ပင်စင်ယူပြီးရင် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ပင်စင်ယူပြီးရင်\nPosted by မောင် ပေ on Jan 31, 2012 in Creative Writing, Think Different | 29 comments\nအစဦးဆုံး ကျုပ် ကို ကျုပ် မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် ။\nကျုပ် အသက်က ၆၂ နှစ်ရှိပါပြီ ။ ဘမောင် လို့ ခေါ်ပါတယ် ။ အစိုးရ ဌာန တစ်ခုမှာ သစ္စာရှိရှိ ဝန်ထမ်းခဲ့တဲ့ မန်နေဂျာဟောင်းတစ်ယောက်ပေါ့ဗျာ ။ အဲ…. “သစ္စာရှိရှိ” လို့ ကျုပ်ဘာလို့ ပြောနိုင်သလဲ ဆိုရင် ၊ ကျုပ် ကိုယ် ကျုပ် လိပ်ပြာလုံလို့ ဘဲ ၊ ကျုပ် လုပ်သက် နှစ်၄၀နီးပါး ရှိခဲတဲ့အတွင်းမှာ ၊ ဘာလာဘ်မှ မစားခဲ့ဘူးရယ် ၊ တစ်ကယ်ပါ ၊ ကျုပ်တို့ ဌာန က ဝန်ထမ်းတွေအတွက် တိုက်ခန်းတွေ ခွဲတမ်းနဲ့ ချရောင်းပေးတော့ ၊ ကံကောင်းစွာနဲ့ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ဝယ်နိုင်ခဲ့တာ တစ်ခုဘဲ ၊ ကျုပ် လုပ်သက်အတွင်း အဖတ်တင်တာရှိတယ် ။ အော်မေ့နေတာ ၊ ဂျီအက်စ်အမ် ဖုန်းတစ်လုံးလဲ ရခဲ့သေးတယ်ဗျ ။ အစိုးရသွင်းဈေး နဲ့ ပေါ့ဗျာ ၊ အဲ့တုန်းက အပြင်ပေါက်ဈေးက သိန်းသုံးဆယ်နားကပ်တော့ ၊ ကျုပ် ဘယ်နေနိုင်မှာလဲ ၊ ရောင်းစားခဲ့တာပေါ့ ။ အဲ့ရောင်းလို့ ရတဲ့ငွေကလဲ ကျုပ် သွားစရာလာစရာ အတွက် ဂျပန်ဆိုင်ကယ်လေးတစ်စီးဘဲ ဝယ်နိုင်ခဲ့တာကလားဗျ ။\nပင်စင်ယူခါနီးမှာ ၊ ကျုပ် ကို တစ်ကယ့်နေရာကောင်းမှာ ပြောင်းပေးခဲ့သေးတယ် ။ ခင်ဗျားတို့ အပြင်ကလူတွေ ပြောပြောနေတဲ့ ၊ “ဂွင်ကောင်း” လို့ ဆိုမလားဘဲ ။ ဒါပေမယ့်ဗျာ ၊ တစ်သက်လုံး ရိုးသာလာခဲ့ပြီးမှ ၊ ပင်စင်ယူတော့မယ့် အချိန်ကြမှတော့ ၊ ကျုပ် သီလ အချိုးအပျက်မခံခဲ့ပါဘူး ။ ကျုပ် လာဘ်မစားခဲ့တဲ့ အတွက်လဲ ကျုပ် ဘဝမှာ ကျုပ် လက်အောက် က ဝန်ထမ်းအတိုက်အခံတွေ ၊ ငွေကြေးမပြည့်စုံခြင်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာပေါ့ဗျာ ။ ကျုပ် ဝန်ထမ်းဘဝ တုန်းက ကျုပ်နဲ့ ရာထူးတူခဲ့တဲ့ လူတွေ ကြီးပွားနေကြတာ ကို ကျုပ် မြင်ရတော့ တစ်ခါတစ်လေ နောင်တ ရချင်သလိုလိုတော့ ရှိသား ။ တစ်ခုရှိတာက ကျုပ် က လူပျိုလူလွတ်ဆိုတော့ နောက်ဆံတင်းစရာ မရှိတော့ ကိုယ်စိတ်တိုင်းကျ နေချင်သလို နေခဲ့တာပေါ့ဗျာ ။ အဲအဲ…နေချင်သလိုနေတာဆိုလို့ အရမ်းဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းကြီးလို့ လဲ မထင်ပါနဲ့ နော ။ ပုံမှန်ပါဘဲ ။ ကျုပ် အသက်၃၀ကျော်လောက်တုန်းက ကျုပ် ကို သားမက်ဖမ်းချင်တဲ့ သမီးရှင်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ် ။ ခက်တာက ကျုပ် က ဇီဇာကြောင်တယ်ရယ် ။ ကျုပ် တစ်သက်လုံး ပင်ပန်းကြီးစွာ လုပ်ကိုင်ရှာဖွေကျွေးမွေးရမယ့် မိန်းမ ကို အပျိုစစ်စစ်ဘဲ လိုချင်ခဲ့တာရယ် ။ ကျုပ်ပြောတာ ရိုင်းတယ် လို့ ထင်ရင် ဆောရီးဗျာ ။ ကျုပ် ကတော့ လူပျိုကြီး..အင်း လူပျိုကြီး ဘဲ ထားပါတော့ ၊ ဘုဂလန့် နိုင်တယ် ။ ဒဲ့ဘဲ ပြောတတ်တာကလား ။ အဲဒါ..အဲဒါဗျာ ၊ ကျုပ် ကို သားမက်တော်ချင်တဲ့ ပုံပြလာတော့ ၊ ဘယ်နေမလဲ ၊ သူရို့ သမီးတွေအကြောင်း ဘက်ဂလောင်း လိုက်တော့တာပေါ့ဗျာ ။ ထွီ…နွားမ ရွှံ့ ပိတ်တွေချည်းဘဲ ။ ဟားဟား…အဲ့လိုနည်းနဲ့ ဘမောင် ကို အချဉ်ဖမ်းခဲ့ကြတာဗျ ။ သူရို့ မအောင်မြင်ခဲ့ကြရှာပါဘူး ။ ကျုပ် လဲ ဒုံရင်းဒုံရင်းဘဲ ။\nကျုပ် ဘိုင်အိုဂလပ်ဖီတွေ ပြောနေတာနဲ့ လိုရင်းကို မရောက်ဖူး ဖြစ်နေတယ်ဗျာ ။ ဒီလိုပါဗျာ ။\nကျုပ် က အခု ပင်စင်စားလေ ၊ ပင်စင်လစာ ဆိုတာ တိုးပေးလိုက်ပြီ ဆိုပေမယ့်လဲ ဘယ်လောက်များမှာလဲဗျာ ။ ကျုပ် က တစ်ယောက်ထဲ ဆိုပေမယ့်လဲ ၊ တစ်ကယ်ပြောရရင် မလောက်ဘူးဗျ ။ ကျုပ် က ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့ကောင်လဲ မဟုတ် ၊ အလုပ်ကလဲ အစိုးရဝန်ထမ်း လုပ်ခဲ့တဲ့ကောင် ဆိုတော့ တစ်ခြားအလုပ်လဲ မလုပ်တတ်တော့ဘူး ၊ လာဘ်မစားခဲ့တဲ့ကောင်ဆိုတော့ ဂုဏ်ဘဲရှိတယ် ။ အခု ငွေရှာဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ရတော့မယ်ဗျ ။ ပင်စင်ယူခါနီးတုန်းက ဝန်ထမ်းဘဝ တုန်းက သိခဲ့တဲ့ မိတ်ဆွေများကတော့ ၊ ပွဲရုံလုပ်ငန်းလုပ်ဖို့ ၊ မြေဝယ်ထားဖို့ ၊ ရွှေဝယ်ထားဖို့ ဘာညာကွိကွ အစုံ အကြံပေးခဲ့ကြပါတယ် ။ ကျုပ် လဲ စဉ်းစားခဲ့ဖူးတာပေါ့ဗျာ ၊ သူတို့ က အကောင်းနဲ့ ပြောကြတာဘဲ ။ မလုပ်ချင်ဘဲ ဘယ်နေမှာတုန်း ။ အစိုးရလစာတစ်ခုထဲနဲ့ ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ ကျုပ်မှာ ဘယ်က အာလကေ က ရှိမှာတုန်း ၊ အာလကေ ရှိမှ အဲဒါတွေ လုပ်လို့ ရမှာပေါ့ ၊ ကျုပ် မှာ စုထားတဲ့ငွေလေးတွေ ရှိပေမယ့် ၊ အဲဒါတွေလုပ်ဖို့ မမှီပါဘူးဗျာ ။\nအခုဗျာ ၊ ပင်စင်ယူလိုက်ကထဲ က စုခဲ့သမျှလေးတွေ ထိုင်စားနေခဲ့တာ ၊ တစ်ခြားအလုပ် လုပ်ဖို့ ကြတော့ လဲ ၊ တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးတော့ မလုပ်ရဲဘူး ဖြစ်နေတယ် ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင်တော့ ၊ မယုံရဲတာပေါ့ဗျာ ။ ကျုပ်မှာက တစ်သက်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်းစုခဲ့ရတာမို့ လား ။ အခုဒီစာကိုရေးတင်တဲ့ ကျုပ် ဘော်ဒါလေး က ပြောရှာပါတယ် ။ သူနဲ့ အတူ အင်တာနက်လာသုံးကြည့်ဖို့ ၊ သူအခုရေးတဲ့ မန်းဂေဇက် မှာ စီးပွားရေး လုပ်ဖို့ လမ်းညွှန်လေးတွေ လာဖတ်ဖို့ ။ ဟိုတစ်ခါ မှိုစိုက်တဲ့ အကြောင်းဖတ်ရတယ်ဗျ ။ တစ်နေ့ ကလဲ သစ်မွှေးတဲ့ ။ ဒါပေသည့် ၊ သစ်မွှေးနဲ့ မှိုနဲ့ မှာ သစ်မွှေးစိုက်ဖို့ က အချိန်ယူရမယ် ၊ မှိုစိုက်ဖို့ ကိုတော့ ကျုပ် စဉ်းစားနေပါတယ် ။ မြေနေရာ က လိုသေးတယ်လေ ။ မြေဆိုလို့ ၊ မြေဈေးတွေအကြောင်းလဲ ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းဘဲ ။ ကျုပ်လက်ထဲ က သိန်းတစ်ရာ မပြည့်တဲ့ ပိုက်ဆံလေးနဲ့ ဆိုရင် ၊ မဖြစ်ညစ်ကျယ်မြေကွက်လေးလောက်ဘဲ ရမှာဗျ ။ ဒါတောင် မြို့ ပြင်ဘက်က နော် ။ မြို့ ထဲဆိုတာတော့ ကျုပ်အတွက် ဒီဘဝ အိပ်မက်ထဲတောင် ထည့်မမက်တာ အကောင်းဆုံးပေါ့ဗျာ ။\nအခု ကျုပ်မှာ ဘာပိုင်ဆိုင်ထားလဲ ဆိုရင် ၊ ရိုးသားမှု ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ရယ် ၊ တိုက်ခန်းတစ်ခန်းရယ် ၊ ဂျီအက်စ်အမ် တွေ ခေတ်စားတုန်းက တစ်လုံးရခဲ့လို့ ရောင်းပြီး ဝယ်စီးခဲ့တဲ့ ဂျပန်ဆိုင်ကယ်လေး တစ်စီးရယ် ၊ မဖြစ်ညှစ်ကျယ်ငွေလေးတွေရယ် ၊ ( သိန်းရာမပြည့်ဆိုတာ မရှိဆင်းရဲတဲ့သူအတွက်များပေမယ့် ၊ ကောင်းရောင်းကောင်းဝယ် အတည်တကျ စီးပွားလုပ်မယ့်လူအတွက်တော့ တစ်ကယ် ကို မဖြစ်စလောက်ပါဘဲ ) ဘဲ ရှိတာဗျ ။ ဒီစာရေးတဲ့ မိတ်ဆွေလေးက ပြောပါတယ်။ သူ နဲ့ အတူ ကျောက်စိမ်းအရောင်းအဝယ် လိုက်လုပ်ဖို့ ။ အင်း ကျုပ် လိုက်လေ့လာဖြစ်တယ် ။ ဒါပေမယ့် အခု လောလောဆယ် ကျောက်စိမ်းထွက်တဲ့မှော်ထဲမှာ ရုတ်ရုတ် ရုတ်ရုတ်ဖြစ်ခဲ့တာရယ် ၊ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးလို့ တရုတ်ကုန်သည်တွေ အိမ်ပြန်ကြတာရယ်နဲ့ ဆို ၊ ဈေးကွက်က အေးစက်နေတာဗျ ။ တော်သေးပါရဲ့ ၊ ဒီကောင်လေး ခန့် မှန်းတဲ့ ဘောပွဲလေးတွေ ပါးပါးလေး လိုက်ထုရင်း လဘက်ရည်ဖိုးလေး ရနေလို့ ပေါ့ ။ အခု ကျုပ်တို့ နိုင်ငံမှာ ဆင်းရဲမွဲတေမှု ပပျောက်ရေးဆိုပြီး ပလန်တွေချနေ ၊ ဘဝတွေမြှင့်တင်နေတယ် လို့ ဖတ်ရ ကြားရပါတယ် ။ ကျုပ်တို့ လို ပင်စင်စား ၊ မလုပ်တတ် မကိုင်တတ် တဲ့ လူတွေ အတွက်လဲ စဉ်းစားပေးရင် ကောင်းမှာဘဲ လို့ ၊ ကျုပ် အိပ်မက်တွေ စိတ်ကူးတွေ အမြဲ ဖြစ်နေကြောင်း ကို ပြောလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ ။\nအထက်ပါ စာများသည် ၊ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ကို ဗျူးပြီး ၊ သူပြောသမျှ ကို ရေးတင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည် ။ အမှားရှိခဲ့ပါက ကျွန်တော့် ညံ့ဖျင်းမှူကြောင့်သာ ဖြစ်ပါကြောင်း ။\n……. အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါသည် ။ …….\nကိုဘမောင်ရေ ကိုပေနဲ့ ဆာဒူးကြီးထုတ်ရောင်းပါလား\nကျောက်ဈေးကွက်ကလည်း ပြောသလောက် မခိုင်ဘူးဗျ အချီကြီးမိရင်တော့ အကောင်းသား\nအိုခေ…နက်ဖန် နင့်ဆီ လွှတ်လိုက်ပြီ ။\nအေလမ်း က တရုတ်ဂျလန်းလေး စိန်ဖရဲ ဆိုတာ သူဘဲ ။\nချမ်းသာတာမှ ဆောင်းတွင်းဆို အသိသာဆုံးဘဲ ။\nလူမှောင်ခိုကူးမလား ၊ ရာဘ သယ်မလား\nအိုက်ဒါဒွေ မလုပ်ရဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါ့မယ်နော\nပင်စင်သမားကို ထင်သာမြင်သာအောင် ရေးပြသွားနိုင်ပါတယ်\nကျွန်တော်လည်း စဉ်းစားနေတယ် … အခုကတည်းက ပြင်ပလုပ်ငန်းတွေ လေ့လာထားရမယ်\nဒါမှ နောင်မျိုးဆက်သစ်တွေရှိလာရင်လည်း စိတ်အေးရမှာ\nကောင်းသောည ပါ ချစ်မိတ်ဆွေ\nဖတ်ရှူအားပေးတဲ့ အတွက် လေးစားကျေးဇူးတင်ပါ၏\nဘဝများသည် ရှိနေမြဲ ၊ ဖြစ်နေမြဲ ၊ တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်း ရှာဖွေနေမြဲ သာတည့်\nဒီ post ထဲက အဘ က အများကြီး တော်သေးတာပေါ့ဗျာ။ တစ်ချို့ ဆို … အိမ်က လူတွေနဲ့ မတည့်တော့တာတို့ ရပ်ကွက် ထဲမှာ ဟောင်ဖွာဖွာလိုက်လုပ်တော့တာတို့ … ညဘက် တွေ မအိပ်တော့တာတို့ (စိတ်ကျ ရောဂါရဲ့ လက္ခဏာ) တွေ ဖြစ်တတ်တယ် လို့ကြားဖူးပါတယ်။ မြေးထိန်း ရဖို့ ကံ ပါလာရင်တော့ အဆင်ပြေတာ ပေါ့.. .. ဒါကြောင့်လဲ .. မြေးဆိုတာ အဘိုးအဘွားတွေ ရဲ့ အသက်ရှည်ဆေး လို့ ပြောကြတာထင်ပါတယ်။… လူတစ်ယောက် ဟာအလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ နဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ငါ လူရာမ၀င် တော့ဘူးဆိုတဲ့ အတွေးဝင်လာမယ် ဆိုရင် အလွန် အန္ဒရယ် များတတ်တာ မို့ .. ဒီလို လူကြီး တွေ ပတ်ဝန်းကျင် မှာ ရှိနေတယ် ဆို ဖေးမ တွဲထူ ရင်း .. ကူညီကြမယ် ဆိုရင်ဖြင့် ……\nမောင်ပေရယ်- ကောင်းလိုက်တဲ့ အရေးလေး။\nအဲဒီ အန်ကယ်ကြီး ကိုပြောပြလိုက်ပါ။\nကိုယ့်ရိုးသားဂုဏ်လေး နဲ့ စိတ်လုံ ပြီး စားနေရတဲ့ ထမင်း က စိတ်မသန့်ဘဲ စားရတဲ့ ထမင်း ထက် ပိုပြီး အရသာ ရှိမှာပါလို့။\nအရီး တို့လဲ သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်လို့။\nအရီး ထီအကြီးကြီး ပေါက်လိုက် လို့ကတော့ မြန်မာပြည် ပြန်ပြီး ဘိုးဘွားရိပ်သာ ဖွင့်မှာ။\nအန်ကယ်ကြီး ကို အဲဒီမှာ ခေါ်ထားမယ် ပြောလိုက်နော်။\nဒါထက် – ~~~~ ဒီကောင်လေး ခန့် မှန်းတဲ့ ဘောပွဲလေးတွေ ပါးပါးလေး လိုက်ထုရင်း လဘက်ရည်ဖိုးလေး ရနေလို့ ပေါ့ ~~~~\nဒီကောင်လေး ခန့် မှန်းတဲ့ ဘောပွဲလေးတွေ ပါးပါးလေး လိုက်မထု မိရင် ထမင်းဖိုး ရမှာ။\nမိုက်ပချက်ကြီးရာ အဲ ..ဦဘမောင် ရာ မြစ်ရေကိုနှစ်ကြိမ် ချိူးလို့မရတဲ့ အဲဒီရေ က စီးသွားပြီလေ\nခုပင်စင်နာ ဘ၀က အသက်ရာကျော်နေရရင် ဂန့်ပီ ရွှေကျောင်းပြောင်ပြောင် ၀မ်းဟောင်ဟောင်ဘ၀ကို\nစာနာပါရဲ့ဗျာ မသမာမှုနဲ့ ချမ်းသာ နေတဲ့ပင်စင်စားတွေ အသက် သိပ်မရှည်ကြပါဘူး တစ်သက်လုံး သူများ\nမသဒါ ရေစာစားလာခဲ့ပြီး ကိုယ့်ငွေနဲ့ကိုယ်ကျ မစားရက်မသောက်ရက် နဲ့စိတ်ဆင်းရဲပြီး စောသေကြတာပါဘဲ\nအဲ အပျိုစစ်မှဆိုရင်တော့ တစ်နေ့တစ်ယောက် ယူမှရမယ် ယူတဲ့မိန်းမက နောက်နေ့ အပျိုမစစ်တော့ဘူးလေ\nအူးဘမောင်က ဂယ်ပဲ အဲဂလိုပြောတာလားဂျ\nနောက်ပိုင်းမှာ Own tune များထည့်ရေးထားသလားလို့ ပါ\nသများပင်စင်စားရင်လဲ သများကို ခုလိုပဲ လာဗျူးပြီး တင်ပေးဦးနော်.\nသမျးလဲ အဗျူးခံချင်လို့ ပါနော့\nအဲဒီ သများ ကို “လားပင်စင်” လေး ပေးမယ်တဲ့\nရိုးဂုဏ် ရယ် သိန်း-၁၀၀ရယ် ဘောဆြာပေ နဲ့ရင်းနှီးတာရယ်\nပေါင်းလိုက်ရင် စပ်တူ ဘောဒိုင်ကိုင် ပေါ့ခင်ဗျ။\nတစ်ခြားဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတွေမှာတော့ ၊ ရဲတွေဟာ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး ။\nဒီနိုင်ငံ က ရဲတွေကတော့ အားကိုးရလွန်းလို့ ၊ ရဲ နဲ့ ပတ်သက်ရမယ့် အလုပ် စိတ်မဝင်စားပါ ။\nသို့ ပေသည့် ခက်တာတစ်ခုက\nဘောလုံးပွဲအကြောင်းရေးတာနဲ့ ဘောဒိုင်တော့ မဖြစ်တာ အမှန်ပါခင်ဗျာ ။\nသည်သဘော ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး အိုင်ပီရယ်\nခရစ်တစ်ကယ်လ် သင့်ကင်း အရ စာမှာပါတဲ့အချက်ကလေးတွေပဲ\nစုထားတဲ့ သိန်း ၁၀၀ ဘဏ်အပ်စား\nဗိုက်တောင် ကားလိမ့်မယ် …..\nဘဏ်တွေ ဒေဝါလီခံသွားရင်တော့ … အဟီး … ပြောတတ်ဘူးပေါ့ …\nကိုပေရေ … ပင်စင်ယူပြီးတာတောင် ဒီလောက် အခြေနေနဲ့ သွားနေနိုင်တာ ကုသိုလ်ထူးလို့ပြောရမယ် .. ။\nပင်စင်ယူလိုက်တဲ့ လူအများစုက အိမ်ရဲ့ အပယ်ခံအဖြစ်နဲ့ နာမကျန်းဖြစ်တဲ့ လူကလည်း ဖြစ် ၊ ကျန်းမာတဲ့ လူကလည်း မြေးထိန်း ၊ အိမ်ရဲ့ ဝေယျာဝစ္စလုပ် ၊ တစ်ချို့ကလည်း လေဖြတ်ကာ အိပ်ယာထဲလဲ ဘယ်သူမှ မကြည်ဖြူနဲ့ …. တကယ့်ကို စိတ်ဒုက္ခရောက်စရာပါပဲ … ။\nတကိုယ်တည်းသမားမို့ အိမ်ထောင့်တာဝန် ၊ မြေးထိန်းရတာမျိုးတွေ မရှိသော်လည်း ၊ အသက်ရွယ်ကြီးလျှင် တစ်ယောက်တည်းရပ်တည်ဖို့က မလွယ်ဘူးလေ … ။ ကျန်းမာရေးမကောင်းတဲ့ အခါမျိုးမှာ ..အနားမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိဖို့က လိုအပ်လာပါပြီ … ။\nဒီတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အကြံပေးချင်တယ် ဦးဘမောင်ရေ …. သက်တူ ၊ ဂိုက်တူ ထဲက ရုပ်ရှိရေလျှံ အန်တီတစ်ယောက်ကို တစ်နေ့မျက်စိ အခါတရာမှိတ်ပြပြီး ပိုးပန်းပါတော့လေ\nပင်စင်စားတွေရဲ့ အကြောင်းကို ရေးပြထားတာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းပါပဲ\nဒီဦးလေးဘဝကတော်ပါသေးတယ် ပင်စင်ယူပြီး နေဖို့တိုက်ခန်းအပိုင်လေးနဲ့\nစီးတော်ယာဉ်လေး ရှိတယ်ဆိုတော့ နွယ်ပင်တို့နဲ့ နီးစပ်တဲ့ အသိလင်မယားကတော့\nအိပ်ခန်းပိုင်တောင်မရှိလို့ (အခုက အစိုးရက ပေးတဲ့ လိုင်းခန်းလေးမှာနေကြတယ်လေ)\nပင်စင်ယူပြီး ဘာအလုပ်လုပ်ရမလဲ တွေးဖို့နေနေသာသာ ဘယ်မှာနေကြမလဲဆိုပြီး အရင်တွေးပူ\nပင်စင်စားကြီးရဲ့ ဘော်ဒါလေး က ကျောက်သူဌေးလေး ဆိုမှတော့ကျောက်ပဲ လုပ်ခိုင်းမှာပေါ့။\nကျောက်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက် စားသောက်ကုန်လေး ထုတ်ရောင်းလည်း အလုပ်ဖြစ်တာပဲ။\nသိန်းတရာလောက်ပိုက်ဆံနဲ့ စရင်ရတယ်၊ ဗာဟီရတော့များမယ်၊ ငွေလည်ကောက်ရမယ်။\nအပင်ပန်းခံနိုင်ရင် ထမင်းဆိုင်ဖွင့်၊ ညဖက်ထိုင်နိုင်တဲ့ မြန်မာစားသောက်ဆိုင် ဆိုပြီး မန်းတလေးမှာ လုပ်ပစ်လိုက်။ မီနူးပေးမယ်။ မြန်မာအကင်ဆိုင်၊ ငါးရံ့ခြောက်ဖုတ်၊ အမဲခြောက်ဖုတ် နှမ်းဆီဆမ်း မွှေးမွှေး နဲ့ ချပေါ့ကွာ။\nကျုပ်လို မိန်းမရှိရင်.. သိန်းတရာ မိန်းမ လက်အပ်လိုက်\nပြီး လက်ပတော့ လေးတလုံးဝယ်..ဖရီးဝိုင်ဖိုင် ရှိတဲ့လ္ဘက်ရည်ဆိုင်မှာထိုင်..\nရှိသမျှ ဆိုက်တွေ ဝင်ဖတ် .\nစိတ်တိုနေရင် တွေ့တဲ့ စာတွေထဲ ဆိုင်ဆိုင် မဆိုင်ဆိုင် လိုက် ပြီး ကွန်မန်းရေး\nစိတ်ကြည်ရင် အိမ်ပြန် မိန်းမကြွေးတဲ့ ထမင်းစားပြီး နှပ်ရုံဘဲ….\nပင်စင်စား နေတတ်ရင် ကြေနပ်စရာပါ…\n“ဒီစာရေးတဲ့ မိတ်ဆွေလေးက ပြောပါတယ်။ သူ နဲ့ အတူ ကျောက်စိမ်းအရောင်းအဝယ် လိုက်လုပ်ဖို့ ။”\nပင်စင်စားတွေ စုပြီး အထည်တွေ ကိုင်ပြီးခဏချုပ်၊ ပျောက်သွားမှ ဈေးခေါ်ရိုက် (ချုပ်ကတော်တွေကို)။\nကိုပေနှင့်ပင်စင်စားများပါတီမြန်မာပြည် ဆိုပြီး ရွေးကောက်ပွဲတောင်ဝင်လို့ရသေး။\nအလွန်ကောင်းသော အကြံဘဲဗျာ ။ ကျွန်တော်လဲ ခေါင်းပေါင်းလေးနဲ့ လွှတ်တော်ထဲ သွားရတာပေါ့ ။ ။ ပင်မ စီးပွားရေး ကို ဈေးတွေထဲမှာ နေ့ ပြန်တိုး ချပေးတာ အဆင်ပြေဆုံး ဖြစ်မယ် ထင်တာဘဲ ၊ အကိုသစ်ရေ ။\nကပေရေ့…..။ ငါတော့ ဈေးထဲနေလာတာကြာပြီ…။ နေ့ပြန်တိုး ပေးတဲ့ သူတိုင်း တစ်ဝက်လောက်က ဆုံးတာပဲ….။ ထွက်ကိုပြေးတာ…။ အသုဘအိမ် ဖဲဝိုင်းကြွေးကမှ နောက်အသုဘ တစ်ခုမှာ ပြန်ဆုံရင်တောင်းလို့ရသေးတယ်…။ မနိပ်ပါဘူး…။ နင်ပြောတဲ့ လူမှောင်ခိုလုပ်မလား ရာဘ သယ်မလားဆိုတာကမှ နဲနဲ တော်ဦးမယ်…။\nသုံးသိန်းအကုန်ခံပြီး တသီးပုဂ္ဂလ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်အရွေးခံကွာ။ အမတ်ဖြစ်ရင် တလသုံးသိန်းရမယ်။ နေတတ်ထိုင်တတ်ရင် ကားတစီးလည်း ဝယ်ခွင့်ရအုံးမယ်။။ ကြံတတ်ရင် မငတ်ပါဘူး..ငှဲ ငှဲ ငှဲ..။\nကိုကြောင်ကြီးလို အရည်အချင်းမျိုးရှိရင်တော့ ဟုတ်တာပေါ့ကိုကြောင်ကြီးရယ်။ အမတ် မဖြစ်မှ ၃သိန်း ပလုံနေပါဦးမယ်။ သေချာအောင်လို့အမတ်ဝင်အရွေးမခံခင် ကိုကြောင်ကြီးဆီမှာ ၃သိန်းနဲ့ ကျူရှင်အရင်တက်။\nတော်ပါပြီ အဲဒါတွေလုပ်တာက ဦးစားတယ်လေ။\nမောင်ပေ ပြောတာလေးဘဲလိုက်ထိုးနေ အေးဆေးဘဲ။\nဟုတ်တယ်ဗျာ ကိုမောင်ပေရေ ။မမအိတုံပြောသလိုပါဘဲ ပင်စားသွားပီဆိုရင်\nဝန်ထမ်းတွေဟာ အများသောအားဖြင့် စိတ်ရော၊လူပါ ကျသွားတတ်ပါတယ်။\nဒါနဲ့ ဗျ ကိုမောင်ပေရေ\n“”ဒီကောင်လေး ခန့် မှန်းတဲ့ ဘောပွဲလေးတွေ ပါးပါးလေး လိုက်ထုရင်း လဘက်ရည်ဖိုးလေး ရနေလို့ ပေါ့ “”ဆိုတော့ တွက်ချေကိုတယ်ပေါ့။\nဦးဖက်နဲ့ဆက်သွယ်ဖို့ပြောလိုက်ပါ ထိုင်စားရမည် လုပ်ချင်တာလုပ်လို့ရမည်\nသေရင်တော့အဝေစိဂျိုးကပ်ဖို့များသည် မသေခင်တော့ ဇိမ်ဘဲ\nပင်စင်စားလူပျိုကြီးအတွက်ပေးလိုက်တဲ့ အကြံဥာဏ်တွေအားလုံးကို ပုံတူကူးဘို့ ကြိုးစားဦးမှဘဲ


အရေးပေါ် ရန်ပုံငွေမှ ငွေကျပ်သန်း ၆ဝဝဝ ကျော် ခွဲဝေသုံးစွဲမှု အပေါ် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီး ရှင်းလင် - Yangon Media Group\nနိုင်ငံတော်သမ္မတက ပေးပို့ထားသည့် ၂ဝ၁၈ ခုနှစ် ပြည်ထောင်စု၏ ဘဏ္ဍာငွေအရ အသုံးဆိုင်ရာဥပဒေပါ အရေးပေါ်ရန်ပုံငွေ ကျပ် ၈၁၇၅ ဒသမ ၂၇၂ သန်းအတွင်းမှ ငွေ ကျပ် ၆၂၇၈ ဒသမ ၁၁၂ သန်း ခွဲဝေသုံးစွဲမှုအပေါ် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါက်တာဖေမြင့်က ဇူလိုင် ၂၅ ရက် တွင် ကျင်းပသည့် ဒုတိယအကြိမ် ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော် နဝမပုံမှန်အစည်းအဝေး ဒုတိယ နေ့တွင် ရှင်းလင်းတင်ပြခဲ့သည်။ အဆိုပါအရေးပေါ်ရန်ပုံငွေ ကျပ် ၈၁၇၅ ဒသမ ၂၇၂ သန်းအတွင်းမှ ကျပ် ၁၈၉၇ ဒသမ ၁၆ သန်းကို ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ခွဲဝေသုံးစွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n”ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန မြန်မာ့အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံအကြားအနေနဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံအစိုးရ ထောက်ပံ့တဲ့ ထောက်ပံ့ငွေ ဂျပန်ယန်း ၂၂၆၃ သန်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ ပရောဂျက်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ခြောက်လတာ ဘတ်ဂျက်လျာထားချက်ကို စီမံကိန်းနှင့်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနမှာ ပေးပို့ ခဲ့စဉ်မှာ Broadcasting Equipment ပစ္စည်း များ ဝယ်ယူရမယ့် ဘတ်ဂျက်ငွေပမာဏကို တိကျစွာ မသိရှိရသေးတဲ့အတွက် လျာထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် တင်ဒါဖွင့်ဖောက်စစ်ဆေးခြင်းကို ဖေဖော်ဝါရီ ၄ ရက်က ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ပြုလုပ်တဲ့အခါမှာ ဆူမီတိုမိုကော်ပိုရေးရှင်းက ဂျပန်ယန်း ၁၉၆၉ သန်းနဲ့ တင်ဒါအောင်မြင်ခဲ့ပြီးတော့ ဖေဖော်ဝါရီ ၉ ရက်မှာ မြန်မာ့အသံနဲ့ရုပ်မြင်သံကြားနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့ပါတယ်”ဟု ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက ဆိုသည်။ စာချုပ်ပါအချက်များအရ စက်ပစ္စည်း များအတွက် ကြိုတင်ပေးချေရန် ဂျပန်ယန်း ၄၆၉ ဒသမ ၉၁၇ သန်းနှင့် အဆောက်အအုံ ပြင်ဆင်ထိန်းသိမ်းခြင်းအတွက် ၄ဝ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သည့် ဂျပန်ယန်း ၄၆ ဒသမ ၈ သန်း၊ စုစုပေါင်း ဂျပန်ယန်း ၅၁၆ ဒသမ ၇၁၇ သန်း ကို ၂ဝ၁၈ ခုနှစ် ဧပြီလမှ စက်တင်ဘာလ အတွင်း ပေးချေရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n”ဒီလိုပေးချေနိုင်ဖို့ မူလက လျာထားနိုင်မှုမရှိခဲ့တဲ့အတွက် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနတစ်ခုလုံးရဲ့ ဘတ်ဂျက်မှလည်းကောင်း၊ မြန်မာ့အသံနဲ့ရုပ်မြင်သံကြားရဲ့ ငွေလုံးငွေရင်းခွင့်ပြု ငွေမှလည်းကောင်းသုံးစွဲနိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ရှိရတဲ့အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့်အညီ ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ စီမံကိန်းနှင့်ဘဏ္ဍာရေးဝန် ကြီးဌာနကို ညှိနှိုင်းခဲ့ရာမှာ အရေးပေါ်ရန်ပုံငွေ မှ တောင်းခံသုံးစွဲသွားရန် သဘောထားပြန် ကြားခဲ့တဲ့အတွက် စီးပွားရေးရာကော်မတီ၊ ပြည် ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့အစည်းအဝေးများသို့အဆင့်ဆင့်တင်ပြပြီး ခွင့်ပြုချက်ရယူခဲ့ပါတယ်။ ဇွန် ၂၁ ရက်တွင် ကျင်းပသော ပြည်ထောင်စု သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ပြည်ထောင်စုအစိုးရ အဖွဲ့အစည်းအဝေး အမှတ်စဉ် ၁၁/၂ဝ၁၈ အရ ဂျပန်ယန်း ၅၁၆ ဒသမ ၇၁၇ သန်းနှင့် ညီမျှသော ကျပ် ၆၂၇၈ ဒသမ ၁၁၂ သန်းကို ခွင့်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်ပါတယ်”ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။ အဆိုပါကိစ္စသည် ငွေကြေးထုတ်ယူသုံး စွဲမှုမဟုတ်ဘဲ ထောက်ပံ့မှုများကို သတ်မှတ် ဘတ်ဂျက်ကာလအတွင်း ပေးချေနိုင်ရေးအ တွက် အရအသုံးစာရင်းများနှင့်သာ ဆောင်ရွက်ရခြင်းမျိုးဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nပညာရေး အတိတ်ကံ မကောင်းခဲ့၍ မျိုးဆက်နှစ်ဆက် ခံစားခဲ့ရဟု နိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဆ??\nကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး လူ ၂၆ ဦး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ ကမ္ဘာ့အဆင်းရဲဆုံး လူထက်ဝက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှ??


