အငမျးမရ – My Blog\nကြျောညှနျ့တှငျ ယခုထကျထိ ရညျးစားလညျး မရှိ၊ မိနျးမဆို ဝလောဝေး။ ကားစီးသညျ့အခါ ထိမိ ခိုကျမိတာလောကျကလေးမြားသာ အတှအေ့ကွုံ ရှိသညျ။ ဘကွီးတျောသူ၏ ခွံတှငျ လာရောကျ နထေိုငျပွီး သားသမီးကဲ့သို့ အတူ ဝိုငျးဝနျး လုပျကိုငျနသေူ ဖွဈသညျ။ သူနသေော ရပျကှကျမှာ လူခမျြးသာမြား၏ စီးပှားရေး လုပျငနျးမြား လုပျရနျ သငျ့လြျောသော မွကှေကျကယျြ၊ ခွံကှကျကယျြကွီးမြားဖွငျ့ တသီးတသနျ့ ဖွဈနလေသေညျ။ ဘကွီးလုပျသူမှာ မွနျမာဖွဈသျောလညျး တရုတျလူမြိုးမြား သုံးသညျ့ ပစ်စညျးထုတျသော လုပျငနျးကွီးတဈခုကို လုပျကိုငျနသေူ ဖွဈသညျ။ ကိလသော ကာမပိုးမြား ထကွှလာမှုကွောငျ့ ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျ အခြိုးကသြော မိနျးမမြားကို တှလြေှ့ငျ ရှမှေ့၊ နောကျမှ၊ ဘေးမှ အစုံကွညျ့ကာ စိတျနှငျ့ ပွဈမှားတတျလာသညျ။ ဗှီဒီယိုတှငျ ကွညျ့ရသညျ့ အမြိုးမြိုးသော လိုးနညျးမြားဖွငျ့ စိတျကူးလိုးနမေိသညျအထိ ဖွဈလာသညျ။ သို့သျောလညျး တက်ကသိုလျပညာ တဈပိုငျးတဈစ သငျဖူးထားသူမို့ အိနွေ်ဒပကျြအောငျ အငမျးမရ ဖွဈတာမြိုးတော့ မဖွဈ။\nရုပျမပကျြဘဲ စိတျကူးဖွငျ့ မှနျးပွီး ဇာတျလမျးဆငျကာ အရသာ ယူတတျသူသာဖွဈသညျ။ ကြျောညှနျ့မှာ ကွညျ့ပြျောရှုပြျောသော ရုပျရညျရှိပွီး ကိုယျခန်ဓာဖွငျ့ မွနျမာဆနျသူ လူငယျတဈဦး ဖွဈသညျ။ ဘကွီးလုပျသူ၏ စီးပှားရေး ပွလေညျမှုကွောငျ့ မခြို့မတဲ့ စားသောကျနထေိုငျရသူ ဖွဈရာ သူတောငျးစား ထမငျးဝလြှငျ လီးတောငျသညျ ဆိုသညျ့အတိုငျး အစားကောငျး အသောကျကောငျးမြားကို မတောငျ့မတ မကွောငျ့မကဘြဲ စိတျထငျသလို စားသောကျနနေိုငျသူ ကြျောညှနျ့တှငျ အမွဲတမျးလိုလို ကာမစိတျမြား ထကွှနတေတျသညျ။ ကွညျ့ထားသော ဗှီဒီယိုကားမြားကွောငျ့လညျးကောငျး၊ မွငျရတှရေ့သော ခပျတောငျ့တောငျ့ မိနျးမမြားကွောငျ့လညျးကောငျး ခဏခဏ လီးတောငျတောငျ နလေရှေိ့ရာ တဈနေ့ နှဈကွိမျခနျ့ ကိုယျ့ဘာသာ ဂှငျးတိုကျပွီး အာသာဖွနေရေသညျ အထိ ဖွဈနလေသေညျ။ လီးတောငျလှယျတတျမှုကွောငျ့ အိမျမှ အပွငျထှကျတိုငျး အတှငျးခံဘောငျးဘီ ဝတျပွီး စိတျကို ထိနျးထိနျးထားရလရော ၎င်းငျးအတှကျ ကြျောညှနျ့တှငျ အမွဲ စိတျသောက ဖွဈနရေသညျ။\nလူပြိုလူလှတျမို့ ဖာခပြွီး အာသာဖွရေနျတော့ ကြျောညှနျ့ စိတျမကူး။ ဟိုလူလိုး၊ ဒီလူလိုးနှငျ့ ကွုံရာလူ အလိုးခံရသော မိနျးမကို သူ မသတီပေ။ ထို့ကွောငျ့ မိနျးမ လိုးခငျြစိတျ ပျေါပွီး လီးတောငျလာတိုငျး ကိုယျ့လကျနှငျ့ကိုယျ ဂှငျးတိုကျပွီး အာသာဖွလေေ့ ရှိသညျ။ ယခုလညျး နလေ့ညျက ကွညျ့ခဲ့သော အောကားထဲမှ စိတျထစရာ အကှကျမြားက ကြျောညှနျ့အား လီးမတောငျ တောငျအောငျ အားပေးသလို ဖွဈနလေသေညျ။ ဗှီဒီယိုကွညျ့ပွီး ပွနျလာလာခငျြး ဂှငျးတဈခြီ တိုကျခဲ့သျောလညျး အခု လီးထပျတောငျနပွေနျရာ ကြျောညှနျ့မှာ လီးတံကို လကျဖွငျ့ အသာကိုငျရငျး စိတျကူးနှငျ့ လိုးပှဲ ဖနျတီးနမေိသညျ။ မွငျရသူ ယောကျြားမြား ရမကျထစရာ တောငျ့တောငျ့တငျးတငျး မိနျးမမြားကို ပွနျလှနျ စိတျကူးဖွငျ့ မွငျယောငျရငျး သူ့တှငျ မရှိသေးသျောလညျး ရအောငျ ရှာကွံယူရနျ စိတျကူး နမေိသညျ။\nမခငျမမှော ကြျောညှနျ့နှငျ့လညျး ခငျမငျနသေညျ။ တခွံနှငျ့တခွံ တဈအိမျနှငျ့တဈအိမျ ဝငျထှကျ သှားလာနကွေသညျအထိ ရငျးနှီးနကွေသညျ။ ဦးသာဒငျမှာ ကြျောညှနျ့ ဘကွီးနှငျ့ အလုပျ အတူတူ တှဲလုပျဖူးသူတဈဦး ဖွဈသျောလညျး အနညျးငယျတော့ အသကျငယျသညျ။ ကြျောညှနျ့ ဘကွီးတို့ လငျမယားမှာ အသကျ ခွောကျဆယျနီးပါး ရှိနကွေပွီ ဖွဈသညျ။ ယခုတော့ ဦးသာဒငျနှငျ့ အတူ တှဲပွီး အလုပျ မလုပျကွဘဲ သီးသနျ့သာ ကိုယျ့စီးပှားကိုယျ ရှာနကွေသူမြား ဖွဈသညျ။\nမခငျမေ၏ ရှဘေိုမငျးကွိုကျ တောငျ့တငျး ဖွောငျ့စငျးသော ခန်ဓာကိုယျအား ဦးသာဒငျတဈယောကျ အဆီအသား ဝါးနခေဲ့သညျမှာ တဈနှဈခနျ့ ရှိပွီ ဖွဈသျောလညျး ယောကျြားနှငျ့ တညျ့သောသူမို့ ကသြှားသညျ မရှိဘဲ ပိုမို တောငျ့တငျးနလေရော ကြျောညှနျ့တို့ သူငယျခငျြးတဈသိုကျ ဆုံခိုကျ စကားစပျမိကွလြှငျ ….. “အဘိုးကွီးက တဏှာ ခပျကွီးကွီးပဲကှာ၊ မဖွိုနိုငျတာတော့ ဟုတျမယျ မထငျပါဘူး၊ မခငျမကေိုက ပိုပွီး တောငျ့လာတာ အဟီး …. ဒုသနသော ကွောကျလို့သာ၊ ရမြားရရငျ ဖွုတျခငျြစရာ ကောငျးတဲ့အထဲမှာ မခငျမပေါတယျကှ“ ဟု တဈယောကျကလညျး သူ့စိတျထဲ ရှိသညျ့အတိုငျး ထုတျပွောသညျ။\nကြျောညှနျ့ ကိုယျတိုငျလညျး အနီးအနားရှိ အပြိုအအိုမြားထဲတှငျ မခငျမလေို ယောကျြားမြား စှဲမကျစရာ ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျမြိုး မရှိကွောငျး သိသညျ။ စိတျကူးထဲတှငျ လိုလားနသေော မိနျးမမှာ မခငျမလေို မိနျးမမြိုး ဖွဈသညျ။ “ကြျောညှနျ့ ငါတော့ မငျးလိုသာ ခွံခငျြး ကပျနရေငျ အဘိုးကွီးလာတိုငျး သှားသှား ခြောငျးတယျကှာ …. မငျး မခြောငျးဘူးလား“ သူငယျခငျြးဖွဈသူ စကားကွောငျ့ နဂိုက စိတျကူး မပျေါမိသော ကြျောညှနျ့မှာ ခြောငျးခငျြစိတျမြား ဖွဈပျေါလာရသညျ။ “အေးကှ …. မငျးဆို ဝငျခငျြသလိုဝငျ ထှကျခငျြသလိုထှကျလို့ ရနတော၊ ဘယျနရောက ခြောငျးရမယျဆိုတာ မသိဘူးလား ကြျောညှနျ့ရ“ ကနျြသူငယျခငျြး တဈယောကျက ထပျပွောသဖွငျ့ ဦးသာဒငျတို့ခွံနှငျ့ အိမျအနအေထားကို သိနသေော ကြျောညှနျ့အတှကျ အခှငျ့အရေး တဈခုလို မွငျယောငျလာမိသညျ။\nသူငယျခငျြးမြားကို ဘာမှ ပွနျမပွောဖွဈလိုကျသျောလညျး စိတျကူးထဲတှငျ ခြောငျးရနျ ဆုံးဖွတျလိုကျမိသညျ။ သညျနေ့ ဦးသာဒငျ ရောကျနကွေောငျး ကြျောညှနျ့ သိသညျ။ စောစောကပငျ ခွံထဲ၌ တှရေ့သညျ။ ယခုလောကျဆိုလြှငျတော့ အိပျယာဝငျလောကျပွီဟု အခြိနျနှငျ့ အခွအေနကေို တှကျဆရငျး တောငျနသေော လီးကို ခပျရှရှလေး ဆုပျနမေိသညျ။ ခပျလှမျးလှမျးမှ ည ၁၀ နာရီရှိပွီဖွဈကွောငျး သံခြောငျးခေါကျသံ ပျေါလာလရော ဦးသာဒငျတို့အား ခြောငျးရနျ စိတျကူးရှိနသေော ကြျောညှနျ့တဈယောကျ ခါတိုငျးလို မိနျးမလိုးပှဲကို စိတျကူးနှငျ့ နှဲကာ ဂှငျးတိုကျတတျသညျ့ အကငျြ့ကို အကောငျအထညျ မဖျောသေးဘဲ ကုတငျပျေါမှ အသာ ထလိုကျသညျ။ ခွံနှငျ့ အိမျအနအေထား အားလုံး သိနသေူမို့ လကျတှခြေ့ောငျးရနျ အကောငျအထညျ ဖျောနသေော ကြျောညှနျ့အတှကျ ငါးမိနဈခနျ့ အကွာတှငျ ဦးသာဒငျတို့ အိမျဘေးရှိ သူကွိုတငျ ရှာဖှထေားသော အိမျထဲကွညျ့၍ ရရနျ အပေါကျရှိသညျ့ နရောကို ရောကျသှားလပွေီ ဖွဈသညျ။ တဈထပျအိမျမို့ ကြျောညှနျ့ ကွညျ့ရနျ ပို၍ အဆငျပွေ နလေသေညျ။\n“ဟငျ့အငျး …. ဟငျ့အငျး“ အသအေခြာ မွငျနိုငျသော နရောမို့ အိပျခနျးထဲရှိ ကုတငျပျေါတှငျ ဦးသာဒငျတို့ လငျမယား၏ အနအေထားနှငျ့ အခွအေနကေို သဲကှဲစှာပငျ ကြျောညှနျ့ မွငျနရေပပွေီ။ ဗှီဒီယိုတှငျ မွငျဖူးထားသျောလညျး ယခုလို သူကိုယျတိုငျ အခဈြပှဲနှဲမညျ့ မွငျကှငျးကို တဈခါမှ မကွုံဖူးသူမို့ ကြျောညှနျ့ ရငျတှေ ခုနျနလေသေညျ။ “ကှယျ …. သဲလေးကလညျးကှာ …. အဈကိုကွီး မဖွဈလို့ လုပျမပေးတာပါ၊ ကဲပါ …. ဒီဘကျ လှညျ့စမျးပါအုံး“ “ဟငျ့အငျး …. ဟငျ့အငျး“ တဈခုခု ပူဆာသညျကို မရ၍ သပိတျမှောကျနဟေနျဖွငျ့ ကုတငျစှနျးနားထ တိုးကာ ဦးသာဒငျအား ကြောပေးပွီး တဟငျ့ဟငျ့ လုပျနသေော မခငျမေ၏ နောကျမှ ကပျကာ ဖကျထားသော ဦးသာဒငျ၏ ခြော့နဟေနျကို ကြျောညှနျ့ အတိုငျးသား မွငျနေ ကွားနရေပွီ ဖွဈသညျ။\nနှုတျခမျးနှဈခု ထိကပျနရောမှ ခှာလိုကျသညျတှငျ ပွှတျကနဲ အသံ ပျေါလာသလို တဈဦး၏ ပါးစပျထဲ တဈဦး၏ လြှာကို ထညျ့ပွီး ကလိနကွေပုံကလညျး ဗှီဒီယို၏ ကြေးဇူးကွောငျ့ ကြျောညှနျ့အတှကျ စိတျကနြေပျသှားရသညျ။ “အငျး …. အဘိုးကွီးတှကေလဲ ခတျေမီသားပဲ“ ဟု ခြီးကြူးလိုကျမိသညျ။ လြှာခွငျး ကလိနကွေသလို ဦးသာဒငျ၏လကျက မခငျမေ၏ နို့အုံကွီးမြားကို ညဝတျ အကငြ်္ီပျေါမှ ဆုပျကိုငျညှဈပေးနပွေနျသညျ။ ဦးသာဒငျ၏ လကျသညျ မခငျမေ၏ ကိုယျလုံးပျေါတှငျ အထကျအောကျ တျောတျော နှံ့အောငျ လြှောကျပွီး ပှတျသပျနပေုံကိုလညျးကောငျး၊ မခငျမေ၏ လကျက ဦးသာဒငျ၏ ပေါငျကွားထဲနှိုကျပွီး လီးကလို ဖမျးဆုပျနပေုံကို လညျးကောငျး စိတျတကျကွှစရာ ကြျောညှနျ့ မွငျနရေသညျ။ တဈဦးကို တဈဦး အတငျးဖကျပွီး ပှတျသပျ နှိုးဆှနရောမှ ဦးသာဒငျက ခှာလိုကျကာ သူ့ကိုယျရှိ အဝတျအစားမြား ဖယျနသေလို မခငျမကေလညျး ဝတျထားသော ညဝတျ အင်ျကြီကို ဖယျရှားလိုကျသညျ။ ထိုအခါ ကြျောညှနျ့၏ မကျြလုံးမြား ပိုမို ပွူးကယျြသှားရသလို အသကျရှူသံမြား ပွငျးလာပွီး ရငျလညျး ပိုခုနျသှားရသညျ။ မခငျမေ၏ ကိုယျလုံးကို စိတျကူးနှငျ့ အဝတျအစား ခြှတျပွီး ကွညျ့ဖူးသျောလညျး ယခုကဲ့သို့ ဝတျလဈစလဈ ကိုယျတုံးလုံး မမွငျဖူးသေးသူ ကြျောညှနျ့ တဈယောကျ အသကျရှူ မွနျလညျး မွနျစရာပငျ။\nဖွူဖှေးဝငျးဝါနသေော အသားက မီးရောငျအောကျတှငျ ဝငျးပနသေညျ။ တောငျ့တငျး ဖုထဈ ထှားအဈနသေော အသားဆိုငျမြားက အားရစရာပငျ။ တဈကိုယျလုံးတှငျ သူ့နရောသူ အဆငျပွစှော နရောယူထားကွသညျမှာ ကြျောညှနျ့၏ ရငျမြားအား ပူစလေသေညျ။ မိမှေးတိုငျး ဖမှေးတိုငျးနှငျ့ မွငျရသူ ယောကျြားမြား စိတျထခငျြစရာ ကောငျးသော မခငျမေ၏ ကိုယျလုံးကွီးအား အငမျးမရပငျ ကြျောညှနျ့ ကွညျ့နမေိသညျ။ ဖွူဖှေးသော အသားအရနှေငျ့ လိုကျအောငျ ကိုယျလုံးမှာ ပွညျ့တငျးလှသညျ။ လုံးကွီးပေါကျလှ မိနျးမမို့ ထှားအယျနသေော ကိုယျလုံးပျေါတှငျ မို့အိအယျကားလှသညျ့ နို့အုံကွီး နှဈလုံးကလညျး ကိုယျအထကျပိုငျးတှငျ ထငျရှားလကျြရှိသညျ။ ပွနျ့ပွူးသော ဝမျးပွငျ၊ ခကျြ ခှကျခှကျလေးနှငျ့ ဆီးခုံ ပွနျ့ကားကား အထကျရှိ မဲနကျနသေော အမှေးမြားက ပွညျ့တငျးကာ ဖွောငျ့စငျးနသေော ပေါငျတံကွီး နှဈခြောငျးအရငျး ဆကျရာ အပျေါကွားတှငျ ထငျထငျရှားရှား …. ကိုယျလုံးကို အငွိမျမနဘေဲ ဟိုဘကျ ဒီဘကျ လှုပျရှားပွီး ပေါငျတံကွီးမြားအား ပူးကပျထားကွသဖွငျ့ ပေါငျခှကွားတှငျ ညပျနသေော စောကျဖုတျအုံကို ထငျထငျရှားရှား မမွငျရ၍ ကြျောညှနျ့မှာ အားမလို အားမရ ဖွဈနသေညျ။\nစောကျဖုတျကို မမွငျရသျောလညျး အလုံးလိုကျ အခြောငျးလိုကျနှငျ့ ကွီးထှား ထညျဝါနသေော ပေါငျတံ ဖွိုးဖွိုးကွီးမြား၊ ပွညျ့ဖူးသော ဒူးခေါငျး၊ တငျးရငျးနသေော ခွသေလုံးမြားနှငျ့ အခြိုးအစားကလြှသညျ့ ကိုယျလုံး အဆကျအပေါကျကွီးက ကြျောညှနျ့အား တံတှေး သီးနစေလေသေညျ။ မခငျမေ၏ ကိုယျတုံးလုံး ဖွဈနသေော ကိုယျလုံးကွီးမှာ တကယျပငျ အားရစရာ …. စိတျထခငျြစရာ …. လိုးခငျြစိတျမြား ခြိုးနှိမျ၍ မရလောကျအောငျ ဆှဲဆောငျနပေသေညျ။ ထိပျပွောငျပွောငျ ဘိုကျရှဲရှဲနှငျ့ ဦးသာဒငျ၏ ကိုယျလုံးမှာလညျး အဝတျအစားမဲ့နပွေီ ဖွဈရာ သူလညျး အလုံးအထညျ မသေးလှပေ။ သို့သျော ပေါငျကွားထဲရှိ လီးတံမှာ ထဟနျ မတူသေးမှုကွောငျ့ ကြျောညှနျ့မှာ အားမလို အားမရ ဖွဈနမေိသညျ။ ပြော့ခှနေဟေနျရှိသော လီးတနျကွီး၏ အရှညျနှငျ့ လုံးပတျမှာ ခွောကျလကျမ သာသာလောကျနှငျ့ ကပျြလုံးသာသာလောကျ ရှိမညျဟု တှေးနမေိသညျ။ “ကှယျ …. အဈကိုကွီးရယျ“ ကိုယျတုံးလုံး ဖွဈသှားကွသညျနှငျ့ ခုံးထမောကျဖွိုးနသေော နို့အုံကွီး နှဈလုံးအား တဈလုံးကို လကျဝါးထဲထညျ့ကာ ဆုပျခပြှေတျသပျရငျး ကနျြတဈလုံးကို ပါးစပျနှငျ့ ကုနျးစုပျနသေော ဦးသာဒငျကွောငျ့ မခငျမေ၏ နှုတျဖြားမှ ခပျတိုးတိုး ညညျးသံလေး ပျေါထှကျလာရသညျ။\n“အား … လား … လား … အိုး ….. အဈကိုကွီး“ ဆတျကနဲ တှနျ့သှားသော မခငျမနှေငျ့အတူ ကြျောညှနျ့၏ ကိုယျလုံးကွီးမှာလညျး အိမျနံရံနှငျ့ ပိုမို ကပျသှားရသညျ။ ဗှီဒီယိုထဲတှငျ ထိုကဲ့သို့ နှိုးဆှမှုကို မွငျဖူးပွီဖွဈသျောလညျး မွနျမာနိုငျငံသားမြား လုပျရဲဟနျ မတူဟုသာ ထငျနသေော ကြျောညှနျ့အတှကျ ဦးသာဒငျ၏ အပွုအမူမှာ ထူးဆနျးအံ့သွဖှယျရာ ဖွဈသှားရသညျ။ စိမျပွနေပွပေငျ ခုံးမောကျကွှတကျနသေော စောကျပတျပွငျကွီးအား လြှာဖွငျ့ ပငျ့ပငျ့ ရကျနပေုံမှာ အားပါးပါး …. အားရစရာပငျ။ ရကျအားပါသလောကျ မခငျမမှောလညျး ထိထိရောကျရောကျ ခံစားနရေဟနျ တူသညျ။ မကွာမီ မခငျမေ၏ စောကျပတျကို ရကျပေးနသေူ ဦးသာဒငျ၏ ကိုယျလုံးကွီး မှယေ့ာပျေါတှငျ ပကျလကျဖွဈသှားသညျ။\nထိုအခါ မခငျမကေ ထပွီး ပေါငျခွံထဲတှငျ ပြော့ခှနေသေလို ဖွဈနသေော လီးတံ ရှညျရှညျကွီးအား ပါးစပျနှငျ့ အသာငုံပွီး စုပျပေးလိုကျသညျ့အတှကျ အမွငျအာရုံသာ ရှိနသေျောလညျး ကြျောညှနျ့တဈယောကျ ကိုယျတိုငျ ခံစားလိုကျရဟနျဖွငျ့ ကိုယျလုံးတှနျ့သှားရသညျ။ ဦးသာဒငျတို့ လငျမယားသညျ ခတျေမီသူမြား ဖွဈကွောငျး ကြျောညှနျ့ မကျြမွငျ သိသှားလပွေီ။ တဈဦးကိုတဈဦး ကာမစိတျမြား နှိုးဆှပေးသညျမှာ မွနျမာ့ဓလထေ့ကျ လှနျကဲပွီး အနောကျတိုငျး အယူအဆမြားဖွငျ့ မရှံမရှာပငျ လုပျကိုငျပေးနကွေသညျ။ တဈဦးပွီးမှ တဈဦးက ပွနျလုပျပေးခွငျးမှ ပကျလကျအိပျပေးလိုကျသော မခငျမပေျေါ ပွောငျးပွနျမှောကျကာ လီးအစုပျခံရငျး စောကျပတျကို အားပါးတရ ရကျပေးနပေုံက မွနျမာလငျမယားမှ ဟုတျပါလစေဟု ကြျောညှနျ့ တှေးနမေိသညျ။ ဦးသာဒငျတို့ လငျမယား၏ ကာမဂုဏျ ခံစားမှုမှာ လှနျလှနျကဲကဲ ဖွဈနကွေလရော ကြျောညှနျ့မှာ ဦးသာဒငျအစား အစုပျခံခငျြစိတျမြား ဖွဈပျေါမိသညျ။\nဦးသာဒငျလိုးသမြှ စိတျတူကိုယျတူ ပွနျလညျပွီး လှုပျရှားနသေော မခငျမေ၏ ရမကျထနျပုံကို လညျးကောငျး၊ အသကျကွီးနပွေီ ဖွဈသျောလညျး မိနျးမ တဈယောကျအား လူငယျမြားထကျပငျ အပငျပနျးခံကာ လိုးနိုငျပွီး အလိုးကြှမျးကငျြလှသော ခပျကွာကွာ အမြိုးမြိုး လိုးနိုငျသော ဦးသာဒငျ၏ ကြှမျးကငျြမှုကို လညျးကောငျး ကြျောညှနျ့ အသိအမှတျ ပွုမိသညျ။ သို့သျော တဈခု အားမရသညျကတော့ လီးတံရှညျရှညျ အလုံးကွီးကွီး၏ ပြော့ခှနေမှေုကိုတော့ ကြျောညှနျ့ သဘောမကမြိ။ သူ့လီးလိုပငျ သံခြောငျးတဈခြောငျးလို မာကြောနသေညျ့ အနအေထားမြိုးဖွငျ့ တှမွေ့ငျခငျြမိသညျ။ သို့သျော အစားကောငျးကောငျးမြားနှငျ့ အားဆေးအမြိုးမြိုးသုံးပွီး မယားကွီး တဈလှညျ့၊ မယားငယျ တဈလှညျ့ မပွတျတမျး လိုးနနေိုငျသော ဦးသာဒငျကို ကြျောညှနျ့ အထငျကွီးမိသညျ။ သူဆို