ဟိုအရှကျ သညျအရှကျ ပွုတျသောကျကွတဲ့အခါ – Shangyimm\nPosted on August 2, 2020 August 2, 2020 by Shangyi\nဟိုအရွက် သည်အရွက် ပြုတ်သောက်ကြတဲ့အခါ\nကိုယ်တွေ အလုပ်သင်ဆရာဝန်ဘဝ ward ထဲ လူနာနည်းတဲ့ နေ့မျိုးဆို ရက်ရှည်ဆေးရုံတက်သောလူနာတွေဆီ သွားသွားစကားပြောလေ့ရှိသည်။ ဟိုဘက်ကုတင် သည်ဘက်ကုတင်လူနာစောင့်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီးလက်ဖက်သုပ်စား…သူတို့ပြောတာတွေလည်း နားထောင်ပေါ့လေ။ တစ်ခါတစ်မျိုး မရိုးရအောင် နည်းလမ်း အသစ်အဆန်းတွေလည်းကြားရပါရဲ့။ သူတို့ကတော့ ကိုယ့်ပါ ဗဟုသုတရပါစေဆိုပြီး အာပေါင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ မျှဝေတာပေါ့။ ဆီးကျိတ်ရောဂါသည်ကို သံမနိုင်ကျောက်မနိုင် ပြုတ်တိုက်တဲ့သူနဲ့ ဆီးကျိတ်ကကျာက်ကပ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တာလည်း သိပုံမရ) ၊ ဆီးချိုသမားကိုကြက်ဟင်းခါးစေ့ဝါးခိုင်းတဲ့သူနဲ့။ ကိုယ့်မှာတော့ လက်ဖက်သုပ်နှိုက်လျက် ဇွန်းတန်းလန်းနဲ့ မျက်လုံးတွေလည်းပြူး …စိတ်ထဲလည်း ထိတ်ကနဲ ထိတ်ကနဲပါပဲ။ ဒါနဲ့ သူတို့ အမြင်ရှင်းသွားပြီး နားလည်လက်ခံနိုင်မယ့် နည်းလမ်းလေးကို စဉ်းစားပြီး ဝင်ပြောကြည့်သည်။\nတိုင်းရင်းဆေးတွေက စစ်မှန်ရင် တကယ်စွမ်းတယ်နော်။ အနောက်တိုင်းဆေးပညာ မပေါ်ခင်ကတည်းက အတည်တကျအခိုင်အမာရှိခဲ့တာပဲ\nဟုတ်တယ်ဆို …. တချို့တွေက လက်မခံချင်ကြဘူး ဆရာမရဲ့။ ကျွန်မတို့ကပဲ ခေတ်နောက်ကျနေသလိုလို နဲ့ အထင်သေးချင်ကြတာ\nဆရာဝန်ကပါ သူ့ဘက်ပါပြီဆိုပြီး ဝမ်းသာအားရ ထောက်ခံတာ။\nကျွန်မပြောပါတယ်။ စစ်မှန်ရင် စွမ်းပါတယ် လို့။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်သိထားတဲ့ တိုင်းရင်းဆေးနည်းက စစ်မှန်တယ် မစစ်မှန်ဘူး ဘယ်သူအတိအကျ သိလဲ…. ခွဲခြားနိုင်လဲ။\nစကားဝိုင်းက ရုတ်တရပ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ ဒီလိုအချိန် ပြောချင်တာလေးဖိပြောမှ။\nတိုင်းရင်းဆေးနည်း အများစုက သဘာဝသစ်ဖုသစ်ဉ၊ သစ်ပင်နွယ်ပင်တွေကိုအခြေခံပြီး ဖော်စပ်ကြတာလေ။ အဲ့လိုဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ ပြုတ်တာတစ်ခုထဲ မဟုတ်ဘူးလေ…. ရေခမ်းကြိုတာ ၊အနှစ်တိုက်တာ၊ ပြာချတာ၊ အခြောက်ခံတာ၊ ကြိတ်တာ စသည်ဖြင့် အများကြီးရှိတယ်။ ဘယ်ရောဂါအတွက် ဘယ်အပင် ဘယ်အသီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘယ်လောက်ပမာဏထည့်မယ်ဆိုတဲ့ ဖော်နည်းကားကျတော့ တကယ်နားလည်တတ်ကျွမ်းတဲ့ တိုင်းရင်းဆေးပညာရှင်မှပဲ သိမှာလေ။ ကျွန်မ တိုင်းရင်းဆေးပင် စာအုပ်တွေ လေ့လာဖူးပါတယ်။ ဆေးပင်တစ်မျိုးထဲမှာတောင် အရွက်ပေးတဲ့အာနိသင် အခေါက်ကရတဲ့အာနိသင်၊ အသီးအပွင့်ရဲ့အာနိသင်၊ အမြစ်ရဲ့အာနိသင် မတူကြပါဘူး။ ထည့်ရတဲ့ပမာဏပေါ်လိုက်ပြီးလည်း အာနိသင်ကွဲပါတယ်။ ပြုလုပ်ပုံ ဖော်နည်းကားပေါ်လိုက်ပြီးလည်း အာနိသင်ကွဲပါတယ်။ ဆေးပင်တစ်မျိုးထဲမှာတင် အသီးကင်းကသာ အာနိသင်ရှိပြီး တစ်ပင်လုံး အဆိပ်ဖြစ်နေတာမျိုးရှိနိုင်သလို ပမာဏ အနည်းအများကွာတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့အထိ ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ဟာတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ နေလှန်းပြာချရမယ့် ကိစ္စကို ပြုတ်တိုက်မိရင်လည်း ဘာအကျိုးမှမရှိတဲ့အပြင် ဒုက္ခတောင်ရောက်နိုင်တယ်။ အပင်အားလုံးက သဘာဝက လာတာပဲ … ဘယ်လိုလုပ်စားစား ကိုယ့်ကိုယ်ထဲမှာ ဘေးကင်းတာပဲ လို့ယူဆထားလို့မရဘူးလေ။ အဆိပ်ဆိုတာလည်း အရင်းစစ်ရင် သဘာဝကလာတဲ့ပစ္စည်းပဲ။ သည်တော့ ဒေါ်လေးတို့အခုလို ဘာပင်ကဘာရောဂါအတွက်ကောင်းတယ် လို့ ကြားဖူးနားဝ မှတ်သားထားပြီး ကိုယ်သဘောနဲ့ကိုယ် ပြုတ်သောက်ကြိတ်သောက် လုပ်နေတာက လမ်းဘေးစပ်ဆေးဝယ်သောက်နေသလိုပဲ အန္တရာယ်များတယ်။ အဲ့ဒီ့ သံမနိုင်ကျောက်မနိုင်ပင်ရဲ့ဘယ်အပိုင်းက ဆီးကောင်းစေတာလဲ… ဘယ်လောက်ပမာဏဆိုသင့်ပြီး ဘယ်လောက်ဆို အန္တရာယ်ရှိပြီလဲ ဒေါ်လေးသိလား။ မတော်လို့ သူ့ထည့်ရမယ့် ပမာဏကျော်ပြီး အဆိပ်ဖြစ်တတ်မယ့် ကိစ္စမျိုးဆို ဘယ့်နှယ့်လုပ်မှာတုန်း\nအဲ့ကျမှ ရင်ဘတ်လေးဖိပြီး “ ကျွန်မ အဲ့လို တစ်ခါမှ မတွေးမိဖူးဘူး” တဲ့။\nကျွန်မတို့ အနောက်တိုင်းဆေးပညာလိုပဲ တိုင်းရင်းဆေးပညာ မှာလည်း တိုင်းရင်းဆေးပညာတက္ကသိုလ်တွေ သင်တန်းကျောင်းတွေ ဆိုပြီး ရှိတယ်။ တကယ့်ကျွမ်းကျင်လက်မှတ်ရ တိုင်းရင်းဆေးသမားတော်တွေရှိသလို လက်မှတ်မရှိ ရမ်းကုတွေ လည်းအများကြီးပဲ။ ဉာဏ်နဲ့ချိန်ပြီး ရွေးကုရတာပေါ့။ ဒေါ်လေးတို့ လက်ဖက်နဲ့ အကြော်တောင် ရွေးဝယ်တယ်မှတ်လား။ အခုလက်ဖက်ဆို မန်ကျည်းရွက်နုလေးတွေရောနှပ်တဲ့ မြင်းခြံလက်ဖက်မှ အကြော်ဆိုလည်း ဆီသန့်ပြီးကြွပ်ရွနေမှ။ အသက်နဲ့ဆိုင်တဲ့ကိစ္စကျမှ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကြားဖူးနားဝကို လက်လွတ်စပယ် အလွယ်လိုက်ချင်နေတုန်း။ တိုင်းရင်းဆေးပြောင်းကုချင်ရင် နိုင်ငံတော်က တရားဝင်ဖွင့်ထားတဲ့ တိုင်းရင်းဆေးရုံ ရှိသားပဲ။ သဘာဝဆေးမှ သောက်ချင်ရင်လည်း သေချာ သုတေသနလုပ်ပြီး စမ်းသပ်စစ်ဆေး ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ FAME တို့ဘာတို့ရှိတာပဲ။ ဒါတောင် အညွှန်းတိုင်းမဟုတ် ရမ်းသောက်နေရင် ဖြစ်ဖြစ် ရောဂါအခံနဲ့ မတည့်ရင်ဖြစ်ဖြစ် အာနိသင်မပြတာ ဥပါဒ်ပေးတာမျိုး အနည်းနဲ့အများတော့ ရှိနေနိုင်သေးတာပဲ။\nအို… ဘာမှပြုတ်မတိုက်ရဲတော့ပါဘူး။ အဆိပ်ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ခုမှသေချာတွေးမိသွားလို့။\nအမလေး။ ဘာရွက်မှန်းမသိ ပြုတ်သောက်ပြီး အသည်းထိသွားလို့ ဆေးရုံကို အသည်းအသန်လူနာအနေနဲ့ ရောက်လာတာတွေ ရှိတယ်နော်။ မယုံမရှိနဲ့။\nလက်ဖက်သုပ်လေးဝါးလိုက် ပြောလိုက်နဲ့ ကိုယ့်ဘက်ပါလာပြီတော့ မှတ်တာပဲ။\nဘေးအန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်လွယ်ကြပြီး မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်ကြစေရန် ရည်ရွယ်လျက်။\nကိုယျတှေ အလုပျသငျဆရာဝနျဘဝ ward ထဲ လူနာနညျးတဲ့ နမြေို့းဆို ရကျရှညျဆေးရုံတကျသောလူနာတှဆေီ သှားသှားစကားပွောလရှေိ့သညျ။ ဟိုဘကျကုတငျ သညျဘကျကုတငျလူနာစောငျ့တှနေဲ့ ပေါငျးပွီးလကျဖကျသုပျစား…သူတို့ပွောတာတှလေညျး နားထောငျပေါ့လေ။ တဈခါတဈမြိုး မရိုးရအောငျ နညျးလမျး အသဈအဆနျးတှလေညျးကွားရပါရဲ့။ သူတို့ကတော့ ကိုယျ့ပါ ဗဟုသုတရပါစဆေိုပွီး အာပေါငျအာရငျးသနျသနျနဲ့ မြှဝတောပေါ့။ ဆီးကြိတျရောဂါသညျကို သံမနိုငျကြောကျမနိုငျ ပွုတျတိုကျတဲ့သူနဲ့ ဆီးကြိတျကကြောကျကပျနဲ့ ဘာမှမဆိုငျတာလညျး သိပုံမရ) ၊ ဆီးခြိုသမားကိုကွကျဟငျးခါးစဝေ့ါးခိုငျးတဲ့သူနဲ့။ ကိုယျ့မှာတော့ လကျဖကျသုပျနှိုကျလကျြ ဇှနျးတနျးလနျးနဲ့ မကျြလုံးတှလေညျးပွူး …စိတျထဲလညျး ထိတျကနဲ ထိတျကနဲပါပဲ။ ဒါနဲ့ သူတို့ အမွငျရှငျးသှားပွီး နားလညျလကျခံနိုငျမယျ့ နညျးလမျးလေးကို စဉျးစားပွီး ဝငျပွောကွညျ့သညျ။\nတိုငျးရငျးဆေးတှကေ စဈမှနျရငျ တကယျစှမျးတယျနျော။ အနောကျတိုငျးဆေးပညာ မပျေါခငျကတညျးက အတညျတကအြခိုငျအမာရှိခဲ့တာပဲ\nဟုတျတယျဆို …. တခြို့တှကေ လကျမခံခငျြကွဘူး ဆရာမရဲ့။ ကြှနျမတို့ကပဲ ခတျေနောကျကနြသေလိုလို နဲ့ အထငျသေးခငျြကွတာ\nဆရာဝနျကပါ သူ့ဘကျပါပွီဆိုပွီး ဝမျးသာအားရ ထောကျခံတာ။\nကြှနျမပွောပါတယျ။ စဈမှနျရငျ စှမျးပါတယျ လို့။ ဒါပမေဲ့ ကိုယျသိထားတဲ့ တိုငျးရငျးဆေးနညျးက စဈမှနျတယျ မစဈမှနျဘူး ဘယျသူအတိအကြ သိလဲ…. ခှဲခွားနိုငျလဲ။\nစကားဝိုငျးက ရုတျတရပျ ငွိမျကသြှားသညျ။ ဒီလိုအခြိနျ ပွောခငျြတာလေးဖိပွောမှ။\nတိုငျးရငျးဆေးနညျး အမြားစုက သဘာဝသဈဖုသဈဉ၊ သဈပငျနှယျပငျတှကေိုအခွခေံပွီး ဖျောစပျကွတာလေ။ အဲ့လိုဖျောစပျတဲ့နရောမှာ ပွုတျတာတဈခုထဲ မဟုတျဘူးလေ…. ရခေမျးကွိုတာ ၊အနှဈတိုကျတာ၊ ပွာခတြာ၊ အခွောကျခံတာ၊ ကွိတျတာ စသညျဖွငျ့ အမြားကွီးရှိတယျ။ ဘယျရောဂါအတှကျ ဘယျအပငျ ဘယျအသီးကို ဘယျလိုလုပျပွီး ဘယျလောကျပမာဏထညျ့မယျဆိုတဲ့ ဖျောနညျးကားကတြော့ တကယျနားလညျတတျကြှမျးတဲ့ တိုငျးရငျးဆေးပညာရှငျမှပဲ သိမှာလေ။ ကြှနျမ တိုငျးရငျးဆေးပငျ စာအုပျတှေ လလေ့ာဖူးပါတယျ။ ဆေးပငျတဈမြိုးထဲမှာတောငျ အရှကျပေးတဲ့အာနိသငျ အခေါကျကရတဲ့အာနိသငျ၊ အသီးအပှငျ့ရဲ့အာနိသငျ၊ အမွဈရဲ့အာနိသငျ မတူကွပါဘူး။ ထညျ့ရတဲ့ပမာဏပျေါလိုကျပွီးလညျး အာနိသငျကှဲပါတယျ။ ပွုလုပျပုံ ဖျောနညျးကားပျေါလိုကျပွီးလညျး အာနိသငျကှဲပါတယျ။ ဆေးပငျတဈမြိုးထဲမှာတငျ အသီးကငျးကသာ အာနိသငျရှိပွီး တဈပငျလုံး အဆိပျဖွဈနတောမြိုးရှိနိုငျသလို ပမာဏ အနညျးအမြားကှာတာနဲ့ ခန်ဓာကိုယျအတှကျအဆိပျအတောကျဖွဈစနေိုငျတဲ့အထိ ဒုက်ခပေးတတျတဲ့ဟာတှလေညျး ရှိပါသေးတယျ။ နလှေနျးပွာခရြမယျ့ ကိစ်စကို ပွုတျတိုကျမိရငျလညျး ဘာအကြိုးမှမရှိတဲ့အပွငျ ဒုက်ခတောငျရောကျနိုငျတယျ။ အပငျအားလုံးက သဘာဝက လာတာပဲ … ဘယျလိုလုပျစားစား ကိုယျ့ကိုယျထဲမှာ ဘေးကငျးတာပဲ လို့ယူဆထားလို့မရဘူးလေ။ အဆိပျဆိုတာလညျး အရငျးစဈရငျ သဘာဝကလာတဲ့ပစ်စညျးပဲ။ သညျတော့ ဒျေါလေးတို့အခုလို ဘာပငျကဘာရောဂါအတှကျကောငျးတယျ လို့ ကွားဖူးနားဝ မှတျသားထားပွီး ကိုယျသဘောနဲ့ကိုယျ ပွုတျသောကျကွိတျသောကျ လုပျနတောက လမျးဘေးစပျဆေးဝယျသောကျနသေလိုပဲ အန်တရာယျမြားတယျ။ အဲ့ဒီ့ သံမနိုငျကြောကျမနိုငျပငျရဲ့ဘယျအပိုငျးက ဆီးကောငျးစတောလဲ… ဘယျလောကျပမာဏဆိုသငျ့ပွီး ဘယျလောကျဆို အန်တရာယျရှိပွီလဲ ဒျေါလေးသိလား။ မတျောလို့ သူ့ထညျ့ရမယျ့ ပမာဏကြျောပွီး အဆိပျဖွဈတတျမယျ့ ကိစ်စမြိုးဆို ဘယျ့နှယျ့လုပျမှာတုနျး\nအဲ့ကမြှ ရငျဘတျလေးဖိပွီး “ ကြှနျမ အဲ့လို တဈခါမှ မတှေးမိဖူးဘူး” တဲ့။\nကြှနျမတို့ အနောကျတိုငျးဆေးပညာလိုပဲ တိုငျးရငျးဆေးပညာ မှာလညျး တိုငျးရငျးဆေးပညာတက်ကသိုလျတှေ သငျတနျးကြောငျးတှေ ဆိုပွီး ရှိတယျ။ တကယျ့ကြှမျးကငျြလကျမှတျရ တိုငျးရငျးဆေးသမားတျောတှရှေိသလို လကျမှတျမရှိ ရမျးကုတှေ လညျးအမြားကွီးပဲ။ ဉာဏျနဲ့ခြိနျပွီး ရှေးကုရတာပေါ့။ ဒျေါလေးတို့ လကျဖကျနဲ့ အကွျောတောငျ ရှေးဝယျတယျမှတျလား။ အခုလကျဖကျဆို မနျကညျြးရှကျနုလေးတှရေောနှပျတဲ့ မွငျးခွံလကျဖကျမှ အကွျောဆိုလညျး ဆီသနျ့ပွီးကွှပျရှနမှေ။ အသကျနဲ့ဆိုငျတဲ့ကိစ်စကမြှ ဘယျလိုဖွဈလို့ ကွားဖူးနားဝကို လကျလှတျစပယျ အလှယျလိုကျခငျြနတေုနျး။ တိုငျးရငျးဆေးပွောငျးကုခငျြရငျ နိုငျငံတျောက တရားဝငျဖှငျ့ထားတဲ့ တိုငျးရငျးဆေးရုံ ရှိသားပဲ။ သဘာဝဆေးမှ သောကျခငျြရငျလညျး သခြော သုတသေနလုပျပွီး စမျးသပျစဈဆေး ထုတျလုပျထားတဲ့ FAME တို့ဘာတို့ရှိတာပဲ။ ဒါတောငျ အညှနျးတိုငျးမဟုတျ ရမျးသောကျနရေငျ ဖွဈဖွဈ ရောဂါအခံနဲ့ မတညျ့ရငျဖွဈဖွဈ အာနိသငျမပွတာ ဥပါဒျပေးတာမြိုး အနညျးနဲ့အမြားတော့ ရှိနနေိုငျသေးတာပဲ။\nအို… ဘာမှပွုတျမတိုကျရဲတော့ပါဘူး။ အဆိပျဖွဈနိုငျတယျဆိုတာ ခုမှသခြောတှေးမိသှားလို့။\nအမလေး။ ဘာရှကျမှနျးမသိ ပွုတျသောကျပွီး အသညျးထိသှားလို့ ဆေးရုံကို အသညျးအသနျလူနာအနနေဲ့ ရောကျလာတာတှေ ရှိတယျနျော။ မယုံမရှိနဲ့။\nလကျဖကျသုပျလေးဝါးလိုကျ ပွောလိုကျနဲ့ ကိုယျ့ဘကျပါလာပွီတော့ မှတျတာပဲ။\nဘေးအန်တရာယျကို သဘောပေါကျလှယျကွပွီး မိမိကိုယျကို စောငျ့ရှောကျနိုငျကွစရေနျ ရညျရှယျလကျြ။\nဆေးပညာပိုငျးဆိုငျရာတညျးဖွတျသူDr. Thurein Hlaing Win|ရေးသားသူDr. Thiha Phyo Myint


Copyright ©2022 National Museum Yangon\nအာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ ပစ္စည်းများနှင့် မှတ်တမ်းများ\nCheque Book ချက်လက်မှတ် စာအုပ်\nRN 032876 မှ 032900 ထိ ပါသော ချက်လက်မှတ်(၁)အုပ်နှင့် ပေးပို့သော စာရွက်(၁) စောင် No. RN 032876 နှင့် RN 032877 (၂) ရွက်မပါ\nBox of Matches မီးခြစ်ဆံဘူး (တယောတံဆိပ်ပါ)\nအထဲတွင် သစ်သားမီးခြစ်ဆံ (၃၆) ချောင်းပါသည်။ ဘူးတွင်တယောတံဆိပ်ပါသည်။\nPacket contents unknown အမည်မသိပါရှိသောပစ္စည်း/အထုပ်\nခဲတံနှင့်ရေးသားထားသောမြန်မာဘာသာစာရွက်(၂)ရွက် မင်နှင့်ရေးထားသောမြန်မာဘာသာ(၁)ရွက် အင်္ဂလိပ်လို မင်နှင့်ရေးထားသော(၂)ရွက် တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်ဖဆပလအမတ်များကျင့်သုံးလိုက်နာ ရန်စည်းမျဉ်းများ(၁-၄)ရွက် အမှတ်စဉ်(၁)မှ (၂၁)ထိရှိသည်။ ပလပ်စတစ်လောင်းထားသောစာရွက်(၃)ရွက်\nPacket contents unknown အမည်မသိ ပါရှိသော ပစ္စည်း/အထုပ်\nPacket said to contain R.S 54/- ပိုက်ဆံများ\n၅ ကျပ်တန် (၉) ရွက် P14 857121, P28 696840, P28 909312, N26 977571, P30 009581, R24 023934, P12 542418, R28 948219, R24 023920 ၁ ကျပ်တန် (၉) ရွက် K43 787504, ----708501, K43 787266, E65 242370, E65 798584, K43 668822, K43 787186, K46 004663, E66 032684\nPair Spectacles မျက်မှန်\nအပိုင်းအစများ (မျက်မှန်ကိုင်းအကျိုး) ၊ မှန် (၂) ခု၊ သတ္တုချောင်းအတို(၃)ချောင်း၊ အရှည် (၂) ချောင်း\nSignet ring တံဆိပ်တုံးလက်စွပ်\nသတ္တုနှင့်ပြုလုပ်ထားသောအမဲရောင်မီးခြစ် (Delite England စာသားပါ)\nOris Wrist Watch လက်ပတ်နာရီ\nနာရီကြိုး(၂)ဖက်တွင် PAT PENDING REG No 843679 ပါရှိသည်၊ နာရီဒိုင်ခွက်အတွင်းတွင် ORIS WATER PROOF MADE SWISS ပါရှိသည်။\nCigarette Case စီးကရက်ဘူး\nBlue Book အပြာရောင်စာအုပ်\nHindi (or) Arabi ဘာသာရေးထားသော စာအုပ် တစ်အုပ် ၊ အရွက်(၁၁၇)ရွက်ပါသည်\npacket said to contain R.S 36/- ပိုက်ဆံများ\nD69 346390, C84 758575, D74 500148 (၁၀ကျပ်တန်၃ရွက်) P37 618089 (၅ကျပ်တန် ၁ ရွက်), E65 180916 (၁ကျပ်တန် ၁ ရွက်)\nCloth Roll လက်ကိုင်ပုဝါ\nအဖြူရောင်လက်ကိုင်ပုဝါ ၊ အမဲရောင်မီးပေါက်ရာ(၃)ခုပါရှိသည်။\nမျက်မှန်ကိုင်းအကျိုး (၂) ခု ၊ မှန် (၂) ခု\nParker 51 Pen ပတ်ကားဖောင်တိန်\nမီးခိုးရောင်၊ အပိုင်း(၃)ပိုင်း ကျိုးနေသည်။ အဖုံးရွှေရောင်\nPacket said to contain R.S-16/- ပိုက်ဆံများ\nQ36 957430 (၁၀) ကျပ်တန် R28 949164 (၅) ကျပ်တန် No. မထင်ရှားပါ (၁)ကျပ်တန်\nအထဲတွင် စီးကရက် (၇) လိပ်ပါသည် (အမဲရောင်ဘူး)\nPacket contents unknown မန်းဘခိုင် လက်မှတ်ပါ စာရွက်\nအဖြူရောင်လက်ကိုင်ပုဝါတွင် B.K ဟုချည်အနီရောင်နှင့်ထိုးထားသည်။\nPacket Content unknown R.S-30/- ပိုက်ဆံများ\n၁၀ကျပ်တန်(၃)ရွက် D71 951180, D71 118935, D73 268759\nWrist Watch နာရီ\nPacket contents unknown စာရွက်\nဦးအုန်းမောင်သို့လိပ်မူထားသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စာရွက်တစ်ရွက်\nSpectacle Frame မျက်မှန်ကိုင်း\nအနားအစိမ်းရောင်အစင်းကျားပါ ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါ (သွေးစွန်းကွက်များပါရှိသည်)\nထို့ပြင် တိကျစွာပိုင်ရှင်အမည်ထင်ရှားခဲ့တာကတော့ RZ ဟုအမည်ရေးထားသောကျောက်မဲတစ်လုံးပါသော ဦးရာဇတ်၏ တံဆိပ်တုံးလက်စွပ်တစ်ကွင်းနှင့် Hindi (သို့မဟုတ် ) Arabi ဘာသာဖြင့်ရေးထားသော မွတ်စလင်ဘာသာဝင်များ၏ အပြာရောင် ကျမ်းစာ စာအုပ်နှင့်အတူ ဦးရာဇတ်၏ လိပ်စာကပ်များတို့ ဖြစ်ပါတယ်။ RZ ဟုရေးသားထားသောတံဆိပ်တုံးလက်စွပ်မှာ ဦးရာဇတ်၏ သားမှ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် လက်စွပ်အားလာရောက်ကြည့်ရှုပြီး သူ၏ဖခင်၏တံဆိပ်တုံး လက်စွပ်ဖြစ်ပါကြောင်း အတည်ပြုပြောကြားခဲ့သောကြောင့် ဦးရာဇတ်ကိုယ်တိုင်ဝတ်ဆင်ခဲ့သော လက်စွပ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပါသည်။


