကူးတွေးခေါ်စရာ တစ်ခုခု ရရှိမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီ Episode လေးနားဆင်ပြီး ကိုယ်ခံစားရတဲ့ အတွေးအမြင်လေးတွေကိုလည်း ဝေမျှဆွေးနွေးနေပါတယ်ခင်ဗျ။\nအင်းဝ က ထူးခြားတဲ့ ရတနာဆမီ (သို့မဟုတ်) ရတနာဆီးမီး ဘုရားစု - Amazing Yadanar Si Mee Pagodas\nကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ လှပတဲ့ နေရာလေးတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီအထဲမှာ အင်းဝမြို့ဟောင်း ဟာလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ အင်းဝမြို့ထဲမှာ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေ ခရီးသွားတွေကြား ရေပန်းစားလာတဲ့ ရတနာဆီးမီး ဘုရားစု နဲ့ ပတ်သက်သမျှ စုစည်းလို့ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ Podcast ကနေ တင်ပြပေးလိုက်ရပါတယ်။ ခရီးသွားဖို့ ကောင်းတဲ့အချိန် မဟုတ်သေးတော့ သောတအာရုံလေးနဲ့ စိတ်ကူးထဲက ပုံဖော်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအဖေ ဖြစ်ချင် ဖြစ်ထိုက် မှ အဖေ လုပ်ပါ - Be Real Father for Family\nဒီနေ့ ကျွန်တော့် ရဲ့ Podcast မှာတော့ ဖခင်များနေ့ နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေလို့ အဖေတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတချို့ ဝေမျှ ထားပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စာရေးဆရာ နတ်ရဲ (ရူပဗေဒ) ရဲ့ "ပင်လယ်ကို မမုန်းပါဘူးဖေဖေ" ဝတ္ထုတို ကို အသံထွက်ဝတ္ထုအဖြစ် ဖခင်များနေ့ အမှတ်တရ အသက်သွင်းထားပါတယ်ခင်ဗျ။\n© Copyright 2020 | Thiha, the Traveller | All rights reserved.\nNarSin - Myanmar Podcast


အေအေ ဖမ်းသွားတဲ့ မီးသတ်သမား ၁၉ ဦးထဲက တစ်ဦး လမ်းမှာ အမောဖောက် သေဆုံး\nအေအေ ဖမ်းသွားတဲ့ မီးသတ်သမား ၁၉ ဦးထဲက တစ်ဦး လမ်းမှာ...\n9 พ.ย. 2562 - 00:46 น.\nမြောက်ဦးမြို့နားမှာ အောက်တိုဘာ ၁၁ ရက်နေ့တုန်းက ခရီးသည်တင် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးပေါ်ကနေ ရက္ခိုင့်တပ်တော် အေအေရဲ့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင် ခံခဲ့ရတဲ့ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၉ ဦးထဲက စုစုပေါင်း ၁၁ ဦး ရခိုင်ပြည်နယ် မီးသတ်ဦးစီးဌာနရုံးကို ပြန်ရောက်ရှိလာပြီလို့ မီဒီယာတချို့မှာ ဖော်ပြပါတယ်။\nအဲဒီ ၁၉ ဦးထဲက မီးသတ် ဒုဦးစီးမှူး ဦးမြင့်ဇော် ကတော့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားစဉ် လမ်းမှာ သေဆုံးခဲ့ကြောင်း အေအေ ပြောခွင့်ရ ခိုင်သုခက ပြောပါတယ်။\nအဲဒီ မီးသတ် ဒုဦးစီးမှူး ဘာ့ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာလဲ ဆိုတာ သိရဖို့ အေအေပြောခွင့်ရ ခိုင်သုခကို ဘီဘီစီက ဆက်သွယ် မေးမြန်းထားပါတယ်။\nခိုင်သုခ - မီးသတ်သမား ၁၉ ယောက်ကို ကျွန်တော်တို့ စပြီးတော့ ခေါ်လာတဲ့ နေ့တုန်းက မီးသတ် ဒုဦးစီးမှူးပေါ့နော်၊ သူကတော့ လမ်းမှာ တောင်တစ်လုံးကို ကျော်တဲ့အချိန် တောင်မှာ ရောက်တဲ့အခါကျတော့ သူက ရေသောက်လိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဆိုတော့ ရေသောက်လိုက်တဲ့အခါကျတော့ ချက်ချင်း သူ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သေသွားတာ၊ သူက အဲလိုမျိုး ရုတ်တရက်ကြီး ဆုံးသွားတဲ့အတွက်ကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့လည်း အများကြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်။\nဘီဘီစီ - အဲဒီအခါကျတော့ သေဆုံးတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကတော့ ကားပေါ်ကနေ ခေါ်လာတဲ့ ညတွင်းချင်းမှာ အဲလိုမျိုး အသက် ဆုံးရှုံးသွားတာပေါ့။\nခိုင်သုခ - ဟုတ်တယ်၊ ကားနဲ့ ခေါ်လာအပြီး နာရီပိုင်းမှာပဲ ဖြစ်တာ၊ အဲဒီ ပြဿနာက။\nဘီဘီစီ - အဲဒီတော့ သူ့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းက အခုဘယ်မှာလဲ။\nခိုင်သုခ - သူ့ကိုတော့ အဲဒီနေရာမှာပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်္ဂြိုဟ်လိုက်တယ်လို့ သိရတယ်။\nဘီဘီစီ - အခုလတ်တလော အဖြစ်အပျက်တွေ အတွင်းမှာပဲ အေအေ ကဖမ်းသွားတဲ့ အိန္ဒိယ လုပ်ငန်းရှင် ၅ ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လည်း အသက် ဆုံးရှုံးတယ်။ အခု မီးသတ်အရာရှိတစ်ယောက်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးတယ် ဆိုတဲ့ အခါကျတော့ အေအေရဲ့ လက်ထဲမှာ ခုလိုမျိုး ထိန်းသိမ်းထားတုန်းမှာ အသက်သေဆုံးမှုတွေ ဖြစ်လာတယ် ဆိုတော့ အေအေအတွက် နိုင်ငံရေးအရ ထိခိုက်နိုင်တယ်လို့ ယူဆမိလား။\nခိုင်သုခ - အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်တာတွေကို ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး ဒါ စနစ်တကျကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိတယ်။ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတွေ ဘာတွေလည်း ရှိတယ်။ ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွေလည်း ရှိတယ်။ သူတို့ ဘယ်လို ဖြစ်သွားသလဲ ဆိုတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့။\nဘီဘီစီ - စထိန်းသိမ်းကတည်းက မီးသတ်သမားတွေကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ထိန်းသိမ်းခဲ့တာပါလား။\nခိုင်သုခ - ဒီဟာက ဒီလိုရှိတယ် ခင်ဗျ။ ဘာ့ကြောင့်လဲ ဆိုတော့ စစ်တပ်က သူတို့ရဲ့ တပ်တွေ ရွှေ့ပြောင်းတဲ့အခါ သွားလာတဲ့အခါ မီးသတ်ယူနီဖောင်းတွေနဲ့ အသုံးပြုပြီး သွားနေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သတင်းတွေ ရထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က လုံခြုံရေးအရ စစ်ဆေးဖို့အတွက် ထိန်းသိမ်းတာ ဖြစ်တယ်။\nဘီဘီစီ - ကိုယ့်လက်ထဲမှာပဲ အခုလိုမျိုး သေဆုံးခဲ့မှုက နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ဖြစ်လာခဲ့တယ် ဆိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာရော ဒီလိုမျိုး လုံခြုံရေးအရ စစ်ဆေးတာတွေ လုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာ အခုဒီသေဆုံးခဲ့မှုတွေကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားမလား။\nခိုင်သုခ - ကျွန်တော်တို့က အခုဆိုရင် အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေကို နောက်ပိုင်းမှာ ဥပမာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိန်းသိမ်းမယ် ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးအနေအထား၊ ခန္ဓာ အနေအထား၊ ဒီလူရဲ့ အနေအထားတွေပေါ့နော်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ပိုင်းမှာ ထည့်တွက်စရာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာမှာပေါ့နော်။\nอัลบั้มภาพ အေအေ ဖမ်းသွားတဲ့ မီးသတ်သမား ၁၉ ဦးထဲက တစ်ဦး လမ်းမှာ အမောဖောက် သေဆုံး


