ကာရန်မဲ့ အတွေးစများ: Blog ၁ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့\nBlog ၁ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့\nစာရေးသူ: s0wha1 Labels: Birthday Wish, s0wha1\nဒီနေ့ဟာ ကျွန်မ ဘလော့ဂ် စရေးတာ ၁ နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဘလော့ဂ်ကို ဖန်တီးခြင်း ၁ နှစ်ပြည့်မှာ Post ၂၇၄ ခု ရေးခဲ့တယ်။ များသောအားဖြင့် ကိုယ့်အကြောင်း၊ ကိုယ့်ခံစားချက်တွေပဲ ရေးဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းလည်း ဆက်ရေးဖို့ စိတ်ကူးရှိပေမဲ့ ကျွန်မ ဘလော့ဂ်မှာ စာကောင်းကောင်း မရေးခဲ့တာ တော်တော် ကြာပါပြီ။ စာရေးတယ်ဆိုတာကလည်း သူများတွေအတွက်တော့ မသိဘူး... ကျွန်မအတွက်ကတော့ ရေးချင်တိုင်း ရေးလို့မရပါဘူး။ ရေးစရာအကြောင်းအရာတွေရှိလည်း စာရေးချင်စိတ်ရှိမှ စာတစ်ပုဒ်ကို ရှောရှောရှူရှူ ရေးလို့ရတယ်။ မဟုတ်လို့ကတော့ စာတလုံးလောက် ကောက်ရိုက်ပြီး ကွန်ပြူတာရှေ့ ငုပ်တုပ်ထိုင်နေရတော့တာပဲ။ အဲလိုနဲ့ ကျွန်မမှာ ရေးလက်စ ပို့စ်တွေ ၁၂ ပုဒ်၊ ၁၃ ပုဒ်လောက် ရှိနေပါတယ်။ ခုထိလည်း လက်စသပ် မရေးဖြစ်သေးပါဘူး။\nအရင်တုန်းကတော့ အလုပ်မှာလည်း တချိန်လုံး ကွန်ပြူတာ သုံးနေရတဲ့အတွက် တနေ့ တပုဒ် စာမှန်မှန်ရေးဖြစ်တာပေါ့။ ခုကျ အလုပ်က တကယ့်ကို Engineering အလုပ်၊ အလုပ်မှာ ကွန်ပြူတာကို နေ့လယ် ထမင်းစားချိန်နဲ့ လက်ဘက်ရည်သောက်ချိန်တွေမှာပဲ သုံးဖြစ်တာကြောင့် စာရေးဖို့ အချိန် သိပ်မရတော့ပါဘူး။ အလုပ်က ပြန်ရောက်ရင်လည်း အင်တာနက် နည်းနည်းပါးပါးသုံးပြီး အိပ်ပစ်လိုက်တာနဲ့ပဲ စာလည်း မရေးဖြစ်တော့ဘူးဆိုပါတော့။ အဓိကကတော့ စာရေးချင်စိတ် သိပ်မရှိဘူးဖြစ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဘလော့ဂ်လေး သေမသွားအောင် ပို့စ်လေးနည်းနည်းပါးပါးတော့ တင်နေဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘလော့ဂ်လေးကို ဘယ်သူမဆို အနည်းနဲ့အများ သံယောဇဉ်ရှိကြတာပဲ မဟုတ်လား။\nကျွန်မရဲ့ ဘလော့ဂ် ၁ နှစ်သားပြည့်တဲ့နေ့လေးမှာတော့ မဖြစ်ဖြစ်အောင် စာရေးမယ်ဆိုပြီး တွေးမိတယ်။ ဘလော့ဂ် စရေးဖြစ်တဲ့အကြောင်းကိုလည်း ဘလော့ဂ်ရေးရခြင်း အကြောင်းရင်း နဲ့ ဘလော့ဂ်ကို ဖန်းတီးပြင်ဆင်ပုံ အနည်းအကျဉ်းကို ကျွန်မနှင့် Blog Banner မှာ ရေးခဲ့ပြီးလို့ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ နောက်တော့ ဘလော့ဂ် စရေးကာစက ကြုံရတဲ့ ဝေဖန်ရေးနဲ့ လေကန်ရေးအကြောင်းအချို့ကိုလည်း ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ အဲဒီပို့စ်တင်ပြီးနောက်တနေ့မှာ ကျွန်မအစ်မရဲ့ boyfriend (ခုတော့ အစ်မ husband)က မကြီးကို ပြောတယ်တဲ့။ "ဘာလို့ သူ့ပြောတာတွေ သွားပြောရတာလဲ။ သူက ဘလော့ဂ်တခုရှိပြီဆိုတော့ သူ့ကို ပြောတာတွေ အကုန် ဘလော့ဂ်ပေါ်တင်တော့မှာ"တဲ့။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မမှာ အားရပါးရရယ်လိုက်ရတာ ပြောမနေနဲ့။ ;)) ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်တော့ နည်းနည်းရှိန်သွားကြပြီပေါ့။ :P နောက်ပြီး ကျွန်မ နစ်ခ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ s0wha1 နစ်ခ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆိုပြီးတော့လည်း ပြဿနာရှင်းတဲ့ အနေနဲ့ ပို့စ်တခု ရေးဖူးပါတယ်။ ဆိုတော့ကာ ကျွန်မ ဘလော့ဂ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောစရာ သိပ်မကျန်ပါဘူး။\nအဲဒါကြောင့် ဒီပို့စ်နဲ့အတူ ခုလောလောဆယ် ကျွန်မ အရမ်းသဘောကျနေတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တင်လိုက်ပါတယ်။ သီချင်းနဲ့ ဘလော့ဂ် ၁ နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဘာမှမဆိုင်ပေမဲ့...\nmouse loves the rice\n2 ( When that day I hear ur voice.\nI have some special feeling.\nLet me always think.\nI dont wanna forget u.\nI remember at the day.\nu r always on my mind.\nEventhough I juz can think abt u.\nThis luv willbbecoming true..\nI've never changed my mind tht I will luv u forever.\nI dont care how fool it is.\nI will let my dream come true.\nI will tell u something I wanna let u know...\nI let u know\nI love u, loving u as the mouse loves the rice\nEven every day has storm I will always by ur side.\nI miz u, missing u... I dont care how hard it is\nI juz want ubhappy... Everything... I do it for you...) 2\nEven every day has storm I will always by ur side\nI juz want ubhappy... Everything... I do it for you...\nဒီသီချင်းကို တော်တော်များများ သိကြမှာပါ။ မူရင်း တရုတ်သီချင်းကို ထိုင်း၊ ကိုရီးယား၊ ဂျပန်လိုတွေပါ ကော်ပီဆိုကြတဲ့အထိ နာမည်ကြီးပါတယ်။ ကျွန်မအထင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁ နှစ်လောက်ထဲကပါ။ သီချင်းလင့်ခ် ပို့ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောရင်း...\nအားလုံးပဲ ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့ကြပါစေ။ ကျွန်မလည်း စာတွေ ဆက်ရေးသွားဖို့ ကြိုးစားပါဦးမယ်။\nရေးပြီးချိန်: 5/30/2008 01:46:00 AM\nSis...Keep it up !\nဘလော့လေးကို ပို့စ်များများ ပြန်တင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါဦးကွယ်။ အရင်လိုပဲ စိတ်ကို ပြန်တည်ပါ လို့ အန်တီဘလော့မွေးနေ့အမှတ်တရ ပြောပါရစေ\nမကေ၊ အန်တီခင် ကျေးဇူး... ဟုတ်၊ ဆက်ရေးဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားဦးမယ်...\n31 May 08, 13:49\ns0wha1: ညီမလေး လင်းလက် ကျေးဇူးနော်... :)\n31 May 08, 11:10\nလင်းလက်ကြယ်စင်: မမရေ အလည်လာသွားပါတယ် .. ။ ဒီဘလော့ခ်လေး တစ်နှစ်ပြည့်အတွက် အမြဲတန်းရှင်သန်စိုပြေနေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။\n3 Jun 08, 23:33\ns0wha1: ကို andy ၊ မပန်၊ ကိုမောင်၊ ကိုတီး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။။။ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ...\n3 Jun 08, 11:29\nTea: HAPPY 1 YEAR!! :D\nTea: လာလည်သွားတယ်နော်။ ဟီးး။ Foot Prints တွေ ချန်သွားတာ။ ဂွက်ဂွက်။ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ရောက်ဖြစ်ကြောင်းပြောတာ။ ဒါပဲ။ ပျင်းနေရင် လဘ္ဘရည်သောက်ဖို့ လှည့်လာခဲ့။ စောင့်နေမယ်။ ဆောင်းပါး တစ်ပုဒ်လည်း ရေးထားတယ်။ :)\n3 Jun 08, 07:37\nmaung: တနှစ်ထက်တနှစ် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့စာလေးတွေ အတွေးအခေါ်လေးတွေနဲ့ရှေ့ ဆက်ရေးနိုင်ပါစေ လို့ ...\n2 Jun 08, 19:39\nပန်ဒိုရာ: ညီမလေးဆိုးဝှက် ဘလော့ တနှစ်ပြည့်မှသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျော်ရွှင်စွာ စာတွေဆက်ရေးနိုင်ပါစေ။\n2 Jun 08, 14:09\nAndy: Happy Blog Anniversary!\nကိုလူသစ်... thank u... :)\nကာတွန်းတွေက ပြောသော အမှန်တရား (၁၃)\nကာတွန်းတွေက ပြောသော အမှန်တရား (၁၂)\nWarren Buffet နဲ့ စကားပြောခြင်း


Rita, Writing for My Sake!: April 2010\nသင်္ကြန်အပြီးမှာ ရလိုက်တဲ့ အကုသိုလ်တွေ တလှေကြီးနဲ့ ယာဉ်ပျံတစ်စီးလောက် ဆောက်ချင်တယ်။ (ကျော်သူမောင်းတဲ့ ကားပုံစံမျိုး)\nလူအားလုံး ခေါင်းရှင်းဖို့ နှစ်ဘက်စလုံးကို မောင်းသွင်းပြီး ပိတ်ချင်တယ်။\nအားလုံးကို ခါချဖို့ ပါပဂြိုဟ်တစ်လုံးလည်း ရှာချင်တယ်။\nပြီးသွားရင် (ခွေးချင်းကိုက်တာ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေမယ့်) ဆတ်ဆတ်ခါ မချိနေမယ့်ဟာတွေကို နက္ခတ်တာရာကြည့် မှန်ပြောင်းနဲ့ အိမ်အပြန် ညတွေမှာ ဇိမ်ခံ ချောင်းကြည့်ရင်း ဟားချင်တယ်။\nPosted by Rita at 4/29/2010 11:49:00 AM 12 comments Links to this post\nPosted by Rita at 4/27/2010 10:30:00 PM 10 comments Links to this post\n၈) သူမသာ ကိုယ်မသာ\n၉) အတူတူ နဲ့ အနူနူ\n၁၀) ဘာဘူကြီး နဲ့ အရာကြီး\n၁၁) ရှင်ကြီးဝမ်း နဲ့ ရှင်ငယ်ဝမ်း\n၁၂) ကျား နဲ့ ရှင်ကြီး\nဝေါဟာရက အဲလောက်ပဲ ထွက်လာလို့။ ထပ်ထွက်လာရင် ထပ်တင်ဦးမယ်။\nUpdate (11:43 AM)\n၁၃) ဒီပုတ်ထဲက ပဲ\nUpdate (27th Apr 2010, 1:50 PM)\n၁၄) ထူးမခြားနား (by Kyaw Nyo Thwe)\n၁၅) ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ (by Moe Sett Pwint)\n၁၆) တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွား (by Moe Sett Pwint)\n(ဒီနေရာမှာ နည်းနည်းတော့ ပြင်လိုက်ချင်တယ်။ "နှစ်လှေခွဲစီး" လို့။\nPosted by Rita at 4/26/2010 11:21:00 AM7comments Links to this post\nဒီ post ကို ပြန်တင်မယ် ဆိုတော့ ကိုယ် အသိဉာဏ်မရှိ ဖြစ်ခဲ့တာကို ရှက်မိပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့များ အဲဒီလို လက်တွေ့မကျတဲ့ အတွေးအခေါ် ဝင်သွားရသလဲ မစဉ်းစားတတ်အောင်ပါပဲ။\nတကယ်တော့ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း နဲ့ သမိုင်းကြောင်းဆိုတာရဲ့ တန်ဖိုးကွာခြားမှုကို ကွဲကွဲပြားပြား မသိခဲ့တာ။ သိအောင်လည်း မစဉ်းစားခဲ့၊ စိတ်မဝင်စားခဲ့တာ။\nဒေါက်တာ မတင်ဝင်းတို့ ရေးတဲ့ "အို ရာဇကုမာရ် မင်းသားလေးဟာ ဘယ်လို သိမ်မွေ့ ရိုကျိုးလို့ ..." ဆိုတာမျိုး၊ "ကျန်စစ်သားဟာ ဘယ်လို နိုင်ငံတော်နဲ့ အရှင်သခင်ကို သစ္စာစောင့်သိတာ" ဆိုတာမျိုး၊ ပြီးတော့ "ရာမ နဲ့ လက္ခဏ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်မှာ လက္ခဏဟာ ဘယ်လို" ဆိုတာမျိုး၊ ဒါတွေနဲ့ အလားတူ အချက်အလက် မှန်ကန်တဲ့ သမိုင်းကြောင်း မဟုတ်ဘဲ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းသက်သက်သာ ဖြစ်တဲ့ ခု "ပုဂံသူရဲကောင်းများ" လို ဟာတွေဖတ်ပြီး ဖတ်ကောင်းရုံနဲ့ ကျေနပ်နေတာလည်း ပါတယ်။\nတကယ်လည်း အဲလို အရေးအသားတွေဟာ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းကို ဇာတ်လမ်းလိုသာ ရေးတာဖြစ်လို့၊ ဇာတ်လမ်းအနေနဲ့ အရေးအသားကောင်း ဖတ်ကောင်းတဲ့ စာအုပ်တွေ၊ အကြောင်းအရာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nသမိုင်းအနေနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ဘာမှ ခိုင်မာခြေမြစ်မှု မရှိဘူး။ သမိုင်းတန်ဖိုးနဲ့ ယှဉ်တွက်လို့ မရတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ဖြစ်တယ်။\nအဲဒီ စာအုပ်ကိုလည်း ကျောင်းပြီးကာနီး မှော်ဘီကျောင်း EC Major ရဲ့ library ကပဲ ငှားဖတ်ခဲ့တာပါပဲ။ ဒေါ်ခင်မျိုးချစ်က English ဘာသာနဲ့ ရေးပြီး ဆရာသော်တာဆွေက ဘာသာပြန်ခဲ့တာပါ။ ဒါနဲ့ ပတ်သတ်လို့လဲ စိတ်ထဲမှာ စွဲထင်နေတာလေး တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အနော်ရထာနဲ့ ကျန်စစ်သားလို့ ထင်တယ်။\nထားပါတော့။ ဘုရင်နဲ့ တစုံတယောက် ရဲ့ dialogue လေး (လူတွေရဲ့ အစွဲတွေနဲ့ ပတ်သတ်ဆက်နွယ်ပြီး ရေးထားတာလို့ ခံစားရပါတယ်) မြစ်ကမ်းစပ်မှာ ရှည်မျောတဲ့ ကျောက်စရစ် ကလေးတွေ အများအပြားရှိသတဲ့။ အဲဒီ ဒေသက လူတွေက ဘုရားရှင် လက်ထက်တော်က ဘုရားရှင်နဲ့ နောက်ပါ သံဃာများ အဲဒီ မြစ်ကမ်းရောက်တဲ့ အခိုက် သပိတ်တော်များ ရေဆေးကြောရင်း ကျန်ခဲ့တဲ့ ဆွမ်းဆန်တွေက ကြာလာတော့ ကျောက်ဖြစ်သွားတာလို့ ယုံကြည်ကြတယ် ဆိုတာပါ။\nဒီတော့ ဘုရင်က ပြောပါတယ်။ "မောင်မင်းရယ် ငါ ကိုယ်တော်လဲ ဘုရင် ဆိုတဲ့ စည်းစိမ်ထက် ဟောဒီ မြင်နေရတဲ့ ကျောက်စရစ်ခဲလေးတွေဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ ဆွမ်းဆန်တော်တွေလို့ ယုံကြည်စွဲမှတ်ပြီး ကြည်ညိုသဒ္ဓါ ပွားနေရတဲ့ လူသာ ဖြစ်ချင်စမ်းပါဘိ" တဲ့။ (စာသားများ အတိအကျ မဟုတ်ပါ)\nဒါနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး စဉ်းစားမိတာ တစ်ခုပြောရရင် သုတေသန သမားများ၊ အမှန်စင်စစ်ကိုသာ လိုလားသူများနဲ့ ထသတ် ရချင် သတ်ရနိုင်ပါတယ်။\nခုနောက်ပိုင်း ကျန်စစ်သား ကောင်းတာ မကောင်းတာ ဘာညာ ဘာညာ ငြင်းပြီး အဲဒီ ကျန်စစ်မင်း မကောင်းတာကို မကောင်းပါဘူးလို့ အမှန်တရားကြီး ဘွားကနဲ သိလိုက်ရပြီ ထားပါတော့။ သမိုင်းစာအုပ်တွေ ပြင်လိုက်ရပြီ ထားပါတော့။ ဒီနေ့ခေတ်ကို ဘာများ ကောင်းကျိုးတွေ ရရှိစေနိုင်မလဲ လို့ စဉ်းစားမိပါတယ်။ (ကိုယ့် ဉာဏ်နှင့် မမီလောက်၍လည်း သေချာ မစဉ်းစားနိုင်တာ ဖြစ်နိုင်ကောင်းပါသည်။ အကျိုးရှိနိုင်သည် ဆိုလျှင်တော့လည်း ဆက်လက်ဖော်ထုတ် သုတေသနပြုသင့်ပါသည်)\nအမှန်ကို သိလို့ အကျိုးမများနိုင်သည့် အတူတူ (မှန် မမှန် မသေချာသည့် အတူတူ) သမိုင်းဟာ ဒီလိုလေးလို့သာ ယုံကြည်သွားတာကောင်းမယ် ထင်မိပါတယ်။ ဟင် ဒီမင်းက ဒီလိုကြီးတဲ့ လို့ ပြောင်းပြီး ယုံရမှာ ခက်လှပါသည်။ (တဦးတည်း အတွေးမျှသာ) ကိုယ်တိုင်ကိုက လက်တွေ့မကျ စိတ်ကူးသာ ယဉ်ချင်သူမို့လဲ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။\nအမှန်ကို အမှန် အတိုင်း စကတည်းက သိခဲ့ရင်လည်း ကောင်းသား။ မပြင်နိုင်သည့် အတူတူ ပြင်လည်း ထူးပြီး အကျိုးမများနိုင်ဘူး ဆိုရင် ဒီတိုင်းသာ ထားလိုက်ချင်ပါတယ်။\n(ဒီ post ကို 24th Jan 2009 မှာ Myanmar Books Catalogue ရဲ့ ဒီနေရာ မှာ ရေးခဲ့တယ်။)\nတကယ်တော့ သမိုင်းဆိုတာ နားထောင်ကောင်းရုံ ရေးရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သမိုင်းကြောင်းကို အချက်အလက် မှန်ဖို့ ကြိုးစားတာ လတ်တလော အကျိုးရှိ၊ မရှိကို တိမ်တိမ်လေး စဉ်းစားလိုက်လို့လည်း မရဘူး။\nမှားတာကို မှားတဲ့အတိုင်း၊ မကောင်းတာကို မကောင်းတဲ့အတိုင်း လက်ခံနိုင်စွမ်းဟာ လိုကို လိုတယ်။ ကျန်စစ်သား ကောင်းတယ်လို့ တလျှောက်လုံး သင်လာခဲ့ရတာဟာ မှားတယ် ဆိုရင် မှားတယ်လို့ အမှန်တိုင်း သိချင်တယ်။ ကျန်စစ်သား မကောင်းရင်လည်း မကောင်းတဲ့အတိုင်းပဲ သိချင်တယ်။ ကောင်းရင်လည်း ကောင်းတဲ့အတိုင်းပဲ သိချင်တယ်။\nသမိုင်းဟာ အမှန်ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်။\nPosted by Rita at 4/22/2010 12:16:00 PM 16 comments Links to this post\nအချစ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စာမျက်နှာ - Myanmar Books Catalogue\nDownload လုပ်ရန် - အချစ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စာမျက်နှာ\nNing site ကို အလကားသုံးလို့ မရတော့ဘူးလို့ မနေ့က သတင်းကြားတယ်။ ညီလင်းဆက် လုပ်ထားတဲ့ site တွေ Ning မှာ တော်တော်များများ ရှိတယ်။ ကိုယ် အနှမျောဆုံးကတော့ Myanmar Books Catalogue site ပဲ။\nမနှစ်ဆီကတော့ အဲဒီမှာ ကိုယ် ဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ်တွေထဲက တချို့ကို review ပြန်ရေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်ပိုင် blog ပေါ် ပြန်တင်မယ် ဆိုပြီး မတင်ဖြစ်ဘူး။ ဟိုတလောက blog ပေါ်မှာ တင်ခဲ့တဲ့ မောင်သစ်ဆင်း ဝတ္ထုတိုများ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးကို အဲဒီ site မှာ သွားတင်မယ် ဆိုတာလဲ မတင်ဖြစ်သေးဘူး။\nအဲဒီမှာ ရေးဖူးတဲ့ review တချို့ကို ခုတော့ မဖြစ်မနေ ကိုယ့် blog ပေါ် ပြန်ရွှေ့ရတော့မယ်။\nအရင်ဆုံးရေးမိတယ်ထင်တာလေးကို ပြန်ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ စာလုံးပေါင်း၊ အထားအသိုနဲ့ တချို့ဟာလေးတွေကလွဲလို့ ဘာမှ ပြန်မပြင်လိုက်ပါဘူး။\nဆရာမ "ဝင်းဝင်းလတ်" ရဲ့ "အချစ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စာမျက်နှာ"\n26th Jan 2009 တုန်းက Myanmar Books Catalogue ရဲ့ ဒီနေရာ မှာ ရေးခဲ့တယ်။\nခုတလော ဘာမှ သိပ် စိတ်မပါဘူး။\nအချိန်တော့ နည်းနည်းရသေးတယ် ပြောတယ်။\nအဲဒီမှာ ရေးခဲ့ဖူးတာတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရွှေ့သွားပါမယ်။\nဒီဝတ္ထု ကို မဟေသီ မှာကတည်းက စောင့်ဖတ်ခဲ့ရတာ။\n၉ တန်းနှစ်တဝက်နဲ့ ကျောင်းပြောင်းရတော့ ကျောင်းအသစ်မှာ စာတွေက ဟိုတမျိုး ဒီတမျိုး မလိုက်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ချိန်မှာတောင် အဲဒီ ဝင်းဝင်းလတ် ရဲ့ အချစ်၏ နောက်ဆက်တွဲ နဲ့ ဟန်သစ် က နီကိုရဲ ရဲ့ (အရင်က မသီတာ) မကြည်ပြာ ကို မနေနိုင် မထိုင်နိုင် စောင့်ဖတ်ခဲ့ရတယ်။ ကိုယ်တော့ မောင်နှမတွေနဲ့ မလုရဘူး။ ဖေဖေနဲ့ လုခဲ့ရတာ။ နောက်တော့ အဲဒီစာအုပ် ၂ အုပ်လုံး ကိုယ်ပိုင် ဝယ်ခဲ့တယ်။ (ခုတော့လဲ ထားခဲ့ရပါပြီလေ။ မသေခင်ကတည်းက)\nအဲဒီ ဝတ္ထုမှာလည်း စွဲကျန်ခဲ့တာလေး တစ်ခု နှစ်ခု ရေးပါဦးမယ်။\nDr. ခင်ဦးနွယ် ရဲ့ ex-husband Dr. အောင်သူရ နဲ့ Dr. သက်ဇော်နိုင် ကြားက အကြောင်းကို ပြန်ပြောတဲ့ စကား... "ယောက်ျားချင်း ရင်းနှီးနားလည်မှု" ဆိုတာ...