အလင်းပြပေးကြပါ အရပ်ကတို့… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Think Different » အလင်းပြပေးကြပါ အရပ်ကတို့…\nPosted by ကို ထွဋ် on Jul 25, 2016 in Think Different | 50 comments\nဂျန်န၀ါရီ နောလစ်... အလင်းပြပေးကြပါ...\n– ဒီတခါ ရေးတာကို ရေမြေ့သနင်းတယောက် လိုင်းပြောင်းတယ် ထင်မှာပဲ… တကယ်တော့ ဂျန်န၀ါရီနောလစ်(General Knowledge) ကနေ မသွေဖီပါဘူးဗျာ…\n-သိချင်တာလေးကို သေချာလေ့လာရင် ခေါင်းတလုံးတည်းထက်စာရင် အများနဲ့က ပိုကောင်းမလားလို့ပါ… ပြီးတော့ ဒီရွာလေးက ကွန်မန့်ကအစ သေချာမန့်ကြတော့ ဖတ်ရတာရော ပေးရတဲ့ အချိန်ရော မျက်လုံးရော အားလုံး အိုကေတယ်ဗျ…\n-ဖေ့စ်ဘွတ်မှာဆို အကြောင်းအရာတခုတင်တယ် ကြိုက်ရင် စွတ်ကြိုက် စွတ်ကို ချီးကျူးပြီး၊ မကြိုက်ရင် ရစရာတောင် မရှိဘူး မန့်ကြတယ်…တခါတလေ ယုတ်ယုတ်ညံ့ညံ့ကို မန့်ကြတယ်… ကောင်းတဲ့ မန့်က ရှားတယ်…\n-တခါတလေတော့လဲ ပါတတ်တယ်.. ကိုယ်မသိသေးတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေကို မှီငြမ်းပုံစံ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ဘ၀ အတွေ့အကြုံနဲ့ ယှဉ်ပြီး မန့်ပေးကြတယ်… ဖတ်ရတာ သိပ်ကောင်းတယ်…\n-တခါ… Debate လုပ်တဲ့ ဂရုလေးတွေ ရှိပါတယ်… ဘာမကြိုက်လဲဆိုတော့ အက်ဒမင်တွေက အဆုံးအဖြတ်ပေးကြတယ်… ကျွန်တော်မကြိုက်ဘူး သူတို့ကရော ဘယ်လောက်မှန်မှာလဲ… (ကိုယ်ပိုင်အမြင်ပါ…)\n-ဘာဖြစ်စေချင်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် အရင်က ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ပုံစံလေးတွေကို ပြန်တွေ့ချင်တာဗျ…\n-ဆိုကြပါစို့ အောင်ရင်ညိမ်း စာအုပ်ထွက်ပြီးစမှာ အပြာရောင်စကားဝိုင်းလိုမျိုး…တခါ IQ EQ တွေ အကြောင်း ပြောကြဆိုကြသေးတယ်…အရီးရဲ့ သင်ပုန်းလဲ ကြိုက်တယ်…\n-ပြီးတော့ သူကြီးရဲ့ အယ်ဒီတာ့သင်ပုန်းပေါ့…(http://myanmargazette.net/205709) ဆို အကြိုက်ဆုံးပဲ… ဒါတွေကတော့ မပျောက်ပါဘူး… အဲဒီပို့စ်ထဲက ဆရာနဲ့ တပည့် ဆက်ဆံရေးလေးကို ရေးထားတာ အရမ်းသဘောကျတယ်… အဲဒီပို့စ်တုန်းကလဲ သိပ်ဆွေးနွေးထားတာ မတွေ့ရဘူး… တကယ်ဆို သွေဖီတယ်လေ… အနော်ဦးဆုံး မန့်ထားတာ မှတ်မှတ်ရရပဲ…\n-ဒီခေတ် (ဖွဘုတ်) ခေတ်မှာပေါ့ လူတွေ စာဖတ်ရတာ တွေးရတာ ကြိုက်လာကြပါတယ်… ဥပမာ နည်းစနစ်ကျကျ အတွေးအခေါ်တို့ မှတ်စုကြမ်းတို့ မြန်မာလီဒါတို့ ဖြိုးသုတတို့ ဖတ်လာကြပါပြီ… တခုပဲ အကြောင်းအရာပေါ်မှာ ထပ်ဆင့်တွေးတာ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံနဲ့ နှိုင်းပြတာ မမန့်ကြဘူးလားလို့… တကယ်ကောင်းတဲ့ ခေါင်းစဉ်ဆိုလဲ လိုရင် တမျိုး မလိုရင် တမျိုးလားလို့… မန့်ကြတာ ပြောပါတယ်… တကယ်ကောင်းရင်ရော သူက ဘယ်သူဘယ်ဝါ (နောက်ကွယ်မှာ သူ့အကြောင်းရှိသေးတယ်လေ) မသိဘူး…\n-အချုပ်အားဖြင့်ကတော့ ကျွန်တော် ဒီမှာ Debate လေး လုပ်စေချင်ပါတယ်… ဒီရွာထဲမှာ နေရာစုံ အတွေ့အကြုံအစုံ အသက်အရွယ်စုံ… လုံးဝ ကျိန်းသေတာက ကွန်မန့်ကို အဆင့်ရှိရှိ ဖတ်ပြီးရင် မျက်လုံးညောင်းရ အချိန်ပေးရကျိုးနပ်စေတယ်… အာဝါသလဲ ကင်းသလားလို့… ခေါင်းစဉ်ကိုလဲ သူကြီး ပေးရင် ပိုကောင်းပေါ့… မဟုတ်လဲ နောက်တလှည့် တယောက်ယောက်က ခေါင်းစဉ်ပေးမယ်ဆိုတာမျိုးလေးလဲ မျှော်လင့်တယ်ဗျာ… မန့်တာကလဲ ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်လဲ မှီငြမ်းပေါ့ ဒါမှမဟုတ် ကူးလာတာပေါ့ ရပါတယ်… ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ အပြာရောင်စကားဝိုင်းလိုမျိုးထပ်လုပ်ဖို့က အချိန်ပေးရမှာဗျ… နှုတ်တရာ စာတလုံး တာဝန်ကြီးတယ်… မအားလဲ မအားကြတော့ ပိုဆိုးပေါ့နော့… မန့်တာကြတော့ ဘာပဲပြောပြော သူ့ထက်စာရင် တာဝန်ပေါ့မလားပေါ့… IQ EQ တုန်းကဆို အောက်ကမန့်မှာ ဆရာမကြီးတယောက်ပြောထားတာ လင့်ပေးလိုက်မှ နည်းနည်း နားလည်ပြီး အပေါ်ကဟာတွေ လိုက်ဖတ်နိုင်တာ… ဒါကြောင့် ပို့စ်နဲ့ဆိုင်တယ် ကိုယ်ဖတ်ဖူးတဲ့ဟာဆိုလဲ ကူးလာတင်ပါ ရပါတယ်… အဲဒီသဘောလေးနဲ့ အောက်က ကျွန်တော့ ရှယ်တာလေးကို ပြောပေးမန့်ပေးကြပါဗျာ…\n-“Comfort Zone” တဲ့\n-A place or situation where one feels safe or at ease and without stress.\n-ဒီပုံတွေက ခေါင်းစဉ်ကို ဖော်ဆောင်ပေးထားတာပေါ့နော့… မြန်မာလိုဆိုရင် ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ သို့မဟုတ် တရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ်ပေါ့… (နီးစပ်မယ်ထင်တာ ပြောတာပါ) အဲဒါကိုပဲ သေချင်တဲ့ ကျား၊ တောပြောင်း အတွေးအခေါ်နဲ့ ကော်မန့်လေး တွေလဲ လက်ခံပါတယ်…\n-ဒါကတော့ သူနဲ့ဆိုင်တဲ့ ပုံပြင်လေးပါ…\n-တစ်ခါက.. ဥာဏ်ပညာနဲ့ပြည့်စုံတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့အတူ ခရီးကြမ်းတစ်ခုကို ထွက်ခွာခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီလိုဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ဟာ ခြေကျင်ခရီးထွက်လာရင်းမှာပဲ ညဉ့်အမှောင်ဟာ တဖြည်းဖြည်း ၀င်ရောက်လာပါသတဲ့..။ ညရဲ့အမှောင်ထုဟာ ပိုမိုပြီးကြီးစိုးလာပြန်တာကြောင့် ဆရာက တပည့်ကိုဒီလိုပြောတယ်\n-“တပည့် ငါတို့တည်းခိုဖို့နေရာလေးဘာလေးရှာမှာဖြစ်မယ်၊ ဒီအတိုင်းအိပ်လို့တော့မဖြစ်ဘူး။ ဟိုဟိုဒီဒီသွားပြီး တည်းဖို့ခိုဖို့နေရာလေးရှာစမ်းပါဦး”\n-အဲဒီအခါ တပည့်လုပ်သူလည်း အနီးအပါးလှည့်လည်သွားလာပြီး တည်းခိုနေနိုင်တဲ့ နေရာကိုလိုက်ရှာတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ ဖုန်းဆိုးမြေတစ်ခုရဲ့ အစပ်မှာတော့ အင်မတန်သေးငယ်စုတ်ချာလှတဲ့ တဲပုတ်တစ်လုံးကိုတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်းသူဟာ ဆရာကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ပြီး သူတွေ့ခဲ့တဲ့ တဲပုတ်လေးဆီကို ဆရာတပည့်နှစ်ယောက် သွားရောက်ခဲ့ကြတယ်။\n-အဲဒီလို စုတ်ချာလှတဲ့တဲပုတ်လေးမှာ အင်မတန်ဆင်းရဲနုံချာလှတဲ့ မိသားစုတစ်စုနေထိုင်တယ်။ အဖေ၊ အမေနဲ့ ကလေးငယ်တွေအကုန်လုံးဟာ အရောင်မွဲလွန်းလှပြီး အဖာရာတွေ ဗရပွနဲ့ အ၀တ်အစားတွေကို ၀တ်ဆင်ထားရရှာတယ်။ ပညာရှိရဲ့တပည့်ဟာ ဆင်းရဲလှတဲ့မိသားစုကို အားနာလှပေမယ့် ဒီတစ်ညအဖို့ဒီမှာအိပ်မှသာဖြစ်မှာမို့ သူက တည်းခိုခွင့်တောင်းခဲ့တယ်\n-“ကျွန်တော်တို့ ဆရာတစ်ပည့်နှစ်ယောက် ဒီတစ်ညတော့ ဒီမှာအိပ်ပါရစေ” လို့ တပည့်က ခွင့်တောင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ သူဆင်းရဲမိသားစုရဲ့ဖခင်က\n-“အိုး..ခရီးသွားဧည့်သည်တွေပဲဗျ။ ဧည့်သည်လာတာကိုပဲ ကျွန်တော်က အင်မတန်ဝမ်းမြောက်လှပါတယ်။ တည်းပါဗျာ။ တည်းပါ။ အိမ်ထဲကိုကြွကြပါ” လို့ ပြုံးရွှင်စွာပဲဆီးကြိုလိုက်တယ်။\n-အဲဒီနောက်မှာတော့ ဆင်းရဲမွဲတေလှတဲ့မိသားစုဟာ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်အတွက် ညစာအဖြစ် အစားအသောက်တွေနဲ့ကျွေးမွေး ဧည့်ခံခဲ့တယ်။ သူတို့ကျွေးမွေးတဲ့ အစားအသောက်ထဲမှာတော့ သူတို့ဟာ ဒိန်ခဲတွေ၊ နို့မလိုင်တွေ၊ နွားနို့တွေကို အကောင်းဆုံးပြင်ဆင်ကျွေးမွေးကြရှာတယ်။\n-အဲဒီလို ပျူငှာဖော်ရွေလွန်းတဲ့ သူဆင်းရဲမိသားစုကိုမြင်ရတဲ့အခါ တပည့်လုပ်သူဟာ အင်မတန်မှ သနားမိတယ်။ သူတို့ဟာ ဆင်းရဲနုံချာလှပေမယ့် သဒ္ဒါတရားမှာတော့ ဇောတိက၊ အနာထပိဏ်တို့ထက် မနည်းဘူးလို့သူတွေးတောနေမိတယ်။\n-အဲဒီလို ညစာစားသောက်အပြီးမှာတော့ ဆရာဖြစ်သူက ဒီလိုမေးတယ်\n-“ခင်ဗျားတို့တွေ ကျွေးမွေးဧည့်ခံတာကို ကျေးဇူးတင်လို့မဆုံးပါဘူး။ ဒါနဲ့ ဒီလို ခေါင်လှတဲ့နေရာမှာ ဘာအလုပ်အကိုင်တွေနဲ့များ လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြတာတုန်းဗျ”\n-“ကျွန်တော်တို့မှာ နွားတစ်ကောင်ရှိတယ်လေ၊ ကျွန်တော်က နေ့တိုင်းနွားနို့ညှစ်ပြီး သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်နီးနားချင်းဆီမှာ သွားပေးတယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့အတွက်လိုအပ်တဲ့ အ၀တ်အထည်၊ ဆန် တွေပြန်ပေးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဟင်းလျာကတော့ ဒီနွားကရတဲ့ ဒိန်ခဲ၊ ဒိန်ချဉ်၊ နွားနို့ ပေါ့ဗျာ။ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ မိသားစုအသက်မွေးရတာပေါ့ ကျန်တဲ့ရပေါက်ရလမ်းတော့မရှိပါဘူး”\n-အဲဒီလိုနဲ့ နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ဟာ ခရီးဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့တယ်။ ဆရာဖြစ်တဲ့ပညာရှိကြီးဟာ တစ်စုံတစ်ခုမှ ပြောဆိုခြင်းမရှိပေမယ့် တပည့်လုပ်သူကတော့ ဆင်းရဲလှတဲ့မိသားစုအပေါ် သနားစိတ်၊ စာနာစိတ်တွေသာ ကြီးစိုးနေတယ်။ ဒီမိသားစုလေးကို ကယ်တင်လိုစိတ်၊ ကြီးပွားချမ်းသာစေလိုစိတ်တွေနဲ့ တနုံ့နုံ့ ဖြစ်လို့လာတယ်။ တစ်ကြိမ်မှာတော့ သူက ဆရာပညာရှိကြီးကို ဒီလိုပြောလိုက်တယ်\n“ဆရာ ကျွန်တော်တို့တည်းခဲ့တဲ့အိမ်က မိသားစုလေးကို ကျွန်တော် အင်မတန်သနားမိပါတယ်ဗျာ။ သူတို့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ချမ်းသာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့နည်းလမ်းလေးများ မရှိဘူးလား” လို့မေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ ပညာရှိကြီးက\n-“မင်းသူတို့ကို တကယ်ချမ်းသာစေချင်လား”လို့ပြန်မေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ တပည့်က\n“ဘယ်လိုပြောလိုက်ပါလိမ့်ဆရာရယ်။ ချမ်းသာစေချင်တာပေါ့ဗျ” လို့ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ ဆရာပညာရှိက\n-“ဒါဆို သူတို့ပိုင်တဲ့ နွားမကို ချောက်ထဲတွန်းချပြီး သတ်ပေးလိုက်” လို့ပြန်ပြောတယ်။ အဲဒီအခါ တပည့်က\n-“မဟုတ်တာဆရာရယ်၊ သူတို့မှာပိုင်တာဆိုလို့၊ ဒါလေးပဲရှိတာကို၊ ဒါလေးမရှိရင် ဒုက္ခရောက်သွားမှာပေါ့” လို့ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ ဆရာက\n-“တကယ်ချမ်းသာစေချင်ရင်၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာလုပ်စမ်းကွာ” လို့ပြန်ပြောလိုက်တယ်။\n-အဲဒီလိုနဲ့တပည့်ဟာ လေးလံတဲ့စိတ်နှလုံးနဲ့ တဲပုပ်လေးရှိရာကို ပြန်လာတယ်။ အိမ်သားတွေမသိအောင် သူတို့ရဲ့နွားမလေးကို ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းကိုဆွဲလာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်တော့ သူဟာ နွားကို ချောက်ထဲတွန်းချပြီးသတ်ခဲ့လိုက်တယ်။\n-အဲဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာမှာတော့ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ဟာ အဲဒီလမ်းအတိုင်းဘဲ ခရီးတစ်ခေါက် ထွက်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူတို့တွေဟာ အရင်တည်းခိုခဲ့ဖူးတဲ့ တဲပုပ်လေးနေရာမှာ ကောင်းမွန်သပ်ယပ်တဲ့ အိမ်တစ်လုံးကိုတွေ့ရတယ်။ အဲဒီအိမ်ဘေးမှာ မျက်စေ့တဆုံးကျယ်ဝန်းတဲ့ သီးနှံစိုက်ခင်းတွေနဲ့တကွ၊ နွားပေါင်း တစ်ဒါဇင်လောက် မွေးမြူထားတဲ့ နွားတင်းကုပ်ကြီးတစ်ခုကိုပါတွေ့ကြရတယ်။ အဲဒီအိမ်ထဲမှာလည်း တစ်ချိန်က ဆင်းရဲချို့တဲ့စွာနေခဲ့ရတဲ့မိသားစုဟာ ကောင်းမွန်သပ်ယပ်တဲ့ အ၀တ်အစားတွေနဲ့တကွ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေကြတာကိုလည်း တွေ့ရပြန်တယ်။ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ဟာ အရင်နည်းအတိုင်းပဲ အိမ်ရှင်ကိုတဲခိုခွင့်တောင်းပြီး တည်းခိုခဲ့တယ်။ ညစာစားအပြီးမှာတော့ တပည့်လုပ်သူဟာ သူတို့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုအခြေအနေကို ရောက်လာလာလဲဆိုတဲ့ သိချင်စိတ်ကို ထိန်းမရတဲ့အတွက်\n-“အစ်ကို ခင်ဗျားတို့မိသားစုဟာ အရင်က အင်မတန်ဆင်းရဲချို့တဲ့ခဲ့တယ်၊ ခုတော့ တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေပါလား၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီဘ၀ ရောက်သွားတယ်ဆိုတာ ပြောပြပါလားအစ်ကို” လို့မေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ အိမ်ရှင်ယောက်ျားက ဒီလိုပြန်ပြောလိုက်တယ်-။\n-“ကျွန်တော်တို့မှာ အရင်က ဆရာတို့သိတဲ့အတိုင်း နွားတစ်ကောင်ရှိတယ်လေ။ ကံဆိုးချင်တော့ ဆရာတို့နှစ်ယောက်ပြန်သွားတဲ့ နေ့မှာပဲ အဲဒီနွားလေးက ချောက်ထဲကျပြီးသေသွားရှာတယ်။ ကျွန်တော်တို့မိသားစု အရမ်းသောက ရောက်ခဲ့တာပေါ့ဗျာ။ ဒီနွားလေးမှီခိုနေရတာကို၊ နွားကသေသွားတော့ ငါတို့တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီပေါ့။ ဒါပေမယ့်လည်း လူဆိုတာမျိုးက ဒီအတိုင်း အသေခံပါရိုးလားဆရာရယ်။ နွားအားကိုးလို့မရတော့လည်း ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးကြရတာပေါ့။ တစ်မိသားစုလုံး ညီတူညာတူ စိုက်ကြပျိုးကြ၊ ရရာအလုပ် လုပ်ကြနဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ ရုန်းကန်ကြရတာပေါ့။ အရင်ကတော့ တစ်နှစ်ကြာအောင် အလုပ်လုပ် ပိုက်ဆံစု နွားပြန်ဝယ်မယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် တစ်နှစ်ကြာတဲ့အခါ အလုပ်လုပ်လို့ရတဲ့ငွေက နွားတစ်ကောင်တင်မဟုတ်ဘူးဆရာရေ၊ နွားသုံးကောင်စာလောက် ၀ယ်လို့ရနေတာကို ကျွန်တော်တို့သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် နွားပြန်ဝယ်ရုံတင်မကဘူး ရှိသမျှမြေတွေ၊ စိုက်လို့ရသမျှမြေတွေကို အကုန်စိုက်၊ လုပ်လို့ရသမျှ အကုန်လုပ်နဲ့ ဒီဘ၀ရောက်လာတာပဲ၊ နောက်တော့ ကျွန်တော်တို့အကုန်လုံး သဘောပေါက်လာတယ်။ ဘာမှမလုပ်ရင်၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ တစ်ခုခုလုပ်ရင်။ တစ်ခုခုဖြစ်လာမယ်ပေါ့ဗျာ”\n-ကျွန်တော်တို့လူသားတိုင်းဟာ Comfort Zone လို့ခေါ်တဲ့ သက်တောင့်သက်သာ နေရတဲ့ဘ၀ကိုသာ မှီတွယ်နေ၊ သာယာနေတဲ့သဘာဝရှိသူတွေပဲဖြစ်တယ်။ ဆိုလိုတာက သူဆင်းရဲမိသားစုဟာ နွားကိုမှီခိုနေရင်းနဲ့ သူတို့ဘ၀ကို ဒီထက်ပိုမိုမြှင့်တင်ကောင်းမွန်စေဖို့ သတိမရကြသလို၊ ကျွန်တော်တို့တွေဟာလည်း လက်ရှိဘ၀ရေစီးကြောင်းထဲမှာသာ အလိုက်သင့်လေး စီးဆင်းလိုက်ပါနေကြသူများပဲဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို အလိုက်သင့်မြောပါနေရင်းနဲ့ပဲ လက်ရှိဘ၀ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘ၀တစ်ခု၊ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရုန်းထွက်ကြိုးစားဖို့ မေ့လျော့နေကြတယ်လို့ဆိုတယ်။\n-လောကုတ္တရာသဘောအရလည်း သူဆင်းရဲ မိသားစုရဲ့ နွားကိုမှီခိုခြင်းလို ၊ လောကလူသားတိုင်းဟာ “ဘ၀တဏှာ”လို့ခေါ်တဲ့ လက်ရှိဘ၀ကို မှီတွယ်နေတတ်၊ တွယ်တာနေတတ်ပြီး၊ ဘ၀ရဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခကိုစွန့်ပယ်ဖို့၊ သံသရာရဲ့လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ မေ့လျော့နေတတ်တဲ့ သဘာဝကို ဒီပုံပြင်လေးက ထင်ဟပ်စေမှာပဲဖြစ်တယ်။ လူသားတွေဟာ မိမိရဲ့ဘ၀၊ သားသမီး၊ ဇနီးကြင်ယာတွေကို တွယ်တာခြင်းနဲ့အတူ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ သံသရာက လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ဒါန၊သီလ၊ ဘာဝနာမှုတွေကို မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်နဲ့ပဲ ဘ၀သံသရာရဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခကိုခံနေကြသူများပဲဖြစ်တယ်တို့ဆိုမယ်။\n-လောကီအမြင်အရလည်း– လောကီလူသားတွေဟာ သူဆင်းရဲမိသားစုဟာ နေ့စဉ်ရရှိတဲ့နွားနို့လေးကိုသာအမှီပြုနေတာကြောင့် ပိုမိုပြည့်စုံတဲ့ဘ၀နဲ့ ဝေးကွာနေကြရသလို ကျွန်တော်တို့တွေဟာလည်း လတ်တလောရရှိနေတဲ့အခြေအနေမှာသာ မိန်းမောလိုက်ပါရင်း ဘ၀ကိုဖောက်ထွက်ဖို့၊ အောင်မြင်ခြင်းကို အရယူဖို့ အားထုတ်လေ့၊ ကြိုးပမ်းလေ့မရှိကြဘူးလို့ဆိုတယ်။\n-ကျွန်တော်တို့ဟာ မိမိရဲ့ comfort zone ကို မှီခိုတတ်၊ မိန်းမောတတ်တဲ့သဘာဝကို ဆင်ခြင်သင့်လှတယ်။ “ငါဟာ ဒီထက်ပိုပြီးကောင်းတဲ့ဘ၀ကို ဦးတည်နေသူလား၊ ဒီဘ၀နဲ့ပဲ တစ်သက်လုံးအရိုးထုတ်ရမယ့်သူလား” ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ မိမိကိုယ်ကို ဆန်းစစ်သင့်ကြတယ်လို့ဆိုတယ်။ အဲဒီလို ဆန်းစစ်ပြီးတဲ့အခါမှာလည်း နွားကိုချောက်ထဲတွန်းချပစ်သလို မိမိရဲ့ မေ့လျော့ပျော်ပါးတတ်တဲ့သဘာဝကို လုံးဝဥဿုံ စွန့်ပယ်သင့်ကြတယ်လို့ဆိုတယ်။ အဲဒီလို စွန့်ပယ်နိုင်မှသာ သူဆင်းရဲမိသားစုရဲ့ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်းနဲ့တူတဲ့ အောင်မြင်ခြင်းကို မုချရောက်နိုင်မယ်လို့ဆိုလိုတာပဲဖြစ်တယ်။\n-Comfort zone isabeautiful place, but nothing ever grows there.