နားမကြားတဲ့ အဖွားနဲ့လေဖြန်းနေတဲ့ အဖိုးအတွက် သွားရောက်လှူဒါန်းရင်း မျက်ရည်တွေ ကူသုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ဘေဘီမောင် ရဲ့ ဗီဒီယို…. – Cele Oscar\nနားမကြားတဲ့ အဖွားနဲ့လေဖြန်းနေတဲ့ အဖိုးအတွက် သွားရောက်လှူဒါန်းရင်း မျက်ရည်တွေ ကူသုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ဘေဘီမောင် ရဲ့ ဗီဒီယို….\nMarch 26, 2021 By L YC Celebrity\nသရုပ်ဆောင် မင်းသမီးချော ဘေဘီမောင် ကတော့ အောင်မြင် ကျော်ကြားတဲ့ အနုပညာရှင် တစ်ယောက် အဖြစ် ရပ်တည် နေသလို စကားပြော ပွင့်လင်းပြီး အလှူ အတန်း ရက်ရော တတ်တဲ့ စိတ်ထား လေးတွေ ကြောင့် ပရိသတ် အများက အားပေး ချစ်ခင် နေကြတာပါ..။ လိုအပ် နေတဲ့ပြည်သူ တွေ အတွက် မကြာခဏ ဆိုသလို တတ်နိုင်တဲ့ အင်အား လေးနဲ့ ဖေးမ ကူညီတတ်တဲ့ ဘေဘီမောင် ကတော့ အခုလို စီးပွားရေးတွေ အစစ အရာရာ ခက်ခဲ နေကြတဲ့ အချိန်မှာလည်း တတ်နိုင် သလောက် လှူဒါန်းမှု တွေပြု လုပ်နေတာ တွေ့ရ ပါတယ်..။\nဒီက နေ့မှာ လည်း ဘေဘီမောင် နဲ့ သားဂန်း တို့ချစ်သူ နှစ်ယောက် ကတော့ ရွှေပေါက်ကံ မှာနေထိုင် ကြတဲ့ ချို့တဲ့ပြီး အခက်အခဲတွေ နဲ့ ရင်ဆိုင် နေကြရတဲ့ နားမကြားတဲ့အဖွား နဲ့ လေဖြန်းနေတဲ့ အဖိုးတို့ ဇနီးမောင်နှံ အတွက် လိုအပ်တာတွေ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သွားရောက် လှူဒါန်း ပြီး ကုသိုလ်ယူခဲ့ ကြပြန်ပါတယ်..။ အဖိုးနဲ့ အဖွားအ တွက် ဆန် ၊ ဆီ၊ အစားအသောက် ၊ ဆေးဝါး နဲ့ အခြား လိုအပ်တာတွေ အပြင် အလှူငွေတွေ ကိုလည်း ပေးအပ် လှူဒါန်း ခဲ့ပြီး ဝမ်းသာမျက်ရည် ကျနေတဲ့ အဖိုးကိုလည်း ကရုဏာ သက်စွာ နဲ့ အားပေး စကားလေးတွေ ပြောကာ ဖေးမခဲ့ တာလည်း တွေ့ရပါတယ်..။\n“စားဝတ် နေရေး အတွက် ဒုက္ခရောက် နေ ရှာတဲ့ သက်ကြီး ရွယ်အို အဖိုး အဖွား ကို ဆန်ဆီ လိုအပ်တဲ့ စားဖွယ်ရာ များ ဆေးဝါးများ နဲ့ အလှူငွေ ၂ သိန်း ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သွားရောက် လှူဒါန်းခဲ့ပါတယ်ရှင့် ဖွားဖွားကလေ အရမ်းဝမ်းသာ နေရှာတယ်။ ဖိုးဖိုးကတော့ ဝမ်းသာ မျက်ရည်လေးပါ ကျနေတာ ပေါ့ရှင် ခြေထောက်က လေဖျန်း ထားတော့ အားငယ်နေရှာတယ်။ အိမ်ဌါးပြီး နေရ ရှာတာ လောလောဆယ် လစာ မယူ သေးထား ပေးထားတဲ့ အမရယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင် ဘေဘီ နဲ့ တူတူ ပါဝင် လှူဒါန်း ကုသိုလ် ပြုခဲ့တဲ့ စေတနာရှင် များလည်း သာဓု ခေါ်ပေးပါနော်..” ဆိုပြီး သူမရဲ့အလှူ လေးကို ဝေမျှ ထားတာပါ..။\nသရုပျဆောငျ မငျးသမီးခြော ဘဘေီမောငျ ကတော့ အောငျမွငျ ကြျောကွားတဲ့ အနုပညာရှငျ တဈယောကျ အဖွဈ ရပျတညျ နသေလို စကားပွော ပှငျ့လငျးပွီး အလှူ အတနျး ရကျရော တတျတဲ့ စိတျထား လေးတှေ ကွောငျ့ ပရိသတျ အမြားက အားပေး ခဈြခငျ နကွေတာပါ..။ လိုအပျ နတေဲ့ပွညျသူ တှေ အတှကျ မကွာခဏ ဆိုသလို တတျနိုငျတဲ့ အငျအား လေးနဲ့ ဖေးမ ကူညီတတျတဲ့ ဘဘေီမောငျ ကတော့ အခုလို စီးပှားရေးတှေ အစစ အရာရာ ခကျခဲ နကွေတဲ့ အခြိနျမှာလညျး တတျနိုငျ သလောကျ လှူဒါနျးမှု တှပွေု လုပျနတော တှရေ့ ပါတယျ..။\nဒီက နမှေ့ာ လညျး ဘဘေီမောငျ နဲ့ သားဂနျး တို့ခဈြသူ နှဈယောကျ ကတော့ ရှပေေါကျကံ မှာနထေိုငျ ကွတဲ့ ခြို့တဲ့ပွီး အခကျအခဲတှေ နဲ့ ရငျဆိုငျ နကွေရတဲ့ နားမကွားတဲ့အဖှား နဲ့ လဖွေနျးနတေဲ့ အဖိုးတို့ ဇနီးမောငျနှံ အတှကျ လိုအပျတာတှေ ကိုယျတိုငျ ကိုယျကြ သှားရောကျ လှူဒါနျး ပွီး ကုသိုလျယူခဲ့ ကွပွနျပါတယျ..။ အဖိုးနဲ့ အဖှားအ တှကျ ဆနျ ၊ ဆီ၊ အစားအသောကျ ၊ ဆေးဝါး နဲ့ အခွား လိုအပျတာတှေ အပွငျ အလှူငှတှေေ ကိုလညျး ပေးအပျ လှူဒါနျး ခဲ့ပွီး ဝမျးသာမကျြရညျ ကနြတေဲ့ အဖိုးကိုလညျး ကရုဏာ သကျစှာ နဲ့ အားပေး စကားလေးတှေ ပွောကာ ဖေးမခဲ့ တာလညျး တှရေ့ပါတယျ..။\n“စားဝတျ နရေေး အတှကျ ဒုက်ခရောကျ နေ ရှာတဲ့ သကျကွီး ရှယျအို အဖိုး အဖှား ကို ဆနျဆီ လိုအပျတဲ့ စားဖှယျရာ မြား ဆေးဝါးမြား နဲ့ အလှူငှေ ၂ သိနျး ကိုယျတိုငျ ကိုယျကြ သှားရောကျ လှူဒါနျးခဲ့ပါတယျရှငျ့ ဖှားဖှားကလေ အရမျးဝမျးသာ နရှောတယျ။ ဖိုးဖိုးကတော့ ဝမျးသာ မကျြရညျလေးပါ ကနြတော ပေါ့ရှငျ ခွထေောကျက လဖေနျြး ထားတော့ အားငယျနရှောတယျ။ အိမျဌါးပွီး နရေ ရှာတာ လောလောဆယျ လစာ မယူ သေးထား ပေးထားတဲ့ အမရယျ ကြေးဇူးတငျပါတယျရှငျ ဘဘေီ နဲ့ တူတူ ပါဝငျ လှူဒါနျး ကုသိုလျ ပွုခဲ့တဲ့ စတေနာရှငျ မြားလညျး သာဓု ချေါပေးပါနျော..” ဆိုပွီး သူမရဲ့အလှူ လေးကို ဝမြှေ ထားတာပါ..။\nပင်ပန်းလို့ခနနားနေတာ ဘယ်တော့ မှသွေးအေးသွားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ပြောလာတဲ့ G fatt\nဖေဖော်ဝါရီလ(၂၈)ရက်နေ့မှာ တိုင်းပြည်အတွက်အသက်ပေးသွားခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းညီညီရဲ့ကျဆုံးနေရာလေးမှာ ဂုဏ်ပြုပန်းခွေ လာရောက်ချီးမြှင့်ခဲ့တဲ့ US သံရုံး


ကုလားအုတ်ပုံပြင်… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ကုလားအုတ်ပုံပြင်…\nPosted by ဦးကျောက်ခဲ on Apr 11, 2013 in Creative Writing, Drama, Essays.., My Dear Diary | 38 comments\nပြောရဦးမယ်ဗျာ…ဟိုအကြောင်း၊သည်အကြောင်း ကြုံခဲ့ရ၊ဆုံခဲ့ရတဲ့အကြောင်းတွေပေါ့။ ဒီလိုပါ… ဦးကျောက် ကျောင်းပြီးထဲက သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတစ်ထွာနဲ့ မိသားစုအရေးအတွက် နိုင်ငံခြားကိုထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်လာတာ အခုဆို ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုလောက် ရှိပါတော့မယ်ခင်ဗျာ။ အဲဒီတော့ အတော်စုမိဆောင်းမိ ရှိပြီပေါ့လို့ဆိုရင် သိဟ်ရာသီဖွားပီပီ ကြွားရသေးတာပ။ ဟုတ်ကဲ့… မိသားစုကိုထောက်ပံ့ရတဲ့အပြင်၊ ကိုယ်တိုင်ကလည်းလက်ဖွာ၊ လက်ထဲနည်းနည်းစုမိပြန်ရင်လည်း “သမင်မွေးရင်း ကျားစားရင်း” ဆိုတော့ ဘာမှ စုမိဆောင်းမိ မရှိပါဘူးခင်ဗျာ။ အခုတော့…. အခုတော့ပေါ့လေ အကြောင်းကြောင်းတွေ ရှိလာပြီဆိုတော့ အသည်းအသန် စုရတော့မှာပေါ့။ မတော် “ဘိုင်ကောင်” ဆိုပြီး “ဘေးကန်” ထားခဲ့မှ၊ “လေးဆယ်ကျော် ဦးကျောက်ခဲရဲ့ အသဲကွဲတမ်းချင်း” တွေဖြစ်ကုန်ဦးမယ်။\nအနှစ် နှစ်ဆယ်နီးနီးမှာ စုမိတာ တစ်ခုတော့ရှိပါတယ်ဗျာ။ နိုင်ငံတော်တော်များများမှာ အလုပ်လုပ်ဖူးသွားပြီမို့ လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှုရယ်၊ လူအမျိုးမျိုးစိတ်အထွေထွေရဲ့ အကြောင်းတွေပါ။ ဒီလိုပေါ့ဗျာ….ရေခံမြေခံ မတူကြတဲ့ လူသားတွေကြားမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုနဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအနုပညာက အတော်ကိုအရေးပါတယ်ခင်ဗျ။ ဦးကျောက်ဘဝမှာ စိတ်အညစ်ရဆုံးအချိန်တွေက အာရပ်နိုင်ငံများမှာ အလုပ်တာဝန်ကျတဲ့ သုံးနှစ်တာကာလပါ။ ရာသီဥတုကလည်းဆိုး၊ ဆက်ဆံရတဲ့လူတွေကလည်း “ရှိက်ခ်” လို့ခေါ်တဲ့ စော်ဘွားတွေကနေ အလုပ်သမားအထိ စကားကမတည်၊ ဘာပဲမှာမှာ “အင်းမ်…ရှာအလ္လာ” ၊ မြန်မာလိုတော့ “ဘုရားသခင် အလိုတော်ရှိရင်ဖြင့်” ဆိုတဲ့ အလုံးကြီးနဲ့ပဲ မိတော့တာပဲဗျို့။ နောက်ပိုင်း နည်းနည်း သူတို့အကြောင်းကိုသိလာတော့ ဘယ်ရမလည်း၊ သူတို့အလုံးကြီးနဲ့ သူတို့ကို ပြန်ကိုင်ပေါက်ရတာပေါ့။ စော်ဘွားတွေ သူဋ္ဌေးတွေအလုပ်အပ်ချင်သလား… စရံပေးပါ၊ ငွေမှန်မှန်ချပါ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အလုပ်ပြီးဖို့ “အင်းမ်…ရှာအလ္လာ”။ အလုပ်သမားများ အလုပ်တာဝန်ကျေပါ။ မကျေရင်တော့ လစာရဖို့ “အင်းမ်…ရှာအလ္လာ”။ မဆိုးဖူးဗျို့… သူတို့ရဲ့ “အင်းမ်…ရှာအလ္လာ” အကြောင်းကို သူတို့သိလေတော့ အဲသည်တော့မှပဲ အဆင်ပြေပြေ အလုပ်လုပ်လို့ရတော့တယ်။\nအဲဒါက အရှေ့အလယ်ပိုင်း အာရပ်နိုင်ငံများဆီက အကြောင်းပါ။ အခုတော့ စိနပြည်၊ ရှမ်းကန်လို့ တရုတ်လိုခေါ်တဲ့ ဟောင်ကောင်ကျွန်းမှာ တာဝန်ကျနေပြန်တာမို့ ဒီအရပ်က အကြောင်းလေး ဖောက်သည်ချပါရစေဦး။ ဟောင်ကောင်ကို တာဝန်ကျတော့ မိခင်ကြီးနဲ့နှမများက သူတို့ကြည့်ရတဲ့ ဓာတ်ရှင်တွေထဲမှာ လူဆိုးဂိုဏ်းတွေအများကြီးနဲ့ ခုတ်ကြသတ်ကြဆိုတော့ သားလှရွှေသွေး မောင်ကျောက်ခဲလေးအတွက် အတော်စိတ်ပူကြပါတယ်။ သူတို့ဟာသူတို့ပူချင်ပူ၊ မပူချင်နေ။ ဦးကျောက်ကတော့ ပျော်ပျော်ပါပဲ။ “ဝက်ဖြစ်မှတော့ မစင်ကြောက်လို့မဖြစ်” သူ့ဆန်စား ရဲရပေမှာပေါ့။ အဲသည်ဇာတ်လမ်းကလည်း ဒီကိုရောက်မှပြီးပါတယ်။ အဟုတ်ပါခင်ဗျာ… တရံရောအခါက လူမိုက်ဂိုဏ်းတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပေမယ့် အခုတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါ။ မအေးရင်လည်း ကွန်မြူနစ်ပြည်ကြီးအစိုးရက အသေနှိပ်ကွပ်မှာလေ။ ရာဇဝတ်မှုဆိုတာ နိုင်ငံတိုင်းမှာရှိပေမယ့် ဓာတ်ရှင်ထဲကလို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး မဟုတ်ပါဘူးဆိုပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ရယ်ပါတယ်။\nတကယ့်ပြဿနာက အလုပ်ခွင်ထဲရောက်မှ ဟောင်ကောင်ရုံးခွဲက အထက်အရာရှိနဲ့ ငြိတဲ့ကိစ္စပါ။ ဒီငတိက ဖအေ အာဏာရှိ ဟောင်ကောင်သူဋ္ဌေးသား၊ စကားပြောလည်ပေမယ့် အလုပ်အကြောင်း နားမလည်ပါဘူး။ အကျိုးသင့်၊အကြောင်းသင့် ရှင်းပြပေမယ့် ဦးကျောက်ကို နောက်ခံမရှိတဲ့ ရွှေပြည်ကြီးက မြန်မာဆိုပြီး အကြောင်းအရင်းမှန်လည်းမသိ၊ တာဝန်လည်းမယူနိုင်ဘဲနဲ့ ငါ့စကားနွားရ “ကုလားအုတ်ကို တဲထဲမောင်းသွင်းတဲ့ဇာတ်လမ်း” စပါတယ်။ ဒီတော့လည်း မှန်တယ်ထင်ရင် နောက်မဆုတ်တဲ့ ဦးကျောက်နဲ့ အကြီးအကျယ်ငြိကြတာ လူမိုက်ဂိုဏ်းသာရှိရင် ဦးကျောက်လည်း အသတ်ခံရပြီးသားခင်ဗျ။ နောက်ဆုံး ပြင်သစ်ရုံးချုပ်ကို သတင်းရောက်သွားပြီး ဆရာသမားများက ခေါ်ကြိမ်းမှ ဒီငတိလည်း အတော် “ကျွတ်ကျဲ” သွားပါတယ်။ အဲသည်တော့မှ လေပြေလေးနဲ့ အလုပ်ဝါကြီးပြီး နောက်ကြောင်းရှိတဲ့ ဦးကျောက်ကို ပြန်ချော့ပါတယ်။ အဟဲ…သည်တော့လည်း ဒီငတိကို ဘုမသိဘမသိ “ကုလားအုတ်ကို တဲထဲမောင်းသွင်း”တာ ဘယ်လောက်အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ပြန်ပြောပြရတာပေါ့ခင်ဗျာ။\nစီနီယာကြီးတစ်ယောက် ပြောပြဖူးတဲ့ “ကုလားအုတ်ကို တဲထဲမောင်းသွင်းတဲ့ဇာတ်လမ်း”လေး ပြန်ပြီးတော့ ဖောက်သည်ချပါရစေ။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်မီအချိန်ကလေးမှာ ဗြိတိသျှတပ်ရင်းတစ်ခုက ဆာဟာရ သဲကန္တာရအစပ်မှာ တပ်စွဲပါသတဲ့။ တစ်နေ့တော့ တပ်မှူးအသစ်တစ်ဦး တပ်ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ရောက်လာပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း တပ်ရေးဗိုလ်ကြီးက တပ်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံပြသတဲ့အခါ ဘာပြဿနာမှ မရှိပေမယ့် တပ်ရဲ့ဘားတိုက်နားမှာ စာရင်းထဲမပါတဲ့ “ကုလားအုတ်” တစ်ကောင်ကို တပ်မှူးအသစ်က တွေ့သွားပါသတဲ့။\n“ဗိုလ်ကြီး တပ်က ဝန်တင်စာရင်းထဲမှာ မပါတဲ့ ဒီကုလားအုတ်က ဘာဖြစ်လို့ဘားတိုက်နားမှာ ရောက်နေရတာလဲ” လို့မေးလိုက်တဲ့အခါ တပ်ရေးဗိုလ်ကြီးက မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက်နဲ့ ပြန်ဖြေပါတယ်…\n“ဗိုလ်မှူးကြီးခင်ဗျား… ကျွန်တော်တို့တပ်က ရဲဘော်တွေခမျာ သားမယားနဲ့ခွဲပြီး ကန္တာရထဲမှာ စစ်ဆင်ရေးတာဝန်ကျနေတာပါခင်ဗျာ”\n“အေး… ငါသိတယ်၊ လိုရင်းတိုရှင်းပြော”\n“အဲသည်တော့ သူတို့မှာ မိန်းမနဲ့အတူနေချင်လာရင် ဒီကုလားအုတ်ကို…..”\n“တော်..တန်..တိတ်၊ ဒမ်ဘလယ်ဒီဖူး… မောင်မင်းတို့ လူမဟုတ်၊ မင်းတို့ကို ဂရိတ်ဗြိတိန်ရဲ့ တော်ဝင်စစ်သားတွေလို့ ပြောရမှာငါရှက်တယ်”\n“မ မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျ၊ ရှင်းပြပါရစေ ဗိုလ်မှူးကြီး”\n“ဒမ်အဒ်… ဘာမှမရှင်းနဲ့။ ငါ ဘာမှမကြားချင်ဘူး”\nဗိုလ်မှူးကြီးလည်း ပြောပြောဆိုဆို နှာခေါင်းနီကြီးပွတ်ရင်း ဆဲဆိုပြီး ထွက်သွားပါသတဲ့။\nဒီလိုနဲ့ သုံးလလောက်ကြာတော့ ဗိုလ်မှူးကြီးလည်း တပ်ရေးဗိုလ်ကြီးကို ခေါ်ခိုင်းပြီး ရောက်လာတော့…\n“ဗိုလ်ကြီး…… ကျုပ်မှားသွားတယ်၊ ကန္တာရထဲမှာနေရတဲ့ ရဲဘော်တွေရဲ့ဘဝကို ကိုယ်ချင်းစာပါပြီဗျာ။ ကိုင်း… ကျုပ်အတွက် အဲသည် ကုလားအုတ်ကို သွားဆွဲခဲ့ပါတော့”\nဗိုလ်ကြီးလည်း အခုမှသဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ဗိုလ်မှူးကြီးအတွက်ဝမ်းသာအားရ ကုလားအုတ်ကို သွားဆွဲလာတာပေါ့။ ဗိုလ်မှူးကြီးရဲ့ တဲရှေ့ရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ…\n“မောင်မင်း… တဲထဲကိုသွင်းခဲ့။ မပြေးနိုင်အောင် ကြိုးချည်ပြီး အပြင်ကစောင့်နေ”\nဗိုလ်ကြီးလည်း အမိန့်အတိုင်းလုပ်ပေးပြီး အပြင်ကစောင့်နေပါသတဲ့။ ခဏအကြာမှာတော့ တဲထဲက ကုလားအုတ်ရဲ့ စူးစူးဝါးဝါးအော်သံနဲ့အတူ ဗြောင်းသတ်တဲ့အသံတွေကိုပါ ကြားရအပြီး၊ ဗိုလ်မှူးကြီးက ဘောင်းဘီဇစ်ကို ပင့်တင်ပြီး ထွက်လာပါသတဲ့။ ဗိုလ်ကြီးလည်း တဲထဲကို ကပျာကယာ ပြေးကြည့်လိုက်တော့၊ ကုလားအုတ်ခမျာ လောကကြီး ဘာတွေဖြစ်ကုန်ပါလိမ့်ဆိုတဲ့ ကြောင်စီစီမျက်နှာပေးနဲ့ ဗိုလ်ကြီးကို ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရပါသတဲ့။ ဗိုလ်ကြီးလည်း မနေသာတော့ပဲ….\n“ဗိုလ်မှူးကြီးခင်ဗျား… ကုလားအုတ်ကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ ခင်ဗျ”\n“ဟ… မင်းတို့လုပ်သလို xxx လုပ်တာပေါ့ကွ”\n“အိုး… မိုင်လော့ဒ်၊ ကျွန်တော်တို့က မိန်းမနဲ့နေချင်ရင် ဒီကုလားအုတ် စီးပြီးအနီးဆုံး အိုအေစစ်က ကြေးစားတွေဆီသွားတာ ဗိုလ်မှူးကြီးရဲ့”\nဦးကျောက်ရဲ့ ကုလားအုတ်ပုံပြင်အဆုံးမှာ မောင်မင်းကြီးသား ဟောင်ကောင်တရုတ် အထက်အရာရှိလည်း တခွီးခွီးနဲ့ ရယ်ပါတယ်။ အဲသည်နေ့ကစလို့ အလုပ်ထဲမှာ အဆင်ပြေသွားလိုက်တာ ဒီနေ့အထိဆိုပါတော့။ နောက်ဆုံး မီတင်သွားလို့ ဘုမသိဘမသိနဲ့ ဖြီးနေတဲ့ သူ့ကိုတွေ့ရင် “ဟိုကောင်တော့ ကုလားအုတ် တဲထဲမောင်းသွင်းနေပြီ” ဆိုပြီး ကြိတ်ရယ်ကြတဲ့အထိပါ။\nအင်း… သူတစ်ပါးမို့ ရယ်မယ့်သာ ရယ်ရတာ။ ဦးကျောက်တို့ရွှေပြည်ကြီးမှာလည်း ခေတ်အဆက်ဆက် ကုလားအုတ်ကို တဲထဲမောင်းသွင်းလာကြတာ အခုလည်းပဲ ဘယ်က အထောက်အပံ့ ရကြတယ်မသိ၊ ဘာဖြစ်နေတယ်၊ ဘာဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတာမစဉ်းစား၊ ဘုမသိဘမသိနဲ့ ထစ်ကနဲဆို ဆန္ဒပြကြ၊ တူညီဝတ်စုံ ဝတ်ပြီး လမ်းလျှောက်ရ၊ ဟိုတံဆိပ် သည်တံဆိပ်တွေ ကပ်ကြ၊ ဒီမိုး၊ဒီရေ၊ဒီလူတွေနဲ့ ကြားက ကုလားအုတ်လို ရိုးသားတဲ့နင်းပြားတွေ ဘဝမပျက်ပါစေနဲ့လို့…..\nအခုချိန်မှာတော့ဗုဒ္ဓဘာသာက အသုံးချခံနေရပါတယ်\nဝင်ပြောရင် နကန်းတစ်လုံးနားမလည်တဲ့ကောင်က ဘာသာရေးဆိုတာကြီးနဲ့\nကိုင်ပေါက်လိုက် ၊ အမျိုးဘာသာအတွက်ဆိုပြီးကြိမ်းမောင်းလိုက်နဲ့\nစိတ်ကုန်တာ အဲဒါပဲ ရဲကိုကိုရေ…\nလူတွေက “အများယောင်လို့ယောင်၊ အမောင် တောင်မှန်း မြောက်မှန်းမသိ”…\nပြောပြန်ရင်လည်း ကိုယ်ပဲ ရွာ့ပြင်အထုတ်ခံရမှာ…\nမှန်တာပြောလို့.. ရွာပြင်ထုတ်မယ်ဆို.. ကျုပ်လည်းရွာပြင်ထွက်ပြီး.. ရွာသစ်တည်မဟေ့.\nဂွမ်.. ဂွမ်.. ဂွမ်..\n” ပြောပြန်ရင်လည်း ကိုယ်ပဲ ရွာ့ပြင်အထုတ်ခံရမှာ ”\nဟယ် ၊ ဒုက္ခ ပါပဲတော် ။\nအဘ မှာ ၊ မသိနိုးနား ၊ မလည်မဝယ် နှင့် ၊\nအခုလေးတင်ပဲ ၊ စဉ်းစားကြစေလိုပါတယ် ( ၅၀ ) ဆိုပြီး ၊\nနိုင်ငံရေး ၊ ဘာသာရေး အကြောင်း ၊ ရေးလိုက်မိတယ်ကွယ် ။\nဒါဆို ၊ အဘ ကို ရွာပြင် ထုတ်ကြတော့မှာပေါ့နော် ။ ဒုက္ခ ပါပဲ ။\nအောင်မယ်လေး ၊ ကယ်ကြပါဦး ၊ အရပ်ကတို့ရဲ့ ။\nကျွန်တော် ဝင်ပြောလေ့မရှိပေမယ့် အခု မခံစားနိုင်တော့လို့ပါ…\nအူးရီးကျောက်ရယ်ပြောလဲပြောတတ်ပါပေ့။ အဲဒီပုံပြင်ခုမှကြားဖူးတော့တယ်။ စကားလုံးတလုံးတိုးသွား လို့ကျေးဇူးပါ။ နိုင်ဂံရေးဂဒေါ့ များတို့ပြောရဲဘူးရယ်။\nဟီး ဟီး မသဲနု (ဒီတစ်ခါ မမှားတော့ဘူး)\nအနီးဆုံးဥပမာပေးရရင် ဈေးဝယ်တာတောင် နိုင်ငံရေးမို့…\nနိုင်ငံ့အရေးကို မျှော်ချင့်လို့ မကြောက်ပါနဲ့လေ…\nဗိုလ်မှူးကြီးက တယ်လည်းလက်သွက်ခြေသွက် ရှိတာပဲ\nဦးကျောက်ရေ ကုလားအုတ်လိုရိုးသားတဲ့နင်းပြားတွေ တဲထဲအမောင်းခံနေရတာ\nကို့ညီ cobra ရေ…\nအကြောင်းအရင်းကို သေသေချာချာ ဂဃနဏ စကားဆုံးအောင်နားမထောင်တတ်တဲ့ သူတွေအတွက် အကောင်းဆုံးပုံပြင်တစ်ခုပါ။ ကုလားအုတ်လိုရိုးသားတဲ့နင်းပြားတွေ တဲထဲမောင်းသွင်းမခံရဖို့ကတော့ ညီတို့ ဦးကျောက်တို့မှာတာဝန်ရှိတယ်လေ။ တစ်ခုပါ… ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပါစေ…\nစိန်ခဲကျောက်ခဲကတောက်ပတယ် အဖိုးထိုက်တယ်။ လမ်းခင်းတဲ့ကျောက်ခဲကတော့ အသွေးအရောင် မပြောင်မွဲ ။ တန်ဘိုးမှာလည်းနဲ…။ ဒါပေမဲ့လည်းမင်းဘ၀ခရီးတလျှောက် တည်ဆောက်သူက ဒီကျောက်ခဲ…။မင်းသွားမဲ့လမ်းခရီးဖြောင့်ဖြူးစေမှာမလွဲ…။\nကျောက်ခဲက အနုအလှစာသားလေးတွေနဲ့လမ်းခင်းပေးလို့ရသလို့ ဘုကျသူကြရင်လည်း ကောက်ထုပြစ်လို့ရတယ်။ စွယ်စုံရကျောက်ခဲလေ..။ ငှဲ..ငှဲ…ငှဲ\nအဟီး ကိုကြီး nature ကလည်း…\nမောင်ကျောက်လည်း လူထဲလူ… အဲ.. ကျောက်ထဲက ကျောက်ပါ…အား ဟိ…\nကျန်တာတွေ အပထားလို့ \nကုလားအုတ်စီးရတာ ကုန်းနှီးမထူရင် အတော်မနိပ်ဘူးဗျ…\nအနှီသတ္တဝါက အိပဲ့အိပဲ့လျှောက်လေတော့ ကြာကြာစီးရင် အိပ်ငိုက်တယ်…\nကပေ က ကုလာအုပ်ပဲ စီးချင်တာလား………..\nကုလာအုပ်နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူတဲ့ လား လေးဘာလေးတော့\nကုလားအုတ်လို ရိုးသားတဲ့နင်းပြားတွေ ဘဝမပျက်ပါစေနဲ့လို့…\nuncle gyi မင်္ဂလာပါ…\nဆိုလိုရင်းကို ဖမ်းမိတယ်ဆိုလို့ ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ…\nမိန်းမအလွယ်မရတဲ့ အဲဒီဒေသတောပိုင်းမှာ ဆိတ်မတွေကို ဟဝှာပြုတဲ့ ထုံးစံရှိတယ်တဲ့.. ကုလားအုတ်လည်း ပါချင်ပါမှာပေါ့ဗျာ..