ဂေဇက်ဆီမီနာ-၃ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း နှင့် ဦးစီးဦးဆောင်ပြုခြင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဂေဇက်ဆီမီနာ-၃ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း နှင့် ဦးစီးဦးဆောင်ပြုခြင်း\nဂေဇက်ဆီမီနာ-၃ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း နှင့် ဦးစီးဦးဆောင်ပြုခြင်း\nPosted by thit min on Jan 21, 2012 in Creative Writing, Editor's Choice, Society & Lifestyle, Think Different | 37 comments\nIndividual reform ဂေဇက်ဆီမီနာ\nအားလုံးသော ဝင်ရောက်ဖတ်ရှူ့သူများကို ပထမဦးစွာ မင်္ဂလာပါလို့ နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။\nကျနော်တို့ ဂေဇက်ဆီမီနာကို ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးကြတဲ့ အခါ တော်တော်များများဟာ လာဖတ်သွားတယ်\nဆိုတာတွေ့ရပါတယ်။ဆီမီနာ -၂ မှာ လာဖတ်သူ ထောင်ကျော်ရှိကြောင်း စာရင်းအရ သိရလို့ လူတထောင်\nကျော်တက်သော ဆီမီနာတခုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။(Hits ကိုကြည့်ပါ။) သို့ပေမဲ့ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးသူကတော့\n၆၀ နဲ့ ၇၀ ကြားသာရှိခဲ့တာကို ကော်မန့်တွေအရ သိရပါတယ်။\nနောက်တခုကတော့ မpadonmar ကခုလို ပြော(ကော်မန့်ပေး)လာပါတယ်။\nဒီ post လေးကို မှော်ဆရာဂရုမှာတွေ့လိုက်ရပါတယ်။\nအစိမ်းရင့်ရင့်ဆိုသူလေးက တင်ထားတာပါ။ကြိုက်လို့ share လိုက်တာနေမှာပေါ့။\nကိုသစ်သိအောင် အကြောင်းကြားတာပါ။ ကိုသစ်စာတွေက များများပျံ့နှံ့လေ ကောင်းလေလို့မြင်ပါတယ်။\nကျနော် ဆိုလိုချင်တာက လူတော်တော်များများက ပြုပြင်လိုစိတ်ရှိတာ၊ပြုပြင်ရမယ်လို့သိလာတာ၊\nနည်းလမ်းလေးတွေ တွေ့ရင်အချင်းချင်းလက်တို့ချင်တာ ၊ပြုပြင်ကြတာတွေ (ရှိမယ်)ရှိနေတယ်ဆိုတာ\nဝမ်းသာစွာသိရပါတယ်။ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့လဲ တိုက်တွန်းချင်တာပါ။\nဒီနေရာမှာ တခုတော့ ပြောချင်ပါတယ်။ မန်းဂေဇက်ရဲ့စာတွေ (အခုဆိုတီတီနုစာကိုသယ်သွားပြန်တယ်ပေါ့ဗျာ)\nမန်းဂေဇက်ဟာတဦးကောင်းတယောက်ကောင်း ရေးတယ်ဆိုတာထက် ကော်မန့်များရဲ့\nအဖြည့်အစွက်အင်အားက မသေးလှပါဘူး။ ကော်မန့်ရေးသူများရဲ့ ကောင်းသောအကြံဉာဏ်များကို\n-ကျနော် အခု ဒီ ဆီမီနာအမှတ် ၃ ကို မန်းဂေဇက်ရဲ့ ပင်တိုင်ရေးသူတွေထဲက သုံးဦးရဲ့ စာတချို့ကို\nမှီငြမ်းရေး သားမှာပါ။ ကျနော်ရဲ့ သွားနေတဲ့ တဦးချင်းပြုပြင်ရေးလမ်းကြောင်းနဲ့ တဲ့နေတဲ့ စာတွေမလို့\n-ကာယကံရှင်တွေကိုလည်းကျနော် ခွင့်ပြုချက်တောင်းထားပြီးမှ ကိုးကားတာပါ။\n-နောက်တခုကတော့ ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ စကားလုံးများကိုအတတ်နိုင်ဆုံးမသုံးဘဲ ရေးသားပါ့မယ်ဆိုတာပါ။\nအဲဒီလို ဆိုတော့ ဒီတပါတ်ဆီမီနာကို ဆွေးနွေးမှုပုံစံကတော့\n၂-ကျနော်ကဘဲ ဦးဆောင်ပြီး ဆွေးနွေးပါမယ်။\n၅-ဆွေးနွေးချက်တွေထဲက (ကော်မန့်တွေထဲက) ထိရောက်သောဆွေးနွေးမှုများကို\nအချိန်နဲ့အလိုက် ဒီ ပို့စ်ထဲကိုဖြည့်စွက်တင်ပြပေါင်းစပ်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၆-ဆီမီနာ-၄ အတွက် ဦးစီးဦးဆောင် ဆွေးနွေးမဲ့သူကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။\nအလှဲ့ကျနဲ့အကြောင်းအရာမျိုးစုံကို စနစ်တကျ ဆွေးနွေးတာမျိုးဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းပါ။\nအဲဒီလို ဆိုတော့ ဒီတပါတ်ဆီမီနာကို အချက် ၃ ချက် ကိုမူတည်ပြီးဆွေးနွေးသွားဖို့ပါဘဲ။\nကိုယ့်ကိုကိုယ်အကောင်းဆုံးပြုပြင်ရေးအတွက်လိုအပ်ဆုံး အရာလို့ပြောရရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှု\nသင်ကိုယ့်သင် “နေရာ” ပေးဖို့လိုပါလိမ့်မယ်။ သူများလာပေးစရာမလိုပါဘူး။ ကိုယ့်အစွမ်းအစနဲ့လုပ်နိုင်ပါတယ်။\nဆီမီနာ ၂ မှာဆွေးနွေးခဲ့တာက အင်ဒီဗီဂျူရယ်(တဦးချင်း) ပြုပြင်ရေးပါ။ တော်တော် စောစောထဲကကျနော်\nပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ အစိုးရမပြောင်းမှာမကြောက်ပါဘူး ကျနော်တို့ခင်ဗျားတို့အဆင် သင့်မဖြစ်မှာကို ဘဲ\nကြောက်တာပါလို့။ ဟုတ်ကဲ့ ခုဆို ပွင့်လင်းမှုလေးတွေရလာပါပြီ။ ကျနော်တို့ တိုးပြီး\nကိုယ့်ဟာကိုယ်ကောင်းအောင် ပြုပြင်ရေး ပိုလို့လုပ်သင့်သွားပါပြီပေါ့ခင်ဗျာ။\nအဲဒီနေရာကို မသွားခင် လူ့သဘာဝကို လေ့လာကြည့်ချင်ပါတယ်။\nစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်အရ အဆင့်သုံးဆင့်ကိုတွေ့ရပါတယ်။\n၁။ အခြေခံအဆင့်– လူ့မူရင်းသဘာဝ\nသူက တောင်ပေါ်မှာအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းတဲ့လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ ပင်လယ်ကိုအမှီပြုကြီးပြင်းခဲ့ရတဲ့\nလူသား သဘာဝမတူနိုင်ပါဘူး။ ဇီဝသဘောအရ မျိုးရိုးဗီဇသဘောအရ သူ့အသိတရားမှာရှိနေပါလိမ့်မယ်။\nဒါပေမဲ့ တူညီချက်ကတော့ “လူ”ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အများစုကတော့\nလောကမှန်ကန်ချက် (ယူနီဗာဆယ်ထရု)ကိုတော့ ဘယ်မှာဘဲနေနေ လက်ခံသူများတော့ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။\nအဲ တခုပါဘဲ။ မိရိုးဖလာတွေကိုတော့ မပယ်နိုင်၊ မဖျောက်နိုင်ဖြစ်နေ နိုင်ပါတယ်။\nလူသားဟာတယောက်ထဲ နေ လေ့မရှိပါဘူး။ ပုံမှန်အနေအထားတွေကိုဘဲ စဉ်းစားကြည့်ရင်\nကလေးတယောက်ဟာမိသားစု ဘဝတခုရှိမယ်၊ နောက်တော့ ကျောင်းတက်မယ်၊ အလုပ်ဝင်မယ်၊\nအပေါင်းအသင်းတွေရမယ်၊အိမ်ထောင်ပြုမယ်။ စီးပွါးရေး၊လူမှုရေး၊ ဘာသာရေး အဖွဲ့တွေမှာပါ ဝင်မယ်\nဆိုတော့ “အဖွဲ့” ပုံစံထဲကို အလိုလိုဝင်သွားတာပါဘဲ။\nအဖွဲ့ မဝင်ဘဲ သီးသီးသန့်သန့်တွေလဲရှိမယ်ပေါ့။\nဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပါတ်ဝင်းကျင်က သူ့ကို “သင်”ပါတော့တယ်။\nလူတွေနဲ့ ဘယ်လိုပေါင်းသင်းဆက်ဆံရမယ်ဆိုတာလဲ သင်ယူမှူတခုပါ။\nအဲဒီလိုတွေသင်ယူရင်းနဲ့ လူတွေဟာ လုပ်သင့်/မလုပ်သင့်တွေ ကို နားလည်လာရပါတယ်။\nပြောရရင် ယဉ်ကျေးမှုက အမှတ်တစ်မှာ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇအသိတရားကို\nထိန်းကြောင်းပြုပြင်ပေးတယ်ဆိုတာပါ။ လေ့လာ”သင် ယူရမဲ့အဆင့်”ပါ။\nပြုပြင် ထိန်း သိမ်းမှုမပြုသူများရှိပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် နံပါတ်နှစ်စိတ်အဆင့်လယ်ဗယ် မတက်လာတော့ပါဘူး။\nဒီအပိုင်းက စားဝတ်နေရေးပြည့်စုံမှုကနေ လူတလုံးသူတလုံးဖြစ်ရေးအထိ အလွန်အရေးပါ၊ပါတယ်။\nလူတဦးချင်းစီရဲ့ သီးသန့် အရည်အသွေးပါ။ ထူးခြားခွဲထွက်သူများတောင်ရှိပါတယ်။\nဒါဆို ဒီအဆင့်က နှစ်ချက်ရှိပါတယ်။\nနံပါတ်တစ်အချက်က သင်ယူမှု ပိုမိုလိုအပ်ပါတယ်။ စာကောင်းပေမွန်များဖတ်ရှူ့ခြင်းမှစပြီး၊ ဆွေးနွေးပြောဆို\nခြင်းအပြင် အပြင်းအထန် ဆည်းပူး ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းတွေ လိုအပ်လာပါပြီ။\nဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အသိဉာဏ်အမွေရခြင်းပါ။ ဆရာတယောက်ယောက်ဆီကလဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မိဘဆီကလဲဖြစ်နိုင်ပါ\nတယ်။ ပြောရရင် စံပြုနမူနာပုဂ္ဂိုလ်(role model) ဆီက ရလိုက်ခြင်းမျိုးပါ။\nလက်ဦးဆရာမည်ထိုက်စွာသား ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဘ တို့က အစပြုလို့ အသက်မွေးခဲ့ရာလမ်းကြောင်းတလျှောက်\nသင် မသိလိုက်ဘဲ များစွာ “အမွေ” ရနိုင်ပါတယ်။သိတယ်ဆိုရင်တော့အပေါ်ကအချက်ပါ၊ သင်ယူခြင်းပေါ့။\nဒီနေရာမှာ မမိုးဇက်ရဲ့ (ကလေးများ မိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားတတ်စေရန်)\n( )ထဲကစာသားများကတော့ ကျနော့ ဖြည့်စွက်ချက်များပါ။\nမိဘတိုင်းသည် ကလေးတိုင်းအတွက် role model ဖြစ် ပါသည်။\n(အရွယ်ရောက်ချိန်တွင် သင် စံပြုနမူနာပုဂ္ဂိုလ်-role model တဦး ရှိ/ရှာ ထားရန်လိုပါသည်။)\nအဓိကအချက်မှာ “စံ” များကို သတ်မှတ်ပေးခြင်းနှင့် ကလေးရောမိမိကိုယ်တိုင်(မိဘ) ပါလိုက်နာခြင်းဖြစ်ပါသည်။\n(သင်ချမှတ်သော စည်းကမ်း သင်လိုက်နာပါ)\nတာဝန်သိတတ်ခြင်း၊ (ပေါ့ပေါ့နေပေါ့စားလူ မဖြစ်ရေး)\nရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ (မုသားပြောသူ၊ ကောက်ကျစ်ဉာဏ်များသူမဖြစ်ရေး)\nရိုသေလေးစားခြင်း၊ (အသက်အားဖြင့် ဂုဏ်အားဖြင့်ကြီးသူ၊လူလူချင်း မာန်မာနဖြင့်မဆက်ဆံရေး)\nသနားညှာတာ ကြင်နာတတ်ခြင်း၊ (အများအကျိုးဆောင်တတ်သူ၊ အကူအညီပေးတတ်သူဖြစ်ရေး)\nရဲရင့်ခြင်း (ပြတ်သားခြင်း၊ဦးဆောင်နိုင်ခြင်း နှင့် အခက်အခဲအတားအဆီးများကိုကျော်လွှားနိုင်သူဖြစ်ရေး)\nစသာဝေါဟာရများကို အမြဲတမ်းအသုံးပြုပြီး ကလေးများနားလည်အောင် ရှင်းပြပြောဆိုပေးပါ။\n(ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန် စစ်ဆေးပြီး လိုအပ်ချက်ကို တတ်နိုင်သလောက်၊ ပြုပြင်နိုင်သလောက်ပြုပြင်ပါ)\n၁။ ကလေးအား ဝေဖန်ခြင်းတက် ချီးမွမ်းခြင်းကိုအလေးထားပေးပါ။\n(ကိုယ့်ကိုကိုယ် လွန်စွာအပြစ်တင်ခြင်းသည် စိတ်ကျရောဂါရစေပါသည်)\n၂။ ကလေးတိုင်းသည် မိဘများကိုအတုယူကြပါသည်။\nအကယ်၍ မိမိသည်သတ်မှတ်ထားသော စံထက်နိမ့်ကျသော အပြုအမူမျိုးကို ပြုလုပ်မိလျှင် ကလေးအားမိမိမှား\nသွားသည်ဟု ၀န်ခံပြောဆိုပြီး တောင်းပန်ရန်ဝန်မလေးပါနှင့်။\n(မိမိ အမှားကို မိမိကိုယ်ကို ဝန်ခံပြီး၊ နောက်မမှားအောင်လုပ်မည်ဟု ကတိပေးပါ)\n၁။ ကလေး၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုခုကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ပဲ\nကလေး၏အရှိအတိုင်း အချစ်ခံရသည်ဟု ကလေးအားခံစားရစေခြင်းမှာ လွန်စွာအရေးကြီးပါသည်။\n(လူတို့၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ကြွားဝါခြင်း၊ ဂုဏ်ဖော်ခြင်းများအသုံးပြုပြီး\n၂။ ကလေးသည် သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော ပန်းတိုင်များသို့ရောက်ရှိအောင်မြင်ခြင်းသည်\nကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်ရာတွင် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပါသည်။\n(တတ်နိုင်သမျှ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပါ၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သောအသေးအဖွဲများကိုမည်သူ့အကူအညီမှ\nမယူဘဲ ပြီးမြောက်သည်အထိ ဇွဲနဲ့လုပ်ဆောင်ပါ)\n၃။ ရွေးချယ်မှု အခွင့်အရေးနှင့် ပါဝင်လုပ်ဆောင်မှုကို အားပေးပါ။အခြားသူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ခြင်းမှ\n(သူများနှင့် နှိုင်း၍ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စိတ်ဒုက္ခပေးမှုကို ရှောင်ပါ၊ သင့်ကိုသင်သာ နှိုင်းယှဉ်ပါ။\nမနေ့ကသင်နှင့်ယနေ့သင်။ သင့်ကိုယ်ပိုင် ဂရပ်နှင့်သာ မနေ့ကထက် ဒီကနေ့ တိုးတက်ဖို့လုပ်ဆောင်ပါ)\nကဲ မိတ်ဆွေ သင့်မှာ အဲဒီလိုအပ်ချက်တွေရှိနေခဲ့ရင် ငယ်ငယ်က ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာသိနိုင်ပါပြီ။\nခု ဒီစာကို ဖတ်နေသူဟာ ကကိုယ်ဟာကိုယ်ပြုပြင်နိုင်တဲ့အရွယ်ဆိုရင် ဒီလိုပြန်စဉ်းစားရအောင်ပါ။\nသင့်ကိုယ်သင် မိဘ နေရာမှာ ထားပါ။ တချိန်တည်းမှာဘဲ သင့်ကိုသင် ကလေးနေရာမှာထားပြီးလမ်းပြကြည့်ပါ။\nတဆက်တည်း မ pooch ရဲ့ အငုံစိတ် ၊ သိမ်ငယ်စိတ် ၊ ယုံကြည့်မှုမရှိတတ်တဲ့စိတ် ဆိုတဲ့ ပို့စ်ထဲက\nမပူးခ်ျရဲ့ ရောဂါရှာဖွေရေးနှင့် ဆေးနည်းလေးများ ကို တင်ပြချင်ပါတယ်။\n(မူရင်းကို ဖတ်ချင်သူများအတွက်ကတော့ http://myanmargazette.net/92911/arts-humanities)\nသိမ်ငယ်စိတ်၊ အငုံစိတ်ရှိသူများ၏ အကြောင်းရင်းတချို့\n၁။ အိမ်ထောင်ဖက်အချင်းချင်း ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ရှိတဲ့ဒေါသတွေ ကို ကလေးအပေါ်မှာ ဖိတတ် ရိုက်နှက်တတ်တဲ့\nအခါမှာ ကလေးတွေ က စိတ်ရိုင်းဝင်တတ်ပါတယ်။ ထိန်းရသိမ်းရလည်း ခက်တတ်သလို ဆိုဆုံးမလွယ်တဲ့\nသူတို့လူကြီးဖြစ်လာတဲ့အခါမှာလည်း အများစုက ထစ်ခနဲရှိ လက်ပါတတ်တာမျိုးပါ။\nဒါလည်း အငုံစိတ်က လာတဲ့ အကျိုးဆက်ပါ။\n၂။ တချို့လူတွေ က အတန်းပညာမသင်ရ တတ်ပါဘူး။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် လူချမ်းသာဘ၀က\nု ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင် သူဘယ်လောက်ချမ်းသာ ချမ်းသာ အတန်း ပညာနဲ့ပတ်သတ်တဲ့\nသိမ်ငယ်စိတ်က မသိမသာနဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ။\n၀ပ်ရှော့ဆရာက သူ့တပည့်လေးကို ၁၀ တန်းတောင် အောင်ထားပြီး ဒါလေးတောင် မသိရကောင်းလားဆိုပြီး\nထပ်ခါ ထပ်ခါ အက်ကြောင်းထပ်အောင် ဆဲရေးတိုင်းထွာနေတာမျိုးကို ကျမ ကြားဖူး မြင်ဖူးသည်။ မလိုအပ်ပဲ\n၁၀ တန်းအောင်တာကို အပ်ကြောင်းထပ်နေတာပါ။\n၃။တချို့တွေ ကျပြန်တော့ ကျင်လည်ရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ပြီး အားငယ်တတ်တဲ့ အငုံစိတ်တွေ\n၄။ သိမ်ငယ်စိတ် အနုအရင့် ကို လိုက်ပြီး လူတွေ နည်းနည်းကွဲလာသည်။\nအသိုင်းအ၀ိုင်းတခုကြားမှာ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်တဲ့အခါမျိုးမှာ ပိုသိသာလာသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ\nရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်ခုစလုံး မှာပါ ကြီးကြီးမားမား ဒဏ်ရာ အနာတရဖြစ်ခဲ့ဖူးသူက အသိုင်းဝိုင်းတခုကြားမှာ\nယုံကြည်မှု ပျောက်နေတတ်သည်။ သံသယစိတ်တွေလည်း များတတ်သည်။\nအဲ့လို ယုံကြည်မှု ပျောက်နေတဲ့သူအတွက်\n(၁)အကောင်းမြင်တတ်တဲ့စိတ် ( positive thinking) လေးရှိဖို့လိုတယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။\n(က)အမှားအမှန်ကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ ဥာဏ်ပညာ၊\n(ဂ)တဖက်သားအပေါ်မှာ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်၊ သနား ကြင်နာစိတ်လေး ရှိဖို့ လိုပါတယ်။\n(၂) အိုင်းစတိုင်းက ပြောပါတယ်။\nတယောက်နဲ့ တယောက် ဆက်ဆံချင်လို့ ပေါင်းသင်းချင်ရင် ယုံကြည်မှု တံတား ထိုးတာပါတယ်။\nလူတွေနဲ့ မဆက်ဆံ ချင်တော့လို့ တယောက်ထဲ နေချင်တဲ့သူသာ အုတ်တံတိုင်းတွေ ကာလိုက်တာပါ။\nယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့ ဆိုရင် နံရံတွေ ဖျက်ပြီး တံတားတွေ ဆောက်ဖို့ လိုပါတယ်။\nဒါလေးက ယုံကြည်မှု ပျောက်နေတဲ့ သူအတွက် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမဲ့ နည်းပါ။\n(၃)ယုံကြည်မှု ရှိပြီးသား အသိုင်းအ၀ိုင်းဆိုရင်တော့ ဂန္ဓီပြောတာလေးကို စဉ်းစားကြည့်ရအောင်ပါ။\n“အားနည်းသူတွေဟာ ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်တတ်ဘူးတဲ့”\n“အားရှိတဲ့ လူမှသာ” သူများတွေကို ခွင့်လွှတ်နိုင်တာ ပါတဲ့။\nကျနော်က လူ့စိတ်အစီအစဉ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ပါစင်နယ်လတီ(လူရည်လူသွေး) လို့ ပြောပါတယ်။\nအဲဒီ နေရာလေးကို တီချယ်တီတီနုကသူ့ရဲ့ ” အလုပ်နှင့်စရိုက် ” ပို့စ်မှာ အခုလို\nPersonality Types ဗီဇ အုပ်စု (၆) မျိုး မှာ\n(၁) လက်တွေ့ပုံစံ (The Realistic Type)\n(၂) စူးစမ်းပုံစံ (The Investigative Type)\n(၃) အနုပညာပုံစံ (The Artistic Type)\n(၄) လူဝင်ဆန့်ပုံစံ (The Social Type)\n(၅) စည်းရုံးပုံစံ (The Enterprising Type)\n(၆) စာအုပ်ကြီးပုံစံ(The Conventional Type)\n(၁) လက်တွေ့ပုံစံသမားများသည် မည်သည့်အရာမဆို လက်တွေ့ကျသည်။ စက်ကိရိယာများ\nတန်ဆာပလာပစ္စည်းများအသုံးပြု အလုပ်လုပ်ရခြင်းကို နှစ်ခြိုက်တတ်သည်။\n(လက်သမားဆရာ၊ စက်ရုံဝန်ထမ်း၊စစ်မှုထမ်း၊ ဆရာဝန်)\n(၂) စူးစမ်းပုံစံသမားများသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိကြသည်။ သင်ယူလေ့လာလိုစိတ်ရှိကြသည်။\nခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသောနည်းဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းလိုကြသည်။\n(ရဲဝန်ထမ်း၊ စုံထောက်၊ သုတေသီ)\n(၃) အနုပညာစိတ်ထားသမားများကမူ စိတ်ကူးယဉ်တတ်ကြသည်။ တွေးခေါ်စိတ်ကူး\nပုံဖော်တတ်ကြသည်။ အနုပညာဖန်တီးမှုများဖြင့် မိမိတို့ ပြောရန်ရှိသည်များကို ဖော်ပြတတ်ကြ\nသည်။ (သရုပ်ဆောင်၊ အနုပညာရှင်၊ ဓာတ်ပုံဆရာ၊ စာရေးဆရာ၊ တေးရေးဆရာ)\n(၄) လူဝင်ဆန့်သမားများသည် ဖော်ရွေတတ်ကြသည်။ ကူညီတတ်ကြသည်။ သူတစ်ပါးကို\n(ဆရာဝန်၊ ဆရာ/ဆရာမ၊ သူနာပြု )\n(၅) စည်းရုံးရေးသမားများသည် ဖော်ရွေရွှင်ပျ ပွင့်လင်းသော စရိုက်ရှိကြသည်။ သူတစ်ပါး\nကို စိတ်ပါလာစေရန် သိမ်းသွင်းနှိုင်ကြသည်။ ဦးဆောင်စွမ်းရည်ရှိကြသည်။\n(မန်နေဂျာ၊ နိုင်ငံရေးသမား၊ ဧည့်လမ်းညွှန်)\n(၆) စာအုပ်ကြီးပုံစံသမားများသည် အရာရာတွင် သတိရှိကြသည်။ စည်းမျဉ်းအတိုင်း\nလုပ်ကိုင်လိုကြသည်။ သမရိုးကျ လုပ်ငန်းစဉ်များထဲမှ ဖောက်မထွက်လိုကြပေ။\n(စာရင်းကိုင်၊ အတွင်းရေးမှူး၊ စာကြည့်တိုက်မှူး)\nအထက်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း မိမိတို့ ကိုယ်စီရှိကြသည့် စရိုက် ကို ဆန်းစစ်ပြီးနောက်\nမည်သည့် ဗီဇအုပ်စုတွင် မိမိပါဝင်နေကြောင်း လေ့လာကြည့်ပါလျှင် အလုပ်အကိုင်\nရွေးချယ်ရာတွင် အနည်းနှင့်အများ အံဝင်ဘွယ်ရာရှိလာနှိုင်မည်ဟု ယူဆမိပါသည်။\nလူဝင်ဆန့်ပုံစံနှင့် စည်းရုံးပုံစံတို့သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှူရှိသူများဖြစ်ရန် လုံးဝသေချာသည်။\nကျန်သူများက ၅၀/၅၀ ပေါ့။\nဒါဆိုလူဝင်ဆန့်ရန် စည်းရုံးတတ်ရန် ဘယ်လို အကျင့်၊စိတ်ဓာတ်တွေရှိသင့်လဲဟု မေးရန်ဖြစ်လာသည်။\nအမျိုးသုံးဆယ်ဖော်ပြထားသော တီချယ်တီတီနု၏စာမှ ကောက်နှုတ်စဉ်းစားရန်ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကိုယူ\nလက်တွေ့ပုံစံ/ စူးစမ်းပုံစံ/အနုပညာပုံစံ /လူဝင်ဆန့်ပုံစံ /စည်းရုံးပုံစံ/ စာအုပ်ကြီးပုံစံ\nအစရှိသဖြင့် ၁၂ မျိုး ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။\nမမိုးဇက်၏ ကလေးဘဝ စံပြုနမူနာပုဂ္ဂိုလ်(role model) ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်\nမပူးခ်ျ၏ အငုံစိတ်၊သိမ်ငယ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နေစိတ်ထား\n(တီတီနုကအမျိုး-၃၀ပြထားပေးပါသည်) များ၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာခြင်းပင်ဖြစ်ပါသည်။\nအချုပ်ကိုဆိုရလျှင် မမိုးဇက်နှင့် မပူးခ်ျတို့က အကြောင်းရင်းများကိုဖော်ပြသည်။\nအကြောင်းကြောင့် အကျိုးတရားများဖြစ်လာပြီး၊ ထိုအကျိုးတရားများကပင် တဖန်အသစ်\nအကြောင်းရင်းဖြစ်လာကာထပ်ဆင့်အကျိုးဆက်များဖြစ်ပုံကို အလုပ်နှင့်သင့်တော်ရာဗီဇ ရှိရေးဟု\nအဲဒီ ဗီဇ များအရအသက်ရှင်နေထိုင်လုပ်ကိုင်ကြရင်း………….