မှော်ဆရာ့ အိပ်မက်များ: 2010\nငါထပ်တူ မပြုခဲ့ရိုး အမှန်ပါ...\nခုဆို ရက်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ခဲ့ပြီး....\nငါ့ရဲ့ အတိတ် စာမျက်နှာတိုင်းမှာ\nPosted by Nay Linn Aung at 1:46 PM No comments:\nသူ့ခါးက ရေဘူး ပေါက်နေတာတော့ သေချာတယ်\nတစ်စ တစ်စနဲ့ ကန်ရေပြင် ပတ်ကြားအက်ရှာပြီ\nမေတ္တာမိုးခေါင်တော့ လူ့ပြည်က ငဲရဲပြည်ဖြစ်\nအဲ့ဒါ ဘယ်သူ့ အပြစ်ပုံချမတုန်း...\nလနဲ့ကြယ် ဂဟေဆက်တာ အေးချမ်းခြင်း ပုံရိပ်ဆိုဘဲ\nကျွန်တော် ဗေဒင် မတတ်ပါဘူး\nနဖူးတိုက်ဒူးတိုက် ဆွေနွေး ကောင်းနေတုန်း...\nပြဿနကို ပြဿနာနှင့် ရှင်းရင်း\nကိုယ့်ကို ကိုယ်သတ်သေကျ ...\nPosted by Nay Linn Aung at 5:11 PM 1 comment:\nကျွန်တော်အဲ့ဒီ အိမ်လေးကို မပိုင်ဆိုင်ရခင်ကတည်းက စွဲလန်းတက်မက်ခဲ့ရတာပါ၊ မြင်ရုံတွေရရုံနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ကို အေးမြခြင်းဆိုိတဲ့ နှစ်လိုဖွယ် စိတ်ခံစားမှုကို ပေးနေတဲ့ အိမ်ကလေးပါ...\nအဝေးကဘဲကြည့်ကြည့် အနီးကပ်ကြည့်ကြည့် ဘယ်လိုမှ ပြောင်းလဲမှုမရှိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် သစ်ခေါင်းအိမ်ကလေးပါဗျာ...\nအဲ့ဒီအိမ်ကလေးကို စွန့်ခွာပြီး အခုလိုမျိုး အဝေးကြီးမှာ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ဆန်ဆန် လာနေရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုမှ မတွေးခဲ့ဘူးရိုးအမှန်ပါဘဲဗျာ...\nမှန်တာပြောရရင် ကျွန်တော့် ရင်ထဲက အလွမ်းအဆွေးတွေကို ချပြရရင်ဖြင့် အလင်းနှစ်သန်းချီပြီး အချိန်ယူတွက်ရေလို့ မရနိူင်ပါဘူးဗျ..\nအခုကျွန်တော်ချရေးထားတာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲက လက်ရှိခံစားမှုထက် ဆယ်ပုံတစ်ပုံမက နည်းနေပါသေးတယ်...\nကိန်းဂဏန်းတွေကို ကျွန်တော်အမုန်းဆုံးပါဘဲ လူကုန်ထန်တွေ နိူင်းပြု တိုင်းယှဉ်တာများလို့လေ...\nအဲ့ဒီကိန်းဂဏန်းတွေများ မရှိခဲ့ရင် သူတို့ ဘယ်လိုများ အသက်ရှင်ကျမည်မသိ့...\nအသိ့၊ အမြင် တွေက ခံစားချက်တွေကို ပုံစံပြောင်းစေတယ်ဆိုတာကို လက်ခံ သဘောတူနိူင်သူ မည်မျှရှိခဲ့ လေသနည်း ?\nလူချင်းတူပေမဲ့ အသက်ရှုကွဲတယ်ဆိုတာ သူငယ်ချင်းတို့ လက်ခံယုံကြည် နိူင်ပါသလား ?\nအခုအချိန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် တစ်ကယ်လိုအပ်နေတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ်ခေါင်း အိမ်ကလေးပါ...\nငါတစ်နေတော့ မင်းစီကို အရောက်ပြန်လာခဲ့မယ် အိမ်ကလေးရေ...\nPosted by Nay Linn Aung at 5:54 PM2comments:\nခေါင်းစည်မဲ့သော ညနက်နက်တွေထဲမှာ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ ရေခဲတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျွန်တော် ရှိုက်ရှိုက်သွင်းနေရတာ သူမသိ့စေချင်လိုက်တာ...\nဖွာလက်စ ဆေးလိပ်တိုကို အသာဘေးချပြီးတော့ ခေါ်ဖီခါးခါး တစ်ကြိုက်လောက် အရသာခံပြီး ကျွန်တော်သောက်လိုက်မိ့တယ်၊ စိတ်ကူးထဲကနေ အဆက်အစပ်မရှိထွက်ကျလာတဲ့ စာသားတစ်ချို့လည်း အခု ဒီပိုစ်ထဲကိုရိုက်ထည့် ပြီးသားဖြစ်နေပြန်တယ်။ ကျွန်တော်အာရုံထဲ အတွေးထဲ ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြန်တယ်၊ ကျွန်တော့် မပီဝိုးတ၀ါး တွေနေ့ရတာ အရောင်အသွေးစုံ လူမျိုးပေါင်းစုံ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက်၊ ကျွန်တော့်စိတ်တွေကို ပြန်စုစည်းဖို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချည်းနှီးပါဘဲ၊ အဲ့ဒီဟင်းလင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲက မပီဝိုးတ၀ါးမြင်ကွင်းတွေနောက်ကိုသာ စိုက်လိုက်မတ်တပ် လိုက်ပါစီမျှောနေပါတော့တယ်။\nကျွန်တော့်မြင်ကွင်းတွေေ၀၀ါးလိုက် ပျောက်သွားလိုက် အာရုံစိုက်လေ ပိုဆိုးလေဖြစ်နေပါတယ်၊ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော့် စိတ်ကို လျှောချလိုက်တယ်၊ ဗြုန်းကနဲ့ဆို ကျွန်တော့်မှာ အတောင်တစ်စုံ ပေါက်လာတယ်၊ နေရင်ထိုင်ရင် လူလိုလို ငှက်လိုလိုဆိုတော့ “လူငှက်”ပေါ့ဗျာ...၊ ကျွန်တော်လည်း အကြိုက်တွေ့ သွားပါတယ်၊ ဟိုးငယ်ငယ် ကတည်းက ငှက်တွေလို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွား ၀ဲပျံနေချင်တဲ့်စိတ်တွေ ကိန်းအောင်နေခဲ့တာ၊ အခုတော့ကျွန်တော်ဆန္ဒတွေပြည့်ပြီဗျ...\nစစချင်းတော့ အထာမကျသေဘူး၊ ကျွန်တော့် အတောင်ပံတွေကို ကောင်းကောင်း မထိန်းနိူင်သေဘူးဗျ...\nနောက်တော့ တဖြေးဖြေးကျင့်သား ရလာတယ်...\nမိုးတိမ်တွေရဲ့ အတွေ့အထိ့က ကျွန်တော်ကို ကြည်နှုးမှုတွေ ပေးတယ်ဗျ...\nအဲ့ဒီလိုနဲ့ လေသင့်ရာ ၀ဲပျံသွားလိုက်တာ ဘယ်ကို ရောက်လို့ ရောက်မှန်းမသိ့အောင်ပါဘဲ...\nနောက်တော့ တဖြေးဖြေးခြင်း နိမ့်ဆင်းနေသလိုခံစားရတယ်၊ ကျွန်တော့် အတောင်ပံတွေကို တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအင်တွေက ထိန်းချုပ်နေသလိုဘဲ၊ သေချာတယ် ကျွန်တော် သူမစက်ကွင်းထဲ ၀င်မိ့သွားပြီး...\nတဖြည်းဖြည်းမြေပြင်က အရာတွေ ပီပြင်လာတယ်၊ ကျွန်တော်တွေ့မြင်နေရတာက စိမ်းလွှလွှ မြက်ခင်းပြင်ရယ်၊ တောအုပ်တောင်တန်းတွေနဲ့ အတူ မြင်ခင်းနှင့် တောအုပ်အစပ်က အိမ်လေးတစ်လုံး\nမီးခိုးငွေ့တွေ ထွက်နေပုံထောက် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေဟန်တူရဲ့...\nကျွန်တော်မြေပြင်နှင့် မထိ့တွေ့ခင်လေးတင် ဗြုန်းဆို လွင့်ပျံနေတဲ့ မီးခိုးတွေ ပျောက်သွားပြန်ပါတယ်...\nအဲ့ဒီနောက် ထူးခြားခြား သင်းပျံပျံ မွှေးရနံ့တစ်ချို့ ကျွန်တော့်ကို စီးကြို နှုတ်ဆက်ကျပြန်တယ်...\nကျွန်တော် အိပ်ပျော်သလို မူးမေ့သလိုဖြစ်သွားတယ်၊ ကျွန်တော် ပြန်သတိ့ရလာတော့ ကျွန်တော် အတောင်ပံတွေ မရှိတော့ဘူး၊ အားအင်တွေလည်း ယုတ်လျှော့နေသလို ခံစားရတယ်...\nကျွန်တော် ရောက်နေတဲ့ အခန်းက ခုနအိမ်းကလေးထဲက အခန်းတစ်ခု ဖြစ်မယ်ထင်တယ်...\nဘယ်သူ့မှ မရှိသလို အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် အိမ်ကလေးရဲ့ စိတ်ငြိမ်မှုက ကျွန်တော့်ကို သွေးပျက်စေတယ်...\nရယ်သံ သဲ့သဲ့ ကြားရတယ်၊ ပြီးတော့ ပျောက်သွားပြန်တယ်...\nကျွန်တော့် အသိ့စိတ်ဝင်လာပြီး၊ တအားကြုံးအော်မိ့တယ်...\n“အတောင်ပံတွေ ပြန်ပေးပါ” အသံနက်ကြီးနဲ့ကို တအားအော်မိ့တယ်\nပြီးတော့ လေဟာနယ်ထဲ ရောက်သလို ခံစားရတယ်....\nဒုန်း ဒုန်း ဂ လုန်း.....\nကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံး ချွေတွေ ရွှဲရွှဲ စိုနေတယ်၊ ကျွန်တော်အိပ်ခန်ထဲကို အမေသောက်ရေ တစ်ခွက်နဲ့\nဒီကလေးနှယ့်နော်၊ အိပ်ရာမ၀င်ခင် ဒီဝထ္တုတွေ မဖတ်ပါနဲ့ဆိုတာ ပြောလို့ကိုမရဘူး\nအမေယူလာတဲ့ ရေခွက်ကို တစ်ကြိုက်မော့ချလိုက်ပြီး၊ အမေ့ကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေမိ့တယ်။\nအမေရယ် သားအိပ်ရာမ၀င်ခင် စာမဖတ်ရင် အိပ်လို့ မပျော်လို့ပါဗျာ...\nအမေယူလာတဲ့ သောက်ရေခွက်အတွက် ကျေးဇူးပါအမေ...\nPosted by Nay Linn Aung at 5:19 PM No comments:\nဘ၀ဆိုတာ မျည်းဖြောင့် တစ်ကြောင်း မဟုတ်ခဲ့သလို\nအဲ့လိုဘဲ အလှတရားဆိုတာလည်း ထာဝရ အမြဲ မတည်ရှိနိူင်ပြန်ဘူး\nအို၊ နာ၊ သေ ဘာမှ မမြဲတဲ့ ဒီလောကကြီးထဲမှာ\nအဲ့ဒီ ဒုက္ခသစ္စာကို လူတွေ ဘာကြောင့် မေ့ထားကျသလဲ...\nအတ္တတွေ တစ်နင့်တစ်ပိုးနဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအတွက်\nအသက်ရှုနှုန်းတွေ ခလုတ်တိုက်သည့် အထိ့ အလုပ်ရှုပ်ကျ...\nအနိမ့် အမြင့် အတက် အကျ\nငါလည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အလိုလိုနေရင်\nPosted by Nay Linn Aung at 12:32 AM No comments:\nအရှေ့နှင့် အနောက် မညီမျှတဲ့\nလိုက်လေ ဝေလေး ပြေနေလည်း\nဒီမြို့လေးမှာ ကျွန်တော် မပျော်တော့ဘူး...\nအတ္တတွေကို ခေါင်းမှာ ပန်ထားတဲ့\nအချိန်တန်တော့ မြေကြီးထဲ သွားရမှာဗျ...\nထာဝရ မခွဲခွာ အမြဲသာ\nPosted by Nay Linn Aung at 11:03 PM No comments:\nE = mc2 ကြောင့် လည်းပါတယ်\nစိတ်နဲ့ ဒီအတိုင်းလွင့်ချင်ရာ လွင့်ခွင့်ကိုတောင်\nမျှမျှတတဘဲ ဆွေးနွေးကြရအောင်..မိတ်ဆွေ။ ။\nPosted by Nay Linn Aung at 9:07 AM No comments:\n'' ညပျောက်ငှက် ''\nအဲ့ဒီ ညနေခင်း ခါးခါးတွေကို\nPosted by Nay Linn Aung at 2:08 AM No comments:\nအဲ့ဒီ သေနတ်တွေ စစ်ဖိ့နပ်တွေအောက်မှာ\nကျဆုံးခဲ့ရတဲ့ ၁၉၈၈ အိမ်မက်ဆိုးများလိုပေါ့...\nငိုရယ် ရီမော၊ မျက်ရည်စတွေနဲ့\nဟားတိုက် ရီမော၊ ဒေါသတွေမြိုသိပ်\nကြိုဆိုကြမယ့် ၂၀၁၃ ရက်စွဲများအတွင်\n၂၀၁၅ ရောက်မှ ဒို့ လက်သန်းတွေရဲ့အား\nမကြာခင် ၂၀၁၆ ကို နှုတ်ဆက်ပြီ\n၂၀၁၇ မှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ\nတစ်ပွေ့တစ်ပိုက်နှင့် ငါတို့ အသက်ငွေ့ငွေ့တွေ\nPosted by Nay Linn Aung at 9:09 AM No comments:\nလွတ်လပ်ရေး သူရဲကောင်း ကြယ်ပွင့်တွေ\nအချိန်တန် အိမ်ပြန်ရမဲ့ သူချင်းအတူတူ\nရောက်လေရာဘုံဘ၀မှ ငံလင့်နေတဲ့ ဒီပန်းတိုင်\nငါတို့ အတူတူ ချီတက်ကျဖို့\nအမြဲအသင့် ပြင်ထားပါ သူငယ်ချင်း....\nPosted by Nay Linn Aung at 1:21 AM No comments:\n“ပူတယ်လေ ဆယ်နွေကဲ၊ နာဂစ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ”\n“ပူတယ်လေ ဆယ်နွေကဲ၊ နာဂစ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ” ဆိုသလို ဖြစ်နေပြီး၊ ကမ္ဘာနဲ့ အ၀ှမ်း စိမ်းလန်းစိုပြည်ဖို့ တိုက်တိုက်တွန်းတွန်း လုပ်နေချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ရန်ုကုန်မြို့ကြီးကတော့ဖြင့် သစ်ပင်တွေကြိုးတို့ကျဲတဲနဲ့ တော်တော်လေးကို ပြင်းပြင်းပြပြ ပူလောင်မှုကို ခံစားနေရပါတယ်၊ စိတ်မကောင်းစရာဘဲ....\nသဘာဝ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တိုင်းတွင် အတိုင်းတာ ပမာဏရှိစမြဲပင်ဖြစ်သည်၊ သဘာဝအရင်းအမြစ်များကို ထုတ်ယူသုံးစွဲပြီးလျှင် ပြန်လည်ထိန်းသိမ်း ဖြည့်တင်းဖို့ရာလိုအပ်ပါသည်၊ မဖြည့်တင်းပါက သစ်တောပြုန်းတီခြင်း၊ မြစ်ချောင်းများ ရေခန်းခြောက်ခြင်း၊ မြေအောက်ရေ၏ အရည်အသွေးနိမ့်ကျခြင်း၊ ရာသီဥတုဖောက်ပြန်ခြင်း စသော သဘာဝဘေးအန္တာရာယ်များ ပေါ်ပေါက်လာနိူင်ပေသည်။\nဥတုရာသီ တောကိုမှီ ဆိုသည့်စကားအတိုင်း သစ်တောပြုန်းတီးရာမှစ၍ မြေဆီလွှာပျက်စီခြင်း၊ မြေအောက်ရေခမ်းခြောက်ခြင်း၊ မြစ်ချောင်းများ တိမ်ကော ပပျောက်ခြင်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို မမြင်နိူင်သည့် ဆုံးရှုံးမှုများစွားကို ရင်ဆိုင်ရနိူင်ပေသည်။ တောတောင် ရေမြေ အနေအထားသည် နေရာဒေသ၏ ရာသီဥတုနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ် ပတ်သက်နေသည်ဆိုလျှင် လွန်မည်မထင်၊ ဤကဲ့သိုပင် ဤတော ဤတောင်များကို မှီတင်းနေထိုင်ကျက်စားနေသော ကျေးငှက် သာရကာများ၊ တောကောင်ကြီးငယ်များ သည်ပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်၍ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားနိူင်သော ကြီးစွာသော အရင်းအမြစ်ဆုံးရှုံးမှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိူင်ဘွယ်ရာရှိပေသည်။\nအခုလက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်တွင် အချို့နေရာတွေဆိုရင် သောက်သုံးရေပြတ်လတ်မှုနဲ့ ကြုံတွှေ့နေရပါတယ်၊ ရန်ကုန်မြို့လို မြို့ကြီးမှာလည်း လွန်စွာဆိုးရွားတဲ့ ပူလောင်မှုကို ခံစားနေရပါတယ်၊ မုတ်သုံ အ၀င်နောက်ကျလိမ့်မယ်လို့ ပညာရှင်တွေကလည်း ခန့်မှန်းနေကျပါတယ်၊ စလာပါပြီ သဘာဝ အရင်းအမြစ်ဆုံး`ရှုံးမှုတွေ\nလောပိတလို နေရာမျိုးရေခန်းသွားရင်၊ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ကောသွားခဲ့ရင်၊ သစ်တောတွေ တောင်ဂတုံးဖြစ်သွားခဲ့ရင်...\nအဲ့ဒါတွေကို မသိ့ကျိုးကျွန်ပြု လစ်လှူရှူ့ထားမယ်ဆိုရင်ဖြင့် မတွေးဝံလောက် အောင်ကို အန္ဆာရာယ်ကြီးမား လာနိူင်ပါတယ်....\nသဘာဝကိုချစ်သော စိတ်များဖြင့် ၀ိုင်းဝန်းထိန်းသိမ်းစောင့် ရှောက်နိူင်ကျပါစေဗျာ...\nPosted by Nay Linn Aung at 2:09 AM No comments:\nဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်\nအခန်းတံခါးကို ဘယ်သူလာခေါက်နေသလဲ ? ငါတံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရတာ တစ်ကယ်လား ?