။ မဖက်လိုက် မိုက်ဖက်ပါကုန်တာပေါ့ဗျာ.. ဦးကျောက်ခဲလဲ အဲသလို မဖောက်ပြန်မိစေနဲ့…. ပြောသာပြောရတာ အခုတောင် လေသံအတော်ပြောင်းနေပီ… ပါတီအပေါ် သစ္စာဖောက်ဝံ့သလော…\nအဲသည်အရပ်က မောင်မင်းကြီးသားများ “မြည်း” တွေကိုတောင် ချမ်းသာမပေးဘူးခင်ဗျ…\nဟဲ ဟဲ … မိုက်ဖက်လည်းမပါ လေသံလည်းမပြောင်း သစ္စာလည်းမဖောက်ဝံ့ပါဘူးဗျာ…\nဒါပေမယ့် ကျုပ်တို့ဆရာကြီး အချိုးတွေကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်မိတာတော့အမှန်…\nကျုပ်တို့က စပြီး “လေ” ဟမိရင်၊ အနောက်က “ဝါးတန်းချည်” မယ့်သူ အပုံကြီးမို့လို့….\nဦးကျောက် တို့လို လူပျိုကြီးတွေရဲ့ အတွေးလေးတွေက အဆန်းပါလားဗျ……..\nဦးကျောက်ဒီလိုအတွေးတွေ များများတွေးပြီး လူပျိုကြီးများ () မိန်းမ မရှိသူ / ဝေးနေသူများအတွက်\nဆိုပြီး လမ်းညွှန်စာအုပ်ထုတ်ရင် ……….. ဦးကျောက်တို့လို ဂေါ်မစွံ့တဲ့ လူပျိုကြီးတွေ\nဦးကျောက်တို့လို ဂေါ်မစွံ့တဲ့ လူပျိုကြီးတွေ\nဒီလိုပေါ့ ကိုရင်mobile ရယ်…\nကိုရင့်လို ကြင်ယာပေါရင်လည်း တမျိုးပေါ့ဗျာ… အား ဟိ\nကိုကျောက်လည်း ရပ်ဝေးမှာ ကုလားအုပ်တဲထဲ ညတိုင်းမောင်းသွင်းနေတယ် မဟုတ်လား လူကြီး မညာနဲ့နော် မှန်မှန်ဖြေ……….။ ဟင်းးးးး\nမောင်ကျောက် ညတိုင်း သတင်းပို့နေရတဲ့ လူရိုးလေးပါခညာ…\nကြော်ပြီး မညာချင်ပါ ညာပြီးမကြော်ချင်ပါ တိုက်တွေကားတွေမပေးပါ ကံစမ်းမဲလဲမပေးပါ\nကြော်ငြာ ကြော်ငြာဗျိုး ကြော်ငြာ\nအူးကျောက်ရေ ကုလားအုတ်တွေက ရွှေကြည်တို့တိုင်းပြည်မှာ မောင်းသွင်းစရာမလိုဘူးဗျ သူများမောင်းအသွင်းခံရတာမြင်ရုံနဲ့ ဘာမှန်းမသိညာမှန်းမသိ ကိုယ့်ဘာသာလိုက်ဝင်နေကြတာ\nဒို့လူမျိုးကလည်းခက်ပါ့… သူများယောင်တိုင်း လိုက်ယောင်ကြတာလေ…\nဆရာဒေဝဒတ်တွေကလည်း နောက်ကွယ်ကနေမြှောက်ပေး… ရင်လေးပါသေးရဲ့…\nမေးကြည့်လိုက်တော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဘာလုပ်နေမှန်းတောင်မသိ…\nဘာတဲ့… ပျော်လို့ပါဆိုတာက ရှိသေး….\nစုထား ဥရေးရေ .. စုထားဂျ …\nကံကြမ္မာ ညက်နှာသာ ပေးဒုန်းလေး …\nအမိအရ အတိအကျ အထိအလှ ငိငိငင လုပ်ထားဂျ …\nအင်းး ပြောမယ့်ဒါ ပြောရတာပါ ..\nကိုယ့်ဥရေး အကြောင်း သိပီးဒါးဆိုဒေါ့ ..\nခီညားကို အွန်လိုင်းကနေ သင်တန်းပို့ချမယ် ဟီ ဟိ…\nဦးကျောက်ခဲ့ အသိပေါ့..။ ဗဟု သုတ ရတဲ့\nပို့စ်အတွက် ရွှတ်ခန်ရန်.. ပါခင်ည..\nကျနော်လည်း လူပြိုကြီးမဖြစ်အောင်လို့.. (အာရပ်သံဖြင့်..)\nဟီ ဟိ ကိုရင်စည်ပြောမှ\nသံပုရာသီးခြောက် အလုံးလိုက်နဲ့ချက်ထားတဲ့ အာရပ်ဒန်ပေါက် (MACHBOOS) စားချင်လာပြီ…\nကုလားအုတ်သားကတော့ ယာဉ်တိုင်မှုနဲ့ အချုပ်ထဲတစ်နေ့ နေရတုံးကစားဖူးတာ…နူးညံ့ပါ့ဗျာ…\nအချုပ်ထဲမှာ “မီနူးနဲ့” ကြွေးတာဗျ… နောင်မှ အဲသည့်အကြောင်းရေးဦးမယ်…\nဒီလို စကားဆုံးအောင်နားမထောင်တတ်တဲ့ Boss ကို ဘယ်လို နားထောင်အောင် ပြောရမယ် ဆိုတာ မသိတဲ့ သူတွေကြောင့် ရော နင်းပြားတွေ ဒုက္ခရောက်နေရတာလဲ တစ်ချက်ပေါ့။\nတစ်ခါတစ်ခါကျ ပြောတဲ့စကား ကလဲ အရေးကြီးပါရဲ့။\nအဲဒါကို ဘယ်လိုပြောရမယ် ဆိုတဲ့ နည်းလမ်း က ပိုပြီး အရေးကြီးသလားလို့။\nအိမ်ထောင်ဦးစီးချုပ် Boss က ကိုယ်မဟုတ်ဘဲ သူဖြစ်တော့မယ် ဆိုရင် ပိုပြီး သတိထားပေရော့။\nမတူတဲ့ဘက်ကမန့်သွားတဲ့ အရီးလတ်… ကျေးဇူးပါ ခင်ဗျာ…\nအိမ်ထောင်ဦးစီးချုပ်ကိစ္စကတော့ အရီးလည်း သတင်းရပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်…\nစိတ်ထဲမှာ ဘဝင်မကျဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းရာတွေကို ရယ်စရာအဖြစ်နဲ့ခိုင်းနှိုင်းသွားလို့ သဘော\nကျမိတယ်…..။ ဒါနဲ့ရွာပြင်ထုတ်ခံရမယ့်ဆိုရင် ကျနော်လဲ စာရင်းဝင်တယ်ဗျို့….။\nကိုရင် Fall Guy ရေ\nလိုအပ်တယ်လို့ယူဆရင် ရွာ့အပြင်အထုတ်ခံရင် ခံရပါစေ… ပြောမှာပဲ…\nဟောင်ကောင်ကျွန်းရောက်တော့ ဘာအကောင် တဲထဲဆွဲခေါ်နေလဲ…\nသူများ တဲထဲဆွဲသွင်းတာမခံရအောင် ကြည့်ရှောင်နေရတယ်ဗျိုး…\nခေါင်းစဉ်က အုတ် သာ စာလုံးပေါင်းမှားလို့ကတော့ ဒီ လူကြီးမလွယ်ဘူးပဲ။\nအခု ဦးကျောက် စာလုံးပေါင်းမမှားတော့ဘူး…


moi: အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ မန်းဝင်းခိုင်သန်းနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်၊ ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌတို့ သီးခြားစီ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေး\nအမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ မန်းဝင်းခိုင်သန်းနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်၊ ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌတို့ သီးခြားစီ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေး\nဗီယက်နမ် ဆိုရှယ်လစ် သမ္မတနိုင်ငံတွင် ချစ်ကြည်ရေးခရီး ရောက်ရှိနေသည့် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ မန်းဝင်းခိုင်သန်းနှင့် အဖွဲ့သည် မေ ၁၅ ရက် ဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၉ နာရီခွဲတွင် ဗီယက်နမ် အမျိုးသား ခေါင်းဆောင်ကြီး ဟိုချီမင်း၏ ဂူဗိမ္မာန်ကို သွားရောက် ပန်းခွေချ အလေးပြုကြသည်။\nဆက်လက်၍ ဗီယက်နမ် အမျိုးသား ခေါင်းဆောင်ကြီး ဟိုချီမင်း နေထိုင်ခဲ့သော နေအိမ်ကို လှည့်လည် ကြည့်ရှု လေ့လာကာ ဧည့်သည်တော် မှတ်တမ်းတွင် လက်မှတ် ရေးထိုးပြီး စုပေါင်း မှတ်တမ်းတင် ဓာတ်ပုံရိုက်သည်။\nဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၁ဝ နာရီခွဲတွင် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌသည် ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော်သို့ သွားရောက်၍ ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Madam Nguyen Thi Kim Ngan နှင့် တွေ့ဆုံသည်။\nတွေ့ဆုံစဉ် နှစ်နိုင်ငံအကြား အပြန်အလှန် ချစ်ကြည်ရေး ခရီးစဉ် ကိစ္စရပ်များ၊ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ စိုက်ပျိုး မွေးမြူရေး စသည့်ကဏ္ဍစုံ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရေး၊ နှစ်နိုင်ငံ ချစ်ကြည်ရေး ပိုမို ခိုင်မြဲရေးနှင့် နှစ်နိုင်ငံ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု ပိုမို အောင်မြင်စေရေး တို့ကို ဆွေးနွေးကြသည်။\nဒေသစံတော်ချိန် ညနေ ၄ နာရီခွဲတွင် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌသည် ဗီယက်နမ် ဝန်ကြီးချုပ် H.E. Mr. Nguyen Xuan Phuc နှင့် အစိုးရအဖွဲ့ရုံးတွင် လည်းကောင်း၊ ဒေသ စံတော်ချိန် ညနေ ၅ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် ဗီယက်နမ် ကွန်မြူနစ် ပါတီ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူး H.E. Mr. Nguyen Phu Trong နှင့် ကွန်မြူနစ် ပါတီရုံး၌ လည်းကောင်း နှစ်နိုင်ငံ ချစ်ကြည်ရေးနှင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စရပ်များ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။\nထို့နောက် ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော် အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှု လေ့လာ ကြပြီးအမျိုးသားလွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ မန်းဝင်းခိုင်သန်းနှင့် အဖွဲ့အား ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ H.E. Madam Nguyen Thi Kim Ngan က ဗီယက်နမ် အမျိုးသား လွှတ်တော်တွင် ဂုဏ်ပြု ညစာဖြင့် တည်ခင်းခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။


Business Career Advice Help & Support Job Search Skills Upgrade Yourself\nTed Patrick Boglosa ဆိုသူကတော့ ရန်ကုန်အခြေစိုက် အများနှင့်အတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ဈေးကွက်ဆိုက်ရာ ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ Meridian Myanmar မှာ ဒီဇိုင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်းမှာ စီစဉ်ညွှန်ကြား သူအနေဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသူတစ်ဦးပါ။ Ted က သူရဲ့ပထမဦးဆုံး ဘယ်လိုအလုပ်ရခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အတွေ့ အကြုံကိုတွေကို Whynee ကနေပြီး မျှဝေသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော်အခု အသက်၃၀ပါ။ ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအလုပ်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တဲ့အကြောင်းကို ပြောရရင် တကယ်ကိုရီမိပါတယ်။ ရီစရာကောင်းတဲ့ အရာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ကြိုးစားလေ့လာ သင်ယူခဲ့ပုံကိုပြန်မြင်ပြီး ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ရပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံရဲ့ Cebu ကျွန်းမှာတုန်းက အချိန်တွေကို ပြန်သွားလိုက်ရအောင်။\nကျွန်တော် ၂၀၀၈တုန်းက Sky Cable (Cebu Branch)မှာ ကျွန်တော်အလုပ်သင်ကိုပြီးအောင် ကြိုးစားနေခဲ့ပါတယ်။ Intenational Academy of film and Television (IAFT) မှာ ပညာသင်နေတုန်း အချိန်တွေအများကြီးပေးခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် သင်တန်းအောင်မြင်ဖို့အတွက် အလုပ်သင်ပြီး မြောက်ကြောင်း လက်မှတ်ရေးထိုးပေမဲ့ ဆရာရှိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ ဆရာMrs Glynda Descatan လည်း ကပဲ ကျွန်တော်ကို IAFT ကိုမိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် သူကပဲ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး ပညာရပ်ကိုဆက် လက်လေ့လာဖို့ အားပေးခဲ့တယ်။ ဒီကျွန်တော်ရဲ့ အိပ်မက်ကို ဆက်လက်ဖော်ဆောင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်ကနေ လေးခုမြောက်ဘာသာရပ်ကို လေ့လာနေတုန်းရပ်နားခဲ့ရတယ်။ အလုပ်သင်လဲပြီး၊ IAFT ကလဲ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး diploma ရပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်စီစဉ်ညွန်ကြားသူနှင့် ထုတ်လုပ်သူအဖြင့် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ကြေးနန်းသုံးရုပ်မြင်သံကြား ကုမ္ပဏီ Sky Cable မှာ ပထမဆုံးအလုပ် ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်တော်ပထမဆုံး အလုပ်ရခဲ့ပုံကတဆင့် ဒီအဓိကသုံးချက်ကို ဖော်ပြချင်ပါတယ်။\n၁။ စူးစိုက်နှစ်မြုတ်လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံခိုင်ခြင်း\nကျွန်တော်တို့အယောက်စီတိုင်းမှာ အိမ်မက်တွေရှိကြမှာပါ။ ဖျော်ဖြေရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းခွင် မှာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ဖို့ဆိုတာက ကျွန်တော်ရဲ့အိမ်မက်ပါ။ တက္ကသိုလ်က ထွက်လိုက်တုန်းက အခြေအနေဆိုး တွေရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်မှာ ကျွန်တ်ာအိမ်မက်ပန်းတိုင်အတွက် စူးစိုက်နှစ်မြုတ်အားစိုက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အ ရေးကိုရရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ အိမ်မက်တွေ အကောင်အထည်ပေါ်လာဖို့အတွက် စိတ်ဓာတ်ကြံခိုင်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြီး ဒီလမ်းကိုပဲ ရဲ့ဝံ့စွာဆက်လက်လျောက်လာခဲ့ပါတယ်။\nကျွမ်းကျင်မှုတည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာက မိမိရဲ့အိမ်မက်နှင့် ပန်းတိုင်တွေအတွက် လိုအပ် ချက်များကို တစ်ဆင့်ခြင်းတည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ကများကနေ လိုအပ်တဲ့\nအရည်အချင်းတွေကို ကျွမ်းကျင်အောင်တည်ဆောက်လာနိုင်မှာပါ။ အချိန်နဲ့ အလေ့အကျင့်များကလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်စုံသောကျွမ်းကျင်ခြင်းကိုရရှိအောင် ပံ့ပိုးပေးမှာပါ။\nအနာဂတ်များအချိတ်အဆက်ပြန်လုပ်နိုင်မဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကွန်ရက်တစ်ခုကိုရယူပါ။ ကျွန် တော်တို့ ကိုယ့်အလုပ်ကို အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်သော်ညားလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သူတစ် ပါးမသိတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်မက်တွေကို အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ပါဘူး။ စကားဝိုင်းတွေ၊ တွေ့ဆုံပွဲတွေ၊ အစည်အဝေးတွေပါဝင်တက်ရောက်ပါ။ ပညာရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံမိတ်ဖွဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အသိမိတ်ဆွေများလေလေ ကွန်ရက်ကောင်းတည်ဆောက်ဖို့ လွယ်လေလေဖြစ်ပါတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အလွန်ကိုတိုးတက်ကြီးမားလာတဲ့ ဈေးကွက်နဲ့ ပြင်းထန်အားကြီးတဲ့ အပြိုင်အ ဆိုင်တွေကား ပထမဆုံးအလုပ်ကောင်းရဖို့ဆိုတာက ပန်းခင်းလမ်းလျောက်ရသလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ရဲ့ အလုပ်ရခဲ့ပုံ အတွေ့အကြုံတွေကနေသင်ယူပါ။ ဒီအတွေ့အကြုံလေးတွေကလည်း အထောက်အကူပြု မယ်လို့ မျော်လင့်ပါတယ်။ စူးစိုက်နှစ်မြုတ်လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကြံခိုင်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ကွန်ရက် စသော အချက်များကိုအမမြဲသတိရပါ။\nTed Patrick Boglosa ဆိုသူကတော့ ရနျကုနျအခွစေိုကျ အမြားနှငျ့အတူပူးပေါငျးဆောငျရှကျသော ဈေးကှကျဆိုကျရာ ကုမ်ပဏီဖွဈတဲ့ Meridian Myanmar မှာ ဒီဇိုငျးနှငျ့ ထုတျလုပျရေးပိုငျးမှာ စီစဉျညှနျကွား သူအနဖွေငျ့ အလုပျလုပျနသေူတဈဦးပါ။ Ted က သူရဲ့ပထမဦးဆုံး ဘယျလိုအလုပျရခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အတှေ့ အကွုံကိုတှကေို Whynee ကနပွေီး မြှဝသှေားမှာဖွဈပါတယျ။\nကြှနျတျောအခု အသကျ၃၀ပါ။ ကြှနျတျောရခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအလုပျကို ဘယျလိုရခဲ့တဲ့အကွောငျးကို ပွောရရငျ တကယျကိုရီမိပါတယျ။ ရီစရာကောငျးတဲ့ အရာတော့မဟုတျပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ ဒီလမျးကွောငျးပျေါမှာ ကွိုးစားလလေ့ာ သငျယူခဲ့ပုံကိုပွနျမွငျပွီး ကနြေပျပီတိဖွဈရပါတယျ။ လှနျခဲ့တဲ့ ဆယျနှဈ၊ ဖိလဈပိုငျနိုငျငံရဲ့ Cebu ကြှနျးမှာတုနျးက အခြိနျတှကေို ပွနျသှားလိုကျရအောငျ။\nကြှနျတျော ၂၀၀၈တုနျးက Sky Cable (Cebu Branch)မှာ ကြှနျတျောအလုပျသငျကိုပွီးအောငျ ကွိုးစားနခေဲ့ပါတယျ။ Intenational Academy of film and Television (IAFT) မှာ ပညာသငျနတေုနျး အခြိနျတှအေမြားကွီးပေးခဲ့ရတယျ။ ပွီးတော့ ကြှနျတျော သငျတနျးအောငျမွငျဖို့အတှကျ အလုပျသငျပွီး မွောကျကွောငျး လကျမှတျရေးထိုးပမေဲ့ ဆရာရှိခဲ့တယျ။ ကြှနျတျောရဲ့ ဆရာMrs Glynda Descatan လညျး ကပဲ ကြှနျတျောကို IAFT ကိုမိတျဆကျပေးခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပွငျ သူကပဲ ရုပျရှငျရိုကျကူးရေး ပညာရပျကိုဆကျ လကျလလေ့ာဖို့ အားပေးခဲ့တယျ။ ဒီကြှနျတျောရဲ့ အိပျမကျကို ဆကျလကျဖျောဆောငျဖို့အတှကျ ကြှနျတျော တက်ကသိုလျကနေ လေးခုမွောကျဘာသာရပျကို လလေ့ာနတေုနျးရပျနားခဲ့ရတယျ။ အလုပျသငျလဲပွီး၊ IAFT ကလဲ ရုပျရှငျရိုကျကူးရေး diploma ရပွီးတဲ့နောကျ ကြှနျတျောစီစဉျညှနျကွားသူနှငျ့ ထုတျလုပျသူအဖွငျ့ ဖိလဈပိုငျနိုငျငံရဲ့ အကွီးမားဆုံးသော ကွေးနနျးသုံးရုပျမွငျသံကွား ကုမ်ပဏီ Sky Cable မှာ ပထမဆုံးအလုပျ ကို ရရှိခဲ့ပါတယျ။\nကြှနျတျောပထမဆုံး အလုပျရခဲ့ပုံကတဆငျ့ ဒီအဓိကသုံးခကျြကို ဖျောပွခငျြပါတယျ။\n၁။ စူးစိုကျနှဈမွုတျလုပျကိုငျခွငျးနှငျ့ စိတျဓာတျကွံခိုငျခွငျး\nကြှနျတျောတို့အယောကျစီတိုငျးမှာ အိမျမကျတှရှေိကွမှာပါ။ ဖြျောဖွရေေးဆိုငျရာ လုပျငနျးခှငျ မှာ အလုပျလုပျကိုငျဖို့ဆိုတာက ကြှနျတျောရဲ့အိမျမကျပါ။ တက်ကသိုလျက ထှကျလိုကျတုနျးက အခွအေနဆေိုး တှရှေိခဲ့သျောလညျး တဈဖကျမှာ ကြှနျတျာအိမျမကျပနျးတိုငျအတှကျ စူးစိုကျနှဈမွုတျအားစိုကျနိုငျတဲ့ အခှငျ့အ ရေးကိုရရှိခဲ့ပါတယျ။ ကြှနျတျောရဲ့ အိမျမကျတှေ အကောငျအထညျပျေါလာဖို့အတှကျ စိတျဓာတျကွံခိုငျစှာ ဆုံးဖွတျခကျြပွီး ဒီလမျးကိုပဲ ရဲ့ဝံ့စှာဆကျလကျလြောကျလာခဲ့ပါတယျ။\nကြှမျးကငျြမှုတညျဆောကျခွငျးဆိုတာက မိမိရဲ့အိမျမကျနှငျ့ ပနျးတိုငျတှအေတှကျ လိုအပျ ခကျြမြားကို တဈဆငျ့ခွငျးတညျဆောကျခွငျးဖွဈပါတယျ။ ကြှနျတျောတို့ တာဝနျကမြားကနေ လိုအပျတဲ့\nအရညျအခငျြးတှကေို ကြှမျးကငျြအောငျတညျဆောကျလာနိုငျမှာပါ။ အခြိနျနဲ့ အလအေ့ကငျြ့မြားကလညျး ကြှနျတျောတို့ရဲ့ ပွညျစုံသောကြှမျးကငျြခွငျးကိုရရှိအောငျ ပံ့ပိုးပေးမှာပါ။\nအနာဂတျမြားအခြိတျအဆကျပွနျလုပျနိုငျမဲ့ ပတျဝနျးကငျြကှနျရကျတဈခုကိုရယူပါ။ ကြှနျ တျောတို့ ကိုယျ့အလုပျကို အကောငျးဆုံး လုပျနိုငျသျောညားလညျး ကြှနျတျောတို့ရဲ့ စှမျးရညျတှကေို သူတဈ ပါးမသိတဲ့အခါမှာ ကြှနျတျောတို့ရဲ့ အိမျမကျတှကေို အကောငျအထညျမဖျောနိုငျပါဘူး။ စကားဝိုငျးတှေ၊ တှဆေုံ့ပှဲတှေ၊ အစညျအဝေးတှပေါဝငျတကျရောကျပါ။ ပညာရှငျမြားနှငျ့ တှဆေုံ့မိတျဖှဲ့ပါ။ ကြှနျတျောတို့ အသိမိတျဆှမြေားလလေေ ကှနျရကျကောငျးတညျဆောကျဖို့ လှယျလလေဖွေဈပါတယျ။\nမွနျမာနိုငျငံရဲ့ အလှနျကိုတိုးတကျကွီးမားလာတဲ့ ဈေးကှကျနဲ့ ပွငျးထနျအားကွီးတဲ့ အပွိုငျအ ဆိုငျတှကေား ပထမဆုံးအလုပျကောငျးရဖို့ဆိုတာက ပနျးခငျးလမျးလြောကျရသလိုမဟုတျပါဘူး။ ကြှနျတျော ရဲ့ အလုပျရခဲ့ပုံ အတှအေ့ကွုံတှကေနသေငျယူပါ။ ဒီအတှအေ့ကွုံလေးတှကေလညျး အထောကျအကူပွု မယျလို့ မြျောလငျ့ပါတယျ။ စူးစိုကျနှဈမွုတျလုပျဆောငျခွငျး၊ စိတျဓာတျကွံခိုငျခွငျး၊ ကြှမျးကငျြမှု၊ ကှနျရကျ စသော အခကျြမြားကိုအမမွဲသတိရပါ။\nTed Patrick Boglosa is the Director of Design and Production with Meridian Myanmar,aYangon based, collaborative, full 360º marketing company based in Yangon. Ted shares with Wynee his experience in getting his first job:\nI’m currently 30 and looking back on how I got my first job makes my lips curl intoasmall smile – not that its funny, but it’saheartwarming feeling to see how far I’ve gone in this professional journey. Let’s travel back, 10 years ago, to the Philippines, in the island of Cebu…\nIn 2008 I was finishing my internship with SkyCable (Cebu Branch). I needed to put in the hours and have my supervisor sign my internship card asarequirement to graduate from the filmmaking course that I was in at the International Academy of Film and Television (IAFT). My supervisor, Mrs. Glynda Descuatan, introduced me to IAFT and encouraged me to pursue filmmaking. To pursue this dream, I had to drop out of university while doing my fourth college major. After my internship and getting my international diploma in filmmaking from IAFT, I landed my first job asadirector/producer for SkyCable, Philippine’s biggest cable TV provider.