နင်ဂျာ သို့မဟုတ် ရှိနော့ဘိ သည် ဂျပန်ပဒေသရာဇ်ခေတ် မှ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် သို့မဟုတ် ကြေးစား တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ နင်ဂျာ၏ လုပ်ဆောင်မှုများတွင် သူလျှိုလုပ်ခြင်း ၊ လှည့်စား ခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်စရာ တိုက်ခိုက်မှုများပါဝင်သည်။  သူတို့၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော စစ်ဆင်ရေး များကို လျို့ဝှက်နည်းလမ်းများ သုံး၍ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသည် ဆာမူရိုင်း များ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအောက် နိမ့်ကျပြီး ဂုဏ်သရေမဲ့သော လုပ်ရပ်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။  အထူး လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော သူလျှိုနှင့်ကြေးစားများ ဖြစ်သော ရှိနော့ဘိ အစစ်များသည် ၁၅ ရာစု ဆန်ဂိုးကု ခေတ်အတွင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော်လည်း ယခင် အစောပိုင်း ၁၂ ရာစုကတည်းက အလားတူ နင်ဂျာများ ရှိခဲ့ကြသည်။  \nဟိုကူစိုင်း မှ ပုံကြမ်းခြစ်ထားသော နင်ဂျာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်။ စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားပုံနှိပ်တုံးဖြင့် နှိပ်ထားသည့် အတွဲ (၆) မှ ။ ၁၉၁၇\nဆန်းဂိုးကုခေတ် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေစဉ်တွင် အိဂါပြည်နယ် နှင့် ကိုးဂါ ကျေးရွာ ပတ်ဝန်းကျင်တို့တွင် ကြေးစားများနှင့် စပိုင်များ ခြေချင်းလိမ်နေခဲ့ကြပြီး ထိုဒေသများမှ နင်ဂျာနှင့် ပတ်သက်သော သိကောင်းစရာ များစွာရရှိခဲ့သည်။ ၁၇ ရာစုတွင် တိုကူဂါဝါရှိုးဂန်းနိတ် လက်အောက်တွင် ဂျပန်ကို ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ နင်ဂျာတို့သည် မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။  ၁၇ ရာစုနှင့် ၁၈ ရာစုနှစ်များတွင် တရုတ် စစ်ရေး အတွေးအခေါ် အပေါ် မကြာခဏ အခြေခံ၍ ရေးသားလေ့ရှိသော ရှိနော့ဘိ လက်စွဲစာအုပ်အများစုရှိပြီး နာမည်ကျော်သော စာအုပ်မှာ ဘန်ဆန်ရှူကိုင်း (၁၆၇၆) ဖြစ်သည်။ \nမေဂျီ ပြန်လည် ထူထောင်ခြင်း ခေတ် (၁၈၆၈) အချိန် တွင် ရှိနော့ဘိ တို့သည် ဂျပန်တွင် လူကြိုက်များသော စိတ်ကူးယဉ် နှင့် လျို့ဝှက်သည်းဖို ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နင်ဂျာများအား ဒဏ္ဍာရီများ နှင့် ရိုးရာပုံပြင်များတွင် ထင်ရှားစွာ ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ဖျောက်နိုင်ခြင်း ၊ ရေပေါ် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့်သဘာဝ ဒြပ်စင်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းစသည့် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော စွမ်းအင်များ နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ အကျိုးဆက်အားဖြင့် ရေပန်းစား လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုများတွင် သူတို့အား မြင်သော အမြင်မှာ ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်က လျို့ဝှက်လူသားများထက် ထိုသို့သော ဒဏ္ဍာရီ နှင့် ရိုးရာပုံပြင်များ အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။\nနင်ဂျာအား ဂျပန် ခန်းဂျီး အက္ခရာဖြင့် ရေးသားထားပုံ\nနင်ဂျာသည် "忍者" ဆိုသော ဂျပန်ခန်းဂျီး အက္ခရာ နှစ်လုံးကို အွန်ယောမိ ( အစောပိုင်းတရုတ်အလယ်အလတ်လွှမ်းမိုးမှု ) အဖြစ် ဖတ်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေသခံ ကွန်ရောမိ ဖတ်ကြားမှုတွင် ၎င်းအား ရှိနော့ဘိ ဟု အသံထွက်ပြီး ရှိနော့ဘိ နော့ မိုနော့၏ အတိုကောက် ဖြစ်သည်။\nရှိနော့ဘိ ဟူသောဝေါဟာရကို ၈ ရာစုနှောင်းပိုင်းမှ မန် မန်ယောရှူး ကဗျာများတွင် စတင်တွ့ရှိရသည်။  ရှိနော့ဘိ ( 忍 ) ၏ နောက်ခံအဓိပ္ပာယ်မှာ "ခိုးယူရန်၊ ဖုံးကွယ်ရန်" နှင့်ထပ်မံ၍ " သည်းခံရန်" ကိုဆိုလိုသည်။ မိုနော့ ( 者 ) ဆိုသည်မှာ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ် ဦးကို ဆိုလိုသည်။\nသမိုင်းကြောင်းအရ နင်ဂျာ ဟူသောစကားလုံးအား ကျယ်ပြန့်စွာ မသုံးစွဲခဲ့ပေ။ ဒေသတွင်းသုံး စကားလုံး အမျိုးမျိုးသည် နောက်ပိုင်းတွင် နင်ဂျာ ဟု ခေါ်ဆိုမည့်အရာကို ဖော်ပြရန် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲ လာခဲ့သည်။ ရှိနော့ဘိ နှင့်အတူ အချို့သောဥပမာများမှာ မိုနော့မိ( "ကြည့်နေသောသူ")၊ နော့ကိဇာရု ( "ခေါင်မိုးပေါ်မှမျောက်")၊ ရပ်ပါ( "လူဆိုး")၊ ကူဆာ ( "မြက်") နှင့် အိဂါ-မိုနို ( "အိဂါမှလူ") စသည်တို့ ဖြစ်သည်။ ။  သမိုင်းဆိုင်ရာစာရွက်စာတမ်းများတွင် ရှိနော့ဘိ အား အမြဲတမ်း အသုံးပြုသည်။\nအနောက်နိုင်ငံများ တွင် နင်ဂျာ ဟူသောစကားလုံးသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အပြီးတွင် ရှိနော့ဘိ ထက်ပိုမို ကျယ်ပြန့်စွာ သိရှိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် အနောက်တိုင်း စကားပြောသူများအတွက် ခေါ်ဆိုရ ပိုမိုလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။  ဂျပန်စကားတွင် အများကိန်း မရှိသောကြောင့် အင်္ဂလိပ်စကားတွင် နင်ဂျာကို အများကိန်း အနေဖြင့် သုံးပါက s ထည့်၍ ဖြစ်စေ မထည့်၍ ဖြစ်စေ သုံးကြသည်။ \nမင်းသား ဟိကာရု ဂန်းဂျိ နှင့် နင်ဂျာတစ်ဦး ။ စက္ကူပေါ်တွင် သစ်သားပုံနှိပ်တုံးဖြင့် နှိပ်ခြင်း။ ကူနီဆားဒါး ၁၈၅၃။\nလူကြိုက်များသောရိုးရာပုံပြင်များစွာရှိသော်လည်း နင်ဂျာ ၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများမှာရှားပါးလှသည်။ သမိုင်းပညာရှင် စတီဗင်တန်းဘူး က အဆိုပါ နင်ဂျာများကို နိမ့်ပါးသောလူတန်းစားများမှ အများဆုံး စုဆောင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် စာပေဘက်မှ သူတို့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုနည်းပါးသည်ဟုဆိုခဲ့သည်။  လျှို့ဝှက်စွာ အလုပ်လုပ်ရန် သဘောတူခြင်း နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ မပါဝင်ဘဲ သူတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုများကိုငွေကြေးဖြင့် ရောင်းဝယ်ရန် သဘောတူခြင်းတို့သည် နင်ဂျာတို့၏ နဂိုမူလ လူမှုရေးအခြေအနေကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ရှုမြင်ကြသည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများရှားပါးမှုဥပမာ အနေနှင့် ဟိုးဂျန်ပုံပြင် နှင့် ဟေးကဲပုံပြင် စသည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဂန္ထဝင်စာပေများတွင် အထက်တန်းလွှာ ဆာမူရိုင်းများကိုသာ အဓိက အသားပေးထားပြီး သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ပရိသတ်များကို ပို၍ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ \nသမိုင်းပညာရှင် ကိယောရှိ ဝါတာတာနီ က နင်ဂျာတို့သည် ၎င်းတို့၏လုပ်ရပ်များနှင့် နေထိုင်မှုများကို အထူးလျှို့ဝှက်ရန် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသည်ဟု ဆိုသည်။\nနင်ဂျုဆု နည်းလမ်းဟု ခေါ်သော် အရာများတွင် ပြိုင်ဘက်အနေနှင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မရှိကြောင်း စိတ်ချနေရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ထိုသို့ဖြစ်စေရန် အထူးလေ့ကျင့်သင်ကြားမှုများ ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။\nယာမာတို တာကဲရုသည်အစေခံအဖြစ် ဝတ်ဆင်ကာ ကူမာဆို ခေါင်းဆောင်များကိုသတ်ရန်ပြင်ဆင်သည်။ စက္ကူပေါ်တွင် သစ်သားပုံနှိပ်တုံးဖြင့် နှိပ်ခြင်း။ ယောရှိတိုရှိ ၊ ၁၈၈၆။\nနင်ဂျာ ဆိုသော အမည်နာမကို တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၄ ရာစုမှ ဒဏ္ဍာရီ ဆန်ဆန် မင်းသား ယာမာတို တာကဲရု နှင့်နောက်ကြောင်းပြန် ဖော်ပြလေ့ ရှိသည်။  ကိုဂျီကီ ဟုခေါ်သော ဂျပန် ဒဏ္ဍာရီ မှတ်တမ်းတွင် ယာမာတို တာကဲရုသည် ငယ်ရွယ်သောမိန်းကလေး တစ်ဦး အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ ကူမာဆိုလူမျိုး ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို လုပ်ကြံခဲ့သည်။  သို့သော် ဤမှတ်တမ်းများ ဂျပန်သမိုင်း၏ အလွန်စောသော အချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောကြောင့် နောက်ပိုင်းမှတ်တမ်းများ ဖြစ်သော ရှိနော့ဘုများနှင့် ဆက်စပ်မှု မရှိနိုင်ပေ။ ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားသောသူလျှိုလုပ်ခြင်းမှာ ၆ ရာစု မင်းသား ရှိုးတိုးကု ၏ စေခိုင်းမှု ဖြစ်သည်။  ထိုသို့သော နည်းဗျူဟာများကို အစောပိုင်းကာလကပင် မနှစ်မျို့စရာဟု ယူဆကြပြီး ၁၀ ရာစု ရှိုမွန်ကီ မှတ်တမ်းအရ သူလျှိုကောင်လေး ကိုဟာရု မာရုသည် သည် သူပုန် တိုင်ရာ နော့ မာဆာကာဒို ကို သူလျှိုလုပ်ခြင်းကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည့် ဟု ဆိုသည်။  နောက်ပိုင်း ၁၄ ရာစု စစ်ပွဲဆိုင်ရာ မှတ်တမ်း တိုင်ဟေးကီ တွင် ရှိနော့ဘိအား ရည်ညွှန်းမှု အများအပြား ပါဝင်ပြီး ရဲတိုက်အား မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သော အမည်မဖော်ပြထားသော ရှိနော့ဘိတစ်ဦးမှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုထားသည်။။ \n၁၅ ရာစုအထိ သူလျှိုများကို သူလျှိုလုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်၍ အထူးလေ့ကျင့် သင်ကြားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။  ဤအချိန်လောက်တွင် ရှိနော့ဘိ ဟူသောစကားလုံးသည် နင်ဂျာ ကို လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်အဖွဲ့များ အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသတ်မှတ် ထားသည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် အထောက်အထားများကို တွေ့ရပြီး ထိုမှတ်တမ်းများအရ ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်အတွင်း လျို့ဝှက်စစ်သားများကို ရှိနော့ဘိများဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်။  နောက်ပိုင်းတွင်သူလျှိုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ လက်စွဲစာအုပ်ကိုတရုတ် စစ်မဟာဗျူဟာ ကျမ်းများတွင် အခြေခံပြီး ဆွန်ဇူး၏ စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာ အနုပညာ ကဲ့သို့သော စာပေများကို ကိုးကားထားသည်။\nနင်ဂျာသည် ၁၅ ရာစုတွင် ကြေးစားများအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာရာ သူတို့အား သူလျှိုများ၊ ဝင်ရောက် စီးနင်းသူများ၊ မီးရှို့သူများ နှင့် နောက်ဆုံး အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်သူများ အဖြစ်ပင်စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဆာမူရိုင်းများကြားတွင် ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အပြုအမူကောင်းများကို ကျင့်သုံးကြပြီး လူတစ်ဦးအနေနှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ တိုက်ခိုက်မည် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ချင်း တိုက်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။ ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်အတွင်း မငြိမ်မသက်မှုများကြောင့် သာမန်စစ်သူရဲများ အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသော အလုပ်ဟု သတ်မှတ်သည့် အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ပေးနိုင်မည့်သူများအား လိုအပ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။   ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်တွင် ရှိနော့ဘိတို့တွင် အခန်းကဏ္ဍ အမျိုးမျိုး ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ သူလျှို (ကန်ချော) ၊ ကင်းထောက် (တေးဆတ်ဆု) ၊လျှပ်တပြက်တိုက်ခိုက်သူ (ကီရှူး) နှင့် ဆွပေးသူ (ကွန်ရန်း) တို့ ဖြစ်ကြသည်။  အဆိုပါ နင်ဂျာ အဖွဲ့အစည်းများကို ကျယ်ပြန့်သော အသင်းအပင်းများ အဖြစ် စုစည်းခဲ့ပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်နယ်နိမိတ် သတ်သတ်စီ ရှိကြသည်။  အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စနစ်လည်း ရှိပြီး ဂျိုးနင်း ("အထက်လူ") သည်အမြင့်ဆုံးရာထူးဖြစ်ကာ အုပ်စုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကြေးစားများကို ငှားရမ်းသည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် ချူးနင်း ("အလယ်လူ") ဟုခေါ်သော ဂျိုးနင်၏ လက်ထောက် ဖြစ်သည်။ အောက်ဆုံးတွင် ဂျီးနင်း ("အောက်ပိုင်းလူ")ရှိပြီး အောက်ဆုံးလွှာမှ ခေါ်ယူထားသော ကွင်းဆင်းဆောင်ရွက်မည့် အေးဂျင့်များ ဖြစ်ကြပြီး တကယ့် စစ်ဆင်ရေးများကို ပြုလုပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ် ခံရသူများ ဖြစ်သည်။ \nအိဂါလွင်ပြင် အား ဝေးလံခေါင်းပါးသော အရပ်မှ တောင်ကုန်းများမှ ဝန်းရံထားပြီး နင်ဂျာများကို အထူးလေ့ကျင့်ပေးသည့် ကျေးရွာများ ပေါ်ပေါက်ရာ နေရာ ဖြစ်သည်။\nအိဂါ နှင့် ကိုးဂါမျိုးနွယ်စုတို့သည် အိဂါပြည်နယ် ( ယနေ့ခေတ် မီအဲစီရင်စု) နှင့် ကပ်လျှက်ရှိသည့် ကိုးဂါဒေသ (ယခုအခါ ရှိဂါ့ စီရင်စု) တို့တွင် နေထိုင်သော မိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဒေသများမှ ကျေးရွာများသည် နင်ဂျာတို့အား လေ့ကျင့်သင်ကြားခြင်းကို အားစိုက်လုပ်ကိုင်ကြသော ကျေးရွာများ ဖြစ်သည်။ ဝေးလံခေါင်းပါးခြင်း နှင့် အနီးအနားရှိ တောင်ကုန်းများကြောင့် သွားလာရန်ခက်ခဲခြင်းတို့သည် နင်ဂျာတို့၏ လျို့ဝှက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခု အဖြစ် ပါ ဝင်သည်။  ဤတောင်တန်းဒေသများရှိ နင်ဂျာတို့၏ မူလအစနှင့် ပတ်သက်သော သမိုင်းဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို ယေဘုယျအားဖြင့် မှန်ကန်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။  ဂေါ့ကာဂါ့မိ ဖူရောကု မှတ်တမ်းစဉ်က မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု၏ ရင်းမြစ်အကြောင်းကိုရေးသားခဲ့သည်။\nဤဒေသများမှ နင်ဂျာများကို သူလျှိုများ သို့မဟုတ် ကြေးစားအဖြစ် ငှားရမ်းထားသည့် သာမန်လူများ သို့မဟုတ်ဆာမူရိုင်းများမှ ခွဲခြားရန်လိုအပ်သည်။ သူတို့နှင့် လုပ်ငန်းတူသော အခြားသူများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အိဂါ နှင့် ကိုးဂါ မျိုးနွယ်စုများသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နင်ဂျာ များကို မွေးထုတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများအတွက် အထူးလေ့ကျင့် ပေးခဲ့သည်။  ဤပရော်ဖက်ရှင်နယ်နင်ဂျာ များကို ဒိုင်မျိုး တို့မှ ၁၄၈၅ မှ ၁၅၈၁ ကြား အမြဲတစေ ငှားရမ်းခဲ့ကြသည်မှာ အိုဒါ နိုဘူနာဂါတို့မှ အိဂါပြည်နယ်အား ကျူးကျော်ဝင်ရောက်၍ စနစ်တကျ စုစည်းထားသော မျိုးနွယ်စုများကို သုတ်သင်ရှင်းလစ်ပစ်ခဲ့သည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ထွက်ပြေးခဲ့ကြရပြီး အချို့မှာ တိုကုဂါဝါ ရှိုးဂန်း ကို တည်ထောင်သူ တိုကုဂါဝါ အိအဲယဆု ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြကာ ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ခံကြရသည်။  ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုး အပါအဝင် ယခင်က အိဂါ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် တိုကုဂါဝါ၏ သက်တော်စောင့်များ အဖြစ် နောက်ပိုင်းတွင် အမှုထမ်းကြသည်။ \n၁၅၆၀ ခုနှစ်တွင် အိုကဲဟာဇာမာ တိုက်ပွဲ အပြီးတွင် တိုကုဂါဝါသည် တိုမို ဆုကဲဆာဒါ ဦးဆောင်သော ကိုးဂါနင်ဂျာ အယောက်ရှစ်ဆယ် အုပ်စုကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သူတို့အား အိမာဂါဝါ မျိုးနွယ်စု ၏ တပ်စခန်းကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤချေမှုန်းရေး မှတ်တမ်းအား မီကာဝါ ဂေါ့ ဖူဒိုကိတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုစီးနင်းမှုတွင် ကိုးဂါ နင်ဂျာများမှ ရဲတိုက်အတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မျှော်စင်များကို မီးရှို့ခဲ့သည်။၊ တပ်ရင်းအင်အား နှစ်ရာနှင့် တကွ ရဲတိုက်အတွင်း နေထိုင်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။  ကိုးဂါနင်ဂျာများသည် ဆဲကိဂါဟာရာ စစ်ပွဲ (၁၆၀၀) တွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရာပေါင်းများစွာသော ကိုးဂါနင်ဂျာများသည် တိုရီး မိုတိုတာဒါ လက်အောက်ရှိ စစ်သားများအား ဖူရှိမိရဲတိုက် ကာကွယ်ရေး အတွက် အကူအညီ ပေးခဲ့သည် ဟုဆိုသည်။  ဆဲကိဂါဟာရာ တွင် တိုကုဂါဝါ အနိုင်ရရှိပြီးနောက် အိဂါ တို့ သည် အဲဒိုရဲတိုက် အတွင်းပိုင်း ဝန်းအတွင်း အစောင့်အကြပ် အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အပြင်တံခါးဝကို ကာကွယ်ရန် စောင့်ကြည့်သူတပ်ဖွဲ့ အဖြစ်လည်းကောင်း ကူညီပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။  ၁၆၁၄ ခုနှစ် အိုဆာကာမြို့ သိမ်းပိုက်ရေး အတွက် ကနဦး "ဆောင်းရာသီ စစ်ဆင်ရေး"တွင် နင်ဂျာများကို တစ်ဖန်ပြန်လည် အသုံးပြုခဲ့သည်။ တိုကုဂါဝါ ထံတွင် အမှုထမ်းနေသော နင်ဂျာတစ်ဦးဖြစ်သူ မိအုရ ယိုအဲမွန် အိဂါ ဒေသမှ ရှိနော့ဘိများကို အသစ်ထပ်ခန့် ခဲ့ပြီး နင်ဂျာ ၁၀ ဦးကို အိုဆာကာ ရဲတိုက်သို့ စေလွှတ်ကာ ရန်သူတပ်မှူးများကြားတွင် ဆက်ဆံရေး ဆိုးရွားလာစေရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း နွေရာသီ စစ်ဆင်ရေး ကာလအတွင်း တန်နိုးဂျိ တိုက်ပွဲတွင် ထိုငှားရမ်းထားသော နင်ဂျာများသည် ပုံမှန်စစ်တပ်များနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။\nနင်ဂျာများ၏ နောက်ဆုံးနှင့် အသေးစိတ်ကျသော စစ်မျက်နှာဖွင့် တိုက်ခိုက်သည့် မှတ်တမ်းကို ရှိမဘရ ပုန်ကန်မှု (၁၆၃၇-၁၆၃၈) တွင် တွေ့ရသည်။  ရှိုးဂန်း တိုကုဂါဝါ အိုင်အဲမိဆု အသစ်ခန့်အပ်ခဲ့သော ကိုးဂါနင်ဂျာများသည် ဟိဇန်ပြည်နယ်ရှိ ဟာရာရဲတိုက်တွင် နောက်ဆုံးခံစစ် အဖြစ် ရပ်တည်နေသော အာမာကူဆာ ရှိရော ဦးဆောင်သော ခရစ်ယာန်သူပုန်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ မာဆုဒိုင်းရ မျိုးနွယ်စု ၏ အနွယ်ဝင်ဖြစ်သော အာမာကူဆ ဂန်းကီ သိမ်းဆည်းထားသော ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်း တစ်ခုတွင် "ကိုးဂါမှ လူများသည် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်၍ ရဲတိုက်အတွင်းသို့ ညတိုင်း ခိုးဝင်ကြပြီး အလိုရှိသလို လုပ်ကိုင်ကြသည်။" ဟု ရေးသားဖော်ပြထားသည်။\nအုကိုင်း ကာနဲမွန် ၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးမှ ရေးသားသော အုကိုင်း ဒိုင်ယာရီတွင် ကိုးဂါတို့ ဆောင်ရွက်သော ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ငန်းများ အကြောင်းကို ရေးသားဖော်ပြထားသည်။\nရဲတိုက်၏ ရိက္ခာများ နည်းနေပြီဟု သံသယ ရှိ၍ ဝိုင်းထားသည့် တပ်မှူး မာဆုဒိုင်ရာ နိုဘုဆုနာ က ရဲတိုက်သို့ ပေးပို့သော ရိက္ခာများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုးဂါတို့သည် ရန်သူတို့၏ ရိက္ခာအိတ်များကို လုယူပြီး ရဲတိုက်အတွင်း ညအချိန် ဝင်ရောင်၍ စကားဝှက်များကို ရရှိခဲ့သည်။  ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် နိုဘုဆုနာသည် ရဲတိုက်၏ ရိက္ခာအခြေအနေကို ဆုံးဖြတ်ရန် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းစုဆောင်းမှု ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေး ခဲ့သည်။ ၁၅၆၂ ခုနှစ် အိမာဂါဝါ မျိုးနွယ်စုတို့၏ ရဲတိုက်ကို စီးနင်းရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သော နင်ဂျာအချို့ အပါအဝင် အချို့သော ကိုးဂါနင်ဂျာများသည် အသက်ရှင်သန်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးသည်ဟု သတိပေးသည့် ကြားမှပင် တာဝန်ယူရန် သူတို့ဘာသာ ဆန္ဒပြုခဲ့ကြသည်။  ကောင်းကင်သို့ မီးတောက်များ ပစ်ဖောက်သဖြင့် ကာကွယ်သူများမှ ရဲတိုက်၏ မီးများကို ငြိမ်းသတ်ပြီး အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်တွင် ကာကွယ်သူများ အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော နင်ဂျာများသည် ရဲတိုက်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ ခရစ်ယာန်လက်ဝါးကပ်တိုင် တံခွန်ကို ရယူ ခဲ့သည်။ ဟု ဒိုင်ယာရီတွင် ရေးသားထားသည်။\nစီးနင်းတိုက်ခိုက်မှု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည့် အခါတွင် စားနပ်ရိက္ခာ အလွန် ရှားပါးခြင်းကြောင့် ကာကွယ်သူများ အနေနှင့် ရေညှိများ နှင့် မြက်များကိုပင် စားသုံးခဲ့ရသည်။  ထိုသို့ မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေသည့် အခြေအနေကြောင့် သူပုန်များအနေနှင့် အချည်းနှီးဖြစ်သော တိုက်ခိုက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှိုးဂန်းစစ်တပ်ကို ရှုံးနိမ့် ခဲ့ရသည်။ ကိုးဂါတို့သည် နောက်ပိုင်း ရဲတိုက်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။\nရှိမာဘရ ပုန်ကန်မှုအပြီးတွင် ဘကုမဆုခေတ်မတိုင်မီအထိ စစ်ပွဲများနှင့် တိုက်ပွဲများ လုံးဝနီးပါးမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ နေထိုင်မှုအတွက် နင်ဂျာ တို့သည် နယ်စားများထံတွင် တစ်ယောက်ချင်း အလုပ်ဝင်လုပ်ကြသကဲ့သို့ အလုပ်ပြောင်းကြသည်လည်း ရှိသည်။ နယ်စားများသည် နင်ဂျာများကို တိုက်ပွဲ အတွက် မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်ရံတော် အဖြစ် သို့မဟုတ် သူလျှိုအဖြစ် ငှားရမ်းကြသည်။ သူတို့၏ တာဝန်များတွင် အခြားသော နယ်စားများ ထံတွင် သူလျှိုအဖြစ် ဝင်ရောက် ထောက်လှမ်းခြင်း၊ နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်ခြင်း နှင့် မီးကင်းလှည့်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ မင်းများစွာသည်စစ်ပွဲအတွက်မဟုတ်ဘဲကိုယ်ရံတော်များသို့မဟုတ်သူလျှိုများအဖြစ် ninja ကိုငှားရမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ နယ်စားများ ဖြစ်ကြသော ဆုနယ်စား၊ ဟိရိုးဆာကီ နယ်စား နှင့် ဆာဂါးနယ်စားတို့သည် ဘကုမဆုခေတ် အထိ ကိုယ်ပိုင်နင်ဂျာများကို ခန့်အပ်ထားခဲ့ကြသည်။\nယခင် နင်ဂျာ အများစုကို တိုကုဂါဝါ ရှိုးဂန်းနိတ် မှ လုံခြုံရေးအစောင့်များ အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သော်လည်း သူလျှိုလုပ်ကိုင်သူများကို အွန်မိဆု နှင့် အိုနိဝါဘန် စသည့် အသစ် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းများသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။  အခြားသူများမှာမူ သူတို့၏ နင်ဂျုဆုပညာများကို အသုံးချ၍ ဆရာဝန်၊ ဆေးရောင်းသူ၊ ကုန်သည်၊ သိုင်းပညာရှင် နှင့် မီးရှူးမီးပန်းများထုတ်လုပ်သည့် အလုပ်များကို ပြောင်းလဲ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။  သို့သော်အချို့သောအလုပ်လက်မဲ့ နင်ဂျာများက ဖူးမာ ကိုတာရို နှင့် အိရှိကာဝါ ဂိုးမွန်ကဲ့သို့သော လူဆိုးများ ဖြစ်သည်အထိ နိမ့်ကျသွား ခဲ့သည်။ \nနယ်တစ်ခုချင်းစီမှ ပုံမှန် နင်ဂျာ အရေအတွက်\nကိရှူးနယ် ၂၀၀ ကျော်\nအထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော နယ်များအပြင် ဆုနယ် ၊ ဆာဂါးနယ်နှင့် ကာနိုနယ် တို့မှ အရေအတွက် မသိနိုင်သော နင်ဂျာများ ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။  \nမိအဲတက္ကသိုလ်သည် ကမ္ဘာ့ ပထမဦးဆုံး နင်ဂျာများအား သီးသန့် ရည်ရွယ်သည့် သုတေသနစင်တာကို ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့လွန်မဟာသင်တန်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အိဂါ (ယခု မီအဲစီရင်စု) ၌ တည်ရှိသည်။ တစ်နှစ်လျှင် ကျောင်းသား ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၃ ယောက်ခန့် ရှိသည်။ ကျောင်းသားများသည် ဂျပန်သမိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အောင်မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သမိုင်းဝင် နင်ဂျာ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်  သိပ္ပံဆိုင်ရာ သုတေသီများနှင့် အခြားသော နယ်ပယ်မှ ပညာရှင်များသည် ရှေးဟောင်းစာရွက်စာတမ်းများကို လေ့လာပြီး ယနေ့ခေတ်တွင် မည်သို့မည်ပုံ အသုံးချနိုင်မည်ကို လေ့လာကြသည်။\n၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် ၄၅ နှစ်အရွယ် ဂဲနိချိ မိဆုဟာရှိ သည် မိအဲတက္ကသိုလ်မှ နင်ဂျာ လေ့လာမှု မဟာဘွဲ့ကို ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သည့် ကျောင်းသားဖြစ်လာသည်။ ၂ နှစ်တာကာလအတွင်း သူသည် သမိုင်းဝင်မှတ်တမ်းများနှင့် ကိုယ်ခံပညာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လေ့လာခဲ့သည်။ မူလနင်ဂျာနှင့် ဆင်တူသည်အချက်မှာ နေ့ဘက်တွင် သူသည်လယ်သမားတစ် ဦး ဖြစ်ပြီးဟင်းသီးဟင်းရွက်များစိုက်ပျိုး၍ ညနေဘက်တွင် သူသည် နင်ဂျာ လေ့လာမှုနှင့် ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူမှုကို ပြုလုပ်သည်။\n၁၈ ရာစုအစောပိုင်းတွင် ရှိုးဂန်း တိုကုဂါဝါ ယောရှိမူမဲသည် အိုနိဝါဘန် shogun (ဥယျာဉ်စောင့်များ) အမည်ရသည့် ထောက်လှမ်းရေးအေဂျင်စီ နှင့် လျှို့ဝှက်လုပ်ငန်း ဝန်ဆောင်မှုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ အိုနိဝါဘန် အဖွဲ့ဝင်များသည် မြို့စားများနှင့် အစိုးရအရာရှိများ အပေါ် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာတွင် ပါဝင်ပတ်သက် အေးဂျင့်ခဲ့ကြသည်။ အိုနိဝါဘန်တို့၏ လျှို့ဝှက်သော အနေအထားနှင့် အစောပိုင်း အိဂါ နှင့် ကိုးဂါ မျိုးနွယ်ဝင်များကို နန်းတော်အစောင့်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည့် အစဉ်အလာများကြောင့် အချို့က အိုနိဝါဘန်များကို နင်ဂျာများ အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ဤသို့ ပုံဖော်ခြင်းသည် နောက်ပိုင်းတွင်ဝတ္ထုများနှင့် ရုပ်ရှင် များတွင်လည်း တွေ့ရသည်။ သို့သော်လည်း အစောပိုင်း ရှိနော့ဘိများနှင့် အိုနိဝါဘန်များကြားတွင် ဆက်နွယ်မှု မရှိပေ။\nနင်ဂျာတို့သည် အများအားဖြင့် နယ်စားများမှ ငှားရမ်းထားသော ကိုယ်ပျောက်စစ်သား နှင့် ကြေးစားများ ဖြစ်ကြသည်။  သူတို့၏ အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှာ သူလျှိုလုပ်ခြင်းနှင့် အဖျက်အမှောင့်လုပ်ငန်းများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အား ဆာမူရိုင်းဆန့်ကျင်သူများဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ဆာမူရိုင်းအလွှာ က အထင်အမြင်သေး ခဲ့ ကြသော်လည်း စစ်ဆင်ရေးအတွက် လိုအပ်ပြီး ဆာမူရိုင်းများ ကိုယ်တိုင်ပင် ဘူရှီးဒိုးလမ်းစဉ်မှ တားမြစ်ထားသည့် စစ်ဆင်ရေးများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးချ ခဲ့ကြသည်။ \nဖြစ်နိုင်သော ရုပ်ဖျက်နည်းများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားခြင်း။ ရှိုးနင်ကိ (၁၆၈၁) မှစာမျက်နှာ\nသူလျှိုလုပ်ခြင်းသည် နင်ဂျာ၏ အဓိကအခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်သည်။ ရုပ်ဖျက်ခြင်းကို အကူအညီ ရယူပြီး နင်ဂျာတို့သည် ရန်သူ၏ မြေပြင်အနေအထားနှင့် အဆောက်အဦး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စုဆောင်းရုံသာမက စကားဝှက်များနှင့် ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းများကိုလည်း စုဆောင်းရယူကြသည်။\nသမိုင်းနောက်ပိုင်းတွင် ကိုးဂါနင်ဂျာများသည် တိုကုဂါဝါ ရှိုးဂန်းတို့၏ အေးဂျင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှိုးဂန်းတို့သည် နင်ဂျာများကို ထောက်လှမ်းရေးကွန်ယက် အတွင်း ထည့်သွင်း၍ ဒေသခံ နယ်စားများကို ထောက်လှမ်းသကဲ့သို့ နန်းတွင်းရေးကိုလည်း ထောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ \nမီးရှို့မှု သည် နင်ဂျာတို့ အဓိက ကျင့်သုံးသော အဖျက်အမှောင့်လုပ်ငန်း ဖြစ်ပြီး ရဲတိုက်များနှင့် စခန်းများအား ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။\n၁၅၅၈ ခုနှစ်တွင် ရောကာကု ယောရှိကာတာသည် ဆာဝါယာမာရဲတိုက်ကို မီးရှို့ရန်အတွက် နင်ဂျာအဖွဲ့တစ်ခုကို စေခိုင်းခဲ့သည်။ နင်ဂျာခေါင်းဆောင်သည် အင်အား ၄၈ ဦး ရှိသော နင်ဂျာများကို ရဲတိုက်သို့ လှည့်စားခြင်း နည်းလမ်းသုံး၍ ဦးဆောင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဘာကဲမိုနို-ဂျုဆု ( "တစ္ဆေ နည်းလမ်း") ဟု အမည်ပေးထားသည့် နည်းလမ်းဖြင့် သူ၏ လူတစ်ဦးသည် ရန်သူမိသားစု၏ စည်းတံဆိပ်ပါသော မီးအိမ်ကို ခိုးယူ၍ ထိုသို့ စည်းတံဆိပ်ပါသော မီးအိမ်အတုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ထိုမီးအိမ်များကို ကိုင်တွယ်ပြသခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ရဲတိုက်အတွင်းသို့ တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဘဲ ဝင်ရောက် ခွင့်ရခဲ့သည်။ အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ နင်ဂျာများသည် ရဲတိုက်အား မီးရှို့လိုက်ပြီး ယောရှိကာတာ၏ စစ်တပ်မှ နောက်ပိုင်း ဆက်လက်၍ အောင်ပွဲရယူနိုင်ခဲ့သည်။  ရှိနော့ဘိ တို့၏ ကြေးစား သဘောသဘာဝကို ဆာဝါယာမ ရဲတိုက်အား မီးရှို့ပြီး မကြာမီ နောက်မီးလောင်မှုတစ်ခုတွင် တွေ့မြင်နိုင် ခဲ့သည်။ ၁၅၆၁ ခုနှစ်တွင် ကိဇာဝါ နာဂါမာဆာ ၏ လက်အောက်မှ တပ်မှူးများသည် မာအိဘာရာရှိ ခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ဂျီနင်း အဆင့်ရှိ အိဂါနင်ဂျာ သုံးဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က အိဂါနင်ဂျာများ ကို ငှားရမ်းခဲ့သည့် ရော့ကာကု ယော့ရှိတာကာ သည် ခံတပ်ကို အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ ပစ်မှတ်လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကြေးစား ရှိနော့ဘိများသည် အမိန့်နာခံရန် စိတ်မပါခဲ့ကြပေ။ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း မီးရှို့ တိုက်ခိုက်မှု မစတင်သော အခါတွင် အိဂါလူများက ဒေသတွင်းမှမဟုတ်သော တပ်မှူးများအား သူတို့ ရှိနော့ဘိ တို့၏ နည်းဗျူဟာများကို နားမလည်နိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မဟာဗျူဟာအပေါ် မူတည်၍ လှုပ်ရှားခွင့် မပြုခဲ့လျှင် စစ်ဆင်ရေးမှ စွန့်ခွာမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးလောင်သွားပြီး နာဂါမာဆာ၏ စစ်တပ်သည် ဝရုန်းသုန်းကား အနေအထားဖြင့် ရဲတိုက်အား သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။\nလုပ်ကြံရန်ကြိုးပမ်းမှု၏ လူသိအများဆုံး ဖြစ်ရပ်များတွင် ထင်ရှားသော သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်သည်။ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏သေဆုံးမှုများကိုတစ်ခါတစ်ရံတွင် နင်ဂျာများက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ထိုအခြေအနေများ၏ လျှို့ဝှက်သော အနေအထားက သက်သေပြရန် ခက်ခဲစေသည်။  လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို နောက်ပိုင်းတွင်နင်ဂျာဟု မကြာခဏ မှတ်ယူလေ့ရှိသော်လည်း အချို့သည် ထိုလုပ်ငန်းအတွက် အထူးလေ့ကျင့်ပေးထားခြင်း ရှိမရှိ သက်သေပြရန်အထောက်အထားမရှိဘဲ အချို့မှာ အခကြေးငွေယူ လုပ်ကြံသော လူမိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။\nအိုဒါ နိုဘူဂါနာ ၏ပုံတူ၊ ဂျေရှု ပန်းချီဆရာ ဂျီအိုဗာနီ နစ်ကိုလို (၁၅၈၃-၁၅၉၀) မှ ရေးဆွဲသည်။\nစစ်ခေါင်းဆောင် အိုဒါ နိုဘူနာဂါ သည် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော သူ၏ဂုဏ်သတင်းကြောင့် သူ၏ အသက်ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၅၇၁ ခုနှစ်တွင် ကိုးဂါနင်ဂျာနှင့် လက်ဖြောင့်ပစ်ခတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဆူဂီတာနီ ဇန်ဂျူဘို အား နိုဘူနာဂါကို လုပ်ကြံရန် ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ဒေါက်တင်သေနတ် နှစ်လက်ကို သုံး၍ နိုဘူနာဂါအား နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ခဲ့သော်လည်း နိုဘူနာဂါ ၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံကြောင့် သေလောက်သော ဒဏ်ရာ မရခဲ့ပေ။  ဆူဂီတာနီသည် လွတ်မြောက် သွားသော်လည်း လေးနှစ်အကြာတွင် အဖမ်းခံရပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ၁၅၇၃ ခုနှစ်တွင် နယ်စား ဟာတာနို ဟိဒဲဟာရု ၏ လက်အောက်ခံ မာနာဘဲ ရိုကုရောသည် အာဇူချီ ရဲတိုက် အတွင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အိပ်ပျော်နေသော နိုဘူနာဂါ ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မအောင်မြင်ဘဲ အဆုံးသတ် ခဲ့ရပြီးနောက် မာနာဘဲအား ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေရန် ဖိအားပေးခံ ခဲ့ရပြီးနောက် သူ၏အလောင်းကို လူအများရှေ့တွင် ပြသထား ခဲ့သည်။ မှတ်တမ်းတစ်ခု အရ နိုဘူနာဂါသည် အိဂါပြည်နယ်အား စစ်ဆေးနေစဉ်တွင် နင်ဂျာ ၃ ယောက်တို့မှ သေနတ်ကြီးဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။ ပစ်ချက်များသည် နိုဘူဂါနာ၏ အနားတစ်ဝိုက် ကျရောက်ခဲ့သော်လည်း အနီးအနားရှိ အဖော်ခုနစ်ယောက်ကို သေစေခဲ့သည်။ \nနင်ဂျာ ဟာချိဆုကာ တန်ဇိုးကို နိုဘူနာဂါမှ ဩဇာကြီးမားသော နယ်စား တာကဲဒါ ရှင်ဂန်းအား လုပ်ကြံရန် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများ နောက်ဆုံး မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး လရောင်အောက်တွင် မတွေ့ရအောင် ရှောင်ကွင်းနိုင် ခဲ့ပြီးနောက် သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော တွင်းထဲ၌ သူကိုယ်တိုင် ပုန်းအောင်နေခဲ့သောကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ \nတိုယိုတိုမိ ဟိဒဲယောရှိအား လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှုကိုလည်း တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ကိရိဂါကူရဲ ဆိုင်းဇိုး အမည်ရှိ နင်ဂျာ တစ်ဦးသည် ဟိဒဲယောရှိအား သတ်ရန် ကြမ်းပြင်အောက်မှ လှံဖြင့် ထိုးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဟိဒဲယောရှိထံတွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် နင်ဂျာတစ်ဦးမှ သူပုန်းကွယ်နေသည်ကို ဖော်ထုတ်ရန် မီးခိုးမှိုင်း တိုက်ခဲ့သည်။  သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်း စိတ်ကူးယဉ်စာပေများကြောင့် ထိုဇာတ်လမ်း မှန်မမှန် ဆိုသည်မှာ ဝေဝါးနေခဲ့သည်။\nအဲချီဂို ပြည်နယ် ၏ထင်ရှားသော နယ်စား အုအဲဆုဂိ ကန်ရှင်းအား နင်ဂျာတစ်ယောက်မှ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ကောလာဟာလ ထွက်ခဲ့သည်။ ထိုဒဏ္ဍာရီအရ သူ၏ သေဆုံးမှုတွင် လူသတ်သမားသည် အိမ်သာအတွင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ စအိုအတွင်းသို့ ဓား သို့မဟုတ် လှံဖြင့် ထိုးသွင်းခြင်းဖြင့် သေလောက်အောင် ဒဏ်ရာ ရစေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာမှတ်တမ်းများအရ ကန်ရှင်းသည် ဝမ်းဗိုက် ပြဿနာများ ခံစားခဲ့ရကြောင်း ပြသသော်လည်း ခေတ်သစ် သမိုင်းပညာရှင်များက ယေဘုယျအားဖြင့် အစာအိမ်ကင်ဆာ၊ အစာပြွန် ကင်ဆာ သို့မဟုတ် ဦးနှောက်ဆိုင်ရာ ရောဂါဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ \nစစ်တိုက်ရာတွင် နင်ဂျာ များသည် ရန်သူအကြား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေရန်လည်း လုပ်ဆောင်ကြသည်။ \nနင်ဂျာတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တားဆီးနိုင်ရန်အတွက် တုံ့ပြန်သော အစီအမံများ ပြုလုပ်လေ့ ရှိသည်။ လုပ်ကြံခြင်း အတွက် ကြိုတင်သတိထားမှုများ ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြသည်။ အိမ်သာအတွင်း သိုဝှက်ထားသည့် လက်နက်များ သို့မဟုတ် ဖြုတ်တပ်နိုင်သော ကြမ်းပြင်အောက် စသည်တို့ကို သတိထား စောင့်ကြည့်ကြသည်။ အဆောက်အအုံများကို ထောင်ချောက်များနှင့် ခလုပ်တိုက်လဲကျစေနိုင်သော ကြိုးများတွင် အချက်ပေး ခေါင်းလောင်းများ တပ်ဆင်ခြင်းများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားလေ့ ရှိသည်။\nဂျပန်ရဲတိုက်များသည် သွားလာရန်ခက်ခဲစေရန် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်း ဖြစ်၍ အကွေ့အကောက်များသော လမ်းကြောင်းများဖြင့် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ ဟိမဲဂျီရဲတိုက်တွင်ဥပမာ တွေ့မြင်နိုင်သည့်အတိုင်း နံရံတွင် မမြင်နိုင်သော နေရာများ နှင့် အပေါက်များမှတဆင့် ထိုဝင်္ကပါကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းများအား စဉ်ဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့် နိုင်သည်။ ကျိုတို ရှိ နိဂျိုးရဲတိုက်သည် "တေးဆိုငှက် ကြမ်းပြင်" ဟုခေါ်သည့် ပတ္တာများပေါ်တွင် တင်ထားပြီး လမ်းဖြတ်လျှောက်သောအခါ ကျယ်လောင်စွာ အသံမြည့်သည့် ရှည်လျားသည့် ကြမ်းပြင်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။  ကျောက်စရစ်များ ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် မြေများသည် မလိုလားအပ်သည့် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်သူများကို စောစောစီးစီး သတိပြုမိစေပြီး ခွဲခြားဆောက်လုပ်ထားသည့် အဆောက်အအုံများမှ မီးလောင်ခြင်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။ \nနင်ဂျာတို့၏ လိုအပ်သော စွမ်းရည်များကို ယနေ့ခေတ်တွင် နင်ဂျုဆု အဖြစ် သိကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ယခင်က ပညာရပ် တစ်ခုတည်းအောက်တွင် ရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူလျှို နှင့် ရှင်သန်မှုစွမ်းရည် အမျိုးမျိုး အနေနှင့် ရှိခဲ့သည်။ အချို့က နင်ဂျုဆု အရ နင်ဂျာများသည် ရိုးရှင်းသော ကြေးစားစစ်သည်များ သက်သက် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေသာဓက တစ်ခု အဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ စာသားများတွင် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များသာမက သတ္တုတူးဖော်ရေး နည်းပညာများ ပါဝင်ပြီး နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များလည်း ပါဝင်သည်။ နေ့စဉ်အလုပ်အတွက် ပေးသော လမ်းညွှန်မှုတွင် နင်ဂျာအား အနိမ့်ဆုံးအလုပ်၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များကို နားလည်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်သော အချက်များ ပါဝင်သည်။ ဤအချက်များက နင်ဂျုဆုသည် လိုက်လျောညီထွေမှု ရှိစေရေး အခြေခံ ဥပဒေသကို နင်ဂျာလူတန်းစားကြားတွင် ခွဲခြားထားသည်။\nဘန်ဆန်ရှုကိုင်း မှ ဤပုံသည် အချို့သော လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ညွှန်ကြားရန် နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ် နှင့် နက္ခတ္တဗေဒပညာ ကိုအသုံးပြုသည်။\nပထမဆုံးသော အထူးသင်တန်းကို ၁၅ ရာစု အလယ်ပိုင်းတွင် စတင်ခဲ့ပြီး ဆာမူရိုင်းမိသားစုများက သူလျိုလုပ်ခြင်းနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းအပါအဝင် လျှို့ဝှက်စစ်ဆင်ရေးကို အာရုံစိုက် လာကြသည်။  ဆာမူရိုင်းကဲ့သို့ပင် နင်ဂျာသည် ရိုးရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ထိုမိသားစုအတွင်း လက်ဆင့်ကမ်းပေးသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခု အဖြစ်ပေါ်ပေါက်လာသည်။  နင်ဂျာအကြောင်း ရေးသားသူ တန်းဘူး ၏အဆိုအရ နင်ဂျာများကို ကလေးဘဝကတည်းက လေ့ကျင့်သင်ကြားခဲ့ပြီး ဆာမူရိုင်း မိသားစုများတွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။\nကိုယ်ခံပညာများ တတ်မြောက်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည့် အပြင် လူငယ်သည် ရှင်သန်မှုစွမ်းရည်နှင့် ကင်းထောက်နည်းများအပြင် အဆိပ်နှင့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများအကြောင်း လေ့လာသင်ကြားရသည်။  ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည်လည်း အရေးကြီးသော ခရီးဝေးပြေးခြင်း၊ တောင်တက်ခြင်း၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လမ်းလျှောက်ခြင်း  နှင့် ရေကူးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။  လူတစ် ဦး သည် သူတို့၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မျှော်လင့်ထားပါက ထိုလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာ အဆင့်အတန်း တစ်ခုလည်း လိုအပ်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုများကို မှတ်တမ်းတစ်ခုမှ သက်သေ အထောက်အထားအဖြစ် တွေ့နိုင်သည်။ ဆဲကိဂါဟာရာ တိုက်ပွဲတွင် သေနတ်ဒဏ်ရာရသော အိအိ နာအိုမာဆာအား အိဂါနင်ဂျာမှ ရှေးဦးသူနာပြုနည်းဖြင့် ပြုစုခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် နင်ဂျာသည် နာအိုမာဆာအား သွေးတိတ်ရန်အတွက် "အနက်ရောင်ဆေးဝါး" ကို ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။\nအဆိုပါ အိဂါ နှင့် ကိုးဂါ မျိုးနွယ်စုများ၏ ကျဆုံးခြင်း နှင့်အတူ နယ်စားများအနေနှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နင်ဂျာများကို ကိုစုဆောင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် ရှိနော့ဘိ များကို လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ရှိနော့ဘိသည် တကယ့်အလုပ်အကိုင်တစ်ခုဖြစ်သည် ဆိုခြင်းကို ဘာကူဖူ၏ ၁၆၄၉ စစ်ဖက်ရေးရာ ဥပဒေတွင်ပြသထားသည့်။ ထိုဥပဒေအရ ကိုကု ၁၀,၀၀၀ ကျော် ဝင်ငွေရှိသော နယ်စားများကိုသာ ရှိနော့ဘိများ ကိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန်ခွင့်ပြုထားသည်။  နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ် နှစ်ခုအတွင်းတွင် နင်ဂျုဆု လက်စွဲ အများစုကို ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့် ဟတ်တိုးရိနှင့် ဆက်နွယ်နေသည့် ဖူဂျီဘာယားရှိ မျိုးနွယ်စုများကရေးသားခဲ့သည်။ အဓိက ဥပမာများမှာ နင်ပိဒန် (၁၆၅၅)၊ ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း (၁၆၇၅) နှင့် ရှိနိကိ (၁၆၈၁) တို့ဖြစ်သည်။ \n၁၉၇၀ ခုနှစ်များတွင် နင်ဂျုဆုကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးသည်ဟု ဆိုသော ခေတ်သစ်ကျောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုကျောင်းများ၏ ဆက်ခံမှုနှင့် စစ်မှန်မှုသည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။\nနင်ဂျာများသည် အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်ကြသည် မဟုတ်ပေ။ အသင်းအဖွဲ့ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များလည်း ရှိသည်။ - ဥပမာအားဖြင့် နံရံတစ်ခု ဖယ်ရှားရန်အတွက် နင်ဂျာအုပ်စုတစ်စုသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျောကုန်းပေါ်တွင် အပြန်အလှန် သယ်ဆောင်သွားခြင်း သို့မဟုတ် လူတစ်ဦး အား ပိုမိုမြင့်မားသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လူများဖြင့် စင်ပုံသဏ္ဌန် ပြုလုပ်ခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။  မိကာဝါ ဂေါ့ ဖူဒိုးကိ က စုစည်းတိုက်ခိုက်သည့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် စကားဝှက်များကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်ကြောင်း မှတ်တမ်း ရေးသားခဲ့သည်။ ထိုမှတ်တမ်းတွင် လှည့်စားမှု ကိစ္စတစ်ခု ပါရှိပြီး တိုက်ခိုက်သူများက ကာကွယ်သူများနှင့် တူညီသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။  အိုဆာကာအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု ကာလအတွင်း ဆုတ်ခွာရန် လိုအပ်သောအခါ နင်ဂျာများကို နောက်ဘက်မှ မိမိစစ်တပ်များကို ပစ်ခတ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဤနည်းဗျူဟာကို နောက်ပိုင်းတွင် လူစုခွဲရန်နည်းလမ်းအဖြစ် ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ \nကျမ်းစာလိပ်များနှင့် လက်စွဲစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော နင်ဂျုဆု နည်းစနစ်အများစုသည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်နည်းလမ်းများနှင့် လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။  ဤနည်းစနစ်များကို သက်ဆိုင်ရာ သဘာဝပစ္စည်းများအောက်တွင် လျော့ရဲစွာ စုစည်းထားသည်။ ဥပမာအချို့မှာ -\nဟိဆုကဲ: နင်ဂျာ၏ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော နေရာမှ ဝေးလံသော နေရာတွင် မီးစတင်ရှို့ခြင်းဖြင့် အစောင့်များကို အာရုံလွှဲခြင်း။ မီးနည်းစနစ် (ကာတွန်-နော့-ဂျုဆု) အောက်တွင် အကျုံးဝင်သည်။ \nတာနုကိ-ဂကူရဲ- သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ် တက်ပြီး အရွက် များအတွင်း မိမိကိုယ်ကို ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ထားခြင်းအလေ့အကျင့်။ "သစ်သားနည်းစနစ်" ( မိုကုတွန်-နော့-ဂျုဆု) အောက်တွင် အကျုံးဝင်သည်။\nအုကိဂုဆ-ဂကူရဲ - ရေအောက်လှုပ်ရှားမှုကိုဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဒိုက်များ ကို ရေပေါ်ပစ်ချခြင်း အလေ့အကျင့်။ "ရေနည်းစနစ်" (ဆုအိတွန်-နော့-ဂျုဆု) အောက်တွင် အကျုံးဝင်သည်။\nအုဇုရ-ဂကူရဲ : ဘောလုံးထဲသို့ ဖြစ်အောင် ကွေးညွှတ်ခြင်းနှင့် ကျောက်တုံး ကဲ့သို့ ထင်မြင်စေရန် မလှုပ်မရှားခြင်း အလေ့အကျင့်။ "မြေနည်းစနစ်" ( ဒိုတွန်-နော့-ဂျုဆု) အောက်တွင် အကျုံးဝင်သည်။\nကိုမူဆို ဘုန်းကြီး ယောင်ဆောင်ခြင်းသည် များစွာသော ရုပ်ဖျက်ခြင်းများ အနက်တစ်ခုဖြစ်သည်။\nရုပ်ဖျက်ခြင်း အသုံးပြုခြင်းသည် အမြဲတစေ ဖြစ်ပြီး ကောင်းစွာ မှတ်တမ်းတင် ထားသည်။ ရုပ်ဖျက်ခြင်းတွင် ဘုန်းကြီးများ၊ ဖျော်ဖြေရေးသမားများ၊ ဗေဒင်ဆရာများ၊ ကုန်သည်များ နှင့် ရိုနင်းဆာမူရိုင်းများ အဖြစ် ရုပ်ဖျက်လေ့ ရှိသည်။ \nယာမာဘူရှိ ဟုခေါ်သော တောင်ပေါ်နေ ရသေ့ ဝတ်စုံသည် ခရီးသွားလာရာတွင် လွယ်ကူချောမွေ့ပြီး နိုင်ငံရေး နယ်နိမိတ်များအကြား လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီး၏ သင်္ကန်းသည် ဖွက်ထားသော လက်နက်များကို သယ်ဆောင်နိုင်စေသည်။  နယ်လှည့် ဖျော်ဖြေရေးသမား အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ခြင်းမှ နင်ဂျာတို့အား ရန်သူ၏ အဆောက်အဦးကို သံသယ မဝင်စေဘဲ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်စေသည်။ ကိုမုဆိုး ခေါ် ဝါးပုလွေကို တီးမှုတ်သည့် ဘုန်းကြီး အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ခြင်းဖြင့် သူတို့ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော ခမောက်ကြီးများမှ ဦးခေါင်းကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ပေးထားသည်။ \nနင်ဂျာများသည် အမျိုးမျိုးသော ကိရိယာနှင့် လက်နက်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အချို့ကို လူသိများသော်လည်း အချို့မှာမူ အထူးပြု ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ ရဲတိုက်များကို ထိုးဖောက်ခြင်းတွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာများဖြစ်သည်။ ၁၇ ရာစုတွင် ထုတ်ဝေသော ဘန်ဆန်ရှုကိုင်းတွင် အထူးကိရိယာများကို ဖော်ပြ၍ ပုံဖော်ထားသည်။  ၎င်းတို့တွင် တောင်တက် ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ ပိုရှည်သောလှံ၊ ဒုံးပျံ မြှား  နှင့်အသေးစားခေါက်လှေ တို့ ပါဝင်သည်။ \nရှေးဟောင်း ဂျပန် ဂပ်ပါ (ခရီးသွား ဝတ်ရုံ) နှင့် ဇူကင် (ဦးဆောင်း)။ သံချပ်ကာအား အောက်တွင် ဖွက်ထားသည်။\nအနက်ရောင်ဝတ်ရုံ (ရှိနော့ဘိ ရှိုးဇိုးကု) ဝတ်ဆင်ထားသော နင်ဂျာ၏ပုံရိပ်သည် လူကြိုက်များသော မီဒီယာတွင် ပျံ့နှံ့ နေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အတွက် ရေးသားထားသော အထောက်အထားမရှိပါ။  ထိုဝတ်ရုံအစား နင်ဂျာတို့သည် အရပ်သားအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ပိုများသည်။ လူကြိုက်များသော အနက်ရောင်အဝတ်အစား အယူအဆသည် အနုပညာသမားတို့၏ အားလုံး လက်ခံမှုတွင် အစပျိုးဖွယ် ရှိသည်။ နင်ဂျာ၏ အစောပိုင်းပန်းချီကားများက သူတို့၏ မမြင်ရသည့်သဘောကို ဖော်ပြရန်အတွက် သူတို့အား အနက်ရောင်ဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။  ဤသို့ အများသဘောတူညီချက်သည် ဘန်ရားကု ပြဇာတ်ရုံမှ ရုပ်သေးသမားများ၏ အိုင်ဒီယာကို ရယူထားပြီး ၎င်းတို့မှ ရုပ်သေးများ လှုပ်ရှားမှုအား ကိုင်တယ်သူမှ သီးခြားဖြစ်စေရန် အနက်ရောင် အပြည့် ဝတ်ခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြသည်။  ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မရှိသော်လည်း အချို့သော ပညာရှင်များက အနီရောင် အနည်းငယ် စွန်းပေနေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံသည် သွေးကွက်များကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ယုတ္တိတန်သော အဝတ်အစား ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။\nနင်ဂျာတို့၏ အဝတ်အစားများသည် ဆာမူရိုင်းတို့နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဖားလျားကျနေသော အဝတ်များ (ဥပမာ ခြေထောက်) စသည်တို့ကို ဘောင်းဘီထဲထည့်သည် သို့မဟုတ် ခါးပတ်ပတ်ထားလေ့ ရှိသည်။ တီနုဂုအိ ဟု ခေါ်သော သိုင်းပညာတွင် သုံးသော အဝတ်စကို အမျိုးမျိုး သုံးနိုင်သည်။ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ခြင်း၊ ခါးပတ်အဖြစ် စည်းနှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပေါ်တက်ရာတွင် အကူအညီအဖြစ် သုံးခြင်းတို့ကို ပြုနိုင်သည်။\nနင်ဂျာတို့အတွက် ပြုလုပ်ထားသော သံချပ်ကာများ အကြောင်းကို ရေရာစွာ မသိရှိရပေ။ နင်ဂျာတို့ ဝတ်ဆင်သည်ဟု ယူဆကြသော ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာများသည် ယနေ့ထက်တိုင် ရှိသော်လည်း နင်ဂျာတို့သည် စစ်ဆင်ရေးများတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း အထောက်အထား မရှိပေ။ နင်ဂျာအဖြစ် နောင်တွင် ကျော်ကြားသော သူများကို ဖော်ပြသည့် အခါတွင် ဆာမူရိုင်းတို့၏ သံချပ်ကာများဖြင့် တွဲဖက် ဖော်ပြလေ့ ရှိသည်။ ချိန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပေါ့ပါးပြီး သိုဝှက်ထားနိုင်သည့် ကူဆာရိ ဟု ခေါ်သော သံချပ်ကာနှင့် ကာရုတာ ဟု ခေါ်သော သံချပ်ကာပြား အသေးစားတို့ကို နင်ဂျာတို့ ဝတ်ဆင်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပြီး ကာတာရီဘာဟု ခေါ်သည့် အဝတ်ထဲတွင် ဝှက်၍ ချုပ်ထားသော သံချပ်ကာများကိုလည်း ဝတ်ဆင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခေါင်းစွပ်၊ချိုင်းကာ နှင့် လက်မောင်းကာတို့သည် နင်ဂျာ၏ သံချပ်ကာတွင် ပါဝင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ \nလက်နက်များနှင့် အတူ အခြားသော စစ်မက်သုံး ကိရိယာများမှာလည်း နင်ဂျာများနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ ဥပမာ အနေနှင့် ပြရလျှင် အဆိပ်၊ မာကိဘိရှိဟု ခေါ်သော ကြယ်ပုံသံချွန်များ၊အိရှိကု မိဇူး ဟုခေါ်သော ကြိမ်ဓားနှင့် မြေမြှုပ်မိုင်း ဖြစ်သည်။ ဖူကိယာဟု ခေါ်သော သေနတ်၊ အဆိပ်သုတ်ထားသော မြှားတိုများ၊အက်ဆစ် ပက်ဖျန်းနိုင်သော ပိုက်လုံးများ သေနတ်များ ပါဝင်သည်။ မျက်စိကန်းစေသော အမှုန့်များဖြင့် ဖြည့်တင်းထားသည် ကြက်ဥခွံအလွတ်ကို ဟပ်ပို ဟု ခေါ်ပြီး လွတ်မြောက်ရန်အတွက်လည်း အကူအညီ ပေးနိုင်သည်။\nနင်ပီဒန်မှ စာမျက်နှာတစ်ခုက သော့ဖျက်ရာတွင် သုံးသည် ကိရိယာတစ်ခုကို ပြနေသည်။\nထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် သူလျှိုလုပ်ခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာများသည် နင်ဂျာများနှင့် ပတ်သက်၍ များပြားလှသော ကိရိယာများ ဖြစ်သည်။ ကြိုးနှင့် ချိတ်ကောက်တို့မှာ နေရာတကာ တွေ့ရပြီး ခါးပတ်ဖြင့် တွဲချိတ်လေ့ ရှိကြသည်။ ခေါက်၍ရသော လှေကာများကို "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း" တွင် ဖော်ပြထားပြီး ထိပ်နှစ်ဘက်စလုံးတွင် လှေကားကို ချိတ်ရန် အချွန်များ ပါရှိကြသည်။ ဆူးချွန်ပါသော သို့မဟုတ် ချိတ်ပါသော အမြင့်တက် ကိရိယာကို လက်နှင့် ခြေထောက်တို့တွင် ဝတ်ဆင်ကြပြီး လက်နက်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုကြသည်။  အခြားကိရိယာများတွင် ဆောက်၊တူ၊ လွန်ပူ၊ရဲဒင်း နှင့် အခြားကိရိယာများ ပါဝင်သည်။\nကူနိုင်းမှာ ကြီးမားသော ထိပ်ချွန်ကိရိယာဖြစ်ပြီး ဂျပန်တို့၏ ပန်းရန်လုပ်ငန်းတွင် သုံးသော သန်လျှက်နှင့် ဆင်တူသဖြင့် ၎င်းမှ ဆင့်ပွားထားသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆရသည်။ လူကြိုက်များသော အနုပညာဖန်တီးမှုများတွင် လက်နက်အဖြစ် ဖော်ပြလေ့ ရှိကြသော်လည်း ကူနိုင်း၏ အဓိက အသုံးပြုမှုမှာ နံရံတွင် အပေါက်ဖောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဓားနှင့် ဟာမဂါရိဟု ခေါ်သော လွှ အသေးစားကလေးများကို အဆောက်အဦးများတွင် အပေါက်ဖောက်ရန် အသုံးပြုကြပြီး ထိုအပေါက်များကို ခြေနင်းရန် အသုံးပြု၍ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ဆာအိုတို ဟိကိဂါနဲ ဟု ခေါ်သော အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သည့် နားထောင်သည့် ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ စကားပြောသည်ကို ခိုးနားထောင်ရန် နှင့် အသံကို ရှာဖွေရန် အသုံးပြုကြသည်။\nမိဇုဂုမိုသည် နင်ဂျာတို့ ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန် သုံးသော ဖိနပ်များဟု ယူဆကြသည်။. ထိုဖိနပ်များတွင် စီးနင်းသူ၏ အလေးချိန်ကို ဖိနပ်၏ ကျယ်ပြန့်သော အောက်ခြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ခြင်းဖြင့် ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသည်။ မိဇုဂုမိုသည် ဂျပန်ရေပင့်ကူအား ဒေသခံတို့ ခေါ်ဝေါ်သော အမည် ဖြစ်သည်။ မိဇုဂုမိုကို "မစ်ဘတ်စတာ" ဟု ခေါ်သည် "ဒဏ္ဍာရီများကို ဖော်ထုတ်ခြင်း"တီဗွီ အစီအစဉ်တွင် ပြသ၍ ရေပေါ်တွင် လျှောက်၍ မရနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အုကိဒါရိ ဟု ခေါ်သော အလားတူ ဖိနပ်များကိုလည်း ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန် အသုံးပြုကြပြီး အောက်ခြေတွင် ပြား၍ ဝိုင်းသော ရေပုံး ပါဝင်သည်။သို့သော်လည်း တည်ငြိမ်မှု မရှိပေ။ ကျုံ့နိုင်ချဲ့နိုင်သော အကာနှင့် အသက်ရှူပိုက်များက နင်ဂျာများကို ရေအောက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။\nနင်ဂျာတို့အတွက် ကိရိယာ အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း" မှ နင်ဂျာတို့အား ကိရိယာများဖြင့် ဒုက္ခမများရန် သတိပေးထားပြီး "အောင်မြင်သော နင်ဂျာဆိုသည်မှာ ကိရိယာတစ်ခုကို လုပ်ငန်းဆောင်တာ အများအပြားအတွက် အသုံးပြုသူ ဖြစ်သည်။"ဟု ဖော်ပြထားသည်။\nဓားတိုများနှင့် ဓားမြှောင်များကို အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသော်လည်း ကာတနာ့ ဓားရှည်မှာ နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုလေ့ ရှိသော လက်နက်ဖြစ်ပြီး ကျောကုန်းတွင် သယ်သွားလေ့ ရှိသည်။ ကာတာနာ့များကို ပုံမှန်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ပိုမိုအသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။ မှောင်မိုက်သော နေရာများတွင် ဓားအိမ်ကို ဓားမှ ဆန့်ထုတ်၍ ရှည်လျားသော စမ်းသပ် ကိရိယာများဖြင့် သုံးကြသည်။ ဓားရှည်များကို နံရံတွင် စိုက်၍ နင်ဂျာများက ဓားနှောင့်ကို အသုံးပြု၍ ပိုမြင့်သော နေရာသို့ ခြေနင်းတက်နိုင်သည်။ ကာတာနာများသည် ရန်သူများကို မတိုက်ခိုက်မီ အကြောင်ရိုက်ရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပြီး ငရုတ်ကောင်းမှုန့်၊ ဖုန်မှုန့်နှင့် သံတိုသံစများကို ဓားအိမ်၏ ထိပ်နားတွင် ထည့်ထားပြီး ဓားကို ထုတ်လိုက်သော အခါတွင် အမှုန်အမွှားများသည် ရန်သူ၏ မျက်နှာသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး သေစေလောက်သော ဓားချက်ဖြင့် မတိုက်ခိုက်မီ ရုတ်တရက် ကြောင်သွားစေနိုင်သည်။ ကာတာနာ့ မပေါ်ပေါက်မီက ရှည်လျားသော ဓားဖြောင့်များကို အသုံးပြုကြသော်လည်း\nအိဝါကုနီ ရဲတိုက်တွင် ပြသထားသော ကုဆာရိဂါမာ တစ်စုံ\nလက်ပစ်မြှား၊ ဆူးချွန်များ၊ဓားများ နှင့် ကြယ်နှင့်တူသော အဝိုင်းပြားကလေးများကို စုပေါင်း၍ ရှုရိကန် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ နင်ဂျာတို့သာ သီးသန့် သုံးကြသည် မဟုတ်ဘဲ ထိုလက်နက်တို့သည် အရေးပါသော လက်နက်များဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရပ်မျက်နှာကို မဆို လှမ်း၍ ပစ်နိုင်သည်။ ချိန်ပစ်ရန်အတွက် လေးများကို သုံးကြပြီး အချို့သော နင်ဂျာတို့၏ လေးများသည် ရိုးရာ ယုမိ ခေါ် လေးအရှည်ကြီးများထက် ပိုမို၍ တိုအောင် တမင်သက်သက် ပြုလုပ်ထားသည်။ ကုဆာရိဂါမာ ဟု ခေါ်သော သံကွင်းဆက်ကြိုးနှင့် ဆူးချွန်များကိုလည်း နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုကြသည်။ဤလက်နက်များ၏ သံကွင်းဆက်ကြိုး တစ်ဖက်ထိပ်တွင် အလေးတုံး ပါဝင်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ဓားချွန် ပါဝင်သည်။ အလေးတုံးကို လွှဲပစ်ခြင်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနာတရ နှင့် မသန်စွမ်း ဖြစ်စေပြီး ကန့်လန့်ဖြတ် ဓားချွန်ကို အနီးကပ် သတ်ဖြန်ရန် သုံးကြသည်။\n၁၃ ရာစု မွန်ဂိုတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ် အတွင်း တရုတ်တို့မှ မိတ်ဆက်ယူဆောင်လာသဖြင့် ဂျပန်တို့အနေနှင့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများအကြောင်း သိရှိရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သော လက်ကိုင်ဗုံးနှင့် လက်ပစ်ဗုံးတို့ကို နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ အခွံပျော့ဗုံးများသည် မီးခိုးနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ လွှတ်ထုတ်ရန် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားပြီး တစ်စစီလွင့်ပျံနိုင်သည့် သံစ နှင့် ကြွေစ အချွန်အတက်များကို လည်း ထုတ်လွှတ်လေ့ ရှိကြသည်။\nပုံမှန်လက်နက်များနှင့် အတူ နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်နေသော အထွေထွေ လက်နက်များ အများအပြား ရှိသည်။ အချို့သော ဥပမာများမှာ အဆိပ်၊ မာကိဘိရှိခေါ် ကြယ်ပုံစံ ဆူးချွန်လက်နက် ရှိကိုးမိဇူးခေါ် လက်ကိုင်တုတ် ဓားရှည်၊ မြေမြှုပ်မိုင်း ဖူကိယ ခေါ်မှုတ်ပြောင်း၊ အဆိပ်သုတ်မြှား၊ အက်ဆစ်ဖျန်းသည့် ပြွန် နှင့် သေနတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဟပ်ပိုးဟု ခေါ်သော် ဥပုံသဏ္ဌန် အသေးစားလေးမှာ မျက်စိကို ရုတ်တရက် မမြင်ရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသော မဲဆုဘုရှိ ခေါ် အမှုန်များဖြင့် ထည့်သွင်းထားပြီး လွတ်မြောက်ရန် အတွက် အကူအညီပေးသည်။\nလူသားထက် ကျော်လွန်သော သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်သော စွမ်းအင်များ နင်ဂျာတို့တွင် ရှိသည်ဟု မကြာခဏ ထင်မြင်ယူဆလေ့ ရှိကြသည်။ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုံပြင်များတွင် မိုးပျံနိုင်ခြင်း၊ ကိုယ်ဖျောက်နိုင်ခြင်း၊ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပြုလုပ်နိုင်ခြင်း၊ ဘွန်ရှင်းဟု ခေါ်သော ကိုယ်ခွဲအများအပြား ခွဲခြားနိုင်ခြင်း၊ ကူချီယောဆဲ ဟု ခေါ်သော တိရစ္ဆာန်များကို ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း နှင့် ဓာတ်ကြီး ငါးပါးတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းတို့ပါဝင်သည်။ ထိုသို့ ပုံပြင်ဆန်သော အတွေးများသည် နင်ဂျာတို့၏ ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေပေါ်တွင် စိတ်ကူးယဉ်မှုများ ရှိသကဲ့သို့ အဲဒိုခေတ်ရှိ ဂျပန်တို့၏ အနုပညာဖန်တီးမှုတွင် ပါဝင်သော အတွေးအမြင်များကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပဉ္စလက် စွမ်းအင်များသည် နင်ဂျာတို့၏ ဆန်းကြယ်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖြန့်ဖြူးနိုင်သည့် စွမ်းအင်ပေါ်တွင် မြစ်ဖျားခံကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၇ ရာစု နာကာဂါဝါ-ရူး ကို တည်ထောင်သူ နာကာဂါဝါ ရှိုးရှုဂျင်း သည် သူကိုယ်တိုင်ရေးသားသော "အိုကုဖုဂျိ မိနိုဂါတာရီ" တွင် ငှက်များ နှင့် တိရစ္ဆာန်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ရေးသားခဲ့သည်။\nဓာတ်ဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ထင်မြင်ယူဆချက်မှာ နင်ဂျာတို့၏ တကယ့် နည်းစနစ်များပေါ်တွင် အခြေခံပြီး ၎င်းတို့သည် သဘာဝစွမ်းအင်များနှင့် ဆက်နွယ်နေသည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နင်ဂျာတို့၏ ခြေရာကို ဖျောက်ဖျက်ရန် မီးကို စတင်ခြင်းသည် ကတွန်-နော့-ဂျုဆု ("မီးနည်းစနစ်") ပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။\nကာဘူကီပြဇာတ် "ဆန်ဒိုင်း