\nဇဝေဇ၀ါနဲ့ အိပ်ရာထက်မှာ ထထိုင်ပြီး လမ်းထလျှောက်ဖို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားတယ်၊ ဗြုန်းကနဲဆို အခန်းထောင့် အမှောင်ထုထဲ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် နွံနစ်သလို စီးဆင်းသွားတယ်၊ ကျွန်တော် အသည်းအသန် ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုစားတယ် ချွေးစေးတွေ တဒီးဒီး ကျလာသည့်တိုင်း အချည်းနှီးပါဘဲ၊ တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ထုထဲ တိုးဝင်သွားလိုက်တာ ကျွန်တော် ခုတင်နဲ့တော်တော်လေးဝေး သထက်ဝေးလာခဲ့ပါပြီ၊\nငါဘာဖြစ်တာလဲ၊ ကိုယ့်ကို ကိုယ်ပြန်စန်းစစ်ကြည့်တော့လည်း၊ အိပ်မက်လိုလို တစ်ကယ်လိုလိုပါဘဲ။\nအဲလိုနဲ့ ကျွန်တော် အလိုက်သင့်ကလေ မျှောပါသွားလိုက်တာ ကျွန်တော် အခန်းမဟုတ်တဲ့၊ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မရောက်ဘူးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားတယ်၊ အဲ့ဒီနေရာက စီမ်းလန်း စိုပြည်နေတာကတော့ တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်၊ ကျွန်တော့် အိပ်မက်ထဲက စိတ်ကူးယာဉ်ဖူးတဲ့ ပန်းခြံလေးထဲ ရောက်နေသလိုခံစားရတယ်ဗျ၊ စောစောလေးက ညစ်ငြူးနေတဲ့စိတ်တွေ တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်လန်းဆန်းလာတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်လည်း မသိ့စိတ်စေရာ လိုက်ပါသွားရင်းက၊ လူတွေပြုပြင်ထားတဲ့ ရေတံခွန် အသေးစားလေး တစ်ခုအနား ရောက်မှန် မသိ့ရောက်လာခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ရေအလျှင်အတိုင်း စီးဆင်း လိုက်ပါသွားပြန်တယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တမ်းတ မိ့တာက ရွက်လှေတစ်စင်းနဲ့ ရွက်လွှင့်လိုက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတစ်စုံပါဘဲ။\nကျွန်တော့်အာရုံထဲမှာ ဖြူ၊ ပြာ၊ နီ၊ ၀ါ အရောင်ပေါင်းစုံ စီုးမိုးလာပြန်ပါတယ်၊ အာရုံတွေလည်း အရောင်တွေနောက် ကောက်ကောက်ပါ အပြေးကလေး ကပ်ညိ့သွားပြန်တယ်၊ အရောင်တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းခြင်း ရောစပြုလာတယ်၊ အဲ့ဒီလိုနဲ့ ပိန်းပိတ်မှောင်သွားပြန်တယ်၊ အမှောင်ထုထဲက ပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက်ငယ်တစ်ခု ရှေးရိုး ဂီတသံစဉ် တစ်ပုဒ်နဲ့ အတူကခုန်နေတာကို\nကျွန်တော်မြင်နေရတယ်၊ သံစဉ်နောက်ကို အာရုံတွေ အစုအလိုက်အပြုံလိုက် လဲပြို ကျသွားပြန်ပါတယ်၊ တေးသွားတွေက နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နဲ့ ဂီတရဲ့ အရာသကို အစွမ်းကုန် ကျွန်တော်ခံစားမိ့နေတယ်၊ မျက်စိ့တွေလည်း အလိုလိုမှိတ်လျှက်နဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တေးသွားတွေနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားတယ်ဗျာ၊ အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်ကို ကျွန်တော် တော်တော်လေးနှစ်ခြိုက်မှန်းကို နောင်တော်တော်လေးကြာမှ သိ့ခဲ့ရပါတယ်။\nဗြုန်းကနဲ့ဆို ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ ကျွန်တော် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ မရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှာ အလင်းရောင်တွေနဲ့ ကျွန်တော်ဘဲကျန်ခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲမှာလည်း အလားတူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုရှိနေခဲ့ပါတယ်၊ ဘာဆက်ဖြစ်မယ်၊ ဘယ်လိုခရီးဆက်ရမယ် ကျွန်တော်တစ်ကယ့်ကို မသိ့ခဲရိုးအမှန်ပါ၊ ကျွန်တော်စိတ်တွေလည်း ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ကုန်တယ်၊ ဗလာကျင်ဖြစ်နေတဲ့ နှလုံးသားကို ကျွန်တော်မေးကြည့်တယ်၊ သူဘာမှ ပြန်မဖြေဘူး....\nငါဘာ့အတွက် ရှင်သန်တာလဲ ?\nPosted by Nay Linn Aung at 1:56 PM No comments:\nအခု ဒီ post လေးကို စစချင်း ဘာမှမရေဘဲ post အလွတ်တစ်ခုအနေနဲ့ ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး Draft ထဲသိမ်းပြီးတော့မှ ကျွန်တော်ဘာသာ ပြုံးမိ့သေးတယ်၊ အေးပေါ့လေ ခေါင်းစဉ်ကိုက “ ဒီလိုပါဘဲ ” ဆိုမှတော့ အဲ့လောက်တော့ ဖြစ်သင့်ပါတယ်ဗျာ..\nရင်းနှီးခင်မင်ရတဲ့ အပေါင်းအသင်း မိတ်ဆွေတွေ ဆုံတွေ့တိုင်း မေးလေ့ရှိကျတယ်၊ ဟေး ဘယ်လိုလဲဗျ၊ အလုပ်အကိုင် အခြေအနေ အစစ အရာရာ အဆင်ပြေရဲ့လား ဆိုတော့ ပြန်ဖြေဖြစ်ကျတဲ့ အဖြေလေးကတော့ “ ဒီလိုပါဘဲ” တဲ့ဗျ၊ လူတိုင်းလူတိုင်း ကိုယ်ပိုင် အချိန်တွေကို အရင်းအနှီးလုပ် ၀မ်းစာအတွက်ရှာဖွေသလို၊ ရှေးရေးအတွက်စုဆောင်းနိူင်ဖို့ ကြိုစားရုန်းကန်နေရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်အဲ့လို မေးလာရင် ဖြေစရာ အဖြေတော်တော်လေးအခက် တွေ့ရပါတယ်၊ ပိုက်ဆံအရင်းအနှီး ရှိတဲ့သူများလည်း ထို့အတူပါဘဲ အရောင်း အ၀ယ်တွေ ထိုင်းရင် အဲ့လိုဘဲဖြေတတ်ကျတယ်ဗျ။\nအဲ့လို မေးခွန်းမျိုးကို တစ်ချို့တွေကျတော့ တိ့တိ့ကျကျ ပြန်ဖြေတတ်ကျတယ်၊ သူတို့တွေကတော့ အစောကြီးကတည်းက အကွက်ချပြီး စံနစ်တကျ စီစဉ်ထားတတ်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာ လူမျိုးတွေမှာ ပြီးစလွယ် လုပ်တပ်၊ ပြောတပ်တဲ့ အလေ့အကျင့်ဆိုးကြီးက တော်တော်လေးကို ဆိုးရွားပါတယ်၊ တိုးတက်နေတဲ့ နိူင်ငံက လူတွေဆိုရင် စီးပွားရေးတစ်ခု၊ အလုပ်တစ်ခု လုပ်တော့မယ်ဆိုရင် စံနစ်တကျ အစီအစဉ်တွေစွဲ တွက်ချက်ပြီးမှ လုပ်ကျ ကိုင်ကျတယ်ဗျ၊ အဲ့ဒီတော့ သူတို့တွေ အောင်မြင်တာပေါ့၊\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့လိုဘဲ လွယ်လွယ်ဖြေတတ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးက ရှိနေပြန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘ၀မှာ အောင်မြင်ချင်ရင်တော့ စံနစ်တကျ အကွက်ချပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ Future Plan ကောင်းကောင်းတစ်ခုရှိဖို့လို အပ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ့် Personal Calendar တစ်ခုမှာ ဘယ်အချိန် ဘယ်အတိုင်းအတာ ရောက်ရင်ဖြင့် ငါဘယ်လို လက်မှတ်ယူမယ်၊ ဘယ်စာမေးပွဲတွေဖြေမယ်၊ အဲ့ဒီစာမေးပွဲတွေ ဖြေဖို့ လေ့လာချိန် ဘယ်လောက် စသည်ဖြင့် သတ်သတ်မှတ်မှတ်၊ ကိုယ့်ဘ၀ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေကို စံနစ်တကျ အကွက်ချ ပိုင်းခြားပြီး လုပ်ဆောင်နိူင်အောင် ကျိုးစားနေပါတယ်...\nအောင်မြင်တိုးတက် ချင်းသော သူငယ်ချင်းများကိုလည်း၊ စံနစ်တကျ အစီအစဉ်များရေးဆွဲ၍ မိ့မိ့လိုရာ ပန်းတိုင်ကို လျှောက်လှမ်း နိူင်ကျပါစေဗျာ....\nPosted by Nay Linn Aung at 11:36 AM No comments:\n“တန်ရာ တန်ရာ ” နှင့် “မတူမတန်” ဆိုတဲ့ စကားနှစ်လုံး ဘယ်လိုကွာခြားသလဲ၊ လူတိုင်းလူတိုင်း မှာ ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေး လုပ်ပိုင်ခွင့်၊ ပြောဆိုခွင့်ရှိမှသာ လူမည်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒီလူတစ်ယောက်နှင့် ထိုက်တန်တယ် မတန်ဘူးဆိုတာကို လူမှု အသိုင်းအ၀န်းမှာ ဘယ်လို ပေတံမျိုးနဲ့ တိုင်းတာလေ့ရှိသလဲ ဆိုတာကို စမ်းစစ်ကြည့်ကြရအောင်။\nအမိ့နှင့်အဖ တို့မှမွေဖွားဆင်သက်ပေါက်ဖွားလာသော လူသားမျာပီပီ၊ ရှင်သန်နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်ကျင်းအသိုင်းအ၀ိုင်းမှ ကောင်းကျိုး ဆိုးမွေများကို ခံစားရမြဲပင်၊ ထို့အတူ မိမိ့တို့ရှင်သန် နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကျင့်စရိုက်များသည်လည်း ထိုသူများထံသို့ ကူးစက်စမြဲပင်၊ ဤသို့ဆိုလျှင် လူဆိုး၊ လူမိုက်တို့ နှင့် ပေါင်းသင်းနေထိုင်တိုင်း လူဆိုး၊ လူမိုက်ဟူ၍ ယူစ မရနိူင်ပါ၊ လူ၏အတွင်းစိတ်သည်သာလျှင် အဓိကဖြစ်ပေသည်။\nလူသားမည်လျှင် အသက်အရွယ်နှင့် ရှင်သန်နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်၍ ခံယူချက်၊ ရပ်တည်ချက်၊ ရည်မှန်းချက်များ ပြောင်းလဲ တတ်ကျပေသည်။ လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်ရာ အလေ့အထ များသည်လည်း လူကို ပြောင်းလဲစေတတ်ပါတသည်၊ သို့ပါ၍ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာလေလေ အတွေ့အကြုံ ပိုများလာလေလေ ရင့်ကျက်မှု ပိုလာလေလေပင်ဖြစ်ပေသည်။ လူဆိုသည်မှာ အတ္တကိုယ်စိ ရှိတတ်ကျပေသည်၊ အတ္တဟူသည် လောဘ ဒေါသ မာန တို့၏ နောက်ဆုံး ရလဒ်ပင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်သီးပုဂ္ဂလဆန်သော အတ္တကြောင့် လူအများ ဒုက္ခသုက္ခ ရောက်သည်ဆိုလျှင် ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာသည် မည်မျှဆိုးရွာလိမ့်မည်ကို ခန့်မှန်း မရနိူင်တော့ပါ၊\nတစ်ချို့သောသူများကျတော့ သူတို့ရဲ့တန်ဖိုးကို ငွေကြေးနှင့်တိုင်းတာ တတ်ကျတယ်၊ သေသေချာချာ စဉ်စားကြည့် ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ သန်းကြွယ်သူဌေးတွေ သေသွားတိုင်းသူတို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ငွေဘယ်လောက်များ ယူသွားနိူင်တယ်လို့ကြားဖူးပါသလဲ၊ မသေခင်ကာလမှာသာ ဥစ္စာပစ္စည်းနဲ့ ယှဉ်ပြီး မောက်မာ ထောင်လွှာနိူင်ပေမယ့်၊ သေသွားရင်တော့ အားလုံးအတူတူပါဘဲ။\nလူတိုင်း လူတိုင်း ကိုယ်ချင်းစာ တရားရှေ့ထား၍ ဤလောက လူ့ဘောင်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သင့်ပေသည် မဟုတ်ပါလား ခင်ဗျား\nလူတိုင်းလူတိုင်း အတ္တ၊ မာန လျှော့ပါး၍ အချင်းချင်း စည်းလုံးညီညွတ် ရိုင်းပင်း ကူညီနိူင်ကျပါစေ...\nPosted by Nay Linn Aung at 1:49 PM No comments:\nPosted by Nay Linn Aung at 1:40 AM No comments:\nငါပိုက်ဆံအတွက် Blog မရေးဘူး...\nငါရေးတာ ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်၊ တွေ့ရှိချက် နဲ့ ငါကျွမ်းကျင်တာကို ချပြတာဖြစ်တယ်၊ ဘယ်တော့မှ သွေဖည်းပြီးလည်း ရေးဖြစ်မယ်မထင်ဘူး၊ ငါ့ကိုလှောင်ပြောင်နိူင်တယ်၊ သရော်နိူင်တယ်၊ ဝေဖန်နိူင်တယ်၊ တားစီး ပိတ်ပင်ခွင့်တော့ ဘယ်သူမျှမရှိ။\nထောက်ပြဝေဖန်တာကို ငါငံလင့်တယ်၊ မျှော်လင့်တောင်းတတယ်၊ ကြိုဆိုပါတယ်။\nအသုံးအနှုန်းတွေ မာထန်ကောင်း မာထန်မယ်၊ မာနတက်တာမဟုတ်၊ ပြတ်သားခြင်းမျှသာဖြစ်တယ်၊ မပြတ်သားရင် ခံစားရမယ့် အတိုင်းအတာ ဘယ်လောက်ထိ့ရှိမလဲ ငါ့ကိုယ်တိုင်မသိ့၊ ခုရှုပ်မှ နောင်ရှင်းမယ်အဖြစ်မျိုးမို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော် ပြထားတာဖြစ်တယ်၊\nဆယ်စုနှစ် တော်တော်များများကို ငါဖြတ်ကျော်လာခဲပြီ၊ ခုထိငါ့ ဘာမှ မဖြစ်သေးဘူး၊ ဘယ်မှ မရောက်သေးဘူး မကျေနပ်ရင်တော့ ကိုယ့်ပေါင် ကိုယ်လှန်ထောင်ရုံဘဲရှိတယ်၊ ငါတို့ဘာလို့ အဲ့လို ဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊\nစေ့စေ့တွေး ရေးရေးပေါ်ဆိုသလို အဲ့ဒီခေါင်မိုး မလုံတဲ့ကိစ္စဘဲ ပြန်ပြန်ရောက်လာတယ်၊ ဒီကြားထဲ လေကတိုက်လိုက်သေးတယ်၊ မလုံတဲ့ ဒီခေါင်းမိုး လေနဲ့ ပါသွားတာမှ အေးသေးတယ်၊ အခုထက်ထိ ဒီလောင်းရိပ်အောက်က ငါတို့ မလွတ်မြောက်နိူင်သေးဘူး၊\nစာများများဖတ်ပါ၊ လူမှန်နေရာမှန် တွေးခေါ် ချင့်ချိန်စဉ်းစားပါ၊ မှန်တာပြော ဟုတ်တာလုပ်နေတာကို ထောက်ခံသင့်ပါတယ်၊ ရင်ထဲက ဆန္ဒတွေ ပြန်မျိုမချနဲ့ ကိုယ့်လူတို့ရေ၊ ဖွင့်ဟထုတ်ဖော်မှ အဲ့ဒီအသီးအပွင့်ကို ခံစားရမယ် မဟုတ်လား။\nသေချာတာ ငါကတော့ ရပ်မနေဘူး၊ လက်တွေလှုပ်နေတယ်၊ ခေါင်းကစဉ်းစားတယ် အချိန်ရှိတိုင်းပေါ့လေ၊ ဒီသမုဒ္ဒရာ ၀မ်းတထွာ အတွက်လည်း လှုပ်ရှားရုန်းကန် ရင်းနဲ့ပေါ့။\nညီညွတ်စွာနဲ့ တွန်းလှန်ကျပါ၊ ဒီအတိုင်းနေရင် ခင်ဗျားတို့မျိုးဆက်တွေ ဒုက္ခများမယ်၊ အသိ့ပညာမဲ့မယ် နောက်ဆုံးဗျာ လူမျိုးတုံးမယ်...\nဘယ်နေရာ ဘယ်ဒေသရောက်ရောက် မျက်နှာငယ်ရမယ်၊ ကောင်းတာ တစ်ခုမှ မရှိ့ဘူး၊ ပိုဆိုးတာက လူ့အခွင့်အရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို လုံးဝအတိတ်မေ့သလို၊ တောင်းဆိုရကောင်းမှန်း သိ့မှာ မဟုတ်တော့ပါဘဲ။\nအမှန်ကို အမှန်တိုင်း မြင်နိူင်ပြီး၊ ကြိုးစားတွန်းလှန်နိူင်ကျပါစေ\nPosted by Nay Linn Aung at 12:15 PM No comments:\nဆွေးမျိုးနီးစပ် ညီတစ်ယောက် ကျောင်းလာတက်တယ်ဗျာ၊ မလာခင် ကတည်းက အခန်းရှာပေးရတယ်၊ ပြီးတော့ လေဆိပ်သွားကြိုပြီး အခန်းလိုက်ပို့ပေးရတယ်၊ နောက်တော့ အတူတူနေဖို့ဖြစ်လာတယ် တတ်နိူင်ရင်ကျွန်တော်က ကိုယ့်ထက် အသက်ငယ်သူတွေနှင့် တရင်းတနှီး မနေချင်ပါ၊ အရိုအသေတန်မှာစိုးလို့လေ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း လူကြီးတစ်ယောက်လို့ ခန့်ခန့်နဲ့ စန့်စန့်ကြီး မနေချင်တာလည်းပါမှာပေါ့လေ။ အဲဒီလိုနဲ့ အတူတူနေမှ စရိုက်ကပေါ်လာတယ် အကြောင်းလည်း ပိုသိ့လာတယ်၊ ပျင်းလိုက်တာမှလွန်ရော\nစားသောက်ပြီးတဲ့ ပုဂံခွက်ယောက်တွေကို တော့ဆေးကြောပါရဲ့၊ ချက်ပြုတ်ပြီး ဒီအတိုင်းထားတယ် တစ်ခါတစ်လေ မှိုတောင်တက်တယ်၊ ထမင်းသိုးတာကတော့ အရည်ကိုထွက်လို့၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီငပွကြီးဘဲ အကုန်လိုက်ရှင်းရတယ်၊ အလုပ်ကမောမော ပန်းပန်း ပြန်လာတိုင်း အဲ့ဒါကို ရှင်းလင်းရေးလုပ်ရတယ်ဗျ၊ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ အပြစ်တင် စကား မပြောလိုက်ပါဘူးနော်။\nအဲ့လိုနဲ့ ဖုန်းလိုင်းလျှောက်ချင်တယ် ဆိုတော့ သွားလျှောက်ကျတယ်၊ ကျောင်းသားဆိုရင် Deposit ၂၀၀ တင်ရမယ်ဆိုလို့၊ ကျွန်တော်ဘဲဖုန်းလျှောက်ပေးလိုက်ပါတယ်၊ ဖုန်းစာချုပ်က ၂ နှစ် သက်တမ်းဆိုတော့၊ မလုပ်ခင်ကတည်းက နှုတ်ကတိ့နဲ့ နောင်ဖြစ်လာမယ့် အရာတွေကို တာဝန်ယူပါတယ်လို့ ပြောလာတော့၊ မျက်စိ့မှိတ်ပြီး လုပ်ပေးလိုက်မိတယ်၊ အဲ့ဒီ Deposit ကစတာဘဲ....