ဆာမူရိုင်းများ၏လျှို့ဝှက်ကုဒ်ကဘာလဲ? Bushido ကဘာလဲ? - Samurai Ninja Museum\nဆာမူရိုင်းများ၏လျှို့ဝှက်ကုဒ်ကဘာလဲ? Bushido ကဘာလဲ?\nBushido ဆာမူရိုင်းစစ်သူရဲ၏လျှို့ဝှက်ကုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ အဆိုပါဆာမူရိုင်းစစ်သူရဲအသက်တာ၏အထူးလမ်းရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ဘဝ7အခြေခံမူအပေါ်မှီခို။ ဤရွေ့ကား7စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို “bushido ။ ” ဟုခေါ်ခဲ့ကြသည် Bushido နှစ်ပေါင်းရာချီများအတွက်ဆာမူရိုင်းများ၏ဘဝတွေကိုသြဇာလွှမ်းမိုးမှု။ ဤရွေ့ကား Bushido ၏7အခြေခံမူနေသောခေါင်းစဉ်:\nဖြောင့်မတ် (義 gi) ။ တရားမျှတရေးအတွက်ဆာမူရိုင်းများအတွက်အရေးကြီးဆုံးသီလဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဦးကစစ်မှန်တဲ့ဆာမူရိုင်းအရေးပါသောအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲရန်သူကိုတိုက်ခိုက်ဖို့မထားဘူး။\nသစ္စာရှိမှု (忠義chūgi) ။ သစ္စာရှိမှုအသက်တာ၌ 2nd အရေးအပါဆုံးအရာဖြစ်ပါတယ်။ အဆိုပါဆာမူရိုင်းအစဉ်အမြဲသူ့သခင်ကိုသစ္စာခံဖြစ်သင့်သည်။ အဆိုပါဆာမူရိုင်းလည်းသူ့သခင်ကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်သူ၏တာဝန်အသက်တာ၏အဓိပ္ပာယ်ကိုယုံကြည်သင့်ပါတယ်။\nဂုဏ်အသရေ (名誉 meiyo) ။ ဂုဏ်အသရေမပါဘဲတစ်ဦးကအသက်တာကိုတစ်ဦးဘဝကိုမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဦးဆာမူရိုင်းအမှားစေသည်ဆိုပါကသူသည်မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေကျူးလွန်ခြင်းဖြင့်သူ၏နာမအားချီးမြှောက်သင့်ပါတယ်။ (ဥပမာ: 47 ဆာမူရိုင်း (ထို Ako ဆူပူမှု) ၏ဇာတ်လမ်းကို။\nရိုသေလေးစားမှု (礼 rei) ။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းအစဉ်အမြဲရန်သူကိုလေးစားသင့်ပါတယ်။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းတိုက်ပွဲမတိုင်မီနှင့်ပြီးနောက်သူ၏ပြိုင်ဘက်လေးစားပါသည်။ တစ်ဦးဆာမူရိုင်းကသူ့ပြိုင်ဘက်ဦးသေဆုံးရင်တောင်သူကအလောင်းကိုရန်အလွန်လေးစားသည်။\nရိုးသားမှု (誠 SEI) ။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းတည်ရှိသည်ဘူး။ “လှညျ့စားခွငျး” ဟုဆာမူရိုင်း၏စာအုပ်ထဲတွင်တည်ရှိမထားဘူး။\nရဲစွမ်းသတ္တိ (勇 Yu) ။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းဆုံးအထိတိုက်။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းဘာမှကိုကြောက်ဘယ်တော့မှဖြစ်ပါတယ်။ သူသည်သေမင်း၏မကြောက်ဖြစ်ပါတယ်။ သူကယုံကြည်သောသူတစ်ခုခုတိုက်သောကြောင့်, တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းအစဉ်အမြဲသတ္တိဖြစ်ပါတယ်။\nရှေ့နောက်ညီညွတ်မှု (誠 Makoto) ။ တစ်ဦးကဆာမူရိုင်းလမ်းကြောင်းကိုပြောင်းလဲဘူး။ သူဟာပုစဉျးကဲ့သို့ဖြစ်၏, သူကအမြဲရှေ့ကိုလှုံ့ဆျောသူပြန်လှုံ့ဆျောပေးခဲ့ပါဘူး။\nCategoriesဆာမူရိုင်းနှင့် Ninja (Burmese) Tagsbushido, samuri, ဂုဏ်အသရေ၏ code ကိုတစ်ဦးဆာမူရိုင်းဖြစ်ခြင်း၏စည်းမျဉ်းများ, ဂုဏ်အသရေ၏ဆာမူရိုင်းကုဒ်, ဆာမူရိုင်း, လျှို့ဝှက်ကုဒ်လျှို့ဝှက်ကုဒ်\nPrevious PostPrevious Самурайн дайчид өнөөдөр хэвээр байна уу?\nNext PostNext समुराईको गुप्त कोड के हो? बुशोडो के हो?