\nသက်တောင့်သက်သာနေထိုင်ရတဲ့ဘ၀ဟာ အင်မတန်လှပတဲ့နေရာပဲဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီနေရာဟာ ဘာတစ်ခုမှ စိုက်ပျိုးလို့တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူး”\n-ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ စီးမြောလိုက်ပါနေတဲ့ ဘ၀နေထိုင်မှုဟာ ပျော်ရွှင်မှု၊ သက်သာမှုတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် ဒီအတိုင်းနေထိုင်သွားခဲ့ရင် အောင်မြင်ချမ်းသာတဲ့ဘ၀ကို ဘယ်သောအခါမှ ရလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ဆိုလိုတာပဲဖြစ်တယ်။ Comfort Zone ကနေ ရုန်းကန်ဖောက်ထွက်နိုင်မှသာ အောင်မြင်ခြင်းကို အရယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ဆိုတယ်။ ဘာမှမလုပ်ရင်၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ တစ်ခုခုလုပ်မှ၊ တစ်ခုခုဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ သူဆင်းရဲရဲ့စကားလို လက်ရှိဘ၀မှာ သာယာပြီး အလိုက်သင့်မြောပါနေရုံနဲ့တော့ ဘာတစ်ခုမှ အောင်မြင်လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ဆိုလိုတာပဲဖြစ်တယ်။\nတကယ်တော့လည်း ကျွန်တော်တို့ဟာ “နွား”ကို ချောက်ထဲတွန်းချပစ်ဖို့ လိုအပ်နေသူများပဲဖြစ်တယ်\nကျွန်တော် တကယ်ကို လက်ရှိစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေးပါ… မြန်မာတွေ အများစု ကျွန်တော်ပါပါတယ် သာယာနေသလားလို့… အပြင်မှာလဲ ဆွေးနွေးဖြစ်ပါတယ်… တယောက်တမျိုးစီတွေ ထွက်ပါတယ်… ကိစ်စမရှိပါဘူး… နောက်ထပ်တွေးစရာ စဉ်းစားစရာ ထပ်ရတာပေါ့… ကူပါဦးနော်…\nစဉ်းစားရမှာက ကိုယ့် အခု အခြေအနေ ကို ကိုယ် ကျေနပ် သလား ကိုယ့် အတွက် အဆင်ပြေနေသလားပေါ့။\nကိုယ့် အခြေအနေ ကို ကိုယ် ကျေနပ်နေရင် ထပ် မတိုးတက်လဲ ဘာ အရေးလဲလေ။\nကိုယ့်ဟာကိုယ် comfort zone ထဲ အေးဆေး နှပ်နေမှာပေါ့။\nအခု လက်ရှိကို မကျေနပ်ဘူး ထပ်လိုချင်သေးတယ် ထပ်တိုးတက် ချင်သေးတယ် ဆိုရင်တော့ စွန့်စားရမှာပဲကိုး\nသက်သာရတုန်း သက်သာသလိုမနေပဲ ပင်ပန်းခံနေတာတွေ နားမလည်ဘူးး\nအဓိက က ကိုယ်ဘာလိုသလဲပဲ။\nစာထဲက ပြောတဲ့ ဘဝ ဒက်ဖနေးရှင်းတွေက ကိုယ့် ဘဝ အတွက်တော့ သိပ် အလုပ်မဖြစ်လှဘူးး\nThe day the earth stood still ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားထဲမှာ\nကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေ ကို မျိုးတုန်းအောင် ရှင်းမယ့် ဂြိုဟ်သား နဲ့ ပရော်ဖက်ဆာ နဲ့ စကားပြောတဲ့ အခန်းမှာ\nသူ ပြောချင်တာက လူတွေဟာ (အထူးသဖြင့် ကိုယ်တွေပေါ့ ဟိဟိ)\nမပြောင်းဘဲ နေလို့ ရသလောက် မပြောင်းဘဲ နေကြတယ်။\nမပြောင်းလို့ မရတော့ဘူး ပြောင်းကို ပြောင်းမှ ဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုး မှသာ ပြောင်းလဲကြတာ တဲ့။\nဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်ပါတယ်။ တော်ရုံ တန်ရုံ ပြဿနာလောက် ကတော့ ဘာမှ အရေးလုပ်မနေပါဘူး။\ndo or die အခြေအနေ မျိုး လောက် ရောက်မှ သာ ပြောင်းလဲကြတာကိုး။\nအခု အခြေအနေ က အဆင်လေးပြေနေတယ်\nတစ်ခုခု အသစ်အဆန်း လုပ်လိုက်ရင် ပိုပြီးလဲ ကောင်းသွားနိုင်တယ် ပိုပြီးလဲ ဆိုးသွားနိုင်တယ် ဆိုရင်\nတော်တော်တန်တန် ဘယ် လုပ်တော့မလဲ။\nဒါကို လုပ်မှကို ရတော့မယ် မလုပ်ရင် မဖြစ်တော့ဘူး ဒုက္ခရောက်တော့မယ် ဆိုတဲ့ အချိန်မျိုးမှသာ အပြောင်းအလဲ တွေ ဖြစ်လာကြတာ။\nအဲ့လိုနဲ့ပဲ ကိုယ် ပြောင်း ရမှာကို ပျင်းတာကို အကြောင်းပြချက်တွေ ပေးပြီး ဟီးဟီးဟီး\nနာ့ နွားတော့ ချောက်ထဲ လာမတွန်းချဂျနဲ့နော်။\nဂျက်ရေ… ပွင့်လင်းပေးတာ ကျေးဇူးနော်… အောက်ဆုံးက အကြောင်းမှာ လက်ရှိဗမာစိတ်ဓာတ်လေး တွေ့လိုက်ရတယ် ဟီး… ကိုယ်လဲ အပါအ၀င်ပါ … အကို့မှာ ကြွေးသစ်လေးတွေ ထပ်ရောက်လာတာရယ်… ကြွေးဟောင်းတွေကလဲ အိုပြီး နာလာမှာရယ်ကို တွေးလိုက်တော့ ဇုန်ထဲက ခုန်မလားလို့ပေါ့…\nပထမ ပင်ပန်းတယ်… အဆင်မပြေရင် ဒါနဲ့ ဆုံးချင်ဆုံးသွားမယ်… သို့သော် တနေ့တော့ အောင်ပွဲတွေ့မယ် ထင်ပါတယ်… ဒါဆို သက်သာဖူးတာလေး ပြန်ခံစားရမယ် ထင်ပါတယ်… အသီးအပွင့်ကတော့ နဂိုထက် သာမယ်လို့လဲ ထင်ပါတယ်… ကိုယ်ဘာလိုလဲဆိုတာက ရေရှည်လိုအပ်ချက်မှာ နဂိုထက် တော်တော်သာမှ ရမယ်ဆိုရင်တော့ ခုန်ဖို့သင့်တယ် ထင်ပါ့… မမချွိ… အကြံလေးတွေ ထပ်ပေးဦးနော်…\nမမချွိ ရဲ့ နွားကို ချောက်ထဲ တွန်းဖို့ နေနေသာသာ ကိုယ့်နွားလေးတောင် ကြောက်ဒူးတုန်နေလို့ အားဆေး လာယူကြည့်တာ… ဟီး…\nဆိုကြပါစို့… လက်ရှိမှာတော့ ကုမ်ပဏီတွေမှာ ရာထူးတိုးမှပဲ လစာက တော်တော်များများ တိုးတယ်… ရာထူးမတိုးဘူးဆိုရင် ပုံမှန်တိုးမယ်… ကုန်ဈေးနှုန်းက ကိုယ်တိုးတာထက် ပိုရှေ့ပြေးနေမယ်… ရာထူးကလဲ တိုးစရာကုန်ပြီ… ကိုယ်တွေကလဲ အသက်ထပ်ကြီးလာမယ်… ပါးစပ်ပေါက်တိုးလာမယ်… တခြားကုမ်ပဏီသွားလဲ သိပ်မထူးဘူး… ဒါဆို လိုင်းချိန်းမလား… လက်ရှိကို ကျေနပ်တယ်နော်… ရေရှည်မှာကျတော့ အိုလာတယ် စုမိဆောင်းမိမရှိဘူး… ဒါဆို ဇုန်ထဲ အေးဆေးနေကြမလား… မြန်မာပြည်အနေနဲ့ကို ပိုပြီး အကြံပေးပါနော်…\nအဲ့ဒါ ကျေနပ်နေရမယ့် အခြေအနေ မဟုတ်တော့ဘူး ကွီး\nနွားကို ချောက်ထဲ တွန်းချဖို့တော့ မဟုတ်ဘူး။\nဒင်း ကို ပေါ်ပြီး အရင်းအနှီး လုပ်စားဖို့တောင် ကောင်းနေပြီ။\nဒါဆို ဂျက်ရေ… အဲဒီနွားပေါ်စားပြီး မကုန်မချင်းမှိန်းနေဦးမယ် သဘောရှိတယ်… ဒါကုန်မှ ဂျက်ပြောသလို မလုပ်လို့ မဖြစ်တော့တဲ့ အခြေအနေဖြစ်ပြီး ထ လုပ်မှာ…\nနင်းနင်း ကို အကြံပု ရရင် အခုလက်ရှိ Confort Zone က နေ Stretch zone ထဲ ကို အရင် ရအောင်သွားပါ။\nအလုပ်ထဲ မှာ သူများခိုင်းမှ လုပ်တာထက် ကိုယ်က ကနဦး အသိ ယူပြီး လုပ်ပြပါ။\nအလုပ် ကို ပိုက်ဆံ နဲ့ မတိုင်းဘဲ ကိုယ့်ဆန္ဒ စေတနာ နဲ့ လုပ်ပါ။\nနောက်က လူတွေ ကို လဲ ကိုယ့်လို လုပ်ဖို့ ဆွဲဆောင်တိုက်တွန်းပါ။\nမသိတာ ကို ရှာပြီး ပို သိ အောင်လုပ်ပါ။\nPro Certificate စာမေးပွဲ တွေဖြေပါ။\nဘာသာစကား ပိုကျွမ်းအောင် လုပ်ပါ။\nအလုပ် အင်တာဗျူး တွေ စမ်းဝင်ကြည့်ပါ။\nအလုပ်ထဲ က အခြေအနေ နဲ့ ကိုယ့် ရဲ့ Stretch zone ထဲ က အရည်အချင်း ဆကြည့်ပါ့။\nကိုယ့် အရည်အချင်းက ပိုမြင့် နေပြီး အလုပ် က နိမ့်နေရင် ပြောင်းဖို့ ကောင်းသပေါ့။\nသဘောက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ပိုရလာလို့ Risk zone ထဲ ကို အရောက်သွားလိုက်တာ။\nအဲဒီကနေ ထပ်ပြီး ကိုယ့်အရည်အချင်း ကို ကိုယ် ဆက်ပြီး ထပ်ယုံ ရင် Danger Zone ကို ဆက်တိုး ပေါ့။\nအရည်အချင်း စစ်မှန်ပြီး သူများတွေထက် ခေါင်းတစ်လုံးမြင့် နေလို့ ကတော့ ရိုက်ချတောင် ပြုတ်ကျဖို့ မရှိနိုင်ပါဘူး။\nတကယ်တော့ ဒါတွေ က အစောက ပြောခဲ့သလိုဘဲ ကိုယ့် ဟာကိုယ် ဆုံးဖြတ်ဖို့သာသင့်ပါတယ်။\nအကြံပု တယ် ဆိုတာက ပု ရုံသာ ပု တာ။ အရှည် မမြင်ရဘူး။\nအရေးကြီး တာ က ကိုယ့် Quality ကိုသာ ရနိုင်သလောက် သွေး နေနိုင်ဖို့ သာ ကြိုးစားပါလေ။\nအခွင့်အရေးဆိုတာ ရှာရင် ပေါ်ပါတယ်။ ရှိပါတယ်။ ပေါ်ချိန်မှာ ယူလိုက်နိုင်ဖို့အတွက် ခွန်အား ရှိဖို့/အသင့်ဖြစ်ဖို့ လိုတာပါ။\nရွှေပြည်မှာအခု ကလေးများ ကိုယ့် အရည်အချင်း ရှိအောင် လုပ်ဖို့ မကြိုးစားဘဲ ပိုမြင့်တဲ့ နေရာမျိုး လိုချင်နေတော့ ပြုတ်ကျဖို့ လွယ်တော့တာပေါ့။\nအလုပ်ရဲ့ Quality တွေလဲ နိမ့်လာတော့တာ မဆန်းတော့။\n.အရမ်းကို ကောင်းတဲ့ ပိုစ့်လေးပါလို့ အရင်ဆုံးကျေးဇူးတင်ပျစီ….\n.မြန်မာပြည်နဲ့ယှဉ်ပြောတတ်ပါဘူး ကိုယ့်ဘွမှာဘဲ ဥပမာထဲက စကားနဲ့ပြောရရင် ကိုယ့်နွားလေးကို ကိုယ်တိုင် တွန်းချလိုက်ဆွဲတင်လိုက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် မပြတ်သားနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလို့ပါ… ခုဇုန်ထဲမှာ သာယာနေတယ်ဆိုပါတော့ မသာယာတဲ့ချိန်လဲ ဒိလောက်တော့ ကိုယ့်ထက်ဆိုးသူတွေ အပုံဆိုပြီး ဖြေနေတာကိုး… ဒီလောက်ရနေတာ .နောင်ချိန်တွက် စုလဲစု သုံးလဲသုံး ပေါ့ အပြင်မှာ ကိုယ်လုပ်ချင်တာလုပ်ရင် ဒိလောက်ရဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာ ဘာတွေရင်ဆိုင်ရမှာ စသည်ဖြင့်…\n.သူများက လာတွန်းချသွားရင်တော့ ပြတ်ပီပေါ့ မဖြစ်မနေ လုပ်ရတော့မှာကိုး အဲ့တွက် အင်အားရှိဘို့ ခုတော့ ဒီဇုန်လေးထဲမှာဘဲ………\nအခုလို အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ မအိ…\nကျွန်တော်လဲ ပြတ်သားချင်ပေမဲ့ မပြတ်သားလို့ လူမိုက်လာရှာတာပါ… မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ့် အလုပ်ဆိုရင်တော့ ဂျက်ပြောသလို အချိန်ထိမစောင့်တော့တာ ပိုကောင်းမယ်…\nကလေး ယူဖို့တုန်းကလဲ ၀ိုင်းတိုက်တွန်းလိုက်တော့ ယူဖြစ်သွားတယ်… တကယ်တော့ ယူဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ… အားပေးမယ့်သူရှိတော့ လုပ်ရဲသွားတယ်…\nကျွန်တော်ဆိုလိုချင်တာက တကယ်တော့ မလုပ်ရဲတာထက် လုပ်ပြီးမှ လူအပြစ်တင်ခံရမှာကို ပိုကြောက်နေသလားပေါ့… အနီးဆုံး အိမ်ထောင်ဖက် သို့မဟုတ် မိဘ အကြံယူလိုက်ရင်တော့ ကိုယ့်ဘက်သား များလာရင် လုပ်ရဲလာမလားပေါ့… ဒါဆို တကယ်လို့ ခုန်မိရင်တောင် ကြုံမယ့် ပြသာနာကို ရင်ဆိုင်နိုင်လာမှာပါ… ကြာတာ မြန်တာပဲ ရှိမယ် အချိန်တန်ရင်တော့ မမချွိကို ပြောသလို သက်သာမယ့် နောက်တချိန်ရောက်လာမှာပါ… အဲလိုပဲ ကျွန်တော်လဲ အားမွေးနေပါတယ်…\nဒီမိန်းမ ကွာပလိုက်ပါတော့ နင်းနင်းရယ်\nတိုက်တွန်းဒါဘာာာာ ဟိဟိ :-)\nငင့် ဆိုင်ဘူးလားလို့ ဂျက်… မိန်းမ နဲ့ Comfort Zone နဲ့… Zone ထဲ ထည့်ချင်သပါ့ဆိုရင် ဒါလေးက Essence Zone လေးပါ… LoL..\nရွာ ထဲ မယ် သိပ်ပြီး ဆူဆူပူပူ မလုပ်ရတာကြာလေတော့ ဒီ မှာ ဝင်ပြီး သောင်းကျန်းဦးမှပါလေ။\nThanks Ninn Ninn. :-)))\nပုံပြင်ဖတ်ပြီး အဲ့ ပညာရှိ ကို အလေးဘဲပြုရမလား? ခေါင်းဘဲခေါက်ရမလား? တွေးနေမိတယ်။\nဘဲ့နှဲ့ သူများ တွေကို ထမင်းကျွေးနေတဲ့ နွား ကို ချောက်ထဲ တွန်းချခိုင်းရတယ်လို့။\nဒါထက်ကောင်းတဲ့ ဝင်း-ဝင်းနည်း မရှာနိုင်ဘူးလားမသိ။\nပြီးတော့လဲ နွားမရှိရင် ဒီမိသားစု အဆင်မှပြပါ့မလားလို့လဲ မသိမသာ ပြန်မကြည့်။\nနှစ်ပေါင်းများစွာ မှ လမ်းကြုံဝင် သတဲ့။\nကြားမှာ ငတ်ပြီး ဒုက္ခရောက်ကုန် ရင်ဘဲ့နှဲ့လုပ်ပါ့။\nဒါကြောင့်ပြောတာ စွန့်စားပြီး အောင်မြင်တဲ့ ပုံပြင်တွေ ဆိုတာ အောင်မြင် မှ သာ လူရှေ့ချပြကြတာ ပါလို့။\nစွန့်စားရက် နဲ့ မအောင်မြင် တဲ့ သူ ကို ဘယ်သူမှ အင်တာဗျူးတာမှ မဟုတ်တာလေ။\nအသုံးမကျလို့ မအောင်မြင်တာလို့ ပြောကြမှာပေါ့။\n(ဖွဘုတ် ထဲ အဲဒီလို ဆုံးမစာ Meme တွေ ကို အပျော်ဝင်ပြီး ကန့်လန့်တိုက်နေကြမို့ပါ)\nအတည် ဝင်ဆွေးနွေး ရရင် Comfort zone ဆိုတာ နားလည်မိသလောက်တော့ (အမှန်လို့ မပြောပါ) ကောင်းတာလို့ ချည်းမဟုတ် မကောင်းတာလဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nနေ့စဉ်ဒူဝ အလေ့အကျင့် ဖြစ်နေတဲ့ အခြေမှာ ရှိနေတာမို့ ဒီလို နေဖို့ ထပ်အားစိုက်ဖို့မလိုဘူးထင်ရတဲ့၊ ထပ် ခေါင်းရှုပ်ဖို့ မလိုဘူးထင်ရတဲ့၊ ထပ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိဘူးထင်ရတဲ့ အခြေအနေ နေရာမျိုး လို့ ဆောင်းပါးတစ်ချို့မှာ ဖတ်ဖူးပါတယ်။\nအလုပ်အကိုင်ပြောင်းမှ၊ နေထိုင်ရာ နေရာပြောင်းမှ Comfort zone က နေ ဖောက်ထွက်တာလို့ မပြောနိုင်ပါဘူး။\nဆိုလိုချင်တာက Comfort zone က ဖောက်ထွက်တယ် ဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ ပုံမှန်အသားကျ နေတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ရပ် ကို ပုံမှန်မဖြစ်တဲ့ အခြေအနေ ထဲ ကို သွင်းပြီး ပြောင်းလုပ်ခိုင်းတာပါ။\nအဲဒီလိုမျိုး ကို နေ့စဉ် လုပ်နေတဲ့ သာမာန် အလုပ်မျိုးလေး တွေ နဲ့လဲ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပါတယ်။\nဥပမာ – ဇီကလေး အတွက် ဆိုရင် ပုံမှန် အကြိုက် ချက်နေ တဲ့ အသားဟင်းချက် နည်း တွေ ကနေ မကြိုက်တဲ့ အသီးအရွက် တွေ ကို စမ်းချက်ကြည့်တာမျိုး။\nမောင်ဂျက် အတွက် ဆိုရင် ရုံး ကို သွားနေကျ လမ်း အတိုင်း မသွားဘဲ တစ်ခြားလမ်း ကသွားတာမျိုး၊ လမ်းလျှောက်သွားတာမျိုး ၊ အားရက်မှာ ပါတ်ပြေးတာမျိုး၊\nနင်းနင်း အတွက် ကတော့ ကလေး ကို အချိန်ယူ မထိန်းဘဲ နေခဲ့ရင် အားချိန် မရှိတောင် ရှိ အောင်လုပ်ပြီး ကလေးကို စကားပြော သင်ပေးတာ၊ အရုပ် တွေပြပြီး မှတ်မိပေးစေတာ မျိုး၊\nမအိ ဆို တရားထိုင်လေ့ရှိရင် ၁၀မိနစ် ကနေ မိနစ်၂၀ ကို တိုးထိုင်တာမျိုး ၊ မအားလို့ လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်နိုင်လို့ ထင်တာကို မရရအောင် အချိန်ယူပြီး နဲနဲ စလုပ်တာမျိုး\n(သများ တွေကို ပြောတိုင်း ပြောသူ လုပ်သည် မဟုတ် ဆိုသည် ကို သိကြပါလော့၊ အပြောက လွယ်သကိုး) :-)))\nအဲဒီလို (အချိန်မရှိ/ မဖြစ်နိုင်) အလေ့အကျင့်လေးတွေ ကို အမြဲ ပြောင်းပြီး အာရုံ နဲနဲ အရှုပ်ခံပြီး နေနေ၊ လုပ်နေတာ က Comfort zone ကနေ Stretch zone ကို ကူးတာလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nတကယ်တော့ Comfort zone ဟာ အကြောက်တရား လွှမ်းတာ ခံနေရတာပါ။\nဒါကြောင့် အပြောင်းအလဲမလုပ်ရဲ ခဲ့တဲ့ သဘောပေါ့။\nStretch zone မှာတော့ မသိမသာ အပြောင်းအလဲ လုပ်တာမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ပိုတိုးလာပြီး အကြောက်တရား လျော့ကျပါတယ်။\nအဲဒီ Stretch zone ကို တစ်ချို့ က Learning zone လို့ သတ်မှတ်ပြီး လက်ရှိ ထက် ပိုမြင့်တဲ့ အရည်အချင်း တွေ ရအောင် လုပ်ကြပါတယ်။\nဥပမာ – အဆင့်မြင့် ဘွဲ့ယူတာတို့၊ ပရို စာမေးပွဲ တွေ ဖြေတာတို့၊ ဘာသာစကား အသစ် တွေ သင်တာတို့ပေါ့။\nအဲဒီ အလေ့အကျင့် တွေ ကနေ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တိုးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု တွေ ရနေတာမို့ တကဲ့ အခက်အခဲ ကြုံ လာရင် အလွယ် ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ အထောက်အကူပြုနိုင်ပါတယ်။\nStretch zone ကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုပြီး ယုံကြည်မှု တိုးလာရင် နောက် တစ်ခု ကို တိုးကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nအဲဒီ နေရာကို Panic zone/ Risk zone လို့ ခေါ်ပါတယ်။\nအဲဒီက နေ ဆက်သွားရင်တော့ Danger zone ပေါ့။\nအဲဒီ နောက် ကတော့ အောင်မြင်မှု လို့ ပုံကားချပ် တွေမှာ ပြထားတာဘဲ။\nသို့ပေမဲ့ သေမြေကြီး၊ ရှင်ရွှေထီး။ ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ။\nကလေး တွေ ကို အောင်မြင်အောင် ပံ့ပိုးပေးချင်ရင် Panic zone ကို မရောက်ခင် Learning Zone နဲ့ Comfort Zone မှာဘဲ အပြန်အလှန်ပေါင်းကူး လေ့ကျင့်ပေးသင့်တယ် လို့ဆိုတာပါဘဲ။\nဒါကြောင့် Comfort Zone ဆိုတာက တော့ မရှိမဖြစ် လို တဲ့ သဘော ခေါ်မလားဘဲ။\nသို့ပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံး တာကတော့\nComfort Zone မှာတောင် လူ တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် မတူပါ။ ဒါကြောင့် ထပ်ချဲ့ရတဲ့ ပုံစံ လဲ ကွဲပါမယ်။\nဒါကြောင့် Zone တွေ ကို တိုး ရာမှာ ပုံသေနည်း အသေ ထားပြီး သူများ လို လိုက်တုနေဖို့ မသင့်ပါဘူး။\nသူများ နည်းထက် ကိုယ့်ဟာကိုယ် ချင့်ချိန်ရမှာပါ။\nStretch zone အထိလောက် က လူတိုင်း တိုးသင့်ပေမဲ့ Panic zone ကို တက်ဖို့ က ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေမှန် ကို သိဖို့ လိုပါတယ်။\nလူတစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် ရဲ့ မွေးဖွားလာရာ အခြေအနေ မိသားစု နောက်ခံ က စလို့ စိတ်ဓာတ်ဗီဇ တွေ ဟာလဲ ပုံသေနည်း ထဲ မှာ ထည့်သွင်း ရမဲ့ အရာတွေပါ။\nနောက်ပြီး မောင်ဂျက် ပြောတဲ့ လူတွေရဲ့ ဘဝ မှာ value ထားတာချင်းလဲ မတူနိုင်တော့ တစ်ယောက် အခြေအနေ နဲ့ တစ်ယောက် ကွဲပြားနိုင်ပါတယ်။\nအဲဒီ ကွဲပြားမှု တွေ ကိုလဲ လေးစားတတ်ဖို့ စိတ်ထားသင့်ပါတယ်။\n(ဒါကြောင့်ပြောတာ သူများ နွား ကို သွားတွန်းချတိုင်း မှန်/မမှန်) :-)))\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ် က Facebook COO Sheryl Sandberg ရဲ့ “whyasmaller percentage of women than men reach the top of their professions” ဆိုတဲ့ TED conference မှာ ပြောခဲ့တဲ့ အကြောင်းလေး ကို ဖတ်ဖူးခဲ့တယ်။\nအိမ်ထောင်ရှင်မိခင် ဘဝ မှာ ကလေး အပေါ် တာဝန် ကျေချင်တဲ့ မိခင် ဆိုတဲ့ value ကို ရှေ့ထားလိုက်တော့ Stretch zone ကို ပြန်ဆုတ်ပြီး ဆက်ကာ ရှေ့မတိုး နိုင်ခဲ့သူ ရဲ့ ဘဝ။\nအင်မတန်ချမ်းသာပြီး ကလေးတွေ ကို နာနီ အကောင်းစား နဲ့ ထားနိုင်သူ ဆီ က ဒီလို စကား ကြားရတာ စိတ်ထဲ တကယ်ဘဲ ထိခိုက်ခဲ့ဘူးတယ်။\nသူတို့ အတွက်ကတော့ ဘာလုပ်လုပ် မှားလိုက်ရင် အောက်က အခုအခံ တွေ နဲ့ သက်တောင့်သက်သာပေါ့။\nသို့ပေမဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် ရဲ့ အောင်မြင်မှု ဆိုတာဟာ အလုပ်ထဲ မှာ ကျား တွေနဲ့ တန်းတူ ထိပ်ကနေ အမြဲ ဦးစီး နေနိုင်တဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် လို့ သတ်မှတ်ရင်လဲ ရှိစေတော့ပေါ့။\nကျား တွေ ထိပ်မှာ နေပြီး ဆောင်းဖူးတဲ့ ရွှေထီး တစ်လက် ဆိုတာ ဘဝ အကွေ့တစ်ကွေ့မှာ လေထဲ လွှင့်သွားတတ်တယ် ဆိုတာ သူ ကို သိအောင်တော့ အခွင့်ရခဲ့ရင် ပြောပြချင်သား။ :-(((\n(မြန်မာပြည် က မိန်းမ တွေ ထိပ်တန်း အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်း ထဲ မှာ နည်းလွန်း တယ်လို့ ဝေဖန်သူများ\nSheryl Sandberg ရဲ့ အနောက်တိုင်းက မိန်းမ များ ကို အားမလိုအားမရ ပြောသံ\n“Why we have too few women leaders” ကို နားထောင် စေလိုပါရဲ့\nတစ်ခုခု ဆို မြန်မာပြည် မှာ ချည်းဘဲ အထူးအဆန်းလို လာလာပြောနေကြတာ မို့)\nWe are not going to get to where 50 percent of the population —\nin my generation, there will not be 50 percent of [women] at the top of any industry.\nတကယ်တော့ ဒီပို့စ်မှာ ကျွန်တော်က ခုန်ထွက်ချင်တာ မှန်ပေမယ့် တိုးတက်ချင်လို့ ခုန်တာထက် ရှေ့ရေးကို စဉ်းစားပြီး ဖြစ်သင့်တယ်ထင်လို့ ခုန်ဖို့ကြိုးစားတာဗျ… အခြေအနေတခုကို ပြောင်းဖို့ဆိုတာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရော၊ မှီခိုနေတဲ့ မိသားစု၊ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းတွေ မျှဝေပေးတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အပေါင်းအသင်းတွေကလဲ အရေးကြီးမယ်လို့ ထင်ပါတယ်… ဒါတွေပြီးရင်တော့ လယ်ဗယ် တခုချင်းစီရဲ့ သဘောတရားကို လေ့လာသုံးသပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်၏ မဖြစ်နိုင်၏ ဆုံးဖြတ်ရမယ်လို့ မြင်မိပါတယ်ခင်ဗျာ…\nလစ်ဘရယ်သမားက.. အသစ်တွေ ချဲလင်န့်လုပ်ချင်သမို့.. နွားကိုတွန်းချမယ်…။\nနွားချောက်ထဲကျသွားရင်လည်း.. ပြန်ကျိုးစားအလုပ်လုပ်မယ်..။ နွားတွေထပ်ဝယ်မယ်.. စသဖြင့်…။\nကို့ယ်နွားကိုသေသေချာချာစောင့်ရှောက်ထားမယ်..။ တွန်းချခံရပြီးချောက်ထဲကျသွားရင်လည်း… တွန်းချသူကို ရအောင်ရှာမယ်..