\n၁ နှစ်ကျော်ကျော်လေးမှာ ကျောင်းပြီးသွားတော့၊ ဖုန်းလိုင်းပိတ်ဖို့ တွန်းတွန်းတိုက်တိုက်ပြော ပေမယ့် တစ်ကယ်တန်း ပြန်ခါနီးကျတော့ သူ့လက်ထဲ ပိုက်ဆံလက်ကျန် နည်းမှာ စိုးတာနဲ့ ဖုန်းလိုင်မပိတ်ဘဲ ၂ လ၊ ၃ လ လောက် ခေတ္တ ရပ်ထားခဲ့တယ်၊ လိုင်းပြန်ပွင့်တာနဲ့ ကျွန်တော့်စီကို Reminder နဲ့ Bill တွေတန်းစီလာတော့တာဘဲ၊ နောက်ဆုံး Bill ကို မေးလ်ပို့လိုက်သေးတယ်၊ ရှေ့နေရုံးက စာလာရင်တော့ မင်းရှင်းရမှာလို့ပြောတော့၊ အဲဒီအထိ့ကို အေးအေးဆေးဆေးဘဲ။\nနောက်ဆုံးသတိ့ပေးစာ ပို့ပြီးရှင်းဖို့ပြောတော့မှ ဇာတိ့ကစတာဘဲ၊ ဧပြီလ သင်္ကြန်ပြီးမှ ပေးပါရစေတဲ့၊ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိူင်ဘူး ကျွန်တော်စွဲဆန့်လာတဲ့ အချိန်တွေကများပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်ကဘဲ လူလည်ကျပြီး မတော်မတရားလုပ်သလို ဖြစ်ကုန်ရော၊\nမိ့ဘများ သားသမီးစကား ရုံတော့ စုံလုံးကန်းဆိုသလိုပေါ့လေ၊ ကျွန်တော့်ကို စစ်မယ်ဆေးမယ်ဖြစ်ကုန်ရော၊ ကျွန်တော်ကလည်း ရှိသမျှ စာရွက်စာတမ်း အပြည့်အစုံ ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်၊ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကတော့ ကျွန်တော့် သိက္ခာထိ့ခိုက်မယ် စကားတွေကို သပုတ်လေလွင့် ယောကျာ်းတန်မဲ့ ပြောကုန်ရောဗျာ၊ ပိုက်ဆံရှိတိုင်း အရာရာကို အနိူင်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားရင်မှားမှာပေါ့၊ ကိုယ့်စေတနာ ကိုယ်အကျိုးပေးမှာပါဘဲ၊\nအဲလိုနဲ့ စောင့်လာလိုက်တာ တစ်လကျော်ကျော်ကြာသွားတယ်၊ ကျွန်တော်ယုံကြည်ရတဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ အဖေကပါ ရှောင်ပြေးပါတော့တယ်၊ အော် ပိုက်ဆံရှိတဲ့ လူတွေများ ပိုက်ဆံနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လိမ်ဖို့ ၀န်မလေးကျပါလား လို့ ကျွန်တော် ကောက်ချက်ချမိ့တယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်နှိုက်က သူတစ်ပါး အပေါ်မှာ သဘောထားပြည့်ဝလွန်းတာပါလေ၊ ဘယ်သူမပြု မိ့မိ့မှု ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်ဘဲရှင်းလိုက်ရပါတော့တယ်ဗျာ။\nPosted by Nay Linn Aung at 1:23 AM2comments:\nလေထုညစ်ငြမ်းတာ၊ ရေထုညစ်ငြမ်းတာ ထက် စိတ်ဓာတ်တွေ ညစ်ငြမ်း ကြမ်းတမ်းကုန်တာက ပိုပြီးဆုံးရှုံးမှုပိုများပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အမြဲပြောလေ့ရှိကျတယ် “လူ့သဘာဝ ဘဲလေ”ဆိုတဲ့စကားတစ်ခွန်း သေသေချာချာ ပြန်တွေကြည့်ရင်၊ မဟုတ်တာ လုပ်ပြီးမှ အဲ့ဒီခေါင်းစဉ်ကို တပ်မယ်ဆိုရင်တော့၊ အတော်လေးကို လွဲချော်နေသလိုခံစားရပါတယ်၊\nတစ်ချို့ကျတော့ ပိုက်ဆံချမ်းသာတယ် စိတ်ဓာတ် အောက်တန်းကျတယ်၊ ယုတ်မာတယ်။ သက်ဆိုးရှည်တယ်ဗျ။\nတစ်ချို့ကျပြန်တော့လည်း ဆင်းရဲတယ်၊ စိတ်ထားမြင့်မြတ်တယ်၊ စိတ်ချမ်းသာတယ်၊ အသက်မရှည်တတ်ဘူး။\nလူဆိုတာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အလိုက် မှီတင်းနေထိုင်ပြီး အပြန်အလှန် လေးစား၊ စာနာမှု ရှိမှသာလျှင် ဤလောကလူဘောင် အတွင်းဝယ် သာယာချမ်းမြေ့သော နေများစွာ ပေါ်ပေါက်လာမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။\nPosted by Nay Linn Aung at 6:35 PM 1 comment:\nကမ္ဘာကြီး လုံးသလား၊ ပြားသလား ကျွန်တော်မသိ့ချင်ဘူး\nအဲ့လိုဘဲ ငှက်အမျိုးအစား တော်တော်များများကို ကျွန်တော်ကွဲကွဲပြားပြား\nမသိ့မေယ့်၊ သူတို့ကို ရှာရှာဖွေဖွေလိုက်ကြည့်ရတာကို ကျွန်တော်နှစ်သက်တယ်...\nဂစ်တာတစ်လက်နဲ့ သံစဉ်ရှာပြီး သီးချင်း မစပ်တတ်ပေမယ့်\nရစ်သမ်ညက်ညက်ကလေးခေါက်ပြီ သီချင်းငြီးနေရတာကိုလည်း ခုံမင်ပါတယ်.....\nကင်မရာ အကောင်းစားတစ်လုံး လွယ်ပြီး စတိုင်ကျကျရှိုးမထုတ်နိူင်ပေမယ့်\nသဘာဝထဲက ပြန်မရယ် ပုံရိပ်တွေကို ဖမ်းယူထားနိူင်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်နှစ်ခြိုက်ပါတယ်...\nအဲလိုဘဲ စိတ်တိုင်းကျ အလိုရှိရာ စကားလုံးတွေကို ရေးတင်ထားနိူင်တဲ့\nBlogger စာမျက်နှာတွေကို ကျွန်တော်မြတ်နိုးတယ်.....\nPosted by Nay Linn Aung at 6:29 PM No comments:\nဆောင်းအကုန် နွေအကူ ပူပြင်းလှတဲ့ရာသီမှာ၊ လူတိုင်းလူတိုင်း အပူတွေငြိမ်းစေဖို့ မြန်မာ့ နှစ်ကူး အတာသင်္ကြန် အချိန်အခါ ရောက်လို့ လာပြန်ပါပြီ၊ နေရာ ဒေသအလိုက် ရိုးရာ အတာသင်္ကြန်ဆင်နွှဲပုံ ကွားခြားတာ မြန်မာလူမျိုးတိုင်းသိ့ပြီးဖြစ်ပေသည်။\nကျွန်တော်ဒီမှာတွေ့ နေတာကတော့ မထူးပါဘူး၊ မူးပြဲကွဲပြီး ကျွဲတွေလို့ ရွှံလူးနေကျတာဟာ တော်တော်လေး စိတ်ညစ်စရာကောင်းသလို့ သရုပ်ပျက်လှပါတယ်၊ ကိုယ့်ရိုးရာ ယာဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းရမယ့်အစား အခုလိုအရှက်မဲ့တဲ့ အလုပ်မျိုးကို ဘာလို့များ လုပ်နေကျပါလိမ့်လို့ တွေးမိ့တယ်။\nတို့ဘိုးဘွားတွေရဲ့ နှစ်သစ်ကူ အတာသင်္ကြန်မှာ DJ မပါဘူး၊ Whiskey မပါဘူး၊ ခွက်စောင်းခုတ်တာ မပါဘူး၊ ရွှံလူးတာ မပါဘူး၊ ငွေခွက်ထဲက နံ့သာရေကို သပြေခက်နဲ့ ပက်တဲ့ ချစ်စရာ အလေ့အထ ဘယ်ပျောက်ကုန်ပြီ မသိ့....\nဒိမယ် ကိုယ့်လူတို သောက်ချင်ရင် ခေါင်းစဉ်တပ်စရာမလိုဘူး ပိုက်ဆံရှိလို့ကတော့ ပုလင်းလဲ လူလဲစွဲလို့ရတယ်၊ မရောထွေးပါနဲ့၊ မဖျက်စီးပါနဲ့။\nသင်္ကြန်ရဲ့ အေးချမ်းခြင်း ပုံရိပ်ကို အပူတွေလောင်းမထည့်ပါနဲ့၊\nPosted by Nay Linn Aung at 5:59 PM No comments:\nညကတဖြည်းဖြည်း နက်လာပြီ၊ ကျွန်တော်အိပ်မပျော်သေးဘူး၊ ထထိုင်ပြီး စာရေးဖို့ကြိုးစားတော့လည်း ခေါင်းထဲက ဘာမှ ထွက်မလာဘူး၊ ကိုယ့်ရင်ဘတ် ကိုယ်ငုံကြည့်တော့ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေလေရဲ့.....\nသူအိပ်ချင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က အိပ်ပျော်ဖို့ စိတ်ကူးလို့တောင်မရဘူး ဖြစ်နေတာ့၊ အခန်းထောင့်က စာကြည့်စားပွဲစီ ခြေထောက်တွေ သယ်ဆောင်ရာ အလိုက်သင့် သွားထိုင်လိုက်မိ့ပါတယ်၊ လက်တွေကလည်း သူအလိုလို ကျွန်ပျူတာ မော်နီတာကို ဖွင့်ပြီးသား တစ်ဆည်တည်း ဆိုသလိုမျိုး ခေါင်းထဲက စာသားတစ်ချို့ထွက်ကျလာတယ်၊ စာစရိုက်မလို့ လုပ်နေတုန်း ကျွန်တော်စိတ်ထဲ တစ်မျိုးလေးဖြစ်သွားသမို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညာဘက်အခန်းထောင့်ကို သေသေချာချာ စူးစိုက်ကြည့်မိ့တယ်၊ သေချာပါတယ် လူတစ်ယောက် ကြုံကြုံလေးထိုင်နေတယ်၊ နောက်တစ်ခု ပိုသေချာတာကတော့ အဲ့ဒီကောင် သူခိုးလုံးဝမဖြစ်နိူင်ဘူးဗျ၊ သူရောက်နေတာ တော်တော်လေးကြာ နေပြီဗျ၊ ကျွန်တော်သတိ့ မထားမိ့လိုဖြစ်လိမ်မယ်။\n“ဟေး ... မင်းဘယ်သူလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့အိပ်ခန်းထဲရောက်နေရတာလဲ”\nဘာမှပြန်မဖြေဘူး၊ ပေကပ်ကပ်လုပ်နေတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း Flash Light ယူပြီး ထိုးမယ်လုပ်တော့မှ၊\n“ဟေ့လူ ... ဓာတ်မိးနဲ့တော့မထိုးပါနဲ့ဗျာ၊ ကျွန်တော် တစ်ခါတည်း မာလကီးယားသွားလိမ့်မယ်ဗျ၊ ကျွန်တော်က...” “ည” ပါ....\n“ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် ည ပါ”\nခက်တော့နေပါပြီ၊ ဒီအရူးတစ်ကောင် ဘယ်လို လုပ်ပြီး အခန်းထဲဝင်လာပါလိမ့်၊ အလိမ္မာသုံးမှ ဖြစ်မယ်....\n“ဒါဆိုလဲကောင်းပြီ မင်းဘာလို့ ငါ့အခန်းထဲဝင်လာပြီး ခုလိုတိတ်တိတ်လေး ထိုင်နေရတာလဲ”\n“ကျွန်တော် တွေ့ကရာတွေသွားစားပြီး၊ ဗိုက်ထဲအခံရခက်တာနဲ့၊ ဂျွမ်းထိုးလိုက်တာဗျ၊ အထိုးလွန်ပြီး ခင်ဗျား အခန်းထဲရောက်လာတာဘဲ”\n“ပြန်ထွက်မယ်လုပ်တော့၊ ခင်ဗျား အခန်းဝက အဘိုးကြီးက ပေးမထွက်ဘူး”\nဟေး.. ကြားသားမိုးကြိုး ငါလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ အိပ်ဖန်စောင့် မခန့်ထားရပါကလား၊ ခက်တော့နေပြီ\nအိပ်ချင်စိတ်တို့ ဘယ်လို့ အငွေ့ပျံသွားသည် မသိ့။\n“မင်း ၀င်လာတုန်းက ဂျွမ်းထိုးဝင်လာရင် ဂျွမ်းထိုးပြီး ပြန်ထွက်သွားပေါ့ကွ...”\n“ဟုတ်သားဘဲ.... ကျွန်တော်ကြိုးစား ကြည့်လိုက်ဦးမယ်”\nဒုန်း ဒုန်း ဂ လုန်း......\nဟိုက် အကျိုးနည်း ဘယ်ကဘယ်လို ရောက်လည်သည် မသိ့သသေား Royal Whiskey ပုလင်းပြားလေး ကျွန်တော့ ခြေထောက်နား လာကျတယ်လေ...\n“ကဲ ခင်းဗျားတွေ့ပြီးလား အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်ဗိုက်ထဲက ထွက်ကျလာတာဗျ၊ ဘာတွေးမှန်း မသိ့ဘူး စွတ်ရွတ်ပြီး ၀ါးမိ့တာ”\n“ အခုတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီး၊ ခင်ဗျား အခန်းထဲရောက်ကတည်း ကဘာဖြစ်တယ် မသိ့ဘူး၊ ကျွန်တော်ဂျွမ်းထိုးလိုမရတော့ဘူး”\n“ထိုးလိုက်တိုင်း ဇောက်ထိုးကြီးဖြစ်ပြီး ရပ်ရပ်သွားတယ်”\n“အဲ့လို ထွက်ကျလာတာတော့ ပထမဆုံး အကြိမ်ဘဲ”\nဘုရားရေ၊ သူပြောတာတွေ နားထောင်ပြီး ကျွန်တော်တောင် ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်လာသလိုဘဲ...\nကြောက်စိတ်တော့ မ၀င်မိ့ဘူး၊ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဆိုစိတ်ဝင်စားတတ်တဲ့ အကျင့်ကြောင့်ထင်တယ်၊ ထပ်မေးမိ့တယ်...\n“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါဆို မင်းဗိုက်ထဲမှာ ခုနပုလင်းပြားလေး လိုမျိုး အရာဝတ္ထုပညစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်ရှိနေသေလဲ”\n“အင်း အနည်း ဆုံးခြောက်မျိုးလောက်တော့ ကျန်နေဦးမယ်ဗျ”\nဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်လည်း မျက်လုံးပြူးသွားတယ်ဗျာ..\n“ခင်ဗျား မျက်လုံးကြီး အဲ့လိုပြူးနေတာ တော်တော်ရီစရာ ကောင်းတယ်နော်” တဲ့\nသေတော့မှာဘဲ၊ အရေးထဲ အဲ့ဒီ “ည”ဆိုတဲ့ကောင်က ရီနေသေးတယ်၊ သတိ့ထားမိ့တာ သူ့ရီသံကိုက ခြောက်ခြောက် ကပ်ကပ်ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကိုဘဲ....\n“မင်းကရီနိူင်သေးတယ်နော်၊ ငါမင်းကို ဘယ်လို ကူညီရမလဲ လို့စဉ်းစားနေတာဟ”\n“အေးဗျာ တစ်ခုတော့ရှိတယ်၊ ခင်ဗျားမရွံတတ်ဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲကနေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု နှိုတ်ထုတ်ပေးပါလားဗျာ”\nအရေးထဲ ကျေးဇူးတွေလှိမ့်တင်နေပြန်ပါပြီ၊ ကျွန်တော် အပြေးအလွှား စဉ်းစားနေတာက တစ်ခါသုံးလက်အိတ်တွေ ဘယ်နားမှာပါလိမ့် ဆိုတာကိုဘဲဗျ\n“အေး... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုမင်းခနစောင့်၊ ငါပြန်လာခဲ့မယ်”\nပြောပြောဆိုဆို မီးဖိုချောင်းကို ထထွက်လာလိုက်ပါတယ်၊ တစ်ခါသုံး လက်အိတ်တစ်စုံ အကျနအ၀တ်ပြီး ပြန်ဝင်လာတာမြင်တော့။\n“ခင်ဗျား လက်အိတ်ကြီးက အသည်းယားစရာကြီးဗျာ၊ အဲ့ဒါကြီး ကျွန်တော်ဗိုက်ထဲကျန်ခဲ့ရင် သုံးနှစ်လောက်တော့ ကောင်းကောင်း ခံစားရဦးမှာဗျ”\n“ကဲပြော ဘယ်နေရာက နှိုတ်ထုတ်ရမှာလဲ၊ မင်းရင်ဘတ်ကို မခွဲဘဲနဲ့ ဘယ်လိုနှိုက်လို့ ရမလဲဟ”\n“ရပါတယ် ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော်က ပါဝါမတူဘူးလေဗျာ၊ ဒီအတိုင်းသာနှိုက်လိုက် သူအလိုလို ရင်ကွဲသွားလိမ့်မယ်”\nကျွန်တော်လည်း မချင့်မရဲနှင့် သာသာယာယာ ညရင်ဘတ်ကို လက်အိတ်စွတ်ထားတဲ့ လက်ဖြင့် နှိုက်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ၊ ပုလင်းပုပု သေးသေးလေး တစ်လုံးစစမ်းမိ့တယ်၊ အသာဆွဲထုတ်ကြည့်လိုက်တော့၊ Spirulina ဘီယာ ပုလင်းပုလေး ဖြစ်နေတယ်ဗျာ။\n“အဲ့ဒီပုလင်းပုလေး ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခ အပေးဆုံးဘဲ”\n“ကဲ ဒီတစ်ခါ တတိယမြောက် အရာဝထ္တကို နှိုက်ထုတ်မယ်”\nဒီတစ်ခါစမ်းမိ့တာက ရှည်ရှည်မျှောမျှောနဲ့ ရဘာဘူဖောင်းလိုအရာ ၀ထ္တုတစ်ခု၊ ဆွဲထုတ်ပြီးကြည့်လိုက်တော့ ဟိုက်ရှားဘား ပုတ်သင်ညိုပါလား။\n“ဂျယ်လီ မှတ်လို့ ၀ါးမိ့ပါတယ်၊ ကြော်ငြာတွေ့မှ ပုတ်သင်ညိုဖြစ်မှန်သိ့တယ်”\n“ဟေး ဟေး ငါ့အိပ်ခန်းထဲ မအံချနဲ့လေကွာ”\n“ကဲကဲ မင်းလက်မြန်မြန် သက်သာအောင်၊ ငါမင်းရင်ဘတ်ကို ဆွဲခွဲထားမယ်၊ မင်းကနှိုက်ထုတ် ဟုတ်ပြီလား”\n“အင်း အဲဒါပိုကောင်းတယ် မြန်မြန်ပြီးတာပေါ့”\nကျွန်တော် ညရဲ့ရင်ဘတ်ကို ဆွဲခွဲလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ၊ ညနှိုက်ထုတ်လိုက်သော လက်ကျန်ပစ္စည်းလေမျိုးကတော့ဖြင့်\nဟော့ဒေါ့ အမှတ်ဖြင့် မျိုချလိုက်တော့ အတောင်ပံပါတဲ့ Eva ရယ်၊ ကြေမွနေတဲ့ ရီးစားစာ တစ်ထုပ်ရယ်၊ မှင်ကုန်နေတဲ့ ဘောလ်ပင်တစ်ချောင်းရယ်၊ ပြီးတော့ ကွဲနေတဲ့ကြည့်မှတ်တစ်ချပ်ရယ်ပေါ့။\n“နောက်ကျုပ်ခုလို ဒုက္ခရောက်ရင်၊ ခင်ဗျားစီကိုလာမှ ထင်တယ်”\n“ဒီမှာကိုယ့်လူ မင်းလာရင် ငါအိပ်ရေးပျက်တယ်၊ သန်းခေါင်မတိုင်ခင်လာချင်ရင်လာခဲ့”\n“အဲ့ဒါတော့ မဖြစ်ဘူးဗျ၊ ကျွန်တော့်က သန်းခေါင်ကျော်မှ စပြီးဝါတီးဆွဲလို့ ရတာလေဗျာ”\n“စိတ်ချပါ ကျွန်တော်ညတိုင်း ဒုက္ခမပေးပါဘူးဗျ”\n“တစ်လ တစ်ခါလောက်ပေါ့၊ စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ တွေ့သမျှ စွတ်ရွတ်မျိုချလိုက်တာ ခုလိုဖြစ်ကုန်ရောဗျာ”\n“မင်းကို ကူညီပြီးစကားပြောရတာ ငါအိုက်သလိုလိုဘဲ၊ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ဦးမှပါ”\n“ဟေး... ၊ ညဆိုတဲ့ကောင်ထအော်တယ်”\nဘယ်လုအူကြောင်ကြောင်ကောင်လဲဆိုတဲ့ အကြည့်နှင့် ကျွန်တော်သူ့ကိုကြည့်တော့ ပြုံးပြတယ်၊ ဒီကောင့်သွားတွေး ဖြူဖွေးနေတာ သတိ့ထားမိ့တယ်။\n“ကျွန်တော်လစ်လို့ ရပြီလေ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပြီးလေ”\n“ကျေးဇူးဘဲဗျာ၊ ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ညကို ရင်ခွဲကုသပေးတဲ ခွဲစိတ်ဆရာခင်ဗျားကို ကျေးဇူးပါ”\n“မင်းကျေဇူးတွေ ငါ့အိပ်ခန်းထဲပြည့်သွားဦးမယ်ဟ ဖြေးဖြေး”\n“နောက်လည်း ခုလို ဒုက္ခတွေရင်လာခဲ့ပါရစေနော်”\n“ငါကူညီနိူင်တာဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါအကောင်းဆုံးကူညီပါတယ်၊ အချိန်မရွေး မင်းလာနိူင်ပါတယ်”\nညထွက်သွားတော့မှ ကျွန်တော်လည်း အခန်းရှင်းလင်း၊ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး အိပ်ရာဝင်ခဲ့ပါတယ်၊\nမနက်နေတော်တော် မြင့်တောမှ ကျွန်တော်အိပ်ရာနိူးပါတယ်၊ ညတုန်းကေတော့ ခွဲစိတ်ခန်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်အိပ်ခန်း၊ အခုတော့ သူဘာမှ မသိ့သလိုနဲ့ အေးအေးဆေးဆေးဘဲဗျ။\nပြီးတော့သတိ့ထားမိ့တာက၊ အိပ်ရာဘေးကဖတ်လက်စ စာအုပ်တစ်အုပ်၊ စာအုပ်အမည်က “ညကို ရင်ခွဲကြည့်ခြင်း”တဲ့ဗျ....