တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: June 2007\nဒီရက်ပိုင်းရဲ့ အင်တာနက်ကွန်နက်ရှင်ဆိုးဝါးပုံကတော့ ပြောချင်တော့ပါဘူး။ ဘလော့မှာစာတပုဒ် တင်ဖို့အရေး နာရီနဲ့ချီပြီး ကြာအောင်စောင့်ရတယ်။ ဒါ့အပြင် အမေ နေမကောင်းလို့ အမေ့နားစောင့်ပေးရ၊ သူငယ်ချင်း ဆေးရုံတက်နေရလို့ နေ့စဉ် သွားကြည့်ပေးရ အဖေစာသင်ဖို့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြင်ဆင်ပေးရ … ကိုယ်ပိုင်အချိန် တော်တော်လေးကို ပါးရှားနေလို့ စာလည်း ဟုတ္တိ ပတ္တိ မရေးဖြစ် နိုင်တဲ့အပြင် တခြားဘလော့တွေလည်း အချိန်ပေးပြီး သေချာမဖတ်နိုင်ပါဘူး။ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် စီဘောက်စ်လေးတွေမှာသာ ပြောခဲ့ဖြစ်ပါတယ်။ ကွန်မန့် ကိုလည်း ဆရာမ မမေငြိမ်းနဲ့ ညီမလေးဆိုးဝှက်ရဲ့ ဘလော့ နှစ်ခုပဲ ရေးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနှစ်ခုကို ရေးဖို့တောင် တညနဲ့ တမနက် အချိန်ပေးရပါတယ်။ ကွန်နက်ရှင်ဆိုးပုံ များ။ နဂိုကမှ စိတ်မရှည်တာမို့ တော်တော်လေး သည်းခံရပါ တယ်။\nစိတ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှိလို့ စာမရေးဖြစ်ချိန်မှာ အချိန်ရသလောက် သူများစာတွေ ရိုက်ပြီးသာ တင်နေရတယ်။ စိတ်ထဲက သိပ်တော့ မကောင်းလှပါဘူး။ ဒီနေ့လည်း ကျမ မအားလို့ “အကြံပါး နဂါးဆားချက်” လိုက်ပါဦးမယ်။ မနေ့က ပို့စ်မှာ ကမ္ဘာကြီး သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီး မီဒီယာအသီးသီးက ကိုယ်သန်ရာသန်ရာ ရေးသားကြတဲ့ပုံစံကို ဖော်ပြခဲ့ပြီးတော့ မြန်မာဘလော့ဂါတွေသာဆိုရင် ဘယ်လို များ ရေးသားမလဲ သိချင်ပါဘိလို့ ကျမက အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ရောက်လာတဲ့ ကွန်မန့်တွေကို အောက်မှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ရေးပြီးသူများကို လည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပါ။\nကျမကို ကူညီတဲ့ အနေနဲ့ … ဒီပို့စ်ကို ဖတ်မိတဲ့ သူများ (ဘလော့ဂါ ဟုတ်သည် ဖြစ်စေ မဟုတ်သည် ဖြစ်စေ) ဘယ်လိုများ ရေးချင်ပါသလဲလို့ … ကွန်မန့်လေးတွေ ပေးခဲ့ စေချင်ပါတယ်ရှင်။ ကွန်မန့်တွေကို ပို့စ်ပေါ် ပြန်တင်ပေးသွားပါမယ်။ (ဂျစ်တူး စတိုင်ပေါ့)\nသူတို့တွေ ဘယ်လိုရေးထားတယ်ဆိုတာ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါဦး … ။\nဒုတိယ ဟာသက သတင်းကို ပန်ဒိုရာ့ ဘလော့ဂ်မှာ ဆိုရင်လား.. ဒီလိုရေးမယ်။\n“မျှော်လင့်ချက်တွေကို ထမင်းအိုးညှိလိုက်ကြပြီ..”း)\n6/28/2007 2:24 PM\nညီမလေးကတော့ ဒီသတင်းကို ညီမဘလော့ဂ်မှာ "၀ိပဿနာတရား အားထုတ်ကြပါစို့" လို့ ရေးမယ်...ဟဲ...\n6/28/2007 2:31 PM\n“ချစ်တဲ့သူတွေ အားလုံး တူတူရှိနေကြဖို့ အရေးကြီးပြီ…” လို့ ရေးမှာပေါ့..ဟဲဟဲ။\nကျနော်ဆိုရင်တော့ “ကမ္ဘာပျက်ရင် စစ်တပ်လည်း ပါတယ်” လို့ ရေးမယ်။\nဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ “တိုင်းပြည်ပျက်ရင် စစ်တပ်လည်း ပါတယ်” လို့ ဦးလွင် ပြောခဲ့ဘူးတာ စိတ်ထဲစွဲနေလို့။\n6/29/2007 3:27 AM\nMoe Htet said...\nThis is my heading:\n6/29/2007 10:53 AM\nရပြီးသလောက် ကတော့ ဒီမျှပါပဲ … ။\nဒါက နောက်ဆက်တွဲ တွေပါ ...\n“လမ်းတခုရဲ့ အဆုံးသတ်” လို့ ရေးမိမယ်ထင်တယ်။\n6/29/2007 6:05 PM\n“ကမ္ဘာပျက်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် မြန်မာပြည်တွင် ကုန်ဈေးနှုံး ကျဆင်းလားခြင်း”\n6/29/2007 6:38 PM\nမမေရေ.. ညီမဘလောဂ့်မှာဆိုရင်.. ဒုတိယဟာသကို..\n“ငါတို့အပိုင်းအစများကြွေကျမည့်နေ့” လို့ ခေါင်းစဉ်တပ်လိုက်မယ် ။\n6/29/2007 8:48 PM\nTo Day is EXPIRY-DATE of Oh.. My Blog! Wow! ANNATA Rock. ..ဟီး.\n6/30/2007 9:20 PM\nခင်မင်းဇော် has leftanew comment on your post "ဖတ်ခဲ့မိတဲ့ ရယ်စရာ":\nအမကတော့ “မြန်မာနိုင်ငံတွင် သုံးပွင့်ဆိုင်ဆွေးနွေးပွဲ စတင်ရန်အချိန်ကျပြီ” လို့ ရေးမယ်။ ဟဲဟဲ\nPosted by ခင်မင်းဇော် toတွေးမိတွေးရာ ..ရေးမိရေးရာ at 6/30/2007 9:49 PM\nကျွန်တော်သာဆိုရင်တော့ "ဒိုးရတော့မယ် အချစ်ရယ် အာဟ အာဟ" လို့ရေးမယ်။\n7/01/2007 3:40 AM\n"ငါတို့တတွေ လွတ်လပ်ချိန် ရောက်တော့မည်" လို့ရေးချင်တယ်\nကျမကို ကူညီပြီး ရေးပေးကြသူအားလုံးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nကျမလည်း ဘယ်လိုရေးရမလဲ စဉ်းစားနေတာ … ။ အခုတော့ စဉ်းစားလို့ရပြီ .. ။\n“နေ နှင့် လ တို့ ခွဲခွါချိန်” … လို့\n7/03/2007 8:44 PM\n7/04/2007 2:31 AM\n"Que ser'a, ser'a\n7/08/2007 3:51 PM\n၂၉၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nညနေ ၃ နာရီ\nPosted by မေဓာဝီ at 9:26 AM6comments\nပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ ဟာသမဂ္ဂဇင်းတစောင် ကောက်လှန်တော့ ဂျာနယ်လစ်လောက ဟဒယဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ဟာသ လေးငါးခြောက်ပုဒ်ကို ဖတ်မိပါတယ်။ အဲဒီထဲကမှ ကျမနှစ်သက်တဲ့ ဟာသ ၂-ပုဒ်ကို ပြန်လည်ဝေငှရယ်ကြရအောင် ပျင်းရိတဲ့ကြားက အားတင်းပြီး ရိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ တချို့သူတွေရေးသလို အတုခိုးပြီး “ကျမအကြိုက်”ဆိုပြီး တင်ရကောင်းမလား စဉ်းစားပါသေးတယ်။ တော်ကြာ ကော်ပီရိုက်နဲ့ ငြိမှာစိုးလို့ ခေါင်းစဉ်ပြောင်းလိုက်တာ။ ဒီစာကို တင်ရခြင်းကတော့ ဒီနေ့အတွက် ရေးစရာ ကိုယ်ပိုင်ဦးနှောက်နဲ့ မစဉ်းစားချင်တာ က တကြောင်း၊ ဘလော့ဂါတွေထဲ ဂျာနယ်လစ်တချို့လည်း ပါနေတာဆိုတော့ ဒီဟာသလေးတွေဖတ်ပြီး အတုယူချင် ယူရလေအောင် ဖော်ပြချင်တာက တကြောင်း … ဆိုပါတော့။ တချို့လည်း ဖတ်ဖူးပြီးသား ဖြစ်ချင်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ …ပေါ့လေ … ။\nဆိုဗီယက်ယူနီယံ ခေတ်ဟောင်းက မော်စကိုမြို့ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု ပြတိုက်တစ်ခုရှေ့တွင် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်ထံမှ လွတ်ထွက်လာသော အယ်ဇေးရှင်း ခွေးကြီးတစ်ကောင်က ကလေးငယ်တဦးအား ကိုက်ခဲမည်ပြုစဉ် လူရွယ်တစ်ဦးက ပြေးဝင်လာပြီး ခွေးလည်ပင်းကို ကရာတေးလက်ဝါးစောင်းဖြင့် ခုတ်ရိုက်သတ်၍ ကလေးငယ်ကို ကယ်တင်လိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်နေသော လူအုပ်ထဲမှ သတင်းထောက်တစ်ဦး ပြေးထွက်လာပြီး …\nထောက်။ … ။ “သိပ်တော်တာပဲဗျာ၊ ကျွန်တော် ‘ပရာပဒါ’ သတင်းစာက သတင်းထောက်တစ်ယောက်ပါ။ ဒီသတင်းကို ဒီလိုခေါင်းစဉ်တပ်လိုက်မယ်နော်” ဟု ပြောပြီး …\n“ကွန်မြူနစ်ကေဒါတစ်ဦးက ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ခွေးဆိုးကြီးလက်မှ ရဲဝံ့စွာ ကယ်တင်” ဟု ရေးလိုက်သည်။\nလူရွယ် ။ … ။ “ကျွန်တော် ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် မဟုတ်ပါဘူး”\nသတင်းထောက်က “သြ … ဟုတ်လား” ဆိုပြီး ကွန်မြူနစ်ကေဒါတစ်ဦးနေရာတွင် မော်စကိုမြို့သားတစ်ဦးဟု ပြင်ရေးလိုက်သည်။\nလူရွယ် ။ … ။ “ကျွန်တော် မော်စကိုမြို့သားမဟုတ်ပါဘူး”\nထောက် ။ … ။ “ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား ဘာမြို့သားလဲ”\nလူရွယ် ။ … ။ “ကျွန်တော် နယူယောက်ကလာတဲ့ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် တစ်ဦးပါ”\nထိုအခါ သတင်းထောက်က နောက်ဆုံးရေးလိုက်သည်မှာ …\n“ယန်းကီးတစ်ဦးက အိမ်မွေးခွေးလေးတစ်ကောင်ကို ရက်စက်စွာသတ်ဖြတ်”\nတစ်နေ့တွင် အမေရိကန်၌ ကမ္ဘာကြီးသက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အစိုးရသတင်းထုတ်ပြန်ချက်တစ်ရပ် ကြေညာလိုက်ရာ ၎င်းသတင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မီဒီယာအသီးသီးက စက်ရပ်သတင်း ခြောက်လိုင်းစလုံး ခေါင်းစီးတပ်သွားကြသည် မှာ …\nUSA Today ။ … ။ “ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသေပြီ”\nWall Street Journal ။ … ။ “ကမ္ဘာဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပါသောကြောင့် ရှယ်ယာ ဈေးနှုန်း တဟုန်ထိုးကျဆင်း”\nNational Enquirer ။ … ။ “ဒိုင်ယာနာနှင့် ချားလ်စ် ပြန်ဆုံကြတော့မည်”\nInc. Magazine ။ … ။ “ဘုရားသခင်ထံမှ နည်းလမ်း ၁၀-ချက်”\nRolling Stone ။ … ။ “သေမင်းလက်ဆုံ မဟာဂီတ ဖျော်ဖြေပွဲကြီး”\nSports Illustrated ။ … ။ “ပွဲချိန်စေ့ပြီ”\nPlayboy ။ … ။ “ကောင်းကင်ဘုံမှ မော်ဒယ်မလေးများ”\nLady’s Home Journal ။ … ။ “အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ကမ္ဘာပျက်နေ့ကြီးတွင် ကိုယ်အလေးချိန် ၁၀-ပေါင် လျော့နည်း စားဖွယ်ရာများ”\nDiscover Magazine ။ … ။ “ကော့စမစ်တစ် ရောင်ခြည်များအတွင်းတွင် လူ့ဘ၀ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်နည်း တွေ့ပြီ”\nMicrosoft Systems Journal ။ … ။ “နက်စကိတ်ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာဈေးကွက် ဆုံးရှုံးပြီ”\nMicrosoft Website ။ … ။ “ဘ၀နေ၀င်ချိန်မှာ ပျော်ရွှင်စွာနေနည်း အတွေ့အကြုံ သင့်မှာ မရှိသေးလျှင် RAPT777.exe ကို download လုပ်ပါ။\nAmerica Online ။ … ။ “system ယာယီရပ်ဆိုင်းမည်၊ ၁၅ မိနစ်ကြာမှ တစ်ခါ ပြန် ကြိုးစားကြည့်ပါ”\nဟာသလေးကတော့ ဒါပါပဲ ရှင်။ ရယ်ရလားတော့ မသိဘူး။\nမရယ်ရရင်တော့ ကျမလည်း တတ်နိုင်ဘူးရှင့်။ ကျမတော့ ဒုတိယ ဟာသကို ဖတ်ပြီး ဘလော့ဂါတွေလည်း ကိုယ်သန်ရာသန်ရာ ရေးလေ့ရှိတတ်ကြတာကို သွားသတိရမိတယ်။ အကယ်၍သာ ဒီသတင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်ဘလော့မှာ ဖော်ပြကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ရေးကြမလဲဆိုတာ သိချင်လှပါဘိတော့တယ်။\n၂၅၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nည ၁၁ နာရီ ၃၀ မိနစ်\n(၀န်ခံချက် ။ … ။ ၂၀၀၇၊ ဧပြီလထုတ် ဟဒယမဂ္ဂဇင်းမှ။)\nPosted by မေဓာဝီ at 6:10 AM 16 comments\nပြီးခဲ့တဲ့ တပတ်ကျော်က ဗိုလ်လုပ်လိုသလား (၂) မှာ …\nဗိုလ်လုပ်လိုသူများသည် ဗိုလ်စိတ်နှင့် ဗိုလ်အလုပ်ကို ရှေးဦးစွာ သိထားရမည်။ … ဆိုတဲ့နေရာမှာ အဆုံးသတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတပတ်မှာတော့ ဗိုလ်စိတ်ကို တခုချင်း ရှင်းပြထားတာကို ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်ရှင်။\nဗိုလ်စိတ်သည် ၅-မျိုးရှိပေ၏။ ၎င်း ၅-မျိုးရဲ့ သရုပ်မှာ -\n၅။ ပညာဗိုလ် .. တို့ဖြစ်ကြကုန်၏။\nသဒ္ဓါဗိုလ် = သဒ္ဓါ + ဗလ\nသဒ္ဓါ = ယုံကြည်မှု၊ ဗလ = အားကြီးမှု\nသဒ္ဓါဗိုလ် = ယုံကြည်မှု အားကြီးခြင်း။\nယုံကြည်မှုဆိုတာ ဘာကိုယုံကြည်တာလဲ။ ဒီလိုမေးသော်၊ ဘုရားနှင့် ဘုရား၏ ဂုဏ်တော်ကို တကယ်အမှန်ရှိကြောင်း ယုံကြည်တယ်၊ တရားနှင့် တရား၏ ဂုဏ်တော် တကယ်အမှန်ရှိကြောင်း ယုံကြည်တယ်။ သံဃာနှင့် သံဃာတော်၏ ဂုဏ်ကို တကယ်အမှန်ရှိကြောင်း ယုံကြည်တယ်။ ကုသိုလ် ဆိုတာကိုလည်း ယုံကြည်တယ်။ အကုသိုလ်ကိုလည်း ယုံကြည်တယ်။ ၎င်း နှစ်ပါးရဲ့ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ် ရှိကြောင်းကိုလည်း ယုံကြည်တယ်။ ဆိုခဲ့သည့် အားလုံးကို ယုံကြည် သော စိတ်ကို သဒ္ဓါလို့ ဆိုပေသည်။\nဤယုံကြည်မှုမျိုးသည် သေးသေးကွေးကွေး ယုံကြည်မှုမျိုးမဟုတ်၊ အားနှင့်အင် နှင့် မပြိုမကွဲ ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် (၀ါ) အခြားယုံကြည်မှုတို့ ထက် မြင့်မြတ်ကြီးကဲခြင်းကြောင့် သဒ္ဓါဗိုလ်လို့ ဆိုပေသည်။\nယုံကြည်မှုသဒ္ဓါဆိုတာ သတ္တ၀ါတိုင်း မဖြစ်ပေါ်နိုင်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ အမည်ခံကြသော သူတို့ပင် သဒ္ဓါတရား ဖြစ်ပေါ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေ၏။ မိဘရိုးရာ ဓမ္မတာအလေ့ အလာမို့ ပြုလုပ်သူတို့သာ များကြကုန်၏။\nအချို့သောသူတို့သည် ဒုက္ခိတများ တောင်းရမ်းလာသောအခါ မကြည့်ချင်၍ အမြန်ထွက်သွားလို၍ ပေးစွန့်လိုက်ကြကုန်၏။ ဤအမှုမျိုးလည်း သဒ္ဓါတရား မဟုတ်၊ မျက်စိအေး နားအေးမျှသာ ဖြစ်ကုန်၏။ ဤမှတပါး ပြုလုပ်ကြသော အချိုးမကျသော အမှုတို့လည်း များစွာ ရှိပေသေး၏။ အမှုလမ်းကြောင်းကပင် ဟုတ်သော်လည်း စိတ်ထား မစင်ကြယ်ခြင်းကြောင့် သဒ္ဓါစစ် သဒ္ဓါကောင်း မဖြစ် ကြကုန်။ ဒါကြောင့် သတ္တ၀ါတိုင်း သဒ္ဓါတရား မဖြစ်ပေါ်နိုင်ကြောင်းကို ပြောဆို ခဲ့ပေသည်။\n၁။ အာဂမသဒ္ဓါ - ဘုရားအလောင်းများ၏ သန္တာန်၌ ယုံကြည်မှုကိုဆိုလိုသည်။ ထိုသဒ္ဓါမျိုးသည် ဖြစ်လေရာဘ၀တိုင်း၌ ပျောက်ကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ ယုံကြည်မှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။\n၂။ အဓိဂမသဒ္ဓါ - အရိယာတို့သန္တာန်၌ ဖြစ်ပေါ်သော ယုံကြည်မှုဖြစ်ခြင်းကြောင့် နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင် တည်ရှိနိုင်သည်။\n၃။ သြကပ္ပနသဒ္ဓါ - ဉာဏသမ္ပယုတ်သဒ္ဓါမျိုးဖြစ်သောကြောင့် တဘ၀လုံး တည်တံ့ခိုင်မြဲနိုင်သည်။\n၄။ ပသဒ္ဓသဒ္ဓါ - ဉာဏ၀ိပ္ပယုတ်သဒ္ဓါမျိုး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လွယ်ပျက်လွယ် သည်။ ယခုအခါမှာ ပသဒ္ဓသဒ္ဓါမျိုးသာ များကြကုန်၏။ အချို့သော ကျောင်းအမ ကျောင်းဒါယကာတို့သည် ဘုန်းကြီး၏ အကျင့်ကောင်းမကောင်းကို မစိစစ်ဘဲ အပေးအယူတည့်က ကြည်ညို၏၊ အပေးအယူလွဲသော အကြည်ညိုပျက်ကြ ကုန်၏။\n၅။ မုဒ္ဓပသန္နသဒ္ဓါ - သဒ္ဓါတရားမဟုတ်၊ သဒ္ဓါမှလွတ်ကင်းသော ယုံကြည်မှု ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိရဲ့ တပည့်များသည် သူတို့၏ဆရာကို ယုံကြည်သောသဒ္ဓါဟု ဆိုပေသည်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဆရာများသည် ယုံကြည်လောက်အောင် ဂုဏ်မရှိပါဘဲနှင့် မိုက်မဲသောတပည့်များက သံယောဇဉ်ကြောင့်သော်၎င်း၊ မျိုးရိုးအလိုက်သော်၎င်း ယုံကြည်ကြသဖြင့် မောဟလျှင် အကြောင်းခံသောကြောင့် မုဒ္ဓပသန္နသဒ္ဓါဟု ဆိုပေသည်။\nသဒ္ဓါတရားဆိုတာ မွေးမြူရပေသည်။ မွေးမြူဆိုသော စကားသည် ယုံကြည်မှု ဖြစ်ပေါ်လာအောင် ၀ီရိယဖြင့် မိမိစိတ်ကို ပြုပြင်မှုပင်ဖြစ်ပေသည်။\nဥပမာ - အိပ်ရာဝင်တွင် ဘုရားမရှိခိုးချင်သော သူတယောက်သည် အတင်းရော အဓမ္မ မိမိစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ကာ ဘုရားရှိခိုးလေလျှင် နောက်တနေ့၌ ၎င်းအချိန် ကျရောက်က သတိရလာလေ၏။ ရလာသော သတိအတိုင်း ပျင်းပျင်းနှင့် ထ၍ ရှိခိုးပြန်လျှင် နှစ်ကြိမ် ရှိခိုးမိလေ၏။ ဤနည်းအတိုင်း ဆက်ကာ ဆက်ကာ မပျက်မကွက် ရှိခိုးလို့လာဆင် တစတစ သဒ္ဓါတရားဖြစ်ပေါ်လို့ လာလေ၏။ ၎င်း သဒ္ဓါတရားသည် တနေ့ထက်တနေ့ စင်ကြယ်ကြီးမြင့်ပြီး ဗိုလ်ထိုက်သော သဒ္ဓါ အဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်ပေ၏။\nသဒ္ဓါတရားဖြစ်ပေါ်အောင် မွေးမြူပါ။ ဖြစ်ပေါ်လာသော သဒ္ဓါတရားကို တစတစ ကြီးကျယ်အောင် မြှင့်တင်ပြီး ဗိုလ်အဖြစ်သို့ ရောက်အောင်ပြုလုပ်ပါ။ သဒ္ဓါတရား ဖြစ်ပေါ်ရန် နည်းမှာ … ပထမ - ရတနာသုံးပါး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို သိအောင် အားထုတ်ပါ။ ဒုတိယ - ထိုဂုဏ်တို့ကို ယုံကြည်မှုပေါ်လာအောင် အားထုတ်ပါ။ ယုံကြည်မှု ပေါ်လာတာကို သဒ္ဓါဖြစ်သည်ဟု ခေါ်သည်။\nဒုတိယအချက်၌ ဗိုလ်အဖြစ်သို့ရောက်အောင် ပြုလုပ်ပါဆိုသည်မှာ ယုံကြည်မှု ပေါ်လာသော သဒ္ဓါကို နောက်ဆုတ်သေးငယ်၍ မသွားစေဘဲ ဘာဝိတာ၊ ဗဟုလိကတာ ဆိုသည့်အတိုင်း အခါများစွာ အကြိမ်များစွာ ပွားများသည်ရှိသော် သဒ္ဓါသည် ရှေ့သို့တိုးပြီး ကြီးကျယ်ခိုင်ခန့်သဖြင့် ဗိုလ်စိတ် ပေါ်လို့လာပေ၏။ ဗိုလ်စိတ်နှင့် ဗိုလ်အလုပ် အားထုတ်ပြုလုပ်က ဗိုလ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရပေလိမ့် မည်။\nသဒ္ဓါဗိုလ်ကတော့ ဤမျှပါပဲ။ သာဓက၀တ္ထုဇာတ်ကြောင်းတွေတော့ ရှည်လျား နေမှာစိုးတာကြောင့် မဖော်ပြတော့ပါဘူး။ အတိုချုပ်ကောက်နုတ်ပြီး ဖော်ပြခြင်း မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျန် ဗိုလ် ၄-ပါးကို တပတ်ကျော်မှာ တပုဒ်စီ ဖော်ပြသွား ပါမယ်။\n၂၇၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nPosted by မေဓာဝီ at 7:02 AM4comments\nPosted by မေဓာဝီ at 5:57 AM6comments\n၀ိုင်းကြီး ၀ိုင်းကြီး ဘယ်လောက်ကြီး\n(ဟော … ဒီလောက်ကြီး)\n၀ိုင်းလေး ၀ိုင်းလေး ဘယ်လောက်သေး\n(ဟော … ဒီလောက်သေး)\n(ငါးမူး တကျပ် ပေးရတယ်)\nသူတို့ငယ်ငယ်က ဒီကစားနည်းကို နှစ်ခြိုက်မက်မောစွာ ကစားခဲ့ကြဖူးသည်။ ကစားမည့်သူတွေ လက်ချင်းချိတ်ဆက်ကာ ၀ိုင်းဖွဲ့ထားလျက် အထက်ပါအတိုင်း ဆိုကာ ကစားခဲ့ကြ၏။ ၀ိုင်းကြီးဝိုင်းကြီး ဘယ်လောက်ကြီးဆိုလျှင် တွဲထားသည့် လက်တွေကို ကျယ်နိုင်သမျှ ကျယ်အောင် တဆုံးဖြန့်ကားပြီး စည်းဝိုင်းကြီးကြီး ဖြစ်အောင်လုပ်ကြရသည်။ ၀ိုင်းလေးဝိုင်းလေး ဘယ်လောက်သေး ဆိုလျှင်တော့ လူချင်းထိမတတ် ပူးကပ်ကာ လက်တွဲလေးတွေချုံ့လျက် စည်းဝိုင်းကလေး သေးနိုင်သမျှ သေးအောင် လုပ်ကြရသည်။\nအဲဒီလို ကစားခဲ့ကြတဲ့အရွယ် ခပ်ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ….\nသူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဘိုး အဘွား အဖေ အမေ … ဦးကြီး ဦးလေး ဒေါ်ကြီး ဒေါ်လေး … ညီအစ်ကို မောင်နှမများ ဒီလောက်သာ ရှိခဲ့ကြသည်။ ဒီသိုက်မြုံလေး ထဲမှာသာ ရှင်သန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အ၀န်းဝိုင်းကလေးသည် ကျဉ်းမြောင်းလှ ပါသည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော အ၀န်းဝိုင်းလေးမှာ တဦးနှင့်တဦး နီးကပ်စွာ တည်ရှိ ကြပြီး တွဲချိတ်ထားသော လက်များသည်လည်း နွေးထွေး မြဲမြံခဲ့ကြသည်။\nအသက်အရွယ် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ လူ့ပတ်ဝန်းကျင် အသိုင်းအ၀ိုင်း မျိုးစုံ အလယ် ကျင်လည်ကြရရင်း သူတို့၏ အ၀န်းဝိုင်းကလေးသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ချေပြီ။ ဒီလိုကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ တွဲလက်ကလေးတွေသည် မထိတထိ မခိုင့်တခိုင် မြဲမြံစွာ မဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြတော့။ မိမိ၏ အသိုင်းအ၀ိုင်းကို ကျယ်နိုင်သမျှ ကျယ်အောင် ကြီးနိုင်သမျှ ကြီးအောင် ကြိုးစားရင်းဖြင့် တဦးနှင့် တဦး ဝေးကွာလာခဲ့ကြသည်။ အေးစက်လာခဲ့ကြသည်။\nဒီကစားနည်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဓိပ္ပါယ်ကို ခုချိန်ထိ သူသေချာမသိခဲ့ပါ။\nမအေး ခြင်ထောင် ဘယ်လောက်ပေးရတယ် … ဟု ဘာကြောင့်မေးသလဲ၊ သူမသိ။ ငါးမူးတကျပ် ဆိုသည့်ဝေါဟာရကို ကလေးတွေ နားလည်အောင် မိတ်ဆက်ပေး ခြင်းပေလား။ ဖြစ်နိုင်ချေများကို ခုမှ ဇဝေဇ၀ါ စဉ်းစားမိနေ၏။ သေချာတာကတော့ သူတို့ငယ်ငယ်က ခြင်ထောင်ကလေးတွေနှင့် အိပ်ခဲ့ကြရသည်။ ညဘက်အိပ်ခါနီး ခြင်ထောင်လေးထဲ ၀င်လိုက်လျှင်ပင် လုံခြုံမှုရှိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ခြင်ထောင် အောက်အဖျား လေးဘက်လေးတန်ကို မွေ့ရာအောက် ဖိညှပ်ပြီး ခေါင်းအုံးလေးပေါ် အိပ်ကာ ခြင်ထောင်အမိုးဖြူဖြူကို ကြည့်ရင်း တခါတလေ ဟိုသည်တွေးမိတာတွေ လည်းရှိခဲ့သည်။\nနွေနှင့်မိုးဆိုလျှင် ဇာခြင်ထောင်ပါးပါးလျားလျားလေး၊ ဆောင်းဆိုလျှင် အအေး ဒဏ်ကို ကာကွယ်ပြီး လုံခြုံနွေးထွေးစေသည့် ပိတ်ခြင်ထောင် ထူထူထဲထဲ၊ ဒီလို ခြင်ထောင်လေးတွေအတွင်းမှာ ညပေါင်းများစွာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်ခဲ့ဖူး ပါသည်။ အခုဆိုလျှင် ခြင်ထောင်နှင့် မအိပ်ရတာကြာပြီ။ တိုးတက်မှုလေလား ဆုတ်ယုတ်မှုလေလား သူ မဝေခွဲတတ်ပေမဲ့ ခြင်ထောင်မရှိသော အိပ်ရာထက်မှာ အိပ်ရင်း မျက်နှာကြက်ကို ငေးမောကာ တလွန့်လွန့် လှုပ်ရှားတတ်သော အမိုး ဖြူဖြူနှင့် ဇာခြင်ထောင်ကလေးကို သတိရမိပါ၏။\nဒီလိုသတိရရင်း အသက်အရွယ်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဘ၀၏ မလုံခြုံမှုကို ပိုမိုသိရှိ ခံစားမိလာသည်၊ ခိုင်မြဲမှု မရှိခြင်းကို ပို၍သဘောပေါက်နားလည်လာမိသည်။ သူတို့ဘ၀တွေဟာ ဘယ်လောက်များ လုံခြုံမှုရှိပါသလဲ။ ငယ်ငယ်ကလို ခြင်ထောင် လေးထဲဝင်လို့ လုံခြုံမှုရှိပါမည်ဆိုလျှင် ငါးမူးတကျပ်မကသော ငွေကြေးဖြင့် ဘ၀ကို ငါးဘက် ငါးတန် လုံခြုံအောင် ကာရံပေးထားသော ခြင်ထောင်လေးတွေ ၀ယ်ယူလိုပါသည်။ သို့ပေမဲ့ … ဘ၀၏ လုံခြုံမှု နွေးထွေးမှု စိတ်ချရမှုဆိုတာ ငွေကြေးဖြင့်ဝယ်ယူ၍ ရနိုင်ပါသလား။ တစုံတယောက်ကရော ပြန်လည်ရောင်းချ၍ ရနိုင်ပါသလား … ။ သူ တွေးနေမိပါ၏။\nကစားပွဲထဲမှာတော့ အမေဆူမှာစိုး၍ ခြင်ထောင်ကလေး မရောင်းချင်ပါ … တဲ့။\nအဲဒီအရွယ်တုန်းက အမေဆူလျှင် အဖေ့ဆီသွားမည်။ အဖေမရှိလျှင် အဘိုးဆီ သွားမည်၊ ဦးလေးတွေ အဒေါ်တွေဆီသွားမည်။ ကိုယ့်မှာ အားကိုးစရာတွေ တပုံ တပင်။ ချစ်သူ ခင်သူ စောင့်ရှောက်မည့်သူ အများအပြား။\nခုချိန်မှာတော့ တစုံတခု မှားယွင်းခဲ့သည့်တိုင် အမေကလည်း ဆူမှာမဟုတ်တော့ ပြီမို့ လောကကြီး၏ ဒဏ်ခတ်မှုကိုသာ ကြုံရဆုံရ ခံစားရချေမည်။ ထိုအခါ အမေဆူ တုန်းကလို မည်သူ့ထံအားကိုးတကြီးဖြင့် ပြေးရပါမည်လဲ။ ပြေးလို့ရနိုင်ပါ့မလား။ လောကကြီးကပေးသော အပြစ်ဒဏ်ကိုသာ ခါးစည်း အံကြိတ်ခံစားရင်း ဒီဘ၀ ကြီးထဲ ဆက်လက် ရှင်သန်ကြရပေဦးမည်။ ဘ၀တခု မဆုံးသရွေ့ဆိုပါတော့။\nဒီလိုနှင့် သူတို့၏ အ၀န်းအ၀ိုင်းလေးသည် တပတ်ပြီးတပတ် လည်ပတ်နေခဲ့ပါ သည်။ ဒီလိုလည်ပတ်ရင်း တချို့လည်း လက်တွဲဖြုတ်သွားကြသည်။ တချို့ရဲ့ လက် တွေ ပြုတ်သွားကြသည်။ တချို့က လည်ပတ်နေသော စည်းဝိုင်း၏ အပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားကြသည်။ တချို့ကတော့ ခိုင်မာစွာ မရပ်တည်နိုင်တဲ့အဆုံး ဘ၀ကို အရှုံးပေးကာ ယိုင်လဲသွားကြသည်။ အနည်းငယ်သော တချို့မှာတော့ တွဲကိုင်ထား သည့် လက်နှစ်ဘက်ကြားထဲ တိုးကာ ၀င်လာကြပြန်သည်။\nထိုသို့ ဤသို့ ၀င်လာရင်း ထွက်သွားရင်း လည်ပတ်နေသော အ၀န်းအ၀ိုင်းလေး သည် သေးငယ်သွားလိုက် ကြီးကျယ်သွားလိုက် … ။\nလွတ်မြောက်ရာ မရောက်မချင်း …\n“၀ိုင်းကြီးပတ်ပတ် ဒူဝေေ၀” ဟု နှုတ်ဖျားမှ မရွတ်ဆိုသော်လည်း ဆိုဘိသကဲ့သို့ ပတ်ချာလည်လှည့်ကာ ဘ၀များစွာ၌ ကျင်လည်နေရဦးမည်သာတည့်။\n(ငယ်ငယ်တုန်းက ကစားခဲ့ဖူးသည့် ၀ိုင်းကြီးပတ်ပတ်ဒူဝေေ၀ ကစားနည်းအား အခြေခံ၍ မိမိစိတ်ကူးမိသလို ရေးဖွဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။)\nPosted by မေဓာဝီ at 4:00 AM 11 comments\nသူသာရှိခဲ့ရင် … ဒီကနေ့ သူ့မွေးနေ့။\nသူသာရှိခဲ့ရင် … ဒီလိုနေ့မှာ သူ့အတွက်မွေးနေ့ဆုတောင်းတွေ အင်တာနက် စာမျက်နှာထက် မြင်ကြရမှာသေချာပါတယ်။ သူ့ကို လူတကာကချစ်ခင်ကြ တယ်။ သူဟာ အားလုံးရဲ့စိတ်နှလုံးကို ချမ်းမြေ့ပျော်ရွှင်အောင် ပြုစွမ်းပေးနိုင်တဲ့ သူ။\nခုတော့ … သူမရှိတော့ပါဘူး … ။ သူမရှိတော့တဲ့တိုင် သူ့ကိုသတိတရရှိနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတယောက် … သူ့ကို တသသ လွမ်းနေသူတယောက် ဒီကမ္ဘာကြီး ပေါ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ … သူ … သိနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။\nဒီနေ့ မနက် ရွှေတိဂုံဘုရားကိုသွားဖြစ်တယ်။ သူ့ကိုရည်စူးပြီး ရွှေတိဂုံဘုရား မီးပူဇော်ဖို့ ငွေလှူခဲ့တယ်။ ဘုရားရှေ့မှာ … ဆုတောင်းမေတ္တာပို့ခဲ့တယ်။\nသူငယ်ချင်း …ရောက်လေရာဘ၀မှာ … ငြိမ်းချမ်းရပါစေ … ။\n၂၄၊ ၆၊ ၂၀၀၇\nနံနက် ၉ နာရီ ၃၀\nPosted by မေဓာဝီ at 4:18 AM7comments\nဒီမှတ်တမ်း စာအုပ်ကလေးဝယ်တော့ သူနဲ့အတူတူ ကျမလည်းပါပါတယ်။ သူက အမှတ်တရ အော်တိုရေးဖို့ စာအုပ်ကလေး တအုပ်ဝယ်ချင်သတဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ သူနဲ့ အတူတူ ကျောက်မြောင်းထဲက စတိုးဆိုင်တဆိုင်မှာ ရှာပြီးဝယ်ခဲ့တယ်။ စာအုပ် လေးက သားရေဖုံး အညိုရောင်လေး။ ငှက်မွှေးကလောင်ကလေးနဲ့ … ။\n“ဒါဆိုရင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ခန့်ခန့်ငြားငြား ရှိတယ်မဟုတ်လား …” လို့ သူ့ရဲ့ အမေးကို ကျမလည်း ပြီးပြီးရော ခေါင်းညိတ်ခဲ့တာပဲ။ မကောင်းဘူးပြောလို့ သူထပ်ပြီးရှာနေရင် အချိန်တွေကြာမှာ စိုးတာကြောင့်ပေါ့။\nသူ့စိတ်ကြိုက် စာအုပ်ကလေးရတော့ ကျမကို ဦးဆုံးရေးခိုင်းပါတယ်။ အိမ်ပြန် ရောက်ရောက်ချင်း စားပွဲမှာထိုင် .. သူရှေ့မှာပဲ ဒီစာတမ်းလေး ရေးပေးလိုက် တယ်။ သူကတော့ ဖတ်ပြီး ပြုံးတုံးတုံးနဲ့လေ။\nဒီစာအုပ်လေးထဲ ရေးခွင့်ရခဲ့ကြတဲ့ သူ့ကိုချစ်တဲ့သူတွေရဲ့ စာသားလေးတွေ အမှတ်တရ ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n(စာအုပ်ကလေးက နောက်ဆုံး နတ်သမီးငယ် (ခ) ငယ်လေး ဆီမှာ ကျန်နေခဲ့ တာပါ။ သူ့ဆီကနေ တောင်းပြီး ကျမသိမ်းထားခဲ့တယ်။)\n(ချစ်သူငယ်ချင်း မမဗန် (ခ) တင့်ဇင်လတ် .. အမှတ်တရ)\nPosted by မေဓာဝီ at 3:30 AM0comments\nတခါတုန်းက လူရွယ်တယောက်ဟာ ရွက်လှေတစီးနဲ့ ပင်လယ်ဆီခရီး ထွက်ခဲ့ တယ်။ ပင်လယ်ဟာ လှိုင်းကြက်ခွပ်ကလေးတွေ တလက်လက်ထလို့ လှပ နေတာပဲ၊ လေညင်းနုနုကလည်း သူ့ရဲ့ရွက်ကို အားဖြည့်တဲ့အနေနဲ့ တသုန်သုန် တိုက်ခတ်လို့ …၊ ပင်လယ်ပျော် ငှက်ကလေးတွေလည်း ရွက်လှေအနီးအပါးမှာ တ၀ဲဝဲပျံသန်းလို့ …၊ ငါးကလေးတွေ ဖျံကလေးတွေကလည်း သူသွားရာနောက် တကောက်ကောက်လိုက်လို့။ သူဟာ ပြာလဲ့ကြည်စင်နေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး လောကကြီးရဲ့အလှကို အပြည့်အ၀ခံစားရင်း တေးသီချင်းတွေ သီကျူးနေစဉ်မှာ ရွက်လှေကလေးကတော့ လေရဲ့သယ်ဆောင်ရာအတိုင်း တလွင့်လွင့် မျောလို့ နေလေရဲ့။\nသူဟာ ငှက်ကလေးတွေနဲ့ စကားတင်းဆိုလိုက်… ငါးကလေးတွေနဲ့ မြူးထူး ပျော်ပါး ဆော့ကစားလိုက် …လေပြေလေညင်းထဲ ဝေ့၀ဲပါလာတဲ့ ပင်လယ် ရနံ့ကို မက်မောစွာ ရှူရှိုက်လိုက်… အဲဒီလိုနေလာလိုက်တာ သူသတိမထားမိ ခင်မှာပဲ ရုတ်တရက် လေက ငြိမ်ကျသွားပါလေရော။ ကောင်းကင်ကြီးကလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားတယ်။ လှိုင်းကြက်ခွပ်တွေက ငြိမ်သက် နေရာက တစတစ လူးလွန့်လှုပ်ရှားလာတယ်။\nတကယ်ကို သူ မသိဘူးတဲ့။ ဘေးဘီဝဲယာ ကြည့်မိတော့ သူ့နဘေးမှာ ငှက်ကလေးတွေလည်း မရှိကြတော့ဘူး။ ရေထဲက ငါးကလေးတွေလည်း ဘယ်ဆီရောက်ကုန်ကြပါလိမ့်။ ဇဝေဇ၀ါနဲ့ ကြည့်နေဆဲမှာပဲ … ကောင်းကင်က နီမှောင်မှောင် အရောင်သမ်းလာတယ်။ ငြိမ်နေတဲ့ လေက တဖြည်းဖြည်း ကြမ်း တမ်းစွာ တိုက်ခတ်လာတယ်။ ပင်လယ်ပြင်မှာလည်း လှိုင်းတံပိုးတွေ ထလာပြီး သူ့ရဲ့ ရွက်လှေကလေးက တလူးလူး တလွန့်လွန့် နဲ့။ လှေကို ငြိမ်အောင်ထိန်းရင်း သူကိုယ်တိုင် လှေပေါ်မှာ ဆောက်တည်ရာ မရတော့ဘူး။\nပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကောင်းကင်က ဒေါသတကြီးနဲ့ မိုးစက်မိုးပေါက်တွေကို သွန်ချ တယ်။ လေကလည်း တ၀ီဝီအော်မြည်ရင်း ပြင်းသည်ထက် ပြင်းလာတယ်။ လှိုင်း တွေကလည်း ထန်သည်ထက် ထန်လို့ပေါ့။\n“ဒါ … မုန်တိုင်းပဲ …”\nသူ … သိလိုက်တဲ့အချိန်မှာ အရာရာ နောက်ကျသွားပါပြီ။\nရွက်လှေကလေးရဲ့ ရွက်တိုင်ဟာ လေပြင်းအဝှေ့ လှိုင်းကြမ်းအပုတ်မှာ သွင်သွင် ကျိုးလို့သွားခဲ့ပြီ။ အားကိုးရာမဲ့ လှေကလေးဟာ ပင်လယ်ရဲ့ လှိုင်းလုံးကြမ်းကြမ်း ကြီးတွေထဲမှာ မြုပ်ချီ ပေါ်ချီ။ ဦးတည်ရာမဲ့ … ။\nငါးကလေးတွေ …. မင်းတို့ဘယ်မှာလဲ …….\nငါ့ကို ခွဲမသွားကြပါနဲ့ ………………………….\nသူ မြတ်နိုးတဲ့ အရာတွေကို တမ်းတလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရောက် မလာကြပါဘူး။ အားလုံးက သူ့ကို စွန့်ခွါထားခဲ့ကြပြီလေ။ သူ့အတွက် အရာရာ ဟာ ရုတ်ချည်း အကျည်းတန်လို့ သွားတယ်။\nဒီအချိန်မှာပဲ လှိုင်းလုံးကြီးတလုံးက ၀ုန်းခနဲ ရိုက်ပုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး အားကိုးရာ လှေကလေးနဲ့ သူ့ကို ကွဲကွာစေခဲ့တော့တယ်။ လှေကလေးက တစစီ ကျိုးကြေလို့ … ။ သူ့စိတ်ဓာတ်တွေလည်း တစစီ ကွဲပျက်လို့ … ။ ကမ်းမမြင် လမ်းမမြင်တဲ့ ပင်လယ်ကြီးထဲမှာ လှိုင်းတွေကိုဆန်ပြီး သူ တယောက်ထဲ ကူးခတ်လို့ နေခဲ့သတဲ့။\nဒီလိုကူးခတ်လာလိုက်တာ … အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ခြေကုန်လက်ပမ်း လည်း ကျလုပြီ။ စိတ်ဓာတ်တွေလည်း တစတစ ပိုပြီး ယိုယွင်းလာပြီ။ အသက် ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးလား … သူဟာ အားငယ်စွာ တွေးနေမိတယ်။ အားအင်ကုန်ခမ်းမတတ် ဖြစ်နေချိန် ရှေ့ခပ်ဝေးဝေးတနေရာမှာ လှိုင်းတွေကြား ထဲ ပေါလောပေါလော မျောပါနေတဲ့ အရာဝတ္ထုတခုကို သူသွားတွေ့တယ်။ ဒီအရာကို ဆွဲကိုင်မှီခိုလို့တော့ ရမှာပဲလို့ သူတွေးမိပြီး အဲဒီနားကို အရောက် အားတင်းပြီး ကူးခတ်သွားလိုက်တယ်။\nသေချာပါတယ်။ အဲဒီအရာဝတ္ထုဟာ သစ်တုံးတတုံးဆိုတာ အနားအရောက်မှာ သူသိသွားတာပေါ့။ ဒီသစ်တုံးကို လှမ်းဆွဲပြီး ပွေ့ဖက်လိုက်စဉ်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံး ပင်ပန်းသမျှတွေ ပြေပျောက်စေခဲ့တယ်။ သစ်တုံးလေးပေါ် ခေါင်းတင် မှီထားရင်း မောပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေအတွက် အနားယူနိုင်ခဲ့တယ်။ သစ်တုံးလေးကို မလွတ်တမ်း ဖက်တွယ်ထားပြီး ပင်လယ်လှိုင်းကြမ်းတွေကို သူရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ တယ်။ သစ်တုံးလေးနဲ့သူ အတူတူတွဲပြီး ပင်လယ်ကြီးထဲမှာ ကူးခတ်နေရင်း ကြုံလာတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ကြတယ်။\nကဲ … ဘာကိုများကြောက်နေရဦးမှာလဲ …။\nဘယ်အရာကများ သူ့အတွက် အတားအဆီး ဖြစ်နေဦးမှာလဲ … ။\nသူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ … သစ်တုံးလေး ရှိနေခဲ့ပြီလေ။\nအဲဒီလိုကူးခတ်နေရင်း တမနက်ခင်းမှာ သူတို့ဟာ ကျွန်းလေးတကျွန်းဆီကို ရောက်ခဲ့ကြသတဲ့။ ကျွန်းပေါ်က သဲသောင်ပြင်မှာ သစ်တုံးလေးကို ခေါင်းအုံးလို့ ခြေပစ်လက်ပစ် အမောအပန်းဖြေပြီးနောက် စားသောက်စရာတွေ ရှာဖွေ စားသောက်တယ်။ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ နေရာထိုင်ခင်း ရှာဖွေစီစဉ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် အရာရာ အဆင်ပြေစပြုနေချိန်မှာ သစ်တုံးလေး ကတော့ သောင်ပြင်ပေါ်က နေပူပူအောက်မှာ ခြောက်သွေ့စွာနေရင်း သူ့ရဲ့ အဆင်ပြေမှုတွေကို တွေတွေလေးသာ ငေးကြည့်နေခဲ့သတဲ့။\nသူက သစ်တုံးလေးကိုတော့ မမေ့ရှာပါဘူး။ အသုံးတော့ချတတ်ရှာပါတယ်။ ခေါင်းအုံးတဲ့အခါအုံး၊ ခြေထောက် တင်တဲ့အခါတင်၊ တခါတလေလည်း သစ်တုံးလေးပေါ်ထိုင်ပြီး ပင်လယ်ကြီးဆီ ငေးမောလို့ နေတတ်သေးတယ်။ သေချာတာတခုကတော့ သစ်တုံးလေးနဲ့သူဟာ … အတူတူ နေပါလျက်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း ဝေးဝေးသွားလေရဲ့။\nကျွန်းပေါ်မှာနေထိုင်ပြီး မွှေးပျံ့တဲ့ပန်းလှလှလေးတွေရဲ့ ရနံ့ကိုရှူရှိုက်ရင်း … ချိုမြိန်တဲ့သစ်သီးတွေကို စားသုံးရင်း …နွေးထွေးတဲ့နေခြည်ကို ခံယူရင်း …အေးမြတဲ့စမ်းရေကို သောက်သုံးရင်း … လှပတဲ့ ငှက်ကလေးတွေနဲ့ တေးဆို ရင်း… ပင်လယ်ထဲက ငါးကလေးတွေ လိပ်ကလေးတွေနဲ့ ဆော့ကစားရင်း … အရာရာကို မေ့လျော့ကာ ပျော်မွေ့နေခဲ့သတဲ့။ ဒါတွေဟာ သူ့စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေ နိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ။ ဆွဲဆောင်မှုပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ။ ဒီအရာ အသစ်အဆန်း တွေနဲ့ သူပျော်မွေ့နေချိန်မှာ သစ်တုံးကလေးကတော့ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက် စွာနဲ့ သောင်ပြင်ပေါ်မှာ အထီးကျန်ရင်း … တဖြည်းဖြည်း ဆွေးမြေ့လို့ လာလေ တော့တယ်။\nအအေးဓာတ်က တကျွန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။ အေးစက်စက် လေက တ၀ှူးဝှူး တိုက်ခတ်လို့။ သူ … ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် ချမ်းနေပြီ။ သူ့ရဲ့ အ၀တ်အစားက ဒီအအေးဒဏ်ကို အံမတုနိုင်ဘူး။ နားရွက်ဖျား၊ နှာသီးဖျားတွေ ထုံကျင် အေးခဲမတတ် ခံစားနေရတယ်။ သူ … ဘာလုပ်ရမလဲ။\nသစ်ရွက်ခြောက်လေးတွေစုပြီး သူ့ရှေ့နားမှာ ပုံလိုက်တယ်။ သူသုံးနေကျ မီးခတ် ကျောက်နဲ့ သစ်ရွက်လေးတွေကို စပြီး မီးညှိတယ်။ ရွက်ခြောက်လေးတွေ တရှဲရှဲ နဲ့ လောင်ကျွမ်းကုန်ကြတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်လည်း အနွေးဓာတ် အသင့်အတင့် တော့ ရလေရဲ့။ ဒါပေမဲ့ ညကနက်လေ … အအေးကပိုလေ … ရွက်ခြောက်တွေ လည်း လောင်ကျွမ်းရင်းနဲ့ ကုန်လုပြီ။\nသူ့ရဲ့ သစ်တုံးလေးကို ရုတ်တရက်သတိရသွားတယ်။\n“အင်း … ဒီသစ်တုံးလည်း ဆွေးနေပါပြီ၊ ငါ့အတွက် မလိုအပ်တော့ပါဘူး။ ဒီသစ်တုံးကို ဖက်တွယ်ပြီး ပင်လယ်ကို ထပ်ကူးလို့လည်း မရနိုင်တော့ဘူး၊ ဒီတော့ …”\nနောက်ဆုံးတော့ သူဟာ သစ်တုံးလေးကိုယူပြီး တမြည့်မြည့်တောက်လောင် နေတဲ့ မီးပုံထဲ ထည့်လိုက်သတဲ့။ မီးတွေဟာ ဆွေးမြေ့စပြုနေတဲ့ သစ်တုံးလေး ကို အလွယ်တကူပဲ လောင်ကျွမ်းဝါးမြိုနေတော့တာပေါ့။ သူကတော့ လုံလောက် တဲ့ အနွေးဓာတ်ကိုရပြီမို့ စိတ်ချလက်ချနဲ့ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားပါတော့ တယ်။\nတရှိန်ရှိန်တောက်လောင်နေတဲ့ မီးပုံထဲမှာ သစ်တုံးလေးကတော့ နောက်ဆုံး အချိန်ထိ အနွေးဓာတ်တွေ ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး …..\nတဖြည်းဖြည်း … … …\nလောင်… ကျွမ်း…ပြာ … ကျ….