That's so good, right?: ရင်ဖွင့်သံ\nလွမ်းလွန်လွန်းလို့ အလွမ်းများပြေကောင်းပြေနိုး နာမည်လေးကို ဖွဖွရေရွတ်မိတယ်….\nဒါပေမဲ့ အလွမ်းမပြေ အလွမ်းတွေ တိုးတိုးလာတယ် ထင်ပါရဲ့။\nလွမ်းလွန်းလို့ အလွမ်းများ ပြေကောင်းပြေနိုး သူ့နာမည်လေးကို ရေရွတ်မိတယ်……\nဒါပေမဲ့ အလွမ်းတွေက ပိုပိုပြီး တိုးလာတယ်။\nကျွန်တော် ကျွန်တော်ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းဟာ လွမ်းဆွတ်ဖို့ဆိုတဲ့ သဘောသဘာဝက ကန့်သတ်ပြီးထား သတ်မှတ်ထားလေသလား ထင်ရအောင်ကို လွမ်းနေရတော့ ခက်ပါ့ဗျာ။\nလွမ်းတဲ့ စိတ်တွေပျောက်ပျက်သွားအောင် အိပ်မက်ထဲမှ ဆုံဖို့ ဆုတောင်းရတာ အမောပါပဲ၊\nအိပ်မက်ထဲမှာ တကယ်တွေ့တော့လည်း နံနက်အထမှာ အလွမ်းစိတ်တွေပိုပိုတိုးပြီး ကျွန်တော့်ကို နှိပ်စက်ပြန်ပါရော….\nသတိရလွမ်းလွန်းလို့ ကျွန်တော်ကြည့်မိလိုက်သမျှ လူတွေပုံသဏ္ဌာန်….မျက်လုံး၊နှာခေါင်း ဒါမှမဟုတ် အသံ..စကားပြောပုံဟန် တစ်ခုခု ဆင်တဲ့နေရာ ရှိနေသလိုပါပဲ…. အရမ်းလွမ်းတယ်ကွာ….။\n“အလွမ်းရောင်”တဲ့ သီချင်းတွေမှာတောင် ထည့်သွင်းရေးစပ်ကြတယ်……\nဘယ်အရောင်ကို ဆိုလိုတာလဲ? ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အရမ်းလွမ်းတဲ့အချိန်မှာ မြင်နေရတဲ့ အရောင်အဆင်းတွေ အားလုံးဟာ အလွမ်းရောင်ပါပဲဗျာ…။\nဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဘယ်လိုလွမ်းရမလဲ ဆိုတာမသိတော့ဘူး။ ရင်ထဲနင့်နေပြီး တင်းခံနေသလို…..ရူးပစ်လိုက်တော့တာပဲ။ လွမ်းလို့ကျတဲ့ မျက်ရည်တွေသာ အရည်ဓာတ်မဖြစ်ဘဲနဲ့ အစိုင်အခဲလေးတွေသာဖြစ်ခဲ့ရင်…..အလွမ်းရဲ့သက်သေအဖြစ်နဲ့ ပန်းပုထုပြချင်ပါတယ်… ဘယ်လောက်အထိ လွမ်းဆွတ်မိသလဲဆိုတာကိုပေါ့…။\nဒါပေမဲ့ လွမ်းမောခြင်းကို အခိုင်အမာသက်သေပြနိုင်တဲ့ မျက်ရည်တွေဟာ ခြောက်သွေ့သွားကုန်တော့လည်း လွမ်းတဲ့စိတ်၊ သတိရတဲ့ စိတ်တွေကိုမြင်စေနိုင်ခွင့်မရှိဘူးပေါ့….ခက်တယ်ဗျာ…။\nသိနေတယ်…သိနေပါတယ် ကျွန်တော့်အတွက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဆိုတာကိုလေ…..ဘ၀မှတွေ့ခဲ့ဘူးတဲ့ လူတွေရဲ့အချစ်တွေ ပြီးတော့ တွေ့လာဦးမယ့်လူတွေရဲ့ အကြင်နာ အချစ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် ကျွန်တော့်အချစ်က ကိုယ်တိုင်ပြောမှ ရှိတယ်ဆိုတာ သိရရုံလေး အခြေအနေပါ။\nမတွေ့တွေ့အောင် မြင်ပေးလို့ နင့်နင့်ပိုးပိုးကို ကျေနပ်ဝမ်းသာပါတယ်……တကယ်ပါ….တွေ့တာက အိပ်မက်ဆိုရင်တောင်မှ သာမန်လူ များလည်း မက်ခွင့်ရှိမှာပါ။ ရင်နင့်နေအောင်ကို ချစ်တယ်။\nစိမ်းလန်းစိုပြေနေတဲ့ တောတောင်တွေ၊ မှိုင်းပြပြ မိုးပြာတောင်တန်းကြားက ရေစီးသံ၊ ကျေးငှက်တွန်ကျူးသံတွေ၊ အေးမြလတ်ဆတ်တဲ့ လေ ဒီအရာတွေဟာ ကြည်နူးစရာတွေလို့ မချစ်တတ်ခင်မှာ ထင်ခဲ့ဘူးပါတယ်…..ဒါပေမဲ့ လွမ်းတတ်လာတော့ အလွမ်းပိုစေတဲ့အရာ တွေ ဖြစ်နေရပြီ…..ချစ်သူရယ်……\nရင်ထဲခံစားနေရတဲ့ အလွမ်းဟာ နွေဦးရာသီလိုပါပဲ……အသိစိတ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မလွမ်းဘို့ ဖိထိန်းထားချိန်မှာ မေ့ပျောက်သလို ရှိပေမယ့်လည်း အသိစိတ် တစ်ချက်လေး လွတ်သွားတာနဲ့ ပိုမိုပြင်းထန်တဲ့အရှိန်နဲ့ ပြန်တွန်းပြီး အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခံစားရတော့….လွမ်းချင်တိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ လွမ်းပစ်လိုက်မယ်ဗျာ….။\nရင်ထဲမှာ စိတ်ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ၀င်ရောက်တည်းခိုရာ အခန်းလေးရှိပါတယ်။ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ၀မ်းနည်းခြင်းစတဲ့ စိတ္တဇနာမ် ခံစားချက် တွေလည်း ၀င်ရောက် သွားလာတာ နေ့တိုင်းလိုလိုပါ..။ အချစ်ဆိုတဲ့ သူစိမ်းလည်း ခဏတာ ၀င်ရောက်ခဲ့ပြီး တိတ်တိတ်လေး ပြန်ထွက်သွားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ကိုယ်ရံတော် အလွမ်းကိုဖြင့် ထားခဲ့ပြန်တော့ ရင်ထဲမှာ အလွမ်းက အချိန်ပြည့်ရှိနေရပြီပေါ့ ချစ်သူရာ..။\nချစ်သူဟာ ကျွန်တော့်အတွက်မဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ ချစ်သူ့တစ်ယောက်တည်း အတွက်ပါဗျာ…..ဘယ်လိုပျော်ရွှင်မှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နာကျင်မှုပဲဖြစ်ဖြစ် ချစ်ရတဲ့သူ အနားမှာရှိမှ ခံစားရတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိ သက်သာရာရပါတယ်။\n“ချစ်တယ်….ချစ်တယ်” တဖွဖွပြောတိုင်း အရမ်းချစ်နေတာမဟုတ်ပါဘူး….ချစ်သူရာ….လုံးဝဖွင့်ဟမပြောပေမယ့် နင့်နင့်လေးအဝေးကနေ သိပ်ချစ်နေတာလည်း ရှိနိုင်သေးတယ်လေ……ဖွင့်မပြောတာ မချစ် မလွမ်းဘူးလို့ အထင်မမှားပါနဲ့လားဗျာ။\nသူများတွေနဲ့ ရယ်မောနေတာထက် ချစ်သူကို လွမ်းပြီးငိုင်နေရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ပိုပျော်ရပါတယ်။ ရင်ထဲက အချစ်စစ်နဲ့ ပြန်မချစ် ရင်လည်းနေပါစေ…..ကျွန်တော့်အချစ်ကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြလိုက်ရုံလေးပဲဆိုပေမယ့် အကျေနပ်ကြီးကျေ နပ်မှာပါ ကျွန်တော့ရဲ့ချစ်သူ……တကယ်ပါ အသိအမှတ်ပြုရလောက်အောင် မဖော်ပြတတ်ခဲ့ဘူးဆိုလည်း ချစ်တာလေးကိုတော့ ခွင့်ပြုပါဗျာ။\n“ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”ဆိုပြန်ရင် အချစ်ခံရတဲ့ ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်ကတောင်မှ ရင်ထဲကအချစ်ကို တားပိုင်ခွင့်မှ မရှိတာ ဘာဖြစ်ဖြစ်ချစ်နေရ တာ အရသာများလား ဟင်?\nအတူတူဆုံပျော်ရွှင်ပြီးမှ ပြန်ခွဲခွာရချိန်မှာတော့ ရင်ထဲမှာ အလွမ်းမျက်ရည်လေးတွေလည်ရပြီ….ဒါပေမဲ့ အတူပျော်ရွှင်တဲ့အချိန်လေးတွေ များကို ရင်ထဲမှာ အမြဲသိမ်းထားမှာပါ။\nအမှတ်ရစရာတွေရှိမှ ဘ၀ဟာ ပိုအနှစ်သာရရှိရော့လေသလားဗျာ…..ခဏ ခဏ ခွဲခွာရရင် ကျင့်သားရမယ်ထင်ပေမယ့် ခံစားရဖန်များရင် ပိုပိုနာကျင်ရပါလားဆိုတဲ့အချက်ကိုသိလာပြီး ခွဲခွာမှုကို ကြောက်နေရပေမယ့် ခွဲနေရဦးမှာပါပဲ….ဒါက လောက သဘာဝနိယာမလေ….အင်း…ခွဲခွာမှုနောက်ဆက်တွဲ ဒဏ်ကိုကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါစေ ချစ်ရသူရေ။\nတကယ်လို့ ကျွန်တော့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ ရင်ထဲကလာတာ မှန်ကန်နေပေမယ့်…တစ်ဖက်သား သက်ရောက်ခံစားသူအပေါ်မှာ စိတ်ရှုပ်မှု၊ အနှောင့်အယှက်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နာကျင်မှုဖြစ်စေတယ်ဆိုရင် ချက်ခြင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းပေးပါရစေ…..။\nRe-proof: Alex Aung (14 Dec 2013)\nPosted by Alex Aung at 8:57 PM


စွန့်စားမှုများ၏ကြီးမားသောအိပ်မက်, ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် insatiable ဝိညာဉျကို - အောင်မြင်ပုံပြင်များမဂ္ဂဇင်း\nDiyana Alcheva နှင့်အတူအင်တာဗျူး\nPolina Choparinova ဘို့ အောင်မြင်မှုပုံပြင်များ Mag:\nကယ်လီဖိုးနီးယားမှာရှိတဲ့ Sierra တောင်ရိုး, နီဗားဒါးစီးတီး - ယခုနှစ်အစအဦးကတည်းကငါဝိဇ္ဇာအတတ်အားအနည်းငယ်သာမြို့တွင်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အဆိုပါလူဦးရေနံပါတ်များကိုတထောင်အများအပြားကလူအများစုအနုပညာသဘောသဘာဝ, အနုပညာရှင်နှင့်အခမဲ့ဖြစ်သည်စိတ်ဝိညာဉ်၏လူဦး။ ဤအရပ်ဌာနကိုရှာဖွေခြင်း, ငါစိတ်ဖိစီးမှု, အတင်းမာနေနေ့စဉ်ဘဝသို့မဟုတ်ငါအတိတ် 10 နှစ်ပေါင်းဖို့ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကျိန် ဆို. ပူဇော်ခဲ့သောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းစက်ဝိုင်းကိုပြန်စစ်တိုက်ခြင်းငှါအဘို့အကစုံလင်သော setting ကိုထောက်ပံ့ပေးကြောင်းသဘောပေါက်လာတယ်။\nDiyana Alcheva ©\nဤတွင်အဆိုပါခမ်းနားသဘောသဘာဝအကြား, ငါလိုအပ်စိတ်ငြိမ်းချမ်းရေးကိုရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ငါငါ့အလိုရှိသမျှအာရုံနှင့်အတူပျော်စရာများနှင့်ခံစားဘဝရှိခြင်း, ဂီတကိုနားထောင်, ငါ့အသစ်များကိုပါရမီအနုပညာသူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူဖြုန်းအချိန်အများစုမှာ။ ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကိုအကြှနျုပျကိုဝိညာဉ်ရေးရာချိန်ခွင်လျှာကိုရှာဖွေ, ငါ့ကျန်းမာရေးကိုခိုင်ခံ့ကူညီပေးခဲ့သည်။ ကျွန်မဝိညာဉ်အားဖြင့်ကြွယ်ဝလေ့ကျင့်ခန်း၏နံပါတ်တစ်ချိန်ခွင်လျှာကျေးဇူးတင်စကားကိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဖို့စီမံခန့်ခွဲ။ သဘာဝကျကျသည်စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်မှုဝိညာဉျကိုငါ၌အသကျရှငျကြောင့်ငါတစ်ဦးအဖြစ်နာရီပေါင်းများစွာတစ်ပါတ်သုံးဖြုန်း ဘဝနှင့်စီးပွားရေးနည်းပြ.\nငါပြည်ပမှာလေ့လာဖို့သှားသောမိတျဆှမြေားခဲ့, ဤသည်ငါ့ဆီသို့ဦးတည်းသောအစားထိုးသလိုပဲ။ ဒါနဲ့ငါအဲဒီမှာအခြေချကူညီဖို့ဆန္ဒရှိသူတစ်ဦးအသိအကျွမ်းခဲ့ဘယ်မှာ Los Angeles မြို့အတွက်လျှောက်ထားရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မလက်ခံခဲ့သည်ပေမယ့်ကောလိပ်အချိန်၌ငါ့ကိုစာရွက်စာတမ်းများပေးပို့ဖို့ပျက်ကွက်ခြင်းနှင့်ငါဗီဇာငြင်းဆန်ခဲ့သည်ခံခဲ့ရခဲ့သည်။\nတိုက်ဆိုင်ငါ madly နှင့်အတူမေတ္တာ၌ကျသူသည်ငါ့ကိုကျောင်းသားတစ်ဦးဗီဇာနှင့်အတူလက်ပံကိုသွားကူညီပေးခဲ့သည်တော်မူသောအင်တာနက်ကိုတခုတခုအပေါ်မှာအမေရိကန်ကောင်လေး, တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ငါတစ်နှစ်လက်ပံကွန်မြူနတီကောလိပ်မှာလေ့လာခဲ့ပြီးတော့ကျနော်တို့လက်ထပ်တယ်။\nကျွန်မသူငယ်ခဲ့ကတည်းကငါလုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်ရပြီဟုပြောလိမ့်မယ်။ ငါ၏အကလေးဘဝအတွက်ငါသည်သူတို့မစီးပွားဖြစ်အသွင်ခဲ့ငါ့ကိုအကြောင်းကိုပြောကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ ငါတဆယ်တုန်းကကျွန်မကျောင်းကိုလည်ဆွဲယူဆောင်သူတို့ကိုရောင်းချခဲ့သည်။ သူတို့ပြီးတော့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုရှိခဲ့မူသောငါ့မိခင်များ၏ကုန်ပစ္စည်းများကနေအဝတ်အပေါ်ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့်ငါသည်လည်းအိမ်မှာငါ့အအတန်းဖော်ယူခဲ့ပါတယ်။\nငါမရေိကရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အခါကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကျဆင်းခဲ့ပါတယ်, ဒါကြောင့်သူအပေါင်းတို့သည်သူ၏န်ထမ်းပစ်ခတ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအခါငါသည်အလျင်အမြန်စီးပွားရေးနှင့်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရရန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်အများအပြားအမှုအရာလုပ်ဖို့အတင်းအကျပ်ခဲ့သည်။\n2007 ငါတို့သည်အွန်လိုင်းမှ start-up ကုမ္ပဏီဖန်တီးခဲ့သည်။ ကနဦးန်ဆောင်မှုတို့တွင်အခမဲ့အွန်လိုင်းသင်တန်းပေးခြင်း site ကို "ဖောက်ပြန်သောသူငယ်တက္ကသိုလ်" နှင့်အများကြီးပိုမိုသိရှိလိုပါက "ဖောက်ပြန်သောသူငယ် Professional က" အဖြစ်ဘဝနည်းပြ "နည်းပြသိမှတ်ခံစားမှု" များအတွက်လေ့ကျင့်ရေးစနစ်တခု access ကိုအတူ paid အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် option ကိုဖြစ်ကြသည်။\nနှစ်နှစ်ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့်အတူထက်ပို6သန်းဒေါ်လာထုတ်လုပ်ဖို့စီမံခန့်ခွဲခြင်း, ဧပြီလ 2008 အတွက်ဖွင့်လှစ်သောနေ့တွင်, 48 နာရီထက်လျော့နည်းဘို့ကျနော်တို့အဖွဲ့ဝင်နှင့်ငါတို့အပိုဆောင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းလေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်များအွန်လိုင်းအရောင်း 1.1 သန်းဒေါ်လာ generated ။ ဗွီဒီယိုနှင့်အနာဂတ်အကယ်ဒမီနှင့်အတူလူမှုမီဒီယာ Buzz - နောက်တစ်နေ့နှစ်အနည်းငယ်ငါကြီးမြတ်အောင်မြင်မှုနှင့်အတူနှစ်ခုသည်အခြား start-up ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ဖန်တီးမှုတွင်ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်ငါ, ငါ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေး On-line ကိုနည်းပြဖွံ့ဖြိုးဆဲလေ့ကျင့်ရေးနှင့်စီးပွားရေးအတိုင်ပင်ခံနှင့်ဆက်ဆံရာတွင်ခဲ့သည်။\nအဲဒီအချိန်တုန်းကကျွန်မလူမှုမီဒီယာ၏လယ်ပြင်တွင်အများအပြားလေ့ကျင့်ရေးထုတ်ကုန် created: ဘယ်လိုအောင်မြင်စွာ Instagram ကိုသုံးစွဲဖို့လူတွေကိုဆုံးမဩဝါဒ ပေး. ရည်ရွယ်သော Facebook ကို Mastery ကလပ်က, Twitter Mastery ကလပ်နှင့် Instabrand ။ မကြာသေးမီနှစ်များတွင်တစ်ခါတလေ 1,000 ကျော်ကလူတက်ရောက်ခဲ့သည်စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက်အကြီးဆုံးညီလာခံ၏တဦးတည်းမှာ on-line ကိုစျေးကွက်ရှာဖွေရေး၏လယ်ပြင်တွင်စင်ပေါ်မှာစကားပြောဆိုရန်အခွင့်ထူး, လူမှုရေးမီဒီယာ, စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအောင်မြင်မှုရှိခဲ့ပါပြီ။\nငါတအပြုသဘော, စိတ်အားထက်သန်မှု, ရည်ရွယ်ချက်၏အဓိပ္ပာယ်ဝင်စားရမည်အသက်တာ၌အောင်မြင်ဖို့, ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်နေရာတိုင်းမှာသောထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လူတစ်ဦးချင်းစီတဦးချင်းကြောင့်လူတိုင်း, တဦးတည်းပုဂ္ဂိုလ်ရေးနှင့်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ရှုထောင့်များတွင်လိုလားအရာကိုသိနှင့်အောင်မြင်မှု၏တဦးတည်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ချက်နှင့်အဓိပ္ပါယ်ရှိသင့်ပါတယ်။ ငါ့အဘို့အောင်မြင်မှု၏အဓိပ္ပါယ်ကိုပုဂ္ဂိုလ်ရေးနှင့်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဘဝအကြားချိန်ခွင်လျှာရှာဖွေတာဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်းမာလူနေမှုပုံစံစတဲ့လိုက်နာရန်နှင့်ကြှနျုပျကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြု. ပြည့်စုံခံစားရစေသည်လယ်၌အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်း။\nထိထိရောက်ရောက်ကျနော်တို့စိတ်ဖိစီးမှုကျော်လွှားနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝဟန်ချက်မျှအောင်ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည့်မှတဆင့်ထိုကဲ့သို့လျော်သောအသက်ရှူကျန်းမာအိပ်စက်ခြင်း, ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်မှု, ကောင်းသောအစာအာဟာရများနှင့်ပုံမှန်တရားအားထုတ်အဖြစ်အနည်းငယ်သာအမှုအရာ, စျြလြူမရှုသင့်ပါတယ်။\nတစ်ဦးပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဖြစ်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမြဲမြံစေခြင်းငှါ, သငျသညျ, မှန်ကန်သောတိကျမှုနှင့်သင့်ကတိကဝတ်ဖြည့်ဆည်းဖြစ်ခြင်း, ဆိုလိုတာကတဲ့ professional နဲ့တူပြုမူဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ "no" ဆိုတဲ့ပြောနှင့်သင်ဖြည့်ဆည်းဖို့စွမ်းရည်ကင်းမဲ့သောအရာမှကိုယ့်ကိုကိုယ်မကျူးလွန်ရန်အခါကိုသိရန်အရေးကြီးပေသည်။\nဒါကအနည်းငယ်စာကြောင်းများအတွက်ဖြေကြားမရနိုငျသောမေးခွန်းဖြစ်ပါသည်, ဒါပေမယ့်ကျနော်ကျိန်းသေအကျွမ်းတဝင်ဖြစ်လာဆွဲဆောင်မှုစျေးကွက်၏နည်းလမ်းကိုအောက်ပါအကြံပြုလိမ့်မယ်။ တိုတောင်းသောခုနှစ်တွင်ဆွဲဆောင်မှုစျေးကွက်၏စိတ်ကူးစားသုံးသူမှပုံမှန် update များနှင့်အဖိုးတန်သတင်းအချက်အလက်ပေးရန်ဖြစ်ပါသည်။ ဗီဒီယိုစျေးကွက်ရှာဖွေရေး, ဘလော့ဂ်, podcasts, အီးမေးလ်စျေးကွက်ရှာဖွေရေး, Socia မီဒီယာဆိုဒ်များ: ငါတဦးတည်းဖောက်သည်တွေနဲ့ဆက်သွယ်ရေးအားလုံးကို up-to-date ဖြစ်အောင်နည်းလမ်းများကိုအသုံးပြုသည်အကြံပေးလိမ့်မယ်။\n© Instagram ကို - Diyana Alcheva\nသင် USA တွင်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်ဘယ်အရာကိုသင်ယူကြသနည်း\nဒါဟာသူ့ရဲ့သက်သာချောင်ချိရေးကိုအထောက်အကူပြုရန်, ဖြစ်နိုင်သမျှမည်သည့်လမ်းအတွက်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဇာတိမြေနှင့်အခါတိုင်းတတ်နိုင်သမျှအတူကွန်နက်ရှင်ကိုမချိုး, ငါတို့အမြစ်များမေ့လျော့တော်မရန်အလွန်အရေးကြီးပါသည်။\nDiyana Alcheva အကြောင်းပိုမိုလေ့လာပါ:\nFacebook ပေါ်မှာ Diyana Alcheva\nInstagram ကိုအပေါ် Diyana Alcheva\nTwitter ပေါ်တွင် Diyana Alcheva\nမီးရထားတှဲ, လူ, စိတ်ဖိစီးမှု, ယောဂ | | rating:5/ 30


ငါတို့ရွာမှာ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nGossip, Rumor » ငါတို့ရွာမှာ\t29\nPosted by ရွှေ ကြည် on Jun 1, 2014 in Gossip, Rumor, Society & Lifestyle | 29 comments\nView all posts by ရွှေ ကြည် →\tBlog\nကေဇီ says: အာ့ဆို သာမီး ထမင်းဆိုင်ကို လာခဲ့နော်။\nKaung Kin Pyar says: မျက်ခုံးတွေ လှုပ်လာသလိုပဲ ဟီးးးဟီးး\nShwe Poe says: Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8413\nMa Ma says: သိပ်ကြောက်သွားလားးးး မရွှေကြည်။ မပြောင်းမလဲပဲ နဂိုအတိုင်းပဲ စိတ်ရင်းနဲ့ ငြင်းခုန်ခြင်းအနုပညာကို စိတ်ရှိလက်ရှိုငြင်းခုန်နေကြသူတွေလည်း အများကြီးပါပဲ ချစ်ရွှေကြည်လေးရေ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4670\nခင် ခ says: ငါတို့ရွာကို\nalinsett (gazette) says: သဂျီးကသာ… ရွာကနေ မြို့ ဖြစ်ပြီတဲ့ …\nမြို့ ကြီးသားကြီး ဖြစ်ချင်စမ်းပါဘိ…\nSwal Taw Ywet says: လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းကြတဲ့ ရွာကွပ်ပစ်လေးလဲ ယိုင်နေရပြီ။ တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျနော် သေချင်နေမိနေပြီ။\nခေတ်သစ်ပေါက်ကျိုင်း says: ရွှေကြည်ရေ…အခုနောက်ပိုင်းတော့ ဗျောက်အိုးဖောက်မဲ့သူတွေ သိပ်မတွေ့ရတော့ပါဘူး..လို့ထင်ပါတယ်..\nကျနော်တို့ ငြင်းခုံခြင်း အနုပညာနဲ့ပဲ အသိတွေများစွာတိုးခဲ့ပါတယ်…ငြင်းခုံခြင်း..သမာသမတ်ရှိသော ငြင်းခုံခြင်းဟာ ဒီမိုကရေစီပါပဲ…လို့ကျနော်ကတော့မှတ်ယူထားပါတယ်။\npadonmar says: (ငါတို့ရွာမှာ\nအဲဒါ အမှန်ပဲ။ဒါပေမယ့် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း မတွေ့မိသေးဘူး။\nဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ဒို့တွေ အကောင့်အသစ်ဖွင့်ပြီး ရေးကြမယ်လေ။\nရုပ်ဖျက်ကြည့်တာပေါ့။(သူကြီးကတော့ ပွိုင့်တွေ ကယ်ရီလုပ်ခွင့်ပေး)\nLog in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 3139\nsurmi says: သဂျီးကိုတောင်းဆိုရမယ်အစ်မရေ\nမန်ဘာတစ်ယောက်ကို အကောင့်သစ်သုံးခုဖွင့်ခွင့်ပေးဖို့ ဟဲဟဲ\nတကယ်သာဆို ပွဲက အမိုက်စားဘဲ\nkyeemite says: ပြန်လာတာကို ၀မ်းမြောက်ဝမ်းသာကြိုဆိုပါတယ်။။။\nmanawphyulay says: ငါတို့ရွာမှာ ရေးကြ မှတ်ကြ ဖတ်ကြ\nငါတို့ရွာမှာ ငြင်းကြ ခုန်ကြ\nငါတို့ရွာမှာ ပျော်ကြ ရွှင်ကြ\nငါတို့ရွာမှာ ရန်ဖြစ်ကြ ပြန်ချစ်ကြ\nငါတို့ရွာမှာ လှူကြ တန်းကြ\nWow says: ရေးကျိစမ်းဘာာာ တစ်ဗုဒ်လောက် ပိုးစိုးပက်စက် အားမနာတမ်း ဝေဖန်ပလိုက်မာ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2223\nရွှေတိုက်စိုး says: အမလေးနော် မှန်လိုက်လေ မှန်လိုက်လေ..မရွှေကြည်ရေ… ရွှေကြည်လေးကို မလိုင်လေးနဲ. အုပ်ပေးချင်ထာ…\nကျုပ်တို.ရွာမလဲ… ပို.စ်တင်တဲ့သူက တင် မန်.တဲ့သူကမန်. အဲလိုလေး.ဖြစ်နေပြီး…\nပို.စ်တင်သူများက ပို.စ်တစ်ခုဖြစ်လာဖို.အတွက် (တကယ်ရေးသူပြောတာနော်)… စိတ်အား လူအား.. အကုန်ညှစ်ထုတ်ပြီး ပို.စ်တပုဒ်ကို အင်တိုက်အားတိုက်ဖန်တီးလိုက်ရတာ… ပို.စ်ပိုင်ရှင် ကတော့ သူအားထုတ်ထားတဲ့ ပို.စ်တပုဒ်အတွက် အချိန်တိုင်းမျှော်လင့်နေရတာကတော့ ကော့မန်.ပါဗျာ… အခုတော့ ကိုယ်အားထုတ်ထားတဲ့ပို.စ်လေး လူဖတ်များအောင် မနဲ.ဆုတောင်းနေရတာပါလား…\nဘယ်နှယ့်.. အခုတော့ ပို.စ်တွေမှာ အာလပ သလာပ တွေ များနေသလားလို.ရယ်ပါ…. တကယ့် အားစိုက်ထားတဲ့ ပို.စ်ကြတော့ ဖတ်ချင်လဲဖတ်မပေါ့.. မန်.တဲ့သူက ၁၀ မကျော်ဘူး… အဲဒီတော့ကား..\nကျုပ်တို.ရွာမှာ ခင်မင်မှုကို ဦးစားပေးမယ်ဆိုရင်တော့… တခြား ချက်တင်ဘောက်တွေအတိုင်းသာဖြစ်နေပါပေါ့လား….. တစ်ခုခုမန်.မယ်ဆိုရင်တောင် မျက်နှာနာစရာဖြစ်မဆိုးလို. မမန်.ကျတော့ဘူးလေ…\nလူချင်းတွေသိနေကြတော့ ပြောရမှာခက်နေကြတယ်ထင်ပ… ဒါဆို မတွေ.ကြရင်အကောင်းသားလို. ပြောရမလို ဖြစ်နေပြီနောာာာာ… မရွှေကြည်ရေ…\nကျုပ်ကတော့ တွေ.ဘူးဘူး မတွေ.ဘူးဘူး… ကိုယ်နားလည်သိတဲ့ပို.စ်ဆို မန်.တာပဲဗျို..\nkai says: ပိုစည်သွားအောင်.. ကော်မန့်အမှတ်ကလေးတွေ… နည်းနည်း(တကယ့်ကိုနည်းနည်း) တိုးပေးလိုက်ပါကြောင်း..\nမန့်ကြစေလို….။ မန့်ခံရအောင်ရေးကြစေလို..။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 5027\nMr. MarGa says: အဝှာလေ\nမန့်ခံရအောင် ရေး ဆိုတော့\nဘာရေးရေး ကွန်မန့်ရရင် ပီးတာပဲ ဆိုပြီး ရေးချင်ရာရေးရမှာလား ဟင် အာ့လို ဆိုရင်တော့\nကွန်မန့်ရရေး ဒို့အရေး ပဲ\nsurmi says: အမန့်ခံရအောင်ရေး တဲ့\nဟွင်းဟွင်း မမှတ်သေးဘူးလား လုပ်စားပို့စ်တွေထွက်လာမှဖြင့် Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 14459\nkai says: ငြင်းခုန်ခြင်းအနုပညာမြောက်တဲ့.. ကောမန့်များသာ… Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8413\nMa Ma says: သဂျီးလည်း ရွာသူားတွေကို ပြန်ကြောက်နေပြီ……… Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 3552\nဦးဦးပါလေရာ says: .အင်းပါ….\nရွှေတိုက်စိုး says: ကော့မန်.အမှတ်တိုးတယ်တဲ့ ဟေးဟေးဟေး…\nကြည့်လဲလုပ်အုံးသဂျီးရေ… ကျုပ်တို.ရုံး လစာတိုးသလိုမလုပ်နဲ.နော်… တစ်နှစ်လုံး လစာ adjust မျှော်လာလိုက်တာ… ပိုးစိုးပက်စက် တိုးတာ… ၁၀ ဒဲ့….\nဘယ်လိုပဲပြောပြော တိုးတယ်ဆိုတော့ တိုးတယ်ပေါ့ဗျာ….\nတစ်သိန်းပြည့်ရေးးးး ဒို.အရေး ၃ခါ….\nအာဂ says: ဟေ့ ဘာလဲကွ….နာ….ဆဲချင်လာဘီနော်….ဟွင်းဟွင်း…..တယ် ကျောလိုက်ရမကောင်းတော့ဘူး..\nမှတ်ချက်။ သူဂျီး ကွန်မန့်ကို တကယ်တိုးပေးမပေးစမ်းကြည့်တာပါ ဟီးးး\nMa Ei says: ငါတို့ရွာမှာ\n… … … ဒီလိုပါဘဲ\nကိုပေါက်(မန္တလေး) says: ငါ တို့ ရွာမှာ\n•*¨နန်းတော်ရာသူ •*¨ says: တခါတခါမျက်ခြေပြတ်ပြီးမှပြန်ရောက်လာ မျက်စိလည်လည်ထွက်သွားလွန်းလို့ ဘေးပြန်ပြန်ထွက်နေရတယ်ချစ်ညရေ\nNovy says: ငါတို့ရွာမှာ ….. ဆဲကျဆိုကျ ရန်ဖြစ်ကျ\nငါတို့ရွာမှာ….. အရိုးကွဲမှ အသည်းစွဲ\nငါတို့ရွာမှာ …. တစ်ကောင်းထဲ ခြင်္သေ့လည်းရှိအိ\nငါတို့ရွာမှာ …. အုပ်စုဖွဲ့ကြွက်များလည်းရှိအိ\nတိမ်မည်း says: ငါတို့ ရွာမှာ….. အော်ရီဂျင်နယ်လည်းရှိတယ်… ကော်ပီလည်းရှိတယ်….\nငါတို့ ရွာမှာ…. ရသလည်းရှိလည်း… ကဗျာလည်း ရှိတယ်….\nငါတို့ ရွာမှာ…. လူကြီးလည်းရှိတယ်… လူငယ်လည်း ရှိတယ်…..\nငါတို့ ရွာမှာ…. လူသစ်လည်းရှိတယ်… လူဟောင်းလည်း ရှိတယ်….\nပြောတော့ပါဖူးကွယ်….. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1991\nChoo says: အမ်းးးးး ဟိုအံတီယီးက ကိုယ်ခွဲပီးကစ်မယ်တဲ့ (ခင်မောင် ခင်မောင်) ရပ်ပါအသံဖြင့်ဖတ်ပါ ဟိုဘိုးတော်ယီးကတော့ သုံးကိုယ်တောင်ခွဲပီး ထမနဲထိုးမယ်ဆိုဘဲ (ကျောက်စ်ပါပီ အံတီနှင်းနဲ့) ချစ်တီးဂဓေါ်ကတော်လူဝင်ဇားကလဲ မီလယံနာဖစ်မယ့်ပွိုင့်တွေကို\nကယ်ယီလုပ်အုံးမယ်ဒဲ့ အာဟိ အာဟိ တွေ့ဂျတေးတာဘော့ကွာ…… ကျား နဲ့ ခြင် လယ်ပြင်မှာတွေ့ဂျတေးတာဘော့… ငှဲလျောင်း ငှဲလျောင်း\nမဟာရာဇာ အံစာတုံး says: ထိုင်ပြောနေဒယ်\nဟုတ်လည်း ဟုတ်ဘဲနဲ့ …


My Collections!!!: May 2011\n* * * သေရွာပြန်တစ်ဦး၏ ဖွင့်ဟ၀န်ခံချက် နှင့် ရေစက်ကံအကြောင်း * * *\nတစ်ခါက မောင်ကုသိုလ် လို့အမည်ရတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူ့မိဘတွေက ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသလောက် သူကတော့ သူ့နာမည်နဲ့မလိုက်အောင် အကုသိုလ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ အလွန် အထုံဝါသနာပါတယ်။ ငှက်ပစ်တာ၊ ငါးဖမ်းတာ၊ အမဲလိုက်တာ… စသဖြင့် သူများအသတ်သတ်ရတာကို ပျော်တယ်လေ။ သူ့အဖေနဲ့အမေက ဘယ်လိုဆုံးမဆုံးမ မရဘူး။ အဲဒီတော့လည်း ဒီလိုပဲ လွှတ်ပေးထားရတော့တာပေါ့။ သူတို့နေတဲ့မြို့ကလည်း တံငါလုပ်ငန်းနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြတဲ့မြို့ဆိုတော့ မောင်ကုသိုလ်အတွက်ကတော့ သူများအသတ်သတ်ရတာ မထူးဆန်းတော့ဘူးလေ။ မောင်ကုသိုလ် အရွယ်ရောက်လာတော့ ခန္တီးမြို့က မိအေးမြလို့ အမည်ရတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ ချစ်ကြိုက်ပြီး အိမ်ထောင်ကျတယ်။ မိအေးမြက ဘာသာတရားအလွန် ကိုင်းရှိုင်းတဲ့ ရှမ်းလူမျိုး အမျိုးသမီးပါ။ ဒါပေမယ့် မောင်ကုသိုလ်ကို အမဲလိုက်တဲ့အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ နည်းမျိုးစုံသုံးပြီးပြောတာ ဘယ်လိုမှမရတာနဲ့ မောင်ကုသိုလ်လည်း ထုံးစံအတိုင်း အမဲလိုက်တဲ့အလုပ်နဲ့ပဲ ဆက်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြုပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဇော်ဇော်လို့ခေါ်တဲ့ သားလေးတစ်ယောက်တောင် အသက် ၃ နှစ်ထဲကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ တစ်နေ့တော့ တောထဲမှာ တောဝက်တွေပေါ်တယ်၊ သွားဖမ်းကြရအောင်ဆိုပြီး ရွာထဲကအမဲလိုက်ဖော်လိုက်ဖက်တွေက အိမ်အထိလာခေါ်တာနဲ့ မောင်ကုသိုလ်လည်း သေနတ်ကိုဆွဲ၊ သူအမဲလိုက်ရာမှာ အရမ်းအားကိုးရလွန်းတဲ့ အမဲလိုက်ဖော်ခွေးကြီးကိုခေါ်ပြီး အပေါင်းအပါတွေနဲ့ တောထဲကို တောဝက်ဖမ်းဖို့ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ခါတိုင်းဒီလောက် ဝေးဝေးလိုက်ရရင် သုံး၊ လေးကောင်လောက်ကတော့ အသာလေးပဲ။ ဒီနေ့ကျမှ ဘာဖြစ်တယ်မသိဘူး၊ တောဝက်တွေကပဲ လျှင်တာလား၊ ကိုယ်ကပဲ လက်ရည်ကျနေတာလား။ မောင်ကုသိုလ်လည်း ညည်းတွားရင်း သူ့အာရုံနဲ့သူ တောဝက်ကို လိုက်လိုက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားတယ်မသိ။ သူ့အမဲလိုက်ရာမှာ အမြဲထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်တတ်တဲ့ သူ့ရဲ့အမဲလိုက် ခွေးကြီးတစ်ကောင်လုံး ဘယ်မှာပျောက်ကျန်လို့ ပျောက်ကျန်နေခဲ့မှန်းတောင် မသိလိုက်မိဘူး။ အတူတူထွက်လာခဲ့တဲ့ ရွာသားအပေါင်းအပါတွေကိုလည်း ယောင်လို့တောင် မတွေ့မိတော့ချေ။ ရွာသားတွေနဲ့ လမ်းကွဲတာကတော်သေး၊ သူ့ခွေးလေးကို ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ရှာသော်လည်း ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ တစ်သက်လုံး အတူတူအမဲလိုက်ဖော်လေး ပျောက်သွားလို့ စိုးရိမ်ဝမ်းနည်းရတာကတစ်မျိုး၊ တောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း မျက်စိလည် လမ်းမှားနေတာကတစ်မျိုးနဲ့ သူလည်း တော်တော်လေးကို ပူထူနေပြီ။ “တော်တော်ထူးဆန်းတာပဲ။ ငါဒီမြို့မှာ မွေးကတည်းကနေလာပြီး တစ်သက်လုံး နှစ်ပေါင်းများစွာ အမဲလိုက်လာတာ ဒီလိုနေရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မျက်စိလည်လမ်းမှားပြီးတောင် မရောက်ဖူးပါဘူး။ ငါမရောက်ဖူးတဲ့နေရာ ဆိုတာလည်း ဒီတော၊ ဒီနယ်တစ်ဝိုက်မှာ မရှိတော့အောင်ကို တစ်သက်လုံး အမဲလိုက်ရင်း ကျင်လည်ကျက်စားလာခဲ့တာ။ အခုတော့……. ဘယ်လိုများဖြစ်တာပါလိမ့်…….။ ဟင်!!!....... ခါတိုင်းဆို တောထဲမှာ အမဲလိုက်မဲ့ အကောင်ကြီးတွေ မရှိရင်တောင် ကျေးငှက်သာရကာ အသံလေးတွေကို အမြဲကြားနေရတာပဲ။ အခု ငှက်သံ၊ ဖားသံတွေမပြောနဲ့၊ ဘာသံဆို ဘာသံမှကို မကြားရပါလား။ အခုငါရောက်နေတဲ့ တောထဲမှာက သက်ရှိသတ္တ၀ါဆိုလို့ ငါတစ်ယောက်တည်းပါလား။ ဘာသက်ရှိအသံကိုမှ မကြားရ၊ ဘာသတ္တ၀ါတွေကိုမှလည်း မမြင်ရပါလား။ ဘုရား…ဘုရား…ဘုရား။ ငါဘယ်ကိုများ ရောက်နေပါလိမ့်။ သြော်… ငါ့လိုမုဆိုးတစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ဘုရားတလိုက်မိတာပါလား။ အကုသိုလ်အလုပ်တွေနဲ့ ပျော်မွေ့ရင်း ဘုရားကိုမေ့နေလိုက်တာ ငါ့တစ်သက်ရှိပါပေါ့လား။ ဘုရား…ဘုရား…။ ငါ့အဖေ ငါ့ကိုငယ်ငယ်က ပြောခဲ့ဖူးတာဟာ အမှန်တွေပဲ ဖြစ်နေပြီလား???” ……. အဖေ: “သား… ငှက်ကလေးတွေကို မပစ်ပါနဲ့တော့။ သူများအသက် သတ်တယ်ဆိုတာ အရမ်းကို အကုသိုလ်ကြီးပါတယ် သားရယ်။ ရှေးလူကြီး၊ သူမတွေရဲ့စကားကို အဖေပြောပြမယ်။ အကုသိုလ် အရမ်းအားကြီးတဲ့သူဟာ ကိုယ့်အရှေ့မှာ ဘုရားစေတီကြီး ရှိနေတာတောင် အကုသိုလ်တွေက ဖုံးလွှမ်းပြီး မမြင်ရတတ်ဘူးတဲ့။ မသေခင်မှာကိုပဲ ငရဲဘုံတို့၊ ပြိတ္တာဘုံတို့၊ အသူရကာယ်ဘုံတို့ကို ဒီဘ၀မှာတင် ကျရောက်ရတတ်တယ်တဲ့။” ……. ဘုရား…ဘုရား…ဘုရား။ အဲဒီတစ်ညလုံး သူ့အဖေပြောဖူးတဲ့စကားတွေ ပြန်ကြားယောင်ရင်း၊ ကြောက်တဲ့စိတ်တွေနဲ့ တောထဲမှာ မောင်ကုသိုလ်ဘယ်လိုမှ အိပ်လို့မရတော့ပေ။ မနက်မိုးလင်းခါနီးမှပဲ တစ်ရေးလောက် အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။ မနက်မိုးလင်းတော့ အိမ်ပြန်ဖို့ လမ်းဆက်လျှောက်လာရင်း လူတွေ စကားပြောသံလိုလို ကြားတာနဲ့ ရွာတစ်ရွာနဲ့နီးလာလို့ လူသံတွေ ကြားရတာဖြစ်မယ်၊ အဲဒီရွာကိုဝင်ပြီး ငါ့ရွာကိုဘယ်လို ပြန်ရမလဲဆိုတာ လမ်းမေးပြီး အိမ်ပြန်ရမယ်ဆိုပြီး အတော်လေး ၀မ်းသာသွားတယ်။ မကြာပါဘူး။ နည်းနည်းဆက်လျှောက်လိုက်တာနဲ့ သူထင်တဲ့အတိုင်း ရွာတစ်ရွာကိုတွေ့ပါတယ်။ ရွာထဲကိုအ၀င်လမ်းမကြီးအတိုင်း သူဆက်လျှောက်လာရင်းနဲ့ ရွာအခြေအနေကို သူအကဲခတ်နေမိတယ်။ ရွာထဲမှာ လူတွေအားလုံးက သူ့အလုပ်ကိုယ်စီနဲ့သူ ရှုပ်နေကြတယ်။ ယက်ကန်းစင်တွေကိုတော့ အိမ်တိုင်းမှာလိုလို တွေ့ရတယ်။ ဒီရွာကလူတွေကို ကြည့်ရတာ တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ပျော်ရွှင်နေကြသလိုပဲ။ သူဆက်လျှောက်လာလိုက်တယ်။ ရွာစ၀င်ကတည်းက ၃ အိမ်မြောက်လောက်အရောက်မှာ အိမ်ပေါ်ကနေ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က သူ့ကိုလှမ်းခေါ်တယ်။ “မောင်ကြီး… မောင်ကြီးက ခရီးသွားထင်တယ်။ ခရီးသွားရင်း လမ်းပျောက်လာတာများလား။ နှမလေးတို့ အိမ်ပေါ်ကိုတက်ပြီး ခဏလောက် အနားယူပါဦး။ နေ့လည်စာလည်း စားပြီးတဲ့ပုံ မပေါ်သေးဘူး။ နှမလေးတို့ မောင်ကြီးကို နေ့လည်စာနဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုပါရစေ” အဲဒါနဲ့ မောင်ကုသိုလ်လည်း ထမင်းမစားရသေးတာ နှစ်နပ်လောက်ရှိပြီ၊ အရမ်းလည်း ပင်ပန်းလာတာနဲ့ ခဏ၀င်နားမယ်ဆိုပြီး အိမ်ပေါ်တက်လိုက်သွားတယ်။ “နှမလေးနာမည်က မမကြီးပါ။ ဒါကတော့ နှမရဲ့နှမလေး မမလေးပါ။ နှမတို့က မောင်နှမသုံးယောက် ရှိပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးကတော့ ရွာကထွက်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းလေးတွေကို အရောင်းအ၀ယ်လုပ်ပါတယ်။ တစ်ခါထွက်သွားရင် သုံး၊ လေး၊ ခြောက်လလောက်မှ ပြန်လာတတ်ပါတယ်။ ပြန်လာပြီးရင်လည်း ခဏပဲနေပြီး ပြန်ထွက်ရပြန်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် မောင်ကြီးကို နှမလေးတို့ အစ်ကိုကြီးအရင်းလို သဘောထားပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါရစေ။ ဒီရွာကို ရောက်တုန်း၊ ရောက်ခိုက် အေးအေးဆေးဆေး အနားယူပြီးမှ မောင်ကြီးရွာကို ပြန်ပါ။ ပြန်တဲ့အခါလည်း လိုလေသေးမရှိ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။” ဆိုပြီး မမကြီးဆိုသော မိန်းကလေးက ဖော်ဖော်ရွေရွေ ဖိတ်လေတယ်။ အဲဒါနဲ့ မောင်ကုသိုလ်လည်း တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်လောက်နားပြီးမှ ခရီးဆက်မယ်ဆိုပြီး မှန်းထားလိုက်တယ်။ နောက်တော့ နှမလေးတို့ရွာဆိုမှ သူတို့ရွာနာမည်ကို မေးဖို့ သတိရတော့တယ်။ “နှမလေးတို့ ရွာနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်သလဲကွဲ့။” မမကြီး: “နှမလေးတို့ ရွာနာမည်က ရွှေရင်းရဲ ရွာလို့ခေါ်ပါတယ် မောင်ကြီး။ ဒီရွာမှာ အဓိကလုပ်ငန်းက ယက်ကန်းလုပ်ငန်းပါ။ တစ်ရွာလုံးက အမျိုးသမီးတွေက ယက်ကန်းယက်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်ကြပြီး ယောင်္ကျားတွေကတော့ ယက်ကန်းထည်တွေကို တခြားမြို့ရွာတွေမှာ သွားပြီးရောင်းချတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ကြပါတယ်။ ဒီရွာက လူကြီး၊ ကလေး… အရွယ်စုံတွေဟာ ခိုက်ရန်မဖြစ်ကြဘဲ အားလုံးအတူတကွ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်၊ ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေကြလို့ နှမလေးတို့ရွာလေးက အေးချမ်းပါတယ် မောင်ကြီး။ ဒီရွာမှာ မောင်ကြီးကပျော်လို့ တစ်သက်လုံး နေမယ်ဆိုရင်လည်း နှမလေးတို့က အစ်ကိုကြီးအရင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး တစ်သက်လုံးပြုစုလုပ်ကျွေးသွားမှာပါ။ မောင်ကြီး ဒီရွာမှာ ပျော်သလောက်နေပါ။” မောင်ကုသိုလ်လည်း “ငါဒီနားတစ်ဝိုက်မှာ တစ်သက်လုံးနေပြီး အမဲလိုက်နေတာ ငါမသိတဲ့မြို့ရွာဆိုလို့ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီမမကြီးပြောပြတဲ့ ရွှေရင်းရဲ ဆိုတဲ့ ရွာနာမည်ကိုတော့ တစ်ခါမှကို မကြားဖူးတာ တော်တော်အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမယ့်လည်း ငါမသိလို့ပဲ ဖြစ်မှာပါလေ။ နောက်နှစ်ရက်လောက်နေရင် ငါလည်း လမ်းမေးပြီးပြန်မှာဆိုတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ဖို့က အဓိကပါပဲ။” မောင်ကုသိုလ်လည်း မမကြီး၊ မမလေးတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်က သူ့ကိုအစ်ကိုကြီး အရင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး ဖော်ဖော်ရွေရွေ လိုလေသေးမရှိရအောင် ကျွေးမွေးပြုစုတာခံရင်းနဲ့ ဇနီးနဲ့ သားလေး၊ ပြီးတော့ အိမ်ကိုပြန်ဖို့တောင် အံ့သြဖို့ကောင်းလောက်အောင် မေ့သွားခဲ့တယ်။ ဒီရွာမှာ ပျော်လို့တောင် နေပြီလေ။ အဲဒီလိုနေရင်းနဲ့ တစ်ရက်မှာတော့ ရာသီဥတုကလည်း ပူတာနဲ့ဘယ်လိုမှ အိပ်လို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဟိုလှိမ့်၊ ဒီလှိမ့်နဲ့ နေရင်းနဲ့ တော်တော်ညည့်နက်လာတော့ ဆူဆူညံညံအသံတွေ ကြားလာရတယ်။ အဲဒါနဲ့ သူလည်း ဒီညည့်နက်အချိန်မတော်ကြီး အိပ်မပျော်ရတဲ့အထဲ ဘာသံတွေလဲဆိုပြီး ခေါင်းရင်းက ပြတင်းပေါက်လိုက်ကာကို ဆွဲကြည့်လိုက်တယ်။ “အိုး… တစ်ရွာလုံး လမ်းမပေါ်မှာ နွားလှည်းတွေနဲ့ ပြင်လို့၊ ဆင်လို့ ဘယ်သွားကြမလို့ပါလိမ့်။ ဒီအချိန်ကြီး ဘုရားပွဲများ သွားကြမလို့လား။ ဟာ… မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဟင်… ဟိုမှာ မမကြီးနဲ့ မမလေးတို့လည်း လှည်းပေါ်မှာ အခန့်သားထိုင်လို့ပါလား။ သူတို့လည်း သွားကြမလို့ထင်တယ်။ ငါ့ကို နေ့လည်ကလည်း တစ်ယောက်မှ ဘာမှ မပြောထားကြပါဘူး။ သူတို့ ဘာလုပ်ကြတာပါလိမ့်။ အို… တစ်ရွာလုံး… လူကြီး၊ ကလေး၊ ခွေးပါမကျန် တစ်အိမ်ကို လှည်းတွေကိုယ်စီနဲ့ ပွဲတော်ကြီးတစ်ခုကို သွားနေကြမလိုပဲ။ သူတို့ ငါ့ကိုတောင် မပြောပြဘဲ ဘယ်သွားကြသလဲဆိုတာ လိုက်ကြည့်ဦးမှ” တစ်ရွာလုံးမှာ သက်ရှိသတ္တ၀ါဆိုလို့ မောင်ကုသိုလ်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။ သူလည်း ကမန်းကတန်းထပြီး လှည်းတွေနဲ့ မျက်ခြေမပျက် အမှီလိုက်ရတော့တာပေါ့။ တောင်တွေ တစ်တောင်ပြီး တစ်တောင်ကျော်လာခဲ့တယ်။ ချိုင့်ဝှမ်းလွင်ပြင်တွေလည်း ဖြတ်လာခဲ့ပြီ။ ဘယ်ကိုသွားနေကြတာပါလိမ့်၊ မရောက်နိုင်ကြသေးဘူးလား မသိပါဘူး။ ဟိုးအရှေ့နားက ရေတွေလား။ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အား… ပူလာလိုက်တာနော်…။ သြော်… တံလျှပ်တွေထင်တယ်။ ဟင်… အိုး… လား… လား…….