ကလေးတဈယောကျ ကွီးထှားဖှံ့ဖွိုးဖို့အတှကျ အကောငျးဆုံး အစားအစာ (၁၁)မြိုး - Chit MayMay\nHome Child Nutrition ကလေးတဈယောကျ ကွီးထှားဖှံ့ဖွိုးဖို့အတှကျ အကောငျးဆုံး အစားအစာ (၁၁)မြိုး\nကလေးတဈယောကျ ကွီးထှားဖှံ့ဖွိုးဖို့အတှကျ အကောငျးဆုံး အစားအစာ (၁၁)မြိုး\nကလေးတဈယောကျရဲ့ အရပျက သူတို့မိဘတှနေဲ့ တခွားဆှမြေိုးသားခငျြးတှရေဲ့ အရပျအမွငျ့ပျေါမှာ မူတညျပါတယျ။ ကလေးတှဟော သူတို့ရဲ့ကိုယျပိုငျနှုနျးထားအတိုငျး ကွီးထှားဖှံ့ဖွိုးပွီး သူတို့ရဲ့ အရပျဖှံဖွိုးမှုနှုနျးက လူပြို/အပြိုဖျောဝငျခြိနျအတှငျးမှာ သိသိသာသာ တိုးနိုငျပါတယျ။ ကွီးကောငျဝငျပွီးနောကျ ယောကျကြားလေးနဲ့ မိနျးကလေး နှဈယောကျစလုံးဟာ နှဈစဉျနှဈတိုငျးမှာ (ငါးစငျတီမီတာ) ၂လကျမစီ တိုးနိုငျခရြှေိပါတယျ။ သို့သျော နောကျပိုငျး ကလေးရဲ့ အရှယျရောကျလာတဲ့ အရပျက မြိုးဗီဇအပါအဝငျ အကွောငျးရငျးအတျောမြားမြားပျေါမှာ မူတညျနိုငျပါတယျ။ သို့သျော အာဟာရကငျးမဲ့ခွငျးက ရှိသငျ့တဲ့ အရပျအမွငျ့ကို မရရှိဘဲ ကလေးရဲ့ ကွီးထှားမှုကို နှောငျ့နှေးစနေိုငျပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ အာဟာရကွှယျဝတဲ့ အစားအစာမြားကို ထောကျပံ့ပေးခွငျးက ကလေးတှမှော ရှိသငျ့ရှိထိုကျတဲ့ အရပျအမွငျ့ ရရှိစဖေို့ ကူညီပေးပါတယျ။\nကလေးတဈယောကျရဲ့ အရပျအမွငျ့ကို တိုးတတျစတေဲ့ အကောငျးဆုံးအစားအစာမြား\nပရိုတိနျး၊ ဗီတာမငျမြားနှငျ့ သတ်တုဓါတျကွှယျဝသော အစားအစာမြားက ကနျြးမာစှာ အရပျတိုးစဖေို့အတှကျ လိုအပျတဲ့ အရိုးနှငျ့ ကွှကျသားဖှံ့ဖွိုးမှုမှာ မရှိမဖွဈအခနျးကဏ်ဍမှ ပါဝငျပါတယျ။ ကလေးရဲ့ အစားအစာထဲမှာ ထညျ့သှငျးကြှေးရမယျ့ အစားအစာမြားကတော့ အောကျပါတို့ပဲ ဖွဈပါတယျ။\nဥတှမှော အရိုးသနျမာဖို့အတှကျ ဗီတာမငျဒီနှငျ့ ကနျြးမာစှာ ကွှကျသား ကွီးထှားဖို့အတှကျ ပရိုတိနျးကဲ့သို့သော အာဟာရ အတျောမြားမြား ရှိပါတယျ။ ဥတှမှော ခန်ဓာကိုယျတဈခုလုံးရဲ့ လုပျငနျးဆောငျတာမြားကို ကနျြးမာစဖေို့အတှကျ အိုမီဂါ ၃ဖကျတီးအကျဆဈနှငျ့ တခွားဗီတာမငျမြားလညျး ပါဝငျပါတယျ။\nနို့မှာ ဗီတာမငျနှငျ့ သတ်တုဓါတျတှပေါဝငျတာကွောငျ့ အရိုးဖှံ့ဖွိုးမှုကို ထောကျပံ့ပေးပါတယျ။ (Whole milk) မလိုငျအပွညျ့ပါတဲ့ နို့မှာ (skimmed milk)မလိုငျဖယျထားတဲ့ နို့ထကျ ပိုပွီး အာဟာရရှိပါတယျ။\nကလေးရဲ့ အစားအသောကျထဲမှာ ပဲပိစပျကနပွေုလုပျတဲ့ စားသောကျကုနျမြားကို ထညျ့သှငျးပေးပါ။ ဥပမာ- ပဲပုပျ အသားတု၊ တို့ဖူးနှငျ့ ပဲနို့တို့ဖွဈပါတယျ။ ပဲပုပျမှာ တိရိစ်ဆာနျပရိုတိနျးနှငျ့ ညီမြှတဲ့ ပရိုတိနျးဓါတျ မွငျ့မားပါတယျ။ ဒါက