။ တရားစွဲမယ်.. လျှော်ကြေးတောင်းမယ်…\nအစောက နင်းနင်း ကို ပြောတဲ့\nComfort zone ထဲက ဖောက်ထွက်ပြီး\nမိဘ ဆရာ ညတိုင်း ဦးချကန်တော့ ပြီး အိပ်ပါ။\nကိုယ့်နွားမဟုတ်တဲ့ သူများနွား တွန်းချ သတ် လို့ ငရဲကျမှာ ကြောက်ပါတယ်။\nဆီပူ နဲ့ ကြော်ခံရမှာကို။\nခိုးမှု ရော သတ်မှု ရော ဆိုတော့ နှစ်ပြန်ကြော်ကျွပ်ကျွပ်လေး တောင် ဖြစ်မလားဘဲ။\nသူကြီးရေ အစိမ်း ၂ခါ ပြလို့ ရအောင် လုပ်ပေးပါလားဗျာ… သူကြီးပြောတာကို အရမ်းသဘောကျတာ အပေါ်မှာ ပြထားတဲ့ ပို့စ်ပြီးရင် ဒီတခါ မန့်တာပေါ့… ဟုတ်တယ်ဗျ… တွေးပုံမတူရင် လုပ်ပုံလဲ တူမှာမဟုတ်ဘူး… ခက်တာက ကိုယ်က ဘယ်လိုလူစားလဲ သိဖို့ အရင်လို့ ထင်မိတာပဲ… လေတိုက်တိုင်း ယိမ်းပြီး တကယ်တမ်း ခုန်မိပြီးမှ ခံနိုင်ရည် မရှိရင်တော့ မျောက်သစ်ကိုင်းလွတ်ပြီး အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားမှာပဲ… ဟီး… အဲတော့မှ လူတွေက သေချင်တဲ့ကျား တောပြောင်းဟဲ့ဆိုပြီး အားကြီး လက်ခုပ်တီးကြမှာ…\nလိုရင်းကို အတည် ပြောရရင်\nအောင်မြင်ဖို့အတွက် Comfort Zone က နေ Danger Zone ကို သွားရာ/ပို့ရာမှာ Streatch zone/Learning zone ကို မဖြတ်ဘဲ တန်း မသွားသင့်/တွန်းမပို့သင့် လို့ အဆိုပြု တာပါ။\nဒီတော့ နွားကို ချောက်ထဲတွန်းချတာဟာ နွား ကို မှီနေတဲ့ Comfort zone မိသားစု ကို Danger zone ထဲ တန်းပို့ တာ မို့ အဆင့်ကျော်တာ ကို ထောက်ပြပါတယ်။\nComfort Zone ကို မှီနေပုံ ဟာ လူတစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် မတူလို့ ပြောထားတာမို့\nHappy Ending မဟုတ်နိုင်တဲ့ နောက် scenario တစ်ခု က\nနွားလေးမရှိချိန် ဘာမှ မလုပ်တတ်လို့ ကလေး တွေ ကို ရောင်းစားပစ်ရင် အဲဒီ နွား ကို ချောက်ထဲ တွန်းချလိုက်ချတဲ့ ပညာရှိ က သိနိုင်မတဲ့လား။\nဒီလို အဆင့်ကျော်တာဟာ ကံယုံလို့ အကာအကွယ်မဲ့ ဆူးပုံနင်းခိုင်းသလိုပါ လို့ပြောရင်၊ ကိုယ့်လက်က လွတ် ပလွတ် ဆိုတဲ့ အကြံ လို့ ပြောရင် သူကြီးမင်း ဘာပြောမည်နည်း။\nအရီးပြောသွားတာလေးကို အရမ်းသဘောကျမိပါတယ်… ဇုန်ထဲက ထွက်မယ် ဟေ့ဆိုရင်လဲ… ဘာမှ မကြည့်တော့ဘူး အချိန်တန်ရင် အောင်မြင်မှု ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတယ်… ရမယ်လို့လဲ ထင်ပါသေးတယ်… သို့သော် အခြေအနေ အချိန်အခါ ပြီးရင် အကြောင်းတရား ရှိသေးတာကို ရုတ်တရက်မေ့သွားတယ်ဗျ… အသုံးများတာလဲ Time & Situation ပဲ အသုံးများကြတာလေ… တကယ်တော့ ဘာသာမှာ အကြောင်းတရား ပါ သင်ထားတာ မေ့နေကြတယ်… တကယ်လို့သာ အကြောင်းမလှခဲ့ရင် …. ဟူးးးးး ကျေးဇူးပါဗျာ… Case & Effect ကို သိဖို့ အရီးပြောသလို တရားထိုင် ပုတီးစိပ်ပြီး Concentration ယူ… ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်လာမှ Confidence တည်ဆောက်ပြီး တဆင့်ချင်းစီကို ဥာဏ်နဲ့ဆင်ခြင်ပြီး ထိုးဖောက်သွားရင် တနေ့ ပိုပြီးကောင်းမွန်တဲ့ Comfort Zone ကို ထပ်ရောက်သွားမယ်လို့ အတွေးပေါက်မိပါတယ်… အရီး… လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…\nSeven digit business လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်အမြင်နဲ့ပြောရရင် …Beyond the ivy hill, there’s alwaysahigher hill တဲ့ဗျ..ရပ်မနေပဲ.. နွားသတ်ပစ်ဖို့ပဲ အားပေးတယ်..\nရေနံတွေဈေးကျလို့ အိတောင်မအော်နိုင်တဲ့လူတွေက ရုတ်တရက်ကြီးလပိုင်းအတွင်းဖြစ်တာနော်..\nဘာမှမစဉ်းစားနဲ့ ..၀ါသနာပါတဲ့အလုပ်ကို လုပ်ငန်းရှင်အနေနဲ့ စလိုက်ခင်ဗျ…\nသူဌေးတွေကသိပ်မတွေးဘူး ..၀န်ထမ်းတွေကသာတွေးတာ …\nသူဌေးတွေက ဖြစ်နိုင်သည် မဖြစ်နိုင်ဘူး မစဉ်းစားဘူး .လုပ်ချင်တာကိုပဲပြောလိုက်တာ …\nWhy , ဘာကြောင့်လဲ\nwho , ဘယ်သူအကောင်းဆုံးလုပ်နိုင်လဲ …အဲ့သုံးခုပဲလည်သလိုသုံးစမ်းပါ ခင်ဗျ ။ ၀န်ထမ်းတွေဖြေလိမ့်မယ် ။\nသူဌေး ဆိုတာ ဝန်ထမ်းကောင်း အောက်ခြေက နေ ဖြစ်တာ တွေ အများကြီးရှိပါတယ်။\nဒါမျိုးကတော့ မြင့်တဲ့တောင် ကို ရောက်ဖို့ နိမ့်တဲ့ တောင်လေးတွေ က နေ တစ်ဆင့်ချင်း တက်လာတဲ့ သဘော။\nတစ်ချို့ ကျတော့လဲ ဟယ်လီကော်ပတာ ရှိတာမို့ အမြင့်ဆုံး ရှာပြီး ကြိုးနဲ့ ဆင်းချလိုက်ရုံ သာမို့\nတောင် အနိမ့် တွေ ကို ဂရုစိုက်ဖို့ မလို။ မရှိလဲ ပြသနာမဟုတ်။\nပိုမြင့် တဲ့ တောင် ကို ရောက်ဖို့ အတွက် ရှိပြီး တောင် ကို ဖြို ခိုင်း တဲ့ ပညာရှိများ မရှိဘူးလား မောင်စော? :-)))\nကိုစောရေ… သူဌေးဆိုတာ သင်ယူဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးရထားတဲ့သူ မှန်ပါတယ်… သို့သော် အမြဲတမ်း အမြတ်မရှိသမို့ ကိုယ့်ပိုက်ပိုက်နဲ့ အတွေ့အကြုံရရင် မဟန်ဘူးဗျ… တနည်း ၀န်ထမ်းဆိုတာ သူများ ပိုက်ပိုက်နဲ့ အတွေ့အကြုံ ဖရီးရတဲ့ သူတွေဗျ… ဟီး… တွေးနည်း နောက်တမျိုး နဲ့ ပုံစံနောက်တမျိုးအတွက်တော့ ၀ဲကမ်းလ်ပါခင်ဗျာ… ဒီဆိုက်က အော်သာ တော်တော်များများက ၀န်ထမ်းလို့ ထင်မိလို့ပါ…\nကျွန်တော့ သူငယ်ချင်းတယောက်ရှိတယ်ဗျ… အားကျရတဲ့သူလို့ ပြောလဲရတယ်… ၂၅ ၂၇ လောက်မှာ ကိုယ့်ခွန်ကိုယ့်အားနဲ့ပဲ လျှမ်းလျှမ်းတောက်ခဲ့တယ် ဆိုပါတော့… သူလုပ်နေကျ ကျွမ်းတဲ့လိုင်းကနေ နောက်တလိုင်းကို စဉ်းစားပြီး ခုန်ခဲ့တယ်… အဲမှာ တဖက်မှာလဲ မနိုင် နောက်တဖက်မှာလဲ အရှုံးပေါ်ပြီး နဂိုမူရင်းလေးပါ ပျောက်သွားတယ်ဗျ… သူ့ဆီက စကားတခွန်းတော့ ကြိုက်တယ်… တခုခုဆို လက်ကုန်ထိ နှိုက်ပြီးမှ နောက်တခုကို နှိုက်ပါတဲ့… သူဇုန်ထဲမှာ မျှောနေတယ်.. တိုးတက်ချင်တယ်… တိုးချဲ့ချင်တယ်… လာမယ့် စထရပ်ဇုန်ကို ကြိုမတွက်လိုက်ဘူး… ဒိန်းဂျားဇုန်ထဲ တန်းတိုးဆင်းသလိုဖြစ်သွားတယ်… တကယ်ဆို သူဒီဆိုင်ကို ထပ်တိုးချဲ့ ဒါမှမဟုတ် အဲသည့်အချိန်က ဖုန်းတွေခေတ်စားဖို့ စပ်ကူးမတ်ကူးဗျ… စိတ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ဂျက်အခု ခုန်တဲ့ ပုံစံလေးမျိုးလေး ခုန်လိုက်ရင် သူအဆင် သင့်မှာ(နဂိုမူရင်းစွဲလိုင်းကနေ မသွေဖီဘဲ) … ဆိုလိုချင်တာက စီးပွားရေးမှာ လက်ဦးတာ ကောင်းပေမဲ့ သူငယ်ချင်းလိုမျိုး မကျွမ်းကျင်တဲ့ထဲကို ခုန်ဖို့ အခြေအနေရယ် အချိန်အခါလေးရယ် တွက်လိုက်လဲ မမှားဘူးလားလို့…\nရေနံတွေ အသာထားပါ… ရွှေဈေး ဒေါ်လာဈေးတောင် မကပ်နိုင်ပါဘူးဗျာ… ပြီးတော့ ဒါလဲ သူ့သဘာဝ ရှိနေသေးတော့ ဒါလဲ ဇုန်ထဲက ခုန်နည်းတမျိုးပြောမလားဘဲ… သေချာလေ့လာပြီးမှ ခုန်ရင် ပိုအဆင်ပြေမလားဘဲ…\nမခုန်ဘူးတော့ မပြောဘူးနော်… အရီးပြောသလို ဖြစ်ပေါ်လာမယ့်ဟာတွေ ကြိုတွက် ကိုယ့် ခံနိုင်ရည်ပါအပါပေါ့… အဲအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်ဖို့ တကယ်တော့ ဟုတ်ပါတယ် အားလုံး ကိုယ့်အပေါ်ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အပေါ်မှာ မူတည်တာပါ… ကိုယ့်ဘာသာပြတ်သားဖို့ စိတ်တည်ငြိမ်စူးစိုက်မှုရအောင် တရားထိုင်တာလဲ မမှားဘူးလို့ ထင်ပါတယ်… ဒါမှ နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန် သုခမိန်ဖြစ်မှာမဟုတ်လား…\nတခါမှားပြီးရင် တခါပြန်စဖို့ အချိန်ကို တော်တော်ပင်ပန်းတယ်ဆိုတာ သူငယ်ချင်းကို လက်ရှိအားပေးခဲ့ရလို့ တော်တော်ကို နားလည်သလို သံဝေဂရသလို ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့လဲ ကြိုးစားရဦးမယ်ဗျာ…\nအရီးလေး ..နှင်းနှင်းအနေနဲ့ .အခုလိုတွေးမိပြီဆိုကတဲ့က သူအတော်တိုးတက်တဲ့အမြင်ရှိလာတာခင်ဗျ .ရဲရင့်တဲ့အတွေးအခေါ်ရှိလာပေမယ့် မပြတ်သားသေးတာ။.. ဆိုလိုတာက ၀န်ထမ်းဘ၀မှာ သိပ်မကြာတော့ဘူးဆိုတော့သဘောပဲ .. လွန်ခဲ့တဲ့သုံးလေးနှစ်က ကျော်ဖြစ်နေ ခံစားနေရသလိုတစ်ထပ်ထဲပဲခင်ဗျ…\nလွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်က ကျောပိုးအိတ်ထဲ အ၀တ်အစားလေးစုံလောက်နဲ့ ငွေသုံးသောင်းလောက်နဲ့ ..ရန်ကုန်ကိုဆင်းလာတဲ့ မလယ်မ၀ယ် ကချင် တစ်ယောက်ထက်တော့ သူ့မှာ ရေခံမြေခံများကြီးသာတယ်ခင်ဗျ ..မန်နေဂျာ..Operation Manager နဲ့ General Manager လုပ်သက် ၁၂ နှစ်နဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံ(ဟယ်လီကော်ပတာမပါ ) ဒေါ်လာငါးထောင်နဲ့လုပ်ငန်းတခုစလိုက်တာမို့ .သူ့ကိုလဲ. ဖြစ်စေချင်ပါတယ် အရီးလေးရယ် ။\nလူဆိုတာရွေးချယ်စရာရှိရင်ေ၇ွးချယ်မိတဲ့သဘောခင်ဗျ…ရွေးချယ်စရာမရှိတဲ့လမ်းထဲကိုအရင်ဝင်တိုးဖို့ပဲလိုတယ်လို့ ထင်မိကြောင်း..\nနောက်တခုက မန်နေဂျာတစ်ယောက်နဲ့ သူဌေးတစ်ယောက်အမြင်လုံးဝမတူတော့တဲ့အကြောင်း…\nအရီးလေးရဲ့စေတနာစကားကိုလဲနားလည်ပါတယ် ။ သူ့မသိစိတ်မှာ စွန့်စားချင်နေတာကို မြင်နေရလို့ အားပေးလိုက်ရအောင်ပါ ။\nရဲရင့်သူသာ အောင်နိုင်ရာခင်ဗျ … ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ သူ့ကို အားပေးမယ့်သူလိုနေတာမဟုတ်ဘူးခင်ဗျ…တွန်းချမယ့်သူပဲလိုနေတာ ။\nမောင်စော စေတနာကိုလဲ သိပါတယ်။\nအခု Post ရဲ့ အနှစ်ဖြစ်တဲ့ Comfort zone က နေ ထွက်ဖို့ ကိုလဲ သဘောတူ ရုံ မက တိုက်လဲ တိုက်တွန်းပါတယ်။\nမလိုဘူး ထင်ရင်တောင် လုပ်ဖို့ လူတိုင်း ကိုလဲ တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။\nမကြိုက်တာက ပုံပြင်ထဲ က နွားကို သတ်တဲ့ နမူနာပြ ကို ပါ။\nလက်တွေ့မှာ ကိုယ်ကျင့်တရား တွေကို ထိခိုက်စေတဲ့ အကြောင်းမျိုး နဲ့ လူတွေကို မဆွဲသင့်ဘူးလို့ ယူဆမိလို့ပါ။\nစေတနာဘယ်လောက်ပါပါ တစ်ပါးသူ ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ကို မမေးဘဲ/သဘောတူညီမှု မယူဘဲ ကိုယ့်သဘော နဲ့ ကိုယ် ဘာကိုမှ မလုပ်သင့်ပါဘူး။\nဒါဟာ တစ်စိမ်းတင်မက ကိုယ့်သားသမီး၊ ကိုယ့် ဇနီး ခင်ပွန်း ကိုတောင် မလုပ်ရပါဘူး။\nတကယ်တော့ ပညာရှိ အစစ် ဆိုရင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မလုပ်တဲ့ နည်း နဲ့ ကောင်းတဲ့လမ်း ကို ညွန်ပြတတ်ရမှာ မဟုတ်လား။\nနင်းနင်း က ဒီအချိန်မှာသာ လူလွတ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင် သူ တွေဝေ မှာ မဟုတ်ပါဘူး။\nသူ လူလွတ် ဆိုလဲ လုပ်သာလုပ်လို့ တွန်းမှာပါ။\nဒီလိုဘဲ မောင်စော မှာလဲကိုယ့်နောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ဘဲ အားကိုးပြီး မှီခိုသူနေသူ မိသားစု ရှိနေရင် ဒီလောက် သွေးနီမယ် မထင်မိဘူး။\nအခြေအနေ မတူတာလေး ကို ပြောတာပါ။\nကာယကံရှင် ကသာ အချက်အလက် တွေ နဲ့ ဆင်ခြင် တွက်ဆကြည့်ပါ လို့ သာ ပြောလိုပါတယ်။\nကိုယ်လုပ်မဲ့ လုပ်ငန်း နဲ့ ဆင်တူ လုပ်ငန်းများ ဒီအချိန်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲ။\nအနာဂါတ်အတွက် ခိုင်မာတဲ့ Market/Demand ရှိနေသေးရဲ့လား စတဲ့ မေးခွန်း တွေ အပြင် what-if analysis ပုံစံ လေး ချပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါ။\nRisk မများဘဲ လက်ရှိ အလုပ် လုပ်နေရင်း အသစ် ကို အသာတွဲ လုပ်တာမျိုး ကြိုးစားကြည့်ပါ။\nလူ နည်းနည်း ပင်ပန်းမှာဖြစ်ပေမဲ့ အခြေမပျက်တဲ့ နည်းပေါ့။\nနွားကို တော့ ဒီလိုအချိန်မှာ တွန်းချဖို့ မလုပ်စေချင်ဘူး။\nလက်ရှိ အခြေအနေက အလုပ် တစ်ခု ရဖို့ ခက်လား/လွယ်လား အားလုံးသိကြတဲ့ အတိုင်းဘဲကိုး။\nသူဘာလုပ်မယ်မှန်း မသိဘဲ ထင်ကြေး နဲ့ ပြောနေတာမို့ ကိုယ့် အကြံပြူချက်ကလဲ reliable မဟုတ်ပါလေ။ :-))))\n.ဇုံ မျိုးစုံဝင်ထွက်ခဲ့ဖူးပါပြီ…အဲ့အတွေ့အကြုံအရပြောရရင်…အပေါ်က ကိုဂျက်ပြောပြသလို\n“သူ ပြောချင်တာက လူတွေဟာ (အထူးသဖြင့် ကိုယ်တွေပေါ့ ဟိဟိ)\nမပြောင်းလို့ မရတော့ဘူး ပြောင်းကို ပြောင်းမှ ဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုး မှသာ ပြောင်းလဲကြတာ တဲ့။”\nComfort zone ထဲနေတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အတတ်ပညာကို ရောက်ရာနေရာမှာ\nအဲမှာ နည်းနည်း လည်နေတယ် ဦးမိုက်ရေ… တချို့ကတော့ ကိုယ်နဲ့ဆက်စပ်မှုတော့ ရှိတယ် သို့သော် လိုင်းပြောင်းသွားတာကို ဇုန်ခုန်တယ် ပြောတယ်… အခု ဂျက် နဲ့ ဦးမိုက် အထင်က ဒီလိုင်းပေါ်မှာပဲ ထပ်တက်လို့ရတာကို မတက်ပဲ မျောနေတာကို လို့ထင်တယ်.. အရီး ကူရမယ် ထင်တယ်… ဟီး…\nကိုယ် ရောက်တဲ့ နေရာမှာ ကိုယ် ကျွမ်းကျင် ပြီးသား အလုပ် တစ်ခု မှာ တိုးတက်မှု ဆုတ်ယုတ်မှု မရှိဘဲ အလိုက်သင့် မျော နေတာကို comfort zone ခေါ်မပေါ့။\nအဲဒီ ထဲကနေ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု လုပ်တာနဲ့ ဇုန်က ပြောင်းသွားပြီ။\nအရီးပြောသလို Streatch Zone ပြီးရင် Risk Zone အဆင့်ဆင့် ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကိုယ်စွမ်းမလား သေချာ သုံးသပ်… ဒါမျိုးကို အာရုံစူးစိုက်မှု ရအောင် တရားထိုင် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ရမှာတွေ လုပ်… ဒါဆိုရင် ပြောင်းသင့် မပြောင်းသင့် ဆုံးဖြတ်လို့ရပြီထင်ပါတယ်… အန်ကယ်ကြီးရေ… ၀င်ရောက်ပါဝင်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါနော်…\nဒီလို ပိုစ့်ကောင်းလေးတွေ ပြန် ဖတ်ရပြီဆိုမှတော့\nရွာထဲ ပြန် ဝင်အုန်းမှပါ\n၈သောင်းနဲ့မှ၆ထောင် ကျော်ပြီဆိုတော့ တသိန်းကလည်း နီးပကိုးးး\nဒါနဲ့ နွားတစ်ကောင်ကို ချောက်ထဲတွန်းချတာက\nအဲ့နွားအတွက် သေခြင်း ပိုကောင်း မကောင်း\n.ချောက်ထဲတွန်းချ သတ်တာနဲ့ လည်ပင်းသွေကြောလေးတွေ လှီး သတ်တာ ဘယ်ဟာ ပို မြင့်မြတ်တဲ့သေခြင်း ဖြစ်မဖြစ်နဲ့\nသတ်သူရဲ့ကဏ္ဍ ဆိုတာတွေပဲ ထိုင်တွေးနေမိ\nအခုတလော အစ်စလာမ် ဘာသာရေးကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်တို့ ဘာတို့\nဒီပုံပြင်လေးက အရီးပြောသလို တရုတ်ပုံပြင်လေးဆိုတော့… ဂဟေဆော်တဲ့ဟာနဲ့ သတ်မယ်ထင်တယ်ဗျ… ဟီး… တော်တော် တောက်မြင်ကပ်သွားတယ်… အဲမူဗီကြည့်လိုက်တုန်းက…\nဘယ်လိုသတ်သတ်ပါ သေသွားရင်ပဲ သူတို့မိသားစု ဇုန်က ကျော်ဖို့ ဖြစ်သွားပြီလေ… ပုံပြင်ထဲမယ် ပြောပါတယ်…\nပို့စ်ကောင်းတွေ ပျောက်တဲ့အထဲမယ် ဆက်ဆက်တို့ တာဝန်လဲ မကင်းဘူးနော်… စတာပါ… စတာပါ…\nနွားကိုချောက်ထဲတွန်းချရင်.. နွားကမသေပဲ… ကျိုးပဲ့ပြီး..အော်နေမှဖြစ်.. ကြားသူအကုန်..စိတ်မချမ်းမသာ… မငြိမ်းချမ်းဖြစ်ကုန်ပါမယ်..။\nသဘောက.. နွားရဲ့နာနာကျင်ကျင်အော်သံက… ကြားသူတွေကို.. တုံ့ပြန်မှုအများကြီးဖြစ်စေတာမို့…။\nလည်ပင်းသွေးကြောလှီးဖြတ်ရင်.. နွားက.. သာမန်အားဖြင့်.. မိနစ်ပိုင်းလောက်ပဲခံစားရတတ်တယ်..။\nပိုသေချာအောင်.. အသံထွက်တဲ့လေပြွန်ကိုပါ.. ဖြတ်လှီးလိုက်ရင်.. ပိုကောင်းပေါ့…။\nအဲလိုနဲ့သေတဲ့.. နွားရဲ့အသားက… သွေးတွေပန်းထွက်ကုန်သမို့.. သွေးမပါ.. ပိုစားကောင်းပါတယ်..။\nပြီးမှ.. စား.. လိုက်… ကြ… ပေါ့…။\nတဂျီးလဲ… ဦးကြောင်ပြောလဲ ပြောချင်စရာပဲ လည်လှီးဖို့ကို စိတ်သန်နေတယ်…\n“လူဆိုတာရွေးချယ်စရာရှိရင်ေ၇ွးချယ်မိတဲ့သဘောခင်ဗျ…ရွေးချယ်စရာမရှိတဲ့လမ်းထဲကိုအရင်ဝင်တိုးဖို့ပဲလိုတယ်လို့ ထင်မိကြောင်း..” အဲဒါလေးကို သိပ်မရှင်းဘူးဗျ… နည်းနည်း ပြန်ရှင်းပေးပါလား… ရွေးချယ်စရာမရှိတဲ့ လမ်းထဲဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ… ကိုစောရဲ့… လင်းပေးပါဦး…\nပထမကတော့ ဇုန်ခုန်တာပဲဗျ… မန့်ရင်း ပြန်ဖတ်ရင်း အနုလုံ ပဋိလုံလာရာမှာ… နွားဆိုတာ တကယ်တော့ Ego ကို ပြောတာပဲဆိုတာ သဘောပေါက်လာတယ်… ကျွန်တော် တော်တော် ပိန်းတာပဲ နော်… ဟီး…\n..ကွယ်..အလုပ်ထွက်ပြီး. ကုန်ပဏီထောင်ပစ်ဖို့ပြောနေတာ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတခုခုစလိုက်ဖို့ပြောနေတာ …ငယ်လေးရေ….ရုံးခန်းဌား.. ၀န်ထမ်းဌား..ရှိသမျှငွေ အပြင်ချေးဌားထားတာအကုန်အဲ့ထဲရောက်ပြီးမှတော့ ရွေးချယ်စရာရှိအုံးမလား ….အကောင်းဆုံးရင်ဆိုင်ပစ်ဖို့ပဲရှိတော့တာ…\nမအောင်မြင်ဘူးလား…တစ်ကပြန်စ…အကြင်နာအများကြီးနဲ့ တွန်းချတာ …ကိုယ်တွေတုန်းက GM လစာကြီးနဲ့လူတကာ (ချစ်သူအပါအ၀င် ) လူတိုင်းတားနေရက်နဲ့ ခုန်ချတာ…မသေဘူး…\nဟီး… ဇွတ်ကို တွန်းချနေတာပဲဗျ… နဂိုကတည်းကလဲ ခုန်ချဖို့ပါ… အားပေးမယ့်သူ ၀ါ လူမိုက်လိုက်ဌားနေတာ… အချိန်တော့ ယူဦးမယ်ဗျ… ကျေးဇူးပါ… မသေလောက်ပါဘူးနော့…\nရေကူးနိုင်ရင်၊ အသက်ကယ်ဘော ရှိနေရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ရင် (ကံကောင်းရင်) မသေပါဘူး။ :-))))\nအရီးလေးရေ..ကျော်ကအငြိမ်းစားဝန်ထမ်းမိဘတွေနဲ့ တမိသားစုလုံးကိုထောက်ပံ့နေရသူမို့လို့ကို ခုန်ချတာပါ…..\nသက်သေအနေနဲ့က ညီအရင်းလိုဖြစ်နေတဲ့ တဇောက်ကန်းလေး တဂျားသာမေးပါတော့…\nနှင်းနှင်းရေ…ခုန်ချရဲရင်ကို မသေဘူး..မခုန်ချရဲမှ အခါခါသေမှာ..ဒီလောကရဲ့နောက်ဆယ်စုနှစ်များကို\nတဇောက်ကန်းနဲ့ မိုက်ရူးရဲတွေကြီးစိုးမှာ …လွန်လေပြီးသောနှစ်များက ဗမာပြည်မှာရေကိုဘူးနဲ့ထည့်ရောင်းမယ်ကြံလို့ လူတကာလှောင်ခံရတဲ့ရေသန့်သူဌေးကြီးကို သတိရပါ….\nအဟီဟီ ဒီမယ် ..ကိုမျိုးသန့်ကြီး.ဆောရိုးလေး  .. စော် ကြည်တာလဲမပြောနဲ့..ပြန်ကြိုက်မယ်မသေချာသေးပဲနဲ့ကို လက်ဖမ်းကိုင်ပစ်တာ .အခု.ချစ်သူ့နှစ်ပတ်လည်သုံးခါကျင်းပပြီးပြီ…ရဲရင့်သူသာအောင်နိုင်ရာ…ဆောရိုးကရုပ်ချောတာကိုးလို့ဆိုတဲ့ဆင်ခြေလာမပေးနဲ့ ..အရေးကြီးတာ ဇပဲ ..အ ချွန်နဲ့မလက်စနဲ့ တခါထဲမလိုက်တာ …အဟိဟိ\nအရီး နဲ့ ကိုစောရေ… အကြံပေးတာထက်ကို စေတနာထားပြီး သွေးရင်းသားရင်းလို ဆွေးနွေးပေးတာကို တွေ့ရတော့ အရမ်းဝမ်းသာတယ်ဗျာ… ကျန်သူများလဲ ထိုနည်းတူစွာပါ ကျေးဇူးလဲတင် ၀မ်းလဲသာပါတယ်ဗျာ…\nကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေလေးတင်ပြပီး ဆွေးနွေးရင် တယောက်စာပဲ ရမယ်… ဒီတော့ တော်တော်များများလဲ အလားတူ ဖြစ်နေတာ တွေ့ရတော့ ခေါင်းစီးတခုအနေနဲ့ တင်လိုက်တာပါ…\nတကယ်တော့ ကျွန်တော်ဟာ ဇုန်ထဲက ခုန်မို့ပါ… လိုင်းမတူတာကိုပေါ့… ဘာလို့လဲမေးရင် အဲဒီ လိုင်းက အလုပ်ရှာရပိုလွယ်တယ်… အိမ်နီးတာကို လိုချင်တာကြောင့်လဲပါတယ်… ရာထူးလဲ တက်လွယ်တယ်… အသက်ကြီးတဲ့အထိလဲ လုပ်လို့ရတယ်… သင်တန်းကြေးကလဲ ဈေးသက်သာတယ်… လူတွေနဲ့လဲ ပိုနီးစပ်တယ်ပေါ့… ကိုယ်တိုင်ကလဲ အဲလိုင်းကို နဂိုနှစ်သက်တယ်… စကန်ဒရီ အနေနဲ့ကို ထားထားတာလဲပါတယ်…\nအခုတော့ သူငယ်ချင်းတယောက်ဆီကနေ အဲဒီလိုင်းကို ပြန်သင်ဖို့ အဆင်ပြေလာတယ်… ရသေ့စိတ်ဖြေ မဟုတ်လဲ တခြားဟာတွေ အပန်းဖြေတာထက် ပညာရပ်တခုကို ထပ်လေ့လာတာက ၀ါသနာလဲ ပါတာ ပါမှာပေါ့ ကျွန်တော့်အတွက်မဆိုးဘူးလားပေါ့…ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းခဲ့တဲ့ အလုပ်ကိုပဲ မော်ဒီဖိုင်းလုပ်ဖို့ ဂျက်အပြော ဇုန်ကအထွက် ကျွန်တော့် အထင် အရွေ့တခုကို လုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်…မိန်းမကလဲ သင်တန်းတက်ဖို့ကို တိုက်တွန်းပါတယ်… ကျွန်တော်ပြောတဲ့ မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အားပေးမှုလဲ ရတယ် ဆိုပါတော့… တကယ်ကိုမျောနေတာကတော့ ၄ နှစ်ရှိပြီဗျ… အကြောင်းကြောင်းကြောင့်လဲပါတာပေါ့ဗျာ… အသက်လေး ၃၀ ကျော်လာတော့ မန်းနစ်ရှမန့်လိုင်းကို ကူးဖို့ စဉ်းစားတာလဲပါတယ်… ရာထူးနဲ့အတူ လစာကလဲ ပါတာကိုး… ကလေးထပ်ယူဖို့လဲ ပါတယ်…ဒါနဲ့ အဘက်ဘက်ကို ပြန်လိုက်ကြည့်တော့ နောက် ၃ ၄ နှစ်ဆို ထူးခြားမှုတွေ တိုးတက်မှုတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော်လက်ရှိလိုင်းက ရေရှည်လုပ်စားလို့ရလာတာ တွေ့လာတယ်… ဒါကလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သုံးသပ်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလို့ရတဲ့ အကျိုးရလာဒ်ပေါ့… ကိုယ်ကသာ အရည်အချင်းပြည့်အောင် လုပ်ထား ပိုက်ဆံက နောက်ကနေလိုက်လာမယ်ထင်ပါတယ်… လခစားမို့ မချမ်းသာလာပေမဲ့ ကလေးကို လူတန်းစေ့ထားနိုင်ရင် တော်ပါပြီ… အခုက ၂ ယောက်မွေးမယ် တွေးထားဆိုတော့ မလာခင် ကြိုစဉ်းစားထားတဲ့ သဘောပါ…\nတဖက်တလမ်းကလဲ ကုမဏီတွေကို ပတ်တိုင်း လိုက်ပြင်ပြီး ထပ်ဖြည့်ရင်း ကိုယ်ပိုင်လုပ်နိုင်လောက်တဲ့ မိတ် ရအောင် လုပ်နေပါတယ်… လုံလောက်တဲ့ မိတ် ရရင်တော့ တန်းပြီး ဒိန်းဂျားကိုခုန်လဲ ကြောက်စရာမရှိပါဘူး… ပိုင်နေပြီကိုး… အဲ့အချိန်ပဲ တခါ ခေါင်းပြန်စားမှာ ဘာကိုရွေးမလဲဆိုပြီး(နောက် ၃ ၄ နှစ်ကြာရင်ပြောပါတယ်)… ကိုယ်ပိုင်လား ?? လခစားလား ?? သာတာပဲ ယူမှာပေါ့နော့… ဘယ်လိုခုန်ခုန် ကိုယ်က ရေကူးတတ်နေပြီကိုး…\nနောက် ၃ ၄ နှစ်ထိလဲ မလောက်မှာ မကြောက်ရသေးတော့ အချိန်ယူ အရှိန်ယူလို့ ရဦးမယ် ထင်ပါတယ် (သင်တန်းတက်ဖို့ ဇုန်ကခုန်ဖို့)… ပြီးမှ အဲအချိန် ရာထူးတိုး လစာတိုးမှာနဲ့ဆို ကလေးထပ်တိုးရင်လဲ ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်ပါပြီ… အမွေကတော့ ကလေးကို ပညာအမွေပေါ့… ဒီပို့စ်ကနေ ရလာဒ်က လိုင်းကူးအခုန်ကနေ လိုင်းတူ အရွေ့(အခုန်) ကို ရွေးဖြစ်သွားတာပဲ… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အားလုံးအားလုံးကို….