Teamwork & Performance | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » Teamwork & Performance\nPosted by ကြောင်ဝတုတ် on Jul 5, 2012 in Creative Writing, Think Different | 35 comments\n“ အစ်ကိုရှာခိုင်းတဲ့စာချုပ်ကို ရှာမတွေ့ဘူးအစ်ကို ”\n“ ဟေ… ဒါထက်နေပြည်တော်က ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာရုံးဖုန်းရော…”\n“ ဟင်… အဲဒီလိုတော့မဟုတ်သေးဘူးလေ… အဲဒါတွေမင်းမသိဘူးလား…”\n“ မင်းက အဲဒါတွေမသိဘူးပြောရအောင် Admin အလုပ်တွေမင်းလုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား…”\n“ ဟုတ်တော့ဟုတ်ပါတယ်အစ်ကို… ကိုချစ်ထွန်းက အဲဒီဖုန်းနံပါတ်တွေနဲ့ စာချုပ်တွေကိုသူသိမ်းထားတာပါ…”\n“ ကိုချစ်ထွန်းသိမ်းထားပေမယ့် မင်းတို့က Department တစ်ခုထဲလေကွာ… သူမရှိရင် မင်းသိရမှာပေါ့…”\n“ သူသိမ်းထားပြီး သူပဲပင်တိုင်လုပ်နေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်လဲသေချာမသိဘူးအစ်ကို… နောက်တစ်ခုက သူကကျွန်တော့်ကို အဲဒီအကြောင်းတွေကို ပေးမသိဘူး…”\n“ အဲဒီအကြောင်းကို မင်းပေးမသိတော့ သူခွင့်ယူရင်အလုပ်လုပ်မရဘူးလား…”\n“ ဟုတ်ကဲ့.. သူ့ဖုန်းဆက်မေးတော့လဲ ဖုန်းပိတ်ထားလို့ဆက်သွယ်လို့မရဘူး…”\n“ ဒါဆိုရင် ဖိုင်တွေကို အကုန်မတွဲဘူးလား… သူ့အကြောင်းအရာနဲ့သူ သေချာဖိုင်တွဲမထားဘူးလား…”\n“ တချို့ဟာတွေတော်တော်များများတော့ ဖိုင်ထဲမှာရှိပါတယ်… ဒါပေမယ့် အရေးကြီးရင် ကိုချစ်ထွန်းက သူ့အံဆွဲထဲမှာ သော့ခတ်ပြီးသိမ်းထားတတ်တော့ ကျွန်တော်လဲသေချာမသိဘူးဖြစ်နေတယ်…”\nဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ (၈)နှစ်လောက်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာပေါ့…\nနောက်ထပ် (၅)နှစ်လောက်ကြာတော့ အလုပ်တစ်ခုကို ကျွန်တော်ပြောင်းလုပ်ခဲ့တယ်… အဲဒီအလုပ်မှာ ခရီးသွားဖို့အကြောင်းဖန်လာတော့ ခရီးသွားမယ့်အကြောင်းနဲ့ ခရီးသွားမယ့်အစီအစဉ်တွေကို အထက်အရာရှိဆီတင်ပြခွင့်တောင်းပြီး လေယာဉ်လက်မှတ်၊ ဟိုတယ်ကြိုစီစဉ်ဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးခဲ့တယ်… ခရီးအစနဲ့ အလယ်မှာတော်တော်အဆင်ပြေလို့ စီစဉ်သူကိုတောင် ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်…\nဒါပေမယ့် ပြသနာက ပြန်ခါနီးမှစတော့တာပါပဲ… အလုပ်က သတ်မှတ်ရက်အတွင်းမပြီးတော့ လေယာဉ်လက်မှတ်ကိုရက်ရွှေ့ဆိုင်းဖို့ဖြစ်လာပါရော… အဲဒီတော့ ရန်ကုန်ရုံးကို တောင်ကြီးကနေဖုန်းဆက်… လေယာဉ်လက်မှတ်ရက်ရွှေ့ဆိုင်းဖို့ရာစီစဉ်ခိုင်းပြန်တော့ စီစဉ်သူ ဆရာလေးက လေယာဉ်လက်မှတ်ရက်ရွှေ့ဆိုင်းရာခက်ခဲကြောင်းနဲ့၊ လေယာဉ်လက်မှတ်ရွှေ့ဆိုင်းပေး ဖို့ရာမဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြောင်းပြန်လာပါတယ်… ကျွန်တော်လဲ အလုပ်ရွှေ့ဆိုင်းဖို့မဖြစ်နိုင်… လေယာဉ်လက်မှတ်ဖိုးအဆုံးခံဖို့စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ…\nနောက်ဆုံးအကြိမ် Air Bagan ရုံးချုပ်ကို ကိုယ်တိုင်ကြိုးစား ကြည့်ဖို့ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖုန်းဆက်ကြည့်ရာမှာတော့… လေယာဉ်ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်ရုံတင်မကဘူး… ဟဲဟိုးလေဆိပ်ရောက် မှ ရွှေ့ဆိုင်းခ မြန်မာငွေ (၂၀၀၀)ပေးပြီး လက်မှတ်ပြန်ထုတ်ရုံပါပဲ… စဉ်းစားလိုက်မိတာက မောင်မင်းကြီးသား ဘာတွေများခက်ခဲနေပါလိမ့်နော်…\nပုံမှန်လေယာဉ်လက်မှတ်စီစဉ်နေသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အခုလိုစီစဉ်ရတာကျွန်တော့ထက်တောင်ပိုလွယ်မယ် လို့တွေးမိပါတယ်… နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်တို့အလုပ်မှာ လေယာဉ်ခရီးသွားသူ တစ်လကို အနည်းဆုံး အခေါက်ရေ(၂၀)ခန့်ရှိတာကြောင့်\nလေယာဉ်လက်မှတ်အရောင်းစင်တာအနေနဲ့လဲ တော်တော်ဖြုန်းပေးတဲ့ ဖောက်သည်ဖြစ်နေပါတယ်… ဦးစားပေးအဆင့်တော့ရှိသင့်တယ်လို့ မြင်သပေါ့ဗျာ… ဒါဆိုရင်သူဘာ့ကြောင့်မလုပ်ပေးတာပါလိမ့်…\nရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ အကျိုးအကြောင်းနဲနဲ စနည်းနာကြည့်ရာမှာ မောင်မင်းကြီးသားက သူ့အလုပ်ကို ဘုရားတစ်ဆူဂူတစ်လုံးအသွင်လုပ်တတ်သူကိုး… ရုံးတစ်ရုံးလုံးမှာ သူတစ်ယောက်ထဲ အဲဒီတာဝန်ယူထားပြန်တော့ပြိုင်ဘက်မရှိပြေးနေတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်ပေါ့…သူမရှိရင် ဘာမှလုပ်မရဘူး… သူဟာမရှိမဖြစ်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်နေတာပါပဲ…\nဒုတိယပြသနာက ၀န်ထမ်းလုပ်သူရဲ့ အရည်အသွေးမပြည့်မီသောပြသနာပါ…\nတတိယပြသနာက ၀န်ထမ်းများရဲ့ အလုပ်မရှုပ်မပြုတ်ဆိုတဲ့ တာဝန်ယူမှုနည်းပါးတဲ့ပြသနာရယ်လို့ သုံးပိုင်းတွေလာတယ်…\nနိုင်ငံတော်မှာ အလုပ်အကိုင်ရှားပါးတော့ ရထားတဲ့နေရာလေးကိုဖက်တွယ်ပြီးနေထိုင်ရရှာပါတယ်… အဲဒီအချိန်မှာ ပိုပြီးပြသနာရှိတာက ၀န်ထမ်းတစ်ဦးဟာအရည်အသွေးမပြည့်မီတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ထိုင်ခုံကို အရေးကြီးတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်အောင် ကြံဆောင်လာပါတော့တယ်… အဲဒီတော့ လုပ်ငန်းတစ်ခု အတွက်သူဟာ မရှိမဖြစ်ပုဂ္ဂိုဟ်တစ်ယောက်အဖြစ် အတင်းဖန်တီးတော့တာပါပဲ…\nအဲဒီအချိန်ကနေစပြီးတော့ သူဟာ Teamwork မှာ အနှောက်အယှက်တစ်ခုဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာတော့တာပါ… လူတစ်ယောက်ဟာ သူ့ရဲ့လုပ်ငန်းခွင်မှာ သူ့ရဲ့ Performance ပြဖို့အတွက် မိမိရဲ့လုပ်ငန်းသဘောသဘာဝကို နားလည်ရမှာဖြစ်ပါတယ်… ကျွန်တော်တခါတုန်းက ပိုစ့်တစ်ခုမှရေးဖူးပါတယ်… အလုပ်မရှိတဲ့ IT တစ်ယောက်ဟာ Performance ကောင်းတဲ့ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပါလို့ပြောဖူးပါတယ်… အဲဒီလိုပဲ အလုပ်မရှိတဲ့ Sales Man တစ်ယောက်ဟာ Performance မကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်လို့ပဲမှတ်ယူရမှာပါ… များသောအားဖြင့် ကျွန်တော်တွေ့မိတာက မိမိစားပွဲပေါ်မှာအလုပ်တွေပုံထပ်နေပြီးတော့ ရုံးချိန်ပြင်ပအချိန်တော်တော်ကျော်တဲ့အထိ အသဲအသန်အလုပ်လုပ်နေကြသူများပါ…\nတစ်ဖက်ကကြည့်ရင် တကယ်အလုပ်ကြိုးစားသူလို့ထင်နေရပေမယ့် တကယ်တန်းမှာတော့ အလုပ်မလုပ်တတ်သူတွေဖြစ်နေကြတာများပါတယ်… တကယ်ကို အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့သူတွေကိုလဲ ကျွန်တော်တွေ့ဖူးတယ်နော်…\nဥပမာ Department တစ်ခုမှ လူ(၃)ယောက်ရှိတယ်ဆိုပါစို့… တစ်ယောက်က Performance ပြချင်ဇောနဲ့ ကျန်နှစ်ယောက်ကို အလုပ်ခွဲဝေပေးမှုမလုပ်ဘဲ ကုန်းရုန်းလုပ်နေတာမျိုးတွေ၊ Information Share မလုပ်တာ တွေခဏခဏတွေ့နေရပါတယ်…\nအဲဒီလိုပဲ အလုပ်မလုပ်ရပဲ လစာပုံမှန်ရနေတယ်ဆိုပြီး ရေလိုက်ငါးလိုက်နေတဲ့ဝန်ထမ်းတွေ၊ အပါးခိုတတ်သူတွေကိုလဲ မကြာခဏတွေ့နေရပါတယ်…\nအဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အဲဒီလူကို Performance ကောင်းသူဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်တပ်ကြမလား…\nTeamwork နဲ့ အလုပ်မလုပ်တတ်သူလို့ပြောရမလား…\nကျွန်တော့အမြင်ဆိုရင်တော့ Teamwork နဲ့အလုပ်မလုပ်တတ်သူလို့ ပက်ပက်စက်စက်ပြောမှာပါ… အဲဒီလူဟာသူဌေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ထားပါတော့…\nရုံးအလုပ်မှာ အလုပ်ကိုကုန်းရုံးလုပ်ပြီး တခြားလူကို နေရာမပေးတာ… Information Share မလုပ်တာဟာ ၀န်ထမ်းတစ်ဦးရဲ့အရည်အသွေးတော်တော်ညံ့ဖျင်းပါတယ်လို့ရဲရဲဝံ့ဝံ့ခေါင်းစဉ်တပ်ပါတယ်…\nလူတစ်ဦးတစ်ယောက် ခွင့်ယူရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နာမကျန်းဖြစ်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားလူတစ်ဦးတစ်ယောက်က အစားထိုးဝင်ရောက်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးရမှာကား လူများစုနဲ့အလုပ်လုပ်သောလူတိုင်းတာဝန်ပါ… အဲဒီလိုပဲ အစားထိုးဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ကြိုးစားရမှာလဲ ၀န်ထမ်းတိုင်းရဲ့တာဝန်ပဲပေါ့… ဒါပေမယ့် သူဌေးတွေအနေကလဲ အကုန်ခိုင်းရတယ်ဆိုပြီး ချေးရောသေးရောခိုင်းလို့တော့မဖြစ်ဘူးလေ…\nတရုတ်ကားထဲက သိုင်းလောကလို သိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်လဲရရော… သိုင်းလောကစိုးမိုးဖို့ကြံတဲ့လူလို မဖြစ်သင့်ပါဘူး…\nတကယ်လို့များ အဲဒီလိုတစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ နေရာတစ်ခုမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် Teamwork ကို ဘယ်လိုများ ဦးဆောင်ကြမလဲဗျာ… Teamwork မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအပေါ် အခြား Team Member တွေက ယုံကြည်လေးစားမှုလိုပါတယ်… ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဟာ တစ်ချိန်ချိန်မှာခေါင်းဆောင်မဆန်ခဲ့ရင် ယုံကြည်ကိုးစားမှုမခံရရင် သူဟာခေါင်းဆောင် ပြန်ဖြစ်ဖို့ အသေအလဲကြိုးစားပြီး ယုံကြည်မှုကိုပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ အချိန်အများကြီးပေးရမှာပါ…\nကျွန်တော်တို့က လူငယ်ဆိုတာထက် လူလတ်ပိုင်းတွေရောက်သွားပါပြီ… ကျွန်တော်တို့နောက်မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်လုပ်ကြမယ့်လူငယ်တွေမှာ အခုလိုသိုင်းကျမ်းပိုင်ရှင်လူငယ်လေးတွေမဖြစ်စေလိုပဲ…\nတကယ်ကို Teamwork မှာ ၀င်ရောက်ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနိုင်မယ့် ခေါင်းဆောင်လေးတွေကို အခုအချိန်မှာတိုင်းပြည်က လိုအပ်နေပါပြီ… တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ကြပဲ… တိုင်းပြည်အတွက် ကိုယ့်အနားမှာရှိတဲ့လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေ အတွက် တကယ်တန်ဖိုးရှိသောလူငယ်လေးများဖြစ်စေချင်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဒီစာကိုရင်နှင့်ရင်းပြီး ရေးပါသည်…\nထိုနည်းတူ လက်ရှိခေါင်းဆောင်များအဖြစ်ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်သောသူများကိုလဲ ဒီစာကိုမြင်ပြီး အမှားလေးတွေကို အချိန်မီပြင်ဆင်ခွင့်ရရင်ဖြင့်…\nကိုကြောင်ဝတုတ်ရေ ……. ကျွန်မတို့အလုပ်မှာလည်း ဒီလိုပဲ လူတစ်ယောက်က သူ့အလုပ်နဲ့သူ တစ်ယောက်ခွင့်ယူရင်နောက်တစ်ယောက်မနိုင်တော့ဘူး …… သူဌေးကလည်းသူဌေးတွက်တွက် အောက်ဝန်ထမ်းကလည်း မျက်နှာလိုအားရဖား …… တော်ပါပီအေ သိတဲ့သူတွေရှိရင် နာကွဲအုံးမယ် …………\n” သိတဲ့သူတွေရှိရင် နာကွဲအုံးမယ် ”\nဘာအခုမှ ၊ သိတဲ့သူတွေရှိရင် နာကွဲအုံးမယ် လည်း ။\nအဘ ရန်ကုန်က ထွက်မယ့် မနက်မှာ ၊\nအဘ ဆီကို အဘ ရဲ့ နောက်ဆုံး သင်္ဘောက ၊\nအရာရှိ တစ်ယောက်က ဖုန်းဆက်တယ် ၊\nကပ္ပတိန်ကြီး Web Site မှာ စာတွေရေးနေတယ်ဆို တဲ့ ။\nဟင်းနော် ၊ ဟင်းနော် ။\nကျွန်တော် အခု ကြုံနေတာ လေး က အဲ့ဒါလေးပေါ့ဗျာ … အမျိုးတွေ ဆိုတော့ ပြောရခက်သားလား ….. ကိုယ်ကလဲ နားမလည် .. သင်ပေး ဆိုတော့ လဲ မသင်ပေး … ခွီးတဲ့မှ ပဲ ကွာ .. ခွီး ပဲ ……………..\nကဲ လိုက်မှတ် လိုက်မှတ် …\nအားလုံး ခွန်နှစ်မျိုးရှိတယ် ….\nအိမ်တိုင်ရာရောက် အခမဲ့ လိုက်လံ တပ်ဆင် မွန်းမံ ပေးပါတယ်ခင်ဗျ ..။\nအရင်ဆုံးဖတ်သွားပါတယ် ဆိုတာလေး ကို\nပြန်လာခဲ့ပါဦးမယ် အခုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှမပေးလိုက်ရတဲ့\nဂလက်ဆီပေါ်ကမို့လို့ … အဟိ\nကျေးဇူး အဇူရီ ….\nဗျို့ ကို ၀တုတ်ရေ…\nညင်းညင်း ..တွေ့ဒလယ်မလား …\nကျုပ်လည်း ပြန်လာပါ့မယ် ..ခုခိခုခိ\nကိုဖက်ကတ်ရေ … အလွန်ကောင်းတဲ့ပို့စ်လေးလည်း ဖြစ်ပြီး .. လတ်တလော ကုမ္ပဏီအများစုမှာဖြစ်ပျက်နေတာနဲ့ ပတ်သတ်လို့ … တိုက်ဆိုင်မှုရှိတဲ့ ပို့စ်လေးမို့လို့ … နှစ်သက်မိပါတယ် ။ လက်မ ပိစိကွေးလေးထောင်သွားပါတယ်နော် ..\nပြန်လည်ချေပချက်ကို …. ပို့စ်တပုဒ်အနေနဲ့ ရေးပါမယ် ။\nကော့မန့်အနေနဲ့ … အရမ်းရှည်သွားလို့ပါ\nဟိုး အင်္ဂလန်မှာနေတဲ့ အရီးခင်လတ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းက\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၅နှစ်လောက်က ကျွန်တော်သင်တန်းတက်ခဲ့ဘူးတဲ့\nManagement သင်တဲ့ ဆရာဖြစ်နေတယ်ဗျာ..။\nကြည့် သူနဲ့ကျမှ တိုက်တိုက် ဆိုင်ဆိုင်။\nသင်္ချာမှာတဲ့ ၁+၁+၁= ၃ ရပါတယ်တဲ့။\n၁+၁+၁= ၅ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်တဲ့။\nဆိုတော့ Teamwork ကြောင့် ရလဒ် ပိုကောင်းလာတယ်ဆိုတာကို ပြောတယ်ပေါ့။\nအဲဒီ Teamwork ကြီးက တည်ဆောက်ယူရပါတယ်တဲ့ ခင်ဗျာ။\nမမှီမကမ်း နည်းနည်းသိတာကို အကြီးကြီးဖြစ်အောင် ၀င်ပွားသွားတာပါ\nတောက်(စ်) (မူ- ဂ)\nအဲဒီ အဖိုးကြီး နဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ဆိုတော့ ကျွန်မ ပါ အဖွားကြီး ဖြစ်ရောပေါ့။\n(ငိုသံပါကြီး ဖြင့် ပြောသည်)\n(မျက်ရည် များ မဆည် နိုင်တော့ အိ အိ အိ)\n(မောင်ဂီ ဆီက ဓာတ် ကူးသွားသည်)\nလက်မတစ်ချောင်းထောင်ပြီး အကြီးကြီးအားပေးသွားပါတယ် ကြောင်ဝတုတ်ရေ အခုလောလောဆယ် အဲလို Teamwork မသိသူတွေကြောင့်လက်တွေ့ ခံစားနေရလို့ပါ…..\nခု ခေတ် ကြီး မှာ Information Share မလုပ်ရင် ကိုယ် လည်း Information Share ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။\nလူအမျိုးမျိုး စိတ်အထွေထွေဆိုတာလည်း ရှိသေးတော့ ခက်တယ်။ Teamwork ဆိုတာကလည်း စိတ်တူကိုယ်တူ တာဝန်ယူစိတ်ရှိတဲ့သူအချင်းချင်း လုပ်မှသာ အောင်မြင်တာဆိုတော့…\nတစ်ခါတစ်လေကျတော့ ကိုယ်က အချိန်ကုန်ခံ အပင်ပန်းခံပြီး ရှာထားတဲ့ information တွေကို ခပ်တည်တည်နဲ့ share ခိုင်းပြီးတော့ အချောင်လိုချင်သူတွေလည်း ရှိသေးတယ်။\nတစ်ချို့လူကြီးတွေကျတော့လည်း information ကို သေသေချာချာ share လုပ်ပေးထားတာတောင် ကွန်ပျူတာထဲအပြင်ကို စာအုပ်ထဲကိုပါ မှတ်ထည့်ပေးတဲ့။ စာအုပ်လှန်တာနဲ့ ကွန်ပျူတာခေါက်တာ ဘယ်ဟာက ပိုမြန်လဲတောင် ပြန်စဉ်းစားရတယ်။\nTeamwork မှာ အဓိကလိုအပ်ချက်ကတော့ responsibility လို့ ထင်ပါတယ်။\nဖတ်ပြီးမှတ်သွားပါတယ် ကိုကြောင်ဝတုတ်ရေ။ ကိုကြောင်ဝတုတ်ပြောသလို teamwork မှာ ၀င်ရောက်ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနိုင်မယ့်သူဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်လို့ပြောရင်း လက်မထောင်သွားပါတယ်။\n““တကယ်ကို Teamwork မှာ ၀င်ရောက်ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနိုင်မယ့် ခေါင်းဆောင်လေးတွေကို အခုအချိန်မှာတိုင်းပြည်က လိုအပ်နေပါပြီ… တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ကြပဲ… တိုင်းပြည်အတွက် ကိုယ့်အနားမှာရှိတဲ့လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေ အတွက် တကယ်တန်ဖိုးရှိသောလူငယ်လေးများဖြစ်စေချင်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဒီစာကိုရင်နှင့်ရင်းပြီး ရေးပါသည်…””\nကျော့်ကိုကျော် ခေါင်းဆောင်လိုလို ဒဘဲ့လိုလို ပဲမိုလို့ ..\nဘယ်နေရာက ၀င်ဖောရမှန်း မသိတာ အမှန်ပါဗျာ..\nခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရင် စနစ်တကျ အင်ဖော်မေးရှင်း ရှဲပြီး ဦးဆောင်နိုင်သူဖြစ်အောင် ကြိုးစားကြည့်ပါဦးမယ်.\nteamwork ဆိုတာမျိုးကလည်း တက်ညီလက်ညီ လုပ်လိုစိတ်ရှိမှ လုပ်နိုင်တာမျိုးလေ ။\nရလဒ်ကောင်းတွေရဖို့အတူတကွမျှပြီး ပေါင်းစပ်လုပ်ကြတယ် ဆိုပေမယ့် ၊ တဖွဲ့လုံးက တက်ညီလက်ညီလုပ်နိုင်ကြပါ့မလားဆိုတာမျိုးတွေးမိပါတယ် ။ အချောင်ခိုစိတ်ရှိတဲ့သူလည်း ပါချင်ပါနေမှာ ။\nနောက်ပြီး ပေါ့ပါးတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို အားလုံးဝိုင်းမျှပြီးလုပ်နေလျှင် အချိန်ကြာပြီး အလုပ်တွင်ကျယ်မယ်မထင်ဘူး ။ လေနဲ့လုပ်တဲ့သူနဲ့ တကယ်လုပ်တဲ့သူ ကပ်သတ်နေမယ့် ပြသနာလည်းရှိသေးတယ် ။ အလုပ်ရဲ့ အပိုင်းတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာလုပ်နိုင်မယ့်အပြင် အပြင် တွဲဖက် တစ်ယောက်လောက်ရှိတာနဲ့တင် အောင်အောင်မြင်မြင်လုပ်နိုင်ပါတယ် ။ လူတိုင်းမှာ တာဝန်ယူမှု ကိုယ်စီနဲ့ မိမိတို့တာဝန်အပိုင်းခြားတိုင်းပြီးမြောက်စေသင့်ပါတယ် ။\nသူလည်း သူ့အပိုင်းက တာဝန်ကျေ ၊ ကိုယ်လည်း ကိုယ့်အပိုင်းကတာဝန်ကျေပြီး အဆင့်ဆင့်ပေါင်းစည်းတဲ့အခါ အောင်မြင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု အချိန်တိုတွင်းမှာ ပြီးမြောက်စေမယ်မဟုတ်လား ။ အဲ့ဒါလည်း teamwork ပါပဲ ။\nအခု Fatty Cat ပြောတဲ့ပြသနာက စုပေါင်းစပ်ပေါင်းမလုပ်ဘူးဆိုတာထက် ၊ သူ့အလုပ်နဲ့ တွဲဖက်လုပ်မယ့်လူ ၊ အကူလက်ထောက်လိုမျိုး မထားခဲ့တာကြောင့်လို့ ထင်ပါတယ် ။\nတခါက teamwork အကြောင်း ကာတွန်းလေး Forward Mail မှာ တွေ့ဖူးတယ်။\nကိုဘလက်ပြောသလို teamwork က 1+1+1=5ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ပေါ်လွင်စေတယ်။\nတစ်ချို့သောသူတွေက အောက်ဆိုက်မန်းနီးလေးတွေ သူများသိသွားမှာစိုးလို့ တစ်မိုးလုံးဖျောက်ဆိတ်လုပ်ထားကြတာလည်း တွေ့ဖူးပါတယ်။\nသူများကိုယ့်လိုတတ်သိသွားမှာစိုးတဲ့ မစ္ဆရိယစိတ်နဲ့ ဖွက်ကြတယ်လို့လည်း မြင်ပါတယ်။\nဒီလိုလူတွေကို ဘယ်လို ပြုပြင်ရမလဲလို့ solution လေးပါဆွဲပေးပါအုံး။\nလက်မ ကို အမြင့် ကြီး ထောင်သွားပါတယ်။\nဒီနေ့ လုပ်ငန်း တွေ မှာ တစ်ယောက်ကောင်း ခေတ်က ကုန် နေပါပြီ။\nအဖွဲ့အစည်း ဆိုတာ လူ့ခန္တာလိုဘဲ။\nအဖွဲ့အစည်း ထဲ က လူတွေ ကတော့ ခန္တာ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပေါ့။\nအားလုံး က သူ့ဟာနဲ့ သူ အရေးကြီးတာဘဲ။\nတစ်ခု ချို့ယွင်း တာ နဲ့ ခန္တာကြီးက ကောင်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။\nသူ မကောင်း ရင် ကိုယ်လဲ ပျက်မှာ။\nဒီတော့ မကောင်းတာ ကို တွေ့လိုက်ရင် အဲဒါ ကို ဖယ် ပြစ် မဲ့အစား သူ့ကို ကောင်း အောင် ကူညီ လိုက်ဖို့ ပိုအရေးကြီးတယ်။\nအဖွဲ့ကို တကယ်တိုးတက်ချင်ရင် တစ်ယောက်ချင်း ကို motivate လုပ်ပြီး အများ နဲ့ ပူးပေါင်း လုပ်နိုင်အောင် ဖန်တီးပေးတတ်မှ ဖြစ်မှာ။\nဒီ ရွာမှာ လဲ ဒီလို ပုံစံ ဘဲပေါ့။ ;-)\nမင်းကြည့်ရတာ Team Work လုပ်ရတာ အထာကျ နေပြီ ထင်ရဲ့။\nဂုဏ်ယူပါတယ် ကြောင်ဝလေးရေ။ :-)\nအရီးလတ်ရေ .. သူကလေ .. Teamwork ကို အားသာမှာပေါ့ …. သူများတွေကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းပြီး တချိန်လုံး အွန်လိုင်းမှာ လေလာလာကန်နေတာ ..