မိန်းမလဲစွဲနေပြီရှင့် – မြန်မာသတင်းစုံ\nPosted on March 27, 2021 Author admin\tComments Off on မိန်းမလဲစွဲနေပြီရှင့်\nနှဖူးထက်က ချွေးစလေးတွေကို လက်ခုံနဲ့တို့သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စအမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ပန်းပွင့်အကြီးကြီးပုံတွေနဲ့ ခင်းထားသည့် မွေ့ယာ ဖက်လုံး ခေါင်းအုံး စောင် အရာရာ စနစ်ကျဖြစ်သွားပြီမို့ ကိုကို့အခန်းလေးက နေချင်စဖွယ် အသွင်ကိုဆောင်နေသည် အိစက်သည့် ဒီမွေ့ယာပေါ်မှာ ကိုကိုအိပ်မည့်ပုံစံလေးကို မျက်လုံးလေးမှေးကာ ပုံဖော်ကြည့်ရင်း ရှင်းသန့်သည့် မျက်နှာလေးပေါ်မှာ စွဲမက်ဖွယ်အပြုံးလေး ရှပ်ပြေးသွားသည်…။ မြလေး ဒီအိမ်ကြီးကိုရောက်တာ ၅နှစ်ပင်ကျော်ခဲ့ပြီမို့ ဒီအိမ်သားတွေနဲ့ မြလေးဆိုတာ မိသားစုဆိုလျင်မမှား ဦးဖေနှင့်ကိုကိုတို့ကပင် မြလေးကို အိမ်ဖော်(အိမ်ပေါ်)လို့မသုံး ဘယ်သူမေးမေး အိမ်သားတစ်ယောက်အဖြစ် အရာသွင်းကာ တူမ ညီမစသည်ဖြင့် ပြောပြလေ့ရှိသည်….။\nမှတ်မိသေးသည် ရောက်ခါစတုန်းက မြလေးအသက်မှ ၁၄.နှစ်ပဲရှိသေးသည် ဆက်သွယ်ပေးသည့် အဒေါ်ကြီးမှ ဒီအိမ်က ဦးဖေတို့ဆီမှာ အပ်နှံရင်း အိမ်သားတွေနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည် ရောက်ခါစမို့ အရာရာအစိမ်းသက်သက်ဖြစ်ကာ အားငယ်ခဲ့ရပေမယ့် အိမ်အကူ အဒေါ်ကြီး ဒေါ်လေးကြူရဲ့ အားပေးနှစ်သိမ့်မှုအပြင် မြလေးထက် ၉နှစ်ပိုကြီးသည့် ကိုကို့ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့အတူ သူဌေးကတော်ပေမယ့်မာနမကြီးတတ်ပဲ သမီးအရင်းသဖွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသော ဒေါ်လေးယုကြောင့်သာ နေရာသစ်မှာ အမြန်ပင် နေသားတကျဖြစ်ခဲ့သည် အခု ဒေါ်လေးကြူနဲ့ ဒေါ်လေးယုက ဆုံးပါးသွားကြပြီမို့ အနည်းငယ်အဖော်မဲ့သလို ခံစားရပေမယ့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စေသည့် အရာတစ်ခုက မြလေးရင်ထဲမှာ ကွန်းခိုနေသည်….။ ထိုအရာသည် မြလေးရုံဆိုသော ၁၉နှစ်အရွယ်မိန်းမပျိုလေးကို အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်း ကြည်နူးနေတတ်အောင်သင်ပေးသလို တစ်ယောက်ထဲနေချိန်မှာတောင် စိတ်ကူးနဲ့ ပျော်နေတတ်အောင် စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့သည်….။ မှန်သည်…..။ မြလေးရဲ့ရင်ထဲ ထိုအရာဝင်ရောက်လာသည့်နေ့မှစ၍ မြလေးအတွက် သစ်ပင်လေးတွေက စကားပြောဖော်ဖြစ်သလို ပန်းပင်လေးတွေ ငှက်ကလေးတွေကလည်း မြလေးရဲ့ တိုင်ပင်ဖော် ရင်ဖွင့်ဖော်ဖြစ်လာသည်….။ မြလေးငေးမိသမျှနေရာတိုင်းမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ပန်းချီကားချပ်တွေ မရိုးအီနိုင်တဲ့ ရှုခင်းတွေကို ထိုအရာကပင် ဖန်တီးပေးသည်…။ တကယ်တော့ အချစ်ဆိုတာ မာနရှင်တွေအတွက် ဓားဖြစ်သလို ဘဝထင်သူအတွက် ပျားဖြစ်တတ်မှန်း ဈေးဝယ် ဘာဝယ်အချိန်လောက်သာ အပြင်ထွက်ခဲ့ရသော မြလေးရုံတစ်ယောက် မသိခဲ့တာအမှန်ပါ…။ ၅နှစ်တာကာလအတွင်း မြင်နေတွေ့နေရသည့်ကိုကို့ကို မသိစိတ်က တွယ်တာလွန်းခဲ့ကာ အဲ့စိတ်ကို အမည်တပ်ဖို့ မြလေးမဝံ့ရဲ…. သူဌေးသားနဲ့အိမ်ဖော် ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တဲ့အိမ်မက်ကို မြလေးခက်ခက်ခဲခဲ မက်နေမိသည် တကယ်ဆို ကိုကိုရဲ့ရုပ်က မိန်းခလေးတစ်ယောက်ကျလောက်သည့် ရုပ်အဆင်းမျိုးမဟုတ်ပေ….။\nအဝတ်အစားနဲ့ အဆောင်အယောင်သာ ခွာချလိုက်ရင် ကိုကိုဆိုတာ ကူလီသမားသာသာ လူကြမ်းသာသာရုပ်ရည်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပါ…။ စစ်ဦး ဘီလူး..အချစ်ဦး အရူး……တဲ့ အရူးမလေး မြလေးအတွက်ကတော့ ကြမ်းတမ်းသည့်ကိုကို့ရုပ်ရည်ကို လေးစား အားကိုးချင်သည့် အတွေးနဲ့ ရင်ခုန်နေမိပြီ မြလေးရင်အခုန်ဆုံးက သန်မာသည့်ကိုကို့ကြွက်သားတွေ တုတ်ခိုင်သည့် လက်မောင်းနဲ့ ကျယ်ပြန့်သည့်ရင်ခွင်…. မှန်သည် ကိုကိုက လူချောတစ်ယောက်မဟုတ်ပေမယ့် ကြွက်သားအဖုအထစ်နဲ့ မေးရိုးကျကျ မျက်ခုံးထူထူအပြင် ကျယ်ပြန့်ကာ အမွှေးထူလေးတွေပေါက်နေသော ကိုကို့ရင်ဘက်ကြီးက မြလေးကို မြူဆွယ်နေသယောင်…။ အဲ့ရင်ဘက်ထဲမှာ ခဏဖြစ်ဖြစ် ပုန်းနေချင်သည်.. တုတ်ခိုင်သည့်လက်မောင်းကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ ချွဲနွဲ့ချင်မိသည် အမှန်စင်စစ်..မိသားစုပမာနေနေပေမယ့် မြလေးအရွယ်ရောက်လာတာနှင့်အမျှ ကိုကိုအနေရှောင်လာသည် ဦးဖေကတော့ သိပ်မထူးခြား ကုမ္မဏီကိစ္စနဲ့လုံးပမ်းနေသူမို့ အတူတွေ့ရချိန်သိပ်မရှိသလို သိပ်ပြီးလည်း အရောတဝင်မရှိခဲ့…။ အချစ်ကို ဘဝထင်မိတဲ့မြလေးအတွက် ပျားအဖြစ်သောက်သုံးချင်သည့်လူတွေထဲမှာ ဓနရှင်ကိုကိုပါ ပါဝင်နေမှန်း စသိရသည့်နေ့ကို မြလေးကြုံတွေ့ရသည့်အခါမှာတော့………။ အဲ့သည်နေ့က ပုံမှန်အတိုင်း ကိုကို့အခန်းဝင်ရှင်းပေးရသည် ကျောင်းပြီးကတည်းက သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေတတ်သည့်ကိုကိုက ဒီနေ့မှာတော့ ဘယ်မှမသွားပဲရှိနေသည် မြလေးလုပ်သမျှ ကုတင်ခေါင်းရင်းကို ခေါင်းအုံးလေးခုမှီရင်း ပြုံးကြည့်နေသည်….။ ကိုကို့အရှေ့မှာအလုပ်လုပ်ရတာ သိပ်တော့မထူးဆန်းပေ ငယ်စဉ်ကနေ အခုထိ အကြိမ်ကြိမ်ကြုံဖူးနေကျမို့ ရှိုးတိုးရှန့်တန့်မဖြစ်သင့်ပေမယ့် မြလေး ရင်တွေခုန်နေသည် အလိုက်မသိစွာ ရင်ထဲတွင်နေရာယူထားသောအချစ်ကြောင့်လား ခါတိုင်းနဲ့မတူသောကိုကို့အကြည့်နဲ့အပြုံးကြောင့်လား မသဲကွဲ…။ ပြောင်ဝင်းနေသော ကြမ်းပြင်ကို ပွတ်တိုက်နေ့သည့်မြလေး ကိုကို့ရှေ့မှာ ကုန်းကုန်းကွကွလုပ်နေရတာကို တမျိုးလေးခံစားနေရသည် . ဟန်မပျက်လုပ်နေရပေမယ့် အလုပ်မြန်မြန်ပြီးချင်ပြီ စွင့်ကားလုံးဝန်းသော မိမိတင်ပါးစိုင်တွေနဲ့ မကြီးလွန်း မသေးလွန်းသော ရင်သားတွေကို ကိုကိုငေးနေမလား လှည့်မကြည့်ဝံ့ပေမယ့် မသိစိတ်က ဝေဖန်ဆန်းစစ်နေမိသည်….။\nကိုကိုဦး…ဒီကောင်မလေးကို သတိထားမိတာ ကြာပါပြီ မိမိအပေါ် ဘယ်လိုသဘောရှိသည်ကိုလည်း မိန်းမကျမ်းကျေသူမိမိပင်အသာထား အိမ်အလည်လာသည့် သူငယ်ချင်းများပင် ရိပ်မိနေကြပြီ တစ်နေ့တစ်ခြား ဖွံ့ထွားလာသော အရှိုက်အဟိုက်တွေနဲ့အတူ အချိုးအဆစ်ကျနလွန်းသော ဒီကောင်မလေးကို မိမိလည်း မပစ်မှားပဲ မနေနိုင်…။ ကျော်မကောင်းကြားမကောင်းတွေ ဖြစ်မည်စိုး၍သာ ရှောင်နေရပေမယ့် မိမိသည်လည်း ငါးကြော်မကြိုက်သည့် ကြောင်မိုက်မှမဟုတ်တာ….။ ဒါပေမယ့် အပျိုရိုင်းလေးမို့ အကိုင်အတွယ်မှားမှာစိုးရသည် နောက်ပြီး မိမိစိတ်က တစ်မျိုး..ဒီကောင်မလေးကို လုံးဝချစ်ကြည့်လို့မရ…သူ့ရဲ့အချစ်ကို မလိုချင် သူ့ရဲ့ ချိုမြိန်ချင်းတွေသာ သောက်သုံးချင်မိသည် ဒါကြောင့်လည်း အချိန်ယူကာပြင်ဆင်မှုအဖြစ် မိမိအခန်းကို တမင်ရှုပ်ပွစေကာ နေ့စဉ်ဝင်ရှင်းခိုင်းသည် မိမိလိုချင်တာ ရပြီးလျင်တောင် မိမိအနေနဲ့ တာဝန်ယူစရာမလိုမယ့်နည်းလမ်းတွေတောင် ကြိုစဉ်းစားထားသည် ဒီနေ့ ပထမခြေလှမ်းစရမည်… အတွေ့အကြုံများသူမို့ သိပ်မရှိန်မိပေမယ့် ရင်တွေတော့ခုန်နေသည် ကြည့်ဦးလေ မိမိရှေ့မှာ လက်တစ်ဘက်ထောက် ကျန်လက်တစ်ဘက်က ကြမ်းတိုက်အဝတ်ကိုကိုင်ပြီးကြမ်းတိုက်နေသည် ဒူးထောက် လက်ထောက်ပုံစံမျိုးမို့ သေးသွယ်တဲ့ခါးရဲ့နောက်မှာ စွင့်ကားသည့်တင်ပါးစိုင်က လုံးဝန်းကာ တင်းနေသည် ရှေ့တိုးနောပ်ဆုတ်လုပ်လိုက်တိုင်း ဘေးတစ်ဘက်စီ ခွဲချထားသည့်ဆံနွယ်ရှည်ရှည်လေးတွေက ရှေ့နောက် ခါးရမ်းနေပုံလေးကလည်း ဆွဲကိုင်ဆောင့်ပစ်ချင်စရာ အနည်းငယ်လည်ဟိုက်နေသည်မို့ ဖြူဖွေးသည့်ရင်သားတွေကို တခါတရံမြင်နေရသည်….။ ကြည့်နေရင်းပင် ဖွားဖက်တော်ကိုရွှေလီးက ပုဆိုးကြားမှာတင်းလာကာ ပုဆိုးအတွင်းမှ မာန်ဖီကာ ထောင်နေပေပြီ ဟော..ကြမ်းတိုက်တာပြီးသွားသည့်မြလေးက မှန်တင်ခုံပေါ်ကို အဝတ်နဲ့သုတ်နေသည် မှန်ထဲမှာတော့ ရှင်းသန့်သည့်မျက်နာလေးက ချွေးစတချို့နဲ့အတူ စွဲမက်စရာ ပေါ်လာသည်… အစီအစဉ်စဖို့ အချိန်တန်ပြီမို့ ကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာ မြလေးဆီ ဖြေးဖြေးလေး လျှောက်လာခဲ့သည်….။\nကြမ်းတိုက်လို့ပြီးပြီမို့ ကိုကို့ရဲ့မှန်တင်ခုံကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးနေသည့်မြလေး မှန်ထဲမှတဆင့် မိမိရဲ့နောက်ကျောအလှကို စိုက်ကြည့်နေသောကိုကို့ကြောင့် ရင်ဖိုသွားကာ ခေါင်းငုံ့ရင်း ပင်ကိုယ်ပြောင်နေပြီးသော မှန်တင်သည့်ခုံပေါ်ကို ပွတ်တိုက်နေမိသည် သိပ်မများသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းလေးတွေကို စီနေခိုက် ကိုကို ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလာတာကို မှန်ထဲမှတဆင့်မြင်ရသည် ရှက်စိတ်နဲ့မျက်နာလွှဲချင်ပေမယ့် မသိစိတ်က ကိုကို့ဟန်ကို အရမ်းပဲ မြင်ချင်နေသည်မို့ မှန်ထဲကို မကြာမကြာကြည့်မိသည်..။ အို…မိမိရဲ့နောက်ကျောနားမှာရပ်ပြီး မိမိတစ်ကိုယ်လုံးကို စားတော့မည့်အတိုင်း စိုက်ကြည့်ပြုံးနေသည့်ကိုကို့ကြောင့် အိုခနဲ အသံတိတ်ရေရွတ်မိကာ လက်ကလဲ ကိုင်မိကိုင်ရာ ဆွဲမိဆွဲရာ ဆွဲလိုက်မိသည်မို့ ခုံပေါ်မှ ခေါင်းလိမ်းဆီဗူးက လက်နဲ့တိုက်ခါ ပြုတ်ကျသွားသည် ဒေါက်ခနဲမြည်တဲ့အသံက သိပ်မကျယ်ပေမယ့် မြလေးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်လုံး တုံသွားသည်အထိ လန့်မိကာ ကပြာကယာပင် ကုန်းကောက်မိသည်…။ ဒုန်း… အ…. အသံနှစ်ခုက တကယ့်ကို မရှေးမနှော ရှက်စိတ်နဲ့ အလောတကြီးငုံ့မိသည်မို့ မှန်တင်ခုံနဲ့ နှဖူးနဲ့စောင့်မိကာ မြလေးမျက်ရည်ဝေသွားသည် နှဖူးကို ပွတ်နေရင်း အခုထိမထဖြစ် ခေါင်းထဲ ဝေသွားလောက်အောင် ထိချက်ပြင်းသည်ကတစ်ကြောင်း ကိုကို့ရှေ့မှာ ဣနြေ္ဒပျက်လွန်းနေသည့်မိမိကိုယ်ကိုယ်အားမရသည်အထဲ နောက်ထပ်အမှားတစ်ခု ထပ်ကြူးလွန်မိသွားသလိုပဲမို့ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ကျောပေးလျက်ပင် ထိုင်နေမိသည် သိပ်မကြာလိုက်..ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲထူလာတာမို့ အလိုက်သင့်ထရပ်မိသည်..ဒါက ဒုတိယအမှားမှန်း မာထန်ထန်အချောင်းတစ်ခုက လုံခြည်အပေါ်မှတဆင့် ဖင်ကြားအထောက်ခံရတော့မှ သိလိုက်ရသည်…။ အတွေ့အကြုံမရှိပေမယ့် မိမိဖင်ကြားကအရာကိုတော့ မြလေးကောင်းကောင်းသိသည် ဘယ်လိုတုန့်ပြန်ရမလဲ မသိတာမို့ ခေါင်းငုံကာ ဆက်ရပ်နေမိတော့ ကိုကိုက ခါးကိုညွှတ်ခါညွှတ်ခါ ညှောင့်သလိုလုပ်နေသည် မြလေးလက်ခံသင့်လား လက်မခံသင့်ဘူးလား မသဲကွဲ ဝေခွဲရခက်နေစဉ် ကိုကိုက ပုခုံးလေးကိုင်ကာ အသာအယာဆွဲလှည့်လာသည် အခုတော့ မိမိရင်ခုန်ခဲ့ရသော ကိုကို့ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးရဲ့အနီးမှာ မြလေး ခေါင်းလေးငုံကာ ရပ်တန့်နေမိသည် ကိုကိုက မြလေးရဲ့မေးစေ့လေးကို ဆွဲယူ မော့စေပြန်သည် ပင်ကိုယ်ကျော့ညွတ် သန်စွမ်းသော မျက်တောင်တွေကို မပုတ်ခက်မိပဲ ကိုကို့နှုတ်က စကားသံတစ်ခုကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်…..။ ပြောပေးပါကိုကို ချစ်တယ်လို့ ပြောပေးစမ်းပါ အဲ့စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင် ကိုကိုလိုချင်တာပေးဖို့ မြလေးဘက်က အသင့်ပါကိုကိုရယ် ပြောစမ်းပါ ပြောပါကိုကို ပြောပေးပါကိုကိုရယ် ပဲ့တင်ထပ်အောင်ပြောခဲ့ပေမယ့် နှုတ်ဖျားကတော့ ထွက်မလာ မြလေးနှုတ်ခမ်းတွေ တုံယင်လာသည့်တိုင်အောင် စကားလုံးတွေက လည်ချောင်းဝမှာပင် တစ်ဆို့ပျောက်ကွယ်သွားကြသည် ဟော..ကိုကို့နှုတ်ခမ်းတွေလှုတ်လာပြီ လှုတ်လာပြီ မိမိအရမ်းကြားချင်သောစကားကို ကိုကိုပြောတော့မယ်ထင်သည် အတွေးနဲ့အတူ ရင်ခုန်စွာ မျက်လုံးလေးမှိတ်ရင်းနားစိုက်ထောင်နေမိသည် ဘယ်လောက်တိုးတိုး ကြားခွင့်ရရင်ကျေနပ်ပြီလေ…။\nအို….. ဒုတိယအကြိမ် အသံတိတ်ရေရွတ်မိပြန်သည် ကိုကို့ထံက ဘာအသံမှထွက်မလာပဲ တုံယင်နေသည့် မိမိနှုတ်ခမ်းကိုသာ အငမ်းမရ စုပ်နမ်းလာသည် မျက်လုံးလေးပြူးကာ သူ့ရင်ဘက်ကြီးကိုတွန်းရင်း ငြင်းဆန်ဟန်ပြခဲ့ပေမယ့် ကိုကိုကတော့ ရပ်မသွား နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံး ကိုကို့တံတွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲသည်အထိ ပြင်းရှစွာစုပ်နမ်းရင်း ကိုကို့လက်တွေကလည်း အရပ်ကွာဟမှုကြောင့် ခြေဖျားလေးထောက်ကာ ရင်ကော့ခံနေရသော မြလေးရဲ့ခါးလေးကို တစ်ဖက်က တင်းတင်းဖက်ထားတာ ကျန်တစ်ဖက်ကလဲ တင်းပါးတွေကို ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်လာသည်…။ အချိန်အတော်ကြာနမ်းမိခဲ့ပြီး နောက်မှာတော့ အပျိုစင် မြလေးမှာ မောဟိုက်သလိုခံစားလာရကာ ကိုကို့ရင်ခွင်ထဲ မှီတွဲ့ကာ ငြိမ်သက်အမောဖြေနေမိသည်…။ „ ကိုကို မြလေးကိုလေ…„ ရင်ခွင်ထဲ ပါးလေးအပ်ကာ မှီတွယ်ရင်းက ချစ်လားလို့မေးချင်သည့်စိတ်ကို ထိန်းမရစွာ မေးမည့်ဟန်ပြင်ပြီးက နှုတ်က မထွက် သူ့အလိုလိုပြောလာသည့် ချစ်စကားမျိုးကိုပဲ ရူးရူးမိုက်မိုက် မျှော်လင့်မိပြန်သည် အစုပ်ခံ အနမ်းခံ အထောက်ခံ အနယ်ခံပြီးသည့်တိုင်အောင် ကိုကို့ထံက ချစ်စကားကို မြလေးကြားခွင့်မရသေး ကိုကို့ရဲ့အနမ်းကြမ်းတွေကြောင့် ပြင်းထန်သည့်ရမက်လှိုင်းက မြလေးရဲ့သွေးကျောတစ်လျှောက် ဆူပွက်လာခဲ့သလို တစ်ဖန် ရူးသွပ်မိတဲ့နှလုံးသားလေးက ချစ်တယ်ဆိုတဲ့စကားလေးကို အငမ်းမရ ကြားချင်နေမိသေးသည်..။ ကိုကိုက မှီတွယ်နေသည့်မြလေးရဲ့ ပုခုံးပေါ်ကို လက်နှစ်ဘက်တင်ကာ ဖိချရင်း တပြိုင်ထဲပင် သူ့ပုဆိုးကိုပါ ချွတ်ချလိုက်သည်….။ အို………..! တုတ်ခိုင်ရှည်လျားသည့် ကိုကို့လိင်တန်ကြီးက မြလေးရဲ့မျက်နာရှေ့မှာ ခါရမ်းနေသည် တုန်လှုတ်မင်သက်စွာ မော့ကြည့်မိတော့…. „ ကိုယ် ကိုယ်လေ မြလေးကို ” မြလေး ခေါင်းပြန်ငုံ့ရင်း ကိုကို့ထံက နောက်ထပ်ထွက်လာမယ့်စကားကို အသက်မရှူတမ်း နားထောင်မိသည် နောက်လာမည့်စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင် မြလေးရှေ့က ကိုကို့လီးကြီးကို ကိုင်တွယ်လိုက်ဖို့လဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်…။ ” အရမ်းလိုးချင်တယ်ကွာ „ ”ရှင် ကို ကိုကိုရယ် အဟင့်ဟင့် ” ကိုကိုပြုသမျှ နုပေးခဲ့ရသည့်ရလဒ်က ဒါပဲလားဟင် အတွေးက လူကို အရမ်းဝမ်းနည်းသွားစေတာမို့ ရှိုက်ငိုရင်း ဘာဆို ဘာမှမပြောချင် မသိချင်လောက်အောင်ဖြစ်ရသည် မိမိရှေ့မှာ လီးတန်းလန်းဖြင့်ရပ်နေသောကိုကို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှစ်ခနဲ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်…. ဂျုန်းဆိုတဲ့ တံခါးပိတ်သံနဲ့အတူ ကိုကိုတစ်ယောက် ဘယ်ပုံဘယ်နည်းကျန်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို မြလေးမမြင်ရတော့ ရေချိုးခန်းတံခါးကို လော့ချရင်း အားရသည်အထိ ရှိုက်ငိုမိသည်။\nသူများတကာတွေအတွက် အချစ်က လေပြေပါ မြလေးအတွက်ကတော့ အချစ်ဆိုတာ မုန်တိုင်းတစ်ခုပင်…။ မြလေးရင်ထဲက အချစ်ဟာ လေပြေဆိုရင် ကိုကိုသယ်ဆောင်လာသည့်အရာကတော့ မုန်တိုင်းပါ….။ လေချင်းတူပေမယ့် သက်ရောက်မှုကွဲပြားသလို မြလေးတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အဖြစ်ကလဲ ဦးတည်ချက်ချင်းတူပေမယ့် ရည်ရွယ်ချက်ချင်း ကွဲပြားခဲ့သည်…။ ထိုနေ့မှစ၍ မြလေးကိုကို့အနား မသွားရဲ ကိုကို့အကြည့်ကို ရင်မဆိုင်ရဲတော့တာမို့ တတ်နိုင်သမျှ မတွေ့အောင် ရှောင်နေဖြစ်သည် တစ်အိမ်ထဲအတူနေရတာမို့ မလွှဲသာမရှောင်တွေ့ရတယ်ဆိုပေမယ့် အရင်လို နှစ်ယောက်တည်းမဆုံဖြစ်အောင် သတိထားဖြစ်သည်..