သစ်တုံး လူသား – မြန်မာသတင်းစုံ\nနှစ်ယောက်သား မအောင့်အီးနိုင်တော့သည့် အလား အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် တစက္ကန့်မျှ မဆိုင်းဘဲ ကိုလတ်က မဝေ ကို သိမ်းကြုံး ဆွဲဖက်ရင်း ပါးစပ်က တတွတ်တွတ် “မဝေ မဝေ၊ ငါ ဟာ ငါ၊ နင့်ကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ မနေနိုင်တော့ဘူးဟ၊ ဟိုနေ့ နင်နဲ့ တွေ့ပြီးကတည်းက ငါ ငါ နေလို့ မရတော့ဘူး” ဒီစကားကိုဘဲ ရှေ့နောက်ပြောင်းကာ ထပ်ခါ ထပ်ခါ ပြောရင်း မဝေ မျက်နှာကို တရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် အငန်းမရ လိုက်နမ်း နေသည်၊ မဝေကလဲ ခေါင်းမော့ကာ ကိုလတ် အနမ်းကို မျက်စိ မှိတ် ခံရင်း “ငါလဲ ဒီလိုပါဘဲ ကိုလတ်ရာ၊ နင့်ကို တွေ့လိုက်တာ အရမ်းပျော်သွားတာ၊ ငါ့ စိတ်ထဲမှာ အချိန်တော်တော်ကြာ ပျောက်နေတဲ့ ဆန္ဒတွေ ပြန်ပေါ်လာတာ၊ နင်ကလေ နင်က ငါ့ကိုအရမ်းဆွဲဆောင်နိုင်တာ” စိတ်ထဲက ဖြစ်နေသည့် ဆန္ဒကို ထပ်ခါ ထပ်ခါ ကိုလတ်နဲ့ လုပြောရင်း တယောက်ကို တယောက် တင်းတင်း ဖက်ကာ အပြန်အလှန် အငန်းမရ နမ်းနေရင်းမှ “ငါလဲ နင့်လို ပါဘဲဟာ၊ ဟာ မရတော့ဘူး မရတော့ဘူး၊လုပ်တော့ ဟာ လုပ်တော့၊ ငါ ငါ အရမ်းထန်နေပြီ” ကိုလတ်က ပြောပြောဆိုဆို သူ အင်္ကျီ ကို ကမန်းကတမ်း ဆွဲချွတ်ပြီး မဝေကို အခန်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ “ကိုလတ် . . . . အဝတ်စတွေရော ဘယ်မှလဲ၊ နင် အဆင်သင့် လုပ်ထားလား” မဝေ အမေးကို ကိုလတ်က “အင်းပါ၊ အဲဒါ မပါဘဲ နင့်ကို လုပ်လို့ရမှ မရတာ၊ ဟိုမှာလေ” ကိုလတ် ပြရာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ယာဘေး စားပွဲပေါ်မှာ အနက်ရောင် ခပ်ရှည်ရှည် အဝတ်စ ၂ စ၊ “နင် အရမ်း ထန်နေပြီလား ဟင် ကိုလတ်” မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း အပေါ်ပိုင်း ဗလာ ဖြစ်နေသော ကိုလတ် ရင်အုံကို မဝေ က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်ကစားကာ နှာသံပါပါ ခပ်တိုးတိုးလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဟင်းးးးအင်းးးးငါ ငါ နင့်ကို မြင်ကတည်း ထန်နေတာ မဝေရာ၊ နင်ရော ဟင်” “အင်း ငါရောဘဲ၊ ကိုလတ်ရာ မနေနိုင်တော့ဘူး အရည်ကို တစိမ့်စိမ့် ထွက်နေပြီ၊ ငါ လေ ငါ၊ နင် နဲ့တွေ့မှ ဘဲ အဲလို ဖြစ်တာ၊ တကိုယ်လုံးကို ရွနေတာဘဲ” “ဒါဆိုလဲ လုပ်လေဟာ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ငါ မနေနိုင်တော့ဘူးဟ” “အင်း . . လာ” မဝေက ပြောပြောဆိုဆို သူအရင်ကတည်းက လုပ်နေကျ အတိုင်း လက်ထဲက အဝတ်စဖြင့် ကိုလတ် မျက်လုံးကို ပိတ်အောင် ခပ်တင်းတင်း စီးလိုက်သည်၊ မျက်စိ ကို စီး ပြီးသည်နှင့် ကိုလတ်က အလိုက်တသိ သူ့ လက်နှစ်ဘက်ကို ပူးပြီး ရှေ့ကို တိုးပေးသည်။\nဒီရက်ပိုင်း မြန်မာအသစ်တွေက တော့ နေ့စဉ်ကိုထွက်နေတာဗျ။ အရင်ကချိန်းမ တွေရဘဲ အိမ်တွင်းအောင်းတွေ ခုမှ အပြင်ထွက်ပြီးကဲနေကြတာဗျို့။ ကဲ App မှာတော့ ထုံစံအတိုင်းလင်းပြီဗျာ။ 👇👇👇👇👇👇👇 ကြည့်မယ်ဆိုရင် အောက်က ပုံလေးကို နှိပ်ပြီး ဒေါင်းလိုက်နော်\nApp ဒေါင်းရန် Link\nထိုးပေးသော လက်နှစ်ဘက်ကို နောက် အဝတ်စ တခု ဖြင့် မဝေက တင်းကြပ်အောင် ချည်ကာ ကိုလတ်ကို အနားက ကုတင်ပေါ် တွန်းချ လိုက်သည်။ ပက်လက်လဲသွားသော ကိုလတ်က ချည်ထားသော သူ့လက်နှစ်ဘက်ကို ခေါင်းပေါ် မြှောက်တင်လိုက်သည်။ “ပြောစမ်းဟာ ကိုလတ်၊ ပြောစမ်း နင် ငါ့ကို အခု ဘာလုပ်ချင်နေလဲ” “ငါ ငါ အခု နင့် စောက်ရည်တွေ တဝ ယက်ချင်တယ်ဟာ” “ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း၊ ကြိုက်တယ် ဟုတ်လား ကိုလတ်” ပါးစပ်က ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းတညှိမ့်ညှိ့် ဖြစ်နေသော ကိုလတ်ကို မဝေက တဟင်းဟင်း ရယ်ပြီး ကြည့်ရင်း သူ့ အဝတ် အစားများကို အကုန် ချွတ်ချလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ ကုတင်ပေါ် ပက်လက် လဲနေသည့် ကိုလတ် ဘောင်းဘီမှ ခါးစကို ဆွဲကာ ခါးပတ်ခေါင်းကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆွဲဖြုတ်လို့ ကြယ်သီးနဲ့ ဇစ်ကို ဖြုတ်ကာ ခြေထောက် အစ မှ ကိုင်ပြီး ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ကိုလတ်က အလွယ်တကူ ကျွတ်သွားအောင် အလိုက်သင့် ခါးကော့ပေသည်၊ ဘောင်းဘီကျွတ်သွားတော့ မှ မဝေက ကုတင်ဘေးရပ်လျှက်မှ ခါးကုန်းကာ လက်တဖက်က ကုတင်ကို ထောက် လက်တဖက်က အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အောက်မှ အတင်းရုန်းကန်နေသည့် ကိုလတ် လီးကို ဘောင်းဘီပေါ်မှ လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်စမ်းရင်း “ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း နင် အရမ်း ထန် နေပြီ ကိုလတ်၊ တင်းပြီးတော့ကို မာထောင်နေတာ” “ထန် နေပါတယ် ဆိုမှ နင်ကလဲ ငါ့ကို လာကလိနေတယ်၊ လုပ်မှ သာလုပ်စမ်းဟာ” “လုပ်မှာပေါ့ဟ နင်ကလဲ၊ ငါက နင့်ထက်တောင် ပိုထန် နေတာ၊ သေချာ ကြည့်ပရစေအုံး နင့်လီးကို၊ ငါ မမြင်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ” ပြောပြောဆိုဆို အတွင်းခံ ဘောင်းဘီအောက်မှ အတင်းရုန်းနေသော ကိုလတ်လီးကို ပွတ်ကကစားနေရာမှ လက်နှစ်ဘက်ဖြင့်တဖြေးဖြေး ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ငေါက်ကနဲ ပေါ်လာကာ တယမ်းယမ်း ဖြစ်နေသော လီးကို ဖမ်းဆုတ်ရင် ခပ်တင်းတင်း ညှစ်ကာ အားမရသလို သူ့ အောက်နှုတ်ခမ်းကို သူ့ အပေါ်သွားဖြင့် ကိုက်ရင်း လေးငါးဆယ်ချက် ခပ်သွက်သွက် ထုကစား ကာ စိမ့်ထွက်လာသော အရည်ကြည် လျှာဖျားဖြင့် အသာတို့ရင်း နှုတ်ခမ်းဖြင့် ခပ်ကြာကြာလေး ပြွတ်စ် ကနဲ ဆွဲ စုတ်လိုက်သည်။\n“နင့် လီးက အရင်အတိုင်းဘဲဟာ၊ ငါ အရမ်းကြိုက်တယ်” စိတ်ထဲက မအောင့်နိုင်ဘဲ ထွက်လာသောလေသံဖြင့် နှာသံ ပါပါ စကားသံက မဝေ နှုတ်ခမ်းက ထွက်လာသည်။ ကိုလတ်က မနေနိုင်သလို လေသံဖြင့် “အားးး မဝေရာ၊ နင် ကလဲ၊ လာစမ်းပါဟာ ငါ့ ပေါ်ခွစမ်းပါ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ငါ ဒီမှာ စောက်ရမ်းယက်ချင်နေပြီ” “လာမှာပေါ့ဟာ ကိုလတ်ရာ၊ ငါကလဲ ဒီမှာ အယက်ခံချင်တာ အရည်ကို တောက်တောက်ကျနေပြီ၊ အလယ်ကို တိုးဟာ” မဝေက ကိုလတ် ကိုယ်ကို ကုတင် အလယ်ကို ရောက်အောင် တွန်း သလို ကိုလတ်ကလဲ အလိုက်သင့် ကိုယ်ကို တွန့် ကာ ရွှေ့သည်၊ အလယ်ရောက်သွားမှ မဝေက ကိုလတ်ခါးပေါ်ခွလိုက်ပြီး ခါးကုန်းကာ ကိုလတ် နှုတ်ခမ်းကို သူ့လျှာဖြင့် လှမ်းယက်လိုက်သည်။ကိုလတ်က အလိုက်သသိ သူ့လျှာကို ထုတ်ပေးသည်၊ ထုတ်ပေးသည့် ကိုလတ်လျှာကို မဝေက မစုတ်၊ သူ့လျှာဖြင့် ယက်ကာ တဖြေးဖြေး လျှာ ထိပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းမှ မေးစေ့၊ မေးစေ့မှ လည်စေ့၊ လည်စေ့မှ ရင်ညွန့်ထိ တဖြေးဖြေး အောက်ကို လျှာဖြင့် ယက်ချ လာသည်။ ကိုလတ်က အောက်မှ တဟင်းဟင်း ဖြင့် ညီးညူကာ ဖီးတက်နေရင်း “လုပ်ပါတော့ မဝေရာ လုပ်ပါတော့ ငါ့ မျက်နှာပေါ် ခွစမ်းပါဟာ” “ရော့ ဟာ ရော့ နင် ဒီလောက်လိုချင်နေတာ” လျှာတန်းလမ်းထုတ်ကာ တောင်းတနေသော ကိုလတ် မျက်နှာပေါ်ထိ ရောက်အောင် ဒူးထောက်လျှက် တိုးပြီး မျက်နှာပေါ် သူ့ စောက်ဖုတ် ရောက်လာသည်နှင့် ကိုလတ် မျက်နှာနားထိ ထိလုမတတ် ကပ်ခါ “ကိုလတ် ငါ့ စောက်ဖုတ် အနံ့ကို ရှုဟာ၊ ဘယ်လို လဲ အရင်လိုဘဲလား၊ နင်ကြိုက်သေးလား ပြောစမ်း” ကိုလတ်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှုသလို တရှုးရှုးဖြင့် ရှုရင်း “ဟား လွမ်းနေတာ မဝေရာ လွမ်းနေတာ၊ ဒီ စောက်ပတ် အနံ့ကို ငါ လွမ်းနေတာ နှစ်ပေါင်း မနဲဘူး မဝေရာ၊ နင့် စောက်ပတ်က အရမ်း ရှုလို့ ကောင်းတာဘဲ၊ ငါကြိုက်တယ်၊ နဲနဲ ကပ်အုံးဟာ၊ ငါ့ နှာခေါင်းနဲ့ ထိအောင် ကပ် . . ကပ်” “ကြိုက်လား ကိုလတ်၊ ကဲ ရော့ ရော့ ရှုဟာ ရှု တဝရှု” မဝေက သူ့ စောက်ပတ်ကို ကိုလတ် နှာခေါင်းနှင့် မထိတထိ ဖြစ်နေအောင် ကပ်ပေးရောက ဖိချလိုက်သည်။ ကိုလတ်ဆီက ဝူးဝူးဝါးဝါး ဖြင့် အသံထွက်လာကာ လျှာက မလတ်စောက်ဖုတ်ထဲ တိုးဝင်လာသည်။\nမလတ်က အရှိန်ရသလို သူ့စောက်ဖုတ်ဖြင့် ကိုလတ် ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်း တဝိုက် ခါးကို ကစားပြီးရှေ့တိုး နောက်ငင် လှုတ်ရှားပေးနေသည်၊ စကားသံတွေ တိတ်သွားတာ တဟင်းဟင်း ညီးသံနှင့် နှာမှုတ်သံတွေ ပြင်းထန်လာသည်။ “အား အား ကိုလတ် ကိုလတ် ကြိုက်လား ကြိုက်လား ငါ့ စောက်ရည် အရသာ ရှိလား နင် ကြိုက်တုန်းလား” “ဝူး အူး အင်း ဝူး” ကိုလတ်ဆီက မပီမသ အသံ ထွက်လာပေမဲ့ ဘာပြောမှန်း မဝေ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်လိုက်သည်။ “အား ကောင်းတယ် ကိုလတ်၊ ဖိထိုး ဖိထို နင့်လျှာနဲ့ အဲ့နေရာ ဖိထိုး၊ အား အား ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်၊ ငါ ပီးတော့မယ်ဟ၊ ဖိ ထိုး ဖိ ထိုး၊ ငါ ငါ နင့် ပါးစပ်ထဲ အရည်တွေ ညှစ်ချမယ်၊ ဖိထိုး ဖိထိုး အား အား အား အား . . . . ဆင်းပြီ ဆင်းပြီ ငါ့ အရည်တွေ ဆင်းကုန်ပြီ. . အား အား . . .ပီးပြီ ပီးပြီ . . ကိုလတ် ကိုလတ် . . . ကောင်းလား ကောင်းလား၊ အရသာ ရှိလား . . အားးးးးး” မဝေ ကော့လန်ကာ ကိုလတ်ပါးစပ်ကို သူ့ စောက်ဖုတ်ဖြင့် အတင်းဖိရင်း အား ကနဲ အသံရှည်ကြီးဖြင့် အားရပါးရ အော်ရင်း သူ့ သုတ်ရည်တွေ ကိုလတ် ပါးစပ်ထဲ ညှစ်ချလို့ တချီ ပြီးသွားကာ စောစောက ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုတ်ရှားမှု့တွေ တဖြေးဖြေး ညိမ်က ပျော့ကျသွာသည်။ ပျော့ကျသွားသည်နှင့် မဝေက သူ့ စောက်ဖုတ်ကို ကိုလတ် မျက်နှာပေါ်မှာ ခွာကို ကိုယ်ကို နောက်ဘက်တိုးရင်း ဘိုက်ပေါ်ခွပြီး သူ့ကိုယ်ကို ကိုလတ် ပေါ် မှောက်ချပြီး သူ့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုလတ် မျက်နှာကို ညှပ်ကိုင်ကာ မျက်နှာချင်း ကပ်လို့ ကိုလတ် နှာခေါင်း နှင့် ပါးစပ် တဝိုက် ပေနေသော သူ့ စောက်ရည် တွေကို သူ့လျှာ ဖြင့် လျှောက်ယက်ကာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနေတော့သည်။\nမောမောနှင့် ခနမျှ နှစ်ယောက်သား ခန မျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် “ဘယ်လိုလဲ ကိုလတ်၊ ကြိုက်တုန်းဘဲလား” “ကြိုက်တယ် မဝေရာ၊ အရမ်းကြိုက်တယ်၊ ငါ အဲဒီ အရသာကို လွမ်းနေတာ ကြာလှပြီ၊ လုပ်စမ်းပါအုံးဟာ ငါ မပီးသေးဘူးဟ” “ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း . . . လာမယ်လေ၊ ငါလဲ မ၀သေးပါဘူးဟ၊ ပီးသာပီးသွားတာ နင့် ကို လိုးမှ မလိုးရသေးတာ၊ ဘယ်ဝ မှာလဲ၊ နင့်ကို ငါက တက်လိုးရမှ ၀ မှာ” “နေအုံး နေအုံး ခု မလိုးနဲ့အုံး၊ ခုလိုးရင် ငါ ကြာကြာထိမ်းနိုင်မယ် မထင်ဘူး၊ ခုတောင် တင်းပြီး အရည်တွေ အ၀တေ့နေပြီဟ၊ ပီးချင်နေပြီ၊ စုတ်ဟာ ငါ့ကို ပီးအောင် အရင်စုတ်၊ နင့် ပါးစပ်ထဲ ငါ တချီ အရင်ပီးမယ်။ နောက် တချီပြီးမှ အားရပါးရ အကြာကြီးလိုးဟာ” “အင်းပါဟ၊ ငါသိပါတယ်၊ နင့်လီးကို မြင်ကတည်း စုတ်ချင်နေတာ၊ နင်က ငန်းငန်းတက် ငါ့ကို ယက်မယ် အော်နေလို့၊ ခု ငါ့ နို့သီးလေး စို့မလား” “အင်း စို့မယ်” မဝေက ကိုလတ်ပေါ် အိပ်နေရာက ကုန်းထကာ လေးဘက်ထောက်ရင်း တွဲလောင်းကျနေတဲ့ သူ့ နို့သီးကို ကိုလတ် ပါးစပ်ပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်၊ ကိုလတ်က ပါးစပ်ကို လို့ လှမ်းငုံရင်း ပူးချည်ထားသော သူ့လက်က အလိုလို ကြွလာကာ မဝေ နို့ကို ကိုင်ဘို့ အားယူလိုက်သည်။ မဝေက ကြွလာသော ကိုလတ်လက်ကို သူ့လက်ဖြင့် ပြန်တွန်းချရင်း “ဘာမှ လာထိဘို့ မကြိုးစားနဲ့ နော်ကိုလတ်” “ငါ ငါ အားရပါးရ ညှစ်ပြီး စို့ချင်တာ မဝေရာ” “တော်စမ်းပါ၊ ဘာ ညှစ်ချင်တာလဲ၊ မကိုင်နဲ့၊ ကိုင်ပြီးရင် နင်က ကြီးတယ်လေး၊ သေးတယ်လေး၊ မာတယ်လေး၊ ပျော့တယ်လေးနဲ့ နင့် ဆန္ဒ ပြည့်သွားရင် နင် မကြိုက်တာ တခုခု ဖြစ်ပြီ၊ ငါသိတယ်၊\nနင့်ဖာသာနင် အောက်က သစ်တုံး လိုနေ၊ ငါ လုပ်တာ ခံ၊ လိုချင်တာ တောင်း၊ နင့်ကို ငါလုပ်ပေးမယ်” “အေးပါဟာ အေးပါ၊ နဲနဲလေး အောက်ဖိဟာ၊ ခု အဖျားလေးဘဲ မိနေတာ” “ရော့ ရော့ စို့ဟာ စို့၊ လျှာ နဲ့ လှိမ့်ဟာ၊ အင်း အင်း . . စို့ဟာ၊ သွားနဲ့လဲ မနာအောင် ကိုက်ဟာ၊ ပြီးရင် ငါ့ နို့နဲ့ နင် ရင်ဘတ်ကိုလဲ ပွတ်ပေးမယ်၊ နင့် လီး ကိုလဲပွတ်ပေးမယ်၊ နင် ကြိုက်တယ် မို့လား” မဝေက ပြောလဲပြော သူ့ နို့အုံ ၂ ဖက်ကို တလှည့်ဆီ ကိုလတ် ပါးစပ်ပေါက် ရှေ့ ချပေးနေသည်။ ပြီးတော့မှ သူ့ နို့သီးနဲ့ ကိုလတ် တကိုယ်လုံးကို ဒရွတ်တိုက် ပွတ်ရင်း တဖြေးဖြေး နောက်ကို ရွှေ့လာကာ ထောင်မတ်နေသော ကိုလတ်လီးကို သူ့ နို့နှင့် တိုက်ကစားနေရာမှ သူ့ ကိုယ်ကို ပေါင်ကြားထဲ လျှောချကာ လျှာ နဲ့ ထိထိမိမိ ယက်လိုက်သည်။ “အားးး မဝေ” ပါးစပ်က အားကနဲ အော်ရင်း ကိုလတ် အောက်ပိုင်က ကော့တက်လာသည်။ မဝေက ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းထိုးကာ တွဲလောင်းကျနေသော ဥ တလုံးကို လှမ်းဟတ်လိုက်သည်။ “အား” အော်ရင်း ကိုလတ် ကော့တက်လာပြန်သည်။\nဥ ကို ဆွဲကိုက်ရင်း လီးတံ ကြီးကိုသူ့ နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်ကစားနေသည်။ ကိုလတ် မနေနိုင်တော့ “စုတ် . . စုတ်စမ်းပါ မဝေရာ၊ ငါ မနေနိုင်တော့ဘူး၊ အဆုံးထိ ဆွဲစုတ်ဟာ၊ နင့် အာခေါင်နဲ့ ထိအောင် ထိုးဟာ၊ မရတော့ဘူးဟ၊ ငါ ထွက်ခါ နီးနေပြီ၊ ငါ့ကို ဆွ မနေနဲ့တော့၊ သေချာ ငုံပြီး ဆွဲ စုတ်စမ်းပါ၊ အား အား ကောင်းတယ် အဲ လို အဲ လို အား မဝေ မဝေ . . အား အား နင် နင် အား အား ကောင်း ကောင်း အား ကောင်း” ကိုလတ် ပြောသည်ကို မဝေ က တထပ်တည်း ကျအောင် လိုက်လုပ်ပေးရင်း “အား အား အား အား မရတော့ဘူး ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ မထုတ်လိုက်နဲ့၊ စုတ် စုတ် ငုံထား ငုံထား၊ အား အား အား အား” တ အား အား အော်ရင်း ကိုလတ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ မဝေက ကိုလတ်လီးကို ခန ကြာမျှ ဆက်ငုံထားရာမှ စုတ်ဆွဲ လေး စုတ်ကာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပေါင်ရင်းမှာ ခေါင်းတင် မှေးလိုက်သည်။ “စောက်ကောင် နင် မထုတ်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ၊ ညှီလိုက်တာ၊ ပြစ်ခဲ နေတာဘဲ” “ကြာပြီဟ၊ မှတ်တောင် မမှတ်မိဘူး၊ အဲဒါမှ ကောင်းတာပေါ့ဟ၊ တကယ့် အဆီအနှစ်” “ဗျန်း . . . စောက်ကောင် ဘာ အဆီ အနှစ်လဲ ငါ့မှာ မနဲ မြိုရတယ်” ကိုလတ် ပေါင်ရင်း ခေါင်းတင် အိပ်နေရာက ဘိုက်ကို ဗျန်း ကနဲ အသံထွက်အောင် ရိုက်ရင်း မဝေက ပြောသည်။\n“ကောင်းလိုက်တာ မဝေရာ၊ ငါလဲ ခုမှ နေရ ထိုင်ရတာ အဆင်ပြေသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် နင့်ကို ငါ စွဲနေတာ၊ တော်ကြာ င့ါ လီး ပြန်တောင်လာရင် အပီ တက်လိုးဟာ” “နင့် လီးက တောင်မှ တောင်ပါ့တော့မလားဟ၊ ခု တချီထဲ သာခွေယိုင် ဖြစ်နေပြီ၊ နင် လဲ အသက်ကြီးလာပြီနော် အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး၊ စိတ်သွားတိုင်းကိုယ်မပါတော့ဘူး၊ လုပ်မနေနဲ့” “နင်ကလဲဟာ ငါ့ကို အထင်သေးလို့၊ နင် အလိုးခံချင်သေးတယ် မို့လား ငါသိတယ်” “ရပါတယ်ဟ၊ အလိုးခံ ချင်ပေမဲ့ နင့်ဟာကမှ မနိုင်တော့တာ” “နိုင်တယ်ဟာ ထည့်သာထည့်” “ဘယ်လိုထည့်မလဲ ဒီမှာ နင့်လီးက ပျော့နေတာ” “ဒီလောက် မပျော့ပါဘူးဟ၊ ငါသိတယ်၊ တင်းနေသေးတယ်၊ ရအောင်ထည့်ဟာ၊ နင့် ထဲ ရောက်သွားရင် အလိုလို တောင်သွားမယ်၊ မပူနဲ့” “အင်း” ပြောပြောဆိုဆို မဝေက တက်ခွကာ ကိုလတ်လီးကို ကိုင်ပြီး သူ့ စောက်ပတ် နှင့် တေ့ကာ ဖိချလိုက်သည်။ ခပ်ပျော့ပျော့ လီးက ကွေးညွှတ်သွားပေမဲ့ ချော်ထွက်မသွား၊ တအိအိ တိုးဝင်သွားသည်။ “အားးးး” နှစ်ယောက်လုံး ခပ်တိုးတိုး အသံထွက်လာပြီး စောစောက အေးသလိုလို ဖြစ်နေသော တနှာစိတ်က စောက်ဖုတ် နဲ့ လီး အတွေ့အထိကြောင့် ပြန်ထလာသည်။ စောစောက ခပ်ပျော့ပျော့ နှင့် တိုးဝင်သွားသော လီးက တဖြေးဖြေးနှင့် သိသိသာသာ တင်းမာလာသည်။ “အားးး ကိုလတ် တောင်လာပြီ၊ ငါ့ထဲမှာ ပြည့်နေတာဘဲဟာ၊ နင် ဟာလေ၊ အရင်ကလိုဘဲ” “ငါ မပြောဘူးလား၊ နင့် နဲ့ဆို ငါက အမြဲထန်နေတာ သိပြီလား၊ လုပ်တော့ဟာ နင့် စိတ်ကြိုက်” မဝေက ကိုလတ် ဘိုက်ပေါ် လက်ထောက်ကာ သူ့ ခါးကို ဖြေးညှင်းစွာ စ ကစားသည်။ စကားသံတွေ မထွက်တော့၊ စကားသံ အစား ငြီးညူသံ မောဟိုက်သံ တွေသာ ရပ်လိုက် ပျောက်လိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။\nငါး။ ပြုံးပြီး ပြန်လာသော မဝေကို အိမ်ပေါ် ရောက်သည်နှင့် စစ်ဆေးရေးက စတော့သည်။ “အမယ် မဝေ တို့များ ပြုံး နေတာဘဲ၊ မျက်နှာကိုက မှို ရလာတဲ့ မျက်နှာ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်” မခိုင် ရဲ့ အပြောကို မဝေက ပြုံးရင်း “ဟဲ့ မှို သွားရှာတာ၊ မှို မရလို့ ဘာရ ရ မလဲဟ” အမူအရာ ပါပါ နှင့် ပြန်ပြောသော မဝေ စကားကြောင့် မခိုင်က “ဒါဆို ဘယ်မှာလဲ အဲ့ဒီရလာတဲ့ မှို၊ ပေး၊ အကုန် ကြော်စားပြစ်မယ်” “ခစ် ခစ် ခစ် မှိုက တချောင်းထဲ ရတာ၊ ငါ စားလို့ ကုန်ပြီ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်” မဝေက သူ့စကားကို သူ သဘောကျ သလို တခစ်ခစ် နှင့် အူလှိုက်သဲလှိုက် ရယ်သည်။ မဝေ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း အကင်းပါးသော မဇင်က “ဟော ဟော ပေါ်ပြီ ပေါ်ပြီ၊ ပြော ပြော၊ မဝေ အကုန် ပြောပြဟာ” “ဘာ ပြောရမလဲဟ” ပြုံးစိစိ ဖြင့် ပြန်ပြောသော မဝေ စကားကို မဇင်က “နင်စားလာတဲ့ မှို အကြောင်းလေ၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် မဝေကလဲ အချင်းချင်း လာလျို နေတယ်” “အပျိုကြီးနော် အဲဒါမျိုးဆို အင်မတန် ၀ါသနာပါ၊ ဘာမှ မလျိုပါဘူးဟ၊ ငါတို့က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူငယ်ချင်းပါ၊ ပြောရင် နင်တို့ နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” “ဒါဆို ပြောကြည့်လေ၊ ငါတို့ နားလည်လား မလည်လား သိရအောင် ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်” “နင် တို့ကလဲ ဇွတ်ဘဲ၊ နင်တို့ သိလဲ ဘာထူးမှာလဲဟ” “အင်းလေ ဟုတ်သားဘဲ မခိုင်ကလဲ၊ သူက မပြောချင်တဲ့ဟာကို ဘာမှ မပူနဲ့ အချိန်တန် သူ့ဖာသာသူ မနေနိုင် မထိုင်နိုင် လာပြောလိမ့်မယ်၊ အဲ့အခါကျမှသိမယ်” “ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် နင်တို့ကလဲ၊ ဒါနဲ့ နင်တို့ ညစာ စားပြီးပလား၊ အိမ်မှာ ဘာချက်လဲ” “စားပြီးပြီလေ၊ နင့်က ဘယ်အချိန်ပြန်လာမှန်းမှ မသိတာ၊ ဘယ်စောင့်မလဲ၊ နင် မစားရသေးဘူးလား၊ နင့် ကိုလတ်ကလဲဟာ တနေ့လုံး ခေါ်သွားပြီး ဘာမှတောင် မကျွေးလိုက်ဘူးလား”\n“စောက်ကောင်မတွေ စောက်ရမ်း ပြောမနေနဲ့၊ ငါက ကိုလတ် နဲ့ အပြင်မှာ စားခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ဒီလောက် နောက်ကျတာပေါ့ဟ၊ ပထမ နင်တို့ကိုတောင် လာခေါ် အုံးမလို့ဘဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အရမ်း ဆာနေကြပြီ ဆိုတော့ နင်တို့ကို လာခေါ်ရင် ကြာအုံးမှာ၊ ဒါကြောင့် မခေါ်တော့ဘဲ ငါတို့ဖာသာဘဲ သွားစားလိုက်တာ” “ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်” “ဘာရီတာလဲ” “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ နင်တို့ အရမ်းဆာ နေကြတယ် ဆိုတာကို သဘောကျလို့” “တကယ်ဟ၊ တကယ်ဆာတာ၊ ဆာတာမှ အသားတောင် တုန်တယ်” “၂ ယောက်လုံးလား” “အင်း ၂ ယောက်လုံး” “ဆာတာမှ အသားတွေ တောင် တုန်တယ်လား” “အင်း” “ဟယ် ထူးဆန်းတယ်နော် မဇင်” “အင်း ထူးဆန်းတယ် ခိ ခိ ခိ ခိ” “ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် ဘာထူးဆန်းလဲ ဘိုက်ဆာတာဘဲဟာ” “အော် မထူးဆန်းဘူးတဲ့ မဇင်ရ” “ခိ ခိ ခိ ခိ အင်း အင်း ဟုတ်သားဘဲ မထူးဆန်းဘူးနော် မခိုင်” “စောက်ကောင်မတွေ ငါ့ကို ရိမနေနဲ့၊ တော်တော်သိချင်နေကြတယ် မို့လား၊ ကဲ ပြောပြမယ်။ လက်ဖက်သုတ်ဟာ လက်ဖက်လေး စားပြီး နင်တို့ ကို ငါ နဲ့ ကိုလတ် စသိတဲ့ အချိန်က စပြီး ပြောပြမယ်၊ ကြေနပ်ပြီလား” “ခိ ခိ ခိ ခိ၊ ကဲ ကဲ မခိုင် လက်ဖက်သုတ်၊ လက်ဖက်သုတ်၊ ကောင်းကောင်းလေးသုတ်နော်၊ လက်ဖက် အသားများများထည့်၊ ဒီည မအိပ်ဘဲ မဝေ ဇတ်လမ်း ကို နားထောင်ရမယ်” ခြောက်။ အင်း အစက ပြောရရင်၊ ကိုလတ်နဲ့ စတွေ့တော့ ငါတို့ အားလုံး ပထမနှစ်ဘဲ ရှိသေးတယ်၊ အဲ့တုန်းက သူက ငါ့ သူငယ်ချင်း ကို ကြိုက်တာဟ၊ အဲဒီမှာ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့ အုပ်စု နဲ့ ငါတို့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့။\nသူတို့ ၂ ယောက်က လိုက်လဲ လိုက်တယ်၊ သူတို့ အဖွဲ့ ထဲဆို သူက အချောဆုံး၊ ငါ တို့ အဖွဲ့ထဲ ဆိုလဲ ငါ့သူငယ်ချင်းက အချောဆုံးပါ့၊ ချောတာမှ ငါ့သူငယ်ချင်းက တော်တော် ချောတာ၊ ဆံပင်ကလဲ အရှည်ကြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလဲ လှ၊ အိနြေလဲရှိ၊ ဒီတော့ သူက ကြိုက်တာပေါ့၊ ငါတို့ကလဲ သူတို့ ၂ ယောက်ကို ဘေးက ၀ိုင်းတီးပေးကြတာပေ့ါ၊ အဲဒီမှာ နင်တို့ သိတဲ့ အတိုင်းက ငါက စကားများတယ်၊ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ် ဆိုတော့ သူက ငါ့ သူငယ်ချင်းကို သာကြိုက်တာ၊ လေပေးဖြောင့်သွားတာက ငါနဲ့ဟ၊ ပြောရရင် ဇတ်လမ်းက အဲ့ကနေစတာ။\nနင်တို့ သိတဲ့ အတိုင်း ငါကလဲ ခင်ပြီဆို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း၊ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် တွေ မပြောတတ်ဘူး၊ ဒီတော့ သာမန် မိန်းခလေး ပုံစံ မပေါက်တဲ့ ငါ့ကို သူခင်တာပေါ့။ ငါကလဲ စကားပြောရင် ပါးစပ်က ထွက်ရာ ပေါက်ကရ ပြောတတ်တာ၊ အဲဒီကနေ စတယ် ဆိုမလား၊ တယောက်နဲ့ တယောက်က စကားအပြောဆို ပွင့်လင်းလာတာ။ နောက်ပြီးတော့ ဖြစ်ချင်တော့ သူတို့ အဖွဲ့ထဲက သူ့ သူငယ်ချင်းက ငါ့ကို ကြိုက်နေတာ၊ အဲ့ကောင်က အုံပုန်း။ သူကလဲ ငါ့ကို အဲ့ကောင်နဲ့ လာလာလှော်တယ် ဆိုပါစို့။ ခင်သာခင်တယ် ပြောပေမဲ့၊ တခါ တခါ သူက စိတ်လိုရင် ငါ့ကို ချောတယ် ဘာညာ၊ ရိသဲ့သဲ့က လုပ်သေးတာ၊ နင့် မျက်နှာက ဆွဲဆောင်မှု့ ရှိတယ်၊ ကိုယ်လုံးကလဲ လှတယ်၊ ဘာညာပေ့ါဟာ၊ ငါကလဲ အဲ့လို သူလာပြောရင် ရှက်ကိုး ရှက်ကန်း ဖြစ်မနေဘူးဟ၊ သူ့ နဲ့ ဆို ငါ့ စိတ်ထဲက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားနေရတာ၊ ငါကလဲ ပြန်ပြောတာပေါ့၊ ငါ့ ပုံစံ နင်ကြိုက်လား ဘာညာပေါ့၊ သူကလဲ ကြိုက်တယ်ပေါ့၊ ဒီလို ပြောရင်း နဲနဲ လွန်လာရင်တော့ သွားစမ်းပါဟာ၊ စောက်ပိုတွေ၊ ဘာညာနဲ့ စကားကို လျှော ချ လိုက်ပေါ့။ အဲဒီ အချိန်မှာ သူ နဲ့ ငါ့ သူငယ်ချင်းက ဖြစ်နေပြီဟ၊ ငါ့သူငယ်ချင်းက သူ့ကို အဖြေပြန်ပေးပြီးပြီ။ ရီစားသက်တမ်းကလဲ နဲနဲ ကြာလာပြီဆိုတော့ ငါကလဲ မေးတာပေါ့၊ နင့် တို့ နှစ်ယောက်ချင်း မတွေ့ကြဘူးလား၊ ဘာညာပေါ့၊ သူကလဲ တွေ့ချင်တယ် ပြောတယ်၊ ဒါဆိုလဲ ချိန်းဟာ ဆိုပြီး ငါကလဲ မြှောက်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တွေ့ရမှာ ကြောက်နေတယ်တဲ့၊ ဘာကြောက်တာလဲဆိုတော့ သူ့ က ငါ့ သူငယ်ချင်းကို မကြိုက်တော့မှာ စိုးတာတဲ့၊ ငါက ပထမတော့ နားမလည်ဘူးဟ၊ ဒီတော့ သူ ငါ့ကို ရှင်းပြတယ်၊ သူ့ မှာ အရင်က ရီးစား ၂ ယောက် ရှိခဲ့ဘူးတယ်၊ အဲဒီ ရီးစားတွေ နဲ့ အဲလို လူကွယ်ရာ ချိန်းတွေ့ပြီး ပြတ်သွားဖူးတဲ့ အကြောင်း။\nသူလဲ သူ့ကိုယ်သူ ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘူးတဲ့၊ ခုလို ရိုးရိုးသားသား ချစ်နေတဲ့ အချိန် ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့ အဲလို နှစ်ယောက်ထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ပြီးရင် သူက စိတ်မပါတော့ဘူးတဲ့၊ တကယ်တော့ မိန်းခလေးတွေက အပြင်က ဘယ်လောက်ဘဲ လှလှ၊ တကယ်တန်း အ၀တ်အစား ချွတ်လိုက်ရင် သူ့စိတ်ထဲက မလှတော့ဘူးတဲ့ဟ၊ ဒါကြောင့် အဲ့လို ချိန်းပြီးရင် သူမကြိုက်တော့တာတဲ့၊ အဲဒီကနေ စပြီး ငါ သူ့ အကြောင်းကို စသိတော့တာဘဲ။ ဒီကောင်က လူတမျိုးဘဲ၊ ကိုယ်ရတဲ့ မိန်းခလေးကိုကျ မလှဘူး ထင်ပြီး မရတာကိုဘဲ လိုချင်နေတဲ့ ကောင်။ ငါတော့ ဒီလိုဘဲ မြင်တယ်။ စိတ်ရောဂါ တမျိုးလို့ ပြောရင် ရမလားဘဲ။ အဲဒီကနေ စပြီး ငါ နဲ့ သူ လဲ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်တွေ အကုန်ပြောဖြစ်တော့တာဘဲ၊ တဖြေးဖြေး နဲ့ ငါလဲ သူ့ အကြောင်း သိလာတာပါဘဲ၊ ခစ် ခစ်၊ သူကလဲ ငါ့ကို အဲလိုသူ့ အကြောင်းတွေ အသေးစိတ် ပြောပြရတာ သဘောကျတယ်တဲ့ဟ၊ သူ့ သူငယ်ချင်းတွေတောင် သူ ဒီလို အသေးစိတ် မပြောဘူးတဲ့၊ ငါက ပထမ ဆုံး သူ့ စိတ်ထဲ ရှိတာ ပြောပြဖူးတာတဲ့။ သူ့ ကောင်မတွေ ကို ချွတ်လိုက်လို့ သူ မြင်ရင်သာ သဘောမကျတာ၊ နိုင်ငံခြား မဂဇင်းတွေ ဘာတွေ မှာ ပါတဲ့ နိကက် ကောင်မပုံတွေကျတော့ သူက ကြိုက်တယ်ဟ၊\nစိတ်ပါတယ်တဲ့၊ ဘာကွာလဲ မေးတော့လဲ သူက ရေရေရာရာ မပြောတတ်ပြန်ဘူး၊ အရိုးများတယ် ချေးခါးတယ် ကြံဖန် အပြစ် မြင်တတ်တဲ့ ကောင်၊ တကယ်တန်း ဆိုလဲ သူ့ရီးစားတွေ မလှတာလဲ မဟုတ်ပါဘူး။ နို့သီးခေါင်းလေး သေးတာ၊ ကြီးတာ၊ နို့အုံ တွဲတာ တင်းတာ က အစ၊ အမွေးတွေ ပေါက်တာ၊ မှဲ့ ရှိတာ၊ အမာရွတ်ရှိတာ၊ ဟိုနေရာဆို အသားအရောင်ကွာတာ၊ မဲတယ်လေး ညိုတယ်လေး၊ အဓိက ကျတဲ့ နေရာတွေရော၊ အဓိက မကျတဲ့ နေရာတွေရော တကိုယ်လုံး ကြည့်ပြီး၊ သူ့ဖာသာ သူ ဖြစ်နေတာ၊ တကယ်တော့ ဒါတွေက ဘာမှလဲ မဆိုင်ဘူး၊ တကယ်ချစ်ရင် ဒါတွေက အပြစ်လို့ကို မြင်စရာကို မလိုတာ၊ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီမှာ ငါက သူ့ကို အားပေးတာပေါ့၊ ချိန်းသာ ချိန်းဟာ၊ စမ်းကြည့်။ နင်ကြိုက်သွားရင် ပီးတာဘဲ၊ တကယ်တန်း ယူပြီးမှ မကြိုက်တော့ရင် ပြသနာ ပေါ့ ဘာညာပေါ့၊ ငါက သူ့ ဘက်ကနေ အကြံပေးဖြစ်တာ၊ ငါ့ သူငယ်ချင်း ဘက်ကတောင် ငါ သိပ်မစဉ်းစားခဲ့ဘူး၊ သူ့ကို ဘယ်လောက်ထိ သံယောဇဉ် ကြီးလဲ အဲဒါသာ ကြည့်၊ တကယ်တော့ ငါလုပ်သင့်တာက အဲဒါ ဆိုလဲ ငါ့ သူငယ်ချင်းကို ဒုက္ခ မပေးပါနဲ့ဟာ၊ ဘာညာ နဲ့ ဖြစ်ရမှာ၊ အဲလို မဖြစ်ဘဲ သူ့ ဘက်က နေ သူ ကြိုက်ဘို့ အရေးကြီးတယ် ဘဲ ထည့်တွက် တော့တာ၊ အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ သူငယ်ချင်း နဲ့ ငါ နဲ့က မဖြစ်သေးဘူး၊ ဟိုကလဲ ငါ့ကို ခုထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကို မပြောဘူး။ ခု ထိ ငါ့ကို မြင်ရင် ကြောက်ဒူးတုန် နေတုန်း၊ အမှန်ပြောရရင် ငါက လဲ အဲ့ကောင်ကို စိတ် မ၀င်စားပါဘူး။\nယောက်ကျား ဖြစ်ပြီး ဒီလောက် မပြောရဲ မဆိုရဲ ဖြစ်နေမှတော့ ဘယ်နေရာ သွားသုံးမလဲ၊ ငါက ယောက်ကျားဆို ကိုလတ်လို ရဲရဲတင်းတင်း ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လုပ်တတ် တဲ့ လူမျိုးမှ ကြိုက်တာ။ တခါတလေ ငါ့ ကိုမျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်ပြီး နင်က တော်တော် လှတာဘဲ၊ တောက် . . ငါ ဖက်နမ်းချင်စိတ်ကို မနဲ ထိမ်းထားရတယ် ဆိုပြီး အားမလို အားမရ ပြောရင် ငါ့ ရင်ထဲ ကြည်နူးပြီး အရမ်း ကြေနပ်တာ။ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် သူ့ကို တဘုန်းဘုန်း ထုရိုက်ပြီး စောက်ကောင် အချင်းချင်း ပြောစရာလား ဘာလား ဆဲပေမဲ့ ငါ ဖာသာ ငါ ကြေနပ် နေတာ ငါအသိဆုံး၊ ငါ ဘယ်လောက် ဆဲဆဲ ထုထု သူကလဲ မလျှော့ဘူးဟ၊ တကယ်ဟ ဘာညာ ဆက်ပြောသေးတာ။ အဲဒါတွေက သူ နဲ့ ငါ နဲ့ ကြား မပြောဘဲ ညိနေတဲ့ သံယောဇဉ် ပေါ့ဟာ။ အဲဒီမှာ တနေ့ သူ ငါ့ကို ချိန်းတာ၊ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူ့ကောင်မလေးအတွက် မွေးနေ့ လက်ဆောင် သွားဝယ်မလို့၊ အဲဒါ ဘယ်သူမှ မသိအောင် သွားဝယ်ချင်တယ်ပေါ့၊ သူဝယ်ချင်တာကလဲ မိန်းမ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း၊ အဲဒါ ငါ့ကို လိုက်ရွေးပေးပေါ့၊ ဘယ်သူမှ မသိအောင် သွားမယ် ဆိုပြီး ငါ့ကို တိတ်တိတ်လေးချိန်းတာ။ ငါကလဲ အင်း ပေါ့၊ အဲဒါ ကျောင်းပိတ်တဲ့ စနေ နေ့ ငါလဲ အဆောင်က အစောကြီး ထွက်ပြီး သူ့ နဲ့ သွားတွေ့ရော။ ခွန်။ ငါလဲ ဘာစိတ်ကူးပေါက်လဲ မသိဘူး၊ အဲ့နေ့က သေချာ အလှပြင်ဖြစ်တယ်၊ ၀တ်ထားတာကလဲ အကြပ်လေး၊ ငါ့ ပစ္စည်းကိုအရှိအတိုင်း ပြသလို ဖြစ်နေတာ၊ ခိ ခိ၊ အမယ် နင်တို့ ဘာသိလဲ၊ အဲ့တုန်းက ခုလောက်မထွားပေမဲ့ ပစ္စည်း ရှိ လူတမ်းစားထဲ ငါပါ ပါတယ်၊ ငါလဲ အလှပြင်ရင်း ရင်တွေ ဘာတွေတောင် ခုန်လို့၊ ရီးစားနဲ့ ချိန်းတွေ့ သလိုမျိုး င့ါစိတ်ထဲ ဖြစ်နေတာ၊ ငါကောင်းကောင်းမှတ်မိတယ်၊\nအဲ့နေ့ တရက်ထဲ အဲလို ဖြစ်တာ၊ နောက်ပိုင်း သူ နဲ့ တွေ့တိုင်း ဒီလောက် မပြင်ဖြစ်တော့ဘူးဟ၊ အဲ့ဒီနေ့က တွေ့တော့ သူလဲ ရှိုးနဲ့ မိုးနဲ့ ဟ၊ သူ့ပုံကို ငါ အခုထိ မှတ်မိနေတာ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီ အပြာ၊ စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ် ဂျင်းပန် မဟုတ်ဘူးနော်၊ စတိုင်ကျကျ၊ သူ့ကိုယ်နဲ့ တိုင်းချုပ်ုထားသလိုဘဲ၊ ခါတိုင်းဝတ်နေကျ ပုံစံ မဟုတ်ဘူး၊ အင်္ကျီ အဖြူ နဲ့ အပြာ မတ်တတ်စင်းလေး၊ ဆံပင်ကလဲ ရေစိုပုံစံ ကပိုကရိုလေး၊ ရှုးဖိနပ် နဲ့ သေချာ ကျကျ နန။ တွေ့တော့ နှစ်ယောက်သား တယောက်ကို တယောက် ကြည့်ပြီး ရီမိတယ်၊ သိတယ်လေဟာ နှစ်ယောက်လုံး ရှိုးထုတ်လာတယ် ဆိုတာ၊ ဒါပေမဲ့ မပြောဖြစ်ကြဘူး၊ အရှက်ပြေဘဲ ရယ်ဖြစ်ကြတာ။ ပြီးတော့ နှစ်ယောက်သား စတိုးဆိုင်ထဲ ရောက်သွားတယ်။ သူက ရေမွှေး အကောင်းစား ၀ယ်ပေးမယ်ဆိုတော့ ဆိုင်ထဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ရွေးရင်း ဆိုင်ထဲက အရောင်းစာရေးမလေးက ငါတို့ ကို အတွဲထင်နေတာ၊ အဲဒါကို ငါက အတွဲမဟုတ်ဘူး ပြောမလို့ သူက လက်ကုတ်ပြီး မပြောဘို့ မျက်ရိပ်ပြတာနဲ့ ငါလဲ အသာနေလိုက်တယ်၊ အဲဒီတော့မှ သူက ငါ့ကို စာရေးမ ရှေ့မျာ သူ့ ချစ်သူလို ဂရုစိုက်ပြတာ၊ ငါ့စိတ်ထဲ ကြေနပ်သလိုလို၊ ဘာလိုလို တမျိုးဘဲ၊ နေရင်းထိုင်ရင်း ပျော်နေတာ၊ အဲဒီကနေ အရှိန်ရသွားတယ်နဲ့ တူတယ်၊ စတိုးဆိုင်က အထွက် မနက်စာ သွားစားတော့လဲ ငါ့ကို သူ့ ရီးစားလို ဂရုစိုက်ပြနေသေးတယ်။ ငါတို့ နှစ်ယောက် အဲ့တုန်းက ရီးစားဖြစ်နေတဲ့ အတိုင်း၊ အဲဒီကနေ ပြန်မယ် ဆိုပြီး သူ့ ကားနဲ့ ပြန်လာတာ။ အဲဒါ လမ်းမှာ ဘာစိတ်ကူးပေါက်လဲ မသိဘူး။ “ငါ့အိမ်သွားမယ်ဟာ နင်လိုက်ခဲ့။\nနင်လဲ ရောက်ဖူးတာပေါ့” “ဘာလုပ်မလို့လဲ၊ မသွားချင်ပါဘူးဟ၊ တော်ကြာ နင့်အိမ်က လူတွေ တမျိုး ထင်အုံးမယ်” “မထင်ပါဘူးဟ၊ ငါ့ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” “အာ စောက်ကောင် ဒါဆို ပိုဆိုးတာပေါ့၊ အဲဒါမှ ငါ့ ဘ၀ ပျက်မှာ၊ နင်က ငါ့ကို မကောင်းကြံနေတာ မို့လား” “နင် ဘယ်လို သိလဲ” “သိတာပေါ့ဟ၊ နင့် ပုံစံ အသိသာကြီး၊ ဒီနေ့ တနေ့လုံး ငါ့ကို နင့် ရီးစား လိုလို လုပ်နေတာ၊ ဟွန်း မပြောချင်လို့” “နင်ကလဲဟာ၊ မကောင်းတော့ မကြံပါဘူးဟ၊ ငါ နင့် နဲ့ အဲ့ဒီလို နေ နေရတာ ကိုပျော်နေတာ၊ နင်ကရော အဲလို နေရတာ မပျော်ဘူးလား” “တော်စမ်းပါဟာ၊ ငါက နင့်ကို သူငယ်ချင်းလို ခင်တာနဲ့ နင့်စိတ်ထင် ငါ့ကို နင်လုပ်ချင်လုပ်လို့ ရမယ့် အပေါစားကောင်မများ မှတ်နေလား” “ဟ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ နင့်စိတ်ထင် ငါကရော မိန်းမတိုင်း အဲလို ဖေါရောသောရော နေတဲ့ ကောင်များ မှတ်နေလို့လား” “ဒါဆို ငါ့ကို ဘာလို့ လာနေလဲ” “ဘာလို့ လာနေလဲ ဟုတ်လား၊ နင် တော်တော် သိချင်လား” “စောက်ကောင် တော်ပြီ မပြောနဲ့၊ ငါ မသိချင်ဘူး” “ပြီးရော၊ ဟော ရောက်ပြီ၊ ရှေ့က အိမ်က ငါ့ အိမ်” “နင် နော် နင်၊ အိမ်ထဲရောက်ပြီး ငါ့ကို မဟုတ်တာ လုပ်လို့ကတော့ သေပြီသာမှတ်” “ စိတ်ချ၊ မလုပ်ဘူး၊ မလုပ်ဘူး၊ နင်လဲ ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နဲ့” “စောက်ကောင်၊ ငါကတော့ လုပ်ချင် လုပ်မှာပေါ့၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်၊ ငါ့ သဘော၊ နင်သာ ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နဲ့” “ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး၊ ငါ နင့်ကို သဘောကျ တာ အဲ့ဒီ အပြောတွေကြောင့်” “ဘာဆိုင်လဲ” “နင်ကလဲ ငါ မကောင်းတဲ့ စိတ်နဲ့ နင့်ကို ခေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူးဟ၊ ခု အစောကြီး ရှိသေးတယ်၊ နင့်ကိုလဲ မပေးပြန်ချင်သေးဘူး၊\nငါ့စိတ်ထဲ နင့်နဲ့ အတူတူနေပြီး စကားတွေ ဘာတွေ ပြောချင်သေးတယ်၊ ဒါကြောင့်ပါ၊ အပြင်မှာ လျှောက်သွားနေရင် သူများမြင် နင့်အတွက် ဘယ်ကောင်းမလဲဟ၊ ခု ငါ့ အိမ်မှာ ဆိုတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်၊ နေချင်သလိုနေ၊ ဘယ်သူမှလဲ မသိ၊ မဟုတ်ဘူးလား” “အေးပါ အေးပါ၊ ရောက်ရင်လဲ တခါး မြန်မြန်သွားဖွင့်၊ ကားပေါ်ထိုင်ပြီး တရားဟောမနေနဲ့၊ ငါ အခုရေလဲ သောက်ချင်တယ်၊ သေးလဲ ပေါက်ချင်တယ်၊ ဒီ ဒေါက်ဖိနပ် ကြီးနဲ့ ရှိုးထုတ်ထားရတာ ခြေထောက်လဲ နာနေပြီ” “ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး” ရှစ်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ ငါလဲ ငါ့ကိစ္စ အရင်ရှင်းရတာပေါ့၊ နင်တို့ကို မရှက်တမ်း ပြောရရင် အဲ့ဒီနေ့က ငါ ဘာလုပ်မိလဲ သိလား၊ ရှုးပေါက်ပြီး ရေသေချာဆေး၊ အနံ့အသက် ကောင်းမကောင်း ငါ့ဖာသာဆန်းစစ်၊ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလဲ မနံနေအောင် ချွတ်ပြီး ခါလိုက်သေးတယ်၊ ခိ ခိ၊ အဲဒီတုန်းက ငါတွက်ထားတာက သူ မနေနိုင်လို့ င့ါကို မဟားဒရား လာလုပ်ရင် စိတ်မပျက်သွားအောင်ပေါ့။ အဲ့လောက်ထိဟာ၊ လူကသာ ဘာညာ ပြောနေတာ၊ စိတ်ထဲက သူလုပ်တာ ခံချင်နေတာ၊ ငါကိုက ရွတာ၊ ခိ ခိ၊ ဒါနဲ့ဘဲ အိမ်သာထဲ နဲနဲကြာသွားတယ်၊ ငါထွက်လာတော့ သူက မီးဖိုခန်းမှာ သံပုရာရည် ဖျော် နေတာ ငါသောက်ဖို့တဲ့၊ ငါက ကျောင်းမှာဆို သံပုရာ ရည်ဘဲ သောက်တတ်တယ်လေ၊ သူက စတိုင်ကျကျ ၀တ်ထားတဲ့ သူ့ အကျီကို အပြင်ထုတ် ပြီး ရင်ဘတ်ကို ဖွင့်ထားတာ၊ သူ့ပုံကလဲဟာ ယောက်ကျား ပီပီသသ၊ ကာယဗလ မောင်လို အထွားကြီး မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ ဟာနဲ့ သူ တော်တော် ကြည့်လို့ကောင်းတယ်ဟ၊ အသားအရည်ကလဲ မြင်ရသလောက် ဖြူပြီး နုနေတာ၊ ငါ့ မျက်စိကို လွှဲလို့ကို မရဘူး၊ သူပြောတော့ အကျီ လဲမလို့ လုပ်ပြီးမှ မလဲ ဖြစ်တော့ဘဲ သတိရတာ နဲ့ သံပုရာ ရည် လာဖျော်တာ တဲ့။\nငါ့ကို မြူဆွယ်တာလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့ဟာ၊ အဲဒါ ငါကို မြင်တော့ သူက “သံပုရာ ရည်လေ မဝေ အကြိုက်၊ ကျောင်းမှာ မဝေ သောက်နေကျ” “တော်တယ် မောင်လတ်၊ မောင်မင်းတော်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခု လောလောဆယ် ရေ ငတ်နေတယ်ဟ၊ ရေ အရင်သောက်မယ် ဘယ်မှာလဲ” “ရေခဲ သေတာ ထဲမှာ မဝေ” ငါလဲ ရေခဲသေတာ ထဲက အေးစက်နေတဲ့ ရေတဗူး ယူမော့ရင်း သူ့ကို ကြည့်ပြီး “နင်ကလဲ နဲနဲပါးပါး အနေအထိုင် ဆင်ခြင်ပါအုံးဟ၊ အကျီ ဟပြဲနဲ့၊ ငါ့ကို ဘာမှ လာမြူ မဆွယ်နေနဲ့၊ ငါ စိတ်မ၀င်စားဘူး” “နင့် အရှေ့များ ဆင်ခြင်စရာ လိုလို့လား၊ အကျီ လဲ မလို့ လုပ်နေတုန်း နင့် ကြိုက်တတ်တဲ့ သံပုရည် သတိရလို့ လာဖျော်တာ၊ လာ ဒီမှာ လာမြည်းကြည့်၊ ငါဖျော်ထားတာ ကောင်းလား” ငါသူ့ အနားကပ်သွားတော့ သူက ဇွန်းနဲ့ ခပ်ပြီး ငါ့ကို တိုက်တယ်၊ ငါလဲ အလိုက်သင့် ပါးစပ်ဟ မြည်းပြီး “သကြားနဲနဲ ထပ်ထည့်ဟာ၊ နင့်ဟာက ရေခဲ ရောလိုက်ရင် အချိုပေါ့ သွားမှာ၊ အချဉ်ကတော့ အတော်ဘဲ” ငါပြောလိုက်မှ သူက ငါမြီးထားတဲ့ ဇွန်းထဲက လက်ကျံ ကို သူထပ်မြည်းလိုက်သေးတယ်၊ အသစ်တောင် ထပ်မခပ်ဘူး၊ သူ့ ပုံစံက သူ နဲ့ငါ တော်တော် ရင်းရင်းနှီးနှီးလို သဘောထားထားသလို ဖြစ်နေတာ၊ သူက ထပ်မြည်းပြီး အင်း ဆိုပြီး သကြားထပ်ထည့်တယ်၊ ငါလဲ သူ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကတမျိုးဖြစ်သွားတယ်၊ ငါ့ကိုငါလဲ ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး၊ ငါ့စိတ်က တမျိုး ဖြစ်နေသလောက် သူ့ပုံစံက အေးတိအေးစက် နဲ့ ဖြစ်နေတာလဲ ပါမှာပေါ့၊ ရုတ်တရက် ငါ့ လက်ထဲက အေးနေတဲ့ ရေဘူး နဲ့ သူ့ ရင်ဘတ်ကို ကပ်လိုက်တယ်၊ သူ မထီမဲ့မြင်နဲ့ လုပ်နေပုံကို ကြည့်ပြီး အသဲက ယားလာတာဟ၊ ဆွဲလုပ်လိုက်ချင်တာ၊ သူကလန့်သွားပြီး အား ကနဲ့ ထအော်ရော၊ အဲဒီမှာ ငါက ရီပြီး “ကဲ မှတ်ပြီလား အဲ့ဒါ မဆင်ခြင်အုံး” “ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး မဝေကလဲ အထူးအဆန်းလုပ်လို့၊ နင် ယောက်ကျားလေး အကျီဟပြဲ ၀တ်ထားတာ တခါမှ မတွေ့ဘူးဖူးလား” “ဟဲ့ ငါက အဲ့ဒါတွေ လျှောက်ကြည့် နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ခု နင့်ကြည့်ပြီး အသဲယားလာလို့၊ ခု နင့်ကို ဒုတ်နဲ့ ကောင်းကောင်း ဆော်ပလော် တီးချင်နေတာ၊ သောက်ကောာင် ပုံစံကိုက” ငါကလဲ နင်တို့သိတဲ့ အတိုင်း စိတ်ထဲ ရှိရင် မနေနိုင်ဘူးဟ၊ ပြောချင်တာ၊ ဒါနဲ့ ပြောမိရော၊ ဒီတော့ ဒီကောင်က “တီးလေ၊ မဝေ တကယ်တီးရင် ခံမယ်၊ ဆေးရုံ ရောက်သွားပစေ၊ မဝေ တကယ်တီးရဲလား” “ဘာလို့ မတီးရဲ ရမှာလဲ တီးချင်နေတာ၊ နေအုံး တီးပြမယ်” ငါလဲ ဘာလုပ်လို့ ဘာလုပ်မိမှန်း မသိတော့ပါဘူး၊ ငါ့စိတ်ထဲက တမျိုးဖြစ်နေတာ၊ ပြောတဲ့ လေသံကိုက အရင်ကနဲ့ မတူတော့တာ ငါသိတယ်၊ စိတ်ထဲ တခုခု ကို အားမလို အားမရ ဖြစ်နေတာ၊ တခုခု လုပ်ပစ်လိုက် ချင်တာဟာ၊ အဲဒါ အိမ်ထဲ လိုက်ကြည့်လိုက်တော့ ကြက်မွေး တံပျက်စီး သွားတွေ့တယ်၊ အဲဒါနဲ့ အဲဒါကို သွားယူပြီး သူ့ကို သွားဆွဲခေါ်လာတယ်။\nသူလဲ ကန့်လန့် ကန့်လန့် နဲ့ ပါလာတာ၊ အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ ခပ်တည်တည်နဲ့ အဖျားက ကိုင်ပြီး ဟ နေတဲ့ သူ့ အကျီစကို ဟိုဘက် ဒီဘက် ပခုံးက ထိုးပြီး ဆွဲချလိုက်တယ်၊ အကျီကြ နဂိုကတည်းက ဟထားတာဆိုတော့ လျှောကျသွားတာပေါ့၊ သူကလဲ အလိုက်သင့် လက်က ဆွဲချလိုက်တယ်လေ၊ အကျီက ကြမ်းပြင်ပေါ် ပုံကျ သွားတာပေါ့၊ အဲဒီမှာ ငါက “လက် အနောက်ပြစ်ထား” ခပ်တည်တည် နဲ့ အမိန့်ပေးသလို ပြောတော့ သူက တကယ်ဘဲ လက်ကို အနောက်ပြစ်လိုက်တယ်၊ ရင်က ကော့လို့၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ချပ်ချပ်ရပ်ရပ် ၀တ်ထားတဲ ဂျင်းဘောင်ဘီ ဘဲကျန်တာပေါ့၊ အကျီ ကျွတ်ကျ သွားမှ သူ့ ပုံက ပိုကြည့်ကောင်းလာတယ်ဟာ၊ ဘိုက်သားဆို ကြွက်သားနဲ့ ချပ်ရပ်နေတာ၊ အဲဒါ ငါလဲ ကြက်မွေးဒုတ် နဲ့ သူ့ မာဆယ်လ် အရာတွေကို မထိတထိ လိုက်ပွတ်ပြီး သူ့ တကိုယ်လုံးကို ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပတ်ပြီး လျှောက် ဆွဲ နေတာ၊ ငါ စိတ်ထဲ တခုခု ကြီးစိုးနေသလိုဘဲ၊ အဲဒီ အချိန်မှာ သူရော ငါရောဘာစကားမှ မပြောဖြစ်ဘူးဟ၊ ငါ့ ပုံကို ကြည့်ပြီး သူလဲ ထန်လာပုံဘဲ၊ ဘောင်းဘီအောက်က ဖေါင်းလာတာ။\nပြီးတော့ သူ့ ဘိုက်က ကြွက်သားကို ကြက်မွေးဒုတ် နဲ့ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး တချက် ရိုက်လိုက်တယ်၊ သူ့ကိုယ်က တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားပေမဲ့ ဘာသံမှ မထွက်ဘူး၊ အဲလို သူဖြစ်သွားတာ ကြည့်ပြီး ငါ့ စိတ်ထဲ ပို ဖိးလ် တက်လာသလိုဘဲ၊ ဒါနဲ့ စောစောကလိုဘဲ သူ့ မာဆယ်တွေကို ဒုတ်နဲ့ လိုက်ပွတ်ရင်း တချက်လောက် ထပ်ရိုက်လိုက်သေးတယ်၊ တအားတော့လဲ မဟုတ်ဘူးဟ၊ ခပ်ဆပ်ဆပ်လေးပါဘဲ၊ ငါလဲ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး၊ ငါ့စိတ်ထဲ သူ့ကိုယ်ကို ဒုတ်နဲ့ ပွတ်နေပေမဲ့ တကယ့်အတွေ့အထိကုဒုတ်ကနေ တဆင့် င့ါကိုယ်ထဲ ရောက်လာသလိုဘဲ၊ ငါ့စိတ်ထဲ တမျိုး ဖြစ်နေတာ၊ ဒုတ်နဲ့ ပွတ်နေတယ်လို့ကို မထင်ဘူး၊ လက်နဲ့ ထိနေတယ် ထင်တာ၊ အဲလို လိုက်ပွတ်လိုက် ရိုက်လိုက် နဲ့ ဘယ်နချက် ရိုက်မိသွားသလဲ မသိဘူး၊ ပြီးတော့ ဒုတ်က အလိုလို သူ့ပေါင်ကြားက ဖေါင်းကားနေတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားတယ်၊ ပထမတော့ သူ မျက်စိကို မှိတ်ပြီး ငြိမ်ခံနေသေးတယ်၊\nနောက်မှ သူလဲ မနေနိုင်တော့ဘူးထင်တယ် ငါ့ကို အတင်းဆွဲဖက်ပြီး နမ်းရော။ ပထမတော့ ငါ မရုန်းမိဘူးဟ၊ နောက်မှ ချက်ခြင်း ငါ အသိဝင်လာတာ၊ ဟာ မဖြစ်ဘူး၊ သူ့ အချစ် ခံလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုပြီး အဲဒီမျာ ငါ့ကို လွှတ် ဘို့ အသေအော်တာ၊ သူ့ကိုလဲ တွန်းပေါ့၊ ဒီတော့ သူလဲ လန့်ပြီး ငါ့ကို လွှတ်ရော “ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲ မဝေ” “နင် နင့် ငါ့ကို မထိနဲ့” “ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲ” “ငါ နင့်အရင်က ကောင်မတွေ လို မဖြစ်ချင်ဘူး” “ငါ ငါ မနေနိုင်ဘူး” “မနေနိုင်လဲ ရအောင်နေ၊ ငါ လုပ်တာဘဲ နင်ခံ၊ ခံမလား မခံဘူးလား ဒါဘဲ ပြော” “ခံမယ်ဟာ၊ လုပ် လုပ် နင်လုပ်ချင်တာလုပ်” “ပြီးရော၊ ဒါဆို နင်ဘာမှ မသိအောင် နင့်ကို မျက်စိ ပိတ်ပြီး လက်ကို ကြိုးချည်ထားမယ်” “ချည်ထားဟာ” အရေးထဲ မျက်စိ ပိတ်ဘို့ ရုတ်တရက် ရှာလို့ မရတာနဲ့ သူ့ စွပ်ကြယ် ဟောင်းတထည်ကို ဆွဲ ဆုတ်ပြီး မျက်စိ စည်းလိုက်ရတယ်၊ လက်ကျန် အစ နဲ့ သူ့ကို နောက်ပြန် ကြိုးတုတ်ပေါ့။ အဲဒီတော့မှ ငါဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုတ်ရှားလို့ ရသွားတယ်။ လူက ထန်နေတုန်းဟ၊ သူ ဘာမှ မမြင်တော့မှ ငါက သူ့ကို လုပ်ရတာ အရသာ ပိုရှိလာတယ်၊ သူ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတာ ကြည့်ပြီး ငါ့စိတ်ထဲ ကြေနပ်နေတာ၊ ပြီးတော့ တဖြေးဖြေး သူ့ တကိုယ်လုံး ဆွဲချွတ်ပြီး ထောင်နေတဲ့ သူ့ဟာကို ကြက်မွေးနဲ့ ကစားလိုက်၊ သူ့ကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ရိုက်လိုက်၊ သူလဲ တွန့်တွန့်လူးနေတာ၊ ငါလဲ ထန်ပြီးရွနေတာ၊ ===== ကိုး။\nငါလဲ မရတော့ဘူး၊ သူက ဘာမှ မမြင်တော့ဘူး ဆိုတော့ ငါလဲ တော်တော်ရဲလာတယ်၊ ငါလဲ ငါ့ဖာသာ တကိုယ်လုံး ချွတ်လိုက်တယ်၊ ပြီးမှ သူ့ နား ကပ်ပြီး ငါ့ နို့သီး နဲ့ သူ့ အသားကို ထိပေးလိုက်တယ်၊ ပါးစပ်ကလဲ ညစ်တီးညစ်ပတ် တွေ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ထွက်လာ လဲ မသိပါဘူး၊ ငါ့ လဲ ငါ့ကိုယ်ငါ အဲ့လောက် ဖြစ်လိမ့် မယ် မထင်ထားဘူးဟ၊ တခုခုက ငါ့ကို လှုတ်ဆော်နေသလိုဘဲ “ပြောစမ်းဟာ ကိုလတ်၊ နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်ချင်လဲ ပြော ပြော” “ငါ . . ငါ . .” “ပြောစမ်းဟာ နင် ယောက်ကျား