အင်တာဗျူးသွားကြမယ် (၄) – အလုပ်လျှောက်လွှာနဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင် ပြင်ဆင်ခြင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Community & Society » အင်တာဗျူးသွားကြမယ် (၄) – အလုပ်လျှောက်လွှာနဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင် ပြင်ဆင်ခြင်း\nPosted by ဇီဇီ on Mar 31, 2013 in Community & Society, Facebook, Interviews & Profiles, Jobs & Careers | 25 comments\nအင်တာဗျူးသွားကြမယ် (၁) http://myanmargazette.net/168825\nအလုပ်မရှာခင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမဲ့ အရာ ၅ ခု\nကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်လေးကိုတော့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်၊ သားသားနားနားလေး ပြင်ဆင်ထားသင့်ပါတယ်။\nဖြစ်ကတဲ့ဆန်း ကိုယ်ရေးရာဇဝင် တစ်စောင်ကို ဘယ်အလုပ်ရှင်ကမှ ဒုတိယအကြိမ်ပြန်မကြည့်ပါဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ CV လေးကိုတော့ အမြင်တင့်တယ်အောင်၊ ရှင်းလင်းအောင် ပြင်ဆင်ထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်တဲ့။\n(ပြောရရင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ကို အလုပ်တစ်ခုရပြီးကတည်းက ဖင်ထိုင်နေတာ CV ကောင်းကောင်းမပြင်ရသေးဘူးရယ်။ ဟီး။ အကျယ်ကို နောက်ရေးတဲ့အထဲမှာဆက်ရေးပါ့မယ်။)\n၂) LinkedIn Profile\n(ဒါက ကိုယ်တိုင်ဘာမှန်းမသိလို့ ဝီကီလိုက်ရပါတယ်။ LinkedIn ဆိုတာ Professional Occupation အတွက် World’s largest Social Network တစ်ခုပါတဲ့။ http://en.wikipedia.org/wiki/LinkedIn မှာဖတ်ကြည့်လို့ရပါတယ်။)\nအဲဒီမှာရှိတဲ့ ကိုယ့် ပရိုဖိုင်း ဟာလည်း အရေးကြီးပါတယ်တဲ့။ ကိုယ်ရဲ့ လူအများနဲ့ဆက်သွယ်နိုင်မှု နဲ့ ပရိုဖိုင်း ကနေ အလုပ်ရှင်တွေက တွေ့နိုင်ဖို့ အလားအလာရှိလို့ပါတဲ့။ လက်ရှိအခြေအနေကို အမြဲ Update လုပ်ပါရန်တဲ့ဗျာ။\n၃) Cover Letter\nအလုပ်လျှောက်မယ်ဆို ကိုယ်ရေးရာဇဝင်များရေးမယ်ဆိုရင် စပြင်ဆင်ရမဲ့စာပါတဲ့။\n(ကျနော် မြန်မာပြည်မှာနေတုန်းက ဒီ Cover Letter ရေးရတယ်ဆိုတာမသိဘူးရယ်။ လိုအပ်တယ်လည်းမသိဘူး။ CV ဆိုရင်ကို မိတ္တူကူးဆိုင်မှာ ဝယ်လို့ရတယ်ပဲသိတာ။ ပြီးရင် အကျယ်ရှင်းလင်းချက်လာပါ့မယ်။)\n၄) ကိုယ်ရှာတဲ့ အလုပ်စာရင်းလုပ်ထားရန်\nအလုပ်စရှာရာကနေ အဖြစ်အပျက်အစအဆုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်အောင် စာရင်းပြင်ဆင်ထားပါတဲ့။\n(ဒီလိုလေ။ ကိုယ် အလုပ်ရှာတော့မယ်ဆိုရင် စာရင်းလေးလုပ်ထားရတာပေါ့။ ကိုယ်က အွန်လိုင်းတွေ့သမျှ၊ သီတင်းစာထဲ တွေ့သမျှ အလုပ်၊ ကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီတာမှန်သမျှ အကုန်လျှောက်မှာဆိုတော့ကာ၊\nအလုပ်ရှာတဲ့ လုပ်ငန်းမစခင်ဇယားလေး အရင် ဆွဲထားလိုက်။\n– လျှောက်မဲ့ ကမ်ပနီ\n– ဆက်သွယ်ရမဲ့ လူ နာမည်\n– (ဟိုကပြန်ခေါ်တဲ့အချိန် ရေးထားဖို့) အင်တာဗျူးအချိန်\n– Remark ဆိုတဲ့ ကော်လန်မျိုး\nစတာတွေကို Mircosoft Excel လေးနဲ့ဖြစ်ဖြစ် လုပ်ထားပါလို့ပြောတာ။ သူက အဲဒီလောက်မရှင်းထားပါဘူး။ ကိုယ့်တုန်းက အဲလိုလုပ်ခဲ့တယ်လို့ပြောပြတာ။)\n၅) အင်တာဗျူးသွားမဲ့ အဝတ်အစား\nရည်ရွယ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားကို အလုပ်မလျှောက်ခင်ကတည်းက အကြမ်းဖြင်းကြိုပြင်ဆင်သင့်ပါသတဲ့။ ဘာလို့ဆို အင်တာဗျူးအတွက်ပြန်ခေါ်စာတို့ ဖုန်းတို့ဆိုတာ မျှော်မှန်းတဲ့အချိန်ထက် တိုတောင်းစွာ ရောက်လာနိုင်လို့ပါတဲ့။\n(ဒီအဝတ်အစားနဲ့ပတ်သက်တာတော့ ပြောတာများပြီဖြစ်တဲ့အတွက် အကျယ်မရှင်းတော့ပါနော့။)\nReference: Job Searching Guide by Alison Doyle\nခု ဒီ အပိုင်းမှာ ကိုယ်သိနားလည်ထားတဲ့ Cover Letters, Resumes, CV and Employment-related Letters အကြောင်းကို ပြောပြမှာပါ။\nမှားတာရှိလည်း ပြင်ပေးသွားပါ။ သိတာရှိလည်း ပြောပြပေးသွားပါနော့။\nကိုယ် ကိုယ်တိုင်ကို အစက လည်နေတာပါ။ နားမဟုတ် မျက်စိလည်နေတာ။ စိတ်ထဲလည်း CV ပေးပြီး ပြီးရောဟာကို အရစ်ရှည်သလေး၊ ဘာလေး ငြိုငြင်ဖူးပါရဲ့။ နောက်တော့မှ ကွဲပြားသွားတာက ဒီလိုလေ။\nCover Letter ဆိုတာက တော့ အလုပ်လျှောက်တဲ့ ကမ်ပနီ/တာဝန်ရှိသူကို ရည်ညွှန်းပြီး ရေးရတဲ့ စာပါတဲ့။ အခြေခံအားဖြင့် ဘာတွေးရေးရမတုန်းဆိုတော့ _\n– ဒီ ကမ်ပနီက ဒီ အလုပ်ခေါ်တာကို (သီတင်းစာ/အင်တာနက်) က တွေ့တဲ့အကြောင်း\n– ဒီအလုပ်ကို စိတ်ဝင်စားလို့ လျှောက်လွှာပို့လိုက်ပါကြောင်း\n– အတူတွဲပါလာတဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ကြည့်နိုင်ပါကြောင်း\n– ဒီ အလုပ်တွေကို ဘာလို့ လိုချင်/လုပ်ချင်တုန်း ဆိုတာ စတဲ့ အကြောင်းပြချက်လေးတွေကို စာပုဒ်လေးတွေနဲ့ စီကာစဉ်ကာ ရေးရတာကို Cover Letter ဟု ခေါ်ပါသည်တဲ့ ဗျား။\nResume မှာက _\n– ကိုယ်က ဘယ်သူဘယ်ဝါ\n– ဘာပညာတတ်၊ ဘာဘွဲ့ရပြီးသားပါ\n– ဘယ်လို အလုပ်အတွေ့အကြုံတွေ ရှိပါတယ်\n– တခြား အရည်အချင်းတွေက ဘာတွေပါ၊\n– တခြား ရည်ညွှန်းချက်စတာတွေကို ဖော်ပြပြီး ရေးထားတဲ့ စာမျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nResume နဲ့ Curriculum vitae ဘာကွာလည်း ဆိုရင်တော့ အတို/အရှည်ကွာပါတယ်တဲ့။\nနားရှုပ်သွားသလား။ Resume ကို အပေါ်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ၂ မျက်နှာထက်ပိုမရေးသင့်ပါဘူးတဲ့။\nCV မှာ ကျတော့…..\n– ခုန က အချက်အလက်တွေကို အကျယ်၊ အပြည့်အစုံရေးရမှာပါတဲ့။\n– ကိုယ့် ပညာရေးမှာဆိုရင်လည်း Resume မှာကျ ဘာဘွဲ့ ဆိုတာလောက်ရေးပေမဲ့ CV မှာကျတော့ ဘယ်နှစ်ခုနှစ်မှာ ဘယ်ဘွဲ့ကို ဘယ်ဘာသာတွေ သင်ပြီး ရခဲ့တာပါဆိုတာမျိုးရေးနိုင်ပါတယ်။\n– ဒါအပြင် ကိုယ်လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သုတေသန၊ ပရီစန်တေးရှင်း၊ ရရှိဖူးတဲ့ ဆု စတာတွေကို နှစ်အပိုင်းအလိုက်လည်း ရေးလို့ရပါတယ်။\n– အလုပ်အကိုင်ပိုင်းမှာလည်း ကိုယ်ရခဲ့ဖူးတဲ့ လုပ်ငန်းကို ပထမ အလုပ်က စလို့ ခု နောက်ဆုံးရတဲ့ အလုပ်ထိ ဘယ်လောက်ကာလလုပ်ခဲ့ရတယ်၊ ဘာတွေလုပ်ရတယ်ဆိုတာ အသေးစိတ်ရေးပေးနိုင်ရင်ကောင်းပါတယ်။\n– နောက် ရရှိဖူးတဲ့ ဒီပလိုမာ/ဆာတီဖီကိတ် စတာတွေကိုလည်း စာရင်း စီပြီး ရေးလို့ရပါသေးတယ်။\nအကြမ်းဖျင်းလေး ဓာတ်ပုံနဲ့တကွ အောက်မှာ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။။\nရှက်လိုက်တာ၊ ရေးတဲ့ လူကိုယ်တိုင်က ကိုယ့် စီဗီ ကို အပ်ဒိတ်လုပ်ရသေးဘူး..\nမောင်လေးဟာ ခဏငှါးလာတယ်။ သူကတော့ လိုတိုရှင်းပဲ။\nကိုယ် CV ပြင်ပေးထားတာကို ရှည်လို့တဲ့။\nရေးပေးထားတဲ့ ကာဗာလက်တာကိုလည်း ဝတ္ထုဆန်သတဲ့။ မုန်းတယ်။\nအမှန်တိုင်းပြောရရင် ကိုယ့် အဖို့ တော့\n၁) Cover Letter\n၂) အပြည့်အစုံ ရေးထားတဲ့ CV\n၃) လိုအပ်တဲ့ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေနဲ့ ဆိုရင် အလုပ်လျှောက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။\nကိုယ်ရတဲ့ ဘွဲ့ လက်မှတ်တွေ များရင် များသလို အလုပ်အတွေ့အကြုံများရင် များသလို၊ ကိုယ်ချဲ့ရင် ချဲ့နိုင်သလို CV က အရှည်ကြီးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nဆိုတော့ ဉာဏ်ရှိသလို လွှာသုံးကြပါကုန်။\nReferences/Recommendation Letters ဆိုတာကတော့ အလွယ် ထောက်ခံစာ လို့ ပဲ ခေါ်ရမလားပဲ။\nတစ်ချို့ ကမ်ပနီတွေဆို အရင်အလုပ်တွေက ထောက်ခံစာ၊ ကျောင်းက ထောက်ခံစာတွေ တောင်းတတ်ပါတယ်။\nအရင် အလုပ်ကတောင်းရမယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်ဘယ်လို အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ထွက်ခဲ့တယ်၊ အလုပ်လုပ်တဲ့ သက်တမ်းတလျှောက် ဆက်ဆံရေး စတာတွေအပေါ်မူတည်ပြီး ရေးပေးချင်တဲ့ သူရှိတယ်။\nကိုယ် ရေးချင်တာတွေ ရေးပြီးနောက်မှာ..\nမြဝတီသီတင်းဆိုတဲ့ ဖဘ စာမျက်နှာပေါ်က ရထားတဲ့ CV ရေးနည်းကို တင်ပါရစေ။\nအင်တာဗျူးသွားကြမယ် (၁) တုန်းက ကော်မန့်ထဲမှာပဲ ရေးလိုက်တာမို့ ခုသူနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အောက်မှာ တစ်စုတစ်စည်းထဲထားချင်လို့ပါ။\nမြန်မာပြည်နဲ့များ ပိုကိုက်ညီမလားလို့ ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်တာပါ။\nအချို့ ကျတော့လည်း အချက်အလက်တွေ များပေမယ့် လိုချင်တဲ့ အချက်အလက်ကို မရောက်ရပြန်ပါဘူး။\nကုမ္မဏီ တော်တော် များများကတော့ အလုပ်လျှောက်သူ တင်လာတဲ့ ဆီဗီ အပြင် သူတို့ Format ဆီဗီကိုပါ ထပ်ဖြည့်ခိုင်းတဲ့အခါမျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ အစကတော့ အင်တာနက်ကနေ ရှာရှာဖွေဖွေနဲ့ ဟိုလိုလေးရေးရင် ကောင်းမလား၊ ဒီလိုလေး ရေးရင် ကောင်းမလားလို့ စဉ်းစားရတာမျိုး ရှိပါတယ်။\n၁။ အမည် – ဒါကတော့ မေးနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ အမည်မပါတဲ့ ဆီဗီဆို CV လို့တောင် မခေါ်ပါဘူး။\n၂။ အဖ အမည် – ဘာရယ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ CV မှာ အဖ အမည်ကတော့ ထည့်ထည့်ရေးတာ ဟိုးအရင် ကတည်းက နိုင်ငံတကာ စံညွန်း ဖြစ်ပါတယ်။ အမိ အမည်တောင် အချို့  CV မှာ ထည့်ပေမယ့် အချို့  CV မှာကျ မလိုအပ်ပါဘူး။\n၆။ အိမ်ထောင်ရှိမရှိ – ဒါကလည်း လိုအပ်ပါတယ်။ ဥပမာ – မိသားစု ကြောင့် အလုပ်အပေါ် ဂရုစိုက်နိုင်မှု ရှိမရှိကို သိချင်တာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။\n၇။ ပညာအရည်အချင်း – ပညာအရည်အချင်း ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီးမှ အလုပ်တစ်ခုက သင့်တော်မတော် ရွေးချယ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီနေရာက အရေးကြီးဆုံးလို့ဆိုလဲ မမှားပါဘူး။ ကိုယ်လုပ်မယ့် အလုပ်နဲ့ အဆင့်မှီတဲ့ ပညာအရည်အချင်း ရှိမရှိကြည့်ကြတာ မို့ ဖြစ်ပါတယ်။\nGood, Fair, Very Good တိုလို သတ်မှတ်ရတာမျိုးလည်း ရှိပါတယ်။\nနောက်တစ်ခုက Typing skill။ ဒါကတော့ နည်းပါတယ်။ Typing speed ဖြည့်ရတာက စာစီစာရိုက်များများ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်တွေမှာကျ ထည့်ခိုင်းတတ်ပါတယ်။ မလိုအပ်ရင်တော့ တကူးတက ထည့်စရာမလိုပါဘူး။\n၁၀။ ကျွမ်းကျင်သော အလုပ် – Job Interested (စိတ်ပါဝင်စာ:သော အလုပ်) လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ ဒီမှာကျ ကိုယ် ဘာတွေလုပ်နိုင်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို အတိုဆုံး၊ အလွယ်ဆို ဝါကျနဲ့ရေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\n၁၄။ ဝါသနာ – ( Persoanal Interset) လို့ရေးတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒီမှာကျ တကယ်ပဲ ကိုယ်ဝါသနာ ပါတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရေးလို့ ရပါတယ်။ ဥပမာ – ရေကူး၊ ဘောလုံးကန်၊ ရုပ်ရှင်ကြည့် အစရှိသဖြင့်ပေါ့။\nGoogle Search မှာ Standard CV Form Download လို့ စာရိုက်ပြီး ကိုယ်စိတ်ကြိုက် တွေ့ရာ ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ထဲမှာမှ ကိုယ့်နဲ့အသင့်တော်ဆုံးလို့ ထင်တဲ့ဟာကို ရွေးပြီး download ဆွဲလို့ ရေးသားဖြည့်ဆွက် နိုင်ပါတယ်။ အများကြီးလည်း မလိုအပ်ပါဘူး။\nSimple CV လို့ရိုက်ရှာပြီးလည်း ဖြည့်နိုင်ပါတယ်။ သို့တည်းမဟုတ် ကိုယ်က Excel တတ်ထားတယ် ဆိုရင် Excel ဖိုင်တစ်ခုဖွင့်လို့ ကိုယ့် ဆီဗီ ကိုယ်အဆင်ပြေသလို ဖြည့်ဆွက်တာလည်း အကောင်းဆုံးပါပဲ။\nဒီမှာ အများကြီးခေါင်းစားစရာမလိုပါဘူး။ ကုမ္မဏီတော်တော်များများက ကိုယ်ပိုင် CV Format ရှိပါတယ်။ ကိုယ်တင်လိုက်ပြီး နောက်တစ် ခေါက် ကတော့ ထည့်ဖြည့်ရအုံးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတော့ ကိုယ်တင်လိုက်မယ့် ရှေ့ ပြေးဆီဗီက အထက်ပါ ပြထားတဲ့ အချက်လေးတွေနဲ့ ဆိုရင်တောင် လုံလောက်ပါတယ်။\nကိုယ့်ကို Recommend ဘယ်သူပေးတာ လည်းဆိုတာ ကိုလည်း လိုအပ်မယ်ထင်ရင် ထည့်ရေးနိုင်ပါတယ်။ Signature (လက်မှတ်)ကိုလည်း CV အပိတ်မှာထိုးနိုင်ပါတယ်။ ဒီတော့ အများကြီး အတွေးရှုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။\nအထက်ပါ အရေးကြီး အချက်အလက်ပါတဲ့ ဖောင်ကို အရှင်းလင်းဆုံး ပြုလုပ် သို့မဟုတ် download ဆွဲပြီး လုပ်မယ်။ အင်္ဂလိပ်စာမှန်မှန်နဲ့ သေချာဖြည့်ဆွက် မယ်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။ ဒါဆိုရင် သင့်လျော်ပါပြီ။\nရိုးရိုးနဲ့ ရှင်းရှင်းပြောရရင် လုပ်ငန်းရှင်တွေ CV တစ်ခုကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အဓိကထားမှာက ပညာအရည်အချင်း၊ အသက်၊ အရင်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္မဏီ၊ မျှော်မှန်းလစာ တို့လောက်ပါပဲ။ သို့ပေမယ့် ပြည့်ပြည့်စုံစုံရေးပို့ရမှာကတော့ ကိုယ့်တာဝန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလောက်ဆို ကိုယ်နိုင်အဆင်ပြေမယ့် အလုပ်လျှောက်လွှာရေးနိုင်ပြီလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nCredit: Myawady News’s\nဒီလောက်ဆို အင်တာဗျူးသွားမယ်ဆိုရင် သိရမဲ့ ပြင်ဆင်ရမဲ့ အကြောင်းတွေ စုံပြီထင်ပါရဲ့။\nCV မှာ နောက်ဆုံး တစ်ချက် ကျန်သေးတယ် … အောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့် ဆိုင်း ထိုးဖို့ မမေ့ ပါနဲ့ ။။\nKZ ရေ .. အဲ့ဒီ့ မြန်မာပြည်က cv တွေ နဲ့ ပါတ်သက်ပြီးရေးထားတာ နှစ်ပေါက်သွားပြီး ဆက်မရေးမိဘူး ။စိတ်ပြန်လည်တဲ့ တစ်နေ့ တော့ ပြီးအောင် ရေးဦးမယ် ။ အခုလို တင်ပေးတာ ကျေးကျေးပါ ။\ncv တင်ထားပြီး ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာ မှာ ပေးထားတဲ့ ဖုန်းက ခေါ်လိုက်ရင် အဲ့ဒီ့လူ ကို မသိဘူး ဆိုတာတွေ အရင် က အများကြီး ။ ( အခုတော့ ဖုန်း နဲနဲပေါလာတော့ အဲ့ဒီ့ ပြဿနာ သိပ်မတွေ့ ရတော့ဘူး)\nမြန်မာပြည်မှာ တော့ CV ကို အင်္ဂလိပ် လို ရေးစရာ မလိုဘူးထင်ပါသည် ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရေးပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဘာ မှန်း မသိကြတာ တွေ အများကြီးတွေ့ဖူးပါတယ်။ ကိုယ်က တကယ်အင်္ဂလိပ်လို တတ်ကြွမ်းရင်တော့ အကြောင်းမဟုတ်ဘူး ။ အင်္ဂလိပ်လိုရေးကြ ။ ပြီး အင်္ဂလိပ်လို fluent ဖြစ်ပါတယ် ဆိုပြီးထည့် ကြ ။ interview မှာ ခွေးအ ကြီးတွေ ဖြစ်ကြ ။ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းက အဲ့ဒီလိုရေးလို့ လိုက်ရေးတာပါ ပြောကြ ဆိုတော့ ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ်လျှောက်တဲ့ ကုမ္မဏီ ပေါ်မှာ မှုတည်ပြီး မြန်မာလို (သို့) အင်္ဂလိပ်လို ရေးမလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်သင့် သည် ထင်ပါကြောင်း ။\nမြန်မာပြည်မှာက မိတ္တူ ဆိုင်ကဘဲ ကူးပြီးရေးတင်တာ များတော့ ပေါက်တတ်ကရ အတော်များတာ ။။\nကျန်သွားလို့ နဲနဲထပ်ပွားလိုက်ဦးမယ် .. ကာဗာ letter ထည့်သင့် ပါကြောင်း ။ အဲ့ဒီ့မှာ ကိုယ်ပေးနိုင်တဲ့ ဂတိမျိုးပေးတာ ဟာ ပိုမိုဆွဲဆောင်မှု့ ရှိပါကြောင်း .\nဲဥပမာ … အချိန်မရွေး ခရီးထွက် နိုင်ပါကြောင်း ။ မည်သည့်ဒေသမဆို တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ပါကြောင်း ။ အရက်သေစာ ကွမ်းမစား အလွဲသုံးစား မလုပ်ပါကြောင်း (လိမ်ညာပြောတတ်တာလေးဘဲ ရှိပါကြောင်း .. :hee:)ငါးပါးသီလကို ခါးဝတ်ပုဆိုးကဲ့သို့ ခဏခဏ ပြင်ဝတ်ပါကြောင်း စသဖြင့် ဟာ တာဝန်ရှိသူ တွေမှ မိမိ interview ခေါ်မည့် စာရင်းထဲ ထည့် ဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ပါကြောင်း ။ :hee:\nလိုအပ်တာတွေ ဖြည့်ပေးသွား၊ သိတာလေးတွေ ဝေမျှသွားတာကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဗျာ။\nကျနော်က ဘာသာပြန်ထားတာမို့ နည်းနည်း မြန်မာနည်း မြန်မာဟန် မကိုက်တာတွေရှိမှာပါ။။\nနောက် လိုအပ်တာလေး သတိရရင် လာပြောပါဦးလို့။\nကာဗာ လက်တာ လိုအပ်ကြောင်းကတော့ ကိုယ်တွေ့မို့ ထောက်ခံပါရစေ။\nရေးဖို့ လိုအပ်တာတွေကိုပါ ပြောသွားတာလည်း ထပ်ဆင့်ကျေးဇူးတင်ရပါ၏။\nတား တစ်ခုလောက် နမူနာ ရေးကျိမယ်နော် ..\nမှန်လားလို့ စစ်ပေးဘာအုံးရို့ …\nအမည် – သဂျား\nအဖအမည် – မသိ (လမ်းဘေးက ကောက်ရ)\nမွေးသက္ကရာဇ် – မသိ (ကောက်ရချိန်က လမိုက်ည)\nမှတ်ပုံတင်နံပါတ် – အခုထိ မလုပ်သေး\nကိုးကွယ်သည့် ဘာသာ – မွတ်စ်\nအိမ်ထောင် ရှိ၊ မရှိ – ကလေး ၆ ယောက်ရှိ\nပညာ အရည်အချင်း – ကြက်ချေးတန်း\nဘာသာစကား – သူများနားမလည်သော စကားကို ကျွမ်းကျင်စွာပြောတတ်။\nသဂျား။ နာ မပါဘူးနော်။\nတူ ကျောလို့ လိုက်ကျောမိဒါရယ်။\nအမည်- မဟာဘာဂျာ အန်ချာဒုန်း\nအဖအမည်- ရှာဖွေဆဲ (မသိရင် မသိသလိုနေ)\nမွေးသက္ကရာဇ်- နှစ်ဆယ်ရာစု (ပိုတိကျချင်ရင် နှစ်တစ်ရာ ပြက္ကဒိန်ယူလာခဲ့)\nမှတ်ပုံတင်အမှတ် – လ၀ကကို သွားမေး\nကိုးကွယ်သည့်ဘာသာ – ဟိန္နူအစ မွတ်စ် အဆုံး\nပညာအရည်အချင်း – ရေးတတ်ဖတ်တတ်\nအိမ်ထောင် ရှိ/ မရှိ – လူပျိုသိုး (မစွံကြောင်း အထူး အာမခံ)\nရရှိခဲ့သော ဘွဲ့များ – ရှင်ပုညာစာရ (ဘဂျီးဘုန်းကြီးကျောင်း)\nထူးချွန်သော အရည်အချင်း – စကားမပြောဘဲ မရ ရအောင် ရန်စတတ်သည်\nဘာသာစကား – လက်ဟန်ခြေဟန် အထူး ကျွမ်းကျင်သည်\nမယုံကြရင် အဲဒီ အန်စာတုံးသာ မေးကြပါခင်ဗျ။\n:harr: :harr: :harr: :harr:\nအလုပ်ကတော့ ကုမ္ပဏီနှစ်ခုမှာပဲ လုပ်ဖူးသေးတယ်.. ပထမအလုပ်ကတော့ အစ်မတစ်ယောက်လုပ်နေတဲ့ရုံးဆိုတော့ အမွန့် CV ကို သူပဲ ပြင်ပေးလိုက်တာ..အလုပ်ကလည်း ခန့်မှာသေချာနေတော့ ဘာမှသေချာမပြင်လိုက်ဘူးရယ်… သနားဖို့ကောင်းတာက certificate ပဲ.. ကွန်ပျူတာဆိုတာလည်း ဘာသင်တန်းမှ မတက်ဖူးဘူး.. အစက အိမ်မှာအဖေသင်ပေးလို့တတ်တယ်..နောက်ကျ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လိုက်ကလိရင်းတတ်တယ်..ရှိတာဆိုလို့ English communication skill ဆိုတဲ့ လက်မှတ်လေးတစ်ခုပဲရှိတယ်..ကျောင်းပြီးခါစဆိုတော့ ဘွဲ့ထောက်ခံစာလေးနဲ့..အားလုံးပေါင်းမှ (၃) ရွက်ရယ်..\nနှစ်နှစ်လောက်လုပ်ပြီးတော့ အလုပ်ပြောင်းတော့ ကိုယ့် CV ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြင်ရတော့တာပဲ.. Business English စာအုပ်ကြီးကိုဖတ်ပြီး ဖြတ်ညှပ်ကပ်လေး လုပ်ရတာပေါ့.. ဟီး..အစ်မပြောသလိုပဲ..ဘယ် ပို့စ် ကို လျှောက်ချင်ပါတယ်… ဘာအတွေ့အကြုံတွေရှိပါတယ်.. ဘာကို စိတ်ဝင်စားပါတယ်..ဘာတွေလုပ်တတ်ပါတယ်… ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ပါတယ်.. ဘာညာသာဓကာကို (အဲ..ခန့်မှန်းလစာလည်းပါတယ်..) အဲ့ဒါတွေကို cover letter ထဲထည့်ရေး..ပြီးရင် resume တစ်ခုနဲ့တွဲပေးလိုက်တာပဲ…\nresume ထဲမှာလည်း အပိုတွေထည့်မရေးဘူး.. ဥပမာ.. ကျား/မ ဆိုတာမျိုးတွေပေါ့… နာမည်ကိုပြောထားမှာတော့ မိန်းကလေးနာမည်ဆိုတာ သိပြီးသား.မွေးသက္ကရာဇ်ပြောထားရင် အသက်ဘယ်လောက်ဆိုတာ သိပြီးသား..အဲ့ဒါမျိုးတွေ အကုန်ဖြုတ်တယ်.. education ကို သေချာရေး.. other qualification ကို သေချာရေး… အောက်ဆုံးမှာ reference ဆိုပြီး ရာထူးကြီးကြီးနဲ့အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အဒေါ်နာမည် ထည့်ပေးလိုက်တယ်…\nမွန်မွန်ကလေးရဲ့ ကိုယ့်တွေ့ အတွေ့အကြုံလေးနဲ့ အားဖြည့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွယ်။\nနောက် စိတ်ပါမှ ဘီးဇီးနက် အင်္ဂလိပ် ကို ရေးဦးမယ်။\nပထမဆုံး အတည် မန့်မယ်\nပြီးမှ စာရင်း ရှင်းမယ်\nအလုပ်လျှောက်မယ်ဆို CV ပဲ လိုတယ်လို့ ထင်နေတာ ဟိုအရင်ကတည်းက\nအခုထိလဲ ဘာမှ မသိသေး…………….\nပထမ တစ်ခု ကာဗာ လက်တာက မတွေးမိဘဲ လုပ်ပြီးသားဖြစ်သွားတယ် (တော်သလား မမေးနဲ့ )\nနောက်တစ်ခု resume ကတော့ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် မိတ်ဆက်ခြင်းပေါ့လေ (နားလည်သလိုပြောတာ)\nတတိယ စီဗွီကတော့ မရှိမဖြစ် လိုတယ်လို့ မှတ်ထားတယ်။\nနောက်ဆုံးတစ်ခု reference အတွက်ကတော့ အနန္တော အနန္တ ငါးပါးထဲမှာပါတဲ့ ဆရာသမားတွေကို အပူကပ်မယ်ဆိုရင်\nမရရင်တော့ စာရေးသူ တာဝန်ပါခည :hee:\nကြည့်ပြီး ပျင်းတယ်ဆိုတော့ ရေးရကျိုးနပ်တာပေါ့နော်။\nကျုပ် ကိုယ်ပိုင်လျှာက်လွှာထဲဖြင့် ထောက်ခံစာတောင်မပါဘူးရယ်။\nအကြောင်းသိ ဆရာတွေ စီနီယာတွေ လက်ရှောင်ခဲ့လို့။ မုန်းဒယ်။\nသကြား အလုပ်မရရင် နတ်သမီးတစ်ထောင်ကို ဟိုလိုလေးတွေ ဝတ်စားပြီး အလုပ်လျှောက်ခိုင်းလိုက်။\nသကြားက သူတို့ လစာ ထိုင်စားရုံပဲ။\nကြည့်ပြီး ပျင်းရတာက အရင်ကတည်းက စာရွက်စာတမ်း ပြင်ဆင်ရမှာ အလွန်ပျင်းသူမို့ပါ။ :hee:\nနတ်သမီး တစ်ထောင်ကိုတော့ အခု မောဒယ် အေဂျင်စီကို ပို့ထားတယ်။\nခုနောက်ပိုင်း နတ်ပြည်မလဲ စီးပွားရေးက မကောင်းလို့\nဦးရီးတို့ဆီမှာတော့ Personal Particulars ကိုထည့်မရေးကြတော့ဘူး။\nWork experience ကလည်း current job ကို အရင်စရေး\n်first job ကိုနောက်ဆုံးမှရေးရတယ်။\nသိဘူးဗျာ စီဗွီနဲ့ ရယ်ဇူမေးက အတူတူပဲ မှတ်နေတာ။\nExcel မှာရိုက်ဖူးဘူးဗျ။ Word မှာပဲရိုက်ဖူးတယ်။စမ်းကြည့်အုံးမှ။\nအဲဒီ အစဉ်လိုက်ကို ပြောဖို့မေ့သွားတယ်။ သတိပေးဖော်ရတဲ့ အတွက်ကျေးဇူးပါ။\nရ ထားတဲ့ဘွဲ့ဆိုရင် – – – အမြင့်ဆုံး ဒီဂရီကနေ ဒီပလိုမာ၊ ဆာ့(ဒ) စဉ်ပြီး ဖော်ပြလေ့ရှိပါတယ်။။\nအလုပ်အတွေ့အကြုံမှာဆိုရင် – – – ခု လက်ရှိ အလုပ်ကနေ စရေးပြီး ပထမဆုံး အလုပ်ထိ အစဉ်တိုင်း ရေးလေ့ရှိပါတယ်။\nPersonal Particular တော့ မဖြုတ်ဖြစ်သေးဘူး။\nကျနော်ကတော့ စီဗီကို word ထဲ ရိုက်တာများပါတယ်။\nပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် သတိပေးတာ ဟုတ်ဘူးဗျ။ ကျုပ်က ဒီက ပုံစံပဲသိလို့ တူမကြီးတို့ ဖက်ကနဲ့ မတူဘူးလားလို့\nExcel နဲ့ရိုက်တာတော့ စင်ကာပူက ပြောင်းလာတဲ့ သယ်ရင်းတစ်ယောက် ဦးရီးအတွက်စီဗွီရိုက်ပေးတုန်းက ပြောဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ သူနောက်နေတယ်ထင်တာ။ကြည့်ရတာ Excel နဲ့ကပိုလွယ်ပုံရတယ်။\nLinkedIn Profile ဆိုတာလည်း တူမရီးပြောမှကြားဖူးတာဗျာ။ :hee: ပြီးမှ ၀င်လေ့လာကြည့်အုံးမယ်။\nအရင်လိုပါဘဲ SAVE ထားလိုက်ပါ၏။\nဟိုးတလောက စကတ်ကြီး အမျိုးသားတစ်ဦး လိုတဲ့အလုပ်တစ်နေရာဆိုတာ အခု လိုနေသေးလား ပြန်စုံစမ်းပြီး ဒီပိုစ့်ပါ မဟာဗျုဟာတွေနဲ့ သွားဖြေအုံးမှဘဲ။\nအလုပ်ရရင်ရ မရရင် ပိုစ့်ပိုင်ရှင်ကိုပြန်ပြီး ကွန်ပလိန်းတက်ရမယ် မစုံသေးလို့ ဒီမှာအရွေးမခံရဘူးလို့ ….။\nငါးကြင်းဆီနဲ့ ငါးကြင်းပြန်မကြော် ကြေး။\nအလုပ်မရတဲ့ လူတွေ တာဝန်ယူနေရင် မလွယ်ပါလား။\nပြန် ကွန်ပလိန်းမယ်ဆိုတဲ့ လူချည်းပဲ။\nသင် ဒီအလုပ်မရရှိခြင်းသည် ဒီထက်ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုက သင့်အားစောင့်နေလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ် မိတ်ဆွေ၊ အားမလျော့ဘဲ ဆက်လက်ဖြေဆိုပေးပါတဲ့။\n( ကွန်ပလိန်းများအတွက် ဖြေရှင်းစရာ စကားလေးနော် – တစ်ယောက်ကို ပြောဖြစ်တိုင်း မူပိုင်ကြေးပေး ရမှာနော် KZ ရေ။ )\n(၂၁)မျက်နှာရှိသော CV နှင့် Cover Letter (၂)မျက်နှာပါသော…\nလုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ (၁၃)နှစ်ရှိသော CV ကြီးအား… ပြန်လည်ချပြရန်… အတော်အတန်ဝန်လေးနေသော\nသူတစ်ယောက်အား… အသင်မည်ကဲ့သို့ ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း…\nနီးရင်တော့ စိတ်ညစ်ပြေအောင် စကား ဟိုပြော ဒီပြော ပြောပေးလို့ရပါရဲ့။\nုအကျိုးများတဲ့ ပိုစ့်လေးမို့ ဦးဏှောက် မနိုင်၍ ဘုတ်မာ့ခ် လုပ်ထားပါကြောင်း။\nဘီးဇီးနက် အင်္ဂလိပ် ကိုလည်း စောင့်မျှော်နေပါကြောင်း။\nဘာမဟုတ်တဲ့ အရောင်းအ၀ယ်စကားလေး တစ်လုံးနှစ်လုံးတောင် ပြောမထွက်လို့ …\nပျင်းရိထုံထိုင်းနေတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ပကတိ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိပြီးသကာလ အကြီးအကျယ်စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေရာမှ ကယ်တင်ရှင်တွေ့ပြီဟု…….. :hee:\nကယ်တင်ရှင်ဆိုပြီး ပုံပြီး အားမကိုးပါနဲ့ရယ်။\nလာမယ်၊ ကြာမယ်။ ပျင်းတယ်။\nမမခိုင်ဇာရေ .. ပြောရင်ယုံပါ့မလားမသိ\nခုအလုပ်မှာလေ အလုပ်စဝင်ပြီးမှ CV ပေးဖြစ်တယ်\nအားကစားဝတ်စုံနဲ့ စက်ဘီးပတ်စီးနေတုန်း ခုလက်ရှိဘော့စ်နဲ့တွေ့တာ .. အဲမှာပဲ သူနဲ့အတူပါလာတဲ့မိတ်ဆွေက မိတ်ဆက်ပေးလို့ စကားပြောဖြစ်တယ်..\nကိုယ်က တခြားမှာလုပ်နေတုန်း ထွက်ဖို့အစီအစဉ်ရှိပေမယ့် ထွက်စာမတင်ရသေး ..\nပေးတဲ့လစာလည်း ကျေနပ်တယ်ဆိုတော့ အိုကေပေါ့\nခုတော့ လုပ်သက်က လေးနှစ်နီးပါး .. အလုပ်ထဲမှာကို ၃နေရာလောက်ပြောင်းပြီးပြီ\nစပြောတာက စက်ကပ်ကြေးလုပ်ဖို့ ..\nအဲဒါတော့ မလုပ်နိုင်ပါ စိတ်မဝင်စားပါဆိုပြီးငြင်း ဒါနဲ့ PR ဘက်ရောက်သွားရော ..\nဒါမျိုးကတော့ Reference/Recommendation ကောင်းလို့ လို့ပဲ ပြောရတော့မယ် ထင်ရဲ့။\nစွတ်ကျယ်ချိုင်းပြတ်နဲ့ ဆိုက်ကားနင်းနေတုန်း မာဆက်ကထွက်လာတဲ့ ခုလက်ရှိဘော့စ်နဲ့တွေ့တာ ..\nအဲမှာပဲ သူနဲ့အတူပါလာတဲ့မိတ်ဆွေက အရက်ဝယ်ခိုင်းလို့ ၀ယ်ပေးရင်း စကားပြောဖြစ်တယ်..\nကိုယ်က အုံနာခနဲ့ စဘော်အနိုင်နိုင်မို့ ထွက်ဖို့အစီအစဉ်ရှိပေမယ့် ဖဲကြွေးက မကျေသေး..\nခုတော့ လုပ်သက်က လေးနှစ်နီးပါး .. အလုပ်ထဲမှာကို (ပန်းကန်ဆေး၊ မီးသွေးအိတ်ထမ်း ၊စားပွဲထိုး)၃နေရာလောက်ပြောင်းပြီးပြီ\nစပြောတာက မာလီ လုပ်ဖို့ ..\nအဲဒါတော့ မလုပ်နိုင်ပါ စိတ်မဝင်စားပါဆိုပြီးငြင်း ဒါနဲ့ မီးဖိုချောင် ဘက်ရောက်သွားရော ..\nဘာပြောရမှန်းကို မသိတော့ပါ ဖားဂီရယ်။\nအကုန်ခိုင်းနိုင်တယ် ဆိုတော့ အဲ့ဒီ သူဌေးက ဘယ်သူများပါလိမ့်။