\nအပိုင်း ၃ ခုအနက် အပိုင်း ၂ ခု ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်ကလေးတွေကို ဖော်ပြပေးပါ့မယ်။\nဖြည့်စွက်မှုများနှင့် ဆွေးနွေးမှုများ ကိုလွတ်လပ်စွာဆောင်ရွက်နိုင်ပါတယ်။\nကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှူတည်ဆောက်ခြင်းအတွက် (၁၄) ချက်\n၁။ကိုယ့်အားနည်း ချက်ကို ကိုယ် သိပါ။စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားနည်းချက်များကို ပြင်ဖြစ်အောင်ပြင်ပါ။\n၃။ ပြီးပြည့်စုံသော သူ မရှိဟု သိထားပါ။\n၅။ တစုံတရာရရှိခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်တတ်ပါစေ။\n၆။ အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်သော အတွေးရှိပါစေ။\n၇။မှန်ကန်သောစကားကို လေးလေးနက်နက် ထောက်ခံတတ်ပါစေ။\n၁၀။ကောင်းမယ်ထင်၍သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ့်စည်းကမ်းများ ကိုယ်လိုက်နာရန်မပျက်ကွက်ပါနှင့်။\nရှက်တတ်သောစိတ်ကိုဖျောက်ရန် အင်အားအဖြစ် အကျင့်စာရိတ္တ၊ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ပါစေ။\n၂။ ရှိတာ၊သိတာ မျှဝေပါ။\n၅။ ကိုယ့်အလုပ်/တာဝန် ကိုအကောင်းဆုံးလုပ်ပါ။\n၆။ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရန် မမေ့ပါနှင့်။\nအဲဒီ အချက်တွေပြည့်စုံသွားခဲ့ရင်တော့ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုနိုင်ပါပြီ။\nဦးစီးဦးဆောင်ပြုနိုင်တဲ့ ဥပမာလေးတခုကို ဆက်လက်ဖြည့်စွက်တင်ပြပေးပါတယ်။\nကော်မန့်များထဲက ကောက်နှုတ်ချက်တချို့ကို ဒီအောက်မှာ ရေးပါ၊မယ်။\nဆီမီနာ ၄/၅/၆ အစရှိသဖြင့် ကိုဦးဆောင်ဆွေးနွေးလိုသူကိုလည်း မှတ်တမ်းပြုပေးပါမယ်။\nပညာရပ်များကို မပြတ် လေ့လာဆည်းပူးခြင်း ကို ထည့်ပေးချင်ပါတယ်\nတတ်နိုင်တာလေးကူညီပေးပါ။ ဆိုတဲ့ နေရာမှာ တတ်စွမ်းသမျှ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ ကို ထည့်ပေးချင်ပါတယ်\n3.အရာအားလုံးကို နှလုံးသားနဲ့ လုပ်ပါ\n4. ပြန်ရချင်လိုစိတ်နဲ့ ပေးတဲ့ အပေးမျိုးတွေနဲ့ ပေါင်းစည်းလုပ်ကိုင်တဲ့နေရာမှာ မလုပ်သင့်ဘူး\nကိုပေါက်(မန္တလေး) says: မိမိကိုယ်မိမိယုံကြည်ဘို့က အလိုအပ်ဆုံးအချက်ကတော့မိမိအရည်အချင်းကို\nမိမိ အမှန်အတိုင်းသိ အရှိအတိုင်းလက်ခံရဲတဲ့သတ္တိမွေးထားရမယ်ဆိုတဲ့အချက်လို့ထင်မြင်မိကြောင်းပါ။\nMaMa says: စိတ်ကောင်းရှိပါ၊ ရိုးဖြောင့်ပါ၊ ကိုယ်ချင်းစာတရားထားပါ\nစိန်ပေါက်ပေါက် says: ပေါင်းစည်းလုပ်ကိုင်တဲ့နေရာမှာ\nကိုယ်စီကိုယ်စီ မာန်မာန လေးလဲ နဲနဲစီ ရှော့စေချင်ပါတယ်\nတစ်ဦးကို တစ်ဦး အပြန်အလှန် နားလည်မှုလဲ ပေးသင့်ပါတယ်\nပညာရပ်များကို မပြတ် လေ့လာဆည်းပူးခြင်းဆိုတဲ့ အချက်ကို ထည့်ပေးချင်ပါတယ်\nဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ် ကိုယ်တိုင် ပညာရပ်တွေကို မပြတ်လေ့လာဆည်းပူးနေမှ တစ်ချို့နေရာတွေမှာ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိမယ်လို့ ခံစားမိလို့ပါဗျ …..\n၈။တတ်နိုင်တာလေးကူညီပေးပါ။ ဆိုတဲ့ နေရာမှာ တတ်စွမ်းသမျှ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲဗျ\nနောက်ပြီး အဲဒီထဲမှာ အရာအားလုံးကို နှလုံးသားနဲ့ လုပ်ပါ ဆိုရင်ရော …..\nနှလုံးသားနဲ့ လုပ်တဲ့အခါ တာဝန်တစ်ခုလို လုပ်တာထက် ပိုပြီးကောင်းမလားလို့\nဒါပေမယ့် ပြန်ရချင်လိုစိတ်နဲ့ ပေးတဲ့ အပေးမျိုးတွေနဲ့ ပေါင်းစည်းလုပ်ကိုင်တဲ့နေရာမှာ မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ထင်မိကြောင်းပါ\n“မိမိကိုယ် မိမိ ဘုရင်အစစ်လို့ခံယူထားရင် မင်းမြောက်တန်ဆာငါးပါး မလိုဘူး”ဆိုတဲ့စကားပါဘဲ။\nဘယ်ကနေဆင်းသက်တယ် ဘယ်ကနေလာတယ်ဆိုတာမသိပေမယ့် ကျနော့်ဆရာဆီက ကျနော်ကြားတော့\nကျနော်က အဆောင်အယောင်ရှိမှ နေတတ်သူ မဖြစ်အောင်ကြိုးစားလို့နေပါတယ်။\nမိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်အောင် ကြိုးစားနေပါတယ်။\nမိမိအရည်အချင်းကို မိမိ အမှန်အတိုင်းသိ အရှိအတိုင်းလက်ခံရဲတဲ့သတ္တိမွေးထားရမယ်ဆိုတဲ့အချက်လို့\ntheory ရယ်မိမိအတွေးအခေါ်တွေရယ်ကို အများနားလည်အောင် ချပြနိုင်တဲ့ကိုသစ်မင်းကို\nချီးကျူးပါတယ် …။ ဒီလိုပိုစ်တွေတက်လာဖို့ ကျနော်တိုက်တွန်းနေတာကြာပါပြီ ။\nကိုယ်ကိုယ်တိုင် အနှစ်ချုပ်ထားတာကတော့ စိတ်ကောင်းရှိပါ၊ ရိုးဖြောင့်ပါ၊ ကိုယ်ချင်းစာတရားထားပါလို့။ (လူမျိုးစုံနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေရလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဲဒီပေတံတွေနဲ့ တိုင်းပြီး မကြာခဏ သတိပေး တိုက်တွန်းရပါတယ်။)\nခင်ဗျား နှလုံးသား ကို ကျနော်မြင်လိုက်ရပါတယ်။\nအစွမ်းကုန်ဆိုတာ လူတိုင်းအတွက်တော့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ လူများကတော့ မြင့်မြတ်စိတ်ရှိ\nကောင်းလှချည်လားဗျာ။ မင်းမြှောက်တန်ဆာမလိုတဲ့ ဘုရင် တဲ့လား။\nဒါပေါ့ဗျာ။ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ဇာတ်လမ်းမှာတော့ မင်းသားလုပ်လို့ရနေ သင့်တာပေါ့ဗျာ။\nကျနော်လဲ ဂေဇက်ရဲ့ အရည်အသွေးကိုတက်စေချင်သူပါ။ ကျနော့အင်အားကမလုံလောက်ပေမဲ့\nတတ်နိုင်တာလေး ဖန်တီးကြည့်တာပါ။ သာမန် ကော်မန့်ပေးတာနဲ့ ကွာတာကတော့ လေးနက်စွာ\nကောင်းသော အနှစ်ချုပ်လေးပါဘဲ။ လိုက်နာမှတ်သားဖို့ ဘဲလိုတာပေါ့ဗျာ။လိုက်နာချင်စိတ်ဘယ်လိုသွင်း\nယူမလဲ ဆိုတာလေး ပြောပြပေးပါလား။ ကျေးဇူးပါ။\nအဲဒီ “ဘု” တွေ ခု နေတာ များတယ်ကွနော်။ ကျော်ရအောင်ဟေ့။\nကိုယ့်ရည်မှန်းချက်ကို တည့်တည့်ကြီး ဦးတည်ထားရင်လဲ အဲဒီစိတ်ပေါ်ချိန်တောင်မရတာတော့ကြုံဘူးတယ်ကွ။\nဆွေးနွေးခြင်း ဟာ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သတိပေးခြင်း (ရီမိုင်းဒ်)လုပ်ခြင်းကိုဖြစ်စေပါတယ်။\nမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ ယခုဆွေးနွေးချက်များဟာ မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ မူဝါဒ(ပရင်စပယ်)၊စည်းကမ်းသတ်မှတ်မှု\nဖြစ်တယ်လို့ယူဆနိုင်ပါတယ်။ ဟုတ်ကဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီကိုယ့်မူဝါဒကို ကိုယ်လိုက်နာဖို့က\nလွန်စွာ အရေးကြီးတာပါ။ လူတိုင်းကောင်းသော အကျိုးအကြောင်းများကို မူဝါဒအဖြစ်ရှိနေတာကို\nပြန်လည် သတိရ လိုက်နာ မယ်ဆိုရင် မနေ့ကသင်ထက် ဒီနေ့သင် ပိုမြင့်သွားပါပြီ။\nမိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုက တော်တော်အရေးကြီးပါတယ်။\nကျွန်တော့်တူလေးတွေကို ငယ်ငယ်တုန်းက ခရီးသွားတိုင်း\nကားပေါ်မှာ မေးခွန်းလေးတွေ အပျင်းပြေသဘောနဲ့ လျှောက်မေးခဲ့ဘူးတယ်ဗျ။\n၁၆ အလီ ရွတ်ပြစမ်းတို့\nမြန်မာနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်က ဘယ်မြို့လဲတို့\nကုလအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဘယ်သူလဲတို့ စသည်ဖြင့်ပေါ့ဗျာ။\nအဲဒါလေးတွေတစ်ခုခြင်းစီကနေ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ယူရတယ်လို့\nအသိ သေးသေးလေးတွေအားလုံး စုပြီးမှ အကြီးကြီး ဖြစ်လာတယ်ပေါ့ဗျာ။\n၁၆ အလီမရလည်း ဘာအရေးလဲဗျာ။ ဂဏန်းပေါင်းစက်ရှိနေတာပဲ။\nဒါပေမယ့် ရထားတဲ့ လူက မရတဲ့လူထက် နည်းနည်းတော့ သာတယ်ထင်မိတယ်။\nနောက် အင်္ဂလိပ်စကားပြော တတ်တဲ့လူနဲ့ မတတ်တဲ့လူနဲ့ လည်း ကွာတယ်ထင်မိတယ်။\nမတတ်တဲ့လူက နိုင်ငံခြားသားတွေကြားရောက်သွားရင် အလိုလို ယုံကြည်စိတ်ပျောက်ဆုံးနေတတ်\nပါတယ်။ ကိုယ်တွေ့မို့လို့ ပြောတာပါ။\nမိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ဖို့ ချက်ခြင်းကြီးလုပ်ယူလို့ မရပဲ\nရတဲ့အချိန်လေးမှာ ရသလောက် သင်ယူလေ့လာနေတာက\nနည်းနည်းတော့ ရှည်သွားတယ်။ နောက်တစ်ခါ\nအတတ်ပညာသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်းတခုဆိုတာလက်ခံပါတယ် ကိုဘလက်ရေ။\nနယ်ပယ် တိုင်းမှာ “ရာဇာ” မဖြစ်နိုင်ဘူးမဟုတ်လား။\nသူကြီးဆာဗာက ကိုသစ်ကို ဂုဏ်ပြုတယ်ထင်မိတယ်။\nပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာရင် ဖြေရှင်းတဲ့အခါ ကိုယ်သာ အခြားတစ်ဖက်ကဆိုရင်ဆိုတဲ့ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ ဖြေရှင်းရင် အမှန်တရားကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်မှာပါ။\nသည်းခံဆိုပေမယ့် နေရာတိုင်း၊ အခြေအနေတိုင်းမှာ သည်းခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး။\nအမှန်အတိုင်း (မျှမျှတတ) ဖြစ်တဲ့ အခြေအနေကိုသာလျှင် လက်ခံနိုင်အောင် ကြိုးစားရမှာပါ။\nကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာရင် ကိုယ့်ဘက်က အသာရအောင် ကြိုးစားချင်ကြတာချည်းပါပဲ။\nတီချာစကားမပြန်ဖြစ်လိုက်တာ ခွင့်လွှတ်စေချင်ပါတယ်။ မောင်ရင့် ဆောင်ရွက်ထားချက်တွေကို\nသဘောကျနေတာမို့ ကျေနပ်နေတာပါကွယ်။ လက်ခံပြီးသားပါ။\n(ကိုယ့်အောင်မြင်မှု(သို့)လုပ်နိုင်စွမ်းကိုအသိအမှတ်ပြုပါ။) ဆိုတဲ့ အချက်လေးပါ။\nတီချာတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ဘာ သာသနာပြုကျောင်းမှမနေခဲ့ရပါ။ ဖခင်ကြီးက မီးရထား\nရုံပိုင်ကြီးမို့ ဟိုမြို့ ပြောင်းဒီမြို့ ပြောင်းနဲ့ ကျောင်းများစွာမြို့ များစွာမှာနေခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဆိုလိုတာက\nတော့ အင်္ဂလိပ်စာကို တရွှတ်ရွှတ်မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ အဖေပြောတာကိုသာ အားကျနားထောင်ခဲ့ရ\nတယ် ၊ တစ်နေ့ကျရင် အဖေ့လိုပြောတတ်အောင်လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ လူမသိသူမသိ တိတ်တခိုး\nအခြေအနေတွေပေးလာလို့ ထူးထူးချွန်ချွန်သင်ယူခွင့်ရလာတဲ့အခါမှာ စောစောကပြောတဲ့\nHidden Ambition လေး(ပုံးကွယ် ရည်မှန်းချက်) အညွှန့်ထွက်လာခဲ့တယ်။ Self-confidence (မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှု) ပိုရှိလာခဲ့တယ်။ကြိုးစားမှုရဲ့  ရလဒ်ကိုပိုင်ခွင့်ရလာခဲ့တယ်။\nSelf-esteem (ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှု) လည်းရလာခဲ့တယ်။ အဲဒီအခါမှာ\nMission ကျောင်းထွက်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ကြုံတဲ့အခါ တစ်ခါတစ်ရံ (သိမ်ငယ်စိတ် ခေါ် အငုံ့စိတ်)\nInferiority complex ရှိတတ်တာ ဝန်ခံရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစိတ်ကိုအကြာကြီးမွေးမထားတတ်တာ\nဖတ်ဖူးတဲ့ စာလေးနည်းနည်းကိုးကားပြောချင်ပါတယ်။ ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်းက (၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်\nဘာလ) မှာမျှော်တလင့်လင့်ဝတ္တုနဲ့ စာပေဗိမာန်ဆုယူတဲ့အခမ်းအနားမှာ စကားပြောခါနီးဒီလိုစဉ်းစား\nသတဲ့။ “ကျွန်ုပ်သည် လောကီလောကုတ္တရာ ဆိုင်ရာဗဟုသုတဘက်တွင် အတော်ပြည့်စုံအောင်\nဆည်းပူးထားခဲ့သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ထားသည့်အတွက်ကြောင့် ပရိတ်သတ်ကို\n“စာရေးဆရာသာဓု ယမန်နှစ်ကပြောသွားသည့်စကားကို ဆရာသော်တာဆွေပြောပြထားသည်မှာ\n..စာပေဗိမာန်ဆုကို ဆရာသာဓုက သူယူသည်မှာ ဤအကြိမ်သည်ပထမအကြိမ်ဖြစ်သော်လည်း၊\nနောက်ဆုံး မဖြစ်စေရ၊ ခဏခဏ ယူမည်ဟု ကြုံးဝါးသွားသည်ဆို၏။”\n“ကျွန်ုပ်သည်ဆရာသာဓုနှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူရှော်ပါဟုရိုးသားစွာဝန်ခံမည်”။လို့ ဆုံးဖြတ်\nလိုက်တယ်တဲ့။ ဆုံးဖြတ်တဲ့အတိုင်းလည်း လူဗိုလ်ပုံအလည်မှာ ရဲရဲဝံဝံ ပြောခဲ့ပါတယ်။\nဒီနေရာမှာ ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်းရဲ့  ကိုယ့်အောင်မြင်မှု(သို့)လုပ်နိုင်စွမ်းကိုအသိအမှတ်ပြုနှိုင်စွမ်း\nကို အံမခန်းတွေ့ရပါတယ်။ ဒီလိုစွမ်းအားတည်မိပြီဆိုရင် သိမ်ငယ်စိတ်တွေ ပါး၍ပါး၍ သွားမယ်\nဆိုတာ သေချာမှာပါလို့ ကလေးတွေကို အားပေးလိုက်ပါရစေ၊\nမှတ်သား သွားပါတယ် တီချာနုရှင့်။ :-)\nဆရာသစ်မင်းခင်ဗျား..တွေးခေါ်မြော်မြင်မှုသဘောတရားစာတမ်းတခုလို့ယူဆပါတယ်။ လူ့ဝန်းကျင်လောကမှာ မိမိအဇ္ဖတ္တသဏ္ဍာန် ရဲ့ ပုံရိပ်ကိုလူသားတိုင်းသိရခက်ခဲပါတယ်။ စိတ်အပြား (၈၉)လို့ ဗုဒ္ဓကဆိုခဲ့တယ်ကလား။ တမဟုတ်ချင်းပြောင်းလဲနေတဲ့ စိတ်ရဲ့သဏ္ဍာန်ကိုတည်မှီနေတဲ့ရုပ်ရဲ့ပြောင်းလဲသွားမှုကို ဘေးကလူကချက်ချင်း အဓိပ္ပါယ်ဖေါ်နိုင်တာဟာလဲ လူရဲ့ နက်နဲတဲ့အင်္ဂါတစ်ရပ်ပါ။\nပြည်ပလောကမှာလုပ်ကိုင်နေထိုင်စားသောက်ကြသူတွေအတွက် မောင်မိုးညိုအမြဲတိုက်တွန်းနေရတဲ့ ကိစ္စကတော့ ရိုးသားမှုနဲ့ ကြိုးစားမှုပါဘဲ။ ပညာတတ်တွေပေါများတဲ့ တိုးတက်တဲ့ နိုင်ငံတကာရုပ်ဝတ္ထုလောကမှာ ဒီဂုဏ်နှစ်ရပ်ဟာ ပိုက်ဆံပေးဝယ်လို့မရတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ဆိုရင်မမှားဘူးပေါ့ခင်ဗျား။ အရေးကြီးတာကတော့ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်သဏ္ဍာန်မှာတကယ်စွဲမြဲလာအောင် (development of mindset) ဒီဂုဏ်(၂)ရပ်ကိုလက်ခံ၇ယူလုပ်ကြဘို့ပါဘဲ…။အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းဆိုပါတော့ဗျာ…။\nအတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစား သွားပါ့မယ်ရှင့်။ :-)\nမနေ့ည က ရွာထဲဝင်လိုက်ချိန် ဆီမီနာ(၃) ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ် ကို ထိပ်ဆုံး မှာ တွေ့ လိုက် တာနဲ့ ဆြာသစ် ရဲ့ စကားလုံး တွေနောက် ကို လိုက်ပါခဲ့ ရင်း\nဘယ်လို ဘယ်ပုံ ဝင်ရောက် ဆွေးနွေးနိုင်မလဲ ၊\nသူ့ ဆွေးနွေးမှု ထဲ က အားနည်းချက် ကို ဝင် နိုင်ဖို့ ဘယ်နေရာ မှာ အကျအပေါက် ရှိနေလဲ ပေါ့။\nသူ့ရဲ့ ဆွေးနွေးချက် တွေ က သူ့တာသူလုံအောင် ပိတ်ထားသမို့ သေချာအောင် နောက် တစ်ခေါက် ပြန်ဖတ် ပေမဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ အခြေမလှတာ ကို မြင်ခဲ့၊\nဒီတစ်ခါမှာတော့ Mr Google ကလဲ ကယ်နိုင်ဖို့ လမ်းမမြင် နိုင်တော့ …….