“ မည်သူပိုင်၏ မပိုင်၏ မည်သူရ၏မရ၏ “ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » “ မည်သူပိုင်၏ မပိုင်၏ မည်သူရ၏မရ၏ “\n“ မည်သူပိုင်၏ မပိုင်၏ မည်သူရ၏မရ၏ “\nPosted by ကိုပေါက်(မန္တလေး) on Feb 11, 2013 in Creative Writing, My Dear Diary | 16 comments\nအခုရက်မှာ အစည်ဝေဆုံးသတင်း ကတော့ “မူပိုင်ခွင့်” ဆိုတဲ့အသံလေးပါဘဲ။\nဂျာနယ်တစ်စောင် ထဲမှာဖတ်လိုက်ပြန်တော့ တေးရေးဆရာတစ်ဦးကရုပ်သံလိုင်းတစ်ခုကို တရားစွဲဘို့ စီစဉ်နေတယ်သူ့သီချင်းကို ခွင့်မတောင်းဘဲ ဖျော်ဖြေရေးပွဲတစ်ခု မှာအသုံးပြုထားတာကြောင့်လို့သိရပါတယ်။\nအဲဒီသီချင်းတွေကို အသုံးပြုသွားတဲ့အဆိုတော်လေးကလဲ အောင်မြင်ခေတ်စားနေတဲ့ရုပ်သံအစီအစဉ်မှာ\nနောက်တေးရေး တေးဆို တစ်ယောက်ကလဲ သူ့သီချင်းတွေကို ယူသုံးတာ\nခွင့်မတောင်းလို့ဆိုပြီး ဂျာနယ်တွေမှာ ပြောလာတာကိုဖတ်ရပြန်ပါတယ်။\nမြန်မာသီချင်းတွေကို မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေနဲ့ထိန်းချုပ်တော့ မယ်လို့ဆိုပါတယ်။\nသူတစ်ယောက်ထဲအတွက်မဟုတ်ဘဲ ဂီတလောကအတွက် ဦးတည်လုပ်ဆောင်မယ်လို့လဲ\nနောက်တစ်ဖွဲ့ကတော့ သီချင်းတွေကိုတစ်ပုဒ်ခြင်း ရောင်းဘို့စီစဉ်နေတယ်လို့လဲသိရပြန်ပါတယ်။\nဒီအစီအစဉ်လေးသာအောင်မြင်မယ်ဆိုရင် မြန်မာပြည်က တေးရေးသူများအတွက်\nကောင်းသော လမ်းကလေးကို ခင်းဖြစ်တယ်လို့ယူဆနိုင်ပါတယ်။\nကျနော်မှတ်မိသလောက်ပြောရရင် ဟိုးအရင် စတီရီယိုလောကကြီးမြေစမ်းခရမ်းပျိုးလို့\nစတင်ကာစမှာသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ပထမဦးဆုံး သီဆိုသူကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ\nအခြားတစ်ယောက်က ဖြစ်စေချက်ခြင်းကြီး ပြန်ဆိုတယ်ဆိုတာရှားပါတယ်။\nအဲတော့လဲ တေးရေးသူတစ်ယောက်အတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တစ်ယောက်ယောက်ကိုရောင်းပြီး\nရင်နောက်ထပ် ထပ်ရောင်းရဘို့ဆိုတာ မလွယ်ကူသလို ဒီသီချင်းနဲ့ပါတ်သက်ပြီး\nနောက်ထပ်ငွေကြေးတစုံတရာ ရဘို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပါတယ်။\nစတီရီယိုတေးအကြောင်းကိုပြောမယ်ဆိုရင် ဟိုအရင်ခေတ်က တေးသီချင်းတွေကို ဘယ်လိုဖြန့်ချိခဲ့ရတယ်ဆိုတာတွေကို ပြန်မပြောလို့မရပြန်ပါဘူး။\nကွယ်လွန်သူ တေးရေးဆရာ မောင်သစ်မင်း ရေးခဲ့တဲ့\nလမ်းသူရဲ့သီချင်းလို့ အမည်ဆိုးအတပ်ခံခဲ့ရတဲ့ စတီရီယိုသီချင်းများခေတ်ဦးအစမှာ ဒီသီချင်းတွေကိုထုတ်လုပ်ပေးသူဆိုတာမရှိသလို ဈေးကွက်တစ်ခုအနေနဲ့လဲမရှိခဲ့ပါဘူး။\nသီချင်းဝါသနာပါသူတွေ စုပြီး သီချင်းရေးသူရေး ဆိုသူဆို တီးသူတီးပေါ့။\nနောက်တောာ့ စတူဒီယို ကို သွား ပြီး အသံသွင်းကြပါတယ်။\nအဲလိုဆိုကြ တီးကြတာလေးတွကို အသံဖမ်းထားပြီး တေးသံသွင်းဆိုင်တကာ လှည့်ပြီး ရောင်းကြရတာပါ။\nကိုယ့်သီချင်းပါတဲ့ မာစတာခွေလို့ခေါ်ကြတဲ့ တိတ်ရီကော်ဒါ ခွေလေးကိုကိုင်ပြီး\nတေးသံသွင်းဆိုင်တွေကို သွားပြီး ကိုယ့်သီချင်းလေးဝယ်ဘို့ ဟောရပြောရပါတယ်။\nရောင်းရပြန်ရင်လဲ တစ်ခွေကို ကျပ်တစ်ရာ တစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက်နဲ့ ပုတ်ပြတ်သဘောနဲ့\nကြိုက်သလိုကူးစားပေတော့ ဆိုပြီး ရောင်းခဲ့ကြရတာပါ။\nအဲဒီအချိန်တုံးက သီချင်းလိုက်ရောင်းချရတဲ့ အနေအထားက ၀ယ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ကိုဝမ်းသာနေရတာပါ။\nစတီရီယိုခေတ်ဦးမှာ ကာဗာကဒ်တွေ လဲ မပေါ်သေးပါဘူး။\nအချို့ဆိုင်ကြီးတွေကတော့ သူတို့ ဆိုင်နာမယ်ပါတဲ့\nတစ်ချို့ဆိုင်ကတော့ ရာဘာတံဆိပ်တုံးနဲ့သီချင်းနာမယ်ကို ထုပေးလိုက်ပါတယ်။\nအတိုချုပ်ပြောရရင်နောက်တော့ ကက်ဆက် တွေပေါ်လာချိန်မှာတော့ ဂီတလောကကြီး\nစိုပြေ ကျယ်ပြန့်လာသလို လုပ်စားကိုင်စားလို့ရတဲ့ဈေးကွက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်လာပါတယ်။\nတေးသီချင်းထုတ်လုပ်သူနဲ့ဖြန့်ချိပေးတဲ့ တေးသံသွင်းဆိုင်တွေလဲ ပေါ်လာပါတယ်။\nတစ်ချို့ကတော့ တေးရေးခ အဆိုတော်ခ တီးဝိုင်းခ အသံသွင်း ခ တွေကို\nထုတ်လုပ်သူက စိုက်ထုတ်ပြီး သီချင်းရွေးချယ်တာက အစ သူ့စိတ်တိုင်းကျ စီမံပြီး\nတစ်ချို့ကတော့ အဆိုတော်ကိုယ်တိုင်သူ့ဘာသာသူ စိတ်ကြိုက်သွင်းလာတဲ့သီချင်းခွေကို\nတစ်ချို့ကတော့ ဖြန့်ချိပေးမယ့် ဆိုင်ကို အပြီးရောင်းလိုက်ပါတယ်။\nဘယ်လိုပုံစံနဲ့ဘဲရောင်းရောင်း ရောင်းပြီးတာနဲ့ ဒီသီချင်းခွေနဲ့ပါတ်သက်တဲ့ ရှုံးခြင်းမြတ်ခြင်း\nက တေးရေးသူ တေးဆိုသူ အတီးသမားတွေနဲ့ ပါတ်သက်ခြင်းမရှိတော့ပါဘူး။\nရှေးကတည်းက သီချင်းရေးသူ သီချင်းဆိုသူ သီချင်းထုတ်လုပ်သူက ရာခိုင်နူန်းနဲ့\nတစ်ခါတည်း အပြီးအပြတ် ရောင်းလိုက်ကြပါတာများပါတယ်။\nဒါကြောင့်လဲသီချင်းခွေပေါက်ထွက်သွားရင် တေးရေးသူ တို့ အဆိုတော်တို့ က နာမယ်ရပေမယ့် ပိုက်ဆံကတော့ ထပ်မရတော့ပါဘူး။\nဒီသီချင်းထုတ်လုပ်တဲ့ ဈေးကွက်ဆိုတာကလဲဟိုးရှေးကစလို့ အခုချိန်ထိ ရန်ကုန်မြို့မှာဘဲအခြေစိုက်ပြီးလုပ်ရတဲ့လုပ်ငန်းပါဘဲ။\nသီချင်းခွေကိုဝယ်ထားတဲ့ ထုတ်လုပ်သူက မန်းလေး ပုသိမ် ပြည် တောင်ကြီး အစရှိတဲ့ မြန်မာပြည်အနှံ့အပြားက နယ်မြို့ကြီး တွေမှာ ရှိတဲ့ တေးသံသွင်းဆိုင်တွေကို\nမူပိုင်ကြေးဆိုတာကတော့ သီချင်းအခွေသစ်တစ်ခွေကို တေးသံသွင်းဆိုင်က လိုချင်တယ်ဆိုရင်\nပြန်လည်ကူးပြီးရောင်းချ ချင်တယ်ဆိုရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ မူပိုင်ကြေးပေးရပါတယ်။\nနာမယ်ရပြီးသားရောင်းတန်းဝင်နေတဲ့အဆိုတော်ဆိုရင်တော့ စပြီး ၀ယ်စဉ်ကတည်းက\nကာဗာကဒ် အရည်အတွက် ဘယ်လောက်ယူမှရမယ်ဆိုပြီး မူရင်းဖြန့်ချိသူက သတ်မှတ်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အများအားဖြင့် တော့ ကုန်သလောက်ရှင်းဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့သာ ရောင်းကြ၀ယ်ကြပါတယ်။\nအဲလိုခိုးကူးခွေမှာ မူရင်း ကာဗာကဒ်ကို ဖိုတိုစတက်ဆွဲထားတာ ဒါမှမဟုတ်သီချင်းနာမယ်ကို\n၂၀၀၀ခုနှစ်ပါတ်ဝန်းကျင်ကာလမှတော့ တရုပ်ဘက်ကတင်သွင်းလာတဲ့ စီဒီစက်များကနေအစပြုလို့\nCD, DVD ကနေ အခုလက်ရှိ EVD အထိ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်ပြောင်းလဲလို့လာပါတယ်။\nအခုချိန်မှာ အိမ်တိုင်းလောက်နီးပါး အောက်စက်တွေရှိနေတာကြောင့်အရင်လိုကက်ဆက်ခွေနားထောင်သူ\nအသံသက်သက်ထက်စာရင် ရုပ်လဲမြင်အသံလဲကြားရတဲ့ ဓါတ်ပြားခွေကိုလူတွေက ပိုမက်လာတာရယ်\nအသံကွာလတီ ပိုကောင်းတာကြောင့် ကက်ဆက်ခွေ ခေတ်က ကုန်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်။\nအသုံးပြုတဲ့ခွေ ကွာခြားသွားတဲ့ အခါမှာ သီချင်းထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိတဲ့စံနစ်ကလည်းနည်းနည်းတော့ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။\nနည်းပညာတိုးတက်မူ့ကို ခုတုံးလုပ်ပြီး ခိုးကူးခွေဆိုတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီခိုးကူးခွေကတော့ အခုချိန်ထိ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်သေးတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုဆိုရင်လဲမမှားပါဘူး၊\nအရင်ကက်ဆက်ခွေ အသုံးပြုတဲ့ အချိန်က ခိုးကူးတဲ့ခွေတွေက အသံအရည်အသွေးနိမ့်ပါတယ်။\nရီကော်ဒါခွေကြီးကနေ ကူးယူတဲ့အသံအရည်အသွေးနဲ့ ကက်ဆက် ကနေ ကက်ဆက်ကူးယူတဲ့ အသံအရည်အသွေးကွာခြားချက်က ကြီးမားပါတယ်။\nအခုခေတ်လို့ စီဒီ ဒီဗွီဒီ ခွေနဲ့ ပြန်လည်ကူးယူတာကတော့ မူရင်းအသံအတိုင်းမပျက်မစီးဘဲကောင်းမွန်ပါတယ်။\nအဲတော့ ခိုးကူးခွေဖြစ်ဖြစ် မူရင်းခွေဖြစ်ဖြစ် အသံအရည်အသွေးကွာခြားချက် မရှိတဲ့အတွက်\nနောက်တစ်ချက် မူရင်းထုတ်လုပ်သူမှာက ထုတ်လုပ်မူ့ကုန်ကျစားရိတ်ရှိပေမယ့် ခိုးကူးသူမှာတော့\nဒီလိုသီချင်းတစ်ခွေဖြစ်မြောက်ဘို့အတွက် ကုန်ကျစရိတ်မရှိ့တဲ့အတွက် ဈေးပေါပေါနဲ့ရောင်းနိုင်ပါတယ်။\nဒီလိုခွေတွေစတင်ရောင်းချစ ကာလမှာ မူရင်းခွေ ၀ယ်သွားလို့ အသံမပါတာ အသံထစ်တာ ရှိခဲ့ရင်\nဒီတော့ ဈေးပေါတဲ့ ခိုးကူးခွေကိုဘဲ လူတွေက အလွယ်တကူ ၀ယ်ပြီးနားထောင်ကြပါတော့တယ်။\nဒါပေမယ့် တေးရေးတေးဆို နဲ့ အတီးသမားများကတော့ ဟိုအရင်က လိုဘဲ စီးရီးတစ်ခုကို ပုတ်ပြတ်အပြီးရောင်းတဲ့ စံနစ်ကို ကျင့်သုံးနေကြဆဲဘဲဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့်လဲ သီချင်းခွေတစ်ခွေ VCD တစ်ခွေ ပေါက်သည်ဖြစ်စေ မပေါက်သည်ဖြစ်စေ\nငွေကြေးရပိုင်ခွင့်ကတော့ အဆိုတော်နဲ့ မပါတ်သက်တော့ပါဘူး။\nထုတ်လုပ်သူများကလဲ ရောင်းကောင်းတဲ့အောင်မြင်သွားတဲ့ သီချင်းခွေအတွက်\nဘာသံမှ မကြားရပေမယ့် ရှုံးသွားတဲ့ခွေ မရောင်းရတဲ့ခွေအတွက်ကတော့\n“ခိုးကူးခွေတွေရှိနေတော့ မကိုက်ဘူး” ဆိုတဲ့အသံက ကျယ်လောင်လှပါတယ်။\nတေးရေးတေးဆို တီးဝိုင်းနဲ့ အသံဖမ်းသူတွေဘဲဖြစ်ပါတယ်။\nသီချင်း ဆိုခကြေးကောင်းကောင်းရပေမယ့် တေးရေးသူနဲ့ကျန်တဲ့သူများကတော့\nကျနော်တို့မြန်မာပြည်ရဲ့ဈေးကွက်က အဆိုတော်အပေါ်မှာမူတည်နေပြီးကျန်သူတွေက အရန်ဖြစ်နေလို့ပါဘဲ။\nဒါပေမယ့်အခုခေတ် တေးရေးသူများက အရင်ခေတ်ကလူများထက်စာရင်ခံစားခွင့်ပိုရတယ်လို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nဟိုအရင်ကတော့ တေးရေးသူကိုတန်ဖိုးမထားကြတော့ ပေးသလောက်သာယူခဲ့ကြရပါတယ်။\nအခုခေတ်မှာ လူကြိုက်များတဲ့တေးရေးဆရာတစ်ယောက်ကို သီချင်းအသစ်အပ်ရင်ဖြစ်ဖြစ် ရေးပြီးသားထဲက ကြိုက်တာတွေ့တယ်ဆိုရင်ဖြစ်ဖြစ် သူများဆိုပြီးသားကို ပြန်ဆိုချင်လို့ဘဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးချချင်တယ်ဆိုရင်\nထုတ်လုပ်ပြီးလို့ရောင်းချထားတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ဒါမှမဟုတ်သီချင်းတစ်ခွေနဲ့ပါတ်သက်ပြီး ရလာမယ့်ငွေကြေးကတော့ထုတ်လုပ်သူ ဒါမှမဟုတ် ဒီခွေကိုအပြီးအပိုင်ဝယ်ထားတဲ့သူနဲ့သာ လုံးဝသက်ဆိုင်ပါတယ်။\nတီးဝိုင်းနဲ့ အဆိုတော်အနေနဲ့ကတော့ ဒီသီချင်းဖြစ်ဘို့စတင်ဖန်တီးစဉ်ကတည်းက အခကြေးငွေပေးပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် ဘာမှ ရပိုင်ခွင့်မရှိတော့ပါဘူး။\nတေးရေးသူက တော့ ဒီသီချင်းကို နောက်တစ်ယောက်ပြန်ဆိုခိုင်းတာဘဲဖြစ်ဖြစ်\nနောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီးအသုံးပြုတာနဲ့ အသုံးပြုခ ပြန်ရနိုင်ပါတယ်။\nဒီလိုသီချင်းဝယ်တဲ့နေရာမှာ အခက်အခဲကြုံကြရတာက သီချင်းရေးသူအစစ်နဲ့ မတွေ့နိုင်တာကိုပါ။\nဥပမာပေးရရင် မြန်မာပြည်မှာလူသိအများဆုံးဖြစ်တဲ့ “မန်းတောင်ရိပ်ခို”ကတော့အထင်ရှားဆုံးဥပမာပါဘဲ။\nနောက်တစ်ခုရှိပြန်တာက သီချင်းရေးတာ ၀ါသနာပါသူလေးတွေက အောင်မြင်နေတဲ့တေးရေးဆရာ ကိုသီချင်းလေးတွေပေးထားတတ်ကြပါတယ်။\nကိုယ်ရေးထားတဲ့သီချင်းအကြမ်းတို့ သီချင်းစာသားတို့ သံစဉ်တို့ကို ကိုယ်ဆရာတင်ထားတဲ့\nအဲဒီတေးရေးသူက သီချင်းလေးတွေကို ပြင်လိုက်တာမျိုးရှိသလို မပြင်ဘဲလဲ ဒီအတိုင်းအဆိုတော်တွေ\nအဲတော့တေးရေးနေရာမှာ နာမယ်ရှိသူတေးရေးဘဲ တပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nနောင်ဒီသီချင်းလေးက လူကြိုက်များ နာမယ်ကြီးပြီဆိုမှ တကယ့်တေးရေးသူအစစ်က\nတစ်ချို့သီချင်းတွေကြပြန်တော့လည်း စာသား ရေးသူကတစ်ယောက်\nနောက်အချို့သီချင်းတွေက ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်သီချင်းတွေမှာကို သီချင်းတေးသွား အလိုက် တူပြီး စာသားမတူတဲ့သီချင်းမျိုးတွေလဲရှိနေပြန်ပါသေးတယ်။\nဟေ၀န်နန်းနဲ့ရွှေပြည်စိုး ၊ တောင်သူပျိုနဲ့ချစ်စရာပန်း\nလယ်သူမလေးချစ်သူနဲ့အချစ်ကိုဦးစားပေးခဲ့သူ ဆိုတဲ့သီချင်းတွေ စာသားမတူ ပေမယ့် အလိုက်တူတာတွေရှိခဲ့ဘူးပါတယ်။\nပိုဆိုးတာကတော့ ကော်ပီသီချင်းတွေမှာ သီချင်းတစ်ပုဒ်ထဲကိုဘဲ သူလဲရေး ငါလဲရေး နဲ့ စာသားတွေထည့်ကြတော့အလိုက်တူ စာသားကွဲသီချင်းတွေအများကြီးရှိလာပါတယ်။\nဒီကော်ပီသီချင်းဆိုတာက အခုခေတ်မှမဟုတ်ဘဲရှေးကတည်းက ရှိခဲ့တာကိုတွေ့ရပြန်ပါတယ်.။\nဟိုးရှေးရှေး မြ၀တီမင်းကြီး ဦးစတို့လက်ထက်ကတည်းကကော်ပီသီချင်းဆိုတာရှိနေခဲ့တာပါ။\n(ဒါတွေကအခုတော့ “သီချင်းကြီး “ဆိုတဲ့ ဂန္တ၀င်တွေဖြစ်လို့နေပါတယ်)\nနောက်စစ်မဖြစ်ခင်မှာရော စစ်ပြီးခေတ်မှာလဲ အင်္ဂလိပ်သီချင်း ပြင်သစ်သီချင်းအလိုက်တွေကိုယူပြီး\nကျနော်တို့ တပ်မတော်စစ်ချီသီချင်းတစ်ချို့ဆိုရင်လဲ ဂျပန်စစ်ချီသီချင်းအလိုက်တွေဖြစ်နေပါတယ်။\nမြန်မာတပြည်လုံးအနှစ်သက်ဆုံးမင်းသားထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ၀င်းဦး သီဆိုခဲ့တဲ့သီချင်းတွေမှာလဲ\nရေဒီယိုသီချင်းတွေခေတ်စားခဲ့တဲ့ အချိန်မှာလဲ ကော်ပီတွေရေးခဲ့ဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\nဥပမာ ကိုယ်ပိုင်သံစဉ် အဆွေးသီချင်းတွေ ရေးခဲ့ဆိုခဲ့သူ ကိုသန်းလှိုင်လို သူမျိုးတောင်မှ\nအရင်ကတော့ လမ်းသူရဲသီချင်းလို့ အမည်တွင်ခဲ့တဲ့သီချင်းအများစုကတော့ အင်္ဂလိပ်သီချင်းကော်ပီ\nမင်းမင်းလတ် ပလေးဘွိုင်အုပ်စု ဘိုဘိုဟန် နွဲ့ယဉ်ဝင်း နော်လီဇာ တို့လို့\nစိုးပိုင် ကျော်သူရ စိန်ဝင်းထွန်း ဆိုရင် ကုလားသီချင်းအလိုက်\nကန့်ကော်တောမျုိးအောင်ဆိုရင် တရုပ်သီချင်း အလိုက် လို့သတ်မှတ်လို့ရနိုင်အောင်\nကိုယ်သန်ရာ သန်ရာ ကော်ပီသီချင်းတွေဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\nကန်းထရီး – ဂိုးဂိုး -ရောခ်အင်ရိုး -ဒစ္စကိုခေတ်ကစလို့ ကော်ပီခဲ့ကြတာ\nရော်ခ် ဟဲဗီးရောခ် ပန့်ရောခ် ရက်ပ် အော်လတာ ကနေ အခု ဟစ်ဟော့ အာအန်ဘီ\nခေတ်ထိ ကော်ပီတွေက မြန်မာဂီတကို လွှမ်းမိုးထားနေဆဲပါဘဲ။\nရှေးကတည်းက စလို့ ယနေ့ထိတိုင်အောင်ပါဘဲ။\nကိုယ်ပိုင်သံစဉ်တွေရေးဖွဲ့ခဲ့သူတွေ အများအပြားရှိပေမယ့် နိုင်ငံတကာကို\nထိထိရောက်ရောက် ပြန်လည်ဖောက်ထွက်နိုင်သူ မရှိသေးပါဘူး။\nဟိုလွန်လေးပြီးသော ကာလတစ်ခုတုံးက ပလေးဘွိုင်း တီးဝိုင်းခေါင်းဆောင် လဲဖြစ်\nအဆိုတော်လဲ ဖြစ်သူ ပလေးဘွိုင်းသန်းနိုင်က တေးရေးသူများအတွက် တစ်ခါ တင်ပြခဲ့ဘူးပါတယ်။\nစတိတ်ရှိုးမှာ သီချင်းဆိုရင် တေးရေးသူများကို အနုပညာကြေးပေးဘို့ပါ။\nသူကိုယ်တိုင်လဲ သူ့ရဲ့ ပင်တိုင်တေးရေးဆရာလိုဖြစ်နေတဲ့ ကိုလေးလွင်ကို\nစတိတ်ရှိုးမှာ သူအသုံးပြုခဲ့ ဆိုခဲ့တယ်ဆိုရင် တေးရေးသူကို အနုပညာကြေးပေးတယ်လို့ သိခဲ့ရပါဘူးတယ်။\nဘယ်နှစ်ကြိမ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာတော့ ကျနော်လဲ အတိအကျမသိပါဘူး။\nဒါပေမယ့် အဲဒီအစီအစဉ်က မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nမအောင်မြင်လို့လဲ တေးရေးသူက သူ့တို့သီချင်းတွေ အသုံးပြုတာကို\nအဆိုတော်တစ်ယောက်က စတိတ်ရှိုးမှာ သီချင်းဆိုခဲ့ရင် အဲဒီအဆိုတော်က အခမဲ့သီဆိုတဲ့ပွဲကလွဲလို့\nကျန်တဲ့ ဘယ်နေရာမှာဆိုဆို တေးရေးသူကို ဘယ်လောက်ပေးရမယ်ဆိုတာ တိတိကျကျသတ်မှတ်ထားရင်\nအဲလိုသတ်မှတ်ပြီးရင် အဆိုတော်က လဲ ရှိုးပွဲတစ်ခုတက်မယ်ဆိုရင်ဘယ်သီချင်းဆိုမယ် ဘယ်နှစ်ပုဒ်ဆိုမယ်\nဆိုတာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင် တေးရေးသူနဲ့ကြိုတင်ညှိနိုင်း ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nတိတိကျကျ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလို့ ရပါတယ်။\nဒီကော်ပီတေးရေးသူတွေနဲ့ပါတ်သက်လို့ ဘဲ အဲဒီဂျာနယ်ထဲမှာရှေ့နေတစ်ယောက်ကပြောထားတာလေးကိုဆက်ဖတ်မိပါတယ်။\nကော်ပီသီချင်းဆိုပေမယ့်လဲ စာသားကို တေးရေးသူက ပိုင်ပါတယ်ပေါ့။\nအဲတော့ သူက သူစာသားအသုံးပြုတဲ့အတွက် တရားစွဲလို့ ကန့်ကွက်လို့ရတယ်ပေါ့။\nသံစဉ်အတွက်ကတော့ ဟိုမူရင်းပိုင်ရှင်က ဘာမှမပြောဘူးဆိုရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ပြောသွားပါတယ်.။\nကျနော်တို့ဆီက တေးရေးသူတွေ ကော်ပီတွေရေးခဲ့ကြတာအများကြီးပါဘဲ။\nဒါပေမယ့် မူရင်းပိုင်ရှင်ကိုသံစဉ်ယူသုံးတဲ့အတွက် အခကြေးငွေပေးခဲ့ပါသလား။\n“သီချင်းတစ်ပုဒ်ကောင်းတယ်ဆိုရင် နိုင်ငံတကာမှာလဲ ဒီလိုဘဲ ဘာသာစကားအမျုိးမျိုးနဲ့ပြန်ဆိုခဲ့ကြတာပါဘဲ”လို့ဖြေကြမှာ သေချာသလောက်ပါဘဲ။\nကိုယ့်ဟာကိုတော့ခွင့်မတောင်းဘဲသုံးလို့ မကျေမနပ်ဖြစ် နေပေမယ့် နိုင်ငံခြားက သူများသံစဉ်ကို\nယူသုံးထားတဲ့သီချင်းတွေကို တော့ ကိုယ်ကခွင့်မတောင်းဘဲသုံးထားတယ်ဆိုပြန်တော့\nတွေးကြည့်ရင် ရီစရာကောင်းနေသလို ကို ယ်ချင်းစာတရားမရှိသလိုဖြစ်နေပြန်ပါတယ်။\nကျနော်အမြင်ပြောရရင် ဟိုးရှေးခေတ်ကတော့ ဓါတ်ပြားခေတ်တစ်ခေတ်ပေါ်ထွန်းခဲ့ဘူးပါတယ်။\nဓါတ်ပြားတစ်ပြား သီချင်းတစ်ပုဒ်ထဲပါတယ် ဆို တဲ့ခေတ်ပေါ့။\nဓါတ်စက်ဆိုတာ အိမ်တိုင်းမရှိလေတော့ သိပ်တော့ မတွင်ကျယ်ခဲ့တာလဲအမှန်ပါဘဲ။\nသီချင်းတစ်ပုဒ်စီဒီတစ်ချပ်ဆိုတာမဖြစ်နို်င်တောင်မှသီချင်းငါးပုဒ်ကို စီဒီခွေတစ်ချပ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဈေးကွက်အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ တွေးမိပါတယ်။\nဒါပေမယ့် များများပါမှ တန်တယ်ထင်တဲ့ကျနော်တို့ရဲ့စိတ်တွေကို ပြုပြင်ဘို့တော့နည်းနည်းခက်နိုင်ပါတယ်။\nဆီးရီစ်တစ်ခွေမှာ သီချင်းပုဒ်ရေနည်းနည်းဘဲထည့်မယ်ဆိုရင် ထုတ်လုပ်မူ့ကုန်ကျစရိတ်လဲနည်းပါမယ်။\nတေးရေးသူ တီးဝိုင်းနဲ့အဆိုတော်တို့ပူးပေါင်းပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကြိုးစားအားထုတ်သလောက် ကိုယ်တိုင်ခံစားရမယ်လို့တွေးမိပါတယ်။\nမနေ့ညက အိပ်မက်ဆုံရာ ဖိုင်နယ်ထိုင်ကြည့်သေးတယ်။\nဖျပ်ကနဲတွေးမိတာ အဲဒီမှာ ဆိုတဲ့သီချင်းတွေကို ဆိုကြတာ တေးရေးသူဆီ ခွင့်မှတောင်းဖြစ်ကြသလားလို့ပါ။\nလေးပေါက်ရဲ့ ပို့ စ်ကိုဖတ်ပြီး ဘာမန့် ရမှန်း မသိတာနဲ့ဒီလိုလေး မန့် မယ်\nကိုရင်ဂို ဆိုထားတဲ့ “ သီချင်းလေးသေရင်..လိုက်လို့ သေမလို့ ” ဆိုတဲ့ သီချင်းဗျာ\nကိုရင်ဂို ရဲ့ ရှေ့ မှာ ဆိုခဲ့တဲ့ တေးဆိုကိုတော့ မသိဘူးရယ်\nအဲဒီသီချင်း ရဲ့ မူရင်း သီချင်း ဟာ “ Don McLean – American Pie ” ဆိုတာကို မန့် မယ်ဗျာ\nသူ့အရင်ကတော့ ပလေးဘွိုင်သန်းနိုင် ဆိုထားပါတယ်။\nအဲ့သီချင်းထဲက အကြိုက်ဆုံး စာပိုဒ်လေးကို ကူးထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်\nDid you write the Book of Love and do you have faith in God, above?