ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှာ အာရကေ ရှာနည်း (Dr. Soe) | MoeMaKa Burmese News & Media\n(ဒေါက်တာစိုး၏ ဖေ့စ်ဘုတ်စာမျက်နှာမှ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ “ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး” ဆောင်းပါးကို ကူးယူ ဖော်ပြပါသည်။)\nအမေစုက လွှတ်တော်မှာ ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အဆို တင်သွင်းတာ အောင်မြင်သွားပြီတဲ့… ၀မ်းသာပါတယ် အမေ… ဒါက ဖြစ်သင့်နေတာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ ကျော်ကတည်းကပါ… အမေစုက သူဆေးရုံမှာ လူနာ သွားကြည့်တုန်းက မြင်တာတွေကို ပြောသွားတယ်… အမှန်တကယ် လိုအပ်တာတွေကို ထောက်ပြသွားတယ်… ဆရာဝန်တွေက စေတနာအပြည့်အ၀နဲ့ ကုသပေးနေတယ်… ဒါပေမယ့် လိုအပ်တဲ့ ဆေးပစ္စည်းကိရိယာတွေကတော့ လူနာတွေ အကုန်ယူလာရတယ် ဆိုတာလေးပါ ထည့်ပြောပေးသွားတာလည်း အခုလက်ရှိ မီဒီယာတွေရဲ့ ကောင်းမှုနဲ့ လူနာရှင်တွေရဲ့ အင်မတိ အင်မတန် နွေးထွေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ခံနေရတဲ့ အစိုးရဆေးရုံတွေက ဆရာဝန်တွေအားလုံး အားလုံးရဲ့ကိုယ်စား ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်… ဒါပေမယ့် အမေစု မသိသေးတာတွေရှိသေးတယ်… အမေစုအပြင် မသိသေးတဲ့ လူတွေအားလုံးကို ကျွန်တော်ပြောပြချင်တာလေးတွေ ရှိပါတယ်…\nအမေစုက တိုင်းသိပြည်သိ ကမ္ဘာသိလူတယောက် ဆိုတော့ အမေစုလာပြီ ဆိုတာကို ဆေးရုံကြီးနဲ့မဆိုင်တဲ့ အပြင်ကလူတွေကအစ သတိထားမိမှာ အသေအချာပါပဲ… ဒီတော့ အမေစုက သာမာန်လူတွေ ကြုံတွေနေရတဲ့ ဆေးရုံကြီးရဲ့ ၀င်းတံခါးမှာတခါ… ဆေးရုံကြီးအောက်ထပ်က ဂိတ်ပေါက်မှာ တခါ… လူနာဆောင် ၀င်ပေါက်မှာ တခါ ဆေးရုံဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အင်မတန် နွေးထွေးတဲ့ ကြိုဆိုမှုတွေကို အလိုလိုလေး ကျော်ဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီပေါ့ဗျာ… သာမန်လူတဦး ဆေးရုံကြီးကိုလာပြီ ဆိုရင် ၀င်းတံခါး အ၀င်ပေါက်မှာက ၅၀ိ- ဆေးရုံကြီးအောက်ထပ်မှာက ၅၀ိ- ကြုံရင်ကြုံသလိုလေး ပေးရပါတယ်… ဆိုလိုတာက မကြုံရင် မပေးရဘူးပေါ့ဗျာ… လူနာဆောင် ၀င်ပေါက် မှာကတော့ အခြေအနေတွေက ခုနက နေရာ ၂ ခုနဲ့ လုံးဝမတူတော့ပါဘူး… လူနာဆောင်ထဲက အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီးတမျိုး… ဧည့်တွေ့ချိန်ပေါ်မူတည်ပြီးတဖုံ… လာတွေတဲ့ လူဦးရေပေါ်မှာ တသွယ်… ကြုံကြုံ မကြုံကြုံ ပိုက်ဆံတောင်းပါတယ်… ပိုက်ဆံမပေးရင် မ၀င်ရပါဘူး… ကံမကောင်းရင် အလုပ်သမား အဟောက်တောင်ခံရပါသေးတယ်… ဒီတော့ ရန်ကုန် ဆေးရုံကြီးမှာ လူနာသွားကြည့်မယ်ဆိုရင် အ၀တ်အစား သန့်သန့်လေး ၀တ်ပြီး ဟိတ်အပြည့် ဟန်အပြည့်ရှိရပါတယ်… ကိုယ့်ပုံစံက ကြောက်သလိုရွံ့သလို ဖြစ်နေရင်တော့ သေချာပါတယ်… အဟောက်ခံ အဆဲခံ အပြောခံရမှာပါပဲ…\nဒါက ဆေးရုံကြီးရဲ့ လူနာဆောင်တွေ ဘယ်မှာရှိတယ်… ဘယ်လို သွားရမယ် ဆိုတာကို သေချာသိတဲ့ လူတွေရဲ့ အခြေအနေလေးပါ… တကယ်လို့ လူနာဆောင်တွေ ဘယ်မှာရှိလဲ မသိတဲ့လူဆိုရင်တော့ လမ်းညွှန်ခလေးပါ အပို ထပ်ပြီး ပေးရပါတယ်… ဗမာလူမျိုး အလုပ်သမား ဆိုရင်တော့ ၂၀၀ိ- ပေးရပြီး ဗမာ မဟုတ်တဲ့ အလုပ်သမား ဆိုရင်တော့ ၅၀၀ိ-ပါ… မပေးချင်ဘူး ဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ပေါက်ကရလမ်းပြပေးတာကို သွားရင်းသွားရင်းနဲ့ပဲ အချိန်တွေကုန်ပြီး လူနာဆောင် ရှာလို့ မတွေ့တာနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံပေးပြီး လိုက်ပို့ပေးခိုင်းရတဲ့ အဖြစ်ကိုရောက်ပါတယ်… အလုပ်သမားနဲ့ မတွေ့ပဲ တခြား သဘောကောင်းတဲ့ လူမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင်တော့ ဒါဟာ ကံကောင်းတဲ့ အခြေအနေပါ… ဒီပြဿနာကလည်း ဆေးရုံကြီးမှာ Information Centre (သို့) Inquiry လို့ခေါ်တဲ့ အလွယ်တကူ သိချင်တာကို မေးလို့မြန်းလို့ရတဲ့ နေရာ မထားပေးလို့ဖြစ်တာပါ… အမေစုကတော့ ဒီအခြေအနေကို မကြုံလိုက်ရပါဘူး… ဒါကလည်း အမေစုကိုးဗျ…\nအခုရေးသွားတာတွေက လူနာသတင်း လာမေးသူတွေနဲ့ လူနာစောင့်တွေ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေပါ… လူနာစောင့်တွေ လူနာတွေကြုံတွေ့ရတဲ့ နောက်ထပ်အခြေအနေတွေ ရှိပါသေးတယ်… အဲဒါကတော့ Wheel Chair (လူနာတင် တွန်းလှည်း) (သို့) Trolley (လူနာတင် တွန်းကုတင်) နဲ့ သွားရတဲ့ အချိန်အခါမျိုးတွေပါ…\nပြင်ပလူနာဌာနကနေ လူနာဆောင်ကို လူနာကိုရွှေ့ရတော့မယ် ဆိုရင် ဆေးရုံကအလုပ်သမားကို ပိုက်ဆံပေးရပါတယ်… နောက် ဓါတ်မှန်၊ တီဗွီဓါတ်မှန် (Ultrasound)၊ Specialist Ward Show (အထူးကုဆောင် ဆရာဝန် သွားပြခြင်း)၊ လူနာဆောင်ပြောင်း အစရှိသဖြင့် လူနာရဲ့ ရောဂါအခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး လူနာဆောင်ထဲကနေ ပြင်ပကို သွားရတဲ့ ကိစ္စတွေပါ… အလုပ်သမားတွေကို ပိုက်ဆံပေးပါတယ် ဆိုလည်းပဲ တွန်းပုံတွန်းနည်းက ကွာပါသေးတယ်… ရိုးရိုးလား၊ ပုံမှန်လား၊ ရှယ်လား၊ စပါယ်ရှယ်လား ဆိုပြီး ကွာပါတယ်… ရိုးရိုးက ၂၀၀ိ- ပုံမှန်က ၅၀၀ိ- ရှယ်က ၁၀၀၀ိ- စပါယ်ရှယ်က ၁,၅၀၀ိ- ပါ… ဒါကသူတို့ တာဝန်ပဲလေ ပိုက်ဆံမပေးပါဘူးဆိုတဲ့ လူနာကတော့ Wheel Chair နဲ့ဆိုရင် ပြုတ်ကျမသွားအောင် ကိုင်ထားပေးတော့… Trolley ဆိုရင်တော့ ဘေးကပါလာတဲ့ လူနာစောင့်က မနည်း လိုက်ထိန်းရင်ထိန်း မဟုတ်ရင်လည်း ဘုရားစာတွေ အကုန် ရွတ်တတ်ဖို့လိုပါလိမ့်မယ်… လူနာပြုတ်ကျ မသွားအောင်ပါ… Special ဆိုရင်တော့ လူနာက သိန်းထောင်ကျော်တန် မော်တော်ကားစီးနေရတဲ့အတိုင်း အသေအချာ သူတို့ တွန်းပို့ပေးပါတယ်… နောက် လူနာက သွေးသွင်းဖို့လိုလို့ သွေးဘဏ်မှာ သွားယူရတဲ့ အခါမျိုး၊ ဖောက်ထားတဲ့ သွေးကို ဓါတ်ခွဲခန်းကို သွားပို့ရတဲ့ အခါမျိုး၊ လူနာမှတ်တမ်းကို တခြား အဆောင်ကို သွားပို့ရတဲ့ အခါမျိုးတွေမှာလည်း သူတို့ကို ပိုက်ဆံပေးရပါတယ်… ဒါကို အမေစုသွားတွေ့တဲ့ လူနာက အမေစုကို ထည့်ပြောပေးလိုက်ပုံ မရပါဘူး… ဒါမှမဟုတ် အမေစုက တခြား အရေးကြီးတာတွေကို ပြောချင်လို့ တမင် ထည့်မပြောတာလည်း ဖြစ်မှာပါ… အမေစုကို အပြစ်ပြောခြင်း မဟုတ်ပါ… ကျွန်တော့်အမြင်ကိုသာ ရေးခြင်းပါ…\nပြောပါဦးမယ် သူတို့ ဗမာလူမျိုး မဟုတ်တဲ့ အလုပ်သမားတွေ ဘယ်လောက်အထိ အသည်းမာနိုင်သလဲ ဆိုရင် နာဂစ်ဖြစ်တုန်းက ရန်ကုန် ဆေးရုံကြီးမှာ ဓါတ်လှေကားတွေ ပျက်သွားတာကြောင့် လူနာတွေကို သူတို့က ထမ်းတင်ပေးရပါတယ်… ပထမထပ်ဆို ၅,၀၀၀ိ- ဒုတိယထပ်ဆို ၈,၀၀၀ိ- ပေးရပါတယ်… မပေးနိုင်တဲ့လူနာတွေဆို လှေကားရင်းမှာပဲ ဒီအတိုင်း ချထားလိုက်ပါတယ်… လူနာစောင့်ကလည်း ပါလာတာကမှ ၂ ယောက် ဆိုတော့ ဘယ်လိုမှ ထမ်းမတင်နိုင်ပါဘူး… အမြင်မတော်တာကမှ တော်တော်ကြီးကို ဆိုးရွားတာပါ… ဆရာဝန်ကြီးတွေလာလို့ ဆူခံ ဆဲခံရမှ မသယ်ချင် သယ်ချင်နဲ့ သယ်ပေးပါတယ်… ဒါကလည်း ဆရာဝန်ကြီးတွေ ရှိတုန်းခဏပါ… နောက်တော့လည်း လူနာတွေက လှေကားရင်းမှာ ပြန်ပုံလာပြန်တာပါပဲ… လက်ထောက်ဆရာဝန်တို့ အလုပ်သင်ဆရာဝန်တို့ ဆိုတာ သူတို့မျက်လုံးထဲရှိတာ မဟုတ်တော့ သွားပြောရင် သူတို့ရဲ့ ဘုကြည့်ပြန်ကြည့်ခံရတာပဲ အဖတ်တင်ပါတယ်… အခြေအနေ မကောင်းရင် ပြန်အဟောက်တောင် ခံရပါသေးတယ်… ဒီနေရာမှာ ဗမာမဟုတ်တဲ့ လူမျိုးလို့ ကျွန်တော်သုံးရတာ ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးမှာ ဗမာအလုပ်သမားဦးရေက အင်မတန် နည်းတဲ့အတွက်က တကြောင်း… (ပြောမယ်ဆိုရင် မရှိသလောက်ပါပဲ)… နောက် “က” နဲ့ “လ” အက္ခရာစာလုံးကို သုံးပြန်ရင်လည်း သုံးပါတယ် ဆိုပြီး ဖြစ်နေကြမှာ စိုးတာတကြောင်းမို့ပါ… တခြား လူမျိုးရေးခွဲခြားချင်လို့ ဘာကြောင့်မို့ ညာကြောင့်မို့ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော် ဒါတွေသိတယ်… ရေးနိုင်တယ် ဆိုတာကလည်း ကျွန်တော် သူတို့တတွေနဲ့ ထဲထဲဝင်ဝင်ကို ပြောဆို ဆက်ဆံ အပေါင်းအသင်း လုပ်ခဲ့လို့ပါပဲ… ဒါကြောင့်မို့ မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ ရိုးရိုးလေးပဲ တွေးစေချင်ပြီး… ရိုးရိုးလေးပဲ ဖတ်သွားစေချင်ပါတယ်… ကျွန်တော်နဲ့ အပေါင်းအသင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူတွေ ဆေးရုံကြီးမှာ ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့ရင် နှုတ်ဆက်မြဲ… လက်ဘက်ရည် တူတူသောက်ဖို့ ခေါ်မြဲပါ… ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း နှုတ်ဆက်မြဲ… လက်ဘက်ရည် တူတူသွားသောက်မြဲပါ… သူတို့ပြောနေကျ စကားတခွန်းရှိပါတယ်… “ဆရာနဲ့ အခုလို လက်ဘက်ရည် တူတူသောက်နေရတာ သူတို့အတွက် ထူးခြားကျေနပ်ရတဲ့ အချိန်ပါ” တဲ့… “ဆေးရုံမှာ ကျွန်တော်တို့လို လူမျိုးတွေနဲ့ ဘယ်ဆရာဝန်မှ လက်ဘက်ရည် အတူမသောက်ဘူး” တဲ့… ကျွန်တော်ဘာမှ မပြောလိုပါ… ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့် ခံယူချက်နဲ့ ကျွန်တော် ဆိုတော့… ဒါတွေက ထားပါ…\nရန်ကုန် ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးက အလုပ်သမားတွေ ဘာကြောင့် ပိုက်ဆံကို ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် မက်မောနေရပါသလဲ… အဖြေက သူတို့ဘ၀တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေပါတယ်… ဘာလဲဆိုတော့ ဂိုဏ်းသင့်မှာ ကြောက်လို့ဖြစ်ပါတယ်… ဂိုဏ်းသင့်တယ် ဆိုလို့ စိတ်ထဲမှာ တမျိုးဖြစ်သွားပါသလား မိတ်ဆွေ… ဒါဟာ တကယ်ရှိနေတဲ့ စကားပါ…\nဆေးရုံက အလုပ်သမားတယောက်ကို “မင်း ဂိုဏ်းသင့်သွားချင်သလား… ငါ မင်းတို့ရဲ့ အုပ်ကို ပြောလိုက်မယ်” ဆိုရင် သူတို့ အင်မတိ အင်မတန် ကြောက်ကြပါတယ်… ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဂိုဏ်းသင့်သွားတဲ့ အလုပ်သမားတယောက်က တော်တော်နဲ့ပြန်ပြီး ဂိုဏ်းသင့်တဲ့အပြစ်ကနေ မြန်မြန် မလွတ်နိုင်လို့ပါ… နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသင့်မယ့် လူကို စောင့်ရပါတယ်…\nဂိုဏ်းသင့်တယ် ဆိုတာက အပေါ်မှာ ရေးသွားသလို လူနာတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံနေရတဲ့ ဘ၀ကနေ လူနာတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံလို့ မရတော့တဲ့ နေရာကို အပြောင်းခံလိုက်ရတာကို ပြောတာပါ… ဘယ်လိုနေရာတွေလဲဆိုတော့ သန့်ရှင်းရေး၊ အာရကေမဲ့ဇုံ (ပိုက်ဆံမရတဲ့ နေရာ)၊ ပြာတာဇုံ (အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်း ဌာန) တွေကို ရောက်သွားတာပါ… ဒီတော့ အလုပ်သမားတယောက်က ဆေးရုံက ပေးထားတဲ့ လခကိုပဲ သုံးရပါတော့တယ်… လခကလည်း မစို့မပို့ ဆိုတော့ သူတို့ ဂျူတီချိန် မဟုတ်တဲ့ အချိန်တွေမှာ တခြား ကျပန်းတွေ ထွက်လုပ်ရပါတော့တယ်… သူတို့အတွက် အရမ်း ပင်ပန်းပါတယ်…\nဒီတော့ လက်ရှိ ဆေးရုံက အာရကေဇုံမှာ တာဝန်ကျနေတဲ့ လူတွေဟာ ဂိုဏ်းမသင့်ဖို့ ကြိုးစားရပါတော့တယ်… စားဖို့သောက်ဖို့ အဆင်ပြေကြတာကိုးဗျ…\nအလုပ်သမားတွေထဲက ဘယ်လိုလူတွေ ဂိုဏ်းသင့်သလဲ…\n– VIP လူနာတွေနဲ့ ပြဿနာတက်တဲ့အခါ… ဒါကြောင့် ဆေးရုံကြီးကို အ၀တ်အစား သန့်သန့်လေး ၀တ်ပြီး ဟိတ်အပြည့် ဟန်အပြည့်နဲ့ သွားတဲ့အခါ အဆင်ပြေပြေ ဘယ်အလုပ်သမားနဲ့မှ ပြဿနာ မတက်ပဲ ၀င်ထွက်လို့ရနေတာပါ…\n– သက်ဆိုင်ရာ လူနာဆောင်က ဆရာဝန်ကြီးတွေက အစည်းအဝေးမှာ ထည့်ပြောတဲ့အခါ (သို့) Complaint တက်တဲ့အခါ… ဒါကြောင့် အလုပ်သမားတွေဟာ သက်ဆိုင်ရာ လူနာဆောင်တွေက ဆရာဝန်ကြီးတွေအပေါ် သိပ်ကို ရိုသေကျိုးနွံကြပါတယ်…\n– ဒုတိယမြောက် အာရကေ အောက်တဲ့အခါ… အာရကေ ဆိုတာက ပိုက်ဆံကိုခေါ်တာပါ… အာရကေအောက်တယ် ဆိုတာက တလအတွင်း သူတို့အနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပြန်ပေးရမယ် ဆိုပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံပမာဏကို ရှာမပေးနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ခေါ်တာပါ… လူနာဆောင် (သို့) တာဝန်ကျတဲ့ နေရာတွေပေါ် မူတည်ပြီး အလုပ်သမားတွေအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အုပ်လေးကို ပြန်အပ်ရပါတယ်… အုပ်လေးက တဆင့် အုပ်ကြီးကို ပြန်အပ်ရပါတယ်… ဒီတော့ ၂ လမြောက် အုပ်လေးကို ပိုက်ဆံ မအပ်နိုင်ရင် အလုပ်သမားအနေနဲ့ ဂိုဏ်းသင့်ပါတယ်…\nအုပ်လေး၊ အုပ်ကြီး ဆိုတာ ဘယ်သူတွေ ဘာတွေဆိုတာ မေးလို့မရခဲ့ပါဘူး… ဒါပေမယ့် အုပ်ကြီးက အုပ်လေးကိုလည်း ပြန်ဖြုတ်လို့ရပါတယ်… အုပ်ကြီးက တလအတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ငွေပမာဏကို အုပ်လေးက ရှာပေးရပါတယ်… အုပ်လေးတွေက အဆိုပါ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ငွေပမာဏကို မူတည်ပြီး အလုပ်သမားတွေ အပေါ်မှာ ပြန်ပြီး သတ်မှတ်ပေးပါတယ်… အုပ်လေးတွေဘက်ကလည်း အာရကေအောက်လို့မရပါဘူး… အာရကေအောက်ရင် အုပ်ကြီးက အပြစ်ပေးပါတယ်… ဒီလောက်ပဲ ကျွန်တော်လည်း သိပါတယ်… ကျန်တာ မသိပါ… ကျွန်တော်နဲ့ အပေါင်းအသင်းဖြစ်ခဲ့သော အလုပ်သမားများလည်း မသိကြပါ… အုပ်ကြီးဆိုတာ ဘယ်သူမှန်းပင် သူတို့ မသိကြပါ…\nအုပ်ကြီးဆိုသူက တနှစ်စာ ကန်ထရိုက်စနစ်နဲ့ ရန်ကုန် ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး၏ (ရာထူးအရ) ဆေးရုံ တခုလုံးအပေါ် တာဝန်အရှိဆုံး၊ အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ ယူထားသည် ဟုသာ အလုပ်သမားတွေအနေနဲ့ သိရပါတယ်…\nအုပ်ကြီးအနေနဲ့လည်း သတ်မှတ်ငွေပမာဏ မရလို့ အဆိုပါ ပုဂ္ဂိုလ်အား မပေးနိုင်ရင် နောက်တနှစ်စာ ကန်ထရိုက် မရနိုင်တော့ကြောင်းတော့ သိခဲ့ရပါတယ်… ဒီအချက်တွေကြောင့်လည်း သူတို့၏ တ၀မ်းတခါးအတွက် အလုပ်သမားများ အနေနှင့် ဂိုဏ်းသင့် မခံကြရဖို့အရေး ကြိုးစားရုန်းကန်ရင်း ပိုက်ဆံ မက်နေရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ၀န်ခံပါတယ်… အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကတော့ “သြော်… ကောင်းလိုက်တဲ့ စီးပွားရေး စနစ်ကြီးပါလား” လို့ ကျွန်တော်တွေးမိရုံမှတပါး ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပါ…\nအခုလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်သေးပါ… ဒါပေမယ့် ဒါတွေကို အမေစုအထိ မသိရင်တောင် အမေစု ပြောတဲ့ “ပြုပြင်ရေးကော်မတီ”ကြီးမှာ ပါမယ့် အဖွဲ့ဝင်တယောက် တိုက်ရိုက် (သို့) သွယ်ဝိုက်စွာ သိသွားပြီး အခုလိုဖြစ်နေတဲ့ စနစ်ကြီးကို လုံးဝ ကောင်းသွားအောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့… လက်ရှိကြုံတွေ့ခံစားနေရတဲ့ လူနာတွေ၊ လူနာစောင့်တွေ၊ လူနာသတင်းမေးတွေအတွက် ကျွန်တော် ရေးရကျိုးနပ်ပြီး ထင်ပါတယ်…\n၂၀၀၈ ခုနှစ် အလုပ်သင် ဆရာဝန် ဘ၀တုန်းက ရန်ကုန် ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေကို ကျွန်တော် သိသလောက်၊ မေးလို့ရသလောက် ပြန်ရေးတာဖြစ်တဲ့အတွက် လက်ရှိ ၂၀၁၂ ခုနှစ် အခြေအနေအကြောင်း ကျွန်တော် မသိတော့ပါဘူး ဆိုတာကိုလည်း ရိုးသားစွာဝန်ခံပါရစေ…\nနောက်ထပ်ပြောချင်ပါသေးတယ်… ဒါကတော့ ဒီစာကိုရေးတဲ့ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ ဘယ်သူ့ ဘယ်သူကိုမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်၊ ထိခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ ရှိမနေပါဘူး ဆိုတာပါပဲ… ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးကို အားကိုးအားထားပြုနေရတဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် တဖက်တလမ်းက အထောက်အကူဖြစ်ပါစေဆိုပြီးသာ ရည်ရွယ်ပြီး ရေးသားခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်… ရင့်သီးမိုက်ရိုင်းတဲ့ Comment ပေးတဲ့လူများကိုလည်း အဖက်လုပ်နေမည် မဟုတ်ပါကြောင်း…\n“မိမိစေတနာ မိမိကိုယ်သာ အကျိုးပေးပါစေ”\n7 Responses to ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှာ အာရကေ ရှာနည်း (Dr. Soe)\npn wara on November 11, 2012 at 2:42 pm\nကမ္ဘာမှာ မြန်မာလူမျိုးတွေလောက် ဖေါ်ရွေတာ- ယဉ်ကျေးတာ – သနားတတ်တာ- ကိုယ်ချင်စာနာတတ်တာ မရှိဘူးလို့ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးတခွဲသားနဲ့အထင်ကြီးနေတဲ့ လူတွေက ကျနော် ကိုယ်တွေ့ လေးတွေ ပြောပြလျှင်မဖြစ်နိုင်တာဗျာလို့ ပြောကြမလားဘဲ-ပြောချင်လဲ ပြောပေတော့ ဗဟုသုတ အဖြစ်ဖေါက်သည်ချပြပါမယ်။ ဒါဝင်ဆေးရုံ( အော်စတးလျားနိုင်ငံ) ကြီး အလုပ်လာလုပ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသား ဆရာတွေ စုစုပေါင်း ၉ ယောက် ၁၀ ယောက်လောက်ရှိတယ်။ တနေ့ တော့ ဆရာဝန်လေးတယောက်ငြီးတွားတာ ကြားရတယ်။ ဆေးရုံမှာ လူနာကို ချော့ပြီးဆေးကုနေရတာတဲ့- အထူးသဖြင့် ဌာနေ တိုင်းရင်းသားလို့ ခေါ်တဲ့ အဘော်ရီဂျင်တွေကို ပြောတာပါ။သူတို့ က စိတ်မထင်လျှင် ဆရာဝန် ဆေးကုတာ မခံဘူးတဲ့။ ကိုယ်တွေ့ ကြုံရတဲ့ အဖြစ်အပျက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်စဉ်းစားမိတော့ -အင်း ဟုတ်ပေလိမ့်မယ်လို့ ထင်သဗျ- ကျနော် ဆေးရုံကို အရေးပေါ် တက်ရတော့ ဆရာဝန်တွေ သူနာပြုတွေက လူနာကို မောက်မောက်မာမာ ပြောဆိုဆက်ဆံတာ မတွေ့ ရဘူး-\nအတတ်နိုင်ဆုံး ချိုချိုသာသာ ဆက်ဆံတယ်။ တခြားဟာတွေတော့ ထားပါတော့ ရေးလျှင် စာရှည်သွားမယ်။ ဆေးရုံ တံခါးစောင့် တို့ဘာတို့ မရှိဘူး။ သူနာပြု ဆရာမတွေကလဲ ဟိန်းတာ ဟောက်တာ မရှိ- အားလုံးက ချိုသာစွာ ပြောဆိုဆက်ဆံကြတယ်။ ဒီတော့ ဆေးကုတဲ့လူနာ စိတ်ချမ်းသာတာပေါ့ဗျာ- ဆေး မကုရဘဲ ရောဂါ တ၀က်လောက်ယူပြစ်သလို ပျောက်သွားတာပေါ့–\nwitmone on November 11, 2012 at 5:57 pm\nသြော်..ဒေါက်တာစိုးအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ …အခုတိုးတက်လာတော့မယ်ထင်ပါတယ်…\nရေနစ်ရာဝါးကူထိုး၊ ဆေးရုံ၊ အသုဘ ..တခါက…ရင်နာစရာများ..ရှိနေဆဲလား…\nbusybee on November 12, 2012 at 9:25 am\nKyaw Kyaw Soe on November 12, 2012 at 11:12 am\nဒီအဖြစ်အပျက်များသည်ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံးကြီးမှာတင်မဟုတ်ပါ။ မြန်မာပြည်တနံအလျားဆေးရုံများတွင်အနည်းနှင့် အများရှိနေပါသည်။ ဆေးရုံအလုပ်သမားအများစုမှာလည်း ကုလားများသာဖြစ်ပါသည်။ အမေစုကတော့အားလုံးကိုသိအောင်လုပ်ရန်မလွယ်ပါ။ လုပ်ရန်လည်းမလိုပါ။ အမေစုကိုဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုး အမှန်တရားကိုအသိပေးရရန်သာလိုပါသည်။\nmyo thu on November 12, 2012 at 11:40 am\nမောင်မောင်လေး on November 12, 2012 at 1:14 pm\ntm12348Dr. Thein Mg on November 12, 2012 at 2:18 pm\nThe corruption is not only in Hospitals but in every fields of government services including army in Myanmar. Thank you Dr. Soe for your true story in Ygn Hospital.Amay Suu and committee will know about corruptions of government servants in Myanmar. Even army as well as exarmy leaders are enjoying corruption by taking highest ranking posts of government departments from Directors to Ministers. All other government servants follow their ways of corruption to survive in bureaucratic mechanism of Myanmar government. It become norms for every government servants in Myanmar. Whatashame.