မြန်မာစာ ၊ မြန်မာမှုအကြောင်းကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ရေးသားဖြန့်ဝေ ပညာရှင်ဆရာကြီး ⋆ Popular\nမြန်မာစာ ၊ မြန်မာမှုအကြောင်းကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ရေးသားဖြန့်ဝေ ပညာရှင်ဆရာကြီး\n၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်၊ ကျွန်တော်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဖြစ်ခါစက မြန်မာစာဝိဇ္ဇာ (ဂုဏ်ထူး) တတိယနှစ် ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်စာရင်းကို အမှတ်မထင်ကြည့်မိစဉ် ထူးခြားချက် တစ်ခုကိုတွေ့ရသည့်အတွက် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်မိပါသည်။ ထူးခြားချက်မှာ မြန်မာစာအုပ်နာမည်များထဲတွင် အင်္ဂလိပ်စာအုပ်တစ်အုပ်၏ အမည်ကိုတွေ့ရသော ကြောင့်ဖြစ်သည်။ စာအုပ်နာမည်မှာ Burmese Drama ဖြစ်သည်။ ရေးသူနာမည်ကို Maung Htin Aung ဟု တွေ့ရသည်။ ဆရာကြီး ဒေါက်တာထင်အောင် ရေးသားသော မြန်မာပြဇာတ်အကြောင်း စာအုပ် ဖြစ်ကြောင်း နောက်တော့ သိလာရသည်။\nကိုယ်တိုင်ဂုဏ်ထူးတန်းရောက်တော့ ထိုစာအုပ်ကိုဖတ်ဖူးနေပါပြီ။ စာအုပ်နာမည်အောက်တွင် A Study, with Translations, of Burmese Plays ဟု တွေ့ရသည့် အတွက် မြန်မာပြဇာတ်များ လေ့လာချက်ဖြစ်ကြောင်း၊ ပြဇာတ်များကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ဆိုချက်များလည်း ပါဝင်ကြောင်း နားလည်ရပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆရာကြီး ဒေါက်တာထင်အောင်အကြောင်း နှင့် ဆရာကြီးပြုစုသော စာအုပ်များအကြောင်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်သိလာရပါသည်။\nဒေါက်တာထင်အောင်အဖြစ် ထင်ရှားကျော်ကြားလာမည့် ကိုထင်အောင်သည် ၁၉၂၃ ခုနှစ် တွင် ရန်ကုန်ဟိုက်စကူးကျောင်းက ဆယ်တန်းအောင်ချိန်၌ အသက် ၁၅ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ အင်္ဂလိပ်စာ နှင့် မြန်မာစာထူးချွန်သူကို ချီးမြှင့်သော ရီနောင်း (Renown) ဘုရင်ခံ၏ ဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။ ထူးချွန်သော ကျောင်းသားအဖြစ် စကောလားရှစ်ရသည်။ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်တွင် ဥပစာတန်းအောင်သည့်အခါ ယူသောဘာသာ ၅ ခု စလုံး ထူးချွန်သဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ပါမောက္ခအားလုံးက ကိုထင်အောင်ကို ဂုဏ်ထူးတန်းတက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။ ကိုထင်အောင်သည် ၁၉၂၉ ခုနှစ် တွင် အင်္ဂလန်သို့ ပညာသင်သွားပြီး London School of Economics (LSE) မှစတင်၍ Paris, Heidleburg နှင့် Leiden တက္ကသိုလ်များသို့ လှည့်လည်ဆည်းပူးသည်။ အင်္ဂလိပ်စာပေ၊ ဥပဒေပညာ၊ ပထဝီဝင်၊ မနုဿ ဗေဒဘာသာရပ်များတွင် ဘွဲ့ဒီဂရီများ၊ ဒီပလိုမာများရသည်။ တက္ကသိုလ်သုံးခုတွင် ကျမ်းတင်သွင်းပြီး ပါရဂူဘွဲ့ယူနိုင်ခွင့်ရသည်။ ကိုထင်အောင်သည် ဒဗ္ဗလင်\n(Dublin) ရှိ Trinity College (ထရင်နတီကောလိပ်) တွင် Ph.D ပါရဂူသင်တန်းဝင်ခွင့်ရရန်အတွက် အင်္ဂလိပ်စာပေ ဂုဏ်ထူးတန်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုရသည်။ ပထမတန်း ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ပြီး ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် စတင်ကျမ်းပြုသည်။ သုတေသန ကျောင်းသားအဖြစ်ကျမ်းပြုပြီး ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် Comporative Study of Burmese with English are European Drama (မြန်မာ ပြဇာတ်ကို အင်္ဂလိပ်နှင့် ဥရောပပြဇာတ်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လေ့လာချက်) ကျမ်းကိုတင်သွင်းရာ မြင့်မားသော “အထူးအောင်” အဆင့်ဖြင့် ထူးထူးချွန်ချွန် အောင်မြင်ပြီး Ph.D (ပါရဂူ) ဘွဲ့ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။\nဘွဲ့နှင်း သဘင်အခမ်းအနားတွင် ပါရဂူအားလုံး၏ ရှေ့ဆုံးက လျှောက်လှမ်းရသူအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသည့်အပြင် ဘွဲ့ယူရန်အတွက် ဒူးထောက်လိုက်စဉ် ပရိသတ်အားလုံး မတ်တတ်ရပ်၍ သောင်းသောင်းဖြဖြ လက်ခုပ်တီးကာ ဂုဏ်ပြုချီးကျူးကြရသည်။ ကိုထင် အောင်သည် ဗြိတိန်နိုင်ငံ တက္ကသိုလ်များတွင် မြန်မာလူမျိုးထဲက ပထမဆုံးပါရဂူဘွဲ့ရသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းမှ အင်္ဂလိပ်နှင့် ဥရောပ ပြဇာတ်ဆိုင်ရာ အခန်းအချို့ကိုချန်လှပ်ပြီး Burmese Dramaခေါင်းစဉ်ဖြင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်းဖြစ်ကြောင်း စာအုပ်၏ ဥယျောဇဉ်အရ သိရပါသည်။ ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် အောက်စဖို့ဒ် တက္ကသိုလ်က ပုံနှိပ် ခြင်းဖြစ်သည်။\nမြန်မာပြဇာတ် စာအုပ်တွင် မြန်မာပြဇာတ်၏ မြစ်ဖျားခံရာများ၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် နန်းတွင်းဇာတ် (ရာမာယဏ) ထွန်းကားလာပုံ၊ ဦးကြင်ဥ၊ ဦးပုည၊ ပြဇာတ်ဆုတ်ယုတ် ချိန်၊ နောက်ပိုင်းအခြေအနေ၊ မြန်မာ ပြဇာတ်ကပြပုံ ဟူ၍ အခန်းများခွဲ ထားသည်။ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ရာမဇာတ်၊ မဟော်၊ ဒေဝကုမ္ဘာန်၊ ပါပဟိန်၊ ပဒုမ၊ ရေသည်၊ ဝိဇယ၊ ကောသလ၊ ဝေဿန္တရာ၊ သထုံ ရာဇဝင်၊ လူဝံမောင်နှမ၊ စောတေ စောမေ ပြဇာတ်များကို အင်္ဂလိပ် ဘာသာပြန်ဆိုချက်များ ဖော်ပြထား သည်။ အချို့ကို အပြည့်အစုံ ဘာသာ ပြန်ပြီး အချို့ကို ကောက်နုတ်ဘာသာ ပြန်သည်။ မြန်မာပြဇာတ်များကို စနစ်တကျလေ့လာမှုတွင် ဆရာကြီး ၏ စာအုပ်သည် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ သဖွယ် ဖြစ်သည့်အပြင် မြန်မာစာပေ ကို ကမ္ဘာကသိအောင် ကိုလိုနီခေတ် ကတည်းက ကြိုးပမ်းခဲ့သော ဆရာ ကြီး၏ မှတ်တိုင်တစ်တိုင်လည်း ဖြစ် ပါသည်။ မြန်မာပြဇာတ်များကို သုတေသနပြု၍ ပါရဂူဘွဲ့ရယူခဲ့ သော ဆရာကြီး၏အောင်မြင်မှုမှာလည်း နောင်လာနောက်သားများ ဂုဏ်ယူအားကျစရာဖြစ်ပါသည်။\nဆရာကြီးသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စာအုပ်များ၊ သုတေသနစာတမ်းများ၊ ဆောင်းပါးများ အများ အပြား ရေးသားခဲ့သည်။ မြန်မာပုံပြင်များကို သုတေသနပြု စုဆောင်း၍ စာအုပ်များပြုစုခဲ့ရာ Burmese Folk Tales (မြန်မာ့ရိုးရာပုံပြင်များ) စာအုပ်သည် ထင်ရှားသော လက်ရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုစာအုပ်မှ ပုံပြင်များကို ရွေးချယ်ထုတ်နုတ်၍ Selections from Burmese Folk Tales (မြန်မာ့ရိုးရာပုံပြင်များ ရွေးချယ်ချက်များ) နှင့် Thirty Burmese Tales (မြန်မာပုံပြင် သုံးဆယ်) ဟူသော စာအုပ်နှစ်အုပ်ထုတ်ဝေခဲ့ရာ ထိုစာအုပ်များကို တစ်ချိန်က တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာဘာသာရပ်အတွက် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပါသည်။ ထို့အပြင် သင်္ဂဇာ စကားလုံးမှ ပုံပြင်များကို Burmese Monk’s Tales အမည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဓမ္မသတ်ပုံပြင်များကို Burmese Law Tales အမည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဆရာကြီးက အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ပြန်ဆိုရေးသားခဲ့ပါသည်။\nမြန်မာပုံပြင်သုံးဆယ်စာအုပ်တွင် စာရေးသူအမည်ကို Maung Htin Aung, M.A. LL.B: Ph.D: D.Litt. Barrister- At- Law ဟု ဘွဲ့များနှင့်တကွ ဖော်ပြထားရာ ” မဟာဝိဇ္ဇာ၊ ဥပဒေဝိဇ္ဇာ၊ ပါရဂူ (ပီအိပ်ခ်ျဒီ)၊ ပါရဂူ (ဒီလစ်)၊ ဝတ်လုံတော်ရရှေ့နေ” ဟူသော ဆရာကြီး၏ ဂုဏ်ထူးဝိသေသများကို သိရပါသည်။ဆရာကြီး ဒေါက်တာထင်အောင်သည် လွတ်လပ်ရေး ခေတ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၏ ပထမဆုံးပါမောက္ခချုပ်ဖြစ်သည်။ လိုအပ်သည့်အခါ အင်္ဂလိပ်စာ၊ မနုဿဗေဒ၊ ပထဝီဝင် ပါမောက္ခ တာဝန်များကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရသည်။ မိမိကျွမ်းကျင်သော ပညာရပ်များတွင် ဦးဆောင်လမ်းညွှန်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး၏ စာအုပ်များတွင် Folk Elements in Burmese Buddhism (မြန်မာ- ဗုဒ္ဓဘာသာမှ ရိုးရာယုံကြည်မှုများ) ဟူသော စာအုပ်လည်းပါဝင်သည်။ ထိုစာအုပ် တွင် Nine Gods (ဘုရားကိုးဆူ)၊ The Feast of the New Year (နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်)၊ The Cult of Alchemy (အဂ္ဂိရတ်ပညာ)၊ The Thirty- Seven Lord (၃၇ မင်း) စသည့် အခန်းများပါဝင်သည်။ ထိုအခန်းများမှာ မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသနအသင်းအစည်းအဝေးများတွင် ဆရာကြီးဖတ်ကြားခဲ့သော စာတမ်းများဖြစ်ကြောင်း သိရပါ သည်။ မြန်မာမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အသိအမြင် တိုးပွားစရာ စာတမ်းများ ဖြစ်သည်။\nဆရာကြီးသည် ကျည်းကန်ရှင်ကြီး မေတ္တာစာများကို Epistles Written on the Eve of the Anglo- Burmese War (အင်္ဂလိပ် မြန်မာ စစ်ပွဲဖြစ်ခါနီးတွင် ရေးသားသော မေတ္တာစာများ) အမည်ဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်သည်။ အနောက်နိုင်ငံ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးပြောင်းလဲပုံများကို သုံးသပ်ထားပါသည်။ ဆရာကြီးပြုစုသော စာအုပ်၊ စာတမ်းများတွင် သမိုင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်စာတမ်းများလည်း အပါ အဝင်ဖြစ်သည်။ A History of Burma, The Stricker Peacock, Burmese History before 1287 စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ကင်းဝန်မင်းကြီး ၏ ခရီးသွားမှတ်တမ်းများကိုလည်း သုံးသပ်သည်။\nဆရာကြီးသည် ၁၉၅၈- ၅၉ ခုနှစ်ပညာသင်နှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခချုပ်အဖြစ်မှ ဒုတိယအဓိပတိအဖြစ် ပြောင်းလဲတာဝန်ယူရပြီးနောက် ၁၉၅၉ မှ ၁၉၆၂ခုနှစ်အထိ သီဟိုဠ် (သီရိလင်္ကာ)နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံ အမတ်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည်။ ထို့နောက် ပြည်ပတက္ကသိုလ်များတွင် သင်ကြားပို့ချ သည်။ ” စင်စစ် ပြဇာတ်နှင့် အင်္ဂလိပ် စာပေသည် ဒေါက်တာ ထင်အောင်၏ အချစ်ဦးများဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် သမိုင်းနှင့်လည်း ချစ်ကြိုးသွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် သမိုင်းပညာရှင် အဖြစ် အခြေတည်ရန် သမိုင်းဆိုင် ရာ ဆောင်းပါးများကို ပို၍ရေးလာသည်” ဟူ၍ ဆရာကြီးကွယ်လွန်စဉ်က ဝမ်းနည်းမှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဆရာကြီး၏ အင်္ဂလိပ်စာအရေးအသားသည် ရှင်းလင်းပြေပြစ်ပြီး နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း ချီးကျူး ကြသည်။ မြန်မာစာမြန်မာမှုများကို ကမ္ဘာကသိအောင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားဖြန့်ဝေသော ဆရာကြီး ဒေါက်တာထင်အောင်၏ ဆောင် ရွက်ချက်များသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင် သော ဆောင်ရွက်ချက်များဖြစ်သည်။\nပုံစံသစ်တွေနဲ့ ပွဲထွက်လာတဲ့ ခင်ဆုသျှင်\nအဆိုတော်ကြီးတွေရဲ့ တေးသီချင်းတွေကို ကိုယ်ပိုင်ဟန်နဲ့ ပြန်လည်သီဆိုထားတဲ့ နန်းစန္ဒီရဲ့ အခွေ\nဘောလုံးပွဲလား ဆူမိုနပန်းပွဲလား အိုဘယ့် မလေးရှား