ဒီလောကျလိုးနိုငျစှမျးမရှိနိုငျခြေ။\nသူမြား လငျမယားလိုးတာ ခြောငျးကွညျ့ရငျး ကြျောညှနျ့ သုတျနှဈခါထှကျပွီးသညျ အထိ ဖွဈသှားရသညျ။ ပုံစံအမြိုးမြိုး ပွောငျးလိုးပုံကို ကွညျ့ရငျး လိုးကာစမှာ တဈခါ သုတျထှကျသှားရပွီး ကွညျ့ရငျးကွညျ့ရငျး လီးထပျတောငျလာမှုကွောငျ့ နောကျတဈခါ ထပျပွီး သုတျထှကျသညျအထိ ဂှငျးတိုကျမိလိုကျသညျကိုတော့ ကြျောညှနျ့ မတေ့ော့မညျ မဟုတျပေ။ အားပါးတရ လိုးပှဲ နှဲပွီးသှားသော ဦးသာဒငျတို့ လငျမယား၏ တယုတယ လုပျနကွေပုံနှငျ့ အနားယူသညျအထိ ကွညျ့ပွီးနောကျ ကနြေပျစှာ ကွညျ့ခဲ့ရသော လိုးပှဲကို ကြောခိုငျးသှားခြိနျမတော့ ကြျောညှနျ့ ဒူးခေါငျးမြား ခြောငျသလိုဖွဈကာ သူ့တဈကိုယျလုံး နုံးသှားရခွငျးကလညျး ကြျောညှနျ့အတှကျ ထငျရှားနမေညျ့ အတှအေ့ကွုံပငျ ဖွဈပတေော့မညျ။ တဗှမျးဗှမျးနှငျ့ ရလေောငျးခြိုးလိုကျ ဆပျပွာတိုကျလိုကျ ခြေးတှနျးလိုကျနှငျ့ မခငျမေ အလုပျရှုပျနသေလို ကြျောညှနျ့မှာလညျး ကုနျးလိုကျ ကှလိုကျ ဟိုဒီလှညျ့လိုကျနှငျ့ ကိုယျဟနျ အမြိုးမြိုးဖွဈနသေော မခငျမအေား ကွညျ့ရငျး အလုပျရှုပျနပေသေညျ။\nမိနျးမ မလိုးရဘဲ ကိုယျ့လကျနှငျ့ကိုယျ ဂှငျးတိုကျပွီး သုတျ ထုတျနရေမှုကို ရပျကာ တကယျ့ မိနျးမ တဈဦးအား ခပျရဲရဲ ပူးကပျ ကွံစညျလြှငျ သူကွုံခငျြနသေညျ့ အလိုး အတှအေ့ကွုံကို ရလိမျ့မညျဟု တှေးရငျးက မခငျမလေို ခပျထထ မိနျးမ တဈဦးမှာ လငျနှငျ့ တဈပတျလောကျ ကငျးကှာနမှေုကွောငျ့ ကာမ အရသာကို တောငျ့တနလေိမျ့မညျဟု ခနျ့မှနျး တှေးနမေိသညျ။ အခွအေနကေို ကိုယျ့ဘကျကိုယျဆှဲပွီး ခပျရဲရဲ တှေးရငျး ခြီတုံခတြုံ ဖွဈနသေော ကြျောညှနျ့တဈယောကျ သူ့အိပျယာဘေး စားပှဲပျေါ၌ ၈-လကျမ အသှားရှိသော ဓားမွှောငျတဈခြောငျးကို တှလေို့ကျရာမှ စိတျကူးတဈခု သူ့ခေါငျးထဲတှငျ ထငျးကနဲ ဖွဈပျေါသှားရသညျ။ ထိုဓားမွှောငျကို ယူပွီး အိမျပျေါက ခပျသုတျသုတျ ဆငျးခဲ့လတေော့သညျ။ “ဒေါကျ … ဒေါကျ“ “ဘယျသူလဲ“ “ကြှနျတျောပါ …. မခငျမနေဲ့ ခဏလောကျ စကားပွောခငျြလို့“ စိတျကူးတဈခုကို အကောငျအထညျဖျောရနျ ရဲစိတျအားကိုးပွီး ထှကျလာသော ကြျောညှနျ့က မခငျမတေို့ အိမျတံခါးကို အသာခေါကျရငျး ပွနျပွောလိုကျသညျ။\nကြှီကနဲ မွညျသှားပွီး ပိတျထားသော တံခါး ပှငျ့သှားသညျ။ “လာလေ ကြျောညှနျ့ ….. ထူးထူးဆနျးဆနျး ဘာမြား ပွောစရာ ရှိနလေို့လဲ …. ကဲ ဝငျတော့လေ“ သူ့အား တံခါး ဖှငျ့ပေးရငျး အနီးကပျ ပွောဆိုနသေော မခငျမကေို မွငျနရေသော ကြျောညှနျ့၏ တဈကိုယျလုံး ရာဂသှေးမြား ဖွုနျးကနဲ ဆူဝတေကျသှားရသညျ။ ရခြေိုးပွီး သနပျခါးလိမျးစလေးသာ ရှိသော မခငျမေ၏ ကိုယျပျေါတှငျ ရငျလြားထားသော ထဘီ တဈထညျမှလှဲပွီး ဘာမှ ရှိမနပေေ။ ထို့ကွောငျ့ ဝငျးဝါပွညျ့တငျးသော အသားမြားနှငျ့ စညျးနှောငျဖုံးလှမျးထားသော လုံခညျြအောကျမှ ထငျရှားနကွေသညျ့ အသားဆိုငျမြားကို မွငျနရေသညျ။ ထို့အပွငျ မခွောကျတခွောကျကလေး ဖွဈနသေော လိမျးပွီးစ သနပျခါးနံ့လေးမြားက ကြျောညှနျ့ နှာခေါငျးထဲသို့ ခပျမှေးမှေး တိုးဝငျနပွေီး ဖွဈရာ စောစောက ပွနျပြော့သှားသော လိငျတံကွီးမှာ သိသိသာသာပငျ ပုဆိုးအတှငျးဝယျ ထောငျထလာလတေော့သညျ။\nမုနျယိုနပွေီဖွဈသော ရာဂစိတျကို ထိနျးရငျး အိမျထဲဝငျလိုကျသညျ။ ထို့နောကျ တံခါး ပွနျပိတျလိုကျသညျ့ မခငျမေ၏ နောကျမှနကော မခငျမေ၏ နောကျပိုငျးအလှအား ခပျရဲရဲ စူးစိုကျကွညျ့လိုကျသညျ။ တဟုနျထိုး ကွှနသေော ရမ်မကျစိတျမြား ကြျောညှနျ့တှငျ ပိုမို ဖွဈပျေါနလေပွေီ။ “ဟဲ့ …. အို နငျ ဘာဖွဈလို့ ငါ့ကို ဒီလောကျ ကွညျ့နရေတာလဲ“ ရုတျတရကျ နောကျပွနျလှညျ့လိုကျသော မခငျမမှော သူမ၏ ကိုယျလုံးကွီးအား အငမျးမရ စူးစိုကျကွညျ့နသေော ကြျောညှနျ့ကွောငျ့ လနျ့သှားရသညျ။ ထို့အပွငျ ပုဆိုးအတှငျးမှ ထိုးထိုးထောငျထောငျ ဖွဈနသော အရာမှာ သိသာ ထငျရှားနလေရော ထိုအရာ ဘာမှနျး သိနသေူ မခငျမအေတှကျ အံ့သွ ထိတျလနျ့စိတျမြား ဖွဈပျေါသှားရသညျ။ “ကြ …. ကနြျော မနနေိုငျတော့ဘူး မခငျမေ …. မခငျမကေို ခဈြခငျြလို့“ သမေထူး နမေထူးဟု ဆုံးဖွတျထားသော သူတို့ ပုံစံအတိုငျး စိတျကို ဒုံးဒုံးခခြဲ့ပွီ ဖွဈသော ကြျောညှနျ့က သူယူလာသော ဓားမွှောငျကို ခါးနောကျမှ အသာဆှဲယူလိုကျရငျး ပွောလိုကျသညျ။\nခကျြကလေးကို လြှာဖွငျ့ ထိုးကလိနရောမှ ဆီးခုံပျေါ မကျြနှာရောကျလာကာ မထူမပါးလေး ပေါကျနသေော စောကျမှေးမြားကို အသာကြျောပွီး အမွှောငျးလိုကျ ခုံးထဖောငျးကွှနသေော စောကျပတျအုံကွီးကို အနီးကပျ ကွညျ့လိုကျသညျ။ မိနျးမစောကျပတျအား ဗှီဒီယိုထဲနှငျ့ မခငျမအေား ခြောငျးကွညျ့ဖူး၍ အဝေးမှသာ မွငျဖူး နသေူ ကြျောညှနျ့မှာ ကွီးမား ဖွောငျ့တနျးလှသော ပေါငျတံဖွူဖွူကွီး နှဈခြောငျးအရငျးတှငျ ကပျလကျြ ထငျထငျရှားရှား ခုံးထနသေော လကျဝါးတဈအုပျစာမြှ ရှိသညျ့ မခငျမေ၏ စောကျပတျကွီးအား ရငျတုနျပနျးတုနျနှငျ့ပငျ အသအေခြာ စိုကျကွညျ့နမေိသညျ။ စောစောက ရခြေိုးထားသျောလညျး တဈခါမှ မတို့မထိဖူး၍ ဗွုနျးကနဲ တို့ထိရမှာ ကြျောညှနျ့ ရှံ့နမေိသညျ။ သို့သျောလညျး မခငျမေ၏ စောကျပတျအုံကွီးမှာ စောကျမှေးမြား မရှိဘဲ ဆီးခုံတှငျသာ အမှေးရှိခွငျးကွောငျ့ အနီးကပျ ထငျထငျရှားရှား မွငျနရေလရော ပွဲအာနသေော အကှဲကွောငျးကိုလညျးကောငျး၊\nအကှဲကွောငျးဘေးရှိ လကျနှဈလုံးသာသာခနျ့ ခုံးထပွီး အမွှောငျးဖွဈနသေော စောကျပတျနှဈခမျးသား နှဈခုကိုလညျးကောငျး၊ အကှဲကွောငျးပျေါရှိ ခပျမို့မို့ဆီးခုံပွငျကိုလညျးကောငျး၊ နောကျဘကျသို့ ကကြသြှားသဖွငျ့ ဖငျနှငျ့ ပေါငျတံကွီး နှဈခုကွားတှငျ အသားတုံးကလေး နှဈခု ကပျထားသလိုဖွဈနလေသေညျ။ ကြျောညှနျ့သညျ မခငျမေ၏ တငျပါးအုံကွီး နှဈလုံးအောကျကို သူ့လကျထိုးသှငျးလိုကျကာ ဆုပျနယျ ပှတျသပျပေးရငျး စောကျပတျ ဖောငျးဖောငျးကွီးအား ကွညျ့နရောမှ ဗှီဒီယိုထဲနှငျ့ ဦးသာဒငျ လုပျသလို လြှာဖွငျ့ယကျပေးရ ကောငျးမလားဟု စဉျးစားလိုကျမိသညျ။ မလုပျဖူးသေးသဖွငျ့ ရှံသလိုလညျး ဖွဈနသေညျ။\n“အား … အိုး … ကြျောညှနျ့ …. အိုး … အား အား“ ကြျောညှနျ့၏ စောကျပတျယကျပေးမှုက အလှနျ ထိရောကျပွငျးထနျလှပရော အယကျခံနရေသူ မခငျမေ၏ နှုတျဖြားမှ ညညျးသံစုံ ထှကျပျေါနပွေီး ပေါငျတံ ဖွိုးဖွိုးကွီးမြားကို လှုပျယမျးလိုကျ၊ ဖငျဆုံအိအိကွီးမြားကို ပငျ့လိုကျ၊ ခါးနှဲ့နှဲ့လေး ဖယျယမျးလိုကျနှငျ့ အရူးအမူးဖွဈနလေသေညျ။ စောကျပတျအုံကွီးကို အထကျအောကျ ပငျ့ယကျလိုကျ၊ အကှဲကွောငျးထဲ လြှာထိုးသှငျး ကလိလိုကျ၊ စောကျစခြေှ့နျခြှနျ မာတာတာလေးကို နှုတျခမျးနှငျ့ ဖိပွီး ပှတျခလြေိုကျ လုပျရငျး ကြျောညှနျ့က သူ့လကျကို မခငျမေ၏ ပေါငျတံလုံးလုံးကွီးမြားအား ပှတျသပျပေးမိသညျ။ တငျပါး ဆူထှားထှားကွီးမြားမှာလညျး မလှတျ၊ ထိုမှ အပျေါဘကျတှငျ ရှိသော နို့အုံ အိအိကွီးမြားကို လှမျးပွီး မမိတမိကိုငျကာ နို့သီးကလေးမြားအား လကျညှိုးနှငျ့ လကျမကွား ညှပျပွီး ပှတျခပြေေးနပွေနျရာ မခငျမေ တဈယောကျ မှရေ့ာပျေါဝယျ တလူးလူး တလှနျ့လှနျ့၊ တအီးအီး တအငျ့အငျ့နှငျ့ ထိနျးမနိုငျသိမျးမရ ဖွဈနလေသေညျ။ တျောတျောလေးကွာအောငျ ယကျပေးနသေောကွောငျ့ စောကျပတျအတှငျးမှ စိုရှဲကလြာသော ခြှဲပွဈသညျ့ရမြေားကို ကြျောညှနျ့ သတိပွုမိသညျ။\nတဏှာပိုးမြား ထကွှနမှေုကွောငျ့ မရှံမရှာယကျပွီး မြိုခမြိသညျအထိ ဖွဈသှားရသညျ။ စောကျပတျအုံကွီးအား ယကျနရောမှ ပေါငျတံဖွိုးဖွိုးကွီးပျေါ ပါးစပျတငျကာ တရစပျ ယကျပေးရငျး ဒူးခေါငျးနားရှိ ထမီအား လှတျလှတျကြှတျကြှတျဖွဈအောငျ ဆှဲခြှတျလိုကျလတေော့သညျ။ ယခုအခါ မခငျမေ၏ တဈကိုယျလုံး မညျသညျ့အဝတျအစားမှ ဖုံးကှယျမထားတော့ဘဲ မိမှေးတိုငျး ဖမှေးတိုငျး ဖွဈသှားရလပွေီ။ ဘာမှ မရှိတော့သော မခငျမေ၏ ကိုယျလုံးကွီးအား ဒူးထောကျကာ အပျေါမှဆီးကွညျ့နရေငျးမှ ကြျောညှနျ့သညျ သူ့ခါးတှငျရှိသော ပုဆိုးကို ခြှတျလိုကျသညျ။ ပုဆိုးခြှတျပွီး အပျေါပိုငျးရှိ စှတျကယျြပါ ခြှတျလိုကျသောအခါ နှဈဦးစလုံး ကိုယျတုံးလုံးနှငျ့ သဘာဝအတိုငျး ဖွဈနကွေလတေော့သညျ။\nပေါငျကွားတညျ့တညျ့ကို လီးထောကျပွီး နို့အုံပျေါတှငျ လကျတငျကာ မကျြနှာပျေါ အပျထားလိုကျပွီဖွဈ၍ ကြျောညှနျ့မှာ ကုနျးကုနျးကှကှကွီး ဖွဈနလေသေညျ။ နရောပွငျနသေော ကြျောညှနျ့အား မခငျမကေလညျး ဝိုငျးကူလုပျပေးလိုကျသညျ။ သူမ၏ စောကျပတျအုံပျေါ ဖိထောကျနသေော လီးတံကွီးအား လကျတဈဖကျဖွငျ့ ကိုငျကာ စောကျပတျအဝကို အသာတပေ့ေးလိုကျရာ အပျေါမှဖိပွီး လှုပျရှားရနျပွငျနသေော ကြျောညှနျ့တဈယောကျ စိတျလှုပျရှားမှုမြား ပိုမြားလာပွီး လီးတံကွီးအား ဖိခလြိုကျလတေော့သညျ။ အိကနဲ တိုးဝငျသှားသော လီးတံကွီးကွောငျ့ သူမ၏ လကျကို မခငျမကေ လှတျပေးလိုကျသညျ။ ကြျောညှနျ့မှာတော့ ယခုမှ ပထမဆုံး မိနျးမစောကျပတျထဲ လီးဝငျရခွငျးဖွဈရာ ဝငျမှနျးသိသညျနှငျ့ အားစိုကျပွီး ဖိထိုးသှငျးနမေိသညျ။ လီးတံမှာ မခငျမေ၏ စောကျပတျအုံထဲသို့ တဝကျလောကျသာ ဝငျနသေျောလညျး ကြျောညှနျ့အတှကျမူ အနခေကျသလို ဖွဈနလေသေညျ။\nစောကျပတျထဲ တဈခါမှ မဝငျဖူးသေးသော လီးတံကွီးမှာ ပူပူနှေးနှေး အိအိစကျစကျနှငျ့ အသားနုမြားက တဈဆို့ဆို့ လုပျပေးနမှေုကွောငျ့ ထူးခွားသလို ဖွဈနရေသညျ။ ဦးသာဒငျက ခဏခဏ လိုးထားသော မခငျမစေောကျပတျကွီးမှာ သူအတငျးထိုးသှငျးတာကို အဆုံးထိမဝငျဘဲ ခပျကွပျကွပျနှငျ့ ဖွဈနလေရော ကြျောညှနျ့မှာ အံ့အားသငျ့နမေိသညျ။ ထပျပွီး ကြျောညှနျ့ သတိပွုမိသှားသညျကတော့ သူ့လီးတံကွီး အဆုံးထိလညျး သှငျး၍ မရသေး၊ အပျေါမှဖိပွီး ဆောငျ့သှငျးရခကျြကလညျး လေးငါးခကျြမြှသာ ရှိသေးခြိနျတှငျ သုတျထှကျခငျြသလို ဖွဈနခွေငျးပငျဖွဈသညျ။\nမခငျမေ၏ ခြိုငျးကွားမှ လကျကို သှငျးပွီး မကျြနှာခငျြးထပျကာ နှုတျခမျးကို စုပျရငျး ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးပေးရမှု မကွာသေးဘဲ ပွီးခငျြသလို ဖွဈနခွေငျးအတှကျ ကြျောညှနျ့ မကနြေပျ၊ သို့သျော သူ ဘာမှလညျး မလုပျတတျ။ ထို့ကွောငျ့ သူ့အား အောကျမှ ခပျတငျးတငျး ပွနျဖကျထားရငျး ပငျ့ကော့ပေးနသေော မခငျမကေို ပါးခွငျးအပျဖိထားလိုကျရာမှ တငျပါးကိုမွှောကျပွီး ဆကျဆောငျ့လိုကျမိသညျ။ “ အား … အား … အား … “ မခငျမေ၏ ညညျးသံမဟုတျ၊ သုတျမြား ပနျးထှကျသှားပွီဖွဈသော ကြျောညှနျ့၏ ညညျးသံသာ ဖွဈသညျ။ လီးသှငျးပွီး ဆယျခကျြခနျ့သာ ဆောငျ့ရသေးသညျ သုတျရညျမြား ပနျးထှကျသှားပွီမို့ ကြျောညှနျ့မှာ သူ့ကိုယျသူ အံ့လညျး အံ့သွ၊ မကလြေညျး မကနြေပျဖွဈသှားရသညျ။ သူကွညျ့ဖူးသော ဗှီဒီယိုထဲတှငျ ပုံစံလေးငါးမြိုး ပွောငျးပွီး အားရပါးရလိုးပွီးမှ သုတျထှကျသှားကွသညျ။ ဆောငျ့ခကျြမြားကို တဈခါတဈခါ သူရတှေကျကွညျ့ရာ အခကျြ ၁၀၀ ကြျော ၂၀၀ လောကျမှ ပွီးတတျကွပုံနှငျ့ တခြို့သရုပျဆောငျမြားဆိုလြှငျ စောကျပတျကိုလိုးနရောမှ လီးတံကိုထုတျပွီး မိနျးမ သရုပျဆောငျ ပါးစပျထဲဆကျသှားကာ အစုပျခံကွတာတောငျ ခကျြခငျြးသုတျမထှကျ အတျောကလေး ကွာမှ ထှကျသှားကွသညျ။\nစောကျပတျကို လိုးသညျမှာလညျး တဈဆုံးဝငျအောငျ လိုးတတျကွရာ ကွညျ့သူတိုငျး မရိုးမရှဖွဈသျောလညျး အားတော့ရကွသညျ။ မလိုးမီ လီးအစုပျခံ၊ ဂှငျးအတိုကျခံ အခကျြ ၁၀၀ ကြျော ၂၀၀ ဆောငျ့လိုးပွီး ခကျြခငျြး သုတျမထှကျမှုကို မွငျဖူးသော ကြျောညှနျ့မှာ ယခုသူ့တှငျ ဘာခြှတျယှငျး၍ သုတျထှကျ မွနျရကွောငျး ကြျောညှနျ့ မသိ။ လောလောဆယျ ကြျောညှနျ့ သိသညျကတော့ ဆယျခကျြလောကျ ဆောငျ့ပွီး လီးတဈဝကျ တဈပကျြဖွငျ့ တဈခြီပွီးသှားရခွငျးကို အားမရဘဲ လီးတံကဉျြနသေညျ့ကွားက ဆကျဆောငျ့နမေိတော့သညျ။ လူပြိုကလေးမို့ သုတျထှကျမွနျမှုကို မခငျမသေိသျောလညျး ခနလေးပွီးသှားပုံကိုတော့ မကွိုကျ၊ သို့သျော သုတျထှကျပွီးတာတောငျ မနားဘဲ ဆကျဆောငျ့လိုးနသေညျ့ ကြျောညှနျ့အား မီရာကို ပွနျဖကျရငျး အောကျမှ ပငျ့ပငျ့ပေးမှုတော့ မခငျမေ လုပျပေးမိသညျ။\nမခငျမေ၏ ကိုယျနံ့နှငျ့ နူးနူးညံ့ညံ့ အိအိစကျစကျ အတှထေူ့းလှသော အသားဆိုငျမြားက အတှအေ့ကွုံ မရှိသေးသူ ကြျောညှနျ့အတှကျ စိတျရောလူပါ ဘယျလိုမှ ထိနျးလို့မရအောငျ ဖွဈနရေပါသညျ။ ထှေးအိသော ကိုယျလုံးကွီးအား အတငျးဖကျထားရငျး သူထှကျသှားသော သုတျရညျမြားဖွငျ့ ခြောကြိနသေော စောကျပတျအုံထဲသို့ အတငျးဆောငျ့ပွီး ဆီးခုံခငျြး ကပျသညျအထိ လီးတံကွီး အကုနျသှငျး၍ ရမှုတော့ ကြျောညှနျ့ ကနြေပျမိသညျ။\nစောကျပတျအတှငျးမှ ထူးခွားသော အတှအေ့ထိက အရိုငျးသကျသကျသာ ရှိသော ကြျောညှနျ့အား စိတျလှုပျရှားလာစသေညျ။ ပထမတဈခါ ထှကျပွီးသညျမှာ သိပျမကွာသေးသျောလညျး ဆကျဆောငျ့ခကျြ ၁၀၀ သာသာတှငျ မထိနျးနိုငျဖွဈကာ ဒုတိယမွောကျ သုတျရညျမြား ပနျးထှကျပွီး ပွီးသှားလတေော့သညျ။ “ အား … အား …အား “ သုတျရညျမြား ပနျးထှကျလကျြပငျ ခပျပွငျးပွငျးဖိဆောငျ့ရငျး တအီးအီးနှငျ့ ဖွဈသှားသညျအထိ ဆကျဆောငျ့ပွီးနောကျတော့ ကြျောညှနျ့တဈယောကျ မခငျမကေိုယျပျေါတှငျ ပြော့ခှသှေားလတေော့သညျ။ လီးတံကွီးမှာလညျး သုတျနှဈခါ ဆကျတိုကျနီးပါး ထှကျသှားရသဖွငျ့ ကဉျြပွီး ကြိနျးသှားရသညျ။ ပွီးတော့ ထငျထားသလို အီဆိမျ့သှားမှုက ဒငျပွညျ့ကပျြပွညျ့ မဖွဈဘဲ လူသာနုံးသှားရမှုကွောငျ့ ဘာမှ နားမလညျနိုငျအောငျ ဖွဈနမေိသညျ။ မခငျမေ ကိုယျပျေါတှငျပငျ ဆကျဖိထားရငျးက စောကျပတျထဲမှ လီးမထုတျဘဲ မှိနျးနရေငျး စဉျးစားနမေိသညျ့ ကြျောညှနျ့အား မခငျမတေဈယောကျ အတျော သညျးခံနရေသညျ။ သူ့မှာ ခံကောငျးတုနျးသာ ရှိသေးသညျ။ အတှအေ့ကွုံရငျနသေူမို့ တဈခြီတဈခြီ နာရီဝကျနီးပါးလောကျပငျ ခံနိုငျနပွေီဖွဈရာ ယခုကြျောညှနျ့ အခကျြ ၁ဝဝလောကျနှငျ့ ငါးမိနဈနီးပါးလောကျသာ ဆောငျ့လိုးနိုငျမှုကို ဘယျလိုမှ သူမ ကနြေပျစရာ မရှိပေ။ တဈခုပဲ သူမ ကနြေပျတာရှိသညျ။\nထိုကနြေပျမှုမှာ ကြျောညှနျ့၏ လီးတံကွီး မာတငျးတငျးနှငျ့ ထိထိမိမိ ခံစားရမှုပငျဖွဈသညျ။ ကာမအရသာ ခံစားရသညျမှာ မာတငျးပူနှေးနသေော လီးတံဖွငျ့ စောကျပတျအတှငျးသားမြားကို နာနာပှတျတိုကျပေးမှုပငျ။ ဦးသာဒငျလီးလို ပြော့သလိုလို မဟုတျဘဲ ခြိုးမရ ကှေးမရအောငျ မာတငျးနသေညျ့ လီးဖွငျ့ ခပျကွမျးကွမျး အလိုးခံလိုကျရမှုက မခငျမအေား သဘောကစြလေသေညျ။ “ ဘယျလိုလဲ ကိုလူပြိုရယျ၊ ခဏလေးနဲ့ နှဈခြီပွီးသှားပွီ မဟုတျလား … စိတျလေးဘာလေး ထိနျးပွီး လုပျမှပေါ့ အခုတော့ မောနပွေီထငျတယျ “ မခငျမကေ အနညျးငယျ မကနြေပျစိတျဖွငျ့ သူမကိုယျပျေါ ဖိပွီး မှိနျးနသေော ကြျောညှနျ့အား ပွောလိုကျသညျ။ “ အငျး … ဘယျလိုကွီးမှနျး မသိဘူး … ထိနျးလို့မရလိုကျဘူး ဖွဈသှားတယျ … မခငျမေ မပွီးသေးဘူး မဟုတျလား … “\n“ အငျးပေါ့ … ကဲပါ အမောဖွပေါအုံး … နောကျဆိုရငျ ဒီလောကျ မလောနဲ့ … ဖွညျးဖွညျးသှားမှပေါ့ … မကွားဖူးဘူးလား … ပညာသငျတာတို့ … စီးပှားရှာတာတို့ … ကာမဂုဏျခံစားတာတို့မှာ သိနသေိနေ ဖွညျးဖွညျးခငျြး လုပျရတယျဆိုတာလေ “ “ ကွားဖူးတာ ကွားဖူးတာပဲ … တကယျလုပျတော့ စိတျမထိနျးနိုငျဘူးဗြ … လူလဲ တျောတျော ဟိုကျသှားတယျ “ ကြျောညှနျ့က ပွောရငျး မခငျမေ၏ ပါးပွငျကို တဈခကျြနမျးလိုကျကာ ပါးပွငျခငျြး ထပျလကျြ မှေးနလေိုကျသညျ။ မခငျမကေတော့ ဘာမှ မပွောတော့ပဲ သူမကိုယျပျေါ မှောကျပွီး အမောဖွနေသေူကို စိတျရှညျရှညျနှငျ့ ထပျမံလိုးရနျ နှိုးဆှပေးရနျ တှေးလိုကျမိသညျ။\nရှစိရှစိ ဖွဈနသေော စောကျပတျကွီးကွောငျ့ ကြျောညှနျ့ အီဆိမျ့သှားရသလို မခငျမမှောလညျး ဖငျကိုကပျပွီး လှညျ့မှပေေးနသေော လီးတံကွီးကွောငျ့ တဆတျဆတျ တုနျသှားရသညျ။ အတနျကွာမှ တရှူးရှူး တဟဲဟဲ အသံမြား ပြောကျသှားပွီး ကုတငျထကျတှငျ ထပျလကျြသား ငွိမျသကျသှားကွလတေော့သညျ။ သှကျလကျမွူးကွှစှာဖွငျ့ ထှကျပျေါနသေော ဒစ်စကို တေးသှား သီခငျြးတဈပုဒျ၏ အသံက အခနျးထဲတှငျ မတိုးမကယျြလေး ပွနျ့လှငျ့၍ နသေညျ။ ထိုတေးသှားကို မှီပွီး တဈကိုယျလုံး လှုပျရှားနသေော မိနျးကလေး တဈယောကျ၏ ဟနျက တေးသှားနှငျ့ လိုကျအောငျ မွူးကွှနသေညျ။ ပှဲကွညျ့ ပရိသတျ မရှိဘူးဟူသော အသိဖွငျ့ မိနျးကလေးက လှတျလပျရဲတငျးစှာပငျ တဈကိုယျလုံးကို အခကျြကကြ လှုပျရှားနလေသေညျ။ တေးသှားနှငျ့ အရေိုးဗဈ လကေ့ငျြ့ခနျး လုပျနခွေငျးမို့ တေးသှားအလိုကျ ကိုယျကို သှကျလကျမွူးကွှစှာ ရှလြေ့ားပေးနရေသညျ။\nစိတျလညျး ပြျောစရာ၊ ခန်ဓာကိုယျလညျး အဆီကငျး၊ အခြိုးအစားလညျး ပွပွေဈစသေော ကစားနညျးတဈခု ဖွဈခွငျးကွောငျ့ စိတျပါလကျပါစှာဖွငျ့ ဟနျနီ လကေ့ငျြ့နသေညျ။ ဤအခနျးတှငျ သူမတဈဦးတညျးသာ ရှိသညျဟူသော စိတျကွောငျ့ ရဲရဲပငျ ကားလိုကျ၊ ကှလိုကျ၊ မွှောကျလိုကျ၊ ခလြိုကျဖွငျ့ ခွထေောကျနှဈဖကျကို အခြိုးညီစှာ လှုပျရှားပေးနလေသေညျ။ ငယျရှယျနုပြိုသူမို့ အလှနျကွညျ့ကောငျးလှပသေညျ။ ကိုယျလုံးပျေါ မှနျကွီးကို ကွညျ့လိုကျ၊ တေးသှားအလိုကျ မှီအောငျ လှုပျရှားလိုကျဖွငျ့ တဈဦးတညျး အလုပျရှုပျလကျြရှိသညျ။\nထိုကဲ့သို့ လှတျလပျစှာ လှုပျရှားနမှေုကို စိတျဝငျတစား ငေးကွညျ့နသေူတဈဦးကိုတော့ ဟနျနီမသိ … သူမ အလုပျကိုသာ သှကျသှကျလကျလကျနှငျ့ လုပျနမေိသညျ။ အရေိုးဗဈလကေ့ငျြ့ခနျး လုပျနသေော ဟနျနီအား ကွညျ့ရှုနသေူတဈဦးကတော့ ကြျောညှနျ့ပငျ ဖွဈသညျ။ လူရှသေူ့ရှတှေ့ငျ မွငျခှငျ့ရရနျ မလှယျသော အခွအေနမြေားကို ကာယကံရှငျမြား ကှယျရာမှ ခြောငျးမွောငျး ကွညျ့ရှုရသောအခါ အားနာစရာ၊ မကျြနှာ ပူစရာမလိုဘဲ ရဲရဲတငျးတငျး ကွညျ့နိုငျသညျ။ ရခြေိုးခွငျး၊ လငျမယား အခဈြပလူးခွငျး၊ တဈဦးတညျး ကာမခံစားခွငျးနှငျ့ ယခု ဟနျနီလို အားကစား ဝတျစုံဖွငျ့ အရေိုးဗဈလကေ့ငျြ့ခနျးမြားမှာ ခြောငျးကွညျ့မှ အားရပါးရရှိသညျ။ ထိုအရသာမြားကို ကြျောညှနျ့ သိနပွေီမို့ မခငျမတေို့ လငျမယား ကာမဆကျဆံပုံကို လညျးကောငျး၊ မခငျမေ ရခြေိုးသညျကိုလညျးကောငျး၊ ဟနျနီ အရေိုးဗဈကစားသညျကို လညျးကောငျး ခြောငျးကွညျ့တတျနပွေီ ဖွဈသညျ။ ယခုလညျး ဟနျနီ၏ အားကစား လကေ့ငျြ့နမှေုကို အိမျအပွငျ အကာကွားမှ အနှောငျ့အယှကျ ကငျးကငျးနှငျ့ ငေးကွညျ့နမေိသညျ။ ယခုလို သူခြောငျးကွညျ့မှုကို ဘယျသူမှ မရိပျမိ၊ ဘယျသူမှ မသိသောကွောငျ့လညျး လှတျလပျလကျြရှိသညျ။\nကုနျးလိုကျ၊ ကှလိုကျ၊ ကားလိုကျ၊ ကော့လိုကျနှငျ့ ကော့ကော့ကံကား လှုပျရှားနသေော ဟနျနီ၏ ပွညျ့တငျးနသေညျ့ ကိုယျဟနျမှာ မကျြစိရှတှေ့ငျ အားရစရာ ကောငျးနသေညျ။ ကိုယျခန်ဓာ အခြိုးကသြူမို့ မကွီးလှနျး မသေးလှနျးသညျ့ ရငျသားမြားက ဆှယျတာအင်ျကြီအတှငျးဝယျ စိတျလှုပျရှားစရာ မွငျတှနေ့ရေသညျ။ ပွညျ့တငျးသော လကျမောငျးသားမြား၊ ခပျြရပျသော ဘိုကျသားနှငျ့ သေးကဉျြသော ခါးကလေးမြား အောကျဝယျ ပွနျ့ကားထှကျလာသညျ့ တငျပါးဆုံသားကွီးမှာ ခန်ဓာကိုယျနှငျ့ လိုကျအောငျ စှငျ့ကားလကျြ ရှိသညျ။ ဘောငျးဘီအတှငျးမှ ပေါငျတံကွီးနှဈခြောငျးကလညျး အရငျးတုတျခိုငျပွီး အဖြားဘကျသို့ တဈဖွောငျ့တညျး သှယျဆငျးသှားပုံမှာ ဆငျနှာမောငျးသဖှယျ အခြိုးအစား ကနြလှသညျ။\nဒူးခေါငျးလုံးလုံးလေးနှငျ့ ခွသေလုံး ခပျတဈတဈ ကလေးမြားကလညျး စိတျလှုပျရှားဖှယျပငျ။ အထူးသဖွငျ့ အသားကပျဘောငျးဘီ အောကျတှငျ သိသာရုံလေး ဖောငျးကွှနသေော ပေါငျရငျးဂှဆုံမှ အသားအုံကလေးမှာ ကြျောညှနျ့စိတျကို ဆူဝစေလေသေညျ။ အသားကပျ အကငြ်္ီ ဘောငျးဘီမြားအောကျရှိ အဖုအဖောငျးမြား၊ အခြိုငျ့အဝှမျးမြားက အနတေျောလောကျသာ ရှိသေးခွငျးမှာ ဟနျနီ့ကို ကြျောညှနျ့ ပိုစိတျဝငျစားစရာ ဖွဈနရေပသေညျ။ အသကျ ၁၉ နှဈလောကျနှငျ့ အရပျ ၅ပေ ၄လကျမလောကျ ရှိသော ကိုယျခန်ဓာတှငျ ရငျ ၃၃၊ ခါး ၂၃ နှငျ့ တငျ ၃၅ လောကျရှိနခွေငျးက ဟနျနီ၏ အလှကို မွငျသူ စှဲမကျစလေသေညျ။\nကျော်ညွန့်တွင် ယခုထက်ထိ ရည်းစားလည်း မရှိ၊ မိန်းမဆို ဝေလာဝေး။ ကားစီးသည့်အခါ ထိမိ ခိုက်မိတာလောက်ကလေးများသာ အတွေ့အကြုံ ရှိသည်။ ဘကြီးတော်သူ၏ ခြံတွင် လာရောက် နေထိုင်ပြီး သားသမီးကဲ့သို့ အတူ ဝိုင်းဝန်း လုပ်ကိုင်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူနေသော ရပ်ကွက်မှာ လူချမ်းသာများ၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ရန် သင့်လျော်သော မြေကွက်ကျယ်၊ ခြံကွက်ကျယ်ကြီးများဖြင့် တသီးတသန့် ဖြစ်နေလေသည်။ ဘကြီးလုပ်သူမှာ မြန်မာဖြစ်သော်လည်း တရုတ်လူမျိုးများ သုံးသည့် ပစ္စည်းထုတ်သော လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေသူ ဖြစ်သည်။ ကိလေသာ ကာမပိုးများ ထကြွလာမှုကြောင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အချိုးကျသော မိန်းမများကို တွေ့လျှင် ရှေ့မှ၊ နောက်မှ၊ ဘေးမှ အစုံကြည့်ကာ စိတ်နှင့် ပြစ်မှားတတ်လာသည်။ ဗွီဒီယိုတွင် ကြည့်ရသည့် အမျိုးမျိုးသော လိုးနည်းများဖြင့် စိတ်ကူးလိုးနေမိသည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ သို့သော်လည်း တက္ကသိုလ်ပညာ တစ်ပိုင်းတစ်စ သင်ဖူးထားသူမို့ အိနြေ္ဒပျက်အောင် အငမ်းမရ ဖြစ်တာမျိုးတော့ မဖြစ်။\nရုပ်မပျက်ဘဲ စိတ်ကူးဖြင့် မှန်းပြီး ဇာတ်လမ်းဆင်ကာ အရသာ ယူတတ်သူသာဖြစ်သည်။ ကျော်ညွန့်မှာ ကြည့်ပျော်ရှုပျော်သော ရုပ်ရည်ရှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မြန်မာဆန်သူ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဘကြီးလုပ်သူ၏ စီးပွားရေး ပြေလည်မှုကြောင့် မချို့မတဲ့ စားသောက်နေထိုင်ရသူ ဖြစ်ရာ သူတောင်းစား ထမင်းဝလျှင် လီးတောင်သည် ဆိုသည့်အတိုင်း အစားကောင်း အသောက်ကောင်းများကို မတောင့်မတ မကြောင့်မကျဘဲ စိတ်ထင်သလို စားသောက်နေနိုင်သူ ကျော်ညွန့်တွင် အမြဲတမ်းလိုလို ကာမစိတ်များ ထကြွနေတတ်သည်။ ကြည့်ထားသော ဗွီဒီယိုကားများကြောင့်လည်းကောင်း၊ မြင်ရတွေ့ရသော ခပ်တောင့်တောင့် မိန်းမများကြောင့်လည်းကောင်း ခဏခဏ လီးတောင်တောင် နေလေ့ရှိရာ တစ်နေ့ နှစ်ကြိမ်ခန့် ကိုယ့်ဘာသာ ဂွင်းတိုက်ပြီး အာသာဖြေနေရသည် အထိ ဖြစ်နေလေသည်။ လီးတောင်လွယ်တတ်မှုကြောင့် အိမ်မှ အပြင်ထွက်တိုင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဝတ်ပြီး စိတ်ကို ထိန်းထိန်းထားရလေရာ ၎င်းအတွက် ကျော်ညွန့်တွင် အမြဲ စိတ်သောက ဖြစ်နေရသည်။\nလူပျိုလူလွတ်မို့ ဖာချပြီး အာသာဖြေရန်တော့ ကျော်ညွန့် စိတ်မကူး။ ဟိုလူလိုး၊ ဒီလူလိုးနှင့် ကြုံရာလူ အလိုးခံရသော မိန်းမကို သူ မသတီပေ။ ထို့ကြောင့် မိန်းမ လိုးချင်စိတ် ပေါ်ပြီး လီးတောင်လာတိုင်း ကိုယ့်လက်နှင့်ကိုယ် ဂွင်းတိုက်ပြီး အာသာဖြေလေ့ ရှိသည်။ ယခုလည်း နေ့လည်က ကြည့်ခဲ့သော အောကားထဲမှ စိတ်ထစရာ အကွက်များက ကျော်ညွန့်အား လီးမတောင် တောင်အောင် အားပေးသလို ဖြစ်နေလေသည်။ ဗွီဒီယိုကြည့်ပြီး ပြန်လာလာချင်း ဂွင်းတစ်ချီ တိုက်ခဲ့သော်လည်း အခု လီးထပ်တောင်နေပြန်ရာ ကျော်ညွန့်မှာ လီးတံကို လက်ဖြင့် အသာကိုင်ရင်း စိတ်ကူးနှင့် လိုးပွဲ ဖန်တီးနေမိသည်။ မြင်ရသူ ယောက်ျားများ ရမက်ထစရာ တောင့်တောင့်တင်းတင်း မိန်းမများကို ပြန်လှန် စိတ်ကူးဖြင့် မြင်ယောင်ရင်း သူ့တွင် မရှိသေးသော်လည်း ရအောင် ရှာကြံယူရန် စိတ်ကူး နေမိသည်။\nမခင်မေမှာ ကျော်ညွန့်နှင့်လည်း ခင်မင်နေသည်။ တခြံနှင့်တခြံ တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ် ဝင်ထွက် သွားလာနေကြသည်အထိ ရင်းနှီးနေကြသည်။ ဦးသာဒင်မှာ ကျော်ညွန့် ဘကြီးနှင့် အလုပ် အတူတူ တွဲလုပ်ဖူးသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ အသက်ငယ်သည်။ ကျော်ညွန့် ဘကြီးတို့ လင်မယားမှာ အသက် ခြောက်ဆယ်နီးပါး ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ဦးသာဒင်နှင့် အတူ တွဲပြီး အလုပ် မလုပ်ကြဘဲ သီးသန့်သာ ကိုယ့်စီးပွားကိုယ် ရှာနေကြသူများ ဖြစ်သည်။\nမခင်မေ၏ ရွှေဘိုမင်းကြိုက် တောင့်တင်း ဖြောင့်စင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အား ဦးသာဒင်တစ်ယောက် အဆီအသား ဝါးနေခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယောက်ျားနှင့် တည့်သောသူမို့ ကျသွားသည် မရှိဘဲ ပိုမို တောင့်တင်းနေလေရာ ကျော်ညွန့်တို့ သူငယ်ချင်းတစ်သိုက် ဆုံခိုက် စကားစပ်မိကြလျှင် ….. “အဘိုးကြီးက တဏှာ ခပ်ကြီးကြီးပဲကွာ၊ မဖြိုနိုင်တာတော့ ဟုတ်မယ် မထင်ပါဘူး၊ မခင်မေကိုက ပိုပြီး တောင့်လာတာ အဟီး …. ဒုသနသော ကြောက်လို့သာ၊ ရများရရင် ဖြုတ်ချင်စရာ ကောင်းတဲ့အထဲမှာ မခင်မေပါတယ်ကွ“ ဟု တစ်ယောက်ကလည်း သူ့စိတ်ထဲ ရှိသည့်အတိုင်း ထုတ်ပြောသည်။\nကျော်ညွန့် ကိုယ်တိုင်လည်း အနီးအနားရှိ အပျိုအအိုများထဲတွင် မခင်မေလို ယောက်ျားများ စွဲမက်စရာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မျိုး မရှိကြောင်း သိသည်။ စိတ်ကူးထဲတွင် လိုလားနေသော မိန်းမမှာ မခင်မေလို မိန်းမမျိုး ဖြစ်သည်။ “ကျော်ညွန့် ငါတော့ မင်းလိုသာ ခြံချင်း ကပ်နေရင် အဘိုးကြီးလာတိုင်း သွားသွား ချောင်းတယ်ကွာ …. မင်း မချောင်းဘူးလား“ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ စကားကြောင့် နဂိုက စိတ်ကူး မပေါ်မိသော ကျော်ညွန့်မှာ ချောင်းချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။ “အေးကွ …. မင်းဆို ဝင်ချင်သလိုဝင် ထွက်ချင်သလိုထွက်လို့ ရနေတာ၊ ဘယ်နေရာက ချောင်းရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား ကျော်ညွန့်ရ“ ကျန်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ထပ်ပြောသဖြင့် ဦးသာဒင်တို့ခြံနှင့် အိမ်အနေအထားကို သိနေသော ကျော်ညွန့်အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုလို မြင်ယောင်လာမိသည်။\nသူငယ်ချင်းများကို ဘာမှ ပြန်မပြောဖြစ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ကူးထဲတွင် ချောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်။ သည်နေ့ ဦးသာဒင် ရောက်နေကြောင်း ကျော်ညွန့် သိသည်။ စောစောကပင် ခြံထဲ၌ တွေ့ရသည်။ ယခုလောက်ဆိုလျှင်တော့ အိပ်ယာဝင်လောက်ပြီဟု အချိန်နှင့် အခြေအနေကို တွက်ဆရင်း တောင်နေသော လီးကို ခပ်ရွရွလေး ဆုပ်နေမိသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ည ၁၀ နာရီရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သံချောင်းခေါက်သံ ပေါ်လာလေရာ ဦးသာဒင်တို့အား ချောင်းရန် စိတ်ကူးရှိနေသော ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် ခါတိုင်းလို မိန်းမလိုးပွဲကို စိတ်ကူးနှင့် နွှဲကာ ဂွင်းတိုက်တတ်သည့် အကျင့်ကို အကောင်အထည် မဖော်သေးဘဲ ကုတင်ပေါ်မှ အသာ ထလိုက်သည်။ ခြံနှင့် အိမ်အနေအထား အားလုံး သိနေသူမို့ လက်တွေ့ချောင်းရန် အကောင်အထည် ဖော်နေသော ကျော်ညွန့်အတွက် ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဦးသာဒင်တို့ အိမ်ဘေးရှိ သူကြိုတင် ရှာဖွေထားသော အိမ်ထဲကြည့်၍ ရရန် အပေါက်ရှိသည့် နေရာကို ရောက်သွားလေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ထပ်အိမ်မို့ ကျော်ညွန့် ကြည့်ရန် ပို၍ အဆင်ပြေ နေလေသည်။\n“ဟင့်အင်း …. ဟင့်အင်း“ အသေအချာ မြင်နိုင်သော နေရာမို့ အိပ်ခန်းထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် ဦးသာဒင်တို့ လင်မယား၏ အနေအထားနှင့် အခြေအနေကို သဲကွဲစွာပင် ကျော်ညွန့် မြင်နေရပေပြီ။ ဗွီဒီယိုတွင် မြင်ဖူးထားသော်လည်း ယခုလို သူကိုယ်တိုင် အချစ်ပွဲနွှဲမည့် မြင်ကွင်းကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသူမို့ ကျော်ညွန့် ရင်တွေ ခုန်နေလေသည်။ “ကွယ် …. သဲလေးကလည်းကွာ …. အစ်ကိုကြီး မဖြစ်လို့ လုပ်မပေးတာပါ၊ ကဲပါ …. ဒီဘက် လှည့်စမ်းပါအုံး“ “ဟင့်အင်း …. ဟင့်အင်း“ တစ်ခုခု ပူဆာသည်ကို မရ၍ သပိတ်မှောက်နေဟန်ဖြင့် ကုတင်စွန်းနားထ တိုးကာ ဦးသာဒင်အား