ဟာဂိ" မှ လူကြမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သော နစ်ကီ ဒန်ဂျိုကို သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးမှ သရုပ်ဆောင်နေစဉ်။ လက်မှ "ကူဂျီကင်း" စည်းတံဆိပ်ကို ပြနေပြီး ထိုစည်းတံဆိပ်မှ ထိုသူအား ကြွက်ကြီးတစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။ စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားပုံနှိပ်တုံးဖြင့် နှိပ်ထားခြင်း ။ ကူအိဆာဒါ၊ ၁၈၅၇\nနင်ဂျာတို့သည် လေတံခွန် ကို အသုံးပြု၍ သူလျှိုလုပ်ခြင်းနှင့် စစ်တိုက်ခြင်းမှာလည်း ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။ နင်ဂျာများကို လေထဲသို့ စွန်အသုံးပြု၍ လွှင့်တင်ပြီး ရန်သူများ တင်းကြမ်းပြည့်နေသော နယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရန်သူ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း သို့ ဆင်းသက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဗုံးပစ်ချခြင်း များနှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းရှိသည်။  စွန်များကို ဂျပန်တို့သည် စစ်ပွဲများတွင် သုံးလေ့ ရှိသော်လည်း စာလွှာပေးပို့ရန်နှင့် အချက်ပြရန် အတွက်သာ ဖြစ်သည်။  တန်းဘူးလ်မှ ဆွေးနွေးသည်မှာ လူတစ်ဦးအား လေတံခွန် သုံး၍ လွှင့်တင်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသောလည်း စွန်ကို လူစီးသော စက်မဲ့လေယာဉ် အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။\nကူဂျိ-ကိရိဆိုသည်မှာ လူနည်းစုသာ သိသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်ဖြင့် စည်းတံဆိပ်ပုံစံများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နင်ဂျာများကို လူသားလွန် ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်နိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။\nကူဂျိ (အက္ခရာကိုးလုံး) ဆိုသည်မှာ တာအိုဘာသာ မှ အစတည်သော အတွေးဖြစ်ပြီး အက္ခရာကိုးလုံးကို ဆက်တိုက်သုံး၍ ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။  တရုတ်ပြည်တွင်မူ ဤဓလေ့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဆက်နွယ်နေပြီး အက္ခရာကိုးလုံးကို ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နတ်များသို့ အမည်ပေးထားသည်။ ကုဂျိသည် ဂျပန်သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမှ တဆင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ where it flourished within Shugendō. ဂျပန်တွင်လည်း ကုဂျိ ၏ အက္ခရာတိုင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နတ်များ၊ တာအိုဒဏ္ဍာရီမှ တိရစ္ဆာန်များ နှင့် ရှင်တိုဘာသာမှ နတ်များ နှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။  ဗုဒ္ဓ၏ လက်အနေအထား အမျိုးမျိုးကို ပြသော မုဒြာ များကို ဗုဒ္ဓဘာသာများမှ ကုဂျိသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး လူနည်းစုသာသိသော မိကျို သင်ကြားမှုမှ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကုဂျိများ အသုံးပြုခြင်းကို ဘုဂျုဆု (ကိုယ်ခံပညာ) နှင့် နင်ဂျုဆု ကျောင်းတော်များသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ပြီး ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ . ကုဂျိအား လိုအပ်သော သက်ရောက်မှု ရရှိရန် အသုံးချခြင်းကို ကုဂျိအား ဖြတ်ခြင်း သို့ ကုဂျိကိရိ ဟု ခေါ်ကြသည်။ လိုအပ်သော သက်ရောက်မှု ဆိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စုစည်းမှုမှစ၍ မယုံနိုင်လောက်သော အချက်များ ဖြစ်သော ရန်သူအား မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပဉ္စလက်ကျိန်စာတိုက်ခြင်း တို့ ပါဝင်သည်။ ထိုဒဏ္ဍာရီများကို ခေတ်ပေါ် ယဉ်ကျေးမှုမှ ရယူကြပြီး ကုဂျိကိရိဟု ဖွင့်ဆိုကြကာ ပဉ္စလက်အတတ်၏ ရှေးဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။\n၂၀၁၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၅ တွင် မိအဲတက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ ယာမာဒါ ယူးဂျီ နှင့် သမိုင်းပညာရှင် နာကာနိရှိ ဂေါ့ တို့က ခေတ်သစ်အစောပိုင်း အုရဲရှိနို တွင် အောင်မြင်ခဲ့သော လူ၃ ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့အထဲတွင် နင်ဂျာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဘန်ကိုင်း မုဆိုးလည်း ပါဝင်သည်။ မူဆိုး သည် မာရူမဲ နာဂါယောရှိ၏ တရုတ်လူမျိုးတပည့် ဒန်ရင်ဘိုး ရိုင်းကဲ နှင့် တစ်ဦးတည်း ဟု ယူဆကြသည်။  တာဝန်ရှိသူများက နိုင်ငံခြားသား နင်ဂျာရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သဖြင့် အများစုက အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ နှင့် နင်ဂျာများ\n၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ရဲဘော်သုံးကျိပ်တို့ သည် ဂျပန်အင်ပိုင်ယာမှ အထူးထောက်လှမ်းရေးယူနစ်ဖြစ်သော မိနာမိ ကီကန် မှ စစ်ပညာသင်ကြားပေးခြင်း ခံသည်။ မိနာမိကိကန်းသည် နာကာနိုကျောင်းမှ ထွက်သူများဖြင့် အဓိက ဖွဲ့စည်းထားပြီး နာကာနိုကျောင်းမှာ နောက်ဆုံး နင်ဂျာဖြစ်သော ဖူဂျီတာ ဆီကိုက ကျောင်း၏ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ကိုဂါးမှ နင်ဂျုဆု အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ထဲမှ ဗိုလ်နေဝင်း၊ ဗိုလ်ရန်နိုင်၊ ဗိုလ်ဇေယျ နှင့် ဗိုလ်ကျော်ဇောတို့သည် တိုက်ပွဲတွင်း ကွပ်ကဲမှု၊ အဖျက်အမှောင့်လုပ်ငန်း၊ ပြောက်ကျားစစ် အပါအဝင် နင်ဂျာနည်းစနစ်များကို သင်ကြားခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ ထိုသို့ နိုင်ငံခြားသား စစ်သားများကို နာကာနိုကျောင်းထွက်များမှ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်းသည် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲကိစ္စဖြစ်ပြီး ဤသင်ကြားမှု အပြင် အခြားမှာ ဂျပန်လျို့ဝှက်စစ်တပ်အေဂျင်စီ မှ ဟာဘင်တွင် ရုရှားတို့အား သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။.\n၂၀၁၉ အောက်တိုဘာ ၂၆ တွင် ဘန်ကဲ ရှိနော့ဘိနိုဒန်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ဂျင်ချိကာဝါကာမိသည် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး နင်ဂျုဆုနည်းစနစ်များကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် နင်ဂျုဆု အစစ်အမှန်ကို ဆက်ခံသူဟု ပြောကြားခဲ့သည်။\nဂျပန်သမိုင်းရှိ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်နေသည် သို့မဟုတ် သူတို့ကိုယ်တိုင် နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့နင်ဂျာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ခက်ခဲပြီး နောက်ပိုင်း စိတ်ကူးယဉ်တွေးဆမှုများလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထင်ရှားသော စစ်သူရဲများ ဖြစ်သည့် ကုဆုနိုကဲ မာဆာရှိဂဲ နှင့် မိနာမိုတို နော့ ယော့ရှိဆုနဲ တို့အား နင်ဂျာများ အဖြစ် ဖော်ပြကြသော်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် သက်သေ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။\nထင်ရှားသော ဥပမာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။\nကုမာဝါကာမာရု (၁၃ရာစု-၁၄ရာစု) : လူငယ်တစ်ယောက်၏ နယ်နှင်ခံထားရသော ဖခင်ကို သေဒဏ်ပေးရန် ဘုန်းကြီး ဟွန်မာ ဆာဘုရောက အမိန့်ချခဲ့သည်။ ကုမာကာဝါက လက်စားချေသည့် အနေနှင့် ဟွန်မာ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဟွန်မာ အိပ်ပျော်နေစဉ် တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် လုပ်ကြံခဲ့သည်။ သူသည် ဂေါ့-ဒိုင်ဂေါ့ ဘုရင်၏ အဆင့်မြင့် အမတ်ကြီး တစ်ဦး၏ သားဖြစ်ပြီး နင်ဂျာ မဟုတ်ပေ။ သူ့အား လက်စားချေရာတွင် ကူညီခဲ့သူ တောင်ကုန်းနေ ရသေ့မှာ နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။\nကုမာဝါကာမာရုသည် ကျုံးပေါ်တွင် ဝါးတုတ်ဖြင့် ခုန်လွှားကျော်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သူ့အားလိုက်ဖမ်းသူများထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားဘလောက်တုံးဖြင့် နှိပ်ထားခြင်း ကုနိယောရှိ ၁၈၄၂-၁၈၄၃\nကုမာဝါကာ (၁၆ ရာစု) : တာကဲဒါ ရှင်းဂန်၏ လက်အောက်ခံ အိုဘု တိုရာမာဆာ (၁၅၀၄-၁၅၆၅) ထံတွင် အမှုထမ်းခဲ့သူ နင်ဂျာတစ်ဦး\nယာဂျုး မုနဲတိုရှိ (၁၅၂၉-၁၆၀၆) : ရှင်းကဂဲ-ရူး ကျောင်းမှ ထင်ရှားသော ဓားသမား။မုနဲယောရှိ၏ မြေးဖြစ်ပြီး သူ၏ အဖိုးမှာ နင်ဂျာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။\nဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုး (၁၅၄၂-၁၅၉၆) : တိုကုဂါဝါ အိအဲယဆု ၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သော ဆာမူရိုင်းတစ်ဦး။သူ၏ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက်မှာ အိဂါ့ ပြည်နယ်မှ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သားမြေးများက နင်ဂျုဆု လက်စွဲကို ထုတ်ဝေခဲ့သဖြင့် အချို့သောသူများက သူ့အား နင်ဂျာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုဖော်ပြမှုသည် လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုတွင်လည်း ထင်ရှားသည်။\nအိရှိကာဝါ ဂိုအဲမွန် (၁၅၅၈-၁၅၉၄) : ဂိုအဲမွန်သည် မျက်နှာကြက်အတွင်း ပုန်းခိုရာ နေရာမှ အိုဒါ နိုဘုနာဂါ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပြွန်ချောင်းသုံး၍ အဆိပ်များကို လောင်းထည့်ခဲ့သည်။, ဂိုအဲမွန်နှင့် ပတ်သက်သော လျို့ဝှက်သည်းဖို ဇာတ်လမ်းများစွာရှိပြီး ဤဇာတ်လမ်းမှာ အတည်မပြုနိုင်ပေ။\nဖူးမား ကိုတာရော (၁၆၀၃ သေဆုံး) သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည့် ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုးကို သတ်သည်ဟု ကောလာဟာလထွက်သည့် နင်ဂျာ။ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်ဖြစ်သော ဖူမားရှူရိကန် မှာ သူ့ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။\nမိုချိဇုကိ ချိယောမဲ (၁၆ ရာစု) : မိုချိဇုကဲ မိုရိတိုကိ၏ ဇနီး။ ချိယောမဲသည် မိန်းကလေးများအတွက် ကျောင်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထိုကျောင်းမှ ဂေးရှား အတတ်ကို သင်ကြားပေးသလို သူလျှိုအတတ်ကိုလည်း သင်ကြားပေးသည်။\nမိုမိုချိ ဆန်ဒယူး (၁၆ ရာစု) : အိဂါနင်ဂျာမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အိုဒါ နိုဘုနာဂါက အိဂါပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။ အချို့ကလည်း သူသည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကိအိပြည်နယ်တွင် လယ်သမားအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ မိုမိုချိသည် ဟတ်တိုးရိ မျိုးနွယ်စု၏ အဆက်အနွယ်လည်း ဖြစ်သည်။\nဖူဂျီဘာယာရှိ နာဂါတို (၁၆ရာစု) : အိဂါမှ မဟာနင်ဂျာ ၃ ဦးတွင် တစ်ဦး အပါအဝင်ဟု ယူဆပြီး အခြားနှစ်ဦးမှာ ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုးနှင့် မိုမိုချိ ဆန်ဒယူး တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဖူဂျီဘာယာရှိ၏ သားမြေးများသည် "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း"ကို ရေးသားတည်းဖြတ်ခဲ့ကြသည်။\nကာတိုး ဒန်ဇိုး (၁၅၀၃-၁၅၆၉) : ကျော်ကြားသော ၁၆ ရာစု ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်မှ နင်ဂျာမာစတာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး "မိုးပျံ ကာတိုး"ဟုလည်း သိကြသည်။\nတာတဲအိုကာ ဒိုးရွှန်း (၁၆ ရာစု) : ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်မှ အလယ်အလတ်တန်းစား နင်ဂျာ\nကာရာဆာဝါ ဂမ်းဘာ (၁၆ ရာစု) : ၁၆ရာစု ဆန်ဂေါ့ကု ခေတ်မှ ဆာမူရိုင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆနားဒါး မျိုးနွယ်စု၏ အရေးပါသော ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။\nဂျိရိုင်းယသည် ကြီးမားသော မြွေကြီးအား သူဆင့်ခေါ်ထားသော ဖားပြုတ်နှင့် အတူ တိုက်ခိုက်နေစဉ်။ စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားဘလောက်တုံးဖြင့် ပုံနှိပ်ခြင်း။ ကုနိယောရှိ ၁၈၄၃\nအဲဒိုခေတ်အတွင်း နင်ဂျာတို့၏ ပုံများသည် လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုအတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး နင်ဂျာတို့အကြောင်း ရိုးရာပုံပြင်များနှင့် ပြဇာတ်များ စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်သော ဇာတ်လမ်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သမိုင်းဝင်လူများ အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နယ်စားများမှ နင်ဂျာတို့အား သူတို့သည် နင်ဂျာအဖြစ် ထိုက်တန်သည်ကို သက်သေပြရန်အတွက် အိပ်နေစဉ် ခေါင်းအုံး သို့မဟုတ် လက်နက်ကို ခိုးယူခိုင်းသည် ပုံစံတူ ပုံပြင်များ အများပြား ရှိခဲ့သည်။ နင်ဂျာများအကြောင်း ဝတ္ထုများလည်း ရေးသားခဲ့ပြီး ကာဘုကိ ပြဇာတ် အဖြစ်လည်း ကပြခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်းထဲမှ ဇာတ်ဆောင် ဆာရုတိုဘိ ဆာဆုကဲ အစရှိသူတို့သည် ရုပ်ပြများ ရုပ်မြင်သံကြားများ အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယဉ်ကျေးမှုသူရဲကောင်း အဖြစ် ရှုမြင်ကြသည် အထိ ဖြစ်သည်။\nနင်ဂျာတို့သည် ဂျပန်နှင့် အနောက်တိုင်းတို့၏ လူကြိုက်များသော မီဒီယာများဖြစ်သော စာအုပ်များ၊ တီဗွီများ၊ ကာတွန်းများ၊ရုပ်ရှင်များ၊ ဗွီဒီယိုဂိမ်းများ၊ နာရုတိုကဲ့သို့သော အာ့နီမဲ ရုပ်ပြများ အမေရိကန် ရုပ်ပြများ တွင် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ရှေးခေတ် ဂျပန်မှ ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာ့မီဒီယာ အထိ နင်ဂျာတို့အကြောင်းကို အစစ်အမှန်မှ အခြေခံအားဖြင့် လည်းကောင်း ကြည့်ကောင်းစေရန်လည်းကောင်း လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ချဲ့ကားထားသည် အထိ လူကြိုက်များသော ချယ်မှုန်းပြသမှုတွင် အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ရှိကြသည်။\nတက်ကိုး-တာဂိ ခေါ် လက်သည်းတု\nအာရှိကို ခေါ် သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အပေါ်တက်ရာတွင် သုံးသည့် ကိရိယာ\nကာဂိနာဝါ ခေါ် သံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် အပေါ်တက်ရာတွင် သုံးသည့် ကိရိယာ\nရှိကိုမိဇူး ခေါ် တုတ်ကောက် ဓားရှည်\nမာကိဘိရှိ ခေါ် ကြယ်ဆူး\nဘိုရှုရိကန် ခေါ် ပစ်ပေါက်ရသည့် မြှား\nဘိုရှုရိကန် ခေါ် ပန်းပွှားပါသည့် ပစ်ပေါက်ရသည့် မြှား\nချိဂိရိကိ ခေါ် ချိန်းပါသည့် ဝိတ်တုံးတပ် လက်နက်\nကုဆာရိဂါမ ခေါ် ဓားကောက်ပါသည့် ချိန်း\nမန်ရိကိ ခေါ် ချိန်းပါသည့် လက်နက်\nဖျောက်ထား၍ ရသော လက်နက် အမျိုးမျိုး\nKawakami, pp. 21–22\nGreen 2001; based on different readings, Ninpiden is also known as Shinobi Hiden, and Bansenshukai can also be Mansenshukai.\nTakagi, Gomi & Ōno 1962; the full poem is "Yorozu yo ni / Kokoro ha tokete / Waga seko ga / Tsumishi te mitsutsu / Shinobi kanetsumo".