။ ခြားနားသွားတဲ့နေထိုင်မှုတွေနဲ့အတူ အေးစက်စက် ဆက်ဆံရေးတွေကြောင့် နှစ်ဦးလုံး မပျော်နိုင်တော့… သို့သော်….လောကမာယာထက် ယောက်ျားမာယာကပိုမိုကြောက်ဖို့ကောင်းတတ်မှန်း အချိန်နှောင်းမှ သိရပြန်သည် အရင်လို အပြင်သွားလာခြင်းမရှိတော့သည့်ကိုကို့ကြောင့် သူ့သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်ရောက်ရောက်သည် အားလုံးဟာ သူဌေးသား လူ့ပေါ်ကျော့တွေချည်းပဲမို့ အချိန်တွေ ပိုနေဟန်ရှိသည်…။ မနက်ကတည်းက ရောက်လာတတ်ပြီး စားကြသောက်ကြနှင့်မို့ မြလေးမှာ အမြည်းလုပ်ပေးရပြန်သည် သူငယ်ချင်းအရင်းကြီးတွေမို့လားမသိ စကားပြောရင် ပွင့်လင်းလွန်းနေတတ်တာကို သတိထားမိသည်..။ အဲ့ဒီနေ့က အမြည်းချပေးပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့ကာ မိမိအခန်းထဲ စာဖတ်နေမိသည် အချိန်အတော်ကြာတော့မှ အတွေးတစ်ခုဝင်လာကာ အရက်သောက်နေကြသော ကိုကို့အခန်းဆီ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ကာ အထဲမှအသံကို နားစွင့်ကြည့်သည်…။ ”အဲဒါ မင်းမှားတာပေါ့ဟ ဘယ့်နှယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကြိတ်ခိုက်နေတဲ့မိန်းခလေးကို အကြမ်းကိုင်ရတယ်လို့ „ ” ဟင်…….! စစချင်းကြားရသည့်စကားကြောင့် မြလေးသိမ့်ခနဲတုံသွားသည် သူ သူတို့ သိနေပြီလား ကိုကိုပြောပြထားတာလား ဘယ်လောက်အထိပြောပြထားလဲ ရှက်စိတ်နဲ့အတူ သိချင်စိတ်က ရောထွေးနေသည် ကိုကိုရယ် မြလေးအရှက်ကိုတောင် မငဲ့ပဲ ပြောရက်ခဲ့တယ်လား ရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းစိတ်က ခိုဝင်လာသည် ” ဟုတ်တယ် ကိုဦး ငအောင်ပြောတာမှန်တယ် တကယ်ဆို ချစ်တယ် ဘာညာပြောပြီးလုံးရင်းတောင်ရနိုင်တာ အသိသာကြီး မင်းက ချစ်တယ်မပြောပဲ လိုးချင်တယ်ပြောမှတော့ ဟိုက မင့်လီးကို မစုပ်တာမပြောနဲ့ လိမ်ချိုးမပစ်တာ ကံကောင်း „ ” အို…..! ဒါ ဒါ ဒါဆို သူတို့အကုန်သိပြီးပြီပေါ့ ကိုကိုက သောက်လက်စ အရက်ခွက်ကိုအသာချရင်း ဟိုနှစ်ယောက်ကို အ.ရန်ကောဟူသောအကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ ”မျိုးကြီးရာ ငါပြောပြီးပြီပဲ ငါက သူ့ကိုမချစ်ဘူးလို့ အေး မင်းတို့ပြောသလိုငါလုပ်ခဲ့ရင် အခုချိန်သူ့ကို လိုးလို့ရတာတော့မှန်တယ် ဒါပေမယ့် ငါလိုးချင်တာက ချစ်သူလို ရိုးရိုးမဟုတ်ဘူး ငါလိုချင်တာကလဲ ချစ်သူမဟုတ်ဘူး ခံစားဖော် ခံစားဘက်ပဲလိုချင်တာ ရှင်းပြီလား „ ပြောရက်လိုက်တာ ခံစားဖော်ခံစားဘက်..တဲ့လား အပျိုစင်မှန်းသိလျက်နဲ့ ချစ်နေမှန်းလဲ သိလျက်နဲ့ ဒီလိုအတွေးမျိုး တွေးနေတာတဲ့..လား အတွေးနဲ့ ဝမ်းနည်းနေစဉ်မှာပင် စကားသံက ပျံ့လွင့်လာပြန်သည် ” မင်း သူ့ကိုမချစ်တာ သေချာလား ?… ငအောင်ဆိုသူရဲ့ အမေးကြောင့် မြလေးအမှတ်နည်းစွာ ရင်ခုန်မိပြန်သည် … ” အေး သေချာတယ် „ ပျက်တောင်းတဲ့ ကိုကို့ရဲ့ဖြေသံကို မြလေးမအံ့ဩချင်တော့ မျက်ရည်ကိုသုတ်ကာ လှည့်ပြန်မည်အလုပ် ” ဒါဆို သူ့ကို ငါတို့နှစ်ယောက် လိုးမယ်ဆိုရင်ရော မင်း လက်ခံနိုင်လား „ ” ဟင်…….! ထပ်ဆင့်ကြားရသည့်အမေးကြောင့် မြလေးတုန်သွားကာ ကိုကို့မျက်နာကို တံခါးအဟကြားမှတဆင့် ကြည့်မိသည် ကိုကိုက မျက်ခုံးပင့်ကြည့်ရင်း ” အမှန်အတိုင်း ဖြေရမှာလား ?…. ” အေး ဖြေ „ တကယ်ဆို မြလေးဆက်ပြီးနားမထောင်သင့်တော့ ဒါမဲ့ ကိုကို့ရဲ့အဖြေကို သိချင်စိတ်က မပယ်ဖျက်နိုင်တာမို့ မသွားသေးပဲ ရပ်နေမိသည် ” ငါ မလိုးရသေးခင် မင်းတို့လိုးရင်တော့ စိတ်ဆိုးမိမှာပဲ ငါလိုးပြီးရင် မင်းတို့သဘော …ငါ့ဘက်က အေးဆေးပဲ „ ပြတ်သားလွန်းတဲ့ ကိုကို့ဖြေသံနဲ့အတူ မြလေးမျက်ဝန်းထဲက မျက်ရည်တွေ ရပ်တန့်သွားရပြီ ကိုကို့ရင်ထဲမှာ မြလေးအတွက် ရမက်တွေကလွဲရင် ဘာမှမရှိတာသိရပြီးသည့်နောက် ဘာခံစားချက်မှမထားချင်တော့ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြန်အလှည့် အခန်းထဲမှ ဖုန်းရင်းတုံးသံကြားရသည် ဘယ်သူ့ဆီကလာလာ မိမိနှင့်မဆိုင်ပေမယ့် ကိုကို့ရဲ့ထူးသံကြောင့် ထွက်မသွားဖြစ်သေးပဲ နားထောင်မိသည် ” ။\nမဟုတ်ဘူးအဖေ သား အခုအိမ်မှာပဲ ” ဗျာ… အခုလား ” အော် ဟုတ်ဟုတ် သားအခုလာခဲ့မယ် ဖုန်းချသွားပီမို့ သူထွက်မလာခင် မြလေးလည်း ကပြာကယာ ထွက်လာခဲ့တော့သည် အခန်းထဲရောက်တော့ အတွေးပေါင်းစုံနဲ့ ငိုင်တွေမိရင်း နယ်ကိုပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ အဝတ်အစားတစ်ချို့ကို အိတ်ထဲထည့်ရင်း ၅နှစ်တာ နေခဲ့ရသောအခန်းလေးကို သံယောဇဉ်မပြတ်စွာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း သူတို့ရဲ့စကားသံတွေက နားထဲကို အစီအရီဝင်လာသည်…။ ငါမလိုးရသေးခင် မင်းတို့လိုးရင်တော့ စိတ်ဆိုးမိမှာပဲ ငါလိုးပြီးသွားရင် မင်းတို့သဘော ငါမလိုးရသေးခင် မင်းတို့လိုးရင်တော့ စိတ်ဆိုးမိမှာပဲ ငါလိုးပြီးသွားရင်တော့ မင်းတို့သဘော ငါမလိုးရသေးခင် မင်းတို့လိုးရင်တော့ စိတ်ဆိုးမိမှာပဲ ငါလိုးပြီးသွားရင်တော့ မင်းတို့သဘော ပဲ့တင်ထပ်စွာကြားယောင်နေသည့်ကိုကို့အဖြေ မြလေး အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်….။ ချက်ချင်းပင် မှန်ရှေ့ထိုင်ချလိုက်ကာ ငိုထားသည်ကြောင့်ပျက်ပျယ်နေပြီဖြစ်သောပါးပြင်ထက်က သနပ်ခါးတွေကို ပြန်ဖျက်ကာ အသစ်ပြန်လိမ်းရင်း ဆံကျစ်ကျစ်ထားတာကို ဖြည်ချလိုက်ရင်း အရင်းနားမှာစုစည်းလိုက်ကာ တဖန် လုံခြည်ကိုညီညာစွာပြန်ဝတ်ရင်း အပေါ်အိင်္ကျီကိုလည်း ကိုယ်ကြပ်ပန့်ထဲက ရွေးဝတ်လိုက်သည် အထက်နဲ့အောက် လိုက်ဖက်မှုမရှိပေမယ့် ကပိုကရိုဆန်မှုနဲ့အတူ ခပ်ကြပ်ကြပ်အဝတ်အစားတွေကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းများ ပိုမိုပေါ်လွင်လာသည်….။ အပျိုစင်မိန်းမငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်အတွက်ချမှတ်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေထဲမှာ နောင်တတွေမပါ ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးရင်း ဖုန်းလေးကိုလက်ကကိုင်ကာ ကိုကို့အခန်းဆီ ရဲဝံ့စွာ လျှောက်လာခဲ့လိုက်သည်…။ အခန်းထဲ ဝင်လာသည့်မြလေးကို ဟိုနှစ်ယောက်ငေးကြည့်နေကြသည် တစ်ယောက်မျက်နာတစ်ယောက်ကြည့်ကြရင်း မေးငေါ့ကာ ဘာလဲဟူသောအထာဖြင့် အချင်းချင်းမေးနေကြသည်…။ မြလေး သူတို့နှစ်ယောက်ရှေ့က စားပွဲခုံပေါ် ဖုန်းလေးတင်လိုက်ကာ ” ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျမကို တကယ်လုပ်ချင်လား ?….. ရုတ်တရက် ဘယ်လိုမှမထင်မှတ်ထားသည့်မေးခွန်းမို့ ကိုအောင်ရော ကိုမျိုးပါ ကြောင်သွားသည် ဘာပြန်ဖြေရမှန်းမသိခင်မှာပဲ မြလေးက စာရေးစားပွဲဆီသွားကာ စာရုတ်နှစ်ရွက်ပေါ်ကို မတူညီသည့်စာတစ်ချို့ရေးလိုက်ကာ ဖြဲယူ ခေါက်လိုက်ရင်း တဖန် ကိုအောင်တို့ဆီပြန်သွားကာ စားပွဲပေါ်ကိုတင်ပေးလိုက်ရင်း… ” တစ်ရွက်ဆီ ယူလိုက် „ ကိုအောင်ရော ကိုမျိုးပါ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်ယူလိုက်ကြသည်..။ ” ဖွင့်ဖတ် ကိုယ်ယူထားတာ ကိုယ်ပြောပြ „ အခုအချိန်အထိ ဘာဆို ဘာမှနားမလည်ပေမယ့် လက်ထဲအသီးအသိ်းရှိနေသည့်စာရွက်ခေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်ရင်း အသံထွက် ဖတ်ပြကြသည်…။ ( ပထမ….အရင်ကြိုက်သလို လုပ် ) ( ဒုတိယ…..ဖုန်းကိုင် ဗွီဒီယို ရိုက် ) ” ဟာ ……….! ” ဟာ……….! တစ်ပြိုင်ထဲလိုလို အာမေဍိတ်သံများထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်တူပင် မြလေးကို မော့ကြည့်ကြသည် မြလေးရဲ့မျက်နာပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှမရှိ မပြုံးသလို မဲ့လည်းမမဲ့ ကိုအောင်ရော ကိုမျိုးပါ အံ့ဩမင်သက်နေသည် ခုတ်ရာတစ်ခြား ရှရာတစ်လွဲဖြစ်သွားသည့်အခြေအနေကြောင့် ငိုရအခက် ရီရအခက်ပင် တကယ်တော့ တံခါးဝမှာ မြလေးရုံရောက်နေတာကြိုသိလို့ ကိုကိုဦးရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်း ပြောဖြစ်ကြသည် သူတို့ရဲ့စကားတွေကြောင့် မြလေးရုံစိတ်ထန်မည် ကိုကိုဦးက မြလေးရုံအခန်းထဲလိုက်ကာ လုံးမည် မိမိတို့နှစ်ယောက်က ဗွီဒီယို ခိုးရိုက် နောက်ကြုံရင် မိမိတို့ပါ မြလေးရုံကို စား စီစဉ်ထားသမျှနဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဆီနဲ့ရေ မိုးနဲ့မြေ ထင်တာထက်ပိုလွယ်နေပေမယ့် အဲဒီအလွယ်ထဲမှာမှ အလွဲတွေပါနေသည်…။\nမြလေးက သူတို့လက်ထဲမှစာကို တစ်ချက်လှမ်းဖတ်ရင်း ပထမစာရွတ်ရသူ ကိုအောင့်လက်ကိုကိုင်ကာ ကုတင်ဆီဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်…။ ” ကိုအောင် ဘာလုပ်ချင်လဲ လုပ်ချင်တာလုပ်ပါ အားမနာနဲ့ „ ” ကိုမျိုးက ဗွီဒီယို ရိုက်ပေးနော် ပြီးရင် အကိုလဲ ကြိုက်သလိုလုပ်ပေါ့ „ အခြေအနေကို သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ကိုအောင်ကြောင်နေသည်… အပျိုစင်တစ်ယောက်အတွက် ဒီလုပ်ရပ်က အိမ်မက်ပင် မက်ဖို့မလွယ်ဘူးမဟုတ်လား ကိုအောင်က တွေတွေကြီးရပ်နေသည်မို့ မြလေးရုံအားမရစွာ စုတ်တစ်ချက်သက်ရင်း ဒူးထောက်ထိုင်ချကာ ကိုအောင့်ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချလိုက်သည် …မြင်လိုက်ရသည့်လီးက မပျော့မမာပုံစံနဲ့မရှည်လွန်း မတိုလွန်း….. ကိုကိုထက် အနည်းငယ် တိုမလိုရှိပေမယ့် အရွယ်အစားအားဖြင့်တော့ အတူတူလောက်ပင်ရှိမည်….။ * ပြတ် .* အွန့် ထိထိမိမိကြီး တဝက်လောက်အထိငုံလိုက်ကာ တစ်ဖန်နှခမ်းသားနဲ့ဖိပြီးစုပ်ပစ်လိုက်သည်မို့ ကိုအောင်အသံထွက်ကာငြီးရင် တွန့်သွားသည် ” အကို မျက်နာရော လီးရောပါအောင်ရိုက်နော် ပြရမယ့်လူ ရှိတယ် „ မြလေးက ပြောလည်းပြော ကိုအောင့်လီးကြီးကိုလည်း ပြန်ငုံလိုက်ကာ အရင်းအထိစုပ်ပစ်လိုက်သည် တဖန် လီးအချောင်းတစ်လျှောက်ကို ဟန်ပါပါလျက်ရင်း လက်တစ်ဘက်ကလည်း မိမိရင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်လိုက်သည် အခုတော့ ဖုန်းကင်မယာ ထဲမှာ အင်မတန်နုနယ်ချောမောသည့် မိန်းမပျိုတစ်ယောက် လီးတစ်ချောင်းကို မက်မက်မောမောစုပ်နေဟန် အထင်းသားပေါ်နေပေပြီ လီးအစုပ်ခံရသောကိုအောင်မှာ တအင်းအင်းငြီးရင်း မြလေးရဲ့ခေါင်းကိုဆုပ်ကိုင်ထိုးဆွကာ တဖန်ခါးကိုညွှတ်ကာညွှတ်ကာ မြလေးရဲ့ပါးစပ်ပေါက်ကို လိုးသည်…။ ဖုန်းကိုင်ကာ ဗွီဒီယို ရိုက်နေသော ကိုမျိုးလည်း မနေနိုင်စွာ အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ရင်း လက်တစ်ဘက်က လီးကိုကိုင်ကာ ဆွလျက် ကိုအောင်နဲ့ မြလေးရုံတို့ရဲ့လိုးခန်းကို အပီအပြင်ရိုက်နေသည်…။ ” အားးအားး မွ မွလေး „ အချိန်ကြာလာတာနှင့်အမျှ လိင်တန်တစ်လျှောက်စိုရွှဲကာ ကိုအောင်မှာ ဖီးလ်အပြည့်ယူရင်း မြလေးရဲ့ငယ်ထိပ်အထက်မှ ဆံပင်တွေကို စုရုံးကိုင်လိုက်ရင်း လိုးဆောင့်နေသည် မြလေးမှာ ခေါင်းကိုမော့ခံရင်း လီးအဝင်အထွက်အတိုင်းအလိုက်သင့် ခံနေရပေမယ့် မောဟိုက်သလိုဖြစ်လာကာ အသက်ရှူသံတွေ မြန်လာသည် ထို့အတူ အစောပိုင်းက ဘာခံစားမှုမှမပါပဲ နာကြဉ်းချက်သက်သက်နဲ့ ခံနေရပေမယ့် ယောက်ျားနှစ်ယောက်ရဲ့လီးကြီးတွေကိုမြင်နေရကာ မိမိပါးစပ်ကိုလည်းအလိုးခံနေရသည်မို့ စိတ်တွေထန်လာကာ မက်မက်မောမောပင် အလိုးခံနေမိသည်….။ ” အားး မြလေး ကောင်းလိုက်တာကွာ ” အားး ကိုယ်ထွက်တော့မယ် အားး ကိုအောင်တစ်ယောက် ပါးစပ်ကပြောရင်း တစ်ဖြေးဖြေးအရှိန်တက်လာကာ မြလေးရဲ့ဆံပင်တွေကို တင်းတင်းဆွဲလိုက်ရင်း ပါးစပ်ကိုမနားတမ်းလိုးကာ ” အား ထွက် ထွက် ထွက်ကုန်ပြီ အမှန်ပင် ထွက်တော့မှာမို့လီးကိုအမြန်ထုတ်လိုက်ပေမယ့် ထုတ်ထုတ်ထွက်ထွက် ထွက်သွားသည်မို့ လီးရည်တွေက မြလေးရဲ့မျက်နာနဲ့ နှုတ်ခမ်းပေါ်ကို ပေကျံကုန်သည် ” sorry မြလေးရယ် ကိုယ်မရည်ရွယ်ပါဘူး „ ပြောလည်းပြော ပေနေသည့်လီးရည်တွေကို သုတ်ဟန်ပြင်တော့ မြလေးက လက်ကာပြရင်း ” ဟင့်အင်း မသုတ်နဲ့ ရပါတယ် ကြိုက်သလိုလုပ်လို့ ပြောထားတာပဲ အကိုက သောက်ခိုင်းရင်တောင် မြလေးမငြင်းဘူး „ မျက်လွှာလေးချကာပြောရင်း လီးရည်ပေကျံနေသည့်မျက်နာလေးကို ကင်မယာ ဘက်လှည့်ပြရင်း ” ကိုမျိုးရော ဘာလုပ်ချင်လဲဟင် „ လီးအတောင်သားနဲ့ ဗွီဒီယို ရိုက်နေသောကိုမျိုးက တစ်ချက်ပြုံးပြရင်း ” ငအောင် မင်းရိုက်ပေးဦး ငါ မြလေးခေါင်းပေါ်ကို လီးရည်ဖြန်းပေးလိုက်မယ် ” လူအချိန်းအချက်လုပ်ကာ လီးရည်စိုနေသော သူ့လီးကြီးကို တစ်ချက်ကိုင်ရင်း မြလေးရဲ့ပါးစပ်ဝကို လာတေ့သည်…။\n” စုပ်ရမှာလားဟင် „ မျက်နာလေးမော့ကာ မေးပုံလေးက ကလေးလေးပမာ သူ့အမူအယာကြောင့်ကိုမျိုး လီးပိုတောင်လာကာ လိုးပစ်ချင်စိတ်တွေလည်း ပိုဖြစ်လာရသည် ”အင်းလေ မြလေးရဲ့ ဘာလဲ မစုပ်ချင်လို့လား ? ”ဟင့်အင်း မဟုတ်ပါဘူး„ စိုနေသည့်လီးထိပ်ဝကို လျှာနဲ့ယက်ရင်းဖြေတော့ ကိုမျိုးက ” အာ့ဆို ဘာလို့မေးတာလဲ မြလေးက „ ” ချချ….. ကိုမျိုးအမေးကြောင့် မြလေးကရှက်ရယ်ရယ်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ” အလိုးခံချင်ပြီရှင့် သိရဲ့လား အဖုတ်စိုနေပီ မသိပဲနဲ့ ဟွန်း „ မြလေးရဲ့အဖြေကြောင့်ကိုမျိူးရော ကိုအောင်ပါသဘောကျစွာ တဟားဟားရယ်ရင်း ကိုမျိုးက ” အာ့ဆို ပါးစပ်လိုးတာပဲ ရိုက်ခိုင်းပြီး ငအောင်ကိုနောက်က လိုးခိုင်းပေးမယ် ကျန်တဲ့အဖုတ်လိုးတာ ဘာညာကိုတော့ ကင်မယာ တည်ချိန်ပြီး အဆင်ပြေသလိုရိုက်လိုက်မယ် ဘယ်လိုလဲ ?….. ” ဟုတ် အကိုတို့သဘော မြလေးက အလိုးခံချင်တာပဲသိတော့တာ ခ်ခ် „ တကယ်ပင် အခုထိ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုထိတို့မှုမရှိသေးပေမယ့် ပါးစပ်အလိုးခံရတာနှင့်ပင် စိတ်ကထိန်းမရ ဘာမှမဆိုင် မပက်သက်သောယောက်ျားနှစ်ယောက်ကို အလိုးခံနေရတယ်ဆိုတဲ့အသိစိတ်က အပျိုစင်မိမိကို အရှက်မဲ့လောက်အောင်ခံချင်စိတ်ပြင်းပြစေသည်..။ မြလေးစကားကြောင့် ကိုအောင်တို့ပိုမိုအကြိုက်တွေ့ကာ ကိုမျိုးက ခပ်သွက်သွက်ပင် ပါးစပ်ထဲလီးထိုးထည့်ကာညှောင့်ရင်း လက်တစ်ဘက်ကလည်း ခါးကုန်းကာ နို့တွေနယ်ပေးလာသည် ကိုအောင်ပန်းထားသည့်လီးရည်အပြင် ကိုမျိုးလီးရည်တွေပါ စိုစွတ်လာသည်မို့ နှုတ်ခမ်းဒေါင့်(ထောင့်)မှ တံတွေးနဲ့သုတ်ရည်တွေ ရောစွက်ကာစီးကျရင်း တုတ်ခိုင်လွန်းသည့်လီးကြီးက မဆန့်မပြဲဝင်ထွက်ရင်း ” အားး မြလေး ငုံ့ ငုံ့ „ ပြောပြောဆိုဆိုပင် ခေါင်းကိုဖိချရင်း ခါးပေါ်ဝဲကျနေသော ဆံနွယ်တွေကိုဆွဲယူလိုက်ကာ လီးကိုရစ်ပက်ရင်း ခေါင်းပေါ်လီးတင်ကာ ဖိလိုးလိုးသည် သိပ်မကြာ ဆယ်ချက်ခန့်ဖိလိုးလိုက်သည့်အခါမှာတော့ လီးထိပ်မှသုတ်ရည်တွေပန်းထွက်ကာခေါင်းပေါ်မှာ ရွှဲသွားသည် တကယ်ဆို မြလေးရှက်သင့်ပေမယ့် ကိုမျိုးရဲ့ထိုအပြုအမူကို စွဲမက်မိကာ စိတ်လည်းပိုထန်လာသည်..။ နှင်းအကြိုက်ပါနော် ခ်ခ် ပွယောင်းကာ လီးရည်ရွှဲနေသောဆံနွယ်တွေကို တစ်ချက်ကိုင်ကြည့်ရင်း ” ကိုအောင် အဲ့ဖုန်းကို မှန်တင်ခုံပေါ်ကနေ ချိန်တင်လိုက် အကိုက ပထမမို့ မြလေးကိုအရင်လိုးနော် „ ကိုအောင်က ခေါင်းညိတ်ခါ မှန်တင်ခုံဆီသွားသည် ကိုမျိုးက မြလေးရဲ့အဝတ်အစားတွေကို တစ်ခုမပျန်ချွတ်ပြီး ဖြူဖွေးကာ သွယ်လျလှပသော အချိုးအစားနှင့် လုံးကာတင်းနေသောနို့စိုင်တွေကို တစ်ချက်ကိုင်ရင်း ” လှလိုက်တာမြလေးရယ် တကယ်ပဲ ကိုမျိုးစကားကြောင့် မြလေးကသဘောကျစွာ ခစ်ခနဲရယ်ရင်း မျက်နာလေးချီ နှခမ်းလေးစူကာ ” ဘာလဲ လှရင် အပျော်မယ်မလုပ်ရဘူးလား ?