အမေစု နဲ့ အနုပညာသမားတွေ အားလုံးကို စော်ကားလာ သည် သားစိုး ရဲ့ သမိုင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » အမေစု နဲ့ အနုပညာသမားတွေ အားလုံးကို စော်ကားလာ သည် သားစိုး ရဲ့ သမိုင်း\nအမေစု နဲ့ အနုပညာသမားတွေ အားလုံးကို စော်ကားလာ သည် သားစိုး ရဲ့ သမိုင်း\nPosted by ပိုင်လေး on Jan 19, 2012 in Copy/Paste | 34 comments\n—— Original post has been deleted ————\nမူရင်းရေးသားသူက အောက်ကကူးတင်ပေးထားတဲ့စာတွေအတိုင်း ကန့်ကွက်လာတဲ့ အတွက်\nကူးတင်သူ Burmese or Chinese မင်န်ဘာအနေနဲ့ စည်းကမ်းနဲ့ ကျင့်ဝတ်အရ တောင်းပန်ရမဲ့တာဝန်ရှိနေပါသေးတယ်.။\nEditor of Mandalay Gazette,Just writingaletter of apology below this comments does not make everything OK.\nThis is still the direct violations of U.S Federal and International Copyright Law.\n(1) You are still illegally posting and/or publishing my copyrighted article without my authorization and still not yet fixing the Title.\n(2) You are still not postingacorrect name of the copyrighted owner’s/writer’s name.\n(3) You are still referring to the incorrect link as the origination of my article.\nI have never given you the permission and/or authority to use my article on your site.\nPlease DELETE my entire article and DO POST reason of removal to your readers.\nThank you for admitting your wrong doing asaresponsible editor.\nFounder, Owner, Producer & Publisher\nMyo Chit Myanmar HD Media Production\n(323) MYO CHIT\nMandalay Gazette ရဲ့ တာဝန်ရှိသူ ခင်ဗျား\nတောင်းပန်စာ ကို Comment တွေ အောက်ထဲ ထည့်ရေးထားတာနဲ့ ကျန်တာတွေ အားလုံး မအိုကေ သွားပါဘူး ။\nခေါင်းစဉ်ကလဲ ကျွန်တော်ပေးထားတဲ့ ခေါင်းစဉ် မဟုတ်သလို\nအောက်က ရေးသူ အမည်မှာ ကျွန်တော့်နာမည် မပါသလို\nမူရင်း Link URL ကလဲ အမှားကြီး ဖြစ်နေပါတယ်\nအဲ့ဒိ Post ကို ယူသုံးဖို့ မျိုးချစ်မြန်မာ ကို Mandalay Gazette က ဘယ်တုန်းကမှ တရားဝင် ခွင့်မတောင်းခဲ့တဲ့ အတွက် ဆက်လက်အသုံးချခွင့် မပေးနိုင်ပါဘူး။\nကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဆောင်းပါးကို အခုချက်ချင်းဖျက်သိမ်းပြီး ဖျက်သိမ်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလဲ သင့် စာဖတ်သူတွေ ကို တောင်းပန် ရှင်းပြပေးပါ။\nအမှားကို တာဝန်ရှိ တည်းဖြတ်သူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ဝန်ခံတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nနတ်ကတော် သားစိုးက ပြောတာ တွေက ရင်ဝ ကို ဆောင့်ကန် ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်…………….\nHe (Thar Soe) is stupid man. Don’t put in your even thinking, waste of time.\nWhat do you mean? You can explain I don’t understand. OK, Thank your post……….\nHe (Thar Soe) is stupid man. Don’t put about him in your even thinking, waste of time.\nသူ့ရဲ့ခံယူချက်ကို သူပြောတာဘဲ သူမယုံကြည်နိုင်သေးတာကို သူပြောတာဘဲ\nနောက်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့တေးဂီတဖန်တီးမှု့ကို နတ်ဂတော်ဆိုပြီးသုံးနှုံးတာတွေဟာ\nမသင့်တော်ပါဘူး ဒါတွေက ခေတ်သစ်၈ီတဖန်တီးမှု့လေဗျာ\nတစ်လောကတောင် ဂျာမဏီကိုသွားတဲ့ မြန်မာ့ဆိုင်းတွေကို ဟိုက သူတို့ရဲ့ကရိယာတွေနဲ့\nကလေးသားသားလေးတွေဟာတွေနဲ့ ( လူကြီးဂစ်တာနဲ့ဟုတ်ဘူး ကလေးဂီတာနဲ့ )\nခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို လေးစားတယ်ဆိုတာ မိမိရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမြင်ပါ\nအဘ အဘ ဆိုတာလည်း ဒီလိုဘဲ မသိမသာ တိုးတက်လာတဲ့ ခေါ်ဆိုနည်းဆိုတော့ကာ\nခင်ဗျားတို့လည်း မေမေတို့ အမ တို့ဆိုရာကနေ\nကျုပ်ကတော့ တတ်ချုပ်ကြီးကို အချစ်ဆုံးးးးးးးးးး\nအလန့်တဂျား ရှိရန်ကောကွယ်။ သူထင်တာသူပြောတာ ပြောပါစေပေါ့။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ပုတ်ခတ် မဟုတ်တမ်းတရား စွတ်စွဲပြောနေတာမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ နင်ရေးတာ သိပ်မရှင်းဘူး။ ဒေါ်စုကို မေးခွန်းထုတ်တာကို ပြောချင်တာလား၊ သူ့ကိုလာတွေ့သူအများစုကို သာကူးတွေလို့ ပြောတာကိုလား။ ဒါမှမဟုတ် သားစိုးရဲ့ နိုင်ငံရေးအမြင်ကို ဝေဖန်တာလား၊ သူ့ရဲ့ ဂီတဖန်တီးမှုကို ဆန့်ကျင်တာလား။ ရှင်းရှင်းလုပ်ပါကွဲ့၊ ရောထွေးနေတော့ ဆိုလိုရင်း အာပျော့သွားတယ်။ မကြာခင် ရွာသဂျီးကလည်း ဆုံးမစကားပြောအုံးမယ်၊ လောင်းမလား။ ငါကတော့ အောင်ပုကို အချစ်ဆုံး….:D\nI not write. This I saw the other link. You cam go the this link is http://www.searchmyanmar.com/link/frame/cid/5948\nYou think this badly. I so sorry. I apologise……………\nဘယ်နှယ်ဖြစ်ပြီး ကောက်ခါငင်ခါ သိုးဆောင်း စကားနဲ့ရေးနေကြသလဲကွယ် ။\nသိုးဆောင်း ရေးနည်းနိသာရည်းက ခိုက်လွန်းလို့ဒဘဲ့ ခံပရစေ ။\nစိန ဘာသာနဲ့ သာ ရေးလိုက်ပါတော့…ခွိခွိ……\nI can’t right Burmese becaues I don’t have Burmese fount. Now I live in other country……….\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က.. ပါတီကနေ..အမတ်အဖြစ်နဲ့ဝင်ပြိုင်အရွေးခံမယ်ဆိုထားတာမို့.. ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မည်သည့်မြန်မာနိုင်ငံသားမဆို.. .. ဝေဖန်ခွင့်ရှိနေပြီလို့ ထင်မိပါတယ်..။\nလူထုဟာ.. ကိုယ်တင်မြောက်မဲ့..မဲပေးမဲ့သူကို.. ဝေဖန်ခွင့်ရှိတယ်.။ ဆုံးမသွန်သင်ခွင့်ရှိပါတယ်..။\nဒီလိုနဲ့ကောင်းမွန်တဲ့.. ဒီမိုကရေစီစံနစ်ကို တည်ဆောက်ရတာဖြစ်ပါတယ်..။\nဒီသဘောကျုပ်ပြောတာမဟုတ်.. ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကိုယ်တိုင်ပြောတာ …ဖြစ်ပါကြောင်း….။\nBy featured, ရန်ပိုင် on January 18, 2012 2:05 pm in သတင်း / 21 comments, Hits: 21,390\nNLD ၏ နိုင်ငံရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို အမြဲတမ်း ထောက်ခံနေခြင်း မပြုဘဲ လိုအပ်လျှင် ဝေဖန်အကြံပြုရန် မြန်မာ့ ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ယနေ့ ပြောဆိုလိုက်သည်ဟု သိရသည်။\nလွန်ခဲ့သည့် ၂၁ နှစ်က အကျဉ်းထောင်တွင်း ကွယ်လွန်ခဲ့သည့် ရန်ကုန်တိုင်း NLD ၏ ခေါင်းဆောင်တဦး ဖြစ်သူ ဦးတင်မောင်ဝင်း နှစ်ပတ်လည်နေ့ အစီအစဉ်သို့ တက်ရောက်လာသော ပရိသတ်များကို ထိုသို့ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။\n“ဝေဖန်ပါ အကြံပြုပါ တိုင်းပြည် တိုးတက်ရေးမှာ အားလုံး အဘက်ဘက်ကနေ တာဝန်ယူ အလုပ် လုပ်ဖို့ ပြောတယ်” ဟု ဦးတင်မောင်ဝင်း မိသားစုဝင်တဦးဖြစ်သည့် ကိုအောင်ဇင်သက် ဧရာဝတီကို ပြောပြသည်။\nမကြာခဏ ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသော ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် နှစ်စဉ်ပြုလုပ်လေ့ရှိသည့် ဦးတင်မောင်ဝင်း အမှတ်တရ အစီအစဉ်ကို အခွင့်အရေးရတိုင်း သွားရောက်လေ့ရှိသည်။\nဦးတင်မောင်ဝင်း ကွယ်လွန်ခြင်း ၂၁ နှစ်မြောက်နေ့ အစီအစဉ်ကို ဗဟန်းမြို့နယ် ဗိုလ်ဉာဏလမ်းရှိ သူ၏ မိသားစု နေအိမ်တွင် နံနက်ပိုင်းက ကျင်းပခြင်း ဖြစ်ပြီး NLD ၏ နာယကများ ဖြစ်သည့် သူရဦးတင်ဦး၊ ဦးဝင်းတင်တို့ အပြင် နိုင်ငံရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက်များ တက်ရောက်ကြောင်း သိရသည်။\nဦးတင်မောင်ဝင်းသည် ဖဆပလ အစိုးရလက်ထက် အထက်တန်းကျောင်းသား ဘ၀ကတည်းက ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၉၆၂ ခုနှစ် စစ်အာဏာသိမ်းမှုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကျောင်းသား လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ထောင်ဒဏ် ၇နှစ် ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။\nရှစ်လေးလုံး လူထုလှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ဦးတင်မောင်ဝင်းသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုအပြီး ပေါ်ပေါက်လာသည့် NLD ၏ ထိပ်တန်း စည်းရုံးရေးတဦး ဖြစ်လာသည်။\n၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ခရမ်းမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ် အမှတ် ၂ တွင် ၀င်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရာ ထိုနယ်မြေတွင် သူ၏ အဓိက ပြိုင်ဘက်မှာ အစ်ကိုအရင်းဖြစ်သူ တိုင်းရင်းသား စည်းလုံး ညီညွတ်ရေး ပါတီ (တစည) ပါတီ၏ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း ဇော်ဝင်း ဖြစ်သည်။\nဦးတင်မောင်ဝင်းသည် ရွေးကောက်ပွဲ အနိုင်ရပြီး မကြာမီ ထိန်းသိမ်းခံရကာ နာမည်ကျော် အင်းစိန်ထောင်တွင် ၀မ်းကိုက် ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။\nဇနီးဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်လှိုင်ကြူက“ အဲဒီတုန်းက ထောက်လှမ်းရေးခေတ် ဆိုတော့ အရမ်း တင်းကျပ်ထားတယ်။ အစားအသောက်၊ ဆေး၊ ပါဆယ်တောင် ပို့မရဘူး။ ဆုံးပြီးတော့မှ လာ အကြောင်းကြားတာ၊ အလောင်းကို ကြံတောသုဿန်မှာ ပြတယ်” ဟု ဆိုသည်။\n၁၉၉၀ ၀န်းကျင်က ဦးတင်မောင်ဝင်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက်တချို့သည် စစ်ထောက်လှမ်းရေးတို့၏ နှိပ်စက်မှု နှင့် ထောင်တွင်းအခြေအနေဆိုးများကြောင့် ထိန်းသိမ်းခံရစဉ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။\nမျက်ကန်း မျိုးချစ် မဖြစ်ဖို့တော့ လိုမယ်ထင်ပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို ဘာတွေလုပ်ခဲ့ လဲလို့မမေးဘဲ ဘာတွေလုပ်ပေးမှာလည်းလို့မေးတာ လွန်တယ်လို့ ပြောလို့မရဘူးထင်ပါတယ် ။\nသာကူးတွေအပြောခံရတာတော့ သူတို့ကိုလည်း ပြည်သူတွေကို ၀န်ချတောင်းပန်ခိုင်းရမယ်ထင်တယ်။။ အရင်တုန်းက အဘ ခေါ်မိပါတယ်ပေါ့နော် ……. :grin: :grin:\nသြော် .. ပြောဖို့ကျန်သွားတယ် ..အဘတို့ကို လက်အုပ် လေး လည်းချီမိတယ်ပေါ့နော် ..\nသားစိုးရဲ့ သီချင်းတွေကို အရင်ကတည်းက မကြိုက်ခဲ့တာ…။ ဟိုမရောက်ဒီမရောက် တကယ့် မျိုးမစစ် သံစဉ်တွေပါ။ Hip Hop သံစဉ်ကို အများကြီး နားမလည်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အရမ်းကောင်းမွန်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ စာသားတွေနဲ့ မြန်မာသံစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးတာကိုတော့ စိတ်ဆိုးမိပါတယ်။\nခုအဖြစ်က ဘာနဲ့တူလဲဆိုတော့ တွင်းနက်ကြီးတဲ့ကျနေတဲ့သူတစ်ယောက်က ပါးစပ်အကျယ်ကြီးဟပြီး အော်နေလို့ မျက်လုံးတောင် ပိတ်သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်အော်နေတာနဲ့ပဲ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်နေရာရောက်နေမှန်းကို မသိနေတာပါ။ သူက ဘာကောင်မှမှ မဟုတ်တာ။ ဒါနဲ့များ အမေစုကို ပြောချင်သေးတယ်။\nအမေစုကို ထိခိုက်ရင်တော့ ကောင်းကင်ပြာလဲ မခံနိုင်ပါ။\nဒီစာ စတက်လာကတည်းက အခုလိုဖြစ်မယ်လို့ခန့်မှန်းမိပါရဲ့ခင်ဗျ။\nဘာလို့လဲ ဆိုတော့ မူရင်းရေးသူကို ဖော်ပြမထားလို့ပါဘဲ။\nမူရင်းရေးသူက ကို “မျိုးချစ်မြန်မာ” ပါ။\nသူ့ကို ခရက်ဒစ်ပေးဘို့လိုပါလိမ့်မယ်။ ဆိုဒ်ကိုဖော်ပြရုံဆိုရင် ပို့စ်တင်သူရဲ့ အာဘော်လို့ထင်သွား\nတတ်လို့ပါဘဲ။ ဆိုဒ်ကိုညွန်းလဲ တော်တော်များများက မကလစ်ကြပါဘူး။ အကြံပေးတာပါခင်ဗျာ။\nကျနော် ကိုယ်တိုင်လဲအဲဒီစာမျိုးဆိုအဲဒီလို နာမည်ဖော်ပေး ရေးလေ့ရှိပါတယ်။ကျေးဇူးပါ။\nဒီစာနဲ့ ပါတ်သက်လို့ကတော့ သားဆိုး က ဆယ်လီဘရစ်တီ မလို့ ခုလိုလူသိရှင်ကြားဖြစ်နေတာပါ။\nသာမန်လူတွေထဲမှာလဲ ကြိုက်တာမကြိုက်တာရှိနိုင်တာပါဘဲ။ မထူးဆန်းပါဘူး။\nပြောရရင် သူမကြိုက်လို့လဲ ဘာမှဖြစ်မသွားပါဘူး။သူ့သဘောပါ။ သူကပါတီထောင်ပြီးစည်းရုံးခွင့်တောင်\nရှိတာပေါ့ဗျာ။ ကျနော်တို့ကလဲကျနော်တို့ သဘောနဲ့အမေစုကို100% ယုံကြည်နေနိုင်ပါတယ်။\nအရမ်းကိုရိုးရှင်းလွန်းပါတယ်။ ကိုယ့်နဲ့မတူတိုင်း အပြစ်တင်စရာတော့မရှိပါဘူး။ လမ်းကြောင်းမတူဘူးလို့\nကိုသစ်မင်း comment ကြောင့် ကျွန်တော် link ကိုသွားကြည့်ဖြစ်တယ်… မူရင်းရေးသူကမျိုးချစ်မြန်မာပါ…\nကျွန်တော်တို့ပြည်သူတွေ မျက်ကန်းမျိုးချစ်ဖြစ်မှာစိုးပါတယ်… မျိုးချစ်မြန်မာရဲ့ အောက်ဆုံးစာပိုဒ်ကို ကျွန်တော် တော်တော် ကြောက်သွားတယ်…စာပိုဒ်မှာဖော်ပြထားကတော့ “ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သည်းမခံမယ့် အထိခိုက် အပုတ်ခတ် မခံမယ့် ကျွန်တော်ချစ်တဲ့သူတွေ စာရင်းမှာ ထာဝရ ထိပ်ဆုံးမှာ ပါတဲ့ အမေစု ကိုစော်ကားလာရင် ကျွှန်တော် ဘယ်တော့မှ ဘာအကြောင်းပြချက် နဲ့ မှ သည်းခံ နားလည် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြင်းထန်စွာသတိပေးလိုက်ပါတယ် …”\nတစ်သွေးတစ်သံတစ်မိန့်အုပ်ချုပ်မှု၊ မျက်ကန်းမျိုးချစ်မှု၊ နိုင်ငံရေးကိုယ်နဲ့မဆိုင်ဘူးလုပ်မှုတွေက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံကို သုညကနေ ခဏခဏပြန်စစေမဲ့ အချက်တွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်…..\nသို့သော် ယခုသားစိုးပြောသွားတာတွေ အလွန်ကောင်းပါသည်။\nပြောပါစေ ဗျာ။ဝေဖန်ခံနိုင်တဲ့ သူဟာ ပညာဥာဏ်ကြီးတဲ့သူသာလျှင်ဖြစ်ပါတယ်။\nသာရင်ကူးမယ့်လူတွေ တော့ရှိစမြဲပေါ့။ဒါပေမယ့် ခံယူချက်မရှိသူဆိုတာ က\nမောင် သားစိုး တစ်ယောက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲ၊ ဘာတွေလုပ်ပေးနိုင်လဲမသိ တာ တော်တော်ကြီးကိုဆိုးပါသည်။(ဒီကောင်စာမဖတ်ဘူးထင်တယ်)\nလူတစ်ဦးစီတွင် သူ့အမြင်နှင့်သူရှိကြပါသည်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် သွားတွေ့ကြသော အနုပညာရှင် များကို ကျွန်တော်က မောင်သားစိုး ပြောသလို သာကူး ဟုမထင်မိပါ။ ကူးလို့ရချိန်မို့လို့ကူးသည်ဟုသာ မြင် မိပါသည်။ (အရင်တုန်းက စစ်ဖုနပ် သေနပ်ပြောင်းနှင့် ထောင်ကို ကြောက်သဖြင့် မကူးရဲကြပါ။) မောင်သား စိုးက သာကူး ဟုသာပြောနေသည် ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် ဘယ်သူကသာနေသနည်း ပြန်မေးချင်ပါသည်။\nမောင်သားစိုး တစ်ယောက် သီချင်းစပ်ဆိုပါက စပ်ဆိုနိုင်ပါသည်။ ဒါက မောင်သားစိုး အပိုင်းဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော်ကလဲ ကိုသားစိုးကို “ရွှေအိုးစည် လွယ်သလေးလေး လွယ်သလေးလေး တီးတဲ့ ..”