လမ်းပြကြယ်: အာဏာရှင်စနစ် ရဲ့ ဝိသေသ လက္ခဏာများ\nအာဏာရှင်စနစ် ရဲ့ ဝိသေသ လက္ခဏာများ\nလစဉ်ထုတ် အွန်လိုင်း ခေတ်မောင်းစာစောင်၊ အတွဲ (၁)၊ အမှတ် (၄) မှ\nအာဏာရှင် စနစ်ကို အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုရင် အလွယ်ကူဆုံး အနေနဲ့ လူ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး တစ်ယောက် (သို့) အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု (သို့) အုပ်စု တစ်စု က ကိုယ်ကျိုးတစ်ခုတည်း အတွက် တိုင်းပြည်မှာ အဓမ္မ အုပ်ချုပ်ခြင်းလို့ ဖွင့်ဆိုနိုင်ပြီး ဒီမိုကရေစီ စနစ် ဆိုတာ ကိုတော့ အာဏာရှင်စနစ် ရဲ့ ပြောင်းပြန်၊ တိုင်းပြည်က လူအားလုံး အကျိုးအတွက် တိုင်းပြည်ကို လူထု က တရားမျှတ၊ ဓမ္မ နည်းဖြင့် အုပ်ချုပ်ခြင်း လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒီလို ဒီမိုကရေစီ နည်းနဲ့ တိုင်းပြည်မှာ လူထု က အုပ်ချုပ်တဲ့ စနစ်မှာ လူထု အများစု ရဲ့ သဘောထား၊ အတွေးအခေါ်၊ အမျှော်အမြင် နဲ့ ပညာ အရည်အသွေး မြင့်မား၊ မှန်ကန်ဖို့လိုပါတယ်။ အာဏာရှင်ခေတ်က ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ စနစ်ဆိုး၊ အကျင့်ဆိုးတွေရဲ့ စရိုက်ဆိုးတွေကို ဒီမိုကရေစီ ခေတ်လူထုက အခြေခံကျကျ နားလည် သဘောပေါက်ပြီး ရှောင်ကြဉ် နိုင်ဖို့လိုပါတယ်။\nနှစ်ပေါင်း (၅၀) ကျော် စစ်အာဏာရှင် စနစ် ဒဏ် ခံခဲ့ရကာ ခုအချိန်ထိလည်း စနစ်ဆိုး က အလုံးစုံ မပြောင်းလဲဘဲ၊ ပုံရိပ်သဏ္ဍာန် တင်သာမက အတွင်းသဘောအနေနဲ့ပါ ရှင်သန်နေဆဲ၊ အကျိုးဆက်တွေ ခံနေရဆဲဖြစ်တဲ့ ဗမာပြည်က လူထု အတွက်တော့ အာဏာရှင်စနစ်ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေကို ဘဝ ပေး အသိ နဲ့ နာနာကြည်းကြည်း သိမြင် ခံစား နားလည်နေတဲ့အတွက် အနာဂတ် တိုင်းပြည်မှာလည်း အလားတူ မကြုံတွေ့၊ မခံစားစေဖို့ရာ စနစ်ဆိုးရဲ့ စရိုက်ဆိုးတွေကို မလွဲဧကံ ရှောင်ကြဉ်မှာပါပဲလို့ ယူဆစရာ ရှိပါတယ်။\nမှန်ပါတယ်..။ နားလည်လွန်းလို့၊ နောင်အနာဂတ် တိုင်းပြည်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ မခံစားစေချင်လွန်းလို့ ကို ဒီစနစ်ဆိုး တိုင်းပြည်မှာ ပပျောက်စေဖို့အတွက် ခေတ်အဆက်ဆက် နှစ်ပေါင်းများစွာ လူ့အသက် နဲ့ ဘဝတွေကို စတေးပြီး တွန်းလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို စနစ်ဆိုး ဒဏ် ကျောကော့အောင် ခံရင်း၊ ပြန်လည် တော်လှန်ရင်းနဲ့ပဲ စနစ်ဆိုးက အင်တိုက်အားတိုက် ဖော်ဆောင် ပေးခဲ့တဲ့ အယူအဆ၊ ဝါဒ၊ အတွေးအခေါ်၊ အပြုအမူ နဲ့ အလုပ်တွေဟာ လူထုကြားကို ထဲထဲဝင်ဝင် စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့လေ့ရှိတာဟာလည်း ဖိနှိပ်မှု ပြန်းထန် တဲ့ နိုင်ငံရေး စနစ်တွေ ကြီးစိုးတဲ့ နိုင်ငံတိုင်းမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ သဘောဆိုတာကို သတိပြုရပါမယ်။\nစိတ်ပညာရပ် မှာ ပြန်ပေးဆွဲခံရသူတွေဟာ သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲသူတွေရဲ့ အတွေးအခေါ်၊ ခံစားချက် နဲ့ လုပ်ရပ် တွေကို နားယောင် လက်ခံလာပြီး ပြန်ပေးဆွဲသူတွေ အပေါ် ပြန်လည် ထောက်ခံ၊ ကာကွယ်မှု ပေးတတ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို စတော့ဟုမ်း ရောဂါလက္ခဏာ လို့အမည်ပေးပြီး စိတ်ရောဂါ အနေနဲ့ သတ်မှတ်လေ့ရှိပါတယ်။ အမေရိကန် ဗဟို ပြည်ထောင်စု စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ကြီး (အက်ဖ်ဘီအိုင်) ရဲ့ လေ့လာချက် အရဆိုရင် ပြန်ပေးဆွဲမှုတွေရဲ့ (၂၇) ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပြန်ပေးဆွဲခံရသူ သားကောင် တွေဟာ ဒီလို စတော့ဟုမ်း ရောဂါလက္ခဏာ စွဲကပ်နေလေ့ ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nဒီသဘောဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိနှိပ် ချုပ်ခြယ်၊ ဝါဒမှိုင်းတိုက်မှု ဒဏ်တွေကို မျက်စိပိတ်၊ နားပိတ်၊ ပါးစပ်ပိတ်၊ တံခါးပိတ် နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံခဲ့ရတဲ့ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုး ကြီးစိုးခဲ့တဲ့ တိုင်းပြည်တွေက လူထုအများစု အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။ အာဏာရှင်တွေ အတင်းအဓမ္မ သွတ်သွင်းခဲ့တဲ့ အာဏာရှင် စရိုက် လက္ခဏာတွေ လူအများအကြားမှာ အနည်း၊ အများဆိုသလို ဝင်ရောက် ပူးကပ်နေလေ့ရှိတာ တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ အာဏာရှင်တွေ အာဏာ ရေရှည်တည်တံ့ ခိုင်မြဲရေးအတွက် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်း ဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့ အလုပ်၊ အတွေးအခေါ် နဲ့ အပြုအမူ တွေဟာ မှန်တယ်၊ ဒါတွေကို ဆက်လက် ဖော်ဆောင် (သို့) ကာကွယ်ရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတွေဟာ အာဏာရှင်တဖြစ်လဲ တိုင်းပြည်တိုင်းမှာ အမြဲလိုလို ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ အဖြစ်အပျက် နဲ့ သဘောတွေပါပဲ။\nဒီလို သဘောနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ အယူအဆ နဲ့ အပြုအမူတွေဟာ ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံသစ်လို့ အမည်တပ်ပြီး သွားနေတဲ့ လက်ရှိ ဗမာပြည်ရဲ့ နေရာ ကဏ္ဍတိုင်း လိုလိုမှာ ထင်ထင်ရှားရှားဆိုသလို မြင်တွေ့နေရပါတယ်။ ဥပမာဆိုရရင် ရာစုနှစ်တစ်ဝက်ကျော် တိုင်းပြည်မှာ ဖော်ထုတ်၊ တင်ပြ၊ တောင်းဆို၊ ဆွေးနွေးခွင့်မရခဲ့တဲ့ လူအခွင့်အရေး နဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ သဘော နဲ့ ခံယူချက်မျိုးတွေဖြစ်တဲ့ လူမှန်သမျှ အယုတ်၊ အလတ်၊ အမြတ်၊ ဘာသာ၊ လူမျိုး၊ အသားအရောင် မခွဲ တူညီတဲ့ အခွင့်အရေး၊ ရပိုင်ခွင့် နဲ့ တန်ဖိုးထားမှု သဘော ကို အပြည့်အဝ နားလည်မှု မရှိတာ၊ လက်ခံ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားချင်စိတ် မရှိတာ မျိုးတွေလို့ ဆိုနိုင်ပါမယ်။\nဒီလို ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံသစ် တစ်ခုကို ထူထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေစဉ်မှာ စိမ့်ဝင်၊ စွဲထင် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အာဏာရှင်စနစ် အကျင့် စရိုက် နဲ့ အတွေးအခေါ် တွေ လူထူ အများကြား လုံးဝ ဆိတ်သုဉ်း ပပျောက်စေဖို့ရာက နိုင်ငံရေး နဲ့ လူမှုဖွံ့ဖြိုးရေး အဖွဲ့အစည်းတွေက လူထုပညာရေး လုပ်ငန်းတွေ အရှိန်မြှင့် လုပ်ဆောင်ပြီး တိုင်းပြည် အနာဂတ် အတွက် အကျိုးကျေးဇူးခံစားရမယ့် ကောင်းမွန်ပြည့်ဝတဲ့ ဒီမိုကရေစီ သဘော ရဲ့ တကယ့် အနှစ်သာရ နဲ့ သူရဲ့ ဖော်ဆောင်နိုင်တဲ့ အကျိုးရလဒ် တွေကို လူထုကြား ဖြန့်ဖြူးပေးဖို့ လိုပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီလို ဒီမိုကရေစီ အတွေးအခေါ်တွေ လူထုကြား ရှင်သန်ဖို့ ပညာပေးတာဟာ အာဏာရှင် တဖြစ်လဲတိုင်းပြည်မှာ လူထုပညာပေးရေး လုပ်ငန်း အနေနဲ့ မဖြစ်မနေ ဖော်ဆောင်ရမယ့် အစီအစဉ်တွေရဲ့ ဒုတိယ အဆင့်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nပထမ နဲ့ အဓိက အရေးကြီးဆုံး အလုပ်ကတော့ လူထုအများစု ရဲ့ မသိစိတ် အတွင်း အဇ္ဈတ္တသန္တာန် မှာ စွဲကပ်နေပြီး ဖြစ်တဲ့ အာဏာရှင် စရိုက် လက္ခဏာ တွေကို သိမြင်၊ သုံးသပ်၊ အကျိုးသင့်၊ အကြောင်းသင့် နားလည်၊ လက်ခံလာပြီး ဒီမိုကရေစီ နဲ့ မလျော်ညီတဲ့ အကျင့်ဆိုး၊ အကျင့်ဟောင်းတွေ စွန့်လွှတ်နိုင်စေဖို့ရာ အာဏာရှင် စနစ်ဆိုးရဲ့ အတွေးအခေါ်၊ အပြုအမူ နဲ့ လုပ်နည်း၊ လုပ်ဟန် နဲ့ သဘော တွေကို လူအမျာစု သိမြင်လာအောင် ပညာပေးခြင်း အလုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါမှသာ ဓမ္မ နဲ့ အဓမ္မ၊ တရားမျှတမှု နဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်မှု၊ အခွင့်အရေး တန်းတူ ညီမျှမှု နဲ့ မညီမျှမှု၊ လူပီသိမှု နဲ့ မပီသမှု၊ ဒီမိုကရေစီ နဲ့ အာဏာရှင် စနစ် တို့ရဲ့ ပြဒါး တစ်လမ်း၊ သံ တစ်လမ်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဝိရောဓိ သဘောကို လူအများ အခြေခံကျကျ နားလည် လက်ခံလာပြီး စနစ်ဆိုးဒဏ်ကြောင့် မိမိတို့ရဲ့ မသိစိတ်မှာ တွဲကပ်နေတဲ့ အကျင့်ဆိုး နဲ့ အတွေးအခေါ် အဟောင်း၊ အဆွေးအမြေ့ တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ လိုတဲ့အကြောင်း သဘောပေါက်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုနည်းလမ်း တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ တိုင်းပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီ စိတ်ဓာတ်၊ အတွေးအခေါ် နဲ့ အကျင့် မျိုးစေ့တွေ အမြစ်တွယ် ရှင်သန် ကြီးထွား ဖွံဖြိုး စည်ပင်လာစေနိုင်ပြီး အာဏာရှင် စနစ်ဆိုး အပြီးသတ် ဖုတ်ကြည်းသင်္ဂြိုဟ် နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် အာဏာရှင်စနစ် ကျင့်သုံးတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ ဝိသေသ လက္ခဏာများကို လူအများစု နားလည် သဘောပေါက်ထားမှသာ အနာသိရင် ဆေးရှိတဲ့သဘောအနေနဲ့ အာဏာရှင် ရောဂါဆိုးကို အမြစ်ပြတ်အောင် ကုသနိုင်ပြီး တိုင်းပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီ စနစ်ဆိုတဲ့ တိုင်းပြည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် ရှင်သန်ဝပြောစေတဲ့၊ နိုင်ငံ နဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်း အတွက် သုခ ချမ်းသာ စွမ်းဆောင်ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ နိုင်ငံ့ စနစ် ကျန်းမာရေး လာဘ်ကြီးတပါး ရရှိခံစား လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဗမာ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ ကိုယ်တိုင် ရောဂါဆိုးကို နှစ်ရှည်လများ စွဲကပ် ခံစားနေရနေပေမယ့် ရုပ်ရှင် ပိတ်ကား ကို အနီးဆုံး ရှေ့တန်းက ကြည့်ရှုရရင် အမြင်အာရုံ ဝေဝါးစေကာ သိမြင်နားလည်မှု နည်းစေတဲ့ သဘောအတိုင်း ရောဂါရဲ့ သွင်ပြင် လက္ခဏာတွေကို အသိအမှတ် ပြုမှုနည်းပါကာ ယုံကြည်အမှတ်မှားမှုတွေ ဖြစ်ပေါ် စေတဲ့အတွက် ဒီ အာဏာရှင် စနစ်ဆိုးရဲ့ သဘော သဘာဝ၊ အတွေးအခေါ် နဲ့ အပြုအမူ တွေကို အထူးပြု သေချာ လေ့လာကာ လူထုအကြား အမှန်တကယ် သိနားလည်လာစေမှု အင်မတန် အရေးကြီး လိုအပ်လှ ပါတယ်။ ဒါမှသာ လူထုက အုပ်ချုပ်တဲ့၊ လူထုသဘောက အရေးပါ အရာရောက်တဲ့ ဒီမိုကရေးစီ တိုင်းပြည်သစ်ရဲ့ ရှေ့အနာဂတ် ခရီးလမ်းဟာ ဖြောင့်ဖြူးသာယာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nတစ်ဦးတယောက်၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု (သို့) လူတစ်စုက တိုင်းပြည်ရဲ့ ကဏ္ဍအသီးသီးကို အလုံးစုံချုပ်ကိုင် အုပ်ချုပ်တဲ့ အာဏာရှင် စနစ်ကျင့်သုံးတဲ့ တိုင်းပြည်တွေကို လေ့လာရင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပြီး ယေဘုယျ သဘောဆောင်တဲ့ ဘုံတူညီနေတဲ့ ဝိသေသ လက္ခဏာတွေ တွေ့ရလေ့ရှိပါတယ်။ အောက်မှာ ဆက်လက် ဆွေးနွေးတင်ပြထားတာကို ရှုပါ။\nလမ်းစဉ် တစ်သွယ်၊ ပါတီ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု၊ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်\nအာဏာရှင် စနစ်တွေမှာ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး၊ သူ့ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ပါတီ တစ်ခု နဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးတည်း သဘောဆန္ဒ နဲ့ စိတ်တိုင်းကျ ဖော်ဆောင်တဲ့ လမ်းစဉ် တစ်မျိုးတည်းသာ တစိုက် မတ်မတ် ကြီးစိုးလေ့ရှိပါတယ်။ တချို့ အာဏာရှင် တိုင်းပြည်တွေမှာ ပါတီ တချို့ကို ဟန်ပြ တည်ထောင်ခွင့် ပေးထားလေ့ရှိပေမယ့် မရှင်သန် မကြီးထွားစေဖို့အတွက်တော့ အဘက်ဘက်ကနေ အလုံးစုံ နှိပ်ကွပ် ထားလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးတည်း နဲ့ သူ့ပါတီ သာ နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တဲ့ ပြယုဂ်၊ တစ်နိုင်လုံးရဲ့ စုစည်း ညီညွှတ်ရာ၊ သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြစ်ချက်၊ ဝါဒ၊ အတွေးအခေါ် နဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် တွေသာ နိုင်ငံမှာ တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန် ကြီးထားရာ၊ သူ (သို့) သူ့ပါတီ (သို့) သူ့လမ်းစဉ် သာ နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံတဲ့ အုတ်မြစ် နဲ့ အနာဂတ်လမ်း ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို သဘောနဲ့ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် မတိုင်မီ ဂျာမဏီ မှာ သြဇာ အာဏာ အထွပ်အထိတ် ရောက်ခဲ့ပြီး ဂျာမန် ပြည်လူထု ကို အဝီစိချောက်ထဲအထိ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တဲ့ ဟစ်တလာကတော့ “စကြာတံဆိပ် ကို ရွေးမလား၊ ကြိုးစင်ကို ရွေးမလား” ဆိုပြီး လူထုကို ခြိမ်းခြောက် ဆိုလေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ စကြာ ကို ရွေးခဲ့တဲ့ ဂျာမန် လူထု နဲ့ ဂျာမဏီပြည်ဟာ ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ ရှက်ဖွယ်လိလိ ဆိုတဲ့ ရာဇဝတ်မူ အကြီးကြီးတွေကို ကျူးလွန်ပြီး အလုံးစုံ ကျရှုံး နိုင်ငံအဖြစ် သမိုင်းဇာတ်သိမ်း မလှ ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။\nလူတစ်ဦးချင်းရဲ့ လွတ်လတ်မှု ပျောက်ကွယ် ဆိတ်သုဉ်းခြင်း\nအာဏာရှင် စနစ်မှာ လူတစ်ဦးချင်း ရဲ့ သဘောဆန္ဒ၊ လွတ်လပ်ခွင့် နဲ့ အခွင့်အရေး ဟာ လုံးဝ မရှိ ဖြစ်လေ့ ရှိပါတယ်။ အာဏာရှင် စိတ်တိုင်းကျ ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့ မတရားတဲ့ တရားဥပဒေ ဆိုတာရဲ့ အချုပ်အနှောင်ကို အလုံးစုံ ခံရလေ့ရှိပါတယ်။ ပညာရေး စနစ်၊ လူထုဆက်သွယ်ရေး နဲ့ ပညာပေးရေး ကြားခံတွေဖြစ်တဲ့ သတင်းစာ၊ စာပေ၊ ရုပ်ရှင် တွေဟာ အာဏာရှင်က စိတ်တိုင်းကျ ချုပ်ကိုင် ထားနိုင်မှုနဲ့အတူ အာဏာရှင် သွတ်သွင်းလိုတဲ့ သဘော၊ ဆန္ဒ၊ အယူဝါဒ တွေသာ ဝါဒဖြန့်ချီဖို့သက်သက် ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒီသဘောမှာ လူတစ်ဦးချင်းရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုခွင့်၊ စည်းရုံးခွင့်၊ အစည်းအရုံး ထူထောင် ဖွဲ့စည်းခွင့် နဲ့ စာနယ်ဇင်း လွတ်လပ်ခွင့်တွေဟာ လုံးဝ ဆိတ်သုဉ်း ပျောက်ကွယ် သွားပါတယ်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် မတိုင်ခင်က အီတလီ နိုင်ငံမှာ ကြီးစိုးခဲ့တဲ့ အာဏာရှင်ကြီး မူဆိုလီနီ ကတော့ “လူထုဟာ လွတ်လပ်ခွင့် ကို မလိုဘူး။ အမိန့်၊ ဥပဒေ နဲ့ ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေကိုပဲ တသွေမတိမ်း လိုက်နာဖို့ပဲ လိုတယ်” လို့ပြောလေ့ ရှိပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အာဏာရှင် စနစ်မှာ ဒီမိုကရေစီ သဘောတရားတွေဖြစ်တဲ့ လွတ်လပ်ခြင်း၊ တန်းတူညီမျှခြင်း၊ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုတွေဟာ အမိန့်နာခံခြင်း၊ စည်းကမ်းလိုက်နာခြင်း နဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်း ဆိုတဲ့ ကြွေးကြော်သံတွေအောက်မှာ နစ်မွန်းခဲ့ရပြီး လူတစ်ဦးချင်း ရဲ့ လူပီသအောင် လူလိုနေထိုင်ခွင့်ရမှု မဲ့ကာ လူအခွင့်အရေးဟာ အလုံးစုံ ကွယ်ပျောက်လေ့ ရှိပါတယ်။\nပြည်သူလူထု ဘဝ လုံခြုံမှု မဲ့ခြင်း\nအာဏာရှင်စနစ်မှာ အာဏာပိုင် နဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်ပါးစေ တွေဟာ အာဏာကို အတိုင်းအဆမရှိ ကျင့်သုံးခွင့်ရရှိစေပါတယ်။ ဥပဒေပြုရေး၊ တရားစီရင်ရေး စနစ် နဲ့ တရားဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ ဟာလည်း အာဏာရှင် ရဲ့ လက်အောက်၊ အာဏာရှင် စိတ်ကြိုက်သာ ရပ်တည် ရတဲ့အတွက် ပြည်သူလူထုမှာ အားကိုးစရာ မရှိ၊ ခိုကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှု မရှိခြင်းနဲ့အတူ လူထုဟာ ဥပဒေ နဲ့ တရားစီရင်ရေး ဘောင် ပြင်ပ ရှာဖွေခံရခြင်း၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ အပြစ်ပေး ထောင်ချခံရခြင်းတွေကို ထမင်းစားရေသောက် သဘောလို နေ့စဉ်ကြုံတွေ ခံစားနေရလေ့ရှိပါတယ်။\nစစ်တပ် နဲ့ စစ်ပွဲတွေရဲ့ အခဏ်းကဏ္ဍ ကို မြှင့်တင်ခြင်း\nအာဏာရှင်စနစ်မှာ စစ်တပ်ဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင် အဖြစ် အစဉ်တစိုက် ရပ်တည်လေ့ရှိပြီး အခွင့်ထူးခံ အမြဲဖြစ်လေ့ ရှိပါတယ်။ စစ်ပွဲဖော်ဆောင်ခြင်းဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေး တည်ငြိမ်မှု နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်ကို အစဉ်အမြဲ ဦးထိပ်ထား ကျင့်ကြံ လုပ်ဆောင် လေ့ရှိပါတယ်။ စစ်အင်အား ကြီးမားအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့်သာ နိုင်ငံကို ခိုင်မာတောင့်တင်း အင်အားရှိအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ “တပ်မတော် အင်အားရှိမှ တိုင်းပြည် အင်အားရှိမည်” ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးပါပဲ။ အာဏာရှင် ဟစ်တလာ အလိုအရတော့ “အဆုံးစွန်သော စစ်ပွဲတွေကို ဖော်ဆောင်ခြင်းဖြင့် တိုင်းပြည် နဲ့ လူမျိုးဟာ ကြီးကျယ် မြင့်မြတ်စေတယ်..