Thit Htoo Lwin: 4/8/12 - 4/15/12\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နေအိမ်ရှေ့မှာ ရေကစား (ရုပ်/သံ)\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နေအိမ်ရှေ့ မှာရေပတ်နေစဉ် (ဓါတ်ပုံ-Facebook)\nကလေးတွေရဲ့ တောင်းဆိုမူကို လိုက်လျောပြီး ခြံအပြင်ထွက်လာ နှုတ်ဆက်တဲ့ အမေစု .......\nဓါတ်ပုံ - ဦးစောလှိုင်\n4/14/2012 11:53:00 PM\nနှစ်ဆန်းတစ်ရက်တွင် ကော့မှုးမှသက်ကြီးမဲဆန္ဒရှင် ၆၂ဦးကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဂါရ၀ပြုမည်\nယနေ့ အိမ်ရှေ့မှာတွေ့ ရတဲ့ လူထုခေါင်းဆောင်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် (ဓါတ်ပုံ-Facebook)\nရွေး ကောက်ပွဲတွင် ကော့မှုးမြို့နယ် ကျေးရွာအုပ်စုများမှ မဲပေးခဲ့သည့် အသက် အကြီးဆုံးမဲဆန္ဒရှင်(၆၂) ဦးကို မြန်မာနှစ်ဆန်း တစ်ရက်နေ့တွင် ဖိတ်ကြားကာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်မှ ဂါရ၀ပြုကန်တော့မည်ဟု သိ ရသည်။\nကျေးရွာ အုပ်စု(၆၂)စုရှိရာ အုပ်စုတစ်စုစီမှ မဲပေးခဲ့သူ အသက် အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး စီကို ဖိတ်ကြားမည်ဟု ကော့မှုးမဲအောင်နိုင်ရေးအဖွဲ့ မှ ဦးလှမြင့်က ပြော သည်။\n“ NLD (အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်) ကိုမဲပေးမှမဟုတ်ဘူး၊ဘယ်ပါတီပဲ မဲထည်ခဲ့ထည်ခဲ့ အုပ်စုတစ်စုစီက အသက်အကြီးဆုံး မဲထည့်ခဲ့သူ၊ ကော့မှုး ကိုလည်းလာနိုင် လောက်တဲ့လူ က်ိုပြောတာပါ ” ဟု ၎င်းက ရှင်းပြသည်။\nပုဂ္ဂိုလ်များကို ကော့မှုးသို့ ဖိတ်ကြား၍ ဂါရ၀ပြုကန်တော့ပြီးပါက ၎င်းတို့ ထဲမှ ပထမဆု၊ဒုတိယဆု၊တတ်ိယဆု သုံးဆုကို မဲနှိုက်ရွေးချယ်ကာ ရပ်ရွာအကျိုးပြု\nရန်ပုံငွေများ ပေးအပ်ချီးမြုင့်မည်ဟု သိရသည်။\nရန်ပုံငွေအနေဖြင့် ပထမဆု (၁၇၅)သိန်း၊ ဒုတ်ိယဆု(၇၅)သိန်း၊ တတိယဆု သိန်း(၅၀) ချီးမြုင့်မည်ဖြစ်သည်။\nမဲပေါက်တဲ့ ဘိုးဘွားရဲ့  ရွာတွေက ဒီငွေတွေကို ရပ်ရွာအကျိုးအတွက် ဘယ်နေရာတွေမှာသုံးမလဲဆိုတာ စီမံချက် ဆွဲပြီး ပြန်တင်ပေးရမယ်။ ကျေးရွာရန်ပုံငွေသဘောပေါ့။ ”ဟု ကော့မှုးမဲအောင်နိုင်ရေး အဖွဲ့ ၀င် ကိုလင်းဇော်က ပြောသည်။\nမြန်မာနှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့ တွင် ပြုလုပ်မည့် အဆိုပါ ဂါရ၀ပြုကန်တော့ပွဲသို့ ရန်ကုန် မှ အနုပညာရှင်များလည်း လာရောက်ကာအနာပညာ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်များတင်ဆက်ကြမည်ဟု သိရသည်။\nPopular Myanmar News Journal သစ်ထူးလွင်\n4/14/2012 11:35:00 PM\nမြစ်ကြီးနားမြို့ ထူးမဏ္ဍပ်တွင် ဗုံးပေါက်ကွဲ၊ သေပျောက် ဒဏ်ရာရမှု မသိရှိရသေး\nည ၁၀နာရီခွဲ-ဧပြီ ၁၄ ရက်၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ ဆိုင်းဆွတ် YPI မြစ်ကြီးနားမြို့ခံများ သင်္ကြန်အကြတ်နေ့ မဏ္ဍပ်များတွင် ဖျော်ဖြေပွဲများ ကြည့်ရှုနေခိုက် ည ၉နာရီဝန်းကျင်တွင် ဗုံးတလုံး ပေါက်ကွဲခဲ့သဖြင့် ဖျော်ဖြေမှုများ အားလုံး ရပ်ဆိုင်းပြီး မိမိတို့ နေအိမ်များသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်နေကြသည်။ ပေါက်ကွဲသည့်နေရာမှာ စိမ်းမြဧရာ ပန်းခြံအနီး ထူးမဏ္ဍပ်တွင် ဖျော်ဖြေနေစဉ် ပေါက်ကွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။ ယင်းမဏ္ဍပ်မှာ လီဒိုလမ်းမကြီးပေါ်တွင်တည်ရှိပြီး ယုဇနနှင့် ရန်ကြီးအောင် ရပ်ကွက်အနီးဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။ ဒဏ်ရာရရှိမှုနှင့် အသေအပျောက်စာရင်းကိုမူ မသိရှိရသေးပေ။ ယခုနှစ် မြစ်ကြီးနားမြို့ သင်္ကြန်မှာ အစည်ကားဆုံး နှစ်တနှစ်ဖြစ်၍ မဏ္ဍပ်ပေါင်း ၂၇ ခုရှိသည်ဟု လည်းသိရှိရသည်။ ။\n4/14/2012 10:40:00 PM\nသမ္မတထံ NLD အကြံပြုစာ ပေးပို့\nရွေးကောက်ခံ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်သစ်တွေ ကျမ်းကျိန်တဲ့အခါ ရွတ်ဆိုရတဲ့ စကားလုံး အသုံးအနှုန်း ပြင်ဆင်ဖို့ ကိစ္စကို NLD အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်က နိုင်ငံတော်သမ္မတဆီ အကြံပြုစာ ဒီကနေ့ တင်ထားတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျမ်းကျိန်တဲ့အခါ ရွတ်ဆိုရတဲ့ ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးအစား ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို လေးစား လိုက်နာမယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပြင်နိုင်ဖို့ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်က ကြိုးစားနေတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို မသင်းသီရိက တင်ပြထားပါတယ်။\nကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရတဲ့ NLD အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် လွှတ်တော်ကိုယ်စာလှယ်တွေဟာ လွှတ်တော်မတက်ခင် ကျမ်းကျိန်တဲ့အခါ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပါမယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးအစား လေးစားလိုက်နာပါမယ် ဆိုတာကို ပြောင်းလဲရွတ်ဆိုနိုင်ဖို့ အတွက် ဥပဒေနဲ့အညီ ပြင်ဆင်နိုင်ဖို့ကို NLD ပါတီက သမ္မတဆီ တိုက်ရိုက် စာပို့ထားတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ NLD ပါတီက တင်ပြထားတဲ့ အကြံပြုလွှာကို ဒီကနေ့ ဧပြီလ ၁၄ ရက် စနေနေ့မှာ နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်ရှိတဲ့ နေပြည်တော်ကို သွားတင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်လို့ NLD ပါတီရဲ့ ပြောခွင့်ရသူ ဦးဉာဏ်ဝင်းက ပြောပါတယ်။\n“သမ္မတကြီးဆီ တင်တာ။ သမ္မတကို အကြံပေးတာပေါ့လေ။ ကျနော်တို့ အနေနဲ့ ကျနော်တို့ အကြံပေးကြတာပါ။ ဒီနေ့မှ ရောက်တာပေါ့။ ကျနော်တို့ကတော့ ကျမ်းကျိန်လွှာမှာ ပြင်စေချင်တာပေါ့နော်။ ဥပဒေနဲ့အညီ ပြင်စေချင်တာပေါ့။ ကျနော်တို့ ကျမ်းကျိန်လွှာမှာပါတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျနော်တို့ အကြံပြုချက်လေးတွေ တင်ထားပါတယ်။ အကြံပြုချက်လေးတွေ တင်ထားတဲ့အပေါ်မှာ ပြေလည်ကောင်းမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်လေ။”\nအခုက NLD ပါတီက်က အကြံပြုစာသာ ဖြစ်တဲ့အတွက် နိုင်ငံတော်သမ္မတဆီကို တင်ပြတာသာ ဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တခုခု ရှိမှသာ လိုအပ်ရင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ\nဥပဒေခုံရုံးကို တင်ရမှာ ဖြစ်တယ်လို့လည်း ပြောပါတယ်။\nဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့မှာ ပြည်သူ့လွှတ်တော် အစည်းအဝေး ပြန်စဖို့ ရှိနေပြီး အဲဒီမှာ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ရွေးချယ်ခံ ကိုယ်စားလှယ်တွေဖြစ်တဲ့\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အပါအ၀င် NLD က ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တွေပါ တက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွှတ်တော်မတက်ခင် ကျမ်းကျိန်တဲ့အခါ အခုလို ပြောင်းလဲရွတ်ဆိုနိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်တာ အချိန်မှီမကျရင်တော့ အဲဒီရက်မှာ NLD က\nကိုယ်စားလှယ်တွေ လွှတ်တော်တက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလိုလည်း ပြောပါတယ်။\n“ဟုတ်ပါတယ်။ မမီရင် နောက်ပိုင်းမှ တက်ဖြစ်မှာပါ။ သိပ်တော့ ကြာမယ်မထင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့လို့ သင်္ကြန်တွင်းတော့ ဖြစ်နေတော့ အဲဒါတော့ မပြောတတ်ဘူး။ သင်္ကြန်တွင်းကလည်း ပိတ်ရက်တွေက များနေတော့။”\nNLD ပါတီက ပြောခွင့်ရသူ ဦးဉာဏ်ဝင်း ဖြစ်ပါတယ်။ NLD ပါတီ ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ဧပြီလ ၁၁ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ နေပြည်တော်မှာ နှစ်ဦးတည်း သီးသန့်တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးပါတယ်။ နှစ်ဘက်တာဝန်ရှိသူတွေ ဆွေးနွေးကြတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို အပြည့်အစုံ ထုတ်ပြန်ခြင်းမရှိပေမဲ့ အခု ကျိမ်းကျန်ရာမှာ စကားလုံး အပြောင်းအလဲ ရွတ်ဆိုနိုင်ရေး ကိစ္စတွေလည်း ပါဝင်မယ်လို့ NLD ဘက်ကတော့ ပြောထားပါတယ်။\nမြန်မာ့နိုင်ငံရေးထဲမှာ ဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင်တဦးအဖြစ် အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ အခုဆိုရင် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တဦး အနေနဲ့လည်း ပါဝင်တော့မှာဖြစ်သလို သူအနိုင်ရခဲ့တဲ့ ကော့မှူးမြို့နယ်ကိုလည်း ဧပြီလ ၁၇ ရက် မြန်မာနှစ်ဆန်း ၁ ရက်နေ့မှာ သွားပြီး\nအလှူအတန်း ပြုလုပ်ဖို့တွေလည်း စီစဉ်ထားတယ်လို့ NLD ပါတီက ပြောပါတယ်။\nBy မသင်းသီရိ (ဗွီအိုအေ-မြန်မာပိုင်း)\n4/14/2012 08:10:00 PM\nမန္တလေး စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာများ၏ "တော်ရိ လျော်ရိ" သင်္ကြန်သံချပ် (ရုပ်/သံ)\nမြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၇၃- ၇၄ ခုနှစ်\nမန္တလေးမြို့ စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာများ၏\n"တော်ရိ လျော်ရိ" သင်္ကြန်သံချပ်အပိုင်းအစအချို့\nDownload Link: http://www.mediafire.com/?f8482ef9dpj56kz ၁၂.၄.၂၀၁၂၊ မန်း သင်္ကြန်အကြိုနေ့ CJMyanmar 030\n4/14/2012 07:47:00 PM\nပါပါလေး သံချပ်အဖွဲ့မန္တလေးမှာ ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေ (ရုပ်/သံ)\nသောကြာနေ့၊ ဧပြီလ ၁၃၊ ၂၀၁၂\nမန်းသင်္ကြန်နှင့် လူရွှင်တော် နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါပါလေး သံချပ်အဖွဲ့ လူရွှင်တော် နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါပါလေး သံချပ်အဖွဲ့ ခွပ်လိုက်ကြစို့ သူငယ်ချင်း (ဗြောင်ပြော ဒဲ့ပြော) Download Link: http://www.mediafire.com/?55ox65m16l3dqv1 သံချပ်မှာ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ တရာရေး၊ စည်ပင်၊ လျှပ်စစ်၊ ပြည်သူ့ဟစ်တိုင်၊ မော်တော်ပီကယ် အစသဖြင့် ကဏ္ဍများစွာပါသည့်အနက် ကျန်းမာရေးကဏ္ဍကို သံချပ်ထိုးစဉ် ရိုက်ကူးတင်ဆက်ထားတာပါ။\n4/14/2012 07:36:00 PM\nအောင်စည်ရွမ်းသံ ကြားပြီထင့် ပြည်တော်ဝင်မယ်လေ\n“အခါတော်ရောက်ချိန် နီးလို့လာပြီလေ ဒေါ်ဒေါ် မမ နှမ တို့ရေ အသည်းစွဲ ချစ်မိတ်ဆွေ ခေတ္တ ခွဲလို့နေ မြို့မနဲ့ အတူတကွ လိုက်ပါနိုင်စေ အောင်စည်ရွမ်းသံ ကြားပြီထင့် ပြည်တော်ဝင်မယ်လေ။”ပြည်တော်ဝင်၊ အေ၀မ်း ဆရာညှာပြည်တော်ဝင် ဆိုသည်မှာ ကိုယ့်တိုင်းပြည်၊ ကိုယ့်အရပ်သို့ အိမ်ပြန်ချိန် ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။ရန်ဝင်း (တောင်တံခါး)\n4/14/2012 06:36:00 PM\nထိုင်း သင်္ကြန် သေဆုံး ဒါဏ်ရာရသူများ\nထိုင်းနိုင်ငံ သင်္ကြန်ကာလ ၃ ရက်(ဧပြီ ၁၁-၁၃ ရက်နေ့ အထိ)အတွင်း သေဆုံးသူ ၁၄၄ ဦး၊ ထိခိုက်ဒါဏ်ရာရသူ ၁၆၆၈ ဦးရှိသွားပြီးထိုင်းနိုင်ငံ သင်္ကြန်ကာလအတွင်း ယဉ်တိုက်မှု၊ ရန်ဖြစ်ထိခိုက်မှု ကြောင့် နှစ်စဉ်လူသေဆုံးမှု ဖြစ်တာကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်ရှိတဲ့ သင်္ကြန်ကာလ ၇ ရက်သတ်ထားပါတယ်။\nဧပြီလ ၁၁ ရက်နေ့ မှ ၁၇ ရက်နေ့ အထိဖြစ်ပါတယ်။ ဘေးအန္တရာယ်လျှော့ကျရေး\nအတွက် သက်ဆိုင်ရာက ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေပေမယ့် သေဆုံးမှုနှစ်စဉ် ဖြစ်ပွား\nပါတယ်၊ အများစုက အရက်မူးယဉ်မောင်တာကြောင့် ယဉ်တိုက်မှုဖြစ်ပွားတာများတယ်။\nဘီဘီစီ ၀င်းမြင့် BBC (Facebook)\n4/14/2012 12:53:00 PM\nဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင် တချို့နှင့်တွေ့\nဓါတ်ပုံ (Google Images)\nဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်တယောက်အနေနဲ့ ပထမဆုံး မြန်မာနိုင်ငံကို သောကြာနေ့က လာသွားတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်ဟာ သူ့ရဲ့ တစ်ရက်တာခရီးစဉ်မှာ သမ္မတဦးသိန်းစိန်၊ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့အပြင် တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တွေနဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ တရားဥပဒေစိုးမိုးမှု ရှိလာတာနဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေ တဆင့်ပြီးတဆင့် ရလာမှာဖြစ်တယ်လို့ ဝန်ကြီးချုပ် ကင်မရွန်းက ပြောခဲ့တဲ့အကြောင်း ရခိုင်ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (ALD) ခေါင်းဆောင် ဦးအေးသာအောင်က ဗွီအိုအေကို ပြောပါတယ်။ ဦးအေးသာအောင် အပါအဝင် ရှမ်း တိုင်းရင်းသားများ ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (SNLD) ခေါင်းဆောင် ဦးခွန်ထွန်းဦး၊ ရခိုင်တိုင်းရင်းသားများ တိုးတက်ရေးပါတီ (RNDP) အတွင်းရေးမှူး ဦးဦးလှစော စတဲ့ တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ မစ္စတာ ကင်မရွန်းတွေ့ဆုံပြီးတော့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးနဲ့ တိုင်းရင်းသားအရေးကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့ တင်ပြဆွေးနွေးခဲ့ကြတဲ့အကြောင်း အပြည့်အစုံကိုတော့ ကိုဝင်းမင်းက ဆက်တင်ပြပေးထားပါတယ်။\nမြန်မာသမ္မတဦးသိန်းစိန်နဲ့ မကြာခင်က ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတဲ့ မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ကို သူ့ရဲ့ တစ်ရက်တာ မြန်မာနိုင်ငံ ခရီးစဉ်အတွင်းမှာ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ကင်မရွန်းဟာ ဒီမိုကရေစီရေးအပြင် နောက် အရေးပါတဲ့ တိုင်းရင်းသားအရေးကို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ အတွက်လည်း တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ သီးသန့်တွေ့ဆုံခဲ့ရာမှာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတဲ့ ကိစ္စတွေ အကြောင်းကို ဦးအေးသာအောင်က အခုလို ရှင်းပြပါတယ်။\n"အဓိက-ကတော့ ဝန်ကြီးချုပ် ပြောတာက ဒီနေ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲပေါ်မှာ အကောင်းမြင်တယ်၊ ဒါပေါ်မှာ ဆက်လက်ပြီးတော့ ကြိုးပမ်းသွားရမယ်၊ အထူးသဖြင့် တောင်ပေါ် တိုင်းရင်းသား အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးက တိုင်းရင်းသားကိစ္စတွေ၊ တိုင်းရင်းသားပြဿနာတွေကို သူက နားထောင်ချင်တဲ့အကြောင်းတွေကို ပြောပါတယ်။\nအန်ကယ်ကတော့ ဒီနေ့လက်ရှိ နိုင်ငံရေးအခြေအနေအပေါ်မှာ ကျနော်တို့ အထဲမှာ ရှိတဲ့ တိုင်းရင်းသား အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးရဲ့ မြင်ပုံ၊ ပြီးတော့ လတ်တလော ဖြစ်နေတဲ့ အပစ်အခတ်ရပ်စဲဖို့ ဆွေးနွေးတဲ့ က်ိစ္စတွေဟာ တကယ် ကျေနပ် အားရလောက်တဲ့ အနေအထားမရှိတဲ့အကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကချင်ပြည်နယ်မှာ ဖြစ်နေတဲ့အကြောင်းတွေ၊ ရေရှည်မှာ တကယ့် ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေး ရဖို့အတွက် တော်တော့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားရမယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း အပစ်အခတ်ရပ်စဲရုံနဲ့ မပြီးဘူး၊ နိုင်ငံရေး ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းဖို့လိုတဲ့အကြောင်း၊ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် နိုင်ငံရေးအရ တကယ့်ကို အပေးအယူ လုပ်ရမယ်၊ တိုင်းရင်းသားများ တင်ပြနေတဲ့ တင်ပြချက်တွေအပေါ်မှာ တကယ့်ကို အလေးအနက်ထားပြီး စဉ်းစားဖြေရှင်းဖို့ လိုတဲ့အကြောင်းတွေ ပြောပါတယ်။ ဒီပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဆိုရင် ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံကို မဖြစ်မနေ ပြင်ဖို့လိုတယ်။\nဒီ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံကို မပြင်ဘဲနဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံဖြစ်ဖို့ ပြည်တွင်းစစ် ရပ်စဲဖို့၊ ထာဝရပြည်တွင်း ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရဖို့ဆိုတာကို မဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်း ကျနော်က ပြောပါတယ်။\nဝန်ကြီးချုပ်က ပြန်ပြီးတော့ ဆွေးနွေးတာကတော့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြင်ဖို့ကတော့ တဆင့်ပြီးတဆင့် ရေရှည် ပြင်သွားရမှာဖြစ်တဲ့အကြောင်း၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးဟာ အဓိကကျတဲ့အကြောင်း၊ ဒီ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေး ရှိလာတဲ့အခါမှာ တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကလည်းပဲ တဆင့်ပြီးတဆင့် ရလာနိုင်တဲ့ အကြောင်း ပြောပါတယ်။ အဓိက-ကတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ တိုင်းရင်းသား ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ အရေးကြီးတယ်၊ အဲလို ဖြေရှင်းတာကိုလည်း အခုလို ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးတာ၊ ပြီးတော့ ပါလီမန် အတွင်းမှာ ညှိနှိုင်းတာ၊ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြင်တာ၊ ဒီလိုကနေ သွားသင့်တယ်လို့ သူက ပြောပါတယ်။"\nသမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့တွေ့ရာမှာ ဘာပြောခဲ့တာကို ထုတ်မပြောသေးတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဆွေးနွေးရာမှာတော့ ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုတွေကို လုံးဝ ရုပ်သိမ်းတာထက်စာရင် ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားတာမျိုး\nသတိထားပြီး လုပ်ဆောင်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ဦးအေးသာအောင်ကပဲ ဆက်ပြောခဲ့ပါတယ်။\nBy; ၀င်းမင်း (ဗွီအိုအေ-မြန်မာပိုင်း) သစ်ထူးလွင်\n4/14/2012 12:34:00 PM\nဒေါ့ဖုန်းယန် KIA တပ်စခန်း မြန်မာအစိုးရတပ် သိမ်းပိုက်\nမြန်မာအစ်ိုးရတပ်က ကချင်ပြည်နယ် ဗန်းမော် (မန်မော်)ခရိုင် ဒေါ့ဖုန်းယန်မြို့နယ်ခွဲရှိ KIO ဗဟိုဌာနချုပ် လိုင်ဇာ လုံခြုံရေးတပ်၊ တပ်ရင်း ၁၉ နယ်မြေသို့ နာရီပေါင်းများစွာ လက်နက်ကြီးများ အဆက်မပြတ်ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ရှေ့တန်းစခန်းတခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြောင်း ၄င်းတပ်စခန်းအနီးရှိ KIA အရာရှိတစ်ဦးကပြောသည်။ဧပြီ ၁၁ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ဒေါ့ဖုန်းယန်ရှိ အစိုးရတပ် ခလရ (၁၄၂)မှ စစ်အင်အား ၂၀၀ ခန့်ရှိသော တပ်ဖွဲ့များ နှင့် KIA တပ်ဖွဲ့များ၂ နာရီကြာ တိုက်ပွဲများဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် KIO/KIA ဗဟိုဌာနချုပ် လိုင်ဇာ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ တပ်မဟာ (၅) အောက် တပ်ရင်း (၁၉)၊ လနားခက် (Lana Hkyet) ပန်စွန်စခန်း (Pan Tsun post) အား နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့ရသည်ဟု