( ရွေဆွဲပြား အကြီးကြီးဆွဲထားသေးသည်) စောက်ရူးဟု မြင်မိပါသည်။ :-)\nကျွန်တော်ကတော့ သားစိုး အဖြေကိုကြိုက်တယ်ဗျ ခုက ဒီမိုကေ၇စီ ဖြစ်သွားပြီလေ ဝေဖန်ခွင့်တွေ၇ှိလာပြီ\nမှန်ပါတယ်သာကူးတွေဆိုတာ ဥပမာ လွင်မိုးကိုပဲကြည့်ပါလား တခြားအနုပညာသမားတွေလည်းအများကြီးပါ\nအ၇င်တုန်းကတော့ ဖားချင်တော့ ပေါ်လစီကား၇ိုက်ဘာ၇ိုက် ခုမှ မေစုမေစု ဖြစ်နေကျတာ၊\nဘယ်သူမှတော့စင်းလုံးချောမ၇ှိဘူးပေါ့လေ တစ်ယောက်ထဲကိုလည်း စွပ်အားကိုးနေလို့မ၇ဘူး အမေစုကိုကြီး\nဂီတ ကတော့ ဒါသူဖန်တီးမှူပါ ဘယ်လိုပဲတီးတီး ဒါအနုပညာပါ။ထွင်ပိုင်ခွင့်၇ှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်ပါတယ်။\n……….တစ်ကယ်တန်း သားစိုး ဆိုတဲ့ ချာတိတ် ပြောတဲ့ စကားကမှ သူကတော့ တကယ် မသေချာမခြင်း ဘယ်သူနဲ့မှ မပေါင်းစည်းဘူး ဆိုတဲ့ သာကူးအစစ်ရဲ့ အတ္တကို ကွတ်တိထင်ဟပ်နေတာ လုံးဝ သိသာထင်ရှားပါတယ် .. ..\nဟုတ်ပ .. သူပြောတဲ့သဘောက အဲလိုကြီးဖြစ်နေတယ်။ သားစိုးကို အပြင်မှာတခါတွေ့ဖူးတယ်… စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင်နဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်ချင်ပါတယ်ဆိုမှ သူကချည်းပဲ ၀င်ဝင်ရိုက်နေတာ.. ရုံးကကောင်မလေးတွေကို ပုံခုံးတဖက်တချက်ဖက်ပြီးတော့လေ… ကြည့်ရတော့ နဲနဲတော့ ကြောင်စီစီနိုင်သလိုပဲ.. အရှက်လဲမရှိဘူး… ဂေါက်နေသလိုပဲ\nဒီမိုကရေစီ အစစ်ဆိုရင်တော့ ဘာတွေဘယ်လို လဲ ဆိုတာတော့\nရေးရေးကလေး သဘောပေါက်မိသကွဲ့ \nအခုလိုအချိန်မှာ ကိုယ့်ရင်ထဲက ထင်မြင်ချက်ကို ရိုးသားစွာ ဖွင့်ပြောရဲတဲ့.. သားစိုးရဲ့ သတ္တိကိုတော့ တကယ်လေးစားသွားပြီ…\nဒို့များကတော့ … အမေစု ကိုပဲ ချစ်တာ ။ အမေစု ချစ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီ ကို ချစ်တာ မဟုတ်ဘူး …\nဟာ … အနီကတ် (၅) ကတ်တောင်မှ ထိနေပါ့လား … ။\nအင်း … အမြင်မှားနေကြတယ် ထင်တယ်။ ကျွန်တော်က စာရေးသူကို အချစ် မမှားဖို့ ပြောတာပါဗျ။\nဆိုကြပါစို့ ။ ဘုရားဟောခဲ့တဲ့ တရားတော်တွေအတိုင်း လိုက်နာကျင့်သုံးကြမှ ဘုရားကို တကယ်ချစ်ရာကျမှာ မဟုတ်လား။ အဲဒီလိုပဲ အမေစုက ဒီမိုကရေစီ ကို ချစ်တယ်။ ဒီတော့ အမေစုချစ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီကိုလည်း ချစ်ရမယ်။ ဒီမိုကရေစီ စနစ် ပီပြင်လာအောင်လည်း ကြိုးစား ပုံဖော်မယ်ဆိုမှ အမေစုကို တကယ် ချစ်ခဲ့သူ ဖြစ်မှာမဟုတ်လား။\nအထက်က သားစိုး ပြောသွားတာကို အမေစု ကို သွားပြောကြည့်။ အမေစု က ခွင့်လွတ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ မြင်တယ်ဗျို့ … ။ အတ္တကြီးလွန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး …. ။\nဘာပဲ ပြောပြော မန်းဂဇက် ကို ပိုသဘောကျ သွားပြီ။အနီ အစိမ်းတွေ ကြည့်လိုက်တာ ဘာလုပ်လုပ်မျက်စိ\nမှိတ်မထောက်ခံဘူး ဆိုတဲ့ သူတွေများတာတွေ့ရတယ်။ဒီ လိုလူတွေများများရှိမှ တိုင်းပြည် တိုးတက် မှာပေါ့၊\nအစိုးရ ကိုလဲ ထောက်ပြ ဖို့ လိုသလို၊ အတိုက်အခံ ကို လည်းမှားရင်မှားတယ်ပြောရဲ ရမှာ။ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိုးကွယ် မှု့က အာဏာရှင် စနစ် ကို ဦးတည်တတ်တယ် ဆိုတာ သာဓက တွေ အများကြီး ရှိကြောင်းပါ\nသူ့အယူအဆပြောတာကိုလဲ ပြောခွင့်ရှိတယ်လို့ မြင်ပါတယ်။\nအဘ .. အဘ.. လို့ ခေါ်ကြရတာကတော့-\nရှေ့က ဂီတသမားတွေ ရေးတဲ့သီချင်းတွေလောက်ဖြတ်ညှပ်ကပ်လုပ်ပြီးဆိုတတ်တဲ့ကောင်\nအဆိုတော် စောက်ရှုးလို့ပဲမြင်မိပါကြောင်း (ကျုပ်အမြင်ပါ)\nဒီမိုကရေစီလို့ အော်ပြီး လုပ်ဆောင်နေကျတဲ့ နေရာမှာ လူတယောက်က သူ့ရင်ထဲက သူပြောချင်တာကို\nလွတ်လပ်စွာ ပြောခွင့် ရှိမယ်လို့ ထင်ပါတယ် မှားတာ မှန်တာကိုတော့ သူကိုတိုင် တာဝန်ယူပါလိမ့်မယ်…\nနိုင်ငံရေးလုပ်နေတဲ့ အဖွဲအစည်းတခုကို အားပေးထောက်ခံနေတဲ့ လူတယောက်အနေနဲ့ ပဂ္ဂိုလ်ရေး မကြိုက်တဲ့ အချပ်တွေကြောင်း သူ့ရဲ့ အနုပညာ သူ့ဂီတကို အားမပေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ ဆိုတာက\nလုံးဝ မဖြစ်သင့်တဲ့ အချပ်ပါ … သဘောထား သေးသိမ်လွန်းရာကျနေလို့ပါ ကျွှန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း\nသူ့သီချင်းတွေကို နားမထောင်ဖြစ်ပါ မကြိုက်ပါ ကြိုက်တဲ့လူက အားပေးလိုက်မယ်ပေါ့ ကိုယ်နဲ့ ဘာဆိုင်လည်း ကိုယ့်လိုရင်းကိုပဲ ” နောက်တခုက မင်းက စာရေးတင်တာက သတင်းပုံစံနဲ့လည်း မဟုတ်ဘူး\nအမိန့်ပေးထားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ရေးတင်ပြထားတယ် ”.. ( ပြင်းထန်စွာ သတိပေးလိုက်ပါတယ် ) တဲ့\nစာရေးတာ သတိထားရေးပါ ကိုယ်ဥိးနှောက်မရှိတာ ထုတ်ပြောနေသလို ဖြစ်နေပြီ သူငယ်ချင်း . . . ။\nအန်တီစုဘာတွေ ဆက်လုပ်ပေးမှာလဲ ဆိုတဲ့အဆိုတော်သားစိုး ရှင်းရတဲ့ ကိစ္စ\n“တိုင်းသူပြည်သားတစ်ယောက် အနေနဲ့ကျွန်တော်မေးခွင့်မရှိဘူးလားလို့ အဆိုတော်သား စိုးရှင်းရတဲ့ ကိစ္စ”\nအရင်တစ်ပတ်က ပေါ်ပြူလာမှာဖော်ပြခဲ့တဲ့ သားစိုး ရဲ့အင်တာဗျူးမှာ ပရိသတ်တချို့က သားစိုးရဲ့ အဖြေစကား တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှုလွဲတာလေးတွေရှိခဲ့ ပါတယ်။သားစိုးကလည်း သူပြောချင်တဲ့စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ကိုပရိသတ်တွေက နားလည်မှုလွဲသွားတဲ့အကြောင်းကို အခုလိုပြန်လည်ပြောပြတာကတော့”ကျွန်တော်ပေါ်ပြူ လာမှာ ဖြေလိုက်တဲ့ အင်တာဗျူးကြောင့် အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ပွက်လောတွေရိုက်နေတာတွေ့ရတယ်။ကျွန်တော် ပြော ချင်တာကို နားလည်မှုလွဲသွားတာပါ။ကျွန်တော် ပြည်ပမှာနေခဲ့တဲ့အတွေ့အကြုံတွေအရ ရွေးကောက်ပွဲဝင် တော့မယ့် သမ္မတလောင်းတွေ၊လွှတ်တော်အမတ်တွေက တိုင်းပြည်ကိုဘာလုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး အမြဲတမ်းကြေညာကြ တယ်။ အိုဘားမားနဲ့ ဂျွန်မက်ကိန်းဆိုရင် အိုဘားမားကChange ဆိုပြီး ဘာလုပ်ပေးမယ်၊ ညာလုပ်ပေးမယ် စသဖြင့်ပြောခဲ့တယ်။ ဒီလိုမျိုးပါပဲ။ အခု ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲလုပ်တော့မယ်။ ဒီအချိန်မှာ အန်တီစုကလည်းရွေးကောက်ပွဲဝင်ေ တာ့မယ်။ အန်တီစုကို ကျွန်တော်တို့အကုန်လုံးက ချစ်မြတ်နိုးပြီး သားပါ။ သူက\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းရဲ့သမီး တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။ တိုင်းပြည်နဲ့ပတ်သက်ပြီး သူလုပ်နေတာေ တွကလည်း အများကြီးပါ။သူအနစ်နာခံခဲ့တာတွေကိုလည်း ကျွန်တော် တို့ အကုန်လုံးသိ တယ်။ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အန်တီစုရဲ့မိန့်ခွန်းတွေကို နားထောင်ဖူးတယ်။\nအဲဒီတော့ အန်တီစုကကျွန်တော်တို့ကို ဘာတွေဆက်လုပ်ပေးမှာ လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တာပါ၊၊ဒါကိုတိုင်းသူပြည်သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ကျွန်တော်မေးခွင့်မရှိဘူးလား။အန်တီစုဘာတွေ ဆက်လုပ်ပေးမှာလဲ၊၊ တခြားပါတီတွေ ကကောဘာတွေလုပ်ပေးမှာလဲ။ဒါမှလည်း ကျွန်တော်တို့ အဆင်သင့်ပြင်ထားနိုင်မှာလေ။ အခြေခံလူတန်းစား တိုင်းသူပြည်သားတွေ အတွက်ပေါ့၊၊တိုင်းပြည်ထူထောင် ရမယ့်အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လိုနည်းမျိုးနဲ့ ထူထောင်ပေးမှာလဲဆိုတာ တိုင်းသူပြည်သား တစ် ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သိချင်တယ်။ ဒါကျွန်တော် တို့ မမေးသင့်ဘူးလား။ကျွန်တော်တို့ကို ခေါင်းဆောင် သွားမယ့်သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ခေါင်းဆောင်သွားမှာလဲ။ရွေးကောက်ပွဲဝင်မယ့်အဖွဲ့တွေ အကုန်လုံးကိုသိချင် တာ ပါ။ အဓိကပြဿနာကတော့ စကားနားလည်မှုလွဲသွားတာပါ။ ကျွန်တော်က ပြည်သူတွေနဲ့ တစ်သားတည်းပါပဲ။ တိုင်းပြည်ကောင်းကျိုးကို တကယ်လုပ် ပေးမယ့်သူ ကို ထောက်ခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။ လူတွေကလည်း စိတ် ဓာတ်တွေပြင်ပြီးတော့ ကောင်းတဲ့နေရာကိုသွားမှရမှာပါ။ လူတွေအားလုံးညီညွတ်မှတိုင်းပြည်ထူထောင် နိုင်မှာပါ။ ဒါကြောင့်အကောင်းဘက်ကို သွားဖို့အတွက် အကုန်လုံး ညီညွတ်မှဖြစ်မယ်”လို့ သားစိုးကပြောပါတယ်။\nဖေ့စ်ဘုတ်မှာ..ဒီအပေါ်က ကူးတင်ထားတဲ့စာ.. မူရင်းရေးသူ “မျိုးချစ်မြန်မာ”က အောက်ဆုံးကစာတွေအတိုင်း ရေးတင်ထားပါတယ်..။\n၁) ကျုပ်က.. ဒီဝက်ဘ်ဆိုက်ရဲ့.. တာဝန်ရှိသူအနေနဲ့.. မူရင်းရေးသူ”မျိုးချစ်မြန်မာ”ကို တောင်းပန်ကြောင်း ပြောလိုပါတယ်.။\n၂) ကော်ပီကူးတင်သူအနေနဲ့.. ထိုက်သင့်မှန်ကန်တဲ့ Credit မပေးပဲ ကူးတင်တာကိုလည်း မူရင်းေ၇းသူကို တိုက်ရိုက်တောင်းပန်ပေးစေလိုပါတယ်..။\nရွာသူားများကိုလည်း စည်းကမ်းပိုင်းနဲ့ ပြောစရာဖြစ်နေပါပြီ..။ တချို့က နောက်မှဝင်လာတာဖြစ်လို့.. ဒီလိုကူးတင်တာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ကျုပ်က ကြားထဲက.. ဘယ်နှခါအပြောအဆိုခံရ.. ဘယ်နှခါတောင်းပန်ပေးနေရလည်း သိချင်မှသိမှာပါ..။ သိကြတဲ့အတိုင်း ဒီဝက်ဘ်ဆိုက်တခုလုံးကို.. ကျုပ်တယောက်ထဲ ငွေကြေးကစပြီး..အကုန်အကျခံ.. နည်းပညာပိုင်းပါ..စိစစ်လုပ်နေရတာမို့ တင်သမျှစာတွေအကုန်…လိုက်မစစ်နိုင်ပါဘူး.။ ရွာသူားတွေကပဲ.. အချင်းချင်းပြန်ထိန်းကျောင်းစိစစ်ပေးကြစေချင်ပါတယ်..။\nကူးတင်တာတွေကို.. ရေးကြတာတွေကို.. စည်းကမ်းအတိုင်း တိတိကျကျလုပ်ကြစေချင်ပါတယ်နော..။\nစည်းကမ်းကို ပြန်ကြည့်လေ့လာနိုင်ဖို့..ဖြတ်ကူး ပြန်တင်ပေးထားပါတယ်..။\nဒါနဲ့ပါတ်သက်ပြီး .. ၀ါရင့်အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ရွာသူားတွေလည်း နည်းနည်းဆွေးနွေးပေးကြပါဦး..။\nဒီပို့စ်အောက်မှာမဟုတ်ပဲ.. ဖိုရမ်ထဲမှာဖြစ်ဖြစ်.. ပို့စ်အသစ်တင်ပြိးတော့ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့…။\nMandalay Gazette မှ တာဝန်ရှိသူများခင်ဗျာ …\nJan 17th, 2012 မှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ရေးပြီး ကျွန်တော့် Blog မှာတင်လိုက်တဲ့ ကျွန်တော့် ဆောင်းပါး\n” ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နဲ့ အနုပညာလောက ကို စော်ကားလိုက်တဲ့ နတ်ကတော် သားစိုး “( http://myochitmyanmar.blogspot.com/2012/01/blog-post.html ) ကို\nMandalay Gazette က Jan 19th, 2012 မှာ\n” အမေစု နဲ့ အနုပညာသမားတွေ အားလုံးကို စော်ကားလာ သည် သားစိုး ရဲ့ သမိုင်း “( http://myanmargazette.net/94765/uncategorized-other/copypaste )\nလို့ အမည်ပြောင်းပြီး ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လဲ မတောင်း Credit လဲ မပေးဘဲ ယူသုံးထားပါတယ်လို့ တွေ့လိုက်ပြီး မခံနိုင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် က လှမ်းပြောလာလို့ သိရပါတယ်။\nကျွန်တော် ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ကယ်ဘဲ ကျွန်တော် ရေးထားတဲ့ ခေါင်းစဉ် ကို မသိမသာလေး ပြောင်းလိုက်ပြီး Blog တွေ ကို ပြန် Share ထားတဲ့ Link\n( http://www.searchmyanmar.com/link/frame/cid/5948 ) ကိုဘဲ ပြန် Reference လုပ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ တမျိုးကြီးခံစားရပါတယ်။\nကျွန်တော့် ကို ခွင့်မတောင်းတာ က တော့ မေ့သွားလို့ လို့ ဘဲ နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်ဒါပေမယ့် သူများစာမူ ကို ခွင့် မတောင်းဘဲ တင်လို့ မရတာ မဂ္ဂဇင်း ပုံစံ အခငွေကြေးနဲ့ လုပ်နေတဲ့ သူတွေအားလုံး နားလည်ထားပြီးသား ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုပါ။\nနောက်ပြီး ဘယ်ဆောင်းပါး / စာမူ မဆို မူရင်း ကလောင်ရှင် နာမည် ကို ဖေါ်ပြရမယ်ဆိုတာ ကတော့ မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမယ့် ကျင့်ဝတ်တစ်ခုလဲ ဖြစ်ပါတယ် ဆိုတာ အားလုံးသိကြမှာပါ။\nခုက ကျွန်တော့် နာမည်ကိုလဲ ဖျောက်ထားပြီး Search လုပ်ရင်တောင် ကျွန်တော့် မူရင်း နဲ့ ထပ်တူဖြစ်မနေအောင် စာမူ မူရင်း ရဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို မသိမသာ ပြောင်းထားတာ က ခံရ အခက်ဆုံးပါဘဲ။\nကျွန်တော် ဒီလို ခပ်တည်တည် Copy Right Violation လုပ်တာကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပါဘူး\nကျေးဇူးပြုပြီး ဒီ ဆောင်းပါးကို Mandalay Gazette မှာ မူရင်း အမည် နဲ့ ရေးသူကို စာပေကျင့်ဝတ် နဲ့ အညီ လေးစားမှု ထားပြီး အမှန်အတိုင်း ဖေါ်ပြပေးဖို့ လေးနက်စွာ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်\nသည်နေရာမှာ ပြောစရာ တွေရှိပါတယ်။\nကျနော် ဒီပို့စ်မှာ ခရက်ဒစ်ပေးဖို့ ခပ်စောစောထဲက ပြောထားပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ ရေးသူက လျှစ်လျှူရှူထားပါတယ်။\nအချက် ၂ချက် တွေ့ရပါတယ်။\n၂။ ပြောတဲ့လူတချို့ကလဲ “လေသံမာ”ပါတယ်။ ရင့်တင့်တင့်လေးတွေရှိပါတယ်။\nဟောက်စားပုံစံရှိခဲ့(ဘူး)ပါတယ်။ဆရာကြီး စတိုင်တွေနဲ့ ပြောတာတွေလဲရှိနေပါတယ်။\nသတိထားပြီး စကားထိန်းပြီး ပြောတတ်တဲ့လူက ခပ်ရှားရှားပါ။\nပြောရရင် ပြောသူမှာရော အပြောခံရသူမှာပါ မထိရောက်ပါဘူး။\n၁.ကူးရေးသူကို တွေ့ရင် သတင်းပို့နိုင်တဲ့ “နေရာလေး” တခုဖန်တီးပေးပါ။\n(ဖိုရမ်မှာထက် စတစ်ကီ လေး ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်၊လို့ ထင်ပါတယ်)\nကြွယ်တာမဟုတ်ဘဲပြောရရင် ကျနော်စာတွေအများကြီး အကူးခံရ\nနာမယ်ပြောင်းပြီး ယူသွားတာကို ခံရတာအများကြီးပါ။\nဒီပြင်နေရာမှာမပြောနဲ့ ဒီရွာမှာတောင် ကျနော်နဲ့ဦးကောက် ကူးတဲ့ပြဿနာတက်တော့\n“တောင်းပန်ဆိုရင်လဲ တောင်းပန်ရတာပေါ့ဗျာ”လို့ ကွန်မင်းပေးတာ သူကြီးလဲဖတ်ဘူးမှာပေါ့။\nသူကြီးကလဲ သုံးကြိမ်ခွင့်လွတ်တယ်လို့ ဆိုထားသကိုး။\n“စာရေးတယ်ဆိုတာ ပျံ့နှံ့စေချင်လို့မလား ကူးပြီးတင်တာ ဘာဖြစ်လဲ”ဆိုတဲ့သဘောရတဲ့\nအဲတော ဒီအင်တာနက်မှာစာရေးရတာကတော့ ကြိုက်သလောက်သာ ယူပေတော့ လို့ သဘောထားခံရတာအမှန်ပါဘဲ။\nမန်းလေးဂေဇက်ထဲကလူက သူများဆီက စာကို ခရက်ဒစ်မပေးဘဲ တင်ထားတာရှိသလို။\nအခြားဆိုက်ကလူကလဲ ဒီထဲက စာကို ယူပြီးတင်တာ ရှိပါတယ်။\nအကောင်းဆုံးကတော့ ကိုယ်သိက္ခာ ကိုယ်လုံအောင်နေတာ အကောင်းဆုံးပါဘဲ။\nအကောင်းဆုံးက ကူးတာသိရင် ဖြုတ်ချလိုက်။\nဒါပေမယ့် စာဖတ်ပြီး မန်းမိတဲ့ ကွန်မင်းတွေကို တော့ ပွိုင့်မနုတ်နဲ့ပေါ့ဗျာ.


