မ ၀ သေးပါဘူးဆို – Hlataw Entertainment\nမ ၀ သေးပါဘူးဆို\nFebruary 21, 2021 By admin News\nကိုထှနျးလူတို့ မွို့တကျတိုငျး မစနျးစနျးနှငျ့ ပွူးကယျြတို့က ခြိနျးခြိနျး လိုးနကြေ ဖွဈသညျ..။ အိမျခငျြးကလညျး တောငျဖကျမွောကျဖကျ ကပျလကျြသားဆိုတော့ သူတို့နှဈယောကျ ဖွဈနကွေသညျကို မညျသူမြှ မရိပျမိကွ..။ ပွီးတော့ သူတို့နှဈယောကျ အသကျခငျြးကလညျး အလှနျကှာသညျ..။ ပွူးကယျြအသကျက အခုမှ ၁၈ နှဈထဲ ဝငျစ..။ မစနျးစနျး အသကျက ၃၆ နှဈ ရှိပွီမို့ ပွူးကယျြထကျ ၁၈ နှဈခနျ့ ကွီးသညျ..။ လမှေးလေးတှေ က ရေးတေးတေးပေါကျလာပွီ ဖွဈ၍ ပွူးကယျြတဈယောကျ လူပြို အတောငျအလကျလေးတှေ ထလာပွီ..။ လူပြိုကွီး ကိုမောငျရှိနျ သငျကွားပွသထားသဖွငျ့ ဂှငျးလညျး တိုကျတတျနပွေီ..။ ကိုမောငျရှိနျက သူ့အဖနှေငျ့ ညီအဈကို တဈဝမျးကှဲမို့ ဦးလေးဝမျးကှဲ တျောစပျသညျ..။ သို့သျော ကိုမောငျရှိနျက ပွူးကယျြကို သူငယျခငျြးပေါငျး ပေါငျးသညျ..။ မိနျးမ အကွောငျးတှေ ပွောပွသညျ..။ ရှာထဲက လငျငယျနေ ၊နောကျမီးလငျးသော မိနျးမတှကေို ပွောပွသညျ..။ ဘယျမိနျးမမြိုးက တဏှာရာဂ ကွီးသညျ ၊ စောကျခေါငျး ဘယျလောကျနကျသညျ ၊ ကွာကွာလိုးမှ အားရသညျ ၊ စသညျဖွငျ့ တောထဲမှာ တှတေို့ငျး ပွောပွသညျ..။ သူ့အိမျသှားလငျြလညျး ပွောသညျ..။\n“ မငျး…မိနျးမစောကျဖုတျလိုးရရငျ ဒီထကျ အဆတဈရာ သာတယျ မောငျ…၊ ကွိုကျကုနျးတှရေ့ငျ ဆျောသာ ဆျော…” “ ကွိုကျကုနျးဆိုတာ ဘာလဲ လေးရှိနျရ…” “ မငျးကို သဘောကတြယျ ကွိုကျတယျဆိုရငျ အဲဒီမိနျးမက မငျးနားကို အကွောငျးမရှိ အကွောငျးရှာ လာလိမျ့မယျ..။ နောကျ မငျးကို သူ့ကိုယျတှငျး ပစ်စညျးတှကေို မမွငျမွငျအောငျ တဈနညျးနညျး နဲ့ ပွလိမျ့မယျ..၊ နောကျပွီး မငျးကို စကားပွောရငျး ဖကျလှဲတကငျးနဲ့ ရငျးရငျးနှီးနှီးကွီး ခွပေုတျလကျပုတျ နဲ့ ဆကျဆံလိမျ့မယျ..၊ ဒါတှကေ အကုနျမဟုတျသေးဘူး..။ ယဘေူယြ သဘောလောကျပွောပွတာ..၊ နောကျ ဒီထကျ ပိုသိလာမယျ…၊ အေး…အဲလို အထာတှပေေးလာတဲ့ ဆျောကွီးမြိုးကို ကွိုကျကုနျးလို့ ယူဆပွီး တှယျသာ တှယျပဈကှ….၊ ဘယျတော့မှ ငွငျးမှာမဟုတျဘူး…” “ ဟငျ….အဲလိုကွီးလား….မငျးတှထေ့ားပွီလား…ဟကေ့ောငျ… .“ “ အျော…မတှသေ့ေးပါဘူး….လေးရှိနျရ… . ” ဒီနေ့….တောငျဖကျက ကိုထှနျးလူတို့အိမျဖကျ အလညျလာခဲ့သညျ..။ ကိုထှနျးလူကွီး မွို့သှားရငျ မှာစရာရှိတာလေး မှာရအောငျ တှေးရငျး အသာလာခဲ့ရာ…။ အိမျရှေ့ ရောကျတော့ ဘာသံမြှ မကွားရပဲ တိတျဆိတျနသေဖွငျ့ အသံမပွုတော့ပဲ..အိမျပျေါ အသာတကျလာခဲ့မိသညျ..။\nအိမျပျေါရောကျတော့လညျး ဘယျသူမှ မတှရေ့..။ ဒါနဲ့ အိမျအောကျဆငျးပွီး နောကျဖေးဖကျမြား သှားသလား ဟုတှေးပွီး အိမျနောကျဖကျ တိုးတိတျစှာပဲ ပတျလာခဲ့ရာ…ဟငျ…..မစနျးစနျး ကွီး…ဒီမှာ လာပွီး သေးပေါကျနတောကိုး..။ မွငျရခဲလှသော မွငျကှငျးမြိုးမို့ အာရုံစူးစိုကျမှု အပွညျ့ဖွငျ့ ရှေ့ မှ မွငျကှငျးကို ကွညျ့နမေိသညျ..။ မစနျးစနျးက ဆောငျ့ကွောငျ့ထိုငျကာ အိမျသာဘေး စညျးရိုးအနား၌ ထမီကို ခါးပျေါလုံးစုတငျ၍ ထိုငျကာ သေးစငျအောငျ ညှဈနသေညျကိုပါ အနီးကပျ မွငျနရေသညျ ဖွဈရာ ပွူးကယျြ လီးတနျကွီးမှာ ဒငျးခနဲ ဒငျးခနဲ ကွှတကျတောငျမတျလာသညျ..။ ပေါငျတနျဖှေးဖှေးတုတျတုတျကွီး အရငျးရှိ စောကျဖုတျကွီးမှာ အလှနျကွီးမားလှသညျ..။ အမှနျတကယျတော့ မစနျးစနျးတဈယောကျ ယောကျြားနှငျ့ မလိုးရသညျမှာ ၅ ရကျခနျ့ ရှိပွီမို့ အလိုးခံခငျြစိတျတှေ ပွငျးထနျထကွှလာသညျ့အတှကျ မီးဖိုခြောငျထဲ ထမငျးအိုး တညျရငျး ခရမျးသီးနှငျ့ အာသာဖွလောခွငျး ဖွဈသညျ..။ ထို့ကွောငျ့ပငျ စောကျဖုတျနှုတျခမျးသားနှဈလှာက ဘေးသို့လနျထှကျနပွေီး ခပျဟဟကွီး ပွဲနခွေငျး ဖွဈသညျ..။ ပွူးကယျြ သူ့ပေါငျကွားက လီးမှာ အရှညျ ရှဈလကျမ ၊ လုံးပတျ ၆ လကျမခနျ့ ရှိသညျ..။ သညျတော့ လူငယျသလောကျ လီးက အလှနျ့အလှနျ စံခြိနျမှီနပေါတော့သညျ..။ ဂှငျးတိုကျတတျနပွေီ ဖွဈ၍ လီးက ဒဈလနျနသေညျ..။\nပွူးကယျြတဈယောကျ မစနျးစနျး စောကျဖုတျကွီးကို လိုးရနျ အကွံထုတျနပေါသညျ..။ လီးအကွောငျး ကောငျးကောငျးသိထားတဲ့ အအိုတှကေ စရတာ ပိုလှယျဆိုပဲ…။ သေးပေါကျပွီးသညျ့တိုငျ မစနျးစနျးက မထသေးပဲ သူ့လကျဝါးနှငျ့ စောကျဖုတျကွီးကို ပှတျနသေေးသညျ..။ ပွီးတော့ သူ့လကျခလယျကို စောကျပေါကျ အခေါငျးထဲ ထိုးပွီး သှငျးလိုကျနှုတျလိုကျ လုပျနသေညျ..။ ပွူးကယျြစိတျထဲ ယောကျြားတှကေ လီးကို လကျနှငျ့ ဆုတျ၍ ဂှငျးတိုကျသလို မိနျးမတှကေလညျး လကျခြောငျးထိုး၍ အာသာဖွခွေငျး ဖွဈကွောငျး သဘောပေါကျလိုကျသညျ..။ သခြောပွီ…မစနျးစနျး တဈယောကျ အလိုးခံခငျြ၍ စောကျပတျရှလို့ သာ ဤသို့ပွုလုပျခွငျး ဖွဈမညျ..။ ဤအခြိနျမြိုး လိုးလိုကျရလငျြ မခံမရှိ..။ မကွိုကျမရှိ ၊ မကုနျး မရှိ…။ မစနျးစနျး လကျအသှငျးအထုတျက တဖွညျးဖွညျး သှကျလကျလာသညျ..။ အသံတှပေငျ ထှကျလာသညျ..။ “ ပွှတျ….ပွှတျ……ပွှတျ…….” “ ပွှတျ…ပှတျ…ဗွဈ….အား…..အငျး……. အား….” ပွူးကယျြ ခြောငျးကွညျ့နရောမှ အားမရ၍ ရှသေို့ ထပျတိုးမိသညျ..။ မစနျးစနျးကတော့ နှိုကျလို့ ကောငျးတုနျး ဆှလို့ကောငျးတုနျး ရှိနသေညျ..။ ဖီလငျတကျနပွေီး ဖွဈ၍ ဖငျကွီးနှဈလုံးမှာ ကားလိုကျ ကွုံ့လိုကျဖွငျ့ လှုပျခတျနသေညျ..။ ပွူးကယျြက ၃ ပလေောကျ အကှာခနျ့မှ ရပျကွညျ့နရေငျး ခြောငျးဟနျ့လိုကျသညျ..။\n“ အဟမျး…..ဟမျး…..” ခြောငျးဟနျ့သံ ကွား၍ မစနျးစနျး ဆတျခနဲတုနျသှားကာ နောကျလှညျ့ကွညျ့ပွီး အနှုတျအသှငျး လုပျနသေော လကျခလယျကို ဆှဲနှုတျလိုကျသညျ..။ “ အယျ………ကိုယျ့မကေိုလိုးလေး….. ဘာလာ လုပျတာလဲ ဟငျ…..” ပွူးကယျြမှနျး သိသှားသောအခါ မစနျးစနျးက ထမီကို ဆှဲဖုံးပဈလိုကျရငျး ပွဈပွဈနှဈနှဈ ဆဲသညျ..။ “ ဟို…ဟို…..ပသေီး….ဝငျသှားလို့…. လာယူတာ..ပါ…….မမ….” ပွူးကယျြ…မစနျးစနျး ဘေး၌ ပသေီးတှရေ့၍ မစနျးစနျး၏ ညာဖကျခွဖေဝါးနှငျ့ တဈထှာခနျ့ အကှာတှငျ ရှိနသေော ပသေီးကို လကျညှိုးထိုးပွရငျး ရှီးလိုကျရသညျ..။ မစနျးစနျးက ငုံ့ကွညျ့လိုကျတော့ ပသေီးကို တှရေ့သညျ..။ စောစောက စိတျပေါကျပေါကျနှငျ့ ပသေီးနှငျ့ ထုလိုကျမညျ စိတျကူးရာမှ အကွံတဈမြိုး ဝငျလာသညျဖွဈ၍ မထုတော့ပဲ ပသေီးကို ကောကျယူလိုကျသညျ..။ ပွူးကယျြ တဈယောကျ လူပြိုကောငျ ဝငျလာပွီ ဖွဈကွောငျး ခုမှ မစနျးစနျး သိလိုကျရသညျ..။ ဒီအရှယျသညျ အရူးအမဲသား ကြှေးသလို နှားသိုးကွိုးပွတျ အငမျးမရ ဖွဈတတျကွောငျး ကောငျးကောငျးကွီး သိထားရကား မစနျးစနျးက မတျတတျရပျ၍ ထမီကို တိုတို ဝတျလိုကျပွီး….. “ ဟကေ့ောငျ….မှနျမှနျပွော..နငျ ဘယျတုနျးက အိမျဘေး ရောကျနတောလဲ…” “ မကွာသေးပါဘူး..မမ…..” “ မလိမျနဲ့နျော…ငါလူကွီး တိုငျမှာ…ဘာမှတျနလေဲ.။ “ နငျ ဘယျတုနျးက ရောကျနတောလဲ….မှနျမှနျပွော…စမျး …..” “ ဟို..ဟို………မမ သေးပေါကျပွီးကာစ …ကတညျးက ရောကျနတောပါ….မမ ဟိုဒငျး…လုပျနတေော့ မယူရဲလို့ စောငျ့နတောပါ….” ပွောရငျးဆိုရငျး မစနျးစနျး စောကျဖုတျ ဖောငျးဖောငျးပွဲပွဲကွီးကို ပွနျမွငျလာ၍ သူ့ပေါငျကွားက လီးကွီးမှာ မာကွောတငျးတောငျ့လာသညျ..။\n“ ဟငျ….ကွညျ့ကောငျးနတေယျပေါ့…ငါလု ပျနတောတှေ အကုနျမွငျတယျပေါ့….” “ ဟုတျ……..ဟုတျကဲ့…မွငျ…မွငျပါတယျ …” “ မိနျးမ စောကျဖုတျမွငျရငျ လိုးရတယျ…၊ မလိုးရငျ တဈသကျလုံး မိနျးမ မရဘူး…သိလား…….” “ ဟုတျ….ဟုတျကဲ့…” “ ငါ့ လိုးပေးမှာလား..” “ ဟုတျ….ဟုတျကဲ့……” “ ပွစမျး….မငျးလီးက ဘယျလောကျကွီးလဲ…လို့….” မစနျးစနျးက ပွောပွောဆိုဆို ပွူးကယျြ ပုဆိုးကို ဆှဲခြှတျလိုကျသညျ..။ ပေါငျကွားက ငေါကျခနဲ ငေါကျခနဲ တောငျမတျနသေညျ့ လီးကွီးကို မွငျလိုကျရသောအခါ မစနျးစနျး ပါးစပျဟကာ အံ့သွသှားသညျ..။ ပွူးကယျြ လီးက သူမ ယောကျြားလီးထကျ ကွီးနပေါရောလား…။ သူမ စောကျဖုတျကွီးထဲမှလညျး လှိုကျခနဲ ကွှတကျသှားသညျ..။ “ မငျး…မိနျးမ လိုးဖူးလား…” “ မ..မ…မလိုးဖူးသေးဘူး….” “ မလိမျ နဲ့နျော..” “ ဟုတျ…ဟုတျ…..မ…..မလိမျပါဘူး…….” “ လာ…..အပျေါထပျ လိုကျခဲ့…..” မစနျးစနျးက သူ့လကျကို ခပျတငျးတငျး ဆှဲပွီး အပျေါထပျ ချေါသညျ..။ ပွူးကယျြလညျး ကပြာကယာ ပုဆိုးကောကျဝတျလကျြ မစနျးစနျး နောကျသို့ ပါလာသညျ..။ မစနျးစနျးက အိမျပျေါထပျ အနောကျခနျးထဲ ချေါလာသညျ..။ အနောကျခနျးထဲ ရောကျသောအခါ မစနျးစနျးက ထမီကို ကှငျးလုံးခြှတျခလြိုကျပွီး ..ပွူးကယျြပုဆိုးကိုလညျး ဆတျခနဲ ဆှဲခြှတျပဈလိုကျသညျ..။ ၂ ပခေနျ့ မွငျ့သော ကြှနျးသတ်ေတာကွီးပျေါ တစောငျးထိုငျရငျး ပေါငျတနျကွီးနှဈခြောငျးကို ဖွဲကား၍ ထားလိုကျသညျ..။ ကြှနျးသတ်ေတာကွီးက အမွငျ့ ၂ ပေ ၊ အလြား ၃ ပေ ၊ အနံ ၂ပေ ခှဲမို့ အတျောလေး ကယျြဝနျးသညျ..။ မစနျးစနျးက ခွထေောကျနှဈခြောငျးကို သတ်ေတာစောငျးတှငျ မတငျလိုကျပွီး ပေါငျကို ခပျကားကားလေး ဖွဲထားသညျ..။\n“ အငျ့..ဒီမယျ…ငါ့စောကျဖုတျကွီးကို သခြောကွညျ့…….” ပွူးကယျြက ပေါငျနှဈလုံးကွား ၊ စောကျဖုတျတညျ့တညျ့တှငျ ဒူးထောကျထိုငျလိုကျသညျ..။ စောကျဖုတျဖောငျးဖောငျးကွီးက လကျတဈဝါးစာမက ခုံးခုံးဖောငျးဖောငျးကွီး ဟနသေညျ.။ စောကျဖုတျနှုတျခမျးသားထူထူကွီးေ တှက အညိုရောငျသနျးနပွေီး အတှငျးသားနုနုတှကေ နီရဲနသေညျ..။ စောကျရတှေကေလညျး စိုရှဲနသေဖွငျ့ အရောငျတှေ တလကျလကျ တောကျလို့နသေညျ..။ ဆီးခုံဝငျးဝငျးကွီးအောကျတှငျ စောကျမှေးတှကေ မဲခြိတျနပွေီး ရှုတျရှကျခတျ တှနျ့လိမျနသေညျ..။ စောကျဖုတျကွီးက ဟစိဟစိ ဖွဈနရော ပွူးကယျြမှာ ကွညျ့ရငျးကွညျ့ရငျး လိုးခငျြစိတျတှေ တဖှားဖှား ဖွဈပျေါလို့လာသညျ..။ “ စောကျဖုတျ အပေါကျတှရေဲ့လား….” “ ဟငျ့အငျး…မတှဖေူ့း….” “ ဖငျဝနဲ့ နီးနီးလေးရယျ..လကျခလယျနဲ့ ထိုးကွညျ့လေ….” ပွူးကယျြက စူဝငျးတငျးဖောငျးနသေော ဖငျဝမှ စ၍ သူ့လကျခလယျထိပျကို အထကျသို့ ဆှဲပှတျလိုကျရာ စှပျခနဲ စောကျဖုတျထဲ နဈဝငျသှားသညျ..။ စောကျဖုတျအတှငျးသားတှကေ နှေးထှေး နူးညံ့နသေညျ..။ ပေါငျကွားထဲရှိ သူ့လီးကွီးမှာ အရပွေားတှေ ကှဲထှကျမတတျ တောငျမတျလာသညျ..။ “ ကဲ………မတျတတျရပျလိုကျတော့….” ပွူးကယျြ မတျတတျရပျလိုကျသညျ..။ မစနျးစနျးက သူ့ကြောပွငျကို ကြှနျးသတ်ေတာကွီးပျေါ လှဲခလြိုကျပွီး ဒူးနှဈခြောငျးကို ထောငျ၍ ပေါငျတနျ တုတျတုတျကွီးနှဈခြောငျးကို အနညျးငယျ ကားပေးလိုကျသညျ..။ ပွီးတော့ သူမ ဖငျဆုံထှားထှား အိအိကွီးကို သတ်ေတာအစှနျးထိ ရောကျအောငျ တှနျးရှလေို့ကျသညျ..။\n“ လာ…ရှနေ့ား…နညျးနညျးတိုးပွီး မငျးလီးကွီးနဲ့ မမ စောကျဖုတျထဲကို အဆုံးထိ ဝငျအောငျ ထိုးသှငျးလိုကျ…..” ပွူးကယျြက ရှတေို့းလိုကျပွီး သူ့လီးကွီးကို လကျနဲ့ ဆကိုငျကာ စောကျဖုတျထဲ အရှိနျနှငျ့ ထိုးသှငျးလိုကျသညျ..။ အပေါကျထဲ မထိုးမိပဲ စောကျဖုတျ အကျကှဲကွောငျးအတှငျး မွောငျးအတိုငျး အထကျသို့ ခြျောထှကျသှားသညျ..။ လီးထိပျဆံကွီးနှငျ့ စောကျစိငုတျပွူးပွူးကွီးတို့ ပှတျတိုကျမိသှားရာ ပူခနဲ ရှိနျးခနဲ အီဆိမျ့သှားပွီး မစနျးစနျး ဖငျဆုံကွီးက ဆတျခနဲ ကော့တကျသှားသညျ..။ ကောငျးလိုကျသညျ့ ဖွဈခွငျး ၊ တဈကိုယျလုံး မီးပှငျ့သှားသလား ထငျမှတျရသညျ..။ ပွူးကယျြက စောကျဖုတျ အကျကှဲကွောငျး အသားနု မွောငျးကွီးအတိုငျးပငျ သူ့လီးထိပျဆံကွီးဖွငျ့ ပှတျ၍ အောကျသို့ ဆှဲခလြိုကျပွနျသညျ..။ သညျတော့မှ စောကျခေါငျးနှေးနှေးကွီးထဲသို့ ပွှတျခနဲ ဝငျသှားသညျ..။ စောစောက မီးဖိုခနျးထဲတှငျ ထိုးသှငျးခဲ့သော ခရမျးသီးထကျပငျ ပွူးကယျြလီးကွီးက ကွီးနသေညျဖွဈ၍ အငျ့ခနဲ အသံထှကျသှားသညျ..။ ဒဈဆံပွဲပွဲ အသားနုခဲကွီးက ပူနှေးနသေဖွငျ့ ခရမျးသီးနှငျ့ ဘာမှ မဆိုငျ ၊ ကွံရာမရလို့သာ ပွုလုပျရခွငျး ဖွဈသညျ..။ “ အငျး……ကြှတျ ကြှတျ…မငျးလီးကွီးကို အဆုံးထိ ရောကျအောငျ ထိုးလိုကျတော့…၊ ဖွညျးဖွညျးခငျြး ထိုးနျော မငျးလီးကွီးက ကွီးတော့ တအားဆောငျ့ထိုးရငျ စောကျဖုတျအတှငျးက အသားနုတှေ ပှနျးပဲ့ကုနျလိမျ့မယျ….” “ ဟုတျကဲ့….မမ..” ပွူးကယျြက မစနျးစနျး ပွောသညျ့အတိုငျး သူ့လီးကွီးကို တဖွညျးဖွညျးခငျြး ထိုးသှငျးလိုကျသညျ.။\n“ ဗွဈ…ဗွဈ…..ဖှတျ….ဗွဈ..အား…. ကြှတျကြှတျ….အား….ဟငျး ဟငျး…..” လီးကွီးက စီးစီးပိုငျပိုငျ တငျးတငျးကွပျကွပျဖွငျ့ စောကျဖုတျကွီးထဲ ဝငျသှားသညျ..။ ဆီးခုံခငျြး ထိကပျသှားသညျ..။ နှဈဦးသား သူ့အငှေ့ ကိုယျ့အငှဖွေ့ငျ့ အရသာတှနေ့ကွေသညျ..။ မစနျးစနျး တဈယောကျ အသိနောကျကလြိုကျလခွေငျး ဟု ယူကွုံးမရ ဖွဈနသေညျ..။ သူမ စောကျဖုတျကွီးတဈခုလုံး ခုံးထဖောငျးကွှလာပွီး အတှငျးထဲမှ လှိုကျ၍ လှိုကျ၍ ယားတကျလာသညျ..။ “ မငျး….မငျး…ခှေးလိုးတာ မွငျဖူးလား..” မစနျးစနျး ကတုံကရငျ လှိုကျမောသော အသံကွီးဖွငျ့ မေးလိုကျသညျ..။ “ အေး…..အေး…အဲဒီ ခှေးဆောငျ့သလို မမကို ဆောငျ့ပေးနျော..မနားနဲ့သိလား….. ” “ ဟုတျကဲ့ပါ…ဆောငျ့ရတော့မလား….” “ နေ….နအေုံး…လေ…လီးကွီးကို တဝကျလောကျ ပွနျနှုတျပွီး ဖွေးဖွေးမှနျမှနျလေး သှငျးလိုကျ နှုတျလိုကျ လုပျအုံး…” ပွူးကယျြက မစနျးစနျး ပွောသညျ့အတိုငျး လီးကွီးကို တဝကျကြျောကြျော နှုတျလိုကျ တဖွညျးဖွညျးခငျြး ပွနျသှငျးလိုကျ လုပျပေးသညျ..။ ကောငျးလှနျးလှသဖွငျ့ မစနျးစနျးမှာ မကျြလုံး စုံမှိတျပွီး ပါးစပျကွီးဟကာ မှိနျးခံနပေါသညျ..။ “ အေး…..ရပွီ ဆောငျ့……ဆောငျ့တော့….” သညျတော့မှ ပွူးကယျြတဈယောကျ နှားသိုးကွိုးပွတျ ဒလဟော ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးပါတော့သညျ..။ “ ဖှတျ…ဖှတျ..ဗွှတျ…..အမေ့… အမယျလေး…..အီး .အငျ့…အား..ဟငျး….အမေ့.အား အငျ့.အငျ့.ရှီး….ကြှတျ…..” မစနျးစနျး နှုတျဖြားက အသံမြိုးစုံ ထှကျပျေါလာသညျ..။\nပွူးကယျြ၏ အားမာနျပါသော ဆောငျ့ခကျြနှငျ့ အညီ သူမ ဖငျဆုံထှားထှားကွီးကို ကော့၍ ကော့၍ ပဈပဈခံသညျ..။ နှဈဦးလုံး ကာမအရသာတှကေ မီးပှငျ့မတတျ ကောငျးလှနျးလှသညျ..။ လီးနှငျ့ ပွတျ၍ လီးငတျနသေော မစနျးစနျးတဈယောကျ မီးကုနျယမျးကုနျ ကော့ကော့ ခံနသေလို အခုမှ စောကျဖုတျလိုးဖူးသော လူပြိုသိုး ပွူးကယျြကလညျး ကြားရိုငျးတဈကောငျအလား ရာဂမာနျတှေ တဖှားဖှားထလကျြ တအားကုနျ ကွုံးကွုံး၍ ဆောငျ့သညျ..။ “ စှပျ….ဖှတျ…ဖှတျ..ပွှတျ….ဘှတျ …ဖှတျ……အီး …အငျ့….အမေ့..အားလားလား…ကြှတျ ကြှတျ….အမေ့…အငျ့….အား….ကြှတျ ကြှတျ…အ…ရှီး…အမေ့..ဆောငျ့..ေ ဆာငျ့ ကောငျး….ကောငျး လိုကျတာကှယျ..” မစနျးစနျး ခွထေောကျနှဈခြောငျးက ပွူးကယျြ၏ ခါးကို တငျးကပျြနအေောငျ ခြိတျ၍ ဖငျကွောကွီးတှေ ရှုံ့ခှကျလာပွီး အီးခနဲ အသံကွီးထှကျကာ စောကျရပေူတှကေို ဗွငျးခနဲ ပနျးထုတျလိုကျတော့သညျ..။ လကျနှဈဖကျကလညျး ပွူးကယျြ၏ ကြောပွငျကွီးကို တငျးနအေောငျ ဖကျထားရာ ပွူးကယျြမှာ ကုနျးကုနျးကွီး ဆောငျ့နရေတော့သညျ..။ စောစောကလို ဆောငျ့အားမကောငျးတော့သျောလညျး ဖငျကွောကွီးကို ညှဈညှဈပွီး ပငျ့ပငျ့ဆောငျ့ထညျ့လိုကျရာ ဆယျခကျြခနျ့ အရောကျတှငျ သူ့လခြောငျးတဈခုလုံး ပူရှိနျး ကငျြဆိမျ့သှားပွီး လရပေူတှကေို အရှိနျနှငျ့ ပနျးထုတျလိုကျတော့သညျ..။ မစနျးစနျး စောကျဖုတျအတှငျး ကွှကျသားတှကေ ပွူးကယျြလီးတနျကွီးကို ညှဈညှဈပေးရာ ဒဈဆံပွဲပွဲကွီး တဝိုကျတှငျ အီဆိမျ့နပေါတော့သညျ..။ နှဈယောကျသား ခတ်ေတ မှိနျးနလေိုကျကွသညျ..။\nကလေးနှဈယောကျက ကြောငျးဆငျးလငျြ သူတို့အမကွေီး ( မစနျးစနျးအမေ ) အိမျတှငျ ထမငျးဝငျစားပွီး ကြူရှငျ ဆကျတကျကွသညျမို့ နောကျတဈခြီလောကျ အလိုးခံ၍ ရသေးသညျ..။ သူ့ယောကျြား ကိုထှနျးလူသာဆိုလငျြ ယခုလောကျလိုးပွီးလငျြ အမောဆို့၍ ပကျလကျလနျ ဖလကျပွသှားမညျ ဖွဈသညျ..။ လီးမှာလညျး သာခှယေိုငျ ဖွဈသှားတတျသညျ..။ ပွူးကယျြမှာကား ထိုသို့မဟုတျ ၊ လရတှေေ ထှကျသှားသညျ့တိုငျ လီးကွီးက မာနျဟုနျမကသြေးပဲ တငျးမာနဆေဲ ဖွဈသညျ..။ “ ကောငျးလိုကျတာ..မောငျလေးရယျ…မငျး..ရော ကောငျးရဲ့လား…ဟငျ…” မစနျးစနျး အသံက စောစောကလို ထနျမနတေော့ပဲ ကွငျနာဟနျတှေ အပွညျ့ဖွငျ့ နှမျးလစြှာ မေးလိုကျသညျ..။ “ ကောငျးတယျ မမ….တအားကို ကောငျးတာပဲ..” “ နောကျတဈခြီလောကျ လိုးနိုငျသေးလား ဟငျ..” “ ဟာ….မမကလဲ အထငျသေးလိုကျတာ…ဆယျခြီတောငျ လိုးနိုငျသေးတယျ…” မစနျးစနျးက ပွူးကယျြ ပငျပနျးနမေညျ စိုး၍ စတေနာနှငျ့ မေးလိုကျခွငျး ဖွဈသညျ..။ ဒါကို ပွူးကယျြက ယောကျြားမာနျဖွငျ့ မခံခငျြစှာ တုံ့ပွနျလိုကျသညျ.။ “ မမက…မောငျလေး ပငျပနျးသှားမှာ စိုးလို့ပါ…” မစနျးစနျးက လပွေထေိုး၍ ခြော့သံနှောကာ ပွောလိုကျရသညျ..။ “ အခု မမစောကျဖုတျထဲမှာ ကနြေျာ့လီးကွီး မာနတေုနျးပဲ မဟုတျလား…” “ အငျး….အငျး…ဟုတျပါတယျ….” “ ဒါမြား မမရာ…မမခံနိုငျသလောကျ ကနြျော လိုးပေးမယျ….စိတျခြ…..” မစနျးစနျးက ပွူးကယျြ ပွောပေါကျကို အလှနျ သဘောကသြှားကာ ဖကျထားရာမှ ပွူးကယျြ မကျြနှာကို ဆှဲယူလိုကျပွီး နှုတျခမျးကို စုပျယူလိုကျသညျ..။\nဆိုးဆေးမပါ ပကတိ သှေးသားဖွငျ့ နီရဲနှေးထှေးသော မိနျးမတဈယောကျ နှုတျခမျးဖွငျ့ ပထမဆုံး အစုတျခံလိုကျရခွငျးမို့ ပွူးကယျြလီးတနျကွီးက တငျးခနဲ တောငျမတျသှားသညျ..။ ဤသညျကို မစနျးစနျးက သိရှိလိုကျရာ ကနြေပျစှာ ပွုံးလိုကျသညျ..။ အခုတဈခြီလိုးပွီးလငျြ ညပါ ဆကျခံဖို့ ဆုံးဖွတျလိုကျသညျ..။ “ ကဲ….မောငျလေး…နောကျတဈမြိုး လိုးရအောငျ မငျးလီးကွီးကို ဆှဲနှုတျလိုကျပါအုံး….နျော….” ပွူးကယျြက သူ့လီးကွီးကို ဆှဲနှုတျလိုကျရာ မာနျဟုနျမကသြေးသော လီးတနျကွီးက ဗလှတျ ဖှတျ..ပွှတျ…ဟူသော အသံပေးလကျြ စောကျဖုတျကွီးထဲမှ ထှကျလာသညျ..။ အကွောပွိုငျးပွိုငျးထကာ တောငျ့တငျးနသေော လီးတနျကွီး ပတျလညျတှငျ ကာမအရတှေေ စိုရှဲလကျထနသေညျ..။ မစနျးစနျးက ပကျလကျအိပျနရောမှ လကျထောကျ ထလိုကျသညျ..။ ထို့နောကျ အရတှေေ စိုရှဲနသေော ပွူးကယျြ၏ လီးတနျကွီးကို နှဈသကျစှာ ဆုတျကိုငျလိုကျသညျ..။ “ မမတော့ မငျးလီးကွီးကို စှဲသှားပွီ ကှယျ…. နောကျလဲ…လိုးပေးနျော…မောငျလေး…. ” “ ကနြျောကလဲ မမစောကျဖုတျကွီးကို စှဲသှားပါပွီ…ဒီမယျ ကွညျ့ပါလား…ဆကျလိုးခငျြလို့ တောငျးဆိုနတော…….” ပွူးကယျြက ကိုယျကို နောကျသို့ ဆုတျ၍ သူ့ခါးကို ကော့လိုကျပွီး ဆတျခနဲ ဆတျခနဲ တောငျတောငျပွသညျ..။ ဒဈဆံနီနီကွီးက ပွဲပွဲတကျလာပွီး သှေးကွောကွီးတှေ ဖောငျးကွှလာသညျ..။ သညျကောငျလေး လူငယျသလောကျ လီးကွီး သညျမြှလောကျ ကွီးထှားလှသညျကို မစနျးစနျးတဈယောကျ အံ့သွ သဘောကလြကျြ ရှိပါတော့သညျ..။\n“ ကဲ…ဒီတဈခါ မမက ဒီသတ်ေတာပျေါမှာ လကျထောကျပွီး ဖငျကုနျးပေးထားမယျ မငျးက မမနောကျကနေ လိုးပေးနျော…၊ အဟငျးဟငျး…ခှေးတှေ လိုးသလိုပေါ့…မငျးလကျနှဈဖကျနဲ့ မမခါးကို ခပျတငျးတငျး ဆုတျကိုငျပွီး အသားကုနျ ဆောငျ့လိုးပေး…ကွားလား……” ပွူးကယျြတဈယောကျ မိနျးမတဈယောကျကို ရှကေ့လညျး လိုးလို့ရ ၊ နောကျကလညျး လိုးလို့ရသညျကို အံ့သွနမေိသညျ..။ အံ့သွစိတျကွောငျ့ ပွုံးလိုကျမိသညျ..။ ထိုအပွုံးကို မစနျးစနျးက မွငျတှသှေ့ားရာ… “ မငျးက…..ဘာပွုံးတာလဲ….ဟှနျ့….” “ သဘောကလြို့ပါ….မမရဲ့……” “ ဘယျလိုရှငျ့….ကိုယျတျောလေး…..” “ အျော…ဒီလိုပါ မမရာ..စောကျဖုတျဆိုတာ ရှကေ့လဲ လိုးလို့ရ ၊ နောကျကလဲ လိုးလို့ရတာကို သဘောကလြို့ပါ…အဟငျး..ဟငျး….” “ အမယျ…ရှနေ့ောကျတငျ ဘယျကမလဲ..ငါ့မောငျရဲ့…ဘေးတစောငျးပါ လိုးလို့ ရသေးတယျ ရှငျ့…သိလား..၊ မမ သခြော ပွပေးမယျ..ဒါမှ ငါ့မောငျ အလိုးပါရဂူ ကွီးဖွဈမှာ…ဟငျး ဟငျး…..” မစနျးစနျးက သတ်ေတာပျေါက ဆငျးလိုကျပွီး ကြှနျးသတ်ေတာကွီးပျေါ တတောငျနှငျ့ ထောကျကာ ခါးကို ညှတျလကျြ ဖငျထောငျကုနျးပေးလိုကျသညျ..။ ခါးကို ညှတျခထြားသညျဖွဈ၍ ဖငျအိုးကွီးနှဈမှာက ဝငျးပွောငျလကျြရှိပွီး အထကျသို့ စှငျ့စှငျ့ကွီး ကော့လကျြ ဝငျ့ဝငျ့ထညျထညျကွီး ဖွဈနပေါတော့သညျ..။ ပေါငျရငျးရှိ စောကျဖုတျကွီးက နောကျသို့ ပွူးထှကျနသေညျ..။ ပွူးကယျြက သူ့လီးတနျ နှေးနှေးကွီးကို စောကျဖုတျဖောငျးဖောငျး နှေးနှေးကွီးနှငျ့ ဖိကပျထားလိုကျပွီး ဝငျးပွောငျလကျကားလကျြရှိသော ဖငျအိုးထှားထှားကွီးကို လကျဝါးနှငျ့ စုံခြီဆနျခြီ ပှတျသပျပေးလိုကျသညျ…။\nစာသာ မတတျလငျြရှိမညျ ၊ ကာမအတတျကိုကား တဈထှာပွလငျြ လေးငါးတောငျ မွငျပွီး တတျပွီးသားမို့ ပွူးကယျြ လကျတှကေ အလှမျးကယျြ ခွဆေနျ့ကာ နို့အုံကွီးနှဈလုံးသို့ တိုငျ ရောကျရှိသှားသညျ..။ အပျေါအကငြ်္ီ မခြှတျသျောလညျး ကယျြသီးမြားနှငျ့ ဘရာစီယာ ခြိတျကိုပါ ဖွုတျထားပွီးသားမို့ နုထှတျတငျးအိနသေော နို့ကွီးနှဈလုံးကို စိတျရှိလကျရှိ အားပါးတရ ဆုတျခပြေေးလိုကျသညျ..။ ကာမလျှိုငျးကို လှုပျရှား ထကွှစရောတှငျ နို့အုံတဝိုကျရှိ အကွောမြားကလညျး အရေးပါစှာ အရာရောကျလှသညျမို့ နို့အုံကွီးကို ဆုတျခပြေေးလိုကျသညျနှငျ့ မစနျးစနျး တဈကိုယျလုံးရှိ ရမ်မကျသှေးမြား ဆူကွှလာသညျ..။ စောကျဖုတျအုံကွီးအတှငျး လှိုကျလှိုကျပွီး တကျလာသညျ..။ ဖငျသားတှပေါ တဆတျဆတျ တုံခါလာသညျ..။ “ မောငျလေးရယျ….မမ ခံခငျြလာပွီကှာ….လိုးတော့နျော…… ” ပွူးကယျြက သူ့လီးကွီးကို လကျနှငျ့ အသအေခြာ ဆုပျကိုငျ၍ ဖောငျးကွှနသေော စောကျဖုတျအဝတှငျ တကေ့ာ ထကျအောကျဝဲယာ ထိုးမှလေိုကျသညျ..။ “ ပွဈ……ဗွိ…ပွှတျ…ပွဈ………ပလဈ….” စောကျဖုတျကွီးမှာ ရှဟနပွေီး စောကျရတှေကေပါ အိုငျထှနျးနသေဖွငျ့ လှညျ့ပတျမှနှေောကျလိုကျသညျနှငျ့ တပွိုငျတညျး အသံတှေ ထှကျလာပါသညျ..။\nမစနျးစနျး၏ ဝငျးပွောငျတငျးကားနသေော ဖငျအိုးကွီးနှဈလုံးမှာ ရမျးခါနပေါတော့သညျ..။ ပွူးကယျြက သူ့လီးကွီးကို အဆုံးထိ အကုနျဝငျအောငျ မသှငျးသေးပဲ ၃ လကျမခနျ့လောကျသာ မွုပျသှငျးပွီး အသှငျးအထုတျ လုပျပေးသညျ..။ ပွဲကားနသေော ဒဈဆံကွီးနှငျ့ ဒဈဆံကွီး အရငျးတှငျ စုလိပျနသေော အရဖြေား အရဈဝိုငျးကွီးက လီးတနျကွီးကို စုတျမြိုလကျြရှိသော စောကျဖုတျအတှငျးသားမြားကို မထိတထိနှငျ့ ဆှပေးသလို ဖွဈကာ မစနျးစနျး စိတျထဲ မရိုးမရှကွီး ဖွဈလာကာ ခံခငျြစိတျတှေ အလှနျ့အလှနျ ပွငျးထနျလို့ လာပါတော့သညျ..။ သူမ ဖငျကွီးကို နောကျသို့ အားနှငျ့ ကော့ထညျ့လိုကျရာ လီးကွီးက အရှိနျနှငျ့ တိုးဝငျလာပွီး သားအိမျဝတှငျ ဒုတျခနဲ ဝငျဆောငျ့ပါတော့သညျ..။ နှဈယောကျလုံး မီးပှငျ့မတတျ အီဆောငျ့သှားသညျ..။ “ မမ…ဘာကွီးနဲ့ ဆောငျ့မိတာလဲဟငျ…လီးထိပျကွီးကို ပူရှိနျး ဆိမျ့တကျသှားတာပဲ..” မစနျးစနျး တဈယောကျလညျး ပွူးကယျြနညျးတူ ခံစားလိုကျရသညျမို့ တျောတျောနှငျ့ မဖွနေိုငျပဲ ဖွဈနသေညျ..။ ပွီးမှ ဟငျးခနဲ လပေူကွီးတဈခကျြ မှုတျထုတျလိုကျပွီး…. “ သားအိမျနဲ့ ဆောငျ့မိတာ…မောငျလေးရဲ့ ..နာလညျး နာ ကောငျးလဲကောငျးကွီး နျော…” ပွီးပါပွီ\nကိုထွန်းလူတို့ မြို့တက်တိုင်း မစန်းစန်းနှင့် ပြူးကျယ်တို့က ချိန်းချိန်း လိုးနေကျ ဖြစ်သည်..။ အိမ်ချင်းကလည်း တောင်ဖက်မြောက်ဖက် ကပ်လျက်သားဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဖြစ်နေကြသည်ကို မည်သူမျှ မရိပ်မိကြ..။ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် အသက်ချင်းကလည်း အလွန်ကွာသည်..။ ပြူးကျယ်အသက်က အခုမှ ၁၈ နှစ်ထဲ ဝင်စ..။ မစန်းစန်း အသက်က ၃၆ နှစ် ရှိပြီမို့ ပြူးကျယ်ထက် ၁၈ နှစ်ခန့် ကြီးသည်..။ လမွှေးလေးတွေ က ရေးတေးတေးပေါက်လာပြီ ဖြစ်၍ ပြူးကျယ်တစ်ယောက် လူပျို အတောင်အလက်လေးတွေ ထလာပြီ..။ လူပျိုကြီး ကိုမောင်ရှိန် သင်ကြားပြသထားသဖြင့် ဂွင်းလည်း တိုက်တတ်နေပြီ..