\nNow, do you believe in Rock and Roll? Can music save your mortal soul? And…\nWell, I know that you’re in love with him, ’cause I saw you dancing in the gym\nYou both kicked off your shoes – man, I dig those rhythm and blues\nI wasalonely, teenage broncin’ buck withapink carnation andapickup truck, but…\nI knew I was out of luck the day the music died\nသီချင်းမူပိုင်ခွင့်နဲ့ပတ်သက်လို့ ဥပဒေတိတိကျကျ ဖြစ်သင့်တာ ကြာပါပြီ\nပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဉာဏပစ္စည်းမူပိုင်ခွင့် ဥပဒေ လုပ်သင့်ပါပြီ\nမူပိုင်ခွင့်မှာ သီချင်းတင်မကပါဘူး စာပေ၊ ရုပ်ရှင်၊ ကဗျာ၊ ကာတွန်း အားလုံးဟာ တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း မူပိုင်ခွင့် ချိုးဖောက်ခံနေရတာပါ။\nသီချင်းနဲ့ ဗီဒီယိုက ဈေးကွက်ပျက်မတတ် ဖြစ်သွားလို့ ဒါတွေက ရှေ့ရောက်သွားတာလို့ ထင်ပါတယ်။\nသီချင်းဗွီဒီယုို ဈေးကွက်ပျက်တယ်ဆိုတာ ခိုးကူးခွေတစ်ခုထည်းကြောင့်\nဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကတော့ သုတေသနလုပ်ဘို့လိုလာပါပြီ။\nအဆိုတော် တွေထဲမှာ ၀ါသနာကြောင့်လုပ်နေသူတွေရှိပေမယ့်လည်း သီချင်းတစ်ပုဒ်လောက်ပေါက်ရင် မင်္ဂလာဆောင်နဲ့ရှိုးပွဲလိုက်ဆိုလို့ရပြီဆိုတဲ့ရည်ရွယ်ချက်လောက်နဲ့လုပ်စားနေသူတွေရှိနေပြန်ပါတယ်။\nပြီးခဲ့တဲ့ ဇန်န၀ါရီလဆန်းရက်က ရန်ကုန်ထရိတ်ဒါးမှာ ညနေပိုင်း မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတစ်ခုရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nတရုပ်သီချင်း ဆိုတဲ့ အဆိုတော်နှစ်ယောက် မြန်မာ့သီချင်းဆိုတဲ့ နိုင်ငံကျော်တွေက သုံးယောက်(ကျနော်မှတ်မိတဲ့သူပေါ့)လဲ ပါ ပါတယ်။\nအမျုိးသားအဆိုတော်တစ်ယောက်က ဆိုရင်းဆိုရင်း အတီးသမားက ကီး မြှင့်လိုက်တဲ့အခါမှာ\nအသံမလိုက်နိုင်တော့ ဆက်မဆိုဘဲ ရီဖြဲဖြဲနဲ့ လုပ်နေပါတယ်။\nပိုက်ဆံယူထားရင် တန်အောင်တော့ ဆိုပေးရမှာအမှန်ပါဘဲ။\nဒီလိုပွဲမျုိုးဆိုခွင့်ရဘို့ဆိုတာကလည်း တော်ရုံတန်ရုံ အဆိုတော်လောက်ကတော့ ဆိုခွင့်မရပါဘူး။\nအဲတော့ မြန်မာပြည်က အဆိုတော်တွေမင်္ဂလာဆောင်လိုက်ဆိုရတယ်ဆိုတာ သနားစရာကောင်းသော ကိစ္စ ဂုဏ် သရေ နိမ့်ပါးတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး.။\nသူတို့ကိုယ်တိုင်က လိုလို လားလား လုပ်တဲ့ကိစ္စပါဘဲ။\nနောက်တစ်ချက် ဒီနိုင်ငံမှာက သီချင်းတစ်ခွေ ဆိုရင်ဆယ့်လေးငါးပုဒ် ပါမှဆိုပြန်တော့\nအဲတော့ နားထောင်သူ နားထဲကို ရောက်မသွားတဲ့သီချင်းတွေလဲအများကြီးရှိနေတတ်ပါတယ်။\nတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ် ဒီသီချင်းအကြောင်းတွေကျနော်ပြောနေပေမယ့် ကျနော်ကိုယ်တိုင်ကတော့\nဘယ်တူရိယာပစ္စည်းမှ မတီးတတ် ဘာဂီတသင်္ကေတမှလဲ မတတ် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဌာန်ကရိုင်းကျအောင် မဆိုတတ် သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်လာအောင် မရေးတတ်ပါဘူး။\n၈ီတကို မဖန်တီးတတ်ပေမယ့် ခံစား လို့တော့ရပါတယ်။\nနောက်တစ်ချက် သီချင်း ဗွီဒီယို တွေကလဲကိုယ်ပိုင်စစ်စစ် ဟုတ်မဟုတ် ပြန်လည်စီစစ်ဘို့လိုပြီထင်ပါတယ်။\nမြန်မာပြည်မှာက သီချင်းကော်ပီ ဗွီဒီယို ဖြတ်ညှပ်ကပ် ဆောင်းပါး ဖြတ်ညှပ်ကူး တွေက တယ်များသကိုးဗျ။\nထပ်ပြောရရင်..မူပိုင်ခွင့်တွေပွင့်လင်းအသက်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ.. အိုင်စီကိုတရားများစွဲမလားမသိ.. ။ အဲဒီပါမောက္ခစကားထဲမှာ.. စီးပွားရေးအရအောင်မြင်တယ်ပြောထားခဲ့တာမို့ပါ..။\nHeather MacLachlan,amusic professor at the University of Dayton, traveled to Myanmarafew years ago to study the country’s traditional music, only to discover that most people were listening to pop. She writes about the phenomenon in her new book, Burma’s Pop Music Industry: Creators, Distributors, Censors.\n“A lot of Burmese people — and musicians especially — when they talk about what isagood song, what isaquality piece of work, what they say is, ‘It’sasong that sellsalot,asong that’s commercially successful,’ ” MacLachlan says in an interview with NPR’s Guy Raz. “That’s how they judge artistic quality. So they know as well as everybody else that the best-selling music in the world comes out of the American and British pop-music industries. That’s the music that they’ve very much taken to themselves, and it has become something that’s really part of Burmese life since the early 1970s.”\nအနုပညာ တင်မက အခြားထုတ်လုပ်ဖြန့် ချီရေးတွေအတွက်ပါ\nမူပိုင်ခွင့်ဥပဒေ ကောင်းကောင်းအသက်ဝင်ဖို့ လိုမယ်ထင်ပါကြောင်းးးးးးးး\nခက်တာက ဒီမှာက ရှေးကတည်းက ဆင်တူရိုးမှားတို့ ပုံမှားရိုက်တာတို့\nသူများဟာကူးလာပြီး လူမမိသေးသမျှ ခပ်တည်တည်နဲ့နေတာတို့\nအခြားဘာသာနဲ့ရေးထားတဲ့စာကို ခပ်တည်တည်ဘာသာပြန်ပြိး ကိုယ့်စာလုံးလေးတစ်လုံးနှစ်လုံးဖြည့်ပြီး\nသူများကို မူပိုင်ခွင့် မချိုးဖောက်သင့်ဘူးလို့ ကိုယ်ကဆိုရင်၊ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်ရော မူပိုင်ခွင့်ကို လိုက်နာမှု့ရှိ ရဲ့လားလို့ ပြန်ဆန်းစစ်ပါ။ ကိုယ် ကိုယ်တိုင် မူပိုင်ခွင့်ကို လိုက်နာတယ်လို့ယူဆရင် မြန်မာပြည်တွင်းက ဆိုရင် သင် သုံးနေတဲ့ ကွန်ပျူတာကို သင် ဆက်မသုံးဘဲသာ ပိတ်ထားလိုက်ရမလို ဖြစ်မယ်နော်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြန်မာပြည်မှာ ကွန်ပျူတာထဲထဲ့တဲ့ ဆော့ဝဲလ်တွေဟာ များသောအားဖြင့် မူပိုင်ခွင့် စည်းကမ်းနဲ့အညီ ရယူသုံးစွဲတာ မဟုတ်တဲ့ ရာခိုင်နှုန်းကများလို့ပါဘဲ။ အခု ပိုစ့်ပိုင်ရှင် ကွန်ပျူတာဆော့ဝဲလ်တွေတောင် မူပိုင်ခွင့်နဲ့ လွတ်ကင်းရဲ့လား လို့တွေးမိရင်း………………။\nဒါနဲ့ ခုကွန့်မန့်ရေးနေတဲ့ဒီကွန်ပျူတာက ၀င်းဒိုးက လိုင်စင်ဗားရှင်းမဟုတ်ဘူး လောက်လောက်ပေးရေ့\nလေးလေးပို့စ်ကိုမန့်တာမို့ လျှော်ကြေးပေးရရင် လေးလေးတ၀က်စိုက်\n(အခု ပိုစ့်ပိုင်ရှင် ကွန်ပျူတာဆော့ဝဲလ်တွေတောင် မူပိုင်ခွင့်နဲ့ လွတ်ကင်းရဲ့လား လို့တွေးမိရင်း………………။)\nသိပ်ဟုတ်တာပေါ့ ကိုခင်ခနဲ့ ပန်ပန်ရေ……………..\nမြန်မာနိုင်ငံအတွင်းက ကွန်ပြူတာ -အိုင်တီအတတ်ပညာတွေတတ်ကျွမ်းသူ\nဒီလိုလူတန်းစားထဲမှာ ကျနော်အပါအ၀င် တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့\nကျနော်တို့ဒီပညာတွေကို တတ်ခဲ့ကြတာ ကွန်ပြူတာသင်တန်းတွေ\nရုံးတွင်းသင်တန်းတွေ ဒါမှမဟုတ် နီးစပ်ရာလူကသင်ပေးရင်း\nဒီဆောဖ်ဝဲထုတ်လုပ်သူက ဒီကိစ္စကို မသိဘဲတော့မနေပါဘူး။\nဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ခွင့်လွတ်ထားတာဖြစ်နိုင်သလို\nသူတို့အတွက် တရားစွဲဘို့ ကန့်ကွက်ဘို့ အလှမ်းဝေးနေတာကြောင့်လဲ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nအခုတော့ တတ်အောင်သင်ထား လိုက် နောက်မှတရားဝင်ရုံးလာထိုင်ပြီး လိုင်စင်ရောင်းမယ်ဆိုတဲ့\nမြန်မာပြည်ကနေု နိုင်ငံခြားကိုသွားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်က သူ့လက်တော့လေးကို\nဟိုရောက်လို့ ဖွင့်လဲဖွင့်ရော အဲဒီသွင်းထားတဲ့ဆော့ဖ်ဝဲတွေက အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ\nကျနော်တို့ဆီမှာ ဒီဆော့ဖ်ဝဲ တွေ တရားမ၀င်သုံးနေတာကို သိနေပေမယ့်\nဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံ တစ်ခုမှာ အတတ်ပညာ ပြန့်နှံ့စေလိုတဲ့သဘောနဲ့မပိတ်ဘဲများထားသလားလို့လဲ\nဒါကတော့ အတတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာမို့ သီးသန့်စဉ်းစားရမယ်လို့ထင်ပါတယ်။\nအခုလောလောဆယ်တော.. ဟောလိဝုဒ်ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်တဲ့ကုမ္ပဏီတွေရဲ့.. ဂရပ်ဖစ်ပိုင်းကို ကန်ထရိုက်ယူလုပ်ပေးနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတခုက မေးလာတယ်..\nမြန်မာတွေ ဖိုတိုရှော့တော်တော်ရကြပါတယ်လို့..။ သိပ်သင်ပြစရာမလိုပါဘူး..လို့..။\nဒီအနုပညာ ပစ္စည်း(သီချင်း ၊ကဗျာ၊ဆောင်းပါး ၊၀တ္တု၊ဓါတ်ပုံ)တွေကိုအသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့\nသူများကိုသိစေချင်လို့ပြန်ဖြန့်ဝေတာဘဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်လည်ရောင်းချတာဘဲဖြစ်ဖြစ် ငွေကြေးတစ်စုံတစ်ရာ\nပေးသည်ဖြစ်စေမပေးသည်ဖြစ်စေ မူရင်းဖန်တီးခဲ့သူရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မူ့ကိုအသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့်\nလေးစားသောအားဖြင့် ဖန်တီးသူရဲ့ နာမယ်ကို ဖော်ပြပေးသင့်ပါတယ်။\nခွင့်တောင်းတယ် ခွင့်မတောင်းဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းပြောရရင် ခွင့်တောင်းပြီးအသုံးပြုရင်တော့\nဒါပေမယ့် အခုလို အင်တာနက်မှာတစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး မသိမမြင်ဘဲမိတ်ဆွေဖြစ်ကြ စာတွေရေးကြလုပ်လို့ရနေတာကတော့လူတိုင်းအသိပါဘဲ။\nလေလှိုင်းထဲကနေ အလုပ် လုပ်နေကြတဲ့ အင်တာနက်ခေတ်ထဲမှာ ခွင့်တောင်းဘို့ကတော့ အခက်အခဲရှိနိုင်ပါတယ်။\nကိုယ့်ဆီကိုဖော်ဝပ်မေးကတစ်ဆင့် ရောက်လာမယ် ဒါမှ မဟုတ် ၀က်ဆိုက်တစ်ခုမှာ ဖတ်လိုက်တယ် ဒါပေမယ့်\nကိုယ်ဖတ်လိုက်တဲ့နေရာကလဲ မူရင်းရေးသူ နာမယ် ပါမလာဘူးဆိုရင်တော့ ခွင့်တောင်းဘို့ခက်နိုင်ပါတယ်၊\nဒီလိုအဖြစ်မျိုးကြောင့်နာမယ်ပါမလာတာကိုတော့ ဖန်တီးသူက နားလည်ပေးသင့်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့်လည်း ကိုယ်ရေးတာမဟုတ်မှန်းသိပါလျက်နဲ့ ကိုယ်နာမယ်တတ်လွှတ်လိုက်တာတို့\nဒီအနုပညာပစ္စည်းကို အမှီပြုပြီး စီးပွားရေးသက်ဝင်သော သဘောဆောင်တဲ့နေရာမှာအသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့\nငွေပေးရင်သုံး ငွေမပေးရင် မသုံးရဘူးလို့ ကန့်သတ်မယ် မထင်ပါဘူး။\n၀က်ဆိုက်တွေမှာကျနော်စာ ကျနော့်ဓါတ်ပုံကို ယူသုံးတယ် ဖေစ်ဘုတ်မှာရှယ်ယာလုပ်ကြတယ်\nဒါပေမယ့် ကျနော်နာမယ် ကိုပေါက်(မန္တလေး)လို့ ထည့်ပေးတယ်ဆိုရင်\nကျနော်ဘယ်တုံးက မှ မကန့်ကွက်ခဲ့ပါဘူး။\nဓါတ်ပုံမှာ ကျနော်နာမယ်ထိုးပြိးမှတင်ပါပြောပေမယ် ခဏဘဲအစမ်းသုံးကြည့်ပြီး\nပုံအလှပျက်တယ်လို့ ယူဆတာနဲ့ နံမယ်မထိုးခဲ့ပါဘူး။\nကျနော့်စာမူကို ယူပြီးးပုံနှိပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ခွင့်တောင်းပါလို့ပြောခဲ့ပါတယ်။\nပုံနှိပ်စာမူတစ်ပုဒ်ထဲကို နှစ်နေရာပါရင် မြန်မာပြည်မှာ ပြဿနာကြီးလို့ပါ။\nပုံနှိပ်လိုက်တဲ့အခါမျိုးမှာလဲ စာမူခပေးရင် ယူတယ် မပေးရင် မယူဘူး။\nပေးတော့လဲ အင်တာနက်အသုံးပြုခ ပြန်ထွက်လာတာပေါ့။\nသူတို့ကတော့ စာမူခမယူပါနဲ့ဆိုရင်လဲ ဇွတ်မတောင်းပါဘူး၊\nဒါပေမယ့် ၀က်ဆိုက်ထဲမှာ ကျနော်စာမူကို ယူပြီး သူတို့နာမယ်တပ်ထားမျိုးကြုံဘူးပါတယ်။\nအဲဒီအခါမျိုးမှာကျနော်ကလဲ နောက်ဒီလိုမသုံးဘို့ ဘို့ မာမာကျောကျော တုန့်ပြန်ဘူးပါတယ်။.\nကိုယ်မရေးတာကို ကိုယ်နာမယ်တတ်တယ်ဆိုတာကတော့ ခိုးယူခြင်းသက်သက်ပါဘဲ။\nဒီရွာထဲမှာ ရှိတဲ့မိတ်ဆွေတွေကိုတောင် ကျနော်သီချင်းတွေအမြဲ့ပို့ပေးနေပါသေးတယ်။\nမြန်မာသံသီချင်းရော သီချင်းကြီးရော စတီရီယိုပေါ်ဦးစခေတ်က သီချင်းတွေရောပေါ့။\nကျနော်ဆီကို ဟိုသီချင်းရှိလား ဒီသီချင်းရှိလား ပေးစမ်းပါအုံးဆိုတောင်းကြတဲ့\nကျနော်မှာမရှိရင် ရှာပြီး ပို့ပေးပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ဒီအလို့ အခမဲ့အဖြန့်ကောင်းတဲ့အတွက် ခိုးမူ့မြောက်တယ်လို့ အစွပ်စွဲခံရဘူးပါတယ်။\nကျနော်ပြန်ဖြန့်ဝေတဲ့သီချင်းမှန်သမျှက မူရင်းအတိုင်း ပြန်ပေးတာချည်းပါဘဲ။\nနောက်တစ်ချက် နိုင်ငံခြားမှာနေသူကတော့ ရုပ်ရှင် ကြည့်ချင်ရင်ဝယ်ကြည့်ရတာအမှန်ပါဘဲ။\nခုိးကူးခွေ မှ ၀ယ်လို့မှမလွယ်တာကိုးဗျ။\nမြန်မာပြည်အနေအထားနဲ့မူရင်းခွေကို အခပေးကြည့်ချင်ရင်တောင်မှ လွယ်လွယ်ကူကူဝယ်လို့မှ\nမရနိုင်တော့ နိုင်ငံခြားရုပ်ရှင်တွေကို တရုပ်နယ်စပ်က တစ်ဆင့်လာတဲ့ခွေတွေဝယ်ကြည့်ကြရတာ\nဒါလဲ တပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့ ဒီလိုဘဲကြည့်နေကြရတာပါ။\nနောက်တစ်ချက်က ကက်ဆက်ခွေလေးနဲ့သီချင်းတစ်ခွေကူးလာရင် သူငယ်ချင်းအချင်းချင်းကြားမှာ\nမြန်မာပြည်မှာ မူပိုင့်ခွင့်နဲ့ပါတ်သက်လို့ တိတိကျကျ မရှိနိုင် မဆောင်ရွက်နိုင်သေးတာအမှန်ပါဘဲ။\nဒီမူပိုင်ခွင့်အကြောင်းပြောရင်ကျနော်အပါအ၀င် မြန်မာပြည်မှာလက်ရှိနေထိုင်သူရော မြန်မာပြည်မှာမွေးမြန်မာပြည်မှာ\nအရွယ်ရောက်တဲ့အထိနေပြီး ကြီးမှ နိုင်ငံခြားရောက်နေသူရောတနည်းမဟုတ်တနည်းညိစွန်းခဲ့ကြတာတော့\nအချို့သောသူများက မူပိုင်ခွင့် ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်လဲမကင်းနိုင်ခဲ့ဘဲနဲ့\nအင်တာနက်စာမျက်နှာတွေမှာ ဖေစ်ဘုတ်မှာ အလွန်အကျူးပြောနေလွန်းလို့\nနောက်တစ်ချက်က ကျနော်ပိုစ်ထဲကိုလာမန်းတဲ့ကော်မင်း ဘယ်တော့မှဖျက်လေ့မရှိဘူးဆိုတာပါဘဲ။\nသူမြင်တာသူရေး ကိုယ်မြင်တာ ကိုယ်ရေး အေးဆေးပါဘဲ။


Hakha ah Cycle (8) Fir Minung (4) An Tlaih Hna - THE CHINLAND POST\nHakha ah Cycle (8) Fir Minung (4) An Tlaih Hna\nHakha Cycle Fir Minung/ Hakha Palek Sakhan/IPRD\nThe Chinland Post-Hakha| 2020 May 11| Chin ramkulh Hakha khua chungah cycleafirmi minung (4) cu May 1, 2020 chun 11:am ah Hakha Palek zung nething doh yeoke Aung Phu Woe hruaimi palek pawl nih khuachung humhimnak an vah lio ah lunghrinh in minung (2) an tlaih hma sa hna hnu in cycle he an tlaih hna.\nAn tlaih hnaning cu Hakha khuathar Timothy sinah FZahmailei number aa tellomi, ahmai mei umlo in sticker benhmi siseh, Fung Kuih Thang sinah FZanakmiahnu lei number aa tellomi, coveraumlomi an si iangeitu sinak license pakhat hmanhaum lo caah Hakha palek sakhan nih (p) 96/2020, zualnak upda pohmah 380/54 in minung (2) cu sualpuh le chekchlai an tuah hna.\nChin ramkulh Palek bawi nawlthanhnak in Hakha pengkomh palek zung, Hakha sakhan hmu hna nih an hlat hlai than tikah an firmiasinak le Cycle firnak ahadang minung pahnih zong an itelnak kong le Timothy inn ah FZ cycle pakhat siseh, Kenbo 125 pa (5)aum rihnak kong an chim caah cycle pawl le aa tel vemi minung (2) zong an tlaih chih hna.\nHi kong he pehtlai in Hakha Sakhanhmu nih Cycleatlau mi paoh nih an License cauk he Sakhan ah ra hna sehlawadik ahcun kan pek than hna lai tiah The Chinland Post ahachim.\nRef: IPRD Hakha\nချင်းပြည်နယ်၊ဟားခါးမြို့၌ ဆိုင်ကယ်ခိုးသူ လူငယ်(၄)ဦးအား ဖမ်းဆီးရမိ\nဟားခါး မေ ၁၁\nချင်းပြည်နယ်၊ ဟားခါးမြို့ပေါ်တွင် ဆိုင်ကယ်ခိုးသူ လူငယ်(၄)ဦးအား မေလ ၁ ရက်နေ့ နေ့လည် ၁၁ နာရီအချိန်က ဟားခါးမြို့မ ရဲစခန်းမှ နယ်ထိန်းခေါင်းဆောင် ဒုရဲအုပ် အောင်ဖြိုးဝေဦးဆောင်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များ မြို့သစ်ရပ်ကွက်၊ဂေါက်ကွင်းအတွင်း နယ်မြေလှည့်ကင်း ဆောင်ရွက်နေစဉ် မသင်္ကာဖွယ်ရာ လူငယ်(၂)ဦးကို တွေ့ရှိရသဖြင့် စစ်ဆေးရာမှ ဆိုင်ကယ်ခိုးယူသူ လူငယ်(၄)ဦးကို သက်သေများနှင့်အတူ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ကြောင်းသိရှိရသည်။\nဖြစ်စဉ်မှာ ဟားခါးမြို့မ ရဲစခန်းမှ နယ်ထိန်းခေါင်းဆောင် ဒုရဲအုပ် အောင်ဖြိုးဝေဦးဆောင်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဟားခါးမြို့၊မြို့သစ်ရပ်ကွက်၊ဂေါက်ကွင်းအတွင်း နယ်မြေလှည့်ကင်း ဆောင်ရွက်နေစဉ် မြို့သစ်ရပ်ကွက်နေ တီမောသဲအား ရှေ့နောက်နံပါတ်ပြားမပါ ၊ရှေ့မီးသီးခေါင်းမပါ၊ စတေကာများကပ်ထားသည့် မရမ်းစေ့ရောင် FZဆိုင်ကယ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဖွန်ကွေ့ထန်အား ရှေ့နောက်နံပါတ်ပြားမပါ၊ ကာဘာများဖြုတ်ထားသည့် အနက်ရောင် FZဆိုင်ကယ်ဖြင့် လည်းကောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သက်သေများရှေ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းရာ ဆိုင်ကယ်(၂)စီးနှင့်ပတ်သက်၍ ၄င်းတို့(၂)ဦးမှာ ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း လုံလောက်သည့် အထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုပြသနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဆိုင်ကယ်များအား သက်သေများရှေ့ ရှာဖွေပုံစံဖြင့် သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး ရဲစခန်းပိုင် နယ်မြေအတွင်း တနေရာရာမှ ခိုးယူလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မသင်္ကာသဖြင့် အမှုဖွင့်တိုင်တန်းခဲ့ရာ ဟားခါးမြို့မရဲစခန်း (ပ)၆၉/၂၀၂၀၊ ရာဇသတ်ကြီးဉပဒေပုဒ်မ-၃၈၀/ကျင့် ၅၄ဖြင့် အမှုဖွင့် စစ်ဆေးဆောင်ရွက် ခဲ့ကြောင်းသိရသည်။\nဆက်လက်၍ ချင်းပြည်နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့မှူး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဟားခါးခရိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့မှူး၊ ဟားခါးမြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့မှူး၊ ဟားခါးမြို့မရဲစခန်းမှူးတို့၏ အနီးကပ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲ စစ်ဆေး ဖော်ထုတ်ချက်များအရ ၄င်းတို့နှင့်အတူ အခြားလူငယ်(၂)ဦးလည်း ဆိုင်ကယ်များ ခိုးယူခဲ့ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ခိုးယူရရှိခဲ့သော ဆိုင်ကယ်များအနက် ဆိုင်ကယ်ခိုးယူသူ တီမောသဲ၏နေအိမ်တွင် FZဆိုင်ကယ်(၁)စီးအားလည်းကောင်း၊ KENBO 125 ဆိုင်ကယ် အနက်ရောင်(၅)စီးအား လည်းကောင်း ခိုးယူခဲ့ကြောင်းစစ်ဆေးပေါ်ပေါက်ခဲ့၍ သက်သေခံပစ္စည်းKENBO 125 ဆိုင်ကယ် အနက်ရောင် (၅)စီးအား လိုက်လံသိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး ခိုးယူခဲ့ရာတွင်ပါဝင်သူ လူငယ်(၂)ဦးနှင့်အတူ ဆိုင်ကယ်ခိုးယူသူ စုစုပေါင်း လူငယ်(၄)ဦးအား ဖမ်းဆီး အမှုဖွင့်လှစ် စစ်ဆေးလျက်ရှိကြောင်းသိရှိရသည်။\nPrevious Editor Cakuat| Zohchuntlak Chin/Lai Mino Lg Tuan Kil Tang\nNext COVID-19 In Ngakchia Run Vennak ah Theih Ding