အဲ့ဒါကြောင့် သိလား … အတော့်ကို အထာကျနေပြီ ဟိဟိ\nအရမ်းကောင်းတဲ့ post လေးပါ။\n“ဥပမာ Department တစ်ခုမှ လူ(၃)ယောက်ရှိတယ်ဆိုပါစို့… တစ်ယောက်က Performance ပြချင်ဇောနဲ့ ကျန်နှစ်ယောက်ကို အလုပ်ခွဲဝေပေးမှုမလုပ်ဘဲ ကုန်းရုန်းလုပ်နေတာမျိုးတွေ၊ Information Share မလုပ်တာ တွေခဏခဏတွေ့နေရပါတယ်…”\nDepartment တခုထဲမှာဘဲ information share မလုပ်ပေးတော့ တခြားလူတွေက အလုပ်လိုက်လုပ်ရတာ အဆင်မပြေဘူးနော်။\nTeam work ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတယောက်ထဲ Information သိပြီးတခြားလူက ဘာမှမသိတော့ ဒီ Department အတွက် တိုးတက်မှုတိုတာမျိုးကမရှိတော့ဘူးပေါ့။\nTeam နဲ့လုပ်ရတာဖြစ်တဲ့အတွက် အားလုံးကတသားထဲကျနေဖို့လိုပါတယ်။\nဒါမှ Department တခုလုံးရဲ့ Performance ကိုပြနိုင်မှာပါ။\nသင်လဲမပေးချင်ကြဘူး သူတို့မရှိရင် မဖြစ်အောင်နေချင်ကြတယ်\nသများတို့ရုံးမှာတော့ အင်ဖော်မေးရှင်းမရှယ်ရင် ဘော့စ်ကိုပြေးတိုင်လိုက်တာဘဲ နောက်မလုပ်ရဲအောင်။\nအဓိက ကတော့ ဦးဆောင်သူပါးနပ်ဖို့လိုပါသည်\nမိမိဋ္ဌာနတွင် ထိုသို့သော “မရှိမဖြစ်မိုး” တစ်ဦးရှိနေပါက\nတနေ့ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် သူ့အားခယနေရပါလိမ့်မည်…\nမိုးကို ရှင်းပစ်မယ်တဲ့ ….\nစိုးတယ် ..စိုးမိတယ်.. စိုးထိတ်မိတော့တယ်…အိုဘယ့် ..အိသဒ္ဒါမိုး ရယ်…\nမတူတဲ့ ရှုဒေါင့် နဲ့ ဝင်ပြီ။ ;-)\nတစ်ခါတစ်ခါ တော့ လဲ “မရှိ မဖြစ် မိုး” ဆိုတာ လစ်ဟာ နေတဲ့ အားလုံး ကို ကောင်းအောင် ချိတ်ဆက် ပေးနိုင် သူလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။\nဒီတော့ တစ်ခါတစ်ခါ တော့ လဲ အချိန်ကာလ တစ်ခုမှာ “မရှိ မဖြစ် မိုး” ကို မရှိ လို့ကို မဖြစ်တာ။\nဥပမာ – ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်\nအမှန်တော့ မရှိမဖြစ် ဆိုတာ မရှိလေ ကောင်းလေဆိုတာ ကို တော့ သဘောတူပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်လေ ပေါ့။\nအမြဲ ဆိုရင်တော့ စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင် ( သေပြီဆရာ) ဘဲ။ (မြန်မာပြည်မှာ တူလေး ပြောတာ ကြားဘူး တဲ့ စကား)\nကျုပ်နဲ့ တော်တော်လေး ဝေးနေတာမို့ \nကွန်မင့် မင့်ခဲ့ကြောင်းရယ်ပါ ခင်ဗျ\nအရမ်းကို ကောင်းပါတယ်.. ပို့စ်ပိုင်ရှင် ကြောင်ဝတုတ်ရေ…\nမွန်ကစ်တို့အလုပ်မှာလဲ Teamwork နဲ့ အလုပ်လုပ်ကြပါတယ်.. သက်ဆိုင်ရာ Department တွေ စုပေါင်းပြီး Management Group ကိုလည်းဖွဲ့စည်းပြီး အလုပ်လုပ်ကြပါတယ်… အဲဒီ Teamwork ထဲမှာလဲ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်လုပ်ရတဲ့ လူရှိသလို နောက်ပိုင်းကနေ ပံ့ပိုးကူညီ လုပ်ပေးရတဲ့အဖွဲ့တွေလဲ ရှိပါတယ်… အဲဒီခါမှာတော့ ရှေ့ကနေ ဘယ်လောက်ဘဲကောင်းအောင်လုပ်ပြနိုင်ပါစေ နောက်ကပံ့ပိုးကူညီ ရမဲ့သူက လွတ်ဟာနေရင်..link ပြတ်နေရင်လဲ တော်တော်ဒုတ်ခရောက်ပါတယ်… Teamwork မှာဖွဲ့စည်းထားတဲ့ Department တွေအားလုံး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် (သို့) Department တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုက အမြဲကွန်ယက်လို ဆက်သွယ်မှု ရှိနေမှ အောင်မြင်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေ ရကြမှာပါ..\nအခုအလုပ်လုပ်ကြတဲ့ နှစ်ဆယ်စွန်းစွန်းကလေး တော်တော်များများဟာ အလုပ်ကိုအမှန်တကယ်လုပ်ကိုင်ချင်စိတ် နဲပါးပါတယ်\nမတတ်တာကို မတတ်ကြောင်း ၀န်ခံလိုစိတ် နဲပါးပါတယ်\nအမှားကို ကျနော်/ကျမ မှားသွားတာပါ ဆိုတာမျိုး ပြောလေ့ပြောထမရှိသလောက် နဲပါးပါတယ်\nပြည့်စုံတဲ့မိသားစုတွေကြောင့်ပဲလား အော်ရဂျင်နယ် စရိုက်ကြောင့်ပဲလားတော့မသိဘူး\nအလုပ်တစ်ခုမှာနေရာမြဲအောင်နေလိုစိတ် (ကိုဖက်ကတ်ပိုစ့်နဲ့ပြောင်းပြန်) အလုပ်ကိုလေးစားခင်မင်ဖက်တွယ်လိုစိတ် နဲပါးပါတယ်\n(အလုပ်တွေတစ်ခုပီး တစ်ခု ခုန်ကူးနေတတ်ပါတယ်။ ဥမပါ : ဘောပွဲကြည့်ပီးမထနိုင်လို့ အလုပ်မသွားတော့ဘူးဆိုတာမျိုးတွေ၊ ဒီနေ့ရှိုးပွဲရှိလို့ ဈေးဝယ်ထွက်ရင်း ပွဲကြည့်မှာမို့ အလုပ်မသွားတော့ဘူးဆိုတာမျိုးတွေ လုပ်တတ်ကြပါတယ်)\nအဲ့ဒလိုဇလေးတွေ ကလေးတွေမှာ တွေ့ ရလေ့ရှိတာကို\nလွန်တာရှိ ၀ံနာမိဘာခည !!\nမွန်မွန့် အမြင်ကတော့ ဘွဲ့ရပြီးကာစ၊ လုပ်ငန်းခွင် ၀င်ကာစ နှစ်ဆယ်ကျော်တွေက လေ့လာသင်ယူချင်စိတ် များတဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလူငယ်တွေကို လုပ်ငန်းခွင်က လူကြီးတွေက သေသေချာချာလေ့ကျင့်ပေးရင် အားကိုးရတဲ့လူတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။ တာဝန်ယူလိုစိတ်ဆိုတာ တာဝန်ပေးပုံဆိုတဲ့ အပေါ်မှာလည်း မူတည်မယ်ထင်ပါတယ်။ မတတ်လို့မှားတာကို ပြန်မပြင်ပေးဘဲ အသုံးမကျတဲ့ပုံစံပြောနေရင် လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်မှာ နာခံပုံကွဲပြားနိုင်ပါတယ်။\nပြီးတော့ လူငယ်တွေက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေရာတည်းမှာ အတွေ့အကြုံယူချင်ကြပါတယ်။ အလုပ်ခဏခဏပြောင်းပြီး အချိန်ကုန်မခံချင်ကြပါဘူး။ အဆင်မပြေလို့သာ ပြောင်းကြရတာပါ။\nတစ်ခုကတော့ လူငယ်ပီပီ အပျော်မက်ကြပါတယ်။ လုပ်ငန်းခွင်အတွင်းက ခွင့်ယူတဲ့စည်းမျဉ်းတွေ၊ အလုပ်ချိန်စည်းကမ်းတွေက ၀င်ကာစမှာ အခက်အခဲဖြစ်စေပါတယ်။ ဒါတွေကို ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားတာတွေကတော့ လူငယ်တွေရဲ့ အမှားဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nမနက်က ၀င်နေတာဗျာ ၀င်လို့ မရဘူး\nအများနဲ့ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်တွေမှာ mechanism က အရေးကြီးတယ်\nဥပမာ မနက် ၉ နာရီ အလုပ်တက် ညနေ ၄ နာရီ အလုပ်ဆင်းရတဲ့ အလုပ်ခွင် တစ်ခုမှာ\nတစ်ခါတစ်လေကလွဲလို့ အမြဲလောက်နီးနီး အိုဗာတိုင်ဆင်းနေရရင်တော့\nသတ်မှတ်ချိန်ရုံးတက် သတ်မှတ်ချိန် ရုံးဆင်းနိုင်မှ mechanism မှန်နေတယ်လို့ ခေါ်နိုင်မှာ\nတည့်ပြောရရင်တော့ စနစ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကိုင်တွယ်နေတဲ့ တာဝန်ရှိတဲ့သူ အသုံးမကျတာပဲ\nနောက် မရှိမဖြစ် ဆိုတဲ့ လူတွေကိစ္စ\nအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ ခေါင်းဆောင်ရှိမှန်း မသိရရင် အဲဒီခေါင်းဆောင်တော်တာပဲ\nခေါင်းဆောင် မရှိတာနဲ့ အလုပ်ရပ်သွားရင် အလုပ်မဖြစ်ရင် ခေါင်းဆောင် အသုံးမကျတာပဲ\nကိုယ့်အောက်က လူတစ်ယောက် မရှိမဖြစ် ဖြစ်နေတာလဲ ခေါင်းဆောင် အသုံးမကျတာပဲ\nမရှိမဖြစ် ဆိုတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ စဉ်းစားကြည့်ဘို့ပါ\nမနက်ကတဲက ၀င်ပြောချင်တာဗျာ အခု မှ ၀င်လို့ ရလို့ အခုမှ ပြောရတာ ဆောရီးပါ\nteam work ဆိုတော့ တဖွဲ့လုံး ပါဝင်လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ level တူ ground မှာဆိုရင်\nတကိုယ်ကောင်းမဆန်ဘို့၊ ဗိုလ်မကျဘို့၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်မျှဝေဘို့\nဘယ်ကိစ္စကို ဘယ်သူတွေပဲ သိရမယ်၊ ဘယ်ကိစ္စကို ဘယ်သူတွေပဲ လုပ်ရမယ်.. ဆိုတာ\nအဲဒီဌာနတွေမှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ရှိပြီးသားဖြစ်ရပါတယ်။\nအဲဒီလူမရှိရင်ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိဘူး (သို့မဟုတ်) အဲဒီလူမရှိရင်ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး.. လို့ဖြစ်နေခဲ့ရင်\nအဲဒါ အဲဒီဌာနကို ဖွဲ့စည်းထားတာ ညံ့လို့/မှားလို့ ဖြစ်ပါတယ်။


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: မကြွေနွမ်းသည့် … ပန်း\nပန်းဟုဆိုသော်ငြား ပန်းတော့ဖြင့် မဟုတ်ပါချေ။\nထိုပန်းက ဖူးလည်းမဖူး၊ ပွင့်လည်းမပွင့်၊ ရနံ့လည်း မမွှေး။\nသို့သော် … ထိုပန်းသည် … မဖူးပေမဲ့ ထူးပါသည်၊ မပွင့်ပေမဲ့ ၀င့်ထည်သည်၊ မမွှေးပေမဲ့ အေးမြသည်။\nထို့ကြောင့်ပင် အများက ပန်းမဟုတ်သော ထိုပန်းကို “ပန်း” ဟု တညီတညွတ်တည်း လက်ခံထားကြ၏။\nထိုပန်းသည် … မြန်မာဆန်လွန်းသည့်ပန်း၊ မြန်မာမှန်သမျှ မြတ်နိုးကြသည့်ပန်း၊ ဗုဒ္ဓရှေ့မှောက်တွင် တင့်တယ်သည့်ပန်း၊ အောင်မြင်ခြင်းနိမိတ်ကို ထင်ဟပ်စေသည့် ပန်း … ။\n“မကြွေနွမ်းသည့် သပြေပန်း” ပေတည့်။\nဘာရယ် ညာရယ် အသိမကြွယ်သေးသည့်အရွယ် ခပ်ငယ်ငယ်လောက်ကပင် ထိုဝေါဟာရကို စတင် ကြားဖူးခဲ့သည်။\n“၀ါဆို ၀ါခေါင် ရေတွေကြီးလို့ … သပြေသီးမှည့် ကောက်စို့ကွယ်”\nဆိုလို့ကောင်းကောင်းနှင့် အော်ဆိုရင်း သပြေနှင့် ရင်းနှီးခဲ့သည်။ ဒီကဗျာလေးကို မိဘ မောင်နှမတွေ ရွတ်ပြသင်ပေး၍ အလွတ်ဆိုတတ်သွားသောအခါ နှုတ်ဖျားမှာ တေးတပုဒ်လို အမြဲလိုလို သီဆိုနေမိသည်။ အထူးသဖြင့် မိုးဦးကျစ မိုးတွေလေတွေ လာသည့်အခါမျိုးမှာ ဒီကဗျာကို ဆိုရတာ ပို၍ နှုတ်တွေ့သယောင်။ ဒီလိုနှင့် တစစ သပြေကို ကျွမ်းဝင် လာလေ၏။ သို့သော် ထိုသပြေက ပန်းသပြေမဟုတ်သေး၊ အသီးသပြေ။\nအိမ်ခြံဝင်း၏ အရှေ့တောင်ဘက် စည်းရိုးထောင့်မှာ သပြေပင်ကြီး တပင်ရှိသည်။ မိုးတွင်းအခါဆို သပြေသီးတွေ ပြွတ်ခဲနေအောင် သီးပြီး လေတိုက်တိုင်း တဖြုတ်ဖြုတ် ကြွေကျတတ်သည်။ မကြွေရင်လဲ အိမ်သားတွေက တံချူဖြင့် ချူချလေ့ရှိကြသည်။ ထိုသို့ ကြွေကျ ချူချသည့် သပြေသီးတွေကို ကောက်ယူရေဆေးပြီး ဆန်ကာကုံးထဲထည့်ကာ တလုံးပြီးတလုံး မမုန်းတမ်း စားခဲ့ကြသည်။ တခါတလေ ရေခဲသေတ္တာ အခဲခန်းထဲထည့်ပြီး အေးခဲနေသည့် သပြေသီးမှည့်တွေကို နှုတ်ခမ်းတွေ ပြာနှမ်းသည်ထိ တမက်တမော စားခဲ့ကြသည်။ သပြေသီးအရသာက ချဉ်သလို ချိုသလို ဖန်သလို အနံ့ကလေး မွှေးတေးတေးနှင့် စားလို့ဖြင့် အကောင်းသား။\nဤသို့ဖြင့် မိုးရာသီ၏ နေ့ရက်များမှာ သပြေသီးကောက် ကဗျာလေးကို ရွတ်ဆိုရင်း၊ သပြေသီးမှည့်တွေ တပျော်တပါး ကောက်ကြ ခူးကြရင်း တမိုးပြီး တမိုး ပြောင်းလဲကာ အသက်အရွယ်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာသလို မိုးလေသည်းထန်သည့် ညတညမှာတော့ သက်တမ်းရင့်အိုနေသည့် ထိုသပြေပင်ကြီး အမြစ်မှစ လဲပြိုကျခဲ့လေ၏။\nသည့်နောက်ပိုင်း သပြေသီးမှည့် မကောက်ရတော့ … သပြေသီးလဲ မစားရတော့။ သို့ပေမဲ့ “သပြေသီးကောက်” ကဗျာလေးကိုတော့ဖြင့် သတိတရ ရွတ်ဆိုမိနေဆဲ၊ နောက် မျိုးဆက်လေးတွေ ဖြစ်သည့် တူ တူမလေးတွေ, နီးစပ်ရာ ကလေးငယ်တွေကို ထိုကဗျာလေးအား လက်ဆင့်ကမ်း သင်ပေးနေမိဆဲ။\nအမေဈေးကပြန်လာတိုင်း အညွန့်ရဲရဲလေးတွေ ထိုးထိုးထောင်ထောင် ထွက်နေသည့် သပြေငုတ်ကလေးတွေ ၀ယ်ဝယ်လာတတ်သည်။ တခါတလေတော့လဲ နီညိုညို အညွန့်များနှင့် စိမ်းဖန့်ဖန့် အရွက်ဖားဖားများပါသော သပြေခက်များ ၀ယ်လာလေ့ရှိသည်။ ထိုသပြေပန်းတွေကို ညောင်ရေအိုးထဲ ထည့်ထိုးပြီး ဘုရားရှေ့၌ ကပ်လှူပူဇော်ထားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ကြည်ညိုစရာ။\nအဖိုးအခအနေဖြင့် ဈေးမကြီးလှသော သပြေပန်းက တော်တော်နှင့် မနွမ်း၊ တာရှည်ခံသည်။ နှင်းဆီ စပယ်လို မွှေးရနံ့ ထုံပျံ့ခြင်းမရှိသော်လည်း သူ့မှာ ရနံ့တမျိုးရှိသည်။ မမွှေးမအီသော ခပ်သင်းသင်း သပြေရနံ့က ရင်ကိုအေးမြစေသည်။ ဘုရားခန်းထဲဝင်လိုက်လျှင် ဘုရားကိုပူဇော်ထားသည့် ဖယောင်းတိုင်နံ့နှင့် သပြေရနံ့တို့ ရောပြွမ်းထုံသင်း နေတတ်သည်။ အဖိုးများစွာ မထိုက်တန်ပေမဲ့ လူတကာက သပြေကို အမြတ်တနိုးရှိကြပေသည်။ ရှေးက သပြေခက်ဖြင့် ရေပက်ကြသည်၊ အောင်စစ်သည်များအား သပြေပန်းဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်၊ ဘုရားပွဲ အုန်းပွဲ ငှက်ပျောပွဲမှာ သပြေခက်ကို ထိုးလေ့ရှိကြသည်၊ သပြေပန်းကို အောင်ပန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ မြတ်စွာဘုရားကို အောင်သပြေ ကပ်လှူပြီး အောင်ရာ အောင်ကြောင်း အောင်ဆုတွေ တောင်းကြသည်၊ သပြေပန်းကား မြန်မာတွေအဖို့ နေရာတကာ အရေးပါသည့် ပန်းတမျိုးပါပေ။\nငါ့ခေါင်းမှာတဲ့ သပြေညို …\nအစချီသည့် ကဗျာလေးကို ဖတ်ရချိန်မှာတော့ ကဗျာတွေ စာတွေကို စိတ်ဝင်စားတတ်သည့် အရွယ်ရောက်နေပြီ။ အဖိုးထိုက် ပန်းမဟုတ်ပေမင့် သပြေပန်း၏ တန်ဖိုးနှင့် အနှစ်သာရကို စာဆို၏ ထိုကဗျာကြောင့် နားလည်ခံစား တတ်နေပြီ။ ဒီ့ထက်ပိုကာ ထိုကဗျာကို ရွတ်ဆိုတိုင်း ရင်ထဲမှာ အားအင်တမျိုး တိုးပွါးခံစားတတ်နေပြီ။ ဒီ့နောက်မှာတော့ စာဆို၏ ကဗျာတွေ စာတွေကို လက်လှမ်းမီရာ ရှာဖွေ ဖတ်ရှုရင်း စာဆိုကိုလည်း လေးစားကြည်ညို မိနေပြီ။\n“သပြေညို” ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသော ခြံဝင်းထဲက အိမ်လေးကို အဖေနှင့်အတူ အခေါက်ခေါက် ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ စာဆို၏ စာပေ ဗဟုသုတ စကားများ၊ ဆုံးမသြ၀ါဒများကို နာကြားခဲ့ဖူးသည်။ လေးစားကြည်ညိုစွာ ဂါရ၀ပြု ကန်တော့ခဲ့ဖူးသည်။ စာဆိုသည် သပြေညို ကဗျာကို အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်ဟု ဖတ်ခဲ့ဖူး၏။ ထိုစဉ်က မြန်မာပြည် လွတ်လပ်ရေး မရသေး။ အတိအကျဆိုရလျှင် မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးရရန် ၁၀ နှစ်တိတိ လိုသေးသည့် အချိန်၊ ၁၉၃၈ ဇန်န၀ါရီ ၄ ရက်နေ့။ စာဆိုသည် အင်္ဂလန်တွင် နေထိုင်ရင်း ဗြိတိသျှအင်ပါယာအောက်မှ မလွတ်လပ်သေးသည့် မြန်မာပြည်ကြီးကို လွတ်လပ်စေချင်လိမ့်မည်၊ ထိုအခါ အောင်အတိတ် အောင်နိမိတ်လွှမ်းကာ အမြဲလန်းဆန်းသည့် ပန်းမြတ် သပြေညိုကို သတိရမိပေလိမ့်မည်၊ ထိုသပြေညိုဖြင့် စာဆိုသည် မြန်မာတို့၏ ဇာတိသွေး ဇာတိမာန်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ သပြေညို၏ တေးသံသည် ထိုစဉ်က မြန်မာပြည်တ၀ှမ်း ပျံ့နှံ့ခဲ့လေ၏။\nသပြေညိုကို ချစ်ခင်မြတ်နိုး တန်ဖိုးထားတတ်လာသည့် အချိန်ကျမှ သပြေတို့ဝေရာမြေက ခွဲခွါဖို့ ဖန်လာလေတော့သည်။ သပြေညိုတို့၏ အဝေးမှာနေရင်း ယုံကြည်ချက်တွေ ပျောက်တဲ့အခါပျောက် … မျှော်လင့်ခြင်းတွေ ကင်းတဲ့အခါကင်း … ခံယူချက်တွေ ပျက်ယွင်းပြီး ရှုံးနိမ့်ခြင်းတွေကို ခါးသီးစွာ ရင်ဆိုင်ရင်း အလင်းမဲ့ နေ့ရက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်။ သို့ဖြင့် ရင်ထဲမှာ သပြေတေးသံတို့ တဖြည်းဖြည်း ဆိတ်သုဉ်းစ ပြုလာသည်၊ အမြဲလန်းဆန်းမည် ထင်ခဲ့သည့် နှလုံးသားထဲမှ ပန်းသပြေတို့ နွမ်းကြေစ ပြုလာသည်။ ပူနွေးစိုစွတ်သည့် ရာသီတွင် ပေါက်ရောက်တတ်သည့် သပြေပင်က အလွန်အေးစက်ကာ ရာသီဥတု ဆိုးဝါးလှသည့် အင်္ဂလန်မြေတွင် ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလား … ။\nတနေ့မှာတော့ ပန်းအိုးသေးသေးလေးဖြင့် ထည့်ထားသော အပင်လေးတပင် လက်ဆောင်ရလာသည်။ ကြည့်လိုက်တော့ သပြေပင်ကလေး။ လှိုက်ခနဲ ရင်ခုန်ဝမ်းသာသွားပြီး မီးဖိုခန်း ပြတင်းဘောင်တွင် တင်ကာ စိုက်ထားခဲ့သည်။ သေသွားမှာစိုးသဖြင့် ဂရုတစိုက် မြေဆွေးထည့်ရင်း ရေလောင်းရင်းဖြင့် သပြေပင်ကလေးက အညွန့်များ နုသစ်ဝေဖြာလာလေသည်။ ဒီနှစ်နွေမှာတော့ အပူချိန်တက်လို့ပဲလားမသိ သပြေပင်လေးက လျင်မြန်စွာပင် အညွန့်များ တက်လာသည်၊ အကိုင်းများ ဖြာလာသည်။ သပြေညိုသည် အင်္ဂလန်မြေမှာ ရှင်သန်လန်းဆန်းနေလေပြီ။\nရှည်လျားဖြာထွက်နေသော အခက်တချို့ကို ဖြတ်ပြီး ဘုရားကပ်စဉ် သပြေရနံ့ သင်းပျံ့ပျံ့ကို ရှူရှိုက်ရ၏။ လန်းဆန်းခက်ဖြာနေသော သပြေညိုတို့နှင့်အတူ ယုံကြည်ခြင်း မျှော်လင့်ခြင်းတွေက ရင်တွင်း၌ ပြန်ခိုဝင်လာ၏၊ အားအင်တွေ ပြန်လည် တိုးပွါးလာ၏။ တကယ်တော့ ယုံကြည်ချက် မျှော်လင့်ချက် ခံယူချက်ဆိုသည်က ဘယ်နေရာ ဘယ်ဒေသရောက်ရောက် မကြွေမနွမ်း အမြဲလန်းဆန်းနေသည့် သပြေညိုလို နှလုံးသားထဲ၌ ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်ခို နေမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေတော့သတည်း။\n၁၅၊ သြဂုတ်၊ ၂၀၁၀\n၂၀၀၄ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သွားသော သပြေညို၏ စာဆို ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်အား ဤစာစုဖြင့် ရိုသေလေးမြတ်စွာ ဦးညွှတ်ဂါရ၀ ပြုလိုက်ပါသည်။\nPosted by မေဓာဝီ at 12:45 AM\nဆရာကြီးကို အတူတူဦးညွတ်ဂါရ၀ပြုသွားပါသည်။ ဆရာကြီးတစ်ယောက် နတ်ဘုံနတ်နန်း၌ တင့်တယ်စွာစံမြန်းနေနိုင်ပါစေဟုလည်း ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါသည်။\nဆရာကြီး၏ဆန္ဒမှန်ဖြစ်သည့် သပြေညိုတို့၏ အောင်နိမိတ် ထွန်းလင်းပါစေသော်။\n8/15/2010 12:52 AM\nကောင်းလိုက်တဲ့ essay လေးးးးး\nကြိုက်တယ်.... မန္တလေးအိမ်ရှေ့က သပြေပင်ကြီးကို လွမ်းသွားတယ်။ လူယုတ်မာ ထွန်းကြည်(ဗိုလ်ချုပ်ထွန်းကြည်) ;P လက်ထပ်က မန္တလေးက သစ်ပင်ကြီး မှန်သမျှ ခုတ်လှဲ ခိုင်းခဲ့လို့ အဲဒီ သပြေပင်ကြီး အမြစ်ကနေ လှဲလိုက်ရတယ်။ ဟိုနေ့က ကဗျာလေးလဲ ကြိုက်တယ်ဗျ။\nအဝေးမှာနေရင်း ယုံကြည်ချက်တွေ ပျောက်တဲ့အခါပျောက် … မျှော်လင့်ခြင်းတွေ ကင်းတဲ့အခါကင်း … ခံယူချက်တွေ ပျက်ယွင်းပြီး ရှုံးနိမ့်ခြင်းတွေကို ခါးသီးစွာ ရင်ဆိုင်ရင်း အလင်းမဲ့ နေ့ရက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်\nဘယ်မှနေနေပါဗျာ လူ့စိတ်ကမှ မငြိမ်းအေးတာကို ကြီးမေရေ အမိမြေမှာနေလည်း ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပါဘဲ ဒီလိုနဲ့ဘဲ စိတ်ရဲ့အေးငြိမ်းရာ အမှန်တရားတွေကို ရှာဖွေမိတယ်\n8/15/2010 3:27 AM\nညီမမေဓါဝီ ရဲ့ စာလေး ဖတ်ရတာ သပြေအနံလေး တွေ သင်းနေတာဘဲ မရွှေစင် တို့ ငယ်ငယ် ကလည်း အဲလိုသပြေသီးတွေ ကို နှုတ်ခမ်း တွေ လျှာတွေ ပြာနေအောင်စားကြတယ် မိုးရွာထဲမှာ သပြေကောက် ရတာ ပျော်ဘို့သိပ်ကောင်းတယ်\nညီမ အပင်လေး ကမြေကြီးပေါ်ချ မစိုက်ဘူးလား တအားထွားလာတယ်\nသပြေညိုလေး အင်္ဂလန်မှာ ထာဝရ ရှင်သန် လန်းဆန်း နိုင်ပါစေ\n8/15/2010 3:29 AM\nမမေနဲ့အတူတူ ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်ဂါဝရ ပြုလိုက်ပါသည်။\n8/15/2010 3:46 AM\nI am not satisfied about the fruit that offered to Buddha. If you are not slice it then how to eat.\nLooks like it has been offering to Buddha 24hr continuously. Think about that Buddha does not have meal after noon.\nမြတ်စွာဘုရားကို ခုလိုကပ်လှူပူဇော်ရာမှာ ပူဇော်သူရဲ့ သဒ္ဓါတရားက အဓိကပါပဲ။ ကျမ ဦးရီးတော်ရဲ့ အယူအဆကတော့ သစ်သီးဝယ်လာပြီးရင် ကိုယ်မစားခင် မြတ်စွာဘုရားကို သတိတရနဲ့ ဦးဦးဖျားဖျား ဆက်ကပ်လှူဒါန်းထားတာပါ။\nခွဲစိတ်ပြီး ကပ်နိုင်ရင်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။ ကျမတို့ကတော့ ကိုယ်တတ်နိုင်သလိုပဲ ကပ်လှူထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုကပ်ကပ် ဘုရားက တကယ်စားမှာမှ မဟုတ်တာလေ။ ဒါကြောင့် သဒ္ဓါတရားက အဓိကလို့ ပြောတာပါ။\nအခုလိုပုံစံမျိုးနဲ့ သစ်သီးကပ်လှူခြင်းဟာ ကပ်လှူသူရဲ့ ကုသိုလ်စေတနာနဲ့ ဖူးမြော်သူရဲ့ ကြည်ညိုသဒ္ဓါစိတ် တိုးပွါးဖြစ်ပေါ်စေဖို့လို့ ကျမကတော့ နားလည်ထားပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ လူအမျိုးမျိုး ရှိကြတဲ့အတွက် အခုလို ကပ်တာကို မြင်ပြီး သဒ္ဓါကြည်ညိုစိတ်ပွါးသူက ပွါးနိုင်သလို ဒါဟာ မှားတယ်လို့ မြင်လိုကလဲ မြင်နိုင်ပါတယ်။ မိမိရဲ့ ကုသိုလ်စိတ် အကုသိုလ်စိတ်ဟာ မိမိခံယူချက်ပေါ်မှာ မူတည်တာပါပဲ။\nလှပတဲ့ အက်ဆေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ မမေရေ။\n8/16/2010 2:09 AM\nပိုစ့်လေးဖတ်ပြီး ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့အဖွားနဲ့ အဖွားခြံထဲကသပြေပင်ကြီးတွေကိုလွမ်းလိုက်တာ။\nရပ်ကွက်ထဲကလူတွေက (အဖွားရေ သပြေနဲနဲလောက်ဆိုပြီ) လာလာချိူးကြတယ်။ ပြီးရင်တတ်နိုင်သလောက်ပေးကြတယ်။ တချို့လဲများများယူပြီး နဲနဲပေးကြတယ်၊ ရီတာတို့ကငယ်သေးတော့ပွစိပွစိပြောမိတယ်၊ အဖွားကတော့ရသလောက်စုထားပြီ အလှူလုပ်ရင်ထဲ့လှူတာပဲ။ သူဟာသူတော့ဟုတ်လို့၊ အခု အမရေးထားတာလေးဖတ်မိတော့ လွမ်းမိပြန်တယ်။\nအကြွေးစာရင်းကို ကြည့်ပြီး ဘယ်ကစရမှန်း ခဏ စဉ်စားလိုက်ရသေးတယ်၊ နောက်တော့ ရွေးလိုက်တယ်၊ အက်ဆေး...၊ ကဲ, စဆပ်ပါပြီ၊\nတကယ်ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ အက်ဆေးလေးပါပဲ မမေဓာဝီရေ..၊ သပြေညိုကို အင်္ဂလန်မှာ ရေးခဲ့တာ သိရလို့ ကျေးဇူးပါပဲ၊ ပန်းအိုးလေးထဲက သပြေပင်လေး ကလည်း လန်းလန်းဆန်းဆန်းနဲ့ကို နုသစ်၊ တက်ကြွ နေလိုက်တာ..။