။ ဒီလောက်… တောင်လောက်ကြီးရှိတဲ့ မီးပုံကြီးကို ငါ့ဘ၀၊ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါလား။ တော်တော်လှမ်းတဲ့ အကွာအဝေးကနေ လှမ်းကြည့်နေတာတောင် မီးတောက်မီးလျှံတွေက ပြင်းလွန်းလို့ အပူငွေ့တွေလာဟပ်နေတာ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ပူလောင်နေပြီ။ တစ်ရွာလုံးက လှည်းတွေအားလုံး အဲဒီမီးပုံကြီးကို ပတ်ပတ်လည် ၀ိုင်းပြီးရပ်သွားကြပြီ။ သူတို့ ဘာလုပ်ကြမလို့ပါလိမ့်။ ခဏကြာစောင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ အိုးးး……… မီးပုံကြီးထဲကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခုန်ဆင်းသွားကြပြီ။ ဟင်… မမကြီးနဲ့ မမလေး ညီမလေးနှစ်ယောက်လည်း ခုန်ဝင်သွားကြပါပေါ့လား။ အို…… ဘုရား…ဘုရား…ဘုရား…….။ ဒါ ငါ့ဘ၀မှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘုရားတမိခြင်းပါပဲ။ ခလုတ်ထိမှ အမိတဆိုတဲ့ စကားပုံဟာ တကယ်မှန်ပေတာပဲ။ တစ်သက်လုံး သူများအသက်သတ်လာတဲ့ လူက ဒီလို သွေးပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းကြီးကို ဘယ်လိုမှ ဆက်ကြည့်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ တစ်ရွာလုံးလည်း လှည်းတွေပေါ်က တစ်ယောက်မကျန်ဆင်းပြီး မီးပုံကြီးထဲကို ခုန်ဆင်းသွားလိုက်ကြတာ အခုမီးလျှံတွေထဲမှာ နာနာကျင်ကျင်နဲ့ ကယ်ကြပါ။ ယူကြပါ။ ဆိုတဲ့ အသံနက်ကြီးတွေက အဝေးကနေတောင် အကျယ်ကြီးကြားနေရတယ်။ ဆက်ပြီးမြင်နိုင်စွမ်း၊ ကြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ … မောင်ကုသိုလ်လည်း ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ ရွာထဲကို အမြန်ပြန်ပြေးလာခဲ့တော့တယ်။ ရွာထဲမှာကတော့ တစ်ရွာလုံးသူတစ်ယောက်တည်းပဲ။ သူအခုမှ စဉ်းစားမိတယ်။ မမကြီးတို့အိမ်မှာ ဘုရားစင်မရှိဘူး။ နေ့ခင်းဘက်ပေမယ့် ရွာထဲကလူတွေမှာ အရိပ်ဆိုတာမရှိကြဘူး။ … “ဘုရား…ဘုရား…ဘုရား…။ ငါ့အဖေပြောတဲ့ နေ့စံညခံ အသူရကာယ်ဘုံကို ငါရောက်နေတာပါလား။ ငါ့ရဲ့ အကုသိုလ်ကံတွေကြောင့် ဒီဘ၀မသေခင်မှာပင် အပ္ပါယ်ဘုံကို ရောက်နေရပါလား။ မဖြစ်ဘူး။ ငါ့ဇနီးနဲ့ သားကိုလည်း ခွဲနေတာကြာပြီ။ မနက်ဖြန်မမကြီးကို လမ်းမေးပြီး အိမ်ကိုအမြန်ပြန်တော့မယ်။ ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ပါဘူး။ ကြောက်လန့်စိတ်နဲ့ အတွေးတွေများနေလိုက်တာ ဘယ်အချိန်က အိပ်ပျော်သွားတယ်မသိလိုက်ဘူး။ မနက်ရောက်လို့ မမကြီးလာနှိုးမှပဲ နိုးတော့တယ်။ “သူတို့ ဘယ်အချိန်က ပြန်ရောက်နေကြပါလိမ့်”… မမကြီး: “မောင်ကြီးညက အိပ်လို့မှပျော်ရဲ့လား။”… “သိပ်တော့ အိပ်မပျော်ဘူးကွဲ့။”… မမကြီး: “နှမလေးတို့ သိပါတယ် မောင်ကြီးရယ်။ ညက နှမလေးတို့ရဲ့ ဘ၀မှန်ကို မောင်ကြီး သိသွားပြီ မဟုတ်လား။ ဟုတ်ပါတယ်။ နှမလေးတို့က မောင်ကြီးလို လူသားစင်စစ်တွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ နေ့ဘက်မှာသာစံစားရပြီး ညဘက်ရောက်ရင် ငရဲခံရတဲ့ အသူရကာယ်ဘုံသားတွေပါ မောင်ကြီး။ အင်းပေါ့လေ… မောင်ကြီးနဲ့ နှမလေးတို့တွေ့ဆုံရမယ့် အခိုက်အတန့်က အချိန်စေ့နေပါပြီ။ ဒီလိုဘုံဘ၀မတူတဲ့ အရပ်ဒေသတွေကို ရောက်တယ်ဆိုတာ မောင်ကြီးရဲ့ အကုသိုလ်အရှိန်အဟုန်တွေကြောင့်ပါ။ တကယ်တော့ မောင်ကြီးရယ်… နှမလေးတို့ မမကြီး၊ မမလေး ညီအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ မောင်ကြီးဆိုတာက……. ဟိုး… အရင်ကဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဘ၀တစ်ခုမှာ တကယ့် မောင်နှမအရင်းတွေ တော်စပ်ခဲ့ကြတာပါ။ မောင်ကြီးကတော့ အဲဒီဘ၀မှာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ရှိခဲ့တော့ လူ့ဘ၀တွေကို ရရှိခွင့်ရပြီး နှမလေးတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကတော့ ဒီအသူရကာယ်ဘုံဘ၀မှာ အချိန်ကာလတွေ အတော်လေးကြာမြင့်ခဲ့ပါပြီ။ မောင်ကြီးကတော့ လူသားဘ၀မို့လို့ နှမလေးတို့ရဲ့ အတိတ်ဘ၀က တော်စပ်မှုကို သတိရနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေမယ့်လို့၊ နှမလေးတို့ကတော့ မောင်ကြီး တောထဲကနေ မျက်စိလည်လမ်းမှားပြီး နှမလေးတို့ဆီကို ရောက်လာလို့တွေ့စကတည်းက နှမလေးတို့ရဲ့ အရင်ဘ၀က အစ်ကိုကြီးဆိုတာကို မှတ်မိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီဘ၀မှာ ဘုံဘ၀တွေကွဲပြားပြီး မတော်စပ်ကြတော့ပေမယ့်လို့ နှမလေးတို့အရင်ဘ၀က အစ်ကိုကြီးအရင်းကို ကြုံတုန်း၊ ဆုံတုန်းမှာ စကားတွေပြောချင်၊ မောင်နှမတွေ ချစ်ချစ်ခင်ခင်နေချင်၊ ပြုစုကျွေးမွေးချင်တာကြောင့် မောင်ကြီးကို ဒီရွာမှာနေချင်ရင် တစ်သက်လုံးတောင် ပျော်သလောက်နေနိုင်ပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာပါ။ နှမလေးတို့မောင်နှမသုံးယောက်က အဲဒီဘ၀မှာ ရေစက်မကုန်ကြသေးပါဘူး။ ခဏလောက်တော့ ပြန်တွေ့ဖို့ ရေစက်ရှိပါသေးတယ်။ နှမလေးတို့လောလောဆယ် ရောက်နေတဲ့ ဘုံဘ၀ကအချိန်ကာလနဲ့ တွက်မယ်ဆို တစ်လဆိုတဲ့ကာလ အတိအကျလောက်ကလေး ပြန်ဆုံတွေ့ဖို့ကို ရေစက်ကရှိနေပါသေးတယ်။ မောင်ကြီးရယ်… နှမလေးတို့ ဆုံတွေ့ရမယ့် ရေစက်က တစ်လဆိုတဲ့ အချိန်ကာလတိုတိုလေးပါ။ တစ်လဆုံတွေ့ရဖို့ ကျန်သေးတယ်ဆိုပေမယ့် မောင်ကြီးသာ အခုဒီလူ့ဘ၀မှာ မုဆိုးလုပ်တဲ့ အကုသိုလ်အဟုန်တွေသာ မရှိခဲ့ရင်လည်း နှမလေးတို့မောင်နှမသုံးယောက် ဒီဘ၀မှာဆုံတွေ့ရဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နှမလေးတို့ကလည်း အကုသိုလ်အပ္ပါယ်ဘုံမှာ ကျရောက်နေရတဲ့အချိန်ကာလ၊… မောင်ကြီးကလည်း ဘ၀မတူတဲ့ လူ့ဘ၀ရနေပေမယ့်လို့ သူများအသက်သတ်တဲ့ အကုသိုလ်တွေလုပ်ထားပြီး အသူရကာယ်ဘုံကို မြင်ရ၊ လာရောက်ရမယ့် ကံအကျိုးတွေကလည်း ရှိနေတဲ့ကာလ၊… ဒီတူညီတဲ့ ကာလနှစ်ခု၊ အခြေအနေ၊ ကံအကျိုးပေးတွေ သွားတိုက်ဆိုင်သွားလို့သာ မကုန်သေးတဲ့ တစ်လဆိုတဲ့ရေစက်ကို နှမလေးတို့တတွေအားလုံး တခြားဘ၀တွေအထိ သယ်သွားစရာ၊ စောင့်စရာမလိုတော့ဘဲ၊ ဒီဘ၀မှာတင် ကြုံဆုံလိုက်ရတာပါ မောင်ကြီးရယ်။ အခုလို တစ်လဆိုတဲ့ ရေစက်ကံလေး ကြုံတောင့်ကြုံခဲရတုန်းလေး မောင်ကြီးကို နှမလေးတို့ညီအစ်မတွေ ပြုစုကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ခွင့်ရတာ ကျေနပ်သွားပါပြီ မောင်ကြီးရယ်။ မောင်ကြီးလည်း နှမတို့ဆီမှာနေတာ တစ်လတင်းတင်းတောင် ပြည့်ပြီဆိုတော့ ရေစက်လေးလည်း ကုန်သွားပြီမို့လို့၊ မောင်ကြီးလည်း နှမလေးတို့ဘ၀မှန်တွေ သိခွင့်၊ မြင်ခွင့်ရရှိလိုက်ရပြီဆိုတော့ လူသားတွေမနေတဲ့ ဒီဘုံဘ၀မှာ ဆက်နေနေဖို့ မသင့်တော်တော့ပါဘူးလေ။ မောင်ကြီး ဒီတစ်ညတော့ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ နေပြီးတော့ မနက်ဖြန်မိုးလင်းတာနဲ့ ရွာထဲက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ရွာအစပ်နားအထိ မောင်ကြီးကို လှည်းနဲ့ လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ။ ။ "သြော်… ကြားရတာ… ထူးဆန်းအံ့သြစရာတွေလည်းဖြစ်၊ စိတ်မကောင်းလည်း ဖြစ်ရပါတယ် ငါ့နှမတို့ရယ်။ မောင်ကြီးလည်း နှမလေးတို့နဲ့ တစ်လဆိုတဲ့ အချိန်ကာလ ရေစက်မကုန်သေးလို့ ဒီလိုဘ၀တွေနဲ့တင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီး ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေခဲ့ရတာကို ၀မ်းသာ၊ ၀မ်းနည်းဖြစ်ရပါတယ်။ မောင်ကြီးလည်း အသိတရားတွေ ခိုင်ခိုင်မာမာကြီး ရရှိသွားပါပြီ။ ရွာကိုပြန်ရောက်ရင်လည်း ဒီမကောင်းမှုအကုသိုလ်ဖြစ်တဲ့ သူများအသက်သတ်တဲ့ မုဆိုးအလုပ်ကို ရာသက်ပန်စွန့်လွှတ်လိုက်ပါတော့မယ်။ ငါးပါးသီလကိုလည်း ခါးဝတ်ပုဆိုးလိုမြဲလို့ တသက်တာလုံး စောင့်ထိန်းသွားပါတော့မယ်။" မောင်ကုသိုလ်လည်း ညက စိတ်မကောင်းလည်းဖြစ်၊ ၀မ်းနည်း၊ ၀မ်းသာတွေဖြစ်ပြီး အိပ်မရပြန်ဘူး။ ထုံးစံအတိုင်း ညည့်နက်ချိန်ရောက်တော့ မမကြီး၊ မမလေး ညီအစ်မနှစ်ယောက် အပါအ၀င် တစ်ရွာလုံး ဟိုမီးပုံကြီး ရှိတဲ့ဆီ သွားကြပြန်ပါပြီ။ ရင်ထဲက ခံစားချက်က မနေ့ကနဲ့ လားလားမှမတူ၊ ……. ကြောက်လန့်မနေတော့ဘဲ၊ အရင်ဘ၀က မောင်နှမတွေ တော်စပ်ခဲ့ကြဖူးတယ်ဆိုတဲ့ ညီမလေးနှစ်ယောက် မီးပုံကြီးဆီ ခုန်ချဖို့သွားနေကြတာကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရရင်း၊ ရင်ထဲမှာကတော့ အဲဒီ.. တောင်လောက်ရှိတဲ့ မီးပုံကြီးအလား ပူလောင်လွန်းလို့၊ သိတတ်တဲ့အရွယ်ကစပြီး တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် မကျဖူးတဲ့ မျက်ရည်တွေတောင် ကျနေရပါပြီ။ တစ်လလောက် ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေခဲ့ရတဲ့ သံယောဇဉ်ကတစ်ဖက်၊ ဘ၀တစ်ခုမှာ မောင်နှမတွေတော်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ အတိတ်ကသံယောဇဉ်လုံးကြီးက တစ်ဖက်နဲ့ မနက်ဖြန် ညီမလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ခွဲပြီး အိမ်ပြန်ရမှာတောင် ဘယ်လိုရင်မျိုးနဲ့ ခံစားပြီး ခွဲခွာသွားရက်ပါ့မလဲ။ သြော်… ဘ၀ါဘ၀က မိသားစု၊ ဇနီးမယား၊ မောင်နှမ၊ အဆွေအမျိုး သံယောဇဉ်တွေက ဘ၀တွေအလီလီ ပြောင်းကုန်ကြတာတောင် ကုန်ခန်းမသွားဘဲ ရေစက်တွေအနေနဲ့ အဆက်မပြတ်စီးဆင်းနေကြတာပါလား။ သံသရာမှာ ဘ၀တွေမျိုးစုံ ကျင်လည်နေရလို့ မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့ရင်တောင်၊ … ရေစက်တွေမကုန်သေးလို့ အားလုံးက ပြန်လည်ဆုံတွေ့နေကြရတာပါပဲလား။ …….\nမနက်မိုးလင်းတော့ မမကြီးက "မောင်ကြီးကို မှာစရာတွေ ရှိပါသေးတယ်။ မောင်ကြီးတို့ရွာကိုပြန်ရောက်ရင် အရာရာအားလုံးဟာ အရင်ကလိုဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မောင်ကြီးတွေ့သမျှ၊ မြင်သမျှတွေဟာ ပြောင်းလဲနေလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ မောင်ကြီးသံဝေဂတွေရပြီး အထက်မြန်မာပြည်ဘက်ကို သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ သီလသမာဓိနဲ့ပြည့်စုံတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနဲ့ တွေ့ပြီး မောင်ကြီး တရားတွေအားထုတ်ခွင့် ကြုံရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ မောင်ကြီးကို အရေးကြီးတာ မှာစရာတစ်ခုရှိပါတယ်။ အခု နှမလေးရဲ့ ကြောင်ရတနာ လက်စွပ်လေးကို မောင်ကြီးကို အမှတ်တရအနေနဲ့ရော၊ နှမလေးတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ရာ အနေနဲ့ရော ပေးလိုက်ပါမယ်။ မောင်ကြီး အဲဒီလို တရားတွေ အားထုတ်ပြီးလို့ အမျှဝေတဲ့အခါကျရင် အဲဒီကြောင်ရတနာ လက်စွပ်လေးကိုပွတ်ပြီး နှမလေးတို့ကို ရည်မှန်းပြီး အမျှပေးဝေပေးပါ မောင်ကြီးရယ်။ အဲဒါမှ နှမလေးတို့လည်း ဒီဒုက္ခတွေများလှတဲ့ အသူရကာယ်ဘုံဘ၀ကြီးကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ကြမှာပါ။ ဒီဘ၀ကလည်း အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်ချင်လှပါပြီ မောင်ကြီးရယ်။ မောင်ကြီးကို ဒီမောင်လှဆိုတဲ့ ကောင်လေးက လှည်းမောင်းပြီး ရွာအစပ်အထိ လိုက်ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်။ မောင်ကြီးသတိထားရမှာက လမ်းမှာ မောင်ကြီးတို့ရွာက ဆွေမျိုး၊ အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ တွေ့လို့ သူတို့က မောင်ကြီးကို ၀မ်းသာအားရ လှမ်းခေါ်ရင်၊ မောင်ကြီး သူတို့ကို လုံးဝပြန်မနှုတ်ဆက်မိပါစေနဲ့။ အကယ်၍ မောင်ကြီးက သူတို့ကို ယောင်ပြီးပြန်နှုတ်ဆက်မိရင် ဒီအသူရကာယ်ဘုံကနေ မောင်ကြီးတစ်သက်လုံး မပြန်ရတော့ဘဲ နှမလေးတို့လို ညမှာ ငရဲခံရတဲ့ဘ၀မျိုးကို ရရှိသွားပါလိမ့်မယ်။ နောက်ရွာအစပ်ရောက်တဲ့အခါ တံတားကြီးတစ်ခုတွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒီကိုရောက်ရင် မောင်လှတာဝန်ပြီးပါပြီ။ သူအဲဒီတံတားကိုဖြတ်ပြီး မောင်ကြီးကို လိုက်မပို့နိုင်တော့ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတံတားက အသူရကာယ်ဘုံနဲ့ လူ့ဘုံကိုချိတ်ဆက်ထားတဲ့ တံတားမို့လို့ မောင်ကြီးတစ်ယောက်တည်း ဖြတ်သွားရမှာပါ။ အဲဒီလို ဖြတ်တဲ့အခါမှာ တံတားအောက်ကနေ ကယ်ကြပါ၊ ပူလွန်း၊ နာလွန်းလို့ ကယ်ကြ၊ ဆယ်ယူပေးကြပါလို့ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသံတွေကြားရင် အဲဒီတံတားအောက်ကို လုံးဝငုံ့မကြည့်မိပါစေနဲ့။ အကယ်၍များ ယောင်ပြီးငုံ့ကြည့်မိရင် အဲဒီတံတားကြီးချက်ချင်း ပြိုပျက်ကျပြီး မောင်ကြီး ငရဲပြည်ကို အရှင်လတ်လတ် ဘ၀မဆိုင်းဘဲ ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူမှလည်း မကယ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သတိကြီးစွာထားပါ မောင်ကြီးရယ်။ နှမလေး မှာချင်တာကတော့ ဒါအကုန်ပါပဲ။ နှမလေးတို့ကို အမျှဝေဖို့ကိုတော့ အမှတ်ရပေးဖို့ ထပ်မှာချင်ပါတယ်။ အချိန်မလင့်ခင် သံယောဇဉ်တွေကို ကျောခိုင်းလို့ နှမလေးတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ခွဲခွာပြီး သွားနှင့်ပေဦးတော့ မောင်ကြီးရယ်။ သံသရာတစ်ကွေ့မှာ ကံလက်ကျန်လေး မကုန်သေးရင်တော့ ကောင်းတဲ့ဘုံဘ၀တွေမှာ ပြန်ဆုံတွေ့ကြရအောင်နော်… မောင်ကြီးရယ်…….။ နှမလေးတို့ ဒီနေရာကနေ နှုတ်ဆက်ကန်တော့လိုက်ပါတယ်။ ။ မောင်ကုသိုလ်လည်း မျက်ရည်လည်ရွဲနဲ့ ဘာမှပြောနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ လက်ပြလို့သာ နှုတ်ဆက်နိုင်တော့ပါတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တံငါရွာက ဆွေမျိုးအပေါင်းအသင်းတွေကို တွေ့ရတယ်။ သူတို့လှမ်းနှုတ်ဆက်တာကို ရင်နာနာနဲ့ပဲ ပြန်မပြောမိအောင် သတိကြီးစွာထားပြီး လှည်းပေါ်မှာ ငြိမ်သက်စွာ လိုက်ပါလာမိတယ်။ မမကြီးပြောတဲ့အတိုင်း တံတားကြီးဆီရောက်ပါပြီ။ မောင်လှလေးကလည်း မမကြီးမှာတဲ့အတိုင်း သူ့ကို အထပ်ထပ်မှာကြားပြီး နှုတ်ဆက်သွားပါပြီ။ သူလည်း မြူခိုးတွေလို၊ မီးခိုးငွေ့တွေလို အုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ တံတားကြီးကို သတိလက်မလွတ်စေဘဲ စတင်ဖြတ်ကူးလိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ တံတားအောက်ကနေ သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အော်နေကြတဲ့ ငရဲသားတွေရဲ့ အသံနက်ကြီးတွေကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကြားနေရပါတယ်။ လုံးဝအောက်ငုံ့မကြည့်မိစေဘဲ ဟိုဘက်ကမ်းရောက်ခါနီး နောက်ဆုံးခြေတစ်လှမ်းကို ခုန်လို့ကူးလိုက်ပါတယ်။ တံတားရဲ့တစ်ဖက် ကုန်းမြေပေါ်ခုန်လို့ ခြေချမိလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ၀ုန်းးး……. ဆိုတဲ့ အင်မတန်မှကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကြားလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ သူလည်းအလန့်တကြား အနောက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တံတားကြီးတစ်ခုလုံး မရှိတော့ဘဲ သစ်ပင်၊ သစ်ရွက်တွေနဲ့ စိမ်းလန်းနေတဲ့ တောကြီးတစ်ခုရဲ့ အလယ်ထဲကို ရောက်နေပါပြီ။ မောင်ကုသိုလ်လည်း အဲဒီတော့မှ စဉ်းစားမိလိုက်တယ်။ "သြော်… ဒါကြောင့် ပြိတ္တာဘုံ၊ အသူရကာယ်ဘုံတို့ဆိုတာ အပ္ပါယ်ဘုံတွေဆိုပေမယ့် လူ့ဘုံနဲ့ တစ်ထပ်တည်းမှာ ရှိကြတယ် လို့ လူကြီးသူမတွေက ပြောကြတာဖြစ်မယ်။"\nအဲဒီသူရောက်သွားတဲ့တောက သူကျင်လည်ကျက်စားနေကျ တောဆိုတော့ သူ့ရွာက အိမ်လေးဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာလိုက်တော့တယ်။ ဇနီးနဲ့ သားလေးကိုလည်း လွမ်းလှပြီလေ။ ဟင်… ရွာထဲကိုရောက်တော့ သွားလာနေကြတဲ့လူတွေ အားလုံးက မျက်နှာစိမ်းတွေချည်းပါပဲလား။ သြော်… ငါမရှိတဲ့တစ်လအတွင်း ရွာထဲကို လူသစ်တွေပြောင်းလာကြလို့ ထင်ပါတယ်ဆိုပြီး ဆက်လျှောက်လာလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့အိမ်လေးကတော့ အရင်အတိုင်းလေးပါပဲ။ အိမ်ရောက်တော့ ကောင်လေးတစ်ယောက်တွေ့တယ်။ မိအေးမြနဲ့ သားလေးဇော်ဇော် ဘယ်ရောက်နေကြပါလိမ့်။ ဒီကောင်လေးကရော ဘယ်သူပါလိမ့်။ အဲဒါနဲ့… "သားရေ… ဒီအိမ်မှာနေကြတဲ့ မအေးမြနဲ့ ဇော်ဇော်တို့ ဘယ်သွားနေကြသလဲကွယ်” ကောင်လေးက… “သြော်… ဦးလေးက ကျွန်တော့် အဖွားနဲ့အဖေကို