၊ အလုံးစုံ ငြိမ်းချမ်းရေး နည်းလမ်းဟာ တိုင်းပြည် နဲ့ လူမျိုးကို ပျက်စီးစေတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။ တကယ် ဂျာမဏီ တိုင်းပြည် နဲ့ ဂျာမန် လူမျိုးကို အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားစေခဲ့တာ ဘယ်အရာဆိုတာကတော့ သမိုင်းက သက်သေပြုပြီး ဖြစ်ပါတယ်။\nပြည်သူလူထု (သို့) နိုင်ငံ ရဲ့ ဘုံရန်သူ အဖြစ် အကြောင်းအရာ တစ်ခုခုကို မွေးမြူဖန်တီးခြင်း\nအာဏာရှင်စနစ်မှာ လူမျိုးစုကွဲ၊ ဘာသာခြား၊ လူနည်းစု အုပ်စု တစ်ခုခုကို နိုင်ငံရဲ့ ရန်သူအဖြစ် ဗဟိုပြု ရန်ပြု တိုက်ခိုက် ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ် ခြင်း (သို့) နိုင်ငံရေး အယူအဆ၊ ဝါဒ၊ လမ်းစဉ် မတူတဲ့ လစ်ဘရယ်၊ ဆိုရှယ်လစ်၊ ကွန်မြူနစ် စတဲ့ အုပ်စု တစ်ခုခုကို တိုင်းပြည်ရဲ့ အန္တရာယ် အဖြစ် လူထုအများစု အကြား ထင်မှတ်မှားအောင် ဝါဒဖြန့် မှိုင်းတိုက်ကာ တိုင်းပြည်မှာ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဘုံရန်သူ အဖြစ် သတ်မှတ် မွေးမြူ ဖိနှိပ် ချေမှုန်းလေ့ရှိပါတယ်။ နာဇီ ဂျာမဏီခေတ်မှာ ဂျူးတွေနဲ့ ကွန်မြူနစ်တွေကို နိုင်ငံ အန္တရာယ် အဖြစ် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ သဘောပါပဲ။ ဗမာပြည်မှာ စစ်အာဏာရှင် ခေတ်အဆက်ဆက် နိုင်ငံရေးနဲ့ ဖြေရှင်းရင် အလွယ်ကလေးနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်တဲ့ တိုင်းရင်းသား လူမျိုးစုများ နဲ့ အယူဝါဒရေးရာ အုပ်စုတွေရဲ့ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းဘဲ စစ်ရေးနည်းဖြင့် မြွေမသေ တုတ်မကျိုး ထားကာ ရန်သူမွေးထားခြင်းဖြင့် ပြည်တွင်းစစ်မီး တငွေ့ငွေ့ ဆက်စေခဲ့တဲ့ သဘောနဲ့လည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ တကယ် မရှိတဲ့၊ တနည်းအားဖြင့် တကယ် အန္တရာယ် မပြုနိုင်တဲ့ ရန်သူကို ဖန်တီး မွေးမြူပြီး နှိမ်နင်းဖို့လိုတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့လည်း အာဏာရှင်စနစ်ရဲ့ ဒေါက်တိုင် စစ်တပ်အင်အားကို အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့နိုင်ခြင်းဖြင့် အာဏာရှည်စနစ် သက်ဆိုးရှည်အောင် ကြံဆောင်လေ့ရှိပါတယ်။\nအမျိုးသား လုံခြုံရေး အခဏ်းကဏ္ဍ ကို အလွန်အကျွံ မြှင့်တင်ခြင်း\n“ပြည်ပအားကိုး ပုဆိန်ရိုး အဆိုးမြင် ဝါဒီ များအား ဆန့်ကျင်ကြ”၊ “ပြည်တွင်း/ပြည်ပ အဖျက်သမားများအား ဘုံရန်သူ အဖြစ် သတ်မှတ် ချေမှုန်းကြ”၊ “ကိုလိုနီလက်သစ် နယ်ချဲ့ဝါဒီ များအား ဆန့်ကျင်ကြ” “တပ်မတော်သည် အမျိုးသားရေးကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာ မဖောက်” စတဲ့ ဆောင်ပုဒ်တွေကို ရှေ့တန်းတင် ကြွေးကြော်ပြီး နိုင်ငံရဲ့ အချုပ်၊ အခြာ၊ အာဏာ ကို ပြည်ပမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ သဘောတွေ ရှိနေကြောင်း၊ စစ်တပ်ကို ဗဟိုပြုတဲ့ အာဏာရှင်စနစ်ကသာ တိုင်းပြည်ရဲ့ ပြည်ပ ရန်တွေကို တွန်းလှန် ဖယ်ရှားနိုင်မှာ ဖြစ်တဲ့ အကြောင်း ပြည်သူလူထု ကို ဝါဒဖြန့် ယုံမှတ်မှားစေခြင်းဖြင့် အမျိုးသား လုံခြုံရေး ပြဿနာ ကို လွန်လွန်ကျူးကျူး ပုံဖော်ကာ အာဏာသက်တမ်းကို ရှည်စေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်တွင်းမှာ ဖန်တီး မွေးမြူထားတဲ့ ဘုံရန်သူတွေ နဲ့ ဝါဒဖြန့်၊ အာဏာသက်ရှည်အောင် ကြံဆောင်ရတာ မလုံလောက်တဲ့ အတွက် ပြည်ပ ရန်သူကို ထပ်မံ မွေးမြူခြင်း သဘောလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အာဏာရှင် တိုင်းပြည်တွေဟာ နိုင်ငံခြားအမုန်းရောဂါ စွဲကပ်ကာ နိုင်ငံတကာနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်၊ တံခါးပိတ်ဝါဒကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် တိုင်းပြည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နဲ့ နိုင်ငံတကာမှာ ရင်ဘောင်တန်း လူတန်းစေ့၊ လူဝင်ဆန့် နိုင်မှု နည်းပါးကား ကျန်းမာ၊ ပညာ၊ လူမှု၊ စီးပွား အလုံးစုံ ချွတ်ခြုံကျ ပျက်ဆီး ရလေ့ရှိပါတယ်။ အကောင်းဆုံး ဥပမာ ကတော့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ပြီးစ အာရှတိုက်ရဲ့ အလားအလာ အကောင်းဆုံး၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာနိုင်မှု အရှိဆုံး တိုင်းပြည် ကနေ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုး ကြောင့် ကမ္ဘာ့ အဆင်းရဲဆုံး နိုင်ငံအဖြစ် ထိုးဆင်း သွားခဲ့ရတဲ့ ဗမာပြည်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nမဟာ ဖို ဝါဒ ကျင့်သုံးခြင်း\nအာဏာရှင် စနစ် တိုင်းပြည်တွေရဲ့ အစိုးရ၊ နိုင်ငံရေး နဲ့ လူမှု အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ အမျိုးသမီး တွေရဲ့ အခဏ်းကဏ္ဍ ကို အရေးမပေးခြင်း၊ ခွဲခြား ဆက်ဆံ နှိမ်ချခြင်းများ ပြုလုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒီသဘောကို ဘာသာ နဲ့ လူမှု ထုံးတမ်း အရ အခြားသော အိမ်နီးချင်းတိုင်းပြည်များထက် အစစအရာရာသာလွန်တဲ့ အမျိုးသမီး အခွင့်အရေး အစဉ်အဆက် ရှိခဲ့တဲ့ ဗမာပြည် မှာ လက်ရှိ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုးဒဏ်ကြောင့် လူမှု၊ စီးပွား နဲ့ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံရေး ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှာ အမျိုးသမီးတွေ ခွဲခြား ဖိနှိပ်၊ နေရာမရဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေက ကောင်းကောင်း သက်သေပြုနေပါတယ်။\nလူမျိုးကြီး ဝါဒ ကျင့်ကြံ အားထုတ် ဖော်ဆောင်ခြင်း\nအာဏာရှင်စနစ် ကျင့်သုံးတဲံ တိုင်းပြည်တွေမှာ လူအများစု လူထု ထောက်ခံမှု အစဉ်တစိုက် ရရှိစေဖို့အတွက် “ငါ့ဒို့သာ မြင့်မြတ်တဲ့ လူမျိုးကြီးတွေ” ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောကို အင်တိုက်အားတိုက် ဝါဒဖြန့် မြှင့်တင် ပြောဆိုလေ့ရှိပါတယ်။ ဟစ်တလာ ဟာ မြင့်မြတ်တဲ့ အာရီယန် မျိုးနွယ် ဂျာမန်တွေကသာ ကမ္ဘာ့လူသားမျိုးနွယ်တွေထဲမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အကြီးကျယ်ဆုံးဖြစ်တယ် လို့ ဆိုပြီးတော့ ဝါဒဖြန့်ရင်းနဲ့ ဂျာမန်လူထု ရဲ့ အသည်းနှလုံးတွေကို သိမ်းပိုက် ဖမ်းစား နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အလားတူပဲ မူဆိုလီနီ ကလည်း ရှေးခေတ် ရိုမန် သူရဲကောင်း မျိုးနွယ်က ဆင်းသက် ပေါက်ဖွားတဲ့ အီတာလျံ လူမျိုးတွေကသာ ကမ္ဘာ့မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆကို လူထုကြား သွတ်သွင်းကာ လူထုကို သူ့နောက်လိုက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နေနတ်ဘုရားက ဆင်းသက်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နေမျိုးနွယ် နိပွန် ဂျပန်တွေကသာ အာရှတိုက်ကြီးမှာ ကြီးစိုးရမယ် ဆိုတဲ့ ဝါဒမှိုင်းတိုက်မှုနဲ့ ဂျပန်ပြည်သူတွေကို ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အဆိုးထဲ ဆွဲခေါ်ခဲ့တဲ့ ဖက်ဆစ်ခေတ် စစ်ဝါဒီ အာဏာရှင် စနစ်ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် မတိုင်မီက ဂျပန်နိုင်ငံ မှာလည်း ဒီသဘောအတိုင်း တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။\nပြင်းထန်တဲ့ အမျိုးသားရေး ဝါဒ၊ နိုင်ငံချစ်စိတ်၊ မျိုးချစ်စိတ်များ တိုးပွားအောင် ဖော်ဆောင်ခြင်း\nအာဏာရှင် စနစ်မှာ အာဏာရှင်တွေ နဲ့ အာဏာရှင် အတွေးအခေါ် ရှိသူတွေဟာ နိုင်ငံဂုဏ်၊ အမျိုးဂုဏ်၊ ဘာသာ သာသနာ ဂုဏ်ကို အကျိုးအကြောင်း မညီညွတ် မမျှမတ၊ အလွန်အကျွံ ချီးမြောက် ဂုဏ်ဖော် မြှင့်တင်လေ့ရှိပါတယ်။ အဆုံးစွန်သော ရူးသွတ်မှု သဘောဆောင်တဲ့ အစွန်းရောက် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ကို လူထုရဲ့ အတွင်း စိတ်သဏ္ဍာန် မှာ ခိုင်မာ စွဲထင်၊ တိုးပွားအောင် လှုံ့ဆော်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ လူမျိုး/နိုင်ငံ/ဘာသာ/သာသနာ အတွက် လူထု က အစွန်းဆုံသော စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံမှု နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်မှု လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ လူအများကြား တဘက်စွန်းရောက် ရှင်သန်လာပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ဂျာမန်၊ ဂျပန် နဲ့ အီတလီ တို့ဟာ ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ လူမဆန်ဆုံးသော ရာဇဝတ်မှု အကြီးကြီးတွေကို လူမျိုး/သာသာ မတူသူတွေ အပေါ် လက်ရဲ၊ ဇက်ရဲ အဖတိုင်းပြည် နဲ့ လူမျိုးအတွက် ဆိုပြီး ကျူးလွန်ဖြစ်ခဲ့ ကြပါတယ်။\nဘာသာရေး နဲ့ နိုင်ငံတော် ရောထွေး ပေါင်းစပ် ယှက်နွယ် နေခြင်း\nအာဏာရှင်စနစ် ရဲ့ အာဏာရှင်တွေ နဲ့ အစိုးရတွေဟာ တိုင်းပြည်မှာ ရှိတဲ့ လူအများစု ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်တဲ့ ဘာသာအယူဝါဒ တစ်ခုခုကို အလွန်အကျွံ ချီးမြှင့်မြှောက်စား အားပေးခြင်းဖြင့် လူထု ထောက်ခံမှု ရရှိအောင်လည်း ကြံဆောင် လေ့ရှိပါတယ်။ ဘာသာ၊ သာသနာ အဓွန့်ရှည် ရှင်သန်ကြီးထွား တည်တံ့ ခိုင်မြဲ စေဖို့အတွက် ဒီလို မင်းအစိုးရ နဲ့ စနစ် ရှိမှ ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖန်တီး တာဖြစ်ပါတယ်။ အာဏာရှင်တွေ၊ အစိုးရ ခေါင်းဆောင် တွေရဲ့ ပါးစပ်က သူတို့ တကယ် လက်တွေ့ ကျင့်ကြံ အားမထုတ်တဲ့ ဘုရား စကား၊ တရားစကား တွေ အတွင်တွင် ပြောလေ့ရှိပါတယ်။ လူထုကို သူတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဝါဒမှိုင်းဆိုးတွေ နဲ့ ချုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ မလုံလောက်တဲ့အတွက် ဘာသာတရား ကို အသုံးချ ခုတုံးလုပ် မှိုင်းတိုက် ဝါဒဖြန့်ခြင်းဖြင့် အာဏာသက်ဆိုးရှည်စေဖို့ ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသဘောကိုတော့ ပါဋ္ဌိ လိုတွေ ရွက်ရွက် ပြပြီး ဘုန်းကြီး ပြန်စာချ လေ့ရှိတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ တွေ့ကြုံရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်ခဲ့တဲ့ ဗမာလူထု ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအကျင့်ပျက် ခြစား မှု နဲ့ ခရိုနီ စီးပွားရေး စနစ် အမြစ်တွယ်ခြင်း\nအာဏာရှင် စနစ်တွေမှာ လာဘ်ပေး လာဘ်ယူမှု၊ အာဏာ အလွဲသုံးစားလုပ်မှု၊ အကျင့်ပျက် မှုတွေ ဟာ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တ ဖောက်ပြန်မှု သဘော မဟုတ်တော့ဘဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လူအများစု အကြား ရှင်သန် နေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ရပ် အနေနဲ့ တည်ရှိလေ့ရှိပါတယ်။ တဆက်တည်း အာဏာရှိသူ က လက်သင့်ရာ စားတော်ခေါ်၊ ကျွမ်းဝင်ရာ မျက်နှာသာပေး၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်ချပေးတဲ့ ခရိုနီ စီးပွားရေးစနစ်ဟာ တိုင်းပြည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန်ကြီးထွားနေတဲ့ စီးပွားရေးစနစ် ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အစိုးရ အာဏာပိုင် နဲ့ သူတို့နဲ့ နီးစပ်တဲ့ လူတစ်စုသာ တိုင်းပြည်ရဲ့ စီးပွားရေး အပါအဝင် အခြား အရေးပါတဲ့ ကဏ္ဍ တိုင်းမှာ စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ် ခွစီး သွေးစုပ် အမြတ်ထုတ်နိုင်ပြီး အခြား လူတန်းစားအားလုံးဟာ အရိုးအရင်း လောက်နဲ့ မသေရုံစား အရှက်လုံရုံ ဝတ်ပြီး ဘဝတွေကို ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားရလေ့ရှိပါတယ်။ ဒီလို ချမ်းသာတဲ့သူ က ထားစရာ နေရာမရှိအောင် ချမ်းသာပြီး ဆင်းရဲတဲ့သူက ကုန်းကောက်စရာ မရှိတဲ့ ဆင်းရဲ၊ချမ်သာ ကွာဟ ကြီးမားခြင်းဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တ မဏ္ဍိုင် ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေပြီး အကျင့်ပျက် ခြစားမှု နဲ့ အာဏာပိုင်နဲ့ ပေါင်းလုပ်စားခြင်း ဓလေ့ဟာ အမြစ်တွယ် သထက် တွယ်လာလေ့ရှိပါတယ်။ နိစ္စဓူဝ အသက်ရှင် ရပ်တည်၊ ဝမ်းရေးအတွက် ရုန်းကန် လူပ်ရှားနေရတဲ့ ဗမာ လူထု အတွက် ဒီသဘောဟာ တိုင်းပြည်မှာ ဒေါ်လာ တစ်သောင်းတန် ဝိုင် နဲ့ ဧည့်သည်ကို ဧည့်ခံနိုင်တဲ့ လူချမ်းသာ လက်တဆုပ်စာ လူတန်းစား၊ “လာဘ်ပေး ရန်မလို” လူထုဟာသ နဲ့ “အူမတောင့်မှ သီလစောင့်နိုင်မည်” ဆိုတဲ့ ခံယူချက် သဘောလိုကို ဖြစ်နေတဲ့ ဆောင်ပုဒ် စတာတွေကို သိမြင်ခံစားပြီး နားလည် သဘောပေါက်စေနိုင်ပါတယ်။\nရွေးကောက်ပွဲ အတု တွေ၊ ထောင်ခံပွဲ အတုတွေနဲ့ လူထု ထောက်ခံမှု အတုတွေကို ပြသခြင်း\nအာဏာရှင် စနစ်တွေမှာ ရွေးကောက်ပွဲ နဲ့ အုပ်ချုပ်သူ အစိုးရ ကို ရွေးချယ် တင်မြှောက်တဲ့ သဘော အပေါ်ယံ ဟန်ပြ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိပြီး ရွေးကောက်ပွဲ တိုင်း လိုလိုဟာ ရှက်ဖွယ်လိလိ မဲမသမာမှုတွေ၊ တရားမမျှတမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ တိုင်းပြည်မှာ နိုင်ငံရေး အကျပ်အတည်းများနဲ့ ရင်ဆိုင်လာရတိုင်း၊ နိုင်ငံတကာ က ဖိအားတွေ ကြုံလာတိုင်း လူထု ထောက်ခံပွဲတွေ အတင်း အဓမ္မ ကျင်းပလေ့ရှိပြီး လူထုထောက်ခံမှု ရှိနေမြဲ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပြသတတ်ပါတယ်။ ဒီသဘောကိုလည်း တမလွန်က ပုဂ္ဂိုလ်တွေ မဲပေးခွင့်ရခဲ့တဲ့ ထူးခြားလှတဲ့ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲ ကို ဖြတ်သန်းဖူးတဲ့၊ “ထောက်ခံချင်လွန်းလို့ မနက် လေးနာရီ ကတည်းက ကိုယ့်ထမင်းထုပ် ကိုယ်ထုပ်ပြီး လာစောင့်နေပါတယ်” ဆိုတဲ့ ဟာသ ကို နာနာကြဉ်းကြဉ်း ရယ်မော ခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ ဗမာလူထု အလွယ်တကူပဲ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအထက်မှာ ဆွေးနွေးတင်ပြခဲ့တဲ့ အချက်တွေကတော့ အီတလီ ဖက်ဆစ်၊ ဂျာမန် နာဇီ အမျိုးသားဆိုရှယ်လစ်၊ ဖရန်ကို ရဲ့ စပိန် ကစလို့ အခြား နောက်ပိုင်း မူဂါဗီ ရဲ့ ဇမ်ဘာဘွေ၊ ပီနိုချေး ရဲ့ ချီလီ၊ ဆူဟာတို ရဲ့ အင်ဒိုနီရှား၊ ကင်အီဆွန်း၊ ကင်ဂျုံအီတို့ရဲ့ မြောက်ကိုရီးယား၊ ကဒါဖီး ရဲ့ လစ်ဗျား၊ ဆဒမ်ဟူစိန် ရဲ့ အီရတ်၊ ရှေးရိုးစွဲ တွေရဲ့ အီရန်၊ ဗိုလ်နေဝင်း နဲ့ နောက်ပိုင်း စစ်ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ဗမာပြည် စတဲ့ အာဏာရှင်စနစ် မျိုးစုံ ရှင်သန် ခဲ့၊ ရှင်သန်နေတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ တူညီတဲ့ သွင်ပြင် လက္ခဏာ တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို စနစ်ဆိုးရဲ့ အကျင့်ဆိုး၊ စရိုက်ဆိုး၊ အလုပ်ဆိုး၊ ခံယူချက်ဆိုး၊ အပြုအမူဆိုး တွေကို မျက်မှောက် ခေတ် ဗမာ လူထု နဲ့ အစိုးရ သိနားလည်သဘောပေါက် စွန့်လွှတ် ရှောင်ကြဉ် နိုင်ခြင်းဖြင့် အနာဂတ် ဗမာပြည်ရဲ့ ဒီမိုကရေစီ ခရီးလမ်း သာယာဖြောင့်ဖြူးလာကာ တိုင်းသစ်၊ ပြည်သစ် မှာ လွတ်လပ်မျှတ၊ ဝါဒဖြူစင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်အသစ်တွေ တည်ဆောက် နိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုလိုက်ပါတယ်။\n၂၇ ၊ သြဂုတ် ၊ ၂၀၁၂\nလစဉ်ထုတ် အွန်လိုင်း ခေတ်မောင်းစာစောင်၊ အတွဲ (၁)၊ အမှတ် (၄) မှခေတ်မောင်း အင်တာနက် စာမျက်နှာ : http://www.khitmaung.com/\n(“ခေတ်မောင်း” ကို ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ ရှိ လူငယ်များ ပူးပေါင်း ရေးသား၊ ထုတ်ဝေ၊ အွန်လိုင်း ဖြန့်ချီသည်။)\nG. Dwayne Fuselier, “Placing the Stockholm Syndrome in Perspective,” FBI Law Enforcement Bulletin, July 1999, 22-25.\nKevin Passmore, "Fascism: A Very Short Introduction", Oxford University Press, 2002.\nBarry Rubin, “Modern Dictators: Third World coup makers, strongmen, and populist tyrants”, McGraw-Hill, 1987, ISBN 978-0-07-054161-0.\nDr. Laurence W. Britt, "Fascism Anyone?", Free Inquiry Magazine, Spring 2003, p-20.


တချိန်က ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ မြန်မာ ဒုတိယပိုင်း (ဆောင်းပါးရှင် ဒေါက်တာလှိုင်မြင့်)\nPosted: 03 May 2013 01:30 AM PDT\nကိုဒီမိုနဲ့ နှစ်ဦးက ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ မြန်မာကို ထပ်ရေးပေးပါဦး တောင်းဆိုလာလို့ ဆက်လက် ရေးသားလိုက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ရွှေထီးဆောင်းခဲ့ရတဲ့ခေတ်က ကျနော်တို့က တော်တော်လေးကို ငယ်ပါသေးတယ်။ ကျနော်ထက် ၅-နှစ်ကနေ ၂၀-လောက်ကြိးသူတွေ ရေးရင် ပိုလက်တွေ့ ကျပါမယ်။ အခု အသက်- ၇၀-ကျော် စာရေးဆရာကြီးတွေရေးရင် စာရေးဆရာအမြင်နဲ့ ပိုပြိးကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်အောင်ရေးနိုင်ပါမယ်။ သူတို့မှတ်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကလည်း ပိုမိုတိတိကျကျ ခိုင်မာမှုပိုရှိပါမယ်။ ကျနော်အထူး ပန်ကြားလိုတာကတော့ လူချင်းမသိလို့ပါ။ ဆရာကြိးမောင်သာရနဲ့ ရင်နှီးကြသူများ ဆရာကြီးကို ပန်ကြားပေးကြပါအုံး။ ဆရာကြီးက ဦးနေ၀င်းကို အစကတည်းက မျက်စောင်းတထိုးထိုး နဲ့ ရသမျှ ဂွင်ထဲက လူကိုရိုက်မရတော့ အရိပ်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပါးတီးနေခဲ့သူပါ။ ယုန်နှင့်အတူပြေး ခွေးနှင့် အတူလိုက် ( RUN WITH THE HARE , CHASE WITH THE HOUND) က အလွန်ပါးနှပ်စွာ မ.ဆ.လ စီးပွားရေးလုပ်ပုံကို ရသမျှ ဂွင်ထဲကနေ လှလှပပ ဆော်ထားတာပါ။\nအားလုံးဗျာ နိုင်ငံတော် တာဝန် သဘောမျိုး စိတ်ပိုက်ထားကြပြီး ရေးကြပါဦး ပန်ကြားပါတယ်ဗျာ။ ကျနော်က ကောင်းကောင်း မမှီလိုက်ပါဘူး။ အာဏာသိမ်းတဲ့ အချိန်ကဆို အာဏာသိမ်းတာကိုတောင် နားမလည်သေးပါဘူး။ ကဲကျနော်လည်း သိသလောက်လေး ရေးပါမယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်သိတာက တကယ့် နည်းနည်းလေးပါ။ နေတာက နယ်မှာဆိုတော့ တကယ့်နည်းနည်းလေးဘဲ သိနိုင်တာပါ။\nပထမဆုံး လူငယ်လေးတွေက အခုရေးပြတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေများ လွှဲနေတာလား ထင်ယူနိုင်စရာရှိပါတယ်။ ၁၉၅၉- ခုနှစ်က ဦးနေ၀င်း ယာယီ အာဏာသိမ်းထားချိန် တိုင်းပြည်ပြိုကွဲမယ် ခြောက်ထားချိန်မှာ မြန်မာပြည်မှာ လူဦးရေ - ၂၂-သန်းလောက်ရှိချိန်က အဓိကနွားကိုသာ အားထားထွန်ယက်ရတာနဲ့တင် ကမ္ဘာကို ဆန်တန်ချိန် ( ၂.၉၇- သန်း) တင်ပိုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ မင်္ဂလာဒုံ-လေယာဉ်ကွင်းကြီးဖွင့်တဲ့ နှစ်ပေါ့နော် အဲဒီနှစ်က ကနေ့ကမ္ဘာမှာ ဆန်တန်ချိန် အများဆုံးပို့နေတဲ့ထိုင်းက တန်ချိန် (၈.၀-သိန်း) ဘဲတင်ပို့ နိုင်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ သန်းနော် သူတို့က သိန်းဂဏန်း ဘယ်လောက် ပြောင်းပြန်ဖြစ် သွားပါသလည်း။ အခုသူတို့ က တန်ချိန် (၈-သန်း ကနေ - ၁၀-သန်းအထိပို့ နေပြီ န.အ.ဖ က အများဆုံး ပို့နိုင်လှ နှစ်သိန်း) ပြီးပါးစပ်က အရှက်မရှိ လယ်ယာစိုက်ပျိုးကို အခြေခံပြီး စက်မှုဖွံ့ဖြိုးရေး ဆီသို့တဲ့။\nနောက်တချက်က မ.ဆ.ဖ ခေတ်မှာ သတင်းစာ ခေါင်းကြီးပိုင်းကနေ သတင်းစာဆရာကြီးတွေကို ဖိအားပေး ရေးခိုင်းတာနေမှာပေါ့။ ဦးနေ၀င်းက တော်ရုံတန်ရုံလူ မလုပ်ရဲတဲ့ကိစ္စ ဖ.ဆ.ပ.လ မလုပ်ရဲတဲ့ အလုပ်ကို ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာ လုပ်ဝံ့ခဲ့တယ်တဲ့။ မြန်မာငွေကို အင်္ဂလန်ပေါင်စလာလင်နဲ့ချီတုတ်ထားရာကနေ ရဲဝံ့စွာ နုတ်ထွက် လိုက်တယ်တဲ့။ ဒါကတော့ ဆွစ်ဇာလန်ကဘဏ်ကြီးတွေမှာ မြန်မာကျပ်ငွေ ခိုင်မာအောင် ငွေကို အာမခံထားတဲ့ ရွှေချောင်းတွေကို ဘဏ်ကနေပြန်ထုတ်ယူလိုက်တာပါ။ အာမခံထားတဲ့ရွှေတန်ဖိုးက ကျပ်ငွေတန်ဖိုးနဲ့ ကုဍေ- ၂၃၀-ကျော်ပါတယ်။ ရွှေပမာဏ တန်ချိန်အားဖြင့်-အားဖြင့် တန် (၁၅၀) ကျော်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒီကိန်းဂဏန်းတွေကို စီးပွားရေးပညာရှင်ကြိးတွေ ပိုသိပါမယ်။\nတကယ်က သုံးစရာငွေခက်ခဲလာလို့ ရွှေတွေပြန်ထုတ်ပြီး သုံးပစ်တာကိုများ သူမို့ သတ္တိရှိလို့ လုပ်ရဲတာ ဆိုပြီး ဖါးကြ ရရှာပါတယ်။ နိုင်ငံတကာမှာ မြန်မာကျပ်တန်ဖိုးကို အာမခံလုပ်ထားရင် ငွေစက္ကူကို စိတ်ထင်တိုင်း စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ရိုက်နှိပ်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ဘဏ်ကြိးတွေ လက်ခံသလောက် ခွင့်ပြုသလောက်ဘဲ ရိုက်ရတာပါ။ မြန်မာပြည်မှာ လည်ပတ်သုံးစွဲနေတဲ့ ငွေပမာဏကို သူတို့က အမြဲစစ်ဆေးနေပါတယ်။ အာမခံရှိလို့ မြန်မာကျပ်ငွေကို ဂျပန်မှာ တင်မဟုတ်ဘူး ကြိုက်တဲ့နိုင်ငံမှာ မဆိုလဲလှယ်လို့ ရပါတယ်။ အာမခံရှိတာကိုး။ အာမခံရှိထားရင် အတုဖြစ်ရင်တောင် ဟိုဘဏ်ကြီးတွေက လျှော်ပေးရတာပါ။\nခေတ် ၃ခေတ် ငွေကြေးတွေပါ..