\nအခုန်တခုတော့ ကျန်တယ်… ဒါကတော့ မလုပ်ဖြစ်ဖို့ များသွားပါပြီ… ဇုန်ထဲပဲ ထားလိုက်ပါတော့မယ်… အဟဲ ဒါက ငွေတိုးချထားတာကို ကားဝယ်ဖို့ အခုန်ပါ(ခိုင်းစားဖို့ နောက်ထပ် အင်ကမ်းအတွက်ပါ)… တော်ပြီ ခုနက ခေတ်အခြေအနေကြည့်ထားမိလိုက်တော့ ဟန်ဘူးဗျ… ဒါကတော့ လုံးဝ ပုံမှန်နို့ညှစ်တာပဲ ကောင်းတယ်… အိုင်တီသမားဆိုတော့ Back Up ထားရမှ စိတ်ချတတ်တာလေ…\nနောက်ဆုံးတခုကတော့ နောက် တပတ်လောက်ဆိုရင် ဒီပို့စ်ကို ကျွန်တော် Summary ထုတ်ချင်တယ်… အရီးကူပေးပါနော်… တယောက်ချင်းစီ အမြင်ကိုမှ ဘယ်လို ချိန်ထိုး လုပ်သင့်တယ်… ဘယ်လို အချိန်မျိုးမှာဆိုတာလေးကိုပေါ့… ကူပါဦးနော်…\nWhat- If Annalysis လေးကို ပို့စ်အနေဲ့ တင်ပေးပါလားဗျာ… သိသူများ ကျေးဇူးပြုပြီး… ဘူမှ မတင်ရင် အရီးတင်ပေးနော်… တင်တတ်သလိုသာ တင်… ဟီး… ပုံတိုပတ်စလေးနဲ့ဆို ပိုကြိုက်မိမှာ…\nတကယ်တော့ ဒီလို ရှိတယ် နင်းနင်း ရဲ့။\nကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ချင်/တတ်တယ် ဆိုတာ သူ့ဟာသူ ဗီဇ သွေးထဲ ကကို ပါလာတာများလားလို့။\nအရီးလို ပေါက်ကရ စကားလုံးကြီးကြီး တွေ နဲ့ လျှောက်ပြောနေတိုင်းသာ စွန့်ဦးတီထွင် လုပ်နိုင်ကြေးဆို စီးပွါးရေးတက္ကသိုလ် က ဆရာ/မ တွေ အားလုံး လုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်ကုန်ပြီ။\nသို့ပေမဲ့ သူတို့ဆီက ပညာ တွေ ကို လုပ်ငန်းရှင်တွေ က ဘာလို့ လိုလဲ ဆိုတာက တော့ နောက်ထပ် ကဏ္ဍ တစ်ခု ဖြစ်သွားတာမို့ ထားတော့။\nအရီး ရဲ့ နှစ်ဖက် ဘိုးဘွား တွေ က အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ကုန်သည် ပွဲစား ပွဲရုံလုပ်ငန်း စီးပွါးရေးသမား တွေ ဆိုပါတော့။\nသူတို့ မှာ ပညာ အရည်အချင်းက ဆိုတာဝေးလို့ အတန်းပညာတောင် မတတ်ကြပါလေ။\nဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘာလုပ်ရမယ် ဆိုတာ သူတို့ ရဲ့ အာရုံ က ကောင်းကောင်းသိခဲ့တယ်။\nဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူတို့ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ကို အသေးစိတ် ခရေစေ့တွင်းကျ နားလည်ကြတယ်။\nအနာဂါတ် မှာ ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာကို မှန်းဆတတ်ကြတယ်။\nအဲဒီ ကောင်းတာရော၊ ဆိုးတာပါ ဖြစ်လာနိုင်မဲ့ မှန်းလိုက်တဲ့ အနာဂါတ် အတွက် ပြင်သင့်တာတွေ ကို ပစ္စုပန် မှာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ ကြတယ်။\nဥပမာ – လာမဲ့ နှစ်မှာ ပဲလှောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပေမဲ့ ပဲ အထွက်မကောင်းနိုင်တဲ့ ရာသီမျိုး ဖြစ်ခဲ့ရင် ကြက်သွန်လိုမျိုး ကို စာချုပ်လိုက်တာမျိုး ပေါ့။\nအဲဒီလို အနာဂါတ်မှန်းဆ ပြီး လိုအပ်တဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲ နိုင်မှု တွေ ကို ကြိုပြီး စီစစ် ပြင်ဆင်ထားတာမျိုး ကို What-If Analysis လို့ ခေါ်နိုင်သပေါ့။\nရှေးကတော့ ဒီစကား ဘယ်ရှိဦးမလဲ။\nသူတို့ ဟာသူတို့ သိ နေခဲ့တာလို့ ဆိုရမှာဘဲ။\nတောက ထွက်တာတွေ ကို မြို့ပို့ဖို့ ကိုယ်ပိုင် ရေယာဉ် တွေ ရှိရင် ပိုပြီး အဆင်ပြေမှာလဲ သိကြတာဘဲ။\nဒီတော့ အတော်လေး အလုပ်ဖြစ်သပေါ့။\nသို့ပေသည့် ထူးဆန်းတာက သူတို့ သားတွေ ကိုတော့ ကုန်သည် ပွဲစား မလုပ်ခိုင်းဘဲ မြို့ပို့ပြီး ဘွဲ့ယူခိုင်း၊ အစိုးရ အရာရှိကြီး တွေ၊ တက္ကသိုလ် ကထိကကြီး တွေ လုပ်ခိုင်းတော့တာဘဲ။\nအစိုးရကားစီးရတာ က သူတို့ ပိုင်တဲ့ ရေယာဉ်စီးရတာ ထက် ပို ဂုဏ်တင့်တယ် ထင်ကြတာ။\nသားတွေကလဲ အဲဒီခေတ်မှာ မြို့ပိုင် ဆိုပြီး နာမည်တပ် နိုင်ရင် ကို မိန်းကလေးရှင် တွေ ဝိုင်းနေတော့တာမို့ အဲဒီ ဂုဏ်ကို ပိုလိုချင်တာလဲ ရှိ မို့ မိဘ လက်ငုတ် လက်ရင်း ဘယ်သူမှ မဆက်ခံ ခဲ့ ကြတော့ဘူး။\nဒီတော့ မိဘ ထောက်ပံ့တာ နဲ့သာ လူတန်းစေ့ရုံ နေနိုင်ကြတော့တာပါဘဲ။\nတကယ်တော့ လုပ်ချင်ကြရင် ရေကန် အသင့် ကြာအသင့်လေ။\nသူများ တွန်းစရာမလို။ လုပ်နေပြီး /လုပ်ရဲပြီးသား ပါဘဲ။\nကိုယ့်လုပ်ငန်း ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရင် ပိုက်ဆံ ပိုရ တာ သိပေမဲ့ သူတို့ သွေးထဲ မှာ လုပ်ငန်းရှင်ဗီဇ သွေး မပါလာတာ နဲ့ ဦးဏှောက် က ဘယ်လို အခြမ်းဘက် က ပိုအားသာ နေခဲ့လဲမှ မသိတာမို့ မလုပ်နိုင်ကြတာ ထင်တာပါဘဲ။\nဒီတော့ သူတို့ သန်ရာ သူတို့ ရွေးချယ်မှု ပါဘဲ။\nအရီး ရဲ့ မောင် တစ်ယောက် က တော့ သဘောင်္ က ဆင်းပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အလုပ်လုပ်ပါတယ်။\nတီထွင် ကြံဆ ဉာဏ်မရှိတာ ရယ်၊\nလေ့လာသင်ကြားမှု မရှိဘဲ ဆ ဆရာကြီး လိုဘဲ နေချင်တာရယ်၊\nကိုယ့် အလုပ်ရဲ့ ရှေ့ရေး နဲ့ လက်ရှိဈေးကွက် နဲ့ Risk ကို မညှိတတ်တာရယ်၊\nတစ်နေရာမှာ အာရုံထား စိတ်မငြိမ်ဘဲ အခက်အခဲ တွေ့တာနဲ့ အဲဒါကို ချန်ထား နောက်တစ်ခု ကူး မို့ ဟိုပြောင်းဒီ ခုန် တွေ ရယ် နဲ့\nနောက်ပိုင်း အရှုံး တွေများတော့ မလုပ်ပါနဲ့ တားရပါရော။ အေးအေးနေပြီး ဘဏ်တိုးစားတာကမှ အရင်းမပဲ့ ရှိသေးတာကို။\nကိုယ်ပိုင် အလုပ်ဆိုတာ လုပ်ရာမှာ ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားဉာဏ် နဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းအား အတော်လေး အားကောင်းဖို့ လိုတာ အပြင် အခက်အခဲ ကိုလဲ လက်မလျှော့တတ်မှ လုပ်ဖို့ကောင်းတာပါ။\nအိုင်တီ ဆိုတာက လခစား အလုပ်ထွက်ဖို့ မလိုဘဲ ဘေးပေါက် လုပ်ငန်းခွဲ လုပ်နိုင်ပါတယ်။\nဒီတော့ နင်းနင်း စမ်းချင်ရင် လခစားလုပ်ရင်း အချိန်ပိုလေး တွေရှာပြီး သေးသေးလေးတွေက ဘဲ စစေချင်ပါတယ်။\nအခု လောလောဆယ်မှာ နင်းနင်း သိချင်နေတဲ့ What-if analysis ကို လက်တွေ့ သုံးကြည့်ချင်ရင် မင်း နဲ့ လက်တကမ်း မှာဘဲ မှီ တဲ့ Excel မှာ ရှာကြည့်၊ ဖတ်ကြည့်၊ စမ်းကြည့်ပါ။\nကိုယ့်ဟာကိုယ် စမ်းပြီး ရလာတဲ့ အကြောင်းက သူများ ပြောတာ ထက် ပို မှတ်မိပါတယ်။\nစမ်းရင်း အခက်အခဲရှိရင် ဇီကလေး ဆီမှာ အရီး ရဲ့ အီးမေးတောင်းပြီး မေးနိုင်ပါတယ်။\nသို့ပေမဲ့ အဲဒီထဲ မှာ Help file တွေ၊ Instruction တွေ အများကြီး အထောက်အကူ တွေရှိတာ ကို သုံးပြီး ကိုယ့် ဟာကိုယ်စမ်းကြည့်စေချင်ပါတယ်။\nဒါဟာ Comfort zone ထဲ က တိုးထွက်ကြည့်ခြင်းပေါ့။\nအဲဒီလို Software လိုမျိုး တွေကို ကောင်းကောင်း ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သိလို့ ကတော့ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတောင်ဖွင့်နိုင်သေးတာပေါ့ နင်းနင်း ရယ်။\nစက်တွေလဲ ပြင်၊ စာလဲသင် စနေ တနင်္ဂနွေမှာလုပ်ပေါ့။\nဒီတော့ သူများ ကို စာမသင်ခင် အရင် ကိုယ်က ကျမ်းကြေအောင် လုပ်ပါလေ။\nစိတ်အင်အားသာရှိ၊ အောင်မြင်မှာပါ နင်းနင်း ရေ။\nPS – သီအိုရီ သမား အရီး ထက် လက် တွေ့သမား မောင်စော ကို ပိုပြီး ဆရာတင် ပါ။\nသူ့က ပိုပြီး မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်း ဖောက်ထားပြီးသူမို့ပါ။\nသို့ပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်သူတိုင်း ချမ်းသာဖို့/ချမ်းသာချင်လို့ မဟုတ်တာ ကိုလဲ သတိပြုပါလေ။\nသူတို့က သူများ ခိုင်းတာ လုပ်ရတာ မကြိုက်လို့တဲ့။\nပိုက်ဆံ သိပ်မကျန်လဲ စိတ်လွတ်လပ်သတဲ့။\nအတွေး တစ်မျိုးစီပေါ့။ :-))\nဟုတ်တယ် အရီးလေးရယ်..သိပ်ကောင်းတဲ့အချက်ကိုထောက်ပြလိုက်တာပါပဲ…ကျော်.စေတနာစကားမို့လောသွားတယ်. ကျော်က လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ့်ခုနှစ် နှစ်ကတဲက ပြင်ဆင်ခဲ့တာ …အသက် ၂၀ မှာမန်နေဂျာ .အသက် ၂၅မှာ operation manager အသက် ၂၈မှာ GM အသက်၃၅ မှာလုပ်ငန်းရှင် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲကြိုးစားခဲ့တာ…ဆိုတော့ကာ နှင်းနှင်းအနေနဲ့ ပြင်ဆင်ချိန် လုံလောက်ရဲ့လားဆိုတာနဲ့ ဗီဇနဲ့တကယ်ဖြစ်ချင်ရဲ့လားဆိုတာလေး ပြန်စဉ်းစားစေချင်တယ် …\nကိုစောရေ… ကျွန်တော်ကတော့ ဘောင်ကျဉ်းကျဉ်း နဲ့ မျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်ပေးရမယ့် တာဝန်ရှိနေတော့ အကျိုးအမြတ်ကိုပဲ ကြည့်ဖြစ်တယ်ဗျာ… ဒါကြောင့်လဲ ပရောဖက်ရှင် မရှိသေးတာ ပါမယ်… တနေ့တော့ တွေ့မယ် ထင်မိပါတယ်… မတွေ့လဲ သားလေးကို ကျွန်တော့်ထက် ပညာပိုတတ်အောင် ပရော်ဖက်ရှင် နဲ့ သူ့ဝါသနာ တထပ်တည်းကျအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် နောက်တဆင့်မြှင့်နိုင်ပြီဆိုပြီး ဟင်းချ နိုင်မှာပါ… အကျိုးအမြတ်ကြည့်ရတာကလဲ သားလေးသင်မယ့် ပညာရွှေအိုးက အဖိုးကြီးနေလို့ပါ… စိတ်ရှည်လက်ရှည်ကို စေတနာထားပေးတာ ကျေးဇူး တကယ်တင်ပါတယ်ဗျာ…\nကျွန်တော့်မိဘတွေလဲ အရင်က ကုန်သည်တွေပါ… ကျွန်တော်က ရန်ကုန်မှာ ကျောင်းတက်ချင်တယ်လို့ ပူဆာလို့ ရန်ကုန်ရောက်လာတာပါ… တနည်း ပန်ကာအောက်မှာ အလုပ်လုပ်တာကို မြင်ချင်လို့ပါ… ကျွန်တော်က မြိတ်သားပါ ရေလုပ်ငန်းလုပ်ရင် ကျိန်းသေ ချမ်းသာမှာပါ… မိဘတွေကို မေးဖူးပါတယ်… သား အဲဒါတွေ ပြန်လုပ်ရမလားဆိုတော့ ဒါဆို မင်းကို ဒီမှာ ကျောင်းလာမထားဘူးတဲ့… နောက်တခုက အရင်က ကုန်သည်ဆိုတာက အစိုးရအလုပ်မလုပ်ချင်လို့ လုပ်ကြတာပါ… ကုမဏီတွေဆိုတာ အခုမှ ခေတ်စားလာတာပါ… ဒါက မိဘတွေ ကုန်သည် ဖြစ်ခြင်း အကြောင်းပါ… တခြား ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဖို့ဆိုတာ အိုင်တီလိုင်းပဲ ကျွမ်းတော့ အဲဒါက စီးပွားသိပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ နားလည်ထားပါတယ်ခင်ဗျာ… ဘီယာ ဆေးလိပ်ကျတော့လဲ ထပ်ပြီး ခွင့်မပြုတဲ့အထဲပါတော့… နည်းနည်းရင်း များများမြတ် ဒါမှမဟုတ် ဗီဇသွေးထဲက ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကတော့ ရေလုပ်ငန်းပဲ ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော်လဲ အိုင်တီပဲ လုပ်နေရတာပါခင်ဗျာ…\nအရီးကို ကျွန်တော် အင်ဗိုင်ထားပါတယ်… အရီး လက်မခံထားလို့ပါ… ၂ နှစ်လောက်ရှိတော့မယ်… ဟီး… muli.htut ဆိုတာ ကျွန်တော်ပါပဲ… မေးစရာတွေတော့ အများကြီးရှိပါတယ်… အချိန်ရရင် ပြန်ဖြေပေးပါနော်…\nလောလောဆယ် ကိုယ်တိုင် comfort zone ထဲက ရုန်းထွက်နေတယ်.. အဘွားရော. အဖေရော..အမေရော.. ဒီအတိုင်းလေးပဲ နေတတ်ခဲ့ကြတော့.. ကိုယ်တိုင်ကလည်း စွန့်စားဖို့ကို သိပ်နှောင့်နေးခဲ့တာ.. ကိုယ့်ရဲ့ status quo လေး တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ကိုယ့်ကို မှီခိုနေတဲ့ ကိုယ့်မိသားစုလည်း ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တာကိုး… နောက်ဆုံးတော့ change ဆိုတာကို ကိုယ့်ဘာသာကို အတင်းဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တယ်.. ပြင်ဆင်မှုတွေတော့ ကြိုလုပ်ရတာပေါ့လေ…အခုတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ကြိုးစားနေတယ်… အမေကို ပြန်ကြည့်တဲ့ငါ ဘယ်တော့မှဒုက္ခမရောက်ပါဘူးလေ ဆိုပြီး စိတ်အားတင်းထားရင်းနဲ့ပေါ့..\nအဓိကစိုးရိမ်တာလဲ အဲဒါပဲ… ကိုယ်ကပြောင်းလိုက်လို့ အိုကေရင် ကိစမရှိဘူး… မဟုတ်ရင် မှီခိုနေတဲ့ မိသားစုလေး ယိမ်းယိုင်သွားမှာ… ဒါပေမဲ့ အလုပ်တခုကလဲ တကယ်ကို ၄ ၅ နှစ်အပြင် ပိုလုပ်လို့မကောင်းဘူး(လခစား) ပြောပါတယ်… နောက်ကုမဏီကို ပရိုမိုးရှင်းနဲ့ ပြောင်းနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ… သေချာတာတခုက မိဘကို လုပ်ကျွေးတဲ့ သားသမီးက ဘယ်တော့မှ ဘေးမတွေ့ပါဘူး… အကိုလဲ လက်ရှိလက်ခံကျင်သုံးနေပါတယ်… မွန်မွန်ရေ…


Ck-Mb စမ်းသပ်မှု၊ Myoglobin စမ်းသပ်မှု၊ Troponin I စမ်းသပ်မှု - Laihe ဇီဝနည်းပညာ\nNovel Coronavirus (COVID-19) စမ်းသပ်ကိရိယာ\nHangzhou Laihe Biotech Co.,Ltd ကို 2012 ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။\n(ယခုအခါ Laihe Biotech ဟုရည်ညွှန်းသည်) အမျိုးသားအဆင့်မြင့်နည်းပညာလုပ်ငန်း၊ POCT လက်ငင်းရောဂါရှာဖွေစစ်ဆေးခြင်းနှင့်ကျန်းမာရေးသတင်းအချက်အလက်နည်းပညာနယ်ပယ်၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့်စက်မှုလုပ်ငန်းကိုအမြဲအာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး၊ မြန်ဆန်တိကျပြီးယုံကြည်စိတ်ချရသောကျန်းမာရေးထောက်လှမ်းမှုထုတ်ကုန်များနှင့်ဝန်ဆောင်မှုများကိုအများပြည်သူသို့ပေးအပ်ရန်သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပါသည်။\nဘရာဇီးရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ပြပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် အားလုံးကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်။\nCHINA (BRAZIL) TRADE FAIR 2022 ပြပွဲတည်နေရာ- Sao Paulo Exhibition & Convention Center လိပ်စာ- Rodovia dos Imigrantes, km 1.5 cep 04329 900 – São Paulo – SP Booth No.: K111, ...\nသတိရှိပါ။Monkeypox virus သည် လူမှ လူသို့ ကူးစက်ပြီး ...\nCOVID-19 ကပ်ရောဂါက မပြီးသေးပါဘူး၊ ကလေးတွေမှာ အကြောင်းရင်းမသိရသေးတဲ့ အသည်းရောင်ရောဂါကို မစစ်ဆေးရသေးသလို ဗိုင်းရပ်စ်အသစ် ကူးစက်ပျံ့နှံ့မှုကတော့ မျောက်ကျောက်...\nတူရကီနှင့် ဘရာဇီးနိုင်ငံရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် အားလုံးကို အထူးကြိုဆိုပါသည်။\nတရုတ် (တူရကီး) ကုန်သွယ်မှုပြပွဲ 2022 ပြပွဲတည်နေရာ- အစ္စတန်ဘူလ်ကုန်စည်ပြပွဲစင်တာ လိပ်စာ- Atatürk Havalimanı Karşısı 34149 Yeşilköy Booth No.: 9D104၊ HALL9ရက်စွဲ- 2022.06.09~2022....\nCannabis (THC) စမ်းသပ်ခြင်း၊ ဆေးဝါးစမ်းသပ်မှုတစ်ခု\nCannabis သည် ဆေးခြောက်ပွင့်မှ ဆင်းသက်လာသော hallucinogen ဖြစ်သည်။ရှူသွင်းခြင်းသည် ၎င်း၏အဓိကအသုံးပြုနည်းဖြစ်သည်။မူးယစ်ဆေးသုံးစွဲသူ အများအပြား ရှူရှိုက်မိပါက ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး စိတ်ခံစားချက်ကို ပြောင်းလဲစေပါတယ်...\nOmicron အမျိုးအစားခွဲ BA.2.12.1 ဗားရှင်း\nမကြာသေးမီက အမေရိကန်ခရီးသွားများကြားတွင် BA.2.12.1 ကူးစက်မှုအသစ် ၅ ခုရှိကြောင်း တောင်ကိုရီးယားက သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ကူးစက်ပျံ့နှံ့မှု အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံ့နှံ့နေတာကြောင့် တောင်ကိုးရီးယားမှာ ရောဂါထိန်းချုပ်ရေး အာဏာပိုင်တွေက...\nအခန်း 401-406၊ F1-3၊ အဆောက်အဦ 1၊ No.425 Miaohouwang လမ်း၊ Xixing လမ်း၊ Binjiang ခရိုင်၊ Hangzhou၊ Zhejiang PR China\nNovel coronavirus စမ်းသပ်ကိရိယာ, ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ကို အမြန်စမ်းသပ်ပါ။, ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် စမ်းသပ်ကိရိယာ, ကိုရိုနာဗိုင်းရပ် အမြန်ရောဂါရှာဖွေစမ်းသပ်ကိရိယာ, ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် အမြန်စမ်းသပ်ကိရိယာ, ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အတွက် အမြန်စမ်းသပ်မှု,\nငါတို့က အရင်ကထက် ပိုနီးတယ်။