။ ကိုမောင်ရှိန်က သူ့အဖေနှင့် ညီအစ်ကို တစ်ဝမ်းကွဲမို့ ဦးလေးဝမ်းကွဲ တော်စပ်သည်..။ သို့သော် ကိုမောင်ရှိန်က ပြူးကျယ်ကို သူငယ်ချင်းပေါင်း ပေါင်းသည်..။ မိန်းမ အကြောင်းတွေ ပြောပြသည်..။ ရွာထဲက လင်ငယ်နေ ၊နောက်မီးလင်းသော မိန်းမတွေကို ပြောပြသည်..။ ဘယ်မိန်းမမျိုးက တဏှာရာဂ ကြီးသည် ၊ စောက်ခေါင်း ဘယ်လောက်နက်သည် ၊ ကြာကြာလိုးမှ အားရသည် ၊ စသည်ဖြင့် တောထဲမှာ တွေ့တိုင်း ပြောပြသည်..။ သူ့အိမ်သွားလျင်လည်း ပြောသည်..။\n“ မင်း…မိန်းမစောက်ဖုတ်လိုးရရင် ဒီထက် အဆတစ်ရာ သာတယ် မောင်…၊ ကြိုက်ကုန်းတွေ့ရင် ဆော်သာ ဆော်…” “ ကြိုက်ကုန်းဆိုတာ ဘာလဲ လေးရှိန်ရ…” “ မင်းကို သဘောကျတယ် ကြိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒီမိန်းမက မင်းနားကို အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာ လာလိမ့်မယ်..။ နောက် မင်းကို သူ့ကိုယ်တွင်း ပစ္စည်းတွေကို မမြင်မြင်အောင် တစ်နည်းနည်း နဲ့ ပြလိမ့်မယ်..၊ နောက်ပြီး မင်းကို စကားပြောရင်း ဖက်လှဲတကင်းနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးကြီး ခြေပုတ်လက်ပုတ် နဲ့ ဆက်ဆံလိမ့်မယ်..၊ ဒါတွေက အကုန်မဟုတ်သေးဘူး..။ ယေဘူယျ သဘောလောက်ပြောပြတာ..၊ နောက် ဒီထက် ပိုသိလာမယ်…၊ အေး…အဲလို အထာတွေပေးလာတဲ့ ဆော်ကြီးမျိုးကို ကြိုက်ကုန်းလို့ ယူဆပြီး တွယ်သာ တွယ်ပစ်ကွ….၊ ဘယ်တော့မှ ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး…” “ ဟင်….အဲလိုကြီးလား….မင်းတွေ့ထားပြီလား…ဟေ့ကောင်… .“ “ အော်…မတွေ့သေးပါဘူး….လေးရှိန်ရ… . ” ဒီနေ့….တောင်ဖက်က ကိုထွန်းလူတို့အိမ်ဖက် အလည်လာခဲ့သည်..။ ကိုထွန်းလူကြီး မြို့သွားရင် မှာစရာရှိတာလေး မှာရအောင် တွေးရင်း အသာလာခဲ့ရာ…။ အိမ်ရှေ့ ရောက်တော့ ဘာသံမျှ မကြားရပဲ တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် အသံမပြုတော့ပဲ..အိမ်ပေါ် အသာတက်လာခဲ့မိသည်..။\nအိမ်ပေါ်ရောက်တော့လည်း ဘယ်သူမှ မတွေ့ရ..။ ဒါနဲ့ အိမ်အောက်ဆင်းပြီး နောက်ဖေးဖက်များ သွားသလား ဟုတွေးပြီး အိမ်နောက်ဖက် တိုးတိတ်စွာပဲ ပတ်လာခဲ့ရာ…ဟင်…..မစန်းစန်း ကြီး…ဒီမှာ လာပြီး သေးပေါက်နေတာကိုး..။ မြင်ရခဲလှသော မြင်ကွင်းမျိုးမို့ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် ရှေ့ မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေမိသည်..။ မစန်းစန်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အိမ်သာဘေး စည်းရိုးအနား၌ ထမီကို ခါးပေါ်လုံးစုတင်၍ ထိုင်ကာ သေးစင်အောင် ညှစ်နေသည်ကိုပါ အနီးကပ် မြင်နေရသည် ဖြစ်ရာ ပြူးကျယ် လီးတန်ကြီးမှာ ဒင်းခနဲ ဒင်းခနဲ ကြွတက်တောင်မတ်လာသည်..။ ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီး အရင်းရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်..။ အမှန်တကယ်တော့ မစန်းစန်းတစ်ယောက် ယောက်ျားနှင့် မလိုးရသည်မှာ ၅ ရက်ခန့် ရှိပြီမို့ အလိုးခံချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်ထကြွလာသည့်အတွက် မီးဖိုချောင်ထဲ ထမင်းအိုး တည်ရင်း ခရမ်းသီးနှင့် အာသာဖြေလာခြင်း ဖြစ်သည်..။ ထို့ကြောင့်ပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်လွှာက ဘေးသို့လန်ထွက်နေပြီး ခပ်ဟဟကြီး ပြဲနေခြင်း ဖြစ်သည်..။ ပြူးကျယ် သူ့ပေါင်ကြားက လီးမှာ အရှည် ရှစ်လက်မ ၊ လုံးပတ် ၆ လက်မခန့် ရှိသည်..။ သည်တော့ လူငယ်သလောက် လီးက အလွန့်အလွန် စံချိန်မှီနေပါတော့သည်..။ ဂွင်းတိုက်တတ်နေပြီ ဖြစ်၍ လီးက ဒစ်လန်နေသည်..။\nပြူးကျယ်တစ်ယောက် မစန်းစန်း စောက်ဖုတ်ကြီးကို လိုးရန် အကြံထုတ်နေပါသည်..။ လီးအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားတဲ့ အအိုတွေက စရတာ ပိုလွယ်ဆိုပဲ…။ သေးပေါက်ပြီးသည့်တိုင် မစန်းစန်းက မထသေးပဲ သူ့လက်ဝါးနှင့် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ပွတ်နေသေးသည်..။ ပြီးတော့ သူ့လက်ခလယ်ကို စောက်ပေါက် အခေါင်းထဲ ထိုးပြီး သွင်းလိုက်နှုတ်လိုက် လုပ်နေသည်..။ ပြူးကျယ်စိတ်ထဲ ယောက်ျားတွေက လီးကို လက်နှင့် ဆုတ်၍ ဂွင်းတိုက်သလို မိန်းမတွေကလည်း လက်ချောင်းထိုး၍ အာသာဖြေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်..။ သေချာပြီ…မစန်းစန်း တစ်ယောက် အလိုးခံချင်၍ စောက်ပတ်ရွလို့ သာ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်မည်..။ ဤအချိန်မျိုး လိုးလိုက်ရလျင် မခံမရှိ..။ မကြိုက်မရှိ ၊ မကုန်း မရှိ…။ မစန်းစန်း လက်အသွင်းအထုတ်က တဖြည်းဖြည်း သွက်လက်လာသည်..။ အသံတွေပင် ထွက်လာသည်..။ “ ပြွတ်….ပြွတ်……ပြွတ်…….” “ ပြွတ်…ပွတ်…ဗြစ်….အား…..အင်း……. အား….” ပြူးကျယ် ချောင်းကြည့်နေရာမှ အားမရ၍ ရှေ့သို့ ထပ်တိုးမိသည်..။ မစန်းစန်းကတော့ နှိုက်လို့ ကောင်းတုန်း ဆွလို့ကောင်းတုန်း ရှိနေသည်..။ ဖီလင်တက်နေပြီး ဖြစ်၍ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးမှာ ကားလိုက် ကြုံ့လိုက်ဖြင့် လှုပ်ခတ်နေသည်..။ ပြူးကျယ်က ၃ ပေလောက် အကွာခန့်မှ ရပ်ကြည့်နေရင်း ချောင်းဟန့်လိုက်သည်..။\n“ အဟမ်း…..ဟမ်း…..” ချောင်းဟန့်သံ ကြား၍ မစန်းစန်း ဆတ်ခနဲတုန်သွားကာ နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး အနှုတ်အသွင်း လုပ်နေသော လက်ခလယ်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်..။ “ အယ်………ကိုယ့်မေကိုလိုးလေး….. ဘာလာ လုပ်တာလဲ ဟင်…..” ပြူးကျယ်မှန်း သိသွားသောအခါ မစန်းစန်းက ထမီကို ဆွဲဖုံးပစ်လိုက်ရင်း ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ် ဆဲသည်..။ “ ဟို…ဟို…..ပေသီး….ဝင်သွားလို့…. လာယူတာ..ပါ…….မမ….” ပြူးကျယ်…မစန်းစန်း ဘေး၌ ပေသီးတွေ့ရ၍ မစန်းစန်း၏ ညာဖက်ခြေဖဝါးနှင့် တစ်ထွာခန့် အကွာတွင် ရှိနေသော ပေသီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရွှီးလိုက်ရသည်..။ မစန်းစန်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ပေသီးကို တွေ့ရသည်..။ စောစောက စိတ်ပေါက်ပေါက်နှင့် ပေသီးနှင့် ထုလိုက်မည် စိတ်ကူးရာမှ အကြံတစ်မျိုး ဝင်လာသည်ဖြစ်၍ မထုတော့ပဲ ပေသီးကို ကောက်ယူလိုက်သည်..။ ပြူးကျယ် တစ်ယောက် လူပျိုကောင် ဝင်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခုမှ မစန်းစန်း သိလိုက်ရသည်..။ ဒီအရွယ်သည် အရူးအမဲသား ကျွေးသလို နွားသိုးကြိုးပြတ် အငမ်းမရ ဖြစ်တတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိထားရကား မစန်းစန်းက မတ်တတ်ရပ်၍ ထမီကို တိုတို ဝတ်လိုက်ပြီး….. “ ဟေ့ကောင်….မှန်မှန်ပြော..နင် ဘယ်တုန်းက အိမ်ဘေး ရောက်နေတာလဲ…” “ မကြာသေးပါဘူး..မမ…..” “ မလိမ်နဲ့နော်…ငါလူကြီး တိုင်မှာ…ဘာမှတ်နေလဲ.။ “ နင် ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ….မှန်မှန်ပြော…စမ်း …..” “ ဟို..ဟို………မမ သေးပေါက်ပြီးကာစ …ကတည်းက ရောက်နေတာပါ….မမ ဟိုဒင်း…လုပ်နေတော့ မယူရဲလို့ စောင့်နေတာပါ….” ပြောရင်းဆိုရင်း မစန်းစန်း စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းပြဲပြဲကြီးကို ပြန်မြင်လာ၍ သူ့ပေါင်ကြားက လီးကြီးမှာ မာကြောတင်းတောင့်လာသည်..။\n“ ဟင်….ကြည့်ကောင်းနေတယ်ပေါ့…ငါလု ပ်နေတာတွေ အကုန်မြင်တယ်ပေါ့….” “ ဟုတ်……..ဟုတ်ကဲ့…မြင်…မြင်ပါတယ် …” “ မိန်းမ စောက်ဖုတ်မြင်ရင် လိုးရတယ်…၊ မလိုးရင် တစ်သက်လုံး မိန်းမ မရဘူး…သိလား…….” “ ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့…” “ ငါ့ လိုးပေးမှာလား..” “ ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့……” “ ပြစမ်း….မင်းလီးက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ…လို့….” မစန်းစန်းက ပြောပြောဆိုဆို ပြူးကျယ် ပုဆိုးကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်..။ ပေါင်ကြားက ငေါက်ခနဲ ငေါက်ခနဲ တောင်မတ်နေသည့် လီးကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မစန်းစန်း ပါးစပ်ဟကာ အံ့သြသွားသည်..။ ပြူးကျယ် လီးက သူမ ယောက်ျားလီးထက် ကြီးနေပါရောလား…။ သူမ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲမှလည်း လှိုက်ခနဲ ကြွတက်သွားသည်..။ “ မင်း…မိန်းမ လိုးဖူးလား…” “ မ..မ…မလိုးဖူးသေးဘူး….” “ မလိမ် နဲ့နော်..” “ ဟုတ်…ဟုတ်…..မ…..မလိမ်ပါဘူး…….” “ လာ…..အပေါ်ထပ် လိုက်ခဲ့…..” မစန်းစန်းက သူ့လက်ကို ခပ်တင်းတင်း ဆွဲပြီး အပေါ်ထပ် ခေါ်သည်..။ ပြူးကျယ်လည်း ကပျာကယာ ပုဆိုးကောက်ဝတ်လျက် မစန်းစန်း နောက်သို့ ပါလာသည်..။ မစန်းစန်းက အိမ်ပေါ်ထပ် အနောက်ခန်းထဲ ခေါ်လာသည်..။ အနောက်ခန်းထဲ ရောက်သောအခါ မစန်းစန်းက ထမီကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်ပြီး ..ပြူးကျယ်ပုဆိုးကိုလည်း ဆတ်ခနဲ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်..။ ၂ ပေခန့် မြင့်သော ကျွန်းသေတ္တာကြီးပေါ် တစောင်းထိုင်ရင်း ပေါင်တန်ကြီးနှစ်ချောင်းကို ဖြဲကား၍ ထားလိုက်သည်..။ ကျွန်းသေတ္တာကြီးက အမြင့် ၂ ပေ ၊ အလျား ၃ ပေ ၊ အနံ ၂ပေ ခွဲမို့ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသည်..။ မစန်းစန်းက ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သေတ္တာစောင်းတွင် မတင်လိုက်ပြီး ပေါင်ကို ခပ်ကားကားလေး ဖြဲထားသည်..။\n“ အင့်..ဒီမယ်…ငါ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို သေချာကြည့်…….” ပြူးကျယ်က ပေါင်နှစ်လုံးကြား ၊ စောက်ဖုတ်တည့်တည့်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်..။ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးက လက်တစ်ဝါးစာမက ခုံးခုံးဖောင်းဖောင်းကြီး ဟနေသည်.။ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားထူထူကြီးေ တွက အညိုရောင်သန်းနေပြီး အတွင်းသားနုနုတွေက နီရဲနေသည်..။ စောက်ရေတွေကလည်း စိုရွှဲနေသဖြင့် အရောင်တွေ တလက်လက် တောက်လို့နေသည်..။ ဆီးခုံဝင်းဝင်းကြီးအောက်တွင် စောက်မွှေးတွေက မဲချိတ်နေပြီး ရှုတ်ရှက်ခတ် တွန့်လိမ်နေသည်..။ စောက်ဖုတ်ကြီးက ဟစိဟစိ ဖြစ်နေရာ ပြူးကျယ်မှာ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း လိုးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လို့လာသည်..။ “ စောက်ဖုတ် အပေါက်တွေ့ရဲ့လား….” “ ဟင့်အင်း…မတွေ့ဖူး….” “ ဖင်ဝနဲ့ နီးနီးလေးရယ်..လက်ခလယ်နဲ့ ထိုးကြည့်လေ….” ပြူးကျယ်က စူဝင်းတင်းဖောင်းနေသော ဖင်ဝမှ စ၍ သူ့လက်ခလယ်ထိပ်ကို အထက်သို့ ဆွဲပွတ်လိုက်ရာ စွပ်ခနဲ စောက်ဖုတ်ထဲ နစ်ဝင်သွားသည်..။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက နွေးထွေး နူးညံ့နေသည်..။ ပေါင်ကြားထဲရှိ သူ့လီးကြီးမှာ အရေပြားတွေ ကွဲထွက်မတတ် တောင်မတ်လာသည်..။ “ ကဲ………မတ်တတ်ရပ်လိုက်တော့….” ပြူးကျယ် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်..။ မစန်းစန်းက သူ့ကျောပြင်ကို ကျွန်းသေတ္တာကြီးပေါ် လှဲချလိုက်ပြီး ဒူးနှစ်ချောင်းကို ထောင်၍ ပေါင်တန် တုတ်တုတ်ကြီးနှစ်ချောင်းကို အနည်းငယ် ကားပေးလိုက်သည်..။ ပြီးတော့ သူမ ဖင်ဆုံထွားထွား အိအိကြီးကို သေတ္တာအစွန်းထိ ရောက်အောင် တွန်းရွှေ့လိုက်သည်..