သပြေသီးကောက် (မင်းသုဝဏ်) | PoemsCorner\nRose Apple Gathers\nJuly, August— rain and flood—\nLet’s go pick the ripe rose apple.\nHi! Take care! In thorns and mud,\nThat’s where big, black leeches grapple.\nLeeches? Pah ! The hornless things!\nI’ll fight snakes or serpent-kings.\nWho’s afraid? Let’s all go now.\nI’ll just leave my coconut cow.\nဟိုး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၆၀လောက်က တူကလေး တူမကလေးတွေအတွက် ဘိုးဘိုး ဒီကဗျာကလေးတွေ ရေးခဲ့တယ်။\nကွယ်လွန်သူ ဦးဘဥာဏ် ဆိုတဲ့ ပန်းချီကျော်ကြီးက အရုပ်တွေ ရေးပေးတယ်။ ဘိုးဘိုးရဲ့ ဆရာများဖြစ်ကြတဲ့ ကွယ်လွန်သူ “ကေ(ဦးခင်ဇော်)” နဲ့ ကလေးတွေကို အင်မတန် ချစ်တတ်တဲ့ “ပါပါကြီး” (ပါမောက္ခ လုစ်) တို့က ဘိုးဘိုးရဲ့ ကဗျာကလေးတွေကို\nသီချင်းသံ သွင်းပေးတယ်။ အသံလက္ခဏာတွေနဲ့ ရေးပေးတယ်။ အင်္ဂလိပ်လိုလည်း ပြန်ရေးပေးတယ်။\nအခုတော့ ဘိုးဘိုးလဲ အသက် ၉၃နှစ်ရှိပြီ။ (၁၀၊၂၊၁၉၀၉)။ မြေးကလေး မြစ်ကလေးတို့ကို ရှေးတုန်းက တူ တူမကလေးတွေလိုပဲ ဘိုးဘိုးရဲ့ သီချင်း ကဗျာကလေးတွေကို အပြစ်ကင်းစွာနဲ့ သီဆို ပျော်ရွှင်ကြစေချင်တာကြောင့် အခုတစ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီး\nမြေးကလေး မြစ်ကလေးများ မနက်ခင်း ချိုးကူသံကလေးလို သာသာယာယာ သီဆိုပျော်မြူးနိုင်ကြပါစေ။\nအမှတ် ၁၈၊ ထွန်းလင်းရိပ်သာ၊ ကမာရွတ်။\n၁၃၆၃ ခု၊ တန်ခူးလ။\n/*မောင်ခွေးဖို့ ကဗျာများ စာအုပ်မှ*/\nIn: ကဗျာ,မင်းသုဝဏ် Posted By: ဖြိုးဖြိုး Date: Mar 3, 2011\nလူကလေးရဲ့ အမှတ်အသား (မင်းသုဝဏ်)\nLeave comment3Comments & 1,017 views\nကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ … ၊ တကယ်ကျေးဇူးပါ ။ ဒီ site ကိုလာရတာ ဒီကဗျာနဲ့ တင် တော်တော်မြတ်နေပါပြီ ။ ဘာကိုလွမ်းလို့ လွမ်းရမှန်းကို မသိတော့ဘူး ။\nBy: ထူးဝေ at Mar 4, 2011\nBy: ရွှေငါး at Apr 22, 2011\nBy: ဆည်းဆာ(ရဲသူ) at Jul 19, 2011


ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချစ်ပြီး ယုံကြည်မှုမြင့်မားတဲ့ မိန်းကလေးတိုင်းရဲ့ အမူအကျင့် (၅) မျိုး - For her Myanmar\nNews>Women News, Relationships>Letters From the Heart>Motivation\nဒီအချက်တွေ ယောင်းမှာ ရှိနေပြီလား?\nယောင်းတို့ရေ … (၂၁) ရာစုအမျိုးသမီးတွေက ကဏ္ဍအသီးသီးမှာ အောင်မြင်နေကြပြီဆိုတာ သိကြတယ် ဟုတ်? သွက်လက်ထက်မြက်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ခေတ်ကြီးမှာ ကိုယ်လည်းနောက်ကျကျန်မနေရစ်ဖို့ လိုပြီနော်။ ဒါဆို ပတ်ဝန်းကျင်က လေးစားအားကျရတဲ့ စူပါအမျိုးသမီးတွေ ဘယ်လိုပြုမူနေထိုင်ကြလဲဆိုတာ Stella နဲ့တူတူကြည့်လိုက်ကြရအောင် …\n(၁) ကိုယ့်ရဲ့အားသာချက် အားနည်းချက်တွေကို ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်တယ်။\nဟုတ်ပါတယ် … ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက သူ(မ)ရဲ့အားသာချက်တွေကို ကောင်းကောင်းကြီးသိထားတဲ့အတွက် ဒီအားသာချက်တွေကို ပါးပါးနပ်နပ်အသုံးချတတ်ပါတယ်။ အားနည်းချက်တွေရှိလို့ကော စိတ်အားငယ်နေမယ်ထင်လား ? No ပါနော် … ဒီအားနည်းချက်တွေကိုလည်း ဘယ်လိုပြုပြင်ရမလဲဆိုတာ ခေါင်းထဲရှိနေပြီးသားပါ။\nအနားမှာ ဘယ်သူမှမရှိလို့ အရုပ်ကြိုးပြတ်ခွေကျသွားမယ့်လူတွေထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေ လုံးဝမပါပါဘူး။ တစ်ယောက်တည်းလည်းဖြစ်တယ်၊ ရအောင်ရှင်သန်တယ်။ အခက်အခဲတွေကြုံလာရလို့ ဒူးထောက်ကျသွားရင်တောင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်ထလာမယ့် ဖီးနစ်ငှက်လို မိန်းမသားတွေဖြစ်ပါတယ်။\nRelated Article >>> ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိစေဖို့ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း(၅)သွယ်\nပျော်ရွှင်မှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်တာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲလို့ ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်ထားတဲ့အတွက် ဖြစ်သမျှအကြောင်းအကောင်းဆိုပြီး ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းကြတယ်။ သူများကိစ္စလည်း စိတ်မဝင်စားသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း သူများတကာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ရှာတာကိုယ်သုံးပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်သာပိုင်တယ်လို့ ခံယူထားကြသူတွေပေါ့။\n(၄) တစ်ကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းရေးကို ဂရုတစိုက်ရှိတယ်\nအမြဲလိုလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကတော့ တစ်ကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းရေးပါပဲ။ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံးသန့်ပြန့်နေရုံတင်မကဘူး … အများစု မေ့လျော့နေတတ်ကြတဲ့ မိန်းမကိုယ်ကိုလည်း pH Care လိုမျိုး သားဖွားမီးယပ်ဆရာဝန်ကြီးတွေရဲ့ ထောက်ခံချက်ရ အမျိုးသမီးသန့်စင်ဆေးရည်သုံးပြီး သန့်စင်ဆေးကြောပေးသေးတာဆိုတော့ အနံ့ဆိုးတွေကင်းစင်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားနေနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။\n(၅) အစားအသောက်နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းပုံစံကို ထိန်းထားတယ်\nကျန်းမာရေးနဲ့အညီ စားသောက်တာကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိခြင်းရဲ့ သော့ချက်တစ်ခုပဲနော်။ အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ၊ အသီးအနှံတွေနဲ့ အစေ့အဆန်တွေကို အမျိုးသမီးတွေက ကြည့်လိုက်ရင် သာမန်ထက်နုပျိုတက်ကြွလန်းဆန်းနေတာ အမှန်ပါပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် မနက်ပိုင်း လမ်းလျှောက်၊ အပြေးကျင့်တာမျိုး၊ ညနေဘက် gym မှာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာမျိုးလည်း ပုံမှန်လုပ်လေ့ရှိပါတယ်တဲ့။\nဒါကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေတဲ့ အချက်တွေပါ။ ယောင်းတို့ကော … ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှု မြင့်မားတဲ့ ထက်ထက်မြက်မြက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီလား ?\nဒီအခကျြတှေ ယောငျးမှာ ရှိနပွေီလား?\nယောငျးတို့ရေ … (၂၁) ရာစုအမြိုးသမီးတှကေ ကဏ်ဍအသီးသီးမှာ အောငျမွငျနကွေပွီဆိုတာ သိကွတယျ ဟုတျ? သှကျလကျထကျမွကျတဲ့ အမြိုးသမီးတှေ ပွညျ့နှကျနတေဲ့ခတျေကွီးမှာ ကိုယျလညျးနောကျကကြနျြမနရေဈဖို့ လိုပွီနျော။ ဒါဆို ပတျဝနျးကငျြက လေးစားအားကရြတဲ့ စူပါအမြိုးသမီးတှေ ဘယျလိုပွုမူနထေိုငျကွလဲဆိုတာ Stella နဲ့တူတူကွညျ့လိုကျကွရအောငျ …\n(၁) ကိုယျ့ရဲ့အားသာခကျြ အားနညျးခကျြတှကေို ကောငျးကောငျးသဘောပေါကျတယျ။\nဟုတျပါတယျ … ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှုအပွညျ့ရှိနတေဲ့ အမြိုးသမီးတှကေ သူ(မ)ရဲ့အားသာခကျြတှကေို ကောငျးကောငျးကွီးသိထားတဲ့အတှကျ ဒီအားသာခကျြတှကေို ပါးပါးနပျနပျအသုံးခတြတျပါတယျ။ အားနညျးခကျြတှရှေိလို့ကော စိတျအားငယျနမေယျထငျလား ? No ပါနျော … ဒီအားနညျးခကျြတှကေိုလညျး ဘယျလိုပွုပွငျရမလဲဆိုတာ ခေါငျးထဲရှိနပွေီးသားပါ။\nအနားမှာ ဘယျသူမှမရှိလို့ အရုပျကွိုးပွတျခှကေသြှားမယျ့လူတှထေဲမှာ ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျတဲ့ အမြိုးသမီးတှေ လုံးဝမပါပါဘူး။ တဈယောကျတညျးလညျးဖွဈတယျ၊ ရအောငျရှငျသနျတယျ။ အခကျအခဲတှကွေုံလာရလို့ ဒူးထောကျကသြှားရငျတောငျ မကျြစိတဈမှိတျအတှငျး ပွနျထလာမယျ့ ဖီးနဈငှကျလို မိနျးမသားတှဖွေဈပါတယျ။\nRelated Article >>> ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှုရှိစဖေို့ စိတျဓာတျမွှငျ့တငျပေးနိုငျမယျ့ နညျးလမျး(၅)သှယျ\nပြျောရှငျမှုကို ဖနျတီးပေးနိုငျတာ ကိုယျကိုယျတိုငျပဲလို့ ကောငျးကောငျးသဘောပေါကျထားတဲ့အတှကျ ဖွဈသမြှအကွောငျးအကောငျးဆိုပွီး ဘဝကို ပြျောပြျောရှငျရှငျဖွတျသနျးကွတယျ။ သူမြားကိစ်စလညျး စိတျမဝငျစားသလို ကိုယျ့ကိုယျကိုယျလညျး သူမြားတကာနဲ့ နှိုငျးယှဉျနမှော မဟုတျပါဘူး။ ကိုယျရှာတာကိုယျသုံးပွီး ကိုယျ့ဘဝကို ကိုယျသာပိုငျတယျလို့ ခံယူထားကွသူတှပေေါ့။\n(၄) တဈကိုယျရညျသနျ့ရှငျးရေးကို ဂရုတစိုကျရှိတယျ\nအမွဲလိုလို ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှုအပွညျ့ရှိနခွေငျးရဲ့ လြှို့ဝှကျခကျြကတော့ တဈကိုယျရညျသနျ့ရှငျးရေးပါပဲ။ ခေါငျးအစ ခွအေဆုံးသနျ့ပွနျ့နရေုံတငျမကဘူး … အမြားစု မလြေ့ော့နတေတျကွတဲ့ မိနျးမကိုယျကိုလညျး pH Care လိုမြိုး သားဖှားမီးယပျဆရာဝနျကွီးတှရေဲ့ ထောကျခံခကျြရ အမြိုးသမီးသနျ့စငျဆေးရညျသုံးပွီး သနျ့စငျဆေးကွောပေးသေးတာဆိုတော့ အနံ့ဆိုးတှကေငျးစငျပွီး ယုံကွညျမှုအပွညျ့နဲ့ သှားလာလှုပျရှားနနေိုငျတာ မဆနျးပါဘူး။\n(၅) အစားအသောကျနဲ့ လကေ့ငျြ့ခနျးပုံစံကို ထိနျးထားတယျ\nကနျြးမာရေးနဲ့အညီ စားသောကျတာကလညျး ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှုရှိခွငျးရဲ့ သော့ခကျြတဈခုပဲနျော။ အစိမျးရောငျဟငျးသီးဟငျးရှကျတှေ၊ အသီးအနှံတှနေဲ့ အစအေ့ဆနျတှကေို အမြိုးသမီးတှကေ ကွညျ့လိုကျရငျ သာမနျထကျနုပြိုတကျကွှလနျးဆနျးနတော အမှနျပါပဲ။ ခန်ဓာကိုယျအခြိုးအစားကို ထိနျးသိမျးဖို့အတှကျ မနကျပိုငျး လမျးလြှောကျ၊ အပွေးကငျြ့တာမြိုး၊ ညနဘေကျ gym မှာ လကေ့ငျြ့ခနျးလုပျတာမြိုးလညျး ပုံမှနျလုပျလရှေိ့ပါတယျတဲ့။\nဒါကတော့ ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှုအပွညျ့ရှိတဲ့ အမြိုးသမီးတှေ လကျတှကေ့ငျြ့သုံးနတေဲ့ အခကျြတှပေါ။ ယောငျးတို့ကော … ကိုယျ့ကိုယျကိုယျယုံကွညျမှု မွငျ့မားတဲ့ ထကျထကျမွကျမွကျ အမြိုးသမီးတဈယောကျဖွဈပွီလား ?\nTags: #self-confidence, love, women\n"အမေများနေ့" မှာ The Secretariat ကို ထက်ဝက်ဈေးနဲ့ လည်ပတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး\nStylist တစ်ယောက်မှာ မဖြစ်မနေ ရှိရမယ့် အရည်အချင်း (၅)ရပ်


ဧရာဝတီ| November 5, 2012 | Hits:7,968\n9 | | ကချင် လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော် ဒု စစ်ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ် ဂွန်မော် (ဓာတ်ပုံ – နန်းသီရိလွင် / ဧရာဝတီ)\nYour email address will not be published. Required fields are marked *\tName * Email * Website Comment ဘုရင် November 5, 2012 - 2:54 pm\tတိုင်းရင်းသားတွေအတူတူနေနိုင်တဲ့ ဥပဒေတရပ်လိုပါတယ်…ဆိုတာဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ အခုကောနေလို့မရလို့လား…၂၀၀၈ ဥပဒေဆွဲလိုက်တာနှစ်ပေါင်း(၁၅)လောက်ကြာသွား ပါတယ်။ အခုတခါ ဘာဥပဒေထပ်ဆွဲချင်သေးလို့လဲ…။ အခုသွားနေတာဒီမိုကရေစီသွားနေ တာလေ။ နောက်ပြန်မလှည့်ခိုင်းကြပါနဲ့တော့။ ခင်များတို့ဆွေးနွေးပွဲတွေဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ ကချင်ပြည်နယ်ကလူတွေ ငတ်တဲ့လူငတ်၊ ပြတ်တဲ့သူပြတ်၊ ကလေးတွေလဲကျောင်းမတက်နိုင် ကြည့်လုပ်ပါဦး…ဒုစစ်ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ဂွမ်မော်ရယ်။ ဆွေးနွေးပွဲလုပ်တော့လဲ စုံစုံလင်လင်မတက်ကြဘူး။ ဒီလိုလုပ်ကြပါလား …ဆွေးနွေးပွဲမှာ နှစ်ဘက်ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံး ၀ိုင်းထိုင်ဆွေးနွေးကြပြီး အားလုံးကို မိုင်းထောင်ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြ…ဒါဆို အားလုံးငြိမ်းချမ်းသွားပြီ။ ဘာနိုင်ငံရေးဆွေးနွေးပွဲလဲ အချိန်မကြာကြာအောင်လုပ်နေကြတယ်။ ပြည်သူတွေရဲ့ ဘ၀ကို သနားကြပါအုန်းခင်ဗျာ….။\nReply\t3 in 1 November 6, 2012 - 11:26 pm\tဘုရင်..ပြောတာကိုပြန်ကောက်ခြင်းဖြစ်တယ်.. (တိုင်းရင်းသားတွေအတူတူနေနိုင်တဲ့ ဥပဒေတရပ်လိုပါတယ်…ဆိုတာဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ အခုကောနေလို့မရလို့လား)..တဲ့.. အထက်လူကြီးချကျွေးတဲ့ တစ်ပြား တစ်ကျပ်တည်းနဲ့ ကျေနပ်နေသူမဟုတ်တော့ ၂၀၀၈ စာအုပ်ထဲမှာ ငါတော့မနေနိုင်ဘူး… ကျွေးသလောက်စားနေရင်တော့ ကျေနပ်စရာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ခြံ၊ ကိုယ့်ဝင်း နဲ့ ကိုယ်တိုင်စီမံခန့်ခွဲ၊ အုပ်ချုပ်ချင်တယ်.. ခင်ဗျား(ဘုရင်)အဆို..(၁၅)နှစ်ကြာအောင်ရေးဆွဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ စာအုပ်ထဲမှာ အဲဒါတွေမပါပါဘူး.. အုပ်ချုပ်သူနဲ့အုပ်ချုပ်ခံ လူတန်းစား ၂-မျိုးဘဲပါတယ်.. ဘယ်သူ့ရဲ့လောင်းရိပ်အောက်မှာမှ မနေချင်တော့ပါ.. တိုင်းရင်းသားတွေအတူတူနေနိုင်တဲ့ ဥပဒေတရပ်လိုပါတယ်..ဆိုတာ.. နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ပြောတာ ဟုတ်မယ် မထင်ပါဘူး.. ၂၀၀၈ ကို ပိုပြည့်အောင် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ဖို့ပြောတာပါ.. သူငယ်ချင်းအချင်း ချင်းတောင်မှ ခင်ဗျားကို တန်းတူမဆက်ဆံရင် ခင်ဗျားဘယ်လိုခံစားရမလဲ.. တန်းတူအခွင့်အရေးရနေပြီလို့ ယူဆပါသလား.. ရတယ်ဆိုရင် ဘယ်အပိုင်းမှာ တန်းတူရနေပြီလဲ၊ ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းကို သွားနေပြီပြောတယ်နော်.. အဲဒီ ဒီမိုကရေစီဟာ လူမျိုးတစ်တည်းရဲ့အောက်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့စနစ်၊ ကျန်လူမျိုးစုအားလုံးဟာ အဲဒီစနစ်ထဲကိုဝင်ရမှာ၊ ကိုယ်ဘယ်လောက်ဘဲတော်နေတော်နေ အဲသည် ဒီမိုကရေစီစနစ်ရဲ့အထက်က လူမျိုးတစ်မဖြစ်နိုင်ပါ၊ တကယ်ဖြစ်ရမှာက ဒီမိုကရေစီစနစ် တစ်ခုအောက်မှာ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုအားလုံး တန်းတူစွာနဲ့ပါဝင်နိုင်အောင်ရေးဆွဲရမှာပါ….\nReply\thtetnwin November 9, 2012 - 3:45 pm\tစစ်အစိုးရက နိုင်ငံရေးမဆွေးနွေးဘူးအပစ်ရပ်မယ်….ခုတက်လာတဲ့အစိုးရက နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးမယ် အပစ်ရပ်လို့ပြောတယ်။ဒီလိုဘဲနားလည်တယ်လေ။\nReply\tkyawmoe November 10, 2012 - 7:23 pm\tကြားဘူးပါ ဘူးအရူးရယ် ဘီလျံနာ ဘီလ်ကိတ် ဘယ်နှစ်ဘီလျံချမ်းသာလဲ တစ်ဘီလျံ ကို မြန်မာငွေ ဘယ်လောက်ရှိတယ် တွက်ပြပေးပါလား မတွက်တတ်လို့\nReply\tsai tai November 10, 2012 - 9:30 pm\tဟုတ်တယ်\nReply\tSalai Lian December 18, 2012 - 11:42 pm\tThis king might be reincarnated Thi Baw who was known as stupid and drunkard. Constitution drafted in 2008 was just to protect the generals from prosecution, not for the people’s liberty. Who drafted 2008 Constitution? Handpicked by Than Shwe. If you read the articles of 2008 Constitution, you will seeawhole bunch of craps. If this Constitution isagood one, why can’t the government implement PEACE and TRANQUILITY in the Union? Because the Constitution has countless holes in it. I might say that the current Constitution must be replaced with the good one drafted by only genuinely elected Representatives, not by handpicked people. Peace talk after peace talk, Burma is going nowhere. Look at Eastern Europe countries. They were communist countries but when they changed their countries into Democratic Nations, it did not take years. Why are the Burmese junta dragging its feet? Mentality of this idiot who claims himself as “King” is what most of the generals have too. Stumbling block to genuine democracy which we all long for.\nReply\tTin Maung Lwin November 5, 2012 - 5:57 pm\tဘုရင်ဆိုသောသူသိစေရန် လွတ်လပ်ရေးရပြီးကတည်းက အုပ်ချုပ်သူလူတန်းစားတွေသာ ကချင်ပြည်နယ်ထွက် သဘာဝ သယံဇာတ တွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်၊ ကချင်လူမျိုးစု ကောင်းစားဖို့ ဘာတွေများဖန်တီးခဲ့သလဲ။ ၁၉၈၀ နှင့် ၁၉၈၇ ၀န်းကျင်မှာ ဖားကန့်မြေကတူး ဖော်ရရှိခဲ့တဲ့ တန် ၄၀ ရှိ်သည်ကျောက်စိမ်းတုံးကိုအကြောင်းပြုပြီး ဦးနေ၀င်းဟာ နိုင်ငံတကာ သူဌေးဘွဲ့ရခဲ့တာ မင်းမသိဘူးလား။ နောက် စစ်အစိုးရ လက်ထက် တန် ၃၀၀၀ ကျော် ကျောက်စိမ်းကို အကြောင်ပြုပြီး၊ သန်းရွှေမိသားစု ဆွေ ၇ ဆက် မျိုး ၇ ဆက် စားမကုန်၊ ဖြန်းမကုန်ဆိုတာရောမင်းမသိဘူးလား၊ ကချင်ပြည်သူတွေအတွက်ကောင်းတာတွေ ဘာလုပ်ပေးခဲ့သလဲ။ မိုးညှင်းနယ်က ကျွန်းသစ်တောကိုရော ဘယ်သူ လက်ညှိးထိုးပြီး တရုတ်ကို ရောင်းစားခဲ့တာလဲ။ မြန်မာပြည်ရဲ့ အထင်ကရ မန္တျလေးမြို့တော်ကို တရုတ်မြို့ဖြစ်အောင် ဘယ်သူတွေ ဖန်တီးခဲ့တာလဲ။ လူမှုရေး ဦးတည်ချက် ( ၄ )ရပ်ကို ချမှတ်သွားသော မျိုးချစ်သော မြန်မာ့ခေါင်းဆောင်များပင်ဖြစ်ပါတယ်။\nReply\tkyawmoe November 10, 2012 - 7:07 pm\tမင်းတို့ကေအိုင်အေကရောဘာတွေများ ပြည်သူတွေ အတွက်အနစ်နာခံနေလို့လဲ\nReply\tpps12345 November 11, 2012 - 2:26 pm\tကိုကျော်မိုး ခင်ဗျားက စစ်ဗိုလ်ထင်တယ်။ တိုင်းပြည်ကို တစ်စုတစ်စည်းထဲ လွတ်လပ်ရေး ရအောင် ဘယ်သူက ဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာတို့ ဘာတို့ သေချာပြန်လေ့လာပါအုံး။ သခင်အောင်ဆန်း သေနတ်တစ်ချက်မှ မဖောက်ရပဲ ဘယ်လို တိုင်းရင်းသားတွေ ကို စည်းရုံးခဲ့တယ် ဆိုတာကိုလည်း ပြန်လည်လေ့လာပါအုံး။ အင်္ဂလိပ်က ဦးစောလည်း ဗမာပဲ၊ ဆာမြဘူးလည်း ဗမာပဲ၊ အောင်ဆန်းလည်း ဗမာပဲ ဆိုပြီး ဦးစောကို ပဲ နိုင်ငံခေါင်းဆောင် အနေနဲ့လွပ်လပ်ရေး ပေးခဲ့ရင် ခင်ဗျားလက်ခံမှာလာ။ အဓိပါယ်မှ မရှိတာ နိုင်ငံတော် သမ္မတကြီးတောင် အန်တီစုကို အားကိုးနေရတဲ့ အခြေအနေမှာ ….