\nရှေ့တိုး လို့ မရ ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် နဲ့ တစ်ညကုန် သွား တယ် ဆိုကြပါစို့။\nမနက် ဖြတ်ကနဲ နိုးတော့ ခေါင်းထဲကို ပထမဆုံး ဝင်လာတာက “ဒီဆီမီနာ ကို ဘယ်လို ဝင်ရပါ့” မလဲ ဆိုတာပါဘဲ။\nအဲဒီအချိန် – မျက်နှာတစ်ခု ဖြတ် က နဲ ပေါ်လာတယ်။\nအရမ်းကို စူးရှတဲ့ မျက်လုံး အစုံကို မျက်မှန် အဝိုင်း တစ်စုံ က အားဖြည့်ထားတယ်။ မထူမပါး နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါးသိုင်းမွှေး တွေနဲ့ နှုတ်ခမ်း ရဲ့ အောက်က မေးစိပေါ်မှာ ထိထား တဲ့ လက် က ကမ္ဘာ့လူသား ပေါင်းများစွာ ကို ရူးသွပ်စေခဲ့တဲ့ (အမှန်တော့) ရူးသွပ်စေ ဆဲ နည်းပညာ တွေ ကို ဖန်ဆင်းပေးခဲ့တယ်။\nဒါပေမဲ့ သူဟာ အတွေးအမြင်ကောင်းတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တဲ့ ပညာ တတ် မိဘ နှစ်ပါး (ဂျာမန် အမေ နဲ့ ဆီရီယန် အဖေ) ကမွေးဖွား ခဲ့ပေမဲ့ အစွန့်ပြစ်ခံ ခဲ့ရတဲ့ အတွက် စိတ်ဒါဏ်ရာ ရခဲ့တဲ့ ခလေး ဖြစ်ခဲ့တယ်။\nဒါကြောင့် တစ်ချို့ ကလဲ မှတ်ချက်ချကြတယ်။ သူဟာ သူ့ မွေးမိဘ နှစ်ပါးကို နောင်တ ရစေနိုင်ဖို့ အရမ်းအောင်မြင်အောင် ကြိုးစားခဲ့တာတဲ့။\nသူ့ကို မွေးစားခဲ့တဲ့ ကျွေးမိဘ နှစ်ပါး ကတော့ ငွေကြေး မကြွယ်ဝ လှပေမဲ့ စိတ်သဘော ပြည့်သူများ၊ ခလေးကိုမေတ္တာ၊စေတနာ အပြည့်နဲ့ ကောင်းရာလမ်းကြောင်း ရောက်အောင် ညွှန်ပြပေး နိုင်သူများလို့ ကျွန်မ မြင်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nသူ့ကို မွေးစားခဲ့တာလို့ အသိပေးခဲ့ပေမဲ့ “မင်းဟာ အပစ်ပယ်ခံ ကလေး မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို ငါတို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ၊ မင်းကို ငါတို့ အရမ်းချစ်တယ်” လို့ တချိန်လုံးအားပေးစကား ပြောပေးနေခဲ့သူတွေပါ။\nသူ့ကို ဂရုစိုက်တာ က အဲဒီ ကျွေးမိဘ တွေတင်မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ အရမ်းဥာဏ် ကောင်းတာ အပြင် မိဘတွေ က စာတွေကြိုကြို သင်ပေးခဲ့လို့ ကျောင်းခန်းထဲမှာ စာအားလုံး ကို သိနေတာကြောင့် အဲဒီစာတွေကို ပျင်းနေတဲ့၊ အငြိမ်မနေနိုင်ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ခလေးပေါ့။ သူ့ကို လော်လီပေါ့ကြီးတွေ၊ ချောကလက်ကြီးတွေ အစ ပိုက်ဆံ နဲ့အဆုံး စည်းရုံးသိမ်းသွင်းပြီး ပိုမြင့်တဲ့ စာတွေ ကို ပေးရင်း ခက်ခဲခြင်းတွေ ကို စိမ်ခေါ်တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့ တဲ့ ၄တန်းတုန်း က ဆရာမလဲ ရှိပါသေးတယ်။\nသူဟာ နောက်ပိုင်း တစ်ချိန်ကျတော့ သူ့ဆရာမ ကို “She was one of the saints of my life” လို့ ရည်ညွန်းပြောခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီနောက် မှာ ကျောင်း က သူ့ ကို ၅တန်း အတန်းကို ကျော်ပြီး အလယ်တန်းကိုပြောင်း တက်ခိုင်းပါတယ်။ မိဘတွေ ကတော့ သိပ်သဘောမကျခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီ အလယ်တန်း ကျောင်း ရှိတဲ့ နေရာက ဆင်းရဲတဲ့ လူတွေနေတဲ့ ရပ်ကွက်မှာ ရှိတယ် ဆိုပါတယ်။ အဲဒီကျောင်းက ကျောင်းသား အများစု ဟာ စာကြိုးစားသူတွေ မဟုတ်ဘဲ အုပ်ဖွဲ့ပြီး အနိုင်ကျင့်တတ် ပါတယ်။ အဲဒီမှာတင် သူဟာ အဲဒီသူငယ် တွေရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာပါတော့ တယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ “သူ့ကို တစ်ခြားကျောင်း ပြောင်းမပေးရင် ကျောင်းစာကို ရပ်တော့ မယ်” လို့ သူ့မိဘ တွေကို အရေးဆိုခဲ့တယ်။ ဒီမှာတင် သူ့မိဘ တွေဟာ သူ့အနာဂါတ်ကို တောက်ပစေမဲ့ နာမည်ကြီး ကျောင်း တွေရှိရာ မြို့ ကိုပြောင်း ခဲ့ကြတယ်။\nသူ့ အကြောင်းကို ဒီမှာ ခဏရပ်ပြီး ဆီမီနာ အကြောင်း ကိုပြန်သွားကြည့်ရင်ဖြင့်\n– မိုးဇက် ရဲ့ “ကလေးများ မိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားတတ်စေရန်” Post ထဲ က လို သူဟာ ဥာဏ်ရည်ထက်တယ်လို့ သတ်မှတ်ရမဲ့ ဗီဇ အပြင် သူ့ကို စနစ်တကျ ကောင်းကောင်း ပျိုးထောင် ပဲ့ပြင်နိုင်တဲ့ မိဘ နဲ့ ဆရာ တွေအပြင် ပါတ်ဝန်းကျင် ကောင်းမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ လို့ သူဟာယုံကြည်စိတ် အပြည့် နဲ့ အောင်မြင်ရေး လမ်းကြောင်း ကို ရဲဝန့် စွာ ချနိုင် လျှောက်နိုင်ခဲ့ တာလို့ ကျွန်မ မှတ်ချက် ချချင်ပါတယ်။\n– သူဟာ pooch ရေးတဲ့ “အငုံစိတ် ၊ သိမ်ငယ်စိတ် ၊ ယုံကြည်မှုမရှိတတ်တဲ့စိတ်” Post ထဲကလို ခလေး မျိုး ပါဘဲ။ “မိဘ အရင်း ရဲ့ပစ်ပယ်ခြင်း” ဆိုတဲ့ စိတ်အနာ ကို ရခဲ့တာ သူ့တစ်သက် မပျောက် ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီစိတ် က သူ့ ကို လူတွေအပေါ် မကောင်းမြင် တတ်တဲ့ စိတ်ကို တွန်းအား ပေး နေခဲ့သလား တွေးမိပါတယ်။\n– အဲဒီနောက်မှာတော့ တီချာနု ရဲ့ “အလုပ်နဲ့ စရိုက်” Post မှ အချက် လေးတွေ နဲ့ သူ့ရဲ့ စရိုက် ကို တွဲကြည့် ကြပါတော့။\n(၁) သူဟာ သူ့အလုပ်ထဲ ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ဝင်လာချိန်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးသလဲ ဆိုရင်ဖြင့် သူနဲ့ ဓာတ်လှေခါး ထဲမှာ အတူတူ စီးမိသွား ရင်း ဓာတ်လှေခါး ထဲမှာတင် အလုပ် ပြုတ် သွား သူတွေ မနဲ ဘူးဆိုဘဲ။\nဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြုတ်ပြီးရင် အိမ်ရောက်တော့ သူ့ကိုလာကြိုနေတဲ့ သူ့ ခြောက်နှစ် အရွယ် သား လေးကိုချီလိုက် ရင်း “သူဒီနေ့ အလုပ်ဖြုတ် လိုက်တဲ့ သူမှာလဲ ညနေရုံး အပြန် ဒီလို လာကြိုတဲ့ သားသမီးလေးတွေ ရှိမှာဘဲ။” ဆိုပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်တတ်သတဲ့။\nဒါပေမဲ့ သူဟာ သူ့လုပ်ငန်းအောင်မြင်ဖို့သာ အဓိကထားတာမို့ သူမှန်းထားတဲ့ အရည် အချင်း မရှိ ရင်တော့ အဲဒီလူကို ဖြုတ်ရ မှာဘဲ။ သူလိုချင်တာ A+ နဲ့ A Grade ၊ B Grade ကို မလိုချင်ဘူးတဲ့။\nတစ်ချို့တစ်လေ တော့လဲ အမြင်ကပ်ပုဒ်မ မိသွားတာ များလား။\n(၂) သူဟာ သူ့ထုတ်ကုန် တွေအတွက် သူလိုချင်တဲ့ စိတ်တိုင်းကျ ပုံစံ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင် ဖြင့် အားလုံးကို အမြဲ ဖျက်ဆီးပြစ်သတဲ့။ အလုပ်မှာ Flexible ဖြစ်အောင် လုပ်ထားမယ် ဆိုတဲ့ စိတ် ဘယ်တော့ မှ မထားခဲ့ဘူးတဲ့၊\n(၃) သူတစ်ပါး တိုင်းပြည်သွားလဲ အဲဒီ က ဓလေ့ထုံးစံ တွေကို မလိုက်နာတတ်ပါတဲ့။\n(၄) သူဟာ သူ့ရဲ့ မွေးအမေ နဲ့ ညီမတို့ ကို တွေ့အောင် ရှာခဲ့ပေမဲ့ သူ့ မွေးအဖေ ကိုတော့ သိရက်နဲ့ တောင် အဆက်အသွယ် လုံးဝ မပြုခဲ့ပါ တဲ့။\n(၅) သူဟာ သူ့ရဲ့ biography ကို အမှန်အတိုင်းဖြစ်အောင် ရေးခိုင်းခဲ့တယ်။ အဲဒါကို သူဘယ်တော့မှ မဖတ်ဘူး လဲ ဆိုခဲ့တယ်။\nသူ့biography ကိုရေးသူက “သူ့ကို ချစ်သူ/မုန်းသူ” အပေါင်း နဲ့ Interview တွေလုပ် ပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ အကြောင်းဆုံ လို့ အဲဒီ Interview တွေထဲက သူ့အကြောင်း မကောင်းတာ တွေကြားရင်ဖြင့် အလွန် ဒေါသကြီးသတဲ့။\nဒါပေမဲ့ သူအဲဒါတွေ ကိုတော့ biography ထဲမှာ အမှန် အတိုင်း ဘဲ ထည့်စေခဲ့ ပါတယ်။\n(၆) သူ့ ဘဝ ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်တွေမှာ သူ့ကို ခင်မင်သူတွေ လာတွေ့ကြတယ်။ အဲဒီ မှာ သူနဲ့ တစ်ချိန်လုံး ပြိုင်ဖက် လို့ အများသတ်မှတ် ခဲ့တဲ့ Bill Gates လဲပါတယ်။ သူတို့ ၂ယောက် အလုပ်အကြောင်း မပြောဘဲ ဟိုးအရင် ပျော်စရာ အကြောင်းတွေ ကို သာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောခဲ့ကြတယ်။\nနောက် တစ်ယောက် က Google CEO Larry Page ။ အဲဒီ CEO ကိုတော့ သူက “ဒီကောင့် ကို တော့ ငါ နဲနဲ ပညာ ပေးခဲ့ရမယ်” ဆိုပြီး တွေ့ချိန်မှာ လက်ချာ အပြတ် ရိုက်ခဲ့သတဲ့။\n(၇) နောက်ဆုံး သေခြင်းတရား နဲ့ရင်ဆိုင် ချိန် သူ ပြောခဲ့တယ်။ သေခြင်းဆိုတာ ၂မျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။\nတစ်ချက် က – ထွက်သက် ရပ်အပြီး ကိုယ်ကျင်လည်နေခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ပြန်ပြီး ဝင်စား ရ တာလား။\nနောက်တစ်ချက် ကတော့ ခလုတ်တစ်ခု ကို အပြီးပိတ်လိုက် သလို နေမှာတဲ့။\nနောက်ပြီး သူက ဆိုပါတယ်။ After Life ကို ယုံကြည်ချင်ပါတယ်တဲ့။\nခလုတ်တစ်ခု ကို အပြီးပိတ်လိုက် သလို အားလုံးရပ်သွားမှာကို မလိုချင်ဘူးတဲ့။\nဒါကြောင့် “သူ့ ရဲ့ Apple Product တွေမှာ On/Off Switch မထဲ့ချင်တာပါ” တဲ့။\nနောက်တစ်ခု သူပြောတာကတော့ “သေသွားတဲ့ အချိန်မှာ အားလုံး ပျောက်သွားမှာဘဲ။ တဖြေးဖြေး စုထားခဲ့တဲ့ Wisdom ကဘဲ ကိုယ်မရှိတော့လဲ လောကကြီးထဲမှာ တစ်နည်းတစ်ဟန် နဲ့ ကျန်ခဲ့မှာပါတဲ့။”\nကျွန်မတို့မှာ သူချန်ခဲ့တဲ့ သူ့စရိုက်အကြောင်း တွေ ဟာ အများကြီး ပြောစရာ မကုန်နိုင် သေးအောင် ပါဘဲ။\nဟုတ်ပါတယ်။ အားလုံး သိခဲ့ကြသလိုပါဘဲ။\nဒါဟာ ကျွန်မ တို့ရဲ့ သူရဲကောင်း Steve Jobs ချန်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းပါဘဲ။\nဒါဟာ လူတစ်ယောက် ရဲ့ သမိုင်းပါဘဲ။\nသူ့ရဲ့ သားလေး က အခု အသက် ၂၀။ သူကတော့ သူ့အဖေရဲ့ လုပ်ငန်း စိတ်မဝင်စား ဘဲ သူ့အဖေခံစား ခဲ့ရတဲ့ ကင်ဆာ လိုမျိုးကို ကုသပေးနိုင်မဲ့ မျိုးဗီဇ ဆဲလ် တွေကို ရှာဖို့ Oncologist – ကင်ဆာ သုတေသန ပညာရှင် အလုပ်ကို စိတ်ဝင်စားပါတယ် တဲ့။\nကျွန်မ ဆက်တွေး မိပြန်ပါတယ်။\nသူ့အဖေ ရဲ့ မျိုးဗီဇ ဆဲလ် သိမ်းဆည်း သိုမှီး ထားခဲ့တာတွေနဲ့ သူ့အဖေ နဲ့ ပုံစံတူ တစ်ယောက် Clone လုပ်ပြီး မွေးဖွားဖို့များ စိတ်ကူး ရှိလေရော့သလား။\nအဲဒီ Clone လေးက Steve Jobs နဲ့ ရုပ်ကတော့ တူမှာ အမှန်ပါဘဲ။\nသူ့ကို ကြီးကြပ် စောင့်ကြည့်နေမဲ့ မိဘ နဲ့ ပါတ်ဝန်းကျင် က လဲ အင်မတန် အဆင့်မြင့် မှာပါဘဲ။ ချစ်ခင် ယုယ ကြင်နာ မှုတွေ နဲ့လဲ ကြီးပြင်းလာမှာပါ။\nဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာတွေ စုနေတဲ့ စရိုက် တွေချည်း ရှိတဲ့ လူသား ဖြစ်လာမလား။\nSteve Jobs ရဲ့ ပင်ကိုယ် မူရင်း စိတ် စရိုက် အတိုင်းဘဲ ဖြစ်နေမလား။\nဆိုးတဲ့ စရိုက် ဘက် ပို နွယ်မလား။\nဘယ်လို စရိုက်မျိုး နဲ့ ရှင်သန်လာမှာလဲ။\nကျွန်မ အတွေး ဖြည့်ရရင်\n“လူတွေ အတွက် သမိုင်း” ဆိုတာ Mile Stones တွေ တစ်ဆင့်ခြင်း ထားခဲ့ကြပြီး လောကကြီးထဲက ထွက်သွားချိန် ကျတော့ ကျန်ရစ်သူတွေ က Review ပြန်လုပ်ပေးကြတာ” လို့ ………\nကျွန်မတို့ သာမာန်လူတွေ အနေနဲ့လဲ မသေခင် အချိန်လေးမှာသူ့အတိုင်း သူ့အထွာ နဲ့သူ တော့ Mile Stones တွေ ဆိုတာ ကျင်လည်ရာ ပါတ်ဝန်းကျင် မှာ အမြဲကျန်ပါတယ်။\nဥပမာ – ကျောင်းကနေ ထွက်လာတယ်၊ နေရာ တစ်ခု ကနေ တစ်နေရာ ရွှေ့ တယ်။ အလုပ်တစ်ခုကနေ တစ်ခု ကို ပြောင်းကြတယ်။ အဲဒီ တွေမှာ ကိုယ် ပြုမူ ခဲ့တဲ့၊ ပြောဆို လုပ်ကိုင် ခဲ့တဲ့၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံ ခဲ့တဲ့ စရိုက် တွေဟာ အမြဲကျန်ခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ မိဘ ကောင်းတိုင်း၊ ပါတ်ဝန်းကျင်ကောင်းတိုင်း၊ စရိုက် ကောင်းတိုင်း ဟာ ကိုယ့်ရဲ့ သမိုင်းဟာ သမိုင်းကောင်း ဖြစ်စေသလား။ ?????????????????\nဘယ်လောက် ကိုယ့် ပါတ်ဝန်း ကျင် ကို အကျိုးပြုခဲ့ သလဲ၊\nဘယ်လောက် ကိုယ့်ပါတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို စိတ်ရင်းအမှန် နဲ့ ကူညီ ခဲ့လဲ ဆိုတာ တွေ ပေါ်မှာဘဲ မူတည် ပြီး သမိုင်းကောင်း ဆိုတာကျန်မယ် ……………..\nမသေခင် အချိန် အထိကတော့ ကိုယ့်သမိုင်း ကိုယ်ကို ကောင်းအောင် ပြန်ပြန် ရေးနိုင်ကြတယ် ……\nPS – ဆီမီနာ ခေါင်းစဉ် နဲ့ မဆိုင် ဘဲ ချော်ထွက် သွားခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ကြပါ။ ;-)\nမှီငြမ်း – Steve Jobs: The Exclusive Biography by Walter Isaacson\nကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုခြင်း၊ အဲဒီ့၃ခု လုံး လုပ်နိုင်ဖို့က အဲဒီ့၃ ခုစလုံး balance ဖြစ်ဖို့လိုမယ်ထင်တယ်။ ဦးစီးဦးဆောင်လုပ်နေတဲ့လူတွေ အကုန်လုံးဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိတဲ့လူတွေပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်မှ ယုံကြည်မှုမရှိပဲနဲ့တော့ ဘယ်လိုအဖွဲ့အစည်းမျိုး ကိုမှ ဦးစီးဦးဆောင်မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခြင်း ဆိုတဲ့အပိုင်းကျတော့ မလွယ်ဘူးထင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိတဲ့သူ အတော်များများဟာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အားနည်းတတ်ကြတယ်။ ဦးဆောင်ဦးရွက်ပဲပြုချင်ကြတာ၊ နောက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု ချဖို့ဆိုရင်လည်း ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကသာ အမှန်ဆုံးလို့ ထင်တတ်ကြတာ။\nအဲဒီ့တော့ စဉ်းစားမိတာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိတဲ့သူတွေ အချင်းချင်းကြားမှာဆိုရင် တစ်ယောက်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနောက်ကို တစ်ယောက်က လိုက်ဖို့မလွယ်ပေမယ့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ကိုတော့ လုပ်နိုင်ကြမှာဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိတဲ့သူနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိတဲ့သူတွေ ကြားမှာဆိုရင်တော့ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့သူရဲ့ ဦးဆောင်မှုနောက်ကိုပဲ ကျန်တဲ့သူတွေက လိုက်လာမှာဖြစ်ပြီး၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်လာကြမယ်လို့ မထင်ပါဘူး။\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုတာ level တူတဲ့သူတွေကြားမှာပဲရှိပါတယ်။ level ကွာဟမှု များလာတာနဲ့ ဘယ်လိုပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလို့ အမည်တပ်ထားပါစေ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ level မြင့်သူဦးဆောင်တဲ့နောက်ကို level နိမ့်သူက လိုက်သွားတာမျိုးပဲဖြစ်မှာပါ။\nနောက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိအောင် တည်ဆောက်ယူတဲ့နေရာမှာလည်း စဉ်းစားစရာ တစ်ခုက self confidence အဆင့်မှာတင် မရပ်ပဲ over confidence အဆင့်အထိ ရောက်မသွားရအောင် ဘယ်လိုထိန်းမလဲဆိုတာပါ။ Green Rose ဆိုရင် ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘတွေက self confidence ရှိအောင်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်ခါကျရင် ယုံကြည်မှုရှိတဲ့အဆင့်ထက် လွန်လွန် သွားတာတွေ ရှိတတ်ပါတယ်။ အဲဒီ့အချိန်မျိုးဆိုရင် ကိုယ်မှန်တယ်လို့ ထင်တာမျိုးမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်မိပဲ လုပ်မိတာတွေ ရှိပါတယ်။ သူများပြောတာဆိုရင်လည်း လက်တွေ့မှ မဟုတ်ရင် မယုံဘူးဆိုတာမျိုးပေါ့။ အများနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အဲဒီ့လို over confidence ဖြစ်မသွားအောင်ုထိန်းပေးနိုင်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ခက်တာက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာ မဟုတ်ပဲ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုနေတာမျိုးဆိုရင်တော့ ပိုပြီးများဆိုးသွားမလားပဲ။ ကိုပြောသမျှနောက်ကလိုက်လုပ်မယ့်သူကရှိနေပြီကိုး။\nဟစ်တလာ ဆိုရင် over confidence အဆင့်ကိုရောက်သွားတယ်လို့ထင်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ယောက်က ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပါ။ ရိုးသားမှုလည်းရှိ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုလည်းရှိ၊ ဦးစီးဦးဆောင်လည်း ပြုနိုင်ပြီးတော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုတာကိုလည်း ကောင်းကောင်းနားလည် နေတဲ့သူပါ။ ကိုယ်ကျိုးဆိုတာလည်း မကြည့်ပဲ အများအကျိုး၊ တိုင်းပြည်နဲ့လူမျိုးအကျိုးအတွက်ပဲ တစ်ဘ၀လုံး နေခဲ့တဲ့သူမျိုးပါ။ ဒါပေမယ့် ပြောရရင် လုပ်ကြံခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းထဲက တစ်ခုဟာ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု လွန်ကဲသွားတဲ့အချက်က တစ်ချက်အပါအ၀င်လို့ ပြောလို့ရမယ် ထင်ပါတယ်။ သတိပေးတဲ့ သူတွေ သတိပေးနေတဲ့ကြားက ဖြစ်သွားရတာပါ။ (ဗိုလ်ချုပ်ကို စော်ကား တာမျိုးမဟုတ်ရပါဘူး over confidence ရဲ့ကြောက်စရာကောင်းပုံကို ပြောပြချင်ယုံသပ်သပ်ပါ)။\nအဲဒီ့တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်တာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ လွန်ကဲမသွားအောင်တော့ ဘယ်လိုထိန်းရမလဲလို့သိချင်ပါတယ်။\nဒီပို့စ်လေးကို ရေးတဲ့ ဆရာသစ်မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တကယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ post လေးပါ။\nနှင်းဆီစိမ်း သမီးရေ –\nဒါပေမဲ့ ခက်တာက ကောက်ချက်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီးမှ ချကြရတာကိုး။\nမဖြစ်ခင် “မသိနိုင်သေး၊ မမြင်နိုင်သေး” တဲ့ လမ်းကို လျှောက် နေရတဲ့ တုန်းမှာတော့ ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမမြင်၊ ကြို မမှန်းနိုင်ပါဘူး။\nအရီးကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ကို overconfidence လို့မသုံးချင်ပါဘူး။\nတကယ်တော့ သူဟာ လူတွေကို ရိုးသားစွာ အယုံကြည် လွန်ခဲ့တာပါ။\nဟစ်တလာ နဲ့ နှိုင်းလို့ မတူပါဘူး သမီးရေ။\nအရီး အတွေးလဲ မှားနိုင်ပါတယ်။\nဒီလိုလာပြီး သမီး အမြင် ကိုဆွေးနွေးတာ အရမ်းကိုကောင်းပါတယ်။\nဒီလို မတူတာတွေကို စုရင်း ပိုကောင်းအောင် တွေးကြည့်၊ လုပ်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့။\nသမီး ဆွေးနွေးတာလေးကို ကြိုဆိုပါတယ် သမီးရေ။ :-)\nအင်း … ရွာ့ အပျိုဂျီးဒွေ\n(ဖက်ရှင်ဆိုင်ပိုင်ရှင် နှင့် ပန်းသီးဆိုင်ပိုင်ရှင်) ကတော့ ဆြာသစ်ကို ထိုးဖောက်မယ် ဆိုတာချည်းဘဲ…\nမူရင်းပိုစ့်တွေမှာ မန့်ခဲ့ပေမယ့် ..