March 31, 2018 By Buzz Myanmar News in တွေ့ ဆုံမေးမြန်း Tags: Celebrity, နိုင်ငံတော်, လုံခြုံရေး\nလက်ရှိအချိန်တွင် ရုပ်ရှင်အနုပညာရှင်များဖြစ်သော သရုပ်ဆောင်မင်းသားနေမင်း၊ Model ဇွန်သံစဉ်နှင့် ဒါရိုက်တာကိုပေါက်တို့၏ ဖေ့စ်ဘုတ်အကောင့်များကို သိမ်းယူထားပြီး နောက်ထပ် Celebrity အချို့၏အကောင့်များကို ဆက်လက်သိမ်းယူသွားမည်ဆိုသော Nine Myanmar Celebrity (9MC) Hacker အဖွဲ့အား News Watch မှ ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားသည်။\nမင်းသား၊ မင်းသမီး Group Chat မှာပါတဲ့ အကောင့်ဘယ်နှခုကို သိမ်းထားလဲခင်ဗျ။ နောက်ထပ်ရောသိမ်းဖို့ အစီအစဉ်ရှိလား။\nသုံးအကောင့်လောက်တော့ရှိပါပြီ။ နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပါ။\nKo Aung Min Naing, Ko Nay Min, Zun Than Sin,\nသရုပ်ဆောင် နေမင်းကိုလည်း မီဒီယာတခု တောင်းပန်ဖို့ ပြောထားတယ်နော်။ သူ့အနေနဲ့ မတောင်းပန်ဘူး ဆိုရင်ရော။\nမတောင်းပန်ဘူးဆိုတာ မရှိပါဘူး။ နေမင်းကိုယ်တိုင်လည်း Page မှာ လာရောက်ဆက်သွယ်ပြီး ၀န်ခံခဲ့ပါတယ်။\nသရုပ်ဆောင်နေမင်းကတော့ တောင်းပန်မယ်လို့ပြောလာပြီဆိုတော့ အခြားသူတွေကရော တောင်းပန်ဖို့ ပြောလာပြီလား။ တောင်းပန်ခဲ့ရင်ရော အကောင့်ကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ပြန်ပေးမှာလဲဗျ။\nတခြားသူတွေအနေနဲ့တော့ မလာသေးပါဘူး။ ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ဆဲကာလပါဗျ။ နေမင်းက မတ်လ ၂၈ ရက်ကတည်းက လာရောက်တောင်းပန်ထားတာပါ ခင်ဗျ။\nအချို့မှားယွင်းထိန်းသိမ်းမိတဲ့ Celebrity ဖေ့စ်ဘုတ်အကောင့်တွေကိုရော ဘယ်လိုပြန်လုပ်ပေးမလဲခင်ဗျ။\nသူတို့ရဲ့အကောင့်တွေကို မကြာခင် အကုန်ပြန်ပေးသွားမှာပါ။\nအဲဒီလို မှားယွင်းထိန်းသိမ်းမိတဲ့အကောင့် ဘယ်နှခုရှိလဲခင်ဗျ။ ဘယ်အချိန် ပြန်ပေးမလဲ။\nလောလောဆယ်တော့ လမင်းကဗျာ အကောင့်ပဲရှိပါသေးတယ်။ ဘယ်အချိန် ပြန်ပေးမလဲဆိုတာက အချိန်တခုပြန်ရောက်တာနဲ့ ပြန်ပေးသွားမှာပါ။ လမင်းကဗျာအကောင့်ကို မှားထိန်းထားမိတဲ့အတွက်လည်း စိတ်မကောင်းပါဘူး။ သူ့အကောင့်ကို မကြာခင် ပြန်ပေးအပ်သွားမှာပါ။\n9MC အနေနဲ့ Celebrity တွေအပေါ်မှာ သဘောထားရပ်တည်ချက်က ဘယ်လိုရှိလဲ။ Celebrity Account တွေကိုပဲ ဖောက်တာလား။ အခြား ဥပမာ- လူမျိုးရေး၊ ဘာသာရေးသွေးထိုးလှုံ့ဆော်တဲ့ အကောင့်တွေကိုရော သိမ်းယူပစ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလား။\nကျွန်တော်တို့ 9MC အဖွဲ့ဟာ သီးခြားရပ်တည်မယ့်အဖွဲ့ဖြစ်တယ်။ အခြားဘယ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့မှ ပတ်သက်မှု၊ ပတ်သက်ခြင်းမရှိပါဘူး။ 9MC က Celebrity တွေကိုပဲ ထိန်းပေးသွားမှာပါ။\nဟုတ်ကဲ့ ဒါဆို Celebrity တွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတဲ့သဘောပေါ့နော်။\nဟုတ်ပါတယ်ဗျ၊ အဓိကပစ်မှတ်ကတော့ Group Cele တွေကို ပစ်မှတ်ထားသွားမှာပါ ခင်ဗျ။\n9MC က ဘယ်နိုင်ငံအခြေစိုက်ပြီး အဖွဲ့ဝင် ဘယ်နှဦးပါဝင်သလဲ၊ ပြီးတော့ 9MC က လူငယ်တွေလား၊ လူကြီးတွေလား၊ ဖြေလို့ရရင် ဖြေပေးပါ။\nနိုင်ငံအခြေစိုက်ကတော့ လျှို့ဝှက်မို့လို့ ပြောလို့မရပါဘူး။ 9MC က လူငယ်ပိုင်းကပါ။ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းမှာမှ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ခြင်းမရှိသော လူငယ်တွေနဲ့သာ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။\nဟုတ်ကဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဘယ်နှဦး ပါပါသလဲခင်ဗျ။\n9MC ကို ဘယ်အချိန်လောက်ကစပြီး ဖွဲ့စည်းခဲ့တာလဲ။ မင်းသား၊ မင်းသမီးတွေ Group Chat မှာပါတဲ့ သူတွေအားလုံးရဲ့အကောင့်တွေကို ထိန်းသိမ်းသွားမှာလား။\nဖွဲ့စည်းထားတာတော့ ကြာပါပြီ။ Public ချပြပြီးရောက်လာတာတော့ မကြာသေးပါဘူး။ အားလုံး မဟုတ်တောင် အချို့အကောင့်တွေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းဦးမှာပါ။\nမြန်မာပြည်က Celebrity တွေကို ဘယ်လို ပုံစံမျိုးဖြစ်စေချင်လဲ၊ 9MC အနေနဲ့ သူတို့အပေါ် သဘောထားလေး သိပါရစေ။\nဟုတ်ကဲ့။ အားလုံးချစ်ချစ်ခင်ခင်နဲ့ အဆင်ပြေနေရင် ကောင်းပါတယ်ဗျ။ 9MC အနေနဲ့ Celebrity တွေ အားလုံးကိုချစ်ပါတယ်။\nအချို့သရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ အဖော်အချွတ်ကိစ္စတွေကိုရော ဘယ်လိုမြင်လဲဗျ။\nဟုတ်ကဲ့။ အဲဒါတွေကသူတို့ Privacy တွေပါ။ အဲဒါတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး (9MC က သိမ်းလိုက်တဲ့) အကောင့်တွေမှာပါခဲ့ရင်တောင် အပြင်ကို ဖွင့်ဟချပြသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။\n9MC က အခုလို ဖေ့စ်ဘုတ်အကောင့်တွေကို ထိန်းသိမ်းတဲ့အခါမှာ ဖေ့စ်ဘုတ်သုံးစွဲသူတွေအနေနဲ့ ထိတ်လန့်ကြတယ်။ မလုံမခြုံဖြစ်နေကြတယ်။ အဲဒီအတွက် ဖေ့စ်ဘုတ်လုံခြုံရေး အခြားဆိုက်ဘာ လုံခြုံရေး အကြံဥာဏ်လေးပေးပါဦး။\nNo System is Safe. အလုံးစုံ လုံခြုံတယ်ဆိုတဲ့စနစ် မရှိပါဘူး။ Social Network တခုဖြစ်တဲ့အတွက် ချို့ယွင်းချက်ဆိုတာ ရှိနေမှာပါ။\nပေါကားလို့ပြောတဲ့သူတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆို တဲ့ မင်းသမီးရဲ့ ဖေ့စ်ဘုတ်ကိုရော ဖောက်ဦးမှာလား။\nဟိုတခေါက်က ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှတို့၊ တူရကီ တို့နဲ့ဖြစ်တဲ့ ဟက်ကာ တိုက်ပွဲတွေမှာ 9MC က ပါဝင်ပတ် သက်ခဲ့တာရှိလား။\nအကယ်၍ နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး အတွက် 9MC ကို အကူအညီတောင်းခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော။\nဟုတ်ကဲ့ အကူအညီတောင်းခဲ့ရင်တော့ ကူညီပေးအပ်သွားမှာပါ။\nဇဏ်ခီမောင်နှံနဲ့ 9MC ဆက်နွှယ် မှုရှိလား။\nဆက်နွှယ်မှုမရှိပါဘူး၊ အပြင် မှာလည်း မမြင်ဖူးဘူး။ ခုလိုလုပ်ဖြစ်ခဲ့ကြတာလည်း ကိုယ်လုပ်နိုင်မယ့်အရာ ချပြနိုင်မယ့်အရာဖြစ်လို့ ချပြခဲ့တာပါ။\nCredit: ကျော်ဝဏ္ဏ (News Watch)\n‘မတောငျးပနျဘူးဆိုတာ မရှိပါဘူး။ နမေငျးကိုယျတိုငျလညျး Page မှာ လာရောကျဆကျသှယျပွီး ဝနျခံခဲ့ပါတယျ’\nအနုပညာရှငျအခြို့၏ ဖစျေ့ဘုတျအကောငျ့မြားကို ဖောကျထှငျးသိမျးပိုကျယူလိုကျသညျ့\n9MC Hacker အဖှဲ့နှငျ့ အငျတာဗြူး\nလကျရှိအခြိနျတှငျ ရုပျရှငျအနုပညာရှငျမြားဖွဈသော သရုပျဆောငျမငျးသားနမေငျး၊ Model ဇှနျသံစဉျနှငျ့ ဒါရိုကျတာကိုပေါကျတို့၏ ဖစျေ့ဘုတျအကောငျ့မြားကို သိမျးယူထားပွီး နောကျထပျ Celebrity အခြို့၏အကောငျ့မြားကို ဆကျလကျသိမျးယူသှားမညျဆိုသော Nine Myanmar Celebrity (9MC) Hacker အဖှဲ့အား News Watch မှ ဆကျသှယျမေးမွနျးထားသညျ။\nမငျးသား၊ မငျးသမီး Group Chat မှာပါတဲ့ အကောငျ့ဘယျနှခုကို သိမျးထားလဲခငျဗြ။ နောကျထပျရောသိမျးဖို့ အစီအစဉျရှိလား။\nသုံးအကောငျ့လောကျတော့ရှိပါပွီ။ နောကျထပျ အစီအစဉျကတော့ စောငျ့ကွညျ့ရဦးမှာပါ။\nသရုပျဆောငျ နမေငျးကိုလညျး မီဒီယာတခု တောငျးပနျဖို့ ပွောထားတယျနျော။ သူ့အနနေဲ့ မတောငျးပနျဘူး ဆိုရငျရော။\nမတောငျးပနျဘူးဆိုတာ မရှိပါဘူး။ နမေငျးကိုယျတိုငျလညျး Page မှာ လာရောကျဆကျသှယျပွီး ဝနျခံခဲ့ပါတယျ။\nသရုပျဆောငျနမေငျးကတော့ တောငျးပနျမယျလို့ပွောလာပွီဆိုတော့ အခွားသူတှကေရော တောငျးပနျဖို့ ပွောလာပွီလား။ တောငျးပနျခဲ့ရငျရော အကောငျ့ကို ဘယျလိုပုံစံနဲ့ ပွနျပေးမှာလဲဗြ။\nတခွားသူတှအေနနေဲ့တော့ မလာသေးပါဘူး။ ဟုတျကဲ့ ကြှနျတျောတို့အနနေဲ့ ဆုံးဖွတျဆဲကာလပါဗြ။ နမေငျးက မတျလ ၂၈ ရကျကတညျးက လာရောကျတောငျးပနျထားတာပါ ခငျဗြ။\nအခြို့မှားယှငျးထိနျးသိမျးမိတဲ့ Celebrity ဖစျေ့ဘုတျအကောငျ့တှကေိုရော ဘယျလိုပွနျလုပျပေးမလဲခငျဗြ။\nသူတို့ရဲ့အကောငျ့တှကေို မကွာခငျ အကုနျပွနျပေးသှားမှာပါ။\nအဲဒီလို မှားယှငျးထိနျးသိမျးမိတဲ့အကောငျ့ ဘယျနှခုရှိလဲခငျဗြ။ ဘယျအခြိနျ ပွနျပေးမလဲ။\nလောလောဆယျတော့ လမငျးကဗြာ အကောငျ့ပဲရှိပါသေးတယျ။ ဘယျအခြိနျ ပွနျပေးမလဲဆိုတာက အခြိနျတခုပွနျရောကျတာနဲ့ ပွနျပေးသှားမှာပါ။ လမငျးကဗြာအကောငျ့ကို မှားထိနျးထားမိတဲ့အတှကျလညျး စိတျမကောငျးပါဘူး။ သူ့အကောငျ့ကို မကွာခငျ ပွနျပေးအပျသှားမှာပါ။\n9MC အနနေဲ့ Celebrity တှအေပျေါမှာ သဘောထားရပျတညျခကျြက ဘယျလိုရှိလဲ။ Celebrity Account တှကေိုပဲ ဖောကျတာလား။ အခွား ဥပမာ- လူမြိုးရေး၊ ဘာသာရေးသှေးထိုးလှုံ့ဆျောတဲ့ အကောငျ့တှကေိုရော သိမျးယူပဈဖို့ အစီအစဉျရှိလား။\nကြှနျတျောတို့ 9MC အဖှဲ့ဟာ သီးခွားရပျတညျမယျ့အဖှဲ့ဖွဈတယျ။ အခွားဘယျအဖှဲ့အစညျးနဲ့မှ ပတျသကျမှု၊ ပတျသကျခွငျးမရှိပါဘူး။ 9MC က Celebrity တှကေိုပဲ ထိနျးပေးသှားမှာပါ။\nဟုတျကဲ့ ဒါဆို Celebrity တှကေိုပဲ ပဈမှတျထားတဲ့သဘောပေါ့နျော။\nဟုတျပါတယျဗြ၊ အဓိကပဈမှတျကတော့ Group Cele တှကေို ပဈမှတျထားသှားမှာပါ ခငျဗြ။\n9MC က ဘယျနိုငျငံအခွစေိုကျပွီး အဖှဲ့ဝငျ ဘယျနှဦးပါဝငျသလဲ၊ ပွီးတော့ 9MC က လူငယျတှလေား၊ လူကွီးတှလေား၊ ဖွလေို့ရရငျ ဖွပေေးပါ။\nနိုငျငံအခွစေိုကျကတော့ လြှို့ဝှကျမို့လို့ ပွောလို့မရပါဘူး။ 9MC က လူငယျပိုငျးကပါ။ ဘယျအဖှဲ့အစညျးမှာမှ ပါဝငျပတျသကျခဲ့ခွငျးမရှိသော လူငယျတှနေဲ့သာ ဖှဲ့စညျးထားတာပါ။\nဟုတျကဲ့ အဖှဲ့ဝငျဘယျနှဦး ပါပါသလဲခငျဗြ။\n9MC ကို ဘယျအခြိနျလောကျကစပွီး ဖှဲ့စညျးခဲ့တာလဲ။ မငျးသား၊ မငျးသမီးတှေ Group Chat မှာပါတဲ့ သူတှအေားလုံးရဲ့အကောငျ့တှကေို ထိနျးသိမျးသှားမှာလား။\nဖှဲ့စညျးထားတာတော့ ကွာပါပွီ။ Public ခပြွပွီးရောကျလာတာတော့ မကွာသေးပါဘူး။ အားလုံး မဟုတျတောငျ အခြို့အကောငျ့တှကေို ဆကျလကျထိနျးသိမျးဦးမှာပါ။\nမွနျမာပွညျက Celebrity တှကေို ဘယျလို ပုံစံမြိုးဖွဈစခေငျြလဲ၊ 9MC အနနေဲ့ သူတို့အပျေါ သဘောထားလေး သိပါရစေ။\nဟုတျကဲ့။ အားလုံးခဈြခဈြခငျခငျနဲ့ အဆငျပွနေရေငျ ကောငျးပါတယျဗြ။ 9MC အနနေဲ့ Celebrity တှေ အားလုံးကိုခဈြပါတယျ။\nအခြို့သရုပျဆောငျတှရေဲ့ အဖျောအခြှတျကိစ်စတှကေိုရော ဘယျလိုမွငျလဲဗြ။\nဟုတျကဲ့။ အဲဒါတှကေသူတို့ Privacy တှပေါ။ အဲဒါတှနေဲ့ပတျသကျပွီး (9MC က သိမျးလိုကျတဲ့) အကောငျ့တှမှောပါခဲ့ရငျတောငျ အပွငျကို ဖှငျ့ဟခပြွသှားမှာ မဟုတျပါဘူး။\n9MC က အခုလို ဖစျေ့ဘုတျအကောငျ့တှကေို ထိနျးသိမျးတဲ့အခါမှာ ဖစျေ့ဘုတျသုံးစှဲသူတှအေနနေဲ့ ထိတျလနျ့ကွတယျ။ မလုံမခွုံဖွဈနကွေတယျ။ အဲဒီအတှကျ ဖစျေ့ဘုတျလုံခွုံရေး အခွားဆိုကျဘာ လုံခွုံရေး အကွံဉာဏျလေးပေးပါဦး။\nNo System is Safe. အလုံးစုံ လုံခွုံတယျဆိုတဲ့စနဈ မရှိပါဘူး။ Social Network တခုဖွဈတဲ့အတှကျ ခြို့ယှငျးခကျြဆိုတာ ရှိနမှောပါ။\nပေါကားလို့ပွောတဲ့သူတှကေို ဂရုမစိုကျဘူးဆို တဲ့ မငျးသမီးရဲ့ ဖစျေ့ဘုတျကိုရော ဖောကျဦးမှာလား။\nဟိုတခေါကျက ဘင်ျဂလားဒရှေျ့တို့၊ တူရကီတို့နဲ့ဖွဈတဲ့ ဟကျကာတိုကျပှဲတှမှော 9MC က ပါဝငျပတျ သကျခဲ့တာရှိလား။\nအကယျ၍နိုငျငံတျောလုံခွုံရေးအတှကျ 9MC ကို အကူအညီတောငျးခဲ့မယျဆိုရငျကော။\nဟုတျကဲ့ အကူအညီတောငျးခဲ့ရငျတော့ ကူညီပေးအပျသှားမှာပါ။\nဇဏျခီမောငျနှံနဲ့ 9MC ဆကျနှယျမှုရှိလား။\nဆကျနှယျမှုမရှိပါဘူး၊ အပွငျမှာလညျး မမွငျဖူးဘူး။ ခုလိုလုပျဖွဈခဲ့ကွတာလညျး ကိုယျလုပျနိုငျမယျ့အရာ ခပြွနိုငျမယျ့အရာဖွဈလို့ ခပြွခဲ့တာပါ။\nCredit: ကြျောဝဏ်ဏ (News Watch)


သင်္ကြန်ရေကြောင့် အရေပြားယားယံပြီး မိတ်ဖုထွက်တဲ့အခါ ….\n6 Apr 2018 . 6:45 PM\nယခုလို ပူပြင်းလှတဲ့ရာသီဥတုမှာ တော်တော်များများကြုံတွေ့နေရတဲ့ ပြဿနာများထဲမှ အရေပြားရောဂါက အဆိုးဆုံးပါပဲ။ လာမယ့်အတာသင်္ကြန်ပွဲတော်မှာ မသန့်ရှင်းတဲ့ရေကြောင့် အရေပြားယားယံတာမျိုးလည်း ကြုံတွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ရေနဲ့နေလောင်ဒဏ် နှစ်ခုပေါင်းစပ်မိတဲ့အပြင် ပူပြင်းလှတဲ့ နေရောင်ခြည်ကို တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့် ချွေးမှတစ်ဆင့် ဘတ်တီးရီးယားပိုးမွှားများ ကူးစက်ခြင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အပူများနေခြင်း စတဲ့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အင်ပြင်၊ မိတ်ဖု၊ အနီစက်များ ထွက်ပေါ်လာရခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nအင်ပြင်၊ မိတ်ဖုများက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ နေရာမရွေး ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပါတယ်။ ခေတ္တခဏသာ ယားယံပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်းသာ ပျောက်ကင်းသွားတာလည်းရှိသလို ရက်သတ္တပတ်ကြာသည်အထိ ယားယံတာတွေ ဖြစ်ပေါ်တတ်တာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ ယားနာလိမ်းဆေးမျိုးစုံရှိပေမယ့်လည်း ဓာတ်မတည့်သူ၊ အလာ့ဂျီဖြစ်တတ်သူတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အပူများသူတွေအတွက်တော့ လိမ်းဆေးလိမ်းရုံနဲ့ သက်သာပျောက်ကင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိရဲ့နေထိုင်မှုပုံစံကို ပြောင်းလဲရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာပြီဆိုရင် ဘာတွေရှောင်သင့်လဲ၊ ဆောင်သင့်လဲဆိုတာတွေကို ဝေမျှပေးချင်ပါတယ်။\n(၁) ပူပြင်းတဲ့နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကြောင့် ချွေးထွက်ပြီး အဖုအပိန့် သေးသေးထွက်လာပြီဆိုတာနဲ့ ကုတ်လိုက်မိကြမှာပါပဲ။ ဒီလိုကုတ်လိုက်မိတာကြောင့် အဖုကလေးတွေက ပွားများလာပြီး ယားယံလာတတ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ချွေးထွက်နေချိန်မှာ အထူးသဖြင့် သင်္ကြန်ရေစိုနေချိန်မှာ အရေပြားကို သန့်ှရှင်းမှုမရှိတဲ့ လက်နဲ့ကိုင်ခြင်း၊ လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ဖဲ့ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်မိဖို့ သတိထားသင့်ပါတယ်နော်။\n(၂) အရေပြားယားယံနေချိန်မှာ ရေချိုးတဲ့အခါမှာလည်း အနံ့စူးရှပြင်းထန်တဲ့ ဆပ်ပြာခဲများကို အသုံးမပြုသင့်ပါဘူး။ Chemical နည်းတဲ့ အပျော့စားရေချိုးဆပ်ပြာကိုသာ အသုံးပြုဖို့ အကြံပြုလိုပါတယ်။ ရေနွေးနဲ့ချိုးမယ့်အစား ရေအေးအေးလေးနဲ့ ချိုးပေးမယ်ဆိုရင် ယားယံခြင်းကို သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။ ရေချိုးပြီးရင်လည်း အစိုဓာတ်ထိန်းခရင်မ် တစ်ခုခုလိမ်းပေးရပါမယ်။\n(၃) အရေပြားရောဂါဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ပူပြင်းလွန်းတဲ့ နေရာတွေကို သွားလာခြင်းရှောင်ကြဉ်ရပါမယ်။ ဒီလိုအချိန်မှာ ရေပတ်ခံမထွက်သင့်တော့ပါဘူး။ မဏ္ဍပ်မှာ ထိုင်မယ်ဆိုရင်လည်း အရိပ်ရတဲ့နေရာ၊ လုံခြုံတဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမျိုး ဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်။ အပြင်သွားရင်လည်း နေရောင်ခြည်နဲ့ အရေပြား တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုမရှိရလေအောင် ထီး၊ ဦးထုပ် စသဖြင့် အကာအကွယ်များဖြင့် သွားဖို့လိုပါတယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ အေးမြတဲ့နေရာမှာ အနားယူမယ်ဆိုရင် အမြန်ဆုံးသက်သာပျောက်ကင်းနိုင်ပါတယ်။\n(၄) ဘာကြောင့် အင်ပြင်၊ မိတ်ဖု ထွက်ရသလဲဆိုတာကို မိမိကိုယ်ကို စမ်းစစ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုမဖြစ်ခင်မှာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲ၊ ဘာတွေစားခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လိုနေထိုင်ပြုမူခဲ့သလဲဆိုတာတွေကို ပြန်လည်စမ်းစစ်ကြည့်ပါ။ ပူပြင်းတဲ့ ရာသီဥတုကြောင့် သာမာန်ဖြစ်တတ်တဲ့ သဘောဆိုပေမယ့် အောက်ဖော်ပြပါ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ လက္ခဏာတွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ဆရာဝန်တွေနဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး ကုသမှုခံယူသင့်ပါတယ်။\n– လည်ချောင်းနာခြင်း၊ အသံဝါခြင်း\n– ပျို့အန်ခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်အောင့်ခြင်း၊ ဝမ်းသွားခြင်း\n– နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း၊ နှလုံးခုန်နှုန်းမမှန်ခြင်း\n– နှုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက် အဖုထွက်လာခြင်း စတာတွေဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ မပေါ့ဆသင့်ပါဘူး။ အရေပြား ရောဂါသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ချို့တဲ့မှုကို ဖော်ပြတဲ့လက္ခဏာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန်နဲ့ ပြသဖို့ အကြံပြုလိုက်ရပါတယ်။\nသင်ျကွနျရကွေောငျ့ အရပွေားယားယံပွီး မိတျဖုထှကျတဲ့အခါ ….\nယခုလို ပူပွငျးလှတဲ့ရာသီဥတုမှာ တျောတျောမြားမြားကွုံတှနေ့ရေတဲ့ ပွဿနာမြားထဲမှ အရပွေားရောဂါက အဆိုးဆုံးပါပဲ။ လာမယျ့အတာသင်ျကွနျပှဲတျောမှာ မသနျ့ရှငျးတဲ့ရကွေောငျ့ အရပွေားယားယံတာမြိုးလညျး ကွုံတှရေ့တတျပါတယျ။ ရနေဲ့နလေောငျဒဏျ နှဈခုပေါငျးစပျမိတဲ့အပွငျ ပူပွငျးလှတဲ့ နရေောငျခွညျကို တိုကျရိုကျထိတှမေိ့ခွငျးကွောငျ့ ခြှေးမှတဈဆငျ့ ဘတျတီးရီးယားပိုးမှားမြား ကူးစကျခွငျးနဲ့ ခန်ဓာကိုယျတှငျး အပူမြားနခွေငျး စတဲ့ အကွောငျးအမြိုးမြိုးကွောငျ့ အငျပွငျ၊ မိတျဖု၊ အနီစကျမြား ထှကျပျေါလာရခွငျးပဲ ဖွဈပါတယျ။\nအငျပွငျ၊ မိတျဖုမြားက ခန်ဓာကိုယျအနှံ့ နရောမရှေး ထှကျပျေါလာနိုငျပါတယျ။ ခတ်ေတခဏသာ ယားယံပွီး ရကျပိုငျးအတှငျးသာ ပြောကျကငျးသှားတာလညျးရှိသလို ရကျသတ်တပတျကွာသညျအထိ ယားယံတာတှေ ဖွဈပျေါတတျတာကိုလညျး တှရေ့ပါတယျ။ ယားနာလိမျးဆေးမြိုးစုံရှိပမေယျ့လညျး ဓာတျမတညျ့သူ၊ အလာ့ဂြီဖွဈတတျသူတှနေဲ့ ခန်ဓာကိုယျတှငျး အပူမြားသူတှအေတှကျတော့ လိမျးဆေးလိမျးရုံနဲ့ သကျသာပြောကျကငျးမှာ မဟုတျပါဘူး။ မိမိရဲ့နထေိုငျမှုပုံစံကို ပွောငျးလဲရမှာပဲ ဖွဈပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ ဒီလိုဖွဈလာပွီဆိုရငျ ဘာတှရှေောငျသငျ့လဲ၊ ဆောငျသငျ့လဲဆိုတာတှကေို ဝမြှေပေးခငျြပါတယျ။\n(၁) ပူပွငျးတဲ့နရေောငျခွညျဒဏျကွောငျ့ ခြှေးထှကျပွီး အဖုအပိနျ့ သေးသေးထှကျလာပွီဆိုတာနဲ့ ကုတျလိုကျမိကွမှာပါပဲ။ ဒီလိုကုတျလိုကျမိတာကွောငျ့ အဖုကလေးတှကေ ပှားမြားလာပွီး ယားယံလာတတျပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ ခြှေးထှကျနခြေိနျမှာ အထူးသဖွငျ့ သင်ျကွနျရစေိုနခြေိနျမှာ အရပွေားကို သနျှ့ရှငျးမှုမရှိတဲ့ လကျနဲ့ကိုငျခွငျး၊ လကျသညျးနဲ့ ကုတျဖဲ့ခွငျးမြိုး မပွုလုပျမိဖို့ သတိထားသငျ့ပါတယျနျော။\n(၂) အရပွေားယားယံနခြေိနျမှာ ရခြေိုးတဲ့အခါမှာလညျး အနံ့စူးရှပွငျးထနျတဲ့ ဆပျပွာခဲမြားကို အသုံးမပွုသငျ့ပါဘူး။ Chemical နညျးတဲ့ အပြော့စားရခြေိုးဆပျပွာကိုသာ အသုံးပွုဖို့ အကွံပွုလိုပါတယျ။ ရနှေေးနဲ့ခြိုးမယျ့အစား ရအေေးအေးလေးနဲ့ ခြိုးပေးမယျဆိုရငျ ယားယံခွငျးကို သကျသာစနေိုငျပါတယျ။ ရခြေိုးပွီးရငျလညျး အစိုဓာတျထိနျးခရငျမျ တဈခုခုလိမျးပေးရပါမယျ။\n(၃) အရပွေားရောဂါဖွဈလာပွီဆိုရငျတော့ ပူပွငျးလှနျးတဲ့ နရောတှကေို သှားလာခွငျးရှောငျကွဉျရပါမယျ။ ဒီလိုအခြိနျမှာ ရပေတျခံမထှကျသငျ့တော့ပါဘူး။ မဏ်ဍပျမှာ ထိုငျမယျဆိုရငျလညျး အရိပျရတဲ့နရော၊ လုံခွုံတဲ့ ဝတျစားဆငျယငျမှုမြိုး ဖွဈနဖေို့လိုပါတယျ။ အပွငျသှားရငျလညျး နရေောငျခွညျနဲ့ အရပွေား တိုကျရိုကျထိတှမှေု့မရှိရလအေောငျ ထီး၊ ဦးထုပျ စသဖွငျ့ အကာအကှယျမြားဖွငျ့ သှားဖို့လိုပါတယျ။ အကောငျးဆုံးကတော့ အေးမွတဲ့နရောမှာ အနားယူမယျဆိုရငျ အမွနျဆုံးသကျသာပြောကျကငျးနိုငျပါတယျ။\n(၄) ဘာကွောငျ့ အငျပွငျ၊ မိတျဖု ထှကျရသလဲဆိုတာကို မိမိကိုယျကို စမျးစဈကွညျ့နိုငျပါတယျ။ ဒီလိုမဖွဈခငျမှာ ဘာတှလေုပျခဲ့သလဲ၊ ဘာတှစေားခဲ့သလဲ၊ ဘယျလိုနထေိုငျပွုမူခဲ့သလဲဆိုတာတှကေို ပွနျလညျစမျးစဈကွညျ့ပါ။ ပူပွငျးတဲ့ ရာသီဥတုကွောငျ့ သာမာနျဖွဈတတျတဲ့ သဘောဆိုပမေယျ့ အောကျဖျောပွပါ ကနျြးမာရေးဆိုငျရာ လက်ခဏာတှေ ဖွဈလာပွီဆိုရငျတော့ ဆရာဝနျတှနေဲ့ တိုငျပငျဆှေးနှေးပွီး ကုသမှုခံယူသငျ့ပါတယျ။\n– လညျခြောငျးနာခွငျး၊ အသံဝါခွငျး\n– ပြို့အနျခွငျး၊ ဝမျးဗိုကျအောငျ့ခွငျး၊ ဝမျးသှားခွငျး\n– နှလုံးခုနျမွနျခွငျး၊ နှလုံးခုနျနှုနျးမမှနျခွငျး\n– နှုတျခမျးတဈဝိုကျ အဖုထှကျလာခွငျး စတာတှဖွေဈလာပွီဆိုရငျတော့ မပေါ့ဆသငျ့ပါဘူး။ အရပွေား ရောဂါသကျသကျမဟုတျဘဲ ကနျြးမာရေးဆိုငျရာ ခြို့တဲ့မှုကို ဖျောပွတဲ့လက်ခဏာတှပေဲ ဖွဈပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ ဒီလိုဖွဈလာပွီဆိုရငျတော့ ကြှမျးကငျြတဲ့ ဆရာဝနျနဲ့ ပွသဖို့ အကွံပွုလိုကျရပါတယျ။