\nPosted by Nay Linn Aung at 7:35 PM No comments:\nမင်းဒီကို မလာခင်၊ မင်းကစ ဆက်သွယ်တာလား၊ ငါဆက်သွယ်တာလား၊ မင်းနေဖို့ အခန်းဆိုလို ငါ့မှာ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ လိုက်ရှာရတယ်၊ လာတော့လည်း လေဆိပ်ဆင်းကြိုပြီး လိုက်ပို့ရတယ်။ နောက်တော့ မင်းအဲ့ဒီအခန်းမှာ အဆင်မပြေဘူး၊ ငါလည်း အလုပ်နဲ့ နီးနီး နေမလို အခန်းရှာတော့ မင်းအတူတူ နေချင်တယ်ဆိုတာနဲ့ ငါတို့ အတူနေဖြစ်ကျတယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက မရှိအတူ ရှိအတူ ငါတို့နေခဲ့ကျတယ်။\nမင်းစဉ်းစားကြည့်စမ်းပါ ဟင်းချက်စရာ ၀ယ်လည်းငါ၊ ဘီယာဝယ်လည်းငါ၊ တစ်ခါတစ်ခါ ငါမသောက်ဖြစ်ရင် မင်းသောက်ဖို့သက်သက် ၀င်ဝယ်ပြီး ငါသယ်လာတာပါ။ မင်းကို ငွေရေးကြေးရေး နဲ့ပတ်သက်ပြီ ငါပေးစရာရှင်းစရာမရှိပါဘူး၊ မင်းသာ အသုံးကြမ်းလို့ ပြတ်လတ်ရင် ငါ့စီကချေးတယ်၊ နေပြီး တော်တော်နဲ့ ပြန်မရဘူး၊ ငါအိမ်ကို ပိုက်ဆံပို့ပြီး လက်ကျန်နည်းနေတော့မှ ငါမတောင်ချင်းဘဲနဲ့တောင်းရတာပါ။\nငါလည်းတစ်ခါတစ်ခါ မင်းစီကချေးပါတယ်၊ ငါကအကြီးဆိုတော့ မင်းတောင်းစရာမလိုဘဲ ပြန်ဆပ်ပါတယ်။ ငါဘယ်တုန်းကမှ မင်းစီမှာ အကြွေးတင်မကျန်ပါဘူး၊ လေဆိပ်မှာ တောင်းတဲ့ ၂၀ မင်းမေ့နေတာပါ၊ မင်းစီက ငါရစရာရှိတယ်၊ မင်းပြန်ခါနီး အိမ်မှာ သောက်မလို့ ပစ္စည်းတွေ ၀ယ်တုန်းက ဘယ်လောက်ကုန်လဲ လိုရင်ကျွန်တော်ပြန်ပေးမယ် ဆိုတာ မှတ်မိ့လား၊ အဲ့ဒီတုန်းက မင်းကိုငါပေးစရာရှိတာကို မပေးနဲ့တော့ အစ်ကိုစိုက်ဝယ်လိုက်ပါ လိုတာကျွန်တော် ထပ်ပေးမယ်လိုပြောတာ ဘယ်သူလဲ ? နောက်ပြီးတော့ မင်းနဲ့ငါ အသက် (၁၀) နှစ်လောက်ကွာတယ်ငါ့ညီ မင်းမူးမူးလာရင် ငါအိမ်ကို ငါဘာသာငွေပို့တဲ့ကိစ္စ မင်းနဲ့ဘယ်လိုပတ်သက်လို ဆရာလုပ်တာလဲ ငါစဉ်းစားလို့မရဘူး၊ ငါဘယ်သူ့စီကမှ ပိုက်ဆံချေးပြီး အိမ်ကိုမပို့ဖူးပါဘူး၊ ငါ့ပညာနဲ့ငါ ထိုက်တန်တဲ့လစာကို ခြိုးခြံသုံးပြီး အိမ်ကိုပိုတာပါ၊ ငါ့လိပ်ပြာငါသန့်ပါတယ်။\nအခုဖြစ်တဲ့ဖုန်းကိစ္စ လိုင်းမလျှောက်ခင်ကတည်းက ငါမင်းကိုပြောတယ် ဖြစ်လာတဲ့ပြဿနာ မင်းတာဝန်ယူပါမယ်ဆိုတဲ့ စကားကြောင့် ငါလျှောက်ပေးလိုက်တာပါ၊ ငါကိုယ်တိုင် ဖုန်းခ SGD 1700 လောက် ဆောင်ခဲ့ရတော့၊ ငါလည်းကြောက်တယ်၊ ငါပိုက်ဆံလာရှာတာပါ၊ ပိုက်ဆံဖြုန်းဖို့လာတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းမပြန်ခင် မင်းလိုင်းပိတ်မယ်ပြောတယ်၊ တစ်ကယ့် တစ်ကယ့်တမ်းကျတော့ မင်းမပိတ်သွားဘဲ ခေတ္တလိုင်း pause လုပ်သွားတာပါ၊ အဲ့ဒါမင်းသိ့ပါတယ်။ မင်းပြောတော့ ဖုန်းခကြေပြီးပြောတယ်၊ မင်းပြန်မှ ကြွေးကျန်တယ်စာလာလို့ မင်းစီတောင် ငါပို့လိုက်ပါသေးတယ်။\nလယ်ပြင်မှာ ဆင်သွားသလိုရှင်းရှင်းကြီးဘဲကွာ မင်းလိုင်းပိတ်သွားတယ်ဆိုခဲ့ရင် ငါကဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းဖုန်းနံပါတ်ကို ဆက်သုံးလို့ရမလဲ၊ လူတိုင်းတွေးရုံနဲ့တင်သိ့သာပါတယ်။\nမင်းကိုငါဖုန်းဆက်တော့ ပထမတော့ အချိုသပ်ပြီးပေးမယ်ပြောတယ်၊ နောက်တော့ သင်္ကြန်ပြီးမှ ပေးပါရစေလို့ပြောတယ်၊ နောက်တော့ နေမိုးသန့်စီလွှဲမယ်လို့ပြောတယ် မင်းစဉ်စားကြည့်စမ်းပါ ဘယ်သူလွန်သလဲလို့၊ ငါမင်းအဖေ စီဖုန်းဆက်တော့လည်း၊ ငါ့အသံမှန်း မင်းသိ့သိ့နဲ့ ဘယ်သူလဲ၊ အဖေအိမ်မှာ မရှိဘူးလို့ ပြောတာလည်းမင်းပါဘဲ။\nငါဘက်ကို စဉ်းစာကြည့်လေ၊ ငါဒေါသထွက်တော့ ဆဲမိ့တယ်၊ အဲ့ဒါကို မင်းကအခွင့်ကောင်းယူ ပုံကြီးချဲပြီး မင်းအပြစ်လွတ်အောင် ကလိမ်ကကျစ်ဥာဏ်သုံးတယ်၊ ငါမင်းအမေကို တောင်းပန်ဖို့ ၀န်မလေးပါဘူး၊ အချိန်မရွေးနေရာမရွေး တောင်းပန်နိူင်တယ်၊ မင်းငါ့ကို ပြောဆိုတာတွေကိုလည်း ပြန်တောင်းပန်ဖို့စဉ်းစားထားပါ၊ ငါကဆဲလိုရိုင်းတယ်ဆိုရင် မင်းကငါ့ထက် ပိုအောက်တန်းကျတယ်၊ မင်းကငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ငါ့ကိုပါ သပုတ်လေလွင့် သတောင်းစား သာသာပြောတယ်၊ လူဆိုတာကိုယ့်ဘက်ကိုယ် ကြည့်ကျရင်တော့မှန်တယ်ထင်မှာဘဲ၊ မင်းသေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ငါ့ညီ လူရဲ့ တန်ဖိုးက ပိုက်ဆံနဲ့ တိုင်းတာလို့မရဘူး၊\nမင်းမပေးလည်း အဲ့ဒီပိုက်ဆံ ငါဆောင်ရမှာဘဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့မင်းကို ငါ့ကညီတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး ယုံကြည်မိ့တာကို၊ ငါ့အလုပ်ကို အထိ့ခိုက်မခံနိူင်ဘူး၊ ပိုက်ဆံရှာရတာလွယ်ပါတယ်၊ နာမည်ကောင်းရဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပြောရရင် ငါတော်တော်လေးကို အံ့သြ နောင်တရမဆုံးဖြစ်ရတယ်။ အခုငါကိုယ်တိုင်တောင်မှ Prepaid ကဒ်ဖုန်းဘဲကိုင်ထားပါတယ်၊ အားလုံးကို သေသေချာချာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားအောင်လို့ ဒီစာကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မင်းစီကို ပို့တာပါ။\nPosted by Nay Linn Aung at 11:25 AM No comments:\nကျွန်တော် စာမရေးတတ်ဘူး၊ သူများတွေဖတ်ကောင်းအောင် ရေးချင်တယ်၊ စာဖတ်အားနည်းတာလည်းပါမှာပေါ့လေ။\nကျွန်တော်လက်တွေလှုပ်ရှားပြီးတိုင်း ကျွန်တော်နောင်တမရချင်သလို၊ သိပ်လည်းအားမရဘူးဗျာ၊ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ စာရေးဆရာဖြစ်နေတဲ့သူ ရှိသလို၊ တရားဟောဆရာလည်း ရှိတယ်ဗျ၊ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ သံယောဇာဉ်တွယ်တာစရာ မရှိခဲ့ရင် တရားဟောဆရာ လုပ်မယ်လို့ စိတ်ကူးမိ့တယ်၊ ဘုရားအလိုတော်မရှိဘူး ထင်တယ်ဗျ။\nအလွန်တရာမြတ်နိုးတွယ်တာစရာ ကောင်းတဲ့ မိ့သားစုလေးကို ၂၀၀၂ မှာ ကျွန်တော်နဲ့သူမ စတင်တည်ဆောက်ကျတယ်၊ အခုထက်ထိ့ကို တက်ညီလက်ညီ ရှိတုန်းပါဘဲ။ နားလည်မှုတွေကိုယ်စီ ရှိထားလေးတော့ ဘယ်နေရာ ဘယ်ကိုရောက်ရောက် အဲ့ဒီသံယောဇာဉ်လေး နှစ်မျှင် ကျွန်တော့်ရင်ထဲ အမြဲတမ်းရှိနေတယ်ဗျ၊\nအားတိုင်း ချချရေးဖြစ်တယ်၊ သိပ်အဆင်မပြေတာတွေတော့ Draft ထဲမှာ ခုထိ့တော်တော်များများ ရှိနေသေးတယ်၊ အသက်အရွယ်ရလားလို့ ဖြစ်မယ်၊ တစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ့်ခေါင်းထဲမှာ စာသားတွေကောင်းတွေ ပေါ်လာတတ်တယ်၊ ခက်တာက ချမရေးထားမိ့ရင် အငွေပျံသွားတာဘဲဗျ၊ မှတ်စု စောင့်လေ့မရှိတော့လည်း ခက်သားလား\nတစ်ချို့တွေက ကျွန်တော့်ကိုလှောင်ကျတယ်၊ တစ်ချို့တစ်လေကတော့ အားပေးပါတယ်။ အဲ့ဒါတွေကို ကျွန်တော်သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်အားဘူးဗျ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်လက်ရာတွေက သိပ်ပြီး ချာတူလန်နေသေးတယ် ထင်လို့ပါ၊ ငယ်ငယ်တုန်းက စားကျက်စာဖတ်ပြင်းနဲ ဒဏ်တွေလည်းပါမယ်ထင်တယ်။\nနောက်တစ်ခု သေချာက ကျွန်တော့်လက်ရေးကို မြင်ရင်ရီကျလိမ့်မယ်၊ ပဲပင်ပေါက်ကို အမြှီးဖြတ်ပြီး စာရွက်မှာ ကပ်တာ ပိုတောင် လှနေနိူင်ပါတယ်၊ တော်သေးတာက ကျွန်တော် မြန်မာစာ ကောင်းကောင်းရိုက်နိူင်တယ်ဗျ၊ ပြောချင်တာ လူငယ်တွေ ခေတ်ကို အမှီလိုက်နေတဲ့ လူငယ်တွေ စာများများဖတ်ပါ၊ မှတ်ပါ၊ ကောင်းသင့်သော် အတွေးအခေါ်များကို ဆန်းသစ်သထက် ဆန်းသစ်အောင်\nထပ့်ဆင့်တွေးခေါ်ကြည့်ပါ၊ ရတာကို ချရေး အဲ့ဒါ တစ်ကယ်လိုအပ်ပါတယ်။\nPosted by Nay Linn Aung at 11:23 AM No comments:\nမသိ့ကိန်းများ စုံစည်းရာ ???\nမနက်မိုးလင်းတိုင်း စရူမိ့တဲ့ ၀င်သက်ထွက်သက်တိုင်းမှာ လိုအပ်ချက်တွေ တော်တော်များ ပါဝင်လာတဲ့နေ့ရက်တွေ ဘယ်တော့များမှ ကုန်ဆုံးမည်မသိ့....\nနေ့ရက်တိုင်းပုံမှန် လည်ပတ်နေကျ စက်ယန္တရားများကဲ့သို လှုပ်ရှားသွားလာရသည်မှာ လွန်စွာခက်ခဲလှပေသည်၊ ခင်မင်တွယ်တာ တတ်သော နှလုံးသားတစ်စုံ ဘုရားသခင်က အဘယ်အတွက်ကြောင့် ပေးအပ်ခဲ့လေသိမသိ့...\nဒီအသိ့ဥာဏ်၊ ခံစားမှု နှင့် အတတ်ပညာ များကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဘုရားသခင်ကကို အပြစ်တင်ရမည်ဆိုလျှင် မည်ကဲ့သို တုန့်ပြန်ကျမည်မသိ့...\nဒီခရီး ဘယ်အတိုင်းအတာ အထိ့ ငါဆက်သွားရဦးမှာလဲ၊ ဘယ်ပုံနဲ့ ခရီးဆက်ရဦးမလဲ၊ ကြမ်းတမ်းမယ်၊ ဒုက္ခများမယ်၊ အဆင်ပြေကောင်းပြေမယ်၊ ကြုံတွေ့ရသမျှ ကြံ့ကြံ့ခံနိူင်ဖို့ ကြင်သူနှစ်ယောက် ငါ့မှာရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ မသိ့ကိန်းတွေကို သူတို့လည်းမသိ့...\nအသွေးအသားကို ဈေးကစားသလိုမျိုး ကံကြမ္မာကို ဈေးကစားခဲ့ရင် အရှုံးအမြတ်အတွက် ခင်ဗျားဘယ်လိုစဉ်းစားသလဲလို့ မေးခဲ့ရင် ဖြေစရာ အဖြေကို မသိ့...\nကျွန်တော်အလိုချင်ဆုံး ကင်မရာတစ်လုံးရယ်၊ ကွန်ပျူတာ တစ်လုံးရယ်၊ ဂစ်တာတစ်လက်ရယ် ကျွန်တော့် မိ့သားစုလေးရယ် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဘယ်တော့မျာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရမည်မသိ့...\nကိုယ့်အတ္တကိုယ် ထမ်းပိုးပြီး ဘ၀ခရီးရဲ့ ရေစုန်ရေဆန်ထဲမှာ ခရီးသွားဧည့်သည်ချင်း ကူညီရိုင်းပင်းရမယ်အစား ဘယ်အတွက်ကြောင့် ထိုင်ခုံလုတမ်း ကစားချင်ကျသည်ကို မသိ့...\nလူဘ၀ဟာရခဲးလွန်းလှသလို တိုးတောင်လွန်းတာ လူတိုင်းသိ့ပေမယ့်၊ ကြိုတင်မသိ့နိူင်တဲ့ မနက်ဖြန်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ဖိုး အားအင်များ ဘယ်ကရမည်ကို မသိ့...\nငါဟာ ငါမဟုတ်တော့သလို၊ ငါမရှိတဲ့နေ့ရက်များစွာ ငါကိုယ်တိုင် ဘယ်လိုဖြတ်ကျော်ခဲ့လေသည် မသိ...\nPosted by Nay Linn Aung at 9:32 PM No comments:\nBlogger နဲ့ ကျွန်တော်...\nကျောက်ခေတ်မှာ ကျောက်သားပေါ် စာထွင်းတယ်၊ နောက်တော့ ကျောက်သင်ပုန်း၊ ပြီးတော့ စာရွက် စာအုပ်တွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါ စာပေ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ Media တွေကို ကျွန်တော် သိ့မြင်သမျှပေါ့လေ၊ အခု IT ခေတ်ကြီးထဲရောက်ပြန်တော့ ကမ္ဘာရွာကြီး ဖြစ်လာသမို့ Forum, Portal & Blog ဆိုပြီးတော့ Media အသစ်အသစ်တွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု မိတ်ဆက်လာကျပါတယ်။\nအဲ့ဒီအထဲမှာ ကျွန်တော့်အသည်းစွဲ ကတော့ Blogger ပါဘဲ၊ လွယ်ကူတယ် ရိုးရှင်းတယ် လုံခြုံစိတ်ချရတယ်၊ စသုံးမိ့ကတည်းက တစ်နေ့ တစ်ခေါက်လောက် မသုံးရရင် ကျွန်တော် တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်ဖြစ်နေတယ်၊ Blogger တစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို ကျွန်တော်လိုက်လေ့လာမိ့တယ်၊ အမှန်တော့ဗျာ ကျွန်တော်တို့လို့ Blogger တွေက True Story ကိုပိုပြီး Contribute လုပ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ယူစပါတယ်၊ အဲ့ဒါမှလည်း ကိုယ့်ရဲ့ စာဖတ်ပရိသတ်ကို လေးစားရာ အကျိုးပြုရာရောက်မှာပေါ့၊ ကျွန်တော့်လို စကားပြေဘဲ ရေးတတ်တဲ့သူအဖို့တော့ ကျွန်တော့် အယူအစက မှန်ကောင်း မှန်ပါလိမ့်မယ်၊ တစ်ချို့ တွေကျပြန်တော့ ရသမြောက်အောင် ရေးတတ်သမို့ ဖတ်ပြီးတာနဲ့တင် ခေါင်းထဲမှာစွဲမြဲနေလောက်ပါတယ်\nကျွန်တော့်ရဲ့အားလပ်ချိန်တော်တော်များများကို Blogger ကပိုင်ပါတယ်၊ GTalk လာပြောမယ့် ကြင်နာသူကို စောင့်ရင်း Blogger ပေါ်မှာ ကျွန်တော့် ခံစားမှုတွေကို အံချနေရတာ ခုဆိုရင် ၁နှစ်နှင့် ၇လ တင်းတင်းပြည့်ပြီဗျ၊ အိမ်မှာဆိုရင် မီပြတ်တာနဲ့ ကိုယ့်ဝင်ငွေကလည်း Computer တစ်လုံး ၀ယ်သုံးနိူင်ဖို့ မပြောနဲ့ မိ့သားစု အတွက် မနည်းကို ကျားကန်ထားရတာနဲ့တင်ကို ဘာမှ စိတ်မကူးနိူင်ဘူးလေ၊ စိတ်ကူးတယ်ဆိုလို့ စိတ်ကူးယာဉ်သက်သက် လိုတော့ မယူစပါနဲ့ဦးဗျ၊ တစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ်သိ့တာ တတ်တာကို ဝေမျှတယ်၊ ခံစားချက်ကို တင်ပြတယ်၊ ရသတစ်ခုခုလည်း ရစေချင်ပါတယ်။\nဒီမှာက ကိုယ့်မြေကိုယ့်ရေ မဟုတ်လေတော့ စိတ်ဖိ့စီးမှုက နှစ်စလောက်ပိုပါတယ်၊ သွားလာ နေထိုင်စားသောက်တာကို အမြဲသတိ့မပြတ်နေရသလို အလုပ်ခွင်မှာ အဆင်ပြေအောင် ပိုပြီး ကြိုးစားရတယ်၊ တစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ့်စိတ်ထဲ ရူသွင်းနေရတဲ့လေကိုက တစ်မျိုး ဖြစ်ဖြစ်နေတယ်ဗျာ၊ မိ့သားစုကို လွမ်းပြီဆိုရင်တော့ ပိုလို့တောင်ဆိုးပါသေးတယ်၊ တစ်ခါ တစ်ခါ ရန်ကုန်က ပုလင်းတူ ဗူးဆို့ ညီအစ်ကိုတွေကို သတိ့ရတယ်၊ သူတို့နဲ့ ၀ိုင်းဖွဲ့ဖို့ ဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက် မဖြစ်နိူင်ဘူးလေဗျာ၊ ဒီမှာက အဲ့ဒီဇိမ်ခံပစ္စည်း အသုံးအဆောင်တွေက ဈေးတအားကြီးလွန်းလှပါတယ်၊ အလွန်အကျွံလုပ်လိုက် ရင် တစ်လလုံး ရေသောက် ဗိုက်မှောက် ဆိုသလို ဖြစ်နိူင်တယ်ဗျ၊ အိမ်မှာဆိုရင်တော့ ကိုယ်စိတ်ကြိုက်ပေါ့ဗျာ၊ ကိုယ့်မြေ ကိုယ့်ရေမဟုတ်ဆိုတဲ့ အသိ့က တစ်ခါတစ်ခါ လုံခြုံမှု သိပ်မရှိသလိုခံစားရပါတယ်၊ အဲ့ဒါတွေကြောင့် စိတ်ဖိ့စီးမှုနှစ်စပိုတယ်လို့ ဆိုတာပါ။\nအလုပ်အဆင်ပြေပေမယ့် နေထိုင်စရိတ်ကထောင်း မိ့သားစုကို စိတ်တိုင်းကျ မထောက်ပံ့နိူင်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော်အလိုမကျ ဖြစ်ဖြစ်လာတယ်၊ ငါဘာလို့ အဲ့လောက် အသုံးမကျသလဲပေါ့လေ၊ စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်မပါလေတော့ သေသေချာချာ ပြန်စမ်းစစ်ဖြစ်တယ်၊ လူမှုရေး၊ ပညာရေး၊ စီးပွားရေး အစစ အရာရာ ငါတို့ ဘာလောက်နောက်ကျန်နေခဲ့သလဲ ဆိုတာကိုပေါ့ဗျာ၊ ခေါင်မိုးမှ မလုံတာ မိုးယိုတာ မဆန်းဘူးပေါ့ဗျာ၊ မလုံတဲ့ခေါင်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ နိူင်ငံသားတိုင်း တာဝန်ကိုယ်စီရှိတယ်လို့ ကျွန်တော့်ခံစားမိ့တယ်ဗျာ၊ တတ်နိူင်တဲ့ဘက်ကပေါ့လေ။ ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်ဘက်က အကောင်းဆုံး အတတ်နိူင်ဆုံး ဖြစ်အောင်လုပ်တယ် ကူညီတယ် လုပ်ဆောင်တယ်ဗျ၊ အဲ့ဒါကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲက အမှန်တရားပေါ့လေ၊ စိတ်ထားကောင်းကောင်း ထားတော့ ကိုယ့်အတွက်လည်း မကောင်းမသင့်တာတွေ မဖြစ်နိူင်ဘူးလေဗျာ၊ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ကူညီစောင်မမည့်သူ တစ်ယောက်မဟုတ်တစ်ယောက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်၊ လူတိုင်း လူတိုင်း စိတ်ထားကောင်း၍ ကံကောင်းနိူင်ကျပါစေဗျာ။\nPosted by Nay Linn Aung at 3:52 PM No comments:\nနာဂစ်အလွန် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ပြုပြင်ရေးတွေ ပြီးကာစမှာ ကျွန်တော် ပြည်ပကို ထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြင်းပြင်း ပြပြ စဉ်းစားပြီး အာရုံစိုက် လုပ်ကိုင်လာပါတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ဘဲ ၂၇ မေလ ၂၀၀၈ မှာ ကျွန်တော် ဒီကျွန်းပေါ် စရောက်လာပါတော့တယ်၊ ကျွန်တော်မိ့သားစုနဲ့ အတူလေယာဉ်ကွင်းဆင်းတော့ သားသားရယ်၊ မြတ်ကလေးရယ် ဘာမှ မဖြစ်သလို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဘဲဗျ၊ Check in counter ကိုတက်သွားတော့မှ စတာဘဲ သားသားကလည်းငို၊ မြတ်ကလေးလည်းငိုလို့ ကျွန်တော်လည်း မျက်ရည်ဝဲလို့ပေါ့ဗျာ၊ Boarding Lobby ရောက်တော့ ကျွန်တော်ဖုန်းခေါ်ဖို့ ရပ်စောင့်နေတယ် ကိုယ်အရှေ့က ဖုန်းဆက်နေတဲ့ အမျိုးသမီးက တော်တော်နဲ့ မပြီးနိူင်ဘူး၊ သားသားနဲ့ မြတ်ကလေးကို နှုတ်ဆက်မလို့ပါ၊ တော်တော်ကြာတော့မှ လက်စသတ်သွားတော့ ဖုန်းကို အမြန်ကောက်ကိုက်ပြီး ခေါ်လိုက်မိ့တယ်၊ တစ်ဖက်က ငိုသံတွေကို ကြားရပြန်တော့ ကျွန်တော်ပါ ငိုချင်လာပြန်တယ်၊ သားသားနဲ့ မြတ်ကလေး ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ အထပ်ထပ်မှာပြီး ဖုန်းကို မချင် ချချင်နဲ့ ချပြီး လှည့်ထွက်ခဲ့ပါတယ်၊ ကိုယ့်နောက်က တန်းစီနေတဲ့သူတွေကို လေးစားရမယ်လေ။\nထိုင်ခုံအစွန်းဘက် နေရာလွတ်တစ်ခုမှာ ၀င်ထိုင်ရင်း တစ်ယောက်တည်း တိတ်တိတ်ကြေကွဲနေလိုက်တယ်ဗျာ၊ လေယာဉ်ပေါ်တက်ပြီး လေပေါ်စတက်တော့ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲက တစ်ခုခု ကျကန်ခဲ့သလို ခံစားနေရတယ်၊ မျက်စီမှိတ် အံကြီတ်ပြီး ခနလောက်တော့ နားလိုက်တယ်ဗျာ တော်တော့ကို ပင်ပန်းလွန်းလှပါတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ Changi ကိုရောက်တော့ မြင်ကွင်းတွေ ကအပြောင်ပြန်ဖြစ်ကုန်တယ်ဗျ၊ Public phone တွေကလည်း နေရာတိုင်း နီးပါး ရှိတယ်၊ Local နံပါတ်တိုင်းကို ကောက်နှိပ်ပြီးခေါ်လို့ရတယ်ဗျ၊ အဲ့ဒီမှ စတွေ့ တာဘဲဗျာ...\nဒီလိုနဲ့ လာကြိုတဲ့သူငယ်ချင်း လင်မယားကို ဖုန်းဆက်ရတယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက အရက်ဝယ်ဖို့ မသိ့သေးဘူးဗျ၊ ကျွန်းပေါ်မှာ .75 ဘဲရှိတယ်ဆိုတာနောက်မှ သိ့တာကိုဗျ။ အဲ့လိုနဲ့ Check Point ရောက်တော့ လူများနေတဲ့ queue မှာမစီဘဲ တော်သင့်တဲ့ queue မှာသွားစီဖြစ်တယ်၊ လေယာဉ်ပေါ်မှာ white card မဖြည့်ဖြစ်ခဲ့လို့ check point နားရောက်မှဖြည့်ရတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော် queue စိနေတုန်း Singaporean and PR Only ဆိုတဲ့ counter က officer ကလှမ်းခေါ်တယ်ဗျ၊ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ counter ကို ရောက်သွားတာ့ပေါ့ဗျ၊ passport ပေးလိုက်တယ် ပြီးတော့ air ticket တောင်းကြည့်တယ်၊ " How long you want to stay in Singapore ?" လို့မေးတယ်ဗျ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့် air ticket က တစ်နှစ်စာဖြစ်နေတာကိုး၊ ကျွန်တော်ကလည်း "I would like to stay one month only" လို့ဘဲ ခပ်တည်တည် နဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်ဗျာ၊ အဲ့ဒီတော့မှ သူ့အလုပ်သူဆက်လုပ်တယ် ပြီးတော့မှ ကျွန်တော်လည်း Lagged Belt ရှိရာကို ဆက်ထွက်လာလိုက်ပါတယ်၊ ကိုယ်ပစ္စည်းတွေ ကောက်ပြီးတော့ အထွက်ရောက်ခါနီးမှာ xray ဖတ်တယ်ဗျ၊\nအပြင်ရောက်တော့ သူငယ်ချင်းစုံတွဲက ငါတို့ MRT နဲ့ဘဲသွားမယ်ဆိုတော့ သွားလေလို့ ပြန်ပြောတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာက ဘာမှ သ်ိပ်များများစားစား ပါတာမှမဟုတ်တာကိုးဗျ၊ Service counter ရောက်တော့ e-Zlink ကဒ်ဝယ်တယ် Card Reader မှာ Tapping လုပ်ပြီး ရထား ပလက်ဖောင်းပေါ် ထွက်ခဲ့ပါတော့တယ်၊ MRT ပေါ် စတက်တက်ခြင်း ကျွန်တော့်ခံစားမိ့တာက လေကောင်းလေသန့်တွေကို တစ်ဝကြီးရှုလိုက်ရတာကိုပေါ့ဗျာ၊ သူတို့ အခန်းကိုရောက် ကျွန်းအချိန် 5:45 pm ဖြစ်နေပြီဗျ ရောက်ရောက်ချင်း GTalk နဲ့ဘဲ စကားပြောရတာပေါ့ဗျာ၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ရောက်တယ်၊ အဆင်ပြေတယ် ပါတယ်ပေါ့။ ညနေကျရင် ကျွန်တော်နေရမယ့် အခန်းကို အခန်းဖော်ညီလေး တစ်ယောက်နဲ့ ပြောင်းရဦးမယ်ပေါ့ဗျာ။ အဲ့လိုပြောပြီး ထပ်မှား မိ့တယ် သားသားနဲ့မြတ်ကလေးကို ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ပါ။ ရေမိုးချိုးပြီးတော့ သူငယ်ချင်းက ဖုန်းကဒ် လိုက်ဝယ်ပေးတယ်ဗျ၊ အခန်းဖော်ညီလေးကလည်း သူ့မှာ ပိုနေတဲ့ hand set ကို ဌားပေးပါတယ်၊ အဲ့ဒါနဲ့ ဖုန်းကိစ္စ ကအဆင်ပြေသွားတယ်။ ညနေရောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ နေမယ့် အခန်းကို ချီတက်ကျတယ်ပေါ့ဗျာ\nရောက်ရောက်ချင်းဘဲ အခန်းခနဲ့ စပေါ်တစ်လစာ ထွက်ပါလေရောဗျာ၊ ငါတော့ အလုပ်ရမှ ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့အတွေးတွေက ကျွန်တော့်ကို တစ်နင့်တစ်ပိုးနှိပ်စက်ကျတယ်ဗျာ၊ နှစ်ပတ်လောက်သာ ကြာတယ်ဘာမှ သိပ်မထူးခြားသလိုဘဲ၊ သုံးပတ်မြောက်တဲ့နေမှာ Walk in တစ်ခုရတော့ သွားဗျူးပါတယ် CCTV ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာပါ၊ အဆင်ပြေတယ် Job Training စဆင်းဆိုတော့ ကျွန်တော် အတော်ပျော်သွားပါတယ်၊ အဲ့ဒီမှာလည်း မြန်မာညီလေး တစ်ယောက်ရှိနေတော့ ကျွန်တော့်အတွက်က အဆင်ပြေသွားတာပေါ့ဗျာ၊ နှစ်ပတ်လောက် အလုပ်ဆင်းနေတုန်း နောက်ရုံးတစ်ခုကလည်း Interview ထပ်ခေါ်တယ်ဗျ၊ အဲ့ဒါနဲ့ ဘဲ အပြေသွားဗျူးဖြစ်တယ်၊ သွားဗျူးပြီးကတည်းက ကျွန်တော်စိတ်ကူးထဲ အဲ့ဒီရုံးမှာ အဆင်ပြေရင်ကောင်းမယ်လို့ စဉ်းစားပြီး ဆုတောင်းမိ့တယ်ဗျ၊ နောက် CCTV ရုံးက S-Pass တင်တော့ Reject ဖြစ်ပါလေရောဗျာ၊ အဲ့ဒီနေ့ ကျွန်တော် စိတ်ညစ်နေတုန်း ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ရုံးက Second Interview ခေါ်တော့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး ပျော်သွားတယ်ဗျ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့အလုပ်ကို ဘုရားအလိုတော်ရှိလို့ရခဲ့ပါတယ်\nအခုဆိုဘာလိုလိုနဲ့ ၂ နှစ်ပြည့်ခါနီးပြီဆိုတော့ တော်တော်လေးတော့ ကျင့်သားရနေပြီဗျ၊ အိမ်လွမ်းတာတော့ အရင်အတိုင်းပါဘဲဗျာ၊ တစ်ခါ တစ်ခါ တော်တော့်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ခံစားရပါတယ်၊ ဘာဘဲပြောပြောခုလို ရင်ဖွင့်ခွင့်ရလို့ ကျေးဇူးပါ၊ အားလုံးရွှင်လန်း ချမ်းမြေ့ကျပါစေဗျာ။\nPosted by Nay Linn Aung at 3:02 PM No comments:\nဘ၀မှာ ငါ ဘာတွေ...\nခါသီးခြင်း၊ မုန်ခြင်း ဆိုတဲ့ တရားတွေကို\nငါ ဘယ်လောက်စုဆောင်း မိ့ခဲ့သလဲ\nPosted by Nay Linn Aung at 1:57 PM 1 comment:\nမြေကြီးကလာတဲ့သူ မြေကြီးထဲ ပြန်ဝင်ရမှာ\nနောင်လာ နောက်သားတွေ အတွက်\nဆယ်စု နှစ်တွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု\nအရူးကတစ်မူးသာ တယ်လို မထင်လိုက်ပါနဲ့\nရူးရူး မူးမူးကို စဉ်းစားစေချင်ပါတယ်\n12:00 am on Earth !\nPosted by Nay Linn Aung at 1:33 AM 1 comment:\n“ ဖောင်းပွခြင်း သီအိုရီ (၁)”\nသူတို့ ငါ့ကို ရန်တွေကျပြန်တယ်\nငါ့ရင်ထဲက မေတ္တာ တရား\nPosted by Nay Linn Aung at 12:16 PM No comments:\n“ ကမ္ဘာတည် သရွေ့”\nအရှေ့ကို မရောက်စေရဘူး ဟေ့\nအရင်ဆုံး ပြုပြင် ထုဆစ်\nကမ္ဘာမြေ အတွက် လာခြင်း\nသူက ငါတို့ ကို တစ်ချိန်လုံး\nPosted by Nay Linn Aung at 12:56 PM No comments:\n“ အိပ်မက်ဆိုးရဲ့ ဒိုင်ယာရီ ”\nတစ်ခါ တစ်ခါငါတွေမိ့တယ် ..............\nနှစ်ပေါင်း ၂၀ မကတော့ဘူး\nရည်စူးပြီး တိုက်ဖျက် ကျမယ်ဟေ့ ................\nတရားတယ် မတရားဘူး အော်နေရုံကတော့\nငါလို လူပြိန်းတောင်လွယ်လွယ် လုပ်တတ်ပါတယ်\nငါ့ဘ၀သက်တမ်း ၁၀ စုနှစ်ကျော်က\nငရဲခွေးတွေ ကိုက်ကျ ဟောင်ကျ\nသောင်းကျန်း ကျပုံများ အော့ နှလုံး နာစရာမို့\nအဲ့ဒီ့ သမိုင်း မှတ်တိုင်းဆိုးကို\nရိုက်ချိုးပြီး ခေါက်သိမ်းထား မယ့်အစား\nမင်းတို့ ငါတို့ မှာ တာဝန်ရှိတယ်\nPosted by Nay Linn Aung at 1:13 PM No comments:\n“ ဖြတ် ”\nငါတို့အားလုံး ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံရတာ\nနှစ် ၂၀ ဆယ်ကျော်လာပြီဟ..............\nလူမျိုး နှင့် နိုင်ငံကို ပါ ဖြတ်တောက်\nPosted by Nay Linn Aung at 12:25 PM No comments:\n“ အမှားများ နှင့် ကခုန်ခြင်း ”\nသူတို့တောင် ငါ့ကို တော်တော်\nအမှားများစွာ Char Char ကနေလေရဲ့\nအဲ့ဒီ Equation ကို....\nငါရှာဖွေ မှီငြမ်းရ မလဲဆိုတာ Online တက်ပြီး\nအချည်းနှီး ဖြစ်ချေပြီ တကား...................\nPosted by Nay Linn Aung at 9:27 AM No comments:\n" လူကျောက်ရုပ် များသို့ ပေးစာ (၁) ”\nဘာလိုများ ငါတို့ ပြောခွင့်မရှိတာလဲ.............\nရပိုင်ခွင့် လုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိပါလျှက်နှင့်\nဘာလိုများ ငါတို့ လုပ်ကိုင်ခွင့် မရှိတာလဲ..................\nအော်အော် နေတတ်တဲ ငနဲတွေ\nလူဖြစ်အရှုံး ခံမလား ?\nကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထုဆစ်မလား ?\nကိုယ်ပိုင် အိပ်မက် တစ်ခုစီတော့\nကိုယ့် ကိုယ် ကို ညာနေသူတွေ\nကိုယ့် ရင်သွေးတွေ အတွက်\nPosted by Nay Linn Aung at 11:56 AM No comments:\n၀ယ်သောက်ဖို့ ငါ့မှာ အဿပြာမရှိ\n၁၀ စုနှစ် သုံးခုစာငါရှင်သန်ခဲ့တဲ့\nကမ္ဘာမြေကြီး ကျန်းမာပါစေဗျာ ..............\nPosted by Nay Linn Aung at 2:18 PM No comments:\nဟော့ဒီကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ တောင်ပြေး မြောက်ပြေးနဲ့\nလောဘ ဒေါသ မာန်မာနတွေ\nကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး အများအတွက် စတေးနေသူတွေလည်းရှိတယ်ဗျ\nဒုက္ခဆိုတဲ့ ငနဲ ခဏခဏ နှိပ်စက်တာ ခံရပါများလို\nကျွန်တော် အရေခွံတောင် တော်တော်ထူလာပြီ\nကျွန်တော့် ဂီတာအိုလေးကို သတိ့ရတယ်\nနေ၀င်မိုးချုပ် ရုံးဆင်းလို့ အိမ်အပြန်\nသားသားနဲ့ မြတ်ကလေးကို သတိ့ရတိုင်း\nEar Plug တပ်ထားရတယ်\nPosted by Nay Linn Aung at 7:46 PM No comments:\n“ အလင်းအိမ်ရဲ့ နောက်ဆုံးနေများ”\nအလင်းရောင် ပျပျ ဟိုးရှေးမှာ ရှိနေတယ်\nရှေ့ဆက်လျှောက်မလား နောက်လှည့် ပြန်မလား\nလူဆိုတာ ကိုယ့်သမိုင်း ကိုယ်ရေး\nအများအတွက် တောင်းဆိုရဲ လုပ်ကိုင်ရဲတဲ့သူ\nခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့ ကြားမှာ\nကျုပ်ကိုယ်တိုင် ဘေးထွက် ထိုင်ရတဲ့အဖြစ်မျိုး\nစာရိတ္တတွေ ချချရောင်းနေရတဲ့ အဖြစ်\nဒီပုတ်ထဲက ဒီပဲ၊ ဒီပဲနဲ့ ဒီပုတ်\nဘ၀တွေ ဘယ်လောက်များများ ချချနင်းခဲ့ပြီလဲ\nသူတို့အလှည့်ပြီးရင် ခင်ဗျား တို့ကိုယ်တိုင်\nPosted by Nay Linn Aung at 6:02 PM No comments:\nလေထဲမှာ တိုက်အိမ် ဆောက်တာ အခါခါ\nလေပွေဆိုးတွေ ဒုက္ခပေးပြီးရင် လေပြေညှင်းတို့ ရဲ့\nပွေ့ဖက်နှုတ်ဆက်မှု ကို မျှော်လင့်မိတာ တော့အမှန်ပါ\nအချိန်ရှိခိုက် လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်ကြစို့ သူငယ်ချင်း\nအိမ်မရောက်ခင် မင်းနဲ့ ငါ တစ်ခွက်တစ်ဖလား လောက်တော့\n"One for the road" လုပ်လိုက်ကျရအောင်\nအိမ်ရှင်မ မျက်နှာ သကာရေ လောင်းထားသလိုမျိုး\nကိုယ်ကတော့ အတိတ်ကို အရိပ်လိုဘဲ\nကြာတော့ အော်ဂလီ ဆန်လှပေါ့\nဒါတွေ မပြောတာဘဲ ကောင်းပါတယ်\nPosted by Nay Linn Aung at 6:00 PM No comments:\nကျွန်တော် စာမရေးတတ်ဘူး၊ သူများတွေဖတ်ကောင်းအောင် ရေ...