သူကပြောသည်။ပြီးခဲ့သည့်\nဇန်န၀ါရီလမှ မြန်မာအစိုးရက KIO/KIA ဗဟိုဌာနချုပ် လိုင်ဇာကိုသိမ်းပိုက်ရန် စစ်မျက်နှာ ၃ ခုဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်လာခြင်းဖြစ်သည်။\nKIO ဗဟိုဌာနချုပ် လိုင်ဇာ\nတုန့်ပြန်မှုအနေဖြင့် KIA က ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း ၎င်း၏\nတပ်ရင်း၊ တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး “မြန်မာအစိုးရတပ်အား စတင်ပစ်ခတ်ခွင့်” အမိန့်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှေ့တန်းအရာရှိတစ်ဦး ကပြောသည်။“အစက မြို့ပေါ်တွေမှာတော့ မပစ်ခိုင်းဘူးပေါ့နော် ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ပစ်ရင် ကျနော်တို့ကိုလည်း ပစ်ဖို့ပြောတယ်။” ဟု သူကပြောသည်။ယခင်က\nအချို့ရှေ့တန်းနေရာနှင့် အစိုးရထိန်းချုပ်သည့် မြို့ပေါ်တွင် အစိုးရပစ်မှတ်များအား တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် KIA တပ်ဖွဲ့များ ညွှန်ကြားထားခံရသော်လည်း ယခုချိန်မှာ အစိုးရတပ်များကို နေရာမရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။အစိုးရတပ်နှင့် KIA တပ်ဖွဲ့တို့သည် တိုက်ပွဲများနေ့တိုင်းဖြစ်ပွားနေပြီး တပ်မဟာ ၅ နယ်မြေတွင် ပိုပြင်းထန်နေသည်ဟု KIO ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး-၂ ဆလန်ကဘား လာနန် ကပြောသည်။ယခုလို မြန်မာအစိုးရက လိုင်ဇာ စစ်ဆင်ရေး စတင်လာချိန်မှာ ကချင်ပြည်နယ် အရှေ့ဘက် တရုတ်နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးလမ်းမ ဗန်းမော်(မန်မော်)-လွယ်ဂျယ်သွားလမ်းကို KIA မှ ဧပြီ ၁၂ ရက်နေ့မှစပြီး ပိတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဒေသခံတစ်ဦးကပြောသည်။\nKNG ကချင် သတင်းဌာန\n4/14/2012 08:54:00 AM\nမြန်မာအစိုးရတပ်အား နေရာမရွေးတိုက်ခိုက်ရန် KIO အမိန့်ပေး\n13 April 2012 မြန်မာအစိုးရက ကချင်လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (KIO) အား (၁၀)လ ကျော် ထိုးစစ်ဆင်လာပြီးနောက် KIO က ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းရှိ ၎င်း၏ တပ်ဖွဲ့များသို့ “အစိုးရတပ်အား နေရာမရွေး တိုက်ခိုက်ရန်” လွန်ခဲ့သည့်အပတ်က အမိန့်ပေးခဲ့ကြောင်း KIO အရာရှိများဆိုသည်။\nယခု အမိန့်အရ အစိုးရထိန်းချုပ်ဒေသများသို့ ကချင်လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ (KIA) စစ်သားများ ၀င်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\nသမ္မတဦးသိန်းစိန် အစိုးရက စစ်အင်အား ထောင်ဂဏန်းဖြင့် KIO ဗဟိုဌာနချုပ် လိုင်ဇာအား တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် စစ်ဆင်ရေးအစီစဉ်များ ပြုလုပ်နေခြင်းကြောင့် အစိုးရ စစ်ရေးပစ်မှတ်များ အားလုံး မည်သည့်နေရာတွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် KIA တပ်များသို့ အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\nနောက်ဆုံး စစ်မိန့်နှင့် ပတ်သက်ပြီး KIO မှ တရားဝင်ကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိသေးပါ။\nကချင်ပြည်နယ် အရှေ့ဘက် KIO ရှေ့တန်းသို့ ချီတက်လာသော မြန်မာအစိုးရ စစ်သားများ။\nပြီးခဲ့သည့်နှစ် ဇွန်လမှ ယခု မတ်လအထိ မြန်မာ့တပ်မတော်၏ KIO ပေါ် စစ်ဆင်ရေးပြုလုပ်ရာတွင် KIO က အစိုးရတပ်အား ထိုးစစ်ဆင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် ၎င်း၏ လက်နက်ကိုင်တပ်များကို တားမြစ်ထားသော်လည်း မိမိနယ်မြေထဲ ကျူးကျော်လာသည့် စစ်ကြောင်းများကို အကန့်အသတ်ဖြင့် ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။\nမြန်မာအစိုးရနှင့် KIO အဖွဲ့သည် တရုတ်ပြည်၊ ယူနန်ပြည်နယ် ရွှေလီမြို့တွင် ပြီးခဲ့သည့် မတ်လအထိ ငြိမ်းချမ်းရေး တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခြင်း (၃) ကြိမ်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အနှစ် (၅၀) ကျော်ကြာ နှစ်ဖက် နိုင်ငံရေးပြဿနာဖြေရှင်းရန်ကိစ္စ သဘောတူညီမှု မရခဲ့ပေ။\nအဓိက ခြားနားနေမှုမှာ ဦးသိန်းစိန် အစိုးရက အပစ်ခတ်ရပ်ဆိုင်းရေး ပထမ ပြုလုပ်ပြီး ယင်းနောက် ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေအတိုင်း နိုင်ငံရေးဆွေးနွေး လိုသည်။ သို့သော် KIO ဘက်မှ တင်ပြထားခြင်းသည် ပြည်ထောင်စုအစပြုခဲ့သည့် ၁၉၄၇ ပင်လုံစာချုပ် ကတိက၀တ်အတိုင်း နိုင်ငံရေးပြဿနာကို အရင်ဆုံးဖြေရှင်းပြီးမှ နောက်ဆုံး နက်လက်ကိုင်တပ် ကိစ္စ ဆွေးနွေးရေးဖြစ်သည်။\n၁၇ နှစ် ကာလ အပစ်ခတ်ရပ်ဆိုင်းထားမှု အတွေ့အကြုံအရ KIO က နောက်ထပ် မြန်မာအစိုးရနှင့် အပစ်ခတ်ဆိုင်းရန် မလိုတော့ဘဲ နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးရန်သာရှိကြောင်း KIO က ဆိုထားသည်။\n4/14/2012 08:52:00 AM\nရိုးရာသင်္ကြန်နှင့် သရုပ်ပျက်ယဉ်ကျေးမှုတချို့(ဓါတ်ပုံ)\nသရုပ်ဆောင်သင်ဇာဝင့်ကျော် ဧပြီလ ၁၄ ရက်နေ့၂၀၁၂ ရေပတ်ခံထွက်စဉ်\nရန်ကုန်နှင့် မန္တလေး မှ ရိုးရာသင်္ကြန်နှင့် သရုပ်ပျက်ယဉ်ကျေးမှုတချို့ဖေ့စ်ဘုတ်ပေါ်မှ တွေ့ ရသမျှ စုဆောင်းတင်ပြလိုက်ပါတယ်။\nသရုပ်ဆောင်သဉ္ဖာဝင့်ကျော်နဲ့ နန်းသီရိမောင် ဧပြီလ ၁၃ ရက်နေ့၂၀၁၂ ရေပတ်ခံထွက်စဉ်\n4/14/2012 07:03:00 AM\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဗြိတိန် ၀န်ကြီးချုပ် တွေ့ ဆုံနေစဉ် (ဓါတ်ပုံ)\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဗြိတိန် ၀န်ကြီးချုပ် David Cameron တို့ တွေ့ဆုံနေတဲ့ပုံတွေပါ။ ပြည်တွင်း ပြည်ပ မီဒီယာများမှ စုစည်းဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n4/14/2012 06:24:00 AM\nဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ရွှေတိဂုံသို့ သွားရောက်ကြည်ညို\nယနေ့ ည ၁၀ နာရီကျော် တွင် ရွှေတိဂုံဘုရားသို့ ဗြိတိန် ၀န်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်း နှင့်အဖွဲ့ သွားရောက်ကြည်ညိုခဲ့ကြသည်။ ထိုခ၇ီးစဉ်သို့ နိုင်ငံပိုင်မီဒီယာများမှအပ မည်သည့် သတင်းမီဒီယာကိုမျှ သတင်းယူခွင့်မပြုခဲ့ဘဲ တားမြစ်ခဲ့ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သတင်းထောက်လည်း သတင်းယူရင်း တားမြစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။\n(PopularNews သည် နိုင်ငံပိုင် မီဒီယာတစ်ခုမဟုတ်ပါ)\nဒီလိုဓါတ်ပုံသတင်းရယူနိုင်ဖို့အတွက်ည ၇ နာ၇ီကတည်းက ဘုရားပေါ်မှာ Popular news journal က သတင်းထောက်တွေ သွားထိုင်စောင့်နေခဲ့တာပါ။ ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်လာတော့မှ ဘုရားဂေါပက အဖွဲံက အရင်ဆုံးလာရောက်တားမြစ်ခဲ့ပါတယ်။နောက်တော့ ၀န်ကြီးချု့ပ်နဲ့ပါလာတဲ့ သံ၇ုံးအမှုထမ်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးက လာရောက်တားမြစ်ခဲ့တာပါ။တားမြစ်ခဲ့တဲ့အတွက် ရသလောက်ပဲ သတင်းထောက်တွေရိုက်ယူခဲ့ပြီး ပိရိသတ်အတွက် တင်ပြခဲ့တာပါ။\n4/14/2012 06:05:00 AM\nလက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးတိုးတက်မှုအပေါ်ကျေနပ်မှုရှိကြောင်း ဒေးဗစ်ကင်မရွန်း ပြောကြား\nလက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးတိုးတက်မှုအပေါ်ကျေနပ်မှုရှိကြောင်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ထားမှုများအား လျှော့ချရန်ရှိသည်ဟု ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းက ယနေ့ညနေပိုင်းတွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့်တွေ့ဆုံအပြီး စာနယ်ဇင်းများအား ပြောကြားသည်။ "မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ထားမှုတွေကိုလျှော့ချရတော့မှာဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် လျှော့ချမှာနော် ရုတ်သိမ်းဦးမှာမဟုတ်ဘူး"ဟုသူကပြောသည်။ "ဒီကနေ့ သမ္မတဦးသိန်းစိန်နဲ့တွေ့ခဲ့တုန်းကလဲ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေမှုတွေအကြောင်းပြောဖြစ်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို ကျွန်တော်တို့အားပေးပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက တုန့်ပြန်မှုတွေရှိလာကြမှာပါပဲ။ သို့သော်သတိနဲ့တုန့်ပြန်ကြမှာပါ။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို သတိနဲ့စောင့်ကြည့်နေကြမှာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း လုံးလုံးရုတ်သိမ်းဦးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ပြောရတာပါ။ ပြီးတော့ လက်နက်နဲ့ သင်္ဘောတွေဝင်ထွက်ခွင့်လည်း အဲဒီအထဲမှာ ပါဦးမှာမဟုတ်ပါဘူး"ဟုလည်း သူကဆက်ပြောပါသေးသည်။ “ နိုင်ငံရေးဖြစ်စဉ်တွေကိုကြည့်မယ်ဆိုရင်တိုးတက်လာတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှာ ၁၇ နှစ် ကျော်ကြာရှိနေတဲ့ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခတွေကို ဒီလပိုင်း နှစ်ပိုင်းအတွင်းမှာ ရှင်းလင်းစစ်မှန် တဲ့နိုင်ငံရေးဖြေရှင်းမှုတွေနဲ့ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့လိုအပ်တယ်လို့မြင်ပါတယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးကစောင့်ကြည့်နေရတဲ့\nဒေါ် အောင်ဆန်းစုကြည် နိုင်ငံ့အရေးတွေမှာ ပါဝင်လာမှုတွေကြောင့် လွတ်လပ်ခွင့်၊ ဒီမိုကရေစီနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးတွေ ဟာ ဖြစ်ပေါ်လာမယ်လို့ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်”ဟု ၄င်းက အဆိုပါ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ပြောကြား သည်။ ၄င်းအနေဖြင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့်ပက်သက်၍ နှစ်ပေါင်းများစွာနေအိမ်အကျယ်ချုပ်ဘ၀တွင်နေ ထိုင်ခဲ့ပြီး ယနေ့လို အခြေအနေမျိုးရပ်တည်ထားနိုင်မှုအပေါ်၌လည်း ဂုဏ်ယူပါကြောင်းသူကဆိုသည်။ "ဦးသိန်းစိန်ဟာ တစ်ကယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေလုပ်မှာလို့ ကျွန်မယုံကြည်ပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ၀န်ကြီးချုပ် မစ္စတာ ကင်မရွန်းအနေနဲ့ ပိတ်ဆုိ့ထားမှုတွေကိုလျှော့ချမယ်ဆိုတော့ ကျွန်မအင်မတန်ပဲ ၀မ်းမြောက်မိပါတယ်"ဟုလည်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကပြောပါသည်။ ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အလည်အပတ်ရောက်လာသော ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သည်။\n4/14/2012 06:00:00 AM\nDavid Cameron praises Aung San Suu Kyi (Video)\nUK Prime Minister David Cameron has met pro-democracy leader Aung San Suu Kyi in Rangoon during his visit to Burma.\nCameron said it wasa"huge honour" to be with Ms Suu Kyi, telling her,\n"your struggle, your bravery, your courage" had inspired millions in Britain.\nThe pro-democracy leader said it was "absolutely the right time" for Mr Cameron to visit, saying her country "still hasalong way to go but we believe that we can get there".\nby greenkernel (BBC)\n4/14/2012 04:42:00 AM\nပိတ်ဆို့ အရေးယူမှု လျှော့ချမယ်လို့ G8 အစည်းအဝေးမှ ထုတ်ပြန်\nအမေရိကန်နိုင်ငံ မယ်ရီလန်းပြည်နယ်မှာ ကျင်းပနေတဲ့ ကမ္ဘာ့စက်မှု ထိပ်သီး ၈ နိုင်ငံ အစည်းအဝေးက မြန်မာအစိုးရရဲ့ ဒီမိုကရေစီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ အမျိုးသား ရင်ကြားစေ့ရေး လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ကြိုဆိုလိုက်ပါတယ်။\nPhoto courtesy of State Department\n၂၀၁၂ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၂ ရက်က ကမ္ဘာ့စက်မှု ထိပ်သီး ၈ နိုင်ငံအစည်းအဝေး၌ အမေရိကန် နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီး ဟီလာရီ ကလင်တန် တက်ရောက်နေစဉ်။ G8 လို့ခေါ်ကြတဲ့ စက်မှုထိပ်သီး ၈ နိုင်ငံအစည်းအဝေးမှာ ထိပ်တန်းကိစ္စအဖြစ် ဆီးရီးယားနိုင်ငံက သမ္မတ အာဆတ်အစိုးရကို ဖိအားပေးရေး၊ မြောက်ကိုရီးယား ဒုံးပျံပစ်လွှတ်မှု နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံက ဒီမိုကရေစီ အသွင်ကူးပြောင်းရေး ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။\nအဲဒီအစည်းအဝေးက ထုတ်ပြန်တဲ့ ကြေညာချက်ထဲမှာ - မြန်မာနိုင်ငံက အပြောင်းအလဲတွေကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့ အနေနဲ့ အနောက်နိုင်ငံတွေက ပိတ်ဆို့ အရေးယူမှုတွေ လျှော့ချသွားမှာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောထားပါတယ်။\nအဲဒီလို လျှော့ချပေးခြင်းအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအနေနဲ့ ဒေသတွင်းနဲ့ နိုင်ငံတကာ ဆက်ဆံရေးမှာ ပါဝင်လာနိုင်ဖို့ အပြင် စီးပွားရေးကဏ္ဍ တိုးတက်ဖို့အတွက်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nG8 ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ကြေညာချက်မှာ - မြန်မာအစိုးရအနေနဲ့ အမျိုးသား ရင်ကြားစေ့ရေး လုပ်ငန်းစဉ်နဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို ဆက်လက် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့နဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေကို ခြွင်းချက်မရှိ လွှတ်ပေးဖို့ကိုလည်း တောင်းဆိုထားပါတယ်။\nဒါ့အပြင် လွတ်မြောက်ပြီးသား နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားဟောင်းတွေ အပေါ်မှာ ပိတ်ပင်ဟန့်တားထားတာတွေကို အမြန်ဆုံး ရုပ်သိမ်းပေးဖို့လည်း ဆက်လက် တိုက်တွန်းထားပါတယ်။\n4/14/2012 04:29:00 AM\nဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ တွေ့ဆုံ\nအာရှဒေသကို ခရီးထွက်လာတဲ့ ဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် David Cameron ဟာ ဒီကနေ့ မနက်ပိုင်းက နေပြည်တော်မှာ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။\n၂၀၁၂ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၃ ရက်က နေပြည်တော်တွင် သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နှင့် ဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် David Cameron တွေ့ဆုံဆွေးနွေးနေစဉ်။\nဝန်ကြီးချုပ် Mr. Cameron နဲ့ တွေ့ဆုံစဉ်မှာ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်က မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဒီမိုကရေစီအရေးနဲ့ လူ့အခွင့်အရေး ကြိုးပမ်းမှုတွေကို ဗြိတိန်အစိုးရအနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုတဲ့အတွက် အထူးပဲဝမ်းမြောက်ကြောင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။\nဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် Mr. Cameron ကလည်း "အခုအစိုးရ လက်ထက်မှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေလုပ်ဖို့ ကတိပေးထားသလို လက်တွေ့မှာလည်း အဆင့်အတော်များများ အကောင်အထည်ဖော်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီလို ဆောင်ရွက်ချက်တွေကို အားပေးရပါမယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။\nMr. Cameron ရဲ့ မြန်မာနိုင်ငံခရီးစဉ် အဓိကရည်ရွယ်ချက်ဟာ မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် ဥရောပသမဂ္ဂက ချမှတ်ထားတဲ့ ပိတ်ဆို့ အရေးယူမှုတွေ လျှော့ချဖို့ ပြောဆိုနေတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် အပါအဝင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ပါ တွေ့ဆုံတာလို့ ဆိုကြပါတယ်။\nလာမယ့် ဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့မှာ ဥရောပသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင် ၂၇ နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးများ အစည်းအဝေးကနေ မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု ကိစ္စတွေကို ဆုံးဖြတ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n4/14/2012 04:27:00 AM\nစီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှု ဆိုင်းငံ့မည့် အကြံဉာဏ်ကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ထောက်ခံ\nဧပြီ ၁၃ ရက်၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်- (YPI)\nတရက်တာခရီးအဖြစ် လာရောက်သည့် ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းက မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့ထားမှုများအား ရုပ်သိမ်းလိုက်မည့်အစား\nဆိုင်းငံ့ထားရန် ပြောကြားလိုက်ပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း ၎င်းအစီအစဉ်ကို ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။\nဗြိတိသျှ ၀န်ကြီးချုပ်နှင့် တွေ့ဆုံအပြီး ပြုလုပ်သည့် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ၌ “ ဒေးဗစ် ကင်မရွန်းက စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုရုပ်သိမ်းခြင်းထက် ဆိုင်းငံ့ထားမယ် ဆိုတဲ့အကြံဥာဏ်ကို\nကျွန်မထောက်ခံပါတယ်။ ဒါဟာအမှန်ကန်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုလို့ ကျွန်မထင်ပါတယ်” ဟု ပြောဆိုသည်။\nယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မှုသည် သမ္မတနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ဆောင်သူများ၏ အခန်းကဏ္ဍအား အသိအမှတ်ပြုရာ ကျသကဲ့သို့ အခြားတဘက်တွင်လည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို အတားအဆီးပြုနေသူများအနေဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားနေမယ်ဆိုပါက စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုများ ပြန်လာနိုင်သည့်အချက်ကို သတိပေးလိုက်ရာလည်း ကျသည်ဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ရှင်းလင်းပြောကြားလိုက်သည်။\nဗြိတိသျှ ၀န်ကြီးချုပ်က မြန်မာအစိုးရအနေဖြင့် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများ လွှတ်ပေးခြင်း၊ တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များနှင့် ဆွေးနွေးခြင်း၊ NLD ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သည့် ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပပေးခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်လာသည်ကို တွေ့ရကြောင်း၊ လုံလောက်ပြီဟု မပြောနိုင်သေးသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်သည်များလည်း ရှိနေသေးကြောင်း၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဖိအားပေးမှုများ ဆက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ထို့ကြောင့် စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုကို ရုပ်သိမ်းသည်ဆိုခြင်းထက် ဆိုင်းငံ့ထားဖို့ ပြောကြားလိုကြောင်း ပြောသွားသည်။ ပိတ်ဆို့မှု