\nတကျပ်တန်က အစ တန်ဘိုးရှိပြီး လဲလှယ်ခွင့်ရှိကြောင်း အာမခံခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတကာသုံး ငွေကြေးခေတ်က ငွေဒဂါင်္းတစ်ကျပ်တန်...\nမဆလခေတ် တန်ဘိုးမရှိတော့တဲ့ ငွေတရာတန်ငွေစက္ကူ တန်ဘိုးမရှိရတဲ့ အထဲ ပြည်သူတွေထံက မတရားသိမ်းယူပြီး မဆလခေတ်မှာ သုံးစွဲခွင့် မရှိကြောင်း ကြေငြာခဲ့ပါတယ်...\n(အာဏာရှင် ဦးနေဝင်းမှ ပြည်သူတွေကို အေးဓမြတိုက်ခဲ့တာပါ)\nဒီငွေကတော့ လက်ရှိ ပြည်တွင်းမှာ သုံးစွဲနေတဲ့ လက်ရှိ ပြည်သူတွေရဲ့ ဘဝကို ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်စေတဲ့ နအဖခေတ် ငွေစက္ကူတွေပါ... စဉ်းစားသာကြည့်ကြပါတော့..\nကနေ့ မြန်မာတွေ နိုင်ငံတကာကို အကြောင်းအမျိုးစုံနဲ့ ပြည်ပကို ရောက်နေကြပါတယ်။ နိုင်ငံတိုင်းမှာ နိုင်ငံတကာငွေတွေကို ရောင်းလို့ဝယ်လို့ရတဲ့ ဆိုင်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ နိုင်ငံအတော်များများက ငွေတွေကို ရောင်းချင်လည်း ၀ယ်ပါတယ်။ ရုရှားက စစ်ဗိုလ်ငတုံးလေးတွေ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် မြန်မာကျပ်ငွေကို ရောင်းကြည့်ပါဦး။ မင်းတို့ကိုလက်ခံထားတဲ့ ရုရှားနဲ့ န.အ.ဖ က ဘော်ဘော်ကြီးတွေမှ အရင်းကြီးတွေပါ။ မျက်နှာအပျက်ခံပြီး ဗွီတိုအာဏာနဲ့အကာအကွယ်ပေးနေတဲ့ ဘော်ဒါကြီးတွေပါ။\nဦးနေ၀င်းက အာမခံကနေ ထုတ်လိုက်တော့ ရွှေတွေလဲ ဝိုက်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီနောက် ဗိုလ်ချုပ်ပုံကို မူလတကယ့် ဓါတ်ပုံကို မယူတော့ဘဲ ညှင်းသိုးသိုး လူတွေ မကြည်ညိုအောင် ပန်းချီပုံနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို မသိမသာ ဖျက်လိုက်ကတည်းက သူ့စီးပွားရေးလည်း ထိုးကျတော့တာပါဘဲ။ သူစိတ်ထင်တိုင်း ငွေစက္ကူတွေ ရိုက်ထုတ်တော့ သူအာဏာသိမ်းစက ရွှေတကျပ်သား ၂၂၀-ကျပ်ရှိနေရာကနေ ၁၉၆၄- မှာ (မြန်မာ့ငွေကို အာမခံကနေထုတ်တဲ့နှစ်)မှာ ၄၀၀ - ၄၅၀ိ/- ထိ ခုန်တက်သွားပါတယ်။ အဲဒီကနေ ၁၉၆၇-လောက်မှာ ၇၅၀ိ/- ခုန်တက်ပြန်ပါတယ် ။\nဒီလိုခုန်တက်ရတာက ရန်ကုန်က ရွှေကုန်သည်ကြီးတွေက မြန်မာပြည်ကို ငွေစက္ကူရိုက်တဲ့ စက္ကူကုန်ကြမ်း ရာတန်ရိုက်ဖို့က တစ်စား/ငါးဆယ်တန် အရွက်က တစ်စား စသည်..စသည် ဘယ်လောက် ရောက်လာတယ်ကို အမြဲ လူထည့်ထားပြီး စုံစမ်းနေတော့ ဘယ်နှစ်တန် ရောက်ရင် ငွေပမာဏ ဘယ်လောက် ထွက်မှာ ကိုတွက်ပြိး ရွှေဈေးကို တင်လိုက်တာပါဘဲ။ အဲဒီတုံးက ငွေစက္ကူလုပ်တဲ့ စက်က မြန်မာပြည်မှာ မရှိသေးဘူး စက္ကူကိုဂျာမဏီကနေ မှာရတာပါ။ ၁၉၉၆- မှာ ၀န်ထမ်းတွေကို ဆယ်လစာ ချေးငွေ ထုတ်ပေးလိုက်တာ ရွှေဈေးဟာ ၂၀၅၀၀-ကျပ်ကနေ ထုတ်ချေးလိုက်တဲ့ ငွေပမာဏ အလိုက် တက်သွားတာပါဘဲ..၂၃၀၀၀- အထိခုန်တက်ပြိး ၂၂၅၀၀ိ/- မှာတန့် သွားပါတယ်။\nအဲဒီတော့ ဦးနေ၀င်းအာဏာသိမ်းစက ရွှေဈေးက ၂၀၀-၀န်းကျင်ကနေ မ.ဆ.လ. ပြုတ်ချိန်မှာ ၆၀၀၀- ကျပ်ပါ။ အဆပေါင်း ၃၀၀-တက်သွားတာပါ။ ဒါက ကမ္ဘာ့ရွှေဈေး တက်တာလဲ ပါပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေချာတာကတော့ ဦးနေ၀င်း အာဏာသိမ်းဆုံးက မြန်မာပြည်ထဲမှာ လည်ပတ်နေတဲ့ငွေပမာဏက ကုဋေ ၈၀၀လောက်ထင်ပါတယ်။ ၈၈၈၈-ဖြစ်တော့ ကုဍေ- ၁၂၀၀၀-လောက်ဖြစ်နေပါပြီ။ အခုဆို ကုဋေ ဘယ်လောက်ရှိတယ် ကျနော်မသိတော့ပါဘူး။ ပညာရှင်ကြီးတွေ သိကြပါတယ်။ (ဒီငွေပမာဏ ကိုတော့ကျနော် မသေချာပါ)\nအဲဒီလို ငွေကိုတန်ဖိုးအပေါ် အာမ မခံတဲ့အတွက် ကျနော်ပြောသလိုပါဘဲ ဖဲဝိုင်း.. ဆိုပါစို့။ ဖဲဝိုင်းအစမှာ ဒိုင်ကို တိုကင်ပြားလေးတွေ ကို ငွေ ၁၀၀ိ/-ကို တိုကင်တပြားနဲ့ အပ်ထားပါတယ်။ တိုကင်ပြား-၁၀၀၀ လုပ်ထားတယ်ပေါ့။ သူလက်ထဲမှာ ငွေ-တစ်သိန်း (၁၀၀၀၀၀/) ရှိနေပါတယ်။ ဒိုင်က သူကချည်း လျှော်နေရတော့ အမ်းစရာ တိုကင်နည်းလာတော့ တိုကင်တွေကို ထိုးသားတွေ မသိအောင် ခိုးပွားပြီး တိုးထုတ်ထားပါတယ်။ ဖဲဝိုင်းက ၂၃- ရက်ကြာတယ်ထားပါ။ န.အ.ဖ တသက်ပေါ့။ ဖဲဝိုင်းပြိးတော့ တိုကင်နဲ့ ငွေထုတ်တော့ တိုကင်ပြားက မူလဈေး ဖြစ်တဲ့ (၁၀၀/-) မရတော့ဘူး။ ဒိုင်လက်ထဲမှာက ရှိတာက တစ်သိန်း တိုကင်ပြားကလည်း တစ်သိန်း နီးနီးလောက်ဆိုတော့ တိုကင်တပြားကို ငွေတစ်ကျပ်ဘဲ ပြန်အမ်း နိုင်ပါတော့တယ်။ ငွေ- ၉၉ိ/- ကျပ်အခိုးခံ လိုက်ရတာပါ။\nအဲဒီတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းအတွက် ဘဏ်မှာ ငွေပဒေသပင် စိုက်ထားရင် ဥပမာ ၁၉၈၈-မှာ ငွေခြောက်သိန်း ကိုငွေပဒေသာပင် အာမခံထားတယ်ပေါ့။ ရွှေနဲ့ဆို ရွှေတစ်ပိသာနဲ့ ညီမျှတဲ့ငွေပမာဏ။ အိမ်ဝယ်မယ်ဆိုရင် မြေနီကုန်းဘက်မှာ စမ်းချောင်းဘက်မှာ တိုက်တလုံး (သီးသန့်တိုက်နော် တိုက်ခန်းမဟုတ်ဘူး) ၀ယ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီငွေပဒေသာပင်က တနှစ်အတွက် ဘဏ်အတိုး (၁၂ိ/) တိုးနှုန်းနဲ့ ၇၀၀၀၀ိ/ -လောက်ရပါမယ်။ အနှစ်နှစ်ဆယ်အကြာ အတိုးက ၈-သိန်းလောက်တော့ရပါရဲ့။ မူလငွေက ရွှေ တန်ဖိုးနဲ့ တွက်တော့ တစ်ကျပ်သားဘဲ ရတော့တယ်။ ရွှေအားဖြင့် (၉၉-ကျပ်သား) အခိုးခံလိုက်ရပြီ ။ အိမ်ဝယ်မယ်ဆိုရင် အခုန ၀ယ်နိုင်တဲ့အိမ်ရဲ့ လှေကားထစ်တောင် မရနိုင်တော့ဘူး။ အိမ်ကိုငှားရင် နှစ်လစာလောက်ဘဲ ငှားနိုင်တဲ့ငွေဖြစ်နေပြီ ။\nနောက် အခုအပိုဒ်ကတော့ စစ်ဗိုလ်ငတုံးလေးတွေကို အဓိက ထားပြောပြတာပါ။ ကျနော်ညီ အငယ်ဆုံးက ဆယ်တန်းအောင်တော့ သူလည်း ဆေးကျောင်းကိုမှီပါတယ်။ သူက ၁၉၇၇-မှာအောင်ပါတယ်။ စစ်ဗိုလ်သိပ်လုပ်ချင်တာ။ အဖေကလည်း စစ်ဗိုလ်ဘ၀ကလာတာလေ။ တားတယ်မရဘူး။ စစ်တက္ကသိုလ်ဘဲ တက်ချင်တယ် လုပ်နေပါလေရော။ ဖေဖေလည်း စစ်ဗိုလ်လုပ်ခဲ့တာဘဲ လုပ်နေတယ်။ တရက် ဖေဖေက မြို့ထဲကအပြန် အိမ်ရောက်တာနဲ့ ဟေ့ စိုးစိုး လာလာ စက်ဘီးစီး လာလိုက်ခဲ့ပေါ့ သူလိုက်သွားတယ် ။ လမ်းထိပ်ကို ထွက်သွားကြတာ။ လမ်းထိပ်မှာ ဗိုလ်ကြီးတယောက် အပါအ၀င် စစ်ဗိုလ် ငါးယောက် စစ်တပ်ဘက်ကိုခြေလျှင် လမ်းလျှောက်နေကြတယ်။ မြို့ထဲကနေပြန်ကြတာ။ မြို့ထဲကနေ စစ်တပ်ကိုဆိုတာ နှစ်မိုင်မက ဝေးတာပါ။\nအိမ်ရောက်တော့ မင်းတွေ့ပြီလား။ ငါစစ်ဗိုလ် (ဗိုလ်ကြီး)ခေတ်က အိမ်မှာ အိမ်သုံးဖို့နစ်ဆန်း (ဟိုင်းလတ်ဆိုဒ်) ကတစ်စီး ဖေဖေသုံးဖို့က ၀ီလီဂျစ်ကတစ်စီး အိမ်မှာ ထမင်းချက်စစ်သားက တရားဝင်တယောက်။ ငါ့ရာရှင် ( ရိက္ခာ ခွဲတမ်းက) ပိုလို့ရောင်းရသေးတယ်။ အခုမင်းကောင်တွေ တွေ့ လား နေပူကြီးထဲ လမ်းလျှောက်နေရတာ။ (အဲဒီချိန်က ဗိုလ်ကြိးလောက်ကကို အပြင် ကို ရုံးကိစ္စမဟုတ်ဘဲ သွားချင်ရင် တပ်ရင်းမှုးဆီက ခွင့်ပြုချက် လျှလျှလေးပြတောင်းရင် ကားပေးနိုင်ပါသေးတယ်။ အိမ်မှာထားစိတ်ကြိုက် သုံးဖို့က စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲတဲ့ အရာပါ။ ကျနော်ညီ တခါထဲ ပါးစပ်ပိတ်သွားပြိး စက်မှုတက္ကသိုလ်ကို တက်ခဲ့ပါတယ်။\nရုရှားက သင်္ကြန်ရိမ်းအဖွဲ့ (မငြင်းပါတဲ့)\nရုရှားစစ်ဗိုလ်လေးတွေ ကျနော်ပြောတာကို ဟုတ်ပါတယ်လို့ အမှန်အတိုင်းဖြေရဲပါသလား။ မဟုတ်ဘူး ငြင်းရဲပါသလား။ ဒါအရင်ဖြေပါ။ အာပလာတွေ လာမအာခင် ဒါကိုအရင်ဖြေပါ။ ခေတ်မှီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တဲ့ တပ်မတော်ကြီးမှာ မင်းတို့ကို စစ်တပ်ပိုင်ကား သုံးဖို့ပေးထားပါသလား။ ဒရိုင်ဘာ နှစ်ယောက် ပေးထားပါသလား။ အိမ်ဖေါ်စစ်သား ပေးထားပါသလား။\nအဲဒီတုံးက စစ်သားလစာက (၈၂-ကျပ်)ပါ။ ရွှေဈေးက (၂၂၀ -ကျပ်) ဆိုတော့ လူပျိုစစ်သား တယောက်ဟာ လစာကိုချွေတာမယ်။ ပေးတဲ့ရိက္ခာနဲ့ ချိုးချိုးခြံခြံ ငွေစုမယ်ဆိုရင် တလတလကို (ငွေ ၆၀-ထက်) မက စုနိုင်ကြပါတယ်။ လေးလ ဆိုရင် ရွှေတစ်ကျပ်သား ၀ယ်စုနိုင်သူတွေ အများကြီးရှိခဲ့ပါတယ်။ စစ်သားတွေ အိမ်မှာ ငွေလာအပ်ထားပြိး အမေက ရွှေဝယ်ပေးခဲ့ရသူတွေ ရှိပါတယ်။ နောက်အဲဒီတုန်းက ကျနော် မှတ်မိတာလေးလည်းရှိပါတယ်။ ဖေဖေက စစ်သားတချို့ကို ခေါ်ခေါ်ပြီး ဆော်ပလော်တီးခဲ့ရသူတွေ။ အပြင်ထွက် မိန်းမလိုက်စားကြသူတွေ။ သိရသလောက် အဲဒီတုန်းက ပြည့်တန်ဆာက ရှားရှားပါ။ တနည်း ဈေးမပေါပါဘူး။ အဲဒါကိုမှ (၅-ကျပ်) ဆိုလားသိရတာပါ။ အဲဒီတုန်က ဆန်ဈေးနှုန်းတွေက စားဆီက- ၂.၅ိ/ ဆန်အကြမ်းက - ပြားသုံးဆယ် (၀.၃၀-ကျပ်) ပြည်ပပိုတဲ့ ပေါ်ဆန်းမွှေးက- ပြားခြောက်ဆယ် (၀.၆၀ကျပ်)။ ကုလားမခြင်းဆွဲ နို့ဆီ (ဟော်လန်အစစ်)က တဘူး-( ၁.၁၀ - ကျပ်)။ အမဲသားက-၂.၀-ကျပ်။ ကြက်သားက ၂.၅၀-ကျပ်။ ကြက်ဥတလုံး (ဆယ်ပြား)။ အင်းစိန်ကနေ လင်းစဒေါင်းကို အသွား ဘတ်စကားခက- ၁၅-ပြား။ ကားက အသစ်စက်စက် ထိုင်ခုံက ကူရှင်တွေ အိနေတာ။ ကျနော်တို့ ရန်ကုန်ကို အလည်သွားရင် ဖေဖေက စစ်သားတဦးနဲ့ ဘတ်စ်ကားကို အသွားအပြန် စီးခိုင်းတာ။ ကျနော်တို့က ခုံဘေးမှာ ကားနည်းနည်းဆောင့်ရင် ခုန်နေကြတာ။ ပျော်လို့။ ဟိုဘက်မှာ ဘုရားဆို ဟိုဘက်ခုံကူး ကြည့်ကြပေါ့။ ကားတွေ ဘယ်လောက် ချောင်တယ် ဆိုတာ....\nအခုခေတ် သားသမိးကို ဘတ်စကားကို အပျော်စီးဖို့ တင်ပေးလိုက်လို့ဆိုရင် ရူးနေပြီ အပြောခံရပြီ။ ကလေးလဲ လမ်းတ၀က် မရောက်ခင် ပြားသွားပါမယ်။ မိန်းခလေးဆိုလည်း စဉ်းစားသာ ကြည့်ပါတော့။ ကားတွေကလည်း နိုင်ငံတကာက အကျတွေ အဟောင်းတွေ။ သဘာဝဓါတ်ငွေ့တွေ အလျှံပယ် တွေ့ရှိတော့မှ ကျောက်စိမ်းတွေဘီလျှံနဲ့ ချီပြီးရောင်းနေရတဲ့ ခေတ်ရောက်မှ ခေတ်မှီဖွံ့ဖြိုးသော တပ်မတော်ကြီး ပေးလာ တပ်မတော်ကြီး အင်အားကြီးလာလေ တိုင်းပြည်က ကမ္ဘာ့အဆင်းရဲဆုံးကို ပိုပို နှစ်သွားလေပါ။\nအဲဒီတုန်းက ဖေဖေက (ဗိုလ်ကြီး) လစာ ၇၅၀-လောက်ရတာပါ။ ဗိုလ်မှုးက ၁၀၀၀-လောက်ရတာပါ။ ဆရာဝန်တွေလဲ ၇၅၀- ကနေ - ၁၂၀၀ လောက်ရကြတာပါ။ ဖေဖေ ပင်စင်ယူတော့ကို ပင်စင်လစာ - ရွှေဈေး - ၄၅၀-ခေတ်မှာ ၄၉၂- ကျပ်ရတာပါ။ ပြီးဂရန်းဂျူတီ ဆိုလား မသိပါဘူး အဲဒါက တလုံးတခဲတည်းပေးတာကို ၁၂၀၀၀-လောက် ရတယ်ထင်ပါတယ်။ အဲဒီငွေနဲ့ဖေဖေ အိမ်ဝယ်ဝယ်ပါတယ်။ အခုအဲဒီမြေကကို သိန်းနဲ့ဆို ထောင်ချီတန်နေပါတယ်။\nအခုစစ်ဗိုလ်တွေဟာ သိပ်ကို ကျေးဇူးကန်း တတ်ကြပါတယ်။ သူတို့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ ပင်စင်ယူလို့ ငတ်တဲ့သူမရှိပါဘူး။ ဟော်တယ်တွေတောင် တက်နေကြတာပါ။ မြေးတွေကို နိုင်ငံခြားကို ပိတ်ပင်ထားတဲ့ ကြားကနေရအောင် ပညာသင်ပို့နေကြတာပါ။ သူတို့ကို ပညာသင်ပေးလိုက်တဲ့ ဆရာ အရင်းခေါက်ခေါက်တွေကို ခွက်မဆွဲတဲ့ ခွက်ပျောက် သူတောင်းစားဘဝကို တမင် မရောက်ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့ပါတယ်။\nဒိလိုကျေးဇူးရှင်ကို ပညာသင်ပေးတဲ့ ဆရာကိုတောင် ငတ်အောင် လုပ်ရက်သူတွေ အုပ်ချုပ်လို့ နိုင်ငံကြီးပွားမယ် ပြောသူတွေ မျှော်နေသူတွေကို အပြတ်ပြောပါမယ်။ အဲဒီလို မျှော်လင့်ကြရင် ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို မီးအရင်ရှို့လိုက်ပါဦးလို့။ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် ဗုဒ္ဓဘာသာလို မပြောကြပါနဲ့တော့။ လုံးဝဖီလာ ဆန့်ကျင်သွားပါပြီ။\nတခါ ကျနော်ဟာ ဆရာဝန်အလုပ်အတွက် ရေးဖြေ ဖြေရပါတယ်။ ၁၉၈၂ -ခုနှစ်မှာ မေးတဲ့မေးခွန်းက လာလာ ခြေသေးတယ် ။ ဖ.ဆ.ပ.လ ခေတ် နှင့် မ.ဆ.လ ခေတ် လူမှုရေး / နေရေးထိုင်ရေးတွေ ဘယ်လို ကွာခြားပြောင်းလဲခဲ့ပါသလဲပေါ့။ တကယ်က ဆရာဝန်တွေကို မင်းတို့ ဘယ်လောက် မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြိး ငါတို့ အတွက် လ်ိမ်ပြောရဲသလည်းဆိုတာကို စမ်းသပ်တာပါ။ အဲဒီတော့ ကျနော်ကလည်း ဒါဗြောင်လိမ်ရဲလားစမ်းတာ ငါ့ဒီလိုလာစမ်းတာ ဘယ်ရမလည်း။ ချပြီပေါ့။ အထက်က ကားစီးခဲ့ရတာတွေ။ စစ်သားလစာတွေ နဲ့ကုန်ဈေးနှုံးတွေ ထဲ့ရေးတော့တာပေါ့။ နောက် ၁၉၇၀- ခုနှစ်ရန်ကုန်ရောက်တော့ ဘတ်စ်ကားစီးရင် သူငယ်ချင်းတွေက ဆရာလေ။ ကားမချောင်ရင် မစီးကြသေးဘူး။ ၁၉၇၂ -နှစ် တခေါက်ထပ်ရောက်တော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ရပ်ဖို့နေရာလေးရှိရင် တက်ပေါ့။ ၁၉၇၄-နှစ်ကျတော့ တွယ်ဖို့နေရာရှိရင် တွယ်စီးပေါ့။ ၁၉၈၀-လောက်ကျတော့ နှစ်စီးတွဲ(နောက်တွဲ)ဘတ်တွေ စထွင်ပြီ။ ၁၉၈၆-လောက်ကျတော့ ကားဘန်ပါအပေါ်ပါ တွယ်စီးလာကြရပြီ။\nသက္ကရာဇ် ၂၀၀၀ကျော်မှာတော့ ???? အပေါ်မှာထိုင်နေရတာ ကျောင်းသား ကလေးငယ်လေးတွေပါ...\nဖြေထည့်လိုက်တာပေါ့။ နောက် နှစ်ရက်နေ လူတွေ့ ဖြေရတော့ အဲဒိမှာ အခြေအတင် ပြောရတယ်။ မင်းက မကောင်းတဲ့ ဘက်ကိုပဲ ဇောင်းပေးထားတယ်။ ငါတို့လက်ထက်မှာ စက်ရုံတွေ ဘယ်လိုများလာတယ် တိုးတက်လာတယ် တစက်မှရေးမထားဘူးပေါ့။ ရန်ရှာတယ်။ မင်းဘာဖြစ်သွားနိုင်သလဲ သိလားပါ ခြိမ်းခြောက်တယ်။ ကျနော်ကလည်းလမလျှော့ဘူး စက်ရုံတွေက ကျနော်တို့ ပိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ပေးတဲ့ လစာနဲ့ ကုန်ဈေးနုံးက ကျနော်တို့ရဲ့ ဘ၀အမှန်တွေပါပေါ့။ ဆရာကြီးတို့ မယုံရင် တခါတလေ ဘတ်စ်ကားကို စီးဘူးတယ်ရှိအောင် စီးကြည့်ကြပါဦး ပြောထဲတာပေါ့။ နောက် နှစ်ရက်နေတော့ ဆရာကြီး ဦးမောင်မောင်တိတ်က အိမ်နဲ့ခင်တော့ သတင်းကြားပြီး မင်းနောင် စာမေးပွဲမဖြေနဲ့တော့။ အခုတခေါက်ကို ငါဝင်တောင်းပန်ထားရလို့ မင်းသက်သာသွားတာ ပြောပါတယ်။ ဆရာကြီးက အင်တာဗျူးမှာ ဟိုဆရာကြီးတွေကို သူ့တူပါ ပြောထားလို့။ မဟုတ်ရင် ဘယ်လို စခန်းရောက်မယ်မသိဘူး။\nနောက်တခုက ၁၉၅၅-လောက်ကအစပြုပြီး မြန်မာ့အာကစားဟာ အရှေ့ တောင်အာရှကို ဗိုလ်စွဲလာပါတယ်။ အားကစားမှာဘက်စုံ လွှမ်းမိုးလာပါတယ်။ ၁၉၆၁ နောက်ပိုင်းမှာ အာရှမှာပါဗိုလ်စွဲလာပါတယ်။ အစပိုင်းတုံးက ကျနော်တို့ ငယ်သေးပေမဲ့ မာဒေးကားဖလား (၁၉၆၅- မလေးရှား လွတ်လပ်ရေးဖလား) ပြိုင်ပွဲတွေနိုင်ရင် တအားကိုပျော်ကြရတာပါ။ နိုင်ဖန်များလာတော့ သိပ်ဖီလ်း မပြင်းထန်တော့ဘူး။ မာဒေးကားလောက်ဆိုရင် အပိုင်တွက်ထားပြီ။ အာရှချန်ပီယံ (အာရှအာကစားပြိုင်ပွဲပေါ့)နဲ့ အာရှဖလား ဘောလုံး သက်သက်ပြိုင်ပွဲ)မှာ ချန်ပီယံရရင် အသေကကြခုန်ကြပေါ။ ကျနော်တို့မြန်မာက လွတ်လွတ်ကျွတ် နှစ်ကြိမ်ရဖူးတယ်။ ပူးတွဲချန်ပီယံ တကြိမ်ရဖူးတယ်။ ၁၉၇၄- မှာ အီရန်မှာ (အီရန်က အိမ်ရှင်) အုပ်ချုပ်သူက ညံ့လို့ ဖိုင်နယ်နေ့ကို တောင်ပေါ်ဘုရား တက်ဖူးရတယ်လို့ဗျာ။ အီရန်ကလဲ ချောချောလှလှ ဆော်ကလေးတွေနဲ့ မြူလိုက်တာလေ။ ပြီးဆော်ကလေးတွေက အစားကောင်းတွေ နင်းကန် ကျွေးထည့် လိုက်တယ်လေ။\nအဲဒီလိုဖိုင်နယ်တွေမှာဆိုရင် ကျနော်တို့ နားမလည်တဲ့ စကားတွေနဲ့ နိုင်ငံခြား ရေဒီယိုကိုဖွင့် ဘောလုံးအသံဆိုရင် ဖမ်းနားထောင် ဗဟာဒူး လှဌေး မောင်မောင်တင် အေးမောင် စတာတွေကြားရရင် ဆက်နားထောင်ပေါ့။ နားမလည်ပါဘူး။ မှန်းနားထောင်နေရတာ။ အဲဒီမှာ ဗဟာဒူး ဗဟာဒူး လှဌေး စတာတွေကြားပြိး ( ဂိုလ်းးးးး) လို့ဆွဲဆွဲငင်ငင် ကြားလိုက်ရရင်ဟာ ဘာပြောကောင်းမလဲ အဲဒီလို ကြက်သီးမွှေးညှင်းမျိုး တခါမှ မထဘူးပါဘူးဗျာ။ ကျနော်ဓါးနဲ့ လိုက်ခဲ့တဲ့ ညီဝမ်းကွဲနဲ့တောင် ဖက်ပြိး ပျော်လွန်းလို့ မျက်ရည်တွေ ကျခဲ့ရပါတယ်ဗျာ။ ရန်ဘက်နှစ်ဥိး တဦးကိုတဦး နမ်းမိတဲ့အထိ ပျော်သွားတာပါ။ ဘ၀မှာအပျော်ဆုံး ရှိလားဆိုရင် အာရှမှာ မြန်မာကွလို့ မော်ကြွားနိုင်ခဲ့တဲ့ အရသာကို ဘယ်လိုမှ အစားထိုးမရဘူးပါဘူးဗျာ။ ညီအကိုချင်းလဲ အဲဒီမှာ ပြန်ပြိးတအားကို ပြန်ခင်သွားကြပါတယ်။ ဒီကောင်ကတော့ စက်ဘီးစီးပြီး တမြို့လုံး ပတ်ပျော်နေတော့တာ။ အော်နေတော့တာ။ လမ်းမပေါ်မှာ လူတွေု ကကြခုန်ကြပေါ့ဗျာ။ ဒိုးပတ်သမားတွေက ဘာပြောကောင်းမလဲ။ အကသမားတွေကလဲ ဘယ်ချိန်က ၀တ်စားထားတယ်မသိဘူး ။\nကနေ့ လူငယ်လေးတွေကို ပြောပြရင် နားလည်ဖို့ ခံစားတတ်ဖို့ အတော်ခက်ပါမယ်။ ယောက်ျားတယောက်ကို မီးဖွားရတုံး ဗိုက်နာရတာ ကို နားမလည်နိုင် မခံစားနိုင်သလိုပေါ့ဗျာ။ အဲင်္ဒီအပျော် ကတော့ သူများတော့မသိဘူးဗျာ ကျနော့်ဘ၀အတွက်တော့ အပျော်ဆုံး အခိုက်အတံ့ပါ။ အမှန်အတိုင်း ၀န်ခံရတာပါ။ အခုကျကြည့် န.၀.တ တက်ခါစက မြန်မာ့အာကစား ကမ္ဘာကိုလွှမ်းရမည် ဆိုတဲ့ဆောင်ပုဒ်ကြိး အင်မတန် တာဝန်ကြီးတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကြီးကို တင်လာတယ်။ ခင်ညွှန့်စကားဘဲနော် ကိုယ်တကယ် မလုပ်နိုင်တာကို ပြောဆိုနေတာဟာ လ်ိမ်ညာမှုပါဘဲတဲ့။ သန်းရွှေ -၂၃ -နှစ်အုပ်ချုပ်လိုက်တာ ရံဖန်ရံခါ နိုင်ပွဲလေးရှိခဲ့တဲ့ ဗမာဘောလုံးအသင်းက အညံ့ဆုံး အသင်းတွေအောက် ရောက်သွားရပါပြီ။ ကမ္ဘာကျော် ယူနိုက်တက် ကလပ်ကြီးကိုတော့ ၀ယ်ဖို့စဉ်းစားတယ်။ ကိုယ့်တိုင်းပြည် အားကစား တိုးတက်လာဖို့အဲဒီငွေ နည်းနည်း သုံးလိုက်ပါလား ။\nနောက် သူငယ်ချင်းတဦးက အဲဒီတုန်းက ဘန်ကောက်တို့ကို မကြာခဏ ရောက်တတ်ပါတယ်။ သူပြောပြတာပါ။ ထိုင်းမှာ ထိုင်းမတွေက ဗမာဆိုအတော်လေးကို ကြိုက်ကြတာတဲ့။ ငါ့လူတခြားမဟုတ်ဘူးကွ ဗမာဆိုရင် ဘောလုံးတော်တယ်ဆိုပြိး အသလွတ်ကို ညွှတ်ချင်နေကြတာတဲ့။ အခုနေများ (ဗါ့မ) လားမေးမှာ ပူပန်နေရတယ်။ ပြောပြပါဦးမယ်။ ၁၉၉၄ မှာ ဗိုလ်ချုပ်ထွန်းကြည် လက်မှတ်နဲ့ပတ်စပို့ တပတ်အတွင်းရတော့ ဘန်ကောက်သွားတယ်။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ပေါ့ ဘန်ကောက်မှာ ငယ်သူငယ်ချင်းက အင်ဂျင်နီယာ။ လူကလူရိုး ရည်စားစကားတောင် တခါမှမပြောဘူးတဲ့သူ။ သူကဆူခွန်ဗစ် ဆွိုင်-(၃၀- လောက်မှာ) မှာနေတယ်။ CRDB -ဦးတင်မောင်ဝင်းက လာခေါ်ရင် သူ့ လမ်းထိပ်က နိုက်ကလပ်မှာ စားသောက် နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးကြပေါ့။ ဒီလူက အဲဒီကလပ်တွေလည်းမ သိဘူး။ ရေခဲချောင်းကောင်းကောင်းတောင် ကျနော်က သူ့ကိုပြရတယ်။ ဘာမှသိပ် မသိဘူး။ တည သူ့ ခေါ်သွားပြိး ထိုင်စားသောက်တော့ ထိုင်းမလေးတွေ လာစကားပြောတယ်။ ဒါသူတို့အလုပ်လေ။ သူငယ်ချင်းက ဗမာလို့ပြောရင် အထင်သေးတတ်လို့ အင်ဒိုနီးရှားလို့ လိမ်ထားပါလေရော။ ကိုယ်ချင်းက ဗိုလ်လိုပြောနေတာ.. ကောင်မလေးတွေက သူတို့ကိုခေါ်ဖို့ မြူနေတာ။ ခနနေတော့ တကယ့် အင်ဒိုမ ရောက်လာပြိး အင်ဒိုလို မှုတ်တော့ ကျနော်တို့ ကျွတ်တော့တာပေါ့။ ဒါနဲ့ ဗမာလို့ ၀န်ခံရတော့တာပေါ့။ ထိုင်းမတွေက ဟားကြတယ်။\nအဲငွေရှင်းချိန်ကျတော့ သူတို့က ငွေရှင်းထားနှင့်နေပြီ။ ဘယ်လောက်ကျမှန်း မသိပါဘူး။ ကျနော်တို့ ရှင်းမယ်ဆိုတာ မရဘူး။ ကျနော်လေ တော်တော်လေးကို မျက်နှာ အိုမဲသွားတယ်။ ရှင်တို့က ဗမာတွေဆိုတော့ ကျမတို့ဘဲ ဧည့်ခံလိုက်ပါတယ်တဲ့။ ကျမတို့ကအိမ်ရှင်ပါတဲ့။ ဘန်ကောက်ရောက်တုံး ချွေချွေတာတာသုံးပေါ့။ နောက်တခေါက်ကျမှ ရှင်တို့ရှင်းပါ။ အားမနာပါနဲ့ လာခဲ့ပါဦးတဲ့။ အော်ငါတို့ ဘ၀က ခန္ဒာကိုယ်ရင်းရသူထက် နှိမ့်နေတယ်လို့ အပြောခံလိုက်ရတာပါလားလို့။ ဒါ ကျနော်တို့ ဗမာတွေ အခုလို တရားမ၀င် ကျွန်ထွက်ခံနေတဲ့ လူတွေ ရှိစပြုပေမဲ့ သောင်းဂဏန်း (အသေလေးလောက်ဘဲ ရှိသေးတဲ့ အခြေအနေနော်)။ ကျနော် လဲနောက် အဲဒီကို မသွားဝံ့တော့ဘူး။ တမျိုးကြိးဘဲ ခံစားရတယ်။ အော် တချိန် ကငါ့တို့ကို မော်ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ ထိုင်း ခန္ဒာကိုယ်ရင်းစား နေရတဲ့ သူတွေကိုတောင် ငါတို့ကျုပ်ဗမာလို့ လက်မထောင်ပြဖို့ နေနေသာသာ ဟုတ်ပါတယ်...