စစ်ဗိုလ်တွေက ထင်ရာစိုင်းနေမယ် ဆိုရင်တော့ တိုင်းပြည်အရေးက မတွေးရဲစရာပါ။ ခင်ဗျား တိုင်ဝမ်ပြည် မြေပုံကိုကြည့်လိုက်ပါ။ တိုင်ဝမ်တွေ ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ပက်သက်လျှင် ဘယ်လို သဘောထားလဲဆိုတာကို သိရအောင်ပါ။ ကုလားတောင် သမ္မတက တိုင်းရင်းသား မဟုတ်ပဲ မှတ်ပုံတင်ပေးနေရတာ ပြည်တွင်းမှာ နဂိုရှိပြီး တိုင်းရင်းသားတွေကို တော့ချမယ် ဆိုတော့ ကောင်းကော။ သခင်အောင်ဆန်းကို စော်ကားတဲ့နေရာမှာ။ ကချင်တွေက သမ္မတ မဖြစ်ချင်ပါ။ သူတို့ဘာမှ မပြောပါ။ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ဆမားဒူးဝါး သမ္မတ တာဝန်လွှဲပြောင်းယူရန် ရထားဖြင့် ရန်ကုန် ဆင်းလာစဉ် တပ်မတော်မှ အာဏာသိမ်းခံရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ကချင် များ ယခု ထက်ထိ ထိုကိစ္စကို မပြောပါ။ မြန်မာပြည်တွင် သမ္မတရာထူး ကို အချောင်လုပ်ချင်သူများ သည် … အဖွဲ့အစည်းမှ အရာရှိများနှင့် အရာရှိဟောင်းများဖြစ်ကြပါသည်။\nReply\twai lin han November 12, 2012 - 9:39 pm\tဒါတော့ထောက်ခံပါတယ်။ပထမreplyတွက်ဆောရီးပါ။\nReply\tpps12345 November 5, 2012 - 5:58 pm\tတိုင်းရင်းသာ ပေါင်းစုံ နေထိုင်နိုင်သော ဥပဒေတစ်ခု ရှိပြီးဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာပြည် အာဏာရှင်စနစ် သို့ ပြန်မသွားရန် သာ အရေးကြီးပါသည်။\nReply\tတိုင်းရင်းသား November 5, 2012 - 7:59 pm\tဗိုလ်ချုပ်ဂွမ်မော်အနေနဲ့ သွေးနားထင်မရောက်သင့်ပါ ။ သမ္မတအထူးကိုယ်စားလှယ် ဝန်ကြီးဦးအောင်မင်း (ဦးအောင်သောင်းမဟုတ်ပါ) လာမည်ကိုသိလျက်နဲ့ လူကြီးလူကောင်းပီသစွာ စားပွဲဝိုင်းထိုင်ဆွေးနွေးသင့်ပါသည် ။ သဘေတူညီချက်ရခြင်း ၊ မရခြင်းသည် ဆွေးနွေးကြမည့်သူများ ထို့ထက်တဆင့်တက်ပြောရလျှင် ခေါင်းဆောင်၏ အရည်အချင်းပေါ်တွင်တည်မှီပါသည် ။ အခြေအနေကိုကြည့်ရသည်မှာ ကချင်ဖက်က အစိုးရကိုယ်စားလှယ်များကို ဦးချိုးနေသည့်ပုံပေါ်နေသည် ။ ယခုထက်ပိုမိုဆိုးရွားခဲ့ဘူးသည့် ကမ္ဘာ့အရှုတ်တော်ပုံများပင် စားပွဲဝိုင်းများပေါ်တွင် အဖြေရှာတွေ့ခဲ့ကြသည် ။ ဗိုလ်ချုပ်ဂွမ်မော် ခေါင်းဆောင်ကောင်းပီသစေချင်သည် ။\nReply\tစိုင်းမူဆယ် November 5, 2012 - 8:03 pm\tကိုတင်မောင်လွင်နှင့်pps12345ရေးပြခဲ့သောတင်ပြခဲ့သော သမိုင်းအထောက်အထားနှင့်အချက်အလက်များကို အားရကျေနပ်မိတယ် တကယ်တော့အရင်စစ်အစိုးရနှင့်ယခုဘောင်းဘီချွတ်အစိုးရတွေဟာသူတို့လက်တစ်ဆုပ်စာ အတွက်သာကြည့်တဲ့အစိုးရတွေပါ တိုင်းရင်းသားအတွက်မပြောနဲ့ဗမာအချင်းချင်းတောင်မပေးချင်တဲ့ဟာတွေ ကုန်ကုန်ပြောရရင်သူတို့အောက်လက်ငယ်သားတွေဖြစ်တဲ့ စစ်သားတွေတောင်တဝမ်းတခါးလှအောင်မဝတ်နိုင်မစားနိုင်ကြဘူး အဲ့တော့ကိုဘုရင်ရေအကို့ကိုကြည့်ရတာသူတို့ဆီက နှစ်ပဲတစ်ပြားကောင်းကြိုးရထားတာနဲ့တူတယ် ကိုဘုရင်ကောင်းကောင်းလေလာပြီးမှဝေဖန်စီစစ်နော် ဘုမသိဘမသိနဲ့ရမ်းထောက်ခံမနေနဲ့ အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းနေအုံးမယ်\nReply\tရွှေဂျိုးဖြူNovember 6, 2012 - 8:10 am\tအမှန်တကယ် ငြိမ်းချမ်းရေး ရလိုပါက ဦးဆောင်သူများ ရိုးသားဖို့ လိုပါသည်။\nReply\tSalai Lian December 18, 2012 - 11:59 pm\tShwe Joe Phyu is right. Honesty is nowhere near to be found. This is the problem. Some generals took off their uniforms and put on their Burmese traditional costumes. Their outfits have been changed but their crookedness and their deceitfulness are still remaining in their hearts. Lie after lie, and cheat after cheat. If they do not have love for their own Burmans, how can they love we the ethnic peoples? Illegal land-seizures happen to their own blood. It proves that this government will not do good to the ethnic peoples.\nReply\tShwe Yoe December 19, 2012 - 8:58 am\tPrince Shwe Joe Phyu,\nReply\tပေါက်စ November 6, 2012 - 12:52 pm\tတိုင်းရင်းသာ ပေါင်းစုံ နေထိုင်နိုင်သော ဥပဒေတစ်ခု ရှိပြီးဖြစ်ပါသည် ဆိုသည်မှာ မသာကိုမိတ်\nReply\tSalai Lian December 19, 2012 - 12:08 am\tYes. Absolutely right. This law is not good enough to build the Union of Burma. It is not good enough for all of us. Not good enough for the Myanmars, and it is not good enough for the ethnics. What we all want is to have is genuine democracy. To end all conflicts, we need the Constitution drafted by the people’s representatives, not handpicked byagroup of people oraman like Than Shwe.\nReply\tpyisoeminn November 7, 2012 - 4:12 pm\tမြန်မာလွတ်လပ်ရေးနှင့်အတူ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ လက်နက်ကိုင်ဆန့်ကျင်မှုများဟာ ယနေ့အချိန်မှာ လုံးဝနိဂုံးချုပ်သင့်နေပါပြီ။ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်ကြာခဲ့ပြီပေါ့ဗျာ။ တကယ်တော့ ၄၇အခြေခံဥပဒေကို အကောင်အထည်ဖော်တဲ့ အစိုးရများကလည်း အားနည်းခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပြီး တက်လာတဲ့ စစ်အာဏာရှင်ကလည်း ပုံစံမပြောင်းဘဲ သက်ဆိုးရှည်ခဲ့တဲ့အတွက် တိုင်းပြည်အတွက် ပိုနစ်နာခဲ့တာပါ။ ခံနေရတာက တိုင်းရင်းသားနယ်မြေတွေတင်မကဘဲ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးမှာပါ။ တကယ်တေ့ာ ၂၀၀၈အခြေခံဥပဒေဟာ လုံးဝကို ခက်ခဲအောင် စစ်အာဏာရှင်သက်ဆိုးရှည်အောင် လုပ်ထားတဲ့ ဥပဒေပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီဥပဒေကြီး ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ စုဝေးဆွေးနွေးခဲ့တော့လည်း အားလုံးရဲ့ အကြံဥာဏ်ကို မယူဘဲ တစ်ဖက်သက် ဖြစ်ချင်တာကို စစ်အစိုးရအလိုကျ လုပ်ခဲ့တာပါ။ ဆွေးနွေးပွဲတစ်လျောက်လုံးပါခဲ့တဲ့ ဦးသိန်းစိန်အသိဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ကြိုတင်ကန့်သတ်ချက်မထားတဲ့ နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးပွဲတွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ကျင်းပရပါတယ်။ အားလုံးရဲ့ အမြင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အခြေခံဥပဒေကို အများလက်ခံနိုင်တဲ့အထိ ပြင်ဆင်ရပါတယ်။ အခြေခံဥပဒေဆိုတာ ပြင်လို့ မရစကောင်းတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာဗျာ။ ပြင်လို့မရအောင်လုပ်ထားတာကသာ ပြဿနာဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံရဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်မှာ နိုင်ငံတပ်မတော်ရဲ့ အသွင်သစ်ကိုလည်း ပြင်ဖို့လိုတယ်ဗျာ။ စစ်မှုထမ်းပုံစနစ်၊ ပါဝင်ရမည့် အသက်တွေကစလို့ပေါ့ဗျာ။ တကယ်တော့ တပ်မတော်ဆိုတာ အာဏာရှင်ကြီးတွေရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်ပဲဖြစ်နေတာ တော်တော်ကြာနေပြီဗျ။ နိုင်ငံသားတိုင်းကို စစ်မှုထမ်းဆောင်ခွင့်ပေးရပါမယ့်။ စစ်မှုထမ်းဘူးမှလည်း ပြည်ပရန်ဖြစ်လာခဲ့ရင် တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လိုကာကွယ်ရမယ်ဆိုတာ သိလာမှာလေ။ ကျုပ် စစ်မှုထမ်းအငြိမ်းစားဗမာတစ်ယောက်ပါ။ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်တွေအနေနဲ့တော့ မသိဘူး။ ကျူပ်ဆိုရင်တော့ လက်ရှိဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ လက်နက်စွန့်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲမြင်ပါတယ်။ တပ်မတော်အနေနဲ့ ၀န်ထမ်းအဖွဲ့အစည်းပုံစံပီပြင်သွားမှသာ ကျန်တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များအနေဖြင့် လုံးဝလက်နက်စွန့်လွှတ်သင့်ပါသည်။\nReply\tမောင်မောင်မင်း November 9, 2012 - 11:20 am\tတကယ်တော့ဗျာ..စစ်ဖြစ်တာဘယ်သူ့အတွက်မှမကောင်းပါဘူး။KIA စစ်သားလည်းအလကားနေရင်းမတိုက်ချင်သလို၊အစိုးရစစ်သားကလည်းဖြစ်နိုင်ရင်စစ်မတိုက်ချင်ကြဘူးလို့ထင်ပါတယ်။ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေရဲ့မောဟပြိုင်ပွဲမှာငယ်သားတွေကသေပေးကြရ၊ဒဏ်ရာရပေးကြရတာပါ။\nReply\tkyaw December 19, 2012 - 11:38 pm\twe stand for kia…keep going by your decision…….


YEYINTNGE(CANADA): Monday, March 16\nသတင်းစာများက ပြောသော ဗိုလ်ကြီးအုန်းကျော်မြင့် အမှု\nကိုထက်မင်းရှင့် ... ဗိုလ်ကြီးအုန်းကျော်မြင့်အမှုနှင့်တကွ အခြားသော သမိုင်းဝင်အချက်အလက်များအား\nကူးယူဖော်ပြခြင်းမှာ မည်သူ မည်ဝါကိုမျှ ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း အလျှင်းမရှိပါ .\nစီးပွားရေးအရ ကူးယူဖော်ပြခြင်းလည်းမဟုတ်သလို မည်သည့်နေရာမှ ကူးယူကြောင်းကိုလည်း ထင်ရှားစွာ\nကျမ အနေနှင့် မြန်မာကျူးပစ်မှာ မန်ဘာများ ဧ။် အဖိုးတန်အချက်အလက်များ စုဆောင်းရှာဖွေ တင်ပြမှူ နှင့် ဗဟုသုတ ဖလှယ်မှူဧ။် ရည်ရွယ် ချက်များတွင်\n''အမှောင်ချခံထားရသော ခေတ်ဆိုးမှာ သမိုင်းဝင်အဖြစ်အပျက်မှန် များကို လူများသိစေရန်နှင့် နောင်လာနောက်သားတို့ အိပ်ရာဝင် ပုံပြင် မျှလောက်ဖြစ်ဖြစ် ပြန်လည် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင် စေလိုခြင်း '' ပါဝင်ပါသည်ဟု ယုံကြည်မိသော ကြောင့်ဖြစ်ပါသည် ..\nစုဆောင်းရှာဖွေ ပေးခဲ့သော မြန်မာကျူးပစ် မန်ဘာများအား အတိုင်းမသိသော ကျေးဇူးတင်ခြင်းများနှင့်\nပြန်လည်ဖော်ပြ ခွင့်တောင်းလိုက်ပါတယ်ရှင် ...\nBY မလေးမေ ... 3/16/20092အကြံပြုခြင်း\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 3/16/20090အကြံပြုခြင်း\nBELIEVE IT ! 3\nParliamentary Friends of Burma (PFOB)(Canada) Statement on Burma's Human Rights Day 21st Anniversary\nParliamentary Friends of Burma (PFOB)\nLarry Bagnell, Chair\nStatement on Burma's Human Rights Day 21st Anniversary\nMedia Contact: (613) 995-9368\nOn March 13th, 1988, peaceful demonstrations by students of the Rangoon Institute of Technology (RIT) were brutally quashed by the military government led by General Ne Win, who had seized power in 1962. Several students, including Ko Phone Maw, were shot dead during these protests, which subsequently led to the 8888 uprising. This day has become known as Burma's Human Rights Day.\n“Today, we are reminded of the Burmese people’s long and arduous struggle, for peace and democracy in their homeland”, said Mr.Bagnell.\n“In Burma”, he continued, “human rights violations are committed daily, and include child soldiering, forced labour, displacement, destruction and theft of food supplies, murder, torture, rape and forced prostitution and political imprisonment”.\nOn this day, the Parliamentary Friends of Burma wish to honour the victims of the military regime, by keeping Burma at the forefront of Canada’s and the United Nations’ human rights agenda, as well as continue to urge other nations and communities to get involved and do all they can to stop the brutality and give the people of Burma the rights and freedoms that most of us take for granted.\nကိုရဲရင့်ငယ်နဲ့ ကိုအာဇာနည် တို့ကို ကျွန်တော် ဗိုလ်ထက်မင်းက လေးစားစွာ အကြောင်းကြား အပ်ပါတယ်။\nတပ်မတော်သား အစစ်အမှန်များ အပိုင်း (၂) ဆောင်းပါးဟာ ကိုဖိုးတရုတ်ရဲ့  စည်းလုံးခြင်းရဲ့  အင်အား ဘာလောဂ်မှာ တင်ထားတဲ့ ကျွန်တော် ဗိုလ်ထက်မင်းရဲ့  ဆောင်းပါး ဖြစ်ပါတယ်။ စာဖတ်ပရိသတ်များ အားလုံးလည်း သိရှိကြပါတယ်။ မီဒီယာ ကျင့်ဝတ်ကို အထူး သိရှိရန် လိုအပ်ပါတယ်။ ဆောင်းပါး ရေးသားသူကို အမှန်အတိုင်း ထုတ်ဖော် ရေးသားရန် အထူး လိုအပ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ မသိလို့ မဖော်ပြမိတာ ဆိုရင်လည်း အထောက်အထား အကြောင်းအရာနဲ့တကွ အောက်မှာ ရှင်းပြထားပြီး ဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ဆောင်းပါးရှင် ဗိုလ်ထက်မင်း ကိုယ်တိုင် အကြောင်းကြားတာမို့ ပြင်ဆင်ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။\nဗိုလ်ချုပ်ကြီး သူရ တင်ဦးရဲ့  အကြောင်းအား ကိုဖိုးတရုတ်ရဲ့  ဘာလောဂ်မှာ တင်ထားပြီး ဗိုလ်ကြီး အုံးကျော်မြင့် အကြောင်း http://www.scribd.com/word/full/3674140?access_key=key-2eyo0cr90q3g7xuejbtd\nလင့်ခ်ချိတ်ထားတာကို လူကြီးမင်းများက တဆင့် ကူးယူ ဖော်ပြရာမှာ ကိုဖိုးတရုတ် ဘာလောဂ်မှ ကူးယူ ဖော်ပြတယ် ဆိုတာကို ဖော်ပြပေးစေလိုပါတယ်။ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများအား ဖတ်စေချင်တဲ့ ဆောင်းပါးများ ဆိုပြီးတော့ ကိုဖိုးတရုတ်ရဲ့  ဘာလောဂ် ညာဘက် Sidebar အောက်ဆုံးမှာလည်း ဒီဆောင်းပါးကို တင်ထားတာ တွေ့ရမှာ ဖြစ်လို့ အဲဒီက ကူးရင်လည်း ကိုဖိုးတရုတ် ဘာလောဂ်က ကူးတယ် ဆိုတာနဲ့ ဆောင်းပါးရှင် ဗိုလ်ထက်မင်း ဆိုတာကို မဖြစ်မနေ ဖော်ပြပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအထက်ပါ လင့်ခ်ရှိ ဆောင်းပါးအား ကိုဖိုးတရုတ်မှ www.scribd.com သို့ Upload တင်ခဲ့ပြီးတဲ့ အချက်အလက် အထောက်အထားကို ကိုဖိုးတရုတ် ဘာလောဂ်မှာ သွားကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဆောင်းပါးရှင် ဗိုလ်ထက်မင်း ရေးသားထားတဲ့ ဗိုလ်ကြီး အုံးကျော်မြင့် အကြောင်း တပ်မတော်သား အစစ်အမှန်များ အပိုင်း (၂) ဆောင်းပါး ဖြစ်တယ် ဆိုတာကိုလည်း ကိုရဲရင့်ငယ်နဲ့ ကိုအာဇာနည်ရဲ့  ဘာလောဂ်မှာ ဖော်ပြပေးစေလိုပါတယ်။ ဆောင်းပါးရှင် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကိုအာဇာနည် ဘာလောဂ်မှာ ရုရှားက အရာရှိ တစ်ယောက် ရေးတဲ့ သဘောမျိုး ဖော်ပြထားတာ တွေ့လို့ အခုလို အီးမေးလ်ပို့ပြီး အကြောင်းကြား ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော် နှစ်သက်ဖတ်ရှုတဲ့ ကိုရဲရင့် ဘာလောဂ်နဲ့ ကိုအာဇာနည် ဘာလောဂ် အနေနဲ့ ကိုဖိုးတရုတ် ဘာလောဂ်က ကူးယူ ဖော်ပြတယ် ဆိုတာနဲ့ ဆောင်းပါးရှင် ဗိုလ်ထက်မင်း ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အမှန်အတိုင်း ပြင်ဆင် ဖြည့်စွက် ပေးစေ လိုပါတယ်။\nမတ်လ ၁၆ ရက် ၂၀၀၉\nဗိုလ်ြ့ကီး အုန်းကျော်မြင့် ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှု post ကိုညီမငယ် မလေးမေကတင်တာဖြစ်ပြီး မြန်မာကျူးပစ်ကနေ ကူးယူဖော်ပြပါတယ် . လို့credit ပါတယ်.....\nအာဇာနည်ဘလော့မှာ Posted by Nayminthuria ဖြစ်ပြီး\n(ရုရှားရောက် ဂျူနီယာများအတွက်...ငါတို့ တပ်မတော်မှာ သူလိုလူမျိုးရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ တပ်လှန့် နှိုးဆော်ခြင်း........\nဗိုလ်ကြီးအုန်းကျော်မြင့်ဟာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်ထက်မြက်ခဲ့ပြီး မဆလခေတ် ဗိုလ်လောင်းသင်တန်း OTS (၂၉)သင်တန်းဆင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဗိုလ်လောင်းဆုရရှိခဲ့သူပါ။ စစ်ရုံးချုပ်မှာ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရဲ့ မိန့် ခွန်းကအစ ဗိုလ်ကြီးအုံးကျော်မြင့်ရေးတယ်ဆိုရင် လူကြီးတွေကစိတ်ချလက်ချရှိတဲ့အထိ ထူးချွန်ထက်မြက်ခဲ့သူတစ်ဦးပါ။ အာဏာရူးဦးနေ၀င်း အုပ်စုရဲ့ ကျောင်းသားလှုပ်ရှာမှုတွေအပေါ်အကြမ်းဖက်ကိုင်တွယ်ပုံကြောင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ခဲ့ရတဲ့သူဟာ ထိုင်းနိုင်ငံသွားတဲ့ ခရီးစဉ်အတွင်းမှာ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ ဖြစ်ထွန်းတိုးတက်နေမှုကို ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရပြီး ဆင်းရဲနုံခြာနေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ မှားယွင်းနေတဲ့ စနစ်အပေါ်သံသယ၀င်လာခဲ့ပါတယ်။ တရားမျှတမှုကို မွေးရာပါမြတ်နိုးခဲ့တဲ့ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ တိုင်းပြည်ချစ်စိတ်ကို အရင်းခံလို အာဏာရူး ဦးနေ၀င်းကို ဖြုတ်ချပြီး အာဏာသိမ်းဖို့ ကြံစည်ခဲ့ပါတယ်။ မအောင်မြင်တဲ့ အာဏာသိမ်းဖို့ ကြံစည်မှုမှာ သူဟာသေဒဏ်ပေးခံခဲ့ရပါတယ်။\nကနေ့ ခေတ်တပ်မတော်ဗိုလ်လောင်းတွေမှာ သူလိုလူမျိုးတွေ မရှိမဟုတ်...သေချာပေါက်ရှိနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ကျွန်တော်တို့ ဗိုလ်လောင်းတွေကို ဗိုလ်ကြီးအုံးကျော်မြင့်လို မဖြစ်ရအောင် ရုရှလွှတ်ကတည်းကိုက စက်ာပူ၊ ထိုင်း လေဆိပ်တွေကလေယာဉ်မပြောင်းရတဲ့ စင်းလုံးငှားလေယာဉ်ငှားပြီး တိုက်ရိုက်ပို့ ဆောင်ပေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ...ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်ဟာ ဟိုးအတိတ်မှာ မှောင်မှောင်မဲမဲနဲ့ ကျန်ခဲ့ပြီဆိုတာ သိရခဲ့ပါပြီ။ အပြင်ထွက်ဖို့ အခွင့်မသာတဲ့ ဗိုလ်လောင်းတွေဟာ အားလပ်ချိန်တွေမှာ အင်တာနက်ကခရီးထွက်ရင်း ကမ္ဘာကြီးအကြောင်း သိသင့်သလောက်သိခဲ့ကြပါပြီ။ တချို့ ကြွက်ချီးတွေကလွဲလို့ ပေါ့။\nဗိုလ်ကြီးအုန်းကျော်မြင့်လို သို့ မဟုတ် အင်ဒိုနီးရှား သမ္မတ ဆူစီလိုဗန်ဗန်း လို လူမျိုးတွေ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း.....)\nကိုရဲရင့်ငယ်မှတဆင့် http://www.scribd.com/word/full/3674140?access_key=key-2eyo0cr90q3g7xuejbtd သို့ ရည်ညွှန်း\nဒီနေ့ဖေါ်ပြထားတဲ့ တံတားနီ ဆိုတဲ့post file လေးကိုကြ့ည်ပါ။ ရေးသူကိုဖေါ်ပြထားသလိုဖေါ်ပြသည့်ဘလော့ကို\nတဆင့်မှတဆင့်ဆိုတော့မိမိ file ကိုမလွှတ်ခင် အပြည့်အစုံထည့်သွင်းဖေါ်ပြကြဖို့ပဲတိုက်တွန်းချင်ပါတယ်ခင်ဗျ။\ncodeကို Embed လုပ်ခွင့်မပေးထားပါဖူး...တင်လို့ရအောင်တတ်သည့်ပညာမနေသာဆိုသလိုမသိမသာလေးကျူး\nဓမ္မတာ (သမရိုးကျ) မဟုတ်သော လိင်ဆက်ဆံမှုများ နှင့် ဆယ်ကျော်သက်များ(ဆေးပညာဆောင်းပါး)\n“ကိုကိုအောင်တိုးရဲ့ အလွဲတကာ့ လွဲလွဲလွဲလွဲ များအကြောင်း”(....သွား... လူဆိုး၊ သူခိုး၊ ငတိုး။....)\n"ကြည်...ပဲပြုတ်နဲ့ နံပြားရရင် စားချင်တယ်"\n""ငါတို့ အားကိုးပါရစေ"" ဆိုလာကြ၊\n""ငါတို့ကယ်မယ့် မင်းလောင်းပေါ်ပြီ"" ပြုံးပျော်ကြ\n""ငါတို့ စွန့်ပါရစေ"" ဆိုပြီး ရှေ့ထွက်လာကြ\nအလောင်းကောင်တွေဆင့်ပြီး ထမ်းတင်ပေးခဲ့တာ မမေ့နဲ့။"" . . . . .\nBy Burma Democratic Concern UK Ko Myo Thein\nမောင်ဘုန်းမော် အမှတ်တရ ဖြန့်ဝေသည်\nParliamentary Friends of Burma (PFOB)(Canada) Stat...


osteoporosis ခေါ် အရိုးပွရောဂါလို့မှတ်ကြပြီး အရိုးများပွပြီးပါးလာကာ အရိုးကြံ့ခိုင်မှုလျော့နည်းပြီး သိပ်သည်းဆကျဆင်းလာတဲ့ရောဂါမျိုးပါ။ အရိုးပွရောဂါခံစားနေရသူတွေမှာ အရိုးကျိုးနိုင်ချေပိုများပြီး ကျိုးတဲ့နေရာပေါ်မူတည်ကာ နာကျင်မှုနဲ့ နိစ္စဓူ၀လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nအရိုးပွရောဂါဟာ အသံတိတ်ရောဂါတစ်မျိုးလို့ ခေါ်လို့ရလောက်အောင်ကို အတော်များများက သတိမထားမိတဲ့ရောဂါမျိုးဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ထိခိုက်မိရုံနဲ့အရိုးကျိုးမှာသာ သတိထားမိကြတဲ့ရောဂါမျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nဘယ်လိုလူတွေမှာ osteoporosis ပိုဖြစ်တတ်သလဲ?\nအသက်အရွယ်ကြီးမြင့်လာတဲ့သူတွေမှာ အရိုးပွရောဂါပိုဖြစ်တတ်ပြီး အသက်၅၀ကျော်အရွယ် အမျိုးသားများမှာ ၅ယောက်မှာ ၁ယောက်က အရိုးပွရောဂါခံစားရတတ်ပြီး အမျိုးသမီးများမှာတော့ ၃ယောက်မှာ ၁ယောက်က အရိုးပွရောဂါခံစားရတတ်ပါတယ်။\nosteoporosis ကြောင့် ဘယ်အရိုးတွေကျိုးတာ များလဲ?\nအရိုးပွပြီးအကျိုးများတဲ့အရိုးတွေကတော့ မတော်တဆချော်လဲရင်း ကျိုးတတ်တဲ့အရိုးတွေဖြစ်တဲ့ တင်ပါးဆုံအရိုး၊ လက်ကောက်ဝတ်အရိုးနဲ့ ကျောရိုးတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျောရိုးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းအလေးချိန်ရဲ့ဝန်ကို ထမ်းထားရတဲ့ပင်မအရိုးဖြစ်တာကြောင့် ပိုကျိုးလွယ်ပြီး ခါးနာတာကို သာမာန်သာ သဘောထားရာကနေ ခါးရိုးကျိုးတဲ့အထိပြင်းထန်နိုင်တဲ့ရောဂါမျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nလူ့အရိုးများဟာ မွေးထဲကဖွံ့ဖြိုးကြီးထွားလာမှုက အသက် ၂၀လောက်မှာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေကိုရောက်ရှိပြီး အဲ့ဒီ့အချိန်မှာ အသိပ်သည်းဆုံး၊ အခိုင်မာဆုံးနဲ့ အရိုးကျိုးဖို့မဖြစ်နိုင်ဆုံးအချိန်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nဘ၀တစ်လျှောက်လုံးမှာအရိုး tissue အသစ်တွေက အဟောင်းများကိုတောက်လျှောက်အစားထိုးပေးနေတာဖြစ်ပေမယ့် အရိုးပွရောဂါခံစားနေရတဲ့သူများမှာတော့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အရိုး tissue အဟောင်းများနေရာမှာ အရိုး tissue အသစ်အစားမထိုးနိုင်တာကနေ အရိုးများပွလာ၊ ပါးလာတာတွေဖြစ်လာပြီး အရိုးကျိုးဖို့ ပိုမိုလွယ်ကူလာတာဖြစ်ပါတယ်။\nosteoporosis ကို ဘယ်လိုကာကွယ်ကြမလဲ?\nအရိုးပွရောဂါကိုကာကွယ်ရာမှာ ရောဂါကိုစောစောစီးကြိုတင်သိရှိဖို့ကအရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ကြိုတင်သိရှိမှသာ ထိရောက်တဲ့ကာကွယ်ကုသမှုတွေ၊ မတော်တဆမချော်လဲမိအောင်ဂရုစိုက်တာတွေပြုလုပ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nအထူးသဖြင့်အမျိုးသမီးတွေမှာ အရိုးကျန်းမာရေးကို မ ဟော်မုန်းက တာဝန်ယူထားတာဖြစ်လို့ သွေးဆုံးသွားတဲ့အခါမျိုးမှာ ဟော်မုန်းအစားထိုးတာကစလို့ အရိုးအထောက်အကူပြုအားဆေးများသုံးစွဲတာများစတာတွေကို ပြုလုပ်ဖို့ သက်ဆိုင်ရာဆရာဝန်များနဲ့တိုင်ပင်ပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်သင့်ပါတယ်နော်\nဒေါင်းရန် (For Android)\nMPT နဲ့ဆို 1877 ကို ဆက်သွယ်နိုင်ပြီးတော့\nTelenor နဲ့ဆို 8877 ကို ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်\n#HOPE#HealthCare#Osteoporosis See less\nMay 24, 2022 Health, Health Tips, Healthy Lifestyle\nအသည်းရောင်အသားဝါ B ပိုး ကာကွယ်ကြမယ်…\nလူကြီးလူငယ်မရွေး ဖြစ်တတ်တဲ့ လိပ်ခေါင်းရောဂါ


Blogspot with PHP ? - MYSTERY ZILLION\nBlogspot with PHP ?\nDecember 2009 edited April 2011 in Blogspot\ncan i make blogspot with php and without using template..can i use it??? how can???give me some idea for me please\ni guess, no way bro.\nblogspot မှာတော့ PHP နဲ့ ရေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးခင်ဗျာ။
တခြား ဟို့စတင်းရော ဒိုမိန်းပါ သုံးခွင့်ရတဲ့ ဆားဗစ်တစ်ခုခုသုံးပါ။
ဥပမာ www.000webhost.com
\nကျွန်တော်လောလောဆည်သုံးနေတာကတော့ http://www.freehostingcloud.com >> FHC ပေါ့။ Blog ရေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Wordpress ကအကောင်းဆုံးလို့ကျွန်တော်ကတော့ယူဆပါတယ်။ Blogspot က Widget တွေကို 1click installation နဲ့ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ဟာတွေကို Install လုပ်နိုင်ပေမယ့် Wordpress မှာလဲ ဘယ်ဟာက ဘယ်ပုံဆိုတာတော့ မပြထားပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သုံးကြည့်ပါ။ Blogspot ထက်ကြိုက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။


ဘယ်ဟာက သင့်တော်သလဲ ဘယ်လို/ဘယ်သူ က ဆုံးဖြတ်ပေးမှာလဲ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဘယ်ဟာက သင့်တော်သလဲ ဘယ်လို/ဘယ်သူ က ဆုံးဖြတ်ပေးမှာလဲ\nဘယ်ဟာက သင့်တော်သလဲ ဘယ်လို/ဘယ်သူ က ဆုံးဖြတ်ပေးမှာလဲ\nPosted by ကျော်လွင်ဖြိုး on Sep 15, 2014 in Creative Writing, Drama, Essays.., Think Different | 11 comments\nဆန်းဒေး တုန်းက အိမ်မှာ အားနေတာနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ ကြည့်လိုက် ယူကျု တွေ ကြည့်လိုက်နဲ့ နားဖြစ်တယ်ဗျ။\nအဲ့ဒီမှာ ကြည့်မိတာက 9GAG.TV က ဗီဒီယိုအပိုင်းလေး တစ်ခု။\nဘာအကြောင်းလဲ ဆိုတော့ Fifty Shades of Grey ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို ရုပ်ရှင်ပြန်ရိုက်ထားတာကို ဖိုးဖိုး ဖွားဖွားတို့ အဖွဲ့ တစ်ခုကနေပြီးတော့ trailer လေးကြည့်ပြီး သူတို့ မြင်တဲ့ အမြင်တွေကို ပြောပြကြ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။\nFifty Shades of Grey ဆိုတာကလဲ အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ လိင်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော်တော်ကြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရေးထားတဲ့ စာအုပ် ဖြစ်နေလို့ အတော် ပွဲဆူ ထားတဲ့ စာအုပ်ပါ (မြန်တျန့် က ရိုမန်းဘော့ထ် လိုပေါ့)။\nပထမတော့ ဒီတိုင်းပဲ အဖိုးကြီး အဖွားကြီးတွေ ဘယ်လိုတွေ ပြောကြမလဲ ဆိုပြီး ကြည့်နေရာကနေ အဲ့ဒီထဲက အဖွား တစ်ယောက် ပြောလိုက်တဲ့ စကား ကို နားထောင် ပြီး လူက တော်တော်လေး တွေ သွားတယ်ဗျ။\nသူ ဘာပြောလိုက်တာလဲ ဆိုတော့\nI’m happy I’m living inacountry where I’m not censored\nand the price you pay for the lack of censorship is that there is going to be times that it goes over\nand you’re gonna go “WHOAA, this is too much. somebody should do something about this.”\nDo you really want someone to do something about ‘THAT’?\nBecause that means they’re gonna be doing something about ‘THIS’ too.\nငါ ဆင်ဆာ မရှိတဲ့ နိုင်ငံ တစ်ခုမှာ နေရတဲ့ အတွက် ပျော်ပါတယ်။\nဒီလို ဆင်ဆာဖြတ်တာ တွေ မရှိတဲ့ အတွက်ကြောင့် ပေးရတဲ့ တန်ဖိုးတွေက တစ်ခါတစ်လေမှာ အရမ်း ဆိုးဆိုးရွားရွားတွေ ထွက်လာတတ်ပြီးတော့\nမင်း အနေနဲ့ “ဟာ ဒါကတော့ အရမ်း လွန်သွားပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက် က ထိန်းကြဦးမှပေါ့” လို့ ရေရွတ်ရလိမ့်မယ်။\nဒါပေမယ့် မင်း ဒီလို တွေးကြည့်ပါလား..\nမင်း ‘ဒီတစ်ခု’ ကို တစ်ယောက်ယောက် က ဝင်’ထိန်း’ စေချင်ရဲ့လား\nဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ‘ဟိုတစ်ခု’ ကိုလဲ တစ်ယောက်ယောက် က ဝင်’ထိန်း’ တော့မှာပဲလေ။\nသူ့ မူရင်း လင့်ခ် က ဒီမှာပါ။\nအဲ့ဒီ စကား ကို ကြားလိုက်ရပြီး ဘာတွေ တွေးမိသွားသလဲ ဆိုတော့\nအခု ကျနော်တို့မှာ ဥပဒေတွေ ရှိတယ် စည်းကမ်းတွေ ရှိတယ် ကျင့်ဝတ်တွေ ရှိတယ်။\nဒါပေမယ့် ဒီစည်းကမ်းတွေ ကျင့်ဝတ် တွေက ကျနော်တို့ အတွက် သင့်တော်တာ ကောင်းတာ လို့ ဘယ်သူက သတ်မှတ်ခဲ့တာလဲ။\nအဲဒီ စည်းကမ်း သတ်မှတ် တဲ့ လူတစ်ယောက် ဒါမှ မဟုတ် လူတစ်စု က “ကဲကွာ ဒါကတော့ လူတွေ အတွက် သင့်တော်မှာပဲ (ဒါမှ မဟုတ် ငါတို့ အတွက် သင့်တော် မှာပဲ) ” ဆိုပြီး ချမှတ်ပေးလိုက်တာကိုပဲ ဒီတိုင်း လိုက်နာနေကြရတာလား။\nဒီလို စည်းကမ်း သတ်မှတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတဲ့ လူတွေမှာရော ဘယ်လို အရည်အချင်းတွေ ပြည့်ဝရမလဲ။\nသူ့စိတ်ထဲ နှလုံးသားထဲမှာ ဒါကို မှန်တယ် သင့်တော်တယ်လို့ ယူဆပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ လွဲနေတယ် ဆိုတာမျိုး မရှိနိုင်ဘူးလား။\nရှုထောင့် တစ်ခုကနေ ကြည့်ရုံနဲ့ ဒါကို မှန်တယ်လို့ မှ ယူဆလို့ မရတာပဲ။\nဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း ရဲ့ တစ်သက်တာ မှတ်တမ်းထဲမှာ ရေးထားတာ ဖတ်ဖူးတယ်။\nဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု က ဘာသာရေး ကိုင်းရှိုင်းတယ် ဆိုပြီးတော့ အရက်သေစာ ပပျောက်ရေးတို့ နွားမသတ်ရေးတို့ အဲ့လို နိုင်ငံ အတွက် အကျိုး မရှိတာတွေ လုပ်တယ်ပေါ့။\nဒါကို ဗုဒ္ဒဘာသာ ငါးပါးသီလ နဲ့ ကြည့်ရင်တော့ မှန်သလိုလို ရှိပေမယ့် နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် က လူ အများကြီး အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရတဲ့ နေရာမှာ ဒီလို မလုပ်သင့်ဘူး။\nလူတစ်ယောက် ဒါမှ မဟုတ် လူတစ်စု ရဲ့ လက်ထဲကို လုပ်ပိုင်ခွင့် ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ အဲဒီ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို သာယာသွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် ကျန်တဲ့ လူတွေ ဒုက္ခရောက်တော့တာပဲကိုး\nအဲဒီတော့ နိဂုံးချုပ်ရရင် (ချုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ် ဘာဆက်ရေးရမယ် မှန်းကို မသိတော့ဘူး ရေးရင်း ရေးရင်း တိုင်ပတ် နေပြီ)\nစည်းကမ်းတွေ ချပေး သတ်မှတ်ပေးဖို့ သင့်တော် တဲ့ အဖွဲ့အစည်း အရည်အချင်း က ဘယ်လိုတွေ ရှိရမလဲ။\nအဲ့ဒီ စည်းကမ်းတွေကိုရော တကယ် သင့်တော်၏ မသင့်တော်၏ ဘယ်လို ပြန်ကြည့်ရမလဲ။ (ဒီမိုကရေစီ စနစ် ဆိုရင်တောင် လူများစု က အဲ့လို တလွဲကြီး ကို လိုချင်နေတာ ဆိုရင် မဲများတဲ့ ဘက်က နိုင်သွားဦးမယ် ထင်တယ်။ အတိအကျကို မသိ။)\nနောက်ဆုံးတော့ ဘာစည်းကမ်း မှာ မထားဘဲ လူတိုင်း လူတိုင်း က ကိုယ့် အသိစိတ်လေးနဲ့ကိုယ် ကိုယ့်ကြောင့် သူတစ်ပါး နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကို မထိခိုက်စေရဘူး ဆိုပြီး နေနိုင်ကြရင်တော့ အတိုင်းထက် အလွန်ပါပဲလို့….\nအဲ့ဒီစာအုပ်ကြီး ဟီးး သူငယ်ချင်းက၀ယ်ထားတာ။\nဒီမှာ ဂျက်စပရိုး ခွင်ဖန်ပေးတာတောင်.အရီးမှာ ညီမလေးတို့ တူမလေးတို့မရှိဘူးဆိုတော့. ဂျက် ဘာဆိုလိုချင်တာလည်းသေသေချာချာသိရအောင် စာအုပ်ပြန်ငှါးဖတ်ရကောင်းမလား။\nအရီး ပြောတာက သူ့မှာ မောင်ကလေး ရှိသတဲ့\nအနော်နဲ့ အညိုးတော် မတဲ့….\nအဲ့လို ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလားဟင်…..\nအဲဒီစာအုပ်တော့ မဖတ်ဖူးဘူး (ဘိုလို ဘုတ်အုပ်တွေကို ဖတ်ကို မဖတ်ဖူးတာပါ။ ရုပ်ရှင်ထွက်မှ ကြည့်တော့မယ်… :P)\nရုပ်ရှင် ပဲ စောင့်ကြည့်ပါတော့မယ်လေ….\n.အိမ်တစ်အိမ်မှာ / တစ်အိုးထဲစားရတဲ့ အစုအဖွဲ့တစ်ခုမှာ ဆိုပါစို့ ….\n.စားကြည့်သူတွေ လက်ငင်းစားနေသူတွေ ဆုံးဖြတ်တာအမှန်ဆုံးထင်တာပဲ….။\n.ရွေးချယ်တဲ့ရလာဒ် ပြောင်းနိုင်တယ် ၊ ကွာခြားနိုင်တယ်..\n.အဖွဲ့ထဲမှာ ကုလားများရင် မဆလာနဲ့ချက်တာကြိုက်မယ် …\n.အဖွဲ့ထဲမှာ မိန်းမများရင် အချဉ် အစပ် များတာကြိုက်မယ် …\n.အိုး…… ခွဲ……… ချက်……\nဂျက်…နင်ကိုငါမသိဘူးနော် အပြင်မှာလည်းမမြင်ဘူးဖူး။ ငါတို့ကို အိမ်ရှင်တွေက အိုးခွဲချက် တဲ့။\nအိမ်မှာ အိုင်းရစ် ဟင်းအဆန်းတွေချက်ရင် စားမကောင်းမှန်းသိပေမဲ့ မေမေတို့က အားပေးတယ်။ အခုလည်းမုန့်တွေ လုပ်ကြည့်တယ် မကောင်းဘူး ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းက ၀မ်းသာအားရအားပေတယ်။\nနင်နဲ့ငါအကြိုက်မတူဘူး အတူတူမစားဘူးမပြောခဲ့ဘူး။.သူချက်တဲ့ဟင်းအဆန်းတွေလည်း မကောင်းဘူးပြောပြီးတီးတာပဲ။ ပန်းကန်လည်းသူဆေးလိုက်ကိုယ်ဆေးလိုက်ပဲ။\nကိုယ် နေ တဲ့ နေရာ တစ်ခုမှာ….\nချမှတ်ထားးတဲ့ စည်းးကမ်းး က….\nကိုယ် စိတ် အနှောက် အယှက် ဖြစ်လောက်အောင်\nမဟုတ်မချင်းးး ဖောက်ဖို့ မရှိ\n– ဥပဒေ စတဲ့\nနိုင်ငံ နဲ့ ချီတာတွေ ကတော့ ကိုယ်တွေ အများးအတွက်\nအန်ဒရယ် ကင်းအောင် ချမှတ် ထားးတာ များးပါတယ်။\nလိုက်နာ ဖို့ အပန်းးမကြီးးဘူးးလို့ ထင်….\nFor me, frankly speaking\nသတိပေးး စကားးး ပေါ့ပေါ့ မျိုးး ဆိုရင်တောင်………\nကိုယ့် အတွက် သက်သက် ပြောတယ် လို့ ခံစားး ရမှ နားးထောင်ချင်တယ်။\nတချို့ ဆုံးးမ စကားးတွေ တင်းးကြပ်မှု တွေက သူတို့ က ကိုယ့် ကို ပုံ သွင်းးးချင် တဲ့ အတ္တစိတ် မကင်းးးးးးး\nအခုလက်ရှိ = ပိုစ့်မော်ဒန်ခေတ် = အမှန်တရားမျိုးစုံ ရှိတယ်။\nစည်းကမ်းတို့ ဥပဒေတို့ဆိုတာက နေရာ ဒေသ ကာလ ရာသီ လူမျိုး ဓလေ့ ထုံးစံ ဘာသာကို လိုက်ပြီး အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံရှိတယ်\nကမ္ဘာကြီး ယဉ်ကျေးတယ်လို့ယူဆတဲ့ အခုလို ခေတ်ကို မရောက်သေးခင်\n(အဖအုပ်စိုးသော ခေတ်ဆိုတာကို မရောက်ခင်) အမိအုပ်စိုးတဲ့ခေတ်မှာ တရားဝင်ယောက်ျားခင်ပွန်း မရှိဘူး မိန်းမတယောက်ထဲကနေ ယောက်ျားအများကြီး ယူပြီး ကလေးမွေးတာ\nအခုခေတ် အမေနဲ့သား ပြန်ယူတဲ့ သတင်းကို ဖတ်ရရင် အားလုံးက ဒါဟာ မလျော်ကန်မသင့်တော်တဲ့ ဖောက်ပြန်မှုလို့ သတ်မှတ်ကြတယ် ( ဒီလို သတင်းဟိုတလောက အာဖရိက ဘက်မှာ ယူတာ ဖတ်လိုက်ရလို့ပါ)\nဒါပေမဲ့ ဒါကို လက်သင့်ခံတဲ့ ခေတ်ကာလတခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်\nအဲ့လိုပဲ နေက အရှေ့က ထွက်ပြီး အနောက်မှာ ၀င်တယ်ဆိုတာကို ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာနေတဲ့ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသား အားလုံးက ခြွင်းချက်မရှိ လက်သင့်ခံထားပေမဲ့\nလပေါ်ရောက်သွားတဲ့ လူတယောက်က မဟုတ်ဖူး လို့ ပြောမှာပေါ့ သူက နေကို တနေကုန်မြင်ချင်မြင်နေရာမှာကိုး တနေကုန်မမြင်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ\nအဲ့လိုပဲ ပြသာနာတခု ကိစ္စတခုကို မှားတယ် မှန်တယ် သင့်တယ် မသင့်ဘူး ပြောမယ်ဆိုရင် ဘောင်ထဲက ခုန်ထွက်ပြီး အထက်စီးကနေ ငုံ့ကြည်ပြီး ရှာမှ တွေ့တတ်တယ်။\nဆိုတော့ အမှန်တရားဆိုတာ တခါတလေ ဘာလဲလို့တောင် ခပ်ကြောင်ကြောင်တွေးဖူးတယ်။\nဒါကြောင့်မို့ အခုခေတ်မှာ တဆာဆာအော်ပြီး တောင်းနေကြတဲ့ လူ့အခွင့်ရေးဆိုတာ လူအားလုံးရဲ့ အထက်စီးကနေ ခြုံကြည့်ပြီး ပြဌာန်းထားလို့သာ လူအားလုံးက လက်သင့်ခံတာပေါ့\nဒါကြောင့်မို့ သင့်တော်တယ် မသင့်တော်ဘူး ဘယ်သူက မှ ဆုံးဖြတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဖူး\nအခုခေတ်က မတူကွဲပြားမှုတွေ ရှိတာကို နေရာ ဒေသ ကာလ ရာသီ လူမျိုး ဓလေ့ ထုံးစံ ဘာသာ တို့နဲ့ flexible ဖြစ်အောင် လိုက်လျောညီစွာ လက်ခံပြီး ကျင့်သုံးတတ် နေထိုင်တတ်အောင် ကိုယ်တိုင်ကပဲ လုပ်ယူရမှာ။\nဥပဒေဆိုတာကလည်း ဒီလိုဖွင့်တယ်လေ။ ၀ီကီက နှိုက်ထားတာ :mrgreenn:\nဘယ်တော့မှ တစ်လုံးတည်း မထားဘူး\nRules & Regulations ဆိုပြီးပဲ တွဲတွဲသုံးတယ်\nစည်းကမ်း၊ ဥပဒေ ဟာ တစ်ခုတည်းနဲ့ မပြည့်စုံ\nသူ့ကို နောက်ကနေ ပြင်ဆင်ချက် တွေ ဖြည့်စွက်ချက်တွေ လိုက်တိုးနေရတယ်။\nနောက်တစ်ခု Regulations ဆိုတာကို ဒီလိုလဲ ထပ်မြင်တယ်\nစည်းမျဉ်း စည်းကမ်းတွေကြားမှာ ဟန်ချက်ညှိပေးတဲ့အရာ…\nတံခါးပေါက်တွေဖွင့်လိုက်ရင် ပိုးကောင်မွှားကောင်တွေလည်း ဝင်လာမပေါ့ ဝင်လာရင် ဘယ်လိုရှင်းမလဲ ဆိုတာကိုတော့ ထပ်တွေးထားသင့်တယ်ထင်ရဲ့ (တိန့်ရှောင်ဖိန် စကားကို မှီငြမ်းဖြည့်စွက်သည်)\nဒါက ဂလို ရှိတယ် မောင်ဂျက် ရဲ့။\nရွာထဲ မှာ မင်းပြောသလို စည်းကမ်း မထား လဲ ရနိုင်ပါတယ်။\nတစ်ယောက်ချင်း ကိုယ့် အသိစိတ်နဲ့ ကိုယ် ထိန်းရင်ပေါ့။\nကိုယ့်အသိစိတ်နောက်မှာ ကိုယ့်အယူအဆ အတွေးအခေါ် အကဲဖြတ်မှု တွေ ပါလာတာပေါ့။ ပြသနာက အဲဒီ ကိုယ်ပိုင် အယူအဆ တွေ အကဲဖြတ်မှုတွေ အချင်းချင်း conflict ဖြစ်သွားတဲ့ “အချိန်” ဘဲ။\nပြီးခဲ့တဲ့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ” နောင်ရိုး” အမှု ပြန်ပြောရင်\nအရီး က အပြင်နဲ့ အဆက်အသွယ် မရှိ။\nရွာထဲ မှာဘဲ ဝင်နေတာမို့ နောင်ရိုး ရေးတဲ့ စာကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မသိဘဲ ရွာထဲ မှာ ဘဲ ပြီးပြီးရော ထားတော့ ဒီ အမှု မှာ နောင်ရိုး ကို အပြစ် မရှိဘူး ယူဆ တယ်။\nဇာတ်လမ်းထဲ သူ့ ဇာတ်ကောင် မို့ သူ့ဟာသူ ဘာလုပ်လုပ် ပေါ့။\nကကြီးမိုက် ကြီး က ရွာ့လူကြီး အပြင်မှာ လဲ ရွာသူ/သား တွေ အရေးလဲ ဆောင်ရွက်သူမို့ ဒီ စာဖတ်ပြီး အလုပ်ရှုပ် သွားတယ် ဆိုပါစို့။\nဒါဟာ အပြင်လောက က ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကို ထိခိုက်စေတယ် လို့ တွေး ပြီး အရေးယူ သင့်တယ် ယူဆ တယ်။\nဒီမှာတင် အရီး နဲ့ အဲ့လူဆိုးကြီး အယူအဆ ကွဲပြီ။\nအရီး ကလဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ်မှန်သလို ကကြီးမိုက်ကလဲ သူ့ဟာသူမှန်တယ်။\nဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း မဖြေရှင်းတော့ ဘဲ ထားလို့ မရတော့။\nအဲဒီ မှာ လိုလာတာက အဲဒီ Code of Conduct (Pirate Code ;-) ) ဘဲ။\nအဲဒါကို ကြည့်ပြီးဘဲ ဖြေရှင်းရတော့မှာ။\nဒီမှာ သူကြီးမင်း ဝင်လာပြီး Pirate ရွာရဲ့ Code နံပါတ် ဘယ်လောက်နဲ့ ညှိ လို့ ဘာ ညာပေါ့။\nဒီတော့ အရီး က မကျေနပ် လဲ လက်ခံ လိုက်နာရမှာဘဲလေ။\nဘာလို့ လဲ ဆိုတော့ မူလ ကချမှတ်ပြီးထားတဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နည်းလမ်း လိုက်နာရမဲ့ စည်းကမ်း ရှိနေလို့ဘဲ။\nမရှိရင်တော့လဲ ဆက်ပြီး အငြင်းပွါး ပေရော့ပေါ့။\nအဲဒီ Code တွေထဲ က မကြိုက်တာရှိရင် မကြိုက်ကြောင်း၊ ဖြုတ်သင့်ကြောင်း၊ ပြင်သင့်ကြောင်း ဒါမှမဟုတ် အသစ် ထပ်ထည့် သင့်ကြောင်း\nအများသဘောတူရင် လုပ်လို့ ရတဲ့ အခြေအနေလဲ ရှိရမှာပါ။\nဒီတော့ Pirate လေး\nကိုယ်ကောင်း သော်လည်း …..\nထို ထို သော ကောင်းသည် ဟု ထင်သည် ကို …\nအငြင်းပွါးဖို့ ဖြစ်လာရင် ဖြေရှင်းဖို့ စည်းကမ်း နည်းလမ်း နဲ့ ပြစ်ဒါဏ် များ က


တဆက်တည်းဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းရှိ ထိစပ်မနေသော ဧရိယာများပြင်ဆင်\nတဆက်တည်းဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပြည်နယ်များပြင်ဆင်\n↑ Random House (1991). Random House Webster's College Dictionary. New York: Random House. ISBN 0-679-40110-5။\n↑ HowStuffWorks "Geography of the United States - Geography"။ Geography.howstuffworks.com (March 30, 2008)။ October 29, 2013 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ The World Factbook။ cia.gov။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=တဆက်တည်းဖြစ်သော_အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု&oldid=379474" မှ ရယူရန်\n၂၂ ဩဂုတ် ၂၀၁၇၊ ၀၇:၁၈ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၂၂ ဩဂုတ် ၂၀၁၇၊ ၀၇:၁၈ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


လစ်ဗျားတွင် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား ၂၆ ဦး အသတ်ခံခဲ့ရမှုူလူကုန်ကူးသူများအပါအဝင် ၃၈-ဦးကို ဘင်္ဂလားဒက် စီအိုင်ဒီ ဖော်ထုတ်တရားစွဲဆို။ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နိုင်ငံသားများ အသတ်ခံရမှု၌ တာဝန်ရှိသူ လစ်ဗျားပြည်သူ့စစ် ခါလစ်မူဆာအီမှာ ထရီပိုလီအစိုးရ၏ ဒရုန်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် သေဆုံးကြောင်း သတင်းထွက် – H2Oupdatenews\nလစ်ဗျားတွင် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား ၂၆ ဦး အသတ်ခံခဲ့ရမှုူလူကုန်ကူးသူများအပါအဝင် ၃၈-ဦးကို ဘင်္ဂလားဒက် စီအိုင်ဒီ ဖော်ထုတ်တရားစွဲဆို။ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နိုင်ငံသားများ အသတ်ခံရမှု၌ တာဝန်ရှိသူ လစ်ဗျားပြည်သူ့စစ် ခါလစ်မူဆာအီမှာ ထရီပိုလီအစိုးရ၏ ဒရုန်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် သေဆုံးကြောင်း သတင်းထွက်\noungmarine11@outlook.com 03/06/2020\t7 Comments\nလစ်ဗျားနိုင်ငံတွင် လူကုန်ကူးခံခဲ့ရသော ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား၂၆-ဦး တို့ အသတ်ခံရမှု နှင့် ဆက်စပ်၍ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်မှု့ခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဋ္ဌာန ( CID ) က စုံစမ်းဖော်ထုတ်ခဲ့ရာ ၃၈-ဦးကို အမှု ဖွင့်ထားခဲ့ကြောင်း၊ သေဆုံးသူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို နိုင်ငံတကာရွှေပြောင်းသွားလာမှုဆိုင်ရာအဖွဲ့ (IOM) အကူအညီဖြင့် ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်သို့ ပြန်လည်သယ်ယူမည်ဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးသူများအတွက် လျှော်ကြေးတောင်းခံရန် စီစဉ်ခဲ့သည်ဟု Dhaka Tribune က ယနေ့ရေးသားသည်။\n၎င်းတို့အနက် အမည်မဖော်လိုသူ ၈ ဦး မှ ၁၀ ဦးတို့မှာ လူကုန်ကူးမှု တားဆီးနှိပ်ကွပ်ရေး အက်ဥပဒေဖြင့် တရားစွဲဆိုခြင်းခံရသူများဖြစ်ကြောင်း၊ အသတ်ခံရမှုနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု CID က ဖမ်းဆီးထားသူများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့ဆက်လက်ဆောင်ရွက်မည်ကို မသိရသေးကြောင်း ပယ်လ်တန်ရဲတပ်ဖွဲ့က အင်္ဂါနေ့ည၌ ပြောဆိုသည်။\nလွန်ခဲ့သည့် မေလ ၂၈-ရက်နေ့တွင် ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားဆဲ လစ်ဗျားနိုင်ငံ၌ ထရီပိုလီမြို့တောင်ဖက် မိုင် ၁၁၀-ခန့် အကွာ လူသူစွန့်ပစ်ထားသော မစ်ဇဒါမြို့၌ လူကုန်ကူးသူအချု့ိက သေနတ်ကိုင်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အဆိုပါ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နိုင်ငံသား ၂၆-ဦး သေဆုံးပြီး အခြားနိုင်ငံသား ၁၁-ဦးတို့ ဒါဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ သို့သော် ရုပ်အလောင်းအားလုံးကို လစ်ဗျားနိုင်ငံ မစ်ဇ်ဒါခရိုင်၌ပင် သြင်္ဂိုဟ်ခဲ့ရသည်ဆို၏။\nလစ်ဗျားနိုင်ငံတွင် ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နိုင်ငံသားများ အသတ်ခံခဲ့ရမှု၌ အဓိကတာဝန်ရှိသူမှာ ခါလစ်အယ်မူဆာအီဖြစ်ကြောင်း၊ တိုဘရုခစင်ပြိုင်အစိုးရ LNA တပ်မတော် စစ်ဘုရင် ခလီဖာဟဖ်တာ၏ လက်ရုံးတစ်ဦးဖြစ်သူ ခါလစ်သည် ဒေသန္တရပြည်သူ့စစ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ မြို့တော်မှ မိုင် ၅၀-ခန့်အကွာ ဂါယန်မြို့ကို လစ်ဗျားထရီပိုလီအစိုးရက ဒရုန်းများအသုံးပြု၍ ယမန်နေ့ လေကြောင်းမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် ခါလစ်အယ်မူဆာအီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထရီပိုလီအခြေစိုက် The Libya Observer က ရေးသားသည်ဟု Dhaka Tribune ၏ ယနေ့ဖော်ပြသော သတင်းတစ်ပုဒ်တွင် တွေရှိရသည်။\nဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှအစိုးရသည် လူကုန်ကူးသူများနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ လူကုန်ကူးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင်ပါ၀ င်သူများကို ဖမ်းဆီးအပြစ်ပေးနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\nစနေနေ့တွင် အသတ်ခံရသူတို့၏ အမည်စာရင်းကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ရာ ခရိုင် ၆ -ခုမှ လူ ၂၃-ဦးတို့ပါဝင်သည်။\n(( ယခုသတင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်ကို “ လစ်ဗျားပြည်တွင်းစစ် ဘင်္ဂလားဒက်ရှ် နိုင်ငံသား ၂၆-ဦး အသတ်ခံရကြောင်း ထရီပိုလီ အစိုးရပြောဆို။ အာဖရိကတိုက်သား အခြားရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား ၄-ဦးအပါ အဝင် လူ ၃၀ အသတ်ခံရ” ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ( မေ – ၂၉၊ ၂၀၂၀ ) ၌ ကျွန်တော် ဘာသာပြန်ဆိုဖော်ပြခဲ့ရာ ပထမ ဆုံး ကောမန့်တွင် ဖတ်ရှု့နိုင်ပါသည်။ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်များ အသတ်ခံရခြင်းမှာ လစ်ဗျားလူကုန်ကူးသူ မိသားစု၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ကနဦးသတင်းများ၌ တွေ့ရှိရသည်။ ။ သတင်းဘာသာပြန်သူ ))\n((( Dhaka Tribune., June 3, 2020, “ CID files case against 38 over the death of 26 Bangladeshi migrants in Libya . By: Abdullah Alif ” ကို #HtayOung, #OungMarine ဆီလျော်အောင် ကောက်နှုတ် ဘာသာပြန် ဆိုသည်။ )))\n7 Replies to “လစ်ဗျားတွင် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား ၂၆ ဦး အသတ်ခံခဲ့ရမှုူလူကုန်ကူးသူများအပါအဝင် ၃၈-ဦးကို ဘင်္ဂလားဒက် စီအိုင်ဒီ ဖော်ထုတ်တရားစွဲဆို။ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နိုင်ငံသားများ အသတ်ခံရမှု၌ တာဝန်ရှိသူ လစ်ဗျားပြည်သူ့စစ် ခါလစ်မူဆာအီမှာ ထရီပိုလီအစိုးရ၏ ဒရုန်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် သေဆုံးကြောင်း သတင်းထွက်”\n28/07/2020 at 6:57 PM\nUnquestionably consider that that you stated. Your favorite justification seemed to be at the internet the easiest thing to take\nnote of. I say to you, I definitely get annoyed at the same time as folks consider issues that they plainly do not realize about.\nStop by my blog … CBD for sale\nmay come back in the future. I want to encourage one to continue your great work, haveanice evening!\nPrevious Previous post: Facebook တွင် သတင်းရေးသားလွှင့်တင်သော မီဒီယာသည် သတင်းပို့စ်အောက်တွင် ဖော်ပြသော အသရေဖျက်ရာရောက်သည့် ကောမန့်များအတွက် တာဝန်ရှိကြောင်း တရားရုံးဆုံးဖြတ်။\nNext Next post: ၀န်ကြီးချုပ်၏ တိုက်ရိုက် လမ်းညွှန်ချက်အရ ဘင်္ဂလားဒက်ရှ်နယ်ခြားစောင့်တပ်တွင် ခေတ် မီလက်နက်နှင့် စက်ကိရိယာတပ် မြန်နှုန်းမြင့် ကြားဖြတ်ရေယာဉ်ငယ်များ စတင်အသုံးပြု။ ၂၀၁၉-ခုနှစ်မှ စ၍ စိန့်မာတင်ကျွန်းလုံခြုံရေး ဝန်ကြီးချုပ်လက်အောက်သို့ BGB အား ထည့်သွင်းခဲ့


မိုးပန်းချီ: ချစ်သော..ကမ္ဘာပြိုရင်တောင် မိုးထားပေးမယ့်သူ\nခင်လဲ့ဆိုတာ ‘သီး’ ရဲ့အမေ၊ ဖွားသက်ရဲ့သမီး။ အမေက အဖေ့အမေ၊ သူ့ယောက္ခမဆီက အမွေအဖြစ်ရထားတဲ့ ကြေးထည်တွေရောင်းတဲ့ဆိုင်မှာ ဦးစီးရင်း မိသားစုအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ဝင်ငွေရှာပေးနေတာ။ အဖေကတော့ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်နေမှ အိမ်ကိုပြန်လာနိုင်တာ။ အဲဒိလောက်ကြာရအောင်ကလည်း အဖေက သင်္ဘောသား၊ သင်္ဘောပေါ်က စာဖိုမှူးဆိုပါတော့။ အဖေမို့ တစ်ခါတလေ အိမ်မှာ ဟင်းချက်ရင် တစ်အိမ်သားလုံးလျှာလည်သွားရော။ ဝက်သားကန်စွန်း ကော်ရည်က အဖေ့ရဲ့လက်မှတ်ရဟင်းတွေထဲက တစ်ခွက်ပေါ့။\nဖွားသက်ကရှိသမျှအင်အားနဲ့ လည်ပင်းကြောကြီးတွေ ထောင်ထနေအောင် ‘သီး’ ကို အော်ပြောလိုက်ပေမယ့် အသံက ဝင်သံခပ်အစ်အစ်ကြီး။ ပြီးတော့ မျက်ရည်တွေကလည်း ဖြိုင်ဖြိုင်ကျလို့ ဘာတွေများဖြစ်ကုန်ကြပြီလဲ။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?\nဘေးနှစ်အိမ်ကျော်က ဖုန်းနဲ့ အမေ့ကိုဖုန်းခေါ်ရင်း ဖွားသက်ငိုနေတယ်လို့ပြောတော့ အမေက ပြာပြာသလဲပဲ ပြန်လာခဲ့မယ်တဲ့…အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာတော့ ဟိုလူနှစ်ယောက်ရှိနေသေးတယ်။ ‘သီး’ကိုလည်း အသက်မေးလား ဘာမေးလား လုပ်နေသေးတယ်။ သူတို့မျက်နှာတွေကလည်း မသာမယာနဲ့။ ‘သီး’ က ဖွားသက်ပေါင်ပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ ဟိုစာကိုဖတ်ချင်လို့ ဖွားသက်ကိုခွင့်တောင်းတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘူး။ ဒါနဲ့ကိုယ့်ဘာသာ အသာလေးဆွဲယူပြီး ဖတ်ကြည့်မိတော့ ‘သီး’ရင်ဖတ်တစ်ခုလုံး အင်အားကြီးတဲ့အရာတစ်ခုနဲ့ ဆောင့်ထိုးလိုက်သလို အောင့်ပြီး အေးခဲခဲကြီးဖြစ်သွားရတယ်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ဘုရားတမိရင်း….စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တစ်ကိုယ်လုံး နုံးချိသွားတယ်။ ဒူးတွေတုန်နေတယ်။ မျက်လုံးကို အားကုန်မှိတ်ချလိုက်ပေမယ့် မှုန်ဝါးနေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုနားမှာ ‘သီး’ တစ်ယောက်တည်း တွေတွေကြီး ရပ်နေတယ်လို့ ကြောက်လန့်တကြား မြင်ယောင်လာမိတယ်။\nအမေပြန်လာတော့ ဟိုလူနှစ်ယောက်မရှိတော့ဘူး။ အမေက ဖွားသက်ကိုဖက်ပြီးငိုရော။ ငိုတာမှ အူလှိုက်သည်းလှိုက်ပါပဲ။ အမေနဲ့အတူ ပြန်လာတဲ့ ‘သီး’ အထက်က အစ်မကတော့ ငိုလိုက်တာ မျက်လုံးနှစ်ဖက် လုံးပေါက်ထွက်ခါနီး ဖြစ်တော့မယ်။ ‘သီး’ ဘာလို့မျက်ရည်မကျသေးတာပါလိမ့်။ ခဏနေတော့ အမေက သူ့မောင်အငယ်တစ်ယောက်ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်ပြီး အမေ့ယောက်မတွေဆီကို ‘သီး’ နဲ့အဖော်လိုက်သွားပေးဖို့ ငိုသံပါကြီးနဲ့ပြောနေလေရဲ့။ ဖွားသက်ကတော့ မျက်ရည်တွေနဲ့ ထမင်းအိုးဆက်နှပ်နေလို့ ‘သီး’ လုပ်ပေးမယ်ပြောတော့ ခပ်သာသာတွန်းထုတ်လိုက်တယ်။ သူ့ဘာသာဆက်လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ သဘော… အစ်မက လက်ဆေးဆင်နားမှာ ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးထဲ မျက်နှာအပ်ပြီး ဆက်ငိုနေလေရဲ့။ ရင်ဘတ်တွေ အောင့်လိုက်တာ….\nအမေ့ယောက်မတွေရဲ့ အိမ်ကိုရောက်တော့ သီး ရဲ့ကြက်သေသေနေတဲ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ဘာဖြစ်လာတာလဲလို့ ဝိုင်းမေးကြတယ်။\n“ဒေါ်ကြီး… ဖေကြီး မရှိတော့ဘူး….”\n“ဘုရား..ဟဲ့ ဘာပြောလိုက်တယ်။ ဘယ်သူပြောတာ နင့်ကိုအဲဒါ..ဟင် သီး”\n“ဖေကြီးသင်္ဘောလိုက်တဲ့ ကုမ္ပဏီကလူတွေ စာနဲ့လာအကြောင်းကြားလို့”\n“ဖြစ်ရလေ အစ်ကိုရယ်…ငါ့တူမလေးတွေတော့ ဖတစ်ဆိုး သမီးလေးတွေဖြစ်ကုန်ပါပြီ…”\nအဒေါ်ကပြောပြောဆိုဆိုငိုရင်း ‘သီး’ ကိုအားကုန်ဖက်ထားလိုက်တော့ အသက်ရှူကြပ်သွားရတယ်။ ဒါပေမယ့် မငိုပါဘူး။ မငိုမရှိုက်ပဲ မျက်ရည်တွေက သူ့ဘာသူကျလာတာပဲ…အငိုလွယ် အရှိုက်ခက်တယ်ဆိုတာဒါမျိုးပဲနေမှာ။ ‘သီး’ မှီထားတဲ့ အဒေ့ါ်ပုခုံးစွန်း အင်္ကျီတစ်ခုလုံး ညှစ်ချလို့ရအောင်ကို ရွှဲနစ်သွားတော့တယ်။\nအဖေသေပြီလို့ သတင်းရတော့ အကြီးအကျယ်တုန်လှုပ်မိတာ ဝန်ခံရမှာပါပဲ။ တစ်ခုခုကို ကြောက်တဲ့ တုန်လှုပ်မှုမျိုးကြီးနဲ့။ အဖေသေတာ ‘သီး’ ပယောဂ မကင်းဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အဖေ့ကို မချစ်ခဲ့ဘူး။ အဖေ့ကို သီး မုန်းတယ်။ အဲဒီအမုန်းနဲ့ ရောပြီး ကြောက်လန့်တကြား သတိရမိတာက အဖေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီး မလုပ်သင့်တဲ့အရာတစ်ခု လုပ်ခဲ့မိတာကိုပဲ။\n‘သီး’ အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်လောက်မှာ အဖေပြန်လာတဲ့ တစ်ခေါက်ကို ကောင်းကောင်းမှတ်မိသေးတယ်။ အဲဒိတုန်းက အဖေ့ဧည့်သည်တွေလည်း အိမ်မှာ ရောက်နေတဲ့အချိန်ပေါ့။ ဒုတိယ အစ်မက မွေးထားတဲ့ အဖေ့မြေးဦး၊ အသည်းကျော်မလေးက အိမ်ရှေ့တံတားနားမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်ဆော့နေရင်းက ရုတ်တရက်ထပြေးတယ်။ ကလေးအနားမှာရှိနေတာမို့ ဒိုင်ဗင်မထိုးရုံတမယ် ကလေးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပေမယ့် မီလုမီခင်လေးမှာ လွတ်ထွက်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ကံကောင်းတယ်ဆိုရမယ်၊ တံတားဘေးက မြောင်းထဲကျလုကျခင်လေးမှာ ကလေးကို အချိန်မီပြန်ဆွဲလိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဖြစ်အပျက်ကမြန်လွန်းတော့ အိမ်ထဲက လူတွေရော၊ အိမ်နားကလူတွေပါမကျန် အော်သံ၊ ဟစ်သံ၊ သတိပေးသံတွေနဲ့ ပွက်လောရိုက်ကုန်တာပေါ့။ သီး ဒူးခေါင်းမှာလည်း ကလေးကို ဝမ်းလျားထိုးဖမ်းလိုက်ရလို့ အရေးပြားပေါက်ပြီး သွေးတွေနဲ့မို့ တော်တော်လန့်သွားတယ်။ ကလေးလေးလည်း ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ အော်လိုက်တာမှ ပြောမနေပါနဲ့တော့။ အဖေချက်ချင်းအိမ်ထဲကပြေးထွက်လာပြီး သူ့မြေးမလေးကို ကောက်ချီရင်း သီးကိုအော်ထည့်လိုက်တယ်။\n“ဘာလို့ ကလေးကို ကောင်းကောင်းကြည့်မထားရတာလဲ?”\n“ဟာ..ဖေကြီးကလည်း သီး လည်းလှမ်းဖမ်းလိုက်တာပဲဟာကို။ အရာရာ သူ့မြေးပဲ…”\nအဖေ့လက်ပြန်နဲ့ အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်လို့ သီးရဲ့ ဘယ်ဖက်ပါးပြင်တစ်ခုလုံး ထုံပြီးပူသွားတော့တယ်။ အဖေက စကားနဲ့လက် တစ်ထပ်တည်းကျအောင်ကို သီးအပေါ်ရက်စက်ခဲ့တာ။ အဖေ့ကို ခပ်စိမ်းစိမ်းတစ်ချက်စိုက်ကြည့်ပြီး နေရာကနေ ဒရောသောပါးပြေးထွက်၊ အိပ်ခန်းထဲရောက်တာနဲ့ အသံတစ်စက်မှမထွက်အောင် ခေါင်းအုံးမှာမျက်နှာအပ်ပြီး အော်ငိုပြစ်လိုက်တာပဲ။ အဲဒိတုန်းက ပါးကလက်ဝါးရာ အနာထက် ရင်ထဲမှာဆို့ပြီး တစ်ဆစ်ဆစ်ကျင်တက်လာတာက ပိုဆိုးတာ။\n“နောက်ကိုယ့်ဒေါသကိုယ် ထိန်းပါရှင် ကိုယ့်သွေးသားမဟုတ်တာကျလို့”\n“ဒီစကားမပြောနဲ့ ငါကအဖေကွ ပြောကြစတမ်းဆို ငါက ကမ္ဘာပြိုရင်တောင် မိုးထားပေးချင်တာ..”\nအမေ့ဆီက ရှိုက်သံသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရတယ်။ အဖေနဲ့ပြောနေတာတွေကို တိုးတစ်စ၊ ကျယ်တစ်စပဲ ကြားရပေမယ့် ဘယ်ကိစ္စအတွက် စကားအခြေအတင်ပြောနေသလဲဆို သိသာပါတယ်။ မျက်ရည်ကို လက်ဖမိုးနဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်သုတ်ပြီး နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်သိသိသာသာ ကော့တက်သွားအောင် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်။ မယုံပါဘူး..