ဆိုင်းငံ့ထားရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ လက်နက်ရောင်းချမှု ပိတ်ဆို့ထားခြင်းကို ချန်လှပ်ထားရန်လည်း ၎င်းကပြောဆိုသည်။\nယနေ့နံနက်ပိုင်း နေပြည်တော်သို့ ရှေးဦးစွာရောက်ရှိပြီး သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်\nနှင့်တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည့်နောက် ရန်ကုန်မြို့တွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\nအစိုးရအဖွဲ့မှ ယခုထက် ပြောင်းလဲမှုများ ပိုမိုလုပ်ဆောင်လာပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့်\nတုံ့ပြန် အသိအမှတ်ပြုမှုများလည်း ပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။\n၂၃ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပမည့် ဥရောပ သမဂ္ဂ နိုင်ငံခြားရေး ၀န်ကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် ဆုံးဖြတ်ရန်ရှိသည်။ မကြာမီက ကျင်းပပြီးစီးသွားသည့် ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲတွင် NLD ပါတီမှ အနိုင်ရရှိခဲ့သည့်နောက် ယင်းအစည်းအဝေးတွင် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် ဥရောပ သမဂ္ဂမှ ချမှတ်ထားသည့် စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုများကို ရုပ်သိမ်းပေးဖွယ်ရှိသည်ဟု နိုင်ငံရေး အကဲခတ်သူများက သုံးသပ်ထားကြသည်။ ။\nဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး\nဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ် Mr David Cameron ဟာ ဒီကနေ့ ညနေပိုင်းမှာ နေပြည်တော်ကနေ ရန်ကုန်မြို့ကို ရောက်ရှိသွားပြီး အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို နေအိမ်မှာ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။\nPhoto courtesy of News and Information Department of NLD\n၂၀၁၂ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၃ ရက်က ဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ် Mr David Cameron နှင့် မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ တွေ့ဆုံနေစဉ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်ခဲ့ရာမှာ မြန်မာအစိုးရရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်က သူတို့အနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံအရေးကို သတိအပြည့်ထားပြီးတော့ အကောင်းဘက်ကို ကြည့်သွားရပါမယ်လို့ ပြောကြားပါတယ်။\nမြန်မာအစိုးရအနေနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အခုလို အပြောင်းအလဲတွေ လုပ်နေတယ်ဆိုတာ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေမယ့် စီးပွားရေးတိုးတက်ရေးအတွက်၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုတွေ တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် လုပ်ဆောင်နေတာတွေ မြင်နေရပြီး၊\nဗြိတိန်အစိုးရအနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံက ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို\nကြည့်ပြီး လိုက်ဖက်တဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှု ပေးသွားမှာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ပိတ်ဆို့မှုတွေကို အားလုံး ပြန်ပြီးရုပ်သိမ်းမှာ မဟုတ်သေးဘူးလို့လည်း ဆိုပါတယ်။\nနိုင်ငံအများအပြားကိုကြည့်ရင် ဒီမိုကရေစီဟာ စီးပွားရေးအောင်မြင်မှုနဲ့ တွဲဖက်ရှင်သန်လာတာကို အထင်းသား တွေ့မြင်ကြရမှာပါ။ အခုဆိုရင် မြန်မာအစိုးရက နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေ တော်တော်များများ လွှတ်ပေးလာတယ်။\nတိုင်းရင်းသားအရေး ဆွေးနွေးမှုတွေ လုပ်လာတယ်။ အားရစရာမရှိသေးပေမဲ့ ဆက်လုပ်လာတယ်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ များလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ပံ့ပိုးအားပေးသွားမှာ ဖြစ်တယ်လို့ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်က ပြောသွားပါတယ်။\nအဲဒီ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က -\nကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ ကာလတုန်းကသာ လာကြည့်မယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေအနေနဲ့ သူတို့ကြမ္မာ သူတို့ဖန်တီးနိုင်ဖို့၊ ဒီမိုကရေစီရရှိဖို့ စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ ဘယ်လောက်အားတက်သရော မဲပေးခဲ့ကြသလဲဆိုတာ မြင်တွေ့ရမှာပါ။ ဒီမိုကရေစီ မလိုလားကြသူတွေရဲ့ စွမ်းအားဟာ ဒီမိုကရေစီလိုချင်ကြတဲ့ ပြည်သူအများစုရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ပါဘူးလို့ ပြောကြားသွားပါတယ်။\nဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ်ဟာ ဒီကနေ့ မြန်မာနိုင်ငံကနေ မထွက်ခွာခင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့အတူ ညစာစားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။\n4/14/2012 04:25:00 AM\nပိတ်ဆို့မှု ရုပ်သိမ်းဖို့ထက် ဆိုင်းငံ့သင့်ဟု ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်ပြော\nဓာတ်ပုံ Khin Maung Win\nမြန်မာနိုင်ငံပေါ် ချမှတ်ဆက်ခံထားတဲ့ အရေးယူပိတ်ဆို့မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းတာထက် ဆိုင်းငံ့ထားသင့်တယ်လို့ ဗြိတိန် ၀န်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းက ပြောပါတယ်။ ဒီလိုဆိုင်းငံ့လုပ်ထားခြင်းဟာလည်း မြန်မာနိုင်ငံဒီမိုကရေစီရေးနဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်နေသူတွေကို အသိအမှတ်ပြုရာ ရောက်တယ်လို့လည်း မြန်မာ့ ဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ဆိုပါတယ်။ ဒီကနေ့ ရန်ကုန်မှာ ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ကင်မရွန်းနဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ တွေ့ဆုံအပြီး အခုလို သူတို့ရဲ့သဘောထားတွေကို ပြောလိုက်တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသတင်းအပြည့်အစုံကိုတော့ မသင်းသီရိက ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားပါတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံကိုရောက်နေတဲ့ ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းဟာ မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဧပြီလ ၁၃ ရက်၊ သောကြာနေ့ညနေက ရန်ကုန်မှာ ရှိတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ နေအိမ်မှာ တွေ့ဆုံပြီး မြန်မာ့အရေးဆွေးနွေးကြပါတယ်။ ဒီတွေ့ဆုံမှုအပြီး နေအိမ်ရှေ့မှာ သတင်းထောက်တွေကို တွေ့ဆုံစဉ်အတွင်း မစ္စတာကင်မရွန်းက မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် အရေးယူချမှတ်ထားတဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းတာထက် ဆိုင်းငံ့လုပ်ထားသင့် တယ်ဆိုတဲ့ သူ့အမြင်ကို အခုလို ပြောခဲ့ပါတယ်။\n“မြန်မာနိုင်ငံမှာ အပြောင်းအလဲတွေဖြစ်လာဖို့ အလားအလာတွေ တွေ့နေရပါပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ကမ္ဘာ့ အသိုင်းအ၀ိုင်းအနေနဲ့ ဒီ အပြောင်းအလဲတွေအတွက် တုံ့ပြန်ကြဖို့အချိန်တန်ပြီလို့ ကျနော်ယူဆပါတယ်။ မြန်မာအပေါ်ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ဆိုင်းငံ့ဖို့ သင့်ပါတယ်။ လက်နက် အရောင်းအ၀ယ်မလုပ်ရဘူးဆိုတဲ့ တားမြစ်ချက်တော့ ဆိုင်ငံ့မှုထဲမှာမပါဘူးဆိုတာကတော့ ထင်ရှားပါတယ်။”\nဒီလို ဆိုင်းငံ့လုပ်ထားသင့်တယ်ဆိုတဲ့ သူ့အမြင်ကလည်း မြန်မာနိုင်ငံမှာ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်စရာ ကျန်နေသေးတာကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့လည်း ဆက်ရှင်းပြပါတယ်။ ပြောင်းလဲလာတဲ့ အခြေအနေတွေဟာ အပြုသဘောဆောင်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရပေမယ့် သတိထားစောင့်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်လို့လည်း ပြောပါတယ်။\n“မြန်မာနိုင်ငံမှာ လုပ်ဆောင်စရာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတာဟာ ထင်ရှားပါတယ်။ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေကို ပြန်လွှတ်ပေးတာဟာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေ ပြန်လွှတ်ပေးတာကိုလည်း မြင်လိုပါတယ်။ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲတွေကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပခဲ့တဲ့အတွက် ကိုလည်း ချီးကျူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ၂၀၁၅ ခုနှစ် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲကြီး ကျင်းပနိုင်ရေးကို ကျနော်တို့ အားလုံးက ရှေ့ရှုနေကြပါတယ်။ တိုင်းရင်းသား ပဋိပက္ခအခြေအနေတွေ ဆိုးဝါးပြီး မြန်မာနိုင်ငံအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် လာမယ့်လတွေ၊ လာမယ့်နှစ်တွေမှာ ဒီပြဿနာကို နိုင်ငံရေးအရ ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျနော်တို့အားလုံးက မျှော်လင့်ပါတယ်။”\nဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းပြောပြခဲ့တာပါရှင်။ အခု ဒဏ်ခတ်မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းတာထက် ဆိုင်းငံ့လုပ်သင့်တယ် ဆိုတဲ့အပေါ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က သူ့အမြင်နဲ့ သဘောထားတွေကို သတင်းထောက်တွေကို ရှင်းပြရာမှာတော့ -\n“ပိတ်ဆို့မှုကို ရုပ်သိမ်းတာထက် ဆိုင်းငံ့မယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို\nကျမထောက်ခံပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီလို ဆိုင်းငံ့လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သမ္မတနဲ့ တခြားပြုပြောင်းလဲလိုသူတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့သဘောပါပဲ။ သမ္မတနဲ့ အတူ တခြားပြုပြောင်းလဲလိုသူတွေရဲ့ ပြောင်းလဲရေးခြေလှမ်းတွေကြောင့် ပိတ်ဆို့မှုကို ဆိုင်းငံ့ပေးမှာ ဖြစ်လို့ ပါပဲ။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လမ်းလွဲသွားအောင် ဆန့်ကျင်သူတွေကကြိုးစားနေကြတာတွေကိုလည်း ပိတ်ဆို့မှုဆိုတာနဲ့ ပြန်ပြီး အရေးယူလို့ ရတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ။” – လို့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ပြောပြခဲ့တာပါရှင်။ မစ္စတာ ကင်မရွန်းက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဗြိတိန်နိုင်ငံ ဖိတ်ခေါ်တဲ့ အခါ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း လက်ခံခဲ့ပါတယ်။\nမစ္စတာကင်မရွန်းဟာ ဒီကနေ့ ညနေ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့မတွေ့ခင် နေ့လည်ပိုင်းက နေပြည်တော်မှာ နိုင်ငံတော် သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့လည်း တွေ့ဆုံပါတယ်။ နေပြည်တော်က သမ္မတအိမ်တော်မှာ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့အတူ ဒုသမ္မတနဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအပြင် တခြားအစိုးရအဖွဲ့ဝင် ၀န်ကြီးတွေနဲ့လည်း တွေ့ခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော်တွင်း ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်အဆင့်နဲ့ ရောက်လာတာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လို ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးပြောဆို ခဲ့ကြတယ် ဆိုတာတော့ ၂ ဘက်စလုံးက သတင်းထုတ်ပြန်ခြင်းတော့ မရှိသေးပါဘူး။\nဧပြီလ ၁၃ ရက် သင်္ကြန်အကျနေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံကိုရောက်လာတဲ့ ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် မစ္စတာကင်မရွန်းဟာ ဒီကနေ့ ညနေပိုင်းမှာတော့ ရန်ကုန်မှာရှိတဲ့ ဗြိတိသျှသံအမတ်ကြီရဲ့နေအိမ်မှာ တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် တချို့နဲ့ တွေ့ဆုံပါတယ်။ အရှေ့တောင်အာရှ သုံးနိုင်ငံကို ငါးရက်ကြာ ခရီးစဉ်အဖြစ်နဲ့ ထွက်လာတဲ့ မစ္စတာကင်မရွန်းဟာ တစ်ရက်ကြာ ခရီးစဉ် အဖြစ်နဲ့ မြန်မာနိုင်ငံကိုရောက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု ဗြိတိန် ၀န်ကြီးချုပ်ခရီးစဉ်မတိုင်ခင် ၂၀၁၁ နိုဝင်ဘာလတုန်းကလည်း ဗြိတိန်နိုင်ငံက နိုင်ငံတကာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဝန်ကြီး အင်ဒရူးမစ်ချဲလ်၊၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ ဇန်န၀ါရီလတုန်းကလည်း ဗြိတိန် နိုင်ငံခြားရေး ၀န်ကြီး William Hague တို့ မြန်မာနိုင်ငံကို လာခဲ့ဖူးပါတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံကို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့ EU ဥရောပသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေကတော့ လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပြောင်းလဲလာတဲ့\nနိုင်ငံရေးအခြေအနေတွေကြောင့် သူတို့ရဲ့မူဝါဒတွေကို လာမယ့် ဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့မှာ ပြန်လည် သုံး သပ် ဆွေးနွေးကြမှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nBy မသင်းသီရိ (ဗွီအိုအေ-မြန်မာပိုင်း)\n4/14/2012 04:23:00 AM\nYANGON, MYANMAR - APRIL 13: British Prime Minister David Cameron walks with pro-democracy leader Aung San Suu Kyi in her garden on April 13, 2012 in Yangon, Myanmar. Mr Cameron is ending his five day trade mission to the far east in Myanmar, the first British Prime Minister to visit the country since 1948. (Photo by Peter Macdiarmid/Getty Images)\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား လန်ဒန်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ထားကြောင်း ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းက သတင်းထောက်များသို့ ပြောကြားသည်။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်က နိုင်ငံတော်သမ္မတအား ဖော်ညွှန်းပြောဆိုရာတွင် နှစ်ကြိမ်စလုံး သမ္မတဦးသိန်းစိန်အစား သမ္မတ ဦးသန်းရွှေနာမည်ကို လွဲမှားပြောဆိုသွားခဲ့ကြောင်း 7Day News သတင်းထောက်က သတင်းပေးပို့သည်။\n4/13/2012 06:28:00 PM\nအီးယူက ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုအားလုံးကို ရုပ်သိမ်းဦးမည်မဟုတ်\nသမ္မတဦးသိန်းစိန်နှင့် မစ္စတာ ဒေးဗစ်ကင်မရွန်း နေပြည်တော်တွင် တွေ့ဆုံစဉ် (ဓာတ်ပုံ - ရိုက်တာ)\nဥရောပသမဂ္ဂ အီးယူက မြန်မာပြည်ကို ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုအားလုံးကို တချိန်တည်းနဲ့ ရုပ်သိမ်းဦးမှမဟုတ်ဘူးလို့ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်ရုံးရဲ့ သတင်းအရင်းအမြစ်ကို ကိုးကားပြီး ရိုက်တာသတင်းက ဆိုပါတယ်။\nဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဒီနေ့ သမတ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ၊ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောဖို့ ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nနိုင်ငံပေါင်း ၂၇ နိုင်ငံ ပါဝင်တဲ့ ဥရောပသမဂ္ဂက ဒီလ ၂၃ ရက်နေ့ကျရင် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ရှိပြီး လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံက ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို အသိအမှတ်ပြုတာနဲ့ ခြေလှမ်းကျွံပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ခက်တဲ့အခြေအနေမျိုး မရောက်အောင် ထိန်းညှိသွားဖို့ရှိတယ်လို့ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်ရုံးက သတင်းအရင်းအမြစ်က ပြောတာကို သတင်းမှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။\nအီးယူရဲ့ ခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်တဲ့ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းကလည်း မြန်မာပြည်ကို မရောက်ခင် မလေးရှားမှာ မြန်မာပြည်က တိုးတက်မှုတွေနဲ့ သမ္မတဦးသိန်းစိန်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ချီးကျူးစကား ဆိုခဲ့ပါတယ်။\n“မြန်မာပြည်မှာ အပြောင်းအလဲတွေအပေါ်မှာ သတိထားဖို့၊ မေးခွန်းတွေ ဆက်ထုတ်နေဖို့ လိုအပ်သလိုပဲ အခုလို အလင်းရောင်တွေ မြင်နေရပြီး ဒီမိုကရေစီနဲ့ လွတ်လပ်မှုတွေ ပွင့်လင်းလာဖို့ မျှော်လင့်ရတဲ့ အပြောင်းအလဲ စတင်နေတဲ့အခြေအနေမှာ နောက်ကနေ အားပေးဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။”\nဒေးဗစ်ကင်မရွန်းဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ၁၉၆၂ ခုနှစ် စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းလိုက်တဲ့အချိန်ကစလို့ ပထမဆုံး မြန်မာနိုင်ငံကို ရောက်လာတဲ့ အီးယူနိုင်ငံတွေထဲက နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပါတယ်။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်တဲ့ ဦးတင်ဦးကလည်း အီးယူအနေနဲ့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်လို့ ပြောပါတယ်။\n“မြန်မြန်ဆန်ဆန် အီးယူတို့ဘာတို့က လျှော့လိုက်တယ်ဆိုတာမျိုးက မဖြစ်သင့်သေးဘူး။ အချိန်စောသေးတယ်။ တိုးတက်မှုကို ဆက်ကြည့်ဦးပေါ့။ လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အရွေးခံရတာနဲ့တင် မဟုတ်သေးဘူး။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ပြောတာက သမ္မတကြီးနဲ့လုပ်ရတာ ကောင်းတယ်။ အခုက အစိုးရအဖွဲ့အစည်းထဲ ရောက်သွားပြီ၊ လွှတ်တော်ထဲရောက်သွားပြီ၊ နောက် ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည်ရဦးမှာပေါ့။ အဲဒါကြောင့် ခုအချိန်အခါ လုပ်ဖို့ကိုင်ဖို့ဆိုတာတော့ သူတို့ဘက်က ပေးတဲ့အတိုင်းအတာတွေကတော့ တိုးတက်မှုရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။ အရင်နဲ့စာရင် တိုးတက်တယ်။ အဲဒီအပေါ်မှာသာ စဉ်းစားရင် စဉ်းစားပေါ့။ သို့သော်လည်း စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှုနဲ့ ပတ်သက်တာအားလုံးကို အလျင်စလို လျှော့ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ဘက်က အများကြီး ချိန်ဖို့ကောင်းသေးတယ်။ အရမ်းကြီးလုပ်ဖို့ မသင့်သေးဘူး။”\nတိုင်းရင်းသားဒေသတွေမှာ စစ်တွေ မရပ်သေးတာ၊ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးအပိုင်းမှာလည်း တိုးတက်မှုတွေ မရှိသေးတာကို ဦးတင်ဦးက ထောက်ပြပါတယ်။\nအီးယူဟာ ဖေဖော်ဝါရီလကတုန်းကတော့ သမ္မတဦးသိန်းစိန်အပါအ၀င် အစိုးရအရာရှိ ၈၇ ဦးရဲ့ ခရီးသွားလာခွင့် ပိတ်ပင်ထားတာတွေကို ရုပ်သိမ်းပေးခဲ့ပြီး လက်နက်မတင်ပို့ရေး၊ ကျောက်မျက်နဲ့ လူပေါင်း ၅၀၀ နီးပါးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ချိပ်ပိတ်ထားတာကတော့ ဆက်ရှိနေပါတယ်။ ဒီဗွီဘီ\n4/13/2012 05:45:00 