…. ” ဟင် ဘယ်သူလဲ အပျော်မယ်က ?… မြလေးစကားကြောင့် ကိုမျိုးက အံ့ဩဟန်နှင့် မျက်လုံးကြီးပြူးကာမေးသည် ” မြလေးလေအကိုရဲ့ ဘာလဲ အကိုက မြလေးကိုလိုးရတာ မပျော်လို့လား ပြော „ စိတ်ဆိုးသလိုလေသံလေးနဲ့မေးလိုက်တော့ ကိုမျိုးက ကပြာကယာပင် ” အာ မပျော်ပဲနေမလားမြလေးရဲ့ အခုလိုမျိုး ဖာသည်တောင်အလိုးခံမှာမဟုတ်ဘူးလေ ဒါမဲ့ မြလေးက အပျော်မယ်မဟုတ်ပါဘူးမြလေးရဲ့ „ ကိုမျိုးရဲ့အဖြေကိုသဘောကျစွာပြုံးမိရင်း ကိုအောင်က ခါးလေးကို ဆွဲမြှောက်လာသည်မို့ အလိုက်သင့်ကုန်းပေးရင်း တစ်ဖန်မိမိရှေ့မှာ ဒူးနှစ်ချောင်းထောင်ကာ လှဲနေသောကိုမျိုးရဲ့လီးကြီးပို ဆုပ်ကိုက်ရမ်းရင်း ” အာ့ဆို မြလေးက ဘာလဲဟင် ?…. ” အ အား ကိုအောင် „ ကုန်ပေးထားသောမိမိကို ကိုအောင်က နောက်ကနေ အနည်းငယ်စိုနေသောအဖုတ်လေးထဲကို လက်ခလည်ထိုးထည့် မွှေလိုက်သည်မို့ ဆစ်ခနဲကျဉ်သွားကာ ငြီးမိရသည်…။\n” မြလေးက အကိုတို့ရဲ့ အပျော်မယားလေ „ ” ရှင် ဘာ ဘာလို့လဲဟင် „ ကိုမျိုးရဲ့သက်မှတ်ချက်ကို တကယ်နားမလည်သည်မို့ လီးကိုင်ဆော့တာကိုရပ်ရင်း မေးမိတော့ ” စဉ်းစားကြည့်လေမြလေးရဲ့ ဖာသည်ဆို ပိုက်ဆံပေးရမယ် ရည်းစားနဲ့ တကယ့်လင်မယားဆိုရင်လဲ ဘယ်လိုနှစ်ယောက်အလိုးခံမလဲလို့ အာ့ကြောင့် ပိုက်ဆံလဲမပေးရ နှစ်ယောက်တစ်ပြိုင်ထဲအလိုးခံတဲ့မြလေးက အပျော်မယားပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား„ ကိုမျိုးရဲ့အဖြေကို မျက်လုံးလေးမှေးကာ စဉ်းစားကြည့်ရင်း ရှက်ပေမယ့် သဘောကျမိသည်မို့ ” အင်းနော် အကိုပြောတာလဲ ဟုတ်တာပဲနော် ခ်ခ် အာ့ဆိုအကိုတို့က မြလေးရဲ့ယောက်ျား မြလေးက အကိုတို့ရဲ့ မိန်းမပေါ့ ဟီးး „ ကိုယ့်ဖာသာရေရွတ်သလိုပြောပြီးမှ ရှက်မိသွားကာ ရယ်မိပြန်သည် ” အ ကိုအောင် ဘာလုပ်နေတာလဲဟင် မြလေးမနေတတ်ဘူး အားး „ မြလေးတို့စကားပြောနေတာကိုဝင်မပြောပဲ နောက်ကနေအဖုတ်ကို နှိုက်လိုက် နှုက်လိုက်နှင့် ထင်သလိုလုပ်နေသည့်ကိုအောင်ကြောင့် ခါးလေးတွန့်ကာ ပြောမိသည် ” ဘာလုပ်ရမလဲမိန်းမရဲ့ မိန်းမကိုလိုးဖို့ စောက်ဖုတ်ကို လမ်းကြောင်းရှင်းနေတာလေ ” အာ ဘာမိန်းမလဲ ကိုအောင်နော်…„ ကိုအောင့်စကားကြောင့် မြလေးရှက်သွားကာ ဟန့်သလိုပြောမိပေမယ့် တကယ်တမ်းကျ ရင်တွေခုန်နေသည် ”ကဲပါမိန်းမရယ် ကိုယ့်ဘက်လှည့်ပြောမနေနဲ့ ရှေ့က လင်ငယ့်လီးကို စုပ်ပေးလိုက်ဦး လင်ကြီးလဲ အခုလိုးတော့မှာ„ ကိုမျိုးရော မြလေးပါ ကိုအောင့်စကားကိုစောဒကတက်ဖို့ ကြံလိုက်ပေမယ့် ပထမ ဒုတိယဆိုတဲ့စာလေးကို သတိရသွားတာမို့ ပြန်ငြိမ်လိုက်ကာ မြလေးက ” မြလေးတို့များ ပွေချက် ယောက်ျားရတာတောင် လင်ငယ်နှစ်ယောက်နဲ့ ခ်ခ် „ ဒီတစ်ခါ မျက်စိလည်သွားတာက ကိုအောင်နဲ့ကိုမျိုးပါ နှစ်ယောက်ပဲခံနေတာကို လင်ငယ်ကိုက နှစ်ယောက်ဆိုတော့ မအောင့်နိုင်စွာ ပြိုင်တူမေးကြသည်…။ ” နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲမိန်းမရဲ့ „ ” အခု ဗွီဒီယို ရိုက်ထားတာက ဒုတိယလင်ငယ်ကိုပြဖို့ရှင့် အခု သူ့အဖေနဲ့ သွားတွေ့နေတဲ့သူလေ„ မြလေးရဲ့အဖြေကြောင့် ဟိုနှစ်ယောက်သဘောကျသွားကာ ” မှတ်စမ်း ကိုဦးကတော့ ဒီတစ်ခါ ခံရပီဟေ့ ဟားဟား” ကိုအောင်ကပြောပြောဆိုဆိုပင် အစွမ်းကုန်မာထန်နေသော သူ့လီးကြီးကို ကိုင်လိုက်ကာ မြလေးရဲ့အဖုတ်ကို ပွတ်ထိုး ထိုးသည် ” ကို ကိုအောင် အ အား ဘာလုပ် ဟင့် ယားတယ်ယောက်ျားရဲ့„ လီးရဲ့အထိအတွေ့က ဒါပထမဆုံးမို့ မြလေးမှာ ထွန့်ထွန့်လူးသွားရသည် သိပ်တော့လှုတ်ရှားခွင့်မရ လီးအစုပ်ခံနေသည့်ကိုမျိုးက မြလေးခေါင်းကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ကိုလီးတပ်ပြီး ဆောင့်နေသည် ပေါင်နဲ့ညှပ်လိုက် ခေါင်းကိုင်ဆောင့်လိုက်လုပ်နေသည်မို့ ဆံပင်တွေလဲ ဖွာလန်ကျဲကာလီးပေါ်ပုံကျလာသည်မို့ လီးအဝင်အထွက်မှာ ဆံချည်တွေက ရစ်ထွေးပါလာပြန်သည် ” အားး အု အွတ် အွတ် „ နောက်ကကိုအောင်က မြလေးဆောက်ဖုတ်ထဲကိုလီးအထည့် ကိုမျိုးကလည်း ပါးစပ်ထဲလီးသွင်းကာ ခေါင်းကိုင်အဆောင့်နှင့် တိုက်ဆိုင်သွားသည်မို့ မြလေးမှာ အသံထွက်အောင်ပင်အော်ခွင့်မရ ရမက်စိတ်နဲ့ထန်မိပေမယ့် တကယ်တမ်းလီးအဝင်ခံရချိန်မှာတော့ အဖုတ်လေးက ခံနိုင်စွမ်းမရှိဟန် တစ်ခံနေသည်မို့ မြလေးမှာ မျက်ရည်လေးပင်ဝဲသွားရသည် နာကျဉ်စိတ်နဲ့ ရုန်းကြည့်ပေမယ့် ပါးစပ်ထဲလီးအဆုံးထည့်ကာ ခေါင်းကိုခြေထောက်နှစ်ချောင်းနဲ့ တင်ပလ္လင်ခွေသလို ခြေသလုံးသားတွေနဲ့ ဆွဲဖိထားသည်မို့ လွတ်လပ်ခွင့်တော့မရပေ ထို့အတူ ကိုအောင်ကလည်း မညှာမတာဆောင့်လိုးလိုက်သည်မို့ ခါးလေးကော့သွားသည်အထိဖြစ်ရကာ မျက်ရည်ပင်ကျသည်အထိ နာသည် ” ဗျစ် ဗွစ် ဖက် ဖက် ဖက် ဖက်„ ” အွက် အု အူး အွတ်အွတ်..ဟူသောလဥရိုက်သံနှင့် ခါခေါင်ထောက်အောင်ပါးစပ်လိုးသံတွေက ဆူညံနေသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လီးအဝင်အထွက်ချောလာကာ အရင်လိုမနာတော့ပဲ အကောင်းဘက်သို့ရောက်လာသည်မို့ မြလေးမှာ ဖင်ကိုအစွမ်းကုန်ကော့ရင်း ကိုအောင်ရဲ့ဆောင့်ချက်တွေကိုအလိုက်သင့်ပင့်ခံကာ တစ်ဖန်လီးကြီးကိုလည်း ဆောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေနှင့် ညှစ်ယူဆွဲထားတတ်လာသည်။\nကိုမျိုးကို ခြေခွထားတာကိုဖယ်ရင်း ဖြေးဖြေးမှန်မှန်ပါးစပ်လိုးသည် အခုမှပင်မြလေးလည်း ပါးစပ်အနားယူကာ အမောပြေရန် အသက်ကိုအလုအယက်ရှူရင်း ” အားး ယောက်ျား ဆောင့် ဆောင့် မိန်းမဆောက်ဖုတ်လေး ကွဲချင်ကွဲပါစေ ဆောင့် ဆောင့်စမ်းပါ အား ကောင်းတယ် ရှီး..„ ခါးကိုညွှတ်ချရင်း ခေါင်းလေးမော့ကာပြောလာသည့်မြလေးကြောင့် ကိုအောင် ပိုဖီးလ်မိကာ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ မြလေးရဲ့ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ဆွဲကာ အားနဲ့ရိုက်ဆောင့်သည် ” ဖက် ဖက် ဖက် ဖက် ဖက် ဖက် ရိုက်သံတွေဆူညံကာ အချက်သုံးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီးချိန်မှာတော့ ကိုအောင်ကလိုးတာကိုရပ်ရင်း မြလေးမျက်နာရှေ့လာရပ်ကာ နှဖူးပေါ်ကို လီးရည်တွေပန်းချသည် ပျစ်ချွဲနေသည့်လီးရည်တွေက နှဖူးမှတဆင့်ပါးတစ်လျောက်လိမ့်ဆင်းလာကြသည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်ပြိးသွားသည့်ကိုအောင်က ကျေနပ်သွားဟန်နဲ့ သူ့လီးမှာပေကျံနေသော သုတ်ရည်တွေကို မြလေးဆံပင်တွေနဲ့ ဆွဲသုတ်သည် ပြောင်လောက်မှ စားပွဲကထိုင်ခုံမှာသွားထိုင်ကာ ဘီယာတစ်ဗူးဖောက်ပြီး သောက်နေသည်….။ ” ဒီတစ်ခါ လင်ငယ်အလှည့်နော် မိန်းမ „ ကိုမျိုးစကားကြောင့် မြလေးက ယဲ့ယဲ့လေးပြုံးကာခေါင်းညိတ်ရင်း ” အကိုက ဘယ်လိုလုပ်ချင်လို့လဲဟင်…. ” ကိုယ်က ပါးစပ်ရော ဆောက်ဖုတ်ရောနောက်မှလိုးရမှာဆိုတော့ ဘယ်သူမှမလိုးရသေးတဲ့ဖင်ကိုပဲ အရင်လိုးချင်တာမိန်းမရဲ့….. ကိုမျိုးစကားကြောင့်အနည်းငယ်လန့်မိပေမယ့် မိမိကအပျော်မယားအဖြစ်အသုံးတော်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသာမို့ မငြင်းချင်တော့ နှုတ်ခမ်းထက်မှာ တွဲခိုနေသော ကိုအောင်ရဲ့လီးရည်ကို လက်ခလည်နဲ့တို့ခြစ်ယူပြီးဖင်ဝကို သုတ်လိုက်ရင်း ”အင်းပါ အကိုပျော်ရင် မြလေးကခံရမှာပေါ့ ပြော ဘယ်လိုနေပေးရမလဲ ” ကိုမျိုးကျေနပ်သလိုပြုံးရင်း မြလေးလက်ကိုကိုင်ကာထစေသည် ။\nပြီး..ကုတင်ခေါင်းရင်းအမှီတန်းကိုကိုင်စေကာ ဒူးထောက်ခိုင်းသည် ခါးကိုအနည်းငယ်ဖိချကာ ဖင်ကိုကော့ထားစေသည် စူနေသည့်ဖင်ကိုတံတွေးထွေးချကာ လက်ညှိုးထိုးကာ မွှေသည် ” အားး ယောက်ျား မရဘူးထင်တယ် လက်တောင် အောင့်ပီးနာတယ် အဖုတ်ပဲလိုးပါလားဟင်„ တကယ်ပင် လီးနဲ့မဆိုထားနှင့် လက်ကလေးတစ်ချောင်းပင် အဝင်မသက်သာသည်မို့ မြလေးငြင်းသည် ကိုမျိုးက ဘာမှမပြောပဲ ဟိုဟိုဒီဒီဝေ့ဝဲရှာရင်း အစောက မိမိဝတ်လာခဲ့သော အိင်္ကျီစပန့်လေးကိုဆွဲဖျဲလိုက်သည် ” ဟင် ယောက်ျား ဘာလုပ်မို့်လဲဟင်” ” မိန်းမလက်တွေကို တုပ်ဖို့လေ ကြိုးမရှိလို့ ဖြဲလိုက်တာ ဖင်ကိုပဲရအောင်လိုးချင်တာ ရုန်းနေမှာစိုးလို့လေ” ဆုံးဖြတ်ထားဟန်ရှိသည့်ကိုမျိုးအဖြေကြောင့်ငြင်းလဲမရနိုင်တာမို့ အသာငြိမ်နေမိတော့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကုတင်ခေါင်းရင်းမှ ဘားတန်းနဲ့ ကပ်တုပ်ထားသည် တကယ်ပင်ရုန်းမည်ထင်၍လားမသိ ကျကျနနပင် ကျစ်နေအောင် အသေချည်သည် ပြီး မှန်တင်ခုံပေါ်မှ ခေါင်းလိမ်းဆီကိုယူကာ ဖင်နှင့်တင်ပါးပေါ် လောင်းချသည် စိုရွှဲသွားတော့မှ နေရာနှံေ အာင်ပွတ်ရင်း ဖင်ဝကိုလီးတေ့သည် အခုတော့ ခေါင်းလိမ်းဆီရဲ့အကူအညီနဲ့အဝင်သက်သာမလား မသိရသေးပဲ ကိုမျိုးဖင်လိုးမည့်အချိန်ကို ရင်ခုန်စွာစောင့်ဆိုင်းနေမိသည် ကိုမျိုးက ဖင်ထဲကို ဒစ်ဝင်အောင် ဖိသွင်းသည်.. ” အား အကို အဟင့် နာသေးတယ် „ ကြောက်စိတ်နဲ့ဖင်ကိုရှုံ့ထားမိတာကြောင့်လီးအဝင်ခက်သလို ဖင်လဲမသက်သာမှန်း အခုမှစအလိုးခံရသူမြလေးကတော့ မသိရှာ..ကိုမျိုးကသိပေမယ့် ရှည်ရှည်ဝေးဝေးမပြောချင်တော့တာမို့ ဖင်ဝကိုလီးတေ့လျက်ကပင် လက်ကကျောနဲ့နို့အုံတွေကိုပွတ်သပ်ချော့မြူလိုက်သည် ဖြူမွှေးကာ အမွှေးနုလေးတွေယှက်ဖြာနေသောလည်တိုင်လေးကို နမ်းရင်း လီးနဲ့ဖင်ဝအနေအထားကို စိတ်နဲ့ခံစားချိန်ဆရင်း ရုတ်တရက်ဖိချလိုက်သည် ” အားးးးးးးး အနမ်းမှာသာယာပြီး ခဏမေ့နေသောမြလေး မထင်မှတ်တဲ့အချိန်မှာ ဆောင့်သွင်းခံရသည်မို့ ခါးလေးလိမ်ကာ အော်မိသည် ။\nလီးက ဖင်ထဲကိုဒစ်မြုပ်သည့်အပြင် တစ်ဝက်နီးပါးဝင်သွားသည်မို့ ကိုမျိုးက အကျွတ်မခံ ခါးကိုဖိကာဖင်ကိုကော့အောင်ပြုပြီး ညှောင့်သွင်း သွင်းသည် တင်းကြပ်နေသည့် အဝင်အထွက်ကြားမှာ မျက်နာလေးရှုံကာ အံကြိတ်ခံနေမိသည် ခေါင်းလိမ်းဆီကြောင့်လား သုတ်ရည်ကြောင့်လားတော့မသိ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဝင်အထွက်မှန်လာသလို အရမ်းလည်းမနာတော့ အောင့်သက်သက်နှင့် အဖုတ်အလိုးခံရတာနှင့်မတူပဲ ကောင်းလာသည် ” အ အ အဟင့် ယောက်ျား လိုးလိုး အားး အား အား တကယ်ပင် စလိုးစဉ်ကနှင့် ဘာမှမဆိုင် လိုးတာကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖင်အလိုးခံရတာကို စွဲမက်မိလာသည် အာ့ တကယ်နော် ခ်ခ် ဖော်မပြနိုင်သည့်အရသာတွေထဲမှာ နစ်မျောနေခိုက် နှစ်ချီပြီးကာ ဘီယာသောက်နေသောကိုအောင်တစ်ယောက် မြလေးတို့ရဲ့လိုးသံအော်သံတွေကြောင့်မနေနိုင်စွာ လီးပြန်တောင်လာသည်မို့ ကုတင်ပေါ်တက်လာကာ မြလေးပါးစပ်ထဲလီးထိုးထည့်ကာလိုးရင်း လီးရည်တွေကိုပါးပေါ်ပန်းချကာ ” မိန်းမ နောက်လည်းလိုးမယ်နော် ရလား ” အ အား ဟုတ် ရတာပေါ့ယောက်ျားရဲ့ မိန်းမလဲ စွဲနေပြီးရှင့် အ အား တကယ်ပင်စွဲမက်မိသည်မို့ လက်ခံစကားပြောမိတော့ ကိုအောင်က ” ချစ်လို့လားမိန်းမ ကိုယ်ကတော့ချစ်မိသွားပြီကွာ„ ကိုအောင်က ပါးကိုလီးနဲ့ပွတ်ထိုးဆော့ကစားရင်းပြောသည် မြလေးလည်း မညာချင်တာမို့ ” ဟင့်အင်း မချစ်ဘူး ချစ်ပါစေလို့လဲ မရည်ရွယ်ဘူး အကိုတို့ရဲ့အပျော်မယားပဲလေ မချစ်လဲ လိုးလို့ရပါတယ်„ မြလေးရဲ့အဖြေစကားကြောင့် ကိုအောင်ရောကိုမျိုးပါ ကျေနပ်သွားကြသည် သူတို့လည်း ချစ်လို့လိုးကြတာမှမဟုတ်ပဲလေ ” အဟား ကြိုက်သွားပြီဟေ့ အဲဒါဆိုလဲ လိုးပေးရမှာပေါ့…„ ” ဟင် ဦးဖေ………… ” ဟာ ကိုကို………….. အသံကတပြိုင်ထဲလိုလိုထွက်လာကာ တံခါးအဝင်ဝမှာ ကိုယ်လုံးတီးတွေနှင့်ရပ်နေကြသောဦးဖေနှင့်ကိုကိုကြောင့် မြလေးတအံ့တဩဖြစ်မိပေမယ့် ကိုမျိုးက ဖင်အလိုးမပျက်သလို ကိုအောင်ကလဲ အံ့ဩဟန်မပြ ” ခွင့်လွှတ်ပါသမီးရယ် သမီးအရင်းလိုသက်မှတ်ချင်ပေမယ့် အခုလိုမြင်ရတော့ ဦးဖေစိတ်မထိန်းနိုင်လို့လိုးပါရစေတော့….။\nဦးဖေရဲ့ခွင့်တောင်းမှုကို မြလေးဘာမှပြန်မပြောမိခင်မှာပဲ ကိုမျိုးက ” ခဏနော် အန်ကယ် ဖင်လိုးတာပြီးတော့မှာပါ ခဏလေးပဲ…” ပြောလည်းပြော အဆက်မပြတ်လည်းဆောင့်လာတာမို့ ဆောင့်ချက်နဲ့အညီ တအင်းအင်းညီးပေးမိသည် ”အား ပြီး ပြီး ပြီးပြီ ဖင်ထဲစိမ်ကာပြီးလိုက်သည်မို့ လီးရည်ရဲ့ပက်ဖျန်းမှုကိုနွေးခနဲခံစားမိသည် ထို့အတူ လီးပြန်ထုတ်ချိန်မှာတော့ လီးနဲ့အတူသုတ်ရည်တစ်ချို့ပါ ဖင်ဝအထိတွဲပါလာသည် ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကိုအလိုးခံပြီးလို့မှနားခွင့်မရ နောက်ထပ်ယောက်ျားနှစ်ယောက်ရဲ့ ဖင် ပါးစပ် ဆောက်ဖုတ်တို့ကို အလဲအလှယ်လိုးကြတာကိုခံရင်း သူတို့ပြီးတိုင်း လာလာပန်းကြတာကြောင့် မျက်နာနဲ့ခေါင်းပေါ်လဲ သုတ်ရည်တွေရွှဲရွှဲစိုကာ သတိလစ်မတတ်အထိ ခံပေးရသည် လေးယောက်သား အားရပါးရ နှစ်ယောက်နား နှစ်ယောက်ဝင်ပုံစံနဲ့ စိတ်ကျေနပ်အောင်လိုးပြီးမှ ချည်ထားသောကြိုးကို ဖြည်ပေးသည် မြလေးရဲ့မျက်နာကိုပင်မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် သုတ်ရည်တွေက ဖုံးလွှမ်းနေသလို အကြိမ်ကြိမ်ပြီးထားသည့်လီးရည်တွေက ပါးစပ်ထဲမှ တစ်စက်စက်ယိုစီးကျလျက်…….. တကယ်တော့ ဒီလိုးပွဲမှာ ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ မချစ်ကြသလို ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူကိုမှ ချစ်ဖို့မရည်ရွယ်ခဲ့တာကို အကြိမ်ကြိမ်ဆင်နွှဲခဲ့သည့်လိုးပွဲကပင် သက်သေခံနေပါတော့သည်… ………….ပြီးပါပြီ။\nအချိန် တနှစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် . . . ” ကိုတင်အောင်.. ရှင် စကားပြောတာ ကြည့်ပြောနော်.. ” တဖက်ခန်းမှစူးစူးရှရှထွက်ပေါ်လာသောခခင်သင်ိန်း၏ စကားသံကြောင့်တဖ က်ခန်းတွရင်ှိနေသောအောမင်င်း နှင့်ချိုချိုတို့တေယာက်မျက်နှာ တေယာက်ကြည့်လိုက်မိကြသည်ထိုစဉ်မှာပတင်င်အောင်၏စ ကားသံကအာလေးလျှာလေးဖြင့် ထွက်၍လာသည်။ ” ငါပြောတာ မဟုတ်လို့လား.. နင် လငင်ယ်နေလို့ နေတယ်ပြောတာ ” ” ကဲဟာ.. ကဲဟာ ပြောအုံး.. ” ” ဒုန်း..ဝုန်း..ချလွမ်း..ဂွမ်း.. ” ” ဝါးဝါး..ဝါး..ဝါး..ဝါး.. ” အောမင်င်းနှင့် ချိုချိုတို့နှစ်ယောက်သား ထိုင်နေရာမှ မတိုပင်ထင်ားရဘဲ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိကြသည်။ တဖက်ခန်းမှ တင်အောင်နှင့် ခခင်သင်ိန်းတို့ လမင်ယား ထမင်းဝိုင်းမှာပထင်သတ်နေကြေပပြီကျသံကွဲသံတွေ ကြားမှ ကေလးငိုသံကပါ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချိုချိုတို့လင်မယား အိမ်ရှေ့သို့ပြေးထွက်လာစဉ်မှာပင် တဖက်ခန်းမှ တင်အောကင် ဖိနပ်ချွတ်မှနေ […]\nနေက ဆယ်တန်းကျောင်းသူလေးပါ(အဆောင်နေကျောင်းအိပ်ကျောင်းစားပါ ယောက်ျားလေးတွေနဲ့သပ်သပ်ဆီဆိုတော့ မကမ္ဘာထဲမှာပဲနေခဲ့ရသူပါ။) ဆယ်တန်းကျောင်းသူဆိုတော့ ဆယ်တန်းဖြေရတာပေါ့လေ(သိပြီးသားမလား) နေဆယ်တန်းဖြေ တော့ နေနဲ့တစ်ခုံတည်းထိုင်ရတယ့်ကောင်လေးက နေတို့ ကျောင်းက နာမည်ကျော်လေးလေ(ဆိုးလို့တော့ ဟုတ်ဘူး ပွဲအားလုံးမှာ သူက ခေါင်းဆောင်ပြီး လိုက်လုပ်ပေးလို့)(သူကလဲ အဆောင်ကျောင်းသားပဲလေ) နာမည်သာကြီးတာပါ စာမေးပွဲလာဖြေ တော့ နာရီမပါဘူး (နာမည်ကြီးထမင်းငတ်တစ်ကယ်ရှိမှန်းသိသွားတယ်) မြန်မာစာနေ့ကြီး နာရီတစ်လုံး နှစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ရတယ်။ အဲ့ကိုယ်တော်ချောက နောက်တစ်ရက် လည်းကျ ရော ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဘာကြောင်းလာပြောတယ်။ နေ့ကို ရောချင်တယ်ပဲ ထင်တာပေါ့ သူက နွေရာသီ အကြောင်း စာစီစာကုံး ဘယ်နှမျက်နှာ ရေးလဲတယ့် နေ က ၆မျက်နှာလို့ပြန်ဖြေ လိုက်တယ် နောက်မှနေ လန့်သွားတယ် ဘယ်နှယ့်လုပ်သိနေရလဲလို့ ဒီလိုနှယ့် နေ့ကို နေ့ရဲ့အကြောင်းလေးတွေကို တစ်ဝက်ပြော တစ်ဝက်မေးလုပ်လာခဲ့တယ့် ကောင်လေးကို နေလည်းခင်မိလာတာပေါ့ (စာမေးပွဲခြောက်ရက်အတွင်းနော်) […]