Message Strategy: Applied Behavioral Economics Principles In Sales & Marketing - Better Version\nSeptember 1, 2021 2022-05-17 13:25\nဘာပြောလဲဆိုတာထက် ဘယ်လိုပြောလဲဆိုတာ အရေးကြီးတယ်။\nBoost Your Sales & Marketing Effectiveness and Influences\nပစ္စည်းနှစ်ခုရှိတယ်။ အရည်အသွေးတူတယ်။ ဈေးနှုန်း မတိမ်းမယိမ်းဖြစ်နေတယ်ဆိုပါတော့။ ဈေးနည်းနည်းပိုတဲ့ ပစ္စည်းကို ပိုရောင်းချင်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။\n“ဘာပြောလဲဆိုတာထက် ဘယ်လိုပြောလဲဆိုတာ အရေးကြီးတယ်”\nသင့်ရောင်းတဲ့ရောင်းကုန် (ကုန်ပစ္စည်း၊ ဝန်ဆောင်မှု) က အရည်အသွေးကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် လူမသိရင် မရောင်းရဘူး။\nသင် လူသိအောင် နည်းပေါင်းစုံနဲ့ ကြိုးစားမယ်။ ကြော်ငြာမယ်။ ပြောဆိုတင်ဆက်ပုံမကောင်းရင် ကြော်ငြာစရိတ်လဲ ကုန်၊ သင့်ဝယ်သူရဲ့ ရင်ထဲမရောက်လို့ မဝယ်ရင် နှစ်ခါနာဖြစ်သေးတယ်။\nဈေးရောင်းရင်လဲ ဝယ်သူရဲ့ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ Message structure မရှိတာမျိုးကြောင့် ထင်သလောက်မပေါက်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေရှိမှာပေါ့။\nအသစ်တွေထွင်တာထားဦးတော့ နောက်က ချက်ချင်းနီးပါးလိုက်လာမယ့် ပြိုင်ဘက်တွေရှိလာတယ်။\n– သင်ကိုယ်တိုင် ဂုဏ်ယူနိုင်လောက်တဲ့ Brand ဖြစ်ဖို့ဆိုရင်\nသင့်ဝယ်သူတွေကိုဘယ်လိုတင်ဆက်ပြောဆိုသလဲဆိုတဲ့ Message Strategy က ခရာဘဲ။\n၁) မင်းသားလေးဟာ ရောဂါကြောင့်သေသွားတယ်။ နောက်ပြီး မင်းသမီးလေးဟာ သေသွားတယ်။\n၂) မင်းသားလေးဟာ ရောဂါကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အလူးအလဲ ခံစားရပြီး သေသွားတယ်။ မင်းသမီးလေးဟာ မင်းသားလေးကို လွမ်းတဲ့စိတ်ကြောင့် လွမ်းနာကျပြီး သေသွားတယ်။\nဘယ်တစ်ခုကို လူတွေပိုမှတ်မိကြမလဲဆိုရင် (၂) ကို ပိုမှတ်မိကြလိမ့်မယ်။ Behavioural Science မှာတော့ Story Bias လို့ခေါ်တယ်။ လူတွေက အချက်အလက်ထက်ကို ဇာတ်လမ်းတွေ၊ပုံပြင်တွေကို ပိုသဘောကျတဲ့ သဘောပါ။\nနောက်တစ်ခုကြည့်ရအောင်။ Loss Aversion.\nပိုက်ဆံတစ်သိန်းကောက်ရလို့ ပျော်တဲ့ခံစားချက် နဲ့ ပိုက်ဆံ တစ်သိန်းပျောက်သွားလို့ ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်ရဲ့ ရေချိန်မှာ ဘယ်ဟာပိုမြင့်မလဲ။\nပျောက်သွားလို့ရတဲ့ ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်က ပိုမြင့်မှာပေါ့။ ဒါကို Loss Aversion လို့ ခေါ်ပါတယ်။ လူတွေဟာ ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပိုကြောက်ကြတယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက်တော်တော်များများဟာ အကြောက်တရားက လာတယ်။\nနောက်တစ်ခု ကြည့်ရအောင်။ Compromising Effect\nလွယ်လွယ်လေးဘဲ။ ဈေးနှုန်းပိုကြီးတဲ့ တတိယ Product တစ်ခု ထပ်တိုးပေးလိုက်ရုံဘဲ။ ဘာလို့လဲ ဆိုရင် လူတွေက ထူးခြားမှု၊ ကွဲပြားမှု သိပ်မရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ကို ရွေးတဲ့နေရာမှာ အလယ်ကဟာကို ရွေးကြတာပိုများတယ်။ ဒါကို Behavioural Economics မှာ Compromise Effect လို့ခေါ်ပါတယ်။\nဒီဥပမာတွေလို့ဘဲ Behavioural Science မှာ တွေ့ရှိချက်တွေအရ လူတွေမှာ၊ သင့်ဝယ်သူတွေမှာ မမြင်ရတဲ့ (ဒါပေမယ့် ခန့်မှန်းလို့ရတဲ့) ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် လွှမ်းမိုးမှုရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေအများကြီးရှိတယ်။\nသင့်ကြော်ငြာ ဒီဇိုင်း၊ စာသား စဥ်းစားဖန်တီးတဲ့အခါ\nSales presentation လုပ်ဖို့ Sales call ထွက်ဖို့ရှိတဲ့အခါ\nContent ရေးဖို့ စဥ်းစားတဲ့အခါ၊ Website design စဥ်းစားတဲ့အခါ\nပိုင်ရှင်၊ မန်နေဂျာအနေနဲ့ Speech ပြောဖို့ ရှိလာတာ\nဝန်ထမ်း၊ Freelancer ဖြစ်နေရင်တောင် အလုပ်ရဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ\nသင့်တန်ဖိုး၊ သင့်ရောင်းကုန်ရဲ့ တန်ဖိုးကို Message Strategy ကောင်းကောင်းသုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုကောင်းတဲ့ ရလာဒ်တွေ ရလာမှာပါ။\nကိုယ်တိုင် ဂုဏ်ယူလောက်တဲ့ Brand ဖန်တီးနိုင်ဖို့ပေါ့။\nကျွန်တော်တို့ Better Version Institute မှာ နည်းလမ်းတွေလုပ်ပြီး တလ အတွင်းမှာ\n◾ဝယ်နိုင်ချေရှိတဲ့ ဖောက်သည် – ၄၁.၅ %တက်သွားခြင်း\n◾ဝယ်သူတစ်ယောက်ရဖို့ သုံးစွဲလိုက်ရတဲ့ ကြော်ငြာစရိတ် – ၃၇.၇ %\n◾ရောင်းအားအရင်ကထက် ၆၂.၅% တိုးတက်လာခြင်း\n◾စုံစမ်းရာကနေ ဝယ်ယူမှု ဖြစ်သွားတဲ့နှုန်း (Sales Conversion) – ၅၀% တက်လာခြင်း\nလက်တွေ့အသုံးမချနိုင်ရင် Better Version ကသင်တန်းမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် အသုံးချတဲ့ ပညာရပ်တွေ၊ နည်းလမ်းတွေကို သာ သင်ကြားပါတယ်။\nလာမယ့် Message Strategy: Boost Your Sales & Marketing Effectiveness and Influence သင်တန်းကို တက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် “MSM” လို့ မက်ဆေ့ပို့၊ ကွန့်မန့်ရေးခဲ့ပါ။ သင်တန်း အသေးစိတ်ကို ပို့ပေးပါမယ်။\nHow We Create This Course For You?\nModule 1 : How Our Brain Works And Pay Attention\n6 Key Things Our Old Brain Pay Attention – Part 1\n6 Key Things Our Old Brain Pay Attention – Part 2\nMessage Strategy - Resources\n4 Key Components For Effective Message\nFinding The Sources Of Pain\nFind Pains: Tips\nBe Stand Out: Reasons To Buy From You\nPresenting Gains To The Old Brain\nBetter Version မှ သင်တန်းများရဲ့ အရည်အသွေးများ မြှင့်တင်နိုင်ရေးအတွက် Half_Class Survey Form လေးကိုဖြည့်ပေးပါဦးနော်။\nEffective Message Structure : Attention Grabbers\nEffective Message Structure : Big Pictures\nEffective Message Structure: Claims\nEffective Message Structure: Objections And Close\nBoost Your Message: It is all about “YOU”\nBoost Your Message: Building Your Credibilities\nCommunication Do and Don’t\nBoost Your Message : Contrast\nBoost Your Message : Emotions & Learning Styles\nBoost Your Message : Stories – Less Is More\nSelecting Your Target Customers\nModule 5: Behavioral Economics Principles For Sales & Marketing\nMe And Behavioural Economics\nA little about Behavioral Economics\nEnhance Active Choice\nCompromising Effect and Decoy Effect\nFree – Zero Price Effect\nFraming: Loss Aversion\nFraming: Penny A Day\nHedonic Editing: Small Gain\nPain Of Payment And Payment Transparency\nPrice\t150,000K\t65,000K


ဂျပန်ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်နှင့် ဘာ့ကြောင့် ဒီရွေးကောက်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားကြတာလဲ\nတစ်ကမ္ဘာလုံးကအားရုံစိုက်နေတဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ. ရွေးကောက်ပွဲအဖြေကတော့ တော့ထွက်လာပါပြီ၊\nအတိုက်အခံများဘက်မှ အပြတ်အသတ်အနိုင်ရရှိခြင်းဆိုတဲ. ခေါင်းစဉ်နဲ. သတင်းနဲ.မီဒီယာတွေမှာ ၃၁ရက်နေ.မနက်စောစောပိုင်းမှာ ထုတ်လွှင့်ပြန်ကြားနေတာကတော့ အလုပ်များတဲ. ရက်သတ္တပါတ်ရဲ.အစ တနင်္လာနေ.လိုမနက်မျိုးမှာ တစ်စုံတစ်ရာအင်အားတခုဖြစ်စေတဲ. သတင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။\nမနေ.ကကျင်းပခဲ.တဲ. ၄၅ကြိမ်မြောက် ရွေးကောက်ပွဲရဲ. ဆန္ဒမဲပေးရာနှုန်းကို ကောက်ယူရရှိတဲ. စာရင်းဇယားများကနေ သိရှိရတာကတော့ ၆၉.၂၈ရာခိုင်နှုန်းနဲ. ပြီးခဲ.တဲ. ၂၀၀၅ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲက ၆၇.၅၁ ရာခိုင်နှုန်းကို ၁.၇၇ရာခိုင်နှုန်းကျော်လွန်ခဲ.ပါတယ်။ ယခုကျင်းပတဲ. ရွေးကောက်ပွဲမဲပေးပုံစံနစ်ကို စတင်ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ၁၉၉၆ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ဆန္ဒမဲပေးမှုများထဲက ရာခိုင်နှုန်းအမြင့်ဆုံးအခြေအနေကို ရောက်ရှိ ခဲ.တယ် လို.ပြောရပါမယ်။\nပါတီသက်တမ်း ၅၅နှစ်ကြာသက်တမ်းရှိပြီး၊ အထင်ကရနိုင်ငံရေးသမားများအများဆုံးပါဝင်တဲ. လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ. နိုင်ငံရေးအာဏာဟာ ၁၉၉၈ခုနှစ်မှာ ပါတီ၎ခုကနေ ဖွဲ.စည်းဖွဲ.ပေါ်ပေါက်လာတဲ. ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ.လက်ကိုရောက်ရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ.အတွက် ဂျပန်ပြည်တွင်းရဲ. ဝေဖန်မှုနဲ. ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတဲ. သံသယတွေကတော့ အနည်းနှင့်အများပေါ်ထွက်နေပါတယ်။\nအမေရိကန်ဈေးကွက်နဲ. ငွေကြေးလောကရဲ.မှတ်တမ်းမှတ်ရာများမှာ ဂျပန်နိုင်ငံဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ. နံမည်ဟာ မှင်အရောင်က မခြောက်သေးဘူးလို.ပြောရမလို သူ.ရဲ. သမိုင်းကသိပ်မနက်နဲသေးပါဘူး၊ အမေရိကန်ဈေးကွက်ရဲ. လေ့လာသူများထဲမှာ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ လက်ဝဲ၀ါဒီအစိုးရပြောင်းအုပ်ချုပ်လည်း စီးပွါးရေးနည်းဗျူဟာတွေကတော့ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ပါဘူးလို. ဆိုတဲ.သူရှိသလို၊ အနိုင်ရပါတီနဲ.ဖွဲ.စည်းတဲ. အစိုးရသစ်ရဲ. စီးပွါးရေးပေါ်လစီကို အရေးတကြီး နဲ. အမြန်ဆုံးလေ့လာ သုံးသပ်ဘို.လိုတယ် လို. ဆိုသူများလည်းရှိပါတယ်။\nတရုတ်နိုင်ငံ ရဲ. ၃၁ရက်နေ.မှာ ထုတ်ဝေတဲ. သတင်းစာအသီးသီးမှာတော့ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ. အပြတ်အသတ်အနိုင်ရရှိမှုကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဖေါ်ပြထားပါတယ်။\n၁၉၇၂ခုနှစ် တရုတ်ဂျပန်သံတမန်ပုံမှန်ဆက်ဆံရေးကို စတင်လိုက်ကတည်းက တရုတ်နိုင်ငံဟာ ဂျပန်နိုင်ငံ လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ ကို အဘက်လုပ်ပြီး ဆက်ဆံလာခဲ့လိုက်တာ အဲဒီနိုင်ငံရေးအာဏာ က နေ.ချင်းညချင်းဆိုသလို ပြီးဆုံးသွားခဲ့တာကို အံ.သြစွာလက်ခံလိုက်ရတယ်လို.ဆိုပါတယ်။ ဆက်လက်ပြီး ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ.လက်ထက်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံ ဘယ်လိုရှေ.ဆက်မလဲဆိုတာကိုလည်း ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေကြပုံရပါတယ်။\nသတင်းစာတွေရဲ. အရေးအသားကိုကြည့်မယ်ဆိုရင် “ အုပ်ချုပ်ရေး အလံပြောင်းပြီ” “ တစ်မိုးသစ်ပြီ ” “ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ. သမိုင်းတွင်မယ့်အောင်ပွဲ” လို. ဖေါ်ပြထားကြပါတယ်။ အထူးသဖြင့်ကတော့ “အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာအပြောင်းအလဲ”ကို စာလုံးကြီးတွေနဲ. ကော်လံအပြည့် တင်ထားပြီး အသေးစိတ်ဝေဖန်ထားကြပါတယ်။\nတရုတ်ဂျပန်နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးနဲ. ပတ်သက်လို.ကတော့ “ကြီးမားတဲ. ဆက်ဆံရေးတိုးတက်ပြောင်းလဲ သွားတာမျိုးတော့ မရှိလောက်ပါဘူးလို. နိုင်ငံပိုင် သတင်းဌာန\nဆင်ဝှါ ( Xinhua News Agency )က သုံးသပ်ထားပါတယ်။\nထို.အတူကိုရီယားနိုင်ငံမှာလည်း ဂျပန်နိုင်ငံရဲ.ရွေးကောက်ပွဲသတင်းကို ရုပ်မြင်သံကြားသတင်းတွေကနေ အချိန်နဲ. အလိုက် ဆက်တိုက်ထုတ်လွှင့်နေခဲ့ပါတယ်။ ကိုရီးယားလူမျိုးｒａｎｉｎｉｍｈａဆိုသူရဲ. ဘလောက်မှာ ရေးထားတာ ကတော့ “စီးပွါးရေးကလည်း မကောင်း၊ အလုပ်မဲ. ကလည်းများတဲ. အချိန်မှာ၊ လုပ်ငန်းရှင်ကုမ္ပဏီတွေဘက်ကရပ်တည်တဲ. လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီနဲ. မကျေနပ်တာတွေ များလာတဲ. ဂျပန်နိုင်ငံသားတွေရဲ. အကြားမှာနောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုပြောင်းလဲသွားရတာပါပဲ။ ဂျပန်တွေအတွက်တော့ နောင်ခါလာနောင်ခါဈေး ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကမှ နည်းနည်း မျှော်လင့်ချက်ရှိသေး ဆိုတဲ့ပုံပဲ။\nအဓိကအနေနဲ. ကိုရီးယားဂျပန်ဆက်ဆံရေးနဲ. ပတ်သက်ပြီးပြောရရင်တော့ ဂျပန်ရဲ. အာရှနိုင်ငံများကို ကိုလိုနီ လုပ်သွားဘူးတာတွေ၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပေါ်ထားရှိတဲ. သဘောထားတွေက ( လက်ယာဝါဒီ ၊လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ) ထက်တော့ အနိုင်ရသွားပြီဖြစ်တဲ. အတိုက်အခံပါတီဘက် ကမှ ပွင့်လင်းရိုးသားတဲ. သဘောရှိသလားလို.ထင်မိတယ်။ အများအားဖြင့်တော့ ဂျပန်နိုင်ငံက သူဘယ်လို ရှေ.ဆက်သွားမယ်ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ရတာကိုက စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုပါပဲ။\nအခုလောလောဆယ်မှာတော့ ကြိုတင်ခန်.မှန်းဘို.ခက်တဲ. အနိုင်ရပါတီနဲ. အစိုးရသစ်ရဲ. ခြေလှမ်းတွေကို ဂျပန်ပြည်သူပြည်သားများတင်မကပါဘူး တစ်ကမ္ဘာလုံးက လည်း အထူးအာရုံစိုက် လေ့လာစောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်။\nသတင်းအချက်အလက်များကို အောက်ပါစာမျက်နှာများမှ ကိုးကားပါသည်။\nရေးသားသူ Myanmar Good Knowledg Co., Ltd at Monday, August 31, 2009