\nနောက်တခုက theater ထဲမှာ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကြားထဲမှာ Dr. ခင်ဦးနွယ်က သူ့ရဲ့ ex-husband, Dr. အောင်သူရ အကြောင်း ပြန် ပြန်ပြောတတ်လေ့ရှိတယ် ဆိုတာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး Dr. ခင်ဦးနွယ်က Dr. အောင်သူရ ကို ရှင်းချက်ထုတ်တဲ့ အခန်း။\nတခုလပ် မိန်းမတယောက်အတွက် သွေးတိုးစမ်းချင်သူ တစိမ်းယောက်ျားတွေကြားမှာ "သူကတော့ သူ့အရင် ခင်ပွန်းကို ခုထိ စွဲလမ်းနေတုန်းပဲ " ဆိုတဲ့ အထင်အမြင်ကို အကာအကွယ် တံတိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ထားခဲ့တယ် ဆိုတာ။\nအဲဒီ အတွေးကလေးကို တော်တော် အထိတ်တလန့်နဲ့ စွဲလမ်းမိပါတယ်။ ဆရာမက တကယ်တော့ တခုလပ်လဲ မဟုတ်ပါဘဲ ဒီအတွေးမျိုးလေး ဘယ်လိုများရခဲ့သလဲ လို့ တော်တော်လေး အံ့သြခဲ့ရပါတယ်။ တခုလပ် ပညာတတ် အရွယ်ရှိ မိန်းမတယောက်ရဲ့ ဘဝကို တော်ရုံမမြင်နိုင်တဲ့ မတွေးနိုင်တဲ့ ရှုထောင့်တမျိုးကနေ တွေးပြလိုက်တာ။ (ကိုယ့်ကို စာရေးဆရာလုပ်ဖို့ လက်လျှော့ သွားစေတာပဲ)\nပြီးတော့ တကယ်လဲ မစွဲလမ်း မနှစ်လိုတော့ပါဘဲ ဒီအထင်အမြင်လေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ စွန့်ခွာချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ခင်ပွန်းဟောင်းအကြောင်းကို လူကြားသူကြားမှာ နှစ်လိုနေသေးသယောင် ပြောဆိုပြဖို့ဆိုတာ စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာတဲ့ ထက်မြက်ထူးချွန်တဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်အတွက် ဘယ်လောက်များ ခက်ခဲလိုက်မလဲ။ သူ့'မာန' ဆိုတာတွေကို ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ချပစ် မေ့ပစ်ထားခဲ့ရပါမလဲ။\n(ဝတ္ထုထဲက စကားအတိုင်း လိုက်ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... ကိုသူရတို့ အတောင်နှစ်ဆယ်ဝတ် မင်းယောက်ျားတွေရဲ့ အရှိန်အဝါ ဘုန်းတန်ခိုးကလည်း တယ်ကြီးသကိုး)\nဒီတော့ သုံးတောင်ဝတ် မိန်းမတွေမှာ အခန့်မသင့်ရင် အကာအကွယ်တို့၊ လုံခြုံမှုတို့၊ လူလေးစားမှုတို့ ဆိုတာတွေကို မာန နဲ့ လဲရပါလေရော လို့ မှတ်ချက်ချချင်မိပါတယ်။\nအဲဒီထဲက Dr. ယဉ်မျိုးရဲ့ စရိုက်ကိုလည်း နှစ်ခြိုက်မိပြီး ဇာတ်ကောင်တွေ အားလုံးကို အပြင်မှာ တကယ်ရှိနေသလို လပေါင်းများစွာကို စွဲလမ်းနေခဲ့တယ်။\nအဲဒီ ဝတ္ထုရဲ့ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကိုတော့ ပြောင်းပစ်ချင်ခဲ့မိပါတယ်။\nဆရာမ car accident နဲ့ ဆုံးတော့ တော်တော် နှမျော စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရတယ်။\nဆရာမရဲ့ ဝတ္ထုရှည်တွေ စုထုတ်ထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ပါ ဝယ်သိမ်းခဲ့သေးတယ်။\nအဲဒါရေးတုန်းက ဝတ္ထုရှည်စာအုပ်ရဲ့ နာမည်ကို မေ့နေလို့ ထည့်မရေးခဲ့ရတာ။\nခုမှ သတိရတယ်။ နာမည်က "နန်းထဲမှာပင် အိုလေ့ မပျော်ရွှင်" တဲ့။\nPosted by Rita at 4/20/2010 11:45:00 AM 15 comments Links to this post\nမနေ့ညက စွယ်တော်ရိပ်အငြိမ့် သွားတယ်။\nသွားဖူးတယ်ရှိအောင်သာ သွားကြည့်တာပါ။ အစက သိပ်စိတ်မပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ သွားကြည့်ရတာ အတော်ကို တန်ပါတယ်။\n၄ ယောက်သွားဖြစ်တာပေမယ့် နေရာက နှစ်ယောက်တတွဲပဲ ထိုင်လို့ရတယ်။\nအသွားကတည်းက နှစ်ယောက်စီ ခွဲသွားလိုက်ရတယ် အခြေအနေအရ...\nမိုးကလည်း ဖျက်သကိုးကွယ်။ MRT မှာ အကြာကြီး ထိုင်စောင့်ပေမယ့် နောက်နှစ်ယောက် တော်တော်နဲ့ ရောက်မလာလို့ စောပြီး သွားနှင့်ရတယ်။\nbreak time မှာ ကျွေးတဲ့ ဆီထမင်းက ၂ လုပ်စာပဲ ရှိတယ်။ မဝဘူး။\nဒါတောင် ကိုယ်တွေမှာ ၄ ယောက် လက်မှတ်က ၅ စောင်မို့ တဗူး အပိုရသေးတာ။\nMAI air ticket အတွက် form ဖြည့်ခိုင်းတာမှာ မေးခွန်းမေးထားတာ ဘာမှ မသိပါဘူး။\n(တို့က အမြဲတမ်း Silk Air ပဲ စီးတယ်။ MAI ဘယ်တော့မှ မစီးဘူး)\nကံဆိုးချင်တော့ MAI website ကို မေးထားတာကို မှန်လား မှားလား မသိဘူး။\nကံကောင်းချင်တော့ စာရွက်ဝေတဲ့ တစ်ယောက်က ခံရေးဖို့ MAI က ထုတ်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ပေးတယ်။ အဲဒီထဲက ကြည့်လိုက်တာပေါ့။\nMAI က လေယာဉ်ကို မေးတယ်။ ကံဆိုးချင်တော့ မသိပါဘူး။\nကံကောင်းချင်တော့ အတူလာတဲ့ ညီမလေးတွေက MAI စီးဖူးတာဆိုတော့ သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်း ရေးလိုက်တယ်။\nအဖြေမှန်တဲ့သူ (၁၁) ဦးပဲ ရှိတဲ့ထဲ ကိုယ်မပါဘူး။\nအဲဒါကို MAI အပေါ် feedback ပေးပါ ဆိုတာမှာ Nice Airline လို့ ရေးလိုက်တယ်။\nအားလုံးလိုလို ကြိုက်ပါတယ်။ အကြိုက်ဆုံးကတော့ ပြဇာတ် နဲ့ အငြိမ့်ပါ။\nဦးစိန်ကတုံး နဲ့ မယ်အောင်ဗလ နှစ်ပါးသွားမှာ မယ်အောင်ဗလ လုပ်ပြီး ကတဲ့၊ ပွဲစား မိန်းမလည်သိန်းကြွယ် နေရာမှာ ကတဲ့၊ အငြိမ့်မှာပါ လူရွှင်တော်လုပ်တဲ့ ကိုသြဘာ ကိုတော့ အတော် သဘောကျပါတယ်။ ကျန်တဲ့ လူတွေလည်း အတော် ကောင်းပါတယ်။\n4: 45 PM ~ 9: 00 PM လို့ လက်မှတ်မှာ ပါပေမဲ့ ၁၁ နာရီကျော်တဲ့ထိ မပြီးသေးဘူး။\nအတူပါလာတဲ့ ညီမလေးတွေက woodlands ထိ ပြန်ရမှာဆိုတော့ သိပ်နောက်ကျနေမှာ စိုးတာနဲ့ ပြန်လာခဲ့တယ်။ ပြန်ခါနီး အပေါက်မှားထွက်မိသေးတယ်။ ဇာတ်စင်နောက်ကို ရောက်တော့မလို့။ ကံကောင်းလို့။\nလမ်းမှာ ငှားလာတဲ့ taxi နဲ့ တခြားကားနဲ့ ကားချင်း ချိတ်မိတယ်။ အဲဒါ MRT ကို လှမ်းမြင်နေရပြီ။ taxi driver က အသက်ကြီးကြီး ဆိုတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ insurance ရှိမှာပါ လို့ပဲ တွေးလိုက်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်လည်း ကိုယ်လဲ စိုက်လျော်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကိုယ်တို့ကို taxi ခတောင် မယူလိုက်ဘူး။ ချိတ်မိတဲ့ ကားနဲ့ ရှင်းရဦးမှာဆိုတော့ MRT က ဟိုရှေ့မှာနော် လို့ လှမ်းပြပြီး ကျန်နေခဲ့တယ်။\nအပြီးထိ မကြည့်လိုက်ရလို့ dvd လည်း မဝယ်ခဲ့ရဘူး။ ရရင်တော့ လိုချင်ပါတယ်။ ဘယ်မှာ ဝယ်ရမလဲ မသိ။ အိမ်မှာ အတူနေတဲ့ ညီမတစ်ယောက်ကလည်း၊ အနားနီးမှ အရေးပေါ်လို့ ကျန်နေခဲ့ရတာဆိုတော့ သူလည်း ကိုယ်ပြန်ပြောတာနဲ့ အတော် ကြည့်ချင်နေတယ်။\nတကယ်ပါပဲ။ အဲဒီညကတော့ တရုံလုံး တအုံးအုံးနဲ့။ MC လုပ်တဲ့ နှစ်ယောက်ကစ ရီနေရတယ်။\nအစီအစဉ်အားလုံး ကောင်းပါတယ် ဆိုပေမဲ့ အပြီးထိ မကြည့်လိုက်ရတော့ တကယ်လို့များ အချိန်ကို ငဲ့ချင်တဲ့ ပရိသတ်တွေအတွက်ပါ ထည့်စဉ်းစားမယ်ဆိုရင်တော့ Rap အကနဲ့ Stereo ကို လျော့လိုက်ရင် အတော်ပါပဲလို့ တွေးမိတယ်။\nအဲဒီညက recording လုပ်လာတာလေး နားထောင်ချင်ရင် ဒီမှာ ပါ။\n၁၅ မိနစ်စာလုံး နားထောင်စရာ မလိုပါဘူး။ ၁ မိနစ်ကျော်ကျော်လေး နားထောင်ရင် ရပါပြီ။\nသူတို့ premium ကြေး ပေးဖို့တော့ လိုမလားမသိဘူး။\n(တကယ်က တိုက်ဆိုင်တာပါ။ တမင်ယူသုံးတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။)\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တရုံလုံး တကယ့်ကို riotously အားပေးကြတာပါပဲ။\nရီလိုက်ရတာတွေ အတွက်တော့ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nဒီရက်ပိုင်း စိတ်နောက်စရာတွေပဲ တွေ့နေရတာ။\nPS - ပိတောက်လက်ဆောင် ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း နိုင်ဝင်း အတော် အသံကောင်းပါလားဟဲ့လို့ ခုမှပဲ သတိပြုမိသွားပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာတုန်းက အလုပ်တူတူ လုပ်လာဖူးတဲ့ နိုင်ဝင်း ကို riotously အားပေးလိုက်ပါတယ်။\nမေ့တော့မလို့။ အစ အဆုံး မျက်မှန်တပ်ကြည့်ရတယ်။ ဒါတောင် ရှေ့ဆုံးကရေရင် ၅ တန်းမြောက်မှာ ထိုင်တာ။ break time ပြီးတော့ မေ့ပြီး မတပ်မိတာ ဝါးတားတားနဲ့။\nPosted by Rita at 4/18/2010 10:32:00 PM 13 comments Links to this post\nပထမဆုံး တစ်ကြိမ် က ထူးအိမ်သင် ဆုံးပြီး ထူးအိမ်သင် အမှတ်တရ စာအုပ် ဖတ်ရတုန်းက...\nနီကိုရဲ၊ ကြွက်နီ ခေါ်တဲ့ သိမ်းတင်သား၊ စောဝေ၊ သီဟန်သွင်၊ စိုင်းထီးဆိုင်၊ မောင်မောင်ဇော်လတ်၊ မျိူးဆွေသန်း၊ ဝဏ္ဏခွာနီး တို့ထိ...\nတကယ်တော့ ကွယ်လွန်သူ အကြောင်း သိချင်လို့ ဖတ်ခဲ့တာပါ။\nဒါပေမဲ့ ဝင်ရေးကြတဲ့ လူတွေအကြောင်း တော်တော်များများ သိလိုက်ရတယ်။\nဒီတကြိမ်ကတော့ ဒုတိယအကြိမ် ပဲ။\nPosted by Rita at 4/16/2010 10:11:00 PM6comments Links to this post\nLabels: Myanmar, Shit\nဒီလိုနဲ့ပဲ သူ့ကြောင့် နေ့၊ ရက်၊ အချိန်၊ နာရီ တို့က ကိုယ့်အတွက် ချိုမြ လှိုက်လှဲလာကြသည်။\nသူ ဆိုသော အသိဖြင့် လောကထဲ တိုးဝင် ရှင်သန်ရသည်က ဘယ်တုန်းကနှင့်မှ မတူသလို...\nသူ နှစ်သက်သည် ဆိုသည့် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကပင်လျှင် ရင်ခွင်ထဲ အသည်းနှလုံးကို မိမိရရ လှုပ်ခါနိုင်စွမ်းသည်။ သူ ဖတ်နေသည့် စာအုပ် တစ်အုပ်ကပင်လျှင် အာရုံတွေကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင် နိုင်စွမ်းသည်။\nသူ့ အမှတ်တမဲ့ လေချွန်သံ သဲ့သဲ့လေး ကြားလျှင်ပင် ဖမ်းဆုပ် သိမ်းဆည်းချင်မိပြီ။\nဘေးဘီကိုမှ သတိမထားမိလေဟန် မြောက်ကြွ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် သူ လျှောက်လှမ်းလာတာ မြင်ရချိန်တိုင်း ကိုယ့် နှလုံးသားရဲ့ ဟိုးအတွင်းပိုင်းမှာ သံစဉ် တမျိုးစီ ရှိတဲ့ ဆည်းလည်းလေးတွေက နူးညံ့စွာ တချက်ချင်း တချက်ချင်း... လွင့် ပါး က ခုန် လာကြသည်။\nအဲဒီ အသံလေးတွေက တိုးတိတ်သော်ငြား ဝေစည် ပျံ့လွင့် လို့နေတတ်သည်။\nသူ လှမ်းလျှောက်လာရင်း လေတိုက်လို့ ဆံပင်ကလေးတွေ နဖူးပေါ်က လွင့်နေတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ကိုယ်သာ သပ်တင်ပေးချင်စိတ်နဲ့ တိုက်တဲ့လေကို ရန်လိုမိတတ်သည်။\nသူ အမှတ်တမဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင်ပဲ တစ်နေ့လုံးစာ အသက်ရှူလို့မဝ ဖြစ်တတ်သည်။\nသူ့ wallet လေးထဲမှာ ရှိနေတယ် ဆိုတဲ့ ကောလဟလ ကြားရတဲ့ ကိုယ့် ဓါတ်ပုံ ခပ်ဝါးဝါးလေးကို သူ ဘယ်တုန်းက ရိုက်ယူခဲ့သလဲ မေးကြည့်ချင်လှပြီ။\nကိုယ့် နောက်နားကနေ စကားတခွန်း မဆိုဘဲ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ အတူ လျှောက်လိုက်လာတတ်တဲ့အခါ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ဘယ်လို အရိပ်အရောင်လေးတွေ ရှိနေမလဲ နောက်ပြန် မလှည့်ဘဲ ကြည့်မြင်ချင်လှသည်။\nသူ့ အပြုံးထဲမှာ ကိုယ့် အပြုံး\nသူ့ ရယ်မောသံထဲမှာ ကိုယ့် အပြုံး\nသူ့ စကားသံထဲမှာ ကိုယ့် အပြုံး\nသူ့ လှုပ်ရှားမှုတွေထဲမှာ ကိုယ့် အပြုံး\n"အချစ်" ဆိုတာကိုက ရင်ထဲကနေ နှစ်သိမ့်စွာနဲ့ စီးဆင်းလာတဲ့ "အပြုံးတစ်ပွင့်" ဖြစ်လိမ့်မည်။\n(မောင့်ကို ဘာဖြစ်လို့ ချစ်ခဲ့တာလဲ လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ မေးလာမည် ဆိုလျှင် ဘာမှ ပြန်မဖြေဘဲ ပြုံး၍သာ နေမိမည်။)\n(ငယ်ငယ်တုန်းက ရေးထားတဲ့ စာ။ မနှစ်က April မှာ တင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပြန်တင်ချင်လာလို့...)\nPosted by Rita at 4/14/2010 11:45:00 AM 10 comments Links to this post\nကောင်းသော လိုအင်ဆန္ဒမှန်သမျှ ပြည့်ဝနိုင်ခွင့်ရှိသောသူ\nရှင်သန်နေထိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာများ ဆောင်ကြဉ်းနိုင်သောသူ\nသူတကာထက် ကောင်းမွန်သာလွန်သော ဘဝများဖြင့် သံသရာကို ကူးဖြတ်နိုင်သောသူ\nအကောင်းမွန်ဆုံး အငြိမ်းချမ်းဆုံး အမြင့်မြတ်ဆုံး ခရီးဆုံးပန်းတိုင်ကို ဘဝတိုတိုဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်သောသူ ဖြစ်ပါစေ။\nထို့ထက်ပို၍ ... ကိုယ့် မေတ္တာတရားတွေနဲ့ အတူတူ\nထို့ထက်ပို၍ ... ဘဝဆက်တိုင်း ဆက်တိုင်း\nPosted by Rita at 4/13/2010 12:01:00 AM Links to this post\nဒီတခေါက်ပြန်တာမှာ ခရီးထွက်မသွားခင်တည်းက တစ်ယောက်တည်းပဲ ၄/၅ ခါ မက ဟိုဟိုဒီဒီ သွားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနီးမှာရှိနေတာဆိုတဲ့ အသိနဲ့ အဝေးရောက်နေတာဆိုတဲ့ အသိ မတူဘူး။\nမြန်မာပြည်ရောက်ရဲ့သားနဲ့မှ တခါလေးတောင် မစားရရင် ကိုယ်တော့ သေမှာပဲ။\nညနေဘက်မှာ အလုံက အမျိုးတွေဆီ သွားတယ်။\nကိုယ့်ဦးလေး ဝမ်းကွဲမိသားစုက ကလေးတွေ ကျောင်းတက်တော့ ရန်ကုန်မှာ လာနေ။\nဆေးလာပြတဲ့ ကိုယ့်အဘိုးလေး၊ အဘွားလေးကို သွားတွေ့တာ...\nငယ်ငယ်တုန်းကလို့ အစချီပြီး ပြောတော့ စိတ်က အတိတ်ကို ပြန်ပြေးတယ်။\nအဘွားတွေ ရင်ခွင်ထဲ ပြန်ဝင်လို့ အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်တွေ နားထောင်ချင်သေးပေမဲ့လည်း နေပါစေတော့... သူငယ်တန်းကစပြီး ကျောင်းပြန်တက်နေရဦးမယ်။\nဘာကိုမှ ဆုတ်ကိုင်မထားချင်ပါဘူး။ လက်ညောင်းလို့ ဆိုတာလိုဖြစ်နေပြီ။\n၁ဝ တန်းလောက်အထိတော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဈေးလို့ ထင်ခဲ့မိတယ်။\nနောက်တော့လည်း ဘာမှ မဟုတ်ပါလား...\nဗိုလ်ချုပ်ဈေးက နောက်ပိုင်းတော့ သိပ်ရောက်ဖြစ်တော့တဲ့ ဈေး မဟုတ်ဘူး။\nစင်ကာပူရုံးက လူတွေအတွက် လက်ဆောင်ဝယ်ဖို့ သွားတာပါ။ Jade key chain ဝယ်တော့ လုပ်ပေးတာကို စောင့်ဝယ်ဖြစ်တယ်။ ခဏထိုင်နေရင်း ဆိုင်နီးနားချင်းတွေ စကားပြောကြတာ နားထောင်ခဲ့ရတယ်။\n"သမီး ဒီနှစ် ဘယ်အခန်းရလဲ"\n"A ခန်း မရဘူး"\n"ဟုတ်တယ်။ သူ့ထက် လပတ်တွေမှာ အမှတ်နည်းတဲ့ ကလေးတွေက A ရကြလို့... ဒါနဲ့ သမီးကို ပြောရတယ်။ သမီးရေ မာမီ သမီးတို့ ကျောင်းအုပ်ဆီကို ဖုန်းလှမ်းဆက်ရင် တချက်ပဲ။ ကျောင်းတုန်းက ကိုယ့်ထက် အငယ်တန်းကလေ။ ကိုယ်က သူ့စီနီယာ။ ဒါပေမဲ့ မာမီ ဒါမျိုးကို အရမ်းရှက်တယ်။ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူးလို့။"\nတကယ်တော့ ကိုယ် အဲလို အရေးကိစ္စတွေနဲ့ မိဘတွေရဲ့ တုံ့ပြန်စီမံပုံကို စိတ်ဝင်စားတယ်။\nဒါပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားကြည့်တော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ အလုပ်မဟုတ်တာ အရေးမပါတာတွေနဲ့ ရှုပ်နေတာပဲ။ လွယ်တာကို မခက် ခက်အောင် လုပ်နေကြရတယ်။ ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ်။\nဒီတခါတော့ ဘယ်သူ့မှ hate လို့ မရဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာပဲ hate တယ်။\nတယောက်တည်း သွားခဲ့ရတော့ ဘယ်နား ဘာရှိမှန်းလဲ မသိဘူး။ သိလဲ မသွားချင်ဘူး။\nပြီးတော့ Beauty Saloon ကို တခါ ထပ်သွားတယ်။ တာမွေဘက်မှာ။ အဲဒါလည်း ရုံးက အစ်မတွေ သွားနေကျဆိုင်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေနဲ့ အစားအသောက်ကိစ္စတွေဆို သူများနောက်ပဲ လိုက်တယ်။ ဘယ်သူ့နောက်ပဲ လိုက်လိုက် သိပ်ပြဿနာ မရှိလှဘူး။ ဘာမှ ဇီဇာမကြောင်တတ်လို့။\nအောင်ဆန်းကွင်းဘေးက ဖြတ်သွားတုန်း တခုခုကို ဖျတ်ခနဲ သတိရလိုက်တယ်။\nဘယ်လောက်တောင် အာရုံက ပျံ့လွင့်နေသလဲဆိုရင် ချက်ချင်းပဲ ဘာကို သတိရလိုက်တာလဲဆိုတာ သတိမရတော့ဘူး။ ခုပြန်စဉ်းစားလဲ မသိတော့ဘူး။\nဆံပင်ကိစ္စပြီးတော့ ညနေ ဆရာဝန်ပြဖို့ရှိတယ်။\nအဲဒီသွားဖို့ကလည်း စောနေသေးတော့ ဘုရားကို ရောက်တယ်။\nဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူတာ၊ ဘယ်လိုအလှူမျိုးကို ပြုတာတွေက ဘယ်လိုပိုလို့ အကျိုးရှိတယ်ဆိုတာတွေ ဘယ်လိုဖတ်ခဲ့ဖူးလဲပဲ ရွှေသင်္ကန်းကပ်ရတာထက် ဆွမ်းဆန်စိမ်းလို အလှူမျိုးကို လုပ်ဖို့ ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန်တယ်။ လှူပြီးသွားရင်လည်း စိတ်ထဲမှာ ပိုအားရနေမိတယ်။\nဒီတခေါက်အပြန်ခရီးမှာ ကိုယ် ကျောင်းတုန်းက ကိုင်တဲ့ 992S - scientific calculator ကို မန္တလေး - ကွန်ပျူတာ တက္ကသိုလ်တက်နေတဲ့ တကယ်ကို လိုနေတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်နိုင်တာကိုလည်း စိတ်ထဲ သိပ်အားရနေမိတယ်။\nတကယ်တော့ အသိ(နားလည်မှု)နဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ တထပ်တည်းကျဖို့ မလွယ်ဘူး။ အကျိုးအကြောင်း အဆိုးအကောင်း သဘောတရားတွေသိလည်း မျက်စေ့ရှေ့မှာ သိသိသာသာ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု (အဲဒီအကျိုးဟာ ကိုယ့်အတွက် ဖြစ်စရာမလိုဘူး) ချက်ချင်းလက်ငင်း ရသွားတာ၊ ရမှာ သေချာတာကိုပဲ လုပ်ချင်တယ်။ ဒါဆို ကိုယ်က ရုပ်ဝါဒီလား။\n1999 မှာ လေ့လာခဲ့တယ်။ ခုထိ နားလည်တယ် မထင်ဘူး။\nအဲဒီနေရာမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရင်း စိတ်ထဲမှာ အတော် အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြစ်လာတယ်။ တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့တာကို အလိုမကျတဲ့စိတ် ပျောက်သွားတယ်။ (တကယ်တော့ တစ်လလုံး ခရီးသွားရမယ့် အခြေအနေ။ ကိုယ်ကလည်း ဒီလပဲ ပြန်လာမယ် ဆိုတော့ နောက်အကျဆုံး ရွှေ့ပေးထားတာ။ သွားပါ လို့လည်း ပြောခဲ့မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း...)\nအရာရာကို ခွင့်လွှတ်ချင်လာတယ်။ ဒီ့ထက်ပိုကြာကြာနေရင် ခွင့်မလွှတ်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာတွေကို ခွင့်လွှတ်မိသွားမှာစိုးလို့ ဘုရားပေါ်က မြန်မြန် ပြန်ဆင်းလာခဲ့တယ်။\nရွှေဘုံသာလမ်း နောက်ဘေးလမ်းက ဘာလမ်းလဲ မမှတ်မိတော့ဘူး။ အဲဒီက...\nဒေါက်တာ့ကို နက်ဖန်ပြန်ရတော့မှာ ပြောတော့ ဆေးဆက်သောက်ပါ ပြောတယ်။\nပြောတယ်မို့လား စကားကို သူလိုလားမှ ပြောမယ့်ပုံစံလို့...\nsoothing effect တို့၊ burning effect တို့၊ ဘယ်ဆေးကတော့ ဘယ်လိုတို့...\nchemical term တွေ၊ medical term တွေ ကိုယ်ဘာသိမှာလဲ။ ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့နဲ့ လိုက်လုပ်လာတာ။ ဒေါက်တာကလဲ ဆရာဈာန်ဝင်သွားလား မသိဘူး။ စာရှင်းသလို ရှင်းနေတယ်။ ကိုယ်လဲ စာသင်ရသလိုပဲ ဘာမှန်းမသိတာတွေကို ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့... (ကျောင်းတုန်းကအတိုင်းပဲ။ အကျင့်က)\nချုပ်ရရင်တော့ ဆေးတစ်လစာ ဝယ်ပြီး ပြန်လာတယ်။\nဆေးခန်းကနေ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မိုးချုပ်နေပါပြီ။ သူငယ်ချင်းတချို့ အိမ်လာစောင့်နေကြတယ်။ သူတို့သာ လာမစောင့်ရင် လုံးဝ တွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနဲ့ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းဘေးဆိုင် ထိုင်ပြန်တယ်။ လေတဖြူးဖြူးနဲ့ မီးမှိန်မှိန်နဲ့... စကားတွေ ဟိုရောက် ဒီရောက်ပြောဖြစ်တယ်။\nကျောင်းတုန်းကလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းတုန်းက စိတ်နှလုံးကို ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး။ ကျောင်းတက်နေဆဲလူတွေ ဘာကွာလဲမေးရင်တော့ သိချင်ရင် ကျောင်းပြီးကြည့်လိုက်လို့ပဲ ပြောရမယ်။\nဒါ ဝိုင်းကျူရှင်နဲ့ တွဲမိတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ...\nတခြားတအုပ်စုကိုတော့ လုံးဝမှ မတွေ့ခဲ့ရတော့တာ။ တကယ်ပဲ ကိုယ်ဟာ နှမ်းဖြူးတတ်သူပါ။\nအဲဒီထဲက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုတော့ ရင်ထဲကစကား ပြောခဲ့တယ်။\n"ငါ မြန်မာပြည်ကို ပြန်လာရတာ ပျော်လှတယ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ရတော့မယ်ဆိုတော့ ဝမ်းနည်းတယ်"\nဒီက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က လျှာရှည်ခွာရှည်နဲ့ စားချင်လှချည်ရဲ့ လှမ်းမှာလို့... ရန်ကုန်က သူငယ်ချင်းခမျာ တကူးတကနဲ့ ဘိန်းမုန့်တွေမှာပြီး ပလပ်စတစ်ထမင်းဗူးနဲ့ အပြည့် ၃ ဗူး ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ကီလိုမပိုဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ ဓါတ်ပုံတော့ မရိုက်လိုက်ရဘူး။\nလေယာဉ်ပေါ်မတက်ခင် ကိုယ့်ကို တိုက်ရိုက် အလုပ်ခန့်ခဲ့တဲ့၊ ကိုယ်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရုံးက ကိုယ့်ဒါရိုက်တာဆီကို ဖုန်းခေါ်တယ်။ မတွေ့လိုက်ရတဲ့ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက် အတော် စကားပြောလိုက်ရပါတယ်။\nပြီးတော့... ဖုံးနံပါတ်တစ်ခုကို ထပ်ခေါ်တယ်။ မရဘူး။\nထပ်ကာ ထပ်ကာ ခေါ်တယ်။ မရဘူး။\nနောက်တော့ ကဒ် ပြောင်းထည့်လိုက်တယ်။ အဲဒါ မှားသွားတယ် လို့ ဒီပြန်ရောက်ပြီးမှ သိတယ်။ ကိုယ်ခေါ်လို့ မရပေမဲ့ သူခေါ်နေနိုင်သေးတာ မတွေးမိလိုက်ဘူး။ တခါတခါ ဘာမဟုတ်တာလေးကို အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် မတွေးနိုင်တာ အတော် အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။\n1) ရန်ကုန်က သူငယ်ချင်းတွေ အိမ် (ဘယ်သူ့အိမ်မှ မရောက်ဖြစ်ဘူး)\nလာတွေ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အမေကျန်းမာရေး မကောင်းတာ သိရက်နဲ့ကို မရောက်ခဲ့နိုင်ဘူး။\n2) အီးစီ ဌာနမှူးဆီ\n3) စိမ်းလန်းစိုပြေက zephyr\n4) MES (သက်တမ်းသွားတို့ဖို့ ရှိတာကို မရောက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး)\n5) Baldwin Library\nဒီရေမွှေး မြင်တိုင်း ကိုဘ ကို စိတ်နာလွန်းလို့။\nညဘက်ကြီး ပြန်ရောက်တယ်။ စောစောထဖို့ ဘယ်တော့မှ စိတ်မဝင်စားလို့ မနက်လေယာဉ်မစီးဘူး။\nပြန်ရောက်ရောက်ချင်း အမေးခံရတဲ့ မေးခွန်းက\nဘယ်သူတွေနဲ့လဲ။ ဘာကိစ္စလဲ။ ဘာအတွက်လဲ။\nပြန်မမေးပါဘူး။ ပြန်လည်း မဖြေဘူး။\nPolar မှာ ထိုင်စားပြီးမှ ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ၁၁ နာရီလောက် ရှိနေပါပြီ။\n"ပြင်ဦးလွင်မှာ မြနန္ဒာနှင့် သားနှင့် အနားယူပြီး နန္ဒာအလိုကျ တစ်ဘဝနေလိုက်သည်မှာ ပျော်စရာ မှန်ပေမယ့် ခွင့်ရသည့် လကုန်၍ ဆေးရုံရှိရာ၊ အလုပ်ခွင်ရှိရာ ပြန်ရမည်ဆိုတော့ ကိုကိုသည် လက်များ တုန်ရီအောင် ဝမ်းသာသည်။ အားလပ်ပျင်းရိနေသော သူ့လက်ချောင်းများသည် အလုပ်လုပ်ချင်ခြင်းဖြင့် ယားလှပြီ။\nသူ့ဘဝမှာ နှာခေါင်းယဉ်၍ မွှေးသည်ဟုပင် ထင်သော ဆေးရုံက ပိုးမွှားကင်းစင်သော အနံ့တို့ကို မွှေးယောင်လာသည်။ ဘာမှ စဉ်းစားတွေးတောနေချိန် မရအောင် တဒင်္ဂမှ နောက်တဒင်္ဂသို့ လျှင်မြန်စွာ ကူးပြောင်း၍ အကြောင်းခြင်းရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသော ခွဲစိတ်ခန်းသို့ သူပြန်ချင်ပြီ။"\n(မောင် ကိုကို နှင့် မြနန္ဒာ - ကြည်အေး)\nFeb 27 နဲ့ 28 အလုပ်ပြန်ဝင်ဖို့ စောင့်နေချိန် အထက်က စာသားတွေ ပြန်ဖတ်မိတော့ ကိုယ့်ဘာသာ သနားလိုက်တာ။ နိုင်ငံခြားမှာ နေနိုင်ရုံ၊ ပိုက်ဆံရှာနိုင်ရုံနဲ့ပဲ ကိုယ်လိုမလုပ်နိုင်တဲ့ လူတွေကို သနားဖို့အကြောင်း ကိုယ့်အတွက်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။\nနိုင်ငံခြား မထွက်ခင် မြန်မာပြည်မှာ အလုပ်လုပ်နေတုန်း သင်္ကြန်ပိတ်ရက် အိမ်ပြန်တဲ့အခါ ၂ ပတ်ကျော် ၃ပတ်လောက် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထိုင်နေပြီးတဲ့နောက်မှာ လုပ်ငန်းခွင်ရှိတဲ့နေရာ၊ သင်တန်းတွေနဲ့ လေ့လာစရာတွေ ရှိတဲ့နေရာကို တကယ်ကို စိတ်ထက်ထက်သန်သန်နဲ့ ပြန်ချင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။\nလူတွေ အသံတွေ ကိန်းဂဏန်းနဲ့ အတိုင်းအတာတွေ schedule တွေ...\nနေ့လည်စာ စားပြီးတော့ မေမေ့ဆီ ဖုန်းလှမ်းဆက်ရင်း ကိုယ် ဝမ်းနည်းလာတယ်။\n1st March မှာ ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ပြီ။ ညကျ ဖုန်းပြောဖြစ်တယ်။\n"ဒီမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း" လို့။\nလူတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် ကိုယ် တစ်ယောက်တည်းပါပဲ။\n(ဒီတပိုင်း ရေးရတာ စိတ်မပါဘူး။)\nPosted by Rita at 4/11/2010 10:19:00 AM 20 comments Links to this post\nစရောက်ရောက်ချင်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး။\nတကယ်တော့ နည်းနာတွေက တခါမှသာ မလုပ်ဖူးတာ စာအုပ်တွေထဲကနေ နည်းအမျိုးမျိုးကို အလွတ်တောင် ရနေပြီ ဆိုရမယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း တကယ်လုပ်တော့မယ်ဆိုတော့ ဘယ်ကစလို့ ဘာလုပ်ရမယ် မသိဘူး။ ဒီတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ ထိုင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်တွေက လွင့်နေတယ်။\n"လူက ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေပေမဲ့ ကိုယ့်စိတ်တွေ လွင့်နေတယ်" ဆိုတဲ့ ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ လွမ်းချင်းတစ်ပုဒ်ကိုတောင် သတိရမိတယ်။\nဝင်လာတာတွေဟာ အများကြီးပဲ။ တခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူးလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေတောင်မှ ဝင်လာတယ်။ ကျောင်းတုန်းက01, 10တွေလည်း ပါသေးတယ်။ အတော် စွဲခဲ့တာကိုး။\n၁ဝ နာရီမှာ ဆရာတော် တရားဟောပြီး၊ အသစ်တွေကို သပ်သပ် ထိုင်နည်းပြောပြတယ်။ ကိုယ်သိပြီးသားဆိုလည်း ဆရာတော်ပြောမှ လိုက်လုပ်တတ်သလို ဖြစ်နေတယ်။\nစင်္ကြံလျှောက်နေတုန်း "ခုနောက်ပိုင်း game တွေ မကစားဖြစ်တာ တော်သေးတယ်" လို့ တွေးမိတယ်။ ၁ဝ တန်းအောင်ပြီး game တွေ သဲကြီးမဲကြီး ဆော့နေတဲ့ကာလမှာ ဥပုသ်စောင့်တော့ နားနေတဲ့ခဏမှာ မျက်စေ့ထဲ game အကွက်လိုက်၊ အကောင်လိုက်တွေ မြင်လာတာကိုး။\nနောက်ပိုင်းမှာ game နဲ့ မပတ်သတ်မိအောင် နေခဲ့တာ fb က game တွေတောင် သွားမစဘူး။ invitation တွေ ရာချီ ရောက်လဲ အကုန် ignore လုပ်ခဲ့တယ်။ ခုဆို မသိတဲ့လူတွေကိုတောင် friend list ကနေ အကုန် ဖြုတ်ချလိုက်ပြီ။ fb က check ချင်တဲ့လူကို check ဖို့ထားရုံမျှသာပါပဲ။ :)\nပတ်သတ်ဆက်စပ်ခဲ့တာတွေ များတာဟာ မကောင်းဘူး။ ကိစ္စဝိစ္စတွေ များတာဟာ မကောင်းဘူး။ ကိစ္စများတော့ အတွေးများတယ်။ ဒီလိုအချိန်မှာ ဒုက္ခပေးတာပဲ။ လောလောဆယ် မပတ်သတ်တဲ့ game ကိုတောင် အရင်က ပတ်သတ်ခဲ့ဖူးတာ ပြန်တွေးမိပြီး ခေါင်းထဲ ပေါ်ဖြစ်အောင် ပေါ်လာသေးတယ်။\nအဲဒီနေ့က ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်တာရော၊ ထမီဝတ်ထားရတဲ့ tension ကြောင့်ရော အတော်ကို ခံစားရတယ်။ လူတကိုယ်လုံးက မီးထတောက်တော့မယ့် အတိုင်းပဲ။ ထိုင်ရင်လည်း ဘယ်လောက်မှ မထိုင်နိုင်ဘူး။ လျှောက်ရင်လည်း ဘယ်လောက်မှ မလျှောက်နိုင်ဘူး။ ၁၅ မိနစ်လောက် ထိုင်လိုက်၊ ၁၅ မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်လိုက်နဲ့ အတော်ကို ဂဏာမငြိမ်ပါလားလို့ တွေးမိတယ်။\nထိုင်တဲ့အခါ လက်ကို ခွေပြီး တင်ထား၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း ဒူးပေါ် ဆန့်ထားတယ်။ ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်အောင် လက်ထဲက အောင့်လာတယ်။ ဝေဒနာကို ရှုဖို့ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်လိုမှ မလွယ်တဲ့ အလုပ်ပဲ။ ဒါတောင် အကျင့်မရှိတဲ့ ကိုယ်အမူအရာကို အကြာကြီး လုပ်နေရလို့ ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာ။ ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့၊ အားအင်ကုန်ခန်းပြီးမှ ရတဲ့ ဝေဒနာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်မှသာ ဒီအလုပ် စလုပ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။\nဘယ်နေရာကဝေဒနာကို စူးစိုက်ပြီး ရှုရမယ်မှန်း မသိအောင်ကို တကိုယ်လုံးက နေရာလပ်မကျန်အောင် နာနေတယ်။ ကိုယ် အရမ်းပြန်ချင်တယ်။ လှဲအိပ်လိုက်ချင်တယ်။\nပြန်ရတော့မယ် ဆိုတော့ အတော်ကို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ပျော်သွားတယ်။\nလမ်းပေါ်ရောက်တော့ ခုနက ဝေဒနာတွေ အလိုလို ပျောက်သွားတယ်။\nမမသီတာ၊ အကိုဧရာတို့နဲ့တွေ့တယ်။ ခဏလေး နှုတ်ဆက်ရုံလေးပါပဲ။\nညဘက် ဆာပေမယ့် နေနိုင်ပါတယ်။ မေ့ပြီး သီချင်းဖွင့်မိတယ်။ အဲဒါကိုလည်း သတိမထားမိဘူး။\nထမီ ဘယ်လိုမှ ဆက်မဝတ်နိုင်တော့ဘူး။ ဝတ်ထားတဲ့ နေရာက ပူပြီး၊ ဆုတ်ဆွဲထားသလို ခံစားရတယ်။ ချည်သားဘောင်းဘီတွေ ရှိတော့ အဲဒါတွေနဲ့ အဆင်ပြေသွားတယ်။\nI don't know why our ancestors adopted the others' culture, ထမီ!\nထိုင်ရတာ မနေ့ကထက် ပို အဆင်ပြေလာတယ်။ မနက်ပိုင်း တရားမဟောခင်ထိ ကောင်းကောင်းထိုင်နိုင်တယ်။\nထမင်းစားချိန်ရောက်တော့ ဟင်းတခွက်က ဒန့်သလွန်သီးပါတဲ့ သီးစုံဟင်း။ ရုတ်တရက် cbox နဲ့ kkmg ကို တွဲသတိရပြီး ပြုံးစိစိ ဖြစ်သွားသေးတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဘာလို့မှန်းမသိ ရယ်ချင်သွားတာ။ ရယ်ချင်နေတာကို စိတ်ထဲမှာ အမှတ်ထားပြီး ဆက်စားဖြစ်သွားပါတယ်။\nကြက်သားဟင်း လုံးဝ မတို့ပါဘူး။ တခြားဟင်းရံတွေပဲ စားနေမိတယ်။ ရောင့်ရဲနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်စားချင်တာ ရွေးစားတာပါ။ ကြက်သား၊ ဝက်သားက ကိုယ့်ဘာကိုယ် စားနေရလို့။ တဏှာ၊ တဏှာ... ရသတဏှာက အဲဒီထိအောင် စွဲနေသေးတယ်။ အလှူရှင်တွေက ဟင်းတွေ အတင်းလာထည့်ပေးကြတယ်။\nစားနေတုန်းမှတ်ရတာ ပိုခက်တယ်။ မြန်မြန် ဖျတ်ဖျတ်နဲ့ စားနေကျဆိုတော့ အဲလို ခဏခဏ စားမိတယ်။ ဖြည်းဖြည်းဆေးဆေး အမှတ်နဲ့ စားရတာ အတော်ခက်ပါတယ်။\nစားပြီး တစ်နာရီပြည့်အောင် လျှောက်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ တစ်နာရီပြည့်အောင် ပြန်ထိုင်နိုင်တယ်။ ပထမနေ့ကလို မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကတော့ ဖမ်းရခက်တုန်းပဲ။ ရန်ကုန်က တနေရာကို ခဏခဏ ရောက်သွားတယ်။ အသံတချို့ကို ကြားမိတယ်။\nအပြန်ကျ SSC မှာ shopping ကြသေးတယ်။ ဘာမှတော့ ဝယ်မလာဖြစ်ဘူး။ တကယ်တော့ မလုပ်သင့်ဘူး။ အာရုံအသစ်တွေကို ထပ်မရှာသင့်တာ။\nအဲဒီနေ့ အိမ်ပြန်ရောက် ကွန်ပျူတာ ဖွင့်တော့မှ သတိထားမိတယ်။ မနေ့က သီချင်းနားထောင်လိုက်သေးတယ် ဆိုတာကို...\nမနက်တပိုင်းလုံး အဆင်ပြေပေမယ့် နေ့လည် ထိုင်တော့ အိပ်ငိုက်မိတယ်။ ဒါနဲ့ မျက်လုံးကို တဝက်ဖွင့်ထားမိတယ်။ မှတ်စိတ်တွေ သိပ်တိုးတက်လာတယ်လို့တော့ မထင်မိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လုပ်ချင်စိတ် ရှိနေတယ်။ ကိုယ့်သာသာ တော်တော်မလွယ်တဲ့ဟာပါလား လို့ သိလာတယ်။\nလမ်းလျှောက်တဲ့အခါမှာ ပြန်လှည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ အာရုံက လှစ်ခနဲ လွင့်တတ်တယ်။\nခြေလှမ်း ၁ဝ လှမ်းစာ သတိမပြတ်ရှိနေဖို့ဟာ မလွယ်ဘူး။\nတစ်နေရာမှာ စူးစိုက်နေနိုင်ရင် ကျန်တာတွေက အလိုလို မှိန်သွားတယ်။\nအဲဒီနေ့က စောပြီး ပြန်ခဲ့တယ်။\nနောက်နေ့ ရုံးပြန်တက်ဖို့လည်း ရှိနေတော့...\nနောက်ကြုံရင် သွားကြဖို့တော့ တိုင်ပင်မိတယ်။\nအတူတူထိုင်တဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်က "ဆရာတော်ဟောတဲ့ထဲမှာ ဝင်သက်မဆုံးခင် ထွက်သက်မဆုံးခင်မှာပဲ သေသွားနိုင်တယ်လို့ ပါပေမဲ့ စင်္ကြံလျှောက်တော့ ငါ့နေရာလို့ စွဲနေတယ်" လို့ ပြောတယ်။ ဟုတ်တယ် တခါတခါ ကိုယ့်အတွက် အသုံးမဝင်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိရက်နဲ့တောင် မစွန့်နိုင်တာတွေ ရှိနေတယ်။\nသတိကို အမြဲ မပြတ်ကပ်လို့ စိတ်ကို စောင့်ထိန်းရတဲ့ အလုပ်ဟာ လုပ်ဖူးခဲ့သမျှမှာ အခက်ခဲ အပင်ပန်းဆုံးပဲ။ ထပ်ကြိုးစားကြည့်ဦးမယ်။\nPosted by Rita at 4/09/2010 12:01:00 AM 14 comments Links to this post\nLabels: experience, Singapore, Thought\nဟိုး ... ခပ်ဝေးဝေး\nဘာကိုယူလို့ ဘာကိုပြန်ပေးရမှန်း မသိတဲ့ လောကထဲ\nမတန်တဆ ဝင့်ကြွား ပြသဖို့\nသူ တစ်ချက် အပြုံးမှာ\nမနှစ်က ရေးပြီး တင်ခဲ့တဲ့ ကဗျာ။\nUpdate: (6th Apr 2010, 10:45 PM)\nအိမ်က အစ်မနဲ့ ညီမလေးများ လုပ်ပေးလို့။ ကိုယ့်ဘာသာဆို လုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို ကျွေးဖို့တောင် order မှာမယ်ဆို ခုထိ မမှာရသေးဘူး။ weekends မှ မှာရမယ်။\nPosted by Rita at 4/06/2010 12:01:00 AM 13 comments Links to this post\nPosted by Rita at 4/05/2010 10:55:00 AM7comments Links to this post\nLabels: me, Photos, remembrance\nဖေဖေသည် အိပ်ခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသော မေမေ့ကို မှုန်ရီစွာ ငေးကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့၏။\nညသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရွေ့လျားလျက်ရှိသည်။\nစက္ကန့်များကမူ အရေးတကြီး ပြေးလွှားနေဆဲ။\nဖေဖေသည် ဧည့်ခန်းတွင်း ကုလားထိုင်ပေါ်၌ ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ငြိမ်သက်နေလေသည်။\nအနီးအနား အိမ်တစ်အိမ်ဆီမှ မြန်မာပိုင်း အစီအစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့် တီးလုံးသံကို ကြားရသည်။\nဖေဖေသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်၏။ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ ထိုမျက်လုံးများသည် နံရံပေါ်ရှိ မှန်ဘောင်သွင်း စက္ကူချပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စာရွက်ထိပ်ပိုင်းရှိ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး အဖွဲ့ကြီး၏ တံဆိပ်အမှတ်အသားကို ဖေဖေ့နေရာမှပင် ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သည်။\nဖေဖေ နေရာမှ ဖြုတ်ခနဲ ထကာ မှန်ဘောင်သွင်း စာရွက်ရှေ့ တည့်တည့်သို့ သွားရောက်၍ ရပ်သည်။ စာရွက်ကို စူးစိုက်၍ ကြည့်သည်။ စာရွက်တွင် ပါရှိသော စာသားများကို တစ်လုံးချင်း ဖတ်ရှုနေသည့်နှယ် ဖေဖေ့နှုတ်ခမ်းများက ရွရွ လှုပ်နေသည်။ မကြာခင် အသံ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာ၏။\n"ကိုင်း ဘယ့်နှယ်ရှိစ။ ဘာတတ်နိုင်သေးလဲ။ ဘာပြောချင်သေးလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ဘာပြောချင်ကြသေးလဲ"\nဖေဖေသည် စာရွက်ပေါ်က စာကြောင်းများအတိုင်း မှန်သားပြင်ပေါ်မှ အသာအယာ ပွတ်သတ်နေလေသည်။ ဖေဖေ့အသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးညင်းသွားပြန်သည်။ နှုတ်ခမ်းများကတော့ တရွရွ လှုပ်ဆဲ။\nအိမ်ရှေ့တံခါးသည် အသံမမြည်ဘဲ ပွင့်ဟ၍ လာသည်။ သားလတ်သည် စွေ့ကနဲ ဝင်လာကာ တံခါးကို ပြန်စေ့လိုက်သည်။ သူ့ကို ကျောပေးလျက် နံရံပေါ်မှ မှန်ဘောင်သွင်း စက္ကူချပ်ကို စူးစိုက်ငေးမောနေလေသော ဖခင်ဖြစ်သူအား မြင်လိုက်ရသောအခါ အသာ ကိုယ်ရှိန်သတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တံခါးဝမှနေ၍ မျက်တောင်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ ဖခင်ကို ကြည့်နေလေသည်။ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သားလတ်မျက်နှာ ပြုံးလာသည်။ ဖေဖေသည် မှန်သားပြင်ကို ပွတ်သတ်နေရာမှ နောက်သို့ တလှမ်းချင်း ဆုတ်လိုက်၏။ မျက်နှာအမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလာသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။\nတံခါးဝမှ သားလတ်သည် ဖခင်နည်းတူ ခေါင်းယမ်း၏။\nဖေဖေသည် စာရွက်ကို ငြိုးသူရန်ဘက်သဖွယ် ကြည့်နေလေသည်။\nသားလတ်သည် ဖခင်ကို ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်။\nခဏကြာသော် ဖေဖေသည် နေရာမှ ချာကနဲ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ တံခါးဝ၌ ခါးထောက်၍ ပြုံးနေသော သားလတ်နှင့် မျက်နှာချင်း ဆိုင်မိသွား၏။ သားလတ်က ခါးပေါ်မှ လက်ကို အမြန်ချ၍ "ဖေဖေ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ ဖေဖေသည် မျက်နှာထားကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်၏။\n"သားလတ် စာမကျက်ဘဲ ဗွီဒီယို သွားကြည့်နေတယ်ဆို"\n"ဟုတ်တယ် ဖေဖေ အရမ်းအရမ်းကောင်းတဲ့ ကားပဲ ဖေဖေရာ။ အော်ပရေးရှင်း ဒေးဘရိတ် တဲ့။ လူငယ်ကလေး ငါးယောက်နဲ့ နာဇီတွေနဲ့ ချကြတာ"\n"ဟင့်အင်း လူငယ်လေးယောက်လုံး သေသွားတယ်။ ဟိုတစ်ယောက်က သစ္စာဖောက်လို့။ သူက မိန်းမရော ကလေးရောရသွားတော့ သစ္စာဖောက်တာပေါ့။"\nဖေဖေသည် သားလတ်ကို အလန့်တကြား ကြည့်လိုက်၏။\n"နောက်ဆုံးအခန်းက အကောင်းဆုံးပဲ။ သစ္စာဖောက်တဲ့ကောင်က လိုက်ပြလို့ သူတို့ ပုန်းနေတဲ့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးကို နာဇီတွေ ဝိုင်းမိသွားတယ်။ သူတို့ကလည်း ပြန်ချတာပဲ။ နောက်ဆုံး ကောင်လေးနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တယ်။ မြေအောက် အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ပိတ်မိနေကြတာ။ နာဇီတွေက အဲဒီအခန်းလေးကို အပြင်ကနေ ရေတွေ သွင်းထည့်လိုက်တာ ဖေဖေရာ။ ကောင်လေးနှစ်ယောက် လည်ပင်းအထိ ရေတွေ တက်လာတယ်။\nအဲဒီမှာ နာဇီတွေက ခိုင်းလို့ သစ္စာဖောက်ကလည်း သူ့အဖော်တွေကို လက်နက်ချဖို့ အော်ပြောရတယ်။ ဘယ်ချမလဲ။ ဟိုနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ခေါင်း တစ်ယောက် သေနတ်တေ့ပြီး ဝမ်း တူး သရီး ဆို မောင်းကို ဖြုတ်ချကြတာ။ သေနတ်သံလည်း ကြားရော သစ္စာဖောက်ရဲ့ မျက်နှာကြီးဟာ..."