မြန်မာဖြစ် တရုတ်မုန်းတီးရေးအမြင် – Min Thayt\n၂၀၁၉ ဇွန်လထုတ် ၊ ချိုင်းနားတူဒေး မဂ္ဂဇင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံးပါ ဖော်ပြချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာ မှာ မြန်မာတော်တော်များများဝေဖန် ရှုတ်ချတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါကို ဧရာဝတီသတင်းဌာနမှာ သတင်းတို တစ်ပုဒ်တွေ့ရတယ်။\nသံရုံးထုတ် မဂ္ဂဇင်းတွေကတော့ နှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်စွာ ပေါင်းစည်းနေထိုင်ကြောင်း ပြသနိုင်မယ့် အပြုသဘော ဆောင် ရေးသားထုတ်ဝေမှုတွေကို လုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ နှစ်ဖက်ကို လူမျိုးအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံရေး အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေးအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း ချစ်ချစ် ကြည်ကြည်ပေါင်းစည်းတာကို ပြနိုင်မယ့် ပုံရိပ်တွေကို ရွေးချယ် ဖော်ပြလေ့ရှိတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း ပြည်ပ ရောက်နိုင်ငံသားတွေကို သတင်းမက်ဆေ့တွေ ပေးဖို့၊ အကာအကွယ် အစောင့်အရှောက်ပေးဖို့ ဆိုတာတွေကို ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ဆောင်တာတွေ ရှိတယ်။ ပြည်ပရောက်နိုင်ငံသားတွေ အချင်းချင်း အဆက်အသွယ်မပြတ် ပေါင်းစည်းနေထိုင်နိုင်ဖို့ အားပေး ကူညီတာတွေလည်း လုပ်ဆောင်တယ်။\nသံရုံးတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ – –\n• နှစ်နိုင်ငံ ကူးလူးဆက်ဆံရေး အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးဖို့၊\n• ရရှိနိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မိခင်တိုင်းပြည်အတွက် ထောက်လှမ်းဖို့၊\n• ပြည်ပရောက် ကိုယ့်နိုင်ငံသားတွေရဲ့အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ၊\n• မိခင်တိုင်းပြည်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထမ်းဆောင်ဖို့၊\n• မိခင်တိုင်းပြည်အတွက် ကိုယ်စားလှယ်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့၊\n• နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးအားဖြင့် ပူးပေါင်းမှုတွေမှာ ကူညီလုပ်ဆောင်ဖို့၊\n• ကိုယ့်နိုင်ငံအတွက် ဝါဒဖြန့်ချိဖို့….\nစတဲ့ တာဝန်တွေကို ယူပါတယ်။\nစစ်အစိုးရလက်ထပ်တွေမှာ၊ တရုတ်က မြန်မာပြည်သူလူထုရဲ့ထင်မြင်ချက်၊ သဘောထားအမြင်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ အစိုးရချင်း ဆက်ဆံရေးကိုသာ ဂရုစိုက်ပါတယ်။ အစိုးရ – အစိုးရချင်း ဆက်ဆံရေး၊ တပ် – တပ် ချင်း ဆက်ဆံရေးသာလျှင် အရေးကြီးတယ်လို့ ခံယူပါတယ်။ မြန်မာအစိုးရပုံစံဟာ စစ်အစိုးရဖြစ်တော့ တပ်နဲ့ တရုတ်အစိုးရအကြားဆက်ဆံရေးဟာ နီးကပ်ခဲ့တယ်။ မြန်မာစစ်အစိုးရဟာ တိုင်းပြည်ကို ဖိဖိစီးစီး၊ ပိပိပြားပြား အုပ်ချုပ်နိုင်လို့ တရုတ်အစိုးရအတွက် မြန်မာလူထုအပေါ် တရုတ်အမြင်က အရေးမပါဘူး။ ဂရုစိုက်စရာလည်း မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ဂရုစိုက်စရာလည်း မလိုတဲ့အနေအထားဖြစ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် တရုတ်အစိုးရအနေနဲ့ အစိုးရချင်း ဆက်ဆံရေး အဆင်ပြေဖို့သာ အလေးထားခဲ့တယ်။\n၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲအပြီး တက်လာတဲ့ ဦးသိန်းစိန်အစိုးရနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း အစကနဦးပိုင်းမှာ ယခင် လို အချိုးမျိုးနဲ့သာ ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ သို့ပေမယ့် မြစ်ဆုံကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မြန်မာပြည်သူတွေရဲ့ အုံလိုက်ကျင်း လိုက် ကန့်ကွက်ရှုတ်ချမှုကို ခံရချိန်အပြီး၊ ဦးသိန်းစိန်အစိုးရက မြစ်ဆုံစီမံကိန်းကို သူ့အစိုးရသက်တမ်းအတွင်း မလုပ်ပါလို့…. ရွေ့ဆိုင်းလိုက်အပြီးမှာတော့ တရုတ်အတွက် ရှော့ခ် (shock) တစ်ခု ရလို့သလိုဖြစ်သွားခဲ့တယ်။\nတရုတ်ရဲ့အပြုအမူနဲ့ပတ်သက်ပြီး အမြဲတမ်းလိုလို ခေါင်းငြိမ့်ငုံ့ခံနေတဲ့ မြန်မာဟာ အနာဂတ်မှာ တရုတ် ပြုသမျှ နုတော့မယ့် အခြေအနေ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း ဦးသိန်းစိန် အစိုးရက နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝန်းရဲ့ တရားဝင်မှုကို ရဖို့ အနောက်ကမ္ဘာနဲ့ ကူးလူးမှုတွေ ပိုလုပ် လာတယ်။ ထူးထူးခြားခြားအနေနဲ့ အမေရိကန်သမ္မတကို မြန်မာပြည်ခြေချနိုင်အောင်ထိ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။\nမြစ်ဆုံလို လက်ပံတောင်းလို စီမံကိန်းမျိုးမှာ မြန်မာလူထုရဲ့ ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်မှုကို ဒုလိုက်ဒေးလိုက် ခံနေရချိန်။ မြန်မာအစိုးရကလည်း ပြည်သူ့ဘက်ကို သာသာထိုးထိုးယိမ်းပစ်လိုက်ချိန်။ အမေရိကန် မြန်မာ ဆက်ဆံရေး လမ်းသစ်ဖောက်လိုက်ချိန်။ စတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် တရုတ်ဟာ မြန်မာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့ရဲ့ နိုင်ငံ ခြားရေး ပေါ်လစီကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားလာခဲ့တယ်။\nအကျိုးဆက်ကတော့ ပြည်တွင်းစစ်ဟာ စစ်အေး ပုံစံကနေ စစ်ပူပုံစံကို ပြောင်းလာရခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ တရုတ်က တစ်ကွက်တည်းကို ကိုင်ပြီး မကစားဘူး။ ဖဲချက်တွေကို ကိုင်ထားတယ်။ ဝှက်ဖဲတွေလည်း မြောက် မြားစွာ ရှိတယ်။ တရုတ်အတွက် အကျိုးစီးပွားကောင်းကောင်းရဖို့၊ မြန်မာကို ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ချုပ်ပြီး ကစားနိုင်မှ သူ့အတွက် အသာစီးရမယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းနားလည် သဘောပေါက်တယ်။\nဒါ့ကြောင့် တရုတ်လူမျိုးတွေ မြောက်မြားစွာ စီးဝင် ကျင်လည်နေတဲ့ မြန်မာပြည်၊ တရုတ်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေ မြောက်မြားစွာ ရှိနေတဲ့ မြန်မာပြည်မှာ၊ တရုတ်တွေ ဆက်လက် အကျိုးအမြတ်ရနိုင်သေးတဲ့ မြန်မာပြည်မှာ ၊ အတွဲညီညီ မျှကစားနိုင်မှ တော်ကာကျမယ်လို့ ယူဆကြတယ်။\nတရုတ်ရဲ့ ဗဟိုအစိုးရ ပေါ်လစီနဲ့ ယူနန်အစိုးရ ပေါ်လစီတို့အကြား ကွာခြားချက်ရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ လက်တွေ့မှာ ကိုယ့်နိုင်ငံအကျိုးစီးပွားအတွက် လုပ်ကိုင်ကြတာဖြစ်လို့၊ တရုတ်မှာ မြန်မာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဗဟိုအစိုးရနဲ့ ပြည်နယ်အစိုးရအကြား လိုသလိုလှည့်ပတ်ကျင့်သုံးတဲ့ ဆက်ဆံရေးနည်းနာတွေ ရှိနေပါတယ်။ လူမျိုးစုလက် နက်ကိုင်တွေရဲ့နောက်ကွယ်မှာ တရုတ်က ထောက်ပံ့ကူညီသလို၊ ပါတီ – ပါတီချင်း ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန် အောင်လည်း ဦးသိန်းစိန်အုပ်ချုပ်မှုကာလနှောင်းပိုင်းတွေမှာ ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်လာတာတွေ့ရပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း ယဉ်ကျေးမှုချင်း ဆက်ဆံရေး တိုးမြှင့်တာတွေကို ယခင်ကထက် ပိုလုပ်လာပါတယ်။ မြန်မာ ပြည်က သတင်းစာဆရာ၊ ဂျာနယ်လစ်တွေကိုခေါ်ပြီး တရုတ်အပေါ် အမြင်မစောင်းအောင် ကြိုးပမ်းတာလည်း တွေ့ရပါတယ်။ ဒီ/ချုပ်အစိုးရတက်လာပြီး ကနဦးကာလတွေမှာ ပါတီဝင်နဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်တွေကို တရုတ်က ငွေဖောဖောသီသီသုံးပြီး လေ့လာရေးခရီးတွေ ခေါ်ပါတယ်။ တော်တော်များများလည်း သွားကြလာ ကြတာ ပီတိဖြစ်ပုံရပါတယ်။\nဒီအချက်တွေဟာ ဘာကို ပြသလဲဆိုရင်၊ တရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်အသွင်ကူးပြောင်းရေးကာလအတွင်းမှာ အစိုးရ အစိုးရ ချင်းဆက်ဆံရေးအပါအဝင် ပီတူပီ (P2P – People to People) ပြည်သူ ပြည်သူချင်း ဆက်ဆံရေးကို ထပ်ပေါင်းဇောင်းပေးလာတာကို တွေ့ရတယ်။\nစီးပွားရေးတိုးတက်မှုကြောင့် ငွေပေါလာတဲ့ တရုတ်ဟာ ငွေပိုတွေကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်တာတွေ့ရပါ တယ်။ ယခင် ငတ်ပြတ်နေတဲ့တရုတ်ပြည်ဟာ ဘယ်နိုင်ငံက ဘာကို ရမလဲဆိုတာပဲ ချောင်းနေတယ်။ ယခု ကြွယ်ဝလာတဲ့ တရုတ်ပြည်ကတော့ ငွေပိုတွေကို ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်သော်လည်းကောင်း၊ ဆက်ဆံရေး ပြေ လည်စေဖို့သော်လည်းကောင်း၊ ယုံကြည်မှုအတွက်သော်လည်းကောင်း သုံးစွဲရမယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်း နားလည်လာတယ်။\nဒါ့ကြောင့် တရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်သူလူထုကို မျက်နှာမှုတဲ့အစီအစဉ်တွေကို ထပ်တိုးစဉ်းစားလာတယ်။ မြန်မာ ကျောင်းသားတွေကို တရုတ်ပြည်ခေါ်ပြီး စကောလားရှစ်တွေ ခပ်များများပေးလာတယ်။ မြန်မာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပီအာ (ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး – PR) လုပ်ငန်းရပ်တွေကို ပိုပြီးချဲ့ထွင်လာတယ်။\nမြန်မာပြည်ရဲ့နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုမှာ တရုတ်ရဲ့ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုဟာ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် Extractive Industry လို့ခေါ်တဲ့ သယံဇာတ တူးဖော်ရေးစီမံကိန်းတွေမှာ တရုတ်ရဲ့ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုက ကြီးပါတယ်။ စွမ်းအင်ကဏ္ဍအပါအဝင် ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးကဏ္ဍတွေမှာလည်း တရုတ်ရဲ့ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုက ထုလိုက် ထည်လိုက်ရှိနေပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍမှာလည်း တစ်ရှုးငှက်ပျောစိုက်တာ၊ ဖရဲစိုက်တာ၊ သခွားစိုက်တာ တွေမှာ တရုတ်တွေ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးထားတာ ရှိတယ်။\nတရုတ်ရဲ့မြန်မာ့စီးပွားရေးအပေါ် ချုပ်ကိုင်မှုဟာ သူ့ဆီက ဓနဥစ္စာကို သယ်လာပြီး ရင်းနှီးမြုပ်နှံတာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ တရားမဝင် နေထိုင်တဲ့ တရုတ်တွေ မြောက်မြားစွာ ရှိပါတယ်။ ရွေ့ပြောင်းလာတဲ့ တရုတ်လုပ်သားတွေလည်း အများအပြားရှိပါတယ်။ ဒီ့နောက်ပိုင်း ထူးထူးခြားခြားဖြစ်လာတာ ကတော့ ဇီးရိုးဘတ်ဂျက် တွေလို့ခေါ်တဲ့ ငွေဗလာမဲ့တရုတ်တွေ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ အမြဲတမ်း နေထိုင်လာတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပါတယ်။\nယှဉ်ပြိုင်မှုကြီးမားလာတဲ့ တရုတ်ပြည်တွင်းလုပ်သားဈေးကွက်ကနေ ပိုလျှံထွက်လာတဲ့ လုပ်သားစုသာ အိမ်နီး ချင်းနိုင်ငံတွေကို စိမ့်ဝင်လာပါတယ်။ လူဦးရေ ပေါ်လစီ လျော့လျော့ရွဲရွဲ ဖြစ်နေတဲ့ မြန်မာအဖို့ တရုတ်ရဲ့ ခွင် ကို ချဲ့ထွင်လို့ အကောင်းဆုံးအချက်ဖြစ်လာပါတယ်။ စီးပွားရေးအရ တရုတ်က ဈေးကွက်လုသလို၊ လုပ်သားဈေး ကွက်မှာလည်း တရုတ်က မြန်မာအစားဝင်လာတာရှိပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ ၊ သယံဇာတ တူးဖော်ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ တရုတ်လုပ်သားတွေ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ အများအပြား စိမ့်ဝင်နေပါတယ်။ ပြည်တွင်းမှာလည်း လဝက (လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး) နဲ့ လက်ဝါးရိုက်ပြီး တရုတ်လုပ်သားတွေ ခိုးသွင်းတဲ့ကိစ္စဟာ အများအပြား ရှိနေပါတယ်။ မြန်မာပြည်ရဲ့ခြစားမှု လာဘ်စားမှုဟာ ဗြူရိုကရေစီယန္တရားမှာ အတုံးလိုက်အတစ်လိုက်ရှိပါတယ်။ တရုတ်ကို မုန်းတဲ့ မြန်မာဟာ လာဘ်ထိုးရင်တော့ တရုတ်ကို ဝင်ခွင့်ပေး လိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးပြဿနာဖြစ်ပြီး၊ ပေါ်လစီ လျော့ရွဲနေတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ပြတာဖြစ်ပါ တယ်။\nငွေမည်း မှ ငွေဖြူ\nတစ်ဖက်မှာလည်း တရုတ်ရဲ့ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုဟာ ငွေဖြူကနေ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နယ်စပ်ဒေသမှာ ဘိန်းနဲ့ ချမ်းသာလာတဲ့တရုတ်ဟာ သူ့ရဲ့ငွေကို ငွေမည်းကနေ ငွေဖြူလုပ်ဖို့ လုပ်ငန်းပြတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒီလိုနည်း နဲ့ မြန်မာပြည်မှာ တရုတ်လုပ်ငန်းစုတွေ အမြောက်အမြားပေါ်လာတယ်။ ဘိန်းထုတ်လုပ်ရေး၊ ဘိန်းဖြန့်ဖြူးရေး နဲ့ ဘိန်း ရောင်းချရေးတွေကနေ ထွက်လာတဲ့ ငွေမည်းတွေဟာ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေ မှိုလို ပေါက်လာခြင်း အကြောင်းတရားတွေဖြစ်ပါတယ်။\nတရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ ကောင်းရောင်းကောင်းဝယ်လည်း လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြသလို တရားမဝင် လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ကြီးပွားတာတွေလည်း မြောက်မြားစွာ ရှိလာပါတယ်။ မြန်မာဟာ တရုတ်ကို မုန်းတယ်လို့ ဆိုပေမယ့် တရုတ်သူဌေးက ပေးတဲ့ လာဘ်ကိုတော့ မျှော်ပါတယ်။ အမှီးကျက်အမှီးစား ခေါင်းကျက်ခေါင်းစား လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ချမ်းသာလာတဲ့တရုတ်တွေဟာ မြန်မာအစိုးရဝန်ထမ်းတွေကို လာဘ်ငွေ ကောင်းကောင်း ထိုးပါ တယ်။ ဆင်းရဲချို့တဲ့ပြီး မလောက်ငှတဲ့ မြန်မာအစိုးရဝန်ထမ်းကလည်း လာဘ်ငွေကို ကြိုက်ပါတယ်။ လာဘ်ထိုး တာကို လက်ခံပြီး တရုတ်ကို လုပ်ပိုင်ခွင့်ပေးတယ်။ ပါမစ်ပေးပါတယ်။ တရုတ်ဟာ မြန်မာအစိုးရ အာဏာပိုင် တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး မြေယာအများအပြားကို သိမ်းပိုက်ထားပါတယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း မြေကစားပြီးတော့ မြေယာ ကို ရအောင် ဝယ်ယူသလို၊ မြန်မာက လိုလိုချင်ချင် မက်မက်မောမော ရောင်းအောင်လည်း ငွေပုံပေးပြီး မြေဝယ်ပါတယ်။ မြေစာရင်းတို့၊ ဂျီအေဒီ (အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေးမှူး) ထွေ / အုပ်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီးတော့ မြေယာ သိမ်းဆည်းမှုတွေ၊ မြေယာလုပ်ပိုင်ခွင့်တွေကို ရယူထားပါတယ်။\nဒါဟာ ဘာကို ပြသလဲဆိုရင် မြန်မာပြည်ရဲ့ လျော့ရွဲနေတဲ့ ဗြူရိုကရေစီနဲ့ ခြစားနေတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကို ပြသတာ ဖြစ်ပြီး၊ ငွေမည်းနဲ့ ချမ်းသာလာတဲ့ နယ်စပ်က ခိုးဝင် တရုတ်တွေဟာ မြန်မာပြည်ကို ဘယ်လို စိမ့်ဝင်လာသလဲ ဆိုတာကို ပြတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြောတာဖြစ်ပါတယ်။\nမြန်မာမှာ တရုတ်မုန်းတီးမှု အားကြီးလာတယ်။ တရုတ်မုန်းတီးရေးအမြင်တွေဟာ မြန်မာတိုင်းလိုလိုမှာ ရှိနေပါ တယ်။ သို့ပေမယ့် တရုတ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ထိခိုက်နစ်နာခံရတဲ့ မြန်မာမှာ တရုတ်မုန်းတီးရေးစိတ် ပိုပြီး အားကြီး ပါတယ်။ တရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဘယ်နေရာမဆို ရှိနေပါတယ်။ ရန်ကုန်လို မန္တလေးလို မြို့ကြီးတွေမှာလည်း အမြောက်အမြား ရှိပါတယ်။\nကိုလိုနီခေတ်က စိမ့်ဝင်လာတဲ့ တရုတ်တွေဟာ နှစ်ကာလ ကြာညောင်းနေပါပြီ။ မြန်မာပြည်ပေါက် တရုတ်နွယ် ဖွားတွေဟာ မြန်မာတွေနဲ့ ဘယ်လို ငြိမ်းချမ်းအောင် ပူးပေါင်းနေထိုင်ကြမလဲဆို တာ ကောင်းကောင်းနားလည် ပါတယ်။ သူတို့ဟာ ဒေသနဲ့ လိုက်လျောညီထွေအောင် နေနိုင်ကြတယ်။ ဌာနမြန်မာတွေထဲမှာပဲ မြန်မာပြည် ပေါက် တရုတ်နွယ်ဖွားတွေဟာ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် နေတတ်ကြတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ရှေးယခင်က မြန်မာ နဲ့ တရုတ်အကြား တင်းမာမှုတွေဟာ ကိုလိုနီခေတ်လောက်ကလွဲလို့ သိပ်များများစားစား မရှိခဲ့ဘူး။ အထင်ကရ တရုတ် – ဗမာ အဓိကရုဏ်း ဖြစ်ရပ်တစ်ချို့က လွဲလို့ပေါ့။\nစစ်အစိုးရလက်ထက်မှာ တရုတ်နဲ့ မြန်မာအကြား နယ်စပ်စည်းဟာ ပိုပြီး နီးကပ်လာတယ်။ တရုတ်နဲ့ မြန်မာ အကြား ကုန်သွယ်ရေးစီးဆင်းမှုကလည်း အင်အားကြီးလာတယ်။ မြန်မာတွေရဲ့နေ့စဉ်ဘဝ အသုံးအဆောင် တွေမှာ တရုတ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ မလွတ်ကင်းနိုင်လောက်တဲ့အခြေအနေထိဖြစ်လာတယ်။ မြန်မာတစ်ယောက်ရဲ့ နဘေး ပတ်ပတ်လည် ဆယ်ပေ ပတ်လည် အတွင်းမှာ တရုတ်လုပ်ပစ္စည်းနဲ့ကို မကင်းနိုင်တဲ့ အခြေအနေဖြစ် လာတယ်။\nတရုတ်အပေါ် မြန်မာရဲ့အမြင်က အနှုတ်လက္ခဏာ ဘက်ကို ဆောင်ပါတယ်။ အဲသည်လို အနှုတ်လက္ခဏာ ဘက်ကို ဆောင်ရခြင်း အကြောင်းအရင်းတွေကလည်း မြောက်များစွာ ရှိနေလို့ဖြစ်ပါတယ်။ စီးပွားရေးမှာ လာဘ်မြင်တဲ့ တရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်တွင်းမှာ ကြီးပွားတယ်။ အာဏာပိုင်ကို ငွေပေးစည်းရုံးနိုင်တဲ့တရုတ်ဟာ မြန်မာတွေထက် စီးပွားရေး လုပ်ပိုင်ခွင့် ပိုရလာတယ်။ ဆင်းရဲငတ်ပြတ်ဖူးတဲ့ တရုတ်ဟာ အောက်ခြေ အလုပ် ကို တန်ဖိုးထားပြီး လုပ်လို့ ကြီးပွားလာတာလည်း ရှိတယ်။\nတရုတ်က ဈေးကွက်လုလို့ မြန်မာအတွက် နေရာပျောက်တဲ့ မြန်မာကလည်း တရုတ်ကို မုန်းတယ်။ ဝီရိယ ရှိပြီး ပြောင်ပြောင်ရောင်ရောင်ဖြစ်လာတဲ့ တရုတ်ကို ပျင်းပြီး ခွေအိပ်နေတဲ့ မြန်မာက မနာလိုဝန်တိုပြီး တရုတ်ကို မုန်း လာတာလည်း ရှိတယ်။ ရေခံမြေခံကောင်းမရတဲ့ မြန်မာဟာ ဘိန်းရောင်းပြီး ချမ်းသာလာတဲ့ တရုတ်ကို မယှဉ် နိုင်လို့ မြန်မာက တရုတ်ကို မုန်းလာတာလည်း ရှိတယ်။ မျိုးချစ်စိတ်အရ မြန်မာကို ချစ်သော်လည်းပဲ အကျိုးစီးပွားချင်း တုပ်နှောင်ချီပိုးခြင်းခံနေရတဲ့ မြန်မာစစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေဟာ တစ်ဖက်က တရုတ်ကို မလွန်ဆန်နိုင် သလို၊ တစ်ဖက်လည်း တရုတ်ကို မုန်းတီးနာကျည်းစိတ်ဖြစ်နေတယ်။ ခြံဝန်းအကျယ်ကြီးတွေနဲ့ အုတ်တံတိုင်း မြင့်မြင့် အဆောက်အအုံထုကြီးထည်ကြီးနဲ့ တရုတ် သူဌေးအိမ်တွေကို ကြည့်ပြီး အလိုလို တရုတ်မုန်းတီးစိတ် ဖြစ်လာတဲ့ မြန်မာတွေလည်း မြောက်မြားစွာ ရှိတယ်။\nဒါတွေ အားလုံးရဲ့ အကြောင်းဆက်ကတော့ —\n• ပေါက်ကွဲလာတဲ့ တရုတ်ပြည်ရဲ့ လူဦးရေကြောင့်\n• ယှဉ်ပြိုင်မှုမြင့်လာတဲ့ တရုတ်ပြည်တွင်းဈေးကွက်တွင်းက ပိုလျှံယိုဆင်းမှုများကြောင့်\n• တရုတ်ရဲ့မဟာဗျူဟာ ပါးနပ်မှုကြောင့်\n• မြန်မာရဲ့ တရုတ်နဲ့ မကင်းနိုင်မှုကြောင့်\n• မြန်မာက တရုတ်အပေါ် အမှီအခို လွန်ကဲခဲ့မှုကြောင့်\n• မြန်မာပြည်တွင်းက တရုတ်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု ကြီးထွားနေခြင်းကြောင့်\n• တရုတ်ရဲ့ အမှီးကျက် အမှီးစား ခေါင်းကျက်ခေါင်းစား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကြောင့်\n• အမြဲတမ်း ဈေးနှိမ်ခံရပြီး အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှု တစ်ဖက်စောင်းနင်းဖြစ်နေတဲ့ တရုတ်စီမံကိန်းများ ကြောင့်\n• မြန်မာရဲ့ ဗြူရိုကရေစီ ခြစားမှု၊ လာဘ်စားမှု၊ အဂတိလိုက်စားမှုများကြောင့်\n• တရားမဝင် တရားလူဦးရေ စိမ့်ဝင်တိုးပွားလာမှုကြောင့်\n• တရုတ်နဲ့ မြန်မာအကြား ဆင်းရဲချမ်းသာမှု ကွာဟချက် ကြီးမားမှုကြောင့်\n• မြန်မာအစိုးရရဲ့ တရုတ်အပေါ် ကျင့်သုံးတဲ့ နိုင်ငံခြားရေး ပေါ်လစီချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့်\n• တရုတ်နဲ့ မြန်မာအကြား နယ်စပ်မျဉ်း ထိစပ်မှု ရှည်လျားခြင်းကြောင့်\n• တရုတ်အထောက်အပံ့ရှိသော လူမျိုးစုလက်နက်ကိုင်များကြောင့်\n• တရုတ်က မြန်မာအပေါ် ရှေးယခင်ကလို ပဏ္ဏာဆက်ပြည်နယ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့်\n• မြန်မာပြည်တွင်းက အနောက်ယိမ်း အုပ်စုကြောင့်\n• တရုတ်၏ မြန်မာပေါ် ကျင့်သုံးသည့် ပီအာ ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်\nဒီအချက်တွေမှာ အငြင်းပွားစရာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ သို့ပေမယ့် မြန်မာရဲ့ တရုတ်မုန်းတီးရေး အမြင်အပေါ် စဉ်းစားနိုင်မယ့် အကြောင်းအချက်တွေ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။\nည ၇း၅၅\n၁၇ ၊ စက်တင်ဘာ ၊ ၂၀၁၉ ။\nTagged China, China Review, Chinese Fever, Politics, Red China\nPrevious post တို့တိုင်းပြည်\nNext post စာဖတ်သမားသို့ / စာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲ


on March 26, 2022 သက္ဆိုင္ရာ က႑ - Essay Literature Moe Myint Yan\n(သစ်ခက်သံလွင်) ဇန်နဝါရီ ၉၊ ၂၀၂၂\nစိတ်ရဲ့ စီးမျောမှုတို့သည် နာကျင်ကျွမ်းမြ လှပစွာကွဲကြေရင်း နှစ်သစ်ကို အစပြုခဲ့လေပြီ ။\nထိုသို့ နှစ်သစ်တခု၏ လင်းမြဖြာဝေခြင်း၌ မော်ကွန်းတင်ခဲ့လေသော ရဲရင့် ကြယ်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်တော် မျက် နှာကြက်သည် တိုးတိတ်လှပစွာ ဖြာဝေလင်းလက်တောက်ပ အေးငြိမ်းစွာ စီးမျောရင်း နဲ့ ကမ္ဘာမြေကို အားအင်တခု ထုဆစ်ပေးနေသလိုပင် ။\nနှစ်သစ်တခု၏ အစပြုခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်စွာပင် နတ်တော်လရဲ့ နောက်ဆုံး လကွယ်နေ့ တခုဖြစ်နေပြန်သည် ။\nနယ်မြို့လေးတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း နှင်းတို့သည် ပြာလဲ့မှုန်ရီစွာ လမိုက်ည ရဲ့ ကြယ်ရောင်တွေ အောက်မှာ အေးမြစွာ လွင့်ဝဲဖြာကျလျက် ရှိနေသည် ။\n၂၀၂၁ ခုနှစ် မနှစ်က ဒီနယ်မြို့လေးသို့ ကျွန်တော် ရော်ရွက်ဝါတချပ်လို့လွင့်စင်လာပြီး ၁၅ ရက်မြောက်နေ့ အရောက် ဖေဖော်ရီ ၁ ရက်နေ့ ၌ လင်းပွင့်မှုတွေအားလုံး သည် ယခုလို လမိုက်ညကဲ့သို့ ပိန်းပိတ် မှောင်မဲသွားရလေအောင် နိုင်ငံတော် နှင့် ပြည်သူလူထုသည် စနစ်တကျ မိစ္ဆာတစု၏ အကောက်ကြံမှု အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ရပေသည်လေ ။\nပြတင်းပေါက်မှတဆင့် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာသော ဆောင်းညလေညင်းသည် စိမ့်အေးချမ်းမြလွန်းလှပေသည်။\nအခန်းထဲ၌ ညအိပ်မီး၏ အလင်းရောင်လေးသည် စူးကျဖြာနေပေမဲ့ ပြတင်းပေါက်လေးမှ တဆင့် လှမ်းမျှော် ကြည့်မိသောအခါ လောကဓာတ်တခုလုံးသည် ပိုး ပုရစ်အော်သံတို့မှအပ တိတ်ဆိတ်မှောင်မိုက် လွန်းလှပေသည် ။\nနယ်မြို့လေးများ၏ ထုံးစံအတိုင်း ညဆို စောစောအိပ်ရာဝင်ကြပေသည်ပဲလေ ။\nကျွန်တော်တယောက်သာ ထိုနယ်မြို့လေး ကို ရောက်စနေ့မှ စ၍ ယနေ့အချိန်ထိ စာရေး ခြင်း စာဖတ်ခြင်း အမှုတို့ကို တစိုက်မက်မက်ပြုလုပ်လျက် ည နက်နက်တွေထဲ ၌ အိပ်စက်မပျော်နိုင်စွာ လွန့်လူး နိုးထနေတတ်စမြဲပင်ဖြစ်သည် ။\nလမိုက်ည ဖြစ်ပေသောကြောင့်လား မသိ ကျွန်တော် မျှော်မော့ငေးကြည့်မိသော ကောင်းကင်ယံထက်မှာ ကြယ်ကလေးများ၏ လင်းလက်တောက်ပမှု အားသည် ယခင်ညများကထက် ပိုမို လင်းလက်တောက်ပနေကြသည်ဟု စိတ်အတွေးမှာ ထင်နေမိသည် ။\n၂၀၂၁ နှစ်တ နှစ်လုံးသည် ပြည်သူလူထုတရပ်လုံး၏ရင်နှလုံးကို ကြိမ်မီးအုံးသကဲ့သို့ ပူပြင်းလောင်မြှိုက်ခြင်းတို့ဖြင့် တိုက်စားခဲ့သောနှစ်တခုပင် ဖြစ်ပေသည်။\nနှစ်သစ်တခု အစပြုခြင်းမှာမှ ကျွန်တော်သည် နှစ်ဟောင်းတခုအား မျှော်မောကြည့်မိပြန်သည် ။\nထိုအခါ ရင်သည် တစစ်စစ်နှင့်နာကျင်ကြွမ်းမြေ့ပူလောင်စွာ နွေဦးတော်လှန်ရေးအတွင်း ရဲရင့်စွာကြွေလွင့်သွားကြရှာလေသောလူငယ်များ၊ အနုပညာရှင်များ၊ ကျွန်တော်ချစ်ရသောကဗျာများ အရာရာအားလုံးသည် ပုံပြင်တပုဒ်ဝတ္ထုတအုပ်မဟုတ်ခဲ့လေသော ကျွန်တော့်ရင်ထဲက အာဇာနည်သူရဲကောင်းတို့အား ရင်နှလုံးသားထဲမှ တိုးတိတ်စွာ ဂုဏ်ပြုနေမိသည်။\nထိုပြင် လေးဘက်လေးတန် နရသိန်အတွင်း၌ မတရားအဖမ်းဆီးခံ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများ ကျောင်းသားများနှင့် အနုပညာရှင်၊ အသိပညာရှင်၊ အတတ်ပညာရှင်များအတွက်လည်း အမြန်ပြန်လည်လွတ်မြောက်စေလိုသောစိတ်ဖြစ်စဉ်သည်လည်း ရံခါမလပ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ပဲလေ ။\nကူးခတ်ရုန်းကန်ရင်း ရေဆန်ပြန်ခဲ့သောငါးများ၊ မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်းရင်း လေဟုန်ခွင်း ၍ ပျံသန်းလာကြသော ကြိုးကြာငှက်များ၊ လင်းယုန် ငှက်လိုစူးရှထက်မြသော ..... ဖီးနစ်ငှက်လို မီးတောက်မီးလျှံကြားမှ ပျံသန်းလာမည့်လူငယ်တွေရဲ့ ရဲရင့်မှုအားအင်တခုကို ကျွန်တော်သည် ဟိုး ရင်ဘတ်အတွင်းနက်နက် တနေ ရာမှ ရင့်ရင့် ရဲရဲ ယုံကြည်မိနေပါသည် ။\n# ကြွကြွရွရွ 2022 #\nပြာသိုလ ရဲ့ မီးညွန့်မီးတောက်လေးတခုဟာ\nခုန်ကူးခဲ့ပြီလေ ....... ။\n1 . Jan . 2022\nကုန်လွန်ခဲ့သော နှစ်တို့၏ အမှောင်ဖုံးခဲ့သော နေ့ရက်တို့သည် မကြာမီမှာပင် ချုပ်ငြိမ်းပျောက်ကွယ် ပေတော့မည် ။\nစိတ်အတွေး ၌ ကျွန်တော်သည် အောင်လံတော်တလွင့်လွင့် နှင့်အတူ လူငယ်တွေ၏ ရဲရင့်အားမာန်တို့ဖြင့် ပြန်လည်ဆောင်ကြဉ်းလာသော နိုင်ငံတော်အသစ်တခုကို အလင်းသစ် ၂၀၂၂ မှာ တွေ့မြင်နေရဘိသကဲ့သို့ နှစ်ထောင်းအားရ ရှိလှပေသည် ။\n5 . Jan . 2022


ရဲမ်ားက အရက္မူးၿပီး ျပည္သူတစ္ဦးအား ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ရံုမကပဲ ေဘာင္းဘီစြဲခၽြတ္ကာ ဖင္ခ်ခိုင္းတဲ့အထိ ရုတ္မာမႈ - POPPIN NEW\nMay 15, 2019 ျပည္တြင္းသတင္း\nျပည္သူ ့ဝန္ထမ္း အမည္ခံထားေသာ ရဲမ်ား၏ ရြံဖို ့ေကာင္းတယ့္ ေစာက္က်င့္မ်ားကို သိေစခ်င္ပါတယ္၊ က်ြန္ေတာ္ ခံခဲ့ရတာနဲ ့ပတ္သတ္လို ့တရာဆြဲလည္း လူပင္ပန္း စိတ္ပင္ပန္း ေငြကုန္တာကလြဲလို ့ဘာမွ မထူးနိုင္မွန္းသိပါတယ္\nကြ်န္ေတာ္ ျပီးခဲ့တယ့္အပတ္ ၃.၅.၂၀၁၉ Friday ရက္ (၁၀း၃၀)အခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးႏွင့္ အတူစမ္းေခ်ာင္းရိွစားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွ အငွားကား(TAXI)ျဖင့္ ေနအိမ္သို့့ျပန္လာစဥ္ နာနတ္ေတာလမ္းအရိုးအထူးကုေဆးရုံၾကီးအနီးတြင္ ညဘက္ ယာဥ္စစ္ေနေသာ\nကၽြန္ေတာ္သည္ ရဲ၀န္ထမ္း၏ စစ္ေဆးျခင္းကို ၾကည္ျဖဴစြာခံျပီးေနာက္ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးအေနျဖင့္ မိမိကိုစစ္ေဆးေသာ ရဲ၀န္ထမ္းအား ကၽြန္ေတာ္မွ “ခင္ဗ်ားမူးေနတာလား၊အလုပ္ခ်ိန္မွာယူနီေဖာင္းဝတ္ျဖင့္ မူးေနလို့ရပါသလား\nကျွန်တော့် ရဲ ့ကိုယ်တွေ ့အဖြစ်ပျက် တစ်ခု Share ချင်ပါတယ်။ အများလည်းသိရအောင် နောက်နောင်လည်း ကျွန်တော့လို မခံရစေချင်ပါဟူး။ အဲ့ရည်ရွွယ်ချက်နှင့် အတူ မပြောင်းလဲနိုင်သေးသော….\nပြည်သူ ့ဝန်ထမ်း အမည်ခံထားသော ရဲများ၏ ရွံဖို ့ကောင်းတယ့် စောက်ကျင့်များကို သိစေချင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခံခဲ့ရတာနဲ ့ပတ်သတ်လို ့တရာဆွဲလည်း လူပင်ပန်း စိတ်ပင်ပန်း ငွေကုန်တာကလွဲလို ့ဘာမှ မထူးနိုင်မှန်းသိပါတယ်။\nဒါပေမယ့် မလုပ်လို ့လည်း မရပါဟူး။ ကျွန်တော် တိုင်စားများအနေနဲ ့သတ်ဆိုင်ရာ ဌာနများ ဝန်ကြီးရုံးများကိုတော့ ပို့ပြီးပါပြီ။ အရေးယူမယ် မယူမယ်ကတော့ သူတို ့အပိုင်းပါပဲ။အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါတယ် …\nကျွန်တော် ပြီးခဲ့တယ့်အပတ် ၃.၅.၂၀၁၉ Friday ရက် (၁ဝး၃၀)အချိန် သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးနှင့် အတူစမ်းချောင်းရှိစားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှ အငှားကား(TAXI)ဖြင့် နေအိမ်သို့့ပြန်လာစဉ် နာနတ်တောလမ်းအရိုးအထူးကုဆေးရုံကြီးအနီးတွင် ညဘက် ယာဉ်စစ်နေသော…..\nထို့နည်းတူတခြားသော(လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော) ရဲဝန်ထမ်းအချို့မှာလည်းမူးနေပါသည်။ ၄င်းတို့နှင့်အတူတာဝန်မူးဟုယူဆရသူ အရာရှိတစ်ဦးလည်းရှိနေပါသည်။\nယခုကဲ့သို့မူးနေသောအနေအထားဖြင့် ပြည်သူတစ်ဦးကို စစ်ဆေးခွင့်ရှိပါသလား” ဟု ကျွန်တော်မေးခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်မေးသောအခါ ၄င်းတို့နှင့်အတူရှိနေသောရဲအရာရှိမှကျွန်တော့်အား ပြစ်မှုတစုံတရာမရှိိှသည့် အတွက်ကျွန်တော့်အားပြန်ရန် တိုက်တွန်းနေချိန်တွင်…..\nကမာရွတ်ရဲစခန်းဝန်း အတွင်းအရောက်တွင် ကျွန်တော့်အား ကားပေါ်မှဆွဲချကာ စခန်းအတွင်းသို့ခေါ်ဆောင်လာပြီးအချုပ်နားအရောက်တွင ်ကျွန်တော့်ကိုခေတ္တစောင့်စေပြီး အချုပ်ထဲတွင်ရှိနေပြီးသောအချုပ်သားများနှင့်အချုပ်လမး်တွင််အိပ်နေသောသူများကိုအပြင်သို့ခေါ်ထုတ််သွားပြီး ….\n“မင်းငယ်ပါ ဘယ်လောက်ရှိလဲကြည့်ရအောင်” ဟုဆိုကာ ကျွန်တော့် ဘောင်းဘီအားအတင်းဆွဲခြင်း၊ “ဒီကောင့်ကိုဖင်ချကွာ”ဟုဆိုကာဘောင်ဘီအားအတငး်ဆွဲခြင်းများကိုပြုလုပ်ပါသည်။ ထို့နောက်အချုပ်ခန်းအတွင်းသို့ကျွန်တော့်ကိုဝင်စေပြီးအခန်းအတွင်းတွင် အသင့်စောင့်နေသော ရဲ၂ဦးမှာ လူမိုက်ဆန်သောစကားများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ပြီး လက်ထိတ်မဖြုတ်ပေးပဲ နေစေခဲ့ပါသည်။\nထိုနေ့ည၂၄းဝဝနာရီခန့်တွင် ကျွန်တော့်အား အချုပ်မှပြန်ထွက်စေပြီး ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော့်အားထိုးနှက်ခြိမ်းခြောက်သူ ရဲဝန်ထမ်းတစ်ဦး မှ မရှိတော့ပဲကနဦးကတည်းကပင် ရှိနေခဲ့သော ရဲအရာရှိနှင့်စခန်းတွင်ရှိနှင့်ပြီးသော ရဲဝန်ထမ်းများသာတွေ့ရပါသည်။\nဖခင္အရင္းျဖစ္သူက သမီးႏွစ္ေယာက္လံုးကို ကေလးရတဲ့အထိ သားမယားျပဳက်င့္ေနမႈ\nPop Pin New March 12, 2019\n၁၄ ၾကာမပုပ္မသုိးသည့္ ဆရာေတာ္ႀကီး ႐ုပ္ကလာပ္ေတာ္ကိစၥ အျငင္းပြားေနျပီ


အရုပ်ကြိုးပြတ်နေ့ရက်များ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » News » အရုပ်ကြိုးပြတ်နေ့ရက်များ\nPosted by သူရဿဝါ on Jul 16, 2010 in News |2comments\nငါ့….. ….. ….. ….. ….. ….. ….. ..\n.. ကိုယ်….. ….. ….. ….. ….. ….. …..\n….. ငါ….. ….. ….. ….. ….. ….. …..\n… ….. ခ….. ….. ….. ….. ….. ….. …..\n… ….. … ….. ….. ….. ဏ…………..\n. ….. ….. … …..တ….. ….. ….. …..\n… …..ဖြုတ်….. ….. ….. ….. ….. ….. .\n…… …..ပျောက်….. ….. ….. ….. …..\n……. ….. ….. ….. ….. ….. ဆုံး….. ….\n… … ….. …..သွား….. ….. ….. ..\n… …….. ….. ………. …..တယ် ..\nဘ၀က ဖိနပ်ကို ကြိုးငုံ့ ချည်နေတုန်း …….. မစံပယ်ဖြူက ကျွန်တော့်ကို မုန်းသွားသည်….\nရေရွတ်ကြည့်တော့ လေထုထဲ တိုး–အက်—မော–လျ ….\nချစ်လှစွာသော… ငါ့ရဲ့ညီမသေးသေးလေးရေ…လွမ်းတယ်၊ … ဒါပဲ တတ်နိုင်တာမို့ လွမ်းပါရစေ\nကောင်မလေးရေ….တို့တွေ နားလည်လိုက်ရအောင် မင်းနဲ့ငါ တကယ်နားလည်သွားသလိုပုံမျိုးနဲ့ နားလည် ပစ်လိုက်ကြရအောင်လေ………………..\nခြေထောက်တွေကလှေကားထစ်အတိုင်းတက်သွားပြီး လူက… လှေကား ခြေရင်းမှာ ကျန်ခဲ့ရတယ်\nဗျပ်စောင်းသံရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု့က ငါ့ကို ခေတ်အဆက်ဆက် ခြောက်လှန့် … ငါတို့တွေ ကြိုးပြတ်နေကြပြီ ၊၊ ငါတို့တွေ ကျိုး ပျက် နေ ကြ ပါ ပြီ\nပြောပါ … ငါ ရပ်နေရမှာလား ၊ ဆက်လျှောက်ရမှာလား ဆိုတာကို..\nငါ့ကိုဖျောက်ထားတဲ့ နှင်း …\nမိုင်တိုင်တွေ လဲကျတုန်း ငါ့ကိုကယ်ပါ …\nညတွေပျင်းရိတုန်း ငါ့ကိုကယ်ပါ …\nပြီးရင်… ငါ့ကို ကယ်ပါ …. ပြီးရင် ….\n၀န်ခံချက် – ယခုကဗျာတွင် တာရာမင်းဝေ ၊ မင်းခိုက်စိုးစန် ၊ တိုးနှောင်မိုး ၊ ဇာတိ ၊ သိုးမဲ၊ သူရဿဝါ၊ ၊ ၀ိုင်ချို ၊ သောတ ၊ ပိုင်စိုးဝေ ၊ ရွှေယုန် ၊ ရုပ်သေး တို့၏ ကဗျာစာပိုဒ်အချို့ကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုပါသည်။\nတေလေနာမည်လည်း ပါသေးတယ်လား ကျန်သေးလား ….\nငါ့နာမည်ခေါ်တဲ့ ဓါးတချောင်းရင်ဘတ်ထဲကို ထိုးသွင်း\nကဗျာကို …. ဟုတ်ကဲ့ ကဗျာလို ခံစားလိုက်ပါတယ်\nအငွေ့ အသက်လေး တောင် အသိအမှတ်ပြုမခံရ……\nကျွန်တော်လည်းစိတ်မှာ အလာ့ဂျစ် ဖြစ်နေပါတယ်\nအင်္ဂါဂြိုလ်က အရှက်ကွဲတတ်တယ်လို့ ဆရာဦးကြာမြင့်ရေးတာဖတ်ရတယ်\nလှည့် စားခံရတယ်လို့ သိရတယ် နှလုံးသားမှာ အလာ့ဂျစ်ဖြစ်နေတယ်