မိသားစုဘဝအတွက် အမြဲတမ်းမားမားမတ်မတ်ရပ်တည်မယ် ဆိုတဲ့ဆုပန်ထွာ\nမိသားစုဘဝတစ်ခုကို တန်ဖိုးထားပြီး အမြဲတမ်းမားမားမတ်မတ်ရပ်တည်မယ် ဆိုတဲ့ ဆုပန်ထွာ\n23 Apr 2018 . 12:16 PM\nမိသားစု ပုံလေးတွေကိုကြည့်ရင်း သူမတည်ဆောက်ထားတဲ့ မိသားစု ဘဝ အတွက် အမြဲတမ်း မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်မယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ဓါတ်တွေပိုမိုခိုင်မာလာပုံကို စာနဲ့တကွ သရုပ်ဆောင်ဆုပန်ထွာက ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။\n“ရုပ်ရှင်တေးကဗျာမဂ္ဂဇင်းအတွက် ပြင်ဦးလွင်မှာ ရိုက်ပေးထားတဲ့မိသားစုပုံလေးတွေရတော့ ရင်ထဲကြည်နူးရတာလေးရော၊ပီတိဖြစ်တာလေးရော၊ယောက်ျာင်္းအပေါ်ခံစားမိတာလေးတေရော၊Roar Roar အပေါ်ချစ်ရတာလေးတေရောရေးချင်မိပါတယ်။ စာရှည်သွားရင်ခွင့်လွှတ်ပါလို့။ ကိုယ်အပျိုတုန်းကလူပြောသူပြောလွတ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် ဒီအိမ်ထောင်လေးတည်ထောင်တဲ့အချိန် အမှန်တရားရှိပေမယ့် လူပြောသူပြောများပြီးကြောက်စရာလောကဓံဆိုတာကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း ဒီအိမ်ထောင်လေးကိုခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာနှစ်ယောက်လုံးတည်ထောင်ခဲ့ရပါတယ်။\nလင်မယားနှစ်ယောက်လုံးဘဝတွေပြောင်းပြန်လှန်ပြီးမိသားစုဘဝလေးကိုစခဲ့ရတာမို့တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်။ ဒီပုံလေးတွေရတော့ကြည့်ပြီးရင်ထဲကြည်ကြည်နူးနူးလေးခံစားမိပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မအပေါ်တန်ဖိုးထားချစ်ပြီး၊အိမ်ပေါ်ကဆင်းလာခဲ့တဲ့ကျွန်မရဲ့အိမ်ထောင်ဦးစီးကို တန်ဖိုးထားရင်း၊လေးစားရင်း သူ့ကို Ko Okkar Kyaw ကိုဘာအရာနှင့်မျှမလဲနိုင်တော့ပါဘူး။\nကိုဥက္ကာ ပန်ပန့်ကိုစပြီး Propose လုပ်တုန်းက သူပန်ပန့်ကိုချစ်တာအပြင်တခါတည်းပါလက်ထပ်ချင်တာ၊ပျော်စရာကောင်းတဲ့မိသားစုလေးသူလိုချင်တာ၊နေချင်တာ လို့ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။\nသူအရာရာကိုစွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပန်ပန်နဲ့ဘဝကိုနှစ်ယောက်အတူတူခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရင်း သူဖြစ်ချင်တဲ့ဘဝလေးရအောင်သူကြိုးစားဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ ဒီပုံလေးတွေကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ပန်ပန်သူ့အပေါ်မြင်မိပါတယ်။ မင်္ဂလာဆောင်လက်ထပ်ပြီးတော့လဲ ကလေးလေးတစ်ယောက်ချက်ချင်းယူမယ်ပြောလို့၊ ချက်ချင်းကလေးမယူသေးဖို့မနည်းပြောပြခဲ့ရပါတယ်။\nယူပြီး ၆ လနောက်ပိုင်းလတိုင်းဗိုက်ကြီးပီလားမေးမေးပြီး မကြီးသေးဘူးဖြေတိုင်းမျက်ရည်တွေဝိုင်းပြီး ဝမ်းနည်းနေတတ်တဲ့သူ့ကြည့်ပြီးကိုယ်ပါ Baby လေးအရမ်းလိုချင်လာပါတယ်။\nအခုလည်းသူအရမ်းလိုချင်လို့ Baby လေးယူခဲ့ရပေမယ့် Roar Roar Kyaw ကိုအခုကျွန်မကပိုချစ်ပါတယ်လေ…ခိ 😂 😂 😂 မိသားစုလေးဖြစ်တည်လာတဲ့အခါပျော်စရာကောင်းတာလေးတွေကဘာမှနဲ့မတူတဲ့စိတ်ခံစားမှူလေးတွေပေးမှန်းသိလာရပါတယ်။ အချစ်ကိုသိပ်မခံစားတတ်တဲ့ကျွန်မချစ်တတ်လာအောင်သင်ပေးခဲ့ပြီလို့လည်းခံစားရပါတယ်။\nအခု သားသားကပါ ကျွန်မစိတ်တွေကိုတီတီတာတာနဲ့နူးညံ့တတ်အောင်၊ သည်းခံတတ်အောင်၊ ကိုယ့်ပါးလေးကိုသူ့လက်ကလေး သေးသေးလေးတွေနဲ့ကိုင်ကိုင်ပြီး မားမား မာမား လို့ခေါ်တတ်တာလေးကရင်ထဲပျော်စရာလေး။ သူလုပ်လို့မားမားနာသွားရင်တောင် နာတာကိုစိတ်မဆိုးအောင်အိုင်တင်လေးတွေနဲ့ ချက်ချင်းအရည်ပျော်အောင်လုပ်ပြတတ်နေပါပြီ။\nအရင်တုန်းကသူများအန်ရင်ဘေးကနေပျို့ပျို့တက်ပြီးကိုယ်ပါလိုက်အန်တတ်တဲ့ကျွန်မ၊ အခု Roar Roar တခါတလေနေမကောင်းလို့နို့ချဉ်တွေများအန်ရင် ကိုယ်ကလက်နဲ့လိုက်ခံရင်း သားလေးကိုသနားလွန်းလို့အန်ချင်ဖို့နေနေသာသာ ကိုယ်သာဖြစ်လိုက်ချင်တယ်သားရယ်ဆိုပြီးအန်ဖတ်တွေတကိုယ်လုံးရွဲ ချည်ဆော်တေနံရင်းတန်းလန်း မျက်ရည်ကျရတာအခါခါရယ်။\nအရင်ကအရမ်းအအိပ်မက်ခဲ့တဲ့ကျွန်မ သားသား တစ်နှစ်နဲ့ခုနှစ်လသာကျော်တာ တစ်ရက်မှညဘက်ကောင်းကောင်းမအိပ်ဖြစ်ဖူးရယ်။ အခုထိ မာမား ဗူးဗူးဆိုတာနဲ့ ငေါက်ကနဲထထိုင်ရင်း သားအတွက်နို့ဗူးထဖျော်တာတောင် သူအားရပါးရနို့စို့တာကိုအိပ်ချင်မူးတူးကြည့်ရင်းပျော်နေတတ်တဲ့ကျွန်မပါ။\nတခါတလေဘယ်လောက်ပင်ပန်းပင်ပန်းဘယ်လောက်အိပ်ရေးပျက်ပျက် မိသားစုဘဝလေးကြည်နူးလွန်းလို့ “ချစ်စရာကောင်းတဲ့သားလေးပေးထားတဲ့ယောင်္ကျားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ပန်ပန်အမြဲပြောတတ်ပါတယ်။\nဘယ်အခြေအနေဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ရင်းပြီးတည်ထောင်ခဲ့ရတဲ့မိသားစုလေးမို့……. ကျွန်မယောက်ျားဘက်မှာအမြဲနေပါမယ်! ကျွန်မသားအရှေ့ကအမြဲမားမားမတ်မတ်ရပ်ပါမယ်” ဆိုပြီးတော့ ဆုပန်ထွာ က သူမရဲ့ လူမှုကွန်ရက်မှာ ရေးသားဖော်ပြခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nမိသားစုဘဝတဈခုကို တနျဖိုးထားပွီး အမွဲတမျးမားမားမတျမတျရပျတညျမယျ ဆိုတဲ့ ဆုပနျထှာ\nမိသားစု ပုံလေးတှကေိုကွညျ့ရငျး သူမတညျဆောကျထားတဲ့ မိသားစု ဘဝ အတှကျ အမွဲတမျး မားမားမတျမတျရပျတညျမယျ ဆိုတဲ့ စိတျဓါတျတှပေိုမိုခိုငျမာလာပုံကို စာနဲ့တကှ သရုပျဆောငျဆုပနျထှာက ဖျောပွခဲ့ပါတယျ။\n“ရုပျရှငျတေးကဗြာမဂ်ဂဇငျးအတှကျ ပွငျဦးလှငျမှာ ရိုကျပေးထားတဲ့မိသားစုပုံလေးတှရေတော့ ရငျထဲကွညျနူးရတာလေးရော၊ပီတိဖွဈတာလေးရော၊ယောကျြာင်္းအပျေါခံစားမိတာလေးတရေော၊Roar Roar အပျေါခဈြရတာလေးတရေောရေးခငျြမိပါတယျ။ စာရှညျသှားရငျခှငျ့လှတျပါလို့။ ကိုယျအပြိုတုနျးကလူပွောသူပွောလှတျခဲ့ဖူးပမေယျ့ ဒီအိမျထောငျလေးတညျထောငျတဲ့အခြိနျ အမှနျတရားရှိပမေယျ့ လူပွောသူပွောမြားပွီးကွောကျစရာလောကဓံဆိုတာကို ကွံ့ကွံ့ခံရငျး ဒီအိမျထောငျလေးကိုခကျခဲကွမျးတမျးစှာနှဈယောကျလုံးတညျထောငျခဲ့ရပါတယျ။\nလငျမယားနှဈယောကျလုံးဘဝတှပွေောငျးပွနျလှနျပွီးမိသားစုဘဝလေးကိုစခဲ့ရတာမို့တနျဖိုးကွီးလှနျးပါတယျ။ ဒီပုံလေးတှရေတော့ကွညျ့ပွီးရငျထဲကွညျကွညျနူးနူးလေးခံစားမိပါတယျ။ ဘယျလိုပဲဖွဈဖွဈ ကြှနျမအပျေါတနျဖိုးထားခဈြပွီး၊အိမျပျေါကဆငျးလာခဲ့တဲ့ကြှနျမရဲ့အိမျထောငျဦးစီးကို တနျဖိုးထားရငျး၊လေးစားရငျး သူ့ကို Ko Okkar Kyaw ကိုဘာအရာနှငျ့မြှမလဲနိုငျတော့ပါဘူး။\nကိုဥက်ကာ ပနျပနျ့ကိုစပွီး Propose လုပျတုနျးက သူပနျပနျ့ကိုခဈြတာအပွငျတခါတညျးပါလကျထပျခငျြတာ၊ပြျောစရာကောငျးတဲ့မိသားစုလေးသူလိုခငျြတာ၊နခေငျြတာ လို့ပွောခဲ့ဖူးပါတယျ။\nသူအရာရာကိုစှနျ့လှတျခဲ့ပွီးပနျပနျနဲ့ဘဝကိုနှဈယောကျအတူတူခကျခကျခဲခဲကွိုးစားရငျဆိုငျကြျောဖွတျရငျး သူဖွဈခငျြတဲ့ဘဝလေးရအောငျသူကွိုးစားဖနျတီးခဲ့တယျလို့ ဒီပုံလေးတှကွေညျ့ရငျးကွညျ့ရငျး ပနျပနျသူ့အပျေါမွငျမိပါတယျ။ မင်ျဂလာဆောငျလကျထပျပွီးတော့လဲ ကလေးလေးတဈယောကျခကျြခငျြးယူမယျပွောလို့၊ ခကျြခငျြးကလေးမယူသေးဖို့မနညျးပွောပွခဲ့ရပါတယျ။\nယူပွီး ၆ လနောကျပိုငျးလတိုငျးဗိုကျကွီးပီလားမေးမေးပွီး မကွီးသေးဘူးဖွတေိုငျးမကျြရညျတှဝေိုငျးပွီး ဝမျးနညျးနတေတျတဲ့သူ့ကွညျ့ပွီးကိုယျပါ Baby လေးအရမျးလိုခငျြလာပါတယျ။\nအခုလညျးသူအရမျးလိုခငျြလို့ Baby လေးယူခဲ့ရပမေယျ့ Roar Roar Kyaw ကိုအခုကြှနျမကပိုခဈြပါတယျလေ…ခိ 😂 😂 😂 မိသားစုလေးဖွဈတညျလာတဲ့အခါပြျောစရာကောငျးတာလေးတှကေဘာမှနဲ့မတူတဲ့စိတျခံစားမှူလေးတှပေေးမှနျးသိလာရပါတယျ။ အခဈြကိုသိပျမခံစားတတျတဲ့ကြှနျမခဈြတတျလာအောငျသငျပေးခဲ့ပွီလို့လညျးခံစားရပါတယျ။\nအခု သားသားကပါ ကြှနျမစိတျတှကေိုတီတီတာတာနဲ့နူးညံ့တတျအောငျ၊ သညျးခံတတျအောငျ၊ ကိုယျ့ပါးလေးကိုသူ့လကျကလေး သေးသေးလေးတှနေဲ့ကိုငျကိုငျပွီး မားမား မာမား လို့ချေါတတျတာလေးကရငျထဲပြျောစရာလေး။ သူလုပျလို့မားမားနာသှားရငျတောငျ နာတာကိုစိတျမဆိုးအောငျအိုငျတငျလေးတှနေဲ့ ခကျြခငျြးအရညျပြျောအောငျလုပျပွတတျနပေါပွီ။\nအရငျတုနျးကသူမြားအနျရငျဘေးကနပြေို့ပြို့တကျပွီးကိုယျပါလိုကျအနျတတျတဲ့ကြှနျမ၊ အခု Roar Roar တခါတလနေမေကောငျးလို့နို့ခဉျြတှမြေားအနျရငျ ကိုယျကလကျနဲ့လိုကျခံရငျး သားလေးကိုသနားလှနျးလို့အနျခငျြဖို့နနေသောသာ ကိုယျသာဖွဈလိုကျခငျြတယျသားရယျဆိုပွီးအနျဖတျတှတေကိုယျလုံးရှဲ ခညျြဆျောတနေံရငျးတနျးလနျး မကျြရညျကရြတာအခါခါရယျ။\nအရငျကအရမျးအအိပျမကျခဲ့တဲ့ကြှနျမ သားသား တဈနှဈနဲ့ခုနှဈလသာကြျောတာ တဈရကျမှညဘကျကောငျးကောငျးမအိပျဖွဈဖူးရယျ။ အခုထိ မာမား ဗူးဗူးဆိုတာနဲ့ ငေါကျကနဲထထိုငျရငျး သားအတှကျနို့ဗူးထဖြျောတာတောငျ သူအားရပါးရနို့စို့တာကိုအိပျခငျြမူးတူးကွညျ့ရငျးပြျောနတေတျတဲ့ကြှနျမပါ။\nတခါတလဘေယျလောကျပငျပနျးပငျပနျးဘယျလောကျအိပျရေးပကျြပကျြ မိသားစုဘဝလေးကွညျနူးလှနျးလို့ “ခဈြစရာကောငျးတဲ့သားလေးပေးထားတဲ့ယောင်ျကြားကို ကြေးဇူးတငျပါတယျ” လို့ပနျပနျအမွဲပွောတတျပါတယျ။\nဘယျအခွအေနဘေယျလိုပဲဖွဈဖွဈ ဘဝတဈခုလုံးနဲ့ရငျးပွီးတညျထောငျခဲ့ရတဲ့မိသားစုလေးမို့……. ကြှနျမယောကျြားဘကျမှာအမွဲနပေါမယျ! ကြှနျမသားအရှကေ့အမွဲမားမားမတျမတျရပျပါမယျ” ဆိုပွီးတော့ ဆုပနျထှာ က သူမရဲ့ လူမှုကှနျရကျမှာ ရေးသားဖျောပွခဲ့တာဖွဈပါတယျ။


နှောင်းလွန်နောင်တ အသုံးမကျ ဘဝသင်္ခန်းစာ | MoeMaKa Burmese News & Media\nမြန်မာစကားပုံတွင် မိုးလွန်မှ ထွန်ချ၊ သူခိုးပြေးမှ ထိုးကွင်းထ၊ လူမိုက်နောက်မှ အကြံရဆိုသော စကား များရှိပါသည်။ အရာရာတိုင်းတွင် အသိနောက်ကျ ပူပန်နေကြသော သူများကို အသိပေးသော စကားပင်ဖြစ်ပါ သည်။ ပုထုဇဉ်တိုင်းမှာ အမှားအယွင်းတစ်စုံတရာ ရှိတတ်ပါသည်။ သို့သော် အမှားတစ်စုံတစ်ရာသည် ပြင်၍ရ သောအမှားရှိသလို ပြင်၍မရသော အမှားများလည်း ရှိတတ်ပါသည်။ အကယ်၍ ပြင်၍မရသော အမှားဖြစ်ခဲ့ လျှင် နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။\nနောင်တဆိုသောတရားကို လူတိုင်းက အကောင်းဘက်ကချည်း တွေးထင်ယူဆနေကြပါသည်။ နောင် တ မရသေးဘူးလား? နောင်တရဖို့ အချိန်တန်ပြီ-ဟု ပြောဆိုတတ်ကြပါသည်။ နောင်တဆိုသော စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုက နောင်မှ တ, ရသည့် အဓိပ္ပါယ်မျိုးဖြစ်နေပါ၏။ ပါဠိစာပေမှာတော့ ဝိပ္ပဋိသာရ – နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းဟု ဖွင့်ဆိုပါသည်။ ပြုခဲ့ပြီးသော မကောင်းမှု ဒုစရိုက် မပြုလိုက်မိသော ကောင်းမှုကုသိုလ်များအတွက် ပြန်လည်တွေးတောတသ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ စိတ်နှလုံး မသာမယာဖြစ်နေခြင်းကို နောင်တဟု ဖွင့်ဆိုပါသည်။\nမကောင်းမှုဒုစရိုက်များကို ပြုလုပ်ပြီးကာမှ “ အော် ငါလေ အဲဒီတုန်းက ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ခဲ့မိတာ မှားလေချင်း၊ ကိုယ်ကလက်ဦး သူ့ကိုကျူးက ထူး၍သူ့ထက် ဆယ်ပြန်တက်အောင် ကိုယ်ပျက်တတ်စွာ ဓမ္မတာ တည်း-လို့ ဆိုထားတယ်။ ငါလုပ်ခဲ့မိတာတွေထက် ဆယ်ပြန်မက ငါပြန်ပေးဆပ်ရဦးမှာပါ့လား” ဟု အဖန်ဖန် စိုး ရိမ်ပူပန်ပြီး တစ်နုံ့နုံ့နှင့် ပြန်တွေးပြီး စိတ်မချင်းမသာဖြစ်နေခြင်းကို နောင်တတစ်ဖန်ပူပန်ခြင်းဟုခေါ်ပါသည်။ ပြန် လည်တွေးတိုင်း တွေးတိုင်း စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်ခြင်း စိတ်ပူပန်နေခြင်းကြောင့် ဒေါမနဿဝေဒနာ ကုက္ကုစ္စ-ဟု လည်း ခေါ်ပါသည်။ မပြုလုပ်ခဲ့မိသော ကောင်းမှုကုသိုလ်များအတွက် ပြန်လည်တွေးတောပူပန်နေခြင်းကိုလည်း ဒေါမနဿဝေဒနာ ကုက္ကုစ္စ-ဟုခေါ်ပါသည်။\nဖြစ်ပြီးခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်ပူပန်မနေဘဲ အသိတရားရသွားသော နောင်တမျိုး၊ နောင် ကြဉ်သွားသည့် နောင်တမျိုးကတော့ အကျိုးများစေနိုင်ပါသည်။ ထိုနောင်တမျိုးကို သင်္ခန်းစာယူခြင်း သံဝေဂ ရခြင်းဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ဖြစ်ပြီးခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်တွေးတော၍ ပူပင်သောကရောက်နေခြင်း သည် ဖြစ်ပြီးခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ အထပ်ထပ်ပွားနေသလိုဖြစ်နေသောကြောင့် အကုသိုလ်အသစ်အသစ် ထပ်ထပ်ပြုပြုနေသည်မည်၏။\n“နောက်မှနောင်တ သုံးမကျ ခုကကြိုးစားကြ”ဆိုသည့်အတိုင်း လွန်ပြီးမှ နောင်တပူပန်တတ်သူများ၊ ပြင်၍မရသော အမှားများကို ကျူးလွန်ပြီးမှ အသိနောက်ကျလေခြင်း-ဟု စိတ်ဆင်းရဲတတ်သူများကို မန်လည် ဆရာတော်ကြီးက အချိန်မှီ အသိတရား ရစေခြင်းငှါ နောင်တဆယ်ပါးတရားတော်ကို လင်္ကာရေးသား ဆုံးမထား ခဲ့ပါသည်။\n“ငယ်ခါကလျှင်၊ မသင်ပညာ၊ ဥစ္စာမစု၊ သူ့ကိုချစ်ဖျက်၊ သူ့သက်သတ်စား၊ သူ့မယား၌၊ ပြစ်မှားတုံဘိ၊ ပစ္စည်းရှိလျှက်၊ စိုးစိမလှူ၊ မွေးမြူမိဘ၊ မပြုကြနှင့်၊ ဆုံးမ မနာ၊ ပညာရှိထံ၊ နည်းခံမမှတ်၊ အမြတ်မကျင့်၊ ဤ ဆယ်ဆင့်ကား၊ ကြီးရင့်ဇရာ၊ အိုသောခါ၌၊ (နာသောအခါ သေသောအခါ၌)ပူဆာနောင်တ၊ ရတတ်စွာ့တည်း-ဟု စပ်ဆိုတော်မူခဲ့ပါသည်။\n● ငယ်ခါကလျှင် မသင်ပညာ\nပညာသင်ကြားဖို့ အကောင်းဆုံး ငယ်ရွယ်စဉ်တုန်းက ပညာကို ကြိုးစားစား မသင်ကြားပဲ အပျော်အပါး တွေလိုက်စားနေမည်၊ အပျင်းထူနေမည်၊ မူးယစ်ဆေးဝါး လောင်းကစားတွေပြုလုပ်နေမည်၊ ပညာရေးနှင့် မသက်ဆိုင်သော ကိစ္စများနှင့် အချိန်ဖြုန်းနေမည်ဆိုပါက ပညာမဲ့သူ၊ အတွေးအခေါ်နိမ့်ကျသူ၊ ဆင်းဆင်းရဲရဲနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းရသူဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အရွယ်လွန်ကာမှ ပညာကို ကြိုးစားစား သင်ယူပါသော်လည်း ကြိုးစားသလောက် ခရီးမပေါက်နိုင်တော့ပါ။ “မိုးချုပ်နေခမ်း၊ စပါးလှန်းသလို၊ ပင်ပန်းရုံသာ၊ ရှိတော့မည်”ဟု လယ်တီဆရာတော်ကြီးက ဆုံးမခဲ့ပါသည်။ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာသောအခါ ငယ်ငယ်တုန်းကလောက် အသိဉာဏ်တွေ မထက်မြက်၊ မသွက်လက်တော့ပေ။ ကြောင့်ကြမှုတွေကများလာသည်။ မှတ်ဉာဏ်အားတွေ နည်းလာသည်။ မေ့လျှော့မှုတွေက များလာသည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစားသလောက် ခရီးမပေါက်နိုင်ပေ။\nထို့ကြောင့် ဆရာတော်ကြီးများက ဆိုဆုံးမခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရမိပါသည်။ “အရှင်ဘုရားတို့ ငယ် တုန်းမှာ မကြီးချင်ကြနဲ့၊ ငယ်တုန်းမှာ ကြီးချင်ရင် ကြီးတော့မှ ငယ်နေတတ်တယ်” ဟူ၏။ အဓိပ္ပါယ်ကတော့ ငယ် ငယ်ရွယ်ရွယ် ပညာကို တစ်စိုက်မတ်မတ် ကြိုးစားရမည့်အချိန်မှာ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တွေလို အလှူပွဲတွေ ကြွလိုက်၊ တရားတွေဟောလိုက်စသည်ဖြင့် လာဘ်လာဘနောက်လိုက်နေလျှင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာ သောအခါ ပညာမတတ်သည့်အတွက် မျက်နှာငယ်နေရတတ်သည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။\nလူ့လောကအသိုင်းအဝိုင်းမှာလည်း ထို့အတူပင်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ပညာသင်ကြားချိန်မှာ သူများ ချမ်း သာသလို ချမ်းသာချင်လို့ စီးပွားရေးလောကထဲ ဝင်ရောက်လာမည်ဆိုပါက ပညာရေးမှာ အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျ အရှုံးတွေနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါမည်။ ပညာရှင်များက စတိုင်ကျကျ သက်တောင့်သက်သာ စီးပွားရှာဖွေပြီး ချမ်းချမ်း သာသာနေနိုင်ကြသော်လည်း ပညာမတတ်သူများကတော့ ပင်ပင်ပန်းပန်း စီးပွားရှာရပြီး ဆင်းဆင်းရဲရဲ နေရသည်ကများပါသည်။\nမိမိတို့ ကြိုးကြိုးစားစား ရှာဖွေထားအပ်သော စီးပွားဥစ္စာများကို ချွေတာရမည်။ စုဆောင်းရမည်။ အကျိုး ရှိနိုင်သော နေရာတို့၌သာ အသုံးချရမည်။ ထိုသို့ ချွေချွေတာတာ စုစုဆောင်းဆောင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပါလျှင် ပို၍ပို၍ ဆင်းရဲတွင်း နက်ဖို့သာရှိပြီး နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်နေရတတ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာလူမျိုးများသည် များ သောအားဖြင့် အသုံးအဖြုန်း အလွန်ကြီးကြပါသည်။ တစ်လ ငါးသောင်းဝင်ငွေရှိသူက တစ်သိန်းတန် ပစ္စည်းများ ကို ကြိုတင်ဝယ်ယူထားကြသည်။ တစ်လတစ်သိန်း ဝင်ငွေရှိသူက လမကုန်ခင် အကြွေးက တစ်သိန်းမကရှိနေ တတ်ကြသည်။ စီးပွားဥစ္စာ မရှာနိုင်မဖွေနိုင်သောအခါကျမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် နောင်တရနေတတ်ပါသည်။\nဘုရားရှင် လက်ထက်တော်အခါက ကုဋေရှစ်ဆယ်သူဋ္ဌေးသားတစ်ယောက်ရှိပါသည်။ ထိုသူဋ္ဌေးသား ဆင်းရဲသား သူတောင်းစားဖြစ်သွား သောအခါ ဘုရားရှင်၏ ကျောင်းတော်ထဲသို့ လာရောက်တောင်းရမ်းစား သောက်ပါသည်။ ထိုအခါ ဘုရားရှင်က ထိုသူတောင်းစား လင်မယားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်၍ “ချစ်သားတို့ အဲဒီ သူဋ္ဌေးလင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ ပထမအရွယ်မှာ အသိတရားရခဲ့လို့ စီးပွားဥစ္စာကို ကြိုးစားရှာဖွေခဲ့မယ်ဆိုရင် ကုဋေရှစ်ဆယ်မက ချမ်းသာကြွယ်ဝနိုင်တယ်။ လောကုတ္တရာဘက်မှာ တရားအလုပ်ကို အားထုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရဟန္တာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒုတိယအရွယ်ရောက်မှ အသိတရားရပြီး စီးပွားဥစ္စာကို ကြိုးစားရှာဖွေခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ကုဋေရှစ်ဆယ် ချမ်းသားနိုင်တယ်။ လောကုတ္တရာဘက်မှာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အနာဂါမ်ဖြစ်နိုင် တယ်။ တတိယအရွယ်ရောက်မှ အသိတရားရပြီး စီးပွားဥစ္စာကို ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်မှ ကုဋေ လေးဆယ် ချမ်းသာနိုင်တယ်။ လောကုတ္တရာဘက်မှာ ကြိုးစားအား ထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သောတာပန်အဆင့် လောက်တော့ဖြစ်နိုင်သေးတယ်။ လောကီဘက်မှာရော လောကုတ္တရာဘက်မှာပါ မကြိုးစား မစုဆောင်းခဲ့သည့် အတွက်ကြောင့် အခုလို ဆင်းဆင်းရဲရဲ ပင်ပင်ပန်းပန်း တောင်းရမ်းစားသောက်ရရှာတယ်”ဟု ရဟန်းတော်များ သတိသံဝဂယူစေရန် မိန့်ဆိုတော်မူခဲ့ပါသည်။\nမြတ်ဗုဒ္ဓ၏ စကားတော်ကို ထောက်ဆကြည့်မည်ဆိုလျှင် လူဆိုသည်မှာ လက်ရှိဘဝမှာ ကြိုးစားရင် ကြိုးစားသလောက် ကြီးပွားချမ်းသာခွင့်ကို ရနိုင်သေးသည်ဆိုသည့် အချက်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ “လူမတန် ကံကိုချ အပျင်းမွေးသူ ဆင်းရဲလှ” ဆိုသည့်အတိုင်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က မကြိုးစားအားမထုတ်ချင်တိုင်း “ငါတို့မှာ ကံမရှိ တော့ ဉာဏ်ရှိတိုင်းမွဲနေရတယ်”ဟု ဆင်ခြေပေးနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဆင်းရဲမြဲဆင်းရဲနေကြရသည်သာ။ မန်လည် ဆရာတော်ကြီးက “ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါလည်း၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့်ဘူး”ဟု မိန့်ဆိုထားပါသည်။ ရှေးဘုန်း ရှေးကံပါလာသူများပင် လက်ရှိဘဝမှာ သူတော်ကောင်းတရားကို မကျင့်သုံးလျှင် ဘုန်းကံမဖွံ့ဖြိုး အကျိုးများ သင့်သလောက်မများပဲ ရှိနေတတ်ပါသည်။ လောကီစီးပွားရေးကိစ္စများမှာလည်း ထို့အတူပင် လက်ရှိဘဝမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမရှိ မကုန်သင့်တာ မကုန်ရအောင် စုဆောင်းမှုမရှိခဲ့လျှင် ဆင်းရဲကျပ်တည်းလာမှ ပူပန် ကြောင့်ကြမှု များစွာနှင့် နောင်တရနေရတတ်ပါသည်။\nစည်းစည်းလုံးလုံး ချစ်ချစ်ခင်ခင် ပေါင်းသင်းနေထိုင်ကြသော ချစ်သူများ၊ မိသားစုများ၊ အသင်းအဖွဲ့များ၊ မြို့ရွာ တိုင်းနိုင်ငံများကို စည်းလုံးမှု ချစ်ခင်မှု ပျက်ပြားအောင် သွေးထိုးဂုံးတိုက်တတ်သူများသည် အိုခြင်း နာခြင်းတရားတွေ ဖိစီးနှိပ်စက်ပြီး သေခါနီးရောက်လာသောအခါ ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တရနေတတ်သည်။ အချို့က သူတစ်ပါးတွေ ချစ်ခင်စည်းလုံးမှုကို မနာလို မရှုစိမ့်ဖြစ်တတ်ကြ၏။ ချစ်ခင်ကြသူတွေအချင်းချင်း စိတ်ဝမ်းကွဲအောင် နည်းလမ်းမျိုးစုံသုံးပြီး သွေးခွဲတတ်ကြသည်။ အဖွဲ့အစည်းတိုင်းတွင်လည်း ထို့အတူပင် ခလောက်ဆန်တတ်သူတစ်ယောက်က ဟိုလူ့စကားကို ဒီလူ့ဆီပို့၊ ဒီလူ့စကား ဟိုလူ့ဆီပို့ ပတ်လည်မွှေတာနှင့် ပင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ကွဲကြပြဲကြ ပျက်စီးသွားကြသည်ချည်းသာ။ သည်နည်းနှင့် မြို့ရွာ တိုင်းနိုင်ငံတိုင်းမှာ လည်း ပြိုကွဲပျက်စီးခဲ့ပေါင်းများခဲ့လှချေ၏။\nအဇာတသတ်မင်း၏ အမတ်ချုပ်ကြီး ဝဿကာရပုဏ္ဏားကိုကြည့်ပါ။ သူသည် အဇာတသတ်မင်းနှင့် လက်ဝါးချင်းရိုက်၍ သူ့ကိုတိုင်းပြည်ကနေ နှင်ထုတ်စေခဲ့ပါသည်။ သူ့အကြံအစည်အတိုင်း ဝေသာလီပြည် လိစ္ဆဝီ မင်းတွေဆီမှာ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်တောင်းခံခဲ့သည်။ လိစ္ဆဝီမင်းတွေက ပညာရှိအမတ်ကြီးကို နန်းတွင်းထဲမှာ အမတ်တစ်နေရာပေးခဲ့ကြ၏။ သူက ညီလာခံကျင်းပချိန်မှာဆို နောက်ဆုံးမှရောက်လာတတ်ပြီး ဟိုအမတ်နား ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်၊ သည်မင်းသားနားကပ်ပြီးတိုးတိုးလေးပြောလိုက်နှင့် လိစ္ဆဝီတွေ အချင်းချင်း သံသယတွေပွားအောင် လုပ်ဆောင်ပါသည်။ သူပြောလိုက်သည်ကတော့ အခြားမဟုတ် “အမတ်မင်း နေ ကောင်းလား” “မင်းသား အဆင်ပြေလား” စသည့်အရေးမပါသောစကားများပင်ဖြစ်ပါ၏။ သို့သော်လည်း လိစ္ဆဝီ အချင်းချင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီကောင်က ဝဿကာရနှင့်ဘာတွေများ ကျိတ်ကြံနေတာလဲမသိဘူးစသည်ဖြင့် အချင်းချင်းသံသသယတွေပွားပြီး စိတ်ဝမ်းတွေကွဲကုန်ကြပါသည်။ ထိုအခါကျမှ အဇာတသတ်မင်းက လိစ္ဆဝီ နိုင်ငံကို စစ်တိုက်ပြီး သိမ်းပိုက်လိုက်ပါတော့သည်။ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူများက ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူများကို အချင်းချင်း မညီညွတ်အောင် ချစ်ခင်မှုပျက်ပြားအောင် ပြုလုပ်လေ့ရှိကြပါသည်။ ထိုသို့ သွေးထိုးဂုန်းတိုက်တတ် သူများသည် ဖြစ်လေရာရာ ဘဝသံသရာ၌ လူမုန်းများခြင်း၊ ချစ်သူကင်းကွာ အထီးကျန်စွာဖြင့် ဘဝကိုခြောက် သွေ့စွာ ရုန်းကန်ရတတ်ပါသည်။ ကိုယ်က ပြန်ပြီးခံရမည့်အလှည့်ရောက်လာသောအခါ၊ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာ သည့်အခါတို့၌ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများစွာနှင့် နောင်တပူပန်နေရတတ်ပါသည်။\nသူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ဖြတ်ကြသူများ၊ သတ်ဖြတ်စားသောက်ကြသူများသည် “ကိုယ်ကလက်ဦး သူ့ကိုကျူးက ထူး၍သူ့ထက် ဆယ်ပြန်တက်အောင် ကိုယ်ပျက်တတ်စွာ ဓမ္မတာတည်း”ဆိုသည့်အတိုင်း ကိုယ် ကလက်ဦးအောင် သတ်ခဲ့တုန်းကတော့ ကျေကျေနပ်နပ်ရှိခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ကပြန်လည် ပေးဆပ်အသတ်ခံ ရမည့်အလှည့်ရောက်လာသောအခါ ဆယ်ပြန်မက ပူဆွေးသောကရောက်ကြရပါသည်။ စဉ်းစားကြည့်လေ သင်္ခန်းစားယူဖို့ ကောင်းလေလေပင်ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ့်တစ်ဝမ်းတစ်ခါး တစ်နပ်စာလေးအတွက် သူတစ်ပါး အသက်ကို သတ်ဖြတ်စားသောက်ရခြင်းကြောင့် ကိုယ်ကပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့်အပြစ်ဒဏ်က အဆမတန် ကြီးမားလှပါ၏။ စံစားရသည်နှင့် ခံစားရသည်က မညီမမျှ၊ ပေးဆပ်မှုပမာဏ ကြီးမားလေစွာ့။\nတစ်ခါတုန်းက ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်က သူ့အိမ်ကို ဧည့်သည်လာသဖြင့် သူမွေးထားသော ဆိတ်ကို လည်လှီးသတ်၍ ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးဧည့်ခံပြီး အတူတကွစားသောက်ခဲ့ကြသည်။ သူသေသွားသောအခါ ငရဲသို့ ရောက်ရှိပြီး ငရဲကလွတ်လာသောအခါ ဘဝပေါင်းငါးရာ လည်လှီးပြီးအသတ်ခံခဲ့ရပါသည်။ ထိုပုဏ္ဏား၏ အမှား သည် ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရသောအမှားပင်ဖြစ်၏။ သူသည် ဘဝပေါင်းငါးရာပတ်လုံး ပူဆွေးသောက နှောင်း နောင်တတွေနဲ့ ကြောင့်ကြနေသော်လည်း လွတ်လမ်းမရှိတော့ပြီ။ ထို့အတူပင် လူတစ်ယောက်(သို့)လူတစ်စုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောသူသည်လည်း အမြဲတမ်းစိုးရိမ်ပူပန် နေရတတ်ပါသည်။ ငါ့အလှည့်ဘယ်တော့ရောက်မလဲ၊ ငါ့ကို ဘယ်သူတွေက လက်စားချေမလဲ-ဟု ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တဗျာဆူ ရင်ပူနေရတတ်ပါသည်။ အဇာတ သတ်မင်းသားကိုကြည့်ပါ။ ဖခင်ကို သတ်ပြီးသည့်အချိန်ကစ၍ အိပ်ကောင်းခြင်းမအိပ်ရ စားကောင်းခြင်း မစားရ ယူကျုံးမရ အပူလုံးကြွကာ နှောင်းနောင်တတွေနှင့် အမြဲစိတ်ဆင်းရဲနေခဲ့ရပါသည်။\nမိလက္ခမုဆိုးကြီးတစ်ယောက်လည်း မုဆိုးအလုပ်ဖြင့် တောထဲမှာ သားကောင်တွေကို ပစ်ခတ်ဖမ်းဆီး ပြီး အသက်မွေးလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း(၅ဝ)တိုင်ခဲ့ပြီ။ သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ခဲ့သည့်နှစ်သက်တွေ ရင့်လာ သည့်အခါ အရှင်လတ်လတ် ငရဲသားတစ်ယောက်လိုခံစားလာခဲ့ရသည်။ တောထဲမှာ သားကောင်ပစ်ရင်း ရေငတ်လို့ ရေရှာပေမဲ့ ရေမတွေ့။ စိမ့်စမ်းရေတံခွန် ချောင်းမြောင်းအင်းအိုင်တွေမှာ ရေရှာသော်လည်း သူဘယ် လိုမှ ရေကိုမတွေ့ခဲ့ပေ။ ရေရှာရင်း ရဟန္တာအရှင်မြတ်တို့ သီတင်းသုံးရာ တောကျောင်းထဲသို့ရောက်ရှိလာခဲ့ပါ၏။ ကျောင်းအဝင်ဝက ရေအိုးစဉ်တွေ့လို့ အားပါးတရ ရေခတ်သောက်သော်လည်း ရေကပါမလာ။ ထိုအခါ သူက “ကျောင်းနေရဟန်းတွေကလည်း သူများလှူတာတွေ ဇိမ်နဲ့စားနေကြပြီး ရေအိုးစဉ်လေးတောင် ရေဖြည့်မထား ကြဘူး” ဟု အပြစ်ဆိုပါသည်။ ရဟန္တာမထေရ်ကြီးက ကြားသိပြီး “ဟဲ့ ဒကာ မနက်ကမှ ငါရေဖြည့်ထားတာ ရေကအပြည့်ပါ။ ဟောဒီမှာ ရေအပြည့် မင်းမမြင်ဘူးလား? ရော့အားရပါးရသောက်ပေတော့” ဟု ကိုယ်တိုင်ခပ် တိုက်မှသာ ရေကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန် သောက်ရလေသည်။\n“ဒီမယ် ဒကာ၊ မင်းမုဆိုးအလုပ်လုပ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ?”\n“မှန်ပါ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်လောက်ရှိပါပြီဘုရား”\n“မင်းမှာ အကုသိုလ်တွေက များလွန်းလို့ အရှင်လတ်လတ် ငရဲသားဖြစ်နေပြီ။ မသေခင်ကတောင် ငရဲသားလို ဖြစ်နေမှတော့ မင်းသေရင် မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ အပါယ်ငရဲကျတော့မှာပဲ”\n“မှန်ပါ တပည့်တော်ကို ကယ်တော်မူပါဘုရား၊ တပည့်တော် အရှင်ဘုရားတို့ဆီမှာ သင်္ကန်းဝတ်ပါရစေဘုရား” ဟုတောင်းပန်လျှောက်ထားသဖြင့် ကိုရင်ကြီးဝတ်ပေးထားလိုက်ပါသည်။ နေ့စဉ် ဝိပဿနာတရားအလုပ်ကို အားထုတ်စေခဲ့ရာ စိတ်အစဉ်တည်ငြိမ်လာသည့်နှင့် သူသတ်ခဲ့သော သားကောင်များ မချိမဆန့်သေဆုံးနေပုံ တွေ၊ သွေးသံရဲရဲ သားကောင်တွေကိုသာမြင်ယောင်နေပါတော့သည်။ တရားအားထုတ်လို့ကမရ အိမ်သူသက် ထား ဇနီးမယားကိုသတိရနေသည့်အတွက်ကြောင့် လူထွက်ပါရစေ-ဟု အရှင်မြတ်ထံ ခွင့်ပန်လေ၏။\nရဟန္တာအရှင်မြတ်က လူမထွက်ခင်မှာ အပြစ်တွေကျေအောင် ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိသည့် လက်ပံ သားအစိုတွေကို ခုတ်၍ စုပုံစေကာ မီးရှို့ခိုင်းပါသည်။ တစ်နေကုန် မီးပြင်းတိုက်ပြီးရှို့သော်လည်း မီးကမလောင်။ ထိုအခါမှ ရဟန္တာက တန်ခိုးတော်နဲ့ ငရဲပြည်က မီးခဲလေးတစ်ခဲကို သူ့ရှေ့မှာတင်ယူပြ၍ လက်ပံသားအစိုပုံထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်ပါသည်။ လက်ပံသားအစိုတွေ ချက်ချင်းပင် ပြာကျသွားခဲ့ပါသည်။ ငရဲမီးက ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းသည်ကို သိစေလိုသည့်သဘောပင်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သည်တော့မှ မိလက္ခကြီးလည်း လူမထွက်တော့ပဲ ရဟန်းခံပြီး တရားဓမ္မကို အချိန်ပြည့်အားထုတ်နေပါတော့သည်။ မိလက္ခကြီးရရှိခဲ့သော နောင်တသည်ကား မလွန်သေးခင်မှာ အချိန်မှီပြင်ခွင့်ရှိသော နောင်တဖြစ်သောကြောင့် အကျိုးရှိသော နောင်တမျိုးဖြစ်ပါသည်။ သူ သည် ရရှိလာသော နောင်တပူပန်မှုများကို ဝိပဿနာတရားဖြင့် အစားထိုးပယ်ဖျောက် ရဟန္တာအဖြစ်သို့တိုင် ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ အကယ်၍များ သူအိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာချိန် သေခါနီးအချိန်ရောက်မှ နောင်တရခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယခုကဲ့သို့ အကျိုးထူးတရားမရနိုင်ဘဲ အပါယ်ငရဲမှာ နစ်မွန်းနိုင်ပါသည်။\nစုန္ဒနွားသတ်သမားကတော့ နေ့စဉ်နေ့စဉ် နွားတွေကို သတ်ရောင်းပြီး စီးပွားရှာသည်။ သူကိုယ်တိုင်က လည်း နွားသားမပါလျှင် ထမင်းမစားတတ်သူ။ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အသားကို ချန်ထားပြီး စိတ်တိုင်းကျ ချက်ပြုတ်စားသောက်လေ့ရှိသူ။ တစ်နေ့မှာ သူ့အတွက် ချန်ထားသော နွားသားများကို ခွေးများက ခိုးစားသွားခဲ့ ပါသည်။ ယင်းနွားသားသည် ဥပုသ်နေ့တိုင်း နွားသင်ခွင့်မရှိ၍ ကြိုတင်ချန်ထားခဲ့သောနွားသားဖြစ်၏။ ဥပုသ်နေ့ ထမင်းဝိုင်းတွင် နွားသားမပါရကောင်းလားဆိုပြီး စိတ်တွေဆိုး၊ မိန်းမကို ဆဲဆိုကာ တင်းကုတ်ထဲက နွားကို အရှင်လတ်လတ် လျှာကိုဖြတ်ပြီး အကြော်ခိုင်းပါသည်။ နွားခမျာလည်း မချိမဆန့်ခံစားရပြီး သေဆုံးရသလို သူလည်းပဲ နွားသားကို သူ့လျှာပေါ်တင်လိုက်သည်နှင့် လျှာကြီးပြတ်ကျကာ မချိမဆန့် နွားလိုအော်ဟစ်ပြီး သေဆုံးခဲ့ရပါသည်။ သည်လိုလူမျိုးအတွက် နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်နေလည်း အကျိုးမထူးတော့။ ငရဲပြည်မှာ မိုက်ပြစ်မိုက်ကြွေးကို ခန္ဓာနဲ့ပေးဆပ်ရင်း နောင်တပူပန်နေဦးမည်သာ။\n● သူ့မယား၌ ပြစ်မှားတုံဘိ\nသူတစ်ပါး၏ သားမယားကို ပြစ်မှားကျူးလွန်ခြင်းသည် အလွန်စက်ဆုပ်ဘွယ်ကောင်းသော အပြုအမူ လည်းဖြစ်၏။ အပြစ်လည်း အလွန်ကြီးပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ပါနည်း ကိုယ်အမြတ်တနိုးချစ်ရသူကို တစ်ပါးသူ များက လာရောက်ဖျက်ဆီးလျှင် ဘယ်လိုခံစားရမည်နည်း။ “ရည်းစားလူလု အူနုကျွဲခတ်”ဆိုသောစကားအတိုင်း ကိုယ့်ချစ်သူ ကိုယ့်ဇနီးမယားကို တစ်ပါးသူက ပြစ်မှားကျူးလွန်လျှင် အူအသည်းပြောင်းပြန်လှန်သလို ပြင်းပြင်း ထန်ထန်ခံစားရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အတူပင် ကိုယ့်သမီး ကိုယ့်အစ်မ ညီမကို သူတစ်ပါးက ကျူးလွန်စော်ကား သွားလျှင် မည်သို့ခံစားရမည်နည်း။ အသက်ချင်းလဲပြစ်ချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ အမြတ်တနိုးတန်ဘိုးထားကြသောအရာများဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် ကိုယ်ချင်းစာတရား စာနာထောက်ထား၍ သူတစ်ပါး သားမယားကိုသော်လည်းကောင်း၊ အစ်မညီမ သမီးများကိုလည်းကောင်း ကျူးလွန်လျှင် အလွန်ပင် အပြစ်ကြီးလှပါသည်။ ထိုသို့ သူတစ်ပါး သားမယားကို ပြစ်မှားကျူးလွန်ထားသူများသည် ကိုယ့်ညီမ ကိုယ့်သမီး အလှည့်ရောက်လာသည့်အခါ သူများစော်ကားမှာကို သေလုမတတ် ကြောက်တတ်ကြသည်။ ထိုအကြောက် တရားကြောင့် ငါသူတစ်ပါး သားမယားကို ပြစ်မှားကျူးလွန်ခဲ့မိတာ မှားတာပဲ-ဟု ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တမီး တွေ တစ်ညီးညီးလောင်နေရတတ်ပါသည်။\nရှင်အာနန္ဒာ၏အလောင်း ရွှေပန်းထိမ်သည်သားဖြစ်စဉ်အခါက သူတစ်ပါး သားမယားတို့ကို ငွေအင် အားဖြင့် မတရားကျူးလွန်ပြစ်မှားခဲ့သောကြောင့် အပါယ်ငရဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျခဲ့သည့်အပြင် ငရဲကလွတ် လာသောအခါမှာလည်း မိန်းမဘဝ၊ မိန်းမလျာဘဝမျိုးစုံတို့မှာ အကုသိုလ်ကြွေး ပြန်လည်ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ အပြင် နွားထီး၊ ဆိတ်ထီး၊မျောက်ထီးများဘဝတွင် ဝှေးဥကို ထုနှက်၍ သင်းကွတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါသည်။\n● ပစ္စည်းရှိလျှက် စိုးစိမလှူ\nဘုရားအလောင်းသူတော်ကောင်းများသည် ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူရာတွင် ဒါနပါရမီကို ဦးစွာပထမဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။ ထို့အတူပင် သူတော်ကောင်းတရားလက်ကိုင်ထားကြသောသူတိုင်းက မိမိ ပိုင်ဆိုင်သမျှ ပစ္စည်းဝတ္ထုများကို မျှဝေလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူ့လောကသမိုင်းတစ်ခေတ်ကိုအလှဆင်ကြသည်။ မိမိ ပိုင်ဆိုင်သမျှ ပစ္စည်းဝတ္ထုများထဲမှ တတ်အားသမျှ လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်းသည် ကြွေးသစ်ချသည်နှင့်လည်းကောင်း၊ ကုသိုလ်မျိုးစေ့ ပြည်လည်စိုက်ပျိုးသည်နှင့်လည်းကောင်းတူပါသည်။ လှူရင်ကုန်တာပဲ၊ ပုညာဘိ ကုန်တာပဲရှိ တာပဲ-ဟု လှူရတန်းရမှာကို နှမြောတွန့်တိုကြသူများသည် လှူစရာပစ္စည်းဝတ္ထု မရှိတော့သည့်အခါ၊ သေခါနီး အခါတို့၌ ပူပင်ကြောင့်ကြ နောင်တကြီးစွာရတတ်ပါသည်။\nဘုရားလက်ထက်က အဒိန္နပုဗ္ဗကသူဋ္ဌေးကြီးက “လှူရင်ကုန်တာပဲ မျက်စဉ်းများတောင်မှ ခတ်ပါများရင် ကုန်ခမ်းသွားသလိုပဲ လှူဒါန်းပေးကမ်းမှုဆိုတာ နည်းနည်းပေးပေး များများပေးပေး ကုန်တာပဲ။ ဘာအကျိုးမှ မရှိ ဘူး” ဟု အယူမှားကာ သူကိုယ်တိုင်လည်းမလှူ၊ သူတစ်ပါးလှူသည်ကိုလည်း လိုက်၍တားဆီးတတ်၏။ ကုဋေ လေးဆယ်သော သူပိုင်ပစ္စည်းများကိုပင် သူကိုယ်တိုင် မသုံးရက် မစားရက် နေ့စဉ် ဆန်ကွဲထမင်း၊ ပုန်းရည်ဟင်း နှင့်သာ စားသောက်၏။ ဖျင်ကြမ်းကိုဝတ်ဆင်၏။ သစ်သားဖိနပ် သစ်ရွက်ထီးကိုသာ သုံးစွဲ၏။ သူသေသွားသော အခါ အမွေခံသားသမီးမရှိ၍ သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးက မင်းဘဏ္ဍာအဖြစ်သိမ်းယူလိုက်ရ၏။ ထိုသူဋ္ဌေး၏အဖြစ်သည် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ စီးစိမ်ဥစ္စာများသည် သူ့အတွက်လည်း အကျိုးမများ၊ တိုင်းသူပြည်သား အတွက်လည်း အသုံးမဝင်။ ဘဝများစွာက ဆည်းပူးပြုလုပ် အားထုတ်ခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အကျိုး ဆက်များကို နောင်သံသရာအတွက် အကျိုးရှိအောင်အသုံးမချတတ်၍ အချီးနှီးဖြစ်ခဲ့ရလေ၏။ ထိုသူဋ္ဌေးကြီး သေခါနီးကာလနှင့် နောင်တမလွန် ပြိတ္တာဘဝတွေမှာ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်မှုတွေ ဘယ်လောက်များ စိတ်ဆင်း ရဲနေ မည်လဲဆိုသည်ကို တွေးမိတိုင်း သနားမိပါ၏။\n● မွေးမြူမိဘ မပြုကြနှင့်\nမိဘများကို ပြန်လည်ကျွေးမွေးပြုစုရမည့် တာဝန်သည် သားသမီးတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်ပါသည်။ မြင့်မိုရ် တောင်ဦး မကကျူး ကျေးဇူးမိဘဂုဏ်ကို လူတိုင်းနားလည်ကြပါသည်။ သားသမီး ဆယ်ယောက်ကို မိဘများက ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပြုစုလုပ်ကျွေးနိုင်သော်လည်း အိုမင်းလာသော မိဘနှစ်ပါးကို သားသမီးဆယ်ယောက်က ပြည့် ပြည့်စုံစုံ ပြန်လည်လုပ်ကျွေးနိုင်ဖို့ခဲယင်းကြသောအဖြစ်များရှိခဲ့ဘူးပါသည်။ မိဘများက သားသမီးတိုင်းအပေါ်မှာ ကျွေးမွေးပြုစု ယုယကြင်နာ ချိုသာသောအပြုံး ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော နှလုံးသားဖြင့် တစ်သက်လုံး ပြုစုစောင့် ရှောက်ခဲ့ကြ၏။ သားသမီးများ အိမ်ထောက်ကျပြီး သားသမီးတွေ ပွားစီးသည့်တိုင် မြေးတွေကိုထိန်းပေးကြ၏။ ထိုမိဘများကို မငြိုမငြင် မပင်မပန်းရအောင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ သားသမီးတိုင်းမှာ တာဝန်ရှိ၏။ ထိုတာဝန်ကို ပျက်ကွက်ခဲ့သော သားသမီးများမှာ မိဘမရှိတော့မှ “အော် ငါမိဘတွေ ရှိစဉ်တုန်းက ငါဘာမှမပြုစု မလုပ်ကျွေးခဲ့ရဘူး။ မိဘတွေက ငါ့အပေါ်မှာ ကောင်းခဲ့သလောက် ငါက မကောင်းခဲ့တဲ့ကောင်ပဲ။ မိဘတွေရှိစဉ် တုန်းက မိဘကျေးဇူးတရားကို ဘာပြုလို့ နားမလည်ခဲ့တာလဲ” ဟု တသသနှင့် ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တတွေ အကြီးအကျယ်ရနေတတ်ပါသည်။ ထိုသို့ လွန်သွားမှရရှိသော နောင်တမျိုးကား ဘာမှအသုံးမကျ၊ စိတ်ဆင်းရဲ နေရရုံသာ ဖြစ်ပါသည်။\nလောကမှာ အစားထိုးလို့မရနိုင်သော အချိန်ကာလနှင့် မိဘဟူသော အရာနှစ်မျိုးရှိရာတွင် အချိန်ကလ ဆိုသည်ကတော့ အစားထိုးလို့မရသော်လည်း မဖြစ်ဖြစ်သည့်နည်းဖြင့် စီမံဖန်တီးလို့ ရနိုင်ပါသေးသည်။ မိဘများ မရှိတော့လျှင် မိဘများကို ပြန်လည်ပြုစုလုပ်ကျွေးခွင့်များ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှ ပြန်ရဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ နိဗ္ဗာန် မရသေးခင် သံသရာတစ်ခွင်မှာ ကိုယ့်မိဘတွေကို ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်မှာ ကိုယ့် မိဘမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်သားသမီးလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ့်ရန်သူကြီးတွေလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေ ပေလိမ့်မည်။ ကိုယ့်သားသမီး(သို့)ကိုယ့်ရန်သူများကို ကိုယ့်မိဘဖြစ်ခဲ့ဘူးတာပဲလို့လည်း ကိုယ်ကမမှတ်မိ။ ထို့ ကြောင့် မိဘကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြုစုလုပ်ကျွေးခွင့်ကို မရနိုင်တော့ပေ။\nမိဘရယ် သားသမီးရယ် ဇနီးခင်ပွန်းရယ်လို့ ဘဝတစ်ခုမှာ လာပြီးဆုံဆည်းခဲ့ကြ။ မိသားစုတွေ အဖြစ် နှင့် အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံ အချိန်တန်သောအခါ တစ်လမ်းစီခွဲသွားကြပြီး ကိုယ့်လမ်းခရီးကိုယ် တစ် ကိုယ်တည်း ခရီးဆက်ကြရပြန်သည်။ “ကံဆုန်လျှင် တွဲ၊ ကံကုန်ကွဲ၊ အမြဲမပြတ်၊ ရှုမှတ်ကြ”ဆိုသည့်အတိုင်း ယခုဘဝမှာ အတူတကွပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကံကြောင့် ဘဝတစ်ခုခုမှာ မိသားစုရယ်လို့ ပြန်လည်ဆုံ တွေ့။ ကုသိုလ်ကံ အဟုန်ကုန်သွားသည့်အခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲခွာသွားကြရပြန်၏။ ဘဝတစ်ခုခုမှာ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခွင့် ရချင်ရနိုင်သော်လည်း ကိုယ့်မိဘက ကိုယ့်မိဘအဖြစ်နဲ့ ပြန်တွေ့ဖို့ ခဲယင်းပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးတရားကိုလက်ငင်းဆပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ ကျေးဇူးမဆပ်ခဲ့ကြ သူများ ကိုယ်တိုင် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာသည့်အခါ သေခါနီးအခါတို့မှာ ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တကြီးစွာ ရတတ် ပါသည်။\n● ဆုံးမ မနာ\nအသိအလိမ္မာ ဉာဏ်ပညာကြီးမားကြကုန်သော သူတော်ကောင်းများ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို နာယူရဖို့ အလွန်မတန် ခဲယင်းလှပါ၏။ ရှင်ရာဟုလာလေးက သဲများကို လက်ဖြင့်ဆုတ်ကိုင်၍ ဤသဲများလောက် ငါ့ကို သွန်သင်ဆုံးမမည့်သူများ ရှိလျှင်ကောင်းလေစွာ့-ဟု ဆိုခဲ့ဘူးပါသည်။ ဆိုးဆိုးမိုက်မိုက် ပေပေတေတေ နေခဲ့သူများက “မိဘဆရာသမားတွေက ငါ့ကိုအရက် မသောက်ဖို့၊ လောင်းကစားမလုပ်ဖို့၊ မိန်းမမလိုက်စားဖို့ အတန်တန်ဆုံးမခဲ့တာပဲ။ ငါကိုက သူတို့စကားကို မလိုက်နာခဲ့လို့ ငါအခုလို ကုစားမရတဲ့ ရောဂါဆိုးကြီးတွေ ရနေတာပဲ” ဟု ရောဂါရချိန်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ချိန်၊ သေခါနီးအချိန်များမှာ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်ပါ သည်။ ဆုံးမသွန်သင်သူများ ရှိနေတုန်းမှာ ကိုယ်ကလမ်းကြောင်းမှားကိုရောက်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့က လမ်း ကြောင်းမှန်ကိုပြန်ရောက်အောင် ပြန်တည့်ပေးတတ်ကြ၏။ သူတို့ဆုံးမမှုကို မနာယူပဲ ကိုယ့်ကိုယ်သာ ကိုယ် ဆရာအဖြစ်နှင့် ဘဝလမ်းခရီးတစ်လျှောက်မှာ အမှားများစွာ ကြုံတွေ့နိုင်ပါသည်။ ထိုအခါရောက်မှ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုတောင် ရွံ့မုန်းစက်ဆုတ် ပူပန်ကြောင့်ကြ နောင်တတွေတစ်သီကြီးဖြင့် ဘဝကို နိဂုံးချုပ်ရပေလိမ့်မည်။\n● ပညာရှိထံ နည်းခံမမှတ်\nပညာရှင်များက နည်းပညာများကို မျှဝေလာသည့်အခါ လေးလေးစားစား မှတ်သားရမည်။ “တပည့် ကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့မှ ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်သည်” ဆိုသောစကားအတိုင်း ကိုယ်ကလေ့လာ သင်ယူချိန်မှာ ကြိုးစားလေ့လာသင်ယူမှ ကိုယ်ဆရာဖြစ်လာသည့်အခါ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်သင်ပြပေးနိုင်ပါသည်။ ကိုယ့်ဘဝအတွက်လည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြန်လည်အသုံးချနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ ပညာရှင်များထံ နည်းခံ မသင်ခဲ့လျှင် လက်တွေ့ဘဝမှာ တကယ်အသုံးချတော့မှ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်နေရပါမည်။\nနည်းပညာဆိုသည်မှာ နည်းသည်ဖြစ်စေ များသည်ဖြစ်စေ အသုံးချတတ်လျှင် အသုံးချတတ်သ လောက် ကြီးပွားချမ်းသာနိုင်ပါသည်။ တိရစ္ဆာန်များကိုပင် ဆရာတင်၍ တီထွင်ကြံဆ လေယာဉ်ကြီးတွေ၊ ရေဒါ တွေဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူသားတို့အတွက် များစွာအသုံးဝင်ခဲ့ကြပါသည်။ နည်းပညာဆိုသည်မှာလည်း လိုက်လေ လိုက်လေ ပို၍နက်နဲကျယ်ဝန်းလေလေ မကုန်ဆုံးနိုင်အောင် ရှိလှပါသည်။ လူ့ဘဝအတွက် အကောင်းဆုံးသော နည်းပညာကတော့ လောကုတ္တရာပညာပင်ဖြစ်ပါသည်။ လောကုတ္တရာနည်းပညာများကို အချိန်ရှိခိုက် ကြိုးစား သင်ယူမှတ်သား ကျင့်ကြံပွားများမှုမရှိခဲ့လျှင် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာသည့်အခါ သေခါနီးအခါများမှာ “ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ကြီး သန်တုန်းမြန်တုန်း စွမ်းနိုင်တုန်းက တရားအလုပ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုမရှိပဲ အပျင်းထူခဲ့မိတာ မှားလေစွာ့” ဟု ယူကျုံးမရ နောင်တပူပန်ရပါလိမ့်မည်။\nမြင့်မြတ်သောအလုပ်ဖြစ်သော သီလ သမာဓိ ပညာသိက္ခာသုံးပါး အကျင့်တရားတို့ကို လူပင်ဖြစ်စေ ရဟန်းပင်ဖြစ်စေ ကျင့်သုံးခွင့်ရှိပါ၏။ ဘုရားအစရှိသော သူတော်ကောင်းတို့သည် ဤသီလ သမာဓိ ပညာ သိက္ခာသုံးပါး မြတ်တရားတို့ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ လူ့လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုအပေါင်းတို့ ဖြင့် အလှဆင်ခဲ့ကြပါသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတော်ကောင်းတရား သိက္ခာသုံးပါးကို ကျင့်သုံးတော်မူ ကြသလို လူနတ်ဗြဟ္မာသတ္တဝါများကိုလည်း ကျင့်သုံးစေတော်မူခဲ့ကြပါသည်။ ထိုသူတော်ကောင်းတို့၏ လမ်း ကြောင်းအမှန် သိက္ခာသုံးပါး မြတ်တရားတို့ကို မကျင့်သုံးခဲ့သူများသည် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်လာသည့်အခါ၊ ဘေး ဒုက္ခတွေ တွေ့ကြုံလာသည့်အခါ၊ သေခါနီးအခါရောက်မှ ယူကျုံးမရ အပူလုံးကြွကာ နောင်တကြီးစွာ ရနေတတ် ပါသည်။ အချိန်မလွန်သေးသော နောင်တ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီးသော အဖြစ်ဆိုးတွေကို သင်္ခန်းစာယူပြီး နောင်ကြဉ်တတ် သော နောင်တမျိုးဆိုလျှင်ကား တန်ဘိုးရှိလှပါသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပါလျှင် ပူပန်ကြောင့်ကြ ဗျာပါဒပွားရုံမျှသာ ဘာမျှအကျိုးမရှိနိုင်ပါလေ။\nသို့ပါ၍ လွန်သွားပြီးမှ နှုတ်မရ ပယ်မရ ယူကျုံးမရ အပူလုံးကြွရသော နှောင်းလွန်နောင်တမျိုး မဖြစ်ကြ စေရန် အထက်ပါ နောင်တဆယ်ပါးတို့ကို အသိဉာဏ်ယှဉ် ဆင်ခြင်သုံးသပ် အမြတ်တရား သူတော်ကောင်းများ ၏တရားဓမ္မကို အချိန်ရှိခိုက် လုံ့လပြုနိုင်ကြပါစေ။ မိမိလေ့လာပွားများ သူတော်ကောင်းတရားတို့ဖြင့် လောက ကောင်းကျိုး၊ အမျိုးဘာသာ သာသနာတော်၏ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်နိုင်ကြပါစေ-ဟု ဆန္ဒလျှက်…..။\n2 Responses to နှောင်းလွန်နောင်တ အသုံးမကျ ဘဝသင်္ခန်းစာ\nU Thi Ha Tint Swe on January 17, 2013 at 9:20 am\n” If any body can correct an error as soon as known on it,not late.”\nmya on January 17, 2013 at 9:22 am\nsame old ‘ vinyl ‘ song with the same stylus.\nLaw does not forgive: Law does not forget:\nLaw makes justice.\nthat is practical in the real life.\nReligion is good. Religious views should not mingle with everyday law matters.\nDon’t put ‘ emotional factors ‘ , ‘ religious factors ‘ in justice.\nand things will mix up, and\ndouble standard, triple standard and multiple standard and many other inconsistency will turn up and ‘ governing the practical good country and community be jeopardized and finally the whole country will be collapse.\nDon’t mingle it.\nThis is the good article, though !