။\n“ လာ…ရှေ့နား…နည်းနည်းတိုးပြီး မင်းလီးကြီးနဲ့ မမ စောက်ဖုတ်ထဲကို အဆုံးထိ ဝင်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်…..” ပြူးကျယ်က ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကို လက်နဲ့ ဆကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲ အရှိန်နှင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်..။ အပေါက်ထဲ မထိုးမိပဲ စောက်ဖုတ် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း မြောင်းအတိုင်း အထက်သို့ ချော်ထွက်သွားသည်..။ လီးထိပ်ဆံကြီးနှင့် စောက်စိငုတ်ပြူးပြူးကြီးတို့ ပွတ်တိုက်မိသွားရာ ပူခနဲ ရှိန်းခနဲ အီဆိမ့်သွားပြီး မစန်းစန်း ဖင်ဆုံကြီးက ဆတ်ခနဲ ကော့တက်သွားသည်..။ ကောင်းလိုက်သည့် ဖြစ်ခြင်း ၊ တစ်ကိုယ်လုံး မီးပွင့်သွားသလား ထင်မှတ်ရသည်..။ ပြူးကျယ်က စောက်ဖုတ် အက်ကွဲကြောင်း အသားနု မြောင်းကြီးအတိုင်းပင် သူ့လီးထိပ်ဆံကြီးဖြင့် ပွတ်၍ အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ပြန်သည်..။ သည်တော့မှ စောက်ခေါင်းနွေးနွေးကြီးထဲသို့ ပြွတ်ခနဲ ဝင်သွားသည်..။ စောစောက မီးဖိုခန်းထဲတွင် ထိုးသွင်းခဲ့သော ခရမ်းသီးထက်ပင် ပြူးကျယ်လီးကြီးက ကြီးနေသည်ဖြစ်၍ အင့်ခနဲ အသံထွက်သွားသည်..။ ဒစ်ဆံပြဲပြဲ အသားနုခဲကြီးက ပူနွေးနေသဖြင့် ခရမ်းသီးနှင့် ဘာမှ မဆိုင် ၊ ကြံရာမရလို့သာ ပြုလုပ်ရခြင်း ဖြစ်သည်..။ “ အင်း……ကျွတ် ကျွတ်…မင်းလီးကြီးကို အဆုံးထိ ရောက်အောင် ထိုးလိုက်တော့…၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးနော် မင်းလီးကြီးက ကြီးတော့ တအားဆောင့်ထိုးရင် စောက်ဖုတ်အတွင်းက အသားနုတွေ ပွန်းပဲ့ကုန်လိမ့်မယ်….” “ ဟုတ်ကဲ့….မမ..” ပြူးကျယ်က မစန်းစန်း ပြောသည့်အတိုင်း သူ့လီးကြီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်သည်.။\n“ ဗြစ်…ဗြစ်…..ဖွတ်….ဗြစ်..အား…. ကျွတ်ကျွတ်….အား….ဟင်း ဟင်း…..” လီးကြီးက စီးစီးပိုင်ပိုင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ ဝင်သွားသည်..။ ဆီးခုံချင်း ထိကပ်သွားသည်..။ နှစ်ဦးသား သူ့အငွေ့ ကိုယ့်အငွေ့ဖြင့် အရသာတွေ့နေကြသည်..။ မစန်းစန်း တစ်ယောက် အသိနောက်ကျလိုက်လေခြင်း ဟု ယူကြုံးမရ ဖြစ်နေသည်..။ သူမ စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံး ခုံးထဖောင်းကြွလာပြီး အတွင်းထဲမှ လှိုက်၍ လှိုက်၍ ယားတက်လာသည်..။ “ မင်း….မင်း…ခွေးလိုးတာ မြင်ဖူးလား..” မစန်းစန်း ကတုံကရင် လှိုက်မောသော အသံကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်..။ “ အေး…..အေး…အဲဒီ ခွေးဆောင့်သလို မမကို ဆောင့်ပေးနော်..မနားနဲ့သိလား….. ” “ ဟုတ်ကဲ့ပါ…ဆောင့်ရတော့မလား….” “ နေ….နေအုံး…လေ…လီးကြီးကို တဝက်လောက် ပြန်နှုတ်ပြီး ဖြေးဖြေးမှန်မှန်လေး သွင်းလိုက် နှုတ်လိုက် လုပ်အုံး…” ပြူးကျယ်က မစန်းစန်း ပြောသည့်အတိုင်း လီးကြီးကို တဝက်ကျော်ကျော် နှုတ်လိုက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်သွင်းလိုက် လုပ်ပေးသည်..။ ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် မစန်းစန်းမှာ မျက်လုံး စုံမှိတ်ပြီး ပါးစပ်ကြီးဟကာ မှိန်းခံနေပါသည်..။ “ အေး…..ရပြီ ဆောင့်……ဆောင့်တော့….” သည်တော့မှ ပြူးကျယ်တစ်ယောက် နွားသိုးကြိုးပြတ် ဒလဟော ဆောင့်ဆောင့်လိုးပါတော့သည်..။ “ ဖွတ်…ဖွတ်..ဗြွတ်…..အမေ့… အမယ်လေး…..အီး .အင့်…အား..ဟင်း….အမေ့.အား အင့်.အင့်.ရှီး….ကျွတ်…..” မစန်းစန်း နှုတ်ဖျားက အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာသည်..။\nပြူးကျယ်၏ အားမာန်ပါသော ဆောင့်ချက်နှင့် အညီ သူမ ဖင်ဆုံထွားထွားကြီးကို ကော့၍ ကော့၍ ပစ်ပစ်ခံသည်..။ နှစ်ဦးလုံး ကာမအရသာတွေက မီးပွင့်မတတ် ကောင်းလွန်းလှသည်..။ လီးနှင့် ပြတ်၍ လီးငတ်နေသော မစန်းစန်းတစ်ယောက် မီးကုန်ယမ်းကုန် ကော့ကော့ ခံနေသလို အခုမှ စောက်ဖုတ်လိုးဖူးသော လူပျိုသိုး ပြူးကျယ်ကလည်း ကျားရိုင်းတစ်ကောင်အလား ရာဂမာန်တွေ တဖွားဖွားထလျက် တအားကုန် ကြုံးကြုံး၍ ဆောင့်သည်..။ “ စွပ်….ဖွတ်…ဖွတ်..ပြွတ်….ဘွတ် …ဖွတ်……အီး …အင့်….အမေ့..အားလားလား…ကျွတ် ကျွတ်….အမေ့…အင့်….အား….ကျွတ် ကျွတ်…အ…ရှီး…အမေ့..ဆောင့်..ေ ဆာင့် ကောင်း….ကောင်း လိုက်တာကွယ်..” မစန်းစန်း ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက ပြူးကျယ်၏ ခါးကို တင်းကျပ်နေအောင် ချိတ်၍ ဖင်ကြောကြီးတွေ ရှုံ့ခွက်လာပြီး အီးခနဲ အသံကြီးထွက်ကာ စောက်ရေပူတွေကို ဗြင်းခနဲ ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်..။ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ပြူးကျယ်၏ ကျောပြင်ကြီးကို တင်းနေအောင် ဖက်ထားရာ ပြူးကျယ်မှာ ကုန်းကုန်းကြီး ဆောင့်နေရတော့သည်..။ စောစောကလို ဆောင့်အားမကောင်းတော့သော်လည်း ဖင်ကြောကြီးကို ညှစ်ညှစ်ပြီး ပင့်ပင့်ဆောင့်ထည့်လိုက်ရာ ဆယ်ချက်ခန့် အရောက်တွင် သူ့လချောင်းတစ်ခုလုံး ပူရှိန်း ကျင်ဆိမ့်သွားပြီး လရေပူတွေကို အရှိန်နှင့် ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်..။ မစန်းစန်း စောက်ဖုတ်အတွင်း ကြွက်သားတွေက ပြူးကျယ်လီးတန်ကြီးကို ညှစ်ညှစ်ပေးရာ ဒစ်ဆံပြဲပြဲကြီး တဝိုက်တွင် အီဆိမ့်နေပါတော့သည်..။ နှစ်ယောက်သား ခေတ္တ မှိန်းနေလိုက်ကြသည်..။\nကလေးနှစ်ယောက်က ကျောင်းဆင်းလျင် သူတို့အမေကြီး ( မစန်းစန်းအမေ ) အိမ်တွင် ထမင်းဝင်စားပြီး ကျူ၇ှင် ဆက်တက်ကြသည်မို့ နောက်တစ်ချီလောက် အလိုးခံ၍ ရသေးသည်..။ သူ့ယောက်ျား ကိုထွန်းလူသာဆိုလျင် ယခုလောက်လိုးပြီးလျင် အမောဆို့၍ ပက်လက်လန် ဖလက်ပြသွားမည် ဖြစ်သည်..။ လီးမှာလည်း သာခွေယိုင် ဖြစ်သွားတတ်သည်..။ ပြူးကျယ်မှာကား ထိုသို့မဟုတ် ၊ လရေတွေ ထွက်သွားသည့်တိုင် လီးကြီးက မာန်ဟုန်မကျသေးပဲ တင်းမာနေဆဲ ဖြစ်သည်..။ “ ကောင်းလိုက်တာ..မောင်လေးရယ်…မင်း..ရော ကောင်းရဲ့လား…ဟင်…” မစန်းစန်း အသံက စောစောကလို ထန်မနေတော့ပဲ ကြင်နာဟန်တွေ အပြည့်ဖြင့် နွမ်းလျစွာ မေးလိုက်သည်..။ “ ကောင်းတယ် မမ….တအားကို ကောင်းတာပဲ..” “ နောက်တစ်ချီလောက် လိုးနိုင်သေးလား ဟင်..” “ ဟာ….မမကလဲ အထင်သေးလိုက်တာ…ဆယ်ချီတောင် လိုးနိုင်သေးတယ်…” မစန်းစန်းက ပြူးကျယ် ပင်ပန်းနေမည် စိုး၍ စေတနာနှင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်..။ ဒါကို ပြူးကျယ်က ယောက်ျားမာန်ဖြင့် မခံချင်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်.။ “ မမက…မောင်လေး ပင်ပန်းသွားမှာ စိုးလို့ပါ…” မစန်းစန်းက လေပြေထိုး၍ ချော့သံနှောကာ ပြောလိုက်ရသည်..။ “ အခု မမစောက်ဖုတ်ထဲမှာ ကျနော့်လီးကြီး မာနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား…” “ အင်း….အင်း…ဟုတ်ပါတယ်….” “ ဒါများ မမရာ…မမခံနိုင်သလောက် ကျနော် လိုးပေးမယ်….စိတ်ချ…..” မစန်းစန်းက ပြူးကျယ် ပြောပေါက်ကို အလွန် သဘောကျသွားကာ ဖက်ထားရာမှ ပြူးကျယ် မျက်နှာကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူလိုက်သည်..။\nဆိုးဆေးမပါ ပကတိ သွေးသားဖြင့် နီရဲနွေးထွေးသော မိန်းမတစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပထမဆုံး အစုတ်ခံလိုက်ရခြင်းမို့ ပြူးကျယ်လီးတန်ကြီးက တင်းခနဲ တောင်မတ်သွားသည်..။ ဤသည်ကို မစန်းစန်းက သိရှိလိုက်ရာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်..။ အခုတစ်ချီလိုးပြီးလျင် ညပါ ဆက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်..။ “ ကဲ….မောင်လေး…နောက်တစ်မျိုး လိုးရအောင် မင်းလီးကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပါအုံး….နော်….” ပြူးကျယ်က သူ့လီးကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ရာ မာန်ဟုန်မကျသေးသော လီးတန်ကြီးက ဗလွတ် ဖွတ်..ပြွတ်…ဟူသော အသံပေးလျက် စောက်ဖုတ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်..။ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထကာ တောင့်တင်းနေသော လီးတန်ကြီး ပတ်လည်တွင် ကာမအရေတွေ စိုရွှဲလက်ထနေသည်..။ မစန်းစန်းက ပက်လက်အိပ်နေရာမှ လက်ထောက် ထလိုက်သည်..။ ထို့နောက် အရေတွေ စိုရွှဲနေသော ပြူးကျယ်၏ လီးတန်ကြီးကို နှစ်သက်စွာ ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်..။ “ မမတော့ မင်းလီးကြီးကို စွဲသွားပြီ ကွယ်…. နောက်လဲ…လိုးပေးနော်…မောင်လေး…. ” “ ကျနော်ကလဲ မမစောက်ဖုတ်ကြီးကို စွဲသွားပါပြီ…ဒီမယ် ကြည့်ပါလား…ဆက်လိုးချင်လို့ တောင်းဆိုနေတာ…….” ပြူးကျယ်က ကိုယ်ကို နောက်သို့ ဆုတ်၍ သူ့ခါးကို ကော့လိုက်ပြီး ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ တောင်တောင်ပြသည်..။ ဒစ်ဆံနီနီကြီးက ပြဲပြဲတက်လာပြီး သွေးကြောကြီးတွေ ဖောင်းကြွလာသည်..။ သည်ကောင်လေး လူငယ်သလောက် လီးကြီး သည်မျှလောက် ကြီးထွားလှသည်ကို မစန်းစန်းတစ်ယောက် အံ့သြ သဘောကျလျက် ရှိပါတော့သည်..။\n“ ကဲ…ဒီတစ်ခါ မမက ဒီသေတ္တာပေါ်မှာ လက်ထောက်ပြီး ဖင်ကုန်းပေးထားမယ် မင်းက မမနောက်ကနေ လိုးပေးနော်…၊ အဟင်းဟင်း…ခွေးတွေ လိုးသလိုပေါ့…မင်းလက်နှစ်ဖက်နဲ့ မမခါးကို ခပ်တင်းတင်း ဆုတ်ကိုင်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်လိုးပေး…ကြားလား……” ပြူးကျယ်တစ်ယောက် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရှေ့ကလည်း လိုးလို့ရ ၊ နောက်ကလည်း လိုးလို့ရသည်ကို အံ့သြနေမိသည်..။ အံ့သြစိတ်ကြောင့် ပြုံးလိုက်မိသည်..။ ထိုအပြုံးကို မစန်းစန်းက မြင်တွေ့သွားရာ… “ မင်းက…..ဘာပြုံးတာလဲ….ဟွန့်….” “ သဘောကျလို့ပါ….မမရဲ့……” “ ဘယ်လိုရှင့်….ကိုယ်တော်လေး…..” “ အော်…ဒီလိုပါ မမရာ..စောက်ဖုတ်ဆိုတာ ရှေ့ကလဲ လိုးလို့ရ ၊ နောက်ကလဲ လိုးလို့ရတာကို သဘောကျလို့ပါ…အဟင်း..ဟင်း….” “ အမယ်…ရှေ့နောက်တင် ဘယ်ကမလဲ..ငါ့မောင်ရဲ့…ဘေးတစောင်းပါ လိုးလို့ ရသေးတယ် ရှင့်…သိလား..၊ မမ သေချာ ပြပေးမယ်..ဒါမှ ငါ့မောင် အလိုးပါရဂူ ကြီးဖြစ်မှာ…ဟင်း ဟင်း…..” မစန်းစန်းက သေတ္တာပေါ်က ဆင်းလိုက်ပြီး ကျွန်းသေတ္တာကြီးပေါ် တတောင်နှင့် ထောက်ကာ ခါးကို ညွှတ်လျက် ဖင်ထောင်ကုန်းပေးလိုက်သည်..။ ခါးကို ညွှတ်ချထားသည်ဖြစ်၍ ဖင်အိုးကြီးနှစ်မွှာက ဝင်းပြောင်လျက်ရှိပြီး အထက်သို့ စွင့်စွင့်ကြီး ကော့လျက် ဝင့်ဝင့်ထည်ထည်ကြီး ဖြစ်နေပါတော့သည်..။ ပေါင်ရင်းရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးက နောက်သို့ ပြူးထွက်နေသည်..။ ပြူးကျယ်က သူ့လီးတန် နွေးနွေးကြီးကို စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်း နွေးနွေးကြီးနှင့် ဖိကပ်ထားလိုက်ပြီး ဝင်းပြောင်လက်ကားလျက်ရှိသော ဖင်အိုးထွားထွားကြီးကို လက်ဝါးနှင့် စုံချီဆန်ချီ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်…။\nစာသာ မတတ်လျင်ရှိမည် ၊ ကာမအတတ်ကိုကား တစ်ထွာပြလျင် လေးငါးတောင် မြင်ပြီး တတ်ပြီးသားမို့ ပြူးကျယ် လက်တွေက အလှမ်းကျယ် ခြေဆန့်ကာ နို့အုံကြီးနှစ်လုံးသို့ တိုင် ရောက်ရှိသွားသည်..။ အပေါ်အင်္ကျီ မချွတ်သော်လည်း ကျယ်သီးများနှင့် ဘရာစီယာ ချိတ်ကိုပါ ဖြုတ်ထားပြီးသားမို့ နုထွတ်တင်းအိနေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စိတ်ရှိလက်ရှိ အားပါးတရ ဆုတ်ချေပေးလိုက်သည်..