မဟုတ်ဘူးလား နင့် စိတ်ထဲ ဘာလုပ်ချင်လဲ မပြောရဲဘူးလား” ပါးစပ်ကလဲ အတင်း သူ့ကိုမေး၊ လက်ထဲက ဒုတ်နဲ့လဲ သူ့ကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ချပေါ့၊ တအားတော့ မရိုက်ပါဘူး၊ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေးပါ၊ တကယ်တော့ ဘယ်နာမလဲ။ “ပြောစမ်းဟာ ပြောစမ်း ဘာလုပ်ချင်လဲ၊ နင့် ငါ့ကို လိုးချင်လား” “အင်း . . လိုး ချင်တယ်၊ လိုး ချင်တယ်” “ပြီးတော့ ငါ့ စောက်ဖုတ်ကို မနမ်းချင်ဘူးလော ပြောစမ်း ပြော” “အင်း နမ်း ချင်တယ် အား . . အား . . မဝေ . . နမ်းချင်တယ် ဟာ လိုးချင်တယ်” “ငါ အခု နင့်အရှေ့မှာ နိကက်နဲ့၊ နင့်ကို ငါ့ကိုယ်နဲ့ ပွတ်ပေးနေတာ နင် ကြိုက်လား ပြော၊ တွေ့လာ တွေ့လား ငါ့ နို့သီးခေါင်း နဲ့ နင့် ကိုယ်ကို ပွတ်တာ၊ တွေ့လား တွေ့လား” “အင်း အင်း နင့်အသားနဲ့ ထိတာ အရမ်းခံလို့ ကောင်းတယ်၊ နင် နင် အရမ်းလှမှာဘဲ ငါ သိနေတယ်”\n“နင့်ကို မပြပါဘူး၊ နင့် စိတ်ထဲ ငါလှတာ သိပြီလား၊ ပြောစမ်း” “သိတယ် သိတယ် နင် အရမ်းလှတာ သိတယ်၊ အား အား ထိစမ်းပါ သေချာ ဖိပြီး ထိပါ” “ကဲ ကဲ စောက်ဖုတ်ကို မနမ်းခင်၊ ငါ့အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ၊ နင် နမ်းမလား၊ “အင်း အင်း နမ်းမယ်၊ နမ်းမယ် နင့် ဟာတွေ အကုန် နမ်းချင်တယ်” “ရော့ ရော့။ ပြောစမ်း ဘာ အနံ့ရလဲ၊ င့ါ အနံ့ နင်ကြိုက်လား” “အင်း အင်း ကြိုက်တယ်၊ နင့် အနံ့က တမျိုးဘဲ၊ ရှုလို့ကောင်းတယ်၊ ကပ်စမ်းပါ ငါ့ မျက်နှာနဲ့ ထိနေအောင် ကပ်စမ်းပါ” “ပြောစမ်း အဲ့ဒါ ဘာနံ့လဲ” “နင့် စောက်ဖုတ်နံ့” “ကြိုက်လား” “ကြိုက်တယ် ကြိုက်တယ်” “ရော့ ရော့ ဒီလောက်ကြိုက်တာ ပါးစပ်ဟ၊ ငါ့ ဘောင်းဘီ ဂွကြား နင့် ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပေးမယ်၊ နင်စုတ်ထား” “အင်း အင်း ထည့် ထည့်” “ကောင်းလား ကြိုက်လား၊ ငါ့ စောက်ဖုတ် အရသာရှိလား” “ရှိတယ်၊ ကြိုက်တယ်” “ပြောလေဟာ ပြော ပြော နင် ဘာဖြစ်ချင်လဲ” “ငါ ငါ နင့် စောက်ဖုတ်ကို ယက်ချင်တယ်” “အင်း အင်း ပေးယက်မယ်၊ နင့်ကို ပေးယက်မယ်၊ နင် တ၀ ယက်၊ ပြောစမ်း ပြီးတော့ နင့် လီးရော အစုတ် မခံချင်ဘူးလား ပြောစမ်း” “အင်း အင်း အစုတ်ခံချင်တယ်၊ စုတ်ပေးဟာ စုတ် စုတ်၊ ငါ့လီးကို စုတ်ပေး” အဲဒီလိုတွေ တကယ့် ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေဟာ၊ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ဖြစ်ကုန်မှန်း မသိပါဘူး၊ ငါ နင်တို့ကို ပြောရတာ တကယ်ရှက်တယ်၊ ငါလဲ ငါ့ကိုငါ အဲ့လောက် ထန်မယ် မထင်ထားဘူး၊ သူလဲ တကယ်တော့ တော်တော် ထန်တာ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ဆိုဖာပေါ် ဆွဲချ ပြီး တက်ခွတာ၊ ငါ့ ဟာ နဲ့ တကိုယ်လုံး လိုက်ပွတ်၊ အတင်းယက်ခိုင်း၊ ငါ ပီးသွားတော့ သူ့ကို တခါ ပြန်မှုတ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ ငါ အပျိုရည် ပျက်တာဘဲ။\nဒါ ငါ ပထမဆုံး ယောက်ကျား တယောက်နဲ့ ဆက်ဆံဘူးတာဘဲ။ အဲဒီ နေ့က အားရပါးရ လုပ်ဖြစ်တာ၊ ငါဆို ခန ခန ပီးတာ၊ သူလဲ ၂ ခါလား၊ ၃ ခါလားဘဲ၊ အသကုန် ဆော်တာ၊ နောက်ဆုံး အသိဝင်လာတော့ မှ ငါ့ကို ငါ ရှက်ပြီး ငိုလိုက်တာ၊ သူ့ မျက်နှာလဲ မကြည့်ရဲဘူး၊ သူကတော့ ငါ့ကို နင့် အပြစ်မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ အပြစ်ပါ၊ သူ ခေါ်လာလို့ ဒီလို ဖြစ်တာ၊ ဘာညာ အတင်း ငါ့ကို ချော့တာ၊ အဲဒီမှာ ငါတို့ ၂ ယောက် နောက်ထပ် ဒီလို မတွေ့ကြတော့ဘူး၊ အဲဒါတွေ မေ့ပြစ်ပြီး သူငယ်ချင်းလို ဘဲ ဆက်နေမယ် ဆိုပြီး သဘောတူလိုက်ကြတာ၊ ပြီးတော့ အပြန်မှာ သူ့ ကို ငါပြောလိုက်တယ်၊ နင့် သူငယ်ချင်းကို ပြောလိုက်ဟာ ငါ့ကို မြန်မြန် ဖွင့်ြေ့ပာလို့၊ ငါ သူ့ကို ရီးစား ထားလိုက်တော့မယ်။ ဒါမှ နင် နဲ့ ငါ ဆက်မဖြစ်တော့မှာ၊ ဆိုတော့ သူကလဲ သဘောတူတယ်၊ ငါ ပြောလိုက်မယ် တဲ့။ တဆယ်။ “အယ် ဂယ်ကြီးလား အမ၊ အမတို့က အဲ့လိုလား” “ထင်တယ်၊ ထင်တယ်၊ အမတို့ ဇတ်လမ်း ရှိခဲ့တယ် ဆိုတာ၊ အမတို့ကိုကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိနေတာ” “အဲဒါ ဇတ်လမ်းလား၊ တကယ်တော့ ငါတို့က သူများတွေလို ရီးစားလဲ ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်” “အမ် အဲ့ဒါ ဇတ်လမ်း မဟုတ်ဘူးတဲ့တော့” “မသိဘူးလေဟာ၊ ငါတို့က တယောက်ကို တယောက် ချစ်တယ်လဲ မပြော၊ ရီးစားလဲ မဖြစ်၊ အဲ့ဒါ ဇတ်လမ်းဖြစ်မလားဟ” “ဆက်ပြော အမ” နောက်နေ့ ကျောင်းတက်တော့ သူနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်ချင်း မတွေ့မိအောင် ရှောင်လိုက်တယ်၊ သူလဲ ငါ့လိုဘဲ ရှောင်တယ်၊ နင်တို့စဉ်းစားကြည့်လေ အဲလို ပက်ပက်စက်စက် ကြီး ဖြစ်သွားတာ သွေးအေးတော့ ဘယ်လို မျက်နှာ နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲဟ၊ ငါလဲ ရှက်သလို သူလဲ ရှက်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ဟာ တကယ်တန်း ရှောင်ဖြစ်တာက ကျောင်းချိန် တချိန်ထဲပါ၊\nပြီးတော့ တိုတိုပြောရင် သူ့ အလှော် ကောင်းမှု့နဲ့ ငါနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ရီးစား ဖြစ်သွားတယ် ဆိုပါတော့၊ ငါလဲ မျက်စိမှိတ်ပြီး ခေါင်းညှိမ့်လိုက်တာ၊ အော် ပြောရအုံးမယ် ငါတို့ ဖြစ်ပြီး တလလောက်ကြာတော့ ထင်တယ် သူ့ က သူ့ရီးစားကို ငါ့လိုဘဲ အိမ်ခေါ်သွားတယ်ဟ၊ ဒါပေမဲ့ဟာ ထင်သလို မဖြစ်ဘူးဟ၊ သူ့ရီးစား ငါ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ ကြုံရတဲ့ အဖြစ်ပျက်ကို ငါတို့ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောပြတယ်လေ။ ကိုလတ်က ကဲ တော့ သူဘဲ စကဲပြီး တကိုယ်လုံး ကျွတ်သွားမှ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ သူ့ကို အလှကြည့်ပြီး ထပြန်လာတယ်တဲ့။ လက်မထပ်ခင် အပျိုရည် မဖျက်ချင်ဘူး ဆိုပြီး သူ့ကိုပြောတယ်ဆိုဘဲ။ တခြားသူတွေက ဟုတ်ရဲ့လား ဘာညာ အသေးစိတ် မေးပေမဲ့ ငါက သိနေပြီလေ။ ဟိုကလဲ တကယ်ပါ ငါမလိမ်ဘူး၊ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့တာ ကြိမ်တွယ်ပြောလို့၊ ပြီးတော့မှ ရှက်လိုက်တာဟာ၊ အဲ့ ကိုလတ်ကြီးက ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး၊ မလုပ်ဘူး ဆိုလဲ အစကတည်းက မလုပ်ဘဲ နေတာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့မှ ဟဲ့ ငါက အတင်းညင်းနေလို့ သူစိတ်ပျက်သွားတာ လားမသိဘူးနော် ဆိုပြီး ကိုလတ်ကို အပြစ် မမြင်တဲ့ အပြင် သူငယ်ချင်းတွေ ကြားမှာ သူက နာမည်ကောင်းတောင် ရသွားသေး။ အဲဒီမှာ သူနဲ့က အားချိန် ထုံးစံ အတိုင်း ပြန်တွေ့တော့ ငါက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မေးတာပေါ့။ “ကိုလတ်၊ နင်တို့ နှစ်ယောက် နင့်အိမ်မှာ ချိန်းတွေ့တယ်ဆို” “အေး” “အမယ် နင့်အကြိုက်တွေ့သွားပြီပေါ့လေ၊ စောက်ကောင် ငါ့ကိုတောင် မပြောဘဲ လျိုထားတယ်” “မဟုတ်ပါဘူး မဝေဟာ၊ ငါ နင့်ကို ဘယ်လိုပြောရမှန်းတောင်မသိဘူး၊ ငါတို့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး” “ဘာလဲ နင် စိတ်မပါတော့ဘူး ပြောမလို့လား” “အေးဟ” “ခု ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ငါ့သူငယ်ချင်းက ချောပါတယ်ဟ” “အေး၊ နင့်သူငယ်ချင်းက ချောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘမ်းကြည့်ရင် မျက်နှာရော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရော တော်တော်လှပါတယ်၊ ငါလဲ ကြိုက်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ” “ကဲပါ ပြောပါ။\nခု ဘာကို မကြိုက်ရတာတုန်း” “အသေးစိတ်ပြောရမလား” “နင့်ဘိုးအေ၊ အသေးစိတ်မပြောလို့ ဘယ်လိုပြောချင်သေးလို့လဲ” “အေးပါဟ” ငါ့အိမ်ရောက်တော့ သူက ရှက်ကိုးရှက်ကမ်းနဲ့ဟ၊ငါက ဘာမှတောင် မစရသေးဘူး သူက ဟင်အင်းဘဲ ပြောနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ဟာ သိတယ်မို့လား၊ ရီးစားချင်းဘဲ၊ ဘာဆိုရင် ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာ သူလဲ သိမှာပေါ့။ ဒီလိုဘဲ တဖြေးဖြေး သူ့ကို ဖက်၊ ဟိုပွတ် ဒီပွတ် လုပ်ရင်း ချစ်တဲ့အကြောင်း တဖွဖွ ပြောရင်း စတာပေါ့။ နင်သိတဲ့ အတိုင်း ငါလိုချင်တာ ငါစိတ်ပါမဲ့ မိန်းမ၊ ဒါပေမဲ့ဟာ အဲလို လုပ်ရင်းတောင် ငါက စိတ်အရမ်း မဖြစ်ဘူးဟ၊ ဒါကတော်တော်ထူးဆန်းတယ်။ ငါနဲ့ရီးစားဖြစ်သွားတာနဲ့ တဖြေးဖြေးသွေးအေးသွားတာ ဘာလို့လဲ မသိဘူး။ ငါလဲ ကြိုးစားတယ်။ နမ်းတာမှ သူ့ကို အသကုန် နမ်းတာ၊ ရှိသမျှ တက်ကနစ်တွေ အကုန်သုံးတာ။ ကြာတော့ သူက နင်းကန်ရွလာပေမဲ့ ငါက ဒီလောက်မဖြစ်ဘူး။ နမ်းပါများတော့လဲ သူ့ တံတွေးအနံ့တောင် ငါရွံသလို ဖြစ်လာတာ၊ နင့်ကိုတော့ အားနာပါတယ်၊ ပြောရရင် နင်နဲ့တုန်းကလို မဟုတ်ဘူး၊ နင့်နဲ့ဆို အသံကြားတာနဲ့ ငါက ထန်နေတာ၊ ဒါနဲ့ ငါက မထူးဘူးဟာ၊ လုပ်မဲ့လုပ် အဆုံးထိ လုပ်ကြည့်မယ် ဆိုပြီး၊ သူ့ အဝတ်တွေ ချွတ်တာပေါ့။ နင်သိတဲ့ အတိုင်း အရင် မိန်းခလေးတွေဆို အဲလို ငါလုပ်လို့ စိတ်မပါတော့ဘူး ဆို ငါ ထပ်မလုပ်ဘူးလေ။ ငါသူတို့ကို နမ်းကြည့်လို့မှ အနံ့အသက် မကြိုက်သလိုလို ဖြစ်သွားတာနဲ့ ငါဆက်မလုပ်ဘဲ ရပ်လိုက်တာ။ ခုကတော့ မထူးဘူးဆိုပြီး အဆုံးထိ စမ်းမယ်ကွာ ဆိုပြီး စမ်းတာ။ အင်္ကျီကျွတ်တာနဲ့ ငါမကြိုက်တာ စတွေ့တာဘဲ၊ သူ့ ချိုင်းက အသားရောင် အတိုင်းမဟုတ်ဘူးဟ၊ မဲနေတာ၊ သိသာတယ်။ ဒါကြောင့် သူလက်ပြတ် အင်္ကျီမဝတ်တာ၊ ငါ သိသိချင်း မကြည့်မိအောင် ကြိုးစားပေမဲ့ မရဘူးဟ၊ ငါ့မျက်လုံးက အဲ့ဒီ ချိုင်းမဲကြီးကိုဘဲ မြင်နေတာ။ ဘာမှ တခြားဟာ လုပ်ချင်စိတ်ကို မရှိတော့ဘူး။\nငါရွံသွားတာ၊ ချိုင်းမဲရင် ပေါင်ကြားလဲ မဲမယ်ဆိုတာ။ ငါထင်တဲ့ အတိုင်းဘဲဟ၊ သူ့ အတွင်းခံ ချွတ်လိုက်နဲ့ ထင်းကနဲဘဲ၊ သိသိသာသာကို မဲနေတာ။ ရင်သားကတော့ လုံးလုံးလေးနဲ့ လှပါတယ်။ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ အပျိုနို့စစ်စစ် ဆိုတာကြည့်တာနဲ့ သိတယ်၊ နို့သီးလဲ နဲနဲတော့ မဲသယောင်ယောင်ရှိပေမဲ့ ငါ မကြိုက်တဲ့ အနေထိတော့ မဟုတ်ဘူးဟ၊ ငါ မကြိုက်တာက အဲဒီ ချိုင်းမဲတာနဲ့ ပေါင်ကြားက မဲနေတာ၊ “အနံ့ရော ကြိုက်လား၊ နင်ရှုကြည့်လား” အေး၊ ရှုကြည့်တာပေါ့။ သူ့ကို နမ်းရင်း ချိုင်းကို မသိမသာ ရှုကြည့်တယ်။ စိတ်ထဲက မကြိုက်လို့လားတော့ မသိဘူး။ သူရေမွှေးသုံးပေမဲ့ ငါ ခံစားလို့ မရဘူး။ ငါက လူနံ့ကြိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရေမွှေးနောက်ကွယ်က သူ့ အနံ့က တမျိုးဘဲ။ နင် ရေမွှေး မသုံးဘူး မို့လား “ငါက ရိုးအွန် ဘဲသုံးတာ၊ ရေမွှေးမကြိုက်ဘူး” အေး ဟုတ်တယ်။ နင့် အနံ့ကို ငါ အကြိုက်ဆုံးဘဲ၊ နင်ကိုယ်နံ့ကို အဲ့ ရိုးအွန် က မသိမသာလေး ဖုံးထားတာကို ကြိုက်တာ၊ သူက အဲ့လို မဟုတ်ဘူးဟ၊ ရေမွှေးနံ့က များနေပြီး ကိုယ်နံ့နဲ မလိုက်သလို ဖြစ်နေတာ။ အဲဒီမှာ ငါလဲ ဘာမှ ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ လုပ်ဘို့လဲ ငါ့စိတ်က မပါတော့ဘူး။ ဒါနဲ့ ငါလဲ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ငါမှားသွားတယ်ပေါ၊ ကံကောင်းလို့ စိတ်အလိုလိုက်မိတော့မလို့ပေါ့။ မိန်းခလေးတယောက်မှာ အပျိုရည်ဟာ အရေးကြီးတယ် ဆိုတာ ငါ မေ့သွားတယ်ပေါ့။\nဘာညာပေါ့ဟာ၊ စကားလှအောင်ပြောပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။ “စောက်ကောင် ဖြစ်ရမယ်၊ နင်ကတော့လေ” “အေးဟာ၊ ငါလဲ ငါ့ကိုငါ စိတ်ပျက်တယ်၊ ပြီးတော့ဟာ နင့်ကို ပြောအုံးမယ်” “ဘာကိုလဲ” “နင်နဲ့ ငါ ကိစ္စပါ” “နင် နော် နင်၊ ငါတို့ မေ့လိုက်ကြမယ် ပြောပြီးသား၊ အစမဖေါ်နဲ့” “နင်က မေ့နိုင်လို့လား၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မညာချင်စမ်းပါနဲ့မဝေရာ၊ ငါ့စိတ်ထဲမှာ သိနေတယ်၊ ဘာဖြစ်လဲ စိတ်တူကိုယ်တူ၊ နင်သတ္တိ မရှိဘူးလား” “ဘာ” “မ ဘာ နေနဲ့၊ ငါ ရှင်းရှင်းပြောမယ်၊ အခု နင်လုပ်တာ ခံချင်နေတာ၊ မဝေ ပြော နင် ငါ့ကို နင့်စိတ်တိုင်းကျ မလုပ်ချင်ဘူးလား” “အေး လုပ်ချင်နေတာဟဲ့၊ လုပ်ချင်နေတာ၊ တပတ်လောက်ရှိပြီ၊ စောက်ကောင်၊ နင့်ကို အသေသတ်ချင်နေတာ၊ နင့်ကို မြင်နေရတာ ငါ့စိတ်ထန်တယ်” “အေး၊ အဲ့လို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သတ္တိရှိစမ်းပါ၊ ငါလဲ နင့်ကို မြင်နေရတာ ထန်တယ်။ အောင့်ထားတာ ဘယ်လောက်ကြာပလဲ နင်သိလား၊ သတ်ဟာ၊ လာ ခု သွားမယ်၊ သတ်၊ သတ်၊ ငါ့ကို သေအောင်သတ်” ဆယ့်တစ်။ ကဲ ငါတို့ အဖြစ်အပျက်က ဒါဘဲ၊ အဲဒီကနေ စပြီး သူနဲ့ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြစ်သွားတယ်။\nဒီရက်ပိုင်း မြန်မာအသစ်တွေက တော့ နေ့စဉ်ကိုထွက်နေတာဗျ။ အရင်ကချိန်းမ တွေရဘဲ အိမ်တွင်းအောင်းတွေ ခုမှ အပြင်ထွက်ပြီးကဲနေကြတာဗျို့။ ကဲ App မှာတော့ ထုံစံအတိုင်းလင်းပြီဗျာ။ 👇👇👇👇👇👇👇 ကြည့်မယ်ဆိုရင် အောက်က Link လေးကို နှိပ်ပြီး ဒေါင်းလိုက်ေ\nအပြာကား အောကားဆော့ဝဲလ် ဒေါင်းရန် Link\nအပြာကား အောကား App ဒေါင်းရန် Link\nဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ သူ့ အပြောအရ ငါက သူ့ကို စိတ်ပါအောင် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးပေါ့၊ သူ ငါ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ် ဆိုတဲ့ အထိ ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်။ “ဟယ် မဝေရာ၊ နင်ကလဲ သူ့ကို ကြိုက်ရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ လက်မခံတာလဲ” “ဘာလို့ လက်မခံတာလဲ သိလား၊ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း (မဝေကရီရင်း)၊ ငါ လက်ခံချင်တာပေါ့ဟ၊ သူပြောလိုက်တိုင်း ငါ့မှာ ခေါင်းညှိမ့်ချင်စိတ်ကို မနဲထိမ်းထားထားရတာ၊ ဒါပေမဲ့ လက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုတာ ငါသိနေတယ်။ ငါတို့ ၂ ယောက်ကြားက ခုလို ဖြစ်နေတဲ့ အရာကို ငါ မဆုံးရှုံးချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုငါ အတင်း အားတင်းပြီး ရှေ့ဆက် မတိုးတာ” “ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ရီးစားဖြစ်သွားရင် တခြားမိန်းခလေးတွေလို အမကို ပြစ်သွားမှာ စိုးလို့လား” “သေချာတာပေါ့ဟ၊ နင်တို့ထင်သလို ငါက သူ့ အကြိုက်ဖြစ်နေတယ် ထင်လို့လား၊\nငါ့မှာ သူ့အကြိုက်ဘာမှ မရှိဘူး၊ သူနဲ့ ရီးစားဖြစ်သွားရင် ခုလို သူ့ကို သစ်တုန်းလို ငါသဘောထားလို့ ရတော့မလား၊ ငါ့ မှာ သူ့ အကြိုက်ဆိုလို့ အနံ့တခုဘဲ ရှိတာ၊ ငါ့ ခန္တာကိုယ်မှာ သူ အကြိုက် ဘာမှ မရှိဘူး။ ငါက တကိုယ်လုံး ချွတ်လိုက်ရင် လှတဲ့ အကွက်ဘာမှ မရှိဘူးဟ၊ ငါ ငယ်ငယ်က အနာတွေ ပေါက်ပြီး အနာရွတ်တွေက တင်ပါးမှာရော၊ ပေါင်မှာရော၊ ဘိုက်မှာရော ငါ့တကိုယ်လုံး ပြည့်နေတာ၊ ပြီးတော့ သူမကြိုက်တဲ့ အရာတွေ တော်တော်များများက ငါ့မှာ ရှိတာ။ တကယ်လို့ ကိုလတ်သာ ငါ့ တကိုယ်လုံး ကို မြင်သွားတာနဲ့ စိတ်ပျက်သွားမှာပေါ့ဟ၊ အဲလိုဖြစ်သွားမှ ပိုရင်ကျိုးမှာ၊ ခုလို ပုံစံဆိုတော့ သူ့အတွက်လဲကောင်း ငါ့အတွက်လဲ အဆင်ပြေ၊ ငါ့ သဘောက လောဘကြီးလို့ ဆုံးရှုံးတာထက် စာရင် လိုချင်တဲ့ အပိုင်းလေးဘဲ ကွက်ယူပြီး ကြေနပ်တင်းတိမ်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်ဟ။ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း ပြီးပါပြီ။\nPrevious Previous post: ထိုင်း ချဲလ်(၃) လုံးထီ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု “(ကံကောင်းကြပါစေ)။ မကြည့်အားသေးရင် ရှယ်ယူထားလိုက်ပါ\nNext Next post: တိရိစ်ဆာနျဥယြာဉျကို သှားရောကျလညျပတျကာ တိရိစ်ဆာနျလေးတှကေို အစာကြှေးရငျး ပြျောနကွေတဲ့ အိအိတုံတို့သားအမိ