How to control the bandwidth about Dlink Wireless router — MYSTERY ZILLION\nHow to control the bandwidth about Dlink Wireless router\nAugust 2011 edited August 2011 in Internet Security\nရုံးမှာ ADSL လိုင်းကို D-Link Wireless Router ခံပြီးတော့ Wifi ပြန်ခွဲပေးပါတယ် .. အဲဒီ wifi access ကို control လုပ်ချင်လို့ပါ .. ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမသိလို့ .. wifi connection ကိုအချိန်နဲ့ပေးသုံးမယ် .. မသုံးစေချင်တဲ့ဆိုဒ်တွေကိုပိတ်မယ် .. အဲလိုလုပ်ချင်တာပါ .. ဘယ်လိုဆော့ဝ်တွေသုံးလေးရမလဲဆိုတာ mz ကလမ်းညွှန်းပေးကြပါအုန်း\nccproxyကိုတော့သုံးဖူးတယ် ... နက်ဝက်ခ်ကဒ် နှစ်ခုတပ်ပြီးတော့ wireless ကို ထိန်းလို့ ရမရကတော့ မစမ်းဘူးသေးဘူး ... ဆွေးနွေးပေးကြပါဦးဗျာ ...\ncc proxy သုံးဘူးတယ်ဆိုရင် အသုံးပြုနည်းကို သေချာ လေ့လာ လိုက်ပါ။ ထိန်းလို့ရပါတယ်။ wire or wireless ဆိုတာက ဆက်သွယ်မှုပါ။ network card က ထွက်လာတဲ့ကြိုးကို router ရဲ့ wanပေါက်မှာ\nထိုးပြီးရင် အရင်လိုပဲ wireless သုံးလို့ရပါတယ်။ ထိန်းတာကတော့ ဆော့ဝဲထဲမှာ လုပ်ပေါ့။\nကျေးဇူးပါ ကိုမင်းချစ်ရေ .. ကျွန်တော်စမ်းကြည့်လိုက်ပါအုန်းမယ်..\nအခုကျွန်တော် သုံးနေတာက TP Link ကိုသုံးနေပါတယ်။ Model TL-WR841N ပါ အဲဒီ router မှာတော့ bandwidth control လုပ်လို့ရပါတယ်. သူ့အရင် router တွေမှာမပါဘူးဗျ... လုပ်ရတာလည်းလွယ်တယ်လေ ကွန်ပျူတာ တစ်လုံးဖွင့်ပြီး မီးပျက်မီးလားအဆင်မပြေဘူးဗျ ကျွန်တော်ကတော့ router ကိုပိုသဘောကျတယ် Dlink တော့ ကျွန်တော်လည်းမသုံးဘူးဘူး linksys တွေထဲမှာလည်း ပါတာမတွေ့ဘူး Advance linksys router တွေတော့ ပါချင်ပါမယ်လေ.\nဈေးသက်သာသာနဲ့ တော့ TP link ပဲသုံးပါ. ကျွန်တော် ၃လုံး download ပြိုင်ဆွဲတာ အဆင်ပြေတယ်... အေးဆေးပဲ speed ကျမသွားဘူး မူလလိုင်းက တက်လိုက်ကျလိုက်ဆိုရင်တာ့ အဆင်မပြေတာပဲရှိတယ် ကျွန်တော်က ညဘက်စမ်းတာ လိုင်းငြိမ်တုန်းစမ်းတာ အဆင်ပြေပါတယ် ... setup လုပ်ရင်တော့ bandwidth ကိုတွက်ချက်ပေးလိုက်... သူက kilo bits per second နဲ့ပြတာ ပုံမှန် kilo bytes per second ကို ပြန်တွက်ပြီးထည့်ပေးလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားပါမယ်...\nအဲဒီအကြောင်း သိချင်နေတာ။ ကျေးဇူးပဲ အစ်ကိုရာ။ ကျွန်တော်ကလည်း Bandwidth control လုပ်ချင်တာ ဆော့ဝဲလဲ မသုံးချင်ဘူး ။ အစ်ကိုပြောသလို ကွန်ပြူတာ တစ်လုံး အချိန်ပြည့် ဖွင့် ထားဖို့ဆိုတာ အဆင်မပြေလှဘူး။ လက်ရှိသုံးနေတဲ့ TL -WR542 G မှာတော့ IP Qas ဆိုတာပါလို့ control လုပ်ကြည့် တာ သိပ်မထူးသလိုပဲ။ ဉပမာ ကျွန်တော့် IP ကို 20 kbps ပဲထားပြီးတော့ ဒေါင်းလော့ စပိစမ်းကြည့်တာ 200 kbps လောက်တက်နေတယ်။ အဲဒါမလုပ်ပဲ ရိုးရိုးစမ်းရင် 400 kbps\nလောက်ရှိတယ်။ အစ်ကိုပြောတဲ့ TL-WR 841 N မှာဆိုရင် အတိအကျရမလား? ကျွန်တော်ပဲ ဆက်တင်ချတာ မဟုတ်လို့လား။ စက်တစ်လုံးကို ဘယ်လောက် kbps ပေးသင့်လဲ။ အစ်ကို ဆက်တင်လုပ်တဲ့ပုံစံကို နမူနာလေး ပြောပြပေးပါလား ခင်ဗျာ။ စောင့် နေမယ်နော် အစ်ကို။


ခရိုအေးရှားသွားရောက်လည်ပတ်တဲ့အခါမှာသင်သည်သင်၏ရထားပြတင်းပေါက်ကနေအဆင်းလှသောတစေ့တစောင်းကိုဖမ်းလို့မရဘူးအဘယ်မှာရှိ. ခရိုအေးရှား is well known for its amazing and အသက်ရှူနေဝင်ဆည်းဆာ, ဒါကြောင့်သင်သေချာအောင် သင့်ရဲ့ကင်မရာကိုအဆင်သင့်ရှိ သငျသညျနေဝင်ချိန်စဉ်အတွင်းဥရောပအတွက်အကောင်းဆုံးရထားစီးကိုရှာဖွေခညျြနှောငျနေအဖြစ် ဒီမှာ.\nWhen you think of ဂျာမနီ, သင်ကနေဝင်ဆည်းဆာချိန်အတွင်းဥရောပအကောင်းဆုံးရထားစီးရှိခြင်းစဉ်းစားကြဘူး, ဒါပေမယ့်သင်ကကမ်းလှမ်းရန်ရှိပြီးအဘယ်အရာကိုမှာအံ့သြပီတိဖြစ်ရလိမ့်မည်. သငျသညျအတွက်အင်္ဂလိပ်ဥယျာဉ်ထဲကနေနေ့စဉ်နေ့တိုင်းဒီအမြင်လည်းမရ မြူးနစ်. cloudless မိုးကောင်းကင်များနှင့်လှပသောမြို့ skyline စဉ်းစားပါ.\nဒါကအကောင်းဆုံးထားရှိမည်လျှို့ဝှက်ချက်များကိုတစျဦးဖွစျသညျ! နှင့်ဥရောပအကောင်းဆုံးရထားစီးတဦး, ဒါဟာအပေါ်တစ်ဦးဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်ပေါ်တွင်တည်ရှိသည် Sardinia အနောက်ဘက်ကမ်းခြေ, အီတလီ. S'Archittu ပုသိသာသူတို့အဘို့သေးငယ်တဲ့ပင်လယ်အပန်းဖြေစခန်းဖြစ်ပါသည်! အဓိကကမ်းခြေဆက်ဆက်မှာအံ့ဩဖို့တစ်ခုခုဖြစ်ပါသည်, သင်မူကားလျော့နည်းခရီးထွက်ငယ်ခငျး-ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်နေသောလူသွားလမ်းသုံးပါသေချာအောင်. သငျသညျအဘယျသို့တက်အဆုံးသတ်ပါလိမ့်မယ် ရွာ၏အစစ်အမှန်ကျောက်မျက်: သမုဒ္ဒရာ၏စဉ်ဆက်မပြတ်အရေးယူနေဖြင့်ညှိပြီးတစ်ထုံးကြောကျမဟာ. ပင်လယ်ကိုအေးဆေးတည်ငြိမ်ဟုတ်မဟုတ်, ဒါကြောင့်များသောအားဖြင့်၌တည်ရှိ၏နဲ့တူ နွေရာသီ, သို့မဟုတ်ကြမ်းတမ်း, ၏ပုံမှန် wintertime, S'Archittu အတွက်နေဝင်ချိန်အမြဲမှာကြည့်ဖို့အချိန်အနားယူနှင့်ယူမယ့်အကြောင်းရင်းဖြစ်ပါတယ်.\n"ဟုအဆိုပါ Tuscan နေရောင်အောက်တွင်" ထိုကဲ့သို့သောနေရာအနှံ့ထားသောစာပိုဒ်တိုများသည်အဘယ်ကြောင့်တစ်ဦးအကြောင်းပြချက်ရှိပါတယ်. Tuscany အတွက်အလင်းအမှန်တကယ်မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်ပါသည်. ဒါဟာရိုးရှင်းစွာနေဝင်ချိန်စဉ်အတွင်းဥရောပအကောင်းဆုံးရထားစီးကျွန်တော်တို့ရဲ့စာရင်းတွင်ဖြစ်ခဲ့. ကွောကျရှံ့ဖှယျမျှော်လင့်ထား ညဥ့်ပြီးနောက်နေဝင်ဆည်းဆာညဥ့်. ဒီစုံတွဲ စပျစ်ဥယျာဉ်, ဇာတ်ဆောင်ကျေးရွာပေါင်း, ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကမ်းခြေ, နှင့် သမိုင်းဝင်အထင်ကရအဆောက်အ သငျတို့သဖြူစင်သောမှော်များအတွက်စာရွက်ရှိတယ်.\nသင့်ရဲ့သာစိုးရိမ်ပူပန်သင့်ကင်မရာရှိခြင်းသို့မဟုတ်ကြောင်းသေချာအောင်လုပ်ပါ ဖုန်း app ready in time to take in the beauty that is Europe when the sunsets. မှာကြှနျုပျတို့နှငျ့အတူဥရောပ၌သင်တို့၏အကောင်းဆုံးရထားစီးဘွတ်ကင်လုပ်ရန် SaveaTrain.


There are reasons for optimism, one year on from the attempted coup - Special Advisory Council for Myanmar\nHome Statements There are reasons for optimism, one year on from the attempted coup\nJanuary 28th, 2022 • Category Statements • 565 Views\nအာဏာသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှု တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်၊ အကောင်းဘက်သို့ မျှော်လင့်ရန် အကြောင်းရင်းများ\nမြန်မာဘာသာဖြင့် ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်အား အောက်တွင်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။\n28 January 2022: The Special Advisory Council for Myanmar (SAC-M) hostedapress conference yesterday, Thursday 27 January 2022. The scale and gravity of the crisis in Myanmar cannot be overstated, yet the members of SAC-M said there are reasons for optimism, even as the crisis caused by Min Aung Hlaing’s failed coup enters its second year.\n“Min Aung Hlaing tried to seize power over Myanmar on 1st of February last year. One year later, he has not succeeded. Why has he not succeeded? Why has he failed? Because the people of Myanmar resisted,” said Yanghee Lee, SAC-M founding member and former UN Special Rapporteur on Myanmar.\nYanghee Lee told the press conference that the resistance movement which manifested within days of the attempted coup has since becomeademocratic revolution. Lee highlighted the achievements of the revolution, including the announcement ofaFederal Democratic Charter, appointment of the National Unity Government and formation of People’s Administration Committees.\nThese achievements have come ataheavy cost, with Min Aung Hlaing’s troops becoming more and more barbaric as his desperation grows. The intensity of violence in Myanmar has escalated in the last four months to outpace that of other global flashpoints Syria, Afghanistan, Yemen and Iraq.\nMarzuki Darusman, SAC-M founding member and former chair of the UN Independent International Fact-Finding Mission on Myanmar, echoed Lee’s sentiment, however. “This isanation that is inahistoric process of re-envisioning itself towardsafederal democracy. Historically, whenanation comes onto that track nothing can stop it, not even the junta,” he said.\nDarusman said that among the reasons for optimism are the total de-legitimation of the junta, the pull-out of major corporations, and the growing recognition of the National Unity Government in the international community.\nThe international system itself meanwhile was criticised for failing to act. Chris Sidoti, SAC-M founding member and former member of the UN Independent International Fact-Finding Mission, said that inaction has been the characteristic of the international response, but that there is an opportunity for change.\n“We in the international system have the opportunity of being on the side of the people of Myanmar,” said Sidoti. “The victory of the people is clear, it will occur, but how will the international system be judged when the history of these years is written?”\nDownload statement in English: SAC-M PR 1 year optimism ENGLISH\nနေ့စွဲ ။ ။ ၂၈၊ ဇန်နဝါရီလ၊ ၂၀၂၂။\nမြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေးကောင်စီ (SAC-M) သည် ယမန်နေ့ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၇ ရက်၊ ကြာသာပတေးနေ့တွင် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ တစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည့် ကပ်ဘေးအကျပ်အတည်း အခြေအနေ နှင့် ပြင်းထန်မှုမှာ လွန်စွာဆိုးရွားလျက်ရှိပြီး မင်းအောင်လှိုင်၏ အောင်မြင်မှုမရှိသော အာဏာသိမ်းမှု ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကပ်ဘေးသည် ဒုတိယနှစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အကောင်းဘက်သို့ မျှော်လင့်ရန် အကြောင်းရင်းများရှိကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေး ကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်များမှ ပြောကြားခဲ့သည်။\n“မနှစ်က ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ ရက်နေ့မှာ မင်းအောင်လှိုင်က မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် အာဏာသိမ်းဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့တယ်။ တစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့်လည်း အောင်မြင်မှု မရှိသေးဘူး။ ဘာကြောင့် မအောင်မြင်ရတာလဲ။ သူဘာကြောင့် ကျရှုံးနေရတာလဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင်တော့ မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်သူတွေက ခုခံတော်လှန်နေတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ။” မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေးကောင်စီ တည်ထောင်သူနှင့် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ကုလသမဂ္ဂ အထူးကိုယ်စားလှယ်ဟောင်း Yanghee Lee က ပြောကြားခဲ့သည်။\nအာဏာသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည့် ခုခံတော်လှန်ရေး လှုပ်ရှားမှုများသည် ဒီမိုကရေစီထုံးနည်းစံကျ တော်လှန်ရေးတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲတွင် Yanghee Lee မှ ပြောကြားခဲ့သည်။ ဖယ်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ပဋိညာဉ်ကြေညာချက်၊ အမျိုးသား ညီညွတ်ရေးအစိုးရနှင့် ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေး ကော်မတီများအား ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်း အပါအဝင် တော်လှန်ရေး၏ အောင်မြင်မှုများကို သူမက မီးမောင်းထိုးပြခဲ့သည်။\nမင်းအောင်လှိုင်၏ ဆင်ခြင်တုံကင်းမဲ့စွာလုပ်ဆောင်မှုများ တိုးမြှင့် လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတပ်ဖွဲ့များမှ ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသည့် အခြေအနေတွင် အရင်းအနှီးကြီးစွာ ပေးဆပ်ပြီးမှသာ ဤအောင်မြင်မှုများကို ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း အကြမ်းဖက်မှု အခြေအနေသည် လွန်ခဲ့သည့် လေးလအတွင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြမ်းဖက်မှု ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည့် အခြားနေရာများဖြစ်သော ဆီးရီးယား၊ အာဖဂန်နစ္စတန်၊ ယီမင် နှင့် အီရပ် နိုင်ငံများထက် ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။\nသို့ပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေးကောင်စီ တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး ကုလသမဂ္ဂ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတကာအချက်အလက်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ ဥက္ကဌဟောင်း Marzuki Darusman က Yanghee Lee ၏ ပြောဆိုချက်ကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြသည်။ “ဒီနိုင်ငံဟာ ဖယ်ဒရယ် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံ ထူထောင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်နေဆဲ သမိုင်းဝင် အချိန်ကာလ တစ်ခုမှာ ရှိနေတယ်။ သမိုင်းတလျှောက်မှာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အနေနဲ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်နေပြီဆိုရင် စစ်အာဏာရှင် မဆိုထားနဲ့ ဘယ်လိုအရာကမှ ဒါကို တားဆီးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။” ဟု ၎င်းက ပြောခဲ့သည်။\nအကောင်းဘက်သို့မျှော်လင့်ရန် အကြောင်းရင်းများတွင် စစ်အာဏာရှင်အား လုံးဝတရားဝင် မဖြစ်စေခြင်း၊ အဓိကကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းများအား ဖယ်ထုတ်ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် အမျိုးသား ညီညွတ်ရေး အစိုးရအနေဖြင့် နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းကြားတွင် အသိအမှတ်ပြုမှု ပိုမိုရရှိလာခြင်း များ ပါဝင်သည်ဟု Darusman က ပြောခဲ့သည်။\nလက်ရှိအချိန်တွင် နိုင်ငံတကာဆိုင်ရာ စနစ်များသည် အရေးယူဆောင်ရွက်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်း မရှိသဖြင့် ပြစ်တင်ဝေဖန်ခံရလျက်ရှိသည်။ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေးကောင်စီ တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး ကုလသမဂ္ဂ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတကာ အချက်အလက် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း Chris Sidoti က အရေးယူဆောင်ရွက်မှု မရှိခြင်းမှာ နိုင်ငံတကာ တုန့်ပြန်မှုများ၏ လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ပြောင်းလဲမှုပြုလုပ်ရန် အတွက် အခွင့်အလမ်းများ ရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်။\nကုလသမဂ္ဂလုံခြုံရေးကောင်စီ အနေဖြင့် ကုလသမဂ္ဂပဋိညာဉ်စာတမ်းအောက်မှ ၎င်း၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အသိအမှတ်ပြု လက်ခံရန်နှင့် စစ်အာဏာရှင်အပေါ် သက်ရောက်မည့် ဖြတ်သုံးဖြတ်ဖြစ်သော လက်နက် ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ငွေကြေးဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်ကင်းလွတ်ခွင့်ရခြင်းအား ဖြတ်တောက်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုရန် လိုအပ်ကြောင်း Sidoti က သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲတွင် ပြောခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်ခုံရုံး (ICC) နှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ တရားရုံး (ICJ) တို့အား အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရကို မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်သူများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လက်ခံကြိုဆိုပြီး ၎င်းတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ၊ စွဲချက်တင်ခြင်းများနှင့် တရားစွဲဆိုမှုများတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးရန် အတွက်လည်း ၎င်းမှ တောင်းဆိုခဲ့သည်။\n“ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံတကာစနစ်တွေမှာ မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်သူတွေဘက်က ရပ်တည်ဖို့အတွက် အခွင့်အလမ်း ရှိပါတယ်။ ပြည်သူတွေရဲ့ အောင်ပွဲက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့နေရပြီ၊ ဒါက ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေ အတွက် သမိုင်းမှတ်တမ်းကို ပြန်ရေးတဲ့အခါ နိုင်ငံတကာဆိုင်ရာ စနစ်တွေအနေနဲ့ ဘယ်လိုမျိုး အကဲဖြတ် ခံရနိုင်မလဲ။” ဟု Sidoti က ပြောခဲ့သည်။\nDownload statement in English: SAC-M PR 1 year optimism BURMESE