။ ကာမလှိုင်းကို လှုပ်ရှား ထကြွစေရာတွင် နို့အုံတဝိုက်ရှိ အကြောများကလည်း အရေးပါစွာ အရာရောက်လှသည်မို့ နို့အုံကြီးကို ဆုတ်ချေပေးလိုက်သည်နှင့် မစန်းစန်း တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ရမ္မက်သွေးများ ဆူကြွလာသည်..။ စောက်ဖုတ်အုံကြီးအတွင်း လှိုက်လှိုက်ပြီး တက်လာသည်..။ ဖင်သားတွေပါ တဆတ်ဆတ် တုံခါလာသည်..။ “ မောင်လေးရယ်….မမ ခံချင်လာပြီကွာ….လိုးတော့နော်…… ” ပြူးကျယ်က သူ့လီးကြီးကို လက်နှင့် အသေအချာ ဆုပ်ကိုင်၍ ဖောင်းကြွနေသော စောက်ဖုတ်အဝတွင် တေ့ကာ ထက်အောက်ဝဲယာ ထိုးမွှေလိုက်သည်..။ “ ပြစ်……ဗြိ…ပြွတ်…ပြစ်………ပလစ်….” စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ရွဟနေပြီး စောက်ရေတွေကပါ အိုင်ထွန်းနေသဖြင့် လှည့်ပတ်မွှေနှောက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်တည်း အသံတွေ ထွက်လာပါသည်..။\nမစန်းစန်း၏ ဝင်းပြောင်တင်းကားနေသော ဖင်အိုးကြီးနှစ်လုံးမှာ ရမ်းခါနေပါတော့သည်..။ ပြူးကျယ်က သူ့လီးကြီးကို အဆုံးထိ အကုန်ဝင်အောင် မသွင်းသေးပဲ ၃ လက်မခန့်လောက်သာ မြုပ်သွင်းပြီး အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးသည်..။ ပြဲကားနေသော ဒစ်ဆံကြီးနှင့် ဒစ်ဆံကြီး အရင်းတွင် စုလိပ်နေသော အရေဖျား အရစ်ဝိုင်းကြီးက လီးတန်ကြီးကို စုတ်မျိုလျက်ရှိသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများကို မထိတထိနှင့် ဆွပေးသလို ဖြစ်ကာ မစန်းစန်း စိတ်ထဲ မရိုးမရွကြီး ဖြစ်လာကာ ခံချင်စိတ်တွေ အလွန့်အလွန် ပြင်းထန်လို့ လာပါတော့သည်..။ သူမ ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ အားနှင့် ကော့ထည့်လိုက်ရာ လီးကြီးက အရှိန်နှင့် တိုးဝင်လာပြီး သားအိမ်ဝတွင် ဒုတ်ခနဲ ဝင်ဆောင့်ပါတော့သည်..။ နှစ်ယောက်လုံး မီးပွင့်မတတ် အီဆောင့်သွားသည်..။ “ မမ…ဘာကြီးနဲ့ ဆောင့်မိတာလဲဟင်…လီးထိပ်ကြီးကို ပူရှိန်း ဆိမ့်တက်သွားတာပဲ..” မစန်းစန်း တစ်ယောက်လည်း ပြူးကျယ်နည်းတူ ခံစားလိုက်ရသည်မို့ တော်တော်နှင့် မဖြေနိုင်ပဲ ဖြစ်နေသည်..။ ပြီးမှ ဟင်းခနဲ လေပူကြီးတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး…. “ သားအိမ်နဲ့ ဆောင့်မိတာ…မောင်လေးရဲ့ ..နာလည်း နာ ကောင်းလဲကောင်းကြီး နော်…” ပြီးပါပြီ


May | 2010 | Moep1's Blog\nEP No. 1 Minister receives Thai Ambassador\nMinister for Electric Power No. 1 U Zaw Min received Thai Ambassador to the Union of Myanmar Mr. Apirath Vienravi at his office here yesterday morning.\nAlso present at the call were departmental heads and officials concerned of the departments and enterprises under the ministry.\nComments Off on EP No. 1 Minister receives Thai Ambassador\t| အထွေထွေ (General News)\t| Permalink\nComments Off on Chinese corporation, local company to implement Mawlaik hydropower, Kalewa coal-fired thermal power plant projects\t| အထွေထွေ (General News)\t| Permalink\nရဲရွာရေအားလျှပ်စစ်စီမံကိန်း ၀န်ကြီး ဦးဇော်မင်း ကြည့်ရှုစစ်ဆေး\n(နေပြည်တော် မေ ၁၀၊ ၂၀၁၀ခုနှစ်)\nအမှတ် (၁) လျှပ်စစ်စွမ်းအားဝန်ကြီးဌာန ၀န်ကြီးဦးဇော်မင်းသည် မေ ၉ ရက် နံနက်ပိုင်းတွင် မန္တလေးမြို့ အရှေ့တောင်ဘက် ၃၁ မိုင်ခန့်အကွာ ရဲ-ယမန်းရွာအနီးရှိ ရဲရွာရေအားလျှပ်စစ် စီမံကိန်းသို့ ရောက်ရှိပြီး စီမံကိန်းလုပ်ငန်းခွင်အတွင်း တမံယာဘက်ကမ်း ရှုရပ်မှနေ၍ Spillway လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ပြီးစီးမှု Switchyard Protection Wall လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်နေမှုတို့ကို လည်းကောင်း၊ ပင်မတမံပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီး တမံအတွင်း ရေ၀င်ရောက်နေမှုနှင့် ရေသိုလှောင်ထားရှိမှု အခြေအနေတို့ကို လည်းကောင်း Tailrace Channel & Training Wall လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးမှု အခြေအနေတို့ကို လည်းကောင်း၊ မြစ်အထက်ပိုင်း လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးမှု အခြေအနေတို့ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။\nထို့နောက် တမံဝဲဘက်ကမ်းမှနေ၍ စီမံကိန်းလုပ်ငန်းခွင်အတွင်းရှိ ပင်မတမံ တည်ဆောက် ပြီးစီးမှု၊ ဖိအားမြှင့်သံမဏိပိုက်လိုင်း တပ်ဆင်ပြီးစီးမှုနှင့် ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ Decoration လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးမှု အခြေအနေတို့ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။\nယင်းနောက် ဓာတ်အားပေးစက်ရုံအတွင်း Unit No. (1), Machine Bay လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ပြီးစီးမှုနှင့် Unit No.(2), Unit No. (3), Unit No. (4) တို့အား စက်မှု လျှပ်စစ် တပ်ဆင်ခြင်း လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်နေမှုကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။\nဆက်လက်၍ အမှတ်(၁)စက်မှ ဓာတ်အား ပို့လွှတ်နေမှုကိုလည်းကောင်း၊ ဓာတ်အားပေး စက်ရုံအတွင်း Decoration Workများ ဆောင်ရွက်နေမှုတို့ကိုလည်းကောင်း၊Tailrace Channel မှ ရေထုတ်လွှတ်မှု အခြေအနေတို့ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုခဲ့ကြောင်း သတင်းရရှိသည်။\nComments Off on ရဲရွာရေအားလျှပ်စစ်စီမံကိန်း ၀န်ကြီး ဦးဇော်မင်း ကြည့်ရှုစစ်ဆေး\t| ရဲရွာ (့Yeywa)\t| Permalink\nComments Off on အထက်ရဲရွာ ရေအားလျှပ်စစ် စီမံကိန်း၏ ကွန်ကရစ် လုပ်ငန်း ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ရန် နားလည်မှု စာချွန်လွှာ လက်မှတ်ရေးထိုး\t| အထက်ရဲရွာ (Upper Yeywa), အထွေထွေ (General News)\t| Permalink\nYou are currently browsing the Moep1's Blog blog archives for May, 2010.


Lenovo သတင်း: ဖြန့်ချိခြင်း၊ မိုဘိုင်း၊ တက်ဘလက်များ၊ အမြစ်နှင့်အခြားအရာများ - Androidsis | Androidsis\nLenovo သည်လက်ရှိ Android စမတ်ဖုန်းနှင့်တက်ဘလက်များကို operating system အဖြစ်ရောင်းချနေသည်။ ကုမ္ပဏီသည်အခြားအီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများအနက်လက်တော့ကွန်ပျူတာများထုတ်လုပ်သည့်အတွက်လည်းလူသိများသည်။ ZUK နှင့် Motorola ကဲ့သို့သောကုန်အမှတ်တံဆိပ်များသည် Lenovo အုပ်စု၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၎င်းတို့သည် Android စျေးကွက်တွင်အရေးအပါဆုံးဖြစ်သည်။\nLenovo ဖုန်းများသည်ငွေအလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး၎င်းတို့ကိုစားသုံးသူများအတွက်အလွန်စိတ် ၀ င်စားစရာတစ်ခုဖြစ်စေသည်။ ဤနေရာတွင် Android operating system အဖြစ် Lenovo ဖုန်းများနှင့်ပတ်သက်သည့်နောက်ဆုံးသတင်းများသို့မဟုတ်ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းများကိုတွေ့နိုင်သည်။\nLenovo Legion Phone Duel သည် 16 GB RAM ဖြင့်ဥရောပဈေးကွက်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်\npor အာရုန်သည် Rivas လွန်ခဲ့တဲ့ 10 လအတွင်း .\nLegion ဖုန်း မှလွဲ၍ ကျန်သောစမတ်ဖုန်းသစ်ကိုဥရောပကကြိုဆိုလိုက်ပြီ\nLenovo Tab P11 Pro, 2K screen နှင့် Snapdragon 730G ပါ ၀ င်သည့်တက်ဘလက်အသစ်\npor အာရုန်သည် Rivas လွန်ခဲ့တဲ့ 11 လအတွင်း .\nLenovo, Motorola ကိုပိုင်ဆိုင်သောတရုတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုသည်တက်ဘလက်တွင်တရားဝင်တရားဝင်အရောင်းသွက်ခဲ့သည်။\nLenovo သည်လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင်ဂိမ်းစမတ်ဖုန်းများကိုလူသိများသောအမှတ်တံဆိပ်မဟုတ်ပါ။ တကယ်တော့ထက်ပိုပြီး ...\nLenovo Z5 Pro GT သည် Snapdragon 855 ပါ ၀ င်သောကမ္ဘာ့ပထမဆုံးမိုဘိုင်းလ်ဖုန်းဖြစ်ပြီးနောက်ဆုံးတွင် Android 10 ကိုရရှိခဲ့သည်\nSnapdragon 855 သည် ၂၀၁၈ ခုနှစ်အကုန်ပိုင်းတွင်ကြေငြာခဲ့သော ၂၀၁၁ ခုနှစ်၏အမြင့်ဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်မြှင့် chipset ဖြစ်သည်။\nလွန်ခဲ့သောရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကကျွန်ုပ်တို့သည် Lenovo ကုမ္ပဏီ၏ဂိမ်းစမတ်ဖုန်းတစ်ခုဖြစ်သည့် Lenovo Legion အတွက်ကတိကဝတ်များအကြောင်းပြောဆိုခဲ့သည်။\nLenovo M10 Plus သည် Mediatek ၏ Helio P22T chipset ကိုမှီခိုသည့်ကြီးမားသည့်တက်ဘလက်အသစ်ဖြစ်သည်\nကျွန်ုပ်တို့သည် Huawei ၏စမတ်ဖုန်းစီးရီးအသစ်ဖြစ်သောအားကြီးသော P40 trio နှင့် ...\nLenovo A7 သည်မိုဘိုင်းအသစ်ဖြစ်ပြီး Spreadtrum SoC နှင့်နိမ့်သောအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန်စီစဉ်ထားသည်\nLenovo သည်စမတ်ဖုန်းကိုမကြာခဏမဖွင့်သောတရုတ်ထုတ်လုပ်သူတစ် ဦး ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်၊\nLenovo သည် Legion အမှတ်တံဆိပ်အောက်တွင် 5G ဂိမ်းကစားသည့်ဖုန်းပေါ်တွင်အလုပ်လုပ်နေပြီးဖြစ်သည်\n၎င်းသည် Snapdragon 450 နှင့်စတင်မိတ်ဆက်လိုက်သည့် Lenovo tablet သစ်ဖြစ်သည်\nLenovo M10 FHD REL သည်ထုတ်လုပ်သူ၏စမတ်ဖုန်းသစ်၏အမည်ဖြစ်ပြီးယခုတွင်အသုံးပြုနိုင်သည်။\nLenovo K10 သည်အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး Moto E6 Plus ၏နာမည်ပြောင်းထားသောပုံရသည်\nLenovo K10 Note နှင့် Lenovo K10 Plus စီးရီးများသည်မကြာခင်အသင်းဝင်အသစ်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ၏အသိအမှတ်ပြုစာရွက်စာတမ်းများ ...\nLenovo Z5 သည်တရားဝင်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အင်္ဂါရပ်များနှင့်သတ်မှတ်ချက်များကိုသိ!\nLenovo K320t အသေးစိတ်အချက်အလက်များဖော်ပြသည်\nအသုံးပြုမှုတစ်လအကြာ Moto G4, ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့်အမြင်\nLenovo Yoga Tab3Pro သည်အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ pico projector ပါရှိပါတယ်\nသင်၏ Android အတွက်အကောင်းဆုံးကင်မရာကို Lenovo Super Camera ဟုခေါ်သည်။ ၎င်းသည်အခမဲ့ဖြစ်သည်


ဧရာဝတီ| January 10, 2013 | Hits:7,103\n6 | | အပူငွေ့များ၊ အကြော်ညှော်နံ့များ၊ ဆူညံသံများနဲ့ ညစ်ညူးစရာ ရန်ကုန်မြို့လည်ရဲ့ အတွေ့အထိကို တွေ့ကြုံ ခံစားကြရ မှာပါပဲ။ ဒီလို စိတ်ညစ်ညူးစရာတွေရဲ့ အဝေး ခဏတာလေး ဖြစ်ဖြစ် ဇိမ်ကျကျ အေးမြမြ လွတ်မြောက် နေရာလေး တခုကတော့ 50th Street လို့ ဘိုလိုခေါ်တဲ့ လမ်း ၅၀ ထဲက ကဖေးနဲ့ စားသောက်ဆိုင်ပါ။\nကမ္ဘာကို ခြိမ်းခြောက်လာသော အီဘိုလာ ဗိုင်းရပ်စ်အကြောင်း တစေ့တစောင်း\nရန်ကုန်မှာ ဘတ်စ်ကားပဲစီးသည့် ကနေဒါ သံအမတ်ကြီး ကတော်\nOne Response\tLeaveaReply Cancel reply\tYour email address will not be published. Required fields are marked *Comment Name * Email * Website Lailun January 11, 2013 - 9:53 am\tOkay. I will stop by tomorrow. Can you tell Thein Sein to meet me there? I want Corona with salt and lime. That’s it.