\nAsking myself again, “how I got my first job”, I can break it down into three points:\nDedication and Determination – we all have dreams and it was my dream to to work in the entertainment industry. Even though I would have to risk leaving university, I took the chance and became dedicated to my goal. I was determined to achieve my dreams and pursued the route which could lead me there.\nSkill Structuring – skill structuring is the legwork to build capacities needed by you to reach your dreams and goals! Through skill structuring, you will see positive development in your capacity to undertake the work required of you and through time and practice, you get to hone your skill to perfection.\nNetwork Building – build the professional network that you can leverage in the future! You could be the best in what you do but if you don’t know anybody or nobody knows you or your skills, you wouldn’t be able to reach your dreams! Attend networking meetups, join conferences, conventions, talks – put yourself out there and meet industry professionals! The more people you know, the easier it is.\nWith Myanmar’s market growing bigger and bigger and competition getting tougher and tougher, landing your first job might not beawalk in the part. But do consider my own reflection of how I was able to land my first job and I hope this helps you land yours. Always remember: Dedication, Determination, Skills, Network!\nPWC Publishes Report on Doing Business in Yangon 2018


ထိနျးမရတော့ပါ – My Blog\nဒျေါမိမိတဈယောကျ မိုးအေးအေးနဲ့ကုတငျပျေါမှာ ဖုနျးလြောကျပှတျနသေညျ။ အမှတျမထငျ အပွာစာပမြေားစုစညျးရာထဲ ဝငျကွညျ့လိုကျမိပွီး ဇာတျလမျးတဈပုဒျကို ဖတျမိလိုကျသညျ။ ဇာတျလမျးက ရုံးတဈရုံးကို အခွခေံပွီးယောကျြားနဲ့ မိနျးမနမျးစုပျယကျတာတှေ ကိုငျတှယျပှတျသပျတာ တှေ တနျဆာကိုစုပျယကျတာတှေ နညျးပေါငျးစုံနဲ့ ကာမစပျယှကျတာတှကေို ပဈပဈနှဈနှဈ သုံးနှုံးရေးထားတာ ဖတျရသညျ။ စာရေးသူရဲ့ ရေးသားမှုက ဆှဲဆောငျမှုရှိလှနျးလို့ ဆကျဖတျရငျး စောကျစိထဲကယာပွီးပွီးသှားလို့ ထမီပျေါကနေ စောကျစိကိုဖိပွီး ကာမအရသာကို ခံစားလိုကျရသညျ။\nအထကျတနျးပွ အပြိုကွီးဆရာမ ဒျေါမိမိတဈယောကျ ခါတိုငျးစိတျထလို့ အာသာဖွတောထကျ ပိုကောငျးပါလားလို့ တှေးနမေိသညျ။ အသကျ ၃၀ သာရှိသေးတဲ့ အပြိုကွီးဆိုပမေဲ့ သှေးနဲ့ကိုယျသားနဲ့ကိုယျမို့ ကာမအရသာကိုတော့ ခံစားမွဲဖွဈသညျ။ ဇာတျလမျးကို ဆကျဖတျရငျးထမီထဲ လကျလြှိုကာ စောကျဖုတျကိုဖှဖှလေးပှတျရငျး ဖီးလျဆကျယူလိုကျသညျ။ ဇာတျလမျးကလညျး ခပျကွမျးကွမျး ဖှဲ့နှဲ့ပုံကလညျး ကောငျးလှနျလို့ စိတျတှအေကွှဆုံးဖွဈနရေသညျ။\n“ဆရာမ-” ဆရာမနဲ့ချေါသံကွားမှ သူအခြိနျပိုသငျပေးဘို့ ချေါထားတဲ့ဝလေငျးကို သတိရသှားလို့ ထမီးဝတျကာ တံခါးသှားဖှငျ့ ပေးလိုကျသညျ။ ပွနျအလှညျ့မှာတော့ ဆရာမထမီမှာ ကှကျနတောကို ဝလေငျးမွငျသှားပွီး ထူးဆနျးနသေညျ။ ဆရာမစိတျပါပွီး ကှကျနတော ဘာကွောငျ့ပါလိမျ့လို့လညျး တှေးမိလိုကျသညျ။ စာသငျတော့လညျး ဆရာမအသံက တုနျပွီးခွောကျကပျနသေညျ။ မကျြလုံးကလညျး ခါတိုငျးနဲ့မတူဘဲ ဆငျးနသေညျ။ ဝလေငျးစာသငျနတောကို စိတျမရောကျဘဲ ဆရာမအကွောငျးဘဲ စဉျးစားနေ မိသညျ။ ဒါကွောငျ့… “ဆရာမ–ဘာဖွဈနလေို့လဲ– သားကိုစာသငျတာ–ဒီနတေ့မြိုးကွီးဘဲ” လို့ပွောတော့ မိမိသူပွောငျးလဲနတော ကို ဝလေငျးသိပါလားဆို လနျ့သှားတုံး တဆကျတညျးဝလေငျးက… “ဆရာမထမီနောကျမှာလညျး ကှကျနတေယျ” ပွောလိုကျလို့ မကျြနှာကွီးနီရဲသှားတော့သညျ။\n“ဆရာမခဈြသူရောကျနရေငျလညျး သားပွနျလိုကျမယျ” လို့ဆကျပွောတော့ ပိုဆိုးကုနျတော့သညျ။ “ဟငျ့အငျး ဆရာမမှာ–ခဈြသူမ ရှိဘူး” လို့ခကျြခငျြးပွနျပွောလိုကျသညျ။ ဒါမဲ့ သူအဲ့လိုပွောပွီးခနအကွာ ဒီကောငျလေး ငါစိတျကွှနလေို့ အရညျထှကျပွီးကှကျနေ တာကို သိပါလားလို့တှေးမိပွီး ရှကျနတေော့သညျ။“ကဲ မငျးကွညျ့ရတာလညျး စာထဲစိတျမပါသလိုဘဲ ဒီနဒေ့ါလောကျဘဲပေါ့နျော” ပွောအပွီးဝလေငျးစာအုပျတှထေဲ့နတေုံး မိုးက သဲသဲမဲမဲရှာခလြာတော့သညျ။ “မိုးတိတျမှဘဲ ပွနျတော့” လို့ပွောပွီး မိမိအိမျသာ ထဲသှားပွီး စောကျဖုတျကို ရဆေေးလိုကျသညျ။ ဝလေငျးဧညျ့ခနျးဆကျတီမှာ ထိုငျပွီးဂိမျးဆော့နသေညျ။ မိမိလညျး ခပျတညျတညျနဲ့ သူမကျြနှာခငျြးဆိုငျမှာ ထိုငျပွီးအပွာစာပထေဲက နောကျတဈပုဒျကို ဆကျဖတျဖို့ဖှငျ့လိုကျသညျ။ ခဈြတဲ့ဆရာမဆိုတဲ့ ခေါငျးစဉျဖွဈ ပွီး တပညျ့နဲ့ဆရာမ အပွာဇာတျလမျးဖွဈနသေညျ။ သူဒငျ့ဖွငျ့ ဇာတျလမျးကိုပွောငျးဘို့ လုပျပမေဲ့ စာသားက ဆှဲဆောငျနလေို့မ ပွောငျးဘဲ ဆကျဖတျနမေိသညျ။ ပေါငျခွံမှာ နှေးကနဲစီကလြာတာသိလိုကျပွီး စောကျစိကကွငျလာသညျ။ သူထိမျးမရဘဲ ခန်ဓာကိုယျ တှနျ့လိနျကာ အငျးဟငျးဆို ညီးမိလိုကျသညျ။ ဝလေငျးမကျြလုံးက သူဆီရောကျလာပွီး ကွညျ့တဲ့အကွညျ့က သူဖီးလျတကျသှား တယျဆိုတာ သိတဲ့ပုံရပွီး ထလာကာ.. “ဆရာမရယျ သားသိတယျ”\nဆိုပွီးဆှဲထူကာ ဖကျထားသညျ။ မိမိလညျး ကာမအရှိနျမကုနျသေးဘဲ ဝလေငျးဖကျထားတာကိုက တမြိုးပိုကောငျးနရှောသညျ။ ဝေ လငျးက မိမိနှုတျခမျးလေးကို ဖှဖှလေးစုပျနမျးတော့ မိမိနှုတျခမျးလေးတဆတျဆတျတုနျနရှောသညျ။ ဝလေငျးပုဆိုးအောကျက တောငျလာတဲ့လီးက ပေါငျခှမှာလာထောကျပွနျတော့ မိမိဒူးပငျမခိုငျတော့လို့ ဝလေငျးကို အတငျးပွနျဖကျထားရသညျ။ တကိုယျလုံး တုံရီနရေငျး အသံတုနျတုနျနဲ့.. “သားရယျ ဧညျ့ခနျးထဲမှာကှာ” လို့ပွောတော့ ဝလေငျးကခါးကနဖေကျပွီး အိပျခနျးထဲချေါသှားသညျ။ အခနျးထဲရောကျတော့လညျး ဖကျပွီးနှုတျခမျးကို နမျးပွနျသညျ။ ဝလေငျးကနမျးရငျး မိမိထမီးကို ဖွခြှေတျလိုကျလို့မိမိလနျ့သှား ပွီး… “သားကလဲကှာ” ဆိုပွနျကောကျတော့ ခွနေဲ့နငျးထားကာ ပွနျဆှဲထူသညျ။ မိမိတကိုယျလုံးထူပူသှားပွီး ကျဖေုတျကို လကျနဲ့ အုပျထားသညျ။ ဝလေငျးက နမျးနရေငျးကုတငျဆီကို တှနျးပို့ကာ ကုတငျစောငျးမှာ တှနျးလှဲပွီး တကျခှသလိုအနအေထားနဲ့ နှုတျခမျး ကို ဆကျနမျးနသေညျ။ မိမိကတဈခကျြခကျြ ပွနျစုပျနမျးနသေညျ။ ဝငျေးလငျးက အိမိအကြီကွယျသီးတှကေို ဖွုတျပွီးနို့တှကေို စို့ ပေးနပွေနျသညျ။\n“အားလားလားသားရယျ–တို့ခေါငျးတှမေူးလာပွီ-ရှီး-အို” နဲ့ညီးနတေုံးဝလေငျးက စောကျဖုတျကို ကုနျးယကျပွနျသညျ။ “အီး-မ လုပျနဲ့-မလုပျနဲ့” လို့မိမိကတာပမေဲ့မရပါ။ ဝလေငျးလြာက စောကျဖုတျပျေါမှာ အထကျအောကျ စုံခြီဆနျခြီပွေးလှားနသေညျ။ “အီး ဟီး–အရမျးဆိုးတယျကှာ- ဆရာမကွောကျတယျ–အီး” နဲ့ပွောနတေုံးဝလေငျးလကျက နို့သီးခေါငျးလေးနှဈကို ကိုငျကစားပေးနပွေ နိသညျ။ မိမိတအားကို ကောငျးနပွေီးခေါငျးကို ခါယမျးနရှောတာ ဆံပငျတှတေောငျ ရှုပျထှေးကုနျလာသညျ။ ကာမပနျးတိုငျဆီ ရောကျတိုငျး ကော့ကော့ပေးရငျး တရှီးရှီးနဲ့ညီးနရှောသညျ။ မကျြနှာကနီရဲပွီး အဆီပွနျနရှောသညျ။“တျောပွီတျောပွီ–တို့-တအား မောနပွေီ” ပွောမှဝလေငျးရပျလိုကျသညျ။ မိမိမကျြစိမှိတျကာ နဖူးပျေါလကျတငျပွီး တအငျးအငျးတိုးတိုးလေး ညီးနသေညျ။ ဝေ လငျးကတော့ သူဆရာမစောကျဖုတျကွီးကို မကျြတောငျမခတျဘဲ ကွညျ့နသေညျ။ စောကျမှေးပါးပါးလေးအောကျက စောကျစိလေး က သေးပမေဲ့ ပွူထကျနလေို့ သှူုဆရာမလကျနဲ့ အာသာဖွနေတောမနဲပါလားလို့ တှေးနသေညျ။ စောကျဖုတျဘေး နှုတျခမျးသားပါး ပါလေးကွားမှာ အရညျတှနေဲ့ လဲ့နတေဲ့အတှငျးသား ပနျနုရောငျနဲ့အနီရောနတေဲ့ အသားနုလေးတှဖွေဈသညျ။ မိမိအမောဖွပွေီးမှ သူစောကျဖုတျကို ဝလေငျးကွညျ့နတေော့မှာဘဲဆိုတဲ့ အသိဝငျပွီးလကျနဲ့လှမျးဖုံးကာ မကျြလုံးဖှငျ့ကွညျ့တော့ ဝလေငျးကပွုံးပွီး….\n“ဖုံးမနပေါနဲ့ ဆရာမရယျ– သာသခြော- ကွညျ့ပွီးသှားပွီ” လို့ပွောသညျ။ မိမိကလူဆိုလေးဆိုထထိုငျပွီး ဖကျလိုကျသညျ။ ပုဆိုး အောကျကနတေောငျနတေဲ့ ဝလေငျးလီးက မိမိပါးဘေးကို လာထောကျနသေညျ။ “ဒီတခါ–ဆရာမကွညျ့အလှညျ့” ဆိုပွောပွီးဝေ လငျးပုဆိုးကို ဖွခေလြိုကျသညျ။ ဒဈပွဲပွဲကွီးနဲ့ ဝလေငျးလီးတုတျတုတျကွီးကို မိမိတှလေို့ကျသညျ။ သူတို့နှဈဦးရဲ့ ရငျနှီးခငျမငျမှုက ခါတိုငျးထကျပိုသှားသညျ။ မိမိက သူဖတျဖူးတဲ့ အပွာဇာတျလမျးထဲကအတိုငျး ဝလေငျးလီးကို ငုံစုပျပေးလိုကျတော့သညျ။ “ကနျတော့နျော ဆရာမ” လို့ ဝလေငျးကပွောတော့ ကိစ်စမရှိ ကွောငျး မိမိကလကျကာပွကာ ဆကျစုပျပေးနသေညျ။ ဇာတျလမျးထဲ ကပါသလို လီးထိပျကို လြာနဲ့ထိုးလိုကျ လီးကို နှုတျခမျးနဲ့ညှပျဆှဲလိုကျ လုပျတော့ ဝလေငျးခါးကော့ ခွဖြေားထောကျကာ ညီးသံထှကျ လာသညျ။ ဒါကို မိမိကသဘောကပြွီး သူအပွာစာဖတျခဲ့တဲ့အကြိုးဆိုပွီး တှေးမိကာ ဆကျစုပျပေးနသေညျ။ ဝလေငျးစိတျတအား ပါလာပွီး…\n“လိုးခငျြတယျ–ဆရာရယျ” ဆိုတော့ “သားကလညျးကှာ–အဲ့လိုကွီးမပွောနဲ့လေ” လို့ပွောပွီးဝလေငျးဗိုကျကို ခေါငျးစောငျးကပျ ကာ ဖကျထားသညျ။ ပွီး.. “သား–ဆရာမအဲ့လောကျထိ–မစှနျ့စားရဲဘူးကှာ” လို့ပွောသညျ။ ဝလေငျးက.. “သား–အပွငျမှာပွီးမှာ ပါ” ဆိုတော့မိမိက.. “အဲ့ဒါမဟုတျဘူး– ဆရာမနဲ့တပညျ့–မသငျ့တျောဘူး ထငျလို့ပါ” ပွောသညျ။ ဝလေငျးလညျး တအားတငျနေ ပွီးမို့… “ဆရာမနဲ့– သားနှဈယောကျထဲ–သိတာဘဲဗြာ” လို့ပွောသညျ။ မိမိက ပွုံးပွီး… “သားနှုတျလုံမယျပေါ့လေ” လို့ဆကျ ပွောသညျ။ ဝလေငျးခေါငျးညိမျ့ပွတော့ ဝလေငျးကိုယျကွီးကို အတငျးဖွဈညှဈပွီး သဘောသဘောဆိုကာ ကုတငျစောငျးမှာဘဲ ပကျလကျလှနျအိပျခလြိုကျသညျ။ အပွာဇာတျလမျးထဲက ကုတငျစောငျးမှာ သိပျကောငျးတယျဆိုတာကို မိမိသတိရလိုကျသညျ။ ဝေ လငျးက ဒူးနှဈဖကျကို လကျနဲ့ဆှဲမွှောကျတော့မိမိက…“ဖွေးဖွေးတော့လုပျနျော– ဒါတို့အတှကျ– first timeမို့ပါ” လို့ပွောသညျ။ ဝလေငျးကလီးကို စောကျဖုတျဝမှာတပွေီ့း ဖွေးဖွေးလေးထိုးသှငျးနသေညျ။ ဒဈကြှံဝငျအပွီးမိမိ ဆီက… “အီးဟီး-သားရယျ– ဖွေးဖွေး” ဆိုလကျနဲ့တားထားသညျ။ ဗွဈကနဲဝငျသှားတော့ မိမိစောကျဖုတျကယားပွီး… “အမလေး” ဆိုတဈခကျြအျောကာတှနျ့ သှားသညျ။ လကျနဲ့တောငျ ထဲ့အဆောငျမခံဘူးတဲ့ မိမိတဈယောကျ သူ့စောကျဖုတျကငျြးကငျြးလေးထဲ လီးတဈခြောငျးလုံ အပွညျ့ ဝငျတော့နဲနဲတော့ နာသလိုခံစားရလိုကျသညျ။ ပွညျနှကျနပေါလားဆိုတဲ့ အသိဝငျနတေုံး ဘှတျဘှတျဘှတျနဲ့အဆောငျ့ခံရ တော့သညျ။\n“အီး–အီး–အိုး”နဲ့အံကွိတျရငျး မိမိကောငျးသလိုရှိလာသညျ။ လီးဒဈလုံးကွီးရဲ့ စောကျဖုတျအတှငျးသားတှကေို ပှတျဆှဲတဲ့ အထိအတှကွေ့ောငျ့ သူတကိုယျလုံးကွငျပွီး အထှဋျအထိပျရောကျသှားခဲ့သညျ။ “အီး–အီးဟီး–ကောငျးလိုကျတာကှာ” ဆိုတ ဆတျဆတျတုံနရှောသညျ။ ဝလေငျးက မနားတမျတဘှတျဘှတျနဲ့ ဆကျတိုကျဆောငျ့နလေသေညျ။ “အီး–သားရယျ-တို့ကောငျးနေ ပွနျပွီး–လုပျလုပျ-ဆောငျ့ပါ-လုပျပါ–လိုးပါကှာ” ဆိုအတားအဆီးမဲ့စကားတှေ ထှကျလာတော့သညျ။ မိမိကောငျးနတေုံး ဝလေငျး ကဗွှတျကနဲလီးကို ဆှဲထုတျကာဂှငျးထုရငျးလီး ရညျတှေ ပနျးထုတျနတေော့သညျ။ ဒါကိုမကျြလုံးလေးစငျးပွီး မိမိကွညျ့နရှောသညျ။ ပွီးမှ ဝလေငျးက သူ့ဆရာမအပျေါ မှောကျအိပျပွီးပါးတှကေို နမျးကာ… “လိုးအုံးမှာနျော” လို့ပွောတော့မိမိက… “တနကေုနျလိုး” လို့ရငျးရငျးနှီးနှီးပွနျပွောသညျ။\n“ကဲထအုံး–တို့ရှုးပေါကျပွီး–ရဆေေးအုံးမယျ”ျ လို့ ပွောပွီးထမီကိုကောကျကိုငျလို့ ဝလေငျးက ပွနျလုထားသညျ။ ဖငျပွောငျ ပွောငျနဲ့ ထှကျသှားတဲ့ သူ့ဆရာဖငျကိုကွညျ့ရငျး အတျောဂြောကောငျးပါလားလို့ တှေးမိလိုကျသေးသညျ။ ဝလေငျးလညျး ရဆေေး ပွီးပွနျလာရော မိမိက ဝလေငျးလီးကို လကျနဲ့ဖွဲကွညျ့ကာ… “မှိုကွီးအတိုငျးဘဲနျော”ျ လို့အပြိုဖမျြးလေးတဈယောကျလသေံနဲ့ ပွောလသေညျ။ ဝလေငျးက မိမိရဲ့အကြီနဲ့ ဘရာစီယာကိုပါ ခြှတျပေးပွီး သူ့စှပျကယျြပါခြှတျလိုကျသညျ။ “ဟခေု့န–သူပွီးတော့– လကျ့နဲ့လုပျတာ–ယောကျြားလေးတှေ–ဂှငျးထုတယျ–ဆိုတာလား” ဆိုပွုံးပွီးမေးသညျ။ ဝလေငျးက.. “ဟုတျတယ”ျ လို့ပွော ပွီး…. “မိနျးခလေးတှလေကျနဲ့ပှတျ– အာသာဖွတော ဘယျနရောလဲ ဆရာမ” အပွငျမှာမိုးကဝုနျးဒိုငျးကွဲလာပွနျသညျ။ ကုတငျပျေါ မှာ ခွစေငျးပွီးကားထိုငျနတေဲ့ ဝလေငျးပေါငျနှဈခုကွားကို မိမိက ဝငျတိုးထိုငျပွီးမှီထားသညျ။ ဝလေငျးလကျတှကေ မိမိကိုဖကျထား ရငျး နို့သီးခေါငျးလေးတှကေို လကျနဲ့ပစားပေးနသေညျ။\n“တို့ကို-သူဘယျနရောကိုငျကိုငျ–ကောငျးတယျ သိလားလို့” ဆရာမအပြိုကွီးက အပြိုပေါကျစလေးလို လသေံနဲ့ပွောနလေေ သညျ။ သူလကျနောကျပွနျနဲ့ ဝလေငျးလီးပြော့ကွီးကို ကိုငျစှ ပေးနသေေးသညျ။ပွီး.. “မငျးက–တို့ကိုဆရာမလို့–မချေါဘဲ မမလို့ဘဲ ချေါတော့နျော– တို့ကတော့ ကွိုကျသလိုချေါမယျ– ဟုတျပွီလား” ဆိုတော့ဝလေငျးက… “မမ–မမ–မမ” လို့ချေါတော့ အပြိုကွီး မိမိက… “ရှငျ့” ဆိုထူပွီးရီလိုကျကွသညျ။ ပွီးဝလေငျးရဲ့ ဘယျဘကျလကျမောငျးဘကျကနေ ခေါငျးတခွမျးစောငျးပွီး ဝလေငျးကို မိမိက ကဈဆငျဆှဲတော့သညျ။ ဝလေငျးက သူလြာလေးကို မိမိပါးစပျထဲထဲ့ပွီး လြာခွငျးကလိပေးလိုကျသညျ။ နိုသီးခေါငျးတှကေို စှ နတေဲ့လကျတဖကျကို မိမိပေါငျကွားဆီပို့ပွီး စောကျစိလေးကို ပှတျပေးလိုကျသညျ။\n“အို–ကလေးရယျ–မမအရမျးကောငျးတယျကှာ” လို့တိုးတိုးလေးပွောလာသညျ။ ဝလေငျးလီးလညျး မာစပွုနပွေီးဖွဈသညျ။ “ကလေးရယျ–မမဘာဂြာ–လိုခငျြတယျ” လို့တောငျ တောငျးဆိုလာတော့သညျ။ ဝလေငျးက လြာနဲ့ မိမိစောကျဖုတျအတှငျးသား လေးတှကေို ထိုးပေးလိုကျသညျ။ စောကျရညျအရညျခဲလေးက ဝလေငျးလြာမှာကပျပါသှားသညျ။ “အို–မောငျရယျ–တအားကောငျး လှခညျြ့လာကှယျ–ခဈြတယျမောငျ” ဆိုခြှဲပဈတဲ့အသံလေးနဲ့ပွောလာသညျ။ ဝလေငျးက စောကျဖုတျဘေးသားလေး နှဈခုကို ပါးစပျထဲမွုပျပါလာအောငျ စုပျယူလိုကျသညျ။ “အူးရှီး–အားလားလား–မောငျက တအားတျောတာဘဲကှာ– တို့ကောငျး အောငျ လုပျပေးတတျတယျ– အငျးဟငျး” ဆိုမိမိဖငျကွီးကွှတကျလာသညျ။ မိမိက သူ့လကျနဲ့နို့အုံတှကေို ပှတျနလေို့ ဝလေငျး လကျနဲ့ လှမျးပှတျပေးလိုကျသညျ။ပွီး.. “မမ-ပွီးအောငျ မောငျစောကျစိကို လုပျပေးမယျ” ဆိုတော့.. “အငျး” လို့မိမိက ပွနျပွောသညျ။ ဝလေငျးက လြာနဲ့စောကျစိထိတယျဆိုယုံဘဲထိပွီး ဝိုကျယကျပေးလိုကျသညျ။ မိမိရငျဘတျကွီး မောကျလာလိုကျ ပွနျကွသှားလိုကျဖွဈနသေလို ဗိုကျကလညျး ဖေါငျးလာလိုကျပွနျ ခပျြသှားလိုကျနဲ့ ခါရမျးနတေော့သညျ။\n“မောငျရယျ–ကောငျးလိုကျတာ-တို့အရမျးကောငျးတယျ မောငျရယျ-ရှီး–ကြှတျကြှတျ” နဲ့ဆကျတိုကျညီးရငျးပွောနသေညျ။ မိမိခွေ တဖကျက လီးကွီးကို လိုကျစမျးပွီးပှတျနသေညျ။ “မောငျရေ–တို့ပွီးခငျြနပွေီကှာ–အတငျးဖိစုပျလိုကျ” လို့ပွောလာသညျ။ ဝေ လငျးလဲနှုတျခမျးကို စူပွီးစုပျပဈလိုကျသညျ။ “အူးရှီး-အမလေးလေး–အီး–အို့ဟိုး–ကောငျးလိုကျတာမောငျ” ဆိုမိမိကာမအရသာ ထူးကို ရသှားတော့သညျ။ စောကျဖုတျဝက အရညျတှထှေကျကလြာလို့ ဝလေငျးစုပျယူလိုကျသေးသညျ။ မိမိက ဝလေငျးကိုဆှဲဖကျ ပွီး ကိုယျပျေါတငျကာ ဖကျထားသညျ။ လီးကစောကျဖုတျဝမှာ တနေ့တောတာ ဝလေငျးထိုးသှငျးလိုကျသညျ။ လီးတဝကျလောကျ ဝငျနပွေီး မိမိမှိနျးနသေညျ။ “မောငျရယျ-တို့ပွီးနတော- မောငျ့လီးကွီးထိုးထဲ့တော့– ပိုကောငျးတယျ” လို့ပွောလိုကျသေးသညျ။ “မမ-အရညျတှတေအားထှကျတယျနျော” လို့ပွောလိုကျတော့…. “ကောငျးတာကိုမောငျရဲ့” လို့မိမိကပွနျပွောသညျ။\n“မောငျ–လိုးတော့လကှော” ဆိုပေါငျကားပွီးခွမွှေောကျပေးလိုကျသညျ။ “ရှမေိရေ-ရှမေိ” ရဆေိုလှလှဌေးချေါသံက မိမိအတှကျ ငှကျဆိုးထိုးတဲ့အသံလိုဖွဈနသေညျ။ မိမိက “ရှုး–တိုးတိုးနနေျော” အဝတျတှကေမနျးကတနျးဝတျပွီး အခနျးထဲက ပွေးထှကျသှား သညျ။ အဝတျအစားက ကပိုကရိုဖွဈသညျ့အပွငျ ဆံပငျတှလေညျး ပှနတောမွငျလို့ လှလှဌေးက မိမိကိုကွညျ့ပွီး အံ့အောသှား သညျ။ အမွဲတနျး သပျသပျရပျရပျနတေတျသညျ့မိမိကို လှလှဌေးထူစမျးနပွေီး… “ဟဲ့-နငျဘယျလိုပုံ ဖွဈနတောလဲဟ” လို့ပွော တော့ မိမိကိုယျ့ကိုယျကို မလုံဖွဈသှားသညျ။ အောကျပိုငျးမိုးရတှေစေိုနတေဲ့ လှလှဌေးက ခါတိုငျးလိုဘဲအပိုပါလာတဲ့ အဝတျတှလေဲ ဘို့ မိအိအိပျခနျးကိုဝငျလဲဘို့ လုပျတော့မိမိကဆှဲထားပွီး… “ဧညျ့သညျရောကျနလေို့” လို့ပွောလိုကျမိတော့သညျ။ လှလှဌေးက မကျြလုံးပွူးသှားပွီး… “ဟယျ–နငျစှံနပွေီကို-“ လို့ပွုံးရငျးပွောသညျ။ ပွီးလှလှဌေးရခြေိုးခနျးထဲသှားပွီး အဝတျလဲနသေညျ။ မိမိ ပထမတော့ ရှကျသှားပွီးနောကျပိုငျးမှ ဘီးအီးဒီတကျစဉျက သူတို့နှဈယောကျအပွနျအလှနျနမျးရှုံ့ပွီး ကဲခဲ့ကွတာဘဲဆိုပွီး စိတျဖွေ လိုကျသညျ။ သူတို့က ပွောမနာဆိုမနာ တဈယောကျအကွောငျး တဈယောကျသိသူမြားလညျး ဖွဈကွတာကိုတှေးပွီး စိတျသကျသာ ရာရသှားသညျ။ နောကျသူကလညျး အိမျထောငျကှဲမို့ နာလညျပွီး ရှကျစရာမရှိဘူးလို့ပါ တှေးလိုကျသညျ။ ရခြေိုးခနျးထဲက လှလှ ဌေးထှကျလာတော့..