ခုလိုကျပ်တည်းနေတဲ့ ကိုဗစ်ကာလကြီးမှာ အလုပ်သမား အယောက် ၃၀ ကျော်လုံး ကို တစ်ယောက် ဆယ်သိန်းစီ ပေးဝေလိုက်တဲ့ အလုပ်ရှင်(ရုပ်သံ) – GuGuGarGar\nဒီနေ့ တပည့်တွေကိုမုန့်ဖိုး တယောက် ၁၀ သိန်းပေးလိုက်ပါပီ. အားလုံးအတွက် စုစုပေါင်း သိန်း ၃၀၀ ဝန်းကျင်ပါ… ကိုယ်လည်းအဆင်ပြေလို့ ချမ်းသာလို့တော့မဟုက်ပါဘူး. ဒါပေမယ့် သူတို့အတွက်တော့ လိုအပ်တာတွေအတွက်ထောက်ပန့်မူ့တခု ဖြစ်ကြပါစေ..\nအလုပ်သမား အယောက် ၃၀ ကျော်လုံး ကို တစ်ယောက် ဆယ်သိန်းစီ ပေးဝေလိုက်တဲ့ အလုပ်ရှင်\nဘာပဲပြောပြော ဒီလိုပေးရတဲ့ဘဝကို ကျေနပ်ပါတယ် ယူသောလက်မဖြစ်ချင် ပေးသောလက်ပဲ ဖြစ်ပါရစေပေါ့.\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂ နှစ်က ကိုယ်က တလမှ ၁၂၀၀၀၀ ပဲရခဲ့တဲ့ ဝန်ထမ်းတယောက် ကနေ ဒီလိုနေရာလေးတခုဖြစ်လာဖို့ တပည့်တွေက ကိုယ့်ရဲ့ရဲဖော်ရဲဘက်တွေပါပဲ.. ဝန်ထမ်း ဘဝနေ လုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဝန်ထမ်းဘဝရဲ့အခက်ကိုလဲ သိတယ် လုပ်ငန်းရှင် တယောက်ရဲ့ အခက်အခဲတွေကိုလဲ သ်ိပါတယ်.\nဒီနှစ်ခုကြား ဘဝထဲမှာ အဆင်ပြေပြေနေနိုင်ဖို့ အတွက် အမြဲကြိုးစားနေတယ် နောင်နှစ်တွေမှာလဲ အမြဲပေးနိုင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားနေပါတယ်.. ဘယ်အရာမှတော့ ကြိုပြောလို့မရတဲ့ အတွက် မဆုက်မနစ်သော ဇွဲ လုံ့ လ ဝီရိယ ကြိုးစားကြပါစို့..\nဝန်ထမ်း ၃၀ ကျော်ရဲ့နောက်ကမှီခိုနေတဲ့ မိသားစု ၃၀ ကျော်လည်း ပျော်ရွှင်ကြပါစေ..Ko Latt


Home » Business & Economics » မြေပဲယိုလေးတကိုက်နှစ်ကိုက် (၈) – Cost-Cutting ချွေတာတယ်ဆိုတာ ရှက်စရာလား\nPosted by padonmar on Jun 13, 2016 in Business & Economics, Creative Writing, Environment, Money & Finance, My Dear Diary, Society & Lifestyle, Travel | 13 comments\nCut Cost Taiwan\nInnisfree ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားဆိုင်မှာဆို ပစ္စည်းဝယ်ပြီး အိတ်ယူမလား မေးတယ်။\nရှက်ဘူး shark bull\nကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ.. သောက်ရေသန့်ဗူးအပါအ၀င်.. အချိုရည်ဗူး၊ ဘီယာဘီ၊ပုလင်းစတာတွေမှာ.. စာကလေးကပ်ထားပေးတယ်..။\nBeverage Container Recycling Home Page – CalRecycle\nတစ်ခါသုံး သောက်ရေခွက်ကို စက္ကူ လေးနဲ့ လုပ်ထားကို သဘောကျချက်…\nဒီမှာလည်း အဲ့ဒါမျိုး လုပ်ရင် ကောင်းမယ်။\n.ကျနော်တော့ အဆောင်မှာ နေတာ.. လူပေါင်းစုံ စုနေရတော့…တော်တော်များများဟာ စွမ်းအင် ချွေတာရ ကောင်းမှန်းလည်း မသိကြ…ရေ ချွေတာရကောင်းမှန်းလည်း မသိကြ…\nကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဘယ်ထောင့် ဘယ်နေရာကိုမှ ချွေတာ ပေးရကောင်းမှန်း၊ ကယ်တင် ထိန်းသိမ်းပေးရကောင်းမှန်း မသိကြတဲ့ လူငယ် လူရွယ်တွေ တပုံကြီးကို နေ့စဉ် မြင်နေရတာ….\nသွားတိုက်ဖို့လုပ်ရင်… ဘေစင်က ရေပိုက်ခေါင်းကို ဖွင့်ချလိုက်တယ်။\nကျနော့်မှာဖြင့် ဘေးကနေ မြင်နေရရင်..နှမြောလိုက်တာ…။\nမီးတွေဆိုလည်း..မလိုအပ်ပဲ…အိမ်သာထဲလည်း ထိန်နေအောင် ဖွင့်ထားတာ။\nအိမ်သာထဲက ပြန်ထွက်တဲ့အခါ…အပြင်ဘက်ကနေ မီးခလုပ်ကို ပိတ်ခဲ့ရုံနဲ့ စွမ်းအင်ကို ချွေတာတဲ့သူ ဖြစ်သွားမှာကို မတွေးကြ။\nဒါမယ့်…ကိုယ် လုပ်သလို…ရေတွေ မီးတွေ ချွေတာတာကို…လိုက် ချွေတာတဲ့ ချာတိတ် တစ်ယောက်နှစ်ယောက်တော့ ရှိတာ အမြတ်။\nသူတို့ရဲ့ စိတ်ဓါတ်အဆင့်အတန်းကိုက…အစကတည်းက မနိမ့်ကျခဲ့လို့…လို့… မြင်နေမိတယ်။\nဟိုးအရင်မြန်မာက လူကြီးတွေက ကိုယ်တွေ ပိုချွေတာ ပိုစည်းကမ်းရှိကြသလားလို့နော်။ ကျွတ်ကျွတ်အိတ်ဆိုလည်း သုံးပြီးသားလေးတွေ လှမ်းပြီး အခြောက်ခံ ပြန်ခေါက်သိမ်းထားတယ်။ ထမင်းတွေ ပိုရင် ထမင်းခြောက်လှမ်းထား ဘူးထဲထည့်ထားတယ်။ သံပုရာသီး နည်းနည်းပုပ်တာလေးတွေ သန့်စင်ပြီး ဆားစိမ်ကြတယ်။ နောက်အရင်တုန်းက ကျွတ်ကျွတ်အိတ်သိပ်မသုံး သတင်းစားစက္ကူရယ် အင်ဖတ်တွေ သုံးတယ်။ အဲ့ဒါတွေကအစ။\nအဲဒီတုံးက.. သယံဇာတတွေထုတ်မရောင်းသေးတော့.. ပိုမွဲတယ်လေ…။\nနိုင်ငံခြားက.. တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းလေးတအုပ်ရရင်ပဲ… စာအုပ်အဖုံးလုပ်ရ.. အမြတ်တနိုးနံရံမှာကပ်ရလည်း ဖြစ်ခဲ့လောက်အောင် ပစ္စည်းရှား/မွဲခဲ့တာကိုး…။\nအခုက.. သယံဇာတ..မြေပေါ်မြေအောက်အကုန်ထုတ်ရောင်းနေတော့.. နည်းနည်းလုပ်အား.. ပြောအားရှိလာသပေါ့..။\nရန်ကုန်ရောက်တုံး.. ဆိပ်ကမ်းအ၀င်အထွက်တွေလေ့လာကြည့်နိုင်ခဲ့တာ… ရင်ထဲနင့်နေတာပဲ..။\nကြုံတုန်း အာတီဒုံ ကြီးနောက်ဦးမှ။ အမြတ်ခွန်ရုံးရှေ့မှာ နေတဲ့လူဆိုတော့ နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိတာပေါ့။ အိမ်တစ်လုံးရောင်းရင် အမြတ်ခွန်သွင်းရတယ်။ ၁၅သိန်း သွင်းရမှာကို နားလည်မှုနဲ့ ၇သိန်းပဲ သွင်းလို့ ရတယ်။ အဲဒါ ချွေတာရေးလား ဟိဟိ။\nအမေရိကားကျ.. အခွန်ဆောင်ပြီးငွေဖြူဖြစ်နေဖို့ ပိုအရေးကြီးသမို့.. အခွန်ဆောင်ဖို့ငွေပေးတာကို ပိုထက်သန်ကြတယ်..။\nအိမ်မှာဆို ကိုယ်က ကျွတ်ကျွတ်အိတ်လေးကို ရေဆေးပြီး ချိတ်ထားရင် ရေတစ်စက်စက်ကျနေတာ ရှုပ်တယ်ဆိုပြီး အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်ပစ်တယ် . . Change ဆိုတာ လုပ်ဖို့ဆိုရင် ပါဝါရှိဖို့လိုတယ်လို့ ထင်မိတယ် . . . လောလောဆယ်တော့ recycle paper bead jewelery တွေလုပ်ဖို့ အားသန်နေတယ် . n .\nခိုနီဒုံဂျီးကို မစန့်ကျင်ကြ…\nချွေတာကြတဲ့နေ့လို့မရေးပဲ.. သိတဲ့နေ့လို့ရေးသမို့.. ကျေးဇူးတင်..။\nမနက်ဖြန်.. သို့မဟုတ်.. ဘယ်သောအခါ..။


နဲနဲေလးအေအးခံလိုက္တာနဲ႔ တစ္ဆစ္ဆစ္ကိုက္ခဲေနတဲ့ ခါးနာ ေဝဒနာကို ေပ်ာက္ကင္းေစတဲ့နည္း – ချာတိတ်မလေး\nadmin | March 6, 2020 | Health | No Comments\nခါးနာေဝဒနာကို ခံစားေနရပါသလား..? နဲနဲေလးအေအးခံလိုက္တာနဲ႔ အရိုးအဆစ္ျမစ္ေတြ တစ္ဆစ္ဆစ္ကိုက္ခဲတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနပါသလား..?\nအခုေဖာ္ျပမယ့္ နည္းလမ္းေလးကို သုံးၾကည့္လိုက္႐ုံနဲ႔ ဒီေဝဒနာေတြအားလုံး ယူပစ္သလို ကင္းစင္သြားပါလိမ့္မယ္။\nသဘာဝ “ေအာ္ဂန္းနစ္ေက်ာက္ေက်ာမွုန႔္” ျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အဂၤလိပ္လို “Gelatin Powder” လို႔ ေခၚပါတယ္။ စူပါမားကတ္ေတြမွာ ရွာဝယ္လို႔ ရနိုင္ပါတယ္။(ေဖာ္ျပပါ ပုံေတြထဲကအတိုင္း Organic Gelatin Powder လို႔ ေရးထားရင္ ရပါတယ္)\nေဖာ္ျပပါနည္းလမ္းအတိုင္း တစ္ပတ္တိတိ လိုက္နာစာသုံးၾကည့္ပါ။\nခါးနာတာေတြ အရိုးအဆစ္ကိုက္တာေတြ သိသိသာသာ သက္သာလာတာကို ခံစားရပါမယ္။\nခါးနာ၊ အရိုးအဆစ္ကိုက္တာ လုံးဝ ေပ်ာက္ကင္းသြားၿပီဆိုရင္ စားသုံးတာကို ရပ္လို႔ရပါၿပီ။ဒါေပမယ့္ အႀကံျပဳခ်င္တာကေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၁ လေနရင္ ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္ ေဖာ္ျပပါအတိုင္း ထပ္ၿပီးစားသုံးပါ။ တတိယအႀကိမ္အျဖစ္ ေနာက္ထပ္ ၆ လေနမွ ထပ္မံစားသုံးဖို႔လိုပါတယ္။\nေအာ္ဂန္းနစ္ သဘာဝေက်ာက္ေက်ာမွုန႔္ေတြဟာ တရိစၧာန္သတၱဝါအႀကီးမ်ိဳးေတြရဲ့ အရိုး၊ အရိုးႏုနဲ႔ တစ္ရွုးေတြကေန ထုတ္လုပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။\nဒါေၾကာင့္ သဘာဝေက်ာက္ေက်ာမွုန႔္ေတြထဲမွာ အရိုးအဆစ္ေတြကို အားျပန္ျဖည့္ေပးတဲ့ အမိုင္နိုအက္ဆစ္၊ ပရိုလိုင္းနဲ႔ ဟိုက္ဒရိုဆီပရိုလိုင္းတို႔ အျပည့္အဝ ပါဝင္တာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။\nနဲနဲလေးအအေးခံလိုက်တာနဲ့ တစ်ဆစ်ဆစ်ကိုက်ခဲနေတဲ့ ခါးနာ ဝေဒနာကို ပျောက်ကင်းစေတဲ့နည်း\nခါးနာဝေဒနာကို ခံစားနေရပါသလား..? နဲနဲလေးအအေးခံလိုက်တာနဲ့ အရိုးအဆစ်မြစ်တွေ တစ်ဆစ်ဆစ်ကိုက်ခဲတာမျိုးတွေ ဖြစ်နေပါသလား..?\nအခုဖော်ပြမယ့် နည်းလမ်းလေးကို သုံးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီဝေဒနာတွေအားလုံး ယူပစ်သလို ကင်းစင်သွားပါလိမ့်မယ်။\nခါးနာ၊ အရိုးအဆစ်တွေ ကိုက်တတ်လို့ ဆရာဝန်သွားပြရင် ဆရာဝန်တွေ အားလုံးက ဒီပြဿနာဟာ အနေအထိုင် ကိုယ်နေဟန်ထား မမှန်ကန်လို့ ဖြစ်တာ၊ ဘယ်လိုနေ ဘယ်လိုထိုင် စသည်ဖြင့် လမ်းညွှန်ချက်တွေနဲ့ သက်သာစေမယ့် ဆေးတွေပေးကြမှာ သေချာပါတယ်။ ဆေးတွေက ခဏတော့ သက်သာစေမှာပါ။\nရေရှည်မှာ ဒီလိုဝေဒနာတွေ ကင်းရှင်းသွားဖို့အတွက် မိမိရဲ့ အိမ်မှာပဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုလုပ်နိုင်မယ့် ဆေးနည်းလေး ပေးလိုက်ပါရစေ။ (လွယ်လွန်းလို့ ဟုတ်ရဲ့လားလို့ သံသယမဖြစ်လိုက်ပါနဲ့)\nဒီဆေးနည်းမှာ အဓိက လိုအပ်တာကတော့ “ကျောက်ကျောမှုန့်” ပါ။ ကျောက်ကျောမှုန့် ဆိုပေမယ့် ခါတိုင်း ကျောက်ကျောထိုးဖို့အတွက် ဝယ်နေကျ ဓာတုဗေဒ ကျောက်ကျောမှုန့်မျိုးနဲ့တော့ မရပါဘူး။\nသဘာဝ “အော်ဂန်းနစ်ကျောက်ကျောမှုန့်” ဖြစ်ဖို့လိုပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လို “Gelatin Powder” လို့ ခေါ်ပါတယ်။ စူပါမားကတ်တွေမှာ ရှာဝယ်လို့ ရနိုင်ပါတယ်။(ဖော်ပြပါ ပုံတွေထဲကအတိုင်း Organic Gelatin Powder လို့ ရေးထားရင် ရပါတယ်)\nညမအိပ်မီ “Gelatin Powder” ကို လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၂ ဇွန်း ခွက်ထဲကိုထည့် ပြီးနောက် ရေအေးအေး ၅၀ မီလီမီတာနဲ့ ရောသမအောင် မွှေပြီး အခန်းအပူချိန်မှာပဲ တစ်ညလုံး ခဲထားပေးပါ။\nနောက်တစ်နေ့ နံနက်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ဂျယ်လီကျောက်ကျောတုံး ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။\nအဆိုပါကျောက်ကျောတုံးကို (မိမိစိတ်ကြိုက်) အသီးဖျော်ရည် တစ်မျိုးမျိုး၊ နွားနို့၊ ဒိန်ချဉ် စသည်တို့နဲ့ဖြစ်စေ၊ ဒီတိုင်းဖြစ်စေ မနက်စာ စားတဲ့အခါ သင့်တော်သလို ထည့်စားပေးပါ။\nဖော်ပြပါနည်းလမ်းအတိုင်း တစ်ပတ်တိတိ လိုက်နာစာသုံးကြည့်ပါ။\nခါးနာတာတွေ အရိုးအဆစ်ကိုက်တာတွေ သိသိသာသာ သက်သာလာတာကို ခံစားရပါမယ်။\n၁ လ ဆက်တိုက် ဆက်စားကြည့်မယ်ဆိုရင် ခါးနာတာ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားပါလိမ့်မယ်။\nခါးနာ၊ အရိုးအဆစ်ကိုက်တာ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားပြီဆိုရင် စားသုံးတာကို ရပ်လို့ရပါပြီ။ဒါပေမယ့် အကြံပြုချင်တာကတော့ နောက်ထပ် ၁ လနေရင် ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် ဖော်ပြပါအတိုင်း ထပ်ပြီးစားသုံးပါ။ တတိယအကြိမ်အဖြစ် နောက်ထပ် ၆ လနေမှ ထပ်မံစားသုံးဖို့လိုပါတယ်။\nကျောက်ကျောမှုန့်က ဘာကြောင့် သက်သာစေရသလဲ..?\nအော်ဂန်းနစ် သဘာဝကျောက်ကျောမှုန့်တွေဟာ တရိစ္ဆာန်သတ္တဝါအကြီးမျိုးတွေရဲ့ အရိုး၊ အရိုးနုနဲ့ တစ်ရှုးတွေကနေ ထုတ်လုပ်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် သဘာဝကျောက်ကျောမှုန့်တွေထဲမှာ အရိုးအဆစ်တွေကို အားပြန်ဖြည့်ပေးတဲ့ အမိုင်နိုအက်ဆစ်၊ ပရိုလိုင်းနဲ့ ဟိုက်ဒရိုဆီပရိုလိုင်းတို့ အပြည့်အဝ ပါဝင်တာကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီအဟာရဓာတ်တွေဟာ အရိုးနဲ့ အဆစ်မြစ်တစ်ရှုးတွေကို သန်မာစေတဲ့အတွက် ခါးနာ၊ အဆစ်မြစ်နာတာတွေကို သက်သာပျောက်ကင်း စေတာဖြစ်ပါတယ်။\nအရိုးအဆစ်တွေဟာ အချိန်နဲ့အမျှ အသုံးပြုနေတာမို့ လိုအပ်တဲ့ အဟာရကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းဖို့ ဝေဒနာရဲ့ သက်သာပျောက်ကင်းမှုအပေါ် မူတည်ကာ လပိုင်း ခြားခြားပြီး စားသုံးခြင်းဖြင့် အပြီးတိုင် ပျောက်ကင်းချမ်းသာစေပါတယ်။


စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များ - ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီ - Neowise.org\nဤဝေါဟာရများနှင့်အခြေအနေများကို https://dubaicitycompany.com မှာတည်ရှိပါတယ်ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီ၏ဝက်ဘ်ဆိုက်၏အသုံးပြုမှုသည်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းကိုဖျောပွ။\nဤ website အားဝင်ရောက်အားဖြင့်ငါတို့သည်သင်တို့သည်ဤဝေါဟာရများနှင့်အခြေအနေများကိုလက်ခံယူဆ။ သင်ဤစာမျက်နှာပေါ်တွင်ဖော်ပြထားစည်းကမ်းချက်များနှင့်အခွအေနမြေား၏အားလုံးယူသဘောမတူဘူးလျှင်ဒူဘိုင်းကုမ္ပဏီအသုံးပြုရန်အတွက်ဆက်လက်မထားပါနဲ့။\n"သင်", "လိုင်း" နှင့် "သင့်" သင်ဒီ website နှင့်ကုမ္ပဏီ၏စည်းကမ်းချက်များနှင့်အခြေအနေများလိုက်နာပေါ်တွင်လူတစ်ဦးမှတ်တမ်းကိုရည်ညွှန်းသည်အောက်ပါဝေါဟာရများသည်ဤစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များ, Privacy ဖော်ပြချက်များနှင့်ခွငသတိပြုပါအပေါင်းတို့နှင့်သဘောတူညီချက်များသက်ဆိုင်သည်။ "ဒီကုမ္ပဏီ", "မိမိတို့ကိုယျကို", "ကျနော်တို့", "ကျွန်ုပ်တို့၏" နှင့် "Us" ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကုမ္ပဏီကိုရည်ညွှန်းသည်။ "ပါတီ", "ပါတီများ" သို့မဟုတ် "Us", အလိုင်းနှင့်ကိုယျ့ကိုယျကိုနှစ်ဦးစလုံးကိုရည်ညွှန်းသည်။ အားလုံးအသုံးအနှုန်းများနှင့်အညီ, ကုမ္ပဏီ၏ဖော်ပြထားန်ဆောင်မှုများပါပြဋ္ဌာန်းချက်များလေးစားမှုအတွက်လိုင်းရဲ့လိုအပ်ချက်များကိုတွေ့ဆုံများ၏ express ကိုရည်ရွယ်ချက်အရှိဆုံးသင့်လျော်သောထုံးစံအတွက်လိုင်းကြှနျတျောတို့၏အကူအညီများ၏ဖြစ်စဉ်ကိုတာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန်လိုအပ်သောငွေပေးချေ၏ကမ်းလှမ်းမှုကို, လက်ခံမှုနှင့်ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်ရည်ညွှန်း နှင့်နယ်သာလန်၏ပညတ်တိကရေပန်းစားမှဘာသာရပ်။ အဆိုပါအနည်းကိန်း, အများကိန်း, အရင်းအနှီးနှင့် / သို့မဟုတ်သူ / သူမဒါမှမဟုတ်သူတို့အတွက်အထက်ဝေါဟာရများသို့မဟုတ်အခြားစကားများမဆိုသုံးစွဲခြင်း, တူညီတဲ့ရည်ညွှန်းအဖြစ်လဲလှယ်ထို့ကြောင့်အဖြစ်ခေါ်ဆောင်သွားကြပါတယ်။\nမဟုတ်ရင်ဖော်ပြထားမဟုတ်လျှင်, ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီနှင့် / သို့မဟုတ်၎င်း၏လိုင်စင်ရဒူဘိုင်းကုမ္ပဏီပေါ်မှာရှိသမျှပစ္စည်းများအတွက်ဉာဏပစ္စည်းဥစ္စာပိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အရေးများကိုပိုင်ဆိုင်။ အားလုံးအသိဉာဏ်ပစ္စည်းဥစ္စာပိုင်ဆိုင်မှု rights reserved နေကြသည်။ သင်တို့သည်ဤစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကိုသတ်မှတ်ကန့်သတ်အကြောင်းမဲ့သင့်ကိုယ်ပိုင်ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအသုံးပြုရန်ဒူဘိုင်းကုမ္ပဏီကနေဒီကိုဝင်ရောက်စေနိုင်သည်။\nဒူဘိုင်းကုမ္ပဏီထံမှရောင်းချရန်, ငှားသို့မဟုတ် Sub-လိုင်စင်ပစ္စည်း\nဒူဘိုင်းကုမ္ပဏီထံမှပစ္စည်းမျိုးပွား, ပွားသို့မဟုတ် copy\nဤ website ၏အစိတ်အပိုင်းများ post မှအသုံးပြုသူများနှင့်ဝက်ဘ်ဆိုက်အချို့ဒေသများရှိလဲလှယ်ထင်မြင်ချက်များနှင့်သတင်းအချက်အလက်အဘို့အခွင့်အလမ်းကိုဆက်ကပ်။ ဒူဘိုင်းမြို့ကုမ္ပဏီမတိုင်မီက်ဘ်ဆိုဒ်ပေါ်တွင်မိမိတို့အထံတော်မှထင်မြင်ချက်များ, filter တည်းဖြတ်, ထုတ်ဝေရန်သို့မဟုတ်ပြန်လည်သုံးသပ်မထားဘူး။ မှတ်ချက်များအမြင်များနှင့်အမြင်သဘောထားဒူဘိုင်းစီးတီး Company ၏၎င်း၏အေးဂျင့်များနှင့် / သို့မဟုတ် affiliates ပြန်ပါလာမည်မဟုတ်ကြဘူး။ မှတ်ချက်များကို၎င်းတို့၏အမြင်များနှင့်အမြင်သဘောထား post သူလူတစ်ဦး၏အမြင်နှင့်ထင်မြင်ချက်များကိုထင်ဟပ်။ တည်ဆဲဥပဒေများကခွင့်ပြုသောအတိုင်းအတာအထိ, ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီကမှတ်ချက်များအတွက်သို့မဟုတ်မည်သည့်တာဝန်ယူမှုအဘို့အထိုက်မဖြစ်ရကြလိမ့်မည်, ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုသို့မဟုတ်ကုန်ကျစရိတ်စေသောနှင့် / သို့မဟုတ်မည်သည့်အသုံးပြုမှုနှင့် / သို့မဟုတ်၏စာတိုက်နှင့် / သို့မဟုတ်ထင်မြင်ချက်များ၏ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်၏ရလဒ်အဖြစ်ခံစားခဲ့ရ ဤဆိုဒ်ပေါ်မှာ။\nသငျသညျဤဥပဒေဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီသုံးမျိုးပွား, ပြင်ဆင်ရန်နှင့်မည်သည့်အပေါင်းတို့နှင့်ပုံစံများ, ကို formats သို့မဟုတ်မီဒီယာ၌သင်တို့၏ထင်မြင်ချက်များမဆိုအသုံးပြုမျိုးပွားခြင်းနှင့်တည်းဖြတ်ရန်အခြားသူများကိုခွင့်ပြုရန် non-သီးသန့်လိုင်စင်ပေးသနားတော်မူ။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ web site ကိုမှ hyperlinks မပြုစေခြင်းငှါအရာ non-profit အဖွဲ့အစည်းများ, မေတ္တာကုန်တိုက်ကြီးတွေနှင့်ပရဟိတရန်ပုံငွေရှာဖွေရေးအဖွဲ့များကိုတောင်းခံခြင်း မှလွဲ. စနစ်တစ်ခုအသိအမှတ်ပြုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ။\nကျွန်တော်တို့ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင်ကျနော်တို့ကဤအဖွဲ့အစည်းများထံမှလင့်ခ်တောင်းဆိုမှုများကိုအတည်ပြုပါလိမ့်မယ်: (က) လင့်ခ်ကျွန်တော်တို့ကိုကိုယျ့ကိုယျကိုမှသို့မဟုတ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့အသိအမှတ်ပြုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှနှိုင်းကြည့်ရှုစေမှာမဟုတ်ဘူး; (ခ) အဖွဲ့အစည်းအကြှနျုပျတို့နှငျ့အတူမဆိုအနုတ်လက္ခဏာမှတ်တမ်းများရှိသည်ပါဘူး, (ဂ) ဟိုက်ပါလင့်ခ်၏မြင်ကွင်းထဲကနေကျွန်တော်တို့ကိုအကျိုးအတွက်ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီ၏မရှိခြင်းအစားထိုးချေ; နှင့် (ဃ) link ကိုယေဘုယျအားအရင်းအမြစ်အချက်အလက်များ၏ဆက်စပ်၌တည်ရှိ၏။\nသငျသညျအထကျအပိုဒျ2အတွက်စာရင်းအဖွဲ့အစည်းများ၏တဝတည်းဖြစ်ကြ၏နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ website ကိုချိတ်ဆက်စိတ်ဝင်စားလျှင်သင်ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီတစ်ခုက e-mail ကိုပို့ကျွန်တော်တို့ကိုအကြောင်းကြားရမည်။ သငျသညျချင်ပါတယ်မှမူသောသင်တို့အမည်, သင်၏အဖွဲ့အစည်းအမည်, ဆက်သွယ်ရန်အချက်အလက်အဖြစ်သင့် site ၏ URL ကိုသင်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက်သို့လင့်ထားသည်ဖို့ရည်ရွယ်ထားရာမှမဆို URLs များကိုစာရင်းတစ်ခုနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ site ပေါ်တွင် URL များကိုစာရင်းတစ်ခုတို့ပါဝင်သည် ကျေးဇူးပြု. link ကို။ တစ်ဦးတုန့်ပြန်များအတွက် 2-3 ရက်သတ္တပတ်စောင့်ပါ။\nကြိုတင်ခွင့်ပြုချက်နှင့်အစာဖြင့်ရေးသားခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ, သင်သည်မည်သည့်လမ်းအတွက်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက်၏အမြင်အာရုံတင်ဆက်မှုသို့မဟုတ်အသွင်အပြင်ပြောင်းလဲသောငါတို့က်ဘ်စာမျက်နှာများကိုလှည့်ပတ် frames များကိုဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။\nငါတို့သည်သင်တို့၏ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်မဆို content များအတွက်တာဝန်ရှိကျင်းပမရကြလိမ့်မည်။ သင်သည်သင်၏ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်တွင်မြင့်တက်ကြောင်းအားလုံးတောင်းဆိုမှုများဆန့်ကျင်ကျွန်တော်တို့ကိုကာကွယ်ပေးရန်နှင့်ခုခံကာကွယ်ဖို့သဘောတူသည်။ အဘယ်သူမျှမ link ကို (s) ကိုမဟုတ်ရင်ကိုဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ကြောင်းသို့မဟုတ်မည်သည့်တတိယပါတီအခွင့်အရေးများ၏ချိုးဖောက်မှုသို့မဟုတ်အခြားချိုးဖောက်မှုပေးဆောင်ရွက်ပြီး, သရေဖျက်မှုညစ်ညမ်းသောသို့မဟုတ်ရာဇဝတ်မှုအဖြစ်အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူစေခြင်းငှါမဆိုဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်တွင်ပေါ်လာ, ဒါမှမဟုတ်အားထိပါးရာသငျ့သညျ။\nငါတို့သည်သင်တို့ရှိသမျှသည်လင့်များသို့မဟုတ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက်မှမဆိုအထူးသဖြင့်လင့်ခ်ကိုဖယ်ရှားတောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ သငျသညျခကျြခငျြးတောငျးဆိုခကျြအပျေါမှာကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက်အားလုံးကိုလင့်များဖယ်ရှားပစ်ရန်အတည်ပြု။ ကျနော်တို့ကဤစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကိုပြင်ဆင်ခွင့်ကိုလည်းကြိုတင်ယူထားကြောင့်သည့်အချိန်တွင်မဆိုမူဝါဒကချိတ်ဆက်ဖြစ်ပါတယ်။ စဉ်ဆက်မပြတ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက်မှချိတ်ဆက်အသုံးပြုပုံကိုသင်ခညျြနှောငျနှငျ့ဤချိတ်ဆက်စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကိုလိုက်နာခံရဖို့သဘောတူသည်။\nထိုကဲ့သို့သောကျွမ်းကျင်သူများပရီမီယံအလုပ်ရှာဖွေရေး, စီးပွားရေး, ်ထမ်းခေါ်ယူမှု, နှင့်ကြော်ငြာအရောင်း Navigator အဖြစ်ဒူဘိုင်းစီးတီးကုမ္ပဏီပရီမီယံ subscriptions ကို, Non-အမ်းဖြစ်ကြသည်။\nသင်တို့သည်ဤစည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့်ပတ်သက်ပြီးမည်သည့်မေးခွန်းများရှိပါကကျေးဇူးပြုပြီး ကြှနျုပျတို့ကိုဆကျသှယျရနျ။ [/ vc_column_text] [/ vc_column] [/ vc_row] [vc_row] [vc_column]


