တော်လှန်ရေးသတင်းသမားတဦးရဲ့ ဒိုင်ယာရီ (၂၁) ~ Htet Aung Kyaw\n10:50 AM Htet Aung Kyaw7comments\nGod Army တပ်မှူးတွေ လက်နက်ချပြီ\nရတ်ချပူရီဆေးရုံစီးနင်းမှုဖြစ်ပြီး တနှစ်ဝန်းကျင်လောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ God Army တပ်မှူး ၂ ဦး ဖြစ်တဲ့ ဂျော်နီနဲ့ လူသာထူး အပါအ၀င် တပ်ဖွဲ့ဝင်တဒါဇင်ခန့် ထိုင်းစစ်တပ်ဆီမှာ လက်နက်ချတယ်ဆိုပြီး သတင်းဝင်လာပါတယ်။ ထန်ဟင်ဒုက္ခသည်စခန်းနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ တဂိုလန်းကျေးရွာရှိ ကရင်သတင်း ရပ်ကွက်တခုကနေ ကျနော်ဆီဖုန်းဆက်လာတာပါ။ ကမာပုလောစခန်းကျပြီး ဆုတ်ခွာလာတဲ့ God Army နဲ့ VBSW မှ တပ်ဖွဲ့ဝင်တချို့ဟာ တဂိုလမ်းနယ်စပ်ဘက်ရောက်လာပြီး ထိုင်းဘက်က ဖိအားများ လွန်းတဲ့အတွက် အခုလို လက်နက်ချဖို့ ဖြစ်လာတာလို့ သူတို့ကဆိုပါတယ်။\n(God Army တပ်မှုး ၂ ဦးကို ၁၉၉၉ ၀န်းကျင်နဲ့ ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာတွေ့ရစဉ်။ ဓာတ်ပုံ- AP)\nဒီလိုနဲ့ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလဆန်းပိုင်းတရက်မှာ တဂိုလမ်းရွာနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ စ၀မ်ဖွန်း (Suan Phung) မြို့က ထိုင်း-နယ်ခြားစောင့်တပ်ရင်းတခုမှာ ကျင်းပတဲ့ God Army သတင်းစာရှင်းပွဲဆီ ကျနော်ရောက်သွားပါတယ်။ နယ်စပ်နဲ့တောတောင်တွေထဲ တယောက်တည်းသွားနေကြ ကျနော်ဟာ အခုလို ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့တွေ့ရမယ့် ပွဲမျိုးဆိုရင် တယောက်တည်း မသွားရဲပါ။ ဒီတော့ ထုံးစံ အတိုင်း ID ခိုင်တဲ့ သတင်းသမားမိတ်ဆွေတွေ လိုက်ရှာရတာပေါ့။\nဒီတကြိမ် ကျနော်နဲ့တွဲမိတဲ့ ကံဆိုးသူတဦးကတော့ BBC မြန်မာပိုင်းမှ သတင်းသမား ကိုကိုအောင်ပါ။ BBC ရုံးက ကားနဲ့သွားမယ်လို့ပြင်ထားပြီးမှ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ အဲဒီကားက အဆင်သင့်ဖြစ်မနေပါ။ ဒီတော့ နီးစပ်ရာ (Taxi Meter) တက္ကစီတစီးကိုငှားပြီး ကျနော်တို့နှစ်ယောက် ရတ်ချပူရီခရိုင်ထဲက စ၀မ်ဖွန်းမြို့ဆီ ထွက်လာပါတယ်။ သတင်းစာရှင်းပွဲလုပ်မယ့် အချိန်က နေ့လယ် ၁ နာရီ၊ ကျနော်တို့ ထွက်လာတဲ့အချိန်က မနက် ၁၀ နာရီကျော်နေပြီ။ ကားမောင်းချိန်က ၂ နှစ်ရီကျော်မယ်လို့ ထင်ပါ တယ်။\nကားသမားက အင်္ဂလိပ်စကားသိပ်မရ။ ကျနော်တို့ကလည်း ထိုင်းစကားသိပ်မရ။ ဒီတော့ ထိုင်းတ၀က်၊ အင်္ဂလိပ်တ၀က်နဲ့ စကားပြောကြပြီး ကျနော်တို့ဟာ မြန်မာသတင်းထောက်တွေဖြစ်တဲ့အကြောင်း၊ God Army ပွဲကို သတင်းသွားယူဖို့ လာကြောင်းပြောရင်းနဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အကြောင်း၊ မြန်မာ့နိုင်ငံ ရေးအခြေနေအကြောင်းတွေပါ ပြောဖြစ်လိုက်ပါတယ်။ ကားသမားက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဒီမိုက ရေစီအရေးလှုပ်ရှားသူတွေကို ထောက်ခံကြောင်း ''ဒီး ဒီး'' နဲ့ လက်မထောင်ပြနေပါတယ်။ ကျနော်တို့ ရှင်းပြတာကို တကယ်နားလည်လို့ လက်မထောင်ပြတာလား။ သူ့ကားကိုငှားလာလို့ တာဝန်အရ ထောင်ပြတာလားဆိုတာကတော့ သိပ်မကွဲပြားလှ။\nနေ့လယ် ၁ နာရီမထိုးခင်လေးမှာ ရဲစခန်းနဲ့သိပ်မဝေးတဲ့ တောချတော (နယ်ခြားစောင့်တပ်) တပ်ရင်း ဆီ ရောက်သွားတော့ ကျနော်တို့ အရင်ရောက်နေတဲ့ သတင်းထောက်ကားတွေအများကြီး။ အတော် များများက သက်ဆိုင်ရာသတင်းဌာနက တံဆိပ်ပါတဲ့ကားတွေ၊ ပြီးတော့ ပေါင်မှုန့်ကားလို့ခေါ်ကြတဲ့ အဖြူရောင်ဗင်ကားတွေ။ ထူးထူးခြားခြား Taxi Meter တံဆိပ်ကြီးနဲ့ ၀င်လာတဲ့သတင်းထောက်ဆိုလို့ ကျနော်တို့ နှစ်ဦးပဲရှိပါတယ်။ သတင်းယူဖို့လာတာပဲ။ ဘယ်ကားနဲ့လာလာ ရောက်ဖို့က အဓိက မဟုတ် ပါလား။\nသတင်းထောက်ကနေ အချုပ်သားဖြစ်သွားတဲ့ ခဏတာ\nအဲဒါက ကျနော်တို့သတင်းသမားတွေဘက်က စဉ်းစားချက်ပါ။ လုံခြုံရေးတာဝန်ရှိသူတွေဘက်က စဉ်း စားပုံက ကျနော်တို့နဲ့တူပုံမရ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုိရင် ဒီပွဲဟာ God Army သတင်းစာရှင်းပွဲဆိုပေမယ့် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် ချွမ်လိပိုင်နဲ့ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဆုရာယုတို့ကိုယ်တိုင် လာရောက်မှာဖြစ်ပြီး နယ် စပ်အနီးမှာကျင်းပမယ့် ပွဲဖြစ်တာကြောင့် လုံခြုံရေးကို အထူးတင်းကျပ်ထားပုံရပါတယ်။ ကျနော်တို့က တော့ ဒါတွေကို မစဉ်းစားဖြစ်ပါဘူး။ သတင်းစာရှင်းပွဲလုပ်မယ့် အဆောက်ဦရှေ့က အခြားသတင်း ထောက်တွေနဲ့အတူရောပြီး မိုက်ကရိုိဖုန်းထုတ်၊ တယ်လီဖုန်းဆက်နဲ့ သတင်းယူဖို့ အဆင်သင့်ပြင်ကြ ပါတယ်။\n(၂၀၀၁ ခုနှစ် ဇန်နာဝါရီလမှာ လက်နက်ချခဲ့တဲ့ God Army တပ်မှုးများ။ ဓာတ်ပုံ- ထက်အောင်ကျော်)\nအဲဒီအချိန်မှာ အနက်ရောင်ယူနီဖောင်းဝတ်ထားတဲ့ လက်နက်ကိုင်စစ်သား ၃-၄ ဦးရောက်လာပြီး ''ခင် ဗျားတို့ မြန်မာတွေလား'' လို့ ထိုင်းဘာသာနဲ့ မေးပါတယ်။ ဟုတ်တယ်ပေါ့။ သူက BBC က၊ ကျနော်က DVB ကဆိုပြီး ပြောပါတယ်။ သတင်းထောက်ကတ်ပြခိုင်းတော့ ကျနော့်မှာ ဘာမှပြစရာမရှိ။ ကိုကို အောင်က ကတ်မေ့ကျန်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါဆိုရင် Passport ပြပါလို့ ပြောပါတယ်။ ကိုကို အောင်က Passport ပါမလာတဲ့အတွက် BBC Work Permit စာအုပ်ကို ပြလိုက်ပါတယ်။ ခက် နေတာက ကျနော်။\nကျနော်မှာ Passport ပါလာပေမယ့် အဲဒါကအတုကြီး၊ ရွဲလည်း အတော်ရွဲနေတယ်ဆိုတော့ အဲဒါကြီး ပြလိုက်မှ စာအုပ်အတုမှုနဲ့ အဖမ်းခံနေရရင် ပိုဆိုးမယ်ဆိုပြီး ဘာမှမပြဘဲ မယုံရင် အော်စလိုရုံးကို ဖုန်း ဆက်ပါလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန် အော်စလိုမှာ မနက် ၆ နာရီဆိုတော့ ရုံးမှာ ဘယ်သူမှရှိပုံမရ။ ဒီတော့ ထိုင်းစစ်သားတွေက ကျနော်အပေါ် သံသယ၀င်လာပုံရပါတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက် စလုံး ကို (တကယ်က ဖမ်းသွားတဲ့သဘော) လုံခြုံရေးဂိတ်တဲထဲခေါ်ပြီး ထိုင်းခိုင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျနော် တို့ရဲ့ ရီကော်ဒါထဲက အသံတွေ၊ မှတ်စုထဲက ဖုန်းနံပါတ်တွေကို စစ်ပါတယ်။\nကံကဆိုးချင်တော့ ကျနော်မှတ်စုထဲက ဖုန်းနံပါတ်စာရင်းထဲမှာ ထန်းဟင်ဒုက္ခသည်စခန်းဥက္ကဋ္ဌ အမည် နဲ့နံပါတ်တွေ၊ KNU တပ်မဟာ ၄ က ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အမည်နဲ့ နံပါတ်တွေကို တွေ့သွားပါတယ်။ ''ခင်ဗျား Passport နဲ့ ရန်ကုန်ကနေလာတာလား၊ နယ်စပ်အဖွဲ့စည်းတခုခုကလား'' ဆိုပြီး ထိုင်းစစ် ဗိုလ်ကမေးပါတယ်။ ရန်ကုန်ကနေ လာတဲ့အကြောင်း၊ သတင်းထောက်တာဝန်အရ နယ်စပ်က လူတွေ အားလုံးနဲ့ အဆက်သွယ်ရှိဖို့လိုအပ်ကြောင်းရှင်းပြပေမယ့် ထိုင်းစစ်ဗိုလ်က ကျနော့်ကိုမယုံတော့ပါ။ ကို ကိုအောင်ကို သွားချင်သွားလို့ရပြီ။ ဒီလူကိုတော့ ဒီမှာ ခဏထားခဲ့ပါ ဆိုပြီး အဲဒီစစ်ဗိုလ်က ပြောနေပါ တယ်။\nအဲဒါမှ ဒုက္ခ။ ၀န်ကြီးချုပ်နဲ့ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်တို့ရဲ့ ရဟတ်ယာဉ်ဆင်းသံ၊ တခြားသတင်းထောက် တွေရဲ့ကားတွေ ထပ်ရောက်လာသံကြားနေရပြီး သတင်းစာရှင်းပွဲစဖို့ ဖိတ်ခေါ်သံပါ ကြားနေရပါပြီ။ ကိုကိုအောင်လည်း ကျနော့်ကိုထားပြီး ထွက်သွားရမလား ဝေခွဲရခက်နေပုံပါပဲ။ ထိုင်း TV သတင်း ထောက်တွေကလည်း ကျနော်တို့ကို TV ရိုက်နေကြပါပြီ။ သတင်းလာယူတဲ့ သတင်းထောက်က သ တင်းဖန်တီးသူဖြစ်ရတော့မယ့် ကိန်းပါပဲ။\nအဲဒီအချိန်မှာ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ လုံခြုံရေးဂိတ်တဲရှေ့လာရပ်တဲ့ ကားပေါ်ကဆင်းလာသူ သ တင်းထောက်တွေထဲ ကျနော်နဲ့အတူ အိန္ဒိယခရီးစဉ်အတူသွားဖူးတဲ့၊ ကျနော်ဆောင်းပါးတွေကို ဖတ်ဖူး တဲ့ the Nation သတင်းစာက နာမည်ကြီးသတင်းထောက် ဒွန်ပါသန်ကို ကျနော်လှမ်းမြင်လိုက် ပါတယ်။ သူ့ကိုအော်ခေါ်ပြီး အခြေနေကိုရှင်းပြတော့ သူက ထိုင်းစစ်ဗိုလ်နဲ့ ထိုင်းဘာသာနဲ့ ပြောနေပါ တယ်။ ကျနော်က သိပ်နားမလည်ပါ။ ဒါပေမယ့် သူပြောတဲ့အထဲ တာ့ဆင်တို့၊ ချွမ်လိပိုင်တို့၊ အတိုက်ခံ တို့၊ အစိုးရတို့ ပါနေတဲ့အတွက် အတိုက်ခံသတင်းဌာနဘက်က ကျနော်လည်း သတင်းယူခွင့်ရှိကြောင်း၊ ကျနော့်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိကြောင်း၊ သူတာဝန်ယူကြောင်း စသဖြင့်ပြောတော့ ထိုင်းစစ်ဗိုလ်က ကျနော့်ကို ဆက်ဖမ်းထားဖို့ ခက်သွားပုံရပါတယ်။\nသတင်းယူခွင့်တော့ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ဆီက အရပ်ဝတ်လုံခြုံရေးတဦးက အနီးကပ်လိုက်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ လိုက်ချင်လိုက်ပေါ့။ ဟိုမှာ သတင်းစာရှင်းပွဲက စတော့မယ်။ အမြန်လုပ် ကြလို့ပြောပြီး ကျနော်တို့အားလုံး သတင်းစာရှင်းပွဲလုပ်တဲ့ အခန်းဘက် ပြေးလာကြပါတယ်။ အရပ်ဝတ် သန်မာထွားကြိုင်း စစ်ဗိုလ်တဦးကလည်း ကျနော်ဘေးကနေ ယှဉ်ပြေးလို့ပေါ့။\nတွေ့ပါပြီ။ ဟိုမှာ မဟာနာမည်ကျော် God Army ဘုရားသခင်းတပ်မတော်က တပ်မှူးကြီးနှစ်ဦး။ တ ကယ့်ကလေးလေးတွေ။ အသက်ကရှိလှ ၁၂-၁၃ ပေါ့။ တဦးက ဆံပင်ရှည်ကို ဒီတိုင်းထားထား ဆဲ ဖြစ်ပေမယ့် နောက်တဦးကတော့ ဆံပင်ညှပ်ထားပါတယ်။ သူတို့ဘေးမှာလည်း သူတို့နဲ့သက်တူရွယ်တူ ကလေးငယ် တဒါဇင်ခန့်ရှိမယ်။ ကလေးတဦးရဲ့လက်ထဲမှာဆို ဘောလုံးလေးတလုံးပိုက်လို့။ အခမ်း အနားက သူပုန်တွေ လက်နက်ချပွဲနဲ့မတူပဲ ဒုက္ခသည်စခန်းက ကလေးငယ်တစုကို တွေ့ရသလိုမျိုး ဖြစ် နေပါတယ်။\nသူတို့နောက်မှာတော့ မိဘလို့ယူဆရသူ အသက် ၄၀-၅၀ အရွယ် လူကြီး ၃-၄ ဦး။ နာမည်ကြီးလှတဲ့ God Army တပ်မှူးတွေကို ဓာတ်ပုံတွေ၊ TV တွေထဲမှာ တွေ့ဖူးပြီးဖြစ်ပေမယ့် အရှင်လတ် လတ် အပြင်မှာ တွေ့ဖူးတာကတော့ ဒါ ပထမ ဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ အဝေးကနေ ဓာတ်ပုံလှမ်းရိုက်တာ အားမရလို့ အနီးကပ်ဝင်ရိုက်ဖို့ပြင်တော့ ကျနော်ဘေးနားရပ်နေတဲ့ ကိုသန်မာက ခွင့်မပြုပြပါဘူး။ သူ့ဗလနဲ့တားပြီး ဒီထက် ရှေ့တိုးခွင့်မပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောပါတယ်။\nအင်း ဒုက္ခပါပဲ။ သူတို့ဆီသွားမရရင် မင်းတို့ ၀န်ကြီးချုပ်ဆီ သွားရိုက်မယ်ကွာလို့ စိတ်ထဲကပြောပြီး မစ္စ တာချွမ်နဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဆုရာယုတို့ကို ဓာတ်ပုံသွားရိုက်တော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က လုံးဝမတားပါဘူး။ ထိုင်းလုံခြုံရေး ကလည်း တမျိုးကြီးပါလား။ ၀န်ကြီးချုပ်တွေ၊ စစ်ဦးစီးချုပ်တွေထက် God Army က ကလေးတပ်မှူး တွေ ကို ပိုအလေးထားနေရသလားဆိုပြီး ကျနော်စိတ်ထဲက ပြောမိပါတယ်။\nသတင်းစာရှင်းပွဲပြီးလို့ ကားပေါ်ပြန်တက်ခါနီးမှ နယ်ခြားစောင့်ရဲ့ တပ်ရင်းမှူးကိုယ်တိုင် ကျနော်တို့ကို လာရောက်လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး နားလည်မှု လွဲခဲ့တဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါကြောင်း စကားပြန်က တ ဆင့် ပြောပါတယ်။ ဘာကိုနားလည်မှုလွဲတာလဲဆိုတာကို ကျနော်က သိပ်သဘောမပေါက်ပါ။ ဘန် ကောက်အပြန်လမ်း Taxi ပေါ်ရောက်ပြီး ကားဆရာက အကြောင်းစုံရှင်းပြမှ ''ဟိုက် ဒီလိုလား'' ဆိုပြီး အံ့သြမိပါတယ်။\nဖြစ်ပုံက ကျနော်တို့မြန်မာနှစ်ဦး နယ်စပ်အထိရောက်လာတာကို သံသယရှိတဲ့အတွက် ကားဆရာကို စစ်ဗိုလ်က ခေါ်မေးတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးအကြောင်း ကျနော်တို့ ပွားထားတာကို မတတ်တခေါက်နားလည်ထားတဲ့ ကားဆရာက ကျနော်တို့ဟာ ဒီမိုကရေစီအရေးအားပေးသူတွေ၊ ကျောင်းသားတွေ၊ နယ်စပ်က အဖွဲ့တွေနဲ့သိသူတွေ စသဖြင့် ပြောလိုက်ရာကနေ ထိုင်းဘက်က သံသ ယ ပိုဝင်သွားတယ်လို့ သိရပါတယ်။ လက်နက်ချလိုက်တဲ့ God Army တပ်မှူးတွေကို အနီးကပ် လုပ်ကြံဖို့၊ ဒီလိုလက်နက်ချတာကို သဘောမတူတဲ့ မြန်မာကျောင်းသားတွေက သတင်းထောက် အ ယောင်ဆောင် ရောက်လာတယ်ဆိုပြီး ထိုင်းစစ်တပ်က သံသယရှိသွားတယ်ဆိုတာကို သိရတော့မှ ကျနော်အတော်စိုးရိမ်သွား မိပါတယ်။\nကိုဂျော်နီနဲ့ VBSW ဘယ်မှာလဲ\nအဲဒါ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဇန်နာဝါရီလကအခြေနေပါ။ အခု ၁၄ နှစ်လောက်ကြာပြီးတဲ့အချိန် ကြားသိရသမျှ အချက်လက်တွေကို ပြန်ကောက်ရမယ်ဆိုရင်တော့ God Army က လက်နက်ချတဲ့ လူတွေအားလုံးကို ဘုရားသုံးဆူနယ်စပ်အနီးရှိ ဘန်ဒုံယန်းဒုက္ခသည်စခန်းမှာ နေခွင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီကတဆင့် တတိယ နိုင်ငံတွေကို ထွက်ခွာသွားကြပြီး တပ်မှူးနှစ်ဦးထဲက တဦးဖြစ်သူ လူသာထူးဟာ ၂၀၀၉ ခုနှစ် က ဆွီဒင်နိုင်ငံဆီ ရောက်သွားပါတယ်။ ဂျော်နီထူးကတော့ တတိယ နိုင်ငံဆီမထွက်ပဲ ကန်ချနပူရီ-ထား ၀ယ် အဝေးပြေးကားလမ်းပေါ်ရှိ မေတ္တာကျေးရွာဆီ ပြန်သွားတယ်လို့ သိရပါတယ်။\n(ကျဆုံးသွားတဲ့ ကိုဗေဒါနဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ကိုဂျော်နီတို့ကို တောတွင်းစခန်းတခုမှာတွေ့ရစဉ်)\nဒါပေမယ့် ၂၀၁၃ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလမှာ ထွက်လာတဲ့ AP သတင်းတပုဒ်အရ အခု အသက် ၂၅ နှစ် အရွယ်ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ လူသာထူးဟာ ဆွီဒင်ကနေ ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ် ဘန်းဒုံယန်းစခန်းဆီ ပြန်လာပြီး သူ့အကို ဂျော်နီထူးအပါဝင် ဆွေမျိုးတွေနဲ့ လာတွေ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့လက်နက် ချစဉ်က ထိုင်းစစ်ဘက်က ခေါ်ယူသွားပြီး အခုချိန်ထိ ပျောက်ဆုံးနေဆဲဖြစ်တဲ့ သူတို့တပ်ဖွဲ့ဝင် လူ ၅၅ ဦးကိစ္စကို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ရေးအတွက် ထိုင်းလူ့အခွင့်ရေးရှေ့နေတွေနဲ့ တိုင်ပင်ခဲ့တယ်လို့ ဖတ်ရပါ တယ်။\nဒါက God Army အမွှာညီအကို ဂျော်နီနဲ့ လူသာထူးတို့အခြေနေပါ။ ဒါပေမယ့် တချိန်က သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့၊ ကမာပုလောစခန်းကျတဲ့အထိ သူတို့နဲ့အတူ နေထိုင်တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့ သံရုံးသိမ်း ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုဂျော်နီနဲ့ မြန်မာကျောင်းသား စစ်သည်တော်များ VBSW အဖွဲ့ဝင်တွေ အကြောင်းတော့ ဘယ်သတင်းဌာနကမှ ပြန်ရေးတာ မတွေ့ရသေးပါဘူး။\nကျနော်ရှာဖွေတွေ့ရှိသမျှ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ကမာပုလော စခန်းကျပြီးတဲ့နောက် God Army က အခုလို လက်နက်ချသွားပေမယ့် VBSW မှ ကိုဂျော်နီတို့က လက်မချပဲ တဂိုလန်း နောက်ကျောဘက်ရှိ KNU တပ်မဟာ ၄ ဒေသမှာ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထိုင်းဘက်က ဖိအားပေးမှု အရမ်းများနေတဲ့အတွက် မြန်မာအတိုက်ခံအများစုတည်ရှိရာ KNU တပ်မဟာ ၆ နဲ့ မဲဆောက်ဒေသဘက်ဆီရွှေ့ဖို့ တပ်ပေါင်းစု NCUB က စီစဉ်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီအဆိုပြုချက်အရ KNU ဗဟိုကော်မတီမှ မန်းငြိမ်းမောင်နဲ့ ကိုဂျော်နီနဲ့ တနယ်တည်းသား NLD-LA မှ ဦးမြင့်သိန်းတို့ ပါဝင် တဲ့ တပ်ပေါင်းစုကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တခုဟာ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင်လအတွင်းက (အခု ဖုနန်းလွန်-ထီးခီးနယ်စပ်ဂိတ်အနီး) KNU တပ်မဟာ ၄ တောတွင်းစခန်းဆီ ရောက်လာာပြီး ကိုဂျော်နီနဲ့ ဆွေးနွေး ခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nနယ်စပ်သတင်းရပ်ကွက်တွေ အပြောတိုင်းဆိုရင်တော့ အဲဒီဆွေးနွေးမှုကို ကိုဂျော်နီက လက်ခံပြီး မဲ ဆောက်ဘက်ကိုပြောင်းဖို့ သဘောတူခဲ့ကြောင်း၊ မန်းငြိမ်းမောင်နဲ့ ဦးမြင့်သိန်းတို့ကလည်း တပ်ပေါင်းစု ဘက် အသေးစိတ်ပြင်ဆင်ပြီးရင် ထောက်လှမ်းရေးကားနဲ့ အသေချာလာခေါ်မယ်လို့ပြောပြီး ပြန်လာခဲ့ တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အဖွဲ့ နယ်စပ်ရောက်တာနဲ့ ထိုင်းစစ်တပ်က ဖမ်းဆီးပြီး ကွန်ပျူ တာတွေ၊ ကင်မရာတွေကို သိမ်းယူခဲ့တယ်လို့ မန်းငြိမ်းမောင်နဲ့ ဦးမြင့်သိန်းတို့က DVB ကို ပြောပြခဲ့ဖူး ပါတယ်။\nသူတို့ပြန်ပြောပြတဲ့အချိန်ဟာ ၂၀၀၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလကျမှ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့် အဲဒီချိန်မှ ပြန် ပြောသလဲဆိုရင် ကိုဂျော်နီတို့ ပျောက်ဆုံးသွားတာကို ပျောက်ပျောက်ခြင်းအချိန်မှာ ဘယ်သူမှမသိဘဲ အဲဒီအချိန်ကျမှ VBSW အဖွဲ့ကနေ ကြေညာချက်တစောင်ထုတ်ပြီး နိုင်ငံတကာသတင်းဌာနတွေဆီ ပေးပို့ခဲ့လို့ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီကြေညာချက်အရ လိုက်မေးတော့မှ သူတို့လည်း ဒီသတင်းကို အခုမှကြား ရတဲ့အကြောင်း၊ သူတို့ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူတို့ဘာမှမသိ ကြောင်း ပြောကြပါတယ်။\nအဲဒီကာလက ဖုနန်းလွန်နယ်စပ်နဲ့ ကန်ချပူရီမြို့ဝန်းကျင်ရှိ သတင်းရပ်ကွက်တွေရဲ့ ပြန်ပြောပြချက် အရနဲ့ VBSW ထုတ်ပြန်ချက်အရဆိုရင် ပဒိုမန်းငြိမ်းမောင်နဲ့ ဦးမြင့်သိန်းတို့ ပြန်သွားတဲ့ညမှာပဲ ထိုင်း စစ်တပ်နဲ့ အမည်မသိ ကရင်အဖွဲ့တခုက NCUB က လာခေါ်တဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ပုံမှားရိုက်ပြီး ကိုဂျော်နီတို့ကို လာခေါ်သွားတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ KNU နယ်ကနေ ထိုင်းနယ်ထဲအဖြတ် ကားရပ်ထားတဲ့နေရာရောက်မှ သူ့ကိုဖမ်းမှန်းသိတဲ့အတွက် ကိုဂျော်နီ ဘယ်လိုမှပြေးမလွတ်တော့ဘူးလို့ နယ်စပ်သတင်းရပ်ကွက်တွေ က ပြောပါတယ်။\nသူ့ရဲ့ရဲဘော်ရဲဘက်တွေ၊ သူကိုလေးစားသူတွေက သူ့အကြောင်း ရှာဖွေဖေါ်ထုတ်၊ စုံစမ်းအရေးယူ မယ်လို့ပြောလေ့ရှိပေမဲ့ အခုချိန်ထိတော့ ကိုဂျော်နီ ဘယ်လိုပျောက် သွားသလဲ၊ ဘယ်သူတွေမှာတာ ၀န်ရှိသလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူကမှ အတိအကျမသိနိုင်ဖြစ်နေဆဲပါ။ ။\nJuly 29, 2014 at 10:55 AM Reply\nBy THANYARAT DOKSONE and GRANT PECK November 2, 2013 12:15 PM\nThis combination of Dec. 6, 1999 and Sept. 26, 2013 photos shows Luther Htoo, left, and his brother Johnny at their jungle camp in Myanmar and 14 years later in western Thailand.