မောင် (စွယ်စုံကျမ်း): ရွှေရောင်အလင်းတန်း\nကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ယွင်းခဲ့ ဘူးတယ်။ မင်းတို့ ငါ့လိုမဖြစ်စေချင်လိုက်တာလူဆိုတာ\nစဉ်က”စံပါ”လို့ ခေါ်တဲ့မြို့ လေးမှာ "သောနဒတ္တ" လို့ ခေါ်တဲ့ပုဏ္ဍ္တားကြီးအုပ်ချုပ်နေ\nဆိုပီး”စံပါ" မြို့ ကိုကြွတော်မူတယ်ပုဏ္ဍ္တားကြီးကိုမေးလိုက်ပုံကသင်တို့ ဗြဟ္မဏမျိုးဘာ ကြောင့်မြင့်မြတ်ရသလဲလို့ မိန့် တော်မူတော့ ပုဏ္ဍ္တားကြီးဖြေလိုက်ပုံကတပည့်တော်တို့ \n(၃)ဗေဒင်၊မန္တာန် တွေအလွတ်ရ ရမယ်ဘုရား\nလို့ လျှောက်တင်အပီးမှာဘုရားရှင်က တကယ်လို့ များတစ်ယောက်ယောက်က\n(၁)ချက်လျှော့ကွာဆိုရင်လို့ မေးတော့မဆိုင်းမတွပဲလွယ်ပါတယ်ဘု၇ား ရုပ်ရည်\nချောမောလှပ ရမယ် ဆိုတဲ့အချက်ကိုလျှော့မယ်ဘုရားရုပ်လှတာဆိုးတာကဘ၀\nဘ၀ ကကုသိုလ်နဲ့ ဆိုင်ပါတယ်ဘုရားရှင်က(၂)ချက်လျှော့ကွာဆိုရင်ေ၇ာပုဏ္ဍ္တား\nကြီးမဆိုင်းမတွပဲဗေဒင်၊မန္တာန် တွေအလွတ်ရ ရမယ်ဆိုတာလျှော့ပါမယ်ဘုရားအ\nလွတ်မရလဲ ကျမ်းဂန်တွေထဲမှာရှိပီးသားပါဘုရားရှင်က(၃)ချက်လျှော့ကွာဆိုတော့ ပုဏ္ဍ္တားကြီးမဆိုင်းမတွမဖြေနိုင်တော့ချန်စရာ၂ချက်ပဲကျန်တော့တယ်လေခဏကြာမှ\nဆီကဘာ မှမကြားရတော့ ပေမဲ့မြို့ သူမြို့ သားတွေဆီကအသံ တွေထွက်လာတာက\nအမျိုးသန့် ချင်လို့ ဒီအချက်ကိုထည့်ထားတာမဖြုတ်နိုင်ပါဘူး ဆိုတော့ပုဏ္ဍ္တားကြီးက\nသူမြို့ သူ/သားအားလုံးကိုငါချန်ထားတာက (၄)ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းရမယ် (၅)\nမျိုးရိုးတင်မကဘူး လူမှန်ရင် လိုအပ်တဲ့အချက်လို့ ယူဆတယ်.တန်ဖိုးရှိတဲ့သူမှန်ရင်\nရှင်ကပှုဏ္ဍ္တားကြီးမင်းအယူအဆနဲ့ငါ့အယူအဆ ထပ်တူထပ်မျှရှိတော်မူတယ်လို့ \nမိန့် ကြားပီးတရားအဆုံးသတ်မှာဒေသနာတစ်ခုနဲ့ အဆုံးသတ်တော်မူလိုက်တယ်။\nဟုတ်တယ်သူငယ်ချင်းလူတစ်ယောက် တန်ဖိုးဘယ်လောက်ရှိလဲလို့ တိုင်းတာချင်\nရင်ဥစ္စာတွေဘယ်လောက်ရှိလဲ? ၇ာထူးတွေ? ပညာတွေဘယ်လောက်တတ်လဲဆို\nတာနဲ့ မတိုင်းနိုင်ဘူးလူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဟာကိုယ်ကျင့်တရားဘယ်လောက်\nကောင်းလဲ? မှားမှန်ခွဲနိုင်တဲ့ပညာဘယ်လောက်ရှိလဲ? ဆိုတာနဲ့ တိုင်းတယ်အဲဒီတုန်း\nက ငါ့ကိုယ်ကျင့်တရားဟာတိုင်းတာလို့ မ၇အောင်ပျက်စီးနေခဲ့တယ်ဒါပေမဲ့မှာမှန်ခွဲ\nနိုင်တဲ့ပညာနဲ့ ငါလမ်းမှန်ကိုလျှောက် နိုင်ခဲ့ပြီ......\nမင်းတို့ အားလုံးလည်း...... လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေ.......\nAuthor Anonymous at 11:23:00 PM


၎င်းတို့အား Tech မှကျောင်း - Pro ကိုတစ်ဦး Virtualization ဖြစ်လာလုပ်နည်း\nတစ်ဦး Virtualization Pro ကိုဖြစ်လာလုပ်နည်း\nတစ်ဦး Virtualization Pro ကိုဖြစ်လာ\n1 ။ စတင်ဆီသို့စတင်။\n2 ။ အသေးစားစတင်ဖို့။\n3 ။ တစ်ဦးပလက်ဖောင်း Pick နှင့်ကျွမ်းကျင်။\n4 ။ အဆိုပါ Next ကိုအဆင့်ကယူပါ။\nအဆိုပါ virtualization စီးပွားရေးလုပ်ငန်းပိုမိုလျင်မြန်စွာမကြာသေးမီမှတ်ဉာဏ်အတွက်အခြားမည်သည့်အချိန်ထက်ဖွံ့ဖြိုးဆဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအစဉ်မပြတ်တိုးတက်လမ်းကြောင်းနှင့်အတူ, ပတ်ပတ်လည်သင်၏ဦးခေါင်းခြုံဖို့သင်တို့အဘို့ထုတ်လုပ်အဆက်မပြတ်အသစ်သောအကြံအစည်များနှင့်အတွေးအခေါ်များရှိပါတယ်။\nသိသာပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ဦး virtualization ကိုတက်လေမှကွဲပြားခြားနားသောချဉ်းကပ်မှုရှိပါတယ်, သို့သော်ငါတို့သည်သင်တို့၏ဇာတ်လမ်းကိုတစ် virtualized အောင်မြင်မှုစေကူညီပေးပါမည်တဲ့အဓိကဦးစားပေးအဖြစ်တစ်လမ်းရှိသည်။ ငါတို့သည်သင်တို့တစ် virtualization မာစတာသို့သင့်ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနှင့်ပြောင်းလဲမှုကိုတည်ဆောက်ရန်ယခုယူပြီးစတင်နိုငျကွောငျးလေးရိုးရှင်းတဲ့အပြင်းအထန်လုပ်ဆောင်ထွက်အိပ်လေ၏။\nစိတျထဲမှာအတညျ့အလငျးတစ် virtualization Ace တက်အဆုံးသတ်မှအဆုံးရည်မှန်းချက် Keeping, သင် server ကိုအဖှဲ့အစညျးနှငျ့စတငျအမျိုးမျိုးကိုအခြားအိုင်တီစည်းကမ်းနှင့် ပတ်သက်. တတ်ကျွမ်းနားလည်တဲ့ဖြစ်သင့်သည်။ တစ်ဦးကအခြေခံ setup ကိုအများကြီးတောင်းဆိုရန်မည်မဟုတ်, သေးသငျသညျ ပို. ပို. ကို virtual မူဘောင်အထဲကအလုပ်လုပ်အဖြစ်, အမှုအရာတစ်ဦးအလုအယက်အတွက်အနုစိတ်ရပါလိမ့်မယ်။ သငျသညျ Linux ကိုစွဲချက်, ဒါမှမဟုတ်ဘယ်လို boot မည်မဟုတ်ကြောင်းကို Windows server ကိုအခြေချရန်မှတ်မိသလောက်မှတိုက်ဖျက်ဖို့မကြိုက်တတ်တဲ့လိမ့်မယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးတုတ်ကျင်းထဲမှာစွမ်းအင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံအလွန့်အလွန်ကိုသင်အဘယ်အကျိုးကိုရကြလိမ့်မည်။\nNetworking, အထူးသ, ထိုနည်းတူ furry ရနိုင်သည်။ သင့်ရဲ့ CompTIA Network ကို + သင်တန်းပေးခြင်းရေတွင်းတစ်တွင်း-လုပ်ကြံကို virtual ပတ်ဝန်းကျင်သင့်ရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်များအတွက်စီမံခန့်ခွဲမှုကွန်ယက်ကိုအပြေးထွက်အပိုင်းအနည်းငယ် VLAN နှင့် subnets ရပါလိမ့်မယ်သောသင်အကြံပေးများနှင့်မျှဝေသိုလှောင်နှင့်အတူစကားပြောကာစွမ်းရည်ကွန်ရက်များနှင့်လည်းသင့်ရဲ့များအတွက်ကွဲပြားခြားနားသော network များပါလိမ့်မယ် လုံခြုံရေးလိုအပ်အဖြစ်ကို virtual servers များ။ ကျနော်တို့ VLAN ၏စဉ်းစားရွှေ့ပြောင်းသောချွတ်အခွင့်အလမ်းတွင်, သငျသညျအိမ်ရှင်နှစ်ဦးစလုံးနှင့် switch ကိုအပေါ်တိကျစွာဒီဇိုင်းရေးဆွဲရမည်ဖြစ်သည်, ဒါမှမဟုတ်စာပေးစာယူပေါ်ပေါက်မည်မဟုတ်အားလုံး၏တစ်ဦးချင်းစီကွန်ရက်ကသည်ဆာဗာတွင်အနည်းငယ်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဆိပ်ကမ်းများ, ရှိသည်။\nထိုအခြိနျတှငျအရာအားလုံးသည်ဤလိုင်းများတလျှောက်ဖြစ်ကြောင်းကို, သင်ပိုကောင်းကွန်ယက်အချို့အားကြီးသောကျွမ်းကျင်မှုရှိသည်3မှာချတတ်၏။\nပတ်ပတ်လည် lounging ဟောင်း decommissioned server ကိုရှိသလား? ကု! Dilly dally နှင့် VMware သို့မဟုတ် Microsoft က Hyper-V ကိုတစ်ဦးအခမဲ့ပုံစံတက်သီးနှံများကိုပုံ။\nသင်ဘယ်လိုမေးလျှောက်? ကျနော်တို့ပြောနေမဟုတ်ပါဘူး။ ထိုသို့သဘောမျိုးလုပ်သွားပါ။\nC'mon, သင်ထားတဲ့အိုင်တီသူချင်း / အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါပဲ, သင်ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့အသစ်ပစ္စည်းပစ္စယများ၏အဓိပ္ပာယ်စေနထေိုငျ! ထို့အပွငျကလုံးဝကိုဖုံးလွှမ်းရန်ဘလော့ဂ် entries တွေကို၏ခုနစ်ရက်ပတ်လုံးယူလိမ့်မယ်။ အတားအဆီးနှင့်ယခုလိုတင်းတင်းပြောတတ်တဲ့ hit, ဒါကြောင့်သင်ပယ်ရှင်းစမတ်သင်ယူနှင့်စွန့်ခွာလိမ့်မယ်အဓိကလမ်းမှာရိုက်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်လိမ့်မယ်။\nသင်ပြုသောအနေနှင့်တစ်ပြိုင်နက်, သင်ကစားနိုင်ပါတယ်ဘယ်မှာ sandbox 'ရှိပါလိမ့်မယ်။ တစ်ဦးကို Windows server ကိုထုတ်လုပ်, တကအာကာသ controller ကိုအောင်, ရုံးခွေးဓါတ်ပုံတွေကိုတခု IIS server ကိုတို့ပါဝင်သည်, တစ်ဦး Linux ကိုသေတ္တာတို့ပါဝင်သည်နှင့် syslog application သို့မဟုတ်သမျှဆန်းသစ်တီထွင်မှုသင်နှင့်အတူဆော့ကစားရန်လိုအပ်ပါတယ်မိတ်ဆက်ပေး။ ရိုးရှင်းစွာအသင့်ရဲ့ဖန်တီးမှုကွန်ယက်ဖော်ထုတ်ပေါ်မှာဘာမှဝတ်မ။ စိတျထဲမှာသိမ်းဆည်းထားပါ, ဒီနှစ်ခု fizzled စက်ဝိုင်းနှင့်အတူတစ် Grumpy, 12 နှစ်အရွယ် server ကိုနှင့်မင်းထက်ပြန်လည်စတင်တစ် Savage ဥပမာအားဖြင့်ဖြစ်ပါသည်။\nကျနော်တို့ VMware နဲ့က Hyper-V ကိုကြိုတင်ကဆိုသည်။ နှစ်ဦးစလုံး hypervisors, တကယ်သင့်ရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအိမ်ရှင်ရဲ့ CPU ကို, RAM, သူတို့အားပိုင်ဆိုင်မှုများကိုအကျိုးရှိစွာအသုံးချနိုင်ရန်ကို virtual စက်တွေကို enable လုပ်ဖို့စွမ်းရည် abstracts သောထုတ်ကုန်အလွှာဖြစ်ကြသည်။ လက်လှမ်း hypervisors အများအပြားအမျိုးမျိုးရှိပါတယ်နေစဉ်, အထင်ရှားဆုံးနှစ်ခု VMware ၏ vSphere နဲ့ Microsoft ရဲ့က Hyper-V ကိုဖြစ်ကြသည်။\nနှစ်ဦးစလုံးအလွန်ပစ္စည်းများဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နှင့်အတူတူ, ဝေးခြုံငုံစက်မှုလုပ်ငန်း၏အပိုင်းအစ၏အားဖြင့်အများဆုံးဝင်စား။ နေကြသည် နှစ်ဦးစလုံးသင်ယူခြင်း, သေးသင်တဦးတည်းဇာတ်စင်အတွက်စဉ်းစားဆင်ခြင်စရာအခွင့်အာဏာကိုကိုယ်စားပြုသင့်၏ထိုက်။ သင်တစ်ဦးသည် Microsoft ဆိုင်ကို run သောချွတ်အခွင့်အလမ်းတွင်, က Hyper-V ကိုအထူးသဖြင့်က 2008 ကတည်းက Windows Server တစ်ခုချင်းစီတစ်အုပ်ဖြစ်အတူစံကြွလာသောမြေပေါ်တွင်အဆိုပါငြင်းဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ သင်သည်မည်သည့် Linux ကိုဆာဗာများရှိသည်သို့မဟုတ် Non-Microsoft ကပစ္စည်းများကိုစိတ်ဝင်စားသောချွတ်အခွင့်အလမ်းတွင်ပြီးတော့ vSphere မှာကြည့်ပါ။\nမည်သည့်ကိစ္စတွင်ခုနှစ်, CBT အခဲသင်လိုအပ်ချက်လေ့ကျင့်နေအလုံးစုံတို့အဘို့လုံခြုံခဲ့ပါသည်။ Microsoft က၎င်း၏ MCSA နဲ့ MCSE server ကိုခြေရာခံအတညျပွုအတွက်လုံးဝက Hyper-V ကိုဖုံးလွှမ်းခြင်း, VMware ၏ VCP-DCV အသိအမှတ်ပြု vSphere သို့လေးနက်တဲ့ကျဆင်းဖြစ်ပါတယ်။\nသင့်အနေဖြင့်ကျွမ်းကျင်မှု, စင်မြင့်, နှင့်စက်များတယ်, ဒါကြောင့်သင်က virtualization ပါရမီသို့လှည့်ရန်သင့်ချဉ်းကပ်မှုအပေါ်ကောင်းစွာပါပဲ။ သင်သည်သင်၏ကို virtual မူဘောင်အထဲကဖြစ်လာသကဲ့သို့, အသုံးပြုရန်သင်၏ hypervisor ၏အကြီးမားဆုံးသောသော့ချက်အစိတ်အပိုင်းမြင့်မားသောအသုံးပြုနိုင်စွမ်းဖြစ်လိမ့်မည်။ တဦးတည်းပြတ်တောက်သွားသည့်အခါဤသည်လာမည့်ပေါ်သို့ထို့နောက်တဦးတည်းရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအိမ်ရှင်နှင့်အတူစတင်ကို virtual စက်တွေ၏ failover ပရိုဂရမ်အကောင့်သို့ကြာပါသည်။\nအဲဒီမှာကုန်ကျသို့သော်မူတည်င်, ထိုသို့မလိုအပ်တဲ့ဟာ့ဒ်ဝဲနှင့်အတူစတင်ခဲ့သည်။ အပိုဆောင်းအသုံးစရိတ်, သိသာတဲ့ပိုမိုမြင့်မား ups အနေဖြင့်လိုအပ်သည့်အတွက်ပိုပြီးဝယ်ယူဆိုလို။ ဤအချက်မှာ, သင်သည်ဤတိုးတက်မှုကာကွယ်ပေးရန်နှင့်မည်ကဲ့သို့သူတို့နှစ်ဦးစလုံးဟာ့ဒ်ဝဲစိတ်ပျက်မိကြောင်းနှင့်အခြေခံ upkeep ကနေစရိတ်နှင့်ကျချိန်လျော့နိုင်ပါတယ်တတ်ကျွမ်းနားလည်တဲ့ဖြစ်သင့်၏။\nvirtualization အမြဲအိုင်တီအသွင်ပြောင်းခဲ့ပြီးဖြစ်နိုင်သည်မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့သင့်ရဲ့အလုပ်အကိုင်ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။ သငျသညျယခုအခါကို virtual ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်ဆက်ဆံရာတွင်အဖြစ်မဟုတ်ပါဘူးကိစ္စတွင်ပါကထိုသူအပေါင်းတို့အိုင်တီအပြစ်တွေများအတွက်စံတာဝန်ခံဖြစ်ထွက်လှည့်ခဲ့ကြကြောင်းကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သကဲ့သို့, စတင်ဖို့နဲ့လေ့လာသင်ယူဖို့အားထုတ်မှုနဲ့တက်ကြွရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့သင်တို့အပေါ်၌မှီခိုပါပဲ။\nVMware ကအသိမှတ်ပြုလက်မှတ်နှင့် ပတ်သက်.7အံ့သြဖွယ်သင်တန်းများ


အမျိုးသမီးများဆံပင်ဆက်စပ်ပစ္စည်း, ကလေးများ မှစ. ဆံပင်ဗီဒီယိုအပိုင်းအစများ - Weizhong\n။ ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခြင်း။ နမူနာ & မှို Developers ။\n။ ဆံပင်စျခှငျ & လက်ဝတ်ရတနာထုတ်လုပ်သူ။\n။ လက်ကား & လက်လီ။\n။ သတ္တု hairornament နှင့်ဖက်ရှင်လက်ဝတ်ရတနာ industriy အတွက် automated prodution လိုင်း၏ 70% နဲ့ဦးဆောင်ထုတ်လုပ်သူဖြစ်စေရန်။\n. နောက်ကျောကွဲပြားခြားနားသောနိုင်ငံများမှ E-commerce ဆိုင်ရောင်းချသူတက်သည်, ငါတို့သူတို့ဝယ်လက်တရုတ်ထံမှသင်္ဘောကုန်ပစ္စည်းများ drop ဖို့ကူညီပေးပါတယ်။\nတရုတ်နိုင်ငံတွင်ဆံပင်ကလစ်ပ်တစ်ဦးဦးဆောင် automated ထုတ်လုပ်သူဖြစ်အပ်လော့။\nယခုသင့်အကြိုက်ဆုံးကိုရယူပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အွန်လိုင်းအရောင်းဆိုင်မှလှိုက်လှဲစွာကြိုဆိုပါသည်။ လက်ကားလက်လီ။\nဆံပင်အဆင်တန်ဆာ, လက်ကောက်, ပုတီး, လည်ဆွဲ, လက်ကောက်, ကွင်း။\nNOW ကဝယ် >>\nဆံပင် / လက်ဝတ်ရတနာပစ္စည်းများ\nဗီဒီယို / ဗီဒီယိုစင်တာ\nWeizhong ထုတ်လုပ်သူ establsih 2003 ခုနှစ်ကတည်းကများနှင့် 17 နှစ်အတွေ့အကြုံနဲ့ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆံပင်အဆင်တန်ဆာများနှင့်သတ္တုလက်ဝတ်ရတနာထုတ်လုပ်သူဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်းကုမ္ပဏီ၏လျင်မြန်သောဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆိုင်ရာစဉ်အတွင်းကျနော်တို့အနေနဲ့စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့လူကြိုက်များအခြေခံစံနှုန်းအဖြစ် Raising ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကုမ္ပဏီဒေါ်လာလည်ပတ်ငွေကြေးကြောင့်3သန်းပေါင်းများစွာနှင့်အတူ 300 + န်ထမ်းရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စက်ရုံ Dongyang စီးတီး, Goshan လမ်းမကြီးတွင်တည်ရှိသည်, လက္ကားစတိုးဆိုင် Yiwu နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးစီးတီး၏ Futian ဈေးကွက်၌တည်ရှိ၏။ ကုမ္ပဏီအဓိကအားဖြင့်ဆံပင်ကလစ်များ, လည်ဆွဲ, ပုတီး, ကွင်း, လက်ကောက်, ထိုမှပါး၏ထုတ်ကုန်အတွက်စေ့စပ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်ဖောက်သည်ရွေးချယ်ဖို့ 10000 နီးပါးစတိုင်များရှိပါတယ်။ ကုန်ပစ္စည်းများဥရောပနှင့်အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု, အရှေ့အလယ်ပိုင်း, တောင်အမေရိက, အရှေ့တောင်အာရှတင်ပို့နေကြသည်။ ဖောက်သည်များကမျက်နှာသာအဝတ်အစားကုမ္ပဏီများနှင့်စိတ်ကြိုက်ထုတ်လုပ်မှုန်ဆောင်မှုများကိုအဓိကက e-Commerce ပလက်ဖောင်းအိမ်မှာနှင့်ပြည်ပမှာလူသိများအမှတ်တံဆိပ်၏နံပါတ်နှင့်စားသုံးသူချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ကျယ်ပြန့်အရေအတွက်တစ်ချိန်တည်းမှာ။ 2003 ခုနှစ်တွင်စက်ရုံများ၏တည်ထောင်ကတည်းကကျနော်တို့လွတ်လပ်သောဆန်းသစ်တီထွင်မှုများ၏စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွေးအခေါ်လိုက်နာ။ အဆိုပါကုမ္ပဏီယခုနီးကပ်စွာဥရောပနှင့်အမေရိကန်, ဂျပန်နှင့်တောင်ကိုရီးယားနှင့်နောက်ဆုံးပေါ်ဖက်ရှင်အချက်အလက်များ၏အခြားနိုင်ငံများနှင့်တိုင်းဒေသကြီးနှင့်အတူပေါင်းစည်းတစ်ဦးက high-quality ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်ဒီဇိုင်းအဖွဲ့ရှိပါတယ်, နှင့်အဆက်မပြတ်နောက်ဆုံးပေါ်အများစုသော authoritative ဖက်ရှင်သတင်းအချက်အလက်နှင့်အတူဖောက်သည်များကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စျေးနှုန်းများ, အရည်အသွေးအာမခံချက်, ကောင်းသောဂုဏ်သတင်း, စဉ်ဆက်မပြတ်တီထွင်ဆန်းသစ်မှုနှင့်အတူဖက်ရှင်စတိုင်ကျနော်တို့ကစက်မှုလုပ်ငန်းအတွက်တသမတ်တည်းကောင်းသောဂုဏ်သတင်းကိုအနိုင်ရနိုင်အောင်။ ဆံပင်ကလစ်ပ်၏ဦးဆောင်ထုတ်လုပ်သူဖြစ်နှင့်တရုတ်နိုင်ငံများတွင် higt ဂုဏ်သတင်းနှင့်အတူဦးဆောင် aotumatic ကျော်ကြားထုတ်လုပ်သူဖြစ်အပ်လော့။\nလိုင်းပေါ်မှာဆံပင်များနှင့်လက်ဝတ်ရတနာများအတွက်နောက်ဆုံးရေးသားချိန်ကက်တလောက် p ...\tPost ကိုအချိန်: 09-30-2019 S ကို ... ၏ဖက်ရှင် jewlery များအတွက်အပတ်စဉ် update လုပ် catalog\tPost ကိုအချိန်: 08-28-2019 နယူးရောက်ရှိဆံပင်ကလစ်ပ်သြဂုတ်လများအတွက်\tPost ကိုအချိန်: 08-28-2019 ဆံပင်အဆင်တန်ဆာများအပတ်စဉ် update လုပ် catalog\tPost ကိုအချိန်: 01-21-2019 Globalso နှင့်အတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး\tPost ကိုအချိန်: 11-07-2018\n4th Floor, အမှတ် 56, ChangChun6လမ်း, Yiwu စီးတီး, Zhejiang ပြည်နယ်, တရုတ်\nယခုကျွန်တော်တို့ကို Call: 86-579-89354606\nအသားပေးထုတ်ကုန်များ - မြေပုံအညွှန်း - မိုဘိုင်းဆိုက်ကို အမျိုးသမီးများနေ့သည်ဆံပင်တံသင် , ဆံညှပ်အစုံ, Hair Ornaments From China, မိန်းကလေးများသည်ဆံပင်ဗီဒီယိုအပိုင်းအစများ, Hair Accessories, အမျိုးသမီးများဆံပင်ဆက်စပ်ပစ္စည်း ,