မြန်မာဒီမိုကရေစီကွန်ဂရက် Myanmar Democracy Congress: December 2011\nမိတ်ဆွေတွေကို အသိပေးစရာ နှစ်ခုရှိပါတယ်။ တကယ်တော့ကျနော်ဟာ ဒီလို စိတ်ထိခိုက်၊ ဒဏ်ရာအနာ တရဖြစ်စရာ ကောင်းတဲ့အကြောင်းအရာတွေကို အင်တာနက်မှာ တင်ပြီးမရေးချင်ပါဘူး။ ၁၉၉၈ ထိုင်းနယ်စပ်ကိုရောက်လာကတည်းက ဒီကိစ္စတွေကို ရှင်းကြဖို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဆိုခဲ့ဘူးတယ်။ “အရေးတော်ပုံပြီး ရင် ရှင်းမှာပါ”ဆိုတဲ့ စကားနဲ့သာ ချွေးသိပ်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ။ ပြည်ပ\nမှာ ဒီလို စရိုက်တွေနဲ့သွားလို့ကတော့ အရေးတော်ပုံသက်တမ်း နောက်ထပ်နှစ်(၅၀) ကြာလည်း ပြီး နိုင်မယ် မထင်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ တနှစ်ကျော်လောက်က ဒေါက်တာနိုင်အောင် တယောက်၊ ကျနော့်ဆီကို လမ်းကြုံလို့အလည်ဝင်လာပါတယ်။ အဲ့ဒီတုံးကလည်း သူကတဆင့်၊ ရော်နယ်အောင်နိုင် ဆီကို စကား လက်ဆောင်ပါးလိုက်ပါတယ်။ ကာယကံရှင်တွေနဲ့တွေ့ဆုံဆွေးနွေးဖို့ လုပ်ပါ။ ဒီကိစ္စဟာ လူတွေ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေစဉ်မှာ ရှင်းရမယ် လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီစကားတွေကို ကျနော့ဘာသာ ကြားကနေ ပွဲစားလုပ်ပြောပေးနေတာ အကြောင်းရှိပါတယ်။ သူ့ကို သဲကြီးမဲကြီးလိုက်နေတဲ့ အုပ်စုတွေရှိနေသလို၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ ဒီကိစ္စကြီးက ရှုပ်ထွေးလာတော့မှာမို့ပါ။ ပက်ပက်စက်စက် ခံလိုက်ရသူတွေက အများကြီးပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ကြေအေးနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ရော်နယ်အောင်နိုင်တယောက် ဘီဘီစီ မှ ဘယ်လိုအလုပ်ပြုတ်ခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့အချက်တွေကိုလည်း ကျနော်သိနေလို့ပါ။\nကျနော်က ဒီလိုတွေးတယ်။ “ လူသတ်မှုကြီးက ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ကျူးလွန်ခဲ့သူတွေက ကာယကံရှင်တွေကို သေသေချာချာ တောင်းပန်ပြီး အဖွဲ့အစည်းအတွက် သိက္ခာပြန်ဆယ်လို့ရမဲ့ ဇာတ်သိမ်းခန်းလေး တခုလိုမျိုးဆို သိတ်ကောင်းမှာပဲ” လို့ စိတ်ကူးခဲ့ မိတယ်။ ဥပမာ ရဝမ်ဒါမှာ ပြန်လုပ်တဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဇာတ်လမ်းတွေလိုမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကျနော့်စိတ်ကူးပါ။ ကြုံတွေခံစားခဲ့ရသူတွေရဲ့ ဆန္ဒကိုသာ ဦးစားပေးစဉ်းစားကြရမှာ မဟုတ်လား။ လူသတ်မှုမှာ တာဝန်ရှိသူတွေက ဘာမှအကြောင်းမပြန်လာတဲ့အတွက် ခုလို အင်တာနက်ပေါ်မှာ ချရေးပြီး ပြည်သူလူထုနဲ့သတင်းသမားတွေကို ချပြရတဲ့အဆင့်ကိုရောက်သွားတာပါ။ ဒါကလည်း ကျနော်ရွေးတဲ့ လမ်းမဟုတ်ဘူး။ ကာယကံရှင်တွေ ရွေးတဲ့လမ်းဖြစ်တယ်။\nဒုတိယကအချက်ကတော့- ကျနော့ရဲ့ ဆောင်းပါးတွေဟာ ဖေ့ဘွတ်မှာတင်ရေးပြီး ပျောက်သွားလိမ့်မယ်ထင်ရင်တော့ အကြီးအကျယ် မှားသွားပါလိမ့်မယ်။ ဒီ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လူသတ်မှုကြီးကို တင်ပြတဲ့အခါ ကျနော်တို့သင်ကြားခဲ့တဲ့ အင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ် တခုဖြစ်တဲ့ System Dynamics လို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပါတယ်။ လူတွေ၊ အဖြစ်အပျက်တွေ၊ အကြောင်းအရာတွေကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားတဲ့ System တွေမှာ ထည့်ထားတယ်။ အဲ့ဒီ ဒီဇိုင်းကို ပုံဖေါ်လည်ပတ်ကြည့်တယ်။ အရှိန်တခုရောက်ရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ၊ ဇာတ်ဆောင်တွေဟာ ဟော့ဒီ System ထဲမှာ အလိုလို လိုက်ပြီးလည်ပတ်ရပါတယ်။ မလည်ပတ်ဘူးဆိုရင်၊ နောက်တဆင့်မှာ ကြိတ်ချေခံရတတ်ပါတယ်။ အခုမှ စလည်ပတ်ခါစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အရှိန်ရလာတာနဲ့အမျှ၊ ခရီးတခုဟာ မလွှဲမသွေရောက်လာမှာပါ။ လူတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်အရာနဲ့မှ မလဲဖို့လိုပါလိမ့်မယ်။ ဒီ အဖြစ်အပျက်ကြီးကို မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့မြင်ခဲ့တဲ့သူတချို့ ဟာ ယနေ့ချိန်ထိ တာဝန်မဲ့စွာ တိတ်ဆိတ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေပါပဲ။ သွေးဆူပြီး ဆန္ဒစောနေတဲ့ မိတ်ဆွေတွေလည်း ဇာတ်လမ်းကို ဆုံးအောင်နားထောင် စေချင်ပါတယ်။ ပြည်သူလူထုရဲ့ အသံကို နားထောင်ကြည့်ပါ။ ကာယကံရှင်တွေရဲ့အသံတွေကို နားထောင်ကြည့်ပါ။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ တရားကို နတ်စောင့်ပါတယ်။ မြောက်ပိုင်းဒေသမှ အရိုးတွန်သံများ ( အပိုင်း-၃-) ကို သုံးသပ်ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။\nကမ်းပါးပြိုတဲ့ ညအောက်ကိုမှ အနီးကပ်ရောက်သွားမိခဲ့ကြတယ်။ တဖြည်းဖြည်းမှောင်မိုက်လာတဲ့ ပါဂျောင်ရဲ့ အာသံကုန်းမြင့်ပေါ်မှာ ငါ့တို့ခန္ဓာကိုယ်တွေက ရွေ့နေဆဲပဲလေ ဟိုး--- အေးစက်တဲ့လေထုထဲကနေ “ တက္ကသိုလ် ---- ဒို့ ကျောင်း------” ဆိုတဲ့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့ ဆိုနေသံတွေလေ--- အိမ်ပြန်ချင်လိုက်တာကွာ--- “တက္ကသိုလ်နယ်မြေတနေရာဆီမှာ--” သီချင်းကို ဘယ်သူဆိုနေတာလဲ။ ----- ငါတို့လည်း သီချင်းသံတွေနဲ့အတူ လွင့်မျောနေတယ်။ “လှဆောင်” ဆိုတဲ့ကောင်က ခေါင်းပြတ်ကြီးကို ကန်ချရင်း “ ကျောင်းသားဆိုတဲ့ကောင်တွေ တော်တော်ခေါင်းမာတဲ့ကောင်တွေပဲ” “ တော်တော်လည်း သွေးသောက်ရဲဘော်တွေ ပီသကြပါလား” တဲ့ သန်းဇော်တို့ အုပ်စုက သူတို့လက်ထဲက ဓါးတွေကို ပစ်ချလိုက်တယ်။ “ ဒီကောင်တွေကို ခုတ်ရတာ တော်တော်နဲ့ မပြတ်ဘူး”တဲ့ သူ့တို့ရဲ့အသံနက်ကြီးတွေကို့ ဝိညာဉ်တွေ နဲ့ လိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ ကျော်ဝေ- ချိုကြီး- စိုးဝင်းသန်း--- ထစမ်း ထစမ်း ခေါင်းပြတ်တွေကို နောက်မှ ပြန်ဆက်ကြကွာ--- အဲ့ဒီ လှဆောင်၊ မျိုးဝင်း၊ သန်းဇော် ၊ သံချောင်း ဆိုတဲ့ကောင်တွေ နောက်ကို လိုက်ကြရမယ် သူတို့ရဲ့ လိပ်ပြာတွေကို ငါတို့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ချုပ်ထားကြဟေ့ သူတို့ရဲ့ လိပ်ပြာတွေကို ငါတို့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ချုပ်ထားကြ---- ဟိုမယ် ----ဟိုမယ်-- “လှဆောင်” ဆိုတဲ့ကောင် ကချင်ပြည်နယ်ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာပြီ သေချာနားထောင်စမ်း သေချာနားထောင်စမ်း အဲ့ဒီ လူသတ်သမားတွေရဲ့ခြေသံတွေကို ငါတို့ကြားနေဆဲပဲ ကျော်ဝေ-- မင်းဟစ်ကြွေးခဲ့တဲ့စကားတခွန်း ပြန်အော်ပြောလိုက်စမ်းကွာ “ငါ့ကို မင်းတို့ သတ်လို့ရမယ်- ငါ့ဝိညာဉ်ကို မင်းတို့မသတ်နိုင်ပါဘူးကွာ၊ ဓမ္မစစ်ကျောင်းသား ကျော်ဝေ ကွ” “ငါ့ကို မင်းတို့ သတ်လို့ရနိုင်မယ်- ငါ့ဝိညာဉ်ကို မင်းတို့ မသတ်နိုင်ပါဘူး” “ငါ့ကို မင်းတို့ သတ်လို့ရနိုင်မယ် ငါ့ဝိညာဉ်ကို မင်းတို့ မသတ်နိုင်ပါဘူး”\nဝိညာဉ်စီး တယ်ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို ခင်ဗျားတို့ ကြားဘူးမလားမသိဘူး။ ကျနော်ကတော့ အသံထွက်ခွင့်မရရှာတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ကို ကျနော့အခန်းငယ်လေးထဲမှာ သိမ်းထားခဲ့တယ်။ ညတိုင်ရင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ရှေ့မှာ သစ္စာဆိုခဲ့တယ်။ “ သူတို့အတွက် ထုတ်ပြော နိုင်ခွင့်ရမဲ့ အခွင့်အရေး တခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် ရပါရစေသား” လို့။ ခုတော့ ကာယကံရှင်တွေရဲ့ ကျွံဝင်လာတဲ့ စကားတွေထဲမှာ ဝန်ခံခြင်းတဝက်၊ အမှားတသက် ထင်ထင်ရှားရှားတွေ့နေရပြီ။ ဧရာဝတီမဂ္ဂဇင်း ( အင်္ဂလိပ်) ဆောင်းပါးထဲမှာ ဆောင်းပါးရှင်တွေက မြောက်ပိုင်းလူသတ်ပွဲနဲ့ပတ်သက်ပြီး၊ ရော်နယ်အောင်နိုင် ကို မေးခွန်းတခုမေးတော့၊ ရော်နယ်အောင်နိုင်က လူသတ်မှုကို ငြင်းဆန်မှုမရှိစွာပဲ ဖြေခဲ့တယ်။ “ကျောင်းသား (၁၅) ယောက်ဟာ ထောက်လှမ်းရေးအစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ခိုင်မာတဲ့အထောက်အထားတွေရှိပါ သတဲ့။ “ဆောင်းပါး (၁) နဲ့ (၂) မှာ ကျနော် ခင်းထားတဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကို တည့်တည့်ဝင်လာတာပဲ” လို့ တွေးနေမိတယ်။ တကယ်တော့ ရော်နယ်အောင်နိုင်တယောက်၊ ၁၉၉၂ ဖေဖေါ်ဝါရီ (၁၈) ရက်နေ့ The Nation သတင်းစာ ကို ပြန်ဖတ်သင့်တာပေါ့။ မြောက်ပိုင်း လူသတ်ပွဲ အပြီးမှာ၊ The Nation သတင်းထောက် Yindee Lertcharoenchok က အဲ့ဒီနေရာကို ရောက်သွားပြီး မြောက်ပိုင်း ABSDF ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ဖမ်းဆီးထားခံရတဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့တွေ့ဆုံအင်တာဗျူးထားမှုကို ဆောင်းပါးလုပ်ထားတာ။ ဆောင်းပါးအမည်က Burmese Rebels Defend Executions။ အဲ့ဒီဆောင်းပါးရဲ့ ( အပိုဒ်-၁၃) မှာ ကျော်ကျော် ( ကချင်) နဲ့ ရော်နယ် အောင်နိုင်က အခုလို ဝန်ခံထားတယ်။ Aung Naing and Kyaw Kyaw , however, admitted that torture, particularly “ beating and telephone-wire electric shocks ” were applied to force confessions. “ဝန်ခံဖို့အတွက် ရိုက်နှက်ခြင်းနဲ့ လျှပ်စစ်ရှော့တိုက်ခြင်းလို နှိပ်စက်ညင်းပမ်းမှုတွေကိုအသုံးပြုခဲ့ပါတယ်” တဲ့။ သူတို့လိုချင်တဲ့ အဖြေမထွက်မချင်း နှိပ်စက်ညှင်းပမ်းမှုတွေကို ရက်ရက်စက်စက်လုပ်ခဲ့ကြတာဆိုတာမို့လား။ နှိပ်စက်ခံရသူတွေက နောက်ဆုံး သူတို့ပြောတာ ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်၊ စစ်ကြောရေးစခန်းက လွတ်ရင်ပြီးရော၊ “ဟုတ်တယ်” လို့ အဖြေပေးလိုက်ကြရတော့တယ်။ ဒီအချက်ကို ထောင်ကျဘူး သူတိုင်းသိပါတယ်။ တကယ်တော့ မြောက်ပိုင်းလူသတ်မှုဖြစ်ပွားနေစဉ်ကာလတုံးက ကျနော်နဲ့လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက် ဗကသ (အထက်ဗမာပြည်) ခေါင်းဆောင် တချို့ ဟာ မန္တလေးအကျဉ်းထောင်ထဲမှာပါ။ မန္တလေးထောက်လှမ်းရေးအုပ်စုတွေက သူတို့ကို အကျဉ်းထောင်ထဲကနေ ညတိုင်းဆွဲထုတ်ပြီး၊ ဓါတ်ပုံတွေကို ပြပြီး သေချာမှုတွေ ယူသတဲ့။ “ဒါ-- ထွန်းအောင်ကျော် ဟုတ်တယ်မို့လား” “ ဒီ ပုံကတော့ စိုးဝင်းသန်း မို့လား” “ ဒီကောင်ကရော ဘယ်သူလဲ” အကျဉ်းထောင်တွင်းမှာ ရောက်နေရှာတဲ့ ဗကသတွေဟာ ကြိတ်ပြီး ငိုခဲ့ရတယ် လို့ ဆိုတယ်။ လူတွေသေပြီးတိုင်း ဓါတ်ပုံတွေက အမြန်ရောက် ရောက်လာတော့ ပါဂျောင် စခန်းရဲ့ လူသတ်မှုတွေထဲမှာ အစိုးရစစ်ထောက်လှမ်းရေးရဲ့လူတွေက တောက်လျှောက် သတင်းပို့နေတယ် ဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ရတာပေါ့။ ဓါတ်ပုံတွေကို ကြည့်လိုက်ပြန်တော့လည်း လူသေတွေကို ညမှာ သေသေချာချာ ရိုက်ထားတာလို့ ဆိုတယ်။ ဒါဖြင့် မန္တလေး ထောက်လှမ်းရေးဆီကို ဓါတ်ပုံတွေ ပေးပို့နေသူတွေက ဘယ်သူလဲ။ မန္တလေးထောက်လှမ်းရေးတွေဆီကို ဓါတ်ပုံတွေ ပေးပို့နေသူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ သေချာတာတော့ ထောက်လှမ်းရေးလို့စွပ်စွပ်ခံရ၊ အသတ်ခံရတဲ့သူတွေမဟုတ်ဘူးလေ။\nကိုထွန်းအောင်ကျော်ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားစဉ်ကာလမှာ “နန်းအောင်ထွေးကြည်” ဆိုတဲ့ ဘေဘီရဲမေလေးက သူနဲ့ စကားပြောခွင့်ရခဲ့တယ်။ နန်းအောင်ထွေးကြည်ဆိုတာ ကျနော်တို့တင်ပြထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ (ရဲမေ ၄ ယောက်ရပ်နေတဲ့ပုံ) ထဲက ညာဘက်အစွန်က ကောင်မလေး။\nတကယ်တော့ မြောက်ပိုင်း ကျောင်းသားတပ်မတော် ရဲ့ စစ်ထောက်လှမ်းရေးခေါင်းဆောင်တွေဟာ နန်းအောင်ထွေးကြည် ကိုလည်း ထောက်လှမ်းရေးလို့စွပ်စွဲ၊ ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခဲ့ကြတယ်။ သူမမျက်နှာကို မီးရဲရဲထောက်နေတဲ့ ထင်းမီးနဲ့ ထိုးနှိပ်စက်ခဲ့တယ်။ နဂိုက ချောမောလှပခဲ့တဲ့ မျက်နှာတခုလုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေရခဲ့ရှာတယ်။ ပြီးတော့ နှမချင်းမစာနာ မိုက်မိုက်ရိုင်းရိုင်း စစ်ဆေးနည်းတွေကို လုပ်ခဲ့တယ်။ ကိုထွန်းအောင်ကျော် ကိုယ်တိုင်ကလည်း အသတ်ခံရတော့မယ် လို့ သူကိုယ်တိုင်သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ နန်းအောင်ထွေးကြည် ကို ပြောရှာတယ်။ “ မငယ် ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ နင် လွတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ထင်နေတယ်။ ဟုတ်တယ်ဟာ ငါ့စိတ်ထဲမှာ တကယ့်ကို ယုံကြည်နေတာ နင်လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ နင်လွတ်သွားတဲ့ အခါကျရင် ဟော့ဒီနေရာလေးမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာတွေအားလုံးကို ပြန်ပြီးပြောပြပေးပါမယ် လို့ ဂတိပေးစမ်းပါဟာ” တဲ့။ “ စိတ်ချပါအကိုကြီး ကျမပြောပြပါမယ်” တဲ့။ နန်းအောင်ထွေးကြည် က မျက်ရည်တွေကြားကနေ ဂတိပေးခဲ့တယ်။ ဘဝဆိုတာ အံသြ ဖို့ ကောင်းပါတယ်။ နန်းအောင်ထွေးကြည်အပါအဝင် မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ ကြုံတွေ့ခံစားလာခဲ့ရသူတွေ၊ ကျူးလွန်ခဲ့သူတွေ အများအပြား နဲ့ ဆုံဆည်းခွင့်၊ စကားပြောဆွေးနွေးခွင့်တွေ ရလိုက်တယ်။ မငယ် (ခ) နန်းအောင်ထွေးကြည်က “ ကျမလေ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေကို တရက်မှ မမေ့နိုင်ခဲ့ဘူး” တဲ့။ သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ အဆက်အသွယ်မလုပ်ပဲ သူတယောက်တည်း အော်စီမှာ ဇာတ်မြှုပ်နေပြီး ဘဝကို ရှင်သန်ခဲ့ရတယ်။ ငရဲက သယ်လာတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကျနော်မြင်နေရတယ်။ ဟုတ်မှာပေါ့လေ။ ကျနော်လည်း သူတို့တတွေပြန်ပြောပြတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ဆက်ပြီးနားမထောင်ရဲလောက်အောင်ပဲ။ ပါဂျောင်ဒေသ က အော်ဟစ်ဆူညံနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ကျနော့ရင်တခုလုံးဆီ မချိမဆန့်လူးလွန့်နေတယ်။ “နန်းအောင်ထွေးကြည်” ကို ကျနော်ပြောခဲ့ဘူးတယ်။ “ ဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက် ယူကြုံးမရဘူးဗျာ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်တန်ရင် ဒီလူတွေ သူ့အရှိန်နဲ့သူသွားမှာပါ။ ခင်ဗျား မပူပါနဲ့။ တည်ငြိမ်အောင်နေပါ။ အကုသိုလ်ကံတွေကို ရောက်မလာစေနဲ့။ ဒီ လူတွေ ဝဋ်လည်အုံးမှာပါ။ ယုံစမ်းပါ” လို့။ နန်းအောင်ထွေးကြည်က ကျနော့ကို ပြောတယ်။ “ကိုအောင်မိုးဝင်း ကလည်း ထိန်လင်း အတိုင်းပဲ သံဝေဂ တရားစကားတွေ ပြောတယ်” တဲ့။ အေးလေ။ သူမရဲ့ ဘဝမှာ ရက်ရက်စက်စက်ကြုံတွေ့ခဲ့တာဆိုတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်တုန့်ပြန်ချင်တဲ့စကားလုံးတွေကို အလိုရှိမှာ အမှန်ပဲ။ ကျနော်တွေးတာက ဒီလိုပါ။ ဒါဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လူသတ်ပွဲ ပဲ။ လူတွေကို လပေါင်းများစွာဖမ်း၊ နှိပ်စက်ညှင်းပမ်းပြီးမှ ခေါင်းဖြတ်သတ်တာမျိုးတွေဆိုတာ ကျနော်နေနေတဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ တခါတလေပြတဲ့ စိတ္တဇ လူသတ်ကား ရုပ်ရှင်တွေမှာပဲ ကြည့်ဘူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်မများဘူး။ ဒီလို လူမျိုးတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း စိတ်ခံစားမှုတွေနဲ့သွားလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး။ စံနစ်တကျပြင်ဆင်ရမယ်။ သူတို့လိုပဲ သွေးအေးအေးနဲ့ တုန့်ပြန်ရမယ်။ ဒီမိုကရေစီရေးတက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေယောင်ယောင် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေကို တဆင့်ခြင်းဆွဲချွတ်ပစ်ရမယ်။ တခါတလေတော့လည်း ရီစရာတော့ ကောင်းတယ်။ လူသတ်မှုနဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ သူတွေက သူတို့ကို အင်တာနက်မှာ တယောက်ယောက်က ချတိုင်း၊ နောက်ကွယ်ကနေ ကျနော်က မြှောက်ပေးတယ် လို့ ထင်ကြတယ်။ ကျနော်က ဘာလို့နောက်ကွယ်က နေရမှာလဲ။ ထိုင်းနယ်စပ်ကို ခြေချ ကတည်းက ဒီကိစ္စကို ဗြောင်မေး၊ ဗြောင်ပြော၊ ဗြောင် စိန်ခေါ်နေခဲ့တာပဲ မို့လား။ လာရင် ရှေ့တည့်တည့်က လာမှာ စိတ်ချ လို့ စိတ်ထဲမှာ ပြောနေမိတယ်။ ကျနော်ကြောက်ရမဲ့အဖွဲ့ဆိုတာ တဖွဲ့မှ မရှိဘူးလေ။ ကြောက်တတ်ရင် အစောကြီးကတည်းက နိုင်ငံရေးမလုပ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ခွေးအ လိုလို လူမျိုးတွေကို ကြောက်စရာမလိုဘူး။ ခွေးအ ဆိုတာက အုပ်စုရှိမှ အမဲလိုက်ရဲတယ်။ အပုပ်ကို စားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခွေးအ တွေ အမဲလိုက်လေ့ရှိတဲ့ နေရာဒေသဟာ သိတ်ကျဉ်းပါတယ်။ ကျနော်တို့ အမဲလိုက်မဲ့နေရာက အများကြီးပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သမိုင်းဆိုတာကတော့ ရှင်းကြရအုံးမှာပါ။ လူဆိုတာ စိုက်တဲ့အတိုင်း ရိတ်သိမ်းကြရမယ်။\nကချင်လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် ( KIA) ၊ မငယ် (ခ) နန်းအောင်ထွေးကြည်နဲ့ ပတ်သက်လို့ မှတ်မှတ်ရရဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတခုကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ၁၉၉၂ အစိုးရသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ ကေအိုင်အေ နဲ့ မန္တလေး၊ ရန်ကုန် ကျောင်းသားထုကို ရန်တိုက်ပေးထားတာတွေ့ကြပါလိမ့်မယ်။ ကေအိုင်အေ ဟာ ကချင်ကျောင်းသားတွေကို အသုံးချပြီး ဗမာကျောင်းသားတွေကို သတ်တယ်-- ဘာညာ ဆိုတဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတွေပါ။ စစ်အစိုးရရဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို သံယောင်လိုက်ပြီး လျှောက်ပြောနေတဲ့ သူတွေရှိတယ်။ တချို့ကတော့ ဖြစ်သမျှ ရာဇဝတ်မှုကို သေဆုံးသွားတဲ့ မျိုးဝင်းအပေါ်မှာ လွှဲချပြီး ဇာတ်လမ်းဆင်ရှောင်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားချင်ပုံရပါတယ်။ တကယ်တော့ ရှောင်ထွက်လို့မရပါဘူး။ အာသံကုန်းမြင့်မှာ လူသတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့တာ မျိုးဝင်းတယောက်တည်း မဟုတ်သလို၊ ဖမ်းဆီးထားတဲ့ မန္တလေးကျောင်းသားတချို့ကို ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ပြတဲ့ အထဲမှာ ရော်နယ်အောင်နိုင်လည်းပါပါတယ်။ မန္တလေးက ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တယောက်ဖြစ်တဲ့ ကိုရာကျော်ရဲ့မျက်နှာ ကို စစ်ဖိနပ်နဲ့ ချွတ်ပြီး ရိုက်ခဲ့တာ ရော်နယ်အောင်နိုင်ပါ။ ဗမာပြည်ဆီကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ ကိုရာကျော် ကတော့ မန္တလေး အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ထောင်ဒဏ် နှစ်ရှည်ကျရင်း ကျဆုံးခဲ့ပါတယ်။ မျိုးဝင်း တို့ အုပ်စုက ကေအိုင်အေဟာ သူတို့နောက်က ရှိတယ်။ သူတို့ကသာ ကေအိုင်အေနဲ့ပိုင်တယ် ဆိုတဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဟန်ပန်တွေကို လုပ်ခဲ့ကြပုံရပါတယ်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့ခေါင်းဆောင်တချို့က သတိပေးခဲ့တယ် လို့ဆိုပါတယ်။ “ ကျနော်တို့မှာ အတွေ့အကြုံရှိတယ်။ ဖြုတ်ထုတ်သတ် လုပ်ခဲ့မိလို့ ကျနော်တို့ပါတီဟာ တလျှောက်လုံးပေးဆပ်နေရတယ်။ ခင်ဗျားတို့မလုပ်ကြပါနဲ့ဗျာ” လို့ တိုက်တွန်းခဲ့တယ်။ နားမထောင်ပါဘူး။ လူသတ်မှုတွေ နားနဲ့မဆန့်အောင် ကြားလာရတဲ့အခါ ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင်တွေရောက်လာပြီး အတင်းဝင်ရောက်တားဆီးပါတော့တယ်။ ကေအိုင်အေ ဟာ မျိုးဝင်းနဲ့ ကျောင်းသားတပ်မတော် မြောက်ပိုင်းခေါင်းဆောင်တွေကို အင်မတန်စိတ်ပျက်သွားခဲ့တယ်။ နန်းအောင်ထွေးကြည်ကို သူတို့စစ်မေးမယ် ဆိုပြီး၊ လွှဲပြောင်းယူခဲ့တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဇော်မိုင် နဲ့ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်က နန်းအောင်ထွေးကြည်ကို စစ်ဆေးစဉ်ကာလက မှတ်တမ်းတွေ ကို ယူပြီး ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်ခဲ့တယ်။ “သမီးရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး ကိုယ်ပိုင်နံပါတ်က (------x+) ဟုတ်လား” “ ဟုတ်ပါတယ်” ဗိုလ်ချုပ်ဇော်မိုင်နဲ့ ကေအိုင်အေ ခေါင်းဆောင်တွေက ရီကြတယ်။ “ ကဲ--- ငါ့သမီး ခုချိန်က စပြီး သမီးဝန်ခံပြောဆိုနေတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးဆိုတာကြီးကို မေ့လိုက်တော့။ “သမီးပြောတဲ့ ကိုယ်ပိုင်နံပါတ်က ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း နဲ့ တန်းတူဖြစ်နေတယ်” တဲ့။ ဗမာစစ်ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ တသက်လုံးတိုက်လာခဲ့တဲ့ ကေအိုင်အေ က ရန်သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နံပါတ်တွေ၊ သင်တန်းဆင်း နံပါတ်တွေကို အလွတ်ရတာပေါ့။ တကယ်တော့ စစ်ထောက်လှမ်းရေးနံပါတ်ဆိုတာတွေကလည်း မျိုးဝင်း၊ သံချောင်းနဲ့ စစ်ကြောရေးမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတွေက ဇွတ်အတင်းဖန်တီးဝန်ခံခိုင်းတာ ဆိုတော့ နန်းအောင်ထွေးကြည်အနေနဲ့ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ နုတ်တိုက်ရွတ်ဝန်ခံ ထွက်ဆိုရတော့တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဇော်မိုင်က နန်းအောင်ထွေးကြည်ကို ပြောတယ်။ “ ငါ့သမီး- ဒီကိစ္စက ပြန်ပြီးရှင်းရမယ်။ ဒီလိုခံနေလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့သမီးတို့က ခံခဲ့ရတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကို စောင့်ပါ။ ငါတို့လည်း အပစ်အခပ်ရပ်ဆဲတော့မှာဆိုတော့ ----” မကြာခင်မှာပဲ ကေအိုင်အေ နဲ့ ဗမာအစိုးရကြားမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးသဘောတူညီမှု စကားပြောပွဲတွေက စတင်ခဲ့တယ်။ နန်းအောင်ထွေးကြည်လည်း ဒုက္ခသည်စခန်းက တဆင့် အော်စီ ( ------) ကို ထွက်လာခဲ့တော့တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဇော်မိုင်ပြောသလိုပါပဲ။ “ကျမ အချိန်ကိုစောင့်နေခဲ့ရတယ်” တဲ့။ စောင့်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကလည်း အနှစ် (၂၀) လောက်ဖြစ်သွားတယ်။ တကယ်တော့ မြောက်ပိုင်း လူသတ်မှုဟာ တချက်ခုတ် (၃) ချက်ပြတ် ကြံတဲ့ပွဲဖြစ်တယ်။\n(၁) ဒီမိုကရေစီအင်အားစုဘက်က ကျောင်းသားအစစ်အမှန်တွေကို သတ်ပစ်တယ်\n(၂) ကျောင်းသားတပ်မတော်နဲ့ ကျောင်းသားသမဂ္ဂကြားမှာ အထင်အမြင်မှားအောင်ရန်တိုက်ပေးတယ်။\n(၃) ဖေဖေါ်ဝါရီ (၁၂) ပြည်ထောင်စုနေ့မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ပြလိုက်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကေအိုင်အေ ဟာ ဗမာကျောင်းသားတွေကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပြီ ဆိုပြီး ဗမာကျောင်းသားနဲ့ ကေအိုင်အေ ကို ရန်တိုက်ပေးလိုက်တယ်။ မျိုးဝင်းတို့အုပ်စုကို ကချင်လက်နက်ကိုင်တပ်က ပစားပေးထား မြှောက်ပင့်ထားပြီး ဗမာကျောင်းသားတွေကို သတ်ခဲ့တယ် ဘာညာပေါ့။ ၁၉၉၂ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲ့ဒါပါပဲ။ မျိုးဝင်းတို့အုပ်စုရဲ့ နှိပ်စက်မှု အစစ်အမှန်တွေကို ရောထည့်ပေးလိုက်ပြီး စစ်အစိုးရက သူတို့လိုချင်တဲ့ နိုင်ငံရေးဝါဒဖြန့်ချီပွဲကို လုပ်ခဲ့တယ်။ ပြဿနာက ပြည်သူတွေဟာ အစိုးရသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲထဲက အချက်အလက်တွေကို ဘာတခုမှ မယုံကြည်ခဲ့ကြတော့၊ မြောက်ပိုင်းမှာ နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ တာတွေကိုလည်း နားမထောင်ခဲ့ကြတော့ဘူး။ ပြန်ဝင်လာတဲ့ ကျောင်းသားတွေက သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာကို လှန်ပြလည်း အစိုးရရဲ့လုပ်ကြံဝါဒဖြန့်မှု လို့ ထင်နေခဲ့ကြတယ်။ လှိုင်းက တအားကြီးနေတဲ့အချိန်၊ ဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွှန့်ရဲ့ စစ်ထောက်လှမ်းရေးတွေ ကလည်း ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်ပုံရတယ်။ မြောက်ပိုင်းကနေ အသက်လုပြေးလာတဲ့ ကျောင်းသားတွေလည်း ကံမကောင်းကြပါဘူး။ ထောင်ဒဏ်နှစ်ရှည်တွေ ကျကုန်ကြပြန်တယ်။\nကိုထွန်းအောင်ကျော် အကြောင်းကို ပြောမယ်ဆိုရင် ဗကသ ညီလာခံနှစ်ခုအကြောင်းကို မိတ်ဆက်ပေးရမယ်။ ၁၉၈၈ အရေးတော်ပုံ အပြီး နောက်ဆုံးကျင်းပတဲ့ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားသမဂ္ဂများညီလာခံ နှစ်ခုလုံးဟာ မန္တလေးမှာ ကျင်းပခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ၁၉၈၉ မှာကျင်းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံကို မန္တလေးတက္ကသိုလ်၊ အင်းဝဆောင် (၉) မှာ ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ဗကသခေါင်းဆောင်တွေက ကိုပြုံးချို၊ ကိုဇော်ဇော်အောင်၊ ကိုရန်မျိုးသိန်း ( ဆေးတက္ကသိုလ်)၊ ဒုတိယအကြိမ်ကျင်းပတဲ့ ညီလာခံက ၁၉၉၀ ၊ မန္တလေး မစိုးရိမ်တိုက်ထဲမှာ ကျင်းပတာဖြစ်တယ်။ ရန်ကုန် ဗကသ က နှစ်ဖွဲ့ကွဲ နေတယ်။ ကိုကိုကြီး ဦးဆောင်တဲ့ ဗကသ နဲ့ ကိုအောင်ထွန်း( ကျောင်းသားသမဂ္ဂ သမိုင်းစာအုပ်ရေးသူ)၊ ဗသက်အောင်၊ ဖြိုးမင်းသိန်း တို့ ခေါင်းဆောင် တဲ့ (အောက်ဗမာပြည်၊ ဗကသ)၊ အခု ရှစ်လေးလုံးမျိုးဆက်မှာ လုပ်နေတဲ့ ကိုထွန်းမြင့်အောင် ဆိုတာလည်း ဖြိုးမင်းသိန်းနဲ့တဖွဲ့တည်းပဲလေ။ ၁၉၉၀ တလျှောက်၊ ရန်ကုန် ဗကသ နှစ်ဖွဲ့လုံး မန္တလေးကို လာကြရတယ်။ ကိုပြုံးချို၊ ကိုညိုထွန်း၊ ကိုကိုကြီး တို့တတွေလည်း သက်ရှိထင်ရှားရှိနေပါသေးတယ်။ ပြည်ပမှာရောက်နေသော မဟာ့ မဟာ ကျောင်းသားတော်လှန်ရေး ခေါင်းဆောင် ဆိုသူများ----- ကိုယ့်သမိုင်းတွေချည်း ကိုယ်ရည်သွေး အမွှန်းတင်ပြောမနေပါနဲ့။ သူများတွေရဲ့ သမိုင်းတွေကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုကြပါအုံး။ အပြင်မှာ သမိုင်းလိမ်တာတွေ၊ လက်ဝါးကြီးအုပ်တာတွေများလာတယ်။ ဂိုဏ်းဂဏဖွဲ့ရန်ဖြစ်တာကလည်း များလာတယ်။ တယောက်နဲ့တယောက် ကလည်း လေးစားမှုမရှိတော့ဘူး။ နောက်မျိုးဆက်တွေကလည်း မလေးစားတော့ဘူးလေ။ သမိုင်းနားမလည်တော့ ဗကသ ခေါင်းဆောင်က ထောက်လှမ်းရေးဖြစ်၊ NGOs တွေဆီမှာ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တဲ့သူတွေက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လို့ဖြစ်နဲ့။ ပြည်ပမှာ အဲ့သလို မိုးကြီးချုပ်နေမဲ့အစား၊ ရှစ်လေးလုံးမျိုးဆက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ပြီးတော့ ဆယ်ယူကြစေချင်ပါတယ်။ ကိုထွန်းအောင်ကျော် ရှစ်လေးလုံးအရေးတော်ပုံကြီးအတွင်းမှာ မန္တလေး ကျောင်းသားတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသံလွှင့်ဋ္ဌာနတခုရှိပါတယ်။ GTI ကျောင်းဝင်း အတွင်းကနေ ထုတ်လွှင့်တာပါ။ ကိုထွန်းအောင်ကျော် ဆိုတာ ဂျီတီအိုင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ပါ။ သူ့ကို ချစ်ခင်လေးစားသူ တွေက “အကိုကြီး” လို့ခေါ်ဆိုလေ့ရှိတယ်။ အရေးတော်ပုံအရှိန်မြင့်လာတယ်။ သူ့ကိုလည်း သပိတ်တပ်ပေါင်းစုထဲမှာ တွေ့လာရတယ်။ ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးဝင်းအတွင်း အစည်းအဝေးပွဲတွေမှာ သွားတက်ခဲ့တယ်။ ဒေါ်ခင်ကြည်ဈာပန အခမ်းအနားတွေမှာ ဦးဆောင်ပါဝင် ခဲ့တယ်။\nရန်ကုန်ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တော်တော်များများက သူ့ကို သိကြပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ညီ ကိုလတ် က ကိုမောင်မောင်ဝမ်းတို့နဲ့ အတူ မကသ မှာ လုပ်တယ်။ ဗကသ သမဂ္ဂညီလာခံ ( ၁၉၈၉) ၁၉၈၈ သြဂတ်စ် (၂၈) မှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ဗကသ ညီလာခံဟာ တတိုင်းပြည်လုံးက ကျောင်းသားတွေကို မစုစည်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျောင်းသားတွေဟာ တနိုင်ငံလုံးကို ကိုယ်စားပြုမဲ့ ညီလာခံတခုကိုကျင်းပကြဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ဗကသ၊ မကသ ကွဲနေတော့ မန္တလေးမှာ ညီလာခံနှစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ တခုက- မန္တလေးတက္ကသိုလ်၊ အင်းဝဆောင် (၉) မှာ ကျင်းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံ။ နောက်တခုက ကိုမောင်မောင်ဝမ်း၊ ကိုလတ်၊ တို့ ဦးစီးကျင်းပတဲ့ ရတနာဘုံမ္မိနယ်မြေ ကဉ္စနဆောင် ထဲက၊ မကသ ညီလာခံ။ ရန်ကုန် ဗကသ ကနေ တက်လာတဲ့ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တွေက ကိုပြုံးချို၊ ကိုဇော်ဇော်အောင်၊ ရန်မျိုးသိမ်း တို့ဖြစ်တယ်။ ကိုညိုထွန်း ကတော့ မန္တလေးမှာ ဗကသ ဖွဲ့စည်းဖို့အတွက် ဘုရားကြီး၊ မြတောင်၊ မစိုးရိမ် -- စတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းအစည်းအဝေးတွေမှာ ကတည်းက ကျောက်ချ ပါဝင်နေတော့တယ်။ အဲ့ဒီညီလာခံမှာ- ဗကက ( အထက်ဗမာပြည်) ဥက္ကဋ္ဌ က ကိုသန့်စင် ( ဆေးတက္ကသိုလ်) နဲ့ အပြိုင် ကျောင်းသားထုထောက်ခံတဲ့ခေါင်းဆောင်က ကိုထွန်းအောင်ကျော်။ သူကလည်း လူချစ်လူခင်များတယ်။ ၁၉၈၉ ဗကသ ညီလာခံကို ရော်နယ်အောင်နိုင် ( အနကလ)၊ ကိုစိုးလင်း ( အနကလ) တို့လည်း ပါဝင်ခဲ့ကြပါတယ်။ လူထုဒေါ်အမာ၊ MA ဒေါ်အုံး၊ ဒေါ်ကြည်ကြည် ( သခင်ဇင့် မိန်းမ) တို့လို နာမည်ကြီး မျိုးချစ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေအပြင်၊ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အသီးသီးက ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ ရဟန်းသံဃာတော်တွေ၊ တက်ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီညီလာခံထဲမှာ ဗိုလ်ကြီးမြင့်ဦးရဲ့ စစ်ထောက်လှမ်းရေးတွေကလည်း တရားဝင်တက်ရောက် သတင်းယူခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီတုံးက ကိုထွန်းအောင်ကျော်ဘေးမှာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် နဲ့ အကြံပေးလိုက် လုပ်နေတာ ရော်နယ်အောင်နိုင် ပဲ မဟုတ်လား။ တကယ်တော့ ရော်နယ်အောင်နိုင်၊ ကိုထွန်းအောင်ကျော်၊ ကိုစိုးလင်း ဆိုတာ ညီလာခံမှာ တတွဲတည်းထိုင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်တွေမဟုတ်လား။ ကဲ-- ဗကသခေါင်းဆောင်တယောက်ဟာ ထောက်လှမ်းရေးဖြစ်လို့ ခေါင်းဖြတ်သတ်လိုက်ပါတယ် ဆိုတဲ့ အခိုင်အမာဝန်ခံချက်တွေကို မန္တလေးသားတွေကို ရှင်းပြပေးသင့်တာပေါ့။ မန္တလေးသားတွေကလည်း ဒီကိစ္စကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန့်ပြန်ကြမယ်ဆိုတာတော့ ယုံကြည်စေချင်ပါတယ်။ အချက်အလက်တွေ များနေမှာမို့ တတိယပိုင်း ကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ပါမယ်။ စတုတ္ထပိုင်းမှာ “ နန်းအောင်ထွေးကြည်” ရဲ့ အစီရင်ခံစာတွေ ကို သူမရဲ့ မူရင်းလက်ရေးနဲ့အတူ တင်ပြပေးပါမယ်။\nPosted by ကိုအောင် at 16:20\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 2:58 AM0comments Links to this post\nကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ အေပရယ် ဖူး (APRIL FOOL ) နေ့တွင်ကျင်းပမည် ဟုဆို\nMyanmar sets by-election date: Government official\nMyanmar is to hold by-elections on April 1,agovernment official said on Friday, which could propel democracy icon Aung San Suu Kyi into the army-dominated parliament. -- PHOTO: AFP\nYANGON (AFP) - Myanmar is to hold by-elections on April 1,agovernment official said on Friday, which could propel democracy icon Aung San Suu Kyi into the army-dominated parliament.\n'The by-election will be held on April 1,'aMyanmar government official who asked not to be named told AFP.\nMs Suu Kyi, who officially registered her opposition partyaweek ago, has already said she intends to stand in the polls.\nHer National League for Democracy (NLD) was given the green light by authorities to rejoin mainstream politics earlier this month, but is waiting for official approval of its application.\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 5:50 AM0comments Links to this post\nမြောက်ပိုင်းလူသတ်မှုအား ပန်းချီ ကိုထိန်လင်းကလည်းဖေါ်ထုတ်ပြန်ပြီ\nမြန်မာပြည် နိုင်ငံရေးလောကတွင် အမှန်အတိုင်းတင်ပြသူတို့ အင်မတန် ရှားပါးခဲ့သည်။ အဖွဲ့စည်းတွင်း တင်ပြသူတို့အား ရန်သူ့လူ ဟု သတ်မှတ်၍ အသက်သေအောင်သတ်ချင် သတ်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း နိုင်ငံရေးသေအောင်သတ်ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ ထင်သည် အမှန်တရားအဖြစ်တင် ပြလာသည့်တိုင် အောင် မြောက်ပိုင်းလူသတ်မှုက အနှစ် ၂၀ ကြာမှ ပေါ်ပေါက် ခဲ့သည်။ သတ်သူကတောင်သတ်ရဲသေး တာ အသတ်ခံရသူတွေဘက်က ဘာလို့မပြောရဲကြတာလည်း။ ခိုးသူတွေကတောင်ခိုးရဲသေးတာ အခိုးခံရသူတွေက ဘာလို့မပြောရဲကြတာလည်း။ အားလုံးစဉ်းစားကြဖို့ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ပါတီထောင်ခဲ့သည်။ ရွေးကောက်ပွဲဝင်နိုင်ငံရေးကို လျှောက်လှမ်းရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့မှားလျှင် နိုင်ငံရေးလောကမှ နုတ်ထွက်ပေးပါ့မည်ဟု ဂတိပေးခဲ့သည်။ NLD မှ ဦးဝင်းတင်ကိုယ်တိုင် BBC နှင့် အင်တာဗျူးတွင် ရွေးကောက်ပွဲဝင် နိုင်ငံရေးတွင် ပါဝင်သော ကျွန်ုပ်တို့အား ရန်သူ့အကြိုက်လိုက်သည်ဟုပြောခဲ့၏။ ဤသို့နှယ် ယုတ်မာမှုတွေကြောင့် နိုင်ငံရေးလောကတွင် မပြောရဲမဆိုရဲဖြစ်ကြရသည်။\nအဂတိလိုက်စားမှုများအား ဖေါ်ထုတ်လျှင် တစ်ဖက် ရန်သူ၏ ၀မ်းသာမှု နှင့် အတူ ပြည်သူများ စိတ်ဓါတ်ကျမည်။ တော်လှန်ရေးအား လူထုထောက်ခံမှု ကျဆင်းမည်ဟူသော ၀ါဒဖြန့်မှုများဖြင့် အမှန်တရားကိုဖုံးကွယ် ခြင်းက အမှန်တရားဖြစ်လာ၏။ အမှန်တရားပြောလေလေ ဘေးရောက်လေလေ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အမှန်တကယ် အားဖြင့် ထိုဝါဒ ဖြန့်သူများကို ကြည့်တော့ တောက်လျှောက်လုံး အဂတိလိုက်စားသူများ ဖြစ်နေသည်ကိုတွေ့ရ ၏။ ဤ သို့နှင့်တော်လှန်ရေးတစ်ရပ်လုံး ယခု ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့ အတိုင်းတောက်ရှောက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။\nများများ ခိုးသူက ပို၍ လုံခြုံမှုရ၏။ များများခိုးတော့ ပေးနိုင်ကမ်းနိုင်သည် ။ အုပ်စုဖွဲ့နိုင်သည်။ ပြိုင်ဘက်များကို ဂျောက်တွန်းနိုင်သည်။ များများ သတ်နိုင်တော့ များများကြောက်ြကသည်။\nအဂတိလိုက်စားမှုများသာမကသေး၊ မှားယွင်းသောမူဝါဒများကိုလည်း မပြောရဲမဆိုရဲ ကြိတ်မှိတ် ထောက်ခံကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် ၂၀၁၀ သပိတ်မှောက်ပွဲကျင်းပကြ၏။ နောက်တော့ ရွေးကောက်ပွဲ သပိတ်မှောက်သော အဖိုးအိုများကိုယ်တိုင် ရွေးကောက်ပွဲအောင်နိုင်ရေး အရာရှိအဖြစ်ဆောင်ရွက် ပြန်သည်။ ဤ သည်ကိုခေါင်းဆောင်ကြီး၏ ကြီးမြတ်သော ဆောင်ရွက်ချက်အဖြစ် တဖန်ကောင်းချီးပေးကြ၏။ တိုင်းရေးပြည်ရေးအတွက် လုပ်ကိုင်ခွင့် ၅ နှစ်နောက်ကျခဲ့သည်ကို ဝန်မခံကြသေး။ ၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲက ၅ နှစ်လိုသေးသည်။ NLD လုပ်သမျှ အနှစ် ၂၀ ကျော်လုံးလုံး ဝေဖန်မှုမပြုကြ။ နောက်ဆုံးဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တာဝန်ခံ၍ ပါတီ မှတ်ပုံတင်မည်၊ ရွေးကောက်ပွဲဝင်မည် ဟုပြော လိုက်မှ ရဲရဲတောက်တွေ ပါးစပ်ပိတ်ြကတော့သည်။\nအမှန်တရားကိုပြောသော ကျွန်ုပ်တို့အားနည်းမျိုးစုံဖြင့်ချိန်းခြောက်ကြ၏။ အမှန်တရားပြောလို့ လာသတ်မယ်ဆိုလျှင် အသေခံလိုက်မည်ဟုဆိုသော သူများထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့မပါ။ ဓါးရိုးပေါ်တွင် လက်တင်ပြီး အမှန်တရားကိုပြောမည်ဟု ပြန်လည်ချေပခဲ့၏။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက ဂျပန်စစ် ခေါင်းဆောင်အား ဓါးရိုးပေါ်တွင် လက်တင်ပြီး စကားပြောခဲ့ဘူးသည်။ ကျွန်တော်တို့က ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ နမူနာကိုယူသည်။\nလွတ်မြောက်နယ်မြေ လောကတွင် လူသတ်မှုနှင့် ခိုးမှု နှစ်ခု က အလွန်ထင်ရှားသော်လည်း ဘယ်တော့ မှ မပြောရဲမဆိုရဲဖြစ်ရ၏။\nအမှန်တရားကိုပြောသော ကိုထိန်လင်း ၏တင်ပြချက်များကို ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုလိုက်ပါသည်။ ကိုထိန်လင်းတွင် ပြောစရာ များစွာကျန်သေးသည်ဟု ကျန်တော်ထင်ပါသည်။\nကိုဇာဂနာကိုလည်း ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများလုပ်ကြ၏။ အချို့ သူနှင့် နီးစပ်သူများက ထိုသို့မပြောရန် တားမြစ်ဖို့ တာစူနေကြသည်။\nကိုဇာဂနာ၏ တင်ပြချက်များကိုလည်း လေးစားစွာ ထောက်ခံလိုက်ပါ၏။ အမှန်တရားပြောသူဟူ၍ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ဆက်လက်တင်ပြပါရန် ကိုဇာဂနာအား တောင်းဆိုသည်။\nအမှန်တရားကိုတင်ပြသူများကိုလည်း ကြိုဆိုပါသည်။ တင်ပြချက်များကို ပေးပို့လာပါက ကျွန်ုပ်တို့ ဘလောက်စာမျက်နှာတွင် လေးစားစွာ ဖေါ်ပြသွားမည် ဖြစ်ပါသည်။\nအမှန်တရားနှင့်ပတ်သက်၍ တင်ပြမှုများကို ဓါးရိုးပေါ်လက်တင်၍ ထောက်ခံသွားမည်။\nများသောအားဖြင့် ဒီလိုခေါင်းစဉ်မျိုးဟာ ကျဖမ်း စကားပြောပြိုင်ပွဲတွေမှာ မဲပေါက်တတ်တဲ့ ခေါင်းစဉ်မျိုးပါ။ ဟုတ်တာ မဟုတ်တာအပထား စိတ်ထဲရှိတာ လျောက်ပြီး အချိန် မစေ့မချင်း ပြောရတော့တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အခုကတော့ စိတ်ကူးတည့်ရာ မဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို သန်းကြွယ် သူဌေး ဖြစ်ခဲ့တုန်းက အကြောင်းကို ပြောမလို့ပါ။\nပန်းချီထိန်လင်း တယောက် သန်းကြွယ် သူဌေး ဖြစ်ခဲ့တုန်းက ဘ၀ ဆိုတော့ သစ်ကုန်ကူးတဲ့ အကြောင်းပဲ ပြောပြမှာလား၊ ကျောက်အောင်ခဲ့တာပဲ ဖတ်ရမလားလို့ စာဖတ်သူက တွေးကောင်း တွေးမိနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော့်အကြောင်း သိကြတဲ့ အများစုကတော့ ပေါက်တတ်ကရ၊ ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အထဲက တခုခုကို ဘာလုပ်ဇာတ် ခင်းလာဦးမလဲ မသိဘူးလို့ ကြိုတင် တွေးနေလောက်ပါပြီ။ ဟုတ်ပါတယ် ခုပြောပြမယ့် အကြောင်းကတော့ ပိုက်ဆံ သန်းချီချမ်းသာတဲ့ သန်းကြွယ် သူဌေးတယောက် ဘ၀မဟုတ်ပဲ ကိုယ့်ချစ်ဦးခေါင်းမှာ သန်းလေးတွေဝေ ဆိုတဲ့ နောက်တီးနောက်တောက် သီချင်းလို သန်းဂျီးမတွေ ကြွယ်ဝခဲ့တဲ့ တခါက ဘ၀လေး တခုကို ရေးပြမလို့ပါ ခင်ဗျ။ ကျွန်တော်ကိုယ်က သန်းတွေအကြောင်း မပြောခင် သန်းရှာခြင်း ယဉ်ကျေးမှု အကြောင်း ပထမ ပွါးချင်ပါ သဗျ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလောက်က စာရေးဆရာမ ခက်မာရေးတဲ့ အက်ဆေးလေးတခုမှာ ခေါင်းမှာတွယ်တဲ့ သန်းတွေအကြောင်း ဖတ်ခဲ့ရကတည်းက ဒီစာလေးကို ရေးချင်ခဲ့တာပါ။ ပြောရရင်တော့ သူရဲ့ သန်းတွေအကြောင်း ဖတ်ရင်း ကိုယ်ပါ ယားလာတယ် ဆိုပါတော့ဗျာ။\nကမ္ဘာကသိတဲ့ မြန်မာပန်းချီဆရာကြီး ပေါ်ဦးသက်ရဲ့ ရေဆေး ကာတွန်းပန်းချီကားလေးတွေထဲမှာ ရှေ့နောက် တန်းစီပြီး သန်းထိုင်ရှာနေတဲ့ မိန်းမတွေကို မကြာခဏ ဆွဲပြခဲ့ဘူးတာ အမှတ်ရသဗျ။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ် ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကားတွေထဲက အတင်းပြောတဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေမှာ မိန်းမတွေ (တချို့လည်း ရင်ရှားနဲ့) တန်းစီပြီး သန်းရှာကြ၊ သန်းတုပ်ကြရင်း၊ အတင်းပါ တုပ်ကြတဲ့ပြကွက်မျိုးတွေလည်း မကြာခဏ ကြည့်ခဲ့ဘူးကြပါလိမ့်မယ်။\nငယ်ငယ်က ရွာမှာ နေ့လည်၊ နေ့ခင်းဆိုရင် အရိပ်ကောင်းတဲ့ မန်ကျဉ်းပင်ကြီးအောက်မှာ မိန်းမကြီးတွေဟာ သူတို့ ဘီးဆံထုံးတွေ ဖြေချပြီး ဆံပင်ဖါးယားကြီးတွေနဲ့ တန်းစီထိုင်ပြီး တယောက်ခေါင်းကို တယောက်ဖွပြီး သန်းရှာ သန်းတုပ်နေကြတာ အမြဲ တွေ့ရပါတယ်။ သန်းတုတ် သန်းရှာကောင်းတဲ့သူဟာ ရွာမှာ တော်တော်လေး ပေါ်ပြူလာ ဖြစ်တယ်ခင်ဗျ။ နောက်ပြီး သန်းရှာကောင်းတဲ့သူဆိုရင် ရွာထဲမှာ ဟိုလူကခေါ်ရှာခိုင်း ဒီလူကခေါ်ရှာခိုင်းရင်းနဲ့ လူတကာနဲ့ ဆက်ဆံရတာမို့ သတင်းကလည်း သူ့ဆီမှာ စုံတတ်သဗျ။ ဒါကြောင့် တချို့ က သန်းရှာတဲ့ နေရာကို သန်းမရှိပေမယ့် သတင်းစုံ အတင်းစုံကြားချင်လို့ လာကြတာလဲ ရှိသဗျ။ အခုခေတ် သတင်း သိချင်လို့ အွန်လိုင်းပေါ် တက်ကြသလိုပေါ့ခင်ဗျာ။ အဲဒီထဲမှာမှ စောစောက သန်းရှာကောင်းတဲ့ သူတွေကျတော့ ခုခေတ် သတင်းပေါင်းချုပ် ဘလော့ဂ်ဂါ ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေတို့လို သိချင်တာ အားလုံး ရှိတတ်တာမို့ သူရှိတဲ့ သန်းရှာဝိုင်းမှာ မိန်းမတန်းက ပိုရှည်တတ်ပါတယ်။\nအရင်ခေတ်တွေက အိမ်မှာ လူတယောက် အလုပ်လုပ်ရင် မိသားစုတစုလုံး ထိုင်စားလို့ ရနေတဲ့ခေတ်ကိုး။ ခုခေတ်မှာတော့ ရွာတွေမှာ သန်းတုပ်သန်းရှာတဲ့ ဓလေ့ မရှိသလောက် ဖြစ်သွားပါပြီ။ ခက်တာက မြန်မာ့ရိုးရာ သန်းရှာ၊ သန်းတုပ်တဲ့ ဓလေ့ မပျောက်ပျက်အောင် သက်ဆိုင်ရာတွေက ထိမ်းသိမ်းကြပါဘို့ ခုခေတ်စားနေတဲ့ ဖေ့ဘွတ်တို့၊ တွတ်တာတို့ (တွတ်တီး၊ တွတ်တာ) ပေါ်ကနေ အော်ဂနိုက်ဇ် လုပ်ကြည့်ဘို့ စဉ်းစားသေးသဗျ။ နောက်တော့ ကိုယ့်ဖေ့ဘွတ် စာမျက်နှာမှာ ဒီလို အရေးမပါတဲ့ စိတ်ကူးမျိုး ရေးရကောင်းလားဆိုပြီး ပွက်လောထသွားနိုင်တာမို့ လက်လျော့လိုက်ပါတယ်။\nသေချာမှတ်မိတာက ကျွန်တော် စတုတ္ထတန်းနှစ်က ကျွန်တော့် ရှေ့ခုံမှာ ထိုင်တဲ့ ဌေးရီဆိုတဲ့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းခေါင်းမှာ သန်းတွေ သန်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတယ်လို့ ထင်ရလောက်အောင် တရွရွနဲ့ ပြေးလွား ရွေ့ရှားနေသဗျ။ သူ့ခေါင်းကိုကြည့်ရင် တစိစိနဲ့ စိတ်ထဲမှာ ယားလာအောင် များလှပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်း ဌေးရီကတော့ သူ့ခေါင်းမှာ သန်းတွေကို ရှိတယ်လို့ အမှုမထားပါဘူး။ ဒါကြောင့် နောင်အခါ သန်းထူတဲ့ခေါင်း မယား ဆိုတဲ့ စကားပုံကို ကြားဘူးတဲ့အခါ ငယ်ငယ်က သူငယ်ချင်း သန်းကြွယ်သူဌေး ဌေးရီမျက်နှာကို ပြန်သတိရမိပြီး ဟုတ်ပါပေတယ်၊ မှန်ပါပေတယ်လို့ လက်ခံရပါတယ်။\nနောင် ကျွန်တော် အလယ်တန်း ကျောင်းသားဘ၀လောက် ရောက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့် ဆံပင်ထဲမှာ သန်းများ ခိုအောင်းနေသည်ကို သိရှိခဲ့ရပြီး ကျောင်းအားရက်တွေမှာ အမေရဲ့ ညွန်ကြားချက်နဲ့ ဘီးစိပ် တိုက်ရပါတော့တယ်။ ပထမ ဗလာစာအုပ် (သို့) သတင်းစာ အလယ်စာမျက်နှာကို ဖြန့်ချထား ပြီးတော့မှ ခေါင်းကို ငုံ့ပြီး ၀ါးဘီးစိပ်နဲ့ တိုက်ချရပါတယ်။ အဲဒီမှာ သန်း သကောင့်သားတွေ ခမျာ ဆံကြားမှာ မနေသာဘဲ သတင်းစာပေါ်ကို တဖေါက်ဖေါက် ပြုတ်ကျ လာရပါတော့တယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ညီမနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘယ်သူ့ခေါင်းက ဘယ်လောက် ရတယ်ဆိုတာကို ပြိုင်ပွဲလုပ်ကြပါတယ်။ ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ လက်မနဲ့ လိုက်တုပ်တော့တာပေါ့ ခင်ဗျာ။ သန်းတုပ်တဲ့အခါ တဖေါက်ဖါက်နဲ့ မြည်တဲ့ အသံကြောင့် ပိုပိုပြီး တုပ်ချင်လာတတ်သဗျ။ အဲဒီ နေ့မျိုးဟာ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းပေါ်က သန်းတွေအတွက်ကတော့ ကမ္ဘာပျက်တဲ့ နေ့ပေါ့ခင်ဗျာ။ နောက် ရွာဘုရားတန်ဆောင်းတခုမှာ သန်းတုတ်သူများ ခံစားရသော ငရဲ ဆိုတဲ့ ပန်းချီကားတွေ့လိုက်တော့ နည်းနည်းတော့ ဖျား သွားသဗျ။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျလာတဲ့ သန်းတွေကို အိမ်ပြင်ဘက်သွားခါ ချဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီလို ဘီးစိပ်တိုက်လို့ သန်းမကြီးတွေ ကျလာရင် အားရ၀မ်းသာနဲ့ အဖွါးလုပ်တဲ့လူကို ပြတော့ ဂျပန်ခေတ်က ဆပ်ပြာတွေ ပြတ်လတ်ပြီး လူတွေကိုယ်မှာ သန်းဂျီးမတွေ တွယ်ကပ်တဲ့ အကြောင်းတွေကို အဖွားက လွမ်းလွမ်းမောမော ပြောပြတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဂျပန်ခေတ်အကြောင်း ပြောပြီဆို ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ကောင်က အဲဒီခေတ်မျိူး မရှိတော့လို့ ၀မ်းသာရမယ့်အစား အဲဒီခေတ်ကို မမှီလိုက်တာပဲ နာသလိုလို တွေးမိခဲ့သဗျ။ အဲဒီလို တွေးခဲ့ဘူးလို့လား မသိပါဘူးဗျာ အဲဒီ သန်းဂျီးမ ဆိုတာကြီးနဲ့ ဘ၀တကွေ့မှာ တည့်တည့်ကြီးကို သွားကြုံမိပါတော့တယ်။\nနေရာက ကချင်ပြည်နယ်နဲ့ တရုတ်နယ်စပ် KIA ဌာနချူပ် လိုင်စင်နဲ့ ကပ်လျက်မှာ ABSDF (NB) ပါဂျောင် စခန်းရဲ့ အကျဉ်းစခန်းတခုမှာ ကျွန်တော်အပါအ၀င် လူ ၇၀ လောက်ဟာ စစ်အစိုးရက လွတ်လိုက်တဲ့ သူလျိူတွေဆိုပြီး စွပ်စွဲကာ ဖမ်းဆီးနှိပ်စက် ညှင်းဆဲမှုတွေနဲ့ ကြုံနေရချိန်မှာ ကိုရွှေသန်းဂျီးမနဲ့ လာဆုံ တွေ့ရပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ဖမ်းဆီးထားတဲ့ ထောင်ဆိုတဲ့ အဆောက်အဦးက တကယ်တော့ သာမာန် မြေစိုက် ယင်ပေါင်ကြမ်း (ကတ္တရာပြားတွေ) မိုးပြီး ၀ါးခြမ်းသေးသေးလေးတွေနဲ့ ကာထားတဲ့ တဲကြီးဗျ။\nဒါကြောင့်မို့ ကျွန်တော်တို့ကို ညပဲဖြစ်ဖြစ် နေ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ထိပ်တုံးရှည်ကြီးတွေထဲခြေ ၂ ဖက်လုံးကို ထည့်ခတ်ထားပါတယ် (သို့မဟုတ်) သံကြိုးကြီးတွေနဲ့ ခြေကျင်းဝတ်ကို ခတ်ထားပါတယ်။ ညဘက် လှဲချ မအိပ်ခင်မှာတော့ လက်တွေကို လက်ကောက်ဝတ်ကနေ ကြိုးနဲ့ ပူးတုပ်ထားပါတယ်။ ပြီးတော့ မျက်နှာကို ပိတ်စနဲ့ တင်းကြပ်နေအောင် စည်းပြီးမှ အိပ်ကြရပါတယ်။ အိပ်ယာကတော့ မြေကြီးပေါ်မှာ ကတ္တာရာပြားစတွေ ခင်းထားတဲ့ ဘူမိ ကဗ္ဗလာ မြေမွေ့ယာပါ။ မအိပ်ခင်မှာ လုံခြုံရေး အဖွဲ့ (သို့) ကျွန်တော်တို့ကို ဖမ်းဆီးထားတဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို သီချင်းတွေ ဘာတွေနဲ့ ဖျော်ဖြေ တင်ဆက်ရသေး သဗျ။ ခိုင်းရင်ပေါ့လေ။ ပြီးလို့ အိပ်ချိန် လှဲချပြီးပြီ ဆိုရင်တော့ လူးလွန့် လှုပ်ရှားခွင့် မရှိတော့ပါဘူး။\nညလယ်ကောင်မှာ ဆီးသွားဘို့ နိုးတဲ့အချိန်မှာ လှဲချနေရာက ထ၊ ခြေရင်းမှာ ချထားတဲ့ ဂလူးကို့စ် ပုလင်းလွတ်တွေထဲကို သေသေချာချာချိန်ပြီး ရှူရှူးပေါက်ထည့် ရပါတယ်။ ပြီးပြန်အိပ်ပေါ့ဗျာ။ အဲအ်ိပ်ချိန်မှာ လူးလွန့်တာများတဲ့ သူတွေကိုတော့ မနက်လင်းချိန် တန်းစီချိန် ဆီး ပုလင်းတွေ သွန်ပြီးတာနဲ့ နာမည်တွေ ခေါ်လိုက်ပြီရင် မြေကြီးပေါ် ၀မ်းယား တိုးပေးထားရပါတယ်။ အဲဒီမှာ ထောင်မှုး ဆိုတဲ့လူ ဒါမှမဟုတ် အရိုက်အနှက် အင်မတန် ကြမ်းပါပေတယ်လို့ နာမည်ကောင်း ထွက်ချင်တဲ့ လုံခြုံရေးတာဝန်ကျ ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ မနက်ခင်း သွေးပူလေ့ကျင်ခန်း စ ပါတယ်။ သုံးလက်မ ပတ်လည်နီးပါး တုတ်တဲ့ လက်ကိုင်တုတ်ရှည်ကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျော (သို့) ခါးရိုးပေါ်ကို စုံကိုင် ရိုက်ချလိုက်သူရဲ့ စေစားရာအတိုင်း အလည်အပတ်ကျရောက် လာပါတော့တယ်။\nသို့ပေမယ့် သို့ကလို ကျရောက်လာတဲ့ တုတ်ချက်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ အဖို့တော့ ထမင်းစား ရေသောက်လိုပါပဲ။ အဲဒီမတိုင်ခင်က စစ်ကြောရေးလို့ ခေါ်တဲ့ ငရဲခန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးတဲ့ ကျောင်းသားတပ်ဖွဲ့ ထောက်လှမ်းရေးရဲ့ တုတ်ချက်၊ ဓါးချက်တွေ၊ မီးရှို့ချက်တွေ၊ လျပ်စစ်တို့ချက်တွေ၊ ရေနှစ်ချက်တွေနဲ့ ယှဉ်တဲ့အခါ ကလေးကစားသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီငရဲခန်းရဲ့ ညှင်းပန်းမှုနဲ့ ရှေ့မှာ ဘ၀ဆုံးပါးသွားတဲ့ ကိုတင်မောင်အေး (ကသာ) နိုင်ငံရေးတာဝန်ခံ ပီကင်းပြန် ဦးစိန်၊ စမ်းချောင်းက ကိုပြည့်စိုးနိုင်၊ ကိုစိုးကြီးတို့လို တုတ်ချက်နဲ့ အသက်ထွက် မခံလိုလို့ တော်လှန်ရေးသမားဘ၀ကနေ မဆလလွတ်လိုက်တဲ့ စစ်ထောက်လှမ်းရေး တွေပါလို့ ရင်နာနာထွက်ဆိုပြီး အသက်ကို ဆက်မွေးဘို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဒီဇာတ်ထုပ်မှာတော့ ဒီလိုကျရောက်လာတဲ့ တုတ်ချက်တွေဟာ သိပ်အဆန်း မဟုတ်တော့ပါဘူး။\nကျွန်တော်တို့လို အသက်ကို မွေးပေမယ့် မိမိတို့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ တချို့ကို ပေးလိုက်ရသူတွေလည်း ရှိတာမို့ ကျွန်တော်တို့ ထောင်အိပ်ခန်းဟာ ဈေးက အမဲသားတန်းထက်တော့ ပိုပြီး သွေးညှီနံ့ လွှမ်းပါတယ်။ လက်ကောက်ဝတ်က ဖြတ်ထားခံရတဲ့ ယူဂျီတာဝန်ခံ ကိုချိုကြီး (နောက်တော့ ခေါင်းပါဖြတ်ပေး လိုက်ရ) လက်ချောင်းတွေ ခုတ်ထားခံရတဲ့ ကိုအောင်ဖိုးတို့ ခြေထောက်ထဲကို ဖနောင့်ကနေ သံချောင်းကို မီးဖုတ်ပြီး ရှိုသွင်းခံထားရတဲ့ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုထွန်းအောင်ကျော်တို့ဆီက သွေးညှီနံ့တွေအပြင် ရံဖန်ရံခါ အကွဲအပြဲ အဖြတ်အတောက်တွေကြားမှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ခေါင်းကိုမကြာခဏ အစိမ်းချုပ်ချုပ် ခံရတတ်တာမို့ ကိုယ်ပေါ်က အ၀တ်တွေမှာ သွေးနံ့စွဲနေတာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပါ။\nခက်တာက သွေးပေလို့မို့လည်း အင်္ကျီကိုလဲမပစ်သာပါဘူး။ လဲစရာလည်း မပေးပါဘူး။ အဲဒီ ပါဂျောင်ဒေသဆိုတာက တရုတ်မြန်မာ နယ်စပ် ကေအိုင်အေ ဌာနချုပ် လိုင်စင် စခန်းနဲ့ တဆက်တည်း အမြင့်ပေ ခုနှစ်ထောင်ကျော်ရှိတာမို့ ဆောင်းမှာ အရိုးကွဲအောင် အေးစက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ စောင်မရှိပဲ (တခါတရံ စောင်ပါးလေး တထည် ၂ယောက်မျှ) မြေပေါ် လှဲအ်ိပ်ရတဲ့ ကျွန်တော်တို့အဖို့ သွေးဘယ်လို ရွဲနေပေမယ့် အဲဒီအင်္ကျီကို မပစ်နိုင်ပါဘူး။ အနည်းဆုံး လေးထပ်လောက် ထပ်ဝတ်ထားတာတောင် အဆောက်အဦး ထရံကြဲကြဲကြားက တိုက်လာတဲ့ တောင်ပေါ်ဆောင်းလေကြောင့် ရိုက်ထားတဲ့ ဒဏ်တွေက အရိုးကွဲအောင် အေးမြလှပါတယ်။\nနောက်ပြီးတော့ စပြီး ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ပြီး ချုပ်ထားကတည်းက တခါမှ ရေချိူးခွင့်လည်း မပေးသလို၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ထပ်အသားနာခံပြီး ရေချိူးခွင့် တောင်းဆိုဘို့ဆိုတာ စိတ်ကူးထဲတောင် မရှိပါဘူ။ ဒါကြောင့် အ၀တ်အစားတွေမှာ သွေးတွေကခြောက်ပြီး ချပ်ခေါက်ကြီး ဖြစ်တဲ့နေရာ၊ ဆီးနံ၊ သွေးနံ့နဲ့ ဖုန်မှုန့်တို့ လိမ်းကျံနေခဲ့တာ လနဲ့ချီပြီး ကြာလာတာတဲ့နောက် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်အချိန်က စတင် ပေါက်ဖွါးခဲ့တယ်လို့ မသိနိုင်တဲ့ သန်းဂျီးမလို့ ခေါ်တဲ့ ကိုယ်သန်းတွေနဲ့ အဆွေခင်ပွန်း ဖွဲ့မိကြပါတော့တယ်။\nအမှန်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်မှာ ခုလို ကိုယ်သန်းတွေရှိနေတာကို ဘယ်အချိန်က စ သတိထားမိ ဘယ်သူက စ သတိထားမိတယ်ဆိုတာ မှတ်မှတ်သားသား ရှိသင့်ပါလျက် မရှိတာကတော့ အဲဒီအချိန်က ဘယ်အချိန် ခေါ်ပြီး ရိုက်စစ်ဦးမလဲ။ လျှော့ခ်တိုက်ပြီး အစစ်ခံရ ဦးမလဲ။ မီးမြိုက်ခံရဦးမလဲ ဆိုတာကို နေ့နေ့ညည လန့်နေရလို့ပါ။ အစစ် မခံရတဲ့ အချိန်တွေမှာလဲ သူတို့ခိုင်းတဲ့ အလုပ်ကြမ်းတွေကို ကျွဲလို နွားလို လုပ်ရတဲ့ ကျွန်တပိုင်း ဖြစ်နေတာမို့ သတိမထားမိကြတာပါ။\nအဲနောက်တော့ တယောက်သောသူက စပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ သန်းတွေ ရှိနေတယ်လို့ စကြေညာလိုက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့တွေ အလုပ်နားတဲ့ အချိန် အင်္ကျီတွေကို တလွာချင်း ချွတ်ပြီး သေချာ စစ်ကြည့်သောအခါမှာတော့ အင်္ကျီရဲ့ ချူပ်ရိုးကြောင်းတွေ ကြားမှ ခိုအောင်းနေတဲ့ (အထူးသဖြင့် ဂျိူင်းနဲ့ လက်ပြင် အဆက် ချုပ်ရိုးတွေကြား) သန်းဖြူဖြူကြီးတွေကို တွေရပါတယ်။\nလူ့စိတ်ဟာ တော်တော်တော့ ဆန်းတယ်ခင်ဗျ။ ဒီ ကိုယ်သန်းကြီးတွေကို စတွေ့တော့ ဒါဟာအင်မတန် လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စကို အန္တရာယ်လို့မမြင်ပဲ ငါ့အမေကြီး (အဖွါး) ပြောတဲ့ ဂျပန်ခေတ်လို ခေတ်ပျက်ကာလမျိုးမှာမှ ကြုံရတဲ့ သန်းဂျီးမကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ကိုယ်ကပ်နေပါပေါ့လား ဆိုပြီး ကြိတ်ဝမ်းသာမိနေသေးဗျ။ ဒါပေမယ့် ကြာကြာ မစောင့်လိုက်ရပါဘူး ညလည်း ရောက်ရော သတ္တိပြတော့တယ်ဗျာ။ ခက်တာက ညဘက် မခံမရပ် နိုင်အောင် ဒင်းတို့က ကိုက်ပေမယ့် စောစောက ပြောခဲ့သလို လက်ပြန်ကြိုးက တုပ်ထားတဲ့အပြင် နည်းနည်းလေး လှုပ်ချင်လွန့်ပြီဆိုရင် ခွင့်ပြုချက် အရင်တောင်းရတာမို့ စိုင်းထီးဆိုင် သီချင်း အလိုက်နဲ့ ပြောရရင် ယားတော့ယားတာပေါ့ ဒါပေမယ့် မကုတ်နဲ့ လို့ပဲ ဆိုသလို ဖြစ်နေတာပေါ့ဗျာ။\nအမှန်တော့ ညည ကျွန်တော်တို့ အကျဉ်းစံ ရဲဘော်တချိူ့ဟာ ခွင့်ပြုချက် မတောင်းဘဲ လူးတယ် လွန့်တယ်ဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်နဲ့ မနက်မနက် တုတ်ချက် ထိခံနေရတာ တော်တ်ာကြာနေပါပြီ။ အရိုက်သာ ခံနေရတယ် ကိုယ်ဖာသာ လူးမိလွန့်မိသလား မသိရဘဲ အသလွတ် အနွာခံနေရတာက တော်တော်ကြာနေပြီ ခင်ဗျ။ မနက်ကျ စာရင်းက ထွက်လာပြီ လူးတယ်လွန့်တယ်တဲ့။ နောက်မှ အဖြေက ပေါ်တော့တာကိုးဗျ။ ဒီကောင်ကြီးတွေ အင်္ကျီ အတွင်းထဲမှာ ကိုက်နေတာဆိုတော့ လူးတော့တာပေါ့ဗျာ။ လွန့်တော့တာပေါ့ဗျာ။\nလူစိတ်ဟာ အင်မတန် ဆန်းသဗျ။ ပထမဆုံး ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒီကိုယ်သန်းကြီးတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ စသိတဲ့ ညကိုမှာတော့ ညအိပ်ဘို့ ခေါင်းချပြီး မိနစ်အတွင်းမှာပဲ အင်္ကျီအထပ်ထပ် အတွင်းက ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မကြုံစဖူး ထူးထူးခြားခြား ယားလာပါတော့တယ်။ သန်းဂျီးမ တပ်ဖွဲ့ဟာ တညတာ စစ်ဆင်ရေး စတင်ဘို့အတွက် တပ်ချီ တပ်ပြောင်းတွေ လုပ်နေပုံ ရပါတယ်ဗျ။ သိတဲ့အတိုင်း ခြေထောက် ၂ ချောင်းကလည်း သံကြိုးကွင်းထဲမှာ။ လက် ၂ ဖက်ကို ကျောနောက်ပို့ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကနေ ပူးတုပ်ထားတာမို့ လှဲချလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ လူက ပုံစံအရကို မလူးမလွန့် နိုင်တော့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်က ဘူတာရုံမှာ ခြေလေးချောင်းလုံးကို ပူးတုပ်ထားတဲ့ ၀က်တွေ ပုံစံပါပဲဗျာ။ မျက်စေ့ကိုလည်း ပိတ်စနဲ့ အမြဲတင်းနေအောင် ချည်ထားတာဆိုတော့ နားကို အမြဲစွင့်ထားတဲ့ အလေ့က ရှိနေသဗျ။ ဘယ်သူ့ခေါ်ထုတ် သွားပြီလဲ။ ဘယ်သူ ၀င်လာပြန်ပြီလဲ စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ညဘက်တွေမှာ ခေါ်ပြီး စစ်ဆေးတာကိုးဗျ။ ဘယ်သူတော့ဖြင့် စစ်ရင်း လက်လွန်သွားလို့ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး စသည်ဖြင့်ပေါ့ … ဆိုတော့ နားကတော့ စွပ်စွင့်ထားရတယ်။ ဘ၀က။\nပြောရင်တော့ ပိုလွန်းတယ် ပြောကြမှာပဲ။ တကယ်ပါဗျာ နောက် အာရုံစိုက်ထားတဲ့ အချိန်ဆိုရင် အဲဒီ ကိုရွှေသန်းဂျီးမ တပ်ဖွဲ့ အထဲမှာ ပြေးလွား လှုပ်ရှားတဲ့ အသံကို နားထဲမှာ တခါတခါ ကြားရသဗျ။ အရေပြားပေါ်မှာ ပြေးနေရင်လည်း သိနေသဗျ။ ကိုက်တာကတော့ မပြောပါနဲ့ တော့ဗျာ။\nသူတို့တွေကလည်း သိပုံရတယ်ဗျ။ ခုငါတို့ သွေးစုတ်နေတဲ့ လဒတွေဟာ ငါတို့ကို ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ ကောင်တွေလို့ ကောင်းကောင်း သိနေပုံရတယ်ဗျ။ အဲဒီတော့ ညရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ပျော်ပွဲစားရုံကြီးတွေ ဖြစ်သွားတော့တာမို့ တညလုံး