\nWhen they were kids, the twins were bulletproof and invulnerable to land mines - or so went the story that briefly made them famous as hundreds of guerrillas followed and even worshipped them in the southeastern jungles of Myanmar. Overadecade later, their "God’s Army" is no more, and the twins' greatest accomplishment may be that both are still alive. (AP Photo/Apichart Weerawong)\nSANGKHLABURI, Thailand (AP) — When they were kids, Johnny and Luther Htoo were bulletproof and invulnerable to land mines — or so went the story that briefly made them famous as hundreds of guerrillas followed and even worshipped them in the southeastern jungles of Myanmar. Today, well overadecade later, their "God's Army" is no more, and the twins' greatest accomplishment may be that both are still alive.\n"It's not fun to fight anymore, now that I'm afraid to die. No one wants to fight unless they have to, you know," Luther said.\nThe legend of the twins began to form in 1997, when Myanmar troops entered their village duringasweep of Karen territory. At the time, the rebel Karen National Union was in sharp decline.\n"We had to defend ourselves because we didn't like anyone to hurt us," Luther recalled. "We love our motherland, so we chose to fight. We got seven rifles from the KNU and there were seven of us. We used them to fight against the Burmese army. We prayed before we fought, and then we won."\nThey dubbed themselves God's Army. The boys were rambunctious, but strict discipline was maintained, as well asarigorous Christian routine. There was no liquor in their village andachurch service was held at least onceaday.\nJournalists were amazed when they traveled to their small village of Ka Mar Pa Law, far from any towns or even paved roads. Video showed the twins living what looked likeakid's pirate fantasy, shooting tropical fruit off the trees and being worshipped by adult followers who carried them around on their shoulders.\nProbably the most famous image of the twins was shot by Associated Press photographer Apichart Weerawong when they were 12. The tightly cropped portrait shows Luther with shaved forelocks and raised brows, insouciantly puffing onahand-rolled cigarette. Johnny, with neatly parted and combed long hair, softly feminine face andasad, soulful gaze, stands behind his brother's right shoulder.\nA joint interview with the AP last month highlighted the very different lives the Htoo brothers have led since then.\nJuly 29, 2014 at 10:57 AM Reply\nLuther now lives in Götene,atown 335 kilometers (208 miles) west of Stockholm, where he studied economics, history and other liberal arts subjects and has worked several jobs, including caregiver for the elderly. While in Sweden, he marriedaKaren woman from another tribe and hadachild with her, but they later got divorced, the child staying with the mother.\n"I like Sweden but it's very cold. Cold and snow, but I like it there because the country is peaceful," Luther said. "There's no one shooting at each other and no one hurting each other."\nJohnny eventually settled down to work asarice farmer but returned less thanayear ago to the refugee camp in Thailand where he had stayed with Luther. He was shy during the interview and inclined to defer to his brother.\n"Their wives and children have been waiting," he said. "It's been 13 years. I think all of them are dead."\nThey may have been victims ofacalamitous turn in God's Army's fortunes that came after it became enmeshed with an even more fringe Myanmar anti-government group.\nThe so-called Vigorous Burmese Student Warriors seized the Myanmar Embassy in the Thai capital, Bangkok, in 1999. Afterashort siege, Thai officials arrangedagetaway by helicopter for them to the Myanmar border area where God's Army was based.\nJohnny and Luther took them in. But the student warriors were targets of two countries, Myanmar and Thailand, which lost face from the embassy takeover despite resolving it peacefully. Reportedly, Thailand began shelling the twins' village to help corner the embassy raiders.\nShambles turned to disaster when the student warriors and some God's Army members crossed back into Thailand and seizedaprovincial hospital in Ratchaburi in 2000.\nBy Luther's account, student warriors and some members of God's Army went to the hospital to ask for medicine and doctors to help people wounded by the shelling. He did not explain why they went armed.\nGod's Army quickly fell, and the boys surrendered at their village. They were treated well, but their comrades, who lacked the shield of international publicity, may not have been.\n"They were separated into groups of men, women and children. The Thai soldiers took 55 men with them and said they would be brought to work for the soldiers," Luther told members of the Lawyers Council of Thailand as he sought their advice on tracking down the men. "Since that day, no one ever saw them again."\nLuther and Johnny stayed together atarefugee camp in Thailand, but later became separated. In 2006, Myanmar state television reported that Johnny and eight of his God's Army comrades had turned themselves in because "they could not put up with the bullying of fellow rebels" and realized "the goodwill of the government."\nLuther said the truth is that Johnny was lured back to Myanmar by false promises of work. A "surrender" was staged for TV, he said, with uniforms andahandover of weapons that didn't belong to them.\nNow Luther is helping Johnny seek ways to stay with their mother and sister, who now live in New Zealand. "But I will have talk toalot of people to make that happen," Luther said. Their father lives in another Thai refugee camp.\nThe AP interview marked the last time Luther and Johnny would see each other before Luther returned to Sweden. As the brothers parted, Johnny's eyes appeared to well with tears.\nOctober 6, 2015 at 12:56 AM Reply\nသူပုန်ကျောင်းသားတဦးရဲ့ မာရသွန်ခရီး ၄၈\n3:37 AM HTET AUNG KYAW NO COMMENTS\nထက်အောင်ကျော်| October 17, 2012 ။ ဧရာဝတီ။\nသံရုံးသိမ်း သေနတ်သမားနှင့် အင်တာဗျုးခြင်း\nအဲဒီလို ဘာ ID မှ မရှိတာကိုက ကံကောင်းသွားတယ် ပြောရမလားပါပဲ။ တခြားသတင်းထောက်တွေ သံရုံးရှေ့ပြေးနေချိန်မှာ သူတို့လို မပြေးနိုင်တဲ့ကျနော်က ရုံးခန်းကျဉ်းကျဉ်းထဲမှာ ဖုန်းတဂွမ်ဂွမ် ဆက်ရင်းနဲ့ NGO သတင်းရပ်ကွက်ဆီကနေ သံရုံးဖုန်းနံပတ်တခု ရလိုက်ပါတယ်။ ရမ်းသမ်းပြီးနှိပ်ထည့်လိုက်တော့ “ဆ၀ါဒီခပ်” ဆိုပြီး ဖုန်းကိုင်တဲ့လူက ထိုင်းလိုပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူ့အသံ ထိုင်းအသံ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရိပ်မိတာနဲ့ ထိုင်းလိုပြန်မပြောတော့ဘဲ “ကျနော် DVB ကပါ။ အဲ …” ဆိုပြီး စကားဆက်ဖို့ အရှိန်ယူနေတုန်း။\nသံရုံးကို ဝင်စီးတဲ့အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ကိုဂျော်နီကို ဆေးရုံကိုဝင်စီးတဲ့ ကိုဗေဒါနဲ့အတူ နယ်စပ်စခန်းတခုတွင် တွေ့ရစဉ်\n“DVB နော်ဝေလား။ ဘယ်သူလဲမသိဘူး” ဆိုပြီး ဖုန်းကိုင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က ပြန်မေးပါတယ်။ တကယ်က ကျနော့်သတင်းထောက်အမည် ”ထက်အောင်ကျော်” ဆိုတာကို ပြောရမယ့်အစား မေ့ပြီးတော့ အမည်ရင်းဖြစ်တဲ့ “၀င်းထိန်ပါ … ကျနော်။ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီ … ဟိုကိစ္စ ဘာပြောလို့ရမလဲ၊ နောက်ဆုံးအခြေနေ” ဆိုပြီး အစီစဉ်တကျမဟုတ်တဲ့ မေးခွန်းတွေ ထွက်သွားပါတယ်။\n”သြော် … နော်ဝေးအသံကိုလား။ ဟုတ်ကဲ့ ကျနော်တို့သိမ်းထားတယ်။ သံရုံးကို စီးထားလိုက်ပြီ” ဆိုပြီး အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က ပြောပါတယ်။ တကယ်က အဲဒီအချိန်မှာ အသေချာ မေးခွန်းဆက်မေးရမယ့်အစား အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ သတင်းထောက်ပီပီ “ဒီနံပါတ်က သံရုံးနံပါတ်ဟုတ်ပါတယ်နော်” ဆိုပြီး သွားမေး မိပါတယ်။ တော်သေးတယ်။ ဟိုဖက်ကပုဂ္ဂိုလ်က စိတ်ဆိုးပြီး ဖုန်းချမသွားလို့။ ပြီးတော့ ကျနော်စမေးတဲ့ မေးခွန်းကကြည့်ပါဦး၊ “ခင်ဗျားတို့ ဘာပြောချင်လဲ။ ပြောချင်တာတွေအကုန်လုံး ပြောထားခဲ့ဗျာ” တဲ့။\n“ကျနော်ဘာမှ မပြောနိုင်သေးဘူး။ စတိတ်မန့်ထဲမှာ ပါသလောက်ပဲ ပြောနိုင်ဦးမယ်။ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားအားလုံး လွှတ်ပေးဖို့နဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ကျနော်တို့ တောင်းထားပါတယ်။ ခင်ဗျား စတိတ်မန့် ရပြီးပြီမို့လား” လို့ ပြန်မေးပါတယ်။ မရသေးရင် Fax နံပါတ်ပေး၊ သူပို့ပေးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကျနော်တို့ရုံးက ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ဖွင့်ထားရတာဆိုတော့ ပြဿနာဖြစ်နေတဲ့အရပ်ဆီ Fax နံပါတ်ပေးလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ဒါနဲ့ အသံနဲ့ လိုချင်လို့ပါ။ ဘာညာ ညှိရတာ တမိနစ်လောက်ကြာသွားပါတယ်။ ပြီးတော့မှ ကျနော်မေးမယ်၊ ခင်ဗျားဖြေဗျာ ဆိုပြီးပြောတော့ “အိုကေ” လို့ သူကဆိုပါတယ်။\nခင်ဗျားတို့က ဘယ်အဖွဲ့ကလဲ။ ဘာကြောင့် အခုလိုဝင်စီးတာလဲ ဆိုပြီး စမေးဖြစ်ပါတယ်။ “ကျနော်တို့က ဘယ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လက်အောက်ခံမှမဟုတ်ဘူး။ Vigorous Burmese Students Warrior စွမ်းအားမြင့် ကျောင်းသားစစ်သည်တော်များအဖွဲ့။ ဘယ်အဖွဲ့နဲ့မှ မဆိုင်ဘူး။ အခုမှ အသစ်ဖွဲ့တဲ့အဖွဲ့” ဆိုပြီး အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က ပြောပါတယ်။ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် ၀င်သိမ်းလဲဆိုတော့ ဒီကောင်တွေက ပြည်သူက ရွေးချယ်ခန့်အပ်ထားတဲ့ လူတွေမဟုတ်ဘူး။ သူ့ဟာသူ သေနတ်နဲ့ အာဏာသိမ်းပြီး လျှောက်လုပ်နေတာ။ ကျနော်တို့က တော်လှန်ရေးသမားတွေပဲ။ ပြည်သူဘက်က လူတွေပဲ။ ဒါကြောင့် ၀င်သိမ်းတာလို့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ပြောပါတယ်။\nဒီကိစ္စကိုခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုဖြေရှင်းမှာလဲ။ ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့ ညှိမှာလားဆိုပြီး ဆက်မေးတော့ “မိထားတဲ့ ဓားစားခံတွေကိုဖမ်းပြီး တော်လှန်ရေးနယ်မြေကို ပြန်ဆုတ်မယ်။ ထိုင်းနဲ့ ညှိမယ်။ ထိုင်းကို စော်ကားတာ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မာသံရုံးဟာ မြန်မာပိုင်နက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ ကျနော်တို့ လက်နက်ချဖို့ မရှိဘူး။ ကျနော်တို့နဲ့အတူ မဟာမိတ် God Army လည်း ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ Mediator လိုင်းကနေ ၀င်ပေးနိုင်ရင်ကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် အားလုံးသေကုန်မယ်။ လက်နက်ချဖို့မရှိဘူး” ဆိုပြီး အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ဆက်ပြောပါတယ်။\nOctober 6, 2015 at 12:57 AM Reply\nမင်းသမီးစခန်းကနေ ထွက်လာတဲ့ ABSDF တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အပါအ၀င် ကျောင်းသားတချို့ ၉ လေးလုံးအကြိုကာလ မြန်မာသံရုံးရှေ့တွင် ဆန္ဒပြစဉ်\nတကယ်က အဲဒီလို အရှိန်ကောင်းနေတုန်း မေးခွန်းတွေ ဆက်တိုက်မေးသင့်တယ် ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်စိတ်ထဲ ဒီလူ တကယ်ပြောနေတာရော ဟုတ်ရဲ့လား။ သံရုံးနံပါတ်ရော ဟုတ်ရဲ့လားဆိုပြီး သံသယ ထပ်ဝင်လာပြန်ပါတယ်။ “ခင်ဗျား သံရုံးထဲကပြောနေတာ ဟုတ်ပါတယ်နော်။ ခင်ဗျားနာမည်နဲ့ တာဝန်ကို ပြောနိုင်မလားဗျ။ ကျနော် အတည်ပြုချက် ယူချင်လို့ပါ” ဆိုပြီး သွားမေးမိပြန်ပါတယ်။\n”နာမည်။ နာမည်က အကုန်လုံးသိနေပြီဗျ။ By Name နဲ့တောင် Fax တွေဝင်လာနေပြီ။ ကျနော့်နာမည် ဂျော်နီပဲ” ဆိုပြီး အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဖြေပါတယ်။ ပြီးတော့ သေနတ်သံတွေ၊ မှန်ပြူတင်းကွဲသံတွေ ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ”ဒါပဲနော်။ ကျနော် ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့ စကားပြောရဦးမယ်” လို့ပြောပြီး ဖုန်းချသွားပါတယ်။ အဲဒါဟာ အတွေ့အကြုံ နုသေးတဲ့ သူပုန်လူထွက်ခါနီး သတင်းထောက်ပေါက်စနဲ့ ဘန်ကောက်မြို့လယ်ခေါင်က မြန်မာသံရုံးကို စီးထားသူ သေနတ်သမားတို့ရဲ့ ပထမဆုံး အင်တာဗျူးပါပဲ။\nတကယ်ကတော့ နိုင်ငံတကာ သတင်းဌာနတွေမှာဆိုရင် ဒီလို အကြမ်းဖက်စီးနင်းမှုတွေ၊ ဓားစာခံကိစ္စတွေအတွက် အထူး သတင်းထောက်တွေ ရှိတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ဒီ ဘာသာရပ်အတွက် အထူးလေ့ကျင့်ထားတဲ့ သတင်းသမားတွေပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျနော်တို့ မြန်မာသတင်းလောကမှာတော့ အခုချိန်အထိ ဒါမျိုးလေ့ကျင့်ထားတာ၊ ဒီဘာသာရပ်ကို သင်ကြားတယ်ဆိုတာမျိုး မကြားမိသေးပါဘူး။ နောက်တခါ ဒီလိုဖြစ်ရပ်ဟာ ဆယ်နှစ်လောက်ကြာမှ တခါလောက် ပေါ်တဲ့ကိစ္စမျိုးဆိုတော့ ခန့်မှန်းဖို့ သိပ်မလွယ်။ နီးတဲ့လူ၊ ဖုန်းရတဲ့လူကပဲ မေးလိုက်တာ သဘာဝကျတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nဒါက အခုမှ စဉ်းစားမိတဲ့ အချက်တွေပါ။ အဲဒီအချိန်ကတော့ ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြစ်နေပြီး ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိပါ။ ဒီအင်တာဗျူး ပြီးသွားတဲ့အထိ ကျနော့်စိတ်ထဲ ယုံတ၀က်၊ မယုံတ၀က်ဖြစ်နေဆဲ။ ကျနော်ဘေးမှာနားထောင်နေကြတဲ့ ကိုတင့်ဇော်နဲ့ ကိုမင်းဇော်ရွှေတို့ကတော့ လက်မ ထောင်ပြနေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က အစအဆုံး ကြားရတာမဟုတ်။ ကျနော်မေးနေတဲ့ အသံပဲကြားရပြီး ဟိုဘက်ကဖြေသံကို မကြားနိုင်။ အဲဒီကာလ DVB ဟာ ဆင်းရဲနေဆဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် တယ်လီဖုန်းနဲ့ အသံဖမ်းစက်ကြား ချိတ်ပေးတဲ့ ဒေါ်လာ ၃၀ တန် ကြားခံကိရိယာကိုတောင် မ၀ယ်နိုင်သေး။ ဘန်ကောက်ဗျူရိုတာဝန်ခံ ကိုခင်မောင်ဝင်း ဆင်ပေးထားတဲ့ ကိုယ်ဘာသာ ဘေးမှာ အပေါက်ဖောက်ထားတဲ့ တယ်လီဖုန်းကို ၀ိုင်ယာကြိုးအသွယ်သွယ်နဲ့ဆက်ပြီး အသံဖမ်းနေရတဲ့အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။\nဒီလိုနဲ့ အော်စလိုရုံးက ဖုန်းခေါ်လာချိန်ကိုတောင် မစောင့်နိုင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်ကပဲ အရင် ခေါ်ပြီး သံရုံးကို စီးထားတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ အင်တာဗျုးရထားတဲ့အကြောင်း၊ အမြန်ပို့ချင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန် အော်စလိုရုံး တာဝန်ကျ သတင်းအယ်ဒီတာက ကိုဝင်းနိုင်ဦး (နောက်ပိုင်း RFA ကို ပြောင်းသွားသူ) ဖြစ်ပါတယ်။ သူလည်း ကျနော်အင်တာဗျုးရတာကို အတော်အံ့သြနေပုံရပါတယ်။ ကျနော် ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြနေတုန်း။\nအဲဒီကာလတွေဟာ အခုခေတ်လို အွန်လိုင်းဆက်သွယ်ရေး သိပ်မကောင်းသေးတဲ့အတွက် တနေရာနဲ့တနေရာ ဆက်သွယ် အကြံဉာဏ်တောင်းဖို့ သိပ်မလွယ်သေးပါ။ ဆိုလိုတာကတော့ အခုခေတ်မှာ ဆိုရင် ဆက်သွယ်ရေး လွယ်ကူတဲ့အပြင် ရုံးခန်းတွေလည်း စနစ်တကျရှိတဲ့နေတဲ့အတွက် အရေးကြီး အင်တာဗျုးတခုခု မလုပ်ခင်မှာ ဘယ်လိုမေးခွန်းတွေ မေးသင့်တယ်ဆိုတာကို အယ်ဒီတာတွေ။ တာဝန်ရှိ သူတွေနဲ့ တိုင်ပင်အကြံဉာဏ်တောင်းဖို့ လွယ်ပါတယ်။ အဲဒီကာလကတော့ မြေအောက်တပိုင်းသတင်း ဌာနလိုဖြစ်နေတဲ့အခါကျတော့ ကျနော်ဘေးမှာ မေးမြန်းတိုင်ပင်ဖို့ ဘယ်အယ်ဒီတာမှမရှိ။ နော်ဝေးကလူတွေကလည်း အိပ်ရာက မထသေးဆိုတော့ ဘယ်လိုမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပါ။ နောက်တခါ ကျနော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဖုန်းရဖို့ပဲ နင်းကန်လျှောက်ခေါ်နေပြီး (ဖုန်းရမယ်လို့ သိပ်ထင်မထားပေမယ့်) တကယ်လို့ ဖုန်းရရင် ဘာတွေမေးမယ်ဆိုတာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ အားနည်းခဲ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ည ၇ နာရီ ၄၅ မိနစ်မှာလွှင့်တဲ့ အဲဒီ အင်တာဗျုးကို နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် ကျနော် အိမ်ပြန်လာပါတယ်။ သိပ်မကြာပါဘူး။ ကျနော့်ဆီ ၀င်လာတဲ့ဖုန်းတွေက မနည်းလှ။ အဲဒီထဲမှာ အခု ၂၀၁၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလအတွင်း မြန်မာနိုင်ငံဆီ သွားရောက်လေ့လာနေကြတဲ့ ABSDF ဥက္ကဋ္ဌဟောင်းတွေဖြစ်တဲ့ ဒေါက်တာ နိုင်အောင်နဲ့ ကိုမိုးသီးဇွန်တို့က ထိပ်ဆုံးပါပဲ။ ပြီးတော့ တခြားသတင်းဌာနက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သတင်းထောက်တွေ။ သူတို့ အဓိကမေးတာက ဘယ်နံပါတ်နဲ့ရလဲ။ အဲဒီနံပါတ် ပေးနိုင်မလားပေါ့။ တကယ့် ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲပါပဲ။\nOctober 6, 2015 at 12:58 AM Reply\nသံရုံးစီးနင်းမှုဖြစ်ပြီးကာစ လုံခြုံရေးတင်းကျပ်ထားတဲ့ မနီလွိုင်းကျောင်းသားစခန်းတွင် သတင်းယူနေစဉ်\nအဲဒီအချိန်မှာ ကျနော်က ABSDF အရန် ဗဟိုကော်မီဝင် ဖြစ်နေတုန်း။ ကိုနိုင်အောင်က ဥက္ကဋ္ဌ၊ ကိုမိုးသီးဇွန်က ဒု ဥက္ကဋ္ဌ ဆိုတော့ သူတို့တောင်းတာကို ကျနော်မပေးလို့ ဘယ်သင့်တော်ပါ့မလဲ။ တဖက်ကလည်း ကိုယ့်သတင်းရင်းမြစ်ကို မပေးချင်ပြန်ဘူး။ အဲဒါနဲ့ ကျနော် တကယ်ခေါ်လို့ရတဲ့နံပါတ်နဲ့ ခေါ်လို့မရတဲ့ နံပါတ် နှစ်မျိုးကိုတွဲပြီး “အဲဒီနံပါတ် နှစ်ခုစလုံးကိုသာ ခေါ်ကြည့်ပါ။ တလုံးမဟုတ် တလုံးရနိုင်ပါတယ်” လို့ ပြောပြီးပေးလိုက်ပါတယ်။\nတခြားသတင်းဌာနတွေက လုပ်ဖေါ် ကိုင်ဖက်တွေကိုလည်း ဒီလိုပဲ ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာလား။ ကံဆိုးတာလား မပြောတတ်။ ကျနော်ကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ ကိုဂျော်နီနဲ့ အင်တာဗျုး မရလိုက်ပါဘူး။ ကံဆိုးတယ် ဆိုတာကတော့ ဘယ်သူမှမရဘဲ ကျနော်တဦးတည်းသာ အင်တာဗျုးရတဲ့အတွက် ကျနော်နဲ့ ကိုဂျော်နီတို့ နဂိုကတည်းက အဆက်သွယ် ရှိထားလားဆိုပြီး သံသယ ၀င်ကြတဲ့အမှုပါ။\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနေ့ည ၁ နာရီခွဲလောက်မှာ ကိုဂျော်နီနဲ့ကျနော် ဖုန်းတခါ ထပ်ရလိုက်ပါသေးတယ်။ မနက်ဖြန် သေနိုင်တယ်လို့ ထင်ထားတဲ့ ကိုဂျော်နီဟာ သူ့ရင်ထဲရှိတဲ့ စကားတွေအားလုံးကို အဲဒီညက ပြောသွားခဲ့ပါတယ်။\n“ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေလူအဖြစ် သဘောထားပြီး ဒီကိစ္စကို ဆောင်ရွက်တာပါ။ ကျနောလည်း AB ရဲဘော်ဟောင်းပါပဲ။ ကျနော်တို့ ရှေ့တန်းမှာတိုက်နေတာ နှစ်တွေကြာခဲ့ပေမယ့် ဘာမှ မထူးလာဘူးဗျာ၊ ပွန်း (စစ်တုရင် ကစားပွဲမှ စစ်သည်ရုပ်) တွေနဲ့ တိုက်နေလို့ ဘာမှမထူးဘူး၊ Key တွေ၊ ထိပ်မှာထိုင်ပီး အမိန့်ပေးနေသူတွေကို ရှင်းပစ်နိုင်မှ မြန်မာနိုင်ငံအခြေနေက ပြောင်းမှာဗျ” ဆိုတဲ့ စကား အပါအ၀င် လက်ရှိနိုင်ငံရေး အခြေအနေအပေါ် သူ့အမြင်၊ တော်လှန်ရေးသမားတွေဟာ စစ်မတိုက်ဘဲ ဆယ်မီနာတွေ၊ အစည်းဝေးတွေပဲ လုပ်နေကြပြီး အချိန်ဖြုန်း၊ ငွေဖြုန်း လုပ်နေကြတယ်ဆိုပြီး ကိုဂျော်နီပြောသွားတာကို ကျနော်မှတ်မိနေပါတယ်။\nAK 47 တဖက်၊ ခွပ်ဒေါင်းအလံ တဖက်နဲ့ ကမ္ဘာကျော်သွားသူများ\nဒါပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကိုဂျော်နီဟာ သေကံမရောက် အသေက်မပျောက်ဆိုသလို အဲဒီနေ့နံနက် အောက်တိုဘာ ၂ ရက်နေ့မှာ ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေ အားလုံးအဆင်ပြေသွားပါတယ်။ ထိုင်း ဒု နိုင်ငံရေးဝန်ကြီးကိုယ်တိုင် ဓားစာခံတွေနဲ့ အစားထိုး လဲလှယ်ကာ သူတို့နဲ့အတူ တောထဲအထိ လိုက်သွားမယ်လို့ သဘောတူညီချက် ရလိုက်ပါတယ်။\n“ဒီလူတွေက အသက်နဲ့ရင်းပြီးလုပ် နေချိ်န်မှာ ငါက ရဲအဖမ်းခံရမှာစိုးလို့ သံရုံးရှေ့ မသွားရဲဘူးဆိုတာ မဟုတ်သေးပါဘူး” ဆိုပြီး ကိုယ်ဖာသာ ရဲဆေးတင်ပြီး အဲဒီနေ့က သံရုံးရှေ့ကို အရဲစွန့်ရောက်နေတဲ့ ကျနော်လည်း သတင်းယူရတာ ဖတ်ဖတ်မောပါပဲ။ သံရုံးထဲ ရဟတ်ယာဉ်ဆင်းမရလို့ အလံတိုင်ကြီးကို ခုတ်လှဲလိုက်တာ၊ ဆေးရုံဖက်အသွားမှာ ကားဘီး နွံနစ်လို့ မိုးပေါ်သေနတ်ထောင်ဖောက်တာ၊ နောက်ဆုံး လုံမဏီပန်းခြံဘေးက ရဲသင်တန်းကျောင်းရောက်မှ အားလုံးအဆင်ပြေပြီး ဓားစာခံတွေကို လွှတ်ပေး၊ ခွပ်ဒေါင်းအလံတဖက်၊ AK သေနတ် တဖက်ကိုင်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းပြ၊ နိုင်ငံခြားရေး ဒု ၀န်ကြီးနဲ့အတူ ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်တက်သွားတဲ့ မြင်ကွင်းဟာ တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။\nအဲဒီဖြစ်စဉ်တခုလုံးကို Live ပုံစံနဲ့ အသံဖမ်းစက်ထဲ ပြောထည့်ထားပြီး လိုသလောက် တည်းဖြတ်ပို့လိုက်တဲ့ ကျနော်ရဲ့သတင်းဟာ အဲဒီညက အတော်လူသိများသွားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အသံလှိုင်း မကြည်တဲ့ DVB ကို လူတွေခဲရာခဲဆစ် နားထောင်မှု တိုးလာစေတယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။ အဲဒီ သတင်းဟာ ကျနော့် သတင်းထောက်ဘ၀မှာ ပထမဆုံးပို့ဖူးတဲ့ Live သတင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nရဟတ်ယာဉ် တက်သွားပြီး နာရီဝက်လောက်အကြာမှာ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးက သံရုံးဘေးရှိ အဆောက်အဦမှာ သတင်းစာရှင်းပွဲ လုပ်ပါတယ်။ အဲဒီရှင်းပွဲအတွက် သတင်းထောက်တွေ စုနေတဲ့အထဲ မနေ့ညက ကျနော်နဲ့ ချင်းမိုင်မှာတွေ့မယ်လို့ ချိန်းထားတဲ့ ကိုအောင်ဇော်ကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ သူက အဲဒီ အချိန်မှာ ဧရာဝတီအပြင် RFA အတွက် သတင်းပို့နေသူပါ။ နိုင်ငံခြားသတင်းထောက်တွေအကြား အမျိုးမျိုး ထင်မြင်ချက်ပေးနေပြီး ရဟတ်ယာဉ်ဟာ မဲဆောက်ဘက်က KNU ဥက္ကဋ္ဌရှိတဲ့ နယ်စပ်ဆီသွားတာ ဖြစ်မယ်လို့ ပြောနေကြပါတယ်။\n“ဘယ်ဟုတ်မလဲ၊ မဲဆောက်က အဝေးကြီး။ သူတို့က God Army စခန်းရှိတဲ့ ရတ်ချပူရီက ကမာပုလောစခန်းဆီ သွားတာပါ” ဆိုပြီး ကျနော် ၀င်ပြောမိပါတယ်။ “မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ” ဆိုပြီး ကင်မရာတွေက ကျနော့်ဖက် လှည့်လာပါတယ်။ သတင်းထောက်ကနေ သတင်းဖန်တီးသူ ဖြစ်သွားမှာစိုးတာနဲ့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုပြောပြီး လျှောချလိုက်ရတာကို ကျနော် အမှတ်ရနေပါတယ်။\nOctober 6, 2015 at 4:59 AM Reply\nရတ်ချပူရီ ဆေးရုံကို ၀င်စီးပြန်ပြီ\nကမ္ဘာကျော်သွားတဲ့ သံရုံးစီးနင်းမှုဖြစ်ပြီး သိပ်မကြာပါဘူး။ ၂၀၀၀ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလထဲမှာ စွမ်းအားမြင့် စစ်သည်တော်များ အဖွဲ့နဲ့ God Army စခန်းရှိရာ ကမာပုလောဒေသဆီ န၀တတပ်တွေက အကြီးအကျယ် ထိုးစစ်ဆင်ပါတော့တယ်။ ကျနော်တို့တပ်တွေ ခံခဲ့ရတဲ့ ထိုးစစ်ထက် အဆမတန်များတဲ့ တပ်အင်အားနဲ့ ထိုးတာဖြစ်ပြီး လက်နက်ကြီး အလွန်အကျွံ သုံးခဲ့ကြောင်း၊ ပြီးတော့ သူတို့ဟာ ကျနော်တို့ တပ်တွေလို ဆုတ်လမ်းမထားဘဲ ကမာပုလောစခန်းမှာ ခံစစ်သေသဘောနဲ့ နေရာယူထားတဲ့အတွက် အတော်အထိနာခဲ့တယ်လို့ နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်သိခဲ့ရပါတယ်။\nရတ်ချပူရီဆေးရုံစီးနင်းမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ ကိုဗေဒါ (ဆံပင်ရှည်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်) ကို နယ်စပ်စခန်းတခုတွင် တွေ့ရစဉ်\nဒဏ်ရာရ လူနာက များပြား၊ ဆေးဝါးက မလုံလောက်၊ ကျွမ်းကျင်ဆေးမှူးကလည်း မရှိတာနဲ့ နောက်ဆုံးကြံရာမရဖြစ်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံထဲ ဆရာဝန်ရှာဖို့ ထွက်လာရာကနေ ရတ်ချပူရီဆေးရုံဆီ ရောက်လာတာဖြစ်တယ်လို့ သူတို့နဲ့ နီးစပ်သူတွေက ပြောပါတယ်။\nအဲဒီအချိန်ကတော့ ဒါတွေကို မသိပါဘူး။ “နန်စူစန်ဖမားတွေက ရတ်ချပူရီဆေးရုံကို ၀င်စီးထားပြန်ပြီ” ဆိုပြီး ထိုင်း TV မှာ သတင်းစကြားလိုက်တာပါ။ ဒီသတင်းကြားတော့ ရတ်ချပူရီကိုသွားဖို့ ကျနော်ကြိုးစားပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အခြေမနေက အရင်လို မဟုတ်တော့။ သံရုံးစီးနင်းမှု သတင်းအပို့ကောင်းလို့၊ ဂျော်နီနဲ့ အင်တားဗျုးအရကောင်းလို့ စတဲ့အချက်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး ထိုင်းထောက်လှမ်းရေးတွေက ကျနော်တို့ကို သိပ်မယုံတော့ပါ။ ကီလို ၈ ဖက်မှာ ဖွင့်ထားတဲ့ DVB ရုံးကို ပိတ်ပြီး ရုံးဝန်ထမ်းတွေအားလုံး မြေအောက်လျှိုးပြီး ကိုယ်လျှို့ဝှက်ခန်းတွေကနေ သတင်းပို့နေရတဲ့ အခြေအနေမျိုးပါ။\nလျှို့ဝှက်တယ်ဆိုပေမယ့်လည်း နေတဲ့နေရာပဲ လျှို့ဝှက်ပြီး သတင်းယူရတဲ့ နေရာတွေကတော့ အစိုးရ၀န်ကြီးဌာနတွေ၊ ဆယ်မီနာခန်းမတွေဆိုတော့ သိပ်မထူးပါဘူး။ မှတ်မှတ်ရရ အဲဒီသတင်းမကြားခင် တရက်ကတောင် ဘန်ကောက် ဟိုတယ်တခုမှာ ကျင်းပတဲ့ အာဆီယံ ခရီးသွားတိုးမြင့်ရေးဆွေးနွေးပွဲမှာ န၀တရဲ့ ခရီးသွားဝန်ကြီးနဲ့တောင် ကျနော် အင်တာဗျူး လိုက်ပါသေးတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ရတ်ချပူရီသွားနိုင်ဖို့ ID ခိုင်တဲ့ အဖော်လိုက်ရှာရင်း မနေ့က သတင်းစာရှင်းပွဲမှာ အတူတူတက်ခဲ့သူ (အဲဒီအချိန်က RFA မှာ ယာယီ တာဝန်ထမ်းနေသူ) ဒေါ်တင်ထားဆွေနဲ့ အဆက်သွယ် ရလိုက်ပါတယ်။ RFA ဗီယက်နမ်ဌာနက သတင်းထောက်တဦး၊ ထိုင်းကားဆရာ၊ ဒေါ်တင်ထားဆွေနဲ့ ကျနော်တို့ ၄ ဦး ရတ်ချပူရီကို ရောက်တော့ နေ့လည် တနာရီလောက် ရှိနေပါပြီ။ ဆေးရုံးဝင်း ၀င်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ထားပြီး အားကစားကွင်း ရှိတဲ့ဖက်မှာ သတင်းထောက် အများကြီးကို တွေ့ရပါတယ်။ ကျနော်လည်း ဘန်ကောက်သံရုံး စီးနင်းစဉ်ကလိုမျိုး အင်တာဗျုးများ ရမလားဆိုပြီး လက်ကိုင်ဖုန်းတလုံးနဲ့ ဟိုဆက် ဒီဆက် လိုက်မေးခဲ့ပေမယ့် ဘာအင်တာဗျုးမှ မရလိုက်ပါဘူး။\nညနေ ၇ နာရီ ၄၅ မိနစ် DVB ပထမအကြိမ် အသံလွှင့်ချိန်အတွက် သတင်းပို့တဲ့အထိ အခြေအနေက ဘာမှ သိပ်မထူးခြား။ ဒါပေမယ့် ညနက်လာတာနဲ့အမျှ ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေဘက်က လှုပ်ရှားမှုဟာ စေ့စပ်ဆွေးနွေးရေးထက် ဖမ်းဆီးဖြိုခွဲရေးဘက် နည်းနည်းယိမ်းလာသလားလို့ သံသယ၀င်စရာ ဖြစ်လာစေခဲ့ပါတယ်။ နောက်တခါ ကျနော်ဘေးမှာရှိနေတဲ့ ထိုင်းသတင်းထောက်တွေ အပါအ၀င် ကျနော်စကားပြောခွင့်ရခဲ့တဲ့ ထိုင်းပြည်သူတွေရဲ့ အမြင်ဟာ ဘန်ကောက်သံရုံး စီးနင်းစဉ်ကနဲ့ မတူတော့ပါ။ ဘန်ကောက်သံရုံး စီးနင်းမှုဟာ မြန်မာအချင်းချင်း ပြဿနာလို့ သူတို့က မြင်ကြပြီး ကိုဂျော်နီတို့ အဖွဲ့ရဲ့လုပ်ရပ်ကို “ဒီး ဒီး” လို့ လက်မ ထောင်ပြခဲ့သူတွေပါ။ တချိန်တည်းမှာပဲ ကျနော်တို့လို ကျောင်းသားတပိုင်း သတင်းထောက်တွေကိုလည်း သူတို့က လေးစားနေတာပါ။\nဒါပေမယ့် အခု ရတ်ချပူရီ ဆေးရုံကိစ္စမှာတော့ သူတို့အမြင်က အဲဒီလိုမဟုတ်တော့။ ထိုင်းလူမျိုးတွေကို ဒုက္ခပေးတဲ့ ကျောင်းသားတွေအဖြစ် မြင်လာနေပါတယ်။ ဖြေရှင်းသူတွေကလည်း သံရုံးတုန်းကလို နိုင်ငံရေးပြဿနာကို ကိုင်တွယ်တယ် ဆိုတာထက် အမျိုးသားလုံခြုံရေး ပြဿနာအဖြစ် ရှုမြင်ပုံရပြီး ကိုင်တွယ်ပုံပြောင်းသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ထိုင်းသတင်းထောက်တွေ ကြားမှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ ဆေးရုံထဲ TV ရိုက်ခွင့်ရတဲ့ ထိုင်းချယ်နယ်က Footage တွေကို အမျိုးသားလုံခြုံရေးအတွက်ဆိုပြီး လုံခြုံရေး တပ်ဖွဲ့က အရင်စစ်ဆေးပြီး၊ ဆေးရုံဝင်းထဲက သေနတ်သမားတွေနဲ့ ဓားစာခံ အခြေအနေတွေကို အသေးစိတ်လေ့လာပြီးမှ မီဒီယာမှာပြဖို့ ပေးလိုက်တာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ဆင်ဆာမရှိဘူးဆိုတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ဒီဖြစ်စဉ်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျနော့်စိတ်ထဲ တမျိုးပါပဲ။\nဒီလိုနဲ့ ည ၁၁ နာရီလောက်မှာ ဆေးရုံဝင်းတံခါးရှေ့က သတင်းထောက်တွေကို နောက်နည်းနည်း ဆုတ်ပေးဖို့ပြောပြီး သံဆူးကြိုးတွေနဲ့ ကာလိုက်ပါတယ်။ တခါ ည ၁ နာရီလောက်မှာ နောက်ထပ်တခါ ထပ်ဆုတ်ခိုင်းပြီး သံဆူးကြိုးဝိုင်းကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ချဲ့လာပါတယ်။ ဆိုလိုတာကတော့ ကင်မရာနဲ့ ဆေးရုံဝင်း တဖြည်းဖြည်းဝေးသွားအောင် ဖန်တီးပြီး ၀င်ရှင်းဖို့ပြင်နေတဲ့ အနေအထားမျိုးပါ။\nOctober 6, 2015 at 5:00 AM Reply\nထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ မနက် ၅ နာရီလောက်မှာ “၀ုန်း” ဆိုတဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီးကြားရပြီး အိပ်ငိုက်နေတဲ့ ကျနော် လန့်သွားပါတယ်။ အသံဖမ်းစက်ကို Pause လုပ်ထားပေမယ့် အဲဒီအသံကိုဖမ်းဖို့ အချိန်မမီလိုက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ လက်နက်ငယ်သံတွေ အဆက်မပြတ်ကြားရပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှာလည်း ရဟတ်ယဉ်အသံတွေ ဆူလို့။ ကျနော်လည်း တခြားသတင်းထောက်တွေလို လှဲအိပ်ပြီးနေရာယူ၊ အသံဖမ်းစက်ကို အပေါ်ထောင်၊ မျက်စိက ဆေးရုံဘက် ချောင်းကြည့်ပေါ့။ အဲဒီလို နေရာယူနေစဉ် ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်က မီးဆလိုက်က ကျနော်ခေါင်းပေါ် တည့်တည့်ထိုးနေသလားလို့ ထင်ရအောင်ကို လင်းထိန်လွန်းလှပါတယ်။\nထိုင်းစစ်တပ်ဆီ လက်နက်ချလိုက်တဲ့ God Army တပ်မှူး ၂ ဦးနဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တချို့ကို တွေ့ရစဉ် (ဓာတ်ပုံ - ထက်အောင်ကျော်)\nထွက်ပြေးသွားတဲ့ သေနတ်သမားတဦးကို ရဟတ်ယာဉ်က လိုက်ရှာနေတယ်ဆိုပြီး သတင်းထောက်တွေအကြား ပြောသံကြားတော့ ပိုလန့်သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ Live လွှင့်နေတဲ့ TV တွေအားလုံးကို လုံခြုံရေးအဖွဲ့က တားဆီးပြီး လုံခြုံရေးအဖွဲ့ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုံကိုရိုက်နေတဲ့ ထိုင်းကင်မရာသမား ၂ ဦးကိုလည်း အဲဒီတပ်ဖွဲ့က တားဆီး၊ ဟိန်းဟောက်၊ သေနတ်ပြ ခြိမ်းခြောက်နေတာကို ကျနော်တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ထိုင်းသတင်းထောက်တွေတောင် ဒီလို အဟောက်ခံနေရရင် ငါ့လို ဘာ ID မှမရှိတဲ့ မြန်မာဆိုရင်တော့ သေနတ်သမားနဲ့ ကြံရပါလားဆိုပြီး နှိ်ပ်ထည့်လိုက်ရင် ဒုက္ခဆိုပြီး ကြောက်စိတ်က၀င်၊ တဖက်ကလည်း အသံတွေကို ရအောင်ဖမ်း၊ မြင်ကွင်းတွေကို မှတ်မိအောင်ကြည့်နဲ့ အတော်စိတ်ပင်ပန်းခဲ့ရပါတယ်။\nအံ့သြဖို့ ကောင်းတာကတော့ ဒေါ်တင်ထားဆွေပါပဲ။ သူပုန်လူထွက်ခါစ ကျနော်က အဲဒီလို ကြောက်ဖို့ စိတ်ကူးနေစဉ်မှာ သူက ဘာမှမကြောက်ဘဲ မုန်ဘိုင်းတယ်လီဖုန်းနဲ့ FRA မနက်ပိုင်း အစီစဉ်အတွက် Live သတင်း ပို့နေပါတယ်။ DVB ကတော့ အဲဒီအချိန် အော်စလိုကလူတွေ အိပ်ကောင်းတုန်း။ မနက်ပိုင်း အစီစဉ်လည်း မရှိသေးတဲ့အတွက် အသံတွေ ဖမ်းထားရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ တနာရီလောက် ရှုပ်ယှက်ခပ်ပြီးနောက်မှာတော့ အားလုံး အိုကေသွားပြီ၊ ဓားစာခံတွေကို ကယ်တင်လိုက်နိုင်ပြီလို့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့က ပြောပါတယ်။\nဒါပေမယ့် သေနတ်သမားတွေကို ဘယ်လို အရေးယူသလဲဆိုတာကိုတော့ အတိအကျ ပြောမသွား ပါ။ သေနတ်နဲ့ခုခံလို့ ပစ်သတ်လိုက်ရသလိုလို၊ လွတ်သွားတဲ့တဦးကို လိုက်ဖမ်းနေဆဲဖြစ်သလိုလိုနဲ့ သိပ်မရှင်းလှ။ ဆေးရုံဝင်းထဲကိုလည်း သတင်းထောက်တွေကို ၀င်ကြည့်ခွင့် မပေးသေးပါ။ ဒါပေမယ့် အခြေနေအရပ်ရပ်ဟာ အားလုံးပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ခန့်မှန်းလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တညလုံး အိပ်ရေးပျက်ထားတဲ့ ကျနော်တို့အဖွဲ့ဟာလည်း ဆေးရုံးဝင်းထဲ ၀င်ကြည့်ခွင့်ရမယ့် နေ့လည်ပိုင်းအထိ မစောင့်တော့ဘဲ ဘန်ကောက်ကို ပြန်တက်လာခဲ့ပါတယ်။ ညနေပိုင်း သတင်းမပို့ခင်လေးမှာ ၀င်လာတဲ့သတင်းတွေအရ VBSW နဲ့ God Army က ရဲဘော် ၁၀ ဦးစလုံးကို လုံခြုံရေးအဖွဲ့က အသေပစ်သတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ပိတ်စတွေနဲ့ စည်းထားတဲ့ အလောင်း ၁၀ လောင်းကို ပြသထားတာ TV မှာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။\nနောက်ပိုင်းသိရတဲ့ အချက်တွေအရ သံရုံးစီးနင်းမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ ကိုဂျော်နီဟာ ကမာပုလော တိုက်ပွဲအတွင်း ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရထားတဲ့အတွက် ဒီဆေးရုံစီးနင်းမှုမှာ မပါဘူးလို့ သိရပါတယ်။ VBSW အဖွဲ့မှ ကိုဗေဒါက ဦးဆောင်ပြီး God Army တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တာလို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီ နောက်ပိုင်းမှာတော့ God Army ဌာနချုပ်ဖြစ်တဲ့ ကမာပုလောစခန်းဟာ န၀တရဲ့ ထိုးစစ်တင်မကဘဲ ထိုင်းလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ ဖိအားပေးမှုကိုပါ ခံရပြီး တလလောက်အကြာမှာ ကမာပုလောစခန်း ကျသွားပါတယ်။\nနောက်ထပ် ၈ လ ၀န်းကျင်လောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ God Army တပ်မှူး ၂ ဦးဖြစ်တဲ့ ဂျော်နီနဲ့ လူသာထူး အပါအ၀င် တပ်ဖွဲ့ဝင် တဒါဇင်ခန့် ထိုင်းစစ်တပ်ဆီမှာ လက်နက်ချတယ်ဆိုပြီး သတင်းဝင်လာပါတယ်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလအတွင်း ဆုန်ဖွန်း (Suan Phung) မြို့က နယ်ခြားစောင့်တပ်ရင်း စခန်းထဲမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ အဲဒီသတင်းစာရှင်းပွဲကျမှ နာမည်ကြီးလှတဲ့ God Army တပ်မှူး ၂ ဦးကို ကျနော်ကိုယ်တိုင် မြင်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။\nသံရုံးကို ၀င်စီးတဲ့ VBSW အဖွဲ့မှ ကိုဂျော်နီကိုတော့ ကျနော် မြင်ဖူးခွင့် မရလိုက်ပါဘူး။ သူဟာ ကမာပုလောစခန်း ကျပြီးနောက် ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေရဲ့ ဖိအားပေးမှု များလွန်းတဲ့အတွက် KNU တပ်မဟာ ၄ ဒေသကနေ တပ်မဟာ ၆ နဲ့ မဲဆောက် ဒေသဘက်ရှိ တပ်ပေါင်းစု ဗဟိုဘက်ကို သွားနုိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nအဲဒီလိုသွားနိုင်ဖို့ KNU ဗဟိုက ကိုယ်စားလှယ်တဦးနဲ့ NLD-LA ဗဟိုက ကိုယ်စားလှယ်တဦးတို့ ဟွေးနန်းခေါင်ရွာကနေ တပ်မဟာ ၄ ထိန်းချုပ်နယ်ထဲဝင်ပြီး ကိုဂျော်နီနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြောင်း၊ ဘယ်နေ့လာခေါ်မယ်လို့ ပြောခဲ့ကြောင်း၊ အဲဒီလို လာခေါ်မယ့်ရက် မတိုင်မီ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင်လအတွင်းမှာ ကိုဂျော်နီ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ နယ်စပ်သတင်းရပ်ကွက်တွေက ပြောပါတယ်။\nသူ ပျောက်သွားတဲ့အချိန်က လုံးဝသတင်းမရဘဲ ၂၀၀၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလကျမှ ဒီသတင်းကို VBSW အဖွဲ့က ထုတ်ပြန်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ကိုဂျော်နီအကြောင်း သတင်းမကြားရတော့တာ ဒီနေ့အထိပါပဲ။ ။


အနောက် တောင်စောင်းအောက် ခရီးပေါက်လာတဲ့ အိမ်လေးများ - Kanbawza Tai News\nHome ဆောင်းပါး အနောက် တောင်စောင်းအောက် ခရီးပေါက်လာတဲ့ အိမ်လေးများ\nအနောက် တောင်စောင်းအောက် ခရီးပေါက်လာတဲ့ အိမ်လေးများ\nSeptember 14, 2019 ဆောင်းပါး,\nအေးသာယာမြို့ ဖြစ်တည်လာတဲ့ အ ကြောင်းရင်း၊ တစ်ပါတီအာဏာရှင်ဟောင်း၊ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီဥက္ကဌ၊ မြန်မာ နိုင်ငံကို အဆင်းရဲဆုံး နိုင်ငံစာရင်းထဲ အရောက် တွန်းချခဲ့တဲ့ ဦးနေဝင်းလက်ထက်ကမောတို့ ဌာနေကို တစ်ခါတစ်ခေါက် အရောက်လာ တယ်။ ရှမ်းပြည်နယ်မြို့တော်၊ တောင်ကြီးမြို့ လာတဲ့အချိန် တောင်ကြီးမြို့ အနောက်ဘက် တောင်စောင်းတွေမှာ ကျူးကျူးကျော်ကျော် ဖြစ်နေတဲ့ အိမ်တွေကို မြင်သွားပါတယ်။ အ ကြောင်းရင်းကို မေးတော့ မြို့တွင်းမှာ အိမ်ပူး အိမ်ညှပ်များလာတဲ့အတွက် အနောက်ဘက် တောင်စောင်းတွေကို ကျွံသွားတာလို့ အဲဒီအ ချိန်က တောင်ကြီးမြို့ခံ ပါတီကောင်စီ လူကြီး တစ်ယောက်က ဖြေပါတယ်။ ဦးနေဝင်းအစပြု တဲ့ မြို့သစ်စီမံကိန်းက ၁၉၈၉၊ မတ်လ ၁ ရက် တပ်မတော် အစိုးရလက်ထက်မှာ အေးသာ ယာဟာ မြို့တစ်ခုအဖြစ် စတင်အသက်ဝင်ခဲ့ပါ တယ်။\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ က တောင်ကြီးမြို့ ပေါ် မှာ အိမ်ပူးအိမ်ညှပ်များလို့ အနောက်ဘက် တောင်စောင်း ကျွံသွားတဲ့ အိမ်တွေကြောင့် အေးသာယာဆိုတဲ့ မြို့တစ်ခု မွေးဖွားလာ တယ်။ နှစ် ၃၀ ကြာပြီးတဲ့နောက် တောင် ကြီးမြို့ဟာ ပိုစည်ကားလာတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုး တက်မှု များလာတယ်။ မြို့ကွက်ပိုပြီး ကျယ်ပြန့် လာတယ်။ မြို့ပြနေ လူဦးရေ တိုးပွားလာပါ တယ်။ တောင်ကြီးမြို့ အနောက်ဘက်တောင် စောင်းတွေမှာလည်း ဦးနေဝင်း လက်ထက် တုန်းကထက် အရေအတွက် ပိုတဲ့အိမ်တွေ ရှိ လာပါတယ်။ တိုးပွားလာတဲ့ တောင်ကြီးဒေသ ခံ လူဦးရေနဲ့ ဒေသစုံက ရွှေ့ပြောင်းအခြေချ လာတဲ့ လူတွေကြောင့် တောင်ကြီးမြို့ အ နောက်ဘက် တောင်စောင်းက အိမ်ခြေပေါင်း မြောက်များစွာကို လက်ခံပေးထားရပါတယ်။ သစ်တော်ခြံတွေ ရှိခဲ့တဲ့ နေရာတွေလည်း အ ခုဆို သစ်တော်ပင်ဆိုတာ လက်ညိုးထိုးပြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။\nကျွန်တော်တို့ စပြောင်းလာတော့ ဒီနေရာ မှာ လမ်းတောင်ကောင်းကောင်း မရှိသေးဘူး။ အိမ်ကလည်း စုစုပေါင်းမှ ၇ အိမ်ပဲ ရှိတာ။ ရပ် ကွက်အနောက်ဘက်ခြမ်းဆိုတော့ အဲဒီအချိန် က လာနေတဲ့ သိပ်မရှိဘူး။ လျှပ်စစ်မီးလည်း မရှိဘူး။ ရေကလည်း ရေထွက်ရှိတဲ့ နေရာမှာ သွားခပ်ရတာ။ ရှိတဲ့လမ်းကလည်း မိုးရွာရင် ဗွက်ပေါက်။ နွေဆိုရင် ဖုန်တထောင်းထောင်း နဲ့။ အနောက်ဘက် ချောက်ထဲဆိုတော့ ရပ် ကွက်နဲ့လည်း အဆက်ပြတ်တယ်လို့ ပြောလို့ရ တယ်။ ရွာတစ်ခု မြို့တစ်ခု ထောင်ရင်စုန်း ၇ အိမ် ပါတယ်လို့ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။ အဲ ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ၇ အိမ်ကို စုန်း ၇ အိမ် လို့တောင် စနောက်ပြီး ခေါ်ကြသေးတယ်။ အ ခုနောက်ပိုင်း အိမ်ခြေတွေ များလာတာ မြင်တဲ့ အတိုင်းပဲလို့ ကျောင်းကြီးစုရပ်ကွက်အနောက် ဘက်ခြမ်း တောင်စောင်းမှာနေထိုင်သူ တစ်ဦး ကပြောပါတယ်။\nတောင်ကြီးမြို့အနောက်ဘက်ခြမ်း နေရာ အတော်များများ တောင်စောင်းတွေမှာကျောင်း ကြီးစုရပ်ကွက်နည်းတူ အိမ်ခြေတွေ များပြား လာတာ မြင်တွေ့နေရပါတယ်။ လက်ရှိနေထိုင် သူတွေဟာ အိမ်ခြံမြေ ပွဲစားလုပ်သူတွေကတစ် ဆင့် ဝယ်ယူနေထိုင်ကြတယ်လို့ ပြောကြပါ တယ်။ အရောင်းအဝယ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုတဲ့နေ ရာမှာလည်း ရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ ရာအိမ် မှူးတွေနဲ့ အရပ်စာချုပ် သဘောမျိုး ချုပ်ဆိုကြ တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝယ်ယူလိုက်တဲ့ မြေကွက် ဟာ အစိုးရပိုင် မြေထဲပါလား။ ကျူးကျော်ဖြစ် နေလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ တိတိကျကျ မပြော နိုင်ကြပါဘူး။ ပွဲစားတွေ လက်ညိုးထိုးတဲ့နေရာ ခြံစည်းရိုး အုတ်တိုင်စိုက်ထားတဲ့နေရာဖြစ်ရင် နောက်ကြောင်းပြန်မကြည့်ဘဲ အရောင်းအ ဝယ် ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ နောင်တစ် ချိန် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အဆိုးအကောင်း အကျိုး ဆက်တွေလည်း တွေးတောနေကြခြင်း မရှိပါ ဘူး။\nကျောင်းကြီးစုရပ်ကွက် အနောက်ဘက် ခြမ်းက တောင်စောင်းမှာ မြေကွက်ရိုက်ပြီး အိမ် ဆောက်တယ်။ ဝယ်တာကတော့ အဲဒီရပ် ကွက်က အိမ်ခြံမြေ ပွဲစားလုပ်တဲ့ လူတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ဝယ်ဖြစ်တာပါ။ နေလာတာ ၅ နှစ်လောက် ရှိပြီ ဘာပြဿနာမှ ကြီးကြီးမား မား မရှိပါဘူး။ တောင်အောက်နား နည်းနည်း ရောက်တော့ လမ်းအတက်အဆင်း ခက်ခဲတာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ ကားအဝင်အထွက် လုပ် လို့ မရဘူး။ ဆိုင်ကယ်တောင် မနည်းထိန်းပြီး မောင်းရတာ။ မိုးရွာထားတဲ့ အချိန်ဆို အဆင်း အတက်လုပ်ဖို့ အန္တရာယ်များတာနဲ့ ဆိုင်ကယ် တွေကို အပေါ်မှာ ထားခဲဲ့ရတယ်။ လမ်းကကွန် ကရစ်လမ်းဆိုတော့ ရေညှိတွေ တက်ပြီးတချို့ နေရာမှာ ချော်တတ်တော့ တော်ရုံလူ၊ ဆိုင် ကယ်နဲ့ အတက်အဆင်း မလုပ်ရဲဘူး။ ကျန်တာ တော့ အားလုံးအဆင်ပြေတယ်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က ကျောင်းကြီးစုရပ်ကွက်အတွင်း ပြောင်း ရွှေ့လာသူတစ်ဦးက ပြောပါတယ်။\nအခု အိမ်ဆောက်ထားတဲ့နေရာတွေ အ ရင်တုန်းက သစ်တော်ခြံတွေ၊ တောင်ယာစိုက် ခင်းနေရာတွေပေါ့။ ပိုင်ရှင်တွေ ရှိတယ်။ ဘိုး ဘွားပိုင်မြေလို့ ပြောကြတယ်။ ဦးသိန်းစိန်အစိုး ရလက်ထက်မှာ မြေအရောင်းအဝယ် တော် တော်လေး ဖြစ်လိုက်သေးတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ပိုင်ရှင်တွေက သူတို့ပိုင်တဲ့ မြေတွေကို ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာပြီး အကွက်ရိုက် ရောင်းကြတာ။ စျေး နှုန်းကလည်းသင့်တော့ ငွေနည်းနည်းတတ်နိုင် တဲ့လူတွေ၊ အမှန်တကယ်နေဖို့ အိမ်လိုတဲ့ လူ တွေအတွက် အဲဒီအကွက်တွေက နေလို့ အ ဆင်ပြေတာပေါ့။ အခုဆိုရင် တချို့လမ်းတွေ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ကတ္တရာခင်းကြတယ်။ ကျန် တဲ့လမ်းတော်တော်များများက ကွန်ကရစ်ခင်း ထားကြတယ်။ လူနေအိမ်ခြေ များလာသလို စျေးနှုန်းလည်း သင့်တဲ့အတွက် အရောင်းအ ဝယ် ထိုက်သင့်သလောက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ဝါ ရင့်အိမ်ခြံမြေ ပွဲစားတစ်ယောက် ပြောပါတယ်။\nလူသားမှန်သမျှ အိမ်လေးတစ်လုံးတော့ လိုအပ်ကြပါတယ်။ ကြီးချင်ကြီးမယ်။ သေးချင် လည်း သေးလိမ့်မယ်။ ခမ်းနားခြင်း ပြည့်စုံခြင်း ပါတဲ့ အိမ် ဖြစ်နိုင်သလို လူသားတစ်ယောက် နေလို့ရတဲ့ အိမ် ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ အဓိကက တော့ မိသားစုနေထိုင် နားခိုလို့ရမယ့် အိမ်။ ခု တလောမှာ ငါမက်တဲ့ အိပ်မက်တွေ အရမ်း ထူးဆန်းတယ်။ မြက်ခင်းနဲ့ ခြံဝင်းနဲ့ အိမ်လေး ကို တို့နှစ်ယောက်ပိုင်သတဲ့။ မောင်မောင်ဇော် လတ် ရေးပြီး တောင်ကြီးသား အဆိုတော် အ ငဲဆိုထားတဲ့ အိမ်သီချင်းထဲက စာသားတချို့။ မိသားစုတိုင်း အကောင်းဆုံး နားခိုဖို့ အိမ်လေး တစ်လုံး လိုချင်ကြတယ်။ အကောင်းဆုံးဖြစ် မယ့် အိမ်လေးကလည်း အန္တရာယ်ကင်းနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ တောင်ကြီးမြို့ အနောက်ဘက် တောင်စောင်းအောက်က အိမ်လေးတွေ အ ကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းမလားဆို တာတော့ တာဝန်ရှိသူများ အသိဆုံးဖြစ်လိမ့် မယ် ထင်မြင်မိကြောင်းပါ။\nအောင်ပန်းတွင် ငွေကျပ် ၃၈ ဒသမ ၃၅ ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိ ICE များ ဖမ်းဆီးရမိ\nမင်းဇော်မင်း . ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အောင်ပန်းမြို့တွင် မူးယစ်ဆေးဝါး တားဆီးနှိမ်နင်းရေးရဲတပ်ဖွဲ့မှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်သော ပူးပေါင်းအဖ...\nတောင်ကြီးတွင် Quarantine ဝင်နေသူ တစ်ဦး ဖျားနေသဖြင့် စဝ်စံထွန်းဆေးရုံ၌ အသွားအလာ ကန့်သတ်ထား\nစုလှိုင် . တောင်ကြီးမြို့ရှိ မိုးကုတ်ရိပ်သာ၌ Quarantine ဝင်နေသော အမျိုးသား တစ်ဦးမှာ ဖျားနေသဖြင့် ယနေ့ (မေလ ၃၁ ရက်) တွင် စဝ်စံထွန်း ဆေးရု...\nနမ့်စန်တွင် ရလခ စစ်မှုထမ်းဟောင်းအိမ်ရာ ဆောက်လုပ်မည့် မြေနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ ကန့်ကွက်မှုများ ရှိနေ\nစုလှိုင် . ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်အတွင်း အရှေ့အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်မှ စစ်မှုထမ်း ဟောင်းအိမ...\nတောင်ကြီးအပါအဝင် မြို့နယ် ၈ ခုတွင် ဝက်နှင့် ဝက်ထွက်ပစ္စည်း တင်ပို့ရောင်းချမှုအား ယာယီပိတ်ပင်\nမင်းဇော်မင်း . ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အင်းလေးကန်ဒေသ၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်တွင် ဝက်အားနည်းရောဂါ (PorcineCircovirus Type-2) ဖြစ်ပွား...\nအင်းလေးဒေသတွင် အိမ်မွေးဝက်များ ကောင်ရေ ရာနှင့်ချီ သေဆုံးမှုဖြစ်ပွား\nမင်းဇော်မင်း . ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အင်းလေးကန်ဒေသ၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများတွင် အိမ်မွေးဝက်များ ရာနှင့်ချီ သေဆုံ...