ဗန်းမော်တင်အောင် | ဒေါင်းဇာနည်\nTag Archive: ဗန်းမော်တင်အောင်\nFiled under: သမိုင်းဖြစ်ရပ်မှန်များ — Leaveacomment\nအောင်သန်းသည် မေ့လျော့ထားခြင်းကို ခံနေရသော သားငယ်တယောက်သာဖြစ်၏။ သူ့ကို သတိရသူမရှိ။ သူသည် စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံနေရ၏။ သို့ရာတွင် သူ့အား လိုက်လံရှာဖွေ ကြမည့် မိဘတို့သည်မရှိ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမနှင့် ဆွေမျိုးညာတိကာတို့သည်လည်းမရှိ။ သူ့ကို မေ့လျော့ထားကြသည့်အတွက် အောင်သန်းသည် များစွာအရေးထားလှပုံမရ။ စွန့်ပစ်ထားခြင်း ကို ခံရသည့်အတွက်လည်း သူသည် ဝမ်းနည်းမိဟန်မတူ။ သူသည် ရဲရင့်သော လူသား တယောက်ပီပီ သူ့အား မေ့လျော့စွန့်ပစ်ထားကြသော လူ့ဘောင်ကြီးအတွင်း၌ သူ၏ စွမ်းပကား ဖြင့် အသက်တချောင်းကို မွေးမြူနေထိုင်လျက်ရှိသည်။ အောင်သန်းသည် ကျေးလက်၏ ရလဒ်ဖြစ်သော်လည်း နေပြည်တော်၌ စွဲမြဲနေထိုင် လျက်ရှိသည်။ ကျေးလက်၏ သားသမီးပီပီ အောင်သန်းသည် စိမ်းလန်းသော လယ်ကွင်းများ သို့ အဘယ်ကြောင့် ပြန်၍ မနေထိုင်ရသနည်း။ ပြွေသံနှင့် နွားခလောက်သံများကို သူသည် မလွမ်းဆွတ်လေသလော။ မှိုနတိုနှင့် ချဉ်ပေါင်ရေတည်တို့ကိုလည်း သူသည် မေ့လျော့လေပြီ လော။ အဘယ်ကြောင့် သူ့အား လူရာမသွင်းသော နေပြည်တော်၌ ပျော်ပိုက်၍ နေရသနည်း။ သူသည် အခလွတ် ပညာသင်ကြားခွင့် ရသည်ဆိုသော တက္ကသိုလ်ပညာရေးကို တပ်မက်နေ သလား။ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာအေးစေတီကို ဖူးမြှော်ရင်း ပြည်တော်သာစီမံကိန်း၏ တိုက်တလုံး၊ ကားတစီးနှင့် လစာရှစ်ရာတထောင်တို့ကို စောင့်စားနေသလား။ ပုထုဇနော ဥမ္မတကောဟု ဘုရားရှင် ဟောကြားထားသော်လည်း အောင်သန်းသည် မိုက်မဲ လောက်အောင်ကား မရူးပါ။\nအောင်သန်းသည် လယ်ကွင်းပြင်များ၌ မွေးဖွားလာခဲ့ရသော လယ်သမား သားသမီးပီပီ နွားကျောင်းရင်း ပြွေကြူလို၏။ သူသည်ကွင်းပြင်၌ တိုက်ခတ်သောလေကို ရှူရှိုက်လို၏။ သို့ရာတွင် ကျေးလက်၌ ယနေ့တိုင် မိုးကောင်းလျက်ရှိသော မြေရှင်က သူ့အား ကျောတရာ၊ ရင်တရာ ရိုက်ခတ်၍ လယ်ကွင်းများထဲမှ နှင်ထုတ်လိုက်သည်။ သူအဘိုး၏ လယ်ကိုသိမ်း ယူ၍ သူ့အဘကိုလည်း လယ်ထဲမှ ကန်ထုတ်လိုက်သောအခါ အောင်သန်းသည် ပြေးမိပြေးရာ သို့ပြေးရင်း နေပြည်တော်သို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်၏။\nအောင်သန်းသည် ဤကဲ့သို့ အမွေမဲ့သားတယောက် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူ့တွင် အတတ်ပညာလည်း မရှိပေ။ သူသည် လူလားမမြောက်ရမီပင် သူ၏ ဝမ်းတထွာကို ရသောနည်းနှင့် ကျောင်းခဲ့ရသည်။ သူ၏ အသက်ရှင်နေနိုင်ရေး တိုက်ပွဲသည် ကြပ်တည်းလှ၏။ မနိုင်သောဝန်ကိုလည်း ထမ်းခဲ့ရ၍ မရောက်နိုင်သောခရီးကိုလည်း သွားခဲ့ရ၏။ ဘဝ၏ ထန်ပြင်းသောမုန်တိုင်းအကြားဝယ် သူသည် လွင့်ချင်ရာလွင့် နေခဲ့ရ၏။ ငတ်မွတ်ရခြင်းသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုဖြစ်၍၊ နာကျင်ရခြင်းများသည် သူ့နောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်ပါ နေကြသော အရိပ်များဖြစ်ကြသည်။\nသို့ရာတွင် အောင်သန်း၌ လေးမြတ်စရာကောင်းသော သတ္တိတခုရှိသည်။ သူသည် အတိတ်ကို လုံးဝ မြှုပ်နှံထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ပစ္စုပ္ပန်၌သာ နေထိုင်လျက်၊ အနာဂတ် ကိုလည်း အိပ်မက် မက်ခြင်း ရှိပုံမရ။ သူသည် နံနက်စာကို တွေ့ရသောအခါ စား၏။ သို့ရာတွင် ညစာအတွက် သူသည် မစဉ်းစား၊ တွေ့လျှင်လည်း စားမည်။ မတွေ့လျှင်လည်း မစားဘဲနေ လိုက်မည်။ မခံမရပ် နိုင်လောက်အောင် ဆာလောင်လာသောအခါ သူသည် တော၏ဥပဒေ အတိုင်း ရှာဖွေ၍ စားသောက်တတ်သည်။ သည်အတွက်နှင့် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီး၍ တရားရုံး များသို့ ပို့ကြ၏။ ဥာဏ်အမြော်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော တရားမင်းများက နေပြည်တော် အရပ်၌ တောဥပဒေကို လိုက်နာသော အောင်သန်းအား အပြစ်ပေးကြ၏။\nရန်ကုန်ထောင်အတွင်းသို့ အောင်သန်းသည် အကြိမ်ကြိမ်ရောက်ခဲ့ပြီးပေပြီ။ သူသည် ကလေးအရွယ်၌ ကလေးထောင်တွင် နေထိုင်ကြီးပြင်းခဲ့ရ ပြီးလျှင် ယခု အသက် (၄ဝ) နီးသော အရွယ်၌ကား ဗမာနိုင်ငံ အကျဉ်းထာင် အနှံ့အပြား၌ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ပြီးလေပြီ။ ဤအတိုင်း သွားနေလျှင် သူသည် ထောင်ထဲ၌ အရိုးထုတ်ရလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။\n၁၉၅၂ – ခုနှစ်အတွင်းက နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ ကျေးဇူးကြောင့် အထက်ပါ အောင်သန်း ကို သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ရန်ကုန်ထောင်ကြီး အတွင်း၌ ကျွန်တော်သည် တွေ့ဆုံခဲ့ရ လေပေသည်။\nကျီးကန်းနှင့်စာငှက်များကို အရှင်ရအောင် ဖမ်းနိုင်သည်ဆိုသော ထူးခြားသည့် အရည်အချင်းကြောင့် အောင်သန်းကို ကျွန်တော်သည် စတင်၍ စိတ်ဝင်စားမိ၏။ ထို့ထက်လွဲ၍ အောင်သန်းအကြောင်းကို ဘာမျှတော့မသိသေး။ ကျီးကန်းနှင့် စာငှက်များကို အရှင်ရအောင် ဖမ်းဆီးနိုင်သော လူတယောက်ထက်လွဲ၍ သူ၏ နာကျင်ရှည်လျားလှသော ငိုချင်းရှည်ကြီးကို ဘာမျှမသိရှိသေးမီ အောင်သန်းကို ကျွန်တော် စတင်တွေ့ရှိရသည်။\nပိန်ချည့်သေးကွေးသော လူတယောက်သည် အရောင်အဆင်းမရှိသော ပုဆိုးစုတ်ကို လည်တွင် ဂွင်းသိုင်းလျက်၊ တုတ်တချောင်းကို ဝှေ့ရမ်းကိုင်ဆောင်ကာ ငါးအဆောင်သို့ဝင်၍ လာသဖြင့် တံခါးဝ၌ တာဝန်ရှိသော အကြပ်က ထုံးစံအတိုင်း ဟန့်တားပိတ်ပင်သည်။\n“ဟေ့ ဝါဒါ၊ မင်း ဖွင့်ပေးမလား၊ မပေးဘူးလား”\nအကြပ်က အောင်သန်းအား တံခါးဖွင့်မပေးဘဲ နှင်ထုတ်၏။\nအောင်သန်းသည် အကြပ်ကို နောက်ထပ် ဘာမျှပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ဘဲ သံတိုင်ကို ကျော်တက်၍ ငါးအဆောင်တွင်းသို့ ဝင်သွား၏။ မိန်းဂျေးမှ စီအိုင်ဒီများသည် အောင်သန်းကို ဘာမျှမပြောဆိုနိုင်ဘဲ လက်ပိုက်၍ ကြည့်နေကြရ၏။\n“အဲဒါပေါ့ဗျ၊ အောင်သန်းဆိုတာ” ဟု မိတ်ဆွေတယောက်က ကျွန်တော့်အား လှမ်း၍ ပြောပြ၏။\nချုပ်ချယ်မှုအား တော်လှန်တတ်သော အောင်သန်းကို ကျွန်တော်သည် ဤသို့စတင် တွေ့ရှိကာ သူ့အား သဘောကျမိသည်။ ချုပ်ချယ်ခြင်းခံနေရသည့်အကြား၌ ထပ်မံချုပ်ချယ် ခြင်းကို ပုန်ကန်ဝံ့သော အောင်သန်း၏ ပင်ကိုယ်သတ္တိကို ကျွန်တော်သည် လေးစားသလို ဖြစ်မိ၏။ သူ့ကို ရင်းရင်းနှီးနှီး သိကျွမ်းလိုသော စိတ်များလည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။\n“ဟေ့……. အောင်သန်း၊ မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ” ကျွန်တော်က စတင်၍ သူ့အား နှုတ်ဆက်ကာ တားလိုက်သည်။\n“ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ” ဟု အောင်သန်းက ကျွန်တော့်ကို အကဲခတ်သလို ပြန်၍မေးလာ ၏။\n“ငါလဲ မင်းလို ထောင်ထဲရောက်နေတဲ့ လူတယောက်ပါပဲကွာ”\nသူ၏ ပွင့်လင်းခြင်းကို သဘောကျမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အား ကျွန်တော့် အခန်းတွင်း သို့ ခေါ်လာခဲ့ပြီးလျှင် လက်ဖက်ရည်ဖျော်၍ တိုက်ရင်း သူ့ကို လေ့လာကြည်ရှုမိသည်။ အောင်သန်းသည် လုံလောက်သော အာဟာရနှင့် ဆေးဝါးများကို မမှီဝဲခဲ့ရသဖြင့် အသက် အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် သေးကွေး ပိန်ချည့်နေသည်။ လူစဉ်မမီနိုင်အောင် ညှိုးနွမ်းနေသည်။\n“ဒါထက်……. မင်းကျီးကန်းနဲ့ စာကလေးတွေကို အရှင်ရအောင် ဖမ်းတတ်တယ်ဆို” ဟု ကျွန်တော် က မေးကြည့်သည်။\n“ကျီးကန်းတကောင် လိုချင်ရင် ဆေးလိပ်ငါးလိပ်နဲ့ရမယ်” ဟု အောင်သန်းက သူ၏ ပေါက်ဈေးကို တောင်းလာ၏။\nညီမျှသော လုပ်အားအတွက် ညီမျှသော တန်ဖိုးကို အောင်သန်းက တောင်းဆို၏။\nလက်ဖက်ရည် သောက်ပြီးသွားသောအခါ ကျွန်တော်သည် အောင်သန်းအား ဆေးလိပ် ဆယ်လိပ်ခန့် ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ဆေးလိပ်များရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ထွက်သွားသည်။\nနောက်ထပ်၍ သုံးရက်မျှ အောင်သန်းနှင့် မတွေ့ရပေ။\nသုံးရက်ခန့် အကြာတွင် အောင်သန်းသည် ကျွန်တော့်ဆီသို့ လာ၏။ သူနှင့်အတူ စာကလေး အရှင် နှစ်ကောင်ကိုလည်း ကျွန်တော့်အတွက် ယူလာခဲ့ပေသည်။\nအောင်သန်းနှင့် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် တစထက်တစ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာပြီးနောက် အောင်သန်းကို နီးနီးကပ်ကပ် လေ့လာနိုင်ရန်အတွက် ကျွန်တော့်အနီးသို့ ခေါ်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ အောင်သန်းကို ကျွန်တော်က အနီးသို့ ခေါ် ထားသည့်အတွက် ထောင်အာဏာပိုင်များက ကျေးဇူးတင်ကြသည်။ ဝမ်းသာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်သန်းကို သူတို့ အုပ်ချုပ်ထိန်းသိမ်း၍ မရကြသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။\nအောင်သန်းသည် အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းကို အမြဲတစေ တော်လှန်တိုက်ခိုက်ဝံ့သော သတ္တိရှိလေသည်။ သူ့ကို အပြစ်ဒဏ်ပေးသောအနေနှင့် အလုပ် လုပ်ခိုင်း၍ မရ။ အာဏာပိုင်တို့က သူ့အားခိုင်းစေလျှင် “မလုပ်ဘူးကွ” ဟု တင်းတင်းမာမာ ပြန်၍ပြော၏။ အချို့သော အကြပ်များက အောင်သန်းအား ပါးစပ်ဖြင့် ပြောဆို၍မရသဖြင့် တုတ်ဖြင့်ချောက်လှန့်ရန် ကြိုးစား၏။ ထိုအခါ အောင်သန်းသည် အုတ်ခဲတလုံးကို ကောက်၍ ကိုင်တတ်၏။\nအောင်သန်းကို ထောင်ထဲ၌ ထောင်ချကြည့်၏။ တိုက်ပိတ်သည်ဟူ၍ ခေါ်၏။ ထိုကာလ၌ အောင်သန်းသည် ထောင်မင်းကြီးမှစ၍ အကြပ်အထိ ကော်၍ ဆဲရေး၏။ အော်ဟစ်ဆဲရေးပြီးသောအခါ သူ့အား ဤသို့ ချုပ်ချယ်ခြင်းကို အပြင်းထန်ဆုံးသော လက်နက်ဖြင့် ပြန်လည်၍ တိုက်ခိုက်၏။ ထိုလက်နက်မှာ အခြားမဟုတ်၊ အစာငတ်ခံခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဤတိုက်ပွဲကို အောင်နိုင်သည်အထိ အောင်သန်းသည် ရွပ်ရွပ်ချွံချွံဆင်နွှဲ၏။ နောက်ဆုံး၌ ထောင်အာဏာပိုင်တို့သည် အောင်သန်းကို အရှုံးပေး၍ လွှတ်လိုက်ရသည်။\nတိုက်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် အောင်သန်းသည် ရန်ကုန်ထောင်ကြီးအတွင်း၌ သွားချင်ရာ သွား၍ လာချင်ရာလာ၏။ လုပ်ချင်ရာလုပ်၍ စားချင်ရာ လျှောက်စား၏။ သူ့ကို ဘယ်အကြပ်တို့ကမှ ဘာမျှ မပြောနိုင်ကြတော့။ သက်ဆိုင်ရာထောင်မှူးများကလည်း သူ့ကို လက်မြေ‡ာက်ထားကြ၏။ သူသည် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းအား သူရသတ္တိရှိစွာဖြင့် အဆုံးတိုင် တိုက်ခိုက်အောင်နိုင်ခဲ့သော ရန်ကုန်ထောင်တွင်း သူရဲကောင်းကြီးမဟုတ်လော။\nရန်ကုန်ထောင်ကြီးအတွင်း၌ စွန်လွှတ်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ထား၏။ အောင်သန်းသည် ပြတ်လွင့်လာသော စွန်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီး၍ ကြိုးတိုက်ပေါ်သို့ တက်ကာ စွန်လွှတ်၏။ ဘယ်သူက ဘာပြောနိုင်သနည်း။\nထောင်ပိုင်သည် နံနက်ခင်းအချိန်တွင် ထောင်အတွင်းသို့ လှည့်လည်ကြည့် ရှုလေ့ရှိ၏။ ထိုအချိန်၌ အဆောင်တံခါးများ ပိတ်ထားတတ်၏။ အဝင်အထွက် မရှိရ။ လမ်းပေါ်၌လည်း ဘယ်သူမှ ရပ်မနေရ။ သို့ရာတွင် အောင်သန်းသည် ပုဆိုးကို လည်ပင်းကွင်းသိုင်း၍ တုတ်တ ချောင်းကိုင်ကာ ထောင်ပိုင့်လမ်းတွင် ကန့်လန့်လုပ်နေတတ်၏။\n“မင်း မလွတ်သေးဘူးလား အောင်သန်း” ဟု ထောင်ပိုင်ကပင် သူ့ကို နှုတ်ဆက်မေးမြန်း ရ၏။\n“မလွတ်သေးဘူး၊ ဦးဘသိန်း ဘယ်တော့လာဦးမလဲ” ဟု သူက ပြန်၍မေး၏။ ဦးဘသိန်းသည် အကျဉ်းထောင်မင်းကြီးဖြစ်၏။ အောင်သန်း ကလေးထောင်၌ စတင်နေထိုင် ရစဉ်က ဦးဘသိန်းသည် ကလေးထောင်တွင် ထောင်မှူးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါဝယ် ဦးဘသိန်းသည် ထောင်မင်းကြီးပင်ဖြစ်ခဲ့လေပြီ။ အောင်သန်းကား ထောင်ထဲတွင် နေထိုင် ရတုန်းပင်ဖြစ်သည်။\n“လာတဲ့အခါ မင်းကိုခေါ်မယ်လေ ဟုတ်လား”\n“ထောင်ထဲမှာ ကောင်းကောင်းနေနော် အောင်သန်း”\nထောင်ပိုင်ကလည်း အောင်သန်းကို ချော့မော့ပြောဆိုရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်သန်းသည် ထောင်မင်းကြီး၏ မိတ်ဆွေလည်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။\nအောင်သန်းအား ကျွန်တော်တို့ ထမင်းဝိုင်းတွင် ကျွေးမွေးကာ ကျွန်တော့်အနီးတွင် ခေါ်ထားသော ကာလအတွင်း ၎င်း၏လေးမြတ်ချစ်ခင်စရာကောင်းသော စိတ်နေသဘောထား ကလေးများကို တွေ့ရသည်။ အာဏာပိုင်များက အပြစ်ဒဏ်ထားသောအနေဖြင့် ခိုင်းစေသော အလုပ်ကိုသာ မလုပ်သော်လည်း သူပါ ဝင်ရောက်စားသောက်သော ထမင်းဝိုင်းအတွက် လိုအပ်သော ထင်းများကို မည်သူကမှ တိုက်တိုက်တွန်းတွန်း မပြောဆိုရဘဲ ထင်းဂိုဒေါင်သို့ သူ့ဘာသာ သူသွား၍ ထမ်းယူလာပေး၏။ နံနက်လင်း၍ အိပ်ဆောင်ဖွင့်လျှင် ဖွင့်ချင်း အိပ်ရာမှထကာ ထင်းသယ်ရန်သွား၏။ တရက်တလေမျှ မပျက်ကွက်ခဲ့။ ထင်းထမ်း၍ ပြန်ပို့ ပေးပြီးနောက်မှ သူလည်ချင်ရာသို့ လျှောက်၍ လည်နေတတ်သည်။ သူသည် လူ့ ကျင့်ဝတ်ကို လိုက်နာပြုလုပ်တတ်ပေသည်။\nအောင်သန်းသည် ယခင်က ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်နှင့် ဖြစ်သလို နေလေ့ရှိခဲ့သည်။ ရေကို ချိုးချင်သည့်အခါမှ ချိုးလေ့ရှိ၏။ ကျွန်တော်နှင့် လာရောက် နေထိုင်သောအခါ သူ့အား သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနှင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ်နေထိုင်ရန် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောဆိုဆုံးမ ကြည့်သည်။ နောက်တနေ့မှစ၍ အောင်သန်းသည် တနေ့လျှင် ရေသုံးခါလောက်ချိုး၏။ မိုးတွင်းကြီး၌ပင် တနေ့လျှင် ရေသုံးခါ မှန်မှန်ချိုးနေသောကြောင့် “အောင်သန်းရာ မင်းရေချိုးတာ လျှော့ပါဦးကွာ” ဟု ကျွန်တော်ကပင် ပြန်၍ တောင်းပန်ယူရသည်။ အထူးတန်း အကျဉ်းသားများကဲ့သို့ အောင်သန်းသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေထိုင်ရန်အတွက် ကျွန်တော့်ထံမှ ဆပ်ပြာမွှေး၊ ပေါင်ဒါ၊ ခေါင်းလိမ်းဆီ စသည်တို့ကို နေ့တိုင်း တောင်းလာသဖြင့် “မင်းဟာက လျှော့ပါဦးကွာ” ဟု ကျွန်တော်က တောင်းပန်ရပြန်၏။\nအောင်သန်းသည် လူတယောက်ပီပီ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နှင့် သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်ကလေး နေလိုရှာသည်။ သို့ရာတွင် ထိုကဲ့သို့နေထိုင်ရန်အတွက် သူသည် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။ ဝမ်းတထွာတိုက်ပွဲကို အလူးအလဲ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရဟန်တူသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူစင်စစ်က တိရစ္ဆန်တကောင်လို နေခဲ့ရရှာသည်။ အကယ်၍သာ သူ့အား မေတ္တာကရုဏာဖြင့် စိတ်ရှည်ရှည်ထား၍ ပြုပြင်လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မည်ဆိုခဲ့လျှင် အောင်သန်းသည် လူ့ဘောင်ကြီး၏ စည်ပင်တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းအတွက် များစွာအဖိုးတန်သော လူတယောက် ဖြစ်လာ လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော်ယူဆမိသည်။\nအောင်သန်းသည် လူအများ၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်လိုသော သဘောလည်း ရှိသည်။ ညမိုးချုပ်၍ ထောင်ပိတ်သောအခါများတွင် အချို့သော သူများသည် ထောင်အပြင်ဘက်၌ လှန်းထားသော အဝတ်အစားများကို မေ့ထားတတ်ကြသည်။ အောင်သန်းသည် အိပ်ဆောင် ပိတ်သောအခါ ထိုမေ့ကျန်နေသော အဝတ်အစားများကို လျှောက်၍ သိမ်းဆည်းလာတတ်ပြီး လျှင် အဝတ်အစားရှင်များအား အော်ဟစ် မေးမြန်း၍ လိုက်လံပေးကမ်းတတ်သည်။\nသူသည် ငတ်ပြတ်သောအခါ ထောင်၏ အပြင်ဘက်၌ ခိုးယူစားသောက်ခြင်း ပြုခဲ့သော်လည်း ထောင်ထဲ၌ကား ခိုးယူတတ်ခြင်းမပြု၊ သူလိုချင်သော ပစ္စည်းကို တောင်းရမ်းတတ်သည်။ ဘဝတူ အကျဉ်းသားများကို သူသည် ဘယ်တော့မျှ အနှောက် အယှက် မပေးတတ်။ အာဏာပိုင်များကို ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း ပြန်လည်၍ တိုက်ခိုက် တတ်သော အောင်သန်းသည် ဘဝတူအကျဉ်းသားများနှင့် ဆက်ဆံရာ၌ ယဉ်ကျေးပြေပြစ်စွာ ဆက်ဆံတတ်သည်။ မည်သည့် အကျဉ်းသားကမဆို သူ့အား အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောဆိုဆုံးမလျှင် သူသည် ဣနြေ္ဒရရ နားထောင်တတ်သည်။\nတခါတရံ အောင်သန်းအား ၎င်း၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ကျွန်တော်သည် မေးမြန်းကြည့်သည်။ အောင်သန်းသည် ၎င်း၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ပြန်၍ပြောပြချင်ပုံ မရ။ သူသည် အတိတ်ကို စိတ်နာကြည်းဟန်တူ၏။ ဘယ်လိုများခံခဲ့ရသော အတိတ်ဘဝမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည် မသိ။ တော်တော်ခံခဲ့ရဟန် တူပေသည်။\nစိတ်လက်ကြည်လင်ရွှင်ပျသောအခါ သူသည် ဟင်္သာတသား ဇာတိဖြစ်ကြောင်း ပြောပြတတ်၏။ ဟင်္သာတ တောဘက်တွင် သူငယ်စဉ်က နွားကျောင်းရင်း ပြွေကြူခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း ပြောပြ၏။ ထိုအခါ သူ၏စကားကို နင်း၍ ကျွန်တော်က သူ့အတိတ် အကြောင်းကို တူးဖော်နှိုက်ယူ၍ကြည့်မိ၏။\nသူ့အဘိုးသည် ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ် ဖြစ်သော်လည်း သူ့အဘသည် လယ်အငှားလုပ်ခဲ့ ရသည်။ လယ်အငှားလုပ်သားဘဝမှ လယ်ကူလီဘဝသို့ လျှောကျသွားခဲ့ရသည်။ လယ်ကူလီ၏ သား အောင်သန်းသည် (၁၃) နှစ်သားခန့်တွင် သရက်မြို့ ကလေးထောင်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ကလေးထောင်မှ လွတ်လာသောအခါ၊ သူသည် ထမင်းတလုပ် မှန်မှန်နှင့် ဝဝကလေးမှ မစားရ သော တောဘက်ရှိ လယ်ကူလီ မိဘများထံသို့ မပြန်တော့ဘဲ ပြည်မြို့မှ ရန်ကုန်မြို့သို့ မီးရထားခိုးစီးရင်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။\nကျွန်တော်သည် အောင်သန်း၏ အတိတ်ဘဝမြစ်ဖျားခံရာ တောင်ကြားများကို ဤသို့ တောနင်း ရှာဖွေခဲ့ရသည်။\nဗမာနိုင်ငံမြို့တော်ဖြစ်သော ရန်ကုန်မြို့›ကြီး၌ အောင်သန်းသည် နှစ်ပေါင်း အစိတ် သာသာခန့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူ့မှာ အိုးအိမ်မရှိ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်း လည်းမရှိ။ မှီခို အားထားခြင်းပြုရသော ဆွေမျိုးညာတိကာများလည်း မရှိ။ အောင်သန်းသည် နှစ်ပေါင်းအစိတ်မျှ ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီး၌ အဘယ်သို့ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့လေသနည်း။\nချစ်သော အောင်သန်း၏ ဝတ္ထုသည် ဤနေရာမှ စပေပြီ။\nတရက်တာမျှ ဝင်ငွေမရှိလျှင် တရက်တာမျှ နေထိုင်ရန် ကြပ်တည်းခက်ခဲလှသော၊ နေထိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီး၌ အညတြအောင်သန်းသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် အစိတ်ခန့်မျှ အဘယ်သို့ အသက်မွေးမြူနေထိုင်ခဲ့သနည်း။ သူသည် အဘယ်သူ့အိမ်၌ အိပ်စက်၍ အဘယ်သူ့အိမ်၌ စားသောက်ခဲ့သနည်း။\nအောင်သန်း၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတတ်ပညာဟူ၍ ဘာမျှမရှိ။ အားခွန်ဗလကို အားကိုး၍ လုပ်ကိုင်စားသောက်ရအောင်ကလည်း သူ့တွင် အားခွန်ဗလမရှိ။ ပိန်လှီသေးကွေး သော လူတယောက်သာဖြစ်သည်။ သူသည် အားခွန်ကို ရောင်းစားခြင်းပြုရသော ကျပန်းကူလီ အလုပ်ကို အသက်မွေးမှု အတွက် လုပ်ကိုင်လို၏။ သူ့အား ခေါ်ယူငှားရမ်းရန် အလုပ်ရှင်များကို လည်း မြို့တော်၏ အနှံ့အပြား လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ဖူး၏။ သို့ရာတွင် လူစဉ်မမှီသော အောင်သန်းကို အဘယ်သူကမှ မငှားရမ်း မစေခိုင်းလိုကြပေ။\n“ရန်ကုန်မြို့ကြီးမှာ မင်းဘယ်ကရလို့ ဘာကို စားနေသလဲကွ အောင်သန်း” ဟု ကျွန်တော်က မေးမြန်းကြည့်မိ၏။\n“ဟိုက ဒီက ဒီလိုပဲ ရှာဖွေစားရတာပေါ့ဗျ” ဟု သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြန်၍ပြော၏။\nသူ၏ ပေါ့ပေါ့ဆဆပေးသော အဖြေကို ကျွန်တော်သည် လွယ်လင့်တကူ လက်မခံနိုင် ပေ။\n“ကောင်းကောင်းပြောစမ်းပါကွ၊ မင်း ထမင်း ဘယ်ကရသလဲဆိုတာ”\n“မင်း ဒီလိုပဲ တောင်းစားတိုင်း စားရသလားကွာ”\n“တခါတလေလဲ သူများအိမ်နောက်ဖေးမှာ ပစ်ထားတာတွေ လိုက်ရှာ စားတယ်”\n“အေး အေး ပြီးတော့ကောကွာ”\n“မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာများ အငတ်ခံနိုင်သလဲကွ”\n“နှစ်ရက် သုံးရက်တော့ ခံရဖူးတယ်”\n“သိပ်ငတ်လာတဲ့အခါ ရတဲ့နေရာက ဝင်ခိုးတာပေါ့”\n“တခါတုန်းက တရုတ်ဆိုင်က ဘဲကင်တကောင် ဝင်ခိုးတာနဲ့ ထောင်ခြောက်လ ကျတယ်”\nအောင်သန်းအား အချို့ အကျဉ်းသားများက “အောင်သန်း၊ တွေ့လိုသူ ဘဲမ” ဟူ၍ ထောင်ဝင်စာခေါ်ကာ နောက်ဖူးသော အကြောင်းကို ယခုမှ လိပ်ပတ်လည်မိသည်။\n“မင်းကို ပုလိပ်ဖမ်းမိတဲ့အခါများ ညှဉ်းသေးသလားကွ”\n“အကုန်လုံးဖွင့်ပြောတော့ ပုလိပ်က ဘယ်ညှဉ်းမှာလဲ”\n“ခိုးလို့မိတဲ့အတွက် မင်းထောင်ဘယ်နှစ်ခါ ကျဖူးသလဲဟင်”\nမင်းထောင်ထဲမှာနဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်သင်းနေချင်သလဲကွာ”\n“ဒါဖြင့် ဘယ်မှာ သွားနေချင်သလဲ”\nအောင်သန်းသည် ထိုအမေးကို မဖြေတတ်ရှာပေ။ ရန်ကုန်မြို့မှာရော၊ ထောင်ထဲ၌ရော တလှည့်စီ ပြောင်းလွဲနေထိုင်ခဲ့ရဖန် များလှပြီဖြစ်သော အောင်သန်းသည် နှစ်ခုစလုံးကို စိတ်ပျက်မိဟန်ရှိသည်။ သူ့အား မွေးဖွားခဲ့သော တောအရပ်ဒေသကိုလည်း နာကြည်းမေ့လျော့ နေပြီထင်၏။\nရန်ကုန်မြို့၏ ပန်းခြံများနှင့် လမ်းဘေးပလက်ဖောင်းများသည် နွေရာသီကာလ၌ အောင်သန်း၏ နေထိုင်အိပ်စက်ရာ အရပ်ဒေသများဖြစ်ကြ၍ မိုးရာသီ၌ သူသည် ဆူးလေဘုရား ကုန်းတော်နှင့် မြူနီစပါယ် ရုံး၏ စင်္ကြန်များတွင် စတည်းချလေ့ရှိသည်။ ဤအိပ်ရာနေရာများနှင့် ပတ်သက်၍သူသည် ရန်ကုန် ပုလိပ်အဖွဲ့ကြီး၊ မြူနီစပါယ်ပုလိပ်အဖွဲ့၊ ဆူးလေဘုရားပုလိပ် အဖွဲ့များနှင့် တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲခဲ့ရသည်။ ပန်းခြံများတွင် ဝင်အိပ်လျှင် မြူနီစပါယ်ပုလိပ်များက နှင်ထုတ်၏။ လမ်းဘေးပလက်ဖောင်းတွင် ဝင်ကွေးလျှင် ရန်ကုန်ပုလိပ်များက ရန်ရှာ၏။ ဆူးလေကုန်းတော်ပေါ်၌လည်း ဘုရားပုလိပ်များက သူ့ကို မောင်းထုတ်၏။ သူသည် ဤရန်သူ သုံးပါးကို ခုခံကာကွယ်ရင်း အိပ်စက်ရလေသည်။\nရာသီဥတုက နှိပ်စက်၍ဖြစ်စေ၊ အာဟာရနှင့် ဆေးဝါးများ လုံလောက်အောင် မမှီဝဲနိုင်၍ဖြစ်စေ၊ နာမကျန်းသော အခါကာလများ၌ အောင်သန်းသည် ပြည်သူ့ဆေးရုံးကြီးသို့ တက်ရောက်ကုသခွင့်မရပေ။ သူသည် တိရစ္ဆာန်ရုံတွင်းသို့ ကျော်ဝင်ကာ လူသူရှင်းသော ချုံစပ်တခုခုတွင် အရှင်မရှိသော တိရစ္ဆာန်တကောင်လို တိုးဝင်ညည်းတွားနေလေ့ရှိသည်။ ရန်ကုန်မြို့တော်၌ ပြည်သူ့ဆေးရုံနှင့် ဆေးပေးခန်းများ အပြင် အခြားကုသိုလ်ဖြစ်ဆေးရုံ အများ အပြားပင် ရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုဆေးရုံများသည် အညတြအောင်သန်းကိုကား လက်မခံ ခဲ့ကြ။ သူသည် ရောဂါဘယ၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ပိုင်ရှင်မရှိသော ခွေးဝင်စားတကောင်နှင့်မခြား ခံခဲ့ရသည်။\nသမိုင်းတလျှောက်၌ လူသားတို့ နာကျင်ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များ အားလုံးကို အောင်သန်း၏ဝတ္ထု၌ အလုံးစုံတွေ့ရှိရသည်။ ပြည်ထောင်စု အစိုးရမင်း ရုံးများစိုက်လျက် နိုင်ငံခြားသံတမန်များ သံတဲများ ဆောက်လုပ်နေထိုင်လျက် ရှိကြသော ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီး၌ လျှပ်စစ်မီးများ လင်းထိန်ကာ ယန္တရားယာဉ် အမျိုးမျိုးကို မောင်းနှင်အသုံးချနေကြစဉ်၊ လူပေါ်စဦးခေတ်က ရုန်းကန်နေထိုင်ရသော နည်းအတိုင်း အောင်သန်းသည် အသက်ရှင် နေထိုင် နေရသည်။\nမြို့တော်ကြီး၌ သူသည် တော၏ ဥပဒေအတိုင်း လိုက်နာနေထိုင်လျက်ရှိသည်။ သူသည် အသက်မွေးရန် လုံလောက်သော စား-ဝတ်-နေမှုအတွက် အသုံးအဆောင်များကို ထုတ်လုပ်ခြင်း မပြုနိုင်ရှာပေ၊ ရှာဖွေရသည်။ ရှာဖွေမရနိုင်သောအခါ ခိုးဝှက်ယူသည်။ လုယက်ယူသည်။ ထိုအခါ သူ့အား မြို့တော်၏ ယဉ်ကျေးမှုကို အစဉ်သဖြင့် စောင့်ကြပ်လျက်ရှိ သော ရှပ်နက်တပ်သားများက ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးကြသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် သွေးများ စွန်းကွက်ပေကျံနေသော အုတ်ထရံကြီးများအတွင်းသို့ရောက်ရသည်။\nချစ်သောအောင်သန်း၏ ဝတ္ထုသည် ရန်ကုန်ထောင်ကြီးအတွင်း၏ အတွင်းနှင့်အပြင် ဝင်လိုက် ထွက်လိုက် နေခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်နှင့် အကြောင်းအရာများသာဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်ထောင်၏ အပြင်၌ သူသည် တိရစ္ဆာန်တကောင်နှင့်မခြား နေရသည်။ ထောင်၏ စခန်းအတွင်း၌ကား သူသည် အကျဉ်းသားလို နေရသည်။ ဤသို့ အောင်သန်း အသက်ရှင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်မှာ အနှစ် နှစ် ဆယ် – အစိတ်ခန့်ရှိခဲ့ပေပြီ။ လူ့တသက်ဟူ၍ ခေါ်နိုင်၏။\nအောင်သန်းသည် အများနည်းတူ ပခုံးနှစ်ဘက်အကြားမှ ခေါင်းပေါက် လာသူဖြစ်သော် လည်း လူတယောက်မှ ဟုတ်ပါသေး၏လော။ လူဖြစ်နေ၍ လူဟု ခေါ်ရလျှင် လူပေါ်ဦးစက လူသာဖြစ်လိမ့်မည်။\nအောင်သန်းသည် မေ့လျှော့ထားခြင်းကို ခံနေရသော သားငယ်တယောက်သာဖြစ်၏။ သူ့ကို သတိရသူမရှိ။ သူသည် စွန့်ပစ်ထားခြင်းကိုလည်း ခံနေရ၏။\nနောက်ဆုံးအပတ် ထောင်ဒဏ် (၂) နှစ်မျှ ကျခံခဲ့ရပြီးနောက် အောင်သန်းသည် သွေးများစွန်းထင်း ညစ်ပတ်နေသော အုတ်ရိုး၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားရပြန်၏။ သူ့ကို လူရာမသွင်းသော မြို့တော်၌ အဘယ်သို့ ရှာဖွေစားသောက်နေသည်ကား မသိရ။\nအုတ်ရိုးအပြင်သို့ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် မကြာမီ အုတ်ရိုးအဝင်ဝသို့လာ၏။ အတွင်းသို့လာ ခြင်းကားမဟုတ်။ ကျွန်တော့်အား သတိရသဖြင့် ထောင်ဝင်စာလာတွေ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။\nသူသည် များစွာပိန်ချုံး၍သွား၏။ ထောင်ထဲမှာတုန်းကကဲ့သို့ မနက်ညမှန်မှန် စားသောက်ရခြင်း ရှိပုံမရ။ သူ့အသားအရည်များလည်း ညှိုးနွမ်းနေသည်။ ညစ်ပတ်နေသည်။ ရေမှန်မှန်မချိုးရတော့ ဟန်တူ၏။ သူ၏ အဝတ်အစားများသည်လည်း ညစ်ပေစုတ်ပြတ် လျက်ရှိသည်။\nကျွန်တော့်အား ထောင်ဝင်စာလာတွေ့ရာ၌ သူသည် အမှတ်တရ တရုတ်မုန့်ထုပ် ကလေး တထုတ် ယူလာသည်။ သူ၏ ကြီးမားဖြူစင်သော စေတနာသဒ္ဓါတရားကို ဤသို့ ကြေကွဲဖွယ်ရာ တွေ့ရှိရသည်။\n“ရော့ ဆရာ စားဖို့” ဟု သူက တရုတ်မုံ့ထုတ်ကိုပေးသည်။\nရင်ထဲ၌ နင့်သွားရသည်။ အောင်သန်း၏ မေတ္တာနှင့်သဒ္ဓါတရားသည် နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေသည်။\n“မင်းဝယ်လာတာလားကွာ” ဟု ပြန်၍ မေးကြည့်မိ၏။\n“ဒီလိုပဲ ရှာလာတာပေါ့” ဟု သူက ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။\nတောင်းရမ်းရှာဖွေ၍ လည်းကောင်း၊ ခိုးဝှက်၍လည်းကောင်း၊ နေပြည်တော်၌ စား သောက်နေထိုင်ရသော အောင်သန်းသည် အဘယ်သို့ ဤတရုတ်မုန့်ထုပ်ကို ရှာဖွေလာ သနည်း။ သူသည် တရုတ်ဆိုင် တဆိုင်မှ အလစ်သုတ်လာပုံရ၏။ သူ၏ အစွမ်းသတ္တိဖြင့် စွန့်စား ယူငင်လာရသော ဤမုန့်ထုပ်ကို ကျွန်တော့်အား စားသောက်စေချင်၍ ပေးလျက်ရှိသည်။ ထိုတရုတ်မုန့်ထုပ်ကလေးကို ကျွန်တော်သည် အဘယ်သို့မျို၍ ကျနိုင်ပါမည်နည်း။\nလူသားတဦးအပေါ်သို့ တဦးက တုန့်ပြန်တတ်သော မေတ္တာတရားကို ကျွန်တော်သည် လေးလေးနက်နက်ယုံကြည်လာသည်။\n“မင်းမုန့်ကို မင်းဘာသာမင်းပဲ စားပါကွာ” ဟု သူ့အား မုန့်ထုပ်ကို ပြန်ပေးရင်း ပြောလိုက်မိသည်။\n“ဆရာ စားစေချင်လို့ ကျနော် ခိုးလာတာဗျ” ဟော – အောင်သန်းက ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်ပေပြီ။\nရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားမိ၏။ ခိုးရာပါပစ္စည်းအား စားသောက်ရမည့် အရေးကို ထိတ်လန့် ၍တော့ မဟုတ်။ ကျွန်တော့်အား စားစေချင်၍ ခိုးယူလာသည်ဟု ခပ်ပြောင်ပြောင်ပြော လိုက်သော အောင်သန်း၏ နှလုံးသားကို လေးစား၍ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖြူစင်သော လူသား တယောက် ဖြစ်လေသည်တကားæ။\nအောင်သန်းအား ချော့မော့၍ သူ၏ မုန့်ထုပ်ကို ပြန်ပေးရင်း သူ သုံးစွဲဖို့ ငွေနှစ်ကျပ်ပေး လိုက်သည်။ နောက်တပတ်လာတွေ့လျှင် သူ့အတွက် အင်္ကျီ လုံချည်များပေးမည့် အကြောင်း လည်း ပြောလိုက်သည်။\nသည့်နောက် အောင်သန်းသည် မကြာခဏဆိုသလို ကျွန်တော့်အား ထောင်ဝင်စာ လာ၍ တွေ့သည်။ သူလာသောအခါတိုင်း ရှာဖွေ၍ရလျှင် သရက်သီးကင်းကလေးများကစ၍ ကျွန်တော်စားဖို့ ရှာဖွေယူလာတတ်သည်။ ထိုသို့ သူလာတွေ့သော အခါတိုင်း သူသုံးဖို့အတွက် ငွေတကျပ်စ နှစ်ကျပ်စ ကျွန်တော်က ပေးလိုက်သည်။\nများမကြာမီက သူသည် ကျွန်တော့်အား လာရောက်တွေ့ဆုံကာ ရန်ကုန်မြို့၌ အလွန်တရာ အနေအထိုင်ရခက်လာသောကြောင့် တောဘက်သို့ ပြန်ဦးမည်ဟု ထူးထူး ခြားခြား ပြောဆိုတိုင်ပင်လာ၏။ ကျွန်တော်ကလည်း သူ့အတွက် ဘယ်လိုမျှ နေရာချမပေးနိုင် သဖြင့် သူတောသို့ပြန်ရန်အတွက် လမ်းစရိတ် ငါးကျပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အောင်သန်းသည် သုံးလကျော်၊ လေးလနီးပါးခန့်မျှ ပျောက်သွားသည်။ သူသည် စိမ်းလန်းသော လယ်ကွင်းများ၌ နွားကျောင်းရင်း ပြွေကြူနေလေပြီဟု အောက်မေ့ထား လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် တလောက အင်းစိန်ထောင်မှ ရန်ကုန်ထောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရသော ဘဝတူ အကျဉ်းသားအချို့ထံမှ ပျောက်ကွယ်နေသော အောင်သန်း၏ သတင်းကို ကြားရသည်။ အောင်သန်းသည် မီးရထားခိုးစီး၍ အင်းစိန်ထောင်၌ (၇) ရက်မျှ နေထိုင်သွားရသော သတင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တောမှ ပြန်လာပြန်ပြီလော။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ တောအရပ် ဒေသ၌ အနေရသာ၍ ခက်လေသလော။\nအင်းစိန်ထောင်မှ လွတ်သွားပြန်သော သတင်းကို ကြားရပြီးနောက် များမကြာမီ အောင်သန်းသည် ကျွန်တော့်အား ထောင်ဝင်စာ လာတွေ့သည်။ သူသည် ပိန်ချုံးသည်ထက် ပိန်ချုံးလျက်ရှိသည်။ ကောင်းစွာ ကျန်းမာပုံလည်း မရပေ။\n“မင်း ဘာပြုလို့ တောကပြန်လာရပြန်တာလဲကွ” ဟု ကျွန်တော်က မေးကြည့်ရ ပေသည်။\nရှေ့ဆက်၍ ဘာမျှပြောစရာ အကြောင်းကမရှိပေ။ ကျွန်တော်ပြောပြချင်သည့် အကြောင်းများကိုလည်း အောင်သန်းသည် နားလည်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် စုံထောက်ကလည်း အညတြအောင်သန်းနှင့် စာရေးဆရာ ဗန်းမော်တင်အောင်တို့ စကားပြော နေသည်ကို အကဲခတ်နားထောင်နေ၏။\nအိတ်ကပ်ထဲ၌ အခန့်သင့်ပါလာသော ငွေတကျပ်ကို အောင်သန်းအား ပေးပြီး၍ ပြန်ထွက်လာတော့မည်အပြု….. “တကျပ်နဲ့ ဝယ်စားလို့ မလောက်ဘူးဆရာ၊ နောက်တကျပ် ပေးပါဦး” ဟု အောင်သန်းက မတောင်းစဖူး တကျပ်ထပ်၍ တောင်းသည်။\nအဘိရာဇာလက်ထက်မှစ၍ ယခုထက်တိုင် ကုလားများနှိပ်စက်ခြင်းကို အောင်သန်း သည် နားလည်ရှာသည် မဟုတ်သော်လည်း လက်တွေ့ဝယ်စားရာ၌ အစစအရာရာ ဈေးတက် နေသော အကြောင်းကိုကား သိလေသည်။ ထို့အတွက် သူသည် ခါတိုင်း တကျပ်နှင့် ဝယ်စား နိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင် တကျပ်နှင့် ဝယ်စား၍ မလောက်သောကြောင့် နောက်ထပ်၍ တကျပ်တောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော်သည် အသိထောင်မှူးတဦးထံမှ ငွေတကျပ်ချေးကာ အောင်သန်းအား ပေးပြီးနောက် အုတ်ရိုးအတွင်းသို့ ပြန်လှည်၍ ဝင်လာခဲ့သည်။ အောင်သန်းကတော့ ငွေနှစ်ကျပ် ရသွားသဖြင့် အုတ်ရိုးအပြင်သို့ ပြန်ထွက်သွားလေပြီ။\nကျွန်တော်သည် အိပ်ဆောင်သို့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းစွာ ပြန်လာရစဉ် အောင်သန်းအတွက် နှင့် ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးဆက်စပ်တွေးလာခဲ့သည်။\nအညတြအောင်သန်းကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီလိုသော ကျွန်တော်သည် လွတ်ရက်မရှိ သေးသော အကျဉ်းသမားတဦး ဘဝ၌ပင် ရှိနေသေးသည်။\nမင်းနေပြည်တော်အရပ်၌ စွန့်ပစ်မေ့လျော့ထားခြင်းခံရသော အောင်သန်းအား ကယ်တင်နိုင်သူများနှင့် ကူညီနိုင်မည့်သူများက အောင်သန်းကို ကူညီကယ်တင်ခြင်း မပြု နိုင်သေးမီ ကာလအတွင်း ချစ်သောအောင်သန်းအတွက် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အသင့်တော်ဆုံး အရပ်ဒေသသည်ကား ရန်ကုန်ထောင်သာလျှင် ဖြစ်တော့သည်တကား။\nချစ်သောအောင်သန်းæ သင့်အား လူရာမသွင်းသော နေပြည်တော်၌ အရှင်မရှိသော တိရစ္ဆာန်တကောင်ကဲ့သို့ လေလွင့်နေမည်လော။ သင့်အား ဘဝတူများက လေးစားကြင်နာ ကြသော ထောင်ထဲသို့ ပြန်လာမည်လော။\n(၂၁၊ ၁၁၊ ၅၅)\n(မာယာအွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်း မှတဆင့် ကူးယူဖော်ပြလိုက်ပါသည်၊)