TRUTH AND PEACE: May 2010\nလူဆိုတာကတော်တော်ခက်တဲ့သတ္တ၀ါ ကျနော်လည်းလူသားဆိုတော့ ခက်တဲ့အထဲကျနော်လည်းပါနေတယ် ကိုယ်မကြိုက်တာကို ကြိုက်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေပြလိုက်ရ၊ မချစ်သော်လည်းအောင့်ကာနမ်းရ၊ ရင်ထဲမရှိတဲ့စကားကို ရှိယောင်ပြောရ၊ မောလိုက်တာ၊ ကိုယ်ရပ်တည်နေတဲ့ အခြေအနေလေးတစ်ခု၊ ကိုယ့်ရဲ့ဘ၀လို့ပြောနိုင်တဲ့ပစ္စုပန် အခြေနေလေးတစ်ခု မပြောင်းသွားဖို့ ဖက်ထားတွယ်ကပ်ကုတ်ချက်ပြီးနေနေရတာ မောစရာတော့အကောင်းသား။\nပိုဆိုးတာက..အခြေနေတစ်ခုပျက်မသွားဖို့၊ အမှန်တရားကိုကျောခိုင်းလိုက်ရတဲ့အခါ၊ မှားတာကိုမှားနေပါတယ်လို့ လူသိရှင်ကြားထုတ်မပြောရဲတဲ့အခါ အဲလိုအခါတွေရောက်လာရင် လူဟာလူအဖြစ်က ဈန်လျှောပြီး တိရိစ္ဆာန်ထက်နိမ့်တဲ့ဘ၀တစ်ခုကိုရောက်သွားတယ်လို့ကျနော်ထင်နေမိတယ်။\nဟုတ်တယ်လေ..ခွေးဟာကြောက်လာရင်အမြီးကုတ်သွားတယ်၊ ဒါဆိုသူကြောက်နေပြီ ခွေးအချင်းချင်းလည်းသိတယ် လူတွေလည်းသိတယ် ဒီကောင်ကြောက်နေပြီလို့ တခြားသောသတ္တ၀ါတွေလည်းသိမှာပဲ.. ခွေးက သူကြောင့်နေပါတယ်လို့ အမှန်ကိုအမှန်အတိုင်းပြောတာ၊အမူရာပြတာပေါ့လေ၊ အဲ..ခွေးဒေါသထွက်လာရင်..ဂီး.. ကနဲအော် မာန်ဖီပြီး အမြီးထောင်၊ ဘာကောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်ကိုက်ပစ်မယ်ဆိုတာ၊ အားလုံးအသိ၊ဒါလည်းအမှန်ပဲဒေါသထွက်နေတာကိုး။\nခွေးကချစ်လာပြီဆိုရင် အမြီကလေးတလှုပ်လှုပ် တရမ်းရမ်းနဲ့ ပွတ်သတ်ကျီစယ်ပြီး ချစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမူရာပြတာ..ဟုတ်တယ်နော်၊\nကျနော်တို့လူတွေများ၊ အမှန်တရားကိုပြောရမှာ၊ နားထောင်ရမှာကြောက်သလားပဲ၊ ဘာလို့ကြောက်နေလဲ ဒီအမှန်တရားဆိုတာကို၊ ဘာလို့အမှန်တရားကိုချောင်ထဲထည့်ပြီး မာယာကိုအိမ်ဦးခန်းမှာထားပြီး ကိုးကွယ်ချင်နေကြတာလဲ၊၊ လေးသင်္ချေ ကမ္ဘာတစ်သိန်းပါရမီဖြည့်ပြီး ဘုရားရှာခဲ့တာ သစ္စာဆိုတဲ့ အမှန်တရားကိုပါ၊ဒါပေမဲ့ ကျနော်တို့မှန်တရားကိုကြောက်နေကြတယ်၊ အမှန်တရားကိုမုန်းနေကြတယ်..မမုန်းတဲ့သူနည်းပါလိမ့်မယ်၊။\nမယုံရင် သူခိုးတစ်ယောက်ကို..သူခိုးလို့ပြောကြည့်..တစ်ခါတည်း ဓါးနဲ့အခုတ်ခံရသလို နာလိုက်တာ ၊နာကျည်းလိုက်တာ တခါတည်းထသသတ်မလားပဲ ကျနော့်ကိုပြောကြည့်ပါလား ခင်ဗျားအရုပ်က ဘီလူးချဉ်သီးကျွှေးထားတဲ့ရုပ်လို့ ကျနော်ထသတ်မလားပဲ အရှက်ပေးတာကိုး ကျနော်ကချောနေလို့လား? နိုး ခုနကပြောတဲ့အရုပ်ပဲ.ဒါဆိုဘာလို့ နာလိုခံခက်ဖြစ်နေလဲ၊ မှန်နေလို့ပေါ့ဗျာ၊ မှန်နေလို့ပေါ့။\nငါတို့ကမှန်မှရတယ်ကွ..လို့ကြေါကျော်နေတဲ့သူတွေ၊ မှားတယ်ထင်တာကိုထောက်ပြကြည့်ပါလား? တစ်ခါတည်းအမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်၊ တစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း လူတွေအမှန်တရားကို အမှန်တကယ်ချစ်လာကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုမိတယ်၊ ကျီးကိုဒေါင်းပြော ဒေါင်းကိုကျီးပြောပြီး နေကြရတာကို သာယာနေလား၊ သမုဒ္ဒရာဝမ်းတစ်ထွာအတွက် ခွေးကို ခြင်္သေ့လို့ပြော တီကောင်မဟုတ်ပါဘူးကွာ နဂါးကြီးပါလို့ပြောနေရတာလား?\nမှားနေတာကိုတော့မှားနေတယ်ပြောရင်၊ မခံခြင်တဲ့ပုထုဇဉ်သဘောကို သိကြလို့လား ကျနော်တွေးတုံးပဲ။\nရွှေ့လျားနေတဲ့ယဉ်ကျေးမှုတွေကိုယ်တိုင်က အတုတွေလား? ဘာအတွက်တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိမ်နေကြတာလဲ?\nဘာအတွက်အဖွဲ့စည်းတစ်ခုနဲ့တစ်ခု ညာနေကြတာလဲ? ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ကိုးကွယ်ရာဘာသာတရား အားလုံးနီးပါး လိမ်ညာတာကို တားမြစ်ကြပေမဲ့၊ Followers တော့ ဒီတားမြစ်ချက်ကို အကြောင်းပြချက်ပေါင်းစုံနဲ့ ချိုးဖေါက်နေကြတာပဲလေ။\nအကြောင်းရှာတော့..တစ်ခုတည်းပဲ၊ ငါကောင်းစားရေး ၀ါဒကရှေ့တန်းရောက်လာတာပါပဲ ငါကောင်းစားရေးဝါဒ အရှေ့တန်းရောက်လာတဲ့ အိမ်တစ်ဆောင်မှာ အိမ်ဆူတယ် ၊အလားတူပဲ ငါကောင်းစားရေးတွေရှေ့တန်းတင်လာတော့ ပြည်ဆူတယ်၊ နောက်ဆုံးကမ္ဘာစစ်ကြီးတွေဖြစ်လာတဲ့အထိ တရားခံက ငါကောင်းစားရေးဝါဒပဲ။\nမရှိတဲ့ငါကိုရှေ့တန်းတင်မိခြင်းအမှားကို ကျနော်အပါအ၀င် ပုထုဇာဉ်အားလုံး ခံစားနေရတာပါပဲ၊ ကျနော်တို့ပုထုဇာဉ်သဘာဝကိုတိုင်က မာယာကိုမင်းမြှောက်ပြီး သစ္စာကိုခံချချင်နေကြတာလေ၊ တကယ်တော့ ဘု၇ားရဲ့တရားတော်ကိုယ်တိုင်က အသေကို ရှာပီး အသေလွတ်ရာကိုသွားတာလေ၊ ဒုက္ခကို သစ္စာမြင်အောင်ကြည့်ပြီး လွန်မြောက်ရာကိုသွားတာပါလေ၊ ကျနော်တို့လိုချင်တာက ၊တွေ့ချင်တာက၊ သုခ မှန်သမျှ၊ အစားကောင်း အသောက်ကောင်း အနေကောင်း ဆိုတဲ့လောကသတ်မှတ်ချက်တွေ၊။\nအဲလိုကောင်းတာတွေလိုချင်တဲ့စိတ်ရယ်၊ မရှိတဲ့ငါကိုရှေ့တန်းတင်တာရယ်ပေါင်းလိုက်တော့ မလုပ်ရဲတာဘာမှမရှိ တော့၊ ဘာမှမမြင်တော့ဘူးလေ၊\nပုထုဇာဉ်တွေမှာ အမှန်တရားခါး၏ မုသားချို၏ တဲ့လေ။\nစာရေးသူ ၊ luminnkhaung ၊ အချိန် 30.5.106ပါဝင်ဆွေးနွေးသူ ၊\nလပြည့်နေ့…လသာတဲ့လပြည့်နေ့ပေါ့၊ ဟ… လပြည့်နေ့ပဲ လသာမှပေါ့လို့ ပြောရင်တော့ လမသာခဲ့တဲ့ လပြည့်ညတွေကို အမှတ်ရပေးစေချင်ပါတယ်၊ လပြည့်နေ့တိုင်း လသာခဲ့တာမှမဟုတ်ပဲလေ၊ အဲလိုပဲ ဘ၀ဆိုတာလဲ ပုံသေကားချပ်မှမဟုတ်တာ ၊မြင့်လိုက်နိမ့်လိုက် သွားလိုက်ပြန်လိုက်၊ပူလိုက်အေးလိုက် ၊ဆင်းရဲချမ်းသာ တလှည့်စီဖြစ်နေတာလို့ လူတိုင်းသိတယ်၊ သိသမှသိပ်သိ၊ဒါပေမဲ့ ဒဏ်တွေကိုတော့မခံနိုင်ကြဘူး\nတချို့က ဆင်းရဲတဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘူး၊ တချို့က ချမ်းသာတဲ့ဒဏ်ကိုမခံနိုင်ဘူး၊ အမြင့်ဆုံးကလူ အောက်ဆုံးကို ရောက်ရင် ရူးတော့တာပဲ အနိမ့်ဆုံးကလူတွေ အမြင့်ဆုံးရောက်ရင် မေ့ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် လောကနဲ့မကင်းကြသူတိုင်းမှာ၊ လူဆိုပြီးတော့ အမည်နာမခေါ်ဝေါ်သမုတ်နေကြသူတိုင်းမှာ ကျေးဇူးတရားတွေနဲ့ ကင်းပြီးနေကြရတဲ့သူမရှိ ရှေးကလည်းမရှိ ယခုလည်းမရှိ နောင်လည်းမရှိ ၊ကျေးဇူးတရားနဲ့ ကင်းကြသူတွေမရှိကြပေမဲ့ ကျေးဇူးကန်းကြသူများကတော့ အတိတ် ပစ္စုပန် အနာဂတ် ကာလသုံးပါးစလုံးမှာတော့ ရှိနေကြတာပါပဲလေ။\nကျေးဇူးရှိခဲ့ဖူးသူများကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်ပေမဲ့ မဆပ်နိုင်သေးတဲ့ သူများအတွက်စကားလက်ဆောင်ပေးချင်တဲ့စိတ်နဲ့ ဒီစာကိုရေးဖြစ်တယ်ဆိုပါတော့၊ အခုတလော ကျနော်ကိုယ်တိုင် လောကဒဏ်လှိုင်းတွေကြားမှာ အားတင်းကူးခပ်နေရတာကြာပါပြီ ၊ဒါပေမဲ့ငြီးနေလို့ဘာထူးမှာလဲ ကိုယ့်ဝန်ကိုယ်ထမ်းနေကြရတဲ့ လူတွေချင်းကိုယ်စီ အခက်ခဲတွေကိုကူညီပေးခဲ့ကြတဲ့ လူအဖြူရောင်တွေရှိလာတယ်၊ ဘယ်တော့မှ သူတပါးအကူအညီကို မယူဘူးလို့ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ကျနော် မယူမနေရအခြေနေတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လာရတဲ့အခါ၊ ရှက်အားငယ်စွာနဲ့ပဲ လက်ခံနေခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တွေးမိတာက ငါအစွမ်းစမဲ့ပြီလားဆိုတာပဲ၊တဘက်ကလည်း ပြန်တွေးမိတယ် ဒီကျေးဇူးတွေအတွက် ငါဘာပြန်လုပ်ပေးနိုင်မလဲပေါ့၊ စိတ်ချ..ကူညီတဲ့သူဘက်က ဘာကိုမှမမျှော်လင့်၊ တုံ့ပြန်မှုကိုမျှော်ပြီးကျေးဇူးပြုခြင်းမဟုတ်၊ ဒါကိုသိတော့ကျနော်ပိုရှက်လာတယ်၊ ငါဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ? တွေးတယ်..တွေးပြီးနေမိတယ်၊ စားဖို့တောင်မှ အနိုင်နိုင်ဖြစ်နေတဲ့ကျနော့် အခြေနေက ဘာမှလုပ်မပေးနိုင်။\nအဆင်ပြေလား၊ခလေးကော ကျောင်းအပ်ပြီးလား၊ မပြေရင်ပြော၊ လို့ဆိုလာတော့ပိုအရှက်ရသလို ပျောက်ဆုံးနေတဲ့မေတ္တာတရားကိုပြန်တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ၊ ကျနော်အခက်ခဲဖြစ်မှ ရဟန်းလည်းမနေရ၊လူလည်းမနေနိုင်ဆိုသလိုပဲ၊\nလူအမှုကဘုန်းကြီးပတ်ဖြစ်ရပုံက တောရဆရာတော်ကြီးပင်မနေနိုင်ဖြစ်ရတယ်၊ဒီကြားထဲ..ဟိုအခက်ဒီအခက်တွေကများ၊ထားတော့လေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ရှက်ရှက်နဲ့ရေးတဲ့စာပေါ့ဗျာ၊ ဦးဥပသကာ အိမ်စရိတ်လောက်လား အလုပ်ကကကောဘယ်လိုလဲ? ဘာလုပ်ပေးရမလဲလို့ ထပ်မေးလာတော့၊ ကျနော့်အဖြေက ပြေပါတယ်ပေါ့၊ မပြေလည်းပြေရမယ်၊ ကျနော့် ဘက်က ဘာတခုမျှ အကောင်းမလုပ်ပေးဖူးခဲ့ပေမဲ့ သူ့ဘက်ကချည်းဆိုတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လူယုတ်မာစာရင်းဝင်နိုင်တယ်၊\nအမေ့ကိုဆေးခန်း အမှတ်201 မှာတင်ထားဆဲ ကျနော်ပဲလူစောင့်၊ကျနော်ပဲထမင်းချက်၊ ကျနော်ပဲရှာသင့်တာရှာ\nဇာတ်ရုပ်များနဲ့နေတဲ့နေ့၊ အမေအိပ်နေတော့ မဟာဗုဒ္ဓ၀င်ကြီးကိုဖတ်ရင်း ..ဖတ်နေတာကဖွားတော်မူခန်း ..သတိရမိတာက..မယ်တော်မိနတ်သားကို မြတ်စွာဘုရားကျေးဇူးဆပ်တဲ့ဖြစ်စဉ်တော်၊သီတင်းကျွှတ်လပြည့်နေ့ လူ့ပြည်ဆင်း…..\nအာ…ဟုတ်ပြီ..ဒါလောလောဆယ်ငါနိုင်တဲ့နည်း..လပြည့်နေ့တိုင်းဘုရားသွား…သန့်ရှင်းရေးကိုသေချာလုပ်၊ ကျေးဇူးရှင်တွေကိုအာရုံပြု ပဋ္ဌာန်းရွှတ်..။ ဘယ်နှစ်ခေါက်ဆိုတော့၊ အချိန်ရရင်၊ငါးခေါက် အချိန်မရရင်းသုံးခေါက်\nပြီးတော့ ကိုယ့်အပေါ်ကျေးဇူးပြုခဲ့တဲ့သူတွေကိုသေချာအမျှဝေ၊ သစ္စာပြု၊ အနည်းဆုံးကျေးဇူးရှင်တွေ အန္တာရာယ်ကင်းလိမ့်မယ်၊ လို့တွေးမိရင်း..ကျနော်လုပ်ဖြစ်တယ်။\nကနေ့လည်း..နယုန်လပြည့်နေ့၊ မဟာသမယနေ့ပေါ့လေ၊၊ နဂါးရစ်တောင်ဘုရားကိသွားပြီး ကျေးဇူးရှင်မွေးမိခင်ကြီးနဲ့တကွ..ကျေးဇူးပြုဖူသူအပေါင်းတို့၏ ဂုဏ်ကျေိးဇူးကိုမှန်းပဋ္ဌန်းရွတ် ပြီးတော့မှ ကိုယ့်ကိုတစ်ဆုပ်၊ တစ်လုပ်၊ ပေးကမ်းချီးမြှေက်ထောင်ပံ့ပေးသူ၊ တကြောင်း တစ်ဂါထာ၊စာတစ်လုံးမျှသွန်သင်ပေးသူများ အတွက်တစ်ခေါက်၊\nပြီးတော့ကမ္ဘာမြေကြီးနဲ့ နေမင်းလမင်း မိုးမင်း..တို့ကိုရည်စူးပြီးသံသရာအစဉ်ဆက်ကျေးဇူးပြုခဲ့ပြီးသူများအတွက် တစ်ခေါက်။\nနေက်ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုကူညီနေတဲ့ ကျေးဇူးရှင် (နာမယ်) သို့ (နာမယ်များ) ကိုတစ်ဦးချင်းခေါ် ပုံပေါ်အောင်ကြည့်\nမောင်းထောင်ဆရာတော်ကြီး မေတ္တာပို့သလိုပေါ့ အလင်းဝန်းထဲထဲ့ပြီးပဋ္ဌန်းပစ္စယနိဒ္ဒေသကို ဖြည်းဖြည်းချင်းရွတ်။\nအခုအချိန်မှာတော့ ကျန်ာလုပ်နိုင်တာလေးနဲ့ပဲ ကျေးဇူးဆပ်နေမိတာပါ၊ ဒီထက်မက လုပ်နိုင်သူများဒီထက်ပိုပြီးကျေးဇူးတရားကို ဆပ်နိုင်ကြပါစေလို့ ရိုးသားစွာဆိုရင်း။\nစာရေးသူ ၊ luminnkhaung ၊ အချိန် 27.5.103ပါဝင်ဆွေးနွေးသူ ၊\nအနောက်ဘက်ကတက်လာမဲ့ တိမ်မဲညိုကို ကျနော်မျှော်မိနေတယ် နေ၀င်ချိန်တိမ်တောက်ပြီး\nလှနေတဲ့ဆည်းဆာကိုငေးကြည့်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ကျနော်ချစ်ခဲ့ဖူးပါသည်၊ တိမ်တွေရောင်စုံနဲ့ နေ၀င်တဲ့အလှကို ကျနော်မက်မောခဲ့ဖူးပါသည် ပငိလယ်နားကလူမို့ လဆန်း တစ်ရက် နှစ်ရက်တွေမှာ ဒီရေတက်ချိန်တွေမှာ လှိုင်းခေါင်းဖြူတွေက ကမ်းကိုတိုက်ပြီးရေအ၀င် ငှက်ဇင်ယော်ကအလိုက်သင့်လှိုင်းစီး နေမင်းကြီးက တောင်စွယ်အ၀င် အနောက်မြောက်လေက အေးနေအောင်တိုက် ပင်လယ်က ရောင်စုံဖြစ်နေတဲ့အခိုက်ကို တရှိုက်မက်မက် ကျနော်ချစ်ခဲ့ဖူးပါ၏် ထိုသို့တွယ်တာခဲ့ဖူးချိန်က ကျနော် တိမ်မဲညိုတို့ကို မုန်းခဲ့ဖူးပါသည်၊ သူတို့ ကြောင့် ကျနော်ချစ်သော ရောင်စုံတိမ်တို့ပျယ်လွင့်ကွယ်ပျောက်ခဲ့ရသည်၊ တိမ်မဲညိုတို့လာသည်နှင့် လေပြေတို့သည် လေးရိုင်း၊ လှိုင်းကြက်ခွပ်လေးတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်လှိုင်းလုံးကြီင်္းများအဖြစ်သို့ တခဏခြင်း ပြောင်းလွဲသွားတတ်ကြသည်၊ ငြိမ်သက်နေတဲ့ပင်လယ်ပြင်က ၀ုန်းဒိုင်းကြဲနေတဲ့ အမူးသမားတစ်ယောက်လို ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားလာတတ်ပြန်သည်၊ သည်လိုအချိန်မျိုးမှာ နေကွယ် လပျောက် တိမ်မှောက်ပြီးမှောင်နေတာကိုကျနော်မကြိုက်…သို့သော် အခုကျနော်သည် တစ်ခါတုံးက မုန်းခဲ့ဖူးသော တိမ်မဲညိုကို တမ်းတနေပါသည်။\nလာမနိုးနိုးနဲ့ကျနော်အနောက်ဘက်ကိုမျှော်သည်တိမ်တွေဖြူနေတုံး၊အရှေ့ဘက်ကိုကြည့်ည် ကောင်းကင်ကြီးကပြာနေတုံး၊တစ်ချိန်တုံးကကျနော်မက်မောစွာငေးမောကြည့်ခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်ပြာကိုကျနော်မျက်နာလွဲပြီး တောင်ဘက်ဆီလှမ်းကြည့်ပြန်တော့ ဘော်ငွေရောင် အနားကွပ်နဲ့ တိမ်တွေတောက်နေတုံးပါလားဟယ်… ဟူး..