\nArchive Jun 05 (15) Jun 04 (10) Jun 03 (9) Jun 02 (10) Jun 01 (8) May 31 (11) May 30 (11) May 29 (12) May 28 (10) May 27 (15) May 26 (10) May 25 (16) May 24 (7) May 23 (17) May 22 (6) May 21 (8) May 20 (4) May 19 (13) May 18 (13) May 17 (15) May 16 (16) May 15 (12) May 14 (9) May 13 (9) May 12 (12) May 11 (12) May 10 (9) May 09 (12) May 08 (12) May 07 (16) May 06 (11) May 05 (11) May 04 (8) May 03 (14) May 02 (12) May 01 (13) Apr 30 (8) Apr 29 (13) Apr 28 (12) Apr 27 (10) Apr 26 (9) Apr 25 (8) Apr 24 (20) Apr 23 (10) Apr 22 (6) Apr 21 (11) Apr 20 (14) Apr 19 (17) Apr 18 (9) Apr 17 (12) Apr 16 (11) Apr 15 (11) Apr 14 (14) Apr 13 (17) Apr 12 (13) Apr 11 (16) Apr 10 (12) Apr 09 (8) Apr 08 (11) Apr 07 (11) Apr 06 (11) Apr 05 (4) Apr 04 (12) Apr 03 (9) Apr 02 (9) Apr 01 (11) Mar 31 (16) Mar 30 (15) Mar 29 (14) Mar 28 (15) Mar 27 (18) Mar 26 (17) Mar 25 (12) Mar 24 (13) Mar 23 (10) Mar 22 (8) Mar 21 (10) Mar 20 (13) Mar 19 (13) Mar 18 (9) Mar 17 (13) Mar 16 (9) Mar 15 (9) Mar 14 (7) Mar 13 (11) Mar 12 (14) Mar 11 (5) Mar 10 (8) Mar 09 (9) Mar 08 (7) Mar 07 (7) Mar 06 (15) Mar 05 (10) Mar 04 (6) Mar 03 (5) Mar 02 (8) Mar 01 (8) Feb 29 (5) Feb 28 (9) Feb 27 (10) Feb 26 (7) Feb 25 (9) Feb 24 (10) Feb 23 (4) Feb 22 (8) Feb 21 (9) Feb 20 (10) Feb 19 (9) Feb 18 (8) Feb 17 (7) Feb 16 (7) Feb 15 (11) Feb 14 (8) Feb 13 (15) Feb 12 (1) Feb 11 (7) Feb 10 (12) Feb 09 (7) Feb 08 (3) Feb 07 (9) Feb 06 (9) Feb 05 (13) Feb 04 (4) Feb 03 (7) Feb 02 (12) Feb 01 (9) Jan 31 (10) Jan 30 (9) Jan 29 (11) Jan 28 (9) Jan 27 (8) Jan 26 (8) Jan 25 (5) Jan 24 (10) Jan 23 (11) Jan 22 (11) Jan 21 (11) Jan 20 (8) Jan 19 (6) Jan 18 (4) Jan 17 (5) Jan 16 (16) Jan 15 (11) Jan 14 (10) Jan 13 (10) Jan 12 (6) Jan 11 (8) Jan 10 (3) Jan 09 (6) Jan 08 (11) Jan 07 (2) Jan 06 (7) Jan 05 (8) Jan 04 (10) Jan 03 (10) Jan 02 (12) Jan 01 (11) Dec 31 (4) Dec 30 (8) Dec 29 (6) Dec 28 (10) Dec 27 (6) Dec 26 (11) Dec 25 (9) Dec 24 (7) Dec 23 (5) Dec 22 (4) Dec 21 (7) Dec 20 (10) Dec 19 (12) Dec 18 (6) Dec 17 (3) Dec 16 (11) Dec 15 (11) Dec 14 (12) Dec 13 (10) Dec 12 (1) Dec 11 (8) Dec 10 (6) Dec 09 (4) Dec 08 (6) Dec 07 (7) Dec 06 (11) Dec 05 (11) Dec 04 (9) Dec 03 (7) Dec 02 (5) Dec 01 (4) Nov 30 (7) Nov 29 (10) Nov 28 (9) Nov 27 (7) Nov 26 (6) Nov 25 (5) Nov 24 (7) Nov 23 (6) Nov 22 (8) Nov 21 (8) Nov 20 (7) Nov 19 (3) Nov 18 (5) Nov 17 (7) Nov 16 (6) Nov 15 (5) Nov 14 (6) Nov 13 (6) Nov 11 (1) Nov 10 (1) Nov 09 (6) Nov 08 (8) Nov 07 (4) Nov 06 (4) Nov 05 (3) Nov 04 (4) Nov 03 (5) Nov 02 (2) Nov 01 (5) Oct 31 (7) Oct 30 (6) Oct 29 (4) Oct 28 (3) Oct 27 (8) Oct 26 (4) Oct 25 (5) Oct 24 (13) Oct 23 (6) Oct 22 (7) Oct 21 (1) Oct 20 (7) Oct 19 (6) Oct 18 (9) Oct 17 (5) Oct 16 (5) Oct 15 (2) Oct 14 (6) Oct 13 (9) Oct 12 (3) Oct 11 (7) Oct 10 (7) Oct 09 (11) Oct 08 (7) Oct 07 (6) Oct 06 (2) Oct 05 (9) Oct 04 (5) Oct 03 (14) Oct 02 (8) Oct 01 (9) Sep 30 (4) Sep 29 (8) Sep 28 (8) Sep 27 (8) Sep 25 (15) Sep 24 (9) Sep 23 (3) Sep 22 (6) Sep 21 (10) Sep 20 (10) Sep 19 (9) Sep 18 (10) Sep 17 (7) Sep 16 (5) Sep 15 (7) Sep 14 (10) Sep 13 (8) Sep 12 (10) Sep 11 (10) Sep 10 (9) Sep 09 (5) Sep 08 (9) Sep 07 (7) Sep 06 (8) Sep 05 (12) Sep 04 (11) Sep 03 (8) Sep 02 (4) Sep 01 (4) Aug 31 (8) Aug 30 (9) Aug 29 (12) Aug 28 (11) Aug 27 (8) Aug 26 (9) Aug 25 (8) Aug 24 (9) Aug 23 (9) Aug 22 (15) Aug 21 (7) Aug 20 (6) Aug 19 (6) Aug 18 (13) Aug 17 (8) Aug 16 (11) Aug 15 (2) Aug 14 (7) Aug 13 (4) Aug 12 (8) Aug 11 (7) Aug 10 (9) Aug 09 (7) Aug 08 (10) Aug 07 (9) Aug 06 (5) Aug 05 (8) Aug 04 (8) Aug 03 (7) Aug 02 (12) Aug 01 (15) Jul 31 (6) Jul 30 (12) Jul 29 (6) Jul 28 (11) Jul 27 (10) Jul 26 (13) Jul 25 (13) Jul 24 (11) Jul 23 (9) Jul 22 (5) Jul 21 (14) Jul 20 (15) Jul 19 (11) Jul 18 (8) Jul 17 (9) Jul 16 (9) Jul 15 (10) Jul 14 (12) Jul 13 (11) Jul 12 (13) Jul 11 (13) Jul 10 (6) Jul 09 (3) Jul 08 (4) Jul 07 (6) Jul 06 (8) Jul 05 (7) Jul 04 (4) Jul 03 (5) Jul 02 (3) Jul 01 (2) Jun 28 (3) Jun 27 (8) Jun 26 (5) Jun 25 (6) Jun 24 (4) Jun 23 (5) Jun 22 (2) Jun 21 (6) Jun 20 (10) Jun 19 (8) Jun 18 (10) Jun 17 (2) Jun 15 (6) Jun 14 (2) Jun 13 (4) Jun 12 (5) Jun 11 (3) Jun 10 (4) Jun 08 (5) Jun 07 (7) Jun 06 (5) Jun 05 (3) Jun 04 (3) Jun 03 (5) Jun 02 (3) May 31 (4) May 30 (10) May 29 (8) May 28 (7) May 27 (2) May 26 (1) May 25 (5) May 24 (5) May 23 (7) May 22 (6) May 21 (5) May 19 (4) May 18 (13) May 17 (3) May 16 (9) May 15 (10) May 14 (7) May 13 (6) May 12 (5) May 11 (7) May 10 (1) May 09 (5) May 08 (3) May 07 (5) May 06 (5) May 05 (6) May 04 (4) May 03 (3) May 02 (9) May 01 (9) Apr 30 (7) Apr 29 (7) Apr 28 (3) Apr 27 (7) Apr 26 (9) Apr 25 (10) Apr 24 (7) Apr 23 (1) Apr 22 (8) Apr 21 (4) Apr 20 (3) Apr 19 (4) Apr 18 (7) Apr 17 (7) Apr 15 (6) Apr 14 (2) Apr 13 (5) Apr 12 (5) Apr 11 (8) Apr 10 (7) Apr 09 (5) Apr 08 (6) Apr 07 (1) Apr 06 (7) Apr 05 (6) Apr 04 (9) Apr 03 (6) Apr 02 (8) Mar 31 (6) Mar 30 (5) Mar 29 (7) Mar 28 (8) Mar 27 (7) Mar 26 (11) Mar 25 (6) Mar 24 (4) Mar 23 (9) Mar 22 (4) Mar 21 (4) Mar 20 (9) Mar 19 (9) Mar 18 (6) Mar 17 (4) Mar 16 (5) Mar 15 (12) Mar 14 (11) Mar 13 (8) Mar 12 (5) Mar 11 (10) Mar 10 (4) Mar 09 (11) Mar 08 (8) Mar 07 (13) Mar 06 (3) Mar 05 (4) Mar 04 (6) Mar 03 (1) Mar 02 (2) Mar 01 (10) Feb 28 (11) Feb 26 (5) Feb 25 (5) Feb 24 (11) Feb 23 (2) Feb 22 (9) Feb 21 (4) Feb 20 (4) Feb 19 (4) Feb 18 (3) Feb 17 (7) Feb 16 (11) Feb 15 (5) Feb 14 (8) Feb 13 (12) Feb 12 (8) Feb 11 (8) Feb 10 (1) Feb 09 (8) Feb 08 (9) Feb 07 (10) Feb 06 (11) Feb 05 (7) Feb 04 (8) Feb 03 (4) Feb 02 (9) Feb 01 (6) Jan 31 (8) Jan 30 (6) Jan 29 (4) Jan 28 (6) Jan 27 (5) Jan 26 (6) Jan 25 (6) Jan 24 (14) Jan 23 (9) Jan 22 (7) Jan 21 (5) Jan 20 (6) Jan 19 (12) Jan 18 (9) Jan 17 (10) Jan 16 (6) Jan 15 (5) Jan 14 (6) Jan 13 (4) Jan 12 (5) Jan 11 (9) Jan 10 (10) Jan 09 (6) Jan 08 (6) Jan 07 (7) Jan 06 (6) Jan 05 (7) Jan 04 (8) Jan 03 (12) Jan 02 (11) Dec 31 (13) Dec 30 (8) Dec 29 (10) Dec 28 (7) Dec 27 (11) Dec 26 (3) Dec 25 (10) Dec 24 (14) Dec 23 (5) Dec 22 (7) Dec 21 (7) Dec 20 (9) Dec 19 (7) Dec 18 (5) Dec 17 (7) Dec 16 (3) Dec 15 (6) Dec 14 (12) Dec 13 (10) Dec 12 (7) Dec 11 (17) Dec 10 (12) Dec 09 (5) Dec 08 (6) Dec 07 (10) Dec 06 (14) Dec 05 (8) Dec 04 (5) Dec 03 (10) Dec 02 (6) Dec 01 (11) Nov 30 (10) Nov 29 (8) Nov 28 (12) Nov 27 (2) Nov 26 (8) Nov 25 (5) Nov 24 (5) Nov 23 (4) Nov 22 (1) Nov 21 (18) Nov 20 (10) Nov 19 (8) Nov 18 (2) Nov 17 (8) Nov 16 (17) Nov 15 (11) Nov 14 (5) Nov 13 (2) Nov 12 (3) Nov 11 (9) Nov 10 (15) Nov 09 (12) Nov 08 (5) Nov 07 (3) Nov 06 (5) Nov 05 (6) Nov 04 (2) Nov 03 (8) Nov 02 (7) Nov 01 (8) Oct 30 (9) Oct 29 (10) Oct 28 (7) Oct 27 (8) Oct 26 (10) Oct 25 (3) Oct 24 (5) Oct 23 (8) Oct 22 (6) Oct 21 (3) Oct 20 (5) Oct 19 (4) Oct 18 (12) Oct 17 (5) Oct 16 (11) Oct 15 (8) Oct 14 (5) Oct 13 (10) Oct 12 (12) Oct 11 (13) Oct 10 (3) Oct 09 (7) Oct 08 (5) Oct 07 (4) Oct 06 (3) Oct 05 (6) Oct 04 (16) Oct 03 (4) Oct 02 (6) Oct 01 (6) Sep 30 (2) Sep 29 (8) Sep 28 (8) Sep 27 (8) Sep 26 (9) Sep 25 (9) Sep 24 (6) Sep 23 (4) Sep 22 (10) Sep 21 (4) Sep 20 (5) Sep 19 (14) Sep 18 (13) Sep 17 (10) Sep 15 (1) Sep 14 (9) Sep 13 (1) Sep 12 (9) Sep 11 (5) Sep 10 (6) Sep 09 (5) Sep 08 (6) Sep 07 (8) Sep 06 (8) Sep 05 (6) Sep 04 (8) Sep 03 (10) Sep 02 (4) Sep 01 (7) Aug 31 (11) Aug 30 (9) Aug 29 (11) Aug 28 (4) Aug 27 (7) Aug 26 (4) Aug 25 (6) Aug 24 (7) Aug 23 (10) Aug 22 (10) Aug 21 (8) Aug 20 (6) Aug 19 (8) Aug 18 (9) Aug 17 (16) Aug 16 (10) Aug 15 (1) Aug 14 (9) Aug 13 (6) Aug 12 (5) Aug 11 (12) Aug 10 (13) Aug 09 (16) Aug 08 (6) Aug 07 (9) Aug 06 (5) Aug 05 (9) Aug 04 (13) Aug 03 (11) Aug 02 (15) Aug 01 (8) Jul 31 (7) Jul 30 (3) Jul 29 (8) Jul 28 (12) Jul 27 (10) Jul 26 (14) Jul 25 (7) Jul 24 (5) Jul 23 (7) Jul 22 (5) Jul 21 (12) Jul 20 (12) Jul 19 (5) Jul 18 (6) Jul 17 (4) Jul 16 (9) Jul 15 (1) Jul 14 (3) Jul 13 (5) Jul 12 (13) Jul 11 (6) Jul 10 (5) Jul 09 (10) Jul 08 (3) Jul 07 (13) Jul 06 (12) Jul 05 (13) Jul 03 (12) Jul 02 (5) Jun 30 (11) Jun 29 (9) Jun 28 (13) Jun 27 (2) Jun 26 (1) Jun 25 (7) Jun 24 (6) Jun 23 (12) Jun 22 (12) Jun 21 (15) Jun 20 (6) Jun 19 (3) Jun 18 (10) Jun 17 (4) Jun 16 (5) Jun 15 (8) Jun 14 (12) Jun 13 (9) Jun 12 (4) Jun 11 (8) Jun 10 (4) Jun 09 (7) Jun 08 (17) Jun 07 (13) Jun 06 (9) Jun 05 (8) Jun 04 (5) Jun 03 (5) Jun 02 (6) Jun 01 (10) May 31 (6) May 30 (4) May 28 (13) May 26 (7) May 25 (3) May 24 (8) May 23 (8) May 22 (10) May 21 (6) May 20 (6) May 19 (6) May 18 (7) May 17 (16) May 16 (8) May 15 (10) May 14 (10) May 13 (7) May 12 (7) May 11 (6) May 10 (15) May 09 (7) May 08 (11) May 07 (4) May 06 (5) May 05 (4) May 04 (6) May 03 (13) May 02 (5) May 01 (5) Apr 30 (19) Apr 29 (4) Apr 28 (8) Apr 27 (8) Apr 26 (14) Apr 25 (6) Apr 24 (11) Apr 23 (9) Apr 22 (3) Apr 21 (4) Apr 20 (7) Apr 19 (9) Apr 17 (5) Apr 16 (1) Apr 14 (3) Apr 13 (7) Apr 12 (11) Apr 11 (6) Apr 10 (10) Apr 09 (5) Apr 08 (6) Apr 07 (7) Apr 06 (8) Apr 05 (11) Apr 04 (11) Apr 03 (9) Apr 02 (7) Apr 01 (6) Mar 31 (8) Mar 30 (11) Mar 29 (8) Mar 28 (11) Mar 27 (9) Mar 26 (8) Mar 25 (6) Mar 24 (8) Mar 23 (15) Mar 22 (8) Mar 21 (7) Mar 20 (11) Mar 19 (11) Mar 18 (5) Mar 17 (9) Mar 16 (15) Mar 15 (12) Mar 14 (10) Mar 13 (15) Mar 12 (8) Mar 11 (5) Mar 10 (13) Mar 09 (6) Mar 08 (13) Mar 07 (10) Mar 06 (11) Mar 05 (9) Mar 04 (8) Mar 03 (9) Mar 01 (6) Feb 28 (11) Feb 27 (15) Feb 26 (14) Feb 25 (4) Feb 24 (10) Feb 23 (9) Feb 22 (14) Feb 21 (11) Feb 20 (16) Feb 19 (11) Feb 18 (6) Feb 17 (10) Feb 16 (13) Feb 15 (14) Feb 14 (9) Feb 13 (12) Feb 12 (11) Feb 11 (7) Feb 10 (8) Feb 09 (10) Feb 08 (15) Feb 07 (11) Feb 06 (6) Feb 05 (5) Feb 04 (6) Feb 03 (4) Feb 02 (7) Feb 01 (10) Jan 31 (9) Jan 30 (4) Jan 29 (8) Jan 27 (10) Jan 26 (11) Jan 25 (9) Jan 24 (7) Jan 23 (9) Jan 22 (8) Jan 21 (5) Jan 20 (8) Jan 19 (6) Jan 18 (10) Jan 17 (10) Jan 16 (6) Jan 15 (15) Jan 14 (8) Jan 13 (6) Jan 12 (10) Jan 11 (11) Jan 10 (13) Jan 09 (9) Jan 08 (1) Jan 07 (5) Jan 06 (8) Jan 05 (9) Jan 04 (8) Jan 03 (8) Jan 02 (5) Jan 01 (8) Dec 31 (3) Dec 30 (4) Dec 29 (5) Dec 28 (4) Dec 27 (4) Dec 26 (6) Dec 25 (7) Dec 24 (4) Dec 23 (5) Dec 22 (10) Dec 21 (10) Dec 20 (6) Dec 19 (7) Dec 18 (8) Dec 17 (3) Dec 16 (9) Dec 15 (8) Dec 14 (10) Dec 13 (6) Dec 12 (10) Dec 11 (6) Dec 10 (7) Dec 09 (3) Dec 08 (5) Dec 07 (12) Dec 06 (10) Dec 05 (11) Dec 04 (6) Dec 03 (4) Dec 02 (9) Dec 01 (7) Nov 30 (9) Nov 29 (6) Nov 28 (5) Nov 27 (8) Nov 26 (6) Nov 25 (6) Nov 24 (10) Nov 23 (8) Nov 22 (10) Nov 21 (10) Nov 20 (7) Nov 19 (5) Nov 18 (7) Nov 17 (8) Nov 16 (14) Nov 15 (8) Nov 14 (9) Nov 13 (10) Nov 12 (7) Nov 11 (7) Nov 10 (10) Nov 09 (9) Nov 08 (7) Nov 07 (7) Nov 06 (6) Nov 05 (4) Nov 04 (6) Nov 03 (8) Nov 02 (8) Nov 01 (8) Oct 31 (7) Oct 30 (5) Oct 29 (6) Oct 28 (6) Oct 27 (8) Oct 26 (11) Oct 25 (7) Oct 24 (4) Oct 23 (8) Oct 22 (6) Oct 21 (8) Oct 20 (8) Oct 19 (5) Oct 18 (5) Oct 17 (4) Oct 16 (7) Oct 15 (5) Oct 14 (4) Oct 13 (5) Oct 12 (10) Oct 11 (9) Oct 10 (5) Oct 09 (1) Oct 08 (5) Oct 07 (7) Oct 06 (6) Oct 05 (7) Oct 04 (5) Oct 03 (6) Oct 02 (5) Oct 01 (6) Sep 30 (4) Sep 29 (5) Sep 28 (1) Sep 27 (5) Sep 26 (11) Sep 25 (6) Sep 24 (4) Sep 23 (8) Sep 22 (6) Sep 21 (5) Sep 20 (6) Sep 19 (5) Sep 18 (9) Sep 17 (8) Sep 16 (6) Sep 15 (7) Sep 14 (9) Sep 13 (9) Sep 12 (10) Sep 11 (9) Sep 10 (5) Sep 09 (8) Sep 08 (10) Sep 07 (8) Sep 06 (10) Sep 05 (4) Sep 04 (10) Sep 03 (7) Sep 02 (7) Sep 01 (7) Aug 31 (11) Aug 30 (8) Aug 29 (9) Aug 28 (10) Aug 27 (5) Aug 26 (3) Aug 25 (8) Aug 24 (8) Aug 23 (9) Aug 22 (8) Aug 21 (12) Aug 20 (8) Aug 19 (8) Aug 18 (10) Aug 17 (10) Aug 16 (10) Aug 15 (10) Aug 14 (12) Aug 13 (9) Aug 12 (9) Aug 11 (10) Aug 10 (13) Aug 09 (9) Aug 08 (13) Aug 07 (13) Aug 06 (3) Aug 05 (12) Aug 04 (11) Aug 03 (11) Aug 02 (10) Aug 01 (11) Jul 31 (11) Jul 30 (7) Jul 29 (9) Jul 28 (9) Jul 27 (10) Jul 26 (8) Jul 25 (10) Jul 24 (7) Jul 23 (6) Jul 22 (8) Jul 21 (10) Jul 20 (12) Jul 19 (6) Jul 18 (6) Jul 17 (8) Jul 16 (7) Jul 15 (10) Jul 14 (11) Jul 13 (12) Jul 12 (10) Jul 11 (8) Jul 10 (13) Jul 09 (1) Jul 08 (11) Jul 07 (9) Jul 06 (12) Jul 05 (9) Jul 04 (8) Jul 03 (7) Jul 02 (7) Jul 01 (7) Jun 30 (6) Jun 29 (8) Jun 28 (7) Jun 27 (11) Jun 26 (10) Jun 25 (10) Jun 24 (9) Jun 23 (13) Jun 22 (9) Jun 21 (9) Jun 20 (9) Jun 19 (10) Jun 18 (5) Jun 17 (12) Jun 16 (11) Jun 15 (14) Jun 14 (9) Jun 13 (13) Jun 12 (14) Jun 11 (10) Jun 10 (14) Jun 09 (10) Jun 08 (17) Jun 07 (10) Jun 06 (15) Jun 05 (11) Jun 04 (9) Jun 03 (11) Jun 02 (10) Jun 01 (16) May 31 (14) May 30 (13) May 29 (14) May 28 (9) May 27 (18) May 26 (16) May 25 (24) May 24 (10) May 23 (9) May 22 (16) May 21 (8) May 20 (9) May 19 (9) May 18 (10) May 17 (13) May 16 (12) May 15 (10) May 14 (8) May 13 (5) May 12 (10) May 11 (10) May 10 (14) May 09 (10) May 08 (7) May 07 (12) May 06 (6) May 05 (11) May 04 (14) May 03 (3) May 02 (13) May 01 (16) Apr 30 (7) Apr 29 (11) Apr 28 (10) Apr 27 (8) Apr 26 (11) Apr 25 (9) Apr 24 (7) Apr 23 (5) Apr 22 (8) Apr 21 (7) Apr 20 (10) Apr 19 (11) Apr 18 (9) Apr 17 (3) Apr 16 (5) Apr 15 (6) Apr 14 (7) Apr 13 (6) Apr 12 (12) Apr 11 (12) Apr 10 (11) Apr 09 (12) Apr 08 (11) Apr 07 (14) Apr 06 (12) Apr 05 (12) Apr 04 (13) Apr 03 (13) Apr 02 (8) Apr 01 (4) Mar 31 (8) Mar 30 (9) Mar 29 (12) Mar 28 (14) Mar 27 (20) Mar 26 (7) Mar 25 (14) Mar 24 (13) Mar 23 (15) Mar 22 (18) Mar 21 (12) Mar 20 (9) Mar 19 (9) Mar 18 (12) Mar 17 (11) Mar 16 (14) Mar 15 (9) Mar 14 (15) Mar 13 (17) Mar 12 (10) Mar 11 (15) Mar 10 (9) Mar 09 (13) Mar 08 (12) Mar 07 (11) Mar 06 (16) Mar 05 (9) Mar 04 (8) Mar 03 (12) Mar 02 (10) Mar 01 (6) Feb 28 (2) Feb 27 (4) Feb 26 (7) Feb 25 (3) Feb 24 (5)