By Tachileik News Agency - September 23, 2008\nသူများတဂ်ထား တာေတွ ြကည့်ြပီး ကိုယ့်အလှည့်ေရာက်ရင် ဘယ်လိုေြဖရမလဲလို့ စဉ်းစားေနတာ အဲ့....စဉ်းစားရင်းနဲ့ “ကျွန်ေတာ့်ရဲ့ ပထမဦးဆံုးေတွ ဆက်တဂ်ထားတယ်ေနာ် ဘယ်သူေတွလဲသိချင်လာဖတ်အံုး” လို့ Gtalk မှာ ေနာင်ေတာ် ကိုလင်းထက်ြကီး တင်ထားတာေတွ့လို့ www.လင်းထက်.co.cc ကို သွားြကည့်လိုက်ေတာ့ ေအာက်ဆံုးကိုအရင်ြကည့်မိတယ်ဗျ ဘယ်သူေတွများ တဂ်ခံရမလဲလို့ ဟီး ဟီး< >ဒီတစ်ြကိမ်ေတာ့ ခံလိုက်ရြပီဗျို့ ပထမဆံုးကို ပထမဦးဆံုးေလးနဲ့ တဂ်ထားေတာ့ ေရးလိုက်ြပီးဗျို့ ေနာင်ေတာ်ြကီးေရ...\n~~~~~~ မှတ်ပံုတင်အရ ~~~~~~\n၂ ၉ ၅ ၈ ၁၀\n~~~~~~ ပထမဆံုးေလးေတွ ~~~~~~\nအလက (၁) ေအးသာယာြမို့သစ်\n၁ ကျပ် (အဲ့ဒီတုန်းက ေရွှငါးေနြကာေစ့ဆိုရင် နှစ်ထုတ်မှ တစ်ကျပ်ပဲေလ)\nအဲ့ဒီတုန်းကေလ ေကျာင်းကလည်းမသွားချင်ဘူး ဘယ်မှာ သွားရမှန်းမသိလို့ သူငယ်ချင်းနဲ…\nBy Tachileik News Agency - September 16, 2008\nယိမ်းယိုင်ေနေသာ တိမ်တိုက်ေပါ်မှာ ဇိမ်ရှိရှိမင်းေနချင်တယ်လို့ ေြပာလိုက်ချိန်မှာ ငါ့အတွက် အတတ်နိုင်ဆံုးက မင်းေလးေပျာ်ဖို့ပါ….။ ဘာမဆိုမင်းအတွက် ြဖည့်ဆည်းနိုင်ဖို့ အင်အားေတွမရှိေပမဲ့ မင်းေပျာ်ရွှင်ေအာင်ေတာ့ ထားနိုင်ပါရဲ့…။ ဘဝနှစ်ခုမှာ နီးစပ်မှုဆိုတာထက် နားလည်မှုေတွနဲ့ တစ်ေယာက်ကိုတစ်ေယာက်တုန့်ြပန်နိုင်မယ်ဆိုရင် ေပျာ်စရာေကာင်းမှာပဲကွယ်…။ မင်းနဲ့ပတ်သတ်လို့ ေပျာက်ဆံုးသွားတဲ့ ေမျှာ်လင့်ြခင်းတိမ်တိုက်ေတွကို ငါ့ရင်ထဲမှာ ဘယ်ေတာ့မှေမ့မှာမဟုတ်ပါဘူး…။ ဘဝဆိုတဲ့ စစ်ဆင်ေရးမှာ မင်းအတွက် အရှံုးေတွမြဖစ်ေပါ်လာေအာင် တတ်နိုင်သ၍ေတာ့ မင်းရဲ့ေဘးနားမှာ ေနေပးမှာပါ…။ မင်းလိုအပ်သည်ြဖစ်ေစ မလိုအပ်သည်ြဖစ်ေစေပါ့..။ အရာရာတိုင်းမှာ မင်းရဲ့နားမှာ ငါ့ရဲ့စိတ်ေတွ ေရာက်ေနတယ်ကွာ…။ ေြပာင်းြပန်စီးတဲ့ ြမစ်တစ်စင်းလို့ မင်းရဲ့စိတ်ေတွ ြဖစ်ရင်ေကာင်းမှာပဲ… ဘာေြကာင့်လဲဆိုရင် ငါသိပ်ချစ်သလို မင်းလည်းြပန်ချစ်နိုင်ေအာင်ေပါ့….။\nBy Tachileik News Agency - September 15, 2008\nခဏတာပါ ေနာက်ကွယ်မှာေတာ့ မင်းလှည့်စားမဲ့ မာယာကို အရိပ်ပမာ ေတွ့ေနရလို့ မင်းကိုချစ်ရမှာ ေြကာက်မိတယ်…။ တစ်ကယ်ချစ်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အေရခွံြဖစ်တဲ့ မာယာကို ချွတ်ခဲ့ပါကွာ…။ မာယာေတွကို မင်းစွဲမက်ေနခိုက်ေတာ့ ဒို့နှစ်ေယာက်ရဲ့အချစ်က ခိုင်ြမဲြခင်းအရိပ်အေယာင်ကို ြမင်နိုင်မှာမဟုတ်….။ ေြပာချင်တာေြပာေရးချင်တာေရးေနတာေတာ့ ဟုတ်ပါဘူးကွယ်… မင်းသိလျှက်နဲ့ အေဖာ်ြပုေနတဲ့ မာယာေတွနဲ့ စွန့်ခွာေစချင်လို့ပါ…. မင်းသိနိုင်မလားပဲ မာယာေတွတာမင်းရဲ့ အနားမှာ မရှိရင် ေပျာ်စရာသိပ်ေကာင်းမှာ…။ အခုေတာ့ မင်းရဲ့ မာယာေတွေြကာင့် ငါေလ နင်သိေအာင်ေြပာြပဖို့ စကားလံုးေတွေပျာက်ခဲ့ြပီ…….\nBy Tachileik News Agency - September 11, 2008\nBy Tachileik News Agency - September 03, 2008\nငယ်ငယ်တုန်းကေတာ့ ဘဝဆိုတာ ဘာလဲ လို့ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး… ထမင်းဆိုတာကိုလည်း ဘယ်က ရလည်းလို့ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး..။ ဒီြကားထဲ လိုတာကိုမရလို့ မိဘေတွကို ဂျီြကငိုြပခဲ့ဖူးေသးတယ်..။ သားသမီး ေတွ အတွက် အေဖနဲ့အေမ ေနပူမိုးရွာထဲမှာ ဘယ်ေလာက်များပင်ပန်းြကေလမလည်းေနာ်.. အခုေတာ့ ကျေနာ် နားလည်ပါြပီ အေမရယ်..။ ဘဝဆိုတာ ြပည့်စံုမှုရှိခိုက်ေတာ့ ေပျာ်စရာေပါ့….။ လိုအပ်ချက်ေတွများလာတဲ့ေနာက်ေတာ့ ဘဝြကီးက စိတ်ပျက်စရာပါပဲ အေမရယ်…။ ဘဝဆိုတာြကီးကိုေတာ့ အရှံုးမေပးပါဘူးအေမ..။ မတရားတဲ့ ေလာကြကီးမှာ မလှပတဲ့ဘဝကိုပဲ အြပစ်ပံုချေနမိေတာ့တယ် အေမရယ်…။ မိုးလင်းမိုးချူပ် စားဝတ်ေနေရးအတွက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားေနရတဲ့ လူေတွကို ြမင်ရင် စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးြကီးြဖစ်မိတဲ့ေနာက် စဉ်းစားမိတယ် ဘဝဆိုတာ ပင်ပန်းမွန်းြကပ်ြခင်းလားလို့.. ဟုတ်လည်းဟုတ်မှာပါအေမရယ်…။ ေလာကြကီးက လူ လူချင်းလည်း မတရားြကဘူးဗျာ…။ သူတို့ေတွက မတူမတန်တဲ့ အြကည့်ေတွ မဟူရာဆန်တဲ့ မုန်းတီးြခင်းေတွနဲ့ မွမ်းမံထားြကတယ်..။ ကျေနာ် သူတို့ေတွရဲ့ လုပ်ရပ်ေတွကို မုန်းတယ်အေမ..။ တစ်ခါတစ်ေလများ…


May 5, 2020 - Alinnpya\nMask ထဲကနေ မူးယစ်ဆေးဝါးထည့်သယ်တဲ့ဖြစ်ရပ်\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on Mask ထဲကနေ မူးယစ်ဆေးဝါးထည့်သယ်တဲ့ဖြစ်ရပ်\nနှာခေါင်းစည်း (Mask)အတွင်း မူးယစ်ဆေးဝါးများ သိုဝှက်သယ်လာသူကို ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ် ကိုဗစ် ရောဂါ ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးမှုဂိတ်တွင်မေလ ၄ ရက်နေ့ မွန်းလွဲ ၁ နာရီခွဲခန့်က ဖမ်းမိခဲ့သည်။ မန္တလေး-မြစ်ကြီးနားသွားလမ်း အင်းတော်မြို့နယ်၊ နတ်မဟုတ်ကျေးရွာအနီး ၅ ဖာလုံခန့် ရှိ ကိုဗစ် စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွင် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သယ်ဆောင်လာသူမှာ နတ်မဟုတ်ရွာနေ အသက် ၃၄ နှစ်အရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ပြီး နှာခါင်းစည်းအတွင်း 3CC ဆေးထိုးပိုက် နှစ်ခုအတွင်း မူးယစ်ဆေးများထည့်သယ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ […]\nအစွယ်လိုသူမိဖုရားတဲ့လား ကျမတကယ်လိုချင်ခဲ့တာက မင်းဆဒ္ဒန်ရဲ့အချစ်တစ်ခုတည်းရယ်ပါ\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on အစွယ်လိုသူမိဖုရားတဲ့လား ကျမတကယ်လိုချင်ခဲ့တာက မင်းဆဒ္ဒန်ရဲ့အချစ်တစ်ခုတည်းရယ်ပါ\nစူဠသုဘဒ္ဒါ မုန်းခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး ပြောရက်ကြတယ်…အစွယ်လိုသူမိဖုရားတဲ့လား….ကျမတကယ်လိုချင်ခဲ့တာက မင်းဆဒ္ဒန်ရဲ့အချစ်တစ်ခုတည်းရယ်ပါ… အင်ကြင်းပန်းမှာ ခါချဉ်လေးကပ်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် သုဘဒ္ဒါမုန်းရက်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး… ပြိုင်ဘက်နဲ့ ယှဉ်ရင် အချစ်တွေအကုန်အစင် မရခဲ့လို့သုဘဒ္ဒါရင်မှာ နာကျင်ကြေကွဲခဲ့ရတာပါ…. ဒါတွေကို ရှင်နားလည်ရဲ့လား မင်းဆဒ္ဒန်…. ဟိမဝန္တာ တောင်စဉ်ခုနစ်ထပ်မှာကျမဟာ ရှင့်အတွက်ဆို အသက်ပေးဖို့လည်း အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့ပါရက်နဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးပေးဆပ် ချစ်ခဲ့တာတောင် ရှင်ပြန်ပေးခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက ဒုတိယ တဲ့လား….ဟင့်အင်း… ပထမချစ်ခြင်း မဟုတ်ရင် ဒုတိယအဖြည့်ခံတော့ ဘယ်မိန်းမသားကမှ မဖြစ်ချင်ဘူး…. မဖြစ်နိုင်ဘူး မင်းဆဒ္ဒန်… […]\nလယ်သမားကြီးရဲ့ ကြွက်ထောင်ချောက်ကြောင့် လယ်သမားကြီး မိန်းမနဲ့ မွေးထားတဲ့ ကြက်၊ ဝက်၊ နွားတွေ သေတဲ့အဖြစ်\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on လယ်သမားကြီးရဲ့ ကြွက်ထောင်ချောက်ကြောင့် လယ်သမားကြီး မိန်းမနဲ့ မွေးထားတဲ့ ကြက်၊ ဝက်၊ နွားတွေ သေတဲ့အဖြစ်\nကြွက်ထောင်ချောက် (ဖေမြင့်) တစ်ခါတုန်းက …ကြွက်တစ်ကောင်က လယ်သမားအိမ်ထဲ အိမ်နံရံပျဉ်နှစ်ချပ် စပ်ကြားက ဟ,နေတဲ့နေရာ အကြားကနေ ချောင်းကြည့်တော့ လယ်သမားနဲ့ သူ့မယား အထုပ်တစ်ထုပ် ဖြေနေတာတွေ့ရတယ်။ အထဲမှာ စားစရာများ ပါလေမလား၊ ပါရင် ငါများ တနည်းနည်းနဲ့ စားရလေမလား၊ မျှော်လင့်တဲ့ စိတ်နဲ့ စောင့်ကြည့်တော့၊ လားလား … စားစရာ မုန့်မဟုတ်၊ နာစရာ တုတ် ဖြစ်နေတယ်။ အဲ … စကားအဖြစ် ပြောတာ၊ […]\nရင်ထဲမှာအပူမီးတွေတောက်လောင်နေပေမယ့် နာရေးသတင်းလာမေးသူတွေကို ဧည့်ဝတ်မပျက်ဧည့်ခံစကားပြောနေတဲ့ ဆုမြတ်နိုးဦး\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on ရင်ထဲမှာအပူမီးတွေတောက်လောင်နေပေမယ့် နာရေးသတင်းလာမေးသူတွေကို ဧည့်ဝတ်မပျက်ဧည့်ခံစကားပြောနေတဲ့ ဆုမြတ်နိုးဦး\nမိခင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ အပူမီးတွေ တောက်လောက်နေပမယ့် နာရေးသတင်းလာမေးနေသူတွေကို ဧည့်ဝတ်မပျက် ဧည့်ခံနေတဲ့ ဆုမြတ်နိုးဦးရဲ့ ပုံရိပ်က အရမ်းကို သနားစရာကောင်းလှပါတယ်။ အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်တဲ့ ဆုမြတ်နိုးဦးတစ်ယောက် မျက်ရည်မဆည်နိုငအောင်ဖြစ်နေရတဲ့ ဗီဒီယိုလေးကို ပရိသတ်ကြီးအတွက် မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်နော်။ ဆုမြတ်နိုးဦးရဲ့ မိခင်ကတော့ နာမည်ကြီးမြိတ်စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူချစ်လူခင်ပေါများသူတစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် အားလုံးက စိတ်မကောင်းဝမ်းနည်း ဖြစ်နေကြရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ် ဆုမြတ်နိုးဦးရဲ့ မိခင်ကြီးလည်း အခုချိန်ဆို ကောင်းရာဘုံဘဝမှာ အေးချမ်းစွာ အနားယူနေပြီလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်နော်။ Source: N-H-K […]\nလနဲ့ချီပြီး သွေးနဲ့ ချွေးနဲ့ ရင်းထားရတဲ့ တောင်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ မြစ်ထဲမှာ မျောပါသွားပြီ(ရုပ်သံ)\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on လနဲ့ချီပြီး သွေးနဲ့ ချွေးနဲ့ ရင်းထားရတဲ့ တောင်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ မြစ်ထဲမှာ မျောပါသွားပြီ(ရုပ်သံ)\nလနဲ့ချီပြီး သွေးနဲ့ ချွေးနဲ့ ရင်းထားရတဲ့ တောင်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ မြစ်ထဲမှာ မျောပါသွားပြီ(ရုပ်သံ) ပြောင်းဖူးအထွက်မကောင်းမှာဆိုးလို့ ခလေးပြုစုသလိုပြုစုရ မြေသြဇာထည့်ရ ဆေးဖြန်းပေးရနဲ့ ရောင်းရတဲ့အချိန်ကျ စျေးကောင်းပြီး တရုတ်ပြည်ဝင်လို့မရ တစ်ခြားနည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရပေမယ့် မင်းတို့က အသေပိတ်တယ် အသားကုန်လိုက်ဖမ်းတယ် လယ်သမားတွေရှဲူ မျက်ရည်တွေ နမ့်မောဝ်ထဲ စီးကျကုန်တယ် တစ်ချိန်ကျ မင်းတို့နိူင်ငံ ကျိန်စာသင့်ပါစေ ဘေးကပ်ဆိုးကျိုးကျပါစေ မူဆယ်မြို့နယ်မှာ ဒီလိုပြောင်းဖူးစိုက်တဲ့ တောင်ယာ ဧကပေါင်း သောင်းနဲ့ချီရှိတယ်လို့သိရပါတယ်…ခုပြထားတဲ့ရုပ်သံတွေဟာ မူဆယ်မြို့နယ်ထဲက ပြောင်းဖူးစိုက်တောင်သူတွေရဲ့ […]\n“ကလေးကိုပါ မွေးစားပြီး တာဝန်ယူပေးလိုက်တဲ့ထိသားအမိ(၂)ဦး ကို ကူညီပေးခဲ့လိုက်ပါပြီး”\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on “ကလေးကိုပါ မွေးစားပြီး တာဝန်ယူပေးလိုက်တဲ့ထိသားအမိ(၂)ဦး ကို ကူညီပေးခဲ့လိုက်ပါပြီး”\n(2.5.2020)ရက်နေ့ ညနက်ပိုင်း မော်လမြိုင်မြို့ကမ်းနားလမ်းနဲ့ ထားဝယ်တံတားလမ်းထောင့် ပလက်ဖောင်းမှာ ကောင်မလေးတယောက် နဲ့ အသက်(၁)နှစ်ကျော်လောက်သာ ရှိသေးတဲ့ ကလေးငယ်တဦးတို့လမ်းဘေး ပလက်ဖောင်းမှာ အိပ်နေလို့ပါတဲ့ … မိခင်ရော ကလေးပါ အရမ်းကို ငယ်လွန်းနေပြီးပလက်ဖောင်းမှာ အိပ်၍ မသင့်တော်ကြောင်း မေးမြန်းကြည့်တော့လဲ ယောကျင်္ားဖြစ်သူကားမှောက်ပြီးဆုံးသွားလို့ အားကိုးရာ မရှိတော့လို့ စိတ်ညစ်ပြီး ကလေးတဖက်နဲ့ ရောက်ချင်ရာ ရောက်ဆိုပြီး ရထားစီးခဲ့ရာမှ မော်လမြိုင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးပလက်ဖောင်းပေါ် အိပ်နေသည်ဟုပြော၍ အဆင်ပြေသလိုကူညီပေးပါဦးဆိုပြီး ဖုန်းဆက် အကူအညီတောင်းလာလို့မော်လမြိုင် RESCUE […]\nစစ်ကိုင်းတွင် အသက် ၆၀ ကျော် စိတ်ဝေဒနာရှင်အမျိုးသမီး ၁ ဦး အဓမ္မပြုကျင့် သတ်ဖြတ်ခံရ\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on စစ်ကိုင်းတွင် အသက် ၆၀ ကျော် စိတ်ဝေဒနာရှင်အမျိုးသမီး ၁ ဦး အဓမ္မပြုကျင့် သတ်ဖြတ်ခံရ\nမြို့ရွာတို့ ၌ ကပ်၊ ဥပဒ် ဆိုက်ေရာက် လိမ့်မည်ကို ကြိုတင်၍သိနိုင်သော အတိတ်နိမိတ်ထူးများ\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on မြို့ရွာတို့ ၌ ကပ်၊ ဥပဒ် ဆိုက်ေရာက် လိမ့်မည်ကို ကြိုတင်၍သိနိုင်သော အတိတ်နိမိတ်ထူးများ\nယခု ခေ တ် ဆေးသိပ္ပံ ပညာအရ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး၊ ရောဂါပိုးလို့ ဘယ်လိုပင် သတ်မှတ် ကြပေမယ်လို့ ဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူခဲ့တဲ့ တရားတော်အရ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး၊ ရောဂါပိုး ဆိုတဲ့ အရာတွေဟာ ရုပ်သာ ရှိ၍ နာမ် မရှိ။ စိတ် မရှိတဲ့အရာ ဝတ္ထုတွေသာ ဖြစ်တယ်။ ” ပါဏ ” လို့ခေါ်တဲ့ အသက် မရှိတဲ့ ထူးခြားသော ရုပ် သက်သက်သာ […]\nMay 5, 2020 AlinnPya Comments Off on ထောင်ကျနေတဲ့ ချစ်သူ အာသာဖြေကြည့်နိုင်ဖို့အတွက် အပြာဆန်ဆန် ရုပ်သံတွေ ရိုက်ကူးပေးပို့ခဲ့\nထောင်ကျနေတဲ့ ချစ်သူ အာသာဖြေကြည့်နိုင်ဖို့အတွက် အပြာဆန်ဆန် ရုပ်သံတွေ ရိုက်ကူးပေးပို့ခဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ ထောင်ကျနေတဲ့ ချစ်သူ အာသာဖြေကြည့်နိုင်ဖို့အတွက် အပြာဆန်ဆန် ရုပ်သံတွေ ရိုက်ကူးပေးဖို့ခဲ့တဲ့အတွက် ရဲက ဖမ်းဆီးတာကို ခံခဲ့ရတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဆိုပါ အမျိုးသမီးဟာ သားလေးဖြစ်သူရှေ့မှာတောင် မရှောင် ညစ်ညမ်းပြကွက်တွေကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ အမျိုးသမီးရဲ့အမည်ကတော့ Noelle Leigh Rascatti ဖြစ်ပြီး အသက်(၃၂)နှစ်ပါ။ သူမဟာ သားဖြစ်သူရဲ့ရှေ့မှာပဲ မဖွယ်မရာ အာသာဖြေတဲ့ဗွီဒီယို ရိုက်ကူးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ […]


Tourism – Page2– CEO Business & Management Magazine\nဥရောပသို့ခြေဆန့်လာသည့် အာရှလုပ်ငန်းစု Central Group\nCentral Group စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုဟာ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ထိပ်တန်းစီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုကြီးဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ လက်လီအရောင်းလုပ်ငန်းစုတွေဖြစ်တဲ့ Central ၊ Robinson နဲ့ Zen Department Store တွေကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ လက်လီကုန်တိုက်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ အောင်မြင်နေတဲ့ Central Group ဟာ မကြာသေးတဲ့ ကာလအတွင်းမှာ ဥရောပကို လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ပြီး ကမ္ဘာ့စင်မြင့်မှာ ၀င့်ထည်ဖို့ ကြိုးပမ်းလာပါတယ်။ Central ရဲ့အစ . . . ဟိုင်နန်ကျွန်းကနေ ထိုင်းနိုင်ငံကို စွန့်စားရောက်ရှိလာတဲ့ Tiang Chirathivat ဟာ ၁၉၄၇ ခုနှစ်မှာ ကုန်မျိုးစုံရောင်းတဲ့ဆိုင်ကို ဘန်ကောက်မှာ စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါတယ်။ Tiang Chirathivat မှာ ဇနီးသုံးဦးရှိပြီး သားသမီး ၂၅ ဦး ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။ နောင်ဆယ်နှစ်ကြာ […]\nPosted On November 29, 2016, By Editorial\nနိုင်ငံခြားဘဏ်တွေကို မြန်မာဘဏ်တွေနည်းတူ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ပြောပြပေးပါ . . .\nပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ အရှိန်အဟုန်မြှင့်လို့ရှိရင် နိုင်ငံခြားဘဏ်တွေကို လိုင်စင်ပေးရမယ်။ အခုလက်ရှိမှာ သူတို့ကို လက်လီဘဏ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ခွင့်မပေးဘူး။ သူတို့အလုပ်တွေကို အထူးစီးပွားရေးဇုန်တွေမှာ နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ပဲ ဆက်ဆံခွင့်ပေးတယ်။ ဒါကလည်း နိုင်ငံတော်အစိုးရအနေနဲ့ ပြည်တွင်းဘဏ်တွေကို ကာကွယ်ထားတဲ့အနေအထားရှိတယ်လို့ မြင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အခါကျရောက်လာရင်တော့ နိုင်ငံခြားဘဏ်တွေကို လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေ ပေးရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုခွင့်ပေးတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့အားက နည်းတဲ့အားမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ အရင်းအနှီးအား၊ နည်းပညာအား၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးအား၊ ဈေးကွက်အားတွေက မနည်းတော့ ပြည်တွင်းဘဏ်တွေအနေနဲ့က ယှဉ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်ကို ရုန်းကန်ကြိုးစားရမှာပါ။ ဒီတော့ ယှဉ်ပြိုင်မလား၊ မပြိုင်ဘူးလားဆိုတာကလည်း နိုင်ငံတော်အစိုးရရဲ့ ပေါ်လစီပေါ်မှာလည်း မူတည်ပါတယ်။ တချို့နိုင်ငံတွေမှာလည်း ပြောင်းလဲမှုလုပ်တဲ့အခါမှာ လက်မခံနိုင်တာတွေရှိတယ်။ စင်ကာပူလိုနိုင်ငံကတော့ ပြောင်းလဲမှုကို အစပိုင်းမှာကတည်းက လက်ခံလိုက်တယ်။ တရုတ်နိုင်ငံဆိုရင် လက်မခံဘူး။ အဲဒီတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ […]\nPosted On November 28, 2016, By Editorial\nအလုပ်ကိစ္စနဲ့ သြစတြေးလျ သွားမယ်ဆိုရင်\nနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း အနည်းငယ်နားလည်တာဟာ ယင်းနိုင်ငံနဲ့စီးပွားရေး ပြုလုပ်တဲ့အခါမှာ ခရီးတွင်စေပါတယ်။ သြစတြေးလျ လူမျိုးတွေနဲ့အတူ စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်ရာမှာ အောက်မှာဖော်ပြထားတဲ့ အချက်တွေကို သတိပြုစေလိုပါတယ်လို့ Austrade Yangon ရဲ့ Senior Trade Commissioner ဖြစ်သူ Ross Bray က ပြောပြထားပါတယ်။ ယဉ်ကျေးတဲ့ နှုတ်ဆက်ခြင်းအလေ့အထ . . . ပထမနာမည်ကို စီးပွားရေးနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ ဆက်ဆံရေးတွေမှာ သုံးကြပါတယ်။ ယေဘုယျအနေနဲ့ ပထမနာမည်နဲ့ အစပြုဆက်ဆံရေး ပြုလုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ နှုတ်ဆက်ရာမှာ ပြုံးတာ၊ မျက်လုံးချင်း ဆုံအောင်ကြည့်တာနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်တာတွေက အမျိုးသားအတွက်ရော အမျိုးသမီးတွေအတွက်ပါ သင့်တော်ပါတယ်။ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်တဲ့အခါမှာ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သေချာကိုင်ဆွဲပြီး လျင်မြန်တိုတောင်းတဲ့ အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားမှု ပုံစံမျိုး ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ တခြားသူရဲ့လက်ကို ဆွဲညှစ်ဖို့ မလိုအပ်၊ […]\nPosted On July 8, 2016, By Editorial\n၂၀၁၅ ထိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်တွေက လေ့လာနိုင်တဲ့ အချက် ၆ ချက်\nထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းဟာ နိုင်ငံ GDP အတွက် အရေးပါတဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၀င်ငွေကောင်းကောင်း ရှာပေးနိုင်တဲ့လုပ်ငန်း ဖြစ်ပါတယ်။ လှပတဲ့ပင်လယ်ကမ်းခြေတွေ၊ ခမ်းနားပြီးအဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ အပန်းဖြေစခန်းတွေ၊ ပျော်စရာတွေပြည့်နေတဲ့ ပွဲတော်တွေက သန်းနဲ့ချီတဲ့ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆွဲဆောင်နေပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ခရီးသွားလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်တွေကို ထဲထဲဝင်ဝင်လေ့လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ထိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်းဟာ ပုံမှန်ထက်နိမ့်ကျနေတဲ့ စီးပွားရေးအခြေအနေမှာတောင် ဆက်လက်ပြီး ဘယ်လိုရပ်တည်အောင်မြင်နေလဲဆိုတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့သင်ခန်းစာကို လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုကိန်းဂဏန်းတွေထဲက အရေးပါတဲ့ ကိန်းဂဏန်း တချို့ကတစ်ဆင့် ရရှိနိုင်တဲ့ သင်ခန်းစာခြောက်ခုကို တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ ၁။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဇန်န၀ါရီလကနေ မေလအတွင်း ခရီးသွားဧည့်သည် ၁၂ .