ဘယ်ရောက်နေလဲ တိမ်မဲညို..လူတွေငိုတာမကြားရော့ထင့်။\nလာချိန်တန်ပါလျှက် အိမ်ပြန်မရောက်တဲ့ သားကိုမျှော်နေသလို လူတွေနင့်ကိုမျှော်ကြတယ် တချို့ကလည်း အပြစ်တွေပြောကြတယ် တကယ်တော့နင့်အပြစ်လည်းမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ အတောမသတ်နိုင်တဲ့လောဘက နင့်ကိုအိမ်ကလိုက်ထုတ်ပစ်သလိုဖြစ်နေတာကိုး နင့်အဖေါ်တွေဖြစ်တဲ့ အစိမ်ရောင်တောတွေကို ငါတို့က မျိုးတုံးပြီး အရောင်ပြောင်းခဲ့ကြတာလည်းပါတယ် ပြီးတော့ နင့်အိမ်ပြန်လာတာကိုကြိုဖို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့\nနင့်ကို ပြန်ခေါ်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက ငါတို့မှာမရှိဘဲ နင်ထင်ရာစိုင်းပြီပေါ့ လာချင်လာမယ် မလာချင်မလာဘူး..နင့်သဘောပေါ့လေ။ ဆင်ကိုနိုင်ဖို့ချွှန်းရှိရမယ်ဆိုတာကို ငါတို့သိပေမဲ့ နင့်ကိုနိုင်ဖို့ သီလရှိရမဲ့အစား တဏှာတွေကိုကြီးသထက်ကြီးအောင် ငါတို့မွေးမြူခဲ့ကြတာကိုးလေ။\nလာခဲ့ပါတော့ တိမ်မဲညို။ လောဘကို အတောမသတ်နိုင်တဲ့ ငါ့လိုလူတွေကို နင်မကျေနပ်ရင်လည်းရှိပါစေတော့လေ၊ ဘာမှမသိအပြစ်ကင်းတဲ့ လူသေးသေးလေးတွေအတွက် နင်ပြန်လာပေးပါ။ ကောင်းကင်ကျောခိုင်း နားထိုင်းပြီးနေတဲ့ သက်ကြီးသူတွေအတွက်ပြန်လာပါ၊ မြေကြီးမှာနွားလိုရုံး ပြီးငါတို့စားမဲ့စပါးကို စိုက်နေတဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီးများအတွက် ပြန်လာပါ။\nတိမ်မဲညိုလာခါမှ ရွာချမဲ့မိုးကိုမျှော်ရင်း…အကျင့်ဖျင်းသထက်ဖျင်းလာတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါမုန်းတယ်။\nအတောမသတ်နိုင်တဲ့ လောဘကိုရင်မှာပိုက်ပြီး အစိမ်ရောင်ကွင်းပြင်ကို အရောင်ပြောင်းမိတဲ့ ငါ့ကိုငါလည်းမုန်းတယ်။\nစာရေးသူ ၊ luminnkhaung ၊ အချိန် 15.5.102ပါဝင်ဆွေးနွေးသူ ၊\nအညွှန်း ၊ အတွေူး\nစာရေးသူ ၊ luminnkhaung ၊ အချိန် 7.5.10 11 ပါဝင်ဆွေးနွေးသူ ၊


MyLann Foodie's Review #2 (Fatman Steak Bistro & Cafe) 1016 views\nMyLann Foodie's Review #2 (Fatman Steak Bistro & Cafe)\nMyLann သူငယ်ချင်းတွေအားလုံးဘဲ Merry Christmas ပါလို့။\nChristmas အတွက် စပါယ်ရှယ်\n"MyLann Foodie's Review" အစီအစဉ် #2\n*** Fatman Steak Bistro & Cafe\nတနင်္ဂနွေ အားလပ်ရက်ရဲ့ ညနေခင်းကို ဘယ်လိုနေရာမှာ ကုန်ဆုံးရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်ပေမယ့် အဖြေထွက်မလာပါဘူး.. ရောက်ဖူးပြီးသားဆိုင်မှာလည်း ထပ်မစားချင်တော့ဘူး.. အဲ့ဒါနဲ့ ကိုယ်စားချင်တာလေးကို www.MyLann.comမှာရိုက်ထဲ့ပြီး ရှာဖွေလိုက်တော့ စိတ်ဝင်စားစရာ ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင် ထွက်လာပါတယ်.. “FATMAN”တဲ့ !! အင်း.. ဒီဆိုင်ဆိုရင်တော့ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ဝတုတ်ကြီး ဖြစ်တော့မှာပဲလို့ ထင်ရင် မှားသွားပါမယ်ရှင်.. ဆီတွေရွှဲနစ်နေအောင် ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းပွဲ၊ အစားအစာမျိုးတွေမဟုတ်လို့ အဆီတက်မှာ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူးနော်.. FATMAN ကတော့ Steak ကိုအဓိကထားရောင်းတဲ့ဆိုင်လေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်.. Pork Steak, Chicken Steak & Beef Steak၊ ပြီးတော့ Salad အမျိုးမျိုး၊ Burger အမျိုးမျိုး နဲ့ အဖျော်ယမကာ အမျိုးမျိုးလည်း ရနိုင်တဲ့ဆိုင်လေးပါ.. Steak အားလုံးကို ၅,၅၀၀ - ၆,၀၀၀ ကျပ်အဖြစ် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားလို့ ဈေးသင့်တင့်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်..\nဆိုင်ထဲကို ဝင်ဝင်ချင်း မြင်တွေ့ရတဲ့ Decorationအားလုံးက လူကိုချက်ချင်း ဖမ်းစားပစ်လိုက်ပါတယ်.. စနေနေ့ညဆို Unplugged Showကို တွဲဖက်ခံစားနိုင်သလို Countryဆန်တဲ့ ဆိုင်အပြင်အဆင်ကလည်း ဆွဲဆောင်မှုတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ.. X’mas နဲ့ New Yearအတွက် အထူးတလည်ပြင်ဆင်ထားတာလည်း တွေ့ရပါတယ်..\nSteak ဆိုရင် အမဲသားမှ စားချင်တတ်လို့ “Saikoro Beef Steak”ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်.. ခရမ်းချဉ်သီးကို မနှစ်သက်ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ ခရမ်းချဉ်သီးကို အဓိကထားတဲ့ “Insalata Caprese Salad” တစ်ပွဲမှာလိုက်ပြီး အအေးအတွက်ကတော့ “FATMAN Smile” တစ်ခွက်မှာလိုက်ပါတယ်..\n“Steak” ရောက်လာပြီဆိုရင်ပဲ ဘိုစားပဲ ခပ်စိမ်းစိမ်းလေးကို ကောက်ဝါးကြည့်လိုက်တယ်.. စိမ်းစော်မနံပဲ ဝါးလိုက်ရင် ခပ်ကြွပ်ကြွပ်လေးဖြစ်နေတဲ့ ဘိုစားပဲတောင့်က ကျွန်မကို စတင်ဆွဲဆောင်လိုက်ပါတယ်.. ပြီးနောက် အမဲသားတစ်ဖတ်ကို မြီးကြည့်တယ်.. အမဲသားရဲ့အညှီနံ့ ကင်းစင်နေရုံမကဘဲ တခြားဆိုင်မှာ စားခဲ့တုန်းက ကြမ်းရှရှ အထိအတွေ့မျိုးကိုလည်း မရမိပါဘူး.. သိပ်ဇီဇာကြောင်တဲ့ကျွန်မ အမဲသားတစ်တုံးစီကို ခရင်းနဲ့ထိုးကြည့်ပြီး အကျက်ညီမညီ၊ အနူးညီမညီ စမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်.. Steakကို အဓိကထားရောင်းတဲ့ဆိုင်မို့လို့လားမသိ အသားတုံးအားလုံးနီးပါး တပြေးညီထဲ နူးမြည့်နေပြီး အနံ့အရသာနဲ့ ပြည့်စုံနေတာတွေ့ရပါတယ်.. ထို့နောက် လတ်ဆတ်မှုနဲ့အတူ ရနံ့သင်းသင်း Broccoli၊ ပြောင်းဖူးနုနု ချိုချို၊ အားလုံးပေါင်းစပ်လိုက်တော့ စားလို့ကောင်းတဲ့၊ အပြစ်ပြောစရာမရှိတဲ့ “Saikoro Beef Steak” ကို မြိန်မြိန်ရှက်ရှက် စားခဲ့ရပါတယ်ရှင်..\nရိုးရှင်းတဲ့ “Caprese Salad”ရဲ့ အခြေခံက “Italian Flag”ရဲ့ အရောင်များဖြစ်တဲ့ အနီ၊အဖြူ နဲ့ အစိမ်းရောင် တို့ပဲဖြစ်တယ်လို့ အင်တာနက်မှာ ဖတ်ရပါတယ်.. ဆလပ်ရွက်စိမ်းစိမ်း၊ ခရမ်းချဉ်သီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ပေါ်မှာ အီတလီဒိန်ခဲ Mozzarellaကိုတင်ပြီး Olive Oil ဆမ်းထားတဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း Saladကလည်း အရသာထူးခြားနေပါတယ်.. ကျွန်မ စားလေ့စားထမရှိတဲ့ Saladကို ခုတော့ အကြိုက်တွေ့သွားပါပြီရှင်.. အားလုံးထဲမှာ အကြိုက်ဆုံးက နောက်ဆုံးမှ ရောက်လို့လာပါပြီ.. အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့လောက်ရွေးချယ်မှုမှန်ကန်ပြီး အဲ့လောက်အရသာကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး.. “FATMAN Smile”ကို သံပုရာသီး၊ စတော်ဘယ်ရီသီး၊ နာနတ်သီးနဲ့ “ကြက်ဥအစိမ်း”တို့ကို ရောနှောပြီး ဖျော်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်.. “ကြက်ဥအစိမ်း”ပါတယ်ဆိုလို့ အညှီနံ့ထွက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မိတာ လုံးဝမှားပါတယ်ရှင်.. ညှီနံ့မထွက်ရုံတင်မဟုတ်ဘဲ ကြက်ဥနဲ့ အသီးအနှံအားလုံး ရောစပ်လိုက်တဲ့အခါ အင်မတန်ထူးခြားကောင်းမွန်ပြီး ကတွင်းကိုရှင်းသွားစေတဲ့ အရသာကို ခံစားရစေပါတယ်.. ကိုယ်သောက်နေတဲ့ အအေးထဲမှာ ကြက်ဥအစိမ်းတစ်လုံး ပါနေတယ်ဆိုတာ ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် အတွဲအစပ်က ကောင်းလွန်းလှပါတယ်.. ဗိုက်မဆံ့တဲ့ကြားက အအေးတစ်ခွက်လုံးကုန်အောင်သောက်ပြီး အပြုံးအကြီးကြီး ပြုံးခဲ့ပါတယ်ရှင်..\nပျော်ရွှင်စရာ ညနေခင်းကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေးတဲ့ FATMANကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်ရှင်..\n( စကားချပ် - သူငယ်ချင်း စားတဲ့ Cheese Chicken Burger ကိုလည်း ယူစားကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်.. အရသာကောင်းမွန်ပြီး အားရပါးရရှိလှတာကြောင့် Burger ကြိုက်သူများအတွက် ကွက်တိပါပဲလို့... အာလူးကြော်ကတော့ ဒီလိုပါပဲ၊ အရမ်းကြီးမထူးခြားပါဘူး။)\n- MyLann Foodie တစ်ယောက် (Pop Corn)\nFatman Steak Bistro & Cafe\nHours: 7:00am to 11:00pm\nMerry Christmas to all MyLann friends and families!!!\nChristmas Special Episode\n"MyLann Foodie's Review" #2\nI couldn't figure out which place I should spend my Sunday evening by myself. I went ahead on MyLann.com and started searching foragood place to eat... resulting in "Fatman", hmm... according to the name alone, if you though you would gain more weight by dining at this place, then you would be wrong!! No need to worry about gaining fats because this place serves dishes low in oil and rich in vegetables...\nFatman is mainlyasteak house, serving different varieties of steaks, ranging from pork steak, chicken steak, salmon steak, tuna steak, and of course beef steak. They also serve different kinds of salads with lots of greens, burgers, andagood selection of cocktails. The price range of the steaks is from 5500 Kyats to 6000 Kyats, so I would say it's quiteafair price shop...\nAs soon as I entered the shop, the country style decorations with lots of interesting posters and chalkboard really intrigued me. I was informed that there is an unplugged show every Saturday night, which isagood addition. I also saw it was nicely decorated for upcoming X'mas and New Year...\nWhen it comes to steaks, I am into beef ones, so I chose "Saikoro Beef Steak". Even though I'm not reallyatomato lover, this time, for new taste, I also ordered "Insalata Caprese Salad", which is based mainly on tomato slices. Foradrink, I chose "Fatman Smile"...My delicious looking steak came... the first thing that caught my attention was green beans, so I immediately ate one. It tasted fresh and little bit crunchy. Then, I had my first bite of beef steak... Oh! it was so juicy and not chewy like other steaks I had tried in Yangon...I amareally picky person when it comes to food, but I found out by poking all around the steak that the entire steak was well prepared and grilled to be tender and tasty with great smell.. Together with the fresh vege and corn that came with it, I had this faultless, delicious "Saikoro Beef Steak"...\nI've read on the internet that "Caprese Salad" is simply based on the three colors, red, white & green, of the flag of Italy...Fatman's caprese salad is freshly decorated with slices of red tomatoes, green lettuces topped with white Mozzarella cheese and olive oil, looking amazingly delicious. I have never hadacaprese salad before, but I fell in love with that one...My favorite one came at last. I was very glad that I made the rightest choice of all... This fabulous "Fatman Smile" is made of lime, strawberry, pineapple, and raw egg mixed together!!! Raw egg??? But, no worry at all, because raw egg mixed with all those fruits gaveafragrant smell andagood feeling down my throat...It was just an unbelievably great mix of things...\nEven though I was stuffed because of my main dishes, "Saikoro Beef Steak" & "Insalata Caprese Salad", I could easily finish the entire glass of "Fatman Smile" withabig fat smile on my face..\nThanksalot, Fatman Steak Bistro & Cafe, for giving meawonderful Sunday evening...\n(P.S: I also tried little bit of "Cheese Chicken Burger" from my friend's plate as well, and it wasavery satisfying bite...French fries was just okay, nothing special though...)\n-aMyLann Foodie (Pop Corn)\nNo.26(A), Bo Yar Nyunt Street