မြရွက်ဝေ: June 2008\nဂျပန်စာ (日本語) (8)\nအင်ဒို သင်္ချာ (5)\nဘလော့ ဖုန်ခါ ပိုစ့်\nIt is so me\nအမှတ် တံဆိပ် ခတ်နှိပ် ချင်တယ်\nရေးချင်၍ရေးသည် ဖတ်လိုက ဖတ်နိုင်သည် written by passion. read at own discretion.\nနေ၀သန် (ကျွန်တော့်ရဲ့ အိုအေစစ်စာမျက်နှာ)\nMyanmar Japan Friendship (Facebook)\nကြည့်မိတဲ့ သတင်း (၄-၃-၂၀၁၁)\nE နှင့်စသော ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမည်များ\nငါးခူငါးဆုပ်ဆန်လှော်ဟင်း( ကရင်ဟင်း )\nEmail Subscription ပြောင်းရွှေ့လုပ်ပေးကြပါရန်\nFor “Harvest Thanksgiving Festival”\nmyanmar food cooking\nchicken with lime\nဟိုတရက်က အိမ်ကြီးရှင် အင်တာနက်ကြည့်ရင်း အော်ရီနေလို့ ဘာဖြစ်တာတုန်းမေးတော့ ဒီအောက်က သတင်းဆောင်းပါး ဖတ်မိလို့တဲ့။ သူ့အတွက် အတော်မှန်လို့လေ။ အဲဒီဆောင်းပါးကိုဘဲ TVသတင်းမှာ ပြောသွားတာ ကြည့်လိုက်ရတယ်။\nsecurityပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံဆောင်ရွက်တဲ့ 米シマンテックရဲ့ ဂျပန်အဖွဲ့အစည်းက စုစည်းတင်ပြတဲ့ "ကွန်ပြူတာအသုံးပြုချိန်မှာ ခံစားရတဲ့stressကို စစ်ဆေးမှု" အရဆိုရင် ကွန်ပြူတာ ပျက်သွားတာတို့ သိမ်းထားတဲ့ ဒေတာအားလုံး ပျက်သွားတာတို့ ဖြစ်တဲ့အခါမှာ ခံစားရတဲ့ stressက အသည်းကွဲတာထက်ကို ကျော်သွားတဲ့ ရလာဒ်ထွက်လာပါတယ်။\nstress လုံးဝမရှိတဲ့ အခြေအနေကို "0"၊ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို "10"အနေနဲ့ထားပြီး အမျိုးမျိုးသော ပြဿနာတွေမှာ ဘယ်လောက် stress ကို ခံစားရသလဲဆိုတာ ရှာဖွေစစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ ဖြေကြားသူများရဲ့ ပျမ်းမျှမှာ ကွန်ပြူတာ ပျက်ပြီး သုံးမရတဲ့အခါက 6.99၊ သိမ်းထားတဲ့ fileအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အခါက 6.98 ဖြစ်ပြီး အသည်းကွဲတာရဲ့ 6.03ကို ကျော်သွားပါတယ်။ ကိန်းကဏန်းအမြင့်ဆုံးက ပိုက်ဆံအိပ်ပျောက်တဲ့အခါရဲ့ 7.99 ဖြစ်ပြီး မိတ်ဆွေအခင်မင်ပျက်တဲ့အခါမှာက 7.41 ပါ။\nတဖန် လတ်တလော ခံစားနေရတဲ့ stressတွေထဲ ကွန်ပြူတာကြောင့် ဖြစ်ရတာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ပျမ်းမျှက 27％ဖြစ်ပြီး 2007ခုနှစ်တုန်းက ဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့ လေ့လာတွေ့ရှိချက်ကို7points ကျော်သွားပါတယ်။\nဒါကြောင့်ဖြစ်မယ် အိမ်ကြီးရှင်လဲ မျက်လုံးနှစ်လုံးပွင့်တဲ့အချိန်ကနေ ပိတ်တဲ့အချိန်အထိ ကွန်ပြူတာရှေ့မှာဘဲ တနေကုန်တော့တာ။ အဆင်ပြေတဲ့အခါ ပျော်နေလိုက် မပြေတဲ့အခါ ရှုံတွလိုက်နဲ့ ကွန်ပြူတာသာလျှင် သူ့အသက် သူ့ဘဝလေ။ တခါတလေ သူ့ကို ပြောဖြစ်တယ်။ ကိုယ်တိုင် programရေးပြီး ကျမကို runလို့ရရင် run ချင်တယ်ဟုတ်လားလို့။ အဲဒီ အခါကျရင် ကျမလည်း error ပေါင်းစုံ တက်ပြစ်မှာလို့။ အမိန့်ပေးလာရင် ကလန်ကဆန်လုပ်တတ်တဲ့ အကျင့်လေးရှိလို့ပါ။ :D\nPosted by မြရွက်ဝေ at 2:14 PM2comments\nအရင်က အခွန်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်၊ မပတ်သတ်ပါဘူး။ လိမ္မော်သီးခွံ၊ အာလူးခွံဘဲသိတယ်။ :P ကိုယ့်နိုင်ငံမှာတုန်းက ပစ္စည်းကြီးကြီးမားမား (အိမ်၊ မြေ၊ ကား) စတာတွေဝယ်မှ အခွန်ဆောင်ရတာလို့ သိထားတာ။ ဒီရောက်မှ ဟိုဟာဝယ်လဲ အခွန်၊ ဒီဟာဝယ်လဲ အခွန်နဲ့ များလိုက်တဲ့ အခွန်တွေ။ ဒီမှာ ဘာဝယ်ဝယ် ၅%အခွန်ဆောင်ရတယ်။ ဈေးဝယ်ရင် အသားဆိုလည်း 100ဂရမ်ကို ဘယ်လောက်နဲ့ ဒီဘူးထဲ ဘယ်လောက်ဂရမ်ပါပြီး ဘယ်လောက်နှုန်းကျတယ်အပြင်　"ဇဲအိခိုမိ"(税込)ဆိုတဲ့ အခွန်ပါ ပါဝင်ပြီးဆိုတဲ့ စာလုံးရေးထားတယ်။ တချို့ဆိုင်တွေကြတော့ 内消費税 တို့ အတိုကောက်内တို့ ရေးထားတတ်တယ်။ ပစ္စည်းဈေးနှုန်းဘဲရေးထားတာဆိုရင် ဘေးမှာဖြစ်ဖြစ် အောက်နားမှာဖြစ်ဖြစ် "ဇဲအိဘဲစွတ်"(税別)ဆိုပြီး အခွန်ခမပါသေးကြောင်း ရေးထားတတ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဈေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေမှာပါ။ ဒီမှာ ဈေးဝယ်သူကို တန်ဖိုးနဲတယ်ထင်အောင် သိပ်လုပ်တာဘဲ။ ဥပမာ　4990円 ဆိုတာမျိုး၊ 6980円 ဆိုတာမျိုး နောက်ဆုံးဂဏန်းနေရာမှာ ...80/ ...90円 တွေနဲ့ ဈေးနှုန်းတွေ အရမ်းများပါတယ်။ ရုတ်တရတ်ကြည့်မိရင်တော့ ဪ ယန်း၎ထောင်လို့ ထင်ချင်စရာပါ။ နောက်မှ ဆယ်ယန်း၊ ယန်းနှစ်ဆယ်လောက် ထပ်ပေါင်းကြည့်လိုက်ရင် ယန်း၎ထောင်ကနေ ၅ထောင်ဖြစ်သွားပြီ။ တကယ်လို့ အဲဒီထဲ အခွန်မပါသေးလို့ တကယ်ငွေချေတဲ့အခါမှ အခွန်ပါထပ်ပေးရရင် ပိုကျပါမယ်။ အစက အဲဒါကို ကောင်းကောင်းနားမလည်လို့ ဘာလို့အဲလောက်ကျပါလိမ့်ပေါ့။ ခုတော့သိသွားပြီ။ ဈေးနှုန်းမြင်တာနဲ့ မယုံတော့ဘူး။ အခွန်ပါမပါပါ သေချာကြည့်ရတယ်။\nဈေးဝယ်တာအပြင် တခြားဟာတွေမှာလည်း အခွန်ဆောင်ရတယ်။ အရင်က အိမ်ကြီးရှင်က ကျောင်းသားဗီစာမို့ အခွန်သိပ်မရှိပါဘူး။ အချိန်ပိုင်းလုပ်လို့ လုပ်ခကို အခွန်ဆောင်ရတာဘဲရှိတယ်။ ရေမီးသုံးခကလဲ အဆောင်ခမှာတခါထဲပါပြီးသားမို့ အဆောင်ရှင်ကိုလခပေးထားရင် ပြီးပြီ။ အခု ဝန်ထမ်းဖြစ်လာတော့ အရင်ကျောင်းသားဗီစာတုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူး။ ဆောင်လိုက်ရတဲ့ အခွန်တွေ။ ဘာတွေမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။ မီတာခဆောင်ရင်လဲ မီတာခထဲ အခွန်ပါပါတယ်။ နောက်ဒီမှာ ရေပူအမြဲရတဲ့ပိုက်လိုင်းရှိတာကြောင့် ရေပူသုံးရင် gas ခကို အခွန်အပါဝင်ဆောင်ရတယ်။ ရေသုံးခကတော့ သပ်သပ်ပေးရတယ်။ သုံးတာရော သွန်တာရောအတွက်ပါ အခွန်အခပေးရတာ။ တခါတလေ ကျမက ကပ်ကပ်သပ်သပ် တွေးလိုက်သေးတယ်။ ရေ 18m2 သုံးတာက ဘယ်လောက်ကျပြီး 18m2ကို သွန်ခက ဘယ်လောက်လို့ရေးထားတော့ အဲဒီ18m2လုံး ပြန်သွန်ပစ်တာမှ မဟုတ်တာလို့။ ထမင်းအိုး၊ ဟင်းအိုးထဲရောက်ပြီး အငွေ့ပျံသွားတာကြီးကိုလို့။ :D\nလတိုင်း မီတာ၊ gas၊ ရေခအပြင် ဖုန်းခ၊ အင်တာနက်ခ စတာတွေလဲ အခွန်နဲ့တကွ ပေးရတယ်။ နောက် အိမ်ကြီးရှင် ကျောင်းတက်တုန်းက အဲဒီမြို့မှာ ဝယ်စီးတဲ့ ဆိုင်ကယ်ပိစိကွေးအတွက်လဲ ခုထိ အခွန်ဆောင်နေရတယ်။ အိမ် ၂နေရာ ၃နေရာပြောင်းလဲ အခွန်ကတော့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်လာတယ်။ သူကတော့ သူ့သူငယ်ချင်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး လွှတ်ပစ်ခိုင်းမယ်ပြောနေတာဘဲ။ ခုထက်ထိတော့ အခွန်ပေးနေရတုန်း။ TVကြည့်ရင်လဲ ပေးရမယ်။ ဘာလုပ်လုပ် ဘာဝယ်ဝယ် အခွန်က ကပ်ပါပြီးသား။ အိမ်ကြီးရှင် လခရရင်လဲ လခရှင်းတမ်းအသေးစိတ်ရေးထားတဲ့စာရွက် အိမ်ရောက်လာတယ်။ ရတဲ့လခအပေါ် ဝင်ငွေအခွန်ရယ်၊ ကျန်းမာရေးအာမခံခ(健康保険料)၊ ပင်စင်နဲ့ဆိုင်တဲ့厚生年金保険 နဲ့厚生年金基金ရယ်၊ 雇用保険料 (unemployment insurance) စတာတွေ ဘယ်လောက်ဖြတ်ထားတာနဲ့ အိမ်လခနှုတ်ထားတာတွေပါ အသေးစိတ် ရှင်းထားတယ်။ အဲဒါတွေအပြင် ခုအသစ်လာတဲ့ အခွန်တခုက 特別区民税．都民税တဲ့။ အထူးသီးသန့် နယ်မြေခွန်နဲ့ မြို့တော်ခွန်လို့ ဆိုရမယ်ထင်တယ်။ မနှစ်ကအတွက် ဆောင်ဖို့ ဒီနှစ်ရောက်လာတာ။ အဲဒီအခွန်ဆောင်ဖို့အတွက် စာအိပ်အထူကြီးနဲ့ လျှောက်လွှာစာအရင်ရောက်လာတယ်။ ဘာတွေမှန်းမသိအောင် ဖြည့်စရာတွေများလွန်းပြီး ရှုပ်နေတာကြောင့် အိမ်ကြီးရှင်လဲ အလုပ်ကိုယူသွားပြီး သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို မေးရတယ်။ သူတို့က ဒီမှာနေတာကြာပြီဆိုတော့ အတွေ့အကြုံပိုများတယ်လေ။ သူရှင်းပြတာ မှတ်ပြီးဖြည့်ပို့လိုက်တယ်။ တခြားဂျပန်တွေကိုမေးကြည့်တော့ သူတို့လဲ ဆောင်ရတယ်တဲ့။ မှီခိုရှိရင် ရှိသလောက် တွက်ပြီး အခွန်ဆောင်ရတာ လျှော့တယ်ဆိုဘဲ။\nအိမ်ကြီးရှင်ပြောတော့ ကျမမှီခိုရှိနေလို့ သူဆောင်ရမယ့်အခွန်တွေ တွက်ကြည့်ရင် တနှစ်ကို ယန်း သောင်းငါးဆယ်လောက် သက်သာတယ်ဆိုဘဲ။ အဲဒါကြောင့် အလုပ်မလုပ်တာ။ (ဟီး :Dဆင်ခြေ)။ ကျမအားနေတဲ့အချိန် ပျင်းလို့ အချိန်ပိုင်း အလုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင်လဲ သူတွက်ပြတယ်။ ကျမလုပ်နိုင်မယ့်အချိန်နဲ့ ရမယ့် ဝင်ငွေ၊ အဲ ကျမမှာ ဝင်ငွေရှိပြီဆိုရင် မှီခိုမဟုတ်တော့တဲ့အတွက် သူ့အခွန်တွေ ပိုကျလာမယ်၊ ကျမလဲ သူ့လိုအခွန်ဆောင်ရမယ်ဆိုတော့ ဘဲစားဘဲချေနဲ့ ဘာမှမထူးတဲ့ အခြေအနေ ပြန်ရောက်သွားတယ်။ ဒီတော့မလုပ်တာဘဲ ကောင်းပါတယ်။ (သက်သာရာ သက်သာကြောင်းပေါ့။ :P)\nဒီနယ်မြေနဲ့ မြို့တော်ခွန် ပြန်ကျလာတော့ တမျိုးဘဲ။ ဆင်တူစာရွက် ၆ရွက်ပါတယ်။ ပထမစာရွက်မှာ နယ်မြေနဲ့ မြို့တော်ခွန် ၂ခုပေါင်းကျတဲ့အခွန်ကို တနှစ်အတွင်း ၄ရစ် သွင်းနိုင်ကြောင်း ရှင်းပြထားတယ်။ ဒုတိယစာရွက်က တခါထဲ တနှစ်စာဆောင်လို့ရတဲ့ ဖြတ်ပိုင်းနဲ့ ကျန်တဲ့၎ရွက်က ၄ရစ်စီ လအလိုက် ဆောင်လို့ရတဲ့ဖြတ်ပိုင်းပါ။ ကိုယ်နှစ်သက်သလို ဆောင်နိုင်တယ်လေ။ တခါထဲဆောင်ဆောင်၊ အရစ်ကျဆောင်ဆောင် ဆောင်တာကတော့ ဆောင်ရမှာဘဲလေ။ ဒီအခွန်တွေက တခြားမီတာ၊ ရေခတွေလို "ကွန်ဘီနီ"コンビニ(convenience store) မှာ ဆောင်လို့မရဘူး။ စာတိုက်တို့ ဘဏ်တို့ကနေ ဆောင်ရပါတယ်။ ဖြတ်ပိုင်းစာရွက်တွေအပြင် လက်ဆောင်စာရွက်ပါပါသေးတယ်။ ဘာများလဲဆိုတော့ ဘဏ်ကနေ ကိုယ့်လခထဲက အရစ်ကျဖြတ်သွားတဲ့စနစ်သုံးသူတွေကို နယ်မြေတွင်းဈေးဝယ်လက်မှတ် (区内共通商品券) ယန်း၂ထောင်ဖိုး လက်ဆောင်ပြန်ပေးမယ်တဲ့။ ကြုံဖူးပေါင် ဂျပန်ပြည်ရေ။ အခွန်ဆောင်တာ လက်ဆောင်ပြန်ပေးသတဲ့။ ဘဏ်အကောင့်ကနေ နှုတ်သွားတာက သူတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာလို့ထင်ရဲ့။ အိမ်ကြီးရှင်ကတော့ စာတိုက်ကနေဘဲ အရစ်ကျဆောင်မယ်တဲ့။ အကောင့်ထဲကနေ ဖြတ်သွားရင် မသိလိုက်မှာစိုးလို့ なんだか　気持ち悪いတဲ့။\nဂျပန်ရောက်စက ဒီမှာ homelessတွေအကြောင်း TVမှာကြည့်ရရင်၊ အပြင်မှာ သူတို့ကိုတွေ့ရင် အရမ်းအံ့ဩမိတယ်။ ဒီမှာ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေ ပေါပါရက်နဲ့ ဘာလို့များပါလိမ့်ပေါ့။ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းမဖြစ်နိုင်လဲ အချိန်ပိုင်းလုပ်နိုင်သားနဲ့လို့ တွေးမိတယ်။ နောက်မှ သင်တန်းမှာ 先生ကို မေးကြည့်တော့ အဲလို အခွန်တွေများလွန်းလို့ homelessလုပ်နေကြတာတဲ့။ အိမ်ငှါးခ၊ အခြားအခွန်အခတွေပေါင်းလိုက်ရင် တော်ရုံအချိန်ပိုင်းလုပ်ခနဲ့ မလောက်နိုင်ဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့်ပြောတာ ဂျပန်လို့ပြောလိုက်ရင် သူများတွေက "ဟယ်! ဝင်ငွေအများကြီးရမှာ"လို့ဘဲ မြင်ကြတယ်။ နောက်ကလိုက်လာမယ့် အခွန်တွေကို မမြင်ကြဘူးလေ။ ဂျပန်နိုင်ငံက သူတို့လူမျိုးအတွက်တောင် တင်းကြပ်တဲ့သဘောမှာရှိတယ်။ ချွင်းချက်တော့ ရှိတာပေါ့လေ။ ငတ်သေတဲ့သူ ရှားပါးတာတခုဘဲ။ ငတ်မသေပေမယ့် သက်ကြီးရွယ်အို homelessတွေ ဆောင်းတွင်းမှာ အေးခဲပြီး သေတတ်တယ်။ လမ်းဘေးမှာ စက္ကူပုံးထဲ အိပ်နေရတာဆိုတော့လည်းလေ။\nဂျပန်မှာ ဘာပေါသလဲလို့မေးလာရင် အခွန်တွေ ပေါတယ်လို့ ဖြေရမယ်။ ကျောင်းပြီးလို့ "ရှကအိဂျင်း"社会人ဖြစ်လာပြီး အလုပ်လုပ်ရင်ဖြင့် လာပါမည် အခွန်တော်တွေ။ ဒီလိုအခွန်တွေ များရတဲ့အထဲ ပုံမှန်၅%ဆောင်နေရတဲ့ အခွန်တွေကို ထပ်တိုးမယ်ဆိုဘဲ။ ၁၀% လား? ဘယ်လောက်လဲတော့မသိဘူး။ မေ့သွားပြီ။ သဘူတော(သဘောတူ)တဲ့ ပါတီနဲ့ မတောတဲ့ပါတီတွေ အတိုက်အခံဖြစ်နေကြသေးလို့ အတိကျမဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ တက်တာကတော့ တက်မယ်ထင်ရဲ့။ လူခွန်မဆောင်ရတာ တော်သေးတယ်ပြောရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မလွယ်ဘူးဂျ!\nPosted by မြရွက်ဝေ at 3:22 PM5comments\n今日も　思い出の日です。結婚記念日です。日本では、　ジューンブライドは　幸せになると言われて、　６月に　結婚式を　挙げる人も　多いと　先生から　聞きました。そうなったら　いいですね。\nယနေ့မှစ နှစ်တစ်ရာတိုင်လို့ မဆိုချင်ပါ။ အတူနေခွင့်ရသ၍ပေါ့။ Tom & Jerry ကြိုက်တဲ့သူရေ အဲဒီအချိန်အထိ ဂျီကျဂျစ်တိုက်ရစ်သမျှ သည်းခံနိုင်ပါစေနော်။\nPosted by မြရွက်ဝေ at 12:08 PM7comments\n今日は　私の　誕生日です。主人から　誕生日のケーキを　もらいました。とても楽しい。ありがとうね。