။ အိပ်ယာပေါ်က ထထိုင်ပြီး လှုပ်ရှားနေတဲ့စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ဘုရားရှိခိုးဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ နောက်တော့ တစ်စုံတစ်ရာတွေးမိပြီး ဆုတစ်ခုတောင်းလိုက်တယ်။ အဲဒိဆုတောင်းဟာ အဖေ့ကို ကံဆိုးစေခဲ့တယ်ဆိုရင် အချိန်တွေပြန်လှည့်ပြစ်ချင်တယ်။\nမျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ပွတ်သုတ်ပြီး မှန်ရှေ့ထိုင်ရင်း အစ်မရဲ့ နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေးကို လှမ်းအယူမှာ ကြက်တူရွေးနှုတ်သီးလို ထော်ပြီး၊ သပြေသီးမှည့်ရောင် နဲ့ သွေးစရောနေတဲ့ ယောင်ကိုင်းကိုင်း နှုတ်ခမ်းကို ကြည့်မိရင်း မျက်ရည်ထပ်မကျခင် လက်ကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ် မလှမပ ဖူးယောင်ထော်လန်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားပေါ်မှနှုတ်ခမ်းနီ ဆိုးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လွယ်အိတ်ကို ကောက်လွယ်ပြီး အိမ်ကနေထွက်လာခဲ့တယ်။ ဘယ်သွားမှာလဲ၊ ဘယ်အချိန်ပြန်လာမှာလဲလို့ မေးနေကျအမေက ကြောင့်ကြည့်ပြီးကျန်ခဲ့တယ်။ အဲဒိနေ့က ကျူရှင်မရှိခဲ့ဘူး။ ည ၈ နာရီနောက်ပိုင်း အိမ်ထဲကနေအပြင် ထွက်ခွင့်မပေးတဲ့ အဖေ့ရဲ့ ညမထွက်ရအမိန့်ကို အဲဒိနေ့က တည့်တည့်ကြီးဆန့်ကျင်တဲ့နေ့ပေါ့။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ည ၁၀ နာရီ။ ထူးထူးဆန်းဆန်း အမေက ဘယ်သွားနေတာလဲလို့ မကျေမချမ်းမေးရုံကလွဲလို့ ဘာမှကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ လက်နောက်ပြစ်ပြီး မတ်မတ်ကြီး ရပ်နေတဲ့ အဖေ့ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အခန်းထဲတန်းဝင်ခဲ့တယ်။\nတစ်ညနေလုံး ကိုယ့်ဒေါသနဲ့ကိုယ် တစ်လမ်းဝင်တစ်လမ်းထွက် လျှောက်နေခဲ့ရလို့ တစ်ကိုယ်လုံးနာပြီး ချက်ချင်းပဲအိပ်ပျော်သွားခဲ့ပေမယ့် ညလယ်မှာတော့ နိုးတစ်ဝက်အိပ်မက်ရှည်တစ်ခုမက်ခဲ့တယ်။\nတစ်စုံတစ်ယောက်က ခြင်ထောင်ကိုလာလှပ်ပြီး အိပ်နေတဲ့ သီး ရဲ့နဖူးကို ခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်တော့ မျက်လုံးတွေပွင့်လာခဲ့တယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ အဖေရယ်။\nအဖေကပြောရင်း သီးကိုထူလိုက်ပြီး တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆွဲဖက်ထားတယ်။ ဖက်ထားတဲ့ အဖေ့ကျောပြင်ကို လက်နဲ့မရဲတရဲ ထိလိုက်တာနဲ့ မျက်ရည်တွေ တရောသောပါး လိမ့်ဆင်းလာတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဖေကြီးကိုလည်း ချစ်ပါတယ်လို့ ပြန်မပြောလိုက်ဘူး။ သီး ကျောပြင်ဟာလည်း စိုစွတ်လို့၊ အဖေငိုနေတာများလား။ အလင်းတစ်ခု နဲ့ အနွေးဓါတ်ရလို့ လန့်နိုးလာတော့ အိပ်မက်ကိုတွေးပြီး တကယ်များလားလို့ မရေမရာ တွေးလိုက်မိတယ်။ သေချာတာက မခြောက်သေးတဲ့ မျက်ရည်စတစ်ချို့ရှိနေခဲ့တာရယ်၊ သီး ပုခုံးစွန်းမှာ အဖေ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ရင်သုံးနေကျ ဆပ်ပြာမွှေးနံ့ ရနေခဲ့တာရယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ အဖေ့ကို မုန်းတုန်းပဲ…။\nတစ်သက်တာမှာ ရင်အခုန်ဆုံး ဖြစ်ရတဲ့အချိန်ကိုပြောပါဆိုရင် အဖေရက်လည်တဲ့နေ့ပဲဖြစ်မှာပဲ။ ရက်လည်တဲ့ညမတိုင်ခင်မှာ အဖေ့သူငယ်ချင်း ဘိုးတော်လိုလို ဘာလိုလို တစ်ယောက်ကို အိပ်မက်လာပေးပြီး စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောသွားသတဲ့။ အဲဒိ စကားက သီးအတွက်တော့ မယုံနိုင်စရာအကောင်းဆုံးပဲ။\n“မခင်..ခင်ဗျားယုံချင်မှယုံပါဗျာ..မနေ့ညက ကျွန်တော့်ကို ကိုမြင့်သိန်း အိပ်မက်လာပေးသွားတယ်။ ငူငူငိုင်ငိုင်ကြီးနဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲပြောသွားတာ။ အဲဒါ….”\nဘိုးတော်ရဲ့စကားမဆုံးသေးခင် အမေက အင့်ကနဲတစ်ချက်ရှိုက်လိုက်တော့ ဘိုးတော်စကားခဏရပ်လိုက်ရတယ်။ ပြီးမှ…\n“သမီးအငယ်ဆုံးလေးကို သေသေချာချာဂရုစိုက်ပေးဖို့ ခင်လဲ့ကိုပြောလိုက်ပါ…လို့ပြောပြီး တစ်ခါတည်းကျောခိုင်းသွားတယ်ဗျာ”\nအမေက ‘သီး’ ကို တစ်အောင့်လေး ကြောင်ကြည့်နေရာက တင်းကြပ်နေအောင် လာဖက်လိုက်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုတော့တာပါပဲ။ အမေပြောဖူးတာတစ်ခုရှိတယ်။ အိမ်ထောင်တစ်ခုမှာ ယောက်ျားဆိုတာ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အမိုးကြီးတဲ့…။ ခု..အမေ့ရဲ့ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အမိုးကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်သွားပြီ။ အမေရင်ကွဲမှာပဲ။ အိမ်ကလူတွေရဲ့ လျှော်ပြီး၊ ခြောက်ပြီးသား အဝတ်တွေကို စုပြီးအဖေ့ပုဆိုးနဲ့မှ လုံလုံခြုံခြုံ ထုပ်ရလောက်အောင် အမေပြောတဲ့ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အမိုးကြီးက ခုထိအရေးပါနေပြန်သေးလားလို့ မရေမရာ တွေးမိလိုက်တယ်။ သီး ဘဝရဲ့ဖြစ်တည်မှုမှာတော့ အဖေဟာ တိတိကျကျကြီးကို အရေးပါခဲ့တာပဲလို့ တွေးမိတဲ့အခါ သီး ပါးပြင်တွေ ပူနွေးစွတ်စိုကုန်တော့တယ်။\nဒါပေမယ့် အဖေသေလို့မှ အလောင်းတောင်ပြန်မရတဲ့ အဖြစ်ကိုတော့ မခံစားနိုင်အောင် နာကျင်မိတယ်။ အဖေ့သေတဲ့ တောင်အမေရိကတိုက်ရဲ့ ကျွန်းကလေးတစ်ကျွန်းရှိတဲ့ အဝေးကြီးလိုနေရာကနေ အဖေ့ရုပ်အလောင်းကို လေယာဉ်နဲ့ပြန်သယ်ကြဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တော်ရုံတန်ရုံ ရုပ်မပျက်အောင် ဆေးတွေထိုးပြီး ပြန်သယ်ကြရမှာဆိုတော့ မိသားစု လက်ထဲရောက်လာမယ့် အဖေ့အလောင်းက ကြည့်ရှုမကောင်းဖြစ်နေခဲ့ရင် ပိုပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြရမှာဆိုပြီး ဝိုင်းပြောကြတော့ အမေ နဲ့ အဖွားက ပြန်သယ်ဖို့ လက်လျှော့လိုက်တယ်။ အဖြစ်ဆိုးလွန်းလိုက်တာများ မိသားစုကိုသံယောဇဉ်သိပ်ကြီးတဲ့ လူကြီး သေမယ့်သေတော့လည်း မိသားစုနဲ့အဝေးကြီးမှာ သေရတယ်လို့ အမေပြောပြောပြီးငိုတတ်တယ်။ မိသားစုနဲ့ မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးတဲ့အရပ်က အဖေသေတဲ့ကျွန်းလေးမှာ တစ်ယောက်တည်းမို့ အေးခဲနေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပူလောင်နေမလားလို့ အဖေ့အတွက် ထူးထူးဆန်းဆန်း ပူပန်မိသေးတာ တကယ်။ အဖေ့ကို မချစ်တာက သက်သက်၊ သနားတာက သက်သက်ပဲ။\nဒါပေမယ့် အဖေ သေဆုံးသွားပြီဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မျှော်လင့်နေသေးတယ်။ အဖေ့ရဲ့ သေဆုံးခြင်း ရက်သတ္တပတ်ပြည့်တဲ့နေ့ (ရက်လည်နေ့)ဟာ အဖေ့အလောင်းမှမပါဘဲ။ အဖေသေသွားတာကို မျက်စိနဲ့တပ်အပ်မှ မမြင်လိုက်ရပဲ။ အဖေ့ရဲ့ကြွင်းကျန်တဲ့ ရုပ်အလောင်းတောင် မြင်ခွင့်မှမရသေးပဲလေ။\nအခန်းတံခါးဝနားမှာ ခပ်ပြုံးပြုံးမတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ အဖေ့ကိုတွေ့လိုက်ရတော့ သီးမှာ နှလုံးခုန်ရပ်မတတ်ဖြစ်ရပြီ။ မယုံတစ်ဝက် ယုံတစ်ဝက်နဲ့မို့ အားကုန်ထည့်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်တာတောင် အသံမှာ အင်အားဖျော့တော့လွန်းတယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ဖေကြီးက တံခါးဝကိုလက်ထောက်ပြီး သီး ကို ခပ်ကိုင်းကိုင်းလေး ပြုံးကြည့်နေတယ်။ ဘယ်နားက လာမှန်းမသိတဲ့ ပြာလဲ့လဲ့မီးရောင်က အခန်းထဲကို ကျွံကျနေလို့ ဖေကြီးမျက်ဝန်းစိုစိုတွေကို လှမ်းမြင်နေရတယ်။ ရုတ်တရက်အသိဝင်လာပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေပြေးဆင်း၊ ဖေကြီးရင်ခွင်ထဲကို အတင်းခေါင်းဝင်ပြီး မျက်နှာအပ်လိုက်တော့ မျက်ရည်တွေကျလာလိုက်တာများ။ ဘုရားသခင်..ဖေကြီးတစ်ကိုယ်လုံးအေးစက်လို့ပါလား၊ သီး မျက်နှာနဲ့ကပ်နေတဲ့ ဖေကြီးရင်ခွင် နှလုံးသားတည့်တည့်နေရာကတော့ နွေးထွေးလှချည်ရဲ့။\n“ဖေကြီးကို သီးမမုန်းပါဘူး…ဘယ်တုန်းကမှ မမုန်းခဲ့ပါဘူး ဖေကြီးရဲ့..”\n“ဖေကြီး သိပါတယ် သမီးလေးရယ်… မငိုရဘူး တိတ်တော့။ ဒီကိုပြန်လာရတာ ခက်ခဲတယ်သမီး သူတို့ကတော်တော်နဲ့ပေးမပြန်ဘူးလေ…”\nသူတို့က? သူတို့ဆိုတာ ဘယ်သူတွေပါလိမ့်..?\n“ဖေကြီးကို တစ်အိမ်လုံးကသေပြီလို့ ထင်နေကြတာ ဖေကြီးရဲ့”\n“သမီးကရော..ဘယ်လိုထင်လို့လဲ? သမီး ဖေကြီးကိုချစ်တယ်ဆိုရင် ဖေကြီးက သမီးအတွက် ရှင်သန်နေတယ်လေ”\n“အဲလို မပြောနဲ့။ ဖေကြီး တစ်ကယ်မသေဘူးမဟုတ်လား? ဖြေလေ။ ဖြေပါ။ ဖေကြီးသေတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကြီးက ခံစားလို့တကယ်မကောင်းမှန်း ခုမှသိတော့တယ်။ ဖေကြီးမသေရဘူးနော်။ ဖေကြီးပြောတော့ ကမ္ဘာပြိုရင်တောင် မိုးထားပေးဦးမှာဆို…”\nအဖေက သဘောတကျရယ်နေတယ်။ ရယ်သံတော့မကြားရပဲ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်ရုံနဲ့ အဖေ ရယ်နေတယ်ဆိုတာ သိနိုင်တာပေါ့။\n“အရူးမလေး…။ သမီးကို ဖေကြီးစိတ်ချပါပြီ…မိဘကိုချစ်ခင်မြတ်နိုးတဲ့ သားသမီးတွေဟာ မိဘတွေမရှိတော့တဲ့တိုင်အောင် သူတို့တွေရဲ့ အမိုးအကာအောက်မှာပဲ အမြဲရှိနေတဲ့သဘောပေါ့။ ဒီတော့ဖေကြီးက သမီးလေးကို အန္တရာယ်တွေအမျိုးမျိုးကနေ မိုးကာပေးထားပြီးသားဖြစ်နေပြီလေ… သမီးရဲ့”\n“ဟင့်အင်း…မသွားပါနဲ့ဖေကြီးရယ်…” ဖေကြီးက ပြုံးနေတယ်။ နှုတ်ခမ်းအစွန်းတစ်ဖက် မသိမသာတွန့်သွားပြီး မဲ့သယောင်ယောင်လေးတောင်ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖေကြီး ပြုံးနေတာပါ။\nအားကိုးတကြီး မော့ကြည့်နေတဲ့သီး မျက်လုံးတွေမှာ ချက်ချင်းပဲ မျက်ရည်တွေ စိမ့်အိုင်လာကြပြန်တယ်။ မျက်ရည်တွေကြောင့် အမြင်အာရုံတွေ ဝေဝါးလွန်းလို့ ငုံ့မိုးကြည့်နေတဲ့ ဖေကြီးရဲ့ပြုံးယောင်ယောင်မျက်နှာဟာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးရာကိုလွင့်ပြီး ဖျော့တော့မှေးမှိန်လာနေတယ်။ ထွက်မသွားပါနဲ့ဦး ဖေကြီးရေ…။ မျက်ရည်တွေကို လက်ခုံနဲ့ပွတ်သုတ်လိုက်မိချိန်မှာ ခေါင်းအုံးတစ်ခုလုံး အေးစက်စိုစွတ်လို့နေလေရဲ့။\n“ဖွား….သီး ဆုတောင်းမှားခဲ့တယ်ထင်တယ်..အဲဒါကြောင့် ဖေကြီးသေရတာ… ဒီလို ရိုက်တတ်တဲ့အဖေမျိုးနဲ့ အတူတူ မနေပါရစေနဲ့လို့ သီး ဆုတောင်း…….”\nစကားလုံးတွေ အဆုံးမသတ်ဘဲ လည်ချောင်းထဲမှာ တစ်နေတယ်။ ဖွားသက်က ပါးစပ်ကလေးဟလို့ သနားကရုဏာသက်တဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ သီး ကိုငေးကြည့်နေခဲ့ရင်းက ဒါဟာတိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲတဲ့၊ ညည်းအဖိုးဟာ ညည်းကိုမွေးပြီးနောက်နေ့မှာ သေသွားတာဟာ ညည်းကိုမွေးလို့ သူသေရတာမဟုတ်ဘူးတဲ့၊ သေတဲ့လူက သေနေ့စေ့လို့သေတာတဲ့၊ သူ့ဘဝအကျိုးပေးနဲ့ သူ့အချိန်တန်လို့ သွားရတာတဲ့၊ အဖေနဲ့ နောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ နေချင်ပါသေးတယ်လို့ ညည်း ဆုတောင်းရင်လည်း ပြည့်ချင်မှပြည့်မှာတဲ့၊ အဲဒါကိုက ဘဝပဲတဲ့။ အဖေ့ကို သီးမှ မချစ်ပဲလို့ ပြောတော့ ဖွားသက်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့စိုက်ကြည့်တာများ တစ်ခုခုကို သိနေသလိုပဲ။ ညည်း နောက်နှစ်တွေကျရင် ဖွားကို အဲဒိစကားအတိုင်းပြောဖြစ်အောင် လာပြောဦးလို့ ဆိုလိုက်သေးတယ်။\nအဖေမရှိတော့တဲ့နောက်ပိုင်းမှာ အသက်နှစ်ဆယ်လောက်ကျင်လည်ကြီးပြင်းခဲ့ရတဲ့ အရပ်နဲ့ မိုင်းပေါင်းများစွာဝေးကွာတဲ့ နေရာမှာ ရေကြည်ရှာဖို့ အခြေအနေနဲ့ အချိန်အခါက တွန်းပို့ခဲ့တာ။ အဖေ့ပြာအိုးကို မြေမြှုပ်ထားတဲ့ တောင်အမေရိကရဲ့ ကျွန်းကလေးနဲ့ နည်းနည်းတော့ ပိုနီးတဲ့ အရပ်ပေါ့။ အဲဒိကျွန်းကလေးမှာလာပြီး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဘဝကိုအဆုံးသတ်ရတဲ့လူတွေရဲ့ ဓါတ်ပုံတွေကို တစ်သီးတစ်သန့်ဘောင်ထဲထည့်ပြီး ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ အထင်ကရ နေရာလေးတစ်ခုလုပ်ပေးထားတယ်လို့ဆိုတယ်။\nအဖေရှိတုန်းကတော့ အဖေ့အနားတောင် မကပ်ချင်တဲ့ ‘မြတ်ပန်းသီး’ တစ်ယောက် အဖေ့အငွေ့အသက်တွေရှိတဲ့အရပ်ကို မရောက်ရောက်အောင်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာခဲ့ပြီ။ အဖေသာသိရင် ဝမ်းသာမှာလား၊ ဝမ်းနည်းမှာလား မသိဘူး။ အရင်တုန်းက အဖေ့ကိုမုန်းတယ်။ ခုလည်းမုန်းတယ်။ ခုမုန်းတဲ့အမုန်းက အရင်ကနဲ့ အရောင်မတူတော့တဲ့၊ အဖေမရှိတော့တဲ့အဖြစ်ကိုမုန်းတဲ့ အမုန်းမျိုး။ အဖေ့ကို အသက်ဆက်ရှိနေစေချင်သေးတာ။ အရင်ကလို အဖေရဲ့ အသံဖြစ်ဖြစ်၊ အပြုအမူတစ်ခုခုဖြစ်ဖြစ်၊ ဆဲတာဆိုတာ၊ ဆူတာပူတာဖြစ်ဖြစ်၊ တယုတယ ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရှိခဲ့တာဖြစ်ဖြစ်၊ ပါးကိုလက်ပြန်နဲ့ရိုက်ပြီး ဆုံးမတာဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု၊ အဲဒိထဲက တစ်ခုခုကို ပြန်ရချင်မိတယ်။ သီးကို ရူးနေတယ်လို့ ဆိုချင်ဆိုတော့။\nအဲဒီအရပ်မှာ အဖေ့ဓါတ်ပုံကို တွေ့ရရင် အိပ်မက်ထဲကလို မေးကြည့်ချင်သေးတယ်။ ဖေကြီး ပြောတော့ ကမ္ဘာပြိုရင်တောင် မိုးထားပေးဦးမှာဆို… လို့။ အဲဒီအခါ အဖေဘာပြန်ဖြေမှာလဲ? အိပ်မက်ထဲကလိုပဲ ပြန်ဖြေသံမျိုးကြားရရင်တော့ ဒီတစ်ခါ မငိုတော့ပါဘူး။\nဒီပို့စ်အောက်မှာ ဘာမှမရေးတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့် ပို့စ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူတွေကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောချင်လို့ စာနည်းနည်းရေးချင်ပါတယ်။ ဒီပို့စ်ကို နိုင်ဝင်ဘာ ၁၄ ရက်နေ့၊ အဖေနဲ့အပြီးတိုင် ဝေးကွာခဲ့တဲ့ ၁၄နှစ်ပြည့် နှစ်ပတ်လည်နေ့မှာတင်ဖို့ပါ။ ရေးပြီးပြီးချင်း အကြမ်းထည်ကြီးကို ခင်မင်လေးစားရတဲ့ ဘလေ့ာဂ်ဂါ အစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ပေးဖတ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ဘလော့ဂ်ဂါအစ်မတစ်ယောက်ကိုလည်း ပေးဖတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။\nအံ့သြစရာကောင်းတာက ပေးဖတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အစ်ကိုနဲ့ အစ်မရဲ့ ဝေဖန်အကြံပြုချက်တွေက တိုက်ဆိုင်စွာပဲ တစ်ထပ်တည်းကျနေခဲ့လို့ စာကိုပြင်သင့်တာပြင်၊ ဖြုတ်သင့်တာဖြုတ် စတဲ့လိုအပ်တာတွေလုပ်ရပါတော့တယ်။ စာချောအောင် ပြင်ဆင်မယ်ကြံတဲ့အခါ ရင်ထဲဖြစ်လာတဲ့အခံစားချက်ကို လက်ကမလိုက်နိုင်တာကြောင့် ရေးလက်စကို ပြန်မပြင်ပဲပစ်ထားခဲ့တာ ဒီနေ့မနက်ကအထိပါပဲ။ နှစ်ဟောင်းက လွမ်းလက်စကိုချရေးမှသက်သာမှာမို့ ခုနလေးတင်ကမှ ချရေးရင်းအဆုံးသတ်ရပါတော့တယ်။ ပြင်ဆင်ထားပေမယ့် စိတ်တိုင်းတော့ကျလှရယ်တယ် မဟုတ်ပါဘူး။ သည်းခံပြီး၊ ဖြည့်စွက်ပြီး ဖတ်ပေးသွားပါဦးရှင်။ ခင်မင်ရင်းစွဲစိတ်နဲ့ အရှိအတိုင်းဝေဖန်ပေးခဲ့ကြတဲ့ အစ်ကို နဲ့ အစ်မကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကျေးဇူးတင်မိကြောင်း ဒီမှာပဲပြောချင်ပါတယ်။\nအားလုံးပဲ ကျန်းမာ၊ ချမ်းသာ ဘေးရန်ကွာပါစေကြောင်း၊ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ပါစေကြောင်း နဲ့ နောက်ထပ် နှစ်သစ်တစ်နှစ်ကို လူသားဆန်စွာ ဆက်လက်ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ဖို့ အားအင်သစ်တွေစိုက်ထုတ်နိုင်ကြပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်းတောင်းလိုက်ပါတယ်ရှင်။\nရေးသူ -- ပန်းချီ at 11:58 PM\nရိုးမြေကျ January 01, 2013 2:13 PM\nကမ္ဘာပြိုရင်တောင်မိုးထားပေးမယ့်သူက မိဘတွေဆိုတာ ညီမလေးလဲ နားလည်လာပြီ။\nပန်းချီ January 02, 2013 12:22 PM\nအမှန်ပါပဲ ညီမလေး ရိုးမြေကျရေး) စာလာဖတ်တာ ကျေးဇူးပါ။\nmstint January 01, 2013 4:24 PM\nသား သမီးတွေအတွက် လိမ္မာရေးခြားရှိဘို့ မိခင်လိုအပ်သလို\nရှေ့ကနေ မားမာမတ်မတ်ရပ်တည်နိုင်ဘို့ ဖခင်လည်းလိုအပ်တာပေါ့ မိုးရေ။\nမိဘနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွနေရတဲ့တန်ဘိုးကို အတူနေစဉ်မှာ အမှတ်တမဲ့ဖြစ်တတ်ကြတယ်။\nအဖေနဲ့သမီးကြားမှာ အခန့်မသင့်မှုလေးဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရတဲ့ 'သီး'ရဲ့ ရင်တွင်းခံစားချက်လေးကို နားလည်ပါတယ်။\nစာရေးကောင်းတယ် အကြောင်းအရာ ပီပြင်ပေါ်လွင်စေတယ်။\nmstint January 01, 2013 4:30 PM\nအခုနက ရေးတင်လိုက်တဲ့ ကွန်မန့်လေး ပျောက်သွားတယ် မိုးရေ။\nသားသမီးတွေ လိမ္မာရေးခြားရှိစေဘို့ မိခင်လိုအပ်သလို\nရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးဘို့ ဖခင်လည်းလိုအပ်တာပေါ့နော်။\n'သီး' ရဲ့ ရင်တွင်းခံစားချက်လေးကို နားလည်ခံစားမိပါတယ်။\nပန်းချီ January 02, 2013 12:27 PM\nတီတင့်ပေးသွားတဲ့ ပထမကောမန့်က ကျွန်မရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ထိပါတယ်။ ခံစားနားလည်ပြီး ဖတ်ပေးသွားတဲ့ တီ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်း) ကောမန့်တွေက spam ထဲရောက်နေတာ တီရေ။ နှစ်ခုစလုံးတင်လိုက်ပါတယ်း)) တီတင့်လဲ နှစ်သစ်မှာ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ပါစေရှင်။\nမိုးငွေ့........ January 03, 2013 7:00 PM\nဒီပို့စ်လေးကိုဖတ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့နှစ့်ဆယ့်လေးနှစ်လောက်ကဆုံးပါးသွားတဲ့ အဖေကိုသတိရလွမ်းဆွတ်မိသွားတယ်...