PM\n၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုအပြီးတွင် ပူးတွဲ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။\nဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ် ကင်မရွန်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား လာမည့် ဇွန်လတွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံသို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ PMN\nLive coverage of their meeting. -----------------------------------\n12.00pm: I am very, very happy to welcome all of you, not just the prime minister, to Burma, and as this is the time of the water festival,\nit isagood opportunity to wash away all your sins, if you have any, she says. She says she hopes this new year, starting on 17 April, will bring democracy to Burma and closer cooperation between Burma and Britain. Photograph: Stefan Rouseau/PA\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့်ဒေးဗစ်ကင်မရွန်း ဆွေးနွေးအပြီး Photograph: Stefan Rouseau/PA\nMr Cameron described Aung San Suu Kyi as "a shining example for people who yearn for freedom"\n4/13/2012 05:35:00 PM\nညကိုးနာရီခန့် ချင်းရိုင် ညဈေးမှာ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားလျက်။ အမျိုးသမီးပျိုတစ်စုက ဈေးရင်ပြင်ကွက်လပ်မှာ သူတို့ လက်ကလေးတွေကို ညှင်သာစွာကွေးညွှတ်ရင်း ကျက်သရေရှိလှသည့် ထိုင်းရိုးရာအကဖြင့် ဖျော်ဖြေနေချိန်။\nဒေသခံ အများစုကတော့ မိန်းမပျိုလေးတွေရဲ့ အကကို ဂရုစိုက်ကြည့်အားပုံမရ။ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေနှင့် အလုပ်ရှုပ်လွန်း၊ ရက်သတ္တပတ်အတွင်းက အတင်းအဖျင်းလေးများနှင့် အချိန်ကုန်လွန်နေကြချင်ပုံပဲရသည်။\nလမ်းဘေးဈေးသည်များစွာက လမ်းတလျှောက် အပြည့်စီတန်းနေရာယူထားသည်။ ထမင်းချက် သံယောင်းမမှ ထိုင်းရိုးရာအ၀တ်အစားအထိ အမျိုးစုံအောင် ရောင်းနေကြသည်။ သူတို့ မျက်စိက ကျမနှင့် ကျမရဲ့ သမီး ‘ကီယာစတင်’ တို့ထံ ၀ယ်များဝယ်ယူမလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကျမတို့ သားအမိက အနောက်တိုင်း ၀တ်စားပုံနှင့်။ ထိုင်းဘာသာစကားနဲ့ တေးသွားအသံက ကျမတို့ကို မစွဲဆောင်နိုင်သေး။ သို့သော် နားထဲမှာတော့ တ၀ီဝီနှင့် အဆန်းသား။\nကျမနှင့်အတူပါလာသည့် ဆယ်နှစ်သမီး ကီယာစတင် အဖို့တော့ အရာအားလုံးက အသစ်အဆန်းချည်း ဖြစ်နေသည်။ တက်ကြွပျော်ရွှင်လွန်းလို့ တခစ်ခစ်။ ကျမလက်ကို ကျစ်ကျစ်ဆွဲရင်း ရှေ့ကိုပဲ သွားဖို့လောနေသည်။ ရှေ့မှာ ရတနာသိုက်တွေ တွေ့တော့မယ့်အလား။\nထိုင်းနိုင်ငံ မြောက်ဖက် ယခုဒီနေရာကွက်လပ် သေးသေးလေး ရောက်နေတော့ ဟိုးအဝေးက ကျမတို့ နေထိုင်သည့် ကောလိုရာဒိုပြည်နယ်ကိုပင် မေ့သွားသည်။ နွေးနွေးလေး တိုက်လာသည့် ညလေပြေအောက်မှာ ကျမ မဝေခွဲနိုင်တဲ့ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ကနဲ ၀င်လာသည်။ ဒီနေရာမှာ ဘ၀က ပိုနှေးကွေးသွားသလား။ လုံခြုံစိတ်ချရမှုကော ရှိရဲ့လား။ အို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြောင့်ကြမနေနဲ့။ ကျမ စိတ်ထဲဝင်လာတဲ့ ဇဝေဇ၀ါ အစိုးမရစိတ်တွေကို ခေါင်းခါထုတ်ပစ်လိုက်ရသည်။\nဒါ ညဈေး အပျော်ထွက်တာပဲ။ ထိုင်းနိုင်ငံကို လိင်ကုန်ကူးမှု အကြောင်းရေးဖို့ ကျမလာခဲ့တဲ့ အလုပ်ကိစ္စတွေကို ခဏမေ့ထားပစ်လိုက်တာ ကောင်းတယ်။\n“မေမေ လာ” ကီယာစတင်က ကျမလက်ကိုဆွဲရင်း အနံမျိုးစုံမွှေးကြိုင်နေသည့် စားစရာဆိုင်နား အတင်းခေါ်သွားသည်။ ကာလာအရောင်မျိုးစုံမုန့်တွေကို သေသေသပ်သပ်\nခင်းပြထားသည်။ မီးကင်ထားသော အသားများမှလွဲလို့ အားလုံးက စားချင်ဖွယ်ရာတွေ။\n“မေမေ တစ်ခုခု စားပါလား” သမီးက အတင်းတိုက်တွန်းနေသည်။ ဘေးဆိုင်က ပိုးကောင်မွှားကောင် ကြော်ထားတာတွေကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း “မစားချင်သေးပါဘူးကွာ၊ ဟိုမှာကြည့်စမ်း ပိုးကောင်လေးတွေရဲ့ ခြေထောက်စားဖို့ကို မေမေ ဘယ်လိုမှ စဉ်းစားလို့မရဘူး”\nအရာရာတိုင်းတွင် စွန့်စားမှု ရှိရလိမ့်မည်။ ပိုးကောင်တွေစားဖို့ ကျမအတွက်လည်း စွန့်စားရဦးမည် ထင်သည်။\nဈေးထဲမှာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အပြင်ကလူဆိုလို့ ကျမတို့ သားအမိက ထင်းထင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ထိုင်းလူမျိုးတွေက ဖော်ရွေကြင်နာသည်။ ရွှေလည်ဆွဲကလေးတွေ ရောင်းတဲ့ဆိုင်ရှေ့ ကျမတို့ ရပ်လိုက်သည်။ ကီယာစတင်က ဈေးမေးကြည့်ရင်း “ဈေးသက်သာ လိုက်တာ” တဲ့။ အမေရိကန် ဒေါ်လာက ထိုင်းတွင် မာနေချိန် မဟုတ်လား။ ကျမတို့ လိုချင်တာလေးတွေ ၀ယ်ဖို့ လက်လှမ်းမှီနိုင်သည်။\nထိုင်းရဲ့ စီးပွားရေး အလွှာစုံအခြေအနေကို ဒီညဈေးလေးတွင် မြင်နိုင်သည်။\nလူအများစုကြည့်ရတာ သက်တောင့်သက်သာ အေးအေးဆေးဆေးနှင့် ရိုးရှင်းသည့်ဘ၀။ လည်ဆွဲလေးတွေ ကျမ စိုက်ကြည့်နေချိန်တွင် အသက်ခပ်လတ်လတ် ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ကီယာစတင်ကို ရွှေလော့ကတ်သီးလေး ပြနေသည်။ သူတို့ချင်းလည်း ဘာသာစကား နားမလည်ကြပေမယ့် ချစ်ခင်ပုံ ရသွားကြသည်။ လမ်းတလျှောက် သမီးက သူဝယ်လာတဲ့ လော့ကတ်သီးလေးကို ရင်ဘတ်နား ကပ်ကပ်ကြည့်နေသည်။\nသိပ်မကြာလို်က်၊ ကျမသူငယ်ချင်း နန်စီနှင့် ဈေးထဲမှာ ဆုံမိသည်။ “ထိုင်းတွေက ကလေးချစ်တတ်တယ်နော်” ဟု အမှတ်မထင် သူ့ကိုပြောလိုက်မိသည်။\n“အေးဟ ထိုင်းတွေက သူတို့ကလေးတွေတင်မက အခြားကလေးတွေလည်း ချစ်တတ်တယ်။ ကလေးတွေကို ဒီမှာ ရတနာတွေလို တန်ဖိုးထားတတ်တယ်နော်” နန်စီကလည်း ပြန်မှတ်ချက်ပေးသည်။\nနန်စီ အမြင်ကို ကျမခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ နန်စီက သူ့ယောင်္ကျား၊ ကလေးနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေကျ နေထိုင်နေတဲ့သူ။\nဒါပေမဲ့ ကျမ ခေါင်းထဲ ရှုပ်ထွေး နေသေးသည်။ ကလေးတွေကို ဒီလောက် ချစ်ခင်ယုယမြတ်နိုးတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ဘာကြောင့် ကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း ပေါများနေရတာလဲ။ ကျမရဲ့ ဝေခွဲမရမှုကို နန်စီ ဆက်မေးကြည့်တော့ “အင်း” ဟု တစ်ချက်ထဲပြောရင်း ရှေ့ဆက်တိုးပြီး အခြားလမ်းဘက် ကူးဖို့ လုပ်နေသည်။\nကျမတို့ သူ့ကိုမီသွားတော့ နန်စီက ခြုံထည်လို စောင်ကိုဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီးငယ် လေးဦးနှင့် စကားပြောနေသည်။ အမျိုးသမီးငယ်များရှေ့တွင် သူတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ လက်မှုအထည်များကို သေသေသပ်သပ် ချရောင်းနေကြသည်။ သူတို့ ဦးထုတ်နှင့် လည်ပင်းတွင် ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး ပုတီးများနှင့် ကွင်းများက အရေအတွက်များလှချည့်။ သူတို့ ပြုံးလိုက်သည့်အခါ ကွမ်းစားထားသော သွားကလေးများနှင့် နီရဲလျက်။ နန်စီနှင့် သူတို့လေးဦး ထိုင်းဘာသာစကားနှင့် ပြောဆိုနေကြတဲ့ အသံက ကျမအဖို့ နားစိမ်းနေသည်။\n“သူတို့က အခါ လူမျိုးစုတွေလေ” လို့ နန်စီက ပြောပြသည်။\nချက်ချင်း ကျမ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အခါတွေက ထိုင်းနိုင်ငံ မြောက်ဖက်ပိုင်း တောင်းကုန်းတွေပေါ်နေထိုင်တဲ့ ထင်ရှားတဲ့ မျိုးနွယ်စု ခြောက်စုထဲက တစ်စုဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုချင်းစီတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် ဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ရှိကြသည်။ အပြင်ဘက်က လူတွေ အမြင်ကတော့ လူမျိုးစုတွေဟာ အလွန်ဝေးလံတဲ့ ဒေသမှာနေပြီး ရှေးဦးလူများ ဆန်သည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ သူတို့ ကျေးရွာ အိမ်ကလေးတွေက ၀ါးနဲ့လုပ် သက်ကယ်မိုး၊ လျှပ်စစ်မီးမရှိ၊ သောက်သုံးရေ သွယ်တန်းမှုမရှိ။\nထိုင်းလူမျိုးတွေကလည်း သူတို့ကို လက်မခံ။ လူဦးရေ ၅၄၀၀၀၀ ခန့်ရှိသည့် လူမျိုးစုတွေမှာ ထိုင်းနိုင်ငံသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု မခံကြရ။ ကိုယ်ပိုင် မွေးစာရင်း အသေအချာမရှိ။ ထိုင်းခေတ်မှီ ဆေးရုံမှာ တက်နိုင်ဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး။ ဒီလို တရားဝင် နိုင်ငံသား အဆင့်အတန်း ငြင်းပယ်ခံရမှုကြောင့် ပညာသင်ကြားမှု၊ မဲပေးပိုင်ခွင့်၊ မြေယာပိုင်ဆိုင်ပိုင်ခွင့် စတဲ့ ကျေးရွာရဲ့\nစိုက်ပျိုးရေး လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ နေထိုင်ကြသူတွေ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့် မစွမ်းနိုင်ခြင်းမှာ တောင်ကုန်းဒေသ လူမျိုးစုများအဖို့ ပြဿနာ အများကြီးရှိသည်။ မြေဆီလွှာ ခန်းခြောက်မှုကြောင့် အခါနှင့် အခြားလူမျိုးစုများမှာ မတ်စောက်သည့် တောင်ကုန်းပေါ်ကဆင်းပြီး ထိုင်းနှင့် အိမ်နီးခြင်းတိုင်းပြည်များသို့ ရွှေ့ပြောင်းအခြေချလာကြရသည်။ ယခုနောက်ပိုင်း ထိုင်းအာဏာပိုင်များကလည်း မြေယာထွန်ယက် စိုက်ပျိုးမှုများအပေါ် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်ကိုင်မှုများ ရှိလာသည်။\nပြီးတော့ မော်ဒန်နိုက်ဇေးရှင်းရဲ့ ဖိအားတွေက အခါလူမျိုးစုတွေကို ဒုက္ခအဖုံဖုံ ထပ်တွန်းအား ပေးလာသည်။ တစ်နေ့တခြား ဆင်းရဲမွဲတေမှု မြင့်မားလာမှုကြောင့် ကျေးရွာများတွင် မိမိရိုးရာယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံများကို ထိန်းထားဖို့ ခက်လာသည်။ ပညာတတ်အနည်းဆုံးနှင့် အဆင်းရဲဆုံး လူမျိုးစုဖြစ်သည့် အခါတွေမှာ မူးယစ်ဆေး သုံးစွဲမှုများလာပြီး၊ ထို်င်းနိုင်ငံတွင် အရွယ်မတိုင်မီ ကလေးသေဆုံးမှုနှုန်း အများဆုံး ဖြစ်သည်။\nဘိန်းစွဲမှုနှင့် ကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းမှာ တောင်တန်းဒေသ လူမျိုးစုများအတွက် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာ ဖြစ်နေသည်။\nကျမ ဒီကိုလာရတာက ချီကာဂို သတင်းစာအတွက် ကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းအကြောင်း ရေးဖို့ပင်။ နိုင်ငံအများစုတွင် လှိုက်စားနေသော ပြဿနာကြီး။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင်တော့ ကူးဆက်ရောဂါသဖွယ် ပျံ့နှံနေသည်။\nကျမ ထိုင်းကို ထွက်မလာခင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မေးသေးသည်။ “နင့်က ဒီအကြောင်း ဘာလို့ ရေးချင်ရတာလဲ”\nကျမအဖြေက ယုတ္တိကျချင်မှ ကျမည်။ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မီဒီယာတွေကနေ ဖော်ထုတ်တာနဲ့အမျှ လူမှု့ပြဿနာဆိုးတွေကို လျှော့ချပေးနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ ကျမယုံကြည်ချက်ကြောင့် ထွက်လာရသည်။ ကျမ တကိုယ်ထဲအမြင်ပြောရရင် လူသားထုကောင်းကျိုးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တွေ\nအလင်းရောင်တွေ ကျမတို့ ရှာဖွေကြရမည်။\nသို့သော် ဒီကိစ္စက လွယ်လွယ်ကူကူမဟုတ်။ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ လိင်ခရီးသွားလုပ်ငန်းအတွက် ကလေးတွေ လူငယ်လူရွယ်တွေက ရောင်းကုန်ပစ္စည်းလို ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။ အစိုးရက ဥပဒေထုတ် ဖိအားပေးပြီး၊ ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ အကုန်ခံ တိုက်ဖျက်နေပေမယ့် ထိုင်းတွင် ကလေးပြည့်တန်ဆာ ၂ သန်းကျော် ရှိနေသည်ဟု အေဂျင်စီတစ်ခုက တရားဝင်ကြေငြာထားသည်။ ၈ သိန်းခန့်က ၁၆ နှစ်အောက်တွေ။\nဥပဒေသစ်အရ ကလေးတွေကို ပြည့်တန်ဆာပြုကျင့်သည့် နိုင်ငံခြားသားတွေကို သူတို့နိုင်ငံတွင် ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ ပြဌာန်းထားသည်။ ဒါပေမဲ့ လိင်တိုးရစ်တွေက တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် လျော့သွားသည်မရှိဘဲ၊ ထိုင်းတွင် ပိုတိုးလာနေသည်။\nအပြစ်ကင်းစင် လန်းဆန်းနေသည့် ဆယ်နှစ်အရွယ် ကျမသမီးလေး မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း ကလေးပြည့်တန်ဆာအကြောင်းတွေ တွေးမိတော့ ကျမ ရင်ထဲ နာကျင်သွားရသည်။ မိဘရင်ခွင်ထဲကနေ ကလေးတွေကို ဘယ်လို လူစားမျိုးတွေကများ ခေါ်ထုတ်နေတာပါလိမ့်။\nချင်းရိုင်မှ နာရီဝက်သာသာ ကားမောင်းသွားလျင် မြန်မာပြည်နယ်စပ်တလျောက် ရောက်သွားမည်။ အဲဒီမှာ တောင်ပေါ်ဒေသ လူမျိုးစုတွေအတွက် အခြေအနေက ပိုရှုပ်ထွေးပါသေးသည်။\n၁၉၆၀ နှစ်များကတည်းက စစ်အာဏာရှင် အစိုးရအဆက်ဆက်က မြန်မာပြည်ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းစေခဲ့သည်။ မြန်မာပြည်ဆိုသော နာမည်ကိုရှာကြည့်လိုက်လျှင် စစ်တပ်က တက္ကသိုလ်တွေ ခဏခဏ ပိတ်ထားမှု၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ လူမှုရေးမငြိမ်သက်မှုများအကြောင်း အများစု မြင်တွေ့မည်။ ယခုလည်း မြန်မာပြည်မှ ဒုက္ခသည်တွေ ထိုင်းနယ်စပ်တလျှောက် လှိမ့်စီးဆင်းလာနေသည်။\nနောက် မြောက်ဖက်သို့ နာရီဝက်ခန့် မောင်းသွားလျှင် ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ ပဋိပက္ခမှုထူပြောမှုတို့နှင့် လူသိများသည့် လာအိုနိုင်ငံသို့ ရောက်သွားမည်။ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ ထိစပ်ထားသည့် နေရာကို ရွှေတြိဂံဒေသဟု ခေါ်ပြီး၊ တစ်ခါက ကမ္ဘာ့ဘိန်းအကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးသော မြိုကလေးဖြစ်သည်။\nလိင်ကုန်ကူးခံရသည့် ကလေးအများစုမှာ လာအိုနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့မှဖြစ်ကြောင်း နန်စီက ကျမကို ပြောပြထားသည်။ အဆုံးစွန် ဆင်းရဲမွဲတေမှုအောက် ရုန်းထွက်ဖို့ လွတ်လမ်းရှာဖွေကြရင်း ပန်းကန်ဆေး၊ စားပွဲထိုး၊ အိမ်ဖော်နှင့် အစောင့် အလုပ်တွေရဖို့ ထိ်ုင်းနိုင်ငံကို ရောက်လာကြသည်။ ဒီလိုနှင့် အလုပ်အကိုင်ကောင်း တစ်ခုခု ရမည့်အစား လောဘသားများရဲ့ အလိမ်အညာမိ သွေးဆောင်ခံလိုက်ကြရသည်။\n“မေမေ သမီး ဒါဝယ်လို့ ရမလား”\nအခါလူမျိုး ၀တ်စုံသေးသေးလေး ၀တ်ပေးထားတဲ့ အရုပ်ကလေးကို ကိုင်ထားရင်း သမီးက မေးသည်။ “ယူလိုက်ပေါ့၊ သိပ်တော့ မခိုင်ဘူးနော် သေချာကိုင် အောက်မကျစေနဲ့”\nသမီးမျက်နှာ ကြည့်ရင်း ကျမခေါင်းထဲ အတွေးတွေက ဆက်ဝင်လာသည်။ ကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီဟာ ကမ္ဘာလောကထဲကို နူးညံ့တဲ့ ပန်းကလေးတစ်ပွင့်၊ ခြောက်ပြစ်ကင်း သဲလဲစင်၊ အိပ်မက်ပေါင်း များစွာနှင့်အတူ ၀င်ရောက်လာကြသည်။ နောက်တော့ ရက်ရက်စက်စက် လောကဓံကို ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ကြရရင်း အိပ်မက်တွေလည်းဆုံး ဘ၀တွေလည်း ဆုံးရှုံးသွားကြရသည်။\nသမီးလေး ကီယာစတင်ကို ကြည့်ရင်း ဒီမှာ ကလေးအများစု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ခက်ခဲမာကျောလွန်းတဲ့ ဒုက္ခတွေ၊ အကြမ်းဖက်ခံရမှုမျိုးတွေ သမီးလေး မရင်ဆိုင်ရပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းမိသည်။\nမိခင်တစ်ယောက်အနေနှင့် အစွမ်းကုန် အကာအကွယ်ပေးလိုစိတ်တွေလည်း ရင်ထဲအလိုလို ၀င်လာသည်။ ကျမသမီးလေးထံ ကျရောက်လာမယ့် ကမ္ဘာလောက ရှိရှိသမျှ မကောင်းမှုတွေကို ကြိုးစားကာကွယ်ပေးသွားမည်။ ဟင်.. ဒါဆို ကီယာစတင်ကို ဒီခရီးခေါ်ခဲ့တာ မှားသွားပြီလား…။\nကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းက ဆယ်နှစ်သမီးအရွယ်တင်မက အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေအတွက်ပါ စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်နေသည်။ အခုလာခဲ့တဲ့ ခရီးကလည်း စိန်ခေါ်မှုပါ။ ကျမကလည်း တက်ိုယ်ကောင်းဆန်စွာပင် ကျမသွားလေရာရာ ကျောင်းတွေ၊ အားကစားရုံတွေ၊ ဘုရားကျောင်းတွေဆီ သမီးကို ခေါ်သွားတတ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးချင်းတောင် ထိတွေ့ခွင့် သိပ်မပေး၊ သမီးကို မျက်စိအောက်က အပျောက်မခံ။\nသမီးအထက်က အကြီးနှစ်ယောက်ကိုထားခဲ့ပြီး ကီယာစတင်ကို ကျမနား ခေါ်လာခဲ့သည်။\nကျမ တစ်ယောက်ထဲ ခရီးထွက်ရမှာ ငြီးငွေ့လို့။ ထိုင်းနိုင်ငံက ကလေးအတွက် စိတ်ချရတယ်လို့ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။ နန်စီကတော့ ဘာကြောင့် မိသားစုလိုက် မလာကြတာလဲလို့ မေးသည်။ လေယဉ်စရိတ်က ကြီးတယ်လေ နန်စီရယ် သိပြီးသားမဟုတ်လား။\nကျမ သုနေသန လုပ်မည့် ခေါင်းစဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မိန်းကလေးအချိှု့ကို တွေ့ကြည့်သည်။ သမီးနှင့် ရွယ်တူလေးတွေ အများကြီးနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စကားပြောကြသည်။ ကီယာစတင်က တအံတဩနှင့် နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေရသည်။\nလိင်ကုန်ကူးမှုအကြောင်း သမီးကို ရှင်းပြတော့ ကီယာစတင်က ပြန်မေးသည်။ “သူတို့ ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား၊ တတ်နိုင်ပါ့မလား မေမေ၊ သူတို့က သမီးလို ကလေးတွေပဲဟာ”\nကျမတွင် အဖြေမရှိ။ ကျမလည်း အလားတူ မေးခွန်း ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပင် မေးနေမိသည်။\nသူတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို လိင်ကျွန်အဖြစ် လိုလိုလားလား ရောင်းစားနေသည့် မိဘတွေ၊ ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေ ရှိနေတာကို ကျမ ဘယ်လို ရှင်းပြရပါ့မလဲ။ မိဘမရှိ\nထောက်ပံ့မယ့်သူမရှိတဲ့ ကလေးအချို့ကတော့ သူတို့ ဗိုက်ဖြည့်ဖို့ လမ်းပေါ်ထွက်လာရင်း ဒုက္ခတွေ့ကြရတဲ့အကြောင်း၊ မူးယစ်ဆေးအတွက် ငွေလိုလို့ လှလှပပ ၀တ်ချင်စားချင်လို့ ကိုယ်ဘာသာ ပြည့်တန်ဆာ ပြုလိုက်ကြတဲ့ အရွယ်ရောက်စတွေအကြောင်း သမီး တခါထဲ နားလည်အောင် ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။\nဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် လူသား ဗီဇမှာပါလာတဲ့ အပြုအမူအချို့မှာ အရင်းခံနေတဲ့\nကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းက ကျော်လွှားဖို့ ခက်ခဲနေတဲ့ ပြဿနာကြီးပဲ။ ဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ။ နန်စီနှင့် ကျမ အချိန်ကြာကြာ စကားပြောဖြစ်သည်။ နန်စီက ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လုံး ကလေးပြည့်တန်ဆာ တိုက်ဖျက်ရေး လုပ်ငန်း လုပ်ခဲ့သူ။ ထိုင်းနိုင်ငံကို ရောက်မလာခင်က ခရစ်ယန် လူမှုကူညီရေး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အချိန်ကြာကြာ လုပ်ခဲ့ဖူးသူ။\n“ကျမ ဘန်ကောက်ကို စမြင်တော့ ဒီညစ်ပတ်တဲ့ မြို့ကြီးကို မနှစ်မြို့ဘူး။ နောက်တော့ ထိုင်းမြောက်ဖက်ပိုင်း တောင်ပေါ်မြို့လေးကို ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီမှာ မိန်းကလေးတွေအတွက် အိမ်သစ်တစ်လုံး ဆောက်ပြီး ဦးဆေင်လမ်းညွှန်ပေးရတယ်” နန်စီက ပြောပြသည်။\n“ပထမဆုံးအကြိမ် ကလေးပြည့်တန်ဆာ အစီရင်ခံ ရီပို့တ်တွေ ဖတ်ရတော့ ကျမ အိပ်ယာထဲသွားပြီး တစ်နာရီလောက် မျက်ရည်ကျခဲ့ရတယ်။ စိတ်မကောင်းလိုက်တာ မပြောနဲ့။ ဒီလို စိတ်ဖိစီးမှုမျိုး အရင်က မခံစားရဖူးဘူး။ ကျမ ဘာလုပ်ရမှန်းလဲ မသိဘူး။ ပြဿနာက အကြီးကြီးမို့ ကြောက်စရာကြီး။ ကျမကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်ငယ်ကတည်းက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေလာခဲ့ရတော့ ကျမပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒါမျိုး ဒုက္ခရောက်တာ မရှိဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းတွေနဲ့ အကြံပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”\nဟုတ်သည်။ နန်စီက မိခင်တစ်ယောက်လို မိန်းကလေးငယ်တွေကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသူ ဖြစ်သည်။ ဒါက လွယ်တဲ့ အလုပ်တော့မဟုတ်။ တခဏ လမ်းကြုံလို့ ၀င်လုပ်လို့ ရတာမျိုးမဟုတ်။\n“အရင်က ထိုင်းစကားတောင် ပြောတတ်တာမဟုတ်ဘူး။ ကျမ ဘာစလုပ်ရမှာလဲ။ သူတို့ ဘာသာစကား နားလည်ဖို့ ကျမအတွက် အတော်ခက်တာ။ ကျမ ဆက်ကြိုးစားတယ်။ အဘိဓာန်တွေလှန် ရုပ်ပုံတွေကြည့်ပြီး ကလေးမတွေ ပြောချင်တာ၊ သူတို့ ရန်ဖြစ်နေတာကို သိအောင် လုပ်ရတယ်။ နောက်တော့ မဖြစ်မနေ တတ်လာတာပေါ့”\nနန်စီက ဆက်ပြောသည်။ “တစ်နှစ်အတွင်းမှာ မိန်းကလေးတွေကို ထိုင်းစကားနဲ့ ကျမ ချော့တတ် အားပေးနှစ်သိမ့်တတ်လာတယ်။ သူတို့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ လမ်းသစ်ကိုညွှန်ပြဖို့ ကျမ ကူညီပေးနိုင်လာတယ်။ အဓိကဟာကတော့ သူတို့ကို ဂရုစိုက်တဲ့ တစုံတဦး ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိဖို့ပဲမဟုတ်လား”\nနန်စီက ကျေးရွာ ပရော့ဂျက်တစ်ခုလုပ်နေရင်း ‘အေဂျီ’ လို့ခေါ်တဲ့ ခပ်ချောချော အခါ လူငယ်နဲ့တွေ့ခဲ့သည်။ နောက်တော့ လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။\n“အခါလူမျိုးတွေကြားထဲမှာ အေဂျီကို ကျမတွေ့ရတော့ အတော် စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်၊ သူသာ အနောက်နိုင်ငံသားဖြစ်ရင် တစ်မိနစ်အတွင်း ကျမ လက်ထပ်မိလိုက်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ကျမတို့ အချိန်ယူပြီး မိတ်ဆွေ အဖြစ်ကနေ ချစ်သူဘ၀၊ နောက် အိမ်ထောင်သည်ဘ၀ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ အရင်က ကျမအဖို့ တောင်ပေါ်သား လူမျိုးစုထဲက တစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ယူဖို့ဆိုတာ ဘယ်လို တွေးကြည့်ဖြစ်မှာလဲ” လို့ ပြောနေစဉ် နန်စီ မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေနှင့်။\nသူတို့နှစ်ယောက်က ကျေးရွာ လူမှုရေး ပရော့ဂျက်များစွာ လုပ်ရင်း ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွာခဲ့ကြသည်။\n“တစ်နေ့ အေဂျီ က ပြောတယ်။ သူဟာ နိမ့်ကျတဲ့ လူမျိုးစုက လာတာ။ သူမှာ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ရယ်၊ ဘွဲ့လက်မှတ်ရယ်၊ ဘုရားသခင်အတွက် နှလုံးသားရယ်ကလွဲလို့\nဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ မရှိဘူးတဲ့။ အမေရိကမှာ သူ ပညာဆက်သင်ချင်ပေမယ့်၊ သူ့လူထုကို ဒီအတိုင်း ပစ်မထားရက်ဘူးလို့ ပြောလာတယ်။ ဆိုလိုချင်တာက ကျမသူ့ကို လက်ထပ်ရင် ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ကျမတိုင်းပြည်ကို စွန့်ခဲ့ရမယ်ပေါ့။”\nနန်စီအဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့ရမယ်ဆိုတာ ကျမ စဉ်းစားမိသည်။\n“အေဂျီ အဖေက ကျေးရွာရဲ့ လူမျိုးစု ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ မင်္ဂလာပွဲကို တရွာလုံး လာကြတာပဲ။ အခါလူမျိုး ထုံးစံအတိုင်း ဇနီးမယား တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ကျမ သက်သေပြခဲ့ရတာတွေရှိတယ်။ မင်္ဂလာပွဲမှာ သစ်ပင် ခုတ်ပြရတယ်၊ ကြက်တွေ အစာကျွေးပြရတယ်”\nအေဂျီက ပထမဆုံး အခါလူမျိုးထဲက တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရတဲ့သူ၊ သူ့လူမျိုးစုအတွက် အချိန်ပြည့် ခရစ်ယာန် သင်းအုပ်ဆရာ အလုပ်လုပ်နဲ့ လူမှုရေးအလုပ်တွေ တွဲလုပ်သူဖြစ်သည်။ နောက် နန်စီနဲ့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး မျိုးနွယ်စုထဲက ဒုက္ခရောက်တဲ့ ကလေးတွေအတွက် ခြံကျယ်ကျယ်ထဲမှာ အိမ်ကြီးကြီးတစ်လုံးဆောက်ပြီး လိင်ကုန်ကူးမှ ကယ်တင်ပေးဖို့ လုပ်ကြသည်။ ဂျင်းဘောင်းဘီဝတ် နေကာမျက်မှန်နှင့် ပညာတတ် အေဂျီတစ်ယောက် သူ့ကျေးရွာ လူမျိုးစုများနှင့် အလုပ်လုပ်နေပုံကို ကျမ မြင်ကြည့်နေမိသည်။\nကျမတို့ ဈေးဝယ်ပြီးသွားတော့ နန်စီက သမီး ကီယာစတင်နှင့် ကျမကို အခြားလမ်းတစ်ဖက်ဆီ ဆွဲခေါ်သွားပြန်သည်။ မှောင်မှောင်မည်းမည်း အရိပ်သဏ္ဍန်တွေပဲ\nမြင်ရတဲ့ လမ်းကလေး။ အမေရိကမှာတော့ ဒီလို လမ်းကြားမျိုး ရောက်သွားသည်နှင့် လုံခြုံစိတ်ချရမှုကမရှိ။ အန္တရာယ်နံက သင်းနေမည်။ သမီးအတွက် ထိတ်ကနဲ စိုးရိမ်သွားမိသည်။\nရှေ့မှာ ဒစ္စကို မီးသီးလို လည်နေသော မီးစလိုက်ကို တွေ့ရသည်။ ဘားဆိုင်တွေပဲ ဖြစ်မည်။ “အိုကေ ပါ့မလား” ဟု နန်စီကို မေးလိုက်သည်။ ကျမတို့ နောက်နား ခပ်ခွါခွါမှ လူငယ်သုံးယောက် လမ်းလျှောက်လိုက်လာနေသည်။ ကျမတို့ကို တစုံတရာ အန္တရာယ်ပေးရင်တော့ ကျမတို့ ဘာမှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်။ ကီယစတင်ကို အနားနား ပိုကပ်ထားလိုက်သည်။ အို ဒါ ထိုင်းနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းပဲ။ နန်စီက လုံခြုံစိတ်ချရလို့ ဒီခေါ်လာတာပဲ။\nဘားဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် နန်စီကရပ်လိုက်လို့ ကျမ ကြည့်လိုက်တော့ ၁၅၊ ၁၆\nနှစ် မိန်းမပျိုလေးတွေ။ တချို့လည်း ၂၀ လောက်ရှိမလား မဆိုတတ်ဘူး။ ဘားဆိုင် အပြင်ဖက်တွင် စုရုံးစုရုံး လုပ်နေကြသည်။ ဂျင်းတွေ တီရှပ်တွေ ၀တ်ထားကြသည်။ စကတ်တိုတို ၀တ်သူကလည်း ၀တ်။ အားလုံး ဆယ်ကျော်သက်တွေ။\n“သူတို့ ပြည့်တန်ဆာမလေးတွေလေ” နန်စီ အသံက စို့နင့်နင့်။\nနန်စီ စကားက ကျမကို ရှော့ဖြစ်သွားသည်။ အမေရိကန် ရုပ်ရှင်တွေမှာ ကျမမြင်ဖူးတဲ့ ပြည့်တန်ဆာတွေနဲ့ ဒီကလေးမတွေက ဘာမှကိုမဆိုင်။\nဒါကြောင့်လည်း အနောက်ကတောင် တကူးတက လာကြတာ ဖြစ်မည်။ ကျမတို့ ဘားဆိုင် တစ်ဆိုင်ပြီးတစ်ဆိုင်က ကောင်မလေးတွေနဲ့ ကောင်လေးတွေကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့ ရောက်တော့ နန်စီရဲ့ အခါလွယ်အိတ်ကို စကတ်တိုတို ကောင်မလေးက သတိထားမိပုံရသည်။ အခါ စကားနှင့် “ဟလို” ဟု လှမ်းနှုတ်ဆက်သည်။ နန်စီက အခါစကားနှင့် ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်တော့ အားလုံး ကြက်သေသေ သွားကြသည်။ ဒီနေရာမှာ အခါစကား ဘယ်သူပြောတတ်မှာမို့လဲ။\nပြည့်တန်ဆာမလေး သုံးဦးအနက် အငယ်ဆုံးက ဆယ့်သုံးနှစ်။ အကြီးဆုံးက ဆယ့်ကိုးနှစ်။ နန်စီရဲ့ လွယ်အိတ်ကို ကိုင်ကြည့်ကြသည်။ ပြီး သမီး ကီယာစတင်ကို မျက်လုံးပြာပြာ ၀ိုင်းဝိုင်းကလေးများနှင့်ကြည့်ရင်း စကားတွတ်ထိုးနေကြသည်။ သမီးက သူတို့စကားကို နားမလည်ဘဲ ကြောက်ရွံနေသည်။\nနန်စီကတော့ ကြောက်ရွံ့မှု မနှစ်မြို့မှုမပြ။ နွေးထွေးကြင်နာမှုတွေ အပြည့်နှင့် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ စကားပြောနေသည်။ သူတို့လေးတွေဆီမှ အပြုံးက သမီးဆီလည်း ကူးဆက်သွားပြီ။ ကျမသမီးလေးလည်ပင်းမှ ဆွဲကြိုးလေး ကိုင်ကြည့်ကြရင်း “ညီမလေးက အရုပ်ကလေးလိုပဲနော်” ဟု နန်စီကတဆင့် ပြောနေသည်။\nနန်စီက ကျမတို့ အမေရိကမှ အလည်လာခဲ့ကြောင်း ပြောပြတော့ သူတို့ ပြုံးကြသည်။ ကီယာစတင်နဲ့အတူ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်သည်။ မိန်းကလေးတွေရဲ့ အပြုံးတွင် ၀မ်းနည်းရိပ်စွက်နေသည်။ သူတို့ နှလုံးသားတွင် နာကျင်နေသလို ကျမ နှလုံးသားတွင်လည်း လေးလံနာကျင်နေပါပြီ။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ လိင်ကျေးကျွန် ဘ၀မှ လွတ်မြောက်ရေး အိပ်မက်တွေကို ကျမမျှော်တွေးနေမိသည်။\nကဲ ရှေ့ဆက်ရွေ့ရဦးမည်။ လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း လမ်းကြားလေးအတိုင်း ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်မိတော့ ဒေသခံ အမျိုးသမီးငယ်တွေဆီ လာနေကြ ဖောက်သည် နိုင်ငံခြားသားတွေ တွေ့လိုက်ရသည်။ မိန်းကလေးအချို့ကို အ၀တ်အစား လက်ဆောင် ပေးနေသူကလည်း ရှိသည်။\nဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အော်ဟစ် ဆဲဆိုပစ်လိုက်ချင်စိတ်တွေကို မနည်းအောင့်ထား\nမျိုသိပ်ထားလိုက်ရတော့ မျက်ရည်တွေ အလိုလို ကျမပါးပြင်ပေါ် စီးကျလာသည်။ ဘာကြောင့် ကလေးတွေကို တကူးတက လာဖျက်ဆီးနေကြတာလဲ။ သမီးကတော့ ကျမလက်ကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ရင်း အရာရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်ပြီး ဖြစ်ရပ်ကားချပ်တစ်ခုလုံး အနက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ပုံမရ။\nထိုင်းရဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဆန့်ကျင်ဖက်သဘာဝနှစ်ခု အတူတွဲရှိမှုကိုလည်း ကျမအံဩရသည်။ ကလေးပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေတဲ့နိုင်ငံမှာ၊ ကလေးကို အရမ်းတန်ဖိုးထား ချစ်မြတ်နိုးသူတွေ နေထိုင်နေကြသည်။ တည်ငြိမ်တဲ့ မိသားစုများက ကလေးတွေကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်၊ ကျောင်းကောင်းထား၊ ရှောပင်ထွက်၊ ပန်းခြံခေါ်သွား။ ထိုင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ကလေးများက အခရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။ ဒီလို ရိုးရှင်းချစ်စရာ အပြုအမူများက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က သူတွေကိုတောင် ပီတိဖြစ်စေသည်။\nသို့သော် ဆင်းရဲတွင်းတွင် မွေးဖွားသူများ၊ ဆေးစွဲနေသူရဲ့ သားသမီးများအတွက်တော့ ကံကြမ္မာက ခြားနားလှသည်။ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းမှရတဲ့ ငွေကြေးက သူတို့ကို သွေးဆောင်ထားသည်။ ထမင်းတစ်ပန်းကန်၊ ပေါင်မုံတစ်ဖဲ့အတွက်\nခန္ဓာကိုယ် ရင်းရတော့မည့် ကလေးငယ်တွေက သိန်းသောင်းချီနေသည်။\nခဏကြာတော့ ဟိုတယ်ခန်းဆီ ကျမတို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ကီယာစတင်က အမေရိကရှိ အိမ်ကို ဖုန်းခေါ်သည်။ တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှ သူ့ဖေဖေကို ဖောက်သည်ချသည်။ သူ့အဖေကို ရင်ဖွင့်လိုက်ရတော့ သမီးလေးမျက်နှာတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ၀မ်းနည်းမှုတွေ လွင့်ပြယ်သွားဟန်ရှိသည်။ ဖုန်းကို လက်နှင့် အသာဖိထားရင်း “မေမေ ပြည့်တန်ဆာလေးတွေအကြောင်း ဖေဖေကို ပြောပြလိုက်ရမလား” ဟု ကျမကို တိုးတိုး လှမ်းမေးသည်။ “ပြန်ရောက်မှာ ပြောပေါ့ သမီးရယ်” လို့ သူ့အဖေ စိုးရိမ်သွားမှာစိုးလို့ နှစ်သိမ့်ထားလိုက်ရသည်။\nအဲဒီည ၀မ်းနည်းငိုကြွေးနေတဲ့ မိန်းကလေးတွေမျက်နှာက ကျမ အိပ်မက်ထဲ ပြေးမလွတ်တော့။ သို့သော် အာရုဏ်ဦး အလင်းရောင်နှင့်အတူ ကျမတို့ထကြသည်။ မြစ်ကိုဆန်တက်ရင်း ကရင်လူမျိုးစု ကျေးရွာတစ်ရွာဆီ သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ကီယာစတင်ကလည်း ဆင်တစ်ကောင် စီးရမည်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးတွေနှင့်။\nအေဂျီကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ကလေးများထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး အိမ်ဂေဟာမှာ အလုပ်ရှုပ်မြဲမို့၊ နန်စီပဲ ကျမတို့အတွက် အဖော်လမ်းပြ။ ကျမတို့\nလှေနှင့် မောင်းမယ့်သူကို ငှားရသည်။ နန်စီရဲ့ ခုနှစ်နှစ်သား ဇီယွန်နှင့် လေးနှစ်သား ဆေးလ် တို့လည်း ကျမတို့နှင့် အတူ။\nကျမတို့ မော်တော်ဘုတ်ကလေးက ချင်းရိုင်မြို့ကလေးကို နောက်မှာထားပြီး မဲခေါင်မြစ်အတိုင်း ဆန်တက်သွားသည်။ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ မြက်ရိုင်းရှည်ကြီးတွေ ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ တောင်မြင့်မြင့်ကြီးတွေက ကမ်းပါးတလျှောက် လက်ဝဲလက်ယာ။ ခေါင်းပေါ် ဟိုးအဝေးမှာ ဝေ့၀ိုက်ပျံဝဲနေတဲ့ သိန်းငှက်များကလွဲလို့ လူသူတိရိစ္ဆာန် တောရိပ်တွင် မမြင်တွေ့ရ။ မော်တော်ဘုတ်ဆရာကတော့ သူ့မျက်လုံးက ရှေ့တည့်တည့်ဆီ စူးစူးစိုက်စိုက်။\nရုတ်တရက် ငါးပိုက်ဆင်တဲ့ လူတစ်ယောက်နှစ်ယောက် ရေထဲက ဘွားကနဲ ဘွားကနဲ ပေါ်လာတတ်ပေမယ့် ကျမတို့ကို လုံးလုံးဂရုမစိုက်အား။ ကလေးသုံးယောက်ကတော့ ရေတွေကို လက်နဲ့ပုတ်ရင်း အော်ဟစ်လျက်။\nတောင်ခြေတစ်ခုနား မော်တော်ကပ်လိုက်တော့ လူမျိုးစု ကျေးရွာတစ်ရွာကို ပထမဆုံး ကျမ မြင်ဖူးလိုက်ရသည်။ အိမ်အားလုံးက ၀ါးနဲ့ဆောက်ထားတဲ့ တဲတွေ။ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် နားနေခိုက် သမီး ကီယာစတင်က ထအော်သည်။\n“မေမေ ဟိုမှာကြည့် ဟိုမှာကြည့်”\nသူလက်ပြရာ ကြည့်လိုက်တော့ မြစ်ထဲမှာ ရေဆော့ကစားနေတဲ့ ဆင်တွေ အများကြီးကို မြင်ရသည်။ ကျန်ဆယ်ကောင်လောက်က ကမ်းပေါ်မှာ။ ကျမတို့ ရှိနေတာ ဂရုစိုက်ပုံမရ။ ရုတ်တရက် ဆယ့်ငါးပေလောက်ရှည်တဲ့ စပါးကြီးမြွေကြီး ထမ်းလာသည့် လူနှစ်ယောက်က ကျမတို့ကို ဓာတ်ပုံရိုက်မလား ဟု နှုတ်ဆက်မေး မေးနေသည်။ ကီယာစတင် ကတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ပြီးထွက်ပြေးနေသည်။\nမကြာခင် လူနှစ်ယောက်နောက်မှာ ဆင်တွေ တပြုံကြီးလိုက်လာကြသည်။ သူတို့ နှာမောင်းကို ကျမတို့ဆီ လှမ်းယမ်းရင်း အစာတောင်းနေသည်။ တစ်ကောင်ရဲ့ နှာမောင်းက ကီယာစတင်ကို အတင်းတို့ထိနေသည်။ သမီးက ကျမနား အတင်းတိုးခွေ့ဝင်လာသည်။ အကြိမ် ဒါဇင်ပေါင်းမက ရောက်ဖူးနေတဲ့ နန်စီကတော့ ဆင်နှာမောင်းတွေ တွန်းဖယ်ရင်း အသာဖယ်လျှောက်သွားသည်။ ကီယာစတင်က သတိထားနေချိန်၊ ဇီယွန်တို့ ညီအကိုကတော့ ငှက်ပျောသီးတွေ ကျွေးရင်း အူမြူးနေသည်။\nနန်စီက ကရင်ရွားသားတွေကို ထိုင်းစကားနှင့် ပြောသည်။ ထိုင်းစကားက နယ်စပ် ကရင်လူမျိုးစုများအဖို့ ဒုတိယ ဘာသာစကားလေ။ “ဆင်တစ်ကောင်ငှားစီးရင် ၁၅၀ဘတ်” လို့ ကျမတို့ကို လှမ်းပြောသည်။ သမီး ကီယာစတင်က ဆင်စီးဖို့ သူ့ဟာသူ တိတ်တိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးသား။ ဒီလိုနှင့် ကျမတို့ ဆင်ပေါ်ကို ကြိုးသစ်သား လှေခါးအတိုင်း တက်လိုက်ကြသည်။ ဆင်စီးရသည်မှာ အထာမကျလှ။\nကီယာစတင်ကတော့ တခစ်ခစ်နှင့် “ဘောလုံးကြီး စီးနေသလိုပဲ မေမေ” တဲ့။\nကရင်ကျေးရွာ လမ်းကြားကလေးကို ဖြတ်သွားစဉ် ကြက်တွေ ခွေးတွေက ဟိုပြေးဒီပြေးနှင့်။ ကျမ အပေါ်စီးကနေ ရွာတဲအများစုကို လှမ်းမြင်နေရပြီး၊ ထမင်းချက်၊ အင်္ကျီချုပ်၊ သန်းတုတ် နေကြသည်။ ကီယာစတင်ကတော့ စူးစူးစိုက်စိုက် လိုက်ကြည့်နေသည်။ လျှပ်စစ်မီးမရှိတာ၊ အီမ်သာတွေ မရှိတာကို သတိပြုမိပါ့မလား။ ကျမတို့ ကော်လိုရာဒိုက အိမ်နဲ့ ဘယ်လောက်ကွာခြားသလဲ။ ကောက်ရိုးနဲ့ သက်ကယ် အိမ်နံရံတွေ၊ ညစ်ပတ်တဲ့ ကြမ်းပြင်တွေက သမီးကို ရှော့ဖြစ်စေသလား။ သူ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှမပြောဘဲ\nတောင်ခြေမှာ နေထိုင်ကြသည့် ကရင်လူမျိုးစုများမှာ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မုဆိုးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ကြသည်။ အမျိုးသမီးအများစု အ၀တ်အစားတွေက နွမ်းကြေနေပြီး၊ ရှည်ရှည်လျားလျား ဆံပင်များကို ထုံးသူထုံး ဖားလျားချသူချ။\nဆင်ပေါ်ထိုင်ရတာ တောင့်တင်းနေပြီမို့၊ ကျမတို့ ညစ်ပတ်သည့် ရွာလမ်းတလျှောက် ဟိုခုန်ဒီကျော် ဆင်းလျှောက်ကြသည်။ ရွာဆိုင်ကလေးများတွင် အမျိုးသားများ စုရုံးစကားပြောနေကြသည်။ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်က နေပူပူအေက် ငရုတ်သီးထွက်လှမ်းနေသည်။ သူ့သားငယ်လေးက ဖုန်တွေပေရေပြီး ဆော့နေသည်။ အိမ်အများစုတွင် စားပွဲတစ်လုံး ကုလားထိုင်တစ်လုံးလောက်မှလွဲလို့ ပစ္စည်းများများစားစား ရှိပုံမရ။ ကီယာစတင်မျက်လုံးတွေလည်း ပိုကျယ်လာသည်ထင့်။\nဆင်းရဲမွဲတေမှုဆိုတာ သမီး ပထမဆုံး စမြင်ဖူးလိုက်တာ ဖြစ်သည်။\nကျမတို့ မြို့အပြန်က ညဉ့်နက်ပြီး၊ မော်တော်ဘုတ်ပေါ်မှာတော့ ချမ်းစိမ့်နေသည်။အနွေးထည်တွေ ယူလာမိတာ ကံကောင်းသည်။ ဇီယွန်နှင့် ဆေးလ်ကတော့\nမော်တော်ထွက်ပြီး မကြာခင် အိပ်ပျော်သွားပြီ။ နန်စီနှင့် ကျမတို့ ကလေးတွအနား နီးနီးကပ်ကပ် နေကြရင်း ဘာရယ်မသိ ပြုံးမိကြသည်။ ကျမစိတ်တွေက ရွာမြင်ကွင်းလေးထဲက မထွက်တော့။ ရွာက ကလေးတွေကို ဘယ်လို ပညာတတ် လူလားမြောက်အောင် ပျိုးထောင်ကြပါ့မလဲ။\nရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း အထောက်အပံ့ ဘာမှကိုမရှိသလောက်ဖြစ်နေတဲ့ နေရာမှာ ကလေးတွေ ပျိုးထောင်ဖို့ဆိုတာ မခက်ဘူးလား။ ဘာမှ ရုပ်ဝတ္ထုမရှိ၊ လှလှပပ ၀တ်စားစရာမရှိ၊\nဖက်ရှင်မရှိ၊ လျှပ်စစ်မီးမရှိတာတွေက ပိုကောင်းလေသလား။ ကလေးတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ငွေကြေးနဲ့ ၀ယ်ယူလို့ရတာတွေကလာတာမဟုတ်၊ မိသားစုရဲ့ ကြင်နာစောင့်ရှောက်မှုကလာတာတယ် ဆိုတာလည်း ဟုတ်နေပြန်သည်။\nကမ္ဘာအနှံက မိခင်တိုင်းလိုပင် အခါလူမျိုးစုနဲ့ ကရင်လူမျိုးစု မိခင်တွေလည်း သူတို့ရင်သွေးတွေအတွက် အစွမ်းကုန် ချစ်ကြ၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၊ အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေ ဖြည့်ဆည်းချင်ကြမှာပင်။ ဒါဆို အိမ်ကြီးရခိုင် တိုက်တာတွေမှာ နေကြတဲ့ မိခင်တွေနဲ့ တဲစုတ်စုတ်မှာ နေထိုင်ကြရတဲ့ မိခင်တွေ ဘာကြောင့် သားသမီးတွေ စောင့်ရှောက်ပုံ ဒီကမ္ဘာမှာ အများကြီး ကွာခြားနေရသလဲ။\nရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ နန်စီ၊ ကီယာစတင်နှင့် ကျမတို့ ထိုင်း-မြန်မာ နယ်စပ်ကို ဖြတ်ပြီး တာချီလိတ်မြို့သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ လမ်းများပေါ်တွင် ဈေးသည်ပေါင်း မြောက်များစွာနှင့် ဈေးပေါပေါ အ၀တ်အစားများ၊ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်များကို တွေ့ရသည်။ ဈေးဝယ်ခြမ်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ သို့သော် အချိန်က များများမရှိ၊ မြန်မာပြည်ဖက်ခြမ်းက အခါတွေဆီ သွားလည်ဖို့ လာခဲ့တာမဟုတ်လား။\n“နယ်စပ်ဖြတ်လာရတာ တစ်တစ်ခါ သိပ်လုံခြုံတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကရင်နဲ့ ဗမာစစ်တပ်တွေအကြား မကြာခဏ တိုက်ပွဲတွေ ပစ်တတ်ခတ်တတ်တာတွေ ရှိတယ်။ ဗမာစစ်တပ်က ရွာလုံးကျွတ် ရှင်းပစ်တာတွေလည်း ရှိတယ်” ဟု နန်စီက ပြောပြသည်။\nအဲဒီနေ့ကတော့ အခြေအနေကောင်းပုံရသည်။ နယ်စပ် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေကို ကျမ သိပ်နားမလည်ပေမယ့် ထိုင်းဘက်တွင် ကျမတို့ ပတ်စပို့ကိုအပ်၊ မိတ္တူကို မြန်မာဘက် ယူသွားရသည်။ မြန်မာဘက်ကူးခ ၅ ဒေါ်လာစီ ပေးရပြီး ညနေ ၆ နာရီ ပြန်ကြရမည်။\n“မျက်လုံးကို ရှေ့တည့်တည့်ပဲကြည့်၊ ကိုယ်သွားမယ့်နေရာ ကိုယ်သိနေတဲ့ပုံနဲ့နေ၊ ဘယ်သူကိုမှ စကားမပြောမိစေနဲ့” လို့ နန်စီက နှစ်နိုင်ငံ နယ်စပ်တံတား အကူးတွင် ကပ်မှာထားသည်။ သို့သော် ကျမမျက်လုံးက ရှေ့တည့်တည့် မကြည့်နိုင်အားပါ။ ပိန်ပိန်သေးသေး ညစ်ပတ်ပေရေနေတဲ့ ကလေးဒါဇင်ကျော်က တံတားကူးကတည်းက လိုက်လံတောင်းရမ်းနေသည်။\n“အပြန်ကျမှ ပိုက်ဆံပေး၊ အခုပေးလိုက်ရင် တကောက်ကောက် လိုက်နေကြတော့မှာ” လို့ နန်စီက ပြောသည်။ ခက်တာက ခြောက်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်က ကျမတို့နောက် တတွတ်တွတ်ပြောရင်း ထပ်ကြပ်လိုက်လာသည်။ လည်ပင်းကလည်း