Toyota Probox 2007 (#693936) ကို Hlaing ၿမိဳ့နယ္တြင္ေရာင္... | CarsDB\nLot Number: #693936\nEngine Power. :1500 CC,2wd\nEquipment. :PS,Power Window ၁ချပ် ABS,Airbags,နောက်မှန် ၅ချပ်မဲ,နောက် wiper\nPrice. 195 : သိန်း\nCarsDB တွင် ( ဦး/ဒေါ် ) Zin Yaw Phyu Automobile မှ ကြော်ငြာတင်ထားသော Toyota Probox 2007 နှင့်ပတ်သက်၍ စုံစမ်းလိုသည်ဟု ပြောပါရန်။


TTSweet: November 2009\nPosted by T T Sweet at 10:23 AM 8 comments:\n" ဒီအိမ်က သင်းမက် နံ့ ရတယ်ဟေ့ "\n" ဒီနားကဖြတ်သွားတိုင်း သင်းမက် နံ့ ကို သင်းနေတာပဲ ... "\nမဆွိတီတို့ ငယ်ငယ်က အိမ်နားက ဖြတ်သွားဖြတ်လာကြတဲ့ အိမ်နီးနားချင်းတွေက စ သလိုလို နောက်သလိုလိုနဲ့ ပြောသွားလေ့ရှိတဲ့ စကားသံလေးပါ။\nသင်းမက် ဆိုတာဘာလဲ ...\nသင်းမက်ဆိုတာ အင်္ဂလိပ် အမည်တစ်ခု။ အနံ့အင်မတန်ပျင်းတဲ့ အင်ဒရင်းလို ပိုးသတ်ဆေးတစ်မျိုးဆိုရင် စာဖတ်ပရိတ်သတ်တွေ အတွက်ထူးဆန်းနေတော့မှာ။\nဟုတ်ပါတယ်။ မဆွိတီတို့ငယ်ငယ်က အဖေရော အမေရော ၀န်ထမ်းဆိုတော့ သားသမီး ၅ယောက်ကို ကျောင်းထားနိူင်ဘို့ ဆိုတာ လစာတစ်ခုတည်းကို အားကိုးနေလို့ မရပါဘူး။ ဘေးပေါက်ဝင်ငွေရအောင် ကိုယ့်တစ်နိူင်တစ်ပိုင် စိုက်ပျိုးရေး မွေးမြူရေးလေးတွေ လုပ်ပြီး မိသားစုခါးလှဘို့ စီးပွားရှာရသေးတယ်။ စနေနဲ့ ဗုဒ္ဓဟူး ရူးတောင်ထမင်းမငတ် ဆိုတာ မှန်တယ်လို့ အဖွားပြောတတ်တာ သတိရတယ်။ ဗုဒ္ဓဟူးသားအဖေနဲ့ စနေသမီးအမေတို့ ဘာစီးပွားရေးလုပ်လုပ် အတူတူလုပ်တာချင်း သူများထက် အမြဲတစ်ပန်းသာနေခဲ့တယ်။ မိသားစုတွေ မခိုမကပ်ပဲ ကျိုးကျိုးစားစား တက်ညီလက်ညီလုပ်ကြတာလဲပါမယ် ထင်ရဲ့။ စံပြမိသားစုလို့ ခေါ်တာတောင် ကြားခဲ့ ရဘူးတယ်။\n၀က်တွေမွေးတုံးကလဲ အရမ်းဖြစ်တာ။ ဘယ်လောက်တောင်အကျိုးပေးသလဲဆို တစ်ခါ သား ၀က်သားလေးတွေပေါက်တော့ ၀က်မကြီး မှာရှိတဲ့ နို့တိုင်ထက် ၀က်ကလေးတစ်ကောင်ပိုနေလို့ နို့တိုက်ချိန်တိုင်း တစ်ကောင်ကို လက်ထဲမှာထိမ်းထားပြီး အလှည့်နဲ့ တိုက်ရတယ်။ နောက်မို့ ဆို တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင်နို့လုရင်း ကိုက်ရင် အနာတွေဖြစ်တတ်လို့။ အဖေဆို ၀က်တွေမွေးရင်းနဲ့ ၀က်မလေးတစ်ကောင်ကို အတော်သံယျောဇဉ်ရှိတာကလား။ သူမြို့ထဲမှာ တစ်လသင်တန်းသွားတက်တော့ အဲဒီဝက်မလေးကို သင်တန်းခေါ် သွားတာ။ သူ့ဝက်မက ရင်ကျပ်လို့တဲ့ ။ ကြားဘူးကြလားတော့ မသိဘူး ။ အခုပြန်တွေးရင်တော့ ရယ်ချင်စရာကြီး ။ တစ်ခါကြည့်ရဘူးတဲ့ အင်္ဂလိပ်ကားထဲက ၀က်ကလေးပွေ့ထားတဲ့ ခရီးသည်ကိုမြင်ပြီး ရယ်ချင်နေတယ်။\n၀က်တွေမွေးရာကနေ နောက်ပိုင်း နှင်းဆီပန်းတွေစိုက်တာ ခေတ်စားလာပြန်တယ်။ အိမ်နားက တောတောင်အရိုင်းတွေကို ရှင်းလင်းခုတ်ထွင်ပြီး စိုက်ကြရတာ။ တစ်ခါသား ရှင်းရင်းနဲ့ အရင်လူဟောင်းတွေ စိုက်ခဲ့တဲ့ အာတာလွတ်ဥခင်းက ရလာတဲ့အာတာလွတ်ဥ ဖြူဖြူနုနုထွားထွားကြီး တွေကို ပြုတ်ပြီး ဆီဆားလေးနဲ့ တို့စားကြတာ သိပ်အရသာရှိတာပဲ။ ခုထိမမေ့ဘူးရယ်။\nနှင်းဆီပန်းစိုက်တယ်ဆိုတာ ပြောတော့သာလွယ်တာ။ အတော်ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်ပါ။ အဖေတွေ အကိုတွေက ရေထမ်းပြီး ရေလောင်းရတယ်။ တစ်ပတ်တစ်ခါ ပိုးသတ်ဆေးဖြန်းပေးရတယ်။ ဓာတ်မြေသြဇာ၊ ကြက်ချေး၊ နွားချေး၊ အစရှိုသည် ထည့်ပေးရတယ်။ နှင်းဆီပင်တွေက အပွင့်ကလေးတွေကသာ လှတာ။ သူတို့က ကြက်ခြံတွေကရတဲ့ ကြက်ချေးဖွဲလို့ ခေါ်တဲ့ စပါးခွံတစ်ဝက် ကြက်ချေးတစ်ဝက်ရောထားတဲ့ မြေသြဇာကို သိပ်ကြိုက်တာ။ အဲဒါများထည့်ပြီးရင် အပွင့် တွေက အရောင်ကလေးတွေ တောက်ပြီး အပင်ကလည်းသန်လာတာ မြေစို့ ကြီးတွေက မျှစ်စို့ပေါက်ကြီးတွေကျလို့။\nအဲဒီ ကြက်ချေးမြေသြဇာကြောင့်လားတော့ မသိဘူး။ နှင်းဆီပင်ကို အမြဲဖျက်ဆီးတဲ့ ပိုးတစ်မျိုးရှိတယ်။ ပင့်ကူနီလို့ ခေါ်တယ်။ သူက အရွက်အောက်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရင် အနီရောင် ကြက်သန်းလောက်အရွယ် မွှားမွှားလေးတွေ ။ မွစာကျဲလို့ ။ အဲလို နှင်းဆီပင် ပင့်ကူနီကျပြီဆို ခြံတိုင်းလိုလို အားလုံးအတူ ကျကြတာပဲ။ သူကအရွက်ကနေတဆင့် သစ်ပင်က အဟာရတွေ အကုန်စုတ်တာဆိုတော့ သစ်ပင်ကအားပြတ်ပြီး ပန်းတွေကလဲ သိပ်မပွင့်တော့ဘူး။ အရင်ကတော့ အင်ဒရင်းနဲ့ဆို တော်ရုံဟာနိူင်ပေမဲ့ အဲဒီတစ်ခါတော့ ပန်းစိုက်သမားတွေ အားလုံးငိုရတယ်။ ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ် စိုက်သလိုပဲ။ အဖေတို့ ပန်းစိုက်သူတွေ အတွက် စီးပွားပျက်ကပ်ပဲပေါ့။\nအဲဒီမှာ အဲဒီပိုးကို နိူင်တဲ့ ဆေးတစ်မျိုးကို တစ်ယောက်ယောက်က ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာ မတောက်တစ်ခေါက်တတ်တဲ့ မဆွိတီတို့ အမေဟာ နိူင်ငံခြားက သူ့သူငယ်ချင်းပို့တဲ့ နှင်းဆီပန်း စိုက်ပျိုးရေး စာအုပ်လေး ဖတ်ရင်း တွေ့သွားတာပါ။ အဲဒီဆေးများ ဖြန်းလိုက်ရင် ပိုးတွေသေတဲ့ အပြင် အပင်ကိုပါအားကောင်းစေပါသတဲ့။ သူက အထက်ကပြောခဲ့သလို အင်ဒရင်းထက် ပျင်းပြီး အနံ့ အတော်ဆိုးဝါးတယ်။ အဲဒီဆေး ရှိတယ်ဆို ညာလို့မရဘူး။ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ အနံ့ ကရနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ချင်တော့ အဲဒီဆေးက အဲလိုအနံ့ ပျင်းလွန်းလို့ ဆက်မထုတ်တော့ဘူး။ ရပ်လိုက်ပြီတဲ့။\nဒီမှာ စနေ၊ဗုဒ္ဓဟူးအတွဲက ဘာလုပ်လဲဆိုတော့ ရထားကြီးစီးပြီး ၀ါခင်းတွေစိုက်ရာ အမေတို့ ရွာဆီ ချီတက် ဆေးရှာပုံတော် ဖွင့်ပါတော့တယ်။\nအမေတို့ ပြောပြချက်အရ ရွာမှာလဲ ဆေးကအလွယ်တကူ ရှာမရတော့ဘူးတဲ့လေ။ သူတို့တွေက အဲဒီဆေးကို နံလွန်းလို့ ဆေးပုတ်ကြီးလို့ ခေါ်ကြပါသတဲ့ ။ ဘယ်သူမှလဲ မသုံးတော့ပါတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းချင်တော့ ပြန်ခါနီး တစ်ညနေ ရွာကလှည်းကြုံစီးပြီး ဟိုဒီလျှောက်ကြရင်းနဲ့ လှည်းပေါ်မှာ ပိုးသတ်ဆေးနံ့ ခပ်ပျင်းပျင်း အနံ့ရတော့ အဖေက၀င်စပ်စုတော့ လားလား တွေ့ပါပြီ။ လှည်းရှေ့နားမှာ ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်ရှာနေတဲ့ ပိုးသတ်ဆေးပုံး။ လှည်းသမားက အိမ်မှာထားတာ နံလွန်းလို့ သွားလွှင့်ပစ်တော့မလို့ဆိုပဲ။\nနောက်ဆုံးတော့ အဖေတို့လဲ လှည်းဆရာကို ၀မ်းသာလွန်းလို့ မုန်ဘိုးပေးပြီး ပစ္စည်းယူပြီး ပြန်ခဲ့ပါတော့တယ်။ အဲသည်ပိုးသတ်ဆေး ကောင်းမှုနဲ့ပဲ မဆွိတီတို့ မောင်နှမတွေ အဖေအလုပ်ကထွက်ပြီး လူငှါးတွေငှါးပြီး စိုက်ပျိုးရေးကို အကြီးအကျယ်ဇောက်ချလုပ်ရင်းနဲ့ ကျောင်းပညာတွေသင်၊ အကိုတွေလဲ နိူင်ငံခြားပို့နိူင်ခဲ့တယ်။\nအော် ... အခုတော့ အဖေလဲ ဘုရားတရားစလုပ်တဲ့အချိန် အသက်၄၀ ကျော်လောက်ကစလို့ ပိုးကောင်လေးတွေ သတ်ရတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်။ အဖေအမြဲပြောတယ်။ သူ့ဘ၀မှာ သူအကုသိုလ်တွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ ကြည့်စမ်း ပိုးတွေသတ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အကုသိုလ်များလိုက်လဲတဲ့။ သူအဲအချိန်က ဘုရားမှန်း၊ တရားမှန်း မသိတတ်ခဲ့လို့ နားမလည်ခဲ့ လို့ ဆို နောင်တရကြောင်း တဖွဖွပြောလေ့ ရှိတော့ မဆွိတီအဖေ့ အတွက် အတော် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်လေ။\nPosted by T T Sweet at 12:20 AM7comments:\nPosted by T T Sweet at 4:06 AM7comments:\nဒီနေ့တော့ မဆွိတီ ဂျင်းကြက်သားကြော် (Ginger Chicken ) ဘယ်လိုကြော်ရလဲ ပြောပြမယ်နော် ... ကုန်းဘောင်ကြီးကြော်နဲ့ နဲနဲတော့ဆင်ပါတယ် ... သူကဂျင်းလေးတွေ ပိုများပြီး ပိုမွှေးပါတယ် ... ၀က်သားနဲ့ ကြော်ရင်လည်း ရပါတယ် ...\n၁။ ကြက်သားရင်ပုံ တစ်ခုကို လက်မတစ်ဆစ်လောက် အတုံးလေးတွေ တုံးပြီး ပဲငံပြာရည် အကြည်ရည် ဆား သကြား အချိုမှုန့် သင့်သလိုနယ် ပြီးရင်နာရီဝက်လောက်နှပ်ထား၊\n၂။ ငရုပ်သီးခြောက် ၁၀တောင့်လောက်ကို အညှာချွှေထား၊\n၃။ ဂျင်းလက်မအရွယ်၅ခုလောက်ကို ပါးပါးရိတ်ရိတ်လေးတွေလှီးထား\n၄။ Sweet Bean လို့ခေါ်တဲ့ ပဲသီး ၁၀တောင့် ၁၅တောင့်လောက်ကို ဟိုဘက်ဒီဘက် အညှာချွေထား၊ (ရွှေပဲသီးအပြားလေးတွေဆိုလဲရပါတယ်)\n၅။ မုံလာဥနီ တစ်ပိုင်းလောက်ကို ပါးပါးလေးတွေလှီးထား (လှချင်ရင်တော့ ပန်းပွင့်ပုံလေးတွေလှီးပေါ့)\n၆။ ကြက်သွန်နီ ဥကြီးကြီး၂လုံးလောက်ကို ရှစ်စိတ်စီစိတ်ပြီး အဖတ်ကလေးတွေခွါထား၊\n၇။ Spicy black bean sauce တစ်ဇွန်း မောက်မောက် (စလုံးမှာတော့ ဘယ် NTUC ဆိုင်မှာမဆို ၀ယ်လို.ရပါတယ် KUM KEE တံဆိတ်ပါ ပုံမှာကြည့်ပါ)\n၈။ သကြား စားပွဲဇွန်း တစ်ဇွန်း၊\n၉။ ပဲငံပြာရည် အကြည်ရည်တစ်ဇွန်းလျော့လျော့ (Tiger တံဆိတ် အနီရောင်ကိုသုံးပါတယ်၊ အစိမ်းရောင်က အနီလောက်မကောင်းပါ)\n၁၀။ ပဲငံပြာရည် အနောက်ရည် (အရောင်လေး လှအောင် နဲနဲထည့်ပါ)\n၁၁။ ကြက်သွန်မြိတ်၃-၄ပင်လောက်ကို ခပ်ရှည်ရှည်လေး လှီးထား၊\n၁၂။ ဆီ စားပွဲဇွန်း ၄ဇွန်း\nအပေါ်ကပစ္စည်းတွေ အားလုံး ပြင်ပြီးပြီဆို ပထမ ဒယ်အိုးကြီးကြီးထဲမှာ ဆီထည့်ပြီး မီးပြင်းပြင်းနဲ့ထားပါ ... ဆီကျက်ရင် ငရုပ်သီးခြောက်လေးတွေကို ညိုပြီး ကျွတ်လာတဲအထိ ကြော်ပြီး ဆယ်ထားပါ ...\nပြီးရင် အဲဒီဆီထဲမှာပဲ ဂျင်းပါးပါး လှီးထားတာထဲက တစ်ဝက်လောက်ထည့်ပြီး မွှေပေးပါ ... ဂျင်းညှိုးပြီး မွှေးနံ.ထွက်လာရင် ကြက်သားတုံးလေးတွေထည့်ပြီး ဆက်မွှေပါ ... ဂျင်းနံ့လေးတွေကြက်သားထဲကူးသွားအောင်ပါ ...\n၂မိနစ်လောက်ကြာလို. ကြက်သားတုံးလေးတွေ အပေါ်ရံတင်းပြီးမာလာရင် နံပတ်၃ကနေ နံပတ် ၁၀ထိ အစဉ်အတိုင်း တစ်ခုစီ ရောထည့်ပြီး ဖွဖွလေးမွှေပေးပါ ... ပဲသီးလေးတွေကျက်ပြီဆို အားလုံးလဲကျက်လောက်ပါပြီ ... ကြက်သွန်မြိတ်လေးထည့် အပေါ့အငံ မြည်း လိုရင်ထပ်ထည့်ပြီး ချလို့ရပါပြီ ...\n(ပဲသီးလေးတွေ စိမ်းနေတုံးချပါ ... ပဲသီးအရောင် ၀ါသွားရင် စားလို့လဲမကောင်း ကြည့်လို့လည်း မလှပါ) ... အော် ...မေ့လို့ စားခါနီး ငရုပ်သီးတောင့်ကြော်လေးလဲ ရောထည့်လိုက်ပါအုံး ...\nအနှစ်နဲ. ကြိုက်တတ်ရင် ကျက်ခါနီး ကော်ရည်လေးသင့်သလိုထည့်ပြီး မှ ပျစ်ပျစ်လေး ချပါ ... သကြားနဲ့ ပဲငံပြာရည်လေး ပိုထည့်ပေါ့ ... မဆွိတီကတော့ ကော်ရည်မပါတာ ပိုကြိုက်ပါတယ် ...အခုချက်တာလည်း ကော်ရည်မထည့်ပါ ...\nကဲ ... စားလို.ရပါပြီရှင် ဂျင်းနံ့သင်းသင်းလေးနဲ.ပါ ... ထမင်းဖြူလေးနဲ. လိုက်ပါတယ် ...ပြီးတော့ထုံးစံအတိုင်း ရေနွေးကြမ်းလေးနဲ လွှေးပေါ့ကွယ် ...\nPosted by T T Sweet at 1:46 AM7comments:\nLabels: (၅ ၀၀) တရုတ် အစားအသောက်များ, (၅- ၁) Ginger Chicken\nPosted by T T Sweet at 3:58 PM5comments: