welcome to "dare to be smart" blog\nတန်ဖိုးရှိစွာနေထိုင်ခြင်း - Livingaworthy life\nကျွန်တော်တို့ ကျော်လွန်ခဲ့ပြီးသောဘ၀အစိတ်အပိုင်းတွေကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီလား။ အဲဒီမေးခွန်းကို ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် ယခုအချိန်က တည်းက စတင်မေးဖို့ကောင်းပါတယ်။ သို့မှသာ မိမိဘ၀အတွက် အကျိုးရှိသည့် ကိစ္စရပ်များကို အချိန်မလင့်ခင် ပြင်ဆင်ဆောင်ရွက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အများစုကတော့ ကောင်းသောအလေ့အကျင့်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ နှောင့်နှေးနေတတ်ကြပါတယ်။ အများစုထင်ထားတာက တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန် အကြောင်း တစ်ခုတစ်ခုဖြင့် ကြီးပွါးတိုးတက်နိုင်သည်ဟု မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်ထားသည့် အချက်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော်အမြင်အရဆိုလျှင် ကျွန်တော်သည် အထက်တန်းပညာကို အမြန်ပြီးဆုံးပြီး တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ရန် အမြန်ဆုံးတောင့်တ မိပါတယ်။ အဲဒီနောက် တက္ကသိုလ်အမြန်ဆုံးပြီးပြီ လုပ်ငန်းခွင်သို့အမြန်ဝင်ရန် တောင့်တမိတယ်။ ၄င်းနောက် အိမ်ထောင်ပြုပြီး သားသမီးရယူဖို့တောင့်တမိတယ်။ ထိုမှတဆင့် သားသမီးများ ပညာတတ်လူတော်လူကောင်း များဖြစ်ဖို့ တောင့်တမိတယ်။ ထို့နောက် လုပ်ငန်းခွင်မှ အနားယူဖို့ရန် တောင့်တမိတယ်။ အထက်ပါအရာများကို တောင့်တနေရင်းမှ နောက်ဆုံးသတိရမိတာက ကျွန်တော်အသက်ရှင်ဖို့ မေ့နေတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဤနေရာတွင် ဆိုးရိုးစကားတစ်ခုကို တင်ပြချင်ပါသည်။ ဘ၀သည် တစ်လမ်းသွားခရီးနှင့် တူပါသည်။ သွားခဲ့ပြီးသော ခရီးအား လုံးသည် နောက်ကြောင်းသို့ ပြန်လှည့်၍မရနိုင်ပါ။ အဆိုပါသဘောကို နားလည်မိလက်ခံမိလျှင် လက်ရှိရထား သော ဘ၀သည် ပိုပြီးအဓိပ္ပါယ်ရှိပါလိမ့်မည်။\nထိုကြောင့် ကျွန်တော်နားလည်မိသည်က ကျွန်တော့်အတွက်ရရှိထားသောအချိန်သည် ယခုအချိန်ပဲဖြစ်ပါသည်။ ဘ၀ဆိုတာကို တစ်လမ်းသွားခရီးဟု ယူဆမိသည့်အချိန်မှစပြီး မိမိပြုမှုပြောဆိုနေထိုင်မှုအားလုံးသည် ရိုးစင်း လာပါသည်။ တကယ်တော့ ဘ၀ဆိုတာ အစမ်းလေ့ကျင့်ခြင်းဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အမှန်တကယ် သရုပ်ပြ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နေရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ယခုအချိန်မှစပြီး ကျွန်တော်တို့ရရှိထားသော အချိန်များကို တန်ဖိုးရှိရှိ အသုံးချနေထိုင်သွားဖို့ လိုအပ်ပါသည်။\nကျွန်တော့်အတွက် တန်ဖိုးရှိရှိနေထိုင်ဖို့ဆိုတာ အောက်ပါအခြေခံ(၃)ချက်ပေါ်မူတည်ပါသည်။\n(၃) အတွေ့အကြုံ တို့ပဲဖြစ်တယ်။\nကျွန်တော်တို့ ထိတွေ့ဆက်ဆံရသော အပေါင်းအသင်းများသည် ကျွန်တော်တို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သလဲနှင့် ကျွန်တော်တို့ ဘာဖြစ်လာနိုင်သည်ဆိုတာကို အများကြီးအဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်ပါသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အပေါင်းအသင်းသည် ကျွန်တော့်တို့ဘ၀အောင်မြင်မှုအတွက် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ အောင်မြင်မှု (သို့) ဆုံးရှုံးမှုများသည် ဆက်ဆံရသောအပေါင်းအသင်းများပေါ်တွင် မူတည် ပါသည်။ ကောင်းမွန်သော အပေါင်းအသင်းများသည် ဘ၀အောင်မြင်ရေးအတွက် အထောက်အကူပြုနိုင်သလို မကောင်းသော အပေါင်းအသင်းများသည် ဘ၀အောင်မြင်ရေးကို ဆုတ်ယုတ်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘ၀အတွက် အထောက်အပံ့ဖြစ်နိုင်မည့် အကျိုးရှိနိုင်မည့် အပေါင်းအသင်းကောင်းကို ရွေးချယ်တတ်ဖို့သည် ကျွန်တော်တို့၏ တာဝန်ဖြစ်ပါသည်။ လူမှန်နေရာမှန်ဖြစ်ဖို့သည် ကောင်းမွန်သော အပေါင်းအသင်းများမှသာ စတင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် ရရှိထားသော အချိန်နှင့် ခွန်အားများကို ကောင်းမွန်သော အပေါင်းအသင်းများဖြင့် ရင်းနှီးမြှပ်နှံပါက ဧကန်အောင်မြင်အောင်ဘ၀ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပါ သည်။ ထို့အပြင် ကျွန်တော်တို့ဘ၀အတွက် မွေးဖွားခြင်းမှသည် သေဆုံးသည်အထိ ဒွန်တွဲအပေါင်းအသင်း တစ်ဦးဖြစ်သည့် မိမိကိုယ်ကိုလည်းမိမိ အမြဲတမ်းရိုသေလေးစားစွာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့နှင့် မိမိစိတ်အား ထက်သန်သော အလုပ်ကိုမြတ်နိုးစွာလုပ်ဖို့ အထူးဂရုပြုသင့်သည်။\nကျွန်တော်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည်လည်း ဘ၀ကိုအကျိုးရှိစွာ နေထိုင်သွားဖို့အတွက် အထူးအရေးကြီးသည်။ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရမည်ဟုသော ဆိုးရိုးစကားအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းရသောနေ့တိုင်း သည် ခွန်အားရှိသော လန်းဆန်းသော အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော နေ့ကောင်းရက်မြတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်သည်။ ထို့အတွက် စည်းကမ်းရှိသောဆုံးဖြတ်ချက်များ အထူးလိုအပ်သည်။ ချမှတ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြောင်မြောက်စွာပုံဖေါ်နိုင်ခြင်းသည် ၄င်းအပေါ်တွင်မူတည်နေပါသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်ဖို့အတွက် နေ့စဉ်တွေ့ကြုံရသော အခွင့်အလမ်းများပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ဖို့လိုအပ်သည်။ အခြေအနေမည်မျှ ပြောင်းလဲစေ ကာမှု ကောင်းမြတ်သော စိတ်ထားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ဖို့ အရေးကြီးပါသည်။\nနေ့စဉ်ဖြတ်သန်းရသော အတွေ့အကြုံမျးသည် ဘ၀တွင်တန်ဖိုးရှိရှိနေထိုင်ဖို့အတွက် အထောက်အကူပြုနိုင်ပါ သည်။ အတွေ့အကြုံများသည် ကျွန်တော်တို့ဘ၀ ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာအထိ ရင့်ကျက်စေသလဲဆိုတာ ကိုဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ အချို့သော အတွေ့အကြုံများသည် တွေ့ကြုံရသော ပတ်ကျင်ဝန်းမှလေ့လာခြင်းအားဖြင့် ရရှိနိုင်ပါသည်။ အချို့သည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။\nအကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘ၀သည် မည်မျှအသက်ရှည်စွာနေထိုင်ရသည်အပေါ်တွင် မူမတည်နိုင်ပါ။ မည်မျှအတိုင်း အတာထိ အကျိုးရှိစွာ နေထိုင်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပါသည်။ အသက်မည်မျှရှည်စေကာမူ တန်ဖိုးရှိစွာ နေထိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါက အချည်းနှီးသာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် ရရှိထားသောဘ၀ကို အကျိုးရှိရှိအသုံးချနိုင်ရန်အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတရားထားရှိခြင်း၊ ရှင်လှူလူမျှခြင်း၊ ကူညီဖေးမခြင်း၊ အားပေး အားမြှောက်ခြင်း၊ အများအကျိုးဆောင်ရွက်ခြင်းစတာတွေပေါ်မှာ အားထုတ်ကြိုးပမ်းသင့်ပါသည်။\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 9:45 AM5comments:\nLabels: life enrichment, useful life\nအောင်မြင်တဲ့ မန်နေဂျာဖြစ်ဖို့ နည်းလမ်းများ - Ways to beasuccessful Manager\nသင်စီမံကွပ်ကဲနေရတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဟာ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တွေရှိနေရင် သင့်ရဲ့စီမံကွပ်ကဲမှုဟာ အောင်မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...အောက်မှာဖော်ပြပေးမယ့်အချက်တွေကတော့ သင့်ကို အောင်မြင်တဲ့မန်နေဂျာတစ်ယောက်ဖြစ်စေမယ့် နည်းလမ်းတွေပါပဲ...\nကျွန်တော်ဟာ အဖွဲ့အစည်းအကြီးကြီးတွေမှာ နှစ်တော်တော်ကြာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီး ရုံးတက်ချိန်စောစောတွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျတဲ့ရုံးဆင်းချိန်တွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျော်ရွှင်မှုကိုပြသနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ “ဒီနေ့သောကြာနေ့ဖြစ်နေတာ ဘုရားသခင်ကိုကျေးဇူးတင်လိုက်တာ” ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းဟာ ကျွန်တော် သုံးလေ့ရှိတဲ့ အသုံးအနှုန်းမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တမ်းတော့ သောကြာနေ့ဟာ တော်တော်မြန်မြန်ကိုရောက် လာတတ်တဲ့အမျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nအပြုသဘောဆောင်တဲ့ အပေါင်းလက္ခဏာအတွေးမျိုးကို အဓိကသင်ယူခဲ့သူကတော့ ကျွန်တော့်ဖခင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဖခင်ဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ခြေထောက်မှာအကြီးစားဒဏ်ရာရပြီး တစ်သက်လုံးအဲဒီဒဏ်ရာနဲ့နေသွားရပေမယ့် သူ့ဟာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့အကောင်းဘက်က အတွေးကိုပဲ အမြဲတွေးခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ရှိတဲ့ဘဝအချိန်ကိုမိသားစုနဲ့ပျော်ရွှင်စွာကုန်ဆုံးပြီး လုပ်ငန်းတာဝန်ပိုင်းမှာလည်း အောင်မြင်အောင်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူရဲ့အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ရှုမြင်သုံးသပ်ချက်များဟာ သူ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံးစိန်ခေါ်မှုတွေကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်တော်ဖတ်ဖူးတဲ့စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ တွေးခေါ်မှုများနဲ့ပတ်သက်ပြီး “အပြုသဘောဆောင်စွာတွေးခေါ်တတ်တဲ့သူမျိုးတွေဟာ ပိုမိုသိမြင်တတ်၊ ပိုမိုတီထွင်နိုင်ပြီး မဟာဗျူဟာ ပိုကျတယ်။ သူတို့ဟာ တခြားသူတွေထက် ပိုမိုပြတ်သားစွာ တွေးမြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်” လို့ဆိုထားပါတယ်။\nအထူးသဖြင့်ယနေ့အချိန်လို ဆူညံရှုပ်ထွေးတဲ့စီးပွားရေးလောကမှာ အပြုသဘောဆောင်စွာတွေးခေါ်တတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မျိုး အဖွဲ့အစည်းတိုင်းလိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရတော့ တချို့သောလူတွေဟာ နဂိုကတည်းက အပြုသဘောဆောင်စွာတွေးခေါ်တတ်တဲ့လူမျိုးတွေဖြစ်ပါတယ်။ တချို့ကျတော့လည်း လွန်ကဲစွာ အဆိုးမြင်တတ်ပြီး အဲဒါကိုလည်း ပြင်ဖို့ကြိုးစားလေ့မရှိတဲ့သူတွေဖြစ်ပါတယ်။ အများစုသောသူတွေ ကတော့ အလယ်အလတ်မှာပဲရှိနေပြီး သူတစ်ပါးကိုရော ကိုယ်တိုင်အပေါ်မှာပါ အကောင်းမြင်ပြီးအပြုသဘော ဆောင်စွာတွေးခေါ်ရင်း လောကရဲ့ အကျိုးတွေကို ခံစားနိုင်ပါတယ်။\nဘဝမှာလမ်းရိုးအတိုင်းတရားသေမသွားဘဲ သဘောထားပြောင်းလဲဖို့ အသင့်ပဲလို့စဉ်းစားနေသူတွေအတွက် သတင်းကောင်း တစ်ခုရှိပါတယ်။ “လူရဲ့ဦးနှောက်ဟာ ချဲ့နိုင်ချုံ့နိုင်မှုမြင့်မားပါတယ်။ ဦးနှောက်ဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုတွေကို အသစ်ပြန် တည်ဆောက်နိုင်ပြီး၊ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုအသစ်များကိုလည်းသင်ယူနိုင်ပါတယ်။ အခိုင်အမာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ အပြုအမူများကိုတောင် ဘယ်အသက်အရွယ်မှာမဆို ပြန်ပြင်ဆင်လို့ရပါတယ် ” လို့ Strategy + Business ဂျာနယ်ထဲက ခေတ်ပေါ်သုတေသနပြုချက်များ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်ဆောင်းပါးမှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။ အဲဒီ့သုတေသနများမှန်ကန်ကြောင်းကို သင့်အလုပ်ခွင်မှာလေ့လာကြည့်ရင်လည်း သိနိုင်ပါတယ်။ အလုပ်ခွင်တော်တော်များများက တော်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ အုပ်ချုပ်သူများဟာမွေးရာပါ အရည်အချင်းများကြောင့်ဆိုတာထက် လေ့ကျင့်ယူထားတဲ့အရည်အချင်းများနဲ့ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အသက်မွေးမှုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုဖြည့်တင်းရင်း အားစိုက်ထုတ်ရင်းဖြတ်သန်းသူများ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် လူတိုင်းအတွက် ကိုယ်တိုင်မှာသာစိတ်ဆန္ဒရှိရင် ပြောင်းလဲဖို့ဆိုသာအလွန်ကိုဖြစ်နိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးဆောင်သူတွေအနေနဲ့ရော ဒီလိုပြောင်းလဲမှုအတွက် ဘယ်လိုအားပေးတိုက်တွန်းမလဲ။ ကိုယ်တိုင်က အရင်စတင် လိုက်သင့်ပါတယ်။ ကိုယ့်ညွှန်ကြားမှုအောက်မှာရှိနေတဲ့ ၀န်ထမ်းတွေကို အပြုသဘောဆောင်စွာ အလုပ်လုပ်စေတတ်ခြင်းဟာ ခေါင်းဆောင်တိုင်းစိတ်ဝင်စားတဲ့ခေါင်းစဉ်ဖြစ်ပါတယ်။ လိုက်ပါဆောင်ရွက်ရမယ့်အဆင့်တွေကလည်း အများကြီးမရှိပါဘူး……\n၁။ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ဖော်ပြပါ။\nလူတစ်ယောက်ရဲ့ကြိုးစားဆောင်ရွက်မှုအတွက် အသိအမှတ်ပြုခြင်းဟာ အဲဒီလူအတွက်အကောင်းဆုံးဆု ဖြစ်ပါတယ်။ သင့်ညွှန်ကြားမှုအောက်မှာ လူ ၁၀ ယောက်ရှိရင်အဲဒီ ၁၀ယောက်လုံးကို သင်အသိအမှတ်ပြုဖူး ပါသလား။ အသိအမှတ်ပြုဖြစ်တယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီအသိအမှတ်ပြုမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဖူးပါသလား။ ဒါဆိုအပြစ်တင်စကားမပြောရတော့ဘူးလားလို့မေးလာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလိုမဆိုလိုပါဘူး။ အပြစ်တင်သင့်ရင် မညှာမတာအပြစ်တင်ပစ်တယ်ဆိုရင် ချီးကျူးစရာကြုံလာရင်လည်း ထုတ်ဖော်ချီးကျူးဖို့ပဲဆိုလိုတာဖြစ်ပါတယ်။ သိပ်တော်တဲ့ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ဝေဖန်လို့ဝေဖန်မှန်းမသိအောင်ပြောဆိုပြီး သူတို့လိုရာကို ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သူတွေဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုခေါင်းဆောင်တွေဟာ သူ့ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ရစ်သမ်မိသူလည်း ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။\nအသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုကောင်းကောင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုတတ်တဲ့ခေါင်းဆောင်ဟာ ထုတ်လုပ်မှုမြင့်မားတဲ့ အဖွဲ့ကိုရရှိမှာဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ရဲ့အင်ပြည့်အားပြည့်လုပ်ဆောင်မှုကိုလည်းရရှိနိုင်ပါတယ်။ တစ်ဦးချင်းကိုဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့လိုက် ဖြစ်စေ သူတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေအပေါ်အသိအမှတ်ပြုနိုင်ဖို့ကြိုးစားကြည့်ပါ။ သင်ဆိုရင်ရော ကိုယ့်လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်အသိအမှတ်ပြုမှုနဲ့လျစ်လျူရှုမှု ဘာကိုလိုချင်လဲဆိုတာ သိအောင်သုံးသပ်ကြည့်ပါ။\nအခုပြောနေတာတွေနဲ့ကျန်းမာအောင်နေတာက ဘယ်လိုပတ်သက်ပါလိမ့်ဆိုတဲ့အတွေးမျိုးများ တွေးမိသွားပါသလား။ ဒါဆိုမေးခွန်းတစ်ခုလောက်မေးကြည့်ချင်ပါတယ်။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရာတစ်ခုခု နေမကောင်းဖြစ်နေခဲ့ရင် သင်ဘယ်အရာကိုအကောင်းဘက်က အပြုသဘောဆောင်စွာ ခံစားပေးလို့ရနိုင် ပါသလဲ။ အလွန်များတဲ့လုပ်ဆောင်ဖွယ်ရာများ၊ ခရီးတိုများ၊ ရှည်လျားတဲ့အလုပ်ချိန်များကြောင့် ခေါင်းဆောင် တာဝန်ယူထားသူတွေဟာ ပိုပင်ပန်းရလေ့ရှိပါတယ်။ အာဟာရဖြစ်တဲ့အစားအစာများကိုစားပြီး လေ့ကျင့်ခန်း မှန်မှန်လုပ်ခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ရတဲ့စိတ်ခံစားမှုနဲ့ စွမ်းအင်တွေ သိသိသာသာကွဲပြားသွားတာတွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ကျန်းမာကြံ့ခိုင်မှုကိုဂရုမပြုခဲ့ဘူးဆိုရင် သာမန်ဝန်ထမ်းများထက်ပိုမိုပင်ပန်းတဲ့ ခေါင်းဆောင်ဘဝမှာ သင်ဟာ ကြာကြာရှည်ရှည်ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်နေတဲ့အခါ ကိုယ်တိုင်သာမက ကိုယ့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များလည်း ကိုယ့်ကြောင့်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်နိုင် တော့ပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်နေရာယူပြီးအလုပ်လုပ်နေသူတစ်ယောက်ဟာ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုလောက်ကိုတော့ ပုံမှန်ယူသင့်ပါတယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းပုံမှန်လုပ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း လုံးဝမလုပ်ဘဲနေတဲ့ ခေါင်းဆောင် (သို့) လေ့ကျင့်ခန်းပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းလုပ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်အပေါ်တုန့်ပြန်ပုံတွေဟာလုံးဝကွဲပြားတာတွေ့ရပါတယ်။ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ဟာ အလုပ်ကြံ့ကြာမှုမရှိဘဲလုပ်နိုင်တာကိုလည်းတွေ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် အလုပ်များများ ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ မိမိကိုယ်ကို ကျန်းမာနေအောင်မဖြစ်မနေ ဂရုစိုက်ပါ။\n၃။ အဖွဲ့အပေါ် အာရုံစိုက်ပါ။\nအဖွဲ့အစည်းတော်တော်များများမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ဆောင်ရွက်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုပေးတဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေ ရှိပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ အောင်မြင်မှုတွေဆောင်ကြဉ်းနိုင်ခဲ့သူဟာ တစ်ယောက်ထက်ပိုခဲ့ရင်လည်း ဂုဏ်ပြုပေးသင့်တယ်ဆိုတာ မမေ့သင့်ပါဘူး။ ကြီးမားတဲ့အောင်မြင်မှုတစ်ခုဟာ ကြီးမားတဲ့အင်အားနဲ့အရယူ ရတာဖြစ်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု(သို့) အသင်းအဖွဲ့တစ်ခုဟာ အောင်မြင်မှုကိုအတူတကွရယူပြီးခဲ့ရင် တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦးယုံကြည်မှုတွေတိုးလာနိုင်ပါတယ်။ အဖွဲ့ထဲမှာ ရှိနေသူတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ချိတ် ဆက်မိမိဆောင်ရွက်ပြီးရလာတဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ တစ်ဦးချင်းရလာတဲ့အောင်မြင်မှုထက် တစ်ခါတစ်ရံမှာ အဓိပ္ပာယ်ပိုရှိနေတတ်ပါတယ်။ တစ်ခုဂရုပြုစရာရှိတာက တစ်ယောက်ချင်းစီကိုယ်တိုင်က စတားဖြစ်နေတဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာတော့ အဖွဲ့လိုက်စုစည်းမှုရဖို့ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ သင်ဟာဦးဆောင်သူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သင့်အဖွဲ့မှာ ရှိသူအားလုံးဟာ စိတ်အင်အားအပြည့်နဲ့ ပိုမိုတီထွင်နိုင်တဲ့အစွမ်းတွေရှိလာဖို့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရပါလိမ့်မယ်။\n၄။ သံသယရှိဖို့လိုလာလျှင် သံသယရှိပါ။\nနောက်ဆုံးအချက်အနေနဲ့ပြောချင်တာကတော့ အဖွဲ့အစည်း (သို့) လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းစီရဲ့အောင်မြင်မှုမှာ အကောင်းမြင်တတ်ခြင်း၊ အပြုသဘောဆောင်စွာအလုပ်လုပ်တတ်ခြင်းဟာ ကောင်းမွန်တဲ့အခြင်းအရာ ဖြစ်ပေမယ့်လည်း လွန်လွန်ကဲကဲကြီး ပုံကြီးချဲ့တာမျိုးဖြစ်မလာစေဖို့ ဂရုစိုက်ပါ။ အကောင်းဘက်ရှုမြင်တတ်မှု ဟာအရေးပါပေမယ့် ကိုယ်လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်သမျှဟာ သိပ်အဖြစ်မရှိရင်တောင် “မင်းလုပ်သမျှ သိပ်လက်ရာ မြောက်တာပဲ” လို့ ပြောတတ်တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မျိုးလည်း လူတိုင်းမှာရှိနိုင်ပါတယ်။ အကောင်းဘက်က အပြုသဘောဆန်ဆန်ပြုမူလုပ်ကိုင်ဖို့ပြောဆိုရင်းနဲ့ သံသယရှိဖို့ပြောလာခြင်းဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်အသွင်ဆောင် ပေမယ့်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကိုပိုမိုကောင်းမွန်လာစေဖို့ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့သံသယရှိဖို့ဆိုလိုခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။ ပျက်စီးစေလိုတဲ့စိတ်နဲ့ သံသယရှိဖို့ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုထဲမှာ အဲဒီလိုစိတ်နဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ ယူဆချက်တွေကို အကောင်းမျှော် သံသယစိတ်နဲ့ကြည့်တတ်သူတွေလည်း လိုကိုလိုအပ် ပါတယ်။\nခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ ပင်ကိုစွမ်းရည်ကိုထိန်းသိမ်းရင်း၊ အဲဒီစွမ်းရည်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရင်း၊ ရလဒ်များကိုပြန်လည်သုံးသပ်ရင်း၊ ပြိုင်ဘက်လုပ်ငန်းတွေရဲ့ခြေလှမ်းတွေကို အကဲခတ်ပြီး လှုပ်ရှားရင်း၊ မဟာဗျူဟာတွေချမှတ်ရင်း၊ ကျွမ်းကျင်တာထက်ကျွမ်းကျင်အောင်ဖန်တီးရင်းနဲ့ သူ့ဘဝရဲအချိန် တော်တော်များများကို ဖြတ်သန်းသွားရပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလုပ်ဆောင်ဖွယ်ရာတွေကပဲ သူတို့ကိုအောင်မြင်မှုဆီ တွန်းပို့ပေးနိုင်တဲ့အရာတွေဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါတွေထက်ပိုမိုအရေးကြီးတဲ့အရာကတော့ သင့်ရဲ့ဝန်ထမ်းတေ အပေါ်ထားတဲ့ သင့်သဘောထားပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဆိုးမြင်တတ်တဲ့စိတ်တစ်ခုဟာ ဖြစ်နိုင်ချေတော်တော်များများ ကို ကနဦးအချိန်ကတည်းက ကန့်သတ်ပစ်တတ်တဲ့အရာဆိုတာကို သတိပြုပါ။ အကောင်းမြင်တတ်ခြင်း နဲ့ အပြုသဘောဆောင်စွာတွေးခေါ်တတ်ခြင်းကတော့ ရွေးချယ်စရာများနဲ့ အခွင့်အလမ်းများရှိတဲ့ကမ္ဘာ ကို ဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့ သော့ချက်ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့်အရာရာကို အကောင်းမြင်တတ်စွာ အပြုသဘောဆောင်စွာတွေးခေါ်ရင်း အလုပ်ခွင်နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းကြည့်ပါ။\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 9:42 AM 1 comment:\nပျော်ရွှင်မှုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် - The Secrets of Happiness\nစီကာပတ်ကုံးလျောက်မချဲ့ခင် အဖြေကိုစပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ အဓိကသော့ချက်ကတော့ ကိုယ်ရရှိထားတာကို နှစ်သက် လက်ခံနိုင်ဖို့ပါဘဲ။ အဖြေကရှင်းရှင်းလေးပါ။ အဲဒါကိုများ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူတော်တော်များများက မပျော်ရွှင်နိုင်ကြတာလဲမသိပါဘူး။\nလွန်ခဲ့သော အပတ် တနင်္ဂနွေနေ့က စင်္ကာပူနိုင်ငံ ၀ိသုဒကျောင်းမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ရန်ကုန်တိုင်း မှော်ဘီ ဖားအောက်ရိပ်သာရဲ့ ပဓါန နာယကဆရာတော် ဦးကုမုဒ၏ တရားပွဲမှာ ဘာသာပြန် ကပ္ပိယလုပ်ရင်း တရားနာ စင်္ကာပူနိုင်ငံသား ယောဂီတစ်ယောက်နဲ့ တရားပွဲအပြီး စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ တက်နိုင်သမျှ နေ့လည် ၂နာရီကစပြီး ၅နာရီလောက်အထိ ဆရာတော်ဟောတရားကို ဘာသာပြန်ပေး၊ မေးမြန်းတာတွေ ဘာသာပြန်ပေးအပြီးမှာ ထိုယောဂီက သူသိချင်တာလေးကို ဆရာတော်အား မေးလျောက်ချင်လို့ ဘာသာပြန်ပေးရန် အကူအညီထပ်တောင်းတာနဲ့ ဆရာတော်ပြန်မကြွခင် အပူကပ်ခဲ့ရသေးတယ်။ သူ့ကြည့်တော့ လူပုံစံက ခပ်အေးအေး၊ အပူသောက အရမ်းမရှိတဲ့မျက်နှာနဲ့၊ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကလည်း မသန်စွမ်း။ မေးမြန်းချင်တာတွေပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း စပ်စုလိုစိတ်ရှိတာနဲ့ မင်းကြည့်ရတာ သိပ်ပြီး အပူသောက မရှိသလို အေးအေးဆေးဆေးပါလား၊ မင်းမျက်နှာမှာလည်း စင်္ကာပူနိုင်ငံကလူတွေမှာ အင်မတန်မှ ရှာရခက်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ဘာဆေးတွေများသုံးလို့လဲလို့ ဟာသနှောပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။\nထိုလူကဘဲ အေးဆေးစွာ စိတ်ရှည်ရှည် ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ အသက် ၂၀ ၀န်းကျင်လောက်တုန်းက ပျော်ရွှင်စရာလက်ဆောင် တစ်ခုရခဲ့ပါတယ်တဲ့။ အဲဒါကတော့ သူမော်တော်ဆိုင်ကယ်စီးရင်း အမှတ်မထင် ခြေထောက်တစ်ဖက် ဒဏ်ရာရလိုက်တာပါဘဲ။ ဖြစ်စတုန်းကတော့ သွေးသံတွေကိုကြည့်ရင်း သူတော်တော်လေး စိတ်ဓါတ်ကျသွားတယ်။ ဒါနဲ့ စိတ်ထဲက ချက်ချင်းဘဲ အဖြေတစ်ခုထွက်လာတယ်။ သူဟာ ဒီဒုက္ခကြောင့် ဒီလိုပုံစံနဲ့သာ ဘ၀တစ်ခုလုံး စိတ်ဓါတ်ကျနေမယ်ဆိုရင် လူဖြစ်ရတာ ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်ရှိမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ဆေးရုံရောက်ရောက်ချင်း သံဝေဂရလိုက်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် အဲဒီလို စိတ်ဓါတ်ကျနေမည့်အစား ဘ၀တစ်ခုလုံးကို တန်ဖိုးရှိရှိ အသုံးချဖို့ သူ အဲဒီကတည်းကစပြီး သံဓိဌာန် ချမှတ်ခဲ့ပါတယ်လို့ ဖြေခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အကောင်းမြင်စိတ်နဲ့ သူဆက်ပြီး ဘ၀မှာ လက်ခံကျေနပ်သွားဖို့ဆိုတဲ့ အချက်ကိုဘဲ။\nဒါ့ကြောင့် ကိုယ်မှာရှိတာကို ရဲ့ရဲ့ဝံ့ဝံ့လက်ခံ ကျေနပ်နိုင်ဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တောင် ရန်ကုန်မှာနေစဉ်က လိုင်းကားစီးဖို့ ကားစောင့်ရတာကို အင်မတန်မှ စိတ်ပျက်ခဲ့မိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ စင်္ကာပူရောက်လာတော့လည်း အဲဒီစိတ်ပျက်မှုပုံစံက မပျောက်သေးဘူး။ ဒါတောင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စနစ်အကောင်းဆုံးလို့ အရှေ့တောင်အာရှမှာ စံတင်ထားရတဲ့နိုင်ငံ။ တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ်စီးမည့် ကားအလာကိုစောင့်ရင်း ထင်တာထက် ပိုကြာလာရင် စိတ်တိုလာတယ်။ ဒါကြောင့်ကျွန်တော်တို့တစ်တွေဟာ အဲဒီလို အသေးအမွှားကိစ္စလေးတွေကအစ မိမိရဲ့ အင်မတန်မှ စွမ်းအားရှိလှတဲ့ စိတ်ခွန်အားတွေကို ဖြုန်းတီးတတ်ကြတယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန် ကားမလာရင်၊ ချစ်သူက ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို လိုက်မလုပ်ရင်၊ လက်အောက်ငယ်သားက ကိုယ်ပြောတာ နားမထောင်ရင်၊ သားသမီးက ပုန်ကန်ရင်၊ ကိုယ်မွေးတဲ့ မျောက်က ကိုယ့်ပြန်ခြောက်ရင်… အပြုသဘောအစား အပျက်စိတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ကြတာဟာ အများစုရဲ့ အားနည်းချက်ပါဘဲ။ အဲဒီအခါ မိမိ စိတ်မလွတ်သွားဖို့ အထူးသတိထားရန် လိုပါတယ်။\nအများစုသော လူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာဟာ ပြင်ပ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အပေါ်မှာသာ အဓိကမှီခို နေကြတာဖြစ်ပါတယ်။ မိမိတို့ရဲ့ အတွင်းစိတ်မှာ ရှာဖွေကြဖို့ မေ့လျော့နေကြတယ်။ တချို့ကပြောတယ်။\n“စင်္ကာပူမှာ အလုပ်လေးတစ်ခုလောက်ရပြီး ပိုက်ဆံနှစ်သိန်း သုံးသိန်းလောက် အိမ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်ရင် တော်တော်ပျော်ပါပြီ။”\n“နှစ်သက်သော အလုပ်၊ ကား၊ အိမ်၊ ဖုန်း စတာတွေရှိရင် ပျော်ပါပြီ”\n“ကိုယ်ကြိူက်သော ချစ်သူက ပြန်ပြီးနှစ်သက်မယ်ဆိုရင် ဒီတသက် သေပျော်ပါပြီ”\nအဲဒီလို အစရှိသော ဘယ်တော့မှ လိုအင်မပြည့်နိုင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ဖြည့်ဆည်းရင်းနဲ့ လယ်လုပ်သားကြီးလို ဘ၀အဆုံးသတ်ကြရဦးမှာဖြစ်ပါတယ်။ လယ်လုပ်သားကြီးက သူ့စိတ်ထဲမှာ သူ့အလုပ်လုပ်တဲ့ လယ်ပိုင်ရှင်ဆီက လယ်နှစ်ကွက်လောက်သာ သူပိုင်ရင် သေပျော်ပါပြီတဲ့။ တစ်နေ့မှာ အသက်ကြီးရင့်ပြီဖြစ်တဲ့ အဲဒီလယ်လုပ်သားကြီးကို လယ်ပိုင်ရှင်က ခေါ်ပြီး ဟော့ဒီက ငုတ်တစ်ချောင်းယူသွားပြီး ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့ နေရာရောက်ရင် အဲဒီငုတ်ကို စိုက်လိုက်ပါ။ အခုနေရာကစပြီး စိုက်လိုက်တဲ့အထိကို ခင်ဗျားရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု့လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်ဆိုပြီး အဆိုပါငုတ်ကို ပေးလိုက်တယ်။ လယ်လုပ်သားကြီးကလည်း အားရ၀မ်းသာစွာနဲ့ အရင်က ရည်ရွယ်ထားသော လယ်နှစ်ကွက်မက အစွမ်းကုန် ပြေးပြီး ငုတ်စိုက်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ တစ်ခုသော နေရာရောက်ရင် နောက်ပြန်ကြည့်လိုက် နဲသေးတယ်ဆိုပြီး ဆက်ပြေး၊ ပြန်ကြည့် အားမရသေး၊ ဆက်ပြေး၊ နောက်ဆုံးတော့ သေပွဲဝင်ခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့ဒီလယ်လုပ်သားကြီးလို အဖြစ်မကြုံရစေဖို့ ဘ၀မှာ မိမိမှန်းထားတဲ့ လယ်ကွက်ရောက်ရင် မြန်မြန်ငုတ်စိုက်နိုင်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ လူပျင်းတို့ရဲ့ စွန့်စားမှုမပါ ဗလာသက်သက် စားလိုက် အိပ်လိုက် စိတ်ပျက်စရာ အားထုတ်မှုကို မဆိုလိုပါဘူး။\nပျော်ရွင်မှုဆိုတာကို ပတ်ဝန်းကျင် ပြင်ကတွေက မဖန်တီးနိုင်ပါ။ မိမိအတွင်းစိတ်ကသာလျှင် ဖန်တီးနိုင်တယ် ဆိုတာကို သိဖို့ လိုပါတယ်။ ဘယ်သူမပြုမိမိအမှု့၊ မိမိကိုယ်တိုင် မိမိလုပ်သမျှကို လက်ခံ ကျေနပ်နိုင်ဖို့ အထူးအရေးကြီးပါတယ်။ ပျော်ရွင်မှုဟာ ချဲထိုး၊ ထီထိုးလိုက်လို့ ကံကောင်းပြီး ပေါက်ကိန်းကြုံသလို မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိကိုယ်တိုင်က အင်တိုက် အားတိုက် ကြိုးကြိုးစားစား ဖန်တီးယူရမှာဖြစ်တယ်။ အဲဒီလိုဖန်တီးယူနိုင်ဖို့ကလည်း လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်ဖြစ်ပါတယ်။ အခြေခံအစအားထုတ်ရမှာက မိမိရဲ့ စိတ်ဓါတ် အခြေခံကို အပြုသဘောဆောင်နိုင်အောင် အရင်ကြိုးစားရမှာဖြစ်ပါတယ်။ တွေ့ကြုံ ထိတွေ ဆက်ဆံသမျှ အပြုသဘောဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်။\nလူအများစုဟာ နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း ဟုတ်တာရော မဟုတ်တာတွေရော စုပေါင်းပြီး အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတတ်ကြပါတယ်။ အဓိကအရေးကြီးဆုံးက ဘယ်ဟာက ပိုပြီး အရင်လုပ်သင့်သလဲ ဆိုတဲ့ နံပါတ်အစဉ်တပ်ပြီး လုပ်ဆောင်သွားဖို့လိုပါတယ်။ အဲဒီလို နေ့စဉ်ပြုလုပ်သွားရင် မိမိရဲ့ အားသာချက် အားနည်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်သွားရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို နေ့စဉ်ကတဆင့် လစဉ် ထိုမှ နှစ်စဉ် ဦးတည်ချက်တွေ ချမှတ်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကို မလိမ်တမ်း ကြိုးပမ်းဖို့လိုပါတယ်။ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်သွားမယ်ဆိုရင် မိမိတို့ရဲ့ ဘ၀မှာ ထားသင့်တဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိနိုင်ကြပါလိမ့်မယ်။\nလူတိုင်း လူတိုင်း မိမိကိုယ်ကို မိမိ ကောင်းချီးပေးနိုင်ကြပါစေ။\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 7:47 AM 1 comment:\nဒီနေ့ တနင်္ဂနွေနေ့ ဆိုတော့ ခါတိုင်းနေ့တွေထက်စာရင် ပိုပြီး အချိန်ရတာနဲ့ ကျွန်တော့်ဝမ်းစာအတွက် လုပ်ကိုင်နေရတဲ့ အလုပ်နဲ့ နှီးနွယ်မည့် အကြောင်းကို ရေးဖို့ စိတ်ကူးလိုက်ပါတယ်။\nကျွန်တော့်ရဲ့ ၅ နှစ်တာ (ရန်ကုန် ၂ နှစ်၊ စင်္ကာပူ ၃ နှစ်) ကာလ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း အတွေ့အကြုံဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလရှိရင်းစွဲ ဈေးကွက်အတွက်အကြုံကို ပိုပြီး ရင့်ကျက်မှု ရလာစေသလို၊ အဲဒါနဲ့ပတ်သတ်ပြီး နည်းနည်းပါးပါး ကိုဖောရွှေ လုပ်နိုင်လာတယ်လို့ ၀န်ခံပါရစေ။\nကျွန်တော် စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ဘွဲ့ရပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော် ဘာအလုပ်နဲ့ ၀မ်းစာရှာရရင် ကောင်းမလဲပေါ့။ အထူးသဖြင့်ကတော့ ကိုယ့်ဘ၀မှာ အပျော်ဆုံးအလုပ်နဲ့၊ မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် ဘ၀ရဲ့ အချိန်တွေကိုကုန်လွန်ရင်း အလုပ်လုပ်ဖို့ အရမ်းကို တောင့်တမိပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မိမိဘာကို အားသန်သလဲဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားရင်းနဲ့ …\nသြော်..ငါက-- တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အမိန့်တွေအောက်မှာ လုပ်ရတာမကြိုက်၊ နေ့တဒူဝ မပြောင်းလဲသော အလုပ်တွေကို( ဥပမာ - စာရင်းကိုင်၊ ကွန်ပျူတာ စာရိုက်၊ စာရင်းစစ် အစရှိသဖြင့်) မနှစ်သက်ဘူး။\nကိုယ်ကြိုက်တာက …. ဆန်းသစ်တီထွင်မှု၊ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံမှု၊ သူတပါးအတွက် ၀န်ဆောင်မှု၊ အပြင် အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်သိချင်တာ ကတော့ လူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို သူတို့နှစ်သက်မှုအလိုက် ဘယ်လိုသုံး ဖြုန်းနေကြသလဲဆိုတာကိုဘဲ။\nဒါ့ကြောင့် ရန်ကုန်မှ ကျွန်တော် အလုပ်စလုပ်တဲ့အခါကျတော့ အဲဒီ ဆန်းသစ်တီထွင်မှု တွေနဲ့ လုပ်ဆောင်နေရသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့အပြင် မိမိကလည်း စိတ်အားထက်သန်တဲ့အလုပ်ဖြစ်တဲ့ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်မှု အလုပ်ကို စပြီးလုပ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး အဲဒီဘာသာရပ်ဟာ ကျောင်းသားဘ၀တည်းက အင်တိုက်အားတိုက် စိတ်ပါဝင်စား လေ့လာခဲ့တဲ့ ဘာသာရပ်လည်းဖြစ်နေတယ်။\nကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်တဲ့အလုပ်ဟာ သူ့နေရာ ဌာနအလိုက် ကန်သတ်မှုရှိတဲ့ အလုပ်မျိုးမဟုတ်ဘူး။ နောက်ပြီး အများက ယူဆထားသလို ကြော်ငြာလုပ်ခြင်း(တီဗွီ-ရေဒီယို-အက်ဖ်အမ်-စာရွက်-အင်တာနက်တို့တွင်)၊ ဈေးပွဲတော်လုပ်ခြင်း၊ အရောင်းအားမြှင့်တင်ခြင်း၊ ၀ယ်သူအကြိုက် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဆိုတဲ့အချက်တွေတင် မကပါဘူး။ ဒါကို အထူးသတိပြုဖို့လိုပါတယ်။\nဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်းသည် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပြင်ဆင်ထားသော ကြီးမားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ပါဘဲ။ အဲဒီ ဖြစ်စဉ်ထဲမှာ ဘာတွေပါဝင်နေသလဲဆိုရင် .. ၀ယ်သူနှစ်သက်မှုရှိပြီး ၀ယ်ချင်လာအောင်၊ အလွယ်တကူ ၀ယ်နိုင်အောင်၊ ဘယ်လို ပြုမှုလုပ်ဆောင်ရမယ်၊ ၀ယ်သူတွေဟာ မိမိရဲ့ ပြိုက်ဖက်ကနေ မ၀ယ်ဘဲ မိမိဆီမှာ ပိုပြီး ထပ်ခါ ထပ်ခါ ၀ယ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်…စတာတွေ ပါဝင်နေတယ်။\nဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူများအတွက် အချက် (၃) ချက်\nဈေးကွက်ဖော်ဆောင်တဲ့အလုပ်နဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုနေကြတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များဟာ အောက်ပါ အချက် သုံးချက်ကို မဖြစ်မနေရှိရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nစင်္ကာပူမှာ ကျွန်တော် အာရှ ပစိဖိတ်ဆိုင်ရာ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်မှုဘာသာရပ်နဲ့ ဘွဲ့လွန်တက်တုန်းက စင်္ကာပူအမျိုးသား တက္ကသိုလ်က ပါမောက္ခ တစ်ယောက်ပြောတဲ့စကားကို သတိရမိတယ်။ ဆရာကပြောတယ်-- အခုသင်မည့် သင်ခန်းစာမှာ “ကုန်စည်” ဆိုတဲ့စကားကို မသုံးဖို့။ မပြောဖို့။ ပြောခဲ့ရင် ဒဏ်ငွေချမယ်ဆိုတယ်။ အဖြေကတော့ ရှင်းပါတယ်- ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကုန်စည်ဆိုတာမရှိဘူး၊ အရာရာတိုင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်လို့ဘဲ။\nဘယ်လိုနည်းနဲ့မှကို ကုန်စည်လို့ခေါ်တဲ့ ပစ္စည်းဆိုတာမရှိပါ။ အဲဒီကုန်စည်သည်ပင်လျှင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမျိုးမျိုးသော ၀န်ဆောင်မှုတွေနဲ့ ၀န်းရံနေလို့ဘဲဖြစ်တယ်။ ဥပမာ - ခေါင်းလိမ်းဆီ ဆိုတဲ့ ကုန်စည်မှာ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ၀န်ဆောင်မှုတွေဖြစ်တဲ့ အရည်အသွေး၊ သင့်တင်လျောက်ပတ်မှု (ဗောက်သေခြင်း၊ ဆံပင်ပေါက်ခြင်း၊ နက်ခြင်း၊ အမွှေးရနံ့သင်းခြင်း)၊ ယုံကြည်စိတ်ချရချင်း၊ ထိုက်တန်သော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းခြင်း စတာတွေက ၀န်းရံနေပါတယ်။ ဒီတော့ အဲဒီ ပစ္စည်းသည်ပင်လျှင် ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ၀န်ဆောင်မှုပေါ်လိုက်ပြီး ပြောင်းလဲသွားတယ်။ အဲဒီလို ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ရမယ်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်တဲ့ အသိဥာဏ်ရှိရမယ်။\nမိမိတို့လုပ်ရတဲ့ လုပ်ငန်းပတ်ဝန်းကျင်ဟာ အထူးသဖြင့် အပြုသဘောဆောင် ဆန်းသစ်တီထွင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ခဲ့လျှင့် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်ကံကောင်းသူလို့ မှတ်ချက်ချလိုက်ပါ။ ဒီလိုပါဘဲ.. ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေဟာ မိမိလုပ်တဲ့လုပ်ငန်းမှာ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ဆန်းသစ်တီတွင်မှုရှိတဲ့ စိတ်ဓါတ်နဲ့လုပ်နေကြတဲ့သူတွေကို ခန့်အပ်ခြင်း ရှိဖို့ အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။ မရှိရင် အတက်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပြီး ဖန်တီးပါ။\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သမရိုးကျ ဈေးကွက်ဟာ အောင်မြင်မှုလျော့နည်းလာတဲ့အခါ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုရှိတဲ့ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေသာလျှင် အနာဂါတ်ဈေးကွက်ကို ဖန်တီး၊ စီမံနိုင်မှာဖြစ်တယ်။ သိထားရမှာက မိမိတို့သည် ဆန်းသစ်တီထွင်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုပ်ကိုင်နေရမယ်ဆိုတဲ့ အသိဘဲ။\nယနေ့ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရင်လည်း အတူတူပါဘဲ။ ဆန်းသစ်တီတွင်မှုရှိတဲ့ ဒေသတွေသာလျှင် ကမ္ဘာမှာ အတိုးတက်ဆုံး ဖြစ်နေကြတယ်။ အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံတွေကို ကြည့်ရင်လည်း ဒီအတိုင်းဘဲ။ စင်္ကာပူနိုင်ငံဟာ တစ်ကယ်တော့ ရန်ကုန်တိုင်းထက်တောင် အကျယ်အ၀န်အားဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းပါတယ်။ ထို့အတူ အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံတွေထဲမှာဆိုရင် အသေးဆုံးနိုင်ငံဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေ၊ ကျန်းမာရေး၊ သိပ္ပံပညာ၊ နည်းပညာ၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ ၀န်ဆောင်မှု စတဲ့နေရာတွေမှာ တိုးတက်နေရုံမကဘဲ ရှိပြီးသားကို ဆန်းသစ်တီထွင်မှု အမြဲရှိနေတဲ့အတွက် အခြား အခြားသော အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံတွေထက် စာရင် တိုးတက်မှုနှုန်း အမြင့်မားဆုံးလို့ ဆိုနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကြီးသည် သေးသည်က ပဓါနမဟုတ်ဘဲ၊ အရည်အချင်း ဆန်းသစ်တီထွင်ခြင်းကသာ ပဓါနဆိုတာကို နားလည်သဘောပေါက်ရမယ်။\nဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေအားလုံးသည် စီမံခန့်ခွဲသူများမဟုတ်ဘဲ ရှေ့က ကြိုပြေးနေတဲ့ ဦးဆောင်ရှင်တွေဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ မိမိဟာ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းရဲ့ အချိန်တော်တော်များများကို စာရင်းအင်း၊ ဖွဲ့စည်းပုံ အဆင့်ဆင့်၊ ကုန်ကျစရိတ်၊ အသေးအမွားကိစ္စတွေပေါ်မှာဘဲ အာရုံကရပြီး လုပ်ကိုင်နေမယ်ဆိုရင် မိမိသည် ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူမဟုတ်၊ စီမံခန့်ခွဲသူသာဖြစ်သည်။\nဦးဆောင်ရှင်ဖြစ်ဖို့အတွက်ဆိုရင် မိမိရဲ့ အချိန်တော်တော်များများကို အခွင့်အရေးကို မျက်ခြေမပျက် စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ စိတ်ကူးဖော်ဆောင်ခြင်း၊ ရည်မှန်းချက်ခြမှတ်ခြင်း၊ လူတွေနဲ့ဆက်ဆံခြင်း စတာတွေအပေါ်မှာ အသုံးပြုဖို့လိုပါတယ်။\nတချို့ကပြောတယ်။ ဦးဆောင်သူတွေဟာ ရုပ်ရည် ဥပတိ ကောင်းမွန်ဖို့၊ သူတပါးတွေအားကျအောင် လုပ်ပြဖို့၊ စိတ်ဝင်စားအောင်နေထိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့။ ဒါဆိုရင် တချို့သော အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများဟာ သူတို့ရဲ့အလုပ်တွေကို တည်ငြိမ်အေးဆေးတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ငန်းမှာရှိတဲ့ သူတွေရဲ့ စိတ်နဲ့နှလုံးသားကို ထိတွေ့ဆက်ဆံကြတာတွေ လက်တွေ့မှာ အများကြီးရှိပါတယ်။ သူတို့တွေဟာ ရိုးရှင်းပွင်လင်း၊ ဟိတ်ဟန်မရှိ၊ သူတပါးကိုစားနာထောက်ထားပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သောသူများ ဖြစ်ကြတယ်။ ဆိုရိုးစကားတစ်ခုအရဆိုရင် “အောင်မြင်တဲ့ ဦးဆောင်ရှင်ဆိုတာ လူတွေက သူရှိတယ်လို့တောင် သိပ်မသိကြရင် အကောင်းဆုံးဘဲ”တဲ့။ ဒါကြောင့် မိမိတို့အနေနဲ့ ကနဦးအဆိုကို သေချာစီစစ်ပြီးမှ ယနေ့လက်ရှိအောင်မြင်နေကြသော ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေရဲ့ထုံးကို နှလုံးမူရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအောင်မြင်နေကြသော ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေဟာ အမြဲတမ်းပြောင်းလဲ ဆန်းသစ်တီထွင်နေတဲ့ ဈေးကွက်ကို နားလည်အောင် အချိန်ပေး၍ လက်တွေ့ လေ့လာ လုပ်ဆောင်နေသူများဖြစ်ပါတယ်။\nနိဂုံးချုပ်ရမည်ဆိုလျှင် အထက်ပါဖော်ပြခဲ့သော အချက် (၃) ချက်ကို ယနေ့လက်ရှိ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်သူတွေ အနေနဲ့ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကြဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။ တကယ်တော့ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်မှုကို လေ့လာမည်ဆိုရင် တစ်ရက်နဲ့ ရနိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်ဖို့ဆိုရင်တော့ ဘ၀တလျောက်လုံး လုပ်ဆောင်သွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n+++အားလုံး အားလုံး --- မိမိအလုပ်မှာ ထားရှိရမည့် အကောင်းဆုံးအရည်အချင်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံကြပါစေလို့…+++\n++ ၀န်ခံချက် - ဆရာ ဖီးလစ် ကိုခ်လာ၏ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း၏ စီမံခန့်ခွဲမှု စာအုပ်မှ တချို့ကို မှီညမ်းထားပါသည်။++\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 12:25 AM No comments:\nအပြောင်းအလဲကို လက်ခံဖို့ - Accepting Change\nအထူးသဖြင့် ယနေ့ခေတ် ကျွန်တော်တို့တတွေဟာ စစ်မှန်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှု့၊ လွတ်လပ်မှု့၊ ငြိမ်းချမ်းမှု့များကို တောင့်တ လိုလားကြသော်လည်း လက်တွေ့မှာ တကယ်ရအောင်လုပ်ဖို့ အင်မတန် ၀န်လေးနေတက်ကြပါတယ်။ ဘာ့ကြောင့်အခုလို ၀န်လေးနေကြသလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်ရင် အဓိက အကြောင်းအရင်းတစ်ခုကတော့ ပြောင်းလဲမှု့ကို လက်ခံနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ဟာ ကျွန်တော်တို့တတွေမှာ နည်းပါးနေတဲ့အတွက်ကြောင့်လို့ ယူဆမိပါတယ်။\nတကယ်တော့ မိမိရဲ့အလုပ် ဆုံးရှုံးတဲ့အခါ စိုးရိမ်သောကရောက်ရတယ်၊ မိမိရဲ့ ချစ်သောသူ နဲ့ခွဲခွာရတဲ့အခါ ပူဆွေးငိုကြွေးကြတယ်၊ မိမိဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်မလာတဲ့အခါ စိတ်ဓါတ်ကျကြတယ်၊ အစရှိတာတွေဟာ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ကြုံဆုံနေကြရတယ်။ အမှန်တကယ်ကတော့ အခုလို ပူဆွေး သောက စိုးရိမ် ပူပန်ရခြင်းရဲ့ အကြောင်းဟာ မိမိအလုပ်ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ချစ်သူနဲ့ ကွာကွဲခြင်း၊ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်မလာခြင်းစတာတွေကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်က ဖြစ်ပျက်မှုရဲ့ အပြောင်းအလဲကို လက်ခံနိုင်ခြင်း၊ လက်မခံနိုင်ခြင်းတွေကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို နားလည် သဘောပေါက်ရပါလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော်တို့ဘ၀မှာ တခါတလေ ကောင်းသော အပြောင်းအလဲကိုတောင် လက်ခံပြောင်းလဲဖို့ တော်တော်လေးကြိုးစားရတဲ့ အချိန်ကာလတွေကို ဖြတ်ကျော်ဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကြရင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့၊ အားပေးဖို့၊ ပြင်လည်ပြင်ဆင်ဖို့၊ ပြန်လည်စုစည်းဖို့ စတဲ့အချက်အလက်တွေကို ပြုလုပ်ရပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အဲဒီအပြောင်းအလဲဟာ မိမိဘ၀အတွက် စိတ်ချ၊ ယုံကြည်၊ ခိုင်မာသော အပြောင်းအလဲဖြစ်အောင် အဘက်ဘက်က ကြိုးစားဖို့လိုပါတယ်။\nအကယ်၍ လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ဘာကြောင့်လဲဆိုတဲ့ အခြေခံအကြောင်းကို မိမိကိုယ်တိုင် သေချာစွာ ဆန်းစစ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အခွင့်အခါသင့်လျင် မိမိရဲ့ မိတ်ဆွေ (သို့) ပညာရှိများနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး အကြံဥာဏ်ရယူပါက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မိမိရဲ့ စိတ်ဓါတ်ကသာ ပဒါနကြတယ်ဆိုတာကို မမေ့ပါနှင့်။ ကနဦး မိမိစိတ်ကို မိမိနားလည် သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားရမှာဖြစ်တယ်။\nဘ၀မှာ ပြောင်းလဲမှုထက် ပိုပြီး ပီပြင် သဘာဝကျသောအရာ မရှိနိုင်ပါဘူး။ “အကြောင်းတရားအားလုံးသည် သူ့အလိုလိုဖြစ်ပေါ်ပြီး သူ့အလိုလိုသာလျှင် ပျက်စီး အဆုံးသတ်ကြရသည်” ဟု ဗုဒ္ဓစာပေတွင် လေ့လာမှတ်သားဖူးသည့် အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရသော ကောင်းခြင်း ဆိုးခြင်း ပူဆွေးခြင်းအားလုံးတို့ဟာ သူ့ဖာသာသူ အဆုံးသတ်သွားကြတာ လက်တွေ့ကြုံဖူးပါလိမ့်မယ်။ ဥပမာအားဖြင့် မိမိကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ပျော်ရွှင်ခဲ့မှု့တွေ၊ စိုးရိမ်ခဲ့မှု့တွေကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပါ။ သေချာတာကတော့ ပြန်လည်မှတ်မိနိုင်ပြီး အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေအားလုံး ဘယ်ကို ရောက်သွားသလဲဆိုတာ မည်သူ သိနိုင်ကြပါမလား?။ ဒါ့ကြောင့် အဓိက သတိရဖို့ကတော့ ခံစားမှုအားလုံးသည် တဒင်္ဂသာ ဖြစ်ပြီး ဘ၀ရဲ့ သဘာဝအကျဆုံးအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို ကျွန်တော်တို့ လက်မခံနိုင်မှုကြောင့် အဲဒီခံစားမှုတွေဟာ ဖန်တီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ဖို့လိုပါတယ်။\nတကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အဓိက စွမ်းဆောင်ရည်ရှိဖို့ကတော့ မိမိရဲ့ အတွင်းနဲ့အပြင်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲနေသော သဘာဝကို လက်ခံပြီး ထိုမှတဆင့် တကယ်လွတ်လပ်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ နဲ့ ဘ၀ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖန်တီးဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကလည်း ပြောင်းလဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အပြောင်းအလဲကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေခြင်းသည်ပင်လျှင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခမဖြစ်ဖို့ အပြင် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ ဒုက္ခ မရောက်အောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်။ တနည်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်က အသိဥာဏ်မြင့်မားအောင်၊ ရင့်ကျက်မှုရှိအောင်အပြင် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ အားကျမှုရှိအောင် ကြိုးစားဖို့လိုပါသည်။\nဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက် ရွှေတောင်ကုန်းဆရာတော်ကြီး စင်္ကာပူမှာ တရားစခန်းဖွင့်စဉ်က ဆရာတော်ကြီး မိန့်ကြားခဲ့သော စကားကို ပြန်ပြီး ဖောက်သည်ချပါရစေ။ အဲဒီတုန်းက ညနေစောင်းအချိန်ဆိုတော့ ဆရာတော်ကြီးကလည်း အေးအေးဆေးဆေးရှိတာနဲ့ မိနစ် ၄၀ မျှကြာအောင် ဆွေးနွေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆရာတော်ကြီးကပြောတယ်။\n“ဘ၀မှာ မိမိကြောင့် သူတစ်ပါးဒုက္ခမရောက်အောင်\nပြုမှု ပြောဆို ကြံတွေးရမှာ ဖြစ်သလို\nဒုက္ခမဖြစ်အောင်လည်း ပါးနပ်ရမယ်” ဆိုတဲ့မိန့်ကြားစကားပါဘဲ။\nဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေဟာ ဆရာတော်ကြီး မိန့်မှာချက်နဲ့အညီ လုပ်ကိုင်ကြဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။ တချို့က သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခမပေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတပါးရဲ့ ဒုက္ခကိုတတော့ တလှေကြီး ခံကြရတယ်။ ဒါဟာလည်း မကောင်းဘူး။ နောက်တစ်ခုကတော့ မိမိကိုယ်တိုင်က သူတပါးဒုက္ခမရောက်အောင် အတပ်နိုင်ဆုံး ပြော ကြံ လုပ် ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့တွေ နေ့စဉ်ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အပြောင်းအလဲ အတွေ့အကြုံတွေလောက် ဘယ်အရာမှ သဘာဝကျကျ မဖြစ်နိုင်တာကို သိပြီးနောက်မှာ အထူးသတိထားရမှာက ဘ၀ရဲ့ ဖြစ်စဉ်ပြောင်းလဲမှုတွေတိုင်းမှာ မည်သည့်အရာကိုမှ ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုဘူးဆိုတာကို နားလည်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်တိုင်က အဲဒီ အဖြစ်အပျက် အပြောင်းအလဲတွေကို ပိုပြီး နားလည်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒီ အကောင်း အဆိုးဆိုတာတွေရဲ့ ဖြစ်တည်ပျက်မှု (ကိုယ့်ကြောင့် သူတပါးအကျိုးပျက်မှု၊ စိတ်ဆင်းရဲမှု၊ သူတပါးကြောင့် မိမိ အကျိုးပျက်မှု) တွေရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို သဘောပေါက်လာပါလိမ့်မယ်။ တနည်းအားဖြင့် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က ပြောင်းလဲမှုကို လက်မခံနိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာများကိုဆိုလိုခြင်းဖြစ်တယ်။\nဒါ့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပြောင်းလဲမှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရတိုင်း မှန်မှန်ကန်ကန် ကိုင်တွယ်နိုင်ဖို့ အောက်ပါ အချက်လေးချက်ကို လေ့ကျင့်ထားဖို့တိုက်တွန်းပါတယ်။\n၁) ကိုယ်တွေ့ကြုံရတဲ့ အပြောင်းအလဲကို ခုခံတိုက်ခိုက်နေရတဲ့ မိမိရဲ့ စွမ်းရည်ကို နားလည်ပါ။\n၂) ပြောင်းလဲမှုဟာ ဘ၀အတွက် သဘာဝအကျဆုံးအရာဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုပါ။\n၃) အရာရာတိုင်းဟာ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်တည်စီးဆင်းနေတယ်၊ တည်မြဲမှုမရှိ၊ ပြောင်းလဲမှု (ခံစားမှု) တွေဟာ တခဏသာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုပါ။\n၄) တွေ့ကြုံရတဲ့ ချမ်းမြေစရာ ပြောင်းလဲမှုနဲ့ စိတ်ညစ်စရာ ပြောင်းလဲမှုများကို လက်ခံပြီး ကျေးဇူးတင်မိဖို့ ကြိုးစားပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့်ဘဲ မိမိရဲ့ဘ၀ဟာ တိုးတက်ခြင်းကို ဖြစ်စေလို့ပါ။\nအထူးသဖြင့် လူတိုင်း လူတိုင်းဟာ မိမိဘ၀ကို သက်တောင့်သက်သာနဲ့ အပြောင်းအလဲကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တာဝန်အပြည့်ရှိပါတယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်ကြဖို့တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။\n++ မည်သူ့ကြောင့်မျှ မိမိကိုယ်ကို စိတ်ဓါတ်မကျပါစေနဲ့။\n++ မည်သူမျှ မိမိကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပါ။\n++ အရာရာတိုင်းဟာ ပြောင်းလဲနေတယ်။\n++ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုဟာ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်နိုင်တယ်။\n( ၀န်ခံချက်---- အိုင်ယာလန်စာရေးဆရာ မစ်ခ်ကွမ် ရေးသားသော စွမ်းရည်နှင့် အလှတရား စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ချက်တချို့ကို မှီညမ်းထားပါသည်။)\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 6:50 AM2comments:\nသုံးမှာလား၊ ဖြုန်းမှာလား - Use It or Lose It\nမိမိတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ဦးနှောက်ကို ဘယ်တော့မှာ သံချေးမတက်စေပါနဲ့။ အထူးသဖြင့် သွက်လက်ဖြတ်လတ်အောင် နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ပါ။\nမကြခဏဆိုသလို မေးမိသော မေးခွန်း။\n“ခင်ဗျား မေ့တက်လား” လို့ မေးရင် အများစုကတော့\n“ဟုတ်တယ်ဗျ မေ့တတ်တယ်” လို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ဖြေတတ်ကြတယ်။\nအဲဒီအခါကျရင် နောက်မေးခွန်းက -\n“ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားဆီက ပိုက်ဆံ တစ်သိန်းချေးသွားတဲ့သူကိုရော ခင်ဗျားမေ့တတ်လား” ဆိုတော့\n“ခင်ဗျားကလည်း ပေါက်ကရလေးဆယ်၊ အဲဒါကိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မေ့လို့ရမှာလဲဗျ၊ ဒီလောက် ထင်ထင်ရှားရှားကြီးကို” လို့ ပြန်ဖြေကြတယ်။\nအဲ့ဒီတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒါကျတော့ မမေ့တာလဲဆိုတော့ အများစုကပြောကြတယ်။ အဲဒီလိုကိစ္စမျိုးကျတော လွယ်လွယ်ကူကူ မေ့ပျောက်လို့ ဘယ်ရမလဲတဲ့။\nတကယ်တော့ မေ့တတ်တယ်၊ သတိကောင်းတယ်ဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတော့ အလေ့အကျင့် မလုပ်ပေးလို့ဘဲ။ ပုံမှန်အလေ့အကျင့်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် မှတ်ဥာဏ်ဆိုတာ အင်မတန်မှ ကောင်းလာပါလိမ့်မယ်။ အဓိကပြဿနာက မှတ်ဥာဏ်စွမ်းရည်ကို နေ့ချင်းညချင်း ကောင်းအောင်လုပ်ချင်တဲ့ အများစုရဲ့ မျော်လင့်ချက်ကြောင့်ဘဲ။ မိမိမှတ်ဥာဏ်ကို သေချာလေ့ကျင့်ပြီး သိချင်သောအရာကို မှတ်ထား၊ ပြီးရင် အသုံးချတဲ့အခါ ပြန်ခေါ်စဉ်းစားကြည့်ပါ။ မှတ်မိတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော့်တွေ့ဖူးတဲ့ အသက် ၇၅နှစ်ရှိ မစ္စတာယိုး ဆိုရင် အခုအချိန်အထိ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီးပြီး အလုပ်လုပ်နေတုန်း။ လုပ်သမျှကိစ္စတိုင်း ချက်ကျကျ စနစ်တကျ လုပ်တတ်တဲ့သူ။ အသက်ကြီးပေမဲ့ မှတ်ဥာဏ်ကောင်းတဲ့သူ၊ သူ့ပစ္စည်းဈေးနှုန်း တွက်ချက်မှုတိုင်းကို လက်မတင် ဈေးတွက်ပေးနိုင်သူမျိုး။ ဒါ့ကြောင့် မှတ်ဥာဏ်သည် အသက်ကြီးသည် ငယ်သည်နှင့်မဆိုင်ပါ။ အသက်ကြီးခြင်းသည် လေ့ကျင့်ထားသော မှတ်ဥာဏ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါ။\nဥပမာအနေနဲ့ဆိုရင် - အသုံးမပြုတဲ့ ဓါးလိုပါဘဲ - ပုံမှန်လှီးဖြတ်တဲ့အလုပ်ကို အဲဒီဓားက ဟန်ကျကျ လုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဓားကို ပြန်ပြီး ထက်အောင်သွေးမယ်ဆိုရင်တော့ ပြန်လည် အသွားထက် လှီးဖြတ်နိုင်မှာဖြစ်တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ အနေကြာပြန်ရင်လည်း ဆက်လက်အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် ပြန်လည် သွေးရဦးရပါအုံးမယ်။ မိမိတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ဦးနှောက်ဟာလည်း အဲဒီအတိုင်းဘဲ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ အချိန်နဲ့အမျှ မိမိတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်စွမ်းရည်ကို အသွားထက်အောင် သွေးနေရမှာဖြစ်တယ်။ မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာသန်စွမ်းအောင် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့လိုသလို မိမိတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ကိုလည်း အခုဖော်ပြမဲ့ နည်းလမ်း သုံးမျိုးနဲ့ လုပ်ဖို့ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\n၁) ကြည်ရှုစစ်ဆေးတတ်တဲ့ စွမ်းရည်ကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပါ။\nအများစု မေ့တတ်တဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းတစ်ခုကတော့ အကြောင်းအရာ ကိစ္စတစ်ရပ်အား ကြည်ရှုစစ်ဆေးတတ်တဲ့ စွမ်းရည်ကို တိုးတက်အောင် မလုပ်ခြင်းကြောင့်ဘဲ။ ရေးလက်စဘောပင်ကို မူလနေရာပြန်မထားဘဲ ပြီးတဲ့နေရာထားခဲ့၊ နောက် ရေးမယ်လုပ်တော့ ရှာလို့မတွေ့လို စိတ်ပျက်ခဲ့ရမှုတွေ။ မိမိဘောင်းဘီအိတ်၊ အင်္ကျီအိတ်ထဲ ထည့်ထားပြီး ပျောက်သွားတဲ့ဘောပင်ကို ရှာနေတာတွေဟာ တကယ်တော့ ပျာယာခတ်နေတဲ့ စိတ်ကို ဒီအတိုင်းလွတ်ထားပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့်ဘဲ။\nနောက်ပြီး များသောအားဖြင့် အသိမိတ်ဆွေအသစ်တွေ့လို့ နှုတ်ဆက်ရင် နံမည်ကို အရင်ပြောပြပြီး ဘယ်မှာလုပ်တယ် စသဖြင့် ပြောပြီး မိတ်ဆက်တတ်ကြတယ်။ အကယ်၍ မိမိက သေသေချာချာ မကြားလိုက်ဘူးဆိုရင် ပြန်ပြီး နောက်တစ်ခေါက် နံမည်ထပ်ပြောဖို့ ၀န်မလေးပါနဲ့။ ဒါမှ မှတ်မိမှာကို။ တကယ်လို့ တပါးသူက နံမည်ကပ်ပြားကို ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း နံမည်၊အလုပ်အကိုင်ကို သက်ဆိုင်ရာတစ်ခုခုနဲ့ တွဲမှတ်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ ဥပမာ - အဲဒီလူနံမည်က မအေးအေးသန်း အလုပ်လုပ်တာက ရွေဝါ၀ါ ကုမ္ပဏီမှာဆိုရင် - မိမိစိတ်ထဲက မှတ်လို့လွယ်အောင် “ရွှေဝါဆပ်ပြာနဲ့ဆိုရင် အသားအရည်ဟာ အေးမြသန့်ရှင်းလိမ့်မယ်” စသည်ဖြင့်ပေါ့ဗျာ။ အတပ်နိုင်ဆုံး မိမိသန်ရာ ၀ါသနာပါရာနဲ့ မှတ်ပါ။ ကျွန်တော် အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် အခုလို မှတ်နည်းဟာ အင်မတန်မှကို အကျိုးများပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဖောက်သည်တွေရဲ့ နာမည် အလုပ်ဌာနတွေဆိုရင် ရှုပ်မှရှုပ်၊ တချို့က ကုလားလူမျိုး အလုပ်လုပ်တာက တရုတ်ဆီမှာ၊ တချို့က မလေးရှားလူမျိုး အလုပ်လုပ်တာက တရုတ်ဆီမှာ၊ တချို့က တရုတ်လူမျိုး အလုပ်လုပ်တာက တရုတ်ဆီမှာ ဒါပေမဲ့ သူ့နံမည်က အနောက်တိုင်းနံမည်.. အို စုံနေတာဘဲ။ ခေါ်လို့ အခက်ဆုံးက တရုတ်နံမည်တွေဘဲ။\n၂) စိတ်အာရုံစူးစိုက်မှုကို မြှင့်တင်ပါ။\nဒါဟာလည်း မှတ်ဥာဏ်တိုးတက်ရေးမှာ အင်မတန်မှကို အရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ဖို့လိုတယ်။ စိတ်အာရုံစူးစိုက်မှုပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီဆိုတာနဲအမျှ မိမိတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ဦးနှောက်ဟာလည်း လည်ပတ်နှုန်းပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မှတ်ထားတဲ့ကိစ္စကို အလွယ်တကူ ပြန်လည် ဖော်နိုင်ပါတယ်။ အခွင့်သင့်လို့ မိမိကြိုက်တဲ့ သီချင်း (သို့) မှတ်စုတစ်ချို့ရဲ့ စာသားများကို အလွတ်ကျက်ပြီး ပြန်လည် ဆိုကြည့်တဲ့လေ့ကျင့်ခန်းမျိုးကိုလုပ်ကြည့်ပါ။ ဤကဲ့သို့ အင်တိုက်အားတိုက် ကျက်မှတ်လိုက်တဲ့အခါ မိမိရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ဦးနှောက်ဟာ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး အားစိုက်လုပ်ကိုင်ရတဲ့အတွက် သာမန်မှတ်သားမှုမျိုးမဟုတ်ဘဲ သေသေချာချာ မှတ်သားခြင်းမျိုးဖြစ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီအတွက်ကြောင့် နောက်နောင်ပြန်လည်ပြီး တွေးခေါ်ကြည့်လျှင် ဖော်ပြနိုင်တယ်ဆိုတာ လက်တွေ့ပါဘဲ။\n၃) အသစ်အဆန်းတစ်ခုခုကို ပုံမှန်လေ့လာပါ။\nမိမိကိုယ်တိုင်က နေ့စဉ် ပုံမှန် အသစ်အဆန်းကို လေ့လာမှတ်သားနေမယ်ဆိုရင် မိမိရဲ့ မှတ်ဥာဏ် ဦးနှောက်ဟာလည်း ပိုပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းနေပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို အာရုံစိုက်လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ အလွယ်ကူဆုံးကတော့ အဘိဓါန်ထဲက စာသားများကို နေ့စဉ် တစ်လုံး (သို့) နှစ်လုံး အာဂုံဆောင်ပြီး စကားပြောတဲ့အခါဖြစ်ဖြစ်၊ စာရေးတဲ့အခါဖြစ်ဖြစ် အသုံးချတတ်အောင် ကြိုးစားပါ။ အကယ်၍ အင်တာနက်ရှိတဲ့ နေရာမျိုးမှာ နေရင်တော့ မိမိစိတ်ဝင်စားရာ၊ အထူးသဖြင့် မိမိမသိသေးတဲ့ အကြောင်းအရာကို အင်တာနက်စာမျက်နှာတွေကတဆင့် လေ့လာပါ။\nအထက်ပါဖော်ပြချက်တွေကို လုပ်သွားမယ်ဆိုရင် ဗေဒင်မေးစရာမလို မိမိရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ဦးနှောက်ဟာ ဆက်စပ် ဖွံ့ဖြိုးမှုအားကောင်းလာမှဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာအချက်အလက်များကို မှတ်သားတဲ့အခါမှာလည်း ပိုပြီး ထက်မြက်စူးရှလာမှာဖြစ်ပါတယ်။\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 5:59 AM No comments:\nစည်းကမ်းရှိပါ - Be Discipline\nကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျောင်းသင်ခန်းစာထဲမှာ “စည်းကမ်းသည် လူ၏ တန်ဖိုး”၊ “စည်းကမ်းရှိမှ တိုးတက်မည်” စသည်ဖြင့် လေ့လာကျက်မှတ်ခဲ့ရတာကို အားလုံးသိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက လေ့လာမှတ်သားဖူးတဲ့အတိုင်းရော ကျွန်တော်တို့ ကျင့်သုံးကြပါသလားလို့ အချိန်ရရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ရာခိုင်းနှုန်းများများဟာ မလုပ်ကြတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။\nစည်းကမ်းသည် လူ၏တန်ဖိုးကိုတက်စေသည်။ ငွေကြေးရှိခြင်း၊ မရှိခြင်း၊ ရာထူးရှိခြင်း၊မရှိခြင်းတို့နဲ့မဆိုင်။ အခြေအနေတိုင်းနဲ့မဆိုင်။ မိမိတစ်ဦးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။ တစ်ဦးချင်းကစ၊ လူပေါင်းများစွာတိုင်ရင် စည်းကမ်းရှိသော မိသားစု၊ ရပ်ကွက်၊ မြို့နယ်၊ တိုင်း၊ နိုင်ငံ ဖြစ်မှာ မသွေပင်။ တချို့ကပြောတယ် .. မရှိ ခိုးနိုးတဲ့.. အဲဒီအဆိုကို ကျွန်တော်လက်မခံနိုင်ပါ။ မရှိရင် ရှိအောင်လုပ်လို့ရတယ်။ အဲဒီလိုရှိအောင် စည်းကမ်းနဲ့ စရမှာဖြစ်တယ်။ ဘာစည်းကမ်းလဲဆိုရင် အရင်စရမှာက ရှိတာနဲ့ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ပါ ဆိုတာဘဲ။ ဒီနေရာမှာ လူပျင်းတို့ရဲ့ ရောင့်ရဲခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ မိမိနဲ့ မတန်သေးတာကို ရအောင်မလုပ်နဲ့။ မိမိလက်ရှိအခြေအနေကို သိအောင်လုပ်ပါ။ ပြီးတော့မှ တဆင့်မြင့်အောင် စနစ်တကျ လှမ်းပါ။ ဖြစ်ချင်တာတွေကို သိပ်ပြီး ဦးစားမပေးပါနဲ့။ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ မိမိဘ၀အတွက် ဖြစ်သင့်တာထဲကမှ မိမိဖြစ်နိုင်တာကို အရင် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ကြိုးစားရမှာဖြစ်တယ်။ ဒါဆိုရင် မိမိသည် အရှိကို အရှိအတိုင်းသိပြီး မိမိမျှော်မှန်းရာ ပန်းတိုင်းကို စနစ်တကျ စည်းကမ်းရှိရှိ လှမ်းနေပြီလို့ ပြောနိုင်ပြီ။\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးအများစု အခက်အခဲက တစ်စိတ်ကို တစ်အိပ်လုပ်ချင်တဲ့ လက်တွေ့မဆန်သော စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်တွေနဲ့ စည်းမရှိ ကမ်းမရှိ ဖြစ်ချင်ကြတဲ့အတွက် ဒုက္ခတွေ ပင်လယ်ဝေနေကြတာဘဲ။ ဒါ့အပြင် မရောင်ရာ ဆီလူးတတ်တဲ့အတွက် ဗေဒင်ဆရာ၊ သိုက်ဆရာ တွေရဲ့ တွင်းထဲ နှစ်မွန်းရတာဘဲ။ နိုင်ငံခြားသွားချင်တဲ့သူကလည်း မိမိကိုယ်တိုင်အားထုတ်ဖို့ မကြိုးစား၊ ဒင်းတို့လက်ထဲ ၀ါးကွက်အပ်တယ်။ စာမေးပွဲအောင်ချင်သူ၊ ရာထူးတက်ချင်သူကလည်း စနစ်တကျ စည်းကမ်းရှိရှိ မကြိုးစားဘဲ အင်း၊ ယတြာတို့ ဘာတို့ကို ချဉ်းကပ်တယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်ကောင်းဖို့အတွက် သူများကို ဒုက္ခရောက်အောင် ချောက်တွန်းတတ်ကြတယ်။ ဒါတွေဟာ တကယ်တော့ မိမိအပြင် မိမိနဲ့ထိတွေဆက်စပ်နေတဲ့ သူတွေကိုပါ ပင်ပန်းစေနိုင်တယ်ဆိုတာကို နားလည်ဖို့ကောင်းပါပြီ။ ယနေ့ခေတ်မှာ စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့ စတင်ကြဖို့ လိုပါပြီ။\nမိမိကိုယ်တိုင်တင်မက သူတပါးဆီကလည်း အတုယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကောင်းမွန်သော အရာဆိုရင် အတုယူသင့်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ငယ်ငယ်တုန်းက မိဘ ဘိုးဘွားတွေဆုံးမသလိုဆိုတဲ့အတိုင်း … ဘယ်ရောက်ရောက် ..သွား စည်းကမ်း၊ စား စည်းကမ်း၊ နေ စည်းကမ်း လို့ ပြောရမလိုတောင် ဖြစ်နေပါပြီ။\nစည်းကမ်းစနစ်တကျရှိပြီးသားသူများအတွက် ဘယ်နေရာရောက်ရောက် အထူးတလည် စည်းကမ်းလိုက်နာစရာမလိုပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်က စည်းကမ်းရှိနေပြီဖြစ်လို့ဘဲ။ ဥပမာ .. ဆေးလိပ်မသောက်ရဆိုတဲ့နေရာမှာ ဆေးလိပ်သောက်မိလျှင် ဒဏ်ငွေ၊ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်က ဆေးလိပ်မသောက်တက်ဖူးဆိုရင် အဲဒီစည်းကမ်းကို လိုက်နာစရာမလို။\nဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ အများစုဟာ ရှောင်ရန်ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာတက်ကြပြီး ဆောင်ရန်ကျင့်ဝတ်များ ကိုတော့ လိုက်နာဖို့ အင်မတန်မှ ၀န်လေးကြတယ်။ ဥပမာ - သူများအသက်မသတ်ဖို့ ကျင့်ဝတ်ကို လိုက်နာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆောင်ရန်ကျင့်ဝတ်တွေဖြစ်တဲ့ မိမိအ၀တ်အစားတွေ ၀တ်ပြီးရင် လျော်ဖွတ်ဖို့၊ အိပ်ယာသိမ်းဖို့၊ ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမှုဆက်ဆံဖို့ စတာတွေကျတော့ အင်တိုက်အားတိုက် မလိုက်နာနိုင်ကြပါ။ ဒါကြောင့်လည်း တိုးတက်သင့်သလောက် မတိုးတက်ကြတာဟာ ဗေဒင်မေးစရာ မလိုပါဘူး။\nဒါကြောင့် ဒီပို့စ်မှာ အထူးသဖြင့် ဆောင်ရန်ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာကြဖို့ အထူးတိုက်တွန်းရင်း နဲ့ အားကျဖွယ် အတုယူဖွယ် စင်္ကာပူက စည်းကမ်းတချို့ကို ပုံနဲ့တကွ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nPosted by Inspired (made in myanmar) at 7:58 AM No comments:\nClick here to install Myanmar Font\nမာတိကာ (blog archive)\nအောင်မြင်တဲ့ မန်နေဂျာဖြစ်ဖို့ နည်းလမ်းများ - Ways ...\nသူတပါးကို ပြင်ဖို့ ကြိုးစားပါ။\nInspired (made in myanmar) 10092007\nInspired (made in myanmar) 30082007\nInspired (made in myanmar) 21082007\nInspired (made in myanmar) 19082007\nInspired (made in myanmar) 18082007\nInspired (made in myanmar) 14082007\nဖျင်းရင် သုံးစားလို့ မရဘူး။\nInspired (made in myanmar) 12082007\nInspired (made in myanmar) 11082007\nInspired (made in myanmar) 10082007\nInspired (made in myanmar) 09082007\nInspired (made in myanmar) 08082007\nInspired (made in myanmar) 07082007\nInspired (made in myanmar) 06082007\nInspired (made in myanmar) 05082007\nInspired (made in myanmar) 04082007\nInspired (made in myanmar) 03082007\nမိမိ မသိတာကို လေ့လာပါ။\nInspired (made in myanmar) 02082007\nမဖြစ်မနေ လုပ်ကို လုပ်ရမယ်။\nInspired (made in myanmar) 01082007\nInspired (made in myanmar) 31072007\nInspired (made in myanmar) 30072007\nလုပ်တဲ့အလုပ် ပိုပြီး ချောမွေ့အောင်\nInspired (made in myanmar) 29072007\nအလုပ်မှာ အဓိက မိမိရဲ့ တာဝန်က\nInspired (made in myanmar) 28072007\nInspired (made in myanmar) 27072007\nInspired (made in myanmar) 26072007\nကြုံရာ ကျပန်း လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင်\nInspired (made in myanmar) 25072007\nInspired (made in myanmar) 24072007\nInspired (made in myanmar) 23072007\nInspired (made in myanmar) 22072007\nအဲဒီအောင်မြင်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း ဖို့က ပိုပြီးခက်ပါတယ်။\nအဲဒါတွေထက်ကို ဘ၀မှာ အောင်မြင်သောသူ ဖြစ်ဖို့ကတော့ အခက်ဆုံးပါဘဲ။\nInspired (made in myanmar) 21072007\nInspired (made in myanmar) 20072007\nလူတိုင်း လူတိုင်း ကိုယ့်စိတ်ကို\nမှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ တင်ပြီး\nပြုမူ ပြောဆိုဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။\nInspired (made in myanmar) 19072007\nအသိကြွယ်ရန် ဗဟုသုတ စုံဖို့လိုတယ်။\nဒီ့အတွက် ကျွန်တော့် ဘလောက်ခ်မှာ\nကြည့်သူ၊ မှတ်သူ၊ လေ့လာသူတွေ\nဘ၀နဲ့ရင်းပြီး ရရှိခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို\nInspired (made in myanmar)\nHello Singapore!................... I"m very proud of you...\nExplore my blog! You will find somethings different!... I say..\nဤဘလောက်ခ့်တွင် ရေးသား/လွှင့်တင်ထားသော အကြောင်းအရာများ၊ အဖြစ်အပျက်များ၊ ဓါတ်ပုံများ၊ ကွန်ပျူတာဂရပ်ဖစ်စ် ပုံများ၊ ရေးဆွဲပုံများအားလုံးသည် ဤဘလောက်ခ့်ပိုင်ရှင်၏ မူပိုင်များသာဖြစ်သည်။ ဤဘလောက်ခ့်တွင်တင်ပြထားသည့်အကြောင်းအရာ တစိတ်တပိုင်း (သို့) အားလုံးအား မူပိုင်ရှင်၏ အသိအမှတ်ကို မရယူဘဲ မည်သည့် နည်းပညာ (အီးမေးလ်၊ စက်ပစ္စည်း၊ မိတ္တူကူး၊ အသံသွင်း၊ အင်တာနက်ဝဘ်စာမျက်နှာ) ဖြင့်မဆို အခကြေးငွေဖြင့် ပြန်လည်အသုံးချခြင်းအား ခွင့်မပြု။ အခကြေးငွေအလို့ငှာ အသုံးပြုလိုပါက အီးမေးလ် daretobesmart@gmail.com သို့ဆက်သွယ်ပါ။\nဤဘလောက်ခ့်တွင် ရေးသား/လွှင့်တင်ထားသော စာညွှန်း၊ ပုဂ္ဂလနာမည် (ကုမ္ပဏီ၊ လမ်း၊ ရထား၊ နိုင်ငံ၊ အစရှိသဖြင့်)၊ ကိုးကားချက်များနှင့် တချို့သော Inspired Logo မပါသည့်ပုံများသည် သက်ဆိုင်ရာ မူလ ရောင်းသူ၊ ထုတ်လုပ်သူ၊ ရေးသူများ၏ အမှတ်တံဆိပ် သင်္ကေတများသာဖြစ်သည်။ ဤဘလောက်ခ့်ပိုင်ရှင်နှင့် မည်သည့် နည်းနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ပါ။ ဤဘလောက်ခ့်နှင့် နှီးနွယ်စပ်ဆက်ခြင်း၊ အာမခံခြင်း လုံးဝမရှိကြောင်း အသိ ပေးအပ်ပါသည်။


Maungtintyin: သဘောထားကို ပြောင်းပါ….ဒါပေမယ့် Lifestyle - တော့ မဟုတ်\nသဘောထားကို ပြောင်းပါ….ဒါပေမယ့် Lifestyle - တော့ မဟုတ်\nစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချိုးကွေ့ပြောင်းလဲဖို့- သင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အ၀တ်အစားများ- စားနေကျအစားအစာ များ- နေပုံထိုင်ပုံများကို- ပြောင်းလဲရမယ်- ပြီးတော့ သုန်မှုန် မရွှင်ပျတဲ့ - ပြင်းခြောက်ခြောက် စိတ်ကုန်နေတဲ့ ပုံစံကို ခံယူရမယ်- လို့ ယုံကြည်နေတဲ့ အချို့သူတွေ ရှိကြပါတယ်။ ဒီအရာက ရုပ်ဝါဒကို အသားပေးတဲ့ လမ်းခရီးများမှာ ဆက်လက်သွားနေတဲ့ သူများအတွက် ဖျောင်းဖျဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပါ။\nစိတ်ကူးစိတ်သန်းထက်မြက်တဲ့သူ အချို့ သူတို့ရဲ့အတွေးစိတ်ကူးများကို ချန်လှပ်လို့ အရာရာကို ပြောင်းလဲကြတာ ကကော။ သူတို့ဟာ အကျိုးအမြတ်ကို ကျရှုံးပါတယ်။ မချင့်မရဲအာသာမပြေ ဖြစ်ရပါတယ်။ မျော်လင့်ချက် အဆက်ပြတ်သွားပါတယ်။ “သဘောထား”အပေါ်မှာသာလျင် အာရုံရောက် စူးစိုက်နေတဲ့ ချင့်ချိန်ဆင်ခြင် တတ်သူတစ်ဦးဆိုတာက ရှားရှားပါးပါးပါ။ ဒါဆို အောင်မြင်သူများ ဆိုတာကကော…\nအခြေအနေတိုင်း အခိုက်အတံ့တိုင်းမှာ လေးနက်တဲ့ ရွေးရန်အခွင့်အလမ်း သင့်မှာ ရှိတယ် - ဆိုတာပါ။ သင် မပျော်ရွှင်နိုင် မကျေမနပ်ဖြစ်နိုင်သလို- ပျော်ရွှင်နိုင် စိတ်ကြည်နူးဖွယ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါက ပေါ်ပေါက်လာ တဲ့အရာ- အဲဒါက အခွင့်အလမ်းပေးတဲ့ တစ်လောကလုံးမှတစ်ပါး အခြားမရှိပါ။\nသင်ဟာ အကောင်းဆုံးအရာတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်မသက်မသာစရာတွေ ရှိတုန်းပါ။ သင့်မှာ အရူးအမူးမြူးထူးပျော်ရွှင်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုများ ရှိပြီးမဟုတ်သလို့ ရှိသေးတာလဲ မဟုတ်နိုင်ပါ။ ကွာဟနေ တဲ့ ခြားနားချက်က သင့်ရဲ့ “သဘောထား”မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nဘ၀မှာ အရာဝတ္ထုအချို့က လူတိုင်းကို ငြင်းဆိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့တတွေအားလုံးကို သန်းချီတဲ့ လက်ဆောင်တွေက ကံထူးလို့ မစထားပြီးပါပြီ။ သင်ဟာ သင် ရှိပြီးမဟုတ်တဲ့ အရာအပေါ်မှာ ဆုံချက် ထားရှိမယ်ဆိုလျင်- သင် ပျော်ရွှင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ပါ။\nသင် ရှိတဲ့အရာအပေါ်မှာ သင် ဆုံမှတ်ထားရှိဖို့ သင် ရွေးချယ်ထားလျင်- သင်ဟာ ဝေမျှဖို့- ဖြည့်ဆည်းဖို့- အလေးထားဖို့- စွဲမက်စရာကောင်းတဲ့ အလိုဆန္ဒကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပါတယ်။ ဒီအရာတွေက သင့်ကို ပျော်ရွှင်အောင် ပြုလုပ်ပါတယ်။\nအလွန်အဖိုးထိုက်တန်တဲ့အရာများဟာ သင် စဉ်းစားတွေးဆတောင် မစဉ်းစားမတွေးဆဘူးတဲ့ လွတ်လပ်မှု မှာ တွေ့မြင်ရပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် သင်ဟာ ချို့ငဲ့ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ မပြည့်စုံမလုံလောက်စွာ ခံစား နေထိုင်တဲ့ ဘ၀ကို ရှင်သန်နေထိုင်ပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ သင် လုံးဝ ကျေနပ်နိုင်တဲ့အခါ အလျှံပယ်ပေါများနိုင်တဲ့ အခါ ဖြစ်နေလို့ပါ။\nဦးတည်ရည်မှန်းတဲ့အရာက အနီရောင် ကာလာဖြစ်တော့ - အဲဒါက အနီရောင်ကိုပဲ ပုံရိပ်ထင် ရောင်ပြန်ဟပ် ပါတယ်။ ပေးတဲ့ အရာကို ရရှိပြီး- ယူတဲ့ အခြားကာလာကိုတော့ ဆုံးရှုံးရပါတယ်။\nဒ့ါကြောင့် “ငါ ရရှိနိုင်တဲ့ အရာ” မှ - “အခြားအရာများဆီ တန်ဖိုးကို ငါ ဘယ်လို ဖြည့်ရောပေါင်းစွက်နိုင် မလဲ?” ဆီသို့ - သင့်ရဲ့ ဆုံချက်ကို ရွှေ့ပြောင်းရပ်တည်ထားပါ။ ဒီနောက် အောင်မြင်မှုက သင့်ရဲ့အောင်မြင်မှု ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သင် ချိုးကွေ့လှည့်ကြည့်တဲ့ ပမာဏအတွက်- ကိုယ့်ကျိုးမငဲ့တဲ့ သင်ပဲ ပျော်ရွှင်ပါလိမ့်မယ်။\nသင် များစွာချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ သင့်မှာ ပဋိပက္ခ ရှိသလား? အဲဒါအတွက် အခြားသူတွေကို အပြစ်တင်သ လား? ဖြစ်နိုင်တာက သင့်ရဲ့ “သဘောထား”နှင့်လိုက်၍ ပြုလုပ်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့မိသားစုအဖွဲ့ဝင် များနှင့် မျော်မှန်းချက်များ ထားရှိသလား? သင့်ရဲ့ ခင်ပွန်း-ဇနီး သားသမီးများအပေါ် တောင်းဆို ချက်တွေ ပြုလုပ်သလား?\nဒီအရာက ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မဟုတ်ပါ။ တွယ်တာမှု သံယောဇဉ်ပါ။ ကိုယ့်ကျိုးငဲ့ခြင်း စွန်းထင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဟာ တွယ်တာမှု သံယောဇဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သင်ဟာ သင်ကိုယ်တိုင်သာလျင် အချစ်မြတ်နိုးဆုံးပါ။ သင်ဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသက်ဝင်ဖို့ကို တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ - သူတို့ဟာ အချို့နည်းလမ်းတွေနဲ့ သင်လိုအပ်တာကို ဖြည့်တင်းပေးဖို့ ဖြစ်သွားပါတယ်။\nဒါတွေက ပဋိပက္ခနဲ့ မဖွင့်ဟသေးတဲ့ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေပါတယ်။ အပြီးသတ် အဆုံးသတ်မှာတော့ သင် သူတို့ကို ဆုံးရှုံးရပါတယ်။ တွယ်တာတပ်မက်မှု သံယောဇဉ်ဟာ ဆက်ဆံရေးမှာ ယိုယွင်းပျက်ပြားမှုအတွက် တစ်ခုတည်းသော တကယ့်အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းတရား ဖြစ်ပါတယ်။\nခင်ပွန်း- ဇနီး သားသမီးများနဲ့ပတ်သက်လို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မြဲမြဲကိုင် ပိုက်ထွေးထားခြင်းက အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝ တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မတည်ဆောက်ပါ။ သင်ဟာ သူတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ထိုက်ထိုက်တန်တန်ရဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\nမြဲမြဲကိုင် ပိုက်ထွေးထားခြင်းမှ သွားခွင့်ပြုခြင်းဆီသို့- သူတို့ကို ချည်နှောင် ကန့်သတ်ထားခြင်းမှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် ဆီသို့- သင့်ရဲ့ အာဏာစက်လက်ခုပ်အတွင်း (သင့်ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုအပေါ် ဆုံမှတ်ထားရှိခြင်း) မှ- သူတို့ရဲ့ စိတ်ချမ်းသာ ကျေနပ်မှုအပေါ် အထောက်အကူပြုခြင်းဆီသို့ - သင့်ရဲ့ရပ်တည်ချက်ကို ပြောင်းလဲရွှေ့ယူပါ။ သူတို့ ဖြစ်နေတဲ့အရာအတွက် သူတို့ကို လက်ခံပါ။ သင့်အတွက် သူတို့ လုပ်နိုင်တဲ့အရာ အတွက်တော့ မဟုတ်ပါ။\nတစ်လောကလုံးနှင့် အဲဒီက ကြိုဆိုကမ်းလှမ်းတဲ့အရာတွေဟာ ယာယီအခိုက်အတံ့- ခဏတစ်ဖြုတ် - ဖြတ်သန်းသွားခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ နေထိုင်နေစဉ်အတွင်း တစ်လောကလုံးရဲ့ ခဏပန်းယာယီဖြစ်တဲ့ သဘာဝကို နားလည်ပါ။ အဲဒါကို သာယာကြည်နူး မွေ့လျော်ပျော်ရွှင်ပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဖြတ်ကျော်သွားပါ လိမ့်မယ်- ဆိုတာ အမြဲတမ်း သတိရပါ။ မှန်ကန်တဲ့တန်ဖိုးကို အဲဒါကိုပေးပါ။ အဲဒါအတွက် ယခု သင့်မှာ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ချဲ့ကားဟန်လုပ်တဲ့ တန်ဖိုးကိုတော့ မဟုတ်ပါ။\nနိစ္စဓူဝ မော်ကွန်းတွင်ရစ်မဲ့ အမြဲတမ်းအတွက် မေးခွန်းထုတ် အဖြေရှာခြင်းကို စတင်ပါ။ ခရီးကိုယ်၌ကကိုယ် ရင်ဖို့စိတ်လှုပ်ရှားစေပါတယ်။ အဲဒီအခါ သင့်မှာ ရှိတာ မရှိတာနဲ့ပတ်သက်လို့ မှန်ကန်တဲ့ ဘယ်ပျော်ရွှင်မှု မျိုးကိုမဆို သင်ဟာ တွေ့ကြုံလာပါလိမ့်မယ်။\nဒါ့ကြောင့် သင့်ရဲ့ “သဘောထား”ကို ပြောင်းလဲပါ။ Lifestyle ကိုတော့ မဟုတ်ပါ။ သင့်ရဲ့ဘ၀ဟာ ငြီးငွေ့ဖွယ် အလုပ်ကို တကုပ်ကုပ်လုပ်ရသူမှ ပျော်ရွှင်မြူးထူးသူသို့ ပြောင်းလဲလာပါလိမ့်မယ်။ မည်ကာမတ္တအဆင့်မှ ထူးကဲပြောင်မြောက်မှုတိုင်အောင် ဆိုပါတော့။\nPosted by Maungtinyin (မောင်တင့်ယဉ်) at Thursday, January 26, 2012\nသဘောထားကို ပြောင်းပါ….ဒါပေမယ့် Lifestyle - တော့ မဟ...\nအောင်မြင်မှုနှင့် ကျရှုံးမှုကို ဆန်းစစ်ပါ\nသင် ရပ်တည်မနေရတော့တဲ့ အခါ\nဆက်လက်၍ သင့်ကိုယ်သင် ပြဋ္ဌာန်းပါ\nသူစိမ်းတစ်ရံများနှင့် အဖော်သဟာယများ ဆိုင်ရာ\nနေထိုင်ဖို့ Wisdom- ကို ကမ်းလင့်ခြင်း