စဉ်းစားကြစေလိုပါတယ် ( ၄၅ ) ( ဂျီနိုဆိုက် တဲ့လားကွယ် ) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Think Different » စဉ်းစားကြစေလိုပါတယ် ( ၄၅ ) ( ဂျီနိုဆိုက် တဲ့လားကွယ် )\nစဉ်းစားကြစေလိုပါတယ် ( ၄၅ ) ( ဂျီနိုဆိုက် တဲ့လားကွယ် )\nPosted by Foreign Resident on Dec 9, 2012 in Think Different | 46 comments\nစဉ်းစားကြစေလိုပါတယ် ( ၄၅ )\n( ဂျီနိုဆိုက် တဲ့လားကွယ် )\nအခု လောလောဆယ် ၊\nလက်ပန်တောင်း ကိစ္စ ကို ၊\nခဏ လျော့ထား စေချင်ပါတယ် ။\nဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ၊\nဒီညနေ မှာ ၊\nရခိုင် ဘင်္ဂါလီ ကိစ္စ နှင့်ပါတ်သက်ပြီး\nAl Jazeera ရဲ့ မှတ်တမ်း ဗီဒီယို ဇတ်လမ်း ၊\n” ———- “\n” ဖုံးကွယ်ထားသည့် လူ မျိုး တုန်း သတ်ဖြတ်မှု “\nAl Jazeera မှာ ပြသပါတော့မယ် ။\nနိုင်ငံတကာ မွတ်ဆလင် ထုရဲ့ တုန့်ပြန်မှု ဆိုးနိုင်ပါတယ် ။\nပြည်တွင်းရေး ပြဿနာ ( လက်ပန်တောင်း ) ထက် ၊\nဒီ ” ဖုံးကွယ်ထားသည့် လူ မျိုး တုန်း သတ်ဖြတ်မှု ” ၊\nမှတ်တမ်း ဗီဒီယို ဇတ်လမ်းတွဲ က ၊\nပြည်တွင်းရော ၊ ပြည်ပကပါ လက်တုန့်ပြန်မှု ပြင်းထန်နိုင်ပါတယ် ။\nပြည်ပ နေ မြန်မာများကိုပါ အန္တရာယ် ကျနိုင်ပါတယ် ။\nဂရုစိုက် သတိထားကြပါ ။\nသူ့ ရဲ့ အကြိုရေးထားတဲ့ ဇတ်လမ်းကတင် တော်တော် ဆိုးပါတယ် ။\nThe location ofamass grave of 35 people, 25 of them children.\nMost had been shot as they fled by soldiers from Myanmar’s national army\nas well as paramilitaries fromaborder security force, known as NaSaKa.\n( စစ်တပ် နှင့် နစက က ပစ်သတ်ထားတဲ့ လူ ၃၅ ယောက် စုမြုပ်ထားတဲ့ ကျင်းထဲမှာ\nကလေး ၂၅ ယောက် လဲပါတယ် )\nAn eyewitness watched as around 100 bodies were dumped fromatruck and\nburied in marshland by security services.\n( လုံခြုံရေး အဖွဲ့က ထရပ်ကားနှင့် သွန်ချပြီး လူ တစ်ရာ ကျော် စုမြုပ်ထားတဲ့ ကျင်း\nမျက်မြင် သက်သေ ရဲ့ ပြောကြားချက် )\nAccounts describe security forces traveling through Rohingya districts\nthrowing bottles of gasoline onto houses and setting them alight.\n( လုံခြုံရေး အဖွဲ့က ရိုဟင်ဂျာ အိမ်တွေကို မီးရှို့ )\nOne man described how up to 40 religious scholars\nwere brought to the yard ofamosque and summarily executed.\nThey were accused of being ‘troublemakers’.\n( ဘာသာရေးသမား ၄၀ လောက်ကို ဗလီ ကွင်းပြင်ထဲကို ခေါ်သွားပြီး\nပြဿနာရှာသူတွေလို့ စွတ်ဆွဲပြီး သတ်ပစ် )\nA 12-year old girl watched as5of her cousins – all younger than her –\nwere picked up by security forces and thrown into large fires.\n( ၁၂ နှစ်သမီး အစ်မက သူ့ထက်ငယ်တဲ့ မေါင် ၅ ယောက်ကို\nလုံခြုံရေး အဖွဲ့တွေက မီးပုံကြီးတွေထဲ ပြစ်ထည့်ပြီး သတ် )\nThere is evidence of torture and arbitrary arrest.\nOne man who was severely beaten saw six corpses in the local police station.\nAl Jazeera spoke to one woman who was raped,\naccording to medical records by more than 20 men\n( ဆေးစစ်ချက် အရ မိန်းမ တစ်ယောက်ကို\nလူ အနဲဆုံး အယောက် ၂၀ ကျော်က မုဒိန်းကျင့် )\nAl Jazeera English (GMT)\n9th Dec ( Sun ) – 0600 ( GMT ) = 9th Dec ( Sun ) – 1230 ( Myanmar Time )\n10th Dec ( Mon ) – 2000 ( GMT ) = 11th Dec ( Tue ) – 0230 ( Myanmar Time )\n11th Dec ( Tue ) – 1200 ( GMT ) = 11th Dec ( Tue ) – 1830 ( Myanmar Time )\n12th Dec ( Wed ) – 0100 ( GMT ) = 12th Dec ( Wed ) – 0730 ( Myanmar Time )\n13th Dec ( Thu ) – 0600 ( GMT ) = 13th Dec ( Thu ) – 1230 ( Myanmar Time )\nစိုင်း ကွမ်းခေး says:\nကျွန်တော်တော့ လက်တစ်လော အီဂျစ်တွေရဲ့ အကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာ ပြဿနာအရှာခံနေရပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း… အီဂျစ်ဆိုတာ ဘာကောင်တွေလဲ နည်းနည်းတော့ရိပ်မိမယ်ထင်ပါရဲ့..\nရသမျှ သတင်း Update တွေ ဆက်ပေးသွားပါမယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း\nဒီနေ့မနက် MRTV4 သတင်းမှာ အဲဒီကိစ္စကို မြန်မာနိုင်ငံက ကန့်ကွက်ကြောင်း ပြောထားပါတယ်\nမြန်မာနိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ကန့်ကွက်ကြောင်း ကြေညာချက် ထုတ်ထားတယ် လို့ သတင်းကြေညာသွားပါတယ်\nဒါပေမယ့် အခုအချိန်ထိ MRTV4 website မှာရော ကျန်တဲ့ သတင်းမီဒီယာတွေမှာရော အဲဒီသတင်း မတွေ့သေးပါဘူး\nအဲ့ကောင်တွေက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လိုက်ရန်စနေတာပဲ\nပြဿနာကို မီးခွက်ထွန်းရှာနေတယ်ဆိုတာ အဲ့ကောင်တွေကို ပြောရမှာ\nအခုဘဲကြည့်ပြီးတယ်ခင်ဗျ။ မြန်မာဘက်ကတော့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကိုဘဲ မေးထားတာတွေ့သေးတယ်။\nဘယ်လို သက်သေပြမလည်းတော့ မသိဘူး။ အခုထိ ပြတဲ့ ဗီဒီယိုတွေထဲမှာ တော့ သူတို့တွေ အုပ်လိုက်စုနေတာ၊ ရခိုင်အိမ်တွေကို ခဲနဲ့ပေါက်တာတွေဘဲမြင်တယ်။ နောက်မီးလောင်နေတဲ့ အိမ်တွေကို ပြတော့ မီးငြိမ်းနေကြတာ အဲ့ကုလားတွေ တစ်ကောင်မှ မပါဘူး။ ရခိုင်အိမ်တွေလောင်နေတာဘဲ ဖြစ်မယ်။ ကြည့်ရတာအယ်လဂျားဇီးယားက မီးမွေးနေပြီထင်တယ်။\nနောက်ကြောက်စရာကောင်းတာရှိတယ်။ အဲ့ ၁၂နှစ်အရွယ်ကောင်မလေးက ပြောတယ်၊ သူသာ အသက်ပိုကြီးခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ရခိုင်တွေ ကိုသတ်မယ်ဆိုဘဲ။\nနောက်ပိုင်းဆက်ကြည့်ဖြစ်သေးတယ်၊ အယ်လဂျာဇီးယားက သူတို့ဘက်ကပြောကိုနားထောင်တာဘဲရှိတယ်၊ အမှန်တကယ်မစစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ဘူးလို့ပြောတယ်။\nအစုအလိုက်အပြုံလိုက်သတ်တယ်လို့ပြောတာကတော့ ကုလားနှစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်ကတော့ ညဘက်မှာ ကားတွေနဲ့သယ်လာပြီး တံတားအောက်မှာ မြုပ်တယ်ဆိုဘဲ။ ဒါပေမဲ့ ညဘက်အဝေးက မြင်တာလို့ပြောထားတယ်။\nနောက်အင်တာဗျူးထားတဲ့ ကုလားတွေက သူတို့ ကုလားလို့ဘဲပြောကြတယ်။ နောက်အဲ့လူတွေက အခု မြန်မာပြည်ထဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဘင်ဂလားထဲရောက်နေကြပြီ။\nစစ်တွေဘက်က လူတစ်ယောက်ကိုမေးတော့ ဒေါသတကြီးနဲ့ ဒေါက်တာအေးမောင်ကို စွပ်စွဲတယ်။ နောက် RNDP ကိုပေါ့။\n” အယ်လဂျာဇီးယားက သူတို့ဘက်ကပြောကိုနားထောင်တာဘဲရှိတယ်၊\nအယ်လဂျာဇီးယားက ဆိုလိုချင်တာက ၊\nသူတို့ကို မြန်မာ အစိုးရက ၊\nရခိုင်ပြည်နယ်မှာ တရားဝင် လွတ်လပ်စွာ သတင်းယူခွင့် မပေးတဲ့ အတွက် ၊\nမှန်မမှန် စစ်ဆေးခွင့် မရပါဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါ ။\nဘာပဲပြောပြော ၊ အယ်လဂျာဇီးယားက ၊\nသူတို့ ပြောချင်တဲ့ သတင်းကို ၊\nကြည့်နေတဲ့သူတွေ ရင်ထဲ ခံစားမိအောင်တော့ ပို့လိုက်ပြီ ။\nဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲတော့ ၊ မသိဘူး ။\nမသီတာထွေး ကာလ၀န်းကျင်လောက်မှာ Owen Wilson နဲ့ Gene Hackman ပါတဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားကြည့်လိုက်ရတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ.. တောင်ကုတ်ကိစ္စဖြစ်၊ ပြီးတော့မောင်တောမီးရှို့ လူသတ် ဖြစ်တော့၊ သစ်ပင်ရိပ်ခို အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက် ခလေးတွေရှေ့ထုတ်ပြီး ဒီကောင်တွေလုပ်နေတာတွေ့တော့ထူးတော့ထူးခြားတယ်လို့\nထင်မိခဲ့တယ်။ ထူးထူးခြားခြား အဲဒီရုပ်ရှင်ဟာ ပထမ အဓိကရုဏ်းပြီးတော့ တစ်ခေါက်ပြန်လာတယ်။ လွတ်သွားတဲ့ အခန်းလေးတွေကလည်းရှိနေတော့ ထပ်ကြည့်ရင်းနဲ့ ဂြိုလ်တုကနေ ဇာတ်လိုက်ပြေးနေတာကို ကြည့်နေကြတဲ့ အခန်းရောက်တော့ စိတ်ထဲမှာ မောင်တောကိစ္စတုန်းက ဟိုကောင်တွေတော့ ရဲတွေကို တမင်သူတို့ကို ပစ်အောင်စောင့်နေကြလားမသိဘူးလို့ပြန်တွေးမိတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတုန်းက ယူအက်(စ)ကတောင် သေသေချာချာမသိပဲနဲ့ အစိုးရကို ကိုင်တွယ် ပုံကောင်းတယ်လို့ချီးကျူးခဲ့တော့…စဉ်းစားမိလိုက်တယ် အင်း..သူတို့ ဂြိုလ်တုက တစ်ဆင့် ဒီကောင်တွေကို မပစ်တာ တွေ့လို့ ချီးကျူးတာဖြစ်မယ်လို့ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါဆိုပြီးပြီပေါ့လေ လို့ထင်ခဲ့တယ်။ နောက် မြောက်ဦးမှာပြန်စတယ်။ စတာကလည်း သူတို့ကြောင့်စဖြစ်တယ်လို့ ကြားတယ်။တစ်ခြားနေရာတွေပါရောက်ကုန်တယ်။ မိးငြိမ်းတဲ့လူတွေကိုလည်း အလစ်မှာချောင်းပစ်တယ် ဘာညာပေါ့ဗျာ။ အဲနောက် သူတို့အိမ်တွေ အကုန်လုံးမီးရှို့ခံရပါတယ်လုပ်တယ်။ လူ့အခွင့်အရေး စောင့်ကြည့် အဖွဲ့ဆိုတာက ဂြိုလ်တုဓာတ်ပုံကြီးထုတ်ပြလာပြီးစွပ်လိုစွပ်စွဲတွေပြောတယ်တယ်။ ဘာမှတတ်အပ်စွတ်စွဲလို့မရပေမဲ့လည်း.. ကိုယ်တွေကလုပ်ပါတယ် လို့သူများတွေထင်သွားလည်း မနဲဘူးအကြံနဲ့ပေါ့ဗျာ(ကြည့်နေပါ ဥာဏ်နီဥာဏ်နက်တွေက တစ်ခုပြီး တစ်ခုဆက်တိုက်လာပါလိမ့်မယ်) အဲ..မြောက်ဦးပြီးတော့ တကယ့်ကိုတိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်\nလွန်ခဲ့တဲ့၃ပတ်လောက်ကပဲ တတိယအကြိမ် အဲဒီကားပဲပြန်ပြပါရောဗျာ။တကယ်ကိုတိုက်ဆိုင်ချက်က။\nရော…အခုတော့ Hidden Genocide ဆိုပြီးတော့တောင် ဖြစ်လာပါရောလား။ ရုပ်ရှင်ကားလေးနာမည်ကတော့ Behind Enemy Lines (2001) ပါခင်ဗျာ။\nရခိုင်မှာ ဖြစ်သမျှ အဖြစ်အပျက်အားလုံးဟာ.. အဲဒီကားထဲက အတိုင်းဝင်အောင် ဇာတ်လမ်းဖေါ်ထား ကြံစည်ထားတယ်လို့ယူဆပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဂြိုလ်တုက နေကြည့်တာကအစ အခုလာမယ့်\nHidden Genocide ဆိုတဲ့ အဖြစ်အပျက်က အစ။ အဲဒီကားထဲမှာလည်း မူစလင်တွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်တယ်ဆိုတာပါတယ်လေ။ ဇာတ်လမ်းအကြမ်းဖျင်းကတော့ အောက်ပါလင့်မှာဖတ်နိုင်ပါတယ်ဗျာ\nအခုလောလောဆယ် သတိပေးချင်တာကတော့ ရခိုင်များ အထူးသတိထားပြီးနေပါ။\nသူတို့ရဲ့ အဓိက ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံက ambush လုပ်မယ် လစ်ရင် ဗြောင်သတ်/မီးရှို့မယ်။\nကိုယ်တွေက မခံနိုင်လို့ ဒေါသအလျောက်ပြန်လုပ်ရင် ကိုယ့်အလွန်ဖြစ်အောင် set up လုပ်လိမ့်မယ်။\nနောက်တစ်ခုက အရင်သူတို့ ရခိုင်တွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ခဲ့တာကို နည်း အမျိုးမျိုးနဲ့ ဖုံးဖို့ကြိုးစားနေတာပါ။ ဒီအချိန်မှာ ရခိုင်တွေ အများကြီးစည်းလုံးဖို့ သွေးအေးအေးစဉ်းစားပြီး ခုခံဖို့လိုအပ်လာပါပြီ။ သူတို့မှာက အစီအစဉ်တွေ အများကြီးရှိသေးတယ်လို့ယူဆတယ်။ အခုဟာက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ပြောသလို over night ရှင်းလို့မရတဲ့ ကိစ္စပါ နှစ်နဲ့ချီပြီးရှင်းထုတ်မှရတော့မှာ။ ဒီကြားထဲမှာ ကိုယ့်တိုင်းရင်းသားတွေ တတိတိ အသတ်မခံရဖို့အရေးကြီးတယ်။အဓိက သူတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကတော့ အရင် အုပ်ချုပ်သူတွေက အရေးအခင်းတွေမှာ ပြည်သူတွေကို ပစ်ခတ်/အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းတာတွေ အပေါ်နင်းပြီးတော့\nတာပါ ပါလိမ့်မယ်)နိုင်ငံတကာကို အမျိုးမျိုးလိမ်ညာ အသနားခံပြီး အမျိုးစုံလုပ်ကြံလွှင့်ခိုင်းနေတာလို့ထင်ပါတယ်။ပြည်သူ့တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ အနေနဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး သတိထား စဉ်းစားဆင်ခြင်ဖို့ သင့်ပါပြီ။ အင်း….တကယ် အသတ်ခံရတာ၊နှိပ်စက်ခံရတာက ကရင်/ကချင်လူမျိုးတွေ ဆန္ဒပြတဲ့ တို့နိုင်ငံသားတွေနဲ့ ဖုန်းကြီးတွေ။နာမည်ကောင်းဝင်ယူချင်တော့ သူတို့ကထိပ်က။ တကယ့်ကို “လူ့အခွင့်အရေးကို အခွင့်ထူးခံလိုချင်တဲ့ လူစားတွေပဲနော်”။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခု documentary ထဲကလို တကယ်လုပ်ခဲ့ ရင်တော့ လုပ်ခဲ့တဲ့ လူတွေ အရေးယူရမှာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် ဒီလူတွေကို လက်ခံစရာအကြောင်းကို မရှိဘူး။ ကိုယ့်နိုင်ငံဥပဒေနဲ့ အကျုံးဝင်တဲ့ လူတွေနေခွင့်ရှိမယ် ကျန်တာတွေကတော့ အုပ်ချုပ်သူများ ဘယ်နည်းနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်ရှင်းထုတ်ပြစ်ရမှာပဲ။ နိုင်ငံတကာက လက်ခံရင်လက်ခံ ဒါပဲရှိတယ်။ဘယ့်နှယ် ယူအက်၊သြစတြေးလျ မှာတောင် အရမ်းကိုတင်းကြပ်နေတဲ့ ကိစ္စ၊ အခုမှ ဒီမိုကရေစီရဖို့ ရုန်းကန်နေတုန်းရှိသေးတဲ့နိုင်ငံက လက်ခံထားရမယ်ဆိုတာကတော့ အရမ်းကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်၊အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး လို့ထင်တယ်။ အစိုးရကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရခိုင်ပညာရှင်တွေ တစ်ခြားတတ်သိနားလည်တဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး တစ်ခုခုလုပ်သင့်ပြီထင်ပါတယ်။ အရင်သူတို့ဟာသူတို့ ကြိတ်ပြီးကုနေလို့လည်း ဒီကိစ္စကြီးကကြီးထွားလာတာပါ။ ထပ်ပြီးမှားနေ၇င်တော့ မကောင်းတော့ဘူးနော်။ Al Jazeera လည်းလွှင့်ပါစေလေ သူတို့လုပ်လို့ပွဲဆူရင်၊ သူတို့လွှင့်တာမှားရင်တော့ သူတို့ ပဲနာမည်ပျက်မှာပဲလေ။ အဲတာကြောင့် ရခိုင်တွေ NGO တွေကို အယုံအကြည်မရှိဘူးဆိုတာ ဒီDocumentary ကို ရိုက်သွားတဲ့ လူတွေက NGO ရုံးတစ်ခုမှာတည်းပြီး အဲဒီ အဖွဲ့အစည်းမှာပဲ အလုပ်လုပ်သလိုနဲ့ နားလှည့်ပါးရိုက်ဝင်လာပြီးရိုက်သွားတာဆိုပဲ။ မြန်မာပြည်မှာ အဲသလိုဝင်လာပြီး အဲဒီလိုနေရာမှာ ရိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ အတော်ကိုလွပ်လပ်မှုပေးခံထားရတာပဲ။ ဘယ်လက်ထက်ကမှ ထုံးစံမရှိဖူးဘူး။\nနောက်တစ်ခုက မိန်းမတစ်ယောက်ကို လူ၂၀က မုဒိမ်းကျင့်တယ်ဆိုတာ ဘယ်၂၀ကလဲ? သူတို့လူမျိုးထဲက အစွန်းရောက်တွေက အရမ်းဆိုးတယ်ကြားတယ်နော်။ အရည်းကြီးတွေကိုဟာမျိုးတွေလို့ကြားတယ်။\nအဘ လည်း လူ ၂၀ လောက်က မုဒိန်းကျင့်ခံရတယ်လို့ ၊\n( ဆေး မှတ်တမ်း ) မကြားမိလိုက်ဘူးကွယ့် ။\nမုဒိန်းကျင့်ခံရတယ် လို့တောင် ၊\nတိတိ ပပ ပြောသွားတာ မကြားမိဘူး ။\nကောင်မလေး သတိလစ်သွားတယ် ၊\nဆေးရုံမှာ သတိပြန်ရတယ် ၊\nဘာဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ သဘောပေါက်သွားတယ် ။\nဒါလောက်ပဲ ကြားလိုက်ရတယ် ။\nအဲဒီ ကောင်မလေး သေသွားတာကတော့ ၊\nဇတ် ပိုနာသွားတာပေါ့ကွယ် ။\nSorry ။ ပြန် နားထောင်ကြည့်တော့ ။\n” According to Medical records, —- was raped by more than 20 men ”\nဆိုပြီး ပါပါတယ် ။\nအဲတော့ လူ ၂၀ ကျော်က မုဒိန်းကျင့်တယ် လို့ စွပ်စွဲတာပါ ။\nအဘရေ…. ဖြစ်နိုင်တာ မဖြစ်နိုင်တာ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့ တခုပြောမယ်နော်…..\nဘယ် ဘင်္ဂလီမကမှ လူနှစ်ဆယ် ၀ိုင်းပီး မုဒိန်းကျင့်ချင်လောက်အောင် စွဲဆောင်မှူမရှိပါဖူး…..\nတယောက်တည်းကဖြစ်စေ လေးယောက်လောက်က ဖြစ်စေ အခါပေါင်းများစွာ ကျင့်တယ်ဆိုရင်တော့ တမျိုးပေါ့နော်…….\n” ဘယ် ဘင်္ဂလီမ ကမှ လူနှစ်ဆယ် ၀ိုင်းပီး\nမုဒိန်း ကျင့်ချင်လောက်အောင် စွဲဆောင်မှူ မရှိပါဖူး ”\nလူ / မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ၊\nအဲလောက်ကြီးတော့ မပြောလိုက်ပါနှင့် ၊\nကို တိမ်မည်း ရယ် ။\nသနား ညှာတာ ပါအုံး ။\nအဘကတော့ ဘယ်ဘက်ကနေ ဘယ်လိုတွေးလဲတော့ ကျွန်တော် မတွေးတက်ဖူး…..\nကျွန်တော်ကတော့ တတိယလူတယောက်အနေနဲ့ …..\nလွန်လွန်ကျူးကျူး ဖွဲ့ ထားလို့မဖြစ်နိုင်တာကို ထောက်ပြတာပါ…….\nကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်လူမျိုးရေးမှ ခွဲခြားချင်စိတ်လည်းမရှိပါဖူး……\nရိုဟင်ဂျာလို့ ခေါ်မယ့်အစား ဘင်္ဂလီလို့ခွဲခွဲခြားခြား သမုတ်ပြတာပါ….\nမိန်းမဆိုပီး ရှိသမျှမိန်းမကို ၀ါးလုံးထိုးမရိုက်ချင်လို့ပိုပီးကွဲပြားသွားအောင် သမုတ်လိုက်တာပါ…..\nဒါမှ အဘ လက်မခံသေးလို့ဆက်မန့် ချင်သပ ဆိုရင်တော့ မန့် ပေတော့….\nကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှူကို….\nအဘက လူမျိုးရေး ခွဲခြားမှူလို့အများကမြင်အောင် ဆွဲသွင်းနေတယ်လို့ ပဲ မြင်တယ်…..\nကျွန်တော်က ဘာများ အသနား မရှိပြောမိလို့ လဲ အဘရေ…..\nတရုတ်ပြည်မကြီး နန်ကင်းကို ဂျပန်တွေဝင်သိမ်းတုန်းက မိန်းကလေးတွေကို မုဒိန်းကျင့်သတ်ပစ်တယ်နော်…..\nအဲ့ဒီတုန်းက record နဲ့ တောင် ၂၀ ကျော်ရှိတယ်လို့မှတ်တမ်းတင်တာမျိုးတော့ မရှိပါဖူး…..\nတမြို့ လုံး နီးပါး အကျင့်ခံရတာပါ…. တော်တော် စွဲဆောင်မှူအားကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးဆိုတာတောင် လူ၂၀ ကျော်နိုင်တာ ရှားပါတယ်…..\nအဲ့ဒါကတော့ Comfort Girl တွေပါ သူတို့ ကတော့ စစ်စခန်းထဲမှာ နေ့ စဉ်နေ့ တိုင်းဆိုတော့…\nဒါကလည်း အနဲဆုံး တပတ်လောက်မှ ဖြစ်နိုင်တာပါ……\nနောက်တခုက ဂျာမန်မြို့ တော် ဘာလင်ကို ရုရှားတွေဝင်သိမ်းတုန်းက….\nမှတ်တမ်းတခုအနေနဲ့ဂျာမန် မိန်းကလေး ပျိုပျို အိုအို နှစ်သိန်းကျော် မုဒိန်းအကျင့်ခံလိုက်ရပါတယ်…..\nအင်မတန်မှ မုန်ယိုသူများပေါချိန်လို့ ပြောလို့ ရတဲ့ စစ်ပီးချိန်မှာ ဖြစ်တဲ့ အကျဉ်းတန်လှတဲ့ ပွဲကြီးမှာတောင် မိန်းကလေး တယောက် ၂၀ ကျော်တယ်လို့မှတ်တမ်းတင်တာမျိုးမရှိပါဖူး….\nဒါပေမယ့် တမြို့ လုံး အကျင့်ခံရတယ်လို့မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်…..\nဒါတွေအားလုံးက War Rape တွေပါ…..\nWar Rape တွေလို ထင်တိုင်းကြဲ ယုတ်မာချင်တိုင်းယုတ်မာ နေကြတာတောင် ဒီလို မှတ်တမ်းမျိုးမရှိခဲ့ပါဖူး……..\nအဲ့ဒီတော့ စွဲဆောင်မှူကလည်း မရှိ…. စစ်ဖြစ်ပီး ငတ်ပြတ်နေကြတဲ့ အချိန်လည်း မဟုတ်….. ဘယ် စစ်သားကမှလည်း ဒီလောက်ဖြစ်နေတာ သတ်မိရင်တောင်မှ အလောင်းဖျောက်ဖို့စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာ…..\nအချိန်လုပီး ၂၀ ကျော်ကျင့်တယ်ဆိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဖူးလို့ လည်း မပြောချင်ပါဖူး…\nဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ အဲ့မိန်းကလေးကို ဆုတောင်းပေးပါတယ် နောက်ဘ၀ ကော အခုဘ၀ပါ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းမှ ကင်းဝေးပါစေလို့ …….\nဖြစ်နိုင်တာလေးကိုပဲ စဉ်းစားကြည့်တာပါ ယုတ္တိရှိရှိပေါ့……\nမိန်းကလေးဆိုရင် ဘယ်မိန်းကလေးကို မှ အနိုင်ကျင့်တာ မကြိုက်ပါဖူး….\nဒါပေမယ့် အခုကိစ္စမှာ ကျွန်တော်ပြောချင်တာကတော့ သနားတာက သနားတာ တပိုင်းပါ….\nဖြစ်နိုင်တာ မဖြစ်နိုင်တာကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားကြည့်တာပါ…..\nလက်ခံတာ လက်မခံနိုင်တာက ကျန်တဲ့သူတွေ အပိုင်းပေါ့…….