ရွှေဒေါင်းတောင် မဂ္ဂဇင်း: အသံထွက်ဇာတ်လမ်း\nPosted by sdtmagazine at 7:23 PM\nကိုအုံးမောင်က ခရီးဆောင်လက်ဆွဲအိတ်ထဲသို့ အဝတ်အစားများထည့်နေသော မသိန်းနွဲ့ကို စက်ဆုပ်စွာကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။\n“မင်း ဘယ်တော့မှ ငါ့အိမ်ပြန်မလာနဲ့ ”….\nမသိန်းနွဲ့က မှေးစင်းသောမျက်လုံးအစုံဖြင့် ကိုအုံးမောင်ကို မုန်းတီးစွာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ မသိန်းနွဲ့၏ခေါသောသွားများမှာ မီးရောင်အောက်တွင် မဖုံးနိုင်မဖိနိုင် ပေါ်နေလေသည်။ ကွမ်းစားဖန်များ၍ ကွမ်းချေးတက်နေသော သွားများမှာ နီရဲနေလေသည်။\nလင်မယားနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မုန်းတီးရွံရှာစွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။\nကိုအုံးမောင်က ဦးစွာ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ ‘ဒီသောက်ရုပ်ဆိုးမကို ငါ ဘာလို့ယူမိပါလိမ့် ဟုလည်း ဘယ်နှကြိမ်မြောက်မှန်းမသိ..တွေးမိပြန်သည်။\n“ တော် ပြန်မလာနဲ့ဆိုတိုင်း ကျုပ်ကနေရမှာလား၊\n‘ဒီအိမ်ဟာ တော်တစ်ယောက်ထဲပိုင်တဲ့အိမ်မဟုတ်ဖူး၊ ကျုပ်နဲ့လည်း ဆိုင်တယ်\nကျုပ်မရှိရင် တော့်ကောင်မကို အိမ်ပေါ်ခေါ်တင်မလို့ မဟုတ်လား၊ ‘ဒီခြံ နဲ့ဝိုင်းဟာ သိန်းငါးဆယ်လောက်တန်နေပြီဆိုတာကျုပ်သိတယ်တော့၊ ‘ဒါလက်ထက်ပွားပစ္စည်း၊ တော် ကျုပ်ကိုကွာချင်ရင် ခြံဝိုင်းဖိုးတစ်ဝက်ခွဲပေးမှရမယ်ကိုအုံးမောင်၊ ဟင်း-ဟင်း …...\nမသိန်းနွဲ့က မထီသလိုလေသံမျိုးဖြင့်ပြောသည်။ တောသူမက မြို့ရောက်တော့\nရပိုင်ခွင့်တွေဘာတွေ ပြောတတ်နေပြီ နေနှင့်ဦးပေါ့..ဟု တေးထားလိုက်သည်။\nယနေ့ညနေ ကိုအုံးမောင်အလုပ်ကအပြန်မှာ မသိန်းနွဲ့နှင့်အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ရသည်။ ဖြစ်ရတဲ့ကိစ္စက ကိုအုံးမောင်က အပ်ထားတဲ့ငွေ ထဲက အလုပ်တစ်ခုအတွက်ငွေလို၍ ငွေနှစ်သောင်းပြန်တောင်းတော့ မသိန်းနွဲ့က မရှိတော့ဘူးဟုဆိုသည်။ သူ့လက်ထဲမှာ တစ်သောင်းပဲကျန်တော့ တယ်ဟုဆို၏။\nကိုအုံးမောင် လကုန်ပိုင်းကမှ အပ်ထားသောငွေမှာ ခုနစ်သောင်းဖြစ်ပါသည်။\nဘယ်ရောက်ကုန်လဲ၊ မင်း ဘာလုပ်ပစ်လဲ …..\n“ “ဘာ ””….....\n“ကျုပ်လည်း ခုအပတ်ရတဲ့ဂဏန်းလေးက မာတယ်ဆိုပြီး ပုံအောလိုက်တာပဲ၊\nမသိန်းနွဲ့က ထူးခြားမှုမရှိသောအကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောသလို အေးတိအေးစက်ပင်ပြန်ပြောသည်။ဒီတစ်ပတ်လုံး နှစ်လုံးထီကလည်း မပေါက်ဖူးတော့၊ ဘာဖြစ်နေတယ် မသိပါဘူး။မသိန်းနွဲ့က အေးအေးပင် ငြီးပြနေသေးသည်။\nကိုအုံးမောင် ဒေါသပေါက်ကွဲရလေပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း လင်မယားရန်ဖြစ်ရသည်။ နင်ပဲငဆအော်ဟစ်ဆဲဆိုကြသည်။ ရိုက်နှက်ကန်ကျောက်ကြ သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အနီးအပါးမှ လူနေအိမ်ခြေမရှိ၍ တော်တော့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေတွေကတော့ ပျောက်ပျက်ဆုံးပါးသွားပြီ။မသိန်းနွဲ့က ချဲပေါက်ရင် တော့်ငွေတွေပြန်ပေးမယ်-ဟုပြောသည်။\nထို့နောက် အိမ်ပေါ်မှဆင်းသွားရန်ပြင်နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ထုံးစံအတိုင်း.. သူမ ရွာပြန်လိမ့်မည်။ တစ်ပတ်ဆယ်ရက်နေလျှင် မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ပြန်ရောက်ချလာမည်။ သူမအကျင့်အတိုင်း ချဲထီ နှင့် နှစ်လုံးထီကို အရှိန်မပျက် ဆက်ထိုးလိမ့်ဦးမည်။ ခုနစ်နှစ်တာပေါင်းလာတဲ့ ဒီမိန်းမအကျင့်တွေကို ကိုအုံးမောင်နောကျေနေပြီ။\nကိုအုံးမောင်ကမသိန်းနွဲ့အပေါ်မေတ္တာခန်းနေတာကြာပြီဖြစ်၍အပြီးအပိုင် ကွဲကွာပစ်လိုက်ချင်ပါပြီ။ ‘ဒီမိန်းမက ရပိုင်ခွင့်တွေဘာတွေ တောင်းတတ်နေတော့ ခက်၏။\n“ဟီဟီဟီ . . .ဟားဟားဟား . . .\nဟိုးဟိုးဟိုးဟိုး . . . ဟက်ဟက်ဟက် . . .\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . ”. .\nကိုအုံးမောင်က စိတ်တိုနေဆဲမှာ ဘုရားစင်ပေါ်က အရုပ်၏ရယ်သံထွက်လာ၍ ပိုပြီး ဒေါသထွက်သွားလေသည်။\nအန်းကုန်းဘိုးဘိုးကြီးရယ်ရင် နောက်အပတ်တော့ သေချာပေါက် ပေါက်ပါပြီ၊\nနောက်တစ်ပတ် ချဲပေါက်ရင် တော့်ပိုက်ဆံ ပြန်ပေးမယ် ကိုအုံးမောင် . . . . .””\nမသိန်းနွဲ့က မကြာခင်က ထိုးနှက်ခံခဲ့ရတာကို မေ့သွားကာ ဘုရားစင် ရှေ့သို့ထသွားလေ၏။\n““အန်းကုန်းဘိုးဘိုးကြီး၊ သမီးကို ကယ်တင်ပါဦး၊ လာဘ်လာဘများ ပေးသနားပါဦး ....။\nဘိုးဘိုးကြီး၊ ဒီတစ်ပတ် တစ်လုံးတည်း လွဲသွားတာပါဘုရား......၊\n. တစ်လုံးလွဲပြီး.. တစ်လုံးက ပါဝါချိန်းသွားလို့ သမီးချဲမပေါက်ပါဘူးဘုရား.. ..\nလာမယ့်အပတ်တော့ ပေါက်ဂဏန်းကို ဒဲ့-အိပ်မက်ပေးတော်မူပါ ။””\nမသိန်းနွဲ့က ဘုရားစင်ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ အန်းကုန်းဘိုးတော်ကြီးရုပ်တုရှေ့၌ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုနေလေသည်။ ပြီး.. ဘိုးဘိုးကြီးအရုပ်ကို လှုပ်ရမ်းလိုက်၏။\nပြီး.. ဘိုးဘိုးကြီးအရုပ်ကို လှုပ်ရမ်းလိုက်၏။ဘိုးဘိုးကြီးအရုပ်ထံမှရယ်သံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။\n““ ဟီဟီဟီ . . .ဟားဟားဟား . . .\nခစ်ခစ်ခစ် . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . . . . ””\nအန်းကုန်းအရုပ်အတွင်းထဲတွင်ဓာတ်ခဲနှစ်လုံးထည့်ကာအသံမြည်အောင်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ အန်းကုန်းခေါ် ပါးဖောင်းဖောင်း၊ ဗိုက်ပူပူ၊ လူဝကြီးပုံစံ တရုပ်ဘိုးတော်ရုပ်ကို အခေါင်းပွ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အန်းကုန်းကို ငွေကြေးလာဘ်လာဘနှင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုများ ပေးစွမ်း နိုင်သည့်ဘိုးတော်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ပျော်ပျော်နေတတ်သောဘိုးတော်အဖြစ် ပီပြင်စေရန် အရုပ်ကို ရယ်သံထည့်၍ တီထွင်ထားခြင်းဖြစ်လေမည်။ အန်းကုန်းကြီးရယ်လျှင် အိမ်လာဘ်ရွှင်မည်၊ ကိုးကွယ်သူ လာဘ်ရမည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။\nအတွင်းတွင်ထည့်ထားသော ဓာတ်ခဲကြောင့် လှုပ်လိုက်သည်နှင့် ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာတတ်၏။ အရုပ်ကို ကြာကြာလှုပ်နေစေအောင်လည်း အရုပ်အောက်ခြေကို စက်ဝိုင်းလုံးခြမ်းသဏ္ဍာန်ပြုလုပ်ထားသေးသည်။ပစ်တိုင်းထောင်ရုပ်၏အောက်ခြေနှင့် ပုံစံတူသည်။ အရုပ်သည် လှုပ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။\nလူကလှုပ်မပေးလျှင်လည်း.. သူ့အလိုလို ရယ်မောသံ ထွက်တတ်၏။ တကယ်တော့ အသံမြည်စေသောခလုတ်ကို လေတိုး၍ အသံမြည် လာခြင်းသာဖြစ်သည်။\nဓာတ်ခဲကလည်း ထည့်ထားသည်မဟုတ်ပါလား။ ဘာမှမဆန်းပါချေ။ ‘ဒါကို နားမလည်သော မသိန်းနွဲ့က အန်းကုန်းရုပ်ကို လက်နှင့်မထိပဲ သူ့အလိုလို ရယ်သံထွက်လာလျှင်ပင် ဘိုးဘိုးကြီးကြွလာပြီ၊ အရုပ်ထဲမှာ ဘိုးဘိုးကြီးနာမ်ကိန်းနေပြီ၊ လာဘ်လာဘတွေပေးတော့မယ်၊ ရတော့မယ်လို့ယူဆကာ အားရဝမ်းသာ စီးကရက်ဆက်၊ ရေနွေးကြမ်းဆက်၊ အရုပ်ကိုယပ်ခတ်ပေးနှင့် မအားလပ်အောင်ဖြစ်သွားရတော့သည်။ ယပ်ခတ်ပေးတော့ ယပ်တောင်က လေဟပ်၍ အရုပ်က ရယ်သံထပ်ထွက်သည်။\nဒါကိုပင်ကြည်နူးကျေနပ်လို့မဆုံး၊ ဒီအရုပ်ကိုဝယ်လာပြီးကတည်းက တစ်နေ့လုံး အရုပ်ကိုလှုပ်အောင်လုပ်ကာ မသိန်းနွဲ့က လာဘ်ရအောင် ဆုတောင်းနေတတ်၏။ ချဲပေါက်ပါစေ၊ နှစ်လုံးထီပေါက်ပါစေ- ချဲဂဏန်း၊နှစ်လုံးဂဏန်းပေးပါနှင့် တစာစာတောင်းဆိုနေလေတော့၏။ ကိုအုံးမောင်ကြည့်မရတာ ‘ဒါတွေပဲဖြစ်သည်။ အန်းကုန်းအရုပ် မရောက်ခင်ကတည်းက မသိန်းနွဲ့ကိုးကွယ်နေတဲ့ ဘိုးတော်၊ မယ်တော်၊ နတ်ရုပ်တွေက စင်နှင့်မဆန့်အောင်ရှိနေ၏။ တချို့အရုပ်တွေဆို ဘာရုပ်မှန်းပင် ကိုအုံးမောင်မသိ၊ နတ်လား.. ဘိုးတော်လား မကွဲပြား။ မသိန်းနွဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း သိလို့မဟုတ်။ လာဘ်ကောင်းတယ်၊ အကျိုးပေးတယ်ဆိုတာနှင့် စင်ပေါ်တင် ကိုးကွယ်နေခြင်းဖြစ်လေသည်။\nကိုအုံးမောင်က မသိန်းနွဲ့ ဘိုးတော်ရုပ်နှင့်အဖြစ်သည်းနေပုံကို မမြင်ချင်တော့၍ အိမ်အောက်သို့ဆင်းခဲ့လေသည်။အိမ်ရှေ့တွင်လုပ်လက်စဖြစ်သော ရေချိုးကန်လေးကို ဆက်လုပ်နေလိုက်၏။ကိုအုံးမောင်နေသည်က မြို့သစ်ဖြစ်ပါသည်။ မြို့သစ်မှ အင်မတန်သစ်သော မြို့သစ်စစ်စစ်ဖြစ်သည်။ မြေကွက်တွေဖော်ပြီး ချပေးထားတာ လေးငါးနှစ်ပဲရှိသေး၍နေတဲ့သူတောင်သိပ်မရှိသေးသည့်မြို့သစ်ဖြစ်သည်။\nကိုအုံးမောင်သည် ဤမြေကွက်လေးကို ဈေးချောင်ချောင်ဖြင့် ရလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ ဝန်ထမ်းများအတွက်ချပေးသော အပိုင်းဖြစ်၍ ဝန်ထမ်းကွက်သစ်ဟု ခေါ်ကြသည်။ မြေကွက်ရသောဝန်ထမ်းတစ်ဦးက နယ်အပြောင်းတွင် ကိုအုံးမောင်ကို မြေကွက်ချည်းသက်သက် လက်လွှဲရောင်းချခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ပေလေးဆယ်ပတ်လည်အကွက်ဖြစ်ပါ၏။ မြို့သစ်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အကွက်များရိုက် နေရာချထားပေးပြီးဖြစ်သော်လည်း နေသူသိပ်မရှိသေးပေ။ ကိုအုံးမောင်၏ဘေးနှစ်ဖက်နှင့် နောက်ကျောဖက် တန်းများတွင် အိမ်မဆောက်ကြသေး။ အချောမခင်းရသေးသည့် လမ်းမကြီးခြားလျှက် မျက်စောင်းထိုးလောက်တွင်သာ တစ်အိမ်ရှိသည်။ အများအားဖြင့် ကွက်လပ်အတိုင်းဖြစ်ကြသည်။ တချို့ကမြေကွက်တွေကို ခြံခတ်ထားကြ၏။ လျှပ်စစ်မီးလည်း မရသေး၍ လူနေနည်းပါး နေခြင်းလည်းဖြစ်ပါသည်။ ကိုအုံးမောင်ကတော့ ဒီမြေကွက်ကလေးမဝယ်ခင်က လူနေပြွတ်သိပ်ကျပ်ညပ်သော ရပ်ကွက်ထဲတွင် ကျဉ်းကျဉ်းကျုပ်ကျုပ် အခန်းလေးကိုငှားနေရ၍ မြေကွက်ဝယ်ပြီးသည်နှင့် အိမ်အမြန်ဆောက်ပြီး ပြောင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင်ကလဲ ပန်းရံဆရာဖြစ်နေ၍ သုံးပင်နှစ်ခန်း ခြေတံရှည်အိမ်လေးကို တပည့်များအကူအညီနှင့် ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\nအလုပ်သွားအလုပ်ပြန် ဝေးတာကအပ ဒီအိမ်လေးရောက်မှ ကိုအုံးမောင် စိတ်လက်ချမ်းသာရှိသွားရသည်။ ကိုယ်ပိုင်အိမ်လည်းဖြစ်၊ မြေအပို လေးလည်းရှိ၍ စိတ်ကျေနပ်မိသည်။ နယ်ကတက်လာသူမို့ အများစုပေါင်းနေသော တိုက်ခန်းမျိုးထက် မြေပိုင်နှင့်အိမ်ပိုင်ရှိခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်သည်။ကိုယ်ပိုင်ရယ်လို့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရှိလှသည်ဟုထင်သည်။ မသိန်းနွဲ့သာလိမ္မာရင် ဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်မတုံး။\nကိုအုံးမောင်က သူ့ဘ၀သူပြန်တွေးနေမိသည်။ သူရွာမှထွက်လာစဉ်က အသက်၁၆နှစ်သာရှိသေးသည်။ အမေဆုံးသည့်နှစ်မှာ အဖေက သူ့ကို ရွာသို့ခေတ္တပြန်လာသည့် အဖေ့သူငယ်ချင်းဦးမောင်လှနှင့် ထည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပညာမတောက်တခေါက်နှင့် ရွာမှာနေလျှင် လယ်သမားကိုင်းသမား ပဲဖြစ်မည်။ မြို့မှာ မြို့အလုပ်ကလေးရှာပေး၊ သင်ပေးပါဆိုကာ သူ့သူငယ်ချင်းကို အပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\nဦးမောင်လှက ပန်းရံဆရာဖြစ်လေသည်။ ကိုအုံးမောင်ကို မြို့ခေါ်လာကာ သူ့ ပန်းရံအဖွဲ့ထဲမှာလုပ်စေသည်။ နေတော့ ရွာကဘုန်းတော်ကြီး ကျောင်းထိုင်တဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာပဲနေစေသည်။\nကိုအုံးမောင်သည် အဖေ့ဆန္ဒအတိုင်း အလုပ်ကြိုးစားခဲ့၏။ မြို့မှာ မြို့အလုပ်လုပ်ပြီး တည်တည်မြဲမြဲနေန်ိုင်အောင်ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သူ့ကြိုးစားမှုကြောင့် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ သူသည် ပန်းရံလုပ်ငန်း၌ ဆရာခေါ်သော အလုပ်ကြပ်အဆင့်သို့ရောက်ခဲ့ရလေသည်။ ဦးမောင်လှက ကိုအုံးမောင်ကို ပန်းရံတစ်ဖွဲ့ သပ်သပ်ဖွဲ့ပေးကာ ဦးဆောင်လုပ်စေခဲ့သည်။ ကိုအုံးမောင်တို့ ကံကောင်းချင်တော့ အချိန်ကာလက နိုင်ငံအနှံ့မှာ လူနေကွက်သစ်တွေတိုးချဲ့၊ တိုက်တာအိမ်ယာတွေအများအပြား ဆောက်လုပ်သည့်အခါမျိုးဖြစ်နေသည်။ ကိုအုံးမောင်၏လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှု ကြောင့် အလုပ်အပ်သူတွေ မပြတ်ရှိခဲ့သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးကန်ထရိုက်တစ်ဦး၏အောက်တွင် ထိုကန်ထရိုက် လက်ခံထားသမျှတိုက်တွေ၊ အဆောက်အဦးတွေကို ကိုအုံးမောင်က အဆိုင်းနှစ်ဆိုင်းဖြင့် ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ ဝင်ငွေလည်း လောက်လောက်လားလားရလာခဲ့၏။\nတစ်နှစ်.. သူရွာအပြန်မှာ မသိန်းနွဲ့နှင့် အိမ်ထောင်ကျလာခြင်းဖြစ်သည်။\nယူတုန်းကတော့ သူ့ထက်အသက်လေးနှစ်ငယ်သော မသိန်းနွဲ့ကို တကယ်စုံမက်၍ လက်ထပ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သည်တုန်းကမသိန်းနွဲ့သည် ခုလောက် ရုပ်မဆိုးသေး။ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်မကောင်းသေး။ ကိုအုံးမောင်မျက်စိထဲတွင် သူရွာမှထွက်သွားစဉ်က ကလေးအရွယ်သာရှိသေးသော သိန်းနွဲ့ကို ဆယ်နှစ်အကြာမှာ ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်တော့ အံ့ဩသွားကာ ချစ်ခင်စုံမက်မိလေသည်။\nသည်တုန်းက မသိန်းနွဲ့ ခုလောက်မပိန်သေး။ ၀၀ပြည့်ပြည့်နှင့် ဖွံ့ထွားလှပနေသည့်အရွယ်ဖြစ်သည်။ သွား ကတော့ ထိုစဉ်ကတည်းက ခေါပါသည်။ သို့သော် နုငယ်စဉ်က ခန္ဒာကိုယ် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးလေးဆိုတော့ ပါးကလေးကလည်း ဖောင်းကာ သွားခေါသည်က သိပ်မသိသာခဲ့။ သွားကလေးနှစ်ချောင်းရှေ့ထွက်နေတာကပင် သပေါ်လေး သွားပေါ်လေးဆိုပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်ထင်ခဲ့သည်။ သူသည်ထိုအခေါက်မှာပင် လူကြီးများကို ပြောဆိုတောင်းရမ်းကာ မသိန်းနွဲ့ကိုလက်ထပ်ယူ၍မြို့ခေါ်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nယူခါစကတော့ အပြစ်ပြောစရာသိပ်မရှိသေး။ ပြောစရာအချက်လည်း မတွေ့သေး။ နေရတာကလည်း သူများအိမ်အောက်ထပ်မှာ အခန်းတစ်ခန်း ငှား၍နေရတာဆိုတော့ မြို့ရောက်ခါစ မသိန်းနွဲ့မှာ မျက်စိသူငယ်နှင့်ပင်ရှိနေသေးသည်။ မြို့ရောက်လို့ သုံးနှစ်လောက်အကြာမှာတော့ မသိန်းနွဲ့ပျက်စီး တော့သည်။ ပျက်စီးတယ်ဆိုတာက တခြားတော့မဟုတ်။ ချဲထိုးတတ်လာခြင်းဖြစ်၏။ အိမ်ရှင်မိန်းမကြီးနှင့်အိမ်အတူငှားနေသော မိန်းမက ချဲဝါသနာရှင်တွေမို့ သူတို့ချဲထိုးတာ တစေ့တစောင်းအကဲခတ်ရင်းက မသိန်းနွဲ့ ပါစိတ်ပါလာခြင်းဖြစ်လေသည်။ တော်ရုံလောက်ဆိုလျှင် ကိုအုံးမောင် အပြစ်ဆိုမည်မဟုတ်ပါ။ မသိန်းနွဲ့က ဘိုးတော်တွေဆီသွား၊ အကြားအမြင်တွေဆီသွား၊ နံပါတ်တောင်းတဲ့ အထိပါလာသည်။ ကိုအုံးမောင်ရှာတဲ့ငွေကို စစ်စစ်စီစီစုဆောင်းဖို့၊ သုံးစွဲဖို့ ဦးနှောက်ထဲမှာမရှိ။ ဆယ်ခါ့တစ်ခါလောက် ချဲပေါက်လျှင် အပတ် တိုင်းပေါက်နေသည့်အလား ပြောမဆုံးတော့ပေ။\nသူတို့အိမ်ထောင်မှာ သားသမီးမထွန်းခြင်းကလည်း အိမ်ထောင်ရေးမသာယာအောင် ဖန်တီးလာတဲ့အဖြစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။ ကိုအုံးမောင်က သားသမီးရချင်သည်။ လိုချင်သည်။ မသိန်းနွဲ့ကလည်း ဘာအတားအဆီးမှလုပ်မထားပါ။ သည်ကြားထဲက မရခြင်းဖြစ်လေ၏။\nဆရာဝန်ထံ သွားစစ်ဆေးတော့ မသိန်းနွဲ့ဖက်ကချွတ်ယွင်းချက်ဆိုတာသိလာရသည်။ သည်ကတည်းက မသိန်းနွဲ့ကို ကိုအုံးမောင် စိတ်ကုန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။\nလူကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိန်လှီလာသည်။ အရင်က “သပေါ်လေး” အဆင့်သာရှိခဲ့သည့်သွားမှာလူပိန်လာသည်နှင့်အမျှရှေ့ကိုပို၍ငေါထွက်လာသယောင် ထင်ရသည်။ ယခုတော့ မသိန်းနွဲ့၏ခေါသောသွားမှာ ဂဠုန်တစ်ကောင်၏နှုတ်သီးနှင့်ပင် တူနေချေပြီ။ သည်ကြားထဲ ကွမ်းယာ ကိုစားလိုက်သေးရာ သွားတွင် ကွမ်းချိုးများကပ်ကာ ညိုညစ်နေသေးသည်။\nမြို့သစ်ကိုပြောင်းလာတော့ မသိန်းနွဲ့၏ချဲရောဂါက ပိုဆိုးလာသည်။\nမြို့သစ်မှာ ကိုအုံးမောင်အိမ်နှင့်မနီးမဝေး၌ ကိုအုံးမောင်တို့ရွာမှ မိသားတစ်စုရှိကြသည်။ မြို့သစ်ရောက်လာတော့ ရွာကရင်းနှီးမှုနှင့် မသိန်းနွဲ့က ထိုအိမ်ကို ဝင်ထွက်သွားလာရှိလာသည်။ ဒေါ်စိန်ရီတို့မိသားစုမှာ မသိန်းနွဲ့နှင့်ဆွေမျိုးလည်း မကင်းလှပေ။ ဆိုးတာက ဒေါ်စိန်ရီသည်လည်း ချဲဝါသနာအိုးဖြစ်နေကာ ချဲကို ထမင်းအငတ်ခံထိုးတဲ့အစားထဲက ဖြစ်နေခြင်းပင်။ မြို့သစ်အရောက်တွင် ဒေါ်စိန်ရီနှင့်ပေါင်းကာ ချဲသာမက နှစ်လုံးထီကိုပါ ထိုးတတ်လာတော့သည်။ ချဲက ဆယ့်ငါးရက်တစ်ကြိမ်ထွက်၍ တော်သေးသည်။ နှစ်လုံးက တစ်ပတ်မှာ စနေ၊တနင်္ဂနွေသာနားပြီး ငါးရက်ထွက်သည်။ တစ်နေ့တစ်နေ့ နှစ်လုံးတွက်ရတာနှင့် မသိန်းနွဲ့ ထမင်းဟင်းပင် မချက်အားတော့ပေ။ ကိုအုံးမောင် အလုပ်သွားချိန်ဆိုလျှင် ဒေါ်စိန်ရီ့အိမ်သွားနေတတ်သည်။ ကိုအုံးမောင်အလုပ်ကပြန်လာပြီးမှ သူကပြန်ရောက်လာတတ်၏။ ကိုယ့်အိမ်နှင့်ကိုယ်ဆိုတော့ မသိန်းနွဲ့တစ်ယောက် အသားကုန်လွတ်လပ်ခွင့်ရကာ၊ အိမ်ဦးခန်း၌ လာဘ်ကောင်းပါသည်ဆိုသော ဘိုးတော် မယ်တော်အရုပ်တွေ နတ်ရုပ်တွေ တင်လာတော့သည်။\nကိုအုံးမောင် ကြည့်မရသောအရုပ်ကတော့ အန်းကုန်းဘိုးဘိုးကြီးအရုပ်ဖြစ်သည်။ ကိုအုံးမောင်အမြင်မှာ အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသည်သာ မဟုတ်သေး၊ သံသေးသံကြောင်ဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောသံကိုပါ ထည့်ထားခြင်းကို နားကြားပြင်းကပ်လှ၏။\nမသိန်းနွဲ့က ထိုဘိုးတော်ရုပ်ကို အချိန်ရှိသ၍ လှုပ်..လှုပ်ပြီး ရယ်သံထွက်အောင်လုပ်ကာ ချဲ၊နှစ်လုံးပေါက်အောင် ဆုတောင်းတတ်သေးသည်။ အရုပ်သည်လှုပ်မှ ရယ်သံထွက်လျှင် တော်သေး၏။ ခုတော့ သူ့အလိုလိုနေရင်းလည်း ရယ်ရင်ရယ်နေတတ်သည်။\nတစ်ကြိမ်တည်း ရယ်တာလည်းမဟုတ်။ အဆက်မပြတ် အော်ရယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။\nတစ်ခါတစ်ခါများ ညကြီးထရယ်လျှင် ကိုအုံးမောင် လန့်ပင်နိုး၏။ ည မှောင်မှောင်မှာ ဘိုးတော်ရယ်သံကြီးက ချောက်ချားစရာ၊ အသည်းနှလုံးတုန်စရာအဖြစ် ကိုအုံးမောင်ခံစားရသည်။\nကိုအုံးမောင်က အသံတိတ်သွားအောင် အရုပ်ထဲက”ဓာတ်ခဲကို ထုတ်ပစ်ဖို့လုပ်တော့ မသိန်းနွဲ့က အိပ်ရာကထလာပြီး ကန့်ကွက်သည်။\n“ဒါ လာဘ်ကောင်းလို့ ရယ်တာတော့၊ တော်လည်းအလုပ်အကိုင်ကောင်းလိမ့်မယ်၊ ဝင်ငွေကောင်းလိမ့်မယ်၊ မဖြုတ်ပါနဲ့ကိုအုံးမောင်. ”. .