ဂျက်နက်မာရီဝင်း - ဝီကီပီးဒီးယား\nဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ Davos တွင် ၂၀၁၆ ဇန်နဝါရီ ၂၆ ရက်နေ့က ကျင်းပသည့် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဖိုရမ်တွင် စကားပြောနေစဉ်\nA Two-Tiered Approach to Specifying Programs (၁၉၈၃)\nF. Knabe ၊\nR. O'Callahan ၊\nဂျက်နက်မာရီဝင်း သည် ကိုလံဘီယာတက္ကသိုလ်ရှိ Data Sciences Institute တွင် Avanessians Director ဖြစ်သည့်အပြင် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံဌာန၏ ပါမောက္ခလည်းဖြစ်သည်။ ၂၀၁၇ ဇွန် ၃၀ ရက်နေ့အထိ မိုက်ခရိုဆော့သုတေသနချိတ်ဆက် (Microsoft Research Connections) နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ အဓိကသုတေသနဓာတ်ခွဲခန်များကို ကြီးကြပ်တာဝန်ယူရသည့် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်၏ ဒုတိယအလုပ်အမှုဆောင် (Corporate Vice President) လည်းဖြစ်သည်။ ၂၀၁၃ မတိုင်ခင်ထိ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပန်စဗေးနီးယား၊ ပစ်ဘာ့ရှိ ကာနင်းမီလန် တက္ကသိုလ်တွင် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံဌာန၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါမောက္ခ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကွန်ပျူတာနှင့်သတင်းအချက်ဌာနတွင် လက်ထောက်ညွှန်ချုပ်တာဝန်ကိုလည်း ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။. \nဝင်းသည် formal methods အဖွဲ့အစည်းတွင် ဦးဆောင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် Larch နှင့်ပတ်သက်သော အပိုင်းတွင်လုပ်ဆောင်ရသည်။ သုတေသနပရောဂျက်များစွာကို ခေါင်းဆောင်ခဲ့ပြီး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှုများစွာကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ .\nFormal Aspects of Computing|Formal Aspects of Computing (North American Editor)\n↑ ၁.၀ ၁.၁ ဂျက်နက်မာရီဝင်း at the Mathematics Genealogy Project\n↑ "Computational thinking" (2006). Communications of the ACM 49 (3): 33. doi:10.1145/1118178.1118215.\n↑ (1999) FM'99 – Formal Methods: World Congress on Formal Methods in the Development of Computing Systems Toulouse, France, September 20–24, 1999 Proceedings, Volume I, LNCS 1708. Springer-Verlag. doi:10.1007/3-540-48119-2. ISBN 978-3-540-66587-8။\n↑ (1999) FM'99 – Formal Methods: World Congress on Formal Methods in the Development of Computing Systems Toulouse, France, September 20–24, 1999 Proceedings, Volume II, LNCS 1709. Springer-Verlag. doi:10.1007/3-540-48118-4. ISBN 978-3-540-66588-5။\n↑ (1993) Proceedings of the First International Workshop on Larch, Workshops in Computing. Springer-Verlag. ISBN 3-540-19804-0။\n↑ (1993) Larch: Languages and Tools for Formal Specification. Springer-Verlag. doi:10.1007/978-1-4612-2704-5. ISBN 978-1-4612-7636-4။\n↑ "Linearizability: A correctness condition for concurrent objects" (1990). ACM Transactions on Programming Languages and Systems 12 (3): 463. doi:10.1145/78969.78972.\n↑ "Formal methods: State of the art and future directions" (1996). ACM Computing Surveys 28 (4): 626. doi:10.1145/242223.242257.\n↑ Jeannette M. Wing။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ဂျက်နက်မာရီဝင်း&oldid=407788" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၂၀ ဇွန် ၂၀၁၈၊ ၁၅:၄၁ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


တင်အဆီကျ လေ့ကျင့်ခန်း Hip Exercise ~ သဘာဝရဲ့အာဟာရ\nတင်အဆီကျ လေ့ကျင့်ခန်း Hip Exercise\nSaturday, December 15, 2012 Taunzalat\nတင်မှ အဆီများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး တင်ကို လှပအောင် ပုံသွင်းပေးသွားနိုင်တဲ့ နေ့စဉ်ပြုလုပ်နိုင်သော တင်လေ့ကျင့်ခန်း (၄) မျိုးကို ရှာဖွေတင်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ (ဒီတစ်ခေါက် ပုံရှာရအလွန် ခက်ခဲတာကြောင့် ပုံညီညွှတ်မှုမရှိခြင်းအတွက် သည်းခံပြီးဖတ်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။)\n၁. Side Lunge Slide\n၂. Front one legged squat\n၃. Chair squat\nဒီလေ့ကျင့်ခန်း က တင် အလယ်ပိုင်း ကြွက်သား ကို ပုံသွင်းတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်ပါတယ်။\n၁)ခြေဖ၀ါးနှစ်ဖက်ကို ကိုယ့်တင်အကွာအဝေးအတိုင်း ခြားရပ်ပါ။ လက်ကို ခါးပေါ်တင်ထားပါ။\n၂)ထို့နောက် ပုံတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း ခြေတစ်ဖက်ကို ဒူးကွေးပြီး ခြေတစ်ဖက်ကို ဘေးဖက်သို့ လျှောထုတ်ပါ။\n၃)ထိုအနေအထားကို ခဏကြာထိန်းထားပြီးလျှင် နဂိုအနေအထား ပြန်ရပ်ပါ။\nထိုကဲ့ သို့ အခြားခြေတစ်ဖက် ကို ပြောင်းလုပ်ပါ။ အနည်းဆုံး (၈) ခါ ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။\n၁)ခြေဖ၀ါးနှစ်ဖက်ကို ကိုယ့်တင်အကွာအဝေးအတိုင်း ခြားရပ်ပါ။ လက်ကို ရှေ့သို့ တန်းပါ။\n၂)ဘယ်ခြေ ကို အရှေ့သို့ ပထမပုံတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း မတင်ပါ။\n၃)ထို့နောက် ဒုတိယပုံ တတိယပုံတို့ ကဲ့သို့ ဘယ်ခြေဖနောင့် ကြမ်းပြင် ထိသည်အထိ ထောက်ထားသော ညာခြေကို ကွေးချပါ။\n၄)ပြီးလျှင် ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်အနေအထားသို့ ပြန်ထပါ။\nထိုကဲ့သို့ ညာခြေကို ပြောင်းလုပ်ပါ။ အနည်းဆုံး (၄)ခါ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။\n၁)ထိုင်ခုံ အရှေ့မှာ ခြေဖ၀ါးနှစ်ဖက်ကို ကိုယ့်တင်အကွာအဝေးအတိုင်း ခြားရပ်ပါ။ လက်ကို ရှေ့သို့ တန်းပါ။\n၂)ဒူးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ခုံနှင့် တင် ထိခါနီးထိ ကွေးပါ။ ဆန့်ထားသော လက်မှ ကိုယ်ကိုမလဲသွားအောင် ထိန်းသွားပါလိမ့်မယ်။\n၃)ထို နေအထားတိုင်း ၃ စက္ကန့် နေပြီး ဖြည်းဖြည်း ချင်းပြန်ထပါ။\nဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို တော့ ၁၄ ခါအနည်းဆုံးပြုလုပ်ရမှာပါ။\nဖားထိုင် လေ့ကျင့်ခန်းလို့ လူသိများပါတယ်။\n၁) ခြေဖ၀ါးနှစ်ဖက်ကို ကိုယ့်တင်အကွာအဝေးအတိုင်း ခြားရပ်ပါ။\n၂)တင်ကို ပထမပုံတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း ထိုင်နိုင်သလောက် ကြမ်းပြင်နှင့်အနီးဆုံးဖြစ်သည် ထိ ၃ စက္ကန့်မျှထိုင်ပါ။\n၃)ထို့နောက် ကိုယ်ကို ဒုတိယပုံအတိုင်း ပြန်ဆန့်ထုတ်ပါ။\nထိုကဲ့သို့ အနည်းဆုံး (၈) ခါ ပြုလုပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nဒီပို့စ်ကို ရေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ မီးမီးနဲ့ သူလေး ကို လည်း အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးရင်လည်း တိုင်းတာမှု အလေ့အကျင့်လေးထားပြီး တစ်ပတ်တစ်ခါ တိုးတက်မှုကို တိုင်းယူကြည့်ကြပါ နော်။


မမသီရိ: July 2009\nအဲဒီ့.. ည ကို ပေါ့\nတစစီ ဖြစ်အောင် ဆွဲ ဖြဲ ပစ်လိုက်ချင်တာ..\nသူရူး တယောက်လို အော်ဟစ်\nအာခေါင်တွေ ခြောက်တဲ့ ထိ\nတစက်စီ လွင့် ထွက်သွားသော\nစုတ်ချက် ကြမ်း ဆေးစက်များ..\nစိတ္တဇ ဆန်စွာ ဟို တချက် ဒီ တချက်..\nစိမ်းရွှေ ရွှေ .. .ညှီ စို့ စို့\nပျို့ အန်ချင်စဖွယ် မနှစ်မြို့မှု များ..\nငါ.. အရမ်း မုန်းတယ်.....\nမသတီ ရခြင်းတွေ နဲ့\nလုံးထွေးသတ်ပုတ်နေတဲ့ နာရီ တလုံး\nကြေကွဲ ရမှုတွေ ကို\nအခန်း အလယ် မှာ\nမျက်ရည်တွေ စွန်းထင်း ရင်း လဲ ကျနေ..\nအိမ်မြှောင်တကောင်ရဲ့ စုတ်ထိုး သံ\nခြောက်ခြား ဖွယ်ရာ ပဲ့တင်လို့\nလူနီရိုင်း တွေရဲ့ တေးသွားနဲ့ ကနေတဲ့\nလိပ်ပြာတကောင်ရဲ့ တောင်ပံ လှိုင်း\nဟိုး ခပ်ဝေးဝေး မှာ တော့\n၀ံပုလွေ တကောင် က ရီမော.. အူချင်းရှည်\nအို.. အသက်ရှူ ရ ကြပ်လိုက်တာ..\nအပူ တွေ ငြိမ်းခွင့် မရနိုင်တော့ဘူလား..\nပျော်ရွှင်ခြင်း ဆိုတာတွေ မရှိနိုင်တော့ ဘူးလား\nငါ့ ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးပါတော့\nငါ လွတ်မြောက် ပါရစေတော့...\nနောက်ဆုံးမှတ်ချက်။ ။ တော်ပါသေး ရဲ့.. ငါမုန်းတဲ့ည.. ခဏ ပဲ ရှိခဲ့ လို့..........။\nPosted by မမသီရိ at 7/31/2009 12:49:00 PM\nဆူပွက်စ ထမင်းတအိုး၊ မီးမတောက်သော မီးတဖို နှင့် သူတို့ ၃ ယောက်\nလေက လဲ မတိုက်\nအုံ့ပြပြ နဲ့ မှိုင်းညို့နေသော ကမ္ဘာ...\nမီးခိုးတွေ အုံ ... မြုံနေသော မီးတဖိုနဲ့\nသူတို့ သုံးယောက်.. အဲဒီမှာ..\nညီမလေး။ ။ ငါ...နော်...\nဘယ်လိုဟာတွေပါလိမ့်.... ဟင်း..... ။\nမမ။ ။ သက်ပြင်း တွေ\nခဏ ခဏ မချ ပါနဲ့ ညီမလေး ရယ်..။\nနေသာ သပ လေညာ က ဆိုတဲ့ အရာတွေလဲ ရှိသကွဲ့..\nဘယ်သူသေသေ ငတေမာ ပြီးရော လို့ လဲ ရှိသေးသတဲ့..\nမျက်ရည် တွေ ကျနေပြီလား ညီမလေး...\nမင့် မျက်လုံးတွေ မမှိတ်လိုက်နဲ့ အုံးနော်\nငါ တို့ ကြည့်ချင်နေတဲ့ မြင်ကွင်း..\nရှိကို ရှိနေသေးတယ် ကွဲ့ .. ညီမလေး...ရဲ့.........။\nမောင်လေး။ ။ ငါ .. တော့...\nတကယ် စိတ်ကုန်ပြီ နော်..\nတခုခု တော့ ထ လုပ်မိ တော့ မယ်... ဟင်း....။\nမမ။ ။ သက်ပြင်းတွေ\nခဏ ခဏ မချ ပါနဲ့ မောင်လေး ရေ\nမင်း လက်သီးတွေ ကို တော့\nဆုပ်မြဲ ဆုပ်ထား လိုက်ပါ ကွဲ့..။\nအချိန် ရင်.. နွားပိန်တောင် ကန်သေး သတဲ့..\nငါတို့ ရဲ့ နေ့ တနေ့\nရှိ ကို ရှိနေသေးတာတော့ အသေ အချာ..\nစောင့်လို့ ပဲ စောင့် ခဲ့ ပြီ..\nအဆူ စောင့်ပြီး မှတော့\nအနပ် ကို စောင့် ကြစို့ ရဲ့ ..\nတကယ် မနပ် နိုင်တာ.. သေချာ ပြီ ဆိုရင်ဖြင့်..\nပုဆိန် ဆွဲ သူ ဆွဲ\nဓား ဆွဲ သူ ဆွဲ..\nဆွဲ ကြတာပေါ့ ကွာ... ထင်း ခွဲ ရအောင် လို့......။\nPosted by မမသီရိ at 7/28/2009 03:09:00 PM\nအပျိုမ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလှလှ လို\nကပို ကရိုတောင် မဟုတ်\nဖက်ရှင် ထုတ်ထားတဲ့ အတိုင်း\nအနီ အဖြူ ဒီဇိုင်း နဲ့\nခပ်ရိုင်း ရိုင်း ပွင့်.........။\nကျမရဲ့ ဂန္တ၀င် စာရွက်အဟောင်းထုပ်ကြီးထဲမှာ ပြန်တွေ့ ရတဲ့ စာကြမ်းစာရွက်လေး တခုထဲက ကဗျာ တပုဒ်ပါ။ အဲဒီတုန်းက မြန်မာနိုင်ငံ ကမ်းရိုးတမ်းဒေသ တခု မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ကာလ တခု၊ တာဝန်ကျဒေသ ကို ရောက်ဖို့ အတွက် စက်လှေ သေးသေးလေးတွေနဲ့ ကမ်းရိုးတမ်းဒေသ ရဲ့ ချောင်းလေးတွေ မြစ်တွေ မြစ်လက်တက်လေးတွေ ထဲမှာ သွားလာခဲ့ရတဲ့ ကာလတွေ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်..။ အဲဒီချောင်းလေးတွေ ထဲမှာတော့ မပျက်စီးသေးတဲ့ဒီရေရောက် လမုတောတွေ က ပိတ်ပိတ် ပိန်းလို့. ။\n(ခုတော့ ဘာမှ မကျန်တော့တဲ့ နီးပါး ပျက်စီးကုန်ပါပြီ.. တာဝန်ရှိသူတွေ က ဂရုစိုက် မထိမ်းသိမ်း၊ အသိပညာ နည်းပါးတဲ့ ကျေးလက်နေ ပြည်သူတွေ က စည်းကမ်းမဲ့ထင်းအဖြစ် ခုတ်ကြတော့ ဆူနာမီ လို သဘာဝဘေးအန္တရယ်တွေ ကျရောက်လာတဲ့ အခါ ပျက်စီးသင့်တာထက် ပိုပြီး ပျက်စီး ဆုံး ရှုံး ရတဲ့ အနေအထား၊ ဆုံးရှုံးရမဲ့ အနေအထားကို ရောက်နေပါပြီ။)\nဒီရေရောက် လမုပင်လေးတွေက အရွက် ထူထူ၊ အရွက် ချွန်းချွန်း၊ ခြေထောက်မြစ်ရှည်ရှည်တွေ နဲ့ အတော့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။ အပေါ်က ကဗျာလေးကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်တုန်းက ချောင်ရိုးလေးထဲမှာ စက်လှေ စီးနေတုန်း မြင်ရတဲ့ လမု ပွင့် တွေ ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေး တပုဒ်ပါ..။ အမှတ်တမဲ့ ရေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့.. အဲဒီ ကဗျာလေး ကို ဘာလို့ မှန်းမသိ ထူးထူးခြားခြား မကြာ ခဏ သတိရမိတယ်။ အထူးသဖြင့် လမုပင်တွေ ဒါမှ မဟုတ်လဲ လမုပင်နဲ့ ဆင်ဆင် တူတဲ့ အပင် တွေ အပွင့်တွေ မြင်ရတိုင်းမှာ အဲဒီ ကဗျာလေး ကို ပြေးပြေး သတိရမိတတ်ပါတယ်..။\nဒီ စာရွက် အပိုင်းလေးကို ပြန်တွေ့ မိတော့ ကိုယ့်ဘလော့လေးပေါ် မှာ ပြန်လည် မျှဝေချင်လာမိတယ်.. အဲဒီတုန်းက မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ လမုပွင့်ကို လဲပြန်ပြီး မြင်ချင်လာမိတော့ အင်တာနက်ထဲမှာ အချိန်အတော် ကြာ ကြာ ကျမ လိုက်ရှာမိပါတယ်..။ ကျမ ပဲ ရှာတာ ညံ့လို့ လား ဒါမှ မဟုတ်လဲ အင်တာနက်ထဲ မှာ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ လမု မျိုး စိတ်တွေ အားလုံးက မှတ်တမ်း မရှိသေးတာလား မသိ..၊ ကျမ မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ လမု ပွင့် အတိအကျကို ရှာမတွေ့ ပါဘူး။ မကျေနပ်တာနဲ့ ၁၀ နှစ်လောက်ကြာပြန်မတွေ့ ဖြစ်သေးတဲ့ ခုလောလောဆယ် တိုကျိုတက္ကသိုလ်မှာ လမုတောတွေ အကြောင်းကျွမ်းကျင်သူ ပါမောက္ခလုပ်နေတဲ့ မိတ်ဆွေလေးကိုထုံးစံအတိုင်း လှမ်းပြီးဒုက္ခပေးဖြစ်ပါသေးတယ်..။ သူ့ခမျာလဲ သူ့မှတ်တမ်းတွေ အကုန်ထုတ်ပြီး ရှာပါသတဲ့..။ သူက ဒီရေရောက်လမုတောတွေ အကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံမှာ လာပြီး သုတေသနပြု ဒေါက်တာဘွဲ့ ယူခဲ့တာပါ။ သူ့ဆီလဲ မရှိဘူးဆိုတော့ အင်တာနက်ထဲမှာတွေ့ တဲ့ ခု တင်ပေးထားတဲ့ ပုံ က အနီးစပ်ဆုံး တူတဲ့ ပုံတွေ ပါ..။\n(This post is dedicated to my friend; Professor Katsuhero ONO, Tokyo University, Japan)\nPosted by မမသီရိ at 7/25/2009 09:46:00 AM\nကမ္ဘာ ရဲ့ ဦးညွတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ပြီ...\nခု.. လာမဲ့ ၂၄ ရက်လောက် ကို ဖြင့်\n(ကျမတို့ အားလုံး သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးတွေ ဖြစ်လာရေး ဆုတောင်းကြရအောင်ပါ..)\nPosted by မမသီရိ at 7/21/2009 11:57:00 AM\nမာန်မာန တွေ အပြည့်အ၀နဲ့ ခြင်္သေ့တကောင်သာ ဖြစ်ချင်ခဲ့သူ\nဘာလို့များ ယုန်ကလေး ဖြစ်သွားပါလိမ့်....\nဦးတည်ရာကို ထက်ထက်ခွင်း မိုးကြိုးတစင်း လို လင်းချင်ခဲ့သူ\nဘာလို့များ ပန်းကလေး ဖြစ်သွားပါလိမ့်...\nစကြာဝဠာ တခွင်လင်း နေမင်းတဆူလို..မင်းမူ ချင်ခဲ့သူ..\nဘာလို့များ.. လ.. ကလေးဖြစ်သွားပါလိမ့်..\nအဆုံးမဲ့ခမ်းနားသော ပင်လယ်တကြောလို ကျယ်ပြောချင်ခဲ့သူ\nဘာလို့များ စမ်းရေအိုင်လေး ဖြစ်သွားပါလိမ့်..\nအရာရာ ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ ထပ်တူ အမြဲ ကျချင်ခဲ့သူ\nဘာလို့များ.. အတ္တတွေ မဲ့သွား ပါလိမ့်.....\nအတ္တအခွံတွေ တလွှာစီ ကွာကျသွားတဲ့\nစမ်းကလေး.. လ.. ကလေး...\nသူ့...အတွက်သာ အရာ ရာ...\nကို..ရေ.. ရင်နှင့်အမျှ .. ထာဝရ...ချစ်ပါတယ်....။\nPosted by မမသီရိ at 7/20/2009 02:11:00 PM\nရုပ်နဲ့ခန္ဓာ မြဲကာ နေသရွေ့..\nသံသရာ အလည် ကျင်လည်နေသရွေ့..\nယာယီခံပန်း နွမ်းချင် နွမ်းစေ\nခဏအတွေ့ သူ.. ပျော်မွေ့ ရင်\nရက်ရက် စက်စက် သူ. .ချွေရက်လဲ\n၀မ်းပန်းတနည်း ငို ရုံလွဲ လို့\nအပြစ် မဆို.. ကို ..ပျော်ပါစေ..\nရက်ရက် စက်စက် ထားခဲ့ ရက်လဲ\nအလွမ်းတောထဲ ငိုရုံလွဲ လို့\nလိုက်လို့ မခေါ်... ကို.. ပျော်ပါစေ..\n..ကို.. ပျော် ပါစေ.. ကို.. ပျော်ပါစေ.. ကွယ်...။\nPosted by မမသီရိ at 7/17/2009 07:35:00 PM\nမွှေးယောင်မတွေ့ ရနံ့ ပြယ်..\nကြောင်တောင်မှိုင်းဖွဲ့ လွမ်းဘွဲ့ စေနှင်..\nနှလုံးသား ကွက်လပ် လစ်လှပ် ဟာနေ\nဘ၀ အဓိပါယ် ပြည့်တယ်မတွေ့\nမမွေ့ နိုင်ပါ.. ပျော်ရွှင်ရာမဲ့\nနွမ်းလာသလို .. လွမ်းတွေ ပိုလို့\nချစ်သူ ဝေးဝေး သွားပါနဲ့ .. ကွယ်....။\nချစ်ရသူကြောင့်ပူဆွေးသောကရောက်နေသူများ အားလုံး အတွက် ချစ်သူ ထားခဲ့မှာ အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေရသူများအားလုံးအတွက် ရည်ရွယ်ရေးဖွဲ့ ပါသည်။\nကျမချစ်သူက ကျမကို ဘယ်တော့မှ မထားခဲ့ပါဘူးလို့ ပြောခဲ့တာမို့ ကျမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက် ဟု မယူဆစေလိုပါ ....း)..။ ဒီကဗျာကြောင့် ချစ်သူများ အားလုံး နှလုံး စိတ်ဝမ်း အေးချမ်းစေလိုပါသည်။\nPosted by မမသီရိ at 7/16/2009 04:18:00 PM\nသူ့ကိုချစ်ခြင်းနဲ့ လင်းနေတဲ့ မှန်မီးအိမ်လေးရယ်\nအကြင်နာတွေ နဲ့ ပြာနေတဲ့ ကဗျာလေး တပုဒ်ရယ်\nကျမ သယ်ဆောင်လို့ လာပါတယ်..\nမေတ္တာ ပုလဲ လုံးလေးတွေ ရယ်\nအနမ်းတွေနဲ့ လင်းလက်နေတဲ့ ကမာခွံ လေးတွေ ရယ်\nကျမနှလုံးသွေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ ပန်းချီကားလေးရယ်\nကျမအတွေးတွေ ပိုင်စိုး ထားတဲ့ သူ့ ပုံရိပ်တွေ ရယ်\nကျမ သယ်ဆောင်လို့ လာပါတယ်\nကျမနဲ့ အတူပြေးနေတဲ့ လှိုင်းကလေးတွေ ရယ်\nကျမ ဘေးက အဖေါ် လေညှင်းပျော်လေးရယ် နဲ့\nကျမ သူ့ဆီ လာခဲ့တယ်...\nချစ်သူ့ ညခင်းတွေ အတွက်\nကျမ ပန်းခင်းပေး မယ်\nကျမ နှင်းတွေ ဝေပေးမယ်\nချစ်သူ့ ဂစ်တာလေး အတွက်\nကျမ တေးတွေ ရေးပေးမယ်\nကျမ သံစဉ် ဖွဲ့ပေးမယ်\nချစ်သူ့ အိမ်ကလေး အတွက်\nကျမ ပန်းချီ ဆွဲ ပေးမယ်\nကျမ ပုံပြောပြပေး မယ်\nကျမ.. တေး အမြဲ ဆို\nကျမ အသဲ နှလုံးလေး ပေးချင်လို့..\nPosted by မမသီရိ at 7/14/2009 06:15:00 PM\nအဲဒါ ချစ်လွန်းလို့ ပါ နော့..\nဘန်ကီမွန်က စကား မအောင်တော့\nချစ်သူ့ အပါး ကောင်မလေးတွေ က တ၀ဲဝဲ..\nကဲ .. ကျမ စိတ်ကောက်မိတာ ဆန်းသလား .. လို့..\nကျမ ပွင့်တဲ့ ပန်းမှန်သမျှ\nချစ်သူ့ ဧည့်ခန်းမှာပဲ လှခဲ့စေချင်တာ..\nကျမ သီတဲ့ ခရေကုံး ကိုပဲ\nချစ်သူ ဆွဲ ခဲ့စေချင်တာ..\nကျမရေးတဲံ ကဗျာတွေ ပဲ\nကျမ ပုတ်တဲ့ လှိုင်းကလေးတွေ ပဲ\nချစ်သူ့ ကမ်းပါး.. ရပ်နားစေချင်တာ..\nကျမ ကို ချစ်တဲ့ အကြောင်းပဲ\nကောင်မလေး တွေ ပြုံးပြုံး မပြပါနဲ့ ချစ်သူ ရဲ့.\nစိတ်ကောက်တော့လဲ ထားခဲ့ ချင်သတဲ့\nခြေဆောင့်မှာ ကွဲ့ နော်..\nနှုတ်ခမ်းလဲ ထော်အုံး မယ်..\nလက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွား ရှာပြီ\nထားခဲ့ ပါနဲ့ နော့...။\nPosted by မမသီရိ at 7/14/2009 09:07:00 AM\nPosted by မမသီရိ at 7/11/2009 04:41:00 PM\nAlbum : Celine Dion - All The Way... A Decade Of Song\nPosted by မမသီရိ at 7/10/2009 04:55:00 PM\nPosted by မမသီရိ at 7/10/2009 03:38:00 PM\nဧ၀ စားခဲ့ဖူးတဲ့ ပန်းသီး တကိုက်\nအဲဒီ ပန်းသီးအဖဲ့အစလေး လိုက်ရှာနေမိသူ...\nတပ်မက်စွာ ရင်ခုန်မလား ရင်ခုန် ရဲ့..\nရူးသွပ်စွာ ကြည်နူးမလား ကြည်နူးရဲ့..\nတမ်းတမ်းစွဲ တမ်းတမလား တမ်းတရဲ့..\nမာယာနဲ့စီးမျော အယာအယာ လာပုတ်သော\nလှိုင်းကလေးကိုပဲ ရူးသွပ်မလား ရူးသွပ်ခဲ့...\nထုံရီရီ ၀တ်မှုံလူးထားတဲ့ အနမ်းတွေ\nအကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် ဝေးနေဆဲ\nအဲဒီလမ်းမ လေအဟုန်ကပြင်းပါ့ ....\nကန္တာရအလယ် တနေရာ မတော့\nPosted by မမသီရိ at 7/08/2009 01:56:00 PM\nကျမရဲ့ USB 2.0 ထဲမှာ ပြန်တွေ့တဲ့ file ဟောင်းလေး တခုပါ။ ကာလ တခုဆီတုန်းက ကလေးလေး တချို့ ကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ ရာ ဘုရားရှိခိုး စာအုပ် တအုပ်ထဲကကြည့်ကူး ရိုက်ထားခဲ့တဲ့ ဖိုင်လေးပါ။ ကလေးလေး တွေ ဆိုနိုင်ဖို့ ရာ သီကုံးထားခဲ့ပေးတာက ဆရာတော်ကြီး တပါး ဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်။ ဗဟုသုတ အရာ အားနည်းလွန်းတဲ့ ကျမ မမှတ်မိ တာကိုတော့ ခွင့်လွှတ်ကြပါ။ ဒီမင်္ဂလာတရားတော်တွေ က အရွယ်သုံးပါး လုံး မှာ အသုံးတည့် ပြီး လူတိုင်း လိုက်နာ မှတ်သားဖို့ကောင်းတာမို့ ပြန်လည် ဝေမျှပေးလိုက်ပါတယ်။\nMin Ga Lar to blog\nPosted by မမသီရိ at 7/07/2009 04:43:00 PM\nလွမ်းရင်.. အနမ်းတွေ ပို့လိုက်လေ တဲ့...\nငူ ငေါင်မိသော.. အခိုက် အတန့်ပေါင်း များစွာနဲ့..\nပို့ပေးချင်တာပေါ့ .. အချစ် ရယ်..\nအနမ်းတွေ တလှေ ကြီး..\nရေစီး နဲ့ ပို့ချင်ရဲ့..\nအနမ်းတွေ တပုံ ကြီး..\nလေဟုန်စီး ပို့ ချင်ရဲ့..\nကောင်းကင် ယံ ပျံ သွား\nအားကျ မနာ လို .. ငြင်ငြိုမိတယ် တကယ်ပဲ\nကျမမှာ ဘာလို့ မရှိတာလဲ....\nရေထဲ ကူးခပ် သွား\nအနမ်းတွေ ပို့ ချင်တာပေါ့ အချစ် ရေ..\nကိုယ့် ဘ၀အပူ ဘယ်သူ လာကူမှာပါလိမ့်\nခဏငှားပါ ငှက်ကလေး ရေ\nချစ်သူ့ ထံ ပျံ ချင်လို့\nလွမ်းလို့.. အနမ်းတွေ ပို့ချင်လို့ပါ..\nငါး ကလေး ဘ၀\nကျမ ခဏ ဖြစ်ပါရစေ...\nချစ်သူ့ နား ကူးသွားချင်လို့\nအနမ်းတွေ ပို့ ချင်လို့ပါ..\n..လွမ်းလို့.. အနမ်းတွေ ပို့ ချင်လို့ပါ\nသူ့.. ကို.. လွမ်း လို့..\nPosted by မမသီရိ at 7/02/2009 12:16:00 PM