။ ကျနော်ဗမာပါကို ၀န်မခံရဲလို့ လိမ်ပြောခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ပါ လားလို့။ ရင်နာရုံမကဘူး ကျောပါနာတယ်။ အဲဒါ-၁၉၉၄ ကနော်။ အခုရုရှားပြန်လေးတွေကို သွားမယ်ဆိုရင် လေယာဉ်လက်မှတ် ၀ယ်ပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။ ငါဗမာကွလို့ လက်မထောင်ကြည့်ပေါ့။ လေယာဉ်လက်မှတ် တကယ်ပေးပါမယ် ။\nရုရှားစစ်ဗိုလ်လေးတွေ ရုရှားမတွေက ဟိုဟာလုပ်စားတာ နံမည်ကြီးပါ။ အာရှမှာ ထိုင်း အခု ဒို့ မြန်မာ။ ဥရောပမှာ သူတို့ က နံမည်ကြီး။ အဲဒီဟာမ တကောင်လောက်ဘဲ ကြည်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်ပါဦးလို့။ ခန္ဓာကိုယ် ရင်းရတဲ့သူတွေကိုဘဲ ကြည်ကြည့်ပါဦး။ လက်မထောင်မပြချင်ပါနဲ့။ မင်းတို့ ပြန်တမ်းဝင် အရာရှိလုပ်ပြီး ရုရှားမတကောင်လောက် ချိတ်ကြည့်ပါဦး။\nနောက်အခု အာဆီယံပေါ့။ အာဆီယံကိုဖွဲ့တာ တရားဝင်ဖွဲ့ ဖြစ်တာ ၁၉၆၇ -ခုနှစ်မှာ။ အဲဒီ့တုန်းက အာဆီယံက မြန်မာကို သူတို့အထဲဝင်ဖို့ သူတို့က ပန်ကြားရတာနော်။ ဦးနေ၀င်းပါလာအောင် ပြည်တွင်းရေးကိစ္စ မဝေဖန်ရလို့ လုပ်ပေးထားတာ။ ဦးနေ၀င်းကလဲ အာဆီယံကို အမေရိကန်ရဲ့ ခါးပိုက်ဆောင်အဖွဲ့လို ရှုမြင်ထားပြီး အကြိမ်ကြိမ်ခေါ်နေတာကို မ၀င်ခဲ့တာ။ အခုသန်းရွှေတို့က အာဆီယံ ၀င်ခွင့်ရအောင် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် မလေးရှား မဟာသီယာတို့ကို ကပ်ခဲ့လို့ ဟိုလူတွေ ခေါင်းခံ သွင်းပေးခဲ့တာပါ။ ဟိုတုံးက ၀င်ပါ ၀င်ပါ ခေါ်နေခဲ့တာပါ။ အခုက ၀င်ပါရစေ ၀င်ပါရစေပါ။ မတူပါဘူး။\nနောက်အာရှမှာ ဟိုတုံးက ရထားက ကျောက်မီိးသွေးခေါင်းတွေနဲ့ မောင်းကြရတာပါ။ မြန်မာက ၁၉၅၉-လောက်မှာ ဒီဇယ်ခေါင်းတွဲတွေ စသုံးတာ အရှေ့ တောင်အာရှမှာ ဦးဆုံးလို့ ပြောသံကြားဖူးပါတယ်။ အသေအချာတော့မသိပါ။ အဲဒီတုံးက ရန်ကုန်စာပို့ကို (DAGON MAIL) မန္တလေးစာပို့ကို (SHWEMANN MAIL) အဲဒီလိုခေါ်ပြိး ရွှေမန်းမေ..ဒီဒီဒီး ဒဲဒဲ ဆိုပြိး သီချင်းလေးတောင် ခေတ်စားခဲ့ပါသေးတယ်။ ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်ပါနော်။ အခုကမ္ဘာမှာ အထူးအမြန်ရထားတွေ (တနာရီကို... ကီလို ၂၀၀-အထက်တွေ) လုပ်နေချိန် န.အ.ဖ က (၃-ပေ -အကျယ်) ရထားလမ်းကနေ နကျော်နိုင်သေးပါဘူး ။ အခုတရုတ် အကူအညီနဲ့ လုပ်ပါတော့မယ် ။ စစ်ဗိုလ်တွေသာ အာဏာလု တိုင်းပြည်ကို မခိုးဝှက် မခိုးခဲ့ကြဘူးဆိုရင် ဒီအမြန်ရထားတွေ ကို ကျနော်တို့က ထုတ်လုပ်ပြိး တခြားနိုင်ငံတွေကို နည်းပညာရောင်းစားနေတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်နေပြီနော် ။ အခုက တရုတ်ကူလို့ ဘဲလုပ်နိုင်တော့မှာတဲ့ ။ ရှက်တတ်ရင်ပြောပါတယ် ။\nရန်ကုန် မန္တလေး ကွန်ကရစ် အမြန်လမ်းမကြီး..\nနောက် လူတွေကြားဖူးကြပါတယ်။ လူတိုင်းပြောနေကြပါတယ်။ ရန်ကုန်မန္တလေး အမြန်လမ်းဆိုတာလေ။ ၁၉၅၉-၆၀-ခုနှစ်က တိုင်းတာခဲ့တာပါ။ အင်္ဂလိပ်လိုဘယ်လိုပေါင်းလဲတော့မသိဘူး။ လူဝီဘာဂျာ စီမံကိန်းခေါ်တယ်။ လူဝီဘာဂျာကုမ္မဏီက တိုင်းတာရေးတွေ လုပ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန်းက -ဒေါ်လာ -၁၂-သန်း /၂၀-လားမသိကုန်ပါတယ်။ တိုင်းတာထားတာတွေ ရန်ကုန်ဆောက်လုပ်ရေးရုံးကြီးမှာ ရှိပါတယ်။ ဘယ်တောင်ကိုဖြိုမယ်။ နိမ့်နေတဲ့နေရာကို ဘယ်တောင်ကမြေ ဘယ်တောင်ကကျောက်သယ်ဖို့မယ်။ အတိအကျ တိုင်းထားပြီးသားပါ။ ဦးနေ၀င်းတက်လာပြီး ဘတ်ဂျက် မတတ်နိုင်တော့ အမေရိကန်က စစ်လေယာဉ်ဆင်းနိုင်တာမို့တရုတ်ကြီးကကန့်ကွက်လို့တို့ ဘာတို့ လှိမ့်လုံးတွေထုတ် ဦးနုစီမံကိန်းကဘဲ ဒီအန္တရာယ်တောင် မမြင်ဘူး။ သူမို့မြင်တာလိုလို လိမ်တော့တာပါ။ ဒီမိုကရေစီ အစိုးရသာရှိနေရင် အဲဒီလမ်းကြီး နှစ်ပြန်လောက် ပြင်ဆင်ပြီ ရပြီးပြီ။ မယုံရင် ဆောက်လုပ်ရေးက ၀န်ထမ်းတွေကို မေးကြည့်ကြပါ ။\nနောက် အခုသန်းရွှေလက်ထက် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ရွှေဘိုအထက် (ကန့်ဘလူမြို့နယ်/ကျွန်းလှ) သဖန်းဆိပ်ရေကာတာကြီးဟာ အရှေ့တောင်အာရှမှာ အကြီးဆုံးရေကာတာ စီမံကိန်းကြီးပါ။ ကျွန်းလှမြို့ကလေး မြေပုံပေါ်က ပျောက်သွားရပါတယ်။ ၁၉၆၀-ခုနှစ်က စတင်တည်ဆောက်ဖို့ ပါ။ ၅၈- အိမ်စောင့်အစိုးရဆိုပြီး ၀င်ရှုပ်တော့ ရပ်ထားရပါတယ်။ တခါ ၁၉၆၂-နှစ်မှာစဖို့နဲ့ ၁၉၆၉-မှာ ပြီးမှာပါ။ အာဏာသိမ်းလိုက်တော့ ပလုံသွားပါတယ်။ အခုန.အ.ဖ ဆောက်တာဟာ မူလ ပုံစံဆွဲထားတာထက် ပေ-၃၅-ပေ နိမ့်နေပါတယ်။ ပြောရပါအုံးမယ်။ ကျနော့်ကိုဖမ်းတော့ နိုင်ငံတော်စိမံကိန်းတွေ အကောင်အထည်ဖေါ်ဖို့က အခြေခံ မရှိမဖြစ်က လျှပ်စစ် / စွမ်းအင် လို့ရေးထားတာ မိသွားတယ်။ အဖွဲ့ချုပ်ဦးကြည်မောင် အတွက်ရေးနေတာပါ။ အဲဒီမှာ အလွယ်ဆုံးနဲ့အမြန်ဆုံး ငွေအနည်းဆုံးက အခုရန်ကုန်ကိုလျှပ်ပေးနေတဲ့ ပေါင်းလောင်းစီမံကိန်းက ဘယ်လို လွယ်တာပါရေးထားတာပါ။ ပေါင်းလောင်းကို ဂျပန်က လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တခု အကူအညီနဲ့ ခိုးတိုင်းတာထားပါတယ်။ ကျနော်ဆီမှာတော့ အဲဒီတိုင်းထားတာ မရှိပါဘူး။ သိနေရတာပါ။ အဲဒီအချိန်က သန်းရွှေက အထက်က ပြောဘူးတဲ့ ကဘော်ဂျိုမ့်ဝှမ်း လူသတ် ရဲဘက်စခန်းတွေကနေ မြိုးမြိုးမျက်မျက် လေးရပြီအထင်နဲ့ အင်မတန်ဝေးလှတဲ့ အဲဒီဒေသကို ဆက်သွယ်ဖို့ ပုံတောင် ပုံညှာတောင်တန်းကြီကို လွန်တူးတဲ့ တောင်ဖေါက် စက်ကြီးတွေနဲ့ ခြောက်မိုင်နီးပါးရှည်မဲ့ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း တူးနေပါတယ်။ သဖန်းဆိပ်ဆည်ကြီးလည်း လယ်ယာ စိုက်ပျိုရေးအတွက် ဆောက်နေပါတယ်။\nကျနော်ဆီက ပရောဂျက်လည်းရကော စွမ်းအင်ကို လွယ်လွယ်လေးနဲ့ရမယ့် ပေါင်းလောင်းစီမံကိန်းကို ဦးစားပေးရမယ် သိသွားပြီး သဖန်းဆိပ်ကိုလဲ မူလအမြင့်အထိ ဆောက်မနေတော့ဘဲ မြေသယ်စက်ကြိးတွေ မြေတူးစက်ကြီးတွေ ပေါင်းလောင်းကို ရွှေ့ပါတော့တယ်။ အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေသူတွေကလည်း အံ့အားသင့်ကုန်ကြတယ်။ ဒီလိုဘဲ ပေါင်းလောင်းစီမံကိန်းက တောင်ကို ဖေါက်ရတာလိုတော့ အခုန ပုံတောင်ပုံညာက စက်ကြီးတွေကို ပြန်ရွှေ့ လိုက်တော့ ပုံတောင် ပုံညှာ လှိုဏ်ခေါင်းကို လူအားနဲ့ဒိုင်းနမိုင်းနဲ့ ဆက်ဖေါက်ပါတယ်။ တောင်တခုကို ဒိုင်းနမိုင်းနဲ့ ဖြိုတာလုပ်ကြပေမယ့် လှိုဏ်ခေါင်းကို ဒိုင်းနမိုင်းနဲ့ ဖေါက်တူးတာ အင်မတန် မလုပ်သင့်တဲ့ကိစ္စပါ။ တချိန် ငလျှင်လှုပ်ရင် တောင်ပြိုနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် အင်မတန်များပါတယ်။ စက်တွေအားလုံး ပေါင်းလောင်းကို ရေးကြီးသုတ်ပြာရွှေ့ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ့လှိုဏ်ခေါင်းတူးစက်ကြီးတွေက တနာရီကို နှစ်ပေလောက်တူးပြီး အင်္ဂတေပါ လောင်းပြီးသား ဖြစ်တဲ့စက်တွေပါ။ တနေ့ကို ပေငါးဆယ်လောက် အင်္ဂတေပါလောင်း အပြီးအစီးပါ။ အခုတော့လူနဲ့ အင်္ဂတေလောင်းရတော့ အမိုးပိုင်းကျတော့ ခက်ကုန်တယ်။ မခိုင်မာတော့ဘူး ။\nပေါင်းလောင်းစီမံကိန်းအပြီး ရဲရွာစီမံကိန်းကို ဆက်အားထုတ်တော့တာပါ။ တိုင်းနိုင်ငံတခုတိုးတက်ဖို့ စွမ်းအင်ကို ပထမဦးဆုံး ဦးစားပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အသိလေးလောက်တော့ သိသင့်ပါတယ်။ အခု သမ္မတကြီးအကြံပေး ဆရာဦးမြင့်တို့ ထိပ်ဆုံးက ဦးစားပေး စဉ်းစားရမှာက စွမ်းအင်ပါ။ ပထမဆုံး စွမ်းအင်တွေ ထုတ်ရောင်းနေတာကို ရပ်ပေးဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မတင်ပြဘဲ စီမံကိန်းတွေ လျှောက်ဆွဲနေရင် ကားအကောင်းစားကြီး စီးနေပြိး ဓါတ်ဆီမရှိတဲ့ ကိန်းဖြစ်နေပါမယ်။ ဧရာဝတီတိုင်း ဒီရေကနေ လျှပ်စစ်တွေ အများကြီး တတိုင်းတပြည်လုံး ကျေးရွားအားလုံး မီးသွယ်ပေးပြီး အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း ယူနစ် အတိုင်းအတာတခုအထိ ဖရီးပေးနိုင်ပါတယ်။ ဧရာဝတီက ထွက်နိုင်တဲ့ပမာဏက အခု တပြည်လုံး ရေကာတာတွေ အားလုံးဆောက်လုပ်ပြီးသွားရင် ထွက်ရှိမဲ့ စုစုပေါင်းပမာဏ မီဂါဝပ် (၄၅၀၀၀-) ထက်ကို ပိုများပါတယ် ။\nဒီရေ ကနေ လျှပ်စစ်ဘယ်လို ထုတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဆရာကြီးဦးမြင့် စမ်းသပ် ကြည့်စေချင်ပါတယ်။ လွယ်လွယ်လေးပါ။ အခုပြောလိုက်ရင် ဟာဟုတ်သားဘဲ ပြောပါမယ်။ နောက်မြစ်ရေတင် စီမံကိန်းတွေမှာလည်း လျှပ်စစ် သို့မဟုတ် လောင်စာသုံးနေရပါတယ်။ ခိုးနေကြတာများပါတယ်။ မြစ်ရေတင် စီမံကိန်းတွေမှာလည်း နေရာအတော်များများမှာ လျှပ်စစ်မသုံးဘဲ ရေတင်လို့ ရတာတွေရှိနေပါတယ်။ ဒီမိုဝေယံ စီဘောက်မှာ တစ်ဦးက ဘာညာတွေ ပြောမနေဘဲ တိုင်းပြည်တိုးတက်အောင် ဘာလုပ်သင့်တယ် ရေးပါတဲ့။ ဟုတ်ကဲ့ပါ တိုင်းပြည်တကယ် တိုးတက်အောင် အစိုးရကိုယ်တိုင်က ခိုးနေတာ ကိုမထ်ိန်းနိုင်သေးရင် ရှင်းပါတယ်နော်။ နတ်ပြည်ကကျလာတဲ့ ပရောဂျက်တောင် ဖင်ပြောင်သွားပါမယ်။\nအဲဒီမှာ ပေါင်းလောင်းစီမံကိန်းကြီး နှစ်နှစ်အတွင်း ပြီစီးသွားပါတယ်။ စစ်ကြောရေးအပြီးမှာ ဗိုလ်မှုးဇော်လင်းနဲ့ အရာရှိကြိးတဦး လာညှိနိုင်းတုန်းက သူတို့က ပေါင်းလောင်း စီမံကိန်းအကြောင်းမေးပါတယ်။ ဆည်လုပ်ပြီးရင် ရေအားလျှပ်စစ်ထုတ်ဖို့ အနောက်နိုင်ငံက စက်တွေ (အဓိက-က ဂျာမဏီကစက်ကို ဆိုလိုတာပါ) ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မလည်းမေးပါတယ်။ ကျနော်လွတ်လာတဲ့အခါ ပြောပြပါမယ်ဘဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ အခုတရုတ်စက်နဲ့ လည်နေရတာပါ။ အဲဒါကြောင့် ခနခန ပျက်နေတာပါ ။ လူကိုတော့ လွှတ်မပေးချင်ဘဲနဲ့သူတို့ မို့ အားမနာ မေးရက်တယ်ဗျာ။\nအင်းယားကန် တစ်ဘက်ခြမ်းက သမိုင်းတရားခံ ဦးနေဝင်းအိမ်\nစန္ဒာဝင်း ဆရာဝန်ဖြစ်တော့ သူကဆေးတပ် စစ်ဆေးရုံက ဆရာဝန်နော်။ အဲဒါ ဘန်ကောက်မှာ နှစ်ကြိမ် စင်ကာပူမှာ တကြိမ် အဲဒီ့ MRCP အကြိုစာမေးပွဲတွေ သွားခိုးဖြေပါတယ်။ သူက စာကျက်ဖို့ စာတော်တဲ့ အဖေါ်တွေ ခေါ်သွားပါတယ်။ အဖေါ်တွေက တယောက်ကလွှဲလို့ အားလုံးအောင်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်း သုံးကြိမ်စလုံးကျလို့ နောင်ဖြေခွင့်တောင် မရတော့ပါဘူး။ သူ့သမီးကျတော့ စစ်တပ်ဆရာဝန်နော် ဖြေခွင့်မရှိဘူး။ စစ်စည်းကမ်းအရ ဖြေခွင့်မရှိဘူး။ ခိုးဖြေတယ်။ ကျနော်တို့ပြည်နာတာ အဲဒီလို တလွှဲမာနတွေ တိုင်းသူပြည်သားတွေအပေါ် ထားတာလည်းပါပါတယ်။ အဲဒီမှာ ၁၉၈၂- မှာ အဲဒီစာမေးပွဲတွေ ပြန်ဖြေခွင့်ပေးပြန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အထက်ကပြောတဲ့ WHOတို့က စကောလားရှစ်တွေ မရတော့ပါဘူး။ ကိုယ့်စားရိတ်နဲကိုယ် သွားကြရတော့တာပါ။ ၁၂-နှစ်တိတိ တိုင်းပြည်နာခဲ့ရပါတယ်။\nအဓိက ပြောလိုတာကတော့ အဲဒီ့ ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ ခေတ်တွေကို ကျနော်ကောင်းကောင်းမမှီိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီတော့ အာကစားနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ပြောလာစရာလေးပေါ့ ။ အာရှချန်ပီယံဖြစ်တာ ဦးနေ၀င်းလက်ထက်ကပေါ့ ။ ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီချန်ပီယံဆု ယူပေးခဲ့တဲ့လူတွေက ဦးနုလက်ထက်က မွေးလာခဲ့တဲ့ လူတွေပါ ။ နတ်ရေကန်ထဲ ထည့်လို့ တော်လာတာမဟုတ်ပါဘူး ။ အခုတဖြေးဖြေးကျလာတာ ဦးနေ၀င်းလက်ထက်က လူအပုလေးတွေ အညှပ်လေးတွေ မွေးထုတ်ထားလို့အခု အဖြေထုတ်ချိန်မှာ အဖြေပေါ်တာပါ ။\n၁၉၇၅- ၇၆ မှာ ကျနော့်ဆရာ သားဖွားမီးယပ်ပါမောက္ခ ဆရာကြိးဦးစိုးမြင့် ဟာ သားဖွားမီးယပ်ပညာမှာ တီထွင်စမ်းသပ်ကုသမှုတွေ အောင်မြင်လို့ နိုင်ငံပေါင်း ၁၄- ခုကနေ လက်ချာလာပေးဖို့ အဖိတ်ခေါ်ခံရပါတယ်။ တချို့လက်ချာတွေဆို တနာရီကို ဒေါ်လာ ထောင်ချီပြီး ပေးထားတာပါ။ ဒေါ်လာ ၅-သောင်းခန့်ရဖို့ ရှိတာပါ။ ၆-လကြာမယ့် ခရီးစဉ်ပါ။ ကျနော်ဖတ်ရပါတယ်။ ဆရာကြီးကလည်း အဲဒီခရီးစဉ်တွေက ပြန်လာမှ အစိုးရဆီ သူတင်ပြချင်တဲ့ သုသေသနစာတမ်းကို တင်သင့်ပါတယ်။ သူက မြန်မာမိသားစုတွေ ထဲက ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျ / ဖျက်ချ တွေကိုမေးခွန်း ၂၅-ကျော်မေးပြီး သုသေသန စာတမ်းလုပ်ထားတာပါ။ အဲဒီကနေ သူက စာတမ်းထုတ်ထားတာပါ။\nစာတမ်း အနှစ်ချုပ်ကောက်ချက်က မိသားစုတွေ စီးပွားရေးကြပ်တည်းတော့ ကလေးယူတာ ထိန်းချုပ်ပေးပြီး မွေးလာတဲ့ကလေး နည်းနည်းကို အဆင့်မှီမှီ ကျွေးမွေးပြုစုဖို့ အကြံပြုလွှာပါ။ ဆရာကြီးက နောက်ဆုံးကောက်ချက်မှာ အဲဒီလိုမလုပ်ရင် ပညာလည်း ကောင်းကောင်းမသင်နိုင် စစ်တပ်ထဲ ၀င်ရင်တောင် လူက ဂျီသရီးကို ဘက်နက်တပ်ထားရင် ဘက်နက်က လူထက်ပိုမြင့်နေပါမယ်။ ခလေးတွေဟာ တိုင်းပြည်အတွက် အပေါင်းဖြစ်မှာထက် ခိုးဆိုး အရပ်ကိုဒုက္ခပေးမဲ့ ခိုးဆိုးလေးတွေသာ ရပါမယ်လို့ ရေးထားတဲ့ စာတမ်းဖြစ်နေတော့ သူ့ခရီးစဉ်တွေ ဖျက်မရတာကလွဲလို့ အကုန်အပိတ်ခံရပါတယ်။ ဆရာကြီး အကိုအရင်းကလည်း ဗ.က.ပ. သခင်ဗသိန်းတင်လေ။ ဆရာကလဲ ကျနော်ကို အဲဒီသုသေသနမှာ ပင်တိုင် သုံးခဲ့ပါတယ်။ သူပုန်ဆရာတပည့်နှစ်ယောက် အတွဲညီခဲ့ကြတာလေ။\nတခါ ၁၉၇၅-လောက်မှာ ဆရာကြီးရဲ့ အကိုအရင်းတယောက်က ဗိုလ်မှုးကြီးမျိုးအောင်။ သူ့နာရေးမှာ သခင်ဗသိန်းတင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ထည့်ခွင့်မပြုတော့ ငါ့အကိုအကြီးဆုံး နာမည်မပါရရင် ငါ့နံမည်မထည့်နဲ့ လုပ်ထားသူဆိုတော့ သူ့ခရီးစဉ်တွေ အဖျက်ခံလိုက်ရပါတယ်။ ဆိုလိုတာကတော့ ဦးနုလက်ထက်က မွေးထားပေးတဲ့ ယောကျာင်္း အားကောင်း မောင်းသန်တွေက ဦးနေ၀င်းလက်ထက်မှာ သီးပွင့်ချိန်မို့ သီးပွင့်ပေးတာပါ။ ရွှေထီးဆောင်းခေတ်ရဲ့ သီးချိန်ကို ဦးနေ၀င်းက နံမည်ရတာပါ။ သူလက်ထက်ကမွေးတာတွေက ဆရာကြီးဦးစိုးမြင့် သုသေသန စာတမ်းနဲ့ကွက်တိပါ။ ဘက်နက်ထက်ပုတဲ့ လူလေးတွေက ဘောလုံးတောင် ဝေးဝေးကန်ဖို့ လူတကိုယ်လုံး အားထုတ်သုံးနေရတာပါ။ ဦးဏှောက် သုံးတတ်ရင် မြင်ပါတယ် ။\nအားလုံးကို အကူအညီတောင်းပါတယ်။ ဆရာကြီးများရေးကြပါလို့။ ကျနော်က ရွှေထီးဆောင်းရတဲ့ခေတ်ကို လူမှန်းသိတော့ ဦးနုတောင် ပြန်လွတ်နေပါပြီ။ ဆရာကြီးမောင်သာရ ကိုလည်း ပန်ကြားပေးကြပါဦး။ ဆရာကြီးရဲ့ လက်သီးပုန်းတောင် ထိမိလှတာ ဗြောင်ထိုးရရင် ပြောရင်းတောင် နားထောင်ချင်လှပါပြီ။ သိတယ်မဟုတ်လား ဆိုတာလေး။\nဆက်လက်ဆွေးနွေးပြီး ဦးနှောက်ကထုတ်နိုင်သမျှ ညှစ်ထုတ်ပေးပါဦးမယ်။ အခုတော့ ခေါင်းပူနေပြီ။\nတချိန်က ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ မြန်မာ ပထမပိုင်း ပြန်ဖတ်ချင်ရင်\nPosted: 03 May 2013 12:52 AM PDT


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: ကျမ သိသော ကိုယ်ကျင့်တရား\nPosted by မေဓာဝီ at 1:45 PM\nNow I remember I wrote about Morality ..hee hee. But I didn't mention details. Thanks for explaining.\nhee hee..I am just pointing out others's morality.\nNow I am asking myself.lol\nThanks , Connection at Home.\nI can write comment fortunately.\nby the way, I love your mommy & daddy. They look so lovely.\nMy mommy and daddy are fat although I am thin.\nhee hee..I eat more than they do.\n7/31/2007 4:24 PM\nKhine Khine said...\nI'm regular visitor of your blog.But this is the first time I try to postacomment.I like and love most of your blogs.Your blog make me relax when I feel stressful.May, you are very lucky that you can stay with your lovely parents togethers. Your parent and my parent are about the same age.For me, I'm very far from my parent and can meet my parent onceayear. Somehow, I wish all the best for your family.\n8/01/2007 5:31 AM\nမေရေ..အမက မေ့လိုပဲ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ ကိုယ်ကျင့်ရမယ့် တရားလို့ လက်ခံတာမို့ အဲဒီခေါင်းစဉ်ကို tag တောင် မလုပ်တော့ပါဘူး။\nခု မေအသေးစိတ်ပြောောတ့ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ အမကကျတော့ ပျင်းတယ်လေ..ဟဲဟဲ။\nအင်းး ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ရမယ့်တရားဆိုပေမယ့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာဘာလဲ သိအောင်..ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာတွေတော့ ပြောရမှာပေါ့မေရယ်။ ပြောရရင်တော့ ဘုရားဟောတွေနဲ့ ညီအောင်တော့ နေနိုင ကျင့်နိုင်ခဲသားပါ။ ပြီးတော့ ဘသူမှလည်း ခြောက်ပြစ်ကင်းသဲလဲစင်မဟုတ်နိုငပါဘူး။ ခုခေတ်ဆို ဘုန်းကြီးရဟန်းတွေထဲမှာတောင် အပြစ်မစင်ကြသေးတာ။ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဝန်းကျင်လေးနဲ့ ပတ်သက်သလောက်မှာတော့ ရသလောက်ကျင့်ကြံရမယ်ထင်တာပဲ။ အမကတော့ မလျှော့သေးဘူးကွယ်.. အထူးသဖြင့် လူထုရှေ့ဆောင်တွေကတော့ မဖြစ်မနေကျင့်ကြံသင့်တယ်ဆိုတာကိုလေ။\nပြီးတော့လေ မကောင်းသူကို အပြစ်တော့ တင်ရမယ် ညီမရဲ့.. မဟုတ်ရင် သူတို့ခမျာ ဒါကို အပြစ်လို့ မသိဘူးဖြစ်နေမှာလေ။ အမတော့ အဲလို ထင်တာပဲ။\n8/01/2007 7:17 AM\nဒီ post လေးကိုတော့ အရမ်းနှစ်သက်မိပါတယ်။ တကယ်ပဲ မေတ္တာဓာတ်တွေထုံလွှမ်းနေပါတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ လူမျိုးတိုင်း၊ ဘာသာတိုင်းရဲ့ အနှစ်ဖြစ်တယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်။ ခေါင်းစဉ်က လေးနက်သလောက် ကျယ်ပြန့်တော့ ကိုယ့်အယူအဆနဲ့ ကိုယ်လျှောက်လှမ်းကြတာပေါ့။ ဒီလင်္ကာလေးက ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ သက်ဆိုင်မယ်ထင်လို့ တင်ပါရစေ မမေဓာဝီ ခင်ဗျား။ ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ရဲ့ လင်္ကာလေးပါ။\nပြောပြုတွေးလျှင်၊ သတိယှဉ်၊ ဆင်ခြင်ဥာဏ်ရှေ့သွား။\nစိတ်ထားဖြောင့်မှန်၊ ခွင့်လွှတ်ရန်၊ သည်းခံမေတ္တာထား။\nလုံလနှင့်ဇွဲ၊ မလျှော့ပဲ၊ အမြဲတင်းတင်းထား။\nအရာရာတွင်၊ အသုံးဝင်၊ အောင်မြင်ကြောင်းတရား။\nဆရာလုပ်တာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ တခုလောက်ပြောချင်လို့ပါ။ မမရဲ့\nဒုစရိုက် ၁၀ပါးကတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သုစရိုက် ၁၀ပါးက ဒုစရိုက်၁၀ပါးရဲ့ပြောင်းပြန်ကို ခေါ်တာလို့ထင်ပါတယ်။ မမရေးထားတဲ့ ၁၀ပါးက ပုညကိရိယ၀တ္ထု ၁၀ပါး လို့ ထင်ပါတယ်။ ကောင်းကျိုးတို့၏ တည်ရာဖြစ်သော ပြုထိုက်သည့်ကောင်းမှုများ လို့ ချမ်းမြေ့ဆရာတော်က အနက်ဖွင့်ပါတယ်။ သုစရိုက်၁၀ပါးနဲ့မတူပါဘူးထင်လို့ပါ။\nဟုတ်တယ် ဒေါ်လေးဟနရေ … ။ မမေတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကြည့်ဘဲ သူများကိုပဲ ကြည့်နေမိတာ များတာကို။ အဲဒါက မထူးဆန်းပါဘူး။ အများအားဖြင့် ဒီလိုပါပဲ။\nဟနပြောတာ မမေရဲ့ အမေနဲ့ အဖေကို ပြောပြလိုက်တော့ … ပြုံးနေကြတယ်။ ကျေးဇူးနော် .. ဟန။\nမခိုင်ခိုင်ရဲ့ ကွန်မန့်အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘလော့ကို အမြဲလာလည်ဖတ်ရှုတယ်ဆိုလို့လည်း ၀မ်းသာမိပါတယ်။ နောက်လည်း ဖတ်ပါဦးနော်။\nဒါပေမဲ့ ဒီစာမှာ ရေးခဲ့တဲ့ အချက်တွေဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာတခုတည်း ကျင့်ကြံရမယ့်အချက်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဘုရားဟောတွေနဲ့ ညီအောင်နေတယ် ဆိုတာထက် လူသားဆန်စွာ လူပီသစွာနေထိုင်လိုသူတိုင်း ဒီအချက်တွေနဲ့ ညီအောင် နေသင့်တာပါ။ နေနိုင်ခဲ ကျင့်နိုင်ခဲတာတော့ အမှန်ပဲ အမရေ .. ။ ဒါကြောင့်လည်း ရာဇ၀တ်မှုတွေ ရှိလာတယ်၊ ရာဇ၀တ်သားတွေကို အပြစ်ပေးနိုင်တဲ့ စည်းမျဉ်းဥပဒေတွေ ပေါ်လာတယ်၊ ထောင်တွေ အချုပ်တွေ ဆိုတာလည်း ပေါ်ပေါက်လာတာ မဟုတ်လား။\nဘုန်းကြီး ရဟန်းတွေလည်း အပြစ်မကင်းကြဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသေးစား အပြစ်တွေကို အာပတ်ဖြေရင် ရပါတယ်။ ပါရာဇိကဏ် ကျမှသာ အာပတ်ဖြေလို့ မရတာပါ။ ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတွေ အနည်းအပါး အပြစ်ကျူးလွန်မိတာကို ဒကာတွေ ဒကာမတွေက လိုက်အပြစ်တင်လို့မရဘူး။ ဒီလို အပြစ်တင်ရင် သူတို့ အကုသိုလ်က ကိုယ့်အကုသိုလ်ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒီလိုပါပဲ လူတွေ (သူတပါး) ကျူးလွန်တဲ့ အပြစ်တွေကို လိုက်ကြည့် အပြစ်ပြောနေတာထက် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ကောင်းအောင် အရင်ကျင့်ကြံနေထိုင်ဖို့က အရေးကြီးပါတယ်။ မသိတဲ့လူကို သိအောင်လမ်းညွှန်ပြတာတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြစ်တင်တဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘဲ စေတနာနဲ့ ညွှန်ပြတတ်ရင် ပြောသူ နာသူ နှစ်ဦးနှစ်ဘက် အကျိုးရှိတာပေါ့။\nညီမစာရဲ့ ဆိုလိုရင်းက လူတိုင်း ကိုယ်တိုင်ကောင်းအောင်နေထိုင် ကျင့်ကြံ နိုင်ဖို့ပါ။ ဒီလိုသာဆိုရင် ဘယ်သူ့ ဘယ်သူမှ အပြစ်ပြောဖို့လည်း မလိုဘူး။ အပြစ်တင်ဖို့ အပြစ်မြင်ဖို့လို့ လိုတော့မယ် မထင်ပါဘူး အမရေ … ။\nWai >> ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ရဲ့ လင်္ကာလေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။\nChocolaier ပြောတာမှန်ပါတယ်။ မမေရေးထားတာ ပထမ (၁၀) ချက်က ဒုစရိုက် (၁၀) ပါးပါ။ သုစရိုက် (၁၀) ပါးကတော့ ဒုစရိုက် (၁၀) ပါးရဲ့ အပြန်အလှန်မို့ မရေးတော့ဘဲ ပုညကြိယ၀တ္ထု (၁၀)ပါး (တနည်းအားဖြင့်) ကုသိုလ် ဆယ်မျိုးကို ဖော်ပြလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\n8/02/2007 5:45 AM