လာရှာတာထင်တယ်။ သူတို့မရှိကြတော့ပါဘူး။ ဆုံးသွားကြပါပြီ ဦးလေးရယ်။ အခုကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း နေနေတာပါ။ ဦးလေးကို အဖွားတို့၊ အဖေတို့ရှိတုန်းကလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ အသိတွေလား” မောင်ကုသိုလ်လည်း အရမ်းကိုထိတ်လန့် ၀မ်းနည်းသွားပြီး နားလည်လိုက်တာတစ်ခုက အသူရကာယ်ဘုံမှာ တစ်လတည်းနေခဲ့တာ ဆိုပေမယ့်လို့ လူ့ပြည်မှာက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဆိုတာပါပဲ။ ဒါဆိုဒီကောင်လေးက ငါ့ရဲ့သားဇော်ဇော်ကမွေးတဲ့ ငါ့မြေးလေးပေါ့။ သြော်… ငါ့မြေးလေးတောင် တော်တော်ကြီးပါပေါ့လား။ အခုအချိန်မှာ ငါကသူ့အဖိုးပါလို့ ပြောလိုက်ရင်လည်း ဘယ်နည်းနဲ့မှ ယုံနိုင်စရာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါက အသူရကာယ်ဘုံမှာ တစ်လတည်းနေခဲ့တာဆိုတော့ ငါ့ရုပ်ကငါရွာက ထွက်လာတုန်းကအတိုင်း ငယ်ရုပ်ပဲရှိသေးတာဆိုတော့။ သြော်… သူလည်းသူ့ဘ၀နဲ့သူ နေသားတကျလေး ဖြစ်နေပါပြီလေ။ ဒီတစ်လဆိုတဲ့အချိန် ခဏလေးအတွင်းမှာ တစ်သက်မမေ့နိုင်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ရင်ဖွင့်ပြီးပြောပြလို့ ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်တဲ့ အတွေ့အကြုံဆန်းကြီးတွေကို ထိတ်လန့်ဖွယ်၊ ၀မ်းသာဖွယ်၊ ၀မ်းနည်းဖွယ်၊ မယုံနိုင်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကြုံဆုံလိုက်ရပါပြီ။ ဒီသံယောဇဉ်အနှောင်အဖွဲ့တွေကိုလည်း ဘ၀နဲ့ရင်းပြီးနားလည်လိုက်ရပြီမို့လို့ နောက်ထပ်လည်း သံယောဇဉ်အသစ်တွေ မယူလိုတော့ပါဘူး။ ဒီသံသရာဝဲဂယက်ကြီးမှာ မရပ်မနားလည်ပတ်နေရတာ မောပန်းလွန်းလို့ သံသရာကလွတ်မြောက်ကြောင်းဖြစ်တဲ့ တရားဘာဝနာတွေ အားထုတ်ရင်းနဲ့ပဲ ဒီဘ၀ကိုရှေ့ဆက် ဖြတ်သန်းပါတော့မယ်။ မောင်ကုသိုလ်လည်း သံဝေဂတွေရပြီး ကောင်လေးကို “သြော်… မိအေးမြတို့ သားအမိနဲ့ ဦးတို့မိဘဘိုးဘွားတွေနဲ့က ဟိုး… တုန်းက ရပ်ဆွေရပ်မျိုးတွေပါကွယ်။ အခုသူတို့ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့လည်း ဦးကိုခွင့်ပြုပါဦးကွယ်။ ဦးလည်း အထက်မြန်မာပြည်ဘက်ကို ခရီးဆက်ရဦးမှာမို့လို့ပါ” လို့သူ့မြေးလေးကို နုတ်ဆက်ပြီး ရင်ထဲမှာ ခံစားမှုပေါင်းမျိုးစုံကို ခံစားရင်း ခရီးဆက်လာခဲ့တယ်။ အထက်မြန်မာပြည်ရောက်တော့ မမကြီးပြောလိုက်တဲ့အတိုင်း သီလသမာဓိနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ တောရစောင့်တည်တဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးနဲ့တွေ့ပြီး သံသရာကလွတ်မြောက်ကြောင်း တရားတွေကို ဆရာတော်ရဲ့လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ရဟန်းဘောင်ဝင်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ရဟန်းဘ၀နဲ့ ကျင့်သုံးနေထိုင်ပါတော့တယ်။ တစ်ရက်မှာတော့ မမကြီးပေးလိုက်တဲ့ ကြောင်ရတနာ လက်စွပ်လေးကို သတိတရနဲ့ပွတ်ပြီး ရေစက်မကုန်လို့ ပြန်ဆုံခွင့်ရခဲ့တဲ့ မမကြီး၊ မမလေးတို့ ညီမလေးနှစ်ယောက်ကို ရည်မှန်းပြီး အမျှပေးဝေလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု ဆိုပြီး ညီမလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ သာဓုခေါ်သံကို ထင်ထင်ရှားရှား ကြားလိုက်ရပါတော့တယ်။ အဲဒီလို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့ခဏမှာပဲ ဦးပုဇင်းသီတင်းသုံးရာ တစ်ပါးကျောင်းဇရပ်လေးတစ်ခုလုံး မွှေးကြိုင်လို့သွားပါတော့တယ်။ စိတ်ထဲမှာလည်း… ညီမလေးတို့နဲ့ ရေစက်လက်ကျန်လေး မကုန်သေးလို့ ပြန်ဆုံတွေ့ကြရမယ် ဆိုရင်လည်း မြင့်မြတ်တဲ့ဘုံဘ၀တွေမှာ တရားထူး၊ တရားမြတ်တွေကို အတူတကွ ကျင့်ကြံဆောက်တည်ရင်း သူတော်ကောင်းအရိယာ မောင်နှမတွေအဖြစ်နဲ့ပဲ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြပါရစေတော့လို့ တောင်းဆုပြုလိုက်ပါတော့တယ် . . . . . . . ။ *** ^ *** ^ *** ^ *** ^ *** ^ *** ^ *** ^ *** ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်ဝန်းကျင်လောက်က ထူးခြားဆန်းကြယ် ဖြစ်ရပ်တွေ စုစည်းထားတဲ့ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ကနေ ဖတ်ခဲ့ဖူးတာပါ။ သံဝေဂရစရာတွေ ပါဝင်ပြီး ရေစက်ကံအကြောင်းကိုလည်း ပိုနားလည်လိုက်ရပါတယ်။ လောကမှာ ဆွေမျိုးမတော်စပ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူ ရယ်လို့မရှိတော့ပါဘူး။ အားလုံးက ဆွေမျိုးတွေပါပဲတဲ့။ သံသရာကြီးက ရှည်လွန်းလို့သာ မမှတ်မိကြတော့တာပါ။ သံသရာတစ်လျှောက်မှာ ကိုယ်ကျခဲ့ရတဲ့မျက်ရည်တွေကို ပေါင်းစုသိမ်းဆည်းထားလိုက်ရင် သမုဒ္ဒရာကြီးလေးစင်းထက်တောင် များပါသေးတယ်တဲ့။ အဲဒီမှာမှ… ကိုယ်ကျခဲ့တဲ့မျက်ရည်တွေကို အမျိုးအစားထပ်ခွဲလိုက်ရင် အမေသေလို့ကျခဲ့ရတဲ့ မျက်ရည်တစ်မျိုးတည်းကိုတောင်မှ သမုဒ္ဒရာကြီးလေးစင်းထက် များပါတယ်။ ထပ်ပြီးခွဲခြားကြည့်ရင်… ဒီအမေတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကိုယ်နဲ့ထပ်ခါထပ်ခါ သံသရာမှာ သားအမိတွေတော်စပ်ပြီး ဒီအမေတစ်ယောက်တည်းအတွက် ငိုခဲ့ရတဲ့မျက်ရည်ချည်းပဲ စုဆောင်းထားရင်တောင်မှ သမုဒ္ဒရာကြီးလေးစင်းထက် များနေပါပြီလို့ ဆရာတော်တစ်ပါး ဟောကြားထားတဲ့ တရားတစ်ပုဒ်မှာ ကြားနာရဖူးပါတယ်။ ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ တိမ်တိုက်တွေဟာ လေနှင်ရာမှာ ပေါင်းဆုံစုစည်းသွားကြပြီးတော့ ပုံသဏ္ဍာန်တွေ အမျိုးမျိုးဖြစ်ပေါ်လာကြပါတယ်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရင် တစ်ချို့ပုံသဏ္ဍာန်တွေက နဂါးရုပ်ကြီးလိုလို၊ တစ်ချို့သဏ္ဍာန်တွေက လူပုံလိုလို… နဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ပေါင်း မျိုးစုံအောင်ကို လေကပေါင်းဆုံပေးရင် ပေါင်းဆုံပေးတဲ့အတိုင်း သဏ္ဍာန်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေကြတာပါ။ ထို့အတူပဲ သံသရာမှာ ဘ၀ပေါင်းစုံအောင် ကျင်လည်နေကြရတဲ့ သတ္တ၀ါတွေမှာလည်း ကံ ဆိုတဲ့ လေ ကဖန်တီးပေးရင် ဖန်တီးပေးသလို၊ မိဘမောင်နှမ ဆိုတဲ့ပုံသဏ္ဍာန်တွေဖြစ်လိုက်၊ ဇနီးမယား၊ယောင်္ကျား ဆိုတဲ့ သဏ္ဍာန်တွေဖြစ်လိုက်၊ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေဆိုတဲ့ ပုံတွေဖြစ်လိုက်နဲ့ ကံ ကဆေးစက်ချရာ အရုပ်ထင်နေကြတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်လိုက်လို့ အရုပ်တစ်ခုခုသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ တိမ်တိုက်လေးတစ်ခုဟာ ကြာရှည်တော့ မခံပါဘူး။ လေဆိုတာက အမြဲတန်းတိုက်ခတ် လှုပ်ရှားနေလေတော့၊ ကောင်းကင်မှာ ထင်ရှားနေတဲ့ အရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်လေးဟာ စက္ကန့်ပိုင်း၊ အလွန်ဆုံးမိနစ်ပိုင်း လောက်အတွင်းမှာကိုပဲ လှုပ်ရှားနေတဲ့ လေတွေက ထပ်ပြီးတိုက်လိုက်ပြန်တော့ အဲဒီပုံသဏ္ဍာန်လေးလဲ လေခေါ်ဆောင်ရာ လိုက်ပါပြီးပျက်ပြယ် သွားရတော့တာပါပဲ။ အဲဒီလိုပဲ လူ့ဘ၀သက်တမ်းလေးကလည်း ရေပွက်ပမာ၊ ခဏတာ တိုလွန်းအားကြီးတော့၊ ကံ ဆိုတဲ့ လေ ကနောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခတ်လိုက်တာနဲ့ ကြုံဆုံနေကြရတဲ့ ဆွေမျိုးညာတကာတွေဟာ ရှင်ခွဲ၊ သေခွဲမျိုးစုံနဲ့ ရင်ဆိုင်ကြရတော့တာပါပဲ။ အခုလိုမျိုး ဆွေမျိုးတွေ တော်စပ်ကြ၊ အပေါင်းဖော်တွေ ဖြစ်နေကြတဲ့အချိန် ကလေးဟာ၊ … အဆက်မပြတ် လေသယ်ဆောင်ရာ လိုက်ပါနေရတဲ့ တိမ်တိုက်ကလေးတွေ- တစ်နေရာရာအရောက်မှာ တိမ်တိုက်အချင်းချင်း ပေါင်းဆုံမိပြီး ပုံသဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုး၊ ခဏတစ်ဖြုတ်ဖြစ်ပြီး လေကပြန်တိုက်လိုက်ပြန်တော့ ပြန်ပျက်ပြယ်သွားရသလိုမျိုး မြန်ဆန်လွန်းလှပါတယ်လို့ ယောဆရာတော်ဘုရားက တရားပွဲတစ်ခုမှာ ဥပမာပေးဟောကြားခဲ့တာ နာယူဖူးပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ရှေးစကားပုံတစ်ခုက… ခဏတဖြုတ် လာဆုံကြရတဲ့ မိသားစုဆွေမျိုးတွေ.. ကံဆုံတုန်းအတူစား၊ ကံကုန်ရင် သွားကြရမယ်၊ ဆိုပြီးရှိခဲ့တာဖြစ်မယ်။\nလောကမှာ ကြုံဆုံနေရတာတွေကို လောကဇာတ်ခုံ ဆိုပြီးတော့လည်း ခိုင်းနှိုင်းကြပါတယ်။ ကိုယ့်ဘ၀ဇာတ်ခုံပေါ်မှာတော့ ကိုယ်က ခေါင်းဆောင်မင်းသား၊ မင်းသမီး။ သူများတကာတွေရဲ့ ဘ၀ဇာတ်ခုံပေါ်မှာတော့ ကိုယ်က အရံမင်းသား၊ မင်းသမီး ဆိုပြီးတော့ ဖေမြင့်ရဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ ဒဿနလေးလိုမျိုး ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ကိုယ့်ဘ၀ဇာတ်ခုံပေါ်မှာ ကိုယ့်မိဘတွေကတော့ မိဘအခန်းကပေါ့၊ မောင်နှမတွေကလည်း မောင်နှမအခန်း၊ သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်း တွေကလည်း သူတို့ကျရာအခန်းက ပီပီပြင်ပြင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပေးကြပါတယ်။ အဲဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ဘ၀ဇာတ်ခုံကြီးပေါ်မှာ ကိုယ်နဲ့တွေ့ဆုံကြတဲ့ သူတွေအားလုံးဝိုင်းဝန်း သရုပ်ဆောင်ကြတဲ့အခါမှာ… တချို့ကလည်း ကိုယ်နဲ့ချစ်ချစ်ခင်ခင်၊ ပျော်ရွှင်စွာအတူလိုက်ပါ သရုပ်ဆောင်ပေးကြသလို၊ တချို့ကျပြန်တော့လည်း ကိုယ့်ကိုဘ၀မှာ လူရည်လည်အောင်၊ လူတွေအကြောင်းပိုပြီး နားလည်ရင့်ကျက်လာအောင်၊ ကိုယ့်ကိုဇာတ်နာအောင် အဆင်းမှာဘီးတပ်ပေးတဲ့ Drama အခန်းလေးတွေကနေ ကြိုးစားပြီးသရုပ်ဆောင်ပေး ကြသူတွေလည်း ရှိပါတယ်။ တစ်ချို့ကျတော့လည်း ဘ၀ဇာတ်လမ်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အနစ်နာခံပြီး မေတ္တာတွေနဲ့ အချိန်အကြာကြီး သရုပ်ဆောင်ပေးကြပါတယ်။ ဥပမာ၊ ၊ မိဘနဲ့ မောင်နှမအခန်းက ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပေးတဲ့ သူတွေပေါ့။ တစ်ချို့ကျပြန်တော့လည်း အကြာကြီး သရုပ်မဆောင်ပေးနိုင်ကြဘူး။ တစ်ခန်းစ၊ နှစ်ခန်းစလောက်ပါပဲ။ ဥပမာ၊ ၊ ပျင်းလို့လပြတ် သင်တန်းလေးတစ်ခုခု သွားတက်ရင်းနဲ့ တွေ့ကြုံခဲ့ကြတဲ့ အတန်းဖော်တွေပေါ့။ အဲဒီသင်တန်းလဲပြီးရော… သူတို့ပါဝင်ရမယ့် အခန်းကဒီတစ်ခန်း၊ နှစ်ခန်းပဲဆိုတော့ ပြီးပြီလေ။ ကိုယ့်ပြဇာတ်မှာတော့ သူတို့က တကယ့်ကို အရံအသေးစားလေးတွေပဲပေါ့။ ဒါကကိုယ်ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့ ကိုယ့်ဇာတ်မှာလေ။ သူတို့ ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့ သူတို့ပြဇာတ်ထဲမှာလည်း ကိုယ်က သူတို့ပြဇာတ်အတွက် အရံအသေးစား သရုပ်ဆောင်လေးပဲပေါ့။ ကိုယ့်ကိုပျော်ရွှင်ရအောင် ကောင်းတဲ့ အခန်းကပါဝင်ပေးတဲ့ သူတွေရှိသလို၊ စိတ်ညစ်ရအောင် မကောင်းတဲ့အခန်းက ပါဝင်သူတွေလည်းရှိတယ်။ ကိုယ့်ကို ပြဇာတ်တစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်သရုပ်ဆောင် ပေးသူတွေရှိသလို၊ အချိန်ကာလ အပိုင်းအခြားလေးတွေနဲ့ ခဏတဖြုတ်လောက် ပါဝင်ခဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်။ လူတွေအကြောင်း ပိုနားလည်၊ ရင့်ကျက်လာအောင်၊ အရာရာကို တန်ဖိုးထားတတ်လာအောင် ချော့တဲ့နည်းသုံးပြီး သင်ပေးသူတွေ၊ ခြောက်တဲ့နည်းသုံးပြီး သင်ပေးသူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်။ ဘယ်လိုနည်း၊ ဘယ်လိုအခန်းကဏ္ဍကပဲ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ကြပါစေ။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ ကိုယ်ြ့ပဇာတ်မှာ ပါဝင်ခဲ့သူ၊ ပါဝင်နေသူ၊ ပါဝင်မယ့်သူတွေ အားလုံးကတော့ ကိုယ်နဲ့ ရေစက်ရှိလို့သာ တနည်းနည်းနဲ့ ဇာတ်ခုံပေါ်မှာ အတူတကွ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခွင့် ရခဲ့ကြတာပါ။ ကောင်းတဲ့ရေစက်နဲ့ ကြုံဆုံနေရသူတွေရှိသလို၊ မကောင်းတဲ့ရေစက်နဲ့ ကြုံဆုံနေရသူတွေလည်းပါပါတယ်။ ဘယ်လိုရေစက်မျိုးနဲ့ ဘယ်လိုအခန်းကပဲ ပါနေကြပါစေ၊ ရေပွက်ပမာ.. တိုတောင်းလှတဲ့ လူ့ဘ၀ဇာတ်ခုံလေးပေါ်မှာ ခဏတဖြုတ်လေး အတူတကွ ပါဝင်ခွင့်ရကြတုန်း၊ ကောင်းသောတွေ့ဆုံခြင်း၊ ကောင်းသောနှုတ်ဆက်ခြင်းများနဲ့သာ တွေ့ဆုံ၊ နှုတ်ဆက်သွားချင်ပါတယ်။ ပြဇာတ်အစစ်တွေမှာမှသာ… ဇာတ်တိုက်ထားရတာမို့လို့ ဘယ်သူကတော့ဖြင့် ဘယ်အခန်းမှာပါပြီးရင် သူ့အခန်းက ဒီပြဇာတ်မှာ ပြီးပါပြီ။ ဘယ်သူကတော့ဖြင့် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်သရုပ်ဆောင်နေရဦးမယ်ဆိုတာ သိနိုင်မှာပါ။ လူ့ဘ၀လောကဇာတ်ခုံကြီးမှာတော့ အဲဒီလို ကြိုတင်ပြီး ဘယ်သူနဲ့တော့ ဘယ်နှစ်ခန်းသရုပ်ဆောင်ရမယ်။ ဘယ်ဝါနဲ့တော့ ဘယ်နှစ်ခန်းဆိုတာ ဘယ်လိုမှ ကြိုတင်ပြီး မသိနိုင်ပါဘူး။ အဲဒီတော့ ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်အခန်းက နောက်ဆုံးအဖြစ်နဲ့ အတူတူတွဲပြီး သရုပ်ဆောင်နေကြတယ်ဆိုတာ အဲဒီလောလောဆယ်အချိန်မှာ မသိနိုင်ကြပါဘူး။ နောက်ဆက်ကရင်းနဲ့မှ အဲဒီလူကို ဆက်ပြီးမတွေ့တော့မှပဲ သြော်… သူ့အခန်းကတော့ ကုန်သွားလေပြီလို့ သိနိုင်ကြမှာပါ။ ဒါကြောင့် ဘယ်လိုအခြေအနေ၊ ဘယ်လိုရေစက်မျိုးနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့၊၊ တွေ့တဲ့သူတိုင်းအပေါ်မှာ မေတ္တာစိတ်လေးထားပြီး အပြုံးလေးနဲ့ ပီပီပြင်ပြင် ကိုယ့်ဇာတ်မှာရော၊ သူ့ဇာတ်အတွက်ပါ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပေးရင်းနဲ့ ရေစက်ရှိလို့ ကြုံဆုံလာသူတွေ အားလုံးကို အပြုံးလေးနဲ့သာ နှုတ်ဆက်လိုက်ချင်ပါတော့တယ်။ ………..\nခိုင်ခိုင်May 31, 2011 (Tuesday)\n၁။ စေတနာမှန် ဤသုံးတန်ပုဗ္ဗေ၀ ဒါနာ သုမနာ၊ ဒဒံ စိတ္တံ ပသာဒယေ။ဒတွာ အတ္တမနော ဟောတိ၊ ဧသာ ယညဿ သမ္ပဒါ။ (အံ၊၂၊၂၉၆။ ပေတ၀တ္ထု-၁၅၉)၁။ မလှူမီမှာ ၊ ၀မ်းမြောက်ရာ၊ ကောင်းစွာ သန့်ရှင်းရ။၂။ လှူဆဲဉာဏ်ယှဉ်၊ စိတ်ကြည်လင်၊ ပျော်ရွှင်အားတက်ရ။၃။ လှူပြီးသောခါ၊ ကျေနပ်ရာ၊ ၀မ်းသာ ရွှင်လန်းရ။= စိတ်ဓာတ်ဖွေးဖြူ၊ ပေးလှူသောခါ၊ စေတနာမှန်၊ ဤသုံးတန်၊ ထက်သန်ထားရှိရ။= အလှူကျေးဇူး၊ စွမ်းရည်ထူး၊ ချီးကျူးအံ့ဖွယ်ရ။\n၂။ အလှူကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး• မိမိဥစ္စာ၊ သူ့ဟာဖြစ်လို၊ မေတ္တာပို၊ ကြည်ညိုလေးစား၊ ပေးစွန့်ရ။• ပေးလှူစရာ၊ ကိုယ့်ဥစ္စာ၊ တွယ်တာမှုလည်း၊ ကင်းစင်ရ။• တွယ်တာမှုကင်း၊ အမြင်ရှင်း၊ ချက်ချင်းစိတ်ကြည်ရ။• ဘ၀တန်ခိုး၊ ဥစ္စာတိုး၊ ကောင်းကျိုးအနန္တ။• လှူစရာသိ၊ အကျိုးသိ၊ ယုံဘိ မြတ်ဒါန။\n၃။ အကြောင်းစုံမှ လှူနိုင်ကြ• သဒ္ဓါ- လှူရံ၊ အလှူခံ၊ သုံးတန်စုံမှသာ။ (လှူရံ= လှူဖွယ်ဝတ္ထု)• ဒါနတရား၊ ကောင်းမှုများ၊ တိုးပွားပေါ်ထွက်လာ။• ထိုသုံးပါးတွင်၊ သဒ္ဓါလျှင်၊ လွန်ပင်ရခဲပါ။\n၄။ အပင်စိုက်ပျိုး ဒါနမျိုး• အလှူပေးစဉ်၊ စိတ်ကြည်လင်၊ ပျော်ရွှင်အားတက် ၀မ်းသာလေ။• စိုက်ပျိုးသမား၊ ပုံစံထား၊ စွမ်းအားရလဒ် မြင်ပါစေ။• ဘာဝနာမိုး၊ ဒါနမျိုး၊ စိုက်ပျိုး သီလမြေ။• ကောင်းကျိုးသုခ၊ အစုံရ၊ မုချသေချာပေ။\n၅။ အလှူအတွက် ရည်ရွယ်ချက်• လှူခံ ရောက်လာ၊ ကြုံလို့သာ၊ ရှိတာပေးတတ်သည်။• ကြောက်သည့်ကြောင့်လည်း၊ ပေးတတ်မြဲ၊ မလွဲဖြစ်တတ်သည်။• ကိုယ့်အားပေးခဲ့၊ ကျေးဇူးငဲ့၊ တစ်လှည့်တစ်ဖန်၊ ပေးတတ်သည်။• ကိုယ့်အားပေးမှာ၊ မျှော်လင့်ကာ၊ ရှိတာပေးတတ်သည်။• ကောင်းသည့်အရာ၊ သိမှတ်ကာ၊ ကောင်းစွာပေးတတ်သည်။• မပေးမတော်၊ ပေးမှတော်၊ သိသော်ပေးတတ်သည်။ (သနားကြင်နာ၊ ကိုယ်ချင်းစာ၊ ရှိတာပေးတတ်သည်။)• နာမည်ကြီးလို၊ ကျော်ကြားလို၊ အပိုဖြစ်အောင် ပေးတတ်သည်။• စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်၊ စွမ်းအားရှင်၊ ဖြစ်ချင်လို၍ ပေးတတ်သည်။• ဤရှစ်မျိုးမှာ၊ နောက်ဆုံးသာ၊ မှန်စွာကောင်းမြတ်သည်။\n၆။ အကြောင်း၅-ရပ် အလှူမြတ်• ရိုသေစိတ်ဖြူ၊ ကိုယ်တိုင်လှူ၊ ရယူနိုင်သည့်ပုံ။• ဉာဏ်ကိုရှေ့ထား၊ပေးလှူငြား၊ စွမ်းအားသုံးမကုန်။• ရလဒ်ကိုမြင်၊ ပေးလှူလျှင်၊ စွမ်းအားလွန်ပြည့်စုံ။\n၇။ အထက်တန်းစား ဒါနအား• အလှူပေးသူ၊ သီလယူ၊ စင်ဖြူအကျင့် ရှိပါစေ။• အလှူခံလဲ၊ သီလမြဲဘိ၊ အကျင့်ရှိ၊ အသိထူးပါစေ။• လှူဖွယ်ဝတ္ထု၊ စင်ကြယ်မှု၊ ရှေးရှုတတ်ရပေ။• အလှူပေးစဉ်၊ စိတ်ကြည်လင်၊ ပျော်ရွှင်အားတက် ၀မ်းသာလေ။• စိုက်ပျိုးသမား၊ ပုံစံထား၊ စွမ်းအားရလဒ် မြင်ပါစေ။• ရှေ့နောက်အတွင်း၊ အပူကင်း၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေ။• အထက်တန်းစား၊ဒါနအား၊ ထူခြားမြင့်တက်ပေ။\n၈။အပေးတတ်မှ ကောင်းကျိုးရ• နိဗ္ဗာန်ရည်မှန်း၊ ဉာဏ်ပြဓာန်း၊ ရွှင်လန်းတက်ကြွစေ။• သိက္ခာ ၃-ဖြာ၊ လမ်းကြောင်းမှာ၊ ကောင်းစွာဖြောင့်တန်းစေ။• ရှေ့နောက်အတွင်း၊ အပူကင်း၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေ။• အဆင့်မြင့်လှ၊ ကျိုးကြီးရ၊ အေးမြအဆင်ပြေ။• အပေးတတ်မှ၊ ကောင်းကျိုးရ၊ မုချသေချာပေ။\n၉။ အလှူ ၈-မျိုး စွမ်းရည်တိုး• စင်ကြယ်-မွန်မြတ်၊ လျော်လျောက်ပတ်၊ အပ်စပ်သည်ကုိုလှူ။• အလှူခံမြတ်၊ ရွေးခြယ်လတ်၊ မပြတ်မပြတ်လှူ။• လှူဆဲကြည်လင်၊ လှူပြီးလျှင်၊ စိတ်တွင် ကျေနပ်မှု။• သူတော်ကောင်းများ၊ ပြုလုပ်ငြား၊ ၈-ပါးဒါနဟူ။\n၁၀။ သူတော်စဉ်ပြု မူ ၅-ခု• အလှူပေးစဉ်၊ စိတ်ကြည်လင်၊ ရုပ်သွင်လှပေသည်။• ရိုသေလှစွာ၊ လှူဒါန်းပါ၊ သြဇာငြောင်းရသည်။• လိုသည့်အခါ၊ လှူဒါန်းရာ၊ လိုချိန်မှာရသည်။• မငြိမ်မကပ်၊ လှူဒါန်းလတ်၊ အမြတ်သုံးရသည်။• မထိမပါး၊ လှူဒါန်းငြား၊ ၅-ပါး