Burma Partnership » Media Advisory – Report Release on Paunglaung Dam\nBy Physicians for Human Rights Land in Our Hands and Kayan New Generation Youth • October 1, 2015\nYANGON – A Press Conference will be held from2to4PM at House of Memories (U Wisara road, east side, between Dhamma Zedi Road and Myaynigone junction) to release the report “Forced Displacements and Destroyed Lives around Upper Paunglaung Dam in Shan State, Myanmar,” by Physicians for Human Rights (PHR), Land in Our Hands (LIOH) and Kayan New generation Youth (KNGY).\nThe report details livelihoods, health and food security impacts on 8000 people displaced by Paunglaung Dam. Representatives from the affected community as well as PHR, LIOH, KNGY will discuss the report findings.\nWHEN: 2PM on Monday, October 5.\nWHERE: House of Memories is on the east side of U Wisara road, between Dhamma Zedi Road and Myaynigone junction.\nVesna Jaksic Lowe, deputy director of communications, Physicians for Human Rights (PHR), vjaksiclowe@phrusa.org; 1 917.679.0110\nBill Davis, consultant, wdavis@phrusa.org; 0925 916 8531\nKo Si Thu, Lands in Our Hands: landsinourhands@gmail.com, 094 0370 6052\nKhun Athai, Kayan New Generation Youth: kngy.org@gmail.com, www.kngy.org , 0925 290 7906\nရန်ကုန်- နံနက် (၁၀) နာရီ မှ နေ့ လည်ပိုင်းအထိ (ဦဝိစာရလမ်း အရှေ့ ဘက်ခြမ်း၊ ဓမ္မစေတီလမ်းနှင့် မြေနီကုန်းလမ်းဆုံကြား) တွင်တည်ရှိသော House of Memories တွင် “မြန်မာနှိင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ် အထက်ပေါင်းလောင်ရေကာတာ အနီးအနားတွင် အတင်းအဓ္ဓမပြောင်းရွှေ့ ခံရခြင်းနှင့် ဘ၀များပျက်စီး ဆုံးရုံးရခြင်း” နှင့် စပ်လျဉ်း၍အစီရင်ခံစာ ထုတ်ပြန်မည်ဖြစ်သည်။\nဤအစီရင်ခံစာတွင် ပေါင်းလောင်ရေကာတာတည်ဆောက်ခြင်းကြောင့် ရွှေ့ ပြောင်းခံရသော လူပေါင်း ၈၀၀၀ ကျော်ရဲ့ လူနေမှုဘ၀၊ ကျန်းမာရေး နှင့် စားဝတ်နေရေးလုံခြုံရေး တို့ ကိုအသေးစိတ်ဖော်ပြ ထားသည်။ ကြုံတွေ့ ခံရသော ဒေသခံကိုယ်စားလှယ်များအပြင် PHR၊ LIOH၊ KNGY တို့ ရှာဖွေတွေ့  ရှိ ချက်များကို ဆွေးနွေးသွားမည်ဖြစ်သည်။\nအချိန်: အောက်တိုဘာ ၊ ၅ရက်နေ့ ၊ ညနေပိုင်း၊ ၂နာရီ (တနင်္လာနေ့)\nနေရာ: House of Memories သည် ဦးဝိစာရလမ်း၏ အရှေ့ ဘက်ခြမ်း၊ ဓမ္မစေတီလမ်းနှင့် မြေနီကုန်းလမ်းဆုံ ကြားတွင်တည်ရှိသည်။\nVesna Jaksic Lowe, ဆက်သွယ်ရေးလက်ထောက်ဒါရိုက်တာ, Physicians for Human Rights (PHR); vjaksiclowe@phrusa.org; + (1) 917.679.0110 (m)\nKo Si Thu, Lands in Our Hands: landsinourhands@gmail.com, + 95 (0) 94 0370 6052\nKhun Athai, Kayan New Generation Youth: kngy.org@gmail.com, www.kngy.org , +95(0) 0925 290 7906\nTags: ASEAN, Crimes against humanity, Displacement, Kayan New generation Youth (KNGY), Land in Our Hands (LIOH), Paunglaung Dam, Physicians for Human Rights (PHR), Shan State


ကိုယ်ရေးတဲ့ကိုယ့်အကြောင်း/written about me by me | Danuphyu Daw Saw Yee (London)\nHomeကိုယ်ရေးတဲ့ကိုယ့်အကြောင်း/written about me by meစဉ်းတီတုံး သုံးတဲ့အခါ အရောင် ခွဲခြားမှု( how to use chopping boards)ပဲအမည်များ (Peas,Beans,lentils)အဆင်ပြေဖွယ် ဟင်းချက်အချိန်အတွယ်ရေသတ္တဝါများ (Seafood and fresh water fishes)\nShare this:EmailLike this:Like Loading...\t110 comments on “ကိုယ်ရေးတဲ့ကိုယ့်အကြောင်း/written about me by me”\tsaw myat hsu\n20/02/2012 @ 9:05 pm\tအိသက်ရေ…\n20/02/2012 @ 11:40 pm\tမ အရမ်းကျေးဇူးနော် ။ စမ်းချက်စရာမလိုအောင်တော်ပြီသား မဆုက.\nReply\tsaw myat hsu\n21/02/2012 @ 12:26 am\tမဆုလက်ရာတွေကျကုန်ပြီ… ဖြစ်သလိုချက်နေရတာ အတော်ကြာနေပြီ…:(\n21/02/2012 @ 12:47 am\tကလေး လေးငယ်သေးလို့ပါ ၊ မဆုကတော်ပြီးသား ပြန်ချက်ရင် ပြန်ကောင်းမှာသေချာတယ်၊ သမီး ကလဲချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ မဆုရယ် :)\n21/02/2012 @ 12:51 am\tei thet yay.., i hope so…:) thanksalot…\n21/02/2012 @ 1:21 am\t:)\nReply\tKay Khine Win\n21/02/2012 @ 5:17 am\tမ..အရမ်းတော်တာဘဲ..ဟင်းတွေအားလုံးကြိုက်တယ်..လိုက်ချက်ကြည့်မယ်နော်.. :)\n21/02/2012 @ 3:27 pm\tကောင်းတာပေါ့ ညီမလေးရယ်။ ကျေးဇူးပါနော်။ :)\nReply\tma mie ( myint myint thein )\n24/02/2012 @ 5:00 am\tအခုတော့ ဟင်းချက်ကောင်းတဲ့မြေးလေးပေါ့…အိသက်ချက်တဲ့ဟင်းတွေအားလုံးကြိုက်တယ်…အမြဲအားပေးနေတယ်နော်…….\n24/02/2012 @ 10:54 am\tကြိုးစားနေဆဲပါ မမီးရယ်..\n25/02/2012 @ 6:09 pm\tမအိသက် ဟင်းချက်ဝက်ဆိုက်လေးကို အတွက် အထူးကျေးဇူးပါ… အိမ်မှာ ကြေးအိုးလုပ်စားချင်နေတာကြာပြီ၊ ခုမှ မအိသက်ဆီက နည်းရတော့တယ်.. အထူးရှဲရှဲ\n25/02/2012 @ 7:06 pm\tမကလဲ ကျေးဇူး ပါပဲနော်။ website လေးကိုကြိုက်တယ်ဆိုလို့ပါ။\nReply\tkyaw oo\n26/02/2012 @ 5:52 am\tfive spice powder ဆိုတာ ဘာလဲ\n10/03/2012 @ 1:37 pm\tIt’saChinese Marsala par.\nReply\tSanSan Tin\n26/02/2012 @ 3:21 pm\tThanks for sharing.\n26/02/2012 @ 7:30 pm\tthank u for watching naw. Ma San San\n26/02/2012 @ 9:33 pm\tthank u .\nReply\tlynn ei\n27/02/2012 @ 3:40 am\toh my dear . now only I know that you are grand daughter of Danuphyu Daw Saw Yee . I like your link and you are very capable woman indeed :) thanks for your sharing sis . It is very helpful . Let me share on my FB wall\n28/02/2012 @ 9:21 pm\tအိသက်ရေ…\n28/02/2012 @ 11:03 pm\tမဆုရေ နီးနီးလေးဆိုရင်တကယ်ကျွေးချင်ပါတယ် :)\n29/02/2012 @ 2:01 am\tthanks ei thet yay.., will eat when we visit to London…:)\n29/02/2012 @ 2:22 pm\tof course, ma hsu. cant wait to meet ur little angel.\nReply\tZin Wint Maw\n04/03/2012 @ 10:22 am\tHi Ma Ei,\n04/03/2012 @ 10:55 am\tOh! Thanksalot for watching my website and glad u like that. Thanks for being our fan. Zin yay. Come visit to my Website whenever u r free.\n06/03/2012 @ 5:05 am\tညီမရေ..၀င်ကြည့်သွားတယ်….ချက်စားစရာတွေအများကြီးရသွားလို့\n06/03/2012 @ 9:45 am\tရပါတယ် မ :)\nReply\tU Aung Myin Oo\n06/03/2012 @ 8:45 am\tTameelay,\n06/03/2012 @ 10:32 pm\tDear Mum and Dad,\n11/03/2012 @ 7:29 pm\tအိသက်ရေ ..\n11/03/2012 @ 7:45 pm\tမမို ကိုယ်တိုင်ကြိုက်တယ်ဆိုလို့အရမ်းပျော်တာပဲ။ ကျေးဇူးပါမရယ်။ အိသက် က Burglish ကနေရေးရတာ။ လက်ကွက်နဲ့မ နှိပ်တတ်လို့ ၊ Post တခါတခါတင်ရင်အရမ်းကြာတာ။ :)\n11/03/2012 @ 7:43 pm\tMa Ei Thet,\nThank you so much for this site. I am so proud of you. It’s amazing that you could find time to write, cook, work and so on. Suchatalented young lady. Keep posting :)\n11/03/2012 @ 7:48 pm\tI did full time before but I just reduced my hours to stay at home with kids and cooking. That is why I hv time. thanks for ur sweet comment.\nReply\tHnin Haymar\n11/03/2012 @ 10:35 pm\tမမအိသက် ရဲ့ food blog လေးရော bio လေးရော.. အရမ်းကို ကြည့်လို့ဖတ်လို့ကောင်းပါတယ်။ အိမ်မှာချက်သမျှဟင်းတွေထဲမှာ အစ်မဆီက idea တွေ အများကြီးယူရပါတယ်။ ခုလို ဟင်းကောင်းကောင်းချက်တတ်တဲ့ ဇနီးကောင်း မိခင်ကောင်းရလို့ အစ်မမိသားစု သိပ်ကိုကံကောင်းပါတယ်။ :)\n12/03/2012 @ 8:03 pm\tဟေမာလေး ရေ မမိသားစု ကလဲ ညီမလေးရဲ့Sweet comment လေးအတွက်ကျေးဇူးပါနော်။ ဟေမာ လေးဆီကသင်စရာလေးတွေလဲအများကြီးရှိပါတယ်။ နောက်လဲ blog ကို လာလည်ပါညီမလေးရေ :)\nReply\tkoreyasu makoto\n12/03/2012 @ 1:45 am\tsuper like :)\n12/03/2012 @ 7:56 pm\tThank you naw:)\nReply\tHnin Wut Yee\n16/03/2012 @ 8:28 am\tMa Ma yae,\n16/03/2012 @ 9:12 am\tthank u for watching my website. if u like it pls pls share with ur friends naw. i already post မြေအိုးမြီးရှည် http://htetfamily.com/2012/02/07/မြေအိုးမြီးရှည် and will do toe hu nway on sunday for u. naw thanks.\nReply\tma toe\n21/03/2012 @ 8:22 pm\tဟားဟားအိသက်ရေဒီဆိုဒ်ကိုဒီနေ့မှဖတ်ရတယ်သိလားဓနုဖြူဒေါ်စောရီမြေးမလေးဆိုတော့ဟိုက်အန်ကယ်ဦးလှအောင်နဲ့ဘာတော်ပါလမ့်ဆိုပြီးရှာတော့မှအန်ကယ်နဲ့အန်တီတို့ရဲ့သမီးအရင်းကြီးဖြစ်နေတာကိုဟီးဟီးကမ်ဘာကြီးကကျဉ်းလိုက်တာနော်အိသက်နဲ့မတွေ့ဖူးပေမဲ့ဒို့နံမည်ကမတိုးပါအန်ကယ့်ကိုပြောပြလိုက်နော်ဦးသွင်လှသမီးအမေရိကားရောက်နေတဲ့တစ်ယောက်အိသက်ဘလော့ဖတ်ရလို့အရမ်းပျော်နေတယ်လို့မြန်မာအစာတွေငတ်နေတာကြာပြီကွယ်အိသက်ကိုကြေးဇူးတင်တယ်သိလားမုန့်လုပ်နည်းတွေအကုန်ပြောထားလို့လေအန်ကယ့်သမီးမို့တမင်ဝင်နှုတ်ဆက်လိုက်တာပါနော်ပြီးတော့အန်တီတို့အန်ကယ်တို့လိုဘဲအိသက်ကခင်ဖို့ချစ်ဘို့ကောင်းတယ်နော်မတိုးလဲခလေး ၂ ယောက်နဲ့မီးဖိုချောင်ထဲရောင်လယ်လယ်နဲ့မြန်မာပြည်ကိုလွမ်းနေရတဲ့အိမ်ရှင်မလေးပါဘဲကွယ်ချက်နည်းတွေလဲကော်ပီလုပ်သွားတယ်နော်ကျေးဇူးပါ\n21/03/2012 @ 10:39 pm\tဟုတ်လားမရေ မနဲ့မသိပေမဲ့ အဲလိုမိဘတွေနဲ့ရင်းနှီးတယ်ဆိုလို့ ကိုယ့် ဆွေမျိုးတွေပြန်တွေ့ရသလိုအရမ်းပျော်တာပဲ ခဏခဏလာလည်ပါနော် blog ကို။ သူငယ်ချင်းတွေလဲ ကြော်ငြာပေးနော်။ ဖေကြီးနဲ့မနက်ဖြန် Vzo မှာတွေ့ရင်ပြောလိုက်မယ်နော် :)\n22/03/2012 @ 2:29 am\tThank you so mcuh , Ma Ma Ei Thet.\n22/03/2012 @ 8:30 pm\tkeep cooking Nyi ma lay. you will be super in cooking one day. :)\nReply\tKaung Myat Ohn Naing Aye Aye Maw(That's my new name......)\n23/03/2012 @ 4:05 pm\tThat’s my sis…….yeah right….go go go go go…Aja Aja Fighting………..I’m so happy to seeablog within my family….as i haven’t seen any….cuz the connection and preventions here in myanmar sucks……Anyway,Sis U’re the best…..U did really pretty welll……………..\n27/03/2012 @ 8:26 pm\tအိသက်ရေ.. မဆုခုတလော အရမ်းအလုပ်တွေရှုပ်နေလို့ ခုမှပဲ အိသက်ရဲ့ blog ကိုပြန်လာလည်ဖြစ်တယ်……အားလုံးစားချင်တယ်…….အိမ်နီးရင် ကောင်းမှာပဲနော်……အိသက်ရေ မြန်မာပြည်က ရွှေခိုင် ရွှေလီ အကင်ဆိုင်တွေကလိုမျိုးအရသာရအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရလဲဟင်? ဒီက အကင်တွေကို ကြိုက်ဘူး..သိရင် ပြောပြပါအုန်း… ကျေးဇူးရှယ်…:)\n28/03/2012 @ 12:34 am\ti will do the bbq very soon Ma Hsu yay, naw . :)\n28/03/2012 @ 12:54 pm\tokie…thank you so much ei thet lay yay..:)\n28/03/2012 @ 1:32 pm\tThanks for this blog Ei Thet. I just found out and love to try your recipe.\n28/03/2012 @ 6:56 pm\tWelcome Yawai. :)\n04/04/2012 @ 8:42 am\tHi Nyi Ma lay\n04/04/2012 @ 10:29 am\tyes they r my family too. ma ma kalayar has married to my adopted bro.(my oldest aunty’s adopted son). he is real bro to us. she is now my cousin and also sis in law. anyway, nice to meet uama . :)\nReply\tAye Aye Paing\n10/04/2012 @ 12:11 pm\tမအိသက်ရဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေအားလုံးကို အရမ်းကြိုက်ပါတယ်..အရမ်းလည်းချီးကျူးပါတယ်အစ်မရေ.. ကျွန်မလည်း ဟင်းချက်ရတာကိုဝါသနာပါလို့ အစ်မ website ထဲကို အမြဲဝင်အားပေးဖြစ်ပါတယ်..ဟင်းလေးတွေလည်း လိုက်ချက်စားဖြစ်ပါတယ်.. ဟင်းအမယ်အားလုံး အတွက်ကျေးဇူးနော်တစ်မ..အစ်မနဲ့ လေ facebook မှာ friend ဖြစ်ချင်တာ အသိမိတ်ဆွေမရှိလို့add မရလို့ လေ funky food ကိုပဲ like လုပ်ထားရတယ်..အစ်မတို့ မိသားစုပုံလေးတွေကြည့်ပီး သဘောကျလို့ ပါ nice family…..အစ်မတို့ မိသားစု ခုလိုပဲ အမြဲပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ ပါစေ…\n10/04/2012 @ 7:15 pm\tfunky food ကို like လုပ်ပေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်နေပါပြီ။ အမလဲ ညီမ email address နဲ့ friend လုပ်မလို့ရှာတာမတွေ့ဘူး .ပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေနော် :)\n18/04/2012 @ 2:51 am\tလာလည်သွားပါတယ် မအိသက်… ဟင်းချက်နည်းလေးတွေ အတွက် ကျေးဇူးပါ… နောက်လဲ ဝင်ဖြစ်နေဦးမယ့် website လေးပါ…\n18/04/2012 @ 8:44 am\tthank you par :)\n23/04/2012 @ 7:33 am\tအမရေ … အမရဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေ အများကြီးကို ဖတ်ပြီးသွားပြီ။ အရမ်းလည်း သဘောကြတယ် .. အမ နည်းလေးတွေကို Share ပေးလို့လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် …… ဟင်းတွေအားလုံးကို သဘောကြတယ် … အမက ဟင်းချက်တာေ၇ာ .. ဟင်းတွေကို စားချင်စဖွယ် ပြင်ဆင်တာရောမှာ အရမ်းမိုက်တယ် …….. အမကို အပြင်မှာ မမြင်ဖူးပေမယ့် အိမ်ရှင်မကောင်းတယောက် အဖြစ် လေးစားအားကျမိပါတယ် … နောက်လည်း အမ Website ထဲကို ၀င်ဝင်လည်အုံးမယ်\n23/04/2012 @ 11:02 pm\tကျေးဇူးပါညီမလေးရေ :)\n25/04/2012 @ 4:48 am\tအမရေ အမဘလော့ ပေါ်ကဟင်းချက်နည်းလေးတွေရလို့အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့်ပုဇွန်ငါးဆုပ်လုံး ဟင်းပါ။\n25/04/2012 @ 4:50 am\tBurglish ကနေမြန်မာစာရိုက်ရတာ။ :)\n25/04/2012 @ 2:36 pm\tစိတ်ဝင်စားတာကျေးဇူးပါညီမလေးရေ :)\n29/04/2012 @ 11:55 am\tThank you very very much for sharing your beautiful recepies with us… it is so lovely.. especially the တိုဟူးနွေး\n29/04/2012 @ 3:58 pm\tyesterday , i made them for my best friends family . i will post it tonight naw\nReply\tma nwe\n02/05/2012 @ 1:15 pm\tွှွှအိသက်ရေ အရမ်းတော်တာဘဲ..အားကျလိုက်တာ…ဒီ site လေးကို အရမ်းသဘောကျတယ်..အားပေးနေမယ်နော်..ရန်ကုန်က အိသက်တို့ ဆိုင်က အမ တို့ ဆိုင်က ငရုပ်သီးမုန့် တွေအရင်တုန်းက ယူတယ်..အခုတော့ မသိဘူး အိသက်ရေ..အမ လည်း london မှာပါဘဲ..အိသက်ဆီက recepies လေးတွေရလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ..ညီမ ရေ..