ထိုထက်ပိုပြီး မတွေးတတ် မမြင်တတ်တော့လို့\nဖတ်ပြီး အားပေးရုံ အားပေးသွားတယ် လို့ သတင်းပို့ပါတယ်ခင်ဗျား ….။\nကိုသစ်ကိုယ်စား ရွာသူသစ်လေး Green Rose ကိုပဲ အားပေးတော့မယ်ဗျာ..။။\n@မ Green Rose ရေ…\nကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုခြင်း၊\nလို့ပြောထားတယ်နော …. Morality ပိုင်းတွေခင်ဗျ…..\nယုံကြည်မှု တည်ဆောက်တဲ့အပိုင်းမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံသလို တဖက်လူကို လည်း ယုံမယ်ဆိုရင်\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့ ရကြောင်းပါခင်ဗျား …။ ထိုနည်းတူစွာ တဖက်လူရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းကို\nခံယူရရှိမယ်ဆိုရင် ဦးစီးဦးဆောင်လည်း ပြုနိုင်ကြောင်းပါ…(ထိပ်ဆုံးမှာပါတဲ့ self-confidence ရှိတဲ့လူပဲဟာ နော…)\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုတာ level တူတဲ့သူတွေကြားမှာပဲရှိပါတယ်။ level ကွာဟမှု များလာတာနဲ့\nဘယ်လိုပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလို့ အမည်တပ်ထားပါစေ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ level\nမြင့်သူဦးဆောင်တဲ့နောက်ကို level နိမ့်သူက လိုက်သွားတာမျိုးပဲဖြစ်မှာပါ။\nသည်တော့ ဒါလေးကိုတော့ ငြင်းပါရစေဗျား …အစ်မ ဆိုလိုချင်တဲ့ level ဆိုတာ skill ပိုင်းကိုပြောချင်တာ လို့\nအပေါ်မှာက moral ပိုင်းတွေပဲ ဆွေးနွေးထားတာနော ….skill ပိုင်းကို နွယ်ယူပြီး ပြောမယ်ဆိုရင်လည်း …\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု cooperation, collaboration, teamwork ဒါတွေ မှာ leader, follower ရှိတာပဲဗျ..\nမြင့်တဲ့လူနောက် နိမ့်တဲ့လူ လိုက်တာလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း ပဲ မဟုတ်လားဗျ….\nlevel တူချင်းမှ တန်းတူ ရင်ဘောင်တန်းပြီး အလုပ်လုပ်တာကိုပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း လို့ မမှတ်စေချင်ဘူးဗျာ…။\nဆရာဝန်နဲ့ နာစ့် ၊ တရားသူကြီးနဲ့ ရှေ့နေ ၊ ကျောင်းဆရာ နဲ့ ကျောင်းသား၊ Cook နဲ့ Waiter\nဒရိုက်ဘာ နဲ့ စပါယ်ယာ ၊ မင်းသားနဲ့ ဇာတ်ပို့ level တွေ skills တွေမတူဘူးနော … lead role, follow role\nတွေလည်း ကွာတယ်..ဒါပေမယ့် အလုပ်တခု ပီးအောင် တော့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်\nကြရတယ်မဟုတ်လားဗျ ….၊ workdone တော့ ရမယ်ပေါ့ဗျာ..\nပြန်ကောက်ရရင် moral ပိုင်းအရ အပေါ်က ရေးထားတာတွေ ကောင်းမယ်ဆိုရင်ဖြင့် ပူးပေါင်း လုပ်ကြတဲ့\nအလုပ်တခုရဲ့ workdone ရဲ့ quality တက်လာမယ်ပေါ့ ….။\nကံဆိုတာ အလုပ်တဲ့ …။ အလုပ်ကောင်းမှ ကံကောင်းမည် ဆိုထားတော့ quality of workdone တက်လာရင်\nquality of life လည်း မလွဲမသွေ တက်လာမယ် လို့ ထင်မြင်ယူဆပါကြောင်း…။\nover confidence အကြောင်းကတော့ အရီးတော် ပြောပြီးသွားပါပြီ…\nထပ်မံ အားဖြည့်ရရင်ဖြင့် ..\nကိုယ်မှန်တယ်လို့ ထင်တာမျိုးမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်မိပဲ လုပ်မိတာတွေ ရှိပါတယ်။ သူများပြောတာဆိုရင်လည်း လက်တွေ့မှ မဟုတ်ရင် မယုံဘူးဆိုတာမျိုးပေါ့။\nဆိုတာမျိုးမဖြစ်အောင် ထိန်းနိုင်တာကတော့ …\n– self-confidence အပြင် တဖက်လူ တပါးသောလူကိုလည်း ယုံကြည်ခြင်း ရှိမယ်…၊\n– လူကိုလူလိုသိတဲ့ စနစ်တခု ကိုလည်း ကျင့်သုံးနေမယ် ၊\n– lead role ကို follow ကလူတွေက ဝေဖန်ထောက်ရှုနိုင်မယ်၊\n– ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိမယ်ဆိုရင် ထိန်းလို့ ရမယ် ထင်ကြောင်းပါ…။\nဒါတွေက over-confidence ဖြစ်လာတော့မှ လုပ်ရမယ့် အလုပ်တွေတော့ မဟုတ်ဘူးခင်ဗျ…။\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ စတင် စုစဉ် ဖွဲ့စဉ်ကတည်းက လမ်းကြောင်းချမှတ်ပြီး သွားရမှာတွေပါဗျာ …။\nရပ်တည်မှုကွာရင် အမြင်ကွာတတ်တယ်တဲ့ …သိပ်တော်လာရင် ကိုယ်ပဲမှန်မယ်ထင်တတ်တယ်\nဆိုတာမျိုးတွေ ခ၀ါချနိုင်အောင် စတင် စုဖွဲ့ကတည်းက soulmates တွေဖြစ်အောင် တည်ဆောက်ယူကြမယ်\nshared dreams တွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့အပြင် ..\nယုံကြည်မှုကိုမှ တင်စားရရင် psychological contracts တွေ ခိုင်မာစွာ ချုပ်ခဲ့ကြမယ် ဆိုရင်ဖြင့်…..။\n“ကိုပြောသမျှနောက်ကလိုက်လုပ်မယ့်သူ”ဆိုတဲ့နေရာလေးမှာ “ကိုယ်ပြောသမျှလိုက်လုပ်မယ့်သူ”လို့ ပြင်ဆင်ဖတ်ရှုပေးစေချင်ပါတယ်။\nနောက်ပြီး.. ဗိုလ်ချုပ်ကို ဟစ်တလာနဲ့ နှိုင်းတာမဟုတ်ရပါဘူး အရီးရယ်။ Green Rose က ထင်သာမြင်သာရှိတဲ့လူ ၂ ယောက်ကို ဆွဲထုတ်ပြယုံပါ။\nဖားသက်ပြင်းရဲ့ ထောက်ပြမှုလေးတွေအတွက် ကျေးဇူးပါ။ Green Rose ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။\nကိုသစ်ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်တော့ စာလေးတွေက ပိုလှသွားတယ်၊\nတီချာနုနဲ့ မခင်လတ်ရဲ့ ကွန်မန့်တွေကလည်း ပို့စတင်ရလောက်အောင် ကောင်းတာတွေပါပဲ၊\n“၁၀။ကောင်းမယ်ထင်၍သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ့်စည်းကမ်းများ ကိုယ်လိုက်နာရန်မပျက်ကွက်ပါနှင့်။\nကိုရီးယားကားတစ်ခုမှာ ကြည့်လိုက်ရဖူးပါတယ်၊ဇာတ်လိုက်မင်းသားဟာ တော်တော်ကူညီတတ်ပါတယ်၊သူများအတွက် ကလေးအဖေ အမည်ခံပေးတာကအစ ၊နောက်ဆုံး သူချစ်နေမိတဲ့ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးကိုတောင်မှ သူမရဲ့ ရည်းစားနဲ့ ပေါင်းနိုင်ဖို့ သူငယ်ချင်း စိတ်ဓာတ်နဲ့ ကူညီပေးသွားပါတယ်၊အဲဒီနောက် နိုင်ငံခြားထွက်သွားဖို့ လေယာဉ်ပေါ် အတက်မှာ မိန်းမကြီးတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးတော့ မင်းကတော်တော် စိတ်ထားကောင်းတာပဲ၊ဘာလို့ ဒီလိုကူညီတတ်တာလဲလို့ အမေးခံရပါတယ်၊ သူက ငါ့ရှေ့မှာမိန်းမတွေ ဒုက္ခရောက်တာ မမြင်ချင်လို့ပါလို့ ရွှတ်နောက်နောက်ပြောပြီးမှ သူတပါးဒုက္ခရောက်တာ မတွေ့ချင်လို့ပါလို့ ဖြေတာလေးနဲ့ ဇာတ်သိမ်းထားပါတယ်။\nအဲဒီဇာတ်သိမ်းလေး သဘောကျလို့ သူတပါးကိုကူညီတတ်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကာလရှည်ကြာ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်ဖက် မနစ်နာရေးကို Reflex လိုတွေးမိနေတော့ Conflict ဖြစ်ဖြစ်နေပါတယ်။\n“၃။ ပြီးပြည့်စုံသော သူ မရှိဟု သိထားပါ။”\n“၁။ကိုယ့်အားနည်း ချက်ကို ကိုယ် သိပါ။စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားနည်းချက်များကို ပြင်ဖြစ်အောင်ပြင်ပါ။\n၁ နဲ့၂ အတိုင်း ဂေဇက်မိတ်ဆွေတွေဆီ ရင်ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။\nကိုသစ်ရဲ့ ဆီမီနာကိုတော့ အချက်အလက် ဖြည့်ပေးနိုင်စွမ်းမရှိပါဘူး၊(မလတ်ပြောသလို ထိုးဖောက်စရာရှာမရလို့)\nအစ်မ ပဒုမ္မာ ကျေးဇူးဘဲ ။\nဟီး .. ဟီး … ဟီး… (သဘောကျလွန်း၍ ပြုံးနေခြင်း ကို စကားလုံးဖြင့် သရုပ်ဖော်ပါ၏) ;-)\nလူ ရယ်လို့ဘဝအဆဖြစ်တည်မှုမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆိုပြီး အခြေခံအကြောင်းအရင်း ၂ချက်ကအဓိကနဲ့ရှင်သန်ကြီးပြင်းကြရပါတယ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လူ့ဘဝ ရှင်သန်ရေးမှာ (ရိုးသားမှု) ကအရေးအကြီးဆုံးပါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လူ့ဘဝရှင်သန်ရေးမှာ (ကြိုးစားမှု) ကအရေးအကြီးဆုံးပေါ့ဗျာ ဒါကြောင်ရှေးလူကြီးများက (ရိုးရိုးသားသား၊ကြိုးကြိုးစားစား) ဆိုပြီးဆုံးမပြောဆိုကြပါတယ် ဘယ်နေရာဘဲရောက်ရောက် ဘယ်နိုင်ငံဘဲရောက်ရောက် ဘယ်ဘဝဘဲရောက်ရောက် လူဝင်ဆံ့ချင်တယ် လူရာဝင်ချင်တယ် ကိုယ်ကသူများကိုဦးဆောင်ချင်တယ် လူအလေးစားခံချင်တယ်ဆိုရင်ပေါ့ဗျာ\n၁ ရိုးရိုးသားသားနေတတ်ဘို့က သူများကိုလိမ်တာထက် ကို့ကိုကိုယ် မလိမ်ဘို့ အဓိကကျပါတယ်(ကိုယ်ကျင့်တရားတခုပါ)\n၂ ကြိုးကြိုးစားစား ကတော့ကိုယ်ရဲ့လုဎ်ဆောင်ချက် ရည်ရွယ်ချက်ဟာ အများကိုမထိခိုက်ဘဲ အများအကျိုးပြုစေရန် အဓိကကျပါတယ်(ကိုယ်တိုင်ရေးတဲ့ကိုယ့်သမိုင်းတခုပေါ့ဗျာ)\nလူ့ဘဝတခုဟာ ရခဲသလို အန်မတန်မှတိုတောင်းလှပါတယ် နေတုံးနေခိုက်ရတုံးရခိုက်လေး ရိုးရိုးသားသား။ကြိုးကြိုးစားစား လေးနဲ့ ဘဝကိုရှင်သန်ကြပါစို့လား\nကိုယ့်ကိုယ်ယုံကြည်ခြင်းဆိုတာနဲ့ ပါတ်သက်လို့ ဆွေးနွေးရမယ်ဆိုရင်\nကျွန်မတို့ ကုမ္မဏီဟာ မတူညီတဲ့ မြို့နယ်တစ်ခုချင်းစီမှာ လုပ်ငန်းတွေ လက်ရှိလုပ်ကိုင်နေတဲ့လုပ်ငန်းဖြစ်ပါတယ်။\nမြို့နယ် မတူညီပေမယ့် လုပ်နေတဲ့လုပ်ငန်းက ဒီလုပ်ငန်းပါပဲ။\nဆိုတော့……… အတိုချုပ်ရမယ်ဆိုရင် မြို့နယ်ဧရိယာ၊ လူဦးရေ၊ လူနေမှု့အနေအထား\nပေါ်မူတည်ပြီး လုပ်ငန်းအောင်မြင်မှု့ ရလဒ်တွေ ဟာ တစ်မြို့နယ်ချင်းစီ မတူညီကြပါဘူး။\nထုံးစံအတိုင်း company ရဲ့ Head တွေက ကျန်မြို့နယ်တွေကိုလဲ ဖိအားပေးပြီး ကြိုးစားခိုင်းပါတယ်။\nအဲ့ဒီမှာ အဆင်ပြေအောင်မြင်နေတဲ့ မြို့နယ်ရဲ့ မန်နေဂျာကို ကျန်တဲ့မြို့နယ်အသီးသီးရဲ့\nအဲ့ဒီမှာ ကျွန်မ ပြောချင်တာက တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ မန်နေဂျာရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ယုံကြည်မှု့ရှိခြင်းပါ။\nမည်သူတွေ မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ သူ့မြို့နယ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုရလဒ်ဟာ ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိသလို လျှော့နည်းသွားခြင်းလဲ မရှိခဲ့ပါဘူး။\n“ကိုယ့်ကိုယ်ယုံကြည်မှု့ရှိခြင်းမှာ ထပ်မံဖြည့်စွက်ချင်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ယုံကြည်မှု့ရှိအောင်\nကြိုးစား တည်ဆောက်ပြီး တဲ့အချိန်မှာ သူတစ်ပါးကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု့တွေ မပျောက်ပျက်အောင် ထိမ်းသိမ်းထားဖို့လဲ လိုအပ်ပါတယ်လို့”\nရွာနဲ့ ၊ဒီဇင်ဘာလောက်ကတည်းကအဆက်ပြတ်သွားပြီး၊2012 ၀င်တော့လည်း၊ရွာထဲအ၀င်နဲခဲ့ပါတယ်။\nသည်လိုတန်ဘိုးရှိ၊အခြေခံပြုင်ရေး ဆီမီနာ လေးတွေဖန်တီးပေးသူများကိုအထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊\nသတ္တ၀ါ တိုင်းဟာ၊မွေးရာပါ ဗီဇ နဲ့၊ ပါတ်ဝန်းကျင် ဗီဇ တွေ နဲ့ကျင်လည်ကြရပါတယ်၊ အဲသည်ပေါ် မူ တည်ပြီး၊သိစိတ်၊မသိစိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်ပါတယ်၊ တစ်ခါတစ်လေ မသိစိတ်ကအနိုင်ယူပြီး၊ တစ်ခါတစ်လေ သိစိတ်က အနိုင် ယူတတ်ပါတယ်၊ ကောင်းတဲ့စိတ်မှ ဦးဆောင်ပြီး ကောင်းတဲ့အလုပ် လုပ်ဆောင်ဘို့ ကို လေ့ကျင့်မှု အရထိမ်းကွပ်ကြရပါတယ်၊ဒါ့ကြောင့် အသိပညာ၊ အတတ်ပညာကျောင်းတွေ၊ သင် တန်းတွေဖြစ်ပေါ် လာပါတယ်၊လက်ဦးဆရာ ဆိုတာမိဘ မှန်ပေမည့်၊ သုံးနှစ်အရွယ်လောက်မှစပြီး၊ မူကြိုကျောင်းတွေ ပို့ရတဲ့ခေတ်မှာမိဘနဲ့အတူ လက်ဦးဆရာထဲမှာ အဲသည်မူကြိုကျောင်းတွေ အရေး ပါလာပါတယ်။ ကျနော့် သားငယ်လေး သုံးနှစ်လောက်က မူကြို တစ်ခုမှာထားတယ်၊ သည်ကလေးက သူ့အစ်မ(အသက် နှစ်နှစ်သာကွာ) နှင့် ကစားစရာလုကြရင်း ဒေါသဖြစ်လျှင်- လည်ပင်းကို ဒါးနှင့်လှီး\nမယ်ဆိုဒါကိုလက်သုံးစကားဖြစ်နေတယ်၊ ကျုပ်ကြားတော့ မပြောရဘူး ကိုယ့်ထက်မမကြီးဆိုးရင် ဖေဖေကို\nပြော ဆိုပြီးချော့ကြည့်တယ်၊မပြင်ဘူး၊ နောက်တော့ ငရဲကြီးတတ်တယ် ပြောတောလည်း၊မရဘူး၊ပြောမြဲပဲ\nနောက်ဆုံး ကလေးက ဘာမှ ငရဲမကြီးဘူးဆိုပြီးပြန်အော်တဲ့ထိဖြစ်လာတယ်၊ ကျနော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်\nမီးသွေးမီးဖိုထဲ မီးသွေးညှပ်တဲ့ သံညှပ်ယူပြီးထည့်လိုက်တယ်၊ခဏပူတော့ဆွဲထုတ်ပြီး ကလေးလက်ခုံကို\nတိုကပ်ပြီး၊အေးငရဲဆိုတာ အဲဒါထက်အများကြီးပူတဲ့ နီရဲနေတဲ့ သံပူနဲ့ ထိုးကပ်ခံရတဲ့နေရာကွလို့ပြော ပြီး၊\nနောက်သူများကိုဒါးနဲ့လှီးမယ်၊သတ်မယ်ပြောရင် နောင်တကယ့် ငရဲ သားနဲ့တွေ့လိပ်မယ် လို့ပြော လိုက် မိတယ်၊ကလေးခဗျာမထင်မှတ်တဲ့ ဝေဒနာကြောင့် ကျနော့ကိုကြောင်အမ်းကြည့်နေပြီး၊ကြောက် အားနဲ့ လက်ကိုခါပြီး ငိုရှာပါတော့တယ်၊ ညအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကလေးကအိပ်နေပြီ၊လန့်ပြီး ကိုယ်ပါပူချင်နေ တယ်၊ လက်မှာတော့ သံပူလောင်တဲ့ဒါဏ်ရာကမသေးပဲကိုး၊ကျနော်ဆေး ဆိုင်မှဝယ်လာသော အပူလောင် ပျောက်/အနာရွတ်ပါ မကျန်တဲ့ ခရင်လိမ်းဆေးလေးကို အသာလိမ်းပေးပြီး အပူလေင်ဒါဏ် ရာအုပ် တဲ့ပါတ်တီးလေးအုပ်ပေးလိုက်တယ်၊တစ်ပါတ်လောက်ခံလိုက်ရတယ်၊ ကလေးလည်း အဲသည်နောက် ပိုင်း လည်ပင်းလှီးမယ်မပြောတော့ပါဘူး၊ သူစိတ်ဒါဏ်ရာမရသွားလို့တော်ပါသေးတယ်၊\nကျနော်လည်းသူ့ကိုအဲသည်နောက်ပိုင်းပိုနွေးထွေးစေပြီး၊ဘာသာရေးအရ ကိုးကွယ်မှု၊ရိုသေမှု၊ လိုက်နာမှု၊အပြစ်ဒါဏ်ဆိုတာတွေကို ဖြေးဖြေးချင်းပုံပြောသလို အိပ်ယာဝင်တိုင်းပြောပြီးနားသွင်းရပါတယ်၊\nသည်စကားလုံးဘယ်ကစတတ်သလည်းမေးကြည့်တော့ လား လား သူတို့မူကြိုဆရာမကြီး အရင် ကျောင်း ဆရာမကြီးဟောင်း၊က၊ ကလေးတွေကို ငိုရင် ဓါးပြ၊ကပ်ကြီး ပြကာ အဲလိုလည်လှီးမယ် လို့ချိမ်းခြောက် သ တဲ့ဗျား၊ တစ်နေ့ သူတို့ မူကြိုကျောင်းမလွှတ်ခင် သူ့အမေကို အထောက်တော်လွှတ်ပြီး အကြောင်း စုံ စမ်းတော့ ကလေးပြောသလို တစ်ကယ်ဟုတ်နေလို့၊ အဲသည်မူကြို မှ အမြန်ဆုံးလက်မတင်ကလေးကျာင်း ထုတ်ပြီး အခြားမူကြိုကောင်းတစ်ခုစုံစမ်းတက်စေရပါသဗျား။\nနောက် ကလေးများဟာ သူတို့ဆရာတွေပြောတာဆိုရင် မှတ်ဥာဏ်ထဲ စွဲထားတတ်ကြပါတယ်၊\nသူတို့အမေစာသင်ရင်တောင် ကျောင်းကပုံစံနဲ့မကိုက်ရင် ကွန်ပလိန်းတက်ကြပါတယ်။\nငယ်စဉ်ကတည်းက သူတို့ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယုံကြည်ကြဘို့အတွက်၊ အားကစားပြိုင်ပွဲတွေ၊ ကပွဲတွေ မှာအ များ နဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်စေရပါမယ်၊ ယှဉ်ပြိုင်စေရပါမယ်၊ ဆုရတဲ့အပေါ်ဂုဏ်ယူစေတတ်စေပြီး၊ ဆုမရလည်း\nမိရိုးဖလာအရ လူမျိုးခံယူချက်ဗီဇတွေရှိပါတယ်၊ အခက်အခဲတွေ့ပြီဆိုရင်\n– မြန်မာတွေက ဒုက္ခ လို့မြင်တတ်ပြီး၊ ပင်ပမ်းဆင်းရဲလိုက်တာလို့ခံယူကြတယ်၊\nအဲဒါကို အနောက်တိုင်းအင်္ဂလိပ်တွေကတော့ အဖြေမထုတ် နိုင်သေးတဲ့ ပုစ္ဆာ လို့မြင်ပြီး၊ အဖြေရှာပါတယ်။\n– ပါလိဘာသာ လိုတော့ ပဿနာ ရှုစရာ/ အာရုံစိုက်ပြီး မြင်အောင်ကြည့်ရမည့်အရာလို့ အဓိပါယ် ထွက် ပါ တယ်။\n– အဲ တရုတ်လူမျိုးတွေက အခက်အခဲဆိုတာကို – စွန့်စားမှု နဲ့ အခွင့်အလမ်း လို့မြင်ပါသတဲ့ဗျား။\nသည်တော့၊ လက်ဦးဆရာမိဘ များသာမက၊ အခြေခံစာသင်ကျောင်းမှ ဆ၇ာ/ဆရာမတွေသည်၊ ကလေးတွေ ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်ကိုးစားစိတ်ရှိပြီး ၊ အကုသိုလ်စိတ်တွေမ၀င်စေရန်၊ လမ်းကြောင်းပေါ်ပို့ပေနိုင်သောသူများအဖြစ်အလွန်အရေးပါပါကြောင်း။\nကျွန်တော့်အမြင်ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ယုံကြည်မှုဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ကိုယ်ကသူတပါးကိုယုံကြည်မှု သူတပါးကိုယ့်ကိုယုံကြည်မှုဆိုပြီး ၃မျိုးရှိမယ်ထင်တယ်။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ဖို့အတွက်ကတော့ ကိုယ်လုပ်ရမဲ့လုပ်ငန်းတာဝန်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်စွာသိဖို့လိုမယ်ထင်ပါတယ်။ ဒါမှသာဘယ်လိုအခက်အခဲပဲတွေ့တွေ့ ငါဖြေရှင်းနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ယုံ ကြည်ချက်နဲ့ မကြောက်မရွံ့ ကိုယ်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ- ကျောင်းစာကိုကြေညက်စွာလေ့လာကျက်မှတ်ထားသောကျောင်းသားသည်\nမည်သည့်မေးခွန်းကိုမဆို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပဲဖြေဆိုနိုင်မယ် ဆိုတဲ့ မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကတော့ကျောင်းသားရဲ့ ကြိုးစားမှုနဲ့ တိကျတဲ့သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွေရှိလို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ တကယ့်အပြင်လောကကြီးမှာတော့ တိကျတဲ့သင်ရိုးညွှန်းတမ်း တွေ မရှိပဲကျယ်ပြန့်နက်နဲပါတယ်။ ဆရာသစ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေက သင်ရိုးသဘောလို့ယူဆမိပါတယ်။\nကိုယ့်ကို သူတပါးက ယုံကြည်စေချင်ရင်တော့ ကိုယ်ကျိုးမရှာပဲ အများအကျိုးအတွက် အနစ်နာခံဆောင်ရွက်နိုင်သူ ဖြစ်ဖို့လိုမယ်ထင်ပါတယ်။ မှန်သောစကားကိုသာပြောပြီး မှန်သောအလုပ်ကို လုပ်ရပါမယ်။ ကိုယ်ပြောတဲ့စကားမှားသွားရင်လည်းနစ်နာဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် အပြည့်အ၀တာဝန်ယူနိုင်ရပါမယ်။ ကတိတည် ၊ သစ္စာရှိ ၊ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ပြီး ကိုယ်ခြင်းစာတရားရှိဖို့လိုမယ်ထင်ပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့ကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို တတ်စွမ်းသလောက် အကူအညီ အကြံဥာဏ် ပေးနိုင်ရပါမယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကိုယ်လုပ်တဲ့လုပ်ငန်းတွေ အမှန်တကယ် အောင်မြင်နေတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကို ယုံကြည်တဲ့သူတွေများလာပါလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်လုပ်ငန်းအောင်မြင်ဖို့ဆိုတာကလည်း ကိုယ်လုပ်ရမဲ့အလုပ်တာဝန်နဲ့လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိုအပ်ချက် အားနည်းချက် အားသာချက်တွေကို အဂတိတရားကင်းကင်းနဲ့ မှန်ကန်စွာ ဝေဖန်ဆန်းစစ်ပြီး သုံးသပ်နိုင်ဖို့လိုမယ်ထင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကို သူများတွေကယုံကြည်ပြီဆိုရင်တော့ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုလို့ရပြီထင်ပါတယ်။ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုတဲ့သူဟာ မှန်မှန်ကန်ကန်နဲ့ တရားမျှတစွာဦးဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် အသင်းသားတွေရဲ့ လေးစားချစ်ခင်မှုကို ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ ယုံကြည်မှုရရှိသွားပြီဆိုရင်ကိစ္စတော်တော်များများဟာ ညှိနှိုင်းရအင်မတန်လွယ်ကူပါတယ်။ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်တယ်ဆိုတာ အပြောလွယ်သလောက်အလုပ်ခက်ပါတယ်။\nပူပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက်ကတော့ရည်ရွယ်ချက်တူရင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ဒီရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့အတွက် စိတ်တူကိုယ်တူနဲ့ တက်ညီလက်ညီ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ရင်အကောင်းဆုံးပါပဲ။ လူတကိုယ်စိတ်တမျိုးမို့ တခါတရံ သဘောထားချင်းမတိုက်ဆိုင်တာရှိရင် အချင်းချင်းနားလည်မှုရှိပြီးသည်းခံခွင့်လွှတ်တတ်ဖို့လိုပါတယ်။ အပေါ်ယံနှမ်းဖြူးနေရင်တော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ခက်မယ်ထင်ပါတယ်။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်တယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာ … ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးချင်စိတ်ကလည်း အဓိက အခန်းကဏ္ဍကပါဝင်နေမယ် .. ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်လိုသလို ကိုင်တွယ်မောင်းနှင်နိုင်ခြင်းပေါ်မှာလည်း မူတည်နေမယ် … ။ မယိုင်မလဲစွဲမြဲစွာ လိုက်နာကျင့်ဆောင်နိုင်မှုလည်း အကျိုးသက်ရောက်စွာပါဝင်မယ်ထင်တယ် … ။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်တာ လွန်ကဲလျှင်တော့ .. ခေါင်းမာတတ်တဲ့လူ .. အိုဗာကွန်ဖီးဒန့်ဖြစ်တဲ့လူလို့ .. အပြောခံရတတ်တယ် … ။ ဟီးဟီး .. ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး .. ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ်နှိုင်းရေးတာ\nမိန်းမယူ၍ ကူညီခြင်းကိုတော့မလုပ်ပါရစေနဲ့ အစ်မရယ်။ဟဲ ဟဲ။\nနောက်တာပါ။ ကူညီခြင်းကရတဲ့ ပီတိကိုစားလို့ကောင်းပါတယ်။\nကူညီတယ်ကွဟု ခဏခဏ ဖော်ပြောလေ့ရှိသူများကိုလည်း ကြုံဘူး၍စိတ်ညစ်ရဘူးပါတယ်။\nကူညီခြင်းဆိုင်ရာ သုမနကျောမှာ ဒါဏ်ရာများနဲ့လူ (^^)\nအပေါ်မှာဆရာမောင်မိုးညို ရေးတာလေးနဲ့တော်တော်တူတာမို့ လေးစားစွာလက်ခံပါတယ်ခင်ဗျာ။\nဟုတ်ပါတယ်။ အလွန်ကောင်းသော ကော်မန့်လေးပါ။\nယုံကြည်မှုစစ်စစ်မှာ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ရေးဟာ ပါပြီးသားလို့ယူဆပါတယ်။\nကိုယ့်ကိုကိုယ်ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ခြင်း =ယောနိသောမနသိကာယ ဆိုတာလေးကိုစဉ်းစားမိသွားပါတယ်။\nဖွမပြောကောင်း၊ပြောကောင်း မေးခိုင်ပိုးတွေ ဘာတွေဝင်ပြီး ကလေး ဆုံးသွားမှ\nဆုံးမရခက်တယ်ဆိုပေမဲ့ အချိန်တန်တော့ ပျောက်ပါတယ်ဗျာ။\nအဆဲသင်ပေးတဲ့ ဦးကြီးတယောက်နဲ့နေတဲ့ ကျနော့သူငယ်ချင်းတယောက် ကြီးလာတော့ ဘုန်းကြီးဝတ်\nသွားပါတယ်။ ငယ်ဖြူပါ။ မိန်းမမယူဘူးပေါ့ဗျာ။ခုဆိုတောရဆောက်တည်ရင်းနဲ့ဆုံးပါးသွားပါပြီ။\nတခုခုမှထပ်ပြောပြီး အလှပျက်မှာစိုးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ဘဲပြောတော့မယ်ဗျာ။\nမ etone ရေ\nမှန်တာပေါ့။ ခေါင်းမာသူ ဆိုတာအဲဒီလူတွေဘဲလေ။\nအပြောခံရဘူးပေမဲ့ မပြင်နိုင်ဘူးနော်။တူတူဘဲ။သစ်မင်းလဲ ငယ်ငယ်က ခေါင်းမာသလားမမေးနဲ့။\nနေ့ခင်းဆိုထမင်းကလွဲရင် ဘာမှမစားတဲ့ သစ်မင်း၊ အလှူအိမ်အသွား ဟိုကကြွေးတာအုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ၊\nဘယ်ရမလဲ ခေါင်းမာတဲ့သစ်မင်းလက်ကိုဖေဖေကဆွဲပြီး ထမင်းဆိုင်ခေါ်သွားပေးရပါတယ်။\nအင်း ခုတော့လဲ မာန်တွေလျှော့လိုက်ပါပြီ။ဘဝက ဘယ်လိုနေရင် ဘာ ရ မယ်ဆိုတာကိုကောင်းစွာ\nသင်ကြားပေးခဲ့ပြီမို့ ဒီနေရာမှာ ကိုယ့်လိုမမှားရအောင်ရယ်။\nလမ်းကြောင်းလေးတွေက သည်လိုရှိတယ်ဆိုတာရယ်ကို လာပြောပြနေတာပါ။\nဘဝရဲ့ ပုံရိပ်တွေထင်ဟပ်နေလို့ ပုံဖော်ပုံအလွန်ကောင်းပါတယ်။\nနားလည်လွယ်အောင်ရှင်းပြထားတာမို့ စာသင်ခန်းထဲ ရောက်သွားသလားထင်မိပါတယ် တီချယ်ရေ။\nပုံမှန်ဘဲ စဉ်းစားတတ်ပါတယ်။ သီးခံသင့်တယ်ဆိုမှသီးခံပါတယ်။ကျနော့ မူ ပါ။\nဆိုတဲ့ မေးခွန်းလေးကိုဖြေရရင် စိတ်ကောင်းရှိသောနေ့ရက်များစွာကိုလူတယောက်ဟာဘဝမှာ\nအများဆုံးပိုင်ဆိုင်ရင် သူ့သမိုင်းဟာ သတ်ပုံမှန်သော ၊လက်ရေးလှသောသမိုင်းဖြစ်မှာပါ။\nမGreen Rose ရေ\nလုပ်ငန်းက မိသားစုထမင်းဝိုင်း၊ ကျန်သူများကနောက်လိုက်လို့ဆိုပေမဲ့ ပူးပေါင်းသူများပါဘဲ။\nover confidence ကဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဆီမှာ ရှိတာကိုလုံးဝလက်ခံပါတယ်။\nအောင်ဆန်းအက်တလီ စာချုပ်မှာ ဂဠုန်ဦးစောနဲ့ သခင်ဗစိန်တို့က ဤသဘောတူညီချက်သည်\nကျနော်တို့နှင့်မဆိုင်လို့ လက်မှတ် ထိုးထားတာပါ။ ဗိုလ်ချုပ်က over confidence ရှိစွာနဲ့ဘဲ\nအဲ လုပ်ကြံခံရတာကတော့ over confidence နဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ သူရှောင်လဲ ရအောင်လိုက်သတ်မှာပါဘဲ။\nအင်းလျားလေးမှာ သေနတ်နဲ့အပစ်ခံရပြီးကတည်းက ဂဠုန်ဦးစောက သူ့ကိုသေနတ်နဲ့ပစ်သွားတာ\nသူရအောင်ပြန် သတ်မှာရယ်၊ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ကံ ကြမ္မာရယ်က အဓိကပါ။\nပထမဖြေထားတာ ၁ နာရီလောက်ရေးပြီးခါမှ မဆေ့ဖ်မိလို့ ပြန်ရေးနေရတာကွ။\nအကုန်ကူဖြေပေးမလားလို့ကြည့်နေတာ၊ မလုပ်တာနဲ့ ထရေးရတာပေါ့ကွာ၊ဟဲဟဲ ။နောက်တာပါ။\nဆရာသစ်ရဲ့စကားလုံးတွေ..။ အတွေးအခေါ်..အယူအဆတွေနဲ့ \nတည်ဆောက်ထားတဲ့အိမ်ကလေးကတော့ အတော်လေး..လှပ ခိုင်မာ ခဲ့ပါပြိ။\nမှတ်သားစရာစကားလုံးတွေနဲ့ လောကကြီးကိုအလှဆင်နေသူတွေ လူသားတွေကိုတန်ဘိုးတက်လာအောင်ထိန်းကြောင်းပြုပြင်နေသူတွေကို ကျွန်တော်ဦးညွတ်လိုက်ပါတယ် ယုံကြည်မှုကိုတည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ တစ်ဖက်သားပြောစကားကိုလေးလေးစားစားနားထောင်တတ်ပြီး တစ်ဖက်သားအပေါ် လေးလေးစားစားရှိမှ ကိုယ့်အပေါ်လည်း တစ်ဖက်လူက လေးစားယုံကြည်လာမှာလို့ကိုယ်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိဘို့က တစ်ဖက်သားအပေါ် ကိုယ့်ရဲ့အပြုအမူနဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေမယ်လို့ထင်ပါတယ်\nတဘက်သားစကား ဆိုတဲ့နေရာမှာ စော်ကားပြောဆိုလာတဲ့ စကားမျိုးကိုတော့ နားထောင်ဖို့ရာလိုမယ်\nမထင်ပါဘူး။ ငါးမင်းဆွေလို လူမျိုး အမေစု အိမ်ရှေ့မှာလာအော်နေတာ မျိုးပေါ့ဗျာ။\nဟုတ်ကဲ့ ဆွေးနွေးမှုလေးကို တန်ဖိုးထားလျှက်ပါ။\nသိသမျှလေးကိုမျှဝေပေးရုံအဆင့်မို့ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လဲ ရင့်ကျက်ပြည့်ဝမှုကိုလေ့ကျင့်ဆဲပါ။\nစာကိုဖတ်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကိုဒီပါဟာ အများအတွက် အကျိုးပြုစိတ်ဓာတ်နှလုံးသားရှိသူလို့\nတထောင့်တနေရာကနေ တိုင်းပြည်နဲ့လူမှုဝန်းကျင်အားနဲ လိုအပ်ချက်လေးတွေကိုညွန်ပြပြော\nဆိုနိုင်သော ပို့စ်လေးများရေးသားနေတာကိုလည်း သတိထားမိလို့ ဝမ်းသာကျေးဇူးတင်ပါသည်။\nဆက်လတ်ရေးသား သွားပါရန်လည်း အားပေးတိုက်တွန်းပါရစေခင်ဗျား။\nကြက်ဖင် ( အကယ်ဒမီ ) says:\nလို့ဆိုလေတော့ ခုထိကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်သေးဘူးလား ခုမှတည်ဆောက်မလို့လား\nသတိချပ်ရန် / ယုံကြည်မှုံလွန်ကဲခြင်းက ( အတ္တ ) မယုံကြည်ခြင်းက ညံ့ဖျင်းခြင်း ( မောဟ )\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကို ဘယ်သူယုံခြင်ယုံ မယုံခြင်နေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော့ မျက်စေ့မှိတ်ပြီးယုံရမှာဘဲ\nကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ်မှ မယုံရင် ဘယ်သူကလာယုံမဒုံး\nလူတစ်ရာပုံတစ်ရာလို့ ဆိုသဗျ လူတစ်ယောက်အမြင်တစ်မျိုးရှိတယ်ဆိုတော့ကာ\n( ကျုပ်တို့ငယ်ငယ်က လယ်ကွင်းထဲအီအီးထိုင်ပါကြသပေါ့ဗျာ ပထမတော့ တစ်ယောက်တစ်ပုံပေါ့\nအကုသိုလ်များတဲ့ကောင်ကတော့ စားပြီးအဟာရမဖြစ်ဘဲ ချီး ( ချေး ) ဖြစ်တာများတော့\nတစ်ပုံထဲဆို အီးပုံက မြင့်လာတော့ ရှေ့ကိုတိုးလိုက်တော့ တစ်ရာ့တစ်ပုံပေါ့ဗျာ ( ဇဂါးချပ် ))\nဒါခက်ခဲတယ်လို့ ပြောရမှာဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်တယ်ဆိုတာက တစ်သီးပုဂ္ဂလဘဲ\nထမင်းစားပြီးလက်မဆေးတာ ကိုယ့်ကိစ္စ အများနှင့်ကြတော့ ( ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှု့ ) ကို\nသီးခံတတ်ခြင်း စိတ်ရှည်တတ်ခြင်း ဝေဖန်ခွဲခြားတတ်ရခြင်း ဥပက္ခာပြုတတ်ရခြင်း\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တယ်ဆိုတာ နှစ်ပိုင်းကွဲတယ် လို့ထင်တာဘာဘဲ\nကိုယ်ကစပြီး ပြုမူမှာလား သူများကို ပူးပေါင်းမှာလား\nကိုယ်ကစပြီးပူးပေါင်းခြင်းဟာ ဦးစီးဆောင်ရွက်ခြင်းတွက် အစဖြစ်မယ်ထင်တာဘဲ\nဆိုတာကတော့ အကပ်ကောင်းရင် ဦးစီးမှူးဖြစ်သပေါ့ဗျာ\nမနာလိုဝန်တိုခြင်းကင်းတဲ့၊ မှီခိုလို မျောလိုက်လိုခြင်းကင်းတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကနေ အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှုလဲရမယ် ၂ဦး၂ဖက်လဲ အကျိုးဖြစ်မယ်လို့မြင်ပါတယ်။ ပြောမယ်ဆို တက်ညီလက်ညီကြိုးစားဖို့လဲ လိုတယ်ပေါ့ဗျာ။ ကျမအထင်ပါ။ ပါဝင်ဆွေးနွေးခွင့်ရတာလဲ ဂုဏ်ယူပါတယ်။\nNGOs အတွေ့အကြုံလေးတွေနဲ့ အင်နီရှိအိတ် လုပ်ပုံလေးတွေ\nဦးဆောင်လိုက်ဖို့ဆိုတာ မခက်ပေမဲ့ တခါတရံ မလွဲမရှောင်\nသာ ဦးဆောင်ရမဲ့နေရာကိုရောက်ပြီး ဇွတ်အတင်း\nတွေ အများကြီးရှိတယ်နော်။ အဲဒီလိုနဲ့ နောက်တော့ ဖြစ် သွားတာမျိုးပါ။\nမရွှေအိ ရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်အတွေ့အကြုံလေးတွေကနေဆို ပိုပြီးလက်တွေ့ဆန်တဲ့\nဆြာသစ်ပြောတဲ့ ယုံကြည်ဖို့၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့၊ ဦးစီးဦးရွက်ပြုဖို့ အားလုံးအတွက် အခြေခံသည် ရိုးဂုဏ် ရိုးသားမှုလို့ထင်ပါတယ်။ သူ့ချည်းသက်သက်တော့ မရဘူးပေါ့လေ၊ သို့ပေမယ့် သူမရှိခဲ့ရင် အခြေခိုင် လမ်းမှန်ဖြစ်မယ် မထင်ဘူး။ အမြင့်ရောက်လာလေလေ အောက်ခြေဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ ဝေးကွာသွားလေလေ ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ ပိုအရေးပါလာပါတယ်။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကြမှ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့် ပြင်မရတော့လို့ပါ။ အချို့လည်း အခြေမခိုင်ဘဲ တက်လာပြီး သိသိကြီးနဲ့ ဆက်သွားရင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်မရ ငုတ်တုတ်ကြီးလည်စင်း ခံရတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ အချို့ကြတော့လည်း မှားမှန်းသိလို့ အနာခံပြင်ရင်း အားကုန်သွားကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်ဘုရားကြီးက တိုးတက်ဖို့ အချက်ဆယ်ချက်မှာ ရိုးသားဖို့ပထမလို့ ဆိုခဲ့တာဖြစ်ပါမယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံအနေနဲ့ အဖက်ဖက်မှာ အောက်ခြေကစ ပြင်ရမှာဖြစ်လို့ အုပ်ချုပ်သူ အုပ်ချုပ်ခံ၊ အလုပ်ရှင် အလုပ်သမား၊ မြီရှင် မြီစား၊ အထက် အောက် ဘေးတိုက် ဆက်ဆံရေးများမှာ ရိုးသားဖို့လိုပါတယ်။ တိုင်းပြည်လူမျိုး စရိုက်လက္ခဏာပေါ်မူတည်ပြီး ရိုးသားမှုကို သစ္စာတရား၊ ကျိုးနွံမှု၊ တည်ကြည်မှု၊ မဟုတ်မခံစိတ်ဓာတ် စသဖြင့် အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဆိုသွားကြပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်ဟာအကောင်းဆုံးလို့ ပြောပေမယ့် လက်တွေ့မှာ အများစု လက်ခံချင်တဲ့ ပုံစံအတိုင်းဖြစ်မှာပါ။ အနိမ့်ဆုံးအားဖြင့် ရိုးသားမှုကို အခြေပြုလမ်းကြောင်း တည်ဆောက်သွားရင်ကိုပဲ ကျေနပ်ရပါမယ်။ တချိန်ထဲမှာပဲ ရိုးသားခြင်းနဲ့ နုံအခြင်းကိုလည်း ခွဲခြားသိနိုင်ရမယ်။ နောက်အဆင့်တွေကြမှ အသိပညာ အတတ်ပညာ ကျင့်ဝတ် စည်းကမ်းစတာတွေ လိုက်သင့်ပါတယ်။ ဒီတော့ ရိုးသားခြင်းဂုဏ် အရည်အချင်း ထွန်းကားအောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ရေရှည်မှာ စာသင်ကျောင်းများကနေ အစပြုရမယ်။ အဲဒီကောင်းတဲ့ အမူအကျင့်များ ဖွံ့ဖြိုးလာဖို့ ကျန်းမာရေး၊ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ လူမှုရေး အဖက်ဖက်ကနေ ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးပေးမှ ရပါမယ်။ ရေတိုအတွက်ကတော့ လခလုံလောက်အောင်ပေး၊ ပင်စင် လူမှုဖူလုံရေး စတာတွေကို လက်ရှိလုပ်ကိုင်နေသူ များအတွက် မပူပင်ရအောင် စီမံထားရှိရမှ ရမယ်ထင်ပါတယ်။ စာပေ အနုပညာလို စံပြရိုးလ်မော်ဒယ်များရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကလည်း ရေတိုရေရှည် နှစ်ခုစလုံးအတွက် သေချာပေါက် လွှမ်းမိုးမှုရှိတယ်။ ရိုးသားလာမှ မိမိကိုယ်ကို သူများကို ယုံကြည်တတ်လာမယ်၊ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက် တတ်လာမယ် (စီးပွားရေးကဏ္ဍဖွံ့ဖြိုးဖို့ဆို အစုအဖွဲ့ ကုမ္မဏီ အများပိုင် စနစ်နဲ့ လုပ်တတ်လုပ်ရဲမှ ဖြစ်ပါမယ်။) ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ဦးရွက်ပြုချင်စိတ်၊ သူတပါး ဦးဆောင်မှုကို လက်ခံနိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပါမယ်။ နို့မို့ရင် လက်ရှိ မြန်မာအသိုင်းအဝန်းမှာ ဖြစ်နေသလို ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ ပညာတတ်တတ် နာမည်ဘယ်လောက်ကြီးကြီး သူတလူ ငါတမင်း သူ့မယုံ ငါ့မယုံ ဘေးထိုင်ဘိုင်ကျဘုပြော အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲ လုပ်ချင်တာ လုပ်နေကြအုံးမှဖြစ်ပါတယ်။\nလုံးဝ ကွက်တိဘဲ ကိုကြောင်ရေ။\nကျနော် ကိုလင်းဝေနဲ့ ပြောဘူးတယ်။ အဲဒီ ပရိုင်မာရီ ပညာရေးက စပြီးလုပ်ဖို့။\nကျနော့က ပစ်မှတ် ၂ ခု ဗျ။\nတခုက အားလုံးသိပြီးသား နောက်မျိုးဆက်သစ်။ဒါက ရှင်းနေစရာမလိုဘူး။\nနောက်တခုက အခုရှိနေတဲ့ လူကြီး “မိဘ” တွေ ကို ပြောင်းပြန်၊ ပြန်သင်မှာ။\nဘယ်လိုလဲ ဆိုတော့ လူကြီးဆိုတာ ကောင်းတာပြောလဲ ခေါင်းကမာနေပြီ လက်မခံဘူးမဟုတ်လား။\nဒီတော့ သူတို့ချစ်တဲ့ သားသားမီးမီးလေးတွေ ကိုကျောင်းမှာသင်ပေးလိုက်မယ်။အဲဒီကလေးတွေက\nအိမ်ရောက်တော့ သူတို့ကိုချစ်တဲ့စိတ်နဲ့ လူကြီးတွေက ကလေးတွေနေထိုင်ပြုမူသလို\nတခုခုလုပ်ပြီးသွားရင် သေသေခြာခြာသိမ်းတာ၊ စည်းကမ်းရှိတာလေးတွေ\nအနဲနဲ့အများဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျနော်တော့ ယူဆတယ်။\nထိရောက်မှုနဲ ကောင်း နဲ မယ်။ ဇီးရိုးတော့ဖြစ်မယ်မထင်ဘူး ဗျာ။\nဆယ်စုနှစ်တခုလောက်အချိန်လိုမယ်။ ဒါပေမဲ့ တယောက်ကနေ တရာ ဆိုသလို\nလူ့ကျင့်ဝတ်လေးတွေ နားလည်သွားရင်နောင်တချိန်မှာ မြန်မာပြည်အတွက် လူကောင်းတွေ\nရိုးသားမှုကတော့ လွှတ် လိုတာ။\nလက်သီးပုန်းထိုးတတ်တဲ့စိတ်တွေ၊ ဖားပြီး ရှောက်ပြောနေတာလဲ တီချယ်ကြီးတီတီနု ပြောသလို\nမရိုးသားတော့ သူများရိုးသားတယ် ဆိုတဲ့ တန်ဖိုးကိုလည်နားမလည်ဘူး။ ကိုယ်ရဘို့ဘဲ။\nဘာလုပ်ရလုပ်ရ။လတ်တလောတော့ ကောင်းမှာပါ။ရေရှည် ကြ ခံရမှာဘဲ။\nလူတိုင်းရိုးသားဖို့ ဆိုတာ တကယ်တမ်းတော့လဲ နတ်သမီးပုံပြင်လိုဗျ။\nဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ် အပေါ်ကပြောတဲ့အတိုင်း ကလေးကတဆင့် လူကြီးကို သွေးပြောင်းဖို့\nကြိုးစားရင်း၊ ကိုကြောင်ပြောသလို လုံလောက်တဲ့ စားစရိတ်ကိုလည်း ထောက်ပံ့နိုင်ဖို့\nအဲဗျာ။ အဲဒီလို လုပ်မဲ့သူတွေ ရိုးသားဖို့လိုပြန်ရော။ ကဲ ဆက်ဆွဲရအောင်ဗျာ။\n၈၉-၉၀ နှစ်ပုဒ်ရေးမယ်လေ။ ကမ်းမွန် ဆရာကြောင်။(^^)