\nကို တိမ်မည်း ရေ ။\nအဘ ကလည်း လူ ၂၀ ပြည့်မပြည့် ကို\n” ဘယ် ဘင်္ဂါလီမ က —\nမုဒိန်း ကျင့်ချင်လောက်အောင် စွဲဆောင်မှု မရှိပါဖူး ”\nအဲဒီ စကား အသွားအလာကို ပြောတာကွယ့် ။\nလူမျိုးရေး ခွဲခြား စော်ကားမှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ။\nလူတိုင်းမှာ ကြည့်တတ်ရင် ၊\nအလှ ကိုယ်စီ ရှိကြပါတယ်လေ ။\n” The Hidden Genocide “\n” ဖုံးကွယ်ထားသည့် လူ မျိုး တုန်း သတ်ဖြတ်မှု “ ကို ၊\nအခုလေးတင်ဘဲ ကြည့်လို့ပြီးတယ် ။\nထင်ထားသလောက်တော့ မဆိုးပါဘူး ။\nရိုဟင်ဂျာဘက်ကို နဲနဲ လိုက်ပြီး ၊\nတင်ပြထားတယ်လို့တော့ ခံစားရတယ် ။\nအဲဒီ အရေးအခင်းတုန်းက သေကြေခဲ့တဲ့ ၊\nရခိုင်တွေဘက်က ခံစားမှု တွေတော့ မပါဘူးလေ ။\nအဘ တို့ကတော့ ၊ အဲဒီ မှတ်တမ်း ဗီဒီယို ဇတ်လမ်း ကို ၊\nပိုတာတွေ ဖယ် ၊ လိုတာတွေ ထည့်တွေးပြီး ကြည့်သူတွေ ဆိုတော့ ၊\nဘာပဲပြောပြော ကြည့်ရတာ ဗဟုသုတ တိုးပါတယ် ။\nအင်း ၊ နိုင်ငံတကာက ခံစားချက်နှင့် ကြည့်နေမယ့် ၊\nမွတ်ဆလင် ထုကြီးကတော့ ကျေနပ်ကြမယ် မထင်ဘူး ။\nဒုက္ခ ၊ ဒုက္ခ ။\nဟုတ်ပ အဘရေ ဇာတ်တော့နာအောင်လုပ်နေပြီ။ မွတ်စလင်တိုင်းပြည်ရောက်နေကြတဲ့ မြန်မာပြည်သူ၊သားတွေ အတွက်တော့ စိုးရိမ်စရာပါ။\nအခုထက်ထိတော့ ရခိုင်တွေဘက်ကို သေချာ ဗျူးထားတာမရှိဘူးဆိုတော့ မမျှတဘူးလို့ခံစားရပါတယ်။\nအပေါ်ကပြောသလို အယောက်၂၀ လောက်သာတကယ်လုပ်မယ်၊ နောက် တကယ်သာဖြစ်ခဲ့ မယ်ဆိုရင် အဲ့ အမျိုးသမီး ဆေးရုံတောင်ရောက်လိုက်မယ်မထင်ပါဘူးခင်ဗျာ။ လက်စတုန်း ပျောက်သွားမယ်ထင်ပါတယ်။\nလေလှိုင်းပေါ်က.. ချွန်တွန်းအစွန်းရောက်မျိုးချစ်တွေ.. ပြည်ပအစ္စလမ်မစ်နိုင်ငံနေ..မြန်မာတွေအတွက်ဘာတွေများ.. တာဝန်ယူပေးနိုင်သလည်း.. သိချင်သား..\nအင်တာနက်ပေါ်ကြည့်လိုက်ရင် ဗမာ၊ ရခိုင်တွေ ဘက်က အလွန်တွေချည်းဘဲ။ (မှန်၊မမှန်တော့ မငြင်းလိုပါ)\nနောက် အပြင်က ပညာရှင်ဆိုသူတော်တော်များကလည်း ဘင်ဂလီ ဘက်မှာချည်းဘဲ။\nမြန်မာတွေက online မှာသာဖွနေတာ၊ ချက်ကျလက်ကျနဲ့ တကယ်ပြန်ဖြေရှင်းနိုင်တာမျိုးမတွေ့မိဘူး။\nဒီပြဿနာက သတ်မယ်ဖြတ်မယ်ဆိုတာမျိုးနဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်တော့ အားလုံးကိုခေါင်းအေးအေးထား အဖြေထုတ်မှဘဲရမယ်ထင်ပါတယ်။\nရခိုင်တိုင်းရင်းသာတွေ ဘက်ကလည်း ချက်ကျလက်ကျနဲ့ သေချာဖြေရှင်းနိုင်မဲ့သူမျိုးထွက်ပေါ်လာနိုင်ရန် မျှော်လင့်မိပါတယ်။\nတိုင်းပြည်က တိုးတက်မယ်မရှိသေးဘူး၊ ဂျောက်ထဲပြန်ချမဲ့ ဟာတွေက ထပ်ဆင်ထပ်ဆင့်ဖြစ်လာတယ်။\nသူကြီးမင်းကတော့ ရခိုင်တွေဘက်ကလိုက်မယ်မထင်။ :hee:\nအဘဖော သတိပေးမှကြောက်လာပြီ။ ကမ္ဘာအနှံ့က မွတ်စလင်တွေသိအောင်ဖြန့်လို့ ဟုတ်တာမဟုတ်တာ အသာထား ၀ိုင်းပြီးအခဲမကျေကြရင် ဒုက္ခ။\nကျမညီမကတောင် ပြောသေးတယ်၊ ကုလားတွေက အခုတလော ဘယ်နိုင်ငံကလဲလို့မေးရင် မြန်မာနိုင်ငံကလို့ဖြေတာ သတိထားတဲ့ ၊ ၀ိုင်းရိုက်သွားဦးမယ်တဲ့။\nဒါနဲ့ အဘရဲ့ဥရောပသွား တောလားတွေက မဒရပ်ကနေ ရှေ့ဆက် မတိုးတော့ဘူးလား။ စောင့်ရတာ ဗျိုင်းမကတော့ဘူးဗျို့။\n” ဒါနဲ့ အဘရဲ့ ဥရောပသွား တောလားတွေက\nမဒရပ် ကနေ ရှေ့ဆက် မတိုးတော့ဘူးလား။\nစောင့်ရတာ ဗျိုင်းမကတော့ဘူးဗျို့ ”\nသကြားလုံးကြော် ရေ ။\nအေးပါကွယ် ။ အခုပဲ စရေးပါတော့မယ် ။\nအားပေးတာ ကျေးကျေးပါကွယ် ။\nအဘရေ မွတ်ဆလင်တိုင်းပြည်ရောက်နေကြတဲ့ မြန်မာတွေသတိထားကြဖို့ ပို့စ်တွေကို\nစိုးရိမ်ကြတဲ့ မြန်မာတွေက မကြာမကြာတင်ပေးကြပါတယ်။\nကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်းစိုးရိမ်လို့ သတိပေးတဲ့လူတွေကပေးပေမယ့် တကယ်ရောက်နေတဲ့လူတွေကတော့\nဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အစွန်းရောက်ဘာသာဖြစ်တဲ့နိုင်ငံတွေမှာ မြန်မာတွေမနေကြရင်တကယ်ကောင်းမှာ။\nအဲလိုနိုင်ငံတွေမှာ နေနေတဲ့ မြန်မာတွေ ခုထိတော့ ဘာမှမဖြစ်သေးပါဘူး… နည်းနည်းတော့ကဲ့ရဲ့ခံရတာရှိတာပေါ့လေ… ဒါပေမယ့် သိပ်လဲ မစိုးရိမ်ပါနဲ့… ရှင်မ နန်းတော်ရာသူပြောသလိုပဲ အေးဆေးနေနိုင်ကြသေးလို့ နေနေသေးတာဖြစ်ပါကြောင်း..\nတစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စား၊ ကိုယ့်အခွန်ကိုယ်ဆောင်ပြီး ကိုယ်မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့ရာနိုင်ငံရဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုအတွက် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေကြသူတွေလို့ မှတ်ယူပေးမယ်ဆိုရင်ဖြင့် ပိုကောင်းလေမလားပဲ.. စိုးရိမ်တယ်ဆိုတဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…\nဒူဘိုင်းသွားချင်တဲ့ စိတ်ကူးလေး အခုခဏဖျာက်ထားရတယ်။ ကျမ ဒူဘိုင်းသွားလည်ရင် ထိပ်ဆုံးက လက်စဖျောက်ခံရလောက်ဖို့ အတော်နီးစပ်မှန်း အခုတလောတင် အိန္ဒိယမှာ ခဏခဏ ကုလားတွေနဲ့ စကားများရန်ဖြစ်လာပြီးမှ သတိထားမိတယ်။ ထောင်ထောင် ထောင်ထောင် နဲ့ သူတို့ဆီကမိန်းမတွေလို နောက်ကနေကုပ်ကုပ်မနေမိလို့လေ။ စကားနာတောင်ထိုးလိုက်သေး။\nဒူဘိုင်းကို အခုတော့ မေ့ထားဦးမယ်။ လာလို့ကောင်းလောက်တဲ့ အခြေနေကျရင်ပြောနော်။\n” တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စား၊ ကိုယ့်အခွန်ကိုယ်ဆောင်ပြီး\nရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေကြသူတွေလို့ မှတ်ယူပေးမယ်ဆိုရင်ဖြင့် ပိုကောင်းလေမလားပဲ ”\nနန်းတော်ရာသူ နှင့် စိုင်း ကွမ်းခေး ရေ ။\nအဘတို့ သြဇီ မှာကတော့ မွတ်ဆလင် သိပ်အများကြီး မရှိဘူးကွယ့် ။\nဒါပေမယ့် အဘ က မြန်မာပြည်က လာတယ် ဆိုတာသိပြီး ၊\nအဘ နှင့်လူချင်းလဲ နဲနဲသိသွားပြီ ဆိုတာနှင့် ၊\nမွတ်ဆလင်တိုင်းက အဘ ကို အဲဒီ အကြောင်း မေးတယ်ကွယ့် ။\nအဘ ကတော့ Border crossing, Propaganda နှင့် Exaggeration ဆိုတဲ့ ၊\nစကားလုံးတွေကို တွင်တွင်သုံးပြီး ပြန်ဖြေရှင်းရတာပေါ့လေ ။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ မွတ်ဆလင် တွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ၊\nအဲဒီကိစ္စ မကျေနပ်ကြတာကို သိသာတယ်ကွယ့် ။\nမွတ်ဆလင် အများစု ရှိတဲ့ နိုင်ငံ တွေမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ ၊\nမြန်မာ နိုင်ငံသားတွေ ( သင်္ဘောသားလည်း ပါပါတယ် ) ၊\nအနေအထိုင် ဆင်ခြင်နေရမှာတော့ သေချာတယ် ။\nမြန်မာ နိုင်ငံသားတွေ ( သင်္ဘောသားလည်း ပါပါတယ် ) ၊ ))\nအဆင်ပြေအောင်နေနေရပါတယ်။ ကမ်းဆင်းရင် ကိုရင်က တရုတ်ရုပ်ပေါက်နေတော့\nစာအုပ်ကြည့်မှပဲ မြန်မာမှန်းသိတာ။ တော်ရုံလူက တရုတ်လားမေးတော့..\nအင်း.. အဲ.. အွ.. နဲ့ နီဟောင် ၀ရှောင်လုပ်ထားရတယ်…။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်\nမြန်မာလူမျိုးဖြစ်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မြန်မာအစိုးရကတော့ အဝေးရောက်\nနိုင်ငံသားတွေကို လုံခြုံမှုမှမပေးနိုင်တာကိုး… ဒီတော့ အဘပြောသွားတာလေးး..\n“ရောမရောက် ရောမလိုကျင့်… ဆိုလား.. အဲ့ဒါလေး.. အဲ့ဒါလေး..\nဟဲ ဟဲ ၊ မြန်မာ ထဲမှာ ၊\nဘင်္ဂါလီ အရေးကို ရှောင်ဖို့ ၊\nတရုတ်ကြီးကို အသုံးချသွားတာ ၊\nကိုရင်စည်သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ် ။\nခေသူ မဟုတ်ပေဘူးပဲ ။\nပို့စ်နဲ့မဆိုင်တာလေး ၀င်ဖောခွင့်ပြုပါ.. အဘဖော..ခင်ညာ..\nအဘရေ… ကိုရင့်အဖိုးက ပြည်မကြီးကလာတဲ့ တရုတ်ဆိုတော့ ကိုရင့်ခမျာ\nအော်တိုတရုတ်စပ်ပြီး တရုတ်ရုပ်ထွက်သွားပါတယ်။ ငယ်ငယ်က တရုတ်ရုပ်ပိုထွက်လို့\nတရုတ်လေးလို့ အမြဲတမ်းနောက်ပြောင်အခေါ်ခံရပါတယ်..။ စနောက်တာလက်ခံပေမယ့်\nကျောင်းသားချင်း ခွဲခြားသလိုလေးတွေ ပြောတဲ့အခါ ရင်ထဲတော့ အောင့်သက်သက်ပေါ့ဗျာ (ခုချိန်ထိ တရုတ်စပ်ကလေးငယ်တွေကို ဒီလို ခွဲခြားဆက်ဆံမှုလေးတွေ မြန်မာတွေကြားရှိဦးမယ်ထင်ပါတယ်)။\nဒီကြားထဲ ၁၀တန်းရောက်တော့ တစ်ရက် ကျုရှင်မှာ ဆရာမတစ်ယောက်က ကိုရင့်ကို အိမ်စာမလုပ်တဲ့ အသားဖြူ တရုတ်လို့ ကျောင်းသားတွေကြားထဲ ပြောလိုက်တော့ အရမ်းရှက်သွားပြီး ထပ်အပြောမခံရအောင် စာကြိုးစားခဲ့လို့ သူ့ဘာသာမှာ ဂုဏ်ထူးထွက်ပြီး အမှတ်အများဆုံးရခဲ့ပါတယ် (ကျေးဇူးပါဆရာမရေ..)\nအဘရေ… အဲ့လို ဘာသာရေးလူမျိုးရေး (အစွန်းရောက်) ခွဲခြားစိတ်ရှိသူများကို ကျနော်က သင်္ဘောတစ်စီးထဲအတူတင်ပြီး ပင်လယ်တစ်ခုလောက်ကို အလုပ်လုပ်ရင်း ဖြတ်စေချင်ပါတယ်။ ဒါမှ ခရစ်ယာန်၊ ဗုဒ္ဓ၊ မူစလင်… ဆိုတာဘာလဲ.. လူဆိုတာ.. လူ.. !! အသိတရား။\nကျနော်က မြန်မာလူမျိုးပါ။ မြန်မာပြည်ကိုချစ်ပါတယ်။ အွန်းလိုင်းပေါ်မှ မျိုးချစ်လေသမားလည်းမဟုတ်ပါ။ သမုဒ္ဒရာဝမ်းတထွာအရ သင်္ဘောသားလုပ်နေရပေမဲ့ နိုင်ငံအတွက်လိုအပ်ရင် သေနတ်ထမ်းပြီး စစ်တိုက်ဖို့လည်း ၀န်မလေးပါဘူးဗျာ။ ဘ၀က တိုလွန်းပါတယ်.. အဘရေ.. လူတစ်ယောက်က\nပညာမတတ်ရင်တောင် ဆင်ခြင်တုံတရားလေးရှိရင် ငြိမ်းအေးတဲ့ ဘ၀လေးကို တည်ဆောက်နိုင်မယ်\nThat video is already on the YouTube. Whatabiased and one sided story.\nအဲဒီဇာတ်ကား မကြည့်ရသေးဘူး၊ သို့သော် မှတ်ချက်တွေအရ သိပ်လွန်လွန်ကျူးကျူးကြီး ပုံဖော်ထားပုံမရလို့ သုံးသပ်တယ်။ မွတ်စလင်ချန်နယ်တခုက လွှင့်တာဆိုတော့ ဘင်္ဂါလီတွေဖက် ယိမ်းတာသိပ်မဆန်းဘူး။ မြန်မာဖက်ကရိုက်ရင်လည်း အဲဒီသဘောဆန် တဖက်အမြင် ဇောင်းပေးရိုက်မှာပဲ။ အယ်ဂျားဇီးယားချန်နယ် စထွက်တော့ မွတ်စလင် အစွန်းယောက်ဝါဒ လက်ကိုင်တုတ်ဖြစ်မှာ အတော်စိုးရိမ်ကြ ဝေဖန်ကြတယ်။ တကယ်တန်းမှာ (အခုထိတော့) အတတ်နိုင်ဆုံး သတင်းလွတ်လပ်ကခွင့် အားပေးတာ တွေ့ရတယ်။ အားပေးလို့လည်း အရှေ့အလယ်ပိုင်းက အာဏာရှင်တွေ၊ အစွန်းရောက်တွေရဲ့ ရန်ပြုမှု မကြာခဏခံရတယ်။ သတင်းတင်ဆက်မှု အရောင်အသွေး ကင်းချင်မှကင်းမယ် သို့သော် သတင်းလွတ်လပ်ခွင့် အခြေခံထားတယ် ယူဆတယ်။ သူတို့ထက် စီအန်အန်လို ချန်နယ်မျိုးက လွှင့်တာပိုသတိထားရမယ်။ ရခိုင်မှာ ဘင်္ဂါလီတွေ အနှိမ်ခံရတာ လူတိုင်းသိတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ပြည်မထဲကို အသဲအသန်ဝင်ချင်ကြ ဝင်ဖို့ကြိုးစားကြတာ။\nဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှကလည်း လက်မခံဘူး။ အကြောင်းပြတာ သူတို့ဆီမှာ သိပ်များနေပြီ၊ နိုင်ငံကသေးတယ်၊ အရင်းအမြစ် လုံလုံလောက်လောက် မရှိဘူး၊ သူတို့လူမျိုး မဟုတ်လို့ တာဝန်မယူနိုင်ဘူး။ နောက်ပိုင်း လေသံထပ်ပစ်တာ ၁၉၇၁မှာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံ သီးခြားဖြစ်လာတယ်။ ဒါကြောင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေအရ အကြုံးမဝင်ဘူး။ လူတွေ သိပ်မထောက်ပြတဲ့ အချက်က ရခိုင်နယ်စပ်က ဘင်္ဂလီတွေက ပါကစ္စတန်ဖက် ယိမ်းတယ်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှက ပါကစ္စတန်က ခွဲထွက်လာတာ။ ပါကစ္စတန်က ပြန်သိမ်းမယ်လုပ်တော့ အိန္ဒိယက လေထီးတပ်လွှတ်ပြီး အကာကွယ်ပေးခဲ့ရတယ်။ အင်းစိန်ကို ကရင်တွေ သိမ်းသလိုပဲ စနစ်တကျမရှိခဲ့၊ ချီတက်မှု နှောင့်နှေးနေခဲ့လို့သာ အချိန်မှီသွားတာ။ နို့မို့ရင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် တတိုင်းပြည်လုံး အဖျက်ဆီးခံရတယ်။ ဘာသာရေးအရ မွတ်စလင်ဆိုပေမဲ့ သူတို့ အိန္ဒိယဖက်က မွတ်စလင်တွေနဲ့တူတယ် (ရှီးယားတွေထင်တယ်)။ သူတို့ကို ဆွန်နီမွတ်စလင်တွေက ဘာသာတူ မသတ်မှတ်ဘူး။ အဲဒီတော့ သမိုင်းကြောင်းအရ ပါကစ္စတန်နဲ့ပေါင်းဖို့ သဘောတူထား၊ ပေါင်းထားတဲ့ နယ်စပ်က ဘင်္ဂါလီလူမျိးစုတွေကို ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှကလည်း လက်မခံနိုင်ဘူး။\nအမေရိကန်ဖက်က ကြည့်ပြန်တော့လည်း ဒေသတွင်း အစ္စလာမ်နိုင်ငံတွေထဲမှာ အစွန်းယောက်ဝါဒ အားအနဲဆုံးထဲမှာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှပါတယ်။ ဒီတော့ ဆက်ဆံရေးကောင်းနေတာ မပျက်ချင်ဘူး။ ရှားရှားပါးပါး ယူအက်စ်မိတ်ဆွေ အစ္စလာမ်မစ်နိုင်ငံလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ယူအက်စ်ကိုလည်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံကလူတွေ အများကြီးပေးအဝင်ခံတယ်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် အစိုးရသာမက လူထုအမြင်ပါ ယူအက်စ်အပေါ် သဘောထား ပျော့ပြောင်းတယ်။\nဒေါ်စု တလာကပြောတဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှမှာလည်း တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ဝိုင်းအော်ရမယ်။ ဒီတနည်းပဲ လောလောဆယ်တွေ့တယ်။ နို့မို့ရင် အာရပ်ကမ္ဘာကပေးတဲ့ ငွေအား၊ မိတ်အား နည်းမျိုးစုံ သုံးလိမ့်မယ်။ ရခိုင်နဲ့ မြန်မာတွေဖက်က ကိုယ်နဲ့အမြင်မတူတိုင်း နိုင်ငံတကာမီဒီယာ၊ အစိုးရ၊ အဖွဲ့အစည်းတွေကို အပျက်မြင် အပြစ်တင်တာ ပညာသားပါကြပါ။ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့တို့ မီဒီယာတို့ဆိုတာ သူတို့မြင်တဲ့ အမြင်သီးခြားရှိတယ်။ ဘင်္ဂါလီအရေးမှ မဟုတ်ဘူး၊ ရခိုင်ဖြစ်လည်း ဒီလိုပဲ အော်မှာပဲ၊ တရုတ်ဖြစ်လည်း အလားတူပဲ။ သူ့အလုပ် သူလုပ်သ၍ အလွန်မဟုတ်ဘူ။ ရန်သူ့ရန်သူသည် ကိုယ့်မိတ်ဆွေဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ ရန်သူ့မိတ်ဆွေကို ကိုယ့်ရန်သူ မလုပ်မိဖို့လိုတယ်။ ဒီတော့ ဘင်္ဂါလီတွေ အဖိနှိပ်ခံရတာ မမှန်ဘူး ငြင်းမည့်အစား မူရင်းလူဝင်မှုပြသနာဆီ ခေါ်သွားရမယ်။ သူတို့မှာ တရားဝင်မှု အထောက်အထား မရှိဘူး၊ ငါတို့ကလည်း မပေးနိုင်ဘူး၊ တဖက်နိုင်ငံကလည်း မပေးဘူး။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုကြီးကြီးမားမား ဆက်ရှိနေမယ်။ ကိုယ့်ဖက်ကလိုက်လျောဖို့ပြောတာကို သူတို့ဖက်ကရော ဘာပြင်ပေးနိုင်မလဲနဲ့ တောင်းဆိုရမယ်။ စိုးရိမ်ရတာ အရင်လို ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ ပိုက်ဆံတွေပေးပြီး ပြသနာလိပ်ခဲတင်းလင်း ဆက်ရှိနေမှာ….။\n” သိပ်လွန်လွန်ကျူးကျူးကြီး ပုံဖော်ထားပုံမရလို့ သုံးသပ်တယ် ”\nဟုတ်တယ် ၊ အဘ လည်း အဲလိုပဲထင်တယ် ။\nတင်ပြထားပုံမှာ ဘက်လိုက်မှု နဲနဲ ရှိတယ် ။\nဒါပေမယ့် ၊ ပက်ပက်စက်စက်ကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး ။\nဒါပေမယ့် ၊ ခက်တာက ၊\nကမ္ဘာ့ မွတ်ဆလင်ထုက ဘယ်လို ခံစား တုန့်ပြန် ကြမလဲ ။\nအဲဒါကို ၊ စိုးရိမ်တာ ။\n” သူတို့မှာ တရားဝင်မှု အထောက်အထား မရှိဘူး ။\nငါတို့ကလည်း မပေးနိုင်ဘူး ။ တဖက်နိုင်ငံကလည်း မပေးဘူး ။\nဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ၊ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုကြီးကြီးမားမား ဆက်ရှိနေမယ်။ ”\nအဲဒီ စကားကို နိုင်ငံကြီးတွေမှာ နေနေတဲ့ သူတွေက နားလည် / လက်ခံ ကြတယ် ။\nလက်ရှိ အစိုးရ နှင့် အမေစု တို့ကလည်း နားလည် / လက်ခံ ကြတယ် ( ထင်တယ် ) ။\nဒါပေမယ့် ၊ ပြဿနာက ၊\nအဲဒီ ” လူ့ အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုကြီး ဖြစ်နေပါလား ” ဆိုတဲ့ အမြင်ကို ၊\nရခိုင် / မြန်မာ အခြေခံ လူထုကြီးက နားမလည် / လက်မခံ တာပါပဲ ။\nနှစ်ဘက် လူမျိုးစုကြားမှာ တောက်လောင်နေတဲ့ အမုန်း မီးတောက်ကြီး က ၊\nတရားမျှတမှု ၊ လူသားဆန်မှု အားလုံးကို ဝါးမျိုထားတယ် ။\nအဲဒီ အမုန်း မီးတောက်ကြီး ငြိမ်းသွားအောင် အချိန် လိုနေတယ် ။\nအချိန် ဘယ်လောက်လိုမလဲ ၊ အဘ လည်း မ မှန်းနိုင်ဘူး ။\nဒါနှင့် စကားမစပ် ၊\nဒီနေ့ ( 10th Dec ) က ကမ္ဘာ့ လူ့အခွင့်အရေး နေ့နော် ။\nတမင်ချိန်ပြီး လွှင့်တာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး လို့ ထင်တယ် ။\nကြည့်ပြီးသွားပြီ။ ဘင်္ဂါလီတွေ ဘက်လိုက်တယ်၊ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား မယ်မယ်ရရ မပါဘူး။ အပြောပဲရှိတယ်။ ရခိုင်ကော်မရှင်ရီပို့ မထွက်ခင် ဦးအောင်လုပ်လိုက်ပုံရတယ်။\nဒစ်ဂျစ်တယ် နည်းပညာ သိပ်ထွန်းကားတဲ့ခေတ်မှာ လူသတ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဓာတ်ပုံဗွီဒီယို အထောက်အထားတွေ မတွေ့ရတာ အံ့ဩစရာပဲ။ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွေက ပစ်လို့သေတယ် ဆိုတာမှာ သူတို့ဖက်က တိုက်ခိုက်မှု ပါမပါ စဉ်းစားစရာဖြစ်တယ်၊ မခံနိုင်လို့ ပြန်တုံ့ပြန်ရတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ချေ အတော်နဲတယ်။ သူတို့လူမျိုးစရိုက်က သွေးဆူလွယ်တယ်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင်ကို ဆန္ဒပြလူအုပ်သည် ထိန်းသိမ်းရ အရမ်းခက်တယ်။ ရဲအဖွဲ့လို စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားတာမဟုတ်ဘူး။ တဖက်သတ် အတိုက်ခံရတယ်ဆိုရင် နှစ်ဖက်ထိခိုက်မှု စာရင်းမှာ ကွာနေရမယ်။ အခုဟာက ရခိုင်အရပ်သားမပြောနဲ့ နစခတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေတောင် အသတ်ခံရတယ်ဆိုတော့ ဘင်္ဂါလီတွေရဲ့ အနေအထား တွက်ကြည့်ပါ။\nဘင်္ဂါလီတွေ ခံရပုံကို ဇောင်းပေးသွားတာ အဓိက ချို့ယွင်းချက်ဖြစ်တယ်။ ရခိုင်ဖက်က လူတွေအဖြစ် ရခိုင်တိုးတက်ရေးပါတီ ဦးအေးမောင်၊ ဘုန်းတော်ကြီးတပါး၊ ရခိုင်သုတေသီ ဂျပန်တက္ကသိုလ်က ဒေါက်တာအေးချမ်းတို့ကို ပြသွားပြီး ဘင်္ဂါလီဖက်ကကြတော့ မုဒိမ်းအကျင့်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီး၊ ခလေးမတဦး၊ ဗလီဆရာတဦး၊ အမျိုးသားအချို့ပါတယ်။ ရခိုင်ဖက်ကိုကြတော့ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ စနစ်တကျ လုပ်တဲ့သဘော၊ ဘင်္ဂါလီကိုတော့ သာမာန်အရပ်သားတွေအဖြစ် ပုံဖော်ထားတယ်။ ပြောတာတွေမှာလည်း ရခိုင်ဖက်က တင်းမာတယ် (ဟုတ်လည်းဟုတ်တယ်) ဘင်္ဂါလီဖက်က ခံနေရတယ်၊ အသက်အိုးအိမ်ကို ကာကွယ်နေရတယ် (မှန်ပါတယ် သို့သော် သူတို့ကျူးလွန်မှုတွေကို မပြဘူး)\nလက်ခုပ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်တီးမှ မြည်တဲ့သဘောကို မျက်ကွယ်ပြုထားတယ်။ အားလုံးခြုံကြည့်ရင် တိကျခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား မပါလို့ အားပျော့တယ်။ ရိုဟင်ဂျာ အရေးကို မြှင့်တင်ပေးထားပြီး မြန်မာ့ပြသနာအဖြစ် တွန်းပို့ထားတယ်။ ယဉ်ကျေးမှု ထုံးတမ်းခြင်း ကွာဟလို့ ဖြစ်ရတာကိုလည်း မပြဘူး။ ပိုဆိုးတာ လူဝင်မှုပြသနာ မပါဘူး။ ပြတဲ့ ဘင်္ဂါလီတွေကို ရခိုင်တွေနဲ့ အသားအရေ ပုံသဏ္ဍာန် အနီးစပ်ဆုံးရှိသူများ ရွေးချယ်ထားသလား သံသယရှိတယ်။ ကျနော်သိသလောက် အဲဒီဖက်က ဘင်္ဂါလီအများစုသည် ရခိုင်တွေနဲ့ အတွင်းအပြင် အတော်လေးကွဲတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ရှေးရိုးစွဲဘာသာရေး ကျင့်သုံးတယ်။ လူဦးရေ ပေါက်ဖွားနှုန်း သိပ်များတယ်။ ဗွီဒီယိုထဲမှာ အဲသလိုပုံစံ တခုမှ မပါဘူး။ မြန်မာဖက်က ဒါတွေကို ပြန်ထောက်ပြတဲ့အခါ သုံးနိုင်တယ်။ သူတို့က လွတ်လပ်တဲ့ မီဒီယာ အသုံးချသလို ဒီဖက်ကလည်း နိုင်ငံတကာကို ရည်ရွယ်ပြီး မီဒီယာကနေ ပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ရင် ဘဲစားဘဲခြေဖြစ်မယ်။ လွတ်လပ်တဲ့ မီဒီယာရိုက်ကူးမှု သတင်းတိုလေးတွေကို လွတ်လပ်တဲ့ပြည်တွင်း ပြည်ပမီဒီယာကနေ သက်သေခိုင်ခိုင်လုံလုံနဲ့ အသိပေးပါ။ အခုထိ မြန်မာဖက် တုံ့ပြန်ပုံက ပြည်တွင်းပရိတ်သတ်ကို ရည်ရွယ်တာ များနေသလားလို့…။\nအယ်လ်ဂျာဇီးယား ဆိုတာနဲ့ ဘင်လာဒင်ကိုပဲ သွား မြင်မိတယ်။ :buu:\nအယ်လ်ဂျာဇီးရာက.. ဘီဘီစီ..စီအန်င်အန်င်ကလူတွေခေါ်ခန့်ပြီး. .. အဟုန်နဲ့.. ကမ္ဘာတန်းဝင်လာခဲ့တဲ့မီဒီယာပါ..\nအခုလွှင့်တာရဲ့ဂယက်ကို.. နောက်၁လကနေ.. ၆လအထိစောင့်မှ..သေချာ.. မြင်ရမယ်ထင်ပါကြောင်း..။\nအဘဖောရဲ့..အင်္ဂလိပ် ခေါင်းစဉ်စာသား ဂျီနိုဆိုက်ကိုမနေ့က.. အချိန်မရှိတာမို့..မရှင်းပြတော့ပဲ.. ကျုပ်ဖြုတ်ခဲ့တာပါ…။ ဆောရီးနော..။\nအင်တာနက်ဒေတာတွေကွန်ပြူတာနဲ့စကင်န်လုပ်ကြရာမှာ.. (အင်္ဂလိပ်စာသားကြီးမို့.. ) ကျုပ်တို့ရွာကို.. စောင့်ကြည့်အဆင့်အဖြစ်.. ပါမသွားစေချင်လို့.. ဖြစ်ပါကြောင်း…\nအဘဖောရဲ့.. ခေါင်းစဉ်စာသား ဂျီနိုဆိုက် ကိုမနေ့က..\nအင်တာနက်ဒေတာတွေကွန်ပြူတာနဲ့စကင်န်လုပ်ကြရာမှာ.. (အင်္ဂလိပ်စာသားကြီးမို့.. )\nကျုပ်တို့ရွာကို.. စောင့်ကြည့်အဆင့်အဖြစ်.. ပါမသွားစေချင်လို့.. ဖြစ်ပါကြောင်း… ”\nသဘောပေါက်ပြီ သူကြီးရေ ။\nမနက်ကမှ ပြန်တပ်လိုက်တာ ။\nဒါကြောင့် ထင်တော့ထင်သား ၊ ကျနော် စတင်တုန်းက ပါပါတယ်လို့ ။\nကျနော် အဲဒါကြီးကို ဖြုတ်ပြီး တစ်ခြား တစ်ခုခု ပြောင်းလိုက်ပါ့မယ် ။\nတစ်ခုခု မှ မရှိပဲ နံပါတ်ချည်းပဲ ဆိုရင်လဲ ၊\nကိုယ့် ဖာသာကိုယ် ပြန် ရှာရင် ခက်လို့ပါ ။\nဒီနေ့FB မှာ 786 တစ်ယောက်ရှယ်ထားတဲ့ပုံကတော့ တော်တော့်ကိုအော်ဂလီဆန်စရာပဲ။\nကုလားတွေသေနေတာအစုလိုက် ကား တောင့် လန် ပျံ နေတာပဲ။\nမ နန်းတော်ရာသူ ရေ ။\nကျနော် မကြည့်ရသေးဘူးဗျ ။\nနန်းတော်ရာသူ ရေ ။\nအဲဒီပုံတွေ အဘ မြင်ဖူးပြီးသားကွဲ့ ။\nကျောက်ဖြူ နှင့် စစ်တွေကြားမှာ ပြေးရင်း ၊\nလှေနစ်သေခဲ့ကြတဲ့ ဘင်္ဂါလီ အလောင်းတွေ ကွယ့် ။\nဘာပဲပြောပြော Information အတွက် ကျေးကျေးပါ ။\nနံမည် ပဲ ထည့်မကူးတာ …. ဂစ်ဂစ်\nအောင်မလေး ကို M လုင် ရဲ့ ။\nအဲလို နာမည် မထည့်တာကိုပဲ အဘက ကျေးဇူးတင်လှပါပြီ ။\nနို့မို့ရင် ၊ နာမည် ထည့်လိုက်ရင် ၊ အဘ ပါ နေရင်း ထိုင်ရင်း ၊\nMyanmar Express ဆိုပြီး တံဆိပ်တွေ အကပ်ခံနေရပါအုန်းမယ် ။\nနာမည် မထည့်တာကိုပဲ ၊ ကျေးဇူးတင် လွန့်လွန်လွန်းလို့ ။\nဟုတ်သေးပါဘူးလေ ၊ အဘ မလဲ ။\nဧရာဝတီ ထဲပါလိုက် ၊ Myanmar Express ထဲပါလိုက် နှင့် ၊\nရန်ကုန် ပြန်ရမှာတောင် ကြောက်လာပြီ ။\nတော်ကြာ လေယာဉ်ကွင်းက ထွက်တာနှင့် ၊\nအကိုကြီး လာကြိုနေတဲ့ကားရှိတယ် တစ်ခါတည်း လိုက်ခဲ့ပါဆိုရင် ၊ ဒုက္ခ ။\nဟေး…. ဒါမှ တို့ ရွာသားကြီးကွ။\nလေဆိပ်မှာ ကားကြိုစောင့်မှာ စိုးရင်… လှေ ဆိပ် ကလှည့်ပြန်လိုက်ယုံပေါ့ အဘရယ်။\nဟေ့… ငါ …အဘကွ လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ကားတခါးတောင်ပြေး ဖွင့်ပေးလိမ့်အုံးမယ်။\nှုInformation တွေ အပြင် သတင်းသုံးသပ်ချက်တွေပါ ရှု ထောင့် စုံ က မြင်ပြတတ်တဲ့ အဘဖေါ အတွက် Bravo ပါခင်ဗျ။


ပန်ဒိုရာ: March 2009\nပန်ဒိုရာရဲ့ မတ် ၂၇\nမတ်လ ၂၇ ရက်ဟာ ဘာနေ့လဲ လို့မေးကြရင်\nတခါတလေတော့ ပုဂ္ဂလိကဆန်ဆန် သီးသန့်နေထိုင်ပါရစေ။\nလေရူးနဲ့ ရွက်ဝါတွေကြားက ယမ်းငွေ့တွေ သွေးစက်တွေ\nသမိုင်းတွေ အမှန်တွေ အမှားတွေ ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါရစေ။\nအေးစက်နေတဲ့ လက်နက်တွေ တောင့်တင်းနေတဲ့ တူညီဝတ်စုံတွေ\nအနိုင်တွေ အရှုံးတွေ အငြင်းပွားမှုတွေ မရေရာမှုတွေ\nအားလုံးကိုလည်း ခဏ မေ့ထားပါရစေ။\nဒီနေ့ဟာ ပန်ဒိုရာ ဘလော့ဂ်ရေးခဲ့တာ ၂ နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဖြစ်တယ်။\nဒီဘလော့ဂ်ကို လာလည်တဲ့ လူတွေ ဘယ် source ကနေ လာဖတ်ကြလဲ လို့ google analytics ကနေ ကြည့်မိပါတယ်။\ngoogle analytics ကို ဘလော့ဂ် စရေးရေးချင်းက ထည့်မထားသေးပါဘူး။၂၀၀၇ သြဂုတ် လောက်ကမှ အဲဒါကို တပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီကနေ အခုအချိန်အထိ စုစုပေါင်းကို ကြည့်ရင် ဒီဘလော့ဂ်လင့်ခ်ကို တိုက်ရိုက် လာတာက ၁၅.၀၅ % ရှိတယ် ပြောတယ်။ Referral ကနေ လာတဲ့အထဲမှာ wesheme က ၇.၅၆ % ဆုံဆည်းရာက ၅.၆၈ % နိုင်းနိုင်းစနေဘလော့ဂ်က ၅.၄၈ % ဖြစ်တယ်။ ကျန်တာတွေက တခြား ဘလော့ဂ်နဲ့ တခြား sources တွေကပါ။ ဒါက တစ်နှစ်ကျော် စုစုပေါင်း စာရင်း ကိုပြောတာပါ။\nလတ်တလော နောက်ပိုင်း အချိန်တွေမှာတော့ မနိုင်းနိုင်းဆီက တဆင့် လာတာ များပါတယ်။ ဆုံဆည်းရာကတော့ လင့်ခ် မရှိတော့တာကို တွေ့ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၂၇ ကနေ မတ်လ ၂၆ အထိဆိုရင် ဘလော့ဂ်ကို တိုက်ရိုက်လာတာ ၁၅.၅၂%၊ နိုင်းနိုင်းစနေက ၁၁.၆၂%၊ နဲ့ ကိုပေါက ၇.၇၆%၊ whesheme က ၆.၆၁% ဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်တာတွေကတော့ တခြားဆိုဒ်တွေကပေါ့။\nမနိုင်းနိုင်း၊ ကိုပေါ၊ ကိုအန်ဒီမြင့်၊ ဆုံဆည်းရာ အပါအ၀င် တခြားလင့်ခ်ပေးထားတဲ့ လူတွေ၊ လာဖတ်ကြတဲ့လူတွေ၊ ဝေဖန်အကြံပြုသွားသူတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စာရေးတယ်ဆိုတာ ရေးချင်လို့ ရေးတာက တပိုင်း ဆိုပေမယ့် ဝေမျှဖတ်ရှုခြင်းကလည်း အရေးကြီးနေပါတယ်။ တချို့ရင့်ကျက်မှု အဆင့်တခုကို ရောက်သွားရင်တော့ ဘယ်သူခံစားစား မစားစား ကိုယ့်ဘာသာ ဖန်တီးနေရတာကိုပဲ ပျော်မွေ့နေတယ် လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်ကတော့ အဲဒီအဆင့်နဲ့ မနီးစပ်သေးပါဘူး။ လာဖတ်ကြတဲ့ အတွက် ကိုယ်ရေးတာလေးတွေကို ဝေမျှခံစားခွင့်ရလို့ ကျေနပ်ပါတယ်။\nဘာလို့ဒီဘလော့ဂ်ကို လာသလဲ ဆိုတာကိုလည်း စစ်တမ်းလေး ကောက်ခဲ့သေးတယ်။ အများစုက စာဖတ်ချင်လို့ လာတယ် လို့ ဖြေပါတယ်။ အချိန်တွေ ရှားပါးလွန်းတဲ့ အတွက် စာဖတ်ပြီး စာရေးတဲ့ ဘက်ကို ပိုများများသုံးဖြစ်မှာမို့ လာဖတ်သူတွေကို ဧည့်ဝတ်မကျေနိုင်တဲ့အခါ ခွင့်လွှတ်စေလိုပါတယ်။\n(မနှစ်က တနှစ်ပြည့် ရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာ)\nPosted by pandora at 4:00 AM 49 comments\nနေရောင်အောက်မှာ လင်းလက်နေတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ\nပုံကို ဒီက ရတယ်။\nUnder the Tuscan Sun ဒီနာမည်ကို စမြင်လိုက်တုန်းကတော့ Nothing is new under the sun. ဆိုတဲ့စကားလေးကို ဗြုန်းဆို သတိရမိခဲ့တယ်။ ခင်မင်ရတဲ့ အစ်မတစ်ယောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောက်က ဒီကားလေးကောင်းတယ် ကြည့်ပါလားလို့ အခွေလေး ပေးလာလို့ ကြည့်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတခု ဖြစ်ပါတယ်။ ထွက်တာတော့ ကြာလှပြီ ၂၀၀၃ ခုနှစ်ကတည်းကပါ။\nဒီဇာတ်လမ်းက မင်းသမီးဇာတ်ပါ။ အသက်ကြီးတဲ့အထိ မပျက်စီးပဲ လှနေသေးတဲ့ Diane Lane က အဓိက ဇာတ်ဆောင်ပေါ့။ ဇာတ်လမ်းထဲမှာ သူက အသက် ၃၅ နှစ်လောက် ရှိတဲ့ စာရေးဆရာမ Frances အနေနဲ့ သရုပ်ဆောင်ထားတယ်။ အမျိုးသားနဲ့ ကွာရှင်းပြတ်စဲပြီးခါစ စိတ်ဓာတ်တွေ သုညအထိ ကျနေတဲ့ အနေအထားကနေ ဇာတ်လမ်းကို စထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ Patti (Sandra Oh) က စိတ်ပြေလက်ပျောက် ခရီးထွက်ဖို့ အကြံပေးလာပါတယ်။ တကယ်ကတော့ အဲဒီခရီးဟာ ယောင်္ကျားရှာလေး ဖြစ်တဲ့ Patti နဲ့ သူ့ပါတနာတို့ သွားဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ gay trip ပါ။ နောက်တော့ Patti က ကိုယ်ဝန်ရလာလို့ မသွားဖြစ်တာနဲ့ အစားထိုးသွားဖို့ Frances ကို တိုက်တွန်းလိုက်တာပါ။\nဒီလိုနဲ့ Frances လည်း အီတလီနိုင်ငံက Tuscany ဆိုတဲ့ နေရာကို ခရီးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သွားရင်းလာရင်း အဲဒီမှာ တွေ့တဲ့ အိမ်တအိမ်ကို သဘောကျလို့ မမျှော်လင့်ပဲ ၀ယ်ဖြစ်သွားပါတယ်။ အဲဒီမှာပဲ သူ့ဘ၀က အသစ် ပြန်စသလို ဖြစ်သွားတော့တယ်။\nသူ့အိမ်ကို ပြင်ဆင်မွမ်းမံဖို့ ပိုလန်က ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားတွေ အဖွဲ့ကို ငှားရမ်းပါတယ်။ နောက်ပိုင်း အလုပ်လုပ်ကြရင်း အဲဒီအလုပ်သမားတွေနဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးသွားပါတယ်။ သူ့ကို အိမ်ကိစ္စတွေ အကျိုးဆောင် ကူညီပေးတဲ့ အဲဒီအရပ်က အမျိုးသားတယောက်နဲ့လည်း ခင်မင်မှု တည်ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအမျိုးသားမှာ အိမ်ထောင်နဲ့ မိသားစုရှိတယ်။ Frances ဟာ တယောက်တည်းမို့ တခါတလေလည်း အဲဒီလူကို အားကိုးမိသလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ Frances ကိုလည်း သနားကြင်နာမိသလို ဖြစ်လာတာကို ကိုယ့်ဘာသာ သတိထားမိတဲ့ အမျိုးသားဟာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပြီး ခြေလှမ်းမလွန်ခင် နောက်ဆုတ်လိုက်ပါတယ်။\nFrances ဟာ ဒီကြားထဲမှာ နည်းနည်း ဂေါက်သလိုရှိတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးဟောင်း အမျိုးသမီးကြီး တယောက်နဲ့လည်း တွေ့ဆုံခင်မင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူစိမ်းတို့ရဲ့အလယ်မှာ ၀န်းကျင်အသစ်ကို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေထိုင်စူးစမ်းရင်း ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်ရှာခဲ့ပါတယ်။ တနေ့တော့ မြို့ထဲ ထွက်လည်ရင်းနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုရဲ့ လမ်းစတခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါကတော့ အမှတ်မထင် တွေ့ခဲ့တဲ့ လူတယောက်ပါ။ တိုတိုပြောရရင်တော့ အဲဒီလူနဲ့ Frances တို့ ဓာတ်တည့်သွားကြတယ်။ ချစ်ကြိုက်သွားကြတယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့်လည်း ပျော်ရွှင်မှုတွေဟာ ကြာရှည်မခံခဲ့ဘူး။\nသူငယ်ချင်း Patti က ကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့ ရောက်လာပါတယ်။ သူငယ်ချင်းကို ဂရုစိုက်နေရင်းနဲ့ပဲ ချိန်းထားတာတွေ ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အချိန်မှာ ဟိုလူက နောက်တယောက်နဲ့ ငြိသွားခဲ့ပြီ။ သူကလည်း အဆက်အသွယ် မရတဲ့အချိန်မှာ Frances နဲ့ ဇာတ်လမ်း ရှေ့မဆက်ဖြစ်တော့ဘူးလို့ ထင်မိခဲ့တော့ စိတ်မကောင်းပေမယ့်လည်း မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ Frances စိတ်ဓာတ်ကျရပြန်ပြီ။ နေရောင်တွေက လင်းမလိုလိုနဲ့ ပြန်မှိန်သွားခဲ့ရပြီ။\nဒီအချိန်မှာပဲ သူနဲ့ခင်မင်တဲ့ အိမ်ပြင်ပေးတဲ့အဖွဲ့က ပိုလန်အလုပ်သမားလေး တယောက်ဟာ ဒေသခံ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ချစ်ကြိုက်ပါတယ်။ မိန်းကလေးဘက်က သဘောမတူတော့ ကောင်လေးက Frances ကို အားကိုးတကြီး တိုင်တည်ပါတယ်။ Frances က ကူညီရပ်တည်ပေးလိုက်တော့ စုံတွဲလည်း အဆင်ပြေသွားတယ်။ ဒီလို ကူညီနိုင်လိုက်တော့ Frances လည်း ပီတိဖြစ်နေရတော့တယ်။\nအခွင့်အလမ်းတွေက ရပ်မသွားပါဘူး။ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းမှာတော့ ဧည့်ခံပွဲမှာ Frances ကို လေးစားတဲ့ စာဖတ်ပရိသတ်ဖြစ်တဲ့ အမျိုးသားတယောက်က မိတ်ဆက်လာတယ်။ Frances ရဲ့ မျက်လုံးတွေလည်း အရောင်တောက်ပလာတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် စကားလက်ဆုံ ကျနေတုန်းမှာပဲ ရုပ်ရှင်က ပြီးသွားပါတယ်။\nဇာတ်လမ်းရဲ့ Theme က ဒီလိုဆိုပါတယ်။ Life offers youathousand chances ... all you have to do is take one. တဲ့။ ဘ၀က သင့်ကို အခွင့်အလမ်းတထောင် ပေးပါတယ်။ လုပ်ရမှာကတော့ တခုကိုသာ ယူလိုက်ပါလေ.. တဲ့။\nဒီဇတ်လမ်းထဲမှာတော့ Frances ပျောက်ဆုံးခဲ့တာဟာ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါ့။ နောက်တော့ သူလိုချင်တာကို ပြန်ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပေါ်လာပါတယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အိမ်အကျိုးဆောင်နဲ့ ခင်မင်ခဲ့တာတောင်မှ မယူဖြစ်ခဲ့တဲ့ အခွင့်အလမ်းတခုပါပဲ။ ဇာတ်သိမ်းမှာတော့ အခွင့်အလမ်း နောက်ထပ်တခုကို လှစ်ရုံလေး လှစ်ပြပြီး အဆုံးသတ်ထားတယ်။\nဇာတ်လမ်းထဲမှာ တခြား စိတ်ဝင်စားစရာ ဇာတ်ကွက်လေးတွေ ရှိပါသေးတယ်။ တခုခုကို မမေ့နိုင်မပျောက်နိုင် နေ့စဉ်မှန်မှန် ပန်းစည်းလေး လာချနေတဲ့ အဘိုးကြီးတယောက်ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ် တွေးတောစရာ ဖြစ်အောင်ပြထားသေးတယ်။ Frances ၀ယ်လိုက်တဲ့ အိမ်ရဲ့ နာမည်က Bramasole ဆိုတာ နေရောင်ခြည်ကို မျှော်လင့်တမ်းတနေတဲ့ အရာတခု လို့အဓိပ္ပါယ်ရတယ် ဆိုတာကလည်း ဇာတ်လမ်းရဲ့ ဆိုလိုချက်ကို ပံ့ပိုးပေးထားပါတယ်။\nကြိုက်မိတဲ့ စကားပြောလေးတွေ ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာတော့ Katherine ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးက Frances ကို ပြောခဲ့တာတချို့လည်း ပါတယ်။\nနောင်တတွေဟာ အချိန်ကို အလဟသဖြစ်စေတယ်။ ဒါတွေက မင်းရဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို ချိနဲ့စေတဲ့ အတိတ်တွေပဲ။\nမင်းရဲ့ကလေးဆန်တဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို မပျောက်ပါစေနဲ့။ အဲဒါ အရေးအကြီးဆုံးအရာပဲ။\nဒီနေရာမှာ (ကိုယ်တယောက်တည်းအနေနဲ့) နားလည်မိတာ တခု ရှိပါတယ်။ အခွင့်အရေး (opportunity) နဲ့ အခွင့်အလမ်း (chance) တူမလိုလိုနဲ့ နည်းနည်းကွဲတယ်လို့ ခံစားမိတယ် ။ (သဘောတူချင်မှတူပါ။ ထင်တာပြောတာ။)\nအခွင့်အရေး (opportunity) လို့ ပြောလိုက်ရင် အပေါင်းလက္ခဏာ အဓိပ္ပါယ်ပါတယ် လို့ စိတ်ထဲခံစားရတယ် ။ သေချာမှု ပိုတယ်။ ယူသာယူလိုက်ပါ။ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းလာမယ်လို့ နားလည်မိသလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် အခွင့်အလမ်း (chance) ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး ဘက်လိုက်မှု ကင်းတယ်လို့ ထင်မိတယ်။ ကောင်းချင်လည်း ကောင်းမယ် ဆိုးချင်လည်း ဆိုးမယ်။ ဒါပေမယ့် ယူလိုက်ရင်တော့ တခုခု ကြိုးစားခွင့်ကို ပေးထားတယ်။ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကို မူတည်ပြီး ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးက ဖြစ်လာမယ် လို့ သဘောပေါက်မိတယ်။ အခွင့်အလမ်းဆိုတာ ပိတ်ဆို့ အကျဉ်းကျပြီး အတိတ်က ရုန်းမထွက်နိုင်တဲ့အချိန်မှာ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ လမ်းစ တခုလိုပါပဲ။ အဲဒီလမ်းစကို မြင်လိုက်သလား ဆိုတာရယ် လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဘယ်ကိုရောက်သွားမလဲ ဆိုတာရယ် ကတော့ ကိုယ့်ဥာဏ်ပညာ အဆုံးအဖြတ်နဲ့ အားထုတ်မှုမှာပဲ ဆက်မူတည်နေမယ်။\nဒီဇာတ်လမ်းက ပြောထားတယ်။ ဘ၀မှာ အခွင့်အလမ်းဆိုတာ အကြိမ်ထောင်ချီ လာပါတယ်တဲ့။ တစ်ခုသာ ယူလိုက်ဖို့လိုပါတယ် တဲ့။ အခွင့်အလမ်းကို အခွင့်အလမ်းမှန်း သိဖို့တော့ လိုမယ်။ ဘယ်အချိန်မှာ လှမ်းယူပြီး ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမယ် ဆိုတာ သတိမပြတ်ဖို့တော့ လိုပါမယ်။ အတိတ်မှာ နစ်မြုပ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျဆင်း နေမယ့်အစား ရုန်းထွက်ချင်စိတ်လည်း ရှိရပါမယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက လူတဦးချင်းရဲ့ ပုဂ္ဂလိက ဘ၀ကို ဖော်ကျုးပါတယ်။ လူအများနဲ့ အစုအဖွဲ့နဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာဆိုရင်ရော ဘယ်လို အဓိပ္ပါယ် သက်ရောက်နိုင်မလဲ။ ဆက်တွေးနေမိတယ်။\nPosted by pandora at 2:05 AM 18 comments\nစင်္ကာပူက အင်္ဂလိပ်စာ သင်တန်းတခုပါ။ ပညာရေး လူမှုဝန်ထမ်းကိစ္စများ နဲ့ ပတ်သက်တာတွေဆိုရင် ခင်ရာခင်ကြောင်း အကူအညီတောင်းလာရင် အလကားပဲတင်း ကြော်ငြာပေးနေပါတယ်။ :)\nမမြင်ရရင် ဓာတ်ပုံပေါ် ကလစ် နှိပ်ကြည့်ပါ။ ဘေးက ဆိုဒ်ဘားမှာလည်း တင်ထားပါတယ်။ သင်တန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းများ ဒီမှာမေးခြင်း သည်းခံပါ။ ကာယကံရှင်တွေဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး မေးမြန်းပါ။\nPosted by pandora at 11:09 PM2comments\nသောကြာညနေဟာ ပြိုဆင်းလာတဲ့ လူအုပ်ကို ဘူတာရုံလေးကနေ စောင့်နေတယ်။ ရထားပေါ် အလျင်စလို တိုးဝှေ့တက်ကြသူတွေ၊ ဘူတာရုံဝကနေ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်ကြသူတွေ၊ ဖုန်းခေါ်ကြသူတွေ၊ အက်စ်အမ်အက်စ် ပို့ကြသူတွေ၊ ချိန်းထားတဲ့လူတွေ တွေ့တော့ဝမ်းသာကြသူ၊ မတွေ့တော့ လည်တဆန့်ဆန့်ဖြစ်ကြသူတွေ ကြားမှာ ရထားတွေ တစင်းပြီးတစင်း ၀င်လာတယ်။\nကွန်ပြူတာအိတ်တချို့ စလင်းဘက်ပြောင်ပြောင်လက်လက်တချို့ ထိပ်ဝိုင်းရှုးဖိနပ်အပါးတွေ၊ ရုံးဝတ်စုံကို ဖြေလျော့ထားတဲ့ ဂျင်းပြာပြာတွေ၊ အသားကပ် ခြေသလုံးတ၀က် ဘောင်းဘီတွေ၊ ခါးပတ်ပြားကြီး ပတ်ထားတဲ့ မီနီစကပ်တွေ၊ လူတယောက်ချင်းတွေ၊ နှစ်ယောက်ချင်းတွေ၊ လူအစုလိုက်တွေ ဘူတာရုံထဲမှာ ဟိုနားဒီနား မိုးတိုးမတ်တတ်တွေကြားမှာ သူတို့ ချိန်းထားကြတယ်။\nတယောက်က ရောက်နှင့်နေပြီ။ နောက်တယောက်က ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ ဘယ်နေရာမှာလဲ။ လက်မှတ်ရောင်းကောင်တာရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်နေတယ်။ တွေ့ပြီ။ ဟိုနှစ်ယောက်က လမ်းမှာလို့ပြောတယ်။ ဟော.. ရောက်လာကြပြီ။ လူစုံပြီလား။ တယောက် နှစ်ယောက် သုံးယောက် လေးယောက်..