၁၂၅လမ်း တိုက်ပြိုကျခြင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » ၁၂၅လမ်း တိုက်ပြိုကျခြင်း\nPosted by Ma Ma on Jan 4, 2012 in Copy/Paste | 19 comments\nယနေ့နေ့လည် ၁၁ နာရီကျော် ပတ်ဝန်းကျင်ခန့်က မင်္ဂလာတောင်ညွန့်(ပြောသာပြောရတယ် ဖြစ်လိုက်ရင်လည်း မင်္ဂလာတောင်ညွန့်ပဲ။ သင်္ကြန်ဗုံးပေါက်တော့လည်း မင်္ဂလာတောင်ညွန့်၊ ဈေးမီးလောင်တော့လည်းသူ၊ နောက်ဆုံး မနေ့တစ်နေ့က ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်တော့လည်းသူပဲ ဒီတော့ အ မင်္ဂလာတောင်ညွန့်လို့တောင်ပြောရမလိုပါပဲ) မြို့နယ်၊ သပြေကုန်းရပ်ကွက် ၁၂၅ လမ်းရှိ သုံးထပ်တိုက် ရဲ့ အပေါ်ဆုံး(ညာဘက်ခန်း) ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာမှာ ပြိုကျမှုဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ အခင်းဖြစ်ပွားပြီးပြီး ချင်း မီးသတ်၊ ရဲ ၊ အရေးပေါ်ကားများရောက်လာလို့ လွတ်လပ်ရေးနေ့က တော်ကလေးကို စည်းကားသွားခဲ့ပါတယ်။ အပေါ်ဆုံးထပ် ရေချိူးခန်း အိမ်သာ ပြိုကျမှုကြောင့် အောက်ထပ်က အိမ်မှာ အပျက်အစီး အနည်းငယ်သာရှိခဲ့ပြီး လူထိခိုက် ဒဏ်ရာရမှုများ မရှိခဲ့ကြောင်းလည်း သိရှိရပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ စက်ဆန်း ပေါက်ကွဲမှု တုန်ခါအားရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုလို့လည်း ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒီအဆောက်အဦကို ၁၉၉၅ ခုနှစ်က တည်ဆောက်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်းလည်းသိရှိရပါတယ်။\nCredit to RGa\n(ပိုစ့်တင်မရဘူးဆိုပြီး မေးလ်ပို့လာလို့ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။)\nအင်ဂျင်နယာ ခိုးဝှက်……….ဘတ်..ဘာညာ.သာရကာ နေကြာကွာစေ့နဲ့ လဲ ဆိုင်ပါကြောင်း\nနောက်နေ့ မှ ချီးပေါက်တော့မယ်..\nဦးဦးဖျားဖျား သတင်းထူး လေး တစ်ပုဒ် ကို ဖတ်လိုက်ရပါသည် ။\nဘော်ဘူးဘော် ရေ ကျေးကျေးပါ\nအင်းးးးးးးတိုက်ပြို ဗုန်းးးပေါက် မီးးလောင်..ဆိုတော့\nဟင်———- 1995 ဆိုတော့ဘယ်လောက်မှမရှိသေးပါလား။ နှစ်100 တိုက်တွေတောင်ယနေ့ထိအကောင်း ကို။ ဒီဘက်ခေတ်ကန်ထရိုက်တိုက်ကတော့ဘုရား တနေရမယ်ထင်တယ်။ အင်း******** မင်္ဂလာတောင်ညွန့်ကတော့တနေ့ထက်တနေ့နာမည်ကြီးနေတာပါပဲ။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ တော်သေး တာလူတွေဘာမှမဖြစ်လို့။\nအမှန်က 1985 ပါ သတင်းပေးတဲ့ သူက ပေးချင်လွန်းအားကြီးပြီး\n1995 လို့ မှားရေးမိတာပါတဲ့ … ခုနှစ်အမှားအတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ …\nအန်တီမမ ပြောစကား နောင်ဆိုခါများ ဆယ်နဲ့စား၊ ကျန်တဲ့တဝက် ယုံရခက် မီးရထား လက်ချက် ကုန်ဈေးတက်….\nဂေဇက်ရွာမှာ ပေါ်နေတဲ့ တဘောင်လေးပါ။။။။\nစကားမစပ် စက်ဆန်း ပေါက်ကွဲမှု ကို\nမမရေ …. သတင်းလေးကတော့ မဖတ်ခင်ကလေးမှာ စိတ်လုပ်ရှားမိပါတယ်\nကျွှန်တော်ချစ်သူလေး( ပြန်မချစ်) နေတဲ့ နေရာဆိုတော့ သင်းတိုက်များလားပေါ့\nမင်္ဂလာတောင်ညွန့်က တိုက်တွေက ကန်ထရိုက်ခေတ်အလည်လောက်မှာ ဆောက်ကြတာပါ။ အဲဒီတုန်းက တိုက်ခန်းဈေးနိမ့်တော့ အရမ်းပေါအောင်ဆောက်ရတာတချက်၊ အဲဒီခေတ်က စည်ပင်က စံချိန်စံညွှန်းတွေ စံနစ်တကျ မချမှတ်သေးတာတချက်ကြောင့် တိုက်တွေအလွန်ညံ့ပါတယ်။ မြေကလဲ အမှိုက်ပုံပါ။\nအဲသလို ညံ့တဲ့တိုက်တွေရှိတဲ့နေရာတွေကို တနေ့ ဖေါ်ကောင်လုပ်မလားစဉ်းစားမိသေးတယ်။ တခြားဆိုက်မှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အကြောင်းကြောင်းထောက်ပြီး ……\nဦးဦးပါလေရာကလည်း အရင်ကဆောက်တာမကောင်းဘူးပြောတာတော့ ဘက်လိုက်သလိုဘဲနော် အခုရောဆောက်တာ ထူးမခြားနားပါဘဲလေ အခုဆိုပိုလို့တောင်ကြောက်သေးနော်\nဦးဦးပါလေရာရေ … ဖော်ကောင်လုပ်လိုက်တော့လည်း ကောင်းတာပဲ …. ဒါမှ .. တိုက်ဈေးတွေ ကျသွားမှာ … ။\nအဲဒါဆို ကျုပ်တိုက်ခန်းပါ ပါသွားမှာပေါ့။\nတသက်လုံးရှာထားဖွေထားတာလေး ဈေးမကျပါရစေနဲ့ ။\nအင်း ပြို ပြီပေါ့…အကုန်လုံး လျှော့ သုံး ထားတာကို ကွာလတီ လေ..ကွိကွိ ။ ကျနော် နေတဲ့တိုက်လဲ\nဘယ်တော့ ပြိုမလဲ မသိ…ကန်ထရိုက် ကျေးဇူးတွေလေ..\nဆရာကြီး ပီမိုးနင်းရဲ့ စကားကိုကိုးကားရရင် လူသည်မြေကြီးကိုအားကိုးပြီးနေထိုင်\nအသက်ရှင်ရသည်။ (ငလျှင်လှုပ်၍)မြေကြီးသည်မယုံကြည်ရသောအခါ လူသားကား အားကိုးရာမဲ့လေပြီ။\nကိုယ်နေတဲ့အိမ်ကမယုံကြည်ရဘူး၊ ကိုယ်နေတဲ့ပါတ်ဝန်းကျင်ကမယုံကြည်ရဘူးဆိုတော့ အရမ်းသနားစရာ\nကောင်းပါတယ် မမရေ။၁၉၉၅ ဆောက် တိုက်တလုံးက မပြိုသင့်ဘဲဘာလို့ပြိုရလဲဆိုတော့ ဆောက်ထားတဲ့\nတိုက်မှာ ထဲ့ရမဲ့ ပစ္စည်းတွေအစား အတ္တတွေ၊ မရိုးသားမှုတွေထဲ့ထားလို့ပါဘဲ။\nသဲ၊ဘိလပ်မြေ၊ထုံး၊ကျောက်၊အတ္တဆိုပြီး အသစ်ရောစပ်နည်းနဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ခေတ်သစ်\nတိုက်ဆောက်နည်းအရ အတ္တများလေအပြိုမြန်လေ ထင်ပါရဲ့။\nကိတ်မုန့်လေးလို မွမွလေး တိုက်နံရံတွေ မြင်ဘူးပါတယ်။ ငရုပ်သီးအထောင်းမခံသောတိုက်များနှင့်တွေ့\nကိုအာဂပေးတဲ့ သတင်းဆိုတော့ ကိုအာဂကို ဂုဏ်ပြုကဗျာလေး လက်ဆောင်ပေးပါ့မယ်။\nမနွယ်ပင်ရဲ့ ပို့စ်မှာရေးမလို့ပါဘဲ။ ဒါပေမဲ့အချိန်နဲ့စိတ် တထပ်တည်းမကျရတဲ့ ရက်တွေကြောင့်ဒီမှာဘဲရေး\n“တယောက်သောသူ” ဆိုတာရယ် အာဂ ကိုကိုပေါ့\nနွယ်ပင်ကို အမျှင်ပါတ်အောင်လို့ “Love”တွေနဲ့ “Talk”\nဖြစ်တာကတော့ ၁၂၄ လမ်းမှာ ဖြစ်တာပါ…ဖြစ်ဖြစ်ခြင်း EMG မှာဖတ်လိုက်ရတာ… စက်ဆန်းမှာပေါက်ကွဲတဲ့နေ့က အဲဒီ့တိုက်မှာ အက်ကြောင်းပေါ်လာပြီး မနေ့ကမှပြိုတာ..\nနောက်ထပ်မပြိုပါစေနဲ့လို့ဘဲဆုတောင်းရမှာဘဲ….ပေါက်ကွဲတဲ့နေကစပြီး ကြားလိုက်ရတဲ့ သတင်းတွေ တစ်ခုမှမကောင်းဘူး…ရန်ကုန်မြို့လည်း 2012 မှာ ဘာတွေထပ်ဖြစ်အုံးမလဲမသိဘူး……နေရတာ ရင်တထိပ်ထိပ်နဲ့….\nဒါဆို သာကေတက ကျောက်ပြားက အလိုလိုနေရင်း ပူလာတယ်လို့ သတင်းစာမှာဖတ်လိုက်ရတယ်။ ဒါလည်း ဒီအရှိန်ကြောင့်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်မိသလိုပဲနော်။


နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ ပြောင်းလဲတတ်ခဲ့ပါပြီ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါပြီ - Tameelay\nBuddha Words and Knowledge\nနောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ ပြောင်းလဲတတ်ခဲ့ပါပြီ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါပြီ\nFebruary 10, 2020 Tameelay Tameelay Knowledge 0\nကျွန်မ အရင်ကလိုမဟုတ်တော့ဘူးတဲ့ အရာရာပြောင်းလဲလာပြီလို့ ခေါင်းစဉ်တပ်ကြတယ် ဘာကြောင့်လဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေကျ ဘယ်သူမှ မမေးကြဘူး ။\nဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး . . .\nကိုယ့်အပေါ် အပေါ်ယံလေးပဲ ပေါင်းတတ်တဲ့လူတွေအပေါ် ကျွန်မ အပေါ်ယံလေးပဲ ပြန်ပြီး ဆက်ဆံတတ်နေပြီ ။\nလူ့အကြောင်းပေါင်းဖူးမှ သိတာတဲ့ ကြာကြာပေါင်းလေ မကောင်းမှန်းပိုသိလာလေပဲ မကောင်းမှန်းသိလို့ မပေါင်းပဲနေလိုက်တာပါ ပြောင်းလဲလာတာမဟုတ်ဘူး စိတ်ဓာတ်မကောင်းလို့ ဝေးဝေးက ရှောင်လိုက်တဲ့သဘောပါပဲ\nအချစ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးလဲ အရမ်းကြီးမတွယ်တာ မမျှော်လင့်ထားမိတော့ဘူး အရမ်းကြီးမချစ်ပြတော့ဘူး အရင်ကလို ဘယ်သွားသွား ဘာလုပ်လုပ် နေရာတကာ ဝင်ဝင်မပါတော့ဘူး မချစ်တော့လို့မဟုတ်ဘူး အရင်တုန်းကလို မနာကျင်ချင်တော့တာပါ နဲနဲလေးဆင်ခြင်လိုက်ရုံပါ\nကိုယ့်အားနည်းချက်တွေ ဒဏ်ရာတွေ လူတကာကို လိုက်ပြဖြစ်တဲ့ အကျင့်လဲ မရှိတော့ပါဘူး အရင်တုန်းကဆို ကိုယ်ထိခိုက်နာကျင်ရတိုင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ရမှ သက်တောင့်သက်သာရှိသွားတတ်တာလေ အဲ့လိုဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်းက ပိုပြီးနာကျင်စရာကောင်းမှန်း တဖြေးဖြေးနားလည်သဘောပေါက်လာတာပါ လောကမှာ ဒဏ်ရာကိုဆေးကုပေးမယ့်ဆရာဝန်တွေထက် ဆားဖြူးမယ့်လူတွေ ပိုများမှန်း သိလာတာပါ\nအရင်တုန်းကလို ကိုယ်ဒုက္ခဖြစ်တိုင်း ဘယ်သူ့လက်ကို ပြေးဆွဲရမလဲလို့ မတွေးတော့ဘူး ကိုယ်လဲကျသွားတဲ့အခါ ကိုယ်နာကျင်နေရတဲ့အခါ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ထူမပြီး ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ နှစ်သိမ့်တတ်နေပါပြီ\nလူတွေ ပြောကြသလို ကျွန်မပြောင်းလဲလာတယ်ဆိုတာထက် နဲနဲလေးဆင်ခြင်လိုက်ရုံပါ အရာအားလုံးကို ရင်ဘတ်ထဲ ထည့်မထားတော့ဘူး ကိုယ့်ဘဝအတွက် တစ်ဖန်ပြန်တွေးပြီးတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး နေထိုင်စပြုလာတာပါ\nကိုယ့်အတွက်အရေးမပါတဲ့လူတွေကို စိတ်ထဲ မထားတော့ဘူး အရာအားလုံးပြွတ်သိပ်ထည့်ထားတဲ့ နှလုံးသားက တဖြေးဖြေးပင်ပန်းလာလို နဲနဲပါးပါး လွတ်ချတတ်လာတာပါ\nကျွန်မ ပြောင်းလဲလာတယ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေပဲ တပ်တယ် ဘာကြောင့်လဲလို့ ဘယ်သူမှ မေးခွန်းမထုတ်ကြဘူး သူတို့ကြောင့်ဆိုတဲ့ အဖြေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်နေလို့နေမှာပါ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ ပြောင်းလဲတတ်ခဲ့ပါပြီ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါပြီ ။\nကြၽန္မ အရင္ကလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူးတဲ့ အရာရာေျပာင္းလဲလာၿပီလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ၾကတယ္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြက် ဘယ္သူမွ မေမးၾကဘူး ။\nဟုတ္ပါတယ္ ကြၽန္မ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး . . .\nကိုယ့္အေပၚ အေပၚယံေလးပဲ ေပါင္းတတ္တဲ့လူေတြအေပၚ ကြၽန္မ အေပၚယံေလးပဲ ျပန္ၿပီး ဆက္ဆံတတ္ေနၿပီ ။\nလူ႔အေၾကာင္းေပါင္းဖူးမွ သိတာတဲ့ ၾကာၾကာေပါင္းေလ မေကာင္းမွန္းပိုသိလာေလပဲ မေကာင္းမွန္းသိလို႔ မေပါင္းပဲေနလိုက္တာပါ ေျပာင္းလဲလာတာမဟုတ္ဘူး စိတ္ဓာတ္မေကာင္းလို႔ ေဝးေဝးက ေရွာင္လိုက္တဲ့သေဘာပါပဲ\nအခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလဲ အရမ္းႀကီးမတြယ္တာ မေမွ်ာ္လင့္ထားမိေတာ့ဘူး အရမ္းႀကီးမခ်စ္ျပေတာ့ဘူး အရင္ကလို ဘယ္သြားသြား ဘာလုပ္လုပ္ ေနရာတကာ ၀င္၀င္မပါေတာ့ဘူး မခ်စ္ေတာ့လို႔မဟုတ္ဘူး အရင္တုန္းကလို မနာက်င္ခ်င္ေတာ့တာပါ နဲနဲေလးဆင္ျခင္လိုက္႐ုံပါ\nကိုယ့္အားနည္းခ်က္ေတြ ဒဏ္ရာေတြ လူတကာကို လိုက္ျပျဖစ္တဲ့ အက်င့္လဲ မရွိေတာ့ပါဘူး အရင္တုန္းကဆို ကိုယ္ထိခိုက္နာက်င္ရတိုင္း ဖြင့္ေျပာလိုက္ရမွ သက္ေတာင့္သက္သာရွိသြားတတ္တာေလ အဲ့လိုဖြင့္ေျပာလိုက္ျခင္းက ပိုၿပီးနာက်င္စရာေကာင္းမွန္း တေျဖးေျဖးနားလည္သေဘာေပါက္လာတာပါ ေလာကမွာ ဒဏ္ရာကိုေဆးကုေပးမယ့္ဆရာ၀န္ေတြထက္ ဆားျဖဴးမယ့္လူေတြ ပိုမ်ားမွန္း သိလာတာပါ\nအရင္တုန္းကလို ကိုယ္ဒုကၡျဖစ္တိုင္း ဘယ္သူ႔လက္ကို ေျပးဆြဲရမလဲလို႔ မေတြးေတာ့ဘူး ကိုယ္လဲက်သြားတဲ့အခါ ကိုယ္နာက်င္ေနရတဲ့အခါ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ထူမၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ႏွစ္သိမ့္တတ္ေနပါၿပီ\nလူေတြ ေျပာၾကသလို ကြၽန္မေျပာင္းလဲလာတယ္ဆိုတာထက္ နဲနဲေလးဆင္ျခင္လိုက္႐ုံပါ အရာအားလုံးကို ရင္ဘတ္ထဲ ထည့္မထားေတာ့ဘူး ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ တစ္ဖန္ျပန္ေတြးၿပီးေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ေနထိုင္စျပဳလာတာပါ\nကိုယ့္အတြက္အေရးမပါတဲ့လူေတြကို စိတ္ထဲ မထားေတာ့ဘူး အရာအားလုံးႁပြတ္သိပ္ထည့္ထားတဲ့ ႏွလုံးသားက တေျဖးေျဖးပင္ပန္းလာလို နဲနဲပါးပါး လြတ္ခ်တတ္လာတာပါ\nကြၽန္မ ေျပာင္းလဲလာတယ္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြပဲ တပ္တယ္ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ ဘယ္သူမွ ေမးခြန္းမထုတ္ၾကဘူး သူတို႔ေၾကာင့္ဆိုတဲ့ အေျဖကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိႏွင့္ၿပီးသားျဖစ္ေနလို႔ေနမွာပါ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကြၽန္မ ေျပာင္းလဲတတ္ခဲ့ပါၿပီ ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ ။\nဘဝမဆုံးမချင်း ကံမကုန်ချင်း ကိုယ်ရွေးထားတဲ့လမ်းကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဆက်ပြီးလျှောက်နေရမှာပဲလေ\nကျွန်မသည်လဲ လူပါ ခံစားတတ်တယ် နာကျင်တတ်တယ် ချစ်တတ် မုန်းတတ် နာကြည်းတတ်တယ် ။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ ရိုးသားမှုကိုလက်ကိုင်ထားလေလေ ပိုပြီးသိက္ခာရှိလေလေပဲ…\nကျွန်မဆိုတာ စွန့်ပြစ်ခံရတိုင်း အရူံှးတွေနဲ့လဲပြိုကျမယ့် မိန်းမတစ်ယောက်တော့မဟုတ်ဘူးနော်\nမိန်းမသားဘဝဆိုတာ အရှက်,အကြောက်,သိက္ခာနဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားတွေကို အသက်လိုတန်ဖိုးထားရပါမယ်။\nပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ ကိုယ်အဆင်ပြေနေတာထက် ကိုယ်အဆင်မပြေတဲ့အခါ ပိုပြီး ပျော်တတ်ပါတယ်\nမဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီးရဲ့ ” ရေသောက်နည်း “\nသိက္ခာနဲ့တန်ဖိုးကိုအထင်သေးစော်ကားလာခဲ့ရင် မာနဆိုတာ အဆိပ်ဆူးအသွင်ပြောင်းသွားတတ်တယ်။\nနာကျင်မှုက လူကို အများကြီး ပြောင်းလဲသွားစေပါတယ် ။ သင်ခန်းစာတွေသာ ယူတတ်ရင်ပေါ့ ။\nတစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် ဆိုးကြည့်ပါ . . .\nစိန်နားကပ်ရောင်ကြောင့် ပါးပြောင်ရတဲ့အဖြစ်မျိုး ကျွန်မ မမက်မောဘူး ။\nဘဝဆိုတာ တိုတိုလေးလေ အနည်းဆုံးတော့ ပျော်အောင်နေတတ်ဖို့ လိုတယ်\nလူတစ်ယောက်ရဲ့ ဗီဇဟာ သေမှာပျောက်တယ်တဲ့\nစိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့အခါ တစ်ယောက်တည်း တိတ်တိတ်လေးနေရတာကို သဘောကျတယ်\nသိပ်ကို ထက်မြက်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့အနောက်မှာတော့ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ရှိနေတတ်ပါတယ်\nဒေါသတွေထွက်နေတဲ့အခါ စကားတွေ သိပ်ပြီးမပြောနဲ့ အမှားတွေပါလာတတ်တယ်\nရှေ့ဆက်ဖို့မဖြစ်နိုင်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို ရပ်ပစ်လိုက်တယ်ဆိုတာ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါ\nအသံတိတ် ဓမ္မဒါန – ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက\nအိမ္ေထာင္ျပုျပီး တစ္သက္လံုးစိတ္ခ်မ္းသာခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီလိုလူမ်ိုးကိုသာေရြးခ်ယ္ပါ