ခိုးစားသူများ – Grab Love Story\nကျွန်တော့် နာမည် မင်းနောင်ပါ ကျွန်တော်ကဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော့် ဘဝက အခုချိန်မှာ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ရောက်နေပြီလို့ပြောလို့ရတယ်ဗျ ဘာလို့ဆို အခုခင်ဗျားကြည့်လေ ကျွန်တော့်မှာ ဆရာဝန်ဆိုတဲ့ဂုဏ်လည်းရှိတယ်ကိုယ်ပိုင်တိုက်တွေ တိုက်ခန်းတွေနဲ့ကိုယ်ပိုင်ကားတွေရှိတယ် မိန်းမလည်းရှိတယ် နိုင်ငံခြားမှာ ပါရဂူ ဒီဂရီဘွဲ့တွေဆက်တက်ဖို့လည်းရှိတယ် …..ဆရာဝန်အပေါင်းအသင်းတွေ ၊ မိန်းမရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိမိတ်ဆွေပတ်ဝန်းကျင်တွေရှိတယ် ကဲဘာလိုသေးလဲဗျာ သည်ကြားထဲ အငယ်မယားတွေလည်းရှိသေးတယ်ဗျ …..ဟဲဟဲ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော်အခုရောက်နေတဲ့ ဘဝကိုကျေနပ်တယ်ဗျ ဟုတ်တယ်လေ ကျွန်တော် သည်အခြေအနေရောက်အောင် ဟိုးအရင်ကတည်းက အိပ်မက်မက်ခဲ့ရတာကြာပါပြီ ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ဘဝကဘယ်လောက်ခက်ခဲခဲ့လည်းဆိုတာခင်ဗျားတို့သိမှာမဟုတ်ပါဘူး သည်အခြေအနေရောက်အောင် ဘယ်လိုကြိုးစားခဲ့ရလဲ ဘယ်လောက်ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာလည်း ခင်ဗျားတို့သိမှာမဟုတ်ဘူး တကယ်တော့ လူ့ဘဝဆိုတာ မာယာများတဲ့ကစားပွဲတစ်ခုကို လူတွေအများကြီးနဲ့ကစား နေကြရတာပါ သည်လို ကစားပွဲကြီးမှာ ကိုယ်ဘက်က လည်မှသာ ကိုယ့်ဘက်ကမနုံမှသာ နိုင်ပွဲတွေရနိုင်မှာဗျ နို့မို့ကိုယ်ချနင်းသွားကြလ်ိမ့်မယ် သည့်အတွက် ဘယ်သူမှခင်ဗျားကိုသနားနေမှာမဟုတ်သလို ဘယ်သူမှလည်း အားပေးနေမှာမဟုတ်ဘူးဗျ အားလုံးကသူ့ဘဝနဲ့သူပဲလေသည်သဘောပေါ့ဗျာ ကျွန်တော့်ဘဝက သုညဘဝကနေဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့ဗျာ အခုသည်အခြေအနေမှာတော့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော်ရည်မှန်းထားတာတွေတစ်စတစ်စအကောင်အထည် ပေါ်နေပါပြီ ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က အမေကပဲဆယ်တန်းအထိ ပင်ပင်ပန်းပန်းရှာကျွေးခဲ့တာဗျ။\nအမေကကုန်စိမ်းရောင်းတယ်လေ သူ့တစ်ဦးတည်းသောသားကျွန်တော့်ကို ဆရာဝန်အရမ်းဖြစ်စေချင်တဲ့အမေက အခုကျွန်တော် ဆရာဝန်ဖြစ်တော့ မရှိတော့ပါဘူး ဝမ်းနည်းမိသားဗျာ အဖေလားအဖေအကြောင်းကတော့ မပြောချင်လောက် အောင်ပါပဲဗျာ အဖေက ဖခင်တာဝန် အိမ်ထောင်မူ့တာ ဝန်မကျေခဲ့ဖူးလို့ပြောရမယ် ဘယ်တုန်းကမှကောင်းကျိုးမပေးခဲ့ဖူးဆိုပါတော့ ပြောရတာတော့ငရဲကြီးပါတယ်ဗျာ သူက မိန်းမကိစ္စရယ် အရက်ရယ်ပဲသိတာဗျ ဘာအလုပ်မှမယ်မယ်ရရသာသာမရှိတာ အမေ့ကိုဆို အရက်ဖိုး တောင်းလိုက်မရရင်နှိပ်စက်လိုက် ကျွန်တော့်ကို ကန်ကျောက်လိုက်နဲ့နေတာဗျ တကယ့်လူဆိုးကြီးပါဗျာ သူ့ဆိုးဒဏ်တွေကို အမေရောကျွန်တော်ရော ခါးစည်းခံခဲ့ရတာဗျ ကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်တဲ့နှစ်မှာတော့ အမေက ကျွန်တော်ရောသူ့ကိုရောထားသွားပါလေရော အားကိုးရာတစ်ခုတည်းသောနေမင်းကြီး အမှောင် ကျသွားတော့ ကျွန်တော့်ဘဝကူရာကယ်ရာမဲ့ အမှောင်ထဲလမ်းပျောက်ခဲ့တာပေါ့ဗျာ အဖေက အားကိုးမရတဲ့အပြင် အချိန်ပြည့် မူးရူးနေလို့ ထမင်းစားဖို့အပြင် သူ့အရက်ဖိုးအတွက်ပါ ဈေးထွက်ရောင်းရင်းရှာရတာပေါ့ဗျာ ဆယ်တန်းမှာအမှတ်ကောင်းလို့အချို့တွေကနှမြော ကြပေမယ့် ဘယ်သူမှ မကူညီကြပါဘူးဗျာ ဆွေမျိုးဆိုတာကလည်းအမေရှိတုန်းကတောင်မလာတာ အခုတော့ပိုဆိုးတာပေါ့ ၊ အဖေကတော့ပြောပါတယ် ကျောင်းစာထက် နေ့စဉ်ထမင်းစားဖို့ အလုပ်ပဲလုပ်တဲ့ သူပါးစပ်ကသည်စကားထွက်တာအံ့သြစရာမရှိပါဘူး သည်တော့ ကျွန်တော်လည်းအိမ်ဘေးက သီဟတို့ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ မြို့ထဲက ရုပ်ရှင်ရုံတွေ ဘူတာတွေမှာဆေးလိပ်တို့ဘေထုပ်တို့ရောင်းခဲ့ရတာပေါ့ဗျာ ပန်းရံတို့လက်သမားတို့ ဝရိန်ဆောတာတို့လည်း အရင်ကလုပ်ပါတယ် မမြဲပါဘူးဗျာ ကျွန်တော်က အပင်ပန်းမခံနိုင်တာရယ် ပို်က်ဆံအရနည်းတာရယ်ကြောင့် အလုပ်တွေပြောင်းခဲ့တာဗျ နောက်ဆုံးသီဟနဲ့ မနက်ဘက် သွင်ရုံနားမှာ ကွမ်းယာလည်ရောင်းတယ် ညဘက်မြို့ထဲ ပြောင်းဖူးပြုတ် မုန့်ဖတ်ထုပ်ရောင်းတယ် အစကဘာမှမသိသေးတော့သီဟနောက်လိုက်ပြီး သင်ရတာပေါ့ ဒါပေမယ့်နောက်ပိုင်းကျွမ်းသွားတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲရောင်းဖြစ်တော့ပါတယ်။\nသည်တော့ ဈေးရောင်းတဲ့အလုပ်ကနည်းနည်းတော့ပင်ပန်းပေ မယ့်လည်း အဖေ့ကိုအရက်ဖိုးရှာပေးနိုင်ခဲ့သလို ကျွန်တော်လည်းထမင်းစားရတာ အဆင်ပြေခဲ့တယ်ပေါ့ဗျာ အဖေကတော့ အရက်ကိုမနက်နဲ့ည အသောက်မပြက်တော့ဘူး တော်တော်သောက်နေပြီပေါ့ဗျာ အဖေဆိုတော့တာလည်းမရ ပြောပြန်ရင်လည်းအဆဲခံရတော့ တားဖို့နေနေသာသာဘာမှကိုပြောမနေတော့ဘူး သည်လိုနဲ့ နှစ်နှစ်လောက်တက္ကသိုလ်မတက်ဘဲ ဝမ်းရေးအတွက်အလုပ်လုပ်နေရတော့ အလုပ်ထဲကနယ်ပယ်စုံ အလွှာစုံကလူတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတာပေါ့ ဈေးရောင်းတဲ့သူဆိုတာပိုဆိုးတာက နယ်ပယ်မျိုးစုံကလူမျိုးစုံနဲ့ဆက်ဆံနေရတာလေ ကို့ယ့်ဖောက်သည်ထဲ အရက်သမား၊ ဆေးသမား၊ ဖဲသမားတွေပါနိုင်သလို အလုပ်သမား ၊ ဆရာဝန် ၊ အင်ဂျင်နီယာ၊ ဖာသည်ရဲ ၊ စပယ်ရာ ၊ ကျောင်သားစသဖြင့်လူမျိုးစုံ အလွှာစုံ ၊ ရာထူးအဆင့်တန်းမျိုးစုံပါတာပေါ့ အားလုံးကိုတော့တန်းတူဆက်ဆံရတာပေါ့ သည်ထဲမှာ ခေါင်းတွေတော်တော်များများ နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့သလို ပြည့်တန်ဆာမတော်တော်များများနဲ့လည်း ရင်းနှီးခဲ့တာပေါ့ တစ်နေ့ ကျွန်တော်ကွမ်းယာဆိုင်ညဘက်သိမ်းခါနီး ကိုကျော်ထက်ရောက်လာတယ် ကိုကျော်ထက်က ခေါင်းဗျ သူကကျွန်တော့်ကို ယောကျာ်းပြည့်တန်ဆာ လုပ်ဖို့လာပြောတာပါ အရင်ကလည်း နှစ်ခေါက်သုံးခေါက်လောက်လုပ်ဖူးပါတယ် ကာမဆန္ဒမပြည့်တဲ့ အန်တီမမတွေနဲ့နေပေးရတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်းသည်လောကထဲစရောက်တုန်းက အစဆိုတော့ ကြောက်နေပေမယ့် နောက်ပိုင်းအဆင်ပြေသွားပါတယ် လူပေါင်းစုံနဲ့ ပေါင်းနေတော့ မိန်းမကိစ္စတွေကသိနေတာကြာပြီ ဆိုပေမယ့်တကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ခက်တယ်ဗျ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုချောတယ်လို့မခံယူပေ မယ့် ကျွန်တော့်နဲ့နေတဲ့ဘွားတော်တွေကတော့ သဘောကျကြတယ်ဗျ အပေါင်းသင်းတွေကလည်း သည်အလုပ်ကိုတစိုက်မက်မက်လုပ်ဖို့ပြောတယ် ကျွန်တော်လည်းသည်အလုပ်ကိုလုပ်နေတာကြာပါပြီ တရားမဝင်ဘူးဆိုပေမယ့်သည်အလုပ်က ပိုက်ဆံလည်းမြိုးမြိုးမြက်မြက်ရတယ်။\nကာမလည်းဆက်ဆံရတယ်ပေါ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပြောသလိုဆို ကုသိုလ်လည်းရလီးလဲဝပေါ့ ကျွန်တော်လည်းလိင်ကစ္စနဲ့ပက်သက်လို့ အဝေးကြီးမဟုတ်ပါဘူးဘာလို့ဆို ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေကအမေ့ကိုအားပါးတရလိုးတာတွေ ၊ အဖေမိန်းမပေါင်းစုံခေါ်လိုးခဲ့တာတွေမြင်ခဲ့ရတော့ သိနေပြီးသားပါ ကိုယ်တိုင်ကျ ကြုံရတာကတော့ ယောကျာ်းဖာသည်အဖြစ် ဗိုလ်ကတော်တစ်ဦးနဲ့ နေခဲ့ရတာပါ လူပျိုဘဝပန်းဦးသုတ်ကို အသက်၄၅ အရွယ်အန်တီကြီးရဲ့ အင်္ဂါစပ်ထဲထည့်ပေးခဲ့ရတာက တော့အမှတ်တရပါပဲ နောက်ပိုင်းမှာတော့ကိုကျော်ထက် ရဲ့ချိတ်ဆက်ပေးမူ့အရ သည်လုပ်ငန်းကို ဆက်တိုက် လုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်ပေါ့ဗျာ ခင်ဗျားတို့သိတဲ့အတိုင်း မိန်းကလေးပြည့်တန်ဆာထက်စာရင် ယောကျာ်းလေးပြည့်တန်ဆာကပိုရှားတယ်ဆိုတော့ လောကထဲကျွန်တော် နာမည်ရလာတာပေါ့ဗျာ ကွမ်းယာဆိုင်လေးဗန်းပြပြီးကျွန်တော်လည်း သည်အလုပ်ကိုလုပ်ရတာဝါသနာပါလာပါတယ်ူအထူးသဖြင့်ကျွန်တော်ကြုံရတာက တစ်ခုလပ်မုဆိုးမကြီးတွေထက် လင်နဲ့ခဏဝေးနေတဲ့ သူတွေပဲဆိုတော့ အမြဲတမ်းဖောက်သည်ကတော့ မရှိသေးဖူးပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်တို့လောကမှာခေါ်တဲ့စကားအရချိတ်မမိသေးဘူးပေါ့ ချိတ်ဆိုတာ စပွန်ဆာကို ခေါ်တာပါ အဘိုးကြီးတွေကောင်မလေးတွေကို စပွန်ဆာပေးသလို အန်တီမမတွေထဲ စပွန်ဆာပေးနိုင်တဲ့ဘွားတော်တွေကိုချိတ်လို့ခေါ်တာပါ ကျွန်တော်လည်း ချိတ်ကြီးတစ်ခုခုမှာမိပြီး ကျွန်တော့်ဘဝရှေ့ဆက်ဖို့ကြံနေတာကြာပါပြီ ကိုယ်တွေ့လိုက်ရင် ကာမဆန္ဒဦးစားပေးတွေ ပဲဖြစ်နေသလို ရေရှည်ထက်ရေတိုသာယာတဲ့ဘွားတော် တွေပဲဆိုတော့ အဆင်မပြေသေးဖူးပေါ့ဗျာ ဒါပေမယ့် အဲ့နေ့ကကိုကျော်ထက်ချိတ်ပေးတဲ့ တာမွေ ကျောက်မြောင်းတိုက် ၁၁က ဘွားတော်ဆီ ရောက်သွားခဲ့တာကတော့ ကျွန်တော့်ဘဝ တစ်ဆစ်ချိုး ပြောင်းခဲ့တာပေါ့ဗျာ ….။\nအန်တီဒေါ်သန်းဆင့်က အသက်၄၄နှစ်ရှိပြီဆိုပေမယ့် သုံးဆယ်ကျော်ပဲထင်ရအောင် အလှအပပြင်တက်ပုံနဲ့ အဝတ်အစားဝတ်ဆင်တက်ပုံကိုကြည့်ရင်သိနိုင်တယ်ဗျ သူနဲ့က တစ်နေ့လုံးနေရတာပါ ဒေါ်သန်းဆင့်က ရင်သားတွေတင်သားတွေကလည်း တကယ့်ကို ယောကျာ်းတွေစွဲလန်းချင်စရာကြီးပါ သူကခေတ်ပညာလည်းတက်တော့ လိင်မူ့ကိစ္စမှာပွင့် လင်းတယ် သူလိုချင်တဲ့ဆန္ဒကိုလည်းကျွန်တော့်ကိုသေချာပြောပြတယ် သည်နေတော့ သူဖင်ကိုအလုပ်ခံချင်ကြောင်း၊နောက်နေ့ကျ ဒေါ်ဂီ ပဲလိုးခံချင်နေတာမျိုး စသဖြင့်ပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်လည်းသူပြောတဲ့အတိုင်းကြိုးစားပေးခဲ့တော့ သူနဲ့အဆင်ပြေသွားတယ်ပေါ့ ဒေါ်သန်းဆင့်က မုဆိုးမ ကလေးသုံးယောက်အမေပါ သူ့သားသုံးယောက်လုံးကသြဇီမှာ ကျောင်းတက်နေတယ် သုံးယောက်လုံး ကျွန်တော့်ထက်အသက် ကြီးကြတယ်ဗျ ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုစုယုယတွေကို ဘွားတော်ကစွဲလန်းသွားတယ်ပြောရမှာပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်နဲ့ခဏခဏတွေ့ခဏခဏလင်မယားလို နေခိုင်း ရာကနေ သူကလက်ထပ်ခွင့်တောင်းလာတယ် သူ့ကိုတစ်ခါကပြောပြဖူးတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကိုသူအရမ်း သနားနေတာတစ်ကြောင်းကျွန်တော့်ကိုလည်းဒုက္ခတွင်းထဲကနေကယ်တင်ချင်နေတာတစ်ကြောင်းလည်း ပါတာပေါ့ သည်ကြားထဲလင်မယားအရသာကိုလည်းခံစားချင်တယ် သည်အလုပ်ဆက်လုပ်ပြီးဘဝဇာတ်သိမ်းမှာကိုလည်းမလိုလားဖူးပေါ့လေ နောက်ဆုံးကျွန်တော့်ကိုလည်းတကယ်ချစ်လို့ပါတဲ့ သည်တော့ ကျွန်တော်လည်းငြင်းနိုင်မလားဗျာ အခြေနေအကြောင်းကြောင့် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီထင်ထားတဲ့ အိပ်မက်လေးတွေအခု ပြန်ရှင်သန်လာတော့မှာဆိုတော့ သည်အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ဖိ့်ုမဖြစ်နိုင်ဖူးလေ အဖေကလည်း ဆုံးသွားတာလွန်ခဲ့တဲ့လကပဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဘဝကတစ်ကောင်ကြွက်ပဲလေ သည်တော့ သူနဲ့အတူ အိမ်ထောင်ထူထောင်ဖို့သဘောတူညီလိုက်တယ်။\nအချစ်ကပါခဲ့လားမပါခဲ့လားတော့ ခင်ဗျားတို့ကျေးဇူးပြုပြီးမမေးကြပါနဲ့ သူနဲ့အိမ်ထောင်ကျပြီးကတည်းက အရင်သူ့ယောကျာ်း ထက်ပိုတဲ့ကာမအရသာကို သူစိတ်တိုင်းကျကျွန်တော် ပေးခဲ့တယ် သူ့အချစ်တွေကိုလည်းလက်ခံပြီး ပြန်ချစ်ခဲ့တယ် သာယာတဲ့အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့ သူ့သားတွေကတော့ မကျေနပ်ကြပါဘူး သည်တောင်ပြန်မလာတော့ဖူး ပြောကြတယ် အန်တီနဲ့ကျွန်တော်သဘောတူညီထားတဲ့ အတိုင်းကျွန်တော်ဆေးကျောင်းတက်ခဲ့တယ် ကလေးမယူကြဘူး၊ဒါ့အပြင် မိန်းကလေးတွေနဲ့မရှုပ်မပွေခဲ့ဖူး သူချုပ်ချယ်မူ့တွေအတိုင်းသူ့စိတ်တိုင်းကျနေခဲ့တယ်ပေါ့ဗျာ သည်လိုနဲ့ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်အိပ်မက်တွေကို ရှေ့ဆက်ခဲ့ရတာပေါ့ဗျာ အခုဆို ဆရာဝန်ပေါက်စဘဝကနေ ကိုယ်ပိုင်ဆေးခန်း ထိုင်နိုင်တဲ့အခြေအနေရောက်ခဲ့ပြီပေါ့ အစက ဆေးရုံကြီးမှာ ထိုင်ခိုင်းပေမယ့် စိတ်မချလို့ရယ် ပင်ပန်းလို့ရယ်ဆိုပြီးရပ်ကွက်ထဲကိုယ်ပိုင်ဆေးခန်းပဲ အန်တီကဖွင့်ပေးခဲ့တာပေါ့ လူ့စိတ်ဆိုတာဆန်းကြယ်တယ်ဗျ ကျွန်တော်လည်း သည်လောက်သူချုပ်ချယ်နေတဲ့ကြားကနေ တစ်ခါတစ်ခါလွတ်ထွက်ချင်လာတယ်ဗျ သူကလည်း ပြောပါတယ် သူ့ကိုသစ္စာမဖောက်ပါနဲ့ ဖြစ်ချင်တဲ့ဆန္ဒတွေအကုန်ဖြစ်စေရမယ်ပေါ့ ဟုတ်ကျွန်တော်ဖြစ်ချင်တဲ့ဆန္ဒကတော့ ဖောက်ပြန်ချင်တာဗျ ခင်ဗျားစဉ်းစားကြည့် ခင်ဗျားနေ့တိုင်းကြက်သားဟင်းနဲ့ချည်းထမင်းစား ချင်နေမလားတစ်ခါတစ်လေ ငါးပိရည်လေးဘာ လေးပြောင်းစားချင်မှာပဲလေ ကျွန်တော်လည်းသည်လိုပဲပေါ့ဗျာ သူ့တစ် ယောက်ထဲနေ့တိုင်းလိုးလာရတာရိုးလာပြီဗျ အသစ်အဆန်းလေးမြည်းချင်လာတယ် ဒါ့ကြောင့်မို့လည်းသူမသိအောင်ခိုးစားတက်လာတယ်ပေါ့ ပေါင်းလာတာ ၁၀နှစ်ရှိလာပြီ ကျွန်တော်ကအသက်၃၀ သူက ၅၀ကျော်ပြီ အသက်သာ၅၀ကျော်တာ ဘွားတော်နေ့တိုင်းကျွန်တော့်လီးဝင်မှ အိပ်ပျော်တက်တာကျွန်တော်လည်းရခါစကတည်းက သူ ကျနပ်အောင်အသေလိုးပေးခဲ့တာပဲလေ ဘွားတော်က ဖင်တွေရင်တွေဆို အခုထိမကျသေးဖူး ပုံစံမျိုးစုံ တစ်နေ့လုံးတစ်ညလုံးလည်းလိုးခဲ့ဖူးတယ်။\nအခုချိန် မှာတော့ သူ့ကြောင့်ကျွန်တော်အာသာမပြေတော့ဘူး ကျွန်တော်လည်းခိုးစားတက် လာပြီ ခိုးစားရတဲ့အရသာက ပိုကောင်းတယ်ဗျ အထူးသဖြင့်သူချုပ်ချယ်နေတဲ့ကြားကနေခိုးစား ရတာကပိုကောင်းတာပေါ့ဗျာ သည်လိုခိုးစားတာ ကိုသူမသိဖူးထင်နေလားသိတယ်ဗျ ကျွန်တော် ဆရာဝန်ဖြစ်ပြီးကတည်းကစောက်ချိုးပြောင်းလာ တာကိုသူသိတယ် ကျွန်တော်လည်းအပေါင်း အသင်းမကောင်းလို့ဆိုရမလားပဲ သိတယ်မလား အဲ့အချိန်ကဆရာဝန်ဆိုကုန်းချင်တဲ့သူကပေါမှပေါပဲလေ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေဆို လူကသာဆရာဝန် အနီးကပ်သွားပေါင်းကြည့်မှဖာခေါင်းသာသာတွေဗျ တကယ်ပြောတာသူတို့ဆရာဝန်အချင်းချင်းခိုးစားလိုက် စီနီယာဆရာဝန်မကြီးတွေနဲ့ခိုးစားလိုက်နဲ့ နောက်ဆုံး လူနာတွေနဲ့ပါခိုးစားကြလိုက်နဲ့ရှုပ်ထွေးတယ်ဗျ ကျွန်တော်လည်းသည်လိုကောင်တွေနဲ့ပေါင်းတော့ခိုးစားတဲ့ လိုင်းထဲရောက်သွားတာပေါ့ အထူးသဖြင့် သူများရည်းစား သူများမိန်းမတွေခိုးစားရတဲ့အရသာကို နှစ်သက်သွားတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်းအခုဆို အာရုံကြောဌာနကဆရာဝန်မကြီးတစ်ဗွေနဲ့ခိုးစားဖြစ်နေသလို ဆေးခန်းအမြဲလာတက်တဲ့ လူနာကိုတင်မြင့် မိန်းမနဲ့ပါစားနေပြီဗျ ဘွားတော်ကလည်း ကျွန်တော့်အရင်ကခိုးစားတာတွေ မိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပေမယ့်အပြစ်မပြောပါဘူး ဒါကြောင့်သူ့မျက်စိအောက်က ဆေးခန်းထိုင်ဖို့ပြောင်း လိုက်တာပေါ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဝါသနာကိုမစွန့်လွတ်ပါဘူး ခိုးစားဖို့ဆိုရင် အိမ်ကအိမ်ဖော်အထိ ကြံတဲ့အဆင့်ထိဖြစ်လာတာပေါ့ဗျာ အိမ်ထောင်ရေးကလည်းယိုင်နဲ့နဲ့ပါ အခုဆိုကျွန်တော် လည်းကျွန်တော်ဖြစ်ချင်တဲ့ ဆရာဝန်ဖြစ်နေပြီ ရှေ့ဆက် အိပ်မက်ကမရှိတော့ဘူး ကျောင်းလည်းဆက်မတက် ချင်တော့ဖူး ကိုယ့်ပါသာအဝတ်တစ်ထည်ကိုယ်တစ်ခုနဲ့အိမ်ပေါ်ကဆင်းပြီး ဆေးပညာနဲ့လုပ်စားလို့ရတယ် ဒါပေမယ့်ဘွားတော်ကျေးဇူးကိုမစော်ကားချင်တာကြောင့် သူ့ဘေးမှာနေပေးနေရတာပါ သည်လိုနဲ့ ကျွန်တော်ဖောက်ပြန်တာတွေလေးငါးခါမနည်းမိပြီးအချိန်မှာ သူနဲ့ကျွန်တော်အကြီးအကျယ်ပြသာနာတက်ကြရင်း ကျွန်တော်ထွက်သွားမယ်ကွဲမယ်ဘာမယ်လုပ်လိုက်တော့သူ့ဘက်က လက်လျော့သွားတယ် နောက်ဆုံးကျွန်တော် နဲ့သူသဘောတူညီမူတစ်ခုရသွားတာက ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ပွဲတက်လင်ဖြစ်သလို ညတိုင်းလည်း သူ့စိတ်ကြိုက်နေပေးမယ် ကျွန်တော့်စိတ်ကြိုက် ကြိုက်တဲ့သူနဲ့ဘယ်လိုနေနေ သူ့ဘက်ကမစွတ်ဖက်ယဖူးဆိုတာပဲဗျ…. ။\nအဲ့သည်ကစလို့ကျွန်တော်လည်း အိမ်ကွင်းကန်လိုက်အဝေးကွင်းကန်လိုက်ကြားကွင်းကန်လိုက်ပေါ့ ဗျာ ဟဲဟဲ ဗျာ…. ကျွန်တော့်စွမ်းဆောင်ရည်လား ဟားဟား….