\nဖေဖေ့အသံသည် မာကျောစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။\n"နောက်ကို ဒီလို ဇာတ်ကားမျိုးတွေ မကြည့်ရဘူး။ သွားစာကျက်ချေ။ ရှစ်တန်းဟာ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား"\nသားလတ်သည် အတွင်းခန်းသို့ ခုန်ပေါက်၍ ပြေးဝင်သွား၏။\n"လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ကဗျာစာမူခ ရလို့တဲ့။ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို လက်ဖက်ရည်တိုက်နေတယ်။ သားလည်း ဝင်သောက်ခဲ့သေးတယ်"\n"ဘာ... သူက ကဗျာရေးတယ်"\n"ဒီလမှ စပါတာတဲ့။ ဘာမဂ္ဂဇင်းဆိုလား"\nဖေဖေသည် အတန်ကြာ ငေးငိုင်နေသည်။ ထို့နောက် မှန်ဘောင်သွင်း စက္ကူရှိရာသို့ သွားပြန်သည်။ စာရွက်ကို မော့ကြည့်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်၏။\n"ကြားကြရဲ့လား။ ကျုပ်သားက ရုပ်ရှင်ထဲက သစ္စာဖောက်ကို မုန်းနေတယ်။ အခု သူ့အဖေက ကိုယ်မြတ်နိုးတဲ့ အလုပ်ကို သစ္စာဖောက်ရမယ့် အခြေအနေဖြစ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘာပြောချင်ကြသေးလဲ"\nထို့နောက် ဖေဖေသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အရုပ်ကြိုးပြတ် ထိုင်ချလိုက်လေသည်။\nဖေဖေထိုင်လိုက်သည်နှင့် အိမ်ရှေ့တံခါးသည် ပွင့်ဟ၍ လာပြန်ကာ သားကြီး ဝင်လာလေသည်။\n"ဟင် ဖေဖေ မအိပ်သေးဘူးလား။ ညီလေးကော ပြန်ရောက်ပြီလား"\n"သြ... ကဗျာဆရာကြီး ကြွပါဦးခင်ဗျား"\nသားကြီးသည် ဖခင်အနီးသို့ တိုးရွှေ့လာကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်သည်။\n"သားလက်ထဲက စာအုပ်က သားကဗျာပါတဲ့ မဂ္ဂဇင်းလား"\n"ဟုတ်တယ် ဖေဖေ။ ညီလေး ပြောထားပြီထင်တယ်"\nသားကြီးက အသင့်ညှပ်ထားသော နေရာကို ဖွင့်ကာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဖေဖေက စာအုပ်ကို မီးရောင်အောက်တွင် ထောင်ပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကာ အသံထွက်၍ ဖတ်လိုက်သည်။\nဖေဖေသည် စာအုပ်ပေါ်မှ ကျော်၍ သားကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သားကြီးက ဖခင်ကို ပြုံးပြ၏။ ဖေဖေက ဆက်၍ ရွတ်ဖတ်သည်။\n"နိဗ္ဗာန်ဖြစ်ဖြစ် ငရဲဖြစ်ဖြစ် ဘာအရေးလဲ\nလာ... ခုန်ချကြမယ် အမှောင်ထဲ\nငါတို့ အသစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိမှာ အသေအချာ"\nဖေဖေသည် စာအုပ်ကို ပြန်ချလိုက်၏။\n"ဆက်ဖတ်လေ ဖေဖေ။ အခုဟာက ပြင်သစ်ကဗျာဆရာ ဘော်ဒလဲရဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ယူသုံးထားတာ။ သားရေးတာကို ဆက်ဖတ်ပါ"\n"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ ဒါ ဘာ မဂ္ဂဇင်းလဲ"\n"... တဲ့။ ဒီလ ပင်လယ်ကွေ့စစ်ပွဲ ဆောင်းပါး တော်တော်ကောင်းတယ်။ ဖတ်ကြည့်စမ်းပါ ဖေဖေ။ ဒါနဲ့ ကမ္ဘာစစ်နောက်တစ်ခုများ ထပ်ဖြစ်ဦးမလား။ ဖေဖေ ဘယ်လိုထင်လဲ"\n"ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူ ဖြစ်ကြမှာလဲ"\n"ဖေဖေနဲ့ သားပေါ့။ သားကဗျာတွေ ဆက်ရေးနေရင် ဖေဖေနဲ့ စစ်ဖြစ်မှာပဲ"\nသားကြီးသည် ဖခင်ကို နားမလည်စွာ ကြည့်သည်။\n"ဖေဖေ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"\n"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ဆိုတော့ သားကို ကဗျာဆရာ မဖြစ်စေချင်တာပဲ"\nသားကြီးသည် ဖခင်ကို အတန်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။\n"ဒါဖြင့် ဖေဖေက ဘာဖြစ်စေချင်လို့လဲ"\n"ဘာမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး။ သားကို သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်စေချင်တယ်။ ပညာသင် စီးပွားရှာ၊ အိမ်ထောင်ပြု စီးပွားရှာ၊ မျိုးဆက်ဖြန့် - စီးပွားပိုရှာ - ရှာ - ရှာ။ အချိန်တန်တော့ အသာကလေး သေသွား။ ဒီလို ဘဝမျိုးက Side Effect နည်းတယ်။ အပိုအန္တရယ် နည်းတယ်ပေါ့ကွာ"\n"မစိမ်းပင် ရဲ့ ကဗျာ တစ်ပုဒ် ရှိတယ် ဖေဖေ။ 'အတ္တမဲ့ မာနဖြင့်၊ ဘဝကို ထုဆစ်၊ ခေတ်ကို ထမ်းပိုး၊ ရိုးသား၏ ရဲရင့်စွာ' တဲ့။ သားက အတ္တကို အနာဂတ်ပို့ထားချင်တာ။"\n"နားထောင်လို့ ကောင်းလိုက်တာ သားရာ၊ ရင်ထဲမှာ နာလိုက်တာ"\n"သားမှာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတယ် ဖေဖေ"\n"သားထင်လို့ပါ။ မရှိပါဘူး။ ဖေဖေလည်း ဟိုတုန်းက ဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်"\n"ရှိကို ရှိရမယ် ဖေဖေ။ ပြီးတော့ သားဟာ လူငယ်တစ်ယောက်... "\n"ဖေဖေလည်း လူငယ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့"\nသားကြီးသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်၍ အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေ၏။ ထို့နောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။\n"ဒါဖြင့် ဖေဖေ သားတို့လို ငယ်ခဲ့ဖူးသလား"\nနေရာမှ ဖေဖေ ဝုန်းကနဲ ခုန်ထသည်။ ကုလားထိုင်သည် နောက်သို့ လဲပြိုသွား၏။\n"ဖေဖေ သားတို့လို ငယ်ခဲ့ဖူးသလား"\nဖေဖေသည် သားကြီးကို မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေ၏။ ဖေဖေ့မျက်နှာပေါ်၌ အရိပ်မျိုးစုံတို့ ဖြတ်သန်းနေကြသည်။\n"ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး မေးခွန်းကို သားမေးလိုက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ့အတွက်တော့ ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟေ့ ဒီမှာ သား"\nဖေဖေသည် စားပွဲကို ကွေ့ပတ်ကာ နံရံပေါ်မှ မှန်ဘောင်သွင်း စာရွက်ရှေ့သို့ သွား၍ ရပ်သည်။\n"ဖေဖေ ဒီလို ငယ်ခဲ့ဖူးတယ်"\nမှန်သားပြင်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် တဒေါက်ဒေါက် ခေါက်၍ ပြသည်။\n"မြင်ရဲ့လား။ ဖေဖေ ဟောဒီလို ငယ်ခဲ့ဖူးတယ်ကွ"\nဖေဖေသည် မှန်ချပ်ကို ညာဘက်လက်သီးနှင့် တအားကုန် ပစ်ထိုးလိုက်၏။\nမှန်သားပြင် ကွဲကြေသံ၊ မှန်စများ ကြမ်းပြင်သို့ လွင့်ကျသံများသည် နားကြောစိမ့်ဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖေဖေ့လက်မှာ သွေးတွေ ရဲခနဲ ဖြာသည်။\nသားကြီးသည် ကုလားထိုင်ကို တွန်းဖယ်ပစ်ကာ ဖခင်ထံ တဟုန်ထိုး ပြေးသွား၏။ ဖေဖေသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ကျနေသော မှန်ကွဲစများကြားမှ စာရွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။\n"ဒီမှာလေ ဖေဖေ ငယ်ခဲ့ဖူးတာ"\nဆူညံဆူညံ အသံဗလံများကြောင့် မေမေနှင့် သားလတ်တို့သည် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပြေးထွက်လာကြ၏။\n"ဟဲ့ဟဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ကြတာလဲ။ အို မောင့်လက်မှာ သွေးတွေ ... ဘုရား ဘုရား"\nဖေဖေသည် သားကြီးကို အေးချမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။\n"ဒါပါပဲ သား၊ တကယ်တမ်း အဆုံးရှုံး အစွန့်လွှတ် မခံနိုင်ဘဲနဲ့ ဘာကိုမှ မစွန့်စားပါလေနဲ့"\nထို့နောက် ဖေဖေသည် အိမ်တွင်းခန်းဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားလေသည်။\nမောင်သစ်ဆင်း (ဟန်သစ် မဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် - ၁၂)\nအဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ မဂ္ဂဇင်းနာမည်ပဲ ပါပြီး အချိန်ကာလကို ထည့်မထားဘူး။\nဒီ ဝတ္ထုက '93/ 94 လောက်မှာ ပါခဲ့တယ်။\nPosted by Rita at 4/02/2010 09:17:00 PM9comments Links to this post\nအိမ်ရှေ့တံခါးသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ရုတ်တရက် ပွင့်လာ၏။ အပြင်ဘက်တွင် လေထန်လျက် ရှိသည်။\nအိမ်တွင်းခန်းသို့ ဖေဖေ ဝင်လာပုံမှာ လေက တံခါးကို ဆောင့်ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဖေဖေ့ကိုပါ တခါတည်း တွန်းသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။\nဖေဖေသည် တံခါးကို ပြန်စေ့လိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ တစ်ချက် ဝေ့၍ ကြည့်လိုက်၏။ ဖေဖေ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးစင်းနေကာ မျက်နှာမှာ နီရောင်လွင်နေသည်။ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ချင်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဧည့်ခန်းတွင်းသို့ ဖေဖေ ဝင်လာသည်။\nဧည့်ခန်းထဲမှာ မေမေရှိသည်။ သိုးမွေးထိုးတံ တစ်ချောင်းနှင့် အလုပ်များနေသော မေမေသည် ဖေဖေ့ကို တစ်ချက်မျှသာ မော့၍ ကြည့်သည်။ သိုးမွေးထိုးနေသည့် မေမေ့ လက်အစုံက ဖေဖေ ဝင်လာသည်နှင့် မသိမသာ နှေးကွေးလေးလံသွားဟန်ရှိသည်။\nဖေဖေက လက်ဆွဲသေတ္တာပြားကို ဗီရိုတစ်ခုအတွင်းသို့ ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး ဗီရိုတံခါးကို အသံမြည်အောင် ပိတ်လိုက်သည်။ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်သည်။ မေမေ့ကို မသိမသာ စောင်းငဲ့၍ ကြည့်သည်။\nမေမေသည် သိုးမွေးကိုသာ ငုံ့၍ သည်းသည်းမည်းမည်း ထိုးလျက်ရှိ၏။ အင်္ကျီကို ချိတ်တွင် ချိတ်ပြီးသောအခါ မေမေရှိရာသို့ ဖေဖေ လျှောက်လာသည်။ မေမေ့ဘေးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ချလိုက်၏။ မေမေ့နှာခေါင်း မသိမသာ ရှုံ့သွားသည်။\n"ဟင့်အင်း ဘယ်သူတွေနဲ့မှ မတွေ့ပါဘူး။ ကိုယ်တို့ အဖွဲ့ရဲ့ အကြိုအောင်ပွဲတဲ့ကွာ။ ဒေါက်တာညွန့်လွင်က ဒကာခံတာ။ ကိုယ်တို့ လုပ်ငန်းအခြေအနေကောင်းတယ်။ ဆေးယဉ်နေတဲ့ ငှက်ဖျားပိုးရဲ့ လိုက်ဖ်ဆာကယ်ထဲက အဆင့်တစ်ဆင့်မှာ ကိုယ်ခံအား..."\nသိုးမွေးချည်လုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သဖြင့် ဖေဖေ စကားရပ်သွား၏။\nမေမေက ချည်လုံးကို ပြန်ကောက်ပြီး ဆက်ထိုးနေသည်။ ဖေဖေသည် နိမ့်မြင့်လှုပ်ရှားနေသော မေမေ့လက်ချောင်းများ၊ တွန့်လိမ်နေသော ချည်မျှင်စများ၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားတတ်သော သိုးမွေးထိုးတံတို့ကို အဓိပ္ပါယ်မရှိ ငေးစိုက်ကြည့်နေသေး၏။ ထို့နောက် မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက်နှစ်ချက် ပွတ်သပ်သည်။ အပေါ်သို့မော့၍ မီးချောင်းကို ကြည့်သည်။ ဧည့်ခန်းထဲရှိ စာအုပ်ဗီရိုများကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် မေမေ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။\n"အငယ်မက ဖျားနေတယ်။ အလတ်ကောင်က ဗွီဒီယိုတဲ့၊ သားကြီးက... "\nဖေဖေ ဆတ်ခနဲ ခါးကို ဆန့်လိုက်သည်။\n"ဟင် သမီးဖျားနေတယ်။ အတော်လေး ဖျားလား။ ဘာဆေးတိုက်ထားလဲ"\n"ဒီအိမ်မှာ ဘာဆေးတွေများ ရှိလို့လဲ။ ရှိလည်း ကျုပ်က ဆရာဝန်မှ မဟုတ်တာ။ ပါရာစီတမော တပြားတော့ တိုက်ထားတယ်"\nဖေဖေသည် ထိုင်ရာမှ ထကာ ဗီရိုဆီသွားသည်။ ဗီရိုကို ဖွင့်၍ အတန်ကြာ ရှာဖွေနေ၏။\n"ဟိုတလောကတော့ အောက်ဆုံးအံဆွဲထဲမှာ မြင်မိတာပဲ"\nအောက်ဆုံးအံဆွဲကို ဖေဖေဖွင့်သည်။ နားကြပ်ကို တွေ့၏။\nနားကြပ်ကို ပုဆိုးနှင့် ပွတ်ရင်း အိပ်ခန်းထဲသို့ ဖေဖေဝင်သွားသည်။ မေမေက ထိုင်ရာမှ မထ။ အထိုးမှားသွားဟန်တူသည့် ချည်စကို ပြန်လည် ဖြေချနေသည်။\nခဏကြာသော် ဖေဖေ ပြန်ထွက်လာ၏။ နားကြပ်ကို စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်သည်။\n"ချွေးထွက်တယ်။ သိပ်လည်း မပူတော့ဘူး။ ချွဲသံလည်း မကြားဘူး။ အပရိကဖျားလောက်ပဲ နေမှာပါ။ သမီး တရေးနိုးရင် တပြားထပ်တိုက်မယ်။ မနက်မှာ ဖျားသေးရင် ခင်မောင်သန်းဆီ ပြတာပေါ့။"\nမေမေ့မျက်နှာ၌ မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ဟင်းကနဲ တစ်ချက်ရယ်လေသည်။\n"ဖအေဆရာဝန် တစ်ယောက်လုံး ဖြစ်နေပြီး ကျွန်မ ကလေးတွေလည်း ကံဆိုးရှာပါတယ်။ ဘာဖြစ်ဖြစ် ဒေါက်တာခင်မောင်သန်းနဲ့ပဲ"\nဖေဖေ့မျက်နှာပေါ်က အနီရောင်သည် လွင်ရမှ ရုတ်ချည်း ရင့်သွား၏။ မေမေ့ကို ဆတ်ခနဲ လှမ်းကြည့်သည်။\n"ဟေ့ ငါက ဆေးကုတဲ့ ဆရာဝန် မဟုတ်ဘူး"\n"ရှင်က ဒါကိုပဲ ဂုဏ်ယူနေတယ်ပေါ့"\nဖေဖေနှင့် မေမေသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ခဏကြာသော် ဖေဖေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။\n"တို့ဆေးလောကမှာ အဆိုတစ်ခုရှိတယ်။ ဆေးကုသသော ဆရာဝန်သည် ကောင်း၏။ ပညာပေးသော ဆရာဝန်သည် ပိုကောင်း၏။ သုတေသနလုပ်သော ဆရာဝန်ကား အကောင်းဆုံးဖြစ်၏ တဲ့။ မင်းနားလည်ဖို့ ကောင်းတယ်။ တဆိတ်ရှိ ဒါကိုပဲ ခလုတ်တိုက်နေ။"\n"သြော် ဟုတ်လား သည်းခံပါရှင်။ ဆရာဝန် အမျိုးမျိုး ရှိမှန်း အစက ကျွန်တော်မျိုးမ မသိခဲ့လို့ပါ။ ရှင်နဲ့ မရခင်ကတည်းကသာ သိခဲ့ရင် ကျွန်မဘဝ..."\n"ခင်... တော်တော့ကွာ၊ ဒါတွေ အပ်ကြောင်းထပ်လှပြီ။ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ် တော်ကြစို့။"\nဖေဖေသည် လက်နှစ်ဘက်ကို အသာခါကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းယမ်းလျက်ရှိသည်။\n"မတော်နိုင်သေးဘူး။ ဒီည ရှင့်ကို ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်"\nမေမေ့မျက်လုံးများ အတွင်း၌ သိုးမွေးထိုးတံ၏ တောက်ပြောင်မှုမျိုးကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ဖေဖေက ခေါင်းယမ်းဆဲ။\n"ဒီမယ် ရှင့်ကို ပြောစရာ နှစ်ချက် ရှိတယ်"\n"အေး ပြော ပြော တကယ်လို့ နံပါတ် ၃ အချက်ပါ ရှိသေးရင်လည်း ဆက်ပြော"\n"ပြောရမှာပဲ၊ ကဲ နံပါတ်တစ်အချက်... ရှင် ငွေ ခြောက်သိန်း ရှာနိုင်သလား"\nဖေဖေသည် မျက်ခုံးနှစ်ဘက် ပင့်လျက် မေမေ့ကို အလန့်တကြား ကြည့်၏။\n"ဘာတိုက်ခန်းလဲ၊ အခု အိမ်ခန်းက..."\n"နေ့လည်က အိမ်ရှင် အဖွားကြီး လာသွားတယ်။ အခုနေရာတွေကို ကန်ထရိုက်နဲ့ တိုက်ဆောက်တော့မယ်။ မြေညီထပ်လိုချင်ရင် တစ်ခန်းခြောက်သိန်း၊ ယူနိုင်ရင် ယူ၊ မယူနိုင်ရင် ယူမယ့်သူတွေ တန်းစီနေတယ်။ အဲ... အပေါ်ဆုံးထပ် ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း ဈေးလျော့မယ်။ ဘယ်လောက်လဲ သိလား"\nဖေဖေသည် မေမေ့ကို ကြောင်ကြည့်နေရာမှ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။\nမေမေသည် ချည်လုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။\n"မသိချင်လို့ ရမလား၊ ဒါ အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ယောက် ပြောရမယ့် စကားလား။ ရှင်တော်တော် တာဝန်မဲ့"\nမေမေသည် အသံတုန်လာ၏။ ဖေဖေက လက်ဝါးကာပြန်သည်။\n"ကဲ ကဲ သိချင်တယ် ဘယ်လောက်တဲ့လဲ"\nဖေဖေသည် အောက်နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ ကိုက်လိုက်သည်။\nညာဘက်လက်ကို ဆုတ်ချည်ဖြန့်ချည် လုပ်နေ၏။\n"ဘယ်လိုလဲ၊ နှစ်သိန်းလောက်တော့ ရှင် ရှာနိုင်မလား။ မရှာနိုင်ရင် အိမ်ရှင်က ထွက်ခ နှစ်သောင်းပေးမယ်တဲ့။ ဂျောင်းပေတော့ပဲ။ ကျွန်မတို့ကလည်း ကိုယ့်အဆင့်အတန်း အကျခံပြီး ဘယ်လောက်ရမှ ထွက်ပေးနိုင်မယ် ဘာညာတွေ လုပ်မနေချင်ဘူး။ ကဲ ဘယ်လို စိတ်ကူးရသလဲ။ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်နော်။ ကျွန်မ မိဘဆီကတော့ လုံးဝ မစဉ်းစားပါနဲ့တော့။ မေမေတို့မှာ ကျွန်မတို့ကို လှမ်းလှမ်းပြီး ဖို့နေရတာ များလှပြီ။ သမီး မွေးပြီးကတည်းက လစဉ် လှမ်းလှမ်း ထောက်နေရတာ။ ဒီကြားထဲ အကြောင်းကိစ္စပေါ်လာတိုင်း သွားပြီး အပူကပ်ရသေးတယ်။\nမေမေဆိုရင် ရှေ့တမျိုး တိတ်တိတ်တမျိုး သူ့သမီးကို ပေးနေရတာ။ မနှစ်က မုံရွာ ခဏ ပြန်တုန်းကဆို မေမေက ညည်းတို့မှာလည်း ဒီအတိုင်းသာဆို ခက်ရချည်ရဲ့တဲ့။ ပြီးတော့ ပွဲရုံကလည်း လုပ်ငန်းကြီးလာတော့ အရင်းများနေတယ်။ ဒီတခါတော့ မေမေတို့ကို ဒုက္ခမပေးချင်တော့ဘူး။ ညီအစ်မတွေရဲ့ မျက်စောင်းဒဏ်လည်း မခံနိုင်တော့ဘူး။ ရှင်မရှက်ပေမယ့် ကျွန်မ ရှက်တယ်။ အဲဒါ ရှင် စဉ်းစားပါ"\nမေမေပြောနေသည့် တချိန်လုံးတွင် ဖေဖေသည် ကုလားထိုင်ကို ကျောမှီလိုက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဦးခေါင်းနောက်တွင် ယှက်ကာ ရှေ့တည့်တည့်မှ နံရံကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေလေသည်။ နံရံပေါ်တွင် မှန်ဘောင်သွင်း၍ ချိတ်ဆွဲထားသော စာရွက်တစ်ရွက် ရှိသည်။ ထိုစာရွက်မှာ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး အဖွဲ့ကြီးမှ ပေးပို့သောစာ ဖြစ်သည်။ ဆေးပညာဂျာနယ်တွင် ပါရှိသော ဖေဖေ့ သုတေသနတွေ့ရှိချက်စာတန်းကို အကြောင်းပြု၍ ပေးပို့သည့် ကျေးဇူးတင် ချီးကျူးကြောင်း သဝဏ်လွှာ ဖြစ်လေသည်။ မျက်တောင်မခတ် ငေးစိုက်လျက်ရှိသော ဖေဖေကတော့ ဘာကိုမှ မြင်ဟန်မတူ။\nမေမေသည် ဖေဖေ့ကို ထွင်းဖောက်၍ ကြည့်လိုက်၏။\n"ဘယ်လိုလဲ ဒေါက်တာ။ ဖြစ်နိုင်ရဲ့လား"\nဖေဖေသည် မေမေ့ကို ကြည့်လည်းမကြည့်၊ ဖြေလည်း မဖြေ၊ မှုန်တေသောမျက်နှာသည် စားပွဲခင်းပေါ်၌သာ စွဲမြဲနေပြန်၏။ မျက်လုံးထောင့်နှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့် ကြွက်သားလေးများက အနည်းငယ် ခုန်လှုပ်နေကြသည်။ မေမေ ပြုံးလိုက်၏။ အောင်နိုင်သူ အပြုံးမျိုးဖြင့် မေမေ ပြုံးသည်။\n"ရှင့် မိုက်ကရိုစကုပ်အောက်က ငှက်ဖျားပိုးကလေးတွေဆီက ငွေ နှစ်သိန်းလောက် ခဏ ချေးလို့ကော မရနိုင်ဘူးလား"\nထိုင်နေရာမှ ဖေဖေ ဝုန်းကနဲ ထရပ်သည်။ မေမေ့ကို ကြည့်သော အကြည့်၌ မီးနီတွေ ဝင်းလက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်နေ၏။\n"မင်း မင်း တရားလွန်လာပြီနော်။ အခုလောက်ထိ စော်ကားလာဖို့တော့ မကောင်းဘူး။ မင်းလည်း ပညာတတ်တစ်ယောက်ပဲ။ သုတေသနသမားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို နားလည်ဖို့တော့ ကောင်းတယ်။ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံများများ ရှာတတ်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိဘူး ဆိုတာ ငါဝန်ခံတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စိတ်မဝင်စားလို့။ ပိုက်ဆံထက် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်နေရလို့။ ပိုက်ဆံတစ်ခုတည်းအတွက် ငါ အချိန်မပေးနိုင်ဘူး။ အဲဒါ ငါ့အားနည်းချက်လို့ ဆိုချင်ဆို။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဘာဖြစ်လို့ စော်ကားချင်ရတာလဲ။"\n"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ အားနည်းချက်ကြီးကြောင့် ကျွန်မတို့မိသားစုဘဝ ဒုက္ခရောက်ရလို့ပေါ့"\n"ကိုယ့်ထက် အခြေအနေဆိုးတဲ့သူတွေ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ပုံကြီးပါကွာ"\n"အိုး လူဆိုတာဟာ ကိုယ့်ဒုက္ခနဲ့ ကိုယ်ရှင့်။ ဒီမယ် ကျွန်မတို့ဒုက္ခဟာ ဖြစ်သင့် ဖြစ်အပ်တဲ့ ဒုက္ခမျိုး မဟုတ်ဘူး။ တမင်သက်သက်ကို ဒုက္ခခံနေရတဲ့ ဘဝ။ သိရဲ့လား။"\nဖေဖေ အသက်ရှူမြန်နေသည်။ နဖူးပြင်နှင့် နှာခေါင်းဖျား၌ ချွေးများစို့လျက်။ ခဏကြာသော် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အံတစ်ချက် ကြိတ်လိုက်သည်။\n"ဒီလောက်လည်း ပူစရာ မရှိပါဘူး။ မြို့သစ်မှာ နေရာရနိုင်သားပဲ"\n"ရှင်ပဲ အစက မယူချင်ဘူးဆို၊ စိတ်မဝင်စားဘူးဆို"\n"အခု ယူမယ်လေ။ ပြန်လျှောက်လိုက်မယ်"\nဖေဖေ ခေတ္တမျှ တွေဝေနေ၏။ ပြီးမှ အသက်တစ်ချက်ရှိုက်ကာ...