။\nပန်းချီ January 04, 2013 10:54 PM\nမိုးနတ်ကြယ်စင် January 03, 2013 9:55 PM\nပန်းချီ January 04, 2013 11:06 PM\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမငယ်မိုးနတ်ရေး)\nစံပယ်ချို January 04, 2013 2:35 PM\nမိဘတွေကတော့ ကိုယ့်တွေကို ကာကွယ်နေဆဲပေါ့\nပန်းချီ January 04, 2013 10:59 PM\nဒီပို့စ်ရေးပြီးမှ ငလျင်လှုပ်တုန်းက ရင်သွေးငယ်ကိုအပေါ်ကနေအုပ်မိုးထားပြီး အသက်ကယ်ခဲ့လို့ ကိုယ့်အသက်ဆုံးရှုံးသွားရှာတဲ့ မိခင်အဖြစ်ကို သတိရမိတယ် အစ်မစံပယ်ရေ။\nAnonymous January 04, 2013 9:23 PM\n" ကမ္ဘာပြိုရင်တောင် မိုးထားပေးအုံးမှာ "\nဖတ်လိုက်ရတာ ရင်ထဲ တကယ် မကောင်းဘူး ..\nနှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်နိုင်ပါစေ ...\nပန်းချီ January 04, 2013 11:01 PM\nခံစားဖတ်ရှုပေးသွားတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမဆောင်းနှင်းရွက်။ ထပ်တူဖြစ်ပါစေရှင်း)\nsan htun January 07, 2013 4:39 AM\nဖတ်ရတာ ရင်ထဲထိလိုက်တာ မမိုးရေ..မင်္ဂလာရှိသော နှစ်သစ် ဖြစ်ပါစေ..သက်တမျှလေးတောင် တော်တော်ထွားလာတယ်..\nသဒ္ဓါလှိုင်း January 07, 2013 2:22 PM\nမိဘမရှိတော့ပေမယ့်လည်း မိဘရဲ့စကားလေးတစ်ခွန်းတောင် ရင်ထဲမှာ စွဲနစ်ပြီး ခံစားရပြန်တယ်.\nတုနှိုင်းလို့မမီတဲ့ မိဘမေတ္တာတွေပေါ့ မိုးရယ်.. ဖတ်ပြီး ခံစားရပါတယ်...\nနှစ်သစ်မှာ စိတ်ချမ်းသာ၊ ကိုယ်ကျန်းမာပြီး ကောင်းကျိုးလိုအင်ဆန္ဒများ ပြည့်ဝပါစေ..။\nပန်းချီ January 08, 2013 11:09 PM\nမင်္ဂလာရှိသောနှစ်သစ်ဖြစ်ပါစေ ညီမလေး စန်းထွန်းရေ။ ဟုတ်ပါ့ သက်တမျှ အရပ်က နှစ်နှစ်ခွဲတည်းနဲ့ ကိုယ့်ခါးနားရောက်နေပြီ.. ကိုယ်တော့ဂျပုဖြစ်ကျန်ခဲ့မှာ မြင်ယောင်သေး ညီမလေးရေး))\nမဒါပေးတဲ့ ဆုများနဲ့ပြည့်စုံပါရစေ မရေ။ မဒါလဲ ထပ်တူထပ်မျှ အေးချမ်းပါစေရှင်။ ညီမစာကို ခံစားဖတ်ရှုပေးသွားတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မး)\nချော (အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်) January 15, 2013 2:41 AM\nအိမ်မှာ အဖေက အသက် ၈၀ကျော်ပြီလေ.. ဘာမှ လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်မဟုတ်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာရှိနေပေးရုံနဲ့တင် အ်ိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးဟာ လုံခြုံတဲ့အမိုးအကာအောက်မှာ ရှိနေသလိုကို ခံစားရတယ်\nအဖေမရှိတော့ရင်ဆိုတဲ့ အတွေးက တွေးမိတာနဲ့တင် ရင်ထဲဆို့နင့်လာတယ်\nဘာဘဲပြောပြော အခုအရွယ်ထိ အဖေရှိနေပေးတာကိုဘဲ ကျေးဇူးတင်နေရပါတယ်\nဒီဝတ္ထုလေးဖတ်ပြီး အဖေ့ကိုပိုသတိရသွားတယ် ..\nပန်းချီ January 19, 2013 12:14 PM\nအစ်မချောက ကံကောင်းလိုက်တာ။ ဟုတ်တယ် မ ရေ။ အဖေဆိုတာ အိမ်အမိုးအကာ တစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်မအဖေကို ရှိစေချင်မိသေးတယ်။ စာလာဖတ်အားပေးသွားတာ ကျေးဇူးပါ မ။\nဇွန်မိုးစက် January 25, 2013 11:31 PM\nညီမရေ... ခုမှ လာဖတ်ဖြစ်တယ်။ ဖတ်လို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဖတ်နေရင်း စိတ်မကောင်းလည်း ဖြစ်တယ်။ မိဘနဲ့သားသမီးကြားက မေတ္တာတရားဟာ ဘယ်တော့မှ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားရိုး ထုံးစံမရှိပါဘူးကွယ်။\nပျော်ရွှင်အဆင်ပြေသော အားလပ်ရက်များ ဖြစ်ပါစေနော်။း)\nပန်းချီ January 26, 2013 7:15 PM\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် မဇွန်ရေ။ မဇွန်ပြောတာ သိပ်မှန်ပါတယ်။ ခုထိလွမ်းတုန်း။ မဇွန်လည်း အမြဲပျော်ရွှင်အေးချမ်းပါစေး)\nAnonymous January 26, 2013 5:13 PM\nဖတ်ရင်းနဲ့ .......အပိုဒ် (၃) ကစလို့ တို့မျက်လုံးထဲကို ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်ဝင်ရောက်လာခဲ့လို့ အမြင်အာရုံတွေဝေဝါးလာလိုက်တာ laptop ပေါ်တင်ထားတဲ့ လက်ဖမိုးပေါ်ကိုပူနွေးတဲ့အတွေ့အထိလေးကိုခံစားလိုက်ရတော့မှ တို့သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။ :'( တကယ်ကို ရင်ထဲမှာဆို့နင့်ကြေကွဲစွာနဲ့ ရင်နှင့်အမျှခံစားပြီးဖတ်သွားပါတယ် AM ရေ ။ :(( ဘဝဆက်တိုင်း ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့တဲ့မိသားစုဘဝတွေကို သံသယတွေ အမုန်းတွေကင်းစွာ တည်ဆောက်နိုင်ပါစေလို့။ အရေးအသားလေးညက်လွန်းလို့အစမှအဆုံး မျောပါသွားတယ်ကွယ် ။ အမြဲအားပေး နေမယ့်.....JMO\nပန်းချီ January 26, 2013 7:19 PM\nJJ ရေ…ပိုးကောင်လေးဝင်သွားတယ်ဆိုလို့ ပြုံးမိရတယ်။ ရင်နှင့်အမျှ သေချာခံစားဖတ်ရှုပေးသွားတဲ့အတွက်ရော၊ အမြဲအားပေးနေမယ့်အတွက်ရော ကျေးဇူးအပုံကြီးး)) ပေးတဲ့ဆုနဲ့လည်း ပြည့်ပါရစေ JJ…\nချစ်သော MM ;)


ကာရံမဲ့ သံစဉ်တွေနဲ့ ဘ၀.................\nကျွန်တော် သိတတ်စအရွယ်မှစ၍ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကျွန်တော် ကောင်းမှုကုသိုလ် အလှူအတမ်းတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့ လှူဒါန်း ခဲ့ရာတွင် အမှန်တကယ် အကူအညီ လိုအပ်သည့်နေရာ၊ တကယ့်ကို ကူညီသင့်သည့် နေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်က ရှားသည်။ ကျွန်တော်အနေဖြင့် ကိုယ်ကောင်းရာမွန်ရာရောက်ဖို့ ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘုရားတွင် လှူသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းများတွင် လှူသည်.။ ဒုက္ခရောက်နေသူ၊ အမှန်တကယ် အကူအညီလိုနေသူများကို လှူဖို့ မစဉ်းစားမိခဲ့.။\nကျွန်တော်... လူမှုရေးအကူအညီပေးသည့် အဖွဲ့အစည်းများကို အားကျသည်.။ စိတ်ရင်းဖြင့် ဂုဏ်ယူမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများ များစွာလိုလားသည်. ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်ခွင့်ရချင်သည်.။ ကျွန်တော်ကိုယ် ကျွန်တော် အားမရသည်က ကျွန်တော် ဘာကြောင့်များ ဒီလိုအဖွဲ့အစည်းတွေမှာ မပါဝင်နိုင်သည်ကိုပင်.။ အချိန်မရှိလို့လားဆိုရအောင် အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော် အဲလောက်အလုပ်ရှုပ်သူမဟုတ်.။ ကကယ်တော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က စိတ်အားမထက်သန်လို့များလား.?\nရေးသားသူ - ကာရံမဲ့ ၊ အချိန် 1/19/2012 07:56:00 PM0မှတ်ချက်\nကဏ္ဍ - ခံစားမှု\nCelebrity Favorite မှာ ပြောခွင့်မရှိပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့ Blog မှာတော့ ကိုယ့် Favorite တွေကို ပြောခွင့်ရှိပါတယ်နော်.။ ဟဲဟဲ.. ဒါဆိုစပြီနော်.\nအားလုံးပဲမင်္ဂလာပါဗျာ.. ဟုတ်ကဲ့.. ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က ဘာတွေ ကြိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ မမှတ်မိတော့ဘူးဗျ... အကြိုက်တွေက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတယ်ဆိုတော့လေ.. အခုလက်တလောတော့ အစားအစာဆိုရင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုပဲ စားဖြစ်နေတယ်.. (ကြိုက်၍တော့မဟုတ်ပါ. ငွေရေးကြေးရေး အခြေအနေကြောင့်သာ) အသားတွေ စားချင်စိတ်မရှိဘူး... ထမင်းစားပြီးတိုင်းတော့ အသီးတစ်ခုခု စားဖြစ်တယ်ဗျ (စိတ်ကူးထဲတွင်..) ကျွန်တော်က ထမင်းစားရတာထက် အဲလို အသီးတွေ စားရတာ ပိုကြိုက်တယ်.။ မနက်စာဆိုရင် ပေါင်မုန့်နဲ့ ကြက်ဥကြော်ရယ်. ကော်ဖီရယ်. ဒါပဲစားဖြစ်တယ်.. သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အပြင်သွားဖြစ်တယ် ဆိုရင်တော့ Season က ချိစ့်ပေါင်မုန့်နဲ့ သီးစုံဒိန်ချဉ် အမြဲသောက်ဖြစ်တယ်. (ဈေးအနည်းဆုံး ဖြစ်ပါသဖြင့်) ကျွန်တော် ကြိုက်တယ်ဗျ.။\nCosmetics တွေဆိုရင် NIVEA Set လိုက် သုံးဖြစ်တယ်. ကျွန်တော် အသားအရေနဲ့ အဆင်ပြေတယ်ဗျ. ပြီးတော့ အနံ့ကိုလဲ ကြိုက်တယ်. (စကားလှအောင် ရေးသားခြင်း ဖြစ်ပါသည်.။ အမှန်မှာ တန်းဖိုးအားဖြင့် သင့်လျော်ခြင်း ကြောင့်သာ ဖြစ်ပါသည်။).. ရေးမွှေးကတော့ Rico အစိမ်းကို စွတ်ဖြစ်နေတယ်. အနံ့လေးက တော်တော် အဆင်ပြေတယ်. လူကို Fresh ဖြစ်စေတယ်. နောက်ပြီတော့ L’afair.. ဒီကောင်ကတော့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် မွေးနေ့လက်ဆောင်ပေးထာတာ. ဒါကိုလည်း ကြိုက်ပါတယ်. ဒါပေမယ် သူက Fresh ဖြစ်တဲ့ အနံ့ တော့မဟုတ်ဘူးဗျ… ခေါင်းလိမ်းဆီကတော့ CODE 10 Moisturising ကို သုံးဖြစ်တယ်..\nအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေကို ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က Electronic ပစ္စည်းတွေကို သဘောကျတယ်.. ပထမဆုံး ပြောရမယ်ဆိုရင် SONY DSC-W310 Digital Camera အိန္ဒိယရောက်တုန်းက ဝယ်ခဲ့တာ. ဒီကောင်းလေက ကျွန်တော် ခရီး သွားရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လျှောက်လည်ရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်းလေးက မရှိမဖြစ်ပဲ. ကျွန်တော့ရဲ့ Favorite အဖြစ်ဆုံးပစ္စည်းပေါ့ဗျာ. နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော့ရဲ့ ဒီ Laptop လေး… Lenovo 3000 G430.. ဒီအထဲမှာဆို ကျွန်တော ရိုက်ခဲ့သမျှ ဓာတ်ပုံတွေ. ကျွန်တော် ကြိုက်တဲ့ သီချင်းတွေ ရုပ်ရှင်တွေ အားလုံးထည့်ထားတယ်. ပျင်းရင် ဖွင့်ပြီး တစ်နေ့လုံး ဒါလေးနဲ့ပဲ အဖော်ပြု ဖြစ်တယ်.။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဖုန်းပါ. Acer beTouch E120 မော်ဒယ်. ဒီကောင်က ကျွန်တော် ထိုင်းနိုင်ငံရောက်တုန်းက ဝယ်ဖြစ်ခဲ့တာ.. (ထိုင်းဆိုပြီး အထင်မကြီး လိုက်ပါနှင့် ရွာသာသာ ရှိသော နယ်စပ်မြို့ ရနောင်းကို ပြောခြင်း ဖြစ်ပါသည်။) Android 2.1 ၊ သုံးရတာ အရမ်းအဆင်ပြေတယ်. လိုင်းဆွဲအားလည်း ကောင်းတယ်.. သီချင်း နားထောင် ရတာလဲ အဆင်ပြေတယ်.. ကျွန်တော်မှာ မရှိသေးဘူး.. အရမ်းလိုချင်နေတဲ့ ပစ္စည်းကတော့ Lenovo Tablet K1.. ကျွန်တော် အရမ်း လိုချင်နေတယ်.. ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ မလောက်သေးဘူးဖြစ်နေလို့.. ဘယ်လို ကြံရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစား နေတယ်.\nအဝတ်အစား နဲ့ပတ်သက်ရင်တော့ ထွေထွေထူးထူး မရှိဘူးဗျ. ရုံးသွားရတာ များတော့ စတစ်အဖြူနဲ့ ပုဆိုပဲ ဝတ်တာများတယ်။ ဖိနပ်ဆိုရင်လဲ ကတ္တီပါ ဖိနပ်ပဲ စီးဖြစ်တယ်.။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အပြင် ထွက်ဖြစ်ရင်တော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စတိုင်ကိုပဲ ဝတ်ဖြစ်တယ်. Accessories ကို ပြောရမယ်ဆိုရင် နာရီ. လက်တလော ပတ်ဖြစ်နေတာကတော့ DM ပါ. ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်တယ်ပြောတာနဲ့ မလဲဖြစ်သေးတာ.။ (မဟုတ်ပါ. အသစ် မဝယ် နိုင်းသေး၍သာ.) နောက်တစ်ခုကတော့ မျက်မှန်. ပါဝါရော နေကာရော တပ်ရတယ်. ရုံးသွားရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လျှောက်လည်ရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင့်ကို မတပ်လို့မဖြစ်ဘူး.။\nအခုဆို ကျွန်တော် အကြိုက်တွေ ဖော်ပြပေးသွားတာ တော်တော်လဲ စုံသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံးလဲ ကျေနပ် ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်.။ အားလုံး စိတ်၏ ချမ်းသာခြင်း ကိုယ်၏ ကျန်းမာခြင်းနဲ့ ပြည့်စုံကြပါစေလို့ ဆုတောင်းရင်း ကျွန်တော်ရဲ့ Blogger Favorite Post လေးကို ဒီတင်ပဲ အဆုံးသတ်ပါရစေခင်ဗျာ. အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ…\nရေးသားသူ - ကာရံမဲ့ ၊ အချိန် 10/19/2011 07:47:00 PM0မှတ်ချက်\nကဏ္ဍ - စာတို\nဖြစ်ပြီးသမျှ ပြန်ပြင်လို့မရသလို အနာဂတ်ကိုလည်း ဖန်တီးလို့မှမရနိုင်တဲ့အတွက် လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန် မှာပဲ ကောင်းအောင်နေရင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာကိုမှ စိတ်ညစ်မနေဘဲ စိတ်ကို အရှင်းဆုံးနဲ့ အဖြူစင်ဆုံး ထားလိုက်နိုင်ရင် ဘဝဟာ သာယာပျော်ရွှင်နိုင်မှာ အသေချာပါပဲ။\nရေးသားသူ - ကာရံမဲ့ ၊ အချိန် 10/06/2011 07:19:00 PM 1 မှတ်ချက်\nသာမန် ၁၄ ရက်နေ့\nသေဆုံးပြီးတဲ့ အချစ်တွေဟာ ပြန်လည် ရှင်သန်ဖို့ ခက်ခဲတာလား.။ ဒါမှ မဟုတ် ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အချစ်ကို မေ့လို့မရနိုင်တာလား.။ သေချာ ရေရာတဲ့ အဖြေကို မသိ ပေမယ့်.. ချစ်ခဲ့သူ တစ်ယောက် အကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ဒီရင်ဘက်ကြီးက ဘာမှန်းမသိတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားမိနေတယ်.။ မဖြစ်နိုင်တာ သိသိကြီးနဲ့ မျှော်လင့်မိတဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ ရူးမိုက်မှု....။ တစ်ခါ တစ်ခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးရင်း အတွေးတွေနဲ့ လမ်းဆွေး နေတဲ့ ကျွန်တော်.။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်အဖို့ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ ဆိုတာ သာမန် နေ့လေး တစ်နေ့ကို ကုန်ဆုံးသွားမှာပါပဲလေ.။\nရေးသားသူ - ကာရံမဲ့ ၊ အချိန် 2/11/2010 09:57:00 PM4မှတ်ချက်\nအပြောင်းအလဲ များစွာ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ လောကကြီးကို တစ်ခါ တစ်ခါ စိတ်ပျက် လာမိတယ်.။ မထင်မှတ်တဲ့ အဖြစ်တွေ.. မထင်မှတ်တဲ့ တွေ့ဆုံမှုတွေဟာ တည်ငြိမ်နေတဲ့ ငါ့ဘဝကို လှုပ်ခါစေခဲ့တာ...။ တစ်ခါ တစ်ခါ ကိုယ်ပြော လိုက်တဲ့ စကား တစ်ခွန်းအတွက် သူများ ရင်မှာ ခံစားမှု တစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့ သလိုပဲ. သူတို့ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းဟာ ငါ့ကို လှုပ်ခါ သွားစေခဲ့တယ်.။ တစ်ခါ တစ်ခါ ငါ့ဘေးမှာ အားပေးဖော် အပေါင်းအသင်းတွေ ရှိနေပေမယ့်. တစ်ခါ တစ်ခါ ငါတစ်ယောက်တည်း ဝမ်းနည်း နေရတတ်တယ်.။ တစ်ခါ တစ်ခါ ငါ ဟပ်ဟပ် ပတ်ပတ် ရယ်ခဲ့ရ ဖူးသလို တစ်ခါ တစ်ခါ ရင်ကွဲမတတ် ငိုခဲ့ရဖူးတယ်.။ တစ်ခါ တစ်ခါသော နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်ကျော် ရင်းနဲ့ပဲ ငါဟာ . . . . .\nရေးသားသူ - ကာရံမဲ့ ၊ အချိန် 1/22/2010 06:33:00 AM5မှတ်ချက်\nလူတွေထဲက လူဆိုပေမယ့် လူအများစုနဲ့ ကွဲပြားနေပါတယ်.။ ဆန့်ကျင်တဲ့ အမြင်တွေ မရှိပေမယ့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဘ၀နဲ့..........\n2009 - ကာရံမဲ့. Powered by Blogger


Gigi နဲ့ပြတ်စဲသွားတာ Zyan Malik ရဲ့ တက်တူးက ကျိန်စာသင့်သွားလို့များလား? – Trend.com.mm\nGigi နဲ့ပြတ်စဲသွားတာ Zyan Malik ရဲ့ တက်တူးက ကျိန်စာသင့်သွားလို့များလား?\nPosted on March 14, 2018 by Wint\nမတ်လ (၁၃)ရက်နေ့တွင် Gigi နဲ့Zyan Malik တိြု့ပတ်စဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွစ်တာမှာ တရားဝင်ကြေငြာခဲ့ပါတယ်။ ပရိတ်သတ်တွေအတွက် စိတ်မကောင်းစရာသတင်းဆိုပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ အမုန်းတွေနဲ့လမ်းခွဲခဲ့တာမဟုတ်လို့ သူငယ်ချင်းလိုဆက်ရှိနေဦးမယ်လို့ သိရပါတယ်။\nပရိတ်သတ်တွေကတော့ ပေါင်းဆုံစေချင်ပေမယ့် ကာယံကာရှင်တွေကိုယ်တိုင်ကပြတ်စဲပြီဆိုတော့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူးပေါ့။\nတစ်ချို့ ပရိသတ်တွေကလည်း Zyan Malik ထိုးထားတဲ့ တက်တူးကြောင့် နှစ်ယောက်ပြတ်စဲကြရတာလို့ ဝေဖန်ကြတယ်။အဲ့ဒါနဲ့ Zyan ရဲ့အရင်ရည်းစားဟောင်းဖြစ်တဲ့ Little Mix အဖွဲ့ဝင် Perri Edwards နဲ့ဆက်ဆံရေးကိုပြန်ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူတို့နှစ်ယောက်ကို အများ အားကျခဲ့ရပါတယ်။ ၂ဝ၁၃မှာ Perri အတွက် တက်တူးကို သူ့ရဲ့ လက်မောင်းမှာထိုးထားခဲ့တယ်။ ၂ဝ၁၅မှာတော့\nနာမည်တောင်မသိတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ Zyan တစ်ယောက်ဖောက်ပြန်နေတယ်ဆိုပြီး အသံထွက်လာတယ်။ ကောလဟာလတွေထွက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့လမ်းခွဲလိုက်ကြပါတယ်။ လမ်းခွဲလိုက်ပေမယ့် Perri နဲ့ပတ်သတ်ပြီး သူမကောင်းကြောင်းတွေဘာမှမပြောခဲ့ပါဘူး။\nအခု Gigi နဲ့ ဒီလိုပါပဲ။ ပရိတ်သတ်တွေအားကျအောင် အမျိုးမျိုးချစ်ပြပြီးကာမှ ဒီလိုလမ်းခွဲသွားတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေမမှားစေဖို့ သတိပေးကြတယ်။ Gigi ရဲ့ မျက်လုံးပုံစံကို သူ့ရင်ဘတ်မှာ ထိုးထားကြောင်းသိရပါတယ်။ အားလုံးကတော့ ကောင်မလေးတွေနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ တက်ထူးထိုးတိုင်း Zyan\nရည်းစားနဲ့ပြတ်တာပဲလားလို့ ဇဝေဇဝါ အထူးဆန်းဝေဖန်မှုတွေ တက်လာပါတယ်။\nမယ်ပြိုင်ပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် နာမည်ကြီးမင်းသမီးတွေဖြစ်လာခဲ့ကြတဲ့ အနုပညာရှင်များ\n‘American Idol’ပြိုင်ပွဲဝင်ကောင်လေးကိုနမ်းခဲ့တဲ့ Katy Perry ရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ပရိသတ်တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဝေဖန်နေ