လို့ ... ။\nညဥ့်ဦးက မီးဖိုကလေးလည်း မီးငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ။\nနံနက်ခင်းနေရောင်ဟာ ကျွန်းလေးပေါ်ကို နွေးထွေးစွာ ဖြန့်ကျက်လို့နေတယ်။ အိပ်ရေးဝစွာ သူနိုးထလာခဲ့တယ်။ သာယာတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးနဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ ပင်လယ်ကြီးကို သူကြည့်နေတယ်။ အိမ်ကိုဘယ်တော့ ပြန်ရမလဲ …တွေးနေမိရင်းနဲ့ … ။\nငှက်ကလေးတွေက တေးသီလို့ … ။\nလေနုအေးက ခပ်ဖွဖွတိုက်လို့ … ။\nပန်းလေးတွေလည်း လှပ သင်းပျံ့လို့ … ။\nအရာရာဟာ ဘာမှ မပြောင်းလဲပါဘူး။\nမီးငြိမ်းသေနေတဲ့ မီးဖိုကလေးဆီက ပြာမှုန်လေးတွေဟာ ပင်လယ်ဘက်ကို ဦးတည်လို့ တလွင့်လွင့် မျောလွင့်နေကြတယ်။ ဒီမီးဖိုလေးရဲ့အလယ် ပြာပုံ ကလေးထဲမှာ မလောင်ကျွမ်းဘဲ ကျန်နေရစ်တဲ့ သစ်ဆွေးတုံးလေးရဲ့ အမြုတေ တခုရှိနေတယ် ဆိုတာကိုတော့ … သူ တကယ်ကို သိမသွားခဲ့ပါဘူး …. ။\n၂၂၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nည ၇ နာရီ ၃၅ မိနစ်\n(ခြေလှမ်းပေါင်း ၂၈၀ပြည့် အမှတ်တရ)\nPosted by မေဓာဝီ at 3:54 AM 8 comments\nဒီကဗျာလေးက ကျမမောင်လေး ရေးခဲ့တဲ့ကဗျာလေးပါ။ ၁၉၉၆ ခုနှစ်က ထုတ်တဲ့ သူတို့ရဲ့ ကဗျာစာအုပ်လေးထဲမှာ သူ့ကဗျာ ၃-ပုဒ် ပါတဲ့အနက် ၂-ပုဒ် ကိုတော့ ကျမဘလော့မှာ ဖော်ပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီကဗျာလေးက နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ တပုဒ်ပေါ့။\nပထမဆုံးတင်ခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးက သူ့မွေးနေ့တုန်းကပါ။ “အသုံးမ၀င်တော့သော” ဆိုတဲ့ အဲဒီကဗျာလေးကို ကျမအကြိုက်ဆုံးပဲ။ တခါတလေ ကိုယ်တိုင် အဲဒီလို မြစ်ကမ်းနဘေးက သစ်ပင်အိုလို ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်။ လဲပြိုဖို့အချိန်ကို မျက်နှာမူ ရင်း တွေဝေမှုတွေ ကြုံခဲ့ရဖူးတယ်။\nနောက်တရက်ခြားမှာ တင်ခဲ့တဲ့ “မှားယွင်းမှု အစစ်အမှန်များ” ကိုတော့ သုံးထားတဲ့ စကားလုံးတွေကို နှစ်သက်မိတယ်။ အမှန်တွေက မှားနေတတ်ပြီး မှားတာတွေ မှန်နေတတ်တဲ့အခါမျိုးတိုင်း သူ့ရဲ့ ဒီကဗျာလေးကို သတိတရ ဖြစ်ခဲ့ မိပါတယ်။\nအခုဖော်ပြမယ့် ကဗျာလေးကတော့ “ကောင်းကင်ပေါ်က ပင်လယ်” တဲ့။ ဒီကဗျာလေးက သူရေးသမျှထဲမှာ အနူးညံ့ဆုံးထင်တာပါပဲ။ မခံစားတတ်ခင်က သိပ်အကြိုက်ကြီးမဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ ခုချိန်ပြန်ဖတ်ကြည့်တော့ … … …\nမရရင် ရအောင်ယူမယ်။ မဖြစ်ရင် ဖြစ်အောင်လုပ်မယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးနဲ့ ကြိုးစားခဲ့မိဖူးပါရဲ့။ တကယ်တမ်းတော့ ရအောင်ယူလို့ရတာရှိသလို ရအောင် မယူနိုင်တာတွေလည်း လောကမှာအများကြီးပဲ။ ဒီလိုပါပဲ …ဖြစ်အောင်လုပ် မယ်လို့ စိတ်ကူးနဲ့ လုပ်နေကြပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတွေဆိုတာလည်း ရှိနေတာပါပဲ။\nဒီလိုနဲ့နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်နေရာကိုယ်သိ … ကိုယ့်စိတ်ကို လျှော့ပြီး …နေခဲ့ ရပေါင်းလည်း များလှပြီပေါ့။\nအစပျိုးတာတွေလည်း များနေပါပြီ … ကဗျာလေးကို ဖတ်ရှုခံစားကြည့်ကြပါဦး။\n*** ကောင်းကင်ပေါ်က ပင်လယ်\nဒါဟာ - လှည့်ကွက်တော့မဟုတ်\nရူးသွပ်စွာ စွဲလမ်းသွားမိတဲ့ ပင်လယ်ရဲ့ အဖြစ်။\nငါဟာ ခဏတာ နမ်းရှိုက်ခွင့်ရရှိခဲ့။\nတကယ့်ကို ခဏတာလေးပါပဲ …\nငါဟာ … စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းစွာ\nမင်းကိုစွန့်ခွါ ထွက်အပြေးမှာ …\nလူတွေက ပြောကြတယ် …\n‘မိုးရွာနေတယ်’ … တဲ့ ။ …. ။\n............................................. ၁၉၉၆၊ မတ်လ\nဒီနေ့တော့ ဒီကဗျာလေးကိုပဲ အထပ်ထပ်ဖတ်နေမိတယ်။\nမကြာခင် မိုးတွေရွာတော့မယ် ဆိုတာ …\nဇွန် ၂၂၊ ၂၀၀၇\nနေ့လည် ၁း၃၀ နာရီ\nPosted by မေဓာဝီ at 8:00 AM7comments\n“မွန်းကျပ်သောနေ့” ဆိုပြီး ၂၀၀၇ ဇန်န၀ါရီလ ၆-ရက်နေ့က ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ မွန်းကျပ်တဲ့ည (၁) ကိုတော့ မေလ ၂၇-ရက်က ရေးခဲ့ပြီး ဇွန်လ ၁၆-ရက် နေ့မှာ ဘလော့ပေါ်တင်ခဲ့တယ်။ မွန်းကျပ်တဲ့ည (၂) ကို စရေးဖြစ်တာကတော့ ဇွန်လ ၁၃ ရက်နေ့ကပါ။\nအဲဒီညက လမ်းလျှောက်နေရင်း ညောင်းလာတာနဲ့ ဒီခုံတန်းလေးမှာထိုင်ပြီး ဟိုဟို ဒီဒီ တွေးနေမိရာက ကံ့ကော်ပင်ကြီးအောက် ရောက်နေမှန်း သတိမထားမိဘဲ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ကြည်လင်တဲ့ ကောင်းကင်အစား စိမ်းရင့်ရင့် ကံ့ကော်ရွက်တွေက ခေါင်းပေါ်မှာ အုပ်မိုးလို့။ တခါတလေလည်း ညဟာ ကောင်းကင်ပျောက်နေတတ်ပါလားလို့ စိတ်ထဲ မချင့်မရဲနဲ့ … ။ ဒါနဲ့ သစ်ပင်လွတ်ရာကိုသွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ထပ်ကြည့်ဖြစ်တယ်။ တကယ်ကို မွန်းကျပ်စရာပါပဲ။ မြင်ကွင်းကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်လိုက်ပြီး ပြန်ကြည့်တော့ … အရာရာ နက်မှောင်လို့။\nဒါနဲ့ ဒီစာအပိုင်းအစလေး ချရေးလိုက်မိတယ်။ ရေးသာရေးခဲ့တယ် အဲဒီညက အဆုံးမသတ်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။ မနေ့ညကမှ ပြီးအောင် ဆက်ရေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်လိုက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။\nအသက်ရှင်သန်နေသရွေ့ အလင်းမဲ့ညတွေကို ကြုံရဦးမှာပဲ။\nညတွေကို ကြုံနေသမျှ မွန်းကျပ်တဲ့ညလည်း တခါတလေ ရောက်လာဦးမှာပဲ။ ရောက်လာခဲ့ရင် ထပ်ရေးဦးမှာမို့ ၁ - ၂ လို့ အမှတ်စဉ် ထိုးပြီး ရေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nတိမ်တွေဖိစီးလွန်းလို့ ညက မွန်းကျပ်နေပြီ။\nညက မွန်းကျပ်လွန်းလို့များ တိမ်တွေက ဖိစီးကြတာလား။\nညက မှောင်မိုက်စွာ အရောင်ကင်းမဲ့နေတယ် … ။\nမှောင်မိုက်စွာ အရောင်ကင်းမဲ့လို့များ ညလို့ခေါ်လေသလား။\nလေကငြိမ်သက်နေလို့ သစ်ရွက်တွေတောင် မလှုပ်ကြဘူး။\nလမ်းလျှောက်ရင်း အိပ်မက် မက်နေမိသလို …\nအသက်ရှူရ ခက်လို့များ အသက်ရှူလို့ မ၀တာလား။\nအသက်ရှူမ၀လို့များ အသက်ရှူရခက်နေတာလား … ။\nခက်နေတာက .. မ၀တာ …\nမ၀လို့ဘဲ .. ခက်နေတာ … ။\n၀ှူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး\nသက်ပြင်းကို ကစဉ့်ကရဲ ချလိုက်တယ် …\nကောင်းကင်ကို မမြင်ဘူး ..\nသစ်ရွက်တွေ အုပ်မိုးနေတယ် … ။\nတခါတလေ လှုပ်ရှားလိုက်ပုံများ …\nတားလို့တောင်မှ မရ … ။\nတခါတလေလည်း ငြိမ်သက်လို့ …\nအသက်မရှိတော့သလို … ။\nအင်္ကျီအသစ်ကိုလဲလှယ်ပြီး ကျော့ကျော့မော့မော့ … ။\nလူမမာတဦးလို ညိုးရော်နွမ်းလျ … ။\nခု .. ကြည့်ပါလား …\nစိမ်းကားနေလိုက်ပုံများ …. ။\n(၂း၃) အဲဒါ … ည … တဲ့ …လေ …\nမြင်ရသလား … အဲဒီညကို …\nလှလည်း မလှ …\nလလည်း မသာ …\nညှင်းသိုးသိုးနဲ့ည … ။\nအထီးကျန်တဲ့ည … ။\nပြောင်းလဲတတ်တဲ့ည … ။\nအိပ်စက်ဖို့ ခက်လွန်းလှ …\nမွန်းကျပ်တဲ့ အဲဒီည … ။\n၁၃/ ၂၀၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nည ၁၁း၅၉ နာရီ/ ၁၁း၄၀ နာရီ\nPosted by မေဓာဝီ at 8:01 AM6comments\nPosted by မေဓာဝီ at 7:07 AM6comments\nပြီးခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တ တပတ်လောက်က “အမေပင်ပန်းနေမှာ” ဆိုတဲ့ သီချင်းလေး အီးမေးလ်ကတဆင့် ကျမထံ ရောက်လာပါတယ်။\nဒီသီချင်းလေးကို နားထောင်လိုက်တဲ့ခဏမှာ …\nအခန်းကျဉ်းလေးထဲ ရက်ပေါင်းများစွာ တယောက်ထဲ နေရရှာတဲ့ ကျမတို့ အားလုံးရဲ့ “အမေ” (အမေလို့သာ သုံးခွင့်ပြုပါတော့) ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မြင်ယောင်နေမိတယ်။\nဒီသီချင်းလေး ရတဲ့နေ့ကစလို့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ထပ်တလဲလဲ နားထောင်ပြီး …\nဖျော့တော့နေမယ့် အမေ ...\nနွမ်းနယ်နေမယ့် အမေ …\nစိတ်ပင်ပန်း နေလေမလား …\nသောကတွေ ဝေနေမလား …\nအမေ ဘယ်လိုနေရှာလိမ့်မလဲ …\nတွေးမိရင်း ကျမစိတ်ထဲ ၀မ်းနည်း ကြေကွဲမိပါတယ်။\nဒီနေ့ဆို … အမေ့အသက် ၆၂ နှစ် ပြည့်ပြီလေ။\nအိမ်ကလေးထဲမှာ တယောက်ထဲနေနေရပေမဲ့ …\nအမေ့ရဲ့မွေးနေ့ပွဲ ဆင်နွှဲကျင်းပပေးနေကြလေရဲ့ …\nအမေဟာ ဘယ်တော့မှ အားငယ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး …\nအမေဟာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ …\nမြဲမြံတဲ့ ဇွဲနဲ့ အလံမလှဲသူ …\nမှန်ကန်သူအများ အမေ့အနားမှာ ရှိနေကြတယ်ဆိုတာ\nအမေလည်း အသိသား မဟုတ်လား။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၆၂ နှစ်က မွေးဖွားခဲ့တဲ့ အမေ …\nအကျဉ်းကျခံနေရရှာတဲ့ အမေ …\nတွေးမိလေတိုင်း ရင်နင့်စွာ ကြေကွဲ\n၀မ်းနည်းမိပါတယ် အမေ … ။\nနှစ်လများစွာ နေနေရတဲ့ အမေ့ရင်ထဲ\nခဏလောက် ၀င်ကြည့်ချင်ပါရဲ့ …\nအမေ ဘယ်လိုများ နေရှာလိမ့်မလဲ … ။\nနားထဲမှာ ကြားယောင်နေဆဲပါပဲ အမေ …\nနှလုံးသားမှာ စွဲထင်နေဆဲပါ အမေ … ။\nစည်းလုံးညီညွတ်ဖို့ လိုလားတဲ့အမေ …\nငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့အမေ …\nမညီညွတ် မငြိမ်းချမ်းကြသေးဘူးအမေ …။\nသက်ပြင်းတွေ ချနေလေမလား … ။\nအမေ့ရဲ့ ပင်ပန်းမှုတွေ အချည်းနှီး မဖြစ်စေဖို့ …\nအမေ့ရဲ့ နွမ်းနယ်မှုတွေ အလဟဿ မဖြစ်စေဖို့ …\nကြိုးစားဖို့ဆိုတဲ့အသိ အားလုံးမှာ ရှိကြရင် ကောင်းမယ်အမေ … ။\nတချက်ကလေးတော့ ပြုံးလိုက်ပါ … အမေ\nပန်းကလေးတွေတောင် ပွင့်စေနိုင်လို့ပါ အမေ … ။\nတေးသီချင်းတပုဒ် ဆိုညည်းလိုက်ပါ အမေ …\nကျောက်ဆောင်တွေတောင် အရည်ပျော်ကျစေလို့ပါ အမေ … ။\nကရုဏာတရားကြီးမားလွန်းလှတဲ့ အမေ …\nအမေ့ရဲ့ ကရုဏာတွေအတွက် …\nအမှန်တရားက အမေ့ဘက်မှာ ရှိနေပါတယ် အမေ … ။\nမွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ … လို့ … ဆုမတောင်းရက်ပါဘူးအမေ …\n“အမေ … … ငြိမ်းချမ်းပါစေ” … လို့သာ …\nကြေကွဲစွာ ဆုတောင်းလိုက်ပါရစေ …\nအမေ … … … …\n…. …. …. ….. …\nဒီစာကို ရေးရတာ အင်မတန် ၀မ်းနည်းလှပါတယ်။\nအမေ လွတ်မြောက်မယ့်နေ့ …\nကျမတို့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂတ် … လှပနိုင်မယ့်နေ့\nပြည်သူ လူထုရဲ့ မျှော်လင့်ချက် …ပြည့်ဝလာမယ့်နေ့\nဘယ်တော့များမှ ရောက်ပါလိမ့်မလဲ …\nမရဲတရဲ တွေးနေမိပါရဲ့ … ။\n၁၉၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nPosted by မေဓာဝီ at 3:41 AM6comments\nကိုချမ်းမြစိုး နှင့် ညီမလေးဂျစ်တူး ၏ တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် ရေးသားပါသည်။\n*** (အတိတ် - ၁)\nအိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်ဝမှာ ကြိမ်ခုံပုလေးနဲ့ ထိုင်ပြီး အပြင်ဘက်က မိုးစက်တွေကို တငေးတမော ကြည့်လို့နေခဲ့ဖူးတယ်။\nမိုးစက်တွေက တည့်တည့်ကျတဲ့အခါကျ၊ ဘယ်ဘက်စောင်းစောင်း ကျတဲ့အခါ ကျ၊ ညဘက်စောင်းစောင်း ကျတဲ့အခါကျ၊ အဲဒီ မိုးစက်လေးတွေ သိပ်လှတယ်။\nမိုးဖွဲဖွဲမှုန်မှုန်လေးတွေ မျက်နှာကို လာထိတဲ့အခါ …အေးမြမြ အတွေ့ကြောင့် သဘောတကျ ဖြစ်ခဲ့ရဖူးတယ်။\nညဘက် အိပ်နေရင်း မိုးတွေအရမ်းသဲသဲမဲမဲ ရွာလာရင် နိုးလာပြီး ကြောက်သလို လို အားငယ်သလိုလို အမေ့အနားကို တအားတိုးပြီး ဖက်အိပ်ခဲ့ဖူးတယ်။\n(အတိတ် - ၂)\nကျောင်းနေတဲ့ အရွယ်ရောက်တော့ …\nဖေဖေလာရင် အုန်းသီးခွဲစားမယ်” … ဆိုတဲ့သီချင်းကို အော်ဟစ်သီဆိုပြီး\nတံစက်မြိတ် ရေတံလျှောက်က ကျလာတဲ့ မိုးရေတွေအောက်မှာ တကိုယ်လုံး အေးစက်ပြီး ခိုက်ခိုက်တုန်တဲ့ထိ မိုးရေတွေ ချိုးလို့ …ပျော်ခဲ့ဖူးတယ်။\nကျောင်းသွား ကျောင်းပြန်မှာ မိုးကာကိုလုံအောင်ဝတ် မိုးရေခံ ဖော့ဖိနပ်နဲ့ ရေအိုင်တွေထဲ တဗွက်ဗွက်နင်းတော့ ရွှံ့စက်တွေ သဲမှုန်တွေက မိုးကာမည်းမည်း ရဲ့ နောက်မှာ ပေတူးလို့နေခဲ့ဖူးတယ်။\nတခါတလေ အိမ်ခေါင်မိုးက မိုးယိုတဲ့အခါ ခွက်ကလေးတွေ လိုက်ခံထားပြီး ခွက်ထဲမိုးရေတွေ ပလောက် ပလောက်နဲ့ ကျတဲ့ အသံနဲ့ အိပ်စက်ခဲ့ရဖူးတယ်။\n(အတိတ် - ၃)\nမျက်ဝန်းထဲမှာ မိုးရွာပြီ ညို … ”\nဆိုတဲ့ မောင်စိန်ဝင်း (ပုတီးကုန်း) ရဲ့ ကဗျာလေးနဲ့ စိတ်ကူးယဉ် လွမ်းမောခဲ့ ဖူးတယ်။ မိုးစက်တွေကြည့်ရင်း လွမ်းသလို ဆွေးသလို ရင်ဖိုစွာခံစားမိခဲ့တယ်။ မိုးသံတွေကြားမှာ စာအုပ်တအုပ်ဖတ်လို့ ငိုက်မျည်းအိပ်စက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဂစ်တာအိုကလေးတီးလို့ မညီမညာတဲ့ သံစဉ်တွေနဲ့ သီချင်းတွေ ဆိုညည်း ခဲ့ဖူးတယ်။ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲမှာပေါ့ … ။\nအဲဒီအရွယ်ရဲ့ လက်တွေ့ဘ၀မှာတော့ …\nဘတ်စ်ကားစီးရတာ ပိုကြပ်တယ်။ ရေစိုစို လူတွေကြားမှာ ထီးရေစိုတွေနဲ့ ဟိုထိ ဒိထိ နေရခက်တာတွေ ကြုံခဲ့ရဖူးတယ်။ လုံချည်အောက်အဖျား မိုးရေစိုစိုနဲ့ တနေကုန် ကျောင်းမှာနေဖန်များတော့ တခါတလေ မိုးကို စိတ်မရှည်တော့ဘူး။\nတခါတလေတော့လည်း စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ မိုးရေထဲ လမ်းလျှောက်ခဲ့ဖူးတယ်။\nအင်းလျားကန်ဘောင်မှာ တယောက်ထဲလည်း မိုးရေထဲ ထိုင်နေခဲ့ဖူးတယ်။ လဘက်ရည်ဆိုင်မှာ စိုင်းထီးဆိုင် သီချင်းတွေနဲ့ ပေါ့ကျတခွက် ရေနွေးတအိုး … မိုးသံတဖြောက်ဖြောက်နဲ့ ထိုင်သောက်ခဲ့ဖူးတယ်။\nမိုးဖွဲဖွဲကျနေတဲ့နေ့တနေ့…မြေနီကုန်း ဗိုလ်မိုးလမ်းထိပ်က လမ်းဘေးထမင်းဆိုင် လေးမှာ တစုံတယောက်အတွက် (ဦး)ခင်ဝမ်းရေးပေး တဲ့ “မိုး” ဆိုတဲ့ ပန်းချီကား လေး ထိုင်ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်။\n(အတိတ် - ၄)\nမိုးရေစိုစွတ်စွတ်နဲ့ အလုပ်သွားရတာ စိတ်ညစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ မိုးသည်းသည်း ရွာတဲ့ တညနေ ကားလမ်းတွေ ရေကြီးနေတာနဲ့ ၅ နာရီခွဲ လွှတ်တဲ့အလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ၈ နာရီ ထိုးလုပြီ။ ဘတ်စ်ကားက ရေလွတ်အောင် လှည့်မောင်းနေပြီး နောက်ဆုံး မောင်းမရတော့ ထိုးရပ်သွားလို့ ဒူးလောက် ရောက်နေတဲ့ ရေတွေထဲ ကြောက်ကြောက်နဲ့ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ရွာနေတဲ့မိုးကို စိတ်မပျက်ပေမဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ရေတွေနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်သွားရတာ စိတ်ပျက်ခဲ့ဖူးတယ်။\nမိုးဒေ၀ါနဲ့ တခါတလေ လွမ်းတယ်။\nမိုးလေးဖွဲတော့ တခါတလေ သတိရတယ်။\nမိုးရွာမယ်မထင်မိလို့ တခါတလေ ရှန်တဘက်လေး ခေါင်းမှာခြုံရတယ်။\nမေမြို့မိုးလို တခါတလေ အစိုးမရ ဖြစ်မိတယ်။\nကိုမြကြီးရဲ့ မိုးလည်း တခါတလေ စွေဖြစ်တယ်။\nမိုးဦးဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ တခါတလေ ရိုးမပေါ် ဖြတ်ပျံခဲ့တယ်။\nမိုးနဲ့ပတ်သက်လို့ စာတွေ ကဗျာတွေ အများကြီး ရေးခဲ့ဖူးတယ်။\nမိုးတွေကတော့ ရွာနေဦးမှာပဲ …\nသစ်ပင်ကလေးတွေ စိုပြေစေဖို့ …\nအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှောက် တူညီစွာကျရောက်လို့ပေါ့ .. ။\nဒါပေမဲ့ အားလုံးကတော့ …\nတချို့က ပျော်မယ် …\nတချို့က ပျင်းမယ် …\nတချို့က လွမ်းမယ် …\nတချို့ စိတ်ညစ်မယ် …\nတချို့လည်း ဘယ်လိုမှ သဘောမထားဘူး …\nဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ သဘောထားထား …\nရွာနေဦးမှာပဲ မဟုတ်လား … ။\n၁၈၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\n၁၁ နာရီ ၄၅\nကျမရဲ့ ဘလော့ပေါ်မှာ တင်ခဲ့တဲ့ … မိုးနဲ့ ပတ်သက်သမျှ ပြန်လည်စုစည်း ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nပြန်လည်ပြီး ရေးစေလိုတဲ့ ဘလော့ မောင်နှမများ\n(အားရင် … ဒါမှမဟုတ် … ခံစားချက်ရှိရင် …ရေးပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်ရှင်)\nPosted by မေဓာဝီ at 5:47 AM 8 comments\nဒီကနေ့ အဖေနေ့မို့ အဖေအကြောင်း မရေးဘူးလားဆိုပြီး ညီမလေးတွေက ကျမကို မေးကြတယ်။ အဖေ့အကြောင်းက ကျမရေးတဲ့စာ တော်တော် များများမှာ ပါနေကျမို့ ဒီနေ့မှ ထူးထူးခြားခြားရယ်လို့ မရေးချင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ “အဖေနေ့” မှ အဖေ့ကို သတိရရမှာလား … အဖေ့အကြောင်းရေးရမှာလား … လို့ ကျမ စိတ်ထဲ ကတ်သီးကတ်သပ်လည်း တွေးနေမိတယ်။\nဒါပေမဲ့လည်း အဖေနေ့မှာ အဖေ့အကြောင်းရေးတော့ ပိုပြီး အမှတ်တရ ဖြစ်စေ တာပေါ့ … အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အဖေနဲ့ ခွဲခွါနေရတဲ့သူတွေ … အဖေ့ကို မေ့လျော့ထားခဲ့မိသူတွေ … အဖေနဲ့ လူချင်း နီးနေပါလျက်နဲ့ စိတ်ချင်းဝေးနေ ကြသူတွေ … အဲဒီလိုလူတွေအတွက် “အဖေနေ့” ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ကလေး တခုရှိနေတော့ မေ့လျောနေခဲ့မိရင်တောင် အမှတ်ရနိုင်တာပေါ့ … ဆိုပြီး ပြန်လည် တွေးခဲ့မိပါတယ်။\nတကယ်တမ်း အဖေနဲ့ပတ်သက်လို့ ကျမရေးမယ်ဆိုရင် ရေးစရာတွေက တပုံတပင်နဲ့ မကုန်နိုင်လောက်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဖေနေ့မှရယ်မဟုတ် … ကြုံရင်ကြုံသလို အဖေ့အကြောင်းတွေ အဖေ့ဖန်တီးမှုတွေ ကျမ ရေးနေမိဦးမှာ ပါ။ ကျမဘလော့မှာ အဖေ့ကဗျာတွေကို