The Faceless Man (2019) | MM Movie Store\nမကျြနှာမဲ့သရဲကွီး ဒီကားက သာမာနျကားမြိုးတော့မဟုတျဘူးဗြ…ဘာသာပွနျတောငျ ဘာသာမပွနျခငျြလောကျအောငျ လူကိုအတျော စိတျညဈညူးအောငျလုပျနိုငျတဲ့ သရဲကားဗြ…အရမျးကွောကျဖို့ကောငျးလှနျးလို့လညျး ratingအရမျးနညျးတာထငျတယျ\nကဲ ဒီတော့ ညှနျးပေးရရငျ horrorထဲမှာ တျောတျောလေးကွောကျစရာကောငျး ၊စိတျညဈညူးစရာကောငျးတဲ့ ကားမြိုးကွညျ့ခငျြရငျ ဒီကားက ခငျဗြားအတှကျ လုံးဝကှကျတိပါပဲ။ ဇာတျလမျးအကဉျြးခြုပျကတော့ ကငျဆာရောဂါရနတေဲ့ ကောငျမလေးကို တဈခြိနျလုံးနောကျယှကျနတေဲ့ သရဲကွီးရှိတယျဗြ…\nတဈနတေ့ော့ အဲ့ကောငျမလေး အားလပျရကျ နယျမွို့လေးတဈခုကို သူ့သူငယျခငျြးတှနေဲ့ အတူ ခရီးထှကျတော့…သူ့နဲ့အတူပါလာတဲ့ ကောငျလေးတှကေ မာဖီးယားတှဆေီကနေ ကိုကိနျးထုတျကွီး ခိုးလာခဲ့ပါတယျ… အဲ့တော့ မာဖီးယားတှကေလညျး သူတို့ဆီကနေ ကိုကိနျးထုတျကွီးကို ပွနျအရယူဖို့ကွိုးစားကွတာပေါ့….\nနောကျထပျ အဲ့မိနျးကလေးအတှကျ ကံဆိုးခငျြတော့ သူ့ရဲ့သူငယျခငျြးအုပျစုထဲမှာ…ကှငျးဆကျလူသတျသမားကပါလာသေးတယျ ကဲကဲ ဒီလောကျဆို ဘယျလောကျအထိအဖွဈဆိုးမလဲဆိုတာ ရိပျမိပွီထငျတယျ…မာဖီးယား…သရဲနဲ့ လူသတျသမားတို့ရဲ့ လကျထဲကနေ အဲ့ကောငျမလေး လှတျနိုငျမလား မလှတျဘူးလားတော့ ဒေါငျးပွီးကွညျ့လိုကျကွပါ\nမျက်နှာမဲ့သရဲကြီး ဒီကားက သာမာန်ကားမျိုးတော့မဟုတ်ဘူးဗျ…ဘာသာပြန်တောင် ဘာသာမပြန်ချင်လောက်အောင် လူကိုအတော် စိတ်ညစ်ညူးအောင်လုပ်နိုင်တဲ့ သရဲကားဗျ…အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းလို့လည်း ratingအရမ်းနည်းတာထင်တယ်\nကဲ ဒီတော့ ညွှန်းပေးရရင် horrorထဲမှာ တော်တော်လေးကြောက်စရာကောင်း ၊စိတ်ညစ်ညူးစရာကောင်းတဲ့ ကားမျိုးကြည့်ချင်ရင် ဒီကားက ခင်ဗျားအတွက် လုံးဝကွက်တိပါပဲ။ ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းချုပ်ကတော့ ကင်ဆာရောဂါရနေတဲ့ ကောင်မလေးကို တစ်ချိန်လုံးနောက်ယှက်နေတဲ့ သရဲကြီးရှိတယ်ဗျ…\nတစ်နေ့တော့ အဲ့ကောင်မလေး အားလပ်ရက် နယ်မြို့လေးတစ်ခုကို သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူ ခရီးထွက်တော့…သူ့နဲ့အတူပါလာတဲ့ ကောင်လေးတွေက မာဖီးယားတွေဆီကနေ ကိုကိန်းထုတ်ကြီး ခိုးလာခဲ့ပါတယ်… အဲ့တော့ မာဖီးယားတွေကလည်း သူတို့ဆီကနေ ကိုကိန်းထုတ်ကြီးကို ပြန်အရယူဖို့ကြိုးစားကြတာပေါ့….\nနောက်ထပ် အဲ့မိန်းကလေးအတွက် ကံဆိုးချင်တော့ သူ့ရဲ့သူငယ်ချင်းအုပ်စုထဲမှာ…ကွင်းဆက်လူသတ်သမားကပါလာသေးတယ် ကဲကဲ ဒီလောက်ဆို ဘယ်လောက်အထိအဖြစ်ဆိုးမလဲဆိုတာ ရိပ်မိပြီထင်တယ်…မာဖီးယား…သရဲနဲ့ လူသတ်သမားတို့ရဲ့ လက်ထဲကနေ အဲ့ကောင်မလေး လွတ်နိုင်မလား မလွတ်ဘူးလားတော့ ဒေါင်းပြီးကြည့်လိုက်ကြပါ


“”ချစ်ခြင်း နဲ့ ချစ်ခြင်းကို သိမ်းပိုက်သူ သစ်မင်း”” | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Myanmar Gazette » “”ချစ်ခြင်း နဲ့ ချစ်ခြင်းကို သိမ်းပိုက်သူ သစ်မင်း””\n“”ချစ်ခြင်း နဲ့ ချစ်ခြင်းကို သိမ်းပိုက်သူ သစ်မင်း””\nPosted by black chaw on Dec 31, 2011 in Myanmar Gazette, Opinions & Discussion | 21 comments\nကိုသစ်မင်းက ကားမောင်းသလို ဂီယာတစ်ချက်ခြင်းချိန်းပြီး ရွာကိုဝင်လာခဲ့တာပါ။\nပထမ ဂီယာမှာ အရှိန်လေးယူတဲ့အနေနဲ့ ဟာသလေးတွေနဲ့ ရွာကို ၀င်ရောက်လာတဲ့သူပါ။\nဒုတိယဂီယာမှာ အရှိန်နည်းနည်းတင်ပြီး ကဗျာလေးတွေ ရေးလာပါတယ်။\nတတိယ ဂီယာကျတော့ ရသစာစုလေးတွေ ဘာသာပြန်ဝတ္ထုလေးတွေ ရေးပြီး အရှိန်နည်းနည်း ထပ်မြှင့်ပါတယ်။ ဒီလောက်မှာတင် ရွာမှာ ကိုသစ်မင်း အခိုင်အမာ နေရာတစ်ခုရခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။\nနံပတ်လေး ဂီယာကျတော့ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး အမြင်လေးတွေ ရေးပြီး အရှိန်ထပ်မြှင့်ပါတယ်။\nအခုနောက်ဆုံးဂီယာကျတော့မှ ဂဇက်ဆီမီနာကို ဦးဆောင်ဆွေးနွေးပြီး ဟိုက်စပိဒ် နဲ့ကို မောင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။\nအဲဒီတော့ ပထမ ဂီယာ ရဲ့ ဟာသပို့စ်လေးတွေနဲ့ အရင်မိတ်ဆက်ပေးပါရစေဗျာ။\nဟာသလေးတွေက ရယ်ရတယ်ဗျာ။ ကောလိပ်ကျောင်းသားထံမှ မိဘများသို့ ပေးစာ ဆိုရင် တော်တော်ရယ်ရပါတယ်။ နမူနာ နည်းနည်းဖတ်ကြည့်ဗျာ။\nရှူးဖိနပ်နဲ့ ကျောင်းတက်လို့ မရပါဘူးဗျာ။ သချာင်္တွက်ချိန်ကျလို့ ဆယ်ဂဏန်းကျော်သွားရင်\nရှူးဖိနပ်ကို ချွတ်ပစ်နေရတာ အလုပ်ရှုပ်လွန်းလို့။\nပြီးတော့ မနက်ဖြန်မှာ သားတို့ကို Blood Test စစ်မယ်ဆိုလို့ ဒီည တစ်ညလုံး စာကြည့်ရဦးမယ်။ ချစ်သား စာကြွင်း ။ ။ ဒါနဲ့ အမေ၊ နောက်တစ်ပတ်မှာ\nဘရစ်နေးစပီးယားစ်အကြောင်း အရေးတကြီး လေ့လာရဦးမယ်။ အဲဒါပိုက်ဆံလိုတယ် ပို့ပေးပါဦး။\nကိုရင်စည်သူတို့၊ အီးတီတို့လို သားမျိုးတွေဖြစ်မယ်ဗျ။ အမေလုပ်တဲ့သူကလည်း သားကိုစာပြန်ပါတယ်။ အဆုံးသတ်မှာ ရေးထားတာလည်းကြည့်ဦး။\nP.S : အမေ သားအတွက် ငွေ၅ထောင်-ထည့်ပို့မလို့ပဲ။\nဒါပေမယ့် စာအိတ်က ပိတ်ပြီးသွားပြီ။\nတော်တော်ရယ်ရတယ်ဗျာ။ ဒီပို့စ်မှာတော့ ကိုပေါက်တို့၊ ဆရာမကြီး TTNU တို့ ထက်ဝေးတို့ နီကီတာတို့ ရဲ့ ကွန်းမန့်တွေနဲ့ အတူ ကွန်းမန့်ပေါင်း ၁၂ ခုနဲ့ ဖတ်ရမယ်ဗျာ။\nမျက်မမြင် ၅ ဦးနဲ့ ကွန်ပျူတာ\nဟာသပို့စ်လေးပါပဲ။ မျက်မမြင် ၅ ဦး ကွန်ပျူတာကို တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ စမ်းကြပြီး ဘာနဲ့ တူတယ်ဆိုတာ ပြန်ပြောပြကြတာလေးပါ။ ဒီပို့စ်လေးလည်း တော်တော် ရယ်ရပါတယ်ဗျာ။\nဒီ ဟာသပို့စ်လေးကလည်း ရယ်ရတာပါပဲခင်ဗျာ။ အခုချက်ခြင်းပြုံးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း ဖတ်ကြည့်ဗျာ။\nရှက်တတ်တဲ့ သူခိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်ဗျ။ မနေတတ်မထိုင်တတ် ဖြစ်သွားပုံရတယ်။ ကျန်တာလေးတွေကလည်း ရယ်ရတယ်ဗျာ။\nကိုရင်စည်သူလိုဗေဒင်ဟောစာတမ်းလည်း ပါသေးတယ်ဗျ။ ကဲ ၂၀၁၂ အတွက် ကိုသစ်မင်းရဲ့ ဗေဒင်ဟောစာတမ်းလေး ဖတ်ကြည့်ကြဗျာ။\nကျန်းမာရေးတွင် အော်ဟစ်ညည်းညူရမည့်ရောဂါကြီးများကိုအောင်မြင်စွာလက်ခံနိုင်သည့်အခြေအနေများရှိနေသည်။ အချစ်ရေးတွင်အထာကျသည့်ချစ်သူလေးများရခါနီးကာမှအူကြောင်ကြားများနှင့်အကြောင်းပါသွားသဖြင့် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်တတ်သည်။ ယတြာချေလိုသူများအနေဖြင့်အသုဘတစ်ခုသို့သွားပြီး အလောင်းနှင့်အတူ ၂ ရက်ခန့် ယှဉ်အိပ်နေပါ။\n“ကျားဆိုမှကျား”တနင်္လာသားသမီးများသည်ယခုလအတွင်းကြောင်တောင်တောင်နိုင်ခြင်း၊ကျပ်မပြည့်ခြင်းတို့ကြောင့် ကျက်သရေမရှိဖြစ်တတ်သည်။ ခြေထောက်၊ ခါး၊ ခေါင်းစသည့်တနင်္လာနံအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ခွဲစိတ်ခံရကိန်းရှိသည်။\nကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းဖြင့်ဘာအလုပ်မှ မရနိုင်သဖြင့် ဘာမှ မလုပ်ပါနှင့်။ ချစ်သူနှင့်ချိန်းတွေစဉ်ချောင်းရိုက်ခံရတတ် သဖြင့် သတိပြုပါ။ ချက်တင်း (Chatting) ဝင်သူများချူစားခံရလတ္တံ့။ ပညာရေးတွင်ကျောင်းထုတ်ခံရခြင်း၊ စာမေးပွဲကို ခွေးကျကျခြင်းများဖြစ်တတ်သဖြင့်ဖြစ်နိုင်လျှင်ကျောင်းမသွားပါနှင့်။ ဂေါ်လီရိုက်ခြင်း၊ ဂက်စ်မီးခြစ်ဂက်စ်ထည့်ခြင်း ၊ကူလီထမ်းခြင်းများကိုယခုလအတွင်းတနင်္လာသားသမီးများအတွက် ဝင်ငွေကောင်းသော လုပ်ငန်းများအဖြစ် မြင်နေရသည်။ အဆိုးများပျောက်ကင်းစေမည့် ယတြာမှာ (အင်းလျားကန်ကဲ့သို့သော) ကန်ဘောင်တစ်ခုသို့အဝတ်အစား လုံးဝမဝတ်ဘဲ သွားကာ “ကံတွေ ဟောဒီလိုလွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် တက်လာပြီ” ဟုသက်စေ့ကြွေးကြော်ပါ။\nယခုလအတွက်အကောင်းဆုံးဇာတာရှင်များမှာ အင်္ဂါသားသမီးများပင်ဖြစ်သည်။ မကြာခဏအလှူအဖိတ်ခံရခြင်း၊ လိုင်းကားပေါ်တွင်ထိုင်စရာရတတ်ခြင်းတို့ကြောင့်အနေအစားချောင်နေနိုင်သည်။ စုတ်ပြတ်နေသည့်တိုင်အောင် “ဆရာကြီး”ဟုအထင်ခံရနိုင်သည်။ ဆွဲကြိုးချသတ်သေသည့်တိုင်ဇက်မကျိုးဘဲလှလှပပအသက်ထွက်သွားမည့် အင်္ဂါသားသမီးများဖြစ်သည်။ စစ်သားများဆီးသွားရာတွင်ဇယားကပ်နိုင်သည်။ စီးပွားရေးကောင်းနေစဉ် ညရေးညတာသွားလာရေးအဆင်ပြေစေရန်ဆင်တစ်ကောင်ဝယ်ထားသင့်သည်။ ကျန်းမာရေးတွင်မူ ဆိုးဆိုးရွားရွားကြီးမဟုတ်သော်လည်း ဆေးများဆက်တိုက်ဆိုသလိုသောက်နေရတတ်သည်။ နှလုံးသားရေးရာတွင် စိတ်ဖောက်ပြန်နေသူများ၊ဇိမ်မယ်များ၊ဇီဇာကြောင်သူများ၊ညစောင့်များနှင့်စွဲစွဲမြဲမြဲချစ်သွားဖွယ်ရှိနေသည်။ ယတြာအနေဖြင့်ဇော်ဂျီအဝတ်အစားများဝတ်ပြီးဈေးဝယ်ထွက်ပါ။\nကံဇာတာမှေးမှိန်နေခြင်းမဟုတ်သည့်တိုင် တောက်ပနေခြင်းမျိုးလည်းမဟုတ်သဖြင့် ဗုဒ္ဓဟူးသားသမီးများ အလယ်တွင်လတ်နေတတ်သည်။ ယမကာကြိုက်တတ်သူများရန်များအံ့။ လေထိုးကျွတ်ဖာလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေသူများလျှမ်းလျှမ်းတောက်အောင်မြင်အံ့။ လောင်းကစားကြောင့်ယောက္ခမနှင့်ရင်ဆိုင်ရဖွယ်ရှိသည်။ ဝသောသူများဝိတ်မချနိုင်ပါကဝက်နှင့်တူလတ္တံ့။ ပညာရေးတွင်ယောင်ချာချာဖြစ်နေသူများလျက်ဆားပြောင်းရောင်းသင့် သည်။ ရုပ်ဆိုးသော၊ ယုတ်မာသော၊ လော်မာသောအိမ်ထောင်ဘက်သည် သင့်အားအကျိုးပေးလတ္တံ့။ အကန်းလည်း ပေးလတ္တံ့။ ယတြာချေလိုပါကတစ်ခုသော ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ရထားလာနေချိန်၌ ရထားလမ်းပေါ် ခဏလေးလှဲအိပ်ပါ။\nမူယာမာယာများတတ်သောကြာသပတေးသားသမီးများအတွက်ပြတ်ပြတ်သားသားကြိုးစားရမည့်အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။ ပြဿဒါးကိန်းထဲရောက်သဖြင့်ပြောင်ချော်ချော်လုပ်ခဲ့သမျှပြဿနာတတ်နိုင်သည်။ စီးပွားရေးတွင်ပူဖောင်းရောင်းခြင်း၊ ဖိနပ်စောင့်ခြင်း၊ ဖဲရိုက်ခြင်းများ အမြတ်များအံ့။ ကျန်းမာရေးတွင် ပန်းနာရင်ကြပ်မှသည်ပန်းညှိုးပန်းသေ မျက်စိကွယ် ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက်နှင့်အသက်သေသည်အထိဖြစ်တတ်သဖြင့်ဘုရားတရားလုပ်ချိန်တန်ပြီဟုဆိုချင်သည်။ ပညာရေးတွင် ပထမရရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်းအခြေအနေမပေးသဖြင့်ပန်းရံဆရာဖြစ်သွားအံ့။ နှလုံးသားရေးတွင်ချစ်ရေးဆိုလာသူကိုပဲ များပြီးပါးရိုက်မိပါကမိုက်မဲခြင်းသာဖြစ်ပြီးမည်သူကိုမဆိုမြန်မြန်လက်ခံလိုက်သင့်သည်။ ကံကောင်းစေမည့်ယတြာမှာ ပိတ်စတစ်ခုတွင် “ဘိန်းဖြူရောင်းသည်” ဟုရေးပြီး မ.