သရုပ်ဆောင် ကျော်ထက်အောင် နှင့် အင်တာဗျူး - Chin World\nHome Interview သရုပ်ဆောင် ကျော်ထက်အောင် နှင့် အင်တာဗျူး\nသရုပ်ဆောင် ကျော်ထက်အောင် နှင့် အင်တာဗျူး\nကိုးရီးယား – မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေးအတွက် “တိမ်တွေပေါ်ကပန်း” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို ချင်းပြည်နယ်မှာ ကိုးရီးယားသရုပ်ဆောင် နဲ့အတူ ရုပ်ရှင်လာရိုက်မယ့် သရုပ်ဆောင် ကိုကျော်ထက်အောင် ကို ချင်းဝေါလ်သတင်းဌာနက အင်တာဗျူးထားပါတယ်။ ဒီရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို အကယ်ဒမီ ဒါရိုက်တာ ဇင်ယော်မောင်မောင်ကရိုက်ကူးမှာဖြစ်ပြီး နာမည်ကြီးသရုပ်ဆောင်တွေဖြစ်တဲ့ ၀တ်မှုံရွှေရည်၊ မေသန်းနုတို့လည်း ပါဝင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်ကားအတွက် ကျပ်သိန်းပေါင်း ၅၀၀၀ အကုန်ကျခံမှာဖြစ်ပြီး ဖလမ်း၊ ဟားခါး၊ ထန်တလန်၊ တီးတိန်တို့မှာရိုက်ကူးသွားမှာဖြစ်ပြီး ကိုးရီးယားနိုင်ငံ ဘူဆန်မြို့မှာလည်း ဆက်လက်ရိုက်ကူးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၁။ ဒီဇာတ်လမ်းမှာကိုကျော်ထက်အောင်ကဘယ်နေရာကနေ သရုပ်ဆောင်မှာလဲ။ ဆလိုင်းထန်နေရာကနေဇာတ်လမ်းမှာဘယ်လိုပါဝင်မလဲဆိုတာလေးပြောပြပေးပါ။\nဖြေ။ ပထမဆုံး ဒီလို ကိုးရီးယား မြန်မာချစ်ကြည်ရေးအတွက်ရိုက်ကူးတဲ့ ဇာတ်လမ်းမှာ ချင်းတိုင်းရင်းသားတစ်ယောက်နေရာကနေပါဝင်ခွင့်ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာကြောင်းနဲ့ ပါဝင်ခွင့်ပေးတဲ့ အမမမီး နဲ့ ဦးမောင်တို့ကို ကျေးဇူးတင်ဂါရဝပြုကြောင်းပြောချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းမှာ ကျွန်တော်က ချင်းတိုင်းရင်းသားတစ်ဦး မိဘမဲ့ကျောင်းမှာကြီးပြင်းသူတစ်အနေနဲ့ပါ ဇာတ်လမ်းရဲ့အသေးစိတ်ကိုပြောပြရင် အရသာပေါ့သွားမှာစိုးတဲ့အတွက် ပိတ်ကားပေါ်မှာပြသတဲ့ အချိန်မှာ လာရောက်ကြည့်ရှုပေးဖို့ ပြောပါရစေခင်ဗျာ။\n၂။ချင်းပြည်နယ်ကိုရောက်ဖူးလား။ ချင်းလူမျိုးအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးသိရှိဖူးတာတွေကိုလည်း ပြောပြပေးပါ။\nဖြေ။ ချင်းပြည်နယ်ကို တခါမှမရောက်ဖူးသေးပါဘူးခင်ဗျ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ခုလိုအင်တာနက်တွေမပေါ်သေးတဲ့အချိန်မှာတော့ လူကြီးတွေဆီက တိမ်တွေပေါ်မှာရှိတဲ့နေရာဆိုပြီး ပြောခဲ့တာ။ တောင်ဇလပ်ပန်းနီနီလေးတွေပွင့်ကြောင်းနဲ့ နောက်အသဲပုံရေကန်ကြီးရှိတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းတွေကိုတော့ အမှတ်အရဆုံးပါပဲ ။ နောက်ပြီး ချင်းလူမျိုးအမျိုးသားတွေ အမဲလိုက်တဲ့အကြောင်း ကိုယ့်အကြီးအကဲ အကိုအကြီးတွေကိုဆို လေးစားကြကြောင်း နွားနောက်တွေမွေးမြူကြတဲ့အကြောင်း အမျိုးသမီးတွေပါးရဲထိုးကြကြောင်း တွေကိုတော့ ကျွန်တော့်မှတ်သားဖူးပါတယ်ဗျ။\n၃။ ချင်းပြည်နယ်မှာအခုလိုဇာတ်ကားရိုက်ကူးရတာ အစ်ကိုဘယ်လိုခံစားရလဲ?\nဖြေ။ ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ဖူးမယ့် နေရာဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားပါတယ် ကိုယ့်နိုင်ငံထဲက သဘာဝအလှတွေကို အခြားသူတွေကိုပါ ပြသခွင့်ရမှာကိုလည်း ဂုဏ်ယူပါတယ်။\n၄။ ချင်းပြည်နယ်မှာအခုလို ဇာတ်ကားလာရိုက်ခြင်းအားဖြင့် ချင်းလူမျိုးနဲ့ချင်းပြည်နယ် အကြောင်းဘယ်လိုဖော်ကျူးခွင့်ရှိနိုင်မလဲ?\nဖြေ။ ကိုယ့်ပြည်တွင်းက နေရာဒေသတွေကို လူအတော်များများကတော့ ရောက်ဖူးချင် လည်ပါတ်ချင် ကြပြီး အကြောင်းအမျိုးမျိုးနဲ့ မရောက်နိုင်တဲ့သူတွေအတွက် ဒီရုပ်ရှင်ကနေတဆင့် ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ အလှအပနဲ့ လူနေမှု တစိတ်တဒေသကို ရုပ်ရှင်အားဖြင့် ပြသခွင့်ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၅။ ဒီဇာတ်လမ်းကို ချင်းပြည်မှာရိုက်ဖို့စီစဉ်ဖြစ်ရတဲ့အကြောင်းကကော?\nဖြေ။ ဒါကတော့ ဒီဇာတ်လမ်းကို ပုံဖော်ကြမယ့် ဒါရိုက်တာ ပရိုဂျူဆာ အပါအဝင် တာဝန်ရှိသူများကဆုံးဖြတ်ကြတာပဲဖြစ်ပါတယ်။\n၆။ ဒီဇာတ်လမ်းမှာအတူသရုပ်ဆောင်မယ့် ကိုးရီးယားသရုပ်ဆောင်နဲ့ပတ်သက်ပြီးမှတ်ချက်ပေးပေးပါ ?\nဖြေ။ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အနုပညာဝမ်းစာပြည့်အောင်ကြိုးစားနေတဲ့သူမို့ အခြားသူကို မှတ်ချက်ပေးတယ်ဆိုတာထက် အခုလိုပါဝင်တာကို ဝမ်းမြောက်စွာနဲ့ ကြိုဆိုပါတယ်လို့ပြောချင်ပါတယ်။ သရုပ်ဆောင်၂ဦးစလုံးဟာလည်း ဖော်ရွေစွာနဲ့ ပူးပေါင်းပြီးလုပ်ကိုင်ကြတဲ့သူတွေပါ အခြားနိုင်ငံက အနုပညာရှင်တွေရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုတွေနဲ့ သူတို့ Team ရဲ့ လုပ်ကိုင်ပုံတွေကို လေ့လာခွင့်ရမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\n၇။ ချင်းတိုင်းရင်းသားတွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်စကားပြောကြားပေးပါ?\nဖြေ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုင်းရင်းသားညီအကိုများအားလုံး ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ အေးချမ်းပျော်ရွှင်ကြပါစေခင်ဗျာ။\nသရုပျဆောငျ ကျော်ထကျအောငျ နှငျ့ အင်တာဗျူး\nကိုးရီးယား – မြန်မာ ချဈကွညျရေးအတွကျ “တိမျတွေပျေါကပနျး” ရုပျရှင်ဇာတ်ကားကို ချငျးပြည်နယ်မှာ ကိုးရီးယားသရုပျဆောငျ နဲ့အတူ ရုပျရှင်လာရိုက်မယျ့ သရုပျဆောငျ ကိုကျော်ထကျအောငျ ကို ချငျးဝေါလျသတငျးဌာနက အင်တာဗျူးထားပါတယျ။ ဒီရုပျရှင်ဇာတ်ကားကို အကယ်ဒမီ ဒါရိုက်တာ ဇငျယျောမောငျမောင်ကရိုက်ကူးမှာဖြဈပွီး နာမညျကွီးသရုပျဆောငျတွဖြေစ်တဲ့ ဝတ်မှုံရှရေညျ၊ မသေနျးနုတို့လညျး ပါဝင်မှာဖြစ်ပါတယျ။ ဒီဇာတ်ကားအတွကျ ကျပျသိနျးပေါငျး ၅၀၀၀ အကုန်ကျခံမှာဖြဈပွီး ဖလမျး၊ ဟားခါး၊ ထန်တလနျ၊ တီးတိန်တို့မှာရိုက်ကူးသွားမှာဖြဈပွီး ကိုးရီးယားနိုငျငံ ဘူဆနျမွို့မှာလညျး ဆက်လကျရိုက်ကူးသွားမှာဖြစ်ပါတယျ။\n၁။ ဒီဇာတ်လမျးမှာကိုကျော်ထကျအောင်ကဘယျနရောကနေ သရုပျဆောင်မှာလဲ။ ဆလိုငျးထနျနရောကနေဇာတ်လမျးမှာဘယ်လိုပါဝင်မလဲဆိုတာလေးပြောပြပေးပါ။\nဖြေ။ ပထမဆုံး ဒီလို ကိုးရီးယား မြနျမာချဈကွညျရေးအတွကျရိုကျကူးတဲ့ ဇာတျလမျးမှာ ချငျးတိုငျးရငျးသားတဈယောကျနရောကနေပါဝငျခွငျ့ရတဲ့အတွကျ ဝမျးသာကွောငျးနဲ့ ပါဝငျခွငျ့ပေးတဲ့ အမမမီး နဲ့ ဦးမောငျတို့ကို ကျေးဇူးတငျဂါရဝပြုကွောငျးပြောချငျပါတယျ။ ဒီဇာတျလမျးမှာ ကွနျြတျောက ချငျးတိုငျးရငျးသားတဈဦး မိဘမဲ့ကျောငျးမှာကွီးပြငျးသူတဈအနေနဲ့ပါ ဇာတျလမျးရဲ့အသေးစိတျကိုပြောပြရငျ အရသာပေါ့သွားမှာစိုးတဲ့အတွကျ ပိတျကားပျေါမှာပြသတဲ့ အချိနျမှာ လာရောကျကွညျ့ရှုပေးဖို့ ပြောပါရစေခငျဗျာ။\n၂။ချငျးပြည်နယ်ကိုရောက်ဖူးလား။ ချငျးလူမျိုးအကွောငျးနဲ့ပတျသကျပွီးသိရှိဖူးတာတွကေိုလညျး ပြောပြပေးပါ။\nဖြေ။ ချငျးပြညျနယျကို တခါမှမရောကျဖူးသေးပါဘူးခငျဗျ။ ငယျငယျတုနျးက ခုလိုအငျတာနကျတွမေပျေါသေးတဲ့အချိနျမှာတော့ လူကွီးတွဆေီက တိမျတွေပျေါမှာရှိတဲ့နရောဆိုပွီး ပြောခဲ့တာ။ တောငျဇလပျပနျးနီနီလေးတွပွေငျ့ကွောငျးနဲ့ နောကျအသဲပုံရကေနျကွီးရှိတယျဆိုတဲ့အကွောငျးတွကေိုတော့ အမှတျအရဆုံးပါပဲ ။ နောကျပွီး ချငျးလူမျိုးအမျိုးသားတွေ အမဲလိုကျတဲ့အကွောငျး ကိုယျ့အကွီးအကဲ အကိုအကွီးတွကေိုဆို လေးစာွးကကွောငျး နွားနောကျတွေမွေးမြူကွတဲ့အကွောငျး အမျိုးသမီးတွပေါးရဲထိုွးကကွောငျး တွကေိုတော့ ကွနျြတျော့မှတျသားဖူးပါတယျဗျ။\n၃။ ချငျးပြည်နယ်မှာအခုလိုဇာတ်ကားရိုက်ကူးရတာ အစ်ကိုဘယ်လိုခံစားရလဲ?\nဖြေ။ ပထမဆုံးအကွိမျရောကျဖူးမယျ့ နရောဖြဈတဲ့အတွကျ စိတျလှုပျရှားပါတယျ ကိုယျ့နိုငျငံထဲက သဘာဝအလှတွေကို အခြားသူတွကေိုပါ ပြသခွငျ့ရမှာကိုလညျး ဂုဏျယူပါတယျ။\n၄။ ချငျးပြည်နယ်မှာအခုလို ဇာတ်ကားလာရိုကျခြငျးအားဖြငျ့ ချငျးလူမျိုးနဲ့ချငျးပြည်နယျ အကွောငျးဘယ်လိုဖ်ကျောူးခွငျ့ရှိနိုင်မလဲ?\nဖြေ။ ကိုယျ့ပြညျတွငျးက နရောဒသေတွေကို လူအတျောများများကတော့ ရောကျဖူးချငျ လညျပါတျချငျ ကွပွီး အကွောငျးအမျိုးမျိုးနဲ့ မရောကျနိုငျတဲ့သူတွအေတွကျ ဒီရုပျရှငျကနေတဆငျ့ ချငျးပြညျနယျရဲ့ အလှအပနဲ့ လူနမှေု တစိတျတဒေသကို ရုပျရှငျအားဖြငျ့ ပြသခွငျ့ရရှိမှာဖြဈပါတယျ။\n၅။ ဒီဇာတ်လမျးကို ချငျးပြည်မှာရိုက်ဖို့စီစ ဉျဖြဈရတဲ့အကွောငျးကကော?\nဖြေ။ ဒါကတော့ ဒီဇာတျလမျးကို ပုံဖျောကွမယျ့ ဒါရိုကျတာ ပရိုဂျူဆာ အပါအဝငျ တာဝနျရှိသူများကဆုံးဖြတျကွတာပြဲဖဈပါတယျ။\n၆။ ဒီဇာတ်လမျးမှာအတူသရုပျဆောင်မယျ့ ကိုးရီးယားသရုပျဆောင်နဲ့ပတျသကျပွီးမှတ်ချကျပေးပေးပါ ?\nဖြေ။ ကိုယျတိုငျကလညျး အနုပညာဝမျးစာပြညျ့အောငျကွိုးစားနတေဲ့သူမို့ အခြားသူကို မှတျချကျပေးတယျဆိုတာထကျ အခုလိုပါဝငျတာကို ဝမျးမြောကျစွာနဲ့ ကွိုဆိုပါတယျလို့ပြောချငျပါတယျ။ သရုပျဆောငျ၂ဦးစလုံးဟာလညျး ဖျောရွစွောနဲ့ ပူးပေါငျးပွီးလုပျကိုငျကွတဲ့သူတွပေါ အခြားနိုငျငံက အနုပညာရှငျတွရေဲ့ သရုပျဆောငျမှုတွနေဲ့ သူတို့ Team ရဲ့ လုပျကိုငျပုံတွကေို လလေ့ာခွငျ့ရမယျလို့ မျှျောလငျ့ပါတယျ။\n၇။ ချငျးတိုငျးရငျးသားတွကေို နှုတ်ခွနျးဆက်စကားပြောကွားပေးပါ?\nဖြေ။ ကွနျြတျောတို့ရဲ့ တိုငျးရငျးသားညီအကိုများအားလုံး ကျနျးမာချမျးသာကွပါစေ အေးချမျးပျောရှငျကွပါစခေငျဗျာ။\nPrevious post မြန်မာနိုင်ငံ ဂုဏ်သိက္ခာ ထပ်မံမ ထိခိုက်ရန် အင်တာနက်ဒေတာ ပိတ်မှု အမြန်ဆုံးပြန်ရရန် အမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန သတင်းထုတ်ပြန်\nNext post ဟားခါးမြို့ပေါ် ရေပေးဝေရေးစီမံကိန်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် ကုမ္ပဏီနှစ်ခု လျော်ကြေးငွေ ၂၂၀ သန်းပေးရမည်\nZCD Party အနဖွေငျ့ ၂၀၂၀ ရှေးကောကျပှဲတှငျ ၁၂ နရောယှဉျပွိုငျမညျ\nမတူပီမွို့နယျ ဆဘောငျးပီကြေးရှာတှငျ ၉တနျး၊၁ဝတနျး သငျပေးမညျ့ ဆရာကို ရပျရှာမိဘမြားမှ ပိုကျဆံစုပွီး ချေါယူ\nခငျြးပွညျနယျရှိ မွို့နယျတိုငျးတှငျ ညမထှကျရ အမိနျ့နှငျ့ ပကျသကျပွီး ယနညေ့မှစပွီးအခြိနျပွောငျးလဲပေး\nယခုနှဈမိုးနညျးမှုကွောငျ့ မြောကျငိုသီးမြားတဈလနောကျကမြှ သီးသဖွငျ့ ဈေးကောငျးမရဟုဆို\nAA အဖှဲ့ ခငျြးလူမြိုးမြားပိုငျနကျတှငျ စဈရေးလုပျရှားနထေိုငျခွငျး မလုပျရနျ CNF ထုတျပွနျ\nချင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ ပြည်နယ်အစိုးရစီမံကိန်းဖြင့် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသော လုပ်ငန်းကြီးများကို ယခုအစိုးရလက်ထက်တွင် အပြီးဆောင်ရွက်မည်ဟုဆို\nAAအဖှဲ့မှ ခငျြးပွညျနယျ၏ ဒသေဖှံ့ဖွိုးမှုကို မလိုလားသညျ့ စိတျဓာတျပျေါလှနျဟု စညျပငျဝနျကွီး ဦးစိုးထကျမှပွော


သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော်ကြီး အား ကောင်းကျိုးလိုရာ စွမ်းအား သတ္တိ ရရှိလာအောင် စနစ်တကျ ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နည်း – Zartiman\nသမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော်ကြီး အား ကောင်းကျိုးလိုရာ စွမ်းအား သတ္တိ ရရှိလာအောင် စနစ်တကျ ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နည်း\nသမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော်သည် နာနာဘာဝ ဝိနာဘာဝ အဝရုဒ္ဓက နတ်ဆိုး ဘီလူးဆိုးမှန်သမျှကို နိုင်နင်းတော့ သည်။ အနာရောဂါ အမျိူးမျိူး ကင်ဆာရောဂါ အမျိူးမျိူးပျောက်ကင်း စေနိုင်သည်။ ဤ သ်ု့ကျင့်ဆောင် လာခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် သမ္ဗုဒ္ဓေဂါထာတော်၏ စွမ်းအားသတ္တိ ဝင်ရောက်လာမှု့ကြောင့် ဂါထာ စွမ်းအားတက် လာသောကြောင့် ရေကိုကိုင်၍သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော်ကို ရွတ်လျှင်ရေဆူ လာသည်။\nသံပုရာရည် ရှောက်ရည် တို့ကို ကိုင်၍ ရွတ်ဖတ် လျှင်အချဉ် ဓာတ်ပျောက်၍ အချိူဓာတ်ဖြစ် လာနိုင်တော့ ၏ ။နံနက် အရုဏ်တက် ချိန် ၅ နာရီ တွင် သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော် ကြီး အား ရွတ်ဖတ် ရပါမည် ။ရွတ်ဖတ်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လူပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပါလျှင် ကိုယ်လက် သန့်ရှင်းခြင်း ခန္ဓာ ကိုယ် သန့်ရှင်းခြင်း သန့်ရှင်းသော အဝတ်စားကို ဝတ်ဆင်ခြင်း ရဟန်းမှန်သမျှ ဒေသနာကြားခြင်း ကိစ္စ ကိုဆောင်ရွက် ရပါမည် ။\n၅၁၂၀၂၈ ဆူကုန်သော ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် တို့အား ရည်စူး၍ ဆွမ်း ၉ ပွဲ ရေ ၉ ခွက် ပန်း ၉ ပွင့် ဖယောင်းတိုင် ၉တိုင်ထွန်း အမွှေးတိုင် ၉ တိုင် ထွန်း ၍ ကပ်လှု ပူဇော် ရမည်။ ပြီးနောက်၅ ပါး သီလ တော်ကို ခံယူ ဆောက်တည်ပါ ။ နတ်များကို ဖိတ်ကြား ရပါ မည်။\nကျွန်ုပ်သည် ၅၁၂၀၂၈ ဆူကုန်သော ဗုဒ္ဓ ဘုရားရှင် အပေါင်း အားရည်စူး၍ ရည်မှန်း၍ သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာတော်မြတ်ကြီးအား ၁၀၈ ခေါက် တိတိ ရွတ်ဖတ်၍ ပူဇော် ကန်တော့မည် ဖြစ်ပါ၍ အရှေ့နေထွက် အနောက်နေဝင် တောင်မှာတံငါကွန်နက္ခတ် မြောက် မှာ ဓူဝံကြယ် အောက်မှာ အဝီစိ အထက်မှာ ဘဝဂ် ဤ အတွင်းမှာ တည်ရှိနေထိုင် ကြကုန်သော အလုံး စုံသော တောစောင့်နတ်များ။\nတောင်စောင့်နတ်များ ရုက္ခစိုးနတ်များ ဘုမ္မစိုးနတ်များ အာကာသ စိုးနတ်များ ကမ္ဘာစောင့်နတ် မြို့စောင့်နတ် နယ်စောင့်နတ်ရွာစောင့်နတ် ရက်ကွက်စောင့်နတ် ကျောင်းစောင့်နတ် မိုးနတ်သား လေနတ်သား ရေနတ်သား လနတ်သားသမ္မာဒေဝနတ် များသာသနာတော် စောင့် နတ်များ သူရဿတီ ဒေဝီနှင့် တကွ ဒေဝီ (၇) ပါး ဒေဝီ (၉) ပါးဒေဝီ (၁၂) ပါး ဓဋ္ဌရဌ ဝိရုဠက ဝိရုပက္ခ ကုဝေရ။\nစသောစတုမဟာနတိမင်းကြီး ၄ ပါး သိကြားမင်းနှင့် တကွ ၃၃ ကျိတ်သော နတ်မင်း နတ်မြတ် နတ်ဒေဝါ အပေါင်းနှင့်တကွ သူရဿတီ မကြွင်းခပင်းများစွာ နတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းတို့ ဖိတ်ကြား ပါ၏ ။ ဖိတ်ခေါ်ပါ၏ ။တရားနာယူရန် ကြွတော်မူုကြပါကုန်လော့..