\n“မငျးက စိုပွတေဲ့ဘဝရောကျနပွေီပေါ့လေ–ငါကတော့ နပေူထဲ ခြောကျကပျနတေဲ့ဘဝပါ” လို့ညှိုးငယျစှာန ပွောလာသညျ။ ဒီလိုဆို တော့လညျး မိမိက လှလှဌေးကိုသနားသှားပွနျသညျ။ ပွီး “ငါ့ကို မိတျဆကျပေးလဟေယျ” လို့ဆိုပွီးပွောလာသညျ။ အဲ့ဒီကမြှ မိမိ က တပညျ့လေးဖွဈတဲ့အကွောငျးပွောပွလိုကျသညျ။ “နငျပွောတာနဲ့ငါတောငျ စိတျဝငျစားသှားပွီဟယျ” လို့ပွောလာသညျ။ လှလှ ဌေးက အိပျခနျးထဲဝငျတော့ မိမိမတားတော့ပါ။ ဝလေငျးတဈယောကျ ဧညျ့သညျလာတာကိုသိပွီး အဝတျတှပွေနျဝတျထားမယျ ထငျလိုကျသညျ။ သူတို့နှဈယောကျအခနျးထဲရောကျတော့ ဝလေငျးက ကုတငျပျေါမှာ လီးတောငျလကျြ ကိုယျတုံးလုံးနဲ့ထိုငျနသေညျ။ “ဟယျ-အမလေး” ဆိုလှလှဌေး ပွနျထှကျသှားသညျ။ မိမိလညျး ဝလေငျးကိုစိတျဆိုးရအခကျဖွဈသှားသညျ။ “ဟဲ့–တကဲ့ခြာတိတျ လေးဘဲနျော–” နငျတကယျတျောတယျ မိရယျ– မလှတျစနေဲ့သိလား-ရအောငျခြိတျထား” လို့တိုးတိုးလေးပွောသညျ။ ပွီး ရီကြဲကြဲ နဲ့… “ငါ့လဲပေးစားပါဟယျ” လို့ကြောငျးတုံးကအတိုငျးပွောသညျ။\n“နငျမနာလိုတော့မဖွဈနဲ့နျော–ငါတကယျပွောတာပါဟယျ” လို့ထပျပွောသညျ။ မိမိကသူ့ပါးစပျပေါကျကို ပိတျနိုငျအောငျ… “နငျ သဘောကရြငျလဲ သှားပွောကွညျ့” လို့ပွောလိုကျသညျ။ လှလှဌေးက ခနျးထဲဝငျသှားပွီး ခနအကွာပွနျထှကျလာသညျ။ပွီး.. “မငျး တပညျ့က-မငျးသဘောမပါရငျ– သူမနဘေူတဲ့-အလာကွီးနော– လိုကျပွောပါအုံး” လို့ပွောနသေညျ။ ဝလေငျးကလညျး စိတျထဲက နေ ယောကျြားလေးဘဲ မိနျးခလေးကစလာရငျ တှယျခငျြတာပေါ့လို့ပွောနသေညျ။ လှလှဌေးက.. “လာပွောပါအုံးဟယျ” ဆိုလကျ ဆှဲချေါလို့မိမိပါသှားသညျ။ အခနျးထဲရောကျတော့… “သား– ဒါဆရာမနဲ့သိပျခဈြတဲ့ သူငယျခငျြးဘဲ–သူနံမညျက လှလှဌေးတဲ့– သူက —မွို့ကဆရာမဘဲ–မငျးကို စိတျဝငျစားလို့တဲ့” လို့ပွောတော့ဝလေငျးက ငူတူတူပုံစံနဲ့… “မမခှငျ့ပွုတယျပေါ့” လို့ မေးသညျ။ မိမိက… “နပေေးလိုကျပါကှာ–တို့အပွငျကနေ စောငျ့ပေးမယျ” ဆိုတော့ ဝလေငျးလညျးအကှကျရသှားသညျ။ “နဆေို နမေယျလေ–ဒါမဲ့ ဆရာမပါ အခနျးထဲနရေမယျ” ဆိုဝလေငျးကပွောခလြိုကျသညျ။ လှလှဌေးက… “ရှမေိရယျ–မငျးခြာတိတျက လောဘကွီးတယျ ထငျတယျ” ဆိုရီပွီးပွောသညျ။ “ကဲပါ–ရှမေိရယျ-ကြောငျးတုံးကလိုပေါ့” လို့လှလှဌေးကပွောခလြိုကျသညျ။ ဝလေငျးက လီးတနျးလနျးနဲ့ထလာပွီး မိမိကိုဖကျကာ ကဈဆငျဆှဲတော့သညျ။ ပွီးဖငျလုံးအောကျကနခြေီပွီး မကာကုတငျဆီသှား တော့…\n“ဟိတျ–မနိုငိရငျ-ပွုတျကမြယျ–ခပြါမောငျရယျ” လို့လှတျကနဲထှကျသှားသညျ။ လှလှဌေးက… “အလဲ့–ရှမေိတို့ကတော့-မောငျ တှပေါတှေ-ဖွဈကုနျပါလား” ဆို ပွောတော့သညျ။ ဝလေငျးမိမိကုတငျပျေါလညျး ရောကျရောထမီကို အတငျဆှဲခြှတျပွီ ဘာဂြာထပျ ကိုငျပွနျသညျ။ “အူးဟီး–အမလေး-အီး” နဲ့ မိမိအတျောကောငျးသှားသညျ။ ဝလေငျးက ဘာဂြာကိုငျရငျး မိမိအကြီတှကေိုပါ ဆှဲ ခြှတျနသေညျ။ ပေါငျကိုအတငျးတှနျးရငျး မိမိမွငျအောငျစောကျဖုတျကို လြာနဲ့ယကျပွသညျ။ “တျောပွီ-ယားတယျမောငျရဲ့” လို့ပွော တော့ ပေါငျကို လကျနဲ့တှနျးထားမွဲနဲ့ ရပျပွီးလှလှဌေးကို… “ဟိုဆရာမ-အဝတျတှခြှေတျင်ျပွးလာခဲ့လေ” လို့ချေါလိုကျသညျ။ လှလှ ဌေးက ကြောငျးတုံးကအတိုငျး ဗရုတျကခြငျြစိတျနဲ့… “ဟုတျကဲ့ပါမောငျရဲ့” လို့ပွောလို့မိမိရီ နသေညျ။ လှလှဌေးက အဝတျတှလေဲ ခြှတျပွီးရော… “ကမြလှရဲ့လာမောငျ” ကိုယျကိုတပါတျလှညျ့ပွသညျ။ ပွီးကုတငျနားကိုလာပွီး မိမိနို့တှကေို ကုနျးစို့ပေးနသေညျ။ ဝလေငျးက မိမိကိုဘာဂြာဆကျမှုတျရငျး လှလှဌေးဖငျကွားက စောကျဖုတျကို လကျထိုးထဲမှပေေးလိုကျသညျ။\n“အူး-ဟေး မိရေ မငျးခြာတိတျက အလာကွီးဟ” ဆိုပွောသညျ။ “မောငျ-တို့အစကွေိ့မျးနပွေီ–ဌေးကို မှုတျပေးလိုကျပါ” လို့ ပွောသညျ။ အိမျထောငျကပြွီး သဘာရှိတဲ့ လှလှဌေးက ကိုယျတိုငျနရောခသြညျ။ ပကျလကျအနအေထားနဲ့ ဝလေငျးမကျြနှာနားသူ က ဖငျပေးခှသညျ။ မိမိကိုတော့ဝလေငျးလီးကို စုပျခိုငျးသညျ။ ပွီး “သားလေး–လြာဘဲထုတျထား–ငွိမျငွိမျနေ ဇကျနာသှားမှာစိုးလို့- တီခယျြဟာ တီခယျြလှုပျရှားမယျ” လို့ပွောသညျ။ပွီး လှလှဌေးကဖငျကို ခါကစားရငျး သူစောကျဖုတျကို ဝလေငျးလြာနဲ့ကို တိုငျ ပှတျသညျ။ မိမိကဝလေငျးလီးကို စုပျရငျး လှလှဌေးစောကျဖုတျကွီးနဲ့ ဝလေငျးလြာပှတျနတောကို စိုကျကွညျ့ရငျး ဖီးလျပိုတကျနရေ သညျ။ လှလှဌေးလညျး ဝလေငျးလြာနဲ့ စောကျဖုတျကိုထိလို့ ဖီးလျတကျကာ တအငျးအငျးနဲ့ညီးရငျး ဖငျကိုသှကျသှကျလေးခါ ကစား လာသညျ။ တခါတခါလှလှဌေးစောကျပတျက ဝလေငျးမကျြနှာကိုပှတျမိနသေညျ။ ဒါကွောငျ့ ဝလေငျး နှာခေါငျးနဖူးနဲ့ပါးတှမှော လှလှဌေးစောကျရညျတှေ ငပကြေံကုနျသညျ။ လှလှဌေးကလညျး သူ့သူငယျခငျြး ရှမေိလီးစုပျတာကို ကွညျ့ရငျး ဖီးလျအရမျး တကျနသေညျ။ ဝလေငျးလကျနှဈဖကျနဲ့ လှလှဌေးဖငျကိုမထားပွီး စောကျစိကို ပွှတျကနဲ ပွှတျကနဲ မွညျအောငျ စုပျလိုကျသညျ။\n“အမလေးလေး–ကောငျးလိုကျတာကလေးရယျ–တီခယျြပွီးသှားပွီ အုအူးအီး–တျောလိုကျတာကှာ” ဆိုခှဆငျးသှားသညျ။ ပွီး လှလှဌေးက… “မိမိကို. တလှညျ့စီစုပျပေးလိုကျမယျ” ဆိုဝလေငျးလီးကွီးကိုငုံလိုကျသညျ။ လီးတဝကျလောကျနေ အပျေါအောကျ နှုတျခမျးနဲ့ ညှပွီးဖွေးဖွေးခငျြးဆှဲ င်ျထုတျပေးလာသညျ။ ဝလေငျးက လှလှဌေးပုလှကေို ကွိုကျသှားသညျ။ ပွီး နောကျတဈခကျြပွနျငုံ တော့ လီးတဆုံး အာခေါငျအတှငျးထိ ထိုးထဲ့ထားသညျ။ ဝလေငျးလီးမှေးတှနေဲ့ လှလှဌေးနှာခေါငျးတောငျ ဖိမိနသေညျ။ ပွီး ဖွေးဖွေးခငျြ ဆှဲထုတျပေးလာတော့… “အူးဟူး–တီခယျြ-သားပွီးသှားလိမျ့မယျ” လို့တောငျ ဝလေငျးပွောလိုကျရသညျ။ “ကောငျးလားသား– -ပွီးခငျြလညျး–တီခယျြပါးစပျထဲမှာပွီးလိုကျ” လို့လှလှဌေးကပွောလို့ မိမိအံ့အောသှားသညျ။ လှလှဌေးက လီးရညျတောငျမွိုခမြယျတဲ့လား ဆိုတှေးပွီး ဝလေငျးတော့ သူ့ကိုစှဲသှားရငျ ဒုက်ခလို့ပူလိုကျမိသညျ။ ဒီတဈခကျြပွနျငုံရာမှာလညျး လှလှဌေးက အာခေါငျထဲထိ ထိုးသှငျးပွီး ပွနျအထုတျမှာ ဝလေငျးဘယျလိုမှ ထိမျးမရဘဲ လီးရညျတှအောခေါငျထဲ ပနျးထှကျသှား သညျ။ လှလှဌေးက အလငျြမှီပုံမပကျြမွိုခနြလေသေညျ။ မိမိက လှလှဌေးကိုကွညျ့ပွီး သူက အိမျထောငျကဘြူးခဲ့တာကိုးလို့ တှေး မိသညျ။ တဆတျဆတျတှနျ့ရငျး ကောငျနတေဲ့ ဝလေငျးကိုကွညျ့ရငျး မိမိဘေးကနလှေဲကာ သှားဖကျလိုကျသညျ။ လှလှဌေးက လီး ထဲကထှကျလာတဲ့ လကျကနျြလီးရညျကို လြာနဲ့သပျယူတော့…\n“အား–မရတော့ဘူး” ဆိုကုနျးထပွောသညျ။ ပွီး… “တျောပွီတီခယျြ-မထိနဲ့အရမျးယားတယျ- အရမျးလဲ ကောငျးတယျ” လို့ဝလေငျး ကပွောသညျ။ လှလှဌေးက ဝလေငျးအရှိနျမကသြေးတာမို့ ဝလေငျးနို့လေးတှကေို လြာနဲ့ထိုးယကျပေးရငျး ဝလေငျးကို အမောဖွေ ပေးနသေညျ။ မိမိက…“မောငျ–ဌေးစုပျတာ-တအားကောငျးလားဟငျ” .လို့မေးလိုကျသညျ။ ဝလေငျးက… “တကဲ့ပုလှေ expartဘဲ မမ” လို့ ပွောတော့မိမိက… “မငျးငါ့ခဈြကလေးကိုတော့–လုမသှားနဲ့နျော” လို့ပွောလိုကျတော့… “စိတျခပြါရှမေိရာ–ခနဘဲငှားမှာ ပါ” လို့ပွောရငျး မိမိနဲ့လှလှ ဌေးတို့ရီနကွေသညျ။ လှလှဌေးက ဝလေငျးတဈဖကျနခေေါငျးမော့ ပွီး ဝလေငျးကို ကဈဆငျဆှဲ နသေညျ။ ဝလေငျးအောကျနှုတျခမျးကို ပွုတျထှကျပါသှားလုမတတျ စုပျပွီး ဝလေငျးလြာကို သူ့လြာကွီးနဲ့ မြိုးစုံကလိပေးနသေညျ။ ဝလေငျးဆီက ညီးသံတောငျထှကျလာသညျ။ မိမိက သူတို့နမျးနတော ကိုကယျတခွမျးစောငျးကွညျ့ရငျ ဝလေငျးလီးပြော့ကွီးနဲ့ လီး မှေးတှကေို ပှတျဖှကစားပေးနသေညျ။ ဝလေငျးက အခုမှလှလှဌေး နဲ့ကဈဆငျရိုကျဖူးပွီး အတျောကြှမျးပါလားလို့ တှေးမိသညျ။ လှလှဌေးက သဝလေငျးပါးစပျနားကိုသူ့နို့ပို့ပွီး…\n“တီခယျြကို–နို့စို့ပေးအုံး” လို့ပွောလိုကျသညျ။ ဝလေငျးက တဈဖကျလှညျ့ပွီး လှလှဌေးနို့တှကေို စို့ပေးနသေညျ။ လှလှဌေး ညီး သံလေးထှကျလာပွီး ဝလေငျအောကျဖကျကို ရှကေ့ာ ပုလှကေိုငျပေးပွနျသညျ။ ပွီး… “မိ-ခုနကိုလုပျသလို–မငျးကလှုပျရှား ပေးလိုကျ” လို့ပွောလာလို့ မိမိတဈယောကျ ဝလေငျးမကျြနှာနား ဖငျပေးကာခှ တကျလိုကျသညျ။ ဝလေငျးက လြာလေးထုတျထား ပေးပွီး လှလှဌေးကဖငျကို လှုပျရမျူကာ စောကျပတျနဲ့လြာကို ပှတျတော့သညျ။ ဒီတခါ လှလှဌေးက အာဂေါငျထဲထိ မထညျ့ဘဲ ဒဈကို သာ စုပျလိုကျဒဈနားက အသားနုလေးထိသာ နှုတျခမျးနဲ့ဆောငျ့လိုကျလုပျပွီး လီးကွီးကို ဗိုကျပျေါလှနျခကြာ တဆတျဆတျနဲ့ မနာ့တ နာသှားနဲ့ ကိုကျနသေညျ။ လီးကပွနျတောငျလာပွီး ထောငျလာသညျ။ လှလှဌေးက ဂှငျးထုပေးနရေငျး.. “မိမိ–လာသူငယျခငျြး -မငျး အပျေါကနလေိုကျ” “အူးဟူးဟူး–အို–အီးဟီး” နဲ့မိမိငွိမျကသြှားတော့သညျ။ ကိုယျတိုငျလှုပျရှားပွီး ကိုယျ့စိတျကွိုကျသလိုလုပျယူ လိုကျရလို့ မိမိအရမျးကောငျးသှားသညျ။ သူငွိမျနရောကနေ ခါးကိုဝိုကျကာ လှညျ့မိနရေငျး စောကျဖုတျထဲက အယားမပွဘေဲ ကောငျးနသေညျ။ လှလှဌေးလညျး ဖငျကိုခါရငျး ဝလေငျးလြာနဲ့စောကျစိကို ထိမိလှနျးလို့ စောကျဖုတျတဈခုလုံးယားပွီးအရသာတှေ့ နရှောသညျ။\n“သားတီခယျြကို–ခုနလို–စုပျပဈလိုကျ” ဆိုဖငျကိုကွှပေးလိုကျသညျ။ ဝလေငျးကလညျး စောကျစိကို သူနှုတျခမျးထဲပါလာတဲ့အထိ ဖိ စုပျပဈလိုကျသညျ။ “အအ–အို–အီး-မလှတျနဲ့–အူး–ရှီး- ကောငျးလိုကျတာ ကလေးရယျ” ဆိုလှလှဌေးလညျး စောကျဖုတျကယား ပွီး အကွောတဈထောငျစိမျ့သှားရှာသညျ။ “အငျးဟငျး–မိ–ဖငျပွီးရငျ ကိုယျ့အလှညျ့ပေးအုံးကှာ” လို့လှမျးပွောသညျ။ မိမိလညျး ဘာဂြာအမှုတျခံရာကနေ လီးနားမှာသှားခှပွီး ဆောငျ့ခလြိုကျသညျ။ ဗွဈကနဲ နာကငျြမှုနဲ့ အကောငျးရောထှေးသှားသညျ။ မိမိက အတှအေ့ကွုံမရှိတော့ သူလုပျတတျသလိုဘဲ လှုပျရှားလိုကျသညျ။ လှလှဌေးက မိမိနရောကို ဝငျယူပွီး ဖငျကိုခါကာ စောကျပတျအ ယကျခံပွနျသညျ။ ဝလေငျးက ဘာမှမလှုပျရှားရပမေဲ့ လြာရောလီးရော အလုပျလုပျရနသေညျ။ မိမိစောကျရညျတှကေ ထိနျးမနိုငျ အောငျထှကျကလြာခဲ့သညျ။ ဆိုတောငျးဆိုလိုကျသညျ။,မိမိလညျး နှဈခြီဆကျတိုကျပွီးသှားပမေဲ့ အာမရသေး။ ဒါမဲ့လှလှဌေးကို အားနာပွီးဖယျပေးလိုကျသညျ။ ပွီးဝလေငျးဘေးမှာ လှဲအိပျကာဖကျ ပွီးနလေိုကျသညျ။ လှလှဌေးက ဝလေငျးပေါငျနှဈလုံးကို ဆှဲစိ လိုကျသညျ။ မိုပျေါထောငျနတေဲ့ ဝလေငျးလီးဒဈကွီးက ပိုတငျးပွီးကွီးလာသညျ။ ဒီအထာကိုသိတဲ့သူမို့ ပုံစံခလြိုကျခွငျးဖွဈသညျ။ ပွီးသူတကျခှကာ လီးကိုကိုငျပျွီး စောကျဖုတျဝမှာတပွေီ့း ဖွေးဖွေးခငျြး ထိုငျခသြှငျးလိုကျသညျ။\n“အူးဟီး–ထိလိုကျတာကှာ–အမလေး–ကလေးငွိမျငွိမျနေ –တီခယျြလိုးမယျ–မလှုပျနဲ့” ဆိုတဘှတျဘှတျနဲ့ဆောငျ့နတေော့သညျ။ မိမိက လှလှဌေးစောကျဖုတျကွီးထဲ လီးကွီးဝငျထှကျနတောကို ကွညျ့ရငျး စောကျစိလေးကို လကျနဲ့ ပှတျဖီးလျယူနလေသေညျ။ ပှတျနရေငျး ယားပွီးပွီးသှားပွနျလို့… “အအ-အား-အငျးအီး” ဆိုတှနျ့လိနျနပွေနျသညျ။ လှလှဌေးလညျး ဝလေငျးရဲ့လြာအစှမျးနဲ့ ခံစားတာမို့ ပွီးခငျြလာလို့ အတငျးဖိဆောငျ့ရငျး.. “အမလေးလေး–ကောငျးလိုကျတာကှာ” ဆိုဝလေငျးကိုယျပျေါမှောကျကလြာ တော့သညျ။ မိမိက သူတို့နှဈယောကျရဲ့ကိုယျလုံးကွီးတှကေို ပူဖကျခှပွီး စောကျဖုတျထဲကယားတဲ့အရှိနျကို ညှောငျ့ရငျး ဖီးလျယူနေ တော့လသေညျ။ သူရဲ့ ပထမဆုံး ကာမအတှအေ့ကွုံမှာပငျ 3some အတှအေ့ထိနဲ့ အရသာထူးကဲနရေတော့သညျ။\nဒေါ်မိမိတစ်ယောက် မိုးအေးအေးနဲ့ကုတင်ပေါ်မှာ ဖုန်းလျောက်ပွတ်နေသည်။ အမှတ်မထင် အပြာစာပေများစုစည်းရာထဲ ဝင်ကြည့်လိုက်မိပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်မိလိုက်သည်။ ဇာတ်လမ်းက ရုံးတစ်ရုံးကို အခြေခံပြီးယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမနမ်းစုပ်ယက်တာတွေ ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်တာ တွေ တန်ဆာကိုစုပ်ယက်တာတွေ နည်းပေါင်းစုံနဲ့ ကာမစပ်ယှက်တာတွေကို ပစ်ပစ်နှစ်နှစ် သုံးနှုံးရေးထားတာ ဖတ်ရသည်။ စာရေးသူရဲ့ ရေးသားမှုက ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလို့ ဆက်ဖတ်ရင်း စောက်စိထဲကယာပြီးပြီးသွားလို့ ထမီပေါ်ကနေ စောက်စိကိုဖိပြီး ကာမအရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။\nအထက်တန်းပြ အပျိုကြီးဆရာမ ဒေါ်မိမိတစ်ယောက် ခါတိုင်းစိတ်ထလို့ အာသာဖြေတာထက် ပိုကောင်းပါလားလို့ တွေးနေမိသည်။ အသက် ၃၀ သာရှိသေးတဲ့ အပျိုကြီးဆိုပေမဲ့ သွေးနဲ့ကိုယ်သားနဲ့ကိုယ်မို့ ကာမအရသာကိုတော့ ခံစားမြဲဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ဖတ်ရင်းထမီထဲ လက်လျှိုကာ စောက်ဖုတ်ကိုဖွဖွလေးပွတ်ရင်း ဖီးလ်ဆက်ယူလိုက်သည်။ ဇာတ်လမ်းကလည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖွဲ့နွဲ့ပုံကလည်း ကောင်းလွန်လို့ စိတ်တွေအကြွဆုံးဖြစ်နေရသည်။\n“ဆရာမ-” ဆရာမနဲ့ခေါ်သံကြားမှ သူအချိန်ပိုသင်ပေးဘို့ ခေါ်ထားတဲ့ဝေလင်းကို သတိရသွားလို့ ထမီးဝတ်ကာ တံခါးသွားဖွင့် ပေးလိုက်သည်။ ပြန်အလှည့်မှာတော့ ဆရာမထမီမှာ ကွက်နေတာကို ဝေလင်းမြင်သွားပြီး ထူးဆန်းနေသည်။ ဆရာမစိတ်ပါပြီး ကွက်နေတာ ဘာကြောင့်ပါလိမ့်လို့လည်း တွေးမိလိုက်သည်။ စာသင်တော့လည်း ဆရာမအသံက တုန်ပြီးခြောက်ကပ်နေသည်။ မျက်လုံးကလည်း ခါတိုင်းနဲ့မတူဘဲ ဆင်းနေသည်။ ဝေလင်းစာသင်နေတာကို စိတ်မရောက်ဘဲ ဆရာမအကြောင်းဘဲ စဉ်းစားနေ မိသည်။ ဒါကြောင့်… “ဆရာမ–ဘာဖြစ်နေလို့လဲ– သားကိုစာသင်တာ–ဒီနေ့တမျိုးကြီးဘဲ” လို့ပြောတော့ မိမိသူပြောင်းလဲနေတာ ကို ဝေလင်းသိပါလားဆို လန့်သွားတုံး တဆက်တည်းဝေလင်းက… “ဆရာမထမီနောက်မှာလည်း ကွက်နေတယ်” ပြောလိုက်လို့ မျက်နှာကြီးနီရဲသွားတော့သည်။\n“ဆရာမချစ်သူရောက်နေရင်လည်း သားပြန်လိုက်မယ်” လို့ဆက်ပြောတော့ ပိုဆိုးကုန်တော့သည်။ “ဟင့်အင်း ဆရာမမှာ–ချစ်သူမ ရှိဘူး” လို့ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။ ဒါမဲ့ သူအဲ့လိုပြောပြီးခနအကြာ ဒီကောင်လေး ငါစိတ်ကြွနေလို့ အရည်ထွက်ပြီးကွက်နေ တာကို သိပါလားလို့တွေးမိပြီး ရှက်နေတော့သည်။“ကဲ မင်းကြည့်ရတာလည်း စာထဲစိတ်မပါသလိုဘဲ ဒီနေ့ဒါလောက်ဘဲပေါ့နော်” ပြောအပြီးဝေလင်းစာအုပ်တွေထဲ့နေတုံး မိုးက သဲသဲမဲမဲရွာချလာတော့သည်။ “မိုးတိတ်မှဘဲ ပြန်တော့” လို့ပြောပြီး မိမိအိမ်သာ ထဲသွားပြီး စောက်ဖုတ်ကို ရေဆေးလိုက်သည်။ ဝေလင်းဧည့်ခန်းဆက်တီမှာ ထိုင်ပြီးဂိမ်းဆော့နေသည်။ မိမိလည်း ခပ်တည်တည်နဲ့ သူမျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်ပြီးအပြာစာပေထဲက နောက်တစ်ပုဒ်ကို ဆက်ဖတ်ဖို့ဖွင့်လိုက်သည်။ ချစ်တဲ့ဆရာမဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ဖြစ် ပြီး တပည့်နဲ့ဆရာမ အပြာဇာတ်လမ်းဖြစ်နေသည်။ သူဒင့်ဖြင့် ဇာတ်လမ်းကိုပြောင်းဘို့ လုပ်ပေမဲ့ စာသားက ဆွဲဆောင်နေလို့မ ပြောင်းဘဲ ဆက်ဖတ်နေမိသည်။ ပေါင်ခြံမှာ နွေးကနဲစီကျလာတာသိလိုက်ပြီး စောက်စိကကြင်လာသည်။ သူထိမ်းမရဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တွန့်လိန်ကာ အင်းဟင်းဆို ညီးမိလိုက်သည်။ ဝေလင်းမျက်လုံးက သူဆီရောက်လာပြီး ကြည့်တဲ့အကြည့်က သူဖီးလ်တက်သွား တယ်ဆိုတာ သိတဲ့ပုံရပြီး ထလာကာ.. “ဆရာမရယ် သားသိတယ်”\nဆိုပြီးဆွဲထူကာ ဖက်ထားသည်။ မိမိလည်း ကာမအရှိန်မကုန်သေးဘဲ ဝေလင်းဖက်ထားတာကိုက တမျိုးပိုကောင်းနေရှာသည်။ ဝေ လင်းက မိမိနှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွလေးစုပ်နမ်းတော့ မိမိနှုတ်ခမ်းလေးတဆတ်ဆတ်တုန်နေရှာသည်။ ဝေလင်းပုဆိုးအောက်က တောင်လာတဲ့လီးက ပေါင်ခွမှာလာထောက်ပြန်တော့ မိမိဒူးပင်မခိုင်တော့လို့ ဝေလင်းကို အတင်းပြန်ဖက်ထားရသည်။ တကိုယ်လုံး တုံရီနေရင်း အသံတုန်တုန်နဲ့.. “သားရယ် ဧည့်ခန်းထဲမှာကွာ” လို့ပြောတော့ ဝေလင်းကခါးကနေဖက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲခေါ်သွားသည်။ အခန်းထဲရောက်တော့လည်း ဖက်ပြီးနှုတ်ခမ်းကို နမ်းပြန်သည်။ ဝေလင်းကနမ်းရင်း မိမိထမီးကို ဖြေချွတ်လိုက်လို့မိမိလန့်သွား ပြီး… “သားကလဲကွာ” ဆိုပြန်ကောက်တော့ ခြေနဲ့နင်းထားကာ ပြန်ဆွဲထူသည်။ မိမိတကိုယ်လုံးထူပူသွားပြီး က်ဖေုတ်ကို လက်နဲ့ အုပ်ထားသည်။ ဝေလင်းက နမ်းနေရင်းကုတင်ဆီကို တွန်းပို့ကာ ကုတင်စောင်းမှာ တွန်းလှဲပြီး တက်ခွသလိုအနေအထားနဲ့ နှုတ်ခမ်း ကို ဆက်နမ်းနေသည်။ မိမိကတစ်ချက်ချက် ပြန်စုပ်နမ်းနေသည်။ ဝေင်းလင်းက အိမိအကျီကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ပြီးနို့တွေကို စို့ ပေးနေပြန်သည်။\n“အားလားလားသားရယ်–တို့ခေါင်းတွေမူးလာပြီ-ရွှီး-အို” နဲ့ညီးနေတုံးဝေလင်းက စောက်ဖုတ်ကို ကုန်းယက်ပြန်သည်။ “အီး-မ လုပ်နဲ့-မလုပ်နဲ့” လို့မိမိကတာပေမဲ့မရပါ။ ဝေလင်းလျာက စောက်ဖုတ်ပေါ်မှာ အထက်အောက် စုံချီဆန်ချီပြေးလွှားနေသည်။ “အီး ဟီး–အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ- ဆရာမကြောက်တယ်–အီး” နဲ့ပြောနေတုံးဝေလင်းလက်က နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ကို ကိုင်ကစားပေးနေပြ နိသည်။ မိမိတအားကို ကောင်းနေပြီးခေါင်းကို ခါယမ်းနေရှာတာ ဆံပင်တွေတောင် ရှုပ်ထွေးကုန်လာသည်။ ကာမပန်းတိုင်ဆီ ရောက်တိုင်း ကော့ကော့ပေးရင်း တရွှီးရွှီးနဲ့ညီးနေရှာသည်။ မျက်နှာကနီရဲပြီး အဆီပြန်နေရှာသည်။“တော်ပြီတော်ပြီ–တို့-တအား မောနေပြီ” ပြောမှဝေလင်းရပ်လိုက်သည်။ မိမိမျက်စိမှိတ်ကာ နဖူးပေါ်လက်တင်ပြီး တအင်းအင်းတိုးတိုးလေး ညီးနေသည်။ ဝေ လင်းကတော့ သူဆရာမစောက်ဖုတ်ကြီးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေသည်။ စောက်မွှေးပါးပါးလေးအောက်က စောက်စိလေး က သေးပေမဲ့ ပြူထက်နေလို့ သှူုဆရာမလက်နဲ့ အာသာဖြေနေတာမနဲပါလားလို့ တွေးနေသည်။ စောက်ဖုတ်ဘေး နှုတ်ခမ်းသားပါး ပါလေးကြားမှာ အရည်တွေနဲ့ လဲ့နေတဲ့အတွင်းသား ပန်နုရောင်နဲ့အနီရောနေတဲ့ အသားနုလေးတွေဖြစ်သည်။ မိမိအမောဖြေပြီးမှ သူစောက်ဖုတ်ကို ဝေလင်းကြည့်နေတော့မှာဘဲဆိုတဲ့ အသိဝင်ပြီးလက်နဲ့လှမ်းဖုံးကာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တော့ ဝေလင်းကပြုံးပြီး….