အမှတ်တရဆိုပြီး တင်ခဲ့ပေါင်းလည်း များလှပါပြီ။ (တချို့ကတော့ လုပ်စားတယ်တဲ့ ပြောကြသေး)\nဒါကြောင့် ဒီနေ့တော့ လုပ်စားတယ်ပဲဆိုဆို အဖေနေ့ အမှတ်တရပဲ ပြောပြော အဖေပြောတဲ့ ပုံပြင်ကလေးတပုဒ် တင်ချင်ပါတယ်။ ကဗျာပုံပြင် (၁) ကတင်ပြီးသားဆိုတော့ အခုတင်မှာက (၂)ပေါ့။ ဒီကဗျာပုံပြင်လေးက အဖေ့ မှတ်စုစာအုပ် အဟောင်းလေးထဲကပါပဲ။ အဲဒီပုံပြင်ကလေးကို အဖေက ကဗျာအဖြစ်လည်း ရေးထားပါတယ်။\nတခါက ခြင်္သေ့အိုကြီးတကောင်ဟာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်လို့ အစာရှာ မထွက်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဂူထဲမှာပဲ လဲလျောင်းပြီး နာဖျားဟန်ဆောင်နေဖို့ပေါ့။\nအဲဒီအခါမှာ တိရစ္ဆာန်ကလေးများဟာ ခြင်္သေ့နာကြီးပဲဆိုပြီး ဂူထဲကိုဝင်လာကြ သတဲ့။ ခြင်္သေ့ကြီးကလည်း ၀င်လာသမျှ သတ္တ၀ါတွေကို အလွယ်တကူ ဖမ်းယူ စားသောက်နေတော့တာပေါ့။\nဒီနည်းနဲ့ ၀မ်းရေးဖူလုံနေတုန်း တနေ့မှာ မြေခွေးတကောင်ဟာ ခြင်္သေ့ကြီးနေတဲ့ ဂူဝနား ရောက်လာတယ်။ သူဟာ အထဲကို မ၀င်သေးဘဲ ခြင်္သေ့ကြီးနဲ့ အလှမ်း ဝေးဝေးကနေ ရပ်ပြီး အကဲခပ် ကြည့်ရှုနေသတဲ့။\n“ခက်လိုက်လေကွယ် … ဘာကြောင့် အဝေးကြီးမှာ ရပ်နေရသလဲ၊ အထဲကို ၀င်ခဲ့ပါတော့လား …” လို့ ခြင်္သေ့ကြီးက အားမလိုအားမရ မြေခွေးကို လှမ်းခေါ် လိုက်သတဲ့။\n“ကျွန်တော် ၀င်ခဲ့ချင်ပါရဲ့ … ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မြင်ရတဲ့ ခြေရာများဟာ ဂူထဲကို အ၀င်သာရှိပြီး အထွက်ခြေရာတော့ မရှိတာကြောင့် ခုလို မ၀င်ဘဲ နေရတာပေါ့” လို့ ဖြေပြီး ပြန်လှည့်ထွက်သွား သတဲ့ … ။ … ။\n(ပုံပြင်လေးကတော့ ဒါပါပဲ။ ကဗျာလေးကို ဖတ်ကြည့်ပါဦး။)\n၀င်လာသမျှ ပွဲတော်တယ် (တည်)\n“၀င်ချင်ပါရဲ့ … ကျုပ်မနော”\n“ဟောဒီနားက ခြေရာတွေ …\nမှတ်ပါသတိ … အမြဲရှိ ။ … ။\nဒီကဗျာပုံပြင်လေးတွေကို ၁၉၇၅ အောက်တိုဘာလတုန်းက အဖေရေးခဲ့တယ်လို့ ထိုးထားတဲ့ နေ့စွဲအရ သိရပါတယ်၊ မှတ်စုစာအုပ်ကလေးက အဲဒီတုန်းက အဖေ ဟိုမှတ်ဒီမှတ် မှတ်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်ကလေးပေါ့။\nအဖေ့ကဗျာတွေ ပုံပြင်တွေ အဖြစ်အပျက် အမှတ်တရလေးတွေ တင်ခဲ့မိသမျှ ပြန်ရှာပြီး စုစည်းထားလိုက်ပါတယ်။\nလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၃၀-ကျော်က စာတစောင်\nလှံ နဲ့ ဒိုင်း (သို့မဟုတ်) အဖေမေ့သွားသော ကဗျာတပုဒ်\n၄၂ နှစ်တာ ခရီးမှသည် (အဖေနဲ့ အမေရဲ့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်နေ့)\nstory2(အဖေကြုံခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ကျမကိုပြန်ပြောပြတော့ ကျမက ၀တ္ထုတပုဒ် ဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့တယ်)\n၁၇၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nညနေ ၅ နာရီ ၂၀ မိနစ်\nPosted by မေဓာဝီ at 11:53 AM5comments\nအမှောင်ကျသွားတယ် … ။\nတိတ်ဆိတ်သွားတယ် … ။\nတစုံတရာ လာထိသလား …\nနှလုံးသားမှာ ထုံနေတယ် … ။\nအိုဘယ့် … မိုးညလယ် … ။\nကဲ … ကွယ် …\nသေချာစွာ ဆုံးဖြတ် …\nမင်းရဲ့ သဘောကျပါပဲကွယ် … ။ … ။\n၂၇၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nအဲဒီညကပေါ့ … ။\n“အကောင်းဆုံးတွေက သင့်အတွက် ဖြစ်ပါစေ” တဲ့ … ။\n“ဖြစ်သမျှကို အကောင်းစိတ်နဲ့ ခံယူနိုင်အောင် ကြိုးစားပါမယ်” … လို့ ….\nအကောင်းဆုံးက ကိုယ်နဲ့ တန်လို့လား။\nအကောင်းဆုံးကိုလည်း မလိုချင် …\nအကောင်းဆုံးကိုလည်း မမက်မော …\nကိုယ်နဲ့ ထိုက်တန်သလောက် …\nရမှာပဲမဟုတ်လား … ။\n(အဲဒီည - သန်းခေါင်ယံ)\nသရုပ်ဖော်ပုံကို “ဒီနေရာမှ” ယူထားပါတယ်။\nPosted by မေဓာဝီ at 6:12 AM6comments\nဓာတ်ပုံပို့စ် တင်တဲ့သူတွေကို အားကျတာကြောင့် မနေ့က ရာသီဥတုကလည်း သာယာ၊ မီးကလည်းပျက်နေလို့ အားနေတာနဲ့ ဘုရားလည်းဖူးရင်း ဓာတ်ပုံ လည်းရိုက်ရင်း တချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဆိုသလို အိမ်ကထွက်ခဲ့တယ်။ ဝေးဝေးလံလံတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အိမ်ကနေ လမ်းလျှောက်ရင် နာရီဝက် အတွင်း ရောက်နိုင်တဲ့ ငါးထပ်ကြီးဘုရားကိုပါ။ ငါးထပ်ကြီးဘုရားသွားရတာ အင်မတန်စိတ်ချမ်းမြေ့လို့ တခါတလေ စိတ်ရှုပ်ထွေးတဲ့အခါ စိတ်ပြေ လက်ပျောက် ရောက်ရောက်သွားဖြစ်တယ်။ ငါးထပ်ကြီးနဲ့ ခြောက်ထပ်ကြီးဟာ ကားလမ်းမကြီးတခုသာ ခြားပေမယ့် ငါးထပ်ကြီးဘုရားရဲ့ ၀န်းကျင်နဲ့ ရှုခင်းကို ပိုပြီး သဘောကျမိပါတယ်။\nအိမ်ကအထွက်မှာ နေကျဲကျဲတောက် ပူနေတာနဲ့ ထီးကလေးယူလာမိတာ ကံကောင်းသွားတယ်။ သွားနေရင်း လမ်းတ၀က်အရောက် အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ဆီမှာ မိုးတွေကညို့တက်လာပြီး ရာသီဥတုအခြေအနေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပုံများ နေကျဲကျဲပူရာက မိုးရိပ်တွေဆင်၊ မိုးသက်လေတွေ တိုက် တော့တာပါပဲ။ ဘုရားပရ၀ုဏ်ထဲ မရောက်ခင် မိုးစက်တွေ ဖြိုးဖြိုးဖြောက်ဖြောက် ကျလာပါလေရော။\nအရင်တုန်းက ဒီလမ်းလေးဟာ မြေနီလမ်းကလေးပေါ့။ ခုတော့ ကြွေပြား တွေခင်းလို့ သပ်သပ်ယပ်ယပ်ဖြစ်သွားပေမဲ့ တခါတလေတော့လည်း ဟိုအရင်က မြေနီလမ်းလေးကို လွမ်းမိသား။\nမြတ်စွာဘုရား ရုပ်ပွားတော်ကို ဦးခိုက်ကန်တော့စဉ် …\nသတ္တ၀ါတွေ ငြိမ်းချမ်းစေသား … ။\nဒီနဂါးကြီးပေါ့၊ ကျမ သိပ်သဘောကျခဲ့တာ။ ဘုရားရဲ့ ဘယ်ညာတဖက်တချက် မှာ နဂါးကြီး တကောင်စီရှိတယ်။ ဒီနဂါးကြီး ခံတွင်းဝက ရေတွေလွှတ်ပြီး ဘုရားကိုပူဇော်တာ ငယ်ငယ်တုန်းက မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ခုနောက်ပိုင်းတော့ အဲဒီလို မြင်ကွင်းမျိုး မတွေ့ရတော့ဘူး။\nကြည်ညိုဖွယ်ရာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာနှင့် တပည့်သား သံဃာတော်များ။\nမိုးတွေအရမ်းသည်းလာတာနဲ့ ခဏထိုင်နေတုန်း မိုးတွေကြားက ဘုံခုနစ်ဆင့် ကျောင်းတိုက်ကြီးကို အဝေးကလှမ်းပြီး မှတ်တမ်းတင်လိုက်တယ်။\nမိုးနည်းနည်းစဲတော့မှ အောက်ကိုပြန်ဆင်းပြီး အဲဒီကျောင်းတိုက်ကြီးကို သွားငေး လိုက်မိသေး။\nဒီရှေးဟောင်း ကျောင်းတိုက်ကြီးဟာ သူ့အနားက တော်တော်နဲ့ မခွါနိုင်အောင် ကျမကို စွဲဆောင်ထားတယ်။\nငယ်ငယ်တုန်းက ကျမတို့ ညီအစ်မတတွေ တိုင်ဦးတမ်း ကစားခဲ့ကြတဲ့ ကျောင်းရဲ့အောက်ခြေက အုတ်တိုင်လုံးကြီးတွေဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ …\nအိုးအိမ်မဲ့ သူတယောက်လေလား၊ အေးရာအေးကြောင်း ဘုရားရိပ် သံဃာရိပ်မှာ ခေတ္တခိုလှုံလာသူလား၊ ပူလောင်တဲ့ဝန်းကျင်ကို စွန့်ခွါတိမ်းရှောင်လာသူပဲလား၊ ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်နေဆဲ … ။ သူကတော့ဖြင့် … နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျလို့။\nဆုတောင်းပြည့်စေတီ လို့ ကမ္ဗည်းထိုးထားတဲ့ မှန်စီရွှေချ စေတီငယ်လေး။\nအိမ်အပြန်လမ်းမှာ ပြန်ငေးကြည့်တော့ …ရေတွင်းငယ်ကလေး၊ စိမ်းစို အုပ်ဆိုင်း တဲ့ သစ်ပင်လေးတွေနဲ့ ကုန်းတော်ထက်က စေတီရဲ့ မြင်ကွင်းက ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်။\n“သားတို့ကို ဓာတ်ပုံတပုံလောက် ရိုက်ပေးပါ”\nပူဆာလာကြတဲ့ ကလေးငယ်လေးတွေရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပါသေးတယ်။ ကြည်လင်ဖြူစင်တဲ့ နှလုံးသားပိုင်ရှင်လေးတွေရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးနုနု လေးများ … ။\nအိမ်ရောက်တော့ ညနေစောင်းနေပြီ။ မီးကတော့ မလာသေး။ အသိမပေးဘဲ အကြာကြီး ထွက်သွားလို့ အမေက မကြည်ဘူး။\nဓာတ်ပုံလေးတွေပြန်ကြည့်ပြီး ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေက အကောင်းကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ ဘလော့မှာတင်ဖို့စိတ်ကူးယဉ်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ် ကို ကျေနပ်လို့ နေမိပါရဲ့။\n၁၅၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nနံနက် ၉ နာရီ\n(မနက်စောစောထဲက တင်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မီးကလည်း တနေကုန် ပျက်လိုက် လာလိုက်၊ ကွန်နက်ရှင်ကလည်း မကောင်းလို့ ခုမှ တင်လိုက်ရပါတယ်။)\nညနေ ၄ နာရီ ၄၅ မိနစ်\nPosted by မေဓာဝီ at 5:56 AM9comments\nပြိုဆင်းကျနေဆဲပေါ့ … ။\nခဲသားရောင် ပင်လယ်ကြီး …\nအပြာရောင် ဖဲကြိုးတစ …\n< < < < < < < < < < > > > > > > > > > >\nငြိမ်းချမ်းရေး ပေးပါ …\nဆည်းဆာမိုးသည်း … စိုရွှဲပါစေ …\nငှက်ကလေးများ ပျံသန်းနေကြလေရဲ့ …\nငြိမ်း ချမ်း စွာ နဲ့ လေ …. ။ ….. ။\n၁၃ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nPosted by မေဓာဝီ at 4:12 AM7comments\nဗိုလ်လုပ်လိုသလား (၁) ကို မေလ ၂၀-ရက် နေ့က ဖော်ပြပေးခဲ့ပြီး တော်တော်ကြာ ရပ်နေခဲ့မိတယ်။ မနေ့က အခန်းပြောင်းရတာနဲ့ စာအုပ်စင်ရွှေ့တော့ ဒီစာအုပ် ကလေးတွေ့မှ ဆက်ပြီးတင်ရဦးမယ်လို့ ပြန်အမှတ်ရတာနဲ့ အပိုင်း (၂) ကို ဆက်လက် ရိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nကိုပြူးကျယ်ထံပေးစာကိုတော့ နောက်တပတ်မှပဲ တင်ပါတော့မယ်။\nဒီဆင်ကြီးဟာ (ဗိုလ်ဘဲ … ) စသည်ဖြင့် တိရစ္ဆာန်များပင်လျှင် ဗိုလ်ဘွဲ့ထူး ရှိကြကုန်၏။ …..\n(အပိုင်း ၁- ကို ဒီမှာဆုံးခဲ့ပါတယ်။)\nလောကမှာ လူတို့ကို အုပ်ချုပ်သောမင်းသည် လူအပေါင်းတို့ထက် သြဇာ အာဏာ ကြီးမြင့်ခြင်းကြောင့် ဗိုလ်ဟု ဆိုရ၏။ ထိုမင်းနှင့် စပ်သွယ်သော ရာထူး ရာခံ အစရှိသည်တို့သည် အဆင့်ဆင့် ဗိုလ်ဂုဏ်ထူး ရှိကြကုန်၏။ လောကုတ္တရာ ရေး၌ အရိယာတို့သည် အသီးသီး အဆင့်အတန်းအလိုက် ဗိုလ်ဂုဏ်ထူးရှိကြ ကုန်၏။ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပုထုဇဉ်တို့ထက် မြင့်မြတ်ကြီးကဲသော ကြောင့် ဗိုလ်ဟု ဆိုထိုက်ပေ၏။ သောတာပန်မှစ၍ အရိယာအပေါင်းတို့တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် အကြီးဆုံးသော ဗိုလ်ဟု ဆိုရပေ၏။ မြတ်စွာဘုရား၌ အတုလ-ဟူသော ပုဒ်ကို ထောက်သဖြင့် မည်သူမှ ပြိုင်ဘက်မရှိအောင် အကြီး ဆုံးသော ဗိုလ်ကြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။\nဗိုလ်ဆိုသောနာမည်နှင့် ဗိုလ်ဘွဲ့ကို လူတိုင်း အလိုရှိကြကုန်၏။ ထို့ကြောင့် လောက၌ ဗိုလ်လုပွဲများကို တွေ့မြင်ကြရကုန်၏။ ဗိုလ်ဆိုသော အမည်များကို အားလုံးနှစ်သက်ကြကုန်၏။ ဗိုလ်ဖြစ်လိုခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းကိုရှာသော် ဗိုလ်ရဲ့ သုခကို ခံစားလို၍ပင် ဖြစ်ကြကုန်၏။ ထိုချမ်းသာတို့သည် ကာမချမ်းသာ-ရူပချမ်းသာ-အရူပချမ်းသာ-နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာတို့ဖြစ်ကြကုန်၏။ ချမ်းသာတို့တွင် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသည် အားလုံးသော ချမ်းသာတို့ထက် မြင့်မြတ်ခြင်းကြောင့် ချမ်းသာဗိုလ်ကြီးဟု ဆိုရလေသည်။ (ဒါ့ကြောင့် နိဗ္ဗာနံ ပရမံ သုခံ) လို့ ဟောတော် မူပေသည်။\nဗိုလ်ဆိုသော နာမည်နှင့် ဗိုလ်ရဲ့သုခကို သတ္တ၀ါတိုင်း အလိုရှိကြသော်လည်း ဗိုလ်စိတ်နှင့် ဗိုလ်အလုပ်ကို မပြုလုပ်က မဖြစ်နိုင်ပေ။ အချို့သောသူတို့သည် ဗိုလ်အလုပ်နှင့် ဗိုလ်ချမ်းသာကို ပေါ့ပေါ့ကလေး စဉ်းစားပြီး ပြုလုပ်ကြရာ မိမိတို့ ထင်မြင်ချက်မကိုက်ဘဲ ချော်လွဲလိမ့်ကျလို့ နေကြသူများကိုလည်း တွေ့ကြုံကြဖူး လိမ့်မည်။\nဗိုလ်အဖြစ်နှင့် ၎င်း၏ချမ်းသာရဲ့ လက်သယ်ကိုရှာသော် “စိတ်” ဆိုသော သဘောကိုသာ တွေ့ရပေသည်။ စိတ်သည် သတ္တ၀ါတို့ကို ကြီးပွားအောင် နှင့် ယုတ်ညံ့အောင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ စိတ်သည် မြင့်မြတ်သောစိတ်- ယုတ်ညံ့သော စိတ် ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိရာ မြင့်မြတ်သောစိတ်နှင့် နေထိုင်သူသည် မြင့်မြတ်သော အဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်ပေသည်။ ယုတ်ညံ့သော စိတ်နှင့် နေထိုင်သူသည် ယုတ်ညံ့ သော အဖြစ်သို့ ရောက်ရပေသည်။ အားလုံးသော ဆင်းရဲ-ချမ်းသာ ဂုဏ်ရှိ ဂုဏ်မဲ့ မညီမညွတ် ရှိနေပုံများသည် စိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် …\nစိတ္တေန နိယတေ လောကော၊\nစိတ္တဿ ဧက ဓမ္မဿ၊\nသဗ္ဗေ၀ ၀သ မနွဂူ။ … ။\nစိတ်သည် လူအပေါင်းကို အလိုရှိရာသို့ ဆောင်ကြဉ်း၏။\nစိတ်သည် လောကနေသူအပေါင်းကို ထက်ဝန်းကျင် အရပ် ဆယ်မျက်နှာသို့ ဆွဲငင်၏။\nအလုံးစုံသော သတ္တ၀ါတို့သည် တခုသော စိတ်တရား၏ အလိုသို့ အစဉ်တစိုက် လိုက်ပါကြကုန်၏။\nဗိုလ်အဆင့်ဆင့်တို့သည် စိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေါ်ကြကုန်၏။ ဘုံနှင့်ဘ၀သို့ ရောက်ရှိမှုသည်လည်း ပြောခဲ့သည် စိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ကြကုန်၏။ ဗိုလ်အဖြစ် နှင့် ဗိုလ်ချမ်းသာကို အလိုရှိသောသူတို့သည် ဗိုလ်စိတ်နှင့် ဗိုလ်အလုပ်ကို ပြုလုပ်ကြရပေသည်။ ဗိုလ်စိတ်ကင်းမဲ့သော သူများသည် ဗိုလ်မဖြစ်နိုင်။ ဒါကြောင့် ….\nဗိုလ်လုပ်လိုသော သူများသည် ဗိုလ်စိတ်နှင့် ဗိုလ်အလုပ်ကို ရှေးဦးစွာ သိထားရမည်။\nဒီတပတ်တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ခဏရပ်နားလိုက်ပါဦးမယ်။ နောက်တခေါက် တင်တဲ့အခါမှ ဗိုလ်စိတ်နဲ့ ဗိုလ်အလုပ်အကြောင်းကို ဆက်ဖော်ပြပါတော့မယ်။\n၁၃၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\nနံနက် ၉ နာရီ ၅၀\nPosted by မေဓာဝီ at 4:24 AM2comments\nအရက်ကိုစွဲလမ်းပြီး ညဘက်အရက်အလွန်အကျွံ သောက်တဲ့သူများ မနက် မိုးလင်းရင် ခေါင်းတွေအုံ မကြည်မလင်ဖြစ် နေထိုင်မကောင်းသလို ခံစားရ အဲဒါကို အရက်နာကျတယ်လို့ ခေါ်သတဲ့။\nတစုံတယောက်ကို စွဲလမ်းပြီး ထိုသူနဲ့ ခွဲခွါရတဲ့အခါ ချစ်လျက်နဲ့ ခွဲခွဲ မုန်းလျက်နဲ့ ခွဲခွဲ ရင်ထဲမှာ တနင့်နင့် ခံစားရတဲ့အခါ လွမ်းနာကျတယ်လို့ ဆိုသတဲ့။\nကျမ ဘလော့နာကျတာကတော့ဖြင့် အရက်နာကျတာနဲ့ လွမ်းနာကျတာ နှစ်ခုပေါင်း ပြီး ခံစားနေရသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘလော့ကိုစွဲလမ်းပြီး နေ့လည်း ဘလော့၊ ညလည်း ဘလော့၊ အိပ်မက်ထဲလည်း ဘလော့၊ လမ်းသွားရင်းလည်း ဘလော့ .. အဲဒီလို ဖြစ်နေပြီး ဘလော့ကို အလွန်အကျွံစားသုံးမိနေသလိုပါပဲ။ ကိုယ့်ဘလော့ကိုယ် စာတင်ပြီးတာနဲ့ ဟိုလူ့ဘလော့ ဒီလူ့ဘလော့ သွားဖတ် သွားကြည့် ဆီဗုံးတွေထဲ အော်လိုအော်၊ ကွန်မန့်တွေ ရေးလိုရေး … ဘလော့ကို အချိန်ပေးရပုံများ … အလုပ်တာဝန်, အိမ်မှုကိစ္စ လစ်ဟင်းလို လစ်ဟင်းပေါ့။\nဒီလိုနဲ့ ညညဆို ဘလော့အတွက် စာတပုဒ်ရေးပြီးမှ အိပ်တဲ့အကျင့်က ဖြစ်နေပြီး လူခြေတိတ်ချိန် အနှောက်အယှက်ကင်းချိန်မှ စာရေးရတော့ ညဘက် အိပ်ရေးပျက်ပေါင်းလည်းများလှပြီ။ မနက်လည်း နောက်ကျမှထလို့ မဖြစ်တော့ မထချင်ထချင် ပျင်းပျင်းနဲ့ ထရတာမို့ မနက်တိုင်း အိပ်ရာကနိုးရင် ခေါင်းတွေက ကြည်ကြည်လင်လင်မရှိ၊ အုံတုံတုံ ကိုက်တိုက်တိုက် ဘလော့ကိုက်တယ်လို့ ခေါ်ရမလားမသိ။ ဘလော့ကိုက်တဲ့ ရက်ပေါင်းများလာတော့ အရက်နာကျတဲ့ လူလို … ဘလော့နာကျပါလေရောလား။\nတခါတလေများ အကြောင်းမညီညွတ်လို့ စာမရေးဖြစ်တဲ့အခါ၊ စာမတင်ဖြစ်တဲ့ အခါ၊ ဘလော့တွေကို မဖတ်ဖြစ်တဲ့အခါမျိုး ဆိုရင်တော့ နေမထိ ထိုင်မထိနဲ့ ဘာလိုနေမှန်းမသိ ဟာတိဟာတာနဲ့ ခံစားနေရ ပြန်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘလော့မှာ ကွန်မန့်လေးတွေ ၀င်နေမလား၊ မ၀င်ဘူးလား။ ကိုယ်ဖတ်နေကျ သူတွေရဲ့ ဘလော့မှာ ဘာအသစ်တွေတင်ထားသလဲ။ ဖတ်စရာ မှတ်စရာ ခံစားစရာ လေ့လာစရာ … အသစ်အဆန်းလေးတွေ …. တမနက်လောက် မမြင်ရတာနဲ့ကို စိတ်ထဲ သိပ်မကောင်းလှဘူး။\nအဲဒီလိုတွေ ဖြစ်နေတာကြာလာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ဆန်းစစ်ကြည့်မိတယ်။ ဘလော့ကို ဘာကြောင့် ရေးနေရတာလဲ … ဘလော့တွေကို ဘာကြောင့်များ ဖတ်နေရတာလဲ။ ဘလော့ဟာ ကိုယ့်ဘ၀မှာ ဘယ်လောက်များ အရေးပါ နေပါသလဲ … လို့ တွေးမိပါတယ်။\nဘာကြောင့်ဖတ်နေရတာလဲ … ဖတ်ချင်လို့ဖတ်ပါတယ်။\nဘယ်လောက်အရေးပါသလဲ … ကျမ မဖြေတတ်ပါဘူး။\nဒါနဲ့ အငြိမ်မနေနိုင်လို့ ဆက်တွေးမိပါသေးတယ်။\nဘလော့သည် မိမိအတွက်လား … ။\nဘလော့သည် သူတပါးအတွက်လား … ။\nဘလော့သည် ဘလော့အတွက်လား … ။\nကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ဆို ဒိုင်ယာရီပဲ ရေးမှာပေါ့။\nဒါဆို ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်ဘူးလား။\nဒီလိုလဲမဟုတ်ပြန်ဘူး။ ဒါလေးရေးနေရတာ ကိုယ့်စိတ်သာယာမှု တခုပေပဲလေ။\nအဲဒီလိုပဲ သူတပါးအတွက်ချည်းပဲလို့လည်း ပြောလို့မရပြန်ဘူး။ ကိုယ်ရေးချင် တာတွေလည်း ရေးနေတာမဟုတ်လား။\nဒီလိုဆို …ယေဘုယျအားဖြင့် ဘလော့သည် ဘလော့အတွက်ဆိုရင်ရော။\nအင်း … ကျမ မသိတော့ပါဘူး။\nဘာသည် ဘာအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘလော့စရေးတဲ့ ၂၀၀၆ သြဂုတ်လကုန် လောက်ကနေ ဒီကနေ့ထိ နေ့တိုင်းလိုလို ကျမ စိတ်ထဲမှာ ဘလော့သာ အမြဲ လွှမ်းမိုးနေမိတာပါပဲ။ တခါတလေ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း စိတ်အေးလက်အေး နေလို ပေမဲ့ နေလို့လည်း မရခဲ့ပါဘူး။ ဘလော့ကပေးတဲ့ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ်တွေ လည်း ခံနေရတာမို့ အခုအချိန်မှာ ကျမ ဘလော့နာကျနေပါပြီ။ ဘလော့နာ ကျနေတဲ့ ကျမ ဘလော့ကိုမုန်းသွားပြီ၊ စိတ်နာသွားပြီ၊ မကြည့်ချင် မဖတ်ချင် လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီလား …. ။ ဘလော့လောကကြီးကို ကျောခိုင်းလိုက် တော့မလား။ ဘလော့ရေးတာကို စွန့်လွှတ်လိုက် တော့ မလား …. ။\nအရက်နာကျသူတွေဟာ ပြန်ဖြေတဲ့အနေနဲ့ မနက်ခင်းမှာ တခွက်တဖလား ထပ် သောက်ကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။\nအင်း …. ဘလော့နာကျနေတဲ့ ကျမလည်း ….\nအချိန်ကလေးရတာနဲ့ ကွန်ပျူတာ အမြန်ဖွင့် ….\nIE ရဲ့ address bar မှာ http://www.blogger.com/ ရိုက်ထည့်လိုက်ပြီး …\nUsername – abcdefg@gmail.com\nPassword – bla bla bla\nSign In ကလေးကို ကလစ်နှိပ်မိလိုက်ပါတော့တယ်။\nPosted by မေဓာဝီ at 11:02 AM 11 comments\nPosted by မေဓာဝီ at 4:07 AM 10 comments\nPosted by မေဓာဝီ at 4:58 AM5comments