\n"ဝန်ထမ်းချေးငွေ ရှိသားပဲ ချေးလိုက်ရုံပေါ့"\n"ရှင့် အစီအစဉ်ကို ကျွန်မ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ကျွန်မ အစီအစဉ်ကို ပြောမယ်။ ကျွန်မ အစီအစဉ်က နေရာပြောင်းဖို့တင် မဟုတ်ဘူး။ ဘဝပါ ပြောင်းရမှာ"\n"ကျွန်မတို့ မိသားစု မုံရွာကို ပြောင်းမယ်"\n"မနေ့က မေမေ့ဆီက စာလာတယ်။ သမီးတို့ အဆင်မပြေရင် မုံရွာကို လာခဲ့ကြပါတဲ့။ မုံရွာမှာ ကျွန်မနာမည်နဲ့ အိမ်တစ်လုံးရှိတယ်။ ခြံဝင်းလည်း ကျယ်တယ်။ ပွဲရုံလုပ်ရင် ရတယ်။ မေမေတို့နဲ့ တွဲပြီး ပွဲရုံဖွင့်မယ်"\n"မုံရွာ ဆေးရုံကို ပြောင်းရအောင် ကြိုးစားပေါ့။ မလွယ်ရင်လည်း ထွက်ပစ်လိုက်ပေါ့။ မုံရွာမှာ ဘာလုပ်စားစား ရတယ်"\n"ဟေ့ ငါက ဆရာဝန်ကွ"\nမေမေက တစ်ချက် ရယ်၏။\n"ဘာဖြစ်သလဲ၊ ရှင် ဆရာဝန်ဆိုရင် ဆေးခန်းကလေး ဟန်မပျက် ဖွင့်ပေါ့။ တစ်ဖက်ကတော့ စီးပွားရေး လုပ်ရမှာပဲ။ ရှင်ကလည်း မိုက်ကရိုစကုပ် ကြည့်နေရတာနဲ့ အပြင်ကို မကြည့်အားတော့ဘူး ထင်ပါရဲ့။\n(စကားချပ်။ ဒီနေရာမှာ ဆင်ဆာ ဖြတ်ထားတယ်။ မဂ္ဂဇင်းထဲမှာတုန်းက ... အာလူးကြော်ရောင်းတဲ့ ဆရာဝန်၊ အုတ်သဲကျောက်လုပ်တဲ့ ဆရာဝန်... ပြီးတော့ ဘာဆိုလား ထည့်ရေးထားတာ ၃/ ၄ မျိုးပါသေးတယ်)\n"ဒီမယ် မိမိခင်၊ ငှက်ဖျားသုတေသနကို ဇောက်ချပြီး လုပ်ချင်လွန်းလို့ ငါ ဘယ်လောက် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်းအသိ"\n"သိတယ်လေ။ ဒီမယ် မောင်၊ ကျွန်မနဲ့ မောင် နှစ်ယောက်တည်းဆိုရင် ကျွန်မ မောင့်ကို ပါရမီ ဖြည့်နိုင်ပါတယ်။ ကလေးတွေ ရှိသေးတယ် မောင်။ ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် မပိုင်ကြတော့ဘူးလေ။ ဘာမဆို သူတို့ဘဝကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး စဉ်းစားကြရမှာပဲ။ ကဲ... အချက် နှစ်ချက် ကျွန်မ တင်ပြပြီးပြီ။ မောင့်အနေနဲ့ တစ်ခုခု ဆုံးဖြတ်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ လူသားအားလုံး ကောင်းကျိုးထက် လောလောဆယ် မိသားစုကောင်းကျိုးဆိုတဲ့ လမ်းကို မောင် ရွေးချယ်ပါစေလို့ ကျွန်မ ငရဲကြီးခံပြီး ဆုတောင်းပါတယ်"\nမေမေသည် ထိုင်ရာမှ ထကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ အခန်းဝ အရောက်တွင် ဖေဖေ့ဘက် ပြန်လှည့်လိုက်၏။\n"ဘာဖြစ်လို့ ငရဲကြီးခံရဲသလဲ သိရဲ့လား မောင်။ ကျွန်မက မိခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပေါ့"\nအပိုင်း (၂ ) သို့\nPosted by Rita at 4/02/2010 09:11:00 PM3comments Links to this post\nငယ်ဘဝကို သတိအရစေဆုံးသော လ။\nဘာရယ်လို့တော့ မသိဘူး။ ဒီလကို ကိုယ်ပိုင်တယ်လို့ ထင်နေတတ်တယ်။\nမွေးလဖြစ်တာလဲ တစ်ကြောင်း။ ကျောင်းပိတ်တဲ့ ရာသီမို့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ရလို့ ပိုင်တယ် ထင်တာလဲ တစ်ကြောင်း။\nခင်အောင်ထွေး၊ နိုင်လင်း၊ ကိုသူရိန်၊ ညီလင်း၊ ချိုမာ၊ ရန်နိုင်၊ မိုးမြင့်၊ မဥမ္မာ။\nပြီးတော့ Apple က CEO "John Sculley"... သူကတော့ သူငယ်ချင်းမဟုတ်ပါဘူး။ မွေးနေ့တူလို့ ထည့်ရေးလိုက်တာ။ ပြီးတော့ မွေးနေ့တင်မက တခြားအရာတချို့ပါ တူတယ်လို့ ထင်မိတဲ့ ဒေါက်တာသန်းထွန်း။\n(ရည်ညွှန်း။ ။ မြန်မာနိုင်ငံက ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးသော April များသို့)\nမနှစ်က တင်ပြီးသား post\nPosted by Rita at 4/01/2010 09:45:00 AM7comments Links to this post


အနည်းဆုံး လုပ်ခကို ကျပ် ၄၈ဝဝ အဖြစ် လုပ်ခ သတ်မှတ်ရေးကော်မတီ အတည်ပြု၊ အစိုးရအဖွဲ့၏ အတည်ပြုချ?? - Yangon Media Group\nမြန်မာနိုင်ငံရှိ အလုပ်သမားများအတွက် နေရာဒေသနှင့် လုပ်ငန်းအမျိုးအစားမခွဲခြားဘဲ တစ်နိုင်ငံလုံးတစ်ပြေးညီ ပြင်ဆင်သတ်မှတ်သည့် အဆိုပြုအနည်းဆုံးအခကြေး ငွေအား မူလကြေညာထားသည့် တစ်နာရီကျပ် ၆ဝဝ နှင့် အလုပ်သမားများ၏ အလုပ်ချိန်ရှစ် နာရီသတ်မှတ်ပြီး တစ်ရက်အတွက် ကျပ် ၄၈ဝဝ ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြောင်း အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးဦးသိန်းဆွေက ပြောကြားခဲ့သည်။\nယနေ့နံနက်ပိုင်း နေပြည်တော် အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာနတွင်ပြုလုပ်သည့် အနည်းဆုံးအခကြေးငွေသတ်မှတ်ရေးဆိုင်ရာ အမျိုးသားကော်မတီ၏ ပဉ္စမအကြိမ်ညှိနှိုင်းအစည်းအဝေးအပြီး နိဂုံးချုပ်အမှာစကားတွင် ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးသိန်းဆွေက ”ဒီနေ့မှာတော့ အနည်းဆုံးအခကြေးငွေကို အားလုံးတညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ ပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့မှာရှိတဲ့ တာဝန် ရှိတဲ့ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနအပါအဝင် အခြားသောဝန်ကြီးဌာနတွေကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အများကြီးဆွေးနွေးပေးပါတယ်။\nအကြံဥာဏ်တွေလည်း ပေးပါတယ်။ အလားတူပဲ တိုင်း ဒေသကြီး ပြည်နယ်တွေမှာရှိတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်များအပါအဝင် သက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးများကလည်း ဒေသမှာရှိတဲ့အသံများကိုနားထောင်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကွင်းဆင်းပြီး အဆင့်ဆင့်ဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီလိုအခြေအနေကို ရောက်ရှိခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ အလားတူပဲ အလုပ်ရှင်များရော အလုပ်သမားအဖွဲ့များပါ ကျွန်တော်တို့သတ်မှတ်ခဲ့တာနဲ့အညီ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပြီးတော့မှ သူတို့ရဲ့ခံစားချက်တွေ၊ လိုအပ်ချက် တွေ ထင်မြင်ယူဆချက်တွေကို လည်းထင်ဟပ်နိုင်အောင် ပြောကြားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ မူဝါဒတစ်ခုချမှတ်မယ်၊ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုသတ်မှတ်မယ်ဆိုရင်လည်း သဘောတူ လက်ခံတဲ့သူတွေရှိသလို၊ အခက်အခဲရှိတဲ့သူတွေလည်းရှိမှာပါ။ ဆန့်ကျင်တဲ့သူလည်းရှိမှာပါ။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော်တို့ အမျိုးသားအကျိုးစီးပွားကိုရှေ့ရှုပြီးတော့မှ အကောင်းဆုံးရည်မှန်းချက်တစ်ခုအကောင်း ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချတဲ့နေရာမှာတော့ အများစုလက်ခံနိုင်တဲ့ အများစုသဘောတူညီတဲ့အချက်ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြတာ ဒီမို ကရေစီအနှစ်သာရရဲ့တစ်ခုပါပဲ။ ဒီနေရာမှာလည်း အဓိကကတော့ လုပ်ငန်းခွင်တည်ငြိမ်အေးချမ်း ရေးနဲ့ လုပ်ငန်းခွင်သာယာဝပြော ရေးကိစ္စပါ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားရော၊ လုပ်ငန်းရှင် တွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားသည် နိုင်ငံ တော်ရဲ့အကျိုးစီးပွားနဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျနေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီနေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ မူလ ကြေညာထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ်နာရီမှာ ကျပ် ၆ဝဝ နဲ့ အလုပ်သမား တွေ အလုပ်ချိန် ၈ နာရီသတ်မှတ် ပြီးတစ်ရက်အတွက်ကျပ် ၄၈ဝဝ ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်” ဟု ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးသိန်းဆွေက ပြောကြားခဲ့သည်။\nယင်းအတည်ပြုနှုန်းထားသစ်သည် အလုပ်သမား ၁ဝ ဦးနှင့်အထက်ရှိ လုပ်ငန်းများအားလုံးအကျုံးဝင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ အတည်ပြုချက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး အလုပ်ရှင်အလုပ်သမားအဖွဲ့အစည်းများရဲ့သဘောထားများနှင့်ပတ်သက်ပြီး ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက ”တိုင်းနဲ့ပြည်နယ်ဝန်ကြီးတွေကတိုင်းနဲ့ပြည်နယ်တွင်းမှာရှိတဲ့အလုပ်ရှင်တွေရောအလုပ်သမားတွေရောသွားပြီးတွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့တယ်။ အလုပ်ရှင်တွေကတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးအခက်အခဲရှိတယ်လို့တင်ပြတယ်။ သို့သော်လည်းအများစုက ဒီဟာသင့်တော် ပါတယ်လို့လက်ခံထားတယ်။ တချို့ ကလည်း အနည်းဆုံးအခကြေးငွေဆိုတာကိုသိပ်သဘောမပေါက်တဲ့အတွက်၊ လက်ရှိရထားတဲ့လုပ်ခလ စာတွေကများနေတယ်။ ဒီအနည်း ဆုံးအခကြေးငွေသတ်မှတ်လိုက်ရင်ပဲ ရမှာလားလို့စိုးရိမ်ကြတယ်။ ဥပမာသတ္တုတွင်းကပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ရေလုပ်ငန်းက ပုဂ္ဂိုလ်တွေကပေါ့။အဲ့ဒါလည်းမဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံး အခကြေးငွေဆိုတာ ဘာမှမကျွမ်းကျင်သေးတဲ့စပြီးအလုပ်ဝင်တဲ့အလုပ်သမားတွေအတွက် သတ်မှတ်တာ ဒီထက်ပိုပြီးလုပ်ခလစာအခွင့် အရေးတွေရကြပြီးသားအလုပ်သမားတွေဆိုရင်ရတဲ့အခွင့်အရေးကိုဆက်ပြီးရခွင့်ရှိတယ်။ ရပြီးသား လူတွေကလျော့သွားစရာအကြောင်း မရှိဘူး”ဟု မီဒီယာများ၏ မေး မြန်းခြင်းကို ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။\nယင်းနှုန်းထားကို မတ် ၅ ရက်တွင် နေပြည်တော်အလုပ်သမား လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့ အင်အားဝန်ကြီးဌာနရုံး အမှတ် (၅၁)တွင် ပြုလုပ်သည့် အနည်းဆုံးအခကြေးငွေ သတ်မှတ်ရေး အမျိုးသားကော်မတီ၏ ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် ကော်မတီအစည်းအ ဝေးတွင် အတည်ပြုသတ်မှတ်လိုက် ခြင်းဖြစ်ကြောင်းသိရသည်။ ”ကော်မတီအနေနဲ့ ကျပ် ၄၈ဝဝ ကို အတည်ပြုလိုက်ပါပြီ။ အခုအတည်ပြုတဲ့သတ်မှတ်ချက်ကို စီးပွားရေးကော်မတီကို ထပ်ပြီးတင်သွားမယ်။ ပြီးရင် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ရုံးကိုတင်ပြသွားမယ်။ နိုင်ငံတော် သမ္မတရုံးက သမ္မတကြီးရဲ့ခွင့်ပြု ချက်နဲ့အတည်ပြုထုတ်ပြန်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချိန်ကတော့ ဧပြီလဆန်းလောက်ဖြစ်မယ်လို့တော့ ခန့်မှန်းတယ်” ဟု အနည်းဆုံးအ ခကြေးငွေ သတ်မှတ်ရေးအမျိုး သားကော်မတီအတွင်းရေးမှူး အလုပ်သမားညွှန်ကြားရေးဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးဝင်းရှိန်က ဒီမိုကရေစီတူဒေးသို့ မတ် ၅ ရက်က အတည်ပြုပြောသည်။ ယင်းအဆိုပြုနှုန်းထားသတ်မှတ်ချက်အပေါ် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ် ၁ဝ ခုမှ ကန့်ကွက်လွှာပေါင်း ၄ဝ၉၂ ခု၊ ထောက်ခံလွှာ ၁၁ ခုတို့ ရှိခဲ့ပြီး အနည်းဆုံးအခကြေးငွေ သတ်မှတ်ရေးအမျိုးသားကော်မတီဝင်တို့၏ အကြံပြုချက်များနှင့်အတူ ထိုသို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nယခုသတ်မှတ်ခဲ့သည့်ကျပ် ၄၈ဝဝကိုအစိုးရမှ အတည်ပြုပါက အစိုးရဝန်းထမ်းတွေနှင့် သက်ဆိုင်မှုရှိမရှိနှင့်ပတ်သက်ပြီး သတင်း ထောက်များ၏မေးမြန်းခြင်းကို ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက”အစိုးရ ဝန်ထမ်းတွေကတော့ သတ်မှတ် ထားတဲ့ဟာတွေရှိပါတယ်။ ဒါက တော့ စီမံဘဏ္ဍာဝန်ကြီးနဲ့ဆက် လက်ညှိပြီးမှ ဆောင်ရွက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အခုချိန်ကတော့ ပြင်ပပုဂ္ဂလိ ကလုပ်ငန်းတွေအတွက်သာဖြစ်ပါတယ်။ အစိုးရဝန်ထမ်းတွေအနေနဲ့ အစိုးရအဖွဲ့တွေနဲ့ဆက်လက်ပြီး စဉ်း စားသင့်တဲ့အချိန်မှာ စဉ်းစားသွားမှာဖြစ်ပါတယ်”ဟုပြန်လည်ဖြေ ကြားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် အနိမ့်ဆုံးလုပ်ခကို ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်တွင် ၃၆ဝဝ ကျပ်အဖြစ် စတင်သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအတည်ပြုလိုက်သော ထိုနှုန်းထားသစ်ကို မကျေနပ်သူများအနေနှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပ ဒေနှင့် ပြည်ထောင်စုတရားစီရင် ရေးဥပဒေတို့နှင့်အညီ ပြည်ထောင်စုတရားလွှတ်တော်ချုပ်သို့ စာချွန် တော်အမိန့်တစ်ရပ်ထုတ်၍ ပြင်ဆင်ပေးရန် လျှောက်ထားနိုင် ကြောင်း အနည်းဆုံးအခကြေးငွေ သတ်မှတ်ရေးဥပဒေပုဒ်မ (၁၁)အရ သိရသည်။\nအီတလီ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပ၊ ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း ဘာလူစကိုနီ အနိုင်ရသော်လည်း အမတ်နေရာ တစ်ဝက်ေ?\nနိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် NLD ပါတီကို လူမှုကွန်ရက် စာမျက်နှာတွင် ညစ်ညမ်းစာသားမျာ\nအလောင်းတော်ကဿပ ဘုရားဖူးလမ်းမပေါ်ရှိ ပုထိုးလုံးချောင်းကိုဖြတ်၍ကြိုးတံတားတစ်စင်းကို တစ်လအတ


August Breastfeeding Awareness Month Campaign – BCGE | Business Coalition for Gender Equality\nAugust Breastfeeding Awareness Month Campaign\n« #KhitThitPhayPhay Campaign 2020\nResearch Report Launch – MYANMAR AND COVID-19 IMPACT ON THE PRIVATE SECTOR »\nCampaign Objectives ကင်ပိန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်\n– To promote the importance of family-friendly policies to enable breastfeeding and help parents nurture their children\nရင်သွေးငယ်များ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ရန် မိဘများကို ပံ့ပိုးကူညီခြင်းနှင့် မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးနိုင်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးသော မိသားစု အဆင်ပြေသည့် မူဝါဒ ထားရှိခြင်း အရေးပါမှုကို အားပေးမြှင့်တင်ရန်\n– To capacitateafamily-friendly workplace by providing lactation room for working mothers\nလုပ်ငန်းခွင်ဝင် မိခင်များအတွက် မိခင်နို့ချိုသိုလှောင်ခန်းကို ထောက်ပံ့ပေးခြင်းအားဖြင့် မိသားစုအတွက် အဆင်ပြေသော အလုပ်ခွင် ဖန်တီးဆောင်ရွက်ရန်\nWorld Breastfeeding Week is celebrated every year from 1 to7August to encourage breastfeeding and improve the health of babies around the world. It commemorates the Innocenti Declaration signed in August 1990 by government policymakers, World Health Organisation, UNICEF and other organizations to protect, promote and support breastfeeding.\nကမ္ဘာ့ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးရေး ရက်သတ္တပတ်ကို နှစ်စဉ် သြဂုတ်လ ၁ ရက်မှ ၇ ရက်အထိ ကျင်းပပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကလေးငယ်များ၏ ကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းကို စောင့်ထိန်းရန်၊ မြှင့်တင်ရန်နှင့် ထောက်ပံ့ရန်အတွက် အစိုးရမူဝါဒချမှတ်သူများ၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၊ ယူနီဆက်နှင့်အခြားအဖွဲ့အစည်းများမှ ၁၉၉၀ ခုနှစ် သြဂုတ်လတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည့် Innocenti Declaration ကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် နှစ်စဉ် ကျင်းပလေ့ရှိပါသည်။\nမိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းက မိခင်နှင့်ကလေး ကျန်းမာရေးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာအထိ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းသည် နှစ်စဉ် အသက် ၈၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး အများစုမှာ ၆ လအောက်ကလေးများ ဖြစ်ကြပါသည်။ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းက မိခင်များကို ရင်သားကင်ဆာ၊ သားဥအိမ်ကင်ဆာ၊ ဆီးချိုရောဂါနှင့် နှလုံးရောဂါ ရရှိခြင်း အန္တရာယ် အလားအလာ ကျဆင်းစေပါသည်။ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုအရ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းက နှစ်စဉ် ရင်သားကင်ဆာကြောင့် မိခင်သေဆုံးမှု ၂၀,၀၀၀ ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။\nကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ မှ ရင်သွေးငယ်ကို ၆ လမပြည့်မှီအထိ မိခင်နို့တိုက်ကျွေးရန် အထူး အကြံပြုထားပါသည်။ မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်းကို ၂ နှစ်နှင့်အထက်အထိ ဆက်လက် တိုက်ကျွေးရင် အခြားသော အာဟာရပေး အစားအစာများကို တိုက်ကျွေးနိုင်ပါသည်။\nBusiness Coalition for Gender Equality (BCGE) isanon-profit association encouraging businesses to implement workplace gender equality (WGE). Family-friendly working conditions are an important component under WGE and one of the ways to support them is by providing lactation rooms. As BCGE would like to promote the best practices of business who are takingalead in this initiative, we are launchingacampaign in August for breastfeeding awareness month. Together with our campaign partner, Alive & Thrive, BCGE seeks to promote the importance of family-friendly policies and workplace lactation rooms to enable breastfeeding and help parents nurture and bond with their children in early life, when it matters most.\nBCGE သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ငန်းခွင် ကျား၊မ တန်းတူညီမျှရေး ဆောင်ရွက်ရန် အားပေးတိုက်တွန်း ဦးဆောင်နေသော အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အသင်းအဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ မိသားစုအတွက် အဆင်ပြေသော အလုပ်ခွင် အခြေအနေ ဖန်တီးရေးသည် လုပ်ငန်းခွင် ကျား၊မ တန်းတူညီမျှရေး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပါဝင်နေပြီး မိခင်နို့ချိုသိုလှောင်ခန်း ထောက်ပံ့ပေးမှုသည်လည်း အစိတ်အပိုင်း နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ BCGE သည် ဤ စီမံဆောင်ရွက်ချက်ကို ဦးဆောင်နေသော စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ၏ အလေ့အကျင့်ကောင်းများကို အားပေးမြှင့်တင်သောအားဖြင့် သြဂုတ်လတွင် မိခင်နို့ချိုတိုက်ကျွေးခြင်း အသိပညာပေးလအတွက် ကင်ပိန်းတစ်ခုကို ပြုလုပ်ချင်ပါသည်။ အဆိုပါ ကင်ပိန်းကို Alive & Thrive နှင့် လက်တွဲ၍ လုပ်ငန်းခွင်ဝင် မိခင်များ နို့ချိုတိုက်ကျွေးနိုင်ရန် ထောက်ကူပြုပေးပြီး မိသားစုအတွက် အဆင်ပြေသော အလုပ်ခွင် မူဝါဒများ ထားရှိခြင်း၏ အရေးပါမှု မြှင့်တင်အသိပေးရန်နှင့် ရင်သွေးငယ်များ၏ အရေးကြီးဆုံး အသက်တာကာလတွင် မိဘများနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်းနိုင်ရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်ပါသည်။\nCampaign Activities ကင်ပိန်း၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများ\nFollow the BCGE Facebook page, where we will be sharing knowledge about the importance of breastfeeding, the business case for supporting breastfeeding and family-friendly policies, and practical ways for businesses to implement them in their workplaces\nTune in to our online panel discussion on breastfeeding and lactation programs in the workplace and how they can support working mothers (more information will be updated here in the coming weeks)