\n02/05/2012 @ 5:58 pm\twhat is ur brand or shop or parents name ma yay . then i will ask my mum. we can see each other if u r in london . here is my no 07515405576 :)\n04/05/2012 @ 11:42 am\tအမတို့ brand name က ဒေါ်ထွေး ငရုပ်သီးမှုန့် ပါ ..shop က သိမ်ကြီးဈေး မှာပါ ..အိသက်တို့ လို ဘဲ အမ တို့ အဖွားလက်ထက်ထဲ လုပ်ခဲ့ တဲ့ မိသားစု လုပ်ငန်းလေးပါ..အိသက် နဲ့ လည်းခင်ချင်ပါတယ်..အမ ဖုန်းက 07803147176 ပါ..\n06/05/2012 @ 6:03 pm\tမအိသက်ရေ\n06/05/2012 @ 10:31 pm\tThanksalot for interesting :)\nReply\tAye Chan\n19/05/2012 @ 5:46 am\tရန်ကုန်မှာ နေတုန်းက ဓနုဖြူဒေါ်စောရီမှာ အားပေးနေကြပါ။ :)\n19/05/2012 @ 3:30 pm\tthank you naw :)\nReply\tcho cho chit\n29/05/2012 @ 2:35 am\tမ ရေ .. တင်ထားတဲ့ side ကို အထူးအဆန်းလေးတွေ ဝင်ကြည့် အတုခိုးရတယ်..တော်လိုက်တဲ့ မမ ရဝ်… ချို တို့အထုယူရလောက်တဲ့ အချက်အပြုပ်တော်တဲ့ မမ တစ်ယောက်ပါဘဲ…\n29/05/2012 @ 4:40 pm\tချိုရေ နံမည်နဲ့လိုက်အောင်စကားပြောလဲချိုပါပေတယ် :)\n02/06/2012 @ 1:49 pm\tညီမလေးရေ..\n03/06/2012 @ 10:25 am\tအားပေးတာကိုလဲအရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လာလည်တာကိုလဲအရမ်းပျော်တယ်နော် ကျေးဇူးမရေ :)\nReply\tCho Cho Thein\n09/06/2012 @ 10:47 am\tအမ ရေ အရမ်း ကျေးဇူးတင် ပါတယ် …ချို က ဟင်း ကိုကောင်းကောင်း မချက်ဖြစ်တာလေ …ခု အမ\n10/06/2012 @ 6:41 pm\tcho yay , i did not know how to cook before too nyi ma lay. :)\nReply\tWut Yee Lwin\n27/06/2012 @ 9:33 am\tအိသက် ငါအရမ်းဗိုက်ဆာသွားပီ။ စိတ်ဆိုးသွားပီ :P။ ငါကတော့ ဟင်းမပြောနဲ့ မီးဖိုနားထောင်မကပ်မိတော့တာ တော်တော်ကြာနေပြီ။ နင့်ပုံတွေမြင်မှ ဟင်းပြန်ချက်ချင်သွားပြီ။ အရမ်းပြောင်းလဲသွားတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းလေးကို အံသြသင့် တာ ပြောမကုန်အောင်ဖြစ်ရပါတယ်။ လသာ၂တုန်းက အိမ်သက်နဲ့များ အံ့ရောအံ့ရောပဲ။ ဟီးဟီး နင်စာရေးတိုင်း ၂၉လမ်းနဲ့ ပန်းဘဲတန်းပါတော့ ငါတောင်အိမ်ကိုလွမ်းသွားပြီ။ နင်နဲ့အပြိုင်ဝေမာလည်း ဟင်းချက်တာကျွမ်းပါ့ :P. subscription ပါယူထားလိုက်တယ်။ :P\n27/06/2012 @ 1:56 pm\tအေးဟယ် ယောက်ျားကိုချစ်တော့လဲချက်ရတာပဲပေါ့၊နင်အပျင်းထူတာတွေ ကြွားမနေပါနဲ့ဟာ :P\n12/08/2012 @ 10:03 am\tHi,Sis,\n15/08/2012 @ 1:04 am\twelcome naw :)\n03/09/2012 @ 11:47 pm\thi,i worked together with ur uncle ko tin tun in japan long2 ago.how about ur uncle?no see longtime,sometimes remember him and his nephew kyaw swar my friend i regular customer in ur grandma,S RESTAURANT.thanks alot all posts.\n04/09/2012 @ 12:23 am\tU Tin Tun is like my own daddy.He is in good health in Yangon. Ko Kyi Kyaw Zwer passed away long time ago. Thanksalot and nice to meet you. :)\n04/09/2012 @ 10:33 pm\tThanks for ur reply,so sorry about ko kyaw swar.ur uncle,friends ko nyunt aung,ko kyaw moe,ko myint swe all good health in japan many friends went back myanmar some moved to America.see u bye2.\n05/09/2012 @ 12:55 pm\ti will let him know :)\n13/09/2012 @ 11:44 am\tNice to read your blogs, which I can read in Burmese (with zawgyi font ),but can’t write\n13/09/2012 @ 3:44 pm\tuse that one http://burglish.my-mm.org/latest/trunk/web/testarea.htm\nReply\tJoe Myint\n14/09/2012 @ 8:00 am\tHi Ei,\n14/09/2012 @ 6:54 pm\thttp://facebook.com/ethet1 is my facebook :) my no is 07515405576\nReply\tMay Oo\n15/09/2012 @ 12:54 pm\tမြန်မာပြည်ကထွက်လာတုန်းကအမေ့ဆီကဘာမှမသင်ခဲ့တာ ခုမှပဲ မအိသက်ရဲ့ဟင်းချက်နည်းတွေကိုသင်ယူနေရတယ်။ ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ်။ အစ်မတို့မိသားစု ကျန်းမာပျော်ရွှင်ပါစေ။\n16/09/2012 @ 11:29 am\tအားပေးတဲ့အတွက်ကျေးဇူးပါ ပေးတဲ့ဆုနဲ့ပြည့်ပါစေ :)\n15/09/2012 @ 5:19 pm\tThanks Ei\nReply\tAaron Yan\n27/10/2012 @ 4:03 am\tပျော်ရွှင်စရာမိသားစုတစ်ခုအကြောင်းဖတ်ရလို့ အားလဲကျ ၀မ်းလဲသာမိပါတယ်ဗျာ။ (ဒီတစ်ခါတော့ ဗျာဆိုတာလေးထည့်ရေးမှာ….မဟုတ်ရင် ပြားမှားစိုးလို့ :P )။ အောင်မြင်ပျော်ရွှင်တဲ့မိသားစုလေးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်ဗျာ။\n27/10/2012 @ 1:15 pm\ta hae , sorry par hae . kyayy zuu par mg layy yae :)\n13/11/2012 @ 7:22 am\tမအိသက်ရေ အကိုတစ်နေ့ ကဆိုဒ်တစ်ခုမှာတွေ့ လို့ညီမရဲ့ ဆိုဒ်ကလေးကို အကိုတို့ သတင်းစာဝေမျှတဲ့ ဘလောက်လေးမှာ ဆင့် ပွားထားပါတယ်…ဓနုဖြူဒေါ်စောရီ ထ္မင်းဆိုင်ကို အကိုတို့ လွန်ခဲ့သော အနှစ်၃၀လောက်တည်းက ရန်ကုန်မဂိုလမ်းအထက်ဆိုင် ရွှေထူးမိုးပျံခေါက်ဆွဲ ညီမတို့ သိမှာပါ ဘဲသားပေါင်းနဲ့ ထ္မင်းစားယင် ၆ကျပ်ခေတ်တည်းက အားပေးခဲ့ တာပါ အခုလည်း မလေးရှားရောက်နေပေမဲ့မြန်မာပြည်ကို ခနခနပြန်တိုင်း ၊ဝင်စားနေကြပါ၊လမ်းမတော်ညောင်ပင်လေးဈေးကြီး ဦးသန့်မသေခင်တည်းက၊ဦးစံထ္မင်းဆိုင်လည်း ကြက်အသဲမြစ်နဲ့စားမှ၂ကျပ်ခွဲခေတ်တည်းကပေါ့ ပြောယင်အစုံပါပဲ။လက်ယာတူတယ်၊မြန်မာပြည်မှာ မြန်မာ့ထ္မင်းဟင်းလက်ယာနံပါတ်၁ဟုရာသက်ပန် သမိုင်းဝင် ထ္မင်းဆိုင်လို့ အားယင်လည်း စာပေရသလေးတစ်ခုဖြစ်ရေးသားပါအုန်းမယ် အကိုရဲ့ သေးငယ်လှသောဖရီးဘလောက်စပေါ့ လင့် ခ်နာမည်လေးမှာ http://mixgawli.blogspot.com ဖြစ်ပါတယ် ဘလောက်မှာ ညီမငယ်တို့ လင့် ခ်ချိတ်ထားပါတယ်၊ထပ်ဆင် ပြီး ဒီကွန့် မက်ကိုဖတ်မိသူတိုင်း မသိသူကျော်သွား သိသူလုပ်စားလို့ ရပါတယ်-ဒီနည်းပညာနဲ့ မိမိတစ်နိုင်တစ်ပိုင် မိသားစုဝမ်းရေး စီးပွားဖြစ်လုပ်ကိုင်စားနိုင်ကြောင်း ထပ်လောင်း၍မြန်မာပြည်မှ ပြည်သူများကျော်ငြာပေးပါတယ်၊မဝတ်ရည်ရဲ့ နည်းလည်း စီးပွားဖြစ်လုပ်စားလို့ ရပါတယ်၊သူ့ နည်းပညာနဲ့ မလေးရှားမှာ လုပ်စားနေတဲ့မြန်မာထ္မင်းဆိုင်တွေလည်းတွေ့ရှိထားကြောင်း ဝမ်းသာစကားတစ်ခါတည်းမှာလိုက်ပါတယ်…ကိုဂေါ်လီအွန်လိုင်းမှ ကွန်ပျုတာနည်းပညာနှင့် သတင်းစာဝေမျှခြင်း\n13/11/2012 @ 8:56 pm\tkyayy zuu tin par taeako yay :)\n18/11/2012 @ 2:28 pm\tရတနာ ဟင်းချက်ရတာ ဝါသနာမပါဘူး။ ဒါမယ့် မ site ထဲဝင်လာပြီးတော့မှ ချက်ချင်သွားတာ…. အမက စိတ်ရှည်တယ်နော်။ အားလုံးစမ်းချက်ကြည့်ချင်တယ်။ share ပေးတာကိုလည်း ကျေးဇူးပါ။\nဒီထက် ပို၍ တိုးလို့ ဆပွား အောင်မြင်ပါစေနော်။ ခဏခဏ လာလည်မယ် :)\n18/11/2012 @ 10:47 pm\tညီမလေးရေ မကြောင့်ဟင်းချက်ချင်သွားတယ်ဆိုလိုဝမ်းသာပါတယ် လသာ ၂ကတော့တော်တော်စည်းလုံးတယ်နော် တကျောင်းတည်းမှန်းသိရင် ပိုချစ်သွားရော:)\n19/11/2012 @ 3:05 pm\tဟုတ်၏ :)\n27/06/2013 @ 11:15 am\tThanks for this website :)\n26/08/2013 @ 6:23 am\tိwebsite ထဲဝင်ကြည့်ပြီး မုန့်တွေ စမ်းလုပ်ကြည့်တယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပီစာလုပ်နည်းလဲ တင်ပေးပါအုံး\n20/09/2013 @ 2:58 pm\tမင်္ဂလာပါ မမ..\n21/09/2013 @ 10:08 am\tthank you for your website\n03/12/2013 @ 4:02 am\thello! can you tell me what is the name of the Burmese roadside snack shown at the top of your blog ? It is the one on the black plate made of coconut and beans. Thanks!\n04/12/2013 @ 1:28 am\tHi Joze\nReply\tCook Cook\n28/12/2013 @ 1:39 pm\tအမ rasa ထမင်းကြော် နှင့် nasi ထမင်းကြော် ကွာခြားမှုလေးကိုသိချင်ပါတယ်ဗျ…….. ကျေးဇူးတင်ပါဗျ။\n08/02/2014 @ 4:27 am\tကျေးဇူးတင်ပါတယ် ..ကိုယ်စားချင်တာလေးကို လာလာကြည့်ပြီး လုပ်လုပ်စားနေလို့ မအိ က ကျမ ရဲ့ သင်ဆရာ တယောက်ပါ..။\n09/02/2014 @ 10:35 pm\tလာလာ ကြည့်တယ်ဆိုလို့ကျေးဇူးပါနော် :)\nReply\tSandar Moe Tun\n15/03/2014 @ 4:04 am\tအမကတော့အိသက်ရဲ့ဖာလူဒါ ကူဖီလ်းကိုလုပ် စားကြည့်တယ်။ကလေးတွေအရမ်းကြိုက်လို့အိသက် ကိုကျေးဇူးတင်တယ်\n23/03/2014 @ 10:13 pm\tthanks for let me know nawama :) <3\nReply\tZin Kyi Win\n21/03/2014 @ 6:45 pm\tစာအုပ်ထုတ်ပါညိမရေ … အားပေးဖို့စောင့်နေမယ်\n23/03/2014 @ 10:12 pm\tစာအုပ်ကို အယ်ဒီတာက ထွက်ခိုင်းနေတာ ၁နှစ်နီးပါးရှိပြီ မအားတာနဲ့ မလုပ်နိုင်တာ အခု ထွက်ခါနီးပါပြီ thanksama :)\n12/04/2014 @ 5:05 pm\tမ..အရမ်းတော်တာဘဲ..ဟင်းတွေအားလုံးကြိုက်တယ်..လိုက်ချက်ကြည့်မယ်နော်..websitelay ko အထူးကျေးဇူးပါ\nfind the recipes\tSearch\nMy birthday and our 8th AnniversaryThe Big DayApril 4th, 2014The big day is here. It's my birthday as well as our wonderful anniversary. It was clear right from the start that me and him would never apart. Top Ratedfunky food\tBlog Stats\t993,251 hits


လေဆိပ်မှာ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Complaint / Claim » လေဆိပ်မှာ\nPosted by ဇီဇီ on Feb 27, 2016 in Complaint / Claim, Creative Writing, Jobs & Careers, My Dear Diary | 20 comments\nဒီ တစ်ခေါက် လေဆိပ်မှာ ကြုံရတာလေးး တစ်ခုပေါ့နော့.. ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာပါ..\nအမှန်တော့ အခေါက်တိုင်းး ကြုံတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပါ.. ပြန်ပြောပြချင်တာ..\nသာမာန်အားးဖြင့်တော့ ဒီလိုစာတွေ ရေးးလေ့မရှိပါဘူးးး\nဘယ်ကိစ္စမဆို နားအေးးပြီးးရော ကွန်ပလိန့် သိပ် မလုပ်ဘူးးး ရှောင်နိုင်ရင် ရှောင်နေပါတယ်.. ခု ဒီ ကိစ္စကျ ရှောင် မရဘူးးးး\nခင်ဇော် ပဲ မှားးတာလားး အထင်လွဲမိတာလားးပေါ့လေ…\nပြန်တိုင်းး ခင်ဇော် ကျောပိုးအိတ် လွယ်ပါတယ်.. အထဲ မယ် ပီစီ (သို့) တက်ပလက် (သို့) hard disk စသည်ဖြင့်ပေါ့.. အလုပ် အတွက်နောက်ကြောင်းး မအေးးတာမို့ ပါ.. ပြီးးရင် ပတ်(စ)ပို့ နဲ့ လက်ဝတ်လက်စား အနဲငယ် ကိုယ်နဲ့ မကွာ ယူပါတယ်.. ရွှေနိုင်ငံ က ခါးးတွေရဲ့ လက်မြန်မှု ကို ကြားဖူးထားတာမို့ ကိုယ်မှာ မဝတ်ပါဘူးးး..\nလဲ ဝတ်ချင်တဲ့ ပေါက်စနိုး ပေါက်စနလေးးတွေ မို့ အဖိုးမတန်ပေမယ့် ၂ စုံ ၃ စုံ သယ်လေ့ရှိပါတယ်..\nဘာလို့ Laggage ထဲ ထည့်ပြီးး check in မလုပ် သလဲ ဆိုရင် ဇော်သန့် ကိုယ်တိုင် ၂ ခါပျောက်ဖူးးတာပါ.. Laggage ထဲ က တက်ပလက် တစ်ခါ hard disk တစ်ခါ အိတ်ထဲက ပုံစံ မပျက် ပျောက်သွားးတာမို့ပါ.. အိတ်ထဲ ဘယ်နားး ဘာပါလဲ စကင်ဖတ်နိုင်သူများးမှ မြင်ရတာ ကလားးးး\nဥစ္စာပျောက် သူများစွပ်စွဲရင် ငရဲရောက်သမို့ မထင်ရဲပါဘူးနော့…\nအဲ .. အဲဒီ သင်ခန်းစာတွေကြောင့် Hand carry ဖြစ်တဲ့ အိတ်ထဲမှာ သယ်တော့ ခင်ဇော် တက်ပါတယ်\nအသွားးမှာ ဒါ ဘယ်သူ့အိတ်လဲ ဆိုတာလောက်မေးးပြီးး မျက်လုံးစိမ်းနဲ့ ကြည့်တာလောက်နဲ့ ပြီးသွားပေမယ့် အပြန်မှာတော့….\n“ဟို အိတ် ဟို အိတ် ပြန်ဖြတ်”\nစကင်နာ အောက် က ကိုယ့်အိတ်လေးး ထွက်လာလို့ ယူမယ် အလုပ် ကိုယ်တော်တွေ က အော်ပါတယ်…\nငင့်..! နာ့ အိတ် ဘာဖြစ်လို့ပါလိမ့်?? ပြန်ဖြတ်ပေးးလိုက်ပါတယ်..\n“ရတနာတွေ ဒီလောက် အများကြီး ဘာလို့ သယ်လာလဲ”\nဟိုက်!!!!!!!!!!!! မေးပုံ က မှောင်ခိုသမား ခင်ဇော် ဘဝ ချက်ချင်းရောက်သွားနိုင်တယ်…\nခါတိုင်းဆို ခင်ဇော် သိပ်စိတ်ရှည်ပါတယ်.. အခေါက်တိုင်းလည်းး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြတယ်..\n“မောင်လေးတို့ ဒါ ရတနာတွေ မဟုတ်ပါဘူးး…..\nအများကြီးလည်းမဟုတ်ဘူးး အမ တနိုင်ဝတ်တဲ့ လက်ဝတ်လက်စားးသေးးသေးးလေးးတွေပါ.. အလဲအလှယ် နဲ့ ဝတ်မှာမို့ များတယ်ထင်ရတာပါ”\n“အဲဒါဆိုလည်းး ဝတ်ထားးလေ.. အမှန် ဒီလောက်ကြီးး သယ်ရင်တော့ စစ်ရမှာပဲ”\nငင် ..!! ဖြဲ သဟ..!! ???\nမနက် ၄ နာရီ ထ လာလို့ စိတ်တိုနေတာပါဆို…. ??\n“မင်းတို့ ဟာက လွန်တာပေါ့.. အမ က လက်ဝတ်လက်စားတွေ ကို အရူးမလို တပြွတ်ကြီးး ဝတ်လာရမလားးး .. ချိန်းတွေ ဝတ်နိုင်တယ်ထားဦး .. နားးပေါက် က ၂ ဘက်ပဲရှိတာ .. ကျန်တဲ့ အစုံတွေ ဘယ်လို ဝတ်ရမတုန်းး ရှင်းးပြကြဦးးး တော်ရုံပဲကောင်းးတယ်.. ရွှေအချောင်းလိုက် သယ်တဲ့သူတွေကျ မင်းတို့မိသလားးး လွှတ်ပေးးလိုက်တာပဲ မလားးး??”\nနဂိုကမှ စကားးက ဆိတ်ချီးးပါ သလို များးတဲ့သူ စိတ်တိုတော့ တဖွတ်ဖွတ်ကို မြည်တွန်တောက်တီးးလိုက်မိရော…\n“ဒီလို မပြောပါနဲ့ အမ.. ကျနော်တို့လည်းး တာဝန်အရပါ”\n“တာဝန် အရဆိုလည်းး ငါ့ တစ်ယောက်တည်းးဝိုင်းးပြီးး တာဝန်ရမနေကြနဲ့.. ခု ဘာတုန်းး အိတ်ဖွင့်ပေးးရမှာလားးး???”\nသူတို့ဟာ သူတို့ လည်းး ဝူးးဝါးးဝူးးဝါးး\nမပြတ်မသားးနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကလည်းး မွှန်ထူနေပြီးး အိတ်ကိုလွယ်ပြီးး Check in counter ဘက် ဆက်ထွက်ခဲ့တယ်.. ပြီးးပြီပေါ့…!!!\nအိတ်ကြီးးတွေ ကို check in အပြီးး လူ ပုပု တစ်ယောက် လာရပ်တယ်.. ဘေးးနားးမှာ..\n“ညီမ က Passenger လားးး”\nကိုယ်လည်းး ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ “ဟုတ်ပါတယ်”\n“ခုန က အိတ် အစစ်မခံဘူးလို့ ပြောလို့”\nကတောက်..!! ဒေါသက ဂိတ်ဆုံးးရောက်..!!!\nနာ့မြန်းး ရှက်ရှက်နဲ့ မောင့်သဘော လုပ်မယ့် မီးမ မှတ်လို့…\nအာ့နဲ့ အသံကိုမြှင့် သူ့အနားးတိုးးပြီးးး\n“ဘယ်သူ ကပြောလဲ..??? ဘယ်ဟာကိုစစ်ချင်တာလဲ…?? ဘာကို ပြရမှာလဲ…?? မပြီးးသေးးဘူးးလားးး..?? “\nဟိ.. ကိုယ့်ဖိနပ်က တထွာလောက်မြင့်တာ သူကမော့ကြည့်ရသလေ..\nဗလ ကြည့်ပြီးး ဘာကို ပြမယ် ထင်သွားးတုန်းမသိ..!! ???\n“မဟုတ်ပါဘူးး ဟိုကောင်တာမှာ အိတ်မပြဘူးးပြောလို့”\n“အေးလေ.. မေးးတယ်လေ.. ပြန်မဖြေလို့ ထွက်လာတာာ.. အခု ဘာကြည့်ချင်လဲ..?? ဘာထုတ်ပေးးရမလဲ..?? စစ်ချင်တဲ့သူ အချိန်မရွေးးခေါ်ခဲ့..!! ဘယ် အချိန်ဖြစ်ဖြစ် အိတ်ဖွင့်ပြမယ်.. ဟုတ်ပလားးး?? “\nအမယ်မယ် .. ခု ပြန်တွေးးတော့ ကြောက်လပ်ထှာဆွာလေ… အဲ့တုန်းးက အိပ်ချင်မူးတူးးနဲ့ မို့ ထင်ရဲ့ ???\nအာ့နဲ့ သူလည်းး မကျေမချမ်းးနဲ့ ပြန်ထွက်သွားးပြီးး လေယာဉ် ဒီလေးး ၂ နာရီ အတွင်းး ဘယ်သူမှ ရောက်မလာလို့ တော်သေးးး\nပိုက်ဆံပဲ ပေးးလပ်မှာ.. နာ ဟဲ့ မန်းးလေးးသူ… !!!! ???\nဒါနဲ့ မေးးချင်တာက လေဆိပ်က အထွက်\nရွှေငွေကျောက်မျက် ဘယ်လောက်ထိ ယူရမယ် မယူရဘူး သတ်မှတ်ချက်တို့ ဥပဒေ တို့ ရှိလားး??\nဘုရားဆင်းတုတော် ဉာဏ်တော် ၆” ကျော်ရင်တော့ ရှေးဟောင်းသုတေသီအဖွဲ့ရဲ့ထောက်ခံစာလိုတာသိတယ်…\nကိုယ်တွေ့ လေဆိပ်မှာ တနာရီနီးးပါးး ရှင်းခဲ့ရဖူးးလို့..!! ???\nလက်ဝတ်လက်စားလည်းး ခါတိုင်း သွားဖြီးးလေးးနဲ့ ရှင်းပြလိုက်ရင် ပြီးခဲ့တာမို့ ဒီတိုင်းးပဲ သယ်ပြီးး ဝင်နေထွက်နေတာပဲ..!! ???\nပြောင်းလဲချိန်တန်ပြီမို့ တာဝန်အရဆိုတာတွေကို လေးစားဖို့ ကြိုးစားးနေချိန်မှ ဒီလိုလာဖြစ်တော့ ကွကိုယ်လည်းး အတော် စိတ်မကောင်းးဘူးး!! ???\nစလုံးမှာဆိုရင် ဥပဒေသာ လိုက်နာ.. ဘယ်သူ့မှကြောက်စရာမလိုဘူးးး\nတောက်ညင်ကပ် ပုဒ်မလည်းး မရှိဘူးးး\nကိုယ်လည်းး မဟုတ်တာမလုပ်ပဲ မျက်နှာချိုလည်းးမသွေးချင်ဘူးးး အရစ်လည်းး မခံနိုင်ဘူးးး ခြိမ်းသလို ခြောက်သလိုလည်းးး လာမလုပ်နဲ့ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ တာဝန်ရှိသူတွေ များး စော်ကားးမိသလားးလို့ ဒွိဟ ပြန်ဖြစ်နေမိတယ်…\nလတ်စသတ်တော့ ဒင်းက မှောင်ခို ကုန်သွယ်ပြီး\nသူတချို့ ခမျာတော့ ဒုတ်ထိုးလဲငတ် ဘီအီးပြတ်နေတဲ့ဘွတွေ\nဒုတ်ထိုး ချီးပန်းအောင် စားပလိုက်ကွာ\nရဲဖမ်းရင် မှောင်ခိုအိတ်ထင်လို့ ရဲလက်အပ်မလို့ လုတာလို့\nမမိရင် နာ့ တဝက်ပေး အဟေးအဟေး\nဟယ် နာ့ ကို အရောက်ပို့ဘီ..