\nကိုအုံးမောင်ကိုတားရုံမက ဘိုးတော်ကိုလက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းလိုက်သေးသည်။\n“ဘိုးဘိုးကြီး၊ ရယ်တော်မူပါ၊ အားရပါးရရယ်တော်မူပါ၊ လာဘ်လာဘများလည်း ပေးသနားတော်မူပါ၊\nသမီးတော်ကြီး ချဲပေါက်စေရန်လည်း မစတော်မူပါ ဘိုးဘိုးကြီး . ”. .\nဆုတောင်းရင်းဖြင့် အရုပ်ကိုထပ်၍ လှုပ်လိုက်ရာ ညအမှောင်ထုထဲတွင် မသဒီစရာရယ်သံကြီးက ထွက်ပေါ်လာပြန်လေ၏။\n““ဟီဟီဟီ . . .ဟားဟားဟား . . .\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . . . . ””\nကိုအုံးမောင် ‘ဒီမိန်းမကိုစိတ်ကုန်လှပါပြီ။ ရန်ဖြစ်ရတာလည်း ခဏခဏ၊ရန်ဖြစ်ပြီးတိုင်းလည်း စိတ်ကောက်ပြီး အိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားသည်၊ ရွာပြန်သွားသည်၊ တစ်ပတ်ဆယ်ရက်နေတော့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီးပြန်ရောက်လာသည်။ ကိုအုံးမောင် သည်းမခံန်ိုင်တော့၊ ကလေးသားသမီးမျက်နှာထောက်ထားစရာရှိလျှင်လည်း သည်းခံရသေးရဲ့၊ ခုတော့ သိန်းနွဲ့ကို ကိုအုံးမောင် မေတ္တာခန်းနေပြီ။ စိတ်ကုန်နေပြီ။ အပြီးအပိုင် ကွဲပစ်လိုက်ချင်ပြီ။\nကိုအုံးမောင် မသိန်းနွဲ့ကို စိတ်ကုန်၊ မေတ္တာခန်းရသည့်အကြောင်းတွင် ကိုအုံးမောင်၌ မေတ္တာထားစရာ အချစ်သစ်ရရှိနေခြင်းကလည်း တစ်ချက် အပါအဝင်ဖြစ်သည်။\nစမ်းစမ်းသည် ကိုအုံးမောင်အလုပ်ထဲက မဆလာသယ်သော အလုပ် သမလေးဖြစ်ပါသည်။ စမ်းစမ်းအသက်က ကိုအုံးမောင်ထက် ၁၂ နှစ်လောက်ငယ်သည်။ စမ်းစမ်းက လုံးကြီးပေါက်လှနှင့်တစ်တစ်ရစ်ရစ်ကလေး။ ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ အလုပ်လုပ်သည့်အခါ နေပူဒဏ်ခံန်ိုင်အောင် မျက်နှာအပြည့် သနပ်ခါးထူထူ လိမ်းထားတတ်၍ စမ်းစမ်းအနားကပ်သည်နှင့် သနပ်ခါးနံ့လေးက မွှေးနေတော့၏။\nစမ်းစမ်းနဲ့ ကိုအုံးမောင် သဘောတူမျှကြပြီးဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့အလုပ်နားရက်များမှာ ရုပ်ရှင်တွေကြည့်၊ ပန်းခြံတွေလျှောက်လည်နှင့် အသည်း နှလုံးချင်းဖလှယ်ကြပြီးဖြစ်သည်။\nစမ်းစမ်းက ကိုအုံးမောင်ကို သူ့ထက်အသက်ကြီးသော အိမ်ထောင်သည် တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း မငြိုငြင်ရှာပါ။ စမ်းစမ်းက တစ်ခုပဲ တောင်းဆိုသည်။\n““အစမ်း သူများမယားငယ်တော့ မဖြစ်ချင်ဘူးဦးရယ်၊\nဦးမိန်းမကြီး လာရန်လုပ်မှာလဲ အစမ်းကြောက်တယ် .”” .\nမသိန်းနွဲ့ကိုစိတ်ကုန်နေသောကိုအုံးမောင်သည် စမ်းစမ်းနှင့်တစ်အိုးတစ်အိမ်ထူချင်လှပါပြီ။ စမ်းစမ်းသည်မသိန်းနွဲ့ထက်သာသောစိတ်ချမ်းသာမှုများကိုပေးနိုင်လ်ိမ့်မည်ဟု သူကယုံကြည်သည်။ ကိုအုံးမောင်က သူကြုံနေရသည့် မရှူနိုင်မကယ်နိုင်အဖြစ်များကို တွေးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သက်ပြင်းနှင့်အတူ မသိန်းနွဲ့အပေါ်မုန်းတီးစိတ်များ ပိုတိုးလာလေ၏။\nကိုအုံးမောင်သည် လုပ်လက်စရေကန်လေးကိုဆက်လုပ်ရင်း မသိန်းနွဲ့နဲ့ ပြတ်ပြတ်စဲစဲဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲဟုတွေးကာ စိတ်မောနေ၏။ကိုအုံးမောင် ယခုလုပ်နေသည်မှာ အိမ်ရှေ့မှလက်ဆွဲတုံကင်လေးကိုပြုပြင်မွန်းမံနေခြင်းဖြစ်၏။မြို့သစ်မှာရေပေးဝေရေးစံနစ် မရှိသေး၍ကိုယ်ပိုင်အဝီစိတွင်းတူးရသည်။ လက်နှိပ်လျှင်ရေထွက်ကျသောတုံကင် တပ်ဆင်ရသည်။ လျှပ်စစ်မီးရလျှင်တော့ မော်တာဖြင့်မောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ရေက သိပ်မဝေးသဖြင့် လက်ဖြင့်နှိပ်ရာတွင်လည်း ကြာကြာမနှိပ်ရ။ သိပ်မပင်ပန်းပဲ ရေထွက်လေ၏။ လင်ကိုယ်မယားနှစ်ယောက်တည်းမို့ ရေကလုံလောက်နေသည်။\nရေတုံကင်၏ရေထွက်ပိုက်အောက်တွင် ယခင်က သံစည်ပိုင်းပြတ်တစ်လုံးခံထားခဲ့သည်။ ကိုအုံးမောင်က ထိုနေရာတွင် အုတ်ကန်ကလေးတည်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် ရေကျပိုက်ခေါင်းကို ဆန့်ကျင်ဖက်အရပ်သို့ ခေတ္တလှည့်ထားရသည်။ နဂိုနေရာတွင် အုတ်ကန်လေး လုပ်နေသည်မှာ ပြီးလုပေပြီ။ အင်္ဂတေနှင့် အချောသတ်ပေးဖို့ပဲ ကျန်တော့၏။ အုတ်ကန်ပြီးလျှင် အုတ်ကန်နှင့်ကပ်လျှက် ရေကပြင်လေးတစ်ခုလုပ်ရမည်။ အဝတ်ထိုင်ဖွတ်၊ ရေထိုင်ချိုးနိုင်သည့် ရေကပြင်လေးကိုလည်း သံမံတလင်းခင်းဖြင့်လုပ်မည်။ ကိုအုံးမောင်က ကိုယ်တိုင်ပန်းရံဆရာမို့ လိုအပ်သောအုတ်နှင့် အင်္ဂတေများ၊ သဲများဝယ်ထားကာ အလုပ်ပြန်လာသည့် ညနေအချိန်များတွင် တစ်ယောက်ထဲ လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုအုံးမောင်က မသိန်းနွဲ့နှင့်ရန်ဖြစ်ပြီး စိတ်တိုတိုနှင့်ခြံဝင်းထဲသို့ဆင်းခဲ့ကာ လုပ်လက်စအုတ်ကန်ကိုဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ အင်္ဂတေဖျော်ပြီးအုတ်စီပြီးသား လေးပေ ပတ်လည်အုတ်ကန်ကို အချောကိုင်နေခြင်းဖြစ်၏။ သိပ်မကြာလိုက်ချိန်တွင် ပြီးသွားသည်။\nအုတ်ကန်အချောသတ်ပြီးချိန်တွင် ကိုအုံးမောင် လူရောစိတ်ပါ အတော်မောသွား၏။\nကိုအုံးမောင်က ရေကပြင်အတွက်ပါ ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ ရေကပြင်လုပ်မည့်နေရာကို မြေညှိထားလိုက်သည်။မှောင်ရီသန်းသွားပြီဖြစ်၍မြေညှိအပြီးတွင်အလုပ်ကို လက်စသတ်လိုက်၏။ရေတုံကင်ကိုနှိပ်ကာ တစ်ဖက်သို့ရွှေ့ထားသော စည်ပိုင်းပြတ်ထဲကို ရေကျစေလိုက်သည်။ စည်ပိုင်းပြတ်အပြည့်တွင် ထိုရေဖြင့် ချိုးလိုက်၏။\nရေချိုးအပြီး အိမ်ပေါ်ပြန်အတက်တွင် မသိန်းနွဲ့ အိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားဖို့ အဝတ်အစားများကို လက်ဆွဲအိတ်ထဲထည့်နေတာ မြင်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။\n“မင်း ဘယ်တော့မှ ငါ့အိမ်ပြန်မလာနဲ့. ”. . . .\nကိုအုံးမောင်ကပြောတော့ မသိန်းနွဲ့က မထီတရီမျက်နှာပေးဖြင့်ပြန်ကြည့်ကာ-\n““ကျုပ်မရှိရင် တော့်ကောင်မကို အိမ်ပေါ်ခေါ်တင်မလို့ မဟုတ်လား၊\n‘ဒါလက်ထက်ပွားပစ္စည်း၊ တော် ကျုပ်ကိုကွာချင်ရင် ခြံဝိုင်းဖိုးတစ်ဝက်ခွဲပေးမှရမယ် ကိုအုံးမောင်.”. “ဟင်း- ဟင်း”\nမသိန်းနွဲ့က သူနှင့်စမ်းစမ်းအကြောင်းကို သိနေပြီးဖြစ်ပါသည်။ ကိုအုံးမောင်က တောက်တစ်ချက်ခေါက်ရင်း ချိတ်ထားသည့်အင်္ကျီကိုဆွဲ ဝတ်လိုက်သည်။ စက်ဘီးကို အိမ်အောက်သို့ချကာ အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။ လမ်းထိပ်အရက်ဆိုင်သို့သွားရန်ဖြစ်ပါ၏။\nကိုအုံးမောင် စက်ဘီးနင်းလာရာ လမ်းထိပ်မှပြန်လာသော ဒေါ်စိန်ရီနှင့် လမ်းတွင်ဆုံလေသည်။\n““ဗျိုး... . ဒေါ်စိန်ရီ၊ ခင်ဗျားတူမတော့ ရွာပြန်မလို့လုပ်နေပြန်ပြီဗျို့ .”” . .\nကိုအုံးမောင်က စက်ဘီးကိုဆက်နင်းသွားမလိုလုပ်သော်လည်း ဒေါ်စိန်ရီက-\n“ဟဲ့.. ဟဲ့.. နေပါဦး” ဆို၍ စက်ဘီးကိုရပ်လိုက်သည်။\n“ဘယ်လိုဖြစ်ကြတာလဲကွယ်၊ မင်းတို့လင်မယားကလဲ...”. . .\n“ဒီကောင်မ ချဲထိုးပစ်လိုက်တာ ကျုပ်အပ်ထားတဲ့ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ကုန်ပြီလေ၊\nအဲဒါ ကျုပ်နဲ့ရန်ဖြစ်လို့ ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ပေါ်က ဆင်းမလို့လုပ်နေတာ ပေါ့ . ”. .\n“ညှိညှိနှိုင်းနှိုင်းလည်း လုပ်ကြပါကွယ်၊ မင်းတို့လင်မယားကလဲ၊ တစ်ဆိတ်ရှိ အိမ်ပေါ်က ဆင်းဆင်းသွားတာ မကောင်းပါဘူး .”..\n“အဲဒါ ခင်ဗျားဆုံးမလေ၊ ချဲထိုးဖို့လည်း ခင်ဗျားပဲမြှောက်ပေးနေတာ မဟုတ်လား”\n“အမယ် ..မင်းမယားကိုက ကဲတာပါ၊ ငါထိုးတာ ဒါလောက်မဟုတ်ဘူးဟဲ့ . ”. .\n“တော်ပြီဗျာ၊ ဒီကောင်မ အိမ်ပြန်မလာရင် ကောင်းမယ် ”. . .\nကိုအုံးမောင်က ဒေါ်စိန်ရီရှေ့မှ စက်ဘီးကိုနင်းထွက်လာခဲ့သည်။\nကိုအုံးမောင်အိမ်ပြန်လာတော့ အတော်ပင်ညဉ့်နက်နေပြီ။ သူသည် စိတ်ညစ်ညစ်နှင့် ဘီအီးနှစ်လုံးကုန်အောင်သောက်လာခဲ့၏။ မသိန်းနွဲ့နှင့်မျက်နှာချင်းမဆိုင်ချင်၍ တမင်အချိန်ကုန်ခံကာ ဇိမ်ဆွဲသောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အိမ်ပေါ်ကိုတက်လိုက်သည်နှင့် မသိန်းနွဲ့၏ကျက်သရေမဲ့စွာ အိပ်စက်နေသည့်မြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသည်။\nကိုအုံးမောင်နှင့်ရန်ဖြစ်ထား၍ အခန်းထဲမှာမအိပ်ပဲ အပြင်ခန်းမှာအိပ်ပျော်နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ခြင်ထောင်မပါ၍ ခေါင်းရင်းနှင့်ခြေရင်းမှာ ခြင်ဆေးခွေ တစ်ခွေစီထွန်းထားသည်။ မနက် ရွာသွားဖို့အသင့်ပြင်ထားတဲ့လက်ဆွဲအိတ်ကလေးက ဘေးမှာရှိနေ၏။\nပက်လက်ကြီးအိပ်မောကျနေရာ သူမ၏ခေါသောသွားက ဘက်ထရီမီးပွင့်အောက်တွင် မိုးသို့မျှော်နေသည်။ သွားအားလုံးလည်း ကွမ်းချိုးဖြင့် ညိုညစ်နီရဲကာ ပွင့်နေသောအာခေါင်တလျှောက်ပါ နီရဲနေပေ၏။ လူကလည်း အရိုးဂေါက်ဂက်။\nကိုအုံးမောင်က ကြည့်ရင်း ‘ဒီမိန်းမကိုစက်ဆုပ်လာသည်။ ဒီဟာမ သေသွားရင်ကောင်းမှာပဲ။ သူနှင့်စမ်းစမ်းတို့ကြားမှာ ကြီးစွာသောအနှောက်အယှက်က မသိန်းနွဲဖြစ်နေသည်။\nကိုအုံးမောင်သည် စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာ၏။ နဂိုကဖြစ်ပေါ်နေသောမုန်းတီးစိတ်တွင် မသိန်းနွဲ့၏ မနှစ်မြိုစရာရုပ်သွင်ကြီးက သူ့စိတ်ကို ရိုင်းစိုင်း အောင်ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ရှိလေသည်။\nခုနေတုံး အပေါ်ကတစ်ခုခုနဲ့ဖိထားလ်ိုက်ရင် ကောင်မ သေသွားမှာပဲ။ အရက်ရှိန်က သူ့အတွေးကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ မြှောက်ပေးနေလေ၏။\nကိုအုံးမောင်သည် အခန်းထဲဝင်ကာ ခေါင်းအုံးကိုယူလိုက်သည်။ မသိန်းနွဲ့အပေါ်မှာ စီးမိုးကြည့်လိုက်ပြီး လုပ်သင့်မလုပ်သင့် ချိန်ဆနေမိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ မကောင်းသည့်စိတ်သည် သူ့ကိုအနိုင်ပေးလိုက်လေ၏။ သူက ခေါင်းအုံးကို မသိန်းနွဲ့မျက်နှာပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်လေသည်။\nမသိန်းနွဲ့တစ်ချက်လူးလွန့်သွားသည်။ သူက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် မသိန်းနွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တည့်တည့်သို့ တက်ထိုင်ချလိုက်၏။ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ပင် အပေါ်စီးမှဖိ၍ တက်ထိုင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ လက်နှင့်ဖိလျှင်ကြောက်စိတ်ဝင်မှာစိုး၍ ကိုယ်လုံးနှင့်ဖိကာ မျက်နှာလွှဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ မသိန်းနွဲ့၏ခြေထောက်များသည် ရုန်းကန်ရင်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်နေသည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်က ခြင်ဆေးခွေကိုကန်မိကာ ခြင်ဆေး ခွေလွင့်ထွက်သွားလေသည်။တဖြည်းဖြည်း မသိန်းနွဲ့၏ရုန်းကန်မှုက နှေးကွေးလာသည်။\nဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တွန့်ကာ ခဏအကြာတွင် ငြိမ်သက်သွားလေ၏။\nကိုအုံးမောင်က ပို၍သေချာစေရန် နောက်တခဏကြာအောင် တက်ထိုင်ထားသေးသည်။\nခေါင်းအုံးကိုလှပ်၍ကြည့်လိုက်တော့ အသက်မရှိတော့။ မျက်ဖြူလန်ကာပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် သေဆုံးသွားလေပြီ။ ကိုအုံးမောင်က ဘာဆက်လုပ်ရမလဲစဉ်းစားသည်။ ချက်ချင်းပင်အကြံရကာ အောက်သို့ဆင်းခဲ့၏ ။ ညနေက ရေကပြင်အတွက် သူမြေညှိထားခဲ့သောနေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ မြေညှိပြီးနေရာတွင် အုတ်စီကာ အင်္ဂတေကိုင်လိုက်ရုံနှင့် ရေကပြင်လုပ်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကိုအုံးမောင်က ကြာကြာစဉ်းစားမနေတော့ပဲ မြေညှိထားသောနေရာကို ပေါက်တူးတစ်လက်ဖြင့်ပေါက်လိုက်၏။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူနေ အိမ်ခြေမရှိခြင်းက ကိုအုံးမောင်အတွက် အဆင်ပြေနေ၏ ကြောက်စိတ်မဝင်စေရန် အလုပ်ကိုကြုံးလုပ်နေ၏။ မလုပ်လို့ကလည်းမဖြစ်ချေ။ တစ်ညတည်းနှင့်ရေကပြင်ကို အစအဆုံးလက်စသတ်မှ ဖြစ်တော့မည်။ မသိန်းနွဲ့အလောင်းဝင်သာရုံ အကျယ်အဝန်း တူးပြီးသွားလေပြီ။\nကိုအုံးမောင်က အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ခဲ့၏။ မသိန်းနွဲ့အလောင်းကြီးကို မချီကာ အိမ်အောက်ဆင်းခဲ့၏။ အလောင်းကို ကျင်းထဲထည့်လိုက်တော့ အံကိုက်ပင်။\nသူက ကျင်းထဲရောက်သွားသောမသိန်းနွဲ့အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ မြေဖို့ဖို့ပဲလိုတော့သည်။ မြေမဖို့ခင် သတိရလိုက်၍ အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ကာ မသိန်းနွဲ့အဆင်သင့်ပြင်ထားသော လက်ဆွဲအိတ်ကိုယူလိုက်သည်။ ကျင်းထဲထည့်လိုက်သည်။\nမသိန်းနွဲ့ကိုအိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားပြီ၊ ရွာပြန်သွားပြီဟု သတင်းလွှင့်ရမည်။ အိမ်ကအထွက်မှာ ဒေါ်စိန်ရီနှင့်တွေ့လိုက်တာကံကောင်းသွားသည်။ဒေါ်စိန်ရီကိုမသိန်းနွဲ့ရွာပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အကြောင်းပြောခဲ့မိသည်မဟုတ်လား။ကိုအုံးမောင်က အိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားလျှင် ပါရမည့်ပစ္စည်း ကုန်ပြီလားဟု ခေါင်းအေးအေးထားစဉ်းစား၏။ ဖိနပ်ကိုသတိရလိုက်သည်။ တော်ပါသေးရဲ့။မသိန်းနွဲ့ဖိနပ်ကို အိမ်ပေါ်တစ်ဖန် ပြန်တက်ယူကာ ကျင်းထဲထည့်လိုက်သည်။ လုံလောက်ပြီထင်ပါရဲ့။ သူကအချိန်ဆိုင်းမနေတော့ပဲ ကျင်းကိုဖို့လိုက်၏။ ကျင်းအပေါ်မှမြေများကို သေသပ်ကျနစွာဖိသိပ်၏။ ပြီးတော့စိတ်ငြိမ်အောင်အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်မီးညှိသောက်လိုက်၏။ ပြီးပြီ။ အပေါ်ကနေ အုတ်စီပြီး အင်္ဂတေကိုင်ဖို့ပဲလိုတော့သည်။\nကျွမ်းကျင်သော ပန်းရံဆရာကိုအုံးမောင်သည် ညအချိန်မတော်ကြီးတွင် ရေကပြင်အတွက် အုတ်စီခြင်း၊ အင်္ဂတေဖျော်ခြင်း၊ အုတ်စီပြီးသားအပေါ်မှ အင်္ဂတေကိုင်ခြင်းများကို ဇယ်ဆက်သလို တောက်လျှောက်လုပ်သွားခဲ့သည်။ မီးပင်မထွန်းပဲ အိမ်ပေါ်က လျှံကျနေသည့် ဘက်ထရီမီးပွင့်အရောင်အောက်တွင် လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့လက်ရာက သပ်သပ်ရပ်ရပ်။\nမနက်သုံးနာရီလောက်မှ အလုပ်တွေအားလုံးပြီးစီးသွား၏။ ကိုအုံးမောင်က လုပ်ပြီးသွားသည့် ရေကပြင်ကို သေချာကြည့်သည်။ ရှုဒေါင့်အမျိုးမျိုးမှကြည့်သည်။ လစ်ကွက်ဟာကွက်မရှိစေရန် သေချာစူးစမ်းသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ လုပ်စရာတစ်ခုကို သတိရလိုက်၏။ သူတို့ပန်းရံသမားများသည် ရေတွင်း၊ရေကန်၊အုတ်ခုံ၊ရေအိုးစင်..စသည်များပြုလုပ်ပြီးသည့် အခါတိုင်း ပြီးစီးသည့်ရက်စွဲကို ရေးထိုးတတ်သည်။ ကိုအုံးမောင်က ရက်စွဲရေးထိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဒီနေ့မှာ ဒီဇင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။ ကိုအုံးမောင်က အမှန်တကယ်ပြီးသည့် ‘ဒီနေ့ရက်စွဲကိုရေးထိုးမည် မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့်သုံးရက်ကရက်စွဲကို ရေးထိုးမည်ဖြစ်သည်။ ဒါမှ မသိန်းနွဲ့အိမ်ပေါ်ကဆင်းမသွားခင်ကတည်းက ဤအုတ်ကန်လုပ်ပြီးသည့် သဘောပေါ်လွင်မည်။ အုတ်ကန်နှင့်မသိန်းနွဲ့ပျောက်ဆုံးခြင်းကို ဆက်စပ်စဉ်းစားမိကြမည်မဟုတ်တော့။ ကိုအုံးမောင်သည် ၈၊.၁၂၊ ၀၇ ဆိုသည့်ရက်စွဲကို သံလျှက်ဖြင့် အင်္ဂတေပေါ်မှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပုံဖော်လိုက်၏။ ကိုအုံးမောင်က သူ့အကြံညာဏ်များအကွက်စေ့သည့်အတွက် အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်နေလေ၏။ အလုပ်အားလုံးပြီးစီးသည့်အခါ၊ ပစ္စည်းပစ္စယများကိုသိမ်းဆည်းပြီး အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ခဲ့လေ၏။\nကိုအုံးမောင်အိပ်မပျော်ပါ။ လုပ်ထားသောမကောင်းမှုက သူ့ကိုခြောက်လှန့်နေသည်။ မသိန်းနွဲ့ပဲအိမ်ပေါ်တက်လာသလိုလိုထင်မိသည်။ သူလုပ်ခဲ့ သည့်လုပ်ရပ်ကိုလည်း အိပ်မက်လိုလိုထင်မိသည်။ အိပ်ပျော်တစ်ချက် မပျော်တစ်ချက်ဖြင့် မနက်လင်းခါနီးမှ မှေးကနဲဖြစ်သွားလေသည်။ မနက်ကျတော့ နိုးနေကျအချိန်ထက် ၂ နာရီလောက်နောက်ကျမှ နိုးလာ၏။ သူအိပ်ရာထလေ့အချိန်မှာ ၆ နာရီဖြစ်သည်။ ယခု ရှစ်နာရီထိုးလုပြီ။ လူကတော့ လန်းလန်းဆန်းဆန်းပင်ရှိနေ၏။\nကိုအုံးမောင်က ကပျာကယာထ ရေမိုးချိုးကာ စက်ဘီးလေးကိုအောက်ချပြီး၊ အိမ်သော့ခတ်ထားခဲ့ကာ အလုပ်ခွင်သို့ထွက်ခဲ့လေ၏။ အိမ်မှထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ့စိတ်ထဲ၌ လန်းဆန်းနေသည်။ ညကပြုခဲ့သောမကောင်းမှုအတွက် စိတ်စနောင့်စနင်းဖြစ်နေတာမျိုး မရှိတော့။ ကိုအုံးမောင်က ဒေါ်စိန်ရီ့ကိုအိမ်ကို တမင်ဝင်သည်။ ဒေါ်စိန်ရီကို မသိန်းနွဲ့ မနက်အစောကြီး အိမ်ကထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သူ့ကိုပင် နှိုးမထားခဲ့ကြောင်း သဘာဝကျအောင် ဝင်ပြောလိုက်၏။ ရွာကိုထွက်သည့်ကားမှာ မနက်အစောကြီး စီးရသည်မို့ ကိုအုံးမောင်အပြောက သဘာဝကျပါ၏။ အလုပ်ခွင်ထဲတွင်လည်း စိတ်ရွှင်နေသည်။\nသူ့အနေဖြင့် အကျဉ်းအကျပ်ကြီးတစ်ခုက လွတ်မြောက်သွားသလိုခံစားရသည်။\nစမ်းစမ်းကိုကြည့်၍လည်း လူက အလိုလိုအူမြူးနေသည်။ သူနှင့်စမ်းစမ်း နီးရတော့မည်မဟုတ်လား။ အလွန်ဆုံး ၆ လလောက်အောင့်ထားပြီးလျှင် စမ်းစမ်းကို သူတရားဝင်လက်ထပ်လို့ရပြီ။ နောက်ရက်များတွင် ကိုအုံးမောင်အိမ်မှာသိပ်မနေဖြစ်ချေ။\nမသိန်းနွဲ့ကို မြှုပ်ထားသည့် ရေကပြင်အောက်ကို မျက်စိရောက်မိတိုင်း စိတ်ချောက်ချားရ၍ အလုပ်ကပြန်ရောက်လျှင် ရေမိုးချိုးပြီးတာနှင့် အိမ်ကပြန်ထွက်သည်။ အရက်ဆိုင်သွားသည်။ အရက်သောက် ထမင်းပါစားပြီးမှ အိမ်ကိုပြန်၏။\nသုံးရက်မြောက်နေ့တွင် အုတ်ကန်ရော၊ ရေကပြင်ပါ အတော်ချောက်သွေ့သွားပြီဖြစ်သည်။ ရေတုံကင်မှာ အိမ်ရှေ့အရိပ်မရှိသည့်နေရာတွင် ရှိသည်မို့ နေ့လည်ခင်းတစ်ခင်းလုံး နေပူနေသည်။ သည်ပုံအတိုင်းဆို ငါးရက်ခြောက်ရက်လောက်ရှိလျှင် အပြီးအစီးချောက်သွေ့သွားနိုင်သည်။\nလေးရက်မြောက်နေ့၌ ကိုအုံးမောင် ဒေါ်စိန်ရီ့အိမ်ရှေ့က ဖြတ်သွားရာ ဒေါ်စိန်ရီက လှမ်းခေါ်၏။\n“ မောင်အုံးမောင်၊ ငါ့အိမ်မှာ ရွာက မယဉ်လှတို့ရောက်နေတယ်ဟဲ့၊ သိန်းနွဲ့ ရွာပြန်ရောက်မလာဘူးတဲ့”\n.“.