ပွညျမွို့နဲ့ သူနထေိုငျခဲ့တဲ့ မန်တလေးမွို့ စိနျပနျးရပျက ပိတျမိနတေဲ့ သူတှကေို ကူညီပေးဖို့ တောငျးဆိုလိုကျတဲ့ အလငျးရောငျ – Shwe Nay Chi\nသရုပျဆောငျ မငျးသားခြောလေး အလငျးရောငျကတော့ အနု ပညာလောကမှာ နရောတဈခုကို အခိုငျအမာရရှိထားတဲ့ သူတဈယောကျပါ။ ဖဖေျောဝါရီလ အစကတညျးက ပွောငျးလဲခဲ့တဲ့ နိုငျ ငံရေးအခွအေနတှေမှောလညျး ပွညျသူတှနေဲ့ တဈသားတညျးရပျတညျခဲ့တာဖွဈလို့ အရငျကထကျ ပရိသတျ အားပေးမှုတှပေိုမိုရရှိခဲ့တာလညျး ဖွဈပါတယျ။\nဒါ့အပွငျ လူထုလှုပျရှားမှုတှမှောလညျး အလငျးရောငျက တကျ တကျကွှကွှ ပါဝငျခဲ့တာပါ သူရဲ့ လူမှုကှနျယကျ ဆိုရှယျမီဒီယာထကျမှာလညျး ယခုအခွအေနတှေနေဲ့ သကျဆိုငျတဲ့ Postတှနေဲ့ ပုံတှကေိုလညျး အမြားက သိအောငျ ဝမြှေလရှေိ့တာဖွဈပါတယျ။\nဒီကနေ့ မတျလ ၁၃ရကျနမှေ့ာလညျး အလငျးရောငျက သူရဲ့ Facebook Account ထကျမှာ postတဈခုတငျပေးလာခဲ့ပါတယျ။ ဒါကတော့ ပွညျမွို့နဲ့ သူယခငျက နထေိုငျခဲ့တဲ့ မန်တလေး စိနျပနျးရပျက ဖွိုခှဲမှုတှကွေောငျ့ ပိတျမိနတေဲ့သူတှကေို ကူညီပေးဖို့ တောငျးဆိုလာတဲ့ စာသားတှပေဲ ဖွဈပါတယျ။\nအလငျးရောငျက ” ရကျစကျလိုကျကွတာဗြာ ပွညျမွို့မှာရော၊ ကြှနျတျောနခေဲ့တဲ့ မနျးလေး စိနျပနျးရပျမှာရော အားလုံး အား တငျးထားပါနျော ပိတျမိနတေဲ့သူတှေ ရှိတယျတဲ့ တတျနိုငျသ လောကျ ကူညီပေးကွပါအုနျး ခငျဗြာ ?? ” ဆိုပွီး ရေးသားကာ အကူအညီတောငျးခံလာခဲ့တာပါ။\nအလငျးရောငျ ရေးသားထားတဲ့ စာသားတှကေို ပရိသတျတှထေံ ပွနျလညျဝမြှေရငျး ပွညျမွို့နဲ့ မန်တလေး စိနျပနျးရပျနားမှာ ပိတျမိနတေဲ့ သူတှကေို အကူအညီပေးဖို့ တောငျးဆိုလိုကျပါတယျ။\nပြည်မြို့နဲ့ သူနေထိုင်ခဲ့တဲ့ မန္တလေးမြို့ စိန်ပန်းရပ်က ပိတ်မိနေတဲ့ သူတွေကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ အလင်းရောင်\nသရုပ်ဆောင် မင်းသားချောလေး အလင်းရောင်ကတော့ အနု ပညာလောကမှာ နေရာတစ်ခုကို အခိုင်အမာရရှိထားတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ။ ဖေဖော်ဝါရီလ အစကတည်းက ပြောင်းလဲခဲ့တဲ့ နိုင် ငံရေးအခြေအနေတွေမှာလည်း ပြည်သူတွေနဲ့ တစ်သားတည်းရပ်တည်ခဲ့တာဖြစ်လို့ အရင်ကထက် ပရိသတ် အားပေးမှုတွေပိုမိုရရှိခဲ့တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါ့အပြင် လူထုလှုပ်ရှားမှုတွေမှာလည်း အလင်းရောင်က တက် တက်ကြွကြွ ပါဝင်ခဲ့တာပါ သူရဲ့ လူမှုကွန်ယက် ဆိုရှယ်မီဒီယာထက်မှာလည်း ယခုအခြေအနေတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ Postတွေနဲ့ ပုံတွေကိုလည်း အများက သိအောင် ဝေမျှလေ့ရှိတာဖြစ်ပါတယ်။\nဒီကနေ့ မတ်လ ၁၃ရက်နေ့မှာလည်း အလင်းရောင်က သူရဲ့ Facebook Account ထက်မှာ postတစ်ခုတင်ပေးလာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကတော့ ပြည်မြို့နဲ့ သူယခင်က နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မန္တလေး စိန်ပန်းရပ်က ဖြိုခွဲမှုတွေကြောင့် ပိတ်မိနေတဲ့သူတွေကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလာတဲ့ စာသားတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nအလင်းရောင်က ” ရက်စက်လိုက်ကြတာဗျာ ပြည်မြို့မှာရော၊ ကျွန်တော်နေခဲ့တဲ့ မန်းလေး စိန်ပန်းရပ်မှာရော အားလုံး အား တင်းထားပါနော် ပိတ်မိနေတဲ့သူတွေ ရှိတယ်တဲ့ တတ်နိုင်သ လောက် ကူညီပေးကြပါအုန်း ခင်ဗျာ ?? ” ဆိုပြီး ရေးသားကာ အကူအညီတောင်းခံလာခဲ့တာပါ။\nအလင်းရောင် ရေးသားထားတဲ့ စာသားတွေကို ပရိသတ်တွေထံ ပြန်လည်ဝေမျှရင်း ပြည်မြို့နဲ့ မန္တလေး စိန်ပန်းရပ်နားမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ သူတွေကို အကူအညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။\nလူထုလှုပျရှားမှုကွီးမှာ အသကျပေးကာတိုကျပှဲဝငျသှားကွတဲ့ သူရဲကောငျးတှကေိုအလှူငှမြေား လှူဒါနျးခဲ့တဲ့ ခငျဝငျ့ဝါနဲ့အလငျးရောငျ


E-Journal: April 2008\nArnold J. Toynbee & Daisaku Ikeda\nတွိုင်ဘီ - အီကေဒါ ဆွေးနွေးခန်း (မြသန်းတင့် - မောင်သာမည)။ အဲဒီ စာအုပ်လေးရဲ့ နောက်ကျောဖုံးမှာ စာအုပ်အတွက် ပေးထားတဲ့ မှတ်ချက်လေးက - ဤစာအုပ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြဿနာတစ်ရပ်ကို အတွေးအခေါ်၊ ဘာသာရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ စိတ်ပညာ၊ သိပ္ပံ စသော ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ ရှုထောင့်အမြင်များနဲ့ စေ့စပ်စွာ ဆွေနွေးထားပါသည်။ ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ခြင်းဖြင့် ရှုထောင့်မျိုးစုံ အမြင်ကျယ်တာမည့်အပြင် တွေးဆ ဆင်ခြင်စရာများလည်း အများကြီးရလာပါမည်။ လူ့လောက၏ ပြဿနာများအပေါ် နက်နက်နဲနဲ အာရုံစိုက်သူများ လက်မလွှတ်စတမ်း ဖတ်ရမည့် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပါသည်။ - ဒီလိုဆိုထားပါတယ်။ လူ့လောက ပြဿနာတွေကို အာရုံစိုက်တာ မစိုက်တာထက် ဆရာမြသန်းတင့် ဘာသာပြန်တာဆို ကောင်းမှာပဲဆိုပြီး ပုဂ္ဂျိုလ်စွဲနဲ့ ဖတ်မိပါတယ်။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းအောင် ဆွေးနွေးထားတဲ့ စာအုပ်ပါ။ ဆရာမြသန်းတင့်က ဒီစာအုပ်ကို အတွေးအမြင်စာစဉ်မှာ ဆက်တိုက်ဘာသာပြန်ရင်း အပြီးတိုင်ဘာသာမပြန်ဘဲ လူ့လောကကို နှုတ်ဆက်သွားပါတယ်။ ဆရာ မောင်သာမညက ကျန်နေတဲ့ အပိုင်းတွေကို ဆက်လက် ဘာသာပြန်ပြီး စာအုပ်အနေနဲ့ ထုတ်ထားတာ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဖတ်ရတာ သဘောကျတယ်။ ကဏ္ဌလေးတွေလဲ စုံတယ်ဗျ။ လူမှုရေးဘဝ၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၊ အသိပညာအကြောင်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် လူမှုဖူလုံရေး စသဖြင့်ပါပဲ။ စာအုပ်ကတော့ ဖတ်နေဆဲပါ။ တွေးစရာ၊ စဉ်းစားစရာလေးတွေနဲ့ဆိုတော့ ဖြည်းဖြည်းပဲ ဖတ်နေမိတယ်။\nစာကောင်းကောင်းလေးတွေ ဖတ်ရရင် ပြန်မျှဝေချင်တတ်တဲ့ အကျင့်ကပါနေတော့ ဒီစာအုပ်မှာ ဖတ်ပြီးထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေးတစ်ခုကို ဝေမျှလိုက်တယ်။ ဆရာမြသန်းတင့် ဘာသာပြန်ထားတဲ့အပိုင်းထဲကပါ။ ဖတ်ပြီးသားသူတွေအတွက် ပြန်တွေးစရာ၊ မဖတ်ရသေးတဲ့သူတွေအတွက်က စဉ်းစားတွေးမြင်စရာလေးတွေရမယ်ဆိုရင် လက်ညောင်းခံရကျိုးနပ်ပါတယ်။ ဒီခေါင်းစဉ်လေးကို ဝေမျှချင်တာကလည်း ဖို-မကိစ္စဆိုတာ သာမာန်လူသားတွေ အားလုံး ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကိုး။ တကယ်က အဲဒီ ကိစ္စမှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း တွေးကြည့် မြင်ကြည့် ဘူးတာတွေရှိနေတယ်။ ကျွန်တော့်လိုပဲ အားလုံးလည်း ဒီကိစ္စအပေါ်မှာ အထင်တွေ အမြင်တွေရှိကြမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ယဉ်ကျေးမှုအရ ဖို-မ ကိစ္စဟာ အရမ်းကာရော မပွင့်လင်းရပါဘူး။ အဲ သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်ရမယ်လို့တောင် ပြောရင်ရမယ်ထင်တယ်။ အနောက်ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီကိစ္စမှာ တော်တော်လေး ထိန်းချုပ်မှုတွေ များတယ်။ အရင်ကဆို နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံတိုးတက်ဖို့ ဖို-မကိစ္စ ပွင့်လင်းရမယ်လို့ကို ကျွန်တော်ထင်ခဲ့ဘူးတယ်။ အကြောင်းပြချက်ကတော့ ကလေးအတွေးပါ။ ဒီနေ့ ကမ္ဘာမှာ တိုးတက်တဲ့နိုင်ငံတွေမှာ ပွင့်လင်းတဲ့ ဖို-မကိစ္စဆက်ဆံရေးတွေရှိတယ်ဆိုပြီးပေါ့။ နောက်တော့ ဒီကိစ္စဟာ ပွင့်လင်းလွန်းပြန်ရင် မကောင်းဘူးလို့ တွေးမိပြန်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဟိုယောင်ယောင် ဒီယောင်ယောင် ကျွန်တော့်အတွေးတွေ မျှချေတစ်ခုနားကို ချဉ်းကပ်သွားပြီလို့ ကျွန်တော်က ထင်လိုက်ပါပြီ။\nတွိုင်ဘီ - အီကေဒါ ဆွေးနွေးခန်း စာအုပ်လေးမှာ အခြေခံလူသား ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်အောက်က “ဖိုမကိစ္စ - လွတ်လပ်ခွင့်ပြဿနာ” ဆိုတဲ့ အခန်းလေးကို ဖတ်ပြီး မျှချေတစ်ခု ရောက်အောင် စဉ်းစားလို့ရတယ်ပြောတာပါ။ ဟုတ်ကဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ရေးကြီးနေတာ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ။ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ထိန်းပေးနိုင်တာက အချစ်စိတ်လို့ ကျွန်တော်လည်းပဲ တွေးမိလိုက်ကြောင်းပါ။\nဖို-မကိစ္စ -- လွတ်လပ်ခွင့်ပြဿနာ\nအီကေဒါ - ဒီနေ့ ဖို-မကိစ္စ လွတ်လပ်ခွင့် ပြဿနာ Sex Liberation ဟာ ကမ္ဘာနဲ့ အဝန်း ကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာကြီးဖြစ်နေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဥရောပ၊ အမေရိကနဲ့ ဂျပန်တို့မှာတော့ ပိုပြီးကြီးတာပေါ့လေ။ ပြဿနာက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးသလဲဆိုရင် ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အခြေခံတွေကို ကိုင်လှုပ်နေသလိုပဲ။ ခုဆိုရင် တစ်ခါတုန်းက ရှက်စရာကောင်းတယ်လို့ ယူခဲ့ကြတဲ့ အရာတွေကို ပြောင်ပြောင် တင်းတင်းပြောပြီး ပြောင်ပြောင် တင်းတင်း လုပ်နေကြပါပြီ။\nဖို-မကိစ္စကို မှန်မှန်ကန်ကန် နားလည်ဖို့ လိုတယ်ဆိုတာမှန်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို အတင်းအဓမ္မ ဖုံးကွယ်မထားသင့်ဘူး။ ဒီလိုဖုံးကွယ်ထားရင် ဒီကိစ္စနဲ့ပက်သက်လို့ မှားယွင်းတဲ့သဘောထားတွေ ပေါ်တာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေ ပြောနေသလို ဖို-မကိစ္စမှာ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးသင့်တယ်၊ လိုက်လျောတဲ့ သဘောထားရှိသင့်တယ်၊ ဒီလိုလုပ်တာ လူသားလွတ်မြောက်ရေးအတွက် နည်းလမ်းဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ကျွန်တော်လက်မခံနိုင်ဘူး။ လွတ်လပ်မှု Freedom နဲ့ စည်းဝါးလွတ်မှု License ဟာ မတူပါဘူး။ ခေတ်သစ် ဖို-မကိစ္စ လွတ်လပ်ခွင့် ပြဿနာမှာ ကြီးမားတဲ့ ချို့ယွင်းချက်ကြီးတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်တယ်။ ဖို-မကိစ္စကို ချဉ်းကပ်ကိုင်တွယ်ရာမှာ အခြေခံကျတဲ့ အချက်တစ်ခုခု လိုနေတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။\nတွိုင်ဘီ - လူဟာ တိရစ္ဆာန်လည်း ဖြစ်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိစိတ်ရှိပြီး စိတ်(နာမ်တရား)လည်း ရှိတဲ့ သတ္တဝါလည်းဖြစ်နေတယ်။ ဒီမှာတင် လူရဲ့အနေအထားဟာ တော်တော်ခွတီးခွကျနိုင်ပြီး အနေရခက်တဲ့ အနေအထားကို ရောက်နေတယ်။ သူ့မှာ စိတ်(နာမ်တရား) ရှိတဲ့အတွက် အခြားတိရစ္ဆာန်တွေမှာ မရှိတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ (Diginity) မျိုးရှိတယ်ဆိုတာ သူ့ဘာသာသူ သတိပြုမိတယ်။ ဒီဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရမယ်ဆိုတာလည်း သူသဘောပေါက်တယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေမှာ ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေ၊ ဖို-မဆက်ဆံရေး လုပ်ဆောင်မှုတွေ၊ အာသာဆန္ဒတွေရှိသလို သူ့မှာလည်း အလားတူတွေရှိတယ်ဆိုတာကို တွေ့တော့ သူအနေရခက်တယ်။ သူဟာ အရိုင်းအစိုင်း တိရစ္တာန်တွေနဲ့ ဇီဝကမ္မဗေဒ သဘောအရ ဆွေမျိုးနီးစပ် တော်နေပါကလား၊ ဒီလို ဆွေမျိုးတော်နေတာဟာ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို စိန်ခေါ်နေတာပါကလား ဆိုတာကို သိတော့ သူအနေရခက်တယ်။ အဟိတ် တိရစ္ဆာန်တွေကတော့ ဒီလို ဖို-မကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်နေရတာကို မရှက်ဘူးလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိစိတ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေမှ မဟုတ်ဘဲကိုး။ ဒီလို ဂုဏ်သိက္ခာဆုံးရှုံးသွားမှာကို ကြောက်ပြီး ရှက်နေတာ၊ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါမှာ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းခံစားရတာ ဒါတွေဟာ လူမှာတွေ့နေရတဲ့ ဒုက္ခတွေပဲ။\nကိုယ့်မှာ အဟိတ်တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့တူတဲ့ အချက်တွေ ရှိသည့်တိုင် လူဟာ တိရစ္ဆာန်နဲ့ ကွဲပြားခြားနားအောင် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားချင်တယ်။ ဒီမှာတင် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်သိမ်းဖို့ နည်းလမ်းတွေကို ရှာကြံလာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနည်းလမ်းတွေကတော့ အစဉ်အလာ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ကြတဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေပဲ။ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်အဖြစ် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ထဲမှာ မွေးကတည်းကပါလာတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကိုယ်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းပေါ်မှာ ဘယ်လိုသဘောထားမလဲ ဆိုတဲ့အချက်နဲ့ ပက်သက်လို့ သတ်မှတ်ချက်တွေ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို တီထွင်ခဲ့ကြရတယ်။ တိရစ္ဆာန်များကတော့ ဒီလို ဓလေ့ ထုံးတမ်းတွေကို မလုပ်ကြဘူးပေါ့။ လုပ်လဲ မလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့။ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု၊ ပြုစု ပျိုးထောင်မှုတစ်ခု ဘယ်လောက် အဆင့်မြင့်သလဲဆိုတာကို တိုင်းထွာစမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရင် အဲဒီယဉ်ကျေးမှုမှာ အဲဒီကိုယ်အဂ်ါ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဘယ်လိုသဘောထားသလဲ၊ ဘယ်လိုဆက်ဆံသလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြတယ်။ အဲဒီ ကိစ္စတွေနဲ့ပက်သက်လို့ ဘယ်လိုဓလေ့ ထုံးတမ်းတွေ ရှိသလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြတယ်။\nအီကေဒါ - ယဉ်ကျေးမှုတိုင်းမှာ ဖို-မဆက်ဆံရေးကိစ္စနဲ့ ပက်သက်လို့ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ထုံးစံတွေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ ရှိကြတယ်။ အဲဒီ ထုံးစံတွေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို မျိုးဆက်တစ်ခုကနေ မျိုးဆက်တစ်ခုကို လက်ကမ်းလာခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့ အချိန်မှာ ဖို-မကိစ္စပညာရေး Sex Education ကို အထူးစပါယ်ရှယ် ပညာရပ်တစ်ခုအနေနဲ့ သင်ကြားပေးနေကြတယ်။ အမှန်ကတော့ ဖို-မကိစ္စပညာရေးဟာ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်မျိုး မဟုတ်ရင် တစ်မျိုးနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတိုင်းမှာ ရှိခဲ့ကြပြီးသားပါ။\nတွိုင်ဘီ - ဟုတ်ပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှုအတော်များများမှာ ဒီကိစ္စနဲ့ပက်သက်လို့ ထုံးတမ်းဓလေ့တွေ ရှိခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီ ထုံးတမ်းဓလေ့တွေဟာ အခါအားလျော်စွာ ကွဲပြားခြားနားကြပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ယဉ်ကျေးမှုမှာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လိင်အင်္ဂါတွေနဲ့ အညစ်အကြေးစွန့် အင်္ဂါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ လူတွေရှေ့မှာ ကိုယ်လက်နှီးနှောခြင်း မပြုကြဘူး။ လူတွေရှေ့မှာ သဘာဝကိစ္စလို့ခေါ်တဲ့ ကိစ္စကို မလုပ်ကြဘူး။ စားတဲ့ သောက်တဲ့နေရာမှာလည်း ထမင်းဝိုင်းယဉ်ကျေးမှု Table Manners တွေကို လိုက်နာကြတယ်။ ထမင်းဝိုင်း ယဉ်ကျေးမှုတွေဟာ လူမျိုးတစ်မျိုးနဲ့တစ်မျိုး အများကြီး ကွဲပြားကြတယ်။ ထမင်းဝိုင်း အလေ့အထမှာ ကွဲပြားနေတာဟာ ယဉ်ကျေးမှုချင်း ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို မသိမသာ ညွှန်ပြနေတဲ့ အချက်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ထမင်းဝိုင်းအလေ့အထ ကွဲပြားတာကိုကြည့်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ကျန်းမာတယ် မကျန်းမာဘူး၊ (နိမ့်တယ်၊ မနိမ့်ဘူး) လို့တော့ အတိအကျ တပ်အပ်ပြောလို့မရဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စားခြင်းသောက်ခြင်းအမှုဟာ တိရစ္ဆာန်အားလုံးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ လူကလည်း စားခြင်း၊ သောက်ခြင်းအမှုမှာ ကြွက်တွေ၊ နွားတွေနှင့် သွားတူနေတဲ့အတွက် ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိဘူး။ (လူက ကြွက်တွေ ကိုက်ဖြတ်သလို၊ နွားတွေ စားမြုံ့ပြန်သလို မလုပ်ဘူးဆိုရင်ပေါ့လေ။) ဒီလိုဆိုရင် သူတို့နဲ့ စားခြင်း၊ သောက်ခြင်း အမှုမှာ တူနေသည့်တိုင် ဘာမှရှက်စရာမလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယဉ်ကျေးမှုချင်း ဘယ်လောက်ပဲကွဲကွဲ အညစ်အကြေးစွန့်တာနဲ့ ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စကတော့ လူတွေအဖို့ ပင်ကိုအားဖြင့်ကို ရှက်စရာကောင်းနေတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အဲဒီသဘာဝ ကိစ္စတွေမှာ လူဟာ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို လိုက်နာရတယ်။\nအထူးသဖြင့် ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စဟာ ရှက်စရာကောင်းတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဖို-မအာသာဆန္ဒဟာ အရွယ်ရောက်မှပေါ်လာတဲ့ နောက်ကိစ္စကိုး။ ဒါ့ကြောင့်မို့ အရွယ်ရောက်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဘဝရဲ့ ဖို-မခြင်းရာတွေကို သိအောင်လုပ်ပေးရတယ်။ ဒီလိုသင်ပေးရတာဟာ တော်တော်တော့ စိုးရိမ်စရာကောင်းတဲ့ ပညာရေးဖြစ်တယ်။ လူကြီးမိဘက ဖို-မ ဆက်ဆံရေးကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ကလေးမှာ ဖို-မစိတ်တွေ ထကြွနိုးကြားလာသည်အထိ သူ့ကို အသိဉာဏ်မပေးခဲ့ရင် ကလေးရဲ့သိလိုစိတ်၊ စူးစမ်းစိတ်ကို နှိုးဆွပေးရာရောက်တယ်။ သူ့ကို ဘာမှမသိစေရဘူးဆိုပြီး ကလေးရဲ့ မကျေနပ်ချက်ကို နှိုးဆွပေးရာရောက်တယ်။ ဒီလိုဖြစ်လာရင် ကလေးဟာ ဖို-မကိစ္စကိုပဲ စိတ်ရောက်နေပြီး ဖို-မကိစ္စကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်။ ဒီလိုမဟုတ်ဘဲ မိဘက ကလေးရဲ့ ရှေ့မှာတင် ဖို-မကိစ္စကို ပြုမူနေကြတယ်ဆိုရင် ကလေးရဲ့အမြင်မှာ မိဘရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ ကျသွားတတ်တယ်။ ကဘေးဟာလည်း ကိုယ်ခန္ဓာမရင့်မှည့်မှီမှာ ဖို-မစိတ်တွေ ဝင်သွားတတ်တယ်။ ဖို-မကိစ္စ ပညာရေးမှာ အစွန်းနှစ်ဖက်ရှိတယ်။ တစ်ခုက အန္တရာယ်များတဲ့ အလွန်အကျွံပွင့်လင်းမှု၊ လိုက်လျောမှုဖြစ်ပြီး တစ်ခုကတော့ အန္တရာယ်များတဲ့ အလွန်အကျွံ လျှို့ဝှက်မှုနဲ့ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုတို့ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ကျေနပ်လောက်တဲ့ အလယ်အလတ်လမ်းကို ရှာရတာဟာ တော်တော်ခက်တယ်။\nအီကေဒါ - မှန်ပါတယ် ခင်ဗျာ၊ ဒီပြဿနာဟာ တစ်လျှောက်လုံး ခက်လာတဲ့ ပြဿနာပါ။ အခုထိလည်း ခက်နေတုန်းပါပဲ။\nတွိုင်ဘီ - ခက်တာက လူ့ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေး ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေ၊ ဖို-မ ဆက်ဆံရေး လုပ်ဆောင်မှုတွေကို တမင်ဖုံးကွယ်နိုင်မှ ရှိတဲ့အရာမျိုး၊ ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ အရာမျိုးဖြစ်နေတယ်။ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းချင်ရင် သည့်ထက်ကောင်းတဲ့ နည်းကို ရှာလို့မတွေ့သေးဘူး ဆိုပါတော့။ လူမဟုတ်တဲ့ အဟိတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို လူ့အသိဉာဏ် တပ်ဆင်ပေးလိုက်ပြီး လူသားတွေရဲ့ အနေအထိုင်၊ အပြုအမူတွေကို လေ့လာခိုင်းလိုက်တယ် ဆိုပါတော့။ လက်စသတ်တော့ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ အတုအယောင်ပါဗျာ။ လူတွေက သူတို့နဲ့ တခြားတိရစ္ဆာန်တွေ အတူတူပဲဆိုတာ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ဖို့ လုပ်ထားတဲ့ အစဉ်အလာတီထွင်တထားတဲ့ အရာပါလို့ ပြောမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူကတော့ သူ့မှာဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်။ အဲဒီ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်ရင် လူ့ထက်အောက်ကျတဲ့အဆင့်ကို ရောက်သွားမှာပဲလို့ ရိုးသားစွာ ယုံကြည်နေတယ်။ စောစောက ဥပမာပြတဲ့ လေ့လာသူရဲ့မှတ်ချက်ထက် ဒါကပိုမှန်တယ်။ ဒီတော့ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ ဘာလဲ။ လူဟာ ဇီဝကမ္မဗေဒအားဖြင့် တိရစ္ဆာန်ဖွဲ့စည်းမှု ဖြစ်သည့်တိုင် အဲဒီဖွဲ့စည်းမှုအပြင် တစ်ချိန်တည်းမှာ စိတ်(နာမ်တရား)ရှိတဲ့ သတ္တဝါလည်း ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အသိအမှတ်ပြုချက်ကို အခြားနည်းနဲ့ ခေါ်ထားတဲ့ အရာဖြစ်တယ်။ ဒါဟ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ပက်သက်လို့ လူ့ရဲ့နားလည်ခံယူမှုပဲ။\nအီကေဒါ - ဟုတ်ကဲ့။ လူ့ရဲ့နာမ်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု (ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းမှုစသည်)တို့ဟာ (စောစောက ဥပမာပေးသွားတဲ့ လေ့လာသူထင်သလို) အပေါ်ယံ ဖုံးကွယ်ထားတာတွေ၊ အတုအယောင်တွေ၊ အလိမ်အညာတွေလို့ ပြောခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ လူတီထွင်ခဲ့တဲ့ အနေအထိုင်၊ အပြုအမူဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေဟာလည်း အဓိပ္ပါယ်မရှိ ဖြစ်ကုန်တော့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမှန်ကတော့ လူဟာ စိတ်(နာမ်တရား)ရှိတဲ့ သတ္တဝါဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်နာမ်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတွေဟာလည်း သူ့ဘဝမှာ ကြီးစွာသော အစိတ်အပိုင်းက ပါဝင်နေကြတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဖို-မ ကိစ္စ၊ စားသောက်ခြင်း ကိစ္စနှင့် လူ့ရဲ့ အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ပက်သက်တဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းများဟာလည်း အတော်အတန် အဓိပ္ပါယ်ရှိနေရပါတယ်။\nတွိုင်ဘီ - လူဟာ ဖို-မအင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းတွေ၊ လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် သူလိုက်နာရမဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချမှတ်ထားရတယ်။ ဒီနည်းအားဖြင့် လူဟာ သူ့လူသားမျိုးနွယ်ကို ခိုင်ခံအောင်လုပ်ပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေတယ်။ ခုအချိန်ထိတော့ လူ့လောကမှာ ကမ္ဘာနှင့်အဝန်း အားလုံးတူညီတဲ့ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေတော့ မရှိသေးဘူးပေါ့။ လူ့အဖွဲ့စည်း အမျိုးမျိုးမှာ ရှိနေတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေဟာ အမျိုးမျိုး ကွဲနေခဲ့ကြတာပဲ။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အချို့ကပိုကောင်းတယ်၊ မကောင်းတာတွေကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ပြုပြင်နေရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခုသိရသလောက်အထိတော့ စည်းကမ်းချက်တွေအားလုံးကို စွန့်ပြစ်လိုက်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းရယ်လို့တော့ တစ်ခုမှ မရှိသေးဘူး။ ဒီလို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ် ဆိုရင်လည်း အဲဒီအဖွဲ့အစည်းဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဖို့အတွက် တော်တော်ခက်သွားလိမ့်မယ်။ လူမှာ အခြားသော တိရစ္ဆာန်များထက် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခွင့် အများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ လူမဟုတ်တဲ့ အဟိတိရစ္ဆာန်တွေထက် ကောင်းအောင် နေမလား၊ ဆိုးအောင် နေမလား၊ ကျွန်တော်တို့ ကြိုက်သလို နေနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ဟာ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေ အောက်မှာ မနေခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ တိရစ္ဆာန်တွေထက် ဆိုးသွားမှာပဲ။\nဖို-မ ဆက်ဆံရေး ပြဿနာနှင့် ပက်သက်လို့ မှန်ကန်တဲ့ မှတ်ကျောက်ကတော့ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရေးပဲ။ အသွေးအသား ကိစ္စဖြစ်တဲ့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေးကိစ္စကို လူဆန်အောင် လုပ်ပေးတဲ့ နာမ်အရည်အသွေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီ နာမ်အရည်အသွေးကတော့ ချစ်မေတ္တာပဲ ဖြစ်တယ်။ ချစ်မေတ္တာဟာ ဖို-မ ဆက်ဆံရေးကိစ္စကို လူဆန်အောင်လုပ်ပေးရာမှာ ဂုဏ်သိက္ခာထက် အရေးကြီးပါတယ်။ တကယ်ကတော့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေးကိစ္စကို ချစ်မေတ္တာအရည်အသွေးနဲ့ လူဆန်အောင် လုပ်ရာမှာ ဂုဏ်သိက္ခာဟာ မရှိမဖြစ်တဲ့ လိုအပ်ချက် တစ်ရပ်သာဖြစ်ပါတယ်။ ချစ်မေတ္တာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာမပါတဲ့လူရဲ့ ဖို-မဆက်ဆံရေးဟာ အဟိတ်တိရစ္ဆာန် အာသာဆန္ဒတစ်ခုကို ဖြေဖျောက်ခြင်း သက်သက်မျှသာ ဖြစ်တယ်။ ဒီလို ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စမျိုးဟာ စိတ်ဓါတ်အရ အောက်တန်းကျပါတယ်။ အဟိတ်တိရစ္ဆာန်တွေမှာတော့ ဖို-မဆန္ဒ တောင့်တမှုကို တုံ့ပြန်ပုံဟာ သိစိတ်ကင်းမဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်ကင်းတယ်။ သူတို့မှာတော့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေးကိစ္စ ဖို-မ ဘဝကို မွေးကတည်းကပါလာတဲ့ သဘာဝထိန်းချုပ်မှုများက ညှိပေးတယ်။ လူမှာတော့ ချစ်မေတ္တာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာမရှိတဲ့ ဖို-မ ကိစ္စဟာ တိရစ္ဆာန်သဘော ဆောင်တယ်လို့တောင် မပြောချင်ဘူး။ စိတ်ဓါတ်ရေးနဲ့ ကျင့်ဝတ်ရေးအရ တိရစ္ဆာန်တွေထက်တောင် အောက်တန်းကျတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေသေးတယ်။\nအီကေဒါ - ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျား။ စည်းကမ်းရယ်လို့ မရှိရင် လူ့အဖွဲ့စည်းတစ်ခုဟာ လူဆန်တဲ့ အဖြစ်ကတောင် ရပ်စဲသွားမှာပါ။ လူလို့တောင် မခေါ်ထိုက်တော့ပါဘူးလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူ့ထက်အဆင့်နိမ့်တဲ့ အချို့သော တိရစ္ဆာန်အဖွဲ့စည်းများမှာပင်လျှင် တိရစ္ဆာန်တွေဟာ စည်းကမ်းကို လိုက်နာနေကြတာကို သိပ္ပံပညာရှင်တွေက တွေ့ရှိထားကြတာကိုး။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့သော လူဝံများဟာ ကလေးငယ်ကို အစာကျွေးခြင်းနဲ့ ဖို-ဆက်ဆံရေး ကိစ္စများနဲ့ပက်သက်လို့ စည်းကမ်းတစ်ချို့ရှိနေကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒီစည်းကမ်းတွေကို လူဝံအဖွဲ့စည်းဝင်တွေကလည်း တိတိကျကျ လိုက်နာကြတာပဲ။ စည်းကမ်းမရှိတဲ့လူဟာ အဲဒီလို လူဝံတွေထက် လူမှုပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးအရ အောက်ကျနေတော့မှာပေါ့။\nတွိုင်ဘီ - အဲဒီစည်းကမ်းတွေထဲမှာ ဖို-မဆက်ဆံရေး စည်းကမ်းတွေကတော့ အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေး ကိစ္စဟာ လူ့သဘာဝရဲ့ တိရစ္ဆာန်သဘောဆန်တဲ့ အပိုင်းမှာ အလေးနက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်နေတာကိုး။ တခြား ကိစ္စတွေမှာ တိရစ္ဆာန်သဘောဆန်နေရင် တစ်ယောက်ချင်း၊ တစ်ဦးချင်းမျှသာ ထိခိုက်မယ်။ ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စကတော့ အနည်းဆုံးလူနှစ်ဦးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်။ ကလေးတွေ မွေးလာရင် သူတို့နဲ့ပါ သက်ဆိုင်လာရပြီ။ လူတစ်ဦးချင်းဟာ ဖို-မဆက်ဆံရေးမရှိဘဲနဲ့ နေနိုင်တယ်။ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတွေနဲ့ သီလရှင်တွေကိုကြည့်ပါလား။ သူတို့ဟာ မမြတ်သောအကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ လူ့အနွယ်ကြီးကတော့ ဖို-မဆက်ဆံရေးမရှိဘဲ အရှည်မတည်မြဲနိုင်ဘူး။ လူ့အနွယ်ကြီးဟာ သူ့ဘာသာသူမှ မတည်နိုင်ဘဲကိုး။ သဘာဝကြီးကပေးလိုက်တဲ့ ဖို-မဆန္ဒကို ဖြည့်စွမ်းရေးကိစ္စဟာ ချစ်မေတ္တာသဘော သက်ဝင်နေရမယ်။ ဒါမှသာလျှင် အဲဒီကိစ္စဟာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး တင့်တယ်လိမ့်မယ်။ ဒီသဘောကို ဖို-မဆက်ဆံရေး စည်းကမ်းက ပြဌာန်းပေးခဲ့တယ်။ လင်နဲ့ မယားရဲ့အချစ်၊ သားသမီးနဲ့ မိဘရဲ့ အချစ်ဟာ လူ့ရဲ့ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုနဲ့ ကျင့်ဝတ်မှာ အချက်အချာဖြစ်နေတယ်။ ကွန်ဖြူးရှပ်စ်ပြောသလိုပေါ့။\nအီကေဒါ - အခြေခံအားဖြင့်တော့ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖို-မကိစ္စမှာ ဖို-မဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး ကျင့်ဝတ်ပျက်ပြားသွားခဲ့တာ၊ ဖို-မ ဆက်ဆံရေးမှာ အချစ်မပါတော့တာ၊ ဒီလိုဖြစ်နေရတာဟာ လူ့ဘဝကို ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ တန်ဖိုးသက်သက်နှင့်သာ ကြည့်လို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ ဖို-မကိစ္စဟာ စိတ်ဓါတ်ဆိုင်ရာ တန်ဖိုးရယ်လို့ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ သွေးသားဆန္ဒဖြေဖျောက်ဖို့ ကိစ္စသက်သက်လို့ ယူဆလာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ အယူအဆဟာ ဘာလဲ။ ဘာ့ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာရသလဲဆိုတာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဆန်းစစ်ခြင်းမပြုနိုင်သေးသမျှ အဖြေကို ရှာလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။\nတွိုင်ဘီ - လူ့အဖွဲ့စည်းတစ်ခုရဲ့ စည်းကမ်းတွေ၊ အပြုအမှုတွေ၊ ထုံးစံတွေအားလုံးဟာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ဆက်စပ်ပေါင်းစုနေတဲ့ ကွန်ခြာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ လူ့ဘဝရဲ့ ဘက်အသီးသီးကို ချုပ်ကိုင်လွှမ်းမိုးနေတဲ့ စည်းကမ်းတွေ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုအကြားမှာ ယုတ္တိဗေဒကျတဲ့ ဆက်သွယ်မှုတော့ ရှိချင်မှ ရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုတော့ တကယ်အမှန်ရှိတယ်။ ဆိုလိုတာက ဘက်တစ်ဖက်မှာ လိုက်လျောမှု၊ သို့မဟုတ် တင်းကျပ်မှု တစ်ခုခုလုပ်လိုက်လို့ရှိရင် အဲဒီလိုလုပ်လိုက်မိတဲ့အတွက် အခြားတစ်ဖက်ကိုလည်း ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားတတ်တယ်။ ဒီနေ့အချိန်မှာ ဖို-မဆက်ဆံရေးနှင့် ပက်သက်လို့ လျော့ပေါ့ခွင့်ပြုချက်တွေ ပေါ်ပေါက်တာနေချိန်မှာ မှုးယစ်ဆေးသုံးစွဲမှု ခေတ်စားလာတာ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အောင်မြင်မှု၊ နိုင်ငံရေးရာ အောင်မြင်မှုတွေအတွက် ဖြတ်လမ်းလိုက်တဲ့အနေနှင့် မရိုးမဖြောင့် လုပ်လာကြတာ၊ အကြမ်းဖက်နည်းလမ်းတွေကို သုံးလာကြတာဟာ မတော်တဆ ဖြစ်လာကြတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေဟာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စိတ္တဗေဒသဘောအရ ဆက်စပ်နေတယ်။\nလူ့ဘဝရဲ့ ဘက်အသီးသီးမှာ မကြာခင်တုန်းက ဥပဒေမဲ့မှု စည်းကမ်းမဲ့မှုတွေ အများကြီးပေါ်တာခဲ့တယ်။ ဒီလိုပေါ်လာတဲ့ အကြောင်းအရင်းတွေအနက် တစ်ကြောင်းကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာစစ်ကြီးနှစ်ခုနှင့် အဲဒီစစ်နှစ်ခုအကြားမှာဖြစ်တဲ့ ဒေသဆိုင်ရာ စစ်ပွဲတွေထဲမှာ သန်းပေါင်းများစွာသော လူများကို စစ်သားအဖြစ်ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့လို့ပဲ။ စစ်ဟာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ဝန်လေးတဲ့ သာမာန်စိတ်ထားကို တမင်ပြောင်းပြန်လှန်ပေးလိုက်တယ်။ စစ်သားတစ်ယောက်အဖို့ မိမိလို လူအချင်းချင်းကို သတ်ရတာဟာ တာဝန်တစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ အရပ်ဝတ်အရပ်စား တစ်ယောက်အနေနှင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရင် အဲဒီအမှုဟာ ရာဇဝတ်မှုကြီးပေါ့။ အဲဒီ အဓိက ကျင့်ဝတ်သီလာကြီးကို ကျိုးကြောင်း ညီညွတ်မှုကင်းစွာ၊ ဆိုးယုတ်စွာ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တာဟာ သဘာဝအားဖြင့် စိတ်ပျက်စရာလည်းကောင်း၊ နားမလည်နိုင်စရာလည်း ကောင်းပါတယ်။ဒါတင်မကဘူး။ လက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေရတဲ့ စစ်သားတစ်ယောက်ဟာ သူ့ရဲ့ သာမာန်တွေ့နေကျ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကနေ ဝေးကွာသွားတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ သာမာန်တွေ့နေကျ လူမှုအထိန်းအကွပ်တွေကလည်း လွတ်ကျွတ်သွားတယ်။ ဒါဟာ ဘာမှ အံ့သြစရာမဟုတ်ပါဘူး။ ဗီယက်နမ်မှာ အမေရိကန် စစ်တပ်တွေ အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြားတာဟာ ဘယ်လို ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတယ်ဆိုတာကို ပြလိုက်တဲ့ အထင်ရှားဆုံး နမူနာပဲ။\nအီကေဒါ - ဘယ်ခေတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ဟာ ဒီလို အကျင့်စာရိတ္တ ပျက်ပြားမှုမျိုးကို ယူလာတာချည်းပါပဲ။\nတွိုင်ဘီ - စစ်ဟာမကောင်းမှုဖြစ်တယ်။ သိပ္ပံစိတ်ဓါတ်ကတော့ အကောင်းမှုမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မရည်ရွယ်ပဲနှင့်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်လို့ဖြစ်စေ သိပ္ပံစိတ်ဓါတ်ဟာ လက်ရှိပေါ်ပေါက်နေတဲ့ တရားဥပဒေမဲ့မှုတွေကို အထောက်အကူပေးနေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဖို-မဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်မှာ ပိုဆိုးတယ်။ သိပ္ပံပညာမှာ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာအရ ချီးကျူးရမယ့် အချက်တွေရှိတယ်။ အဲဒါကတော့ အမှန်တရားကို အပတ်တကုတ်ရှာဖွေတယ်၊ ရင်ဆိုင်တယ်။ သိပ္ပံပညာဟာ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုတွေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ၊ အလေ့အထတွေ အားလုံးကို စိန်ခေါ်တယ်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတိုင်းမှာပဲ အစဉ်အလာ ဖို-မဆက်ဆံရေး ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေမှာ အနည်းနှင့်အများဆိုသလို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားမှုတွေ ရှိခဲ့တာပဲ။ ကျင့်ဝတ်သဘောအရ ကြည့်ရင် ဒါဟာမှန်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက်က တင်းကျပ်လေလေ၊ ကန့်သက်ချက်ကို ချိုးဖောက်မှုဟာ ကြိန်ဖန်များပြီး ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်လာလေလေ ဖြစ်မှာပဲ။ အဲဒီ ချိုးဖောက်မှုတွေကို ဖုံးကှယ်ထားမှုဟာလည်း ပိုပြီး ကြောင်သူတော်ဆန်လာလေလေ ဖြစ်မှာပဲ။ ဒီနေ့ ကလေးတွေက အမှန်တရားကို ရှာတတ်တဲ့ သိပ္ပံစိတ်ဓါတ်ရှိလာအောင်၊ အတုအယောင်တွေကို မုန်းတတ်တဲ့ သိပ္ပံစိတ်ဓါတ်ရှိလာအောင် သင်ကြားလာခဲ့ရတယ်။ ဒီလိုသင်ကြားလာတာဟာ ကျောင်းကတင် သာမာန်သင်ကြားပေးလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ခေတ်ရေစီး Zeitgeist ကပါ သင်ကြားပေးလိုက်တာ။ ရလာဒ်အဖြစ် ဒီနေ့ခေတ်မှာ မိဘနှင့် အစိုးရရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဒါနဲ့အတူ သူတို့ရဲ့ သြဖာအာဏာဟာ ယုံကြည်မှုကွာဟချက်ကြီးနှင့် လာတွေ့နေရတယ်။ သူတို့မိဘတွေဟာ ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စမှာရော၊ တခြားကိစ္စတွေ အားလုံးမှာရော သူတို့ပြောသလို မလုပ်ကြဘူးလို့ ဒီနေ့ခေတ်ကလေးတွေ ထင်လာကြတယ်။\nဖို-မ ဆက်ဆံရေး အပြုအမူနှင့်ပက်သက်လို့ အစဉ်အလာ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို ဒီနေ့ ချိုးဖောက်နေကြတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲမှာ အဲဒီအကြောင်းဟာ တစ်ခုပါတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဒီအတိုင်းမှန်ရင် တက်လာတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို သူတို့ရဲ့ ဖို-မ ဆက်ဆံရေး အပြုအမူတွေ မှန်ကန်နည်းလမ်းကျအောင် အာဏာပိုင်တွေအနေနှင့် အာဏာစက်ကိုသုံးပြီး နှိက်ကွပ်တဲ့နည်း၊ ဒါမှမဟုတ် ဖို-မ ဆက်ဆံရေး ကိစ္စကို ခြိုးခြံကြအောင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်ပြီး ဆော်သြတဲ့ နည်းတွေနှင့်ရမယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ဘူး။\nအီကေဒါ - ကျွန်တော်ကတော့ ဖို-မကိစ္စ စည်းဝါးလွတ်မှုကို တစ်မျိုးမြင်တယ်။ ဖို-မကိစ္စမှာ စည်းဝါးလွတ်လာကြတာဟာ ဘဝရဲ့ အတွင်းအဇ္ဖျတ္တအင်အား Internal Force of Life ယုတ်လျော့ အားနည်းလို့ ဖြစ်လာတာလို့ ကျွန်တော်မြင်တယ်။ ဒါဟာ တစ်ကယ့် အကြောင်းအရင်းလို့ ထင်ပါတယ်။ ခေတ်သစ်ရဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ယျဉ်ကျေးမှု သြဇာက သိပ်ကြီးလာတဲ့အခါမှာ အဲဒီအတွင်း အဇ္ဖျတ္တအင်အားဟာ လျော့ပါးလာတယ်။ ဖို-မကိစ္စကို သူ့နေရာမှန် ထားဖို့အတွက် ရှင်သန်တက်ကြွတဲ့ အချစ်ဓါတ်လိုအပ်တယ်။ အဲဒီ ရှင်သန်တက်ကြွတဲ့ အချစ်ဓါတ်ဟာ အားနည်းယုတ်လျော့နေတဲ့ ဘဝအင်အားက မွေးဖွားမလာနိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ကျော်လွန်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းကို အချစ်ရဲ့ စေ့ဆော်မောင်းနှင်မှုမှ တစ်ဆင့် တွေ့ရှိနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ အယူအဆကို ကျွန်တော်သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ ရှေ့ကို တစ်ဆင့် လှမ်းရအုံးမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ဓါတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထုတ်မှုတွေကို