သကျသတျလှတျသမားတှေ အတှကျ ပရိုတိနျး အရငျးအမွဈကောငျးတဈခု ဖွဈပါတယျ။ ပဲပုပျကို ပုံမှနျစားသုံးတာက အရိုးကနျြးမာရေးကို တိုးတတျစပေါတယျ။\nအနီရောငျအသားမှာ သှေးအားနညျးရောဂါကို တားဆီးဖို့ မရှိမဖွဈလိုအပျတဲ့ သံဓါတျအပါအဝငျ အာဟာရဓါတျမြားနှငျ့ ပရိုတိနျးကွှယျဝပါတယျ။ သှေးအားနညျးရောဂါက အားနညျးခွငျးကို ဖွဈပျေါစနေိုငျပွီး ကလေးရဲ့ ကွီးထှားမှုကို သကျရောကျမှုနိုငျပါတယျ။ သို့သျောအနီရောငျအသားမှာ ပွညျ့ဝဆီကွှယျဝတာကွောငျ့ တဈပတျမှာ ၂ရကျလောကျသာ စားသုံးပေးတာ အကောငျးဆုံးပါ။\n၅။ အဆီနညျးတဲ့ အသားမြား\nငါးနှငျ့ ကွကျသားက ပွညျ့ဝဆီနညျးပွီး ပရိုတိနျးကွှယျဝသော အစားအစာတှေ ဖွဈပါတယျ။\nပဲတှမှော အဆီပါဝငျမှုနညျးပွီး ပရိုတိနျးဓါတျကွှယျဝပါတယျ။ ပဲအမြားစုမှာ ကလေးကွီးထှားဖို့အတှကျ မရှိမဖွဈလိုအပျသော ကယျလစီယမျပမာဏကောငျးတှေ ပါဝငျပါတယျ။\nအရိုးကနျြးမာရေးကို စဉျးစားတဲ့အခါ ဟငျးသီးဟငျးရှကျတှကေို သငျ စဉျးစားမိမှာ မဟုတျပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ ဟငျးသီးဟငျးရှကျတှမှော ကနျြးမာစှာ အရိုးကွီးထှားမှု အတှကျ မရှိမဖွဈလိုအပျတဲ့ ကယျလစီယမျနှငျ့ ဗီတာမငျတှေ ပါဝငျတယျဆိုတာ သငျသိပါသလား? ဟငျးသီးဟငျးရှကျမြားက နို့နှငျ့မတညျ့တဲ့ ကလေးတှေ၊ နို့သောကျရတာ မကွိုကျတဲ့ ကလေးတှအေတှကျ ကယျလစီယမျအရငျးအမွဈကောငျး တဈခုဖွဈပါတယျ။ ဟငျးသီးဟငျးရှကျမြားမှာ အရိုးကနျြးမာရေးအတှကျ မရှိမဖွဈလိုအပျတဲ့ ဗီတာမငျK လညျး ပါဝငျပါတယျ။\nအခှံမာသီးမြားမှာ ပရိုတိနျးနှငျ့ ကယျလစီယမျ အရောအနှောတို့ ပါဝငျပါတယျ။ ကလေးရဲ့ အစားအသောကျထဲမှာ အခှံမာသီးတှေ ထညျ့ကြှေးဖို့ စဉျးစားနိုငျပါတယျ။ အခှံမာသီးတှမှော almond စေ့၊ pistachios နှငျ့ သဈကွားသီးတို့ဖွဈကွပါတယျ။\nအစအေ့မြားစုမှာ ပရိုးတိနျးပါဝငျပွီး သတ်တုဓါတျတှတေောငျ ပါဝငျပါတယျ။ ဥပမာ- ခြီယာစမှေ့ာ ကယျလစီယမျ ပါဝငျပါတယျ။ တခွားအစမြေ့ားကို အသုတျမြားမှာ ထညျစားပေးနိုငျပါတယျ။ ကနျြးမာစှာ အရပျမွငျ့စဖေို့အတှကျ ကလေးရဲ့ အစားအသောကျထဲမှာ seed oils တှလေညျး ထညျ့သှငျးနိုငျပါတယျ။\nအစအေ့ဆနျတှဟော ကယျလစီယမျအမြားကွီး မပါဝငျပမေယျ့ အရိုးကနျြးမာရေးကို မွှငျ့တငျခွငျးမှာ အရေးပါတဲ့ သတ်တုဓါတျနှငျ့ မဂ်ဂနီဆီယမျ အရငျးအမွဈတဈခု ဖွဈနိုငျပါတယျ။ သငျ့ရဲ့ ကလေးအစားအသောကျထဲမှာ အစအေ့ဆနျမြိုးစုံ ထညျ့သှငျးကြှေးပါ။ ဖိုငျဘာဓါတျ အရငျးအမွဈကောငျးတဈခုဖွဈတဲ့ နှံစားသီးနှံတှကေို စားသုံးပါ။\n၁၁။ သတ်တုဓါတျကွှယျဝသော သဈသီးမြား\nသဈသီးမြားက သတ်တုဓါတျနှငျ့ မဆကျစပျပမေယျ့ တခြို့သဈသီးတှမှော