Medical Writings ဆေးပညာစာများ: Kidney Stones Home Remedies ကျောက်ကပ် ကျောက်တည်တာ အိမ်မှာ သက်သာအောင်\nKidney Stones Home Remedies ကျောက်ကပ် ကျောက်တည်တာ အိမ်မှာ သက်သာအောင်\nကျွန်တော် မလေးရှားမှာ အလုပ်လုပ်နေပါတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က နံရိုးဘေးအောက်မှာ နေ့တဝက်လောက် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် နာကျင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခုတခါ ထပ်နာလာပါတယ်။ (အာလ်ထွာ-ဆောင်း) ရိုက်တော့ ကျောက်ကပ်မှာ ကျောက်တည်နေပါတယ်။ တဖက်က တစ်လုံး နောက်တဖက်က သုံးလုံးရှိနေပါတယ်။ အရွယ်အစားက သေးလို့ မခွဲပဲ ထုတ်လို့ရတယ်လို့ ပြောပါတယ်။4mm ကနေ10 mm ကြားလောက်ရှိပါတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်က လုပ်အားခနဲ့ ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေပါဘူး။ ကျောက်ကပ်မှာ ကျောက်တည်ရင်ဘယ်နည်းဘယ်ပုံနဲ့ ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်ပါသလဲ။ ပြီးတော့ ဈေးသက်သာတဲ့ ကုသနည်း။ ဆိုးကျိုးနည်းတဲ့ ကုသနည်း၊ နောက်ပြီး နောက်ထပ် ၆ လ လောက်ကြာမှ မြန်မာပြည် ပြန်ပြီး ကုသမယ် ဆိုရင်ရော အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါသလား။\n• ရေများများ သောက်ပါ။ တနေ့ ၃ လီတာ။\n• သံပုရာရည် ဖျော်သောက်ပါ။\n• အုံးရည် သောက်ပါ။\n• ပျားရည်နဲ့ ပင်စိမ်းရွက် ဖျော်သောက်ပါ။\n• လိမ်မော်သီး-ရည်၊ သလဲသီး-သလဲစေ့ စားပါ။\n• ရွှေဖရုံ၊ မုံလာဥဝါ၊ မက်မွန်သီး၊ ကန်ဇွန်းဥ၊ စပျစ်သီး၊ သင်္ဘောသဖန်းသီး၊ ဖရဲသီး၊ စားပါ။\n• မုံလာရွက်-ဖျော်ရည် သောက်ပါ။\n• ဗိုလ်စားပဲ Kidney beans စားပါ။\n• ဗီတာမင် ဘီ ၆ တနေ့မှာ 100 to 150 mg သောက်ပါ။\n• ဗီတာမင် အေ မနည်းစေနဲ့။\n• အစပ်၊ တည်ချဉ်၊ ခရမ်းချဉ်၊ ကြက်သွန်နီ၊ ဂျုံအပြည်နဲ့လုပ်တဲ့အစာတွေ၊ ပဲ၊ ပဲပုတ်၊ ဟင်းနုနွယ်၊ ပန်းမုံလာ၊ မုံလာဥဝါ၊ လျှော့စားပါ။\n• အရက်၊ ကာဗွန်ထည့်ထားတဲ့ ရေနဲ့ ဖျော်ရည်တွေ ရှောင်ပါ။\n• အသား၊ ဆား လျှော့စားပါ။\n• Calcium ဆေး မစားနဲ့။\n• ကိုယ်လက် လှုတ်ရှားပါ။\n1. နာတာခံနိုင်နေရင် ကိစ္စမရှိသေးပါ။ နာလာရင် အရေးပေါ်သောက်ဘို့ Buscopan ဆေးပြားနဲ့ Buscopan ထိုးဆေးက ချက်ချင်း သက်သာစေမယ်။ ခရီးသွားရင် ဆောင်ထားသင့်တယ်။\n2. ဇောချွေးပြန်အောင်နာရင် လူကိုယ်အလေးချိန်လိုက်ပြီး ထိုးဆေး ၂-၃-၄ လုံး တခါထဲ ရောထိုးရတယ်။ ၅-၁ဝ မိနစ်အတွင်း သက်သာသွားမယ်။ ခဏအိပ်ပျော်သွားမယ်။\n3. ကျောက်ပျော်စေဘို့ အိန္ဒိယမှာ Cystone တိုင်းရင်းစားဆေး သုံးကြတယ်။ ဈေးလဲချိုတယ်။


X-Box ရဲ့ “9” ကို ဘယ်လိုပုံဖော် ရိုက်ကူးထားလဲ\nလူငယ်အဆိုရှင် X Box က ''9'' ဆိုတဲ့ Audio CD ကိုမိတ်ဆက်ထားပြီးဖြစ်သလို အခုတော့ မေလ 20 ရက်နေ ့မှာကျရောက်မဲ့ မွေးနေ ့ကိုရည်စူးပြီးတော့ လူငယ်ဒါရိုက်တာတွေရဲ ့ရိုက်ချက်တွေနဲ ့အတူ ''9'' ကို Music Video အဖြစ်အသက်သွင်းပုံဖေါ်လိုက်ပြန်ပါပြီ။\n''9 ပေါက်'' Music Video သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကိုတော့ မေလ 11 ရက်နေ ့က Novotel Hotel မှာ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲပြုလုပ်ပြီးတော့ မိတ်ဆက်လိုက်ပါပြီ။\nဒီအခွေကိုထုတ်ဖြစ်တာကလည်း သူ ့ရဲ ့ရူးသွပ်မူတစ်ခုဖြစ်နေတဲ့အတွက် အကောင်ထည်ဖော်ဖြစ်တာ ဖြစ်တယ်လို ့ပြောခဲ့ပါတယ်။\n''လူငယ်အဆိုတော်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်တယ်။ အားပေးတဲ့လူငယ်ပရိတ်သတ်တွေလည်းအများကြီးရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သရုပ်ဆောင်လုပ်တဲ့အခါမှာကော?? ပရိတ်သတ်ကိုဘယ်လိုရသတွေပေးစွမး်နိုင်မလဲ?? အဲ့ဒီအတွေး ၀င်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း တချို ့ကလိုင်းကြောင်သွားတယ်လို ့ပြောမလား။ မဆိုင်တော့ မဆိုင်ပါဘူး။ နိုင်ငံခြားမှာဆိုရင်လည်း သရုပ်ဆောင်ရင်း သီချင်းဆိုနေတဲ့သူတွေရှိတာပဲလေ။ အဲ့တော့ ဒါကို ကျွန်တော်က စိန်ခေါ်မူတစ်ခုအနေနဲ ့ကော ရူးသွပ်မူတစ်ခုအနေနဲ ့ကော...အကောင်ထည်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တွေနဲ ့လည်း သေချာတိုင်ပင်ပြီးတော့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် သေချာအကောင်ထည်ဖော်ထားလိုက်ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်မင်းသားတွေလောက်တော့ သရုပ်ဆောင်တာ ကောင်းချင်မှကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်အကောင်းဆုံး အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားထားပါတယ်''\nဒီအခွေမှာတော့ သီချင်း 13 ပုဒ်မှာဖြစ်ပြီးတော့ X Box နဲ ့အတူ ၀ါဆိုမိုးဦး၊ ခင်၀င့်၀ါ၊ နန်းဆုဦး၊ Sofia၊ မေရတီဇော် တို ့က ပါ၀င်သရုပ်ဆောင်ပေးထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nX Box က သူ ့ရဲ ့မွေးနေ ့ဖြစ်တဲ့ မေလ 20 ရက်နေ ့မှာ ရန်ကုန်မြို ့Junction Square မှာ အမှတ်တရလက်မှတ်ရေးထိုး ရောင်းချပေးသွားမှာဖြစ်ပြီးတော့ မန ္တလေးမှာလည်းသွားရောက်ဖျော်ဖြေဖို ့ရှိနေပါတယ်။\nX Box ရဲ ့''တနေ ့'' ဆိုတဲ့သီချင်းကို ရိုက်ကူးပေးခဲ့တဲ့ လူငယ်ဒါရိုက်တာ ''ကာယံ'' ကတော့ ''ဒီသီချင်းမှာ X Box ရဲ ့ငယ်ဘ၀ကိုတွေ ့ရလိမ့်မယ်လို ့ပြောပါတယ်။\n''တစ်နေ ့ဆိုတဲ့ သီချင်းကို ကျွန်တော် စထွက်ကတည်းကကြိုက်ပါတယ်။ အဲ့လိုနဲ ့ဒီသီချင်းကို ရိုက်ကူးဖို ့အတွက်လည်း ကမ်းလှမ်းခံရတယ်။ အဲ့အတွက် ဘယ်လိုအကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ကြိုးစားမလဲဆိုတာ စဉ်းစားခဲ့တယ်။ အဲ့အချိန်မှာလည်း X Box ကသူ ့ရဲ ့ငယ်ဘ၀အကြောင်းလည်း နည်းနည်းပါချင်တယ်လို ့ပြောပါတယ်။ အဲ့တော့ သူ ့ရဲ ့ငယ်ဘ၀နဲ ့ဒီဘက်ခေတ်လူငယ်တွေမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ချို ့ကို ပေါင်းပြီးတော့ အကောင်းဆုံးပုံဖော်ရိုက်ကူးပေးထားပါတယ်။ အဲ့သီချင်းကို ထွက်လာရင်တော့ သေချာစောင့်ကြည့်ပေးပါလို ့ပြောချင်ပါတယ်''


မဒမ်ကိုး: ဂျာရစ်နှင့် ထွေရာလေးပါး ဟိုဟိုဒီဒီ ရောက်တတ်ရာရာများ\nဂျာရစ်နှင့် ထွေရာလေးပါး ဟိုဟိုဒီဒီ ရောက်တတ်ရာရာများ\nဂျာရစ် ပျင်းတာမှ တော်တော်ပျင်းနေသည်။ဘယ်လိုပျင်းမှန်းမသိပျင်းနေသည်။ဂျီတော့ဖွင့်လျှင်လဲ စာမ ရိုက်ချင်အောင်ပျင်းသည်။စာများလိုက်ဖတ် ဖို့ပျင်းနေပြန်သည်။ အလုပ်မလုပ်ချင်လောက်အောင် ပျင်းသည်။ ထမင်းစားလျှင် ဇွန်းဖင်ကိုက်ခါ ပျင်းနေပြန်သည်။ အပျင်းဘယ်ကစဆိုပါလျှင် တရုတ်နှစ်ကူးကစလေသလော မဖြစ်နိုင်။မတိုင်ခင်ကတည်းကဖြစ်ဖို့သာများသည်။၁၁ရက်ဆိုသည့် အတိုင်းအတာကာလသည် လူကိုတော် -တ်ာအပျင်းထူသွားစေသည်။\nအမှန်က ဇန်န၀ါရီ ၁ ရက်နေ့ကတည်းက ဂျာရစ် ဘလော့ကလေး နှစ်နှစ်ပြည့်ဖြစ်သည်။ရေးတာပေါ့လေ။ အလှုကိစ္စရှိသေးတာကိုးး တင် ပါစေ။နောက်တော့ ၀မ်းမနာသမီးလေး ပစ်ပစ်ရဲ့တဂ်ပို့စ် .မွေးသာမွေး မကျွေးရသည့်ဘ၀မို့ ဒါလေးတော့ အားနာရသေးသည်။ တဂ်ပိုစ့်လေး ပီးမှပဲ ရေးတာပေါ။့တရုတ်နှစ်ကူး မတိုင်မှီ အလုပ်တွေရှုပ်လာသည်။ ဟိုဟာလေး ဒီဟာလေးနှင့်ကြားပေါက် အလုပ်များကလဲ လာလာပေးကြသည်။ အားနာတတ်သူပီပီ ရက်စ် တခွန်းနှင့်သိမ်းကြုံးလုပ်ပေးလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမတော့ ကြိမ်းထားသည်။နေနှင့် ဦး။ပိတ်မှအပြတ်နားပစ်လိုက်မည်။သို့နှင့် ပိတ်ရက်ရောက်လာသည်။၁ရက်နေ့ကပင်တက်ကြွစွာ လက်မှတ် ဖြတ်ထားလေရာ ပိတ်ပိတ်ခြင်း ညနေတွင်ပင် ဂျာရစ် သည် ကိုရင့်ဆီသို့ပြေးလေပြီ။ အင်း..ဟိုရောက် မှ ဘဲ ရေးတာပေါ့လေ . ၁၁ ရက်ကြီးများတောင်ပိတ်တာဘဲဟာ..ရောက်ရောက်ခြင်း တစ်ရက် ကုန်တော့၊ အင်း..မနက်ဖန် မှ ရေးတာပေါ့လေ အကြွေးပေါ့ကလေးရယ် မင်းရဲ့နှစ်နှစ်ပြည့်လေးကို။ချွေးသိပ်ရင်း အပျင်းဆက်ကြီးနေ လိုက်သည်။ဘလော့ တကာကို ဖိနပ် ကိုင်ပြီး လျှောက်သာလည်နေပစ်လိုက်သည်။\nအရေးထဲ ကိုရင်သည်ညဏ်ကောင်းသူဖြစ်လေရာ လက်ဆောင်ရထားသော လိမ္မော်သီးပုံးများကို ဂျာရစ်အား မျက်နှာလုပ်လေရာ ရွှေသဘောတော် ကျစွာဖြင့် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ခွာစားလိုက် သူများခွာထားသမျှကို လိုက် ဟပ်လိုက်နှင့် ရုပ်ရှင်များ တစ်ကားပြီးတစ်ကားကြည့်ရင်း အတိုးချငတ်တာ ကျနေတော့သည်။ဇိမ်ကျ လိုက် သည်မှာအကြီးအကျယ်..ယောကျာင်္း ဒါလေးချက်ပေးနော်။ဒါကြီးကလဲ..ဆိုသော အသံမျိူးစုံဖြင့် ညည်းတွားပြီး သူများချက်သမျှ ထိုင်တုတ်လေသည်။ တနေကုန်တနေခန်းအိပ် ။ တညလုံး သရဲကြောက်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့်ဂျာရစ်သည်ကိုရင့် အလုပ်နောက်ကို စောင်ခြင်ထောင်ခေါင်းဦးဖြင့် ကောက်ကောက် ပါေ အာင်လိုက်ပြီးသကာလ နေကြာစေ့ ကွာစေ့ ဆီးထုတ် လက်ဖက်သုပ် ကော်ဖီ ကျွဲရိုင်း စုံလင်စွာဖြင့် ဇာတ်ပွဲလိုက်ကြည့်သကဲ့သို့ သယ်လာပြီး မနားတမ်း တရပ်စပ် တပျတ်ပျတ် နှင့် စားလေသည်။\nကိုရင်သည်လဲ ဂျာရစ်ပါးစပ်အားလျှင် နားညီးမည်ဆိုးသဖြင့် နေကြာစေ့ကိုတဖက်မှ ခွာပေးလိုက် လိမ္မော်သီးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးခွာကျွေး လိုက် အလုပ်လုပ်လိုက် ဖြင့်နေလေရာ တချက်တချက် အစားပြတ် သွားမှာဆိုးသဖြင့် သောက်ရန်ကော်ဖီကို အလီကော်ဖီတလှည့် စူပါကော်ဖီတလှည့် မရိုးနိုင်အောင်ဖျော်ပေးလေသည် ။ အစားအသောက်များကုန်ခါနီးလာလျှင် ပျင်းရိဖွယ်ရုပ်ရှင်တကားကို ကြည့်နေသယောင်နှင့် ဂျာရစ်ကို အိပ်မငိုက်ငိုက်အောင် လုပ်ပြီး ခုံကိုနောက်ပြန်လှန်ထားလေရာ ဂျာရစ်မှာအစားမျိူးစုံတနင့်တပိုးစားပြီး ဗိုက်လေးလေးနှင့်အိပ်တော့သည် . ။\nသည်လိုနှင့် တရက်ပြီးတရက်သာကုန်လွန်လာသည် ။ ဂျာရစ်လက်သည် ချက်တင်နှင့်ဖွဘွတ်မှ တစ်ပါး စာရေးကို မရောက်နိုင်သေး .။ မမချစ်ကြီး (မချစ်ကြည်အေး ) ၏ ချာဂျင်သွင်းပုံကိုဖတ်မိသောအခါ ညှင်း ညှင်းး ညှင်းးညှင်းး ငါ့လိုဘဲဟု တွေးကာ အဖော်ရပဟဲ့ဟု တွေးနေမိလိုက်သေးသည်။\nဖွဘွတ်ထဲတွင် ၀င်တော့လဲ ဟိုအရေးသည်အရေးတွေက များနေသည်။ကိုယ်လည်းနားမလည် သူများအော်သလို အမောင်တောင်မှန်းမသိလည်း မအော်ချင်။သို့နှင့်ဂျာရစ်တို့တွေ့သမျှအကုန်သာ လိုက်လုပ်ဖြစ်တော့ သည်။အရင်ကဆို ဂျာရစ်တို့ ရုံးရောက်သည်နှင့် ကွန်ပြူတာဖွင့် ဘလလေးဖွင့်ပြီး လင့်ချိတ်ထားသမျှကို ငါးခုစီဖွင့်ရင်း လိုက်ဖတ်လိုက်မန့် လိုက် မနက်စာစားလိုက်နှင့် ဇွန်းဖင်ကိုက်ခါ အိမ်တကာလျှောက် လည်သမျှ ခုတော့ ပျင်းလိုက်တာ ဆိုတာတောင် ပျင်းနေပြန်သည် ဆိုသည့်အတိုင်း ပျင်းနေသည်။“မောင်ရေ လွမ်းလား ဟင်”ဟုမေးသော်လည်း နားပူမှာကြောက်သဖြင့် “လွမ်းတာပေါ့ ဂျာရစ်လေးရယ်” ဟုကြောက်ကြောက်နှ င့်ဖြေသံကိုသာကြားရ၏။။ပိတ်ရက်တရက်ကျန်သေးသော်လည်း တရက်နားရအောင်ဟု ဆိုကာ ဂုတ်ဆွဲ၍ ဂျာရစ် အား ပြန်ပို့ လေတော့သည် ။\nထွေရာလေးပါး (၂ )\nခုတလော မြင်ရကြားသည်များကလည်း ရင်မချောင်သာ။ဖွဘွတ်တွင် ဆဲဆိုနေကြသည်မဟုတ်။ ဘလော့များပေါ်တွင်ပါ တိုက်ခိုက်မှုများကိုတွေ့ လာရပြန်သည်။နဂိုကမှ ပျင်းနေသည့်ဂျာရစ် စိတ်ပါပျက်လာ သည်။ဟိုလူကဘာဖြစ်တယ်..ဒီလူကတော့ဘာ..ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်နေတာလဲ.. @$%^$&*^* )%^^&*%$%^ ** စုံစီနဖာအားတိုင်း အနောနီမက်ဖြင့် သမသွားသူများ ကိုလဲတွေ့ရသလို စတိုင်ကျကျ ဘလော့ဖွင့်ပြီး လိုက် တိုက်ခိုက်သောသူများကိုလည်း တချိူ့စာမျက်နှာများပေါ်တွင် တွေ့လာရပြန်သည်။ဂျာရစ်သည် ဘလော့ကို လက်အား၍ ရေးခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော စိတ်ခံစားမှု့ များ အစိုင်အခဲ ဖြစ်မလာစေ ရန်သာ ရည်ရွယ်သည်။ဆရာဝန် မဟုတ်သဖြင့် ကျန်းမာရေးဆောင်းပါးလဲ မရေးတတ်ချေ။နည်းပညာရှင် မဟုတ်သဖြင့်လည်းဘာသတင်းမှ မတင်နိုင်ချေ။ ဂျာရစ်တွင် ဗဟုသုတလည်း နည်းပါးလေသည်။ဂျာရစ်သည် အင်မတန်ညံ့လှစွာသော ချာရစ်ဖြစ်သည့်အတွက် အထွေအထူးဗဟုသုတပညာရရန် ဘာမှမရေးတတ် ပါချေ။ဟင်းလည်း လှလှပပမချက် တတ်ချေ။ကဗျာလည်း မရေးတတ်ချေ။ ၀န်ခံပါ၏။ဂျာရစ် တော်တော် ညံ့ ပါသည်။ ဂျာရစ်ဘလော့သို့ လာလျှင် အီးယောင်ဝါးစာပေများသာ ဖတ်ရှု့ရမည်ဟု ကြိုတင် ၀န်ခံ အာမခံ ထားပါသည်။\nဂျာရစ်၏ စိတ်တွင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးစေရန် ရေးခြင်းမှတစ်ပါး မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မှမရှိချေ။ဂျာရစ်၏ ရင်တွင်းဖျစ်များကိုသာ တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ တခုတော့ ဂျာရစ်သိသည်။ရွာမှနေလျှင် ရွာလိုကျင့်ရမည်။ရွာ ကိုလေးစားရမည်။ရွာသူရွာသားများကို ချစ်တတ်ရမည်။ စည်းလုံးရမည်။ရိုသေထိုက် သူကို ရိုသေရမည်။ ဤကဲ့သို့ ဂျာရစ်နေပါသည်။ဘလော့ဂါများဟုခေါ်သော စာရေးသူတို့သည် ဘယ်နိုင်ငံမှာနေနေ အလုပ်အား သူများမဟုတ်ဆိုတာ ဂျာရစ်နားလည်သဘောပေါက်သည်။ဂျာရစ်သည်ငယ်ငယ်ကတည်းက စာကိုချစ်သည်။ မည်လောက်ထိချစ်သလဲဆိုပါလျှင် ဗယာကြော်ထုပ်သော စက္ကူမှစာပင် ဘာလဲဟု ရအောင်လိုက်ဖတ်သည်။ အထိငယ်ငယ်ကတည်းက စာပေကိုမြတ်နိုးပါသည်။ အီးကုန်းစက္ကူပါမကျန် ဖတ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ စာရေးသော သူများကိုလဲ လေးစားအားကျမိပါသည်။ဂျာရစ်မှာ အကြောင်းမျိူးစုံပြလျှက် နေ့တိုင်း ပိုစ့်မတင်နိုင်သော် လည်း ကိုယ့်ဘလော့လေး ကိုယ်တန်ဖိုးထား စာပေကိုစိတ်ဝင်စားတဲ့ သူငယ်ချင်းဘလော့ဂါ အကိုအမများ နေ့တိုင်းပိုစ့်တက်လာလျှင် အင်မတန်သဘောကျသည်။လင့်တခုက တစ်ခုသွားလို့ စာတွေဖတ် ပြီးတိုင်း ရေးသူရဲ့ပေးဆပ်ရတဲ့ အချိန်နှင့်ခံစားမှုကို နားလည်သည်။\nကိုယ့်ဘလော့ လူဝင်ပါစေဆိုတဲ့ဆန္ဒနှင့် ကွန်းမန့်ချန်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်။ ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး စာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ရန် စာရေးသူမှာအချိန် ဖဲ့ပေးရသည်။ နိုင်ငံခြားရောက်နေသည့် ဘလော့ဂါများဆို ပိုဆိုးသည်။ကျောင်းသားများက တော်သေးသည်။အလုပ်သမားများက ပိုပင်ပန်းသည်။ စာတစ်လုံး ချင်းစီကို ဖတ်သူဆီရောက်အောင် ၀ါသနာရော အချိန်တွေရော အကုန်ပေးပြီး ရေးကြသည်။ထို့အတွက် ဂျာရစ် အသိအမှတ်ပြူသည့်စိတ်နှင့် အားပေး ချင်သည့်စိတ်နှင့် ကွန်းမန့်ချန်ခဲ့သည်။ဂျာရစ်သည် ပျော်ပျော်နေသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် ခပ်နော က်နောက်ကွန်းမန့်များလည်း ချန်ခဲ့တတ်သည်။ မလေးစားလို့ မဟုတ်ပါချေ။ပျော်စေလိုသော ဆန္ဒဖြင့်သာ ရွှတ်နောက်နောက် ချန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။မနက်ရုံးရောက်ကတည်းက အချိန်ရတိုင်း စာလိုက် ဖတ်ဖြစ်သည်။ မအားသည့်ကြားက ရအောင်ကွန်းမန့်ချန်ပေးခဲ့သည်။သူလည်းဝမ်းသာ ကိုယ်အတွက်လည်း အားဆေးဖြစ်သည်။ညအိပ်မှ ဘလော့ပေါ် က ဆင်းသည်။တိုက်ခိုက်ရန်လိုနေသော သူများကို ဂျာရစ်မကြိုဆိုပါ။ ခုတလော ဂျာရစ်တို့ရွာတွင် ခနခန တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ရောက်ရောက် လာတာကို မြင်ရသောဂျာရစ် စိတ်မချမ်း သာပါ။တ်ာကြာ စီဘောက်မှာလာအော်ပြန်ပီတဲ့..