ဟဲ့ သိန်းနွဲ့က အဲ့ဒီလို မသွားတတ်ပါဘူး”\nရွာက ဒေါ်ယဉ်လှဆိုသူထွက်လာကာ မသိန်းနွဲ့ရွာပြန်မလာကြောင်းပြောပြန်သည်။\n“အရီးလှ ဘယ်နေ့ကထွက်လာတာလဲ .”\n“သိန်းနွဲ့ တစ်နေရာရာဝင်နေလို့ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်အရီးရယ် ”. . . .\nကိုအုံးမောင်က အဆင်ပြေအောင်ပြောလိုက်သည်။ ကိုအုံးမောင်ဖက်မှာ မသိန်းနွဲ့အိမ်ကထွက်သွားကြောင်း အထောက်အထားအဖြစ် ဒေါ်စိန်ရီ့ကိုပြောထားတာရှိသည်။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လိမ်ရပေမည်။ သူလုပ်ထားပုံက ပိပိရိရိရှိ၍ ကိုအုံးမောင်သိပ်မပူပန်မိ။\nခုနစ်ရက်မြောက်နေ့မှာ အုတ်ကန်ရော ရေကပြင်ပါ လုံးဝချောက်သွားလေ၏။\nကိုအုံးမောင်ကတစ်ဖက်သို့လှည့်ထားသော ရေထွက်ပိုက်ပေါက်ကို၊ အုတ်ကန်အသစ်ဖက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ စည်းပိုင်းပြတ်ကိုလည်း အိမ်နောက်ဖေးပို့လိုက်သည်။ သည်အတိုင်းကြည့်ရင် အုတ်ကန်နှင့် ရေကပြင်သည် သေသေသပ်သပ်နှင့် ထိုဟာအောက်၌ အလောင်းတစ်လောင်းရှိနေသည်ကို မည်သူကမ စဉ်းစားမိမည် မဟုတ်ပေ။\nနောက်တစ်ပတ်အကြာ.. မသိန်းနွဲ့သေပြီး ဆယ့်သုံးရက်မြောက်တွင် ဒေါ်စိန်ရီ အိမ်ကိုရောက်လာ၏။ ကိုအုံးမောင်အလုပ်ဆင်းချိန် ညနေခင်းမှာ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။\nသိန်းနွဲ့ရွာပြန်ရောက်မလာဘူးတဲ့ဟယ်၊ သူ့ မိဘတွေလဲ စိတ်ပူနေကြတယ်. ”. . .\nဒေါ်စိန်ရီက အိမ်ပေါ်ထိတက်လာကာ တစ်အိမ်လုံးကိုမျက်လုံးကစားအကဲခတ်ရင်းမှပြောသည်။\n“ဟယ်- မောင်အုံးမောင်ရယ်၊ ကြံကြီးစည်ရာ၊ သိန်းနွဲ့ကဒီလိုမိန်းမမျိုး မဟုတ်ပါဘူးဟဲ့”\nကျုပ်လကုန်ကမှအပ်ထားတဲ့ငွေ ခုနစ်သောင်းလုံး ကုန်အောင်သုံးပစ်တယ်ဆိုတာသာ ကြည့်တော့၊ ဒီမိန်းမ မရိုးဘူး ”. . .\n““အုံးမောင်ရယ်.. နင်လဲ စုံစမ်းပါအုံးဟဲ့ .”” .\nဒေါ်စိန်ရီက အိမ်ပေါ်ကပြန်ဆင်းသွားရင်း ရေတုံကင်နှင့်အုတ်ကန်ကိုတွေ့သွားသည်။\n“အမယ်.. တုံကင်က အုတ်ကန်တောင်လုပ်ပြီးနေပါကော”\n“ဟုတ်တယ်၊ သိန်းနွဲ့မသွားခင်ကတည်းက လုပ်ပြီးနေတာ ””\nမသိန်းနွဲ့သေပြီး ၂၅ရက်အကြာ။ ကိုအုံးမောင်အလုပ်မသွားခင် ရေချိုးဖို့ အိမ်အောက်ကိုဆင်းအလာ.. ရဲများ အိမ်ထဲဝင်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရ၏။\nကိုအုံးမောင်က ရေချိုးဖို့ပြင်ဆင်နေသည်မို့ အင်္ကျီကိုယ်ချွတ်နှင့် ရေလဲပုဆိုးပိုင်းနှင့်ဖြစ်သည်။ ခြေထောက်မှာလည်း ရေချိုးရာတွင်စီးလေ့ရှိသည့် ခုံဖိနပ်ကို စီးထားသည်။\n“ကျွန်တော်တို့နယ်မြေရဲစခန်းကပါ၊ ကိုအုံးမောင်ကို နည်းနည်းမေးမြန်းစရာရှိလို့ပါ .” .\nခေါင်းဆောင်လာသူ ဒုရဲအုပ်က ပြောသည်။\n“ဪ- ဟုတ်ကဲ့၊ မေးပါခင်ဗျာ၊ ဘာကိစ္စပါလိမ့် .” . .\nကိုအုံးမောင်က ဣနြေ္ဒမပျက်ပေ၊ မင်သေသည်။\n“ကိုအုံးမောင်ဇနီး ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ကိစ္စ တိုင်ကြားချက်ရလို့ပါ”\nဒေါ်စိန်ရီ့လက်ချက်ပဲဖြစ်မယ်လို့ ကိုအုံးမောင်တွက်မိလိုက်သည်။ သူ ကျွန်တော်နဲ့ရန်ဖြစ်ပြီးဆင်းသွားတာဗျ၊ ကျွန်တော်အပ်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေအကုန်လုံး ချဲထိုးပစ်လို့ရန်ဖြစ်ရတာ၊ အဲဒါလည်း ခဏခဏပါပဲဗျာ၊ ဒီလိုပဲ ဆင်းသွားလိုက် ပြန်လာလိုက်နဲ့ ဒုရဲအုပ်က မသိန်းနွဲ့ အိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားတဲ့ရက်ကို မေးသည်။ တခြားလိုအပ်တာတွေကိုပါ မေးမြန်းကာ မှတ်စုစာအုပ်တွင် မှတ်သားနေ၏။\n“တာဝန်အရ ကျွန်တော်တို့ ကိုအုံးမောင်အိမ်ကို စစ်ဆေးပါရစေ”\n“ရပါတယ်ဗျာ၊ စစ်ပါ၊ စစ်ပါ . .” .\nရဲများက အိမ်အနှံ့လိုက်ကြည့်ကြသည်။ အိမ်ပေါ်မှာလည်းအနှံ့။ မကျယ်ပြန့်လှသည့်အိမ်လေးကို အကြိုအကြားမကျန် လိုက်ရှာသည်။ ထုတ်တန်းပေါ်ပါ မကျန် လိုက်ကြည့်သည်။ လူတစ်ယောက်လုံးပျောက်တာ ဒါတွေလိုက်ကြည့်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ ကိုအုံးမောင်က စိတ်ထဲက လှောင်နေ၏။အိမ်ဝင်းထဲမှာလည်း အနှံ့လိုက်ကြည့်ကြ၏။ သစ်ပင်များအောက်နှင့်ခြုံပုတ်များပါမကျန် ဖြဲရှာကြသည်။ စည်ပိုင်းပြတ်ကိုပါမကျန် လှန်ရှာ၏။ မြေကြီးများကို ငုံ့ကြည့်ပြီးစူးစမ်းသည်။ ကိုအုံးမောင်က ရယ်ချင်နေသည်။ ရှာလေ.. ရှာချင်သလောက်ရှာကြစမ်းပါ။ တစ်ခုတော့ကောင်းသည်။ ‘ဒီလိုတရားဝင်ရှာပြီးတော့ ပြီးရောပေါ့။ ကိုယ့်အပေါ်သံသယကင်းရော။ နောင် အေးအေးဆေးဆေးနေလို့ရတော့မည်။\nရဲများက အိမ်တစ်ခုလုံးကို တစ်လက်မမကျန်ရှာပြီးသည့်အခါ ကျေနပ်သွားကြသည်။\n“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကိုအုံးမောင်၊ ကျွန်တော်တို့ပြန်ပါဦးမယ် . .” .\nဒုရဲအုပ်က နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်ထွက်သွားသည်။ သူနှင့်ပါလာတဲ့ ရဲသုံးဦးလည်း နောက်မှလိုက်ပါသွားကြ၏။ ကိုအုံးမောင်က ရဲများ တပ်ခေါက်ပြန်သွားပုံကိုကြည့်ပြီး အူရွှင်လာသည်။ သူလုပ်ပုံ ပိရိသည်ကိုလည်း ဂုဏ်ယူမိကာ ထခုန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာ၏။ ရဲတွေ ကျေနပ်အောင်ရှာပြီးပြီဆိုတော့ ပြီးပြီပေါ့။ သူတို့ ကိုအုံးမောင်ကို သံသယဖြစ်စရာ ဘာတစ်ခုမှတွေ့ မသွား၊ ကိုအုံးမောင်ကမိမိအောင်မြင်မူကိုအောင်ပွဲခံချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ လူကလည်း အူမြူးနေသည်။သူသည် တခါးဝသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သော ရဲများကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပြီးတော့- ရေချိုးရန် ရေကပြင်ပေါ်တက်လိုက်သည်။ အူရွှင်နေသောစိတ်ဖြင့် စီးထားသောခုံဖိနပ်ကို ရေကပြင်ပေါ်တွင် သုံးလေးချက်ဆင့်ကာ ဆောင့်လိုက်၏။ ညာဖက်ခြေဖြင့် အားရပါးရဆောင့်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အသွင်က စစ်သူကြီးတစ်ပါး စစ်မြေပြင်တွင် အောင်ပွဲရလို့ အောင်ပွဲခံလိုက်သလိုမျိုး။\nထိုစဉ်မှာပဲ.. မမျှော်လင့်သောအဖြစ်က ပေါ်လာလေသည်။\nရုပ်ဝတ္ထုအကောင်အထည်မဟုတ်။ အသံဖြစ်သည်။ ထိုအသံကြောင့် ဝင်းဝရောက်နေသောရဲများက ပြန်လှည့်ကြည့်ကြသည်။ အိမ်ထဲသို့ ပြန်လှည့်လာကြသည်။\nကိုအုံးမောင်က ထိုအသံကိုရပ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ အသံက ရပ်မသွား။ သူရပ်နေရာ ရေကပြင်အောက်မှ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာနေခြင်းဖြစ်၏။\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . . . ””.\nအသံသည် လှိုဏ်သံကြီးဖြင့်ဩဩကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ အသည်းနှလုံးတုန်လှုပ်ဖွယ် မြည်ဟည်းနေလေသည်။\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . . . .””\nရယ်သံဩဩကြီးက ထွက်လာနေဆဲ။ သူမှားသွားပြီဆိုတာ ကိုအုံးမောင်နားလည်လိုက်သည်။ အသံသည် သူရပ်စေချင်သော်လည်း ရပ်မသွားပါ။\n“ဘာလဲ၊ အဲဒါဘာသံလဲ”ဒုရဲအုပ်က မေးလိုက်သည်။\n““မဟုတ်ဖူး၊ မဟုတ်ဖူး၊ အဲဒါမဟုတ်ဖူး ””. . .\nခင်ဗျားအဲဒီပေါ်က ခဏဆင်းပါကိုအုံးမောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ခဏကြည့်ချင်တယ်\nမဟုတ်ဖူးဗျ၊ အဲဒါဘာမှမဟုတ်ဖူး၊ ဘာမှမဟုတ်ဖူး . . ရယ်သံကထွက်လာပြန်သည်။\nခင်ဗျားဖယ်ပါ . . .ဒါ-ဒါ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ကြည့်မနေကြပါနဲ့ ကိုအုံးမောင်စကားကပင် ဝန်ခံသလိုဖြစ်နေတာကို ရဲများက ရိပ်မိသည်။ ဒုရဲအုပ်က သူ့တပည့်များကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။\nရဲတစ်ယောက်က ကိုအုံးမောင်ကို လျင်မြန်စွာ လက်ထပ်ခတ်လိုက်လေသည်။ ရေကပြင်ပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်သည်။ ရယ်သံက အဆက်မပြတ်ထွက်လာနေဆဲဖြစ်သည်။\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ .” . . . .\nဒါဘာလဲ၊ ဘာသံလဲ ရဲများအံ့အားသင့်နေကြသည်။ရေကပြင်ကိုရိုက်ခွဲစမ်းကွာ . . ဒုရဲအုပ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။\n““မလုပ်နဲ့၊ မကြည့်နဲ့၊ မသိန်းနွဲ့အဲဒီအောက်မှာမရှိဘူး၊\n‘ဒီမယ်၊ သိန်းနွဲ့ ထွက်သွားတာက ၁၁-ရက်နေ့ဗျ၊\n‘ဒီအုတ်ကန်က ၈-ရက်နေ့ကတည်းက လုပ်ပြီးတာ၊\nအဲဒီအောက်မှာ သိန်းနွဲ့ မရှိဘူး၊ မကြည့်နဲ့ .”” . .\nဒါကခင်ဗျားအပြောလေ၊ ကဗ္ဗည်းက ခင်ဗျားဘယ်လိုထိုးထိုး ရတာပဲ . .\nရဲသားနှစ်ယောက်က အိမ်ပေါ်မှ သံတံရွင်း၊ ပေါက်တူးများကိုရှာတွေ့လာသည်။ ရေကပြင်ကိုရိုက်ခွဲကြသည်။ ရေကပြင်ကွဲအသွားတွင် မသိန်းနွဲ့အလောင်းကို ပုပ်ပွနေသည့်အနေအထားဖြင့် မြင်လိုက်ကြရ၏။\n“ ဟီဟီဟီ . . .ဟားဟားဟား . . .\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . ”. . .\n“““““အား .””””” . . . . .\nကိုအုံးမောင် စူးစူးဝါးဝါးအော်လိုက်သည်။ရဲသားက အလောင်းဘေးမှ လက်ဆွဲအိတ်ကိုကောက်ယူလိုက်၏။ဒုရဲအုပ်လက်ထဲထည့်လိုက်သည်။ ဒုရဲအုပ်က လက်ဆွဲအိတ်ဇစ်ကိုဖွင့်ကာ အသံထွက်နေသည့်အရာကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . .ဟီဟီဟီ . . .”” . .\nဒုရဲအုပ်လက်ထဲတွင်ပါလာသည်အထိ အန်းကုန်းဘိုးဘိုးကြီးအရုပ်က အဆက်မပြတ်ရယ်မောနေဆဲပင်-\nခစ်ခစ်ခစ် . . . . ဟာဟာဟာဟာ . . . . ဟီဟီဟီ . . . ””. .


Posted by Fros on April 29, 2016\nအမျိုးအမည် မသိတဲ့ file တွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ရတာ လွယ်ပါတယ်။ အခုက computer ပေါ်မှာ လုပ်ရတဲ့ နည်းပါ။ phone နဲ့ဆိုရင် source code editor အမျိုးအစား apk သုံးပြီး လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် phone မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိတဲ့အတွက် လုပ်ရ နည်းနည်း ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။\nပြုလုပ်ဖို့ဆိုရင် notepad++ ဆိုတဲ့ computer program တစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီကနေ download ဆွဲလို့ရပါတယ်။\n=> https://notepad-plus-plus.org/download/v6.9.1.html <=\nဒီ program က free သုံးလို့ရပါတယ်။ ဆွဲလို့ရပြီး install လုပ်ပြီးရင် သုံးလို့ရပါပြီ။ အရင်ဦးဆုံး အဲ့ဒီ program ကို ဖွင့်လိုက်ပါ။\nဒီအခါ File => Open မှာ ကိုယ် ဖွင့်ချင်တဲ့ file ကို ရွေးချယ်ပြီး ဖွင့်လိုက်ပါ။ အခု ဥပမာ ဖွင့်ပြထားတဲ့ File က CD4 ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ file ဖြစ်ပါတယ်။\nတက်လာပြီးတဲ့အခါ ဘာမှမလုပ်ပဲ Save as လုပ်ပါမယ်။ Save as ကို ခုနက File => Open အောက်မှာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။\nSave as လုပ်တဲ့အခါမှာ အောက်ဆုံးက Save as type နှိပ်လိုက်ရင် အမျိုးအစား အများကြီးကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ဒီအထဲက .mak အမျိုးအစားကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် save လုပ်လိုက်ပါ။\nထိုအခါ ပုံထဲကလိုမျိုး file နာမည်မှာ .mak နဲ့ အဖြူရောင်စာရွက်ပုံစံ ထွက်လာတာကို မြင်ရပါလိမ့်မယ်။ File အမျိုးအစားက mak file အမျိုးအစား ဖြစ်ပါတယ်။\nခုနက ထွက်လာတဲ့ File နာမည်မှာ .mak ကို ဖြုတ်ပြီး rename ပြန်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာ ပုံထဲကလိုမျိုး If you changeafile name extension, the file might become unusable. Are you sure you want to change it? ဆိုတဲ့ စာသား တက်လာတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ Yes နှိပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ခုနက .mak နဲ့ထွက်လာတဲ့ file ဟာ type နေရာမှာ File အမျိုးအစားနဲ့ ဖြစ်သွားတာကို တွေ့ရပါမယ်။ ဒီလိုဆို File က file type အမျိုးအစား ဖြစ်သွားပါပြီ။ computer နဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် phone နဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဖွင့်ကြည့်ပါက ဖွင့်မရသည်ကို တွေ့ရပါမယ်။\nအခု ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့ file ရဲ့ မူရင်းက သီချင်း ၁၄ ပုဒ် ပါဝင်တဲ့ file ကို zip လုပ်ထားတဲ့ zip file အမျိုးအစား ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် နဂိုအတိုင်း ပြန်ရချင်တဲ့အခါ နာမည်မှာ .zip ဆိုတာလေးကို ထပ်ထည့်လိုက်တာနဲ့ zip file အမျိုးအစား ပြန်ဖြစ်သွားတာကို မြင်တွေ့ရမှာပါ။\nသူများကို မသိစေချင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဒီလိုနည်းနဲ့ ဖွက်ထားနိုင်ပါတယ်။ internet ပေါ်မှာ တစ်ချို့ website တွေက ဒီလိုနည်းနဲ့ file တွေကို လျှို့ဝှက်ပြီး share လေ့ရှိတတ်ပါတယ်။ နဂိုမူလ file ကို ပြန်ရချင်ရင် rename လုပ်တဲ့နေရာမှာ file extension ဖြစ်တဲ့ Music ဆိုလျှင် .mp3 စသဖြင့် Movie ဆိုလျှင် .mp4 စသဖြင့် ထည့်လိုက်ရုံပါပဲ။


Coronavirus - Ministry of Health (MOH) Myanmar\nကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကိုဗစ်-၁၉ သည်အသစ်တွေ့ရှိသော ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကြောင့်ဖြစ်သော SARS-2 Corona virus -19 ကြောင့်ကူးစက်တတ်သောရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။\nကိုဗစ်-၁၉ ၏ထင်ရှားသောလက္ခဏာများသည် အခြားအသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာဗိုင်းရပ်စ်များနှင့်အလွန်ဆင်တူသည်။ မည်သည့်အထူးကုသမှုမှမရှိဘဲပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်သည်။ သို့သော်သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာရောဂါ၊ ဆီးချိုရောဂါ၊ နာတာရှည်အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာရောဂါနှင့်ကင်ဆာစသည့်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပြဿနာများရှိသောလူများကဲ့သို့သောအန္တရာယ်မြင့်မားသောလူ များတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သောရောဂါလက္ခဏာများကိုဖြစ်ပွားစေနိုင်သည်။\nကိုဗစ်-၁၉ ကူးစက်မှုသည်အဓိကအားဖြင့်အသက်ရှူလမ်းကြောင်းသို့မဟုတ်တံတွေးမျက်ရည်များ နှာချေခြင်းများမှတဆင့်ကူးစက်နိူင်သည်။\nNow COVID-19 third wave hit hard to people of Myanmar. Precaution and prevention of COVID-19 is necessary, please follow COVID-19 knowledge center facebook page for more information. https://facebook.com/ckcmohnugmm\nပြည်သူလူထုအတွင်း COVID-19 ဖြစ်ပွားမှု၊ သေဆုံးမှုများကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းဖြင့် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ၊ ကျန်းမာရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ ကျန်းမာရေးလုပ်ငန်း စီမံမှုများအတွက် များစွာအထောက်အကူပြုမည် ဖြစ်ပါသည်။\nသို့ဖြစ်ပါ၍ ပြည်သူများအနေဖြင့် ၂၀၂၁ စက်တင်ဘာလမှ ယခုအချိန်အတွင်း မိမိကိုယ်တိုင် (သို့မဟုတ်) မိမိ၏ အတူနေ မိသားစုအတွင်း ကိုဗစ်ရောဂါဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးခြင်း (သို့မဟုတ်) သေဆုံးခဲ့ခြင်း ရှိပါက ပူးပေါင်းပါဝင်ဖြေဆိုပေးစေလိုပါသည်။\nယခု ပြသထားသော အချက်အလက်များသည် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ၊ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာနက ကောက်ခံခဲ့သည့် "ပြည်သူလူထုအတွင်း COVID-19 ဖြစ်ပွားမှုဆိုင်ရာ စစ်တမ်း” မှ ရရှိသော အချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ပြသထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nစစ်တမ်းတွင် COVID-19 ရောဂါဖြစ်ပွားခဲ့သူများ၊ COVID-19 ရောဂါကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသူများ၏ အချက်အလက်များ ပါဝင်ပါသည်။\nဖေဖဝါရီလ ၁ ရက်နေ့မှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသော မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဆုတ်ယုတ်လျက်ရှိပါသည်။ ယခုတိုင် ကျေးလက်ဒေသများတွင် ကာကွယ်ဆေး ထိုးပြီးမှု အလွန်နည်းပါးလျက်ရှိပါတယ်။\nကိုဗစ်ကာကွယ်ဆေးဝယ်ယူရန် အလှူငွေများစွာလိုအပ်လျက်ရှိရာ ပါဝင်လှူဒါန်းလိုသော စေတနာရှင်များအား လေးစားစွာနှိုးဆော်အပ်ပါတယ်။ ပါဝင်လှူဒါန်းလိုသောစေတနာရှင်များ အောက်ပါ လှူဒါန်းမည် ကိုနှိပ်၍ လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။\nCoronavirus Management Guidelines\nဇွန် ၁၇, ၂၀၂၂\nCOVID-19 နှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်သူလူထုကို အသိပေးနှိုးဆော်ခြင်း (17-6-2022) ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ COVID-19 ကျန်းမာရေးပညာပေးများကို တစ်စုတည်းဖတ်ရှုရန်-https://moh.nugmyanmar.org/coronavirus/ တယ်လီကျန်းမာ အခမဲ့အွန်လိုင်းဆေးခန်း (8 AM –...\nမေ ၃၁, ၂၀၂၂\n🦠 COVID-19 နှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်သူလူထုကို အသိပေးနှိုးဆော်ခြင်း (30-5-2022) 🦠 ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ပြီးခဲ့သည့် ရက်သတ္တပတ်အတွင်း COVID-19 ကူးစက်ခံရသူ ၃.၇...\nမေ ၁၄, ၂၀၂၂\nCOVID-19 နှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်သူလူထုကို အသိပေးနှိုးဆော်ခြင်း (၁၄-၅-၂၀၂၂) 🦠 ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ပြီးခဲ့သည့် ရက်သတ္တပတ်အတွင်း COVID-19 ကူးစက်ခံရသူ ၃.၈ သန်းကျော်...\nဧပြီ ၂၉, ၂၀၂၂\nCOVID-19 နှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်သူလူထုကို အသိပေးနှိုးဆော်ခြင်း (၂၉-၄-၂၀၂၂) To download poster : Click Here လှူဒါန်းရန်-https://moh.nugmyanmar.org/donate/ Ministry of Health,...\nဧပြီ ၁၀, ၂၀၂၂\nCOVID-19 Management Guidance for Children To download PDF – Click Here လှူဒါန်းရန်-https://moh.nugmyanmar.org/donate/ Ministry of Health,...\nကျန်းမာစွာ တော်လှန်ဖို့ … COVID-19 ကို အနိုင်ယူစို့ (March 2022) – သည်ခေတ်နေ (ရုပ်/သံ)\nမတ် ၂၅, ၂၀၂၂\nကျန်းမာစွာ တော်လှန်ဖို့ … COVID-19 ကို အနိုင်ယူစို့ (March 2022) ဒါရိုက်တာ သည်ခေတ်နေ Omicron နှင့် COVID-19 ကျန်းမာရေးပညာပေးများကို တစ်စုတည်းကြည့်ရှုရန်-...