စိတ်ကြိုက် ပွဲတော် တည်ကြပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သန်းတွေကပ်နေတာ စသိတဲ့ ညကတော့ ဘာပြောကောင်းမလဲဗျာ။ အရင်ကနဲ့ မတူအောင်ယား။ မတူအောင် နာတော့ကိုး။ အဲဒီတော့ လက်ပြန်ကြိုးတုပ်ထားတော့ ဘာမှလုပ်မရပေမယ့် နည်းနည်းလေး သက်သာလို သက်သာငြား လူးကြည့် လွန့်ကြည့်ချင်တဲ့စိတ်က ဘယ်လိုမှ တားမရဘူး ခင်ဗျ။\nယားနေတာကို အာရုံစိုက်ပြီး မြေကြီးနဲ့ ကြိတ်သတ်ဖို့ လုပ်ကြည့်တာပေါ့ဗျ။ ဘာပြောကောင်းမလဲဗျာ။ တညလုံးဟာ တယောက်ပြီး တယောက် နည်းနည်း လှုပ်ပါရစေဗျ ဆိုတာချည်း ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ ခက်တာက အကုန်လုံးက ကုပ်ချင် လှုပ်ချင်တဲ့ လူတွေချည်း ဖြစ်နေသလို ကုပ်ဖို့အရေး ခွင့်ပြုချက် ရဘို့ကလည်း အလွန် အရေးကြီးတာကိုး ဗျ။ ကျွန်တော် နည်းနည်း လှုပ်ပါရစေဗျ လို့ပြောပေမယ့် လှုပ်လို့ ခွင့်ပြုချက် ကျဘို့ စောင့်ရတာက တခါ တခါ တကမ္ဘာလောက် ကြာနေသလိုပဲ။ ကိုယ့်အလှည့်တောင် မရောက်သေးဘူး နောက်က တစ်ယောက်က ကျွန်တော်လည်း ကုတ်ပါရစေ ဖြစ်လာပြန်ရော။ သိတဲ့အတိုင်းဗျာ တာဝန်ကျတဲ့ အစောင့်ဆိုတာကလည်း အမျိုးမျိုးကိုး။ အဲဒီတော့ နောက်ဆုံးရလဒ်ကတော့ မနက်လင်းလို့ ကွင်းထဲမှာလည်း တန်းစီရော ဘာမှ ပြောမနေနဲ့ အစောင့်ကျတဲ့ လူအားလုံးက တုတ်ကိုယ်စီနဲ့ စောင့်နေတော့တာပေါ့။ ညက လှုပ်တဲ့လူ မလှုပ်တဲ့လူ ခွဲမနေတော့ဘူးလေ အားလုံးမြေကြီးပေါ် ၀မ်းယားမှောက်ထားစေ ဆိုတာမျိုးနဲ့ အ၀ စားရတော့တာပေါ့ ဗျ။\nအဲဒီ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘ၀မှာ ကျွန်တ်ာတို့ကို ဖမ်းထားပြီး မကြာခဏ အကြီးအကျယ် နှိပ်စက်နေတဲ့ ငရဲသားတွေရဲ့ ရန်ထက်၊ နောက် ရန်သူတော်အသစ် သန်းဂျီးမတွေကို ပိုပြီး ထိန့်လန့်လာပါတော့တယ်။ ညတိုင်း ဘယ်လိုအချိန်မှာ လူးခွင့် တောင်းရပါ့မလဲ ဆိုတာမျိုးကိုချည်း ချောင်းနေရတာကိုး။ သန်းဂျီးမတွေကလည်း လည်တယ်ဗျ။ ညဆို သူတို့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကနေ လက်မောင်းတလျောက် ဆင်းလာပြီး လက်ပြန်ကြိုးတုပ် ထားတဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က ကြိုးချည်ထားတဲ့ နေရာတ၀ိုက်ကို ဆင်းလာပြီး ကိုက်တတ်သဗျ။ တိုတိုပြောရရင်တော့ ညမလှုပ်ပဲလည်း မနေနိုင် မနက်ကျတော့မှ ရိုက်ပါစေတော့ ဆိုပြီးလှုပ်ရာက အရိုက်ခံရတာ ကြာလာတော့ ဒီသန်းဂျီးမတွေ ရန်က လွတ်ဘို့အရေးဟာ တို့တာဝန် အရေးတပါး ဖြစ်လာတော့တာပေါ့ ဗျာ။\nပထမဆုံး စစ်ဆင်ရေး ကတော့ အပြင်မှာ အလုပ်တွေ ထွက်လုပ်ရာက အပြန် ထောင်ရှေ့ကွင်းထဲ ခဏထိုင် လူရေတွက်ချိန်မှာ ခွင့်တောင်းပြီး အင်္ကျီ အထပ်ထပ်ကို ချွတ်ပြီး အောက်ဆုံးထပ်ကို ထားပြီး ကျန်အထပ်တွေကို ပြန်ဝတ်ပြီး (ပြန်မ၀တ်လို့ကလည်း မဖြစ်ဘူး တခါတလေဆို ရေခဲအောင် အေးတဲ့ နေရာကိုး) တော့ ရတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အဲဒီအင်္ကျီရဲ့ ချူပ်ရိုးကြောင်းတွေအတိုင်း ခိုအောင်းနေတဲ့ ရန်သူတော် သန်းဂျီးမတွေကို လက်စားချေကြပါတော့တယ်။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်္ကျီတွေက စစ်ရောင်တွေမို့ စစ်စိမ်းရောင် အင်္ကျီချုပ်ရိုးကြားမှာ ခိုနေတဲ့ ဒင်းတို့ကိုရှာရတာ ဘယ်ခက်လိမ့်မလဲဗျာ။ ဒီဖြူဖြူဖွေးဖွေး ဆန့်စေ့ကြီးတွေလို ကပ်နေတဲ့ဟာ။ အမယ် တကယ်လိုက်ရှာပြီး ရှင်းနေပြီဆိုတာ သိတော့ ဒင်းတို့ကလည်း ပြေးချင်တယ်ဗျ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်ရလိမ့်မလဲဗျာ ညပေါင်းများစွာ အညှိုးကြီး ညှိုးထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့လက်က လွတ်အောင် မပြေးနိုင်ကြပါဘူး။ အတုံးအရုံးပေါ့ဗျာ။ ဒါပေမယ့်ခက်တာက သူတို့ကို ကုန်စင်သွားအောင် ရှာဘို့ ကျွန်တော်တို့မှာက လုံလောက်တဲ့ အချိန် မရှိတာပဲဗျ။ ပြီးတော့ နေ့စဉ်ကလည်း မရှာနိုင်တာတော့ အရင်လိုပဲ နေ့ကျ အစောင့်နဲ့ စစ်ကြောရေး ပြုသမျှနုကြရပြီး ညညမှာတော့ ဒင်းတို့ပြုသမျှ နုရတဲ့ ဘ၀မှာပဲ စင်းခံခဲ့ရသဗျ။\nအဲဒီလို စင်းခံနေရတဲ့ ဘ၀ကနေ တယောက်သောသူက သူ့ အတွေ့အကြုံတခု ဝေငှလာသဗျ။ အဲဒါ ကတော့ ညအိပ်ယာဝင်ခါနီး လက်ပြန်ကြိုး ချည်ကာနီးမှာ အတွင်းဆုံးက အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး အပေါ်ဆုံးကို ပြောင်းပြီး ၀တ်တဲ့နည်း ခင်ဗျ။ များသောအားဖြင့် ဒီသန်းဂျီးမတွေက အောက်ဆုံးက အင်္ကျီမှာ တွယ်ကပ် နေတတ်ထာဆိုတော့ ဒီဟာကို အပေါ်ဆုံးထပ်ကို ပြောင်းဝတ်လိုက်ပြီးတော့ မျက်စိလည်အောင် လုပ်တဲ့စိတ်ကူးဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်း လုပ်ကြည့်တဲ့အခါ ဟုတ်သဗျ။ ညဦးပိုင်းမှာတော့ နည်းနည်းသက်သာသလိုလို ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့ အတိုးချပြီး အပြတ်အသတ် နွှာပါတော့တယ်။ ငါတို့ကို မလိမ့်တပတ်နဲ့ လုပ်တဲ့ ကောင်တွေဆိုပြီး တကယ်နွှာတဲ့အခါ တော်တော်ခံစား ရသဗျ။ ဒီတော့ နေနှင့်ဦးပေါ့ကွာ ဆိုပြီး ကြိတ်ပြီး ကြိမ်းဝါးနေခဲ့ရတာပေါ့ ခင်ဗျာ။\nဒီလိုနဲ့ ဆောင်းတွင်းကြီး တတွင်းလုံးမှာ ရေခဲတွေ လွှမ်းတဲ့ဆောင်း၊ အရိုက်ကြမ်း အဖြတ်အတောက် ကြမ်းတဲ့ စစ်ကြောရေးနဲ့ သွေးအစုပ်ကြမ်းတဲ့ သန်းဂျီးမတို့နဲ့ လုံးထွေးရင်း ရက်စက်အမှုအပေါင်း သရဖူဆောင်းတော့သည် ဆိုသလိုပဲ ကျွန်တော်တို့ထဲက ရဲဘော်တချို့ မကြွေသင့်ဘဲ၊ ကြွေလွင့်ခဲ့ရပြီး ဆောင်းအလွန် နှင်းခဲပျော်ချိန် ရောက်လာပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့တွေလည်း ငရဲမှာ နည်းနည်း အသားကျလာပါတယ်။ တရက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ အကျဉ်းသားတွေထဲမှာ တန်းစီး တာဝန်ယူထားရတဲ့ ကသာက ကိုမြင့်သိန်းက အရဲ့စွန့်ပြီး အထူးအရေးကြီးတဲ့ စီမံကိန်းတခုကို လုံခြုံရေး ယူထားတဲ့ တာဝန်ခံကတဆင့် တင်ပြလိုက်ပါသဗျ။\nအဲဒါကတော့ ခုလို နှင်းတွေပျော်လို့ ထောင်ကုန်းက ဆင်းတဲ့ တောင်ကြား စမ်းချောင်းလေး ပေါ်လာတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ရေချိုးခွင့်ပြုဘို့နဲ့ အ၀တ်တွေကိုလည်း ရေနွေးနဲ့ စိမ်ပြီး ပြုတ်လျော်ခွင့် ပေးဘို့ဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီချိန်က ကျွန်တ်ာတို့အားလုံး ရေမချိူးရတာ လေးလ ကျော်နေပါပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ အစောင့်အကြပ် စုံလင်စွာနဲ့ သဘောတူညီချက် များစွာနဲ့ ရေချပွဲ အခမ်းအနား လုပ်ဖြစ်ပါတော့တယ်။ အချိန်က မနက် ၁၀ နာရီလောက် နေထွက်ချိန်လောက်မှာ စဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထောင်ကုန်းနဲ့ အာသံကုန်း နှစ်ခုကြားမှာ နှင်းပျော်ချိန်ဆို ခြေကျင်းဝတ်လောက် နက်ပြီး လေးပေလောက် ကျယ်တဲ့ စမ်းချောင်းလေး ရှိသဗျ။ အာသံကုန်းလို့ ခေါ်ရတာကတော့ ကေအိုင်အေတပ်မှာ စစ်သင်တန်းလာယူတဲ့ အိန္ဒိယနိုင်ငံ အာသံပြည်ကလာတဲ့ သူပုန်တွေထဲက စစ်စည်းကမ်း မလိုက်နာတဲ့ စစ်သားတချို့ကို ခေါင်းဖြတ် သတ်ခဲ့ဘူးတဲ့ ကုန်းဖြစ်လို့ပါ။\nနောင် အဲဒီ တောင်ကုန်းပေါ်မှာပဲ ၁၉၉၂ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၁၂ရက် ညနေ လေးနာရီလောက်မှာ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအ၀င် တော်လှန်ရေး ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ရဲဘော် ၁၅ ဦးကို တချိန်တည်း အမိန့်ထုတ် ခေါင်းဖြတ် သတ်ခံခဲ့ရတာလည်း အဲဒီကုန်းပေါ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။\nပထမဦးစွာ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီစမ်းချောင်းလေးကို လူတယောက်လှဲပြီး စိမ်လို့ရအောင် ပြုပြင်ရပါတယ်။ တဖွဲ့ကတော့ မိုးဗြဲဒယ်ကြီး တလုံးထဲ ရေဖြည့်ပြီးတော့ ကျောက်တုံးသုံးတုံးကို ဖိုခနောက်ဆိုင်ပြီး ထင်းမီးဖိုကြီးတခု တည်ပါတယ်။ အဲဒီမိုးဗြဲဒယ်ကြီး ပွက်လာတာကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တ်ာတို့အားလုံးဟာ တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပါတယ်။ ရေတွေ ကျွက်ကျွက်ဆူလာတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန်း နှိမ်နင်းရေး စီမံကိန်းကြီးကို စတင်ပါတော့တယ်။\nပထမဆုံး ရေချိုးမယ့် တသုတ်ခွဲလိုက်ပြီး သူတို့ အားလုံးရဲ့ အ၀တ်တွေ အားလုံးကို ချွတ်ပြီး အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေတဲ့ ရေတွေထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်ကြပြီး ၀ါးလုံရှည်နဲ့ ထိုးနှစ်လိုက်ပါတယ်။ အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း စိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ ဒယ်အိုး ရေမျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည်နေလိုက်ပါတယ်ဗျာ။ တထည် ပစ်လိုက်တာနဲ့ ရေပြင်ပေါ်ကို တက်လာလိုက်တဲ့ သန်းဂျီးမဖွေးဖွေးကြီးဗျာ။ ဖွေးကနဲ ဖွေးကနဲ ရေပြင်ပေါ် တက်လာလိုက်တာ။ နောက်ဆုံး ညစ်မဲနေတဲ့ ဒယ်အိုး ရေမျက်နှာပြင်တခုလုံးမှာ ပေါလောမျောနေတဲ့ သန်းဂျီးမတွေနဲ့ အပြည့် ဖုံးသွားလိုက်တာ ရေမဲညစ်ညစ်တွေတောင် ပျောက်သွားတဲ့ အထိပါပဲ။\nကျွန်တော်တို့ အကုသိုလ်ကလည်း မသေးလှဘူး ခင်ဗျ။ ဒီလောက် ဘယ်နေ့ ထုတ်ရိုက်လို့ သေမလဲဆိုတာကို တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေရတဲ့အထဲ ဒီသန်းဂျီးမတွေက အကုန်ကြွသွားတာကို အားရပါးရ အရသာခံပြီး ကြည့်နေကြသေး တယ်ခင်ဗျ။ ပြောရရင်တော့ သူတို့ ပေးထားတဲ့ ဒုက္ခကလည်း မသေးဘဲကိုးဗျ။ အဲဒီနေ့ ညမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးဟာ သန်းဂျီးမတွေရဲ့ ဘေးရန်က လွတ်မြောက်ပြီး အေးေးအချမ်းချမ်း အိပ်စက်ရပါတော့တယ်။\nဒါပေမယ့် သိပ်တော့ မကြာပါဘူး ဒင်းတို့ အတိုးချ နှိပ်စက်တဲ့ ဒဏ်ကို ပြန်ခံရပြန်ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေချခွင့်ရတဲ့နေ့က နှိပ်စက်ထားလို့ မထနိုင်တဲ့လူတွေ လောလောလတ်လတ် လက်ခြေပြတ်ထားတဲ့ ဒဏ်နဲ့ ရေလုံးဝ ထိလို မရတဲ့ ရဲဘော်တချို့က ထောင်တွင်းဆောင်မှာ ကျန်ခဲ့တာမို့ သူတို့ အ၀တ်အစားတွေမှာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အိပ်တဲ့ နေရာခင်းတို့ စောင်တို့မှာ အသက်ဆက်ရှင်သန်နေတဲ့ သန်းဂျီးမတို့ဟာ သန်းဂျီးမမျိုးနွယ် မတိမ်ကောရေးအတွက် သံဝါသအမှုကို အရင်ကထက် နှစ်ဆအတိုးချပြီး လုပ်အားပြကြပုံရပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ မျိူးဆက်တွေ ပြန့်ပွါးပြီး ကုတ်ပါရစေ ဘ၀။ လူးပါလွန့် ပါရစေ ဘ၀ကို ပြန်ကျရောက်ရပြန်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ သန်းဂျီးမ စစ်ဆင်ရေးတခုကို ဆင်နွဲဘို့ အခွင့် လျောက်ရပြန်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ န၀တ ခေတ်ဦး မြို့ပြစီမံကိန်း တွေမှာ စစ်တပ်နဲ့ပေါင်းပြီး သန်းကြွယ်သူဌေးတွေ ဖြစ်ဘို့ အလုအယက် စီးပွါးရှာနေကြတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော် အပါအ၀င် ကံထူးသူ ငမိုက်သား တသိုက်ကတော့ သန်းကြွယ် သူဌေးတွေ ဘ၀ကနေ လွတ်ဘို့ အသည်း အသန်ကြိုးစား နေခဲ့ကြရသဗျ။\nမှတ်မှတ်ရရ သန်းဂျီးမတွေနဲ့ အပြန်အလှန် ခင်းခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲကို ကျွန်တော်တို့ ဘက်ကနေ တဖက်သက် ရပ်စဲလိုက်တဲ့ အချိန်ကတော့ စောစောကပြောသလို ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘ၀တူ ရဲဘော်တချို့ ကွက်မြက် ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ ဇက်ပေါ်ကို တကယ်ဓါးဝဲခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံအရ တိရိစ္ဆာန်ပဲဖြစ်ဖြစ် လူပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်အသက် သေမှာတော ကြောက်ရှာမှာပဲလို့ ကိုယ်ချင်းစာမိလာတာလည်း ပါသလို၊ နေ့စဉ်အလုပ်ခွင် ထင်းထမ်း၊ ထင်းဖြတ်၊ ကျောက်ထု၊ ကျောက်သယ် လုပ်ကြရတိုင်း ရဲဘော်တွေ ကွက်မြက်ခံခဲ့ရတဲ့ အာသံကုန်း (နောင်အခါ ကိုထွန်းအောင်ကျော်ကုန်း) ဘေးက နေ့စဉ်ဖြတ်သွားလာရင်း စဉ်းစားမိတဲ့ အချက်တခုရှိပါတယ်။\nဗုဒ္ဓ ကျမ်းဂန်တခုမှာ ရဟန်းကြီးတပါးဟာ ပျံလွန်တော်မူချိန်မှာ မိမိရဲ့ သင်္ကန်းကို စွဲလန်းမိခဲ့လို့ သင်္ကန်းမှာ ကပ်ညိပြီး သန်းဂျီမ ဖြစ်ရရှာတဲ့ ဇာတကရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရဲဘော်တွေထဲက တချို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို များနောက်ဆုံး အချိန်မှာ စိတ်မှာစွဲ သွားခဲ့သော်ဆိုတဲ့ အတွေးတခု ရလာပြီးတဲ့နောက် ဒီလိုအတွေးကို အချင်းချင်း ဝေငှပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိုးဗြဲဒယ်စစ်ဆင်ရေးကို တဖက်သတ်ရပ်ဆိုင်းပြီး သန်းကြွယ်သူဌေးတွေ ဘ၀မှာပဲ လူးရင်း လွန့်ရင်း ကြိတ်ခံကြတာ နွေ .. တနွေကုန်လို့၊ မိုးကူးပြီး မိုးသည်း ညတညမှာ ပါဂျောင်စခန်းက စွန့်ခွါ ထွက်ပြေးခဲ့တဲ့တိုင် အောင်ပါပဲ။\nနောက်ဆုံး အလင်းဝင်ဘ၀နဲ့ ကြက်ခြေနီအဖွဲ့က ပေးတဲ့ အ၀တ်အစားသစ်တွေကို ပြောင်းလဲခွင့် ရချိန်မှာ သန်းဂျီးမတွေနဲ့ ကတ္တီပါ လမ်းခွဲပေါ့ခင်ဗျာ။ အမှန်တော့ ကိုခင်ဝမ်းရဲ့ နုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးနဲ့ နုတ်ဆက်ချင်ပေမယ့် သန်းဂျီးမဆိုတာ့လည်း အနုပညာတွေဘာတွေ နားလည် ခံစားနိုင်မှာမဟုတ်တော့ မဆိုပြဖြစ်ခဲ့ တော့ပါဘူး။\nတကယ်တွက်ကြည့်တော့ ဒီအိမ်မက်ဆိုးကြီး မက်ခဲ့တဲ့ သန်းကြွယ် သူဌေးဘ၀ဟာ ခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ် တင်းတင်း ပြည့်မြည်ခဲ့ပါပြီ။ လာမယ့် ၂၀၁၂ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့မှာ နိုင်ငံတော်လှန်ရေး တခုအတွက် မွန်မြတ်တဲ့ စိတ်နဲ့ စွန့်လွှတ် စွန့်စားမယ်ဆိုပြီး ထွက်လာခဲ့တဲ့ အထက်ဗမာပြည်က ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအ၀င် ရဲဘော်တွေ ကွက်မြက်ခံခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်တင်းပြည့်ခဲ့ပါပြီ။\nနိဒါန်းမှာ ဖေါ်ပြခဲ့သလို ဆရာမခက်မာရဲ့ သန်းတွေအကြောင်း ဖတ်ရတဲ့အခါ နှစ်ကာလများစွာက ကိုယ်ပေါ်မှာ ညပေါင်းများစွာ သန်းဂျီးမတွေ တွားသွားခဲ့တဲ့ နေရာတွေက ယားလာပါတယ်။ အခုတခါ ယားလာတာကတော့ သန်းဂျီးမတွေကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။\nနိုင်ငံအတွက် စွန့်လွှတ်ရင်း အသက်ပေးခဲ့ရတဲ့ ကိုထွန်းအောင်ကျော် အပါအ၀င် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင် ရဲဘော်ပေါင်း ၃၀ ကျော်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ထဲမှာ ကိုယ်တိုင်လည်း သားကောင်တစ်ဦးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့ပါလျက်နဲ့ နှောင်းလူတို့ သိဘို့ တစိုးတစိမှ မတို့ မထိခဲ့ပဲ၊ ရေငုံနေခဲ့တဲ့ မိမိကိုယ် မိမိကြည့်မိတဲ့ အခါ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရတဲ့ စိတ်က တရွရွ ကိုယ်ပေါ် ပြေးလွားနေတာမို့ တခါက တရွရွ ပြေးလွှားခဲ့ဘူးတဲ့ သန်းဂျီးမတွေ အကြောင်းကို ခုလို ချရေးမိတာ ဖြစ်ပါကြောင်း ၀န်ခံချက် ပေးပါတယ်။\nတကယ်တော့လည်း အစ မထင် သံသရာအစဉ်က ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာမှာ ကပ်ညှိ လိုက်ပါ တွားသွားနေတဲ့ သာမာန်မျက်စိနဲ့ မမြင်သာတဲ့ သန်းဂျီးမတွေက အချိန်တိုင်းမှာ လိုက်ပါ ပြေးလွား ကိုက်ဖဲ့ သွေးစုတ်နေခဲ့တာက …\nမိနစ်များစွာ၊ စက္ကန့်များစွာ မဟုတ်ပါလားခင်ဗျာ။\n(ပါဂျောင်ဒေသတွင် ကျဆုံးခဲ့ရသော ကိုထွန်းအောင်ကျော်နှင့် ရဲဘော်များသို့ ဦးညွတ်လျက်)\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 2:15 PM0comments Links to this post\nကိုဇာဂနာ ပြောသော Political Prisoners များအတွက် ပြည်တွင်းသို့မရောက်သည့် ပြည်ပထောက်ပံ့ငွေများ အကြောင်း\nနိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများ ထောက်ပံ့ငွေ မရဟုဆိုလျှင် အဓိက တာဝန်ရှိသူမှာ AAPP ဟုခေါ်သော နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများ ကူညီစောင့်ရှောက်ရေးအသင်းဖြစ်၏။ AAPP သည် ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်း တစ်နှစ် ကို ထိုင်းဘတ်ငွေ သိန်း ၅၀ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံမဲဆောက်မြို.မှာ ရှိတဲ့ အဖွဲ. အစည်း တွေကို နိုင်ငံတကာ က ထောက်ပံ့ကြေးတွေ အလွန်လျှော့ချထားချိန်မှာ ကိုပဲ AAPP က အများဆုံး ရခဲ့တာဖြစ်ပါ တယ်။\n၂၀၀၄ ခုနှစ် AAPP ညီလာခံမှာ AAPP ရဲ့ အဂတိလိုက်စားမှုများကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တင်ပြခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီတုန်းက ညီလာခံသဘာပတိက KNU မှ မန်းငြိမ်းမောင် (ယခုမြန်မာပြည်တွင်း မှာ ထောင် ၁၇ နှစ်ကျ သွားသူ ) နဲ. ABSDF က ကိုတိတ်ကြီး တို.ဖြစ်ပါတယ်။ ညီလာခံမှာ သဘာပတိ နှစ်ဦး အတိုင်အဖေါက်နဲ. AAPP ရဲ့ အဂတိ များနဲ.တင်ပြချက်ကို ညီလာခံမှာ ဆွေး နွေးခြင်းမပြုပဲ နေခဲ့ပါတယ်။ (ညီလာခံနဲ.ပတ် သက်တဲ့ အသေးစိတ်ကို လိုအပ်တဲ့ အချိန်ကျတော့ထုတ်ပြန်ပါ့မယ်) ဒီလိုနဲ. AAPP က အဂတိလိုက်စားမှုကို အဲဒီ သဘာပတိနှစ်ဦး ရဲ့ ကြောထောက်နောက်ခံပေးမှု နဲ. အကာအကွယ်ပေးပြီး အဂတိလိုက် စားသူများ အုပ်စု က အမှု ဆောင် အဖြစ် အရွေးခံလိုက်ရချိန်က စပြီး နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေအတွက် ပေးတဲ့ပိုက်ဆံတွေ ဘယ် ရောက် ကုန်မှန်း မသိ တော့တာပါပဲ။ AAPP ညီလာခံကလည်း အဲဒီအချိန်ကထဲက မခေါ် ပဲ ရပ် ထားလိုက် တာ အခုထိပဲဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း BBPU လို.