ယ.က ရုံးသို့ ပျော်ပွဲစားထွက်ပါ။\nသောကြာသားသမီးများကြွက်ကလေးများလို တွင်းအောင်းနေရအံ့။ အပြင်ထွက်လာသူများသည်လည်း ကြွက်ကလေးများ လို ထောင်ချောက်မိကာထောင်ကျအံ့။\nအလုပ်အကိုင်အကြံအစည်များကို သိုသိုသိပ်သိပ် ကြံစည်သည့်တိုင်အောင်သောကများနေနိုင်သည်။ ကျန်းမာရေးတွင် သေလောက်သည့်ကံများမရှိသော်လည်းသစ်ပင်ပိခြင်း၊ ဟီးနိုးကားအတိုက်ခံရခြင်းတို့ကြောင့်ဆေးရုံဆေးခန်းရောက်ရန် ရှိသည်။ “သိပ်ချစ်မိနေပြီကလေးရယ်” ဟု ပြောလာသူရှိပါက“ရူးချင်ယောင် ဆောင်မနေနဲ့” “ရှေ့မှာ သေခြင်းရဲ့ တံခါးများ”\nဟု ပြန်ပြောရန်ဝန်မလေးပါနှင့်။ ကံတက်စေမည့် ယတြာမှာ – တစ်ခုသော သောကြာနေ့တွင်သိက္ခာရှိသူတော်ကောင်း တစ်ဦးကိုသဲနှင့်ပက်ပြီး “သိပ်တတ်နေတယ်ပေါ့လေ” ဟု သက်စေ့ရေရွတ်ပါ။\n**တင့်တောင့်တင့်တယ်နေချင်သော စနေသားသမီးများ “ဒုက္ခ” ဆိုသော စကားလုံးနှင့်ရင်းနှီးပြီး တဲထိုးနေရကိန်းများရှိနေ သဖြင့်သတိရှိစေချင်သည်။နိဗ္ဗာန်ယာဉ်လုပ်ငန်းများတွင်အောင်မြင်အံ့။ ပညာရေးလိုက်စားသူများနိုင်ငံခြားမထွက်နိုင်ပါက ပြည်တွင်းတွင်ပဲနေရလတ္တံ့။ နေမကောင်းသူများနှုတ်ဆက်ချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ အသက်ပါသွားအံ့။ တရားဝင်လက်ထပ်ထား သည့်သူရှိနေသည့်တိုင်အောင်တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်အငယ်အနှောင်းထပ်ရရန်ရှိနေသဖြင့်အိမ်ထောင်ဘက်ကို\nကဲ ၂၀၁၂ ကိုဖြတ်သန်းဖို့ ဆရာစံဇာနည်ဘို ဟောစာတမ်းတို့ ဆရာ ကိုရင်စည်သူတို့ ရဲ့ ဟောစာတမ်းတို့ ၀ယ်နေစရာမလို တော့ပါဘူး။ ကိုသစ်မင်း က ဟောစာတမ်းရေးပေးထားပါတယ်ဗျာ။\nဒီ ပို့စ်လေးကလည်း ဟာသ ပို့စ်လေးပါပဲ ။ SEP 21 က တင်ခဲ့တဲ့ ပို့စ်ပါ။ နမူနာလေးတစ်ပုဒ် ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nဒါလေးကလည်း ရယ်စရာ ဟာသပို့စ်လေးပါဗျာ။\nSource: Reader’s Digest Best Jokes (10 July 2010~23 Sept 2011 လို့ ဖေါ်ပြထားတဲ့ ဟာသလေးတွေပါ။\nSource: Reader’s DigestBest Jokes and ကြားဖူးနားဝဟာသများ လို့ ဖေါ်ပြထားတဲ့ ဟာသလေးတွေပါ။\nစဉ်းစားလို့ မရတာက အပေါ်က နံပတ် ၆ ပို့စ်မှာ လည်း လက်မ အောက်စိုက်သူတွေ့တာနဲ့ ဒီပို့စ်မှာလည်း လက်မ၃ ချောင်းတိတိ အောက်စိုက်ထားတာပါ။ ဟာသလေးတွေက အပြစ်ကင်းပါတယ်။ ဘာကို ရည်ရွယ်ပြီးအောက်စိုက်ကြသလဲ ဆိုတာ တစ်ခါတစ်လေ စဉ်းစားရခက်ပါတယ်ဗျာ။\nဒါလည်း ဟာသ ကာတွန်းပုံလေးတွေပါဗျာ။\nကိုသစ်မင်းရဲ့ ဟာသလေးတွေ လက်လှမ်းမီသလောက် ပြန်ရှာပြီး တင်ပေးလိုက်တာပါဗျာ။ ကိုသစ်မင်းက အစပိုင်းမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟာသလေးတွေရေးပြီး ၀င်လာခဲ့တာတွေ့ရပါတယ်။ ပြီးမှ ကဗျာလေးတွေ ရေးလာတာကို တွေ့ရပါတယ်။\nကိုသစ်မင်း ကဗျာတွေက ကာရန်ကဗျာလေးတွေ များပါတယ်။ မော်ဒန်အတွေးအရေးလေးတွေကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ရေးဖွဲ့တတ်တာတွေ့ရပါတယ်။ အလင်းဆက်စကား ငှား ပြောရရင် စနစ်တွေ..ဘောင်တွေ..ထဲ မှာ အံဝင်ခွင်ကျ..လှပနေတဲ့ ကဗျာလေးတွေ များပါတယ်ဗျာ။\nစ , လယ် , ဆုံး\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးနဲ့ စလိုက်ရအောင်ပါ။ SEP 20 က တင်ခဲ့တဲ့ ပို့စ်ပါ။ ဖတ်ကြည့်ကြပါ။\nအို…. ဗျ ကျနော်သစ်မင်းရဲ့ကဗျာ…………..က\nကိုပေါက်ရဲ့ ကဗျာကွန်းမန့်လေးနဲ့ ဖတ်ကြရမယ့် ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nကိုသစ်မင်းကို ဂဇက်မှာ အားလုံးအသိအမှတ်ပြုခဲ့ရတာကတော့ မှတ် ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါ။ Oct2က တင်ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးပါ။ ဒီကဗျာလေးဟာ ဒီဘက်ခေတ် ရွာရဲ့ စည်းလုံးညီညွှတ်မှုကို အစပြုစေခဲ့တာမို့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ဆိုတာထက် ပိုတန်ဘိုးရှိခဲ့ပါတယ်။ ကိုသစ်မင်း ကို လက်တွဲခေါ်ယူခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကတော့ ရွာရဲ့ မရှိမဖြစ် ကြောင်ကြီးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကဗျာလေးရယ် ကွန်းမန့်လေးတွေရယ်ကိုတော့ ရှည်လျားကောင်းရှည်လျားမယ် ဖြစ်ပေမယ့် နှစ်သစ်ကူး အထိန်းအမှတ်အနေနဲ့ ဖေါ်ပြပေး လိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nဒီအထိက ကိုသစ်မင်းရေးတဲ့ ကဗျာလေးပါ။ ကြောင်ကြီးက ကွန်းမန့်မှာ ကဗျာဆက်ရေးပါတယ်။ တစ်ပုဒ်တည်းလို့ သတ်မှတ်ပြီးသာ ဖတ်ကြပါဗျာ။\nကျန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဗျာ။ အရည်မရ အဖတ်မရမိုလို့ တွေ့မိသမျှ စပ်လိုက်တာ ခွင့်လွှတ်ပါ။\nကြောင်ကြီးပြီးတော့ ကြောင်လေးက ဆက်ပြန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nဘီလူးကြီးကလည်း ကဗျာတိုလေး တစ်ပိုဒ် ဆက်ရေးပါတယ်။\nမောင်ကြောင် ပြောမှ ငါဘ၀\nဆရာမကြီး TTNU ကလည်း ကဗျာဆက်စပ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nဘယ်သူ ဘယ်ဝါ ငါမသိတယ်မို့၊\nကြောင်အော်သံ ဆူညံလှတာ နဲ့၊\n“ဘယ်သူလဲဟဲ့” လို့ အခါခါ ငါအော်ကာ မေးပေမဲ့\nအရေးလုပ်စွာ ဘယ်သူမှ အဖြေ မပေးလေသမို့၊\n” ဘဒူလဲ “…” ဘဒူလဲ “… အသံတုန် အသံပျက်ကို\nCAT.. စီအေတီ ..ကက်… ရွှေနားတော်ထက်မှာ ” လဒူ” ….လို့ များ နားကြားမှားရော့သလား။\nငါ တို့များမှာ ဖြင့် နင်တို့ ရွာ လာချင်လွန်းလို့ပါ့ ၊\nနင်တို့ရွာသားတွေကို လည်း လေးစားလွန်းလို့ပါ့၊\nမခေါ်ရက်ပါ (လဒူ) ရယ်လို့\nအမူရယ် မပိုကြပါနဲ့တော့ အို.. ကွဲ့… ရွှေလဒူ။\nကိုသစ်မင်း က ကဗျာကို ဆက်ပြန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nကိုရင်စည်သူ က ကဗျာကို ဆက်စပ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအဲ့ဒါ ကြောင်ကြီး… မှတ်…။\nပြန်အရေး… အဲ့ဒါ ကြောင်လေး… မှတ်။\nအဲ့ဒါ မောင်ပေ… မှတ်…။\nအဲ့ဒါ အီးတုံး… မှတ်…။\nအဲ့ဒါ မမ… မှတ်..။\nအဲ့ဒါ ငှက်ကြီး… ကိုရင်.. မှတ်…\n(ခင်လုိ့ နောက်ပြီးရေးတာနော်.. စိတ်ဆိုးရဘူး… )\nပေါက်ဖေါ်ကလည်း ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ ဆက်ပြန်ပါတယ်။\nမျက်ခြေမပြတ် ပို့ စ်အကုန်ဖတ်\nကြောင်ကြီး ဟုသာ မှတ်\nရေဒုက္ခကူ တို့ ရွာသူ..\n(ကိုကြောင်ကြီး စပွန်ဆာကိုမေ့ခဲ့တယ်နော့ )\nကိုကြောင်ကြီး အားကျလို့ အပေါ်ကမန့် တဲ့လူတွေ ထည့်လိုက်ဒါ။\nမပဒုမ္မာကလည်း ကဗျာလေးနဲ့ ၀င်ရေးပြန်ပါတယ်။\nကြောင်ကြီးက ကိုသစ်မင်းရဲ့ သဘောထားကြီးမှုကို လေးစားကြောင်းပြောပြီး ကဗျာကို ဆက်ပြန်ပါတယ်။\nကိုသစ်မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထား ပြည့်ဝမှု လူကြီးပီသမှုများအတွက် နောင်များကြုံခဲ့ရင်\nGentleman ကလပ်တခုမှာ လိုက်လံပြုစုပါ့မယ်။ ကျနော့်ကိုလည်း ဂျပန်လာဖြစ်ခဲ့ရင်\nကိုသစ်မင်း က မောင်ဘလှိုင်အတွက် ကဗျာလေးတစ်ပိုဒ် စပ်ပေးပါတယ်ခင်ဗျာ။\nကိုပေါက် ကလည်း ကဗျာ ဆက်ရေးပြန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအစ မတော် ပြန်ကာဆော်\nMegaforce ကလည်း ကဗျာ စပ်ပြန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nသူကြီး ပေးတဲ့ ပါးစပ်ပေါက်လေး\nရေးသားတဲ့ စာ ကြိုက်တဲ့ခါ\nကျွန်တော်တို့ သူကြီးကလည်း အားကျမခံ လေးလုံးစပ်ကလေးနဲ့ ၀င်မန့်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအပိတ်မှာတော့ ကိုသစ်မင်း က ကဗျာလေးနဲ့ ပဲ ပိတ်ပေးသွားပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအနူ ယင် အုံသည့်အလား။\nကိုသစ်မင်းအပေါ် ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ ချစ်ခြင်းဟာ ဒီကဗျာလေးနဲ့ စတင်ခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nချစ်ခင်ပြီးဖြစ်တဲ့ ကိုကြောင်ကြီးအပေါ် ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ ချစ်ခြင်းဟာလည်း ပို လေးနက်စေခဲ့ပါတယ်ဗျာ။\nဒါကြောင့် မှတ် ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးဟာ ဘောလုံးစကားနဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင် ကိုသစ်မင်းကြောင့်ရတဲ့ ပင်နယ်တီကို ကိုကြောင်ကြီးက ဂိုးသွင်းသွားတာလို့ပဲ တင်စားလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကြည်နူးပီတိ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မူရင်းလင့်မှာ သွားဖတ်ကြပါခင်ဗျာ။\nလူ, မြစ် ,သစ်ပင်\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကိုတော့ Oct 13 က တင်ခဲ့တာပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါဗျာ။ တစ်ခါတည်း ဖတ်လို့ရအောင် စီစဉ်ပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nရည်ရွယ်ချက်ကောင်းကောင်းလေးနဲ့ ပြောချင်တာလေးကို ပြောပြသွားနိုင်တဲ့ ကဗျာကောင်းလေး တစ်ပုဒ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ယူဆတာပါပဲ ခင်ဗျာ။ ကဗျာဆရာ ကိုနေ၀န်းနီ ရော ဘယ်လိုမှတ်ချက် ပေးမလဲ သိချင်မိပါတယ်။\n” ရှက် “\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကလည်း ကိုသစ်မင်းရဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါ။ Oct 19 နေ့စွဲနဲ့ တင်ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးပါ။\nအတ္တပန်းချီ ငါ ဆေးစီခဲ့\nကွန်းမန့် ၁၉ ခုပါ ဖတ်ကြည့်လိုက်ရင် ဒီကဗျာလေးရဲ့ အောင်မြင်မှုကို တွေ့ရမှာပါဗျာ။ ပြန်ဖတ်ကြည့်စေ ချင်ပါတယ်။\nကတော့ ကာရန် ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါ။ ကဗျာ ချစ်သူတွေ ခံစားနိုင်ဘို့ပါ။ ကွန်းမန့်ပေးထားသူများထဲက ကျွန်တော် ဘလက်ချောရဲ့ ကဗျာကွန်းမန့်လေးကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြန်ခိုက်နေမိသောကြောင့် ပြန်ရေးပြပါသည်။\n(မှတ်ချက် – ကိုပေ့ လေသံဖြင့်)\nကိုသစ်မင်းနှင့်အလင်းဆက်တို့၏ အပြန်အလှန်ကွန်းမန့်လေးများက ပို့စ်လှလှလေးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပါသည်။\nလင့်လေးပေး ထားပါတယ်။ ဖတ်ကြည့်ကြပါ။\nကတော့ မော်ဒန်ဆန်တဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါဗျာ။ မော်ဒန်ကဗျာတွေကို ကိုသစ်မင်း ရေးလေ့မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် သိထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရွာထဲက မော်ဒန်ကဗျာဆရာတွေဖတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ရေးပေးလိုက်ပြန် တော့လည်း ညွန့်နေပြန်တာပါပဲ ခင်ဗျာ။ ကဲ ဖတ်ကြည့်ဗျာ။\nညီမျှသလို မညီမျှသလို ညီမျှချင်းကိစ္စတွေကို\nကိုဆန်နီ ရဲ့ ပီတိဖြစ်စရာ ကွန်းမန့်လေးကိုလည်း ဖေါ်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\nဆက်၍ ဆက်၍ ရေးစေချင်ပါသည် အာရုံရသ၍ပေါ့။ အကြိုက်ဆုံး အပိုင်းလေးကို English လိုပြန်ရင်းနဲ့ ဂုဏ်ပြုလုိက်ပါတယ်။ ဒီအပိုင်းလေးက လောကသံသရာရဲ့မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ ဒုက္ခတွေကိုဖော်ကြူးတယ်လိုထင်ပါတယ်။\nOn forthcoming repeated tomorrows\nReaching the seven peaks of mountain ranges\nWithagrip to the strand of Horse’s tail\nTo settle the debt of vicious circle of stay….\nမှားသွားရင် ကဗျာအလှပျက်သွားရင်လည်း တောင်းပန်ပါတယ်နော်\nကွန်းမန့် ၁၇ ခုနဲ့ ဖတ်ရမယ့် ကဗျာလေးပါဗျာ။\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကိုတော့ NOV 8 နေ့စွဲနဲ့ တင်ခဲ့တာပါဗျာ။ ဖတ်ကြည့်ပါ။\nဇာတ်ထဲက “ကားဆွဲ” လို၊\nဒီပို့စ်မှာတော့ Etone နဲ့ AKKO တို့ရဲ့ ကဗျာကွန်းမန့်လေးတွေကို အမှတ်တရ ဖေါ်ပြပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nသြော် …. ငါ့ကံ ငါ့ကံ\n၀င်တွယ်ပါ (ထမင်းဆိုင်ရွေးမနေနဲ့ ကြုံတဲ့ဆိုင်ဝင်စားလို့ ပြောတာပါ )\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကလည်း ကိုသစ်မင်းရဲ့ အောင်မြင်တဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်ဗျာ။ ဖတ်ကြည့်ပါ။\nအလှအပအသွင် ပုံနဲ့ ဟာတွေ မှတ်ချင်လား\nတသသ ရင်ခုန်မဲ့ ကဗျာတွေစပ်ချင်လား\nဟင်….ရသအမြင် စုံတဲ့ စာတွေ ဖတ်ချင်လား။\nငရုတ်သီး ထောင်းကို စားချင်လား\nဂျုပ်ကြီး အကြောင်းကို ပွါးချင်လား\nဟင် …တရုတ်ကြီးအကြောင်းကို ကြားချင်လား\nငွေ နဲ့ ပါတ်ပြီး အမောင် “တင်း”နေလား\nရေနဲ့ စပ်ပြီး ပလောင်ထင်း နေလား\nဟင် ….ဂေဇက်ဖတ်ပြီး အမှောင်ခွင်းနေလား…\nမဖောဘဲအဆုံးကြီး ရစ်ကာ အပိုတွေ ပွါး\nမပြောဘဲ ငုံးပြီး မျက်နှာ မချိုလေလား\nဟင်…..ဘောပွဲရှုံးပြီး ညစ်တာ အကိုတွေလား…\nပိုင်လို့ ကြွားမလို့ လာတာလား\nစတိုင်မို့ စတားဖို့ လာတာလား\nညာဏ်တွဲ အမှန်ဆွဲ သွေဖက်ထား\nအကြံမနဲ အပြန်ဟဲ မွှေချက်များ\nဟင်….သံတွဲ ရန်ပွဲ တွေထွက်သွား…\nကြွရွ ဖြာဖြာ ဝေလျှက်ပွါး\nမမြင်ကြလဲ ပွါးဖြစ်တာနဲ့ ခင်ကြလား\nအသွင်မပြဘဲ များမေတ္တာဖွဲ့ ရင်မှထား\nဟင်…မထင်ရဘဲ တအားချစ်တာလဲ မြင်ရသား။\nဒီကဗျာလေးမှာတော့ ကွန်းမန့် ၁၇ နှစ်ခုရှိခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကဗျာကွန်းမန့်လေးကို ဖေါ်ပြပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။\nကိုသစ်စပ်သော ကဗျာ “ဟင်”…\nဆိုတာလေးကတော့ သိတ်မကြာခင် အချိန်က လိုအပ်လို့ ရေးလိုက်ရတဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါဗျာ။ ဖတ်ကြည့်ကြပါ။\nစည်းကမ်းမဲ့ ရွာသားတစ်ချို့ကို သတိပေးထားတဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါဗျာ။ ကွန်းမန့်လေးတွေကိုတော့ မူရင်းပို့စ်မှာပဲ ဖတ်ကြပါတော့ နော။\nဆိုတဲ့ ကဗျာလေးအကြောင်း ပြောချင်ပါတယ်။ ကဗျာလေးက အရှည်ကြီးလည်းမဟုတ်တာကြောင့် တစ်ခါတည်း အတူတူ ဖတ်ကြည့်ရအောင်ပါ။\nဖော်မြူလာကို တော့ ဘယ် ခေတ်မှာမှကို\nမတည်ထွင်နိုင်တာကလဲ “လေ” စရာဘဲတဲ့ ….။\nပွင့်လင်းပြီးအရိုင်းဆန်တဲ့ မုန်တိုင်းတွေ ရယ်\nငါမတားခဲ့နိုင်တာတော့ ဝန်ခံတယ် ……………… ။\nတေးသံမြှားတွေ အဆက်မပြတ်ပစ်တတ်တဲ့ ငှက်ငယ်တွေကြားမှာ\nစမ်းရေသောက်ရတဲ့ နေ့တွေကိုလဲ ဘဝင်မမြင့်ဘဲ မင်းဖြတ်မောင်းသွားပါ …………။\nအကွေ့အကောက် ချောက်ကမ်းပါးတွေက တောင်ပြိုနေ့ကံကြမ္မာဆိုးတွေနဲ့\nပစ်တင်ရှုံ့ချစကား ဆူနာမ်ီလှိုင်းထန် ကမ်းခြေမှာကယ်နိုင်သူဝေးတဲ့ညတွေမှာလဲ\nမင်း ဖီးနစ် ဖြစ်နေပါစေ………………….။\nဖွင့်တာလဲ မရှိ ပိတ်ထားတာလဲ မရှိ ဘူး မဟုတ်လား…….။\nဒီနေ့လဲ “နေလုံး” ရဲ့ ဒိုင်ယာရီ မှာ\nငါ့အတွေး အိမ်လေးအတွက် အိမ်ငှါးအလိုရှိသည်ဆိုပါလား………\nကဗျာတစ်ပုဒ် ကောင်းပြီဆိုရင်ဘယ်အမျိးအစားထဲမှာပါတဲ့ ကဗျာလို့ ခေါင်းစဉ်တတ်ဖို့လိုပါသလား။ ကျွန်တော် မသိပါ။ ရင်ထဲရောက်သော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဟု သာပြောချင်မိပါသည်။ ကွန်းမန့်လေးတွေဘက်လှည့်ရအောင်ပါ။\nသူကြီးက ကွန်းမန့်ရေးရင်း လေဒီခိုင် ကို ပွဲထုတ်ပါတယ်။\nဒီလိုရေးနည်းတွေကို.. လေဒီခိုင်ကတော့ ကြိုက်တယ်..။\nကြိုက်ဆို.. သူလည်းအဲလိုတွေရေးတာပဲ..။ ကျုပ်ကတော့..\nခံစားပြီး (ဆရာသစ်နဲ့အတူ) ကဗျာကားမောင်းချင်မိပါရဲ့\nမဆုံးတဲ့ရက်ကို စွန့်ထွက်ရယုံတင်ပါ..။ ။\nဒီပို့စ်မှာ ကျွန်တော် တင်ပြပေးခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးတွေကို ဖတ်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ကိုသစ်မင်း ဟာ ကဗျာသမားတစ်ယောက် ဆိုတာ သေချာပေါက်ပြောနိုင်နေပါပြီ။ ကိုသစ်မင်းက ရွာထဲကို ၀င်လာတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟာသလေးတွေရေးပြီး ၀င်လာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ ကဗျာလေးတွေရေးပြီး ကဗျာနဲ့ပဲ ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိလာခဲ့တာပါ။ ပြီးမှ စကားပြေအရေးအဖွဲ့လေးတွေ နဲ့ ဂျပန်ဝတ္ထုတိုလေးတွေ ဘာသာပြန်တဲ့ ဘက်ကို လှည့်လာပြန်ပါတယ်။\nကိုသစ် ကို ချစ်ခင်ကြသော ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ လက်ဆောင်လေးတစ်ခုပါ။\nဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော် နည်းနည်း နေမကောင်းတာနဲ့\nလင့်တွေပြန်ရှာရတာလည်း တော်တော် ခက်နေတာနဲ့\nနှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ရတာပါ။ ကျွန်တော်က တစ်ပုဒ်တည်းနဲ့ အစုံအလင်ပါချင်ပေမယ့်\nမတတ်သာလွန်းလို့ ခွဲလိုက်ရတာကိုတော့ နားလည်ပေးပါဗျာ။\nအပိုင်း ၂ ကတော့ မနက်ဖြန်လောက်ဆို အိုကေမယ်ထင်ပါတယ်ဗျာ။\n၂၀၁၂ နှစ်သစ်မှာ ကိုသစ်မင်းတစ်ယောက်\nစိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျန်းမာ ချမ်းသာ ပါစေဗျာ။\nကျွန်တော့် ဆရာ ပေါက်ဖေါ်ကြီးကို\nမသိတာလေးတွေ သင်ပြပေးတဲ့ အတွက်ပါ ပေါက်ဖေါ်ကြီးရေ။\nဦးကြောင်ကဗျာက အရမ်းကြိုက်တယ် အဲ့လို ရေးတတ်ချင်တာ ဘယ်လိုမှ စကားလုံးတွေ ထွက်မလာလို့ …… ရသလောက်လေး ရေးကြည့်မယ်….\nအမြင်တွေ သစ်တဲ့ ကိုသစ်…….\nကဗျာတွေ ဟစ်တဲ့ ကိုသစ်……..\nကောင်းစေ ချင်တဲ့ ကိုသစ်……….\nMG ကို ချစ်တဲ့ ကိုသစ်………..\nစေတနာတွေ ပျစ်တဲ့ ကိုသစ် ……..\nအားလုံး ချစ်တဲ့ ကိုသစ်……….\nကိုဘလက်က ကိုသစ်မင်းကို ဒီပို့စ်မှာ\nညွှန်းရင်းနဲ့ ကိုသစ်က ဂေဇက်ရွာက\nကိုသစ်မင်း ပို့စ်တွေက ရွာသူား ရှေ့တန်း ဘက်တန်း\nဂိုးသမား အားလုံးကို ချိတ်ပေးနေတယ်ဆိုတာ\nကိုပေါက်ဆိုတာနဲ့ ခင်ဗျားရေးတဲ့လမ်းဘေးက ထမင်းဆိုင်ကိုဘဲသိတယ်\nကွန်နက်ရှင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ ဖတ်ရတာကတော့ ဒီကိုသစ်မင်းပိုစ့်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တန်သွားပါပြီ ကွန်နက်ရှင်….\nအကိုသစ်ပို့ စ်လေးနဲ့နယူးရီးယားကို ဖြတ်သန်းလိုက်ပါတယ်\nပြည်အကျိုးရွာအကျိုး.ကမ္ဘာအကျိုး ဆထက်တန်ဘိုး တိုးပြီး သယ်ပိုးနိုင်တဲ့ အန်ဂယ်ကြီး ဖြစ်ပါစေကြောင်း\nရွာစားကျော် ငပေါက်ဖော်မှ ဆုမွန်ကောင်း တောင်းလိုက်ပါတယ်\n၂ ပိုင်းခွဲတင်တော့ ၂ခါလိုက်မန့်ရမှာပေါ့နော်. ပျော်ထှာ\nရေးတဲ့ စာတင်မက ပြန်ပေးလေ့ရှိတဲ့\nကွန်မန့်ကပါ တဖက်သူကို ပျော်ရွင်စေသူ\n၂ရက်ရှိပြီဗျ …ကိုသစ်ပျောက်နေတာ ..\nနှစ်သစ်မှာ …ပျာ်ရွှင်ပါစေ ကိုသစ်ရေ ..\nဂဇက်ရွာက ခင်တဲ့ ဆရာသစ်\nကျွန်တော် လေးစား အားကျတဲ့ ကိုသစ်မင်း ရဲ့ အကြောင်း ကိုသစ်မင်း တင်တဲ့ ပို့ စ်တွေ အကြောင်း အများကြီး သိလိုက်ရပါတယ် ။\nအခုလို စုစည်း ဖော်ပြပေးလို့ကျေးဇူးပါပဲ..ဗျ။\nကိုဘလက်ရေ..နောက်ထပ် လည်း တခြားဆ၇ာတွေ အကြောင်း..