ကျောပေးပြီး တဟင့်ဟင့် လုပ်နေသော မခင်မေ၏ နောက်မှ ကပ်ကာ ဖက်ထားသော ဦးသာဒင်၏ ချော့နေဟန်ကို ကျော်ညွန့် အတိုင်းသား မြင်နေ ကြားနေရပြီ ဖြစ်သည်။\nနှုတ်ခမ်းနှစ်ခု ထိကပ်နေရာမှ ခွာလိုက်သည်တွင် ပြွတ်ကနဲ အသံ ပေါ်လာသလို တစ်ဦး၏ ပါးစပ်ထဲ တစ်ဦး၏ လျှာကို ထည့်ပြီး ကလိနေကြပုံကလည်း ဗွီဒီယို၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကျော်ညွန့်အတွက် စိတ်ကျေနပ်သွားရသည်။ “အင်း …. အဘိုးကြီးတွေကလဲ ခေတ်မီသားပဲ“ ဟု ချီးကျူးလိုက်မိသည်။ လျှာခြင်း ကလိနေကြသလို ဦးသာဒင်၏လက်က မခင်မေ၏ နို့အုံကြီးများကို ညဝတ် အင်္ကျီပေါ်မှ ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ပေးနေပြန်သည်။ ဦးသာဒင်၏ လက်သည် မခင်မေ၏ ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် အထက်အောက် တော်တော် နှံ့အောင် လျှောက်ပြီး ပွတ်သပ်နေပုံကိုလည်းကောင်း၊ မခင်မေ၏ လက်က ဦးသာဒင်၏ ပေါင်ကြားထဲနှိုက်ပြီး လီးကလို ဖမ်းဆုပ်နေပုံကို လည်းကောင်း စိတ်တက်ကြွစရာ ကျော်ညွန့် မြင်နေရသည်။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အတင်းဖက်ပြီး ပွတ်သပ် နှိုးဆွနေရာမှ ဦးသာဒင်က ခွာလိုက်ကာ သူ့ကိုယ်ရှိ အဝတ်အစားများ ဖယ်နေသလို မခင်မေကလည်း ဝတ်ထားသော ညဝတ် အင်္ကျီကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျော်ညွန့်၏ မျက်လုံးများ ပိုမို ပြူးကျယ်သွားရသလို အသက်ရှူသံများ ပြင်းလာပြီး ရင်လည်း ပိုခုန်သွားရသည်။ မခင်မေ၏ ကိုယ်လုံးကို စိတ်ကူးနှင့် အဝတ်အစား ချွတ်ပြီး ကြည့်ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်တုံးလုံး မမြင်ဖူးသေးသူ ကျော်ညွန့် တစ်ယောက် အသက်ရှူ မြန်လည်း မြန်စရာပင်။\nဖြူဖွေးဝင်းဝါနေသော အသားက မီးရောင်အောက်တွင် ဝင်းပနေသည်။ တောင့်တင်း ဖုထစ် ထွားအစ်နေသော အသားဆိုင်များက အားရစရာပင်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သူ့နေရာသူ အဆင်ပြေစွာ နေရာယူထားကြသည်မှာ ကျော်ညွန့်၏ ရင်များအား ပူစေလေသည်။ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်းနှင့် မြင်ရသူ ယောက်ျားများ စိတ်ထချင်စရာ ကောင်းသော မခင်မေ၏ ကိုယ်လုံးကြီးအား အငမ်းမရပင် ကျော်ညွန့် ကြည့်နေမိသည်။ ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် လိုက်အောင် ကိုယ်လုံးမှာ ပြည့်တင်းလှသည်။ လုံးကြီးပေါက်လှ မိန်းမမို့ ထွားအယ်နေသော ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် မို့အိအယ်ကားလှသည့် နို့အုံကြီး နှစ်လုံးကလည်း ကိုယ်အထက်ပိုင်းတွင် ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။ ပြန့်ပြူးသော ဝမ်းပြင်၊ ချက် ခွက်ခွက်လေးနှင့် ဆီးခုံ ပြန့်ကားကား အထက်ရှိ မဲနက်နေသော အမွှေးများက ပြည့်တင်းကာ ဖြောင့်စင်းနေသော ပေါင်တံကြီး နှစ်ချောင်းအရင်း ဆက်ရာ အပေါ်ကြားတွင် ထင်ထင်ရှားရှား …. ကိုယ်လုံးကို အငြိမ်မနေဘဲ ဟိုဘက် ဒီဘက် လှုပ်ရှားပြီး ပေါင်တံကြီးများအား ပူးကပ်ထားကြသဖြင့် ပေါင်ခွကြားတွင် ညပ်နေသော စောက်ဖုတ်အုံကို ထင်ထင်ရှားရှား မမြင်ရ၍ ကျော်ညွန့်မှာ အားမလို အားမရ ဖြစ်နေသည်။\nစောက်ဖုတ်ကို မမြင်ရသော်လည်း အလုံးလိုက် အချောင်းလိုက်နှင့် ကြီးထွား ထည်ဝါနေသော ပေါင်တံ ဖြိုးဖြိုးကြီးများ၊ ပြည့်ဖူးသော ဒူးခေါင်း၊ တင်းရင်းနေသော ခြေသလုံးများနှင့် အချိုးအစားကျလှသည့် ကိုယ်လုံး အဆက်အပေါက်ကြီးက ကျော်ညွန့်အား တံတွေး သီးနေစေလေသည်။ မခင်မေ၏ ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်နေသော ကိုယ်လုံးကြီးမှာ တကယ်ပင် အားရစရာ …. စိတ်ထချင်စရာ …. လိုးချင်စိတ်များ ချိုးနှိမ်၍ မရလောက်အောင် ဆွဲဆောင်နေပေသည်။ ထိပ်ပြောင်ပြောင် ဘိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် ဦးသာဒင်၏ ကိုယ်လုံးမှာလည်း အဝတ်အစားမဲ့နေပြီ ဖြစ်ရာ သူလည်း အလုံးအထည် မသေးလှပေ။ သို့သော် ပေါင်ကြားထဲရှိ လီးတံမှာ ထဟန် မတူသေးမှုကြောင့် ကျော်ညွန့်မှာ အားမလို အားမရ ဖြစ်နေမိသည်။ ပျော့ခွေနေဟန်ရှိသော လီးတန်ကြီး၏ အရှည်နှင့် လုံးပတ်မှာ ခြောက်လက်မ သာသာလောက်နှင့် ကျပ်လုံးသာသာလောက် ရှိမည်ဟု တွေးနေမိသည်။ “ကွယ် …. အစ်ကိုကြီးရယ်“ ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်သွားကြသည်နှင့် ခုံးထမောက်ဖြိုးနေသော နို့အုံကြီး နှစ်လုံးအား တစ်လုံးကို လက်ဝါးထဲထည့်ကာ ဆုပ်ချေပွတ်သပ်ရင်း ကျန်တစ်လုံးကို ပါးစပ်နှင့် ကုန်းစုပ်နေသော ဦးသာဒင်ကြောင့် မခင်မေ၏ နှုတ်ဖျားမှ ခပ်တိုးတိုး ညည်းသံလေး ပေါ်ထွက်လာရသည်။\n“အား … လား … လား … အိုး ….. အစ်ကိုကြီး“ ဆတ်ကနဲ တွန့်သွားသော မခင်မေနှင့်အတူ ကျော်ညွန့်၏ ကိုယ်လုံးကြီးမှာလည်း အိမ်နံရံနှင့် ပိုမို ကပ်သွားရသည်။ ဗွီဒီယိုထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ နှိုးဆွမှုကို မြင်ဖူးပြီဖြစ်သော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံသားများ လုပ်ရဲဟန် မတူဟုသာ ထင်နေသော ကျော်ညွန့်အတွက် ဦးသာဒင်၏ အပြုအမူမှာ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်သွားရသည်။ စိမ်ပြေနပြေပင် ခုံးမောက်ကြွတက်နေသော စောက်ပတ်ပြင်ကြီးအား လျှာဖြင့် ပင့်ပင့် ရက်နေပုံမှာ အားပါးပါး …. အားရစရာပင်။ ရက်အားပါသလောက် မခင်မေမှာလည်း ထိထိရောက်ရောက် ခံစားနေရဟန် တူသည်။ မကြာမီ မခင်မေ၏ စောက်ပတ်ကို ရက်ပေးနေသူ ဦးသာဒင်၏ ကိုယ်လုံးကြီး မွေ့ယာပေါ်တွင် ပက်လက်ဖြစ်သွားသည်။\nထိုအခါ မခင်မေက ထပြီး ပေါင်ခြံထဲတွင် ပျော့ခွေနေသလို ဖြစ်နေသော လီးတံ ရှည်ရှည်ကြီးအား ပါးစပ်နှင့် အသာငုံပြီး စုပ်ပေးလိုက်သည့်အတွက် အမြင်အာရုံသာ ရှိနေသော်လည်း ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရဟန်ဖြင့် ကိုယ်လုံးတွန့်သွားရသည်။ ဦးသာဒင်တို့ လင်မယားသည် ခေတ်မီသူများ ဖြစ်ကြောင်း ကျော်ညွန့် မျက်မြင် သိသွားလေပြီ။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကာမစိတ်များ နှိုးဆွပေးသည်မှာ မြန်မာ့ဓလေ့ထက် လွန်ကဲပြီး အနောက်တိုင်း အယူအဆများဖြင့် မရွံမရှာပင် လုပ်ကိုင်ပေးနေကြသည်။ တစ်ဦးပြီးမှ တစ်ဦးက ပြန်လုပ်ပေးခြင်းမှ ပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်သော မခင်မေပေါ် ပြောင်းပြန်မှောက်ကာ လီးအစုပ်ခံရင်း စောက်ပတ်ကို အားပါးတရ ရက်ပေးနေပုံက မြန်မာလင်မယားမှ ဟုတ်ပါလေစဟု ကျော်ညွန့် တွေးနေမိသည်။ ဦးသာဒင်တို့ လင်မယား၏ ကာမဂုဏ် ခံစားမှုမှာ လွန်လွန်ကဲကဲ ဖြစ်နေကြလေရာ ကျော်ညွန့်မှာ ဦးသာဒင်အစား အစုပ်ခံချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်မိသည်။\nဦးသာဒင်လိုးသမျှ စိတ်တူကိုယ်တူ ပြန်လည်ပြီး လှုပ်ရှားနေသော မခင်မေ၏ ရမက်ထန်ပုံကို လည်းကောင်း၊ အသက်ကြီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိန်းမ တစ်ယောက်အား လူငယ်များထက်ပင် အပင်ပန်းခံကာ လိုးနိုင်ပြီး အလိုးကျွမ်းကျင်လှသော ခပ်ကြာကြာ အမျိုးမျိုး လိုးနိုင်သော ဦးသာဒင်၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို လည်းကောင်း ကျော်ညွန့် အသိအမှတ် ပြုမိသည်။ သို့သော် တစ်ခု အားမရသည်ကတော့ လီးတံရှည်ရှည် အလုံးကြီးကြီး၏ ပျော့ခွေနေမှုကိုတော့ ကျော်ညွန့် သဘောမကျမိ။ သူ့လီးလိုပင် သံချောင်းတစ်ချောင်းလို မာကျောနေသည့် အနေအထားမျိုးဖြင့် တွေ့မြင်ချင်မိသည်။ သို့သော် အစားကောင်းကောင်းများနှင့် အားဆေးအမျိုးမျိုးသုံးပြီး မယားကြီး တစ်လှည့်၊ မယားငယ် တစ်လှည့် မပြတ်တမ်း လိုးနေနိုင်သော ဦးသာဒင်ကို ကျော်ညွန့် အထင်ကြီးမိသည်။ သူဆို ဒီလောက်လိုးနိုင်စွမ်းမရှိနိုင်ချေ။\nသူများ လင်မယားလိုးတာ ချောင်းကြည့်ရင်း ကျော်ညွန့် သုတ်နှစ်ခါထွက်ပြီးသည် အထိ ဖြစ်သွားရသည်။ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလိုးပုံကို ကြည့်ရင်း လိုးကာစမှာ တစ်ခါ သုတ်ထွက်သွားရပြီး ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း လီးထပ်တောင်လာမှုကြောင့် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး သုတ်ထွက်သည်အထိ ဂွင်းတိုက်မိလိုက်သည်ကိုတော့ ကျော်ညွန့် မေ့တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အားပါးတရ လိုးပွဲ နွှဲပြီးသွားသော ဦးသာဒင်တို့ လင်မယား၏ တယုတယ လုပ်နေကြပုံနှင့် အနားယူသည်အထိ ကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ကြည့်ခဲ့ရသော လိုးပွဲကို ကျောခိုင်းသွားချိန်မတော့ ကျော်ညွန့် ဒူးခေါင်းများ ချောင်သလိုဖြစ်ကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နုံးသွားရခြင်းကလည်း ကျော်ညွန့်အတွက် ထင်ရှားနေမည့် အတွေ့အကြုံပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။ တဗွမ်းဗွမ်းနှင့် ရေလောင်းချိုးလိုက် ဆပ်ပြာတိုက်လိုက် ချေးတွန်းလိုက်နှင့် မခင်မေ အလုပ်ရှုပ်နေသလို ကျော်ညွန့်မှာလည်း ကုန်းလိုက် ကွလိုက် ဟိုဒီလှည့်လိုက်နှင့် ကိုယ်ဟန် အမျိုးမျိုးဖြစ်နေသော မခင်မေအား ကြည့်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေပေသည်။\nမိန်းမ မလိုးရဘဲ ကိုယ့်လက်နှင့်ကိုယ် ဂွင်းတိုက်ပြီး သုတ် ထုတ်နေရမှုကို ရပ်ကာ တကယ့် မိန်းမ တစ်ဦးအား ခပ်ရဲရဲ ပူးကပ် ကြံစည်လျှင် သူကြုံချင်နေသည့် အလိုး အတွေ့အကြုံကို ရလိမ့်မည်ဟု တွေးရင်းက မခင်မေလို ခပ်ထထ မိန်းမ တစ်ဦးမှာ လင်နှင့် တစ်ပတ်လောက် ကင်းကွာနေမှုကြောင့် ကာမ အရသာကို တောင့်တနေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်း တွေးနေမိသည်။ အခြေအနေကို ကိုယ့်ဘက်ကိုယ်ဆွဲပြီး ခပ်ရဲရဲ တွေးရင်း ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသော ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် သူ့အိပ်ယာဘေး စားပွဲပေါ်၌ ၈-လက်မ အသွားရှိသော ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရာမှ စိတ်ကူးတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲတွင် ထင်းကနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။ ထိုဓားမြှောင်ကို ယူပြီး အိမ်ပေါ်က ခပ်သုတ်သုတ် ဆင်းခဲ့လေတော့သည်။ “ဒေါက် … ဒေါက်“ “ဘယ်သူလဲ“ “ကျွန်တော်ပါ …. မခင်မေနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောချင်လို့“ စိတ်ကူးတစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရဲစိတ်အားကိုးပြီး ထွက်လာသော ကျော်ညွန့်က မခင်မေတို့ အိမ်တံခါးကို အသာခေါက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။\nကျွီကနဲ မြည်သွားပြီး ပိတ်ထားသော တံခါး ပွင့်သွားသည်။ “လာလေ ကျော်ညွန့် ….. ထူးထူးဆန်းဆန်း ဘာများ ပြောစရာ ရှိနေလို့လဲ …. ကဲ ဝင်တော့လေ“ သူ့အား တံခါး ဖွင့်ပေးရင်း အနီးကပ် ပြောဆိုနေသော မခင်မေကို မြင်နေရသော ကျော်ညွန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရာဂသွေးများ ဖြုန်းကနဲ ဆူဝေတက်သွားရသည်။ ရေချိုးပြီး သနပ်ခါးလိမ်းစလေးသာ ရှိသော မခင်မေ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရင်လျားထားသော ထဘီ တစ်ထည်မှလွဲပြီး ဘာမှ ရှိမနေပေ။ ထို့ကြောင့် ဝင်းဝါပြည့်တင်းသော အသားများနှင့် စည်းနှောင်ဖုံးလွှမ်းထားသော လုံချည်အောက်မှ ထင်ရှားနေကြသည့် အသားဆိုင်များကို မြင်နေရသည်။ ထို့အပြင် မခြောက်တခြောက်ကလေး ဖြစ်နေသော လိမ်းပြီးစ သနပ်ခါးနံ့လေးများက ကျော်ညွန့် နှာခေါင်းထဲသို့ ခပ်မွှေးမွှေး တိုးဝင်နေပြီး ဖြစ်ရာ စောစောက ပြန်ပျော့သွားသော လိင်တံကြီးမှာ သိသိသာသာပင် ပုဆိုးအတွင်းဝယ် ထောင်ထလာလေတော့သည်။\nမုန်ယိုနေပြီဖြစ်သော ရာဂစိတ်ကို ထိန်းရင်း အိမ်ထဲဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တံခါး ပြန်ပိတ်လိုက်သည့် မခင်မေ၏ နောက်မှနေကာ မခင်မေ၏ နောက်ပိုင်းအလှအား ခပ်ရဲရဲ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တဟုန်ထိုး ကြွနေသော ရမ္မက်စိတ်များ ကျော်ညွန့်တွင် ပိုမို ဖြစ်ပေါ်နေလေပြီ။ “ဟဲ့ …. အို နင် ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက် ကြည့်နေရတာလဲ“ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သော မခင်မေမှာ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကြီးအား အငမ်းမရ စူးစိုက်ကြည့်နေသော ကျော်ညွန့်ကြောင့် လန့်သွားရသည်။ ထို့အပြင် ပုဆိုးအတွင်းမှ ထိုးထိုးထောင်ထောင် ဖြစ်နေသာ အရာမှာ သိသာ ထင်ရှားနေလေရာ ထိုအရာ ဘာမှန်း သိနေသူ မခင်မေအတွက် အံ့သြ ထိတ်လန့်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။ “ကျ …. ကျနော် မနေနိုင်တော့ဘူး မခင်မေ …. မခင်မေကို ချစ်ချင်လို့“ သေမထူး နေမထူးဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော သူတို့ ပုံစံအတိုင်း စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ကျော်ညွန့်က သူယူလာသော ဓားမြှောင်ကို ခါးနောက်မှ အသာဆွဲယူလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။\nချက်ကလေးကို လျှာဖြင့် ထိုးကလိနေရာမှ ဆီးခုံပေါ် မျက်နှာရောက်လာကာ မထူမပါးလေး ပေါက်နေသော စောက်မွှေးများကို အသာကျော်ပြီး အမြှောင်းလိုက် ခုံးထဖောင်းကြွနေသော စောက်ပတ်အုံကြီးကို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည်။ မိန်းမစောက်ပတ်အား ဗွီဒီယိုထဲနှင့် မခင်မေအား ချောင်းကြည့်ဖူး၍ အဝေးမှသာ မြင်ဖူး နေသူ ကျော်ညွန့်မှာ ကြီးမား