။ အိုကေ.. သွားကြစို့။\nဆည်းဆာရီရီအောက်မှာ လူလုပ်ဆိပ်ကမ်းတခုရဲ့ ရှုခင်းအတုကို လူတွေဟာ အာသာပြေ ငေးမောနေကြတယ်။ မီးရောင်တွေလက်နေတဲ့ အဆောက်အဦတွေ ရေယာဉ်တွေ မြစ်ဟိုဘက်ကမ်းက ဆောက်လက်စ ထိုးထိုးထောင်ထောင် အရာတွေက မြို့ပြရဲ့ ညနေကို တန်ဆာဆင်ထားတယ်။\n“ဟိုနားက ဆိုင်တန်းတွေမှာ ညနေစာ အရင်စားကြတာပေါ့။” အနီရောင် ဆွယ်တာဝတ်ထားတဲ့ တယောက်က စကားစ လိုက်တယ်။\n“ကောင်းတယ်။” ဇာနားတွန့်လေးတွေ တပ်ထားတဲ့ ဘလောက်စ် ပါးပါးပွပွ အဖြူရောင်ကို ၀တ်ထားတဲ့တယောက်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်တယ်။\n“ငါကတော့ ဘာဖြစ်ဖြစ် စားတာပဲ။” ချည်ထည်လိုလို အ၀ါနုနု အင်္ကျီကို စကပ်တိုတိုနဲ့ တွဲဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တယောက်က ခပ်အေးအေးပြောတယ်။\n“အဲဒီဆိုင်တွေမှာ မစားဖူးသေးဘူး။ ဒီဆိုင်တွေရှိတာ ဘာလို့များ မသိခဲ့ပါလိမ့်။” ရင်ဘတ်မှာ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အရုပ်တရုပ်ပါတဲ့ အစိမ်းရောင် တီရှပ်ကို ၀တ်ထားတဲ့ တယောက်က ရေရွတ်တယ်။\nစားပွဲအားလုံးလိုလို လူတွေပြည့်နေတယ်။ အပြင်ဘက်ကျကျ စားပွဲတစ်လုံးမှာ တချို့ ထသွားတော့ သူတို့ ၀င်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။ အနီရယ် အစိမ်းရယ်က စားစရာတွေ သွားမှာတယ်။ အဖြူက အအေးရောင်းတဲ့ ဘက်ကို ထွက်သွားတယ်။ အ၀ါက စားပွဲကနေ ထိုင်စောင့်တယ်။\nလေအေးစက် တပ်မထားတဲ့ ၀န်းကျင်ဟာ အညှော်ငွေ့တွေနဲ့ ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေတယ်။ မြစ်ဘက်က တခါတခါ တိုက်လာတဲ့ လေသာမရှိဘူးဆိုရင် ၀ါးတားတား လေထုဟာ ကြည်လင်စရာ မရှိလှဘူး။ လူတွေက တန်းစီစောင့်ကြတယ်။ ဆိုင်တွေရှေ့က စောင့်နေသူတွေရဲ့ ခြေထောက်တွေအောက်မှာ ရေတွေ စိုစိစိဖြစ်နေတယ်။ ဆယ်မိနစ်ကြာမှ ပြန်လာပါ။ ဆယ့်ငါးမိနစ်မှရမယ်။ တရှဲရှဲ ကြော်လှော်ကြ။ တရှုးရှုး စားသောက်ကြ။ မတ်တပ်ရပ်သူက ရပ်နေ။ နေရာကောင်း ရထားသူတွေက စိမ်ပြေနပြေစားကြ။ စားပွဲမှာ အထုပ်တွေနဲ့ နေရာဦးထားပြီး လက်ကိုင်ဖုန်းတလုံးနဲ့ တယောက်တည်း အလုပ်ရှုပ်သူကရှုပ်နေကြ။ မြို့ပြရဲ့ သောကြာညနေခင်းဟာ အခုထိတော့ ဒရောသောပါး မျောပါနေတုန်းပဲ။\nမြစ်ကိုကျောခိုင်းပြီး နောက်မှီလုပ်ထားတဲ့ ခုံတန်းရှည်တွေဟာ စားသောက်ပြီးသူတွေအဖို့ နောက်ထပ်ဆက်ရွှေ့သွားစရာ နေရာပေါ့။ ညဟာ ပီပြင်နေပြီ။ လျှပ်စစ်မီးရောင်စုံတွေက မြစ်ရေပြင်ကို ဟပ်နေတယ်။အနီက ခြေထောက်နှစ်ဘက်ကို ဆန့်တန်းပြီး အညောင်းဖြေတယ်။ အဖြူက အင်္ကျီအဖြူကို မပေကျံအောင် ထိုင်ခုံကို သေသေချာချာကြည့်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းထိုင်တယ်။ အစိမ်းက နောက်ခိုင်းဖြစ်နေတဲ့ မြစ်ရေပြင်ကို ကိုယ်တစောင်းလိမ်ပြီး လှည့်ကြည့်နေတယ်။ အ၀ါက အဖြူဘေးမှာ ထိုင်ပြီး စကပ်တိုအောက်က ခြေသလုံးတွေကို ကြက်ခြေခတ် ချိတ်ထားလိုက်တယ်။\n“ငါတို့ မဆုံဖြစ်တာ ကြာပြီနော်…”\nတယောက်က စပြောတော့ ကျန်လူတွေက အသီးသီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတယ်။ ဟုတ်တယ်။ မြို့လေးမှာ အတူတူရှိနေကြပေမယ့် သူတို့ အခုလိုမဆုံဖြစ်ခဲ့ကြတာ တနှစ်နီးပါး ရှိနေပြီ။ သူတို့တွေဟာ မွေးရပ်ကို ခွာပြီး ဒီနေရာကို တယောက်ပြီး တယောက် ရောက်လာကြတယ်။ ရောက်စကတော့ မကြာခဏ ဆုံတွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ အသစ်တယောက် ထပ်ရောက်လာတိုင်း ၀မ်းသာအားရ ချိန်းကြ ဖုန်းဆက်ကြ လည်ကြပတ်ကြ။ အခုတော့ အနည်ထိုင် အီလေးစပြုလာပြီ။ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စ အသီးသီးတွေနဲ့မို့ နွေးထွေးတဲ့ အချိန်တွေ မဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ အတော့်ကိုကြာနေပြီ။\n“ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ထွက်စာ တင်လာတယ်” အဖြူက ဆိုင်းမပါ ဗုံမဆင့် ပြောလိုက်တယ်။\n“ဘယ်လိုဖြစ်တာတုန်း။ ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာ” အစိမ်းက တအံ့တသြ မေးလိုက်တယ်။\n“သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ သူတို့ ဆက်ဆံရေးကို ငါမကြိုက်ဘူး”\nအားလုံး ခဏ တိတ်သွားကြတယ်။\n“ခက်ပါတယ်။ ဒီမှာလည်း တချို့နေရာတွေမှာက တို့တွေကိုဆို ခွဲခြားနေသလို ရှိတယ်” အ၀ါက ကောက်ချက်ချတယ်။\n“ဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး” အနီက ကန့်ကွက်တယ်။ “ကိုယ့်မှာ တကယ်အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူက နှိပ်ကွပ်လို့ရမလဲ”\n“လူတိုင်းဟာ နင့်လိုတော့လည်း အရည်အချင်းတွေ ရှိမနေနိုင်ဘူးလေ” ဖြတ်ခနဲ ၀င်ပြောတဲ့ အစိမ်းကို အနီက မျက်စောင်းခဲလိုက်တယ်။ သူတို့တွေက တွေ့လိုက်ရင် အဲဒီလိုပါပဲ။ နည်းနည်းပါးပါး အတိုက်အခံလေးတွေတော့ ရှိစမြဲ။ ဒါပေမယ့်လည်း ခဏပါ။\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာလေးမှာ အမြဲနေထိုင်ခွင့် ရနေတဲ့ အဖြူအတွက် နောက်ထပ် အလုပ်အခွင့်အရေးတခု ဆိုတာ မရှားကြောင်း။ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတခုပဲ ဖြစ်ဖြစ် တည်ထောင်ရင်တောင် ရနိုင်ကြောင်း အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း အားပေးကြတယ်။\nခဏကြာတော့ သူတို့စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားပြန်တယ်။ လာမယ့်နှစ်မှာ ဘာအပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကနေ ဆင်းရဲကျပ်တည်းမှုတွေ အကြောင်းကို ဆက်ကူးသွားတယ်။ အဲဒီကနေ အော်စကာဆုရတဲ့ ကလေကလွင့် သန်းကြွယ်သူဌေး ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကား အကြောင်း ဆက်ရောက်သွားကြပြန်တယ်။\nလေက အေးရုံလေး အေးနေတယ်။ မိုးလည်းမရွာဘူး။ ကောင်းကင်မှာ တိမ်တွေက ဟိုတစ ဒီတစလွင့်နေတယ်။ ကြယ်တချို့ကိုလည်း မြင်နေရတယ်။ ဒီည ရာသီဥတုက သာယာတယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်။ ညက ရင့်ရင့်လာတယ်။ သူတို့ရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ အိန္ဒိယလူမျိုး စုံတွဲတတွဲဟာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ကြတယ်။\nအစိမ်းက အဖြူကို မေးလိုက်တယ်။ အနီက ဘေးကနေ ခွိကနဲ ရယ်တယ်။\n“နင့်ကိုတော့ မမေးတော့ပါဘူး” အစိမ်းက အနီဘက်ကို လှည့်ပြောလိုက်တယ်။\nအ၀ါကတော့ ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ ငြိမ်နေတယ်။ ၀င်မပြောဘူး။\n“ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ မတွေ့ဘူးလား” အစိမ်းက အဖြူကို ထပ်စပ်စုပြန်တယ်။\n“ဟင့်အင်း …လေ။ နင်တခါ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ တရုတ်ကလေးတစ်ယောက်က လွဲလို့ပေါ့”\n“ငါဘယ်တုန်းက မိတ်ဆက်ပေးလို့လဲ”အစိမ်းက အူကြောင်ကြောင်လုပ်နေတယ်။ သူက ဒီလိုပဲ မေ့တတ်တယ်။\nအဖြူက ပြုံးနေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်အချိန်တွေကို ပြန်တွေးနေလား မသိပါဘူး။ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပျော့စင်းတဲ့ ဆံနွယ်တွေနဲ့ ချိုမြတဲ့ အပြုံးတွေဟာ အတော်ကို လူကြိုက်များခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် လူကြိုက်များခြင်းရယ် ကိုယ်နဲ့ ဓာတုဓာတ်ပြုနိုင်သူကို တွေ့ဆုံခြင်းရယ် ဆိုတာ တိုက်ရိုက်ထပ်တူကျလို့မရတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေပဲ။\n“ငါက တကယ်လို့ တယောက်ယောက်နဲ့ လက်တွဲမယ် ဆိုရင်တောင် လူမျိုးတူ ဘာသာစကားတူချင်းပဲ စဉ်းစားမှာပါ။ နို့မို့ရင် ဘာသာစကား က စည်းခြားနေရင် တယောက်နဲ့တယောက် အပြည့်အ၀ နားလည်ဖို့မလွယ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်”\nအဖြူက သူ့အယူအဆကို ပြောပြနေတယ်။\n“တော်ပါပြီ။ ဒီအရွယ်ရောက်မှတော့ ငါလည်း တွေ့မယ် မထင်တော့ပါဘူး”\nဒီလိုဆက်ပြောရင်းနဲ့ စကားကို လက်စသတ်တယ်။\n“ဟုတ်တယ်။ လက်တွဲဖော် ဆိုတာ တယောက်နဲ့တယောက် နားလည်ဖို့ လိုတယ်”\n“နင်တို့ကျတော့ရော နားလည်မှုတွေကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်ခဲ့သလဲ” အနီက အ၀ါဘက်ကို လှည့်မေးတယ်။\n“ငါတို့က ဒီလောက် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေ မတွေးမိခဲ့ပါဘူးအေ့။ နင်တို့သိတဲ့အတိုင်း သူကလည်း အေးဆေးပဲလေ” အ၀ါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ တုန့်ပြန်တယ်။\nမေးခွန်းက အစိမ်းဘက်ကို လှည့်လာပြန်တယ်။ သူကဖြေတယ်။ မြန်မာလိုတော့ မဟုတ်ဘူး။\n“Well … you know he'sanice guy.”\n“And …. I'm trying to beagood girl.”\nကျန်တဲ့သုံးယောက်က ၀ါးခနဲ ရယ်လိုက်ကြတယ်။ မြစ်ထဲမှာ စည်းချက်မှန်မှန် တငြိမ့်ငြိမ့် လှုပ်ယိမ်းရင်း ငိုက်မျဉ်းနေတဲ့ လှိုင်းကြပ်ခွပ်လေးတွေတောင် လန့်နိုးသွားပြီး မလိုတမာ ကြည့်လိုက်ကြသလိုပဲ။ အစိမ်းက ပြုံးရုံလေး ပြုံးနေတယ်။ သူက ဆက်မပြောပါဘူး။ ဘာသာလည်း ပြန်မနေဘူး။ ဟုတ်တယ်။ တချို့အရာတွေက တော်တော် ရှင်းပါတယ်။ ဟို သုံးယောက်ကလည်း ထွေထွေထူးထူး ဆက်ပြောမနေပါဘူး။ ဒါဟာ ညနေခင်းရဲ့ အပျင်းပြေ ဟာသတပုဒ်လို့ သဘောထားကြမှာပဲ။\n“ရထားတွေ ကားတွေ ရှိသေးရဲ့လားမသိဘူး။ ငါတို့ပြန်မှဖြစ်မယ်။ ဘူတာကို အပြင်ဘက်လမ်းကနေ လမ်းလျှောက်သွားကြမယ်လေ” အနီက စပြီး လှုံ့ဆော်လိုက်ပြန်တယ်။\nအပြန်လမ်းမှာ သူတို့ တဖြည်းဖြည်းလျှောက်လာရင်း ကွင်းပြင်တခုကို ဖြတ်လာကြတယ်။ ကွင်းပြင်ဟိုဘက်မှာတော့ မြို့တော်ခန်းမက မီးရောင်တွေဖြာလို့။\nညအေးအေးရဲ့ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ အုပ်စုဖွဲ့ထိုင်နေကြတဲ့ ယောင်္ကျားလေးတချို့ ရှိတယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားတော့ ဂစ်တာသံနဲ့အတူ သီချင်းသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရတယ်။\n“ရွှေလည်တိုင်ကိုကွယ် အနမ်းလေး ပေးစဉ်ဝယ်.. ရင်ခုန်စရာ သနပ်ခါးနံ့လေးတွေနဲ့\nရင်ခွင်ကြားမှာ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ.. ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးနေတဲ့သူရယ်…”\n“ဒါပေါ့ ပင်နီဆူလာ ပလာဇာနဲ့ နီးတာကိုး ညနေ အလုပ်ဆင်းချိန် ကျောင်းဆင်းချိန် စုချိန်းကြတာ နေမှာပေါ့”\n“ဂစ်တာသံ မကြားရတာ ကြာပြီနော်”\nသူတို့ မြန်မာလို ပြောတဲ့စကားတွေကိုလည်း ယောင်္ကျားလေးတွေက ကြားသလားမသိပါဘူး။ ခေါင်းတွေ လည်ကြည့်လာကြတာ တွေ့တယ်။\n“ငါတို့ဖြတ်လျှောက်သွားလို့ သူတို့သီချင်းသံတောင် ပိုကျယ်လာသလိုပဲ”\nအစိမ်းက ခပ်တိုးတိုးပြောတော့ အဖြူက ရယ်လိုက်တယ်။ “နင်ဟာလေ နောက်တီးနောက်တောက် အကျင့်တွေ မဖျောက်သေးဘူး”\n“ကျောင်းတုန်းက အဆောင်ရှေ့မှာ ဂစ်တာလာတီးကြရင်း ကောင်လေးတွေ ရန်ဖြစ်ကြတာတောင် သတိရသေးတယ်” အ၀ါက ၀င်ပြောတယ်။\n“ဟေ… ဟုတ်လား ဘယ်တုန်းကလဲ” အနီက မေးလိုက်တယ်။\n“အဲဒီမှာ တဖွဲ့ပါလာတဲ့ ဂစ်တာကို နောက်တဖွဲ့က ခဏဆိုပြီး ငှားတီးတယ်လေ။ တော်တော်နဲ့ပြန်မပေးပဲ သူတို့ချည်း တီးနေလို့ ဆိုပြီး ရန်ဖြစ်ကြတာ နောက်ဆုံးတော့ ဂစ်တာကို ရိုက်ခွဲရော ဆိုလား” အ၀ါက ရှင်းပြတယ်။\n“ဟုတ်လား ငါတောင် မသိလိုက်ဘူး” အစိမ်းက ၀င်ပြောပြန်တယ်။\n“နင်ရော သိလား” အဖြူဘက်ကို လှည့်မေးတော့ အဖြူက လက်ခါပြတယ်။\n“အဲဒါ ခက်တာပေါ့။ ကျောင်းတလျှောက်လုံး ဒီလောက် တခန်းထဲ နေနေတာ ငါတို့ကမသိဘူး နင်ကသိတယ်ဆိုတော့ ဘယ်တုန်းက ဒီလိုကောင်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေရတာတုန်း။ နင်လူကိုတော့ နင့်အကြောင်းတွေ ပြန်ပြောဦးမှပါပဲ” အစိမ်းက ရယ်သံတ၀က်နဲ့ ဆက်ပြောတယ်။\n“နင်တို့နော်။ ငါ့ကို လာမကျပ်နဲ့။ ဘာလို့မသိရမှာလဲ။ ဒါ အဆောင်မှာ အားလုံးသိတဲ့ကိစ္စ”\n“မသိဘူး မသိဘူးဟေ့။ ငါတို့က အေးအေးဆေးဆေး စာပဲကျက်နေခဲ့တာ ဒီလိုဟာတွေ စိတ်ဝင်စားခဲ့တာ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။”\nသူတို့ဟာ ရေးကြီးခွင်ကျယ် လုပ်ပြီး ငြင်းကြတယ်။ အနီ အစိမ်းနဲ့ အဖြူတို့က အ၀ါတယောက်တည်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်သွားတာကို အရသာခံပြီး အော်ရယ်ကြတယ်။\nလမ်းမကို ဖြတ်ကူးပြီးတော့ ခဏရပ်ပြီး အ၀ါက ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ ဟိုရှာဒီရှာ လုပ်တယ်။\n“အေး ဟုတ်ပါရဲ့ ပန်းနံ့တွေရတယ်”\n“ငါကတော့ ခရေပန်းဆို မကြိုက်ဘူး။ ငါ့အမေကတော့ သိပ်ကြိုက်တာ”\n“ဒီကလူတွေကတော့ ပန်းတွေကို ကြိုက်ပုံမပေါ်ပါဘူးဟယ်”\nဟိုဟိုဒီဒီပြောရင်း ခရေပန်းတချို့ကို ကောက်ကြတယ်။\n“ဒါနဲ့ ဘာလို့ အခုလို ချိန်းကြရတာလဲ။ ပျောက်နေကြပြီးမှ ဗြုန်းစားကြီး”\n“ဒီလိုလေ ငါဟိုတနေ့က ဆရာတော် xxxx ကို သွားဖူးဖြစ်တယ်။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွေကို တန်ဖိုးထားဖို့ လိုတဲ့အကြောင်း ဟောပြတယ်။ ဒါနဲ့ ငါတို့ဟာ အတူရှိနေပါလျက် မတွေ့တာကြာပြီ လို့ သတိရသွားတယ်” အနီက သူ စချိန်းရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပြတယ်။\nဒီလောက်ဆို သူတို့ချင်းက သဘောပေါက်ပြီ။ အားလုံး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် ဖြစ်သွားကြတယ်။ သက်ပြင်းချတဲ့လူက ချတယ်။\nသူတို့လမ်းခွဲကြတဲ့ အချိန်မှာ ညတပိုင်းဟာ တိတိရိရိ ပြတ်ကျသွားပေါ့။\nအဲဒီညမှာ သူတို့ထဲက တယောက်ဟာ တရေးနိုးလာတယ်။ ဗြုန်းခနဲ သတိရသွားပြီး လက်ကိုင်အိတ်ကို ခါချလိုက်တော့ အဖျားလေးတွေ ခြောက်စပြုနေတဲ့ ခရေပန်းလေးတွေ ထွက်ကျလာတယ်။ တစ်ပွင့် နှစ်ပွင့် သုံးပွင့်။ ဒါပဲ။\nအိုး.. ဘာလို့သုံးပွင့် ဖြစ်ရတာလဲ။ လေးပွင့်သာဆို ငါတို့လေးယောက်။ သူက ခပ်ကြောင်ကြောင်တွေးတယ်။ ခဏ ငိုင်နေပြီးမှ တယောက်တည်း ထပ်ရေရွတ်တယ်။ အင်း သုံးပွင့်ဆိုတော့လည်း သူတို့သုံးယောက်ပေါ့။ သူက မီးကိုဖွင့်တယ်။ ကွန်ပြူတာကို ဖွင့်တယ်။ စာကြောင်းတချို့ကို ရိုက်လိုက်တယ်။\nPosted by pandora at 11:37 PM 34 comments\nပထမတော့ အလုပ်များလို့ စာမရေးဖြစ်ပါ။ ကိုယ့်ဗွီအိုင်ပီကို အချိန်ပေးနေတာကလည်း တပိုင်းပေါ့။ နောက်တော့ စာရေးဖို့ စိတ်မပါလက်မပါ ဖြစ်နေလို့ မရေးဖြစ်ပါ။ မရေးဖြစ်တဲ့အပြင် အွန်လိုင်းလည်း သိပ်မ၀င်ဖြစ်ပါ။ သတင်းဝက်ဘ်ဆိုက်တွေ အပြင် ဘလော့ဂ် တချို့ကို ဖတ်ဖြစ်ပေမယ့်လည်း ပျောက်လက်စနဲ့မို့ ခြေရာမထားဖြစ်ပါ။ အမြဲလာရှာကြသူတွေကို အားနာပါတယ်။ ကျေးဇူးလည်း တင်ပါတယ်။\nအွန်လိုင်းပေါ်က လူမှုရေးတွေ ကျဆင်းနေပါတယ်။ ခရီးသွားမယ့်လူကို သေသေချာချာ နှုတ်မဆက်ဖြစ်တာတို့ ဘလော့ဂ်မွေးနေ့ လူမွေးနေ့တွေကို လွတ်သွားတာတို့ ကိုယ့်ကိုလာပြောတဲ့လူတွေကို စကားပြန်မပြောဖြစ်တာတို့။ စာရေးဖို့ စိတ်မရတာ အလုပ်ထဲက ဖိစီးမှုတွေကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အလုပ်တွေ တဖြုတ်ဖြုတ် ပြုတ်တဲ့သူ ပြုတ်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ စီးပွားရေးကျဆင်းလာတဲ့ အလုပ်ခွင်တွေမှာ၊ ဟိုလူဒီလူ အပြစ်တင် အပြစ်ရှာနေကြတဲ့ကြားမှာ အပြိုင်အဆိုင်တွေများတဲ့ ကျွန်းကလေးထဲ ကိုယ့်နေရာလေး မပျောက်အောင် သတိထားနေရတာကိုး။ ဒီကြားထဲမှာ ပို့စ်တချို့မှာ အစာမကြေတဲ့ မှတ်ချက်တချို့ကို တွေ့ရတယ်။ ပြေလည်အောင် ပြန်ဖြေကြားပေးပါမယ်။ အကြည်ဓာတ်ကလေးကတော့ ပျောက်သွားပြန်တယ်။\nအပြင်မှာ သူများတွေကို နည်းနည်းပါးပါး ကူညီဖြစ်ပါတယ်။ တွေးစရာတွေ ကူစဉ်းစားပေးတာတို့ သူများအလှူကိစ္စ ဆက်သွယ်ပေးတာတို့ပေါ့။ အကျိုးရှိသွားကြတယ် အဆင်ပြေသွားအောင် နည်းနည်းလောက် လုပ်ပေးနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့လည်း ၀မ်းသာပီတိဖြစ်စရာပါ။ နောက်ထပ် အကူအညီတောင်းထားတဲ့ တချို့ လုပ်ပေးစရာ အကြွေးလည်း ကျန်နေသေးတယ်။\nသူ.. ကတော့ အားပေးပါတယ်။ ၀ါသနာပါတာကို တဖက်တလမ်းက လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း စူးစူးစိုက်စိုက် လုပ်ဖို့။ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေ ကြားမှာ လုပ်ချင်တာတွေ မပြန့်ကျဲဖို့။ သူကတော့ ကိုယ်တခုခု လုပ်မယ်ဆိုရင် မပြောမဆိုနဲ့ လိုက်လိုက်ပံ့ပိုးပါတယ်။ တချို့စာတွေ ကိုယ့်ဘာသာ လေ့လာမလို လုပ်တုန်းက သက်ဆိုင်တဲ့ စာအုပ်တွေ ၀ယ်ပေး။ ကျောင်းဆက်တက်မလို စဉ်းစားတော့ ကျောင်းတွေ လိုက်ရှာပေး။ ပုံတွေဆွဲမလို လုပ်တုန်းက ဆေးတွေ ခဲတံတွေ ပုံဆွဲစက္ကူတွေ ၀ယ်ပေး (အခုထိ မဖောက်ဖြစ်သေး)။ အခုလည်း မြန်မာပြည်မှာ အသစ်ထွက်တဲ့ ကဗျာစာအုပ်တချို့ ပေးလာပြန်ပါတယ်။\nဒါနဲ့ စကားမစပ် တနင်္လာ-သောကြာ အချိန်ဇယားလေး ပြောပြချင်ပါတယ်။ မနက်ဆိုရင် ၆ ခွဲ အိပ်ရာထ။ ရေမိုးချိုးပြီး ရုံးကိုပြေး။ ညနေ ၆ နာရီ ရုံးဆင်းပြီးရင် အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်ဟာ ၇ နာရီခွဲလောက် အစောဆုံးပါပဲ။ ညစာချက် ညစာစား ရေချိုး တခြားဗာဟီရကိစ္စတွေနဲ့ ၉ နာရီလောက်မှ စပြီး အချိန်ရပါတယ်။ ည ၁၂ နာရီ အိပ်မယ် ဆိုရင် ၃ နာရီလောက် အချိန်ရတယ် ဆိုပါတော့။ အဲဒီကြားမှာ ဖုန်းပြောစရာတွေ ရှိမယ်။ အွန်လိုင်းဝင်ရင်လည်း သတင်းတို့ တခြားနေ့စဉ် ဖတ်စရာတွေ ရှိမယ်။ တွေးစရာတွေ တွေ့ရင်တော့ ဆက်တွေးမိနေသေးတယ်။ တခါတလေကျတော့လည်း ကိုယ်စကားပြောချင်သူတွေနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိရင် ဖြစ်ဖြစ်၊ relax အနေနဲ့ ဘာရယ်မဟုတ် ဟိုဟိုဒီဒီ ဖြစ်ဖြစ် ခဏတဖြုတ် chat ချင်သေးတယ်။ ရုံးကအလုပ်တွေ အိမ်ပါလာတဲ့ ရက်မျိုးဆိုရင်တော့ အချိန်က ရှားပါးလှတယ်။ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ မဖတ်ဖြစ်သေးတဲ့ လေ့လာစရာ စာတွေကလည်း စားပွဲပေါ်မှာ ကျောက်ချနေတယ်။ တီဗွီ ကြည့်တဲ့ အချိန်ကတော့ သိသိသာသာနည်းသွားတယ်။\nဒါပါပဲ။ ညည်းညူတယ်လို့ သဘောမထားပါနဲ့။ ဟိုရောက်ဒီရောက် ရေးရင်း ပြန်ပြီး အင်ထရို ၀င်တဲ့စာ ဆိုပါတော့။\n(ဒီညတော့ အစောကြီး အိပ်သွားပြီးမှ ၁နာရီလောက်မှာ တရေးနိုးပြီး ထရေးပါတယ်။)\nPosted by pandora at 2:00 AM 30 comments\n၀ိုင်မြစ်ချိုထဲမှာ မျှောလိုက်တယ် ဂျွန် -၂\nဆောင်းလေပြင်းတွေ မတိတ်သေးဘူးလား ဂျွန်\nသစ်ရွက်တွေ စင်သွားတဲ့ အရိုးပြိုင်းပြိုင်းပင်တွေ တစ္ဆေခြောက်လို့\nရှုံးပြီး ရှင်ကျန်သူတွေကို ကူတိုက်ဖို့\nပိတ်မိနေတဲ့ ရဲဘော်တွေကို တူးထုတ်ဖို့\nစစ်သတင်းတွေ တကျီကျီ လွှင့်ထုတ်နေတဲ့ ရေဒီယိုတွေကို ထားခဲ့ဖို့\nအရွေ့တွေတိုင်းမှာ အကွေ့တွေတိုင်းမှာ အတွေ့တွေတိုင်းမှာ\nအချိန်မရွေး ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတွေ ရှိနိုင်တယ်\nအရပ်သားတွေက ပစ်မှတ်ထဲ ၀င်ဝင်လာတယ်\nမိန်းမတွေ ကလေးတွေ ဘေးကိုဖယ်ကြပါကွဲ့\nနောက်တစ်နှစ်မှာ တပ်တွေ ရုပ်သိမ်းပြီးရင်\nနောင် ဆယ်နှစ် အနှစ် နှစ်ဆယ် ကြာရင်\nငါတို့နာမည်တွေ ရုပ်တုတွေ ရေးထိုးထားကြမယ် (ထင်တယ်…)\nငါတို့ဟာ ကယ်တင်သူတွေ လွတ်လပ်ရေးကို ခေါ်လာသူတွေ (ထင်တယ်..)\nငါတို့ဟာ ဦးဆွေးဆံမြည့် ထမ်းရွက်သူတွေ (ထင်တယ်.. ငါထင်တယ်)\nစစ်မြေပြင်ကိုပဲ ပြန်သွားကြပါစို့ ဂျွန်ရယ်\nနေရောင်ကျဲကျဲထဲ တံလျှပ်တွေက တလက်လက်နဲ့\nမသေချာဘူး ဘာမှ မမြင်ရဘူး\nမှန်တဲ့ဘက်ဆိုတာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး လိုက်ဖို့လိုတယ်\nမှားတဲ့ဘက်မှာလည်း အသက်နဲ့ရင်းပြီး လိုက်ဖို့လိုတာပဲ\nသူတို့လက်တွေနဲ့ ညွှန်.. လို့\nသူတို့ပါးစပ်တွေနဲ့ ပြော… လို့\nငါတို့ရင်ဘတ်တွေနဲ့ တွန်းတွန်းပြီး ရှေ့တက်ကြမယ်\nအလိုရှိတဲ့အချိန်မှာ မရပ်စဲနိုင်ခဲ့တာ စစ်ပွဲတွေပဲ.. တဲ့\nတင့်ကားတွေ သေနတ်တွေ အမြောက်တွေ\nပေါက်ကွဲသံတွေ ငိုယိုသံတွေ အသေခံဗုံးတွေ\nပဲ့ရွဲ့သွားတဲ့သစ်သီးတွေ ပုတ်ချခံလိုက်ရတဲ့ အစားအသောက်တွေ\nသွေးစက်တွေကြားကိုပဲ ပြန်သွားလိုက်ကြပါစို့ ဂျွန်ရယ်..။\n(၀ိုင်မြစ်ချိုထဲမှာ မျှောလိုက်တယ် ဂျွန် - ၁ သို့)\nPosted by pandora at 1:33 PM 30 comments