စုစည်းဖော်ပြပေးစေချင်ပါတယ် ။\nကျေးဇူးလို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ ကျနော် ဆရာဦးခိုင်ကိုအစပြီပြုပြီးသတိရမိပါတယ်။\n“ငါလုပ်တာကွ” ဟုမာန်တက်ပြောကြားလေ့မရှိသော ပြည့်ဝသော\nရွာ၏ ဆယ်လီဘရစ်တီဟုဆိုအပ်သော ကိုကြောင် ၊ မမ၊ မဝေဝေ၊မမှီ ၊\nကိုပေါက်(မန်း) မပူးခ်ျ၊ဒေါက်တာပဒုမ္မာတို့၏ အစကနဦးတွဲခေါ်ခဲ့မှု\nများမှာကား ကျနော့တသက်မမေ့စရာ “သူတို့၏ မုဒိတာ” ကျေးဇူးဖြစ်ပါသည်။\nနောက်ထပ်မံ၍ သစ်မင်း ဟု လူသိများထင်ရှားလာခြင်းကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ\nဖြစ်ပါကြောင်း ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ပါရစေ။\nထင်ရှားလာသော သစ်မင်း ကို မကြာခဏအရောင်တင် တောက်ပစေသူကတော့\nအားလုံးသော ကျနော်စာများကိုကော်မန့်ပေးသူများကိုလည်း မှတ်တမ်းပြုအပ်ပါသည်။\nကျနော်တင်မက ခင်ဗျားရဲ့ လူတိုင်းအပေါ်မှာ လူသားတို့ရဲ့ ထားရှိအပ်သော\nစေတနာ ဂရုဏာ “မုဒိတာ”စိတ်များကို ကျနော် လေးစားစွာ ချီးကျူးပါတယ်။\nကျနော်တို့မလုပ်နိုင်သော အများအကျိုးပြု တံခါးစောင့်ပို့စ်ဆိုတာ အားလုံးကို\nခင်ဗျားပေးတဲ့ချစ်ခင်မှုတွေဖြစ်လို့ အများရဲ့ ပြန်လှန်ချစ်ခင်မှုတွေနဲ့အတူ\nကိုဘလက်ချောနှင့်တကွ မိသားစုဝင်အားလုံး ၂၀၁၂ ဟာ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ\nနှလုံးသားလှတဲ့ မုဒိတာပြည့်တဲ့ ကိုဘလက်ချော အေးချမ်းသာယာရှိပါစေခင်ဗျာ\nဆရာသစ်ရဲ့ ဒီဇိုင်းအဓိပါယ်လေးကဘာများလည်းဗျ။ (^^) ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲသိချင်လို့ပါ။\nဂုဏ်ပြုထိုက်သူကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဆိုတဲ့ မင်္ဂလာတရားတော်နဲ့အညီ အပီအပြင်တူးဆွနေတဲ့ ကိုဘလက်ကြီးလည်း နှစ်သစ်မှာ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ ခညောင်းပါစေလို့ …\nကွန်မန့်မှာ အမှတ်တရ ထည့်ရေးလိုက်လို့ ဝမ်းသာဂုဏ်ယူမိပါတယ်။\nဆြာသစ်ကို ရွာထဲမှာ ကွန်မန့်တွေ ပေးနေကတည်းက သတိထားမိပေမယ့် “မှတ်” ကဗျာကတော့ ပေါက်သွားတဲ့ အမှတ်တရပေ့ါ။\nဂီဂီ့ကို “ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်ဇာဂီ” ဆိုပြီး ဆြာဘလက် တူးဆွတုန်းက “စွယ်စုံရ မင်းသားလေးပေ့ါ” လို့ မန့်ခဲ့တယ်။\nစွယ်စုံရ မင်းသားကြီး မကြာမီ လာမည်ဆိုတာကို သိထားလို့ ….\nဆရာသစ်ရဲ့စာတွေ ကောင်းလွန်းလို့ ကျွန်မမှာ အိမ်ကလူကြီးကို အမြဲညွှန်းရတာ အမှတ်တရပဲ။ သူက အလုပ်မအားတော့ စာတွေကို ရွေးဖတ်တဲ့သူလေ။ ကျွန်မကတော့ အားလပ်ချိန်များသူမို့ မြင်မြင်ရာစာ အကုန်ဖတ်တာ နားလည်တာရော နားမလည်တာပါ ဖတ်တာ။ အဲ့တာကြောင့် ကျွန်မက သူ့ကို အမြဲသတင်းပေးရတယ် ဒီနေ့ ကိုသစ်မင်း ပို့စ် အသစ်တက်တယ်လို့။ တချို့စာတွေဆို အမှန်ဝန်ခံရရင် ကျွန်မ သိပ်နားမလည်ဘူး သူကတော့ ဖတ်ပြီး သဘောတွေကျလို့။\nနှစ်သစ်မှာမန်ဘာဝင်တွေအားလုံး ဘ၀နှင်.ဆန္ဒ တစ်ထပ်တည်းကျနိူင်ပါစေ။\nဆရာသစ် ရဲ့ ကျွန်မ အရင်က မဖတ်ဘူးခဲ့တဲ့ Post တွေကို စုစည်းပေးလို့ ကျေးဂျူးကမ္ဘာ ပါ ကိုဘလက်ရေ။\nနှစ်သစ်မှာ ရွှင်လန်းပါစေ။ :-)\nအမည် မဲသော်လည်း အသည်းကရွှေပါ။\nသစ်လွင်နေမယ့် ချစ်ခြင်းများနဲ့ လောကကြီးကို အလှဆင်နေသော\nအသစ်အသစ်တို့ရဲ့ ရာဇာမင်းပါဘဲ။(အတွေးအခေါ်သစ်တွေကို ပြောချင်ပါတယ်)\nနှစ်သစ်မှာ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာစွာဖြင့် ခန္ဓာ့ဝန် လောက၀န်ကို ထမ်းနိုင်ကြပါစေ။


We.com.mm - ရည်းစားနဲ့ပြတ်လို့ဆံပင်ဒီဇိုင်းပါ ချိန်းချင်နေသူတွေအတွက် ဆံပင်အတိုဒီဇိုင်း (၄) မျိုး…။\nရည်းစားနဲ့ပြတ်လို့ဆံပင်ဒီဇိုင်းပါ ချိန်းချင်နေသူတွေအတွက် ဆံပင်အတိုဒီဇိုင်း (၄) မျိုး…။\nဆံပင်အတိုဆိုတာလည်း အမြဲခေတ်စားနေတဲ့ Hairstyle တစ်ခုပါ…။ ခေါင်းလျှော်ရတာတွေ၊ ခေါင်းဖီးရတာတွေ၊ ဆံပင်ပုံသွင်းရတာတွေအတွက်လည်း လွယ်ကူတာကြောင့် ဆံပင်အတိုကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြမယ်လို့ထင်ပါတယ်…။ တစ်ချို့မိန်းကလေးတွေကျတော့လည်း ဆံပင်ရှည်လေးတွေထားနေရင်ကနေ ရည်းစားနဲ့ပြတ်တော့ ဆံပင်တိုညှပ်လိုက်တာတို့ ဖြစ်တတ်ပါတယ်…။\nဒါကတော့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတစ်ခုပါ…။ ရည်းစားနဲ့ ပြတ်ပြီဆိုရင် ဒီဆံပင်ကိုပဲ ကလိပြီး ဒီဇိုင်းပြောင်းချင်နေပြီ…။ we စာဖတ်ပရိတ်သတ်တွေထဲမှာလည်း ဒီလိုမိန်းကလေးတွေရှိနေတယ်ဆိုရင်တော့ အခုဖော်ပြမယ့် ဆံပင်ဒီဇိုင်းလေးတွေကို ကြည့်ကြည့်လိုက်ပါနော်…။\n၁. မသေသပ်တဲ့ဒီဇိုင်းပုံစံ ဆံပင်တို…။\nဒီဆံပင်ပုံလေးကတော့ ထက်ထက်မြက်မြက်မိန်းကလေးတွေ၊ စိတ်မြန်တဲ့ကောင်မလေးတွေနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ပုံစံလေးပဲဖြစ်ပါတယ်…။ ဒီဆံပင်ပုံစံလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူကတော့ ဆံပင်နဲ့ပတ်သတ်လို့ ဘာမှအရေးတဝင် လုပ်နေစရာမလိုပါဘူး…။ ခေါင်းလေးလျှော်ပြီး ဆံပင်လေးခြောက်အောင် သုတ်လိုက်ရင်တောင် ပုံစံမကျတဲ့ဆံပင်စတိုင်ကလည်း သင့်ကိုအရမ်းကို အထာကျတဲ့ကောင်မလေးဖြစ်သွားစေမှာပါ…။ ရည်းစားနဲ့ပြတ်တဲ့သူအတွက်တော့ ဒီဆံပင်ပုံစံလေးက အထာကျကျနဲ့ဆိုတော့ ပိုအဆင်ပြေမယ်ထင်တယ်နော်…။\n၂. ချစ်စရာကောင်းတဲ့ပုံစံလေးဖြစ်သွားစေမယ့် ဆံပင်တို…။\nဆံပင်အတိုညှပ်ထားပေမယ့်လည်း ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပုံစံပေါက်နေစေမယ့် ဆံပင်ဒီဇိုင်းလေးပါ…။ ဆံပင်အတိုဆိုပေမယ့်လည်း နောက်ပိုင်းကပဲ ဆံပင်အတိုလေးဖြစ်နေပြီး ရှေ့ဘက်မှာတော့ဆံပင်အရှည်လေးဖြစ်နေတာကြောင့် ပုံစံလေးကတစ်မျိုးဆန်းပြီး ချစ်စရာကောင်းနေမှာပါ…။ ပြတ်သွားတဲ့ရည်းစားနဲ့ လမ်းမှာပြန်တွေ့ရင်တောင် ချစ်စရာကောင်းလာလွန်းလို့ မမှတ်မိပဲတောင်ဖြစ်နေဦးမယ်နော်…။\n၃. အရမ်းလည်းမတိုလွန်းတဲ့ ဆံပင်တို…။\nတစ်ချို့တွေကျတော့လည်း ဆံပင်အတိုညှပ်ချင်ပေမယ့်လည်း အရမ်းတိုနေတာမျိုး မညှပ်ချင်တဲ့သူတွေရှိနေပါတယ်…။ ဒီလို ကောင်မလေးတွေအတွက် အထာလည်းကျတယ်၊ လှလည်းလှပြီး အရမ်းလည်းမတိုလွန်းတဲ့ ဆံပင်ဒီဇိုင်းလေးတွေကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်…။\nဆံပင်အောက်ဖျားတွေကို အချွန်ပုံစံလေးတွေညှပ်မနေပဲ အတိပုံစံလေးတွေညှပ်တာကလည်း တစ်မျိုးလေးဆန်းပါတယ်နော်…။\nလွယ်ကူတဲ့ ချစ်စရာ Christmas Card လေးများပြုလုပ်နည်း\n၁ရက်အတွင်းအလန်းစားဖက်ရှင်၂စုံကို ဝတ်လိုက်ပြန်တဲ့ Bella Hadid\nပစ္စည်းပြတ်တဲ့ထိရောင်းအားကောင်းခဲ့တဲ့ Gigi Hadid ရဲ့ Jetsetter Palette…\nဆံပင်အရောင်ပြောင်းမယ်ဆိုရင်စမ်းဆိုးကြည့်သင့်တဲ့ အမိုက်စား Hair Color တွေ\n၀၀ကစ်ကစ် chubby လေးတွေအတွက် confident အပြည့်နဲ့ဆွဲဆောင်မှုရှိစေမယ့်ဖက်ရှင်များ


ချစ်သူ လာရောက်တောင်းရမ်းတဲ့နေ့မှာ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားရင်ခုန်ခဲ့ရကြောင်း ပြောပြလာတဲ့ ဆုအိမ့်စံ – XB Media Myanmar\nသူရိယနဲ့ ဆုအိမ့်စံတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးဟာဆိုရင် အသက် ၅ နှစ်ကျော် ကွာဟခဲ့ပေမယ့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန်နားလည်မှုတွေနဲ့ ချစ်သူဘဝ ခရီးကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြတာပါ။ ချစ်သူသက် ၂ နှစ်ကျော်အောင် လက်တွဲမဖြုတ်ဘဲ ချစ်ချစ်ခင်ခင် လက်တွဲလာခဲ့ကြတဲ့ သူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးကတော့ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ ရက်နေ့မှာ လက်ထပ်လိုက်ကြပြီး ပရိသတ်တွေကို စပရိုက်လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပရိသတ်တွေ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်မှာ စပရိုက်လုပ်ပြီး လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ သူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးကလည်း အရမ်းကို ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nပရိသတ်တွေကို စပရိုက်လုပ်ပြီး ရုတ်တရက်စေ့စပ်ပြီး လက်ထပ်ခဲ့လို့ ပျော်ရွှင်နေခဲ့ရတဲ့ ဆုအိမ့်စံကတော့ ချစ်သူရဲ့ မိဘတွေက အိမ်ကို လာရောက်တောင်းရမ်းကြတဲ့ အချိန်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ခံစားချက်လေးကို သူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ ဖေ့ဘုတ်စာမျက်နှာကနေ ရေးသားဖော်ပြပေးထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ချစ်သူရဲ့မိဘတွေ အိမ်မှာလာရောက်တောင်းရမ်းတဲ့အချိန် အရမ်းကိုပျော်ရွှင်ပြီး ရင်ခုန်ခဲ့ရတဲ့ ဆုအိမ့်စံကတော့ “ချစ်သူများနေ့ မတိုင်ခင်က ဖြစ်ခဲ့တာလေးပေါ့ ”\n” အစဉ်အလာအရ သားရှင်ဘက်က သမီးရှင်ဘက်ကို သွားရောက် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းကြတယ် ဆုဆုအိမ် ရောက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဧည့်ခန်းမှာ ဆုဆု မိဘတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေရှိနေကြတယ်. ဆုဆုကတော့ အခန်းထဲက ထွက်မလာသေးဘူး. သူရိယကတော့ နှစ်ဘက်မိဘများ နှင့် ဆွေမျိုး လူကြီးတွေကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး သူရိယရဲ့ဖေဖေနဲ့ ဆုဆုဖေဖေတို့ စကားစမြည်တွေပြောကြပြီး မိတ်ဆွေတွေ လူကြီးတွေပါ ရင်းရင်းနီးနီး ဖြစ်သွားကြတယ် ”\n” နောက်မှ ဆုဆု က သူ့အခန်းထဲကနေ ထွက်လာတယ် ( ပြုံးပြုံးလေးပေါ့ )ဆုဆုရောက်တော့မှ ချစ်သူလေးမျက်နှာ မြင်ရပြီဆိုတော့ စေ့စပ်ပွဲလေး လုပ်မယ့်နေရာတွေ အစီအစဉ်လေးတွေ ပြောပြကြတယ် နှစ်ဘက်မိဘတွေနဲ့ လူကြီးတွေကို ကန်တော့ပြီး ဆုံးမ သြဝါဒကိုခံယူကြတယ် ”\n” ပရိသတ်တွေကိုပြောပြချင်တာက သွားတောင်းတဲ့အချိန်လေးမှာ သူရိယ နဲ့ ဆုဆုတို့မှာ ပျော်ရွှင်ရသလို ရင်ခုန်မူလေးတွေ ကြည်နူးမူလေးတွေ အများကြီးပေါ့.. ပရိသတ်တွေထဲမှာလဲ အဲ့လိုခံစားမူမျိုးလေးတွေ ခံစားဖူးမှာပါ. မရှိသေးတဲ့ ပရိသတ်တွေလဲ တချိန်ချိန်မှာ ခံစားမိမှာပါ..❤ ” ဆိုပြီး ရင်ခုန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ရကြောင်းကို ရေးသားဖော်ပြပေးထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nချစ်သူက အိမ်ကမိဘတွေထံမှ အစဉ်အလာမပျက် လာရောက်တောင်းရမ်းခဲ့လို့ အရမ်းကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့ရတဲ့ ဆုအိမ့်စံ\nချစ်ပရိသတ်တွေထဲမှာလည်း ချစ်သူလာရောက်တောင်းရမ်းတဲ့အချိန်မှာ သူရိယနဲ့ ဆုအိမ့်စံတို့လို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အရမ်းကို ပျော်ရွှင် ကြည်နူးခဲ့ရတယ်ဆိုရင် ဒီပို့စ်လေးကို မျှဝေပြီး အားပေးသွားကြပါဦးနော်။ သူရိယနဲ့ ဆုအိမ့်စံတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးအတွက် စကားလက်ဆောင်ပေးတွေ ပြောပေးသွားကြပါဦးနော် ပရိသတ်ကြီးရေ။ ဖတ်ရှုပေးကြပါသော ချစ်ပရိသတ်များအပေါင်းကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်။\nRef : Thu Riya & Hsu Eaint San’s Facebook\nရန်ကုန်မှာ လေမသန့်ရင် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်လို့ ဟိုတယ်မှာ အနားယူခဲ့တဲ့ ရွှေမှုံရတီ