ဖြောင့်တန်းလှသော ပေါင်တံဖြူဖြူကြီး နှစ်ချောင်းအရင်းတွင် ကပ်လျက် ထင်ထင်ရှားရှား ခုံးထနေသော လက်ဝါးတစ်အုပ်စာမျှ ရှိသည့် မခင်မေ၏ စောက်ပတ်ကြီးအား ရင်တုန်ပန်းတုန်နှင့်ပင် အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ စောစောက ရေချိုးထားသော်လည်း တစ်ခါမှ မတို့မထိဖူး၍ ဗြုန်းကနဲ တို့ထိရမှာ ကျော်ညွန့် ရွံ့နေမိသည်။ သို့သော်လည်း မခင်မေ၏ စောက်ပတ်အုံကြီးမှာ စောက်မွှေးများ မရှိဘဲ ဆီးခုံတွင်သာ အမွှေးရှိခြင်းကြောင့် အနီးကပ် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေရလေရာ ပြဲအာနေသော အကွဲကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊\nအကွဲကြောင်းဘေးရှိ လက်နှစ်လုံးသာသာခန့် ခုံးထပြီး အမြှောင်းဖြစ်နေသော စောက်ပတ်နှစ်ခမ်းသား နှစ်ခုကိုလည်းကောင်း၊ အကွဲကြောင်းပေါ်ရှိ ခပ်မို့မို့ဆီးခုံပြင်ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဘက်သို့ ကျကျသွားသဖြင့် ဖင်နှင့် ပေါင်တံကြီး နှစ်ခုကြားတွင် အသားတုံးကလေး နှစ်ခု ကပ်ထားသလိုဖြစ်နေလေသည်။ ကျော်ညွန့်သည် မခင်မေ၏ တင်ပါးအုံကြီး နှစ်လုံးအောက်ကို သူ့လက်ထိုးသွင်းလိုက်ကာ ဆုပ်နယ် ပွတ်သပ်ပေးရင်း စောက်ပတ် ဖောင်းဖောင်းကြီးအား ကြည့်နေရာမှ ဗွီဒီယိုထဲနှင့် ဦးသာဒင် လုပ်သလို လျှာဖြင့်ယက်ပေးရ ကောင်းမလားဟု စဉ်းစားလိုက်မိသည်။ မလုပ်ဖူးသေးသဖြင့် ရွံသလိုလည်း ဖြစ်နေသည်။\n“အား … အိုး … ကျော်ညွန့် …. အိုး … အား အား“ ကျော်ညွန့်၏ စောက်ပတ်ယက်ပေးမှုက အလွန် ထိရောက်ပြင်းထန်လှပေရာ အယက်ခံနေရသူ မခင်မေ၏ နှုတ်ဖျားမှ ညည်းသံစုံ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပေါင်တံ ဖြိုးဖြိုးကြီးများကို လှုပ်ယမ်းလိုက်၊ ဖင်ဆုံအိအိကြီးများကို ပင့်လိုက်၊ ခါးနွဲ့နွဲ့လေး ဖယ်ယမ်းလိုက်နှင့် အရူးအမူးဖြစ်နေလေသည်။ စောက်ပတ်အုံကြီးကို အထက်အောက် ပင့်ယက်လိုက်၊ အကွဲကြောင်းထဲ လျှာထိုးသွင်း ကလိလိုက်၊ စောက်စေ့ချွန်ချွန် မာတာတာလေးကို နှုတ်ခမ်းနှင့် ဖိပြီး ပွတ်ချေလိုက် လုပ်ရင်း ကျော်ညွန့်က သူ့လက်ကို မခင်မေ၏ ပေါင်တံလုံးလုံးကြီးများအား ပွတ်သပ်ပေးမိသည်။ တင်ပါး ဆူထွားထွားကြီးများမှာလည်း မလွတ်၊ ထိုမှ အပေါ်ဘက်တွင် ရှိသော နို့အုံ အိအိကြီးများကို လှမ်းပြီး မမိတမိကိုင်ကာ နို့သီးကလေးများအား လက်ညှိုးနှင့် လက်မကြား ညှပ်ပြီး ပွတ်ချေပေးနေပြန်ရာ မခင်မေ တစ်ယောက် မွေ့ရာပေါ်ဝယ် တလူးလူး တလွန့်လွန့်၊ တအီးအီး တအင့်အင့်နှင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေလေသည်။ တော်တော်လေးကြာအောင် ယက်ပေးနေသောကြောင့် စောက်ပတ်အတွင်းမှ စိုရွှဲကျလာသော ချွဲပြစ်သည့်ရေများကို ကျော်ညွန့် သတိပြုမိသည်။\nတဏှာပိုးများ ထကြွနေမှုကြောင့် မရွံမရှာယက်ပြီး မျိုချမိသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။ စောက်ပတ်အုံကြီးအား ယက်နေရာမှ ပေါင်တံဖြိုးဖြိုးကြီးပေါ် ပါးစပ်တင်ကာ တရစပ် ယက်ပေးရင်း ဒူးခေါင်းနားရှိ ထမီအား လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ဖြစ်အောင် ဆွဲချွတ်လိုက်လေတော့သည်။ ယခုအခါ မခင်မေ၏ တစ်ကိုယ်လုံး မည်သည့်အဝတ်အစားမှ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ဖြစ်သွားရလေပြီ။ ဘာမှ မရှိတော့သော မခင်မေ၏ ကိုယ်လုံးကြီးအား ဒူးထောက်ကာ အပေါ်မှဆီးကြည့်နေရင်းမှ ကျော်ညွန့်သည် သူ့ခါးတွင်ရှိသော ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်သည်။ ပုဆိုးချွတ်ပြီး အပေါ်ပိုင်းရှိ စွတ်ကျယ်ပါ ချွတ်လိုက်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး ကိုယ်တုံးလုံးနှင့် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်နေကြလေတော့သည်။\nပေါင်ကြားတည့်တည့်ကို လီးထောက်ပြီး နို့အုံပေါ်တွင် လက်တင်ကာ မျက်နှာပေါ် အပ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်၍ ကျော်ညွန့်မှာ ကုန်းကုန်းကွကွကြီး ဖြစ်နေလေသည်။ နေရာပြင်နေသော ကျော်ညွန့်အား မခင်မေကလည်း ဝိုင်းကူလုပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ စောက်ပတ်အုံပေါ် ဖိထောက်နေသော လီးတံကြီးအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ စောက်ပတ်အဝကို အသာတေ့ပေးလိုက်ရာ အပေါ်မှဖိပြီး လှုပ်ရှားရန်ပြင်နေသော ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုများလာပြီး လီးတံကြီးအား ဖိချလိုက်လေတော့သည်။ အိကနဲ တိုးဝင်သွားသော လီးတံကြီးကြောင့် သူမ၏ လက်ကို မခင်မေက လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ကျော်ညွန့်မှာတော့ ယခုမှ ပထမဆုံး မိန်းမစောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်ရခြင်းဖြစ်ရာ ဝင်မှန်းသိသည်နှင့် အားစိုက်ပြီး ဖိထိုးသွင်းနေမိသည်။ လီးတံမှာ မခင်မေ၏ စောက်ပတ်အုံထဲသို့ တဝက်လောက်သာ ဝင်နေသော်လည်း ကျော်ညွန့်အတွက်မူ အနေခက်သလို ဖြစ်နေလေသည်။\nစောက်ပတ်ထဲ တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးသေးသော လီးတံကြီးမှာ ပူပူနွေးနွေး အိအိစက်စက်နှင့် အသားနုများက တစ်ဆို့ဆို့ လုပ်ပေးနေမှုကြောင့် ထူးခြားသလို ဖြစ်နေရသည်။ ဦးသာဒင်က ခဏခဏ လိုးထားသော မခင်မေစောက်ပတ်ကြီးမှာ သူအတင်းထိုးသွင်းတာကို အဆုံးထိမဝင်ဘဲ ခပ်ကြပ်ကြပ်နှင့် ဖြစ်နေလေရာ ကျော်ညွန့်မှာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ထပ်ပြီး ကျော်ညွန့် သတိပြုမိသွားသည်ကတော့ သူ့လီးတံကြီး အဆုံးထိလည်း သွင်း၍ မရသေး၊ အပေါ်မှဖိပြီး ဆောင့်သွင်းရချက်ကလည်း လေးငါးချက်မျှသာ ရှိသေးချိန်တွင် သုတ်ထွက်ချင်သလို ဖြစ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\nမခင်မေ၏ ချိုင်းကြားမှ လက်ကို သွင်းပြီး မျက်နှာချင်းထပ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ရင်း ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးရမှု မကြာသေးဘဲ ပြီးချင်သလို ဖြစ်နေခြင်းအတွက် ကျော်ညွန့် မကျေနပ်၊ သို့သော် သူ ဘာမှလည်း မလုပ်တတ်။ ထို့ကြောင့် သူ့အား အောက်မှ ခပ်တင်းတင်း ပြန်ဖက်ထားရင်း ပင့်ကော့ပေးနေသော မခင်မေကို ပါးခြင်းအပ်ဖိထားလိုက်ရာမှ တင်ပါးကိုမြှောက်ပြီး ဆက်ဆောင့်လိုက်မိသည်။ “ အား … အား … အား … “ မခင်မေ၏ ညည်းသံမဟုတ်၊ သုတ်များ ပန်းထွက်သွားပြီဖြစ်သော ကျော်ညွန့်၏ ညည်းသံသာ ဖြစ်သည်။ လီးသွင်းပြီး ဆယ်ချက်ခန့်သာ ဆောင့်ရသေးသည် သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်သွားပြီမို့ ကျော်ညွန့်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အံ့လည်း အံ့သြ၊ မကျေလည်း မကျေနပ်ဖြစ်သွားရသည်။ သူကြည့်ဖူးသော ဗွီဒီယိုထဲတွင် ပုံစံလေးငါးမျိုး ပြောင်းပြီး အားရပါးရလိုးပြီးမှ သုတ်ထွက်သွားကြသည်။ ဆောင့်ချက်များကို တစ်ခါတစ်ခါ သူရေတွက်ကြည့်ရာ အချက် ၁၀၀ ကျော် ၂၀၀ လောက်မှ ပြီးတတ်ကြပုံနှင့် တချို့သရုပ်ဆောင်များဆိုလျှင် စောက်ပတ်ကိုလိုးနေရာမှ လီးတံကိုထုတ်ပြီး မိန်းမ သရုပ်ဆောင် ပါးစပ်ထဲဆက်သွားကာ အစုပ်ခံကြတာတောင် ချက်ချင်းသုတ်မထွက် အတော်ကလေး ကြာမှ ထွက်သွားကြသည်။\nစောက်ပတ်ကို လိုးသည်မှာလည်း တစ်ဆုံးဝင်အောင် လိုးတတ်ကြရာ ကြည့်သူတိုင်း မရိုးမရွဖြစ်သော်လည်း အားတော့ရကြသည်။ မလိုးမီ လီးအစုပ်ခံ၊ ဂွင်းအတိုက်ခံ အချက် ၁၀၀ ကျော် ၂၀၀ ဆောင့်လိုးပြီး ချက်ချင်း သုတ်မထွက်မှုကို မြင်ဖူးသော ကျော်ညွန့်မှာ ယခုသူ့တွင် ဘာချွတ်ယွင်း၍ သုတ်ထွက် မြန်ရကြောင်း ကျော်ညွန့် မသိ။ လောလောဆယ် ကျော်ညွန့် သိသည်ကတော့ ဆယ်ချက်လောက် ဆောင့်ပြီး လီးတစ်ဝက် တစ်ပျက်ဖြင့် တစ်ချီပြီးသွားရခြင်းကို အားမရဘဲ လီးတံကျဉ်နေသည့်ကြားက ဆက်ဆောင့်နေမိတော့သည်။ လူပျိုကလေးမို့ သုတ်ထွက်မြန်မှုကို မခင်မေသိသော်လည်း ခနလေးပြီးသွားပုံကိုတော့ မကြိုက်၊ သို့သော် သုတ်ထွက်ပြီးတာတောင် မနားဘဲ ဆက်ဆောင့်လိုးနေသည့် ကျော်ညွန့်အား မီရာကို ပြန်ဖက်ရင်း အောက်မှ ပင့်ပင့်ပေးမှုတော့ မခင်မေ လုပ်ပေးမိသည်။\nမခင်မေ၏ ကိုယ်နံ့နှင့် နူးနူးညံ့ညံ့ အိအိစက်စက် အတွေ့ထူးလှသော အသားဆိုင်များက အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသူ ကျော်ညွန့်အတွက် စိတ်ရောလူပါ ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရအောင် ဖြစ်နေရပါသည်။ ထွေးအိသော ကိုယ်လုံးကြီးအား အတင်းဖက်ထားရင်း သူထွက်သွားသော သုတ်ရည်များဖြင့် ချောကျိနေသော စောက်ပတ်အုံထဲသို့ အတင်းဆောင့်ပြီး ဆီးခုံချင်း ကပ်သည်အထိ လီးတံကြီး အကုန်သွင်း၍ ရမှုတော့ ကျော်ညွန့် ကျေနပ်မိသည်။\nစောက်ပတ်အတွင်းမှ ထူးခြားသော အတွေ့အထိက အရိုင်းသက်သက်သာ ရှိသော ကျော်ညွန့်အား စိတ်လှုပ်ရှားလာစေသည်။ ပထမတစ်ခါ ထွက်ပြီးသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော်လည်း ဆက်ဆောင့်ချက် ၁၀၀ သာသာတွင် မထိန်းနိုင်ဖြစ်ကာ ဒုတိယမြောက် သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားလေတော့သည်။ “ အား … အား …အား “ သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်လျက်ပင် ခပ်ပြင်းပြင်းဖိဆောင့်ရင်း တအီးအီးနှင့် ဖြစ်သွားသည်အထိ ဆက်ဆောင့်ပြီးနောက်တော့ ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် မခင်မေကိုယ်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေသွားလေတော့သည်။ လီးတံကြီးမှာလည်း သုတ်နှစ်ခါ ဆက်တိုက်နီးပါး ထွက်သွားရသဖြင့် ကျဉ်ပြီး ကျိန်းသွားရသည်။ ပြီးတော့ ထင်ထားသလို အီဆိမ့်သွားမှုက ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် မဖြစ်ဘဲ လူသာနုံးသွားရမှုကြောင့် ဘာမှ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ မခင်မေ ကိုယ်ပေါ်တွင်ပင် ဆက်ဖိထားရင်းက စောက်ပတ်ထဲမှ လီးမထုတ်ဘဲ မှိန်းနေရင်း စဉ်းစားနေမိသည့် ကျော်ညွန့်အား မခင်မေတစ်ယောက် အတော် သည်းခံနေရသည်။ သူ့မှာ ခံကောင်းတုန်းသာ ရှိသေးသည်။ အတွေ့အကြုံရင်နေသူမို့ တစ်ချီတစ်ချီ နာရီဝက်နီးပါးလောက်ပင် ခံနိုင်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုကျော်ညွန့် အချက် ၁ဝဝလောက်နှင့် ငါးမိနစ်နီးပါးလောက်သာ ဆောင့်လိုးနိုင်မှုကို ဘယ်လိုမှ သူမ ကျေနပ်စရာ မရှိပေ။ တစ်ခုပဲ သူမ ကျေနပ်တာရှိသည်။\nထိုကျေနပ်မှုမှာ ကျော်ညွန့်၏ လီးတံကြီး မာတင်းတင်းနှင့် ထိထိမိမိ ခံစားရမှုပင်ဖြစ်သည်။ ကာမအရသာ ခံစားရသည်မှာ မာတင်းပူနွေးနေသော လီးတံဖြင့် စောက်ပတ်အတွင်းသားများကို နာနာပွတ်တိုက်ပေးမှုပင်။ ဦးသာဒင်လီးလို ပျော့သလိုလို မဟုတ်ဘဲ ချိုးမရ ကွေးမရအောင် မာတင်းနေသည့် လီးဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း အလိုးခံလိုက်ရမှုက မခင်မေအား သဘောကျစေလေသည်။ “ ဘယ်လိုလဲ ကိုလူပျိုရယ်၊ ခဏလေးနဲ့ နှစ်ချီပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား … စိတ်လေးဘာလေး ထိန်းပြီး လုပ်မှပေါ့ အခုတော့ မောနေပြီထင်တယ် “ မခင်မေက အနည်းငယ် မကျေနပ်စိတ်ဖြင့် သူမကိုယ်ပေါ် ဖိပြီး မှိန်းနေသော ကျော်ညွန့်အား ပြောလိုက်သည်။ “ အင်း … ဘယ်လိုကြီးမှန်း မသိဘူး … ထိန်းလို့မရလိုက်ဘူး ဖြစ်သွားတယ် … မခင်မေ မပြီးသေးဘူး မဟုတ်လား … “\n“ အင်းပေါ့ … ကဲပါ အမောဖြေပါအုံး … နောက်ဆိုရင် ဒီလောက် မလောနဲ့ … ဖြည်းဖြည်းသွားမှပေါ့ … မကြားဖူးဘူးလား … ပညာသင်တာတို့ … စီးပွားရှာတာတို့ … ကာမဂုဏ်ခံစားတာတို့မှာ သိနေသိနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ရတယ်ဆိုတာလေ “ “ ကြားဖူးတာ ကြားဖူးတာပဲ … တကယ်လုပ်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘူးဗျ … လူလဲ တော်တော် ဟိုက်သွားတယ် “ ကျော်ညွန့်က ပြောရင်း မခင်မေ၏ ပါးပြင်ကို တစ်ချက်နမ်းလိုက်ကာ ပါးပြင်ချင်း ထပ်လျက် မှေးနေလိုက်သည်။ မခင်မေကတော့ ဘာမှ မပြောတော့ပဲ သူမကိုယ်ပေါ် မှောက်ပြီး အမောဖြေနေသူကို စိတ်ရှည်ရှည်နှင့် ထပ်မံလိုးရန် နှိုးဆွပေးရန် တွေးလိုက်မိသည်။\nရွစိရွစိ ဖြစ်နေသော စောက်ပတ်ကြီးကြောင့် ကျော်ညွန့် အီဆိမ့်သွားရသလို မခင်မေမှာလည်း ဖင်ကိုကပ်ပြီး လှည့်မွှေပေးနေသော လီးတံကြီးကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်သွားရသည်။ အတန်ကြာမှ တရှူးရှူး တဟဲဟဲ အသံများ ပျောက်သွားပြီး ကုတင်ထက်တွင် ထပ်လျက်သား ငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်။ သွက်လက်မြူးကြွစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်နေသော ဒစ္စကို တေးသွား သီချင်းတစ်ပုဒ်၏ အသံက အခန်းထဲတွင် မတိုးမကျယ်လေး ပြန့်လွင့်၍ နေသည်။ ထိုတေးသွားကို မှီပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်ရှားနေသော မိန်းကလေး တစ်ယောက်၏ ဟန်က တေးသွားနှင့် လိုက်အောင် မြူးကြွနေသည်။ ပွဲကြည့် ပရိသတ် မရှိဘူးဟူသော အသိဖြင့် မိန်းကလေးက လွတ်လပ်ရဲတင်းစွာပင် တစ်ကိုယ်လုံးကို အချက်ကျကျ လှုပ်ရှားနေလေသည်။ တေးသွားနှင့် အေရိုးဗစ် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေခြင်းမို့ တေးသွားအလိုက် ကိုယ်ကို သွက်လက်မြူးကြွစွာ ရွေ့လျားပေးနေရသည်။\nစိတ်လည်း ပျော်စရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အဆီကင်း၊ အချိုးအစားလည်း ပြေပြစ်စေသော ကစားနည်းတစ်ခု ဖြစ်ခြင်းကြောင့် စိတ်ပါလက်ပါစွာဖြင့် ဟန်နီ လေ့ကျင့်နေသည်။ ဤအခန်းတွင် သူမတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်ဟူသော စိတ်ကြောင့် ရဲရဲပင် ကားလိုက်၊ ကွလိုက်၊ မြှောက်လိုက်၊ ချလိုက်ဖြင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အချိုးညီစွာ လှုပ်ရှားပေးနေလေသည်။ ငယ်ရွယ်နုပျိုသူမို့ အလွန်ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။ ကိုယ်လုံးပေါ် မှန်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၊ တေးသွားအလိုက် မှီအောင် လှုပ်ရှားလိုက်ဖြင့် တစ်ဦးတည်း အလုပ်ရှုပ်လျက်ရှိသည်။\nထိုကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေမှုကို စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်နေသူတစ်ဦးကိုတော့ ဟန်နီမသိ … သူမ အလုပ်ကိုသာ သွက်သွက်လက်လက်နှင့် လုပ်နေမိသည်။ အေရိုးဗစ်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေသော ဟန်နီအား ကြည့်ရှုနေသူတစ်ဦးကတော့ ကျော်ညွန့်ပင် ဖြစ်သည်။ လူရှေ့သူရှေ့တွင် မြင်ခွင့်ရရန် မလွယ်သော အခြေအနေများကို ကာယကံရှင်များ ကွယ်ရာမှ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုရသောအခါ အားနာစရာ၊ မျက်နှာ ပူစရာမလိုဘဲ ရဲရဲတင်းတင်း ကြည့်နိုင်သည်။ ရေချိုးခြင်း၊ လင်မယား အချစ်ပလူးခြင်း၊ တစ်ဦးတည်း ကာမခံစားခြင်းနှင့် ယခု ဟန်နီလို အားကစား ဝတ်စုံဖြင့် အေရိုးဗစ်လေ့ကျင့်ခန်းများမှာ ချောင်းကြည့်မှ အားရပါးရရှိသည်။ ထိုအရသာများကို ကျော်ညွန့် သိနေပြီမို့ မခင်မေတို့ လင်မယား ကာမဆက်ဆံပုံကို လည်းကောင်း၊ မခင်မေ ရေချိုးသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဟန်နီ အေရိုးဗစ်ကစားသည်ကို လည်းကောင်း ချောင်းကြည့်တတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုလည်း ဟန်နီ၏ အားကစား လေ့ကျင့်နေမှုကို အိမ်အပြင် အကာကြားမှ အနှောင့်အယှက် ကင်းကင်းနှင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ယခုလို သူချောင်းကြည့်မှုကို ဘယ်သူမှ မရိပ်မိ၊ ဘယ်သူမှ မသိသောကြောင့်လည်း လွတ်လပ်လျက်ရှိသည်။\nကုန်းလိုက်၊ ကွလိုက်၊ ကားလိုက်၊ ကော့လိုက်နှင့် ကော့ကော့ကံကား လှုပ်ရှားနေသော ဟန်နီ၏ ပြည့်တင်းနေသည့် ကိုယ်ဟန်မှာ မျက်စိရှေ့တွင် အားရစရာ ကောင်းနေသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးကျသူမို့ မကြီးလွန်း မသေးလွန်းသည့် ရင်သားများက ဆွယ်တာအင်္ကျီအတွင်းဝယ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ပြည့်တင်းသော လက်မောင်းသားများ၊ ချပ်ရပ်သော ဘိုက်သားနှင့် သေးကျဉ်သော ခါးကလေးများ အောက်ဝယ် ပြန့်ကားထွက်လာသည့် တင်ပါးဆုံသားကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်အောင် စွင့်ကားလျက် ရှိသည်။ ဘောင်းဘီအတွင်းမှ ပေါင်တံကြီးနှစ်ချောင်းကလည်း အရင်းတုတ်ခိုင်ပြီး အဖျားဘက်သို့ တစ်ဖြောင့်တည်း သွယ်ဆင်းသွားပုံမှာ ဆင်နှာမောင်းသဖွယ် အချိုးအစား ကျနလှသည်။\nဒူးခေါင်းလုံးလုံးလေးနှင့် ခြေသလုံး ခပ်တစ်တစ် ကလေးများကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ပင်။ အထူးသဖြင့် အသားကပ်ဘောင်းဘီ အောက်တွင် သိသာရုံလေး ဖောင်းကြွနေသော ပေါင်ရင်းဂွဆုံမှ အသားအုံကလေးမှာ ကျော်ညွန့်စိတ်ကို ဆူဝေစေလေသည်။ အသားကပ် အင်္ကျီ ဘောင်းဘီများအောက်ရှိ အဖုအဖောင်းများ၊ အချိုင့်အဝှမ်းများက အနေတော်လောက်သာ ရှိသေးခြင်းမှာ ဟန်နီ့ကို ကျော်ညွန့် ပိုစိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်နေရပေသည်။ အသက် ၁၉ နှစ်လောက်နှင့် အရပ် ၅ပေ ၄လက်မလောက် ရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ရင် ၃၃၊ ခါး ၂၃ နှင့် တင် ၃၅ လောက်ရှိနေခြင်းက ဟန်နီ၏ အလှကို မြင်သူ စွဲမက်စေလေသည်။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged အငမျးမရ


တောင်ကိုရီးယား လုပ်ငန်းရှင်များ၏ ကိုယ်ထိလက်ရောက်မှု တိုင်ကြားမည် | ဧရာဝတီ\nကြယ်ပြာ| October 2, 2012 | Hits:8,889\n| | တောင်ကိုရီးယား ပညာရှင်၏ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှု ခံခဲ့ရသည့် အထည်ချုပ် အလုပ်သမ နှစ်ဦး (ဓာတ်ပုံ – ကြယ်ပြာ / ဧရာဝတီ)\nမြန်မာနိုင်ငံတွင် အထည်ချုပ်လုပ်ငန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြသည့် တောင်ကိုရီးယား လုပ်ငန်းရှင်တချို့က မြန်မာအမျိုးသမီး အလုပ်သမား များအပေါ် လုပ်ငန်းခွင်တွင်း ကိုယ်ထိလက်ရော်စော်ကားမှု များပြားလာသည့်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ကိုရီးယားသံရုံးနှင့် ကိုရီးယားနိုင်ငံသို့ အသိပေး တိုင်ကြားစာများ တရားဝင် ပေးပို့မည်ဖြစ်ကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ အဖွဲ့ချုပ်မှ အလုပ်အမှုဆောင် ဦးအေးချိုက ပြောသည်။\nရန်ကုန် စက်မှုဇုန်များရှိ အထည်ချုပ်စက်ရုံများတွင် တောင်ကိုရီးယား အလုပ်ရှင်တချို့က မြန်မာအမျိုးသမီး အလုပ်သမားများ အပေါ် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်များနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားမှုများ ရှိနေသဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ၏ အမည်၊စက်ရုံ အမည်နှင့် ပြဿနာ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းများအား အသေးစိတ် ဖော်ပြ၍ ကိုရီးယား သံရုံးနှင့် ကိုရီးယားနိုင်ငံရှိ ကိုရီးယား အလုပ်သမားများ သမဂ္ဂ အဖွဲ့ချုပ်ထံသို့ ပေးပို့သွားမည်ဟု သူက ဆိုသည်။\n“ဒီလိုကျူးလွန်သူတွေကို ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာ လုံးဝ အလုပ်ပြန်လာလုပ်ခွင့် မရှိအောင် အထိကို သူတို့ဘက်က အဖွဲ့တွေနဲ့ ညှိသွားမယ်။ အလုပ်သမားတွေ ဘက်ကလည်း မကျေနပ်လို့ တရားပြန်စွဲချင်တယ် ဆိုရင် ကျနော်တို့ အဖွဲ့က ရှေ့နေတွေက အခမဲ့ ကူညီပေးသွားမှာပါ” ဟု ဦးအေးချိုက ပြောသည်။\nပြီးခဲ့သည်စက်တင်ဘာ ၂၈ ရက်နေ့က ရန်ကုန် လှိုင်သာယာမြို့နယ်တွင် ရှိသည့် The Myth Appalel Myanmar အထည်ချုပ် စက်ရုံရှိ အလုပ်သမ မစမ်းသူဇာနှင့် ရင်သားကင်ဆာ ဝေဒနာ ခံစားနေရသူ တခြား အလုပ်သမ တဦးအား တောင်ကိုရီးယား လူမျိုး ပညာရှင်က ကိုယ်ထိလက်ရောက် ရိုက်နှက်ရာမှ ရင်သား ကင်ဆာ ဝေဒနာ ခံစားနေရသည့် အမျိုးသမီးမှာ အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားခဲ့ပြီး မစမ်းသူဇာမှာ ခြေချောင်း တချို့ ကျိုးကျေသွားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n“စက်ရုံထဲကနေ အလုပ်သမားရုံးကို သွားမယ်ဆိုရင် အလုပ်ထွက်စာ ရေးရမယ်ဆိုပြီးတော့ အတင်းအကျပ် ရေးခိုင်းတယ်၊ မရေးလို့ ဆိုပြီးတော့ စာရွက်တွေကို ကိုင်ပေါက်ပြီး ဆဲတယ်၊ စော်ကားမော်ကားလည်း ပြောပါတယ်” ဟု မစမ်းသူဇာအောင်က ပြောသည်။\nတောင်ကိုရီးယားပညာရှင်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် မကျေနပ်သည့် ကာယကံရှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက် ၀န်ထမ်း ၃၂ ဦးတို့က လှိုင်သာယာမြို့နယ် အလုပ်သမားညွှန်ကြားမှု ဦးစီးဌာနသို့ သွားရောက် တိုင်ကြားခဲ့သည့် အတွက် စက်တင်ဘာ ၃၀ ရက်နေ့ မနက် ၁၁ နာရီတွင် အလုပ်သမားရုံး၌ အလုပ်သမားညွှန်ကြားမှု ဦးစီးဌာနမှ ဦးစီးအရာရှိနှင့် ကုမ္ပဏီ ဘက်မှ အထွေထွေ မန်နေဂျာတို့ ညှိနှိုင်း ခဲ့ကြကြောင်း၊ ညှိနှိုင်းမှု အပြီးတွင် မစမ်းသူဇာအောင်ကို ကျပ် ၇ သိန်း၊ အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားသော မသူဇာနွယ်အား ကျပ် ၅ သိန်းပေးလျော်ပြီး စာချုပ် ချုပ်ဆိုကာ ကျေအေးလိုက်ကြသည်။\nသို့သော် ယင်း အလုပ်သမားများမှာ အလုပ်ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုခြင်း မရှိတော့ကြောင်း ပြောဆို၍ ၀န်ထမ်း ၃၄ ဦးစလုံး အလုပ်မှ နုတ်ထွက်သွားကြောင်း၊ ၎င်းအလုပ်သမားများမှာ အလုပ်သမားရုံးသို့ သွားရောက် တိုင်ကြားခဲ့သည့် အတွက် အလုပ်ရှင်က အလုပ်ထွက်ရန် ဖိအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိရသည်။\nအထည်ချုပ် စက်ရုံများတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသည့် အမျိုးသမီးအများစုမှာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနှောင့်အယှက် ပြုခြင်း ခံနေရသော်လည်း ယင်း ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုင်ရှင်များအား တိုင်းကြားသည့်အခါ တစုံတရာ အရေးယူပေးခြင်း မရှိကြောင်း၊ ရဲစခန်းများကလည်း အလုပ်ရှင်များနှင့်ပေါင်း၍ အမှုဖွင့်ပေးခြင်း မရှိကြောင်း The Myth Appalel Myanmar အထည်ချုပ်စက်ရုံက ၀န်ထမ်းများက ပြောသည်။\nရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး အလုပ်သမားညွှန်ကြားမှု ဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူ တဦးက ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှုများသည် အလုပ်ရှင် အလုပ်သမား ပြဿနာအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ရဲစခန်းတိုင်သင့်သည့် အခြေအနေ များသာဖြစ်ကြောင်း၊ အလုပ်သမား ၀န်ကြီးဌာနအနေဖြင့် ညှိနှိုင်းဖျန်ဖြေ ပေးရုံမှလွဲ၍ မည်သို့မှ လုပ်ဆောင် ပေးနိုင်စွမ်း မရှိသေးကြောင်း ဆိုသည်။\n“အလုပ်သမား ၀န်ကြီးဌာနအနေနဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်း ပေးချင်ယောင်ဆောင်ပြီးတော့ စာချုပ်တွေနဲ့ ကျေအေး ခိုင်းနေတာက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေတာပဲ။ ကိုယ့်လူမျိုးတွေ ကိုယ်၌က ကိုယ့်ဘက်မပါတော့ ဒီကိစ္စတွေက နောက်လည်း ဆက်ဖြစ် နေဦးမှာပဲ” ဟု စီးပွားရေး ဥပဒေ လမ်းညွှန်ပညာရှင် တဦးဖြစ်သည့် ဦးတင်သန်းဦးက ပြောသည်။\nကိုရီးယား အလုပ်ရှင်များသာမက တခြားလူမျိုး လုပ်ငန်းရှင်များက အလုပ်သမားများအပေါ် အနိုင်ကျင့်ခြင်းများ ရှိနေသော်လည်း ယခုနှစ်ပိုင်းအတွင်း ကိုရီးယားအလုပ်ရှင်နှင့် မြန်မာအလုပ်သမား ပြဿနာများ ပိုများလာသည့်အတွက် ပထမဆုံး နမူနာအနေဖြင့် ကိုရီးယား အလုပ်ရှင်များကို တိုင်ကြားသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ အဖွဲ့ချုပ်မှ သိရသည်။\nပြဿနာဖြစ်နေသော တောင်ကိုရီးယားလုပ်ငန်းရှင်နှင့် ပညာရှင် များအား အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ရန်ကုန် အခြေစိုက် တောင်ကိုရီးယား သံရုံးမှ တာဝန်ရှိသူအား ဆက်သွယ် မေးမြန်းသော်လည်း ဖြေကြားပေးရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။\nတိုင်ကြားမှုများအပေါ် အရေးယူရာတွင် ပြဿနာဖြစ်သည့် စက်ရုံအား တောင်ကိုရီးယား အလုပ်သမားများ သမဂ္ဂ အဖွဲ့ချုပ်မှနေ၍ တရားဝင် သတိပေးစာ ပို့ခြင်းမှ စ၍ နိုင်ငံတကာက ယင်းစက်ရုံထုတ် ပစ္စည်းများအား လက်သင့် မခံတော့သည် အထိ အရေးယူခြင်းများ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း သိရသည်။\nTatoethiha Thiha October 2, 2012 - 4:56 pm koreaနိုင်ငံကိုတိုင်နေစရာတောင်မလိုပါဘုးသူဟာကျွန်တော်တို.မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိနေတဲ.အတွက်ကြောင်.မြန်မာနိုင်ငံဥပဒေနဲ.အရေးယူလို.ရပါတယ်။koreaမှာရှိနေတဲ.မြန်မာတွေလဲပြစ်မှု.ကျုးလွန်ရင် korea ဥပဒေနဲ.ဘဲအရေးယူခံရတာပါဘဲ။korea နိုင်ငံသားဆိုပြီးကြောက်နေစရာမလိုပါဘူး။\nReply တိုးတိုး ကဗျာ October 2, 2012 - 10:30 pm ကျန်တော်က ထိုင်းမှာနေတာပါ ကိုးဒီးယားတွေ စိတ်ကို သိသင့်သလောက်တော်တော်သတိထားမိနေပါတယ် ကိုးဒီယားတွေက ကောက်ကျစ်တယ် ၇ိုင်းတယ် ဂတိမတည်တတ်ဘူး ညစ်ပတ်တယ် ထိုင်းလုပ်ငန်းပိုင်ရှင်တွေဟာ မသိခင်တုန်းက သိုးေ၇ချုံထားတဲ့ဝံပလွေ ကိုးယားတွေရဲ့ဓံကို တော်တော်လေးလူးလဲခံခဲ့၇ဘူးပါတယ် အခုဆို ထိုင်က ကိုးယားတွေကို လုပ်ငန်းနဲပက်သက်ပြီး နေ၇ာမပေးတော့ပါဘူးကျန်တော်တို့မြန်မာနိုင်ငံ တိုးတတ်မှူလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ အထူးသိထားသင့်တာ ထိုင်း နဲ့ ကိုးဒီးယားပါ ဘယ်လိုမှ အပြည့်ဝယုံလို့မ၇သူတွေပါ………….ကျန်တော်သတိထားမိသလောက်ပါ….ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…..နေမျိုး…ခေတ္တ phuket\nReply lin tun October 3, 2012 - 9:38 am အဲ့ဒါမဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စဘဲဗျာ၊၊ ကျွန်တော်ကကိုရီးယားမှာလက်ရှိအလုပ်လုပ်နေတဲ့အလုပ်သမားတစ်ယောက်ပါ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာမပြောနဲ့ အခုကိုရီးယားမှာတောင်လုပ်ငန်း၇ှင်ကအလုပ်သမားတွေကိုကိုယ်ထိလက်ရောက်၇ိုက်ဖို့မပြောနဲံဆဲတာတောင်ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်မဆဲရဲဘူး။ အခုကိုယ့်မြန်မာနိုင်ငံမှာဒိလိုဖြစ်တယ်ဆိုတော့အံ့သြဖို့တောင်ကောင်းတယ်။တာဝန်ရှိသူတွေ ဒိအတိုင်းကြည့်မနေပါနဲ့အရေးယူပေးပါ။ နို့မို့ဆိုယင်ဒိကောင်တွေက တခါလုပ်လို့ရယင် လုပ်လို့ရတယ်ဟေ့ဆိုပြီးတော့ အမြဲတမ်းလုပ်တတ်တဲ့အကျငိ့်ရှိတယ်.\nReply kyawsan myanmar October 3, 2012 - 12:37 pm Please hell out these bastard Korean, give the lesson to them strongly by law. We have to defend our people. They are too rude.\nUnity ဂျာနယ် သတင်းသမားများအပေါ် ချမှတ်ထားသည့် ပြစ်ဒဏ် ၁၀ နှစ်ကို ၃ နှစ်လျှော့


တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး H.E.Mr. Toshimitsu MOTEGI ဦးဆောင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အား လက်ခံတွေ့ဆုံ (ရုပ်သံသတင်း) » ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်\nဩဂုတ် ၂၄၊ ၂၀၂၀ ဩဂုတ် ၂၄၊ ၂၀၂၀\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ဂျပန်အစိုးရ၏ မြန်မာနိုင်ငံ ဆိုင်ရာ အထူးကိုယ်စားလှယ်နှင့် နီပွန်ဖောင်ဒေးရှင်းဥက္ကဋ္ဌ H.E. Mr. Yohei SASAKAWA အား လက်ခံ တွေ့ဆုံ\nမတ် ၆၊ ၂၀၂၀ Admin 0