အစ္စလာမ်အဖွဲ့က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို တိုက်တွန်း\nMyo Chit :\nBengali Rohingya is not refugees in Bangladesh because Bangladesh is their country of origin. If OIC members want to help Bangladeshi Government and then they should resettle Bengali Rohingya in their country. Jul 31, 2012 10:47 PM\nWHO accept these rohinger are who will destroy myamar , our religion, our nationality and who have to leave our country Jul 15, 2012 02:32 AM\nit's very disappointed situration..This muslim organization think their muslim lost Human right,,,no no...all people from Myanmar are losing human right..but we cant acept Bingali as our race.According to our teaching of Buddha ..we know all are same..man or women or different skins or religions..we all are same..But why dont respect our culture even they live in our country by illegal...Can we live together in peace?i dont think........Interfrence from muslim organization it will be more danger for our country...So...do your work and solve your ME problem fast...and then bring your one Million Rohingya to Sadi,Qartar,Dubai.or your lovely place Jesualim .here is flood with Chinese .LOL.no place for Rohingya...\nJul 14, 2012 05:43 AM\nBurma was not located only for Buddist and thatz also for Other relagious,too.\nSpecially not for Bangali-Mogh.\nJul 12, 2012 02:39 AM\nyes, we don't allow to live them in Myanmar\nJul 16, 2012 05:29 AM\nရိုဟင်ဂျာတွေက သူများနိုင်ငံမှာလဲခိုနေသေးတယ် အီမ်ရှင်တွေကိုလည်းစော်ကားသေးတယ် သူ့တို့တွေကို မြန်မာနိုင်ငံမှာမထားသင့်ဘူး\nJul 11, 2012 02:53 PM\nget out of my country...ROHINGAR\nJul 11, 2012 06:21 AM\nHello,OIC..mind your own businees at your backyard,talk about women rights,war in Syria,etc;we absolutely don't need your advice.\nJul 10, 2012 11:24 PM\nရိုဟင်ဂျာများသည်မြန်မာမူစလင်လုံးဝမဟုတ်ပါ။ သို့ဖြစ်ပါ၍ မိမိတို့နှင့်ဘာသာတူနိုင်ငံများဍ်သာနေသင့်ပါသည်။ မြန်မာဗုဒဘာသာတယောက်မူစလင်နိုင်ငံကိုမကြိုက်ပါကသူသည်မူစလင်နိူင်ငံကိုပြတ်သနာရှာ၍မရပါ။ မိမိနှိင်ငိ သို့မဟုတ် ကြိူက်နှစ်သက်ရာ သိုသွားနှိင်သည် သွားသင့်သည်ဟုဃူဆပါသည်။ ထိုနည်းတူ ရိုဟင်ဂျာတိုသည်လည်း. ဤလမ်းစဉ်ကိုလိုက်သင့်ပါသည်။\nRohinja are invading our country, insulting and killing our people, putting fire Rakhaine people's houses. They are terrorists so driven back to Bangladash.\nRFA က ကုလားပွဲစားလုပ်နေတာလား\nJul 10, 2012 02:10 AM\nလွယ်လွယ်တွေး၊ လွယ်လွယ်လေး လုပ်လို့မရသည်ကို သတိပြုကြစေလိုပါသည်.\nJul 09, 2012 09:58 PM\nJul 08, 2012 03:32 AM\nရခိုင်ပြိုရင် ဗမာငိုရပြီးပေါ့ အန်တီစုရေ Jul 08, 2012 01:52 AM\nကိုယ်ကမကျူး၊ သူကျူးလာသည့်၊ သူ့နိုင်ငံသား၊ သံမှုန်စားလည်း၊ သေမှာမကြောက်၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့၊ ရင်ကိုကော့လျှက်၊ ဓါးငှက်ကြီးတောင်၊ လက်ဝယ်ဆောင်ကာ၊ အသက်စွန့်ပြီ၊ တိုက်ခိုက်တတ်တာ၊ တို့မြန်မာ ........။ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြုလုပ်ကြလျှင် ငါတို့တစ်မျိုးလုံး သူတို့၏ ကျွန်ဘ၀ကို ရောက်ကြချိမ့်မည်။\nJul 06, 2012 10:21 PM\nတော်တော် ကောင်း တဲ့ ကဗျာ ပဲ\nJul 14, 2012 09:42 AM\nဒီနိုင်ငံမှာတော့ ရိုဟင်ဂျာမှမဟုတ်၊ ရိုဟင်ဂျာသောမဂျာသော အားလုံးသော သူတို့နဲ့အယူအဆ၀ါဒမတူညီသူများဟာ အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်ခံနေကြရတာပါ။ ဒါပေမယ့် သူပြောတာကဘာတဲ့၊ ရိုဟင်ဂျာတွေအကြမ်းဖက်ခံရတာတဲ့ ပြောင်းပြောင်းပြန် ဇောက်တိဇောက်ထိုးဆိုသလိုတော့ ဖြစ်နေပြီထင်တယ်နော၊ ဒါပေမယ့် ထားပါလေ၊ ဒါတွေက မလွတ်လပ်တဲ့ခေတ်ကြီးမှာ လူဖြစ်လာရတာကိုက မကောင်းပါဘူး။\nJul 06, 2012 12:20 PM\ngo to hell for asking that. help yourself and take all ROHINGAR to your country. Am I clear.\nJul 06, 2012 12:15 PM\nဒီလိုပြသနာတွေရှိနေသရွေ့ တိုင်းပြည်အေးချမ်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်ဒီလို အမုန်းတရားတွေမရှိအောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာ အန်တီစုအပေါ်မှာအများကြီးမူတည်ပါတယ်။လက်ရှိစစ်အာဏာရှင် ရဲ့ခေါင်းမာတဲ့လူတစ်စုရဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ပါတယ်။\nJul 06, 2012 11:17 AM\nJul 06, 2012 10:38 AM\nThis is the Big challenge for Nobel Prize Leader DASSK and very narrow path among Internal & International communities.Just wait and see how she will pass over with her political talent. Jul 06, 2012 09:46 AM\nThey should request her to convert Islam, the best way to support them.\nJul 06, 2012 04:53 AM\nမြန်မာပြည်က ရိုဟင်ဂျာတွေ အကြမ်းဖက်ခံရမှု ဆိုတဲ့စာသားကို ကန့်ကွက်တယ်........\nJul 06, 2012 12:35 AM\nJul 06, 2012 12:01 AM\nyou should call all the Rohingya to your country. If you do so . we will very grateful to you very much.\nJul 05, 2012 11:10 PM\n၇ိုဟင်၈ျာ တွေကို ဆော်ဒီ နိင်ငံ ခေါထါး၊ဲမြန်မါနိင်ငံသည် ဗုဒွဘါသါ\nJul 05, 2012 09:19 PM\nငပြူက ပြဲနေပြန်ပါပြီ ရိုဟင်ဂျာတွေကို ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်နေလို့လဲ ငါတို့တိုင်းပြည်ထဲကို ကျူးကျော်ပြီး ၀င်ရောက်တေထိုင်ရုံမျှမက ငါတို့တိုင်းရင်းသားတွေကိုပါ စော်ကား ရပ်ရွာ အိုးအိမ်တွေကို မီးရှို့ဖျက်ဆီး ၊ လူတွေကိုသတ် လုပ်နေတနာ မင်းတို့ ရိုဟင်ဂျာတွေပါကွာ ပါးစပ်ကလေးတခုအရင်းပြုပြီး ပြောမနေပါနဲ့ အဲဒီရိုဟင်ဂျာတွေကို မင်းတို့အမှန်တကယ်ချစ်ရင် မင်းတို့တိုင်းပြည်ကိုခေါ်သွားပါ .......အဲဒါအကောင်းဆုံး အဖြေပါ။\nJul 05, 2012 07:58 PM


Cameron.....: တစ်ခါက ကျွန်မ၏…….\nတစ်ခါတုန်းက ကျွန်မ၏ကဗျာဆရာ ကျွန်မ၏ဓါတ်ပုံဆရာ ကျွန်မ၏ဒေါက်တာဆိုပြီး သူ့ကို အမျိုးမျိုးတင်စား စနောက်ခဲ့ဖူးတယ်….။\nတကယ်တော့ သူဟာ ကဗျာဆရာတစ်ယောက်လည်းမဟုတ် ဆရာဝန်တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်သလို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဓါတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်လည်းမဟုတ်ခဲ့ပါဘူး……။ ဒါပေမယ့် ၀ါသနာအရ သူ… ကဗျာလှလှ နုနုရွရွလေးတွေကိုသီကုံးတတ်တယ်…. အဓိပ္ပါယ်များစွာကို ဖော်ဆောင်သော ဒဿနဆန်ဆန် ဓါတ်ပုံတွေကို ဖန်တီးတတ်တယ်… ကျွန်မရဲ့ ဝေဒနာရောဂါတွေကို စိတ်နဲ့ပျောက်ကင်း သက်သာအောင် ဒေါက်တာတစ်ယောက်လိုလည်း ကုသပေးတတ်တယ်…။\nမျက်မှန်ဘောင်ခပ်ကြီးကြီးတပ်ပြီး ဆံပင်တွေဖွာလန်ကောက်ကွေးနေတဲ့ စတိုလ်ထူးခြားတဲ့ လူငယ်ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကျွန်မစပြီးသတိထားမိခဲ့တာကြာပါပြီ…။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တို့သူငယ်ချင်းတွေမဟုတ်ကြသေးပါဘူး…။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်မှန်းတမ်းမိကြ ရုံလေးပါ…။ ကျွန်မတို့စသိချိန်မှာ… ကျွန်မက အသည်းကွဲနေတဲ့အချိန်ပေါ့…။ သူဟာ ကျွန်မရဲ့ အသည်းကွဲဝေဒနာကို တခဏအတွင်းပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆရာဝန်လေး အနေနဲ့ သူကျွန်မဘ၀ထဲကို တိုးတိတ်စွာချင်းနင်းဝင်ရောက်လာခဲ့တာပါ….။\nကျွန်မဘာပြောပြော ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်တော့မှ အပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းမပြုဘဲ… ကျွန်မ၀မ်းနည်းတတ်တဲ့ အချိန်ဆို ကျွန်မကို မသိမသာကလေးနှစ်သိမ့်ပေးလေ့ရှိသလို တခါတလေ ကျွန်မအတည်ပေါက်နဲ့ စနောက်တတ်တဲ့အခါ ကျွန်မရဲ့ စနောက်ခြင်းကို သူချက်ချင်း သဘောပေါက်လေ့မရှိဘူး…။ “အစ်မက စာရေးတဲ့သူလို့မပြောရဘူး စကားပြောသိပ်ကြွယ်တာပဲ ကျွန်တော်က နည်းနည်းဝေးတယ်ဗျ… နောက်ဆို ပြောချင်တာရှိရင် တည့်ပြောဗျာ”လို့ သူကကိုယ့်ရဲ့ စကားဝင်္ကပါထဲကနေ အမြဲလမ်းပျောက်နေတတ်တဲ့သူလေ…။\nကျွန်မတို့ရင်းနှီးပြီး အချိန်တိုတစ်ခုအတွင်းမှာပဲ ကျွန်မကို နူးညံ့သောပန်းတစ်ပွင့်နဲ့အတူ သူ့ကဗျာလေးထဲခေါ်ဆောင် အသက်သွင်းခဲ့ပါတယ်….။ ကဗျာဆရာတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေမယ့်လည်း သူ့ရေးဖွဲ့သီကုံးတတ်တဲ့ ပန်းကလေးအကြောင်း အပိုင်းဆက်တွေနဲ့ ကဗျာရှည်ကြီးကို သူငယ်ချင်းအတော်များများ လာအားပေးပြီးဖတ်ကြတယ် ပြီးတော့ … အရမ်းလည်းကြိုက်ကြတယ်..။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူငယ်ချင်တွေက သူ့ကဗျာလေးထဲက ဇာတ်ကောင်နာမည်နဲ့ပဲ သူ့ကိုခေါ်တတ်ကြတော့တယ်…။ ထိုနည်းတူစွာပဲ ကျွန်မရေးသားသော စာတွေထဲမှာ သူဟာ ကျွန်မရဲ့ ဇာတ်ကောင်နေရာကို နေရာယူလာခဲ့တယ်…။\nသူရေးတဲ့ သူ့ကဗျာလေးထဲက ပန်းပွင့်ကလေးဟာ ကျွန်မဆိုတာ ရင်းနှီးသူတွေ တော်တော်များများက ရိပ်မိသလိုလိုရှိကြပေမယ့် ဘယ်သူမှသေချာရေရာ မပြောနိုင်ခဲ့ကြသလို ကျွန်မစာထဲက ကျွန်မ၏ ကဗျာဆရာဟာ သူပဲဆိုတာ သေချာမသိကြပါဘူး…..။ ကျွန်မရေးတဲ့စာတွေကို သူက တိတ်တဆိတ် စာဖတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်မကတော့ သူ့ကဗျာလေးတွေရဲ့ ပရိတ်သတ်စစ်စစ် တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့အလျောက်…. သူသွားရာနောက်တစ်ကောက်ကောက်ပါတတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ D 1100 ကင်နွန်ကင်မရာကြီးရဲ့ မော်ဒယ်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်…။\nတစ်ခါက ကျွန်မနေထိုင်တဲ့ မြို့ကလေးဆီကို သူအလည်တစ်ခေါက်ရောက်ခဲ့တုန်းက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် ဈေးတန်းဖက်အတူသွားရင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီးတန်းတစ်ခုမှာ ကျွန်မဈေးဝယ်နေတုန်း ကတ္တီပါဖိနပ်စီးထားတဲ့ ကျွန်မခြေဖမိုးတစ်ဖက်ကို ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ Zoom ဆွဲပြီး သူရိုက်ထားခဲ့ဖူးတယ်…။ ပန်းခက်တွေအနားသတ်ထားတဲ့ နက်ပြာရောင်ချည်သား လုံချည်အနားနဲ့ ကျွန်မခြေဖမိုးက သွေးကြောစိမ်းတွေတောင်ပေါ်နေသးတယ်..။ အဲဒီလို ကျွန်မရဲ့ ဓါတ်ပုံဆရာက ကျွန်မ ဘုရားရှိခိုးနေတဲ့ပုံ ဆီမီးထွန်းနေတဲ့ပုံလေးတွေကို တဖျပ်ဖျပ်ရိုက်ရင်းနဲ့လည်း ကျွန်မကို သူ့ကိုယ်ပိုင်မော်ဒယ်တစ်ယောက်လို သဘောထားတတ်သေးတယ်…။\nသူမပြန်ခင်ညအထိ ကျွန်မတို့ ဘုရားအတူသွားခဲ့ကြတယ် ကော်ဖီအတူသောက်ခဲ့ကြတယ်…..။ ကျွန်မကို အမြဲတစေ ကျွန်မစကားအတိုင်းအလိုလိုက်ပေးတတ်တဲ့ အဲဒီကောင်ကလေးနဲ့ ခုဆို ကျွန်မ စကားမပြောဖြစ်တာ ဘယ်လောက်ကြာနေခဲ့ပြီလည်း…။ သူ့အလုပ်က အရင်လို ညပိုင်းအချိန်မဟုတ်တော့လို့ ကျွန်မအွန်လိုင်းတက်တတ်တဲ့နေ့အချိန်တွေမှာ သူ့ကိုမတွေ့ရ တတ်တော့ဘူး တွေ့ခဲ့ရင်တောင် သူအလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေလို့ နှုတ်ဆက်ရုံ စကားတစ်ခွန်း နှစ်ခွန်းစလောက်ပဲ နေကောင်းလား အဆင်ပြေလား သတိရတယ် ဒီလောက်ပဲပြောနိုင်တော့တယ်..။ အရင်သူ့အလုပ် ညပိုင်း လူပါးချိန်ဆို ကိုယ့်ကိုသူအမြဲ စကားလာပြောလေ့ရှိသလို ကိုယ်သူ့ကို ဦးနှောက်စားတာကို သဘောကျတတ်သေးတာ…။\nတကယ်တော့ ကျွန်မတို့ သိပ်မရင်းနှီးခင် အစပိုင်းတုန်းက ကျွန်မရေးတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်အတွက် သူ့ကိုယ်သူအပြစ်ရှိသူလို့ သတ်မှတ်ပြီး ကျွန်မဆီက သူဖြေဆေးလာယူခဲ့တာပါပဲ…။ ကျွန်မဆီက ဖြေဆေးရလိုက်ချိန်မှာ သူ့အသည်းတစ်ခြမ်း အဆိပ်သင့်နေခဲ့ပြီဆိုတာ သူသတိမထားလိုက်မိတာပါ…။ ကျွန်မတကယ်မရည်ရွယ်ပါဘူး….။ သူကို့ ကျွန်မစိတ်ညစ်တုန်း တစ်ခဏ ဖြေဖျောက်ဖို့ သက်သက် အသုံးချတာလည်းမဟုတ်ခဲ့ရိုးအမှန်ပါ…။\nဘေးက ကြည့်သူ မြင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့တော့ ကျွန်မအတွက်သူဟာ ကျွန်မစာတွေအတွက် ကုန်ကြမ်းတစ်ယောက်…။ ထားပါ… ဟုတ်တယ် ကုန်ကြမ်းဆိုပေမယ့် ကျွန်မကိုယ်တိုင် စိတ်နဲ့နှလုံးသားနဲ့ ခံစားမှုနဲ့ အရင်းတည်ခဲ့တဲ့အတွက်…သွေးနဲ့လူ သားနဲ့လူဖြစ်တာခြင်း တူညီတဲ့အတွက်… တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြားမှာ မေ့ဖျောက်မရနိုင်ခဲ့တဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အမျှင်တန်း သံယောဇဉ်တွေကတော့ရှိနေကြတာပဲမဟုတ်လား…။\nဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလည်း………..ကျွန်မ၏ကဗျာဆရာရေးတဲ့ ကဗျာနုနုတွေကို မဖတ်ရတာ……….။ ကျွန်မ၏ဓါတ်ပုံဆရာကိုယ်တိုင် ရိုက်တဲ့ စကားပြောတဲ့ ပန်းချီကားချပ်တွေကို မကြည့်ရတာ…….။ ကျွန်မ၏ဒေါက်တာ ကျွန်မရဲ့ အသည်းကွဲဝေဒနာကို အနာကျက်တဲ့ အထိ မကုစားခဲ့တာ………။\nစိတ်ကူးတွေမယဉ်ချင်တော့ဘူးလို့ပြောပြီး ကျွန်မပျော်မွေ့နေတတ်တဲ့ အငွေ့ဆန်တဲ့လောကထဲကနေ သူတကယ်ပဲ အပြီးတိုင် နှုတ်ဆက်သွားခဲ့ပြီ…..။ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားစွာနဲ့ တကယ့်လက်တွေ့ဘ၀ကြီး ထဲမှာ သူရှင်သန် နေသားကျနေခဲ့ပြီ…..။\nကျွန်မကသာ… ကျွန်မရဲ့စိတ်ကူးကမ္ဘာမှာ ပလပ်စတစ်ပန်းဥယျာဉ်ကြား မွေ့လျော်နေတတ်တုန်း…..။\nခုတော့.... သူ့ကဗျာပန်းများရှိတဲ့ ဥယျာဉ်ဆီ သူ့ဓါတ်ပုံများရှိရာ ပြခန်းဆီကို မကြာခဏ အလည်အပတ်သွားရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်မ အလွမ်းဖြေ ရတော့မှာပေါ့လေ….။\nသူတို့နှစ်ယောက်အကြောင်းကို အောက်ကပို့စ်တွေမှာ ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်...။\n၃) ကျွန်မ၏ ကဗျာဆရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း\n၄) လသာည၏ လေပြေညင်းတို့ဆောင်ယူရာ\n၅) ပန်းကလေးရဲ့ ဥယျာဉ်မှူး\n၆) ကဗျာမဆန်တဲ့ ကဗျာဆရာ\nPosted by coral nyo at 06:32\nနွေးထွေးနေစဲ ခံစားချက်တွေနဲ့ အတူ\nသူရေးသော ကဗျာ လေးတွေကို ဖတ်ခွင့်ရပါစေ\nစကားပြောတတ်သော ပန်းချီ ကားတွေလည်း ကြည့်ခွင့်ရပါစေ။\nဆေးတစ်ခွက်ကို ယူလာမှာပါ ။\nအက်ဆေးလေး သိပ့်ကောင်းတယ် ။\nခပ်ဖွဲဖွဲလေး ရွာတဲ့ အလွမ်း ။\nအက်ဆေးလေး သိပ်ကောင်းတယ်ဗျာ ။\n12 July 2013 at 12:19\nကဗျာဆရာနဲ့ ပန်းပွင့်လေး ။ အင်း ဘယ်သူတွေလဲလို့ မစဉ်းစားတော့ဘူး။ မမအက်ဆေးတွေက စွဲဆောင်အားကောင်းတယ်။\n13 July 2013 at 02:24


တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏အလံတော် (中華民國國旗) တွင် အနီရောင်နောက်ခံပါရှိသည်။ လက်ဝဲဖက်ထောင့်၌ အပြာရောင်ထောင့်မှန်စတုဂံ ပါရှိပြီး ထိုထောင့်မှန်စတုဂံ၌ ရောင်ခြည် ၁၂ ကြောင်းဖြာထွက်နေသော အဖြူရောင်နေလုံးပါရှိသည်။ အလံ၏အမည်မှာ "ကောင်းကင်ပြာ၊ နေလုံးဖြူ၊ ကမ္ဘာနီ" (Blue sky, white sun and the wholly red earth) ဟူ၍ဖြစ်သည်။\nအနီရောင်နောက်ခံ၊ လက်ဝဲဖက်ထောင့်၌ အပြာရောင် ထောင့်မှန်စတုဂံ၊ ထို့ထောင့်မှန်စတုဂံ၌ အဖြူရောင်နေလုံးပါရှိသည်\nမည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အာအိုစီ၏အလံကို လွှင့်ထူထားခြင်းဖြင့် ထိုင်ဝမ်နှင့်အခြားအုပ်ချုပ်ရာ ကျွန်းငယ်များသည် ပီအာစီအစိုးရမှ အုပ်ချုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင်အစိုးရမှ အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသော လွတ်လပ်သည့်တိုင်းပြည်တစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနိုင်ပါသည်။ အချို့သော ထိုင်ဝမ်လွတ်လပ်ရေး အားပေးသူများသည်လည်း ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အာအိုစီအလံအား လွှင့်ထူစေလိုကြသည်။\nစစ်အမိန့်ပေးအဖွဲ့ (Armed Forces Reserve)\n↑ Taiwan singer upsets China with flag stunt - The Telegraph.7November 2013.\n↑ "Myanmar's flag mistaken as Taiwan's in Okinawa"၊ 25 May 2010။\n↑ With flag ban, Cambodia adds to Taiwan's woes (5 February 2017)။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏_အလံတော်&oldid=658144" မှ ရယူရန်\n၆ ဇွန် ၂၀၂၁၊ ၀၁:၂၉ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၆ ဇွန် ၂၀၂၁၊ ၀၁:၂၉ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


ကလား xnxx video fuy.be\nကလား xnxx video\nကလား xnxx video nude, ကလား xnxx video erotic, ကလား xnxx video sex, ကလား xnxx video hot, ကလား xnxx video porn, ကလား xnxx video oral, ကလား xnxx video porn video, ကလား xnxx video fuck, ကလား xnxx video anal, ကလား xnxx video sexy,\nindia3gpsex. com /search/ ကုလား အောကား.html In cache ကုလား အောကား xxx mp4 video , download xnxx 3x videos , desi hot muslim\nhttps:// www.xnxx . com /tags/18-year-old-porn/3/ In cache Vergelijkbaar XNXX . COM 18 year old porn videos , page 3, free sex videos .\nwww .fuy.be/tag_ video / ကလား + xnxx + video In cache ကလား xnxx video Watch the hottest porn online and for free on fuy.be!\ngaysheaven.blogspot. com /2014/04/blog-post_11.html In cache Vergelijkbaar 11 ဧပွီ 2014 ဘနျကောကျ ကလား viberကနဆေကျသှယျမယျလေ porn gay video\nhttps://hifiporn.xyz/ xvideos /jobor-dosti-xxx In cache jobor dosti xxx Porn Videos . MoreNatural Wonders Of The World - XXX pt1\nမိုးဟေကိုsex, xvideosMyarmar, ဗမာ လိုးကား, ကာမဆက်ဆံနည်း, မြန်မာအလန်းဇယား, အပြာစာအုပ်pdf, WWW ခိုင်နှင်းဝေ sex video com, အင်္ဂလိပ် အေားကား, အင်းစက်xnxx, အော်စာအုပ်များ, အိုးစုံ, အောစာအုပ် free download, ဆဖုတ်လိုးကား, သင်ဇာဝင်ကျော်, ခလေးကား, မြန်မာမင်းသမီး လိုးကားများ, မြန်မာဖူးကား, ဖူးစာအုပ်များ, တရုတ်ဩကား, ဒေါက်တာဂျိုးကြီး ဖူးပဒေသာ,


အဆိုပါချည်မျှင်ထုတ်လုပ်ရေး၏သမိုင်း: Making အထည်အလိပ်\nချည်မျှင်နှင့်အထည်, ဒါမှမဟုတ်အထည်နှင့်ထည်ပစ္စည်းများများ၏ဖန်တီးမှု, လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်ရဲ့အသက်အကြီးဆုံးလှုပ်ရှားမှုများတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဆိုပါနေသော်လည်း အဝတ်အစား၏ထုတ်လုပ်မှုနှင့်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၌ကြီးသောတိုးတက်လာ နေဆဲဤသည်နေ့ရက်သဘာဝချည်မျှင်နှင့်အထည်များ၏ဖန်တီးမှုကြိုးများနှင့်ထည်မှထို့နောက်ကြိုးသို့ဖိုင်ဘာ၏ထိရောက်သောပြောင်းလဲခြင်းပေါ်တွင်မူတည်သည်။ ကဲ့သို့သော, တူညီတဲ့ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရသောအထည်များ၏ကုန်ထုတ်လုပ်မှုအတွက်လေးမူလတန်းအဆင့်များရှိပါသည်။\nဒုတိယ carding နှင့်ချည်သို့ spinning ဖြစ်ပါတယ်။ တတိယအထည်စချည်မျိုးကိုရက်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့, စတုတ္ထအဝတ်စအထည်ဖက်ရှင်နဲ့ချုပ်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်။\nအစားအစာနှင့်အမိုးအကာများကဲ့သို့ပင်, အဝတ်အစား ရှင်သန်မှုများအတွက်အခြေခံလူ့လိုအပ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ အခြေချ Neolithic ယဉ်ကျေးမှုတိရိစ္ဆာန်ဟာရှသားရေကိုကျော်ယက်အမျှင်၏အားသာချက်များကိုရှာဖွေတွေ့ရှိတဲ့အခါ, အထည်များချမှတ်ခြင်းတည်ဆဲ basketry နည်းစနစ်အပေါ်ဆွဲလူသားရဲ့အခြေခံနည်းပညာများတစ်ဦးအဖြစ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အစောဆုံးလက်-ကျင်းပဗိုင်းလိပ်တံနဲ့ distaff နှင့်အခြေခံလက်ရက်ကန်းစင်ကနေမြင့်မား automated ချည်ငင်စက်နှင့် ပါဝါရက်ကန်း သည်ယနေ့၏, အထည်သို့ဟင်းသီးဟင်းရွက်အမျှင်လှည်၏အခြေခံမူစဉ်ဆက်မပြတ်ရှိနေဆဲပြီအပင်စိုက်ပျိုးနှင့်ဖိုင်ဘာရိတ်သိမ်းကြသည်။ အဆိုပါအမျှင်သန့်စင်ခြင်းနှင့် aligned, ထို့နောက်ကြိုးသို့မဟုတ်ချည်သို့ပတ်ချာလည်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မျှင်အထည်ထုတ်လုပ်ရန် interwoven နေကြသည်။ ယနေ့တွင်ငါတို့သည်လည်းလည် ရှုပ်ထွေးဒြပ်အမျှင် , ဒါပေမဲ့သူတို့နေဆဲဝါဂွမ်းနှင့်အပိုက်ဆန်ထောင်စုနှစ်လွန်ခဲ့တဲ့ခဲ့ကြသည်ကဲ့သို့တူညီသောဖြစ်စဉ်ကို အသုံးပြု. အတူတကွယက်နေကြပါတယ်။\n1. Pick: ရှေးခယျြမှု၏ဖိုင်ဘာပြီးနောက်နောက်တော်သို့လိုက်သောဖြစ်စဉ်ကိုခဲ့ပါတယ်ကောက်နေ, ရိတ်သိမ်းခံခဲ့ရသည်။ အဆိုပါဖိုက်ဘာကနေဖယ်ရှားနိုင်ငံခြားကိစ္စ (အမှိုက်, အင်းဆက်ပိုးမွှား, အရွက်, မျိုးစပါး) ကောက်နေ။ အစောပိုင်းခူးဆွတ်သူတို့ကိုလျှော့ပေးရေးဖို့အမျှင်ရိုက်နှက်နှင့်လက်ဖြင့်အပျက်အစီးဖယ်ရှားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့စက်ကဒ်ကိုအဆင်သင့်နေတဲ့ပါးလွှာတဲ့ "ရင်ခွင်" ကိုထုတ်လုပ်အလုပ်လုပ်ဖို့အလှည့်အံသွားကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။\n2. card ကို: ကဒ်အမျှင်တစ်ဦးကိုခေါ်နေတဲ့ချောင်ကြိုးသို့သူတို့ကိုငါ align နှင့် join ဖို့ combed ခဲ့ကြသည်သောလုပ်ငန်းစဉ်ကို "အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခု။ " လက် carders ပျဉ်ပြားအတွက်သတ်မှတ်ထားဝါယာကြိုးသွားများအကြားရှိအမျှင်ဆွဲ။ စက်ဆလင်ဒါလှည့်နှင့်အတူတူညီသောအရာလုပ်ဖို့တီထွင်မည်ဖြစ်သည်။ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခု (ရေငုပ်သမားတွေနဲ့ Rhymes) ထို့နောက်ပေါင်းစပ်လိမ်နှင့်ထဲသို့ထုတ်ခံခဲ့ရသည် "roving ။ "\n3. ဗိုင်းငင်ခြင်း။ created အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုနှင့် roving carding ပြီးနောက်, ဗိုင်းငင်လိမ်ခြင်းနှင့်ထုတ်ဆွဲငင်သည့် roving နှင့် bobbin အပေါ်ရရှိလာတဲ့ကြိုးအနာကြောင်းကိုဖြစ်စဉ်ကိုဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးကချည်ငင်ဘီးအော်ပရေတာလက်ဖြင့်ဝါဂွမ်းမှထွက်ဆွဲငင်။ roller ၏တစ်ဦးကစီးရီး "throstles" နှင့်ခေါ်တော်မူစက်တွေပေါ်မှာဤစကားပြည့်စုံ "spinning လား။ "\n4. အတိုင်: အတိုင် bobbins ၏နံပါတ်ထံမှမျှင်ကိုစုဝေးစေနှင့်သူတို့တစ် reel သို့မဟုတ် spool အပေါ်အတူတကွပိတ်ဖို့အနာ။ ထိုအရပ်မှသူတို့ထို့နောက်ရက်ကန်းစင်ပေါ်တွင်တပ်ဆင်ထားခဲ့သောတစ်ဦးအတိုင်ရောင်ခြည်, ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရသည်။ အတိုင်ချည်ရက်ကန်းစင်ပေါ်တွင်အလျားအထဲသို့ပြေး ဝင်. သောသူတို့ဖြစ်ကြသည်။\n5. ယက်လုပ်ခြင်း: ယက်လုပ်ခြင်းအထည်အလိပ်များနှင့်အထည်အောင်အတွက်နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ crosswise woof ချည်တစ်ရက်ကန်းစင်အပေါ်အတိုင်ချည်နှင့်အတူ interwoven ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးက 19 ရာစုမှအာဏာကိုရက်ကန်းစင်က၎င်း၏လုပ်ရပ်များအများကြီးပိုမြန်ထို့ကြောင့်စက်မှုလယ်ယာခဲ့ကြသည်နှင့်အကြောင်း မှလွဲ. တစ်ဦးလက်ရက်ကန်းစင်များကဲ့သို့မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။\nအကြီးစားဗီဒီယိုပြရန် - Jumbotron\nနာမည်ကြီးတီထွင်မှု: Z ကိုမှတစ်ဦးက\nအမ်မလီနှင့် Zooey Deschanel ၏မျိုးရိုး\nခုနှစျတှငျမှာတွင်, နှင့်ရန်: အခြေခံပညာအင်္ဂလိပ်အချိန်နှင့်နေရာများ၏ preposition\nယူအက်စ်အေမသန်စွမ်း fundar un negocio (startup) en 8 caminos မသန်စွမ်း obtener ဗီဇာ\nအိပ်ဆောင်ကိုရွှေ့-ခုနှစ်တွင်နေ့ပိုလွယ် Make9သိကောင်းစရာများ\nကဒ်များ Playing တစ်အလှဆင်အတွက်4suite ၏မူလအစဟာဘာလဲ,\nဂျပန်နှုတ်ကပတ်တော်ကို Keikaku အသုံးပြုနည်းကိုဘယ်လို\nဂျူလီ Andrews က "ကျနော့်ရဲ့အကြိုက်ဆုံးအရာ" (AARP ဗားရှင်း)\nဗဟို Connecticut ပြည်နယ်တက္ကသိုလ်အဆင့်လက်ခံရေး\nမူပိုင်ပြီးတော့ USPTO မူပိုင်ခွင့် Applications ကိုရန်ကိုလမ်းညွှန်\nMSNBC ရဲ့ Hardball ၏က Chris Matthews က၏ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို\nရှမွေလသည်ပြင်သစ် Inc မှ .: ထုတ်ဝေရေးကုမ္ပဏီ Play\nနကျယ်ကောင် vs. ပျား: ကွာခြားချက်များနှင့်အလားတူ\nထိပ်တန်း 10 Baroque Period တေးရေးဆရာ\nအိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းတက္ကသိုလ် GPA, SAT နှင့် ACT ဒေတာများ\nအခက်အခဲများကို Remove5ဂုရုကြီးများ၏5Shabads\nဂေါက်၏စည်းကမ်းများ - နည်းဥပဒေ 3: လေဖြတ် Play စ\nBattlestar Galactica Cast ကို: အ Cylons သိရယူခြင်း


ချစ်ကြည်အေး: July 2017\nအခန်းတစ်ခန်းလုံးမှာ ရေချိုးခန်းတံခါးအနည်းငယ်ဟထားလို့ အဲဒီကတစ်ဆင့်ဝင်လာတဲ့ အလင်းရောင်လေးတစ်မျှင်သာ သူမအိပ်ရာခြေရင်းဆီ တန်းကနဲဖြာကျနေတယ်။ အဲဒါကလွဲလို့ ပကတိ အနက်ရင့်ရင့်ခြုံထားတဲ့အခန်းထဲ....။\nနံရံလား မျက်နှာကြက်လား၊ အပြန့်ပိန်းပိန်းဆီ တိုက်ရိုက်ပို့ထားတဲ့အကြည့်တွေက တကယ့်အသေ။ ဘယ်နှစ်နာရီရှိနေပါလိမ့်။ ကြာလှပြီ၊ နံရံထင်ပါရဲ့....၊ တနာရီမက နှစ်နာရီလည်းမက၊ နာရီပေါင်းများစွာ ငေးကြည့်နေမိတဲ့ နံရံ.... ၊ နံရံဟာ သူမအကြည့်ကြောင့် ဆုံချက်နေရာမှာ ချိုင့်ခွက်ဝင်တော့မတတ် နစ်ဝင်နေသလိုလို။\nကျောပြင်တစ်လျှောက်ထိစပ်နေတဲ့ အိပ်ရာအိအိမှာ အတွေ့ကထူးခြားစွာ မွှေးညင်းတွေထဲအထိ တိုးဝှေ့ဝင်လာနေကြလို့။ တစ်ကိုယ်လုံးက မွှေးညင်းတွေဟာ အပေါက်တွေအပေါက်တွေ ပွစိတက်လို့၊ ကျောကမွှေးညင်းတွေထဲ အိပ်ရာခင်းတစ်ခုလုံး တိုးဝင်နေသလားပဲ....။ ခန္ဓာတစ်ခုလုံးဟာ ပိုးထိုးပေါက်တွေလို.... ရစရာမရှိအောင် ဇကာပေါက်ကျနေလိုက်တာ။\nအသံထွက်မလာဘူး၊ အသံဟာ ၀မ်းခေါင်းထဲမှာတင် အတွင်းလှိုက်ပြီး ပျောက်ရှသွားတယ်။\nသူမတစ်ကိုယ်လုံးကို အော့ဂလီဆန်စွာ ရွံရှာလာမိတယ်။ မလိုချင်ဘူး.....မလိုချင်ပါဘူး... မလာနဲ့ ၀င်မလာကြပါနဲ့....။ သူမတစ်ကိုယ်လုံးကို လက်သည်းချွန်တွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်နေမိတယ်။ ကုတ်ခြစ်ရာအတိုင်း စို့လာတဲ့သွေးစတွေဟာ သူမကိုယ်ပေါ်မှာ အစင်းလိုက်။ တစ်ကိုယ်လုံးက မွှေးညှင်းပေါက်ကြီးတွေဟာ ပွင့်ကားလာပြီး ပြင်ပကအရာရာကို သူမခန္ဓာထဲ စုပ်ယူဝါးမျိုတော့မလို....။\nသူမတစ်ကိုယ်လုံး အပ်ချစရာ နေရာလပ်မကျန်အောင်ပဲ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံနေပြီ၊ ကြောက်ရလွန်းလို့လည်း တုန်နေပြီ။ ရှိသမျှအားအင်တွေကိုစုစည်းပြီး အိပ်ရာပေါ်က ကုန်းရုန်းထလိုက်တယ်။ သူမနောက်ကျောက မွှေးညှင်းပေါက်တွေထဲ ခြုံစောင်တစ်စက ကပ်ပါလာသေးတာကို အတင်းဆွဲခွာ....။\nရေချိုးခန်းထဲအရောက် ရေပန်းကိုအကုန်ထိအောင်ဖွင့်ချ။ အ၀တ်တွေကို တစ်စချင်းကိုယ်ပေါ်က ဆွဲခွာ....။\nရေအားပြင်းပြင်းနဲ့ရေအေးတွေ သူမကိုယ်ပေါ် ဖွားကနဲကျလာချိန်၊ ရေအေးအေးတွေကို သူမခန္ဓာက စုတ်ယူစားသုံးချိန်မှာ သူမကိုယ်ပေါ်က မွှေးညှင်းပေါက်တွေဟာ တဖြည်းဖြည်းသေးငယ်ရာက... ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်တယ်။\nခုတော့ သူမတစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်လို့ စိုရွှဲလို့။\nရေပန်းထဲကကျလာတဲ့ရေအေးတွေနဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့မျက်ရည်ပူတွေကို ရောနှောပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ရေဆင်းပေါက်ကနေတစ်ဆင့် လူမသိသူမသိ တိတ်တိတ်ကလေးစီးဆင်းစေကာ အစဖျောက်ပစ်လိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခုပေပဲ။\nရေသံတွေလား သူမနားထဲမှာ မိုးတွေအုန်းအုန်းထ ရွာနေသလိုလို....\nရေပန်းကတဆင့်ကျလာနေတဲ့ရေအေးတွေကို မျက်နှာမော့ပြီးခံယူလိုက်၊ စိတ်ရှိလက်ရှိအော်ဟစ် ငိုကြွေးလိုက်....နဲ့။\nသူမကမ္ဘာပျက်နေပုံက တကယ့်ကို ဆင်းဆင်းရဲရဲပူဆွေးလို့၊ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက်မှန်းမသိ၊ ပျက်စရာမကျန်တော့တဲ့ကမ္ဘာဟာ ထပ်ကျော့ပျက်ယွင်းရင်းက မပြီးနိုင်မစီးနိုင်ပြိုလဲပျက်စီးလို့၊ အလဲလဲအကွဲကွဲ။\nခြေထောက်တွေညောင်းညာပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်လာတဲ့အခါ ရေပန်းအောက်မှာ သူမ ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ငုတ်တုတ်။ ထောင်ထားတဲ့ဒူးခေါင်းပေါ် မေးတင်။ စိုရွှဲနေတဲ့ ဆံပင်တွေထဲ လက်ငါးချောင်းထိုးသွင်းလိုက်၊ လက်နှစ်ဘက်နဲ့မျက်နှာပေါ်ကရေစက်တွေကို ဖယ်သပ်လိုက်၊ ရင်တွေကွဲထွက်မတတ် ငိုလိုက်။ ဒါကိုပဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အထပ်ထပ်၊ အေးစက်တုန်ခိုက်လာတဲ့အထိ၊ မေးရိုးချင်းရိုက်မတတ် ချမ်းစက်လာတဲ့အထိ။\nနားထောင်ကြည့်စမ်း....ကြားလား...၊ နားထဲမှာ တစ်ခုခုကို တွန်းဖွင့်နေသလိုအသံလား၊ ရေသံတွေကြားက သူမကြားနေရတယ်။\nတစ်စုံတစ်ယောက် တံခါးကိုဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားနေသလား...။ ရုတ်တရက် ဆတ်ကနဲ ဦးခေါင်းအမော့မှာ သူမမျက်ဝန်းအစုံက တံခါးဆီရွေ့တယ်။ တံခါးက အလင်းမပေါက်တဲ့ သစ်သားခေါက်တံခါး။\nကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းနဲ့ တံခါးဟာ အသက်ဝင်လာသလိုလို၊ ရှိနေလား...အဲဒီမှာ...၊ တစ်စုံတစ်ယောက်များ ရှိနေလားဟင်...။ တံခါးနောက်ကွယ်မှာ လူသတ်သမားရဲ့လက်နှစ်ဘက်ရှိနေလား....။ လူသတ်သမားက တံခါးချပ်တွေကို ဗြန်းဆို ဖွင့်ဝင်လာလေမလား....။ ဘုရား ဘုရား....သူမမျက်ဝန်းထဲ မျက်သားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်လို့၊ နှုတ်ခမ်းတွေ တလှုပ်လှုပ်ခုန်လို့။ မေးရိုးတွေတဂတ်ဂတ်ရိုက်နေတဲ့ကြားက ခပ်ထေ့ထေ့ပြုံးမိသေးသလိုပဲ။ သေခြင်းတရားဆီ ခရီးသွားချင်တဲ့မိန်းမဟာ လူသတ်သမားကို ကြောက်နေသေးတာလား။\nလူသတ်သမားဟာ သူမလည်မျိုကို သူ့လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ငှက်ကလေးများလည်လိမ်သလို အညှာအတာကင်းကင်းနဲ့ ဂျွတ်ကနဲလိမ်ချိုးလိုက်လေမလား၊ အသင့်ပါလာတဲ့ ခြောက်လက်မအသွားဓါးနဲ့ သူမနှလုံးအိမ်ဆီကို စွပ်ကနဲ စွပ်ကနဲ အချက်ပေါင်းများစွာ မသေမချင်းထိုးသတ်လေမလား။ သူမမျက်ဝန်းထဲ ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်က သွေးအိုင်ထဲမှာ ခွေခွေလေးလဲနေတဲ့သူမကို ကိုယ်တိုင်ပြန်မြင်နေရတယ်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံးက မွေးညင်းတွေ ထောင်ကနဲထလာပြန်ပြီလေ။\nငုံ့အကြည့်မှာ ခြေဖဝါးအောက်ကရေတွေ အနီရောင်တွေပြောင်းသွားသလို မျက်ဝန်းထဲ စွေးကနဲ တွေ့လိုက်ရတော့ သူမ လန့်သွားတယ်။ ရေပန်းကတစ်ဆင့် သူမခေါင်းပေါ်၊ သူမတစ်ကိုယ်လုံးပေါ် ဖြတ်စီးလာတာဟာအနီရောင်တွေ....အနီရောင်စွေးစွေးတွေ........။ သူမမျက်ဝန်းတွေကို တင်းတင်းမှိတ်ချလိုက်မိပြန်တယ်။ ဝမ်းနည်းပြီး ဟီးကနဲငိုရှိုက်ချမိလိုက်ပြန်တယ်။ သူမ ဘယ်တော့ လွတ်မြောက်မှာလဲဟင်...\nသွေးတွေလိုတဝေါဝေါစီးကျနေတဲ့ရေပန်းအောက်မှာ ဆက်နေရမလား။ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ စောင့်ကောင်းစောင့်နေနိူင်တဲ့ လူသတ်သမားဆီ လည်စင်းပေးလိုက်ရတော့မလား......။\nဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မသိနိူင်ခင် သူမလက်တွေက စင်ကလေးပေါ်က ဆပ်ပြာရည်ဘူးကို လက်လှမ်းနေမိတယ်။ တစ်ကိုယ်လုံး ဆပ်ပြာမြှုတ်တွေ ဖွေးဖွေးထနေအောင် သူမကိုယ်ပေါ်လောင်းချလိုက်မိတယ်။ မျက်ရည်တွေက ပါးနှစ်ဖက်ပေါ် တသွင်သွင် ပေါက်ကနဲပေါက်ကနဲစီးကျနေဆဲမှာ...။\nမျက်ရည်တွေကုန်တော့မှ ရေပိတ်လိုက်ပြီး သဘက်ထူထူပွပွနဲ့သူမကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်၊ ရေစက်တွေခြောက်စင်အောင်သုတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ မှန်ရှေ့မှာ သူမရပ်လိုက်တယ်။ နားထင်တွေကျ ပါးရိုးတွေငေါထွက်လို့၊ ကြောင်စီဖျော့တော့ကာ ဖွေးစုတ်နေတဲ့ သူမမျက်နှာအသားအရည်ပေါ်မှာ ငိုရလွန်းလို့ မို့အစ်နီရဲနေတဲ့ သူမမျက်လုံးကြီးနှစ်လုံးဟာ အလုံးလိုက်တင်ထားသလို ထင်းကနဲ။\nလူရုပ်မှ ဟုတ်ရဲ့လား... လူနဲ့မှ တူသေးရဲ့လား...၊ ဆစ်ကနဲအနာမှာ မျက်ရည်တွေက အိကနဲအကျ။ ကျလာပြန်ပြီ....။\nဒီလိုပဲ ရူးသွပ်နေရတာ့မလား၊ အရာရာကို ကြောက်စိတ်နဲ့၊ တွေ့သမျှ မြင်သမျှ အရာရာဟာ သူမအတွက် ရူးနှမ်းချင်စရာတွေချည်း။ ဒီဘဝကြီးကို သူမ စက်ဆုပ်လှပါပြီ....\nသူမဘဝကြီးဟာ ပက်ပက်စက်စက် ကပြောင်းကပြန်တွေဖြစ်လို့။\nဒီဘဝမဟုတ်ဘူး...ဒီဘဝမဟုတ်ဘူး။ သူမ လိုချင်တာ...သူမလိုချင်တာက\nသူမလိုချင်တာ သူမ ဘဝ…..\nဒဏ်ရာတွေ အနာတရတွေ ဘာဆိုဘာမှ မရှိသေးတဲ့ သူမဘဝ၊ ပြန်ပေးကြပါ၊ ပြန်ပေးကြပါ။\nသူမဘဝက တကယ့် အဖြူစွတ်စွတ်ရယ်...\nဒီကမ္ဘာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားကမ္ဘာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ရှင်သန်ခြင်းဟာ အတူတူပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ရှင်သန်ခြင်းနောက်မှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေထိုင်ဖို့အတွက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရခြင်းတွေ၊ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရခြင်းတွေက ဘယ်ကမ္ဘာမှာဖြစ်ဖြစ် ကပ်ငြိပါလာမှာပဲမဟုတ်ဘူးလား။\nဒါပေမယ့် မတူဘူးနော် ၊ ဒီလူတွေ ဒီအကြည့်တွေ ဒီမျက်လုံးတွေ ဒီမျက်နှာတွေ ဒီလက်ညှိုးတွေ.... အားလုံး မရှိတဲ့ ကမ္ဘာနောက်တခုထဲ....မျက်နှာအသစ်နဲ့နေထိုင်ခွင့်....။ နှလုံးသားအသစ်နဲ့ခုန်လှုပ်ခွင့်....။\nသူမ မက်မောလိုက်တာ...။ သူမ စိတ်ရှိလက်ရှိဖြူစင်ပါရစေ....။\nသူမလက်ထဲမှာ အဖြူရောင်လီလီပန်းပွင့်ကြီးတွေ ၃၈ပွင့်တိတိ…\nသူမရှေ့မှာ ညှိုးနွမ်းနေတဲ့အငိုမျက်နှာတွေနဲ့လူတွေ။ ၄ပေ ၆ပေ မှန်သေတ္တာထဲ ဆန့်ဆန့်လေးအိပ်ပျော်နေတဲ့ အမျိုးသမီး....။ အသက်၃၈နှစ်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးဟာ စိတ်ဒဏ်ရာတွေ အဆမတန်ခံစားခဲ့ရသူပါလားလို့ မထင်ရက်စရာ။ မိတ်ကပ်ကြောင့်ပန်းသွေးဖျော့တော့နေတဲ့မျက်နှာကလေးနဲ့ အိပ်စက်နေသလိုအမျိုးသမီးကို သူမ တိတ်တိတ်လေး စကားတွေပြောနေမိခဲ့တယ်။\nခွင့်လွှတ်ပါလို့ မတောင်းဆိုတော့ဘူးကွယ်။ သူမကိုယ်တိုင် မသိလိုက်တဲ့ဘဝတခု၊ မိသားစုဘဝတခု၊ မရည်ရွယ်ပါဘဲ သူမဟာ တတိယလူ၊ သူများအိမ်ယာဖျက်စီးသူတဲ့....။ သိလိုက်ရချိန်မှာ အရာရာနောက်ကျခဲ့ပြီ။ ဘယ်လိုမှရုန်းမထွက်နိူင်အောင်ကို သူမ နစ်ခဲ့ပြီပဲ။ ကျလာလုလုမျက်ရည်တွေကို မျက်တောင်တွေပုတ်ခတ်လို့ သိမ်းဆည်းလိုက်တယ်။\n“သေချာတာကတော့ ရှင် သူ့အပေါ်ချစ်သလို ကိုယ်လည်း သူ့အပေါ်သိပ်ချစ်ခဲ့တာပါ။ အသေအချာပြောနိူင်တာက ရှင့်ထက် မလျော့တဲ့ချစ်ခြင်းနဲ့ ချစ်ခဲ့တယ်”\nယောကျာ်းတယောက်အပေါ် အချစ်တွေတူမျှခဲ့ကြတဲ့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်မှာ ရှင် ပိုကံကောင်းတာက ရှင်ဟာ သူ့ကို တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အပြင် သူ့အတွက် သမီးကလေးတယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့နိူင်ခြင်းပါပဲ။ ရှင်က ရယ်မောနိူင်သူပါ၊ လောကကြီးထဲကနေ အနိူင်ပိုင်းထွက်သွားနိူင်သူပါ၊ အားလုံးရဲ့သနားကြင်နာမှု ဂရုဏာတွေ ပွေ့ပိုက်မနိူင်အောင် ပုံအောရရှိခဲ့သူပါလေ။ အမျိုးသမီးကို သူမ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။\nသူမကတော့ လူတွေလက်ညှိုးထိုးခံ၊ လူတွေဆဲဆိုပုတ်ခတ်ခံမျှသာပဲ။ သူမဟာ ယောကျာ်းတယောက်ရဲ့ပိရိသေသပ်လှတဲ့လိမ်ညာခြင်းမှာ ချစ်ခြင်းတရားဆိုတာ ချိုမြိန်လိုက်လေခြင်းရယ်လို့ ရူးသွပ်မိန်းမူးခဲ့သူရယ်လေ....။ ယောကျာ်းတယောက်အပေါ် တူမျှခဲ့တဲ့အချစ်တွေချင်းပေမယ့် သူမအချစ်ကျတော့ အပြစ်ကင်းတဲ့ချစ်ခြင်းမဟုတ်ခဲ့ဘူးတဲ့ကွယ်....။ လှည့်စားခံရခြင်းဆိုတာကို ဘယ်သူက နားထောင်ပေးမှာလဲ...၊ မသိခဲ့ခြင်းဆိုတာကို ဘယ်သူက ယုံပေးမှာတဲ့လဲ....။ သူများမိသားစုကို ဖျက်ဆီးတာဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေစကားလုံးတွေ လက်ညှိုးတွေမျက်လုံးအကြည့်တွေ မျက်တောင်အပင့်တွေမှာ သူမက အကြိမ်ကြိမ် မျောပါသေဆုံးပြီးသားရယ်...။\nသူမပုခုံးကို ဖျတ်ကနဲပုတ်ပြီး တွန်းလိုက်တာကြောင့် သူမကိုယ် ယိုင်ကနဲဖြစ်သွားတယ်။ “နင့်မှာ အရှက်ဆိုတာ ရှိမှရှိသေးရဲ့လားဟင်”ဆိုတဲ့ စကားသံကျယ်လောင်လောင်မှာ လူတွေအကုန်ရဲ့အာရုံစိုက်မှုက သူမဆီ ရောက်လို့လာတယ်။ ခပ်တိုးတိုးငိုနေသူတွေ၊ အသံမထွက်ဘဲမျက်ရည်ကျနေသူတွေ၊ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို တီးတိုးဆိုနေသူတွေ၊ မရဏကမ္မဋ္ဌာန်းဆီးဖြန်းနေသူတွေ အားလုံးရဲ့ဦးခေါင်းတွေက သူမရပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးအခေါင်းဘေးနား ဝဲကနဲရောက်လာကြတယ်။ ချက်ချင်းပဲ ချွန်မြလှတဲ့မျက်လုံးအကြည့်တွေ သူမကိုယ်အနှံ့ စွေစောင်းစောင်းထိုးစိုက်ဝင်လေတယ်။\nပြိုလဲသွားတဲ့စိတ်တွေကို အံကြိတ် ကောက်ထူ၊ မျက်နှာထားကို တင်းနိူင်သမျှတင်းပြီး အားလုံးရဲ့တွန်းထိုးနေတဲ့ လက်တွေကြားကပဲ ရုန်းလှည့်ထွက်လာလိုက်ခဲ့တယ်။ လူတယောက်က အမျိုးသမီးအခေါင်းပေါ်ချထားခဲ့တဲ့ သူမရဲ့လီလီပန်းစည်းကို ဆွဲယူလွှင့်ပစ်လိုက်တာ သူမ နောက်ဆုံးတွေ့လိုက်ရတာပဲ....။\nသူ အခု သူ့သမီးကလေးကို ချော့မော့နှစ်သိမ့်နေမလား၊ သူကိုယ်တိုင် နောင်တတွေနဲ့ လူမသိအောင်ကြိတ်ငိုနေလေမလား..။ သူမ သိပ်ချစ်ခဲ့ရတဲ့ယောကျာ်း...၊ သူမကို လူပုံအလယ် တတိယလူ၊ အိမ်ယာဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ချစ်ခြင်းတရားဆိုတာလေးတခုထဲနဲ့ မြှားယူခေါ်ဆောင်ခဲ့လေသူ။ ချစ်ခြင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ်သေစေခဲ့လေသူ။ သူမနှုတ်ခမ်းဖျားလေးကွေးရုံ ပြုံးလိုက်တယ်။ အပြစ်သင့်တဲ့ချစ်ခြင်းဆိုလည်း သူမတယောက်ထဲသာ အပြစ်တွေအကုန် သိမ်းကြုံးခံယူဦးမှာဆိုတာကို နောက်ဆုံးမိုက်မိုက်မဲမဲအတွေးအဖြစ် သူမ တွေးလိုက်မိလို့ရယ်...။\nရေပန်းထဲကကျလာတဲ့ရေအေးတွေနဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့မျက်ရည်ပူတွေကို ရောနှောပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ရေဆင်းပေါက်ကနေတစ်ဆင့် လူမသိသူမသိ တိတ်တိတ်ကလေးစီးဆင်းစေကာ အစဖျောက်ပစ်လိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခုလေ….\nစိတ်အရောင်ညစ်လာတိုင်း ထွက်ပေါက်မဲ့စွာ သူမ ရေချိုးခန်းဆီပြေးတယ်။ ရေချိုးခန်းကထွက်တိုင်းလည်း မစင်ကြယ်နိူင်မှုကို ဝမ်းပန်းတနည်းခံစားရပြန်တယ်။\nဘယ်တော့များမှ အဆုံးသတ်မှာလဲ၊ ဘဝမှာ အဆုံးသတ်တွေဆိုတာ ဘယ်လိုများလဲ၊ အဆုံးသတ်တွေဆိုတာက ဘဝမှာ တကယ်ရောရှိရဲ့လား။ အစဆိုတာရှိခဲ့လို့ အဆုံးသတ်ရတာလား၊ အဆုံးသတ်ဆိုတာရှိခဲ့လို့ အသစ်က ပြန်ပြန်စနေရတာလား။ အစတွေကို နွေးနွေးထွေးထွေးကြိုဆိုကြသလောက် အဆုံးတိုင်းအဆုံးတိုင်းဟာ ဘာကြောင့်ဝမ်းနည်းစရာကောင်းနေရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့အဆုံးသတ်ကတော့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းမနေရဘူး။ သူမရဲ့အဆုံးသတ်ကတော့ လွတ်မြောက်ခြင်းရဲ့အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်နေရမယ်။\nကြိုတင်ရွေးချယ်ထားခဲ့တဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ၊ သူမနေထိုင်တဲ့ ကွန်ဒိုအပေါ်ဆုံးခေါင်မိုးထပ်က ကောင်းကင်ဥယျာဉ်ငယ်ကလေး၊ ပိတ်ရက်ညနေတွေမှာ လူစည်ကားတတ်သလောက် ခုလိုအလုပ်ဖွင့်ရက် ညနေလေးနာရီလောက်တွေမှာတော့ လုံခြုံရေးတာဝန်ကျသူတစ်ယောက်သာ ရှိနေတတ်တာရယ်၊ ပြီးတော့...မီတာ ၅ဝကျော်အမြင့်ဆိုတာ သူ့ဆီကနေ မြေပြင်ပေါ်ကို အဆီးအတားမဲ့ကျလာ သူတယောက်အတွက် သေချာတဲ့အဆုံးသတ်မှုတခုကို ဖြစ်စေမှာရယ်။ အရာရာအားလုံးဟာ သူမ စဉ်းစားပြင်ဆင်ခဲ့တဲ့အတိုင်း။\nလုံခြုံရေးတဲကလေးရှေ့ကအဖြတ်မှာ တာဝန်ကျအမျိုးသားက မျက်လုံးပင့်ကြည့်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ဆက်တဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းတချက်ဆတ်ပြတယ်။ သူမ မင်သေသေနဲ့ဖြတ်လာခဲ့ပြီ။ သူမတို့တိုက်ပုံစံက အင်္ဂလိပ်အက္ခရာအယ်လ်ပုံစံချိုးထားတာမို့ လုံခြုံရေးဂိတ်ကနေ ညာဘက်ချိုးလိုက်တာနဲ့ သူမဟာ တာဝန်ကျအမျိုးသားရဲ့မျက်စိအောက်က ပျောက်ခဲ့ပြီ။ သူမရှေ့မှာ စီရီသစ်ပင်လေးတွေ၊ စားပွဲခုံတန်းလေးတွေနဲ့ မိသားစုလိုက် တပျော်တပါးချက်ပြုတ်စားသောက်နိူင်ကြတဲ့ ဘာဘီကျူးဖိုကလေးသုံးခုက မနီးမဝေးမှာ အတန်းလိုက်စီလို့။ ဟိုးဘက်အစွန်ထိဆက်လျှောက်တဲ့အခါ ဘောင်ပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ ပန်းအိုးကလေးတွေရယ်၊ ခုံတန်းကလေးရယ်။\nပန်းအိုးတွေကို အောက်ကိုရွှေ့ပြီး ခုံတန်းကလေးပေါ်ကတဆင့် အုတ်ဘောင်ပေါ်တက်ရပ်နိူင်ပြီဆို ရပြီ။ သူမ လာလာကြည့်နေကျ ဒီနေရာဟာ သူမနဲ့သိပ်ကိုရင်းနှီးလွန်းနေခဲ့ပြီးသား။\nအုတ်ဘောင်ပေါ်တက်ရပ်လိုက်တယ်။ အသက်ကိုဝအောင်ရှူလိုက်ပြီး အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်မိတော့ သူမ အနည်းငယ်ဝမ်းနည်းသွားတယ်။ ဘယ်လိုနေမှာပါလိမ့်၊ လွင့်ကနဲ ဟာကနဲ...၊ သိပ်မကြာလိုက်ခင်မှာပဲ သူမဝတ်ထားတဲ့ဝတ်စုံအဖြူကလေးဟာ....။\nသူမ အဆုံးသတ်လိုက်တော့မယ်။ ဒီလောက်ဝမ်းနည်းနာကျင်နေရတဲ့ဘဝကြီးထဲ၊ ဒီလောက်တောင် လူတကာပါးစပ်ဖျားမှာ သေပြီးသားဘဝကြီးထဲ သူမ ဘာကြောင့် အရှက်မဲ့ရှင်သန်နေရဦးမှာလဲ....။ မိန်းမနှစ်ယောက်ရဲ့ဘဝကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူတစ်ယောက်အဖြစ် နောင်တမရပါစေနဲ့ မောင်၊ မဲ့ပြုံးကလေးတစ်ခု သူမမျက်နှာမှာ လှစ်ကနဲ...။ သူမ ထွက်သွားလိုက်တော့မယ်။ မျက်စိတွေကိုမှိတ်ချလိုက်ပြီး အသင့်အနေအထားနဲ့ ရပ်လိုက်တယ်။ အသက်ကိုဝအောင်ရှူသွင်းလိုက်တယ်။ ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထား၊ လက်နှစ်ဘက်ကို ဘေးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းကပ်ချထား။ စိတ်ထဲကနေ နံပါတ်စဉ်ရေတွက်တယ်။\nနှာခေါင်းထဲမှာ လီလီပန်းပွင့်တွေရဲ့ရနံ့က သင်းကနဲ....