Filed under: ဝတ္ထုတို — 24 Comments\n” အချစ် ” ဖြစ်၏……….။”\nကြမ်းပိုးအမတစ်ကောင်၏ အပေါ်အရေခွံကို ခွာပါ… ထို့နောက် ဆား စာပွဲတင်ဇွန်းတစ်ဇွန်းကို မီးကင်ပြီး ၃ ရက်တိတိနေလှန်းပါ….\nနေပူ ၆ လတိတိ ပြပါ…။ပုလင်းတစ်လုံးထဲ ထည့်ကာ မြေအောက် ၆ ပေအနက်တွင် ၆ လ ထပ်မြှုပ်ထားပါ…\n၆ လကြာလျှင် အဆိုပါ ပုလင်းကို ဖော်ပြီး မိမိပျောက်စေချင်သောနေရာတွင် လိမ်းပါ။ 😛\n>အမြဲ ၁ဦးနေတတ်တဲ့ ၀က်ဝံလေးရေ….သနားတယ်\n>၃ရောပဲနော် ဟိဟိ 🙂\n>ကိုချမ်းရေ တစ်လတိတိ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်သွားပြီလား\n>ပြန်ပေါ်တဲ့ ဆေးလေးလည်း ဆောင်သွားဦးနော်း)\n>ကိုချမ်း ဘယ်သွားမလို့လဲ။ မငုံလဲ မအားတာနဲ့ ပျောက်နေရတယ်။ မဖြူ နေကောင်းတယ် မလား။ မြန်မြန်ပြန်လာနော့။ ပြန်လာရင် မုန့်ဝယ်လာ\n>း) ကိုယ်ရောင်ပျောက်သွားခြင်းဆိုလို့ပြေးချလာတာဗျာခလုတ်တွေလဲတိုက်လို့း)ရန်ကုန်ပြန်တာလားဗျး) ရေးထားတာရီရတယ် တပုဒ် ဖတ်ပြီးတယောက်တည်းတခွိးခွိးဖြစ်နေလို့း)\n>ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ဆေးလာသောက်ဆိုလို့ သောက်တယ်.. နံမည်စာရင်းထဲ မပါရင်ရော သောက်ရမှာလား …(ထီပေါက်ပြီး ထီလက်မှတ်ပျောက်နေသလိုပါပဲလားနော်..) မသေချာလို့ မသောက်ပဲ ပြန်ရကောင်းမလား… အလကား စတာ ..ပြန်လာရင် မုန့်ဝယ်လာနော် …လက်မှတ်မရှိတော့ တန်းလဲစီပြီးပြီဆိုတော့ တိတ်တိတ်လေး ခိုးသောက်ပြီးပြန်သွားပြီ..\n>ကျွန်တော် ရန်ကုန်ပြန်မလို့ပါ။ဇနီးသည်က အရင်ပြန်သွားနှင့်တော့ ကျွန်တော်လဲ မှီရာယာဉ်ပျံကြီးကို ဘီးဖက်ပြီး ကိုယ်ရောင်ဖျောက် ယုံတင်လေးပါ။ ပျောက်မသွားပါဘူး။ ပျောက်ဆေးပေးပြီး ဖြေဆေးကျန်သွားလို့။ ဖြေဆေးက ပေါင်ဒါမှုန့်ဘူးကြီးကြီး တစ်ဘူး ကိုယ်ပေါ်လောင်းချရုံလေးတင် တမဟုတ်ခြင်းကို ပြန်ပေါ်လာပါတယ်။သားသားလေးတစ်ယောက် လာမည့် ၂၁ မှာ လာတော့ပါမယ်။ ဝိုင်းပြီး ဆုတောင်းပေးကြပါဦးဗျာ။\n>မောသွားတယ်…. ဆေးနည်းဆီရောက်ဖို့ စောင့်ဖတ်ရတာ… 🙂\n>အမလေး သူကိုယ်ရောင်ဖျောက်တာ ဖတ်ရတာလဲ မူးနောက်သွားတာပဲ ကိုရေချမ်းရယ် ဟွန်းးးဝိုင်း ကျောင်းသွားနေလို့ပါနော် မဟုတ်ရင် တစ် တယ် အဲ တစ်ရတယ် ဟွင်းးး သနားလို့ သနားလို့ ဝိုင်းကို ၁ ယူခိုင်းထားတာ ဘာမှတ်လဲ ငွားးးးငွားးးးးးးး\n>ဟုတ်ပါ့ဗျာ။ ကဲဝိုင်းရေ တစ်ရတာ ဝက်ဝံကလေးက ကျောင်းသွားနေလို့တဲ့။\n>သူ့ကိုယ်ပျောက်ဆေးကလည်း အဆန်းပါလား…တလတော်ဆိုတော့ တယ်ကြာပါ့လား ကိုချမ်းရ… ကိုရေချမ်းခရီးသွားနေသည် လုပ်မလို့လား…သမီးပျိုဆို ခရီးက ပြန်လာပြီးကတည်းက မပေါ်တချက် ပေါ်တချက်… ကိုချမ်းလည်း ပြန်ပေါ်ဆေး တခါတည်း ယူသွားဦး…းဝ)\n>ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ဆေး အဖော်လွန်သွားတာလားအစ်ကိုရာ အစ်ကိုပါ ပျောက်တော.မယ် . . . ကြက်ဖကတော. ဒီမှာလည်း တစ်ကောင်ရှိတယ် လူကြက်ဖတွေများတော်တော်ဆိုးကြတာဘဲ . . . ပေါက်ကရဆေးနည်းကိုတော.မစမ်းရဲပါဘူးဗျာ တော်ကြာဟော်လိုမန်း ဖြစ်နေမှ ဖြစ်ရင် တုတ်ကောက် :Pကိုရေချမ်း ဇာတ်ကောင်လေး ပြန်လာချိန် မျှော်နေပါမယ်ဗျာ 🙂\n>ကိုယ်ပျောက်ဆေးသောက်ချင်တယ်…အလုပ်လုပ်နေတဲ့အချိန်ပေါ့…း)ဆေးတိုက်ပါ..ချစ်ခင်လေးစားစွာဖြင့် ဖိုးစိန်\n>တလနော်… တလပဲ ခွင့်စေ့ရင် ပြန်လာခဲ့ပါ…ဟဲဟဲး)နွေးနေခြည်\n>ကိုချမ်းရေ..ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီးရင်လည်း ပြန်လာဖို့ မေ့မနေနဲ့ ..ဇနီးနဲ့ သားသားလေး အတွက် ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးပါတယ်…ကျန်းမာ ပျော်ရွှင် အဆင်ပြေပါစေ..\n>လာပြီ ပေါက်တတ်ကလောက် ကတော့အင်း..ထင်သားပဲ အဲလိုကြော်ငြာပြီးအတုတွေသတိထားပါ..သားသားလေးအတွက်ဆုတောင်းပေးမယ် သားသားလေးအကြောင်းရေးဦးလေ..နော်\n>ကိုချမ်းရေ ခွင့်က တစ်လတိတိပဲနော်…ပြန်လာရင် မုန့်ဝယ်ခဲ့..နှင်း\n>ဘကြီးချမ်းရေ…တစ်လလုံး မောင်ဝင်းကြည်နဲ့ပျော်ပါစေ။ ဟဲဟဲ\n>တကယ့်ကို ဘာများလဲလို့ ဖတ်နေတာ။ ဖတ်ရင်နဲ့ ပြုံးမိပါတယ် ကိုချမ်းလင်းနေရေ …. ရေးလည်း ရေးတတ်ပါတယ်။း)ကိုယ်ယောင်ပျောက်ပြီး ပြန်မပေါ်ပဲ နေအုံးမယ်နော်။ နောက်ကျမှ ပိုစ့်လေးကို လာဖတ်ရလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ခင်မင်လေးစားလျှက်


“ မကြည့်စကောင်း ကြည့်စကောင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ဓါတ်ရှင်အကြောင်း ” (ပထမပိုင်း- ကလေးဘ၀နဲ့ဓါတ်ရှင်) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » My Dear Diary » “ မကြည့်စကောင်း ကြည့်စကောင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ဓါတ်ရှင်အကြောင်း ” (ပထမပိုင်း- ကလေးဘ၀နဲ့ဓါတ်ရှင်)\n“ မကြည့်စကောင်း ကြည့်စကောင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ဓါတ်ရှင်အကြောင်း ” (ပထမပိုင်း- ကလေးဘ၀နဲ့ဓါတ်ရှင်)\nPosted by ကိုပေါက်(မန္တလေး) on Sep 9, 2011 in My Dear Diary | 16 comments\n“ မကြည့်စကောင်း ကြည့်စကောင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ဓါတ်ရှင်အကြောင်း ”\n(၁) (ဓါတ်ရှင်=ဘိုင်စကုပ်=ပစ်ချာ……….ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် တကယ်တော့ရုပ်ရှင်)\nတစ်ရက် ကျနော်နန်းရှေ့ကပြန်လာတော့ မင်္ဂလာတံတားမီးပွိုင့်မှာ မီးနီမိလို့ ခဏရပ်စောင့်နေရပါတယ်။\nအဲဒီအချိန်လမ်းဟိုဘက်ခြမ်း ဆိုင်ကယ်နောက်မှာထိုင်နေတဲ့ အမျုိးသမီးတစ်ယောက်က လှမ်းရီပြတာကိုတွေ့\nခက်တာက သူ့ဘယ်သူဆိုတာ သေသေချာချာမမှတ်မိတာပါဘဲ။\nဆိုင်ကယ်သာမောင်းနေတာ စိတ်ကတော့ သူဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြန်စဥ်းစားနေမိပါတယ်။\nအသားလေးက ဖြူဖြူ လူက ပိန်ပိန် မျက်နှာလေးကသွယ်သွယ်။\n၀င်းလိုက်ရုပ်ရှင်ရုံနားက စက်ဘီးအပ်လက်ခံတဲ့အိမ်က ကောင်မလေးပေါ့။\nလွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်ကျော်ကျော် အဲဒီတုန်းကတော့ကျနော်တို့ကလူပျိုပေါက်စ သူက ကြီးကောင်ဝင်စအရွယ်\nကျနော်တို့တစ်တွေ “၀င်းလိုက်ရုံ” မှာရုပ်ရှင်ကြည့်တိုင်း 32လမ်းမှာရှိတဲ့သူတို့အိမ်မှာစက်ဘီးအပ်နေကျ၊\nအခုမှ အတိတ်ကို သတိရစရာတွေပေါ်လာပါတော့တယ်။\nအရင်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင် စောစောလာ 32လမ်းကမုတ်ဆိတ်လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထိုင်၊\nမုတ်ဆိတ်မရှိတော့ တဲ့အချိန်ကျတော့ မန်းမြို့တော်ပေါ့။\nပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ အတိတ်ဆိုတာ ပြန်တွေးကြည့်ရင်လွမ်းစရာ။\n26ဘီလမ်းအတိုင်း အနောက်ဘက်ကို ဆိုင်ကယ်စီးလာရင်းကနေ ကျုံးဒေါင့်ရောက်တော့ တောင်ဘက်ကိုကွေ့လို့\nလမ်း80အတိုင်းဆက်မောင်းလာလိုက်တော့ ပထမဆုံးတွေ့ရတာကတော့ နိုင်ငံခြားကားတွေဘဲပြပြီး အမြဲလိုလို\nဈေးသည်ရော ရုပ်ရှင်လာကြည့်သူရော မှောင်ခိုလက်မှတ်ရောင်းသူနဲ့ပါစည်ကားနေတဲ့ “မစိုးရိမ်ရုပ်ရှင်ရုံ”\nနားကိုရောက်အလာအနာကြီးရောဂါသည်တစ်ယောက်ပေမယ့် တောင်းမစား ဘဲ\n“အပျင်းပြေ အပျင်းပြေ”လို့အော်ပြီး စက်ဘီးအပ်တာလက်ခံတာကိုလုပ်တဲ့ ဦးသိန်းမောင်ကြီး ရဲ့အသံတောင်\nဒီရုံကလဲ အခုတော့ ရုပ်ရှင်မပြတော့ပါဘူး။\nနည်းနည်းလေးဆက်သွားလိုက်တော့ အခုလက်ရှိအချိန်မှာ ကုမ္မဏီတစ်ခုကို ဂိုဒေါင်အဖြစ်ငှားထားတဲ့\nမြန်မာကားအသစ်ဆိုအရင်ဆုံးပြတဲ့ မြို့လယ်က “ရွှေနဂါးရုပ်ရှင်ရုံ”။\n28လမ်းရောက်လို့ အနောက်ဘက်ကွေ့လိုက်တော့ အရင်က ကုလားကားနဲ့မြန်မာကားဘဲပြတဲ့ “မြို့မရုပ်ရှင်ရုံ”\nအခုတော့ ကုလားကားရော အင်္ဂလိပ်ကားပါ ဒီအဆင့်မြင့်ရုံမှာပြပါတယ်။\nအဲဒီကနေအနောက်ဆက်ဆင်း 83လမ်းအတိုင်းတောင်ဘက်သွား 31လမ်းရောက်ရင်\nတွေ့ရပါပြီ” မြို့ဂုဏ်ရောင်”သူလဲအခုတော့ အဆင့်မြင့်အအေးခန်းနဲ့ပေါ့။\nအခုတော့ “၀င်းလိုက်ရုံ” မှာအမြဲဆိုင်းဘုတ်ချိတ်လို့ပြတာကတော့ မြန်မာကားအသစ်တွေဘဲဖြစ်နေပါတယ်။\n84လမ်းအတိုင်းတောင်ဘက်ဆက်သွားတော့ မြန်မာကားသက်သက်ဘဲ ပြတဲ့”တော်ဝင်ရုံ”\nအမြဲတမ်းလူစည်ကားနေဘူးခဲ့တဲ့ မန်းလေးအခေါ် ဓါတ်ရှင်ရုံတွေရှေ့မှာဖြတ်လာခဲ့တော့ ငယ် ငယ်တုန်းက မက်မက်မောမောကြည့်ခဲ့ရတဲ့ဓါတ်ရှင်တွေကို ရင်ထဲကပြန်သတိရ လွမ်းဆွတ်လို့လာပါတော့တယ်။\nကျနော့်တို့အဖွားတွေအဒေါ်တွေဒုတိယကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီနဲ့ စစ်ပြီးစ (1940ခုနှစ်ပါတ်ဝန်းကျင်)မှာလူဖြစ်ခဲ့ကြသူများကတော့\nအိမ်ရောက်လို့ခုံလေးမှာထိုင် မိတဲ့အခါ တွေးလက်စမပြတ်တဲ့ ငယ်ငယ်တုံးကကြည့်ခဲ့တဲ့ဓါတ်ရှင်တွေ\nနဲ့ပါတ်သက်လို့ အမှတ်တရဖြစ်စရာတွေကို တသီတတန်းစိတ်ထဲမှာအမျှင်တန်းလို့လာပါတော့တယ်။\nကျနော်ဘ၀မှာ ပထမဆုံးသတိရမိတဲ့ရုပ်ရှင်အကြောင်းပြောရင်တော့ မန်းလေးသင်္ကြန်အကြောင်းကို ရိုက်ထားတဲ့\nကျနော်တို့ရဲ့ဆရာမက “ရုပ်ရှင်ထဲမှာတီချာပါတယ် သားတို့သွားကြည့်ကြနော်”\nလို့မှာလိုက်တော့ ရုပ်ရှင်လိုက်ပြဘို့ အိမ်ကိုပူဆာတာပေါ့။\nရေပက်တာ သင်္ကြန်လည်တာ သင်္ကြန်ကတာတွေဘဲတွေ့လိုက်တယ်။\nဒါနဲ့နောက်နေ့ကျောင်းရောက်တော့ ဆရာမကိုမေးတာပေါ့ “တီချယ်ဘယ်နားမှာ ပါတာလဲ”ဆိုတော့မှ\n“………….