Holly Fulton နဲ့ River Island တို့ရဲ့ Collaboration – FemaleWear.net\nHigh-street brand တစ်ခုဖြစ်တဲ့ River Island နဲ့ latest designer တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ Holly Fulton တို့ဟာ luxury collaboration တစ်ခုကို မကြာခင်ကဘဲ ထုတ်လုပ်ဖို့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ London Fashion Week မှာ ၂၀၀၉ ခုနှစ်ကတည်းက ပြသခဲ့တဲ့ သူမရဲ့ Design တွေဟာ အရမ်းနာမည်ကြီးပြီး လူကြိုက်များလာခဲ့ပါတယ်။\nExcited to Announce our collaboration with @riverisland on today’s @britishvogue. The 13 piece collection, launching in February is strewn with magpie embellishments and references Fulton favourites, party girls and pop’. #HollyFulton #PerfectPartyDress #Embellishment #Sparkle #Print #Roses #Crystal\nA post shared by Holly Fulton (@studio_fulton) on Jan 5, 2018 at 7:50am PST\nအခုထုတ်လုပ်မယ့်ဒီဇိုင်းလေးတွေကိုလည်း သူမရဲ့ Instagram မှာ ပုံဆွဲပြီးတင်ထားတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။ လက်ဝက်ရတနာတွေနဲ့ တွဲဖက်ဝတ်ဆင်လို့ရမယ့် Jacket တွေ၊ sequinned dress တွေ နဲ့ bodysuit တွေကို ထုတ်လုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်တဲ့နော်။ စျေးနှုန်းတွေကတော့ $25 ကနေ $ 400 ကြားလောက်ဖြစ်ပါမယ်တဲ့…\nRiver Island နဲ့ collaboration လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူတွေကတော့ Ashish, Eudon Choi and Katie Eary တို့ဖြစ်ပါတယ်။\n???????? #hollyfulton #SS18 @johnsmedleyknitwear\nA post shared by Holly Fulton (@studio_fulton) on Sep 18, 2017 at 5:48am PDT\nTags: Collaboration, High-street brand, Holly Fulton, River Island\nMeghan Markle ဝတ်ဆင်ခဲ့သော Fashion


Teamwork - Spiceworks Myanmar\n2021-12-17 posted by Khin Pwint Phyu Khaing\nLife Style Work Style\nကျွန်မကတော့ Spiceworks Myanmar က မခင်ပွင့်ဖြူခိုင် ဖြစ်ပါတယ်ရှင့်။ ဒီတစ်ပတ်မှာတော့ Teamwork ဆိုတဲ့ ဘလော့ဂ်လေးတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်ရှင့်။ ကျွန်မတို့ဟာဆိုရင် နေရာတိုင်းနီးပါးမှာ အသင်းအဖွဲ့နဲ့ နေထိုင်ပြောဆို လုပ်ကိုင်ကြရပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်း အမြဲသီးသန့်နေထိုင်လို့ မရပါဘူးရှင့်။ အိမ်မှာဆိုရင်လည်း မိသားစုနဲ့ ပြောဆို၊ သူငယ်ချင်းများနဲ့လည်း ပြောဆို၊ အလုပ်လုပ်ကိုင်တဲ့အခါမှာလည်း အလုပ်တွေကို အုပ်စုအလိုက် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေကြရပါတယ်။\nTeamwork ဆိုတာက ဘာလဲ?\nရည်ရွယ်ချက်ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းကိုပဲ အောင်မြင်အောင်လုပ်ဆောင်ဖို့ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ၊ အရည်အချင်းတွေကို စုပေါင်းပြီး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတာကို ခေါ်ပါတယ်။ Teamwork မှာဆိုရင် အနည်းဆုံး လူနှစ်ဦးကနေ အများကြီးထိ ရှိနိုင်ပါတယ်။ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အားသာချက်တွေကိုလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာအောင်၊ အားနည်းချက်များကို အားသာချက်ဖြစ်လာအောင် တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ကူညီလမ်းညွှန်ပေးကြရပါမယ်။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အသိပညာဗဟုသုတတွေကို ဝေမျှပေးခြင်း၊ စိန်ခေါ်မှုအသစ်တွေကို ရင်ဆိုင်ခြင်း၊ ဖန်တီးမှုအသစ်တွေကို တီထွင်လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ ဖိအားတွေရှိခြင်း၊ စိတ်ခံစားချက်တွေ၊ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုတွေက အမြဲ ရှိနေမှာပါ။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုမရှိဘဲ နားလည်မှု၊ ယုံကြည်မှုတွေနဲ့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကိုပဲ ရောက်အောင် အမြဲဦးတည်နေရပါမယ်။\nTeamwork က ဘာကြောင့် လိုအပ်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ?\nအဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာ တာဝန်ယူမှုများကို အပိုင်းလိုက်အပိုင်းလိုက် စေ့စပ်သေချာစွာလုပ်ကိုင်မယ်ဆိုရင် အလုပ်တွေ မြန်ဆန်ပြီး ခရီးတွင်မှာ အသေချာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဦးချင်းစီကလည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ပြောပြဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီး ကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်ကြပါတယ်။ အခက်အခဲများကို ကြုံတွေ့လာသောအခါမှာလည်း တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ဖေးမရိုင်းပင်းကူညီကြပြီး အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါတယ်။\nTeamwork တစ်ခုမှာ လိုအပ်သော အရည်အချင်း အနည်းငယ်ကို ပြောပြပေးချင်ပါတယ်။\nCommunication က အလုပ်တစ်ခုမှာဆိုရင် အရမ်း အရေးပါပါတယ်။ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်တဲ့အခါမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့လည်း မိမိအသင်းအဖွဲ့က အလုပ်တွေကို ဘယ်အခြေအနေရောက်နေပြီ၊ ဘာတွေတော့ လိုသေးလဲဆိုတာကို အမြဲဆက်သွယ်နေရပါမယ်။ မိမိအဖွဲ့ဝင်တွေကလည်း မိမိတို့ အလုပ်အခြေအနေက ဘယ်အထိတိုးတက်နေပြီ၊ ဘယ်အခြေအနေရှိနေလဲဆိုတာကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဆက်သွယ်ရသလို အဖွဲ့ဝင်အချင်းချင်းလည်း အမြဲဆက်သွယ်နေရပါမယ်။\nအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးမှာလည်း အလုပ်တစ်ခုကို စတင်လုပ်ကိုင်တော့မယ်ဆိုရင် သေချာလေး စီမံခန့်ခွဲဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ စီမံခန့်ခွဲမှု အားနည်းမယ်ဆိုရင် အလုပ်တစ်ခုမှာ ပြီးမြောက်မှုက မိမိလိုချင်သော အချိန်ထက် နှောင့်နှေးမှု ဖြစ်လာနိုင်ပါမယ်။\nအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကလည်း မိမိအဖွဲ့သားတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်များ၊ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲများကို နားထောင်ပေးရပါမယ်။\nအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အခက်အခဲများကို နားထောင်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ မရပါဘူး။ ကူညီပေးရပါမယ်။ ဘယ်လိုမျိုး ဆောင်ရွက်၊ ကူညီလမ်းညွှန်လိုက်ရင် သူတို့အတွက် အဆင်ပြေမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားပေးပြီး အခက်အခဲများကို လျှော့ချပေးရပါမယ်။\nယုံကြည်မှုတွေကလည်း တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ရေရှည်တည်မြဲလုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ များစွာအထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်။ ယုံကြည်စိတ်ချရမှလည်း အလုပ်တွေကို စိတ်ချစွာ ခွဲဝေပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီတိုင်းဟာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး လေးစားမှုရှိရပါမယ်။ “ကြီးသူကို ရိုသေ၊ ရွယ်တူကို လေးစား၊ ငယ်သူကို သနား” ဆိုတဲ့ စကားပုံအတိုင်း ယဉ်ကျေးမှုများကို လိုက်နာဖို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်။\nအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိသားစုတစ်စုမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ relationship တစ်ခုခုမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အတ္တကြီးစွာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လို့ မရပါဘူး။\nအလုပ်လုပ်တဲ့အခါ တစ်ခါတလေ ဖိအားတွေများပြီး တချို့သောအကြောင်းအရာများကို အကောင်းမြင်တဲ့စိတ်က နည်းပါးမှု ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးလည်း အကောင်းမြင်စိတ် နည်းပါပြီး ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါတယ်။\nမိမိလုပ်ကိုင်သော အလုပ်များကို ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူလိုသော စိတ်ဓာတ်ရှိရပါမယ်။\n(၁) လုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ်များကို မှန်မှန်ကန်ကန် မြန်ဆန်စွာ လုပ်ကိုင်နိုင်ပါတယ်\n(၂) လုပ်ငန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြီးမြောက်သောကြောင့် စီးပွားရေးဝင်ငွေများကို တိုးပွားလာစေပါတယ်\n(၃) အဖွဲ့များရဲ့ များပြားလှသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများဖြင့် အသစ်အသစ်သော လုပ်ငန်းများကို ဖန်တီးလာနိုင်ပါတယ်\n(၄) အခက်အခဲများကိုလည်း မြန်ဆန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်\n(၅) သာယာပျော်ရွှင်သော လုပ်ငန်းခွင်လည်း ဖြစ်လာပါတယ်\nကျွန်မအထက်မှာမျှဝေပေးခဲ့သော အကြောင်းအရာများက လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုမှာပဲ ကိုယ်စားပြု မျှဝေပေးထားတာပါရှင့်။ Teamwork ဆိုတာကတော့ နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ ရှိတာမို့လို့ မိမိဟာဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်ကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်လို့ ဆန္ဒပြုရင်း ဘလော့ဂ်လေးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်ရှင့်။\nPrevious Post:Swiper JS\nNext Post:Introduction to Database Management System\nWeb 3.0 Basic Knowledage


ကိုပေါရဲ့ ပိတောက်ရိပ်၊ Ko Paw's Padauk-Yeik: “ကောက်စိုက်မ နဲ့ ပြိုင်ဘီး”\nနေရင်းထိုင်ရင်း အဲသလိုတွေ ဖြစ်တတ်တယ်\nရိုးရိုးတွေးရမှာလား။ဆန်းဆန်းတွေးရမှာလား။။။ ဘယ်လိုတွေးရမှာလဲ။ မတွေးခင် အရင်မေးကြည့်တယ်။\nဟိူင်း ဟိူင်း ကိုဇနိ..လွမ်းနေတယ် မမ..။\nဆက်လက်ဖတ်လိုက်ပါဦးမယ်။ သုတ်သုတ်ကလေး။ ခင်မင်စွာဖြင့်။\nကျွန်တော်တို့ဆီမှာ မထိတထိ ပြောတာလောက်တော့ ရီတာပေါ့။ ၈ တန်း ၉ တန်း ကျောင်းသားဘ၀ ကျောင်းပြန်လာရင် လမ်းမှာ တခြားရွာက ကောက်စိုက်မ တွေနဲ့ တွေ့ရင် ၀ိုင်းနမ်းကြတာ။ ငိုရခက် ရှက်ရခက်နဲ့ ၊ငိုမှ ပြန်လွှတ်ပေးတာ။ :P\nတော်သေးတာပေါ့၊ ကိုပေါ သာ အဲ့ဒီနေရာမှာ က္ဈမ်းထိုးမှောက်ခုန် လဲခဲ့ရင် ဘာများလုပ်ကြမလဲ မသိဘူး..။ မျက်စိစပါးမွေး ဆူးစရာက စက်ဘီးလား၊ ကိုပေါလား..။ အလကားနေရင်း အော့နှလုံးနာတတ်တဲ့ အကျင့်က မွေးရာပါလား၊ မိမိကြီးပြင်းရာ လူ့ဝန်းကျင်က သင်ပေးလိုက်တဲ့ အသားကျပြီးသား ဉာဉ်ဆိုးကြီးလား...။ ဒါပေမဲ့ တချို့က အဲ့ဒီလို ရှင်းရှင်းဘွင်းဘွင်း ပြောတတ်တာကို ရိုးဂုဏ်လို့ ယူဆမယ်ဆိုရင် ကိုပေါ လက်ခံမှာလား..။\nအင်း . . . ကိုပေါက သာမာန်ထက် နည်းနည်းထူးခြားနေတာကိုး ( ပြိုင်ဘီးလေးနဲ့ဆိုလို့ပါ )း)\nစာရေးရသော နောက်ကွယ် အကြောင်းရင်းကို လင်းပါ..။\n>>>> ဇနိ….. ကာလ၀ိပါက် နောက်ပိုးတက် ဆိုတာ ဒါမျိုးထင်ပါရဲ့….း-)\n>>>> မခင်ဦးမေ….. ဆန်းဆန်းတွေး၍ ရိုးရိုးရေးပါ။\n>>>> မျိုးမြင့်မောင်….. သံဝေဂ ရတာလား။\n>>>> Craton….. ရယ်စရာတော့ တကယ်ကောင်းတယ်။\n>>>> မောင်လမ်းသစ်….. ၀ိုင်းနမ်းကြတာတော့ ကောက်စိုက်မတွေ အဆိုးမဟုတ်လောက်ပါဘူး။ မောင်လမ်းသစ်ကိုယ်တိုင်က ချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့နေမှာပါ။ ချစ်စရာကြီးတော်…ရွှတ်… ဆိုပြီးတော့လေ။\n>>>> CMA…. အသစ်အဆန်းဆိုရင် အလွယ်တကူ လက်မခံချင်တဲ့ ဉာဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ (ကျနော် ငယ်ငယ်က ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတာကို….ဟွန့်)\n>>>> Thant…. ထူးလည်းထူးတယ်။ ရူးလည်း ရူးတယ်။ မူးလည်း မူးတယ်…တို့ကိုကြီးကျော်…..။\n>>>> Ko Boyz…. ဒီကောင်လေးနှယ်…နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်မေးပဲ မေးနိုင်လွန်း..ကဲဟယ်…ဒေါက် (ထိပ်ခေါက်သံ)…….အံမလေး အမေရေ….နောက်မမေးတော့ပါဘူးဗျ…အီးဟီးဟီး (ဘွိုင်းဇ် ငိုသွားသံ…ဟီဟိ)\n>>>> Anonymous….. စက်နဲ့ရိုက်ရတာကတော့ အမှန်ဘဲ။ အခု ဖောင်တိန်မကိုင်တာ ကြာပြီ။ ပေါဆို…စာပေါလောက ပေကိုးဗျ။ ခွိခွိ။\nMaung Bamar said...\nကိုယ့်အလုပ်သာဆက်လုပ်၊ မြီးတစ်ကောင်နှင့် သားအဖနှစ်ယောက် တို့ မျက်မမြင်ပုဏ္ဏားများနဲ့ ဆင်တစ်ကောင် ဆိုတာတွေလဲ ကိုပေါသိမှာ သေချာပါတယ်။