\n“ဖုံးမနေပါနဲ့ ဆရာမရယ်– သာသေချာ- ကြည့်ပြီးသွားပြီ” လို့ပြောသည်။ မိမိကလူဆိုလေးဆိုထထိုင်ပြီး ဖက်လိုက်သည်။ ပုဆိုး အောက်ကနေတောင်နေတဲ့ ဝေလင်းလီးက မိမိပါးဘေးကို လာထောက်နေသည်။ “ဒီတခါ–ဆရာမကြည့်အလှည့်” ဆိုပြောပြီးဝေ လင်းပုဆိုးကို ဖြေချလိုက်သည်။ ဒစ်ပြဲပြဲကြီးနဲ့ ဝေလင်းလီးတုတ်တုတ်ကြီးကို မိမိတွေ့လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ရင်နှီးခင်မင်မှုက ခါတိုင်းထက်ပိုသွားသည်။ မိမိက သူဖတ်ဖူးတဲ့ အပြာဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်း ဝေလင်းလီးကို ငုံစုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။ “ကန်တော့နော် ဆရာမ” လို့ ဝေလင်းကပြောတော့ ကိစ္စမရှိ ကြောင်း မိမိကလက်ကာပြကာ ဆက်စုပ်ပေးနေသည်။ ဇာတ်လမ်းထဲ ကပါသလို လီးထိပ်ကို လျာနဲ့ထိုးလိုက် လီးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ညှပ်ဆွဲလိုက် လုပ်တော့ ဝေလင်းခါးကော့ ခြေဖျားထောက်ကာ ညီးသံထွက် လာသည်။ ဒါကို မိမိကသဘောကျပြီး သူအပြာစာဖတ်ခဲ့တဲ့အကျိုးဆိုပြီး တွေးမိကာ ဆက်စုပ်ပေးနေသည်။ ဝေလင်းစိတ်တအား ပါလာပြီး…\n“လိုးချင်တယ်–ဆရာရယ်” ဆိုတော့ “သားကလည်းကွာ–အဲ့လိုကြီးမပြောနဲ့လေ” လို့ပြောပြီးဝေလင်းဗိုက်ကို ခေါင်းစောင်းကပ် ကာ ဖက်ထားသည်။ ပြီး.. “သား–ဆရာမအဲ့လောက်ထိ–မစွန့်စားရဲဘူးကွာ” လို့ပြောသည်။ ဝေလင်းက.. “သား–အပြင်မှာပြီးမှာ ပါ” ဆိုတော့မိမိက.. “အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး– ဆရာမနဲ့တပည့်–မသင့်တော်ဘူး ထင်လို့ပါ” ပြောသည်။ ဝေလင်းလည်း တအားတင်နေ ပြီးမို့… “ဆရာမနဲ့– သားနှစ်ယောက်ထဲ–သိတာဘဲဗျာ” လို့ပြောသည်။ မိမိက ပြုံးပြီး… “သားနှုတ်လုံမယ်ပေါ့လေ” လို့ဆက် ပြောသည်။ ဝေလင်းခေါင်းညိမ့်ပြတော့ ဝေလင်းကိုယ်ကြီးကို အတင်းဖြစ်ညှစ်ပြီး သဘောသဘောဆိုကာ ကုတင်စောင်းမှာဘဲ ပက်လက်လှန်အိပ်ချလိုက်သည်။ အပြာဇာတ်လမ်းထဲက ကုတင်စောင်းမှာ သိပ်ကောင်းတယ်ဆိုတာကို မိမိသတိရလိုက်သည်။ ဝေ လင်းက ဒူးနှစ်ဖက်ကို လက်နဲ့ဆွဲမြှောက်တော့မိမိက…“ဖြေးဖြေးတော့လုပ်နော်– ဒါတို့အတွက်– first timeမို့ပါ” လို့ပြောသည်။ ဝေလင်းကလီးကို စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီး ဖြေးဖြေးလေးထိုးသွင်းနေသည်။ ဒစ်ကျွံဝင်အပြီးမိမိ ဆီက… “အီးဟီး-သားရယ်– ဖြေးဖြေး” ဆိုလက်နဲ့တားထားသည်။ ဗြစ်ကနဲဝင်သွားတော့ မိမိစောက်ဖုတ်ကယားပြီး… “အမလေး” ဆိုတစ်ချက်အော်ကာတွန့် သွားသည်။ လက်နဲ့တောင် ထဲ့အဆောင်မခံဘူးတဲ့ မိမိတစ်ယောက် သူ့စောက်ဖုတ်ကျင်းကျင်းလေးထဲ လီးတစ်ချောင်းလုံ အပြည့် ဝင်တော့နဲနဲတော့ နာသလိုခံစားရလိုက်သည်။ ပြည်နှက်နေပါလားဆိုတဲ့ အသိဝင်နေတုံး ဘွတ်ဘွတ်ဘွတ်နဲ့အဆောင့်ခံရ တော့သည်။\n“အီး–အီး–အိုး”နဲ့အံကြိတ်ရင်း မိမိကောင်းသလိုရှိလာသည်။ လီးဒစ်လုံးကြီးရဲ့ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေကို ပွတ်ဆွဲတဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် သူတကိုယ်လုံးကြင်ပြီး အထွဋ်အထိပ်ရောက်သွားခဲ့သည်။ “အီး–အီးဟီး–ကောင်းလိုက်တာကွာ” ဆိုတ ဆတ်ဆတ်တုံနေရှာသည်။ ဝေလင်းက မနားတမ်တဘွတ်ဘွတ်နဲ့ ဆက်တိုက်ဆောင့်နေလေသည်။ “အီး–သားရယ်-တို့ကောင်းနေ ပြန်ပြီး–လုပ်လုပ်-ဆောင့်ပါ-လုပ်ပါ–လိုးပါကွာ” ဆိုအတားအဆီးမဲ့စကားတွေ ထွက်လာတော့သည်။ မိမိကောင်းနေတုံး ဝေလင်း ကဗြွတ်ကနဲလီးကို ဆွဲထုတ်ကာဂွင်းထုရင်းလီး ရည်တွေ ပန်းထုတ်နေတော့သည်။ ဒါကိုမျက်လုံးလေးစင်းပြီး မိမိကြည့်နေရှာသည်။ ပြီးမှ ဝေလင်းက သူ့ဆရာမအပေါ် မှောက်အိပ်ပြီးပါးတွေကို နမ်းကာ… “လိုးအုံးမှာနော်” လို့ပြောတော့မိမိက… “တနေကုန်လိုး” လို့ရင်းရင်းနှီးနှီးပြန်ပြောသည်။\n“ကဲထအုံး–တို့ရှုးပေါက်ပြီး–ရေဆေးအုံးမယ်”် လို့ ပြောပြီးထမီကိုကောက်ကိုင်လို့ ဝေလင်းက ပြန်လုထားသည်။ ဖင်ပြောင် ပြောင်နဲ့ ထွက်သွားတဲ့ သူ့ဆရာဖင်ကိုကြည့်ရင်း အတော်ဂျောကောင်းပါလားလို့ တွေးမိလိုက်သေးသည်။ ဝေလင်းလည်း ရေဆေး ပြီးပြန်လာရော မိမိက ဝေလင်းလီးကို လက်နဲ့ဖြဲကြည့်ကာ… “မှိုကြီးအတိုင်းဘဲနော်”် လို့အပျိုဖျမ်းလေးတစ်ယောက်လေသံနဲ့ ပြောလေသည်။ ဝေလင်းက မိမိရဲ့အကျီနဲ့ ဘရာစီယာကိုပါ ချွတ်ပေးပြီး သူ့စွပ်ကျယ်ပါချွတ်လိုက်သည်။ “ဟေ့ခုန–သူပြီးတော့– လက့်နဲ့လုပ်တာ–ယောကျာ်းလေးတွေ–ဂွင်းထုတယ်–ဆိုတာလား” ဆိုပြုံးပြီးမေးသည်။ ဝေလင်းက.. “ဟုတ်တယ”် လို့ပြော ပြီး…. “မိန်းခလေးတွေလက်နဲ့ပွတ်– အာသာဖြေတာ ဘယ်နေရာလဲ ဆရာမ” အပြင်မှာမိုးကဝုန်းဒိုင်းကြဲလာပြန်သည်။ ကုတင်ပေါ် မှာ ခြေစင်းပြီးကားထိုင်နေတဲ့ ဝေလင်းပေါင်နှစ်ခုကြားကို မိမိက ဝင်တိုးထိုင်ပြီးမှီထားသည်။ ဝေလင်းလက်တွေက မိမိကိုဖက်ထား ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လက်နဲ့ပစားပေးနေသည်။\n“တို့ကို-သူဘယ်နေရာကိုင်ကိုင်–ကောင်းတယ် သိလားလို့” ဆရာမအပျိုကြီးက အပျိုပေါက်စလေးလို လေသံနဲ့ပြောနေလေ သည်။ သူလက်နောက်ပြန်နဲ့ ဝေလင်းလီးပျော့ကြီးကို ကိုင်စွ ပေးနေသေးသည်။ပြီး.. “မင်းက–တို့ကိုဆရာမလို့–မခေါ်ဘဲ မမလို့ဘဲ ခေါ်တော့နော်– တို့ကတော့ ကြိုက်သလိုခေါ်မယ်– ဟုတ်ပြီလား” ဆိုတော့ဝေလင်းက… “မမ–မမ–မမ” လို့ခေါ်တော့ အပျိုကြီး မိမိက… “ရှင့်” ဆိုထူပြီးရီလိုက်ကြသည်။ ပြီးဝေလင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းဘက်ကနေ ခေါင်းတခြမ်းစောင်းပြီး ဝေလင်းကို မိမိက ကစ်ဆင်ဆွဲတော့သည်။ ဝေလင်းက သူလျာလေးကို မိမိပါးစပ်ထဲထဲ့ပြီး လျာခြင်းကလိပေးလိုက်သည်။ နိုသီးခေါင်းတွေကို စွ နေတဲ့လက်တဖက်ကို မိမိပေါင်ကြားဆီပို့ပြီး စောက်စိလေးကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။\n“အို–ကလေးရယ်–မမအရမ်းကောင်းတယ်ကွာ” လို့တိုးတိုးလေးပြောလာသည်။ ဝေလင်းလီးလည်း မာစပြုနေပြီးဖြစ်သည်။ “ကလေးရယ်–မမဘာဂျာ–လိုချင်တယ်” လို့တောင် တောင်းဆိုလာတော့သည်။ ဝေလင်းက လျာနဲ့ မိမိစောက်ဖုတ်အတွင်းသား လေးတွေကို ထိုးပေးလိုက်သည်။ စောက်ရည်အရည်ခဲလေးက ဝေလင်းလျာမှာကပ်ပါသွားသည်။ “အို–မောင်ရယ်–တအားကောင်း လှချည့်လာကွယ်–ချစ်တယ်မောင်” ဆိုချွဲပစ်တဲ့အသံလေးနဲ့ပြောလာသည်။ ဝေလင်းက စောက်ဖုတ်ဘေးသားလေး နှစ်ခုကို ပါးစပ်ထဲမြုပ်ပါလာအောင် စုပ်ယူလိုက်သည်။ “အူးရွှီး–အားလားလား–မောင်က တအားတော်တာဘဲကွာ– တို့ကောင်း အောင် လုပ်ပေးတတ်တယ်– အင်းဟင်း” ဆိုမိမိဖင်ကြီးကြွတက်လာသည်။ မိမိက သူ့လက်နဲ့နို့အုံတွေကို ပွတ်နေလို့ ဝေလင်း လက်နဲ့ လှမ်းပွတ်ပေးလိုက်သည်။ပြီး.. “မမ-ပြီးအောင် မောင်စောက်စိကို လုပ်ပေးမယ်” ဆိုတော့.. “အင်း” လို့မိမိက ပြန်ပြောသည်။ ဝေလင်းက လျာနဲ့စောက်စိထိတယ်ဆိုယုံဘဲထိပြီး ဝိုက်ယက်ပေးလိုက်သည်။ မိမိရင်ဘတ်ကြီး မောက်လာလိုက် ပြန်ကြသွားလိုက်ဖြစ်နေသလို ဗိုက်ကလည်း ဖေါင်းလာလိုက်ပြန် ချပ်သွားလိုက်နဲ့ ခါရမ်းနေတော့သည်။\n“မောင်ရယ်–ကောင်းလိုက်တာ-တို့အရမ်းကောင်းတယ် မောင်ရယ်-ရွှီး–ကျွတ်ကျွတ်” နဲ့ဆက်တိုက်ညီးရင်းပြောနေသည်။ မိမိခြေ တဖက်က လီးကြီးကို လိုက်စမ်းပြီးပွတ်နေသည်။ “မောင်ရေ–တို့ပြီးချင်နေပြီကွာ–အတင်းဖိစုပ်လိုက်” လို့ပြောလာသည်။ ဝေ လင်းလဲနှုတ်ခမ်းကို စူပြီးစုပ်ပစ်လိုက်သည်။ “အူးရွှီး-အမလေးလေး–အီး–အို့ဟိုး–ကောင်းလိုက်တာမောင်” ဆိုမိမိကာမအရသာ ထူးကို ရသွားတော့သည်။ စောက်ဖုတ်ဝက အရည်တွေထွက်ကျလာလို့ ဝေလင်းစုပ်ယူလိုက်သေးသည်။ မိမိက ဝေလင်းကိုဆွဲဖက် ပြီး ကိုယ်ပေါ်တင်ကာ ဖက်ထားသည်။ လီးကစောက်ဖုတ်ဝမှာ တေ့နေတာတာ ဝေလင်းထိုးသွင်းလိုက်သည်။ လီးတဝက်လောက် ဝင်နေပြီး မိမိမှိန်းနေသည်။ “မောင်ရယ်-တို့ပြီးနေတာ- မောင့်လီးကြီးထိုးထဲ့တော့– ပိုကောင်းတယ်” လို့ပြောလိုက်သေးသည်။ “မမ-အရည်တွေတအားထွက်တယ်နော်” လို့ပြောလိုက်တော့…. “ကောင်းတာကိုမောင်ရဲ့” လို့မိမိကပြန်ပြောသည်။\n“မောင်–လိုးတော့လေကွာ” ဆိုပေါင်ကားပြီးခြေမြှောက်ပေးလိုက်သည်။ “ရွှေမိရေ-ရွှေမိ” ရေဆိုလှလှဌေးခေါ်သံက မိမိအတွက် ငှက်ဆိုးထိုးတဲ့အသံလိုဖြစ်နေသည်။ မိမိက “ရှုး–တိုးတိုးနေနော်” အဝတ်တွေကမန်းကတန်းဝတ်ပြီး အခန်းထဲက ပြေးထွက်သွား သည်။ အဝတ်အစားက ကပိုကရိုဖြစ်သည့်အပြင် ဆံပင်တွေလည်း ပွနေတာမြင်လို့ လှလှဌေးက မိမိကိုကြည့်ပြီး အံ့အောသွား သည်။ အမြဲတန်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတတ်သည့်မိမိကို လှလှဌေးထူစမ်းနေပြီး… “ဟဲ့-နင်ဘယ်လိုပုံ ဖြစ်နေတာလဲဟ” လို့ပြော တော့ မိမိကိုယ့်ကိုယ်ကို မလုံဖြစ်သွားသည်။ အောက်ပိုင်းမိုးရေတွေစိုနေတဲ့ လှလှဌေးက ခါတိုင်းလိုဘဲအပိုပါလာတဲ့ အဝတ်တွေလဲ ဘို့ မိအိအိပ်ခန်းကိုဝင်လဲဘို့ လုပ်တော့မိမိကဆွဲထားပြီး… “ဧည့်သည်ရောက်နေလို့” လို့ပြောလိုက်မိတော့သည်။ လှလှဌေးက မျက်လုံးပြူးသွားပြီး… “ဟယ်–နင်စွံနေပြီကို-“ လို့ပြုံးရင်းပြောသည်။ ပြီးလှလှဌေးရေချိုးခန်းထဲသွားပြီး အဝတ်လဲနေသည်။ မိမိ ပထမတော့ ရှက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းမှ ဘီးအီးဒီတက်စဉ်က သူတို့နှစ်ယောက်အပြန်အလှန်နမ်းရှုံ့ပြီး ကဲခဲ့ကြတာဘဲဆိုပြီး စိတ်ဖြေ လိုက်သည်။ သူတို့က ပြောမနာဆိုမနာ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်သိသူများလည်း ဖြစ်ကြတာကိုတွေးပြီး စိတ်သက်သာ ရာရသွားသည်။ နောက်သူကလည်း အိမ်ထောင်ကွဲမို့ နာလည်ပြီး ရှက်စရာမရှိဘူးလို့ပါ တွေးလိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းထဲက လှလှ ဌေးထွက်လာတော့..\n“မင်းက စိုပြေတဲ့ဘဝရောက်နေပြီပေါ့လေ–ငါကတော့ နေပူထဲ ချောက်ကပ်နေတဲ့ဘဝပါ” လို့ညှိုးငယ်စွာန ပြောလာသည်။ ဒီလိုဆို တော့လည်း မိမိက လှလှဌေးကိုသနားသွားပြန်သည်။ ပြီး “ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးလေဟယ်” လို့ဆိုပြီးပြောလာသည်။ အဲ့ဒီကျမှ မိမိ က တပည့်လေးဖြစ်တဲ့အကြောင်းပြောပြလိုက်သည်။ “နင်ပြောတာနဲ့ငါတောင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီဟယ်” လို့ပြောလာသည်။ လှလှ ဌေးက အိပ်ခန်းထဲဝင်တော့ မိမိမတားတော့ပါ။ ဝေလင်းတစ်ယောက် ဧည့်သည်လာတာကိုသိပြီး အဝတ်တွေပြန်ဝတ်ထားမယ် ထင်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်အခန်းထဲရောက်တော့ ဝေလင်းက ကုတင်ပေါ်မှာ လီးတောင်လျက် ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ထိုင်နေသည်။ “ဟယ်-အမလေး” ဆိုလှလှဌေး ပြန်ထွက်သွားသည်။ မိမိလည်း ဝေလင်းကိုစိတ်ဆိုးရအခက်ဖြစ်သွားသည်။ “ဟဲ့–တကဲ့ချာတိတ် လေးဘဲနော်–” နင်တကယ်တော်တယ် မိရယ်– မလွတ်စေနဲ့သိလား-ရအောင်ချိတ်ထား” လို့တိုးတိုးလေးပြောသည်။ ပြီး ရီကျဲကျဲ နဲ့… “ငါ့လဲပေးစားပါဟယ်” လို့ကျောင်းတုံးကအတိုင်းပြောသည်။\n“နင်မနာလိုတော့မဖြစ်နဲ့နော်–ငါတကယ်ပြောတာပါဟယ်” လို့ထပ်ပြောသည်။ မိမိကသူ့ပါးစပ်ပေါက်ကို ပိတ်နိုင်အောင်… “နင် သဘောကျရင်လဲ သွားပြောကြည့်” လို့ပြောလိုက်သည်။ လှလှဌေးက ခန်းထဲဝင်သွားပြီး ခနအကြာပြန်ထွက်လာသည်။ပြီး.. “မင်း တပည့်က-မင်းသဘောမပါရင်– သူမနေဘူတဲ့-အလာကြီးနော– လိုက်ပြောပါအုံး” လို့ပြောနေသည်။ ဝေလင်းကလည်း စိတ်ထဲက နေ ယောကျာ်းလေးဘဲ မိန်းခလေးကစလာရင် တွယ်ချင်တာပေါ့လို့ပြောနေသည်။ လှလှဌေးက.. “လာပြောပါအုံးဟယ်” ဆိုလက် ဆွဲခေါ်လို့မိမိပါသွားသည်။ အခန်းထဲရောက်တော့… “သား– ဒါဆရာမနဲ့သိပ်ချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းဘဲ–သူနံမည်က လှလှဌေးတဲ့– သူက —မြို့ကဆရာမဘဲ–မင်းကို စိတ်ဝင်စားလို့တဲ့” လို့ပြောတော့ဝေလင်းက ငူတူတူပုံစံနဲ့… “မမခွင့်ပြုတယ်ပေါ့” လို့ မေးသည်။ မိမိက… “နေပေးလိုက်ပါကွာ–တို့အပြင်ကနေ စောင့်ပေးမယ်” ဆိုတော့ ဝေလင်းလည်းအကွက်ရသွားသည်။ “နေဆို နေမယ်လေ–ဒါမဲ့ ဆရာမပါ အခန်းထဲနေရမယ်” ဆိုဝေလင်းကပြောချလိုက်သည်။ လှလှဌေးက… “ရွှေမိရယ်–မင်းချာတိတ်က လောဘကြီးတယ် ထင်တယ်” ဆိုရီပြီးပြောသည်။ “ကဲပါ–ရွှေမိရယ်-ကျောင်းတုံးကလိုပေါ့” လို့လှလှဌေးကပြောချလိုက်သည်။ ဝေလင်းက လီးတန်းလန်းနဲ့ထလာပြီး မိမိကိုဖက်ကာ ကစ်ဆင်ဆွဲတော့သည်။ ပြီးဖင်လုံးအောက်ကနေချီပြီး မကာကုတင်ဆီသွား တော့…\n“ဟိတ်–မနိုငိရင်-ပြုတ်ကျမယ်–ချပါမောင်ရယ်” လို့လွှတ်ကနဲထွက်သွားသည်။ လှလှဌေးက… “အလဲ့–ရွှေမိတို့ကတော့-မောင် တွေပါတွေ-ဖြစ်ကုန်ပါလား” ဆို ပြောတော့သည်။ ဝေလင်းမိမိကုတင်ပေါ်လည်း ရောက်ရောထမီကို အတင်ဆွဲချွတ်ပြီ ဘာဂျာထပ် ကိုင်ပြန်သည်။ “အူးဟီး–အမလေး-အီး” နဲ့ မိမိအတော်ကောင်းသွားသည်။ ဝေလင်းက ဘာဂျာကိုင်ရင်း မိမိအကျီတွေကိုပါ ဆွဲ ချွတ်နေသည်။ ပေါင်ကိုအတင်းတွန်းရင်း မိမိမြင်အောင်စောက်ဖုတ်ကို လျာနဲ့ယက်ပြသည်။ “တော်ပြီ-ယားတယ်မောင်ရဲ့” လို့ပြော တော့ ပေါင်ကို လက်နဲ့တွန်းထားမြဲနဲ့ ရပ်ပြီးလှလှဌေးကို… “ဟိုဆရာမ-အဝတ်တွေချွတ်င်္ပြးလာခဲ့လေ” လို့ခေါ်လိုက်သည်။ လှလှ ဌေးက ကျောင်းတုံးကအတိုင်း ဗရုတ်ကျချင်စိတ်နဲ့… “ဟုတ်ကဲ့ပါမောင်ရဲ့” လို့ပြောလို့မိမိရီ နေသည်။ လှလှဌေးက အဝတ်တွေလဲ ချွတ်ပြီးရော… “ကျမလှရဲ့လာမောင်” ကိုယ်ကိုတပါတ်လှည့်ပြသည်။ ပြီးကုတင်နားကိုလာပြီး မိမိနို့တွေကို ကုန်းစို့ပေးနေသည်။ ဝေလင်းက မိမိကိုဘာဂျာဆက်မှုတ်ရင်း လှလှဌေးဖင်ကြားက စောက်ဖုတ်ကို လက်ထိုးထဲမွှေပေးလိုက်သည်။\n“အူး-ဟေး မိရေ မင်းချာတိတ်က အလာကြီးဟ” ဆိုပြောသည်။ “မောင်-တို့အစေ့ကြိမ်းနေပြီ–ဌေးကို မှုတ်ပေးလိုက်ပါ” လို့ ပြောသည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီး သဘာရှိတဲ့ လှလှဌေးက ကိုယ်တိုင်နေရာချသည်။ ပက်လက်အနေအထားနဲ့ ဝေလင်းမျက်နှာနားသူ က ဖင်ပေးခွသည်။ မိမိကိုတော့ဝေလင်းလီးကို စုပ်ခိုင်းသည်။ ပြီး “သားလေး–လျာဘဲထုတ်ထား–ငြိမ်ငြိမ်နေ ဇက်နာသွားမှာစိုးလို့- တီချယ်ဟာ တီချယ်လှုပ်ရှားမယ်” လို့ပြောသည်။ပြီး လှလှဌေးကဖင်ကို ခါကစားရင်း သူစောက်ဖုတ်ကို ဝေလင်းလျာနဲ့ကို တိုင် ပွတ်သည်။ မိမိကဝေလင်းလီးကို စုပ်ရင်း လှလှဌေးစောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့ ဝေလင်းလျာပွတ်နေတာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖီးလ်ပိုတက်နေရ သည်။ လှလှဌေးလည်း ဝေလင်းလျာနဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုထိလို့ ဖီးလ်တက်ကာ တအင်းအင်းနဲ့ညီးရင်း ဖင်ကိုသွက်သွက်လေးခါ ကစား လာသည်။ တခါတခါလှလှဌေးစောက်ပတ်က ဝေလင်းမျက်နှာကိုပွတ်မိနေသည်။ ဒါကြောင့် ဝေလင်း နှာခေါင်းနဖူးနဲ့ပါးတွေမှာ လှလှဌေးစောက်ရည်တွေ ငပေကျံကုန်သည်။ လှလှဌေးကလည်း သူ့သူငယ်ချင်း ရွှေမိလီးစုပ်တာကို ကြည့်ရင်း ဖီးလ်အရမ်း တက်နေသည်။ ဝေလင်းလက်နှစ်ဖက်နဲ့ လှလှဌေးဖင်ကိုမထားပြီး စောက်စိကို ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ မြည်အောင် စုပ်လိုက်သည်။\n“အမလေးလေး–ကောင်းလိုက်တာကလေးရယ်–တီချယ်ပြီးသွားပြီ အုအူးအီး–တော်လိုက်တာကွာ” ဆိုခွဆင်းသွားသည်။ ပြီး လှလှဌေးက… “မိမိကို. တလှည့်စီစုပ်ပေးလိုက်မယ်” ဆိုဝေလင်းလီးကြီးကိုငုံလိုက်သည်။ လီးတဝက်လောက်နေ အပေါ်အောက် နှုတ်ခမ်းနဲ့ ညှပြီးဖြေးဖြေးချင်းဆွဲ င်္ထုတ်ပေးလာသည်။ ဝေလင်းက လှလှဌေးပုလွေကို ကြိုက်သွားသည်။ ပြီး နောက်တစ်ချက်ပြန်ငုံ တော့ လီးတဆုံး အာခေါင်အတွင်းထိ ထိုးထဲ့ထားသည်။ ဝေလင်းလီးမွှေးတွေနဲ့ လှလှဌေးနှာခေါင်းတောင် ဖိမိနေသည်။ ပြီး ဖြေးဖြေးချင် ဆွဲထုတ်ပေးလာတော့… “အူးဟူး–တီချယ်-သားပြီးသွားလိမ့်မယ်” လို့တောင် ဝေလင်းပြောလိုက်ရသည်။ “ကောင်းလားသား– -ပြီးချင်လည်း–တီချယ်ပါးစပ်ထဲမှာပြီးလိုက်” လို့လှလှဌေးကပြောလို့ မိမိအံ့အောသွားသည်။ လှလှဌေးက လီးရည်တောင်မြိုချမယ်တဲ့လား ဆိုတွေးပြီး ဝေလင်းတော့ သူ့ကိုစွဲသွားရင် ဒုက္ခလို့ပူလိုက်မိသည်။ ဒီတစ်ချက်ပြန်ငုံရာမှာလည်း လှလှဌေးက အာခေါင်ထဲထိ ထိုးသွင်းပြီး ပြန်အထုတ်မှာ ဝေလင်းဘယ်လိုမှ ထိမ်းမရဘဲ လီးရည်တွေအာခေါင်ထဲ ပန်းထွက်သွား သည်။ လှလှဌေးက အလျင်မှီပုံမပျက်မြိုချနေလေသည်။ မိမိက လှလှဌေးကိုကြည့်ပြီး သူက အိမ်ထောင်ကျဘူးခဲ့တာကိုးလို့ တွေး မိသည်။ တဆတ်ဆတ်တွန့်ရင်း ကောင်နေတဲ့ ဝေလင်းကိုကြည့်ရင်း မိမိဘေးကနေလှဲကာ သွားဖက်လိုက်သည်။ လှလှဌေးက လီး ထဲကထွက်လာတဲ့ လက်ကျန်လီးရည်ကို လျာနဲ့သပ်ယူတော့…\n“အား–မရတော့ဘူး” ဆိုကုန်းထပြောသည်။ ပြီး… “တော်ပြီတီချယ်-မထိနဲ့အရမ်းယားတယ်- အရမ်းလဲ ကောင်းတယ်” လို့ဝေလင်း ကပြောသည်။ လှလှဌေးက ဝေလင်းအရှိန်မကျသေးတာမို့ ဝေလင်းနို့လေးတွေကို လျာနဲ့ထိုးယက်ပေးရင်း ဝေလင်းကို အမောဖြေ ပေးနေသည်။ မိမိက…“မောင်–ဌေးစုပ်တာ-တအားကောင်းလားဟင်” .