ကိုယျ့နိုငျငံကို တငျသှငျးလာ ကတညျးက ကားတှမှော ပါလာတဲ့ ဂပြနျစာတှေ ကိုမခှာပဲ ဂုဏျယူစှာကပျထားသူတှေ သတိထားစရာ – Nyi Ma Lay\nဂပြနျေ တှ ကြိုကျထီးရိုး လိုကျပို့ တော့ ကားလေးေ တှ အပျေါတကျလို့မရဘူး လမျးအွေ ခအနနေဲ့safety ကွောငျ့ ကားကွီးေ တှနဲ့ တောငျပျေါတကျရ တာပေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ ကားလကျမှ တျဖွတျပွီး ဂပြနျစာတနျွး ကီးနဲ့ကားပျေါတကျမယျေ ပါ့။ အဲ့မှာ ဂပြနျတှကေ နိုး နိုး…ဒီကားမစီး ဘူး ဒီကားမစီး ဘူးဆိုပွီး ငွငျးပါေ လရော။\nဟာ ဘာလို့လဲမေးလို ကျတော့ တခွားကားစီးလို့မ ရဘူးလား တဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ ဧညျ့သ ညျဆိုတော့ တဈခွားကားပွေ ပးရတာပေါ့။ ပွီးတော့မှ ဘာလို့ ဟိုကား ဘာလို့ မစီးတာ လဲလို့ မေးကွညျ့ေ တာ့ “အဲ့မှာ ဘေးမှာစာေ ရးထားတယျ ဆူနာမီ အရေးေ ပျါအမှိုကျသယျ ယာဉျတဲ့၊ အာ့ ငါတို့ဆီမှာ အမှိုကျသီးသနျ့ သယျတဲ့ကား တဲ့”\nဒါနဲ့ပဲ ဟိုဖကျကားက ယာဉျေ မာငျးနဲ့ စပယျယာကို ဂပြနျကား ဂပြနျစာတ နျးကွီးနဲ့ ဂုဏျယူမနနေဲ့ အာ့စာတှေ ဖကျြထားလိုကျလို့ ခငျဗြားတို့ကားက ဂပြနျမှာအမှိုကျ ကားလုပျခဲ့ တာလို့ ပွောခဲ့လိုကျရပါေ တာ့တယျ။\nတခြို့ကားေ တှမှာ ဂပြနျစာတှေ ကပျထားတာကို ဘာတှေေ ရးထားမှနျး နားမလညျတာကွောငျ့ ဒီအတိုငျးပဲ ဆကျကပျထား တဲ့သူတှေ ရှိတတျ ပါတယျ။ တဈခါက လညျး ဘျောဒါ တဈယောကျ DV အမှနျသှငျးတော့ ကားပျေါမယျ ကတျ ၂ ကတျပါလာ တယျ။ နောကျဖုံးက ကပျထားတဲ့ဂြ ပနျစာကို ဂပြနျစာတ တျသူကို ဘာသာပွနျခိုငျးတော့ “ဟြောငျ့ မငျးကားကွီး အမွနျရောငျးလို ကျတော့တဲ့” ကပျထားတဲ့စာက အရေးပျေါအေ လာငျးတငျယာဉျပါ တဲ့။\nဒါကွောငျ့ ကိုယျ့ကားမှာ ဂပြနျစာတှကေ ပျထား တာပါလာရငျ Google Translate Application ကိုသုံးပွီး (သို့) ဂပြနျစာနား လညျတဲ့သူကို ဘာသွာ ပနျခိုငျးကွပါလို့ အကွံပွုရငျး…. Author – Soe Ye Lin\nဂျပန်ေ တွ ကျိုက်ထီးရိုး လိုက်ပို့ တော့ ကားလေးေ တွ အပေါ်တက်လို့မရဘူး လမ်းအြေ ခအနေနဲ့safety ကြောင့် ကားကြီးေ တွနဲ့ တောင်ပေါ်တက်ရ တာပေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ ကားလက်မှ တ်ဖြတ်ပြီး ဂျပန်စာတန်ြး ကီးနဲ့ကားပေါ်တက်မယ်ေ ပါ့။ အဲ့မှာ ဂျပန်တွေက နိုး နိုး…ဒီကားမစီး ဘူး ဒီကားမစီး ဘူးဆိုပြီး ငြင်းပါေ လရော။\nဟာ ဘာလို့လဲမေးလို က်တော့ တခြားကားစီးလို့မ ရဘူးလား တဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ ဧည့်သ ည်ဆိုတော့ တစ်ခြားကားပြေ ပးရတာပေါ့။ ပြီးတော့မှ ဘာလို့ ဟိုကား ဘာလို့ မစီးတာ လဲလို့ မေးကြည့်ေ တာ့ “အဲ့မှာ ဘေးမှာစာေ ရးထားတယ် ဆူနာမီ အရေးေ ပ်ါအမှိုက်သယ် ယာဉ်တဲ့၊ အာ့ ငါတို့ဆီမှာ အမှိုက်သီးသန့် သယ်တဲ့ကား တဲ့”\nဒါနဲ့ပဲ ဟိုဖက်ကားက ယာဉ်ေ မာင်းနဲ့ စပယ်ယာကို ဂျပန်ကား ဂျပန်စာတ န်းကြီးနဲ့ ဂုဏ်ယူမနေနဲ့ အာ့စာတွေ ဖျက်ထားလိုက်လို့ ခင်ဗျားတို့ကားက ဂျပန်မှာအမှိုက် ကားလုပ်ခဲ့ တာလို့ ပြောခဲ့လိုက်ရပါေ တာ့တယ်။\nတချို့ကားေ တွမှာ ဂျပန်စာတွေ ကပ်ထားတာကို ဘာတွေေ ရးထားမှန်း နားမလည်တာကြောင့် ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ကပ်ထား တဲ့သူတွေ ရှိတတ် ပါတယ်။ တစ်ခါက လည်း ဘော်ဒါ တစ်ယောက် DV အမှန်သွင်းတော့ ကားပေါ်မယ် ကတ် ၂ ကတ်ပါလာ တယ်။ နောက်ဖုံးက ကပ်ထားတဲ့ဂျ ပန်စာကို ဂျပန်စာတ တ်သူကို ဘာသာပြန်ခိုင်းတော့ “ဟျောင့် မင်းကားကြီး အမြန်ရောင်းလို က်တော့တဲ့” ကပ်ထားတဲ့စာက အရေးပေါ်အေ လာင်းတင်ယာဉ်ပါ တဲ့။\nဒါကြောင့် ကိုယ့်ကားမှာ ဂျပန်စာတွေက ပ်ထား တာပါလာရင် Google Translate Application ကိုသုံးပြီး (သို့) ဂျပန်စာနား လည်တဲ့သူကို ဘာသြာ ပန်ခိုင်းကြပါလို့ အကြံပြုရင်း…. Author – Soe Ye Lin\nPrevious post ပိုလနျတပျမတျော မှာ ကိုယျပိုငျ နံပါတျ၊ ကိုယျပိုငျရာထူးနဲ့ တာဝနျထမျးဆောငျခဲ့တဲ့ တိုကျပှဲဝငျ ဝကျဝံလေး အကွောငျး\nNext post တိုကျလယောဉျ တှေ မှာ အဲယားကှနျး ပါလား မပါဘူးလား …….


ထူးပါဘူး … ခေါင်းစဉ်ကို “ ” လို့ပဲပေးလိုက်တော့မယ်…..နော့် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Aha! Jokes, Satire » ထူးပါဘူး … ခေါင်းစဉ်ကို “ ” လို့ပဲပေးလိုက်တော့မယ်…..နော့်\nထူးပါဘူး … ခေါင်းစဉ်ကို “ ” လို့ပဲပေးလိုက်တော့မယ်…..နော့်\nPosted by Davit on May 7, 2012 in Aha! Jokes, Satire | 13 comments\nခုလို “ကားဈေးတွေထိုးကျကုန်ပြီး ဖုန်းဈေးတွေလည်းမကြာမီမျှော်” ရမဲ့အချိန်လေးမှာ “အင်တာနက်ဇာတ်လမ်း” ကလာမဲ့ “စုံထောက်အောင်တိုက် နှင့် ကြောင်ဝတုန်ဂိုဏ်း” ဇာတ်ကားလေးကို “ချိုပေါ့ကျ” လေးတစ်ခွက်လောက်သောက်ပြီး ထိုင်ကြည့်နေချင်တဲ့ “ကျွန်တော့်စိတ်ကူး” လေးပေါ်လာတုန်းပေါ့ဗျာ….. “တိုင်းပြည်မွဲကြောင်း နည်းလမ်းကောင်း” တွေကိုဖေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီး “ကြောက်စရာကောင်းသောလူ” တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ “ဒုတိယ သမ္မတ ဦးတင်အောင်မြင့်ဦး နှုတ်ထွက်” တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းလည်းကြားလိုက်ရရော “လူလည်ကြီးမောင်ကမ်း” တော့ထိသွားပြီဆိုတာသိလိုက်ရသဗျို့။\nဒါနဲ့စကားမစပ်ပြောရဦးမယ်ဗျ … “ဧရာဝတီ ခရီးစဉ်” တုန်းက “ဗုဒ္ဓဆိုင်ရာ မှက်သားစရာ” တွေပါထည့်ပြောသွားတဲ့ “ဂေဇက်ရွာသူကြီးရဲ့ ပြောပေါက်ဆိုပေါက်” ကတော့ဗျာ… တယ်မှက်သားစရာပဲဗျို့။ “လှိုင်သာယာ ကစင်ကျောင်းဆရာတော်ကြီး၏ ဓါတ်တော်များကြွင်းကျန်ခဲ့” ဆိုတဲ့သတင်းလည်းကြားရော ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း3ယောက်ဗျာ ဘာပြောတယ်မှက်သတုန်း….တစ်ယောက်က “ဒဂယ်လား နှစ်ကယ်လား really” ဆိုပြီးသိပ်မယုံတဲ့သူက မယုံ၊ “ယုံမှက်ပြီးပုံအပ်ထားချင်တယ်ကွာ” လို့ဆိုတဲ့သူကဆို … နောက်တစ်ယောက်ဆိုကြည်ညိုလွန်းလို့ “ဘယ်မှာဘာယူလာပြီး လှူရမလဲတဲ့” ဆိုပြီးဝိုင်းမေးနေကြလို့ “ကျွန်တော်နဲ့ ကဆုန်လပြည့်နေ့ရေစီးကြောင်း” အကြောင်းကို ဥပမာထားပြီး ပြောပြလိုက်ရသေးသဗျို့။\nကဖုန်းကျော်ပြောတဲ့ “ဩစတေးလျက အိမ်ပြောင်းတဲ့အတွေ့အကြုံ” လေးနားထောင်ကောင်းနေတုန်းဗျာ “ထူးဆန်းစွာ နဂါးကို ဤသို့မြင်တွေ့ရ” တယ်ဆိုလို့သွားကြည့်တာဗျာ…ဘယ်နှယ့် တွေ့လိုက်ရတာက “သက်တန့်ကျောက်ကျော” (သက်တန့်ပုံစံ ကျောက်ကျောတုံး) ကြီးပါဗျာ…..ဒါနဲ့ပဲအဲ့အကြောင်း ရွာသားတွေကို “တစိမ့်စိမ့်တွေး တဖြေးဖြေးရီရအောင်” ရေးလိုက်ပါသဗျို့ …….\nခေါင်းစဉ်ပေးဖို့ မေ့သွားလို့ဗျို့……. အို ……….. ထူးပါဘူး ……….. ခေါင်းစဉ်ကို “ ” လို့ပဲပေးလိုက်တော့မယ်…..နော့်\nဂေဇတ်ကိုဖွင့်လိုက်ရင် အရင်ဆုံးမြင်ရတဲ့ First Page မှာပါတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေးတွေကို ကန့်လိုက်တိုက်ထားကြည့်တာပါဗျ ……\n” ” ကို ဝင်ဖတ်ပြီး မှတော့ လက်မထောင် အားပေးသွားပါတော့မယ်။\nဘရာကြော်ပါ ဗစ်ဗစ် ရေ။\nအတွေးနဲ့အရေးလေး ကောင်းတယ် ဗစ်ဗစ် ရေ..\nဆီလျှော်အောင် … ချိုးစပ်ပေါင်စပ်ထားတာမို့…. ဟာသဉာဏ်ကို ချီးကျူးပါတယ်ဗျို့… ။\nမနေ့က ရုံးမှာ ဘာအလုပ်မှမရှိဘဲ 109 / 110 ဖြစ်နေလို့ လက်ကမြင်းကြည့်လိုက်တာဗျ။ ကိုယ်ဟာ့ကိုယ်လည်း အိုင်ဒီယာကမထွက်တော့ သူများခေါင်းစဉ်တွေကို ခွင့်မတောင်းပဲယူသုံးမိတာ ဆော်တီး ပါဗျို့ ……………… ဟီး\nသဘောကျစွာ လက်မှတ်ထောင် အားပေး သွားပါတယ်။\nကဲဂျာ……ကိုကြောင်ဝတုတ်ကို ငါးကြော်ကျွေးပါ့မယ်ဂျာ….တစ်ရာတော့ မဆွဲပါနဲ့ … ဂျ …….နော်………:)\nအဆီငေါ်တည့်စွာဖတ်လို့ကောင်းကြောင်းပါ။ စိတ်ကူးလေးကိုလက်မထောင်သွားပါတယ်။ ဒီနေ့မှအဲပိုစ့်ကိုတွေ့လို့ခုမှလက်မထောင်ရကြောင်းပါ။


Elomet (အီလော်နက်) - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » ဆေးဝါးများ » ဆေးဝါးနှင့်ဆေးဖက်ဝင် » ဆေးဝါးများအားလုံး » Elomet (အီလော်နက်)\nElomet (အီလော်နက်) ကဘာလဲ။\nGeneric Name: Elomet (အီလော်နက်) Brand Name(s): Generics only. No brands available.\nElomet (အီလော်နက်) ကို ဘာအတွက်အသုံးပြုကြသလဲ\nElomet® ကို အရေပြား ယားယံခြင်း နှင့် ရောင်ရမ်းခြင်း အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုသည်။ ဤဆေးကို တစ်ခါတစ်ရံ အခြားရောဂါများတွင်လည်း သုံးသည်။ ပိုမိုသော အချက် အလက်များအတွက် ဆရာဝန် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင် သူအား မေးမြန်းပါ။\nElomet (အီလော်နက်) ဘယ်လိုသောက်သုံးသင့်သလဲ\nElomet® ခရင်မ် သို့မဟုတ် လိမ်းဆေးကို ထိခိုက်သော အရေပြားနေရာတွင် တစ်နေ့ တစ်ကြိမ် ပါးပါးလိမ်းပေးပါ။\nလိုးရှင်းအရည်ကို ထိခိုက်သောနေရာများတွင် တစ်နေ့ တစ်ကြိမ် အစက် အနည်းငယ် လိမ်းပေးပါ။ ပျောက်သည်အထိ ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးပါ။ အကျိုးရှိစေရန်နှင့် သုံးစွဲမှု ချွေတာ စေရန် ပုလင်း၏ ပြွန်ခေါင်းဝကို ထိခိုက်သောနေရာနှင့် နီးကပ် စွာ ထား၍ ညင်သာစွာ ညှစ်ပါ။\nလိမ်းရန် မေ့သွားပါက မှတ်မိမိချင်း လိမ်းပါ။ ဆရာဝန်က တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ်ထက် ပိုသုံးရန် ညွှန်ကြားထားပါက ထို နေ့အတွက် ကျန်သော အကြိမ်များကို အချိန်ခြား၍ လိမ်းပါ။ မေ့သွားသော အကြိမ်အတွက် နှစ်ကြိမ်ထပ်လိမ်းခြင်း မပြုရ။\nElomet (အီလော်နက်) ဘယ်လိုသိမ်းဆည်းရမလဲ\nElomet® ကို အခန်းအပူချိန်တွင် တိုက်ရိုက်အလင်း နှင့် စိုထိုင်းမှုတို့မှ ကင်းဝေးအောင် သိမ်းဆည်းရမည်။ ဆေးပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် Elomet® ကို ရေချိုးခန်း သို့မဟုတ် ရေခဲ သေတ္တာတွင် မသိမ်းဆည်းပါနှင့်။\nElomet® တွင် မတူညီသော ကုန်တံဆိပ်များစွာရှိသည်။ တံဆိပ်ပေါ် မူတည်ပြီး သိမ်းဆည်းမှုပုံစံ ကွဲပြားနိုင်သည်။ သိမ်းဆည်းမှုနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်များအတွက် ဆေး၏ ဘူးကို အမြဲစစ်ရန် အရေး ကြီးသည်။ သို့မဟုတ် ဆေးရောင်းသူနှင့် တိုင်ပင်ပါ။ ဆေးများအားလုံးကို ကလေးနှင့် အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန်များမှ ဝေးရာနေရာတွင် ထားပါ။\nညွှန်ကြားထားခြင်းမရှိဘဲ Elomet® ကို အိမ်သာထဲ ထည့်ခြင်း၊ ရေဆင်းပိုက်ထဲ ထည့်ခြင်း မပြုပါနှင့်။ သက်တမ်းကုန်သွားပါက သို့မဟုတ် မလိုအပ်တော့ပါက ထိုထုတ်ကုန်ကို သင့်တော်စွာ စွန့်ပစ်ရန် အရေးကြီးသည်။ ထုတ်ကုန်ကို ဘေးကင်းစွာ စွန့်ပစ်နိုင်ရန် ဆေးဝါး ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုင်ပင်ပါ။\nElomet (အီလော်နက်) အသုံးမပြုခင် ဘာတွေသိသင့်သလဲ\nElomet® မသုံးမီ သင့်တွင် အောက်ပါတို့ရှိပါက ဆရာဝန် အား ပြောပါ။\nElomet® သို့မဟုတ် အခြားဆေးများနှင့် ဓါတ်မတည့် ပါက\nရောဂါပိုးကူးစက်မှုရှိပါက သို့မဟုတ် မျက်စိတိမ်ရောဂါ ၊ ရေတိမ် သို့မဟုတ် ဆီးချိုသွေးချို ရှိပါက\nကိုယ်ဝန်ရှိပါက၊ ကိုယ်ဝန်ယူရန် အစီအစဉ် ရှိပါက သို့ မဟုတ် ကလေးနို့တိုက်နေပါက။ Elomet® သုံးနေစဉ် ကိုယ်ဝန်ရလာပါက ဆရာဝန်အား ခေါ်ပါ။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်နေချိန် ဒါမှမဟုတ် ကလေးနို့တိုက်နေချိန်မှာ Elomet (အီလော်နက်) ကိုသုံးစွဲဖို့ စိတ်ချရပါသလား\nအမျိုးသမီးများ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် သို့မဟုတ် နို့တိုက်စဉ်တွင် Elomet® သုံးလျှင်ရနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ပြည့်စုံစွာ လေ့လာထားခြင်း မရှိပါ။ Elomet® မသောက်မီ ဖြစ်နိုင်သော အကျိုး ကျေးဇူးနှင့် အန္တရာယ်ကို ချိန်ညိရန် ဆရာဝန်နှင့် အမြဲတိုင်ပင်ပါ။\nElomet® သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစား အသောက် နှင့် ဆေးဝါးကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့၏ သတ်မှတ်ချက် အရ ကိုယ်ဝန်ဆောင်များတွင် ထိခိုက်နိုင်ချေအဆင့် C ရှိသည်။\nElomet (အီလော်နက်) ကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဘယ်လိုဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေဖြစ်နိုင်သလဲ\nElomet® သုံးနေစဉ် အောက်ပါဘေးထွက် ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။\nအောက်ပါ လက္ခဏာများ ပေါ်လာပါက ဆရာဝန်အား ချက်ချင်းခေါ်ပါ။\nကုသသော နေရာတွင် ရောဂါပိုးဝင်ခြင်း ( နီရဲ၊ ပူ၊ ရောင်ရမ်း)\nကုသသော နေရာတွင် ပြည်များ စိမ့်ထွက်ခြင်း\nဘယ်ဆေးတွေက Elomet (အီလော်နက်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\nElomet® သည် သင်လက်ရှိသောက်နေသော အခြားဆေးများနှင့် ဓါတ်ပြုနိုင်ပြီး ဆေး၏အလုပ်လုပ်ပုံကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်နိုင်ချေကို မြင့်စေသည်။\nအစားအသောက်တွေနဲ့ အရက်က Elomet (အီလော်နက်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလား\nElomet® သည် အစာ သို့မဟုတ် အရက် နှင့် ဓါတ်ပြုနိုင်ပြီး ဆေး၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို ပြောင်းလဲစေ သည်။ ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်နိုင်ချေကို မြင့်စေသည်။ ဆေးမသောက်မီ အစာ သို့မဟုတ် အရက်နှင့် ဓါတ်ပြုခြင်း ဖြစ်နိုင်သလားကို ဆရာဝန်၊ ဆေးဝါးပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။\nဘယ်ရောဂါအခြေအနေတွေက Elomet (အီလော်နက်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\nElomet® သည် သင့်ကျန်းမာရေး အခြေ အနေများနှင့် အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ထိုသက်ရောက်မှုသည် သင့်ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို ပိုဆိုးစေခြင်း သို့မဟုတ် ဆေး၏အလုပ်လုပ်ပုံ ပြောင်းသွားခြင်း ကိုဖြစ်စေနိုင် သည်။ သင့်တွင် လက်ရှိ ရှိနေသော ကျန်းမာရေး အခြေအနေ အားလုံးကို ဆရာဝန်နှင့် ဆေးဝါးပညာရှင်အား အသိပေးထား ရန် အရေးကြီးသည်။\nအရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက် Elomet (အီလော်နက်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nElomet® သည် ခရင်မ်၊ လိမ်းဆေး နှင့် လိုးရှင်းအရည် တို့ဖြင့် ရှိသည်။ တစ်နေ့ တစ်ကြိမ် အပြင်ဘက်မှ လိမ်းပေးပါ။\nကလေးတွေအတွက် Elomet (အီလော်နက်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nElomet (အီလော်နက်) ကိုဘယ်လိုရရှိနိုင်သလဲ\nElomet® ကို အောက်ပါ ပုံစံ၊ ပြင်းအား များဖြင့် ရနိုင်ပါ သည်။\nခရင်မ် 0.1%, လိမ်းဆေး 0.1%, လိုးရှင်းအရည် 0.1%\nElomet® သောက်ရန် မေ့သွားပါက တတ်နိုင် သလောက် မြန်မြန်ပြန် သောက်ပါ။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် သောက်ရန် အချိန်ရောက်သွားပါက မေ့သွားသော အကြိမ်ကို ကျော်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်သောက်ပါ။ နှစ်ကြိမ် ထပ်မသောက်ပါနှင့်။\nElomet® (Mometasone furoate). https://medlineplus.gov/druginfo/meds/a602024.html. Accessed November 11, 2016.