မြနမာနိုင်ငံလော . . . / ဗမာနိုင်ငံလော . . . ? | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » မြနမာနိုင်ငံလော . . . / ဗမာနိုင်ငံလော . . . ?\nမြနမာနိုင်ငံလော . . . / ဗမာနိုင်ငံလော . . . ?\nPosted by ကိုပါႀကီး on Jul 1, 2012 in Copy/Paste | 8 comments\n“ မြန်မာဆိုတာ လူမျိူးရဲ့နာမည် “\nဒေါက်တာသန်းထွန်း– မြန်မာသမိုင်းရှာတော်ပုံ စာအုပ် စာမျက်နှာ (၁၀၃- ၁၀၄) တွင် ယခုလိုဖေါ်ပြထားပါသည်။\n“မြန်မာလို့ခေါ်ရင် အစပထမလူမျိုးကိုပဲ ခေါ်တာဖြစ်တယ်။\nနောက်တစ်နေရာ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ မြန်မာတွေအနေကြာတော့ သူတို့နေတဲ့ နေရာကိုပါ မြန်မာစု၊ မြန်မာရွာ၊ မြန်မာပြည်လို့ခေါ်တယ်၊ မွန်ကျောက်စာ (ခရစ် ၁၁၀၂ ) ထဲမှာ မြန်မာ ကို မိရ်မာ (မွန်ကျောက်စာ ၉ခ/၄၂၊ဒီ ၂၄၊ အိပ်ချ် ၁၂) လို့ရေးထားတာတွေ့ရတယ်။ ထိလိုင်မင် (၁၀၈၄ – ၁၁၁၃) လက်ထက် နန်းသစ် ဆောက်တဲ့ အခါ မွန်၊ ပျူနဲ့ မိရ်မာ လက်သမားတွေပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒါ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ကျောက်စာတွေထဲမှာ အစောဆုံးတွေ့ရတဲ့ မြန်မာ အကြောင်းပဲဖြစ်ပါတယ်”\nဒီတော့ “မြန်မာ” ဆိုတာ မြန်မာလူမျိုးရဲ့မူလနာမည်ပဲ။ တိုင်းပြည်နာမည် မဟုတ်ပါ။\n“ ဗမာနိုင်ငံ၊မြန်မာလူမျိုး ”\nတို့ဗမာအစည်းအရုံးသမိုင်း (ပထမတွဲ)၊ အခန်း ၇၊ စာမျက်နှာ (၂၁၃-၂၁၇)တွင် ယခုကဲ့သို့ဖေါ်ပြထားပါသည်။\nတို့ဗမာ အစည်းအရုံးသည် မူလတည်ထောင်စဉ်မှစ၍ သမိုင်းတလျှောက်လုံး လူမျိုးစုအားလုံး၏ ညီညွတ်ရေးကို အလေးပေးခဲ့ကြောင်း၊ “တို့” ဟူသောစကား၊ “ဗမာ”ဟူသောစကား၊ “ဗမာနိုင်ငံ၊ ဗမာပြည်” ဟူသော စကားတို့ကို တီထွင်၍ တိုင်းရင်းသား စစ်စစ် ဟူသော အမည်နာမ တပ်ဆင်ခဲ့ဖြင့် သိသာထင်ရှားပေသည်။\nသခင်များက မြန်မာနိုင်ငံ၊ မြန်မာပြည်ဆိုသော စကားမှာ မြန်မာလူမျိုးသာ နေထိုင်သောမြန်မာနိုင်ငံဟု အဓိပ္ပါယ်ရောက်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံဆိုသည်မှာ မြန်မာပဒေသရာဇ်များက ပေးသောနာမည်ဖြစ်သည်။ မမှန်ကန်။ ဗမာနိုင်ငံသည် မြန်မာလူမျိုး တမျိုးတည်းနေထိုင်သော နိုင်ငံမဟုတ်။ ကချင်၊ ကရင်၊ ကယား၊ ချင်း၊ တောင်သူ၊ ပအိုး၊ ပလောင်၊ မွန်၊ မြန်မာ၊ ရခိုင်၊ ရှမ်း စသော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ နေထိုင်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံကို မြန်မာပြည်ဟု မသုံး၊ ဗမာနိုင်ငံ ဗမာပြည်ဟုသုံးသည်။ သို့မှသာ ညီညွတ်မှန်ကန်မည်။ ဗမာနိုင်ငံတွင်နေထိုင်ကြသော တိုင်းရင်းသားအားလုံးကို ဗမာဟု ခေါ်သည်။\nမွန်လူငယ် မွန်သင်းလှိုင်၊ မွန်သန်း၊ မွန်ထွန်းဦးစသည်တို့သည် သခင်သင်းလှိုင်၊ သခင်သန်း၊ သခင်ထွန်းဦး\nထားဝယ်လူငယ် ကိုဗသိန်းတင်၊ကိုစံဝင်း၊ ကိုဗဆွေ စသူတို့သည် သခင်ဗသိန်းတင်၊ သခင်စံဝင်း၊ သခင်ဗဆွေ\nရခိုင်လူငယ် ကိုအောင်ကြီး၊ ကိုစန်ရွှေ၊ ကိုဗတင် စသူတို့သည် သခင်အောင်ကြီး၊ သခင်စန်ရွှေ၊ သခင်ဗတင်\nရှမ်းလူငယ် ကိုခွန်တီး၊ ကိုခင်မောင်၊ ကိုငွေ ကိုသစ် စသူတို့သည် သခင်ခွန်တီး၊ သခင်ခင်မောင် (ကမာရွတ်)၊ သခင်ငွေ (ဗိုလ်စောအောင်)၊ သခင်သစ် (ဗိုလ်စောနောင်)\nချင်းလူငယ် ကိုဝမ်းသူမောင်၊ ကိုအောင်မင်း စသူတို့သည် သခင်ဝမ်းသူမောင်၊ သခင်အောင်မင်း\nပအိုးလူငယ် ကိုသိမ်းမောင်၊ ကိုဗရွှေ စသူတို့သည် သခင်သိန်းမောင်၊ သခင်ဗရွှေ\nကရင်လူငယ် ကိုဘိုးကွယ်(မြောင်းမြ) ၊ ကိုစိုန်ရွှေ(မြောင်းမြ) တို့သည် သခင်ဘိုးကွယ်၊ သခင်စိန်ရွှေ ဟူ၍ သခင်အမည်ခံ ယူ ခဲ့ကြသည်။\nထို့အတူ မစ္စတာနာရရန်ဆင်၊ နာရီဒူး၊ ဆင်းဂုပ္ပတား၊ ဘဲလျား၊ အပ္ပနား စသော အိန္ဒိယအမျိုးသားများသည် သခင်နာရရန်ဆင်၊ သခင်နာရီဒူး၊ သခင်ဆင်းဂုပ္ပတား၊ သခင်ဘဲလျား၊ သခင်အပ္ပနား\nကိုတိတ်ဂွမ် (ရန်ကုန်)၊ ကိုဇေယျခေါ် အင်ပီး (မြောင်းမြ)၊ စူးတူး (ခေါ်) ကံဆင့်(မြောင်းမြ)၊ ချိန်တိတ်(ညောင်ဦး)၊ ဂင်စိန်(မြိတ်) စသော တရုတ်အမျိုးသားများသည် သခင်တိတ်ဂွမ်၊ သခင်ဇေယျ၊ သခင်ကံဆင့်၊ သခင်ချန်တိတ်၊ သခင်ဂင်စိတ် စသဖြင့် သခင်ဘွဲ့ခံယူပြီး တို့ဗမာအစည်းအရုံးတွင်ဝင်ရောက်ကာ တိုက်ပွဲအမျိုးမျိုးကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။\n“ တို့ဗမာ— ၊ ဟေ့— တို့ဗမာ၊ ဗမာပြေတဝှမ်းအကုန် တို့အိမ်မှတ်ပါ၊ တို့ယာမှတ်ပါ၊ အဲဒါ တို့ဗမာ”ဟု ထည့်သွင်းသီဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့အတူ မူလနိုင်ငံတော် သီချင်းတွင်လည်း “ဗမာပြေ”ဟုသာ ထည့်သွင်းရေးသားသီဆိုခဲ့ကြသည်။\nနယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြသည့်ပါတီအဖွဲ့အစည်းများ၏ အမည်များကိုလည်း ဤသို့ ရေးသား ဖေါ်ပြခဲ့ကြပါသည်။\n– ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများသမဂ္ဂ (ဗကသ)\n– ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (ဗကပ)\n– ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး — သဖြင့်ဖြစ်သည်။\nတို့ဗမာအစည်းအရုံးဝင် တိုင်းရင်းသားလူငယ်များကလည်း ၎င်းတို့အမည်ကို ဤသို့ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။\nထို့ကြောင့် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်ဟု ဖြစ်သင့်သလား ?\nပြည်ထောင်စုဗမာနိုင်ငံတော်ဟု ဖြစ်သင့်သလား ?\nကျနော်က ဒီတခါ ခင်ဗျားပို့စ်ကို အရင်ဆုံး ကွန်မန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအခေါ်အဝေါ် ကိစ္စက တော်တော်ပြောကြတယ်။ တကယ့် အတွင်းသား အနှစ်သာရကတော့ အားလုံးစုပေါင်းနေခြင်း ဆိုတဲ့ အကြောင်းပါ။ အခေါ်အဝေါ်က အပေါ်ယံပါ။ အရေးကြီးတာက အနှစ်သာရပါ။ နောက်ပြီး ကျနော်ကိုယ်တိုင် ဆောင်းပါးတွေမှာ ဗမာဆိုတာ လူမျိုးတမျိုး မြန်မာဆိုတာ အားလုံးပေါင်းလို့ ရည်ညွှန်းပြီး ရေးခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ ဒါလက်ရှိ အာဏာရ အစိုးရက သတ်မှတ်ထားတာပါ။ ဒီအခေါ်အဝေါ်ကို မကြိုက်တော့လည်း နောင်ပြည်သူ တင်မြှောက်တဲ့ အစိုးရပေါ်လာရင် ပညာရှင်တွေ တိုင်ပင်ပြီး ပြည့်သူဆန္ဒမဲခံယူပြီး ပြောင်းနိုင်ပါတယ်။\nဥပမာ ပန်းသီးကို ပန်းသီးလို့ ခေါ်ပြီးစားရင် ချိုမှာပဲဖြစ်သလို သံပရာသီးလို့ ပြောပြီး စားရင်လည်း ချိုတဲ့အရသာပဲ ထွက်မှာပါ။ အမှန်တော့ ကျနော်လည်း ဆရာကြီးစာတွေကို တော်တော်ကြိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူပြောတိုင်းတော့လည်း လက်မခံပါဘူး။ ကျနော်က သူ့စာတွေကော အခြားလူတွေရဲ့ စာတွေရော မျှပြီးဖတ်ချင်ပါတယ်။\nWhat ever call us to ဗမာ or မြန်မာ. I will not complain.\nBUT…. In english word i prefer to call us ” BAMAR ” ( I hate the word ” Burma ” )\nအာဏာရှင်ခေတ်မှာ အာဏာရှိသူက ကြိုက်သလို သတ်မှတ်လိုက်ပေမယ့် ပြည်သူကို အလေးထားတဲ့ ဒီမိုကရေစီခေတ်မှာ “ဗမာ”၊ “မြန်မာ” ဝေါဟာရပြဿနာဟာ နိုင်ငံနေပြည်သူတိုင်းက သဘောတူသတ်မှတ်ပေးရမှာပါ။\nရွာညီရင် “ဤ” ကို “ကျွဲ” ဟု ဖတ်လို့ ပြဿနာမရှိပေမယ့် . . .\nရွာမညီရင်တော့ အမှန်ကို စိစစ်ဖို့တော့လိုတာပေါ့။\nafter one night thinking about your post i have second thought…..\nWhen i was young. I learned the following poem or something from Doh Bamar Asee Ayone or something like that organization….\nBamar Sar The Doh Sar\nBamar Sagar The Doh Sagar\nDoh Pyi Ko Chit Par\nDoh Sar Ko Lay Saw Par\nDoh Sagar Ko Lite Nar Par…….\nAccording to this…..\nWhat is bamar sar ? This sar is for one tine yin thar group or for whole nation.\nIf you consider to call our nation with the word of “Burma”, according to this poem it is mean this country is only for Bamar.\nFor my own wish,\nI don’t want to use Burma. This word associated with losing, pressing, colonist, slavery, Kyun Tha Bauk, Arnarshin system, poor, bad image on international relation ( every one who go outside of myanmar know that, when we telling we are come from burma we get bad respond form them ) and so on….\nWE NEED TO START…… NEW, FRESH, GOOD IMAGE IN INTERNATIONAL.\nSo. how do you think to call Myanmar or other new suitable name?\nကျွန်တော်ကတော့ ဥပမာ တခုလေးပေးကြည့်ပါမယ်…ကြိုက်သလို ယူနိုင်ဆပါတယ်..\nဘုရား ပရိနိဗာန်စံတာကို ကလေးတစ်ယောက်က မသိလို့ မေးလာရင် လူကြီးက ဘုရားသေတယ်\nလို့ပြောရမှာဖြစ်ပါတယ်..ဘုရားပရိနိဗာန်စံတယ်လို့ပြောရင် ကလေးမသိ သလို…\nသေတာကို သိဖို့က အဓိကလား?..ပရိနိဗာန်စံတယ် အသံထွက်မှန်မှန်နဲ့ ဆိုနိုင် ဖို့က အဓိကလား?..\nမြန်မာဖြစ်ဖြစ်၊ ဗမာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်မြေ ကိုယ့်ရေ၊ကိုယ့်လူမျိုး\nလူမျိုး ဗမာ၊ နိုင်ငံ မြန်မာ ကသာ


Home » Music » နားဦးတည့်ရာ တစ်ဆယ့်ရှစ် – Sai Htee Saing (Radio Kamayut)\n+ + + + + ++ + + + + ++ + + + + ++ + + + + ++ + + + + ++ + + + + ++ + + + + +\nကြက်တူရွေး နှုတ်တိုက် ကျက်တယ် ဆို ပေမဲ့ စာကို တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး/ဆရာမကြီး များ ကျေးဇူးကို ပူဇော်ကန်တော့ ရင်း ….\nအိမ်ကကလေးတွေကတော့ ဟိုတ၀က် ဒီတ၀က်ဆိုတော့…..\nအလီကို အလွတ်ရနေတာကိုပဲ သူတို့သူငယ်ချင်းတွေက အံသြအထင်ကြီးနေကြတာ။\nငယ်ငယ်က စာကျက်ရင် အသံထွက်ကျက်ဖို့ လူကြီးတွေက ပြောကြတယ်။\nွှအဲဒီမှာ သမိုင်းကို ပုံပြင်ပြောပြသလိုပြော၊ documentary ရိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ဆက်စပ်ပြောပြသွားတဲ့ သင်ကြားမှုနည်းစနစ်မှာတော့ သမိုင်းကိုတောင် စ်ိတ်ဝင်စားပြီး အတန်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံးရောက်သွားတယ်။\nကိုယ့်အရည်အချင်းကို ကိုယ်ပြန်စစ်တာ လို့ ခံယူရမယ်ထင့်\n.ကျောင်းသား ကျောင်းသူတွေနဲ့ ဆရာ/မ\nအရီးပြောမှ ငယ်ငယ်က စာအော်ကျက်ခဲ့တာကို ပြန်လွမ်းသွားပြီ…သူများတွေ အိပ်ကောင်းချိန် သန်းခေါင်ကျော် တိတ်နေတဲ့အချိန်မှ စာကျက်ကောင်းတာမို့.. သူများတွေ အိပ်ရေးပျက်အောင် အော်ခဲ့တာတွေကို သတိရမိတယ်… စာတကယ်တော်တဲ့သူတွေက တိတ်တိတ်လေးနဲ့ ငြိမ်ပြီး ကြည့်တတ်တဲ့သူတွေများတာမို့ စပ်စလူးထပြီး အော်ဟစ်ကျက်နေတဲ့ အနော့်ကို အထင်မကြီးကြတာမျိုးလည်း ကြုံခဲ့ပါရဲ့… ဒါပေမယ့် စာကိုတစ်ပုဒ်လုံး concept မိအောင် နားမလည်ဘဲ ဘယ်လိုမှ အလွတ်ကျက်လို့မရတာကတော့ ကောင်းတဲ့အကျင့်ပဲ ထင်တယ်… စာတစ်ပုဒ်လုံးကို အရင်ဖတ်တယ်… ဆက်စပ်နားလည်အောင် ကြည့်တယ်… အချက်တွေအကုန်လုံး ဆက်စပ်မိပြီဆိုရင်တော့ လာထားပဲ.. တစ်ကြောင်းချင်းကြည့်အော်လိုက်..ပြန်စဉ်းစားပြီး အလွတ်အော်လိုက်နဲ့… ရသွားပြီဆိုရင် ချရေးတော့တာ… ပြီးရင် စာအုပ်နဲ့ ပြန်တိုက်စစ်… မမှန်သေးရင် ပြန်ရေး.. အဲဒီလိုနဲ့ ၁၀ တန်း အောင်ခဲ့ပါလေရော..\nတကယ်တော့ အကျင့်ပါသွားတာ.. ငယ်ငယ်က စာပြိုင်ဘက်တွေရှိတော့ ဆရာတွေက သည်၊၏ လွဲရင်တောင် အမှတ်လျှော့ပစ်တာဆိုတော့ တစ်လုံးမလွဲမရရင်ကို ယုံကြည်မှုမရှိတော့တာ.. ခုထက်ထိပါပဲ အရီးရယ်… မိန်းထဲမှာ ကျောင်းတက်တော့ ဒုက္ခရောက်လိုက်တာ… ကိုယ့်စကားနဲ့ပြန်ရေးရတာလေ… ဘယ်လိုရေးရမှန်းမသိလို့…\nဖြစ်နိုင်ရင် စာသင်ခန်းထဲက သင်နည်းတွေကို ပြောင်းပစ်ချင်တယ်… တွေးမိတယ်.. ငါသာ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်ခဲ့ရင် ဆိုပြီး…\nကျွန်မကတော့ စာအော်မကျက်ခဲ့ဘူးအရီးရေ …\n.. ရေဒီယို ကမာရွတ်၊ သေပြီဆို တဏှာခြွတ်၊ ဖြေဆည်လို သဒ္ဓါညွှတ်၊ လေပြည်ချို ကဗ္ဗလာစွပ်\nစာကိုအကျယ်ကြီးအော်ကျက်မှ ရတဲ့အထဲမှာ ကျတော်လည်းအပါအ၀င်ပါပဲ။ သုံးလေးအိမ်ကြားအောင် အော်ကျက်ပြီ အသံတွေလည်း ဝင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဆယ်တန်းတုန်းကတော့ ဘောဂဗေဒနဲ့ မြန်မာစာကို မကျက်ဘဲ ကိုယ့်ဖာသာ စကားပြေတွေ အလင်္ကာတွေကို လက်တန်းရေးနိုင်အောင် ကျင့်ခဲ့တယ်။ စာစီစာကုံးကောပေါ့။း)))\nအလွတ်ကျက်တယ်ဆိုတိုင်း ကြက်တူရွေးနှုတ်တိုက်မဟုတ်တာတော့ အသေအချာပါ။ ကျက်ဖို့လိုရင်တော့ ကျက်ရမှာပေါ့။ အဓိက က နားလည်မလည်နဲ့ပဲဆိုင်တာလေ နော့။\nစကားစပ်မိလို့ ပြောပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ ပညာရေးစနစ်က အတော်ကောင်းနေကြောင်းကို တခြားနိုင်ငံမှာ ပညာသင်ဖူးမှ ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းသိခဲ့ရသလို အရင်က ပညာကို ကောင်းကောင်းမသင်ခဲ့မိတဲ့အတွက်လဲ တော်တော်ကို နောင်တရသွားဖူးပါတယ်။\nဒါနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့၎နှစ်လောက်တုန်းက အိမ်ဘေးက ကောင်မလေးကို စောင်းပြီး ဒီသီချင်းကို ဆိုခဲ့ဖူးတယ်ဗျ\n. ရေဒီယိုကမာရွတ် အပါအ၀င် ထီးဆိုင်သီချင်းတွေတော့ အသဲစွဲပါပဲ\n.အိမ်ကနှစ်ယောက်လုံးလည်း ဘာသံမှမထွက်…တိုးတိုးတော့အသံထွက်ဖတ်တာတွေ့ရဲ့ :))\nကောင်းကင်ပြာရဲ့ အမေကိုယ်တိုင်ကလဲ စာအော်ကျက်သံကို သိပ်နားထောင်ကောင်းတယ် ထင်ခဲ့တာ…\nစာ အကျယ်ကြီးအော်ကျက်တာနဲ့ ပတ်သက်လို့\nခုချိန်မှာရေဒီယိုကမာရွတ် လေးတွေ ရင်ခုန်နေတဲ့အချိန်ပေါ့\nရေဒီယို ကမာရွတ် ဆိုတော့\nကျောင်းစာတိုင်း အလွတ်ကျက်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျနော်မကြိုက်ဖူးဗျ ။ တက္ကသိုလ်တုန်းက ဆရာတစ်ယောက်ကပြောဖူးတယ် ။ ဘယ်စာမျိုးမဆို အမျိုးအစားသုံးမျိုးခွဲခြားလို့ရသတဲ့ဗျ ။\nဒီတစ်ခါမငြင်းပါ အဘနီ ရေ၊\nဝင်ပြီးအားပေးသူများ အားလုံး ကိုကျေးဇူးပါရှင့်။\nစာမေးပွဲ အစဉ်အလာ မဖျက်ဖူးဆိုရင် သင်ထားတဲ့ စာတွေဘယ်လို/ဘယ်လောက်ထိနားလည်သလဲ ဆိုတာကို တစ်ဘာသာ အမှတ်သုံးဆယ်ဖိုးလောက် Unseen မေးခွန်းထည့်မေးမယ်လေ။ ဘယ်လိုသဘောရ ။\nကျွန်မတို့ တုန်းက စာမေးပွဲ ဖြေရင် တိုက်ရိုက် လာနိုင်တဲ့ အပိုင်း နဲ့ ဉာဏ်စမ်းလာနိုင်တဲ့ အပိုင်း ခွဲ ပြီး မေးပါတယ်။