၄ သန်း ရှိပါတယ်။ Songkran ပွဲတော် (ထိုင်းသင်္ကြန်ပွဲတော်) ကို ဧပြီလမှာ ကျင်းပပြီး ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က ခရီးသွားဧည့်သည်တွေဟာ သူတို့နိုင်ငံကနေ အအေးရှောင်လိုတာကြောင့် […]\nPosted On July 5, 2016, By Editorial\nထိုင်းနိုင်ငံကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားမယ်ဆိုရင်\nထိုင်းနိုင်ငံကို စီးပွားရေးကိစ္စနဲ့ ခရီးသွားမယ့်၊ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုတွေလုပ်မယ့် စီးပွားရေးသမားတွေအတွက် သိထားသင့်တဲ့ ဆောင်ရန်၊ ရှောင်ရန်တွေနဲ့ အခြားသိထားသင့်တဲ့အချက်တချို့ကို Kasikorn Bank ရဲ့ Chief of Representative (Myanmar) ဖြစ်တဲ့ Nuttaphong Visitkitchakarn က ပြောပြထားပါတယ်။ Nuttaphong Visitkitchakarn ဟာ မြန်မာနိုင်ငံကိုရောက်ရှိပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ အခုဆိုရင် လေးနှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ Appointment တောင်းမယ်ဆိုရင် . . . အီးမေးလ်ပို့ပြီး Appointment တောင်းနိုင်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ဖုန်းခေါ်တာမျိုးတွေနဲ့လည်း Appointment တောင်းနိုင်ပါတယ်။ အလုပ်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် Head of Department ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ရှင်နဲ့ တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံဖို့ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ သူတို့မှာ Assistant တွေ ရှိတတ်တာကြောင့် […]\nPosted On June 20, 2016, By Editorial\nယနေ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေဟာ ပြောင်းလဲလာတဲ့ ခေတ်စနစ်နဲ့အညီ ကိုယ့်လုပ်ငန်း နောက်ကျန်မနေခဲ့ဖို့နဲ့ ပြောင်းလဲလာတဲ့ စီးပွားရေးအလားအလာတွေကို သိရှိဖို့အတွက် CEO မဂ္ဂဇင်းကကြီးမှူးတဲ့ Potential Economic Miracles of Myanmar ခေါင်းစဉ်နဲ့ Panel Discussion ကို ရန်ကုန်မြို့ရှိ Chatrium Hotel မှာ ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်က ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အခမ်းအနားမှာ နိုင်ငံတော်သမ္မတ စီးပွားရေးအကြံပေး ပါမောက္ခဒေါက်တာအောင်ထွန်းသက်က Moderator အဖြစ် ဦးဆောင်ပြီး Deloitte Consulting Myanmar ရဲ့ Executive Director ဦးချစ်ထွန်းဖေ၊ Myanmar Information Technology ရဲ့ Managing Director ဒေါက်တာထွန်းသူရသက်၊ Myanmar Voyages International ရဲ့ Managing […]\nPosted On April 25, 2016, By Editorial\nဦးသက်လွင်တိုး Managing Director Myanmar Voyages International Tourism Co Ltd Tourist က ၂၀၁၂ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှာ တက်လာပါတယ်။ ၂၀၁၂ ခုနှစ်မှာ Tourist နှစ်သန်း၊ ၂၀၁၄ ခုနှစ်မှာ သုံးသန်း၊ ၂၀၁၅ ခုနှစ်ကုန်မှာကျတော့ ခန့်မှန်းထား တာက ၄.၅ သန်းပါ။ တကယ်ဖြစ်သွားတာကတော့ ၄.၆၈ သန်းထိ တက်သွားပါတယ်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်မှာတော့ ၅.၅ သန်းရောက်လာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအရေအတွက်က နယ်စပ်ဝင်ပေါက်တွေကော၊ လေကြောင်းတွေအပြင် Caravan Tour တွေပါ ရောထားတာဆိုတော့ ပြန်ပြီးခွဲလိုက်တဲ့အခါမှာ ၂၀၁၅ ခုနှစ်စာရင်းအရ ၁.၃ သန်းပဲ လေယာဉ်တို့၊ သင်္ဘောတို့နဲ့ လာတာတွေ့ရပါတယ်။ ကျန်တဲ့သုံးသန်းကျော်လောက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ […]\nPosted On March 7, 2016, By Editorial\nခရီးသွားဧည့်သည်တွေအတွက် Multi Entry Visa အစီအစဉ် ထိုင်းနိုင်ငံစတင်ပြုလုပ်\nထိုင်းနိုင်ငံဟာ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတွေအတွက် multiple-entry visas တွေ ထုတ်ပေးပြီး နိုင်ငံရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ စီးပွားရေးတိုးတက်လာအောင် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ပြုလုပ်သွားမယ်လို့ သိရပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ Tourism Minister Kobkarn Wattanavrangkul က Prime Minister Prayut Chan-ocha က ဒီအစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း၊ Cabinet ရဲ့ approve ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ရက်ပေါင်း ၆၀ ကြာမှာ ဒီအစီအစဉ်က စတင်အသက်ဝင်မှာဖြစ်ကြောင်း သြဂုတ်လ ၅ ရက်နေ့မှာ ပြောကြားခဲ့တာဖြစ်တယ်လို့သိရ့ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ထိုင်းနိုင်ငံကို နိုင်ငံပေါင်း ၃၀ ၊ ၄၀ လောက်က visa မလိုဘဲ ၀င်ရောက်ခွင့်ရနိုင်ပြီး၊ တချို့နိုင်ငံတွေကတော့ ရက်ပေါင်း ၃၀ နေထိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ single entry visa ရဖို့ ဘတ် ၁၀၀၀ ပေးရတာဖြစ်ပါတယ်။ Kobkarn က […]\nPosted On August 15, 2015, By Editorial\n၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၉ ရက်နေ့က နေပြည်တော်၊ Kempinski ဟိုတယ်တွင် တတိယအကြိမ်မြောက် မြန်မာ ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း conference ကို ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ ဒီ conference ကို ၂ ရက်ကြာ ကျင်းပသွားမှာဖြစ်ပြီး ဒီအခမ်းအနားကို မြန်မာနဲ့ နိုင်ငံတကာဟိုတယ်လုပ်ငန်းရှင်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်တက်ရောက်ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်။ ပွဲမှာ ဟိုတယ်နှင့်ခရီးသွားလာရေးလုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးဦးဌေးအောင်၊ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါက်တာသန်းအောင်၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးဝင်းရှိန်၊ အမျိုးသားစီမံကိန်းနှင့် စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါက်တာကံဇော်၊ ရထားပို့ဆောင်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးသန်းဌေးတို့မှ တက်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဇွန်လ ၉ ရက်နေ့မှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ conference မှာတော့ Hospitality & Tourism Industry မှာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေကြတဲ့ […]\nPosted On June 9, 2015, By Editorial


စိတ်ကူးယဉ် // ဒေါက်တာခင်မောင်ညို // | The Ladies\nHome » စိတ်ကူးယဉ် // ဒေါက်တာခင်မောင်ညို //\nစိတ်ကူးယဉ် // ဒေါက်တာခင်မောင်ညို //\nကျွန်တော့်စာပေမိတ်ဆွေတစ်ယောက် စိတ်ကူးယဉ်ဂျာနယ်လေးတစ်စောင် ထုတ်တယ်။ သူတွေးချင်တာကိုတွေးပြီး သူရေးချင်တာကို ရေးတယ်။\n`စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ထဲမှာပဲ နှစ်သိမ့်နေတာ ကောင်းပါသေးတယ်ကွယ်´ ဆိုတဲ့ ငယ်ငယ်ကဆိုဖူးတဲ့ သီချင်းကို သတိရတယ်။ အမှန်တော့ စိတ်ကူးယဉ်ဆိုတဲ့ စကားကို နောက်ပိုင်းမှာ မသုံးကြပေမဲ့ အိပ်မက်ကိုတော့ လူတွေ အတော်သုံးကြတယ်။ အိပ်မက်ကို သုံးရတာလည်း မာတင်လူသာကင်းဂျူနီယာကြောင့်လို့ ဆိုနိုင်တယ်။\nမာတင်လူသာကင်းဂျူနီယာဟာ အမေရိကန်လူမျိုး လူမည်းခေါင်းဆောင်ပါပဲ။ သူဟာ ငြိမ်းချမ်းရေး နိုဘယ်လ်ဆုကိုလည်း ရခဲ့ပါတယ်။ သူက အကြမ်းမဖက်ရေး ဆန္ဒပြခဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ ဆန္ဒပြတာတွေဟာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးကို ပျက်စီးစေတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆန္ဒပြတာတွေကို အားမပေးဘူး။ (ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေက စိတ်ကူးယဉ်ဂျာနယ် ထုတ်တာနေမှာပေါ့)\nဒါပေမဲ့ မာတင်လူသာကင်း လူမည်းအဖွဲ့အစည်းတွေကတော့ ဒီဆန္ဒပြမှုဟာ လိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ မြင်ခဲ့တယ်။ သဘောပေါက်အောင် ပြောရမယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာနေတဲ့ အာဖရိကတိုက်သားတွေပါ။ သူတို့ကို အာဖရိက တိုက်ကနေ တိရစ္ဆာန်တွေလို ဖမ်းပြီး ကုန်ပစ္စည်း ကျွဲနွားတွေလို အရောင်းအ၀ယ် ခံခဲ့ရတဲ့ လူမည်းတွေပါ။ လူမည်းတွေဟာ လူတွေပါပဲ။ ဆိုလိုတာက သူတို့မှာ တော်သူတွေ၊ ညံ့သူတွေ၊ ကောင်းသူတွေ၊ ဆိုးသူတွေ ရှိမှာပါပဲ။ ဒီလူမည်းတွေကို ၁၆ ယောက်မြောက် အမေရိကန်သမ္မတ အီဗရာဟင်လင်ကွန်းက ကျွန်အဖြစ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်အဖြစ်မှ ကင်းလွတ်ပြီး အနှစ်တစ်ရာ ကြာသွားပေမဲ့ လူမည်းတွေဟာ ခွဲခြားဆက်ဆံခံနေရဆဲပါပဲ။ သူတို့ဟာ လူဖြူတွေနဲ့ တန်းတူရည်တူ ကားမစီးရ၊ အစားမစားရ၊ ကျောင်းမနေရ ဆိုတဲ့ ခွဲခြားမှုတွေ ခံနေရတယ်။ ဒါကို မာတင်လူသာကင်းဂျူနီယာတို့က ဆန္ဒပြတာပါ။\nတစ်မြို့ဝင်တစ်မြို့ထွက် ဆန္ဒပြတယ်၊ အဖမ်းခံရတယ်။ ထောင်ကျကြတယ်၊ အရိုက်ခံရတယ်။ သေသူတွေလည်း ရှိတယ်။ သူတို့ မတုံ့ပြန်ဘူး။ အမြို့မြို့မှာ ဆန္ဒပြတယ်။ နောက်ဆုံး လူဖြူတွေရဲ့ စာနာမှုကို ရရှိလာတယ်။ အထူးသဖြင့် ၀ါရှင်တန်ဒီစီ လင်ကွန်းရဲ့ ရုပ်တုရှေ့မှာ မာတင်လူသာကင်း မိန့်ခွန်းဟာ ပြည်သူတွေကို Heart ထိသွားစေခဲ့တယ်။ သူ ဘာကိုမှ မတောင်းဆိုပါဘူး။ သူက ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်လေးတစ်ခု ရှိတယ်။ (I haveadream) ဆိုတာကို ပြောသွားတာပါပဲ။\nဒီအကြောင်းကို အောက်ပါအတိုင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိတယ်။\n`၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့ကပေါ့။ ၀ါရှင်တန်ဒီစီ လင်ကွန်းရုပ်တုရှေ့ လှေခါးခုံပေါ်မှာ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ မာတင်လူသာကင်း ဂျူနီယာရဲ့ရှေ့မှာ ပရိသတ် နှစ်သိန်းကျော်ရှိနေတယ်။ သူဟာ သမိုင်းတွင်စေတဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတဲ့ မိန့်ခွန်းကို ပြောကြားပါတယ်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ အကြီးဆုံးသော ဆန္ဒပြပွဲပါပဲ။ ဒီကနေရတဲ့ ရလဒ်ကတော့ ၁၉၆၄ ပြည်သူ့အခွင့်အရေး ဥပဒေ (the Civil Rights Act of 1964) နဲ့ 1965 မဲပေးပိုင်ခွင့်ဥပဒေ (the Voting Rights Act of 1965) တို့ကို ပြဋ္ဌာန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပါပဲ´\nစိတ်ကူးတွေ အိပ်မက်တွေဟာ လူတွေရဲ့ဆန္ဒပါပဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး။ မဖြစ်သေးဘူးဆိုတာပဲ ရှိသတဲ့။ ဒါဟာ အလွန်အကျွံပြောတဲ့ စကားတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ဆန္ဒရှိရင်တော့ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အထူးသဖြင့် အများကောင်းစားစေတဲ့ ဆန္ဒတွေနဲ့ မတရားတာတွေ ပြေပျောက်အောင် လုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေဟာ တစ်နေ့မှာ ပြည့်လာတာကို တွေ့နိုင်တယ်။ လူတွေဟာ မကောင်းတာတွေနဲ့ ဒုက္ခခံနေရတာတွေ အများကြီးပါပဲ။ ဒီလို ဒုက္ခ ငရဲတွေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘာတွေလိုအပ်လဲ။\nစောဦးပိုင်းကတည်းက ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့ ပုံပြင်လေးတစ်ခုရှိတယ်။ ခရစ်ယာန်ပုံပြင်လေးပါပဲ။ တစ်ခါက လူငယ်လေး တစ်ယောက် ရှိသတဲ့။\nသူဟာ ထာဝရဘုရားကို မယုံဘူး။ ထာဝရဘုရားဟာ လူတွေလုပ်ကြံ ဖန်တီးထားတာပါဆိုပြီး ပြောလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့မိဘတွေကတော့ ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းရိုသေသူတွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် လူငယ်လေးကို ဘုရားကျောင်းကို အမြဲတစေ သွားစေခဲ့တယ်။\nမိဘကို မလွန်ဆန်နိုင်လို့ ဘုရားကျောင်းကို သွားပေမဲ့ အဲဒီရောက်တဲ့အခါ `ဘုရားမရှိဘူး၊ ရှိတယ်လို့ ငါမယုံဘူး´ ဆိုပြီး ပြောလေ့ရှိသတဲ့။ တစ်နေ့မှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဘုရားကျောင်းထဲမှာ ထိုင်နေတုန်း `ဘုရားမရှိဘူး။ ရှိတယ်လို့ ငါမယုံဘူး။ ငရဲမရှိဘူး။ နတ်ပြည်ဆိုတာလည်း မရှိဘူး´ လို့ အော်ပြောနေမိတယ်။\nသူဟာ တစ်ယောက်တည်း အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေတော့ ဘုရားသခင်ဟာ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ့ဆီရောက်လာလေသတဲ့။ ဘုရားသခင်က သူ့ကိုပြောတယ်။\n`သားတော် ဘုရားရှိတာကို မယုံဘူးဆို။ ငါဘုရားသခင်ပဲ´ လို့ ဆိုတယ်။ ဒီအခါ လူငယ်လေးက -\n`ဒါဆို ငရဲနဲ့ နတ်ပြည်ဆိုတာကော ရှိတာပေါ့ ဟုတ်လား´ လို့ မေးလိုက်တယ်။\n`ရှိတယ်´ လို့ ပြောတယ်။\n`ဒါဆို တပည့်တော်ကို လိုက်ပို့ပါ´ ဆိုပြီး တောင်းဆိုတယ်။\nဘုရားသခင်လည်း လူငယ်လေးကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသတဲ့။\nတစ်နေရာရောက်တော့ လူတွေဟာ အများကြီး အော်ဟစ်နေတာကို တွေ့သတဲ့။ နံရိုးပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ လူတွေကိုတွေ့တော့ ဒါဟာ ငရဲမှန်းသိလိုက်တယ်။ အနားရောက်တော့ အဲဒီလူတွေက ဆာလိုက်တာ၊ ဆာလိုက်တာဆိုပြီး အော်နေကြသတဲ့။ အဲဒီလူတွေက အော်နေပေမဲ့ သူတို့အနားမှာ အသားတွေ အရွက်တွေကို ထည့်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းအိုးတစ်အိုးကို တွေ့သတဲ့။ လူငယ်လေးက -\n`သူတို့ ဘာလို့ အော်နေတာလဲ၊ သူတို့ မစားကြဘူးလား´ လို့ ဘုရားသခင်ကို မေးတယ်။\nစဉ်းစားကြည့်လေ၊ ဒီလူတွေရဲ့ဘေးမှာ ဇွန်းတွေလည်း ရှိတယ်။ ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းအိုးကြီးလည်း ရှိတယ်။\nဒီအချိန်မှာပဲ လူတစ်ယောက်ဟာ ကျွန်တော် ဆာတယ်ဆိုပြီး ထသွားကာ ဇွန်းတစ်ခုကိုယူတယ်။ ပြီးတော့ သူဟာ အသားတုံးတွေကို ခပ်ယူသတဲ့။ အသားတုံးတွေကိုရတော့ သူ့ပါးစပ်ထဲ ထည့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ ထည့်လို့မရဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့လက်ဟာ မကွေးနိုင်လို့ပါပဲ။\n`တမလွန်က လူတွေမှာ တံတောင်ဆစ်ကွေးမပါဘူး´\nတံတောင်ဆစ်မပါတော့ သူတို့ဟာ ဟင်းခပ်ထားတဲ့ ဇွန်းကို ပါးစပ်နားရောက်အောင် ဘယ်လိုယူလို့ရမလဲ။\nလူငယ်လေးဟာ `ဆိုးလိုက်တာ´ လို့ ညည်းတွားပြီး ဘုရားသခင်ကို နတ်ပြည်ကိုပို့ဖို့ပြောသတဲ့။ ဘုရားသခင်လည်း လူငယ်လေးကို နတ်ပြည်ခေါ်သွားသတဲ့။ နတ်ပြည်ရောက်တော့ လူတွေဟာ ပျော်ရွှင်နေကြတာကို တွေ့တယ်။ သူတို့ဟာ ၀၀လင်လင် စားသောက်နေကြရဟန် တူတယ်။ သူတို့အနားမှာ ငရဲပြည်ကလိုပဲ အသားတွေ အရွက်တွေကို ထည့်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းအိုးတစ်အိုးကို တွေ့သတဲ့။ လူငယ်လေးက ဘုရားသခင်ကို ပြုံးပြီးပြောလိုက်တယ်။\n`အရှင်ဘုရား၊ ငရဲကလူတွေနဲ့ ဒီကလူတွေ မတူဘူးနော်။ သူတို့တစ်တွေက ၀၀လင်လင်ရှိကြတယ်´\n`အရှင်က သူတို့က တံတောင်ဆစ်ကွေးတွေ ဖန်တီးပေးထားတာပေါ့ ဟုတ်လား´\n`မဟုတ်ဘူး ချစ်သား။ တမလွန်မှာ ဘယ်သူမှ တံတောင်ဆစ်ကွေး မပါဘူး။ ငရဲကလူဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ပြည်ကလူဖြစ်ဖြစ် အားလုံး အတူတူပဲ´\n`ဟင်၊ ဒါဆို သူတို့ ဘယ်လိုစားလဲ´\nလူငယ်လေးကြည့်နေတုန်းမှာပဲ လူတစ်ယောက်က ပြောတယ်။\n`ကျွန်တော် ဆာတယ်၊ ကျွန်တော် ဆာတယ်´\nဒီအခါ သူ့ဘေးနားက လူတစ်ယောက်က\n`မင်း ဆာတယ် ဟုတ်လား´\n`ဒီမှာထိုင်´ လို့ နေရာပေးပြီး ထသွားတယ်။ ထသွားတဲ့သူဟာ ဇွန်းတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အသားတုံးတွေကို ခပ်ယူသတဲ့။ အသားတုံးတွေကို ရတော့ သူ့ပါးစပ်ထဲ ထည့်ဖို့မကြိုးစားဘူး။ စောစောက ဆာတယ်လို့ ပြောတဲ့ လူအနားကိုသွားတယ်။\n`ဒါဆို ဒီမှာ ကျွန်တော် ခပ်လာတာတွေစားပါ´ ဆိုပြီး ခွံကျွေးတယ်။\nတကယ်တော့ တံတောင်ဆစ်မကွေးပါတဲ့။ လူတွေဟာ ဟင်းကိုခပ်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲကိုသူ ဘယ်လိုမှ ထည့်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူများပါးစပ်ထဲကိုတော့ ထည့်ပေးလို့ရတယ်။ ကိုယ်ဆာတဲ့အခါ သူကျွေးတယ်။ သူဆာတဲ့အခါ ကိုယ်ကျွေးတယ်။ အားလုံး ၀ ကြတယ်။ ဒါဟာ ချမ်းမြေ့တဲ့နေရာပေါ့။ နတ်ပြည်ချမ်းသာဆိုတာ ဒီလိုနေရာပဲလေ။\nဒါကြောင့် ကိုယ်ရသမျှ ကိုယ့်ပါးစပ်ထဲကို ထည့်ချင်းသူတွေက ငရဲကိုရောက်နေကြသူတွေနဲ့ တူတယ်။ သူများကို ကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်နေတဲ့သူတွေက နတ်ပြည်ချမ်းသာကို ခံစားနေရသူတွေနဲ့ တူတယ်။\nနိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ပြောရရင် `စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်´ ဆိုတာ အရေးပါတယ်။\nကျွန်တော့်ဆရာက ပြောဖူးပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လို ပြောတာပါ။\n`Dream, dream, dream. If you do not have any dream, how could your dream comes true?\nအိပ်မက်တွေ မက်ကြပါ။ အိပ်မက်လေးမှ မမက်ကြရင် မင်းအိပ်မက် ဘယ်လို အကောင်အထည်ပေါ်လာနိုင်မလဲ´ တဲ့။\nကောင်းသောအိပ်မက်များ မက်နိုင်ကြကာ စိတ်ကူးထားသမျှတွေကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ကြပါစေ။