\nOxford English Dictionary, 2nd ed.; American Heritage Dictionary, 4th ed.; Dictionary.com Unabridged (v 1.1).\nAxelrod၊ Alan (2015)။ Mercenaries: A Guide to Private Armies and Private Military Companies။ Washington, D.C.: CQ Press။ ISBN 9781483364674။\nChamberlain 2005; Volume 2, section 80\nRatti & Westbrook 1991\nDraeger & Smith 1981\n嬉野に忍者３人いた！　江戸初期－幕末　市が委託調査氏名も特定။ 2018-08-20 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nJapan university awards first-ever ninja studies degree။ AFP, Yahoo! News (26 June 2020)။ 26 June 2020 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nJapan university to set up ninja research facilities။ Telangana Today (11 May 2017)။ 26 June 2020 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nNihon Hakugaku Kurabu 2006\nNihon Hakugaku Kurabu 2004; Turnbull 2003\nFiévé & Waley 2003\nTurnbull၊ Stephen (2012)။ Ninja AD 1460–1650။ Oxford: Osprey Publishing။ p. 9။ ISBN 9781782002567။\nTurnbull 2003; Turnbull uses the name Buke Meimokushō, an alternate reading for the same title. The Buke Myōmokushō cited here isamuch more common reading.\nMol 2003, p. 176\nDraeger & Smith 1981, p. 127\nRatti & Westbrook 1991, p. 329\nMol 2003, p. 124\nMol 2003, p. 121\nTurnbull 2003, pp. 20–21\nTurnbull 2003, p. 21\nTurnbull 2003, p. 62\nGreen 2001, p. 359\nAdams 1970, p. 52\nAdams 1970, p. 49\nနင်ဂျာတိုး ဟု ခေါ်သော ဓားဖြောင့်မှာ သမိုင်းတွင် မရှိပဲ ယနေ့ခေတ် တီထွင်မှုသာလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။\nMol 2003, p. 119\nRatti & Westbrook 1991, pp. 328–329\nRatti & Westbrook 1991, p. 328\nBunch & Hellemans 2004, p. 161\nMol 2003, p. 195\nBuckley 2002, p. 257\nTurnbull 2003, pp. 22–23\nWaterhouse 1996, pp. 2–3\nWaterhouse 1996, pp. 8–11\nWaterhouse 1996, p. 13\nWaterhouse 1996, pp. 24–27\nWaterhouse 1996, pp. 31–33\nAdams 1970, p. 29; Waterhouse 1996, p. 31\n嬉野忍者調査結果　弁慶夢想 （べんけいむそう） 【武術家・山伏 / 江戸時代初期】။ 2018-08-20 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nBo Min Yaung (1990)။ アウンサン将軍と三十人の志士 : ビルマ独立義勇軍と日本။ 中央公論社။ ISBN 978-4121009807။\nJohn Man (2012)။ Ninja: 1,000 Years of the Shadow Warrior။ Bantam Press။ ISBN 978-4121009807။\n西原征夫 『全記録ハルビン特務機関―関東軍情報部の軌跡』 毎日新聞社、1980年\n「忍者文化研究プロジェクト レクチャー・デモンストレーション2019（ミャンマー）と題した忍者講座を開催しました။ Mie University (2019-10-28)။ 2019-11-16 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nMcCullough 2004, p. 48\n大膳神社 Sado Tourist Bureau\nMcCullough 2004, p. 49\nAdams 1970, p. 34\nAdams 1970, p. 160\nGreen 2001, p. 671\nAdams 1970, p. 42\nTurnbull 2003, p. 14


မစခင်အရင်ဝအောင်ပြောကြရအောင် အပိုင်း(1) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Drama, Essays.. » မစခင်အရင်ဝအောင်ပြောကြရအောင် အပိုင်း(1)\nPosted by ကိုပေါက်(မန္တလေး) on Apr 20, 2010 in Drama, Essays.. |0comments\nတစ်နေ.မှာ မြန်မာ.အသံက စနေနေ.တိုင်းလာနေကြ မီးနီလင်းတဲ.သီချင်းအဆိုပြိုင်ပွဲလေးမှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်က “ငါဝအောင်ငိုမယ် “ဆိုတဲ.သီချင်းကောင်းလေးကို ဆိုသွားပါတယ်။\nနောက်နေ.ရုံးရောက်တော. ကလေးတွေဖွင်.ထားတဲ.သီချင်းလေးကလဲ ဒီသီချင်းလေး ဖြစ်နေပါတယ်။\nတိုက်ဆိုင်ချင်တော. ငှားဖတ်တဲ.မဂ္ဂဇင်းထဲမှာလဲ ညွှန်းသူအကြိုက်ဆုံးသီချင်းလေးကလဲ ဒီသီချင်းလေးဖြစ်နေပါတယ်။\n“ငါဝအောင်ငိုမယ် “ဆိုတဲ.စာသားလေးကိုထပ်ခါထပ်ခါ ကြားလာရတဲ.အခါမှာ ကျွန်တော.အတွေးထဲမှာတော. “၀အောင်ပြောမယ် “ဆိုတာလေးက ပဲ.တင်ထပ်လာပါတယ်။\nကျွန်တော်တို.မြန်မာနိုင်ငံမှာနေကြတဲ.သူတိုင်းမှာ တူညီတဲ.အချက်ကတော. လွန်ကဲစွာအားနာတတ်ခြင်းပါဘဲ။\nတစ်ယောက်နဲ.တစ်ယောက် အကြောင်းကိစ္စရှိလို.ပြောရတော.မယ်ဆိုရင် “ငါဒီလိုပြောလိုက်ရင် သူစိတ်များဆိုးသွားမလား” “ငါဒီလိုပြောရင် ရိုင်းများသွားမလား “ဆိုပြီးကြိုတင်လို.အားနာတတ်ကြပါတယ်။\nဒါကြောင်.လဲ အလုပ်ကိစ္စတွေကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတဲ.အခါမှ လုပ်ငန်းမစခင်က သေသေချာချာ ပြတ်ပြတ်သားသား မပြောတတ်ကြပါဘူး ။\nပြီးစလွယ်ဘဲ “ငါနဲ.မင်းက ပြောနေရမယ်.သူတွေမှ မဟုတ်တာတို.” “ကြည်.လုပ်လိုက်တာပေါ. “ဆိုတာတွေနဲ.ဘဲ အလုပ်နဲ.လူမူ.ရေးကိုရောထွေးပြီးလုပ်ကိုင်တတ်ကြပါတယ်။\nနောက်လက်တွဲတာကြာလာလို. လုပ်ငန်းပိုင်းမှာ အဆင်မပြေတာတွေ.လာတဲ.အခါမှာ လမ်းခွဲကြတာတွေ မကြည်.ချင်လောက်အောင်မုန်းကုန်တာတွေသတင်းစာထဲမှာ အပြန်အလှန်နဲ.ထည်.ကြတာတွေ ဖြစ်ပြီးလမ်းဆုံးကို ရောက်ကုန်တတ်ကြပါတယ်။\nစကားပုံထဲက အတိုင်းဆိုရင် “အစမကောင်းတော. အနှောင်းမသေချာ”ဆိုသလိုပါဘဲ။\nဒီလိုကိစ္စနဲ.ပါတ်သက်တဲ.ဇာတ်လမ်းလေးတွေ အတော်များများထဲကကျွန်တော်ကြားဘူးတာလေးတွေကို ပြောပြချင်ပါတယ်။\nကျနော်တို.မြန်မာလူမျိုးတွေမှာရှိနေတဲ.မလိုလားအပ်သော အားနာမူတွေကနေပြီး အဆုံးမှာ လုံးဝကိုလမ်းခွဲရတာတွေကို အမြဲလိုလိုကြုံနေရပါတယ်။\nပထမဆုံးသောဇာတ်လမ်းကတော. သိပ်ရင်းနှီးတဲ.သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကြားမှာ ဖြစ်သွားတာပါ။\nကိုအေးဆိုတဲ.သူငယ်ချင်းက သူ.ညီအတွက် မုန်.ထုတ်လုပ်တဲ.လုပ်ငန်းကို ထောင်ပေးထားတယ်။\nသူ.ညီက စိတ်မ၀င်စားတော. အလုပ်က မအောင်မြင်ဘူး။\nဒီတော. သူများလုပ်ငန်းမှာလုပ်နေတဲ. ကိုငယ်ဆိုတဲ.သူငယ်ချင်းကို သူ.နဲ.လက်တွဲရအောင်သွားခေါ်လာတယ်။\nလခကတော. လက်ရှိလစာထက်ပိုပေးလိုက်တယ် ။\nနောက်ပြီးထမင်းနှစ်နပ်ကြွေးမယ် ရောင်းကောင်းလာရင် ကြည်.လုပ်ပေးမယ်လို.တော.ပြောထားပါသတဲ.။\nဒါနဲ.ကိုငယ်က အလုပ်ပိတ်တဲ.ဥပုဒ်နေ.တွေဆိုရင် နေ.ချင်းပြန်လို.ရတဲ.မြို.တွေကို သွားလို.ရောင်းပါတယ်။\nသည်လိုနဲ.တနှစ်ကျော်ကျော်လောက် အကြာမှာ အရင်က သိပ်မရောင်းရတဲ.မုန်.က သီတင်းကျွတ်လို တန်ဆောင်တိုင်လို သင်္ကြန်လို ပွဲတော်ရာသီရောင်းမလောက်တဲ.အနေအထားထိတိုးတက်လာပါတယ်။\nခက်တာက ကိုငယ် နယ်တွေကိုသွားတဲ.အခါမှာ စရိတ်ကို သတ်သတ်မှတ်မှတ်ပေးမထားပါဘူး။\nနောက်ခက်တာတခုက ကိုအေးက အိမ်မှာ အမြဲမရှိတော.အလုပ်ကိစ္စအားလုံးကို ကိုအေးမိန်းမနဲ.သာပြောရလုပ်ရပါတယ်။\nကိုငယ်တို.စားဖို.ထမင်းကို အစက ကိုအေးအိမ်က ချက်ပို.ပါတယ်။\nဖြစ်ချင်တော. ထမင်းချက်ကောင်မလေးက ရွာပြန်သွားသလို လုပ်ငန်းက တိုးတက်လာတော.လူကလဲများလာတဲ.အချိန်ဆိုတော. ချက်မကြွေးတော.ဘဲ ထမင်းဆိုင်ကနေ ပါဆယ်ဆွဲပေးပါတယ်။\nထမင်းဆိုင်က တနပ်ကို 300ကျပ်ယူပါတယ်။\nအဲဒီအခါမှ ဆိုင်က ထမင်းနဲ.ဟင်းကို ရောထည်.ပေးတာကို ကိုငယ်က မစားနိုင်တော.သူ.အိမ်ကဘဲ သူထမင်းထည်.လာပါတော.တယ်။\nလကုန်တော.လခပေးတဲ.အခါမှာ ထမင်းမစားဘူးဆို တော.5000ကျပ်တိုးပေးပါတယ်။\nဒါပေမဲ. ကိုငယ်က ဘာမှမပြောပါဘူး။\nပြသနာဖြစ်ချင်တော. သီတင်းကျွတ် လပြည်.တစ်ရက်မှာ ကိုငယ်က အလုပ်သမားအားလုံးကို မုန်.ဘိုး 2000ကျပ်စီပေးလိုက်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ. သူက ပိုင်ရှင်ကို ခွင်.မတောင်းမိပါဘူး။\nခက်တာတစ်ခုက ကိုငယ်က ရောင်းတာ ၀ယ်တာကိုသာ စိတ်ဝင်စားတာ စာရင်းအင်းလုပ်တာကို စိတ်မ၀င်စားပါဘူး။\nသူက နေ.စဉ် မုန်.အ၀င်အထွက်တို. နေ.စဉ်လုပ်ခပေးတာ အလုပ်သမားခရှင်းတာတို.ကို ၀ါစာကမာဘဲ အဖြစ်လောက်သာလုပ်ပါသတဲ.။\nသူက သူမဟုတ်တာ မမှန်တာမလုပ်ဘူး မယုံရင်လာကြည်.ဆိုတဲ. တစ်လွဲမာနလေးကလဲရှိနေပြန်ပါတယ်။\nထပ်ဖြစ်ချင်တော. တစ်ရက် နယ်ကို မုန်.အော်ဒါကောက်ရင်း ငွေသွားသိမ်းတဲ.တစ်ခေါက်မှာ နယ်က ကုန်သည်တွေကို တရုပ်ထမင်းဆိုင် မှာ အရက်တွေ တိုက် ထမင်းတွေကြွေးလို. ဧည်.ခံလာပါတယ်။\nသူကတော. သူ.ကိုအများကြီးကူညီတဲ.သူတွေကို တစ်ခါလောက် ဧည်.ခံတာ လုပ်သင်.တယ်ထင်ပြီး ကြွေးမွေးလာပါတယ် ။\nဒါနဲ.တစ်ရက် ကိုအေးနဲ.တွေ.တဲ. အခိုက် ကိုငယ်က လုပ်တာလဲကြာပြီ လုပ်ငန်းလဲကောင်းလာပြီ သူ.အတွက်ကတော.ဘာမှ လစာတိုးမလာတာရယ် ထမင်းဘိုးပေးတာ လိုသေးတယ် ဆိုပြီးပြောလိုက်ပါတယ်။\nကိုအေးကတော .သူ.မိန်းမကိုပြောပေးမယ်ဆိုပြီး ပြန်လာပါသတဲ.။\nတစ်ရက် ကိုငယ်တို.အလုပ် လုပ်တဲ.မုန်.ဖိုက ကိုအေးမ်ိန်းမ ရောက်လာတဲ.အချိန် ကိုငယ်က လခတိုးဘို.ပြောလိုက်တဲ.အခါ ကိုအေးမိန်းမ က ကိုငယ်ကို သူတို.ငွေတွေကို စာရင်းမရှိ အင်းမရှိ ပစ်စလက်ခတ် ထင်သလို သုံးဖြုန်းနေတဲ. သဘောမျိုးနဲ. ကိုငယ်ကို အပြစ်တင်ပါသတဲ.။\nကိုငယ်ကလဲ ခရီးထွက်တဲ.အခါ ထမင်းဘိုးနဲ.ကားခသာ သူယူတာ လက်ဖက်ရည်ဘိူး မုန်.ဘိုးတွေကို သူအိတ်ထဲကသူစိုက်တာ။ ထမင်းနှစ်နပ်ကြွေးမယ်ဆိုပြိးထမင်းဘိုးကို အတိအကျမပေးတာ လခတိုးပေးရမှာကို အမေ.ခံနေတာ စသဖြင်.တစ်ယောက်နဲ. တစ်ယောက် အပြန်အလှန်စွပ်စွဲကြရင်း တင်းမာကုန်ကြပါတော.တယ်။\nအဲသည်လ အကုန်မှာ ကိုငယ်က ဘာမပြောညာမပြောနဲ .အလုပ်ကထွက်သွားပါတယ်။\nကိုအေးက ပြန်လိုက်ခေါ်ပေမဲ. မရတော.ပါဘူး။\nကိုအေးဘက်ကပြောတော.လုပ်ချင်ရာကိုသူ.ငွေမဟုတ်သလိုလုပ်ပြီး ထွက်သွားတယ် ပေါ.။\nုကိုငယ်က ကြတော.လည်းသူတို.အလုပ်တိုးတက်လာတာတောင် ရသင်.တာမပေးဘဲ ခေါင်းပုံဖြတ်တယ်ဆိုပြီး အပြန်အလှန်ပြောကြရင်း လမ်းခွဲံလိုက်ပါတော.တယ်။\nအဆုံးသတ်မှာတော. ကိုငယ်နဲ.ကိုအေး သိပ်ခင်တဲ .သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် မျက်နှာခြင်းမဆိုင်လောက်အောင်ကို ဝေးကွာ သွားပါသတဲ.။\nဒါကတော. အလုပ်ကိစ္စလိုအပ်ချက်တွေကို မစခင် အရင် ၀အောင်မပြောခဲ.မိတာကြောင်. ဖြစ်လာတဲ. ရလာဒ်ဆိုးတခုပါ။\nစအလုပ်မလုပ်ခင်ကတည်းကနေပြီးအလုပ်ရှင်ကလည်းကိူယ်.ဘက်ကပေးနိုင်သောုအခွင်.အရေး ကို အကုန်အစင်ပြောပြမယ်\nအလုပ်သမားဘက်ကလည်း ကိုယ်လုပ်ပေးနိုင်တာတွေ ကိုယ်လုပ်မပေးနိုင်တာကိုသာ ပြောပြထားမယ်ဆိုရင် ခုလို အဖြစ်မျုိးကိုကြုံမှာမဟုတ်ပါဘူး။\nတကယ်တော.အခုလို လက်တွဲပြီးမှ ခွဲကြရတယ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်လုံးမှာနစ်နာတာ အသေအချာပါဘဲ။\nအလုပ်သမားကလဲ အလုပ်အသစ်ရှာရမယ် အလုပ်ရှင်ကလည်းကျွမ်းကျင်ပြီးသား လူကိုလက်လွှတ်ရတယ်။\nသည်လိုအဖြစ်မျိုးမှာ ငွေကြောင်.အရင်းခံတာဖြစ်ပေမယ်. တကယ်နစ်နာပြီဆိုရင် ငွေသာမကဘဲ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မူ.တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာကြိုးစားခဲ.ရတာတွေကလည်း သဲထဲရေသွန်ဖြစ်ကုန်ပါတယ်။\nနောက်တစ်က ကျနော်တို.ဆီမှာ လုပ်ငန်းတစ်ခု ထူထောင်တယ်ဆိုပါတော. သည်လုပ်ငန်းကို တကယ်ဦးစီးသူ ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်သူ.ကိုတိတိကျကျ ပြောမထားဘဲ ကြုံတဲ. သူ ဥပမာ ပိုင်ရှင်မိန်းမ တို. ညီတို. ခယ်မတို.ယောက်ဖ တို. အကို တို. အဖေတို.က လုပ်ငန်းအကြောင်းကို သေချာမသိဘဲ ၀င်ဝင်ပါတာလဲ ပြသနာတစ်ခုပါဘဲ။


အချိန်မကြဘဲ ကြေမွသွားတဲ့ ပန်းတပွင့် ~ ITmanHOME\n09:24 knowledge 1 comment\nရှေ့ကို ထွက်ခဲ့စမ်း ဆိုတဲ့ ဆရာမ စကားသံ အဆုံးမှာ ကျနော်ဟာ မ၀ံ့မရဲ\nတုန်ရီစွာနဲ့ အတန်းရှေ့ကို ထွက်သွားလိုက်ပါတယ် ။\nပုံနှိပ်စာအုပ်ဖိုး နဲ့ ကျောင်းက အလှူအတွက် နင့်ဆီက ငွေမရလို့ တောင်းတာ\nဘယ်နှခါ ရှိပြီးလည်း ။ လူလေး ကြည့်တော့ ငါးတန်းဘဲ ရှိသေးတယ်....\n" ကျနော့်တို့အိမ်က အဆင်မပြေသေးလို့ မပေးနိူင်သေးတာပါ ဆရာမ... " ဆိုတဲ့\nဖြေရှင်းချက်ကို သိပ်ကြိုက်ပုံမရတဲ့ ဆရာမက\nဘာပြောတယ် .....ကျောင်းတော့ ထားပြီး စာအုပ်ဖိုးမှ မတတ်နိူင်ရင်လည်း\nကျောင်းမထားချင်နဲ့လို့ နင့်မိဘတွေကို ပြောလိုက် ။\nဘယ်လို မိဘတွေလည်း မသိပါဘူး..........ကျောင်းထားပြီး ကျောင်းက\nတောင်းတဲ့ငွေတော့ မပေးနိူင်ဘူး........ စိတ်ပျက်ဖို့ တကယ်ကောင်းတယ် ။\nနင် ဒီနေ့ တနေကုန် မတ်တတ်ရပ်နေရမယ်....ငါက ထိုင်ဆိုမှ\nထိုင်..............။ ကဲ .......အားလုံး စာအုပ်ထုတ်.....\nဆရာမရဲ့ စကားသံ အဆုံးမှာ ကျနော့် အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းများရဲ့\nစူးစိုက်ပြီး ကြည့်နေတဲ့အကြည့်များကို ရင်မဆိုင်ရဲလို့ မျက်နှာကို\nခေါင်းငုံ့ထားရင်းက ကျလာတဲ့ မျက်ရည်များကို သုတ်ပစ်ဖို့တောင်\nအားမရှိတော့ပါဘူး ။ ဖြစ်နိူင်ရင် ကျနော် ဒီနေရာက ဝေးရာကို\nထွက်သွားချင်ပါတယ်..........။ ဒီနေ့ ကျောင်းဆင်းချိန်ကလည်း\nကြာလိုက်တာနော် တွေးမိရင်းက ဒုက္ခိတ အဖေနဲ့ ဈေးသည်အမေ ရဲ့ မျက်နှာကို\nပြန်မြင်ယောင်ကာ ၀မ်းနည်းစွာ သက်ပြင်း ချကာ ကျောင်းဆင်းချိန်ကိုဘဲ\nဒီတခါတော့ အမေ့ဆီ က ပိုက်ဆံရအောင် တောင်းမယ်လို့ စိတ်ကူးနဲ့ ပြန်လာရင်း\nအိမ်အရောက်မှာ အဖေနဲ့ အမေရဲ့ အသံတိုးတိုးနဲ့ တိုင်ပင်သံကို ကြားမိပါတယ် ။\nရှင် ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင်တော့ သိပ်မခံလောက်တော့ဘူး ထင်တယ်နော်.........\nဆေးခန်းကို သွားပြပါလား ကိုမြင့်ရယ်.။\nမင်းလည်း ငွေရှိတာမှ မဟုတ်ဘဲ မပြချင်ပါဘူး မိန်းမရယ်..........ငွေမပါတဲ့\nလူနာကို ဒေါသထွက်နေတဲ့ ကြည့်နေတဲ့ ဆရာဝန်ကို ရင်ဆိုင်ရတာထက် ငါ့ဟာငါဘဲ\nအသေခံလိုက်ပါတော့မယ်. ကွာ... ဆိုတဲ့ အဖေ့ပြောစကားအဆုံးမှာ အမေဟာ\nကျနော်တို့ အိမ်ရဲ့ တခုတည်းသော ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းရာ နေရာ သေတ္တာစုတ်လေးကို\nဆွဲဖွင့်ကာ သူမတန် မြတ်နိူးတဲ့ ဆွဲကြိုးလေးကို အဖေ့အတွက်\nအသက်ဆက်နိူင်အောင် ဆေးကုပါရစေလို့ ကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်နေပါတယ် ။\nသားသမီးတွေ ပညာရေး အတွက် သိမ်းထားလိုက်ပါ\nမိန်းမရယ်..........ငါသားလေးလည်း အရွယ်ရောက်နေပြီ ။ သမီးလေးက လည်း\nကျောင်းစနေပြီ ဆိုတော့ သူတို့အတွက် အရေးပေါ်ရင် သုံးဖို့\nမိဘ နှစ်ပါးရဲ့ အပြန်အလှန် ပြောဆိုမှုတွေကြောင့် ကျနော့်စိတ်ထဲမှာ\n၀မ်းနည်းလွန်းလို့ ငိုချင်ပေမယ့် ကျစရာ မျက်ရည်ခမ်းခြောက်ခဲ့ရပါပြီ ။\nငွေမပါရင် ကျောင်းမလာနဲ့ ဆိုတဲ့ ဆရာမရဲ့ စကားသံကို ပြန်ကြားမိတိုင်း\nသောကပွားနေရတဲ့ ကျနော့်ရဲ့ ခံစားချက်ကို မိဘနှစ်ပါးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ\nခြေဦးတည့်ရာ လျှောက်သွားနေရင်း ကျနာ့်အရွယ်ကလေးငယ်တွေ တုတ်လေးတွေ\nကိုယ်စီနဲ့ အိတ်တလုံးကို ကိုယ်စီထမ်းကာ အမှိုက်ပုံမှာ ထိုးဆွနေတဲ့\nမြင်ကွင်းလေးက တွေ့မြင်နေကြဖြစ်ပေမယ့် တခါမှ မစူးစမ်းမိခဲ့ပါဘူး ။\nသိလိုဇောနဲ့ သူတို့ အနား အသာချည်းကပ်ကာ .. မင်းတို့\nဘာလုပ်နေကြတာလည်းကွ.. ဆိုတော့ ကျနော့်ထက် ငယ်ပေမယ့် သွက်လက် ချက်ချာတဲ့\n“ အမှိုက်ကောက်နေတာလေ “ ကွာ မင်းကလည်း ဒါများ အထူးအဆန်းမှတ်လို့ ။ ဒီက\nအမှိုက်ရောက် ရလာတဲ့ စက္ကူ ၊ ပလတ်စတစ် ၊ ဒန်အိုး ၊ ဒန်ခွက်တွေကို ဆိုင်မှာ\nသွားရောင်းရင် ပိုက်ဆံရတာပေါ့ …။\nရတာပေါ့ကွ ဟု ပြောလျှက် သူကိုင်ထားတဲ့ ဒုတ်လေးနဲ့ လွယ်ထားတဲ့\nပလတ်စတစ်လေးကို ညွှန်ပြကာ ဒီနှစ်ခု ရှိရင် မင်း အလုပ်လုပ်လို့ရပြီတဲ့ ..။\nနောက်တနေ့ မနက် အိမ်ကနေ ပုံမှန် အတိုင်း လွယ်အိတ်လွယ်ပြီး\nကျောင်းသွားသလို ပုံစံမျိုးနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပြီး လွယ်အိတ်ကို စိတ်ချရတဲ့\nနေရာမှ ထားခဲ့ပြီး ကျနော့် သူငယ်ချင်းတွေ နဲ့ချိန်းထားရာ နေရာကို\nသွားခဲ့ပါတယ် ။ သူတို့ အသင့်ပြင်ပေးထားတဲ့ သံချွန်တပ် ဒုတ်လေး\nတချောင်းနဲ့ မြွေရေခွံအိတ်ကို လွယ်ကာ အမှိုက်ပုံများ ရှိရာနေရာ ၊\nပစ္စည်းရဖို့ လွယ် ၊ ဘယ်အချိန်ဆို ဘယ်အိမ်က အမှိုက် လွှင့်ပစ်တယ် ဆိုတာ\nသဘောပေါက်လာတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တစ်လလောက် လုပ်လိုက်တော့ ဆရာမကို ပေးဖို့\nငွေလေး စုဆောင်းမိလာတဲ့ အပြင် အဖေ့ အတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးလေးတွေ\n၀ယ်ပေးနိူင်ခဲ့ယုံသာ မကဘူး ညီမလေး သိပ်ကြိုက် တဲ့ ရေခဲမုန့်လေးကို\nနေ့စဉ် ၀ယ်ကျွေးနိူင်ပါတယ် လို့ ကျောင်းဘက်ကို ခြေဦး ပြန်လှည့်ခဲ့ပါတယ်\nငွေကြေးချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းများကို\nသား ၊ သမီး ဆိုပြီး ခေါ်ဆိုတတ်တဲ့ ဆရာမဟာ ကျနော့်ကိုတော့ နင်ဆိုတဲ့\nအသုံးအနှုန်းက လွဲပြီး ပြောင်းလဲသုံးဖို့ စိတ်ကူး မရှိဘူးလား မသိပါဘူး ။\nသူသင်တဲ့ ကျူရှင် မတတ်နိူင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေ ဆို အမြဲလိုလို\nဒေါသထွက်နေတတ်တဲ့ ဆရာမကို ရင်ဆိုင်နေရတာ\nတနေ့တနေ့ လမ်းကြိုလမ်းကြားထဲ ၀င်ပြီး အမှိုက်ကောက်နေတဲ့ ကျနော့်ကို\nသနားစရာ အကြည့်နဲ့ ကြည့်သူတွေထက် မယုံသကာင်္စိတ်နဲ့ ကြည့်ကြတဲ့ လူတွေရဲ့\nမျက်ဝန်းမှာ မနှစ်မြို့ခြင်းတွေ ပါနေတတ်တယ် ။ အထူးသဖြင့် တိုက်ကြို\nတိုက်ကြား ၀င်ကောက်တဲ့အချိန်တွေဆို အော်ဟစ်မောင်းထုတ်တာကို\nခံရပါများလာတော့ ဒီဘ၀ကို တကယ် စိတ်နာလာပါပေမယ့်\nကျနော့် ငွေရမှ အဖေ့အတွက်ဆေးဖိုး ၊ ညီမလေး သိပ်ကြိုက်တတ်တဲ့ မုန့်လေးတွေ\n၀ယ်ပေးနိူင်မှာ ဆိုတော့မလုပ်ချင်လည်း လုပ်နေရအုံးမှာပါဘဲ ။\nညနေဘက် ကျနော် ပြန်လာရင် ထွက်ကြိုတဲ့ ညီမလေးကို မုန့်လေးပေး ၊ အဖေ့အတွက်\nအာဟာရပြည့်စေမယ့် အစားအစာ တခုခုပေးရတဲ့ အချိန်ဟာ ကျနော့်ဘ၀ အတွက်\nအပျော်မြူးရဆုံးအချိန်ပါဘဲ ။ ကိုယ်တိုင်က ငွေမရှာနိူင်လို့\n“ ငါ့သားရယ် ….ဆေးကုဖို့က ငွေမနည်းဘူး ကုန်မှာ .. အမေ့မှာလည်း\nစားဖို့တောင် အနိူင်နိူင်ဆိုတာ သားလည်း သိသားဘဲ “\nဆိုပြီး ၀မ်းနည်းနေတဲ့ အမေ ၊ ဝေဒနာကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေရတဲ့ အဖေ ၊\nမိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်ကာ မျက်ရည်ကျနေတဲ့ ကျနော်တို့ ညီမလေး အတွက် ကျနော်\nကျောင်းထွက်လိုက်တော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခဲ့တယ် ။\nရက်ကွက်ထဲက သူငယ်ချင်း တချို့ ညဘက် ပန်းကောက်ပြီး မနက်အစောကြီး\nဈေးမှာသွားသွင်း ၊ တခါတလေ ကားဂိတ်တွေမှာ ရောင်းတာ အဆင်ပြေတယ်ဆိုလို့\nကျနော် သူတို့ နဲ့ အတူလိုက်ပြီး ၀မ်းရေး အတွက် ဖြေရှင်းခဲ့ရတယ် ။ နေ့လည်\nအချိန်အားရင် အမှိုက်ပုံဘက် ပြေးသွားပြီး ငွေရှာပါမှ ထမင်း နပ်မှန်ဖို့\nသာ မကဘူး အဖေနဲ့ ညီမလေး အတွက် လိုအပ်တာလေးတွေ ဖြည့်စည်းပေးနိူင်မှာ ။\nအလုပ်နှစ်ခုလုပ်တော့ ငွေပိုလေး နည်းနည်းရလာလို့ ရပ်ကွက်ထဲက ဆရာဝန်နဲ့\nအဖေ့ကို ပြနိူင်ခဲ့တယ် ။ သူညွှန်ပြတဲ့ ဆေးကို အဖေ ပုံမှန်စားနိူင်အောင\n်ကျနော် ပိုပြီး ကြိုးစားရအုံးမယ်..။\n“ သင်္ကြန်ဆိုတာ ငါတို့အတွက် ဂွင်ဘဲကွ…။ အဲဒီနေ့မှာ ငါတို့\nရနိူင်တယ်တဲ့ ။ ဘာလုပ်ရမှာလည်း ဆိုတော့ အရက်လည်း ရောင်းမယ် ရေသန့်ဘူးတွေ\n၊ အချိုရည်ဘူးတွေလည်း ကောက်လို့ ရတယ်”\nမြန်မာရိုးရာ အတာသင်္ကြန်ပွဲကြီး စတင်ကျင်းပတဲ့ နေ့က စပြီး ကားဂိတ်လေးမှာ\nရေပုံးလေးတွေ ကိုယ်စီကိုင်ပြီး အရက်ဆိုင်လေးတွေ ကိုယ်ပိုင်ဖွင့်ခဲ့ကြတယ်\n။ ဆိုင်လို့သာ ပြောတာပါဗျာ. ထိုင်ခုံတလုံးပေါ်မှာ ရေပုံးတလုံး ၊\nအရက်တပုံးနဲ့ ရေသန့်ဘူး အဟောင်းလေးတွေ ဘဲ ရှိတာပါ ။ အရက် တဗူးကို\nတစ်ထောင်နဲ့ အော်ဟစ်လို့ ရောင်းခဲ့ရတာ ပျော်စရာ မကောင်းပေမယ့်\n၀င်ငွေ ကောင်းကောင်းရလို့ အဖေ့အတွက် ဆေးကုပေးနိူင်မယ် ဆိုပြီး စိတ်ကူးနဲ့\nကြည်နူးခဲ့ရပါတယ် ။ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ဆိုင်ထိုင်ရင် နောက်တစ်ယောက်က\nကားပေါ်က ပစ်ချလိုက်တဲ့ ရေသန့်ဗူးနဲ့ အချိုရည်ဗူးလေးကို လိုက်စုရတယ် ။\nသင်္ကြန်အတက်နေ့ ဆိုတော့ လူတွေကို ပိုပျော်နေကြလို့လား မသိဘူး\nရောင်းလို့ကလည်း ကောင်းပဗျာ..။ နောက်ဆုံးနေ့ ဆိုတော့ သူတို့ အားခဲပြီး\nဖြုန်းပြနေလို့ သူတို့ ပစ်ချသမျှ လိုက်ကောက်ရတာတောင်\nနည်းနည်းမောလာသလိုပါဘဲ ။ ဒီနေ့တော့ နေ့တွက် တော်တော်ကိုက်နေပြီ\nဆိုတာသိပေမယ့် ဆက်စောင့်ပြီး ကောက်လို့ များများရရင် မနက်ဖြန် မနက် အမေ\nဘုန်းကြီးကျောင်းသွား ရင် မောင်နှမ နှစ်ယောက်လုံးလိုက်မယ်လို့\nကားတစီးပေါ်က ပစ်ချလိုက်တာ အချိုရည်ဗူးခွံတွေဗျာ.. အများကြီးဘဲ\nကားလမ်းလယ်မှာ သွားကောက်ရင် အန္တာရယ်များမှန်း သိပေမယ့် သူတပါး မဦးခင်\nအမြန်ဦးအောင် ကားလယ် အလယ်ကို ပြေးအသွားမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ\nမောင်နှင်းလာတဲ့ ကား တစီးကြောင့်……. လေထဲကို မြောက်သွားပြီး ပြန်အကျမှာ\nသူ့ခန္ဓာက ဖြာဆင်းလာတဲ့ သွေးစက်တွေက မြင်ရက် စရာ အောင် ကျဆင်းပေမယ် ကျနော်\nအိမ်ပြန်ဖို့ အားခဲထားဆဲပါဘဲ ။\nသူ့ကိုယ့်သူ မသယ်နိူင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းကြိုးစားပြီး\nရုန်းထနေပုံလေးက မြင်ရသူ အပေါင်း ရဲ နှလုံးသားကို ကွဲကြေပျက်သလို\nခံစားလိုက်ရလို့ လူအများက ဆေးရုံပို့ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် “ အဖေနဲ့ ညီမလေး\nစောင့်နေလို့ အိမ်ကိုသာ ပြန်ပို့ပေးကြပါ “ ဆိုတဲ့ စကားကို သနားစဖွယ်\nအမူအရာနဲ့ နောက် ဆုံး စကား အဖြစ် ကြိုးစားပြောပြီး အချိန်မကြသေးဘဲ\nဘ၀တပါးကို သနားဖွယ်ရာ ကူးပြောင်းသွားရှာပါပြီ.။\nမိဘက ဆင်းရဲ နွမ်းပါးလို့ ကျောင်းနေချိန်မှာ ပညာမသင်ရဘဲ အနာဂတ်တွေ\nပျောက်ဆုံးကာ စာသင်ခန်းကို ကျောခိုင်းပြီး ၀မ်းရေး အတွက် အခုလို\nကြိုးစားရှာဖွေနေတဲ့ ကလေးငယ်တွေ သိပ်ကို များလာတာကို ၀မ်းနည်းဖွယ်ရာ\nအကယ်၍များ မိတ်ဆွေတို့မှာ ကိုယ်ချင်းစာတရားနဲ့ မျှဝေခံစားလိုကြကာ\nမိမိတို့ တတ်နိူင်သလောက်လေး ပါဝင်ကူညီဆောင်ရွက်ပေးကြရင် အနာဂတ်\nမြန်မာနိူင်ငံမှာ အခုလို ကလေးငယ်တွေ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားနိူင်တယ်\nဆိုတဲ့ ခံယူချက်လေးထားပြီး သူတို့ဘ၀ အတွက် တစ်ချက်လောက်\nစဉ်းစားပေးကြပါလားလို့ သူတို့ကိုယ်စား ကျနော်ကဘဲ တောင်းပန်စကား\nအုပ်ချုပ်သူ နေရာကို ယူထားပြီး တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာကို စီမံခန့်ခွဲနေကြသူများက\nလှစ်လှူရှုထားလို့ ဒုက္ခမျိုးစုံ ခံစားနေရတဲ့ လူအများကို ပြည်သူလူထုကဘဲ\nကိုယ်ထူကိုယ်ထ စနစ်ကို ကျင့်သုံးပြီး နိူင်ငံရာ တာဝန် ထမ်းကြကာ\n၀ိုင်းဝန်းကူညီဆောင်ရွက်ပေးမှာ သာ အနာဂတ်ကမ္ဘာမှာ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေ\nအခုလို ဒုက္ခတွေ ကြုံတွေ့ရတဲ့ ဘ၀က လွတ်မြောက်လာမှာ အမှန် ပါဘဲ ဆိုတာကို\nယုံကြည်စွာနဲ့ လက်ခံထားပြီး တတ်နိူင်သလောက်လေး\nကြိုးစားဆောင်ရွက်ပေးကြပါလို့ လေးစားစွာ မေတ္တာရပ်ခံ\nကိုယ်ပိုင် အိမ်မှာ နေခွင့်မရလို့ သူတပါး အိမ်မှာ ခတ္တ ဧည့်သည်\nအဖြစ်နေကြရကာ စီးပွားရှာနေရတဲက ပြည်ပရောက် ညီအစ်ကို မောင်နှမများ\nအနေဖြင့်လည်း အချိန်တန်လို့ အိမ်ပြန်ရရင် သာယာလှပတဲ့\nကိုယ်ပိုင်အိမ်လေးမှာ ပြန်နေနိူင်အောင် ၀ိုင်းဝန်း\nကြိုးစားပေးစေလိုပါတယ် ။ သူတပါးအိမ်မှာ ဧည့်သည် ဘ၀နဲ့\nထာဝရနေထိုင်သွားမယ့် အစား ပျက်စီးနေတဲ့ ကျနော်တို့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေးကို\nနေထိုင်ချင်စဖွယ် ဖြစ်အောင် တည်ဆောက်သွားဖို့ အတွက်\nဒီစာစု လေးကို ဖတ်ပြီးသွားရင် မိတ်ဆွေတို့ ခံစားရသမျှကို ပြောပြချင်တယ်\nဆိုရင် ဒီလင့်လေးကို နှိပ်ပြီး ပြောကြားနိူင်ပါတယ် ။\n15 March 2014 at 20:55 Reply


ယူနိုကျတကျအသငျးနဲ့ ပတျသကျပွီး ပှဲကွိုခနျ့မှနျးခဲ့ရာမှာ နှဈကွိမျဆကျ မှနျကနျခဲ့တဲ့ ဆွာလှဲက ဒီညကစားကွမယျ့ယူနိုကျတကျ နဲ့ ဗီလာအသငျးပှဲကိုလညျး သူ့စိတျကွိုကျ ခနျ့မှနျးပေးလိုကျပါပွီ … – Premier League Special\nပရီမီးယားလိဂျရဲ့ (၂၀၂၁) ခုနှဈအစောဆုံးပှဲစဉျကတော့ အဲဗာတနျအသငျးနဲ့ ဝကျဈဟမျးအသငျးတို့ယှဉျပွိုငျကွမယျ့ပှဲစဉျဖွဈပွီး မွနျမာစံတျောခြိနျ ည(၁၂း၀၀)နာရီမှာ ကစားကွမယျ့ပှဲဖွဈပါတယျ။ ယူနိုကျတကျအသငျးအတှကျက ဒီနှဈ (၂၀၂၁) ခုနှဈအစောဆုံးပှဲစဉျဖွဈတဲ့ အကျစတှနျဗီလာ အသငျးနဲ့ပှဲကို ဒီည ( ၂ : ၃၀ )နာရီမှာ အိမျကှငျး အိုးထရကျဖိုဒျမှာ ယှဉျပွိုငျကစားကွမှာဖွဈပါတယျ။\nယူနိုကျတကျက နောကျဆုံး ကစားခဲ့တဲ့ ပရီးမီးယားလိဂျ ( ၉ ) ပှဲမှာ ( ၇ ) ပှဲထိ အနိုငျရခဲ့တဲ့အတှကျ အဆငျ့ ( ၂ ) နရောကို တကျလှမျးနိုငျထားတဲ့အသငျးလညျးဖွဈပါတယျ။ ထိပျဆုံးက လီဗာပူးအသငျးထကျ ပှဲစဉျတဈပှဲလြှော့နညျးနပေါတယျ။ တကယျလို့သာ လကျကနျြပှဲစဉျဖွဈတဲ့ ဘနျလအေသငျးနဲ့ကစားမယျ့ပှဲမှာသာ ယူနိုကျတကျအသငျးအနိုငျကစားနိုငျခဲ့မယျဆိုရငျဇယားထိပျက လီဗာပူးနဲ့ ရမှတျတူအနအေထား ရောကျရှိသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။\nအကျစတှနျဗီလာကလညျး ဒီရာသီ ရလာဒျကောငျးနပွေီး ( ၁၄ ) ပှဲ ကစားထားရာ ရမှတျ ( ၂၆ ) မှတျ ရရှိထားပွီး အဆငျ့ ( ၅ ) နရောမှာရပျတညျနပေါတယျ။\nမိုကျကယျအိုဝငျက ဆိုးရှားရဲ့ အသငျးက နှဈသဈကူးနမှေ့ာ အကျစတှနျဗီလာအသငျးကို ( ၂-၀ ) ရလာဒျနဲ့ အနိုငျရရှိပွီး ပုံစံကောငျးကို ဆကျထိနျးထားနိုငျမယျလို့ ခနျ့မှနျးသှားခဲ့ပါတယျ။ အိုဝငျက ” ခရဈစမတျကာလဟာ ယူနိုကျတကျ ပရိသတျတှေ အတှကျ အမှတျရစရာ ဖွဈခဲ့တယျ။ ” လို့ BetVictor ကို ပွောကွားခဲ့ပါတယျ။\n” ဆိုးရှားရဲ့အသငျးက လကျရှိ အဆငျ့ ( ၂ ) နရောမှာ ရှိနတေယျ။ လကျကနျြပှဲစဉျကိုသာ အနိုငျရသှားမယျဆိုရငျ ဇယားထိပျကအသငျးနဲ့ ရမှတျတူ အနအေထား ရောကျရှိသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။ နောကျဆုံး ( ၉ ) ပှဲမှာ ( ၇ ) ပှဲ အနိုငျရရှိခဲ့တာက သရဲနီတှကေို အလှညျ့အပွောငျး ဖွဈစခေဲ့တာပေါ့။”\n” အကျစတှနျဗီလာကလညျး ပုံစံကောငျး ပွသထားတဲ့ အသငျးပါ။ နောကျဆုံး ( ၅ ) ပှဲ ဆကျ ရှုံးပှဲမရှိသေးတာ တှရေ့ပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ယူနိုကျတကျအနနေဲ့ ဗီလာရဲ့ တနျပွနျတိုကျစဈဆငျမှု တှကေို သတိထားဖို့ တော့လိုအပျပါတယျ။ ”\n” ဒါပမေယျ့ ဒငျးစမဈရဲ့ အသငျးဟာ ကစားသမားတှကေို အပွောငျးအလဲ မလုပျပဲဆကျတိုကျကစားစခေဲ့တာတှေ ကွောငျ့ ပှဲပနျးမှုတှရှေိလာနိုငျပါတယျ။ အလှညျ့အပွောငျးလုပျနိုငျတဲ့ ကစားသမား အငျအား မရှိတဲ့အတှကျ တော့ ဗီလာအသငျးအနနေဲ့ ပှဲကွပျကာလမှာ အခကျတှနေို့ငျပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ယူနိုကျတကျရဲ့ လငျြမွနျတဲ့ တိုကျစဈကို ထိနျးခြုပျဖို့ ခကျပါလိမျ့မယျ။ ကြှနျတျောကတော့ ယူနိုကျတကျကပဲ အနိုငျ ( ၃ ) မှတျ ရရှိသှားမယျလို့ ထငျပါတယျ။” လို့ မိုကျကယျအိုဝငျက ခနျ့မှနျးပေးသှားခဲ့ပါတယျ။\nတဈကွိမျမှနျကနျရငျ ကံကောငျးလို့၊ ဒုတိယတဈကွိမျ မှနျကနျရငျ တိုကျဆိုငျလို့၊ တတိယအကွိမျသာမှနျခဲ့မယျဆိုရငျ…. ပရိသတျကွီးကော ဒီတဈကွိမျမှာ မိုကျကယျအိုဝငျရဲ့ ပှဲကွိုခနျ့မှနျးမှုအပျေါမှာ ဘယျလိုထငျမွငျယူဆပါသလဲ….\nယူနိုက်တက်အသင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပွဲကြိုခန့်မှန်းခဲ့ရာမှာ နှစ်ကြိမ်ဆက် မှန်ကန်ခဲ့တဲ့ ဆြာလွဲက ဒီညကစားကြမယ့်ယူနိုက်တက် နဲ့ ဗီလာအသင်းပွဲကိုလည်း သူ့စိတ်ကြိုက် ခန့်မှန်းပေးလိုက်ပါပြီ …\nပရီမီးယားလိဂ်ရဲ့ (၂၀၂၁) ခုနှစ်အစောဆုံးပွဲစဉ်ကတော့ အဲဗာတန်အသင်းနဲ့ ဝက်စ်ဟမ်းအသင်းတို့ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ့်ပွဲစဉ်ဖြစ်ပြီး မြန်မာစံတော်ချိန် ည(၁၂း၀၀)နာရီမှာ ကစားကြမယ့်ပွဲဖြစ်ပါတယ်။ ယူနိုက်တက်အသင်းအတွက်က ဒီနှစ် (၂၀၂၁) ခုနှစ်အစောဆုံးပွဲစဉ်ဖြစ်တဲ့ အက်စတွန်ဗီလာ အသင်းနဲ့ပွဲကို ဒီည ( ၂ : ၃၀ )နာရီမှာ အိမ်ကွင်း အိုးထရက်ဖိုဒ်မှာ ယှဉ်ပြိုင်ကစားကြမှာဖြစ်ပါတယ်။\nယူနိုက်တက်က နောက်ဆုံး ကစားခဲ့တဲ့ ပရီးမီးယားလိဂ် ( ၉ ) ပွဲမှာ ( ၇ ) ပွဲထိ အနိုင်ရခဲ့တဲ့အတွက် အဆင့် ( ၂ ) နေရာကို တက်လှမ်းနိုင်ထားတဲ့အသင်းလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ထိပ်ဆုံးက လီဗာပူးအသင်းထက် ပွဲစဉ်တစ်ပွဲလျှော့နည်းနေပါတယ်။ တကယ်လို့သာ လက်ကျန်ပွဲစဉ်ဖြစ်တဲ့ ဘန်လေအသင်းနဲ့ကစားမယ့်ပွဲမှာသာ ယူနိုက်တက်အသင်းအနိုင်ကစားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်ဇယားထိပ်က လီဗာပူးနဲ့ ရမှတ်တူအနေအထား ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အက်စတွန်ဗီလာကလည်း ဒီရာသီ ရလာဒ်ကောင်းနေပြီး ( ၁၄ ) ပွဲ ကစားထားရာ ရမှတ် ( ၂၆ ) မှတ် ရရှိထားပြီး အဆင့် ( ၅ ) နေရာမှာရပ်တည်နေပါတယ်။\nမိုက်ကယ်အိုဝင်က ဆိုးရှားရဲ့ အသင်းက နှစ်သစ်ကူးနေ့မှာ အက်စတွန်ဗီလာအသင်းကို ( ၂-၀ ) ရလာဒ်နဲ့ အနိုင်ရရှိပြီး ပုံစံကောင်းကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းသွားခဲ့ပါတယ်။ အိုဝင်က ” ခရစ်စမတ်ကာလဟာ ယူနိုက်တက် ပရိသတ်တွေ အတွက် အမှတ်ရစရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ” လို့ BetVictor ကို ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\n” ဆိုးရှားရဲ့အသင်းက လက်ရှိ အဆင့် ( ၂ ) နေရာမှာ ရှိနေတယ်။ လက်ကျန်ပွဲစဉ်ကိုသာ အနိုင်ရသွားမယ်ဆိုရင် ဇယားထိပ်ကအသင်းနဲ့ ရမှတ်တူ အနေအထား ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံး ( ၉ ) ပွဲမှာ ( ၇ ) ပွဲ အနိုင်ရရှိခဲ့တာက သရဲနီတွေကို အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့။”\n” အက်စတွန်ဗီလာကလည်း ပုံစံကောင်း ပြသထားတဲ့ အသင်းပါ။ နောက်ဆုံး ( ၅ ) ပွဲ ဆက် ရှုံးပွဲမရှိသေးတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယူနိုက်တက်အနေနဲ့ ဗီလာရဲ့ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်မှု တွေကို သတိထားဖို့ တော့လိုအပ်ပါတယ်။ ”\n” ဒါပေမယ့် ဒင်းစမစ်ရဲ့ အသင်းဟာ ကစားသမားတွေကို အပြောင်းအလဲ မလုပ်ပဲဆက်တိုက်ကစားစေခဲ့တာတွေ ကြောင့် ပွဲပန်းမှုတွေရှိလာနိုင်ပါတယ်။ အလှည့်အပြောင်းလုပ်နိုင်တဲ့ ကစားသမား အင်အား မရှိတဲ့အတွက် တော့ ဗီလာအသင်းအနေနဲ့ ပွဲကြပ်ကာလမှာ အခက်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယူနိုက်တက်ရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ တိုက်စစ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ယူနိုက်တက်ကပဲ အနိုင် ( ၃ ) မှတ် ရရှိသွားမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။” လို့ မိုက်ကယ်အိုဝင်က ခန့်မှန်းပေးသွားခဲ့ပါတယ်။\nတစ်ကြိမ်မှန်ကန်ရင် ကံကောင်းလို့၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ် မှန်ကန်ရင် တိုက်ဆိုင်လို့၊ တတိယအကြိမ်သာမှန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်…. ပရိသတ်ကြီးကော ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မိုက်ကယ်အိုဝင်ရဲ့ ပွဲကြိုခန့်မှန်းမှုအပေါ်မှာ ဘယ်လိုထင်မြင်ယူဆပါသလဲ….