၁၉၇၉-၁၉၈၀ ပညာသင်နှစ်မှာ အတန်းပိုင်ဆရာမ ဒေါ်စုစုလွင်၊ အခုမရှိတော့ပြီ ဖြစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းများ\nမောင်မောင်တင် မင်းဗလ အေးကို ....... တို့နဲ့ အတူတူ .......... **** လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ ရက် ဒီဇင်ဘာ\n၂၀၁၂ နေ့ရက်မှာ Meiktila Town အမည်ရ ဖေ့ဘုတ်ခ်စာမျက်နှာ (https://www.facebook.com/photo.phpfbid=266342063417305&set=a.266340586750786.79718. 100001245397541&type=1&theater) ပေါ်ကနေ ကွန်မန့်ပေး ရှယ်ထားခဲ့တဲ့\nရေနံချောင်းမှာ နေခဲ့ရတာမှာ စာအုပ်တွေတော်တော်များများ\nဖတ်ခွင့်ရခဲ့ရုံမက ဦးလေး အဒေါ်တွေ ကျေးဇူးလို့သာ ခုနေခါ ပြောရမှာပါ၊ ဘာကြောင့်ဆိုတော့\nအဲဒီတုန်းကတော့ ဘာမှမဟုတ်ခဲ့ပေမယ့် ခုနေချိန်ခါ မြန်မာပြည်နဲ့ ဝေးနေရချိန် အသက်ရွယ်ရလာတဲ့အချိန်မှာ\nမြန်မာမှုဓလေ့တွေ ခုထက်ထိ စိတ်ထဲမှာလွှမ်းမိုးမှုရှိနေဆဲ သတိရနေဆဲ ဖြစ်နေတာဟာ ရေနံချောင်းမြို့လို\nအညာမြို့တစ်မြို့မှာ လူငယ်ဘဝ စခဲ့ရတာကြောင့် ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်၊ ဒီလို ရေနံချောင်းမှာ\nနေခဲ့ရာကစပြီး မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်း အညာဒေသမြို့ တော်တော်များများကို ရောက်ခဲ့ရတာပါ၊\nရေနံချောင်းရဲ့ မှတ်မှတ်ရရ တခုကတော့ ညနေပိုင်း ကျောင်းဆင်းချိန် သတင်းစာ လိုက်ပို့ခဲ့တာ (အမှန်ကတော့ ရည်းစားအိမ်ရှေ့ ဖြတ်လျှောက်မရဲလို့လည်း ပါပါတယ်) ကိုပါ၊ ဒါပေမဲ့\nရနခ အထက(တစ်) ကျောင်းမှာ ကိုးတန်းတနှစ်သာ ကျောင်းတက်ခဲ့ရပြီး ဆက်လက်နေချင်ပေမယ့်လည်း\nအဖေ့အလုပ်ပြောင်းရာ မိတ္ထီလာကို နောက်တနှစ် ကျောင်းပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရ ပြန်ပါတယ်၊ ရေနံချောင်းမှာသာ\nဆက်နေခွင့်ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘဝမှာ ကျရှုံးမှု အစတခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှာလည်း မဟုတ်ဘူးလို့\nခုချိန်ခါမှာ ဖြည့်တွေးချင်နေပြန်သေးတယ်လေ၊ ဒီမြင်ကွင်းလေး ပျောက်ပျက်သွားမှာ စိုးရိမ်မိတယ် ထီလာရေ ထီလာရောက်တာနဲ့ စိန်ခေါ်မှုအသစ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်ထင်တယ်၊\nလူကလည်း ၁၅ နှစ်ကျော် ၁၆ နှစ်၊ မြို့သစ် ကျောင်းသစ် ပတ်ဝန်းကျင်သစ်၊ မြို့ကလည်း အလယ်ပိုင်း\nအညာဒေသမှာတော့ ခေတ်အမှီဆုံးမြို့တမြို့၊ မန္တလေးနဲ့နီးပေမဲ့ ရန်ကုန်စတိုင်လ်ရှိတဲ့မြို့၊\nစစ်တပ်နဲ့ ဝန်ထမ်းများတဲ့မြို့၊ မြို့ခံနဲ့ ရွှေပြောင်းဝန်ထမ်း ဧည့်သည်တွေ အပြိုင်များတဲ့မြို့၊\nအဲဒီအချိန်ခါကပြောတာနော်၊ နောက်ပြီး ကလော တောင်ကြီးကလည်း တာချီလိတ် မှောင်ခိုလမ်းကြောင်းက\nခေတ်ကောင်းနေခဲ့စဉ် ကာလ၊ အဖေကလည်း အဲဒီနှစ်မှာဘဲ ပညာတော်သင်လား ကားသွားဝယ်တာလား မသိဘူး\nကိုယ့်အနားမှာ မရှိနေဘူး၊ အနားမှာ အနီးကပ် နားရင်းအုပ် ထိမ်းကျောင်းသူ မဲ့နေတဲ့အချိန်မှာ\nအဲလိုနဲ့ ရေနံချောင်း မှာနေစဉ် ငုတ်လျှိုးနေခဲ့ရတဲ့ မူလလက်ဟောင်း လမ်းသရဲပိုးက ပြန်လည်\nမြူးကြွလာပါတော့တယ်၊ ရေကန်အသင့် ကြာအသင့်လို ဒေါင်ဒင်ဒေါင်ဒင် သူငယ်ချင်းများကိုလည်း\nပေါင်းမိတာပေါ့၊ ခုချိန်မှာ ပြန်စဉ်းစားမိခဲ့တာကတော့ ပေါင်းမိခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်း တဝက်ကျော်လောက်ဟာ\nမူရင်း စာတော်သူ ဥာဏ်ကောင်းကြသူများ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ၊ ဒေါင်ဒင်ဒေါင်ဒင်သမားတွေကလည်း အများစုက\nကိုယ်ပိုင် သံစဉ် စာသားတွေကို မက်မက်မောမော ဖက်တွယ်ပြီး ရူးသွပ်စွာခံစားကြသူများ ဖြစ်နေခဲ့တာပါဘဲ၊\nကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ခေါင်းလောင်းဘောင်းဘီဝတ်၊ ကျော်ဟိန်းရဲ့ ကြောင်တောင်ကျား ပုတီး\nလည်ပင်းဆွဲပြီး ခင်ဝမ်းကို အိပ်မက်မက်ခဲ့တာပါ၊ ခင်ဝမ်းနဲ့အတူ ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်တွေ ရူးသွပ်မှုနဲ့အတူ\nတွေ့ရာစာတွေကို မလွတ်တန်း ဖတ်ခဲ့ပါတယ်၊ ပေါက်ချောင်း ဆေးရုံကြီး နောက်ပေါက်က သစ္စာစာပေ ပိုင်ရှင်\nအဒေါ်ကြီးက နေ့လည်ဘက် စာအုပ်လာမွှေရင် ဆိုင်ကို (မရငတ)ရဲ့ လက်အပ်ပြီး နောက်က သူ့အိမ်ထဲဝင်ပြီး\nလုပ်စရာရှိတာလုပ်နေတာ တော်တော်နဲ့ ပြန်ထွက် မလာတော့ပါဘူး၊ မောင်ရင်ငတေဖြစ်လာမယ့် အကောင်ကလည်း သူပြန်ထွက်လာတာတောင်မှ\nစာအုပ်ရွေးလို့ မပြီး စာမြည်း မပြီးလေ၊ ဂျင်း ခေါင်းလောင်း ဘောင်းဘီဝတ်လို့ ကျော်ဟိန်းရဲ့\nကြောင်တောင်ကျားပုတီး လည်ပင်းဆွဲပြီး ဘောင်းဘီ မချွတ်တမ်းဝတ်ချင်တဲ့ ဒေါင့်မကျိုးတဲ့\nအမူအရာတွေကို နှစ်ချိုက်စွာ တုပခဲ့တာကြောင့် ရန်မဖြစ်ရတဲ့နေ့ မြို့ခံတွေရဲ့ ဝိုင်းဆွမ်းကြီးလောင်း\nမခံရတဲ့နေ့က မရှိသလောက်ပါဘဲ၊ သူငယ်ချင်း အများစုက ဒေါင်ဒင်လည်းလုပ် ခေါင်းလောင်းဝတ်ပြီး\nဆယ်တန်းကို နှစ်ချင်းပေါက်သွားခဲ့ကြပါတယ်၊ မောင်ရင်ငတေကတော့ သူတို့ထက် ရင့်ကျက်တဲ့\nနှစ်ကြီးသမား ရပီတာများနဲ့ စာမေးပွဲကြီးနီးခါမှ ပေါင်းပြီး လေမိတာကြောင့် ဘဝရဲ့ ပထမဆုံးအရှုံးကို\nကျေကျေနပ်နပ်လက်ခံ ခဲ့ရပါတယ်၊ အခုတိုင် ဘယ်လိုမှ ဖြတ်ချင်စိတ်မရှိအောင် ဆေးလိပ်သောက်နည်းသင်တန်း\nပို့ချခဲ့သော ငယ်ဆရာကြီးအား ယခု ဦးညွှတ်ပါ၏၊ (မှတ်မိသလောက်ဆိုရရင်) ဒု ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးရဲ့သား\nအဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဆယ်တန်းအောင် တက္ကသိုလ်တက်ပြီး ဗိုလ်သင်တန်းရောက်သွားတယ် ကြားသိခဲ့ရပြီး\nအခုတိုင် မတွေ့ဆုံ ဖြစ်တော့ပါဘူး၊ ပေါက်ချောင်းဘောလုံးကွင်း အနောက်ဘက်က စိန်ပန်းပြာနဲ့\nဘာမားခြံဆိုတဲ့ နေခဲ့ဖူးသောနေရာ ဟောင်းကို ဒီကနေ့ထိတိုင်အောင် မမေ့နိုင်ပါဘူး၊ မှတ်မှတ်ရရ\n၇၉ ရဲ့ နှုတ်ဆက် နယူးရီးယားညမှာ သူငယ်ချင်းတွေ စက်ဘီးတွေ ကိုယ်စီနဲ့ တညလုံးနီးပါး အနောက်ဂိတ်\nပေါက်ချောင်း နန်းတော်ကုန်း မြို့လုံးပတ်ပြီးစီးခဲ့တာရယ် အဲဒီဘော်ဒါတွေထဲက ယခု မရှိတော့ပြီ\nဖြစ်သော အရင်းနှီးဆုံး ဘော်ဒါ သုံးဦး (မောင်မောင်တင် အေးကို မင်းဗလ) တို့ကိုလည်း ခု\nနှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် ဒီအချိန်မှာထိ သတိရနေဆဲပါ၊\nနွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် အောင်စာရင်း မထွက်ခင်မှာတော့\nအမေရဲ့ နယ်နှင်ခြင်းဒဏ် ခံခဲ့ရပြီး ရန်ကုန်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အဒေါ်တယာက်ရဲ့ ကောင်းမှုနဲ့\nအင်္ဂလိပ် စပီကင် သင်တန်းသွား တက်ရပါတယ်၊ အမေက မိန်းမရသွားမှာကို စိုးရိမ်ပြီးတော့ ပို့လိုက်တာပါ၊\nမောင်ရင်ငတေကတော့ ရန်ကုန်သွားရပြီးတာ၊ သိပ်သွားချင်နေတာကိုး၊ ခေတ်မီတယ်ဆိုတာဘာလဲ\n** ဆိုတဲ့ သိချင်စိတ်က တွန်းပို့နေတော့ အိမ်ကနေပြီး\nအဝေးကို ထွက်ချင်နေမိတာလည်း ပါမယ် ထင်မိပါရဲ့ဗျာ၊ အဘွားအိမ်မှာနေပြီး သင်တန်းတက်ရပါတယ်၊ အဲဒီကစပြီး\nရန်ကုန်မှာ ဂျပိုးထိုးတော့တာဘဲပေါ့၊ ရန်ကုန်မှာနွေရာသီ\nရန်ကုန်ဗဟုသုတ မြောက်များစွာ အပြင် လောကဟင်းလင်းပြင် အကျယ်ကြီးရဲ့ အကြောင်းကိုလည်း\nစိတ်ဝင်စားခဲ့ရပါတယ်၊ နယ် ဒေသ ကျဉ်းကျဉ်းလေးကနေ ဖောက်ထွက် ထိုးဖောက် ကြည့်ချင်တဲ့ စိတ်တွေလည်း\nသန္ဓေ တည်ခဲ့ တယ်လို့ ပြောရမယ်ထင်ပါတယ်၊ နယ်ကနေ ရန်ကုန်ကို ပြောင်းသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းက\nမင်းမနိုင်မှာ နေပါတယ်၊ စောစောက ကျောင်း ဘီခန်းမှာ တူတူတက် လည်ပင်းဖက်ခဲ့တဲ့ မရှိတော့ပြီဖြစ်သော\nမင်းမင်းဗလ **** ပါ၊ မောင်ရင်ငတေ တည်းခိုနေတဲ့ အဘွား တောကရင်မ စစ်စစ်ကြီးရဲ့အိမ်က ရွှေတိဂုံဘုရားအရှေ့မုခ်\nနားမှာ ဆိုတော့ကာ သိပ်မဝေးပါဘူး၊ အဘွားရဲ့လက်ရာ ငါးကဇွန်းရွက် ချဉ်ရေဟင်းထဲ ရောထည့်ထားတဲ့\nကြက်ခြေထောက်တွေရယ် ငပိရည်ဇလုံရယ် ဘာအရွက်တွေမှန်း ခုထိ မသိတဲ့ တို့စရာမျိုးစုံကိုတော့\nခုထိလွမ်းနေရပါ့ဗျာ၊ မောင်ရင်ငတေရဲ့အခုထိ လူမျိုးစုံဘာသာစုံ ဓလေ့စုံစရိုက်စုံ ပေါင်းတတ်တဲ့အကျင့်\nအစားအစာစုံ စားတတ်တဲ့အကျင့်ဟာ အဲဒီလို ငယ်ဘဝက ပါလာတာ ထင်ပါတယ်လေ၊ ထူးခြားချက် တခုကလည်း အဲဒီနွေရာသီ မှာဘဲ မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြား\nဆိုတာကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာ၊ မင်းမနိုင်ကနေ ဘုရားလမ်းဘက် အထွက်မှာ ဒဂုန်ကောင်စီရုံးလား\nတရားရုံးလား မသိဘူး ရှိပါတယ်၊ အဲဒီ ရုံးရှေ့ ကွက်လပ်မှာ အသစ် စက်စက် မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြား\nအစီအစဉ်များကို အများပြည်သူများ ကြည့်ရှုနိုင်ဖို့ နေရှင်နယ်တံဆိပ် ကျွန်းရောင် တဖိတ်ဖိတ်\nပြောင်လက်နေတဲ့ တီဗွီသေတ္တာပုံးကြီးကိုချပြီး မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြားဌာနရဲ့ တိုက်ရိုက်\nအစီအစဉ် များကို ပြသပေးတာပါ၊ ည ၇ နာရီကနေ ၁၀ နာရီကျော်ထိ ထင်ပါတယ်၊ သုံးကားပေါင်း မိုးအလင်း\nကြည့်လာတဲ့ မောင်ရင်ငတေတို့လို ရွှေလူမျိုး လူကြီး လူငယ် လူရွယ် ဘုစုခရု ကျားမပေါင်းစုံ\nကတော့ ညနေစောင်းပြီ ဆိုကတည်းက အုတ်ခဲကျိုးခု ဖျာခင်းနေရာယူ အသင့်ပြင် နေရာယူ ကြပြီ\nပေါ့ဗျာ၊ မောင်ရင်ငတေတို့လည်း တစ်ခါမှ မကြည့်ဖူးတဲ့ သူတွေဘဲလေ၊ တိုးဝှေ့ ကြည့်ကြတာပေါ့၊\nဒီကနေ့အချိန်မှာတော့ မွေးကတည်းက တီဗွီရှေ့အိပ်လာတဲ့ ကလေးတွေကတော့ ဘာမှအဓိပ္ပါယ်မှ မရှိဘူးလို့\nတွေးထင်ချင် ထင်နိုင်တာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်က အဲဒီတီဗွီဆိုတာကြီးက အကယ်ဒမီ ဆယ်ဆု လောက်ချိန်နိုင်တဲ့\nအကောင်းဆုံး ရုပ်ရှင်ကား ရုံတင်တာတောင် ကြည့်မယ့်သူ လျော့သွားတဲ့ အချိန် ဖြစ်ခဲ့ရတာပေ့ါ၊\nရွာကဘုရားပွဲကို အဟုတ်မှတ် နေခဲ့ကြတဲ့ မောင်ရင်ငတေတို့ ဘော်ဒါ သူငယ်ချင်း တသိုက်ကတော့\nညစဉ်သွား အားပေးခဲ့ကြတာပေ့ါ၊ ရန်ကုန်သူ ချောချောလှလှ မော်ဒယ်ဂဲလ် လေး တွေကို သွားငမ်းရတာလည်း\nအဓိက အကြောင်းရင်းပေ့ါလေ၊ နယ်ကပြောင်းသွားတဲ့ မောင်ရင်ငတေထက်နည်းနည်း အသက်ကြီး\nအတန်းကြီးကြတဲ့ သူငယ်ချင်း တချို့နဲ့လည်း ပြန်တွေ့ပြီး ထူးခြားတဲ့ အတွေ့အကြုံ တခုကတော့\nကျောင်းပိတ်ထားပေမဲ့ အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားတဲ့ ဦးချစ် လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ကို အဲဒီ သူငယ်ချင်းများနဲ့\nစတင်ပြီး ထိုင်ခဲ့ဖူးတာကိုပါ၊ အရင် ငယ်ငယ်က ရန်ကုန်လာလည်ခိုက် တက္ကသိုလ်ဝန်းထဲကို ဖြတ်သွားဖြတ်လာ\nလုပ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် အခု ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က တက္ကသိုလ် ဝင်တန်းကို ဖြေပြီးထားချိန် ရွယ်တူ\nသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူထိုင်ပြီး တက္ကသိုလ်ရဲ့ ရနံ့ကို ရလိုက်ချိန်မှာတော့ တခါမှ မရူးဖူးတဲ့\nရူးသွပ်မှုတခုက ရင်ထဲမှာ စူးစူးနစ်နစ် ခံစားခဲ့ရပါတယ်၊ အဲဒါကို အခုခေတ်လူငယ်လေးများ\nခံစားရစေချင်ပါတယ်၊ ဦးချစ်ဆိုင်မှာ ဖွင့်နေတဲ့ သီချင်း အသစ်တွေကလည်း ကိုယ့်အကြိုက်\nကိုယ်ပိုင်သံစဉ် ခိုင်ထူးတို့ ကိုင်ဇာတို့ရဲ့ သီချင်းတွေ တက္ကသိုလ် သီချင်းတွေ၊ ရင်ထဲမှာ\nမသိစိတ်က ချလိုက်မိတာက တနေ့မှာ ငါဒီမှာရှိနေမယ် လာမယ် ဆိုတာကိုပါ၊ ဒါပေမယ့်လည်း အဲဒီနှစ်မှာ\nစာမေးပွဲ ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်၊ စိတ်ထဲကတော့ ကြုံးဝါးခဲ့တာ ကတော့ ….. နေနှင့်လေအုံးပေါ့\nတက္ကသီလာ မြကျွန်းသာရေ . .… ပေါ့ ခင်ဗျာ၊ အဲဒီ ခုနှစ်က ၁၉၈၀ ခုနှစ် ဖြစ်ပါတယ်၊\nမောင်ရင်ငတေ ၂၀၁၃ နှစ်လယ်က ရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ အတိုအစတခုပါ\nကျောင်းနေဘက် သူငယ်ချင်းများအတွက်နဲ့ မရှိတော့ပြီဖြစ်သော ချစ်သောသူငယ်ချင်းများကို အမှတ်ရသောအားဖြင့် ရေးထားခဲ့သော အတိုအစများကို ပြန်လည်အချောကိုင်ပြီး အမှတ်တရ တင်လိုက်ရခြင်းပါ၊ (ဓါတ်ပုံများကတော့ အင်တာနက် ဂူဂဲလ်မှ ဓါတ်ပုံများ ဖြစ်ကြပါတယ်၊ မူရင်း ရိုက်ကူးသူ တဆင့် မျှဝေသူများကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါကြောင်း)\nမောင်ရင်ငတေ ၀၄၀၃၂၀၁၅ à


zawzaw၏ကိုယ်ပိုင်နေရာ - ☺☺☺ဗုဒ္ဓကမ္ဘာ☺☺☺\nphyuthi သည်zawzawကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nမေ 27, 2015\nတာတာ သည်zawzawကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nzawzaw joined A BuddhismworldAdmin's group\nVen. Vunna သည်zawzawကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\n"ဗုဒ္ဓကမ္ဘာ သာသနဟိတအသင်း၏ (၅)ကြိမ်မြောက် အလှူဖိတ်စာလေးလာပို့ပါတယ်။ ကျန်းမာပျော်ရွှင် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် သာသနာ့အကျိုး ရွက်သယ်ပိုးနိုင်ပါစေသော် …။ http://buddhismworld.ning.com/profiles/blogs/6371237:BlogPost:317977"\nzawzaw သည်တာတာကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nzawzaw replied to Nilar's discussion 'ဓမ္မအားဆေးအလိုရှိပါသည်'\n"ဒါန ဆိုတဲ့စာလုံးကို ပညတ်နှင့်ပရမတ် (အခေါ်အရှိနှင့်တကယ်အရှိ) လေ့လာပါ။ ကြိမ်ဖန်များစွာတွေးပေးပါ။"\n"ကိုဇော်ဇော်ရှင် အကို့အိမ်ကိုဝင်ရောက်လာလည်သွားပါတယ် ညီမကိုလဲမိတ်ဆွေတစ်ယောက်လိုညိမလေးတစ်ယောက်လိုခင်မင်ပေးပါ"\nzawzaw postedastatus\n"ကုသိုလ်=ပုည၊ ပုညဆိုတာကောင်းမှု၊ ဓာတ်အားဖြင့် အအေးဓာတ်၊ အအေးဓာတ်ထွက်စေသော အတွေးအကြံ၊ အပြောအဆို၊ အလုပ်အကိုင်ဟူသမျှသည် ကုသိုလ်မည်၏။"\nနီစံ (အနီ) သည်zawzawကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nzawzaw ဓမ္မ မိတ်ဆွေအသစ်တစ်ယောက်ကို ☺☺☺ဗုဒ္ဓကမ္ဘာ☺☺☺မှနွေးထွေးစွာကြိုဆိုပါတယ်\n9:10pm အချိန်မေ 27, 2015, တွင် phyuthi မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n12:09pm အချိန်ှဧပြီ 30, 2013, တွင် တာတာ မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n12:08pm အချိန်ှဧပြီ 30, 2013, တွင် တာတာ မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n12:18pm အချိန်ှဧပြီ 9, 2013, တွင် Ven. Vunna မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nဗုဒ္ဓကမ္ဘာ သာသနဟိတအသင်း၏ (၅)ကြိမ်မြောက် အလှူဖိတ်စာလေးလာပို့ပါတယ်။\nကျန်းမာပျော်ရွှင် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် သာသနာ့အကျိုး ရွက်သယ်ပိုးနိုင်ပါစေသော် …။\n1:58pm အချိန်ှဧပြီ 8, 2013, တွင် တာတာ မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nကိုဇော်ဇော်ရှင် အကို့အိမ်ကိုဝင်ရောက်လာလည်သွားပါတယ် ညီမကိုလဲမိတ်ဆွေတစ်ယောက်လိုညိမလေးတစ်ယောက်လိုခင်မင်ပေးပါ\n5:16am အချိန်နိုဝင်ဘာ 1, 2012, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။


စစ်မှန်သောဘဝရှိဆရာများ - Sam Dowd - Austin Partners in Education\nAustin ISD ကျောင်းအခြေပြုစေတနာ့ဝန်ထမ်း\nစစ်မှန်သောဘဝရှိဆရာများ - Sam Dowd\nဇန်နဝါရီ 30, 2020\nဆရာများသည်လူငယ်များ၏ဘ ၀ များတွင်အရေးပါသောအခန်းကဏ္ plays မှပါ ၀ င်ပြီး၎င်းတို့အားဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင်ကူညီခြင်းနှင့်အနာဂတ်အခွင့်အလမ်းများသို့ဆက်သွယ်မှုများပေးခြင်းတို့ကိုပြုလုပ်သည်။ ဇန်နဝါရီလသည်အမျိုးသားလမ်းညွှန်လဖြစ်ပြီး၊ National Mentoring Partnership သည်ဆရာများ၏ပုံပြင်များကိုမီးမောင်းထိုးပြနေသည် #MentorsIRL ကိုအသုံးပြုပြီးအွန်လိုင်း။ Austin Partners in Education တွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ကျောင်းသားများ၏ဘဝတွင်ဆရာများ၏ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှုများကိုနေ့တိုင်းကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်သည်။ ထိုလကုန်ခါနီးတွင်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘလော့ဂ်နှင့်ဆိုရှယ်မီဒီယာတွင်ကျွန်ုပ်တို့၏များစွာသောအံ့သြဖွယ်လမ်းညွှန်များကိုသာပြသမည်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းစာသင်နှစ်တစ်လျှောက်တွင်အပတ်စဉ်ပြသခဲ့သည့်ကျွန်ုပ်တို့၏လမ်းညွှန်များအားလုံးကိုကျွန်ုပ်တို့ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သင်၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းညွှန်အတွေ့အကြုံများကို hashtags #APIEShowsUp, #MentorsIRL နှင့် #MentoringMonth ကိုအသုံးပြုပြီးကျွန်ုပ်တို့နှင့်သင်၏အတွေ့အကြုံများကိုမျှဝေနိုင်သည်။\nSam Dowd | Q & A\nSam Dowd သည် Austin Partners in Education တွင်ပညာရေးကို ၂ နှစ်ကြာသင်ကြားပေးခဲ့ပြီးလက်ရှိတွင်အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်ကျောင်းသားတစ် ဦး ကိုသင်ကြားပို့ချပေးနေသည်။\nA: ငါ Wendi Gordon [APIE ၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဒါရိုက်တာ] ကိုကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျသိကျွမ်းခဲ့ပြီး APIE နှင့်သူမအလုပ်အကြောင်းပိုမိုသိရှိပြီးနောက်ငါပါ ၀ င်ချင်ကြောင်းသိခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ကျွန်တော်ဟာပညာရေးကိုတန်ဖိုးထားသောအိမ်ထောင်စုများမှာကြီးပြင်းဖို့ကံကောင်းခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေကငါတို့ကိုအရွယ်ရောက်သူတွေအနေနဲ့ပုံဖော်ရာမှာအထောက်အကူပြုတယ်ဆိုတာငါတို့သိတယ်။ ထိုစိတ်ဓာတ်ဖြင့်ကျွန်ုပ်သည်လူငယ်များကိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန်နှင့်သူတို့၏ပညာရေးကိုရှေ့သို့ချီတက်ရန်လိုအပ်သောအရင်းအမြစ်များကိုပြင်ဆင်ရန်အခွင့်အလမ်းရလိုခဲ့သည်။\nမေး။ ။ ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ခင်ဗျားရဲ့အတွေ့အကြုံကဘယ်လိုရှိပါသလဲ။ ဘယ်လိုနှစ်ပေါင်းများစွာပြောင်းလဲသွားပြီလဲ\nA: ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ကျွန်တော့်ရဲ့အတွေ့အကြုံကအခုထိအံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။ အစတွင်ကျွန်ုပ်ကျောင်းသားနှင့်ကျွန်ုပ်သည်တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်သိရန်အချိန်အနည်းငယ်ယူခဲ့ရသည်၊ သို့သော်ကျွန်ုပ်တို့သည်အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုတည်ဆောက်ခြင်းနှင့်တစ်သမတ်တည်းဖြစ်သောအချိန်ဇယားတစ်ခုတည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့်အတူအတွေ့အကြုံများထပ်မံခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည်သူသည်သူ၏ကျောင်းတွင်အလွန်ပါဝင်ပတ်သက်မှုရှိရန်ကူညီသည်။ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ကျွန်တော်ဟာဘောလုံးပွဲတွေ၊ ဂစ်တာပွဲတွေမှာသူ့ကိုကူညီနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ၏ပွဲတော်များတွင်သူ့ကိုထောက်ပံ့ရန်ပေါက်ကွဲခြင်းဖြစ်လေသည်!\nမေး။ သင်ကြားပို့ချခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သင်ဘာကိုနှစ်သက်ပါသလဲ။ သင့်ကိုတစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်ပြန်လာစေဖို့ဘာတွေလုပ်ပေးသလဲ\nA: ကျွန်ုပ်၏ကျောင်းသားအားထောက်ခံခြင်းနှင့်အားပေးခြင်းရင်းမြစ်ဖြစ်ခြင်းသည်အထက်တန်းကျောင်းတစ်ခါတစ်ရံမည်မျှခက်ခဲကြောင်းမှတ်မိနိုင်သောကြောင့်ကျေနပ်အားရမှုရှိခဲ့သည်။ သူ၏အောင်မြင်မှုများကိုဂုဏ်ပြုနိုင်ပြီးသူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည်ကြီးမားသောအခွင့်အလမ်းများကိုဖန်တီးပေးသည်ဟုသူ့အားသတိပေးနိုင်ခြင်းသည်လည်းအကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ဉာဏ်ရည်နှင့်အလုပ်ကျင့်ဝတ်တို့ကိုအတည်ပြုနိုင်ခြင်းကိုကျွန်ုပ်နှစ်သက်သည်။ ရာသီတိုင်း၌သူ၏ယုံကြည်မှုတိုးများလာသည်ကိုငါတွေ့မြင်နိုင်သည်။\nမေး အဘယ်ကြောင့်သင်တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် mentee အတူတူအလုပ်လုပ်ရန်ရွေးချယ်ကြသနည်း\nမေး သင်ဝေမျှနိုင်သောသင်၏ mentee အကြောင်းအကြိုက်ဆုံးပုံပြင်များရှိပါသလား။\nA: ကျွန်တော့်ဇနီးနှင့်ကျွန်ုပ်သည်ကျွန်ုပ်၏ကျောင်းသားအားသူ၏မိဘများမလုပ်နိုင်သည့်အချိန်တွင်သူ၏ဂစ်တာတီးဝိုင်းတစ်ခုတွင်ကူညီခဲ့သည်။ သူ၏ဖျော်ဖြေမှုအပြီးတွင်သူသည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုမြင်တွေ့ရသောအခါသူမည်မျှပျော်ရွှင်ခဲ့သည်ကိုကျွန်ုပ်မှတ်မိသည်။ သူဘယ်လောက်အထိကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့သလဲ၊ သူ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ငါတို့ဘယ်လောက်ဂုဏ်ယူခဲ့တယ်ဆိုတာသူ့ကိုပြောပြရတာအရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။\nမေး။ ။ ခင်ဗျားရဲ့ mentee အပေါ်ဘယ်လောက်ကြာရှည်မလဲ။\nA: သူ၏ဘဝ၏ဤရာသီအတွင်းကျွန်ုပ်၏အားပေးမှုနှင့်တုံ့ပြန်မှုများကိုသူတန်ဖိုးထားနိုင်မည်ဟုကျွန်ုပ်မျှော်လင့်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်သွယ်မှုအားလုံးမှတစ်ဆင့်ကျွန်ုပ်သည်သူ၏ပညာရေးနှင့်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းဆိုင်ရာလှုပ်ရှားမှုများတွင်သူ့ကိုတစ်ပြိုင်နက်စိန်ခေါ်ရန်နှင့်အတည်ပြုရန်ကြိုးစားသည်။ ငါဟာသူ့ဘ ၀ မှာစိန်ခေါ်မှုနဲ့အလုပ်များတဲ့ရာသီဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုသူ့ကိုအမြဲတမ်းသတိပေးဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့်သူကမယုံနိုင်လောက်အောင်တောက်ပနေလို့သူ့မှာတာဝန်တွေရှိပြီးမျှော်လင့်ချက်တွေရှိတယ်။\nမေး အဘယ်ကြောင့်တစ်စုံတစ် ဦး ကဆရာအဖြစ်လုပ်အားပေးသင့်သလဲ\nA: APIE မှတဆင့်စေတနာ့ဝန်ထမ်းခြင်းသည်မယုံနိုင်စရာလက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ AISD ၏ကျောင်းသားများကိုပံ့ပိုးရန်ဤမျှမမောနိုင်မပန်းနိုင်အလုပ်လုပ်သည့်အခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကိုကျွန်ုပ်မစဉ်းစားနိုင်ပါ။ APIE ကိုသင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည့်အခါလူငယ်တစ် ဦး ၏ဘ ၀ ကိုနက်နက်နဲနဲသက်ရောက်နိုင်သည့်အခွင့်အရေးရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လူငယ်များသည်သူတို့၏ပညာရေးဆိုင်ရာအခွင့်အလမ်းများအရေးကြီးကြောင်းသတိပေးရန်လိုအပ်ပြီး၊\nမည်သို့သင်ကြားနည်းသင်ရမည်ကိုစိတ်ဝင်စားပါသလား။ မှာငါတို့ website ကိုသွားရောက်ကြည့်ရှု www.austinpartners.org/getinvolved သို့မဟုတ်ကျွန်ုပ်တို့၏စေတနာ့ဝန်ထမ်းစုဆောင်းရေးညှိနှိုင်းရေးမှူးအက်ရှလေအား ayeaman@austinpartners.org သို့အီးမေးလ်ပို့ပါ။\nPrevရှေ့စစ်မှန်သောဘဝရှိဆရာများ - Rick Schumacher\nA Slice of APIE: June 2021 Newsletter ဇွန် 11, 2021\nAPIE Welcomes Four New Board Members ဇွန် 10, 2021\nA Q&A with APIE Volunteers ဧပြီ 28, 2021\nတစ်နေ့တာမှတစ်လ! မတ် 25, 2021\nAPIE ၏အချပ်: မတ်လ 2021 သတင်းလွှာ မတ် 17, 2021\nပညာရေးအတွက် Austin အပေါင်းအဖေါ်များ\nP ကို: 512-637-0900 | F ကို: 512-414-3116\nEN\t ES\t VI\t ZH\t TL\t DE\t FR\t HI\t UR\t KO\t AR\t MY