တော်ကြာ ကွန်းမန့်မှာ ရေးသွားပြန် ပြီတဲ့။ အမျိူးမျိူးကြားရ သည်။ဆရာတော်များ ဘလော့ပင် အလွတ်မပေး ဝေဖန်တိုက်ခိုက်သူများက ရှိနေသေးသည်။ဂျာရစ် လူမျိူးစွဲ ဘာသာကွဲ အယူသီးသောသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပါချေ ။\nဂျာရစ်တော်တော်ညံ့ ပါသည် (၃)\nဂျာရစ်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာနေလိုသူသာဖြစ်သည်။ခပ်ချာချာ ခပ်ညံ့ညံ့ ရုပ်ဆိုးဆိုး ခပ်၀၀ ခပ်ပေါပေါ အိမ်ထောင် ရှင်မတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။လူသာ သက်ကြားအိုဖြစ်နေသော်လည်း ဦးနှောက်မှာ တစ်နှစ်သားသာသာ ရှိသောသူဖြစ်သည်။သာမန်ဘွဲ့လေးတစ်ခုဖြင့် ရရာအလုပ်လုပ်နေရသူ ဖြစ်လေရာ သူများလို ဗဟုသုတ ရစရာများ မတင်နိုင်သည်မှာ အလွန်ပင်ဝမ်းနည်းမိပါကြောင်း ၀န်ခံပါသည်။တောက်တိုမယ်ရ အလုပ်လုပ်ရ သူဖြစ်သဖြင့် အစားမှ လွဲလျှင် ဘာကိုမှစိတ်မ၀င်စားပါ။အစားနှင့်ယာကျာင်္းဆိုလျှင်တောင် အစားကို ဦးစားပေးပါသည်။ထို့ကြောင့် စာလာဖတ်သော လူကြီးမင်းများမှ ဘာမှဗဟုသုတ မရနိုင်တဲ့ ဘလော့ပါဟု သတ်မှတ်လျှင်လည်း ၀န်ခံပါသည်။တခါတရံတွေးမိသည်။ဂျာရစ်အလွန်လေးစားသော ဘလော့ဂါကြီး များတောင်မှ ချမ်းသာမပေး ထင်ရာရေးသွားကြသေးတာ..သြော် ဒီအရပ်မှာလဲ ဒီဇတ်တွေက ပွနေတာဘဲ လို့ တရားတော့ရမိသည် ။း)\nနိုင်ငံတကာမှာနေကြသော ဘလော့ဂါများ၏ သတင်းများခံစားချက်များ၊မိသာစုအကြောင်းများ၊သူတို့နေ ထိုင်ရာအရပ်ဒေသများနှင့် သူတို့အိမ်တွင် ချက်ပြူတ်၊ပြုလုပ်ကြသော နည်းပညာများ၊အထူးအဆန်းများ အားလုံး ကိုစိတ်ဝင်တစား လိုက်ဖတ်ပါသည်။ဘာလို့လဲဟုမေးလျှင် ဂျာရစ်သည် ပိုက်ဆံမရှိသူဆင်းရဲသား တစ်ယောက်သာဖြစ်ပါသည်။ဘယ်မှမသွားနိုင်ပါ။ဒီတစ်သက် ဘယ်မှလဲမရောက်နိုင်ပါဟု သိသောကြောင့် အခြေအေ နပေး၍ ရောက်နေသော အကိုအမ သူငယ်ချင်းများ၏ လက်ရာမျိူးစုံကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် ဖတ်ရှု့ပါသည် ။ ဟင်းချက်နည်းများကိုဆိုလျှင် ပ၇င့်ထုတ်ကာ သိမ်းထားသည်အထိ တန်ဖိုးထားပါသည်။\nမိသားစုများပျော်ရွှင်နေသည့် ဓာတ်ပုံလေးများ မြင်လျှင် အင်မတန်မှစိတ်ချမ်းသာပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျာရစ်သည် မိသားစုနှင့် ခွဲခွါနေရသူမို့ ဖြစ်ပါသည်။လှပပိန်သွယ်သော အချောအလှလေးများ မြင်လျှင် အင်မတန်မှ သဘောကျပါသည်။ဂျာရစ်သည် ဖက်တီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ် ပါသည်။ဟင်းချက်ကောင်းသောမမများ ဟင်းချက်လျှင် ယောကျာင်္းအားအင်မတန်မှ သနားပါသည်။ဂျာရစ် သည် မိန်းမမပီသသူသာဖြစ်ပါသည်။ ရှု့ခင်းများ ပျော်ရွှင်စရာများ ကိုမြင်လျှင် ဂျာရစ်သည် စိတ်ကူးထဲတွင် အချစ်နှင့်အတူ ကိုယ်ပါရောလည်ပစ်လိုက်ပါသည်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆို ပိုက်ဆံမရှိ၍ မလည်နိုင်သောေ ကြာင့် ဖြစ်ပါသည် ။မဆိုင်သည့်အပေါက် ဂလိုင်နှင့်ခေါက်၍ အဘယ့်ကြောင့် ဘလော့ဂါဟုခေါ်သော စာရေးသူ များကို ဘာကြောင့် ကြည့်မရဖြစ်သလဲဟု တွေးမရဖြစ်ပါသည် ။\nဂျာရစ်သည် ဤကဲ့သို့သော ဂျာရစ် မျိူးဖြစ်ပါသည်။စိတ်ရူးပေါက်သလိုထထလုပ်တတ်သော ဂျာရစ်ဖြစ် ပါသည်။ထို့ကြာင့် မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ထ၍စာရေး လိုက်ပါသည်။ဘာပဲပြောပြော၊ဘယ်လိုဘဲပြောပြော နှစ်နှစ် သားဘ၀သို့ သူရောက်သွားပါပြီ။ သူ့ကိုအရင်ကထက် ဂျာရစ် ပိုခင်တွယ်လာ ပါသည်။သူ့ဆီတွင် ဂျာရစ် ချစ်သော သူငယ်ချင်းများ စာပေများအထူးအဆန်းများစွာ ရှိပါသည်။သတင်းများ ဗဟုသုတများ ရပါသည်။ သူကနေမှတဆင့်အင်မတန်ခင်မင်စရာကောင်းသောသူငယ်ချင်းများစွာကိုရရှိခဲ့သဖြင့် မိသားစုနှင့် ဝေးနေသော ဂျာရစ်အထီးမကျန်တော့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဂျာရစ် သူ့ကိုချစ်ပါသည်။ သူသည် ဂျာရစ် အသက်ရှင်နေသရွေ့ရှိနေပါလိမ့်မည်။ ဂျာရစ်သော်လည်းကောင်း ကိုရင်သည်သော် လည်းကောင်း တစ်ဦးဦး အရင်လောကကြီးမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင်လည်း သူသည် ဆက်လက်တည် ရှိနေ ပါလိမ့်မည်။သားသမီး မရှိသေးသော ဂျာရစ်တို့အတွက် သူသည် ဂျာရစ်တို့၏ဒုတိယရင်သွေး ဖြစ်ပါသည်။ (ကြော်ငြာ..။၀မ်းမနာ သမီးပစ်ပစ်လည်းရှိပါသေးသည်)။ထို့ကြောင့် ဂျာရစ်သူ့ကိုချစ်ပါသည်။ဂျာရစ်သူ့ကိုချစ်သလို ကိုရင် သည်လည်း သူ့ကိုချစ်ပါသည်။သူသည် ဂျာရစ်တို့ဇနီးမောင်နှံ၏ နှလုံးသည်းပွတ်ကလေးဖြစ်ပါသည်။\nပေ့ခ်ျနော့်ဖောင်းနဲ့ ၇ ကြိမ်လောက် တိုးပြီးမှ တွေ့ရတဲ့ စာမို့..တစိမ့်စိမ့်ဖတ်မယ်..ဒါဘဲ..\nကိုရင်ရော ဂျာရစ်ပါ ချစ်သောနှစ်နှစ်သားလေးကို.. နှစ်လသားလေး\nကိုးဒေဝီ လိမ်မော်သီး ဂိုဏ်း၏\nCIA မှ Jerry pigpig ဖြစ်ပါသည်..\nမဒမ်တစ်ယောက်၊ မလေးပေါက်၊ ဦးဏှောက်ခြောက်လေပြီ။၊\nကျွေးသမျှအား၊ အကုန်စား၊ ဗိုက်ကားတင်းလေပြီ။\nစိတ်ကပျင်းထူ၊ ဗိုက်ကပူ၊ ဘော်ဘူ မြည်ဟီးသည်။\nကိုရင့်အလုပ်၊ မဒမ်ရှုပ်၊ ငုတ်တုတ်ထိုင်အိပ်သည်။\nကိုရင့်ပိတ်ရက်၊ မဒမ်ဖျက်၊ ဟက်တက်ကွဲလေသည်။\nပစ်ပစ်တဂ်စာ၊ မေ့ထားကာ၊ လွန်စွာပျင်းနေသည်။\nနှစ်နှစ်အပြည့်၊ ရေးဖို့မေ့၊ ဆွေ့ဆွေ့ခုန်နေသည်။\nခုမှအိပ်ရာ၊ နိုးထကာ၊ ထင်ရာရေးလေသည်။\nမဒမ်ရေးချက်၊ လွန်လန်ထွက်၊ မှန်လျက်မှားနေသည်။\n၂ နှစ်ပြည့်ကာ၊ ထိုချိန်ခါ၊ ကျိတ်ကာ ဆုတောင်းသည်။\nကိုရင်မဒမ်၊ ရာသက်ပန်၊ မြဲမြံချစ်ကြိုးသီ။\nသူကြီးဆုတောင်း၊ ပြည့်စေကြာင်း၊ ထပ်လောင်းဆုချွေသည်။း)\nစတိုင်ကျကျ ဘလော့ဖွင့်ပြီး လိုက် တိုက်ခိုက်သောသူများကိုလည်း တချိူ့စာမျက်နှာများပေါ်တွင် တွေ့လာရပြန်သည်။\nငါ့များစောင်းပြောသလားအေ... မကျေနပ်ရင်ပြောပါအေ.. လိမ္မော်သီး ပို့စ် ဖျက်ဆို ဖျက်ပေးပါ့မယ်..း(\nဝမ်းနဲတယ်... ဟင့် ရွှတ် ..\nနှစ်နှစ် သားလေးရောက်သည် အထိအောင်မြင်စွာ မွေးဖွား ပေးလာခဲ့သော ကိုရင်နှင့် မဒမ်အား ဂုဏ်ပြုပါ၏\nပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိမ်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကျွေးမွေး ပြုစုနိုင်ကြပါစေ\nတနေ့ တာမောပန်းလို့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင်အပျော်လေးတွေ၊စိတ်ချမ်းသာစရာလေးတွေဘဲရှာချင်ကြတာပါ။\nဂျာရစ်ဆိုတာ အဒူလဲဂျ... :D.. ဂျာရစ်ရော ကိုရင်ရော အရေးတွေက ကောင်းပါ့ဗျား... လိမ္မော်သီးပုံးတဲ့... စားချင်လိုက်တာ.. ငယ်ငယ်က လိမ္မော်သီဆို တောင်းလိုက်တောင်းလိုက် စားရတဲ့ဘ၀ကို သတိရမိရဲ့.. အခုများတော့လည်း ငတ်.. ငတ်.. ငတ်... :P\nနှစ်နှစ်ပြည့်သွားတဲ့ ဂျာရစ်တို့ သားလေးအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ...\nကိုရင်ရေ မဒိုးက အစားနဲ့ ကိုရင့်ကိုဆိုရင် အစားကို ရွေးမယ်တဲ့ ဒါကတော့ မဟုတ်သေးပါဘူးနော်... ရန်တိုက်ပေးသွားပြီ...\nမထူးပါဘူး .. ကိုယ်မသာ သူအသုဘချင်းချင်းပဲ .. :D\nဒီလိုရေးလိုက်တော့ ကိုရင်ခများလွမ်းပါတယ် လွမ်းပါတယ်နဲ့ သနားစရာတောင် ကောင်းတော့တယ် ..\nအေးပေါ့လေ .. မဒမ်က ဓါးတရမ်းရမ်းနဲ့ဆိုတော့ကာ သူ့မလဲ ကြောက်ရှာမပေါ့ .. :D\nညထဲက ရှာလိုက်ရတဲ့ ပိုစ့် အလုပ်တွေများနေတာနဲ့ ခုမှ တွေ့တော့ ဒယ်.... (အမှန်မှာ - ဤပိုစ့်တွင် ဘလော့ဂ်ဂါများ မအားကြဟု ရေးထားသောကြောင့် မအားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ယခုမှ မန့်သွားခြင်းဖြစ်သည်)။ ကိုးဒေ၀ီကြီးက nick name အသစ်နဲ့ဆိုတော့ ကျွန်ုပ်မှာ အတန်ငယ် မျက်စေ့လည်သွားလေ၏။ ၂ နှစ်သားလေး သူ့အတွက် အရိပ်တကြည့်ကြည့်ဖြင့် မြေတောင်မြှောက်ကာ ပြုစုပေးထောင်ပေးသော ဒါရိုက်တာ ရင်နှင့် ကိုးဒေ၀ီအား အိုင်ဆေး - ကွန်ဂရက်ကျူးလေးရှင်းပါ ခင်ဗျာ။ ၂ နှစ်မှသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်တောင် လက်တွဲညီညီဖြင့် ဆက်လက် ပြုစုပျိုးထောင် နိုင်ပါစေကြောင် ဆုမွန်ကောင်းတောင်လျှက် ......\nကုိုယ်ကတော့မဒုိုးကန်ရဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရေးတဲ့စာလေးတွေကိုသဘောကျလို့ ကိုဖတ်ချင်နေတာ။\nDear sis, don't keep in your mind anything for those bad comments or critiques. Your writing always make me smile (and also photo and status from Facebook :). Two years isalong journey. Congrats!! Keep writing.\nဘာတုန်းအေ ညီးတို့ဟာ မန့် ရတာ အပေါ်ရော အောက်ကော....ဒီ က ထုံပိန်း သိလားးးး\nပုံလေး ရှာဘဲ ရှာတတ်တယ်အေ..ရေးထားတာ လဲ ဖတ်ရင်း ဖတ် ရင်း နာ့ အကြောင်းရေးထားတာလား လို့ ထင်ပီး အပေါ်ပြန် ခေါင်းပြန် ၃ခေါက်လောက်ဖတ်ပလိုက်တယ်အေ...း) ကိုရင် နဲ့ မဒိုး ရှိနေသမျှ ရှင်သန်နေမဲ့ ဒီဘလော့လေး သက်ကျော် ရာကျော် ရှည်ပါစေသော်ဝ်.\nနောက်တစ်ခါ ကိုရင့်ဆီလာရင် ပြန်ခါနီးကျတော့ ကိုရင့် ကိုကြော်ခိုင်းချက်ခိုင်းပြီးသယ်သွားလေဗျာ အဲဒါဆို တစ်ပတ်စာလောက်တော့ အိမ်မှာချက်စရာမလိုတော့ဘူး ဟီးးးးး။\nမှတ်ချက် ဒီကိုမန့်ကို ကိုရင်မမြင်ပါစေနဲ့)))၀\nနီးရာ ဓါးကို ကြောက်ရသည်းD။\nရွာမှာနေပြီး ရွာကိုလေးစားတဲ့၊ ချစ်ခင်တဲ့ ဂျာရစ်ရဲ့ စိတ်ဓါတ်ကလေးကို သဘောကျမိတယ်၊ ရွာထဲက အိမ်တိုင်း၊ အိမ်တိုင်းဟာ ဗဟုသုတ ရစရာ၊ ရသမြောက်စရာ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု တင်ဆက်နေရ မယ်လို့ ဘယ်မှာမှ ပြဌာန်း မထားပါဘူးဗျာ၊ ရွာသူ ရွာသား အချင်းချင်းကြားမှာ ခင်သောစိတ်နဲ့ နားထောင်၊ ချစ်သောစိတ်နဲ့ ကြည့်ကြဖို့ပဲ လိုတာမဟုတ်လား..၊း)\nဂျာရစ်က ဘာမှမရေးတတ်ပါဘူး လို့သာ နှိမ့်ချပြီး ပြောသွားခဲ့တာ..၊ ဖတ်ရတဲ့ လူတွေအဖို့တော့ ညက်ညက်ညောညောနဲ့ မျက်စိ ပသာဒကို ဖြစ်လို့..ကဲ။\nဂျာရစ်ပိုစ့်ကို ဖတ်ချင်လွန်းလို့ ဒါဒုတိယအကြိမ်မြောက်လာတာ.. ဟီး\nအင်း.. ဘယ်သူတွေ တိုက်ခိုက်ခံရပြန်ဘီတုန်း..\nညီမက ဂျာရစ်ထက် ချာတယ်.. မတိဘူး ဟီး..\n၂နှစ်ပြည့်ဘီပေါ့.. ၀မ်းသာတယ် မမရေ :D\nမဒိုးကန်ပို့ စ်ကို မျှော်နေတာ..နှစ်နှစ်မှသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရွာသားများနဲ့ သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း ပျော်ရွှင်စွာ ဘလော့ဂင်းနိုင်ပါစေသော်..\nအစ်မဒိုးကန် လိမ်မော်သီး အကြောင်းရှင်းသွားပြီ။ ကိုထွဋ်ပို့စ်ကို မှီငြမ်းလိုက်တာ။ ဟီဟိ။ အရေးကြီးဆုံးက စိတ်ချမ်းသာဖို့ပဲမဟုတ်လား အစ်မ။ ကြိုက်ရင်ဖတ်၊ မကြိုက်ရင်ကျော်သွားပေါ့။ နော?\nအချိန်တွေပေးခဲ့ရသူတွေအတွက်တော့ ၂နှစ်ဆိုတာ ဂုဏ်ယူစရာပါ ဂျာရစ်၊\nဒီလိုပါပဲ အတူတူတွေဆိုတော့ ဂျာရစ် ကျန်ရစ်မဖြစ်ပါဖူး……………………..\nကံမကောင်းဘူး ထိုင်းကိုဆင်းသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပြန်ရောက်လာပြီ မောင်လေးလိုခင်နေရတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆေးရုံတက်နေရတယ်\nအရှုပ်တွေနဲ့ ပတ်လည်ဝိုင်းနေသူကို မဂျက်လို့ခေါ်ပါတယ်\nမမဒိုးကန် ရေ လာလည်ပါတယ်..တစ်ရေးနိးသောအကြံပေါ်တော့ မဟုတ်ဖူးနော်..အမြဲပဲ ဘာမှန်းမသိဘဲ အိမ်မက်တို့ အလုပ်တွေ ကို ရှုပ်နေတာ..အဟိ\n၂ နှစ်ပြည့် ဘလော့ဒ်လေး ဒီထက်မက တည်တံ့နိုင်ပါစေ..\nပလာ ပလာ တွေကတော့ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရေးတာကို သူတို့ ဘာလို့ လိုက်ပြောနေမှန်းမသိပါဘူး.. သူ့စီးပွားရေး ဒုတ်နဲ့ ထိုးတာမှ မဟုတ်ဘဲကို ...ဒါနဲ့ စကားမစပ် မမဒိုးကန် တို့ နာမည်ပြောင်းသွားပြီပေါ့ နော်ကတစ်ခါ မမ ဂျာရစ်လို့ ခေါ်ရမလို ဟိဟိ..\nဖတ်နေကျပါ.. comment မရေးမိဘူး.. ဒီတခါတော့ ရေးတာ ချစ်ဖို့ ကောင်းလို့ comment ထားသွားပါတယ်\nခရစ္စတလ်အိမ်လေးကတော့ သုံးနှစ်ပြည့်သွားပြီ ညီမလေးရေ:)\nအပြင်မှာလည်း ညီမလေးရဲ့ ရင်နှစ်သည်းချာလူပိစိလေးတစ်ယောက် အမြန်ဆုံးရပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးနေပါတယ်။\nဒမ်ဂျစ်နော် .. ဟိဟိ .. ပစ်ပစ်လေးက ဒမ်ဒမ့် တမီးဆိုယင် .. မေမေတော်မယ်နော် ..ဟဲဟဲ..။\nအဲလို ဂျစ်နေလို့လဲ အကိုက အသဲစွဲနေတာ ဖြစ်မယ်...:):)\nဘလော့ဂါတွေတစ်ဦးကို တစ်ဦးမမြင်ဘူးကြပေမယ့် မောင်နှမရင်းချာတွေလို ခင်မင်ရင်းနီးနေကြတာ ၀မ်းသာစရာပါ။ စာတွေမလွတ်တမ်းလိုက်ဖတ်ပြီး ကွန်မန့်တွေ သေချာပေးတတ်တဲ့ ဂျာရစ်ကို လေးစားမိပါတယ်။ စာမရေးတတ်ဘူးသာပြောတယ် ရေးထားလိုက်တာ အစအဆုံးကို တထိုင်ထဲ ဖတ်ဖြစ်သွားရတဲ့အထိပဲ။ ဟာသဇ၀နဥာဏ်ရှိတာ ရိပ်မိတယ်။ သရော်စာတွေ ရေးနိုင်တဲ့လက်လို့ ထင်မိတယ်။ စိတ်ချမ်းသာ၊ ကိုယ်ကျန်းမာစွာ စာတွေ အများကြီး ဆက်ရေးနိုင်ပါစေ ညီမရေ...။\nကိုရင်........ အမဒန်...... ဘူတွေက တိုက်ခိုက်နေတာလဲ တိဝူး ....... ၊ ပြန်တိုက်ရအောင်လူချုဂျာ......း)