\nPosted by မြရွက်ဝေ at 5:05 PM 10 comments\nတပတ်တခါ သွားတက်တဲ့သင်တန်းက ခြောက်လပိုင်း ၂ရက်နေ့မှာ 日帰りバス旅行သွားမယ် လိုက်မှာလားဆိုပြီး လိုက်ရင်ဖြည့်ဖို့formပေးလာပါတယ်။ လက်ရှိသင်တန်းသားတွေဆို တစ်ယောက် ၃၀၀၀円 နဲ့ ကလေးခေါ်လာချင်ရင် ကလေးက ၁၀၀၀円နဲ့ အရင်သင်တန်းသားဟောင်းရယ် ကိုယ့်မိသားစုဝင်တွေဆို ၄၀၀၀円ပါ။ သွားမယ့်နေရာက "ကနဂါဝခရိုင် ဟကိုးနဲ" (神奈川県　箱根のちかく) နားမှာရှိတဲ့ "ယူဂဝရ"ရေပူစမ်း (湯河原温泉)ပါ။ ရေပူစမ်းထဲဝင်မယ့်သူတွေကို ခြုံဖို့towel ယူလာဖို့ မှာတယ်။ မဟုတ်ရင် ဝယ်နေရမှာစိုးလို့ပါ။ ရေပူစမ်းထဲမစိမ်သူတွေအတွက်တော့ ခြေထောက်ဘဲစိမ်ရတဲ့ ရေပူစမ်းကို ဝင်လို့ရပါတယ်။ အဲဒီမှာ နေ့လည်စာစားပြီး အပြန် "ကနဂါဝခရိုင်"ထဲက "အစဟိ"ဘီယာစက်ရုံ (アサヒビール神奈川工場)ကို လေ့လာရေးဝင်မယ်ဆိုပါတယ်။ ဘီယာသောက်ကြစို့! juiceလဲရှိတယ်လေ!တဲ့ စာရွက်ထဲမှာ ရေးထားပါတယ်။ မနက် 8:40ရောက်အောင်လာပါ၊ ညနေ ခြောက်နာရီကျော်လောက် ပြန်ရောက်မယ်မှန်းထားပါတယ်တဲ့။ ကျမက ဘီယာလဲမသောက် ရေပူစမ်းလဲမဝင်ဆိုတော့ လိုက်ဖို့မလိုက်ဖို့မသေချာပါဘူး။ (ရေပူစမ်းစိမ်ဖို့စိတ်တောင်မကူးပါဘူး။ ဒီကရေပူစမ်းတွေ ရေနွေးစိမ်ကန်တွေက သိကြတဲ့အတိုင်း အဝတ်မပါနဲ့ဝင်ရတာ။ ယောင်လို့တောင် ဝင်ဖို့စိတ်မကူးသေး။) ဒါနဲ့ အိမ်ကြီးရှင်ကို မေးတော့ မရောက်ဖူးတဲ့နေရာ ရောက်ဖူးအောင်လိုက်သွားလေတဲ့၊ ခြေထောက်ဘဲစိမ်ရတဲ့ ရေပူစမ်းဝင်ပေါ့ဆိုတာနဲ့ လိုက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။\nသွားမယ့်နေ့မှာ ကာလနဂါး စောစောထ သုတ်ခြေတင်ရတယ်။ စုရပ်ရောက်တော့ ကားပေါ်တက်၊ ငိုက်မျည်းမျည်းနဲ့ ထွက်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတုန်း ဘေးမှာအတူထိုင်မယ့် "ဆအိတမ"က တရုတ်မလေးက သူစီးမယ့် ရထားလိုင်းက မတော်တဆမှုရှိလို့ ရထားတွေ ရပ်နေလို့ busစီးပြီးလာရမှာမို့ ခဏစောင့်ပေးဖို့ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ စထွက်မယ့်အချိန်အထက် ဆယ်မိနစ်လောက်နောက်ကျပေမယ့်လဲ ကားလမ်းမပိတ်လို့ ချောချောချူချူနဲ့ ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ အဝေးပြေးယာဉ်ရပ်နားစခန်းမှာ restroomဝင်ဖို့ ခဏတဖြုတ်ရပ်နားပြီး ဆက်ထွက်လာကြတယ်။ ကျမအဖို့ ဒီရောက်ပြီး bus (highway express)စစီးတာ ပထမဦးဆုံးပါဘဲ။ ကားက မြေပြင်ပေါ်မှာ သွားတာနဲနဲ၊ overpass တွေပေါ်မှာဘဲ တောက်လျှောက် နိမ့်ကျသွားလိုက် ပြန်တက်လာလိုက်နဲ့ ဘယ်လိုမှ busစီးတဲ့အရသာမရှိဘဲ ရိုလာကိုစတာ စီးနေရသလားထင်ရတယ်။ တချို့နေရာက overpass ဆိုရင် ဘယ်နှစ်ပြန်တောင် ထပ်နေတာမှန်းမသိအောင် အမြင့်ကြီးရယ်။ တောသူမတို့ ပါးစပ်အဟောင်းသားပေါ့။\nနောက် ကားပေါ်မှာ Bingo ဆိုတဲ့ gameဆော့ကြတယ်။\nနံပါတ် 1 to 99 ကို random ရေးထားတဲ့ ကဒ်လေးတွေ ဝေတယ်။ ပထမဦးဆုံး အလယ်ခေါင်က Free Space ကို အရင်ဖောက်ရတယ်။ ကျန်နံပါတ်တွေထဲက ဆရာမက စက်ကိုနှိပ်ပြီး ထွက်လာတဲ့ နံပါတ်က ကိုယ့်ကဒ်မှာ ပါရင် အဲဒီနေရာကို အပေါက်ဖောက်၊ အရင်ဆုံး ငါးပေါက်တန်းသွားရင် ဂိမ်းပါတယ်။ ဂိမ်းသွားသူတွေကို မဲနံပတ်ပြားလေးတွေပေးတယ်။ သိမ်းထားပြီး နေ့လည်ကျရင် အဲဒီနံပါတ်နဲ့ လက်ဆောင်ထုတ်ပေးမှာတဲ့။ ကျမက ၂၄ယောက်မြောက်မှ ဂိမ်းတော့ နံပါတ် နှစ်ဆယ့်လေးကဒ်ပြားရတယ်။ အဲလိုဆော့လာရင်းနဲ့ ကားက ကမ်းရိုးတန်းလမ်းပေါ် ရောက်လာတယ်။ အဲဒီနေ့က ရာသီဥတုက မှုန်မှုန်မှိုင်းမှိုင်းနဲ့ရယ်။ မိုးလေဝသက လေပြင်းမယ်၊ မိုးရွာမယ်တော့ပြောထားပေမယ့် ထွက်လာတဲ့တလျှောက် မိုးပဲအုံ့နေခဲ့တယ်။ ကမ်းခြေမှာတော့ လှိုင်းတွေက ကျောက်ဆောင်တွေကို တဝုန်းဝုန်းနဲ့။ ဆူနာမီသာလာရင် ဒီကားလမ်း ရေမြုပ်မှာဘဲလို့တောင် တွေးမိလိုက်သေးတယ်။\nရာသီဥတုမသာယာပေမယ့် ပင်လယ်ပြင်မှာ ငါးဖမ်းလှေလေးတွေ သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတထွာအတွက် မနားကြဘူး။\nကားထဲက Guide အမကြီးရဲ့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ဗဟုသုတတွေကို ရှင်းလင်းပြောပြတာကို နားထောင်တချက် မထောင်တချက်နဲ့ (အမှန်တော့ နားထောင်လဲ ကောင်းကောင်းမှ နားမလည်တာ :P) ဟိုငေးဒီငေးနဲ့ဘဲ ရေပူစမ်းကို ရောက်လာတယ်။ ပထမဆုံး နေ့လည်စာစားဖို့ "ကအို့ရိ ဟိုတယ်"(香里ホテル)ကို ဝင်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ နေ့လည်စာမစားခင် Bingoဆော့တုန်းက နံပါတ်တွေနဲ့ လက်ဆောင်တွေ ယူရတယ်။ ကျမယူတဲ့အိတ်ထဲမှာတော့ နို့နှစ်ရောင်ကီမိုနိုအဆင် တစ်ရှူးအိပ်လေးရယ်၊ ပုဝါရယ်၊ လက်ကောက်တစ်ကွင်းရယ် ပါပါတယ်။\nသူဘာရတယ်၊ ငါဘာရတယ် စပ်စုကြပြီး နေ့လည်စာစားဖို့ ၂ထပ်က ထမင်းစားခန်းဆီသွားကြတယ်။ ထမင်းဘူးထဲ ဂျပန်ထုံးစံလားတော့မသိ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ် အစုံဘဲ။ သူငယ်ချင်း တရုတ်မလေးက ပင်လယ်စာ ဓာတ်မတည့်လို့ သူ့ပုစွန်ကြော်လာပေးနေလို့ နှစ်ကောင်စားလိုက်ရတယ်။ မီဆိုဟင်းရည်ကလဲ ကဏန်းပါလို့ ခမျာ မသောက်ရပြန်ရှာဘူး။\nစားပြီးတော့ "အွန်းစမ်း"ဝင်မယ့်သူနဲ့ ခြေထောက်ဘဲစိမ်မယ့်သူ နှစ်ဖွဲ့ခွဲပြီး "အွန်းစမ်း"ဝင်မယ့်အဖွဲ့က အရင်ထွက်သွားတယ်။ ကြည့်ရတာ ဟော်တယ်အတွင်းနဲ့ ဆက်နေပုံဘဲ။ နောက်မှ ရေပူစမ်းစိမ်တဲ့ တရုတ်မလေးကို စပ်စုကြည့်ရတယ်။ ခြေထောက်ဘဲစိမ်မယ့် ကျမတို့အဖွဲ့ကတော့ ဟိုတယ်ကနေ ဆယ်မိနစ်လောက်လမ်းလျှောက်ပြီး "ဒိုကုဟို့" (独歩の湯) ခြေထောက်စိမ်ကန်ဆီ သွားကြတယ်။ ဟိုတယ်ကထွက်စမှာ မိုးတပေါက်နှစ်ပေါက်ကျလာပေမယ့် နောက်ခဏနေတော့ ပြန်တိတ်သွားလို့တော်သေးတယ်။ စက်ဝိုင်းပုံ ဝင်းထဲမှာ ခြေထောက်စိမ်ကန် ကိုးခုရှိတယ်။ တကန်စီ အပူချိန်မတူပါဘူး။ ကန်တိုင်းမှာ ဘယ်ကန်က ခန္ဓာကိုယ်ဘယ်အစိတ်အပိုင်းအတွက် ကောင်းတယ်ဆိုပြီးရေးထားတယ်။ အဲဒီထဲက ကန်တစ်ကန်က အတော်ပူခြစ်နေအောင် ပူပါတယ်။ နေ့တိုင်း ရေနွေးစိမ်နေကြတဲ့ ဂျပန်တွေတောင် ကြာကြာမစိမ်နိုင်ပါဘူး။ ခြေထောက်က ခဏနဲ့ နီရဲလာတယ်။\nခြေထောက်စိမ်ကန်ကနေ ဟိုတယ်ကိုအပြန် မိုးပြန်ရွာရာကနေပြီး ဘီယာစက်ရုံရောက်တဲ့အထိ မိုးကမတိတ်တော့ဘူး။ ဘီယာသောက်သူတွေတော့ ဘယ်လိုနေတယ်မသိ၊ ကျမတော့ စက်ရုံထဲက အနံ့နဲ့တင် မူးလာတယ်။ အမြန်သာပြန်ထွက်ချင်တော့တာဘဲ။ တာဝန်ခံမမလှလှရဲ့ ရှင်းပြတာလဲ စိတ်ဝင်းစားတော့ဝူး။ မူးတယ်။ လူမရှိဘဲ အခန်းတိုင်းမှာ စက်တွေသက်သက် အလုပ်လုပ်နေကြတာကို မှန်ခန်းတွေကနေ ကြည့်ပြီး ဪ-- ဪ လုပ်ခဲ့တယ်။ စက်ရုံထဲမှာ ဓာတ်ပုံမရိုက်ရဆိုတော့ မှတ်တမ်းတင်ပုံ ပါမလာတော့ဘူး။ ပြန်အထွက်မှာ စက်ရုံအဝင်ဟောခန်းမထဲ စားပွဲတွေတန်းစီချထားပြီး ဘီယာသောက်ချင်သူတွေက ဘီယာတန်းစီ၊ မသောက်သူတွေနဲ့ ကလေးတွေအတွက် ဖျော်ရည်ဘူးတွေ ပေးတယ်။ ဘီယာသောက်သူတွေကို အမျိုးစား၃မျိုး ၃ခွက်သောက်ခွင့်ပေးတယ်။ သူများတွေ ဘီယာနဲ့ "ကန်းပိုင်း!" (乾杯!)တဲ့ကြား ဖျော်ရည်ဗူးနဲ့ဘဲ မြှောက်လိုက်တယ်။ ဘေးကဂျပန်ကလာမေးနေသေးတယ်။ ဘာလို့ ဘီယာမသောက်တာလဲတဲ့။ ဒီရောက်ကတဲက ဒါဘဲဖြေနေရတာ ခဏခဏ။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မို့လို့ ငါးပါးသီလမှာပါလို့ မိန်းခလေးမို့လို့နဲ့ ပြောရပေါင်းလဲများပြီ။ သူတို့ကလဲ ကောင်းကောင်းနားမလည် ကိုယ်ကလဲ နားလည်အောင်မရှင်းပြတတ်၊ ရွာပတ်နေတာလဲ အကြိမ်ကြိမ်။ ဒီတခါတော့ "အရသာ မကြိုက်လို့မသောက်ဘူး" ပြောလိုက်မှ "ဪ အရသာမကြိုက်မှတော့ အတင်းသောက်နေဖို့ မလိုဘူးပေါ့"နဲ့ ပြီးသွားလို့ တော်သေး။\nအပြန်လမ်းမှာ ရေချိန်လေးလဲရလာကြတော့ ကာရာအိုကေ ဟစ်ကြတယ်။ အားလုံးက ရှေးသီချင်းတွေဆိုကြတော့ တော်တော်များများသီချင်းတွေကို မသိဘူး။ ကောင်းတဲ့သူလဲ ကောင်းပါတယ်။ ဘေးက တရုတ်မလေးက နှစ်ပုဒ်လောက် ဟစ်လိုက်တယ်။ သူ့အမျိုးသား ဂျပန်နဲ့ အမြဲကာရာအိုကေဆိုင်မှာ ဟစ်နေကျဆိုဘဲ။ စကားပြောရင်သာ ဝဲတာ သီချင်းဆိုတာ နားထောင်ကောင်းသားဘဲ။ ကျမက ကိုယ့်ဘာသာ ငိုက်မျည်းနေတာ သူ့အသံက ပျင်းဖို့ကောင်းလို့လားမေးနေလို့ ကားက ငြိမ့်ငြိမ့် ငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့မိုလို့ပါလို့ ဖြေရှင်းရသေးတယ်။ ငိုက်ကောင်းတုန်း နောက်ဘက်မှာထိုင်တဲ့ ကလေးက "တိုကျိုတာဝါကြီး!" လို့ ထအော်မှ ပြူးပြဲကြည့်လိုက်တော့ အပြန်လမ်းက မြို့လယ်ကို ဖြတ်မောင်းလားမှန်းသိတော့တယ်။ ကားပေါ်ကနေ အမြန်ဓာတ်ပုံလှန်းရိုက်လိုက်တယ်။\nအိပ်ငိုက်လဲပြေလာတော့ ဟိုဟိုဒီဒီငေးရင်းမောရင်း မနက်က စထွက်ခဲ့တဲ့နား ပြန်ရောက်လာတယ်။ ကားပေါ်က ဆင်းပြီး အားလုံး အသီးသီး "ဆာရိုနာရာ" လုပ်ပြီး သူငယ်ချင်း တရုတ်မလေးနဲ့ ဘူတာသို့အတူလျှောက်ပြန်လာခဲ့တယ်။\nPosted by မြရွက်ဝေ at 7:32 PM 1 comments\nဂျပန် မိုးလေဝသ အခြေအနေ\nဂျပန်စာလုံးများ ပေါ်ပေါက်လာမှုပြ အဘိဓာန်\nဂျပန်မှာ online ဈေးဝယ် (၁)\nဂျပန်မှာ online ဈေးဝယ် (၂)\nမြန်မာစာ စာလုံး ပြောင်းခြင်း (Font Converter)\nတိုဟူး တိုဖူး tōfu\nတိုဟူး သူများတွေ လုပ်တတ်ပေသိ ကိုယ်မလုပ်တတ်သေးဘူး။ စားချင်တော့လဲ အင်တာနက်က သင်ဆရာ မြင်ဆရာ တွေဆီလိုက်ရှာဖတ်ပြီး စမ်းကြည့်တယ်။ သူငယ်ချင်းလုပ်တာ...\n**မာစတာ / ဘွဲ့လွန် လာတက်သူတွေအတွက် မရည်ရွယ်ပါ။ ပုံမှန်ကျောင်းလျှောက်ပြီး ကျောင်းတက် အလုပ်လုပ်မည့်သူများအတွက် သိသလောက် မျှဝေပါတယ်။** ဂျပန...\nဂျပန်စာခန်းဂျီးလေ့လာလိုသူများအတွက်ပါ။ ဂျပန်က မူလတန်း ၆နှစ်တာကာလမှာ ခန်းဂျီး တစ်ထောင့်ခြောက်လုံး သင်ရပါတယ်။ First grade မှာ အလုံး ၈၀၊ Second ...\nရေးဖူးတဲ့ပို့စ် ဒီလိုလူကို မြင်လား? ခပ်တည်တည်ယူတင်ထားတဲ့ ပို့စ် ဒါက ဓာတ်ပုံကို ယူသုံးထားတယ် ဂူဂယ်မှာ ကြက်တောင်ပံ ဟု ရိုက်လျင် မြရွက်ေ...\nတကယ်ဆို တခါမှ ဂျပန်စာသင်ယူဖို့ ဂျပန်လာဖို့ဆိုတာ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး။ ဆယ်တန်းဖြေပြီးတုန်းက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ဝေးလားဝါးလားလုပ်ပြီး ဘုရားကျောင်...\nရန်ကုန်မြို့တွင် မိုးပျံလေးလမ်းသွား စီမံကိန်း အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ လိုသူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှု အဆိုပြုလွှာများ ခေါ်ယူနေ\nမြ၀တီ - မြ၀တီ - သတင်းလောက ရှေဆောင်မည် လူထုကြားက မြ၀တီ\nHome - Latest News in Myanmar, Eleven Media Group\nMya Ywet Wai


EVY's Kitchen: အသားလိပ်ကြော် (Beancurd skin roll)\nဒီလိုသရေစာလေးတွေကို စင်္ကာပူက Mall တွေမှာအမြဲတွေ့ရလေ့ရှိပါတယ်။ အလွယ်တကူစားလို့ရတာကြောင့် ၀ယ်သူတွေလည်းများလှပါတယ်။ ခုလုပ်ပြထားတဲ့ အသားလိပ်ကိုတော့ Beancurd skin roll လို့ခေါ်ပါတယ်။ အထဲမှာ အသားပုဇွန်၊ မှိုနဲ့ မုန်လာဥနီတို့ ပါပြီး ထူးခြားတာက အသားတွေကိုထုပ်တဲ့အရွက်ကို ပါးလွှာတဲ့ပဲပြားနဲ့လုပ်ထားတာပါ။ အရသာတော်တော်ကောင်းလို့ ပြန်ပြီး ဝေမျှပေးလိုက်တယ်ပါတယ်။ အသားကိုတော့ နှစ်သက်ရာ အသားတစ်မျိုးမျိုးနဲ့လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ၀က်သားနဲ့ဆိုရင်တော့ အဆီပါတဲ့အတွက် ပိုပြီးလိုက်ဖက်ပါတယ်။ ကြက်သားကို သုံးမယ်ဆိုရင်လည်း အဆီနဲနဲပါပါစေ။ ဒါမှကျစ်မနေပဲ စားလို့ကောင်းမှာပါ။\nကြက်သား (သို့) ၀က်သား ၂၀၀ ဂရမ်\nကြွက်နားရွက်မှို လက်တစ်ဆုပ်စာ (ရေစိမ်ပြီး ပါးပါးလှီးထားပါ)\nမုန်လာဥနီ အနည်းငယ် (အမျှင်လေးတွေခြစ်ထား)\nပုဇွန် ၆ ကောင် (၃ ပိုင်းခန့်စီပိုင်းထား)\nဆားလက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၁ ဇွန်း\nကြက်သားမှုန့် လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ထက်ဝက်\nသကြား လက်ဖက်ရည် ၁ဇွန်း\nနှမ်းဆီ ၃ ၊၄ စက်\nကြက်သွန်ဖြူ အနည်းငယ် နုတ်နုတ်စဉ်း\nအထက်မှာပြောထားတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို သမအောင်ရောမွှေထားလိုက်ပါ\nနောက်ပဲပြားရွက်ကို လေးထောင့်ကျကျလေးဖြတ်၊ ရေနဲနဲဆွတ်ပြီး ခုနကရောမွှေထားတဲ့ ကြက်သား (သို့) ၀က်သားအရော စားပွဲဇွန်း တစ်ဇွန်းသာသာကိုထည့်ပေးပါ\nအဲဒီနောက်မှတော့ ၁၀ မိနစ်ပေါင်းပေးပါ။ ပြီးရင် ဆီပူပူထဲမှာ ရွှေညိုရောင် သမ်းအောင်ပြန်ကြော်ပေးပါ\nSo sorry that I didnt post in English for suchalong period of time.\nDelia, here is the recipe for you.\nminced meat - 200g (Pork will be the best, but if you want to replace with chicken, try to choose boneless leg with skin)\nshredded black mushrooms (~1/4 cup)\nshredded carrot (~1/4 cup)\n1/2 tsp of seasoning powder\nMixed all the above ingredients and let it set for about 10 mins.\nIn the mean time prepare the beancurd skin - cut them in square shape.\nPlaceacouple of Tbsp of meat mixture on the prepared beancurd skin.\nRoll them as shown in figure and complete the rest.\nThen steam them for about 10mins.\nDeep fry them until golden brown, dish up and serve with chili sauce.\nPosted by Evy at 6:54 PM\npal pyar; yout ka bal lo har lel ...bal mar wal lo. ya lel. thak.\nEvy ပြောသလို ကြက်သားကို အဆီလေးပါ ပါအောင်ထည့်ပြီး အသားလိပ်ကြော်လေး လုပ်ကြည့်မယ် စားကောင်းမယ့်ပုံလေး။\nThat's called "Ngo Hiang"..\nပဲပြားရွက်ဆိုတာက Beancurd skin ကိုပြောတာပါ။ ပုံမှာပြထားတဲ့ ပါးပါးအရွက်လေးလေ တွေ့လား။ စင်္ကာပူမှာဆိုရင်တော့ NTUC မှာရနိုင်ပါတယ်\nတရုပ်လို အဲလိုခေါ်တာ ခုမှပဲသိတော့တယ်။ ကျေးဇူးပါ m. ဒီမှာတော့ Beancurd skin roll ဆိုပြီးရောင်းတာနဲ့ အဲလိုပဲသိနေတာ။\nတီတင့်ရေ အမြဲအားပေးလို့ ကျေးဇူးပါနော်\nမမရေ ပဲပြားရွက် ရန်ကုန်မှာဆိုဘယ်မှာရနိုင်လည်းသိပါလားရှင်\nညီမရေ။ အဲဒီပဲပြားရွက်ကို ရန်ကုန်ဘယ်နားမှာရမလဲဆိုတာတော့ အစ်မလဲ သေချာတော့ မသိဘူး။\nတရုပ်တန်းလို နေရာမျိုးမှာရှာကြည့်ရင်ရော ရနိုင်မလားမသိဘူးနော်။ ဘလော့လာတဲ့သူများထဲက သိတဲ့သူရှိရင် ပြောခဲ့ကြပါဦး။\nProbably, one can buy those dried bean-curd sheet..\nSoak in water forawhile to make it soft..\nBut, needs to make sure it's not torn..\nElse, very difficult to roll..\ncan i have the recipe in English? Tq.