AGV စက် ထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားရောင်းသူ၊ ဖြန့်ဝေသူနှင့်စက်ရုံမှ AGV စက် အကြောင်းသင်သိရန်လိုအပ်သည်။\nYU WEI INDUSTRY SUPPLY CO., LTD. ၏တဦးတည်းရှိခဲ့ AGV စက် ထို့ကြောင့်နှစ်ပေါင်းများစွာထုတ်လုပ်သူများ, ပစ္စည်းတင်သွင်းသူများ, ဆန်တင်ပို့သူများအတွက် Taiwan။ ကျနော်တို့ကုမ္ပဏီအရည်အချင်းကိုကိုလေ့ကျင့်ပေးဖို့အသင်းကအလုပ်ကို centralized စီးပွားရေးလုပ်ငန်းယဉ်ကျေးမှုကိုထူထောင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာလူ့-based စီမံခန့်ခွဲမှုပုံမှန်စီမံခန့်ခွဲခြင်းဆိုင်ရာမူဝါဒ, စံချိန်စံညွှန်းများနှင့်ကိုက်ညီသောအရည်အသွေးပြည့်စီးဆင်းမှုစတင်ရေး။ အဖွဲ့အစည်းကိုသင်ယူခြင်းကျွန်တော်တို့ရဲ့ဖွံ့ဖြိုးရေးရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ ငါတို့ရှိသမျှသည်န်ထမ်းများအလုပ်ကြိုးစားရန်အတူတကွစည်းလုံးညီညွတ်ကြောင်း, ယုံကြည်ပထမဦးဆုံးဖောက်သည်, အရည်အသွေးဦးစားပေး, oriented လူတွေကိုကျွန်တော်တို့ရဲ့စျေးကွက်ရှာဖွေရေးစိတ်ကူးနှင့်အတူကျနော်တို့ပိုကြီးပြီးအားကောင်းသို့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ပါသည်။ တချိန်တည်းမှာပင်ကျနော်တို့ဖောက်သည်ပိုတန်ဖိုးထမ်းဆောင်နိုင်, နှင့်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှပိုပြီးမြှုပ်နှံထား။ ငါတို့သည်သင်တို့၏အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြ၏။\nအကောင်းဆုံး AGV စက် ကိုရှာဖွေရန်နှင့် ၀ ယ်ရန်အတွက်သင်သည် AGV စက် မှထုတ်လုပ်သော၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားရောင်းသူ၊ Taiwan ရှိစက်ရုံတစ်ရုံ\nအလိုအလျောက်လမ်းညွှန်ယာဉ်ထူးခြားချက်: အရာဝတ္ထုများကိုသယ်ဆောင်ရန်နှင့်ဆွဲရန်. ဤ semi semi heavy duty AMV ကိုစက်ရုံများနှင့်စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင်တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့သယ်ယူရန် trollies များကိုသယ်ဆောင်ရန်အသုံးပြုသည်. ရော်ဘင်-CT ကိုလှည့်နိုင်စေရန်ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်/maneuver ၃၆၀̊၎င်း၏အရပျ၌,ဒါကြောင့်လုပ်ကိုင်ရန်ကြီးမားသောအာကာသမလိုအပ်ပါဘူး.၎င်း၏ဝန်စွမ်းရည်ဖောက်သည် fit မှချိန်ညှိနိုင်ပါတယ်’s လိုအပ်ချက်များ.၎င်း၏အဖုံးကိုသံမဏိပြားဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီးကာဗွန်ဖိုင်ဘာနှင့်ပေါင်းစပ်ထားသည်,၎င်းသည်အခြား AMV များထက်ပိုမိုပေါ့ပါးစေသည်. ၎င်းသည် ၁၀ မီတာအကွာမှရွေ့လျားခြင်းနှင့်မလှုပ်မယှက်အတားအဆီးများကိုထောက်လှမ်းနိုင်သောတည်ငြိမ်သောအာရုံခံကိရိယာတပ်ဆင်ထားသည်,မြင်ကွင်းကျယ် ၂၇၀ နှင့်̊ ,စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင်လည်ပတ်ရန်အလွန်လုံခြုံစေသည်,နှင့် lithium ဘက်ထရီများတပ်ဆင်ထားသည်,၄ အတွက်အလုပ်လုပ်နိုင်သည်-၈ နာရီမဟုတ်-အားသွင်းရန်မလိုအပ်ဘဲရပ်တန့်ပါ. သတ်မှတ်ချက်: အတိုင်းအတာ(LxWxH):၈၀၀x၅၀၀x၄၀၀ မီလီမီတာ ယာဉ်အလေးချိန်.: ±၁၀၀ ကီလိုဂရမ် မက်စ်.ဝန်/ပါဝါရုတ်သိမ်းရေး.:ကီလို ၂၀၀ မက်စ်.မြန်နှုန်း:မီတာ ၄၀/မိ. ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်း.:၃၆၀̊ မက်စ်.ပြန်လည်နေရာချနိုင်ခြင်း.:၃ စင်တီမီတာ ဘက်ထရီသက်တမ်း.:၈ နာရီအထိ ဓာတ်ခဲအမျိုးအစား.:လီသီယမ်ဘက်ထရီ ငါ့မြေး&အိမ်အရောက်ပို့ပေးပါတယ်ကြာမြင့်ချိန်:၃၀ ဝန်းကျင်-ငွေပေးချေပြီးနောက်ရက်ပေါင်း ၆၀ အလုပ်လုပ်သည်ကုန်သွယ်ရေးသက်တမ်း:FOB,ချင်းအမျိုးသားတပ် ဦး,CIFတင်ပို့ခြင်း:ပင်လယ်ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးငွေပေးချေမှု:၄၀%တီ/T ငွေပေးချေမှု；60%ပို့ဆောင်မှုမတိုင်မီလက်ကျန်ငွေအထုပ်:စံအထုပ်\nအလိုအလျောက်လမ်းညွှန်ယာဉ်ထူးခြားချက်: လေဆိပ်၌ပို့ဆောင်ရန်,ဆေးရုံများ,ဟိုတယ်များနှင့်အခြားများစွာ. ရော်ဘင်-Deli သည်ကျစ်လစ်။ ပေါ့ပါးစေရန်ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသည်,အဓိကအားဖြင့်ဖန်မျှင်ထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်,သို့မှသာလျင်မြန်သောသွက်လက်မှုနှင့်အရှိန်ဖြင့်ထိန်းကျောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်.၎င်းသည်ရှေ့နှင့်နောက်ဘက်ရှိအာရုံခံကိရိယာများတပ်ဆင်ထားသည်,လူပြည့်နေသောနေရာ၌လည်ပတ်ရန်အလွန်အန္တရာယ်ကင်းစေသည်. ၎င်း၏ဒီဇိုင်းနှင့်ကိုက်ညီသည်,ရော်ဘင်အတွက်အများဆုံးဝန်-Deli သည်ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၃၀ ကီလိုဂရမ်သာရှိသည်,ဒါပေမယ့်လှည့်နိုင်တယ်/maneuver 360 သည်၎င်း၏နေရာ၌ရှိသည်,ကျဉ်းကျဉ်းသို့မဟုတ်လူစည်ကားနေရာများအတွက် operating များအတွက်သင့်လျော်သောအောင်.၎င်းကိုမတူညီသောအထပ်များသို့ရောက်ရန်အဆောက်အအုံများရှိဓာတ်လှေကားများနှင့်ပေါင်းစပ်နိုင်သည်.လီသီယမ်ဘက်ထရီနှင့်အတူ,ရော်ဘင်-အသင့်စားဆိုင်သည်3အတွက်အလုပ်လုပ်နိုင်သည်-၄ နာရီမဟုတ်-အားသွင်းရန်မလိုအပ်ဘဲရပ်တန့်ပါ. သတ်မှတ်ချက်: အတိုင်းအတာ(LxWxH):450x350x900 မီလီမီတာ ယာဉ်အလေးချိန်.: ±၅၀ ကီလိုဂရမ် မက်စ်.ဝန်/ပါဝါရုတ်သိမ်းရေး.:ကီလို ၃၀ မက်စ်.မြန်နှုန်း:၄၀~မီတာ ၆၀/မိ. ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်း.:၃၆၀̊ မက်စ်.ပြန်လည်နေရာချနိုင်ခြင်း.:၃ စင်တီမီတာ ဘက်ထရီသက်တမ်း.:၂~၃ နာရီ ဓာတ်ခဲအမျိုးအစား.:လစ်သီယမ် ငါ့မြေး&အိမ်အရောက်ပို့ပေးပါတယ်ကြာမြင့်ချိန်:၃၀ ဝန်းကျင်-ငွေပေးချေပြီးနောက်ရက်ပေါင်း ၆၀ အလုပ်လုပ်သည်ကုန်သွယ်ရေးသက်တမ်း:FOB,ချင်းအမျိုးသားတပ် ဦး,CIFတင်ပို့ခြင်း:ပင်လယ်ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးငွေပေးချေမှု:၄၀%တီ/T ငွေပေးချေမှု；60%ပို့ဆောင်မှုမတိုင်မီလက်ကျန်ငွေအထုပ်:စံအထုပ်\nအလိုအလျောက်လမ်းညွှန်ယာဉ်ထူးခြားချက်: Pallet mover ရော်ဘင်-Fork သည် pallets များကိုသယ်ဆောင်ရန်နှင့်ရွှေ့ရန်ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသည်,pallets များအထက်တွင်တင်သောဝန်,စက်ရုံများနှင့်သိုလှောင်ရုံများတွင်.၎င်းသည် ၁၃၀၀ ကီလိုဂရမ်အထိတင်နိုင်ပြီးအမြင့်ဆုံး ၅၀ မီတာတွင်ရွေ့နိုင်သည်/မိ.၎င်းကိုသံမဏိဖြင့်အပြည့်အ ၀ ပြုလုပ်ထားသည်,၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အခြား AMV များနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပိုမိုလေးနက်စေသည်. အရာဝတ္ထုထောက်လှမ်းရေးအာရုံခံကိရိယာများနှင့်လုံခြုံရေးအာရုံခံကိရိယာနှစ်ခုလုံးတပ်ဆင်ထားသည်,ရော်ဘင်-Fork သည်သူတို့သယ်ဆောင်သွားမည့် pallets အမျိုးအစားများကိုခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်,အခြားအရာဝတ္ထုများနှင့်မတိုက်ဘဲလူနေကျပ်သောသို့မဟုတ်လူစည်ကားသောနေရာများတွင်လုံခြုံရေးကိုလုပ်ဆောင်ပါ. သတ်မှတ်ချက်: အတိုင်းအတာ(LxWxH):၁၈၀၀x၉၀၀x၈၀၀ မီလီမီတာ ယာဉ်အလေးချိန်.:ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် 250kg မက်စ်.ဝန်/ပါဝါရုတ်သိမ်းရေး.:1300kg မက်စ်.မြန်နှုန်း: ±၅၀ မီတာ/မိ. ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်း.:၃၆၀̊ မက်စ်.ပြန်လည်နေရာချနိုင်ခြင်း.:၃ စင်တီမီတာ ဘက်ထရီသက်တမ်း.:ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့်.၃~၄ နာရီ ဓာတ်ခဲအမျိုးအစား.:လီသီယမ်ဘက်ထရီ ငါ့မြေး&အိမ်အရောက်ပို့ပေးပါတယ်ကြာမြင့်ချိန်:၃၀ ဝန်းကျင်-ငွေပေးချေပြီးနောက်ရက်ပေါင်း ၆၀ အလုပ်လုပ်သည်ကုန်သွယ်ရေးသက်တမ်း:FOB,ချင်းအမျိုးသားတပ် ဦး,CIFတင်ပို့ခြင်း:ပင်လယ်ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးငွေပေးချေမှု:၄၀%တီ/T ငွေပေးချေမှု；60%ပို့ဆောင်မှုမတိုင်မီလက်ကျန်ငွေအထုပ်:စံအထုပ်\nကုမ္ပဏီ၏ ၀ န်ထမ်းအားလုံးသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဖောက်သည်များကိုအကောင်းဆုံး AGV စက် ကိုထောက်ပံ့ပေးရန်အလေးအနက်အလုပ်လုပ်သောသဘောထားရှိသည်။ ထုတ်ကုန်များသည်ယုံကြည်စိတ်ချရပြီးနည်းပညာသည်ကမ္ဘာကို ဦး ဆောင်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ကမ္ဘာအ ၀ ှမ်းမှ ၀ ယ်သူများ၏တန်ဖိုးထားမှုကိုရရှိခဲ့ပြီးအမှာစာအမြောက်အများကို ၀ ယ်ယူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ကမ္ဘာအနှံ့ရှိ ၀ ယ်သူများနှင့်ပူးပေါင်းရန်မျှော်လင့်ပါသည်။


Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem]\nMyanmar IT Resource Forum » HELP ZONE » » Internet Problems » Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem]\n1 Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 7th September 2009, 8:02 pm\nကျွန်တော့်စက်ကို Main Counter ကနေ Internet သုံးလို့ မရအောင် ပိတ်ထားလို့ဘာ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ကူညီပေးကြပါအုံးဗျာ\n2 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 7th September 2009, 9:08 pm\nPUNK wrote: ကျွန်တော့်စက်ကို Main Counter ကနေ Internet သုံးလို့ မရအောင် ပိတ်ထားလို့ဘာ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ကူညီပေးကြပါအုံးဗျာ\nMain Counter ကနေ ဘယ်လိုပိတ်လဲဟင် .. နောက်ဘာ software သုံးပြီး ပိတ်တာလဲ .. အဲဒါလေးသိချင်ပါတယ်ဗျာ ..\n3 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 8th September 2009, 6:54 pm\nnetwork ကြိုးဖြုတ်ထားရင်တော့မကူညီနိုင်ဘူးဟီး [You must be registered and logged in to see this image.]\n4 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 7:33 pm\nရုံးမှာပါခင်ဗျာ တချို့စက်တွေကတော့ Internet သုံးလို့ရပြီး ကျွန်တော့်စက်ကတော့ မရလို့ဘာ network ကြိုးလဲတပ်ထားပါတယ်ခင်ဗျာ\nLast edited by PUNK on 9th September 2009, 7:38 pm; edited 1 time in total\n5 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 7:35 pm\nဒါဆို သူပြောသလိုများလား .. [You must be registered and logged in to see this image.] [You must be registered and logged in to see this image.]\n6 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 7:53 pm\nပြီးရင် network ထဲက properties ထဲမှာ ip လေးတွေထည့်ပေးပါဦး\n7 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 8:01 pm\nPing ခေါက်ကြည့် ဖို့ ပြောချင်ပါတယ် ဗျာ ..\nRequest time out ဆိုရင် connection ကြောင့်ထင်တယ် .. IP တွေ မှားရင်လည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်\nDestination unreachable ဆိုရင် ကြိုးကြောင့်ပေါ့ .. ကြိုးလွတ်ခဲ့ရင်ပေါ့ .. router မှာလည်း စစ်ကြည့်ပါဦး ..\nနောက် Lan Setting မှာ တစ်ချက်ပြန်စစ်ကြည့်ပါ ..\nအခု ဘာ လိုင်းသုံးတာလဲ မသိဘူးနော် .. MPT ဆိုရင် no proxy ဖြစ်သွားလို့ ပါ ...\nသိသလောက်လေး ပြောကြည့်တာပါ .. မှားသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ ... [You must be registered and logged in to see this image.]\n8 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 8:28 pm\nဟုတ်ကဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်ပါအုံးမယ်ခင်ဗျာ အခုလိုပြောပြပေးကြတာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ\n9 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 9th September 2009, 10:03 pm\nရတဲ့စက်ကကြိုးကိုကိုယ့်စက်မှာအရင်တပ်ကြည့်ပါ............ပြီးရင် connection ရမရကြည့်လိုက်ပါ.....\nရရင်တော့သေချာပါတယ်..........ကြိုးကဖြစ်နေတာပါ.........Network ခေါင်းတွေသေချာပြန်စစ်ကြည့်ပါ.......ပြီးရင်သေချာအောင်Network ကြိုးလည်းလိုက်ရင်အကောင်းဆုံးပါပဲ..............မဟုတ်ရင်တော့ ping ရိုက်ပြီးပြန်စစ်ကြည့်ပါ........\n10 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 15th October 2009, 2:50 pm\nမှတ်ပုံတင်သောနေ့ : 2009-10-06\nisa server ထိုင်ပြီး ပိတ်ထားတာလည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ......\n11 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 19th January 2010, 10:16 am\nအင်တာနက်သုံးခွင့်ပေးတဲ့ PC နဲ့သုံးခွင့် မပေးတဲ့ PC ကို network ခွဲထားတယ်.\nIP ကိုလည်းစစ်ကြည့်သင့်ပါတယ်. သုံးခွင့်ပေးထားတဲ့ စက်နဲ့ သုံးခွင့်မပေးတဲ့ စက်ကို\nပြီးတော့ main counter ဆိုတာကြီးကဘာကြီးလဲသိရ ပိုကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်.\n12 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 26th January 2010, 5:17 pm\nဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျာ internet ရတဲ့စက်မှာ ကြည့်ကြည့်တော့ Lan Setting မှာ က //netsvr နဲ့ 8080 ကိုမြင်လို့ ကိုယ်စက်မှာများရမလားလို့ လုပ်ကြည့်တာလဲမရဘူးဗျ\nrun ထဲမှာ //netsvr လို့ရိုက်ကြည့်တော့ password တောင်းတဲ့ box ကျလာတယ်ဗျ\n[You must be registered and logged in to see this link.] ဆိုပြီးတော့မှ\nအဲ့ဒါ username နဲ့ password နေရာမှာ ဘာထည့်ပေးရမှာလဲမသိဘူး\n13 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 26th January 2010, 5:54 pm\nPUNK wrote: ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျာ internet ရတဲ့စက်မှာ ကြည့်ကြည့်တော့ Lan Setting မှာ က //netsvr နဲ့ 8080 ကိုမြင်လို့ ကိုယ်စက်မှာများရမလားလို့ လုပ်ကြည့်တာလဲမရဘူးဗျ\n[You must be registered and logged in to see this link.] ဆိုတာ PUNK ပြောတဲ့ မိန်းကောင်တာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်နော်\nusername နဲ ့password ဆိုတာကို အဲဒိမိန်းကောင်တာဆိုတဲ ့ကွန်ပျူတာရဲ့username နဲ ့password ကိုဖြည့်ရမယ်ထင်တယ်\nဖြည့်တာမှန်မှ အဲဒီမိန်းကောင်တာ ကရှယ် လုပ်ထားတဲ့ ဖိုင်တွေကို ယူသုံးခွင့်ရမယ်ထင်တယ်\nကွန်နက်ရှင်မိဖို ့အတွက်နဲ ့တော့ အဲဒီဟာusername နဲ ့password တွေမလိုလောက်ဘူးထင်တယ်\nLan>property မှာသာ ip ကိုသေချာဖြည့်ပေးဖို ့ပဲလိုပါတယ်\n14 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 26th January 2010, 8:24 pm\nအိုုင်ပီ setting မှာ gateway ip ရှိမယ်။\nရတဲ့စက်က အိုင်ပီနဲ့မတူနဲ့နောက်ဆုံးနံပါတ် တစ်ခုကိုပေး။\nပြီးရင် gateway ထဲ့ပြန်စမ်းကြည့်။.\n15 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 26th January 2010, 8:40 pm\nကွန်ပြူတာရယ်၊ ကြိုးရယ်၊ အားလုံးပြောင်လိုက်ရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ၊\n16 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 29th January 2010, 9:12 am\nလုံးဝမသုံးစေခြင်လို့ isa ထိုင်ထားတာလားဆိုတော့သိဘို့လိုနေပြီခင်ဗျ လုံးဝမသုံးစေခြင်ရင် တော့ အစ်ကို isa ကိုကျော်ဘို့ခက်ခဲပါလိပ်မယ်.. လုံးဝမသုံးစေခြင်လို့ ဆိုရင်တော့ ခက်ပါလိပ်မယ်..\n17 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 29th June 2010, 4:30 pm\nISA Server မှာ Proxy run ထားပုံရပါတယ်. ကို့စက်က ip က static လား dhcp လား ကြည့်ပါ.\nstatic ဆိုရင်တော့ ip filter လုပ်ပီး outbound access ကိုပိတ်ထားတာပါ. information အတိအကျရင်တော့ကူညီနိုင်ပါတယ်. dns ရောကျပါသလား dns ကျပီး internet access မရရင် proxy setting မှာပြောင်းပီး သုံးကြည့်ပါ...အဆင်ပြေပါစေ...\n18 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 29th June 2010, 7:30 pm\nကိုယ့်စက်ကို ကိုယ်ဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ User Name ; Password ရိုက်ဝင်ရလား။\nရုံးက ဝန်ထမ်းတွေကို အဖွဲ့လိုက်ခွဲပီး အသုံးပြုခွင့်ပေးတဲ့သူ မပေးတဲ့သူရှိလား။\nWork Group အတူတူဘဲလား ခွဲထားလား။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်။ AD Serverver\nထိုင်ပီး Policies တွေနဲ့ ပိတ်ထားတာ ဒါဆို အင်တာနက်သုံးတဲ့သူ မသုံးစေချင်တဲ့သူ\nခွဲထားတာ အင်တာနက်သုံးလို့ရအောင်လို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး။\n19 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem] on 28th October 2010, 7:42 pm\ninternet cafe ဆိုင်မှာ..ကောင်တာကနေ.. run box ကိုပိတ်ထားလို့ပါ..အဲ့ဒါ..ဖွင့်ချင်ရင်..ဘယ်လိုလုပ်ရပါမလဲ..\nbat file လည်း..သုံးပြီးဖွင့်လို့မရဘူး..ဖြစ်နေတယ်...\n20 Re: Main Counter ကနေ ပိတ်ထားလို့ပါ [Problem]