\nစားးဒါဒေ က နာ့ ကို မြန်မြန်တေပါစေဆိုပြီးး အဲလေ အဇမ်းးချိကြလို့ ကျွေးးဒါဒွေဘာာာ…\nနာဟဲ့ ခင်စိုးးပိုင် တို့ ခင်မို့မို့အေးတို့ မဟုတ်တဲ့ ခင်ဇော် ..!!!\nယူအက်စ်ကတော့.. ၁သောင်းကျော်ရင်.. ကြေငြာရတယ်..။\nကြေငြာရင်.. စစ်လားဆေးလားဖြစ်ပြီး.. အခန်းထဲသွင်း… ဒုက္ခရောက်ရောပဲ..။\nTravel to or from the United States\nIf you are on an international flight that is departing or arriving the US, there are no limits as to the amount of moneyapassenger can carry. However, passengers who are carrying currency, endorsed personal checks, travelers checks, gold coins, securities or stocks in bearer form that are valued at $10,000 or more must report the amount that they are carrying to US customs officials. Failure to do so can result in fines or confiscation of the money. This reporting requirement applies to individual travelers, or travelers who are inafamily or other group. For example, ifafamily of five is flying together, and they have $11,000 between them, they are obligated to report these amounts. A passenger is also required to report their non-US cash or currency if the equivalent value in US dollars is over $10,000.\nဒါရှို တညားး လာလည်ရင် ၉၉၉၉ ပဲ သယ်လာခဲ့မယ်ညော်..!!!\nသူတို့ ဆီလည်းး လာဖြုန်းးရသေးးတာကို အဝင် ကို ကန့်သတ်သေးးလားး???\nလည်လည်လာရင်ကြိုပြောနော..။ ရိုဆမ်မတီတောလိုက်ပို့ပြီး.. တောထဲမှာထားခဲ့ဖို့.. စီစဉ်မလို့..\nတာဇံ ပါ စီစဉ်ပေးပါ..\nဒီနှစ် က သားသမီးတို့ ဝတ္တရားတစ်ခု စ မှာမို့ ပိုက်ပိုက် မဖြုန်းးနိုင်ပါပု..!!\nအိမ်ဆောက် မှာ ပြောတာ… ဟိ\n” သူတို့ ဆီလည်းး လာဖြုန်းးရသေးးတာကို\nအဝင် ကို ကန့်သတ်သေးးလားး??? ”\nဘရာဇီး ဆို ဒေါ်လှ ၃၀၀၀ ကျော်ရင် Declare လုပ်ရတယ် ။\nဘယ် ခရက်ဒစ်ကတ် သုံးသုံး အိုကေတဲ့နိုင်ငံတွေ ကန့်သတ်တာတော့ တော်သေးးး\nအာ့တွေက ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူးလေ။\nကိုယ်မှာ ကိုယ့်နိုင်ငံလေးကို တစ်နှစ် တစ်ခေါက် မပြန်ရမနေနိုင်သူမို့ အဆင်ပြေချင်တာလေးတွေ ပြောနေရတာရယ်။\nကြောက်ရတုန်းကတော့ လစဉ်ကြေးဆို ဘာကြေးမှန်းတောင် မေးမနေပဲ ပေးလိုက်တာပဲ။\nခုတော့လည်း နေ့ည ကင်းကြေးပေးရပြီး ပစ္စည်းအခိုးခံရလို့ တိုင်တော့ ဘာမှတာဝန်ယူမှုမရှိလို့ ကင်းကြေးမပေးနိုင်ဘူး ပြောလွှတ်လိုက်တယ်။\nမညီညာတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ အဖုအထစ်လေးတွေ ရှိမယ်လို့တော့ ကြိုတင်မျှော်လင့် ထားးပါသလေ ချစ်မရေ\nလှေဆိတ်ဝံထမ်းဘွကိုလှဲ ဆာနှာအူး ဝှီဂါပန်းသေးလူမိုက် အလျှာတိုလာခင်ဇော်ရဲ့\nဒေါ်လှ နေ့စဉ် ဝင်နေတဲ့ လူတွေကို နာ က သနားးရမလားးးး\nအမတော့ ပြင်သစ် လေဆိပ်မှာ အရစ် ခံရတာများ စိတ်တိုချက်။ လည်ပင်းမှာ ဆွဲလာတဲ့ ဆွဲကြိုး ချွတ်ပြီး ဘမ်းထဲ ထည့်ခိုင်းတယ်။ ဆွဲသီးလေး စိတ်မချလို့ သောကတွေကို ပွေလို့။\nလုံခြုံရေး အရ စစ်တာမျိုးကို ကျနော် မပြောပါဘူး မွမှီရယ်။\n.လေဆိပ်က ဝန်ထမ်းတွေတော့….အခုတလော ရစ်တာ၊ ဟောက်တာ အတော် နာမည်ကြီးနေပြီ…\n.ချက်ကျလက်ကျ ရစ်တတ် ဟောက်တတ်ရင်လည်း ထားပါတော့…\nအခု ဖြစ်နေတာက ပလိန်းကြီးတွေ … အဖြူ ထည်ကြီးတွေ…\nအရင်က အင်မီဂရေးရှင်းက ရစ်တာအေ့။\nခုက ကာစတန်က ရစ်တာ။ အလှည့်ကျ ရစ်လားမသိပါဘူးအေ။\n.လူမိုက်ပီပီ ပြန်ကိုက်..အဲအဲ..ပြန်ဖိုက်ပစ်တယ်ပေါ့…လေးစားပါတယ်ခင်ဇော်ရယ် :))\nဒီထက်ရစ်ရင် တကယ် ကိုက်ရတော့မှာ\nအစ်မတော်တွေက..ရွေကြိုက်တော့ ဆွဲကြိုး၃..၄ကုံးဆွဲပြီး… လည်ပင်းပိတ်အင်းကျီဝတ်သွားလိုက်တာပဲ…လက်တွေလည်းဝတ်ပေါ့…ဝတ်မရတာတော့ ကာဗွန်နဲ့ထုတ်…စကွိစကွ..ကလစ်ဖန်စီဘာညာနဲ့ရောထည့်သွားတာပဲ..တစ်ခါမှအစစ်မခံရဘူး


Dr. Tint Swe's Writings: The strange afterlife of Einstein's brain\nThe strange afterlife of Einstein's brain\nသေပြီးလည်း ထူးဆန်းတဲ့ (အိုင်းစတိုင်း) ဦးနှောက်ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆေးပညာဆောင်းပါးကို (ဘီဘီစီ ဝဘ်ဆိုက်) မှာ ကနေ့ ရေးသားလိုက်ပါတယ်။\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၆ဝ တိတိ ၁၈-၄-၁၉၅၅ နေ့ မနက် ၁ နာရီ ၁၅ မိနစ်မှာ ဂျာမန်လိူမျိုး ရူပဗေဒပညာရှင်၊ ငြိမ်းချမ်းရေး အကျိုးဆောင်၊ ပါရမီရှင် (အဲဗတ် အိုင်းစတိုင်း) အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နယူးဂျာစီမှာ ကွယ်လွန်ခဲ့ပါတယ်။ Theory of relativity (နှိုင်းရသီအိုရီ) ဟာ နာမည်အကြီးဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်သာ နယူကလီယာဆိုတာ ဖြစ်လာတာပါ။\n(အိုင်းစတိုင်း) ကွယ်လွန်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ၆ဝ ရှိပြီ။ သူ့ဦးနှောက်ကို ဖန်ပေါင်းချောင်တွေ၊ ဆလိုက်တွေနဲ့ ဓါတ်ပုံတွေမှာ သိမ်းထားပါတယ်။ သုတေသနလုပ်သူတွေက ကနေ့အထိအံ့သြမဆုံးဖြစ်နေရတယ်။ သူသေဆုံးချိန်က သူ့အနားမှာရှိတဲ့ သူနာပြုဆရာမက ဂျာမန်စကားမတတ်သူဖြစ်လို့ (အိုင်းစတိုင်း) ရဲ့ နောက်ဆုံးစကားဟာ ဘာလည်းလို့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တော့ပါ။ သူ့အသုဘရောက်တော့ ခေါင်းထဲက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဦးနှောက်ပါမလာတာကို သူ့သား (ဟန့်စ် အဲလဗတ်) က သတိထားမိပါတယ်။\nသူ့အလောင်းကိုခွဲရတဲ့ ရောဂါဗေဒဆရာဝန် ဒေါက်တာ (သောမတ်စ် ဟာဗေ) က သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ရှာရပါတယ်။ (အေအိုတာ) ခေါ် အကြီးဆုံးသွေးလွှတ်ကြောကြီးကွဲနေတာကိုတွေ့ပါတယ်။ သူကပဲ ဦးနှောက်ကို ထုတ်ယူခဲ့တာပါ။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာမျှော်ကိုးချက်နဲ့လုပ်တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်တွေကြာပေမယ့် (အိုင်စတိုင်း) ဦးနှောက်လေ့လာမှု ဆေးသိပ္ပံစာတမ်းထွက်မလာပါ။\n၁၉၇၈ ခုနှစ် သတင်းထောက် (စတီဗင် လီဗေ) ကနေ (အိုင်းစတိုင်း) ဦးနှောက်ကို ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ (ပရင့်စ်တွန်) ဆေးပညာဌာနကိုလာပေမယ့် ဦးနှောက်မတွေ့ရပါ။ နောက်လိုက်တော့ (ကင်းဆပ်စ်) (ဝီချီတာ) မှာခြေရာခံလို့ရပါတယ်။\nနောက်ဆုံးမှာ (လီဗီ) ဆောင်းပါး နယူးဂျာစီလစဉ်မှာပါလာတယ်။\nဒေါက်တာ (ဟာဗေး) က (အိုင်းစတိုင်း) ဦးနှောက်ကို အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ၂၄ဝ လုပ်တယ်။ ၁၂ စုံနဲ့ ဆလိုက် ၂ဝဝ ရှိတယ်။\nဦးနှောက်က ၁၂၃ဝ ဂရမ်လေးတယ်။ (ဟာဗေး) ရေးတာကို ၁၉၇၈ နွေမှာထွက်လာတယ်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားက ဒေါက်တာ (ဓိုင်းမွန်း) က နမူနာတောင်းလို့ သကြားတုံးအရွယ် ၄ ခုပို့ပေးတယ်။ သူ့စာတမ်း ၁၉၈၅ မှာ ထွက်လာတယ်။ သူရတာတွေ ထဲမှာ Glial cells တွေပါတယ်။ (နူရုံး) တိုင်းမှာရှိတာမျိုးဖြစ်တယ်။ ကြွက်တွေမှာ နိုးဆွမှုပေးတဲ့အခါ (ဂလိုင်ရယ် ဆဲလ်) များတာတွေ့ရပေမယ့် (အိုင်စတိုင်း) ဦးနှောက်မှာ နည်းနေတာ တွေ့ရတယ်။\n၁၉၉၆ မှာ (ဘာမင်ဟမ်) မှာရှိတဲ့ (အယ်ဘားမား) တက္ကသိုလ်က ဒေါက်တာ Britt Anderson (ဘရစ်တ် အန်ဒါဆင်) က လေ့လာမှု စာတမ်းရေးတယ်။ prefrontal cortex ဦးနှောက်ရှေ့ပိုင်း (ကောတက်စ်) နေရာကို လေ့လာခဲ့တာဖြစ်တယ်။ သူတွေ့တာက (နူရုန်း) အရေအတွက်ဟာ ဦးနှောက် control group ထိန်းချုပ်နေရာနဲ့ မျှခြေတူဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တင်းကြပ်နေအောင်စီထားတယ်။ အဲတာဟာ သတင်းအချက်အလက်ကို (ပရောဆက်စ်) လုပ်ဘို့ မြန်စေမယ်လို့ ယူဆတယ်။\n၁၉၉၉ (လန်းဆက်) စာတမ်းကို ကနေဒါ McMaster University (မဂ်မာစတာ) တက္ကသိုလ်က Sandra Witelson (စန္ဒရာ ဝစ်တယ်လ်ဆန်) ကရေးတယ်။ ဟာဗေးရဲ့ ဓါတ်ပုံတွေကို လေ့လာတာဖြစ်တယ်။ inferior parietal lobule အောက်ဘေး နေရာတွေဟာ spatial cognition အထူးအသိဥာဏ်နဲ့ mathematical thought သင်္ချာစဉ်းစားမှုအတွက်လို့ ယူဆတယ်။ ပုံမှန်ထက် ကျယ်နေတယ်။\n၂ဝ၁၂ ခုမှာ မနုဿဗေဒပညာရှင် Dean Falk (ဒင်း ဖေါ့လ်) ကဆက်လေ့လာတယ်။ mid-frontal lobe ဦးနှောက် ရှေ့-အလယ်ပိုင်းမှာ ridge အပိုတန်းတခုပါတာက အထူးခြားဆုံးဖြစ်မယ်။ အဲတာဟာ အစီအမံလုပ်တာနဲ့ မှတ်ဥာဏ်အတွက် ဖြစ်မယ်။ လူအများစုမှာ အဲလိုတန်း (၃) ခုပါတယ်။ (အိုင်းစတိုင်း) မှာ (၄) ခုပါတယ်။ parietal lobes ဘေးအပိုင်း တွေမှာလည်း asymmetric မညီမညာဖြစ်နေတာတွေ့ရတယ်။ right motor strip ညာ (မော်တာ) အပိုင်းမှာ knob ဘုတခု ပါနေတယ်။ အဲတာကို sign of omega (အိုမီဂါ ဆိုင်း) လို့ ခေါ်တယ်။ လက်ဝဲလက်သုံး တေးဂီတပညာရှင် ဖြစ်တာနဲ့ ဆိုင်တယ်။ (အိုင်းစတိုင်း) က တယောထိုးတယ်။\n၂ဝ၁၃ မှာ (ဒင်း ဖေါ့လ်) ကပဲ (အိုင်းစတိုင်း) ရဲ့ corpus callosum (ကေားပတ်စ် ကလိုဆမ်) ဟာ ထုံးစံနဲ့မတူတာကို တွေ့တယ်။ ဘယ်-ညာ hemispheres အခြမ်းတွေကို ဆက်နေတဲ့နေရာ။ (အိုင်းစတိုင်း) မှာ control group အထိန်းအုပ်စု ထက် ထူနေတယ်။\nမေးစရာရှိပါတယ်။ (အိုင်းစတိုင်း) ဟာ အဲလိုထူးခြားတာတွေကြောင့် အဆင့်အတန်းမြင့်တာတွေ တွေးခေါ်နိုင်တာလား။ (ဖေါ့လ်) ပြောတာကတော့ ဘဝအတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ဦးနှောက်နေရာတွေဆက်စပ်မှုကိုပြောရတာ ပိုခက်ခဲပါသတဲ့။\nအမည်ကစ မှားတဲ့ ဆေးနည်း\n၁။ အောင်မဲညို ပန်းပွင့်က ကင်ဆာရောဂါဖြစ်မဖြစ်အငြင်းပွားနေကြတယ် ဆရာ။ ဆရာ ရှင်းပြပေးတာလေ သိချင်ပါတယ် ခင်ဗျ။ ၂။ အောင်မဲညို အပွင့်က အဆိပ် ရှိ...\n► 2020 (1927)\n► 2019 (2904)\nWell done (2) သာဓုခေါ်ခြင်း (၂)\nDo's and Don'ts to Reduce Your Risk of Cancer\nCancer death rate declines worldwide ကင်ဆာကြောင့်ေ...\nAcne Antibiotics ဝက်ခြံအတွက် ပဋိဇီဝဆေးများ\nAcne Scars ဝက်ခြံအမာရွတ်\nAcne ဝက်ခြံ ရောင်စုံ\nImage reading အရိပ်ပြရင် အကောင်ထင်စေချင်\nMen are narrowing the gap on women\nUS will not fund research for modifying embryo DNA\nKings of Burma မြန်မာဘုရင်များ\nBurma: An Enchanted Spirit ဗမာပြည် (သို့) သီဆိုမြည...\nClomiphene Brand Name မျိုးဥထွက်ဆေး\nThe moon far away ည လ နဲ့ ပန်း\nBreast-feeding cuts moms’ risk of breast cancer\nDemography of American Motherhood အမေရိကန်မိခင်တွေ...\nInfertility Q and A ကလေးမရနိုင်သေးခြင်း အမေးအဖြေများ\nEarly ejaculation (2) သုတ်လွှတ်စောခြင်း (၂)\nEarly ejaculation (1) သုတ်လွှတ်စောခြင်း (၁)\nBirthday of Wunna Tint Swe\nOlder Parenthood အသက်ကြီးမှ ကလေးရရင်\nSatire and humor ရီစရာ နေရာတကာမပြောပါ\nPregnancy test ကိုယ်ဝန်နဲ့ မြန်မာသတ်ပုံ\nFluorine deficiency (ဖလိုရင်း) နည်းရောဂါ\nAbstain from ဝေရာမဏိ\nService provider ကျွန်တော် အသက်ကြီးပြီတဲ့\nSugar Substitutes ချိုတိုင်းတော့ သကြားမဟုတ်\nPepsi to drop artificial sweetener aspartame\nA visit to Forte Wayne\nA visit to Forte Wayne နေ့ချင်းပြန် အလည်တခေါက်\nHIV-AIDS ရန်ကုန်ရှိ မေးမြန်းဆွေးနွေးနိုင်သော၊ သွေး...\nHepatitis viruses outside the body\nFacts not fiction အဖြစ်အပျက် ဘာအတွက်ရေးသလည်း\nAsthma research ပန်းနာသုတေသန\nYour comments ကွန်မင့်ကဆရာများ\nSino-Burma news တရုပ်မြန်မာသတင်း\nHIV survival outside the body ကိုယ်အပြင်မှာ HIV ဘယ...\nSperm count သုက်ပိုးများစေနည်း\nHealth articles ကျန်းမာရေးစာတိုင်း ဆရာဝန်ရေးတာမဟုတ်ပါ\nChild malaria vaccine ကလေးငှက်ဖျားကာကွယ်ဆေးစမ်းသပ်...\nSweet and Salty နားဝင်ချိုအောင်မပြောတတ်တဲ့ ဆရာဝန်\nDurian + coke\nCause and effect အကြောင်းနဲ့ အကျိုး\nDollar Tree ဒေါ်လာသစ်ပင်\nHigh Blood Pressure Medications Side Effects သွေးက...\nAnother uneasy day ကနေ့လည်း မချောင်ပါ\nAir travel and infants ကလေးငယ်နဲ့ လေကြောင်းခရီး\nAntral Gastritis အစာအိမ်ရောင်ခြင်း\nTale ဆရာဝန်ပြောတဲ့ ရှေးစကား\nPregnancy and Air Travel ကိုယ်ဝန်နဲ့ လေယာဉ်ခရီး\nComplementary feeding ကလေးငယ်များအတွက် ဖြည့်စွက်စာ\nBowel cancers spotted too late\nPhoto by Akari Mya Mya Swe\nAllergy drug may have potential against Hep C\nHero သူရဲကောင်း ဘုတ် မတောင်းပါ\nGay အတူတူကို စိတ်ဝင်စားခြင်း\nShort tempered စိတ်ရှည်လက်ရှည် အမေး-အဖြေ\n$10 Copy of Gilead Blockbuster Sovaldi Appears in ...\nCause of death ဦးဝင်းတင် ဘာကြောင့်ဆုံးပါးရသလဲ\nBend with the wind လေနဲ့အတူယိမ်း\nAthlete's foot drug may be MS therapy\nSmart phone not smart စမတ်ဖုန်းတွေ စမတ်မဖြစ်ပါ\nAntibiotic Choice for Penicillin Hypersensitivity\nPregnancy and Varicose veins ကိုယ်ဝန်နဲ့ သွေးကြောထ...\nGarbage votes အမှိုက်ကို မဲပေးရွေးချယ်ခြင်း\nICSI infertility treatment ကလေးရအောင်လုပ်နည်း\nWeather and Election ဥတုရာသီ ရွေးကောက်ပွဲကိုမှီ\nBreathing poison in the world's most polluted city\nPeace မြန်မာပြည်က ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး သူများတေ...\nRainy mood မိုး\nOnline labor room အွန်လိုင်း သားဖွါးခန်း\nAquagenic urticaria ရေနဲ့မတည့်တဲ့ရောဂါ\nGovernment-issued housing, super-highways that spa...\nHuman Cloning လူသား (ကလုန်း)\nBreast Fibroadenosis (ဖိုက်ဘရို-အဒီနိုးဆစ်) ရင်သား...\nFacebook Health (ဖေ့စ်ဘွတ်) ဟာ ကျန်းမာရေးမကောင်းပါ\nWith Respect and Gratitude မြန်မာနှစ်သစ်ကူး ကန်တော...\nScalp fungus ဦးရေခွံပွေး\nGlaxo recalls popular form of flu vaccine due to p...\nPreventable rabies kills 160 people per day\nRather than really reforming, Burma will pay Washi...


EVY's Kitchen: Egg inatoast\nမနက်ဖြန်မနက် ရုံးပိတ်ရက်မှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းလုပ်စားချင်သူများအတွက် ပေါင်မုန့်ကြက်ဥကင်လုပ်နည်းကို ပြန်လည်မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီမုန့်လေးကို အရင် ဘလော့နှစ်ဦးကာလများက လုပ်ပြခဲ့သလို Food magazine ကလေးအစီအစဉ်အတွက်လည်း ရေးပေးဖူးပါတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ ဒီမုန့်က ကလေးလူကြီးမရွေးစားနိုင်တဲ့မုန့်ပါ။ ရှိပြီးသား ပစ္စည်းများနဲ့သာ ပြုလုပ်နိုင်တာကြောင့် အားလုံးနှစ်သက်ကြပါလိမ့်မယ်\nပေါင်မုန့် အဖြူ ၂ ချပ်\nချိစ်ပြား ၁ ချပ် (ချိစ်ကြိုက်ရင် ၂ ချပ်ထည့်လို့ရပါတယ်)\n1. အာဗန်ကို ၁၆၀ ဒီဂရီအပူပေးထားပါ\n2. ပေါင်မုန့် တစ်ချပ်ကို ဘေးသား လက်တစ်လုံးခန့်လှီးထုတ်ထားလိုက်ပါ။\n3. ကျန်တဲ့ပေါင်မုန့်နောက်တစ်ချပ်ပေါ်မှာ ချိစ်များကို ပုံပါအတိုင်းဖြူးလိုက်ပါ။\n4. နောက် လှီးထုတ်ထားသော ပေါင်မုန့်ဘေးသားများကိုတင်ပေးပါ။\n5. အလယ်မှနေရာလွတ်တွင် ကြက်ဥဖောက်ထည့်ပြီး ချိစ်ထပ်ဖြူးပါ\n6. ထို့နောက်အာဗန်တွင် ၁၀ မိနစ်ခန့်ကင်ပါ။\n7. ကြွပ်ရွပြီးအရသာရှိတဲ့ ပေါင်မုန့်ကင်အသင့်ဖြစ်ပါပြီ\nPosted by Evy at 2:08 PM\nLabels: Baking, Kids menu, သရေစာ\nပေါင်မုန့်ကြက်ဥကင် လုပ်နည်းလေး မှတ်သားသွားတယ် Evy ရေ... စားရတာအရသာရှိပြီး လုပ်ရလွယ်ကူတဲ့ နည်းလေးမို့ သဘောကျတယ် ကျေးဇူးနော်...


တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ….. – Candle Myanmar\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ့ဖုန်းကိုနင်ဆက်တဲ့အခါ နံပါတ်ပိတ်သွားပြီဆိုတဲ့အသံကို နင်ကြားခဲ့ရင် စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့၊ စိတ်မထိခိုက်ပါနဲ့၊ ငါ့ကို လွမ်းမသွားပါနဲ့…. ငါဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးမှန်း ပိုလို့တောင်သတိမရပါနဲ့။ တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်ဖုန်း မကြာခဏမမြည်တော့တဲ့အခါ ကျေးဇူးပြုပြီး မစောင့်ပါနဲ့၊ မမျှော်လင့်ပါနဲ့…. ငါကိုရှာဖွေဖို့ ပိုလို့တောင်မစဉ်းစားပါနဲ့။ ဒါမှပဲ နင့်ကိုငါ စိတ်ချလက်ချ ခွဲသွားရက်မှာမို့ပါ…\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်ဘေးမှာ “ရှုပ်လိုက်တာ”၊ “မုန်းစရာကြီး”လို့ တပျစ်တောက်တောက် ပြောတဲ့လူမရှိတော့တဲ့အခါ၊ “ငါပြောတာတွေက အမြဲမှန်တယ်”လို့ ပြောတတ်တဲ့ ခေါင်းမာသူမရှိတော့တဲ့အခါ၊ နင့်အပေါ် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဒေါသထွက်တဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ “ဖုန်းကြာကြာပြောချင်တယ်”လို့ တောင်းဆိုတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ “ဖုန်းမချခင် ချစ်စရာစကားလေးပြောပါ၊ အနမ်းလေးပေးပါ”လို့ ပူဆာတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ…. ဒီလိုလူမျိုး နင့်အနား လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတဲ့တစ်နေ့ နင်ကြေကွဲဝမ်းနည်းမလား?\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်ရဲ့Inboxထဲ “နင်ဘယ်အချိန်အိမ်ပြန်မလဲ? အိမ်ရောက်ဖို့ ဘယ်နှမိနစ်လိုလဲ”လို့ သနားကမားနဲ့ စာတိုလေးပို့တဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ “ငါ့ကိုစကားပြန်မပြောရင် နင့်ကိုငါ မခေါ်တော့ဘူး”လို့ ပြောတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ “ဟင့်.. မောင်နော်”လို့ ချွဲချွဲနွဲ့နွဲ့အပြစ်တင်တဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ “အမှားလုပ်ပြီးမှ ငါနောင်တရလိုက်တာ”လို့ ကိုယ့်ကိုယ်အပြစ်ပေးတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ စကားတတွတ်တွတ် ပြောတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ အပြစ်မရှိ အပြစ်ရှာတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ၊ နင်ပြောသမျှ အထာကောက်ပြီး စိတ်တိုတဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ…. ဒီလိုလူမျိုး နင့်အနား လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတဲ့တစ်နေ့ နင်ကြေကွဲဝမ်းနည်းမလား?\nအဲဒီလိုနေ့မျိုးရှိခဲ့ရင် နင့်စိတ်လေး နည်းနည်းတော့ထိခိုက်စေချင်တယ်။ နည်းနည်းတော့ နာကျင်စေချင်တယ်။ ငါ့ကို နည်းနည်းတော့ သတိရစေချင်တယ်။ ငါနဲ့ပတ်သက်တဲ့အရာတွေ နင်အတွေးထဲ နည်းနည်းလေးရှိစေချင်တယ်။ တကယ့် နည်းနည်းလေးမှ နည်းနည်းလေးပါ…\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်နေ့စဉ်ဘဝထဲ ငါမရှိတော့တဲ့အခါ နင့်အပေါ် ငါကောင်းခဲ့၊ ဆိုးခဲ့၊ ခေါင်းမာခဲ့တာကို မှတ်ထားပေးပါ။ ငါ့ရဲ့ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခြင်းတွေကို မှတ်ထားပေးပါ။ ငါ့ရဲ့ ကလေးကလားစကား၊ တုံးတိတုံးအ,စကား၊ အရူးစကား၊ စိတ်ထိခိုက်ချိန် ကျခဲ့တဲ့မျက်ရည်၊ အကူအညီမဲ့ချိန် အားငယ်တဲ့စကားတွေကို မှတ်ထားပေးပါ။ ကမ္ဘာရဲ့ထောင့်တစ်နေရာစီမှာ ငါတို့တတွေ ရှိနေကြတယ်ဆိုပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ဦးခေါင်းထက်မှာ တိမ်ပြာပြာကောင်းကင် တစ်ခုတည်းရှိတယ်၊ ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းထားတဲ့မြေပြင် တစ်ခုတည်းရှိတယ်၊ လေထုတစ်ခုတည်းကိုပဲ ငါတို့ရှုရှိုက်နေတယ်ဆိုတာကိုလည်း မှတ်ထားပေးပါ။ ဒါမှလည်း ငါ့ရနံ့ကို နင်ရှာတွေ့ကောင်း ရှာတွေ့ပါလိမ့်မယ်။\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်မှတ်ဉာဏ်ထဲ ငါပျောက်သွားတဲ့အခါ နင်နဲ့အတူရှိခဲ့ဖူးတဲ့ စက္ကန့်တိုင်း၊ မိနစ်တိုင်းကို မမေ့လိုက်ပါနဲ့။ ငါ ကြိုက်တတ်တာ၊ မကြိုက်တတ်တာတွေကို မမေ့ပါနဲ့။ ဘာအတွက် ငါပျော်တယ်၊ ဘာအတွက် ငါနာကျင်တယ်ဆိုတဲ့ ငါ့ခံစားချက်ကို မမေ့လိုက်ပါနဲ့။ နင်နဲ့ပတ်သက်သမျှ ဘယ်အရာကိုမှ ငါမေ့လိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နင့်ရဲ့အကျင့်၊ နင့်မကြိုက်တာတွေ၊ နင့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်၊ နာကျင်တဲ့ခံစားချက်တွေ ငါမေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ခံစားချက်ကမ္ဘာထဲမှာ “မျှတ”တဲ့ စကားလုံးမရှိလို့ ဒါတွေအတွက် ငါဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ နင်နဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့ နှစ်တွေ၊ လတွေက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ လှပတဲ့အမှတ်တရအဖြစ် ကျန်နေခဲ့မှာပါ။\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်ဘဝထဲ ငါလုံးဝမရှိတော့တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့အရိပ်၊ ငါရှင်သန်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို မေ့လိုက်ပါ။ နင်စိတ်ထိခိုက်မှာ၊ နာကျင်မှာ၊ လွမ်းမှာကို ငါမလိုလားလို့ပါ။ ဒါတွေဟာ ငါ့ကိုချစ်လို့၊ ကြိုက်လို့ နင်နာကျင်လွမ်းဆွတ်တာ မဟုတ်မှန်း ငါသိတယ်။ ဒါတွေက နေ့တိုင်း နင်ရနေတတ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ဖုန်း၊ ငါ့ရဲ့voice message၊ ငါ့ရဲ့နားပူနာဆာ၊ ငါ့ရဲ့မှီတွယ်ချင်စိတ်တွေမှာ နင်အကျင့်ပါနေလို့ပါ။ လူတစ်ယောက်ဟာ သူ့ဘဝထဲမှာ သူမကြိုက်၊ မချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက် ရှင်သန်ခဲ့ဖူးပြီး အဲဒီလူမရှိတော့တဲ့အခါ သူလည်း အနည်းအကျဉ်းတော့ နာကျင်ထိခိုက်တတ်သတဲ့။ ငါဟာ မကြာခဏ သဝန်တိုတတ်၊ ဒေါသထွက်တတ်၊ အတ္တကြီးတတ်ပြီး ငါချစ်တဲ့နင့်ကို တခြားလူလာချစ်မှာ မလိုလားသူဆိုပေမယ့် ငါမရှိတော့တဲ့အခါ နင့်ဘဝပိုသာယာဖို့၊ ပိုပျော်ရွှင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nတကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ နင့်ရဲ့ရှေးဘဝ၊ ဒီဘဝမှာလည်း ငါမရှိတော့တဲ့အခါ၊ အစကတည်းက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကိုရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိမရှိတဲ့ငါ ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ မပြောတတ်ဘူး! နင်ကတော့ နင်ပါပဲ… ထောင့်တစ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေမယ့်ငါ့ကို နင်တွေ့လေမလား! နင့်ဘေးမှာငါမရှိတဲ့ ခံစားချက်ကို နင်ခံစားမိလေမလား! နင့်စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းတဲ့အခါ ငါနှစ်သိမ့်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင်စိတ်ထိခိုက်တဲ့အခါ နင်နဲ့လိုက်ပြီး ငါစိတ်ထိခိုက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင်အသဲကွဲတဲ့အခါ နင်နဲ့လိုက်ပြီး ငါကြေကွဲနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်က နင်နဲ့အတူ ငါလိုက်လုပ်ခဲ့သမျှကို နင်လည်းသတိမထားမိခဲ့ပါဘူး။ နင့်မှတ်ဉာဏ်၊ နင့်ဘဝ၊ နင့်ကမ္ဘာထဲမှာ ငါမရှိတော့တဲ့အခါ နင်နည်းနည်းလေးမှ ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ နည်းနည်းလေးမှ ဝမ်းနည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါနဲ့ပတ်သက်သမျှ နည်းနည်းလေးမှ သတိရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါတွေကို ငါကောင်းကောင်းနားလည်ခဲ့ပါတယ်။\nဒီလိုနေ့တစ်နေ့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ဝမ်းနည်းနာကျင်သူ၊ အသဲကြွေသူဟာ ငါပဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ငါဟန်ဆောင်ကောင်းခဲ့တယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ငါဟန်ဆောင်ကောင်းခဲ့ပါတယ်။ နင်ပြောခဲ့ဖူးတယ်… နင့်ဘဝမှာ ငါမရှိတော့တဲ့တစ်နေ့ နင်ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာကို နင်မသိဘူးတဲ့! ငါနားလည်ခဲ့ပါတယ်.. တကယ်တော့ ငါမကောင်းတာပါ။ နင့်ဘဝထဲ ငါမဝင်ခဲ့သင့်ဘူး။ နင့်ကမ္ဘာထဲ ငါမရှင်သန်ခဲ့သင့်ဘူး။ နင့်ကို တိတ်တခိုးချစ်၊ အရာရာကို ကျိတ်မှိတ်ခံ၊ နင့်ကို တိတ်တိတ်လေးစောင့်၊ နင့်ကို တစ်ယောက်တည်းလွမ်းတဲ့သူပဲ ဖြစ်သင့်ခဲ့တာ။\nခုတော့ ဒါတွေကို ငါထုတ်ပြလိုက်တယ်၊ ဖော်ပြလိုက်တယ်။ နင်သိသွားတယ်၊ နားလည်သွားတယ်၊ ခံစားသွားတယ်…. အဲဒီနောက်တော့ နင့်ကို ငါ ခွဲထွက်သွားတယ်။ မနေ့ကရဲ့ရင်းနှီးမှုက ဒီကနေ့မှာတော့ သူစိမ်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်……\nPrevious: လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ချစ်ကြိုက်တာဟာ စစချင်းက ရုပ်ရည်ကြောင့်လို့ ပြောလို့ရတယ်\nNext: ဘယ်လောက်ပဲချစ်ချစ် ပိုင်ရှင်ရှိနေရင် နောက်ဆုတ်ရမှာက ကျင့်ဝတ်တစ်ခုပါပဲ


ဘာ လို့ယောက်ျားမယူသေးတာလဲမေးတဲ့ သူတွေ ကို ပညာသားပါပါတုန့်ပြန်ခဲ့တဲ့ ရီရီပွင့်ဖြူ – Shwewiki.com\nဘာ လို့ယောက်ျားမယူသေးတာလဲမေးတဲ့ သူတွေ ကို ပညာသားပါပါတုန့်ပြန်ခဲ့တဲ့ ရီရီပွင့်ဖြူ\nMarch 8, 2020 By admin Celebrity\nမောင် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ပရိသတ်တွေအားလုံးသိခဲ့ကြတဲ့ နန္ဒာလှိုင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောမောင်လေး စိန်ဖြိုးလှိုင်ကိုတော့ ပရိသတ်တွေအားလုံးသိမယ်ထင်ပါတယ် ။ အနုပညာအလုပ်တွေ ရပ်နားပြီး ဆရာဝန်တစ်ယောက် အဖြစ်ရပ်တည်နေတဲ့ မောင်ကတော့ ချစ်ရတဲ့ မင်းသမီးချောလေး ရီရီပွင့်ဖြူနဲ့ချစ်သူတွေ ဖြစ်ပြီး ပရိသတ်တွေ အားကျရတဲ့ စုံတွဲလေးပါပဲ ။ နှစ်ယောက် အတူ ခရီးတွေ အတူတူထွက်ပြီး ပျော်ရွှင်နေကြတဲ့ ပုံရိပ်လေးတွေကိုလည်း သူတို့ရဲ့လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာထက်ကနေ မကြာခဏ ပရိသတ်တွေကို မျှဝေပေးလေ့ရှိပါတယ် ။\nလတ်တလောမှာတော့ အမြဲတမ်းပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောတတ်တဲ့ မင်းသမီးချောလေးရီရီပွင့်ဖြူက သူမကို ဘာလို့ယောက်ျားမယူသေးတာလဲလို့ ပြောလာတဲ့သူတွေကို ” ဘာလို့ ယောက်ျားမယူသေးလဲသိပ့်မေးကြတာပဲ… ချစ်လို့မေးတဲ့သူကနည်းပါတယ်.. အများစုက သိတဲ့အတိုင်း လှောင်သလို ပြောင်သလို ကွယ်ရာကျ အတင်းအုပ် ချင်လို့ လိုက်မေးနေတာ. ဒီဘက်ခေတ်မှာလေအလွယ်ဆုံးအလုပ်က ယောက်ျားယူတာပဲ.. ဘယ်နည်းနဲ့ယူယူ ရနေကြတာပဲလေ တချို့တွေဆို .. မင်္ဂလာဆောင်ပါတယ်ပေါ့.. ကိုယ်ကိုယ်ကို Ready ဖြစ်မဖြစ် မသိဘူး.. “ဟောမှာ.. ငါလင်ယူပြီနော်” ဆိုပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုပ်ပြတာ.. ပြီးရင်ပျော်လား မေးကြည့်…???ဖြစ်သမျှ ဒုက္ခ ကြိတ်ခံ !!! တချို့ကရှိသေး.. အခုမှ မယူရင် နောက်ရဖို့မသေချာလို့တွေ့ရာ ဆွဲလွဲယူကြတာ.\nအဲ့လိုလူမျိုးတွေနားမလည်တာကလေ… ကိုယ်ပိုင် အရည်ချင်းရှိတဲ့ မိန်းမတွေက ဘယ်အချိန်ထယူယူ.. ယူလို့ရလို့ ..ယောက်ျားယူဖို့သွေးအေးနေတာ..ဆိုတာပဲနောက်ဆုံး မရလည်းကိုယ့်ဟာကိုယ် ရှာနိုင်ဖွေနိုင် သုံးနိုင်စွဲနိုင်မို့လို့စိတ်ပူစရာမရှိပါဘူးလို့… တော်ပီ ဒီလောက်ပဲပြောတတ်တယ် ဆိုတဲ့စာသားလေးနဲ့အတူ ယောက်ျားမယူသေးဘူးလားလို့မေးသူတွေကို ပညာသားပါပါတုန့်ပြန်ခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ် ။ ပရိသတ်တွေရော ရီရီပွင့်ဖြူနဲ့ စိတ်ချင်းတူရဲ့လား မှတ်ချက်ပေးခဲ့ပါဦးနော် ။\nအ ထည်ချုပ်စက် ရုံ ပိုင်ရှင်က ၀န်ထမ်း များ အားလစာမပေး ဘဲထွက်ပြေးသွားသည့်အတွက် စက်ရုံတွင်းပစ္စည်းများရောင်းချကာ လစာခွဲဝေပေးသွားမည်\nကိုယ်တိုင်လည်းညောင်ဆယ် ပင်အဓိဋ္ဌာန်ဝင်သ လို အခြား သူတွေအတွက်လည်း ငွေ ကျပ်(၅)သိန်းလှူ ဒါန်းလိုက် တဲ့အုပ်စိုးခန့်


တဈနကေ့ရြငျ ကြှနျမ ပြျောရမှာပါ – Shinyoon\nတဈနကေ့ရြငျ ကြှနျမ ပြျောရမှာပါ\nတဈနကေ့ရြငျ…. လူတိုငျးရရှေတျဖူးတဲ့စကားလုံးလေးတဈလုံးပါ … တဈနကေ့ရြငျတော့ ဆိုတဲ့အနောကျမှာ မြှျောလငျ့ခကျြတှေ ပါလာတတျသလို ဝမျးနညျးမှုတှလေဲ ရှိနတေတျတာ သဘာဝပါပဲ ။ အဲ့ဒီတဈနကေ့ရြငျဆိုတဲ့ မြှျောလငျ့ခကျြလေးနဲ့ အသကျဆကျနတေဲ့လူတှလေဲ ရတှေကျလို့မကုနျရှိနလေိမျ့မယျထငျပါတယျ ။အဲ့ဒီလိုလူတှထေဲမှာ ကြှနျမလဲ တဈဦးအပါအဝငျပေါ့ ။\nတဈနကေ့ရြငျ ခဈြကောငျးပါရဲ့ဆိုပွီး ကိုယျ့ကို မခဈြတဲ့သူကို ဖကျတှယျထားတဲ့လူတှလေဲရှိကွလိမျ့မယျ သူမခဈြဘူးဆိုတာကို မွငျနမှေနျးသိသိရဲ့နဲ့ ဆကျပွီးရပျနခေငျြတဲ့ ဆန်ဒကွောငျ့ ဖွဈပျေါလာတဲ့မြှျောလငျ့ခကျြလေးပေါ့ အဲ့ဒီရဲ့တဈနရေ့ငျဆိုတဲ့စကားလုံးတှနေောကျမှာ မကျြရညျတှပေါတယျ ။ လကျရှိဖွဈပကျြနတောတှရေဲ့ ဆနျ့ကငျြဖကျတှမြှေျောလငျ့ရငျးသာ ဆကျနနေရေတာ တကယျတမျးကတြော့ ဒဏျရာတှနေဲ့ ။\nတဈနကေ့ရြငျ အဆငျပွလောမှာဆိုတဲ့ စကားလုံးမှာကြ လကျရှိအဆငျပွမေနပေါဘူးဆိုတဲ့ ရငျဖှငျ့သံတှပေါတယျ ။ ဘာပဲဖွဈလာဖွဈလာ မနာကငျြပါဘူးဆိုတဲ့လူကတော့ ဘယျရှိပါ့မလဲ ဘယျလောကျပဲ ရငျ့ကကျြပါတယျပွောပွောအနညျးနဲ့အမြားတော့ နာကငျြနရေတာပဲ အဆငျမပွပေမေယျ့ ရပျလိုကျလို့မရတဲ့ခွလှေမျးတှအေတှကျ တဈနကေ့ရြငျ အဆငျပွလောမှာဆိုတဲ့အတှေးနဲ့ အားတငျးခဲ့ရဖူးတဲ့ရကျတှရှေိတယျ ။\nတဈနကေ့ရြငျ နားလညျလာမှာပါဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးမှာကြ ကိုယျတကယျပငျပနျးနပေါပွီဆိုတဲ့ အရိပျအယောငျလေးတှပေါတယျ … ဘယျလောကျထိ ပေးဆပျခဲ့ဖူးလဲဆိုတာ မသိကွမမွငျကွပဲ ကိုယျဟာ အပိုအဖွဈ ခံစားလာရတဲ့အခါမှာသုံးတယျ ။ နားလညျစခေငျြပါတယျဆိုတဲ့စိတျရှိပမေယျ့ ကိုယျ့ကို ဘယျသူ့မှ နားလညျမပေးနိုငျမှနျးသိတဲ့အခါတှကေ တကယျကို ပငျပနျးလှပါတယျ … ဒီလိုမြိုးတဈနကေ့ရြငျ နားလညျလာမှာဆိုတဲ့စကားမှာ … အဝေးကွီးထှကျပွေးသှားဖို့အတှေးတှေ ပါခငျြပါနတေတျတာ ။\nတဈနကေ့ရြငျ ပွောငျးလဲလာမှာပေါ့ဆိုတဲ့ မြှျောလငျ့ခကျြလေးကကတြော့ … ကိုယျ့အတှကျမဟုတျတောငျ သူ့အတှကျပွောငျးလဲစခေငျြပါတယျဆိုတဲ့ မတ်ေတာရှငျလေးတှမှော တှရေ့တတျတယျ ။ ငါပွောငျးလဲပေးရငျ ရမှာပါဆိုတဲ့ ရညျမှနျးခကျြတှရှေိခဲ့ပေးမယျ့ အဲ့ဒီရညျမှနျးခကျြတှေ ဝဝေါးသှားတဲ့အခါ တဈနကေ့ရြငျတော့ သူပွောငျးလဲကောငျးပါရဲ့ဆိုတဲ့ မြှျောလငျ့ခကျြလေးကနျြသေးတာပေါ့ ။\nကြှနျမ တို့တှေ ဒီလို တဈနကေ့ရြငျဆိုတဲ့ မြှျောလငျ့ခကျြလေးနဲ့ဖွတျသနျးခဲ့တဲ့ရကျတှေ အမြားကွီးရှိပါတယျ ဒီစကားလုံးမှာ … နာကငျြမှုတှပေါတယျ .. ဒဏျရာတှပေါတယျ ရငျဖှငျ့သံတှပေါတယျ သာမနျစကားလုံးလေးပါပဲဆိုပမေယျ့ ကြှနျမတို့ရဲ့ အနာဂတျတှတေောငျ ပါခငျြပါနတေတျသေးတာ …\nခုလောလောဆယျတော့ တဈနကေ့ရြငျ ကြှနျမ ပြျောရမှာပါဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးသုံးတယျ ။\nတစ်နေ့ကျရင်…. လူတိုင်းရေရွှတ်ဖူးတဲ့စကားလုံးလေးတစ်လုံးပါ … တစ်နေ့ကျရင်တော့ ဆိုတဲ့အနောက်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပါလာတတ်သလို ဝမ်းနည်းမှုတွေလဲ ရှိနေတတ်တာ သဘာဝပါပဲ ။ အဲ့ဒီတစ်နေ့ကျရင်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးနဲ့ အသက်ဆက်နေတဲ့လူတွေလဲ ရေတွက်လို့မကုန်ရှိနေလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ် ။အဲ့ဒီလိုလူတွေထဲမှာ ကျွန်မလဲ တစ်ဦးအပါအဝင်ပေါ့ ။\nတစ်နေ့ကျရင် ချစ်ကောင်းပါရဲ့ဆိုပြီး ကိုယ့်ကို မချစ်တဲ့သူကို ဖက်တွယ်ထားတဲ့လူတွေလဲရှိကြလိမ့်မယ် သူမချစ်ဘူးဆိုတာကို မြင်နေမှန်းသိသိရဲ့နဲ့ ဆက်ပြီးရပ်နေချင်တဲ့ ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့မျှော်လင့်ချက်လေးပေါ့ အဲ့ဒီရဲ့တစ်နေ့ရင်ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေနောက်မှာ မျက်ရည်တွေပါတယ် ။ လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေတာတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်တွေမျှော်လင့်ရင်းသာ ဆက်နေနေရတာ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ။\nတစ်နေ့ကျရင် အဆင်ပြေလာမှာဆိုတဲ့ စကားလုံးမှာကျ လက်ရှိအဆင်ပြေမနေပါဘူးဆိုတဲ့ ရင်ဖွင့်သံတွေပါတယ် ။ ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ မနာကျင်ပါဘူးဆိုတဲ့လူကတော့ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ ဘယ်လောက်ပဲ ရင့်ကျက်ပါတယ်ပြောပြောအနည်းနဲ့အများတော့ နာကျင်နေရတာပဲ အဆင်မပြေပေမယ့် ရပ်လိုက်လို့မရတဲ့ခြေလှမ်းတွေအတွက် တစ်နေ့ကျရင် အဆင်ပြေလာမှာဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ အားတင်းခဲ့ရဖူးတဲ့ရက်တွေရှိတယ် ။\nတစ်နေ့ကျရင် နားလည်လာမှာပါဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးမှာကျ ကိုယ်တကယ်ပင်ပန်းနေပါပြီဆိုတဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတွေပါတယ် … ဘယ်လောက်ထိ ပေးဆပ်ခဲ့ဖူးလဲဆိုတာ မသိကြမမြင်ကြပဲ ကိုယ်ဟာ အပိုအဖြစ် ခံစားလာရတဲ့အခါမှာသုံးတယ် ။ နားလည်စေချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့စိတ်ရှိပေမယ့် ကိုယ့်ကို ဘယ်သူ့မှ နားလည်မပေးနိုင်မှန်းသိတဲ့အခါတွေက တကယ်ကို ပင်ပန်းလှပါတယ် … ဒီလိုမျိုးတစ်နေ့ကျရင် နားလည်လာမှာဆိုတဲ့စကားမှာ … အဝေးကြီးထွက်ပြေးသွားဖို့အတွေးတွေ ပါချင်ပါနေတတ်တာ ။\nတစ်နေ့ကျရင် ပြောင်းလဲလာမှာပေါ့ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးကကျတော့ … ကိုယ့်အတွက်မဟုတ်တောင် သူ့အတွက်ပြောင်းလဲစေချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ မေတ္တာရှင်လေးတွေမှာ တွေ့ရတတ်တယ် ။ ငါပြောင်းလဲပေးရင် ရမှာပါဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေရှိခဲ့ပေးမယ့် အဲ့ဒီရည်မှန်းချက်တွေ ဝေဝါးသွားတဲ့အခါ တစ်နေ့ကျရင်တော့ သူပြောင်းလဲကောင်းပါရဲ့ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးကျန်သေးတာပေါ့ ။\nကျွန်မ တို့တွေ ဒီလို တစ်နေ့ကျရင်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးနဲ့ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ရက်တွေ အများကြီးရှိပါတယ် ဒီစကားလုံးမှာ … နာကျင်မှုတွေပါတယ် .. ဒဏ်ရာတွေပါတယ် ရင်ဖွင့်သံတွေပါတယ် သာမန်စကားလုံးလေးပါပဲဆိုပေမယ့် ကျွန်မတို့ရဲ့ အနာဂတ်တွေတောင် ပါချင်ပါနေတတ်သေးတာ …\nခုလောလောဆယ်တော့ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မ ပျော်ရမှာပါဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးသုံးတယ် ။