ရန်ကင်းသည်။• သူတော်စဉ်ပြု၊ မူ ၅-ခု၊ လှူမှု မှန်ကန်သည်။\n၁၁။ အလှူအကျိုး ဤ ၅-မျိုး• အလှူပေးငြား၊မေတ္တာထား၊ အများချစ်ကြသည်။• ငြိမ်သက်ကြည်လင်၊ သူတော်စင်၊ ထွက်ဝင်ချဉ်းကပ်ကြုံရသည်။• ကောင်းသတင်းများ၊ လွန်ကျော်ကြား၊ ပြန့်ပွါးသွားရသည်။• ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ပြည့်စုံငြား၊ခန့်ညားထည်ဝါ ရဲရင့်သည်။• ဘ၀တစ်လျှောက်၊ ကောင်းရာရောက်၊ စားသောက်သုံးဆောင် ပြည့်စုံသည်။• အလှူအကျိုး၊ ဤငါးမျိုး၊ တန်ခိုးတက်လာသည်။\nမတူအကျိုး လူလေးမျိုး• ကိုယ်တိုင်လှူဒါန်း၊ မတိုက်တွန်းပါ၊ ဖြစ်လေရာဝယ်၊ ဥစ္စာကြွယ်လည်း၊ ခြွေရံနည်း၊ အမြဲအားငယ်ရ။• တိုက်တွန်းရုံသာ၊ မလှူပါက၊ ဘ၀စုန်ဆန်၊ ခြွေရံပေါလည်း၊ ဥစ္စာမွဲ၊ အမြဲစိတ်ပူရ။• ကိုယ်မလှူဒါန်း၊ မတိုက်တွန်းပါ၊ ဖြစ်လေရာဝယ်၊ ဥစ္စာလည်းမွဲ၊ ခြွေရံနဲ၊ ဆင်းရဲပင်ပန်းရ။• ကိုယ်တိုင်လှူဒါန်း၊ တိုက်တွန်းတတ်ပါ၊ ဖြစ်လေရာဝယ်၊ ဥစ္စာပေါများ၊ ခြွေရံပွား၊ စွမ်းအားပြည်စုံရ။• မတူအကျိုး၊ လူလေးမျိုး၊ တန်ဖိုးမညီကြ။\nပစ္စည်းရွေးချယ်၊ နည်းသုံးသွယ်• အညံ့ကိုသာ၊ ရွေးလှူတာ၊ မှတ်ပါ ကျွန်ဒါန။• ကိုယ်နှင့်တန်းတူ၊ ပေးတတ်မူ၊ ထိုသူ သဟာယ။• မြတ်သည်ကိုပင်၊ ရွေးတတ်လျှင်၊ သခင်အလှူပ။\nအလှူရှေ့ပြေး စွမ်းရည်လေး• အသက် ဥစ္စာ၊ ဤနှစ်ဖြာ၊ မှန်စွာ မမြဲရှု။• ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ဘုံဆိုင်သာ၊ စိတ်မှာနှလုံးပြု။• ကြင်နာသနား၊ မေတ္တာထား၊ စွမ်းအားရအောင်စု။• ဤသို့လှူမှ၊ ကျိုးကြီးလှ၊ မုချမြတ်သာဓု။\nကာလဒါန ငါးမျိုး• ဧည့်သည် ကြုံငြား၊ ခရီသွား၊ နာဖျားမကျန်းမာ။• ငတ်မွတ်ချိန်တွင်၊ ဦးစွာလျှင်၊ မြော်မြင်ပေးတတ်ပါ။• ကာလဒါန၊ ထူးခြားလှ၊ ငါးဝရှိသည်သာ။\nအလှူဒါန ရေစက်ချ• အလှူခံအား၊ ကိုယ်စားပြုပါ၊ အိုးခွက်မှာ၊ ကောင်းစွာသန့်ရှင်းစေ။• ပေးလှူဖွယ်များ၊ ကိုယ်စားပြုပါ၊ ရေကြည်မှာ၊ ကောင်းစွာသန့်ရှင်းစေ။• မိမိစိတ်အား၊ ကိုယ်စားပြုပါ၊ ရေကြည်မှာ၊ ကောင်းစွာအေးမြ စင်ကြယ်စေ။• ငြိမ်သက်သေချာ၊ အေးမြစွာ၊ ခွက်မှာလောင်းချလေ။• သဒ္ဓါ ပညာ၊ မေတ္တာဖွေးဖြူ၊ ကိုယ်အလှူ၊ မှတ်ယူအောင်မြင်ပေ။\n(ယောဆရာတော်၏ `အလှူကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး´- စာအုပ်မှ ထုတ်နှုတ်ပူဇော်သည်။)\nကျန်းမာရေးနှင့် အလှအပအတွက် အထောက်အကူပြုသော ခရမ်းချဉ်သီး၏ အကျိုးကျေးဇူးများ\nမီးဖိုချောင်ထဲက မျက်နှာအငယ်ရဆုံး အသီး တစ်မျိုးကို ပြပါဆိုရင် ခရမ်းချဉ်သီးကိုပဲ လက်ညိုးထိုးရပါလိမ့်မယ်။ အရောင် အဆင်းက ရဲရဲစိုအောင် နီနေပေမယ့် မီးဖိုချောင်ထဲက အသီးမို့လို့ သိပ်ပြီး အသီးအရာ မသွင်းချင်ကြပါဘူး။ အမှန်တော့ ခရမ်းချဉ်သီးဟာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးအစားထဲမှာ မပါပါဘူး။ အသီးအမျိုးအစားထဲမှာ ပါပါတယ်။ ဘယ်ရီသီးအမျိုးအစား ဖြစ်ပါတယ်။၁၈၉၃ ခုနှစ် မေလ ၁၀ ရက်မှာ အမေရိကန် အထက်တရားရုံးတော်ကနေ ခရမ်းချဉ်သီးကို ညစာတွေမှာ များသောအားဖြင့် တည်ခင်းချက်ပြုတ်စားသောက်ကြတာမို့ ဟင်းသီး ဟင်းရွက် အမျိုးအစားထဲ သွင်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးဝယ်ယူနည်းမှာ နီနီရဲရဲ၊ ရွှန်းရွှန်းစိုစို၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကို ရွေးရန် ဖြစ်ပါတယ်။ခရမ်းချဉ်သီးကို နေရောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှု မရှိနိုင်တဲ့နေရာာမှာ သိမ်းထားဖို့ လိုအပ်ပြီး ခရမ်းချဉ်သီးဟာ တစ်ပတ်အတွင်း ရင့်မှည့်လာတတ်ပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးအား ရေခဲသေတ္တာထဲ မထည့်ထားပါက အရသာပိုမိုကောင်းမွန်တတ်ပါတယ်။ မမှည့်တမှည့် ခရမ်းချဉ်သီးဟာ အသည်းအတွက် ကောင်းပါတယ်။ နောက်ပြီး ပူအိုက်တဲ့ ရာသီ ကာလတွေမှာနေအပူဒဏ်ကို ကာကွယ်ပေးစေရုံမျှမက အေးမြမှုကိုလည်း ပေးစွမ်း စေပါတယ်။\nကျန်းမာရေးရာခရမ်းချဉ်သီးကို ဆေးလိပ်သောက်တဲ့သူတွေ အမြဲစားသုံးပေးသင့်ပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးဟာ ဆေးလိပ်ကြောင့် ဖြစ်ရတဲ့ ကိုယ်တွင်းဆုံးရှုံးမှုများ၊ ဘေးဘယာများကို နည်းပါးပျောက်ကင်းအောင် စွမ်းဆောင်ပေးပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးထဲက ခလိုရိုဂျင်နင် (Chrologenic) နဲ့ ကူမာအစ် (Coumaric) အက်ဆစ်ဟာ အဆုတ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးမယ့် ဘေးကနေ ကာကွယ်ပေးပါတယ်။ဒါ့အပြင် ခရမ်းချဉ်သီးမှာ ခရိုမီယမ် သတ္တုဓာတ်တွေ အများအပြား ပါဝင်တာမို့ ဆီးချို မဖြစ်အောင် ထိန်းညှိပေးပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးထဲက ဗီတာမင်အေဓာတ်ကြောင့် မျက်လုံးအမြင်အာရုံကိုလည်း တိုးတက် ကောင်းမွန်စေပါတယ်။ မျက်လုံးအရောင် မကြည်တာကအစ ညဘက်အမြင် အာရုံအားနည်းတာတွေကိုပါ ပိုပြီး တိုးတက် ကောင်းမွန်လာစေပါတယ်။ခရမ်းချဉ်သီးထဲက ဗီတာမင်ဘီနဲ့ ပိုတက်စီယမ်ဓာတ်ဟာ သွေးပေါင်ချိန်နဲ့ ကိုလက်စထရော အနေအထားကို ထိန်းညှိပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့် နှလုံးရုတ်တရက်လေရိုက်ခြင်း၊ လေဖြတ်ခြင်းများ ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးဟာ ကင်ဆာရောဂါ အတော်များများကို နှိမ်နှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။လေ့လာတွေ့ရှိချက် ၇၂ ခုအရ ခရမ်းချဉ်သီးကို အစိမ်းလိုက်၊ ချက်ပြုတ်ပြီးစားတဲ့သူရော၊ ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့စားသောက်ကုန်များကို စားသုံးတဲ့သူတွေဟာ ကင်ဆာ ရောဂါတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတော်လေးကို နှိမ်နှင်းကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိကြတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။ အဲဒီ့ကင်ဆာရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းဟာ ခရမ်းချဉ်သီးထဲက Lycopene ဓာတ်ပေါ်မူတည်နေပါတယ်။ အဲဒီ့ဓာတ်ဟာ ခရမ်းချဉ်သီးကို နီရဲအောင် လုပ်ပေးတဲ့ဓာတ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။အစာအိမ်ကင်ဆာဆဲလ်တွေကို သတ်ပစ်နိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ခရမ်းချဉ်သီးကို အစိမ်းထက်ချက်ပြုတ်ပြီး စားသုံးတာဟာ Lycopene ဓာတ်တွေ ပိုပြီး ထုတ်လုပ်ပေးတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။ လိုင်ကိုပိန်းဟာ ကင်ဆာရောဂါတွေကို သာမက အရည်ပြားအတွက် အန္တရာယ်ရှိစေတဲ့ရောင်ခြည်တွေကိုလည်း ကာကွယ်ပေးထားပါတယ်။ နောက်ပြီး ယောက်ျားလေးမျိုးဆက် ပြန့်ပွားခြင်းကို အထောက်အပံ့ ပေးပါတယ်။ သိသိသာသာ အစွမ်းပြတဲ့အချက်ကတော့ အဆုတ်နဲ့ အစာအိမ်ဘေးကင်းကျန်းမာစေဖို့ ကောင်းကောင်း အထောက်အကူ ပြုပေးပါတယ်။\nအလှအပရေးရာပါးနုသွေး၊ နီမြန်းစေချင်ရင် တချို့ပျိုလေးတွေရဲ့ ပါးလေးတွေဟာ နီးမြန်းပြီး နှင်းဆီရောင် သမ်းနေတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ချင်ရင် ခရမ်းချဉ်သီးကို များများစားပေးပါ။ ပါးပြင်ကို ပန်းနုရောင် သမ်းရုံမျှမက အသားရည်ကို ရွှန်းစိုဝင်းလဲ့စေပါတယ်။ ခရမ်းချဉ်သီးကို ဒီအတိုင်း စားပေးရင် ပါးပြင် ပန်းနုရောင်သန်းရုံမျှမက မျက်လုံး၊ သွား၊ အရည်ပြားတွေပါ ကောင်းမွန်စေပါတယ်။\nမျက်နှာသန့်စင်စေချင်ရင် အိပ်ရာမဝင်ခင်နဲ့ အိပ်ရာထပြီး ဆယ်ငါးမိနစ်၊ စုစုပေါင်း တစ်နေ့ကို မိနစ် ၃၀ လောက် အချိန်ပေးရင် ရပါပြီ။ အိပ်ရာမဝင်ခင်မှာ မျက်နှာကို ခရမ်းချဉ်သီးတစ်ဝက်နဲ့ (တစ်လုံးကို လှီးပြီး) မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပေးပါ။ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်နေရာတွေကိုပါ ပွတ်ပေးပါ။ ပြီးရင်တော့ ဆယ်ငါးမိနစ်ခန့်ထားပြီး ရေနဲ့ ပြန်ဆေးပေးပါ။ မနက်တစ်ကြိမ်၊ ညတစ်ကြိမ် လုပ်ပေးပါ။ မျက်နှာကို သန့်စင်ဝင်းပစေပါတယ်။\nအဆီပြန်သော အသားအရေအတွက် ပျားရည်နဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးဟာ အဆီပြန်တဲ့ အသားအရည်အတွက် အရမ်းကို ဆေးဖက်ဝင်တဲ့ ပစ္စည်းများပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပျားရည်တစ်ဇွန်း(လက်ဖက်ရည်ဇွန်း) နဲ့ ခရမ်းချဉ်သီး အလတ်စား အရွယ်တစ်လုံးကို ယူပြီးရောစပ်ချေနှယ်ပေးပါ။ ပြီးရင် အဲဒီ့ ပျားရည်ရော ခရမ်းချဉ်သီးရည်ကို မျက်လုံးကလွဲပြီး မျက်နှာအပြင် အနှံ့လိမ်းပေးပါ။ လိမ်းပြီး အသားထဲ စိမ့်ဝင်သွားအောင် ၁၅ မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပေးပါ။ ၁၅ မိနစ်ပြည့်မှ ရေနဲ့ ပြန်ဆေးပေးပါ။ နှစ်ပတ်လောက် လုပ်ကြည့်တာနဲ့ သိသာလာပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ဓာတ်မတည့်တဲ့ သူများအနေနဲ့တော့ မသုံးပါနဲ့။\nရေနွေးပူလောင်ခြင်းနှင့် ဝက်ခြံ ရေနွေးပူလောင်လို့ ဘေးနားမှာတစ်ခုခုနဲ့ သက်သာအောင် လုပ်စရာပစ္စည်း၊ ဆေးဝါးမရှိရင် ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ အုပ်ထားပေးပါ။ အပူသက်သာစေပါတယ်။ အမြန်ဆုံး သက်သာ ပျောက်ကင်း စေပါတယ်။ ဝက်ခြံကိုလည်း ပြေလျော့စေပါတယ်။\nဆံပင်အနံ့ဆိုးခြင်း တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ့်ခေါင်းက ဆံပင်ရဲ့ အနံ့ဟာ ဆိုးရွားနေတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို အခါမျိုးမှာ ခရမ်းချဉ်သီးအရည်နဲ့ ခေါင်းကို လိမ်းပြီး မိနစ်ငါးဆယ်လောက်ထားပြီး ရေနဲ့ ပြန်လျှော်လိုက်ရင် အနံ့အသက်လည်း ကင်းပြီး ဒက်တွေပါ ပျောက်ကင်းသွားစေပါတယ်။ နောက်ပြီး ဗီတာမင်အေ ပါဝင်တာမို့ ဆံသားကို တောက်ပြောက်သန်မာစေပါတယ်။သူငယ်ချင်းများအားလုံး မှန်ကန်ုသောနည်းလမ်းနှင့် ကျန်းမာလှပပြီး သာယာပျော်ရွင်သောဘ၀ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ။\n[Reference: Forever Friends Website]\nဒီတစ်ခါ ဖိုးသူတော်ကြီး ပြောပြတာကတော့ " ချမ်း " လို့ခေါ်တဲ့နတ်ကလေးတစ်ကောင်အကြောင်းပါ။\nနတ်ဖြစ်လျက်သားနဲ့ " နတ်တစ်ပါး " လို့မသုံးနှုံးဘဲ " နတ်တစ်ကောင် " လို့ ဘာကြောင့် ပြောရတာလဲ\nဆိုတာမေးစရာရှိပါတယ်။ အဲဒီ " ချမ်း " ဆိုတဲ့နတ်က သည့်ပြင်နတ်တွေလို ပေမီဒေါက်မီ မဟုတ်ဘူး။\nနောက်ထပ်ပြောစရာတစ်ခုရှိတာက အဲဒီ " ချမ်း " လို့ခေါ်တဲ့နတ်ကလေးက လူရှုပ်၊ လူနောက်ကလေး။\nအဲလေ......နတ်ရှုပ် နတ်နောက်ကလေး ဆိုပါတော့။ သူများကို ပြောင်တတ်တယ်၊ ချောက်တွန်းတတ်\nတယ်။ ပြီးရင်သူ့ဘာသာသူ ပျော်ရွှင်နေတာ။\nဗြိတိသျှ အင်ဆိုက်ကလို ပီးဒီးယား စာအုပ်ထဲမှာတော့ " ချမ်း " ဆိုတာ မိစ္ဆာကောင် အသေးစားတစ်ကောင်ရဲ့\nနာမည်လို့ ဖော်ပြထားတာ ဖတ်ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့်........ဟောဒီဖိုးသူတော်ကြီးရဲ့ပုံပြင်ထဲမှာတော့ သူဟာ\nမိစ္ဆာကောင်လေး မဟုတ်ပါဘူး။ လူတွေကိုလည်း ဒုက္ခမပေးတတ်ပါဘူး။ အင်မတန် ကူညီချင်တတ်တဲ့၊\nတစ်နေ့တော့ " ချမ်း " ဟာဒုက္ခရောက်နေတဲ့ လူတွေကိုကူညီဖို့ခရီးထွက်လာခဲ့သတဲ့။ လမ်းမှာ ရွှံနွံအိုင်ထဲ\nနစ်နေတဲ့လှည်းတစ်စီးကိုတွေ့လိုက်ရတော့ " ချမ်း " ဟာကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး အနားကပ်ကြည့်လိုက်\nတယ်။ လှည်းသမားက သနားစရာပါ။ အသက်အရွယ်ကလည်း ကြီးလှပြီ။လှည်းကလည်း အိုလှပြီ။\nနွားနှစ်ကောင်ကလည်း ပိန်ချုံး ချည့်နဲ့လို့။ အရိုးပေါ်အရေတင် ဖြစ်နေတာကိုး။ ရွှံနွံထဲမှာလှည်းဘီးက\nလှည်းသမား အဘိုးအိုကြီးကတော့ သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှာစိတ်ပျက်လက်ပျက် ထိုင်နေလေရဲ့။ သူ့ရဲ့ ပြာမွဲမွဲ\nမျက်ဝန်းတွေထဲမှာတော့ အရာရာကို လက်လျှော့အရှုံးပေးထားတဲ့ အရိပ်တွေဟာ င်္သချိုင်းတစ်ခုလို တိတ်\nနွားနှစ်ကောင်ကတော့ သနားစရာကောင်းပါတယ်။ဘယ်လိုမှရုန်းနိုင်တဲ့ ခွန်အားမရှိတော့တာ မြင်ရုံနဲ့\nသိသာနေတာကိုး။ နွားတွေကရုန်းဖို့လည်း မကြိုးစားပါဘူးလေ။ သည်လိုပဲ လှုပ်တုပ်လှုပ်တုပ်နဲ့။\nနတ်ကလေး " ချမ်း " ဟာအဲဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးသိပ်သနားသွားတယ်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထိုင်နေ\nတဲ့ လှည်းသမား အဘိုးအိုကိုအရမ်းကူညီချင်လာတာပေါ့။ ဒါနဲ့ပဲ နတ်ကလေး " ချမ်း " ဟာသူ့ကိုယ်သူ\nနွားဆိုးကြီးတစ်ကောင်ယောင် ဖန်ဆင်းလိုက်တယ်။ တကယ့် အားကောင်း မောင်းသန်နွားထွားထွား\nပြီးတော့ ... လှည်းသမားကြီးရဲ့ အနားတရစ်ဝဲ၀ဲ သွားပြီးဟိုအရွက် စားသလို၊ သည်မြက်စားသလိုနဲ့\nကိုယ်ဟန်ပြလိုက်တယ်။ လှည်းသမားကြီးက “ ချမ်း ” ကိုလည်း မြင်ရော ၀မ်းသာသွားပြီး အနားချော့\n" ချမ်း " ကလည်း လိုလိုချင်ချင်ပဲ လှည်းသမားကြီးရဲ့နဖားကြိုးအထိုးခံလိုက်တာပါပဲ။ ဒါနဲ့ လှည်းသမား\nကြီးဟာ သူရဲ့ လှည်းက နွားတစ်ကောင်ကို ဖြုတ်ပြီး “ချမ်း” ကို သူ့လှည်းမှာတပ်လိုက်ရော။ ပြီးတာနဲ့ ...\nလှည်းပေါ်တက်လိုက်ပြီး " ဟဲ့ နွား၊ ဟဲ့နွား " ကြိမ်းမောင်းပြီး နွံထဲက လွတ်အောင် ရုန်းခိုင်းတယ်။\n" ချမ်း " လည်း အားရှိသလောက်ရုန်းတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အားကနည်းနည်းလိုနေတယ်။ ဘီးကလွတ်ကို\nမလွတ်ဘူး။ တစ်ဖက်က နွားကနည်းနည်းပါးပါးခွန်အားရှိရင်လည်း အကောင်းသား။ အခုတော့ တကယ့်\nနွားပိန်နွားခြောက်၊ “ချမ်း” ရုန်းမှသာ ဘေးက နွားက နည်းနည်းပါးပါးလှုပ်တာ။\n" ချမ်း " ကတော့ရုန်းလိုက်ရတာ ချွေးဒီးဒီးကျနေပြီ။ လှည်းသမားကြီးကတော့ " ဟဲ့ နွား၊ ဟဲ့နွား " နဲ့ ကြိမ်းပြီး\n" ချမ်း " ကိုကြိမ်လုံးနဲ့ အားရပါးရရိုက်တော့တာပဲ။ “ချမ်း” ကလည်း အားရှိသရွေ့ ရုန်းတာပါပဲ။ " ချမ်း " က\nအားကြိုးမာန်တက်ရုန်းလေ လှည်းသမားကြီးက " ချမ်း " ကို ကြိမ်လုံးနဲ့ တရွှမ်းရွှမ်းရိုက်ပြီး " ဟဲ့ နွား၊ ဟဲ့နွား၊\nရုန်းလိုက်စမ်း " လို့မောင်းလေလေပဲ။\n" ချမ်း " ခမျာတော့ ကြိမ်ဒဏ်ကြောင့် ကျောကို ကော့နေတာပဲ။ သူကဘေးမှာယှဉ်တွဲပြီး ရုန်းနေတဲ့ နွားပိန်\n" ဟင်း ... ဒင်းကျတော့ သက်သာလိုက်တာ။ သိပ်လည်း မရုန်းဘူး။ တစ်ချက်မှလည်း အရိုက်မခံရဘူး "\n" ချမ်း " ရဲ့ကျောပေါ်ကိုတော့ ကြိမ်လုံးက တရွှမ်းရွှမ်းကျနေဆဲပဲ။ " ဟဲ့ နွား၊ ရုန်းလိုက်စမ်း၊ ရုန်းလိုက်\nစမ်းဟ " လို့အတင်းရိုက်နှက်မောင်းနှင်ခံနေရဆဲပဲ။\nကြာတော့ ..... " ချမ်း " စိတ်တိုလာတယ်။ လှည်းသမားကြီးကိုပြန်မော့ ကြည့်လိုက်ပြီး ...\n" ခင်ဗျားက အတော်မတရားတဲ့ လူပဲဗျာ။ ကျုပ်ကကြိုးစားပမ်းစားနဲ့ ဆွဲပေးနေတာ ခင်ဗျား အမြင်ပဲ။\nအားစိုက်နေရတဲ့ကျုပ်ကိုချည်းပဲရိုက်နေတယ်။ ဟိုဘက်ကကောင်ကိုတော့ မရိုက်ဘူး။ "\n" ချမ်း " ရဲ့စကားကို ကြားတော့ လှည်းသမားကြီးက ဟိုဘက်ကပိန်ချည့်ချည့်နွားကိုတစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီး\nခေါင်းခါလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ...\n" ဟိုဘက်က ကောင်က အားမရှိဘူးကွ။ အဲဒီတော့ ရိုက်ရင်လည်းသေသာသွားမယ် ... သူကတော့ လှည်းကို\nရွှံ့ထဲက လွတ်အောင်ဆွဲနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းကတော့ အားရှိတယ်။ မင်းဆွဲမှလှည်းက ရွှံ့ထဲက လွတ်မှာ။\nအဲဒီတော့ မင်းကိုပဲ များများရိုက်ပြီး အတင်းရုန်းခိုင်းရမှာပဲ။ငါ့ကိုအပြစ်မတင်ပါနဲ့ကွာ။ ခွန်အားရှိနေတဲ့\nမင်းကိုယ်မင်းပဲအပြစ်တင်ပါတော့ " လို့ပြောပြီး " ချမ်း " ကို ကြိမ်လုံးနဲ့ တရွှမ်းရွှမ်း ရိုက်တော့တာပဲ။\nအဲဒီမှာတင် " ချမ်း " က .....\n" သြော်....လောကရဲ့ သဘောကိုက အလုပ်များများ လုပ်နိုင်လေလေများများအရိုက်ခံရလေလေပါလား "\nလို့ရေရွတ်ပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လစ်ပြေးရောတဲ့။\nRat- min ma shi tae khar\nလူတစ်ယောက်ကို "စိတ်"နဲ့ ခံစားခြင်း\nLet's Go Home, MOM!!!\nမျောက် ၅ ကောင်ပုံပြင်\nအစစ်အမှန်နားထောင်နည်း (Genuine Listening)\n“ငါ” ဆိုတဲ့ လက်မှတ် ***\n* အကျွမ်းတ၀င်ရှိသော သူစိမ်းများ *\nလူလည်ကြီး သား သမီး\nအရှင်ဆန္ဒာဓိကရဲ့ အဆုံးအမများ (၁)\nအရှင်ဆန္ဒာဓိကရဲ့ အဆုံးအမများ (၂)\nတစ်ချို့ကိစ္စမှာ သိတာထက် မသိတာက ပိုကောင်းတယ်။\nသေခါနီးမှာ ဘာအရေးကြီးသလဲ ( ၁ )\nသေခါနီးမှာ ဘာအရေးကြီးသလဲ (၂)\nသေခါနီးမှာ ဘာအရေးကြီးသလဲ (၃)\nသေခါနီးမှာ ဘာအရေးကြီးသလဲ နိဂုံးပိုင်း\n*** ကမ္ဘာကျော်တို့၏ တန်ဖိုးရှိသောစကားများ …\n*** ဘ၀တစ်ကွေ့ ခဏတွေ့ …\nပေးဝေခြင်းနဲ့ ဘ၀ တစ်သားတည်းဖြစ်ပါစေ....\nလွန်စွာမှတ်သားဖွယ်ကောင်း၍ လေးနက်လှသော သြ၀ါဒတော်\nမြတ်စွာဘုရားရှင် ၏ ၉ပါး ဂုဏ်တော်\nတရားတော်၏ ၆ပါး ဂုဏ်တော်\nဗုဒ္ဓ သာသနာနှင့် နက္ခတ်ဗေဒင်\nယဉ်ကျေးမှု မှ ရိုင်းစိုင်းမှုသို.\n"အရှင်သာရိပုတ္တရာ သို့မဟုတ် မိုးလောက်မြင့်မား၍ မြေ...\n* * * လူတစ်ယောက်ပြောတဲ့ လူတွေအကြောင်း * * *\n၀၉ ခုနှစ် ၁၀ တန်း မြန်မာစာ မေးခွန်းလွှာ ( Spot Ques...\n* * * ဆွမ်းကပ်လှူတဲ့ အကျိုး * * *\nကြေမွသွားတဲ့ ပန်းတပွင့်(ဒီ ဆောင်းပါး လေးဖတ်ပြီးစာန...\n* * * လက်ဆင့်ကမ်းပေးပါ * * *\n* * * စကား * * *\nကျန်းမာရေးနှင့် အလှအပအတွက် အထောက်အကူပြုသော ခရမ်းချ...\n* * * သေရွာပြန်တစ်ဦး၏ ဖွင့်ဟ၀န်ခံချက် နှင့် ရေစက်က...