အရိုးကွီးထှားမှုအတှကျ လိုအပျတဲ့ တခွားသတ်တုဓါတျတှနှေငျ့ ကယျလစီယမျပမာဏတှေ လုံလုံလောကျလောကျ ပါဝငျပါတယျ။ ဥပမာ- လိမ်မျောသီး၊ ကီဝီသီး ၊ နာနတျသီးနှငျ့ တရုတျဇီးသီးတှမှော ကယျလစီယမျ ပါဝငျပါတယျ။\nမမေတေို့ကလေး စားတဲ့ အစားအစာတှကေ သူတို့ရဲ့ အရပျကွီးထှားနိုငျစှမျးအပါအဝငျ သူတို့ရဲ့ ကနျြးမာရေး အစိတျအပိုငျးအတျောမြားမြားကို သိသိသာသာ လှမျးမိုးပါတယျ။ကလေးဟာ လုံလောကျတဲ့ အာဟာရနှငျ့ လုံလောကျတဲ့ ကိုယျလကျလှုပျရှားမှု ရရှိတဲ့အခါ ရှိသငျ့တဲ့ အရပျ၊ ကိုယျအလေးခြိနျနှငျ့အတူ ကနျြးမာတဲ့ လူကွီးတှအေဖွဈ ကွီးထှားလာပါလိမျ့မယျ။\nကလေးတစ်ယောက် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အစားအစာ (၁၁)မျိုး\nကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရပ်က သူတို့မိဘတွေနဲ့ တခြားဆွေမျိုးသားချင်းတွေရဲ့ အရပ်အမြင့်ပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ကလေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နှုန်းထားအတိုင်း ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးပြီး သူတို့ရဲ့ အရပ်ဖွံဖြိုးမှုနှုန်းက လူပျို/အပျိုဖော်ဝင်ချိန်အတွင်းမှာ သိသိသာသာ တိုးနိုင်ပါတယ်။ ကြီးကောင်ဝင်ပြီးနောက် ယောက်ကျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်စလုံးဟာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းမှာ (ငါးစင်တီမီတာ) ၂လက်မစီ တိုးနိုင်ချေရှိပါတယ်။ သို့သော် နောက်ပိုင်း ကလေးရဲ့ အရွယ်ရောက်လာတဲ့ အရပ်က မျိုးဗီဇအပါအဝင် အကြောင်းရင်းအတော်များများပေါ်မှာ မူတည်နိုင်ပါတယ်။ သို့သော် အာဟာရကင်းမဲ့ခြင်းက ရှိသင့်တဲ့ အရပ်အမြင့်ကို မရရှိဘဲ ကလေးရဲ့ ကြီးထွားမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အာဟာရကြွယ်ဝတဲ့ အစားအစာများကို ထောက်ပံ့ပေးခြင်းက ကလေးတွေမှာ ရှိသင့်ရှိထိုက်တဲ့ အရပ်အမြင့် ရရှိစေဖို့ ကူညီပေးပါတယ်။\nကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရပ်အမြင့်ကို တိုးတတ်စေတဲ့ အကောင်းဆုံးအစားအစာများ\nပရိုတိန်း၊ ဗီတာမင်များနှင့် သတ္တုဓါတ်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများက ကျန်းမာစွာ အရပ်တိုးစေဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရိုးနှင့် ကြွက်သားဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ မရှိမဖြစ်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါတယ်။ ကလေးရဲ့ အစားအစာထဲမှာ ထည့်သွင်းကျွေးရမယ့် အစားအစာများကတော့ အောက်ပါတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nဥတွေမှာ အရိုးသန်မာဖို့အတွက် ဗီတာမင်ဒီနှင့် ကျန်းမာစွာ ကြွက်သား ကြီးထွားဖို့အတွက် ပရိုတိန်းကဲ့သို့သော အာဟာရ အတော်များများ ရှိပါတယ်။ ဥတွေမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ကျန်းမာစေဖို့အတွက် အိုမီဂါ ၃ဖက်တီးအက်ဆစ်နှင့် တခြားဗီတာမင်များလည်း ပါဝင်ပါတယ်။\nနို့မှာ ဗီတာမင်နှင့် သတ္တုဓါတ်တွေပါဝင်တာကြောင့် အရိုးဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထောက်ပံ့ပေးပါတယ်။ (Whole milk) မလိုင်အပြည့်ပါတဲ့ နို့မှာ (skimmed milk)မလိုင်ဖယ်ထားတဲ့ နို့ထက် ပိုပြီး အာဟာရရှိပါတယ်။\nကလေးရဲ့ အစားအသောက်ထဲမှာ ပဲပိစပ်ကနေပြုလုပ်တဲ့ စားသောက်ကုန်များကို ထည့်သွင်းပေးပါ။ ဥပမာ- ပဲပုပ် အသားတု၊ တို့ဖူးနှင့် ပဲနို့တို့ဖြစ်ပါတယ်။ ပဲပုပ်မှာ တိရိစ္ဆာန်ပရိုတိန်းနှင့် ညီမျှတဲ့ ပရိုတိန်းဓါတ် မြင့်မားပါတယ်။ ဒါက သက်သတ်လွတ်သမားတွေ အတွက် ပရိုတိန်း အရင်းအမြစ်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ပဲပုပ်ကို ပုံမှန်စားသုံးတာက အရိုးကျန်းမာရေးကို တိုးတတ်စေပါတယ်။\nအနီရောင်အသားမှာ သွေးအားနည်းရောဂါကို တားဆီးဖို့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ သံဓါတ်အပါအဝင် အာဟာရဓါတ်များနှင့် ပရိုတိန်းကြွယ်ဝပါတယ်။ သွေးအားနည်းရောဂါက အားနည်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ကလေးရဲ့ ကြီးထွားမှုကို သက်ရောက်မှုနိုင်ပါတယ်။ သို့သော်အနီရောင်အသားမှာ ပြည့်ဝဆီကြွယ်ဝတာကြောင့် တစ်ပတ်မှာ ၂ရက်လောက်သာ စားသုံးပေးတာ အကောင်းဆုံးပါ။\n၅။ အဆီနည်းတဲ့ အသားများ\nငါးနှင့် ကြက်သားက ပြည့်ဝဆီနည်းပြီး ပရိုတိန်းကြွယ်ဝသော အစားအစာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nပဲတွေမှာ အဆီပါဝင်မှုနည်းပြီး ပရိုတိန်းဓါတ်ကြွယ်ဝပါတယ်။ ပဲအများစုမှာ ကလေးကြီးထွားဖို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကယ်လစီယမ်ပမာဏကောင်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။\nအရိုးကျန်းမာရေးကို စဉ်းစားတဲ့အခါ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို သင် စဉ်းစားမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေမှာ ကျန်းမာစွာ အရိုးကြီးထွားမှု အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ ကယ်လစီယမ်နှင့် ဗီတာမင်တွေ ပါဝင်တယ်ဆိုတာ သင်သိပါသလား? ဟင်းသီးဟင်းရွက်များက နို့နှင့်မတည့်တဲ့ ကလေးတွေ၊ နို့သောက်ရတာ မကြိုက်တဲ့ ကလေးတွေအတွက် ကယ်လစီယမ်အရင်းအမြစ်ကောင်း တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာ အရိုးကျန်းမာရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ ဗီတာမင်K လည်း ပါဝင်ပါတယ်။\nအခွံမာသီးများမှာ ပရိုတိန်းနှင့် ကယ်လစီယမ် အရောအနှောတို့ ပါဝင်ပါတယ်။ ကလေးရဲ့ အစားအသောက်ထဲမှာ အခွံမာသီးတွေ ထည့်ကျွေးဖို့ စဉ်းစားနိုင်ပါတယ်။ အခွံမာသီးတွေမှာ almond စေ့၊ pistachios နှင့် သစ်ကြားသီးတို့ဖြစ်ကြပါတယ်။\nအစေ့အများစုမှာ ပရိုးတိန်းပါဝင်ပြီး သတ္တုဓါတ်တွေတောင် ပါဝင်ပါတယ်။ ဥပမာ- ချီယာစေ့မှာ ကယ်လစီယမ် ပါဝင်ပါတယ်။ တခြားအစေ့များကို အသုတ်များမှာ ထည်စားပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျန်းမာစွာ အရပ်မြင့်စေဖို့အတွက် ကလေးရဲ့ အစားအသောက်ထဲမှာ seed oils တွေလည်း ထည့်သွင်းနိုင်ပါတယ်။\nအစေ့အဆန်တွေဟာ ကယ်လစီယမ်အများကြီး မပါဝင်ပေမယ့် အရိုးကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ခြင်းမှာ အရေးပါတဲ့ သတ္တုဓါတ်နှင့် မဂ္ဂနီဆီယမ် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ကလေးအစားအသောက်ထဲမှာ အစေ့အဆန်မျိုးစုံ ထည့်သွင်းကျွေးပါ။ ဖိုင်ဘာဓါတ် အရင်းအမြစ်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နှံစားသီးနှံတွေကို စားသုံးပါ။\n၁၁။ သတ္တုဓါတ်ကြွယ်ဝသော သစ်သီးများ\nသစ်သီးများက သတ္တုဓါတ်နှင့် မဆက်စပ်ပေမယ့် တချို့သစ်သီးတွေမှာ အရိုးကြီးထွားမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ တခြားသတ္တုဓါတ်တွေနှင့် ကယ်လစီယမ်ပမာဏတွေ လုံလုံလောက်လောက် ပါဝင်ပါတယ်။ ဥပမာ- လိမ္မော်သီး၊ ကီဝီသီး ၊ နာနတ်သီးနှင့် တရုတ်ဇီးသီးတွေမှာ ကယ်လစီယမ် ပါဝင်ပါတယ်။\nမေမေတို့ကလေး စားတဲ့ အစားအစာတွေက သူတို့ရဲ့ အရပ်ကြီးထွားနိုင်စွမ်းအပါအဝင် သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေး အစိတ်အပိုင်းအတော်များများကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးပါတယ်။ကလေးဟာ လုံလောက်တဲ့ အာဟာရနှင့် လုံလောက်တဲ့ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ရရှိတဲ့အခါ ရှိသင့်တဲ့ အရပ်၊ ကိုယ်အလေးချိန်နှင့်အတူ ကျန်းမာတဲ့ လူကြီးတွေအဖြစ် ကြီးထွားလာပါလိမ့်မယ်။\nPrevious articleအတှအေ့ကွုံရှိတဲ့ ကလေးဆရာဝနျတဈယောကျ ဖျောပွထားသော ကလေး မမှေးခငျမှာ ဝယျဖို့ မလိုအပျသေးတဲ့ အရာမြား\nNext articleကလေးတိုငျး ဘာကွောငျ့အိမျမှေးတိရိစ်ဆာနျလေးတှေ ပိုငျဆိုငျသငျ့လဲဆိုတဲ့ အကွောငျးပွခကျြ (၅)ခကျြ