လက်တွေ့အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ပေါ်ပေါက်စေချင်ရင် အချစ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ ဘဝအင်အားစုတွေကို ယုံကြည်ရလိမ့်မယ်။ လူ့အနွယ်ကြီးကို မှန်ကန်တဲ့ ဖို-မဆက်ဆံရေး လမ်းပေါ်ကို ရောက်စေချင်ရင် စိတ်ဓါတ်ကို ချိုးနှိမ်ပစ်တဲ့ ပြင်ပအင်အားစုတွေကို ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားပစ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါမှ မဟုတ်ရင်လည်း ဘဝကိုထောက်ပင့်တဲ့ ဘဝရဲ့ မူလအစကို ပြန့်ပွားစေတဲ့ အတွင်းအဇ္ဖျတ္တအင်အားစုကို ဖွံဖြိုးအောင်၊ ရှင်သန်အောင်၊ ခိုင်မာအောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါတွေဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မယ် ထင်သလဲ။\nတွိုင်ဘီ - ဖို-မကိစ္စ စည်းဝါးလွတ်မှုကို ကုစားဖို့ တစ်ခုတည်းသောဆေးကတော့ အပြုသဘော ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။ ဖို-မကိစ္စ စည်းဝါးလွတ်မှုဟာ လူ့လောကကြီးရဲ့ အနာဂတ်ကို ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့တာ၊ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့တာကို ဖော်ပြတဲ့ လက္ခဏာချက်ဖြစ်တယ်။ ကုရာဆေးနည်းကတော့ တက်လာတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ရည်မှန်းချက်ထားပေးဖို့ပဲ။ အဲဒီ ရည်မှန်းချက်ဟာ မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ရမယ်။ စိတ်ကူးယဉ်မဆန်ရဘူး။ လက်တွေ့ကျရလိမ့်မယ်။ ဖို-မဆက်ဆံရေး အပြုအမူအတွက် ဘယ်စည်းကမ်း၊ ဘယ်သတ်မှတ်ချက်ဟာဖြင့် ကောင်းတယ်၊ မြတ်တယ်ရယ်လို့ ပြောလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခက်တာက လူ့ရဲ့ ဖို-မဆက်ဆံရေးဟာ တစ်စုံတစ်ခုသော စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များနဲ့ ထ်ိန်းချုပ်မထားခဲ့ရင် လူဟာ တိရစ္ဆာန်အဖြစ် လျောကျသွားမှာပဲ။ ဒါဖြင့်ရင် အဲဒီစည်းလမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေဟာ ဘယ်လို စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်မျိုးတွေ ဖြစ်ရမလဲ။ လူကို အဟိတိရစ္တာန်နဲ့ အတူတူဖြစ်စေတဲ့ ဇီဝကမ္မ ဗေဒဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်တွေအနက် ခွအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ ဖို-မဆက်ဆံရေး ကိစ္စကို လူ့ဂုဏ်သိက္ခမျိုးရှိအောင် လုပ်ပေးတဲ့၊ လုပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေဖြစ်ဖို့လိုတယ်။\nတွိုင်ဘီ - အီကေဒါ\n(မြသန်းတင့် - မောင်သာမည) စာမျက်နှာ ၁၁ မှ ၂၀ ထိ။ ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တားမြစ် ထားသော... at 3:43 PM 11 comments\nအခုတလော ကျနော် ခွေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ စကားပုံတွေ၊ လူတွေနဲ့ ခွေးတွေရဲ့ကြားမှာရှိတဲ့ ဆက်ဆံရေး အကြောင်းတွေကို တွေးနေမိပါတယ်။ ကျနော်သိသလောက်၊ စဉ်းစားရသလောက် ခွေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ နေ့တိုင်းပြောစကားတွေထဲက စကားလုံးတွေ၊ စကားပုံတွေကို ရေးချကြည့်ပါဦးမယ်။\nလူတစ်ယောက်က မဟုတ်တရုတ်လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေရင်၊ အတော့်ကို အဆင့်အတန်းနိမ့်နိမ့် အပြုအမှုတစ်ခု၊ လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်ဖို့ကြံစည်နေပြီဆိုရင် ပြောလေ့ရှိတာက “ခွေးကျင့်ခွေးကြံမကြံနဲ့”။ ခွေးတွေက တစ်ခုခုစားစရာရှိရင် လူတွေမသိအောင် အသာကလေး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ခိုးစားတတ်တယ်။ ပိုင်ရှင်က ကြည်ဖြူလို့ ကျွေးမှ စားရသောက်ရမှာကို စားလိုစိတ်နဲ့ ခွေးက အဆင့်အတန်းနိမ့်နိမ့်ကြံစည်တတ်တာမျိုးကို အစွဲပြုပြီး ခွေးကျင့်ခွေးကြံမကြံနဲ့လို့ ပြောစကားပေါ်လာတာလားမသိနော်။ (ကျနော်က ဒီနေရာမှာ အစားကို ပြောတာဆိုပေမယ့် ခွေးစားချင်တာက အစားတစ်ခုတည်း ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ။ အစားအပြင် တခြားဟာတွေလည်း ရှိမှာပါ။)\nခွေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ စာကြောင်းတစ်ခုကို ငယ်ငယ်က ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ကျွန်းပြားပေါ်မှာ ပန်းချီဆရာက အဲဒီစာကြောင်းကို အသေအချာ ရေးထားတာပါ။ ပြီး အိမ်ရှင်က ဧည့်ခန်းမှာ အိမ်လာတဲ့သူတိုင်း ထင်းကနဲမြင်သာတဲ့ နေရာမှာ ချိတ်ထားတာပါ။ စာကြောင်းကတော့ “လူတွေအကြောင်းသိလေလေ၊ ခွေးတွေကိုပိုချစ်ချစ်လေလေ” တဲ့။ ကျနော်အဲဒီစာကြောင်းကို မြင်စကတည်းက အတော်ဘ၀င်မကျတာပါ။ အိမ်ကို အလည်ပဲရောက်လာလာ၊ ကိစ္စရှိလို့ပဲရောက်လာလာ ရောက်လာတဲ့သူတိုင်းရဲ့ရင်ဝကို ခြေနဲ့ဆီးကန်လိုက်သလိုပါပဲ။ အတော်ကြည်နူးစရာမကောင်းတဲ့ စာကြောင်းပါ။ သူက လူတွေကို ဘယ်လို စိတ်နာနေလို့ပါလိမ့်။ သူဆိုလိုချင်တာက လူတွေက ခွေးတွေလောက်တောင် သစ္စာမရှိဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။ အိမ်လာတဲ့သူအပေါင်းကို မင်းတို့လူတွေက လိမ်လည်လှည့်ဖြားတတ်လွန်း၊ ကျေးဇူးမသိတတ်လွန်းလို့၊ ငါကတော့ မင်းတို့ကို ခွေးတွေလောက်တောင် မခင်တွယ်ဘူးဟေ့ဆိုတာကို ပြောချင်တာလား။ ထားပါတော့ ကျနော့်ကတော့ ဘယ်လိုပဲနေနေ ဒီစာတန်းကြီးကို မြင်ရတာ အတော် ဘ၀င်မကျတာပါ။\nခွေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ စာကြောင်းနောက်တစ်ခုကတော့ “လူပု စိတ်တို၊ ခွေးပု ရန်လို”တဲ့။ အရပ်ပုပြီး စိတ်အလွန်တိုတတ်တဲ့သူတွေကို စချင်၊နောက်ချင်တာနေမှာပါ။ ရှိပါသေးတယ် “ခွေးဝဲစား”၊ “သားရေပေါ်အိပ်၊ သားရေနားစား”၊ “ဈေးခွေး”၊ “မွဲချင်တဲ့ခွေး ပြာပုံတိုး”၊ “ခွေးမြီးကောက် ကျည်တောက်စွပ်” ဆိုတာတွေ။ စိတ်ထဲပေါ်လာသလောက်ချရေးတာပါ။ အဓိပ္ပါယ်တွေတော့ မဖွင့်တော့ပါဘူး။\nကြားဖူးတာ နောက်တစ်ခုက လူတွေက သခင်ဖြစ်ချင်လို့ ခွေးမွေးတာတဲ့။ ကိုယ့်ကသာ ကျွေးမွေးထားတယ်ဆိုရင် ခွေးဆိုတာ သခင်အပေါ်မှာ အလွန်သစ္စာရှိသတဲ့။ ညရေးညတာ ခြံလုံအောင်လည်း ကင်းစောင့်တတ်ပါတယ်။ မွေးရကျိုး အလွန်နပ်ပါတယ်။ တစ်ချို့ကလည်း အလှမွေးကြတာပါ။ လမ်းလျှောက်ဖော်ပေါ့။ ဈေးကြီးကြီးပေးပြီး သာမန်လူတွေတောင် ၀ယ်မစားနိုင်တဲ့ အသားတွေ၊ အစားတွေကို ကျွေးရပါသတဲ့။ ခွေးနဲ့လူကြားက ဆက်ဆံရေးတွေပါ။\nနောက်ဆုံးတော့ ခွေးတွေအပေါ်ထားတဲ့ ကျနော့်အမြင်ကို ပြောချင်တာပါ။ ခွေးဆိုတာကို ကျနော်က ခြံလုံအောင် ကင်းစောင့်စေဖို့ပဲ မွေးလိုတာပါ။ ၀အောင်ကျွေးမယ်၊ ခွေးနဲ့တန်တဲ့နေရာ စီစဉ်ပေးမယ် (ခွေးခြံဆောက်ပေးမယ်ပေါ့ဗျာ။) ခွေးရဲ့စောင့်ရှောက်မှုမလိုတဲ့အချိန် (ဥပမာ၊ နေ့ခင်းလို အိမ်မှာ လူတွေရှိနေတဲ့အချိန်)မှာ ခွေးကို ခွေးခြံထဲမှာပဲထားမှာပါ။ ခွေးရဲ့အစောင့်အရှောက်လိုတဲ့ ညလိုအခါမျိုးမှာသာ ခွေးကို ခွေးခြံထဲက လွတ်ပေးပြီး ခြံအစောင့်ခိုင်းမှာပါ။ ခြံလုံအောင် အစောင့်ခိုင်းဖို့ မွေးတဲ့ခွေးကို သခင်ဖြစ်တဲ့ ကျနော်က ကြောက်လာရရင်တော့ မကြိုက်တော့ပါဘူး။ အစာကျွေးတဲ့ လက်ကို မာန်တွေဖီလာပြီး ကိုက်ချင်လာရင်တော့ အတော့်ကို ကျနော် မနှစ်မြို့တော့တာပါ။ စာဖတ်သူတွေရော ခွေးမွေးမယ်ဆိုရင်ရော ဘာကြောင့် မွေးချင်တာလဲ ပြောပြပါလား။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စာဖတ်သူတွေကို ကျနော် ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်။ ကိုယ့်မွေးထားတဲ့ခွေးက ကိုယ့်ကိုပြန်ခြောက်လို့ ကြောက်ရတဲ့သူတွေ မဖြစ်ပါစေနဲ့ဗျာ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက ကေဇက် at 6:04 PM4comments\nကမ္ဘာမြေ ငြိမ်းချမ်းပါစေလို့ပဲ အရင်ဆုတောင်းတာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ငြိမ်းချမ်းနေမှလဲ တခြားအလုပ်တွေလုပ်ဖို့ အချိန်ယူနိုင်မယ်လေ။ ချစ်ချင်းအားဖြင့် ဆုတောင်းချင်တာက ကမ္ဘာမြေစိမ်းလမ်းပါစေပေါ့။ ဒီနေ့ ကမ္ဘာမှာ ရှေ့တန်းကိုအရောက်ဆုံး၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဆိုးရိမ်လောက်အောင် ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ ပြဿနာက ကမ္ဘာမြေစိမ်းလန်းရေးပေါ့။ သဘောတူလား၊ မတူဘူးလားဆိုတာကို မပြောခင် ဒီနေ့တွေ့ဆုံနေရတဲ့ နေရာဒေသအလိုက် အပူချိန်တွေက သက်သေလိုက်မှာပါ။ စိမ်းလန်းတဲ့ ကမ္ဘာမြေဖြစ်အောင် ပြန်ပြုပြင်ရအောင်လို့ ကြွေးကြော်သံတွေဟစ်၊ စည်းရုံးရေးတွေလုပ်နေယုံနဲ့တော့ အဆင်ပြေမဲ့ အချိန်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကဲ.. ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေလုပ်ကြမလဲ။\nဧပြီလ ၂၂ ရက်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ကမ္ဘာမြေစိမ်းလန်းရေး လုပ်ကြပါစို့လို့၊ သတ်မှတ်ကြွေးကြော်ကြတယ်။ တစ်ကယ်တော့ ကမ္ဘာမြေအတွက် စိမ်းလန်းရေးကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လုပ်နေရမှာပါ။ လုပ်ကြရမယ်ဆိုတာထက် ကျွန်တော်တို့တတွေက ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့လူသားတွေက စားဝတ်နေရေးအတွက်ဆိုပြီး၊ ကျွန်တော်တို့တတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတွက်ဆိုပြီး သဘာဝတရားရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို သုံးဖြုန်းလိုက်ကြတာ။ ဘယ်တော့မှ မကုန်နိုင်မခန်းနိုင်မဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လက်ဆောင်ဆိုပြီးပေါ့။ သဘာဝတရားကြီးကတော့ ယဉ်ကျေးစွာနဲ့ ညီမျှစွာ အချက်ကျကျ တုံ့ပြန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အသုံးတွေအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ရပါမယ်။ ဟုတ်ကဲ့ စာနာမှုရှိစွာပဲ အားလုံးပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဂရုစိုက်မှုလေးနဲ့ ပြုစုပေးနေရုံပါပဲ။\nဒီနေ့ ကမ္ဘာမှာ အပူချိန်တွေ တိုးလာလိုက်တာ၊ ဘယ်နေရာ ဘယ်ဒေသမှာမှ သက်သာတယ်မရှိပါဘူး။ အအေးဓါတ်လွန်ကဲတဲ့ တိုင်းပြည်တွေမှာနေရတာ အနည်းအကျဉ်း သက်သာသလိုထင်ရပေမဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာမှာတော့ အပူချိန်လွန်ကဲမှုဟာ ဆိုးရိမ်စရာအခြေအနေဖြစ်နေပါပြီ။ တောတောင်ရေမြေကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်မှ သဘာဝတရားရဲ့ ဂေဟစနစ်တွေ ကောင်းကောင်းအလုပ် လုပ်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာကြီးနဲ့ကျွန်တော်တို့တတွေ သဟဖာတဖြစ်မှာပါ။ သဘာဝတရားကြီး ကောင်းကောင်းအလုပ် လုပ်နေပြီး စိမ်းလန်းတဲ့ တောတောင်ရေမြေနဲ့ဆို ဇီဝမျိုးကွဲတွေကြွယ်နေမယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေအတွက်လဲ သာယာဝပြောတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ပြည့်စုံချမ်းသာမှုတွေ ရှိလာမှာပါ။ ကံကောင်းတာကတော့ ပထမဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ကျွန်တော်တို့ပြန်ပေးဆပ်ရမှာက တောတောင်ရေမြေ ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် အခြေခံကျတဲ့ သစ်ပင်လေးတွေစိုက်ပေးရုံပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်အဖေကို ကျွန်တော်ဆရာလုပ်မိပြီးမှ အရှက်ရတဲ့အကြောင်းလေး ပြောအုံးမယ်။\nအညာက အဖေတို့အိမ်ကိုပြန်ရောက်တဲ့ တစ်ခါမှာပါ။ အငြိမ်းစားဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တရားဓမ္မမှာပျော်နေတဲ့ အဖေ့ကို၊ အဖေရယ် နောင်ကိုယ့်အတွက်ပါတာလဲလုပ် ပြီးတော့ နောင်လာနောက်သားတွေအတွက်ကောင်းမဲ့ အမွေတွေလဲ ချန်ခဲ့အုံးပေါ့။ အမွေချန်တဲ့နေရာမှာ မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် အကောင်းဆုံးအမွေ အရိပ်ရ သစ်ပင်တွေသာ များများစိုက်ပေါ့လို့ ဆရာလုပ်လိုက်မိတာ။ အဖေက အေးအေးဆေးဆေး နားထောင်နေပြီးမှ ဆရာလုပ်မိတဲ့ ကျွန်တော့်ကို သူစိုက်ထားတဲ့ အပင်တွေအကြောင်းပြောပါတယ်။ နောက်ထပ်စိုက်မဲ့ အစီအစဉ်တွေလဲ ပြောပြပါတယ်။ အားကြိုးမာန်တက် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ဦးချင်းအနေနဲ့ဆိုရင် အတော်ဟုတ်နေပါပြီ။ ဆရာလုပ်မိတဲ့ ကျွန်တော်သာ ဒီနေ့ဒီအချိန်ထိ စိမ်းလန်းရေးအတွက် ကိုယ့်အခန်းမှာအလှစိုက်ဖူးတာကလွဲရင် ဘာမှမလုပ်ရသေးပါဘူး။ အများနဲ့မယှဉ်ပဲ ကိုယ်တိုင်ပဲယှဉ်ချင်ပါတယ်။ တစ်ဦးစီ ကိုယ်စီကိုယ်ငှ အပင်လေးတွေစိုက်သွားကြမယ်ဆိုရင် စိမ်းလန်းရေးအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ရလာဒ်တွေရှိလာမှာ အသေအချာပါ။ ဘယ်နေ့မှာတော့ အပင်စိုက်ကြစို့လို့ မပြောလိုဘူးဗျာ၊ ခင်များတို့ ကျွန်တော်တို့ စိတ်မှာဒီအလုပ်လေးကို စွဲထားပြီး အချိန်ရတိုင်း စိတ်ပါတိုင်းမှာ အပင်စိုက်ကြစို့ဗျာ။ မကောင်းဘူးလား။ ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တားမြစ် ထားသော... at 2:06 PM9comments\nလာ. သွားစို့ အတူ\n၀ါရွက်တို့လည်း ပြုတ်လုလီ ။\nဥပုဒ်စောင့် ၊ ဘုရားသွား\nအရိပ် ၃ပါးမှာခိုကြ ရင်း\nသြော် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ သောက\nဘ၀ ဘ၀တွေဖြစ်သမျှတော့ ကြုံရဆဲ ။\nကဲပါကွယ် . . .\nဘေးမဲ့ပေး ၊ သားငါးလွှတ်\nသက်ကြီးများကို ကန်တော့စို့ ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 11:31 AM6comments\nဆွေသဟာအပေါင်းနဲ့တကွ လူနတ်သတာ အားလုံး ၁၃၇၀ မင်္ဂလာနှစ်သစ်မှာ\nအောင်မြင်ခြင်းတွေအပြည့််နဲ့ မင်္ဂလာအပေါင်း ခညောင်းကြပါစေ ။\nလွဲနေတဲ့ ဆုံမှတ်များ ရက်ရာဇာများများရပါစေ။\nမြျြဲမံသော တွဲလက်များ ဆထက်ပိုး တိုးလို့မြဲပါစေ။\nလပ်ဟာနေတဲ့ကွက်လပ် ရေပက်မ၀င်အောင် ပြည့်ပါစေ။\nသူ့အကျိုး ငါ့အကျိုး ရန်သူမျိုးငါးပါးဘေးမှ ဝေးကွာကြပါစေ။\nအခါမလပ် စိတ်နဲ့ကိုယ်ကပ်လို့ လောကကပ် ၃ပါး ဝေးရာမှ ရှောင်ရှားကြပါစေ ။\nအဖန်ဖန် အထပ်ထပ် အမြင်ကပ်ခံရခြင်းဘေး ၊\nအမြင်တွေခြားလို့ အသားနာတာထက် ခံရခက်တဲ့ဘေး၊\nထာဝရ စိတ်ပူလို့ ကိုယ့်ကိုငြူစူမယ့်ဘေး၊\n. . . . . . . . . . . . . ဘေး\nသာပါစေ ၊ မာပါစေ၊ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ကြပါစေ ။\nMy e-journal ၀ိုင်းတော်သားများ\n(တားမြစ်ထားသော ၊ ကေဇက် ၊ တာတူး )\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 8:12 AM0comments\nဒီကဏ္ဍအောက်မှာ ဖတ်အုံးမယ်ဆိုရင် တာတူး (ဝါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက်\nကိုယ် မြင်သလို ပဲ ကြည့်ကြတာပါ\nလူတွေ အားလုံးက ကိုယ် မြင်သလို ပဲ ကြည့်ကြတာပါ။\nငါဟာ လူဆိုး ၊ ငါတကော ကောနေတဲ့ ကောင်လား ကိုယ့်ပေတံနဲ့ ကိုယ်တိုင်း ကိုယ့်သမိုင်း ကိုယ်ရေးကြသူချည့် ။ သူတော် တကာ ဘာတွေ ခံစားနေရသလဲ တွေးတောင်ကြည့်ဘူးပါရဲ့လား၊ ငါဘယ်လိုနေ ဘယ်လိုလုပ်လို့ ဘာတွေများ ဖောက်ဖျက်ဘူးပါသလဲ ။စောင့်ထိမ်းလို့ လူဖြစ်နေကြတဲ့ လောကမှာ ငါက လူပီသချင်သူလေ။ ငါလက်ကိုင်ထားတာက ကိုယ်ချင်းစာတရား ၊ လောက ပါလတရားကို ကိုးကွယ်ပြီး ညစ်ကျယ်ကျယ် မလုပ်တာတောင် ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုကျော်။ သူတော်တကာကို မျှော်ငေးကြည့်တော့လည်း မင်းကအပြစ်တွေမြင်။ ငါ့ရင်တွေလည်း ဟင်းလင်းပြင်တွေဖြစ်လို့ ။ ငိုသံတွေ ၊ မျက်ရည်တွေ ပင်လယ်ထ၊ ရယ်သံကတော့ ကြောက်တလှည့် ပျောက်တစ်ခါပေါ့။\nလောကကြီး က မတရားဘူးလို့ ငါရေရွတ်တာ က တရားတယ်။ ဒါက ငါ့အထင်ပေါ့ ။ မင်းလည်း မင်းမြင်သလို မြင်လိမ့်မယ်။ ဒါက မင်းအပိုင်း ၊ကိုယ့် သမိုင်းကိုရေးပေါ့ ။ အမြင် မတူတာ သဘာဝလို့ သေချာ မြင်ကြည့်ရင် ငါထင်ပါတယ် လောကလည်း အေးချမ်းနေလိမ့်မယ် ။ ဘာမှ သေချာမသိပဲ လိုရာတွေဆွဲတွေး ၊ မင်းရေးချင်သလိုရေးမှတော့ ဒီပြဇာတ်မှာ ငါဆိုတာ ထာဝရလူကြမ်းလေ လေးမထမ်းလည်း မုဆိုး၊ ပိုက်မဆွဲလည်း တံငါ ပေါ့ အသက်ရှူရတာတောင် ကျပ်ကျပ်လာတယ်။ ကံ ဆိုတဲ့ ဇာတ်ဆရာကလည်း ခုထိ ငါ့ကိုမျက်ကွယ်တွေပြု ။ ငါလည်း ချစ်တာပါပဲလို့ စကားတွေ တိမ်ပေါ်တင်ပြီး မင်းကလွှင့်၊ ရင် တကယ်ဖွင့်သံတွေကျ အတုလို့ရိုးစွပ်၊ ကျွတ်တမ်းမ၀င်တဲ့ တစ္ဆေလိုပဲ ငါတို့အားလုံးက အသက်တွေ ရှည်။\nမြေနိမ့်ရာ လှံစိုက်တတ်တဲ့လောကမှာ ဘ၀ကို ပုံစံချ ခံချင်တဲ့ငါက အရူး။ လူဆိုတာ ကိုယ့်အတ္တကိုဖက်တဲ့ ခေတ်ပျက်မှာ ငါက ပေးဆပ်ချင်တော့လည်း ဆူးကြားကဘူးသီးလို ဒဏ်ရာဗရပွ ။ ပရိတ်သတ်က နွား လို့ ငါ့ကို မကျေမနပ်နဲ့ အမည်တပ်တယ် (ရင်နာစွာ ) ။ မာနတ်လို့ မင်းက ဆေးခြယ်တယ်(သေချာ မတွေးပဲ )။ တစ်ချို့ ပရိတ်သတ်က နေရောင်ကိုကျောခိုင်းပြီး ဆန်ကောတီး ပုံးခေါက် ။\nငါက လက်ခုပ်လက်ဝါးတီး . . . . . ပြီးတော့ ရှိက်ကြီးတငင် ငို။\nလူတွေ အားလုံးက ကိုယ် မြင်တတ်သလို ပဲ ကြည့်ကြတာပါလေ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 1:56 AM2comments\nလောကမှာ အစားထိုးမရတဲ့ ဆုံးရှုံးမှူ့တွေ များများလာတယ်ဗျာ။\nမတ်လ ၂၅ ညနေပိုင်းက ကွန်ပြူတာတက္ကသိုလ်က ကျနော်တို့ ဆရာ ဦးအောင်အောင်သိန်း ဆုံးတယ်လို့ သိရတယ် ။ခုနောက်ပိုင်း ကျနော်ကြားနေရတာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လူတွေ ကြွေကြွေကုန်ကြတယ်။ အခုလူသိများတာကတော့ သတင်းစာဆရာကြီး ကြေးမုံ ဦးသောင်း ၊နောက် အဖွား လူထုဒေါ်အမာပေါ့ ။ကျနော်တို့ လက်လှမ်းမမှီလို့ မသိတဲ့ သူတွေလည်း များမှများပေါ့။\nတန်ဖိုးရှိတဲ့သူတွေ ၊ တန်ဖိုးသိတဲ့လူတွေ ကြွေကြလေတော့ အားလုံးက နှမြောတသစွာ ။ သူတို့အားလုံးကတော့ လောကကို လာသွားတယ်။ အလှဆင်သွားတယ် ။ ပြီးတော့ ပြန်သွားကြတယ် ။ လူ့ဘ၀ဆိုတာကို အဓိပ္မွာယ်ရှိရှိ အသုံးပြုသွားကြတယ်။ လူတိုင်း ကိုယ့်သမိုင်း ကိုယ်ရေးကြတယ် ။ကိုယ်သေတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျနော်တို့အားလုံး လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရတာပါပဲ ။ မွေးတုံးကလည်း လက်ဗလာ ၊ ပြန်တော့လည်းပဲလက်ဗလာပါ ။ အရွယ်သုံးပါးမရွေး သေနိုင်တာပါပဲ။ ငါတော့ ငယ်သေးတယ် မသေနိုင်သေးပါဘူး ဘယ်ရှိမလဲ။ ကံကုန်ရင် တော့ ပြန်ရမှာပါပဲ ။ ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘ၀တိုတိုလေးမှာ ဖြစ်နိုင်သမျှ ၊ တတ်နိုင်သမျှတော့ သမိုင်းလှအောင် လုပ်ကြပါ၊ လောကကို အလှဆင်ကြပါလို့ မေ့နေသူတွေကို အစဖော်ပေးလိုက်ပါတယ်။်\nဆရာကြီးများနဲ့ အဖွား ကို ရိုသေ၀တ်တွားစွာ ဂါဝရပြုလျက်\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 1:38 PM4comments\nအဆောင်မှာရေလွှမ်း အပင်အားလုံး စိမ်းလန်းတော့\nမကြေသေးတဲ့ ၀ဋ်ကြွေး ပြန်ပေးဆပ်ဖို့အတွက်\nငါ. . . ကျောင်းတက်လာရတယ် ။\nအဖော်တွေနဲ့ ပျော်ပါးခဲ့ရတယ် ။\nဘယ်သူမှလည်း မစားသုံး . . .\nငါ . . . ဒီအတိုင်း သေဆုံးရတော့မလား ။\n(တစ်ချိန်ုတုံးက ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါ။ ကျောင်းပိတ်ခါနီးရေးဖြစ်ခဲ့တာ။ ခုလည်း နွေကျောင်းပိတ်ချိန် ကို လွမ်းတာနဲ့ တင်လိုက်တာပါ။)\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 10:29 AM 1 comments\nအချစ်သည် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေသတည်း ။\nဘာမှလည်း မသက်ဆိုင်သော၊ ထို့ထက် ဘာမှ မတတ်နိုင်သော ၄င်းထက် အဝေးရောက် မိုးခေါင်ရပ်ဝန်း တစ်ခု၏ ဆုတောင်း ကျောက်စာ။\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက တာတူး(၀ါ) အမေ့ခံလူတစ်ယောက် at 8:49 AM0comments\nအချစ်သည် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေသတည်း ။ဘာမှလည်း မသ...