သိုက်နန်းရှင် ရဲ့  ကလဲ့စား.. (ဖြစ်ရပ်မှန်) – NapannSan\nသိုက်နန်းရှင် ရဲ့  ကလဲ့စား.. (ဖြစ်ရပ်မှန်)\nBy Ms.Yellow SanPosted on August 12, 2019 August 12, 2019\n“မြရီရေ. မြရီ” အိမ်ရှေ့ က ခေါ်သံကြား၍ မမြရီ ထသွား လိုက်သည် ။ ကိုထွန်းအောင် နောက် က တန်းလိုက်လာသည် ။ “ဟင်” အိမ်ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် နှစ်ယောက်လုံး အံအားသင့်သွားကြသည် ။ ကုလားမတစ်ယောက်  ၊အဝါရောင်ဆာရီ ခြုံထား သည် ၊ လက်ထဲမှာ ကလေးလေးနှင့်၊ ဆင်ဖြူတော်ကြီးစီးလာသည် ။ မမြရီတို့လင်မယားနှစ်ယောက် အံ့အားသင့်နေတုန်း “ထွန်းအောင် မြရီ ၊နင်တို့ ဒီကလေး ယူမလား” ကုလားမက ဆင်ပေါ်က ဆင်းလာပြီး မေးသည်။ ကလေးလေးကို ရှေ့တိုးပြသည်။ “ဟယ် ကလေးလေးက ချစ်စရာလေးတော့၊ ကိုထွန်းအောင် ဒီမှာကြည့်စမ်း” နောက်က ယောက်ျားဖြစ်သူကိုပါ ခေါ်ပြသည်။\n“ဟုတ်ပ ကလေးက ဝဝကစ်ကစ်လေးဟ” ကိုထွန်းအောင်ကပါ ထောက်ခံနေသည်။ “ယူမှာလား မြရီ” ကုလားမကြီးက မေးတော့ မမြရီ ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။ ကုလားမကြီးက ကလေးကို ကမ်းပေး၍ “ငါ့ကို လူစားတစ်ယောက် ပြန်ထည့်ပေးရမယ်” မမြရီ ဝမ်းသာအားရ ကလေးကိုချီနေရင်း လူစားဆိုတာ နားမလည်။ အလုပ်လုပ်ခိုင်းဖို့ ခေါ်သည်ထင်၍ “ကိုထွန်းအောင် ရှင်လိုက်သွားလေ၊သူက ဘာခိုင်းမလဲမသိဘူး၊ကလေးလေးတောင် လာပေးထားတာ၊သူခိုင်းတာသေချာ လုပ်ပေးလိုက်နော်” ကလေးကိုကြည့်နေသော ကိုထွန်းအောင်ကိုလှမ်းပြောတော့ ကိုထွန်းအောင်က “အေးပါ”လို့ပြောရင်း ဆင်ဖြူတော်နောက်က လိုက်သွားသည်။\nကုလားမကြီးက သွားခါနီး စကားတခွန်းပြောခဲ့သည်။ “သူက နင်တို့ကို ချမ်းသာအောင်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့မှာဝဋ်ကြွေးတွေဆပ်စရာရှိလို့ လူ့ပြည်လွှတ်တာ၊နင်တို့ ကောင်းရင် ငါတို့က ကောင်းပေး မယ်” ပြောပြီး ဆင်ဖြူတော်နှင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကိုထွန်းအောင်က သူ့နောက်က လိုက်သွားတော့သည်။ မမြရီ သူပြောသွားတာတွေ နားမလည်ချေ။ ကလေးလေးကို မြှူရင်းကျန်ခဲ့သည်။ဗဟုသုတမရှိရှာသော မမြရီ တစ်ယောက် ဘာမှနားမလည်ရှာ…\n“ကလေးလေးက ချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ” ကိုထွန်းအောင် အသံကြား၍လှည့်ကြည့်တော့ မမြရီ အိပ်ရင်း ယောင်နေသည်။ “မြရီ မြရီ” ကိုထွန်းအောင် လှုပ်နှိုးတော့ “အင်” မမြရီ အိပ်ချင်မူးတူးထလာသည်။ “ကလေးလေးရော” မမြရီမေးတော့ “ဘယ်က ကလေးလဲ” ကိုထွန်းအောင် ဘေးဘီကိုလှည့်ကြည့်၍ မေးသည်။ “အာ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ၊အိပ်မက်က ထူးဆန်းတယ်တော့……..” မမြရီ က ကိုထွန်းအောင်ကို အကြောင်းစုံရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် သူတို့ကဘာတွေလဲ မသိဘူးနော်၊ ကုလားမကြီးက ရွှေတွေကို ညွတ်နေတာပဲ ဝတ်ထားတာ” “အေးပါ အေးပါ ပြန်အိပ်တော့၊ဘာကို စိတ်စွဲပြီး မက်လဲမှမသိတာ၊ပြန်အိပ်တော့” ကိုထွန်းအောင်က ပြောတော့ မမြရီ အိပ်ယာထဲပန်လှဲလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ “အဲဒီကလေးလေးသာ ငါ တကယ် ရရင်ကောင်းမှာပဲ” ဟုတွေးလျက်။\nမမြရီက မနက်ဆို ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ခေါင်းရွက်ပြီး ရွာစဉ်လှည့်ရောင်းရသည်။ ကိုထွန်းအောင်က ဘာအလုပ်မှ လက်ကြောတင်းတင်းမလုပ်။ကိုထွန်းအောင် မိဘတွေက ချမ်းသာကြသည်။ သူတို့သားကို ဘာအလုပ်မှ မခိုင်းကြ။ မမြရီနှင့် ဖူးစာကံပါတော့ ဆံထုံးနောက် သျှောင် ပါလာသည်။ သူ့မိဘတွေကတော့ သားလေး ဆင်းဆင်းရဲရဲ နေရမည်စိုး၍ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ အမွေခွဲပေးလိုက်သည်။ ထိုလက်ဝတ်ရတနာတွေကို ထုခွဲရောင်းချရင်း အလုပ်မလုပ်ပဲ နေလာသည်မှာ ကလေး(၆) ယောက်သာရလာသည်။ အမွေတွေလည်း ကုန်ပြီ။ မမြရီ အလုပ်ထွက်လုပ်ရတော့သည်။ ကိုထွနိးအောင်ကို တော်တော်ချစ်ရှာသည်။တချက်ကလေး အပြစ်မပြော။ အိပ်မက် မက်ပြီး လေးလအကြာတွင် မမြရီ ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိကတည်းက မမြရီတို့ ဆင်းဆင်းရဲရဲ လုပ်ကိုင်စားနေရာမှ အဆင်ပြေလာသည်ပြောရမည်။ ကိုထွန်းအောင် အလုပ်ရသွားသည်။ မမြရီလည်း ဈေးရောင်းတွေကောင်းလာသည်။ သို့သော်….\n“ဒေါက် ဒေါက်” မနက်လေးနာရီခန့်။ “ကိုထွန်းအောင် အပြင်မှာ လူထင်တယ်၊ ထပါဦး၊သွားကြည့်ကြမယ်” မမြရီ က ကိုထွန်းအောင်ကို ဇွတ်အတင်းနှိုးပြီး တံခါးသွားဖွင့်သည်။ “ဟင်” မမြရီ အံ့သြသွားသည်။ သူ့ရှေ့မှာ ဆာရီခြုံထားသော ကုလားမ တစ်ယောက် “နနွင်းမှုန့် ပေးစမ်းပါ” မမြရီရော ကိုထွန်းအောင်ပါ ကြောင်နေသည်။ ကုလားမက ထပ်တောင်းမှ သတိဝင်လာ၍ သွားယူပေးလိုက်ရသည်။ ကုလားမကတော့ ပြန်လှည့်သွားသည်။ အိမ်ရှေ့က မန်ကျည်းပင်ကြီးရှေ့ရောက်တော့ ပျောက်သွားသည်။ “ဟင်” လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် ကြက်သီးများပင် ထသွားသည်။ အိမ်တံခါး အသေပိတ်၍ အခန်းထဲဝင်ပြေးကြတော့သည်။\nနောက်နေ့တွေလည်း နေ့စဉ်ရ က်ဆက် လာတောင်းသည်။ ကြာတော့ ကိုထွန်းအောင် စိတ်တိုလာသည်။ မိန်းမကလည်း ကိုယ်ဝန်ကြီးနှင့် ကလေးတွေ လန့့်မှာလည်း စိုးလာသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီအပင်ကြီးကို ရွာထဲက လူစုပြီး ခုတ်တော့သည်။ “ဒုတ် ဒုတ်” ကိုထွန်းအောင် ခုတ်နေပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ တမျိုးကြီး ခံစားရသည်။ ကျောချမ်းနေသလိုလို ကြက်သီးတွေတောင် ထလာသည်။ ”ဝှီး” “ဟိုက်” ကိုထွန်းအောင် ဘေးက ခုတ်နေတဲ့သူတွေကို လှမ်းကြည့်သည်။သူတို့က အေးဆေးပင် ၊ ခုနက သူ့ဘေးက တစုံတယောက်ဖြတ်သွားသလိုကြီး ခံစားလိုက်ရတာ အသေအချာပင်။\nအပင်လည်း ခုတ်ပြီးသွားသည်။ ကိုထွန်းအောင် စိတ်အနည်းငယ်တော့ အေးသွားသည်။ ညကျ ပြဿနာစတော့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ကုလားမကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး မျက်ထောက်နီကြီးနဲ့ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုး၍ “ထွန်းအောင် နင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ၊ငါက ကလေးအတွက် အစောင့်ထည့်ပေးထားတာ၊ အေး ဒီတခါ ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်၊ ကလေးကို တခုခုလုပ်လိုကတော့ လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူး” ပြောပြီး ကုလားမကြီးက ထွက်သွားသည်။ “ဟင်း” ကိုထွန်းအောင် လန့်နိုးတော့သည်။သူ့မှာ ဇောချွေးတွေတောင် ပြန်နေသည်။ ဘေးမှာတော့ မမြရီက အိပ်နေရှာသည်။ သူ့လည်း ကိုယ်ဝန်က တဖြည်းဖြည်းရင့်လာသည်။\n“ထွန်းအောင်ရေ မင်းမိန်းမ မွေးတော့မယ်တဲ့ကွ” “ဗျာ ဟုတ်လား ကိုကြီးသာမောင်၊ရော့ အောင်မောင်း ဒီစာရင်းတွေ ဆက်လုပ်ထားလိုက်တော့၊” ပြောပြီး ကိုသာမောင်နှင့် အိမ်ကိုပြေးခဲ့တော့သည်။ “မွေးပြီဟဲ့ ကောင်မလေးတော့ ” လက်သည် ဒေါ်ဘုတ်ဆုံ၏ အသံကို အိမ်ဝင်ကတည်းက ကြားလိုက်ရသည်။ “ဒေါ်ဘုတ်ဆုံ ကလေး အင်္ဂါ စုံရဲ့လား၊ကလေးအမေရော” ကိုထွန်းအောင် အပြင်က လှမ်းခေါ်မေးသည်။ “နှစ်ယောက်လုံး ကျန်းမာပတော်” “ကလေးက ဝဝကစ်ကစ်လေးဟဲ့” ပြောပြီး ကိုထွန်းအောင်ကို ယူလာပြသည်။ ကိုထွန်းအောင်ရော မမြရီရော အပျော်ကြီးပျော်လို့ပေါ့။ လူစားလဲရတော့မည်ကို မသိရှာ။ …..\nကလေးရက်နှစ်ဆယ်ပြည့်သောနေ့တွင်…… “မြရီရေ မြရီ ဒုက္ခပါပဲ၊” “ဘာလို့လဲ အရီးရဲ့၊” မမြရီ အိပ်နေသော ကလေးကို ချ၍ အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။ “နင့်ယောင်္ကျား လေ ၊ဟို ဟို” အရီးက တခုခု ပြောချင်သလိုနှင့် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေပုံ။ “ဘာလဲ အရီး ကလဲ” “ထွန်းအောင် ကားတိုက်” “ရှင်” မမြရီ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။ကိုထွန်းအောင် ရှင်သေလို့မဖြစ်ဘူး။ တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံအသွားသည်။ ကိုထွန်းအောင် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲနေသည်။ ဘေးမှာ သားနှစ်ယောက်နှင့် သမီးကြီးက ထိုင်ငိုနေသည်။\n“ကိုထွန်းအောင်…” သူမ ကိုထွန်းအောင်ကို ပြေးပွေ့သည်။ တိုက်တဲ့ကားက ထွက်မပြေးပေ။ ကားသမားကို လူတွေဝိုင်းပြောသံတွေ ကြားနေရသည်။ “မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ကျွန်တော် မမူးပါဘူး၊ ကားကလည်း ဘရိတ်တွေ ဘာတွေ အကောင်း ပါဗျာ၊ သူနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး၊ကားက သူ့နားရောက်မှ ဘယ်လို လမ်းဘေးရောက်သွားလဲမသိဘူး၊လုံးဝ ထိန်းလို့မရတော့တာပါဗျာ” ကားသမား ငိုကြီးချက်မနှင့်ရှင့်ပြနေသံကို မမြရီ အတိုင်းသားကြားနေရသည်။ အိပ်မက်ကို သတိရသွားသည်။ ဟုတ်တယ် ကလေး၊ ကလေးကို လာပေးတုန်းက လူစားပေးဆိုတာ ဒါလား။ အတွေးပေါင်းချာချာလည်ပြီး မမြရီမူးလဲသွားတော့သည်။\n“သွား အဲ့ကလေးကို ခေါ်မလာနဲ့၊သူက ငါ့သွေးသားမဟုတ်ဘူး၊အဖေကို သတ်တဲ့သမီး၊ဟဲ့ ယဉ်ယဉ် ပြန်ခေါ်သွားစမ်း” မျက်လုံးပြူး မျက်ဆန်ပြူးနှင့် သမီးအကြီးမ ယဉ်ယဉ်ကို လှမ်းအော်နေသည်။ “အမေရယ် ညီမလေး သနားပါတယ်၊သူ့ခမျာ နို့ဆာနေရှာတာ” ယဉ်ယဉ် အမေဖြစ်သူကို ဖြောင်းဖြသည်။ “မရဘူး သွားအေ၊ငါ့ရှေ့ လုံးဝ ခေါ်မလာနဲ့” မမြရီအော်သံကို ဘေးအိမ်က အရီးက ကြားသွားသည်ထင် “ယဉ်ယဉ်ရေ ဘွားဆီ ခေါ်ခဲ့ လာ လာ” လှမ်းခေါ်ရှာသည်။ ကိုထွန်းအောင် သေတာ သူ့ကြောင့် ။ မမြရီ သွေးနုသားနုနှင့် စိတ်တွေ ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေတော့သည်။\n“မေမေ” ကလေးက ဝူးဝူးဝါးဝါးနှင့် လမ်းလေးတောင်လျှောက်တတ်နေပြီ။ မမြရီကတော့ ရူးနေရှာသည်။ တနေ့ “ဒီကလေးမရှိရင် ငါ့ယောင်္ကျား ပြန်လာလောက်တယ်၊ ဟုတ်တယ် ၊ကိုထွန်းအောင် ပြန်လာမယ်၊ဒီတော့ ဒီကလေးကို သွားလွှင့်ပစ်မယ်” ရေရွတ်ပြီး ကလေးကို ဆတ်ခနဲ ကောက်ပွေ့လိုက်ပြီး အိမ်ပြင် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ ယဉ်ယဉ်တို့က အလုပ်သွားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြ။\n“အမေ အငယ်လေးရော” ယဉ်ယဉ်တို့ ညီအမတွေ ပြန်လာတော့ မမြရီကို လှမ်းမေးသည်။ “မရှိတော့ဘူး လူပေးပစ်လိုက်ပြီ” “အမေ ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊တကယ်လား အငယ်လေးရေ အငယ်လေး ၊” ယဉ်ယဉ် အိမ်အနှံ့လိုက်ခေါ်သည်။မတွေ့တော့ပေ။ ယဉ်ယဉ်တို့မောင်နှမတွေ ငိုကြတော့သည်။ အမေကတော့ ဘာတွေပြောနေသည်မသိ၊ တဟားဟားနှင့်။ “မြရီ နင်ပဲ ဒီကလေး ကို လိုချင်ပါတယ်ဆို၊နင်ကတိမတည်ဘူး၊အေး နင်တို့မိသားစု ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်စေရမယ်” ညကျ တော့ ကုလားမကြီးက လာကြိမ်းသွားသည်။ မမြရီကတော့ ကြောက်လို့ကြောက်ရမှန်းမသိတော့။\nဒေါ်ယဉ်ယဉ် ပြောပြီး မျက်ရည်တွေ သုတ်လိုက်သည်။ “အန်တီ သူ ပြောသလို မိသားစုတွေ တကွဲတပြားဖြစ်သွားလား” ချယ်ရီကမေးတော့ “အေး ဆက်ပြောပြမယ်၊ ” “အန်တီတို့မှာ ပျောက်သွားတဲ့ အငယ်လေးနဲ့ဆို၊မောင်နှမ ခုနစ်ယောက်ရှိတယ်သားလေး နှစ်ယောက်ပါတယ်၊ နှစ်ယောက်လုံး ဆုံးသွားပြီ” ဒေါ်ယဉ်ယဉ် ပြောတော့ ချယ်ရီ အံ့သြသွားသည်။ ဒေါ်ယဉ် ယဉ် စကားပြန်ချီသည်။ “ဒီလိုကွဲ့” …… “ကျော်ကျော် ဘာဖြစ်တာလဲ၊ခြေထောက်က ထော့နင်းထော့နင်းနဲ့ ” ယဉ်ယဉ် လှမ်းမေးတော့ “ဟုတ်တယ်အမ ခွေးကိုက်ခံလိုက်ရလို့” “ဟုတ်လား လာ လာ၊အချိုမှုန့်သိပ်ပေးမယ်”ဆိုပြီး “အန်တီတို့ ဘာသိဘာသာနေလိုက်တယ်၊ မကြာပါဘူး၊ မောင်လေး ကျော်ကျော် ခွေးရူးပြန်ပြီ သေသွားတယ်၊အန်တီတို့လည်း လူကြီးမရှိဘူးလေ၊ ဒီလိုပဲ ကလေးချင်း ပြန်အုပ်ချုပ်ရသလိုပေါ့၊ကလေးအတွေး တွေးကြတာပေါ့၊ခွေးကိုက်တာပဲ ကိစ္စမရှိဘူးဆိုပြီး အန်တီတို့ ဗဟုသုတမရှိတာကြောင့် မောင်လေးတစ်ယောက်ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်၊ဟီး ဟီး၊အမေကလည်း စိတ်က ကောင်းတချက် မကောင်းတချက်” ပြောပြီး ဒေါ်ယဉ်ယဉ် မျက်ရည်တွေ ကျလာပြန်သည်။\n“မောင်လေး တစ်ယောက်ကျ ကျော်မောင်တဲ့၊ သူက သုံးနှစ်သားအရွယ်မှာ အမေ စိတ်ရူးပေါက်ပြီး အရက်သမားတစ်ယောက်ကို ပေးပစ်လိုက်တယ်၊ အရွယ်ရောက်တော့ ရွှေတော အလုပ်သွားတာ တွင်းပိပြီး သေသွားတယ်၊ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ်ကွယ်၊ညီမတစ်ယောက်ကလည်း ဧရာဝတီတိုင်းသားနဲ့ ဖူးစာပါပေမယ့်ကွယ် ၊ကံဆိုးရှာပါတယ်၊နာဂစ်မုန်တိုင်းးထဲ ပါသွားတယ်” “အဘွားဒေါ်မြရီကရော”ချယ်ရီ ဖြတ်မေးတော့ “အဘွား စိတ်ပြန်ကောင်းသွားတယ်၊သူလည်း သူ့လုပ်ရပ်တွေ သူသိပြီးတော့ စိတ်ဆင်းရဲပြီး၊ အိပ်ရာထဲ ဗုံးဗုံးလဲတော့တယ်၊အငယ်လေးကို ရှာပေးပါ၊အငယ်လေးကို ရှာပေးပါ ဆိုပြီး တဖွဖွ ပြောနေတယ်ကွယ်”\nချယ်ရီ ဒေါ်ယဉ်ယဉ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်း။ “အန်တီငယ်လေးကို ရှာမတွေ့ဘူးလားဟင်” ဒေါ်ယဉ်ယဉ်က မျက်ရည်တွေဝဲလျက် “ရှာမတွေ့ပါဘူးကွယ်၊အန်တီတို့လည်း အကုန် တကွဲတပြားဆီမှာ၊ကုလားမကြီး ကျိန်သွားသလို ဖြစ်နေတာ ပါပဲ၊ မေ့လို့ အငယ်လေးမွေးပြီးတော့ အငယ်လေးလက်ကလေးထဲမှာ ရွှေဘယက်လေး လာထည့်သွားတယ်၊သူ့သိုက်က လာပေးသွားတာ ထင်တယ်၊ဒါပေမယ့် အငယ်လေးကို ပေးလိုက်ရော အဲ့ဒီရွှေဘယက်လေးကလည်း ပျောက်သွားတယ်” ချယ်ရီ မျက်ရည်တွေ ဝဲလာသည်။\n“အန်တီရယ် အဘွားတွေ့ချင်နေတဲ့ အန်တီငယ်လေးကို အမြန်ဆုံးရှာတွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်” “အေးပါကွယ်၊အမေကတော့ သူ့ကို တောင်းပန်ချင်နေတယ်၊” ချယ်ရီ ၊ဒေါ်ယဉ်ယဉ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ရင်ထဲမှာ မကောင်းလှ။ ဒီကလဲ့စား ဒီမျှနှင့် ကြေပါစေတော့….. အမှားပါလျှင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ကြိုးစားရေးသားထားသော်လည်း လိုအပ်ချက်များရှိနေသေး၍ သည်းခံပြီး ဖတ်ရှုပေးကြပါ။\nရေးသူ-နွေဦးပန်း (လေးစားမှုဖြင့် ခရက်ဒစ်)\nPrevious post နေ့လည်ခင်းကြီးတောင် လုယက် သောင်းကျန်းနေသူတွေ ကို တာဝန်ရှိသူများ ဖမ်းပေးကြ ပါ…\nNext post ဘီးပေါက် သဖြင့် ပြုပြင်ပြီး လမ်းပေါ် သို့ ပြန်အတက် ( ၆ )ဘီးကားနောက် မှ ဝင်တိုက် ( ၂ )ဦး သေဆုံး