Couple Fashion Show Myanmar's Dress\nUnknow Sexy Girls\nwww.mmmbeershop.net ၏ ဒိုမိန်းသက်တမ်းသည် April 26, 2013 ရက်နေ့ တွင်သက်တမ်းကုန်မည်ဖြစ်ပြီး ဒိုမိန်းဝယ်ယူထားသော Service နှင့် လက်ရှိအချိန်ထိ ဆက်သွယ်၍ မရသေးသောကြောင့် April 26, 2013 ရက်နေ့ တွင် www.mmbeershop.net ဆက်လက်ကြည့်ရှု့နိုင်မည် မဟုတ်ပါ .. Domain Sell Service နှင့် အဆက်အသွယ်ရရန် ကြိုးစားဆောင်ရွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး April 26, 2013 ရက်ကျော်လွန်သည်အထိ အဆက်အသွယ် မရခဲ့ပါက မြန်မာဘီယာဆိုင် ဆိုဒ်အား www.mmbeershop.net အစား www.sextosex-sextosex.blogspot.com ဖြင့်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှု့ကြပါရန်ပန်ကြားအပ်ပါသည်ဒိုမိန်း နှင့်ပတ်သတ်၍ ကူညီလိုသူများ ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည် ( sextosex2011@gmail.com )\n2.11.2012 တွင်အောက်ပါ Visitor Count အားစတင်မှတ်တမ်းတင်သည်\nအထက်ပါ မှတ် တမ်းအရ www.mmbeershop.net ( မြန်မာဘီယာဆိုင် ) ဆိုဒ် အား နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှု့ သူ တစ်ရက်လျှင် ပျှမ်းမျှ ( 30000) သုံးသောင်းကျော်ခန့် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှု့ ကြောင်း သိရှိရပါသဖြင့် ဝင်ရောက်လည်ပတ်ကြသော ပရိတ်သတ်များအား အထူးဝမ်းမြောက်ကြိုဆိုပါကြောင်း ပြောကြားလိုပါသည် ။\nလိပ်စာပြောင်းခြင်း 26.4.2013 ရက်နေ့မှစ၍ http://www.mmbeershop.net/ အား http://www.sextosex-sextosex.blogspot.com/ ဖြင့်သာဝင်ရောက်ကြည့်ရှု့နိုင်မည်ဖြစ်ပါသည် ။ မိတ်ဟောင်းမိတ်သစ်များ တဆင့်စကား ဖြန့်ဝေပေးသွားကြပါရန် ( မြန်မာဘီယာဆိုင် )\nNow Online Viewer\nListen To FM Radios\nMyanmar Singer & Actress :ThaZin's Sex movie Part2( With Blowjob )\nအဆိုတော် သရုပ်ဆောင် သဇင် ၏ sex Movie ဒုတိယပိုင်း ( with Blowjob ) ဖြစ်ပါသည် မူဗီဒေါင်း ရန် read more အား ( သို့ ) ပုံ အား ကလစ် ၍ ဆက်လ...\nPopular Singer & Actress Thazin: Caught on Sex Movie ??!!\nဒီတစ်ပတ်အတွင်း ( The last week of 2012 June ) အဆိုတော် သရုပ်ဆောင် သဇင် ၏ ပို့စ် ( Post ) အား ဝင်ရောက်ကြည့်ရှု့သူများ အရေအတွက်မှာ မြန်မာဘီယာဆ...\nကဲမကြိုက်ကြဘူးလား ကိုယ့်လူတို့ ငရံကိုယ်လုံးလေးလို့ ခေါ်မလား မျှစ်စို့ကြီးလို့ခေါ်မလား ဘယ်လို ခေါ်နိုင်မလဲဗျာ Comments လေးများပေးပီးတော့ ပြောသ...\nဟော်တယ် ရောက် မြန်မာမလေး အပိုင်း (၁)\nLesbian Myanmar Model : Thin Zar Wint Kyaw ( Old Image )\n18+ Myanmar မေကဗျာ\nမြန်မာ ( +18 )\nLatest (25) Posts\nMyanmar Model Net\nMg Phoe Nyan FB\nmm football Fedration\nMyanmar IT Development ဖိုရမ်\nMyanmar IT Pro ဖိုရမ်\nမြန်မာဘီယာဆိုင်. Powered by Blogger.


Bunny_Bloony | MyanmarReferral\n← Bee Commando\nGangster Pair →\nNovember 20, 2011Posted by lathaphotoke\tY3.com – 9500+ Free GamesY3.com – 9500+ Free Games\nThis entry was posted in Online Games and tagged Bunny_Bloony. Bookmark the permalink.\nအဖြူရောင်သံစဉ်နားဆင်ရန်\tBBC Broadcast (တိုက်ရိုက်နားဆင်ရန်)Wednesday Morning:Monday Morning:Monday Morning:Sunday Morning: RFA Broadcast (တိုက်ရိုက်နားဆင်ရန်)အာရ်အက်ဖ်အေ နေ့စဉ် အသံလွှင့် အစီအစဉ် 2013-05-22 17:29အာရ်အက်ဖ်အေ နေ့စဉ် အသံလွှင့် အစီအစဉ် 2013-05-22 14:29အာရ်အက်ဖ်အေ နေ့စဉ် အသံလွှင့် အစီအစဉ် 2013-05-22 13:29DVB TV broadcast\t14042013 Asia News and Asia View\tNational League for Democracy TV\tPC-Ban-ki Mon\tArchives\tSelect Month March 2012 (1)\nMYANMAR CALENDAR\tကြက်ကြော်မွှေးမွှေးလေး\nချစ်သောမောင်နှမများအားလုံး မင်္ဂလာပါရှင်။ ကျွန်မရဲ့ မောင်နှမများကို ဒီနေ့တော့ အင်ဒိုနီးရှားစတိုင်လ် ကြက်ကြော်လေး ချက်ကျွေးပါရစေနော်။ ဒီမှာတော့ ကြက်ကြော်ကို AYAM GORENG လို့ ခေါ်ပါတယ်နော်။ ကျွန်မဒီမှာ နေခွင့်ရတဲ့ အိမ်မှာတော့ ကျွန်မ အမေက ထမင်းဟင်းချက်ကျွေးတော့ ကြက်ကြော်လေးက အရမ်းကို မွှေးပြီး စားကောင်းနေတာမို့ ဘယ်လိုကြော်ရတယ်ဆိုတာကို မေးပြီး ကြော်ထားတဲ့ ကြက်ကြော်\nကြက်ကြော်အတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကတော့ ကြက်သား ရင်ပုံသား သို့မဟုတ် ပေါင်သား ၁ ကီလို၊ စပါးလင် ၅ ပင်၊ ချင်း လက်သုံးဆစ်၊ ပဒဲကော လက်သုံးဆစ်၊ နံနံစေ့ အနည်းငယ်၊ နနွင်းတက် (အင်ဒိုနီးရှားမှာတော့ နနွင်းမှုန့်အစား နနွင်းတက်အစိမ်းကိုသုံးပါတယ်နော်) လက်သုံးဆစ်၊ ကြက်သွန်ဖြူ ၁၀ မွှာ၊ ရှောက်ရွက်၊ ဆားအနည်းငယ်နဲ့ [...] Read More ယနေ့ ကြွလာမိတ်သဟာများ\twww.sportwettenmeister.com\nTop ArticlesMyanmarCelebrity\tYangon Thingyan Festival 2013, In Myanmar\tMTV\tNinja - Chit Thu Wai\tVOA Burmese TV\tBurmese TV Update 05-21-2013\t>


"ဗုဒ္ဓဘာသာမြန်မာမိန်းခလေးများ မမှားသင့်တာလေးတွေ မမှားရအောင် (ဖြစ်ရပ်မှန်)"\n5/31/2013 08:19:00 AM ဆောင်းပါးများ No comments\nဒီအဖြစ် အပျက်လေးက အညာမြို့လေး တစ်မြို့မှာ တကယ်ဖြစ်ပျက် ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်ဖြစ် ပါတယ်။ တိတိကျကျ ပြောရရင် မုံရွာမြို့နယ်၊ အလုံမြို့လေးမှာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဒီမြို့လေးဟာ ဘိုးတော်ဘုရား အိမ်နိမ့်စံဘ၀က ပဒုံဟူသောအမည်နဲ့ မြို့တည်ပြီး စိုးစံခဲ့ တာကြောင့် သမိုင်းကြောင်း အရာလည်း ထင်ရှား ခဲ့ပါတယ်။ အလုံမြို့လေးဟာ ချင်းတွင်းမြစ်ကမ်း နဖူးမှာ တည်ရှိ နေတာကြောင့်လည်း သာယာ စိုပြေ လှပါ သည်။ မြို့သူမြို့ သား တွေဟာ ချင်းတွင်းရေသောက်သူများဖြစ်ကြတဲ့အတွက် အသား အရေ စိုပြေ လှပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ချင်းတွင်း မြစ်ရေဟာ အလုံမြို့သူမြို့သား တွေရဲ့ နှလုံးသားများ ဖြစ်နေ ပါ တော့တယ်။\nမစုစုလတ်ဟာ ဦးလှမြတ်+ ဒေါ်စန်းရီဆိုတဲ့မိဘနှစ်ပါး၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများနှင့်အတူ အလုံမြို့၊ ရွေတံ ခါးရပ်မှာနေ ထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့မိသားစုဟာ မျိုးရိုး အစဉ် အဆက်က တည်းက အေးအေး ဆေးဆေး နေတတ်ကြသူများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဖခင်ဦးလှမြတ်ကတော့ အရောင်း အ၀ယ်နဲ့သာ အချိန်ကုန် နေတတ်ပြီး မိခင်ဒေါ်စန်းရီမှာတော့ အထက ( ၁ ) အလုံမှ ကျောင်းဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာမဖြစ်သည့်အလျောက် ခလေးငယ်များ ကျောင်း ပညာ ရေးဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ရပါတယ်။\n"တပည့်မရှား တစ်ပြားမရှိ ပီတိကိုစား အားရှိပါ၏" ဆိုတဲ့သူလည်းဖြစ်ပါတယ်။အဲဒါကြောင့် မိမိရဲ့သား သမီးများကို " အမျိုးကို ဘယ်လိုချစ်ရမယ်၊ ဘာသာတရားကို ဘယ်လို လေးစား တန်ဖိုး ထားရမယ်"စတာတွေကို ဆုံးမသွန်သင်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါတယ်။ အခုဆိုရင်သမီးဖြစ်သူ မစုစုလတ်တောင် အရွယ်ရောက်လို့ လှသွေးကြွလို့ နေပါပြီ။ အသားကလည်း ဖြူ ရုပ်ဆင်း အင်္ဂါ ကလည်း ချောမွေ့၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုး အစား ကလည်း ပြေပြစ်တော့ မြင်သူ တကာ ငေးမော ရလောက်အောင် လှပ လွန်းပါတယ်။ အလှပေါ် အယဉ်ဆင့်ဆိုသလို သူ့ရဲ့ ရိုးသားမှု ဂုဏ်ကလည်း ပိုပြီး တော့ လှပတင့်တယ်မှု ကိုအရောင် တောက်စေပါ တယ်။\nအပ်ချုပ်ဆိုင် ကိုသွားတိုင်း လမ်းမှစောင့်ပြီး ပိုးပန်းလေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။\nရိုးသားဖြူစင်ဖြောင့်မတ်တဲ့ စုစုလတ် ကို အာဘောင်အာရင်းသန် သန်ဖြင့်ချိုမြရွှင်ပြ တဲ့ရည်းစား စကားများ ပြောပြီး စုစုလတ်ရဲ့ အချစ်ကို ရယူ နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အချစ် မျက်ကန်း သည်မလေး စုစုလတ်ဟာ ရာဇင်ရဲ့ အချစ်ကို လက်ခံ ရယူပြီးချိန် မှာတော့ ရာဇင်ဟာ မစုစုလတ် အပေါ် အလိုလိုက်အ ကြိုက်ဆောင်ကာ အစွမ်းကုန် ယုယကြင်နာ မှုများ ပေးစွမ်း ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပြီး မစုစုလတ် ကြိုက်တတ်တဲ့ အမှတ်တရ ပစ္စည်းလေးများကို ၀ယ်ပေးလေ့ ရှိခဲ့ပြီး အပြုံးချိုချို မျက်နှာထားလေးနဲ့ အကြွားပိုပြခဲ့ပါတယ်။ မိန်းခလေး တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ပြောရမယ် ဘယ်လိုချဉ်း ကပ်ရမယ်၊ ဘယ်လိုမြူဆွယ် ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်ပြီး မိန်းမကျမ်းကျေထားပုံ လည်းရပါတယ်။\nရာဇင်နဲ့မစုစုလတ်ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သိပ်ချစ်ကြပေမယ့် မတူညီတဲ့ခြား နားချက် တွေ ရှိခဲ့ကြပါတယ် အဲဒါကတော့ လူမျိုးလည်းမတူ၊ ဘာသာ ကလည်းခြားနား လို့နေပါတယ်။ မစုစုလတ်ဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာမြန်မာ လူမျိုးစစ်စစ်ဖြစ်တဲ့ မိဘနှစ်ပါးက ပေါက်ဖွားလာတဲ့ မြန်မာအမျီုးသမီး\nလေးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ရာဇင်ကတော့ မြန်မာလူမျိုးလည်း မဟုတ်သလို ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုးကွယ် ဆည်းကပ် သူလည်း မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုမတူညီတဲ့ ခြားနားမှုလေးတွေကြောင့် မစုစုလတ် မိဘများ ကလည်း ရာဇင်နဲ့ သဘောမတူခဲ့သလို မစုစုလတ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရာဇင်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ငြင်းဆန် ခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ရာဇင်က မစုစု လတ်ကို "လူမျိုးမတူ ဘာသာမတူတာနဲ့ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် ဝေးရမယ် ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်စေရဘူး။ ငါလည်းငါကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ဘာသာကို ကိုးကွယ်မယ်။ မင်းကိုလည်းမင်းကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ဘာသာကို လွပ်လွပ် လပ်လပ်ကိုး ကွယ်ယုံကြည်ခွင့် ပေးမယ်"ဆိုပြီး အာမခံချက် ရဲရဲတင်းတင်းပေးလိုက်ပါတယ်။\nအရိုး ခံမ စုစုလတ်ခမျာ စိတ်ထဲမှာ ရာဇင်ဟာ အခြားအခြားသော လူမျိုးခြား၊ ဘာသာခြား တွေနဲ့ မတူ လိမ္မာယဉ်ကျေးမှုရှိတယ်။လူမှုရေးရှိတယ်၊သူ့အပေါ်ကို နားလည်မှု ပေးတယ်၊ ဘာသာရေး လွတ်လပ်ခွင့်ကိုလည်း ပေးတယ်ဆိုပြီး တစ်ကိုယ်တော် ချီးမွမ်း ခမ်းထုတ်ကာ ရာဇင်ကို မိုးကျရွေ ကိုယ် နတ်သားတစ်ပါးလို ထင်လာခဲ့ပါတယ်။မစုစုလတ်မိဘတွေကလည်း ရာဇင်နဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ဖို့ အမျိုးမျိုးဖြောင်း ဖျခဲ့ကြပါတယ်။ " သမီးရယ်အခု သမီးနဲ့ ချစ်ကြိုက်နေတဲ့ ကောင်လေးနဲ့တော့ မယူပါနဲ့၊ သမီးဒီကောင်လေးကို လက်ထပ်ယူမယ်ဆိုရင် မေမေတို့ မိဘဘိုးဘွားအစဉ်အဆက်တွေ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ပျက်စီးကုန် လိမ့်မယ်၊သမီးကြားဖူးမှာပါ၊မြေမျိုလို့လူမျိုးမပြုတ် လူမျိုမှလူမျိုးပြုတ်မယ်ဆိုတာ၊ ဒီစကားဟာ ရှေးလူကြီးတွေက သက်သက်အဓိပ္ပါယ်မဲ့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ သမီးတို့လို အချစ် မျက်ကန်းတွေအတွက် အရေးတကြီးမှာခဲ့တဲ့စ ကားဖြစ်တယ်၊ သမီးအခု ဆိုရင် အဲဒီစကားရဲ့ စည်းတစ်ဘက်ကို ရောက်ဖို့ တာစူနေပြီ၊ အသိတရားနဲ့ သတိ ထားပါ သမီးရယ်၊ မေမေလည်း ငယ်ရာက ကြီးလာတာမို့ သမီးတို့လူငယ်တွေရဲ့အချစ်ဟာဘယ်လောက်ထိ နက်ရှိုင်း စူးနစ်တယ် ဆိုတာ မေမေနားလည် ပါတယ်။ မေမေတို့နဲ့ အမျိုးတူဘာသာတူ၊ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် လမ်းဘေးမှာ ခြေပြတ်လက်ပြတ်တောင်းစားနေတဲ့ သူတောင်းစား နဲ့ဆို ရင်တောင် မေမေအခုလိုမျက်ရည်နဲ့မျက်ခွက်ငိုယိုပြီး သမီးကိုတောင်းပန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ လမ်းဘေးက သူတောင်းစားနဲ့ယူလို့ ငါ့သမီးကမွေးတဲ့မေမေ့မြေးလေးတွေ ဟာ မြန်မာ လူမျိုး စစ်စစ်ဖြစ် ရသေးတယ်၊အခုသမီးချစ်ကြိုက်နေတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ သာယူမယ်ဆိုရင် ငါ့သမီးက မွေးတဲငါ့မြေးလေးတွေဟာ လူမျိုးခြားက ပြားလေးတွေ ဖြစ်နေချေရဲ့။ ဒါကြောင့်မို့ မေမေ့ကို သနား ကြင်နာသော အားဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ ဒီကောင်လေးကိုတော့လုံးဝ လက် မထပ်နဲ့ နော် "ဆိုပြီး မိခင်ဒေါ်စန်းရီ ခမျာ သမီးဖြစ်သူကိုငိုယိုပြီးတောင်းပန်ရှာပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ မစုစုလတ်ကတော့ ခပ်မိုက်မိုက်ပဲ အချစ်သူရဲကောင်းကြီး လုပ်ပြီးရာဇင်နဲ့ နှစ်ဦး သဘောတူ လက်ထပ် ယူလိုက်ကြပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက မစုစုလတ်ဟာကမ်းမမြင်လမ်းမမြင် နှစ်ဦးသား ချစ်ရည်လူးကာ ပျော်ရွင် လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း၊ လောကမှာသူ့လောက်ကံကောင်းသူ မရှိဟုပင် ထင်ခဲ့မိပါတယ်။ သူတို့လက်ထပ်ပြီး လို့နှစ်လလောက်ကြာလာတဲ့ အခါမှာတော့ မင်းသားခေါင်း စွပ်ထားတဲ့ ဘီလူးမျက်နှာဟာ တစ်နေ့တခြား ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင် လာပါ တော့တယ်။ ရာဇင်ဟာသူတို့ ဘာသာရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း မစုစုလတ်ကို သူတို့ ဘာသာထဲ ၀င်ရမယ်လို့ အကျပ် ကိုင်လာပါတယ်။ နောက်ပြီး ရာဇင်ကတကယ်လို့\nမစုစုလတ် အနေနဲ့ သူတို့ ဘာသာထဲ ကိုမ၀င်ပဲ ဗုဒ္ဓ ဘာသာကို ဆက်လက် ကိုးကွယ် ယုံကြည် နေဦးမယ် ဆိုရင် သူတို့ ဘာသာရဲ့ထုံးစံအရတရားဝင် ဇနီးမယားဖြစ်မလာ နိုင်ကြောင်း၊ မွေးလာတဲ့ သားသမီး တွေမှာလည်း တရားဝင် သားသမီး မဟုတ်တော့ဘဲ တိတ်တိတ်ပုန်း ရထားတဲ့သားသမီးများ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အမွေဆက်ခံခွင့် မရရှိနိုင်ကြောင်း၊ မစုစုလတ် ကိုယ်တိုင် မှာလည်း၊ တရားဝင်ဇနီးမယား မဖြစ်သေးတဲ့ အတွက် လင်မယားချင်း ကွဲကွာ တဲ့အခါ ဘာပစ္စည်းမှမရနိုင်ကြောင်း၊ ဒါကြောင့်မို့ မစုစုလတ်ကိုယ် တိုင် တရားဝင် ဇနီးဖြစ်အောင် သူတို့ဘာသာထဲဝင်ပြီး သူတို့ဘာသာနဲ့ အညီလက်ထပ် ရမညီဖြစ်ကြောင်း အကျပ် ကိုင်လာပါတယ်။ နောက်ပြီး ရာဇင်ရဲ့မိဘ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ ကလည်း သူတို့ အိမ်မှာ တစ်ခြား ဘာသာကို ကိုးကွယ် ယုံကြည်တဲ့ မစုစုလတ်ရှိနေလို့လာဘ်မရှိတာ စီးပွားရေး ကျတာဆိုပြီး မစုစုလတ် အပေါ် အပြစ်ပုံချကာ မကြည်ဖြူ နိုင်တော့ဘဲ ငြိုငြင် လာကြ ပါတယ်။ အခုတော့ လူမျိုးခြားဘာသာခြားရဲ့စကားကိုယုံကြည်ပြီး လက်ထပ် ယူခဲ့တဲ့ မစုစုလတ်ရဲ့ မိုးကောင်းကင်ရွေအိမ်မက်ကြီးဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်း အရောင်တွေ လွင့်ပါးပြီး ပျက်ပြယ် ခဲ့ရပါပြီ။ပျော်ရွင် ရယ်မောခြင်းတွေဟာလည်း တဖြည်းဖြည်းအရည်ပျော်ကာ ငိုကြွေးခြင်း ရဲ့ လမ်းစဖြစ်ခဲ့ရပါပြီ။သူရဲ့နှုတ်ခမ်းထက်က ချိုချိုမြမြစကားလုံးတွေဟာ ခုတော့ခါး တမာတောလို ဖြစ်ခဲ့ရပါပြီ။ သူတို့ရဲ့ ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံတုန်းက အကြင်နာ ပုံရိပ်တွေ ဟာလည်း တံလျပ်ပမာ အဝေးဆီသို့သာ တရိပ်ရိပ် လွင့်မျောပျောက်ကွယ်သွား ရပြီတကား။\nအခုတော့မစုစုလတ်ခမျာ ဆုံးဖြတ်ချက် တခုခုတော့ချ ရတော့မှာဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်နဲ့ မိဘဘိုးဘွား တွေရဲ့ မျိုးရိုးဇာတိကိုငဲ့မည်လော၊ မိမိရဲ့တစ်ဘ၀စာ တစ်နပ်စာရှေ့ ရေးကိုငဲ့ မည်လော၊ ပဒိုင်းသီးကဲ့သို့ စားလည်းရူး ဆုတ်လည်းစူးဖြစ်ရတော့မည့်အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပါတော့တယ်။ မိမိရဲအမိုက်ဇာတ်ကို မိမိကိုယ်တိုင်ပဲ ပြီးဆုံးအောင် က ရပါတော့ မယ်။ ဒီအချိန်မှာ အိမ်ပြန်လို့လည်းဘယ်မိဘညီအစ်ကိုမောင်နှမ ကမှ လက်ခံမည် မဟုတ်၊ မိဘညီအကိုမောင်နှမတွေက ဒီလူမျိုးခြားဘာသာခြားကို လက်ထပ်မယူဖို့အတန်တန် တားတဲ့ကြားက မိမိကိုယ်တိုင်က ပိုးဖလံမျိုး မီးကိုတိုးသကဲ့သို့အချစ်သူရဲ ကောင်းကြီးလုပ်ပြီး " ငရဲ " တွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ အခုတော့ မစုစုလတ်ရဲ့ ဘ၀ကတော့ "ပေါက်တဲ့ နဖူးမထူးဘူး" ဆိုတဲ့စကားလိုဘယ်အရာမျိုးကိုမှ မထူး တော့ဘဲ ကံကြမ္မာ ကိုသာ ယိုးမယ်ဖွဲ့ပြီး လူမျိုးခြားဘာသာဇာတ်ထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်လိုက်ရပါတော့တယ်။ လူမျိုးခြား၊ ဘာသာခြား ဇာတ်ထဲ ၀င်ရတယ်ဆိုတာ ပါးစပ်က အပြောနဲ့ ၀င်ပါ့မယ် ဆိုပြီး လုပ်လို့မရဘူး။ သူတို့ ယုံကြည်မှုရှိအောင် သူတို့ခိုင်းသမျှ အကုန်လုပ်ပြရတယ်။ မစုစုလတ်ငယ်ငယ်လေးထဲက ဦးထိပ်မှာ ပန်ဆင်ပြီး ရှိခိုးဦးချခဲ့တဲ့ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ဟာ အခုတော့မစုစုလတ်ရဲ့ခြေဖ၀ါးအောက် ရောက်ခဲ့ ရပါပြီ။ မိဘဘိုးဘွားစဉ်ဆက်က အရှေ့အရပ်ကို ခေါင်းပြုအိပ်ခဲ့ရတဲ့မစုစုလတ်ဟာ အခုတော့ ခြေအစုံ ပစ်ကန်ပြီး အိပ်ခဲ့ရပါပြီ။ အိမ်ဦးခန်းမှာ ကိုးကွယ် ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ဟာလည်း သာမန်သစ်သားတုံး အမှတ်ဖြစ်ခဲ့ ရပါပြီ။ တန်ခိုးကြီး စေတီ ပုထိုးများ ဟာလည်း မစုစုလတ် ဘ၀အတွက်တော့ အုတ်ပုံ အဖြစ် ရောက်ခဲ့ရပါပြီ။ သို့ပေမယ့် မစုစုလတ် အနေနဲ့ ဘာမှအားအငယ်ခဲ့ပါ။ ဘာကိုမှ လည်းတွေးပြီးမပူပန်ခဲ့ပါ။\nမောင်သာ မေ့ဘ၀၊ မောင်သာမေ့ရဲ့ ကမ္ဘာဖြစ်လို့ နေခဲ့မိပါတယ်။ လောကမှာ အမြတ်နိုးဆုံး အရာ တွေလို့ ထင်မှတ် ထားခဲ့တဲ့ မိဘမျိုးရိုးစဉ်ဆက်နှင့်ဘာသာတရားတွေကို ချိန်ခွင် တစ်ဖက်မှာ တင်ပြီးတော့ ရာဇင်ဆိုတဲ့ မောင့်ကို ချိန်ခွင်တစ်ဖက်မှာတင်ပြီး ချိန်တွယ်ခွင့် ရမယ်ဆို ရင်တောင်၊ မောင့်ဖက်မှာပဲ အလေးပေးခဲ့တဲ့ အချစ်မျက်ကန်း သည်မလေး မစုစုလတ်မဟုတ်ပါလား။\n၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်မတ်လသို့ရောက်ခဲ့ပါပြီ။ဒီအချိန်မှာမစုစုလတ်တစ်ယောက်ကျမ္မာရေးမကြာခဏဖောက်ပြန် လို့နေပါတယ်။ညတိုင်းအိပ်တဲ့အခါတွေမှာလည်းအိမ်မက်ဆိုးများမြင်မက်လေ့ရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဒုက္ခရောက် တဲ့အခါ ထွက်ပေါက်အဖြစ် လင်ယောက်ျားမသိအောင် ဗေဒင် ဆရာကို အားကိုးတကြီးနဲ့ သွားမေးပါတယ်။ ဗေဒင်ဆရာက ဘုရားမှာ အုန်းညွန့်၊ ဒါန်းညွန့်များ လှူပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ လုပ်ဖို့ ယတြာပေး လိုက်ပါတယ်။ မစုစုလတ်အနေနဲ့ ရောဂါ ဝေဒနာ သက်သာ ပျောက်ကင်းစေဖို့ ဗေဒင်ဆရာ ပေးလိုက်တဲ့ ယတြာကိုချေချင် ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘာသာခြား ဇာတ်ထဲ ၀င်ထားတဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘုရားကျောင်းကန်မှာ သွားပြီးအုန်းညွန့်၊ ဒါန်းညွန့်လှူဖို့ အခက်တွေ့ရ ပါတော့တယ်။ဒါပေမယ့် ဥပါဒါန်ကြောင့် ဥပါဒ်ရောက် မဖြစ်ရအောင်(၆. ၃. ၂၀၀၀) နေ့မှာဘုရားကျောင်းကန်ကို သွားမနေတော့ဘဲ မိမိအိမ်မှာ တင်လစ်ပို ပုလင်းထဲကိုအုန်းညွန့်၊ ဒါန်းညွန့်များထိုးကာ အပ်ချုပ်စက် ခုံပေါ်မှာ ပဲတင်လှူ လိုက်ပါတယ်။ ဒီစက်ချုပ် ခုံပေါ်မှာ ပန်းတင်လှူတာကိုမြင်သွားတဲ့ ယောက်မဖြစ်သူ နိုရဘီက စုစုလတ် ဘုရားမှာပန်းတင် လှူကြောင်းအကိုဖြစ်သူရာဇင်နှင့် သူ့အိမ်သားတွေကို တိုင်ကြားပါတယ်။ ရာဇင်နဲ့ယောက္ခမဖြစ်သူများဟာ စုစုလတ် သူတို့အိမ်မှာ ပန်းတင်လှူကြောင်း လည်းသိရော ယမ်းပုံမီးကျ ဒေါသ ပေါက်ကွဲကာ မစုစုလတ်ကို ခေါ်ပြီးပါး တွေနားတွေ ရိုက်ပစ်လိုက်ကြပါတယ်။ ပြီးတော့ ရာဇင်က "နင့်ဘုရားရှိခိုးမယ့်အစား င့ါဟာကြီး ရှိခိုး” ဆိုပြီးပုဆိုး လှန်ပြကာ ရှိခိုး ခိုင်းပါတယ်။ မစုစုလတ်ကိုရိုက်နှက်တဲ့နေရာမှာ ရာဇင်တင် မကပဲ ရာဇင့် အမေနင့်မောင်နှမလေးယောက်တို့ က၀ိုင်းပြီးရိုက်နှက်ကြပါတယ်။ လူလေး ယောက်က ၀ိုင်းပြီးရိုက်နှက်ကြတဲ့အတွက် မစုစုလတ်ခမျာ အလွန် နာကျင်လွန်းလှတာ မို့ အော်ဟစ် ငိုကြွေးပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကူအညီ လှမ်းတောင်းမိပါတယ်။ မစုစုလတ်က ပတ်ဝန်းကျင် ကို အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းရမလား ဆိုပြီး ရာဇင်တို့မိသားစုရဲ့ ဒေါသဟာ အထွက် အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် အိမ်ရှိတံခါးအားလုံးကိုပိတ်ပြီး စုစုလတ်ပါးစပ်ထဲသို့ အ၀တ်စုတ်များကို ထည့်ကာ မသေမချင်း သတ်ဖြတ် ပစ်လိုက် ကြပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ အမှုဖွင့်အရေးယူမယ် ဆိုရင်လည်း လူမျိုးခြား၊ ဘာသာခြားတွေက ငွေအား လူအားနဲ့ ဖုံးဖိထားတဲ့ အတွက် အမှုမှန်ပေါ်ပေါက် ဖို့မလွယ်ဘူးဆိုတာ ကြိုသိထား ပါတယ်။\nဒါကြောင့်မို့ ဒေါ်စန်းရီက သမီးဖြစ်သူရဲ့အလောင်းကို မြေမြုတ်ခြင်း၊ မီးသဂြိုဟ်ခြင်းမပြုပဲ ပုံမပျက် အုတ်ဂူသွင်း ပေးဖို့တောင်း ဆိုပါတယ်။နောက်ဆုံးတော့ ဒေါ်စန်းရီရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း အုတ်ဂူ သွင်းပြီး သင်္ဂြိုဟ် လိုက်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းတွေကို တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားဖြင့် "မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ရှိကြတဲ့ သံဃာတော်များ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပါတယ်" သံဃာတော်\nများက လည်း ညတွင်းချင်း စုရုံးပြီး စုစုလတ်ရဲ့အုပ်ဂူကို ဖောက်ထွင်းပြီး စစ်ဆေးကြည့် ကြပါတယ်။ ရာဇ၀တ်ဘေး ပြေးမလွတ်ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း ရက်ရက်စက် စက် လူမဆန်စွာ သတ်ဖြတ် ထားတဲ့ အလောင်းရဲ့ အမှုမှန်ကား ယခု အခါဘွား ခနဲပေါ် လာပါတော့တယ်။ ဒီသတင်း စကားဟာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ တစ်မြိုလုံးပြန့်နှံ့ သွားပြီးတုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားခဲ့ကြပါ တယ်။ မြို့နေလူထုတွေ အားလုံး ဟာမ ခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ တွေ့ရာ သင်္ချိုင်းဓါးမ ဆိုင်းဘဲ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ပြသဖို့ လမ်းမပေါ်ဆီသို့ အသီးသီးထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။\nအာဏာပိုင်အဖွဲ့ အစည်းမှအကြီး အကဲပုဂ္ဂိုလ် များကလည်း သူတို့ရဲ့ ကတိစ ကား အတိုင်း တရားခံ ရာဇင်နှင့် တကွ အပေါင်းအပါလေးဦးတို့ကို ညတွင်းချင်း ဖမ်းဆီးပြီး အားနွဲ့တဲ့ မိန်းခ လေးကို လေးယောက် ၀ိုင်းပြီး မတရား ညှင်းဆဲ သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ အသီးသီး ထောင်ဒဏ် တစ်သက် တစ်ကျွန်း စီ ချမှတ်လိုက်ပါတယ်။\n(၁)။ ဘာသာခြားများရောင်းချသောဈေးဆိုင်တွင် ဈေးမဝယ်ပါနှင့်။\n(၂)။ ဘာသာခြားများနှင့် လူမှုရေးရာများ ကင်းရှင်းစွာနေထိုင်ရန်။\n(၃)။ ဘာသာခြား များနှင့် အိမ်ထောင် ပြုမှုမှ ရှောင်ကြဉ်၍ မိမိဘာသာ မိမိလူမျိုးများနှင့်သာ ဆက် ဆံပေါင်း သင်း နေထိုင်ကြပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။\nPosted by sawamon at 22:11\nLabels: http://sawamon.blogspot.com/, httpa://sawamon.blogspot.com/မြန်မာဘာသာ.html\nAndroid အတွက် အကောင်းဆုံး Anti Virus9မျိုး\navast! Mobile Security 2.0.3587 (for android)\nAndroid Phone & Tablet များအတွက် Wifi Manager\nApp Cache Cleaner ( myanmar version )\n"ဗုဒ္ဓဘာသာမြန်မာမိန်းခလေးများ မမှားသင့်တာလေးတွေ မမှ...


(၆၂)မြောက် ချင်းအမျိုးသားနေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြင့် ဘဘဦးတင်ဦးအား အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး သူရဲကောင်းဆုချီးမြင့်ပွဲ မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံ.....\nယနေ့ ဝါရင့်နိုင်ငံရေးသမားကြီး သခင်သိန်းဖေအိမ်၌ ပြုလုပ်သော ၀ါရင့်နိုင်ငံရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များမှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာသော အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (ဒု)ဥက္ကဌဦးတင်ဦးအား ဂုဏ်ပြုပွဲတွင် ချင်းအမျိုးသားများမှ (၆၂)မြောက် ချင်းအမျိုးသားနေ့ အထိမ်းအမှတ် အဖြင့် ဘဘဦးတင်ဦးအား အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးသူရဲကောင်းဆု ကို ချီးမြင့်လိုက်ပါသည်။ အခမ်းအနား ကို ၀ါရင့်နိုင်ငံရေးလုပ်ဖော် ကိုင်ဖက်များ၊ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ဗဟိုအလုပ်မှုဆောင်ဝင်များ၊ တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်များနှင့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် လူငယ် အဖွဲ့ဝင် များတက်ရောက်ခဲ့ကြသည် ။ အဆိုပါအခမ်းအနားကို နံနက် ၁၀ နာရီတွင်စတင်ကျင်းပပြီး နေ့ လည် ၁၂ နာရီခန့်တွင်ပြီးဆုံးခဲ့ပါသည် ။\nဓာတ်ပုံများ အောက်တွင် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။\nဤဓာတ်ပုံ များကို ကူးယူဖော်ပြနိုင်ပါသည်.။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာဖြင့် မည်သူရှိက ရယူထားပါသည် ဟု\nဖော်ပြပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံ ပါသည်.။\nPosted by မြတ်လေးငုံ at Saturday, February 20, 2010 Links to this post\nဘလော့ဂါ မငယ်နိုင်က ကျမကို ကိုယ်အကြိုက်ဆုံး ဆိုတဲ့ ခေါင်းစီးနဲ့ tagထားပါတယ်။ ဒီလိုတခါမှ tagတာမခံရဘူးဘူးလေ။ ကျွန်မတို့က နိုင်ငံရေးသတင်းတွေ အဓိကရေးတော့ ရသလိုင်းတွေ သိပ်မပိုင်ဘူးလေ။ သို့ပေမယ့်ကျမသိပ်နှစ်သက်တဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီး ဘလော့ဂါ တယောက်ဖြစ်တာရယ်….နဂိုကတည်းက လေးစားတဲ့ အတွက်ကြောင့် ကျမအနေနဲ့ ကိုယ်တတ်သလောက် မှတ်သလောက်ရေးလိုက်ပါတယ်။\nဘဝနဲ့ပဲ ပြောရမယ်ထင်တယ်.၊ ကိုယ့်အကြိုက် ဆိုလို့ ခေါင်းစဉ်လေးကတော့သိပ်နှစ်သက်စရာ လေးပါဘဲနော်..။ လူတိုင်း ဘဝမှာ ကိုယ့်အကြိုက်ဆုံးဆိုတာရှိကြစမြဲပါ….. ကျွန်မလည်း လူထဲက လူတယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် အကြိုက်ဆုံးဆိုတာကတော့ ရှိတာပေါ့။ ထူးခြားတာကတော့ ကျွန်မအကြိုက်ဆုံး ဆိုတာတစ်မျိုးထဲ မဟုတ်ပဲ လေးမျိုးလောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ…။\nကျမအကြိုက်ဆုံး တွေခေါင်းစဉ်တပ် ရေးရရင်တော့\nအဲဒီထဲမှာတော့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို အနှစ်သက်ဆုံး ပါဘဲရှင်.။ကျွန်မတို့ တိုင်းတပါးမှာ နေထိုင်ရတဲ့သူတွေ\nလူမျိုးရဲ့ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံကိုတော့ လေးစားလိုက်နာဆဲပါ။\nမငယ်နိုင်ရေးထားသလိုမျိုးပေါ့လေ၀တ်စားဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှုမှာဖြစ်စေ၊အစာအာဟာရမှာဖြစ်စေ၊ဘာသာအယူဝါဒ အတွေးအခေါ် ယုံကြည်လက်ခံမှုမှာဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ မိမိကြိုက်နှစ်သက်သလိုဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့၊ ချက်ပြုတ်စားသောက်၊ ယုံကြည်လက်ခံကြတာကို မတူတဲ့သူတိုင်းကအပြန်အလှန် လေးစားနားလည်မှု ပေးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။လူတိုင်းအကြိုက်တူဖို့ ဆိုတာဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ လူတိုင်းမှာလွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လေ။ မိမိနဲ့ သဘောထားမတူ၊အကြိုက်မတူတဲ့ သူတွေကို ရန်သူလို သဘောထားတာတွေ ရွံရှာမုန်းတီးတတ်တဲ့သူတွေကိုကျွန်မတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ များစွာ တွေ့လာနေရပါတယ်။\nလူသားအချင်းချင်းယဉ်ကျေးတဲ့ဆက်ဆံရေးမှာရင်းနှီးမှုတွေကင်းဝေးပြီးနားလည်မှုကင်းမဲ့လာမှာကိုကျွန်မ စိုးရိမ်မိပါတယ်။ သတ္တ၀ါ အားလုံးသာအကြိုက်ချင်းတူနေရင် အဲဒီတူနေတဲ့ အရာ တခုတည်းအတွက်\nထားမတူခြင်းကို အပြစ်ရှာဖို့ မလိုဘဲ အကျိုးကိုပဲရှာပြီး ကြည့်တတ်အောင်ကျွန်မတို့ ကြိုးစားရမှာဖြစ်\nပါတယ်။ ဒါမှလည်းယဉ်ကျေးတဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုအဖြစ် မတူကွဲပြားမှုတွေကို သဟဇာတ ရှိရှိနဲ့\nပေါင်းစပ် ထူထောင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်စွာ အတူလက်တွဲ အသက်ရှင်ရပ်တည်နေထိုင်\nရှိမယ်။ မနှစ်သက်တာရှိကြမှာပါ.။ ကျမ အတွက်ကတော့ပိုက်ဆံအိတ်ကဘယ်သွားသွားပါလေ့ရှိတဲ့\nကျမတို့ မဲဆောက်ကို လာလည်ကြတဲ့ နိုင်ငံခြားသူတွေဆိုရင် ကျမတို့ရုံးကိုလာပြီး စေတနာ နဲ့ စာလာသင်\nတဲ့ ဆရာမ လေးတွေ ပြန်တိုင်း ကျမ ကိုယ်တိုင်တချောင်းထိုး အပ်လေးနဲ့ ထိုးထားတဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်လေး\nတွေကိုအမှတ်တရလက်ဆောင်အဖြစ်ပေးလေ့ရှိပါတယ်.။သူတို့သိပ်နှစ်သက်သဘောကျတာကိုတွေ့ ရတာကြည့်ပြီး ကျွန်မပီတိဖြစ်ရပါတယ်။ခုတော့ထိုးလက်စအိတ်လေးဘဲရှိတော့မပြထားဘူးနော်။\nနောက်တခု ကျမအကြိုက် ကတော့ ဖိနပ် လှလှလေးတွေပါဘဲ ။ ဘယ်ဖြစ်လို့မှန်းတော့ကျမမသိပါဘူး။ ကျမ အကျင့်တခုရှိပါတယ်. လူတယောက်ကို ကျမကြည့်ရင်အရင်ဆုံးခြေထောက်ကို ကြည့်တတ်တာ ကျမအကျင့်လေးပါဘဲ.။ ရန်ကုန် မှာဆိုရင်ကတ္တီပါဖိနပ် လေးနဲ့ ခြေသဲဖွေးဖွေး လေးတွေ နဲ့ဆိုသိပ် ကိုနှစ်သက်တယ်.။\nဒီဘက်ရောက်တော့ ကတ္တီပါ ဖိနပ်တွေစီးတာ သိပ်မတွေ့ရတော့ဘူး.။ရန်ကုန်မှာဆိုရင် ယောင်္ကျား\nမေမေ ပြောသလိုဆိုရင်တော့ ကျမကို အရပ်ကရှည်ရှည်ဖိနပ်ကမြင့်မြင့် ကြည့်ရတာဘယ်လို\nဖြစ်နေမှန်း မသိဘူးလို့ အမြဲပြောပြီး ကျမကို အားပေးတတ်တဲ့မေမေ။ မိန်းခလေးတွေ\nနောက်အကြိုက်တခုကတော့ ရေမွှေးပါဘဲ.။ မိန်းခလေးမှမဟုတ်ပါဘူး.ယောင်္ကျားလေးတွေလဲ နှစ်သက်\nကျမငယ်ငယ်က မှတ်မိသေးတယ်.။ အသက် ၁၃နှစ်လောက်ကကျမ အမကို သူရည်းစားကပေးထားတဲ့ ရေမွှေးကိုကျမကြိုက်လို့ ယူပြီးစွတ်လိုက်တာလေ ကျမ အမကကျမကိုစိတ်တွေဆိုးပြီး ဆူလိုက်တာ မပြောပါနဲ့တော့။ အဲဒီတုန်းကတော့ ဘယ်သိပါမလဲသူ့ရည်းစားပေးတာကို သူဝယ်ထားတယ်ထင်ပြီး စွတ်လိုက်တာလေ.။\nသူ့ရည်းစားကချစ်သူများ နေ့မှာ သူ့ကို ဘယ်သူကိုမှ မပေးစွတ်ရဘူးလို့ပြောထားလို့တဲ့. ။ နောက်မှ\nကျမ ကိုသူကပြောပြတာသြော်ဘယ်ရမလဲ ကိုယ်လဲရည်းစားထားရော ကိုယ့်ရည်းစားကို ပြောပြ\nတာပေါ့….သူလဲ ဝယ်ပေးရတာပေါ့။.အဲဒီ့ရည်းစား ဘယ်သူလဲမမေးနဲ့နော်.။\nနောက်ဆုံး နှစ်သက်တာတခုကတော့ မိန်းခလေးတွေအတွက် မရှိမဖြစ် မဆောင်မဖြစ်တဲ့ထီးလှလှတွေပါပဲ။ ထီးလှလှလေးတွေ ဖဲ ထီးလှလှလေးတွေမြင်ရင် မဝယ်ဘဲမနေနိုင်တဲ့ရောဂါတခု ကျမမှာရှိနေတယ်.။ ကျမကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ အရောင်နဲ့တွေတွေ့ပြီဆိုရင် ဝယ်လေ့ရှိပါတယ်။\nအညိုရောင်၊ အပြာရောင်၊ အမဲရောင် ၊အဲဒီအရောင်တွေနဲ့ ထီးလှလှလေးတွေဆိုရင်ကြိုက်မှကြိုက်\nမိန်းခလေးတွေ နေပူထဲသွားရင် ထီးမပါလို့မဖြစ်ဘူးနော်.။ထီးမပါဘဲ နေပူထဲသွားရင် အလှပျက်မှာနော်.၊ မိုးရွာရင်လဲတူတူဘဲထီးကိုဆောင်းရမှာပါ.မိုးရွာတည်ကိုထီးမပါဘဲသွားရင်ဟန်ချက်မညီဘဲလမ်း\nဒါကကျမ ကြိုက်တာပြောတာနော်.။ မတူကြတာတွေလဲ ရှိကြမယ်.။ကိုယ့်အကြိုက်ကို ပြောပြတာပါ.။ ထီးဆိုလို့ ရီစရာတခု ပြောပြလိုက်ပါမယ်.။ကျမအသက် ၁၇နှစ်မှာ ကျမ ရဲ့အကိုကကျမကို ထီးလှလှ လေးတလက် ပေးဘူးတယ် .။\nပေ့ါလို့။ တနေ့နေ့ ကြည့်လိုက်တာမိုးရွာမလား၊ နေပူမလား.။ ဇွန်လဆိုတာ မိုးတွင်းကြီးလေ ဒါနဲ့ တနေ့မှာညဘက်ကြီး မိုးကဖွားဖွားလေး ရွာနေတုံး ကျမလဲ နောက်ကျတဲ့ ခြေထောက်သစ္စာဖောက်\nဆိုပြီး ထီးကိုယူပြီး အိမ်ထဲက ကပျာကယာ ထွက်တာ မပြောချင်ပါဘူးကျမလဲထွက် မိုးကလဲ\nဟိုလူကလဲကြည့်ဒီလူကလဲကြည့် ပေါ့ ။ ဒီကောင်မလေး ဘာလဲ?၊ ညဘက် မိုးကလဲမရွာ နေပူရအောင်လဲညဘက်ကြီးဆိုပြီး ဘေးလူတွေ နားမလည်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်တာခံလိုက်ရတယ်။\nမယ်တော်ဆေးခန်း တည်ထောင်ခြင်း (၂၁) နှစ်မြောက် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ဖိတ်ကြားလွှာ\nမြန်မာပြည်ကြီးကို အရည်အချင်းမရှိဘဲ အုပ်ချုပ်ချယ်လှယ်နေသော သန်းရွှေနဲ့အပေါင်းအပါများအား ရည်ညွန်းပါသည်\nPosted by မြတ်လေးငုံ at Friday, February 19, 2010 Links to this post\nရွှေခမောက် စာစောင် အတွဲ(၁၁၀)\nအမျိုသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ဗဟိုအလုပ်မှုဆောင်များနှင့် ကုလသမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ် တွေ့ဆုံ\nလူ့အခွင့်အရေး အထူးကိုယ်စားလှယ် တာဝန်ယူစဉ်က စလို့ မြန်မာနိုင်ငံကို ၃ ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီတကြိမ်မှာလည်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ကို အာဏာပိုင်တွေဘက်က ငြင်းဆန်ခဲ့တာလို့ ရန်ကုန်အခြေစိုက် ကုလသမဂ္ဂရုံးက ပြောပါတယ်။\nမစ္စတာကင်တားနား NLD ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ဦးတင်ဦး(လယ်)၊ အတွင်းရေးမှူး ဦးဝင်းတင်(၀ဲ) တို့နှင့် တွေ့ဆုံနေစဉ်။\nဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၊ ၂၀၁၀။\n(Photo - UNIC Yangon)\nဒါပေမဲ့လည်း သူ့ခရီးစဉ်ရဲ့ ဒီကနေ့ ၄ ရက်မြောက် နေ့မှာတော့ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် (NLD) ပါတီရဲ့ ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် အဖွဲ့တွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ စနေနေ့ကမှ ဖမ်းဆီးရာက ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာတဲ့ ပါတီရဲ့ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ဦးတင်ဦး အပါအ၀င် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်တွေနဲ့ ရန်ကုန်မြို့ မြရိပ်ညိုဟိုတယ်မှာ တွေ့ဆုံခဲ့တာပါ။\nNLD ပါတီအပြင် ဒီကနေ့မှာ တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့တာ ဖြစ်သလို အထူး ကိုယ်စားလှယ်ဟာ ရန်ကုန်မြို့က အင်းစိန်ထောင်ကို သွားရောက်ပြီး အကျဉ်းသားတချို့နဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။\nလူ့အခွင့်အရေး အထူးကိုယ်စားလှယ်ရဲ့ အခုခရီးစဉ်အတွင်း ရိုဟင်ဂျာ ပြဿနာတွေကို လေ့လာ အကဲခတ်သွားဖို့နဲ့ အာဏာပိုင်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြောဆိုဖို့လည်း ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nနအဖ လက်ထက် မြန်မာ အမျိုးသမီး ငယ်တို့ ရဲ့ ဘဝ ပုံရိပ် တချို့..\nမင်းမြတ်ကျန်စစ်သားမင်းရဲ့ ရွှေစည်းခုံဘုရား ကျောက်စာ\nမင်းကောင်းမင်းမြတ် ကျန်စစ်သားမင်းရဲ့ `ပုဂံကို ရန်သူတို့ ဖျက်ဆီးသောအခါ အမျိုးလေးပါးသည် စစ်သုံ့ပန်းဖြစ်၍ အချို့ လည်း အောက်အကြေသို့ ပါကြရသည်။ အချို့ လည်း အထက်အညာသို့ ပါကြရသည်။ ငါ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုသူတို့ ပုဂံသို့ ပြန်ရောက်စေပါအံ့။ များစွာသော သူခပ်သိမ်းတို့သည် သားတကွဲ ၊မယားတကွဲ ၊ မိကွဲ ၊ ဖကွဲ ဖြစ်ကြရကုန်၏။ ထိုသူတို့၏ ဒုက္ခကို ငါငြိမ်းပါအံ့။ ထိုသူတို့၏ မျက်ရည်ကို ငါသုတ်ပါအံ့၊ ငါ၏ ယာလက်ဖြင့် ဆန်စပါးရိက္ခာ ကိုပေးအံ့၊ ငါ၏၀ဲလက်ဖြင့် ၀တ်စား တန်ဆာ ပေးအံ့။ အမိသည် သားငယ်အား ရင်ခွင်၌ နှစ်သိမ့်သကဲ့သို့ ငါသည်လည်း တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို နှစ်သိမ့်ပါအံ့၊´\n(ကျန်စစ်သားမင်း၏ မူရင်း မွန်ဘာသာဖြင့် ရေးထိုးထားသော ရွှေစည်းခုံဘုရား ကျောက်စာကို မြန်မာပြန်မှ) ပါတဲ့ စာသားထဲကနဲ့ အခု အာဏာရှုးတွေနဲ့တော့ တခြားဆီပါ..