စောင်းငန်းငန်းနှင့်။ မြင်ကွင်းကို ကျမ မခံစားနိုင်တော့ပါ။ သမီး ကီယာစတင် မျက်နှာတွင်လည်း စိုးရိမ်ထ်ိတ်လန့်ပြီး ကျမလက်ကို ကျစ်ကျစ် ဆုပ်ထားသည်။ နန်စီ မျက်နှာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့လည်း ငိုတော့မည့်ပုံ။\n“ကျမတို့ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ ဒီလို ကလေးတွေ အများကြီးမှ အများကြီး” နန်စီက ကြိုးစား ရှင်းပြသည်။\nမြန်မာပြည်ကြည့်ရတာ ကမ္ဘာနှင့် အတော့်ကို ခေတ်အဆက်ပြတ် ကျန်ရစ်နေသည်။ မြင်းလှည်းတွေက လမ်းပေါ် နေရာအတော်ယူထားသည်။ တွေ့ရသမျှ ကားတွေက ကုန်ပစ္စည်းအပြည့်၊ မီးပွိုင့်က မရှိသလောက်။ နွားလှည်းတစ်စီးက ကျမတို့ဘေးမှ တကျွီကျွီနှင့် ဖြတ်တက်သွားသည်။\nလူအများစုက လုံခြည်ဝတ်ကြသည်။ စတိုးဆိုင်ကောင်းကောင်း ကုန်သွယ်ရေးစင်တာကောင်းကောင်း ကျမရှာကြည့်သည်။ ထိုင်းတွင် မှိုလိုပေါက်နေတဲ့ 7-11 စတိုးဆိုင်ပုံစံ ဆိုလို့ တစ်ဆိုင်ပဲ ရှာတွေ့သည်။ ကျမတို့ကို လာတွေ့တဲ့ နန်စီ မိတ်ဆွေ အခါ မိသားစု လေးယောက်အတွက် အန္တရာယ်က များလှသည်။\nတိုင်းရင်းသား လူမျိုးက နိုင်ငံခြားသားနှင့် ဆက်ဆံဖို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မလွယ်လှ။ သို့သော် ငယ်ရွယ်သူ အခါတွေက ၀မ်းသာအယ်လဲ ဖြစ်နေသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဆောက်ထားသည့် သစ်သားနှစ်ထပ်အိမ်ကြီးက စားပွဲရှည်ပေါ်တွင် စားစရာ အပြည့်နှင့် ဧည့်ခံကြသည်။ အရသာရှိလိုက်တဲ့ အစားအစာတွေ။ အခါတွေက ကျမတို့နား ၀ိုင်းနေကြသည်။ ကီယာစတင် ကတော့ ခေါင်းတွင် ပန်းလေးတစ်ပွင့်၊ ရယ်သံနှင့်အတူ ပျော်လွန်းနေသည်။\nနေ့လည်စာ စားသောက်ပြီးချိန်မှာ လူငယ်တွေက ကုလားထိုင်များ တန်းစီလျက် နှစ်တန်းခွဲလိုက်သည်။ အခါ ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ချက် တေးသီးချင်းများနှင့် ဆိုကြ\nကကြ။ နန်စီက ကျမတို့ကို ဘာသာပြန်ပြတာတွေလည်း ရှိသည်။ အားလုံး မျက်နှာတွေပေါ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ အတိုင်းသား။\n“မေမေ သူတို့မှာ ဘာမှ ရှိတာမဟုတ်ဘူးနော်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပျော်ရွှင်ကြတယ်” ထိုင်းဖက်အပြန် တံတားကူးစဉ် ကီယာစတင်က ပြောသည်။ သိပ်ပျော်ရွှင်ကြတယ် ဆိုပါလား။ အခါတွေမှာ ခေါင်းပေါ်မှာ အမိုးကလွဲလို့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ များများစားစား မရှိ။ သမီးအတွက် သင်ခန်းစာကောင်းတစ်ခုနှင့် စဉ်းစားစရာတွေ ရသွားသည်။\nနောက်တစ်ပတ်တွင် နန်စီက ကားနှင့် ကျမတို့ကို မောင်းခေါ်သွားပြီး ‘အာရှ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကလေးပြည့်တန်ဆာ ပပျောက်ရေး’ (ECPAT) အဖွဲ့မှ ဒေသဆိုင်ရာ တာဝန်ခံဒါရိုက်တာ ထိုင်းအမျိုးသမီး ကူစူမယ်လ် ရချဝေါင် နှင့်တွေ့ဆုံစေသည်။\nအသက် ၃၅နှစ်ခန့်ရှိ ကူစူမယ်လ် က သူမ အလုပ်ကို စွဲစွဲလန်းလန်း အရူးအမူး\nလုပ်နေသူမို့ ကျမ သဘောကျသည်။ လ္ဘက်ရည်နှင့် ဧည့်ခံပြီး ထိုင်စကား ပြောဖြစ်ကြသည်။ ကီယာစတင်ကိုတော့ မကြားဝံ့မနာသာတွေ မကြားစေချင်လို့ စာအုပ်တွေနှင့် ခပ်ဝေးဝေးမှာ ထားရသည်။\n“တရားဝင် ရီပို့တ် အရတော့ ထိုင်းမှာ ပြည့်တန်ဆာ အရည်အတွက် ကျဆင်းသွားပြီလို့ တင်ပြကြတာပေါ့နော်။ ဒါ မမှန်ပါဘူး။ ရုံတွေကို ပိတ်ပစ်လိုက်တော့ မြေအောက်လုပ်ငန်း ပိုဖြစ်ကုန်တယ်။ မိန်းကလေးတွေကို ကာရာအိုကေ၊ ဘားတွေ၊ ဟိုတယ်တွေနဲ့ အနှိပ်ခန်းတွေမှာ ရှာလို့ရတယ်” ဟု ကူစူမယ်လ် က ရှင်းပြသည်။\n“အေဒ့်စ် ရောဂါက အမြဲကြောက်မယ်ဖွယ် အခြေအနေပါ။ ထိုင်းမှာ HIV/AIDS နဲ့ ရှင်သန်နေထိုင်နေတဲ့ အသက် ၁၅ နှစ်အောက် ကလေး ၂၄၀၀၀ ရှိတယ်။ ကလေးလိင်အလုပ်သမ\nအများစုကိုလည်း အေဒ့်စ် ရောဂါ ရှိမရှိ စမ်းသပ်တာ မရှိသေးဘူး။ သူတို့ ငယ်ငယ်နဲ့ သေသွားမှာ ကျမ စိတ်ပူနေတယ်” လို့ ရှင်းပြသည်။\nလက်ရှိ အေဒ့်စ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုမှာ ထိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ECPAT အဖွဲ့က တွေ့ရှိထားသည်။\n“ခေါင်းတစ်ယောက်က ဖောက်သည်တွေ ရွေးချယ်ဖို့ ဟိုတယ်မှာ ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်တွေ ပေးထားမယ်။ ပြီး မိန်းကလေးတွေက သူ လွှတ်တဲ့ နေရာ သွားရတာပဲ” ဟု ကူစူမယ်လ် ကပြောသည်။\nထိုင်း လိင်ကုန်ကူးမှု လုပ်ငန်းမှာ အမေရိက၊ ဩစတြေးလျ၊ ဗြိတိန်နှင့် အာရှမှ အမျိုးသားများအတွက် ကျော်ကြားပြီး၊ ဖွံဖြိုးပြီး နိုင်ငံပေါင်းစုံမှ\nလိင်ခရီးသွားလုပ်ငန်းအတွက် ထိုင်းနိုင်ငံကို လာကြသည်။ ဒါကြောင့်ပင် ထိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်းက ကောင်းနေပြီး၊ အဆိုးသံသရာကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ခက်နေခြင်းဖြစ်သည်။\n“ကလေးတွေကို ဘယ်နေရာမှာထားလဲ ဆိုတာ မသိရင် ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး လုပ်ဖို့ ခက်ပတယ်။ ကလေးတွေက ကာရာအိုကေဆိုင်မှာ၊ ဘားမှာ၊ အနှိပ်ခန်းမှာ၊ ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အ၀ှက်ခံထားရတယ်” ဟု ပြောပြသည်။\nကျမ ကီယာစတင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ စာအုပ်လှန်နေသည်။ ကျမတို့ပြောနေတာ တစွန်းတစတော့ ကြားမှာပဲ။ ဒီခရီးကြမ်းအတွက် သမီးလေးရဲ့ ရင့်ကျက်မှုက လုံလောက်ပါရဲ့လား။ ကျမတို့ နောက်ထပ် စကားပြောနေစဉ် ကီယာစတင်က ပြည့်တန်ဆာအဖြစ်မှ ကယ်တင်ထားခံရသည့် ကလေးများနှင့် စကားပြော ဆော့ကစားနေသည်။\nထိုကလေးတွေက လိမ်လည်လှည့်ဖျားမှုမျိုးစုံခံခဲ့ရသူလေးတွေ။ သူတို့ စိတ်ဒဏ်ရာ\nဒဏ်ချက်တွေကို ကုစားပေးနေကြရသည်။ လ်ိင်ကုန်ကူးမှုက ရိုးသားအပြစ်ကင်းစင်သူများအတွက် ကြောက်လန့်စရာ အမာရွတ်တွေ ချန်ထားခဲ့သည်။\n“တကယ့် အမှန်တရားကတော့ ကျမတို့ မတတ်နိုင်တဲ့အရာပေါ့။ ငွေပါ။ လူတွေက အလွန်အမင်း ဆင်းရဲကြတယ်။ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းက ငွေကောင်းကောင်း ရနိုင်တယ်လေ”\nဟု ကူစူမယ်လ်က အဆုံးသတ် ပြောလိုက်သည်။\nနောက်ရက်များတွင် နန်စီတို့ လင်မယား ထူထောင်ထားသည့် ကျောင်းကလေးကို သွားလည်ဖြစ်သည်။ ဘတ်စကက်ဘော ကစားကွင်း အပြင်ဘက်တွင် လူနေအိမ် တစ်ဒါဇင်မက ဆောက်ထားသည်။ အသက် ၇နှစ်မှ ၂၃ နှစ်အထိ မိန်းကလေး ၈၀ကျော် နေထိုင်ကြသည်။ အားလုံး ထိုင်းကျောင်းများတွင် တက်ရောက်ကြပြီး၊ အင်္ဂလိပ်စာနှင့် အခါဘာသာစကားတို့လည်း သင်ယူကြသည်။ အ၀တ်အစားဟောင်းကလေးများကို သေသေသပ်သပ် ၀တ်ဆင်ထားသည်။\nသူတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံတွေ ကျမတို့ ကြားနေရသည်။ မိန်းကလေး တစ်အုပ်စု နန်စီ ကားပေါ်ကဆင်းတော့ အပြုံးပန်းတွေနှင့် ပြေးပွေ့ဖက်ကြသည်။ ကီယာစတင်က ကားပြူတင်းပေါက်ကနေ သူတို့ကို ငေးကြည့်နေသည်။\nမိန်းကလေးငယ်တွေ ဒီနေရာတွင် လာရောက် နေထိုင်သည်မှာ နောက်ခံအကြောင်း အမျိုးမျိုးကြောင့်ဖြစ်သည်။ အချို့ကျတော့ ဖအေဘိန်းစွဲနေသူက သူ့ဆေးဖိုးအတွက်\nသမီးကို ပြည့်တန်ဆာလုပ်ဖို့ ရောင်းစားလို့ ကယ်တင်ထားရတာမျိုး ဖြစ်သည်။ တချို့ကလည်း မိဘတွေ အေဒ့်စ်ရောဂါနှင့် ဆုံးပါးသွားပြီး ဆွေမျိုးသားချင်းတွေက လိင်ကုန်ကူး ရောင်းချထားခြင်း ဖြစ်သည်။\nနန်စီက အသက် ၁၂နှစ် အရွယ် မိန်းကလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း “ကျမတို့ အိမ် လူတွေပြည့်နေတဲ့အချိန် သူ ရောက်လာတာပေါ့။ သူ့မိဘတွေ အေဒ့်စ်နဲ့ ဆုံးကုန်လို့ သူ့ဦးလေးက ဒီခေါ်လာတာပါ။ သူဦးလေးကလည်း မွေးထားချင်စိတ်မရှိဘူး။ သူဦးလေးနောက်မှာ ကောင်မလေးက တအီအီနဲ့ ငိုလို့။ ကျမ အရည်ပျော်သွားတယ်။ ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ကျမ ခေါ်ထားရမှာပေါ့”\nနန်စီနှင့် အေဂျီတို့မှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ကလေးအယောက်ရှစ်ဆယ်အတွက် မိဘများ ဖြစ်နေပြီး ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ချက်၊ မေတ္တာတရားနှင့် ဘ၀နေထိုင်မှုတို့ကို လမ်းပြနေကြသည်။ တကယ့် မိသားစု မဟုတ်ပေမဲ့၊ မိသားစုမေတ္တာတရား အပြည့်အ၀ ဖြည့်ဆည်းပေးနေသည်။\nချစ်စရာ မိန်းကလေးတစ်ဦးက ကလေးငယ်နှစ်ယောက် လက်ဆွဲပြီး အခန်းထဲဝင်လာသည်။\n“သူ့နာမည် အေဂေါ လို့ခေါ်တယ၊် ကျမတို့ လုပ်ငန်းကို အဓိက ကူညီသူပေါ့” ဟု နန်စီက မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အေဂေါက လဘက်ရည်ဖျော်တိုက်ရင်း သူမဘ၀ကို ပြောပြသည်။\n“ကျမ ၁၄ နှစ်သမီးမှာပေါ့။ တစ်နေ့ အပြင်ကအိမ်ပြန်လာတော့ ၁၆နှစ်ရှိတဲ့ ကျမ\nအစ်မ မူခ်ဒ ပျောက်နေတာ သိသွားတယ်။ အစ်မ အိမ်က ဘာကြောင့် ထွက်သွားတယ်ဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မပြောကြဘူး။ အမေ့မျက်နှာမှာတော့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာပေါ့”\nဓနောက်တော့မှ ကျမ သိသွားတယ်။ ဘိန်းစွဲနေတဲ့ ကျမ အဖေက အစ်မကို ပြည့်တန်ဆာလာဝယ်သူတွေကို ရောင်းပစ်လိုက်တာတဲ့။ နောက် ငါးနှစ်လောက်ကြာတော့ အစ်မလည်း အေဒ့်စ် ရောဂါနဲ့ ဆုံးသွားပါတယ်။ အစ်မကို ရောင်းပြီးတာနဲ့ အမေက ကျမကိုထပ်ရောင်းမှာစိုးလို့ ဒီမိန်းကလေး ဂေဟာဆီ လာပို့တာ။ အိမ်ကနေ ထွက်လာတာ\nအခုတော့ အဂေါ အသက်က ၂၅နှစ်၊ ကောလိပ်က ဘွဲ့ရပြီး ဂေဟာမှာပဲ အလုပ်ပြန်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မိန်းကလေး ဂေဟာရဲ့ လက်ထောက်မိခင် ဖြစ်နေပြီ။ အေဂေါက ဆက်ပြောပြသည်။\n“ဒီမှာ အားလုံးက ဂရုစိုက်ဖို့ လိုနေတဲ့ မိန်းကလေးတွေကြီးပဲ။ အခါလူမျိုးတွေဟာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာနဲ့ နေထိုင်နေကြရတာ။ အစ်မလည်း ကြားမှာပေါ့ စိတ်ပျက်ညီးညူသံတွေ၊ အချို့က ပြည့်တန်ဆာ ရောင်းစားခံရတာ၊ တချို့က အေ့ဒ်စ်ကြောင့် သေကြတာတွေ။ ဒီကိုရောက်လာတဲ့ မိန်းကလေးတွေကတော့ သူတို့ ငယ်ရွယ်နုနယ်မှု ပြန်ရကြတယ်။ နောက်ဘယ်တော့မှ ဒါမျိုးမဖြစ်အောင် မျှော်လင့်ချက် ရနိုင်တယ်လေ”\nတစ်ခါက ဘ၀ရဲ့ အခါးသီးဆုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ကို ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ရသည့် မိန်းကလေး တစ်ရာကျော်ကို မျှော်လင့်ချက်၊ ယုံကြည်ချက်နှင့် မိသားစု စိတ်ဓါတ်တို့က ကယ်တင်ပေးထားသည်။ အလားတူ အခြေအနေဆိုးကို ကြုံတွေနေရတဲ့ ကလေးငယ်များအတွက် အကြင်အနာ မေတ္တာ တံခါးဖွင့်ပေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။\nရုတ်တရက် တံခါးပွင့်လာပြီး မိန်းကလေးငယ် တစ်အုပ်ကြီး အခန်းထဲ ပြေးဝင်လာသည်။ ကီယာစတင်က အလည်မှာ ဆံပင်ကို သပ်သပ်ယပ်ယပ် နောက်လှန်စီးထားသည်။ သူ့ကို အခြားကလေးမတွေက ၀ိုင်းဖက်ထားကြသည်။ အင်း မိန်းကလေးငယ်တွေက သိပ်မကြာလှတဲ့ အချိန်မှာ အမျိုးသမီးကြီးတွေ ဖြစ်လာကြတော့မယ်လေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရှေ့မှာ မျှော်လင့်စရာ အနာဂတ်ရှိနေသည်မို့ ပြုံးပျော်နိုင်ကြမှာပဲ။\nကျေးဇူးတင်စိတ်တွေ ကျမရင်ထဲ လွှမ်းခြုံလာသည်။ ကျမသမီးလေးကို ထိုင်းနိုင်ငံ ဒီနေရာ ခေါ်ခွင့်ရသည့်အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ ဘ၀တလျှောက်လုံးအတွက် သင်ယူစရာ အမှန်တရား တချို့ကို ကီယာစတင် မြင်တွေ့ဖမ်းဆုပ်ခွင့်ရခဲ့လိမ့်မည်။\nနောက်ထပ် ညဘက်တွေ ထွက်ကြည့်လိုက်ရင် နာကျင်မှု စက်ဆုတ်ရွံရှာမှုတွေနဲ့ ငိုကြွေးနေမည့် အခြားမိန်းကလေးငယ်ပေါင်း များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူတို့ကမ္ဘာလောကရဲ့ ရက်စက်ယုတ်မာမှုကို ဆက်မငိုကြွေးနိုင်တဲ့ မျက်လုံးပေါင်းများစွာလည်း ရှိနေကြဦးမည်။ ကာရာအိုကေဆိုင်တွေ၊ ဘားဆိုင်တွေက\nမိန်းကလေးငယ်တွေအတွက် အိပ်မက်တွေကော ကျန်ရှိသေးရဲ့လား။\nအေဂေါကို ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးတွေနှင့် ရယ်မောလျက်။ သူ့ရယ်သံလွင်လွင်က စစ်မှန်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ ကျမကို ပြောပြနေသလို။ မနက်ဖြန် မိန်းကလေးအချို့ကို အင်တာဗျူး လုပ်စရာရှိနေသးသည်။ ကျမ နှလုံးသား ပိုနာကျင်ဖို့ ရှိနေသေးသည်။ ကနေ့ညတော့ ငွေရှားပေမယ့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ပြည့်လျှမ်းတဲ့နေရာ ကျမ ရောက်နေသည်။ ရောင့်ရဲကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတွေ ကျမ မြင်နေရသည်။\nတိမ်သားမဲ့ ကောင်းကင်ပေါ် လအလင်းရိပ်တက်လာချိန်မှာတော့ ကလေးတွေရဲ့ ရယ်မောသံ ပိုကြားနေရသည်။ ဆံပင်နက်နက် မိန်းကလေးငယ်အချို့ ဘတ်စက်ဘောကစားနေရာမှ ခုန်ပေါက် ပြေးဝင်လာနေသည်။ ကီယာစတင်ကတော့ သူတို့လေးတွေနဲ့ မခွဲချင်အောင် ရှိနေပြီ။ သမီးအတွက် ကျမ ဘယ်လောက်ကြည်နူး ဂုဏ်ယူမိတယ်ဆိုတာ သူ အခုသိပါ့မလား။\nဖြည်းဖြည်းညှင်းညှင်း တိုက်ခတ်လာတဲ့ လေပြေအေးက ပြူတင်းတံခါးကတဆင့် အခန်းထဲ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မွှေးမြမြပန်းရိုင်းတွေရဲ့ ရနံသင်းသင်း ကျမဆီဝင်လာသည်။ တစ်ခဏ ရပ်နားပြီး မှတ်တမ်းတွေ ရေးရဦးမည်။ အခုထိတော့ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ လှပအေးချမ်းတဲ့ ညကလေးတစ်ညကို ကျမတို့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရနေသေးသည်။ ။\nWritten by ၀င့်ထန်း (ဘာသာပြန်သည်) (Thailand's Lost Cildren by Janna L.Graber ကို ပြန်ဆိုသည်)\n4/13/2012 05:20:00 PM\nလူထုခေါင်းဆောင်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့် ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်းမရွန်း တွေ့ ဆုံနေပြီ\nဧပြီ လ ၁၃ ရက်နေ့ ၂၀၁၂ ယနေ့\nညနေ ၄ နာရီကျော် တွင် ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းသည် နိုင်ငံတကာ မီဒီယာအဖွဲ့များနှင့်အတူ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ နေအိမ်သို့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး ယခု အခါ လူထုခေါင်းဆောင်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နှင့်တွေ့ ဆုံဆွေးနွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။\n4/13/2012 04:40:00 PM


RFID ကင်းလှည့် Locator Button လေး, ကင်းလှည့်ပြန်ကြားရေးပွိုင့်\nအခြားအ Dedicated Tag ကို, စမတ်ကင်းလှည့် Electronic Patrol Point, Patrol Address Button, Patrol Button, Patrol Information Button, ကင်းလှည့်ပြန်ကြားရေးပွိုင့်, Patrol Tag, RF Patrol Locator Button, RFID Patrol Information Point, RFID Sensor Patrol Point, Smart Patrol Locator Button, Smart Patrol Locator Tag\noperating အကြိမ်ရေ: 125kHz / 13.56MHz / 860 ~ 915MHz\nရရှိနိုင် chip ကို: EM4100, EM4102, NTAG203, EM4450, TK4100, T5557, Hitag1, Hitag2, HitagS, Mifare 1k S50, Mifare S70 4K, Ultralight 10, DESFire41, ငါကုတ် SLI ကို, Ti2048, Ti256, SR176, INSIDE2K, LRI2K, LRIS2K နှင့်လှိုင်းနှုန်းသည် UHF ဂြိုလ်သား h3, Monza impinj 4, စသည်တို့ကို.\nပြင်အချင်း: 20မီလီမီတာ, 25မီလီမီတာ, 30မီလီမီတာ, 35မီလီမီတာ, 40မီလီမီတာ, 52မီလီမီတာသို့မဟုတ်ထုံးစံ\nအထူ: 3မီလီမီတာ / 5mm\nprotocol စံ: ISO14443A，ISO14443B，ISO15693，ISO18000-6C，ISO18000-6B\nပစ္စည်း: ကို ABS, PPS\nOperating အပူချိန်: -20℃ ~ + 95 ℃\nသိုလှောင်ခြင်းအပူချိန်: -20℃ ~ + 90 ℃\nဝန်ဆောင်မှုဘဝ: >10 နှစ်ပေါင်း\nအသိအမှတ်ပြုမှုအကွာအဝေး: 2~ 100cm (အဆိုပါ RFID ချစ်ပ်အမျိုးအစားများနှင့်စာဖတ်သူအင်တင်နာသည်နှင့်အညီ)\nအရောင်: အနက်ရောင်, အဖြူ, ဝါသော, အနီရောင်သို့မဟုတ် optional ကို\nအလေးချိန်: 3~ 8g\nRFID patrol location button is usually ABS shell, there are RFID chips, and filled epoxy resin, ultrasonic ဂဟေ. Product appearance small and exquisite, ကြာရှည်ခံသော, fade, အပူချိန်မြင့်, ရေစိုခံ, shockproof, Anti-ချေး.\nLF, HF, UHF and other chips can be packaged on demand, composite package, the surface can print ID code, sequence number for patrolling, security inspection, trees, တိရိစ္ဆာန်များ, အသုံးပြုခွင့်ကိုထိန်းချုပ်မယ်, အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး, ကားရပ်ခြံ, identity certification, Attendance Management, လက်မှတ်တွေ, Vehicle Management, Equipment Identification, Logistics Management, Fixed Asset Management Product Identification, စသည်တို့ကို.\nI am interested in your product RFID Patrol Locator Button, ကင်းလှည့်ပြန်ကြားရေးပွိုင့်\nprev: RFID အသေးစားပလတ်စတစ်-coating Tag ကို, တူရိယာပစ္စည်းအီလက်ထရောနစ်ကုန်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှု RFID Micro နဲ့ Tag ကို\nနောက်တစ်ခု: အီလက်ထရောနစ်လက်မှတ်စနစ် Dedicated Tag ကို, အဝတ်အထည်ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းစီမံခန့်ခွဲမှု RFID Tag ကို, ETS သို့တစ်နေ့လျှင်