ဗျာဒိတ်တော်ခံ၊ ဖွား ပွင့် စံ (U Ohn Kyaw) | MoeMaKa Burmese News & Media\nပြည်တွင်းဒီမိုကရေစီနှင့် ပြည်ပအကူအညီ အပိုင်း (၅) နိဂုံးပိုင်း\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ လွိုင်ကော်မြို့တော် မိန့်ခွန်း\n၂၅ နှစ် (Soe Lynn)\nစာရေးဆရာ မင်းသစ် ကွယ်လွန်\nအုန်းနိုင် - ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ ချုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်း (၁၁)\nအုန်းနိုင် - ၁၉၉၁ခုနှစ် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ ချုပ်မှ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ထုတ်ပယ်ခြင်း (၁၅)\nတင်ဇော်လွင် - ဒေါက်တာရောဘတ်ကော့ (Robert Koch) တံဆိပ်ခေါင်းများ\nဗျာဒိတ်တော်ခံ၊ ဖွား ပွင့် စံ (U Ohn Kyaw)\nဗျာဒိတ်တော်ခံ၊ ဖွား ပွင့် စံ\nဧပြီ ၁၄၊ ၂၀၁၄\nဦးလေးရေ .. ဒီမှာ ကျနော်ရထားတဲ့ တံဆိပ်ခေါင်းကလေးတလုံး။ ကြည့်ပါဦး ..\nဟ … သီရိလင်္ကာက တံဆိပ်ခေါင်းကလေးပါလား။ ကဲ မင်းထင်တာ ပြောစမ်းပါဦးကွာ …\nအင် ..ဒါဟာ အင်္ဂုလိမာလ မဟုတ်လား …\nဟာ .. သိပ်ဟုတ်တာပေါ့ကွာ ..။ သိပ်မှန်တာပေါ့။ နေပါဦး ..မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အင်္ဂုလိမာလလို့ တိတိကျကျ ပြောနိုင်ရတာလဲ …။\nဦးလေးကလဲ ဒါက လွယ်လွယ်လေးဥစ္စာ။ လက်ညှိုးတွေကို ပန်းကုံးလို သီပြီး လည်ပင်းမှာဆွဲထားတယ်။ လက်မှာ ဓားကိုင်ထားတယ်။ အဲ့ဒါ အင်္ဂုလိမာလမဟုတ်လို့ ဘယ်သူဖြစ်ရမလဲ ….။\nအေး မှန်တာပေါ့ကွာ။ ငါ့တူကြီးကို ဦးလေးထောက်ပြချင်တဲ့အချက်က အဲ့ဒီလို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြောနိုင်တာဟာ ငါ့တူကြီးရဲ့ အသွေးထဲ၊ အသားထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ဖျက်မရအောင် စွဲမြဲနေလို့ပဲကွ။ ဟုတ်ရဲ့လား …။ ဦးလေးပြောတာ လက်ခံရဲ့လား …။\nအေးပေါ့ကွ။ အင်္ဂုလိမာလသာမက၊ ဝေသန္တရာဇာတ်တော်ကြီးပုံကိုလဲ ငါ့တူ ဒေါက်ကနဲ ပြောနိုင်မှာပဲ။ သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တော်ကိုလဲ ပြောနိုင်မှာပဲ။ မင်းတို့တတွေ ငယ်ငယ်ကလေးထဲက ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ၊ ဘုရားတွေကိုသွားတဲ့အခါ အဲ့ဒီမှာဆွဲထား၊ ချိတ်ထားတဲ့ ပန်ချီကားတွေ၊ ထုလုပ်ထားတဲ့ အရုပ်တွေ၊ နောက် စာအုပ် စာစောင်တွေမှာ အဖန်ဖန်တလဲလဲ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ပုံတွေ၊ အဲဒါတွေရဲ့ ကျေးဇူးပေါ့ကွ။\nဟုတ်တယ်နော် ဦးလေး …။\nအေး ..အခု မင်းတို့ခေတ်မာ ဘာသာရေး စ်ိတ်ဝင်စားမှုတွေရှိဖို့ ပိုပြီး လိုလာပြီကွ။ ဘာသာရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သိသင့်သိထိုက်တဲ့အကြောင်း အရာ အချက်အလက်တွေကို ရာသီပွဲတွေ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ၊ အခါကြီးရက်ကြီးမှာ ဟောပြောကြားနာနေရုံနဲ့ မလုံလောက်တော့ဘူးလို့ ဦးလေးထင်တယ်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အမြဲတမ်းလိုလို မြင်နေ ကြားနေပြီး နှလုံးသားထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေအောင်လုပ်ဖို့ လိုနေပြီကွ။ ဘာသာရေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အမြဲတမ်း နိုးကြားနေဖို့ လိုတယ်ကွ နော် …။\nဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး …။\nအေး … အခု အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာတာမို့ သီရိလင်္ကာ (Sri Lanka) နိုင်ငံကထုတ်တဲ့ တံဆိပ်ခေါင်းတွေကို ငါ့တူကြီးကို ပြရဦးမှာပေါ့။ သီဟိုဋ္ဌ်နိုင်ငံ၊ လင်္ကာဒီပကျွန်းလို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံဟာ တို့လိုပဲ ထေရ၀ါဒဗုဒ္ဓဘာသာကိုးကွယ်တာ ငါ့တူသိတယ်နော်။ တို့နိုင်ငံနဲ့ ဘာသာရေးမှာ သာသနာရေးမှာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးကောင်းခဲ့တာကွ။ ဘုန်းတော်ကြီးတွေ စာသင်ကြတာ၊ ကျမ်းပြုကြတာ၊ ပေးတာ ကမ်းတာ လှူတာ တန်းတာတွေ အပြန်ပြန် အလှန်လှန် ရှိခဲ့တာ .. ခုထက်ထိဘဲဆိုပါတော့ကွာ။ ဗုဒ္ဓဖွားတော်မူတဲ့ ကဆုန်လပြည့်ရောက်တိုင်း (သူတို့ဆီမှာတော့ သူတို့ရဲ့ပြက္ခဒိန်အရပေါ့ကွာ) ၀ီဆတ်ပွဲတော်၊ ၀ီဆတ်ရက်သတ္တပတ် နှစ်တိုင်းကျင်းပကြတယ်။ အစိုးရကိုယ်တိုင်က ဦးဆောင်ပြီး Wesak (vesak) week ကို ဖွင့်ပွဲကျင်းပပြီးလုပ်တာကွ။ ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့ကို တပတ် (၇) ရက် သတ်မှတ်ပြီး ခမ်းခမ်းနားနား ဆင်နွှဲကြတဲ့သဘောပေါ့ကွာ။\nwesak (တနည်း vesak) ၀ီဆတ် လို့ခေါ်ရတဲ့အကြောင်းကလဲ တို့ဗမာအခေါ် ၀ိသာခါနက္ခတ်နဲ့ ယှဉ်တွဲပြီးဖြစ်ခဲ့လို့ပဲကွ။ မင်းကြားဖူးမှာပေါ့။ သီချင်းထဲမှာလေ ….။\n၀ိသာခါနက္ခတ်နဲ့အညီ၊ ရက်မြတ်တဲ့ ချိန်ခါမှီ xxxx ဘုရားအဖြစ်ကို ဧကန်စင်စစ်ရတော်မူလေသည်xxxx ဆိုတာလေ …။\nအဲ့ဒီ ၀ိသာခါနက္ခတ်ကို အစွဲပြုပြီး ၀ီဆတ် (wesak) လို့ခေါ်တာကွ။ အဲဒီ wesak week အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့လဲ တံဆိပ်ခေါင်းထုတ်တယ်ကွ။ ဘာသာရေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေပေါ့ကွာ။ နှစ်တိုင်း နှစ်တိုင်း ထုတ်တာနော်။ ၃ – ၄ လုံး အနည်းဆုံးထုတ်တယ်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်ကစလို့ နှစ်တိုင်းထုတ်လာတာဆိုတော့ တံဆိပ်ခေါင်း ဘယ်လောက်များပြီလဲ .. ငါ့တူ တွက်သာကြည့်ပေတော့ …။\nကျနော်တို့ထက် အများကြီးသာနေတာပေါ့နော် …။\nအေးပေါ့ကွ။ တို့က တခြားဘာသာရေးပွဲလမ်းတွေ၊ အခါတော်နေ့ကြီးတွေ၊ လှူပုံ တန်းပုံတွေမှာ သာပေမယ့် တံဆိပ်ခေါင်းထုတ်တဲ့ နေရာမှာတော့ သူတို့ကို မမှီဘူးကွ။\nယိုးဒယားကိုလည်း မမှီဘူး မဟုတ်လား ဦးလေးရဲ့ …။\nယိုးဒယားနဲ့လည်း အပြတ်အသတ်ပေါ့ကွာ။ အဲ့ဒီ ကဆုန်လပြည့်နေ့ဟာ ဗျာဒိတ်တော်ခံ၊ ဖွား ပွင့် စံ ဆိုတဲ့အတိုင်း တို့ဘုရားရဲ့ ဗုဒ္ဓ၀င်ဖြစ်စဉ် တွေထဲမှာ ဗျာဒိတ်တော်ခံရတဲ့နေ့။ ဖွားတော်မူတဲ့နေ့။ ဘုရားအဖြစ်ကိုရောက်တဲ့နေ့။ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတဲ့နေ့။ အဲဒီ ၄ ရက်ဟာ ကဆုန်လပြည့်နေ့တွေ ဖြစ်တယ်တဲ့ကွ …။\nဒါနဲ့ ဗျာဒိတ်တော်ခံဆိုတာက ?\nဟာ .. မင်းကလဲ ဒီပင်္ကရာဘုရားက သုမေဓါရသေ့ ဘုရားအလောင်းကို တနေ့ကျရင် သင်ဟာ ဂေါတမဘုရားရှင်ဖြစ်လိမ့်မယ် လို့ ကြိုပြီး ပြောသွားတာကို ဗျာဒိတ်တော်ပေးတယ်လို့ ခေါ်တယ်လေကွာ …။\nဟုတ်သားပဲ ဦးလေးရ။ ကျနော် ပြန်မှတ်မိပါပြီ …။\nရွှေတိုင်ညွှန့်စပ်ခဲ့တဲ့ သုမေဓါရှင်ရသေ့ သီချင်းထဲမှာ ရွှေတိုင်ညွှန့်ဆိုတာ အခုမင်းတို့အကြိုက် ဇော်ဝင်းထွဋ်ရဲ့အဘိုးပေါ့။\nxxx ယနေ့ဖြင့် အသက်ကိုစွန့်မဟဲ့လို့ xxx\nxxx ဗွက်ရွှံ့နွံရေအိုင်ခြား၊ အားကုန်ကြံဆောင်ကာ xxx\nxxx အလျားမှောက်ကာ၊ တံတားလျှောက်ပါ xxx\nxxx အားမြောက်စရာ၊ ဘုရားလျှောက်နေရှာ xxxx အဲဒီလိုရေးထားသကွ။\nအဲဒီကဆုန်လပြည့်နေ့နဲ့ ၀ီဆတ်အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ဒီအင်္ဂုလိမာလတံဆိပ်ခေါင်းကို ထုတ်တာလားဟင် …\nဟုတ်တယ်ကွ။ ဦးလေးမှာ ရှိတဲ့ တခြားဟာတွေလဲ မင်းကိုပြပါမယ်ကွာ။ မင်းအခုပြတဲ့ အင်္ဂုလိမာလပုံနဲ့တံဆိပ်ခေါင်းက ၁၉၉၃ မှာထုတ်တာ။ အဲဒီနှစ်မှာပဲ ပဋာစာရီဇာတ်လမ်းကိုလဲ ထုတ်သေးတယ်။ ဟောဒီမှာကြည့် ….\nပဋာစာရီဆိုတာ မပဋာ – ကိုဒါသ ဇာတ်လမ်းလားဟင် ….\nအေးဟုတ်တာပေါ့ကွ။ မင်း မဆိုးဘူး …\nယောင်္ကျားကို မြွေပေါက်၊ သားတယောက်ရေနစ်သေ၊ သားတယောကို စွန်ချီ၊ မိဘ ၂ ပါးနဲ့ မောင်က မုန်တိုင်းတိုက် အိမ်ပြိုပြီးသေ၊ အဲ့ဒီဒုက္ခတွေကြောင့် ရူးသွားတဲ့မပဋာက ဘုရားနဲ့တွေ့တော့ စိတ်ချမ်းသာရာရပြီး အရူးပျောက်ပြီး သီလရင်ဝတ်တဲ့ ဇာတ်လမ်း ကျနော်မှတ်မိပါတယ် ဦးလေးရ။ အင်း တကယ်တမ်းပြောရရင် အဲဒါလဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေက ပန်းချီကားတွေကြည့်ရင်းနဲ့ ကျနော်မှတ်မိ နေတာပါပဲ။\nကဲ .. ကဲ တခြားနှစ်တွေက ထုတ်တာကိုလဲ ကြည့်ပါဦး …။\n(၁၉၇၆) မယ်တော်မာယာ အိပ်မက်မြင်ခန်း\n(၂၀၁၃) မိဘကန်တော့၊ ဆွမ်းလောင်း\n(၂၀၀၅) တရား ရှုမှတ်နေကြပုံ\nWesak week ဆင်နွှဲနေပုံ\nဒါတွေအားလုံးဟာ ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ နှစ်တိုင်းထုတ်ခဲ့ကြတာတွေကွ။\nကျနော်တို့ဆီမှာလည်း ထုတ်သင့်တာပေါ့နော် …\nအေးပေါ့ကွ ..။ နှစ်တိုင်းထုတ်သင့်တာပေါ့။ ဘာသာရေးအသိ၊ ဘာသာရေးအမြင် ကျယ်ပြန့်အောင် ဘက်ပေါင်းစုံက လုပ်ကြဖို့လိုတယ်ကွ။ စွဲစွဲမြဲမြဲ ရိုးတွင်းချင်ဆီထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေအောင် ဒီထက်ပိုပြီး လုပ်ကြဖို့ လိုနေပြီကွ။ ဘုန်းတော်ကြီးတွေ ဟောတာလဲ ဟောတာပေါ့ကွာ။ လူကြီးတွေ ပြောတာလဲ ပြောတာပေါ့ကွာ။ မင်းတို့ လူငယ်အချင်းချင်းက တပ်လှန့်ပြီး လုပ်ဖို့လဲ လိုနေပြီကွ။\nဟုတ်ကဲပါ ဦးလေး …\nပန်းချီဆရာကြီး ဦးဘကြည် (၁၉၁၂ – ၂၀၀၀) ၏ အင်္ဂုလိမာလ


မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြံ့ခိုင်ရေး 2016 က Black သောကြာနေ့ရောင်းမည်\nHome » Black ကသောကြာနေ့ » မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြံ့ခိုင်ရေး 2016 က Black သောကြာနေ့ရောင်းမည်\nBlack ကသောကြာနေ့ 35 သဘောတူညီမှုရဟာ Off မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြံ့ခိုင်ရေး 2016%\nမိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြံခိုင်ရေးက Black သောကြာနေ့ 35 အဘို့ကို select လုပ်ပါ treadmill နှင့် elliptic ချွတ် 2016% ကမ်းလှမ်းနေပါသည်! ဒီ Horizon ကြံ့ခိုင်ရေး 2016 က Black သောကြာနေ့ရောင်းချနှင့်အတူ, သငျသညျကိုလညျးအထူးနှုန်းများ code ကိုအသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်မဆို cardio စက်ဝယ်ယူနှင့်အတူတစ်ဦးကိုအခမဲ့နေအိမ်ကြံ့ခိုင်ရေးကိရိယာအစုံရနိုင် FITKIT ကုန်ပစ္စည်းမှာ။ ဤသည်အခမဲ့အိမျကြံ့ခိုင်ရေးကိရိယာအစုံမဆိုလေ့ကျင့်ခန်းမှအဆုံးစွန်ဖြည့်စွက်ပေးစွမ်းသည်နှင့်တစ်ဦးအမြှုပ်တလိမ့်တုံးများနှင့်သုံးကွမ်တမ်ခုခံခညျြအနှော looped ပါရှိသည်! အောက်က link ကိုနှိပ်ခြင်းအားဖြင့်ရရှိနိုင်သည့်မော်ဒယ်များထုတ်စစ်ဆေး\nBlack ကသောကြာနေ့ရောင်းချခြင်း! Up ကို 35% ဟာ Off Horizon ကြံ့ခိုင်ရေး treadmill, elliptic နှင့်လေ့ကျင့်ခန်းစက်ဘီးဖြစ်ပါတယ်။ ယခုစျေးဝယ် - ရောင်းချရန်တနင်္ဂနွေအဆုံးသတ်!\nဤသည် Horizon ကြံခိုင်ရေးက Black သောကြာနေ့ရောင်းရန်နင်္ဂနွေနေ့ 11 / 27 / 16 အပေါ်အဆုံးသတ်\nနိုဝင်ဘာလ 23, 2016 admin Black ကသောကြာနေ့, မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကြံခိုင်ရေး မှတ်ချက်မရှိ\nP90X3 သဘောတူညီမှုရ: FREE +6အခမဲ့အပိုဆုလက်ဆောင်များကိုရယူပါသင်္ဘော Upgrade


July 2013 ~ IT Guide Myanmar\nXiaopan OS ဖြင့် WPA/WPA2-PSK ပတ်စဝေါ့အား အလစ်သုတ်နည်း အဆင့်ဆင့်\n12:59 PM Xiaopan OS No comments\nဟိုတလောတုန်းက Beini နဲ့ WEP ပတ်စဝေါ့အလစ်သုတ်နည်း ပြောပြပြီးတဲ့နောက် အခုတခါ ဘော်ဘော်တွေက WPA/WPA 2-PSK တွေကိုပါ အလစ်သုတ်ချင်လာနေကြတယ်.... အဲ့ဒီတုန်းက Beini 1.2.3 ပဲထွက်သေးတော့ wpa ကိုရယူဖို့ ရာ Distionary Attack နဲ့ ပဲရသေးတော့ အဲ့ဒီမှာ ခေါင်းစားကုန်ကြတယ်.... အဲ့ဟာကြီးက ဘာကြီးမှန်းမသိဘူးပေါ့... အဲ့ဒါနဲ့ ပဲ လက်လျော့လိုက်ရတယ်...\nအခုတခါတော့ Beini 1.2.5 ထွက်ရှိလာတဲ့အခါ wpa ပတ်စဝေါ့ကို အလစ်သုတ်ဖို့Reaver ဆိုတဲ့ဖန်ရှင်ပါလာတဲ့အခါ အရင်လို ခေါင်းမစာတော့ပဲ ကလစ်တစ်ချက်နှိပ်တာနဲ့အလစ်သုတ်လို့ ရလာတော့ အဲရစ်လို လူပြိန်းငတက်ပြားအတွက် အဆင်ပြေလာတယ်.... ဒါနဲ့ ပဲ တစ်ရက်တော့ မလေးရှားမှာနာမည်ကြီး ယူနီဖိုင်ဆိုတဲ့ wpa2-psk ပတ်စဝေါ့ကို အလစ်သုတ်ကြည့်မိတယ်..... ဒါနဲ့ ပဲ နေ့ လည် ၁၂ နာရီလောက်မှာ စပီး ခိုင်းတော့တာပဲ...... တစ်နေကုန်လွှတ်ထားလိုက်တယ်... ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ဆိုပြီး.... ညနေ ၅ နာရီလောက် ကြည့်လိုက်တော့ ၃၀ % ပဲရှိသေးတယ်..... ဒါနဲ့ ဆက်လွှတ်ထားလိုက်တယ်..... ည ၁၀ နာရီကျပြန်တော့ ၅၅ % ... စောင့်ကြည့်မနေတော့ပဲ လွှတ်ထားလိုက်တော့တယ်.... မနက်မိုးလင်းကြည့်လိုက်တော့ ပတ်စဝေါ့ရပြီးဖြစ်နေတယ်.... မနက် ၃း၁၅ မှာရနေပြီးဖြစ်ပြီးတော့ ၉၂.၈၆ % မှာ ပတ်စဝေါ့ထွက်တာကိုတွေ့ ရတယ်..... ဆိုတော့ နာမည်ကြီး ယူနီဖိုင်ကို အလစ်သုတ်တာ ၁၅ နာရီလောက် ကြာတယ်လို့ ပြောရမယ်.....\nနောက်တခါ ယူနီဖိုင်မဟုတ်ပဲ ရိုးရိုးလိုင်း wpa2-psk ကျတော့ ကြာချိန် ၇ နာရီရှိတယ်.... ဒါကြောင့် wpa2-psk ကိုအလစ်သုတ်ဖို့ ကြာချိန် အနည်းဆုံး ၇ နာရီကနေ အများဆုံး ၁၆ နာရီလို့ ဆိုလိုရမယ်ထင်တယ်.... စိတ်ရှည်ဖို့ နဲ့ အလစ်သုတ်မယ့်လိုင်းက ၂၄ နာရီဖွင့်တဲ့လိုင်းဖြစ်မယ်ဆို အဆင်ပြေပြေနဲ့ အလစ်သုတ်နိုင်မှာပါ....\nအခုအဲရစ်ပေးမယ့်နည်းလမ်းက Xiaopan ဆိုတဲ့ iso လေးနဲ့မိတ်ဆက်ပေးမယ်..... Beini နဲ့ တူတူပဲ.... သူ့ ကို ဒေါင်းပီးတော့ CD တစ်ချပ်လုပ်.... ပီးရင် CD ကနေ Boot တက်ပေးဖို့ ပဲ..... ဒေါင်းဖို့ က အောက်က လင့်မှာနော်.... 68MB ရှိတယ်...\nCD ကတော့ လူတိုင်နီးပါးလုပ်တတ်လို့ မပြောပြတော့ဘူး.... အဲ.... CD ရှာရခက်တယ်... လောလောဆည် မရှိသေးဘူးဆိုရင်လဲ USB Pendrive နဲ့ လဲ အဆင်ပြေပါတယ်..... Pendrive ကို bootable လုပ်ဖို့ ကျတော့ အောက်မှာ ဒေါင်းလိုက်.... 5MB ရှိတယ်....\nဒေါင်းတဲ့အခါ ပြန်ရှာရလွယ်အောင် desktop ပေါ်မှာပဲသိမ်းထားတာ ကောင်းပါတယ်....\n၂ခုစလုံး ဒေါင်းပီးပီဆိုရင် ပထမဦးဆုံး bootable pandrive လုပ်ဖို့ အတွက် unetbootin ကိုဖွင့်ပါ....\nအောက်ကပုံစံအတိုင်း ၁း Diskmiage ကို click နှိပ်ပါ.... ၂း မျှားပြထားတဲ့နေရာကိုနှိပ်ပီး ခုနက ဒေါင်းထားတဲ့ Xiaopan ကို ရှာပီးရွေးပေးပါ.... ၃း pendrive ရဲ့ တည်နေရာပါ.... ပီးရင်တော့ ၄ အတိုင်း Ok နှိပ်ပါ....\nအောက်ကပုံကတော့ bootable pendrive လုပ်နေတာပါ... ပီးရင်တော့ Reboot Now ကိုနှိပ်လိုက်ပါ...\nBoot ပြန်တက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ က Boot Order ပြန်ပြောင်းပေးရပါမယ်.... အဲရစ်စက်က boot order ပြောင်းဖို့F12 ကိုနှိပ်ရပါတယ်.... စက်အမျိုးအစားအလိုက် Boot order ပြောင်းရင် နှိပ်ရတဲ့ခလုတ် မတူညီပါဘူး... Desktop ကျပြန်တော့ F11. ဒါလဲ ပုံသေပြောလို့ မရပါဘူး.... အဲရစ်စက်ကတော့ Acer ပါ.... ဒါကြောင့် Boot တက်တက်ချင်း F12 ကိုနှိပ်ပါတယ်....\nအောက်ကပုံကတော့ Boot Order ထဲဝင်သွားပုံပါ...\nရောက်သွားရင် USB ရဲ့ တည်နေရာနံပါတ်ကိုကြည့်ပါ... နံပတ်3ဖြစ်တဲ့အတွက် နံပတ်3ဆီအောက်မြှားနှိပ်သွားပြီး Enter ကိုနှိပ်ပါ....\nအော်တို Boot လုပ်ပေးပါလိမ့်မယ်...\nboot လုပ်ချိန် ခဏလေးစောင့်ပါ....\nXiaopan ထဲ ရောက်သွားပါပြီ...\nရောက်သွားရင် အောက်ကပုံမှာပြထားတဲ့အတိုင်း minidwep-gtk ကို နှိပ်ပါ...\nတကယ်လို့ စက်မှာ wireless card တစ်ခုထက်ပိုတပ်ထားရင် wlan0 ဆိုတာကိုနှိပ်ပီး wireless ကိုရွေးချင်ရွေးနိုင်ပါတယ်.... တစ်ခုထက်ပိုရင် wlan0, wlan1, wlan2 စသဖြင့် မြင်ရပါမယ်.... ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ကဒ်ကိုရွေးချယ်ပါ...\nမြှားပြထားတာကိုနှိပ်ပီး WEP or WPA/WPA2 စဖြင့်လည်း ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်... အခုက WPA2 ကိုအလစ်သုတ်မှာဖြစ်လို့ရွေးချယ်စရာ မလိုပါ....\nပီးရင်တော့ Scan နှိပ်ပါမယ်...\nScan လုပ်ပီး လိုင်းတွေတက်လာပုံပါ.....\nမြင်ရတဲ့ လိုင်း၂လိုင်းမှာ အပေါ်ကလိုင်းက WPA2-PSK ဆိုပြီး နောက်မှာ Client Address နဲ့wps ဆိုတာပါတယ်....\nအောက်ကလိုင်းက WPA နောက်မှာ wps ပဲပါတယ်....\nဘာထူးခြားလဲဆိုတော့ အနောက်မှာ wps ပါတဲ့လိုင်းတွေက အလစ်သုတ်ရတာလွယ်တယ်....\nအဲ့ထဲကမှ အပေါ်ဆုံးကလိုင်းလို Client Address လဲပါမယ်.... သုနောက်ကမှ wps ပါတဲ့လိုင်းဆို ပိုအသေချာဆုံးပါပဲ....\nဒါကြောင့် အပေါ်ဆုံးကလိုင်းကို click နှိပ်ပီး Reaver ကိုနှိပ်လိုက်ပါ.....\nOk နှိပ်ပီးတဲ့နောက် စတင် အလုပ်လုပ်နေပါပြီ.... Trying Pin ဆိုပြီး ဂဏန်းလေးတွေတက်နေပါမယ်....\nပုံမှာမြင်ရတဲ့အတိုင်း 0.04% ကို ၃၆ စက္ကန့် ကြာတယ်ဆိုတော့ ၁၀၀% ဖြစ်ဖို့ တော်တော် အချိန်ယူရမှာပါ....\nအဲရစ်စမ်းသပ်ပီးသလောက်တော့ ၉၂% ကျော်ကျော်လောက်မှာ ပတ်စဝေါ့ ထွက်ပါတယ်.....\nအောင်မြင်သွားပြီဆိုရင်တော့ အောက်ကပုံအတိုင်းထွက်လာပါမယ်.... အားလုံးကို ရေးမှတ်ထားဖို့ လိုပါတယ်.... အလည်က WPA PSK က သုပတ်စဝေါ့ပါ.... ဒါကတော့ Beini 1.3.5 ရဲ့ နမူနာပုံစံပါ... အဲ့လိုမြင်ရပါ့မယ်.... ၉၅% မှာ ပတ်စဝေါ့ထွက်ကြောင်းလဲ လေ့လာမှတ်သားမိပါတယ်...\nအခုဆိုရင် အားလုံလိုချင်နေတဲ့ wpa/wpa2-psk ကိုအောင်မြင်စွာ အလစ်သုတ်နိုင်ပြီဖြစ်လို့မလေးရှားက သူငယ်ချင်းတွေ အကန့် အသတ်မရှိ သုံးနိုင်တဲ့ သာမာန်လိုင်းတွေထက် ပိုမြန်တဲ့ ယူနီဖိုင် ဆိုတာကြီးနဲ့ ပျော်ရွှင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်.... အကန့် အသတ်မရှိသုံးနိုင်တော့ သူလဲမသိသာတော့ဘူးပေါ့.....\nအဓိကကတော့ အလစ်သုတ်မယ့်လိုင်းက ၂၄ နာရီဖွင့်တဲ့လိုင်းဖြစ်ဖို့ နဲ့စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ဇွဲမလျော့ပဲ မနားတမ်း ထိုးဖောက်ရမှာဖြစ်တဲ့အကြောင်း အသိပေးလိုက်ပါတယ်....\nအဲရစ် ( Eric Kim )\nCredit : မလေးဆီက အဝေးရောက် ခရီးသည်\n12:43 PM Free SMS, မြန်မာပြည်သို့ FREE CALL No comments\nမြန်မာပြည် သို့free call, sms ပို့ ချင်ရင် အောက်ပါ လင့် ခ် လေးကို\nနှိပ်ပြီး ပေးပို့ နိူင်ပါသည် လုပ်နည်းလေးကတော ဖုန်းခေါ်မယ်ဆိုရင် ပုံမှာ မြင်တဲ့ Enter number\nဆိုတဲ့ နေရာ နိူင်ငံ ကုဒ် နဲ့ ဖုန်း နံပတ် ကို ထည့်ပြီး call နှိပ်ပါ.