အမေရိကန် အာကာသစူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ NASA ရဲ့ ၂၀၂၀ အတွက် အောင်မြင်မှု တခုကတော့ ဇူလိုင်လ ၃၀ ရက်နေ့မှာ အင်္ဂါဂြိုဟ်ဆီကို စူးစမ်းလေ့လာရေး စက်ရုပ် နောက်တခု အောင်အောင်မြင်မြင် လွှတ်တင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်လို့ နာဆာသိပ္ပံပညာရှင် ဒေါက်တာပဒေသာတင်က ပြောပါတယ်။\nဒေါက်တာပဒေသာတင်။. ။“ အင်္ဂါဂြိုဟ် စူးစမ်းလေ့လာရေး စီမံကိန်း ချထားတာကြာပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် နှစ်ဆယ် အစိတ်လောက် ကတည်းကပါ။ အင်္ဂါဂြိုဟ်ကို ပထမ ကင်းထောက် ဂြိုဟ်တုတွေ လွှတ်တယ်။အင်္ဂါဂြိုဟ်ရဲ့ ရာသီဥတုတွေ တိုင်းရတာပေါ့။ ကိုယ်သွားမယ့် နေရာက ပူသလား အေးသလား မသိပဲနဲ့ သွားလို့ မရဘူးလေ။ နောက် အင်္ဂါဂြိုဟ် ပတ်လမ်းထဲကနေပြီးတော့မှ စက်ရုပ်ကလေးတွေ ပထမဦးဆုံး ၂ ခု လွှတ်ပါတယ်။ တခုကတော့ ဘက်ထရီ ဒေါင်းပြီး ပျက်သွားတယ်။ နောက်တခုကတော့ တရွေ့ရွေ့နဲ့ သွားတုန်းပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ကလွှတ်လိုက်တဲ့ curiosity ပေါ့နော်။ သူက အခုထိလည်း အလုပ်လုပ်တုန်းပါပဲ။ အဲဒီ စက်ရုပ်ကလေး ဆင်းသွားတာ အောင်မြင်ပြီးတဲ့ အခါ ဘူမိဗေဒ၊ ရူပဗေဒ၊ ရေမြေ ရာသီဥတု၊ တိုင်းလို့ရတဲ့ သိတဲ့ အချက်တွေကို ဒီမှာ ရှိတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေ က သေသေချာချာ လေ့လာပြီး ဒီတခေါက်တော့ တတန်လောက် လေးတဲ့၊ ကား အသေးစားလေး တစီးကို ဇူလိုင်လ ၃၀ တုန်းက အမေရိကန်နိုင်ငံက ဒုံးယာဉ်နဲ့ ပဲ လွှတ်တင်ခဲ့ပါတယ်။”\nအမေရိကန်ကုမ္ပဏီကြီး ၂ ခုဖြစ်တဲ့ Boeing နဲ့ Lockheed Martin တို့ရဲ့ United Launch Alliance က တည်ဆောက်တဲ့ Atlas5ရော့ကက်ဒုံးပျံနဲ့ (ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် Cape Canaveral အငူကနေ) လွှတ်တင်ခဲ့တာပါ။အရင်က လွှတ်တင်ခဲ့တဲ့ Spirit ၊ Opportunity နဲ့ Curiosity ယာဉ်လေးတွေဆီက ရတဲ့ အချက်အလက်တွေ ပေါ် အခြေခံပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဘီး ၆ ဘီးပါ စူးစမ်းလေ့လာရေး စက်ရုပ်ယာဉ်ကလေးကို လွှတ်တင်ခဲ့တာပါ။\nဒေါက်တာပဒေသာတင်။. ။“ဒီတခေါက်က အရင်တခေါက်လိုပဲ စက်ရုပ်ကားလေးပဲ။ ဒီတခေါက် စက်ရုပ်ကားလေးက Perseverance လို့ ခေါ်ပါတယ်။ မြန်မာလိုအဓိပ္ပါယ်ပြန်ရင်တော့ ဇွဲ၊ လုံ့လ၊ ဝီရိယ ပေါ့နော်။ အဲဒီစက်ရုပ် ကားကလေးက တတန်လောက် လေးတယ်။ သူက တနာရီကို မီတာ တရားငါးဆယ်လောက် ကိုက် သုံး- လေးရာလောက်ပဲ သွားနိုင်ပါတယ်။”\nဒီစက်ရုပ်ယာဉ် မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ စူးစမ်း တိုင်းတာရေး စက်ကရိယာတွေက နောက်ဆုံးပေါ် ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပါတယ်။\nဒေါက်တာပဒေသာတင်။. ။“အဓိက အားဖြင့်ကတော့ သိပ္ပံအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းပေးနိုင်တဲ့ စက်အားလုံးပေါင်း ၇ မျိုး ပါပါတယ်။ အပ်စရေး x-ray lithochemistry – x-ray flourescence ပေါ့နော်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပြင်ကနေ အိပ်စရေး ရောင်ခြည် လွှတ်လိုက်ပြီးတော့ ထွက်လာတဲ့ ရောင်ခြည် ကနေမှ ပြန်တိုင်းတာ။ နောက် MEDA ကတော့ အင်္ဂါဂြိုဟ်ရဲ့ အပူချိန်၊ နောက် လေထဲမှာ ရှိတဲ့ အမှုန်လေးတွေရဲ့ အရွယ်စား ဘယ်လောက်ရှိသလဲ၊ ဘယ်လောက် သိပ်သည်းမှု ရှိသလဲ၊ ပြီးတော့ ရေငွေ့စိုထိုင်းဆ၊ relative humidity နောက်ပြီးတော့ ဓါတ်ရောင်ခြည် ရှိမရှိ၊ အဲဒါတွေကို တိုင်းတဲ စက်တခု ပါပါတယ်။\nနောက်တခုက အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်မှာ အောက်ဆီဂျင် လုံးဝ မရှိဘူး။ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ပဲ ရှိတယ်။ အဲဒီတော့ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်က ကာဗွန်ရယ်၊ အောက်ဆီဂျင် ၂ လုံး ပါတဲ့အတွက် သူ့ကို crack လုပ်တယ် ပေါ့နော်။ သန့်စင်ပြီးတော့မှ အောက်ဆီဂျင် ထုတ်လိုက်တယ်။ MOXIE လို့ခေါ်ပါတယ်။\nနောက် Supercam ဆိုတာ တခု ပါပါတယ်။ သူကတော့ လေဆာရောင်ခြည် ၂ ခုနဲ့ Spectrometer အလင်းသန့်စင်စက် ပေါ့နော်။ သူက လေဆာရောင်ခြည်နဲ့ အဝေးကို လှမ်းပစ်လိုက်ပြီးတော့ အဝေးကနေပြီးတော့မှ ကျောက်သားတို့ ဘာတို့ရဲ့ ဓါတုပေါင်းစပ်မှု၊ ဘူမိဗေဒသဘာဝ အဲဒါကို တိုင်းတာပါ။ နောက် MASTCAM (Mass spectrometer) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ သူက stereoscopic ပေါ့။ ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ ၃ ဘက်မြင် ဟာမျိုးလောက်ကို ကောင်းတဲ့ stereoscopic ကင်မရာ တခုပါပါတယ်။နောက်တခုက RIMFAX ဆိုတာ ပါပါတယ်။ ရေဒါ (RAdio Detection And Ranging - RADAR) ပေါ့နော်။ မြေမျက်နှာပြင်ရဲ့ အောက် ပေ လေးငါးဆယ် လောက်အထိကို ရေဒါနဲ့ တိုင်းပြီး ဓါတ်သဘာဝ၊ ရေရှိသလား၊ ကျောက်ရှိသလား။ ဘယ်လိုကျောက်အမျိုးအစား လဲ ဆိုတာကို သိနိုင်တဲ့ စက်တခု ပါပါတယ်။\nနောက်တခုက SHERLOC ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်နဲ့ လေဆာရောင်ခြည်သုံးတဲ့ Raman စက်ပစ္စည်း တခုပါ။ မော်လီကျူးတွေ ဘယ်လိုဖွဲ့ထားလဲ ဆိုတဲ့ဟာကို သေသေချာချာ တိုင်းလို့ရပါတယ်။ ဒီ့အပြင် မိုက်ခရိုဖုံး ၂ လုံးလည်း ပါပါတယ်။ စက်က ဘယ်နေရာမှာ ချို့ယွင်းနေသလဲ ဆိုတာ နားထောင်လို့ ရအောင် မိုက်ခရိုဖုံးလေး ၂ လုံး ထည့်ပေးလိုက်တာပါ။”\nနောက်ဆုံးပေါ် စက်ကရိယာတွေနဲ့ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်က ကျောက်တွေ မြေသားတွေနဲ့ ဘူမိဗေဒကို နားလည်နိုင်ဖို့ အပြင် သက်ရှိတွေ ရှင်သန်နိုင်မှု ရှိမရှိ အထောက်အထားတွေ ရှာဖွေဆန်းစစ်မှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစက်ရုပ်ယာဉ်ဟာ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်မှာ အနည်းဆုံး တနှစ်လောက် -ကမ္ဘာ့အချိန်နဲ့ တွက်ရင်တော့ ၂ နှစ်လောက်- သွားလာပြီး သတ်မှတ်နေရာက ကျောက်နမူနာတွေ ကောက်ယူမှာဖြစ်ပါတယ်\nအခုလို သိပ္ပံအချက်လက် တိုင်းထွာမယ့် စက်တွေ အပြင် ဒီ တခေါက် ခရီးစဉ်မှာ အထူးခြားဆုံးက Perseverance စက်ရုပ်ယာဉ်ဟာ နာဆာက မြန်မာအင်ဂျင်နီယာ ဒေါ်မီမီအောင် ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့က တည်ဆောက်တဲ့ Ingenuity လို့နံမယ်ပေးထားတဲ့ ရဟတ်ယာဉ်လေးကို သယ်ဆောင် သွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ လစ်သီယံ ဘက်ထရီသုံး ဒီရဟတ်ယာဉ်ကို ဆိုလာပြားတွေနဲ့ အားဖြည့်ပေးတာပါ။\nဒေါက်တာပဒေသာတင်။. ။“နာဆာရဲ့ အခု စက်ရုပ်ကားကလေး တင်ပြီးလွှတ်လိုက်တဲ့Jet Propulsion Lab က မြန်မာပြည်မှာ မွေးတဲ့ ဒေါ်မီမီအောင်၊ သူက ပရောဂျက်မန်နေဂျာ အနေနဲ့ ဦးဆောင်ပြီးတော့ ဟယ်လီကော်ပတာလေး ဆင်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီ ဟယ်လီကော်ပတာလေးက ခုန ကားလေးရဲ့ ဘိုက်ထဲမှာ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လောလောဆယ် ကတော့ အင်္ဂါဂြိုဟ်ရဲ့ မြေမျက်နှာပြင်နဲ့ ဘူမိဗေဒ စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံး နေရာကို ဒီကားကလေးကို ချပေးလိုက်တာပါ။ ဒါပေမယ့် ကားလေးက ဘယ်သွားရမလဲ ဆိုတာကို မသိဘူး။ အဲဒီတော့ စမ်းတဝါးဝါး သွားခိုင်းမယ့်အစား ဒီဟယ်လီကော်ပတာလေးနဲ့ ထောက်လှန်းရေး လုပ်ပါတယ်။ အချက်အလက် စူးစမ်းမှုတော့ မပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ္ပံအချက်အလက်တွေ သွားပြီး စူးစမ်းပေးမယ့် ဒီကား ဘယ်သွားရမလဲ ဆိုတာကို ကင်းထောက် အနေနဲ့ လွှတ်ပေးတဲ့ ဟယ်လီကော်ပတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်ပါတယ်။”\nဒီရဟတ်ယာဉ်ပျံသန်းတဲ့ အခါမှာ စက်ရုပ်ယာဉ်က မှတ်တမ်းရိုက်ကူးထားမှာလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nအခု လွှတ်တင်တဲ့ Ingenuity ရဟတ်ယာဉ်ကနေ အနာဂတ်မှာ အင်္ဂါဂြိုဟ်မှာ စူးစမ်းလေ့လာရေး လုပ်ရမယ့် နေရာတွေကို ရွေးချယ်နိုင်မယ်လို့ တွက်ဆထားတာပါ။ ဒါ့အပြင်\nတခြားဂြိုဟ်တွေမှာပါ ပျံသန်းမှုတွေ လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ စမ်းသပ်တာဖြစ်ကြောင်း နာဆာက ပြောပါတယ်။\nနာဆာက Perseverance စက်ရုပ်ယာဉ် ကို အင်္ဂါဂြိုဟ်မြောက်ပိုင်းက ကြီးမားတဲ့ (Jezero Crater) မီးတောင်ဝ နေရာမှာ ဆင်းသက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ နာဆာက အခုလို အင်္ဂါဂြိုဟ်စူးစမ်းရေး ယာဉ်\nလွှတ်တင်တာနဲ့ တချိန်ထဲလိုလိုမှာပဲ အင်္ဂါဂြိုလ်ပေါ်ကို တခြားနိုင်ငံတွေကလည်း အာကာသစူးစမ်းရေးယာဉ်တွေ လွှတ်တင်ခဲ့ကြတာပါ။ ဘာကြောင့်ပါလဲ။\nဒေါက်တာပဒေသာတင်။. ။“အင်္ဂါဂြိုဟ်ကို တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ နောက် UAE (United Arab Emirates) သမ္မတနိုင်ငံ ကနေလည်း လွှတ်တင်လိုက်ပါတယ်။ သိသလောက်ဆိုရင် အီးယူနဲ့ ရုရှားနိုင်ငံတွေကလည်း လွှတ်တင်လိုက်တယ်လို့ ကြားပါတယ်။ တပြိင်နက်ထဲ ပြိုင်တူ ဘာကြောင့် လွှတ်တင်ရသလဲဆိုတော့၊ သူက တလပဲ အချိန်ရတယ်။ ဇူလိုင်လ ၁၅ ကနေ သြဂုတ်လ ၁၅ ရက် အတွင်းမှာပဲ လွှတ်ရင်လွှတ်၊ အဲဒီအချိန်မှာ မလွှတ်ဖြစ်လို့ရှိရင် နောက်ထပ် လွှတ်ဖို့အတွက် နောက် ၂ နှစ် စောင့်ရမယ်။ ကမ္ဘာနဲ့ အင်္ဂါဂြိုဟ်နဲ့ ဒီကလွှတ်လိုက်တဲ့ဟာနဲ့ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်ကို ဆင်းနိုင်တဲ့ ဟာနဲ့က ကွက်တိ လမ်းကြောင်းက အတိုဆုံးလဲ ဖြစ်မယ်၊ အမြန်ဆုံးလည်း ရောက်မယ်။ ဒါမှ မဟုတ်လို့ရှိရင် ၄ နှစ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် ဒီအချိန်ကောင်းကို စောင့်ပြီး၊ အဲဒီ နိုင်ငံ သုံးလေး နိုင်ငံက ပြိုင်တူ လွှတ်တင်ကြတာပါ။”\nဒေါက်တာပဒေသာတင်ရဲ့ ပြောကြားချက်နဲ့ပဲ ဒီသီတင်းပတ်အတွက် သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာကဏ္ဍကို ဒီမှာပဲ ရပ်နားလိုက်ပါရစေ။\nအမရေိကနျ အာကာသစူးစမျးလလေ့ာရေးအဖှဲ့ NASA ရဲ့ ၂၀၂၀ အတှကျ အောငျမွငျမှု တခုကတော့ ဇူလိုငျလ ၃၀ ရကျနမှေ့ာ အင်ျဂါဂွိုဟျဆီကို စူးစမျးလလေ့ာရေး စကျရုပျ နောကျတခု အောငျအောငျမွငျမွငျ လှတျတငျနိုငျခဲ့တာ ဖွဈတယျလို့ နာဆာသိပ်ပံပညာရှငျ ဒေါကျတာပဒသောတငျက ပွောပါတယျ။\nဒေါကျတာပဒသောတငျ။. ။“ အင်ျဂါဂွိုဟျ စူးစမျးလလေ့ာရေး စီမံကိနျး ခထြားတာကွာပါပွီ။ လှနျခဲ့တဲ့ အနှဈ နှဈဆယျ အစိတျလောကျ ကတညျးကပါ။ အင်ျဂါဂွိုဟျကို ပထမ ကငျးထောကျ ဂွိုဟျတုတှေ လှတျတယျ။ အင်ျဂါဂွိုဟျရဲ့ ရာသီဥတုတှေ တိုငျးရတာပေါ့။ ကိုယျသှားမယျ့ နရောက ပူသလား အေးသလား မသိပဲနဲ့ သှားလို့ မရဘူးလေ။ နောကျ အင်ျဂါဂွိုဟျ ပတျလမျးထဲကနပွေီးတော့မှ စကျရုပျကလေးတှေ ပထမဦးဆုံး ၂ ခု လှတျပါတယျ။ တခုကတော့ ဘကျထရီ ဒေါငျးပွီး ပကျြသှားတယျ။ နောကျတခုကတော့ တရှရှေ့နေဲ့ သှားတုနျးပဲ။ ပွီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ကလှတျလိုကျတဲ့ curiosity ပေါ့နျော။ သူက အခုထိလညျး အလုပျလုပျတုနျးပါပဲ။ အဲဒီ စကျရုပျကလေး ဆငျးသှားတာ အောငျမွငျပွီးတဲ့ အခါ ဘူမိဗဒေ၊ ရူပဗဒေ၊ ရမွေေ ရာသီဥတု၊ တိုငျးလို့ရတဲ့ သိတဲ့ အခကျြတှကေို ဒီမှာ ရှိတဲ့ သိပ်ပံပညာရှငျတှေ က သသေခြောခြာ လလေ့ာပွီး ဒီတခေါကျတော့ တတနျလောကျ လေးတဲ့၊ ကား အသေးစားလေး တစီးကို ဇူလိုငျလ ၃၀ တုနျးက အမရေိကနျနိုငျငံက ဒုံးယာဉျနဲ့ ပဲ လှတျတငျခဲ့ပါတယျ။”\nအမရေိကနျကုမ်ပဏီကွီး ၂ ခုဖွဈတဲ့ Boeing နဲ့ Lockheed Martin တို့ရဲ့ United Launch Alliance က တညျဆောကျတဲ့ Atlas5ရော့ကကျဒုံးပြံနဲ့ (ဖလျောရီဒါပွညျနယျ Cape Canaveral အငူကနေ) လှတျတငျခဲ့တာပါ။ အရငျက လှတျတငျခဲ့တဲ့ Spirit ၊ Opportunity နဲ့ Curiosity ယာဉျလေးတှဆေီက ရတဲ့ အခကျြအလကျတှေ ပျေါ အခွခေံပွီး တညျဆောကျထားတဲ့ ဘီး ၆ ဘီးပါ စူးစမျးလလေ့ာရေး စကျရုပျယာဉျကလေးကို လှတျတငျခဲ့တာပါ။\nဒေါကျတာပဒသောတငျ။. ။“ဒီတခေါကျက အရငျတခေါကျလိုပဲ စကျရုပျကားလေးပဲ။ ဒီတခေါကျ စကျရုပျကားလေးက Perseverance လို့ ချေါပါတယျ။ မွနျမာလိုအဓိပ်ပါယျပွနျရငျတော့ ဇှဲ၊ လုံ့လ၊ ဝီရိယ ပေါ့နျော။ အဲဒီစကျရုပျ ကားကလေးက တတနျလောကျ လေးတယျ။ သူက တနာရီကို မီတာ တရားငါးဆယျလောကျ ကိုကျ သုံး- လေးရာလောကျပဲ သှားနိုငျပါတယျ။”\nဒီစကျရုပျယာဉျ မှာ တပျဆငျထားတဲ့ စူးစမျး တိုငျးတာရေး စကျကရိယာတှကေ နောကျဆုံးပျေါ ပစ်စညျးတှဖွေဈပါတယျ။\nဒေါကျတာပဒသောတငျ။. ။“အဓိက အားဖွငျ့ကတော့ သိပ်ပံအခကျြအလကျတှကေို စုဆောငျးပေးနိုငျတဲ့ စကျအားလုံးပေါငျး ၇ မြိုး ပါပါတယျ။ အပျစရေး x-ray lithochemistry – x-ray flourescence ပေါ့နျော။ သူ့ရဲ့ မကျြနှာပွငျကနေ အိပျစရေး ရောငျခွညျ လှတျလိုကျပွီးတော့ ထှကျလာတဲ့ ရောငျခွညျ ကနမှေ ပွနျတိုငျးတာ။ နောကျ မီတာကတော့ အင်ျဂါဂွိုဟျရဲ့ အပူခြိနျ၊ နောကျ လထေဲမှာ ရှိတဲ့ အမှုနျလေးတှရေဲ့ အရှယျစား ဘယျလောကျရှိသလဲ၊ ဘယျလောကျ သိပျသညျးမှု ရှိသလဲ၊ ပွီးတော့ ရငှေစေို့ထိုငျးဆ၊ relative humidity နောကျပွီးတော့ ဓါတျရောငျခွညျ ရှိမရှိ၊ အဲဒါတှကေို တိုငျးတဲ စကျတခု ပါပါတယျ။\nနောကျတခုက အင်ျဂါဂွိုဟျပျေါမှာ အောကျဆီဂငျြ လုံးဝ မရှိဘူး။ ကာဗှနျဒိုငျအောကျဆိုဒျပဲ ရှိတယျ။ အဲဒီတော့ ကာဗှနျဒိုငျအောကျဆိုဒျက ကာဗှနျရယျ၊ အောကျဆီဂငျြ ၂ လုံး ပါတဲ့အတှကျ သူ့ကို crack လုပျတယျ ပေါ့နျော။ သနျ့စငျပွီးတော့မှ အောကျဆီဂငျြ ထုတျလိုကျတယျ။ MOXIE လို့ချေါပါတယျ။\nနောကျ Supercam ဆိုတာ တခု ပါပါတယျ။ သူကတော့ လဆောရောငျခွညျ ၂ ခုနဲ့ Spectrometer အလငျးသနျ့စငျစကျ ပေါ့နျော။ သူက လဆောရောငျခွညျနဲ့ အဝေးကို လှမျးပဈလိုကျပွီးတော့ အဝေးကနပွေီးတော့မှ ကြောကျသားတို့ ဘာတို့ရဲ့ ဓါတုပေါငျးစပျမှု၊ ဘူမိဗဒေသဘာဝ အဲဒါကို တိုငျးတာပါ။ နောကျ Mass spec (Mass spectrometer) ဆိုတာ ရှိပါတယျ။ သူက stereoscopic ပေါ့။ ကွညျ့လိုကျတဲ့ အခါ ၃ ဘကျမွငျ ဟာမြိုးလောကျကို ကောငျးတဲ့ stereoscopic ကငျမရာ တခုပါပါတယျ။ နောကျတခုက RIMFAX ဆိုတာ ပါပါတယျ။ ရဒေါ (RAdio Detection And Ranging - RADAR) ပေါ့နျော။ မွမေကျြနှာပွငျရဲ့ အောကျ ပေ လေးငါးဆယျ လောကျအထိကို ရဒေါနဲ့ တိုငျးပွီး ဓါတျသဘာဝ၊ ရရှေိသလား၊ ကြောကျရှိသလား။ ဘယျလိုကြောကျအမြိုးအစား လဲ ဆိုတာကို သိနိုငျတဲ့ စကျတခု ပါပါတယျ။\nနောကျတခုက SHERLOC ခရမျးလှနျရောငျခွညျနဲ့ လဆောရောငျခွညျသုံးတဲ့ Raman စကျပစ်စညျး တခုပါ။ မျောလီကြူးတှေ ဘယျလိုဖှဲ့ထားလဲ ဆိုတဲ့ဟာကို သသေခြောခြာ တိုငျးလို့ရပါတယျ။ ဒီ့အပွငျ မိုကျခရိုဖုံး ၂ လုံးလညျး ပါပါတယျ။ စကျက ဘယျနရောမှာ ခြို့ယှငျးနသေလဲ ဆိုတာ နားထောငျလို့ ရအောငျ မိုကျခရိုဖုံးလေး ၂ လုံး ထညျ့ပေးလိုကျတာပါ။”\nနောကျဆုံးပျေါ စကျကရိယာတှနေဲ့ အင်ျဂါဂွိုဟျပျေါက ကြောကျတှေ မွသေားတှနေဲ့ ဘူမိဗဒေကို နားလညျနိုငျဖို့ အပွငျ သကျရှိတှေ ရှငျသနျနိုငျမှု ရှိမရှိ အထောကျအထားတှေ ရှာဖှဆေနျးစဈမှာလညျး ဖွဈပါတယျ။ ဒီစကျရုပျယာဉျဟာ အင်ျဂါဂွိုဟျပျေါမှာ အနညျးဆုံး တနှဈလောကျ - ကမ်ဘာ့အခြိနျနဲ့ တှကျရငျတော့ ၂ နှဈလောကျ- သှားလာပွီး သတျမှတျနရောက ကြောကျနမူနာတှေ ကောကျယူမှာဖွဈပါတယျ\nအခုလို သိပ်ပံအခကျြလကျ တိုငျးထှာမယျ့ စကျတှေ အပွငျ ဒီ တခေါကျ ခရီးစဉျမှာ အထူးခွားဆုံးက Perseverance စကျရုပျယာဉျဟာ နာဆာက မွနျမာအငျဂငျြနီယာ ဒျေါမီမီအောငျ ဦးဆောငျတဲ့အဖှဲ့က တညျဆောကျတဲ့ Ingenuity လို့နံမယျပေးထားတဲ့ ရဟတျယာဉျလေးကို သယျဆောငျ သှားတာ ဖွဈပါတယျ။ လဈသီယံ ဘကျထရီသုံး ဒီရဟတျယာဉျကို ဆိုလာပွားတှနေဲ့ အားဖွညျ့ပေးတာပါ။\nဒေါကျတာပဒသောတငျ။. ။“နာဆာရဲ့ အခု စကျရုပျကားကလေး တငျပွီးလှတျလိုကျတဲ့ Jet Propulsion Lab က မွနျမာပွညျမှာ မှေးတဲ့ ဒျေါမီမီအောငျ၊ သူက ပရောဂကျြမနျနဂြော အနနေဲ့ ဦးဆောငျပွီးတော့ ဟယျလီကျောပတာလေး ဆငျလိုကျပါတယျ။ အဲဒီ ဟယျလီကျောပတာလေးက ခုန ကားလေးရဲ့ ဘိုကျထဲမှာ ထညျ့ပေးလိုကျပါတယျ။ လောလောဆယျ ကတော့ အင်ျဂါဂွိုဟျရဲ့ မွမေကျြနှာပွငျနဲ့ ဘူမိဗဒေ စိတျဝငျစားစရာ အကောငျးဆုံး နရောကို ဒီကားကလေးကို ခပြေးလိုကျတာပါ။ ဒါပမေယျ့ ကားလေးက ဘယျသှားရမလဲ ဆိုတာကို မသိဘူး။ အဲဒီတော့ စမျးတဝါးဝါး သှားခိုငျးမယျ့အစား ဒီဟယျလီကျောပတာလေးနဲ့ ထောကျလှနျးရေး လုပျပါတယျ။ အခကျြအလကျ စူးစမျးမှုတော့ မပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ သိပ်ပံအခကျြအလကျတှေ သှားပွီး စူးစမျးပေးမယျ့ ဒီကား ဘယျသှားရမလဲ ဆိုတာကို ကငျးထောကျ အနနေဲ့ လှတျပေးတဲ့ ဟယျလီကျောပတာ ဖွဈတဲ့အတှကျ အလှနျ အသုံးဝငျပါတယျ။”\nဒီရဟတျယာဉျပြံသနျးတဲ့ အခါမှာ စကျရုပျယာဉျက မှတျတမျးရိုကျကူးထားမှာလညျးဖွဈပါတယျ။\nအခု လှတျတငျတဲ့ Ingenuity ရဟတျယာဉျကနေ အနာဂတျမှာ အင်ျဂါဂွိုဟျမှာ စူးစမျးလလေ့ာရေး လုပျရမယျ့ နရောတှကေို ရှေးခယျြနိုငျမယျလို့ တှကျဆထားတာပါ။ ဒါ့အပွငျ\nတခွားဂွိုဟျတှမှောပါ ပြံသနျးမှုတှေ လုပျနိုငျတယျ ဆိုတာကို သကျသပွေဖို့ စမျးသပျတာဖွဈကွောငျး နာဆာက ပွောပါတယျ။\nနာဆာက Perseverance စကျရုပျယာဉျ ကို အင်ျဂါဂွိုဟျမွောကျပိုငျးက ကွီးမားတဲ့ (Jezero Crater) မီးတောငျဝ နရောမှာ ဆငျးသကျဖို့ စီစဉျထားပါတယျ။ နာဆာက အခုလို အင်ျဂါဂွိုဟျစူးစမျးရေး ယာဉျ\nလှတျတငျတာနဲ့ တခြိနျထဲလိုလိုမှာပဲ အင်ျဂါဂွိုလျပျေါကို တခွားနိုငျငံတှကေလညျး အာကာသစူးစမျးရေးယာဉျတှေ လှတျတငျခဲ့ကွတာပါ။ ဘာကွောငျ့ပါလဲ။\nဒေါကျတာပဒသောတငျ။. ။“အင်ျဂါဂွိုဟျကို တရုတျပွညျသူ့သမ်မတနိုငျငံ နောကျ UAE (United Arab Emirates) သမ်မတနိုငျငံ ကနလေညျး လှတျတငျလိုကျပါတယျ။ သိသလောကျဆိုရငျ အီးယူနဲ့ ရုရှားနိုငျငံတှကေလညျး လှတျတငျလိုကျတယျလို့ ကွားပါတယျ။ တပွိငျနကျထဲ ပွိုငျတူ ဘာကွောငျ့ လှတျတငျရသလဲဆိုတော့၊ သူက တလပဲ အခြိနျရတယျ။ ဇူလိုငျလ ၁၅ ကနေ သွဂုတျလ ၁၅ ရကျ အတှငျးမှာပဲ လှတျရငျလှတျ၊ အဲဒီအခြိနျမှာ မလှတျဖွဈလို့ရှိရငျ နောကျထပျ လှတျဖို့အတှကျ နောကျ ၂ နှဈ စောငျ့ရမယျ။ ကမ်ဘာနဲ့ အင်ျဂါဂွိုဟျနဲ့ ဒီကလှတျလိုကျတဲ့ဟာနဲ့ အင်ျဂါဂွိုဟျပျေါကို ဆငျးနိုငျတဲ့ ဟာနဲ့က ကှကျတိ လမျးကွောငျးက အတိုဆုံးလဲ ဖွဈမယျ၊ အမွနျဆုံးလညျး ရောကျမယျ။ ဒါမှ မဟုတျလို့ရှိရငျ ၄ နှဈလောကျ ကွာလိမျ့မယျ။ အဲဒါကွောငျ့ ဒီအခြိနျကောငျးကို စောငျ့ပွီး၊ အဲဒီ နိုငျငံ သုံးလေး နိုငျငံက ပွိုငျတူ လှတျတငျကွတာပါ။”\nဒေါကျတာပဒသောတငျရဲ့ ပွောကွားခကျြနဲ့ပဲ ဒီသီတငျးပတျအတှကျ သိပ်ပံနဲ့ နညျးပညာကဏ်ဍကို ဒီမှာပဲ ရပျနားလိုကျပါရစေ။