ခေါ်တဲ့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား သမဂ ပေါ်လာ တာလည်း AAPP အဂတိလိုက်စားမှုတွေကို မလိုလားမှု ကြောင့်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ NCUB ကလည်း AAPP အတွက် ပိုက်ဆံချပေးဖို့ ပြည်ပ NGO တွေကို ဆက်လက် ထောက် ခံပေးပြီး လူငယ် တွေ လုပ်ချင်တာလုပ်နေတာကို ဘာမှ မပြောပဲ ကြည့်နေခဲ့တဲ့အပြင် BBPU ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ရပ်တည်နိုင်ခွင့်မ ရအောင်လုပ်ထားခဲ့ကြပါတယ်။ ယခုအချိန်မှာ AAPP အမှု ဆောင် တွေရော BBPU အမှုဆောင်တွေရော မဲဆောက်မှာ ရှိနေပါတယ်။ သတ္ထိရှိရင် စကားစစ် ထိုးဖို့ ဖိတ် ခေါ် လိုက် ပါတယ်။ ဒီမိုကရေစီနည်းကျကျပေါ့။ စာရင်းစစ်အဖွဲ့နဲ့ လုပ်ငန်းစစ်အဖွဲ့လည်း ပါမယ်ပေါ့။\nတနင်္လာ, 26 ဒီဇင်ဘာ 2011\nနိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများ ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု လိုအပ်\nမြန်မာအစိုးရရဲ့ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နဲ့ အောက်တိုဘာလတုန်းက ပြန်လွတ်လာခဲ့တဲ့ ကိုယ်တိုင် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား ဖြစ်ခဲ့သူ နံမည်ကျော် လူရွှင်တော် ကိုဇာဂနာဟာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြည်ပခရီးစဉ်အဖြစ်နဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံနဲ့ ကမ္ဘောဒီးယား နိုင်ငံတွေကို ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက်ကနေ ၂၁ ရက်နေ့အထိ သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။ သူ ဘန်ကောက်မှာ ရောက်နေစဉ်မှာ ဗွီအိုအေ ၀ိုင်းတော်သူ မစုမြတ်မွန်က သွားရောက် တွေ့ဆုံ မေးမြန်းခဲ့ရာမှာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အထောက်အကူတွေ လိုအပ်နေတဲ့အကြောင်း သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်မှုတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nမစုမြတ်မွန်။ ။ ကိုဇာဂနာ ထောင်ထဲက ထွက်လာပြီးတဲ့အခါမှာ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော်တော်လေး ကူညီစောင့်ရှောက်မှုတွေ ပြန်ပြီးတော့ လုပ်ပေးတာ သိရပါတယ်။ ဆိုတဲ့အခါကျတော့ ဒီ ထောင်ထဲမှာရှိနေတဲ့ အကျဉ်းသားတွေ အနေနဲ့ အပြင်မှာရှိတဲ့သူတွေရဲ့ အကူအညီ ဘယ်လောက် အတိုင်းအတာအထိ လိုနေတဲ့အတွက်ကြောင့် ကိုယ်က လုပ်ပေးရတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါလဲရှင့်။ -\nကိုဇာဂနာ။ ။ “ဘယ်လောက် အတိုင်းအတာ လိုလဲဆိုတော့ ၁၀၀ % လိုတယ်ဗျ။ ဒီအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျနော် စိတ်လည်း မကောင်းဘူးခင်ဗျ။ စိတ်လည်း မကောင်းဘူး ဆိုတာက ကျနော် ကိုယ်တိုင်ပင် အဲဒီဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ထောင်ထဲမှာ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေကို ပံ့ပိုးတယ်၊ ဘယ်နိုင်ငံက ဘယ်သူတွေက ပံ့ပိုးတယ်။ ဘယ်သူတွေက ပေးတယ်၊ ဘယ်သူတွေကနေပြီးတော့ ထောင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားတွေအတွက် ဘယ်လောက် ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒါက အမြဲကြားနေရတယ်။ ကျနော် ထောင်ကလွတ်လာတဲ့အထိ ဘယ်သူ့ဆီကမှ မရခဲ့ဖူးဘူး။ ငါးခြောက် တစ်ဖက်တောင် မစားခဲ့ရဘူး။ ကျနော်တို့နဲ့နေတဲ့သူတွေလည်း ဘယ်သူမှ မရခဲ့ကြရှာပါဘူး။\n“ဥပမာ၊ ယုတ်စွအဆုံး ကျနော် စိတ်အရမ်းမကောင်းတာ တစ်ခုရှိတယ်။ ကျနော့်သူငယ်ချင်း လှမျိုးနောင်၊ အခုတော့ မန္တလေးထောင် ရောက်သွားပါပြီ။ မြစ်ကြီးနားမှာ အတူနေခဲ့တယ်။ မျက်လုံးတစ်လုံး ဆုံးသွားတယ်။ ထောင်ထဲမှာ မျက်လုံးတစ်လုံး ဆုံးသွားတယ်ဆိုတာက တကယ်ပြောတာ၊ ထောင်ထဲက ရိုက်လို့နှက်လို့ ဆုံးတာမဟုတ်ပါဘူး။ နဂိုရှိတဲ့ ရောဂါကြောင့် ဆုံးတာ။ သို့သော် တကယ်လို့များ သူဟာ proper treatment သင့်လျော်တဲ့ ဆေးဝါးကုသမှု တစ်ခုခု ရလိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒီလောက် မြန်မြန် မဆုံးရှုံးဘူးပေါ့။ အခုဆိုရင် မျက်လုံးတစ်လုံး ဆုံးရှုံးရုံတင်မကဘူး။ နောက် မျက်လုံးတစ်လုံးကပါ ဆုံးရှုံးတော့မယ်၊ သုံးပုံတစ်ပုံလောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ စာတောင် မဖတ်နိုင်တော့ဘူး ဖြစ်လာတယ်။ ဆိုတော့ ဒီလူတစ်ယောက်မှာ အရေးပေါ် ဆေးကုသဖို့အတွက် အစိုးရမှာ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ သူတို့ ဖမ်းထားတာကိုး။ သို့သော် အဲဒီဟာကို ဆေးကုဖို့အတွက် moral encouragement စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပေးမှုတွေလည်း လိုတယ်။ financial encouragement ငွေကြေးအရ ပံ့ပိုးကူညီမှုလည်း လိုတယ်။ သူ့မှာက မရှိဘူး။ စီးပွားရေးအရ မပြေလည်ဘူး။ ပိုက်ဆံလေး သုံးသိန်းလောက် ရှိရင်ကို မျက်လုံးကို လေဆာနဲ့ပစ်လို့ ရရဲ့သားနဲ့ အဲဒီ ပိုက်ဆံလေး သုံးသိန်းလောက် မရှိတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ မျက်လုံး နောက်တစ်လုံးဟာ သုံးပုံတစ်ပုံ ဆုံးရှုံးလာရပြီ။ ဘယ်သူကူမှာလဲ။ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေကို ကူညီပါတယ် ကူညီပါတယ်လို့ ပြောပြီးတော့ လှမျိုးနောင်ရဲ့ မျက်လုံး တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုံးရှုံးနေတာကို Retinal Detachment လို့ ပြောတာပဲ။ ကျနော်တို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေခဲ့ရတယ်။ ကျနော့် သူငယ်ချင်းကို ဒီလိုလူ အခန်းချင်း ကပ်နေတဲ့သူတောင် ကျနော် မကူနိုင်တော့ဘူး။ သူ စိတ် ဘယ်လောက် ထိခိုက်ထားမလဲ။ ငါတို့ကတော့ တိုင်းပြည်အတွက်လို့ ပြောတယ်၊ လုပ်လိုက်ရတာ တိုင်းပြည်အတွက်လို့လည်း ပြောတယ်။ ငါတို့ကို ဘယ်သူကမှလည်း လုပ်မပေးပါလား။ ပေးနေတာကတော့ အကြီးအကျယ်ပဲ။ ဘယ်သူကပေးတယ်၊ ဘယ်လောက်ပေးလိုက်ပြန်ပြီ ဆိုတာက အကြီးအကျယ်ပဲ။ ဘယ်သူ ပေးလို့မှမရတာ အမှန်ပဲ။\n“နောက်ထပ် ကျနော် ထပ်ပြောမယ်။ ဒါ တရားဝင် တကမ္ဘာလုံးကို ပြောလို့ရတဲ့စကားဖြစ်တဲ့အတွက် ကျနော် ပြောချင်သေးတယ်။ ဘုန်းကြီးတွေကို ထောက်ပံ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဘုန်းကြီးတွေကို ထောင်ထဲမှာ ထောက်ပံ့လို့ဆိုပြီး ဆုတွေလည်း ပေးလိုက်ကြတာ ဟိုးအမေရိကားကနေ နည်းတာမဟုတ်ဘူး။ ကျနော်တို့နဲ့ အတူတူနေတဲ့ ဘုန်းကြီးလေးပါး ရှိတယ်။ နံမည်တပ် ကျနော် ပြောလို့ရတယ်။ တနေ့က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က အညတရ သူရဲကောင်းဆု ပေးလိုက်တဲ့ ဘုန်းကြီး ဦးဉာဏ ကျနော်နဲ့အတူတူ ရှိတယ်။ ဘုန်းကြီး ဦးဓမ္မသာမိ၊ ကျနော်နဲ့အတူတူ မြစ်ကြီးနားထောင်မှာ နေခဲ့တယ်။ ဘုန်းကြီး ဦးဂန္ဒသာရ မန္တလေးက ဘုန်းကြီး ကျနော်တို့နဲ့အတူတူ နေခဲ့တယ်။ အဲဒီ ဘုန်းကြီးလေးပါးလုံး ဘာမှမရဘူး။ ကျနော်ပြောတာ ရှင်းရှင်းလေးနော်။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘုန်းကြီးတွေ ရှိတယ်။ ကျနော်နဲ့အတူတူ သုံးနှစ်ခွဲလုံးလုံး နေခဲ့တာ။ အဲဒီတော့ ကျနော်တို့ စိတ်ထဲမကောင်းဘူးခင်ဗျ။ အပြင်က ပြောလိုက်ရင်တော့ ဂုဏ်တွေယူပြီးတော့ အကြီးအကျယ်ပေးတယ်။ ဘယ်လိုပေးတယ်ချည်း ပြောတယ်။ ပြောပြီးတော့ နံမည်တွေ ယူနေကြတယ်။ တကယ့်တကယ် ထောင်ထဲကကောင်တွေက ဘာမှမရတော့ နေ့တိုင်း ဒီအသံကြားနေရလေ စိတ်တိုလေပဲ။ ကြာရင် အဲဒီထောင်ထဲကလူတွေ လွတ်လာရင် သတ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာလိမ့်မယ်။ ဆိုတော့ ဘာမှလည်းမပေးဘဲနဲ့ ပေးတယ်ပြောနေတာ။ ဒီကိစ္စရဲ့ နမူနာတစ်ခုဆို ကျနော် ပြောပြမယ်။\n“ကျနော် ဒီလာခါနီးလေးမှာပဲ စင်ကာပူက လမ်းပြကြယ်အဖွဲ့ ရန်ကုန်ကို ရောက်လာတယ်။ သူတို့တွေက အကျဉ်းသား ၄၀ ကို လတိုင်း သူတို့ တာဝန်ယူ ထောက်ပံ့နေပါတယ်တဲ့။ ၁,၇၀၀ ပို့ပေးပါတယ်တဲ့။ သူတို့ပို့ပေးတဲ့စာရင်းထဲမှာ ပါတဲ့ မျိုးအောင်နိုင်။ သူ့မိန်းမ ကျနော့်အိမ်မှာ။ သူတို့ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရှိနေတယ်။ ဟောဒီမှာ ကိုမျိုးအောင်နိုင်ကို ထောင်ဝင်စာသွားတွေ့မယ်။ ကျနော်လည်း ခရီးသွားမှာမိုလို့ မျိုးအောင်နိုင်ဆီသွားမယ့် သူ့မိန်းမ မနေခြည်ကို ပစ္စည်းတွေ ထည့်ပေးနေတယ်။ စာအုပ်တွေ ထည့်ပေးတာ။ အဲဒီ မနေခြည်က ကျမ တပြားမှ မရပါဘူးတဲ့။ သူတို့က ကျနော်တို့ပေးနေတာ ၁၃ လရှိပြီတဲ့။ ဟုတ်ကဲ့… ကျမ တပြားမှမရပါဘူးတဲ့။ ဒါတော့ သူလည်း မလိမ်ဘူး။ ဒီကလူတွေ မရတာကလည်း မရဘူးပဲ ပြောရမှာပေါ့။ အဲဒါတွေ ကျနော် ပြောတာ။ ပေးတဲ့သူတွေကလည်း ပေးတယ်။ မရတဲ့သူကလည်း မရဘူးဆိုတော့ ကြားထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီလို့ ကျနော် ထင်တယ်။ အဲဒီခံစားချက်ကြောင့် ကျနော် ထောင်ထဲက ထွက်ထွက်ချင်းမှာ ကျနော့် သူငယ်ချင်းတွေကို ကျနော် ပြန်ပို့ချင်တယ်။ အဲဒီတော့ ကျနော် ဘယ်သူ့ဆီက ပိုက်ဆံမှမတောင်းဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျနော် အလှူမခံဘူး။ သို့သော် နံပါတ်တစ်။ ကျနော့် သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်တဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့ ဂီတနယ်ကလူတွေပေးတာ ကျနော် ယူတယ်။ ဆိုပါတော့ ထွန်းအိန္ဒြာဗို ပေးတယ်၊ ဝေဠုကျော်ပေးတယ်၊ ဇင်ဝိုင်းပေးတယ်။ မင်းမော်ကွန်း ပေးတယ်။ ကျနော် ယူတယ်လေ။ သူတို့ဆီကို ကျနော် အားမနာ လျှာမကျိုး ကျနော် တောင်းလို့ရတယ်။ ကျနော်နဲ့ နီးစပ်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေကို ကဲ ပေးပါဦး တစ်သိန်းလောက်၊ ပေးပါဦး သုံးသိန်းလောက် လိုက်တောင်းတယ်။ ကျနော် မျက်နှာ အောက်ကျခံပြီး တောင်းရပါတယ်။ ဒီလိုပဲ နိုင်ငံခြားရောက်နေတဲ့ ကျနော် သူငယ်ချင်းတွေ တချို့က ပိုက်ဆံစုပြီး သူတို့အတွက် အမေရိကားရောက်နေတဲ့ သူတွေဆီက နှစ်ဆယ်မျိုး သုံးဆယ်မျိုး စုလိုက်တယ်။ ငါးယောက်လောက် စုလိုက်ရင်လည်း ဒါက ၁၅၀ လောက် ဖြစ်သွားတာ။ အဲဒီသူငယ်ချင်းတွေက ၀ိုင်းစုပြီးပေးတဲ့ပိုက်ဆံလေးတွေနဲ့ပဲ ကျနော် ရအောင်ပို့တယ်။ သို့သော် ကျနော် ဒီထက် ပို့ချင်ပါတယ်။ အခု ကျနော် ထောင်ပေါင်း ၄၂ ထောင် ရှိတဲ့အထဲမှာ ၂ ထောင်ကလွဲရင် ထောင် ၄၀ ကို ကျနော် ပို့ပြီးသွားပါပြီ။ ထောင် ၄၀ မှာ နှစ်ခါပြန်ကြော့တဲ့ထောင်တွေ၊ ဥပမာ တောင်ငူဆို နှစ်ခါပြန်သွားပြီ။ လွိုင်ကော်ဆို နှစ်ခါ ပြန်သွားပြီ။ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော ဆို နှစ်ခါပြန်သွားပြီ စသည်ဖြင့်ပေါ့။ မြစ်ကြီးနားဆို နှစ်ခါ ပြန်သွား ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒီလို ပို့တဲ့အခါမှာ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ကို ငွေတစ်သောင်း အနည်းဆုံး ပို့နိုင်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အင်္ကျီပို့နိုင်တယ်။ စာအုပ်တွေ ကျနော် ပို့နိုင်တယ်။ လိုအပ်တဲ့ဆေးဝါး ကျနော်တို့ ၀ယ်ပြီးတော့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ သို့သော် တစ်သောင်းဆိုတော့ မများပါဘူးဗျာ။ သို့သော် သူတိုစိတ်ထဲမှာ ကျနော်တို့ကို ပစ်မထားဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ပေးမှုတစ်ခုရတယ်။ အဲဒါကတော့ ကျနော် မဏ္ဍပ်တိုင်တပ်ပြီး ပြောနေ့တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့လက်ထဲကို ဒီပစ္စည်းတွေ ရောက်တယ်ဆိုတာလည်း ကျနော်တို့က သူတို့ဆီကလာတဲ့ document တွေ အပြည့်စုံ ကျနော်တို့ဆီမှာ ရှိပါတယ်။ ဆိုတော့ အဲဒီစိတ်ကလေး တစ်ခုတည်းနဲ့ ကျနော် လုပ်တာပါ။”\nမစုမြတ်မွန်။ ။ စောစောကပြောတဲ့ ဒီအဖွဲ့အစည်းတွေက ပေးနေပါတယ်လို့ ပြောနေတဲ့အဖွဲ့တွေက ဘယ်အဖွဲ့တွေလို့ ရည်ညွှန်းပြီးတော့ ပြောလို့ရနိုင်ပါလား။ -\nကိုဇာဂနာ။ ။ “ကျနော် နံမည်တွေလည်း မပြောတတ်တော့ဘူး။ အဖွဲ့တွေ တပုံကြီးပဲ။ နိုင်ငံခြားကနေ ပေးနေတာ။ စင်ကာပူရောက် မြန်မာများရော။ ဂျပန်နိုင်ငံရောက် မြန်မာများရော။ အမေရိကန် နိုင်ငံရောက် မြန်မာများရော ပေးနေတာပဲ။ နေ့တိုင်း ပေးနေတာပဲ။ မပေးဘူးလို့ ကျနော် ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ပေးချင် ပေးလိမ့်မယ်။ တကယ်လည်း သူတို့ပေးနေပါတယ်။ မရတာ။ ကျနော်တို့ ပေးတဲ့သူကလည်း ပေးနေလိမ့်မယ်။ ဆိုတော့ ပေးတဲ့လူနဲ့ မရတဲ့လူနဲ့ကြားထဲမှာ ဒီဟာက ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ဆုံးမှုကြီးပေါ့။ ဒီလိုပြောရမှာပေါ့။”\nလူရွှင်တော် ဇာဂနာကို ဗွီအိုအေက မစုမြတ်မွန်က တွေ့ဆုံမေးမြန်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 5:58 AM2comments Links to this post\nဆင်းရဲမွဲတေမှုများပပြောက်ရေး အတွက် ကျွန်ုပ်တို.ပါတီမှ ၄ - ၉- ၂၀၁၁ နေ.စွဲနဲ.အောက်ပါအတိုင်း ဆောင်ရွက်စေရန် ဖေါ်ပြခဲ့ပါတယ်။ ၎င်းဖေါ်ပြတဲ့အထဲမှာ ဘဏ်အတိုးနှုံးများလျှော့ချရေးလည်းပါဝင်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို.အား ထောက်ခံအားပေးသော ပြည်တွင်းပြည်ပ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးတို့အား အထူး ဂုဏ်ယူပါကြောင်း တင်ပြအပ်ပါတယ်။\nအစိုးရမင်းများအနေဖြင့် ဆင်းရဲမွဲတေမှုကိုတိုက်ဖျက်လိုတယ်ဆိုရင်-- သွင်းကုန်အစားထိုးရေးမူဝါဒကို စွန်.လွတ်ပါ။ သွင်းကုန်နဲ.ပို.ကုန် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးပါ။ ဦးပိုင်နဲ. စစ်အစိုးရလက်ဝေခံ ကုမ္ပဏီများ ကို အခွင့် ထူးများပေးခြင်းအား ချက်ခြင်းရုတ်သိမ်းပေးပါ။ စစ်မှန်သောဈေးကွက်စီးပွားရေးကိုဖေါ်ဆောင်ပါ။ အရှုံးပေါ် နေသော နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများအားလုံး ရောင်းချပစ်ပါ။ ပြည်သူများအတွက် တန်းဖိုးနဲ အိမ်ယာ များကိုမြောက်များစွာ ဆောက်လုပ်ပါ။ ပြည်တွင်းပြည်ပ တယ်လီဖုန်းခေါ်ဆိုခနှုံးထားများလျှော့ချပေးပါ။ အင်တာနက်လိုင်း အမြန်နှုံးများမြှင့်တင်ပါ ။ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများနဲ. နိုင်ငံတကာမှ စီးပွားပိတ်ဆို.မှုဖွင့်လှစ်ရေး အလဲအလှယ်လုပ်ပါ။ ဘဏ်အတိုး နှုံးများ ယခုလျှော့ချထားသော ၁၀% မှ ၆ % ထိလျှော့ချပေးပါ ဗဟိုဘဏ်အတိုးနှုံးကို လည်းလျှော့ချပေးပါ။ ဒေါ်လာငွေကို ကျပ် ၅၀၀ ခန်.နဲ. နှုံးရှင်မျှောထားပါ။ နေပြည်တော်ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ၂ နှစ်ခန်.ရပ်နားပေးပါ။ မြို.ကြီးများမှ ဘတ်စ် ကားများကို ချောင်ချိစွာသွားလာနိုင်အောင်စီစဉ်ပါ။ ကမ္ဘာမှာ ဘတ်စ် ကားတွေ ကြပ်တာဆိုလို. မြန်မာတစ်နိုင်ငံပဲရှိတော့ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများနဲ.လုပ်ငန်းစာချုပ်တွေချုပ်ဆိုတဲ့အခါ တန်းဘိုးတွက်မှုကိုသေချာစွာဆောင်ရွက်ပါ၊ သူတို.ဟာ ပစ္စည်းတန်ဘိုးကို ၂ ဆ ၃ ဆ မတန်တဆဈေးတင်လေ့ရှိပါတယ်။ အချို.၀န်ကြီးများက လာဘ်စားပြီး ဈေးမဆစ်တော့ပါ။လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများရဲ့အခွန်ရှောင်မှုကို ဖေါ်ထုပ်ပါ။ သမ၀ါယမ ၀န်ကြီးဌာနကိုဖျက်သိမ်းပေးပါ။ GEC ကဲ့သို.သော သမ၀ါယမအသင်းများကိုလည်းဖျက်ပါ။ အထွေထွေလွတ်ငြိမ်းချမ်း သာခွင့်အမိန်.ထုတ်ပြန်ပါ။ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများကိုလည်း အထွေထွေလွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ထဲမှာ ပါဝင် ခွင့်ပြုလိုက်ပါတယ်။ လာမဲ့ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲမှာ တရားမျှတစွာလုပ်ပါ။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကို အရှေ.တောင်အာရှအဆင့်သို. မြှင့်တင်ပါ။ ပြည်ပ သို.အလုပ်သွားရောက်လုပ်ကိုင်သူများ အားလုံးကို နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ထုတ်ပေးပါ။( ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် မလေးနိုင်ငံတွင် မြန်မာအလုပ်သမား သိန်းပေါင်းများစွာ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်မရှိပါ) အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ပါ။ နိုင်ငံရေး သမား စစ်စစ် တွေကို တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးမှာ ခန်.ထားပါ။\nELEVEN JOURNAL မှကူးယူဖေါ်ပြပါသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံတော် ဗဟိုဘဏ်မှ သတ်မှတ်ထားသော အပ်ငွေ၊ ချေးငွေ ဘဏ်တိုးနှုန်းကို ၂ ရာခိုင်နှုန်းစီ လျှော့ချ PDF | Print |\nရန်ကုန်မြို့ရှိ ပုဂ္ဂလိကဘဏ်တစ်ခုတွင် ဘဏ်လုပ်ငန်း ဆောင်ရွက်နေသည်ကို တွေ့ရစဉ်\nမြန်မာနိုင်ငံတော် ဗဟိုဘဏ်မှ သတ်မှတ်ထားသော အပ်ငွေ၊ ချေး ငွေများ၏ ဘဏ်တိုးနှုန်းကို ဒီဇင် ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့မှ စတင်ကာ ၂ ရာခိုင်နှုန်းစီ လျှော့ချလိုက်ပြီး ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် စတင်သက်ရောက်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဘဏ်လုပ်ငန်းနှင့် ငွေရေးကြေးရေး လုပ်ငန်းအသိုင်းအ၀ိုင်းထံမှ သတင်း ရရှိပါသည်။ ဗဟိုဘဏ်မှ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့က နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ထားသော ဘဏ်တိုးနှုန်း မှာ အပ်ငွေအတွက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ချေးငွေအတွက် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပြီး ယခုသတ်မှတ်မှုအရ အပ်ငွေအတွက် အတိုးနှုန်း ၈ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ချေးငွေအတွက် အတိုးနှုန်းမှာ ၁၃ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဘဏ်လုပ်ငန်း တာဝန်ရှိသူများထံမှ သိရသည်။\nကမ္ဘောဇဘဏ် ဒုဥက္ကဋ္ဌဦးသန်းလွင်က”ဘဏ်တိုးနှုန်းက ဟိုတစ်ခေါက် လျှော့ချပေးကတည်းက ထပ်လျှော့ဖို့လိုတယ်ဆိုတာ ပြောပြီးသား။ အကြံပေးအဖွဲ့ အနေနဲ့လည်း လျှော့ ပေးဖို့တင်ပြခဲ့ပါတယ်။ အခုလိုလျှော့ ပေးတဲ့အတွက် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသူတွေ ပိုအဆင်ပြေနိုင်တယ်။ စီးပွားရေးအခြေအနေ ကို တည်ငြိမ်တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင် နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ မြန်မာပြည်ရဲ့အတိုးနှုန်းက အရမ်းမြင့်နေတယ်။ ဒေသတွင်းမှာ အမြင့်ဆုံးအနေအထား ဖြစ် နေတယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရ ဆိုရင် လက်ရှိစီးပွားရေး အနေအထားအရ အပ်ငွေအတိုးက ၆ရာခိုင်နှုန်း၊ ချေး ငွေအတိုးက ၁၁ ရာခိုင်နှုန်း လောက် ပဲဖြစ်သင့်တယ်”ဟုပြောကြားသည်။\nယခုကဲ့သို့ ဘဏ်တိုးနှုန်း ၂ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချပေးမှုကို ဒီဇင် ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့က ဘဏ္ဍာရေး နှင့်အခွန်ဝန်ကြီးဌာနတွင် ပြုလုပ်သော အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် အတည် ပြုခဲ့ကြောင်း၊ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်၊ လုပ်ငန်းရှင်များ အရင်း အနှီးရရှိမှုလွယ်ကူစေရန်၊ လုပ်ငန်း များပိုမိုဖွံ့ဖြိုးစေရန် အထောက်အကူပြု နိုင်ပြီး နိုင်ငံသားများ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း များပြားစေရန် ရည်ရွယ်ချက် ထားရှိခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nထွန်းဖောင်ဒေးရှင်းဘဏ် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသိန်းထွန်းကလည်း “၂၃ ရက်နေ့ မှာ အစည်းအဝေးလုပ်ပြီး လျှော့ချ ပေးခဲ့တာပါ။ ဒီလိုလျှော့ချပေးတဲ့ အတွက် လုပ်ငန်းရှင်တွေ၊ အရင်း အနှီးလိုအပ်နေသူတွေပိုအခွင့်အလမ်း ရှိသွားတာပေါ့။ မြန်မာရဲ့ဘဏ်တိုးနှုန်းက များနေတာမို့ လျှော့ချပေးရ မှာပါ။ ငွေဖောင်းပွမှုနှုန်းကဒီနှစ်ပိုင်း တွေမှာ တော်တော်လေး ကျလာတယ်။ အပ်ငွေအပ်နှံသူတွေ အတွက်လည်း အခုဘဏ်တိုးနှုန်းက ငွေဖောင်းပွမှု နှုန်းထက် တော်တော်လေး များနေသေးတော့ အဆင်ပြေမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ဘဏ်တိုးနှုန်း လျှော့ပေးလိုက်တော့ တုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ ပြန်သွက်လာမယ်။ ရှိရင်းစွဲ အနေအထားထက် ပိုကောင်းလာနိုင်တယ်” ဟု ထင်မြင်ချက်ပေးပါသည်။\nဒေသတွင်းနိုင်ငံအချို့ဖြင့် ဘဏ်တိုးနှုန်း နှိုင်းယှဉ်ချက်\nနိုင်ငံ ချေးငွေ အတိုး% အပ်ငွေ အတိုး%\nမြန်မာ ၁၃(ယခု) ၈(ယခု)\nမြန်မာ ၁၅(ယခင်) ၁၀(ယခင်)\nတရုတ် ၅ .၃ ၂ .၃\nထိုင်း ၇ .၀ ၂ .၅\nမလေးရှား ၆ .၁ ၃ .၁\nအင်ဒိုနီးရှား ၁၃ .၆ ၈ .၅\nစင်ကာပူ ၅ .၄ ၀ .၄\nဗီယက်နမ် ၁၅ .၈ ၁၂ .၇\nဘရူနိုင်း ၅ .၅ ၀ .၉\nဖိလစ်ပိုင် ၈ .၈ ၄ .