2021 PVC ရာဘာတံဆိပ် Machine Machine Mero Weldo လက်ဝတ်ရတနာကြွေစက်ပစ္စည်းပေးသွင်း\nရာဘာ Label အလိုအလျောက်ပြုလုပ်ခြင်းစက်\nDesktop Soft PVC တံဆိပ်စက်\nဒေါင်လိုက် PVC တံဆိပ်ကပ်စက်\nအသိဉာဏ်အမြင်အာရုံကြည်လင် setting ကိုစက်\nအဘယ်ကြောင့် weldo ရွေးချယ်?\nအသိဉာဏ်အမြင်အာရုံစိန် settinging စက်\nTPR မှရော်ဘာ Patch ထုတ်လုပ်မှု\nရော်ဘာ Coaster ပြုလုပ်ခြင်းစက်\nအသိဉာဏ်အမြင်အာရုံကြွေစက် | အရောင်းမြှင့်တင်ရေးလက်ဆောင်ပစ္စည်း\nရှင်းလင်းသော Crystal Doming Machine\nMosaic Doming Sticker အလိုအလျောက်စက်\nepoxy စတစ်ကာ | Pu LabeL Doming စက်\nအဝတ်အထည် Hang Doming Machine\nခလုတ်များအတွက် epoxy doming စက်\nရှင်းလင်းသော epoxy အပေါ်ယံပိုင်းမြှင့်တင်ရေးမြှင့်တင်ရေး keychain | ဒင်္ဂါးပြား\nစမတ်ထုတ်လုပ်မှုကို WElDO မှစတင်သည်\nဆယ်စုနှစ်များစွာစက်မှုလုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံများစွာရှိသော WELDO သည်အလိုအလျောက်ထုတ်ပေးသည့်စက်များနှင့်အရောင်စက်များကိုအဓိကထားသည်။ ၎င်းသည် ISO9001 အရည်အသွေးစံသတ်မှတ်ချက်ကိုကျော်လွန်ပြီးလွတ်လပ်သောအသိဥာဏ်မူပိုင်ခွင့်မူပိုင်ခွင့်နှင့်ဆော့ဖ်ဝဲမူပိုင်ခွင့်များစွာရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကုမ္ပဏီသည်နှစ်ဆပျော့ပျောင်းသောစီးပွားရေးအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကိုရရှိပြီးဖြစ်သည်။ လက်ရှိနည်းပညာနှင့်ရောင်းအားသည်ကမ္ဘာ့စက်မှုလုပ်ငန်း ဦး ဆောင်အဆင့်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။\nလျှောက်လွှာများ ပလပ်စတစ်မှင်၊ သတ္တုမှင်၊ EMI စပယ်ယာကော်၊ လျှပ်ကူးကော်၊ ချက်ချင်းကော်၊ သွန်းလောင်းသည့်ကော်ကဲ့သို့သောအရည်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးအတွက် ၁. သင့်လျော်သည်။ ဂလိုင်း၊ ငွေအကော်၊ အနီရောင်ကော်၊ အပူငါးပိ၊ မိုးခေါင်မှုကာကွယ်ခြင်းငါးပိ၊ ပွင့်လင်းသောဆေးသုတ်၊ ဝက်အူပြုပြင်ခြင်း၊ ပလပ်စတစ်၊ သစ်သား၊ စတစ်ကာစသည့်အမျိုးမျိုးသောကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများပေါ်တွင်အရည်ပစ္စည်းများကိုဖြန့်ဝေရန် 2.can ကိုအသုံးပြုနိုင်သည်။\nWeldo ၅ ရောင်စုံ PVC / Silicon တံဆိပ်အလိုအလျောက်သုတ်စက်စက်\nထူးခြားချက်များ: 1. JPG ဖိုင်ကိုဆော့ဝဲလ်များသို့တင်ပို့ခြင်း၊ ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်ကိုအသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်ဆော့ (ဖ်) ဝဲသည်ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ပြီးအဆင်ပြေပါသည်။ 3. တစ် ဦး တည်း nozzel သို့မဟုတ် multi nozzle ကိုအမှန်တကယ်ထုတ်လုပ်မှုအရအသုံးပြုနိုင်သည်။ ထုတ်လုပ်မှုတိုးတက်စေရန်အတူတကွလုပ်ဆောင်နေသော Max5nozzles ။ ကွဲပြားသောပရိုဂရမ်းမင်းဖြတ်လမ်းခလုတ် ၈ ခုအထိသည်၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများစွာထုတ်လုပ်မှုအတွက်သင့်တော်သည်။ ၅။ ပရိုဂရမ်ကိုစီစဉ်ပြီးသည်နှင့်၎င်းကိုကွန်ပျူတာထဲတွင်သိမ်းဆည်းထားပြီးထာဝရတရားဝင်ဖြစ်သည်။ ထုတ်ကုန်ကိုနောက်တစ်ကြိမ်ထပ်မံထုတ်လုပ်ရန်လိုအပ်သည့်အခါဒုတိယပရိုဂရမ်မပါပဲပရိုဂရမ်ကိုတိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ မှိုအနေအထား function ကိုနှင့်အတူတစ်ပြိုင်နက်နှစ်ခုမှို 6.Dispensing ။ ရှုပ်ထွေးပြီးတန်ဖိုးမြင့် PVC နှင့် silicone ထုတ်ကုန်များနှင့်ကိုက်ညီပါ။ ၈။ အမြန်ထုတ်လုပ်မှုသည်စက်တစ်ခုသည်အလုပ်သမား ၃ ဦး မှ ၅ ဦး နှင့်ညီမျှသည်။ ၉။ PVC / silicone ထုတ်ကုန်များပြုလုပ်ထားပါ။ အရည်အသွေးမြင့်ပြီးချွတ်ယွင်းမှုနည်းသည် cost ကုန်ကျစရိတ်ကိုလျှော့ချနိုင်သည်။ 10. ဆော့ဖ်ဝဲနှင့်စက်လည်ပတ်မှုလွယ်ကူစွာသင်ယူနိုင်သည်။ training လေ့ကျင့်ရေးအချိန်ကိုတိုစေသည်။ 11.Programming နည်းလမ်း: အစက်, လိုင်း, arc ။\nWeldo 12 အရောင်များရှိသော PVC / Silicon တံဆိပ်အလိုအလျောက်သုတ်စက်စက်\nထူးခြားချက်များ: 1. JP သို့မဟုတ် DXF ဖိုင်များကိုဆော့ဝဲလ်များသို့တင်ပို့ပြီး၊ ဖောက်သည်များအရကွန်ပျူတာဂရပ်ဖစ်ပရိုဂရမ်းမင်းရွေးချယ်ရန် (သို့) သင်ကြားရန်အကွက် (လွယ်ကူသော) ပရိုဂရမ်ကိုရွေးချယ်ရန်စိတ်ကျေနပ်မှုရှိသည်။ 3. တစ် ဦး တည်း nozzel သို့မဟုတ် multi nozzle ကိုအမှန်တကယ်ထုတ်လုပ်မှုအရအသုံးပြုနိုင်သည်။ ထုတ်လုပ်မှုတိုးတက်စေရန်အတူတကွလုပ်ဆောင်နေသော Max12 nozzles ။ ကွဲပြားသောပရိုဂရမ်းမင်းဖြတ်လမ်းခလုတ် ၈ ခုအထိသည်၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများစွာထုတ်လုပ်မှုအတွက်သင့်တော်သည်။ ၅။ ပရိုဂရမ်ကိုစီစဉ်ပြီးသည်နှင့်၎င်းကိုကွန်ပျူတာထဲတွင်သိမ်းဆည်းထားပြီးထာဝရတရားဝင်ဖြစ်သည်။ ထုတ်ကုန်ကိုနောက်တစ်ကြိမ်ထပ်မံထုတ်လုပ်ရန်လိုအပ်သည့်အခါဒုတိယပရိုဂရမ်မပါပဲပရိုဂရမ်ကိုတိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ မှိုအနေအထား function ကိုနှင့်အတူတစ်ပြိုင်နက်နှစ်ခုမှို 6.Dispensing ။ ရှုပ်ထွေးပြီးတန်ဖိုးမြင့် PVC နှင့် silicone ထုတ်ကုန်များနှင့်ကိုက်ညီပါ။ ၈။ အမြန်ထုတ်လုပ်မှုသည်စက်တစ်ခုသည်အလုပ်သမား ၃ ဦး မှ ၅ ဦး နှင့်ညီမျှသည်။ ၉။ PVC / silicone ထုတ်ကုန်များပြုလုပ်ထားပါ။ အရည်အသွေးမြင့်ပြီးချွတ်ယွင်းမှုနည်းသည် cost ကုန်ကျစရိတ်ကိုလျှော့ချနိုင်သည်။ 10. စက်ရုပ်နှင့်ပေါင်းစည်း။ လုပ်အားကုန်ကျစရိတ်ကိုအလိုအလျှောက်လျှော့ချနိုင်သည့်အပြည့်အဝအလိုအလျောက်ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းကိုဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ ဆော့ဖ်ဝဲနှင့်စက်လည်ပတ်မှုလွယ်ကူစွာသင်ယူနိုင်သည်။ training လေ့ကျင့်ရေးအချိန်ကိုတိုစေနိုင်သည်။ 12.Programming နည်းလမ်း: အစက်, လိုင်း, arc ။\nWeldo 18 အရောင်များရှိသော PVC / Silicon တံဆိပ်အလိုအလျောက်သုတ်စက်စက်\nကုန်ပစ္စည်းလျှောက်လွှာ 1.Gift ထုတ်ကုန် 2.Keychain, ဘားဖျာ, coaster, အိတ် tag, ကလောင်မောင်း, ဆီလီကွန်မိုဘိုင်း cae၊ silicone လက်ပတ်နာရီ၊ silicone လက်ကောက်ဝတ်၊ PVC မိုဘိုင်းဖုန်းကိုင်သူ၊ PVC ပုလင်းဖောက်တံ။ 4.zipper puller, ရာဘာတံဆိပ်၊ ဖိနပ်အထက်၊ ချိတ်နှင့်ကွင်းဆက်စွဲကပ်ထားသည် ၅။ ဖိနပ်များဖုံးအုပ်ထားခြင်း၊\nဖောက်သည်များစီးပွားရေးပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်တိုးမြှင့်ထုတ်လုပ်မှုထိရောက်မှုကိုအကောင်းဆုံးနှင့်ရေရှည်တည်တံ့ရေးရည်မှန်းချက်များအောင်မြင်ရန်, အလိုအလျောက်စက်ယန္တရားများနှင့်ပစ္စည်းကိရိယာများထုတ်လုပ်မှုထိရောက်မှုနှင့်ထုတ်ကုန်တည်ငြိမ်မှုကိုတိုးမြှင့်, ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်ကိုပြောင်းလဲနှင့်အမြတ်တိုးမြှင့်ကူညီရန်အရည်အသွေးမြင့်ကော် dispensing ပစ္စည်းကိရိယာများ, ဆန်းသစ်နှင့်ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာလျှောက်လွှာဖြေရှင်းချက်ပေးပါသည်။\nWELDO အလိုအလျောက်စက်ပစ္စည်းသည်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာသုံးစွဲသူများအားစက်ပစ္စည်းနှင့် scara စက်ရုပ်အမျိုးအစားများကိုပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ထုတ်ကုန်ကိုအီလက်ထရောနစ်၊ မော်တော်ကား၊ အိမ်သုံးပစ္စည်း၊ ဖိနပ်ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ၊ စတစ်ကာများ၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်များ၊ ယိုပလပ်စတစ်များ၊ လက်သည်း၊ လက်ကိုင်ဖုန်းဆက်စပ်ပစ္စည်းများ၊ မျက်မှန်များနှင့်အခြားနယ်ပယ်များတွင်ဖြစ်သည်။ ရေရှည်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွင်ဖောက်သည်များဖြစ်သော Midea, Huawei, Gree, Skyworth, Haier နှင့်အခြား Fortune 500 ကုမ္ပဏီများနှင့်အသေးစားနှင့်အလတ်စားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများထုတ်လုပ်ခြင်းတို့ပါဝင်သည်။\nမြင့်မားသောတောက်ပသော arc ထုတ်ကုန်များအတွက်မြန်နှုန်းမြင့်စက်\nမြင့်မားသော brightness arc ထုတ်ကုန်များအတွက်မြန်နှုန်းမြင့်စက်\nWELDO ကိုမတ်လ ၂၀၀၇ တွင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။\nWELDO သည်အရည်အတွက်ထိန်းချုပ်မှုအတွက်အလိုအလျောက်ထုတ်လုပ်သည့်ပစ္စည်းကိရိယာများအားသုတေသနနှင့်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့်ရောင်းချခြင်းကိုအာရုံစိုက်သည့်နည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဥပမာ - အလိုအလျောက်ကော်ဆေးပေးခြင်း၊ ပလတ်စတစ်ဆေးသုတ်ခြင်း၊ အရောင်နှင့်ဆေးထိုးအဆို့ရှင်များ။ ထုတ်ပေးစက်နှင့် scara စက်ရုပ်များအပါအဝင်ကျွန်ုပ်တို့၏အဓိကအမျိုးအစား။\nစက်မှုလုပ်ငန်း ဦး ဆောင်သောအသိဉာဏ်ရှိသောထုတ်လုပ်မှုနည်းပညာ၊ ကျွမ်းကျင်သော၊ ပြီးပြည့်စုံသော၊ အချိန်မီကြိုတင်ရောင်းချခြင်း၊ ရောင်းချခြင်း၊ ၀ န်ဆောင်မှုပေးခြင်း၊


သာထက်အောင် ● လူရောင်စုံ၊ ဘဝရောင်စုံ၊ ဒုက္ခရောင်စုံ (၇) – MoeMaKa Burmese News & Media\nဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာလူမျိုးတယောက် ရန်ကုန်ကိုအလည်ရောက်ပြီး ရွှေတိဂုံဘုရား မရောက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ရန်ကုန်ရောက်ရ ကျိုးမနပ်သလို မန်းတလေးရောက်ပြီး မဟာမြတ်မုနိဘုရားကြီးကိုမဖူးခဲ့ရဘူးဆိုရင်လည်း ဆောင်ရွက်စရာဝတ္တရားကြီးတခုကျန်နေသလိုမျိုး ခံစားကြရမှာအမှန်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဘုရားကြီးလိုက်ပို့ပေးဖို့ မောင်သန်းဝင်းကို ပူဆာရပါတယ်။ ဟိုတုန်းကနဲ့ စာရင် တော်တော်လေးသပ်သပ်ယပ်ယပ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်းရှိတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဘုရားအာရုံပြု ဘုရားပရဝုဏ်အတွင်း တပတ်လျောက်ကြည့်၊ ဓါတ်ပုံလေးဘာလေးအမှတ်တရရိုက်ပြီး ပြန်ဖို့ပြင်တော့ တနေရာသွားဖို့ကျန်သေးမှန်း စိတ်ကသိနေ တယ်။ အာရုံရိပ်ထဲမှာ တောင်သမန်အင်း၊ ဦးပိန်တံတား မယ်ဇယ်ပင်ရိပ်၊ တောင်လေးလုံးကျောင်း ဆရာတော်ဦးပညာ……အစီအရီ ပေါ်လာပါတော့တယ်။\n၁၉၉၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ၂၉ တောင်လေးလုံးကျောင်းမှာကျင်းပတဲ့ လူထုဒေါ်ဒေါ်မာ မွေးနေ့ပွဲကို နေဝင်းမြင့်၊ ကိုယဉ်မင်းပိုက်တို့နဲ့ အတူနွှဲပြီးကတည်းက တခါမှပြန်မရောက်တော့။ ဦးပိန်တံတားရှေ့ ကားရပ်လိုက်တာနဲ့ မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းက စိတ်ရှုပ်စရာ။ ဈေးသည်တွေ၊ ဆိုင်ကယ်တွေ၊ လူတွေ။ တံတားထိပ်ထိအောင်ဆိုင်ခန်းကြီးးတွေခင်းရောင်းနေတာရှိသလို တံတားပေါ် လူ သွားလမ်းပေါ်ထိ တက်ရောင်းတဲ့ဈေးသည်လေးတွေလည်း တွေ့ရပါတယ်။ စားဝတ်နေရေးပြဿနာကိုဖြေရှင်းရာမှာ အ လွယ်ဆုံးနဲ့ ငွေပေါ်အမြန်ဆုံးက ဈေးရောင်းတာဆိုတော့ ရွှေပြည်ကြီးမှာ တခါ တခါ စိတ်ညစ်ဖို့လည်းကောင်း သနားဖို့ လည်းကောင်းတဲ့ ဈေးသည်ပြဿနာပါပဲ။ ဥပမာ … ကားကြို ကားကြားထဲဝင်ပြီး စပယ်ပန်းကုံးရောင်းတဲ့ဈေးသည်တွေ၊ ယာဉ်မောင်းရော ဈေးရောင်းတဲ့ကလေးရော အန္တရာယ်သိပ်များပါတယ်။ နောက်…ဘုရားတွေမှာ ဘုရားဖူးတွေစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လောက်အောင် ပန်းစည်းတွေ အတင်းထိုးရောင်းတဲ့ကိစ္စ။ သာမန်ကြည့်ရင် အသေးအဖွဲတွေလို့ထင်ရပေမယ့် တိုင်းပြည်ရဲ့ စီးပွာရေးချွတ်ခြုံကျမှုနဲ့ စားဝတ်နေရေးကြပ်တည်းမှုတွေက ဘာစည်း ဘာဥပဒေကိုမှ သိပ်ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ် ပါဘူး။ ခုလည်း ဦးပိန်တံတားဝန်းကျင်မှာ ဈေးသည်တွေနဲ့ပြည့်နေပါပြီ။ ဟိုတုန်းက ဒေါ်ဒေါ်မွေးနေ့ပွဲကြွရောက်လာတဲ့ စာ ရေးဆရာကြီးငယ်တွေ အစက်ကျရာ မယ်ဇယ်ပင်တန်းကလည်း ဈေးသည်တွေနဲ့ အညာရနံ့ မသင်းတော့။ ဦးပိန်တံတားကို လူသွားလူလာများလာတော့ ပတ်ဝန်းကျင်သန့်ရှင်းဖို့၊ သဘာဝအလှမပျက်ဖို့ တာဝန်ရှိသူတွေ ဂရုပြုသင့်ပါတယ်။ တံတား အလှနဲ့ အင်းအလှကြောင့် လူတွေလာကြတယ်ဆိုပေမယ့် ဦးပိန်တံတားမှာ သမိုင်းတန်ဖိုး၊ ယဉ်ကျေးမှုတန်ဖိုးတွေ စိမ့်ဝင် နေတယ်ဆိုတာလည်း သတိထားဖို့လိုပါတယ်။ တောင်လေးလုံးဆရာတော်သာရှိသေးရင် ဝင်ကန်တော့ပြီး ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်လေးတွေ ပြောဖြစ်မှာ။ ခုတော့ စိတ်နဲ့ပဲ လှမ်းလက်အုပ်ချီရပါတော့တယ်။\nနံနက်စောစာကို မန်းတလေးရောက်ရင် မစားမဖြစ် မုန့်တီနဲ့လဖက်ရည် သုံးဆောင်ပြီး မြင်းခြံလမ်းအတိုင်း ပုဂံညောင်ဦးကို ချီတက်ခဲ့ကြပါတယ်။ လမ်းဘေးတဖက်တချက်မှာ ထန်းပင်တွေက အစီအရီ။ တကယ့်အညာရှုခင်း။ တနေရာမှာတော့ ထန်း ရည်ရပြီဆိုတဲ့ဆိုင်းဘုတ်ခနော်ခနဲ့လေးတခု ထန်းပလက်တဲတခုမှာ ချိတ်ထားတာ မောင်ကျော်လင်းက အကိုကြီး ဝင်တွယ်မ လားတဲ့။ မလုပ်ပါနဲ့မောင်ရာ..