Archdiocese of Mandalay blog: November 2014\nဂျွန်မေရီပယ်ရ်ကိုကို -Fr. John Mary Percoto\nဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်မေရီပယ်ရ်ကိုတို သည်သက္ကရာဇ် ၁၇၂၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(၂၅)ရက် နေ့တွင် အီတလီပြည်ဗင်းနစ်မြို့နယ်ရှိ အူဒိုင်းကျေးရွာကလေး၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ပယ်ရ်ကိုတိုသည် အီတလီပြည် မွန်ဇာမြို့ ရှိ ဘားရ်နားဘိုက်အသင်းဂိုဏ်းမှ ဦးစီးဖွင့်လှစ်ထားသော စိန်ပေါလ် ကျောင်းတော်ကြီးတွင် ပညာ ဆည်းပူးခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်နုပျိုစင် အချိန်အခါက စ၍ ဘုရားတရားကြည်ညိုမှု၊ ရဟန်းတို့နှင့်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ၌ စိတ်ပါဝင်စားမှုများကို ထက်သန် ရည်မွန်စွာ ပြသခဲ့သည်။ စိန်ပေါလ်ကျောင်းတော်ကြီးမှ အထက်တန်း ပညာရပ်များ ဆည်းပူး အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ ဘားရ်နားဘိုက်အသင်းဂိုဏ်းသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ပညာ အရည်အချင်းနှင့် အကျင့်သီလပြည့်ဝသူဖြစ်သည့် အလျောက် သက္ကရာဇ် ၁၇၄၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ (၈) ရက် အသက်(၁၇)နှစ်အရွယ်တွင် ဘားရ်နားဘိုက် အသင်းဂိုဏ်းသားတို့ ပြုအပ်သော ကတိသစ္စာ သုံးပါးကိုပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဘားရ်နားဘိုက်အသင်း ဂိုဏ်းဝင်တပါးဖြစ်ခဲ့သည်။\nဆက်လက်၍ အီတလီပြည်မီလန်းမြို့ရှိ တက္ကသိုလ်ကြီးသို့တက်ရောက် ၍ တက္ကသိုလ် ပညာရပ်များကို သင်ကြားခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ်ပညာရပ်များ တတ်မြောက် အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ ဘိုလိုညားရဟန်းဖြစ် တက္ကသိုလ်ကြီးတွင် ဓမ္မကျန်းဂန်ပညာရပ်များနှင့်ရဟန်းတို့နှင့် ဆိုင်ရာဝိနည်း တော်များကိုသင်ယူခဲ့သည်။ထိုတက္ကသိုလ်ကြီးမှ အောင်မြင်ပြီးဆုံးသောအခါ ရဟန်းဘောင်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။\nဘုန်းတော်ကြီး ပယ်ရ်ကိုတိုသည် အရပ်အမောင်း မြင့်သည်။ ဖြတ်လပ်မှုရှိသည်။ စိတ်လည်း မြန်သည်။ သို့သော် ဘုန်းကြီးသည် မိမိ၏ မြန်ဆန်သော စိတ်နေသဘောထားကို အစဉ် ချုပ်တည်းသည်။ အရာရာတွင် ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာထားကို အစဉ်ဆောင်ယူသည်။ ရဟန်းသိက္ခာကို ခံယူပြီး သည်နောက် ဘားရ်နားဘိုက်အသင်းဂိုဏ်း၏ အခြေခံလေ့ကျင်းရေးကျောင်းတွင် ၀ိညာဉ်လမ်းညွှန်ဘုန်းတော်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ ဤ တာဝန်သည် အသင်းဂိုဏ်းအတွက် အထူးအရေးပါသော လုပ်ငန်းကို ထမ်းဆောင်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်ကာလ အသင်းသားများကို မွေးထုတ်ပေးရာဌာန ဖြစ်သည့်အလျောက် ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတို၏ လမ်းညွှန်မှုသည် အနာဂတ်ခရီးကို လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေကြသော လူငယ်လူရွယ်တို့ အထူးပင် အရေးကြီးလှပေသည်။\nသို့သော် ဘုန်းတော်ကြီး၏ စိတ်နှလုံးတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ဆန္ဒမှာ အရှေ့ဖျား တိုင်းပြည်များသို့ စွန့်လွှတ် စွန့်စားသွားရောက်၍ သာသနာပြုလုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပယ်ရ်ကိုတိုအား စိတ်အနှောက်အယှက် ပေးမှုတစ်ရပ်မှာ ၄င်း၏ ချို့တဲ့မှုရှိသည်ဟု ယူဆသော ကျန်းမာရေး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးချက်အရ ဘုန်းတော်ကြီး၌ အဆုတ်ရောဂါရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် မိမိ၌ ရှိသော ကျန်းမာရေးပြဿနာကို မိမိ အစဉ်အားကိုး အားထားပြုခဲ့သော မယ်တော်အား အပ်နှံထားခဲ့သည်။ တချိန်တည်းမှာလည်း မလျော့သော ဇွဲသတ္တိဖြင့် မိမိအား သာသနာနယ်မြေသို့ စေလွှတ်ပေးပါရန် အထက် အကြီးအကဲများထံသို့ တောင်းခံစာ တင်ခဲ့သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတိုသည် ဆုတောင်းပြည့်ခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၁၇၆၀ ခုနှစ်၊ေ ဖဖေါ်ဝါရီလ (၁၄)ရက်နေ့တွင် ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတိုအား မြန်မာပြည်သို့ သာသနာပြုသွားရန် ရောမမြို့ ၊သာသနာဌာနချုပ်မှ စာချွန်လွှာထွက်ခဲ့သည်။ (၁၉) သာသနာနယ်မြေများသို့ သွားရောက် သာသနာပြုရန် အထက်အကြီးအကဲများထံမှ အခွင့်ပြုချက် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ သာသနာနယ်မြေများများ၌ တွေ့ကြုံ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းရှိစေရန် အလို့ငှါ မိမိ အနေအထိုင်၊ အစားအသောက်များကို ခြိုးခြံကျင့်ဆောက် တည်ခဲ့သည်။ စပျစ်ရည်သုံးဆောင်မှုကို ရှောင်ကျဉ်ခဲ့သည်။ မိမိ ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟအပေါင်းတို့အား သံယောဇဉ် အဆက်အသွယ်များ ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။အီတလီပြည်မှ ထွက်ခွါသည့်အချိန် အခါထိ မိမိအသိုက်အ၀န်းနှင့် အဆက်အသွယ် မပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ မြန်မာပြည်သို့ ခရီးထွက်ခါနီးတွင် ဘုန်းတော်ကြီး နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံ ဂါရ၀ပြုခဲ့သော ပုဂိုလ်ကြီးမှာ ပုဒ်ရဟန်းမင်းကြီး ကလေးမင်း(၁၃) Pope Clement III ပင်ဖြစ်သည်။ ပုဒ်ရဟန်းမင်းကြီးအထံတော်မှ ကောင်းကြီးခံယူလျက် မြန်မာပြည်သို့ ခရီးစတင်ထွက်ခွါခဲ့သည်။\nသက္ကရာဇ် ၁၇၆၀ ခုနှစ်၊ မတ်လ(၁၄) ရက်နေ့တွင် အီတလီပြည်ရှိ တတိယအကြီးဆုံးဖြစ်သေါ လိင်(ဂ)ဟွန်းမြို့ ဆိပ်ကမ်းမှ ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတိုသည် ဘုန်းတော်ကြီး အာဗယ်နတ္တီနှင့် အတူတကွ မြန်မာပြည်သို့ ခရီး စတင်ထွက်ခွါခဲ့သည်။\nမိမိတို့ စီးနင်းလိုက်ပါလာသော သင်္ဘောကြီးသည် ဂရိတ်ပြည်၊ ဆိုင်းကလေးဒီးစ် ကျွန်းစုများကို\nဖြတ်သန်း လာခဲ့ပြီး၊ဆိုက်ပရပ်စ်ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုမှ တဖန် မြေထဲပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဆီးရီးယားပြည်-အာလက္ကပိုမြို့ဆိပ်ကမ်း၌ ရေကြောင်းခရီးစဉ် တထောက်ဆုံးခဲ့သည်။ တဖန် အာလက္ကပိုမြိုမှ ဒါမာစကုမြို့သို့ ကုန်းကြောင်းခရီးဖြင့် ဆက်လက် ထွက်ခွါခဲ့သည်။\nထိုအချိန်အခါက ဒါမာစကုမြို့သည် တူရကီပြည်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှုး လက်အောက်ခံဖြစ်ခဲ့သည်။ အချိန်အခါအားဖြင့်လည်း တူရကီနှင့် ခရစ်ယာန်တိုင်းပြည်များ ဘာသာရေး စစ်ပွဲများ ဆင်နွဲနေချိန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သင်္ကန်းဝတ် ဘုန်းတော်ကြီးနှစ်ပါးတို့အား ဒါမာစကုမြို့တွင်းသို့ ၀င်ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ တူရကီအာဏာပိုင်တို့မှ ၄င်းတို့အား ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်၍ အကျဉ်းထောင်သို့ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့ကြသည်။ အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ညလုံးပေါက် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း ခံရပြီး၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိမိတို့၌ ပါရှိသော အရှေ့ဖျားသို့ ခရီးသွားလက်မှတ်ကို ပြနိုင်သဖြင့် အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။\nဒါမာုစကုမြို့မှ တဖန် အာရေးဗီးယား သဲကန္ကာရကို ဆက်လက် ဖြတ်ကျော် လာခဲ့ကြရပြန်သည်။ အာရေးဗီးယား သဲကန္တာရထဲ၌ ရက်ပေါင်း (၄၀)ကျော်မျှ ခရီးသွားလာခဲ့ရသည်။ သဲကန္တာရ ခရီးလမ်းတွင် ကုလားအုပ်ကိုစီး၍ ၊ဆန်ပြုတ်ကိုသာလျှင် စားသောက်ခဲ့ကြရသည်။ နေ့အချိန်၌ အလွန်ပူပြင်းသော ဒဏ်ကိုခံရပြီး၊ညအချိန်၌မှု အလွန် လွန်ကဲသည့် အအေးဒဏ်ကို ခံကြရပြန်သည်။ ထိုနောက် သဲကန္တရ ခရီးဆုံးမြို့ဖြစ်သည့် ဘက္ကဒက်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမြို၌ ပင်လယ်ကူး သဘောင်္ဆိပ်ကမ်း မရှိသဖြင့် ၊နောက်ထပ် (၁၂)ရက်တိုင် ခြေလျှင်ခရီးဖြင့် ဘာဇရာ သင်္ဘောဆိပ်ကမ်းမြို့သို့ ဆက်လက် လျောက်ခဲ့ရသည်။ ဘာဇရာဆိပ်ကမ်းမြို့တွင် အိန္ဒိယသို့ထွက်ခွါမည့် အင်္ဂလိပ်ပိုင် သင်္ဘောတစ်စင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၄င်းသင်္ဘောဖြင့် ဆက်လက်ထွက်ခွါခဲ့ရာ၊ နောက်ထပ် (၂)လ ကြာမျှ ရေကြောင်းခရီးကို ဆက်ခဲ့ကြရသည်။ သင်္ဘောတွင်း၌ ရိက္ခာ မလုံလောက်သဖြင့် ခရီးသည်များအား ရိက္ခာ လျော့ဝေပေးရာ၌ ဘုန်းတော်ကြီးနှစ်ပါးသည် အနည်းဆုံး ခွဲတမ်းကိုရရှိသဖြင့် မသေမရှင် စားသောက်ခဲ့ကြရသည်။ တဖန်သင်္ဘောပေါ်၌ အယုတ်ညံ့ဆုံးသော အလုပ်များ ပင်ပန်းမှုကြီးမားသော လုပ်ငန်းများကို သင်္ဘောကပ္ပတိန်မှ ဘုန်းတော်ကြီးနှစ်ပါးကိုသာလျင် ရွှေးချယ် စေခိုင်းလေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုန်းတော်ကြီးများသည် ခရစ်တော်၏ မဟာဒုက္ခစရိယာကို အတုယူလျက် တွေ့ကြုံခံစားထမ်းရသော အစားဆင်းရဲ၊ အနေဆင်းရဲ၊ အစရှိသည့် ဒုက္ခများ ကို မငြီး မတွား ကြံ့ကြံ့ခံထမ်း၍ ဆောင်ရွက် ပေးခဲ့ကြသည်။\nပယ်ရ်ကိုတိုတို့ စီးနင်းလိုက်ပါလာသော သင်္ဘောသည် အိန္ဒိယပြည် ချန်ဒါနဂေါမြို့၌ ခရီးဆုံးခဲ့သည်။ ချန်ဒါနဂေါဆိပ်ကမ်းမှ တဖန် မြန်မာပြည်သို့ ထွက်ခွါမည့် သင်္ဘောဖြင့် ပြန်လည် ခရီးဆက်ခဲ့ရပြန်သည်။ သက္ကရာဇ် ၁၇၆၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတိုနှင့် ဘုန်းတော်ကြီး အာဗယ်နတ္တီတို့သည် ရန်ကုန် ဆိပ်ကမ်းသို့ ချောမောစွာ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ပယ်ရ်ကိုတို၏ အီတလီ-မြန်မာပြည် ခရီးစဉ်သည် စုစုပေါင်း (၁)နှစ် (၇)လ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ပယ်ရ်ကိုတို၏ အထ္ထုပ္ပုတ္တိကျမ်းကို ရေးသားပြုစုသူ ဒီအမ်၊ ဂရီဖီးနီသည် အောက်ပါအတိုင်း နိဒါန်းပျိုးခဲ့သည်။ (၂၀)\nခရစ်တော်၏ တပ်သားရဲဘော်ကလေးသည် မိမိ အရှင်သခင်၏ အေးချမ်းခြင်း၊ မေတ္တာတရားမျိုးစေ့ကို ကြဲရန် အလို့ငှါ၊ပင်လယ်မုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ ၄င်း၊ အရိပ်အာဝါသ ကင်းမဲ့ပြီး၊ ဘေးဒုက္ခ အမျိုးစုံ ပြည့်လျံလျက်ရှိသော သဲကန္တာရကြီးကို၎င်း၊ ရောက်လေရာ အရပ်ဒေသ၌ ခိုကိုးရာမဲ့ ဖြစ်လင့်ကစား၊စွန့်စားမှု ကြီးမားစွာဖြင့် သွားလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။\n(၁၈) I. LA ViTA DI MONSIGNOR PERCOTO. By Father Michelangelo Griffini Undine-Italy 1782\nII. BICHOP PERCTO, AUTHOR of THE FIRST BURMESE ALPHABET BY Signor RENZO Carmignani.\nIII. LA BIRMANIA RENZO CAMIGNANI .ROMA 1950.\n(၁၉) BULL of Pope Clement XIII Dated 14th February 1760 Cf. Bullarium Sanctae Congregationis de Propaganda Fide IV Pg.24\n(၂၀) La Vita DI Monsignor Percoto .By Father Michelangelo Griffini Undine- Italy 1782\nဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်မေရီပယ်ရ်ကိုတို ဦးဆောင်မှုလုပ်ငန်းများ\nသက္ကရာဇ် ၁၇၆၁ ခုနှစ်တွင်၊ မြန်မာပြည်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဘားရ်နားဘိုက် သာသနာပြု အဖွဲ့မှ ဘုန်းတော်ကြီး အာဗယ်နတ္တီသည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ၊ယခင် ဘုန်းတော်ကြီး ပီးအိုဂါလီဇီယား တာဝန်ယူ ထမ်းရွက်ခဲ့သော အပြစ်မဲ့ သန္ဓေယူသော သခင်မကျောင်းတိုက်တွင် သီတင်းသုံး နေထိုင်ခဲ့သည်။\nဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်မေရီပယ်ရ်ကိုတိုသည် အထက် မြန်မာပြည် ချောင်းဦးမြို့သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ချောင်းဦးမြို့တွင် သီတင်းသုံးနေထိုင်နေသော ဘုန်းတော်ကြီး ပီးအိုဂါလိဇီးယားနှင့် အတူ လက်တွဲ၍ အထက်မြန်မာပြည်ရှိ ကက်သလိခ်သာသနာတော်ကို ပြန်လည် ထူထောင်လုပ်ကိုင် ဆောင်ရွက်ကြရန် စီမံကိန်းများ ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုန်းတော်ကြီးပယ်ရ်ကိုတိုသည် ချောင်းဦးမြို့သို့ ရောက်ပြီး၊ များမကြာမီ အသည်းအသန် ဖျားနာခဲ့သည်။ ကုသရန် ဆေးဝါးမရှိ၊ ဘုန်းတော်ကြီး ပီအိုဂါလီဇီယား၏ အားပေး နှစ်သိမ့်မှု ကိုသာ ခံစားရရှိခဲ့သည်။\nမြန်မာပြည်သို့ ရောက်ရှိလာကြသော ဘားရ်နားဘိုက် အသင်းဂိုဏ်းသားတို့သည် ကောင်းကင်ရံရှိ ကြယ်တံခွန်များပမာ အမှတ်မထင် ပျောက်ကွယ် သွားတတ်ကြသည်။ သက္ကရာဇ် ၁၇၆၃ ခုနှစ် ဖေဖေါ်ဝါရီလပိုင်းတွင်၊ဘုန်းတော်ကြီး ပီးအိုဂါလီဇီယားသည် ရုတ်တရက် ဖျားနာလာခဲ့ပြီး၊ ဘုန်းတော်ကြီး ပယ်ရ်ကိုတို လက်ဝယ်မှာပင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုန်းတော်ကြီး ပီးအိုဂါလီဇီယား၏ ဈာပနအခမ်းအနားကို ချောင်းဦးမြို့မှာပင် ကြီးကျယ် ခမ်းနားစွာပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သင်္ဂြိုလ်ခဲ့ကြသည်။ တဖန် သက္ကရာဇ် ၁၇၆၄ ခုနှစ်၊ ဇန်န၀ါရီလ (၅)ရက်နေ့စွဲပါ ဘုန်းတော်ကြီး ပယ်ရ်ကိုတို၏ စာတစောင်တွင် အောက်ပါအတိုင်း ဖတ်ရှုရပြန်သည်။ (၂၁)\n‘’ဒကာကြီးထံသို့ ပထမအကြိမ် အဖြစ် စာရေးလိုက်ရပါသည်။ ဤပထမဆုံးရေးလိုက်သော စာထဲမှာပင် ဒကာကြီးအား ၀မ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာ သတင်းကို ပါးလိုက်ရပါသဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါသည်။ ဒကာကြီး၏သားတော် ဘုန်းတော်ကြီး အာဗယ်နတ္တီသည် မမျှော်လင့်ပဲ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးဝါးသော ရောဂါဝေဒနာဖြင့် အသက်အရွယ် နုပျိုစဉ် အချိန်မှာ ပျံလွန်တော်မှုသွားရှာပါသည်။\nဘုန်းတော်ကြီး အာဗယ် နတ္တီသည် လွန်ခဲ့သော ၁၇၆၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် ပဲခူးတစ်ဝိုက်ရှိ ကျေးရွာများသို့ တရားဒေသနာတော် ဟောကြားဘို့ ခရီး ထွက်ခွါခဲ့ပါသည်။ အောက်မြန်မာပြည်တွင် မိုးကြီးသော ရာသီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိုးရေထဲတွင် ခရီးထွက်ခဲ့ရသည်။ မရှိ ဆင်းရဲသားများကို ထောက်ပံ့ပေးဘို့ ချွေတာစုဆောင်းသော အားဖြင့် ခြေနင်းမစီး ခရီးလှည့်လည်ခဲ့ရာ ထိုခရီးစဉ်၌ အအေးမိပြီး လည်ပင်းရောင်ရောဂါဖြစ်ပွား ခဲ့ပါသည်။ နောက်ဆုံး၌ အစာမ၀င်နိုင်တော့ပဲ အဖျား ၀င်လာခဲ့ပါသည်။ အိပ်ရာထဲ၌ (၁၁)ရက် ကြာခံစားရပြီး၊ ခြေထောက်များ ရောင်ယမ်းလာကာ ၊ အစားအသောက် မသုံးဆောင်နိုင်တော့ဘဲ အားအင်ချိနဲ့ ပြတ်ခဲ့ရပါသည်။ ဤရောဂါနှင့်ပင် ၁၇၆၃-ခုနှစ် ၊ဧပြီလ (၅)ရက်၊ ပါစကားပွဲနေ့ကြီး မှာပင် ပျံလွန်တော်မှုခဲ့ရှာပါသည်။’’\n(၂၁) Extract from Fr. Pecoto’s Letter Dated 5.1.1764 Cf.The Guardian Sept.1962 pg 18


We Fight We Win. -- " More than Media ": ကျောင်းသားတပ်မတော် (ABSDF) ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရန်ကုန်မြို့သို့ ထွက်ခွာ\nကျောင်းသားတပ်မတော် (ABSDF) ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရန်ကုန်မြို့သို့ ထွက်ခွာ\nWednesday, March 7, 2012 source;ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေဘလော့မှ\nဓာတ်ပုံသတင်း - မြနှယ်စိမ်းစိမ်း(အင်းစိန်)\nမတ်လ ၇ ရက်၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်\nဦးအောင်သောင်း ခေါင်းဆောင်သည့် ပြည်ထောင်စုအဆင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးရေးအဖွဲ့နှင့် မကြာမီ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးနိုင်ရန်အတွက် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရေးဆွဲနိုင်ရန် မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ဒီမိုကရက်တစ်တပ်ဦး (ABSDF) အဖွဲ့မှ ၆ ဦးပါ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ယနေ့နံနက် ၈ နာရီခွဲက ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ် မဲဆောက်မြို့ရှိ နှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်ရေးတံတားမှတဆင့် ရန်ကုန်မြို့သို့ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။\nABSDF အဖွဲ့၏ အတွင်းရေးမှူး (၁) ကိုမြင့်ဦး ဦးဆောင်သည့် ၆ ဦးပါ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ကို ငြိမ်းချမ်းရေး အကျိုးတော်ဆောင်တဦးဖြစ်သည့် စောထယ်နဆင်က မော်တော်ယာဉ် ၂ စီးဖြင့် လာရောက်ကြိုဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး ဘားအံမြို့တွင် ၂ ရက် ရပ်နားပြီးနောက် ရန်ကုန်မြို့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာမည်ဟု စောထယ်နဆင်က သတင်းထောက်များကို ပြောသည်။\nABFDS team is small..team ..they can't change any thing ......... .....don't faint ......ok ?\ndon't lie on people