၊ ပြီးတော့ လူသေတယောက်ဆီက အနံ့က ပြင်းကနဲ။ မျက်စိတွေကိုပြန်မှိတ်ချလိုက်တော့ သူမတစ်ကိုယ်လုံး လေထဲမှာ တလွင့်လွင့်ယိမ်းထိုးနေသလိုလို၊ လေထဲမျောပါပျံဝဲသွားတော့မယ့်အတိုင်း။ ယိုင်လုလုခြေထောက်တွေကို အားတင်းမတ်ရပ်လိုက်ပြီး နံပါတ်စဉ်ပြန်ရေတွက်လိုက်တယ်။\nအို....လီလီပန်းရနံ့တွေ....၊ လီလီပန်းရနံ့တွေနဲ့အတူ အမျိုးသမီးရဲ့ဘေးတစောင်းမျက်နှာကို ပကတိအနေအထားအတိုင်း သူမမျက်လုံးထဲ ပြန်တွေ့လိုက်ရတယ်။ လီလီပန်းရနံ့တွေဟာ သင်းသင်းကလေးပျံ့နေရာက စူးစူးဝါးဝါး….၊ သူမနှာခေါင်းထဲ တိုးဝင်တယ်။ အသက် ၃၈နှစ်နဲ့ ဘဝတစ်ခုအဆုံးသတ်သွားခဲ့တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လေ...။ ဘုရားရေ.... အမျိုးသမီး သူမအနားမှာ ရပ်နေသလား။ အမျိုးသမီးလက်ထဲမှာ လီလီပန်းတွေလား...။\nအသံတွေ အသံတွေဟာ တိုးရာကနေ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ကြီး ဆူပွက်လာတယ်။ တိုက်ခတ်မိသံတွေလား၊ အော်သံဟစ်သံတွေ ညံကနဲမှာ သူမမျက်လုံးတွေကိုဖွင့်ပြီး အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ခုနက ကတ္တရာလမ်းမအနက်ရောင်ဟာ အနီမှောင်မှောင်သွေးတွေ ကြဲပက်ထားလို့။ ကားတစီး လမ်းမအလယ်မှာ တိမ်းမှောက်လို့၊ တလံအကွာလောက်မှာ တုံးလုံးလဲကျနေတဲ့ လူတယောက်။ အရေးပေါ်လူနာတင်ကား ဥသြဆွဲသံတွေ၊ အခင်းဖြစ်ရာကို လူတွေ စီကနဲဝိုင်းအုံပြိုကျလာသံတွေ....၊ အခြေအနေကို သူမ သိလိုက်တယ်။ ကြည့်စမ်း သေခြင်းတရားဟာ တယောက်မဟုတ်တယောက်အနားမှာ နီးနီကပ်ကပ်ကြီးကို ရှိလို့နေတာ။\nခုပဲ သူမမျက်စိအောက်မှာ သေခြင်းတရားတခု လောလောလတ်လတ်မြင်နေရပြီ...။ တုံးလုံးလေး လဲကျနေတဲ့ လမ်းပေါ်က လူက ယောကျာ်းလား၊ မိန်းမလား...။ သူမနှလုံးတွေ တဒိတ်ဒိတ်ဆောင့်ခုန်လာကြတယ်....\nသူမအနောက်တည့်တည့်ကပ်ရပ်လိုက်ရင်း အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ လုံခြုံရေးတာဝန်ကျအမျိုးသား....။ သွားပြီ... သူဟာ သူမနဲ့သေခြင်းတရားအကြား စည်းသုံးတန်တားလိုက်လေတယ်။\nအုတ်ဘောင်ပေါ်ကနေပြန်ဆင်းပြီး ချွတ်ထားတဲ့ဖိနပ်ထဲ သူမခြေထောက်ကို အသာလျှိုသွင်းလိုက်တယ်။ အမျိုးသားက အောက်ဘက်ကိုကဲကြည့်ရင်းက သူမကို ဝေ့ကနဲကြည့်တယ်။ မျက်ခုံးတွေကို အတွန့်ချိုးကြည့်လိုက်တဲ့အကြည့်ထဲမှာ မေးခွန်းတွေအများကြီးဆိုတာ သူမ သိသားပဲ။ သူမကတော့ လက်ရှိဘဝကို သူမလက်ဖဝါးထဲ နာနာထည့်လို့ ဆုတ်ချေနေမိတာ မွမွကိုကြေမတတ်…\nကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးအကြား ရှင်သန်ဖို့ရာခက်ခဲတယ်ဆိုလည်း သေခြင်းတရားက ပိုခက်ခဲလို့နေတော့တာ။ အနည်းဆုံးတော့ သူမအတွက်ပေါ့၊ သေခြင်းတရားဟာ သူမဆီရောက်လာဖို့ ခဲခက်လိုက်တာ...\nစိတ်အသေတွေကိုကောက်ယူပြီး ခေါင်မိုးဥယျာဉ်ကလေးပေါ်က သူမ ပြန်ဆင်းလာလိုက်တယ်။ ပြန်မဆင်းခင်မှာ လုံခြုံရေးအမျိုးသားကို စကားတခွန်းမေးဖြစ်အောင် မေးလိုက်သေးရဲ့။\n“ဘဝမှာ ရှင့်စိတ်တွေ ဘယ်နှစ်ခါသေခဲ့ဖူးသလဲ....”\nPeople's Digest Magazine\nဒီဇာတ်လမ်းကို ဘယ်ကစပြီးပြောလို့ ဘယ်မှာအဆုံးသတ်ရမယ်ဆိုတာ တိတိကျကျသိနေခြင်းကိုက ကျွန်မအတွက် နာကျင်ဖွယ်တခုပါပဲ။\nပထမဦးဆုံး မိုးရွာပြီးစ တမနက်ခင်းမှာ သစ်ပင်ကြီးတွေအုံ့ဆိုင်းနေတဲ့လမ်းကလေးရဲ့အဆုံးနားက အိမ်ဆီကိုရောက်ဖို့ လမ်းထိပ်ကနေစပြီး လမ်းလျှောက်ဝင်ရတဲ့အခန်းက စပြောရလိမ့်မယ်။\nပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့အူတိအူကြောင်အယူအဆ၊ “နင်ဟာ ကျန်တဲ့နေရာတွေမှာ တည်တည်ကြည်ကြည်ရှိသလောက် အချစ် လက်ထပ်ခြင်း အဲတာတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် တကယ်အူတယ်” ဆိုတဲ့ ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ကောက်ချက်ချမှု။\nနောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်မတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့အရွက်ပွင့်ကလေးတွေ….။ ပြီးတော့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်….။\nအဲသလို စပြီး၊ အဲသလို ဆုံးရမှာဖြစ်တယ်။ အစီအစဉ်တကျပါပဲ…။\nမိုးရွာပြီးစမို့ ထင်ပါရဲ့၊ လမ်းကလေးက သိပ်သိပ်သည်းသည်းရှိလှတယ်။ မိုးငွေ့မိုးရိပ် လုံးဝကင်းစင်မသွားသေးဘူးဆိုတော့ လမ်းလျှောက်လာရတာ အေးအေးချမ်းချမ်း သက်သာလို့နေတယ်။ ချွေးကလေးတောင်မှ မစို့ဘူး။ စီးလာတဲ့ ယင်းမာဖိနပ်အဖြူအပါးကလေးကိုငုံ့ကြည့်မိတော့ ပြုံးရတယ်။ ကတ္တီပါဖိနပ်လေးသာ ချစီးလာမိရင်….။ ဒီမိုးစိုလိုက်လို့ကတော့ ခြေထောက်အေးစက်ကြီးနဲ့ တစ်နေကုန် ချမ်းနေဦးတော့မှာ။ ကျွန်မခြေထောက်တွေဆီ တဆက်တည်းအကြည့်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒုတိယအကြိမ် ပြုံးမိရပြန်တယ်။ ဘယ်လောက်များယောကျာ်းဆန်တဲ့ ခြေထောက်တွေပါလိမ့်…။\nခြေသည်းတုံးတိတွေ၊ ခြေသည်းဆိုးဆေးရယ်လို့ လှလှပပ သ မထားတဲ့ တိတိရိရိခြေသည်းနဲ့ ခြေချောင်းတွေ။\nနိုင်ငံခြားဖိနပ်အကောင်းစားလေးထဲက ဒီဇိုင်းဆန်းဆန်းဆေးဆိုးထားတဲ့ ခြေချောင်းကလေးတစုံကို သတိရမိတဲ့အခါ မမလတ်မျက်နှာကိုမြင်မိတော့တာ။ မိန်းကလေးတွေကို ပန်းနဲ့တင်စားကြေးသာဆို ကျွန်မရဲ့မမလတ်ဟာ တော်ဝင်သဇင်ပန်းကလေးတပွင့်ပဲဖြစ်ရမယ်။\n“အချစ်ဆိုတာ လက်ထပ်ခြင်းမှာ ဆုံးသလား၊ တကယ့်အချစ်ဟာ အဲဒီကျမှ စတာလား…၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီကျတော့ လက်တွေ့ကျကျ ဘဝဖြစ်သွားပြီလား နင်ဘယ်လိုဖြေမလဲ ?”\n“နေစမ်းပါဦး နင်ပြောတဲ့အချစ်ဆိုတာ တကယ်ရောရှိလို့လား ?”\n“မိန်းမရယ် ဒါဆို နင်နဲ့နင့်မောင်က မချစ်ကြဘူးပေါ့ အဲလိုလား…”\n“နင် လက်ခံနိူင်မလားမသိဘူး၊ လူတွေသတ်မှတ်ထားကြတာက ချစ်သူတွေဟာ တစ်နေ့မှာ လက်ထပ်ကြရမယ်။ အိမ်ထောင်သားမွေးအလုပ်ကို လုပ်ကြရမယ်၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲရှင်သန်နေထိုင်ရင်း လူသားတွေအတွက် ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် နိူင်သလောက်အကျိုးပြုခဲ့ရမယ်၊ ကိုယ့်မျိုးဆက်ကို အကောင်းဆုံးပျိုးထောင်ချန်ရစ်ခဲ့ရမယ် ဒါပဲ မဟုတ်လား၊ သမားရိုးကျသိပ်ဆန်တယ် မထင်ဘူးလား၊ ရှေ့လူတွေလုပ်သွားတဲ့အတိုင်း လိုက်မလုပ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ လူတွေက မိန်းမတယောက် အသက်လေးရလာတာနဲ့ ယောကျာ်းမယူသေးဘူးလား မေးကြ၊ ယူပြီးပြန်တော့လည်း ကလေးလေး ဘာလေးယူကြလေ ပြောပြန်ရော၊ တယောက်ချင်းစီရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ၊ ငါက လူတွေစိတ်ချမ်းသာအောင် လိုက်လုပ်နေရမှာလား၊ ငါက ငါ့ဘဝနဲ့ငါလေ"\nသူငယ်ချင်းက မျက်ခုံးတွေကိုတွန့်ချိုးရင်း ကျွန်မစကားကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ပုံပြတယ်။\n"ငါနဲ့မောင်က အဲ့ထက်အများကြီးလွတ်လပ်တယ်၊ ခုချိန်မှာ ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်၊ တစ်နေ့နေ့မှာတော့ မောင်လည်း သူ့လမ်းသူလျှောက်မယ်၊ ငါလည်း ငါ့ရွေးချယ်ခွင့်နဲ့ငါ ရှိရမယ်။\nတကယ်လို့များ မောင် သူ့လမ်းမှာ လက်တွဲချင်တဲ့သူက ငါဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်…၊\nငါ့ရွေးချယ်မှုက မောင်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်….၊ ငါတို့ လက်ထပ်ဖြစ်ကြမလား မပြောတတ်ဘူး။\nယောကျာ်းတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်လိုအပ်လို့ အတူတူနေကြဖို့၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းက တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ လက်ထပ်မှဖြစ်မယ်ဆိုလည်း ငါတို့ လက်ထပ်ဖြစ်ကြမှာပေါ့"\n"ဒါပေမယ့်ဟာ လက်ထပ်ကြမှ၊ စာချုပ်စာတမ်းတွေပေါ် လက်မှတ်ထိုးထားကြမှ ခိုင်မြဲမှာလား ? တစ်ခုခုဖြစ်ရင် စာချုပ်စာတမ်းလေးရှိနေမှဆိုတာမျိုးကို ငါ လက်မခံချင်ဘူး၊ ပိုင်ဆိုင်သမျှ တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီခွဲခြမ်းတာတို့၊ ကလေးစရိတ်တို့ဘာတို့…၊ ဥပဒေအရဖြေရှင်းတဲ့အခါ စာချုပ်စာတမ်းဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ကြိုးနဲ့တုပ်နှောင်ထားမှဆိုတာမျိုး ရုပ်ဝါဒီဆန်လွန်းတာတွေ ငါ မကြိုက်ဘူး၊ အားလုံးဟာ ကိုယ်ချင်းစာနာမှု၊ နားလည်မှု၊ နှလုံးသား အဲတာတွေနဲ့သာ ပိုင်းဖြတ်ရမယ့်အရာတွေ မဟုတ်ဘူးလား၊ ပစ္စည်းခန်းဆိုလို့ မောင်လိုချင်ရင် ပိုင်ဆိုင်သမျှ ငါစေတနာရှိသမျှ ပေးလိုက်မိမှာပဲ၊\nလူနှစ်ယောက် တယောက်ကိုတယောက်ကလိုအပ်လို့ အတူတူနေကြပြီးကာမှ တစ်နေ့လမ်းခွဲကြဖို့ဖြစ်လာတဲ့အခါ စာချုပ်စာတမ်းဆိုတာကြီးက ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ မောင့်စိတ်တွေကို ချည်မြဲတဲ့ကြိုးတစ်ချောင်းဟာ အချစ်ဆိုတာကလွဲလို့ ဘာမှမဖြစ်စေချင်ဘူး…နင် ရှင်းလား…”\nသူငယ်ချင်းက ခေါင်းခါတယ်။ မရှင်းလို့ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဆိုတဲ့ပုံနဲ့ ခေါင်းခါတာ…။\n“ငါတို့အဘိုးအဘေးလက်ထက်တုန်းက အရှေ့၇အိမ် အနောက်၇အိမ် လက်ဘက်ရည်လေးခေါ်တိုက်ပြီး အတူနေခဲ့ကြတာပဲ၊ ကလေးတွေ ၈ယောက် ၉ ယောက်မွေးတဲ့အထိ၊ အို သေတဲ့အထိ ဒီလိုပဲပေါင်းသွားခဲ့ကြတာ၊ ဘာစာချုပ်မှ မလိုဘူး။\nပြီးတော့ ငါ အာရှနိူင်ငံတခုကိုသွားခဲ့တုန်းက ရွာတွေမှာ အိမ်တံခါးတွေ မရှိဘူး။ တစ်ရွာလုံး ပစ္စည်းပျောက်တာ ဘာညာလည်း မရှိဘူး။ ငတ်နေရင် ရွာထဲမှာ တောင်းစားချင်စားမယ်၊ သူများအိမ်ကပစ္စည်း ခိုးမစားဘူး၊ သူများအိမ်ကပစ္စည်းဟာ ကိုယ့်ဟာ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်နဲ့မပတ်သက်တဲ့အရာဆိုတာကို မယူသင့်ဘူးလို့ စိတ်ထဲသွေးထဲကကို လုံးဝနားလည်ထားတာ။ ဘယ်လောက်လှတဲ့ စိတ်တွေလဲ...”\n“နင်က သိပ်အဖြောင့်တွေးတာကိုး…။ ခုခေတ်က ရိုးမြေကျဆိုတာမျိုး စာလုံးပေါင်းတောင် မှန်ချင်တော့တဲ့ခေတ် မဟုတ်ဘူး။ တယောက်ရဲ့သစ္စာတရားကို တယောက်က ယုံကြည်ဖို့ထက် စာချုပ်ပေါ်ချရေး လက်မှတ်ထိုးထားမှ ဖြစ်လာမယ့်နောက်ပြသာနာတွေကို ဥပဒေအရဖြေရှင်းနိူင်မယ်လို့ ယုံကြည်ကြရတဲ့ခေတ်လေ၊ နင်ပြောသလို လမ်းခွဲကြတဲ့အခါ မောင်လိုချင်သမျှ အကုန်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရအောင် နင်က ဘာနဲ့လုပ်စားမှာလဲ၊ နင်ဟာ စိတ်ကူးသိပ်ယဉ်တာပဲ။ မယားစားရိတ်တို့ နစ်နာကြေးတို့ဆိုတာကို ပိုပိုသာသာတောင်းယူနေကြတဲ့ခေတ်၊ ဟိုကယောကျာ်း ဘယ်လိုရှာစားစား ရတယ်၊ နင်ကမိန်းမလေ၊ အဲတာကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားဦး”\n“အဲတာကိုက နင်မှားပြီ၊ ငါက မိန်းမတွေ ယောကျာ်းတွေ သိပ်ခွဲမြင်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ မောင် ဘဝကြီးထဲ စားဝတ်နေအတွက် ရုန်းကန်ရသလို ငါလည်းရုန်းကန်နိူင်ရမယ် ဒါပဲ၊ မိန်းမမို့လို့ အခွင့်အရေးပိုလိုအပ်တယ်၊ အရင်းအနှီးပိုလိုအပ်တယ်လို့ ငါတော့ မထင်ပါဘူး…”\n“ဒါဆို နင်ကရော ဘာကြောင့် မောင့်ကို မောင်လိုချင်သမျှ ပေးလိုက်ချင်ရတာလဲ၊ ပိုင်ဆိုင်သမျှ တယောက်တဝက်စီဆိုတာက ပိုပြီး တရားမမျှတဘူးလား”\n“အဲတာလား…အဲတာက ငါ မောင့်ကို ချစ်လို့လေ…” (အနည်းငယ် ညစ်ကျယ်ကျယ်ရယ်လျက်)\nအဲဒီနေ့က သူငယ်ချင်းရဲ့ နင်ရူးနေပြီဆိုတဲ့အကြည့်ကို ကျွန်မ မမေ့ခဲ့ဘူး။\n“တော်ပါဟာ ငါမကြိုက်ပါဘူး၊ အဲတာကြောင့် ငါ လူတွေနဲ့ မရတာ…”\n“သေလေဟာ၊ လူတွေနဲ့မရရအောင် နင်က နတ်လား”\n“နင်သိလား၊ စာချုပ်စာတမ်းတွေဆိုတာ ကျောမလုံမှုက စတာ၊ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုက စတာ၊ အကြောက်တရားကနေ စတာ၊ ငါနဲ့မောင့်ကြားမှာ ချစ်ခြင်းတရားကလွဲလို့ ကျန်တာတွေနဲ့ ချည်နှောင်မထားချင်ဘူးဟာ….ငါ သေချာတယ်”\nကျွန်မက အဆုံးသတ်စကားကို ထပ်ပြောဖြစ်အောင် ပြောခဲ့လိုက်သေးတယ်။ ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ…အချစ်၊ အိမ်ထောင်ရေး ဒါတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် ကျွန်မက အူတိအူကြောင်ပါဆို….။\n"နင်က သိပ်စိတ်ကူးယဉ်တာပဲ ထ ထတော့"\nသူငယ်ချင်းက ကျွန်မကို သိပ်စိတ်ကူးယဉ်တယ်တဲ့၊....အိပ်မက်တွေထဲက ထတော့တဲ့လေ….။\nဖုန်းကိုပိတ် ဘေးချထားပြီး ဖတ်လက်စစာအုပ်ကို ပြန်ကောက်ဖတ်နေတဲ့မမလတ်ကို မျက်မှောင်ကုတ်ကြည့်မိတော့ မမလတ်က ရယ်တယ်။\n“ယောကျာ်းတွေကို သူတို့စကားပြောချင်တိုင်း အချိန်ပေးပြီး ပြောနေစရာမလိုဘူး။ သူတို့ဆယ်ခါလောက်ဖုန်းခေါ်မှ သုံးခါလောက်ပြန်ဖြေ၊ ပြောပြီးရင်လည်း ကိုယ်ကပဲ အရင်ဦးအောင် ဖုန်းချပစ်၊ ကိုယ်ဟာ အမြဲအလုပ်များနေတဲ့သူ၊ သူတို့အတွက် အန်တာတိန်းလုပ်နေရလောက်အောင် မအားဘူး၊ အဲသလိုနေပြရတယ်”\nဖေဖေ့ညီမ၊ ကျွန်မအဒေါ်ရဲ့သမီး ကျွန်မနဲ့ညီအစ်မဝမ်းကွဲတော်တဲ့ မမလတ်ဟာ အဲသလိုမိန်းမမျိုး…။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်ရှားပါးသလို နေပြတတ်တယ်။ နေတတ်တာလည်း ဖြစ်မယ်။ မမလတ် နိူင်ငံခြားက ဘွဲ့လွန်ယူပြီးပြန်လာတော့ စပ်ကြဟပ်ကြသူတွေနဲ့ အိမ်မှာ လူစည်နေခဲ့တာ။ မမလတ်ကတော့ အကုန်ငြင်းလွှတ်တာလည်းမဟုတ်ဘဲ စဉ်းစားပါရစေဦးဆိုတဲ့ ကြိုးကလေးတစ်ချောင်းနဲ့နှောင်တယ်။\n“ငါက လက်ထဲမှာ ကြိုးတွေကို ဒီလိုကိုင်ထားတာ၊ လိုချင်တဲ့ကြိုးကျမှရွေးပြီး တုန့်ကနဲဆွဲလိုက်ရုံပဲ။\nလူဆိုတာ ဘဝမှာ ကိုယ်ဘာကိုလိုချင်တယ် ဘာဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ တိတိကျကျသိရမယ် အထွေးရဲ့၊ သိပြီးရင် ကိုယ် တဝက်အောင်မြင်ပြီလို့ မှတ်၊ ပြီးတော့ နည်းလမ်းရှာ၊ ရအောင်ယူ ဒါပဲ”\nမမလတ်ဟာ သိပ်တော် သိပ်ထက်မြက်တာပဲ။ ခပ်ငယ်ငယ်ကတည်းက အိမ်ကို ဧည့်သည်တွေ လာလည်တိုင်းလည်း မမလတ်ကို ရတနာတစ်ပါးလို ထုတ်ကြွားလေ့ရှိတယ်။ ကလေးဘဝမှာ ကျွန်မဟာ မမလတ်ကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့သလားပဲ၊ အားကျအထင်ကြီးစိတ်က တပိုင်း၊ မနာလိုတာက တပိုင်း ထင်ပါရဲ့။ ဆရာဝန်အမှတ်မီပါရက်နဲ့ ဝါသနာမပါလို့ Marine Biologyယူခဲ့တဲ့ မမလတ်။ ရနိူင်သားပဲ၊ မလိုချင်လို့ မယူတာဆိုတဲ့ဂုဏ်ကိုက နည်းတာမှတ်လို့၊ မမလတ်က အဲသလိုပြောလေ့ရှိတာ။\nကျွန်မကတော့ မြန်မာစာအဓိကနဲ့ ကျောင်းပြီးတယ်။ ကဗျာတွေစာတွေလည်း သိပ်ရူးတာကို မောင်က လှောင်ပြောင်တယ်။ ကျွန်မရေးတဲ့ကဗျာတွေ ပုံနှိပ်ဖော်ပြခံရတဲ့အခါ ကျွန်မက တခုန်ခုန်နဲ့ ပျော်နေသလောက် မောင်က စာဆိုရှင်ဒေါ်မယ်ထွေးခင်ဗျားလို့ သရော်တော်တော်ခေါ်တတ်သေးတာ။\nတန်ဘိုးဆိုတာ တဦးတယောက်ချင်းစီရဲ့ စိတ်အစာပါမောင်ရဲ့၊ ကဗျာတွေစာတွေရေးနေရမှ ပြည့်ဝတဲ့ကျွန်မရဲ့စိတ်ဆာလောင်မှုဟာ စာတွေကဗျာတွေအပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့တန်ဘိုးပါပဲ။ မောင်ထားတဲ့တန်ဘိုးကကျတော့ ရေတွက်လို့ရနိူင်တဲ့ ထင်သာမြင်သာမှုတွေအပေါ်မှာသာ အလေးထားမူတည်တတ်တာမျိုး…။ အသေးအဖွဲကလေးထင်ရပေမယ့် မောင်နဲ့ကျွန်မ တန်ဘိုးထားပုံချင်း၊ ဘဝအပေါ်အမြင်ချင်းကအစ မတူညီမှုဟာ တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ကြားမှာ သိပ်ကိုကြီးမားခဲ့တာပဲ…။\nမမလတ်ဘွဲ့လွန်သွားတက်တော့ မမလတ်အမေ အန်တီလေးက လုပ်ငန်းထဲထည့်ထားတဲ့ကားတစီး ပြန်ရောင်းဖို့ဖေဖေ့ကို လာတိုင်ပင်တာ၊ ဖေဖေက အဲဒီကားကို လုပ်ငန်းထဲကမထုတ်စေဘဲ သူပဲပြန်ဝယ်ယူထားလိုက်ပြီး အဆင်ပြေတော့မှ သူ့ဆီကပြန်ယူစေတာတွေ၊ မမလတ်ကတော့ ဒါတွေဘယ်သိမလဲ၊ ပညာသင်နေတဲ့မမလတ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမှာစိုးတာ အန်တီလေးရဲ့မိခင်မေတ္တာပေါ့။ မမလတ်က အိမ်မှာ ငွေရေးကြေးရေးအကြပ်အတည်းကအစ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုတွေအဆုံး အရာရာမှာ ခရေစေ့တွင်းကျမသိဘဲ အားလုံးအဆင်ပြေ ချောမွေ့နေတယ်ထင်ရှာတယ်။ ကျွန်မကတော့ ဖေဖေ့လုပ်ငန်းတွေလည်း ကူရင်း၊ အန်တီလေးအနားလည်း တခါတလေနေပေးရတာမို့ အလုံးစုံနီးပါးသိနေမြင်နေတာပဲ။ အန်တီလေးက မုဆိုးမလည်းဖြစ် ကိုယ့်အဒေါ်လည်းဖြစ်တဲ့အပြင် ကျွန်မကို အင်မတန်အားလည်းကိုးရှာတယ်၊ သူ့အနားမှာ ကျွန်မရှိတာ သားတယောက်ရထားသလိုပဲတဲ့။\nဖေဖေ့နောက်ကွယ်ကနေ ဖေဖေ့ဟိုတယ်လုပ်ငန်းတွေ ကူတာကအစ၊ ဟိုတယ်မှာ ထည့်ထားတဲ့ ကားပိုင်ရှင်တွေနဲ့လစဉ်စာရင်းဇယားအထိ ကျွန်မပဲ လုပ်ကိုင်လည်ပတ်ပေးနေရတာဖြစ်ပေမယ့် မမလတ်ပြောပုံအရဆို ကျွန်မဟာ မြန်မာစာဘွဲ့ရ ကဗျာယောင်ယောင် စာယောင်ယောင် ခပ်အအမိန်းမပုံပဲ ပေါက်သတဲ့…။ ဖေဖေ့မန်နေဂျာဆိုတာထက် ဖေဖေ့အလုပ်က ခိုင်းဖတ်ပုံများ ပေါက်နေသလား မပြောတတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ဝတ်စားနေတဲ့ချည်ထည်လေးတွေဟာ မမလတ် အိမ်နေအဝတ်လောက်သာ ပြောင်ရောင်တာ။ ကျွန်မအတွက် ဖေဖေပေးထားတဲ့ မန်နေဂျာလစာဟာ ဝတ်ဟယ်စားဟယ်ရယ်လို့ သုံးစွဲပစ်လိုက်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဘယ်လက်ကလှူရင် ညာဘက်လက်က မကြားသိစေနဲ့ဆိုတာလို တကယ်လိုအပ်နေတဲ့နေရာတွေမှာ လစဉ်လှူပစ်လိုက်တတ်တာရယ်၊ ဘဏ်မှာ စုတန်သလောက် စုထားတာရယ်၊ စာအုပ်တွေဝယ်တာရယ် ဒါတွေအတွက်ပဲ အချိုးကျကုန်ရတာ။\nResearchအတွက်ဆိုပြီး မမလတ်ဖတ်ဖတ်နေတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာအုပ်အထူကြီးတွေဆို နည်းတဲ့ပိုက်ဆံလား ပေးဝယ်ရတာ၊ နိူင်ငံခြားကနေတောင် လှမ်းမှာယူရတာတွေ။ ခုထိတော့ မမလတ်ဟာ အိမ်ဝင်ငွေရယ်လို့ တပြားတချပ်မရှာနိူင်သေးပေမယ့် တနေ့နေ့မှာတော့ အကြီးအကျယ်တခုခုဖြစ်လာမှာ၊ အန်တီလေးကရော ဖေဖေကရော ကျွန်မပါ အဲသလို မျှော်လင့်ကြတာပဲ။ အို…အားလုံးက မျှော်လင့်တန်ဘိုးထားကြတာပါလေ…။\nမိုးရွာပြီးစ မနက်ရဲ့ လမ်းကလေးထဲအ၀င်ကို ပြန်ကောက်ရရင် အဲဒီနေ့က လမ်းအဆုံးကိုမျှော်လို့မှ လမ်းဘေးတဘက်တချက်က အပင်အုပ်အုပ်ကြီးတွေ ပင်ချင်းနွယ်ယှက်အုပ်မိုးနေတာကလွဲရင် အဆုံးကို လှမ်းမမြင်ရတဲ့လမ်းကို ကျွန်မက သဘောကျနေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အပွင့်ကလေးတွေ၊ အပင်ကြီးတွေပေါ်က ၀ါရွှေသွေးအပွင့်ကလေးတွေ၊ ခရမ်းပြာရောင်အပွင့်ကလေးတွေ၊ ပန်းရင့်ရောင်အသွေးအပွင့်ကလေးတွေ… သိပ်လှတာပဲ။ အပွင့်ကလေးတွေရဲ့အလှကို အားပါးတရသဘောကျလို့ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းချင်းအကြည့်တွေက အောက်ဘက်ရောက်လာတဲ့အခါ စိမ်းရွက်ဖားဖားဝေနေတဲ့ အရွက်ကလေးတွေရဲ့အလှ သဘာဝကို သတိထားမိသွားတော့တာ။\nအိုး….မိုးရေစက်တွေတင်ကျန်နေတဲ့ အရွက်တောင့်တောင့်ကြီးတွေဟာ စိမ်းညို့လန်းဆန်းလို့၊ သူ့အလှက အလှထက် အားမာန်ကပိုတယ်လို့ ထင်မိတယ်။ ကြည့်ပါဦး…အရွက်စိမ်းတွေက နောက်ခံမှာပိုးထားတော့ အပွင့်တွေဟာ ပိုလို့ရုပ်လုံးကြွလာတော့တာ။ ဘယ်သူမြင်နိူင်မှာလဲ….။ ဒါကို ကျွန်မမြင်ခဲ့ပြီ။ အရွက်ကလေးတွေရဲ့အလှကို….၊ တကယ်က ပန်းကလေးတွေတင် ပွင့်တာမဟုတ်ဘူး၊ အရွက်ကလေးတွေကပါ သူ့အားမာန်နဲ့သူ ပွင့်နေကြတာ…။\nကျွန်မအမြင်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် သူတို့ဘယ်လောက်လှတယ် မသိတာကိုက အလှတရားတစ်ခုဖြစ်လို့နေတာ။\nအဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မသိခဲ့ဖူးတဲ့လူတစ်ချို့ကို ကျွန်မစိတ်က မှတ်မှတ်ထင်ထင် သတိရမိသွားတော့တယ်။\nလူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့အကျိုးကို သယ်ပိုးဖို့ဆိုတာ ကိုယ့်မိသားစုအတွင်းကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကြရမယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့… အဖေအိုကြီးကိုလုပ်ကျွေးစောင့်ရှောက်နေတဲ့ တက်ကစီဒရိုင်ဘာအမျိုးသားလေး၊ စာတော်တဲ့ညီမကလေး ကျောင်းဆက်နေနိူင်ဖို့အတွက် ကျောင်းထွက်ပေးလိုက်ရတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ဘဝတွေထဲက အလယ်တန်းကျောင်းသားကလေး၊ ပတ်ဝန်းကျင်က ဘယ်လောက်ပဲရယ်သွမ်းနေပါစေ တမိသားစုလုံးတာဝန်ကို ပုခုံးထမ်းလုပ်ကျွေးနေတဲ့ အလှဖန်တီးရှင် မိန်းမလျာကလေး၊ မသန်သော်လည်း စွမ်းရမည်ဆိုတာကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ပုံဖော်ကြိုးစားနေတဲ့ အရိုးပျော့ရောဂါသည်ကလေး….။\nသူတို့အားလုံးဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ ရဲရင့်သန်စွမ်းပြီး လူမသိသူမသိလှနေကြတဲ့ အရွက်ပွင့်ကလေးတွေပါပဲ။ ဘဝကြီးရဲ့နေဒဏ်လေမိုးဒဏ်အောက်မှာ ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အစွမ်းကုန် စိမ်းလန်းတောက်ပနေကြလေရဲ့...။\nသူတို့ဘယ်လောက်လှတယ် သူတို့ကိုယ်တိုင်မသိကြတဲ့ မသိခြင်းအလှတရားထဲက အရွက်ပွင့်ကလေးတွေ၊\nကျွန်မပြောသားပဲ။ ကျွန်မက အူတိအူကြောင်ပါဆို…\nမောင့်နာမည်ကို နားနဲ့ဆတ်ဆတ်ကြားတာတောင် နာမည်တူများဖြစ်မလား တွေးမိသေးတာ။ မမလတ်ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ရလောက်အောင် တော်တဲ့အမျိုးသားလည်း လောကမှာရှိသေးတာကိုးလို့ ကျွန်မက ရိုးရိုးကလေးတွေးမိတယ်။\nအဲဒီအမျိုးသားဟာ ကျွန်မရဲ့မောင်နဲ့ အတူတူပဲ၊ မမလတ် အသေအချာရွေးပြီး တုန့်ကနဲဆွဲလိုက်တဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းဟာ မောင်ပဲလို့သိလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်မ ကြိုးစားပြီး ရယ်မောရတယ်။ ကျွန်မတို့ နှစ်ဦးသဘောတူထားခဲ့ကြတဲ့ လွတ်လပ်စွာချစ်ပိုင်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာလမ်းခွဲနိူင်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်ခွင့်…။ မောင်ဟာ ဒါတွေကို ကောင်းကောင်းကြီးနားလည်ခဲ့သားပဲ။\nကျွန်မက လွတ်လပ်စွာလမ်းခွဲနိူင်ခွင့်မှာတင် သက်တောင့်သက်သာရပ်တန့်လို့ ထားခဲ့မိတာ။ လွတ်လပ်စွာလမ်းခွဲပြီးတဲ့နောက် မောင် တခြားမိန်းမကို လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်သွားခဲ့ရင်ဆိုတာကို ကျွန်မမှ ဆက်တွေးမထားခဲ့မိတာ…။ အခု ကျွန်မ ဆက်တွေးမထားခဲ့မိတာကို မောင်က ရွေးချယ်ပြသွားခဲ့ပြီ။\nမောင် ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်ကိုရောက်နေတယ်၊ မောင် အခု ဘာစားနေတယ်၊ မောင် ညစာ ဘာဟင်းချက်ထားတယ် အဲဒီလို မောင်ကိုယ်တိုင်ပြောပြနေကျ မောင့်နေမှုထိုင်မှုဘဝလေးကို ကျွန်မ သိခွင့်ရှိမယ်မဟုတ်တော့ဘူး။ တနေ့တာကုန်ဆုံးလို့ လမ်းခွဲကြရတဲ့ချစ်သူနှစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ပြန်ချိန်ခွဲခွာပုံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မောင်နဲ့ နောက်ထပ်ဘယ်တော့မှ….ဆိုတဲ့ နာကျင်မှုမျိုး…။\nအတူတကွဆိုတဲ့ပတ်သက်မှုတခု အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီလို့ အတိအကျသိလိုက်ရတဲ့ ကြေကွဲမှုမျိုး…\nအဲဒီနာကျင်ကြေကွဲမှုမျိုးတွေနဲ့ ကျွန်မ ခံစားတတ်စပြုပြီ။ ကျွန်မ ရူးတော့မလိုပဲ…။\nဒီထက်ရူးနှမ်းတာက မောင်နဲ့အတူသွားကြမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတဲ့နေရာလေးတခုကို ကျွန်မတယောက်ထဲ လေလေလွင့်လွင့်ခရီးထွက်ခဲ့မိခြင်းပါပဲ။\nလွယ်လာတဲ့ကင်မရာရယ်၊ သုံးချောင်းထောက်ရယ်ကို ပုခုံးပေါ်ကချပြီး အဝေးကမြင်နေရတဲ့ တောင်တန်းကြီးကို မြစ်တဘက်ကမ်းက မျှော်ကြည့်စဉ်မှာပဲ ကျွန်မခြေထောက်တွေ ကွေးညွှတ်နေခဲ့ပြီ။\nမောင့်စကားကို စိတ်နဲ့ပြန်အကြားမှာတော့ မြေအပြန့်ပေါ် ညီအောင်ထိန်းညှိနေဆဲ သုံးချောင်းထောက်ထိပ်က ရေပြင်ညီပြ အစိမ်းရောင်အစက်ကလေး ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့တယ်။ အစိမ်းရောင်ကလေး စက်ဝိုင်းအလယ်ဗဟိုရောက်မှ ကင်မရာကို သုံးချောင်းထောက်တိုင်ကလေးထိပ်မှာ တပ်လိုက်တယ်။\nအဝေးက တောင်တန်းကြီးကို တပုံပြီးတပုံရိုက်တယ်။ လက်က တပုံပြီးတပုံနှိပ်နေချိန် ကင်မရာဝင်းဒိုးပေါ်က ကျွန်မမြင်နေရတဲ့မြင်ကွင်းကဖြင့် ဝိုးဝါးလို့လာခဲ့ပြီ။ ထရိုင်ပေါ့ဘေးနား ဖြေလျှော့ထိုင်ချလိုက်မိတယ်။ အပေါ်ယံကြောအင်မတန်တင်းတဲ့ ယောကျာ်းဆန်ဆန်မိန်းမဟာ ငိုတတ်သေးသတဲ့….။\nဂျင်းန်ဘောင်းဘီဝတ်ဒူးနှစ်ချောင်းပေါ် မျက်နှာအပ်လို့ တင်းထားတဲ့ကျွန်မစိတ်တွေကို လွှတ်ချလိုက်မိတော့တယ်။ မောင့်အပေါ်ချစ်တဲ့ချစ်ခြင်းတွေကိုဖြင့် အကုန်အစင်လွှတ်ချနိူင်ခဲ့ပါရဲ့လား…၊\nရန်ကုန်ကို ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ မမလတ်ဆီက ဖုန်းခေါ်ထားတာတွေ တွေ့ရတယ်။ အထုတ်မဖြည်နိုင်သေးဘဲ မမလတ်တို့အိမ်ကို အရင်သွားလိုက်ရတာပေါ့။ မျှော်လင့်ထားတယ်လည်းမဟုတ်ပါဘဲ မောင့်ကိုတွေ့ရတဲ့အခါ ကျွန်မ အတော်လေးတည်ငြိမ်နေခဲ့တာ။ မောင့်မျက်နှာက အနည်းငယ်အံ့သြဟန်၊ ဒါ ကျွန်မပဲ သိလိုက်တာပါ၊ မောင်ဟာ ဟန်ဆောင်ကောင်းသူလေ။ မမလတ်နဲ့ကျွန်မ ညီအစ်မဝမ်းကွဲတွေလို့ မောင် မသိခဲ့သလို၊ မမလတ်ခင်ပွန်းလောင်းဟာ မောင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ (မမလတ် မပြောခင်အထိ) ကျွန်မ ထင်မထားခဲ့တာ။ သိစရာမလို၊ ထင်ထားစရာလည်းမလိုတဲ့ကိစ္စတွေ မဟုတ်လား။ တနေ့ကျရင် မောင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ဆက်နွယ်ခဲ့မှုဟာ ညီလိုအစ်ကိုလို သွေးသောက်ရဲဘော်လို တယောက်ဘေးနား တယောက်ကရှိနေခဲ့ရုံဆိုတာမျိုးလောက်သာ မမလတ်ကို ပြောချင်ပြောပြလိမ့်မယ်။ တကယ်လည်း ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်မှာ ချစ်သူတွေရယ်လို့ ကယုကယင်ဆန်ဆန်တွေ ရှိမှရှိမနေခဲ့ဘဲ…။\nသတို့သမီးအရံဝတ်ဖို့တဲ့၊ မမလတ်စီစဉ်ထားတဲ့အဝတ်အစားတွေ နောက်တနေ့ကျရင် ဒီဇိုင်နာဆီ အတူသွားပြီး ဖစ်တင်ချရမှာတဲ့၊ ဖိတ်စာနမူနာကိုကြည့်ရင်း စကားတွေပြောနေကြတုန်းမှာ ကျွန်မမျက်နှာ တချက်ကလေးမှမပျက်ဘဲ အလိုက်တသင့်နေနိုင်ခဲ့သားပဲ။ မောင်နဲ့ကျွန်မသာ လက်ထပ်ဖြစ်ရင် အဲသလိုမင်္ဂလာပွဲကြီး လုပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်လို့….၊ ကျွန်မစိတ်ထဲက ပြောနေမိတာ၊ အမှတ်မရှိ အနာအကျင်မရှိတဲ့မိန်းမ…။\nမမလတ်က ထမင်းစားပြီးမှပြန်ဆိုတာကိုတော့ ခရီးပန်းလို့နားချင်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျွန်မ ငြင်းလိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ချလာလိုက်တယ်။ ကိုယ့်ချစ်သူဟောင်းရယ် လက်ရှိသူ့ဇနီးလောင်းရယ်နဲ့ ထမင်းတဝိုင်းထဲအတူစားဖို့ထိတော့ ခုလောလောဆယ်မှာ ကျွန်မ အသည်းမာနိူင်မယ်မဟုတ်ဘူး…။ မမလတ်က မောင့်ပန်းကန်ထဲ စေတနာဟင်းတွေ မေတ္တာထမင်းတွေ အလျှံပယ်ခူးခပ်ထည့်ပေးနေတာကို မြင်ရရင် မျက်ရည်မကျပါဘူးလို့ ကျွန်မမှ ကတိမပေးနိူင်တာဘဲ…။\nမမလတ်တို့အိမ်ကအထွက် လမ်းဘေးတလျှောက်က အပင်ကြီးတွေကိုမြင်တော့ အရွက်ပွင့်ကလေးတွေကို ကြည့် ပြုံးရတယ်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကရော အရွက်ပွင့်ကလေးတစ်ပွင့်များဖြစ်မလား…။\nအရွက်ပွင့်ကလေးရဲ့တန်ဘိုးကို မောင် သတိမထားခဲ့၊ မမြင်ခဲ့ဘူးလေ….။\nကျွန်မသူငယ်ချင်းက ဘာပြောလဲသိလား၊ လွတ်လပ်စွာချစ်ခွင့် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိချင်ဦးလေ၊ လက်ထပ်ဖို့ မလိုအပ်ချင်ဦးလေ…။ ဟိုကောင်က နင်ဟာ သူထားခဲ့ရင်တောင် အခြေပျက်အနေပျက်ဖြစ်မယ့်မိန်းမ မဟုတ်ဘူး၊ သိပ်ကို လွတ်လပ်စွာထားရစ်ခဲ့နိူင်တဲ့အထိ နင်က အတွေးကြောင်အခေါ်ကြောင်နဲ့ ရဲရင့်ပြချင်တဲ့မိန်းမကိုး၊ နောက်မှ ငါ့ဆီ လာမငိုနဲ့၊ ငါ မသနားဘူးတဲ့လေ… အင်မတန်ရက်စက်တဲ့ သူငယ်ချင်း….။\nဘာမှတော့ မထူးဆန်းပါဘူး။ လွတ်လပ်စွာလမ်းခွဲခွင့်နဲ့ ရွေးချယ်ခွင့်တွေအရ မောင် ကျွန်မကို ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်မထက် သူ ပိုလိုအပ်တယ်ထင်တဲ့မိန်းမတယောက်ကို၊ ကျွန်မထက် ပိုမိုသာလွန်တဲ့မိန်းမတယောက်ကို ရွေးချယ်သွားခဲ့တယ်။\nကျွန်မထက် တကယ်ပဲ သာလွန်သလား…၊\nကျွန်မဟာ မောင့်စံနှုန်းနဲ့တိုင်းတာလို့မှ အရည်မမီတဲ့ အညံ့ပန်းတပွင့်လား။\nလားပေါင်းများစွာဟာ ကျွန်မအဇ္ဇျတ္တထဲမှာ ပူလောင်ထောင်လွှားနေရင်းက အပြင်ပန်းမှာတော့ ဒဏ်ရာမဲ့ပုံတည်ငြိမ်ပြနေရတာ ဘယ်လောက်ပင်ပမ်းဆင်းရဲလိုက်တဲ့အဖြစ်ပါလဲ။\nချစ်ခြင်းတရားမှာ ဒါ ကျွန်မရဲ့ကျဆုံးခန်းရယ်လို့ ရှုံးနိမ့်နာကျင်နေရင်းကပဲ မောင်ဟာ ကျွန်မတန်ဘိုးကို မသိလေခြင်းလို့ ဝမ်းနည်းမာနဖြစ်ရသေးတယ်။ ကျွန်မရဲ့ကျဆုံးခန်းမှာ ကြေကွဲလူးနစ်လို့ မွန်းကြပ်ခဲ့ချိန်တွေထဲ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ အရွက်ပွင့်ကလေးတပွင့်လို့ သတ်မှတ်မိခဲ့တဲ့အထိ ကျစိတ်ကို ပြန်ဆည်ရတယ်။\nအဲဒီသတ်မှတ်ချက်မှာပဲ ကျွန်မ မလုံမလဲဖြစ်ရတယ်။\nကျွန်မရဲ့ကျဆုံးခန်းက အဲဒီကျမှ စတာ…။\nမသိခြင်းမှာ တန်ဘိုးတခုရှိနေရာက သိမှုအဖြစ်ကူးပြောင်းသွားတဲ့အခါ သူ့အလှတရားဟာ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ရှိရာက လျော့ကျသွားရတော့တယ်…။\nကျွန်မဟာ အရွက်ပွင့်ကလေးဖြစ်စေ၊ ပန်းကလေးတပွင့်ပဲဖြစ်ပါစေ….မသိလို….။\nသိခြင်းရဲ့နောက်က ကပ်ပါလာတဲ့မာနနဲ့လှရမှာထက်စာရင် မသိခြင်းရဲ့ရိုးသားတဲ့အလှတရားထဲမှာသာ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ရှင်သန်လိုတယ်။ အသက်ရှူဝလင်တယ် ထင်မိတယ်။\nမမလတ်ဟာလည်း အဘိုးတန်ပန်းကလေးတပွင့် မဟုတ်လား။\nမောင် ကျေနပ်မှာပါ…။ မမလတ်ကတော့ သူမကိုယ်တိုင် ပန်းကလေးတပွင့်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မသိဘူးထင်ပါရဲ့…။ အို…မမလတ်ဟာ မိန်းမတုံးမိန်းမအမှ မဟုတ်ဘဲ၊ သူမမှာရှိတဲ့ ပကတိတန်ဘိုးထက် ပိုလှတယ်တောင် ထင်ချင်ထင်နေဦးမှာ…။ သိခြင်းနဲ့တထပ်ထဲကျတဲ့ မာနတွေနဲ့ မမလတ်တဘဝလုံး မွန်းပိတ်ရှင်သန်နေဦးမှာ…။ သေချာပါတယ်…။\nကျွန်မ ပျော် တယ်…။\nဇွန်လ ၂၀၁၇ - ရွှေအမြုတေ\nat July 21, 20173comments: Links to this post