ထန်းရည်က အဆင်မသင့်ရင် ချက်ချင်းဝေါရှင်းတာ။ ညောင်ဦးကိုမွနုးမတည့်မီရောက်တော့ မောင်ကျော်လင်းက ပခုက္ကူဘက်သွားကြအောင်တဲ့။ ကျွန်တော့်အမှတ်သညာထဲမှာ ပခုက္ကူဆိုတာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအလွန်ခက်တဲ့မြို့။ တခါမှလည်းမရောက်ဖူး။ အချိန်နည်းနေပြီ။ မသွားပါနဲ့ဆိုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ နာရီဝက်ဆို ပခုက္ကူရောက်ပြီ တဲ့။ ဟေ…. ဒီလိုဆိုလည်းသွားကြတာပေါ့မောင်ရာ..ဆိုတော့ သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်း ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတားထဲမှာ အရှည် ဆုံးဖြစ်တဲ့ (အနော်ရထာတံတား) ညောင်ဦး ပခုက္ကူမြစ်ကူးတံတားကို နာရီဝက်အတွင်းဖြတ်သန်းပြီး မရောက်ဖူးသေးတဲ့ ပခုက္ကူအတွေ့အကြုံကို ကံကောင်းစွာရလိုက်ပါတယ်။\nကိုယ်ပိုင်ကျောင်းနဲ့ကြီးပွားနေတဲ့ မောင်ကျော်လင်းညီတည်ခင်းတဲ့ နေ့လည်စာစားပြီး ပုဂံကိုပြန်လာကြပါတယ်။ ဟိုတယ် မှာခဏနား၊ ရေမိုးချိုးပြီး ပုဂံကိုတပတ်ပတ်ကြမယ်ဆိုတော့ နေတောင်စောင်းချင်နေပြီ။ ပုဂံကိုကျွမ်းတဲ့ယာဉ်မောင်းမို့ အချိန် တိုတိုအတွင်းမှာ ဘုရားစုံကို ပုဆိန်ပေါက်ဖူးခဲ့ရပါတယ်။ ဒါက ရွှေစည်းခုံ၊ ဒါက လောကနန္ဒာ၊ ဒါက ရွှေဂူကြီး၊ ဒါက မနူဟာ ဘုရား၊ ဒါက မြစေတီ…. ပန်းခင်းကို မြင်းစီးကြည့်တာကမှ အပွင့် အရွက် အခက် စုံစုံလင်လင်မြင်ရဦးမယ်။ ခုတော့ ပုဂံလို စေတီပုထိုးပေါင်း မြောက်များစွာကို ရသမျှအချိန်တိုအတွင်း တက်သုတ်ရိုက်ရတော့ အားမလိုအားမရဖြစ်ရပါတယ်။\nဟိုတယ်ပြန်ရောက်ပြီး အမောပြေ တခွက်တဖလားချမလို့ကြံကာရှိသေး ဖုန်းကမြည်လာပါတယ်။ ဖုံးကောက်ကိုင်လိုက်တော့ ငယ်သူငယ်ချင်း တိုးမြင့်။ မင်းဘယ်ရောက်နေတုန်းဆိုတော့ ငါပုဂံမှာ။ အေး အေး ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်နော်..သတိ ရလို့ဆက်တာပါ.. ဒါပဲ။ သြော်… သူငယ်ချင်းတိုးမြင့်.. ငယ်သူငယ်ချင်းတွေအပေါ် သံယောဇဉ်အကြီးရှာသား။ သူနဲ့ ကျွန် တော် ကုန်းဇောင်းကျောင်းမှာ လေးတန်းအထိအတူနေခဲ့ဖူးတယ်။ ၄ တန်းအောင်လို့ ဆင်ဖြူကျွန်းပြောင်းသွားကတည်းက သူနဲ့ပြန်မတွေ့တော့။ ဘယ်ရောက်လို့ ဘယ်မှာနေမှန်းလည်းမသိ။ တနေ့.. ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ ဟောပြောပွဲဂုရုကြီး မန်းတလေး မှာကြီးပွားချမ်းသာနေတဲ့ နေဝင်းမြင့်နဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တော့မှ တိုးမြင့်ရွှေဘိုနေကြောင်း၊ အစိုးရရှေ့နေက ပင်စင်သွားပြီး၊ ခု ရှေ့ နေလိုက်နေကြောင်း မကြာ မကြာ မန်းတလေးကိုလာတတ်ကြောင်းသိရပြီး၊ သူ့ဆီကဖုံးနံပါတ်ရတာနဲ့ ချက်ချင်းဆက် လိုက်တာ ကံကောင်းချင်တော့ သူနဲ့တိုက်ရိုက်တွေ့ပါတယ်။ ရီတော့ ရီရတယ်။ အသက် ၇ဝ နားနီးမှ ဟေ့ကောင် မင်းငါနဲ့ အပြောခံရတော့ သူလည်း ကြောင်စီစီဖြစ်နေပုံရတယ်။ ငါဘယ်သူပါလို့ ကျောင်းနာမည်ပြောတော့လည်း သိသလို မသိ သလို၊ ကလောင်နံမည်ပြောတော့လည်း အူကြောင်ကြောင်..။ ဒါနဲ့မဖြစ်ချေဘူးဆိုပြီး ငယ်နာမည်ပြောလိုက်တော့မှ ဝမ်း ခေါင်းသံကြီးနဲ့… ဟာ သူငယ်ချင်း ဝမ်းသာလိုက်တာကွာ။ မင်း အခုရန်ကုန်မှာလား … ငါဆင်းလာခဲ့မယ်လုပ်နေလို့ မဟုတ် ဘူး ငါ အခုသြစတြေးလျကဆက်နေတာ။ ဒီဇင်ဘာမှ ငါအလည်ပြန်ဦးမှာဆိုတော့ ရန်ကုန်ရောက်ရင် ဖုန်းဆက်လိုက် ငါ ဆင်းလာတွေ့မယ်တဲ့။ မန်းတလေးရောက်လို့ ဖုန်းဆက်လိုက်တော့ သူချက်ခြင်း ရွှေဘိုကဆင်းလာပါတယ်။ ငယ်သူငယ် ချင်း ၂ ယောက်တွေ့ဆုံပုံက စစ်အတွင်းကွဲကွာသွားတဲ့ တောင် ..မြောက်ကိုရီးယားအမျိုးတွေဆုံပုံထက် ဆိုးပါတယ်။ က လေးဘဝကကွဲသွားတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း၊ အသက် ၇ဝ နားနီး အဘိုးကြီးဖြစ်မှပြန်ဆုံကြမှာဆိုတော့ ချိန်းမထားပဲ လမ်းမှာ များ မတော်တဆတွေ့ခဲ့ရင် မှတ်မိကြမယ်မထင်။ ခုလည်း ကျွန်တော်တည်းခိုရာ ၈၄ လမ်းကို သူ့သားကားနဲ့လိုက်ပို့ပေးမယ်ဆိုလို့ တိုက်ခန်းပေါ်ကဆင်း သူ့ကိုမျှော်နေတုန်း တအောင့်လောက်ကြာတော့ ကားပေါ်က အသားညိုညို အညာသားရုပ် လုံချည်ဘိုသီဘတ်သီနဲ့ အဖိုးကြီးတယောက် ကားလမ်းကိုဖြတ်ကူးလာတာတွေ့ရပါတယ်။\n“ကိုင်း…ခရီးဆက်ကြစို့၊ အောက်ဆိပ်ကတပည့် မအေးကလည်း ဆရာဘယ်ရောက်နေပြီလဲ.. ဖုံးတဂွမ်ဂွမ်ဆက်နေပြီ။ ချောက်ရောက်မှပဲ နေ့လည်စာစားကြမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ကြတယ်။ ပုဂံညောင်ဦးရောက်လို့မှ ပုန်းရည်ကြီးမဝယ်ရင် တာဝန်မ ကြေရာကျပေမပေါ့။ ပုန်းရည်ကြီးနဲ့ သုံးထပ်သားဆီပြန်ကို အတို့အမြှုပ်လေး၊ ငြုတ်သီးဆားထောင်းလေးနဲ့များ စားလိုက်ရ ရင် ဘယ်အညာသားမှ ခေါင်းမဖေါ်နိုင်ဘူး။ ချောက်ရောက်တော့ မွန်းတည့်ပြီ။ ခု အမေရိကားရောက်နေတဲ့ အောက်ဆိပ် ကျောင်းမှာ အတူကျောင်းဆရာလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ်ချင်းခင်မောင်အေး နှမများနဲ့ သူ့သားသမီးတွေ ခဏဝင်နှုတ်ဆက်ပြီး ထမင်းဆိုင်ကောင်းကောင်းရှာပုံတော်ဖွင့်ကြပါတော့တယ်။\n← လင်းသက်ငြိမ် ● မဟာဂီတ\nမောင်အောင်မွန် ● ကျွန်တော်တွေးမိသလိုရေးပါမည် (၄ဝ၇) (မိုးမခ) ဧပြီ ၆၊ ၂ဝ၁၉ →


ကလေးများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွှတ်သော သရေစာများ - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » Latest Health Informations » ကလေးပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း » ကလေးအာဟာရ » ကလေးများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွှတ်သော သရေစာများ\nကလေးများ ကြီးထွားဖွံဖြိုးမှုအတွက် အစာတစ်ခုတွင် ပါဝင်ရမည့် မရှိမဖြစ်အာဟာရများ များစွာလိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် လမ်းလျှောက်စအရွယ်များတွင် အစားကျွေးချိန်၌ စားချင်သလောက် များများစားမည့် ၀မ်းဗိုက်လေးများအတွက်တော့ ခက်ခဲနိုင်သည်။ တစ်နည်းပြောရလျှင် ကလေးကို သေချာထိုင်ခိုင်းပြီး အစာကောင်းကောင်းကျွေးနိုင်ဖို့က မိခင်အတွက် ဒုက္ခတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။\nထို့ကြောင့် အာဟာရပြည့် သရေစာများသည် ကွာဟနေမည့် အာဟာရလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့်နေရာတွင် အရေးပါပါသည်။ ကလေးများတွင် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွှတ်သော သရေစာများက အခရာကျသော အစာပင်ဖြစ်သည်။\nကလေးများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီသော သရေစာစားရန် အချိန်ကောင်းတစ်ခု\nဒီနည်းလမ်းသည် ကလေးများ ကျန်းမာသော ကိုယ်အလေးချိန် ရရှိစေမည့် အခြေခံများဖြစ်သည်။\nနည်းနည်းနှင့်ခဏခဏကျွေးခြင်း – ပုံမှန်အစားအစာအား ၆ ကြိမ်ကျွေးမည့်ပုံစံကို ခွဲလိုက်ပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကလေးများ ၂-၃ နာရီ ခြားတစ်ခါ ထမင်း (သို့မဟုတ်) သရေစာ စားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကလေး၏ ၀မ်းဗိုက်လေး ပြည့်ဝကျေနပ်နေစေနိုင်မည်။ ထို့အပြင် ဒီနည်းသည် ကလေး၏ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်နှင့် စွမ်းအင်ရရှိမှုကို တည်ငြိမ်စေနိုင်ပါသည်။\nအချိန်ဇယားလုပ်ပါ – အောက်ပါအချက်များကို လိုက်နာပြီး ကလေးများအတွက် နည်းနည်းနှင့်ခဏခဏကျွေးချိန်ကို ပြင်ဆင်သင့်ပါသည်။ မနက်စာ၊ မနက်လည်စာကို ကျန်းမာရေးနှင့်ညီသော သရေစာ ကျွေးပါ၊ နေ့လည်စာ၊ မွန်းလွဲချိန် သရေစာ၊ ညစာ နှင့် မအိပ်ခင် သရေစာ။\nစားချင်သလို လွှတ်မစားခိုင်းပါနှင့် – ကလေးများကို တစ်နေကုန် စားမနေပါစေနှင့်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အ၀လွန်သွားနိုင်ပါသည်။\nကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော သရေစာများတွင် အောက်ပါတို့ပါရမည်။\nကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူအများက ကျန်းမာရေးနှင့်ညီသော သရေစာများတွင် ကာဗိုဟိုက်ဒြိတ်၊၊ ပရိုတင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် သို့ သစ်သီးများ ပါသင့်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ ထိုအစားအစာများကို အဓိကအစာမှာ မပါသွားသည့်အာဟာရဓာတ်များကို ဖြည့်ပေးသည့်အစာများဟုသာ သိထားရပါမည်။\nကလေးများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီမည့် စံပြသွားရေစာများ\nနှံစားသီးနှံ အကြမ်းထည် – နှံစားသီးနှံအကြမ်းထည်များကို နွားနို့ သစ်သီးတို့နှင့် ရောစပ်ပါက လိုအပ်သည့် ဗီတာမင်၊ အမျှင်ဓာတ်နှင့် ကယ်လ်စီယမ်တို့ ရရှိနိုင်မည်။\nစတော်ဘယ်ရီ – ၎င်းတွင် ဗီတာမင်စီ ကြွယ်ဝစွာ ပါ၏။\nဒိန်ခဲ – ဤသွားရေစာတွင် ညစာစားချိန်ထိတောင် စွမ်းအင်ပမာဏကို မြင့်နေစေမည့် ပရိုတင်းများ ပါပါသည်။\nဒိန်ချဉ် – ဒိန်ချဉ်တွင် အဆီနည်းပြီး ကယ်စီယမ်ကြွယ်ဝ၏။\nကန်စွန်းဥ – ကန်စွန်းဥချပ်ပြားများတွင် ဗီတာမင် အေ၊ B6 ၊ စီနှင့် ဖောလစ်အက်စစ်တို့ ပါဝင်ပါသည်။\nမြေပဲထောပတ် – ဒီအစားအစာ၌ များစွာသော ပရိုတင်းနှင့် အမျှင်ဓာတ်များပါသည်။ မိဘများက ဒိန်ချဉ်နှင့် ရက်စ်ဘယ်ရီသီးများရောစပ်ကာ အေးခဲအောင်လုပ်ထားပြီး အရသာရှိရှိနှင့် ကလေးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါသည်။\nခေါက်ဆွဲများ – ၎င်းတွင်း ကာဗိုဟိုက်ဒြိတ်များ ကြွယ်ဝစွာပါ၏။\nအသားအရေထိန်းပစ္စည်းတွေကြောင့် ကလေးမှာဓာတ်မတည့်မှုဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုကုသစောင့်ရှောက်ပေးမလဲ\nThe 20 best snacks for kids. http://www.parents.com/toddlers-preschoolers/feeding/healthy-eating/the-20-best-snacks-for-kids/?slideId=50716. Accessed in March 12, 2017.\nHealthy snacks for kids: 23 Toddler-friendly Ideas | What to expect. http://www.whattoexpect.com/toddler-nutrition/healthy-snacks-for-kids.aspx. Accessed in March 12, 2017.\nကျောင်းစတက်မယ့် ကလေးတွေအတွက် အစာအာဟာရဘေးကင်းအောင် စီစဉ်ပေးကြမယ်\nကလေးငယ်များ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို နားလည် တည်ဆောက်နိုင်ရန် ကူညီခြင်း\nကလေးများနှင့် သတ်သတ်လွတ် အစားအစာ\nသင့်ကလေးများ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်သောအခါ


နှပ်ချေးဟာ သွားပိုးစားတာနဲ့ သွားကိုက်တာတွေကို ကာကွယ်ပေးသတဲ့\nကလေးတွေ နှပ်ချေးစားနေရင် မတားပါနဲ့\n26 May 2017 . 4:32 PM\nကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် နှာချေးတွဲလောင်းနဲ့။ နှာချေးတွေက ပါးစပ်ထဲကို ဝင်၊ ပြီးရင် နှာခေါင်းက ပြန်ရှုံ့ချနဲ့။ ငံကျိကျိအရသာနဲ့ အဆင်ကိုပြေရော။ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်လည်း နှာခေါင်းထဲ လက်နှိုက်ပြီးတော့ နှာခေါင်းထဲက နှပ်ချေးတွေကို ထည့်စားလို့။ လူကြီးတွေကတော့ “နှပ်ချေးဆိုတာ ညစ်ပတ်တယ်၊ အညစ်အကြေးတွေ မစားရဘူး” လို့ တားကြပါတယ်။ ကလေးတွေ နှာခေါင်းထဲ လက်နှိုက်တာက တစ်ကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းမှုမရှိဘူး၊ နှာခေါင်းနဲ့ထိစပ်နေတဲ့ အာရုံကြောတွေကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ ဆိုကြပါသေးတယ်။\nYou May Like : ဒေါ်လာ ၁သောင်းကျော်တန် သုတ်ထုတ်စက်\nတကယ်တမ်းတော့ နှပ်ချေးစားတာက ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အသက်ရှည်ကျန်းမာစေတယ်လို့ သြစတီးယားနိုင်ငံ အဆုတ်သုတေသနပညာရှင် ပါမောက္ခ ဖရက်ရစ်ခ်ျ ဘစ်ချင်ဂါ (Friedrich Bischinger) ရဲ့သုတေသနတစ်ခုအရ သိရပါတယ်။ နှပ်ချေးဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကျိုးပြုစေတဲ့ ဘတ်တီးရီးယားတွေ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့အတွက် သွားကိုခိုင်မာစေတဲ့အပြင် နှာရည်ကလည်း ပါးစပ်ထဲက မကောင်းတဲ့ဘတ်တီးရီးယားပိုးမွှားတွေကို တိုက်ခိုက်ပေးတယ်လို့ သိရပါတယ်။ နှပ်ချေးမှာ ပါဝင်တဲ့ နှာရည်အကျိအချွဲတွေဟာ သွားပိုးစားတာနဲ့ သွားကိုက်တာတွေကို ကာကွယ်ပေးပါတယ်။ အဆိုပါ တွေ့ရှိချက်ကို အခြေခံပြီးတော့ သုတေသနပညာရှင်တွေက နှပ်ချေးကို ပီကေနဲ့သွားတိုက်ဆေး ထုတ်လုပ်တဲ့အခါမှာ ပါဝင်ပစ္စည်းအနေနဲ့ အသုံးပြုဖို့ ပြင်ဆင်လာပါတယ်။\n“နှာခေါင်းထဲကို လက်နှိုက်ပြီးတော့ နှပ်ချေးစားတဲ့လူတွေက စိတ်ပျော်ရွှင်စေတယ်၊ သွားလည်း ခိုင်တယ်၊ အသက်ရှည်ကျန်းမာစေလို့ ရှက်စရာကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး” လို့ ပါမောက္ခ ဖရက်ရစ်ခ်ျ ဘစ်ချင်ဂါက ထပ်လောင်းပြောဆိုပါသေးတယ်။ နှပ်ချေးစားတာက ကောင်းကျိုးအဖြာဖြာ ပြည့်စုံတယ်ဆိုတော့ အားကျစရာကြီးနော်။ ကဲ . . . ကြည့်စမ်း။ အခုတောင် စာဖတ်ရင်းနဲ့ နှာခေါင်းထဲ လက်နှိုက်နေပြီ။