လို့မေးလိုက်သည်။ ဝေလင်းက… “တကဲ့ပုလွေ expartဘဲ မမ” လို့ ပြောတော့မိမိက… “မင်းငါ့ချစ်ကလေးကိုတော့–လုမသွားနဲ့နော်” လို့ပြောလိုက်တော့… “စိတ်ချပါရွှေမိရာ–ခနဘဲငှားမှာ ပါ” လို့ပြောရင်း မိမိနဲ့လှလှ ဌေးတို့ရီနေကြသည်။ လှလှဌေးက ဝေလင်းတစ်ဖက်နေခေါင်းမော့ ပြီး ဝေလင်းကို ကစ်ဆင်ဆွဲ နေသည်။ ဝေလင်းအောက်နှုတ်ခမ်းကို ပြုတ်ထွက်ပါသွားလုမတတ် စုပ်ပြီး ဝေလင်းလျာကို သူ့လျာကြီးနဲ့ မျိုးစုံကလိပေးနေသည်။ ဝေလင်းဆီက ညီးသံတောင်ထွက်လာသည်။ မိမိက သူတို့နမ်းနေတာ ကိုကယ်တခြမ်းစောင်းကြည့်ရင် ဝေလင်းလီးပျော့ကြီးနဲ့ လီး မွှေးတွေကို ပွတ်ဖွကစားပေးနေသည်။ ဝေလင်းက အခုမှလှလှဌေး နဲ့ကစ်ဆင်ရိုက်ဖူးပြီး အတော်ကျွမ်းပါလားလို့ တွေးမိသည်။ လှလှဌေးက သဝေလင်းပါးစပ်နားကိုသူ့နို့ပို့ပြီး…\n“တီချယ်ကို–နို့စို့ပေးအုံး” လို့ပြောလိုက်သည်။ ဝေလင်းက တစ်ဖက်လှည့်ပြီး လှလှဌေးနို့တွေကို စို့ပေးနေသည်။ လှလှဌေး ညီး သံလေးထွက်လာပြီး ဝေလင်အောက်ဖက်ကို ရွှေ့ကာ ပုလွေကိုင်ပေးပြန်သည်။ ပြီး… “မိ-ခုနကိုလုပ်သလို–မင်းကလှုပ်ရှား ပေးလိုက်” လို့ပြောလာလို့ မိမိတစ်ယောက် ဝေလင်းမျက်နှာနား ဖင်ပေးကာခွ တက်လိုက်သည်။ ဝေလင်းက လျာလေးထုတ်ထား ပေးပြီး လှလှဌေးကဖင်ကို လှုပ်ရမ်ူကာ စောက်ပတ်နဲ့လျာကို ပွတ်တော့သည်။ ဒီတခါ လှလှဌေးက အာဂေါင်ထဲထိ မထည့်ဘဲ ဒစ်ကို သာ စုပ်လိုက်ဒစ်နားက အသားနုလေးထိသာ နှုတ်ခမ်းနဲ့ဆောင့်လိုက်လုပ်ပြီး လီးကြီးကို ဗိုက်ပေါ်လှန်ချကာ တဆတ်ဆတ်နဲ့ မနာ့တ နာသွားနဲ့ ကိုက်နေသည်။ လီးကပြန်တောင်လာပြီး ထောင်လာသည်။ လှလှဌေးက ဂွင်းထုပေးနေရင်း.. “မိမိ–လာသူငယ်ချင်း -မင်း အပေါ်ကနေလိုက်” “အူးဟူးဟူး–အို–အီးဟီး” နဲ့မိမိငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားပြီး ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်သလိုလုပ်ယူ လိုက်ရလို့ မိမိအရမ်းကောင်းသွားသည်။ သူငြိမ်နေရာကနေ ခါးကိုဝိုက်ကာ လှည့်မိနေရင်း စောက်ဖုတ်ထဲက အယားမပြေဘဲ ကောင်းနေသည်။ လှလှဌေးလည်း ဖင်ကိုခါရင်း ဝေလင်းလျာနဲ့စောက်စိကို ထိမိလွန်းလို့ စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးယားပြီးအရသာတွေ့ နေရှာသည်။\n“သားတီချယ်ကို–ခုနလို–စုပ်ပစ်လိုက်” ဆိုဖင်ကိုကြွပေးလိုက်သည်။ ဝေလင်းကလည်း စောက်စိကို သူနှုတ်ခမ်းထဲပါလာတဲ့အထိ ဖိ စုပ်ပစ်လိုက်သည်။ “အအ–အို–အီး-မလွှတ်နဲ့–အူး–ရွှီး- ကောင်းလိုက်တာ ကလေးရယ်” ဆိုလှလှဌေးလည်း စောက်ဖုတ်ကယား ပြီး အကြောတစ်ထောင်စိမ့်သွားရှာသည်။ “အင်းဟင်း–မိ–ဖင်ပြီးရင် ကိုယ့်အလှည့်ပေးအုံးကွာ” လို့လှမ်းပြောသည်။ မိမိလည်း ဘာဂျာအမှုတ်ခံရာကနေ လီးနားမှာသွားခွပြီး ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ဗြစ်ကနဲ နာကျင်မှုနဲ့ အကောင်းရောထွေးသွားသည်။ မိမိက အတွေ့အကြုံမရှိတော့ သူလုပ်တတ်သလိုဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လှလှဌေးက မိမိနေရာကို ဝင်ယူပြီး ဖင်ကိုခါကာ စောက်ပတ်အ ယက်ခံပြန်သည်။ ဝေလင်းက ဘာမှမလှုပ်ရှားရပေမဲ့ လျာရောလီးရော အလုပ်လုပ်ရနေသည်။ မိမိစောက်ရည်တွေက ထိန်းမနိုင် အောင်ထွက်ကျလာခဲ့သည်။ ဆိုတောင်းဆိုလိုက်သည်။,မိမိလည်း နှစ်ချီဆက်တိုက်ပြီးသွားပေမဲ့ အာမရသေး။ ဒါမဲ့လှလှဌေးကို အားနာပြီးဖယ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးဝေလင်းဘေးမှာ လှဲအိပ်ကာဖက် ပြီးနေလိုက်သည်။ လှလှဌေးက ဝေလင်းပေါင်နှစ်လုံးကို ဆွဲစိ လိုက်သည်။ မိုပေါ်ထောင်နေတဲ့ ဝေလင်းလီးဒစ်ကြီးက ပိုတင်းပြီးကြီးလာသည်။ ဒီအထာကိုသိတဲ့သူမို့ ပုံစံချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြီးသူတက်ခွကာ လီးကိုကိုင်ပြီ်း စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုင်ချသွင်းလိုက်သည်။\n“အူးဟီး–ထိလိုက်တာကွာ–အမလေး–ကလေးငြိမ်ငြိမ်နေ –တီချယ်လိုးမယ်–မလှုပ်နဲ့” ဆိုတဘွတ်ဘွတ်နဲ့ဆောင့်နေတော့သည်။ မိမိက လှလှဌေးစောက်ဖုတ်ကြီးထဲ လီးကြီးဝင်ထွက်နေတာကို ကြည့်ရင်း စောက်စိလေးကို လက်နဲ့ ပွတ်ဖီးလ်ယူနေလေသည်။ ပွတ်နေရင်း ယားပြီးပြီးသွားပြန်လို့… “အအ-အား-အင်းအီး” ဆိုတွန့်လိန်နေပြန်သည်။ လှလှဌေးလည်း ဝေလင်းရဲ့လျာအစွမ်းနဲ့ ခံစားတာမို့ ပြီးချင်လာလို့ အတင်းဖိဆောင့်ရင်း.. “အမလေးလေး–ကောင်းလိုက်တာကွာ” ဆိုဝေလင်းကိုယ်ပေါ်မှောက်ကျလာ တော့သည်။ မိမိက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ကိုယ်လုံးကြီးတွေကို ပူဖက်ခွပြီး စောက်ဖုတ်ထဲကယားတဲ့အရှိန်ကို ညှောင့်ရင်း ဖီးလ်ယူနေ တော့လေသည်။ သူရဲ့ ပထမဆုံး ကာမအတွေ့အကြုံမှာပင် 3some အတွေ့အထိနဲ့ အရသာထူးကဲနေရတော့သည်။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged ထိနျးမရတော့ပါ


❝ Lazy Club Music Band ရဲ့ ဖြစ်တည် မှု့သမိုင်း ❞ ~ လူဗိုလ်ဟူသည် ...\nAuthor: lu bo | 8:15 PM | No မှတ်ချက် | Music Crazy Te Te Tar Tar\n၁၉၈၅ -၈၆ မှာ ကျနော် စင်္ကာပူ မှ ၁၀ တန်း GCE O level အပြီး မှာ ရန်ကုန်တွင် တက္ကသိုလ် တက်နေကြပြီဖြစ်တဲ့ ကျနော့်ငယ် သူငယ်ချင်း ဂျင်ပိ (Lazy Club) ဆီ ခဏပြန်လာခဲ့ ပြီး။ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများကြား....RC-2 ခေါ် ဒေ သကော လိပ် အမှတ် (၂) လှိုင် နယ်မြေတွင် အတူ ၀င် စီးမျော ရင်း...ပျော်ရွှင်စရာနေ့ ရက် ကလေးများနှင့် လူငယ်ဘ၀တစ်ခုရှိခဲ့ဘူးပါသည်။\nငယ်သူငယ်ချင်း ဂျင်ပိ ၊ မောင်မောင်(ခေါ်) ထွန်းအေးမောင်ဝင်း အပြင်၊ ကျောင်းတွင် စုံတွေ့ သိလာရသော မိုးနိုင် တို့ရှိ ရာဘူမိကျောင်းသား စာသင်ခန်းများဘက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခြေဦးလှည့်ဖြစ်လေသည်။\nဂျင်ပိကတော့ သူတက်နေရသော သမိုင်းအဓိက အတန်းသည်ဘယ်မှာရှိသည်ဟု သိပင်မသိပေ။\nထိုစဉ်က ပညာရေးစနစ် မှာအလုပ်မရ သော စနစ်ဖြစ်၍ အားလုံးတို့သည် တက်ညီလက်ညီ အဆောင် ကင်တင်း များ၌ သာ အချိန်ကုန်ကြသည်ကများလေသည်။ (အခုလဲ သိတ်မထူးပါဘူး) ထိုကြောင့် အားရင် ဂစ်တာတီး သီချင်းဆိုကာ အချိန် ကုန် လေ့ ရှိလေ၏။ မောင်မောင်က Lead တီးသည်၊ ဂျင်ပိက Bass ၊ မိုးနိုင် ( ယခု ဂီတမိတ် ကျောင်းအုပ် ကြီး) က Rhytm တီးခတ်ကာ The Soul Music Band ကို ကျနော် တို့ ၁၉၈၆ တွင် စတင် ခဲ့ ကြပါသည်။\nထိုစဉ်က ကျနော်တို့ ၏တစ်နေ့တာအလုပ်မှာ ကျောင်း ချိန်ပြီးသည်နှင့် အဆောင်ကင်တင်း လဘက်ရည်ဆိုင် တွေမှာ ဖင်ပူအောင်ထိုင်ကာနေ့လည်တွင် ကုက္ကိုင်း ရိပ်သာ လမ်း မောင်မောင့် နေအိမ် ရှိ ရာ ကို ၁၆ ကား စီး ကုက္ကိုင်းမီးပွိုင့် မှ တဆင့် ပြန် ပြီးအမှတ် ၅ ကားစီးကာ ဟာမစ်တစ်တွင် ဆင်း ၍ လမ်းလျှောက်သွား ကြပါသည်။\nထို့နောက်တွင် မောင်မောင် တို့ အိမ် ကားဂိုထောင် ထဲ (သို့မဟုတ်) အောက်ထပ် ရှိ ကလေး များ ကျူ ရှင် သင်သော အခန်း လွတ်ထဲတွင် တစ်နေကုန် ညနေ မိုးချုပ် သည်အထိ သီချင်းများ တီးခတ်သီဆိုကြခြင်းဖြစ်သည်။\n"ခိုင်ထူး" တေး သီချင်း များစီးရီး လိုက် နှင့် "အောင်နိုင်" ၏ "နွဲ့ဆိုးရယ်ကျေနပ် တယ်" အခွေကို ကန်ထရိုက်ဆွဲ သီဆိုကြ၏ ။ တစ်ခါတစ်ရံ မိုးနိုင်က "ဘိုထီး" အသံ ချွတ်စွတ် နှင့် ဘိုထီး သီချင်း များကို ၀င်ဆိုတတ်ပြန်သည်။ ကျနော်က တော့ တစ်ပုဒ်စ နှစ်ပုဒ်စ ၀င်ဆို သည့်ရောင် ၆၀ သမား ပင်ဖြစ်သည်။\nအဓိက ကျနော့်အလုပ်က ဘယ်သွားသွား ဘာစားစား ၀င်ငွေ ရှိ သူ ဖြစ် ၍ ဒိုင်ခံ ရှင်းခဲ့သည်သာ.. ညနေ မိုးအချုပ်တွင် ရွှေဂုံတိုင် သို့ ဟာမစ်တစ် မှ လမ်းလျှောက်ကြ ပြီး လဘက်ရည်ဆိုင် ဆက် ထိုင်ကြသည်။\nအိပ်ခါနီး အိမ်ပြန်လျင် ဂျင်ပိက အိမ် မှာ လိုက်အိပ်သည်က များလေသည်။ ရံဖန်ရံခါ ကုက္ကိုင်းထောင့် ပြည့်ဝရှေ့ ကိုကြီးငွေ အရက်ဆိုင်မှ အရက်ဖြူ သူ့ ကိုဝယ်တိုက်ရသည်။\nသူတို့ ဆုံကြလေ တိုင်း ဂီတအကြောင်းတွေ အဓိက ဆွေးနွေးကြသည်ကများပါသည်။ ကျနော်က သူတို့ ၏အနာဂတ်ကို Musicians များအဖြစ်သာမြင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ပါရမီ ဖြည့်ပေးရန်လည်း အတော်လေး စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပါသည်။\nဒီလိုနဲ့ ကျနော် ၁၉၈၈ တွင် တစ်ကြိမ် ၁၉၈၉ တွင် တစ်ကြိမ် ပြန်လာ ခဲ့ပြီး တီးဝိုင်းထူထောင်ရန် ငွေ စုနေပြီး သူတို့ သုံးယောက်က တော့ဂီတပညာများကို ဆရာ မေလာ (ကိုပက်ထရစ်ရဲ့ ဦးလေး) ကိုဒဲရစ်ရဲ့ အဖေ ဖြစ်မည်ထင်ပါသည်၊ နှင့် ကိုဗစ်တာဇာလျန်းတို့ထံမှာဆက် လက်လေ့လာဆည်းပူး နေကြလေသည်။\nထိုအချိန်က Drum တီးသမား မြခိုင် (မရခိုင်) သည် မင်းသားကြီး ဦးအောင်လွင်၏ သားများဖွဲ့ထားသော Victory တီးဝိုင်း (အရေးခင်းအပြီးပျက်သွား) မှာ တီးနေပြီ။ ကျနော်တို့ က တစ်ကျောင်းတည်း သားများဖြစ်၍ လည်းကောင်း ၊သူ နှင့် ဝေထွန်းတို့သည် မြန်မာပြည်၏ အကောင်းဆုံး Drummer တစ်ဦးဟု ထိုစဉ်ကကျော်ကြားခဲ့သောဆရာအော်စကီး ခေါ် အော်စကာ သန်းတင်၏ တပည့် များဖြစ်ကြလေသောကြောင့် လည်းကောင်း သူ့အား အပူကပ်ကြသည်။\nမြခိုင် က အင်းမလုပ်အဲမလုပ် တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ပျက် ဖို့ကောင်းလောက်အောင် ဂျီးများသူဖြစ်သည်။ ချင်းကလေး ဂျင်ပိ ကလည်း The Aces မှ အကျော်ဒေးယျ (ကိုဗစ်)ခေါ် ဗစ်တာ ဇာလျန်း ၏ တပည့်ရင်းခြာတစ်ဦးဖြစ်လေရာ တီးဝိုင်း၏ ကျောရိုးဖြစ်သော Backing အတွက် ကျနော် စိတ်ချ သွားရလေ၏။\nမောင်မောင် က ၀ါသနာပါတာက Drums တီးရန် ဖြစ်ပေမဲ့ မိဘ က ၈တန်းနှစ်မှာ ဂစ်တာဝယ်ပေး၍ လိဒ်သမားဖြစ်လာကာ Blues ဂီတ အတီးကောင်းသူဖြစ်ပါသည်။ကျနော် တို့ ၇၈၉ မှ ကို ကြည်ယု ကောင်းကောင်းသိပါသည်။\nသူတို့တွေ ဘူမိ ကျောင်းမပြီးခင် The Aces နှင့် The Rays မှ ကို အော်စတင် ငယ်စဉ်က တီးသော Electric Guitar လေးကို ၈၀၀၀ နှင့်ဝယ်လာခြင်းမှပင် ကျနော်တို့ Lazy Club တီးဝိုင်းစရန် ပုံပေါ်လာပါတော့သည်။\nမိုးနိုင် တစ်ယောက်ကလည်း ၉၄ လမ်း ကန်တော်လေးတစ်ဝိုက်တွင်ညစဉ် Classical ဂစ်တာ လက်သံသာဖြင့် ပွဲဆက် နေခဲ့သူဖြစ်လေသည်။\nမြခိုင် က တော့ မျိုးကျော့မြိုင်နှင့် Virus3လုပ်နေ၍၊ ဒရမ်တီးရန် တစ်ခါတစ်ရံ နံရံကျောင်း ရှေ့ မှ ဂျင်ပိတို့ အိမ်နီးချင်း History Major King သန်းဌေးက လိုက်လာပြီး ဆေး သုတ် ဘုံးခွံများနှင့် မောင်မောင် ဆင်ထားသော Drum set အတု ကြီး ကို တီးခတ် ကာစခန်း သွားကြရလေသည်။\nHigh Hat မရှိ၍ မီးသွေးမီးပူကြီးအား တစ်ချပ်ချပ် တီးကာ ပါးစပ် ဖြင့် Shell တီးရလေသည်။ Keyboards သမားကတော့ထိုစဉ်က မရှိသေး (ဥက္ကာဦးသာ နှင့် မဆုံကြသေးပေ)\nဒီလိုနဲ့ပဲ၁၉၉၀ ခုနှစ် မှာ ကျနော် ရန်ကုန် ပြန်ရောက်ရင် နေထိုင် နေကြ ဖြစ်သော သော သံလွင်လမ်း မှ အဒေါ့်နေအိမ် နှင့်ကပ်လျက်အိမ် ၊သင်္ချာဦးဦးသာ ၏သား ဂျင်ပိ ၏ အသိ (ခက်ခက်ဦးသာ) ၏ မောင်လေး ဥက္ကာဦးသာ နှင့် ရင်းနှီးခဲ့ကြပါသည်။\nစန္ဒရား သာတီးတတ်သော သူ့ကို Key Board တီးခိုင်းရသည် တစ်ခါတစ်ရံ တော့ ကိုတင်ဦးသောင်း ကိုအတင်း အပူကပ်ရပါသည်။ သူက ထိုစဉ်က နန်ယန်ကျောင်းရှေ့မှာ အိမ်ငှားနေလေတော့ ကျနော်တို့ကသူ့အိမ်ကိုမကြာခဏ သွားတတ်၏။\nခက်ခက်ဦးသာ တို့မောင်နှမတွေက ငယ်စဉ်ကတည်းက စန္ဒယား ကို ဖခင် (သင်္ချာ ဦးဦးသာ)က ပြိုင်ပွဲဝင်အထိလေ့ကျင့်ပေးထားခဲ့ရာ.. ယောက်ကျားလေး တစ်ဦးတည်း ဖြစ်နေသော ဥက္ကာကိုလဲ ညီငယ်လေးသဖွယ်ခင် သလို သူ့အစ်မ များဖြစ်သော ခက်ခက် နှင့် သက်သက် တို့နှင့် လည်း ရင်းနှီးလိုသဖြင့် သူတို့ မောင်လေး ဥက္ကာ နှင့် ကျနော် တို့ပေါင်းမိလေတော့သည်။\nထို့နောက် ၁၉၉၁-၉၂ ခုနှစ်များ၏ နေ့စွဲတစ်ခုတွင် The Soul Music Band ကို Lazy Club ဟု အမည်ပြောင်းလဲ စတင်ဖွဲ.စီးခဲ့ပါသည်။ ထိုနေ့ က "စိန်လျှံ" လဘက်ရည်ဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြရင်း ကိုဗစ်တို့က ယခင် က Lazy Boys ဟု Play Boy ကို အံတု ရန် အဖွဲ့လေးဖွဲ့ဘူးကြောင်းစကားစပ်မိရာမှ...\nအနုပညာမှလွဲရင် ကျန်တာ လုပ်ဖို.ပျင်းတဲ့ ကျနော့်သူငယ်ချင်းတွေအတွက် အားမရ ဖြစ်မိတဲ့ ကျနော်ကLazy Club လို.အမည် ပေး ထား ခဲ့လေသည်။ သူတို့ ၂ယောက် (မောင်မောင် နှင့် ဂျင်ပိ )က အတည်ပြုခဲ့ပြီး နောက် Lazy Club Music Band -Original ကို\nဂျင်ပိ(LAZY CLUB Bassist)၊ မောင်မောင်(ယခု UFL ဆရာ)ယခင် Lazy Club Lead Guitarist ( နိုင်ဇော် မတိုင်မီ) မိုးနိုင်(ယခု ဂီတမိတ် ကျောင်းအုပ်ကြီး)၊ (ယခင် Lazy Club Rhytm and Classical Guitarist) တစ်ကျောင်းထဲနေ သူငယ်ချင်း မရ ခိုင် (ကျနော့်အခေါ် မြခိုင်)(LAZY CLUB Drums and Percussionist) အိမ်နီးချင်း ည်ီလေး ဥက္ကာဦးသာ(ယခု PLUS3) (ယခင် Lazy Club KeyBoards Player) တို.နှင့်ပေါင်းစည်းပြီး တေးရေး ကိုထွန်း နိုင် (နိုင်မိုးအောင်) ဆည် မြောင်း ဦးစီးဌာန Lazy Club ၏ ပင်တိုင် တေးရေးဆရာ ၏ မင်္ဂလာဆောင် နှင့် တစ်ခြား..ရင်းနှီး သော....သူငယ်ချင်းမွေးနေ့ ပွဲ များ၊ ခြံပွဲများစွာ တွေကို အလကားတီးခတ်ခဲ.ပေး ခဲ့ကြပါသည်။\nသူငယ်ချင်းများ ပိုက်ဆံစုကာ ၀ါသနာပါသူများဖြင့်စုပေါင်းပြီး အမိုင်း စတူဒီယို တွင် တီဗွီသီချင်းများသွင်းခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ဂျင်ပိ ၊မိုးနိုင် နှင့် ဥက္ကာတို့ က အဆိုကောင်းကြသည်။ကျနော်ကတော့ ပိုက်ဆံ ထုတ်သူ သက်သက်ပင်။\nအဲဒီလိုနဲ့ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေကြရင်း နဲ့ LEO အဖွဲ့သည် မြန်မာစတီရီယို သမိုင်းကြောင်းမှာ ရှိခဲ့ ဘူးတာ အားကျပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ. ဖွဲ့၊ ကိုယ်ပိုင် သီ ချင်းတွေ ကိုရေးပြီး ၊ အခွေ ကိုယ့်ဘာကို ထုတ် ကြ မည်ဟု ရည်ရွယ်မိကြပါသည်။ ကျနော် က ကိုယ်ပိုင် ထုတ် လုပ်ရေး၊ ကိုယ် ပိုင် တေးသံ သွင်း၊ နောက် ပိုင်း Studio အထိ ဖွင့် ဖို့ ဆန္ဒ ရှိခဲ့ပါသည်။ ဒါတွေ က ကျနော့်ရဲ့ အိမ်မက် နဲ့ ရူးသွပ်ခြင်းတစ်ချို့ သာဖြစ်ခဲ့ပါ သည်။\nတေးရေး နိုင်မိုးအောင်၊ ကျနော်က ထိုစဉ်က ဖရူးဆိုး အမည် ခံ ကာ သီချင်းရေးသားပြီး ကျနော်၊ဂျင်ပိ၊မိုးနိုင်နဲ.ဥက္ကာ တို.သီဆိုခဲ့ ကြတဲ. Lazy Club ရဲ. Lazy Club Album ကို May Studio မှာ ၁၉၉၂ က သွင်း ယူခဲ.ပေ မဲ့မထုတ်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး Eagles Smokies CCR ကော်ပီသီချင်းတွေ ဖြစ်ပါသည်။\nMay က ကိုကျော်ကျော် က Lazy Club ၏ မြန်မာအမည် ကို "မျောက်လောင်းကလေးများ" အဖွဲ့ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည် ကမြင်းကျောအလွန်ထကြ၍ဖြစ်သည်။\nဂျင်ပိ၊ မရခိုင် တို့ သည် The Aces မှ ဦးစိုးအောင် ကောင်းမှုကြောင့် မင်္ဂလာပွဲဆက်များလာသည့်ကာလများတွင် The Aces II အနေဖြင့် မကြာခဏ တီးခတ်ရ၍ ၀င်ငွေ စရနေကြလေပြီ။\n၁၉၉၃ မတ် ၇ရက် ကျနော့် မင်္ဂလာဆောင် ပွဲမှာ အတည်ပြု ဖွဲ့စည်းပြီး မှ သတင်းစာမှ Lazy Club အမည် ဖြင့်တရားဝင် ကြေငြာဖွဲ.စည်း ခဲ.ပါသည်၊\nအဲဒီတုန်း က ကျနော် က ခေါင်းဆောင် မန်နေဂျာ ဖြစ်ခဲ့ ဘူးပါသည်။ ထို့နောက် Ramada Hotel ဖွင့် ပွဲ နဲ့ တစ်ခြားမင်္ဂလာဆောင် တွေ ကို စတင် တီးခတ်ရပါသည်။ အဲဒီ မတိုင်ခင်ကတည်းက Lazy Club အဖွဲ့ဝင်များသည် ACES II အဖြစ် နှင့် တီး ခတ် နေခဲ့ ပြီး\nကိုဝင်းမော် ACES က ရွှေသံစဉ် အဖွဲ့ ကို ဖွဲ့ ထားပြီး TV တွင် သီချင်း နောက်ခံ တီးဝိုင်းအဖြစ်ကျော်ကြားနေရာ တွင် လည်း ဥက္ကာ က ၀င်တီးခတ်နေရာ ရွှေသံစဉ် မှာ Second Lead တီး သူ နိုင်ဇော် နှင့် လည်း ရင်းနှီးနေကြ ပြီ ဖြစ်၏ ။\nACES II တွင် မောင်မောင် နှင့်ဥက္ကာ တီးသလို ရွှေသံစဉ် II တွင် နိုင်ဇော် နှင့် ဥက္ကာ တစ်တွဲ တီးဖြစ်ကြပါသည်။\nဥက္ကာ က ရွှေသံစဉ်တွင် အတီးစိတ်လာ၍ ကျနော် တို့ မှာ Elvis ကိုကို (ကွယ်လွန်)ဘက် ကို ခြေဦးလှည့် ခဲ့ပါသေးသည်။ Lazy Club အဖွဲ့သားများသည် တောက်မဲ့ မီး ခဲတရဲရဲ ဖြစ်နေပါပြီ။\nထိုစဉ်က ခြေတိုအောင် လမ်းလျှောက်ကာ စည်းရုံးရေး သွားရသည်က ကျနော် နှင့် ဂျင်ပိ သည် အဓိကဖြစ်သည်။ နောက် ဆုံး ဥက္ကာနှင့် အပြီးသတ်ဆွေးနွေးကြတော့ သူက Lazy Club တွင် သာတီး မည် ဟုဆုံးဖြတ်၏။\nLead Guitar မောင်မောင် ( ရခိုင်လူမျုိုး ဗုဓ္ဒဘာသာ )ဘူမိကျောင်းသားသည် အိမ်တွင် သာအနေများသည်။ ကျောင်းမပြီးခင် ကစပြီး အဘိဓမ္မာနှင့် ပိဍိကတ် ၃ပုံ ကို စတင်ဖတ်နေလေ သည်။ ထို့နောက် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် မတိုင်မီ ၁၉၉၆လောက်တွင် ဘုန်းကြီးဝတ်သွားလေတော့၏။\nထို အခါ ရွှေသံစဉ် နှင့် ACES II တွင် Second Lead တီးနေသူ နိုင်ဇော် သည် ရေကျော် သားများ ဖြစ် သော အောင်အောင် ၊ ဇော်နိုင် တို့ နှင့် Rock Hunter ၀ိုင်းဖွဲ့ထားပြီး ရွှေ ရူခင်း မြန်မာ စားသောက်ဆိုင်ကြီး တွင် Key Boards တီးနေသေးသည် ( နိုင်ဇော့်) ကို ဥက္ကာ Recommendation ဖြင့်ခေါ် သွင်း ခဲ့ဖြစ်ပါသည်။\nကျနော် ကတော့ သင်္ဘောဆက်လိုက်သည်။ထို့နောက် ကျနော့် ရည် ရွယ် ချက် အတိုင်း တေးသံသွင်း ဆိုင် ပဉ္စသိင်္ခ ကို လှည်းတန်း လမ်းစုံတွင် ဖွင့် နိုင် ခဲ့လေသည်။\nကျနော် သင်္ဘော လိုက်နေရ၍ မန်နေဂျာ အလုပ် မလုပ် နိုင် သဖြင့် မန်နေဂျာ မရှိ ဖြစ်နေပြီး ALEX ဒုတိယ အခွေ မှ စပြီး Lazy Club နှင့် ပေါင်းမိသွားကာ သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ စိုးနိုင်ထွန်း (ခေါ်)အီကြာကွေး စံပယ်ဦးဦးသန်းလွင် ၏ တူဖြစ်သူ အား မန်နေဂျာခန့် ထားခဲ့ ကြပါသည်။\nနောက်ပိုင်းတွင် မရခိုင်က တီးလိုက် မတီးလိုက် ဖြစ်လာသောကြောင့် Emperor မှ အနားယူထားသောကိုဝေထွန်းကလဲ န၀ရတ် စတူဒီယို အတွက် ကိုယ်ပိုင် Band အဖြစ် သူပါပါဝင်တီးခတ်ခြင်း တေးစီးရီးများဖန်တီးဆက်သွယ်ပေးခြင်း၊ ဥက္ကာ ၏ အသိုင်းဝိုင်းအပေါင်းသင်း ကောင်းခြင်း နိုင်ဇော်၏ အထူးကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ မန်နေဂျာ အီကြာကွေး၏ တစ်စိုက်မတ်မတ် ဆောင်ရွက်မှု တို့ ပေါင်းကာ..\nဒေါက်တာဆောင်းဦးလှိုင် စည်သူလွင် နှင့် Alex တို့၏ နာမည်ကြီး ဆန်းထ လေသော ကာလများတွင် ခရီးသွား ၅ယောက် ၊ ဆုံနိုင်ခွင့်၊ ၁၉း၁၈ စသည်ဖြင့်Lazy Club တို့ Pop Music ကဏ္ဍ တွင် သမိုင်းသစ်တွေ ရေးဖြစ်ခဲ့လေသည်။\nကိုဝေထွန်း စကားနှင့်ပြောရလျင် I.C , Emperor Rock Music ဘယ်လိုကောင်းကောင်း POP မှာတော့Lazy Club ကို မေ့ထားလို့မရ ဟု သူပြောလေ့ရှိသည်။ နောက် ပိုင်း ပေါက်ခွေများစွာ ရှိခဲ့သည် ထွန်းအိန္ဒြာဘို ၏ ၁၉၉၉ တို့ အပါဝင် အခုခေတ်မှာ ဆိုတေး ၏ မီးအိမ်ရှင် အခွေတို့ သည် သာဓက ပင်။


Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » ဆေးဝါးများ » ဆေးဝါးနှင့်ဆေးဖက်ဝင် » ဆေးဝါးများအားလုံး » Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်)\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ကဘာလဲ။\nGeneric Name: Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) Brand Name(s): Generics only. No brands available.\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ကို ဘာအတွက်အသုံးပြုကြသလဲ\nCyclophosphamideအား ကင်ဆာအမျိုးမျိုးတွင် အသုံးပြုကြ၏။ ၎င်းသည် ဆေးသွင်းကုသောဆေးအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ဆဲလ်ကြီးထွားမှုအားနှေးစေခြင်း သို့ ရပ်စေခြင်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။\nCyclophosphamide သည် ရောဂါအမျိုးမျိုးကို တုန့်ပြန်သော သင်၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်ကိုလဲ ကျဆင်းစေသည်။ ကလေးများတွင် ကျောက်ကပ်ရောဂါတချို့အား တခြားဆေးများနှင့် ကုမရတော့သည့်အခါ ဒီဆေးကိုသုံးပါသည်။\nတခြားအသုံးများ – ဤအပိုင်းတွင် ပါဝင်သော အသုံးများသည် approved professional labeling တွင် စာရင်းပြုမထားသော်လည်း ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူမှ ညွှန်နိုင်သောအသုံးများဖြစ်သည်။ ဒီအပိုင်းတွင်ပါသောအသုံးများအား ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူမှ မညွှန်ကြားပဲ မသုံးရပါ။\nCyclophosphamide အား Lupus နှင့် Rheumatoid arthritis (အဆစ်အမြစ်ရောင်လေးဘက်နာရောဂါ) အင်္ဂါအစားထိုးကုသရာ၌ ထိုအင်္ဂါအား ပြန်တိုက်ရာတို့တွင်လဲ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ဘယ်လိုသောက်သုံးသင့်သလဲ\nCyclophosphamide အား ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း သောက်ရပါမည်။ ဆေးပမာဏသည် သင်၏ကျန်းမာရေးအခြေအနေ၊ အလေးချိန်၊ ကုသမှုအားတုန့်ပြန်မှုနှင့် တခြားသော ကုသမှုများ (ဥပမာ တခြား ကင်ဆာဆေးသွင်းကုဆေးများ၊ ဓါတ်ရောင်ခြည်ကုထုံး) တို့ပေါ်မူတည်ပါသည်။ သင်သုံးနေသည့် ဆေးများအားလုံး (မညွှန်ပဲသောက်နေသောဆေးများ၊ ဆရာဝန်ညွှန်ကြားထားသောဆေးများနှင့် အပင်ထွက်ပရဆေးများ) ကို ဆရာဝန် သို့ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်အား ပြောပြပါ။\nCyclosporine နှင့် ကုသနေစဉ် ပုံမှန်ထက် ရေပိုသောက်ပြီး ဆီးပိုစွန့်ရပါမည်။ ထိုမှသာ ကျောက်ကပ်နှင့်ဆီးအိမ်ဆိုင်ရာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ရှောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆီးအိမ်ရှင်းစေရန် ရေဘယ်လောက်များ အကြိမ်ဘယ်လောက်များများ သောက်သင့်သည်ကို ဆရာဝန်အားမေးပါ။ ညွှန်ကြားချက်များကို အတိအကျလိုက်နာပါ။\nဆေးတောင့်သောက်မည်ဆိုပါက တစ်ခုလုံးကိုမျိုပေးပါ။ ဆေးတောင့်အားဖွင့်ခြင်း ချေခြင်း ဝါးစားခြင်းများ မလုပ်ရပါ။ ပေါက်ပြဲနေသည့်ဆေးတောင့်နှင့်ထိမိပါက လက်ကိုပြောင်နေအောင် သေချာဆေးပါ။\nဤဆေးသည် အရေပြားနှင့် အဆုတ်မှတဆင့် စုပ်ယူနိုင်သောကြောင့် ကိုယ်ဝန်ရှိသောအမျိုးသမီးများ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မည့်သူများ Cyclophosphamide အား မကိုင်တွယ်ရပါ။ သို့မဟုတ် ဆေးပြား ဆေးတောင့်များမှ ဖုံများအား မရှူမိစေရန် နေပါ။\nဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်မပါပဲနှင့် ဆေးပမာဏတိုးခြင်း သို့ အကြိမ်ရေပိုသောက်ခြင်း မလုပ်ပါနှင့်။ ကျန်းမာရောအခြေအနေပိုမကောင်းလာနိုင်သလို ပြင်းထန်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာစေနိုင်ပါသည်။\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ဘယ်လိုသိမ်းဆည်းရမလဲ\nCyclophosphamide ကို တိုက်ရိုက်နေရောင်ခြည်မထိုးအောင်နှင့်စိုစွတ်မှုမရှိအောင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးသိုလှောင်သိမ်းဆည်းနည်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆေးအာနိသင်ပျက်ပြယ်ခြင်းနှင့်ဆေးအနေအထားပျက်ယွင်းမှုများမဖြစ်စေရန်Cyclophosphamide ကို ရေချိုးခန်းတွင်သိမ်းဆည်းခြင်းနှင့် ရေခဲအောင် သိမ်းဆည်းခြင်းမျိုးတွေမပြုလုပ်ပါနှင့်။ Cyclophosphamideဆေးအမျိုးအစားနှင့် ဆေးထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီကွဲပြားမှုပေါ်မူတည်ပြီး သိမ်းဆည်းသောပုံစံကွဲပြားခြားနားမှုများရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့အတွက် ဆေးဘူးအခွံ၌ပါသော သိုလှောင်သိမ်းဆည်းမှုညွှန်ကြားချက်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးတာမျိုး သို့မဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူအား မေးမြန်းတာမျိုးကိုအမြဲလုပ်ပါ။ လုံခြုံစိတ်ချရစေရန်အတွက် ဆေးဝါးအကုန်လုံးကို ကလေးများ၊ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်များနှင့်ဝေးရာတွင်ထားပါ။)\nCyclophosphamideအားအိမ်သာထဲပစ်ချခြင်း၊ရေထွက်ပေါက်များမှဆေးချတာမျိုးအားမလုပ်သင့်ပါ။ ဆေးဝါးများကိုမလိုအပ်တော့သည့်အခါ ဒါမှမဟုတ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါများတွင် စနစ်တကျစွန့်ပစ်ဖို့ရာအရေးကြီး၏။ ဆေးဝါးများကို စနစ်တကျ မည်ကဲ့သို့စွန့်ပစ်ရမည်ဆိုခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သင့်၏ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နှင့်တိုင်ပင်ပါ။\nCyclophosphamide အားရေခဲသေတ္တာထဲ၌သိမ်းဆည်းခြင်းကအကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဆေးအာနိသင်ပျက်ပြယ်နိုင်သောကြောင့်အေးခဲအောင်မလုပ်ရပါ။\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) အသုံးမပြုခင် ဘာတွေသိသင့်သလဲ\nဆေးတစ်ခုအားသုံးရန် ဆုံးဖြတ်ပါက ကောင်းကျိုး ဆိုကျိုး နှစ်ခုကို ချိန်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်အား သင်ရောသင့်ဆရာဝန်ပါ အတူတူ ဆုံးဖြတ်ရမည်။ ဤဆေးတွင် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။\nဤဆေးနှင့် တခြားဆေးများအား ဓါတ်မတည့်မှုများရှိလျှင် ဆရာဝန်အားပြောပြပါ။ အစားအစာ၊ ဆိုးဆေး၊ တာရှည်ခံဆေးများ သို့ တိရိစ္တာန်များနှင့် ဓါတ်မတည့်မှုရှိလျှင် ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူအား ပြောပါ။ ဆရာဝန်မညွှန်ပဲသောက်နိုင်သည့်ဆေးဆိုပါက ဗူးတွင်ပါသော အညွှန်းနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သေချာဖတ်ပါ။\nဤဆေးအား ကလေးများတွင် စမ်းသပ်ထားပြီး လူကြီးနှင့်မတူညီသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်စေကြောင်း သက်သေပြထားပြီးဖြစ်ပါသည်။\nဆေးအများစုအား အသက်ကြီးသူများတွင် တိတိကျကျ မလေ့လာထားရသေးပါ။ ထို့ကြောင့် ငယ်ရွယ်သူများမှာကဲ့သို့ တိတိကျကျ အာနိသင်ပြမပြ မသိရပါ။ cyclophosphamide သုံးခြင်းအား အသက်ကြီးသူများနှင့် တခြားအသက်အရွယ်များကြား နှိုင်းယှဉ်ချက် တိတိကျကျမရှိသော်လည်း ငယ်ရွယ်သူများနှင့် မတူညီသောဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့်ပြဿနာများ ရှိမည်ဟု မထင်ရပါ။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်နေချိန် ဒါမှမဟုတ် ကလေးနို့တိုက်နေချိန်မှာ Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ကိုသုံးစွဲဖို့ စိတ်ချရပါသလား\nယခုဆေးဝါးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေချိန်နှင့် ကလေးနို့တိုက်နေချိန်တွင် အသုံးပြုလျှင် ဆိုးကျိုးများရှိမရှိကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သော လေ့လာစမ်းသပ်ချက်များမရှိပါ။ ဆေးမသောက်သုံးမီတွင် ဖြစ်နိုင်ချေကောင်းကျိုးများနှင့် ဆိုးကျိုးများအားလုံးကို ချိန်ဆနိုင်ရန်အတွက် သင့်ရဲ့ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုပြုလုပ်ပါ။ ယခုဆေးဝါးသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစားအသောက်နဲ့ ဆေးဝါးကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့၏ သတ်မှတ်ချက်အရ ကိုယ်ဝန်ဆောင်များတွင် ထိခိုက်နိုင်ချေအဆင့် D ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။]\n•\tB=လေ့လာမှုအချို့အရ ဆိုးကျိုးမရှိပါ။\n•\tD= ဆိုးကျိုးများရှိသည့် အထောက်အထားများရှိပါသည်။\n•\tX=သောက်သုံး၍မရပါ (လုံးဝမတည့်ပါ)။\n•\tN=အခြေအနေကို မသိရသေးပါ။\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဘယ်လိုဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေဖြစ်နိုင်သလဲ\nပြင်းထန်သည့် ဓါတ်မတည့်မှုလက္ခဏာများဖြစ်သော အကွက်ထခြင်း၊ အင်ပျဉ်ထခြင်း၊ အသက်ရှူရခက်ခြင်း၊ ရင်ကြပ်ခြင်း၊ ပါးစပ် မျက်နှာ နှုတ်ခမ်း သို့ လျှာတွင် ဖူးယောင်ခြင်းများဖြစ်လျှင် အရေးပေါ်ဆေးကုသမှု ခံယူပါ။\nပြင်းထန်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများဖြစ်ပေါ်လျှင် ဆရာဝန်အား ဆက်သွယ်ပါ။\n•\tဆီးနှင့် ဝမ်းတွင် သွေးများပါခြင်း၊ ဆီးသွားစဉ် နာခြင်း ပူခြင်း\n•\tအရေပြားဖျော့တော့ခြင်း၊ မူးမေ့လဲချင်သလိုလို ခံစားရခြင်း၊ နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း၊ အာရုံစိုက်ရခက်ခြင်း\n•\tရုတ်တရတ် ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း သို့ အနေခက်ခြင်း၊ အသက်ရှူလျှင် တရွီရွှီမြည်ခြင်း၊ ချောင်းခြောက်ဆိုးခြင်း၊ လှုပ်ရှားလျှင် အသက်ရှူမဝခြင်း၊\n•\tဖျားခြင်း၊ ချမ်းတုန်ခြင်း၊ ခန္ဓါကိုယ်ကိုက်ခဲခြင်း၊ တုပ်ကွေးမိသလို လက္ခဏာများ၊ ပါးစပ်နှင့် လည်ချောင်း နာခြင်း၊\n•\tသွေးခြေဥလွယ်ခြင်း၊ မူမမှန်ပဲသွေးယိုခြင်း (နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ မိန်းမကိုယ် သို့ စအိုတို့မှ)၊ ခရမ်းရောင်း သို့ အနီရောင်အပြောက်များ အရေပြားအောက်တွင် ပေါ်ခြင်း\n•\tခေါင်းကိုက် အန်ပြီး ရေအလွန်ငတ်ခြင်းနှင့် အားနည်းခြင်း\n•\tပြင်းထန်သော အရေပြားလက္ခဏာများ – ဖျားခြင်း၊ လည်ချောင်းနာခြင်း၊ မျက်နှာ သို့ လျှာတို့တွင် ဖူးယောင်ခြင်း၊ မျက်လုံးပူခြင်း၊ အရေပြားနာခြင်း၊ အနီရောင် သို့ ခရမ်းရောင်အကွက်များထခြင်း (မျက်နှာနှင့် ခန္ဓါကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင်ပျံ့ခြင်း) ထို့နောက် အရည်ကြည်ဖုများထပြီး ကွာကျခြင်း။\nတခြားသော အဖြစ်များသည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ –\n•\tပျို့ခြင်း၊ အစားအသောက်ပျက်ခြင်း၊ ဗိုက်အောင့် ဗိုက်နာခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း\n•\tအရေပြားအရောင်ပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ်\n•\tခြေသည်းလက်ည်းများ အရောင်ပြောင်းခြင်း\nတစ်ချို့အခြေအနေများတွင် cyclophosphamide သုံးနေစဉ် တစ်ဆင့်ခံကင်ဆာမျိုးဖြစ်နိုင်ကြောင်း မှတ်တမ်းရှိ၏။ ဤဆေးနှင့်ပါတ်သတ်သော အန္တရာယ်နှင့် ကောင်းကျိုးများအကြောင်း ဆရာဝန်နှင့် ဆွေးနွေးပါ။\n(ယခုဖော်ပြပါ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများအား ခံစားရမှုမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကွဲပြားခြားနားမှုရှိနိုင်ပါသည်။ အထက်ဖော်ပြပါဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများတွင် မပါဝင်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများလည်းရှိနိုင်သည်။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးနှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများရှိပါက သင်၏ဆရာဝန် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများပြုလုပ်ပါ။)\nဘယ်ဆေးတွေက Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\n(ယေဘူယျအသိပေးချက် – Cyclophosphamideသည် သင်အခုသောက်သုံးနေသည့် တခြားသော ဆေးဝါးများနှင့်ဓါတ်ပြုမှုတွေဖြစ်နိုင်ပြီး ဆေးဝါးများကျိုးသက်ရောက်မှုပုံစံနှင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဖြစ်လာနိုင်သောပြောင်းလဲမှုများဖြစ်နိုင်ပါသည်။ မလိုလားအပ်သောဆေးဝါးဓါတ်ပြုမှုများမဖြစ်လာစေရန်သင်လက်ရှိသောက်သုံးနေသော ဆေးဝါးများအားလုံး၏စာရင်းကိုပြုစုထားပြီး (စာရင်းလုပ်သည့်အခါဆရာဝန်ညွှန်ကြားထားသည်များ၊ မညွှန်ကြားဘဲ သောက်သုံးနေသည်များ၊ သဘာဝဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံးပါရပါမည်။) ဆရာဝန် သို့မဟုတ်ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူအား အမြဲပြောပြပါ။ ဆေးဝါးများကို ဆရာဝန်ခွင့်ပြုချက်မပါပဲ သောက်သုံးခြင်း၊ ရပ်ဆိုင်းခြင်း၊ ပမာဏကိုပြောင်းလဲခြင်းတွေမပြုလုပ်ပါနှင့်။)\nဤဆေးအား အောက်ပါဆေးများနှင့် တွဲမသုံးရပါ။ သင်၏ဆရာဝန်မှ အောက်ပါဆေးများနှင့်တွဲမကုရန် သို့မဟုတ် သင်သောက်နေသည့်ဆေးများကို ပြောင်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မည်။ Rotavirus Vaccine, Live ( ရိုတာဗိုင်းရပ်စ်ကာကွယ်ဆေး)\nဤဆေးအား အောက်ပါဆေးများနှင့် တွဲမသုံးရပါ။ သို့သော် တစ်ချို့ရောဂါများတွင် တွဲရနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဆေးနှစ်ခုလုံး တွဲသုံးရန်ညွှန်ပါက သင်၏ဆရာဝန်သည် ဆေးပမာဏ သို့ သောက်ရမည်အချိန်တို့ကို ပြောင်းလဲပါလိမ့်မည်။\nဤဆေးနှင့် အောက်ပါဆေးများကိုတွဲသုံးလျှင် တစ်ချို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ပိုဆိုးစေနိုင်သည်။ သို့သော ဆေးနှစ်ခုတွဲသုံးခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ကုသမှုလဲ ဖြစ်နေနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ ဆေးနှစ်ခုလုံး တွဲသုံးရန်ညွှန်ပါက သင်၏ဆရာဝန်သည် ဆေးပမာဏ သို့ သောက်ရမည်အချိန်တို့ကို ပြောင်းလဲပါလိမ့်မည်။\nအစားအသောက်တွေနဲ့ အရက်က Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလား\nCyclophosphamideက အစားအသောက် သို့မဟုတ် အရက်သေစာနှင့် ဓါတ်ပြုမှုများဖြစ်နိုင်ပြီး ဆေးဝါးများ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုပုံစံနှင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဖြစ်လာနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်နိုင်ပါသည်။ မလိုလားအပ်သည့် ဓါတ်ပြုမှုများမဖြစ်လာစေရန် အစားအသောက်၊ အရက်သေစာများနှင့် ဓါတ်ပြုနိုင်ချေရှိမရှိကို မေးမြန်းတိုင်ပင်ပါ။\nဘယ်ရောဂါအခြေအနေတွေက Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) နဲ့ ဓါတ်ပြုနိုင်သလဲ\nCyclophosphamideသည် သင်၏ နဂိုကျန်းမာရေးအခြေအနေများနှင့် သက်ရောက်ဓါတ်ပြုမှုများရှိနိုင်ပါသည်။ သင်၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေအား ပိုဆိုးသွားစေခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးသက်ရောက်မှုပုံစံ ပြောင်းလဲသွားခြင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ကျန်းမာရေးအခြေအနေအကုန်လုံးကို သင့်ဆရာဝန် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကို အသိပေးဖို့ အရေးကြီး၏။ အထူးသဖြင့် –\n•\tရေကျောက် (မကြာခင်မှဖြစ်ထားလျှင်လဲပြောရမည်)\n•\tရေယုန် – ခန္တာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများသို့ ပျံ့သွားနိုင်သည်။\n•\tဆီးကျောက်ရောဂါရှိလျှင် – Cyclophosphamide သည် ခန္ဓါကိုယ်တွင်းရှိ Uric Acid (ယူရစ်အက်ဆစ်) ကိုမြင့်တက်စေပြီး ၎င်းအက်စစ်သည် ဆီးကျောက်နှင့် ဂေါက်ရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။\n•\tကူးစက်ရောဂါ – ကူးစက်ပိုးအား ခန္ဓါကိုယ်မှ ပြန်တိုက်နိုင်စွမ်း ကျနိုင်သည်။\n•\tကျောက်ကပ်ရောဂါ – ခန္ဓါကိုယ်မှ မစွန့်ထုတ်နိုင်သောကြောင့် Cyclophosphamide အာနိသင် မလိုအပ်ပဲ အများကြီးတိုးသွားနိုင်ပါသည်။\n•\tAdrenal ဂလင်းများ မထုတ်ခင် – Cyclophosphamide ၏ အဆိပ်အာနိသင် ပိုတိုးနိုင်သည်။ ဆေးပမာဏ ထိန်းညှိခြင်း လိုအပ်နိုင်ပါသည်။\n•\tအကျိတ်ဆဲလ်များစုခြင်း – အကျိတ်ဆဲလ်များ ရိုးတွင်းချဉ်ဆီတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်နိုင်ပြီး Cyclophosphamide ပမာဏများလျှင် ရိုးတွင်းချဉ်ဆီဖိနှိပ်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။\nအရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက် Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nကင်ဆာရောဂါများအတွက် လူကြီးသုံးရန် ပုံမှန်ဆေးပမာဏ\nအကြောထိုးဆေး။ ။ သူ့ချည်းပဲထိုးမယ်ဆိုလျှင် သွေးနှင့်ဆိုင်သော ရောဂါမရှိတဲ့ လူနာတွေအတွက် ကနေဦးထိုးဆေးပမာဏမှာ ၄၀ မှ ၅၀ mg/kg ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ၂ ရက်မှ ၅ ရက်ကျော်အထိ ထိုးရပါမည်။ နောက်တမျိုးဆိုလျှင် ၁၀ မှ ၁၅ mg/kg ကို ၇ ရက်မှ ၁၀ ရက်တိုင်း ထိုးရပါမည် သို့မဟုတ် ၃ မှ ၅ mg/kg ကို တစ်ပတ်မှ ၂ ကြိမ်ထိုးနိုင်ပါသည်။\nသောက်ဆေး ။ ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကနေဦးပမာဏ နှင့် ဆက်လက်သောက်သုံးရမည့်ပမာဏမှာ ၁ မှ ၈ mg/kg/day ထိဖြစ်နိုင်ပါသည်။\nသားဥအိမ်ကင်ဆာအတွက် လူကြီးသုံးရန် ပုံမှန်ဆေးပမာဏ\nပထမရက်မှာ အကြောတွင်းသို့ ၆၀၀ mg/m2 ကို carboplatin (ကာဗိုပလက်တင်) သို့ cisplatin (ဆစ်ပလက်တင်)တို့နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ထိုးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ၂၈ ရက်ပြည့်တိုင်း တစ်ကြိမ်ပြန်ထိုးပေးရမှာပါ။\nMultiple Myeloma အတွက် လူကြီးသုံးရန် ပုံမှန်ဆေးပမာဏ\n(M2 protocol အရ တခြားကင်ဆာဆေးတွေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး)\nပထမတစ်ရက်မှာ 10mg/kg ကို အကြောထဲ ထိုးပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကလေးတွေအတွက် Cyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ရဲ့ အသုံးပြုရမယ့်ပမာဏကဘယ်လောက်လဲ\nကင်ဆာရောဂါများအတွက် ကလေးသုံးရန် ပုံမှန်ဆေးပမာဏ\nNephrotic Syndrome (ကျောက်ကပ်ရောဂါတစ်မျိုး) အတွက် ကလေးသုံးရန် ပုံမှန်ဆေးပမာဏ\nကလေးတွေမှာ အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲမှုရှိတဲ့ nephrotic syndrome ဖြစ်ကြောင်းပြတဲ့ biopsy (အသားစနမူနာစစ်ဆေးမှု) အတွက်သုံးမယ်ဆိုလျှင် သောက်ဆေးပမာဏ ၂.