ကလိုစေးထူး: ပျင်းရိစရာ နေ့တွင်...\nအလုပ်သွားဖို့ ပျင်းတဲ့ထဲမှာ ညီမလေးလည်း ထိပ်ဆုံးကပါတယ်...၀ါးးး...ခုတောင် အိမ်ပြန်နှပ်ချင်ပြီ...:P\nJun 11, 2007, 10:28:00 PM\nစာလေးရေးလိုက်၊ သီချင်းလေးဆိုလိုက်၊ ကဗျာလေး ဖွဲ့လိုက်၊ အချိန်တန်ရင် ၀င်ငွေလေး အထိုက်အသင့်ရလိုက်ဆိုရင် တယ်ကောင်းမှာပဲခင်ဗျ...\nJun 12, 2007, 4:39:00 AM\nhhaa. Why dont you carry out your dream wth ma May huh. since both of you are in the same boat. hheheh;) ..justasuggestion.. ma so what, i am looser here since you have become top commentor in ko say blog.\nJun 12, 2007, 6:18:00 AM\n“အလုပ်ထဲမှာ `မင်းက ဘယ်အလုပ်မျိုး ၀ါသနာပါလဲကွာ´ လို့ တယောက်ယောက်က မေးလာရင် …”\nအလုပ်ပါဆိုမှ ၀ါသနာပါစရာလား လို့ ပြန်ဘုတောလိုက်မယ် … :P\nအဲ .. ဒီလိုဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကို “ေ၀၀န်း”လို့ ဆိုရမလား ..\n“ပါဘိုးစို”လို့ ဆိုရမလား ..\nတခုမှတော့ “နိုးဘွေးနို” ပဲ …\n“စီး” .. နော် ..\nအော်..တကယ်တော့ ကွန်မင့်ရေးရတာလဲ ပညာပါပဲ..\nကျမကတော့ ကိုစေးထူးရေးတာကို ကွန်မင့်မပေးဘဲ ကိုယ်ပြောချင်တာပဲပြောနေမိတယ်ထင်ပါရဲ့။\nခုလဲ ငါကတော့ တနင်္လာကို မမုန်းပေါင်လို့ စဉ်းစားနေမိတယ်။\nမုန်းလို့လဲ မဖြစ်ဘူးလေ.. ကျမက တနင်္လာသမီးကိုး။\nပြီးတော့ ကျမကလေးတွေ ကျောင်းပြန်တက်တဲ့နေ့ဆိုတော့\nဟဲဟဲ.. တအားတောင် ပျော်သေးတာ..ဟီးး\nJun 12, 2007, 11:27:00 AM


Sharing For All: Laptop အကြောင်း တစေ့တစောင်း\nLaptop အကြောင်းတွေကို စုံစုံလေး သိစေချင်လို့ လိုင်းပေါ်က ပြန့်ကြဲနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို စုစည်းပြီး ပို့စ်တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးတင်ပြလိုက်တာပါ ဒီပို့စ်ကိုဖတ်ပြီးရင်လဲ အားလုံးအဟုတ်တောင် တော်တော်လေး နားလည် သွားမယ်လို့ ယုံကြည့်ပါတယ်\nကျွန်တော် Laptop တလုံးကို စတင်ဝယ်ယူတော့မယ်ဆိုရင် ဘာတွေ သိထားသင့်တယ် ဘယ်အမျိုးအစားတွေက ဘာအတွက် ပါဝင်လာတယ် နောက်ထပ် ဘယ်အပိုင်းလေးတွေကို ဂရုစိုက်ပြီး ၀ယ်ယူရမယ်ဆိုတာကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ခုနောက်ပိုင်းမှာ Laptop တွေ ခေတ်စားလာတာနဲ့ အတူ ထွက်လာတဲ့ အမှားများစွာကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ပီးရင်ဆိုင်နေရသူတွေ ရှိသလို ကျွန်တော်တို့ ဘယ် အမျိုးအစားက ဘာအတွက် သုံးတယ်ဆိုတာကို သိဖို့တွက်ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ကျွန်တော် နားလည်သလောက်ကို လူတိုင်းနားလည်အောင် တတ်နိင်သလောက် အသေးစိတ် ဆန်ဆန် ရေးပေးချင်မိပါတယ်။ တပို့စ်ချင်းဆီကို စောင့်ဖတ်ပေးပါလို့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ကျွန်တော် ပို့စ်ခါင်းစဉ်တွေကို အောက်ကလို အပိုင်း ၃ ပိုင်း ခွဲထားပါတယ်။\n(က)Laptop တလုံးမှာ များသောအားဖြင့် ပါဝင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတော်တော် များများကို တွေ့သာ တွေ့နေပေမယ့် မသုံးဖြစ်တာတွေ အသုံးမတည့်တာတွေနဲ့ ပဲ့ ပါလာတဲ့ အပိုင်းတွေကို သေသေချာချာသိဖို့ ဘယ်သူမှ တော်ယုံ မကြိုးစားကြည့်ကြဘူး။ ဒီလိုပဲ ထားထားမိကြတယ် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အပါအ၀င်ဖြစ်ခဲ့ ဘူးပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကိုယ်ကိုတိုင် သတိထားမိလာမှ လေ့လာဖြစ်တာပါ။ ကဲထားပါတော့ ကိုယ်မြန်မာလူမျိုးတွေ မြန်မာလို ဖတ်ချင်သူတွေ အကြမ်းဖျင်းတော့ အနည်းဆုံးနားလည်သွားနိင်အောင် ကြိုးစားရေးပါမယ်။\nTochpad ကိုတော့ လူတိုင်း သိပီးသားပါ အခေါ်အဝေါ်ကို ရင်းနှီးသူလည်း ရှိသလို မရင်နီးသူလည်း ရှိမယ်ထင်ပါတယ်။ သူကို နောက်တမျိုး trackpad လို့လည်းခေါ်သေးသလို pointing device လို့လည်းခေါ်ပါတယ်။ သူကတော့ Mouse နေရာမှာ အစားထိုးသုံးဖို့ ဖန်တီးထားတာပါ။.သူနဲ့ သဘောတရား ဆင်တူတာတွေ ထပ်ရှိပါသေးတယ်။ သူတိုကတော့ ခု ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေမှာ တွေ့နေရတဲ့ Multi-touch screen , Touchscreen, tablet တို့မှာ ထိတွေ့မိကြဦးမှာပါ။ Touchpad ကို (The touch pad isabuilt-in substitute foramouse on laptops.) ဒီလို အဓိပါယ် ဖွင့်ဆိုထားတာတွေကို ဖတ်ဖူးကြမယ်ထင်ပါတယ်။\nFingerprint reader ကိုတော့ Laptop တိုင်းမှာတော့ မပါဝင်ပါဘူး။ ပါဝင်တဲ့ Laptop တွေလည်း ရှိသလို မပါတာတွေလည်းရှိပါတယ်။သူကတော့ လက်ဗွေရာကို Scan ဖတ်ပီးတော့ စက်ကို Password ပေးလို့ ရပါတယ်။ fingerprint reader ကို touchpad ရဲ့ ညာဘက်ဘေးလေးနားမှာ တွေ့နိင်ပါတယ်။.\nဒီ wirelessswitch ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ သူကို Off လုပ်ထားမယ် ( အင်တာနက်မသုံးတဲ့ အချိန်) ဆိုရင် battery life ကို သက်သာစေမှာပါ။ မိမိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ Wireless လွှင့်ထားတာတွေ ရှိမယ်ဆိုရင် အလွယ်တကူ ဖမ်းယူနိင်ပါတယ်။\nSecure Digital card reader ကို ကျွန်တော်တို့ အသုံးပြု နည်းကျပါတယ်။ သူကို ဘယ်လိုချိန်တွေမှာ သုံးလည်းဆိုရင် ကင်မရာမှာ ပါတဲ့ SD card တို့ Mobile Phone တို့ကို တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ပီး အသုံးပြုနိင်သလို သူကို Laptop ၀ယ်တဲ့ချိန်မှာ မပါလာခဲ့ဘူးဆိုရင် USB Port ကနေ တွဲသုံးလို့တော့ ရပါတယ်။ ဗဟုသုတ အဖြစ်ထည့်ရေးလိုက်တာပါ။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူး SD Card reader(မပါလာခဲ့ရင်) ကို သုံးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ External Media reader ကို ၀ယ်ပီး အသုံးပြုနိင်ပါတယ်။\nဒီကောင်လေးကိုတော့ အများအားဖြင့် Peripheral Device တွေနဲ့ ချိတ်စက်ပီး အသုံးပြုတဲ့ အခါမှာ ဒီ Slot ကို သုံးပါတယ်။ Peripheral Device ဆိုတာဘာတွေလည်းဆိုတော့ printers, image scanners, tape drives , microphones, loudspeakers, webcams, and digital cameras တွေကိုဆိုလိုတာပါ။ ဒီ Slot တွေက ခုနောက်ပိုင်းထွက်လာတဲ့ Slot တွေနဲ့ အရင်က Slot တွေတောင် မတူတော့ပါဘူး။ ခုနောက်ပိုင်း ၂၀၀၈ နောက်ပိုင်းမှာ ထွက်လာတဲ့ Laptop နဲ့ တွဲပီးထွက်လာတဲ့ Slot တွေက ဟိုး အရင်က ထွက်ရှိပီးသား Laptop မှာတဲ့ Slot တွေ ထက် ပိုပီး ကောင်းလာတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ ဘာလို့လည်းဆိုရင် အရင်က ထွက်လာတဲ့ Slot တွေမှာPeripheral Device နဲ့ ချိတ်ပီးအလုပ်လုပ်တဲ့ အချိန်မှာ စက်ကို လေးသွားတာတို့ ဟန်းသွားတာတို့တွေ နဲ့ နောက်ထပ် Volt အားတွေကိုပါ ချွေတာ အသုံးပြုနိင်အောင်လို့ digital demands တွေနဲ့ ခု ဒီ Slot တွေမှာ ဖွဲ့စည်းပီး တည်ဆောက်ထားပါတယ်။\nHTMI လို့ ပြောလိုက်ရင်တော်ယုံမသိကြဘူး။ သူ့ကို ဘယ်လို အသုံးပြုတယ်ဆိုတာကိုတော်ယုံ မသိကြဘူး။ ဒီ HTMI ကို ကျွန်တော်တို့ Home Therater တွေမှာ ချိတ်ပီး အသုံးပြုနိင်ပါတယ်။ ဥပမာ ကျွန်တော်တို့ အိမ်တွေမှာ ၆၄ လက်မလောက် TV ကြီးရှိတယ်ဆိုရင် ဒီ HTMI slot နဲ့ TV ကို ချိတ်ဆက်ပီး Therater လိုပဲ့ အိမ်မှာ ကွန်ပျူတာနဲ့ ချိတ်ပီး အေးဆေး ကြည့်နိင်ပါတယ်။ မိသားစုလိုက်ပျော်ပျော်ပါးပါး တခုခု လုပ်စားတဲ့ချိန်တွေမျိုးမှာစို TV အကြီးကြီး ရှိမယ်ဆိုရင် ချိတ်ဆက်ပီး မိသားစုလိုက်ကြည့်လို့ ရပါတယ်။ သူကတော့ Single Cable ပေါ်မှာပဲ့ အလုပ်လုပ်ပီးတော့ Video Format တွေကို ထုတ်ပေးနိင်ပါတယ်။ နောက်ထပ် HDD . Blu-ray , PC တို့နဲ့ တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ပီးလည်း အသုံးပြုလို့ ရပါသေးတယ်။\nသူကတော့ serial bus interface standard ပါ။ သူ့ကို high-speed communications and isochronous မှာ PC တွေတွက် အသုံးပြုပါတယ်။ ဒီ Slot ကို ကျွန်တော်တို့ Sony ထုတ် Laptop တွေမှာ အများဆုံး တွေ့နိင်ပါတယ်။ အရင်က Desktop တွေမှာလည်း ဒီ Slot ကို တော်တော်များများတွေ ဘူးကြမှာပါ။\nDigital video connector ကို ကျွန်တော်တို့ Monitor ( LCD) နဲ့ HD TV တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပီး အသုံးပြုနိင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သူကို အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီတိုင် VGA Card မှာ တပ်ပီး သုံးသလို သုံးလို့ မရပါဘူး။ ကြားတည်းမှာ Swich ခေါင်းတခု ခံပီးမှ အသုံးပြုလို့ ရပါမယ်။\nဒီ Port လေးကိုတော့ တွေ့ဘူးမှာပါ။သုံးလည်း လက်ရှိသုံးနေကြတာပါ။ သူ့ကတော့ အင်တာနက်နဲ့ Network ကို အဓိကထားပီး အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ကွန်ပျုတာတိုင်းမှာ ပါပီးသားပါ။ မပါတာက RJ 11 ခေါင်းပဲ့ ..သူကတော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်က ကြိုးဖုန်းတွေမှာ အသုံးပြုပါတယ်။ ဖုန်းခေါင်းပေါက်ကို ၀င်ပီး Phone တွေကို ချိတ်ဆက် အသုံးပြုတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီမှာ ဘာလို့ပါလာတာလည်းဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီ RJ 11 ခေါင်းကလည်း တကယ်တော့ Network ချိတ်ဆက်ပီး အသုံးပြုလို့ ရတာတွေကြောင့်ပါ။ သူ့ကို Wide area networkထိ အသုံးပြုလို့ ရနိင်ပါတယ်လို့ ကကကွန်က ထုတ်တဲ့ စာအုပ်ထဲ့မှာ ဖတ်ဘူးပါတယ်။ အဲ့စာအုပ်ကို ဖတ်ကြည်ချင်တယ်ဆိုရင် Networkစာအုပ်များထဲ့မှာပါပါတယ်။\nWindow Vista ဆိုရင် Desktop ကို right Click ထောက်ပြီး Properties ကို ၀င်လိုက်ပါ.. Screen Saver ကို သွားပါ..Change power settings ကို click လိုက်ပါ..Menu box မှာ Choose what the power buttons do ကို click ကျလာရင် When I close lid: မှာ Sleep ဆိုတာ တွေ့လိုက်မယ်\nLaptop တွေအတွက် အကြောက်ဆုံး အရာကတော့ အပူချိန် မြင့်မားမှုပါပဲ\nPosted by Coralchitthu at 1:36 PM


တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဂျာမနီနိုင်ငံသံအမတ်ကြီး H.E. Mrs. Dorothee Janetzke -Wenzel အား လက်ခံတွေ့ဆုံ » ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်\nအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးနှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေး(၁/၂၀၂၁) ကျင်းပ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်တက်ရောက်အမှာစကားပြောကြား\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေး(၁/၂၀၂၁)သို့ တက်ရောက်အမှာစကားပြောကြား (ရုပ်သံသတင်း)\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင်ထံမှ တောင်သူလယ်သမားနေ့အခမ်းအနားသို့ ပေးပို့သောသဝဏ်လွှာ\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက် အမှာစကားပြောကြား\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် လုံခြုံရေး၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကော်မတီ (၁/၂၀၂၁) အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်အမှာစကားပြောကြား(ရုပ်သံသတင်း)\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် လုံခြုံရေး၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကော်မတီ (၁/၂၀၂၁) အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်အမှာစကားပြောကြား\nနိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် စီမံခန့်ခွဲရေး ကော်မတီအစည်းအဝေး(၂/၂၀၂၁)သို့ တက်ရောက် အမှာစကား ပြောကြား\nဩဂုတ် ၆၊ ၂၀၁၈ မေ ၃၀၊ ၂၀၂၀\nေနျပည္ေတာ္၊ ၾသဂုတ္ ၆\nတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံသံအမတ္ႀကီး H.E. Mrs. Dorothee Janetzke -Wenzel အားယေန႔ နံနက္ပုိင္းတြင္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ဘုရင့္ေနာင္ရိပ္သာဧည့္ခန္းမေဆာင္၌ လက္ခံ ေတြ႕ဆုံ သည္။\nအဆုိပါေတြ႕ဆုံပြဲသုိ႔ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ႏွင့္အတူ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံး(ၾကည္း)မွ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စုိးထြဋ္ႏွင့္တပ္မေတာ္အရာရွိႀကီးမ်ားတက္ေရာက္ၾကၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာဂ်ာမနီႏုိင္ငံသံအမတ္ႀကီးႏွင့္အတူ တာ၀န္ရွိသူမ်ား တက္ေရာက္ၾကသည္။\nထုိသုိ႔ေတြ႕ဆုံရာတြင္ ျမန္မာ-ဂ်ာမနီႏွစ္ႏုိင္ငံႏွင့္ တပ္မေတာ္ႏွစ္ရပ္အၾကားဆက္ဆံမႈ တုိးျမႇင့္ေဆာင္ရြက္ေရးဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ား၊ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္းတစ္ဖက္ႏုိင္ငံသုိ႔ထြက္ခြာသြားသည့္ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးမ်ားျပန္လည္လက္ခံေရးအတြက္ အစုိးရႏွင့္ တပ္မေတာ္ မွ ဥပေဒႏွင့္အညီေဆာင္ရြက္ေနမႈကိစၥရပ္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ(၂၁)ရာစုပင္လုံ တတိယအစည္းအေ၀း က်င္းပ ခဲ့ႏုိင္မႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိရန္ အတြက္ေဆာင္ရြက္ေနမႈအေျခအေနမ်ားအား အျမင္ခ်င္းဖလွယ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။\nနေပြည်တော်၊ သြဂုတ် ၆\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်သည် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဂျာမနီနိုင်ငံသံအမတ်ကြီး H.E. Mrs. Dorothee Janetzke -Wenzel အားယနေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် နေပြည်တော်ရှိ ဘုရင့်နောင်ရိပ်သာဧည့်ခန်းမဆောင်၌ လက်ခံ တွေ့ဆုံ သည်။\nအဆိုပါတွေ့ဆုံပွဲသို့ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်နှင့်အတူ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး(ကြည်း)မှ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး စိုးထွဋ်နှင့်တပ်မတော်အရာရှိကြီးများတက်ရောက်ကြပြီး မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာဂျာမနီနိုင်ငံသံအမတ်ကြီးနှင့်အတူ တာဝန်ရှိသူများ တက်ရောက်ကြသည်။\nထိုသို့တွေ့ဆုံရာတွင် မြန်မာ-ဂျာမနီနှစ်နိုင်ငံနှင့် တပ်မတော်နှစ်ရပ်အကြားဆက်ဆံမှု တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်းတစ်ဖက်နိုင်ငံသို့ထွက်ခွာသွားသည့် ဘင်္ဂါလီလူမျိုးများပြန်လည်လက်ခံရေးအတွက် အစိုးရနှင့် တပ်မတော် မှ ဥပဒေနှင့်အညီဆောင်ရွက်နေမှုကိစ္စရပ်များ၊ ပြည်ထောင်စုငြိမ်းချမ်းရေးညီလာခံ(၂၁)ရာစုပင်လုံ တတိယအစည်းအဝေး ကျင်းပ ခဲ့နိုင်မှုအခြေအနေများနှင့် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးရရှိရန် အတွက်ဆောင်ရွက်နေမှုအခြေအနေများအား အမြင်ချင်းဖလှယ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး H.E. Mr. Taro KONO ဦးဆောင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အား လက်ခံတွေ့ဆုံ\nဧပြီ ၁၃၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nမတ် ၄၊ ၂၀၂၁ Admin 0\nနေပြည်တော်၊ မတ် – ၃ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေး(၁/၂၀၂၁)ကို ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နေပြည်တော်ရှိ နိုင်ငံတော်စီမံ အုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီရုံး အစည်းအဝေးခန်းမ၌ကျင်းပရာ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေး နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှု ဗဟိုကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ၊ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် တက်ရောက် အမှာစကားပြောကြားသည်။ အစည်းအဝေးသို့ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးနှင့်\nမတ် ၃၊ ၂၀၂၁ Admin 0\nမတ် ၂၊ ၂၀၂၁ Admin 0\nမတ် 2021 (၆)


အချောင်မယူနဲ့… မလည်ရင် မရှုပ်နဲ့… | မိုးစက်မှော်\nအချောင်မယူနဲ့… မလည်ရင် မရှုပ်နဲ့…\nFiled under: အတွေ့အကြုံ —5Comments\t18/07/2011\nကျွန်တော်က ကော်ပီကတ် (copycat) ဖြစ်ပါတယ်၊ မြန်မာလိုဆိုရင်တော့ ပုတ်သင်တကောင် ဖြစ်ပါတယ်။ အလွယ်တကူ ကော်ပီလုပ်နိုင်တယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့အတူ အလိုက်သင့် အလွယ်တကူ အရောင်တူ အရောင်ပြောင်းနိုင်တယ်။ မလုပ်ချင်လို့သာ နေရမယ်၊ လုပ်ပါ… နေပါ… စားပါဆိုရင် ဘယ်ရောက်ရောက် ဘာလုပ်လုပ် ဘာစားစား နေထိုင် ရှင်သန်နိုင်သူ ဖြစ်ပါတယ်။\nအတုခိုးလွယ်တယ်၊ သင်ရင်တတ်လွယ်တယ်။ သင်ရင်တတ်လွယ်တယ် ဆိုပေမယ့် ပန်းချီနဲ့ ဂစ်တာကိုတော့ သင်မရခဲ့ပါဘူး။ အပီအပြင် စိတ်မပါလို့လည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှုတက္ကသိုလ်မှာ ပန်းချီသုံးလလောက် သင်တန်းတက်ခဲ့ဖူးသလို ညီငယ်ဆီကလည်း ဂစ်တာတီးတာ သင်ယူဖူးပါတယ်၊ နည်းနည်းလေးတောင် မဖြစ်မြောက်ခဲ့ပါဘူး။\nဒီမှာတော့ လေ့လာ စူးစမ်း သင်ယူဖို့အတွက် အားရင် အခန်းထဲကနေ ကမ္ဘာပတ်နေတာပေါ့။ အင်တာနက် လှိုင်းစီးရင်း ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ဟိုဟာ ကလစ်နှိပ် ဒီဟာ ကလစ်နှိပ်နဲ့ လျှောက်လည်လိုက်တာ တနေ့သားမှာ လန်ဒန်မင့်ရုံး London Mint Office ၀က်ဘ်ဆိုက် http://www.londonmintoffice.org/ ကို အမှတ်မထင် ရောက်သွားပါလေရော…။ အဲဒီရုံးက အစိုးရတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်ထိုက်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတခုပေါ့။\nသူတို့အဖွဲ့က စုဆောင်းသူတွေအတွက် အမှတ်တရ ဒင်္ဂါးပြားတွေ ထုတ်လုပ် ရောင်းချတယ်။ ရွှေသားအစစ် ၂၄ ကာရက် ပါဝင်တဲ့ သတ္တုကွိုင်ပြားတွေ (ဒင်္ဂါးပြားတွေ) ထုတ်ဝေပါတယ်။ ဘုရင်မကြီးရုပ်ပုံနဲ့ ဒင်္ဂါးတွေရော၊ တခြား တော်ဝင် ရေတပ်၊ ကြည်းတပ်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ ဒင်္ဂါးတွေရော၊ အခုနောက်ဆုံး ၀ီလီယံ မင်းသားနဲ့ ကတ်သရင်း မင်းသမီးတို့ မင်္ဂလာဆောင် ဒင်္ဂါးတွေတောင် ထွက်နေပါရောလား…။\nကျွန်တော်ငယ်ငယ်က အမေ့မှာ ဂျော့ရ်ှဘုရင် ခေါင်းပါတဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးဆွဲပြားပါတဲ့ ဆွဲကြိုးတကုံးရှိတယ်။ အမေက အဲဒါကို အမြဲဆွဲထားတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်္ဂလာဆောင်တို့ အလှူတို့ သွားတဲ့အခါမှာသာ ထုတ်ဆွဲတတ်တယ်။ နောက်တော့လည်း စီးပွားရေး အဆင်မပြေတဲ့အခါ ထုခွဲရောင်းချတဲ့အထဲ ပါသွားတယ်ထင်ပါရဲ့၊ မတွေ့တော့ဘူး။\nဆိုတော့ ရောက်သွားတဲ့ ၀က်ဘ်ဆိုက်က အော်ဖာ (ကမ်းလှမ်းချက်) ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သင့်ငွေ စတာလင် ၂ ပေါင်ခွဲနဲ့ စာတိုက်ခ (စာပို့ခ) နောက်ထပ် စတာလင် ၂ ပေါင်ခွဲ ပေးရင် ၁၉၆၇ ခုနှစ်ထုတ် အယ်လ်လိဇဘတ် ဘုရင်မကြီးရုပ်ပုံပါ ဒင်္ဂါးတပြားရမယ်လို့ ကြေညာထားတာတွေ့တော့ အမှတ်တရတော့ ၀ယ်ဦးမှလို့ စိတ်ကူးမိတယ်။ ထမင်းတခါစား ၅ ပေါင်လောက် ကျနေတော့ ထမင်းတပွဲစာပဲ ရှိပါတယ်လေဆိုပြီး အချိုအချောင်ရတာပဲလို့ မှတ်ပြီး မှာယူလိုက်ပါတယ်။ အွန်လိုင်းကနေ ဘဏ်စာရင်း အချက်အလက်တွေနဲ့ အိမ်လိပ်စာ၊ ဖုန်းနံပါတ် အကုန် ဖြည့်သွင်းရတာပေါ့။ သူက ရေးထားသေးတယ်၊ ဒါက လျှောက်လွှာအဆင့်ပေါ့လေ… လျှောက်လွှာအောင်မှ (ကံကောင်းမှ) ၀ယ်ခွင့်ရမယ်ပေါ့။\nအလုပ်မလုပ်ဘဲ သူဌေးဖြစ်ရင် ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိပြီး ယူရိုမီလီယံ (ယူရိုသန်းထီ) ပေါက်လေအောင် ကံစမ်းတာလည်း ပေါင် ၅၀ ကျော်၊ ၆၀ လောက် ပါသွားဖူးပါပြီ။ အမေကလည်း ဖုန်းဆက်ရင် “မင်းအတွက် ဗေဒင်မေးစမ်းကြည့်တာ ဗေဒင်ဆရာက မင်းမှာ ထီပေါက်ကိန်း ရှိတယ်လို့ ဟောတယ်ကွဲ့၊ ထီလေး ဘာလေး ထိုးကြည့်စမ်းပါ၊ ထီပေါက်ဖို့ဆိုတာ ထီထိုးထားမှ ရတာ သားရဲ့“ မိခင်ကပြောလို့ ကျွန်တော်လည်း မိခင်စကား နားထောင်ပြီး ကံစမ်းနေတာ တခါမှတော့ မပေါက်သေးပါဘူး။ တလောကပဲ (ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ) စကော့တလန်က အငြိမ်းစား ဇနီးမောင်နှံ ယူရိုငွေ သန်း ၁၈၀ ကျော် ထီပေါက်သွားကြတာ ကျွန်တော့်မှာ ကျွန်တော် မရပေမယ့် ၀မ်းသာ အားကျလိုက်ရတာ…။ သူတို့က တစောင်တည်းထိုး တစောင်ပေါက်ဆိုပဲ…၊ နည်းတဲ့ ကုသိုလ်ကံ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တော့ ပြောခဲ့သလို အလကားရဖို့ ကံက ငယ်ငယ်ကထဲက မပါခဲ့ပါဘူး။ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်မှသာ ပိုက်ဆံရခဲ့တာချည်းပါပဲ။\nဒီတော့ ကျွန်တော်လည်း ငါးပေါင်လောက်နဲ့ ရလည်းရ မရလည်းနေဆိုပြီး ဒင်္ဂါးပြား ခပ်တည်တည်နဲ့ အ၀ယ်ကောင်းခဲ့တယ်ပေါ့ဗျာ၊ ၀ယ်ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ပါပဲ၊ အဲဒီလို စိတ်ဝင်စားတာပါ။ အဲ… ၀ယ်ပြီး တလလောက်နေ့မှ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ စာတိုက်တလုံး စာတိုက်ကနေ ရောက်လာခဲ့တယ်။ လန်ဒန်မင့်ရုံးကပေါ့။ အမယ်… အတော်ဝမ်းသာသွားသဗျ။ ဒီတခါ ကံတယ်ကောင်းပါလားပေါ့။\nအဲဒီမှာ အရာရှိတယောက် လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ စာနဲ့အတူ သူတို့ကလည်း ကျွန်တော် ကံကောင်းလို့ ၀ယ်ခွင့်ရတဲ့အကြောင်း၊ ၀မ်းသာဂုဏ်ယူကြောင်းပေါ့။ ဒါနဲ့ ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အမယ်… သေသေချာချာ ပါကင်ထုပ်ထားတာ၊ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဗျ။ ဒင်္ဂါးပြားကို ဒီအတိုင်းတောင် ကြည့်လို့မရဘူး၊ ပလတ်စတစ် ဘူးအမာ အ၀ိုင်းလေးနဲ့ သေချာထည့်ထားတဲ့ ဒင်္ဂါးကို ကိုင်ကြည့်ဖို့ လက်အိတ်အဖြူတွေ ဘာတွေတောင် ထည့်ပေးလိုက်သေးတာ…။\nကျွန်တော်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးစိတ်တွေ ဘာတွေတောင် ၀င်သွားသေးတယ်၊ တကယ့်ကို ဟောလီးဝုဒ် ရုပ်ရှင်ကားတွေထဲကလို ဂိုဏ်းစတားကြီးတွေ ကျောက်သံပတ္တမြားတွေ ကြည့်သလိုလို ဘာလိုလို ပုံစံဖမ်းလို့ အိုက်တင်လုပ်ကြည့်ရင် ကောင်းမလားလို့တောင် တွေးမိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲနေရင်း အိမ်နေအ၀တ် လဲထားတော့ စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်နဲ့ ပုဆိုးအနွမ်း ခပ်တိုတိုနဲ့ ပုံစံက လန်းမနေဘူး။ ဒါနဲ့ တော်ပါပြီကွာ သိပ်ထားလိုက်တော့မယ်လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။\nအဲဒီမှာ နောက်ထပ်ဘူးလေးတခုနဲ့ နောက်ထပ်ကွိုင်လေးတခု ပါလာတာတွေ့ရပြန်တယ်။ နောက်ထပ် ဒင်္ဂါးပြားတခုပေါ့။ သူက အရွယ်ငယ်ပြီး ပိုတောင် တောင့်တင်းသေးတယ်၊ လှသေးတယ်။ ဘေးပတ်လည်က ရွှေ၊ အလယ်က ပလက်တီနမ်သတ္ထု… သူက ပိုတောင်မိုက်နေသေးတယ်။ ဟ… တယ်ဟုတ်ပါလား၊ ငါးပေါင်ဖိုး ဒင်္ဂါးဝယ်တာ နောက်ဒင်္ဂါးတခုတောင် အပိုထည့်ပေးလိုက်တယ်လို့ ခပ်ပေါ့ပေါ့ တွေးလိုက်မိတယ်။ မလည်ဘဲနဲ့ ကျွန်တော် စရှုပ်လိုက်မိပါပြီ။\nတကယ်တော့ အဲဒီမှာ စာရွက်စာတမ်းတွေ အများကြီးပါပါသေးတယ်၊ စာအိတ်ကြီးတလုံးနဲ့အပြည့် စာရွက်တွေပါ၊ စာအိတ်အလွတ်တွေလည်း ပါပါသေးတယ်။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေပေါ့။ အဲဒီတုန်းကတော့ ပစ္စည်းရနေပြီ၊ ပြီးပြီပဲလို့ ခပ်ပေါ့ပေါ့ တွက်ခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာပြည်က လာသူဆိုတော့ ဥပဒေ စည်းကမ်းနည်းလမ်း တွေကိုလည်း ဖတ်ဖို့၊ ကြည့်ဖို့ အလွန်ပျင်းခဲ့ပါတယ်။ စာရွက်များများ ဖတ်ရ၊ မြင်ရတယ်ဆိုရင် စိတ်ညစ်နေပါပြီ။\nတကယ်တော့ အဲဒီစာရွက်တွေမှာ ရေးထားတာက (နောက်မှ ပြဿနာတက်မှ ပြန်ဖတ်ကြည့်တာပါ) အခု ပစ္စည်းတွေက လူကြီးမင်း မှာယူထားလို့ ပို့လိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်၊ မှာတဲ့ ပစ္စည်းနဲ့ ရောက်လာတဲ့ ပစ္စည်း မတူဘူးဆိုရင် ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ စာအိတ်အလွတ်မှာ ပြန်ထည့်ပြီး စာတိုက်ကနေ ပို့ပေးပါ။ ဒင်္ဂါး အသစ်တပြားကိုလည်း လူကြီးမင်း ကြိုက်မယ်ထင်လို့ ပူးတွဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါသေးတယ်။\nအဲဒီ ဒင်္ဂါးက ဘယ်လို ဒင်္ဂါးအမျိုးအစား ဖြစ်ပါတယ်၊ ၃၅ ပေါင် ကျသင့်ပါတယ်။ မလိုချင်ဘူး မကြိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ စာအိတ်လေးနဲ့အတူ ပြန်ပို့ပေးပါ၊ မပို့ဘူးဆိုရင်တော့ ၀ယ်တယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ့မယ် စသဖြင့် ရေးထားတာကိုးဗျာ။ ကျွန်တော်က သူများတွေ လုပ်တာကို အတုခိုးတယ်၊ ရွှေအစစ် ၂၄ ကာရက် ဒင်္ဂါးပြား (၂၄ ကာရက် ရွှေဆိုတာက အသန့်စင်ဆုံး ရွှေလို့ သတ်မှတ်ထားတာကိုးဗျာ) ကို ၅ ပေါင်လောက်နဲ့ ရမယ်ဆိုလို့ အရချောင်တယ်လို့ တွက်ဆ မိတာကိုး။\nတကယ်တော့ ၂၄ ကာရက်ရွှေနဲ့ ကွပ်ထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒင်္ဂါးတပြားလုံးက ၂၄ ကာရက် ရွှေစင် မဟုတ်ပါဘူး။ မူလ လှည့်လည် သုံးစွဲတဲ့ ဒင်္ဂါးပြားကို ရွှေကွပ်ထားတဲ့ သဘောပါပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ… ကျွန်တော်က အချောင်လိုချင်လို့ ၀ယ်တယ်၊ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မားကတ်တင်း (ဈေးကွက်) ပြန်ဆင်းရင်း ထည့်တယ် (ထပ်ရောင်းတယ်၊ တကယ့် တန်ရာတန်ကြေးဖြစ်သွားပြီ)။\nကျွန်တော်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ လုပ်တယ်၊ စာသေချာ မဖတ်ဘူး။ မလည်ဘဲ ရှုပ်တယ်၊ စိတ်ညစ်လည်း မခံဘူး၊ ၀ယ်ပြီးပြီးရော ပစ်ထားလိုက်တော့… နောက်တလလား ၄၅ ရက်လား ကြာတော့ စာတစောင် ရောက်လာတယ်။ ပိုက်ဆံ မပို့သေးလို့ ဘယ်လောက် တောင်းခံပါတယ်ပေါ့။ ပေါင် ၄၀ လား၊ ၄၂ ပေါင်လား မသိပါဘူး။\nအမှန်တော့ ပထမဆုံး စာအိတ်ကြီးနဲ့ လာကထဲက အဲဒီမှာ ၀ယ်မယ်ဆို ပိုက်ဆံပါ ပြန်ပို့ပေးရမှာ၊ ချက်လက်မှတ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေလွှဲစာနဲ့ဖြစ်ဖြစ် တနည်းနည်းနဲ့ ပိုက်ဆံပို့ရမှာလေ။ ကျွန်တော်က မပို့တော့ နောက်ထပ် သတ်မှတ်ရက်ကျတော့ ဒဏ်ကြေး ၅ ပေါင် အပိုဆောင်းလို့ ပေါင် ၄၀ ကျော် တိုးကောက်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် နည်းနည်းတင်းသွားပါတယ်၊ ဟ… ငါက ဒင်္ဂါးတပြား အချိုအချောင် ရမလားလို့ ၀ယ်ပါတယ်၊ အခုက မချောင်တဲ့အပြင် ပိုက်ဆံ ၄၀ ကျော် ထွက်တော့မယ်။ ဒါ ငါ့ကို သက်သက်လုပ်တာပဲ… မပေးဘူးကွာ၊ မပို့ဘူးကွာဆိုပြီး စိတ်ဆိုးပြီး နှစ်ရက်၊ သုံးရက် နေလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့လည်း မေ့သွားပြန်ပါတယ်။\nနောက်တလကြာတော့ နောက်စာတစောင်လာပြန်ပါတယ်၊ ငါးပေါင် ထပ်တိုးသွားတဲ့အပြင် အပိုစာတစောင်ပါ ပါလာပါတော့တယ်။ ဘယ်နေ့ နောက်ဆုံးထားပြီး (ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းကို မှာယူ လက်ခံယူထားတဲ့ လူကြီးမင်း အနေနဲ့) ပိုက်ဆံပို့ပါ၊ မပို့လာရင်တော့ ဥပဒေကြောင်းအရ တရားစွဲရပါတော့မယ်။ တရားရင်ဆိုင်မယ်ဆိုလည်း တရားစရိတ်များကိုပါ လူကြီးမင်းက ထပ်ဆင့်ကျခံရပါလိမ့်မယ်တဲ့ဗျာ။\nဟား ဟား ဟား… ရယ်ချင်လိုက်တာ ဖတ်ဖတ်မော ရင်ဘတ်နောက်ကကျော လို့ပဲ ဆိုရပါတေ့မယ်။ ကျွန်တော်က ဆရာကြီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ခပ်တည်တည်လုပ်ပြီး ဒင်္ဂါးပြားဝယ်မိတာ အခုတော့ အခန့်မသင့်ရင် တရားစွဲ ခံရကိန်းရှိနေပါတော့တယ်။ ခုနစာတွေ တလပြီးတလ လာနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်က မာတာမိခင် ကျေးဇူးရှင် အမေရှိရာ ရန်ကုန်ကို ပြန်ရောက်ပါတယ်။\nဒါကြောင့်လည်း သေချာဂရုမစိုက်နိုင်တာပါပါတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ ရန်ကုန်ကနေ လန်ဒန်မြို့ ပြန်ရောက်လာတော့ ဓာတ်ပုံဦးထိန်ဝင်း လက်ဆောင် ပေးလိုက်တဲ့ ဘီဘီစီ ဦးနေ၀င်းရဲ့ ဘ၀မှတ်တမ်း ဒုတိယတွဲက ပါလာပါတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီစာအုပ်ကို ထုံ့ပိုင်းထုံ့ပိုင်း ဖတ်နေတာမှာ ဦးနေ၀င်းက သူ အင်္ဂလန်မှာ အိမ်နှင်လိုမှုတွေ၊ အိမ်ခန်း လျှောက်ထား ၀ယ်လိုမှုတွေမှာ ဘယ်လို တရားရုံးတက် လျှောက်လဲချက်တွေ ကိုယ်တိုင်ပေးပစ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာတွေကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရေးပြထားတာကို ကျွန်တော်က သွားဖတ်မိချိန် ဖြစ်ပါတယ်။\nဦးနေ၀င်းကတော့ မြန်မာပြည်မှာ တရားရုံးချုပ်ရှေ့နေ လုပ်ခဲ့တဲ့သူကိုးဗျာ၊ ဒီတော့ အမှုသည်အနေနဲ့ လန်ဒန်ရောက်တော့လည်း အင်္ဂလိပ် ဥပဒေတွေကို နှံ့နှံ့စပ်စပ်ဖတ်ပြီး ယိုပေါက်ဟာပေါက်ကနေ ဖိုက်ပစ်ခဲ့တော့ နိုင်ခဲ့သတဲ့ဗျာ။ ဟ… ဒါဆို ငါလည်း မင့်ရုံးက တကယ်လို့ တရားစွဲလာရင် ကိုယ်တိုင် လျှောက်လဲချက် ပေးလိုက်ရင် နိုင်နိုင်သားပဲလို့ ချော်တောငေါ့ အတွေးပေါက်မိပါတယ်။ ဦးနေ၀င်းက ကိုယ်တိုင်ရှေ့နေမို့လို့ဆိုရင်… ငါကလည်း ရှေ့နေမသားပဲ၊ ဘာကြောင့် မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာနေပြီလား… ဘာလား ညာလားနဲ့ စိတ်ကူးတောင် ယဉ်လိုက်မိပါသေးတယ်။ သိုးဆောင်းဝတ်ရုံ ရှေ့နေကြီးတွေနဲ့ ဘယ်လိုပြိုင်ပြောပစ် ဖိုက်ပစ်လိုက်မယ်ပေါ့။\nသူတို့က တရားယှဉ်ပြိုင်ရင် တကယ်ကို အခွင့်အရေးပေးတယ် မဟုတ်လား၊ ဥပဒေအထက်မှာ တကယ်ကို ဘယ်သူမှ မရှိဘူး မဟုတ်လား။ ဒီတော့ ကျွန်တော် ရဲမယ်ဆိုလည်း အရဲစွန့်နိုင်သားပဲလို့ ကျွန်တော် တကယ်တွေးခဲ့ပါတယ်။ ရိုးရိုးလေးပဲ ပြောပြမှာပေါ့၊ ကျွန်တော်က အထူးလည်း စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ပါ၊ အွန်လိုင်းမှာ ကြည့်မိရင်း အချိုအချောင် ရမလားလို့ ၀ယ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို မလိမ့်တပတ်နဲ့ နောက်ဒင်္ဂါးတပြား ထပ်ထည့်ပေးလို့ ရောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က တပြားပဲ ၀ယ်ပါတယ်၊ သူတို့က အချဉ်ဖမ်းပြီး နှစ်ပြား ထည့်လွှတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ၀ယ်တာ မဟုတ်ပါ၊ ပိုက်ဆံထပ်မပေးနိုင်ပါ၊ အဲဒါကို ပိုက်ဆံတွေ အလီလီ တောင်းနေပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ အလုပ်အကိုင်ပျက်တဲ့အထိ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရပါတယ် ဘာညာနဲ့ ကျွန်တော်က လျှောက်လဲချက်တောင် စိတ်ကူးနဲ့ ပြင်ဆင်ထားပြီပါပြီ။\nနောက်တော့… ကျွန်တော် ခင်မင်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ နည်းနည်းတိုင်ပင်ဦးမှဆိုပြီး တိုင်ပင်ကြည့်တော့ “မလုပ်ပါနဲ့မောင်ရာ… ပေးလိုက်စမ်းပါ၊ တရားရုံးတွေ ဘာတွေ သွားနေရင် မင်း တရားစရိတ် ထပ်ကုန်နေလို့ အများကြီး ပေးနေရပါလိမ့်မယ်“ လို့ မြန်မာတွေပီပီ ကျွန်တော့်ကို ပြေရာပြေကြောင်း ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သေချာစဉ်းစားရပါတယ်၊ ခပ်တည်တည်သာ လေကြီးမိုးကြီး လျှောက်တွေးနေတာ တကယ်တမ်း တရားရုံး ရောက်သွားရင် ကျွန်တော်ပဲ အရှက်ရမှာလို့ တွေးကြောက်မိပြန်ပါတယ်။\nဒါနဲ့ ပေးတာတော့ ပေးမယ်၊ မင့်ရုံးတော့ ဖုန်းဆက်ကြည့်ဦးမှလို့ဆိုပြီး ရုံးကို ဖုန်းဆက်ပါတယ်။ ဒီမှာက ရုံးတွေ၊ ဘဏ်တွေ ဖုန်းဆက်ရတာလည်း ကျွန်တော်တော့ အတော့်ကို စိတ်ကုန်ပါတယ်။ အားလုံးက လူတွေပြောတာ မဟုတ်ဘဲ လူအသံသွင်းထားတဲ့ စက်တွေက ပြောတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု ပြောဆိုတာတွေကို သင်တန်း သင်ခန်းစာအဖြစ် အသံဖမ်းယူထားပါမယ်၊ ဘာကိစ္စအတွက်ဆို ဘယ်နံပါတ်ကို နှိပ်ပါ၊ ဘာကိစ္စဆို ဘယ်နံပါတ်ကို နှိပ်ပါနဲ့ သွားလိုက်တာ တော်တော့်ကို စိတ်ရှည် ရတဲ့အပြင် ချာလပတ်ကို လည်ပါလေရော…၊ တခါတလေ ဟိုဘက်ဖုန်းစက်က ကိုယ်ပြောတာကို နားမလည်ရင် ဖုန်းချရင် ချ၊ ခဏကိုင်ထားပါဆိုပြီး မြူးဇစ်လေး ဖွင့်ပေးထားရင်း (စောင့်ပါနော်… ဖုန်းပြောမယ့်လူ အလုပ်များနေလို့ပါ၊ လူတွေ တအားကျနေလို့ပါ၊ ကိုင်ထားပါနော်… စောင့်ပါနော်နဲ့ပဲ) နောက်ဆုံး ကိုယ်က စိတ်မရှည်တော့ ဖုန်းချလိုက်ရပါတော့တယ်။\nအဲဒီအခါကျရင်လည်း တလကို ၃၅ ပေါင် ပေးရတဲ့ ဖုန်းဖိုးက ၄၀ နီးပါးဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ သူက အဲဒီလို ရုံးတွေ၊ ဘဏ်တွေကို အရေးကြီးလို့ ခေါ်တဲ့ နံပါတ်တွေကို ထပ်ပြီး ပိုက်ဆံတောင်းပါတယ်။ ဟို တလ ၃၅ ပေါင် ကန်ထရိုက်နှုန်းနဲ့ ပေးထားတဲ့ ၀န်ဆောင်မှုထဲမှာ ဒီရုံးတို့၊ ဘဏ်တို့ကို ခေါ်တာတွေက မပါဘူးတဲ့၊ ထပ်ပေးရမယ်တဲ့။ ကျွန်တော့်မှာတော့ စောင့်ရင်းကုန်သွားတဲ့ မိနစ်တွေအတွက် အကျိုးမရှိတဲ့အပြင် ပိုက်ဆံတောင် ထပ်ကုန်တာမျိုးတွေ ခဏခဏ ကြုံရပါသေးတယ်။\nနောက်တော့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဆက်ပြီးနောက်မှာ (ဘယ်နှပေါင် ပါသွားပြီလဲ မသိတော့ပါဘူး) မင့်ရုံးက လူတယောက်နဲ့ ဖုန်းရပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကောတာပေါ့၊ ခင်ဗျားတို့ လုပ်တာ ဟုတ်သလား၊ ဘာညာနဲ့ပေါ့။ သူကလည်း စကားကောင်းကောင်း ပြောပါတယ်။ နောက်တော့ ခင်ဗျား… အဲဒီ မလိုချင်တဲ့ အပြား (ဒင်္ဂါး) ကို ပြန်ပို့လိုက်ပါလားဗျာလို့ ပြောပြန်ပါတယ်။\n“ဟာ… မပို့နိုင်တော့ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့က အမျိုးမျိုး လုပ်နေတာပဲ၊ မ၀ယ်တဲ့ဟာကို ထည့်ပေး၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံတောင်း… ဒါ ကောင်းသလား၊ ဘာလား ညာလား“ ဆိုပြီး ပြောဆိုပစ်တော့ “ကဲ… ကိုယ့်လူ၊ နောက် ဒင်္ဂါးပြားကို ပထမ ဒင်္ဂါးပြားလိုပဲ ငါးပေါင်နဲ့ ပေးတယ်လို့ လုပ်လိုက်မယ်၊ ခင်ဗျား ငါးပေါင်တော့ ထပ်ပေးပါ“တဲ့။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ အချောင်စိတ်က မပျောက်သွားဘဲ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီး “အင်း… ဒါဖြင့်လည်း ပြီးရော၊ ခင်ဗျားတို့က အမျိုးမျိုး လုပ်တယ်“ လို့ ပြောဆိုပြီး ကျွန်တော့် ဘဏ်စာရင်း အချက်အလက်တွေ ထပ်ပေး၊ ငွေထပ်လွှဲ လုပ်ရပြန်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တော့ ၁၀ ပေါင် ပေးပြီး ဒင်္ဂါးနှစ်ပြားရပြီလို့ အောက်မေ့မိပါတယ်။ မပြီးခဲ့ပါဖူးဗျာ… ဗြိတိသျှတွေကို ကျွန်တော် လျှော့တွက်လိုက်တာ မှားသွားပါတယ်။ သူတို့က စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း (စာထဲမှာ ရေးထားတဲ့အတိုင်း) မရရအောင် နောက်ဆုံး လုပ်သွားပါတော့တယ်။ မင့်ရုံးက လူကတော့ ကျွန်တော့်ကို ချွေးသိပ် လိုက်တာလား၊ ကျွန်တော် ကောနေ အော်နေလို့ ပြီးပြီးရော လုပ်လိုက်တာလားတော့ မသိပါဘူး။\nမင့်ရုံးက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို အနိုင်ပိုင်းလိုက်တယ် ထင်ပါသလဲ။ သူတို့ တရားရုံးလည်း မသွားခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း လျှောက်လဲချက်တွေ မပေးခဲ့ရပါဘူး။\nရုံးက HR ကို တိုက်ရိုက်ချိတ်ပြီး ကျွန်တော့်ငွေစာရင်းကနေ သူတို့လိုချင်တဲ့ပိုက်ဆံ (ဒဏ်ကြေးပါ အပါအ၀င်ပေါ့) ပေါင် ၆၀ လား နှုတ်ယူသွားပါတော့တယ်။\nကျွန်တော့်မှာ သင်ခန်းစာတခု ထပ်တိုးပြန်ပါတယ်။ အချောင်မလိုချင်နဲ့… မလည်ရင် မရှုပ်နဲ့…။ မဟုတ်ဘူးလား။\n၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်။\nည ၁၁ နာရီ။\n5 Comments: kom\n19/07/2011 at 5:25 am\tစိတ်ဝင်စားစရာပါဘဲ အခုလို အတွေ့အကြုံနားထောင်ရတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\n19/07/2011 at 5:26 am\tနိုင်ငံခြားမှာနေရတာ မလွယ်ပါဘူး မျက်စိထောက်ထောက်………….မလွယ်ဘူး ရူးနိုင်တယ်လို့သီချင်းလေး အော်ဆိုနေရမလိုပါဘဲ။\n19/07/2011 at 5:26 am\tဒ်ဂ်ါးပြားးလေးဘယ်မှာ သိမ်းထားလဲဟင်. စိတ်နာလို့လွတ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ဒီဘက်ကလေး. စလုံးဘက် ပစ်လိုက်ပါ။\n19/07/2011 at 5:28 am\tအဲသာ အမေ့ကြောင့်အမေ့ ဒဂ်ါးလေး သတိရနေတာ နဲ့ အဲသလိုဖြစ်ရတာ အမေ့ဆီက ပြန်တောင်း.\n19/07/2011 at 5:30 am\tဒီလိုဘဲ ကားသော့ကြီးပို့ပြီး သင် သည် ဆယ်ယောက်ထဲတွင်ကံကောင်းသူဖြစ်သည် မဲလာနဗှိုက်ပါရန် ဖိတ်စာရဘူးတယ်။ မနည်း စိတ်ျေလျှာ့ပြီး မဲသွားမနှိုက်ဘို့ မေ့ပလိုက်ရတယ် ကားသော့ကြီးတောင် သိမ်းထားရမလိုလို ဘာလိုလုဖစ်သွားတယ်။ အော်ဒုတ်ခ ဒုတ်ခ.။


မြန်မာ့ရိုးရာ သီတင်းကျွတ်အချိန်လေးကို မြန်မာဆန်ဆန်အလှလေးတွေနဲ့ ဖန်တီးတင်ဆက်လိုက်တဲ့ နော်ဖော်အယ်ထား…. – Cele Oscar\nမြန်မာ့ရိုးရာ သီတင်းကျွတ်အချိန်လေးကို မြန်မာဆန်ဆန်အလှလေးတွေနဲ့ ဖန်တီးတင်ဆက်လိုက်တဲ့ နော်ဖော်အယ်ထား….\nOctober 11, 2021 By L YC Knowledge\nနိုငျငံခွား မငျးသမီးလေးလား ထငျမှားရလောကျအောငျ ခဈြဖို့ကောငျးတဲ့ နျောဖျောအယျထား ကိုတော့ပရိသတျကွီး ခဈြကွမယျထငျပါတယျ။သူမရဲ့ ခဈြစရာအပွုံးလေးတှကေပဲ ပရိသတျရဲ့အခဈြတှကေို ပိုစခေဲ့တာလညျးဖွဈပါတယျ။ဖွူဝငျးဥ တဲ့ အသားအရညျလေးရယျ သှယျလြ ကဈြလဈပွီး အဆီပို မရှိတဲ့ ခန်ဓာကိုယျလေးကို ပိုငျဆိုငျထားတာကွောငျ့ မိနျးကလေးတိုငျး အားကနြှဈသကျ ခဈြခငျနရေသူ လေးလညျးဖွဈပါတယျ။\nကွှရေုပျလေးလို့ ထငျမှား ရလောကျအောငျ ဖွူဝငျးလှပနသေူလေးမို့ မိနျးကလေး ပရိသတျအခြို့ အားကြ ခဈြခငျနရေခွငျးလညျးဖွဈပါတယျ။လတျတလောမှာလညျး မကွာခငျကရြောကျတော့မယျ့ သီတငျးကြှတျ ကာလလေးအတှကျ အမှတျတရ ပုံရိပျလေးတှကေို ဖနျတီး ရိုကျကူးကာ ဖဘှေ့တျစာမကျြနှာပျေါတှငျ ဖျောပွထားပါတယျ။\nပုံလေးထဲမှာ နျောဖျောတဈယောကျ အရမျးခဈြဖို့ကောငျးနေ တာလညျးဖွဈပါတယျ။ ပုံလေးတှေ နဲ့ အတူ ” ဝါလကငျးလှတျသီတငျးကြှတျကာလအခြိနျအခါမှာ မွနျမာနိုငျငံသူနိုငျငံသားအားလုံး စိတျ၏ ခမျြးသာခွငျးကိုယျ၏ကနျြးမာခွငျးတှေ နဲ့ တလုံးတဝတညျး ပွီးပွညျ့စုံ ကွပါစလေို့ ဆုမှနျကောငျးတောငျးပေးလိုကျပါတယျ…” ရေးသား ဆုတောငျးထားပေးရာ ပရိသတျကွီး အတှကျ ပွနျလညျ ဖျောပွပေးလိုကျပါတယျ ။\nPhoto – Naw Phaw Eh Htar\nနိုင်ငံခြား မင်းသမီးလေးလား ထင်မှားရလောက်အောင် ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ နော်ဖော်အယ်ထား ကိုတော့ပရိသတ်ကြီး ချစ်ကြမယ်ထင်ပါတယ်။သူမရဲ့ ချစ်စရာအပြုံးလေးတွေကပဲ ပရိသတ်ရဲ့အချစ်တွေကို ပိုစေခဲ့တာလည်းဖြစ်ပါတယ်။ဖြူဝင်းဥ တဲ့ အသားအရည်လေးရယ် သွယ်လျ ကျစ်လစ်ပြီး အဆီပို မရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် မိန်းကလေးတိုင်း အားကျနှစ်သက် ချစ်ခင်နေရသူ လေးလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nကြွေရုပ်လေးလို့ ထင်မှား ရလောက်အောင် ဖြူဝင်းလှပနေသူလေးမို့ မိန်းကလေး ပရိသတ်အချို့ အားကျ ချစ်ခင်နေရခြင်းလည်းဖြစ်ပါတယ်။လတ်တလောမှာလည်း မကြာခင်ကျရောက်တော့မယ့် သီတင်းကျွတ် ကာလလေးအတွက် အမှတ်တရ ပုံရိပ်လေးတွေကို ဖန်တီး ရိုက်ကူးကာ ဖေ့ဘွတ်စာမျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်ပြထားပါတယ်။\nပုံလေးထဲမှာ နော်ဖော်တစ်ယောက် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းနေ တာလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ပုံလေးတွေ နဲ့ အတူ ” ဝါလကင်းလွတ်သီတင်းကျွတ်ကာလအချိန်အခါမှာ မြန်မာနိုင်ငံသူနိုင်ငံသားအားလုံး စိတ်၏ ချမ်းသာခြင်းကိုယ်၏ကျန်းမာခြင်းတွေ နဲ့ တလုံးတဝတည်း ပြီးပြည့်စုံ ကြပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်…” ရေးသား ဆုတောင်းထားပေးရာ ပရိသတ်ကြီး အတွက် ပြန်လည် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ် ။\nIdiots Raymond Room ဆိုတဲ့ အခန်းလေးထဲကပစ္စည်းတွေ အားလုံးနီးပါးအခိုးခံရလို့ အကူအညီတောင်းလာတဲ့ ပရိသတ်တစ်ဦး……


၈.၈.၈၈ နှလုံးသားမဲ့ လက်မရွံ့ လူသတ်ပွဲ | ကျွန်မ၏ခံစားမှုများ သီကုံးရာ လွတ်လပ်ခြင်းအနုပညာ\nJuly 31, 2008, 2:34 am\nthanks lin let. you should have to keep for history of 8888.\nComment by ayinepan2000 August 1, 2008 @ 6:27 am\nလင်းလက်ရေ……ဘလော့ဆိုတာကို သိရတဲ့အချိန်ကစပြီး လင်းလက်ကြည်စင်ဆိုတာလည်း\nတွေတင်ပေးပါ.. proxy တွေကြားကနေပြီးလာရတာပါ\nကျွန်တော်ရဲ့ ဘလော့ကိုလည်းလာပါ အကြံပေးပါ\nhttp://yannaing-thinking.blogspot.com ပါ ။\nComment by yannaing August 2, 2008 @ 3:11 pm\n၈ လေးလုံး ရဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို မကြည့်ရက် ပေမယ့် သေသေချာချာ ထပ်ကြည့် သွားပါတယ် မလင်းလက်…။ သန်းရွှေကို ပြည်သူ မနိုင်ပေမယ့် Natural Law က နိုင်လာမှာပါ…။ မကောင်းမှုဆိုတာ ဆိတ်ကွယ်ရာ မရှိပါဘူး.. ဒီလို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ယုတ်မာ ပက်စက်သူတွေ အတွက်ကတော့ ဆွေးစဉ်မျိုးဆက် အပြစ်တွေ ခံစားရမှာပါ…။\nComment by အီဖေကို August 3, 2008 @ 12:17 am\nလင်လက်ရေ စာလာဖတ်သွားပါတယ်။ ၈၈ သမိုင်းကို လင်းလက်တို့လို မျိုးဆက်သစ်တွေက အခုလို ပြန်လည်တင်ပြပေးတာကို သိပ်ပြီးကျေးဇူတင်တယ်၊ ဂုဏ်လည်းယူပါတယ်။\nComment by Nge Naing August 4, 2008 @ 7:59 am\nမှန်အောင် ပစ်မယ်တဲ့ဗျ.. မှန်အောင်ပစ်တာ.. ကိုယ့်သားသမီး ကိုယ်သတ်နေတယ်ဆိုတာ နေဝင်းမသိဘူးနဲ့ တူတယ်.. လာလည်သွားပါတယ် ညီမ.. အကို အခု ဘလော့စပေါ့မှာ စာပြန်ရေးနေပါတယ်.. .ကွန် ကြီးက ပိုးကိုက်သွားလို့ .. အားရင် လာအားပေးပါဦးဗျာ..\nComment by Min Min September 9, 2008 @ 9:10 pm\n၈၈ နဲ.ပတ်သက်လာတိုင်း ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းမသိတဲ့\nComment by htike May 27, 2009 @ 2:50 pm