။ဤ အချိန်ဤ အခါသည် ကား သမ္ဗုဒ္ဓေဂါထာတော်မြတ်အား (၁၀၈) ခေါက်တိတိ ရွတ်ဖတ်မည်ဖြစ်ပါ၍ တရားတော်မြတ်ကို အတူတကွ နာယူကြ ပါရန်။\nဤနေရာ ဤ ဌာန ဤ အိမ်ဂေဟာသို့ ဖိတ်ကြားပါ၏ ။ပန်ကြားပါ၏ ။ ဖိတ်ခေါ် ပါ၏ ။ တရားတော်မြတ် ဂါထာတော်မြတ် ကို နာယူရန် အတွက်ကြွရောက်တော်မူကြပါ ကုန်လော့…. ။ ”ထိုသို့ နတ်များအား ဖိတ်ကြားပြီးလျှင် ဘုရားရှေတော်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာ တော်ကြီးအားလေးလေးပင်ပင် ၁၀၈ ခေါက် ရအောင် ရွတ်ဖတ် ရာ၏ ။\n၁၀၈ ခေါက် တိတိ ရွတ်ဖတ်ပြီး ပါလျှင် ဂါထာတော်ကြီး၏ အနက်အဖွင့် ကို အသံကျယ်ကျယ်ရွတ်ဖတ်ရာ၏။ ပြီးစီးပါက ပင့်ဖိတ်ကြားထား သော နတ်များအား ၎င်းသတ္တဝါ များ အား၎င်း သူတော်ကောင်းအရိယာများအား၎င်း အမျှပေးဝေရာ၏ ။အမျှပေးဝေပြီးနောက် မိမိ တက် နိုင်သ၍ မေတ္တာပို့ပေးပါ။ လိုအပ်သော အလိုရှိသော ကိစ္စ အကြောင်းအရာအတွက် ဆု့တောင်းပါ ။\nဤ အချက် များနှင့်ညီညွတ်အောင် ကျင့်ဆောင်ပါလျှင် သမ္ဗုဒ္ဓေ ဂါထာ၏ အစွမ်းသတ္တိ ဝင်လာပါတော့ သည်။ ဂါထာ အစွမ်း ထက်မြတ် လာတော့၏ ။ မိမိဆောင်ရွက် တိုင်း အကျိူးပေးနေတာ့ သည် ။ နေ့စဉ် ကျင့်ဆောင် ပါလျှင် သြဇာအာဏာကြီးလာ ပါသည်။ပြောတိုင်း ဆိုတိုင်း လုပ်တိုင်း ကြံစည်တိုင်း အောင်မြင် လာပါတော့ သည်။\nဘေးရန်အန္တရာယ် ကင်းဝေး ပပျောက်ရသည်။ မကောင်းသော အမင်္ဂလာ မှန်သမျှ ကင်းဝေးပပျောက်ရ၏ ။\nသမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျောကွီး အား ကောငျးကြိုးလိုရာ စှမျးအား သတ်တိ ရရှိလာအောငျ စနဈတကြ ရှတျဖတျပူဇျောနညျး\nသမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျောသညျ နာနာဘာဝ ဝိနာဘာဝ အဝရုဒ်ဓက နတျဆိုး ဘီလူးဆိုးမှနျသမြှကို နိုငျနငျးတော့ သညျ။ အနာရောဂါ အမြိူးမြိူး ကငျဆာရောဂါ အမြိူးမြိူးပြောကျကငျး စနေိုငျသညျ။ ဤ သျု့ကငျြ့ဆောငျ လာခဲ့သော ပုဂ်ဂိုလျသညျ သမ်ဗုဒ်ဓဂေါထာတျော၏ စှမျးအားသတ်တိ ဝငျရောကျလာမှု့ကွောငျ့ ဂါထာ စှမျးအားတကျ လာသောကွောငျ့ ရကေိုကိုငျ၍သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျောကို ရှတျလြှငျရဆေူ လာသညျ။\nသံပုရာရညျ ရှောကျရညျ တို့ကို ကိုငျ၍ ရှတျဖတျ လြှငျအခဉျြ ဓာတျပြောကျ၍ အခြိူဓာတျဖွဈ လာနိုငျတော့ ၏ ။နံနကျ အရုဏျတကျ ခြိနျ ၅ နာရီ တှငျ သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျော ကွီး အား ရှတျဖတျ ရပါမညျ ။ရှတျဖတျမညျ့ ပုဂ်ဂိုလျမှာ လူပုဂ်ဂိုလျ ဖွဈပါလြှငျ ကိုယျလကျ သနျ့ရှငျးခွငျး ခန်ဓာ ကိုယျ သနျ့ရှငျးခွငျး သနျ့ရှငျးသော အဝတျစားကို ဝတျဆငျခွငျး ရဟနျးမှနျသမြှ ဒသေနာကွားခွငျး ကိစ်စ ကိုဆောငျရှကျ ရပါမညျ ။\n၅၁၂၀၂၈ ဆူကုနျသော ဗုဒ်ဓဘုရားရှငျ တို့အား ရညျစူး၍ ဆှမျး ၉ ပှဲ ရေ ၉ ခှကျ ပနျး ၉ ပှငျ့ ဖယောငျးတိုငျ ၉တိုငျထှနျး အမှေးတိုငျ ၉ တိုငျ ထှနျး ၍ ကပျလှု ပူဇျော ရမညျ။ ပွီးနောကျ၅ ပါး သီလ တျောကို ခံယူ ဆောကျတညျပါ ။ နတျမြားကို ဖိတျကွား ရပါ မညျ။\nကြှနျုပျသညျ ၅၁၂၀၂၈ ဆူကုနျသော ဗုဒ်ဓ ဘုရားရှငျ အပေါငျး အားရညျစူး၍ ရညျမှနျး၍ သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာတျောမွတျကွီးအား ၁၀၈ ခေါကျ တိတိ ရှတျဖတျ၍ ပူဇျော ကနျတော့မညျ ဖွဈပါ၍ အရှနေ့ထှေကျ အနောကျနဝေငျ တောငျမှာတံငါကှနျနက်ခတျ မွောကျ မှာ ဓူဝံကွယျ အောကျမှာ အဝီစိ အထကျမှာ ဘဝဂျ ဤ အတှငျးမှာ တညျရှိနထေိုငျ ကွကုနျသော အလုံး စုံသော တောစောငျ့နတျမြား။\nတောငျစောငျ့နတျမြား ရုက်ခစိုးနတျမြား ဘုမ်မစိုးနတျမြား အာကာသ စိုးနတျမြား ကမ်ဘာစောငျ့နတျ မွို့စောငျ့နတျ နယျစောငျ့နတျရှာစောငျ့နတျ ရကျကှကျစောငျ့နတျ ကြောငျးစောငျ့နတျ မိုးနတျသား လနေတျသား ရနေတျသား လနတျသားသမ်မာဒဝေနတျ မြားသာသနာတျော စောငျ့ နတျမြား သူရဿတီ ဒဝေီနှငျ့ တကှ ဒဝေီ (၇) ပါး ဒဝေီ (၉) ပါးဒဝေီ (၁၂) ပါး ဓဋ်ဌရဌ ဝိရုဠက ဝိရုပက်ခ ကုဝရေ။\nစသောစတုမဟာနတိမငျးကွီး ၄ ပါး သိကွားမငျးနှငျ့ တကှ ၃၃ ကြိတျသော နတျမငျး နတျမွတျ နတျဒဝေါ အပေါငျးနှငျ့တကှ သူရဿတီ မကွှငျးခပငျးမြားစှာ နတျဗွဟ်မာ အပေါငျးတို့ ဖိတျကွား ပါ၏ ။ ဖိတျချေါပါ၏ ။တရားနာယူရနျ ကွှတျောမူုကွပါကုနျလော့..။ဤ အခြိနျဤ အခါသညျ ကား သမ်ဗုဒ်ဓဂေါထာတျောမွတျအား (၁၀၈) ခေါကျတိတိ ရှတျဖတျမညျဖွဈပါ၍ တရားတျောမွတျကို အတူတကှ နာယူကွ ပါရနျ။\nဤနရော ဤ ဌာန ဤ အိမျဂဟောသို့ ဖိတျကွားပါ၏ ။ပနျကွားပါ၏ ။ ဖိတျချေါ ပါ၏ ။ တရားတျောမွတျ ဂါထာတျောမွတျ ကို နာယူရနျ အတှကျကွှရောကျတျောမူကွပါ ကုနျလော့…. ။ ”ထိုသို့ နတျမြားအား ဖိတျကွားပွီးလြှငျ ဘုရားရှတေျောတှငျ တညျငွိမျစှာ ထိုငျ၍ သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာ တျောကွီးအားလေးလေးပငျပငျ ၁၀၈ ခေါကျ ရအောငျ ရှတျဖတျ ရာ၏ ။\n၁၀၈ ခေါကျ တိတိ ရှတျဖတျပွီး ပါလြှငျ ဂါထာတျောကွီး၏ အနကျအဖှငျ့ ကို အသံကယျြကယျြရှတျဖတျရာ၏။ ပွီးစီးပါက ပငျ့ဖိတျကွားထား သော နတျမြားအား ၎င်းငျးသတ်တဝါ မြား အား၎င်းငျး သူတျောကောငျးအရိယာမြားအား၎င်းငျး အမြှပေးဝရော၏ ။အမြှပေးဝပွေီးနောကျ မိမိ တကျ နိုငျသ၍ မတ်ေတာပို့ပေးပါ။ လိုအပျသော အလိုရှိသော ကိစ်စ အကွောငျးအရာအတှကျ ဆု့တောငျးပါ ။\nဤ အခကျြ မြားနှငျ့ညီညှတျအောငျ ကငျြ့ဆောငျပါလြှငျ သမ်ဗုဒ်ဓေ ဂါထာ၏ အစှမျးသတ်တိ ဝငျလာပါတော့ သညျ။ ဂါထာ အစှမျး ထကျမွတျ လာတော့၏ ။ မိမိဆောငျရှကျ တိုငျး အကြိူးပေးနတော့ သညျ ။ နစေ့ဉျ ကငျြ့ဆောငျ ပါလြှငျ သွဇာအာဏာကွီးလာ ပါသညျ။ပွောတိုငျး ဆိုတိုငျး လုပျတိုငျး ကွံစညျတိုငျး အောငျမွငျ လာပါတော့ သညျ။\nဘေးရနျအန်တရာယျ ကငျးဝေး ပပြောကျရသညျ။ မကောငျးသော အမင်ျဂလာ မှနျသမြှ ကငျးဝေးပပြောကျရ၏ ။


ဒါကFပြီလလူမိုက်တွေဖြစ်တဲ့ BAKE OFF အနိုင်ရသူ PETER ကအိမ်လုပ်မုန့်တွေအခမဲ့ပေးနေတယ် - သတင်း\nဒါကFပြီလလူမိုက်တွေဖြစ်တဲ့ Bake Off အနိုင်ရသူ Peter ကအိမ်လုပ်မုန့်တွေအခမဲ့ပေးနေတယ်\nPeter Sawkins သည်ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က Great ဗြိတိန်မုန့်ဖုတ်ပွဲတွင်အောင်မြင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီးသူ၏ Instagram မှတစ်ဆင့်အခမဲ့အိမ်လုပ်မုန့်များကိုဖုတ်ခြင်းနှင့်ထုတ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။\nကြောင် meme မူလအစမှာအော်ဟစ်အမျိုးသမီးတစ် ဦး\nသူ၏ Instagram အကောင့်ရှိဗီဒီယိုတစ်ခုတွင်ပေတရုသည်မိမိ၏အိမ်လုပ်မုန့်များကိုမေလကုန်အထိသီးခြားစီပေးမည်ဟုနောက်လိုက်များအားပြောကြားခဲ့သည်။ သူကသူ့ Instagram ကိုပုံပြင်ကနေတဆင့်နေ့၏မုန့်ကြေညာခြင်းနှင့်သူတို့ပထမ ဦး ဆုံးအစေခံပထမ ဦး ဆုံးလာကြပြီ။\nKirin McArthur သည် Edinburgh စတုတ္ထနှစ်တွင်ဖြစ်ပြီးအခမဲ့မုန့်ဖုတ်သည့်ပစ္စည်းများကိုပထမဆုံးလက်ခံရရှိသူဖြစ်သည် Edinburgh Tab သူတို့ဟာကျွန်တော့်ဘဝရဲ့အကောင်းဆုံး tarts တွေပါ။\nနာတာရိန်းနှင့်သရက်သီး tarts - ပေတရုကိုယ်တိုင်ဖုတ်သည်\nသင်အချို့ကိုလိုချင်ပါကသင် Instagram ကိုသိမ်းဆည်းရန်သူ၏ Instagram ဇာတ်လမ်းကိုအကြောင်းပြန်ပြီးသင်အောင်မြင်မှုရှိပါကအတည်ပြုရန်အဖြေတစ်ခုကိုစောင့်ပါ။ ထို့နောက်သင်၏မုန့်ဖုတ်ထားသောပစ္စည်းများကိုပီတာ (သို့မဟုတ်သူ၏ကူညီသူတစ် ဦး) မှဂျော့ခ်ျရင်ပြင်သို့မဟုတ်မတ်စမွန်ဒေသမှကောက်ယူသည်။\nသို့သော်၊ သင်သည်မြန်ရမည်။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင်ပေးကမ်းမှုစတင်ပြီးနောက် မှစ၍ ကိတ်မုန့်အားလုံးကိုမိနစ်ပိုင်းအတွင်းကြိုတင်မှာယူထားသည်။\nသူသည်မုန့်များကိုအခမဲ့ပေးနေသော်လည်းပေတရုသည် CALM သို့လှူဒါန်းရန်သူ၏နောက်လိုက်များကိုသူတို့ကိတ်မုန့်ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေအားပေးနေသည်။\nသူသည်ဖေဖော်ဝါရီလတွင် Edinburgh မာရသွန်ပြေးပွဲတွင်သူဌေးတစ် ဦး တည်းအတွက်ငွေရှာဖွေရန်ကြေငြာခဲ့သည်။ သူသည်ယခုလကုန်တွင် virtual မာရသွန်ပြေးပွဲကိုသူ၏သူငယ်ချင်းသုံး ဦး ဖြစ်သော Jonny Elsdon၊ Joshua Wong နှင့် Jamie Donache တို့နှင့်အတူ Edinburgh တွင်ကျောင်းသားများနှင့်အတူတက်ရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။\nသို့သော်သူသည်ဤမုန့်ဖုတ်စွမ်းရည်ကို သုံး၍ ဤအရေးကြီးသောကိစ္စအတွက်ငွေများများများရရန်သူတတ်နိုင်သည်ကိုသဘောပေါက်ခဲ့သည်။\nပုံရိပ်ခရက်ဒစ်များ - @peter_bakes\nဗီဒီယိုတစ်ခုတွင်စာရင်းကိုင်နှင့်ဘဏ္studentာရေးကျောင်းသားကပရိသတ်များအားဤသို့ပြောကြားခဲ့သည် - မေလကုန်မှာသူငယ်ချင်းများနှင့်ကျွန်တော်ဟာ Edinburgh Virtual မာရသွန်ပြေးပွဲကိုဆိုးရွားစွာနေထိုင်ခြင်းဆန့်ကျင်ရေးလှုပ်ရှားမှုကိုထောက်ခံလိမ့်မည်။ ငါပြေးရတာကိုနှစ်သက်တယ်၊ ဒါပေမယ့်ငါကိတ်မုန့်ဖုတ်ရတာပိုကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့်ငါတို့ကဘာလို့ပိုက်ဆံရှာကြတာလဲ၊ CALM ရဲ့စိတ်ကူးအလုပ်ကိုထောက်ပံ့ဖို့ကိတ်မုန့်ကိုသုံးတာမဟုတ်ဘူး။\nဒါကြောင့်ယခုမှမေလကုန်အထိမာရသွန်ပြေးချိန်အထိ၊ ငါဟာ Instagram ပုံပြင်တွေထဲကအိမ်တစ်လုံးရှာဖို့လိုအပ်တဲ့မုန့်ဖုတ်ကိုမျှဝေမယ်။ အကယ်၍ သင်သည် Edinburgh တွင်နေထိုင်ပြီးဂျော့ခ်ျရင်ပြင်အနီးရှိလမ်းသို့သွားနိုင်လျှင်ငါ့ကို DM ပို့ပါ။ မုန့်ဖုတ်ကိုဘေးကင်းစွာလွှဲပြောင်းပေးရန်ပထမ ဦး ဆုံးဖြေကြားသူများနှင့်ကျွန်ုပ်စီစဉ်ပါလိမ့်မည်။\nအပြန်အလှန်အားဖြင့်ငါသည်သင်တို့ကိုငါ့ insta ဇီဝနှင့်ဆက်စပ်သောရဲ့ရုံပေးခြင်းစာမျက်နှာမှတဆင့်သင်အေးဆေးမှလှူဒါန်းရန်တောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒီတော့အက်ဒ်ဘာ့ဂ်ရှေးရှေး၊ ငါ့ပုံပြင်တွေကိုမျက်ခြည်မပြတ်စောင့်ကြည့်ပါ၊ ပြီးတော့ကျွန်တော်တို့ဟာကောင်းတဲ့ငွေအချို့ကိုစုဆောင်းပြီးအရသာရှိတဲ့ကိတ်မုန့်များစွာကိုမျှဝေသုံးစွဲလိမ့်မယ်။\nEdinburgh Tab ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကပေတရု၏မုန့်အချို့ရဖို့စီမံခန့်ခွဲသူကိုပထမ ဦး ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တစ် ဦး မှမိန့်မြွက်တော်မူ၏။ အက်စ်ဘာ့ဂ်၌လေးနှစ်မြောက် Kirsty သည်ကံကောင်းခြင်း၊ ကျား၊ သမင်နှင့်ဗာဒံတောင့်များအပြင်သရက်သီးနှင့်အုန်းသီးအခွံများရရန်လုံလောက်သည်။\nသူမသည်ကျွန်တော်တို့ကိုပြောခဲ့သည်: ငါသည်ငါ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုအပြည့်အဝဖော်ပြနိုင်မစဉ်းစားပါ! စင်ကြယ်သောအခွင့်အလမ်းအားဖြင့်ငါသူပထမ ဦး ဆုံးပုံပြင်ကိုတင်တစ်ချိန်တည်းမှာငါ Instagram ကိုအပေါ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ငါကနှစ်မိနစ်အဘို့အတက်ခဲ့ကြောင်းမြင်ငါအားလုံးသွားကြောင်းလိမ့်မယ်ထင်ပေမယ့်ငါအလျင်အမြန်သူ့ကို DMed ပြီးတော့တုံ့ပြန်မှုရတယ်။\nထိုအခါငါ Marchmont အတွက် Leaf နှင့် Bean ကဖေးဘေးတွင်ထောင့်ကိုဆင်းလမ်းလျှောက်ခဲ့ရသည်။ ငါသူ့ကိုစကားပြောဖို့တယ်ကြောင့်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ပဲ! သူကအားလုံးဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်ဒါကြောင့်အလွန်ဘေးကင်းလုံခြုံခဲ့ပါတယ်ကျနော်တို့ထို့နောက်သူသည်ငါတို့ကို pies ကျွန်တော်တို့ရဲ့နည်းနည်းသေတ္တာများပေးသောသူအေးဆေးဘို့အပြေးမယ့်မာရသွန်အကြောင်းကိုအနည်းငယ်ချက်တင်ရှိခဲ့ပါတယ်။\nသူကကိုယ့်ကျောက်မျက်ပဲသူကအရမ်းပျော်ရွှင်စတုတ္ထနှစ်ပေါင်းထွက်တစည်းလုပ်! သူတို့ကလုံးဝအလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည်နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်လည်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာယခုအပတ်တွင်ကျွန်ုပ်၌ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာဖြစ်သည်။\nOn Aprilပြီ ၁ ရက် , Edinburgh Tab ပီတာသည် Edinburgh Uni နှင့်အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ အွန်လိုင်းသင်ကြားမှုတစ်နှစ်အတွက်မစ်ကိတ်မုန့်ဖုတ်ရန်ပူးပေါင်းခဲ့သည်ဟုအစီရင်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းသည်anပြီလလူမိုက်များဖြစ်သော်လည်းပေတရုသည်အမျိုးသားများ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးအသိပညာအတွက်ငွေကြေးရှာဖွေရန်သူ၏မုန့်ဖုတ်စွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုခြင်းကိုတွေ့မြင်ရသည်မှာအလွန်ကောင်းသည်။\nသငျသညျအေးဆေးမှုအတွက်ပေတရုရဲ့ရန်ပုံငွေရှာမှလှူဒါန်းနိုင်ပါတယ် ဒီမှာ ။\nပုံရိပ်ခရက်ဒစ်များကိုဖုံးပါ။ @peter_bakes နှင့် Kirsty McArthur\n• GBBO ဆုရှင်ပီတာသည် Edi ကျောင်းသားတိုင်းအတွက်အွန်လိုင်းသင်ကြားမှုတစ်နှစ်အတွက်မယားစကားမုန့်ဖုတ်ရမည်\n• Edinburgh တက္ကသိုလ်မှကျောင်းသားတစ်ယောက်သည် Great British Bake Off ကိုရရှိခဲ့သည်\n• Bdi Off မှ Peter အမည်ရှိယူနီယာအဆောက်အအုံတစ်ခုရရှိရန် Edi ကျောင်းသားများကအသနားခံစာကိုစတင်ခဲ့သည်


ရင်ထဲက အတွေးစလေးများ(တဂ်ပို့စ်) ~ White Angel\n3:56 PM အဖြူရောင်နတ်သမီး 19 comments\nမချော(အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်) ရဲ့“ရင်ထဲက အတွေးစများ” ဆိုသည့် တဂ် ပို့စ်လေးကို ရေးဖို့စိတ်ကူးမိတယ်။ အချိန်တိုင်းလိုလို အလုပ်များနေတတ်တဲ့ကျမဟာ ဒီ ပို့စ်လေးကိုလည်း အလုပ်ထဲမှာပဲ အချိန်ရသလို ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်..။\nရေးချင်တာကတော့ ကျမဘဝရဲ့တစိတ်တဒေသပါ၊ ရေးဖြစ်ခဲ့တာကတော့ အလုပ်ထဲမှာ မြင်တွေ့နေရတဲ့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အကြောင်းတခုရဲ့နောက်ကွယ်က အတွေးစလေးများ နဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ ကျမငယ်စဉ်အခါက ပုံရိပ်တချို့ပါပဲ...။\nငယ်စဉ်အခါကပေါ့....ကျမမှတ်မိနေပါသေးတယ် ဖေဖေ၊မေမေနဲ့ ကျမ၊ မိသားစု(၃)ယောက် အတူရှိခဲ့စဉ် အချိန်ကာလလေးတွေဟာ ကျမဘဝမှာ အပျော်ရွှင်ဆုံးနဲ့ အားမာန်အပြည့်ဝဆုံးအချိန်တွေပါပဲ။ ကျမ (၅)နှစ်သမီးအရွယ်မှာ မူကြိုစတက်ခဲ့ရတဲ့ ပထမဆုံးနေ့လေးကို မေမေပြန်ပြောပြတာနဲ့ပေါင်းပြီး ခပ်ရေးရေးမှတ်မိနေပါသေးတယ်။\nအဲဒီနေ့က ကျမတို့အိမ်မှာ နယ်ကဆွေမျိုးတွေလာလည်လို့ မီးဖိုထဲမှာ မေမေအလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တယ်၊ ကျမကတော့ အိမ်ရှေ့ကဧည့်ခန်းထဲမှာ ဂါဝန်လှလှလေးကိုဝတ်၊ လွယ်အိတ်သေးသေးလေးကိုလွယ်ရင်း သနပ်ခါးအဖွေးသားနဲ့ မူကြိုကျောင်းသွားဖို့ မေမေ့ကိုစောင့်နေခဲ့တာပေါ့ ။ ကလေး ဘဝကတည်းက တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခုပြောထားရင် မမေ့ပဲ မှတ်ထားတတ်တဲ့ကျမဟာ “သမီးကို မူကြိုကျောင်းလိုက်အပ်ပေးမယ်” ဆိုတဲ့ မေမေ့စကားကြောင့် အဲဒီနေ့ကို ရောက်ဖို့ အိပ်မက်ပေါင်း များစွာနဲ့စောင့်ခဲ့ရတာပါ။ ကျောင်းအပ်မယ့်နေ့ကိုရောက်ပြန်တော့ အလုပ်တွေမအားလပ်နိုင်တဲ့မေမေ့ကို မစောင့်နိုင်တော့တဲ့ ကျမဟာ မေမေပြောပြတဲ့ မူကြိုကျောင်း ဘယ်နားမှာရှိမှန်း မသိပဲနဲ့ လွယ်အိတ်သေးသေးလေးထဲကို သတင်းစာတွေခေါက်ထည့်ပြီး မူကြိုကျောင်းကိုသွားဖို့ အိမ်ကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အိမ်မှာရောက်နေတဲ့ဆွေမျိုးတွေက မီးဖိုထဲမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ မေမေ့ကို အချိန်မှီ သတိပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျမရဲ့နောက်ကို မေမေပြေးလိုက်လာပြီး မူကြိုကျောင်းမှာ လိုက်အပ်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါ...ကျမရဲ့အသက် (၅)နှစ်က စာကိုလိုလိုလားလား သင်ချင်ခဲ့တဲ့ ကျမရဲ့ဆန္ဒလေးပါ။\nကျမက လူတမျိုး၊ စိတ်ဆတ်တာ၊စိတ်ကြီးတာ၊အစွဲလန်းကြီးတာ အခုချိန်ထိပါပဲ...။ကျမကို ကတိပေးပြီးရင် ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမှကြိုက်တယ်၊ မလုပ်ပေးနိုင်ရင်၊ မသေခြာရင် ကြိုပြောမထားနဲ့၊ စကားတည်တာကိုပဲကြိုက်တယ်။ ကျမကိုယ်တိုင်ကလည်း မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာ၊ ကိုယ်မလုပ်ပေးနိုင်တဲ့အရာဆိုရင် ကတိမပေးဘူး။ ကတိပေးပြီးရင်လည်း ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးတတ်တယ်။ ကျမ (၇)နှစ်အရွယ်မှာ ဖေဖေက ကျမကို တရိစ္ဆာန်ရုံလိုက်ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်၊အဲဒီနေ့ကိုရောက်တော့ ဖေဖေဟာ ရေဒီယိုကလာတဲ့ ဘော်လုံးပွဲသတင်းကိုနားထောင်ရင်း ကျမကိုပေးခဲ့တဲ့ ကတိကိုဖျက်ခဲ့တယ်။ ကျမကလည်း ခေါင်းမာမာနဲ့ တရိစ္ဆာန်ရုံကိုသွားဖို့ ဖေဖေ့ကိုဆန္ဒပြပြီး ဆက်စောင့်နေခဲ့တာပေါ့။ နောက်ဆုံးမှာ ကျမကို ဖေဖေအရှုံးပေးရင်း သားအဖနှစ်ယောက် တရိစ္ဆာန်ရုံကိုသွားခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ စိတ်ဓာတ်ပြင်းတဲ့ ကျမဟာ ဖေဖေ့ရဲ့အလိုလိုက်မှုတွေ၊ ပံ့ပိုးမှုတွေနဲ့အတူ မူလတန်း၊အလယ်တန်းတွေမှာ ပညာထူးချွန်ဆုတွေကို နှစ်စဉ် ရရှိခဲ့တယ်။ ကျမရဲ့ဝါသနာတွေကတော့ ပန်းချီ၊ အားကစား၊သီချင်းဆိုခြင်း၊ စွန့်စားချင်တဲ့စိတ်၊ဆန်းသစ်တီထွင်ချင်တဲ့စိတ် တွေပါပဲ။ ကျောင်းပေါင်းစုံ မူးယစ်ဆေးဝါးဆန့်ကျင်ရေး ပညာပေးပန်းချီပြိုင်ပွဲ၊ ကျောင်းပေါင်းစုံ အားကစားပြိုင်ပွဲ၊ ကျောင်းနှစ်ပတ်လည် သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲ တွေမှာလည်း ကျမ ဆုရခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါဘာကြောင့်လဲ သိလား....