\nwatch ad and rewrite the text below ဆိုပြီး တက်လာပါလိမ့်မည် အဲဒီမှာ ပေးထားတဲ့\nစာလေးတွေကိုမှန်အောင်ထည့်ပြီး send ကို နှိပ်လိုက်ပါ\nAdobe Flash Player Settings တက်လာရင် Allow ဆက်နှိပ်ပေးလိုက်ပါ.ဒါဆိုရသွားပါပြီ တခုတော့\nပြောချင်တယ် အချိန်က စက္ကန့် ၃၀ ပဲပေးတာပါ sms ကိုတော့ ကြိုက်သလောက် ပို့လို ရပါတယ်\nမသိသေး မရှိတဲ့လူများအတွက်ရည်ရွယ် ပါသည် အောက်ပါ လင့် ခ်ကို နှိပ်ပြီး ပို့ ကြပါစို့ ...\nဒီမှာ ဆိုတဲ့ စာသားလေးကို နှိပ်လိုက်ပါ...တကယ်လို ဒီလိုင်းကနေ အဆင့်မပြေဘူး ဆိုရင်\nနောက်ထပ် ပို့လိုရတဲ့ နေရာတခုကို ညွှန်းပေးလိုက်ပါတယ် ဒီက နေသွားလိုက်ပါ။\nအဆင်ပြေကြပါစေ ဆန္ဒများစွာဖြင့် \n12:34 PM iPhone နှင့်ပါတ်သက်သမျှ No comments\n♥ မျှဝေသူ ♥ မိုးညိုသား at 12:237comments\n12:32 PM Nokia ဖုန်းနှင့်ပတ်သမျှ No comments\nကျွန်တော့်ကို တော်တော်များက မေးကြပြုကြလို့ ကျွန်တော်ရေးပါတယ်..\nCommemt တွေမှာလည်းတွေ့ပါတယ်..ကူပါအုံး ..\nNokia ဖုန်းကို မြန်မာဖောင့် ဘယ်လို ထည့်လို့ရလဲ အကို ရေတဲ့..\nဟုတ်ကဲ့ ဒီလို ထည့်ပါတယ်..\nပထမ ဖုန်းကို ဟက်က ပါ့မယ်..ဒီတော့ အောက်က ဟာလေးတွေကို ဒေါင်းထားလိုက်ပါ..\nဒေါင်းပြီးရင် ဖုန်း memory card ထဲထည့်လိုက်ပါ...ဖုန်းထဲ မှာ memory card တော့ရှိမယ်ထင်ပါတယ်..\nအဆင့် ၁. NortonSymbian.sisx ကို Install လုပ်ပါ.\nအဆင့် ၂. Install လုပ်ပြီးရင် အဲဒါကို Open ပါ..Options ကိုသွားပါ..Anti-Virus ကိုထပ်သွားပါ..\nQuarantine list ကိုရွေးပါ..Options ကိုနှိပ်ပါ..Restore ကိုနှိပ်ပါ..\nအဆင့် ၃. ဖုန်း Settings ထဲ Application mgr(manager) ကိုသွား.. ကျလာတဲ့ အထဲက Symantec Symbian H***\nအဆင့် ၄. ခုနဒေါင်းထားတဲ့ အထဲက RomPatcherPlus_ 3.1 lite.sisx ကို install လုပ်လိုက်ပါ..\nနောက်တခုလည်း အဲ့ဒီ အတိုင်းလုပ်ပါ..\nဒါဆိုရင် ဖုန်းကို ဟက်တဲ့ အဆင့်ပြီးသွားပါပြီ..ဖောင့်ထည့်ဖို့ပဲ လိုပါတော့မယ်..\nခုနဒေါင်းထားတဲ့ အထဲမှာ မြန်မာ ဖောင့်ပါပါတယ်..Memory crad ရောက်နေလောက်ပြီထင်ပါတယ်..\nကိုယ့်ထည့်ထားတဲ့နေရာ မှာသွားရှာပြီး install လုပ်လိုက်ပါ..သူဘာမေးမေး လုပ်မယ်ပဲ ဖြေပေးပါ...\nဲပြီးပြီဆိုတာနဲ့ ကဲ နားညီးအောင်လာလာပြောနေတဲ့ ဘော်ဒါအပေါင်းတို့ ဖုန်းကို Restart သာချလိုက်ပါတော့ဗျာ..\nဟက် လို့ရတဲ့ Nokia ဖုန်းရဲ့ model တွေပါ...ကိုယ့်ဖုန်းက ဘာ model လဲဆိုတာ အောက်မှာကြည့်လိုက်ပါ..\nဒီ model တွေထဲမှာမှ ကိုယ့်ဖုန်း model မပါသေးရင်တော့ လည်း sorry ပါ..\nအဆင်မပြေတာ ရှိရင်လည်း comment ထားခဲ့ပါ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..\n11:40 AM Nokia ဖုန်းနှင့်ပတ်သမျှ No comments


Karen Community Association UK: August 2011\nKaren Wrist Tying Ceremony in UK-2011\nKaren Language School In Sheffield-Summer 2011 (Vi...\nInvitation to Karen Traditional Wrist Tying Ceremo...\n(3)ကြိမ်မြောက်၊ မလေးရှား ချည်ဖြူထုံးဖွဲ့ မင်္ဂလာ အခမ...\n၆၁ ကြိမ်မြောက် ကရင်အမျိုးသားအာဇာနည်နေ့ UK မှာကျင်း...\nကရင့်အာဇာနည်နေ့ ကေအဲန် အယ်လ်အေနဲ့ ဒီကေဘီအေ ပူးပေါင...\nKaren Youth UK- Youth Exchange 2011 (video)\nKaren Youth UK's Youth Exchange 2011\nKaren Community Association UK's Summer Karen Lang...\nBurma Guard Force in Ruins\nJuly 2011 Battle News\nကရင်ဒေသအတွက် ဖယ်ဒရယ်ရေးရာ အကျိုးရှိဟု ကိုယ်စားလှယ်...\nအစိုးရက တံခါးမဖွင့်ဘဲနဲ့တော့ ကျနော်တို့မတတ်နိုင်ဘူ...\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် စာပေါ် NLD အမတ်ဟောင်း ဒူဝါဇော်အေ...\nPosted by KCA.UK at 00:300comments\nKaren Language School In Sheffield-Summer 2011 (Video Part-1)\nKaren Language School In Sheffield- Summer 2011 from Kpawhser on Vimeo.\nInvitation to Karen Traditional Wrist Tying Ceremony\nKaren Community Association UK would like to invite you to Karen Traditional Wrist Tying Ceremony\nTraditional Karen sticky rice plus tea and coffee will be served after the programme.\nNant Bwa Bwa Phan at bwabwa.phan@karennationalunion.net\nBrief history of Karen Wrist Tying Ceremony\nKaren Wrist Tying Ceremony is one of the ancient traditions of Karen people. In the past our ancestors, the elderly people asked for their families and relatives who are away or abroad to come back together onceayear for family gathering, sharing food and tying thread to the wrists to show and remember that they are one. This tradition becomes part of our Karen culture from generation to generation.\nNowaday, onceayear, Karen people gather together for the ceremony where the elders tying white thread to the wrists, and everyone sharing wishes to their beloved friends or family members. The event has no religious significance.\nPlease come and join with us on our significant event. There will be various performances including music entertainment and many more.\nPosted by KCA.UK at 23:260comments\n(3)ကြိမ်မြောက်၊ မလေးရှား ချည်ဖြူထုံးဖွဲ့ မင်္ဂလာ အခမ်းအနား ရုပ်သံ\nPosted by KCA.UK at 23:140comments\n၆၁ ကြိမ်မြောက် ကရင်အမျိုးသားအာဇာနည်နေ့ UK မှာကျင်းပ\nPosted by KCA.UK at 21:430comments\nသြဂုတ်လ ၁၂ရက်။ စောသိန်းမြင့် (ကေအိုင်စီ)\nယနေ့ကျရောက်သည့် ၆၁နှစ်မြောက် ကရင့်အာဇာနည်နေ့ အခမ်းအနားကို ကရင်အမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် (KNL A)နှင့် တိုးတက်သောဗုဒ္ဓဘာသာ ကရင်အမျိုးသားတပ်မတော် (DKBA)တို့ပူးပေါင်း၍ ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ် ကေ အဲန်ယူ ထိန်းချုပ်ရာ နယ်မြေတနေရာတွင် စုပေါင်း ကျင်းပကြသည်။\nဒီကေဘီအေတပ်ဖွဲ့များသည် ၁၉၉၄ခုနှစ်တွင် ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး (ကေအဲန်ယူ)မှ ခွဲထွက်ပြီး စစ်အစိုးရနှင့် ပူးပေါင်းသွား ခဲ့သည့် ၁၅နှစ်တာကာလအတွင်း ကရင့်အမျိုးသားအာဇာနည်နေ့ကို ကျင်းပခွင့်မရှိဘဲ ယခုနှစ်မှသာ KNLA နှင့်အတူ ပထမဦးဆုံး ကျင်းပနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။\n“အခမ်းအနားကို မနက် (၇)နာရီမှာ စတယ်။ ဒီကေဘီအေဘက်ကလည်း တက်ရောက်ကြတယ်။ ဒေသခံရွာသူရွာသား အပါအ၀င် ဆိုရင်တော့ ၄၀၀နီးပါးလောက် တက်ရောက်တယ်။ အခမ်းအနားမှာတော့ စစ်ရေးပြအစီအစဉ်ရှိတယ်။ ဥက္ကဌကြီး မိန့်ခွန်းဖတ်ကြား တယ်။ မဟာမိတ်က ပို့လာတဲ့ သ၀ဏ်လွှာတွေ၊ ကေ၀ိုင်အို၊ ကေဒဗလျူအို သ၀ဏ်လွှာတွေကို ဖတ်ကြားတယ်။”ဟု ပြောသည်။\nအလားတူ ကေအဲန်ယူ တပ်မဟာ(၇)တွင်လည်း ဒီကေဘီအေအဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည်သည့် နယ်ခြားစောင့်တပ်မှူးတပ်သားအ ချို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ အာဇာနည်နေ့ သမိုင်းကြောင်းများအပြင် အမျိုးသားခေါင်းဆောင် စောဘဦးကြီး၏ မူလေးချက်နှင့် ပတ်သက် သည့် ဟောပြောပွဲတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ကေအဲန်ယူ တပ်မဟာ(၇) ရုံးထိုင်မှူး ဗိုလ်မှူးစောအယ်ဆဲဆဲက ပြောသည်။\nဒီကေဘီအေအဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည် သည့် နယ်ခြားစောင့်(၁၀၂၀)တပ်ရင်း၊ တပ်ခွဲ(၃)မှ ဒုတပ်ခွဲမှူး တပ်ကြပ်ကြီး စောဒို့စေးက “အခုလို ကျနော်တို့ အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို ပြန်ပြီး ဂုဏ်ပြုခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျနော် အရမ်းပဲ ၀မ်းသာတယ်။ ကျနော့်အ တွက် ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ဒီကေဘီအေမှာနေတုန်းက ဒီလိုနေ့ရက်မျိုးကို အစိုးရက ကျင်းပခွင့်မပြုဘူးလေ။ ဒီဟောပြောပွဲလုပ် တဲ့အတွက် အစိုးရကို ပြန်လည်တော်လှန်ဖို့ အများကြီး စိတ်အားထက်သန်လာတယ်။”ဟု ပြောသည်။\nကရင့်အာဇာနည်နေ့ကို ကျင်းပရခြင်းမှာ ကရင်တမျိုးသားလုံးအတွက် အသက်ပေးလှူခဲ့ကြသော အာဇာနည်စောဘဦးကြီးနှင့် အခြားသော တပ်ဗိုလ်တပ်မှူး ရဲဘော်နှင့် ပြည်သူတို့၏ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်၊ ယုံကြည်ချက်နှင့် ပေးဆပ်မှုတို့ကို အောက်မေ့ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး(ကေအဲန်ယူ) ဥက္ကဌ စောတာမလာဘောက အာဇာနည်နေ့မိန့်ခွန်းတွင် ပြောဆိုသည်။\nထို့အပြင် ကေအဲန်ယူ ဥက္ကဌက တော်လှန်ရေးသမားများနှင့် ကရင်ပြည်သူတရပ်လုံး တော်လှန်ရေး၊ နိုင်ငံရေးသတိဖြင့် အတိတ်မှ အတွေ့အကြုံများကို သင်ခန်းစာယူပြီး ရန်သူ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်များ၊ တော်လှန်ရေးပြိုကွဲအောင် ၀ါဒဖြန့်ချိမှုများနှင့် ကရင်လူထု ကို ထိပါးစေသော မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမဆို ၀ိုင်းဝန်းတွန်းလန်သွားရင်း ဘ၀တူ တိုင်းရင်းသားများ၊ ဒီမိုကရေစီအင်အားစုများနှင့်အ တူ စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် စစ်မှန်သော ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီပြည်ထောင်စု တည်ဆောက်နိုင်ရေး ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်ကြရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ အလားတူ ဗိုလ်မှူးချုပ်ထင်မောင် ဦးစီးသည့် ကရင်ငြိမ်းချမ်းရေးကောင်စီမှလည်း ကရင့်အာဇာနည်များ ကျဆုံးခဲ့သည့် ကော့ကရိတ် မြို့နယ်၊ ထို့ကော်ကိုးကျေးရွာတွင် အခြေစိုက်ကာ ကရင့်အမျိုးသားအာဇာနည်နေ့ကို ယနေ့ ပြုလုပ်ခဲ့သလို တတိယနိုင်ငံရောက် ကရင်လူမျိုးများကလည်း အလုပ်ပိတ်ရက်များတွင် အသီးသီး ကျင်းပပြုလုပ်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nPosted by KCA.UK at 00:170comments\nဒီနေ့ နေပြည်တော်သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို တက်ရောက်လာတဲ့ စာနယ်ဇင်းသမားတွေကို ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဦးကျော်ဆန်းက ငိုယိုပြလိုက်ပါတယ်။\nကနဦး မိန့်ခွန်းချွေတာတွေတော့ အဆင်ပြေပါတယ် တဲ့။ ဒါက ကျွမ်းကျင်ပြီးသားပဲလေ။\nKIA က စတင် ပစ်ခတ်တဲ့အတွက် ကချင်ဒေသမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေရတယ်ပေါ့။\nKIA ပါဝင်တဲ့ UNFC - ညီညွတ်သော တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ ဖက်ဒရယ်ကောင်စီဟာ သောင်းကျန်းသူနဲ့ဖွဲ့ထားတယ်။\nလူ့အခွင့်အရေး စုံစမ်းစစ်ဆေးသူ UN အရာရှိ အိုဟေးကင်တားနားကြီးကို လာခွင့်ပြုမယ်။\nNLD က ဒီတိုင်းနေလို့မရဘူး၊ ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်မှာ မှတ်ပုံတင်ရမယ်။\nဒေါ်လာနဲ့ကျပ် ငွေလဲနှုန်းအတွက် သင့်တော်တဲ့နှုန်း သတ်မှတ်မယ်။ အချိန်တန်ရင် နိုင်ငံတော်က လုပ်ပေးမယ်။\nဒေါ်လာသဘောသုံးတဲ့ FEC တွေကို ပြန်သိမ်းမယ်။\nFEC သုံးသူများ မနစ်နာအောင် နိုင်ငံတော်က လုပ်ပေးမယ်။\nအဲဒီလို အဲဒီလို မိန့်ခွန်းချွေပါတယ် တဲ့။\nသတင်းထောက်တယောက်က မြစ်ဆုံဆည်တွေအကြောင်း မေးပါတယ်။ ဒီ မြစ်ဆုံဆည်စီမံကိန်းကို အများက ကန့်ကွက်နေကြပြီ။ ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲ တဲ့။\n“တပ်မတော်အစိုးရက ၁၉၈၈ ခုနှစ်ကတည်းက ဒုက္ခခံခဲ့တယ်။ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲတွေက\nအနစ်နာ ခံပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ။ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ပျက်စီးမယ့် ကိစ္စ\nကျနော်တို့လည်း မလုပ်ပါဘူး။ အမေရိကန်လို နိုင်ငံကြီးတွေက ကျ နော် တို့ ကို\n၀ိုင်း ဖိ နှိပ် ပြီး................................................”\nပြောရင်းနဲ့ ချုံးပွဲချငိုချလိုက်ပါတယ်။ ၀န်ကြီးရဲ့ ငိုကြွေးမှု ၁၅ မိနစ် ကြာသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်ရပါတော့တယ်။\nPosted by KCA.UK at 01:130comments\nUntitled from eh htee kaw on Vimeo.\nPosted by KCA.UK at 09:180comments\nPosted by KCA.UK at 23:290comments\nKaren Community Association UK's Summer Karen Language School\n“ပြည်ထောင်စု အစိုးရကသာ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စပါ။ မွန် တခုတည်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး လုပ်တာမျိုးက ဒါ မူမမှန်ဘူး။ တပြည်လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ လုပ်မှ တိုင်းရင်းသား အားလုံးနဲ့ ဆွေးနွေးမှ ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့ဗျာ၊ အဲဒီလိုပြန်ပြောလိုက်တယ်” ဟု နိုင်ဟံသာက ဆိုသည်။\nမွန်ပြည်သစ်ပါတီသည် တခြား တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ညီညွတ်သော တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ ဖယ်ဒရယ် ကောင်စီ (UNFC) ကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။\nထိုသို့ မဟာမိတ်ပြုထားသော UNFC အနေဖြင့်သာ အစိုးရနှင့် ဆွေးနွေးသင့်သည်ဟု အစည်းအဝေး တက်ရောက်သူ တဦးက ပြောသည်။\n၀န်ကြီးချုပ်ဦးအုန်းမြင့်က မွန်နိုင်ငံရေးသမား တချို့နှင့် တွေ့ဆုံစဉ် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များ တောတွင်းမှ ထွက်လာသင့်ကြောင်း မှတ်ချက်ပေးလေ့ရှိသည်ဟု မွန်ဒေသလုံးဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီပါတီ ဥက္ကဋ္ဌ နိုင်ငွေသိမ်းက ဧရာဝတီကို ပြောသည်။\nPosted by KCA.UK at 02:140comments\nweekly update battle news _1-9_8_2011\nPosted by KCA.UK at 12:400comments\nWeekly Update HR News 1-9_8_2011\nPosted by KCA.UK at 00:020comments\nSaw Eh Htee Kaw on 07861786539 email: hteekaw83@yahoo.com\nThe Karens are an indigenous people in the Southeast Asian countries of Thailand and Burma. In Burma, the Karens are the second largest ethnic group. The Karen aided the British during World War II, when the Japanese occupied the region. Many Karen were slaughtered by both Japanese and Burma Independence Army soldiers.\nDue to the ongoing attacks by the Burmese Army, more than one hundred thousand Karen refugees are currently taking refuge in the refugee camps along the Thai-Burma border. A significant number of Karen recently migrated to western countries under the refugee resettlement program. And now around five hundred Karen people are residing in the United Kingdom.\nCome and join us for the remembrance of our love ones who had sacrificed their lives for our Karen struggle to live free from oppression.\nBurma Guard Force in Ruins from Karen News on Vimeo.\nPosted by KCA.UK at 01:230comments\nငြိမ်းချမ်းတောင်း - Prayer of Peace [Burmese subtitles] from Front Films on Vimeo.