ရေသဘင်အဖွဲ့ ကထဲမှာ ရှေ့ဆုံးတန်း ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးကတီချယ်လေ”တဲ့။\nအဲတော့အိမ်လဲပြန်ရောက်ရော အဲဒီကားကို ထပ်ကြည့်ချင်ပါတယ်ပူဆာတော့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ\nနောက်ကျောင်းဖွင့်တဲ့ရက် ရောက်တော့ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ဆရာမကိုတွေ့တဲ့အကြောင်း အပြေးအလွားသွားပြော ၊\nဒါလေးကတော့ ရုပ်ရှင်နဲ့ပါတ်သက်ရင်ဘ၀အစမှာ အမှတ်မိဆုံးဖြစ်ရပ်လေးပါ။\nကျနော်တို့ 25လမ်းအိမ် အဖေ့ဘက်က အမျုိးတွေအားလုံးကရုပ်ရှင်ကြိုက်ပါတယ်။\nအဒေါ်တွေက မြန်မာကားအချစ်အလွမ်းကားတွေ ဦးလေးတွေကတော့ စစ်ကား နဲ့ အင်္ဂလိပ်ကား။\nဦးလေးတွေကတော့ ဇွတ်လိုက်ချင်တယ် ပူဆာမှခေါ်တတ်ပါတယ်။\nခပ်ငယ်ငယ်အရွယ်က (26-27)နဲ့(80-81)လမ်းကြားက ရွှေတိုက်ဝင်းထဲမှာရှိတဲ့ ရွှေတိုက်ရုံမှာ\nရုပ်ရှင်သွားကြည့်တယ်ဆိုရင် ရုပ်ရှင်မပြခင်မှာ နာမယ်ကြီးမင်းသားမင်းသမီးတို့ အဆိုတော်တို့ရဲ့\nအသံတုတွေလုပ်ပြလို့ ဧည့်ခံခဲ့ကြတာလဲမှတ်မိပါသေးတယ်။\t(အများအားဖြင့် ဦးသိန်းမောင် ဦးကျောက်လုံး ထွန်းဝေ ၀င်းဦး မြတ်လေး ဒေါ်မြလေး တို့အသံတွေကိုတုပြတတ်ပါတယ်။ထူးခြားတဲ့အသံပိုင်ရှင်တွေဖြစ်လို့ပါဘဲ။)\nရုပ်ရှင်ရုံထဲမ၀င်ရသေးခင် မပြသေးခင်မှာ ရုပ်ရှင်ရုံက သီချင်းတွေဖွင့်ထားတတ်ပါတယ်။\nအဲဒီသီချင်းတွေကတော့ ၀င်းဦးရဲ့ “အို့………..မေဘရဏီလို ငွေပန်းချီတောင် လက်မိူင်ချရသကိုး မမမိုး…………….”\nနဲ့ “ ညွန့်ဝင်း”ရဲ့ “ပါးကလေးနီ တအားထွေးမည် ချစ်ရတဲ့သိင်္ဂီမောင့်သိင်္ဂီ………..” နှစ်ပုဒ်ကတော့ အခုထိရင်ထဲမှာညိနေတုန်းပေါ့။\nရုပ်ရှင်ရုံထဲ ရောက်တဲ့အခါမတော့ ပြခါနီးဆိုရင် လွှင့်ပေးနေကြ\n“ တစ်သောင်းဇမ္ဗူပေါ် တောင်းဆုချွေကာရည်မျှော် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကြွယ်ဝတိုးတက်စေသား………………. ………..“ဆိုတဲ့ဝင်းဦးရဲ့မင်္ဂလာဆုတောင်းသီချင်းနဲ့အတူ\n“ယနေ့ကြွလာ မိတ်သဟာ ချမ်းသာကိုယ်စိတ်မြဲပါစေ” ဆိုတဲ့စာတမ်းလေးက ပိတ်ကားပေါ်မှာ မြင်လာရပါတယ်။\nခဏနေရင်တော့ “ ကမ္ဘာမကြေ……………………..”တီးလုံးနဲ့အတူ နိုင်ငံတော်အလံလေး လွင့်နေတဲ့ပုံပေါ်လာရင် အားလုံးမတ်တပ်ရပ်\nလို့ အလေးပြု ပြီးရင် ကျနော်တို့ခေါ်နေကျ ထွေလာထိုးပါတော့တယ်။\nတစ်ခါတစ်လေတော့လဲ နိုင်ငံခြားက စိုက်ပျုိးရေးလုပ်ငန်းအကြောင်းတွေပြ။\nပန်းသီး တို့ စပျစ်သီးတို့ လိမ္မော်သီးတို့ကို ခူးတာတွေများပြရင်အားပါးတရ အပြင်က ကြည့်နေတဲ့ ကျနော်တို့မှာသွားရည်များတောင်ကျလို့။\nကျဆို ဒီအသီးအနှံတွေက အခုခေတ်မှာသာပေါတာ အရင်ခေတ်က ရှားပါးပစ္စည်းသူဌေးစာကိုးဗျ။\nအခုထိတောင်မှတ်မိနေသေးတဲ့ ဗဟိုသတင်းစဉ်(နိုင်ငံတော်က စီစဉ်ပြီးပညာပေးတွေရိုက်ပြတဲ့ကားတွေထုတ်တဲ့ဌာန)ကရိုက်ပြတဲ့\n“နမော်နမဲ့” ဆိုတဲ့ ပညာပေးဟာသဇာတ်လမ်းတိုလေးပါ။\nအပေါ်က အံဆွဲကိုဖွင့် ပြန်မပိတ်ဘဲထား။\nအောက်ဆုံးက အံဆွဲကို ဖွင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်ဖင်ချထိုင်ပြီးရှာ။\nအမှတ်တမဲ့ပြန်ထတော့ မပိတ်ဘဲထားခဲ့တဲ့ အံဆွဲနဲ့ခေါင်းနဲ့ဆောင့်။\nအိမ်ရှေ့ကပြင်မှာလက်ဆေး ဆပ်ပြာကို အ၀င်ဝလှေခါးနားချထား၊\nအိမ်လှေကားတက် သံပြုတ်နေတာကို မပြင်၊\nနောက်ဈေးကပြန်လာတဲ့သူက တက်နင်းတော့ ကျိုးကျ။\nလူတစ်ယောက်နမော်နမဲ့ဖြစ်ကတတ်ဆန်းလုပ်သမျှသူကိုယ်တိုင်ရော သူများပါ ဒုက္ခရောက်ကြရတာကို ရိုက်ပြထားတာ။\nရီစရာတွေနဲ့ ပညာပေးကားလေးကတော့ အမှတ်ရစရာ သတိပြုစရာ။\nဘယ်သူပါတယ် ဘယ်ဝါပါတယ်လဲမသိ ဇာတ်လမ်းအကြောင်းလဲမသိ။\nသီချင်းတွေကို အော်လံနဲ့ဖွင့်လို့ ရုပ်ရှင်ကြော်ငြာလာဝေတဲ့ မြင်းလှည်းနောက် မော်တော်ကားနောက်\nအပြေးအလွားလိုက်ပြီး ကြော်ငြာစာရွက်ကို မရ ရအောင်လုကောက်၊\n“သွားကြည့်ရင်လိုက်မှာနော်”ဆိုတာကို “အေးပါ”လို့မဖြေမခြင်း တတွတ်တွတ်နားပူတာ\nညပွဲဆိုတာ ညကိုးနာရီမှပြ သန်းခေါင်နားကပ်မှ အိပ်ပြန်ရောက်ပါတယ်။\nအဲတော့လဲ အိပ်ရေးပျက်မှာစိုးတော့လူကြီးတွေက မခေါ်ချင်။\nအဲဒီကတည်းက စလိုက်တဲ့ ညဆို ညဉ့်နက်မှာအိပ်တဲ့ အကျင့်က အခုထက်ထိအောင်ပါဘဲ။\nကျနော်ငယ်စဉ်တုံးက ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ ရုပ်ရှင်တွေထဲက မှတ်မိနေတဲ့သူတွေကတော့\nမောင်သင် မောင်မောင်တာ ဇေယျ ကျော်ဆွေ ထွန်းဝေ ကြည်ကြည်ဌေး ကောလိပ်ဂျင်နေ၀င်း မြတ်လေး ၀င်းဦး စံရှားတင် မြင့်မြင့်ခင်\nခင်ယုမေ ခင်သန်းနု သီသီ ၀ါဝါ၀င်းရွှေ တို့ပါဘဲ။\nနာမယ်ကြီးဟာသ သရုပ်ဆောင်တွေကတော့ ကြယ်နီ သန်းနွဲ့ ဒေါ်စိန်ခင် ဦးသာဂေါင် ဖိုးပါကြီး သာဆန်း ကြာဇံအုန်းမောင် ဂျော်လီဆွေ\nအနုအကြမ်းဆိုရင် ဦးသိန်းမောင် ဦးကျောက်လုံး ဗိုလ်ဗကို ဒေါ်မြလေး မေသစ် သီတာခင်ထွေး ဒေါ်ဂျမ်းစိန် ဘေဘီနွဲ့\nဘယ်သူတွေပါတယ် ဘယ်သူကဒါရိုက်တာ ဘယ်တုန်းက ပြခဲ့တာတွေကတော့ စာအုပ်တွေပြန်ရှာဖတ်ရင်\nဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်သုံးလေးဆယ်က ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ရုပ်ရှင်တွေထဲက\nဇာတ်ကွက်တစ်ချို့က စာအုပ်လှန်စရာမလိုဘဲ အခုချိန်ထိ ရင်ထဲမှာခိုအောင်းဆဲ မှတ်မိနေဆဲ ရှိနေတာကတော့ အံ့သြစရာ။\n“နှစ်တွေဒီလောက်ကြာတာတောင် ဘာကြောင့်များမှတ်မိနေသလဲ” လို့မေးရင်” ကြိုက်လို့ပေါ့”\n(၃) (ရင်ထဲမှာ မသိဘဲ သိမ်းထားမိတဲ့ ………………)\nကျနော်တို့မှတ်မိတာလေးတွေကို ပြန်စားမြုံ့ ပြန်ရမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်နှစ်ကျနော်တို့မိသားစုရန်ကုန်ရောက်နေတာကနေစရမယ်ထင်ပါရဲ့။\nအဲဒီအချိန်ရန်ကုန်မှာ ရုပ်ရှင်ရွှေရတုကျင်းပတဲ့အချိန်နဲ့ဆုံနေတော့ ရှေးဟောင်းကားတွေပြန်ပြနေပါတယ်။\nမှတ်မိတာကတော့ မင်းသမီးဖြစ်တဲ့ဒေါ်ဂျမ်းစိန်က သစ်ပင်ပေါ်မှာတက်ပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်မှာခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုလွှဲ လွှဲပြီးသီချင်းဆိုတဲ့အခန်းတစ်ခန်းပါ ပါတယ်။\nအဲဒါကိုမြင်တော့ ကျနော်က ဟိုမှာ ထမိန်ကြီးလန်တော့မယ်လို့အော်လဲပြောရော အဒေါ်ကခေါင်းကို ဂေါက်ကနဲနေအောင်ဆော်ထဲ့လိုက်တာခံလိုက်ရတာပေါ့။\nအဲဒီကားထဲမှာ သဘောအကျဆုံးကတော့ မီးပုံပျံ စီးခါနီးမှာ ခေါင်းပေါင်းတွေဘာတွေနဲ့ဂိုက်ပေးနေတဲ့ သူကိုတွန်းဖယ်ပြီး\n(နောက်မှသိရတာက ခေါင်းပေါင်းနဲ့လူက မြန်မာ့သူရဲကောင်း မီးပုံပျံဦးကျော်ရင်နဲ့ မင်းသားက လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲမှာတောင်\nတကယ်ပြောရင်တော့ ဒီကားက အသံတိတ်ခေတ်က ကားတွေပါ။\nလူအပြောများတဲ့ မင်းသားကြီးခင်မောင်ရင်ရဲ့ ဗိုလ်အောင်ဒင်တို့ ၊ဆရာကြီးဦးသုခရဲ့ဘ၀သံသရာတို့ မေသစ်ရဲ့ နာမယ်ကျော်ပေါက်စီမယ်သုံလို့အမည်တွင်ခဲ့တဲ့ ဂုဏ်ရည်မတူတို့ မင်းသားကြီးခင်မောင်ရဲ့ဖာတလုံးခေါင်းကျားဆိုတဲ့ကားတွေကို\nပြည်လှဖေရဲ့စောင်းတော်ရှင်တို့ ကျနော်တို့မန်းလေးဂုဏ်ဆောင် အဆိုတော်မင်းသမီးကြီးဒေါ်မေရှင်တို့ အေ၀မ်းတင်မောင်တို့ရဲ့နာမယ်\nကျော်ရုပ်ရှင်တွေကို စာအုပ်တွေထဲမှာဖတ်ဘူး လူကြီးတွေက တသသနဲ့ပြန်ပြောတာလို့သာသိနေတယ် ငယ်ဘ၀က မကြည့်ခဲ့ရပါဘူး။\n(နောက်ပိုင်း အသက်အရွယ်ရတဲ့အချိန်မှာ မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြားကနေပြန်ပြတာကို ကြည့်ရတဲ့အခါ ခေတ်အဟပ်ကွာသွားလို့၊\nစကားပြောတဲ့လေယူလေသိမ်းတွေက လေးလေးကြီုးဖြစ်နေပေမယ့် သူတို့ရဲ့သရုပ်ဆောင်ပုံတွေက တကယ့်ကိုအသက်ပါလှ သဘာဝကျလှပါတယ်။ဒါကြောင့်လဲ လူတွေက သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေအကြောင်းကို တသသပြောနေကြတာလို့ထင်ပါတယ်။ ကျနော့်ရဲ့တစ်ကိုယ်တော်ခံစားချက်ပါ)\nကျနော့်ငယ်ဘ၀မှာကြည့်ခဲ့ရတဲ့ရုပ်ရှင်တွေထဲက မှတ်မိနေတဲ့အကွက်ကလေးတွေကိုတော့ စားမြုံ့ပြန်ချင်ပါသေးတယ်။\n“ကြက်ညီနောင်ရေ၀ယ်မျှောစေ မြကြောရယ်တဲ့ ရွှေမင်းဝံတောင်လွဲတော့မရှောင်အာကာဘောင်………………”\nဆိုတဲ့သီချင်းလေးကို ၀င်းဦးက ဆိုပါတယ်။\nဒီသီချင်းလေးကို ဆိုတဲ့နေရာကတော့ ခပ်ဆန်းဆန်း။\nအိမ်အပေါ်ထပ်ပြူတင်းပေါက်နားမှာ အဖီလေးချထားတဲ့ခေါင်မိုးပေါ်မှာ လသာသာညလေးမှာ “ကြက်ညီနောင်”သီချင်းလေးကိုဆို\nအဲဒီရုပ်ရှင်ကားလဲပြပြီးရော ကျနော်တို့ ဦးလေးတွေအကိုကြီးတွေကလဲ သူတို့အိမ်အပေါ်ထပ်မှာ အစက အဖီမရှိတဲ့သူတွေကလဲ\nအဖီတွေထိုးလို့ အဲဒီပေါ်တက်ပြီး ၀င်းဦးစတိုင်ဖမ်းကြပါတယ်။\nရီစရာပြောရရင်တစ်ယောက်ကတော့ ချော်ပြီး ပြုတ်ကျတာ ခြေထောက်ကျုိးသွားခဲ့ဘူးပါတယ်။\nနောက်သူနာမယ်ကြီး ဗိမ္မိသာရ ဇာတ်ကားထဲမှာတော့ ဒေ၀ဒတ်က သူ့ကို ပညာပြတဲ့အခန်းမှာတော့ စပါးကြီးမြွေတွေကို\nကိုယ်ပေါ်မှာတင်ပြီး ရိုက်တဲ့အခန်းပါ ပါတယ်။\nနောက်အဲဒီကားထဲမှာ အဇာတသတ်မင်းသားရဲ့အဖေက အေ၀မ်းဦးတင်မောင်ပါ။\nရုပ်ရှင်ကြည့်နေရင်း အဒေါ်တွေကို ရွှေမန်းတင်မောင်က ရုပ်ပြောင်းသွားတယ်လို့ ပြောတော့ ၀ိုင်းအဟားခံရတာကိုတော့မှတ်မိလို့နေပါတယ်။\n၀င်းဦးကားထဲကဆိုရင် ခပ်ငယ်ငယ်က ကြည့်တဲ့ကားထဲမှာ မှတ်မိနေတာကတော့\n“လှေကြီးတစ်စင်းကမ်းသို့ဆိုက်ခါဝင် ………..လှေဦးတွင်သဏ္ဍန်ထူးတစ်ခုမြင် အစုံသောနှလုံးသားအချစ်မျှားစူးသည့်အသွင်…………..”