ဘက်မလိုက်နိုင်ငံ အဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်ရတော့မှာလား How do I apply payday loan Your Finances are your own Business\nပင်မနေရာ အထူးသတင်း ဘက်မလိုက်နိုင်ငံ အဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်ရတော့မှာလား ပင်မနေရာ ကလောင်ရှင် အထူးသတင်း ကြားဖြတ်သတင်း မူဝါဒ/ဥပဒေဥပဒေ မူဝါဒ အမိန့် ကြေညာချက် သုတေသန တပ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး VOA အသံလွှင့်ချက် DVB အသံလွှင့်ချက် စစ်ရာဇ၀တ်မှု စစ်အင်အားဇာခန်းဆီးနောက်ကွယ်မှ ဇာတ်လမ်း သင်္ခါရတရားနှင့်စစ်အာဏာရှင် စစ်အာဏာရှင်ကြီး၏အတွင်းရေး စစ်အင်အား ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံများ စစ်ယာဉ်များ အထူးကဏ္ဍကလေးစစ်သား စစ်သားအခွင့်အရေး အဂတိလိုက်စားမှု ပြည်တွင်းသင်တန်း ပြည်ပသင်တန်း သွေးစကားဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကိုယ်တွေ့ တိုက်ပွဲ တပ်တွင်းဆင်းရဲကျပ်တည်းမှု အိတ်ဖွင့်ပေးစာ Skip to content\nပင်မနေရာ အထူးသတင်း ဘက်မလိုက်နိုင်ငံ အဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်ရတော့မှာလား ဘက်မလိုက်နိုင်ငံ အဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်ရတော့မှာလား Tuesday, 17 July 2012 15:27\tUser Rating: / 7\nPoorBest ?????????? ?????????? ???????????? order valsartan\nမြန်မာနိုင်ငံ အစိုးရအနေနဲ့ ဒီမိုကရေစီ အသွင်ကူးပြောင်းရေးကာလ အထိုက်အလျောက် လိုက်လျောလာမှုများအပေါ် တရုတ်အစိုးရဟာ မျက်ခြေမပြတ် စိုးရိမ်ကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့် နေပါတယ်။ မြစ်ဆုံကိစ္စ ရုတ်တရက် ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက် ပြည်တွင်းရှိ အလုပ်သမား ဆန္ဒပြမှုများအပေါ် အစိုးရက ရပ်တည်ပေးခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ စုဝေးစီတန်း လှည့်လည်ခွင့် နည်းဥပဒေ စာအုပ်ထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ ဖယောင်းတိုင် မီးထွန်း ဆန္နပြပွဲအပေါ် အစိုးရက ဂရုတစိုက် ဖြေရှင်းပေးတဲ့အပြင် ၈၈မျိုးဆက် ကျောင်းသားများအား သူရဦးရွှေမန်းက တွေ့ဆုံခြင်း၊ လူမှုရေး အသင်းအဖွဲ့များ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မီဒီယာသတင်း ကန့်သတ် ထိန်းချုပ်မှုများအား ဖြေလျှော့ ပေးခဲ့ခြင်းတို့ကလည်း သတိထားစရာ ဖြစ်လာစေခဲ့ပါတယ်။\nသိန်းစိန်နှင့် ဟီလာရီကလင်တန် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေပုံ\nဒါ့အပြင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ နိုင်ငံခြားခရီးစဉ်များမှ နိုင်ငံတကာ ခေါင်းဆောင်များရဲ့ ထောက်ခံအားပေးမှု အရှိန်အဟုန် ရလာတဲ့အပေါ် မြန်မာအစိုးရက တုန်လှုပ် ချောက်ခြားပြီး အစိုးရဟာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ တောင်းဆိုမှု မှန်သမျှ အစွမ်းကုန် လိုက်လျောသွားလိုက်မှာကို တရုတ်အစိုးရအနေနဲ့ စိုးရိမ်နေဟန် တူတယ်လို့ စစ်ရေးအကဲခတ်များက ဆိုပါတယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ နိုင်ငံတကာ ခရီးစဉ်အပေါ် တရုတ်အာဘော် ထင်ဟပ်စေတဲ့ သတင်းစာက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား ဝေဖန်ခဲ့ပြီး ဒီမိုကရေစီ လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး မလုပ်ဖို့ တရုတ်အစိုးရက မြန်မာအစိုးရအား သတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တရုတ် အစိုးရက မြစ်ဆုံစီမံကိန်းကိစ္စ ပြန်လည်စတင်ဖို့အတွက် တရုတ်ကုမ္မဏီများအား အားနည်းချက်တွေ ပြုပြင်ခိုင်းပြီး မြန်မာအစိုးရအား စီမံကိန်း ပြန်လည် ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းဖို့ ကြိုးစားနေပြန်ပါတယ်။ ယခုဆိုရင် အမေရိကန် အစိုးရက ပိတ်ဆို့ အရေးယူမှုတွေကို လျှော့ချလာရာ အမေရိကန် စီးပွားရေး ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီးများ နေပြည်တော်ကို ရောက်ရှိ ဆွေးနွေးနေပြီး တရုတ်ရဲ့ အဓိက သည်းခြေဖြစ်တဲ့ ရွှေဂတ်စ် စီမံကိန်းကို ခြိမ်းခြောက်နေလို့ မျက်လုံးပြူးနေရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွှေဂတ်စ် စီမံကိန်းအပေါ် အမေရိကန်က ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်မှာကို တရုတ်တွေဟာ ပူပန်မှု အရှိဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ KIA အပေါ် အစိုးရက ယနေ့ထိ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရေး ပြေလည်မှုမရှိ ဖြစ်နေတာကိုလည်း တရုတ်အစိုးရက နေရထိုင်ရ ခက်နေပါတယ်။ နယ်စပ်ဒေသနဲ့ ပိုက်လိုင်းလမ်းကြောင်းတလျှောက် လုံခြုံရေး စိုးရိမ်နေရသလို KIA နှင့် အစိုးရ စစ်တပ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေတာကလည်း တရုတ်နိုင်ငံအဖို့ တမျိုးတဖုံ နိုင်ငံရေး မဟာဗျူဟာအရ ကြားခံနယ်မြေအဖြစ် အကာအကွယ် ရသွားသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တရုတ်အစိုးရက ‘ဝ’ UWSA အဖွဲ့ကိုလည်း ခိုင်မာတောင့်တင်းအောင် ပံ့ပိုးထားလျှက် ရှိပါတယ်။ အမေရိကန်အနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား အမှီပြုပြီး ထိုးဖေါက် ဝင်ရောက်လာမှာ တရုတ်တို့ မလိုလားဟန် သဘောမကျတဲ့ အရိပ်လက္ခဏာတွေ ပြသနေပါတယ်။ ယခင်က ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အစိုးရကို အမေရိကန်က “တည်ကြက်” သဘောထားပြီး တရုတ်နိုင်ငံအား မဟာဗျူဟာမြောက် Power ဆိုင်ထားပါတယ်။\nဒါ့အပြင် ယခင်က ထိုင်းနိုင်ငံအား ဗဟိုပြုပြီး အမေရိကန်ရဲ့ သြဇာအာဏာကို အရှေ့အာရှမှာ ချဲ့ထွင်ခဲ့ပါတယ်။ ယခုအခါ ပထဝီ မဟာဗျူဟာအရ အချက်အချာ ကျလာတဲ့ နေရာကတော့ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ နောက်ဖေးပေါက်ဖြစ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံဘဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ အနေနှင့် အင်အားကြီး နှစ်နိုင်ငံအပေါ် ယခင်က ကြားနေနိုင်ငံအဖြစ် နှစ်ဘက်ခွစားမယ့် မဟာဗျူဟာအား ကျင့်သုံးဖို့ခေတ်ကုန်နေပြီလား ဆိုတာကိုတော့ လက်ရှိ နိုင်ငံတကာဖြစ်စဉ်များအရ လေ့လာ သုံးသပ်ကာ ပြောင်းလဲရတော့မယ့် သဘော ဖြစ်နေပါတယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြန်မာနိုင်ငံအဖို့ ဒီမိုကရေစီ လမ်းကြောင်းအမှန်ကို ဆက်သွားမည်၊ မသွားမည် ဆိုတာကိုလည်း ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး၊ တိုင်းရင်းသား အရေးကိစ္စများအား တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးမှ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုတာ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ သိရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အကဲဆတ်တဲ့ တိုင်းရင်းသား အရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ အဆိုပါ အင်အားကြီး တရုတ်နှင့် အမေရိကန် နှစ်နိုင်ငံရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ကင်းရှင်းမှသာလျှင် ချောမွေ့အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်ပါကြောင်း စစ်ရေးအကဲခတ်များက စည်းလုံးခြင်းရဲ့အင်အားဝက်ဘ်ဆိုဒ် www.photayokeking.org သို့ ပေးပို့တင်ပြသွားပါတယ်။\nLast Updated ( Thursday, 23 August 2012 12:45 )


လူငယ်တွေအတွက် အရမ်းကောင်းလို့ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ…. – The Word\nမိဘဆိုတာ သားသမီးတွေရဲ့ ကျေးဇူးရှင်တွေပါ။ မိဘဆိုတာ ဘုရားနဲ့ တဂိုဏ်းတည်းထားရမယ့် ကျေးဇူးရှင်တွေပါ။မိဘကို စော်ကားတဲ့လူဟာ ဘယ်တော့မှ ကြီးပွားချမ်းသာမှု မရရှိနိုင်ဘူးဆိုတာ အားလုံးဘဲ သိရှိကြမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nရှိတုန်းပေး…ရှိတုန်းကျွေး ဆိုတဲ့စကားအတိုင်း မသေခင် မိမိရဲ့ မိဘဆွေမျိုးများကို အစအစအရာရာ ဂရုစိုက်ပြီး လိုလေသေးမရှိအောင် ကျွေးမွေးပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ကြပါစေ။ဒီvideoလေးဟာ ပညာပေးသက်သက် ဖြစ်စေရန်အတွက်ရည်ရွယ်ပြီး တင်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပေးထားတဲ့ ညီငယ်၊ ညီမငယ်များအားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးအထူးပင် တင်ရှိပါတယ်။ ဝါရင့်အနုပညာရှင်ကြီးတွေ မဟုတ်တဲ့အတွက် အားနည်းချက်တွေ၊ အမှားတွေပါရင်လည်း နားလည်ပေးကြပါလ်ို့ လူငယ်တွေကိုစား ပြောကြားလိုပါတယ်။\nအားလုံးဘဲ မိဘကျေးဇူးကို ဆပ်နိုင်သော သားကောင်းသမီးကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေ…\nလူငယျတှအေတှကျ အရမျးကောငျးလို့ တငျပေးလိုကျပါတယျဗြာ….\nမိဘဆိုတာ သားသမီးတှရေဲ့ ကြေးဇူးရှငျတှပေါ။ မိဘဆိုတာ ဘုရားနဲ့ တဂိုဏျးတညျးထားရမယျ့ ကြေးဇူးရှငျတှပေါ။မိဘကို စျောကားတဲ့လူဟာ ဘယျတော့မှ ကွီးပှားခမျြးသာမှု မရရှိနိုငျဘူးဆိုတာ အားလုံးဘဲ သိရှိကွမယျလို့ ထငျပါတယျ။\nရှိတုနျးပေး…ရှိတုနျးကြှေး ဆိုတဲ့စကားအတိုငျး မသခေငျ မိမိရဲ့ မိဘဆှမြေိုးမြားကို အစအစအရာရာ ဂရုစိုကျပွီး လိုလသေေးမရှိအောငျ ကြှေးမှေးပွုစုစောငျ့ရှောကျနိုငျကွပါစေ။ဒီvideoလေးဟာ ပညာပေးသကျသကျ ဖွဈစရေနျအတှကျရညျရှယျပွီး တငျပေးလိုကျခွငျးဖွဈပါတယျ။\nပါဝငျသရုပျဆောငျပေးထားတဲ့ ညီငယျ၊ ညီမငယျမြားအားလုံးကိုလညျး ကြေးဇူးအထူးပငျ တငျရှိပါတယျ။ ဝါရငျ့အနုပညာရှငျကွီးတှေ မဟုတျတဲ့အတှကျ အားနညျးခကျြတှေ၊ အမှားတှပေါရငျလညျး နားလညျပေးကွပါလို့ လူငယျတှကေိုစား ပွောကွားလိုပါတယျ။\nအားလုံးဘဲ မိဘကြေးဇူးကို ဆပျနိုငျသော သားကောငျးသမီးကောငျးမြား ဖွဈကွပါစေ…\nမိဘမတ်ေတာ ပညာပေး ဇာတျလမျးတိုjum comedian group ကိုအားပေးကွအုံးနျောဆုလဲတောငျးပေးကွပါပရိတျသတျကွီး\nPosted by JUM JUM JUM JUM on Thursday, July 23, 2020\nသောက်ရေအခက်ခဲဖြစ်ပြီး ရေနောက်နေတဲ့ ဒေသတွေအတွက် ရေကိုသန့်စစ်နည်း\nမိမိကိုယျကို ကံတှညေံ့လာပွီထငျရငျ ဒါတှလေုပျဖို့မမပေ့ါနဲ့\nမဖြစ်မနေ မှတ်သားထိုက်သော အိမ်သုံး လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းလေးတွေ


What is Local SEO? (Local SEO ဆိုတာဘာလဲ?) | yathar Magazine\nLocal SEO ဆိုတာ Search Engine Optimization (SEO) နည်းဗျူဟာဖြစ်ပြီး သင့်လုပ်ငန်းကို Google map တွင် အလွယ်တကူ မြင်နိုင် ၊ ရှာတွေ့နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။\nတည်နေရာရှိတဲ့ မည်သည့်လုပ်ငန်းမဆို Local SEO သုံးပြီး အကျိူးအမြတ်ရနိုင်ပါတယ်။\nအကယ်၍ လူကြီးမင်းသည် လုပ်ငန်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်တွေ ကိုပြည့်စုံစွာ ဖြည့်သွင်းထားပြီး Google search result မှာပေါ်သောအချက်များ (map pack ဟုလည်းခေါ်သည်) ကို လုပ်ငန်းအတွက် အ‌ရေးကြီးသော keywords များဖြင့်ပြုလုပ်ထားပါက Local SEO က လူကြီးမင်းရဲ့ လုပ်ငန်းကို ပိုမိုတိုးတက်အောင် အထောက်ကူပြုပေးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ် ။\nဒါပေမယ့် Local SEO ကိုနားလည်ချင်လျှင်တော့ Google ကဘယ်လိုအလုပ်လုပ်သလဲဆိုတာ ပထမဆုံးအနေနှင့် သိရန်လိုအပ်ပါတယ်။\nSearch Engines တွေဘယ်လိုတိုးတက်ပြောင်းလဲလာလဲ?\nInternet စစပေါ်ချင်းတုန်းက website အနည်းငယ်ပဲရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် ရှာရတာလွယ်ကူတယ်။\nနောက်ပိုင်းမှာ Internet စတင်ကျယ်ပြန့်လာပေမဲ့ users တွေအတွက် sites တွေကို ပိုပြီးလွယ်လွယ်ကူကူရှာလို့ရအောင် search engine ကိုဖန်တီးပြုလုပ်ခဲ့သည်။\nဥပမာ search engine မှာ စကားစုတစ်ခု ရိုက်တယ်ဆိုရင် ၎င်းစကားစုမှာပါတဲ့ keyword နဲ့ တူညီတဲ့ websites ကိုတွေ့ရမှာဖြစ်တယ်။\nGoogle လည်းထိုနည်းတူပဲ ၊ ဒါပေမယ့် Google က ဘယ် Website တွေကို ယုံကြည်ပြီး လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသဖို့အတွက် ဆိုက်များကြား လင့်ခ်များကို အသုံးပြုထားတဲ့ ပထမဆုံး search engine ဖြစ်လို့ တခြား search engine တွေထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ရခြင်းဖြစ်ပါတယ် ။\nလက်ရှိမှာ Google က website အတွင်းရော အပြင်ဘက်ပါ ရာနှင့်ချီတဲ့ အစိတ်အပိုင်းများကို ရှာဖွေမှုရလဒ်များမှာ ပြသဖို့ သင့်လျော်မှုရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်တဲ့ အချက်တွေက “ Digital Footprint” ကို ဖြစ်လာစေပြီးတော့ အချက်တစ်ခုစီက မတူညီတဲ့ တန်ဖိုးတွေ ရှိပြီးတော့ search engine တွေက ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာစေဖို့ ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။\nသင့် Digital Footprint က Google ထဲကို ဝင်ရောက်အသုံးပြုသည့် User ရဲ့ ရှာဖွေမှု အတွက် အကောင်းဆုံးသော Result ဟုတ်မဟုတ်ကိုဆုံးဖြတ်ပါတယ်။\nGoogle မှ ရှာဖွေမှုရလဒ်များကို အဆင့်သတ်မှတ်ပုံ\nGoogle က website ရာနှင့်ချီ (သို့မဟုတ်) ထောင်ပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ အဆင့်သတ်မှတ်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုပါတယ်။\nဒီလုပ်ငန်းစဉ်တွေကို algorithms လို့ခေါ်တယ်။\nဥပမာ တစ်ခုခုကို google တွင် ရှာဖွေလိုက်တဲ့အခါ algorithm က အညွှန်းကိုစစ်ဆေးပြီးတော့ organic ရှာဖွေမှုရလဒ်များမှာ သင့်ရှာဖွေမှုနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ websites lists ကို ပြန်ပေးပါတယ်။\nOpen link ကနေပေးတဲ့ ဆက်စပ်မှု နှင့် လူကြိုက်များမှု အပေါ် အခြေခံပြီးတော့ ရလဒ်များကို ရွေးချယ်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ထားပါတယ်။\nသင့်ရှာဖွေမှုမှာ ပါဝင်တဲ့ Website တွေကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ဖို့ algorithm က siteအတွင်း နဲ့ site ပြင်ပ အချက်အမျိုးမျိုးကို စစ်ဆေးသည်။\nသက်ဆိုင်တဲ့ sites များအားလုံးကို list တွင် ထည့်သွင်းပြီး Popularity ဖြင့် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။\nSite အတွင်း နှင့် site ပြင်ပ အကြောင်းအရင်း အမျိုးမျိုးကို ပြန်ကြည့်တဲ့အခါမှာ ဘယ် site တွေက Search Result ကို အကောင်းဆုံး ဖော်ပြနိုင်လည်းဆိုတာကို အယ်လဂိုရီသမ်က ဆုံးဖြတ်ပေးပြီး အဆိုပါ site များကို Search Result ၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားပေးပါတယ်။\nသင့်ရဲ့ SEO ကို မြှင့်တင်ခြင်းက သင့်websiteရဲ့ ဆက်စပ်မှု၊ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုနဲ့ link ရေပန်းစားမှုဆိုင်ရာ အချက်နှစ်ရပ်စလုံးကို သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။\nသင့် siteရဲ့ footprint က မှန်ကန်တဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားပါက၊ သင့် site သည် ရှာဖွေမှုရလဒ်များတွင် ပိုမိုပြီး Rating ကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။\nLocal SEO၏ မတူညီသောပုံစံ\nLocal organic searchရလဒ်တွေကရော ဘယ်လိုလဲ??\nသန်းပေါင်းများစွာသော users တွေရဲ့ Search Request ကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီးနောက်၊\nusers တွေက လုပ်ငန်းအမျိုးအစားတစ်ခုကို ရှာချင်လျှင် ချက်ချင်း Result တွေကို ဖော်ပြနိုင်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်း Google မှ သိရှိလာခဲ့ပါတယ်။\nဒါကြောင့်၊ Google ရဲ့ local search algorithm တွင် proximity factor တစ်ခု ပါဝင်သည်။\nဤသည်မှာ ဒေသတွင်း Keywords များ (ဒေသခံ ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် စုံစမ်းမှုများ) ကိုရှာဖွေသောအခါ Google သည် သင့်တည်နေရာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြောင်းပြသရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။\nရှာဖွေသူသည် Search Request တွင် မြို့အမည် (သို့မဟုတ်) Near By Loaction မပါဝင်သော်လည်း local search algorithm က ထည့်သွင်း ရှာဖွေပေးသည် ။\nဥပမာအားဖြင့်၊ သင်သည် အလုပ်တွင် နေ့လည်စာအတွက် ပီဇာမှာယူချင်ပါက ၊\n“ pizza delivery” အတွက် google မှနေ တဆင့် သင့်ရုံးအနီးရှိ Pizza Shop တည်နေရာစာရင်းကို သင်၏ local Search Engine Results Page (SERPS) တွင် ပေါ်လာပါမည်။\nသို့သော် အိမ်တွင် ထိုနည်းတူ တူညီသောရှာဖွေမှုကို သင်ပြုလုပ်ပါက၊ သင်သည် လုံးဝကွဲပြားသောရလဒ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။\nLocal Search သည် နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကွန်ပြူတာများတွင်သာ အသုံးပြုသောကြောင့် Users များ အနေဖြင့် အကန့်အသတ်ရှိသည်။\nသို့သော်၊ မကြာသေးမီက မိုဘိုင်းအင်တာနက်အသုံးပြုခွင့် တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ၊ မိုဘိုင်းရှာဖွေမှုများ တိုးပွားလာကာ Local SEO သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ဒေသတွင်းဈေးကွက်ရှာဖွေသူများ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အရေးပါသည့် ဒေသဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်များနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများကို ထောက်ပံ့ပေးသည် ။\nသားငါးတွေကို ကြာရှည်ခံအောင် ဘယ်လိုသိမ်းမလဲ