ပြောပြပါ့မယ် ကျွန်တော်က ဆေးမကူရင်တောင်တစ်နေ့ကို လေးကြောင်းလောက် ရတယ်ဗျ တစ်ကြောင်းကို ၄၅မိနစ် လောက်ရတယ်ဆို ပေမယ့် တစ်ဖက်လူလုံးဝစိတ်မပျက်ရအောင် အချိန်ကိုဆွဲဆန့်ထားပေးလို့လည်းရတယ် ထန်ဖို့ ခက်တဲ့မိန်းမတစ်ယောက် အရည်တရွှဲရွှဲနဲ့ လူးလှိမ့်နေအောင်မူတ်ပေးတက်သလို သားအိမ်ထိအောင်လိုးနိုင်တဲ့လီးရှည်ရှည်ကိုလည်းပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဗျ နောက်ပြီးအပျိုတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ကျ တာမကြာသေးတဲ့မိန်းမတွေနဲ့လည်း ကျွန်တော့်လီးက မဆန့်ဖူးဗျ တဏှာရည်ထန်ထန် အိမ်ထောင်သည်မိန်းမ တွေကလေးအမေတွေမှလည်း ကျွန်တော်က အာသာပြေတာဗျ ခိုးစားလိုက်ရင်လည်း အကိတ်တွေ အန်တီမမတွေလောက်မှ စားသလို ကလေးအမေတွေဆို စွဲသွားအောင် သူတို့လင်နဲ့ပါမခံချင်အောင်လိုးပေးနိုင် တယ်ဗျ တကယ်ပြောတာ ဆရာဝန်ဆိုတော့ ကျွန်တော်လေ့လာထားတဲ့စာထဲက အတိုင်းနိုင်ငံခြားကဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိတဲ့ လီးကြီးရှည်ကြာဆေးတစ်မျိုးကိုလည်းကိုယ်နဲ့မကွာ အမြဲဆောင်ထားတော့ အေးဆေးပဲပေါ့ အသားအရည်ခပ်ပါးပါး မျက်ခုံးမျက်လုံးကောင်းကောင်းနဲ့ ကျွန်တော်က သေးညက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မလိုက်အောင်ကြီးမားတဲ့လီးတစ်ချောင်းပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဘုရားပေးတဲ့ဆုပါပဲ…. ကျွန်တော်အခုဆို ကျွန်တော့်ဆေးခန်းမှာ လိုတာခိုင်းဖို့ခေါ်ထားတဲ့ မထားကိုလည်း လိုးပေးနေတာကြာပြီဗျ မထားက ကျွန်တော့်ဆေးခန်းမှာ ဆေးရောင်း ဆေးခန်းဖွင့် ကျွန်တော့်ကူလုပ်ဖို့ အတွက်ခေါ်ထားတာဗျ တမင်သက်သက်အိမ်ထောင်ရှိမိန်းမကိုခေါ်ထားတာက ဘာရှိရမလဲ စားဖို့ပေါဗျာ မထားနဲ့ ဆေးခန်းမှာအမြဲတမ်းတရင်းတနီးထိတွေ့နေရတော့ သိပ်ပြီးအားထုတ်စရာမလိုဘဲသိပ်လည်းမစည်းရုံးလိုက်ရပါဘူးညရှစ်နာရီဆေးခန်းပိတ်ခါနီး သူ့ကိုတုပ်ကွေးစစ်ပေးမယ်ဆိုပြီး လူနာကုတင်ပေါ်တင်လိုးပေးလိုက်ရုံ ပဲပေါ့ဗျာ အစကတည်းက ကုန်းချင်နေတဲ့မထားကို လီးလှန်ပြပြီး နင့်ယောကျာ်းထက်ပိုကောင်းအောင်လိုးပေးမယ် လို့ပြောရင်းလိုးပေးလိုက်တာပေါ့။\nမထားကလည်း အစကတည်းကကျွန်တော့်ကိုကြိုက်နေတော့ လီးပါမရှက်မရွံစုပ်ပေးတာတာကြည့် အဲ့နောက် ဆေးခန်းမှာလူပါးရင် အခန်းထဲခေါ်လိုးလိုက် အားရင်ဂွင်းထုခိုင်းလိုက်နဲ့ပေါ့ မထားကလည်း အသက်က၃၀ကျော်လုံးကြီးပေါက်လှဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်းစားရတာအဆင်ပြေတာပေါ့ဗျာ သူ့လင်က အရောင်းအဝယ်သမားဆိုတော့တစ်ခါတစ်လေ အိမ်မှာမရှိ တဲ့အခါမျိုးသွားသွားလိုးပေးရသေးတယ် နောက်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကိုအိမ်ခေါ်ကုနေတဲ့ လေသမားကိုတင်မြမိန်းမ မခင်စိန်ပါ ကိုတင်မြက လေဖြတ်ထားရတဲ့ကြားထဲကျန်းမာရေးက လည်း ချူချာတော့တစ်ခုခုဖြစ်တာနဲ့ နီးနီးနားနားကျွန်တော့်ကိုပင့်ရာကနေ အကြံသမားကျွန်တော်နဲ့မခင်စိန်နဲ့ ရင်းနှီးသွားတာပေါ့ မခင်စိန်က အသက်ကလေး ၃၀ကျော်မှာ လင်ဖြစ်သူကလေဖြတ်သွားတော့မုဆိုးမ ဘဝနဲ့မခြားမနားနေနေရတာဗျ ကြည့်လေ သွေးသားဆူဖြိုးနေတုန်း ကလေးသုံးယောက်အမေ မခင်စိန်ရဲ့ရင်သားကသူ့ကိုယ်လုံးသေးသေးလေးမှာ တော်တော်လေးကိုထင်ရှားတယ်ဗျ လူကမော်ဒယ်တွေလိုပိန်ပိန်ပါးပါးဆိုပေမယ့် ကလေး အငယ်လေးကမွေးထားတာတစ်နှစ်မပြည့်သေးတော့ နို့ တိုက်နေရတာကြောင့်လည်းနို့ကြီးကဆူထွက်နေပြီး သူဝတ်ထားတဲ့အကျီမှာ အမြဲနို့ကွက်ရာတွေတွေ့နေ ရတာကိုကစိတ်ထစရာဗျ ပြီးတော့တင်ပါး တင်ပါးကလည်း နောက်ကိုတမင်ပြစ်ထားသလားထင်ရအောင်ကောက်ချိတ်နေတာတကယ်ခင်ဗျားတို့ မြင်ရင်လိုးမိမလားပဲ တကယ်ကို မြင်တဲ့လူတက်လိုးချင်စရာကြီးပါဗျာ ကိုတင်မြနဲ့ကလေးသုံးယောက်ရပြီး အကြီးကောင် ၂တန်းအလက်မမူကြိုနဲ့အငယ်လေး၁နှစ်မပြည့်ခင် ကိုတင်မြလေဖြတ်သွားတော့ သူ့ခင်ဗျာ ငတ်နေတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်းဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီးမဖို့ကြံနေတာ ကြာပါပြီ အကြံသမား ကျွန်တော် သူ့ကိုရအောင်ကြိုးစားတဲ့နေရာမှာ အရင်ဆုံးမခင်စိန်နဲ့ရင်းနှီးအောင်လုပ်ရတာပေါ့ မခင်စိန်က အိမ်မှာထမင်းခေါ်ကျွေးတဲ့အထိ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ရတယ် သုံးရက်ခြားတစ်ခါ သူ့ယောကျာ်းကျန်းမာရေးစစ်ဖို့ဆိုပြီး သွားပေးရသလို ကြားထဲသူ့ကလေးတွေတစ်ခုခုဖြစ်မ လားဆိုပြီးအကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာသွားပေးရတယ်ဗျ။\nမခင်စိန်ကလည်းကျွန်တော်သူ့ကိုစိတ်ဝင်စားနေတာ ရိပ်စားမိတယ်ထင်တယ်ဗျ အဲ့လိုထင်အောင်လည်း မထိတထိတွေပြောတယ် သူနဲ့ပူးပူးကပ်ကပ်ဖြစ်အောင် လုပ်တယ် အသိသာဆုံးကကျွန်တော်ရှေ့မှာ ကလေးနို့တိုက်ပြရတာနဲ့ နုိ့တိုက်ရင်လည်း ကလေးမစို့တဲ့တစ်ဖက်ကိုအမြဲလှန်ထားတက်တယ်ဗျ ကလေးနို့တိုက်နေရင်းကျွန်တော်ကြည့်နေမှန်းသိလို့ နို့ကို ကလေးပါးစပ်ထဲကထုပ်လိုက်သွင်းလိုက်နဲ့ လုပ်နေတက်သလိုတစ်ခါတစ်ခါနို့သက်တယ်ဆိုပြီး နို့တွေကို ညစ်ညစ်ပြီးခွက်ထဲထည့်တက်တယ်ဗျ ပြီးတော့ အိမ်ကိုခေါ်ထမင်းကျွေးပြီဆို ကိုယ်လုံး အလှပေါ်မဲ့အကျီတွေအမြဲဝတ်ထားပြီး အလှတွေပြင်ထားတက်တယ် ယောကျာ်းမိန်းမဗဟုသုတတွေမေးတက်တယ် သူနဲ့စငြိတဲ့နေ့ကိုပြောပြပါ့မယ် အဲ့နေ့က ကျွန်တော် သူ့အိမ်ကို သူ့လင်ကိုတင်မြဖျားတယ်ဆိုလို့ သွားပြီးဆေးထိုးပေးတာဗျ ကျွန်တော်လည်းကိုတင်မြကို ဆေးထိုးပေးပြီးသောက်ဆေးတွေပေးရင်းနဲ့အောက်ပြန်းဆင်းလာတော့မခင်စ်ိန်က သူကအကြီးကောင်နဲ့ အလက်မကို ကျောင်းကားပေါ်တင်ပေးရာကနေ အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာတယ် အထဲရောက်လာတော့ ကျွန်တော်ကိုထမင်းစားသွားဆိုလို့ထမင်းစားကြတယ် ထမင်းစားပြီးတော့ မခင်စိန်က လမ်းကြောင်းဖော်တဲ့စကားတွေပြောတယ် ကိုတင်မြလည်း သေမယ်ဆိုသေသင့်ပါပြီဆရာရယ် အခုတော့လူကကလေးတစ်ဖက် စီးပွားရေး ကတစ်ဖက်နဲ့ကြားထဲသူ့ရောဂါကိုဆေးကုနေရသေးတယ် သြော်….ယောကျာ်းပဲဗျာ….အစ်မကလည်း…. ကိုယ့်ယောကျာ်းကိုပြုစုတာကုသိုလ်ပါဗျာ ယောကျာ်းသာဆိုတယ်အားမကိုးရပါဘူးဆရာရယ် ကျွန်မပိုက်ဆံရှိလို့သာ ဒင်းအခုလိုနေနို်င်နေတာပါ ကျန်းမာရေးကောင်းတုန်းကလည်း အရက်သမားပဲလေ အိမ်ထောင့်တာဝန်လင်တာဝန်ကျေခဲ့တာမှမဟုတ်တာ ပြောချင်တာက သူငတ်နေတယ်ပေါ့ဗျာ ကိုတင်မြက ကလေးသာသုံးယောက်ရတာ ထင်သလောက်မစွမ်း ဖူးသည်သဘောပြောချင်တာဗျ သြော်…..ဒါတော့လည်းဒါပေါ့ဗျာ…ဒါပေမယ့်သူက အစ်မကိုချစ်ပါတယ် ကျွန်တော်လည်းဖောရှောပြောပေးရတာပေါ့ ဒါပေမယ့် မခင်စိန်ကကျွန်တော့်စကားကိုပြန်မဖြေအားတော့ ဘဲ သူ့သမီးလေးကို သွားခေါ်ပြီးနို့လှန်တိုက်တယ်။\nအခုကျွန်တော်တို့ထို်င်နေတာကအိမ်ရှေ့ဆက်တီ တွေပေါ်မှာပါ မခင်စိန်က ကျွန်တော်ဘေးကပ်ရက်ခုံကိုဝင်ထိုင်ပြီး ကလေးကမငိုပဲနဲ့နို့ကိုလှန်တိုက်တယ် ကလေးက နို့မဆာတော့နို့သီးကိုပါးစပ်ထဲက ပြန်ပြန်ထုတ်လိုက် အရသာခံလိုက်မစို့လိုက်နဲ့ လုပ်နေတယ် မခင်စိန် ကလေးကိုနို့တိုက်တာက ကျန်တစ်ဖက်နို့ ကိုသည်အတိုင်း ဖော်ထားတယ် ကျွန်တော့်နေရာမှာစဉ်းစားသာကြည့်ဗျာ လူက နဂိုကမှ သည်နေရာမှာအားသန်ပါတယ်ဆို ဘေးနားမှာ လာလုပ်နေတာကိုက ကြည့်တော့ သည်ကြားထဲမခင်စိန်က သူ့မာယာနဲ့ သမီး…ချိုချို… ..ချိုချိုစို့မယ်….သမီး……ချိုချိစို့မယ်…အေး…အေး… စို့….သမီးရေ….စို့နော် ……မစို့ရင်….ဦးဦးက လုစို့မှာတဲ့….စို့ပါကွယ်…….အံမယ်ကျွန်တော်နဲ့တောင်ကလေးကိုခြောက်လိုက်သေးတယ် သည်တော့ကျွန်တော်လည်း အူး..အူး…စို့မှာနော်…..စို့ပြီနော်….ကလေး..ရေ… စို့ပါကွယ်….အုးအူး…စို့ပြီ….အမယ်ရီတယ်….ရီတယ် ဘာလဲစို့ရမှာလား… ကလေးကအိပ်ချင်နေလုိ့လားမသိဘူးဗျ မစို့ဘူး ဒါနဲ့ကျွန်တော်က အစ်မကလေးကိုသွားသ်ိပ်လိုက်ပါဗျ ကလေးကအိပ်ချင်နေတာဗျ ပြီးတော့ အစ်မတို့အနေနဲ့ အခုလို ကလေးကို ဖြစ်သလိုနို့လှန်တိုက်လို့မရဖူးဗျ နို့စို့ အရွယ် ကလေးတွေနှာချေးချောင်းဆိုးဖြစ်ကြတာက မိခင်နို့ကြောင့်ပဲအရင်ဆုံးကလေးတွေနို့မတိုက်ခင် ရင်သားသန့်ရှင်းနေစေဖို့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်သင့်တယ် ရင်သားသန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့နေရာမှာလည်း သက်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲလုပ်သင့်တယ်ဗျ ကျွန်တော်က ဆေးပညာနဲ့ပေါင်းပြီးဖောလိုက်တာပါ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အစ်မနို့ကို သေချာဆေးကြောသင့်တယ် အစ်မနို့ကို ကျွန်တော်ဆေးပေးရမလား ဆိုပြီးတည့်မေးလိုက်တဲ့စကားကြောင့်ကလေးကို နို့တိုက်ရာကနေကျွန်တော့်ကိုစိုက်ကြည့်တယ် ကျွန်တော်ကလည်းသူ့ကိုပြန်ကြည့်ပေးလိုက်တော့သူက ဘာမှမပြောပဲခေါင်းညိတ်ပြတယ်။\nပြီးတော့ခေါင်းငုံ့သွားတယ် သည်လိုနဲ့ သူ့ကိုကျွန်တော်လည်းဘာမှဆက်မမေးတော့ပဲ အစ်မနို့တွေကတော်တော်ကြီးတယ်ဆိုပေမယ့် ကလေးနို့တိုက်တော့ ထွက်တာကြာသလိုပဲ ဒါလည်းစမ်သပ်ရမယ်ဗျ ကျွန်တော်ကအကြံနဲ့ပြောလိုက်တာပါ မခင်စိန်က ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော့်ဂွင်ထဲဝင်လာတယ် ဟုတ် ဆရာ ဘယ်လိုလုပ်ကမလဲ သည်အတိုင်း နို့ကိုဆေးရမှာလား….. မဟုတ်ဖူးဗျ သူ့နည်းစနစ်တိုင်းလုပ်ရမှာ…. ဆရာလုပ်ပေးပါလား……လုပ်ပေးလို့ရတယ်မလား မခင်စိန်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို ရမ္မက်ခိုးဝေနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ပြန်ပြောပြီး ကျွန်တော် ထောင်တဲ့ထောင်ချောက်ကိုသိသိကြီးနဲ့ဝင်လာပါတယ် သူကိုယ်တိုင်လည်းကျွန်တော့်ဘက်ယိမ်းချင်နေပါပြီလေ မခင်စိန်က ကလေးကိုပုခက်ထဲသွားပြန်သိပ်ခိုင်းပြီး ရေတစ်ပုံးနဲ့အဝတ်ဖြူတစ်ခုယူလာခိုင်းလိုက် တယ် ပြီးတော့အနားမှာထိုင်ခိုင်းရင်း သူ့ကိုအကျီလှန်တင်ခိုင်းလိုက်တယ် မခင်စိန်ပြုံးစိစိလုပ်နေလို့သူ့ကြည့်မိတော့ နှစ်ယောက်သားရယ်မိသေးတယ်ဗျ ဟာ…အစ်မမရယ်နဲ့လေ တကယ်အကျီင်္လှန်ပေးလေ အပေါ်လည်ပင်းနားအထိ လှန်တင်ထားပေးနော်…. အေးပါ…မောင်လေးရယ် ….ခ်ခ်… သူလည်းရင်ခုန်နေမှာပါပဲ ဒါပေမယ့်သူလည်း အိမ်ထောင်သည်ပဲလေ….သည်လောက်တော့ သူလည်းအကွက်မြင်မှာပေါ့ မခင်စိန်ကအကျီလှန်တင်လိုက်တော့ သူ့နို့ထွားထွားကြီးနှစ်လုံးက လွတ်လွတ်လပ်လပ် နဲ့အပြင်ကိုရုန်းထွက်လာကြတယ် ခုနကကလေး ကစို့ထားတော့ နို့သီးခေါင်းမဲမဲလေးတွေမှာ အရည်လေးတွေစိုနေတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ ကောက်စို့ပစ်လိုက် ချင်ပေမယ့်စိတ်ကိုမနည်းပြန်လျှော့ပြီးရေညစ်ထားတဲ့အဝတ်နဲ့ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် တကယ်ကသက်သက်မဲ့ သူ့နို့ကိုင်ချင်လို့ဂွင်ဆင်လိုက်တာပါ အဝတ်လေးနဲ့ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ပွတ်ပေးနေရင်း ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကိုလည်းဆက်ကနဲ့အားတဲ့လက်နဲ့ကိုင်လိုက်တော့ မခင်စိန် တစ်ချက်တွန့်သွားတယ်။\nပြီးတော့ကျွန်တော့်ကို မကြည့်ပဲမျက်နှာလွှဲသွားတယ် သည်တော့ ကျွန်တော်လည်းဆက်ပြီးဖြေးဖြေးနဲ့မှန်မှန်လေးပွတ်ပေးနေရင်း သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ အမယ်သူက မျက်လုံးလေးစဉ်းပြီးဇိမ်ခံနေတာဗျ ကျွန်တော်လည်းနောက်တဆင့်တက်တဲ့အနေနဲ့အဝတ်ကိုရေထဲချပြီးသူ့နို့ကိုခြောက်တဲ့အဝတ်နဲ့သုတ်ပေးလိုက်တယ် အဝတ်ခံထားတော့အားရပါးရနယ်ပေးသလိုပုံစံမျိုးနဲ့သုတ်ပေးလို့ရတယ်ဗျ အာ့…..အ့…အ့… မခင်စိန်ဆီကမျက်လုံးပိတ်ထားရင်းထွက်လာတဲ့ညီးသံပါ ကျွန်တော်လည်း သူ့နို့တွေရေစင်ပြီးခြောက်သွားတော့ အဝတ်ကိုချပြီးသည်တိုင်းလက်နဲ့လိုက်နယ်ပေးလိုက်တယ် …မခင်စိန်ကအခုထိမျက်လုံးမဖွင့်သေးတော့ ကျွန်တော်လက်နဲ့သည်တိုင်းနယ်နေတာမသိသေးပါဘူး ဒါပေမယ့် အထိအတွေ့ကိုတော့သူခံစားမိမှာပါ ကျွန်တော့်ရဲ့လက်တွေကသူ့နို့ထွားထွားကိုပထမဖြေးဖြေးကနေနောက်ပိုင်းပိုပြီးမြန်လာအောင်ကစားလာတော့ မခင်စိန်မျက်လုံးပွင့်သွားပါတော့တယ် သြော်….အ့…အ.့မောင်လေး…. လုပ်ပေးတာပြီးပြီလား…ဟင်း… မခင်စိန်မေးတော့ ကျွန်တော်လည်း လက်နဲ့နယ်နေတာကိုခနရပ်ပြီးရုတ်တရက်ကြီးသူ့နို့တွေကိုငုံ့စို့ပေးလိုက်တယ် အို.အမေ့……….အင်း….ဟင်း…..မောင်လေးရယ်….. ဘာမပြောညာမပြောဆိုတော့ မခင်စိန်ပထမလန့်သွားတာပေါ့ ဒါပေမယ့်မတားတော့ပါဘူး ကျွန်တော့်လျှာက သူ့နို့ရည်တွေကို အရသာခံစို့ရင်း လက်တစ်ကဖက်နဲ့ ကျန်တဲ့သူ့နို့ကြီးကိုနယ်လိုက် နို့တံလေးကို ကလိ ပေးလိုက်လုပ်နေတော့မခင်စိန် တော်တော်ကောင်းလာတယ်ထင်တယ်ဗျ ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကိုဖွပေးရင်း ညီးနေတော့တာပေါ့ ခနကြာတော့စို့တာရပ်ပြီး မခင်စိန်ကိုကြည့်လိုက်တော့ မခင်စိန်က ကျွန်တော့် အကြည့်ကိုလွှဲပြီး နို့တွေပြန်ဖုံးလိုက်ရင်းထိုင်နေရာက ထသွားတယ်။\nသလောက်ဆိုကျွန်တော်လည်းသိလိုက်ပြီလေ သည်အချိန်မလူပ်ရှားရင် ဘယ်အချိန် သွားလူပ်ရှား ရမလဲ ဟုတ်တယ်မလား ဒါနဲ့သူ့နောက်ကို ထလိုက်သွားတာပေါ ဘွားတော်က မီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားတာဗျဒါ နဲ့ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုမှီအောင်လိုက်ပြီး နောက်ကနေအားနဲ့သိုင်းဖက်လိုက်တယ် ရုတ်တရက်ဖက်လိုက်တော့ အမေ့………ဟင်…ငါ့မောင်….ငါ့မောင် …..ဘာလုပ်တာလဲကွယ်အစ်မကို…..ဟင် မခင်စိန်စကားကိုအာရုံမထာထားတေ့ာပဲကျွန်တော် လည်းသူ့လည်ပင်းနောက်တွေကိုနမ်းရှုံ့ပေးလိုက်တယ် ပြီးတော့နောက်ကနေသိုင်းဖက်ထားတဲ့ လက်နဲ့နိုကြီးတွေကိုနယ်ပေးလိုက်တော့ မခင်စိန်ဆီက ငြီးသံထွက်လာတယ် အ့…အ့…..အ့…..ငါ့မောင်ရယ်မသင့်တော်ပါဘူး… လွှတ်ပါ….ငါ့မောင်ရယ်…..ငါ့မောင်ရယ် လွှတ်…..လွှတ်ပါကွာ….အစ်မကအိမ်ထောင်သည်ကလေးအမေပါ ကွာ…….အ့…အ့…လွှတ်… မခင်စိန်ကလွှတ်သာလွှတ်ခိုင်းတာ တာဝန်အရ ဆိုသလိုပါပဲ စိတ်ထဲသူလည်းတော်တော်လေး ထန်နေပါပြီ သူ့လက်ကလေးနဲ့သူ့နို့တွေကိုအားရပါးရ နယ်နေတဲ့ကျွန်တော့်လက်ကိုကိုင်ထားရုံက လွဲပြီးရုန်းတောင်မရုန်းပါဘူး ဘာဖြစ်လဲ….မခင်စိန်ရာ…မခင်စိန်ကို ကျွန်တော် ချစ်နေတာကြာပြီ……ကျွန်တော်အရမ်းချစ်လို့ပါ မခင်စိန်ပါသာကလေးရှိရှိဘာရှိရှိဗျာ…ချစ်တာပဲသိတယ် ကျွန်တော်ကလည်းသူ့ကိုအားပါးတရနယ်းပေးနေရာ ကနေ တော်ကီနဲ့ချုပ်ရတာပေါ့ သည်အခြေနေမှာ နောက်ပြန်လှည့်တဲ့ကောင်ကစောက်ရူးပဲလေ မသင့်တော်ပါဘူး…ငါ့မောင်ရယ်…ပတ်ဝန်းကျင် ဘယ်ပတ်ဝန်းကျင်လဲ….. အစ်မကိုချစ်တာ ဘယ်သူ့စောက်ဂရုစိုက်ရဦးမလဲ….ချစ်တာပဲသိတယ်ဗျာ…..အစ်မလင်လည်းစောက်ဂရုမစိုက်ဘူး အစ်မကျွန်တော့်ကိုမချစ်ဖူးလား…အစ်မစိတ် ချမ်းသာအောင်ကျွန်တော်ထားပေးနိုင်တယ်နော်…. ။\nအစ်မကျေနပ်ရစေမယ်ဗျာ. ကျွန်တော်လည်းသူ့အညှာကိုကိုင်ပြီး တော်တော်ဖြစ်ပြလိုက်တော့မခင်စိန် ပြုံးသွားတယ် ကဲ.. လွှတ်ပါ…..ကွာ ခနလေးလွှတ်ပါ အစ်မအသက် ရှုကြပ်လို့ပါ….အစ်မလည်းငါ့မောင်ကိုချစ်ပါတယ် ခနလွှတ်ပေးနော် အခန်းထဲသွားမယ်လေနော်…..လွှတ်ပေးနော် ကဲတွေ့တယ်မလား သည်စော်ငတ်နေတာကြာပါပြီလို့ ကျွန်တော်ကသူပြောတာနားမထောင်ပါဘူး သူ့ခန္ဓာကိုကုန်းခိုင်းလိုက်ပြီး ပန်ကန်းဆေးတဲ့ ဘေစင်ပေါ်လက်ထောက်ခိုင်းပြီး အစ်မသည်ဘောင်ကိုကိုင်ထားပေးဗျာ …..မောင်လေးကိုချစ်ရင်နော်….အစ်မနော်……. မခင်စိန်က မောင်လေးအထဲသွားမယ်လေ သည်မှာက မီးဖိုချောင်ကြီး မီးဖိုချောင်ထဲအရင်ချစ်ချင်လို့ပါဗျာ…. နော် မခင်စိန်ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့ အင်း….သည်လိုလေးခနကုန်းထားပေးကွာ…ချစ်တယ် အစ်မလည်းငါ့မောင်ကိုချစ်ပါတယ် သည်ကိစ္စကို ဘယ်သူမှမသိပါစေနဲ့ ဟုတ်အစ်မ မခင်စိန်ကို ကတိပေးပြီးကျွန်တော်လည်းဘာင်းဘီချွတ်လိုက်တယ်အကုန်လုံးချွတ်တာတော့မဟုတ်ဘူး တစ်ခုခုဆို အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ခြေထောက်မှာစုထားတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်း ကုန်းထားတဲ့မခင်စိန်ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီးဖီးလ်တက်လာတာနဲ့ ထမီလှန်တင်လိုက်တယ် ဖွေးဥနေတဲ့တင်ပါးသားကြီးတွေမမြင်ရသေးဘူး အတွင်းခံအနီကြီးကခံနေသေးတော့ ဟာရှီးပဲ ကျွန်တော်လည်းမခင်စိန်အတွင်းခံကိုထပ်ချွတ်ပေးလိုက်တော့ ဖြူဖွေးပြီးပြစ်ရာမရှိလုံးဝန်းတဲ့ဖင်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရတော့တယ် ကျွန်တော်လည်းမခင်စိန်ကိုမလိုးခင် ဖင်ကိုတစ်ချက်ကုန်းနမ်းရင်းနောက်ကိုပြူထွက်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလျှာနဲ့ထိုးကလိပေးလိုက်တော့ အမေ့…….အ့….အ့….့အ့ ဆိုပြီးမခင်စိန်ဆီကအော်သံနဲ့ညီးသံရောပြီး ထွက်လာတယ် ပြွတ်….ပြွတ်….ရွှပ်…ရွှပ်….ပလပ်… ပလပ်…..ပလပ် ကျွန်တော်လည်း စောက်စိနဲ့အတွင်းသားဘေးသားတွေအကုန်လုံးကို ခွေးလျက်သလို လျှာကြမ်းကြီးနဲ့ လျက်ပေးနေတာဆိုတာ့ဖင်ကုန်းထားတဲ့ မခင်စိန်လည်း ကောင်းလွန်းလို့ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ကော့တက်နေတာ ပေါ့။\nတော်တော်ကြာကြာယက်ပေးပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်းလိုးဖို့အချိန်တန်ပြီထင်လို့ထိုင်နေရာ ကထ ပြီးမခင်စိန်နောက်မှာ အကျအနေရာယူလိုက်တယ် ပြီးတော့ ပြူထွက်နေတဲ့ မခင်စိန် စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ လီးကို ဖြေးဖြေးချင်းထည့်ရင်းခါးကိုကိုင်ပြီးတစ်ချက် ကိုင်ဆာင့်ပေးလိုက်တယ် ဗွတ်….. အမေ့……ဖြေးဖြေးလိုးပေးပါမောင်လေး……. ဟုတ်…အစ်မ မခင်စိန်စကားအတိုင်းကျွန်တော်လည်းစစချင်းမှာတော့လီးအဝင်အထွက်မြင်ရတဲ့အရှိန်နဲ့ပဲ ခါးကိုကိုင်ရင်းဖြေးဖြေးချင်း လိုးပေးနေလိုက်တယ် ကျွန်တော်လည်းဖြေးဖြေးချင်းဆောင့်လိုးပေးနေရာကနေ အရှိန်ရလာတော့ကုန်းထားတဲ့ မခင်စိန်ကိုသူအပေါ်ပိုင်း ဝတ်ထားတဲ့အကျီအကြပ်နဲ့ဘောလီကို လည်ပင်းအထိလှန်တင်ပေးလိုက်တယ် ပြီးတော့လျှံထွက်နေတဲ့ မခင်စိန်ရဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကိုင်ရင်း နောက်ကနေအားပါးတရ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးတော့တာပေါ့ ဖွတ်….