*Speak from My Heart*: March 2011\nပြီးခဲ့သော ဆောင်ကုန်ပိုင်းလောက်က ထူးထူးဆန်းဆန်း အညိုရောင်ရှိသော နှင်းပွင့် နှင်းခဲ နှင့် နှင်းဖတ်တို့ ကျဆင်းခဲ့တယ် ဆိုပဲ။ ဘယ်မှာပါလိမ့် .... ... ...\nအား အညိုရောင် နှင်းမှုံတွေနှယ် ကောဇောခင်းထားသလိုပါပဲလား ။\nအမယ် အဖြူရောင် နှင်းဖတ်တွေထဲမှာ သူက ပြုံးပြနေပါလား။\nဒါကတော့ အညိုရောင် နှင်းအစိုင်အခဲ တွေလားလို့ \nသြော် ခွေးနှင့် မြင်းတွေ နှင်းနဲ့ ဆော့နေတာကိုး ။\nဟာ နှင်းတွေလည်း ဟုပ်တော့ဘူး။ ကြောင်ဖူဖူလေးတွေကြားထဲက ကြောင်ညိုလေးပါ့လား . .. ...၊ ကြောင်လေးတွေက ချစ်စရာလေးတွေ\nမျက်လုံပြာနှင့် ကြောင်လေးလည်းပါသေး . .. ...\nနောက်ဆုံကတော့ ..... ..... .....\nအားလုံး ပျော်ရွှင်စရာ ဧပြီလလေး ဖြစ်ပါစေလို့ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ မြန်မာ့ ခါသင်္ကြန် နှင့် နှစ်သစ်ကူးတို့ လည်း မကြာခင်ကာလမှာ ရောက်ရှိလာတော့မှာ မဟုပ်ပါလားရှင်။\nပုံများအားလုံး Google Search မှ ရှာဖွေထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 10:18 PM\nပုဂံ မြို့ သို့တစ်ခေါက်ရောက်ခြင်း - ၂\nပုဂံမှ ဘုရားများကို ငယ်ငယ်က ( အထူးသဖြင့် GTI ကျောင်းသားဘဝကပါ) ဓါတ်ပုံ ရိုက်လိုပေမယ့် ကျမတို့ တွေ အတွက်တော့ ကင်မရာမရှိခဲ့လို့ မလွယ်ခဲ့ပါဘူး။ ခုလဲ အဖြစ်သာ ရိုက်လိုရတဲ့ ကင်မရာနဲ့တတ်နိုင် သလောက်သာ ရိုက်ကူးခဲ့တာပါ။ ကျမအနေနဲ့ ကတော့ ပုဂံ ဘုရားရဲ့တည်ဆောက်ရေးပညာ ပိုင်းတွေကို ဆရာ၊ ဆရာမတွေ ရှင်းပြတဲ့ အချိန်က စလို့ သာ သတိထားခဲ့မိတာပါ။ ပုဂံ ငလျှင်လှုတ်တုံးကလည်း အတော်လေး ပျက်ဆီးခဲ့တယ် လို့ငယ်ငယ်က ကြားခဲ့ဘူးပါတယ်။ ကျမ မှတ်မိတဲ့ အရွယ် မဟုပ်ပါဘူး။\nဒီတစ်ခေါက် ပြန်တော့ လည်း တချို့ နေရာတော်တော် များများ ပြောင်းလဲနေပါတယ်။ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းခိုးသူတွေကြောင့် တချို့ ဆို ယခင်နေရာကနေ အတွင်းကို ပြောင်းရွေ့ ထားတာတွေကြောင့်ပါ။ ခုဆိုရင် တစ်ချို့အမွေအနှစ်တွေ မရှိတော့ သလောက်ပါပဲ။ ကျမတို့အနေနဲ့တစ်ပိုင်တစ်နိုင်တတ်နိုင်တာဆိုလို့ဘုရားနံရံတွေမှာ တွယ်ကပ်နေတဲ့ အပင်ငယ်တွေကို ဂရုစိုက် နုတ်ဖယ်တာပဲ လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nအရင်က ဘုရားတစ်ဆူနှင့် တစ်ဆူကြား ကြက်မ တစ်ဝပ်စာပဲ ခြားပါသတဲ့။\n(ဒီနေရာမှာ comment မှာ စာများကို ဖတ်ကြည့်စေလိုပါတယ်။ ကိုကြီးကျောက်ရဲ့ဝေဖန်ပေးတာကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။)\nထုမှာ ဓမရံ လို့ပြောကြပါတယ်။\nထုထည်ကြီးမားတဲ့ ဘုရားတွေပဲ များသောအားဖြစ် တွေ့ မြင်ဖူးမျှော်ရပါတော့တယ်။\nနုမှာ အာနန္ဒာ တဲ့ အနုပညာ လက်ရာတွေမှာတော် အာနန္ဒာ ဘုရားက အလှဆုံးလို့ ဆိုပါတယ်။\nဘုရားထဲမှာ ဘုရားပတ်လမ်း (၂) လမ်းရှိပါတယ်။\n၁။ ဘုရားနဲ့အနီးဆုံးက မင်းလမ်း၊ မင်းနှင့် မှူးမတ် ဗိုလ်ပါတွေ ဘုရားပတ်တဲ့ လမ်းပါ။\n၂။ အပြင်ပတ်လမ်းက ပြည်သူတွေ ပတ်တဲ့လမ်း\nဒီနတ်သားက တော့ အတွင်းကို အမျိုးသမီးတွေ မဝင်ဘို့ တားမြစ်တယ်လို့ ဆိုပြန်ပါတယ်။ (အတွင်းပတ်လမ်းကို ဆိုလိုပါတယ်)\nအာနန္ဒာဘုရားဟာ မုတ်ဦး (၄)ခု ရှိပါတယ်။ ကျန်စစ်သားမင်းသည် ပန်ရံဆရာ (၄) ယောက်ကို တစ်ဖက်နှင့် တစ်ဖက်ကြား ကာရံပြီး ဆောက်လုပ်စေပါတယ်။ ဆောက်လုပ်ပြီးတဲ့ အခါမှာ ပန်ရံဆရာ(၄) ဦး တိုင်းပင်ဆွေးနွေးခြင်း မရှိပဲ ဆောက်လုပ်ထားသော မုတ်လေးမုတ်သည် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေပါတယ်။\nကျမသွားသောအချိန်က အာနန္ဒာဘုရားပွဲးကျင်းပနေချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားတည်ပုံမှာ အပေါင်းလက္ခဏာပုံ ရှိသော်လည်း ကျမ မုတ်နှစ်ခုပေါ်အောင် ပုံမရိုက်ခဲ့ရပါဘူး။\nတံခါကတော့ တဖက်မှာ နှစ်ရွတ်တပ်ထားပြီ ဗိုလ်ခြေတစ်ထောင်အားနှင့် ဖွင့်မှပွင့်တယ်လို ဆိုပါတယ်။ ကျန်စစ်သားမင်းရဲ့ ကောင်းမှူတော် ဖြစ်ပြီ၊ ကျန်စစ်သားမင်းကြီး အဓိဌန်ဖြင့် တရားထိုင်က အလိုလိုပိတ်ပြီး၊ တရားထိုင်ရာကထပါက တံခါးတို့ သူဘာသာပြန်ပွင့်တယ်ဆိုပါတယ်။\nဘုရားလေးဆူရှိပါတယ်။ နှစ်ဆူက ရှေးဘုရားဖြစ်ပြီ၊ ကျန်နှစ်ဆူက အင်းဝခောတ် လက်ရာဖြစ်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။ (လေးပုံလုံး ရှိပေမယ့် နိုင်းယှဉ်ကြည့်နိုင်ရုံ နှစ်ဆူပတဲတင်ပေးထားပါတယ်။)\nပုံမှာပြထားသော ဘုရားနှစ်ဆူမှာလဲ ဒူးဆစ်ပါသောဘုရားက ပုဂံလက်ရာပါ။\nဒူးဆစ်မပါတဲ့ ဘုရားက အင်းဝခေတ်က ပြန်လည် ပြုပြင်ထားရသော ဘုရားပါ။ မယ်သီလရှင် တစ်ဦး ခြေဖမိုးပေါ်ဖယောင်တိုင် တင်လှူရာမှ မီးလောင်ကျွမ်းသွားလို့ ပါလို မှတ်သားရဘူးပါတယ်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 2:41 AM\nပုဂံ မြို့ သို့တစ်ခေါက်ရောက်ခြင်း - ၁\nကျမတို့ငယ်ငယ်က ပုဂံကို သွားမယ်ဆိုရင် ကျောက်ပန်တောင်း-ညောင်ဦီးကားလမ်းကနေ သွားရတယ်။ လွန်ခဲ့ တဲ့ ၁၀ နှစ်ကမှ ဂွေးချို-ချောက်-ပုဂံ ကားလမ်း(ကတ္တာရာလမ်း) ပေါက်ပါတယ်။ နောက် ဗျတ္တ ပန်းဆက်လမ်း ဆိုပြီး ပုဂံ-ညောင်ဦးကနေ ပုပ္ပါးကို တိုက်ရိုက်သွားတဲ့ ကားလမ်းလဲ ဆက်လက်\nဖောက်လုပ်တာမို့ရန်ကုန်မှ အထက်ဘက်သို့ယခင်က မကွေး၊ ရွှေစက်တော်၊ ပုဂံ-ညောင်ဦး၊ ပုပ္ပါး ခရီးစဉ်တွေ အတွက် ပိုလမ်းတိုသွားပါတယ်။\nကျမတို့အတွက်တော့ ပုဂံဟာ ဝါလွင်တောက်ပတဲ့ ပုံပြင်တွေ၊ ဘုရားတွေ၊ သမိုင်းတွေနှင့် ပြည့်နေသော နေရာလေး တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်ဆိုရင်တော့ ပုဂံနှင့် ညောင်ဦးမြို့ မှ ကလေးတွေဟာလည်း ဘုရားသမိုင်း ပြောပြခဲ့ဘူးသူတွေ တော်တော်များများ ရှိခဲ့ပါပြီ။\nဒါကတော့ ပုဂံမြို့ က ယွန်းထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ပါနော်။ လက်ဆောင်ပေးဖို့ဝယ်ရင်း ပုံလေးရိုက်လာလို့တင်ပေးတာပါ။\nပထမဆုံးကတော့ ဓမ္မရာဇက ဘုရားကို အရင်ဝင်ဖူး ခဲ့ပါတယ်။\nဒါက ဓမရံကြီး ဘူရားပါ။\nအနော်ရထားမင်းရဲ့ကောင်းမှူတော်ဖြစ်တဲ့\nပုဂံသားတွေရဲ့စာဆိုကတော့ တန်ခိုးမှာ ရွှေစည်ခုံရယ်လို့စပ်ဆိုကြပါတယ်။\nအံဖွယ် (၉)ပါးရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။(မမှတ်မိတော့လို့သိသူများရှိက ပြောပြကြပါ ၊ အိမ်ကို မေးပြီးပါပြီ။ )\nအားလုံး မှန်၊ မမှန်တော့ မသိတော့ဘူး။ မှတ်မိသလောက် ရေးရရင်တော့\n၁။ လူတရစ်၊ နတ်တရစ်တည်သော ဘုရားဖြစ်ခြင်း\n၂။ အာရုံဆွမ်း အဦးမရခြင်(နတ်တို့ က လှူဒါန်းတယ် လို့ဆိုပါတယ်)\n၃။ ဘုရားအရိပ်သည် ရင်ပြင်ပေါ်မကျခြင်း\n၄။ မိုးရွာလျှင် ဘုရားရင်ပြင်ပေါ်၌ ရေတင် မကျန်၊ ဘုရားအတွင်းမှ ရေသည်လည်း တံတိုင်းအပြင်သို့ လည်း မထွက်\n၅။ တစ်နှစ်ပတ်လုံးပွှင့်သော ခရေပင်ရှိခြင်း\n၆။ ဘုရားဝန်းအတွင်းမှ အသံသည် အပြင်(တံတိုင်းအပြင်) သို့မထွက်ခြင်း၊\n၇။တံတိုင်းအပြင်မှ အသံသည်လည်း ဘုရားဝန်းအတွင်းသို့မဝင်နိုင်ခြင်း\n၈။ ဘုရားပွဲး၌ လာသမျှသောလူ ဝင်ဆန့် ခြင်း\n၉။ ရွှေစည်းခုံ ဘုရားလုံးပတ်တော်တိုင်းသော ကြိုးသည် လုံပတ်တော်တူသော ရွှေတိဂုံဘုရား၌ ပတ်လျှင် ကြိုးစ မမှီး၊ ထို အတူ ရွှေတိဂုံဘုရားမှ လုံးပတ်တော်တိုင်းသော ကြိုးကို ရွှေစည်းခုံ ဘုရား၌ တိုင်းပါကလည်း ကြိုးမပတ်မိခြေ။ လုံးပတ်တော် ပမာဏခြင်းမှာ တူတူပင် ဖြစ်ပါသည်။\nကျမ မှတ်မိသလောက်ပါ။ (မှားနေတာ၊ တစ်စုံတစ်ရာ ချွတ်ချော်မှူရှိခဲ့ရင် အသိပေးနိုင်ပါတယ်။)\nဒါက ဘုရားရှေ့ က အာရုံခံ တန်ဆောင်းပုံ\nဆွမ်းမဦးတဲ့ သပိတ်က ဒီသပိတ်တွေထဲက တစ်လုံပါ။ သပိတ်တွေက ရိုက်တဲ့ အထဲ အကုန်မမိဘူး။\nပန်းတင်ခုံလို့ခေါ်သလား မသိဘူး။ :D\nနောက်ဆုံးပုံ နှစ်ပုံကတော့ ကျန်စစ်သားမင်း မင်းပြစ်သင့်လို့ထွက်ပြေးခါနီး ဘုရားကို လားဖူးတုံးကကျန်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေပါ။ တစ်ခုက မြင်းခွာရာ၊ မြင်းနှင့် ထွက်ပြေရတုံးကပါ။ နောက်တစ်ခုကတော့ အရိတ္တမာလှံရာပါ။\n( ချိုင့်လေးထဲကို ရေထည့်ကြည့်ရင်ဘုရားထီးတော်ကို ဖူးမျှော်နိုင်ပါတယ်။ နေပူနေရင်တော့ အရိပ်ပဲ ဖူးရတတ်ပါတယ်)\nဘုရားပုံကများနေတယ် ။ အားရပါးရတင်ခြင်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့ခွဲးပြီတင်ပေးမယ်နော်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 12:31 AM\nတာလေးမြို့ နယ် ငလျှင်လှုတ်ပြီးပုံ\nငလျှင်လှုတ်ပြီး တွေ့ ရသော တာလေးမြို့ နယ်ပုံတွေပါ။ ကျမတင်ထားတာ Forward Mail ကပါ။\nhttp://akm-kuntha.blogspot.com/2011/03/blog-post_2303.html ဒီ Site က ယူပြီး ပို့ တာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တဆိတ် အဲဒီ Link ကနေ ကြည့်လိုက်ပါနော်။\nအသိမှ ပေးပို့ သည်ကို တဆင့် ပြန်လည်ဖော်ပြပါသည်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 4:26 AM\nကျမ မြန်မာပြည်က ငလျှင်အကြောင်းသိချင်တာနှင့် အင်တာနက်ကနေ ရှာလိုက်တာ http://blogs.cfr.org/asia/2011/03/24/earthquake-in-burma/ ဒီထဲကနေပြီ ဒီလိုရေးထားတာကို ဝမ်းနည်းစရာတွေ့ ရပါတယ်။\nThe USGS reported earlier today thatastrong, 7.0 magnitude earthquake hit northeastern Burma Thursday evening Burmese time. There are few, sketchy reports of damage, but it will be interesting to watch and compare the response to Japan. The Burmese government is not, shall we say, very interested in transparency, and after Cyclone Nargis in 2008, which killed over 130,000 people, the government hid the scope of the disaster, purposefully slowed down relief efforts, and, after some time, tossed out international aid groups. A similar response to this earthquake could ensure major tragedy.\nကျမနဲ့သိတဲ့သူတွေကို မေးကြည့်တာ ရန်ကုန်မှာလဲ အထပ်မြင့်မှာနေတဲ့သူတွေပဲသိကြတဲ့ အကြောင်း။ အထပ်နိမ်သမားတွေကတော့ လှုတ်တာတောင်းမသိလိုက်ကြပါဘူးတဲ့။\nနေပြည်တော်မှာလဲ ရုံးတွေဘာမှ ဖြစ်ပုံမရပေမယ့်၊ မြေညီတည်းခိုခန်းမှာ နေသူတွေကတော့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုတ်ကြကြောင်းပဲ သိရပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်သွားမကြည့်နိုင်လို တခြားဆုံးရုံးမှုတော့ မသိပါဘူး။ မြန်မာပြည်မှာ ကျေညာခြင်းမရှိဘူးလို့ လဲပြောတယ်။ ရေဒီယိုကလဲ နားထောင်တဲ့သူနည်းလာလို့ကြေညာတယ်လို သိနိုင်မယ် မထင်မိပါဘူး။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 2:18 AM\nအကွဲး အရှ ပုံပြင်တစ်ခု\nပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ထဲက အလုပ်တူလုပ်ခဲ့သော သူငယ်ချင်းများနှင့် တွေ့ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းပြောရင်းကနေ အတူလုပ်ခဲ့စဉ်က ကြုံတွေ့ ရဘူးသော အမျိုးသမီး အကြောင်းကြားခဲ့ရပါတယ်။\nကျမတို့ တွေတွေ့ ရတုံးကတော့ သူက စင်ပေါ်ကလူပါ။ ခုကြားလိုက်ရတော့ စင်အောက်ရောက်သွားပြီ . . .။ ကြားလိုက်ရတာကိုပဲ သူမ မကောင်းခဲ့သော်ညားလဲ မိန်းခလေးခြင် ကိုယ်ခြင်းစာစိတ် ကလေးနှင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။\nဇာတ်လမ်းကလေးကတော့ ကျမအလုပ်လုပ်ခဲ့ဘူးသော တစ်ခုသော ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်စဉ်က ထို အမျိုးသမီးသည် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ရဲ့ဟိုဘက်၊ ဒီဘက်အမျိုး တစ်ယောက်ပါ။ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ယောင်္ကျားက လူကြီးတွေနှင့် အဝင် အထွက် ရှိပြီး လုပ်ကိုင်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့။ ပြီးတော့လဲ လက်ကိုင်ဖုန်းတွေကို သူ့ ရုံးက ဝန်ထမ်းပေါင်းစုံရဲ့ နံမည်နှင့် ထုတ်ပြီလဲ ရောင်းတတ်ပါသေးတယ်။ သူလည်သလို လုပ်ကိုင်စားတတ်တာကို ပြောပြတာပါ။ ဘယ်သူဆီ ဝင်ပြီး၊ ဘယ်လို လုပ်တယ်ဆိုတာတော့ မသိပါဘူး။\nဒါပေမယ့် သူမ အမျိုးသားက ကျမတို့ ရုံးအတွက်လဲ တခါတရံ ကူညီပေးပြီး ဝင်ထွက် သွား၊လာနေတဲ့ တာဝန်ခံ သူဌေးလို အဆင့်မျိုးပေါ့ရှင်။ အဲဒီလူကတော့ ပျော်စရာတွေတော့ ပြောတတ်ပါတယ်၊ သူနှင့်လည်း တိုက်ရိုက် မပတ်သတ်လို့ကျမတို့ ရုံးကလူတွေနှင့် တော့ ခပ်ကင်းကင်းနေလို့ ရတယ်လို့ပြောရမှာပေါ့ရှင်။ ဒါပေမယ့် နေလို့ ရပေမယ့်ပေါ့နော် အဲဒီအမျိုးသမီး နှင့် တွေ့ လိုက်ရလို့ ကတော့ တစ်ခုခုတော့ စိတ်အနောက်အယှက်ဖြစ် ရတော့တာပေါ့။\nသူမနှင့် သူမအိမ်ထောင်ဖက်တို့ယူကြစဉ်ကတော့ ချစ်ကြသလား၊ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းခဲ့လား မသိပါ။ ကျမတို့ နှင့် တွေ့ ရသော အချိန်တွင် သူမဧ။် အိမ်ထောင်စုတွင် သားတစ်ယောက်နှင့် သမီးတစ်ယောက်ပင် ထွန်းကာနေပြီ။ သူမသားက ၅တန်းလောက်ရှိနေပြီ၊ သမီးကလဲ ၂တန်းလောက်တော့ ရောက်နေပါပြီ။ သူမ အမျိုးသားမှာ ကုပ္မဏီ သေးသေးလေးနှင့် အိမ်တွေ၊ ကားတွေ ပိုင်ဆိုင်နေပြီ။\nအဲလိုပဲ သူမကလည်း မယားကြီးအဖြစ် ရာထူးတက်နေလေပြီ။ မိမိယောင်္ကျား နောက်မိန်းမ ရှာခြင်သည်ကို မည်သည့် အိမ်ထောင်ရှင်မမှ ခံစားနိုင်မည် မဟုပ်ပါ။ ထိုကြောင့်ပင်လားတော့ မသိ။ သူမသည် ယောင်္ကျားနှင့် စကားပြောရာတွင် မချိုသာတော့ပါ။ ကြမ်းတမ်းပါသည်။ ထိုနောက် သူမအမျိုးသားရဲ့ဝန်ထမ်းတွေကို အိမ်ဖော်ခေါ်ထားသလို ဆက်ဆံသည်။ ဒီနေရာမှာတော့ သူမနှင့် သူမအမျိုးသားတို့သဘောထား သိပ်မကွာခြားလှဘူး ထင်ပါသည်။ ဝန်ထမ်းသည် ရုံးကိစ္စသာ လုပ်ပေးရန် ဝတ္တရားရှိပါသည်။ တချို့ သော အလုပ်ရှင်တို့ သည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနှင့် ရုံးကိစ္စကို ဘယ်လို ခွဲးခြားလုပ်ကိုင်ရသည်ဟု မသိလို့ ပဲလား၊ မဖြစ်နိုင်ပါ။ တမင်သက်သက် အခွင့်အရေးယူခြင်းလို့ ပဲ ကျမတော့ ယူဆပါသည်။\nပထမအကြိမ် စတွေ့ ရသော ပြသနာမှာ ကျမတို့အလုပ်စဝင်မှ ကျမတို့ ကုပ္မဏီက စဖွင့်တာဆိုတော့ ကာ မြန်မာ ဗုဓဘာသာဝင်တို့ ရဲ့ ထုံးစံနှင့်အညီ ကုပ္မဏီဖွင့်ပွဲး စလုပ်ပါတယ်။ ကျမတို့ဝန်းထမ်းတွေလဲ လုပ်တတ်သလောက်တော့ ကူကြပါတယ်။ ပြီတော့လဲ တရားနား ဘုန်းကြီပွဲပြင်နှင့်ပေါ့လေ။ ဘုန်းကြီးကြွတော့မှ ဝန်ထမ်းတွေက စားကြတာပါပဲ။ သူတို့ ဝိုင်း၊ ကိုယ်စားမဲ့ဝိုင်း ပြင်ကြပြီး စားတော့ စလာပါတယ်။ စားသောက်တာကို များတယ်၊နည်းတယ် သူတို့ ပြီမှ စားစေခြင်တဲ့ သဘောဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ အဟင်း အားလုံးကလဲ ကိုယ်မာနလေးနှင့်ပေါ့လေ။ ဘာမှလဲ အမှားမလုတ်ထားတော့ ခပ်တည်တည်ပါပဲ မလုပ်ကြပါဘူး၊\nဒုတိယအကြိမ်ကတော့ တစ်နေ့ တော့ သူမတို့ အိမ်၌ အလှူလုပ်ပါသည်။ ကျမတို့ ရုံးကလူတွေလဲ လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ပါတယ်။ ကျမတို့ ရောက်တော့ ဧည့်သည်ဆိုတော့ စားဖို့ ထိုင်ပဲစောင့်တာပေါ့။ သူမရုံးကမှ မဟုပ်တာ အိမ်ထဲဝင်ပြီ ဘယ်သူက သွားယူစားပါ့မလဲနော်။ သူမ ဘာပြောတယ်ထင်ပါသလဲ။ သူမပြောတာက `ဟင် ဘယ်သူမှလဲ ဘာမှမလုပ်ကြသေးဘူး၊ ထိုင်နေကြတယ်` ။ အော် ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ။ ဒါပေမယ့် သူမအမျိုးသားကတော့ ကျမတို့ ကုပ္မဏီကလူတွေနှင့် ပတ်သတ်လို့ဘယ်လိုကြောင့်တော့မသိ ထိုင်နေခိုင်းပါတယ်။\nသူ့ အမျိုးသမီး(သူမ) ကို ဘယ်သူ၊ဘယ်ဝါတွေရှိလားနှင့် မေးလိုက်ပါတယ်။ သူမကလည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲ ဘယ်သူမဆို သူတို့ အတွက်ပဲလုပ်ရမယ်။ ကျမတို့ က သူ့ ဝန်ထမ်းတွေ လုပ်ပေးရမယ့် အဆင့်မျိုး(သူတို့ နှင့် အဆင့်မတူတဲ့ သဘောပေါ့ရှင်)။ ကျမတို့ ရှေ့ မှာ အမျိုးသားကို ပြန်ပက်လိုက်တော့ သူ့ အမျိုးသားလည်း သိက္ခာကျတာပေါ့။ အမျိုးသားကလဲ အရေထူနေသလား မသိပါ ရယ်ကျဲကျဲလုပ်နေပါတယ်။ ကိုယ်တွေလဲ ဘယ်ကောင်းပါ့ မလဲ။ အမှန်ဆို သူ့ အိမ်တွင်းရေးကို အတွင်းမှာသာ ဖြေရှင်းသင့်ပါတယ်။\nအဲလိုဖြစ်တော့ အားလုံးပဲ ကိုယ်စားရမှာ ပြေးယူရမလိုလို ပေါ့နော်… :D။ အဲဒါနှင့် ကျမတို့ ရုံက မန်နေဂျာရော ရုံးကလူတွေရော ထတဲ့သူထ၊ သွားယူတဲ့သူကသွားပေါ့။ အဲဒီတော့မှ အထဲမှာ ကူပြီးလုပ်ပေးနေတဲ့ သူတွေက ပြင်ပေး၊ လာချပေးနှင့် ကိစ္စပြီးသွားပါတယ်။ ကျမတို့အတွက်က မစားရလဲ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူကလဲ ကျမတို့ ရုံးကလူတွေ သူ့ မဖားလို့ မကြည်ဘူးထင်ပါရဲ။\nနောက်တော့ သိပ်မတွေ့ ရတော့ပါ။ ကျမတို့ လဲ ကိုယ်ရုံးမှာပဲ အလုပ်လုပ်ပြီ၊ သူမကိုလဲ သူမအမျိုးသားက ရုံးခေါ်မလာပါ။ ဒါကြောင့် ကျမတို့ နှင့် ဘာမှ ပြသနာ ထပ်ဖြစ်စရာ မရှိတော့ပါ။ အဲဒီမှာလုပ်ပြီး (၈)လလောက်မှာ ကျမလဲ အလုပ်ထွက်ဖို့အကြောင်းကိစ္စကလေး ပေါ်လာတာနှင့် ထွက်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်လောက်ကဆိုတော့ (၄)နှစ်လောက်တောင် ရှိနေပါပြီ။ ဒီအတွင်း သူတို့ တွေ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း ကျမလဲ မသိတော့ပါ။ ကိုယ်လဲ ကိုယ်ဘဝနှင့်ကိုယ် လုပ်ရှားသွားလာနေခဲ့ ရတာပေါ့လေ။\nပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ကမှ မတွေ့ ရတာကြာပြီဖြစ်လို ကိစ္စတစ်ခုနှင့် အဲဒီမှာတုံးက အလုပ်တူတူ လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ လူတွေ ပြန်ဆုံးကြပါတယ်။ မတွေ့ တာကြာတော့ ဟိုအကြောင်းပြောလိုက်၊ ဒီအကြောင်းပြောလိုက်နဲ့ ပါပဲ။ သူတို့ လဲ သူတို့ အလုပ်တွေက ဘယ်လို၊ ညာလို။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဘယ်အလုပ်ကတော့ ဘာဖြစ်လို၊ ညာကြောင့်ပြောင်းဖြစ်တာ တို့ ပေါ့ရှင် …. …. …. အဟင်း ဟင်း ရှင်းတယ်မို့ လား။ ဟာတစ်ယောက်ကလည် ဘာလို့နောက်ကျသွားတယ်ပေါ့လေ။\nအဲလိုနဲ့ ပြန်ခါနီတော့ စကားက သူမအကြောင်း ရောက်သွားပါတယ်။ အဟီး ကိုယ့် အကြောင်းတွေ ကုန်တော့ သူများအကြောင်း အဲလေ စကားစပ်သွားလို့ ပါ။ ဟယ် အဲဒီလူ ရဲ့အမျိုးသမီးလေ၊ ဟိုအမျိုးသမီးပေါ့ ဆိုပြီပြောပြမှပဲ သိလိုက်ရပါတယ်။\nပြီးခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်က (အချိန်သေခြာသိဘူး) သူမက သူ့ အိမ်ထောင်ဖက်အမျိုးသားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သည်းမခံနိုင်တော့ ဘူးထင်ပါရဲ့ ။ သူမ က ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်သလဲ။ သူမယောက်င်္ကျားကို ရွဲ့ ခြင်လို့ လို သူများတွေကတော့ အလွယ်တွေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ် သူမက သူမစိတ်မှာ အမှန်လိုအပ်သော မေတ္တာ ၊ အထူးသဖြင့် သူမခင်ပွန်းက တစ်ခြား အမျိုးသမီးပေါ်မှာ ပုံပေးထားသော သူမရသင့်တဲ့ နွေးထွေးတဲ့ မေတ္တာအကြင်နာကို အစားထိုးဘို့ထွက်ပေါက်ရှာတာလဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူမ တစ်ခြား ယောင်္ကျားတစ်ယောက်နှင့် တွဲးပါတယ်။\nအိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပထမအမှားဟာ ယောင်္ကျားကအပြစ် မရှာနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမ ပတ်ဝန်ကျင်နှင့် သူမ အတွက်တော့ စိတ်ပျက်စရာအတိ။ အဲဒါက ငြူစူဆောင်းမြောင်း၊ ရန်ထောင်တာပါ။ ဒုတိယအမှားကတော့ နောက်ယောင်္ကျားနှင့် တွဲခြင်းပါ။ ဒါကတော့ ကိုယ်ကိုတိုင် အမှားလုပ်နေတဲ့ ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့ မှာ အမှားကျူးလွန်းလျှက်သား ဖြစ်သွားပါတယ်။\nသူမရဲ့ အမျိုးသားလူလည်ကျပုံကတော့ ဒီသတင်းသိပြီး အမျိုးသမီးနှင့် နောက်ဘဲကို အမိဖမ်းပြီး အကျပ်ကိုင်ပါတော့တယ်။ လူကြီးတွေလဲ ပါလိမ့်မည်ထင်ပါတယ်။ အရှက်လဲ တော်တော်ကွဲလိုက်မယ့် ဖြစ်ခြင်း။ ကလေးတွေ ရှိပေမယ့် ယောင်္ကျားက သူ့ မိန်းမကို စိတ်ကုန်ပြီး သည်ညည်း မခံနိုင်သော ကြောင့်လာ? နောက်မိန်းမကို အိမ်ပေါ်မှာ ပေါ်တင် ခေါ်တင်ပြီး ရွှေလက်တွဲးခြင်တာကြောင့်လာ ? လူကြီးတွေနှင့် အမိဖမ်းပြီး အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်လို့ တဲ့ လင်း၊မယား ပိုင်ဆိုင်မှုကို တပြား၊ တချပ်မှ ခွဲးမပေးနိုင်ပါဘူး။ ပြီတော့ ဒီမိန်းမကိုလည်း ဆက်မပေါင်းနိုင်ပါကြောင်း ဆိုပြီး တပြားမှ မပေးပဲ အတင်းလက်မှတ်ထိုး ကွဲးခိုင်းလိုက်ပါတယ်။\nအမျိုးသမီးမှာလဲ အဝတ်တစ်ထည်၊ ကိုယ်တစ်ခုနှင့် အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ရပါတယ်။ ခုတော့ သူမဟာ အဝတ်အစား၊ အနေအထိုင် ဆင်းရဲနေပါတယ်တဲ့။ အဲဒီ အိမ်ထောင်ကွဲးမှုကြောင့် သူမကတော့ ဘာမှ မရရှိခဲ့ပါ။ သူမ ကလေးတွေလည်း တကွဲး၊ တပြားစီ ဖြစ်နေကြသည်။ သူမရဲ့ခင်ပွန်းဟောင်းသည်လဲ နောက်အိမ်ထောင်နှင့် အိမ်ပေါ်မှာ ရောက်နေပါပြီ။\nထိုကိစ္စသည် သူမ၏ မောက်မာမှုကြောင့်လား၊ ခင်ပွန်း၏ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်မှုကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုပ် ကိုယ်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကိုသာ ဦးစားပေးပြီး ရင်မှပေါက်ဖွားလာသော သား၊ သမီးတို့ နှင့် အိမ်ထောင်တစ်ခုကို လင်ရော မယားပါ နွေးထွေးလုံခြုံမှု ပေးဖို့မစဉ်းစားခဲ့ကြဘူးလား ။ . .. … . .. …။ သို့ လောပေါင်းများစွာနှင့် အိမ်ထောင်ရေး သင်္ခန်းစာတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ခဲ့ပါဘူး။\nအိမ်ထောင်ပြုတာ မတူတဲ့ သဘာဝနှစ်ခု၊ ပတ်ဝန်းကျင် နှစ်ခု ကို တစ်ခုထည်းဖြစ်အောင် ကြိုးစားရတာတော့ မှန်ပါတယ်။ အားလုံးမဟုပ်တာင် တော်တော်များများကို ကြိုးစာနိုင်ကြပြီး ဆိုမှ တစ်ဘဝတာ ခိုင်မြဲမှာလား မသိပါဘူးနော်။ ဟာသ ကာတွန်း တစ်ခုထဲကလို အဘိုးကြီးနှင့် အဘွားကြီးနှစ် ယောက်က တရားရုံးတစ်ခုမှာ အသက် ၁၀၀ ကျော်မှ လာကွာရှင်းတာကို တရားသူကြီးက ဘာလို ခုမှလာကွာရှင်းရတာလဲလို့ မေးတော့ အဘွားကြီးက သား၊ သမီးတွေ သေအောင်စောင့်နေရလို့ လို ဖြေတဲ့ အကြောင်းရာလေးလိုများ ဖြစ်ရင်တော့ ကောင်းသားပေါ့။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 1:23 AM\nအင်း ဘဝ ၊ ဘဝ တွေထဲမှာမှ လူဘဝ၊ လူဘဝထဲမှာမှ မိန်းမ ဘဝ လို့စဉ်းစား ဆင်ခြင်မိပါတော့တယ်။ မယူခင်တုံးကတော့ မိန်းခလေးတွေကို နည်းမျိုးစုံသုံးပြီး ပိုးပါတယ်။\nဒီမနက်လေးတင် သူငယ်ချင်းကပို့ လာသော Forward mail ကနေ မိန်းခလေးများရဲ့ ရာဂစိတ်ကို နိုးထအောင်လုပ်ထားသော ကော်ဖီမုန့်အကြောင်း Website နှင့် တကွပို့ လာတာဖတ်ရပါတယ်။\nကာမစိတ်ကို နှိုးဆွနိူင်သော ကော်ဖီမစ်များ ဈေးကွက်အတွင်း တရားမ၀င်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် တွင်ကျယ်စွာတင်သွင်းရောင်းချနေခြင်းကြောင့် လူငယ်များ အကြားအသုံးချမှု မှားယွင်းကာမလိုလားအပ်သော လူမှုရေးပြဿနာများဖြစ်လာနိူင်စရာရှိကြောင်း၊ ယင်းကဲ့သို့ဖြစ်လာနိူင်သည့် အခြေအနေများကိုတွေးဆ၍ မိဘများနှင့်ဆရာ၊ ဆရာမတချို့မှလည်း စိုးရိမ်ပူပန်လျက်ရှိကြောင်းသိရသည်။\nထိုကော်ဖီကို လူငယ်ယောင်္ကျားလေးများ အများဆုံးဝယ်ယူကြကြောင်းတွေရှိရသည်။ူ\nကော်ဖီဧ။် ဈေးနှုန်းမှာလည်း အများဝယ်ယူသုံးစွဲ နိူင်သော အနေအထားဖြစ်နေခြင်းကြောင့် လူငယ်အမျိုးသားများ ၀ယ်ယူမှုနှုန်းများလာကြောင်းသိရသည်။\nကဲဒီလောက်ဆို ပျိုမေတွေရော၊ ကိုကိုတွေရော ဗဟုသုတအနေနဲ့တော့တော်တော်သိသွားပြီထင်ပါတယ်\nအားလုံးကို အစ်မ၊ ညီမတွေလိုသဘောထားလို့ပြောပြလိုက်တာပါ။\nအပေါ်ပုံက ယောင်္ကျားလေးတွေ အတွက်ပါတဲ့။\nအောက်ကပုံကတော့ အမျိုးသမီးလေးတွေ အတွက်ပါ။\nဒါမျိုးတွေ အရင်ကလည်း နည်းမျိုးစုံးနှင့် ပုံစံမျိုးစုံ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဘူးလောက်ပါသည်။ ခုလည်းပဲ အလွန်းလွယ်လွန်းလို့လူငယ် လေးတွေ၊ မိန်းမငယ်လေးတွေ သတိထားမိစေရန် ရည်ရွယ်ပြီ Forward Mail မှ ရသော စာကို ပြန်လည် မျှဝေလိုက်ပါတယ်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 10:16 PM\nကာတွန်းဆွဲးတဲ့ ဆရာအော်ပီကျယ်ရဲ့`သူမနှင့် သူ' - အဆက်\nဆရာရဲ့သူနှင့် သူမ ကာတွန်းလေး ဆက်တင်ပေးပါမယ်။ လူတွေ အားလုံး ထိတ်လန့်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပေမယ့် လူဆိုတာ စိတ်ညစ်စရာ၊ စိတ်မကောင်းစရာထဲမှာ ကြာရှည်နေရင် မကောင်းပါဘူး။\nစိတ်ဖြေလျှော့ကြရအောင်ပါနော် ။ နောက်ဆက်တွဲး ကာတွန်းလေးတွေ ဖတ်လိုက်ကြရအောင်နော်။\n၅။ စာဖတ်တဲ့ နေရာမှာလဲ သဘောထားကွဲးလွဲးကြောင်းကို ဆရာက ဘယ်လို တွေ့ ရှိထားပြန်ပါသလဲ လို့လေ။\n၆။ ဆရာက သူမြင်ရတဲ့ သွားလာ၊ နေထိုင်မူ မတူတာလေးကိုလဲ ဒီလို သရုတ်ဖော်ထားတာက ရီစရာလေး။\n၇။ မှတ်မိတာခြင်း ပြိုင်ရင် ဘယ်သူနိုင် မလဲတဲ့။\n၈။ နားသောတဆင်ရာ မှာလဲ ဒီလို ဒီလို ရှိ၏။ :P\n၉။ ဒါကတော့ ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့စွဲးအားနှင့် အပြိုင် သူ နှင့် သူမတို့ အပြိုင် ဆွဲဆောင်ခြင်းပါတဲ့။\nကျမလေးစားရပါသော ဆရာ အော်ပီကျယ်ရဲ့ကာတွန်းလေးတွေကို ဖတ်ရှုရင်း ရယ်မော နိုင်ကြပါစေလို့ ။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 12:41 AM\nကျမနှစ်သက်သော ဆရာနန္ဒသိန်းဇံ စာအုပ်ကလေး အကြောင်း\nပြီးခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပါတ်က အွန်လိုင်းစာကြည့်ခန်းက နေ စာအုပ်ကောင်းလေး တစ်အုပ်ကို ဖတ်ကြည့် မိရင်းက ကိုယ့်လိုပဲ နှစ်သက်ကြရင် ဖတ်ကြည့်စေလိုတဲ့ စေတနာလေးနဲ့ ကြိုးစားပြီး နှစ်သက်ရာလေးတွေကို ဆရာ့ပြောပြထားတဲ့ အတိုင်း ရိုက်ပြီး တင်ပေးခြင်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းကောင်း၊ မိတ်ဆွေကောင်းဆိုတာ ကိုမှာ ကောင်းတာလေး ရှိရင် မျှဝေခြင်တတ်တဲ့ ဆန္ဒလေး ရှိတတ်တဲ့ အတိုင်းပေါ့နော် ။\nငှက်လေး တစ်ကောင်ဟာ အစာရှာဘို့ ပျံသန်းလာတယ်။ ဒီလို ပျံသန်းလာရင်း အတောင်တွေက ညောင်းလာတော့ "လေမရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ခုတော့ လေရှိနေလို့ငါမှာ ပျံလိုက်ရတာ အတောင်တွေကို ညောင်းနေတာဘဲ " လို့ညည်းညူလိုက်မိတယ် . . .။ ဒီလိုညည်းညူလိုက်တာကို လေက ကြားသွားတယ်။ ဒီတော့ လေက ငှက်ကလေးကို " ငှက်ကလေးရာယ်၊ စဉ်းစားပါဦးကွယ် လေရှိနေလို့ သာ သင်ဟာ လိုရာကို အစာရှာသွားနိုင်တယ်။ အချိန်မှီ အိပ်တန်းကို ရောက်အောင်လဲ ပျံနိုင်ပြီး အိပ်စက်နားနေနိုင်တာ မဟုပ်လား" လို့ ပြောတယ် . . .။\nဒီတော့မှ ငှက်ကလေးဟာ သဘောပေါက်သွားပြီး " အသင်လေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘယ်တော့မှ သင့်ရဲ့ ကျေးဇူးကို မမေ့ပါဘူး" လို့ ပြောပြီး ဆက်လက်ပျံသန်းသွားတယ်။\nမိတ်ကောင်း ဆွေကောင်းဆိုတာ မိမိကို အင်မတန်ပေးနိုင် ခက်တဲ့ အရာကို ပေးတတ်တယ်။ အင်မတန် ပြုနိုင်ခက်တဲ့ အမူမျိုး၊ အကူအညီမျိုးကို လုပ်ဆောင်ပေးတတ်တယ်။ .. .. ..\n.. .. .. အန္တရာယ်တွေနှင့် ကြုံတွေ့ လာတဲ့အခါမှာလဲ မိမိကို စွန့် ပစ် ကျောခိုင်းမသွားဘူး။ . . . အကြောင်းမသင့်လို့မိမိမှာ ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆင်းရဲသွားတဲ့ အခါမျိုး၊ အဆင့်အတန်း လျှောဆင်းနိမ့်ကျသွားတဲ့ အခါမျိုးမှာလဲ မိမိကို မထီမဲ့မြင် မပြုဘူး။ အထင်သေးတဲ့ အပြောမျိုးနှင့် မပြောဘူး။ အထင်သေးတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့မကြည့်တတ်ဘူး။\n.. .. .. . . . .. .. .. . . .\n" အောင်မြင်ခြင်းမှာ မိတ်ဆွေတွေ အများကြီးရှိတယ်" ...\n" ချမ်းသာတဲ့ သူဟာ မိမိကို တဖက်သားက တကယ်စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာနဲ့ ချစ်တယ်၊မချစ်ဘူး ဆိုတာကို အမှန်မသိနိုင်ဘူး။\nလှည့်စားသည်ကို လှည့်စားသည်ဟူသိ၍ လှည့်စားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း . . - -\n.. .. .. :D\nလူငယ်တို့ သည် ငိုကြွေးခြင်းဟူသော အားရှိကုန်၏။ မိန်းမတို့ သည် အမျက်ထွက်ခြင်းဟူသော အားရှိကုန်၏။ ခိုးသူတို့ သည် လက်နက်ဟူသော အားရှိကုန်၏။ မင်းတို့ သည် အစိုးရခြင်း အာဏာဟူသော အားရှိကုန်၏။ ပညာရှိတို့ သည် အကျိုးရှိ၊ မရှိကို ရှုမြင်ခြင်းဟူသော အားရှိကုန်၏။ သာမဏ၊ ဗြဟ္မဏ တို့ သည် သည်းခံခြင်းဟူသော အားရှိကုန်၏။ လူမိုက်တို့ သည် ပြစ်တင် ကဲ့ရဲ့ခြင်းဟူသော အားရှိကုန်၏။\nလောကမှာ ပြစ်တင် ကဲ့ရဲ့ လွတ်တဲ့သူရာယ်လို့မရှိနိုင်ပါဘူး။ ဟိုတုံးကလဲ မရှိခဲ့ဘူး။ ခုလဲ မရှိဘူး၊ နောင်လဲ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ အပြစ်တင်ချင်သူကတော့ ကြံဖန်ပြီး အပြစ်တင် ကဲ့ရဲ့မှာပါပဲ။ ကိုယ်မှားနေရင် ဘယ်လို မှားနေတယ်၊ ဘယ်လို ပြင်သင့်တယ် ဆိုတာကို ထောက်ပြတတ်တဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းမျိုးဆိုတာ ရှားပါတယ်။\nကိုက ကောင်းတာ မှန်တာကို လုပ်ကိုင် ဆောင်ရွက် ကြိုးစားနေပါလျက်နဲ့ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချလာရင်တော့လဲ မိုက်မဲသူတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ချီမွမ်းခြင်း ဟာပဓာန မဟုတ်ပါဘူး ဆိုတဲ့ ဗုဒ္ဓရဲ့စကားအတိုင်း ဂရုစိုက်မနေဘဲ ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်ဆက်လုပ်ဖို့ ပါပဲ။ . . .\nလူ လူခြင်း ဆက်ဆံတဲ့ အခါ၊ တဖက်သားကို ကူညီတဲ့ အခါမှာ ဗဟုသုတ အတွေ့ အကြုံနည်းနေလို့ပညာ အမျှော်အမြင် လိုနေလို့ငါ့ရဲ့ ကူညီမှု ဆကဆံရိုင်းပင်းမှုဟာ ချွတ်ချော်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကို တစ်ဖက်လူက အထင်မှား အမြင်မှား ဖြစ်ပြီး ငါ့ကို မဖွယ်မရာ တုံ့ ပြန်လေရော့လား လို့ လဲ ဆင်ခြင်ရမယ်တဲ့။\nကိုယ်က မိတ်ဆွေကောင်းတို့ ရဲ့ ဂုဏ်အင်္ဂါနဲ့ ညီအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ဆက်ဆံပြုမူပေမယ့် တစ်ဖက်လူတွေက ကောင်းမွန်စွာ မတုံ့ ပြန်ရုံမက ကိုယ့်အကျိုးကို ပျက်စီးအောင် လုပ်လာတယ်ဆိုရင်လဲ အားငယ် စိတ်ပျက်စရာတော့ မလိုပါဘူး။ ဒီလို လူမျိုးတွေကို ရှောင်သင့်ကရှောင်၊ ဖယ်သင့်က ဖယ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ စေတနာ၊ ပညာ၊ ဝီရိယတွေ ကိုပဲ မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ်၊ အဖော်မွန်အဖြစ် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံပြီး ဘဝခရီးကို တည်ငြိမ်စွာနဲ့ကိုယ်ရည်မှန်းထားတဲ့ ပန်းတိုင်ရောက်သည်အထိ လျှောက်လှမ်းသင့်တယ်လို့. . . . .\nဒါတွေက ကျမကြိုက်တဲ့ စာသားတွေ ထုတ်နုတ်ထားတာပါ။ အမှန်ကတော့ ကျမက အကုန်လုံးကြိုက်ပါတယ်။ အကုန်လုံးလဲ မရိုက်နိုင်ပါဘူး၊ ပြီးတော့လဲ ဆရာ့စာအုပ်လေးကို သွားဖတ်ကြည့်စေခြင်တာရှင့် ။ :P\nအစ အဆုံး ဖတ်ကြည့်ဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။ အောက်ကပေးထာတဲ့ လင့်ကလေးကနေပြီး ဖတ်ဖြစ်အောင်ဖတ်ဖို့တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်နော်။ ဆရာက နံမည် ကျော်ပြီးသားပါ၊ ကျော်ညာပေးဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဖတ်ရတာကို သူများတွေလဲ ဖတ်ဖြစ်အောင်လို့တိုက်တွန်းတာပါနော်။ စာမျက်နှာ ၄၉ မျက်နှာပဲ ရှိပါတယ်။ ဖတ်ရတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သိစေခြင်လို့ ပါ။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 8:06 PM\nကာတွန်းဆွဲးတဲ့ ဆရာအော်ပီကျယ်ရဲ့`သူမနှင့် သူ'\nဆရာရဲ့ကာတွန်းကို ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ် နှစ်လောက်က အီမေးလ်ကနေ ရရှိထားတာ ကြာပါပြီ။ အလကားရတဲ့ အီမေးလ်က နေရာလွတ်နည်းနေလို့စာတွေပြန်ကြည့်ပြီ ပြန်ဖျက်ရင်ကနေ တွေ့ ပြီ ဆရာ့ ရဲ့ကာတွန်းကို သိမ်းလဲထားခြင်၊ သူများတွေလဲ ဝေငှခြင် စိတ်ပေါ်လာတာမို့ဒီနေရာလေးမှာ တင်မယ်လို့ စိတ်ကူးမိပါတယ်။ ဆရာကိုလဲ ဒီမှာ ဖော်ပြခွင့်ကို ဘလော့ထဲကပဲ ခွင့်တောင်း ပါရစေနော်။\n(တကယ်လို့ခွင့်မပြုဘူးလို့သိခဲ့ရရင်တော့ ကျမ memory drive ထည်းကို ပြောင်းသိမ်းလိုက်ပြီ ပြန်ဖျက်ပေးပါမယ် .. .. ..)\n၁။ ဗေဒင်နှင့် လူ့ အတွေးကို ဆရာက ခွဲးခြားဖော်ပြထားတာပါ။\n၂။ သူ နှင့် သူမတို့စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ပြောဆိုခြင်းပါတဲ့။ ဒီနေရာမှာတော့ ကျမလဲ ဆရာကို ခြွင်းချက်မရှိ ထောက်ခံကြောင်း အဆိုပြုပါတယ်ရှင့် .. .. .. :D ။\n၃။ ခရီးသွားခြင်နှင့် ပတ်သတ်ပါတယ်။ ဖြစ်လေ့ရှိတယ် တကယ်လဲ ဟုတ်တယ်နော်။\n၄။ ဆရာက မြင်လဲ မြင်တတ်တယ်ရှင့်။\nကျန်တဲ့ အပိုင်းများကို ပြီးမှပဲ ဆက်တင်ပေးပါမယ်။ အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ပြီ၊ အကြိမ်ကြိမ် ရယ်ရအောင်လို့ ပါ။ နေ့ စဉ် ထိတွေ့ ဆက်ဆံရတဲ့ လူမူဘဝကနေ ခဏလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရယ်မောခြင်းနှင့် စိတ်တွေ ပြေလျှော့နိုင်အောင် စေတနာဖြင့် ဆရာ့ကာတွန်း အမြင် သရုတ်ဖော်မူ့ လေးကို ဒီမှာ ခဏရပ်ထားပါမယ်ရှင်။\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 6:51 PM\nအလွှမ်းပြေ ရွှေစက်တော်ဘုရားနှင့် ပွဲးတော်\nဒါကတော့ ၂၀၁၁ခုမှာ ဖွင့်လှစ်သော အကြိုမုတ်ဦးပါ။\nစာမေးပွဲးလဲ မပြီးသေးလို့လူရှင်းပါတယ်။ ရေလဲမညစ်ပတ်သေးသလို ရေလဲသိပ်မများပါဘူး။\nလမ်းတွေကတော့ ကတ္တရာပြီးသလောက်မို့သွားရတာ အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ရွှေစက်တော်မှာ ဘာမှ အလကားမရဘူးတ။ဲ့ လမ်းကြေးတွေ နေရာအနှံ(မြို့ အဝင်၊ အထွက်)ကောက်ခံလွန်းလို့ ပါ။\nအောက်စက်တော်ရာကို ဒီနှစ်မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းပါ။\nတဲချောင်းတွေကတော့ ဂေါပဃကပေးတဲ့ ပုံစံအတိုင်း ဆောက်ရပါတယ်တဲ့။\nအခန်းခတွေကလည်း မသေးပါဘူ။ တဲချောင်းပိုင်ရှင်တွေကလည်း ညည်းလိုက်ပါသေးတယ်။\nအထက်စက်တော်ရာကို အောက်ကနေ ဖူးမျှော်ရပုံပါ။ မြေကာနံရံကို ထုံးသုတ်ပြီးသွားပြီ။\nအဲဒီမှာလဲ မျောက်တွေရှိတယ်။ နေကြာစိတွေ၊ ခရမ်းချည်သီးတွေ စားကြတယ်။ အပေါ်မှာတင်လည်း ဈေးဆိုင်တွေက ဝယ်ကျွေးလို့ ရတယ်။\nအထက်စက်တော်ရာကို လူတဦးက ငုံပြီး စေတီ တည်ခဲ့လို့မျက်ဝါးထင်ထင် မဖူးနိုင်တော့ပါဘူး။ သူတစ်ပါး မမြင်စေလိုသော စေတနာရှိလို့ လား တော့ မသိပါ စေတီတည်သူမှာ စေတီတည်အပြီးမှာ မျက်စိအလင်း ကွယ်သွားတယ်လို့လူကြီးတွေပြောပြတာ မှတ်သားရဘူးပါတယ်။\nဘုရားရဲ့ စက်တော်ရာ အစစ်ပုံတူ သွန်းထားတဲ့ ပုံပါ။ အောက်စက်တော်ရာက ခြေတော်ရာ အစစ်ကိုလဲ ရွှေချထားတာ ပိန်ပိတ်နေပါတယ်။ မြန်မာလူမျိုးများ ကိုးကွယ်တာကတော တကယ်ပါပဲရှင်။\nမိုးလရာသီမှာ ဘုရားပွဲတော်ပိတ်လေ့ရှိပါတယ်။ ချောင်ရေကျလို့ရေဖုံးလွှမ်းနိုင်တာကြောင့် ပွဲးတော်ပိတ်ရက်မှာတော့ သံဆလောင်းကြီးနှင့် သေခြာ သော့ခောတ် ပိတ်ထားလေ့ရှိပါတယ်။\nသစ်တောက ပြသထားတဲ့ သမင်ဖိုနှင့်၊ သမင်မလေးတွေပါ။ သစ်တောဝန်ထမ်းကလည်း သူရောင်းတဲ့ အရွက်မှ ကျွေးရမယ်တဲ့ အပြင်စာ သွားကျွေးတော့ သူ့ ကို လူကြီးကပြောတော့မှာပဲနဲ့။ သူရောင်းတာက သေးသေးလေး။ ဒီလိုလဲ စီပွှားရှာပါတယ်။\nတောင်ပေါ်ကနေ မြင်ရတဲ့ အတွင်းဘက်က တဲတန်းလေးတွေပါ။ ဖွင့်ခါစမို လူနည်းနေတာပါ။\nတကယ် လူစည်းတဲ့ အချိန်ရောက်ရင် ကားတွေ၊ လူတွေ၊ စမ်းချောင်းထဲမှာ ရေချိုးတဲ့သူတွေနဲ့ အလွန်ရှုတ်ပါတယ်။ လူတွေစည်းကမ်းမရှိပစ်ထားတဲ့ အမှိုတ်တွေကလည်း စမ်းရေထဲရော အနှံပေါ့။\nဒီနှစ်တော့ အမှိုက်တောင်းထားတာတွေ့ ရပါတယ်။\nအမှိုတ်လဲ တစ်နေ့တစ်ခါသိမ်းတာ တွေ့ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တချို့ က အလွယ်ပစ်ချင်တုံးပါပဲ။\nဘုရားမှာ အာရုံဆွမ်းနှင့် နေ့ ဆွမ်းကပ်လှူကြသလို၊ ရွှေစက်တော်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဘုရားဖူးကြွလာသော သံဃာတော်များကို တန်းဆွမ်းများ နံနက်နှင့် နေ့ လယ် တစ်နေ့နှစ်ကြိမ် လောင်းလှူပူဇော်နိုင်ရန် စီစဉ်ထားရှိတာကို ကြည်ညိုစွာ ဖူးတွေ့ ခဲ့ရပါတယ်။\nဆွမ်းများကိုတော့ ကိုယ်တိုင် မချက်နိုင်ပါက ညကတည်းက ထမင်းဆိုင်များမှာ မှာယူပူဇော် လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်ရှင်။ တချို့ လည်း အိုး၊ ခွက်တွေပါ သယ်လာပြီး ချက်ကြတာကိုလည်း တွေ့ ရပါတယ်။ အလှူဒါန်းန ပြုလို့ သူများအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ရန် အကြိုးမျှော်နိုးဆော်လိုက်ရပါသည်။ (မနေ့က တင်ရန် ကျန်ခဲ့ပါသဖြင့် ထပ်မံ ဖြည့်စွတ်ထားပါတယ်)\nPosted by စော(အဝါရောင်မြေ) at 1:45 AM


(9) Focusing- Part (1) ဓါတ်ပုံ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ မှတ်စုများ (၉)\nAuto Focus ထက် Manual Focus ကို သုံး သင့်သည့်\nအခြေ အနေ များ\nDSLR ကင်မရာ များ တွင် Auto Focus နှင့် Manual Focus ဟူ၍ ပါရှိရာ။ Auto Focus သည် များစွာ အသုံးဝင်သော်လည်း အောက် ပါ အခြေအနေများ တွင်မူ Manual Focus ကို သုံးသင့်သည်။\n1. Macro Work\nအချို့သော ဓါတ်ပုံ ပညာ ရှင် များသည် Macro ရိုက်သည် နှင့် ကင်မရာFocusing Mode ကို Manual သို့ ပြောင်းထားလိုက် သည်ဟု သိရသည်။ Depth of Field အပါး ( Narrow depth of field ) ကိုရိုက် ရာတွင် Focusing အလွန် တိကျရန် လို အပ်သည်။ Focusing သည် မိမိ လို သည့် နေရာ နှင့် အနည်းငယ် လွဲ သွားသည်နှင့် ပုံ သည် လုံးဝ ပျက် စီးသွား နိုင်သောေ ကြာင့် ဖြစ်သည်။\nဤကဲ့သို့ ရိုက်ရာတွင် Auto focus ဖြင့် ရိုက်သည် ဖြစ်စေ Manual Focus ဖြင့် ရိုက် သည်ဖြစ်စေ Shallow Depth of Field ဖြင့် ရိုက်ရသည့် အတွက် ကင်မရာ လှုပ်ရှားမှု မရှိစေ ရန်အတွက် Tripod သုံးရန် လိုသည်။\nManual focusing သည် ကိုယ်က လိုသလို ထိန်းချုပ်၍ ရသဖြင့် လိုအပ်သည့် နေရာကို တိကျသော စွာ Focus လုပ်နိုင်သည့် အားသာ ချက် ရှိသည်။\nအလင်းရောင် နည်း သည့် Low Light အခြေ အနေ တွင် အချို့သော ကင်မရာ နှင့် Lens များအတွက် Focus လုပ် ရန် အတွက် အခက် အခဲ ရှိသည်။ Focusing ကို Auto Mode တွင် ထားပါက Lens အနေနှင့် မည်သည့် အရာကို focus လုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရခက်သဖြင့် ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် အကြိမ်ကြိမ် လုပ်နေသည်ကို ကြုံ ဘူးကြပါ လိမ့် မည်။\nယင်းကဲ့ သို့ အခြေအနေတွင်Focusing အတွက် အချိန် ကြာနိုင်သကဲ့ သို့ လိုအပ်သည့် နေရာ မဟုတ်ဘဲ နေရာမှား focus လုပ်နိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ သော အခြေ အနေတွင် Manual Focus Mode ကို သုံးပါ။\nအလားတူပင် Portrait ရိုက်ရာတွင်လည်း focusing အမှား မခံ ၊ တိကျ ရန်လိုသည်။။ အောက်ပါပုံ တွင် Focus ကို နှုတ်ခမ်း ၌ ဖြတ်ထားသော်လည်း အများစု မှာ မျက်လုံး တွင်သာ Focus ဖြတ် ကြသည်။ Focus ကို Manual Mode ထားခြင်းဖြင့် လိုအပ်သည့်နေရာကို လို သလို Focus အတိအကျ ဖြတ် နိုင်သည်။ ဤ ကဲ့သို့ Manual Focus ဖြင့် Subject မျက်နှာကို တိကျစွာ Focus ဖြတ် နိုင်ခြင်းဖြင့် ကြည့် သူ၏ အာရုံသည် Subject ၏ မျက် နှာ သို့ တိုက်ရိုက်ရောက် လေသည်။\n4. Shooting Through Glass/Wire Fences\nမှန် ၊ သံဇကာ ၊ ခြံစည်းရိုး စသည် ကဲ့သို့ အရာများမှ ဖြတ်၍ ရိုက်ရ လျှင် မိမိ က အဆိုပါ နေရာ များ၏ နောက်မှ subject ကို focus လုပ်လို သော် လည်း ကင်မရာ သည်သူ့ နှင့်အနီးဆုံး မှန် ၊ သံဇကာ ၊ ခြံစည်းရိုး စသည် တို့ နှင့် subject တို့ ကို ရောထွေးကာ confuse ဖြစ်ပြီး ဘာကို focus လုပ်ရမှန်းမသိ ဘဲ ဖြစ်နေတတ်သည်။ ဆိုအခြေအနေတွင် Manual Focus ကို သုံးပါ။ မှန် ၊ သံဇကာ ၊ ခြံစည်းရိုး တို့ အနား သို့ အခြေအနေပေး သလောက် ကပ် ၍ ရိုက်ပါ။ Depth of Field လျှော့ သွား စေရန် Aperture ကို အကျယ် ဆုံး ဖွင့်ထားပါ။ ရှေ့ တွင်ရှိ မှန် ၊ သံဇကာ ၊ ခြံစည်းရိုး တို့ မပေါ်တော့ ဘဲ နောက် က Subject သာ ပေါ် လာပါလိမ့်မည်။\n5. Action Photography\nအရှိန် နှင့် မောင်း နေသာ ကား ၊ စက်ဘီး ၊ ပြေးနေသည့် တိရိစ္ဆာန် စသည့် Moving Subjects များကို အလယ်အလတ်အဆင့်ရသော ကင်မရာများ ၊ Focus အရှိန် မမြန်သောLens များဖြင့် Auto Focus Mode ထား၍ ရိုက်ပါက များစွာ အခက် အခဲ ရှိနိုင်သည်။ Continuous focusing mode နှင့်ပင် လျှင် Subject ကို Panning သေသေချာချာ ဖမ်း မထားနိုင်လျှင် Focus နောက်ကျ ကျန်နေတတ်သည်။ ထို အခြေ အနေ မျိုးတွင် Manual Focusing ဖြင့် Subject ဖြတ်သွား မည့် လမ်းကြောင်း တွင် ကြိုတင် Focus ( Pre Focus ) လုပ် ကာ ထိုခွင် ထဲသို့ Subject ၀င်လာပါက ရိုက်ပါ။ သူ အရောက် ကိုယ် အရိုက် Timing ကိုက် ရန်တော့ လိုသည်။ မည်သို့ ပင် ဆိုစေကာ မူ ဤ နည်း သည် Auto focus နည်းထက် ပိုသေခြာ သည်ကို တွေ့ ရသည်။\nManual Focusing ဖြင့်ရိုက်ရန်အတွက် ကျွန်းကျင်မှု ရှိလာရန် လိုအပ်သည်။ ကျွမ်းကျင်မှု ရှိလာရေး တွက် လေ့လာပါ လေ့ကျင့်ပါ။ အထူးသဖြင့် Moving subject များကို ရိုက်ရန် အတွက် အလေ့အကျင့် များစွာ လိုသည်။\nPosted by Soe Hlaing at 02:41