၅\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 4:25 PM0comments Links to this post\nကျောင်းသားတပ်မတော် ABSDF ရဲဘော်များ အသတ်ခံရမှု နှင်ပတ်သက်၍ ဥက္ကဌဟောင်း ကိုထွန်းအောင်ကျော်နှင့် အတွင်းရေးမှုးဟောင်း တို.၏ သဘောထား\nABSDF အတွင်းရေးမှုးဟောင်း(၈၈)နှင့် ဥက္ကဌ ( ဟောင်း )တို့ ၏ မြောက်ပိုင်း လူသတ်မှု့များအပေါ်သဘောထားများ\nကချင်ဒေသ ABSDF (မြောက်ပိုင်း ) တွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သောလူမဆန်စွာနှိပ်စက် ၊ညှင်းပမ်း၊ရက်စက်စွာသတ်ဖြတ်မှုတွင်အဓိကတာဝန်ရှိသူများသည်၊ယခုအချိန်တွင်တာဝန်ယူဖြေ ရှင်းပေးရန်ပြင်းထန်စွာတောင်းဆိုလိုက်သည်။\nဤကိစ္စသည် ကျနော်တို့ ၈၈၈၈ အရေးတော်ပုံကြီးမှပေါက်ဖွားလာသော ABSDF ကျောင်းသားတပ်မတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ၊အစဉ်အလာကြီးသော သမိုင်းကို အမဲစက်ထင်စေသည်သာမက၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်၏ ဆိုဆုံးမမှုအောက်တွင် အပြည့်အ၀နာခံ၍ယဉ်ကျေး ၊စာနာစွာနေထိုင်ကြသော မြန်မာပြည်ဖွားများ၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ စော်ကားပြီးအမဲစက်ထင်စေ တဲ့လုပ်ရပ်ဖြစ်တယ်၊\nကမ္ဘာ့အလယ်မှာမိမိတို့လူမျိုး ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချ အထင်သေးခံရတဲ့ဖြစ်ရပ်ဖြစ်တယ်။ မွန်မြတ် မှန်ကန်စွာတိုက်ပွဲဝင်နေသော ကျောင်းသားတပ်မတော်ကိုပြည်သူ များအယုံအကြည်မဲ့စေသော လုပ်ရပ်ဖြစ်တယ်လို့ ကျနော်ခိုင်ခိုင်မာမာစွပ်စွဲပါတယ်၊ အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းဖို့လိုအပ်ကြောင်းကိုထပ်မံတောင်းဆိုပါတယ် ။\nအောင်မိုးဝင်း ရေးသော မြောက်ပိုင်းဒေသမှ အရိုးတွန်သံများ သည် သူစိတ်ကူးယဉ် ၍ ရေးသားထားချက်မဟုတ်ပါ ၊ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့ရသောသူများမှပေးပို့သော ခိုင်မာသည့်အချက်အလက်များမှထုတ်နှုတ်ရေးသားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်၊ကျနော်ကိုယ်တိုင်သိတဲ့ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် ဤ ညှင်းဆဲ သတ်ဖြတ် မှုဖြစ်ရပ်သည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်မှန်ဖြစ်ပါကြောင်းထောက် ခံရေးလိုက်ရပါတယ်။\nဤ ဖြစ်ရပ်ပေါ်တွင်အခြေခံ၍ ရေးသားခဲ့သော ကိုထွန်းအောင်ကျော် ၏ ရပ်တည်ရေးသားချက်သည် ကျနော်နှင့်ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်ပါကြောင်း အသိပေးထောက်ခံအပ်ပါတယ်။\nကိုယ်တိုင် ကံနိမ့်စွာဖြင့် နာကျင်စွာ စတေးခံသွားကြသော သူရဲကောင်းများ၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော သူရဲကောင်းများ ကို ကျနော်အလေးပြုအပ်ပါတယ် ၊\nစတေးခံခဲ့ရသူများအတွက် ကောင်းရာဘုံဘ၀မှာပျော်ရွှင်စွာစံစားနိုင်ပါစေ။ ကျနော်သည်ရဲဘော်များနဲ့ထပ်တူ နာကျင်စွာခံစားရပါကြောင်းရေးသားတင်ပြလိုက်ရပါတယ်။\nပြုလုပ်သူများသည် တချိန်မှာမိမိလုပ်ရပ်နဲ့ထပ်တူခံစားရမယ်ဆိုတာအမြဲရင်မှာပိုက်ထားကြပါ ၊ကိုယ့်အလှည့်ကျရင်မနွဲ့ကြဖို့တော့လိုတယ်အဆင်သင့်ပြင်ထားကြပါ။ဒါမှတရားမှာပေါ့ ။\nအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဟောင်း ( ၁၉၈၈ )\n12/ 21/ 2011\n(ABSDF ဥက္ကဌ ဟောင်း ကိုထွန်းအောင်ကျော် ၏ သဘောထား)\nကိုထိန်လင်းရဲ့ “ကျွန်တော်သန်းကြွယ်သူဌေးဖြစ်ခဲ့စဉ်က”ကို ဖတ်ရတော့ယူကြုံးမရဖြစ်ရတဲ့ အပြင်တော်တော် လဲသံ ဝေဂရခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာစစ်အာဏာရှင်စံနစ်ကိုတွန်းလှန်ဖို့ကြိုးစားရင်း၊ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း တွေ ပြည်သူ့အရေး၊ ဒီမိုကရေစီရေးတွေပျောက်ကွယ်၊ ပန်းတိုင်ကိုမေ့ပြီး ၊ ရန်သူကပင်မလုပ်တဲ့ ရက် စက်မှုအပေါင်းသရဖူဆောင်း တဲ့အထိလူကိုလူလို့မမြင် တော့ဘဲ၊ လူ့အခွင့်အရေးအတွက် တိုက်ပွဲ ဝင်နေပါ တယ်ဆိုသူတွေကလူ့အခွင်အရေးတွေကိုမျက်ကွယ်ပြု၊ လူတွေကို အဟိတ်တိရစ္ဆာန်တွေလို အရိုင်းအစိုင်းခေတ်ကအတိုင်း လူမဆန်တဲ့နှိပ်စက်နည်းတွေနဲ့မတွေးဝံ့လောက်အောင် ရက်ရက်စက်စက်နှိပ်စက်ပြီး၊ အပြစ်ရှိ ပါတယ်လို့ ဝန် ခံခိုင်း၊ ကမ္ဘာ့အလယ်မှာလူရိုင်းတိုင်းပြည် လိုပြုကျင့်ခဲ့တာတွေကြောင့်၊ ဗမာနိုင်ငံကို တကယ် ကယ်တင်ချင်တယ်၊ တကယ် လူ့အခွင့်အရေးကိုလေးစားတယ်၊ ပြည်သူတွေအတွက်ရယူပေးချင်ပါ တယ်ဆိုတဲ့ သူတွေအား လုံးကြပ်ကြပ်အသဲထဲမှာစွဲနေအောင်မှတ်သားထားပြီး၊ ငါတို့ဒီလိုအလုပ်မျိုးတွေကိုဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူးလို့၊ မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လေးလေးနက်နက် ဂတိပြုပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာ စွာ စံနမူနာယူသင့်တယ် လို့တိုက် တွန်းချင်ပါတယ်။\nမြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမိုင်းမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့ဖြုတ်၊ထုတ်၊သတ်လမ်းစဉ်ဟာ ကွန်မြူနစ်တွေရဲ့လမ်းစဉ် ဟာ မင်းမဲ့ဝါဒနဲ့ဘာများခြားနားလို့လဲလို့မေးခွန်းထုတ်ရတဲ့ကိန်းဆိုက်ခဲ့သလို၊ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများဒီမိုကရက်တစ်တပ်ဦးဟာလည်းမင်းမဲ့စရိုက်နဲ့ကျောက်ခေတ် ကိုပြန်သွားမှာလား?\nပြည်သူတွေကို ဒီမိုကရေစီရအောင်တိုက်ယူကြမှာလား?ဆိုတာမြောက်ပိုင်းအေဘီအက်ဒီအက်ရဲ့လူမဆန်တဲ့ နှိပ်စက်ညှင်းပန်း သတ်ဖြတ်မှုကမေးခွန်းထုတ်လာရတော့တယ်။\nဒီလိုလုပ်ရပ်တွေကြောင့်ပြည်သူတွေရဲ့ယုံကြည်မှုကျဆင်းသွား ရတာမဆန်းဘူးလို့ပြောရမှာဘဲ၊ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာအဓိကပြသနာ ကကိုယ့်တပ်ကိုယ်ပြန်နင်းတဲ့အကျင့်ဆိုးဘဲဖြစ်တယ်။\nတရားဥပဒေဘောင်အတွင်းကစစ်ဆေးပြီးအပစ်ရှိရင်အပစ်ပေး၊ အပစ်မရှိရင်မရှိတဲ့အလျှောက်လွှတ်တာ မျိုးကိုလေးလေးနက်နက်မကျင့်သုံးသ၍နိုင်ငံရေးရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ဝေးနေဦးမှာဘဲ။ အဓိကတရားဥပ ဒေကိုတောထဲမှာမှို့လို့၊ ကျင့်သုံးဘို့မလွယ်ဘူးဆိုတဲ့ဆင်ချေပေးမနေဘဲ ၊ တောမှာဖြစ်ဖြစ်၊ မြို့မှာဖြစ် ဖြစ်၊ တရားဥကဒေကိုလိုက်နာဘို့လိုတယ်၊ တရားကိုစောင့်သိကြဘို့လိုတယ်။\nအလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရတာက၊ ဗကပတွေရဲ့အမှားကိုနှောင်းလူတွေဖြစ်တဲ့ အေဘီအက်ဒီအက်ကခေါင်းဆောင်တွေသိရဲ့မြင်ရက်နဲ့ ဘာလို့ပုံတူကူးချရက်စက်ပြရတာလဲဆိုတာဘဲဖြစ်တယ်။\nဒီလုပ်ရပ်ဟာကျောင်းသားတွေရဲ့လက်နက်တော်လှန် ရေးကိုပျက်လိုပျက်စီးလုပ်တာထက် ကျော်လွန်ပြီးလုံးဝ ကျဆုံးသွားအောင်ရည်ရွယ် ချက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည် ဖြစ်စေအမျှော်အမြင်နည်းစွာနဲ့လုပ်လိုက်တာလို့မြင်တယ်။ စစ်အာဏာရှင်တွေက ပြည်သူတွေကို၊ လက်နက်နဲ့ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေတာကို တိုက်မဲ့သူတွေကိုယ်တိုင်ကကိုယ့် လက်ထဲမှာလက်နက်ရောက်လာတော့၊ ရန်သူထက် ဆိုးတဲ့နှိပ်စက်နည်းတွေနဲ့ ကိုယ်လူအချင်းချင်းထဲမှာရန်သူ့သူလျှိရှိတယ်ဆိုပြီး၊ အပစ်ရှိသူ ၁၀၀ လွတ်ရင်လွတ် ပါစေ၊ အပစ်မဲ့သူတယောက် အပစ်မကျစေနဲ့ဆိုတဲ့တရားသဘောနဲ့ဆန့်ကျင်ပြီး အပစ်ရှိသူတယောက်မိ ဘို့ အပစ်မဲ့သူ ၁၀၀ သတ်ချင်သတ်မယ်ဆိုတာဖြစ်လာခဲ့တာကြောင့် တကယ့်တော်လှန်ရေးသမားတွေတောတွင်း ခံခဲ့ရတာပါ။\nဒီကိစ္စမှာအဲဒီအချိန်ကတာဝန်ယူထားတဲ့ထိပ်ပိုင်းခေါင်း ဆောင်တွေမှာလုံးဝတာဝန်ရှိတယ်၊ ဒီကိစ္စကိုတနေ့နေ့မှာ ဖြေရှင်းကြရမယ်၊ အဲဒီနေ့ဟာလည်းမကြာခင်ရောက်လာတော့မှာဖြစ်တယ်၊ ဒီမိုကရေစီရရင်တောင် ကိုယ့်တိုင်း ပြည်ကိုယ်မပြန်ရဲမဲ့လူတွေလဲရှိမှာပါ။\nလွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်၂၀ လောက်ကကိစ္စဟာ၊ အချိန်ကြာလာရင်ပျောက်ကွယ်သွားမယ်လို့ထင်ရင် အမှားကြီးမှားလိမ့် မယ်။ ABSDF ဘာကြောင့်ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ?\nဘယ်သူ့မှာတာဝန်ရှိသလဲမေးရင်တာဝန်အရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ် တဲ့ထိုစဉ်ကဥက္ကဌ တာဝန်ယူထားတဲ့သူ တွေကရှင်းပြနိုင်ရင်ပိုကောင်းမယ်။\nဒါမှ ကျောင်းသားတော်လှန်ရေး ကြီးဘာကြောင့်မအောင်မမြင်ဖြစ်ခဲ့ရ တယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်ရ တယ်ဆိုတာ သိမယ်လို့ယုံကြည်ပါတယ်၊\nအနှစ်၂၀ကျော် ကြာပြီမို့အားလုံးသိခွင့်ရှိတယ်လို့ယုံကြည်လို့လဲဖြစ်ပါတယ်၊ အဲဒီတုံးကဦးဆောင်ခဲ့တဲ့သူ တွေအနေနဲ့ ဘာကြောင့်ဒီလိုအရုပ်ဆိုး အကျဉ်းတန်မှုတွေဖြစ်ခဲ့ရတယ်၊\nအေဘီဥက္ကဌတယောက်အနေနဲ့ကိုယ်လေးစားတန်ဘိုးထားတဲ့အဖွဲ့ကြီးအခုလိုကိုယ့်ရဲဘော်အချင်းချင်း သတ်တဲ့အထိ အရုပ်ဆိုးအကျဉ်းတန်တဲ့လုပ်ရပ်အတွက်အထူးဘဲစိတ်မကောင်းဖြစ်မိသလို ရေငုံနှုတ်ပိတ်အနေ သင့်ဘူးလို့ယူဆတဲ့အတွက်အခုလိုရေးသားလိုက်တာဖြစ်တယ်၊\nကိုထိန်လင်းအနေနဲ့အဲဒီတုံးကဘယ်သူတွေကညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်သူကဖြင့်အမိန့်ပေးတယ်၊ အဓိကဦးဆောင်သူတွေကိုနံမည်နဲ့တကွရေးသားဖြည့်စွက်ပေးပါလို့ပြောချင်ပါတယ်။\nအထူးပြောချင်တာကတော့ ABSDF မှာလက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြတဲ့ရဲဘော်တွေနဲ့ ၊ ဒီလုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ သူတွေနဲ့မရောယှက်စေချင်ဘူး။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရန်သူလက်တွေဝင်မွှေလာမှာကိုလဲတော် လှန်ရေးသတိရှိဘို့လိုတယ်။\nအခုလိုအရေးကြီးနေတဲ့အချိန်မှာ လက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ABSDF ကိုတိုက်ခိုက်ဘို့ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကိုသေးသိမ်အောင်လုပ်ဘို့လုပ်လာနိုင်တယ်။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့လူစစ်ပြီးရဲဘော်သုံးကျိတ်ဖွဲ့ခဲ့တာတောင်ရှုမောင် ခေါ်ဗိုလ်နေဝင်းလိုလောက်ကောင် အာဏာရူးကကပ်ပါလာသေးတာဘဲ။\nဒါကြောင့်ဘယ်သူကဘာဆိုတာမသိခင်ဝါးလုံးရှည်နဲ့မယမ်းဘို့လိုတယ်။ ABSDF ကျောင်းသားတော်လှန်ရေးကိုယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့လက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ရဲဘော်တွေကိုတော့မစော်ကားမိဘို့လိုတယ်။\nPosted by MYANMAR DEMOCRACY CONGRESS at 3:32 PM2comments Links to this post\nအင်္ဂလန် နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး လန်ဒန် သင်္ကြန်ပွဲသို.တက်ရောက်\nဗိုလ် ခင်ညွန့် တင်ပြသော ဒေါ်စုအားကယ်တင်ခြင်း ဆောင်းပါး မူရင်း\nNLD မှ အကြမ်းဖက်သမားများကိုတောင်းပန်


အွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် | အခမဲ့အဘို့အ Poker! | get £5အခမဲ့! |\nနေအိမ် » အွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် | အခမဲ့အဘို့အ Poker! | get £5အခမဲ့!\nPoker ၏ကမ္ဘာ့ဖလားမှလှိုက်လှဲစွာကြိုဆိုပါသည်အွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည်ကတောင်မှ သာ. ကောင်း၏ကို\nကစားတဲ့ Play, Blackjack, slots & ရီးရဲလ်ငွေအနိုင်ရ!!\nmFortune မှာစိတျလှုပျရှားစရာကာစီနိုဂိမ်းများ, Vegas မှမိုဘိုင်းကာစီနို, Pocketwin, နှင့် Pocket Fruity. ရ Mobilecasinoplex.com မှတဆင့်ဤအလောင်းကစားရုံဝက်ဘ်ဆိုက်များသွားရောက်ကြည့်ရှု သီးသန့်အခမဲ့အပိုဆုကမ်းလှမ်းချက်များ!!\nလောင်းကစားရုံဂိမ်းကစားခြင်းကိုစတင်အပေါ်ကပုံရိပ်တွေပေါ်တွင်ကလစ်နှိပ်ပါ & ပိုက်ဆံအနိုင်ရစတင်ရန်\nအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် Play! အခမဲ့အဘို့အ Poker!\nအဆိုပါအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် scheme ကိုလူအားပေးမယ့်ကြီးမြတ်နည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်, ဂိမ်းမှအပေါ်ချိတ်ဆက်ရ. အွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် ကစားသမားတွေထွက်သူတို့၏စိတ်နှလုံးအလောင်းအစားခွင့်ပြုပါလိမ့်မယ်, အကျိုးဆက်များအကြောင်းကိုနှစ်ကြိမ်စဉ်းစားသို့မဟုတ်ဘယ်လိုသင့်ရဲ့ဘဏ်ငွေလက်ကျန်မှဖြစ်ပျက်အဘယ်သို့သောအကြောင်းအံ့သြစရာမလိုဘဲ. ဒီမျှသိုက်လိုအပ်သောအစီအစဉ်ကိုသင်အာမခံထား, စိတ်၏ပြည့်စုံငြိမ်းချမ်းရေး.\nထိုအွန်လိုင်း Poker Band Wagon Join\nသင်ချစ်ပ်နှင့်အတူလွယ်ကူသောကြောင့်ယူလိုသောအသစ်တစ်ခုကစားသမားရောက်နေတယ်ဆိုရင်, အွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည်, အစီအစဉ်ကိုသငျသညျတူညီသောအပေါ်သင့် hard ရရှိခဲ့သည်ပိုက်ဆံရင်းနှီးမြှုပ်နှံရှေ့တော်၌ထိုကြိုးသင်ယူကြောင်းသေချာစေမည်. ဒါကြောင့်သင်ကနည်းနည်းနည်းနည်းချွတ် play, သငျသညျမီးပေါ်မှာလျှင်ပေါ်မှာကစား.\nသန်းနဲ့ချီတဲ့ Away ပေးခြင်းအွန်လိုင်း Poker Website များ\nထိုအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည်နည်းလမ်းမိတ်ဆက်နှင့်အတူ, တထောင်လျှင်မသန်းပေါင်းများစွာသော, ကစားသမားအွန်လိုင်းဖဲချပ်ကစားစတင်ခဲ့ကြပြီ. ဒါဟာအများ၏အဆုံးကဖော်ပြခဲ့သည်ခဲ့သည် 2013, ကျော်လွန် $12 သန်းအွန်လိုင်း Poker မရှိသိုက်လိုအပ်မည့်အစီအစဉ်နှင့်အတူအားပေးစကားပိုက်ဆံအဖြစ်ဖြန့်ဝေခဲ့ကြ. အခွားသောအလွန်ကြီးစွာသောဖဲချပ်မြှင့်တင်ရေးကမ်းလှမ်းမှုတချို့ကမျှသိုက် iPhone ကိုဖဲချပ်များမှာ, မိုဘိုင်းဖဲချပ်, မိုဘိုင်းဖဲချပ်မရှိသိုက်ဆုကြေးငွေ, မိုဘိုင်းဖဲချပ်အခမဲ့နိမိတ်လက္ခဏာကိုတက်, deuces ရိုင်းအွန်လိုင်းအခမဲ့ဆုကြေးငွေ, အွန်လိုင်းဖဲချပ်မရှိသိုက်နှင့်အွန်လိုင်းဖဲချပ်မရှိ download,.\nအောက်တွင် ပို. ဂရိတ် Poker အပိုဆု Read သို့မဟုတ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Sensation ကာစီနိုငွေကြေးဇယားထဲမှာဘယ်သူမျှမအပ်နှံကာစီနိုအပိုဆုအရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရာတွင်ထဲက Check!!\nဘယ်လိုကြောင့်အွန်လိုင်း Poker Player ကိုကူညီပါပါ့?\nအားလုံးကစားသမားပြုပါရန်ရှိသည်လိမ့်မည်ဖြစ်ပါသည်, ထိုအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် scheme ကိုကမ်းလှမ်းကြောင်း website တစ်ခုအားရဲ့ login. အဘယ်သူမျှမပုဂ္ဂိုလ်ရေးအသေးစိတျသို့မဟုတ်ဘဏ်အကောင့်အသေးစိတ်ကိုဒီအစီအစဉ်အဘို့အလို့မေးနေကြတယ်. သင်၌လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြပြီးတာနဲ့, ထိုအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည် scheme ကိုသင်၏အွန်လိုင်းဖဲချပ်အကောင့်ထဲမှာလက္ခဏာသက်သေငွေပမာဏကိုငွေသွင်းပါလိမ့်မယ်.\nအဆိုပါအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေသာလျှင်ပထမဦးစွာအချိန် Poker ကစားသမားသည်\nဒီ option ကိုသာပထမဦးဆုံးအကြိမ်ကစားသမားများအတွက်ရရှိနိုင်, ကစားရန်ဆန္ဒရှိသော. အဆိုပါအစီအစဉ်ကို website ကိုမှမကြာခဏဧည့်သည်များအတွက်တရားဝင်မဟုတ်ပါဘူး. မကြာခဏကစားသမားများအတွက်, သူတို့အားလုံးစီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့်ကစားနည်းဘို့မိမိတို့အကြွေးကတ်များသုံးစွဲဖို့မေတ္တာရပ်ခံပါလိမ့်မည်.\nမိုဘိုင်း Poker သို့မဟုတ်အွန်လိုင်း Poker Play မှ Paid Get\nလုံးဝအခမဲ့အွန်လိုင်းဖဲချပ်ကစားရန်ရှိခြင်းထက်ချိုမြိန်နှင့်ပိုပြီးအလိုလိုကျလှနျးခွငျးဘာမှမရှိဘူး, ထိုအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည်မူဝါဒများနှင့်အတူ. သငျသညျကစားနေစဉ်အတွင်းသငျသညျဝင်ငွေ. ဒါဟာကိုရွှေ leprechaun မဟုတ်စစ်မှန်သောပိုက်ဆံင်. ဖဲချပ်အွန်လိုင်းကစားခြင်းလည်းလောကီနိုင်ငံအရပ်ရပ်ရှိသမျှကျော်ထံမှလူတို့နှင့်အတူပေါင်းသင်းများနှင့်ရောနှောနေတဲ့ကြီးမြတ်ပလက်ဖောင်းဖြစ်ပါသည်. သင်ကအွန်လိုင်း Poker အဘယ်သူမျှမအပ်ငွေလိုအပ်ပါသည်အစီအစဉ်များနှင့်အတူအခမဲ့အဘို့ဤသို့ပွုရ.


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: ကိုပြူးကျယ်သို့ ပေးစာ … အပိုင်း (၁၁)\nPosted by မေဓာဝီ at 5:13 AM\nစကြာတေးတပ် ရေးဟန်ကို တော်တော်လေး သဘောကျတယ်ဗျာ။ ဒါနဲ့ အဲဒီ စကြာတေးထပ်မှာ စာကြောင်းရေ ဘယ်လောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတာမျိုး ရှိသေးလား။ အချိန်အားရင် စကြာတေးထပ်ပုံစံ စမ်းရေးကြည့်မှပဲ။ ပေါက်ကရတွေ ထွက်လာမလားတော့ မသိ။ :D\nတေးထပ်ကို မရေးတတ်ပါ။ ဒါပေမယ့် အလွန်နှစ်သက်ပါသည်။ ဆရာတွေကတော့ ပြောကြ ပါတယ်။ စမ်းကြည့်သင့်တယ်တဲ့။ မလုပ်ဖြစ်ပါ။ ပါဠိဂါထာများကိုတော့ “စကြာလည်” ရေးတတ်ပါသည်။ ကြုံတဲ့အခါ အားပေးပါဦး။ (တစ်ခါထဲ ad ပါပြီးသွားအောင်ပါ)\nတေးထပ်ဆိုလို့လားမသိဘူး။ နှစ်ခါထပ်သွားတယ်။ (မတော်လို့ပါနော်)၂\nnothing.. ထပ်သွားတာလေးရီရတယ်.. အဟိ..\nကျနော်ကတော့ ဖတ်ဖို့ပဲတတ်တယ်ဗျာ.. ဒါတောင် မနည်းဖတ်ယူနေရတာ။ ဒါတွေ အချိန်ကုန်ခံပြီး တင်ထားပေးတာ ကျေးဇူးပါခင်ဗျား။\nကိုသံလွင် …. စကြာတေးထပ်မှာ ရှိရမယ့် စာကြောင်းရေက ဟိုးအရှေ့မှာ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ တခြားတေးထပ်များ နည်းတူ အပိုဒ် ၁၈ ပိုဒ် ရှိရပါမယ်။ စပ်နည်းကတော့ မြင်လွယ်ပြီမို့ စာအုပ်မှာလည်း ဖော်ပြမထားပါ။\nကိုနတ္ထိ … ဘလော့ကို သွားကြည့်ပြီးပါပြီ။ ပါဠိဂါထာတွေ ရေးဖွဲ့ထားတာ ဖတ်ရပါတယ်။ ကျမစက် အယ်ရာတက်နေလို့လားမသိဘူး အစအဆုံးဖတ်မရပါဘူး။ ကွန်မန့်လည်း ရေးမရပါ။\nကိုနတ္ထိများ ဖတ်ချင်မလားလို့ … ကျမ ရိုက်ဖို့လည်းပျင်း, နားလည်း မလည်တာနဲ့ ချန်ခဲ့တဲ့ ပါဠိတေးထပ်ကို ဒီကွန်မန့်ထဲမှာပဲ ရေးထည့်လိုက်ပါတယ်။ (အဓိပ္ပါယ်သိလို့ ရှင်းပြမယ်ဆိုရင် အလွန်ဝမ်းသာ မိမှာပါပဲ)\nကနိဋ္ဌ-သောအဟံ၊ သီတလံ-အဘိရမာ မျ။\nခမာနိ-ဘောဇနေ၊ ရိယ ပထေ၊\nရောစေမိ-ယံပဏ္ဏေကို၊ ဘဒ္ဒန္တေ-မိတ္တ ပေဿး။ … ။\nကိုသန့်ဇင်အောင် … လာဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ။\nလာဖတ်ပြီး နှစ်သက်ကြမယ်ဆိုရင် ကျမ အချိန်ကုန် ခံရကျိုးနပ်ပါပြီ။\nthanks , i never see like that .\n3/29/2007 9:01 AM\nဘာတုကော-အစ်ကို။ဘော မိတ္တ- အို မိတ်ဆွေ။ သြသိဉ္စ-သွန်းလောင်း။ နိစ္စာ-အမြဲ။ သြဒိဿ-ရည်စူးသော။ အာနုဘာဝေန- အာနုဘော်ကြောင့်။ ကနိဋ္ဌ-ညီငယ်။ သောအဟံ- ထို..ကျွနုပ်။ သီတလံ-အေးအေးချမ်းချမ်း။ အဘိရမာမျ-မွေ့လျော်ပါ၏။ ဆန၀- ၉၆ပါး။ အန္တရာ-ဘေးအန္တရယ်။ ဒူရ- အဝေး။ ၀ိမုတ္တာ-လွတ်မြောက်။ တသ္မာ-ယောစ-ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ဣစ္ဆိတံ-အလိုရှိအပ်သော။ သဗ္ဗံ-အာလုံး။ ပိဋကံ- ပိဋကတ်။ ယံသိပ္ပ-အတတ်ပညာ။ ပုနပ္ပုနံ-ထပ်ခါထပ်ခါ။ ပဂုဏ-ကျွမ်းကျင်။ မန္တလေး-နဂရံမှာ-မန္တလေးမြို့။ ၀သနံ-နေထိုင်။ ရမာမိစ-မွေ့ပျော်။ ခမာနိ-အဆင်ပြေ။ ဘောဇနေ-စားစရာ ။ရိယပထေ-အနေအထိုင်။ ရောစေမိ-နှစ်သက်၏။ ယံပဏ္ဏေကို- ယင်း စာလွှာကို။ ဘဒ္ဒန္တေ-အရှင်မြတ်တို့။ မိတ္တ-မိတ်ဆွေ။ ပေဿး-ဖတ်ကြည့်ကြပါ။\nသြဒိဿ-ရည်စူးသော။(မေတ္တာငယ်-မေတ္တာ)။ အာနုဘာဝေန- အာနုဘော်ကြောင့်။\n4/05/2007 8:05 AM\nခုလို အဓိပ္ပါယ်ပြောပြပေးတဲ့ ကိုနတ္ထိကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။\n4/05/2007 8:09 AM