ဖွတ်…..ဖွတ်…..ဗြုတ်…ဖြွုတ်….. အ့………ရှီး….အ့…..အ့..ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကွာ……အ့….အ့…ရှီး….အစ်မရယ် အစ်မစောက်ဖုတ်ကြီးက အထဲကဆွဲထားသလိုပါပဲ…..အ့…အ့…..ရှီး..လီးပဲ…. အ့…အား….ဟမ်…အ့….ဆောင့်…ဆောင့်မောင်လေးဆောင့်……..နာနာလေးဆောင့်ပေး…..အင်း…ဟုတ်တယ်….အဲ့တိုင်းဆောင့်…….ဆောင့်…..ဆောင့်. အ့…..့…အ့…… မခင်စိန်ကလည်း အခုမှ ကာမအရသာကိုပြန်ခံစားရတာကြောင့် ကျွန်တော်လိုးတာကို အားရပါးရ ခံရင်း အောက်ကနေအသံပေါင်းစုံနဲ့ညီးနေတာပေါ့ သည်လိုနဲ့ မီးဖိုချောင်ခန်းထဲမှာ ရေစင်ေ ဘောင်ကိုကိုင်ရင်းလေးဘက်ကုန်းထားတဲ့ မခင်စိန်ကို နောက်ကနေ ခွေးလိုးလိုးပေးရင်းကျွန်တော်လည်းသူ့နို့တွေကိုင်လိုက် ခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးကိုကိုင်ဆောင့်လိုက်နဲ့ကောင်းနေသလို သူကလည်းအောက်ကနေသူဖင်ကြီးနဲ့တင်းခံပေးထားတယ်ဗျ လူသာပိန်တာ ဖင်ကြီးကလုံးပြီးကားထွက်နေတော့ အဲ့ဖင်ကိုကြည့်လိုးနေရတာကိုကတကယ့်အရသာပါ။\nကျွန်တော်လည်းနောက်ဆုံးဆံပင်တွေကိုပါဆွဲပြီးလိုးဆောင့်ပေးတော့ အောက်ကနေမခင်စိန်က ညီးသံမျိးစုံ နဲ့ တင်းခံပေးနေပါတယ် အာ့….ဖွတ်…အာ့…အာ့….. ဆောင့်…..ဆောင့်…..အာ…..အာ့……အ့ရှီး…..ရှီး ဆောင့်ပါမောင်လေးရယ်…..ဆောင့်….လိုးလိုး….လိုး.မောင်လေးလိုး….အ….အမေ့……လိုး….မောင်လေး….အ့..အ့..အစ်မပြီးပြီ…. အ့…..အ့ ဘယ်နှစ်ကြောင်းလောက်မခင်စိန်ပြီးနေလည်းမသိပေမယ့်ကျွန်တော်ကတော့ တစ်ချီပြီးချင်လာပါပြီ အ…..ဖွတ်ဖွတ်…..ဖွတ်….ဖွတ်….ရှီးပဲ….ကောင်းလိုက်တာကွာ…..အ့….အစ်မကောင်း..လား…အာ့….. ကောင်းလား………. အ….အ့…..ရှစ်…ဟမ်း…..ဟမ်း… ဟမ်း………အ့……ရှီး…ပြီးပြီ…..အ့….အ့….အ့……. နောက်ဆုံးကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ကာမပန်းတိုင်ကို ညီးသံမျိုးစုံးပေးရင်းရောက်သွားခဲ့တာပေါ့ ကိစ္စပြီးတော့မခင်စိန်လည်းထမီကိုပြန်ဝတ်ရင်း နို့တွေကိုဘော်လီထဲပြန်ထည့်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ရင်း မောင်လေး သည်ညအဝလိုးပေးကွာ….အိမ်မပြန် နဲ့ရလား…..အစ်မမောင်လေးလီးကြီးကို အရမ်းချစ်သွားပြီ…… အစ်မကိုမောင်လေးအဝ လိုးပေးပါကွာနော်…….အစ်မတို့ပျော်ကြမယ်လေ ကျွန်တော်လည်းခေါင်းညိတ်ပြပြီး အပြင်ခနထွက်ခဲ့လိုက်တယ် မခင်စိန်လည်းသူ့လင်အတွက် စားစရာလုပ်ပေးဦးမယ်ဆိုပြီးမီးဖိုချောင်ထဲကျန်ခဲ့တယ် ကျွန်တော်လည်းအိပ်ထဲက ဖုန်းယူပြီး ဘွားတော်ဆီသည်ညပြန်မအိပ်ဖြစ်တဲ့ ကြောင်း Message ပြန်ပို့ရင်း မီးဖိုချောင်ထဲပြန်ဝင်လာခဲ့တယ် ဘွားတော်တော့ပြန်မအိပ်လို့တင်းနေတော့မှာပဲ မတက်နိုင်ဘူးဗျာ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ မခင်စိန်က သူ့လင်အတွက်ဆန်ပြုတ်လုပ်နေတာဗျ မခင်စိန်က မောင်လေးအစ်မအခန်းထဲဝင်နေလေ ….. ဟင်….အစ်ကိုနဲ့အစ်မတစ်ခန်းထဲအတူမနေဖူးလား….. အရင်ကတစ်ခန်းထဲပဲသူ့ကုတင်ဘေးအိပ်တာ ကလေးတွေကသက်သက်အိပ်တာ အခုကလေးတွေကိုသူတို့အဖေနဲ့သွားသိပ် ရတော့မှာပေါ့…. ဟုတ်လား သည်ညတော့ အဲ့ဘဲကြီးခေါက်ထားလိုက်ပါဗျာ …. အင်းပါ….မောင်လေး.အခု….သွားနားသွား…. ကျွန်တော်လည်းမခင်စိန်အခန်းထဲဝင်ခဲ့လိုက်ရင်း ကုတင်ပေါ်သွားလှဲနေလိုက်ရင်းတမှေးလောက် အိပ်ပျော်သွားတာပေါ့ အိပ်နေရင်းအောက်ပိုင်းကစိုစို….စိုစိုနဲ့ဖြစ်လာလို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မခင်စိန်ဗျ မခင်စိန်က အပေါ်ပိုင်းအဝတ်အစားမရှိတော့ဘူး။\nအောက်မှာလည်းထမီလေးပဲရှိတော့တယ် မခင်စိန်က ကျွန်တော့်လီးကိုအားပါးတရငုံ့စုပ်ပေးနေရင်းကျွန်တော်နိုးသွားလို့သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူကပြုံးပြတယ် ဒါနဲ့ ကျွန်တော့်လီးကိုစုပ်ပေးနေတာ ရပ်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်တက်ထိုင်ခိုင်းတယ် မခင်စိန်က ကျင်လည်စွာနဲ့ကျွန်တော့်လီးပေါ်ထိုင်ချပြီး ထိုင်ဆောင့်တော့တာပေါ့ ကျွန်တော်လည်းအောက်ကနေ မခင်စိန်ခါးဗိုက်သားကိုကိုင်ရင်းကော့ကော့ပြီးဆောင့်ပေးနေသလို မခင်စိန်ကလည်း သူ့နို့ကြီးတွေလူပ်ရမ်းပြီး ခံနေတာဗျ တကယ့်ကို ဖီးလ်ပဲဗျာ မခင်စိန်ကဘောဒီလှသလို နို့ကြီးတော့ အောက်ကနေ မခင်စိန်နို့တွေကို ကိုင်ပြီး ဆောင့်ပေးနေမိတာပေါ့ မခင်စိန်ကလည်း သူနို့ တွေကိုင်ထားတဲ့ကျွန်တော့်လက်ကို ပြန်ကိုင်ရင်း အရသာကိုခံစားနေတာပေါ့ သူ့ခင်ဗျာလည်းငတ် နေတာကြာပြီလေ မခင်စိန်နဲ့အပေးယူယူမျှမျှလိုးနေရင်းကနေ အောက်ကနေပြီးကျွန်တော်က အ…..အ့….အာ့….. ဟမ်း….အမ်း….အာ…. အစ်မကောင်းရဲ့လားဗျာ….အစ်မကောင်းလား….. မောင်လေးလိုးပေးတာ…ကောင်းလား….. အ့……ဖွတ်ဖွတ်…..ဖွတ်….ကောင်းလား..ဆိုပြီး မေးနေမိသလို ကောင်းလိုက်မောင်လေးရာ….အစ်မ….ယောကျာ်းထက်ပိုကောင်းတယ်မောင်လေးက….အ့….အ့.. မောင်လေးနဲ့ သည်တစ်ညလုံးအဝလိုးကြမယ်….လိုး…လိုး…….အ့….အ့ အစ်မ…..ဖင်ကြီးပါလိုးချင်တယ်ဗျာ…..အ့….အာ့…. အစ်မကိုမှန်းနေခဲ့ရတာကြာပြီ…..အာ့….ရှီး ကောင်းလိုက်တာ……..အ့…အ့…. ပြောရင်းနဲ့ကျွန်တော်လည်းသူ့နို့ကြီးတွေစို့ပေးရင်း သူ့ကိုကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်တင်ဆောင့်လိုးတော့တာပါပဲ အချက်နှစ်ဆယ်လောက်အားပါးတရဆောင့်လိုးပေးပြီး တဲ့အချိန်မှာတော့ သူရောကျွန်တော်ရော ချွေးတွေ ရွှဲနစ်နေပါတော့တယ် သူလည်းဘယ်နှစ်ကြောင်းလောက်ပြီးမှန်းမသိအောင်ကောင်းနေသလို ကျွန်တော့် လိုးအားကိုလည်း သဘောကျနေတယ်ဗျ။\nကျွန်တော်လည်းပုံစံပြောင်းလိုးချင်လာတာနဲ့ ခနလေး….အစ်မအိပ်ရာပေါ်လှဲလိုက်….ပါလား ကျွန်တော်ခိုင်းလိုက်တော့မခင်စိန်ကခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျွန်တော်ကိုယ်ပေါ်ကခွာရင်းအိပ်ရာပေါ်ပက်လက်လှဲလိုက်တယ် ကျွန်တော်က သူ့ရင်ဘက်ပေါ်ခွပြီး သူ့နို့တွေကြားထဲလီးကိုထည့်လိုးမလို့ပါ ဒါကို မခင်စိန်ကအလိုက်တသိနဲ့ သူနို့နှစ်လုံးကို လက်နဲ့ကိုင်ညစ်ပြီးကျွန်တော့်လီးကြီးကိုအပေါ်အောက်ပွတ်ပေးတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်းကုတင်စွန်းကိုကိုင်ရင်း မခင်စိန်နို့ကြီးတွေကြားထဲ စိတ်ကြိုက်လိုးပေးနေမိတာလီးကရှည်တော့ မခင်စိန်ပါးစပ်အထိရောက်လို့မခင်စိန်ကလျှာနဲ့ပါကစားပေးနေသေး…. ဟုတ်တယ်….ဟုတ်တယ်….အဲ့လိုလေး…လျက်ပေး…အ့ ကောင်းလိုက်တာ….အ့..အမ်း…….အာ့..ရှီး….ရှီး… အ့ ကောင်းလိုက်တာ…အစ်မခင်စိန်ရာ….ရပြီရပြီ လိုးချင်နေပြီ……..အစ်မစောက်ဖုတ်ကိုလိုးချင်နေပြီ ကျွန်တော်လည်းသူ့အပေါ်ကထပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲက စောက်ဖုတ်ကြီးကို လျှာနဲ့ ငုံ့ လျက်ပေးလိုက်တယ် မခင်စိန်ကပေါင်နှစ်ဖက်ကားထားပေးပြီး လျှာနဲ့အားပါးတရလျက်ပေးနေတဲ့ကျွန်တော့်ကို ဆံပင်တွေလှမ်းဆွဲရင်း ပါးစပ်ကလည်း အ့….မောင်လေးရယ်….အ့…အစ်မသေအောင်လုပ်နေတာ…လား…အ့….ချစ်လိုက်တာမောင်လေးရာ….. အစ်မကိုလိုးပါတော့…..မမကိုလိုးပါတော့ကွာ…. မောင်လေးလီးမည်းမည်းကြီးနဲ့တဆုံးလိုးပါတော့ကွာ…..အ့….အ့… ဆိုပြီးငြီးနေတာပေါ့ ကျွန်တော်လည်း လျှာနဲ့အသံမြည်အောင်လျက်ပေး နေမိတော့ မခင်စိန်စောက်ရည်တွေနဲ့ ခုနက ကျွန်တော် လီးဝင်ထားတဲ့အရည်တွေရောပြီး ရွှဲနေတာပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်လည်း သည်လောက်ရွှဲနေတဲ့ပုံစံဆိုရပြီ ဆိုပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကိုစသွင်းလိုက်တယ် အ့. မခင်စိန်ဆီကထွက်လာတဲ့အသံ သူ့ကိုဂရုမစိုက်နေတော့ပဲ သူပေါင်နှစ်လုံးကိုကိုင် ရင်း လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲ ချောချောချူချူဝင်အောင် အရင်လုပ်တယ် ဒါပေမယ့် လီးတစ်ခုလုံးကိုတော့အဆုံးအထိမသွင်းသေးဘဲ လက်တစ်လုံးလောက်အပြင်မှာချန်ထားပြီးဖြေးဖြေးမှန်မှန်လိုးပေးနေလိုက်တယ်။\nအစ်မကိုအမြဲလာလိုးချင်တယ်ဗျာ….ခွင်ု့ပြနိုင်မလား အစ်မ…..ဟမ်…..အစ်မစောက်ဖုတ်ကြီးကစီးလိုက်တာ….အ့….အ့…ကောင်းလိုက်တာ…..အ့ အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတယ် ( ဒါကမိန်းမတိုင်းကိုပြောတဲ့စကားပါ)အစ်မလင်ဂီလာနထက်သာအောင်မောင်လေး အခု လိုးပေးနေတယ် ….ကောင်းလားအစ်မ…. ကျွန်တော်က လီးကိုအထုပ်အသွင်းလုပ်ရင်း မေးတော့ မခင်စိန်က မျက်စိမှိတ်အရသာခံနေရင်းကနေ ကောင်းတယ်မောင်လေး….အ့…မမကိုလိုးကွာ…..အ….အ့.. .များများ…လိုးပေးပါကွာ…..နော်.တဲ့ ကျွန်တော်လည်းသူ့ကိုယ်ပေါ်မှောက်ချလိုက်ရင်း သူ့ကိုမျက်လုံးဖွင့်ခိုင်းလိုက်တယ် အစ်မကို ချစ်တယ်ဗျာ….. မမလည်းမောင့်ကိုချစ်တယ် မောင်တဲ့လား…..မရာ… မ…… အင်း….. မ….. ကောင်းလား…. အင်း…ကောင်းတယ်…. ချစ်လား….. ချစ်တယ် ….. လိုးကြာ …. အင်းလိုးနေပြီ…. အ့….အ့.. ကျွန်တော်လည်းသူကိုယ်ပေါ်မှောက်ချရင်းသူနဲ့ ကစ်ဆင်တွေဆွဲနို့တွေ့စို့ရင်းအပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံး အရသာခံတာပေါ့ အခုမှပဲသူ့ကိုကုတင်ပေါ်မှာ ကိုရီးယားဟက်ကားတွေလို အရသာခံရတာပေါ့ အောက်ကလည်းလီးကမော်တာစက်လိုအဆက်မပြက် စောက်ဖုတ်ထဲဝင်နေတော့ မခင်စိန်လည်း တော်တော်အကြိုက်တွေ့နေပါတယ် လင်နဲ့မနေရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ မခင်စိန်တစ်ယောက်သူ့နို့တွေကိုင်ရင်းအားပါးတရဆောင်နေ့လိုးနေတဲ့ ကျွန်တေ့ာ်ရဲ့လီးချက်တွေအောက်မှာ သာယာနေမှာတော့ အမှန်ပါပဲဗျာ ခနနေတော့ကျွန်တော်လည်းမခင်စိန်တစ်ကိုယ်လုံးကို နယ်ဖက်နမ်းရှုံရင်းလှေကြီးထိုးထိုးရိုးရိုးကြီးလိုးနေရာကနေထပြီး အားရှိပါးရှိဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ပေါလေတော့တယ်…ပြီး။


.ေယာက်ာ္းေတြကိုစိတ္နာ ဒီေနရာကို အတြဲလာ ကြဲေစ ဆိုတဲ့က်ိန္စာ (သို ့မဟုတ္) မိန္းမရဲ ေတာင္ေတာ္ သခင္မ သမိုင္း ..!, – Askstyle\nကေလာ အင္းေလး ပင္းတရ ဘုရားဖူးသြားရင္… ရြာငံေရျပာအိုင္မေရာက္ခင္ေလးမွာ…\nမိန္းမရဲေတာင္ရဲ့အလွ အပကိုစိတ္ဝင္စားလို့သြားျကဘုရားဖူးျကFacebookမွာ ပုံေတြ ခဏခဏေတြ့ေနရေပမယ့္ အဲဒီေတာင္ရဲ ့သမိုင္းကို ေသခ်ာေရရာေအာင္ သိတဲ့သူက ခပ္ရွားရွား . က်ေနာ္စပ္စု စုံစမ္း ေမးျမန္းထားသေလာက္က ဒီလိုဗ်ိဳ ့. .\nနာမည္က နန္းဧကရီေမႊး ဘုရင့္ သမီးေတာ္ တစ္ပါးေပါ့\nအခ်စ္ဆိုတာက ဆန္းက်ယ္တယ္ေလ သူခ်စ္မိတာက\nေက်းေတာသား .ကုမၼာရ တဲ့ သူတို့ နွစ္ဦး ခ်စ္ျကည္နဴးေနတာကို\nဘုရင့္ ေရြနားေတာ္ေပါက္ျကား အမ်က္ပြားေစခဲ့တာမဟုတ္လား\nအမဲရိုးက ဟင္းအိုးကိုမွအားမနာ ေက်းေတာသား ကုမၼာရ လူငႏြားကို သတ္ေစတဲ့ တစ္ခ်က္လႊတ္ အမိန္ ့.ဒီသတင္း နန္းဧကရီေမႊးျကားေတာ့ ရင္ဝကို ဆယ္ေပါင္တူနဲ့ အထုခံရသလို ထင္ပါရဲ့ခ်စ္သူေမာင္ကို စိတ္ပူ နန္းေတာ္က ခိုးထြက္ အခ်စ္အတြက္ ေျခလွမ္းသြက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့. . ကုမၼာရေက်းေတာသားကို လက္ဆြဲ ဘုရင္ျကီးနဲ့ ေဝးရာ ထြက္ေျပးရွာတယ္ေလ .အခု မိန္းမရဲေတာင္ရဲ အေရွ့ဘက္ ရြာအခြန္ေတြကို ေကာက္တဲ့ ကင္းေတာင္ဆိုတဲ့ ေန ရာအျဖတ္\nဒီေနရာက ျဖတ္သန္းဖို့ အဖိုးခ ေငြေတြ ေတာင္းေတာ့ ေပးစရာေငြက နတၴိ ကုမၼာရေက်းေတာ့သားေလး ေသြးပ်က္ျပီထင္ပါရဲ့. .\nအခ်စ္ဆိုတာကို ယုံျပီး နန္းေတာ္က ထြက္ေျပး ဘုရင့္တပ္မေတာ္နဲ့ေဝးရာကို ေျပးခဲ့တဲ့ ဘုရင့္သမီးေတာ္ မ်က္နွာကိုမွမေထာက္ ကင္းခြန္ေတာ္ မေဆာင္နိုင္လို ့ရာဇဝတ္ေဘးေျကာက္ျပီး မင္းသမီးကို ခ်န္ထား သူ့ရြာေလးကို ျပန္သြားခဲ့တယ္ေလ.ဘုရင့္သမီးေတာ္ နန္းဧကရိေမႊးအတြက္ အားကိုးစရာ မရွိ ဘုရင့္အမ်က္ေတာ္ထိမွာကိုသိျပီး ျမင့္မားတဲ့ ေတာင္ကိုကုတ္တက္ ေတာင္ရဲ့အေနာက္ဘက္ ေပ၆၀ခန္ ့နက္တဲ့ ေရဝဲျကီးထဲ စိတ္ကိုဒုန္းဒုန္းခ် အခ်စ္ကိုစိတ္နာ ခုန္ခ်ေလရွာရဲ ့. .\nအခ်စ္ကို ဦးစားေပး ငါကေမာင္ေတာ္ကို ေရြးခဲ့တာေတာင္ ငါ့အခ်စ္ကို မေထာက္ ကင္းခြန္ေျကာက္လို့သစၥာေဖာက္ရက္တယ္တဲ့ .\nအစိမ္းေသလို့ မကြ်တ္တဲ့ဘဝ အခ်စ္ကိုစိတ္နာ သူေပးတဲ့က်ိန္စာက ဒီေနရာကို အတြဲလာ ကြဲေစတဲ့ဗ်ာ. . . အဲဒီေတာင္ကို အရင္က မိန္းမဝဲ ေတာင္လို့ ေခၚေဝၚရာကေန ကာလေရြးလွ်ား မိန္းမရဲေတာင္အျဖစ္ထင္ရွားခဲ့တာေလ. ထူးဆန္းတာကရွိေသးတယ္ ေယာက္ေကာ္ ဘရေသ့ျကီးေပါ့\nသူ ့အိပ္မက္ေပးတဲ့ နန္းဧကရီေမႊးဆိုတဲ့ ရွမ္းမင္းသမီးေလက မိန္းမရဲေတာင္ဆိုတာကို ျမန္ျပည္တစ္လႊားမွာရွာ သာသနာျပဳေပးပါတဲ့ ေယာက္ေကာ္ဘရေသ့ျကီးလည္း အိပ္မက္အရ ေတာင္ေတာ္ကို လိုက္ရွာရင္ ေတာင္ေတာ္ရဲ့အေရွ့ဘက္ ရြာငံ ေအာင္ပန္းကားလမ္းမျကီးမွာ ကားကသူ့အလိုလို စက္ရပ္လို့ ကားပ်က္သြားခဲ့တယ္ဆိုပဲ ကားဆရာက ျကိဳးစားျပဳျပင္ေပမဲ့မရ ညေနညိဳေစာင္း ကားလမ္းေဘးခ်ံဳေတာထဲမွ အစိမ္းေရာင္ဝတ္ ရွမ္းမေလးတစ္ေယာက္ထြက္လာတယ္ .ဘရေသ့ ရွာေနတဲ့ မိန္းမရဲေတာင္ဆိုတာ ေဟာအခုျမင္ေနရတဲ့ ျမင့္မားတဲ့ေ တာင္ေပၚဒဲ့ စကားေျပာျပီး ခ်ဳံေတာထဲျပန္ဝင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလရဲ ့. .ဆန္းက်ယ္လွပါဘိ.\nဒီစာကိုေရးေနရင္းေတာင္ က်ေနာ္ျကက္သီးေမႊးေတြြတစ္ျဖန္းျဖန္းထ ေျကာက္စိတ္ေတြ ဝင္ေနမိတယ္ဆိုတာ. .\nသမိုင္းအက်ဥ္ေျပာျပေပးေသာမိန္းမရဲေတာင္ေတာ္ ေဂါပက အဖြဲ ့မွ ဘျကီးမွဳံအားေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္#\nမိန်းမရဲတောင်ရဲ့ အလှ အပကိုစိတ်ဝင်စားလို့ သွားကြဘုရားဖူးကြFacebookမှာ ပုံတွေ ခဏခဏတွေ့ နေရပေမယ့် အဲဒီတောင်ရဲ့သမိုင်းကို သေချာရေရာအောင် သိတဲ့သူက ခပ်ရှားရှား . ကျနော်စပ်စု စုံစမ်း မေးမြန်းထားသလောက်က ဒီလိုဗျို့. .\nနာမည်က နန်းဧကရီမွှေး ဘုရင့် သမီးတော် တစ်ပါးပေါ့\nအချစ်ဆိုတာက ဆန်းကျယ်တယ်လေ သူချစ်မိတာက\nကျေးတောသား .ကုမ္မာရ တဲ့ သူတို့ နှစ်ဦး ချစ်ကြည်နူးနေတာကို\nဘုရင့် ရွေနားတော်ပေါက်ကြား အမျက်ပွားစေခဲ့တာမဟုတ်လား\nအမဲရိုးက ဟင်းအိုးကိုမှအားမနာ ကျေးတောသား ကုမ္မာရ လူငနွားကို သတ်စေတဲ့ တစ်ချက်လွှတ် အမိန့်.ဒီသတင်း နန်းဧကရီမွှေးကြားတော့ ရင်ဝကို ဆယ်ပေါင်တူနဲ့ အထုခံရသလို ထင်ပါရဲ့ ချစ်သူမောင်ကို စိတ်ပူ နန်းတော်က ခိုးထွက် အချစ်အတွက် ခြေလှမ်းသွက်ခဲ့တယ်ဆိုပါတော့. . ကုမ္မာရကျေးတောသားကို လက်ဆွဲ ဘုရင်ကြီးနဲ့ ဝေးရာ ထွက်ပြေးရှာတယ်လေ .အခု မိန်းမရဲတောင်ရဲ အရှေ့ ဘက် ရွာအခွန်တွေကို ကောက်တဲ့ ကင်းတောင်ဆိုတဲ့ နေ ရာအဖြတ်\nဒီနေရာက ဖြတ်သန်းဖို့ အဖိုးခ ငွေတွေ တောင်းတော့ ပေးစရာငွေက နတ္ထိ ကုမ္မာရကျေးတော့သားလေး သွေးပျက်ပြီထင်ပါရဲ့ . .\nအချစ်ဆိုတာကို ယုံပြီး နန်းတော်က ထွက်ပြေး ဘုရင့်တပ်မတော်နဲ့ ဝေးရာကို ပြေးခဲ့တဲ့ ဘုရင့်သမီးတော် မျက်နှာကိုမှမထောက် ကင်းခွန်တော် မဆောင်နိုင်လို့ရာဇဝတ်ဘေးကြောက်ပြီး မင်းသမီးကို ချန်ထား သူ့ရွာလေးကို ပြန်သွားခဲ့တယ်လေ.ဘုရင့်သမီးတော် နန်းဧကရိမွှေးအတွက် အားကိုးစရာ မရှိ ဘုရင့်အမျက်တော်ထိမှာကိုသိပြီး မြင့်မားတဲ့ တောင်ကိုကုတ်တက် တောင်ရဲ့ အနောက်ဘက် ပေ၆၀ခန့်နက်တဲ့ ရေဝဲကြီးထဲ စိတ်ကိုဒုန်းဒုန်းချ အချစ်ကိုစိတ်နာ ခုန်ချလေရှာရဲ့. .\nအချစ်ကို ဦးစားပေး ငါကမောင်တော်ကို ရွေးခဲ့တာတောင် ငါ့အချစ်ကို မထောက် ကင်းခွန်ကြောက်လို့ သစ္စာဖောက်ရက်တယ်တဲ့ .\nအစိမ်းသေလို့ မကျွတ်တဲ့ဘဝ အချစ်ကိုစိတ်နာ သူပေးတဲ့ကျိန်စာက ဒီနေရာကို အတွဲလာ ကွဲစေတဲ့ဗျာ. . . အဲဒီတောင်ကို အရင်က မိန်းမဝဲ တောင်လို့ ခေါ်ဝေါ်ရာကနေ ကာလရွေးလျှား မိန်းမရဲတောင်အဖြစ်ထင်ရှားခဲ့တာလေ. ထူးဆန်းတာကရှိသေးတယ် ယောက်ကော် ဘရသေ့ကြီးပေါ့\nသူ့အိပ်မက်ပေးတဲ့ နန်းဧကရီမွှေးဆိုတဲ့ ရှမ်းမင်းသမီးလေက မိန်းမရဲတောင်ဆိုတာကို မြန်ပြည်တစ်လွှားမှာရှာ သာသနာပြုပေးပါတဲ့ ယောက်ကော်ဘရသေ့ကြီးလည်း အိပ်မက်အရ တောင်တော်ကို လိုက်ရှာရင် တောင်တော်ရဲ့ အရှေ့ဘက် ရွာငံ အောင်ပန်းကားလမ်းမကြီးမှာ ကားကသူ့အလိုလို စက်ရပ်လို့ ကားပျက်သွားခဲ့တယ်ဆိုပဲ ကားဆရာက ကြိုးစားပြုပြင်ပေမဲ့မရ ညနေညိုစောင်း ကားလမ်းဘေးချုံတောထဲမှ အစိမ်းရောင်ဝတ် ရှမ်းမလေးတစ်ယောက်ထွက်လာတယ် .ဘရသေ့ ရှာနေတဲ့ မိန်းမရဲတောင်ဆိုတာ ဟောအခုမြင်နေရတဲ့ မြင့်မားတဲ့ေ တာင်ပေါ်ဒဲ့ စကားပြောပြီး ချုံတောထဲပြန်ဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေရဲ့. .ဆန်းကျယ်လှပါဘိ.\nဒီစာကိုရေးနေရင်းတောင် ကျနော်ကြက်သီးမွှေးတွေတစ်ဖြန်းဖြန်းထ ကြောက်စိတ်တွေ ဝင်နေမိတယ်ဆိုတာ. .\nသမိုင်းအကျဉ်ပြောပြပေးသောမိန်းမရဲတောင်တော် ဂေါပက အဖွဲ့မှ ဘကြီးမှုံအားကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်#