thinzar's blog: မပြီးဆုံးနိုင်သော\nUAT - User Acceptance Test\nစစချင်းတော့ UAT 1 တဲ့။ ပြီးတော့ UAT2တဲ့။ နောက် Final Acceptance Test။ အခုလာပြန်ပြီ installation and training။ အကြိမ်တိုင်း ထွက်လာတဲ့ bugs တွေ fix လုပ်ရတာ စိတ်ညစ်လာပြီ။ ဒီတစ်ပါတ်အတွင်း အပြီးလုပ်ပါ ဆိုဘဲ။ တစ်ချက်လွတ်အမိန့်။ additional requirement တွေကလည်း တစ်ချိန်လုံး ထပ်ထည့်နေတယ်။ ၃ပါတ်လေးဘဲ ကျန်တာကို အလွတ်မပေးကြဘူး။\nဒါကတော့ Extreme Programming Model (XP) ရဲ့ အားနည်းချက်ပါဘဲ။ ပြီးတော့ accounting software ဆိုတော့ ကိုယ်က ဂျာနယ်၊ လယ်ဂျာ ဆိုတာတွေကို အီလည်လည်၊ customer တွေကလည်း လိုအပ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်တော့ ထင်သလို ရေးလိုက်တယ် ပြီးတော့ပြန်ပြင်တယ်၊ ရေးပြင် ဆော့ဖ်ဝဲကြီး ဖြစ်နေတော့တာပေါ့။\nစိတ်ညစ်လာလို့ ပို့စ်ထတင်လိုက်တာ။ နောက်မှဘဲ trainee ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဧ။် ဘဝအတွေ့့အကြုံဆိုပြီး ရေးဦးမယ်။\nဒီတစ်ပါတ်တော့ ဘလော့ဂ်ကို တာ့တာ ခန လုပ်ထားပါ့မယ်။ သူတို့ခိုင်းတာတွေ ပြီးအောင်လုပ်လိုက်ဦးမယ်။ တနလာင်္နေ့ကြရင် presentation လုပ်ရဦးမယ်။ ရုံးကလူတွေကတစ်မျိုး၊ ကျောင်းက ဆရာမက တစ်မျိုးနဲ့၊ ရူးချင်လာပြီ။ Wish me luck!!\nအားလုံအဆင်ပြေပါစေဗျာ ဆုတောင်းပါတယ် :)\n29/3/07 9:43 AM\nဆုလည်းတောင်းပေး လာလည်းကူလုပ်ပေးရင် ပိုကောင်းမယ်။ :-)\n29/3/07 10:21 AM\nတွေ ့ရကြုံရ (1)\nThis kid will go far!!!\nWhat u don't see in movie\nblog အတွက် comment tracking နဲ့ recent comment widget


အာယတိုလာ ခိုမေနီ - ဝီကီပီးဒီးယား\n(ခိုမေနီ၊ အာယတိုလာ မှ ပြန်ညွှန်းထားသည်)\nروح الله خمینی\n(1902-09-24)၂၄ စက်တင်ဘာ၊ ၁၉၀၂\n၃ ဇွန်၊ ၁၉၈၉(1989-06-03) (အသက် ၈၆)\nအာယတိုလာ ခိုမေနီသည် အီရန်အလယ်ပိုင်း ဒေသတွင် မွေးဖွားသည်။ ၁၉ဝ၂ ခုနှစ်တွင်ဖွားမြင်သည်။ သူ၏ဖခင်မှာ မွလ္လာခေါ်မွတ်စလင်ဘုန်းကြီးဖြစ်သည်။ ဘုရင့်အုပ်ချုပ် ရေးစနစ်ကို မနှစ်သက်သော ဖခင်ဖြစ်သူသည်ဘုရင့်လက်ပါးစေတို့၏သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အီရတ်သို့ ဘုရားဖူးသွားစဉ်အသတ်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။\nအာယတိုလာခိုမေနီသည် အီရန်အလယ်ပိုင်းရှိသာသနာရေးမြို့တော်ကွမ်၌ စာပေသင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့သည်။ မွလ္လာဘုန်းတော်ကြီး ဘဝမှ မူဂျာဟစ်ထေရ်ကြီး၊ ဝါကြီးဖြစ်လာသောအခါဂိုဏ်းချုပ်သဖွယ် မြင့်ကျယ်လာသော အာယတိုလာဘွဲ့ကို ရရှိသည်။\nအာယတိုလာခိုမေနီသည် 'လျှို့ဝှက်ချက်များကို တွေ့ရှိခြင်း' အမည်ပေးထားသည့် စာအုပ်ကို ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် ပါးလာဗီရှား၏ဖခင် ရီဇာရှား၏လုပ်ရပ်မှားများကိုထုတ်ဖော်ရေးသား ထားသည်။\nရီဇာရှား၏ သားဖြစ်သူ ပါးလာဗီးရှားသည် အာယတိုလာခိုမေနီကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးလိုက်ရာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံဖြစ်သော အီရတ်တွင် သွားရောက်ခိုလှုံသည်။ တမာန်တော်မိုဟာမက်၏သားမက်ဖြစ်သူ အလီ၏သင်္ချိုင်း တော်ရှိရာနာဂျတ်ဖ်မြို့၌ တိမ်းရှောင်နေထိုင်ကာ အီရန်ပြည်အတွင်းရှိ တော်လှန်ရေးအပေါင်းအသင်းတို့နှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်လှုံ့ဆော် ခဲ့လေသည်။\nအာယတိုလာခိုမေနီ၏ ဆန္ဒမှာ အီရန်နိုင်ငံကို အစ္စလာမ်သမ္မတနိုင်ငံ ထူထောင်ရန်ဖြစ်သည်။ အာဏာရှင်သဖွယ်အုပ်ချုပ် စိုးစံသော ဘုရင်စနစ်ကို ဖျက်သိမ်းရမည်ဟု သူအခိုင်အမာရပ်တည်သည်။\nပါးလားဗီရှား၏ အခြေအနေသည် ပို၍ဆိုးရွားလာသောအခါ ရှားသည် ရင်ခွင်ပိုက် အစိုးရဖွဲ့ရန်စီစဉ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၌ပညာသင်ကြားနေသော သားတော်အိမ်ရှေ့ မင်းသားမှာအသက် ၂၁ နှစ် မပြည့်သေးသဖြင့် ရင်ခွင်ပိုက် အစိုးရဖွဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုရင်ခွင်ပိုက် အစိုးရကို ခိုမေနီကအသိအမှတ်မပြုပေ။\nထို့နောက် ရှားဘုရင်သည် ဘက်ခ်တီးယား ရုပ်သေးအစိုးရကို ဖွဲ့ပြန်သည်။ ဘက်ခ်တီးယား အစိုးရသည်တိုင်းပြည်မှထွက်ရမည့် ဘုရင်ကခန့်သူများ ဖြစ်သောကြောင့် တရားမဝင်ဟုဆိုကာ ခိုမေနီက လက်မခံချေ။\nတိုင်းပြည်သို့ ပြန်လာရန် ဘုရင့်သားမက်တော်ကသွေးဆောင်သော်လည်း ရှားဘုရင် ရှိနေသမျှ အီရန်ကို ငါမပြန်ဟုခေါင်းခါ ငြင်းပယ်ခဲ့လေသည်။\nသူ့ထံလာရောက်သူ လူငယ်လူရွယ်များကိုဆီးရီးယားသို့ပို့ကာ ဒမတ်စကတ်မြို့အနီးရှိ ပါလက်စတိုင်းစခန်း၌နေစေသည်။ ထိုစခန်း၌ ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး အဖွဲ့ (ပီအယ်အို) ဝင်တို့ကထိုလူငယ်လူရွယ်တို့ကို စစ်သင်တန်း၊ နိုင်ငံရေးသင်တန်းများပို့ချသင်ပြသည်။ နာဂျတ်ဖ်၌ နေစဉ်သူ၏သား ဆာယိမူစတာဖာမှာ ဘုရင့်သူလျှိုများ၏ အသတ်ခံရပြန်သည်။\nခိုမေနီ၏သတင်းသည် ထင်ရှားကျော်ကြား လာသောအခါအီရက်တွင် နေမဖြစ်တော့သဖြင့် ကော့တာ နိုင်ငံဘက်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ကော့တာနိုင်ငံ အစိုးရလည်း လက်မခံသောကြောင့် ပြင်သစ်ပြည်သို့ သွားရောက်ကာ ပဲရစ်မြို့၌ခိုလှုံနေထိုင်ခဲ့လေသည်။\nရှားဘုရင်သည် ဇန်နဝါရီလ ၁၆ ရက်နေ့တွင်တီဟီရန်မှထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ ၁၉၇၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် သူသည်အီရန်နိုင်ငံသို့ ပြန်ချိန်သင့်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်သည်။\nပြင်သစ် ဂျမ်ဘိုဂျက်လေယာဉ်ကို စင်းလုံးငှားသည်။ သား၊ သားမက်များ၊ ကျန်းမာရေး ဆရာဝန်၊ နိုင်ငံရေးလက်ထောက်များခြံရံကာ သတင်းစာဆရာ ၁၅ဝ နှင့်အတူအီရန်နိုင်ငံတီဟီရန်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။\nတီဟီရန်သို့ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ ရက်နေ့ နံနက် ၉ နာရီ ၄ဝ မိနစ်တွင် ရောက်ရှိသောအခါ အီရန် ပြည်သူတို့ကကြိတ်ကြိတ်တိုး ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။\nကြိုဆိုသူ လူလှိုင်းလုံးများ အကြားမှ ရှေ့မတိုးနိုင်၊နောက်မဆုတ်နိုင်သည့် အခြေသို့ပင် ရောက်လာ လေသည်။ ထိုစဉ်တွင် အာယတိုလာခိုမေနီကို ရဟတ်ယာဉ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ ခေါ်ယူပြီးမှ တည်းခိုရာ ဗိမာန်သို့ ဆောင်ယူခဲ့ရလေသည်။ \n↑ DeFronzo 2007, p. 286. "born 22 September 1902..."\n↑ History Of Iran Ayatollah Khomeini - Iran Chamber Society။ Iranchamber.com။5January 2013 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ "Khomeini Life of the Ayatollah By BAQER MOIN"၊ The New York Times။ 19 January 2012 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Imam Khomeini Official Website | پرتال امام خمینی။ harammotahar.ir။3May 2016 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။9March 2012 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Karsh 2007, p. 220. "Born on 22 September 1902\n↑ Bowering၊ Gerhard; Crone၊ Patricia; Kadi၊ Wadad; Stewart၊ Devin J.; Zaman၊ Muhammad Qasim; Mirza၊ Mahan, eds. (28 November 2012)။ The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought။ Princeton University Press။ p. 518။ ISBN 9781400838554။\n↑ Malise Ruthven (8 April 2004)။ Fundamentalism: The Search For Meaning: The Search For Meaning (reprint ed.)။ Oxford University Press။ p. 29။ ISBN 9780191517389။\n↑ Jebnoun၊ Noureddine; Kia၊ Mehrdad; Kirk၊ Mimi, eds. (31 July 2013)။ Modern Middle East Authoritarianism: Roots, Ramifications, and Crisis။ Routledge။ p. 168။ ISBN 9781135007317။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=အာယတိုလာ_ခိုမေနီ&oldid=720032" မှ ရယူရန်


“မောင်လေးချစ်တဲ့ မမ”… ဇာတ်လမ်းလေးထဲက Brooklyn Beckham နဲ့ Lexy Panterra\nOn June 13, 2018 June 13, 2018 By Aminnyar\nBrooklyn Beckham ဆိုတဲ့ ကောင်လေးဟာ ကမ္ဘာကျော် စုံတွဲတစ်တွဲဖြစ်တဲ့ David Beckham နဲ့ Victoria တို့ရဲ့ သားကြီး သြရသဆိုတာ အားလုံးသိပြီးသားလို့ ထင်မိပါတယ်။ ပြီးတော့ သူဟာ သူ့အဖေလိုပဲ မိန်းကလေးတွေနဲ့ ပတ်သတ်လာရင် ပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့ နှင်းဆီတစ်ခိုင် ဖြစ်နေခဲ့ပြန်တယ် ဆိုတာကိုလည်း သိပြီးသားပဲလို့ ထင်မိသေးတာပါပဲ။\nတချို့ကတော့ ပြောချင်ပြောကြလိမ့်မယ်။ အလကားပါ။ မိဘအရှိန်ကြောင့်ပါ ဆိုပြီးတော့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ပတ်သတ်လာရင် ‘စန်းပွင့်တယ်’ လို့ ပြောချင်ပြောနိုင်တဲ့ အဲဒီအကျိုးပေးဟာ ယောကျာ်းလေးတိုင်းမှာ မရှိတာတော့ အမှန်ပါ။\nအခုတော့ သူဟာ အသက် ၁၉ နှစ်ပြည့်သွားခဲ့ပါပြီ။ မိန်းကလေးတွေကြားထဲမှာ စန်းပွင့်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပီပီ ရည်းစားတွေလည်း အထိုက်အလျောက်တော့ ထားခဲ့ပြီးပါပြီ။ လက်ရှိအချိန်မှာ သူတွဲနေတဲ့ သူ့ရဲ့ချစ်သူမိန်းကလေးကတော့ YouTube မှာ star တစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့ Lexy Panterra ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ သူနဲ့ Panterra ဟာ သက်တူရွယ်တူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ Panterra က အသက် ၂၉ နှစ်မို့ Brooklyn ထက် ဆယ်နှစ်တိတိ ကြီးနေပါတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နာမည်ပေးရရင် “မမရဲ့ မောင်လေး” ပေါ့လေ။\nA perfect night ??? #SoGood\nသူတို့တွဲနေကြတာ လွန်ခဲ့တဲ့ လတွေကတည်းကလို့ ဆိုကြပေမယ့် အားလုံး သေချာသိသွားကြရတာကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်လောက်ကမှပါပဲ။ Panterra က Brooklyn နဲ့ နှစ်ယောက်တွဲပြီး ကြည်နူးပုံကို သူမရဲ့ Instagram account ပေါ်မှာ တင်ခဲ့တာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ (ဒါတောင် သူမက တချို့တွေ မမြင်နိုင်တဲ့နည်းကို သုံးပြီးတင်တယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်နေပါသေးတယ်။)\nအခု အဲဒီပုံနဲ့ သတင်းဟာ ကိုဖိုးစွံလေးဖြစ်တဲ့ Brooklyn နဲ့ တခြား Lexi တစ်ယောက်လို့ ပြောရင်ရနိုင်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ Los Angeles က Tattoo ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ နမ်းနေကြတဲ့ ပုံတွေထွက်လာပြီးနောက် နှစ်လအကြာမှာ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ အဲဒီ တခြား Lexi တစ်ယောက်ဆိုတာဟာ Playboy က မော်ဒယ်လ်တစ်ယောက်ဖြစ်သူ Lexi Wood ပါပဲ။\nနောက်ပြီး Brooklyn ဟာ အခု မမ Panterra နဲ့ မတွဲခင်လေးမှာပဲ သူ့ချစ်သူဖြစ်တဲ့ သရုပ်ဆောင် မော်ဒယ်ကောင်မလေး Chloe Grace Moretz နဲ့ သူ့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးကို ဒီနှစ်ဦးပိုင်းထဲမှာ တစ်ခန်းရပ်ခဲ့တာလို့ သိရပြန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မေလလောက်ကျမှ မမ Panterra နဲ့ New York မြို့ထဲမှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် တွဲသွားတွဲလာတွေ လုပ်နေခဲ့တာပါလို့ မီဒီယာတွေက ပြောကြပါတယ်။\nBrooklyn Beckham & Chloe Moretz | Source: Hollywood Life\nဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒတွေပြင်းပြနေတဲ့ Brooklyn ဟာ New York မြို့က Parsons School of Design ဆိုတဲ့ ကျောင်းမှာ ပညာသင်ကြားနေတာပါ။ မမ Panterra ကတော့ Los Angeles မှာ နေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ချစ်သူဘဝလေးဟာ LDRS လို့ ပြောနိုင်တဲ့ အဝေးရောက်ချစ်သူတွေ ဘဝမျိုးပေါ့။\nလောလောဆယ် အခြေအနေမှာတော့ Brooklyn နဲ့ Panterra တို့ရဲ့ RS အသစ်လေးနောက်မှာ စူးစမ်းချင်စရာ ကောင်းတာတစ်ခုလည်း ရှိသေးပါတယ်။ အဲဒါကတော့ Brooklyn ဟာ သူ့ရဲ့ Instagram ပေါ်မှာ သူကိုယ်တိုင်တင်ထားတဲ့ သူ့ချစ်သူဟောင်း Moretz ရဲ့ ပုံတွေကို ခုထိ မဖျက်သေးတာပါဘဲ။ အဲဒီပုံတွေကတော့ကို သူနဲ့ Moretz တို့ရဲ့ Valentine နေ့ အမှတ်တရ ညစာစားနေကြတဲ့ ရိုက်ချက်တွေရယ် Moretz ရဲ့ ၂၁ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့အတွက် ဓာတ်ပုံလေးရယ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nအဲဒီ မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် ပုံလေးမှာ Brooklyn က Moretz ကို ရည်ရွယ်ပြီး….\nHappy Birthday Baby. Love you to the moon and back xx …. ဆိုတဲ့ စာတန်းလေးကို ရေးခဲ့ပါသေးတယ်။\nHappy birthday baby ? love you to the moon and back xx\nMoretz နဲ့တုန်းကလည်း မမနဲ့ မောင်လေး ဇာတ်လမ်းကို ရေးခဲ့တဲ့ Brooklyn ဟာ အခု နောက်ထပ် မမတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မမ Panterra နဲ့ရော ဘယ်လိုလာဦးမလဲ။ အဲဒီနောက်ဆက်တွဲကို တော်တော်များများက စိတ်ဝင်တစားနဲ့ စောင့်ကြည့်နေကြဦးမှာ အသေအချာပါပဲလို့ ထင်မိပါတော့တယ်။ ။\nPREVIOUS POST Previous post: Gwen Stefani ကို စင်ပေါ်ဖိတ်ခေါ်ပြီး သီချင်းတွဲဆိုရင်း ပရိသတ်တွေကို အံ့သြပျော်ရွှင်စေခဲ့တဲ့ Pink\nNEXT POST Next post: Sugarland နဲ့အတူ အမိုက်စားသရုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ သီချင်းတပုဒ်ကို မိတ်ဆက်လိုက်တဲ့ Taylor Swift


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: အံချော်နေသော စကားများ (Spoonerism)\nဒီဆောင်းပါးလေးရေးထားတာတော့ကြာပါပြီ။ တွေးမိတွေးရာ အတွေးများဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ၁-၂-၃-၄ အမှတ်စဉ်ထိုးပြီး ရေးခဲ့တာ ဒီဆောင်းပါးက နံပါတ် (၅)ပေါ့။\nဒီနေ့အဖို့ အသစ်ရေးဖို့ အာရုံမရတာကတကြောင်း၊ အလုပ်များတယ်လို့ လွှဲချပြီး အပျင်းကြီးနေတာက တကြောင်းတို့ကြောင့် ရေးပြီးသားစာတွေထဲက မွှေနှောက်ရှာဖွေရင်း ဒီဆောင်းပါးကို သွားတွေ့လို့ တင်လိုက်တာပါ။ နေးတစ်ဖိုရမ်မှာတော့ တင်ဖူးပါတယ်။ ကိုယ့်ဘလော့ကိုယ် မတင်ရသေးတော့လည်း အသစ်လို့ပဲ ဆိုကြပါစို့။ ပုံနှိပ်မယ့် ဆောင်းပါးဖြစ်တာကြောင့် စာလုံးပေါင်းကိုတော့ အမှန်နီးပါး ရေးထားပါတယ်။ ဥပမာ - ဘလော့မှာ ရေးနေကျပုံစံ ကျမ လို့ မရေးဘဲ ကျွန်မ လို့ ရေးတာမျိုးပေါ့။\nတူမလေးတယောက် စကားပြောတတ်ခါစ “ကော်ဖီ”ကို “ဖော်ကီ”၊ “ဂျပိုး”ကို “ပဂျိုး” လို့ပြောတော့ ကျွန်မတို့တွေ သဘောကျစွာ ရယ်မောခဲ့ကြဖူးတယ်။\nစကားပြောတတ်ခါစ ကလေးလေးတွေဟာ ပြောချင်ဇောနဲ့ဖြစ်စေ၊ အမှတ်သညာမှားလို့ဖြစ်စေ၊ စကားမပီလို့ဖြစ်စေ စကားတွေကိုမှားယွင်းပြီးပြောတတ်ကြတယ်။ သူတို့ပြောတဲ့စကားလုံးလေးတွေက တလွဲတွေမှားနေစေဦးတော့ ကြားရသူအဖို့ ရယ်စရာ ကြည်နူးစရာသာဖြစ်ကြတယ်။ မှားရကောင်းလားလို့ ကလေးတွေကို အပြစ်မတင်ကြဘူး။ သူတို့လွဲနေရင် ပြန်တည့်ပေးဖို့ကတော့ လူကြီးတွေရဲ့ တာဝန်ပဲပေါ့။\nကျွန်မငယ်ငယ်ကဆို ဖိနပ်ကို “ပတတ်” လို့ ခေါ်တယ်တဲ့။ အဲဒါကို ကျွန်မထက် ၂နှစ်နီးပါး လောက် အသက်ကြီးတဲ့ ကျွန်မအစ်မက “ညီမလေးက တမတ်ကို ပတတ်တဲ့ .. ဟားဟားဟား” ဆိုပြီး ကျွန်မကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့တယ်ဆိုပြီး အဖေ ခဏခဏပြောပြလို့ မှတ်မိနေပါတယ်။ ကျွန်မ မောင်လေး ငယ်ငယ်ကတော့ “မနက်ဖြန်” နဲ့ “မနေ့က” ကို မှားမှားပြောလေ့ရှိတယ်။\nကလေးတွေ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ မှားပြောတာဟာ ချစ်စရာကောင်းပေမယ့် လူကြီးတယောက် ဒီလိုမှားပြောတယ် ဆိုရင်တော့ “ဒါလောက်တောင် မသိရကောင်းလား .. နားမလည်ရကောင်းလား” ရယ်လို့ အပြစ်တင်ကြပါလိမ့်မယ်။ နှုတ်က ဖွင့်မပြောသည့်တိုင် နှာခေါင်းရှုံ့ကြမှာတော့ သေချာပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နေ့စဉ်သုံးစကားကိုတောင် မှန်အောင် မပြောနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီးပါ။ တချို့လူကြီးတွေ “မာလကာသီး” ကို “မာကလာသီး”၊ “ကစားတယ်” ကို “စကားတယ်” လို့ပြောကြတာတွေလည်း ကြားကြားနေရတယ်။ အဲဒီလိုကြားရရင်ဖြင့် ကျွန်မ သိပ်စိတ်ပျက်မိပါရဲ့။\nသူတို့ ဘာလို့ ဒီလိုမှားနေကြတာလဲ။ ငယ်ငယ်ထဲက မသိခဲ့လို့လား။ သိရက်နဲ့ပဲ နှုတ်ကျိုးနေလို့ လား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ဒေသစကားပဲလား။ ကျွန်မဥာဏ် ၉လက်မ မပြည့် တပြည့်နဲ့ တွေးမိတွေးရာ တွေးနေမိပါရော။\nမြန်မာစကားဆိုတာကလည်း ဝေါဟာရက ခပ်များများမဟုတ်လား။ နဂိုထဲက ဝေါဟာရကြွယ်ရတဲ့ အထဲ မွေးစားစကားလုံး ဆိုတာတွေကလည်း ရှိသေးရဲ့။ ပါဠိ၊ သက္ကဋ၊ အင်္ဂလိပ်၊ အိန္ဒိယ၊ တရုတ် စတဲ့ ဘာသာစကားတွေကနေ မွေးစားယူတာရော မမွေးစားဘဲ ယူတာရော ယူရင်းယူရင်း စာလုံးတွေ တော်တော်ဖောင်းပွကုန်ပြီး ဘယ်ကနေဘယ်လို ဆင်းသက်လာမှန်းမသိတော့တဲ့ (မိဘရင်းပျောက်ကုန်တဲ့)ဝေါဟာရတွေ ဘယ်လောက်တောင်ရှိသေးလဲ။ အင်း ..