၅ မှ ၃ mg/kg/day ကို ရက်၆၀ မှရက်၉၀ ထိသောက်ရန် အကြံပေးပါတယ်။\nCyclophosphamide (ဆိုင်ကလိုဖော့စ်ဆမိုက်ဒ်) ကိုဘယ်လိုရရှိနိုင်သလဲ\nCyclophosphamide ကို အောက်ဖော်ပြပါ ဆေးဝါးပုံစံများနှင့် အချိုးအစားများဖြင့် ရရှိနိုင်ပါသည်။\n၂၅ mg ၊ ၅၀ mgဆေးပြားများ။\n၅၀၀ mg; ၁ g; ၂ g ထိုးဆေးများ။\nအရေးပေါ်အခြေအနေသို့မဟုတ် ဆေးပမာဏလွန်သွားသည့်အခြေအနေများတွင် အရေးပေါ်ဆေးရုံဆေးခန်းများသို့ သွားရောက်ကုသမှုခံယူပါ။ ဆေးလွန်သော လက္ခဏာများ –\n•\tပုံမှန်မဟုတ်ပဲ သွေးခြေဥခြင်း သွေးယိုခြင်း\n•\tပုံမှန်မဟုတ်ပဲ မောပန်းလွယ်ခြင်း အားနည်းခြင်း\n•\tလည်ချောင်းနာခြင်း၊ ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ဖျားခြင်း သို့မဟုတ် တခြားသော ကူးစက်ရောဂါ လက္ခဏာများ\n•\tခြေထောက်၊ ခြေကျင်းဝတ် သို့ ခြေဖဝါးများ ဖူးယောင်ခြင်း\nCyclophosphamide ကို သောက်သုံးဖို့ လွတ်သွားခဲ့ပါက (မေ့ခဲ့ပါက) သတိရတဲ့အချိန်မှာ အမြန်ဆုံးသောက်သုံးပါ။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်သောက်သုံးရမည့်အချိန်နှင့်နီးကပ်နေပြီဆိုပါကလွတ်သွားသောအကြိမ်ကို ကျော်ပြီး ပုံမှန်အချိန်၌ပင် သောက်လိုက်ပါ။ ဆေးပမာဏအားနှစ်ဆတိုးသောက်တာမျိုးမလုပ်ပါနှင့်။


Chronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » ကျန်းမာရေး အခြေအနေများ » ကျန်းမာရေးအားလုံး » ကျန်းမာရေးအခြေအနေများ » Chronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ)\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ကဘာလဲ။\nနာတာရှည် ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါဆိုသည်မှ ကျောက်ကပ်ရောဂါများကို စုခေါ်သော ရောဂါဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် အညစ်အကြားများအား ဆီးအဖြစ် ဖယ်ရှားပေးသော ဂလိုမာရူလိုင်များ – ကျောက်ကပ်၏ ကောတက်အပိုင်းတွင် တွေ့ရသော ဆံချည်သွေးကြော အစုအဝေးများ- အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးလာခြင်းဖြစ်သည်။\nနာမည်ကဲ့သို့ပင် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါသည် အချိန်အကြာကြီးဖြစ်နေသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ နာတာရှည်ကျောက်ကပ်အလုပ်မလုပ်တော့ခြင်း ဖြစ်ရသည့် ထိပ်ဆုံးအကြောင်းရင်း တစ်ချက်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောက်ကပ်ရောဂါများဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းလဲဖြစ်သည်။\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ် ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါအတွက် ကုသရန်နည်းမရှိပါ။ ၎င်းသည် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည့်ရောဂါ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် စောလျင်စွာ သိရှိကုသခြင်းဖြင့် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကြောင့် အသက်ဆုံးနိုင်ချေ နည်းသွားနိုင်ပါသည်။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) က ဘယ်လောက်အဖြစ်များသလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါသည် အသက်အရွယ်မရွေးဖြစ်နိုင်သည်။ ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်သောအချက်အလက်များကို လျှော့ချခြင်းအားဖြင့် စီမံနိုင်ပါသည်။ အချက်အလက်များထပ်မံသိရှိဖို့အတွက် ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပါသည်။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ရဲ့လက္ခဏာတွေကဘာတွေလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ၏ အဖြစ်အများဆုံးရောဂါလက္ခဏာများမှာ-\nအမြှုပ်ထလွန်သော ဆီး – ဆီးသွားနေစဉ် အမြှုပ်ထခြင်းကို တွေ့နိုင်ပါသည်။\nမောပန်းလွယ်ခြင်း၊ ကြွက်သားကိုက်ခြင်းနှင့် ညအခါတွင် ကြွက်တက်ခြင်း\nသွေးအားနည်းရောဂါ၏ လက္ခဏာများ –\nအရေပြားဖျော့ခြင်း၊ မောပန်းခြင်းနှင့် မူးနောက်နောက်ဖြစ်ခြင်း\nပျို့ခြင်း၊ အန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်း\nနောက်ဆုံးအဆင့်ရောဂါတွင် အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ ရှိလာနိုင်သည်။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ကိုဘာတွေကဖြစ်စေသလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါသည် အမျိုးမျိုးသော အချက်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ချို့မှာ –\nဆီးချိုကြောင့် ကျောက်ကပ်ထိခြင်း– ဆီးချိုမထိန်းခြင်းသည် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ကျောက်ကပ်ကို အများကြီး ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။\nFocal segmental glomerulosclerosis (FSGS): ကျောက်ကပ်တစ်ရှူးများ အမာရွတ်ဖြစ်ခြင်းသည် သူ၏လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိခိုက်နိုင်ပြီး နက်ဖရိုတစ်ရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။\nIgA nephropathy – IgA ပဋိပစ္စည်းများ ကျောက်ကပ်တစ်ရှူးတွင် ပုံလာသောအခြေအနေဖြစ်ပြီး တစ်ရှူးများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။\nSystemic lupus erythematosus (SLE သို့ လူးပတ်စ်) – SLE တွင်တွေ့ရသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်တိုက်သည့် ပဋိပစ္စည်းများသည် ကျောက်ကပ်တစ်ရှူးများကို တိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်း၏လုပ်ငန်းစဉ်များကို ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။\nရုတ်တရင်ပြင်းထန် ဂလိုမာရူလပ် ကျောက်ကပ်ရောင်ခြင်း ခဏခဏဖြစ်သူများတွင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို ဖြစ်သွားစေနိုင်ပါသည်။\nရောဂါတွင် ဗီဇကြောင့်လဲ တစ်ပိုင်းပါနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ချို့သောမိသားစုများတွင် ဖြစ်ပွားနှုန်းများနေခြင်းကို သက်သေပြထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။\nမူမမှန်သည့် ကိုယ်ခံအားစနစ်သည် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မူမမှန်သော ကိုယ်ခံအားသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျောက်ကပ်တစ်ရှူးများကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။\nသွေးတိုးကို မထိန်းခြင်းသည် ကျောက်ကပ်ကိုထိခိုက်နိုင်ပြီး အချိန်တစ်ခုကြာလျှင် ယခုလို နာတာရှည်ကျောက်ကပ်ရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ဖြစ်ရပ် ၄ခု ၁ခုတွင် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ၏ အကြောင်းကို မသိရပါ။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ဖြစ်နိုင်ခြေကိုဘာတွေက မြင့်တက်စေသလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ချေကိုမြင့်စေသော အကြောင်းရင်းများစွာရှိပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်\nတစ်ချို့မိသားစုများတွင် အဖြစ်များကြောင်း သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ဗီဇကြောင့်လဲ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။\nရုတ်တရတ်ပြင်းထန် ဂလိုမာရူလပ် ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ခဏခဏ ဖြစ်သူများတွင် ကုသမှုကို မခံယူပါက နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာစေနိုင်ပါသည်။\nသွေးကြောရောင်ခြင်း – သွေးလွှတ်ကြောများ မူမမှန်စွာ ရောင်ရမ်းခြင်း\nဟိုက်ဒရိုကာဗွန် ပျော်ဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်သည် အိမ်သုတ်ဆေး၊ လောင်ဆာ (ဂတ်စ်နှင့် ဓါတ်ဆီ)၊ ဆိုင်ကယ်ကား အိတ်ဇောငွေ့များ၊ ကော်နှင့် ကော်ပစ္စည်းများ၊ အော်ဂဲနစ် ပျော်ဝင်ပစ္စည်းများ၊ တစ်ချို့သော် အေရီယိုစောများနှင့် ပိုးသတ်ဆေးများ စသည်တို့သည် အန္တရာယ်တိုးစေနိုင်ပါသည်။\nထို့ကြောင့် ဆေးသုတ်၊ ပရင့်ထုတ်၊ ကားဆိုင်ကယ် ပြုပြင်ရေး၊ အဝတ်အထည်၊ မီးသတ်၊ အော်ဂဲနစ် ဓါတုပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ကားဆိုင်ကယ် အိတ်ဇောငွေ့များနှင့် တောက်လျှောက် ထိတွေ့ရခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းများတွင် လုပ်နေရသူတို့သည် ကျောက်ကပ်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ချေ များပါသည်။\nကင်ဆာရောဂါရှိခြင်း – ကင်ဆာများသည် ကျောက်ကပ်အပါအဝင် တခြားအင်္ဂါများ၏ လုပ်ငန်းများကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။\nGoodpasture ရောဂါ နှင့် SLE တို့လို ကိုယ်ခံအားမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်တိုက်သော ရောဂါများ။\nဘက်တီးရီးယား သို့မဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ်တို့လို ပိုးကူးစက်ခြင်းများသည် နာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ချေကို မြင့်စေနိုင်ပါသည်။ ဘက်တီးရီးယား ပိုးကူးစက်ခြင်းတွင် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် နှလုံးရောင်ခြင်းနှင့် post-streptococcal infection များ။ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကူးခြင်းတွင် HIV, အသည်းရောင် ဘီနှင့်စီ စသည်များ။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ကို ဘယ်လိုအတည်ပြုပါသလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို အမည်တပ်ရာတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်ပါသည်။\nသွေးတွင်း ဂလူးကို့စ်လယ်ဗယ်နှင့် ဟေမိုဂလိုဗင် A1c\nCreatinine သန့်စင်နှုန်း သွေးစစ်ဆေးမှု\nသွေးတွင်း ယူရီယား နိုင်ထိရိုဂျင်နှင့် ခရီရတနင်း လယ်ဗယ် စစ်ခြင်း\nပဋိပစ္စည်းများနှင့် ကွန်ပလိမန့်လယ်ဗယ်များကို စစ်ပြီး ကိုယ်ခံအားမူမမှန်ခြင်းကို သိရှိနိုင်မည့် အထူးသွေးစစ်ဆေးမှုများ\n၂၄ နာရီ ဆီးတွင်ပါသည့် ပရိုတင်းအား ခွဲခြမ်းခြင်း – သွေးတွင် သို့ ဆီးတွင် ပရိုတင်းပါဝင်နှုန်းများနိုင်ပါသည်။\nဝမ်းဗိုက် စီတီနှင့် အမ်အာအိုင်ရိုက်ခြင်း\nIntravenous pyelogram – ဆိုးဆေးကိုသုံးပြီး ကျောက်ကပ်ပုံမှန်မဟုတ်သည်များကို ဖမ်းမိနိုင်သော ဓါတ်မှန်စီးရီး\nတစ်ခါတစ်ရံ ရောဂါဗေဒပညာရှင်မှ အထူးလေ့လာမှုများကိုပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ ၎င်းတွင် immunohistochemical ဆိုးဆေး, molecular စစ်ဆေးခြင်းနှင့် အီလက်ထရွန်မိုက်ခရိုစကုပ်ဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းများကို ရောဂါအမည်တပ်ရာတွင် အထောက်အကုပြုရန် လေ့လာနိုင်ပါသည်။\nရောဂါအခြေအနေအမျိုးမျိုးသည် တူညီသော လက္ခဏာများ ရှိတတ်ပါသည်။ သင်၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူမှ တိကျသည့် ရောဂါအမည်တပ်နိုင်ရန် တခြားရောဂါများ မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ရန်အတွက် ထပ်ဆောင်း စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရနိုင်ပါသည်။\nChronic Glomerulonephritis (နာတာရှည် ဂလိုမာရူးလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ) ကို ဘယ်လိုကုသပါသလဲ\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို ကုသရန် ခုလက်ရှိတွင် ကုထုံးမရှိသေးပါ။ ကုသမှုပုံစံသည်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူနိုင်ပါ။ အောက်ခံရောဂါပေါ်ကိုလဲ မူတည်ပါသည်။ တစ်ချို့သောကုထုံးများသည် ရောဂါလက္ခဏာကို သက်သာလာအောင် အာရုံစိုက်ပါသည်။\nမကြာခဏဆိုသလို သွေးတိုးကျအောင်လုပ်ခြင်းသည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါကို ကုသရာတွင် ဦးစားပေးအနေဖြင့်လုပ်ရပြီး ဆေးများ၊ အစားအသောက်များ အဓိအားဖြင့် ဆိုဒီမ် ပိုတက်စီယမ်နည်းသည်များကို စားခိုင်းခြင်းဖြင့် ထိန်းနိုင်ပါသည်။ အရည်နှင့် အီလက်ထရိုလိုက်များ မျှတအောင် ပြုလုပ်ရပါသည်။\nခန္ဓါကိုယ်တွင် လုံလောက်သည့် ပရိုတင်းရနေစေရန်လဲ ထိန်းရသည်။\nမျက်နှာဖောခြင်း ရောင်ခြင်းများကို ကုသရန်အတွက် ဆီးဆေးများသောက်ရန်လည်း လမ်းညွှန်နိုင်ပါသည်။\nနာတာရှည် ဂလိုမာရူလပ်ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းသည် ကိုယ်ခံအားမှပြန်တိုက်သော ရောဂါများကြောင့်ဆိုပါက ပျက်စီးမှုကိုဖြစ်စေသည့် ပဋိပစ္စည်းလယ်ဗယ်ကို လျော့ချနိုင်ရန်အတွက် Plasmapheresis ကိုလုပ်ရန် စဉ်းစားနိုင်သည်။\nကိုယ်ခံအားစနစ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းကြောင့်ဆိုပါက ကော်တီကိုစတီးရွိက်များနှင့် တခြားသာ ကိုယ်ခံအားဖိနိပ်ဆေးများကို ပေးနိုင်ပါသည်။\nကျောက်ကပ်ပျက်စီးမှုသည် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောက်ကပ်ရောဂါထိဖြစ်လာပါက သွေးပြန်သန့်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့မဟုတ် ကျောက်ကပ်အစားထိုးရန် စဉ်းစားရပါမည်။\nအုပ်စုလိုက်ပါဝင်ဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် ရောဂါအခြေအနေနှင့် တစ်ချို့သော ဖိစီးမှုလျော့စေနိုင်သည့် အချက်များကို ပိုမိုနားလည်လာနိုင်ပါသည်။\nလူနေမှုပုံစံပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးတွေအသုံးပြုခြင်းက နာတာရှည် ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ကို ကုသရာမှာ ဘယ်လိုအထောက်အကူပြုနိုင်မလဲ။\nအောက်ဖော်ပြပါ လူနေမှုပုံစံများနှင့်အိမ်သုံးကုထုံးများက သင့်အနေဖြင့် နာတာရှည် ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါ ကိုကုသတဲ့နေရာနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေသောနေရာများတွင် အကူအညီပေးနိုင်ပါသည်။\nအရည်များခြင်း၊ ဖောခြင်းနှင့် သွေးတိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ဆားကိုလျော့ပါ။\nသွေးတွင်း၌ အညစ်အကြေားများ စုပုံလာမှုကို လျော့နည်းစေရန် ပရိုတင်းနှင့် ပိုတက်စီယမ်ကို ဖြတ်ပါ\nကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွှတ်သော ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းပါ\nဆီးချိုရှိလျှင် သွေးတွင်းသကြားဓါတ်ကို ထိန်းပါ\nChronic Glomerulonephritis. http://www.dovemed.com/diseases-conditions/chronic-glomerulonephritis/. Accessed 29 Feb 2017.\nGlomerulonephritis. http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/glomerulonephritis/basics/definition/con-20024691. Accessed 29 Feb 2017.\nGlomerulonephritis. http://www.healthline.com/health/glomerulonephritis#Overview1. Accessed 29 Feb 2017.