\nဆိုတဲ့ “မပြီးသေးသောပန်းချီကား”သီချင်းပါတဲ့” ဆောင်းအိပ်မက်”ဇာတ်ကားပါဘဲ။\nလူတစ်ယောက်ထဲက နေ စိတ်နှစ်ခွဖြစ်နေတဲ့ စိတ္တဇကားပေါ့။\nလူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို နောက်ထပ်တစ်ယောက်က အမိန့်ပေးပြီး ခိုင်းတာကို လိုက်လုပ်တဲ့ကားပါ။\nတစ်ရက်မှာ သူကစိတ်ဖောက်ပြန်ပြီး မင်းသမီးကိုသတ်လိုက်ပါတယ်။\nလူသတ်ပြီး သေတ္တာထဲ ထည့်ထား တော့ တာပေါ့။\nအဲဒီသေတ္တာကြီးကိုလဲဖွင့်လိုက်ရော အဲဒီထဲကလက်ကြီးတစ်ဖက်ထွက်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ\nနောက်ငယ်ငယ်က ကြည့်ရတဲ့အထဲမှာ သန်းနွဲ့ရယ် ကြာဇံအုန်းမောင်ရယ် သာဆန်းရယ်ပါတဲ့ စုံထောက်ကြီးဦးစံရှားနဲ့ ဦးဒိန်းဒေါင်\nကားတွေက တော့ ကာတွန်းအောင်ရှိန်ရဲ့ကာတွန်းကနေ ဟာသရုပ်ရှင်ဖြစ်လာတော့ကျနော်တို့ကလေးများအကြိုက်ပေါ့။\nအဲဒီကားတွေကထဲက လူရိုင်းတွေစကားပြောခန်းမှာ စကားလုံးတွေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြောကြတာကိုလည်း ကလေးဘ၀ဆိုတော့\nရုပ်ရှင်ထဲကအတိုင်းလိုက် လိုက်ပြောကြတာ လူကြီးတွေဆူမှ ငေါက်မှဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းပြောကြတာပါ။\nသန်းနွဲ့ ကအဓိက သရုပ်ဆောင်အဖြစ်ပါတဲ့ “ ကဲ မယုံချင်နေ “တို့  “ဘာလိုလို “ဆိုတဲ့ကားတွေဆိုရင်လဲ သဘာဝကျတာ မကျတာ\nအပထား သန်းနွဲ့လုပ်လို့ ကမောက်ကမဖြစ်ကုန်တာတွေကိုကြည့်ရတဲ့အခါ တ၀ါးဝါး ဟားဟား၊\nကလေးဘ၀ဆိုတော့ အတော်လေးရီရ နှစ်သက်ရပါတယ်။\nသာဓုနဲ့မြတ်မွန်ရဲ့ ကကြီးရေက ကိုကြည့်ဘူးပေမယ့် သိပ်မခံစားတတ်သေးတဲ့အရွယ်ဖြစ်နေတော့သိပ်မမှတ်မိပေမယ့်\nထွန်းဝေတို့ စာရေးဆရာသော်တာဆွေ၊တို့ မြတ်မွန်တို့ပါတဲ့ ဖတ်စ်ကလပ်ဆိုတဲ့ကားကတော့ ငှားဝတ်တဲ့အင်္ကျီပြဲသွားတာတို့ ၊လူမမြင်အောင်သိမ်းထားတဲ့ဖိနပ်အဟောင်းပျောက်သွားတာတို့၊\nသော်တာဆွေအရက်သောက်ခါနီး စိတ်တိုပြီး ၀က်အူချောင်းအစိမ်းကိုစားတာတွေ၊ရေခဲသေတ္တာကြီးကို ကန်ပစ်တာ\n“ သွေးနဲ့ချွေးနဲ့ရင်းသည့်မြေ “ဆိုတဲ့ကားက လယ်ယာမြေစနစ်နဲ့လူတန်းစားတိုက်ပွဲအကြောင်းကို ရိုက်ပြခဲ့တဲ့\nကောလိပ်ဂျင်နေ၀င်းနဲ့ မြတ်လေးရဲ့ နာမယ်ကျော်ကားပါ။\nဒါပေမယ့်ထူးထူးခြားခြားမှတ်မိနေတာလေးကတော့ ဇာတ်သိမ်းခါနီးလေးမှာ ကောလိပ်ဂျင်နေ၀င်းသေနတ်မှန်တော့\nခြံစည်းရိုးပေါ်မှာ ပဲ တွေများပြီး တအိအိနဲ့လဲကျသွားတာလေးရယ် “ နေ၀န်းနီနီ ညနေစောင်းတော့ ………………… “\nကျနော်တို့မန္တလေးက ဆိုင်ကယ်သမားအများအမှတ်ရစရာ “မောင်မောင်နဲ့သိင်္ဂီ”ဆိုတဲ့ဇာတ်ကားထဲမှာ ၀င်းဦးစံရှားတင်\nတို့နဲ့အတူ ဘီအက်စ်အေဆိုင်ကယ် အစီးရေ အများကြီး နဲ့ပြင်ဦးလွင်ကို တက်ကြဆင်းကြတာတွေရိုက်ပြတာလဲ\nအခုခေတ်မှာ ပြင်ဦးလွင်ကိုသွားတဲ့လမ်းက အတက်တစ်လမ်းအဆင်းတစ်လမ်းဆိုတော့ တက်ရတာလွယ်ပါတယ်။\nရှေးခေတ်ကတော့ တောင်ကမ္ဘားယံကို ပါတ်ဖောက်ထားတဲ့လမ်းကျဉ်းကျဥ်းလေးမှာ ဆင်းတာရော တက်တာရော တစ်လမ်းထဲအသုံးပြုကြတော့ ကားမောင်းတာ ဆိုင်ကယ်စီးတာ တော်ရုံတန်ရုံကျွမ်းကျင်ရုံလောက်နဲ့ ပြင်ဦးလွင်ကို မတက်ရဲကြပါဘူး။\nအဲဒီကားလဲပြပြီးရော မိန်းမပျိုတော်တော်များများက ခရီးသွားမယ်ဆိုရင် စံရှားတင်စတိုင် မာဖလာလေးနဲ့ပေါ့။\nရုပ်ရှင်တကားလုံးကိုမမှတ်မိပေမယ့် သရုပ်ဆောင်တဲ့အခန်းလေးတွေက ရင်ထဲမှာအခုထိတင်ကျန်တဲ့\nအဲဒီကားတွေထဲက အခုထိမှတ်မိနေတဲ့ သရုပ်ဆောင်တဲ့အခန်းမှာ\nသူ့ဇနီးနဲ့သူကွဲတဲ့အချိန်မှာ ဇနီးနဲ့အတူ သားတစ်ယောက်ပါသွားပါတယ်။\nသူ့သားနဲ့ပြန်တွေ့ချိန်မှာတော့ သူက ခြေတစ်ဖက်ပြတ်နေတဲ့ဒုက္ခိတ တစ်ယောက်ဖြစ်နေပါတယ်။\nသူကလဲအဖေဖြစ်တာကို အသိပေးလို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ဘ၀ပေါ့။\nသူ့ဇနီးကလဲ နောက်အိမ်ထောင်နဲ့ အခြေတကျဖြစ်နေပါပြီ။\nနောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခန်းမှာတော့ ပန်းခြံထဲက ခုံတန်းလျားလေးမှာသူကထိုင်နေချိန်။\nသူသားရယ် ဇနီးရယ် နောက်အိမ်ထောင်ရယ်က ပန်းခြံထဲအရောက်။\nကလေးလေး ကစားနေတဲ့ဘောလုံးလေးက သူ့ဆီလိမ့်အလာ သူက ကလေးကိုဘောလုံးကောက်ပေးမယ်အလုပ်၊\nသူမတ်တပ်အရပ် မှာ ခြေထောက်မသန်တဲ့သူ ဆိုတော့ မြေပေါ်လဲအကျ၊\nသူ့သားကလေးက သူ့ဆီကိုလာ ပြေးထူပြီးစကားတွေအပြော၊\nအဲဒီမှာ ၀င်းညွန့်က သူတို့ကိုကျောခိုင်းပြီးထွက်သွားချိန်……………….\nကိုမင်းနောင်ရဲ့ “ရွက်ဝါကြွေ နွေဦး လေရူးပွေစ ညနေဆည်းဆာ………………\nလွမ်းမေ့မူးမူးနဲ့သာ မုန်းရစ်လေဦး …………မုန်းရစ်လေဦး………..ဖုန်းချစ်တဲ့သူရာ………”\nဆိုတဲ့သီချင်းနဲ့အတူ ချိုင်းထောက်ကိုအားပြုလို့ တရွေ့ရွေ့ထွက်သွားတာနဲ့ “ပြီးပါပြီ”\nဘာမှရေရေရာရာ နားမလည်ပေမယ့် ကြည့်ပြီးအရမ်းသနားခဲ့ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။\nအဲဒီပြကွက်လေးကို မှတ်မိပေမယ့် အဲဒီကား နံမယ်တော့ ကျနော်ပြန်ဖော်လို့မရပါဘူး။\nဦးကျောက်လုံးက အငြိမ့်ထောင်အိမ်လိုက်လာတဲ့အခန်းမှာ စက်ဘီးစီးလာရင်း\nလမ်း80 36-37လမ်းကြားက လင်းယုန်ဆပ်ပြာစက်အရှေ့အရောက်\nစက်ဘီးပေါ်က ဆင်းတဲ့အခါစက်ဘီးပေါ်က ခုန်ဆင်းပြီး စက်ဘီးနောက်ကိုပြေးလိုက်ပြီး အရှိန်သေခါနီးမှ\nကျနော်တို့မန်းလေးသားတွေက စက်ဘီးရပ်မယ်ဆိုရင် စက်ဘီးအရင်ရပ်ပြီးမှစက်ဘီးပေါ်ကဆင်းတာကိုးဗျ။\nနောက် မောင်မောင်တာနဲ့ ၀ါဝါ၀င်းရွှေရဲ့ကားတစ်ကား “စိတ်”လို့ထင်ပါတယ်။\nနောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခါနီး နှင်းတွေကဝေနေတယ်(အမှန်က သစ်ရွက်ခြောက်တွေမီးရှို့ထားတာပါ)\nအဲဒီအချိန် မောင်မောင်တာက ၀ါဝါ၀င်းရွှေဆီလိုက်အလာ ၀ါဝါ၀င်းရွှေက ခရစ်ယန်မယ်သီလရှင်ဝတ်လိုက်ပြီ၊\nကျောင်းဝင်းထဲမှာ တံမျက်စီးနဲ့သစ်ရွက်ခြောက်တွေကို လှဲနေတဲ့အခန်းပေါ့။\nပြီးတော့ မောင်မောင်တာဝတ်တဲ့ အိပ်ထောင်နှစ်ဖက်ပါတဲ့\nကာကီအင်္ကျီလက်တိုကို ကျနော်တို့ သိပ်သဘောကျခဲ့တာပေါ့။\nနောက်ကျနော်တို့ ငယ်ငယ်က ၀ါဝါ၀င်းရွှေကို အငိုမင်းသမီးလို့ ခေါ်ပါတယ်။\n(အခုခေတ်မှာ မို့မို့မြင့်အောင်ငိုနိုင်တာကို ၀ါဝါ၀င်းရွှေက ပျင်းတယ်လို့ပြောပါလ်ိမ့်မယ်နော်)\nသူကလဲ တကယ့်ဇာတ်နာတဲ့ တစ်ဘက်သတ်အနှိမ်ခံရတဲ့ ဇာတ်ရုပ်တွေဆိုရင်အပီဘဲ။\nကျနော်မှတ်မိလို့ သနားနေတဲ့ အခန်းတစ်ခုကတော့ မိန်းမဗီလိန်(ဘေဘီနွဲ့ထင်ပါတယ်)က ၀ါဝါ၀င်းရွှေရဲ့\nဆံပင်အရှည်ကြီးကိုဖြတ်ပစ်ပြီး နှိပ်စက်တဲ့အခန်းတွေတော့ မှတ်မိနေပါတယ်။\n၀ါဝါ၀င်းရွှေရဲ့” ဘယ်ရပ်ဌာနီတို့ “ ဤစံအိမ်ဝယ်”ဇာတ်ကားတွေကပရ်ိတ်သတ်ရဲ့မျက်ရည်ချုတဲ့ကားလို့ပြောရင်မမှားပါဘူး။\nသူနဲ့ဝင်းဦးရဲ့ “သိကြားစေသက်သေညွှန်း”ကတော့ အကောင်းဆုံးဇာတ်ကားဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။\nမှတ်မိနေတာလေးကတော့ ၀င်းဦးကနေ ၀ါဝါ၀င်းရွှေကို\n“ဒီမယ်ဒေါ် မမနိုင်…………………………” လို့ခေါ်ပြီးအထေ့အငေ့ါတွေနဲ့အချီအချပြောကြတဲ့အခန်းပါဘဲ။\nနောက်ဝင်းဦး ကြိမ်ဒဏ်အပေးခံရတော့ ကြည်တဲ့သူတွေမှာသနားကြလို့မျက်ရည်စတွေနဲ့ပေါ့။\nကျနော်ခပ်ငယ်ငယ်က ၀င်းဦးကားတွေကို ကြည့်ရတာများပါတယ်။\nဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျနော့်အဒေါ်တွေ အမတွေက ၀င်းဦးကို အသေအလဲကြိုက်ကြတာကိုး။\nမင်းသမီး သီသီကနေ ၀င်းဦးကို တုတ်ကောက်ကြီးနဲ့ရိုက်လိုက်တဲ့အခန်းမှာ ၀င်းဦးကျောမှာ\n၀င်းဦးကားတွေထဲမှာ မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်ရတဲ့ကားကတော့ “ကျောက်မဲအကျဥ်းသား”\n“ဒုဌ၀တီမြစ်ရေကို သောက်မိရင် ဒီနေရာကိုပြန်လာရတယ်ဗျ”ဆိုတဲ့စကားလေးက အစမှတ်မိနေခဲ့ပါတယ်။\nနောက်ဝင်းဦးရယ် တင်တင်မူရယ် ဖျာပုံမယ်တင်တင်အေးတို့ ရဲ့သုံးပွင့်ဆိုင် အချစ်ဇာတ်လမ်း\nအဲဒီကားမှာ နှင်းပျောက်တဲ့နွေသီချင်းရယ် ပျို့မောင်ဖုန်းသီချင်းရယ်၊ရွှေလည်တိုင်သီချင်းရယ်က နာမယ်ကြီးပါဘဲ။\nအဲဒီကား ထဲမှာ တင်တင်မူစီးကရက်ခဲထားတဲ့စတိုင်ကတော့ “ရွှေလည်တိုင်”သီချင်းနဲ့အတူ နာမည်ကျော်ခဲ့ပါတယ်။\nနောက်တော့ ဦးလေးတွေ အကိုတွေနောက်လိုက်ရင်း ကျော်ဆွေတို့ရဲ့စစ်ကားတွေကို\n“တပ်စခန်းတစ်နေရာ”တို့ “ပုလဲမျက်ရည်” ဆိုတဲ့စစ်ကားတွေပေါ့။\nတပ်စခန်းတစ်နေရာမှာ နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခန်း တံတားရဲ့ဟိုဘက်ကို ရန်သူကရောက်ခါနီးနေပြီ\nကျော်ဆွေက တံတားတစ်ဖက်မှာနေပြီး အားလုံးကို အကာအကွယ်ပေးဘို့ နေခဲ့တဲ့ အခန်းရောက်တော့\nအဲဒီစစ်ကား ထဲက တစ်ကားထဲမှာဘဲထင်ပါတယ်။\nမင်းသားအမေဒေါ်ဂျမ်းစိမ်က မျက်စေ့ မမြင်ရှာဘူး။\nရွာထဲမှ စစ်တိုက်ကြတော့ မမြင်မကမ်းနဲ့ထွက်ပြေးရင်း ရေတွင်းထဲကကျသေသွားတဲ့အခန်းမှတ်မိနေပါသေးတယ်။\nနောက်အဲဒီစစ်ကားတွေထဲမှာပါတဲ့ တင့်ကားရဲ့ဘေးမှာစစ်သားတွေပြေးတက်လာတဲ့အခန်းမျိုးဆိုရင် အရမ်းကိုသဘောကျခဲ့တာပါ။\n“ကျည်ဆံငါးတောင့်”ဆိုတဲ့စစ်ကားထဲမှာ ဒိုင်ဗင်တင်လှတောင်ပေါ်ကနေ ဒိုင်ဗင်ထိုးချတဲ့အခန်းပါပါတယ်။\nကြည့်ပြီးသားကောင်က မကြည့်ရသေးတဲ့သူကို လာလာကြွားတာကိုးဗျ။\nအဲတော့ကျောင်းဖွင့်တဲ့တစ်ရက်မှာ ကျောင်းဆင်းဆင်းခြင်းအိမ်မပြန်ဘဲ မြို့မရုပ်ရှင်ကို သွားပြီး အဲဒီကားကိုသွားကြည့်တာ။\nမင်းသားနဲ့အဖွဲ့က တောင်ပေါ်မှာ အဲဒီအချိန်ဒိုင်ဗင်တင်လှက (ဒိုင်ဗင်အထိုးကောင်းလို့ရထားတဲ့နာမယ်ပါ)\nလက်ပစ်ဗုံးတွေနဲ့အတူ ရန်သူ့စခန်းထဲဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်း တဲ့အခန်း ကြည့်ရတာ အသက်တောင်မရှူနိုင်ဘူး။\nရုပ်ရှင်ပြီးလို့ အိမ်လဲပြန်ရောက်ရော အိမ်ကိုမပြောဘဲရုပ်ရှင်သွားကြည့်လို့ဆိုပြီး ခြေသလုံးကို ကြိမ်လုံးနဲ့ဆော်ခံရတာပေါ့။\nနောက်ငယ်ဘ၀က ကြိုက်ခဲ့ရတာတွေထဲမှာ တစ်ရွာလုံးနဲ့တစ်ယောက်ခံချခဲ့တဲ့ အဖိနှိပ်ခံ အနှိပ်ခံရသူများရဲ့ အားထားရာ မင်းသားရွှေဘရဲ့\nငယ်ငယ်တုံးက ရွှေဘ ကတော့ လက်သီးအထိုးကောင်း လူဘယ်လောက်များများနဲ့ ချ ချ နောက်ဆုံးတော့ သူဘဲနိုင်။\nဒီတော့ ရွှေဘက ကျနော်တို့ကလေးများရဲ့ သူရဲကောင်းအစစ်ပါဘဲ။\nအဲဒီတုံးက ရွှေဘနဲ့ အတွဲဆုံးမင်းသမီးက တော့ သင်းသင်းလဲ့ လို့ထင်ပါတယ်။\nအဲဒီခေတ်အဲဒီအခါက အနှိမ်ခံ တောသူတောင်သားများက သူတို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်လိုသဘောထားခဲ့ကြတာလဲအမှန်ပါဘဲ။\nတောမှာသူကြီးဆိုးဆိုးနဲ့သူကြီးသား လူမိုက်အပေါင်းပါတွေက လူပါးဝတာကိုတကယ်ခံကြရတာကိုးဗျ။\nအဲတော့ အပြင်လောကမှာ သူတို့ ငုံ့ခံရသမျှကို သတ္တိရှိရှိ ပြန်ပြီး ချတဲ့ သူဆိုတော့ အားလုံးအတွက်သူရဲကောင်းပေါ့။\nမြန်မာပြည်ရဲ့အခြေခံလူတန်းစားတွေဖြစ်တဲ့ လယ်ယာလုပ်ကိုင်သူတွေတောသူတောင်သားတွေရဲ့ ရင်ထဲကို အဆုံးထိဝင်နိုင်သူ\nနှစ်ယောက်ကတော့ ကျေးလက်အဆိုတော် တွံတေးသိန်းတန်ရယ် ကျေးလက်ဘက်တော်သား ရွှေဘ ဆိုတာကတော့\nငယ်ငယ်ကများရုပ်ရှင်ကြည့်ရင် ရွှေဘတို့ ချန်ပီယံတင်ညွန့်ကို ချစ်သလောက်အားကျသလောက် ချီးဗူးတို့ ဦးကျော်ဇောတို့\nဆိုရင် အရမ်းကို မုန်းတီးခဲ့တာပေါ့။\nကျနော်လဲ ငယ်ငယ်က ရွှေဘကို အရမ်းကြိုက်ခဲ့တာပါဘဲ။\nဒီအကြောင်းလေးတွေကတော့ ရင်ထဲမှာ သတိမထားမိဘဲ ရောက်နေတာလေးတွေပေါ့။\nအကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပြန်စဉ်းစားမှ အလိုလို အစီအရီပေါ်လာတာလေးတွေပါ။\nကျနော်ဘာမှသိပ်မသိသေးတဲ့အရွယ်မှာ တပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့နှစ်သက်ခဲ့ကြတဲ့ကားတွေက အများကြီးပါဘဲ။\n“မမထားနဲ့အပါ “၊“ နှစ်ယောက်ထဲနေချင်တယ်“၊“အရိုင်းစံပယ် “၊“ ပန်းပန်လျက်ပါ“၊“သခွတ်ပန်း “၊“ ရီးစားဓမြ“\n“ဂုဏ်”၊“ ကကြီးရေ က“၊“ဆောင်း “၊“ရှမ်းပြည်ရောက်ဧည့်သည် “၊“ ဖိုးပြုံးချို “\nဒါပေမယ့် ငယ်စဉ်က ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ကားတွေ ဖြစ်တာရယ် နောက်တစ်ခါပြန်ကြည့်ခွင့်မကြုံတာရယ်ကြောင့်\nစိတ်ထဲမှာ မှတ်မိသလို မမှတ်မိသလိုပါဘဲ။\nကျနော်တကယ်ကို သိတတ်တဲ့အရွယ် ရွေးချယ်ခံစားတတ်တဲ့ ခေတ်ကတော့ ညွန့်ဝင်းရဲ့ “ဗန်ဒိုလူလေးနဲ့သူဇာ”၊၀င်းဦးရဲ့ “မူံရွှေရည်” ဇော်ဝမ်းရဲ့ “စေလိုရာစေ”နဲ့ ကျော်ဟိန်းရဲ့”တစ်ဦးကစေတနာ တစ်ဦးကမေတ္တာ”ကားတွေပြသတဲ့ကာလပါဘဲ။\nရုပ်ရှင်တစ်ကားမှာဆိုရင် ဇာတ်အဖွင့်တေးရယ် ဇာတ်သိမ်းသီချင်းရယ်က ပါနေကြ။\nဒါပေမယ့် နိုင်ငံခြားမှာ ပရက်စလေတို့ ပက်ဘွန်းတို့ လို့ ရောခ်အင်ရိုးလ်ခေတ်စားတဲ့အချိန်မှာ\nတေးသံစုံဇာတ်မြူးဆိုတာတွေခေတ်စားချိန်မှာ မြန်မာပြည်မှာလဲ ခေတ်ရှေ့ပြေးသူ ၀င်းဦးရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေမှာ\nအဲဒီအချိန်ကစလို့ ရုပ်ရှင်သီချင်းဆိုတာကလဲ လူတွေကြားမှာ အရင်ကထက်ပိုပြီးတော့ ခေတ်စားပျံ့နှံ့လို့လာပါတယ်။\nရုပ်ရှင်ထဲက သီချင်းတွေ အပြင်လောက မှာ ဘယ်လိုပျံ့နှံ့သလဲဆိုတာကို ပြောပြရမယ်ဆိုရင်တော့…………………….\nဦးပေါက် ပို့စ်ကနှောင်းလူတွေအတွက် မန္တလေးက ရုပ်ရှင်ရုံတွေရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်း၊ရုပ်ရှင်ကားတွေအတွက် မှတ်တမ်းတစ်ခုပါပဲ ကျေးဇူးတင်စရာပါ\nဦးပေါက်ပို့စ် ဖတ်မိပြီးမှ ငယ်ငယ်ကရုပ်ရှင်ကြည့်မိတာလေးတွေ ပေါ်လာတယ် အဲဒီတုန်းက သံကွင်းစွတ်မင်းသား တို့ ရှင်ဥပဂုတ်တ ကားတွေ ၊ ကြည့်တော့ ရှေ့ဆုံးကတစ်မတ်တန်း စားတော့ ရုပ်ရှင်ရုံရှေ့က မုန့်ပစ်သလက်ထဲကြက်ဥထည့်ခိုင်းပြီးစားတယ် ကျွန်တော်တို့ ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ တစ်မြို့လုံးမှာ တစ်ခုထဲရှိတဲ့ ရုပ်ရှင်ရုံလဲ အခုရှိမှ ရှိပါတော့မလား မသိ\nဦးပေါက်ကို မရေးဘူးပြောလို့ ရွဲ့ပြီးများ ပို့စ်အရှည်ကြီး တင်လိုက်တာများလား….။ ဦးပေါက် ရည်းစားနဲ့ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်တုန်းက ရင်ခုန်စရာအကြောင်းလေးများလည်း ရေးပါအုံး။\n“မချိ တထိ နဲ့ \nဟိုဒီ လျှောက် စမ်း\nကျွန်တော့် အဖေ က တစ်လ တစ်ခါ ရုပ်ရှင်လိုက်ပြတယ် ဗျ\nအဲ့တုန်းက မှတ်မိသေးတာ ဆိုလို့ \nဂျပန်နင်ဂျာ ကား တွေ ပဲ\nကျွန်မမှတ်မိတာတော့ တီဗီမှာ နေ့လည်ဘက်လာတဲ့ ကားတွေ ပျဉ်းမငုတ်တို ၊ ပယင်းရောင်၊ မှုံရွှေရည်။ ဒီ့ပြင်နာမည်မမှတ်မိပေမဲ့ ကြိုက်တဲ့ကားတွေရှိသေးတယ်။ ဦးလေးပေါက် ရေးပြတဲ့ကားတွေကတော့ ဗဟုသုတရရုံလောက်ပဲသိတော့တယ်။ ပြန်ကြည့်လို့ရရင်တော့ ကြည့်ချင်သေးတယ်။\nကျွန်မမေမေငယ်ငယ်တုန်းကဆို မော်တော်ကားထဲမှာ ၀င်ကြည့်ရတယ်ပြောတယ် … အဲဒီ့ကားလာပြီဆိုရင် ကလေးတွေတပြုံကြီး မော်တော်ကားနောက်ကို လိုက်ကြတာတဲ့ …:D ကြည့်မယ့်သူတွေက ကားထဲကိုအကုန်ဝင် ဟိုဘက်ဒီဘက်ဘေးလေးတွေကပ်ရပ် ပြီးရင်တံခါးပိတ်ပြီး ပြတာတဲ့ … အသံတိတ်ဆိုတော့ ပြတဲ့သူက အော်ပေးတယ်တဲ့ … တုံချမ် တုံချမ်နဲ့ တီးပြီးအော်တာတဲ့ မေမေတို့ငယ်ငယ်က လက်သီးထိုးတဲ့ ကားတွေဆိုကြိုက်ကြတယ်တဲ့ …. အော်တဲ့သူကလဲ အာပေါင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ ရွှေဘကွ တင်ညွန့်ကွဆိုပြီးအော်လိုက် တုံချမ်လေးလဲ တီးလိုက်နဲ့ ကလေးတွေအကြိုက်ပဲတဲ့လေ။\nလေးပေါက်ရေ စာတွေဖတ်ရင်း ရုပ်ရှင်တွေပါ မျက်စေ့ထဲ မြင်ယောင်လာတယ်။ ဆရာဦးအောင်သင်း ပြောတဲ့ စာရေးကောင်းသူ အစွမ်းတွေပေါ့နော့်။ မြဂနိုင်ဆိုရင် ဇတ်ကွက်တကွက်ပြလိုက် စာကြောင်းထိုးလိုက် မျက်လုံးထဲမှာ မြင်လာတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက ရွာဘုရားပွဲမှာ ပိတ်ကားထောင်ပြီး ၃ရက်ပြရင် တရက်မှ အလွတ်မပေးပဲ ကြည့်ခဲ့တာ။ နောက် TV တွေ ပေါ်လာတော့ တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လည်ဆို ဇတ်လမ်းနဲ့ အပြိုင်ငိုခဲ့တာတွေ သတိ၇မိသား။\nလေးပေါက်ရေ အနော်ကတော့ ရှေးကားဆိုရင် အောင်ထွန်းလေးပါတဲ့ အဖေတခု သားတခုဆိုတဲ့ ကားပဲ ကောင်းကောင်းမှတ်မိတယ် ။အဲ့ဒီ ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်ပြီး ကြူကြူပါအောင် ငိုခဲ့ဖူးတယ်။ ဖိုးပါကြီးတို့ ဗိုလ်အောင်ဒင်တို့လို ကားတွေလည်း ကြည့်ဖူးတယ်။ ဒါတောင် TV က လွှင့်လို့ အခုတော့ သိပ်မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ လေးပေါက် ပြောတဲ့ ကားတွေက ကြားတော့ ကြားဖူးတယ် ။ ကြည့်တဲ့ ဟာလည်း ကြည့်ဖူးတယ် ထင်တယ် ။ TV က လွှင့်သလောက်ပေါ့လေ။\nကျနော်လဲ ငယ်ငယ် ကတမတ်တန်းလက်မှတ်ဝယ်။\nကျွန်တော်တို့ငယ်ငယ်ကတော့ ဇတ်ကားမပြခင် ဘောလုံးပွဲပြတယ်ဗျ…။ ရန်ကုန်တိုင်းနဲ့ မန္တလေးတိုင်း ကန်တဲ့ ပွဲလေ……. ။ ပေါက်စီ တို့ …။\nပေါက်စီ ဂိုးသွင်းပြီးရင် ပြီးပြီ…။ အဲဒါပြီးမှ ဇတ်ကားပြတယ်…။ အဲဒါကို ပျဉ်းမနား မြို့မရုံရောက်တော့ ဘောလုံးပွဲမပြပဲ ကိုပေါက်ပြောတဲ့ ထွေလာပဲ ပြပြီး ဇာတ်ကားစပြတော့ ကြည့်ရတာခိုးလို့ ခုလုကြီး…။ ရုပ်ရှင်ရုံက အထွက် ဦးလေးကို ဘောလုံးပွဲလည်းမပြဘူးလို့ ပြောတော့ တောသားတဲ့ တောရုံက ပြတဲ့အတိုင်းမြို့ ရုံကပြမလားတဲ့ အပြောခံလိုက်ရတယ်…။ ဒီကပေါက်စီ ဂိုးသွင်းရင် လက်ခုပ်တီးမလို့ စောင့်နေတာလေ………\nကိုပေါက်က သမိုင်းအကြောင်းလေးပြန်တွေးနေတဲ့ အတိုင်းပါဘဲ။နည်းနည်းတော့ရှည်တယ်နော်။\nကိုပေါက်ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို အရေးအသားကောင်းနဲ့ တွဲဖက်ပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားတာ အားကျတယ်။ ကြုံတုန်း ပိုစ့်အတွက် သီချင်းစာသား ရှာပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဒီနေရာကနေ ပြောသွားလိုက်တယ်နော်။\nဒီပိုစ်လေးကိုရေးဘို့ တိုက်တွန်းသူတွေကတော့ မျက်ရှု့အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းက အယ်ဒီတာအဖွဲ့ပါ။\nကျနော်က ဇူလိုင်လမှာရေးပေးမယ်ပြောပြီး စက်တင်ဘာလထိမရေးဖြစ်တော့ အကြွေးတင်ရော။\nဘယ်လိုစရေးမယ်ဆိုတာကို အတွေးလဲရရော စရေးလဲရေးရော။\nကျနော်မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပြောသလို ကိုပေါက် လက်ဆောင် အတွေးပါးပါးလေးမို့ဘဲဗျာ။\nနောက်ဟိုးလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက အတွေ့တွေကို ပြန်ဖော်တယ်ဆိုတော့ အချက်အလက်တွေလွဲချင်လဲလွဲနိုင်ပါတယ်။\nရင်ထဲမှာ တကယ်ရှိနေ ခိုအောင်းနေခဲ့တာတွေကို ပြန်ရေးတာဖြစ်လို့ပါဘဲ။\nကျနော်က အချက်အလက်ထက် စိတ်ခံစားမှု့ကိုဦးစားပေးထားရေးတာကြောင့်ပါ။\nထူးအိမ်သင်အကြောင်းရေးတုန်းကလည်း ထူးအိမ်သင်ကိုလွမ်းရသလို အခုမြန်မာရုပ်ရှင်တွေ အကြောင်းရေးတော့လည်း အရင်တုန်းကမြန်မာရုပ်ရှင်တွေကို ပြန်လွမ်းရပါသကော…….\nကျမတို့ဇာတိမှာတော့ ရုပ်ရှင်ရုံ တစ်ရုံပဲရှိတယ်။ နေ့တိုင်းလည်း မပြဘူး။ ရုပ်ရှင်ကားအသစ်ရောက်ပြီဆိုရင် မြို့ထဲကို မောင်းထုပြီး စာရွက်လေးတွေ ဝေပြီး ကြော်ငြာတယ်။ ခုတော့ ရုပ်ရှင်တောင် ရုံမသွင်းနိုင်တော့တာ ကြာပေ့ါ။


သတိ!!!! ချော်လဲတတ်သည် » Today Bago\nHomeLifestyleFunnyသတိ!!!! ချော်လဲတတ်သည် သတိ!!!! ချော်လဲတတ်သည် April 4, 20160comments OMCTC Posted in Funny0ပင်လယ်ကမ်းစပ် ရွာတစ်ရွာက အိမ်ရှင်ယောက်ျားတွေဟာ မကြာခဏ ပင်လယ်ထဲသွားပြီး ငါးသွားရှာကြတယ်။ အိမ်ရှင်ယောက်ျားမရှိတဲ့အချိန် မိန်းမတွေက ဖောက်ပြန်ကြတယ်။ ဖောက်ပြန်ပြီးတိုင်းလည်း ဖာသာဆီသွားပြီး အမှားဝန်ခံကြတယ်။ ကြာလာတော့ ဖာသာကမိန်းမတွေကို “နောက်တစ်ခါ လာဝန်ခံကြရင် ခိုးစားတယ်လို့မပြောဘဲ “ချော်လဲတယ်”လို့ ပြောပါ။ ချော်လဲလာတယ်လို့ ပြောရင် ငါသိပြီ” လို့ မှာလိုက်တယ်။\nနောက်တော့ ဖာသာအသက်ကြီးပြီး နောက်ဖာသာအသစ်တစ်ယောက်ပြောင်းတယ်။ မပြောင်းခင် ရွာသူကြီးကို “ချော်လဲတယ်”ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကိုပြောပြပြီး နောက်ဖာသာကိုရှင်းပြဖို့ မှာခဲ့တယ်။ ဖာသာအသစ်ရောက်လာတော့ သူကြီးက အဲဒီစကားရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ပြောပြဖို့မေ့သွားခဲ့တယ်။\n“သူကြီး… ခင်ဗျား ဘာရယ်နေတာလဲ! ဒီတစ်ပတ်အတွင်း ခင်ဗျားမိန်းမ ချော်လဲတာ ၃ ခါရှိပြီဗျ”\nRef: Royal Hero Medi\nပငျလယျကမျးစပျ ရှာတဈရှာက အိမျရှငျယောကျြားတှဟော မကွာခဏ ပငျလယျထဲသှားပွီး ငါးသှားရှာကွတယျ။ အိမျရှငျယောကျြားမရှိတဲ့အခြိနျ မိနျးမတှကေ ဖောကျပွနျကွတယျ။ ဖောကျပွနျပွီးတိုငျးလညျး ဖာသာဆီသှားပွီး အမှားဝနျခံကွတယျ။ ကွာလာတော့ ဖာသာကမိနျးမတှကေို “နောကျတဈခါ လာဝနျခံကွရငျ ခိုးစားတယျလို့မပွောဘဲ “ခြျောလဲတယျ”လို့ ပွောပါ။ ခြျောလဲလာတယျလို့ ပွောရငျ ငါသိပွီ” လို့ မှာလိုကျတယျ။\nနောကျတော့ ဖာသာအသကျကွီးပွီး နောကျဖာသာအသဈတဈယောကျပွောငျးတယျ။ မပွောငျးခငျ ရှာသူကွီးကို “ခြျောလဲတယျ”ဆိုတဲ့ အဓိပ်ပါယျကိုပွောပွပွီး နောကျဖာသာကိုရှငျးပွဖို့ မှာခဲ့တယျ။ ဖာသာအသဈရောကျလာတော့ သူကွီးက အဲဒီစကားရဲ့အဓိပ်ပါယျကို ပွောပွဖို့မသှေ့ားခဲ့တယျ။\nရှာထဲ မိနျးမတှကေ အရငျအတိုငျးပဲ ခိုးစားပွီးတိုငျး ဖာသာအသဈဆီသှားပွီး ဝနျခံကွတယျ။ ခြျောလဲတဲ့လူတှေ မြားနတောကွောငျ့ ဖာသာက သူကွီးဆီသှားပွီး မိနျးမတှေ မကွာခဏခြျောလဲနတောကွောငျ့ ရှာထဲကလမျးတှေ ပွုပွငျသငျ့ကွောငျး ပွောပွတယျ။ ဖာသာစကားကိုကွားတော့ သူကွီးက ထရယျတယျ။ အားရပါးရ ရယျနတေဲ့သူကွီးကိုကွညျ့ပွီး ဖာသာနားမလညျစှာနဲ့ ထအျောတယျ။\n“သူကွီး… ခငျဗြား ဘာရယျနတောလဲ! ဒီတဈပတျအတှငျး ခငျဗြားမိနျးမ ခြျောလဲတာ ၃ ခါရှိပွီဗြ”\nဇီးကွက်လေးနဲ့ရယ်နေရတယ်\tApril 4, 2016\t0 comments နံရံပေါ်မှာ လက်မ ၁၂၀ အထိ HD ပုံရိပ်ထိုးပြီး၊ ဂိမ်းက...\tApril 4, 2016\t0 comments Share this 0SHARESFacebookTwitterGooglePinterestRedditTumblr