\nအဝိဇိချိုးကပ်မည့် မင်းယုတ် သန်းရွှေရဲ့ ကြပ်ပြေး သေတမ်းစာ..\nရန်ကုန်ကို ငါတို့ဖျက်ဆီးသော အခါအမျိုးလေးပါး ဝန်ထမ်းတို့သည် အထက်ကြပ်ပြေး သို့ပါကျကုန်၏။ နေရာအသီးသီးမှ တိုင်းရင်းသားတို့လည်း ငါဖမ်းဆီးနှိပ်စက်သဖြင့် နယ်စပ်ဒေသသို့ ရောက်ကြကုန်၏ ။ ငါ၏အကူအညီဖြင့် တိုင်းတပါးမှ ပြန်မလာနိုင်အောင် ငါလုပ်ပါအံ့။ မတရား အပြစ်ဒဏ် ချခံရသော များစွာသောသူတို့သည် သားတကွဲ မယားတကွဲ ဖြစ်ကုန်၏။ ထိုအပြစ်ကျခံသူတို့အား နယ်ထောင်များသို့ပြောင်းရွှေ့အံ့... ။ ထိုသူတို့အား ဒုက္ခပင်လယ် ဝေစေအံ့.. ထိုသူတို့၏ မျက်ရည်ကျနေသည် ကိုထိုင်ကြည့်အံ့။ ငါ၏ညာလက်ဖြင့် မေတ္တာပို့ဆုတောင်းသော သံဃာတော် များအား ရိုက်နှက်အံ့ .. ငါ၏ဘယ်လက်ဖြင့် နာဂစ်ဒုက္ခသည် များ၏ အလှုငွေအား ဖြတ်စားအံ့... ကြံ့ဖွတ် စွမ်းအားရှင်များသည် ပြည်သူများအား ရိုက်နှက် နှိပ်စက်သကဲ့သို့ ငါသည်လည်း တိုင်းသူပြည်သူတို့အားနည်းမျိုးစုံနဲ့နှိပ်စက်အံ့...\nကြပ်ပြေးလိုဏ်ခေါင်းအတွင်း မြေပျို၍ အသေဆိုးနဲ့ သေသော တပ်ချုပ်ကြီး၏ ကြောက်စာ (ကျောက်စာမဟုတ်ပါ)\nယနေ့ ကုလသမဂ္ဂ အထူးကိုယ်စားလှယ် ရန်ကုန်မြို့ ရှိ နံမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြား နေသောအင်းစိန်(ဗဟို) အကျဉ်းထောင်သို့သွားရောက်\nလူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ကုလသမဂ္ဂ အထူးသံ မစ္စတာ သောမတ်စ် ကွင်တားနားသည် ရန်ကုန်မြို့ ရှိနံမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားနေသောအင်းစိန်(ဗဟို)အကျဉ်းထောင်သို့ ယနေ့ မနက်တွင် ရောက်ရှိသည်။နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား (၃၀၀)ကျော်ခန့်ရှိသည့်အထဲမှာ မည်သူနဲ့ တွေ့ခွင့်ရမည် ဆိုတာတော့ မသိရှိရသေးပါ။\nမနေ့က (၁ရ.၂.၂၀၁၀) နေ့စွဲဖြင့် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား များသည် ထောင်အာဏာပိုင်များ အားတောင်းဆိုချက်(၅)ချက်ဖြင့်တောင်းဆိုမှုများကို ပြုလုပ်တောင်းဆိုထားပြီး ယနေ့တွင် ကုလသမဂ္ဂအထူးကိုယ်စားလှယ် သွားရောက်ခဲ့သည်ဟု သတင်းရရှိပါသည် ။\nကင်တာနာသည် အင်္ဂါနေ့(၁၆.၂.၂၀၁၀)က စစ်တွေထောင်တွင်းရှိ အကျဉ်းကျ သံဃာတော်တပါး\nအပါအ၀င် ဦးကြည်သန်း၊ ပြည့်ဖြိုးလှိုင်၊ ဇော်ထွန်းမြင့်နဲ့ ဦးဇင်းတပါးတို့ကို တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်” နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား၎ ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဒေသတွင်းရှိ အစိုးရမဟုတ်သော အဖွဲ့အစည်း ၂၁ ခု\nသူသည် တနင်္လာနေ့(၁၅.၂.၂၀၁၀) ညနေပိုင်းက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ ရှေ့နေများဖြစ်သည့် ဦးဉာဏ်ဝင်း၊ ဦးကြည်ဝင်း၊ ဒေါ်ခင်ဌေးကြွယ်၊ ဦးလှမျိုးမြင့်တို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အမှုကိစ္စ၊ မြန်မာစစ်အစိုးရ ကျင့်သုံးနေဆဲ ဖြစ်သည့် ပယ်ဖျက်ပြီးသော ၁၉၇၅ ခုနှစ် ဥပဒေကိစ္စနှင့် စစ်အစိုးရလက်အောက်မှ တရားစီရင်ရေး စသည့် အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။\nPosted by မြတ်လေးငုံ at Thursday, February 18, 2010 Links to this post\nမြန်မာအမျိုးသမီးအပျိုလေးတဦး ရဲ့ မမျှော်လင့်ခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်များ\nသဉ္ဇာ အင်္ဂလန်ရောက်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေအနက် ပညာသင်ဖို့က ပထမ၊ နောက် ဒုတိယကတော့ကျောင်းတက်ရင်း သင့်တော်ရာ အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်ဖို့၊ ဒါပါပဲ။ အခုလက်ရှိ ကြုံနေရတာတွေ သူ့စိတ်ထဲအိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ရိုးအမှန်ပါ။ ပြောမယ်ဆိုရင် သူ့အနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာမလိုပဲနေနိုင်လောက်အောင်ကို ချမ်းသာသော မိဘများမှ ပေါက်ဖွါးလာသူ။ မိဘတွေက စီးပွါးရေးအရအနည်းအကျဉ်းလောက်သာ သက်ဆိုင်ရာ အစိုးရ၀န်ထမ်းတစ်ချို့နဲ့ ရေလိုက် ငါးလိုက် ဆက်ဆံရုံကလွဲပြီးအစိုးရနဲ့ ဘာမှမသက်ဆိုင်ပဲ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်အရ ချမ်းသာလာသူများပင်။ ဒါပေမဲ့ အများသူငါတွေနိုင်ငံခြားသွားပြီး ပညာသင်၊ စီးပွါးရှာနေတဲ့ အခုလို ခေတ်ကြီးမှာ ဒီအိမ်ထဲနေ၊ ဒီအိမ်ထဲကြီး၊ ဒီအိမ်ထဲသေရမည့်အဖြစ်မျိုးတော့လည်း မရောက်ချင်တာအမှန်။ အများနည်းတူ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တစ်ခုခုဆီတော့ရောက်ဖြစ်ချင်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ပညာသင်ချင်သေးသည်။ သူ့အသက်က အခုမှ ၂၄၊ BCom ဘွဲ့ရပြီးကျောင်းသူတစ်ယောက်။ ချမ်းသာသော မိဘများမှ မွေးဖွါးလာ သူပီပီ ပညာရေးတွင် အလွန်ထူးချွန်သူမဖြစ်သော်ငြား သူများအောက်တော့လည်း မကျခဲ့ပါ။\nဒါကြောင့် သူ့အဖေနဲ့ အမေကို ပူဆာခဲ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ မိဘနှစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ဦးမင်းနိုင်နဲ့ ဒေါ်သန္တာတို့က တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေးမို့ အဝေးသို့ ထွက်မသွားစေချင်။ အနားမှာပင်နေပြီး မိဘလက်ရင်း စီးပွါးရေးကိုသာ ဦးဆောင်ဦးရွက် ပြုစေချင်ကြသည်။ သဉ္ဇာ့မှာလည်း ဘီကွမ်းဘွဲ့ရထားသူပီပီ စီးပွါးရေး အမြင်တော့ အနည်းအဆုံး စာတွေ့အရ ရှိထားပြီးသား။ လက်တွေ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက မိဘနှစ်ဦးထူ ထောင်ထားတဲ့ စီးပွါးရေးကို ဒီထက် ပိုမိုတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် သို့သော်----ငယ်ရွယ် သေးတဲ့ သဉ္ဇာ့ရင်ထဲမှာ နိုင်ငံခြားဆိုသော အိမ်မက်ကို အခါခါမက်နေခဲ့ရသည်။ အဖေအမေတို့ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပူဆာခဲ့ရည်။ သဉ္ဇာ ပူဆာဖန်များသောအခါ ဦးမင်းနိုင်+ဒေါ်သန္တာတို့ လက်လျှော့ခဲ့ကြရသည်။ သို့နှင့် သဉ္ဇာတစ်ယောက် အင်္ဂလန်ဆိုသော တိုင်းပြည်သို့ ရောက်လာလေတော့သည်။\nအိမ်ယာပေါ် ပက်လက်လှန်၊ နဖူးပေါ်လက်တင်ရင်း လောလောဆယ် ကြုံနေရတာတွေကို အကြောင်းပြုပြီး သူ့ဘ၀အကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။ မိဘများကိုလည်း ခါတိုင်းထက် ပိုသတိရနေမိသည်။ အင်္ဂလန်ရောက်နေသည်မှာ နှစ်နှစ်ပင် ရှိခဲ့ပြီ။ ရောက်စက ပါလာတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ မလုံလောက်လို့ မိဘတွေဆီ ထပ်တောင်းရသေးသည်။ ကျောင်းစရိတ်သွင်း၊ အိမ်လခရှင်းပြီးနောက် လက်ထဲသိပ်မကျန်တော့။ ရောက်ပြီး နှစ်ဝက်ကျော်ကျော်လောက်မှ အလုပ်တစ်ခု ရှားရှားပါးပါး ရသည်။ အလုပ်ရပြီးကတည်းက မိဘတွေဆီလည်း ပြန်မတောင်းဖြစ်တော့။ ရတဲ့ လခနဲ့ အများနည်းတူ ဖြစ်သလို နေတတ်အောင် သူကြိုးစားပြီး နေသည်။ မြန်မာပြည်မှာတုန်းကလို ”အမေ မုန့်ဖိုး” ဆိုရုံမျှနဲ့ သူ့လက်ထဲ ပိုက်ဆံရောက်မလာတော့။ ဒိအတွက် သဉ္ဇာ လုံးပန်းရတော့သည်။ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အခွင့်အရေးဖြစ်တဲ့ တစ်ပတ်မှာ နာရီ (၂၀) အလုပ်လုပ်ခွင့်ကို အပြည့်အ၀ယူထားသည်။ စစချင်း စူပါမား ကစ်ကြီး တစ်ခုမှာ အရောင်းဝန်ထမ်း (Salesgirl) အဖြစ် အလုပ်လုပ်ရသည်။ ဒီအလုပ်ကိုတောင် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ရခဲ့သည်တော့ မဟုတ်။ အသိမိတ်ဆွေများမှ တစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပြီး အဲဒီစတိုးဆိုင် ကြီးမှာ စူပါဗိုင်ဆာလုပ်နေတဲ့ မြန်မာအမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\nဒီမှာတင် သူ့မရဲ့ရင်ထဲမှာ အပြောင်းအလဲတွေ များစွာဖြစ်လာခဲ့သည်။ အချစ်ဆိုသည်ကို ခံစားတတ် လာသည်။ မျှော်လင့်ခြင်းကို ချစ်ခြင်းတစ်မျိုးလို့ သတ်မှတ်ပါက သဉ္ဇာ့ရင်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ဦးကို မျှော်လင့် ကြီး မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဒါသည်ပင် သဉ္ဇာ့အတွက် အချစ်ပင်လယ်ကူးဖို့ ခရီးစလိုက်ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။\nအဆောင်တူသူငယ်ချင်းမိန်းကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရုံးခန်းငယ်လေး တစ်ခုထဲသို့ သဉ္ဇာဝင်လာခဲ့သည်။ အလုပ်အတွက် အင်တာဗျူးဖို့။ ရင်တွေ ခုန်နေသည်။ မေးတာတွေ မဖြေနိုင်ရင် ဒုက္ခ။ အင်္ဂလိပ်စာကလည်း စိတ်ကောက်မှ လိပ်လောက်ပြေးနိုင်တဲ့အဆင့်ပဲ ရှိသေးသည်။ သို့သော် အားတင်း ထားသည်။ ယုံကြည်မှုတွေ ထပ်ဖြည့်ထားသည်။ အခန်းထဲတွင် ဆိုင်မန်နေဂျာ ထိုင်နေသည်။ အင်္ဂလိပ် လူမျိုးစစ်စစ်တော့ ဟုတ်ဟန်မတူ။ ကပြားဖြစ်ဖို့များသည်။ ဥပဓိရုပ်သန့်သန့်၊ ခန့်ခန့်ချောချောနဲ့ ယောက်ျားပီ သသော လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သဉ္ဇာမတ်ရပ်နေသည်။ လူကြီးက သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့်ပြီး စားပွဲခုံရှေ့က ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ဖို့ ပြောလိုက်သည်။ နေရာယူပြီး ပါလာသော ဖိုင်တွဲများကို မန်နေဂျာရှေ့ အသာချထားလိုက်သည်။ ဖိုင်တွဲထဲရှိ ဖိုင်များကို မန်နေဂျာက တစ်ခုချင်း လိုက်စစ်နေသည်။ ဘီကွမ်း အောင်လက်မှတ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ဘာအဓိပ္ပါယ်လည်းတော့ သဉ္ဇာနားမလည်။ သို့သော် အားတက်လာသလိုတော့ ခံစားလိုက်ရသည်။\nဖိုင်တွေကို စစ်ပြီး မန်နေဂျာက စဗျူးတော့သည်။ အင်္ဂလန်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ၊ အလုပ် အကိုင်အတွေ့အကြုံ စသည်သည် စုံစီနဖာမေးသည်။ ၁၅ မိနစ်ခန့် အင်တာဗျူးပြီးသောအခါ မန်နေဂျာက အနားရှိဆိုင်ဝန်ထမ်းကို လူတစ်ယောက်ကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ခဏကြာသောအခါ လူတစ်ယောက် ၀င်လာသည်။ အရပ် ငါးပေ ခုနှစ်လက်မခန့်ရှိမည်ဟု သဉ္ဇာခန့်မှန်းသည်။ အသက် သုံးဆယ်တစ်လောက် ရှိမည်။ အသားခန့်ညိုညို၊ နှာတံပေါ်ပေါ် အာရှသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မန်နေဂျာက ထိုလူကို သဉ္ဇာ့ကို အလုပ်ခန့်လိုက်ကြောင်းပြောပြီး သူ့လက်အောက်တွင် ထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သဉ္ဇာနဲ့လည်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ သဉ္ဇာ အရမ်းဝမ်းသာသွားသည်။ အလုပ်ရပြီ။ အိပ်ပြန်ပြီး ပိုက်ဆံတောင်းစရာ မလိုတော့ပြီ။ မန်နေဂျာကို ကျေးဇူတင်ကြောင်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောပြီး ထိုသူနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။\n“ညီမလေးက ဒီနိုင်ငံရောက်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ? ထိုသူပါးစပ်မှ မြန်မာလိုပီပီသသဖြင့် မေးလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ သဉ္ဇာ အလွန်အံသြသွားသည်။\n“အကို ကမြန်မာပြည်ကပဲလား? မြန်မာပြည်က သေချာပေါက်မှန်းသိရက်သားနဲ့ ပြန်မေးဖြစ်သည်။\n”ဟုတ်တယ်၊ အကိုလည်း ဒီရောက်နေတာ ခြောက်နှစ်ကျော်၊ ခုနှစ်နှစ်ထဲတောင် ၀င်နေပြီ။ ရောက်ပြီး နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းက ဒီဆိုင်မှာပဲ အလုပ်လုပ်နေတာ။ အခုတော့ စူပါဗိုင်ဆာ ဖြစ်နေပြီဆိုပါ တော့၊ အော် ဒါနဲ့ ညီမလေး နာမည်က သဉ္ဇာနော်၊ ကျနော့်နာမည်က နေလင်းပါ။ ဘာမှ အားမငယ်ပါနဲ့။ ကျနော်ရှိပါတယ်” ဟု ကိုနေလင်းက မနားတမ်းပြောလိုက်သည်။\nသဉ္ဇာပိုမို အားတက်သွားသည်။ ”ဟုတ်ကဲ့ရှင်” ဟုသာ ပြန်လည်ဖြေကြားနိုင်သည်။ သူမထက် အသက် ဆယ်နှစ်နီးနီးကြီးသူက ကျနော်ကျနော်-ဟု ပြောနေသဖြင့် သဉ္ဇာရင်ထဲ အနေကြပ်သလို ဖြစ်နေ သည်။ ဒီလိုနဲ့ သဉ္ဇာတစ်ယောက် အလုပ်ရပြီး ကျောင်းတက်လိုက်၊ အလုပ်သွားလိုက်ဖြင့် လည်ပတ်နေ တော့သည်။ အလုပ်ပြန်တိုင်း ကိုနေလင်းက သူ့ကားဖြင့် လိုက်ပို့လေ့ရှိသည်။ ဒီလိုနဲ့ အိုးချင်းထိ ကြိုးချင်း ငြိတဲ့ဘ၀သို့ နှစ်ဦးသားရောက်ကြလေတော့သည်။ သို့သော် သဉ္ဇာတစ်ယောက် ကိုနေလင်းအကြောင်းကို သူ့စူပါဗိုင်ဆာတစ်ယောက်ဖြစ်သည် ဆိုတဲ့ အသိထက် သိပ်များများစားစားမသိခဲ့ရိုးအမှန်။ ဘာမှ မသိဘဲ ချစ်ခဲ့သည်။ အားကိုးခဲ့သည်။ ယုံစားခဲ့သည်။ ပုံအပ်ခဲ့သည်။\nတစ်နေ့ အလုပ်နားတဲ့ ရက်တစ်ရက်။ ကြိုတင် အကြောင်းမကြားပဲ ကိုနေလင်းနေရာ အခန်းဆီသို့ သဉ္ဇာသွားခဲ့သည်။ အခန်းတံခါးခေါက်သောအခါ ဖွင့်မပေး၊ သို့သော် အတွင်းမှာ လူရှိမှန်း သူမသိသည်။ ထပ်ပြန်တလဲလဲ ခေါက်သောအခါ အတွင်းမှ တံခါးဖွင့်သံကြားရသည်။ ကိုနေလင်းပင်။ သို့သော် သူတစ် ယောက်တည်းမဟုတ်။ သူနဲ့ အတူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လည်းရှိနေသည်။ အဲဒီမိန်းကလေးကိုလည်း သဉ္ဇာသိသည်။ သူနဲ့ အတူ စူပါမားကစ်မှာ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက်။ ဆိုင်မှာကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက် ရင်းနှီး လွန်းသည်ကို သဉ္ဇာသတိထားမိသည်။ သို့သော် ဒါကတော့ ဒီနိုင်ငံတွေရဲ့ ထုံးစံနေမှာပါဟု မရဲတရဲမှတ် ချက်ပြုခဲ့သည်။ တံခါးဖွင့်ပြီး ကိုနေလင်း သဉ္ဇာ့ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်နေသည်။ သူ့အကြည့်မှာ မလိုလားမှုတွေ ပါနေကြောင်း သူမ သတိထားမိသည်။\n”ကျမ ပြန်တော့မယ် ကိုနေလင်း၊ အလုပ်အားလို့ လာခဲ့တာပါ” ဟု ပြောပြီး အိမ်က လှည့်ထွက်ခဲ့ သည်။ ကိုနေလင်းပါးစပ်က ဘာစကားမှ ထွက်မလာခဲ့။ တံခါးပြန်ပိတ်သွားလေပြီ။ အပြန်ခရီးသည် သူ့မ အတွက် ချာချာလည်လည်နေသော မြေကမ္ဘာပေါ်သို့ အခြေချရသည့်နှယ်။ ကိုနေလင်းသည် စူပါဗိုက်ဆာ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟူသော အသိအပြင် အခုတော့ မြာပွေသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ နားလည်ရ လေပြီ။ ယင်းနားလည်မှုနဲ့အတူ ပေးဆပ်ခဲ့ရသော အချစ်တွေကို ယူကြုံးမရစွာနဲ့ ပြန်လည်နှမျောနေမိသည်။ ဒီအခန်းမှာ ကိုနေလင်းနဲ့ အတူ သူမ အခါများစွာနေခဲ့ဖူးပြီ၊ အိပ်ခဲ့ဖူးပြီ၊ ချစ်ရည်လူးခဲ့ဖူးလေပြီတည်း။ ထိုစဉ် က ”အချစ်ဆိုသည်မှာ ပျော်စရာအတိပြီးသော”ဟုပင် သဉ္ဇာ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ခဲ့ဖူးသည်။ အခုတော့ ယင်းအချစ် သည်ပင် အခြားအဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးကို ပြောပြနေလေပြီ။ ”နာကျည်းဘွယ်ကောင်းသော၊ ခါးသီးစရာဖြစ်သော၊ ရက်စက်သော၊ ညှာတာမှုကင်းမဲ့သော၊ သစ္စာမဲ့သော” စသည်စသည် အပြုသဘောမဆောင်တဲ့ “သော” ပေါင်းများစွာသည် အချစ်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးအနေနဲ့ သဉ္ဇာရင်ထဲ ၀င်ရောက်လာသည်။ ယင်းအတွက်သူမရဲ့ တုန့်ပြန်နိုင်မှုမှာ တသွင်သွင်စီးကျလာတဲ့ မျက်ရည်များပင်။\nရှုံးနှိပ်ခဲ့ပြီ၊ ဘယ်ပုံ ပြန်လည် တုန့်ပြန်ရမည်လဲ မသိ။ ဒီလိုခံစားမှုမျိုးနဲ့ ကြုံဆုံရလိမ့်မည်လို့လည်း တစ်ခါဖူးမျှ မစဉ်းစားမိခဲ့။ သူ့မရဲ့ နဂိုရည်ရွယ်ချက်တွေထဲမှာ ဒါတွေ ထည့်မတွက်ခဲ့ရိုးအမှန်။ အခုတော့ မထင်တာတွေ ဖြစ်လာနေသည်။ ကျောင်းလည်း သွားတက်ချင်စိတ်မရှိတော့၊ လက်ရှိအလုပ်ကိုလည်း မသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချက်လိုက်သည်။ နောက်အလုပ်တစ်ခု ပြောင်းရှာတော့မည်။ သို့သော် မလွယ်ကူမှန်း တော့ သဉ္ဇာသိသည်။ အလုပ်ရှာရသည်မှာ မလွယ်လှ။ ရတဲ့အလုပ်ကလည်း ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေဖို့ ခဲရင်းဘိ ခြင်း။ ရှေ့စခန်းသွားဖို့ စဉ်းစားရင်း သဉ္ဇာတစ်ယောက် မောပန်းနွမ်းနယ်လာသည်။ အားအင်ကုန်ခန်းလာ သလိုပင် ခံစားရသည်။ ဆက်မစဉ်းစားနိုင်တော့။စိတ်ပင်ပန်းမှုတွေစုပြီး သဉ္ဇာ ခေတ္တအိပ်ယာပေါ်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။\nရန်ကုန်လေဆိပ်သို့ TG လေယာဉ်ဘီးများစတင်လှိမ့်လိုက်သည်နှင့် သူမရင်ထဲ ဖေါ်မပြတတ်အောင် ၀မ်းသာပီတိဆို့ခဲ့ရသည်။ ချစ်ဖေဖေနဲ့ ချစ်မေမေတို့ကို တွေ့ရတော့မည်။ နှစ်ချီပြီး မစားခဲ့ရသော မြန်မာ အစားအစာများကို အ၀အပြဲစားရပေဦးတော့မည်။ သဉ္ဇာတအားကို ၀မ်းသာနေသည်။ လေယာဉ်ပြူတင်းမှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်မိသည်။ နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ချည်အောက်မှာ စိမ်းစိမ်းစိုစိုနဲ့ ရန်ကုန်လေဆိပ်ရဲ့ အလှကို သိုသိုသိပ်သိပ်မြင်နေရသည်။ လန်ဒန်ရှိ ဟိသရိုးလေဆိတ်၊ ဘန်ကောက်ရှိ သုဝဏ္ဏဘူမိလေ ဆိပ်တို့လောက် မသားနားသော်ငြား မြင်ရသောမြင်ကွင်းများက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ရှိသဖြင့် ပူလောင် နေသော သူမရင်ခွင်ကို ယာယီအားဖြင့် အေးမြစေနိုင်သည်။\nလေယာဉ်ပေါ်ဆင်းပြီး အဆောက်အဦးကြီးရှိရာသို့ သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူမလှမ်း လာခဲ့သည်။ ကြိုဆိုနေသော အဖေအမေတို့ကို မြင်ချင်လှပြီ၊ နိုင်ငံခြားမှ ပညာတွေ တစ်ပုံတစ်ပင်ကြီး သင်လာသော သမီးကို ကြည့်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ ၀မ်းသာပီတိဖြစ်နေကြမည့် ဖေဖေမေမေတို့ရဲ့ ပြုံးရွှင် သော မျက်နှာကို မြင်ရတော့မည်။ ပစ္စည်းရွေးနေရာသို့ သွားပြီး သူမရဲ့ အိပ်ကြီးနှစ်လုံးကို ရွေးယူလိုက်သည်။ ဖန်သားများအပြင်ဘက် တပြုံးပြံးနဲ့ စောင့်ကြိုနေသော အဖေနဲ့အမေကို မြင်နေရသည်။ လက်ရပ်ပြလိုက် သည်။ တွန်းလှဲပေါ် အိပ်ကြီးနှစ်လုံးတင်ပြီး အပြင်ထွက်လာသည်။ အမေက ပေါက်ဝမှာ လာရပ်နေသည်။\n“ကြည့်စမ်း၊ ငါ့သမီးလေး ပိုတောင် လှလာတယ်၊ အသားတွေလည်း ၀င်းလို့” ယင်းသို့ပြောပြီး ဒေါ်သန္တာက သဉ္ဇာ့ကိုယ်လုံးလေးကို ထွေးပွေ့ထားလိုက်သည်။ သဉ္ဇာ့ရင်ထဲ စကားလုံးနဲ့ ဖေါ်ပြမရနိုင်သော နွေးထွေးမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မိဘမေတ္တာကို အခုမှ ပိုမိုသဘောပေါက်လာသည်။ ဘယ်အရာနဲ့မှ နိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်မှန်းကိုလည်း လက်ခံလာသည်။ ၀မ်းသာလွန်းလို့ မျက်ရည်ပင် လည်လာသည်။ ကျလာသော မျက်ရည်တစ်စက်ကို သုတ်ဖို့ လက်တစ်ဘက် အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သောအခါ----\nအိပ်ယာမှ လန့်နိုးလာသည်။ မျက်လုံးကို စမ်းမိသည်။ မျက်ရည်တွေ စိုရွှဲနေသည်။ အိပ်မပျော်ခင်က ကျခဲ့သော မျက်ရည်များပင် ဖြစ်ချေမည်။ အိပ်ပျော်သွားစဉ် မက်ခဲ့သော အိပ်မက်လေးကို တမ်းတနေမိ သည်။ လက်ရှိအနေအထားနဲ့ ကွာခြားပါဘိခြင်း။ အမေ့မေတ္တာနဲ့ ဝေးရာမှာ ချစ်သူကပါ ဥပေက္ခာပြု ထားခြင်းခံရလေသော ကိုယ့်အဖြစ်ကို ပြန်လည်တွေးမိရင်း အားငယ်သည်ထက် အားငယ်လာသည်။ ခေါင်းရင်းမှာ ထောင်ထားသော အဖေနဲ့ အမေ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ တသွင်သွင်စီးကျလာ ခဲ့ပြန်သည်။ သုတ်ဖို့ မကြိုးစားတော့။ စီးကျပါစေ၊ ကိုယ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ မျက်ရည်တွေ အကုန်စီးကျပလေ့စေ။ ဓာတ်ပုံကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း သဉ္ဇာ သူ့အမေကို ပြောခဲ့ဖူးသော စကားကို ပြေးသတိရလိုက်သည် ”သမီး ဒီထက်မက ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်ချင်တယ် အမေ”။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့----အခုတော့----။\nမြန်မာအမျိုးသမီး အပျိုစင်တိုင်းအတွက်သင်ခန်းစာ တခုအနေနှင့်တင်ပြပေးလိုက်ပါတယ်ရှင်။\n(၆၂)မြောက် ချင်းအမျိုးသားနေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြင့် ဘဘဥ...\nမယ်တော်ဆေးခန်း တည်ထောင်ခြင်း (၂၁) နှစ်မြောက် အထိမ်...\nမြန်မာပြည်ကြီးကို အရည်အချင်းမရှိဘဲ အုပ်ချုပ်ချယ်လှ...\nနအဖ၏ စီးပွားရေး အထုပ်ဖြည်ခြင်း နဲ့ မြန်မာလူထု၏ စီး...\nနအဖ လက်ထက် မြန်မာ အမျိုးသမီး ငယ်တို့ ရဲ့ ဘဝ ပုံရိ...\nယနေ့ ကုလသမဂ္ဂ အထူးကိုယ်စားလှယ် ရန်ကုန်မြို့ ရှိ နံမ...\nမြန်မာအမျိုးသမီးအပျိုလေးတဦး ရဲ့ မမျှော်လင့်ခဲ့ေ...\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ကြေညာချက်.အမှတ် ၄.၀၂...\nအကျဉ်းသားများ အခွင့်အရေး တောင်းဆိုချက်\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် အဖွဲ့ဝင်၏ သိန်း ၅၀၀...\nစက်မှုနိုင်ငံထူထောင်မည်ဆိုသော နိုင်ငံ၏ စက်မှုဇုံမှ မ...\nမောင်တောတွင် လက်နက်ကိုင် ဓါးပြတိုက်မူများ ရက်ဆက်ြ...\nကိုကျော်သူ ရဲ့ သုခအလင်း မွေးဖွားခြင်း...\nဘဘ ဦးတင်ဦး နှင့် ဘဘ ဦးဝင်းတင် တို့၏ စကားလက်ဆုံ ...\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် ဒုဥက္ကဌ ဘဘဦးတင်ဦး ...\nဗိုလ်ချုပ် အတွက် မွေးနေ့လက်ဆောင်