တွေးရင်းတွေးရင်း မတွေးတတ်တော့ပါဘူး။\nတနေ့တော့ အဖေ့စာအုပ်ဗီရိုမွှေရင်းနဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာစာအုပ်တစ်အုပ် ရလာပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်ကတော့ သီရိပျံချီဦးသာမြတ် ရေးတဲ့ “ပေါရာဏစကားအဘိဓာန်” ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးပါ။ ပေါရာဏဆိုတာ ရှေးစကားဆိုတော့ ရှေးစကားတွေကို အနက်ပြန်ဖွင့်ထားတဲ့ စာအုပ်လေးပဲ .. ကိုယ်သိချင် တဲ့ ဝေါဟာရတွေ ကြည့်ဖို့ အသုံးတည့်မယ်ဆိုပြီး အဖေ့ဆီက တောင်းလာခဲ့ပါတယ်။\n“မြန်မာစာပေသည် ဧက၀ဏ်ဏ (ပါဌ်ဆင့်ပါ၊ ဏကြီးနှစ်လုံးဆင့်ရှာမရလို့။) ဘာသာစကား လုံးချင်းအနက်ရ စကားဖြစ်သည့်အလျောက် လွယ်ကူသော ဘာသာရပ်မဟုတ်ချေ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ် ပရိယာယ်လည်း ကြွယ်ဝလှ၏၊ ရေးထုံးလည်း မှန်ကန်တိကျမှသာ အနက်ပေါ်နိုင်၏၊ ရေးထုံးလွဲလျှင် အနက်လည်းချော်၏၊ မြန်မာစာပေ တတ်ကျွမ်းရန် ပါဠိ ဘာသာတတ်ကျွမ်းရန်လည်း လိုပါ၏၊ သို့သော်လည်း ပါဠိဘာသာ တတ်ရုံမျှဖြင့် မြန်မာဘာသာတတ်သည်ဟု မဆိုသာချေ၊ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် မြန်မာစာပေသည် တိုင်းရင်းသား စကားများနှင့် နိုင်ငံခြားဘာသာ စကားရပ်များ ရောပြွမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်၊ ဘာသန္တရဗဟုသုတ ပြည့်စုံလျှင် သာ၍ပင် အကျိုးများပါသည်။”\nကျမ်းပြုဆရာက အထက်ပါအတိုင်း နိဒါန်းမှာရေးထားပါတယ်။ ဘာသာစကား ရှင်းလင်းချက် လေးတွေပါ တော်တော်များများ ပါဝင်တဲ့အတွက် တော်တော်အဖိုးတန်တဲ့ စာတအုပ်ပါပဲ။\nဖတ်နေရင်း တနေရာအရောက်မှာ ... အစမှာပြောခဲ့တဲ့ ကလေးမလေးသုံးသလို မှားသုံးရင်းနဲ့ အမှားကြာတဲ့အခါ အမှန်လိုလိုဖြစ်သွားတဲ့ စကားလုံးတွေအကြောင်း ရှင်းပြထားတာကို စိတ်ဝင်စားစွာတွေ့ရ ပါတယ်။\n“ရွက်တူကျေးကို ကြက်တူရွေးခေါ်ဘိသကဲ့သို့ ဖအေကို အဖေဟု ခေါ်သော အံချော်စကား”\nဆိုတဲ့ စာပိုဒ်လေးကိုတွေ့လိုက်တဲ့အခါမှ .. ကျွန်မတို့ နေ့စဉ်အံချော်စကားတွေ သုံးနေကြပါလား လို့ သိလိုက်ရပါတယ်။\nကျေး - ဆိုတာ ကျေးငှက်၊ ရွက်တူကျေးဆိုတော့ အရွက် (သစ်ရွက်) နဲ့တူတဲ့ကျေးငှက်ပေါ့။ ရွက်တူကျေး မှ အံချော်ပြီး ကြက်တူရွေး ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို သဘာဝယုတ္တိနဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင်လည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။\nအဲဒီလိုသုံးတဲ့ စကားတွေကို အံချော်စကား (Spoonerism) လို့ခေါ်တယ်ဆိုရတာကိုလည်း မှတ်သားလိုက်ရပါတယ်။\nဖအေ .. မအေ ၏အစား အဖေ .. အမေ\nအယျိရာ ။ အရိယာ\nပေယျာလ ။ ပေလာယျ\nမာလကာ ။ မာကလာ\nရွက်တူကျေး ။ ကြက်တူရွေး (ကျက်တူရွေး)\nတံမျဉ်း ။ မျဉ်းတံ\nအချေတင် ။ အတင်အချေ\nအကုတ်တပတ် ။ အပတ်တကုတ်\n၀ဇရိန် ။ ၀ရဇိန် (ပါဠိလို “၀ဇိရ” သင်္သကရိုက်လို “၀ဇြ” မှ သက်ဆင်းသဖြင့် ၀ဇိရိန်, ၀ဇရိန်ဟု ဆိုသင့်ဆိုထိုက်ပါလျက်နှင့် အံချော်သဖြင့် “၀ရဇိန်” ဟုဖြစ်ရပြန်ပါသေးသည်။ ပါဠိလို ၀ဇိရသည် မိုးကြိုးဟု အနက်ရပါသည်။)\n.. စသည် .. စသည် တွေ့ရပြီး အင်္ဂလိပ်လိုလည်း ခုလိုရှင်းပြထားပါတယ်။\nSpoonerism, accidental transposition of initial letters etc; of two or more letters\ne.g. (a) blushing crow for crushing blow\n(b) tons of soil for sons of toil\n(c) shoving leopard for loving shepherd\nတကယ်တော့ ဘာသာစကားတစ်ခုဟာလေ့လာရင် ကုန်နိုင်စရာမရှိပါဘူး။ လေ့လာလေလေ လေ့လာစရာတွေ ထပ်ထပ်တွေ့ပြီး လေ့လာဖို့မဆုံးနိုင်အောင်ပါပဲ။ ပြီးတော့ ဘာသာစကားတခုနဲ့ တခုဟာ လည်း ဆက်စပ်နေတာမို့ ဘာသာစကားတမျိုးကိုလေ့လာရင် တခြားဘာသာစကားထဲက ဝေါဟာရတွေပါ တဆက်တည်း သိသွားနိုင်ပါတယ်။\nဒါတင်မကပါဘူး၊ ဘာသာစကား တစ်ခုရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ယဉ်ကျေးမှု၊ ကိုးကွယ်မှုနဲ့ ရာဇ၀င် တွေပါ ပါဝင်နေတာမို့ ဘာသာစကားလေ့လာရင်းနဲ့ သူ့ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ သူ့ကိုးကွယ်မှုတွေ သူ့ရာဇ၀င် သမိုင်းကြောင်းတွေပါ တစိတ်တဒေသ သိနိုင်ပါသေးတယ်။ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာပါ။\nဒီလိုနဲ့ .. ကျွန်မလည်း အံချော်စကားလေးတွေကို နှစ်ခြိုက်စွာလေ့လာမိရာက ဝေါဟာရတောထဲက ယောင်လည်လည်နဲ့ ပြန်မထွက်နိုင်ဘဲ ပျော်မွေ့နေမိပါပကော။\nPosted by မေဓာဝီ at 7:50 AM\nI've gained alot just from ur blog.\n1/27/2007 9:20 AM\nဒီပို့စ်လေးထဲက လွဲနေတာလေးတွေက မယုံနိုင်စရာပဲ နော်၊ ဖအေနဲ့ အဖေက နားလည်လို့ ရသေးပေမယ့် ရွက်တူကျေး လို စကားလုံးမျိုးကျတော့ မူရင်းကို မကြားဖူး တော့လောက်အောင် ဝေးသွားခဲ့ပြီပဲကိုး...၊\nဖတ်နေရင်းနဲ့ သူငယ်ချင်း ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ယောက်ရဲ့ spoonerism ကို သတိရမိသေးတယ်၊ အင်းလေး ငါးဖယ်ကျောင်း (ငါးဖက်ကျောင်း) မှာပေါ့၊ အဲဒီ ဘုန်းကြီး ကျောင်းက ကြောင်တွေက ကြိမ်ကွင်းတွေထဲ ခုန်တတ်အောင် သင်ပေးထားတော့ ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ ဧည့်သည်တွေ လာကြည့်ကြတယ်လေ၊ တခါမှာ သူတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ကြောင်တွေက ခုန်ဖို့ပြင်နေလို့ သူငယ်ချင်းက သူ့ဧည့်သည်တွေကို ခပ်မြန်မြန်လာဖို့ ပြောရင်း လွဲသွားခဲ့တာ..၊ C'mon..hurry up! The jumps are going to cat! တဲ့..။\n3/05/2011 9:11 PM


လွတ်လပ်ခွင့် ဒေါ်စုဟောပြောချက် (၁) | burmastar records and references\nburmastar records and references\n« ဟေတီ ရံပုံငွေ မြန်မာ့ ဂီတဖျော်ဖြေပွဲ\nဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်း လျှပ်စစ်ရေကာတာတည်ဆောက်မှု အထူးစုံစမ်းလေ့လာချက် »\nလွတ်လပ်ခွင့် ဒေါ်စုဟောပြောချက် (၁)\nအခုလို မိတ်ဆွေတို့ကို စကားပြောရတာ ကျွန်မအဖို့မှာ အင်မတန်မှ ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပါယ် ဆောင်ပါတယ်။\nအဓိပ္ပါယ်က ဘာလဲဆိုတော့ ကျွန်မဟာ တရားဝင် အားဖြင့် လွတ်လပ်မှု ရှိသော လူပုဂ္ဂိုလ် တယောက် တဖန် ပြန်လို့ ဖြစ်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ် ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်မဟာတရားဝင်အားဖြင့် လွတ်လ ပ်မှုမရှိသော လူတယောက် ဖြစ်နေခဲ့တုန်းက… ဆိုလိုတာက နေအိမ် အကျယ်ချုပ်နဲ့နေခဲ့ရစဉ် တုန်းက ကျွန်မကို စကားပြောခဲ့သူဟာ ဘီဘီစီ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မက နားထောင်ခဲ့ရသူပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို နားထောင်ရတဲ့ အတွက် လွတ်လပ်မှုတမျိုးကိုလည်း ကျွန်မ ရခဲ့ပါတယ်။\nအခြားသော လူပုဂ္ဂိုလ်တို့ရဲ့ အတွေးအမြင်ကို စူးစမ်းနိုင်ခြင်းဆိုတဲ့ လွတ်လပ်မှု ဖြစ်ပါတယ်။ လူပုဂ္ဂိုလ်ချင်း အတွေး အမြင် ဖလှယ်ရတာမျိုးနဲ့တော့ တထပ်တည်း တူညီတယ်လို့မခေါ်နိုင်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် လူသားချင်း ဆက်သွယ်မှု ပုံစံတမျိုးဖြစ်တယ်လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။\nပြည်သူတွေရဲ့ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိထားသူ မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီနဲ့လူ့အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားသူ\nကိုယ့်ရဲ့ အတွေးအခေါ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ မြော်လင့်ချက်၊ ကိုယ့်ရဲ့ အရယ်အမောဆိုတာတွေကို မျှဝေချင်လို့ နောက်ပြီး　တခါ\nတလေမှာ ကိုယ့်ရဲ့ဒေါသ၊ ကိုယ့်ရဲ့ဒေါမနဿကိုပင်လျှင် မျှဝေချင်လို့ သူတပါး လူသားတွေနဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆက် သွယ်ခွင့်ဆိုတာဟာ ဘယ်သောအခါမှ ချိုးဖောက်တာခံရဖို့မသင့်တဲ့ အခွင့်အရေးတခု ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီနေ့ ကျွန်မဟာ မိတ်ဆွေတို့နဲ့ လူကိုယ်တိုင် မတွေ့မဆုံနိုင်သော်လည်းဘဲ ကျွန်မအဖို့ရော နောက်ပြီး လွတ်လပ်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းလို့ ကျွန်မခေါ်ချင်တဲ့ ဝမ်းနည်းဘွယ်ရာကောင်းလှတဲ့ အခြေအနေကြီးမှာ နေထိုင်နေရာဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာ တဝှမ်းလုံးက တခြားသူတွေအဖို့ရော လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်အနှစ်သာရ ပြည့်ဝသလဲဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မရဲ့အတွေးအမြင်တွေကို မိတ်ဆွေတို့ဆီရောက်အောင် မျှဝေပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် လူသားချင်း ဆက်သွယ်နိုင်ခွင့်ဆိုတဲ့ ကျွန်မရဲ့အခွင့်အရေးကို အခုလို သုံးစွဲခွင့်ရရှိခြင်းအတွက် ကျွန်မ အင်မတန်မှ ကျေးဇူးတင် လှပါတယ်။\nပထမဦးဆုံးအကြိမ် ကျွန်မ ဖတ်ဖူးခဲ့တဲ့ ကိုယ်တိုင်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်ဟာ အနေတော်ဖြစ်တာလို့ ခေါ်ရမလား၊ အတိတ်နိမိတ်ဖြစ်တယ်လို့ ခေါ်ရမလား၊ နှစ်ခုစလုံးပဲလို့ ပြောကောင်း ပြောနိုင်မလား။ ( Seven Years Solitary ) (ထောင်ထဲမှာတ ယောက်ထဲ ခုနစ်နှစ်)ဆိုတဲ့စာအုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ Hungarian အမျိုးသမီးတယောက် ရေးခဲ့တာပါ။\n၁၉၅ဝ ပြည့်လွန်နှစ်တွေရဲ့အစောပိုင်းကာလတုန်းက သူတို့ဆီမှာ (Com- munist Party)အတွင်း ဖြုတ်ထုတ်ပွဲကြီး တွေ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် အတွင်းတုန်းက အာဏာရှိသူတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်ဂိုဏ်းမှာပါဝင်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးတယောက် ရေးခဲ့တာပါ။ တယောက်တည်းနေရတဲ့ အမျိုးသမီးတယောက်ဟာ လူသားချင်းဆက်သွယ်မှုဆိုလို့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ မာန်ကို ချိုးနိုင်သလောက်ချိုးဖို့စဉ်းစားနေတဲ့ ယောက်ျားကြီးတွေနဲ့ဆက်သွယ်မှုသာလျှင်ရှိတဲ့ အထဲက နှစ်နဲ့ချီပြီး ကြာအောင် ဦးနှောက်ကလည်း ထက်မြက်မြဲ၊ စိတ်ဓါတ်ကလည်း မကျဘဲ နေနိုင်ခဲ့တာဟာ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက် ကြောင့်ပါလိမ့် ၊ ဘယ်လိုကြံရည်ဖန်ရည်ကြောင့်ပါလိမ့်ဆိုပြီး အဲဒီတုန်း က ၁၃နှစ် အရွယ် ကျွန်မဟာစိတ်ဝင်တစား\nနိုင်ငံရေးသမားဟာ စိတ်ဓာတ်ပြင်းရမယ်၊တာဝန်သိရမယ်၊ အရေးကြီးမကြီး သိရမယ်\nအစိုးရဝါဒကို သဘောမတူတဲ့လုပ်ငန်းထဲဝင်ရောက်ဖို့၊ နောက်ပြီး အဲဒီလုပ်ငန်းမှာဇွဲနဘဲနဲ့နေဖို့ဆုံးဖြတ်ထားသူတွေ ရဲ့အဖို့ရာမှာ ဒီလိုအပ်ချက်ဟာ ဆုံးရှုံးမှုကိုကြိုတွက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားရတဲ့ အခြေခံအကျဆုံး လိုအပ်ချက်တခု ဖြစ်ပါ တယ်။\nအမှန်မှာ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခြင်းဟာ အစိုးရဝါဒ ဝေဖန်သူတွေရဲ့ ဘဝအစိတ်အပိုင်း အကြီးကြီးတခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေဟာ အခွင့်အရေးဆုံးရှုံးမှုလမ်းကြောင်းကိုလျှောက်ဖို့ တမင်္ဂလာ ရွေးချယ်တတ်ကြပါသလဲ။Max Weberကတော့ နိုင်ငံရေးသမားတွေအဖို့ အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်စေနိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးတဲ့အရည်အချင်း ၃ ခုဟာ စိတ်ဓါတ်ပြင်းထန်ခြင်း၊ တာဝန်သိခြင်းရယ်၊ အရေးကြီးတာနဲ့အရေးမကြီးတာကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်းရယ် ဖြစ် တယ်လို့ ပြောပါတယ်။\nပထမအချက်ဖြစ်တဲ့ စိတ်ဓါတ် ပြင်းပြင်းထန်ထန်နဲ့ ခွန်အားစိုက်ထုတ်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်တယ်လို့ အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ဆိုပါ တယ်။ အဲဒီလို စိတ်ဓါတ်ပြင်းထန်မှုမျိုးဟာ ဘေးအန္တရာယ်အများဆုံး နိုင်ငံရေးမျိုးဖြစ်တဲ့၊ အစိုးရဝါဒကို သဘော မတူတဲ့နိုင်ငံရေးမှာ ပါဝင်ပြီးလုပ်ကိုင်သူတွေအဖို့ အလွန့်အလွန် အရေးကြီးပါတယ်။\nကျန်တဲ့ နိုင်ငံသားများနဲ့ တသီးတခြားလောကမှာနေထိုင်ဖို့၊ အစိုးရဝါဒ ဝေဖန်မှုလောကမှာနေထိုင်ဖို့၊ ကြေညာပြီး တော့ဖြစ်စေ၊ မကြေညာဘဲနဲ့ဖြစ်စေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူ လူတိုင်းလူတိုင်းရဲ့ အတွင်းသဏ္ဌာန်မှာအဲဒီလိုစိတ်ဓါတ် ပြင်းထန်မှုမျိုး ရှိနေရပါတယ်။\nဒီလောကမှာ နေထိုင်သူ လူထူးလူဆန်းတွေကို အမှတ်အသားပြုနိုင်ဖို့ရာ၊ အပြင်ပန်း လက္ခဏာရယ်လို့တော့ မရှိပါ ဘူး။ အဲန်အယ်လ်ဒီ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ရုံးဖွင့်တဲ့ရက် ဘယ်ရက်မဆို လာကြည့်ပါ၊ ရေစိမ်ခံ အကြမ်းခံ အဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် စီစဉ်ထားတဲ့ ခနောနီ ခနော်နဲ့ ပုံမလှ ပန်းမလှ ခပ်ရိုးရိုး အဆောက်အဦ ကလေးတခုပါ။ ဒီအဆောက်အဦကို“အဲန်အယ်လ်ဒီ တင်းကုပ်”ဆိုပြီး အခေါ်ခံရတာဟာဖြင့်တကြိမ်မကတော့ပါဘူး။\nဒီလို ခေါ်ကြတဲ့ သူတွဟော စာနာတဲ့စိတ်နဲ့ရော ၊ မကြာခဏဆိုသလို ချီးကျူးတဲ့စိတ်နဲ့ရော ပြုံးပြီး ခေါ်ကြလေ့ရှိတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ကလည်း စိတ်မဆိုးပါဘူး။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာမှာ သြဇာ သက်ရောက်မှု အကြီးမားဆုံး လှုပ်ရှားမှုတခုဟာ တင်းကုပ် တခုထဲမှာ အစပြုခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။\nကျွန်မတို့ရဲ့ လူနေစရာ ကျပ်ကျပ်တည်းတည်းနဲ့ ခပ်စုပ်စုပ် ရုံးခန်းမှာ သူလိုကိုယ်လို ပုံပန်းသဏ္ဌာန် အများကြီး ပေါက်တဲ့လူတွေကို မိတ်ဆွေတို့ တွေ့ ရပါလိမ့်မယ်။ ကဗျာဆန်ဆန် ပုံမကျပန်းမကျ ဆံပင်ပုံစံကြီးနဲ့ အဲဒီ သက်ကြီး ရွယ်အိုကြီးက သတင်းစာဆရာ လက်ဟောင်းကြီး တယောက်ပါ၊ သူက အစိုးရဝါဒ ဝေဖန်သူ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး\nဒေါ်စုပြောတဲ့ ကဗျာဆန်ဆန် ပုံမကျပန်းမကျ သက်ကြီးရွယ်အို သတင်းစာဆရာကြီး\nထောင်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ၂ဝ ကြာပြီး လွတ်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ စိတ်မချမ်းမြေ့ဘွယ်ရာအတွေ့အကြုံတွေအကြောင်း စာအုပ်တအုပ်ကို ချက်ခြင်း ကောက်ပြီးရေးပါတယ်။ စာအုပ် နာမည်က(Is This A Human Hell) (ဘာလဲဟဲ့ လူ့ငရဲ )တဲ့။ ဗမာပြည်မှာ ယုံကြည်ချက်ကြောင့် အကျဉ်းကျနေသူတွေ ထောင်နဲ့ချီအောင် ရှိနေဆဲဆိုတာကို အမှတ်ရ နေစေဖို့အတွက်ဆိုပြီး သူကထောင်အင်္ကျီ အပြာရောင်ကို အမြဲ ဝတ်ပါတယ်။\nမျက်နှာမှာ သောကအရိပ်အရောင် ကင်းရှင်းတဲ့ ဟောဒီ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ မျက်မှန်နဲ့ အမျိုးသမီးကတော့ ထောင် ထဲမှာ ၉ နှစ်နေခဲ့ရသူ ဆရာဝန် တယောက်ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်မှာ သူလွတ်လပ်လာတဲ့အချိန်က စလို့ သူဟာ ကျွန်မတို့ ပါတီရဲ့ လူမှုရေးနဲ့လူသားဒုက္ခကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ ဝင်ရောက်ပြီး အားလပ်ရက် ရယ်လို့ မရှိအောင် လုပ်ကိုင်နေခဲ့ပါတယ်။\nအသက် ဂဝ ကျော် အရွယ်ပိုင်းရောက်နေတဲ့ ခင်ဖို့ကောင်းတဲ့ အဖွားအိုကြီးတချို့လည်းရှိပါတယ်။ သူတို့ဟာ ၁၉၉၇ ခုနှစ်က စပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ ရုံးခန်းကို မှန်မှန် ရောက်လာလေ့ရှိသူတွပေါ့။\nအဲဒီနှစ်ဟာ ကျွန်မတို့အဖို့ ဆူနာမီ ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီး ရိုက်ခတ်ခဲ့တဲ့နှစ်တနှစ်ပါဘဲ။ အဲဒီနှစ်မှာ ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်မှု လှိုင်း လုံး အကြီးကြီးရဲ့ဒဏ်ကြောင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီမိုကရေစီအရေးလှုပ်ရှားနေသူ အမြောက်အမြားဟာ ထောင်ထဲ ရောက်ကုန်ခဲ့ပါတယ်။\nခင်မင်စရာကောင်းတဲ့ အဖွားကြီးတွေလည်း လာကြတယ်လို့ ဒေါ်စုက ရိုးရိုးလေးပြောပါတယ်\nကျွန်မတို့ပါတီရဲ့ အစည်းအဝေးတခုမှာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသူတွေရဲ့ ဇနီး သားမယားတွေကိုရော သားငယ်၊ သ မီးငယ်တွေကိုရော၊ မိအိုဖအိုတွေကိုရော ကျွန်မက ပြောပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဆောင်ရွက်နေတဲ့အရေးကို ညီညီညွတ် ညွတ်နဲ့ ထောက်ခံကြပါ။ ကျွန်မတို့ဟာ လက်မြှောက်အရှုံးပေးမှာမဟုတ်ကြောင်း၊ ထောင်ထဲမရောက်ဘဲကျန်ခဲ့တဲ့ ကျွန်မတို့တတွေဟာ ထောင်ထဲရောက်လို့ လွတ်လပ်ခွင့် ချုပ်ခြယ်ခံရသူတွေရဲ့ အလံတော်ကို ကောက်ကိုင်ခဲ့ကြတဲ့ သတ္တိခဲတွေအထဲမှာ အခုန ပြောတဲ့ ခင်ဖို့ ကောင်းတဲ့ အဖွားအိုကြီးတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။\nသူတို့ဟာ ခိုင်မြဲတဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အား ကြီးကြီးမားမားနဲ့ အလံတော်ကို ကိုင်စွဲမြဲ ကိုင်စွဲနေကြပါတယ်။…\nဘီဘီစီ(မြန်မာပိုင်း)၏ ဘီဘီစီ ရေဒီယိုဖိုးမှ ပို့ချချက် ဘာသာပြန် တင်ဆက်မှုကိုကူးယူဖော်ပြပါသည်။\nBURMA STAR GROUP (ဆက်ပါဦးမယ်)\n၂၀၁၁ ဇူလိုင် ၂၈\nThis entry was posted on July 28, 2011 at 1:09 pm and is filed underိdaw aung san suu kyi.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.