စိုင်းနော်ခမ်း | ထွေထွေထူးထူး ကိုရွှေထူး\nစိုင်းနော်ခမ်းက ခုမှ ဆေးထိုးလို့ သေရတာပါ၊ စိုင်းနော်ခမ်းကြောင့် ဆေးထိုးအပ်တန်းလန်းနဲ့ သေခဲ့ရတဲ့ မြန်မာလူငယ်တွေက ရေတွက်လို့တောင်မရပါဘူး\nစိုင်းနော်ခမ်းသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင်မွေးသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နေထိုင်သူမဟုတ်ပါ။ တရုတ်နိုင်ငံသား ခံယူထားသူဖြစ်သည်။ စိုင်းနော်ခမ်းကြောင့် မဲခေါင်မြစ်ဝှမ်း ဒေသမှာရှိတဲ့ မြန်မာ၊ တရုတ်၊ ထိုင်း နဲ့ လာအိုတို့က ပြည်သူအများအပြား မူးယစ်ဆေးကြောင့် ဘဝပေါင်းများစွာ ပျက်ခဲ့ကြရသည်။ နော်ခမ်းက အခုမှ ဆေးထိုးရင် သေရသူဖြစ်ပြီး နောက်ခမ်းကြောင်း ဘိန်းဆေးထိုးကာ သေဆုံးခဲ့ရသူ မြန်မာနိုင်ငံသား အပါအဝင် မဲခေါင်မြစ်ဝှမ်းမှ နိုင်ငံသားပေါင်း များစွာရှိသည်။ နော်ခမ်းသည် အာဇာနည်တစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့ Facebook ပေါ်မှ မြန်မာတို့ အာဇာနည် တစ်ဦးအလား ဝမ်းနည်းကျေကွဲနေကြသည်။ နော်ခမ်းသည် နိုင်ငံနဲ့ လူထု အတွက် ဘာမှမလုပ်ခဲ့သည့်အပြင် နိုင်ငံ၏ အနာဂတ် မျိုးဆက် သစ် အာဇာနည် ပေါင်းများစွာကို ဘိန်းစားဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။\nမြန်မာအပါအ၀င် ဒေသတွင်းနိုင်ငံတွေက အလိုရှိနေတဲ့ မူးယစ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စိုင်းနော်ခမ်းကို ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ လာအို အာဏာပိုင်တွေက ရွှေတြိဂံဒေသမှာ ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ ရှမ်းပြည်နယ် အရှေ့ပိုင်း တာချီလိတ်နယ်အတွင်းမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ မူးယစ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နော်ခမ်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရင် ဆုငွေ ဘတ်နှစ်သန်းပေးမှာဖြစ်ကြောင်း ထိုင်းနိုင်ငံ မူးယစ်ဆေးဝါးထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့က ၂၀၁၂ ခုနှစ် က ထုတ်ပြန်ထားခဲ့သည်။\n၂၀၁၀ ခုနှစ်ဖေဖော်ရီလတွင် မြန်မာနဲ့လာအိုနယ်စပ် မဲခေါင်မြစ်အတွင်း ကင်းလှည့်နေတဲ့ မြန်မာရဲတပ်ဖွဲ့ကို ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခံရတာကြောင့့်် ရဲအုပ်တယောက်အပါအ၀င် (၁၅) ယောက်သေဆုံးခဲ့ရသည်။\nမဲခေါင်မြစ်အတွင်းဖြတ်သန်း သွားလာတဲ့ သင်္ဘော၊ စက်လှေတွေကို ဆက်ကြေးကောက်၊ ပစ်ခတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် ကုန်သည်အများအပြား သေကြေဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပြီး အမျိုးသမီးများ မုဆိုးမဖြစ်ခဲ့ရကာ ကလေးများ မိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့ကြရသဖြင့် တရုတ်၊ မြန်မာ၊ ထိုင်းနဲ့လာအို အစိုးရတွေက အလိုရှိခဲ့ကြသည်။\n၂၀၁၂ အောက်တိုဘာလအတွင်း တရုတ်ကုန်တင်သင်္ဘောနှစ်စင်းကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး သင်္ဘောသား ၁၃ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။\nနော်ခမ်းအား ယခင် ဘိန်းဘုရင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပါ။ မြန်မာစစ်တပ်သည် မည်သည့် တိုင်းရင်းသား ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်လက်နက်ကိုင်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှ ဆိုးသွမ်းခဲ့သူကိုပင် ဖြစ်စေ လက်နက်ချ အလင်းဝင်လျှင် အပြစ်အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးလေ့ရှိသည်။ နော်ခမ်းကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ်ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ နော်ခမ်းသာ မြန်မာစစ်တပ်ထံ အလင်းဝင်လာပါက ယခုချိန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ခရိုနီဟု အပြောခံနေရမည်ဖြစ်သည်။\nလူသတ်ခြင်းကို ပုရွက်ဆိပ်တစ်ကောင် သတ်သကဲ့သို့ သဘောထားသော စိုင်းနော်ခမ်းသည် ၎င်း၏အဖွဲ့တွင်းမှ တပည့်များကိုလည်း စိတ်မထင်လျှင် မထင်သလို ပစ်သတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ နော်ခမ်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် စိုင်းနော်ခမ်းအဖွဲ့ဝင် (၂၅)ဦးဟာ တာချီလိတ်မြို့နယ် တပ်စခန်းတစ်ခုမှာ ၂၀၁၂ မေလ(၁၄)ရက်နေ့ ညနေပိုင်းက လက်နက်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး လဲလှယ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။\nစိုင်းနော်ခမ်း အဖွဲ့ဝင်သားများဖြစ်ကြတဲ့ ဦးယောဟန်ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ဝင်(၆)ဦး ၊ ဦးယားအီ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ဝင်(၁၅)ဦး ၊ ဦးအားထူခေါင်းဆောင်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်(၄)ဦး တို့ဟာ တာချီလိတ်မြို့အခြေစိုက် ခမရ(၃၅၉) တပ်ရင်းသို့ လက်နက်ချ အလင်းဝင်ရောက်ခဲ့ကြခြင် ဖြစ်သည်။\nအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှ M16 , M22 အမျိုးအစား မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်တွေ ၊ AK 47 အမျိုးအစား မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်တွေ ၊ လောင်ချာသေနတ်တွေ ၊ ပစ္စတိုတွေနဲ့ မိုင်းဗုံးတွေ ယူဆောင်လာကြပြီး နာရီပိုင်းအတွင်း တစ်ဖွဲ့စီ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ စိုင်းနော်ခမ်းအဖွဲ့ ကိုင်ဆောင်သော လက်နက်အများစုမှ အမေရိကန်နိုင်ငံထုတ်လက်နက်များ ဖြစ်ပြီး SSA နှင့် ရှမ်းသောင်းကျန်းသူ၊ ပအို့သောင်းကျန်းသူ တို့ ကိုင်ဆောင်သော လက်နက်များနှင့် နံပါတ်များ တူညီနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ရှမ်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ဘိန်းစားဖြစ်ရေး စီမံကိန်းကို နော်ခမ်း၊ အမေရိကန် နှင့် ရှမ်းသောင်းကျန်းသူတို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြကြောင်း သုံးသပ်ရပြီး ၎င်းတို့ကြောင့်ပင် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဘိန်းစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု နိုင်ငံများစာရင်းတွင် အာဖစ်ဂန်နစ္စတန်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က ကုလနှင့် ကမ္ဘာမှ အပြစ်တင်ဝေဖန်နေချိန်တွင် ဝမ်းသာအားရ အသံကျယ်ကျယ်အော်ခဲ့ကြသူများမှာ ပြည်ပအခြေစိုက် မြန်မာမီဒီယာများဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင်တော့ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကပင် နော်ခမ်းသေဆုံးမှုအား အာဇာနည် တစ်ဦးသေးဆုံးသည့်အလား ဝမ်းနည်းကျေကွဲနေကြပြန်သည်။\nစိုင်းနော်ခမ်း သေတဲ့ ကိစ္စ မှာ မိသားစုဝင် တစ်ယောက် အနေ အထားနဲ့ ဆိုရင်တော့ ၀မ်းနည်းစရာကိစ္စလေးပါ လူသားအချင်းချင်းတစ်ယောက် အနေနဲ့ကြည့်မယ်ဆိုလည်း သနားစရာ စိတ်မပျော်စရာပါပဲ ဒါပေမဲ့ အကျိုးရှိလို့ အကြောင်းဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူသာမူးယစ်ရာဇာမဖြစ်ခဲ့ဘူး မူးယစ် ဓါးပြ မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုပါက ဘ၀လည်းဒီလိုဘ၀ ဆိုးဖြစ်စရာမရှိပါ။\nသို့သော် နော်ခမ်းမှ သူများနိုင်ငံသား (၁၃) ဦးကိုသတ်ခဲ့သည်။ ထို (၁၃ ) ဦးမိသားစုဝင်ကနေကြည့်မယ်ဆို ရင် သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ၁၃ ဦး နဲ့ အလှဲအလဲပေးခဲ့သဖြင့် အရှုံးမရှိပါ။ နော်ခမ်း၏ မူးယစ်ဆေးဝါးကြောင့် ဘဝပျက်ခဲ့ရတဲ့ မိသားစုများများ၊ နော်ခမ်းကြောင့် ဆေးထိုးအပ် တန်းလန်းနှင့် သေဆုံးခဲ့ရသော မျိုးဆက်သစ် မြန်မာများ အများအပြားရှိနေပြီး ထိုအထဲတွင် သင်တို့၏ မိသားစုဝင်ပါနေပါက နော်ခမ်းသေဆုံးမှုအတွက် သင်ဝမ်းနည်းမည်မဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် နော်ခမ်းသာ အမေရိကန်နိုင်ငံသား တစ်ဦးကို သတ်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံမှ သေဒဏ်ပေးခဲ့ပါက သင်ဝမ်းနည်းချင်မှ ဝမ်းနည်းလိမ့်မည်။\nတရုတ်သတ်လို့ သေတာ အခုမှသာ ဖြစ်သည်။ တရုတ်မှ သတ်တာတောင် ညှင်ညှင်သာသာဖြင့် ဆေးထိုးသတ်ခဲ့သည်။ ကုလားသတ်လို့ သေခဲ့ရသူ အများအပြားရှိသည်။ လည်လှီးသတ်ခံရသည်။ မုဒိန်းကျင့်ပြီးမှ ရုတ်ပျက်ဆင်းပျက် သတ်ခံရသည်။ ထိုအသတ်ခံရသူများမှာ နော်ခမ်းကဲ့သို့ သူတပါးအား ဒုက္ခပေး ဘဝပျက်အောင်လုပ်နေကြသူများမဟုတ်ပါ။ ရိုးသားသော ရခိုင်တိုင်းရင်းသူ တိုင်းရင်းသားများဖြစ်သည်။\nထူးဆန်းသည်မှာ အပစ်မဲ့ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတို့ မုဒိန်းကျင့် ခေါင်းဖြတ် အသတ်ခံရစဉ် ၎င်းတို့ဖက်မှ မရပ်တည်ခဲ့သူများက လူတကာကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော ဘိန်းဘုရင် ဆေးထိုးအသတ်ခံရမှ ချုံးပွဲချ ငိုကြွေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။\nThis entry was posted in ကမ္ဘာ့သတင်း, မြန်မာသတင်း, News and tagged စိုင်းနော်ခမ်း, တရုတ်သေဒဏ်ပေး မြန်မာလူမျိုး, ဆေးထိုးစီရင်, နော်ခမ်း, သေဒဏ်, Myanmar News, Myanmar Update News, Nao Kham, Sai Naw Kham on March 5, 2013 by koshwehtoo.\n← အာဏာသိမ်းဖို့ အခွင့်သာလေပြီလော? ဧရာဝတီလင်းပိုင် တစ်နှစ်အတွင်း ကောင်ရေ ၂၀ ခန့် လျော့နည်းသွားဟုဆို →


နားခိုရာ: One_Missed_Call Virus\nတောင်တောင်အီအီ ဟိုဟိုဒီဒီ စိတ်ကူးတဲ့ရာ လေထဲတိုက်ဆောက်ရာ အိမ်မက် နန်းတော်လေးပေါ့ဗျာ ....\nThis isaworm from Myanmar Student. Not from SG, made at Yangon.\nMyanmar has many Hackers and Programmers. That is example number two.\nHappy birthday is my first virus. Haveanice day admin.\n(C) 26 MARCH 2008, by O.X\nအဲဒီ virus ၀င်ပြီးတဲ့စက်မှာ အထက်က စာသားတွေပါတဲ့ text file လေးတစ်ခုကျန်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တွေ့လိုက်တဲ့ စက်မှာတော့ One_Missed_Call_#9.txt ဆိုတဲ့ နံမည်နဲ့ဗျ။\nသူက svchost.exe ဆိုတဲ့ file နဲ့ virus ကိုတင်ပုံရတယ်။ အဲဒီ file ကို system32 အောက်က restore အောက်ထဲမှာသွားသိမ်းထားတယ်။ မသိရင်တော့ system file လိုလိုဘာလိုလိုပေါ့။ သူ trigger လုပ်ပုံက blood window ဆိုပြီး screen က အနီရောင်တွေ ဖြစ်သွားပြီးချိန်မှာ task manager တို့ folder option တို့ မရတော့ဘူး။ လောလောဆယ်အထိ Anti-Virus program တွေ မသိသေးဘူး။\nText file လေးမှာပါတဲ့ စာသားတွေကို ဖတ်ပြီး တော်တော်စိတ်လေသွားတယ်။ သူများတွေ အလုပ်ပျက် အကိုင်ပျက် ဆုံးရှုံးမှုတွေပေါ်အောင်လုပ်ရတာကို ရန်ကုန်က မြန်မာ programmer ကွ ဆိုပြီး တလွဲဆံပင်ကောင်း ဂုဏ်ယူနေပုံရတယ်။ Happy birthday virus တုန်းကလည်း လုပ်ငန်းတွေ ကွန်ပျူတာသုံးသူတွေ Windows တွေပျက်စီးသွားတို့ တော်တော် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြတာကို ပြန်သတိရမိသေးတယ်။\nအားကျချင်ရင် စံထားချင်ရင် computer professional တွေ programmer တွေအများကြီးပါ။ Google ရေးခဲ့တဲ့လူတွေ၊ YouTube ကို ဖန်တီးသူတွေ ... လူသားတွေအကျိုးရှိအောင် တိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်မှုတွေကို ဂုဏ်ယူကြစမ်းပါ စံထားကြစမ်းပါ အားကျကြစမ်းပါ။\nWorm program လောက်လေးရေးပြီး လူတွေ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဂုဏ်ယူနေရင်တော့ အဲဒီလိုလူမျိုးကို Myanmar computer professionals, programmer အသိုင်းအ၀ိုင်းက ပယ်ထုတ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ရင် အရေးတောင် ယူသင့်တယ်။ ဇကောလောက်မှ စောက်မနက်တဲ့ အကောင်။\nPosted by little moon at 12:16 PM\nwin zaw said...\nအတွေးအခေါ်မှားနေတာတွေ ပြုပြင်ဖို့ ထက်\nတိုးတက်တာမဟုတ်ပါဘူး ဆုတ်ယုတ်တယ်လို့ မြင်မိပါတယ်။\nအိမ်ကစက်နဲ့ အင်တာနက်ဆိုင်တော်တော်များများမှာ အဲ့ဒီ ဗိုင်းရပ်စ် တက်ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီလို အနီရောင်ကြီးတွေ ပေါ်လာတာမျိုးတော့ မဖြစ်ဘူး။ စက်က မတရားလေးနေတာလေးပဲ ဖြစ်တယ်။ CPU Usage ကြည့်လိုက်ရင် အမြဲတမ်း 100% ပြနေတယ်။ အစကတော့ မသိပါဘူး။ နောက်တော့မှ မသင်္ကာလို့ msconfig မှာ သွားကြည့်ပြီး autorun list မှာ ဘာရှိလဲသွားကြည့်တော့မှ တွေ့တယ်။ ပြီးတော့ တစ်ခါတည်း manually delete လုပ်လိုက်တာပျက်သွားတယ်။ Folder Options တွေ ပျောက်သွားတာတော့ ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒါ အင်တာနက်မှာ လိုက်ရှာပြီး မနည်းပြန်ဖော်လိုက်ရတယ်။\nရှိပြီးသား ဗိုင်းရပ်(စ်)ပေါက်စကိုယူပြီး သူ့ဖာသာသူ ပြင်ထားတာနေပါလိမ့်မယ်... စောက်ရူး။\nAugust 18, 2008 at 2:22 PM\nအဲဒီ့ကနေပြီးတော့ ဒီ virus ကို download လုပ်ကြည့်ပါတယ်။\nလုပ်လိုက်တာနဲ့ ကျနော့ရဲ့ AVG 8.0 Free Edition ဟာ ချက်ချင်းသတ်လိုက်ပါတယ်။ ပေါ်လာတဲ့ warning အရ ဒီကောင်က သူများရေးပြီးသား trojan ကို သူ့နာမည်တပ်ပြီးလိုက်ဖြန့်နေတာပဲ။\nစောက်ပေါ။ စောက်ပေါမှ စောက်ပေါအစစ်။\nယုံကြည်တန်ဖိုးထားရာ ကျွမ်းကျင် မွေ့ပျော်ရာ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ တစိုက်မတ်မတ် မှန်မှန်လေး လျှောက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေသူတစ်ဦးပါ\nArsenal - My Favorite Team\nသင်္ကြန်မှာပုံမှန်လာနေတဲ့ လျှပ်စစ်မီးက နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့မှာ ပြန်ပြီး ပျက်တော့တာပဲ .... ဒုံရင်းဒုံရင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီပေါ့\nကြီးလာလို့ မာမီလုပ်မယ်ဆိုရင် ဒုက္ခပဲ ...\nEuro 08 Champion - Spain\nPressure took Ana out...\nSharpie's early drop-out\nArsenal Squard Numbers - 2008\nTen commandments for translators\nTurkey wins .... amazing\nOğuzhan Özyakup to Arsenal\nဟော်လန်ရဲ့ လက်ခုပ်ထဲက ပြင်သစ်နဲ့ အီတလီ\nAaron Ramsey to Arsenal\nAna, the champion\nGood luck Ana !\nNo Euro2008 on Family TV5\nYes, it's really in communist China\nဧည့်သည် (since 4th Sep 2007)\nBurnese Net အလုပ်သမားလေး\nUnder World 1, 2, 3\nToo Fast Too Furious 4\nKnowing - Nicolas Cage ရဲ့ဇာတ်ကား - လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၅၀က ကလေးမလေးတစ်ယောက်ရေးထားခဲ့တဲ့ ဂဏန်းတွေကို အဓိပါယ်ဖော်ရင်း ကဘာကြီးအတွက် အန္တရယ်ဆိုးကြီးကို သိလိုက်ရတယ် ... ကြည့်လို့ကောင်းသားပဲ\nCane - Cuba-American မိသားစုတစ်ခုရဲ့ internal power play တွေ၊ ကြံစိုက်လုပ်ငန်း Rum ချက်တဲ့လုပ်ငန်းတွေကို နောက်ခံပြုထားတဲ့ Drama Series တစ်ခု\nother sites ...\nView my page on Myanmar Blogger Society