About Us - Better Version\nDecember 2, 2019 2021-06-17 17:37\nAbout Better Version\nပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ပိုပြီး ကောင်းလာတဲ့ ပုံစံ၊ အခြေအနေမျိုးကို တော့ ဖန်တီးနိုင်တယ်။ အဲဒါဟာ Better Version ရဲ့ ခံယူချက်ဖြစ်ပါတယ်။\nမာကက်တင်း ဘာသာရပ်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ လူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ၂၀၁၃ ခုနှစ်ကတည်းက ဒီပညာရပ်အကြောင်းကို လေ့လာလိုက်စားခဲ့ပါတယ်။ ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ သင်တန်းတွေတွက်၊ အွန်လိုင်း သင်တန်းများ အပြင် Self-study အနေနဲ့ စာအုပ်များစွာ ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့တယ်။\nကိုယ်တိုင် လုပ်ငန်းတွေကိုတည်ထောင်ရင်း၊ သင်ယူရင်း၊ လုပ်ကိုင်းရင်း နဲ့ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေကို အကြံပေးတာမျိုးတွေလုပ်ရင်းနဲ့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ပြောပြအကြံပေးနေတာမျိုးထက် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရှိတဲ့ တခြားသော လူတွေကိုပါ ကူညီပေးနိုင်ရင်ကောင်းမယ်ဆိုပြီး Better Version ကစတင်လိုက်တယ်။\nလောလောဆယ်မှာတော့ Sales & Marketing ပိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ သင်တန်းတွေကို ဦးစားပေးဖွင့်လှစ်သွားမှာ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့ စီးပွားရေးတိုင်း၊ လူတိုင်းအတွက် သူတို့ရဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ ပုံစံ Better Version ကို ရယူနိုင်ဖို့ တခြားသော သင်တန်းများကိုဖွင့်လှစ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nGrow Your Business & Carrer\nသင့်လုပ်ငန်းနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းမှာ ရလာဒ်ကောင်းများ နဲ့ တိုးတက်လာလာစေဖို့။\nအဆင်ပြေတဲ့အချိန်၊ အဆင်ပြေတဲ့နေရာမှာ ကြိုက်သလို လေ့လာသင်ယူနိုင်တယ်။\nYou areapractitioner, our classes are practical\nလက်တွေ့လုပ်မှ တိုးတက်မှာ ဖြစ်လို့ လက်တွေ့ကျတဲ့ သင်ခန်းစာများ\nBi-lingual Lessons (English & Burmese)\nသင်တန်းစာတိုင်းကို မြန်မာလိုရော English လိုပါ ထည့်သွင်းသင်ကြားလို့ ဘာသာစကား အခက်အခဲအတွက် အဆင်ပြေတယ်။\nBrands Trust Us And Working With Better Version\nBagan Life Sciences\nLluvia (ဒုံးပျံ ဂျုံမှုန့်)\nKyaw Kyaw Shwe Than Lwin\nMyanmar Lift Group\nChef’s Choice Tablewares\nMoe Ah San Animal Health Products\nSWORD Elevator Myanmar\nI personally attended Sayar Ko Min’s Digital Marketing Strategy on 26 & 27th of July 2018. He isagreat trainer who knows exactly what the attendees need in the real lives and conducted the training effectively for the trainees. He taught as much everything as he could in that two days covering all the important points and concluded with the very important message to focus on Strategy. I would highly recommend him to all the organization, business owners, professionals and staffs I know. His dedicated contributions will beavaluable asset to the success of every organization..\nFounder, Managing Director of Beyond Boundaries Myanmar\nI just met Saya Min at Marketing for Hospitality & Tourism Batch(III) who hasafresh and engaging style. I appreciated all of the service marketing & sales tips as well as you sharing your personal experiences. I feel that the course provided me with the knowledge and confidence to make genuine improvements for my job. His depth of knowledge across all areas of Marketing platform is impressive and I would highly recommend his training.\nPerfect salemale တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အတွက် basic ကစပြီး professional ဖြစ်ဖို့အထိ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတဲ့အချက်တွေကို သင်တန်းတက်နေရသလိုကြီး မဟုတ်ဘဲ games တွေ Activities တွေနဲ့ သင်ခဲ့ရတဲ့အတွက်အရမ်းပျော်စရာကောင်းပါတယ်! Selling skills အပြင် အခြားပြင်ပဗဟုသုတတွေလည်းသိခဲ့ရတဲ့အတွက် တကယ့်ကိုအကျိုးရှိတဲ့သင်တန်းလေးပါ. *****\nHnin Oo Yin\nI amastudent from strategic sales management two days class. I really enjoyed Sayar Min teaching method because it diverges from normal boring sitting class. All of the lectures can suddenly apply on practical. It worth to invest your time to extend knowledge and new ideas.\nKhine Thu Thu Khant\nSales သမားတစ်ယောက်အတွက် ဘာတွေလိုအပ်တယ် ဘယ်လိုတွေပြင်ဆင်သင့်လဲ ဆိုတာတွေကို အကုန်လုံးကို ဆရာသင်တန်းတက်ပြီး အကုန်သိခွင့်ရခဲ့တယ် sale နဲ့ပတ်သက်ပြီး ပညာတွေအများကြီးရလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆရာ။ Saw Taw Gler Moo, Digital Marketing Executives, SUN Mobile If You want to beaSuccessful Sales Person, You should take Sayar Min Than Htut's Trainings.\nဆရာ ရဲ့ profession selling skills သင်တန်းကို တတ်ပီးတဲ့ နောက်မှာ saleman တစ်ယောက်ရဲ့မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကောင်းများကိုပိုမို သိရှိနားလည်စေတဲ့အပြင် လိုအပ်တဲ့အရောင်းဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ယောက်မှာ ဆောင်ရန်ရှောင်ရန် များကိုလည်း သိရှိနားလည်ခဲ့ရပါတယ် ဆရာ ကျေးဇူးပါဆရာ နောက်ထပ်သင်တန်းများလည်း ထပ်တတ်ချင်ပါတယ်ရှင်။\nEi Ei Hmwe\nOperation Manager, Bagan Hmwe Hotel\nU Min Than Htut


လက်ဆေးခြင်းအလေ့အကျင့် | Dr Myanmar | Myanmar Medical Website\nလက်ဆေးခြင်းအလေ့အကျင့်ဟာ ပိုးမွှားတွေပျံ့နှံ့ခြင်းကို ရပ်တန်နိုင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ နေ့စဉ်ကိုင်တွယ်ထိတွေ့နေရတဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲမှာ ပိုးမွှားတွေရှိနေနိုင်တာက လက်ကိုင်ဖုန်းကစလို့ အိမ်သာထိပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လက်မှာကပ်ငြိ်နေတဲ့ ပိုးမွှားတွေဟာ အလွယ်တကူပါးစပ်ထဲရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။\nတစ်နေကုန်ရော်ဘာလက်အိတ်ဝတ်ပြီး မနေနိုင်ပေမယ့် လက်ဆေးခြင်းအလေ့အထကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဖျားနာခြင်းမှ ကင်းေဝးစေနိုင်ပါတယ်။\n- အစားအစာများကို မထိတွေ့မီ (သို့) မစားသောက်မီ (ဥပမာအားဖြင့် ချက်ပြုတ်နေချိန်)\n- နှာချေး (သို့) ချောင်းဆိုးပြီးနောက်\n- ကလေးများ အိမ်ပြင်ထွက်၍ ကစားပြီးနောက်\n- နေမကောင်းဖြစ်နေတဲ့ သူငယ်ချင်း (သို့) ဆွေမျိုးထံ အလည်မသွားမီနှင့် သွားပြီးနောက် တို့ဖြစ်ပါတယ်။\nဘယ်အချိန်နဲ့ဘာကြောင့် လက်ဆေးသင့်တယ်ဆိုတာသိကြပေမယ့်လည်း လူအများစုက လက်ကိုစင်ကြယ်အောင် ဘယ်လိုဆေးရမလဲဆိုတာ မသိကြပါဘူး။\nနောက်တစ်ခါလက်ဆေးတော့မယ်ဆိုရင် အောက်ပါအချက်အလက်တွေကို သတိပြုသင့်ပါတယ်။\n1. ရေကြက်သီးနွေး (မပူလွန်း မအေးလွန်း) ကို အသုံးပြုပါ။\n2. ကြိုက်နှစ်သက်ရာဆပ်ပြာကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်အမျိုးအစားမဆိုသုံးနိုင်ပေမယ့် ပွတ်တိုက်ဆေးကြောဖို့သာ အရေးကြီးပါတယ်။\n3. လက်ဖဝါး၊ လက်ဖမိုး၊ လက်ချောင်းကြား၊ လက်ဖျံတို့ကို ဆပ်ပြာအမြှုပ်ထသည်အထိ 10-15 စက္ကန့်ခန့် သေချာစွာ ပွတ်တ်ိုက်ဆေးကြောပေးပါ။ လက်သည်းနားတစ်ဝိုက်ကလည်း ပိုးမွှားတွေခိုအောင်းနိုင်တဲ့နေရာဖြစ်တာကြောင့် ဆေးဖို့မမေ့သင့်ပါဘူး။\n4. ရေဆေးချပြီး သန့်ရှင်းတဲ့လက်သုတ်ပုဝါနဲ့ ခြောက်သွေ့သွားစေရန် သုတ်ပေးပါ။


ဆီးချိုရောဂါသမားတို့အတွက် သတင်းကောင်း ခရေရှိလျှင် ဆီးချိုမကြောက်ရဘူး... - Barnyar Barnyar\nဆီးချိုရောဂါသမားတို့အတွက် သတင်းကောင်း ခရေရှိလျှင် ဆီးချိုမကြောက်ရဘူး…\nApril 21, 2022 linn htet Health 0\nဦးဇင်း ရဟန်းအစ်မတစ်ယောက်က အသံတိတ် လူသတ်ရောဂါလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဆီးချိုရောဂါ ရှိပါတယ် ။ ငွေကြေးလည်း ပြည့်စုံတော့ အင်္ဂလိပ်ဆေးတွေ သောက်နေရပါတယ် ။ တစ်ခါဝယ်ရင် သောင်းဂဏန်း သိန်းဂဏန်းထိ ကုန်ကျပါတယ် ။\nအသက်ကို ငွေနဲ့ဝယ်ထားရတယ် ဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး ။ ဒီဝေဒနာကို ခံစားနေရတာ ဦးဇင်းကို သိက္ခာမထပ်ခင်က ဆိုပါတော့ အခုဆို ၆ နှစ်မကတော့ပါဘူး ။\nဦးဇင်းလည်း ဒီဝေဒနာခံစားနေရတာ မကြည့်ရက် လို့ ငွေကြေးလည်း သက်သာ ဆိုးကျိုးလည်း မဖြစ်မယ့် ဆေးနည်းတွေ ရှာပေးပါတယ် ။\nရုံးပတေသီး ရေစိမ်သောက်နည်း ၊ သင်္ဘောသီးအစိမ်းကို ရေနွေးဖြင့် သောက်နည်းတွေကို လမ်းညွန်ပေးပါတယ် ။ သင်္ဘောသီးကို ရေနွေးစိမ် သောက်တာ တစ်ပတ် နှစ်ပတ်လောက် ကြာပါတယ် ။ မသက်သာပါဘူး ။\nဆီးချို တစ်ခါတက်ရင် ၅၀၀ထိ တက်ပါတယ် ။ ဒီလောက် ဆီးချိုတက်ရင် ခေါင်းမထူ နိုင်တော့ပါဘူး။ သာမန် လူတစ်ယောက် ဆိုရင် လေဖြတ်ရုံ တင်မက အသက်ပါသွားနိုင်တဲ့ အခြေနေပါပဲ ။\nသူကတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ များနေလို့လား …. ဒါမှမဟုတ် ဒီရောဂါကို ခံနိုင်ရှိသွားလို့လား ….. မပြောတတ်ပါဘူး ။ အင်္ဂလိပ် ဆရာဝန် နှင့် ပြလိုက်လျှင် သက်သာ သွားပါတယ်… ၃၀၀ထိ ပြန်ကျသွား ပါတယ် ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ , ၁၂ ပိုင်းက ရဟန်းအစ်မ နှင့်အတူ ပဲခူး ကျောက်တန်း မဟာဗောဓိတောရကျောင်း ဆယ်ရက်တရားစခန်းပွဲမှာ တစ်ညအိပ် အချိုပွဲ သွားလှူကြပါတယ် ။\nတောရကျောင်းမှာ ဦးဇင်းကို ပထမဦးဆုံး ရဟန်းခံပေးတဲ့ ရဟန်းအစ်မနဲ့ တွေလို့ ရဟန်းအစ်မနှစ်ယောက် စကားကောင်း နေကြပါတယ် ။ စကားပြောရင်း စပ်မိလို့ ဆီးချိုရောဂါဘက် ရောက်သွားပါတယ် ။\nပဲခူးက ရဟန်းအစ်မက သူဆီမှာ ဆီးချိုရောဂါရှိနေကြောင့် အချိုမှန်သမျှ ဘာမှ မစားရကြောင့် စားချင်သော်လည်း မစားရတာ ရှေးဘဝက သူများစားတာကို မနာလိုခဲ့လို့ ဖြစ်မည်ထင်ကြောင်း ဆီးချိုတစ်ခါ တက်ရင် အနည်းဆုံး ၃၅၀ထိ ရှိကြောင့် အသက်ကို ငွေနဲ့ဝယ်ထားရကြောင့်း စသည်ဖြင့် ပြောပြပါတယ် ။\nကျောက်တန်းက ရဟန်းအစ်မလည်း သူ့ရဲအဖြစ်ပျက် လက်တွေ့တစ်ခုကို ပြောပြပါတယ် ။\nသူပြောပြပုံက သူမောင်လေး ဂျပန်မှာ နေစဉ် ဦးဏှောက်ပိုးဝင်ကြောင့် ခွဲစိတ်ဖို့ဆရာဝန်အား ပြကြည့်ရာ ဆီးချိုရှိနေသဖြင့် ခွဲမရဖြစ်နေကြောင့် ဂျပန်ဆရာဝန်က ခရေရွက်ကို သုံးခွက်တစ်ခွက် ကျိုသောက်ရန် တပတ်ပြည့်လျှင် ပြန်လာရန် မှာလိုက်ပါတယ် ။\nသူ့မောင်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ခရေပင် လိုက်ရှာကာ ဆရာဝန်မှာထားသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်လိုက်ရာ အံ့သြဖွယ်ရာ ဆီးချိုရောဂါ မရှိတော့သဖြင့် ဦးဏှောက်ခွဲစိတ်မှု အောင်မြင်သွားကြောင်း ပြောပြပါသည် ။\nပဲခူးက ရဟန်းအစ်မလည်း ခရေရွက်ကို သုံးခွက်တစ်ခွက် ကျိုသောက်လိုက်ရာ အခုဆိုရင် အတော်သက်သာသွားသည် ။ ဆီးချိုပြန်တိုင်းလိုက်ရင် ၁၅၀ ထိပဲ ကျန်တော့သည် ။\nပိုက်ဆံ အကုန်လည်းသက်သာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလည်းမဖြစ် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်သနည်း ။ ခရေပင်က မြို့တိုင်း ရွာတိုင်း အပိုင်းတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်။ လိုက်ရှာစရာ လိုမယ်မထင်ပါဘူး ။\nဒါပေမယ့် ဆီးချိုရောပျောက်တယ်လို့တော့ လူတိုင်းသိမယ် မထင်ပါဘူး။ ဦးဇင်းတို့ကျောင်းမှာလည်း တန်စီပြီး စိုက်ထားပါတယ် အရိပ်ရအောင်ရယ် ပန်းမွှေးတာကြောင့်ရယ် ဆိုပြီး စိုက်ထားတာပါ ဦးဇင်းလည်း ဆေးဖက်ဝင်တယ်ဆိုတာကို လက်တွေ့မှဘဲ သိတော့တယ်ဗျာ ။\nတန်ဖိုးမရှိပေါများတယ် ဆိုရင် လူတွေက အထင်မကြီးတာ မဆန်းပါဘူး ။ ဈေးကြီးပြီး တန်ဖိုးမရှိတာကို အထင်ကြီးတတ်တာလည်းမဆန်းပါဘူး ။ အထင်မကြီးလို့ မလိုက်နာလည်း မလိုက်နာသူရဲ့ တာဝန်ပါပဲနော် ။\nဆေးသမားတော်ကြီး ဆရာဇီဝက.က သူ့ဆရာရဲ့အမေးကို ပြန်ဖြေသလိုပဲ သစ်ပင်တိုင်းက ဆေးဖက်ဝင်ပါတယ် ။ သိသူဖော်စား မသိသူကျော်သွားပေါ့နော် ….. ။ ။\nကဲမိတ်ဆွေတို့လည်း သိသွားပြီ ပြန်လည်းမျှဝေ လိုက်ကြအုံးနော် ကုသိုလ်ရပါတယ် ။\nဆီးခြိုရောဂါသမားတို့အတှကျ သတငျးကောငျး ခရရှေိလြှငျ ဆီးခြိုမကွောကျရဘူး…\nဦးဇငျး ရဟနျးအဈမတဈယောကျက အသံတိတျ လူသတျရောဂါလို့ နာမညျကွီးတဲ့ ဆီးခြိုရောဂါ ရှိပါတယျ ။ ငှကွေေးလညျး ပွညျ့စုံတော့ အင်ျဂလိပျဆေးတှေ သောကျနရေပါတယျ ။ တဈခါဝယျရငျ သောငျးဂဏနျး သိနျးဂဏနျးထိ ကုနျကပြါတယျ ။\nအသကျကို ငှနေဲ့ဝယျထားရတယျ ဆိုရငျလညျး မမှားပါဘူး ။ ဒီဝဒေနာကို ခံစားနရေတာ ဦးဇငျးကို သိက်ခာမထပျခငျက ဆိုပါတော့ အခုဆို ၆ နှဈမကတော့ပါဘူး ။\nဦးဇငျးလညျး ဒီဝဒေနာခံစားနရေတာ မကွညျ့ရကျ လို့ ငှကွေေးလညျး သကျသာ ဆိုးကြိုးလညျး မဖွဈမယျ့ ဆေးနညျးတှေ ရှာပေးပါတယျ ။\nရုံးပတသေီး ရစေိမျသောကျနညျး ၊ သင်ျဘောသီးအစိမျးကို ရနှေေးဖွငျ့ သောကျနညျးတှကေို လမျးညှနျပေးပါတယျ ။ သင်ျဘောသီးကို ရနှေေးစိမျ သောကျတာ တဈပတျ နှဈပတျလောကျ ကွာပါတယျ ။ မသကျသာပါဘူး ။\nဆီးခြို တဈခါတကျရငျ ၅၀၀ထိ တကျပါတယျ ။ ဒီလောကျ ဆီးခြိုတကျရငျ ခေါငျးမထူ နိုငျတော့ပါဘူး။ သာမနျ လူတဈယောကျ ဆိုရငျ လဖွေတျရုံ တငျမက အသကျပါသှားနိုငျတဲ့ အခွနေပေါပဲ ။\nသူကတော့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ မြားနလေို့လား …. ဒါမှမဟုတျ ဒီရောဂါကို ခံနိုငျရှိသှားလို့လား ….. မပွောတတျပါဘူး ။ အင်ျဂလိပျ ဆရာဝနျ နှငျ့ ပွလိုကျလြှငျ သကျသာ သှားပါတယျ… ၃၀၀ထိ ပွနျကသြှား ပါတယျ ။\nလှနျခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ , ၁၂ ပိုငျးက ရဟနျးအဈမ နှငျ့အတူ ပဲခူး ကြောကျတနျး မဟာဗောဓိတောရကြောငျး ဆယျရကျတရားစခနျးပှဲမှာ တဈညအိပျ အခြိုပှဲ သှားလှူကွပါတယျ ။\nတောရကြောငျးမှာ ဦးဇငျးကို ပထမဦးဆုံး ရဟနျးခံပေးတဲ့ ရဟနျးအဈမနဲ့ တှလေို့ ရဟနျးအဈမနှဈယောကျ စကားကောငျး နကွေပါတယျ ။ စကားပွောရငျး စပျမိလို့ ဆီးခြိုရောဂါဘကျ ရောကျသှားပါတယျ ။\nပဲခူးက ရဟနျးအဈမက သူဆီမှာ ဆီးခြိုရောဂါရှိနကွေောငျ့ အခြိုမှနျသမြှ ဘာမှ မစားရကွောငျ့ စားခငျြသျောလညျး မစားရတာ ရှေးဘဝက သူမြားစားတာကို မနာလိုခဲ့လို့ ဖွဈမညျထငျကွောငျး ဆီးခြိုတဈခါ တကျရငျ အနညျးဆုံး ၃၅၀ထိ ရှိကွောငျ့ အသကျကို ငှနေဲ့ဝယျထားရကွောငျ့း စသညျဖွငျ့ ပွောပွပါတယျ ။\nကြောကျတနျးက ရဟနျးအဈမလညျး သူ့ရဲအဖွဈပကျြ လကျတှတေ့ဈခုကို ပွောပွပါတယျ ။\nသူပွောပွပုံက သူမောငျလေး ဂပြနျမှာ နစေဉျ ဦးဏှောကျပိုးဝငျကွောငျ့ ခှဲစိတျဖို့ဆရာဝနျအား ပွကွညျ့ရာ ဆီးခြိုရှိနသေဖွငျ့ ခှဲမရဖွဈနကွေောငျ့ ဂပြနျဆရာဝနျက ခရရှေကျကို သုံးခှကျတဈခှကျ ကြိုသောကျရနျ တပတျပွညျ့လြှငျ ပွနျလာရနျ မှာလိုကျပါတယျ ။\nသူ့မောငျလညျး ဂပြနျနိုငျငံမှာ ခရပေငျ လိုကျရှာကာ ဆရာဝနျမှာထားသညျ့အတိုငျး ပွုလုပျလိုကျရာ အံ့သွဖှယျရာ ဆီးခြိုရောဂါ မရှိတော့သဖွငျ့ ဦးဏှောကျခှဲစိတျမှု အောငျမွငျသှားကွောငျး ပွောပွပါသညျ ။\nပဲခူးက ရဟနျးအဈမလညျး ခရရှေကျကို သုံးခှကျတဈခှကျ ကြိုသောကျလိုကျရာ အခုဆိုရငျ အတျောသကျသာသှားသညျ ။ ဆီးခြိုပွနျတိုငျးလိုကျရငျ ၁၅၀ ထိပဲ ကနျြတော့သညျ ။\nပိုကျဆံ အကုနျလညျးသကျသာ ဘေးထှကျဆိုးကြိုးလညျးမဖွဈ ဘယျလောကျကောငျးလိုကျသနညျး ။ ခရပေငျက မွို့တိုငျး ရှာတိုငျး အပိုငျးတိုငျးမှာ ရှိပါတယျ။ လိုကျရှာစရာ လိုမယျမထငျပါဘူး ။\nဒါပမေယျ့ ဆီးခြိုရောပြောကျတယျလို့တော့ လူတိုငျးသိမယျ မထငျပါဘူး။ ဦးဇငျးတို့ကြောငျးမှာလညျး တနျစီပွီး စိုကျထားပါတယျ အရိပျရအောငျရယျ ပနျးမှေးတာကွောငျ့ရယျ ဆိုပွီး စိုကျထားတာပါ ဦးဇငျးလညျး ဆေးဖကျဝငျတယျဆိုတာကို လကျတှမှေ့ဘဲ သိတော့တယျဗြာ ။\nတနျဖိုးမရှိပေါမြားတယျ ဆိုရငျ လူတှကေ အထငျမကွီးတာ မဆနျးပါဘူး ။ ဈေးကွီးပွီး တနျဖိုးမရှိတာကို အထငျကွီးတတျတာလညျးမဆနျးပါဘူး ။ အထငျမကွီးလို့ မလိုကျနာလညျး မလိုကျနာသူရဲ့ တာဝနျပါပဲနျော ။\nဆေးသမားတျောကွီး ဆရာဇီဝက.က သူ့ဆရာရဲ့အမေးကို ပွနျဖွသေလိုပဲ သဈပငျတိုငျးက ဆေးဖကျဝငျပါတယျ ။ သိသူဖျောစား မသိသူကြျောသှားပေါ့နျော ….. ။ ။\nကဲမိတျဆှတေို့လညျး သိသှားပွီ ပွနျလညျးမြှဝေ လိုကျကွအုံးနျော ကုသိုလျရပါတယျ ။\nအကောင်းဆုံးသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ချင်လျှင် “မိမိတန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပါ”\n(၃) ရက်သား ယောက်ျားလေး ရင်ချင်းဆက် အမွှာလေးတွေ ခွဲစိတ်ကုသမှုအတွက် တာဝန်ယူပေးလိုက်တဲ့ ခိုင်နှင်းဝေ\nThis Month : 5529\nThis Year : 58229\nTotal Visit : 58229\nHits Today : 2261\nTotal Hits : 333141