\nPosted by KCA.UK at 12:080comments\nJUly 2011 Battle News -\nPosted by KCA.UK at 11:520comments\nကရင်ဒေသအတွက် ဖယ်ဒရယ်ရေးရာ အကျိုးရှိဟု ကိုယ်စားလှယ်များပြောဆို\nသြဂုတ်လ ၁ရက်။ နန်းသူးလေ (ကေအိုင်စီ)\nဖယ်ဒရယ် ပြည်ထောင်စု ပေါ်ထွန်းလာရေးအတွက် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ရာတွင် အခြေခံသဘောတရားများ သိရှိရန် ရည်ရွယ် ၍ ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဖက်ဒရယ်ရေးရာ ရက်ရှည်သင်တန်းသည် ကရင်ဒေသအတွက် အကျိုးရှိကြောင်း ခရိုင်အသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များက ယနေ့မနက်တွင် ပြုလုပ်သည့် သင်တန်းဆင်းပွဲ၌ ပြောဆိုသည်။\n၎င်းသင်တန်းကို ကေအဲန်ယူ ဗဟို စည်းရုံးရေးဌာနမှ ဦးစီးကာ ဇူလိုင်လ ၁၃ရက်မှ ၃၀ရက်နေ့အထိ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ခရိုင် ၇ခရိုင်မှ ကိုယ်စားလှယ်ပေါင်း ၂၈ဦး တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်ဟု သိရသည်။\nသင်တန်းတက်ရာက်ခဲ့သည့် ညောင်လေးပင်ခရိုင်မှ ပဒိုစောခါးမင်းက “ဒီသင်တန်းကို တက်ရောက်ရတဲ့အတွက် အကျိုးအများ ကြီး သက်ရောက်ရုံမကဘဲ လုပ်ငန်းပိုင်းမှာလည်း အထောက်အကူ ပြုတယ်။ တချိန်က ကျနော်တို့ ကရင်အမျိုးသား လွတ် မြောက်ရေးအတွက် ဖက်ဒရယ် ပြည်ထောင်စု တောင်းဆိုထားတာတွေ သိခဲ့ပေမဲ့ အခု ဒီသင်တန်းကို တက်လိုက်တော့မှ ဖက် ဒရယ်ပြည်ထောင်စုကို တစ်ဦးထဲနဲ့ လုပ်ဆောင်လို့ မရဘူးဆိုတာ သိလာတယ်။ ဒါကြောင့် တိုင်းရင်းသားအားလုံး ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ဆောင်သွားကြရမှာ ဖြစ်တာကိုလည်း သိလာတယ်။”ဟု ပြောသည်။\nအဆိုပါသင်တန်းမှာ ဖက်ဒရယ်စနစ်၏ အခြေခံသဘောတရားများကို နားလည်ပြီး တဆင့် ပြန်လည်ရှင်းပြနိုင်ရန်၊ ဖွဲ့စည်းအုပ် ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေရေးဆွဲခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်၊ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာများကို ပြန်လည် အသုံးချနိုင်ရန်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသများတွင် ဖယ်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု ပေါ်ထွန်းလာရေး ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက် အကောင်အထည်ဖော်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် များဖြင့် သင်တန်းလုပ်ဆောင်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကေအဲန်ယူ ဗဟို စည်းရုံးရေးဌာန အတွင်းရေးမှူး စောလှထွန်းက ပြောသည်။\nရက်သတ္တ ၃ပတ်ကျော်ကြာသည့် ၎င်းဖယ်ဒရယ်ရေးရာသင်တန်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နောက်ခံသမိုင်း၊ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ သမိုင်း နှင့် ကရင့်သမိုင်းကြောင်းနောက်ခံ၊ ကရင့်နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်၊ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ စသည့်နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်များအား ကရင်ပြည်နယ် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေမူကြမ်း ရေးဆွဲရေးကော်မတီအဖွဲ့ဝင်များက လာရောက်ပို့ချပေးခဲ့သည်။\nယနေ့ ကျင်းပခဲ့သည့် ဖက်ဒရယ်ရေးရာသင်တန်းဆင်းပွဲသို့ ကေအဲန်ယူ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် နော်စီဖိုးရာစိန်နှင့် တွဲ ဖက်အတွင်းရေးမှူး(၂) ပဒိုစောဒေါ့လေးမူ၊ KNLA မှ ဗိုလ်မှူးကြီးစောလေးဒိုမူးတို့အပြင် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုနှင့် တိုင်းရင်း သားလူမျိုးများရေးရာ ၀န်ကြီးခွန်မားရ်ကိုဘန်းနှင့် တိုင်းရင်းသား မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစုအဖွဲ့ဖြစ်သည့် NDF ၏ ဒုဥက္ကဌ ခိုင်စိုး နိုင်အောင်တို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။\nကေအဲန်ယူ ဗဟိုစည်းရုံးရေးဌာနသည် ယခင်ကလည်း ဖက်ဒရယ်ရေးရာ ပညာပေးရေးနှင့် နိုင်ငံရေးသင်တန်းများ ပို့ချသင် ကြားပေးခဲ့ပြီး ခရိုင်အသီးသီး၌လည်း အလားတူ သင်တန်းများ ဆက်လက် ပို့ချသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nPosted by KCA.UK at 11:350comments\nMonday, 1 August 2011--\nသြဂုတ်လ ၁ရက်။ စောခါးစူး (ကေအိုင်စီ)\nထားဝယ်ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ထားဝယ်- ကန်ချနပူရီ အဝေးပြေးလမ်း စီမံကိန်းနယ်မြေတွင် လိုအပ်ပါက စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားမည်ဟု ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး ကေအဲန်ယူက ပြောသည်။\n“ကျနော်တို့ရဲ့ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကတော့ အမြဲရှိတယ်။ နောက်ထပ်လည်းရှိအုံးမယ်။ အခွင့်အရေးရရင် ရသလို အဲဒီမှာရှိတဲ့ မြန်မာ စစ်တပ်တွေကို ကျနော်တို့လူ(KNLA တပ်ဖွဲ့)တွေကတော့ ၀င်တိုက်မှာပဲ။”ဟု ကေအဲန်ယူ ဘိတ်-ထားဝယ်ခရိုင် ဥက္ကဌ ပဒိုစော ကွယ်ထူးဝင်းက ကေအိုင်စီသို့ ပြောသည်။\nယင်းအဝေးပြေးလမ်းကို ဖောက်လုပ်နေသည့် အီတာလျှံ-ထိုင်းကုမ္ပဏီ၏ အခြေစိုက်စခန်း အမှတ် (၁) တည်ရှိရာ ထားဝယ်မြို့နယ် အလက်စတိုးအခြေစိုက် မြန်မာစစ်တပ်ကို KNU တပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဇူလိုင်၂၈ရက်နေ့တွင် နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု ကြောင့် အဆိုပါစခန်းမှ အလုပ်သမား ၅၀ခန့် ထိုင်းနိုင်ငံဘက်ခြမ်းသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။\n၎င်းအလုပ်သမားများသည် နောက်တနေ့နံနက်တွင် ၎င်းတို့စခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲ ထပ်မံဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်နေ ကြသည်ဟု ထားဝယ်ရေနက် ဆိပ်ကမ်းစီမံကိန်းအတွင်း လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အချက်အလက် စု ဆောင်းနေသူတဦးက ပြောသည်။\nPhoto-KIC (KNLA soldier)\nဇူလိုင် ၂၈ရက်နေ့ တိုက်ခိုက်မှုသည် KNU တာဝန်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့နှင့် အီတာလျှံ-ထိုင်းကုမ္ပဏီ ဆောက်လုပ်ရေးတာဝန်ခံတို့ ဇူလိုင် ၁၆ရက်နေ့က ထားဝယ်ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု တိုက်ပွဲသည် အဆိုပါ ဆွေးနွေးပွဲနှင့် မပတ်သက်ကြောင်း ပဒိုစောကွယ်ထူးက ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်။ ယခု တိုက်ပွဲသည် ထားဝယ်-ကန်ချနပူရီ အဝေးပြေးလမ်း ဖောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းနယ်မြေတွင် ပထမဆုံးဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲ ဖြစ် သည်။\nPosted by KCA.UK at 23:080comments\nအစိုးရက တံခါးမဖွင့်ဘဲနဲ့တော့ ကျနော်တို့မတတ်နိုင်ဘူး\nInterview with Col Sia Htoo-SSA-SSP\nPosted by KCA.UK at 20:170comments\nအမြန်ဆုံးအပစ်အခတ်ရပ်စဲရန် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အနေဖြင့် ဗမာအစိုးရအား အဓိက ထား တိုက်တွန်းသင့်သည်ဟု အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) ပါတီ၊ ကချင်အမတ်ဟောင်း ဒူဝါ မရန်ဇော်အောင် (Maran Zau Awng)မှ ဝေဖန်လိုက်သည်။\nဇူလိုင် ၂၈ ရက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အိတ်ဖွင့်ပေးစာတွင် လိပ်မူထားသော ကချင်လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (KIO)၊ ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး (KNU)၊ မွန်ပြည်သစ်ပါတီ (NMSP)၊ ရှမ်းပြည်တပ်မတော် (SSA) တို့သည် သမ္မတဦးသိန်းစိန် အစိုးရနှင့် ဖြစ်နေသော လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခမှာ ဗမာတိုင်းရင်းသားနှင့် အခြားတိုင်းရင်းသားများကြား တန်းတူညီမျှမှု မရှိသည့်အတွက် ဖြစ်သည်ဟု သူဆိုသည်။\n“ကချင်၊ ကရင်၊ ရှမ်းအားလုံးက ကိုယ့်ဟာနဲ့ကိုယ်နေနေတာ။ ပျားအုံလိုအေးဆေးနေနေတာ။ သူက လိုက်လျှောက် တုတ်ထိုးတာကိုး။ ထိုးတဲ့အတွက်ကြောင့် မတတ်နိုင်လို့ ပြန်တိုက်ကြတာ။”\n၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေသည် တိုင်းရင်းသားများကြား နိုင်ငံရေးတန်းတူညီမျှမှုမရှိပဲ ဗမာတစ်မျိုးသာ ဆက်လက် နိုင်ငံတော်အာဏာဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကချင်နှင့် တခြား ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ ထင်မြင်ထားပါသည်။\n၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေတွင် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းအားလုံး တပ်မတော်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိရမည်ဟု ပြဋ္ဌါန်းကာ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌါန်းခွင့်အတွက် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်သည့် တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့အစည်းများအား ဗမာစစ်တပ်က နယ်ခြားစောင့်တပ်အသွင်ပြောင်းစေသည်။\nငြင်းဆန်သည့်အဖွဲ့အစည်းများကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြကာ ဗမာစစ်တပ် ထိုးစစ်ဆင်ရာမှ ကချင်၊ ကရင်၊ မွန်နှင့် ရှမ်း ပြည်နယ်များတွင် ပြည်တွင်းစစ် ပြန်ဖြစ်လာသည်။\n“သူတို့(ဗမာအစိုးရ)စိတ်ကူးထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ဖို့မဟုတ်ဘူး။ ကျနော်တို့ မနေဘူး။ ကျနော်တို့မွေးရာပါ အခွင့်အရေး ရ ရမယ်။ သူတို့ကိုလည်း မတိုက်တော့ဘူး။ ကျနော်တို့ကိုလည်း မဖိနှိပ်နဲ့။” ဟု ဒူဝါဇော်အောင် ပြောဆိုသွားပါသည်။


Yan Aung: ပျော်ရွှင်ပါစေ တနင်္လာ....\nနှစ်ကိုယ်သစ္စာ ကတိတွေလည်း ထားခဲ့ကြတယ်\nမတတ်သာ ဒီဘ၀မှာ ခပ်ခွာခွာ နေကြရတယ်...."\nကျွန်တော်ငယ်စဉ်က ကြားဖူးနေခဲ့ရတဲ့ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ပေါ့ဗျာ.\nအဖေ့ကိုမေးတယ်. အဲဒါ ဘယ်သူ့အသံလဲလို့\nကျွန်တော် တော်တော်ငယ်ပါသေးတယ်. ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တစ်ယောက် ကံကောင်းခဲ့တာပဲလားမသိ. မြန်မာသံစဉ်သီချင်းတွေကို စွဲစွဲမြဲမြဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် နားထောင်တတ်တဲ့ လူကြီးတွေကြားထဲမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတယ်. ဒါကြောင့် မြန်မာသံစဉ် သီချင်းတွေကို ကျွန်တော် နှစ်သက်တယ်. မြတ်နိုးတယ်. တန်ဖိုးထားတယ်.\nဒေါ်မာမာအေးရဲ့ “မောင့်အချစ်မြှားစူး”့ ၊ “ချစ်သူ့နယ်မြေ” ၊ “နှင်းပျောက်တဲ့နွေ” ၊ “ပိတောက်လမ်း” စတာတွေ အပြင် မြန်မာပြည်သိန်းတန်ရဲ့ “စုံတောမြိုင်” တို့၊ စန္ဒယား ချစ်ဆွေရဲ့ “သံသရာ ခရီးသည်” တို့၊ “တိမ်တမန်” တို့၊ “မလွမ်းသော မျက်ရည်” တို့ စတဲ့ သီချင်းလေးတွေဟာလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ဘ၀ကို လွှမ်းမိုးခဲ့ဖူးပါတယ်.\nကြီးပြင်းအရွယ်ရောက်လာတော့လည်း ကိုလေးဖြူ၊ ကိုဇော်ဝင်းထွဋ်၊ ကိုအဲလက်စ်၊ ........ ခုတော့လည်း ရန်ရန်ချမ်းတို့၊ ဂျေမီတို့ထိပေါ့....\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်. ကျွန်တော်အကြိုက်နှစ်သက်ဆုံးကတော့ မြန်မာသံစဉ်ဆိုတာကို ၀န်ခံရဲပါတယ်. တစ်ခါတစ်လေ အပြင်မှာ မိုးတွေ ရွာနေရင် ရဲလေးရဲ့ “မိုး” သီချင်းကို နားထောင်ရတာထက် စန္ဒရားချစ်ဆွေရဲ့ “တိမ်တမန်” သီချင်းလေးကို နားထောင်လိုက်ရတာ ပိုပြီးတော့ ခံစားချက်တွေ ရုပ်လုံးကြွလာစေပါတယ်.\nနောက်မှပဲ ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့ သီချင်းလေးတွေကို mp3 format ပြောင်းပေးပြီး တင်ပေးပါဦးမယ်. အခုတော့ မြန်မာပြည်သိန်းတန်ရဲ့ “မေ့ဘူးသက်လယ်” သီချင်းလေးကို နားဆင်ပြီး တနလာင်္နေ့လေးကို ကြိုဆိုလိုက်ကြတာပေါ့ဗျာ.\nကျွန်တော့်ကို လွမ်းအားပိုသွားစေတာကတော့ နံနက်ခင်း နေခြည်အောက်မှာ သံဃာတော်တွေ ဦးပိန်တံတားပေါ်က ဖြတ်လျှောက်ပြီး ကြွသွားတဲ့ အခန်းလေးပါပဲ....\nဂျီတီအိုင်ရှေ့က ကောက်ညှင်းပေါင်းနဲ့ အကြော်စုံဆိုင်ကိုလွမ်းတယ်.\nမိန်းနားက Unison လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကိုလည်းလွမ်းတယ်.\nလွမ်းတယ် အဝေးက ရွှေပြည်မြန်မာရယ်.......\nမတတ်သာ ဒီဘ၀မှာ ခပ်ခွာခွာ နေကြရတယ်.....\nစကားမစပ်. မြန်မာသံစဉ်တွေကြိုက်လို့ ကျွန်တော့်အသက်ကို ဘိုးအေကြီးလို့ မထင်လိုက်နဲ့ဦးနော်. ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်. (ကျွန်တော့်တူလေးကို ပြောတာပါဗျာ. ဟတ်ဟတ်ဟတ်)\nမိုက်တယ် ... ဒီသီချင်း ထွက်တဲ့ နှစ် က ကျွန်တော် လေးတန်း ရောက်တာ ဗျ :P\nThat’s great, Ko Yan Aung. I like ur new post. Now we can really be friends as u are alsoamusic lover like me. Thank you. I was doing marking for the test scripts just now and can’t fully concentrate on work since there are other thoughts coming into my mind. So I turned to computer and happen to check ur blog for the new post. Now, I haveanice break listening good music through the head set (I am still in office). BTW, I am from Mandalay too (-:\nI have also suggested u to try Kevin Kern's creations earlier. He is one of my favourite musicians and his music is simply great .\nဒီဇင်ဘာလထဲက ပြောဖို့မေ့ သွားလို့ ထင်တယ်.....နော် .... ဒါမှမဟုတ် .... ချိန်ပါကြီးဖြစ်နေလားမသိ... ချိန် လိုက်တာနဲ့ ၊ သူများနောက် ပါပါသွားသွားလို့ ...\nMIT ကိုကော မလွမ်းဘူးလားဗျ။ ကျွန်တော်လည်း MITကဆင်းတာမို့ ပါ။ ရန်ကင်းတောင်ကိုလွမ်းတယ်။ ငါးရံ့နှစ်ကောင်ကိုလွမ်းတယ်။ တောင်ပြာပြာကိုတွေကိုလွမ်းလှတယ်ဗျာ.......။


News - အနာဂတ်တွင်သယ်ဆောင်သူ၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဦး တည်ချက်။\nConveyor သည်ခေတ်မီစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာစက်ယန္တရားများနှင့်ပစ္စည်းကိရိယာများ၏အဓိကလည်ပတ်ရေးကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ တတိယပါတီထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသည်ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက်ပစ္စည်းနှင့်နည်းပညာအခြေခံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်လုပ်ငန်း၏ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးစွမ်းရည်ကိုထင်ဟပ်စေသည်။\nသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်၏ပစ္စည်းအခြေခံသယ်ဆောင်သည်။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး၏တိုးတက်မှုနှင့်တိုးတက်မှုနှင့်အတူ, ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးပစ္စည်းကိရိယာများတိုးတက်နှင့်တီထွင်ခဲ့သည်။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာပစ္စည်းကိရိယာများတွင်လူအများအပြား၏အလုပ်သမားအင်အားကိုများစွာလျော့ကျစေသည်၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း၏စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ၀ န်ဆောင်မှုအရည်အသွေးကိုတိုးတက်စေသည်၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကုန်ကျစရိတ်ကိုလျှော့ချပေးသည်။\nအနာဂတ်တွင်သယ်ဆောင်စက်သည်အကြီးစားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ အသုံးပြုမှုအတိုင်းအတာကိုတိုးချဲ့ရန်၊ အလိုအလျောက်ပစ္စည်းအမျိုးအစားခွဲခြင်း၊ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုကိုလျှော့ချခြင်း၊\n၁ ။ အကြီးစားသယ်ဆောင်နိုင်စွမ်း, ကြီးမားသောတစ်ခုတည်းစက်အရှည်နှင့်ကြီးမားသောသယ်ဆောင်ထောင့်တို့ပါဝင်သည်။ ဟိုက်ဒရောလစ်သယ်ဆောင်သည့်ကိရိယာ၏အရှည်မှာ ၄၄၀ ကီလိုမီတာကျော်ရှိသည်။ တစ်ခုတည်းသောခါးပတ်သယ်ဆောင်အရှည်သည် ၁၅ ကီလိုမီတာနီးပါးရှိပြီး၊ ပါတီ A နှင့်ပါတီ B. ကိုချိတ်ဆက်ထားသည့်အစုအဝေးများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော“ ခါးပတ်သယ်ယူလမ်းမကြီး” ရှိခဲ့သည်။ နိုင်ငံများစွာသည်အကွာအဝေးများစွာနှင့်အဆက်မပြတ်စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအတွက်ပိုမိုပြီးပြည့်စုံသောသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဆောက်အအုံကိုရှာဖွေနေကြသည်။ ပစ္စည်းများသယ်ဆောင်။\n2. ပေါ်ကို၏လျှောက်လွှာနယ်ပယ်ကိုချဲ့ထွင်။ အပူချိန်နိမ့်ခြင်း၊ အပူချိန်နိမ့်ခြင်း၊ တဖြည်းဖြည်းစားခြင်း၊ ရေဒီယိုသတ္တိကြွခြင်း၊ မီးလောင်လွယ်သောပစ္စည်းများပေါ်ထွန်းခြင်းသည်အပူ၊ ပေါက်ကွဲလွယ်သော၊\n၃။ ပို့စက်၏ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံသည်စက်တစ်ခုတည်းအတွက်ပစ္စည်းကိုင်တွယ်မှုစနစ်၏အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်မှုလိုအပ်ချက်များနှင့်ကိုက်ညီနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်စာတိုက်ကဒ်များကိုအလိုအလျောက်အမျိုးအစားခွဲရန်အတွက်သုံးတဲ့ trolley conveyor သည်အရေးယူခြင်းလိုအပ်ချက်ကိုဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါတယ်။\n၄။ စွမ်းအင်ချွေတာရန်အတွက်စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုကိုလျှော့ချခြင်းသည်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနည်းပညာနယ်ပယ်၌ဆေးသုတေသနအတွက်အရေးကြီးသောကဏ္ aspect တစ်ခုဖြစ်လာသည်။ ကုန်ကြမ်းတစ်တန်လျှင် ၁ ကီလိုမီတာ၏စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုသည်ပေါ်ကိုရွေးချယ်ခြင်း၏အရေးကြီးသောညွှန်းကိန်းများထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။