ကျမရဲ့ရှေ့မှာ၊ ကျမရဲ့နောက်မှာ၊ ကျမရဲ့ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ဖေဖေမားမားမတ်မတ်ရပ်တည်ပေးခဲ့လို့ပါပဲ။ မေမေကတော့ အိမ်ထောင်မှုအလွန်နိုင်နင်းတဲ့ ကျမရဲ့စံပြမိခင်တစ်ယောက်ပါ။ ကျမ လူမှန်းသိစ အရွယ်ကတည်းက မိန်းခလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမူဆက်ဆံပုံများကို လက်ထပ်သင်ပေးခဲ့တယ်။ မေမေ့ကိုကျမ အရမ်းကို ကြောက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာထက် အရမ်းကို လေးစားခဲ့ရတာ။\nဥပမာ။ ။ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို မိသားစုအတူသွားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားအိမ်ကို အလည်သွားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်ရှင်က အစားအသောက်ကျွေးရင်တောင် မေမေ့မျက်နှာပေါ်က အရိပ်အကဲကို ကြည့်ပြီးမှ စားရဲခဲ့တယ်။ မေမေဟာ ကျမကိုရိုက်ပြီး ဘယ်တော့ကမှမဆုံးမခဲ့ဘူး၊ ကျမကလည်း မေမေ့အမူအရာကို ကြည့်ယုံနဲ့တင် ပွဲပြီးမီးသေနေတတ်တယ်။ ရှိပါသေးတယ်...၊ မိန်းခလေးလိုရီ(ရယ်)ရင်တောင် သွားပေါ်အောင်ရီပိုင်ခွင့်မရှိခဲ့ဘူး၊ လမ်းလျှောက်လျှင်လည်း ခြေသံမကြားအောင် လျှောက်ရတယ်၊ အိမ်လည်သွားလျှင် နေရမည့်ပုံစံ၊ ထမင်းစားပုံ လက်နေအထား၊ နောက်ဆုံး အိပ်တာတောင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် (ကိုယ်နေဟန်ထား) အိပ်ခွင့်မပေးခဲ့တဲ့ မေမေ့ရဲ့ဆုံးမသွန်သင်မှုတွေဟာ ကျမအတွက် တန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာတွေပါပဲ။\nယခုခေတ် ကလေးတွေကတော့ ကျမတို့ခေတ်နဲ့ တော်တော်လေးကို ကွာခြားနေပါပြီ။ ဆိုင်မှာ လာစားတဲ့ ဧည့်သည်တွေရဲ့ကလေးတွေဆိုရင် (အထူးသဖြင့် ရရှားလူမျိုးတွေ) “ဟင်း”လည်းမရ..၊ “ဟဲ့” လည်းမရ...၊ မကြည်ဖြူတဲ့ပုံလုပ်ပြလည်း ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘူး။ အုပ်ထိန်းသူမိဘတွေကလည်း ကလေးတွေကိုလွှတ်ပေးထားလိုက်တာ လှည့်တောင်မကြည့်ကြဘူး၊ တခါက (၇)နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက် ဆိုရင် ဆိုင်က စားပွဲတိုင်းမှာ ခင်းကျင်းထားတဲ့ “တူ”(Chopsticks) တွေကို အကုန်ယူ ကစားတယ်။ တခြားဧည့်သည်တွေထိုင်နေတဲ့ ခုံပေါ်က တူတွေကိုပါ ယူ ကစားတာ..။ ကျမတို့ဝန်ထမ်းတွေလည်း ကလေးရဲ့မိဘတွေကို ထိန်းပေးဖို့မေတ္တာရပ်ခံပေမယ့် ဘာမှမထူးတာကြောင့် တော်တော်လေးကို စိတ်ကသိကအောက်ဖြစ်ရတယ်။ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာကတော့ ဆိုင်မှာ အလှထွန်းထားတဲ့ ဖုယောင်းတိုင်မီးနဲ့ အလှပြထားတဲ့ ကျောက်လှေကြီးရဲ့အမှီးကို မီးနဲ့မြိုက်ပါလေရော..၊ ကျမလည်း ဘယ်လိုမှသည်းမခံနိုင်တော့တာနဲ့ ကလေးရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီး သူ့မိဘတွေရဲ့ဘေးမှာ ထိုင်ဖို့ပို့ပေးလိုက်တယ်၊ကျမရဲ့အပြုအမူကို မိဘတွေက ကြိုက်ပုံမပေါ်ပေမယ့် ကျမမှာ ရွေးစရာ ဒီတစ်လမ်းပဲရှိတာမို့ ရှေ့မျက်နှာနောက်ထားပြီး လုပ်လိုက်ရတယ်။ “သားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်း” ဆိုတဲ့စကား အလကားမဟုတ်ဘူးနော်။ အခုကိစ္စမှာ ကလေးမှာအပြစ်မရှိဘူး၊ ကလေးဆိုတာ ဆော့တဲ့အမျိုးလေ၊ ထိန်းကျောင်းရမှာက မိဘတွေရဲ့တာဝန်၊ မိဘကမှ ကိုယ့်သားသမီးကို ထိန်းကျောင်းရမှန်းမသိတာ..။ ကျမတွေးကြည့်တယ်..၊ ခုခေတ်မှာ အိမ်ထောင်ကျကြတယ်..၊ သားသမီးတွေထပ်မွေးလာတယ်..၊ အဲဒီသားသမီးတွေက ထပ်ပြီးအိမ်ထောင်ကျကြတယ်..၊ သူတို့မှာ သားသမီးတွေကို ဘယ်လိုထိန်းကျောင်းရမယ်ဆိုတဲ့ အသိတရား မရှိတဲ့အတွက် နောင် ဆွေစဉ်မျိုးဆက် အသိတရားတွေရှိဖို့ ဆိုတာကတော့ တကယ့်ကိုရင်လေးစရာပါပဲ..။ ပိုဆိုးတာက သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့အဖျက်လုပ်ရပ်လေးတွေ ကိန်းအောင်းနေတဲ့အချက်ပါပဲ။\nကျမထပ်ပြီးစဉ်းစားပြန်တယ်....ကျမတို့နိုင်ငံက ဘတ်စ်ကားတွေ၊ မီးရထားတွေပေါ်က ဇိမ်ခံပစ္စည်း(ခေါ်) ဆိုဖာ ထိုင်ခုံတွေဟာ အကောင်းပကတိမရှိကြတော့ဘူး၊ ထိုင်ခုံရဲ့ကျောမှီဆိုဖာတွေမှာ ဓားတွေနဲ့ခွဲထား ဖြဲထားလိုက်ကြတာ..၊ အားလုံးအမြင်ပါပဲ..။ ရှိပါသေးတယ်..“ကွမ်းတံတွေးမထွေးရ”ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်နေရာတွေမှာ တချို့သော လူတွေဟာ ကွမ်းတံတွေးတွေကို ပိုလို့တောင်ထွေးထားကြလိုက်သေးတယ်..။ (အဲဒါ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေကိုပဲ ကျမရွေးပြီးပြောပြတာနော်)။ စိတ်ဓာတ်လေးတွေကို ပြင်စေချင်တာပါ..၊ အပျက်သဘောကိုဆောင်ဖို့ အရမ်းလွယ်ကူသလောက် အပြုသဘောကိုဆောင်ဖို့အရမ်းကိုခက်ခဲ့တတ်ပါတယ်။ကျမအပါအဝင် မြန်မာလူမျိုးအတော်များများဟာ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ရောက်နေကြသူတွေပါ..။ “နိုင်ငံခြား” ဆိုတာ ဘာလဲ??? လို့ မေးခွန်းထုတ်ရင် အရမ်းလှပြီး အရမ်းသန့်ရှင်း၊တိုးတက်နေတဲ့နိုင်ငံတွေလို့ အကြမ်းအားဖြင့်ပြောလို့ရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါဆိုရင် ကျမတို့မြန်မာနိုင်ငံကရော???? မလှလို့လား?? မသန့်ရှင်းလို့လား?? လှပြီးသားဖြစ်တဲ့ ကျမတို့မြန်မာနိုင်ငံကို သန့်ရှင်းအောင်၊ ခေတ်မှီတိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ တာဝန်ရှိပါတယ်၊တခုတော့ရှိတာပေါ့..နိုင်ငံတစ်ခုပြည့်စုံ လှပဖို့ဆိုတာကတော့ လူအား၊ငွေအား၊ စိတ်ဓာတ်အားလုံး ပေါင်းမှဖြစ်နိုင်မှာပါ၊ ကျမတို့နိုင်ငံမှာ ငွေမရှိဘူးလို့မပြောနဲ့နော်။ သရံဇာတပေါကြွယ်ဝတဲ့မြန်မာပြည်ဆိုတာ အားလုံးအသိပါ။ ပျက်နေတာက စာရိတ္တပိုင်းပေါ့။ အခု နိုင်ငံခြားရောက်နေတဲ့ ကျမတို့တွေ အမှိုတ်ပစ်ချင်တာတောင် လမ်းမှာချပစ်ရဲလို့လား၊ အမှိုက်ပုံးရှာပြီးမှ ပစ်ခဲ့ကြရတာပဲလေ။ လမ်းမှာချပစ်လိုက်လို့လည်း ဘယ်သူကမှ ကျမတို့ကို အရေးယူမှာမဟုတ်ပေမယ့်(စင်္ကာပူနိုင်ငံမပါ) ကိုယ့်စိတ် ကိုယ်မလုံတာ၊ ရှက်တာ၊ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားကိုထိန်းတာ၊ စည်းကမ်းလိုက်နာတာ၊ အဲဒါတွေဟာ သင်ယူစရာမလိုတဲ့ အသိတရားတွေပဲမဟုတ်လား။ လူတချို့ရဲ့ ပျက်နေတဲ့စိတ်ဓာတ်လေးတွေကိုသာ ပြင်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အနာဂတ်အတွက်အကောင်းဆုံးပေါ့။ (နိုင်ငံနဲ့ချီပြီးပြောရင် သိပ်ကြီးကျယ်ရာရောက်ပါတယ်၊ ကျမမှာ အဲဒီလိုပြောဖို့ဥာဏ်ရည်မမှီပါဘူး)။\nမိသားစု တစ်စုဆိုပါစို့....ကျမရဲ့ဖေဖေဆိုရင်... ကိုယ့်သားသမီး ပညာတတ်ကြီးဖြစ်ဖို့ ၊ စိတ်ဓာတ်နဲ့အတွေးအခေါ်မြင့်မားဖို့၊ ကိုယ့်သားသမီး လျှောက်မည့်လမ်း တည့်မတ်ဖို့အတွက် အားအင်တွေပေးခဲ့တာပါ။ ဖခင်ဆိုတာ ကိုယ့်မိသားစုရဲ့ စားဝတ်နေရေးတခုတည်းအတွက် ငွေရှာပေးရုံ သက်သက်မဟုတ်ပဲ မိသားစုရဲ့ လုံခြုံရေး၊ စိတ်ဓာတ်ဖွံ့ဖြိုးရေး၊ သားသမီးများ အမြင်မှား ၊လမ်းမှား၊ မရောက်ရလေအောင် ဆုံးမသွန်သင်ရမည့် ဝတ္တရားတွေကျန်ရှိနေပါသေးတယ်။ မိခင်ဆိုတာကတော့ ကိုယ့်မိသားစုလေး ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့အောင် မေတ္တာအနွေးဓာတ်ပေးရင်း၊ လိမ္မာယဉ်ကျေးသော သားသမီးများ ဖြစ်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး အိမ်ထောင့်တာဝန်ကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရပါတယ်။\nကျမအရွယ်ရောက်လာတော့ မလေးရှားနိုင်ငံက အထည်ချုပ်စက်ရုံတခုမှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ပုံဆွဲဝါသနာပါတဲ့ ကျမဟာ ဒီဇိုင်နာ ပညာရပ်ကိုပါ သင်ယူခွင့်ရခဲ့ပြီး မြန်မာပြည်မှာ Model Agency များနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ဒီဇိုင်းတွေကို တီထွင်ချုပ်ပေးရင်း အတိုင်းအတာ တခုအထိ နာမည်ရလာခဲ့တယ်။နောက်တော့ အနုပညာ ဝါသနာပါခဲ့တဲ့ကျမဟာ Video ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုဖွင့်ပြီး ထုတ်လုပ်သူ(Producer) တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြန်ပါတယ်။ အဲဒီကနေတဆင့် ဝါသနာအရ သရုပ်ဆောင်ဘဝကို ခြေလှမ်းမိချိန်မှာတော့ ကျမကို ထူးချွန်ထက်မျက်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့သာ မြင်ချင်ခဲ့တဲ့ ကျမရဲ့ တဦးတည်းသော အဒေါ်၏ စီစဉ်မှုနဲ့ ကျမဟာ ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံကို ရောက်ရှိခဲ့ရပြန်ပါတယ်။\nအဲဒီတုန်းက ကျမဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ သရုပ်ဆောင်အနုပညာသမား တစ်ယောက်ဘဝကို ဖြစ်ခွင့်ရရဲ့သားနဲ့ ဖြစ်ခွင့်မပေးခဲ့တဲ့ အဒေါ်ကို စိတ်ဆိုးခဲ့ပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ကျမရဲ့အဒေါ်ကို ဒီနေရာကနေ ကန်တော့လိုက်ပါတယ်။ ကျမရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေဟာလည်း အခုချိန်မှာ အများကြီး ပြောင်းလဲခဲ့ရပြီ....၊ လက်ရှိဘဝမှာလည်း ကျမ ပျော်မွေ့ခဲ့ရပြီ...၊ ဆိုက်ပရပ်စ်နိုင်ငံမှာ ကျမသင်ကြားခဲ့ရတဲ့ Hotel Management အတတ်ပညာ၊ Business Tactical အတတ်ပညာ၊ Personal Psychology အတတ်ပညာ၊ HACCP(Hazard Analysis Critical Control Points) ဘာသာရပ်တွေအပြင် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ပိုင်နိုင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်တဲ့ ဗဟုသူတနှင့် အတတ်ပညာတွေကို ကျမ လေ့လာခွင့်ရရှိခဲ့ရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ဘဝကိုရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီလေ ။\nကျမဆိုလိုချင်တာက မိဘဆိုတာ သားသမီးတွေရဲ့ရှေ့ဆောင်လမ်းပြပါ..၊ ရှေ့ကလူက ဖြောင့်ဖြောင့်သွားမှ နောက်ကလူက ဖြောင့်ဖြောင့်လိုက်မှာပေါ့။\nမချောရေ....ညီမရဲ့ ရင်ထဲက လက်ရှိအတွေးလေးတွေကတော့ နောက်နှစ်မှာ မြန်မာပြည်ကို မောင်နဲ့ အတူပြန်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်ပြီး အေးချမ်းပျော်ရွှင်တဲ့မိသားစုလေး တစ်ခု တည်ဆောက်မယ်။ ပြီးတော့ အတွေးထဲမှာ နောက်တခု ထပ်တိုးလာတာက “သားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်း” ဆိုတဲ့စကားပုံလေး ညီမတို့မိသားစုလေးအတွက်မဖြစ်ရလေအောင် နောင်တချိန်ရရှိလာမယ့် ညီမတို့ရဲ့ရင်သွေးလေးများကို လိမ္မာယဉ်ကျေးတဲ့ သားသမီးလေးများဖြစ်အောင် ဆုံးမသွန်သင်ဖို့ပါပဲ..။ ညီမရဲ့ မိဘနှစ်ပါးဟာ ညီမအတွက် စံပြမိဘများဖြစ်ခဲ့ရသလို ညီမနဲ့ ညီမရဲ့အမျိုးသားဟာလည်း ညီမတို့ရဲ့ရင်သွေးလေးများအတွက် စံပြမိဘဖြစ်စေရမယ်။ ပြီးတော့ ညီမတို့မိသားစုလေးရဲ့ အနာဂတ်လှပသာယာအောင် လိုအပ်ချက်အသိတရားလေးတွေကို တွေးရင်း မိဘတိုင်း ကိုယ့်သားသမီးများကို လမ်းမှန်ရောက်အောင်၊ ကောင်းမွန်တဲ့ စိတ်ဓာတ် အသိတရားတွေပြည့်ဝလာအောင်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးဆက်သစ်လေးများဖြစ်လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း ရင်ထဲက အတွေးစလေးများကို အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်နော်...။\nညီမရဲ့ အတွေးတွေကို ဖတ်ရတာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသလို\nသူများနိုင်ငံနဲ့ ကိုယ့်နိုင်ငံကို ယှဉ်ပြထားတာလေးက\nလူတိုင်းသာ စည်းကမ်းရှိမယ်ဆိုရင် တိုင်းပြည်ကြီး ခုထက်ပိုပြီးသာယာလှပလာမှာပါ..\nပြီးတော့လဲ.. အတတ်ပညာ အသိပညာ တွေ ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်တဲ့ နတ်သမီးတစ်ယောက်\nမကြာသောကာလမှာ.. အောင်မြင်ပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့\nညီမရဲ့ အနာဂတ်က ဖြောင့်ဖြူးလှပနေမှာ\nရေးထားတာလေး အရမ်းကောင်းတယ် ညီမရေ...\nအတွေးလေးတွေအတိုင်း ပျော်ရွှင် အောင်မြင်တဲ့ မိသားစုလေး အမြန်ဆုံး ပိုင်ဆိုင်ပါစေ အစ်မရေး)\nနမ်းရေ...... ရင်ထဲက ခံစားပြီး ရေးလို့လားမသိဘူးနော် အတွေးတွေက တန်ဘိုးရှိတယ်။\nဟုတ်တယ် သားသမီးတွေရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြဟာ မိဘတွေပဲ။\nတနေ့မှာ နမ်းလိုချင်တဲ့ ဘ၀လေးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးတွေ လုပ်နိုင်ပါစေနော်။\nနောက်ဆုံးအပိုဒ်ကတော့ ညည်းက ကျုပ်ကို အားကျအောင် ကြွားထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..\nအစ်မက သီလရှင်ကျောင်းမှာ စာရင်းပေးထားတာ ကြာပေါ့...\nအဲဒီချိန်ကျရင် နတ်သမီးတို့ မိသားစုက အစ်မကို သီလရှင်ကျောင်းမှာ လာတွေ့ကြပေါ့နော်.....\nခုလောလောဆယ်တော့ ဖတ်ပြီး အားကျသွားတယ်..\nပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘ၀ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့\nအစ်မ ဆန္ဒတွေ တလုံးတ၀ ပြည့်ဝပါစေ ...\nမရောက်တာကြာတာနဲ့ တမျိုးတွေပြောင်းနေတယ်။ပြောမယ် ..တန်ပလိတ်က မလှဘူး ..စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းတယ် တကယ်ဆို စာဖတ်တဲပ မိတ်ဆွေတွေ က ဝင်လာလိုက်တာနဲ့စိတ်ထဲမှာ လမ်းဆန်းပြီး အေးချမ်းတဲ့ အဆင်အရောင်မျိုးရွေးဟာ။သူတို့ကပြောမယ် နတ်သမီးဆိုက် ကို လာတာနဲပစိတ်ထဲကို အေးချမ်းသွားတာပဲ လို့ ..အဲလိုမျိုးအပြင်အဆင်နဲ့ ကျိူးစားလုပ်ကြည့်။\nကျန်တဲပသူသတွေက ပြောကြမယ်မထင်ဘူး နတ်သမီးအလိုကျ လိုက်ပြီးအားနာပါးနာ နေမှာ။ မရဘူး ကိုလတ်ကတော့ ကိုယ်အမြင်ကို ပြောမှာပဲ။\nနောက် ကုဒ်တွေ ထည့်ပြီးလား လာကြည့်တာ ဒီတိုင်းပဲ ကော်ပီရသေးတယ်။\nတကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပို့စ်လေး ပါဘဲ နတ်သမီးလေးရေ...\nအစစအရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့ အောင်မြင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းချွေလိုက်ပါတယ် ကွယ်..\nအမကိုပိုပိုပြီးလည်းလေးစားလာမိပါတယ် အမရဲ့အတွေး အခေါ်တွေက အရမ်းမိုက်တယ်...ကျွန်တော် တစ်ချိန်က\nတယ် နတ်သမီးဆိုရင်ကော တစ်စုံတစ်ယောက်ကကိုယ့် ကို စိတ်ထိခိုက်နစ်နာအောင်လုပ်လာရင်ဘယ်လိုတုန့်ပြန် မလည်းဆိုတာလေးသိချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ...\n“တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျမကို စိတ်ထိခိုက်နစ်နာအောင်လုပ်တယ်” ဆိုပါစို့....\n(၁)သူ့ဆန္ဒကို လိုက်လျောပေးခြင်း။ ။ ကျမက လူတမျိုး...ခံစားချက်ကို ရှေ့တန်းတင်တတ်တယ်..။ သူက ကိုယ့်ကို နာကျင်စေတာလား...ကျမ နာကျင်စွာ ခံစားပေးလိုက်တယ်။ သူက ကျမကို ငိုစေချင်တာလား...ကျမ ငိုပါမယ်...။သူက ကျမကို ရှုံးနိမ့်စေချင်တာလား..ကျမ ဒူးထောက်ပေးပါတယ်..။အဲဒီလို လိုက်လျောပေးလိုက်ခြင်းဟာ တဖက်လူရဲ့စိတ်ကို ကျေနပ်ပြေလျှော့စေပါတယ်။\n(၂)ဘဝက ပေးလိုက်တဲ့သန္ဓေ။ ။ ကျမမှာ “စိတ်” နှစ်မျိုးရှိတယ်.။ခံစားလွယ်ပြီး အရမ်းပျော့တဲ့“စိတ်” ကြောင့် အရှုံးနဲ့ရင်ဆိုင်တွေ့တဲ့အခါတိုင်း စိတ်ကိုလွှတ်ပြီး အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဝမ်းနည်းပြစ်လိုက်တာပါပဲ..။ အဲဒီလို ရှုံးနိမ့်မှုတွေနဲ့ကြုံတွေ့ပြီးတိုင်းလည်း ကျမမှာ အားအင်သစ်တွေ ထပ်တိုးလာတတ်ပါတယ်။ လက်ဝှေ့\nကြိုးဝိုင်းထဲက လိုပါပဲ..၊ လဲကျသွားပြီးရင် တဖက်လူနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ပြန်ထရပါတယ်။ ကြိုးဝိုင်းထဲကို ဝင်လာကတည်းက ...အရှုံးပေးဖို့ ဝင်လာတာမှမဟုတ်တာ..။တစ်ကြိမ်(သို့) တစ်ကြိမ်မက ရှုံးခဲ့ဖူးတာပါ။\nဘဝဆိုတာအရှုံးပေးဖို့ချည်းသက်သက်ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ပဲ..။ကိုယ်ကပဲလည်း အမြဲအနိုင်မရနိုင်သလို အမြဲတန်းလည်း ရှုံးမနေတတ်ပါဘူး။\n(၃)မျှတစွာ နားလည်ပေးခြင်း။ ။ ကျမစဉ်းစားတယ်..၊ ဘာကြောင့် ကျမ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတာလည်း၊ တဖက်လူကို ကျမဘက်က နာကျင်စေခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့တန်ပြန်တုန့်ပြန်မှုကို ကျမပြန်ခံစားပေးရတာ မျှတပါတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ သူ့ကို ကျမခွင့်လွှတ်ပေးရမှာပေါ့။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ပဲ နစ်နာအောင် အကြောင်းမဲ့ တိုက်ခိုက် လာတယ်ဆိုရင်တော့ ခွင့်လွှတ်သည်းခံခြင်းဟာ အောင်မြင်ခြင်းဆိုပေမယ့် ပုထုစင်ဖြစ်တဲ့ကျမအတွက် (အညှိုးအတေးနဲ့ပြန်လည်မတုန့်ပြန်ပေမယ့်လည်း )\n“သက်ရောက်မှုတိုင်းမှာ တန်ပြန်တုန့်ပြန်မှုတွေရှိတယ်”...ဆိုတဲ့ သဘာဝတရားကိုတော့.....\n*အထက်ပါ ခံစားချက်များသည် စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးများနှင့် ပတ်သက်သော တိုက်ခိုက်မှု၊နာကျင်စေမှုများနှင့်သာ အကြုံးဝင် ပါသည်။ အကယ်၍ ကိုကိုးအိမ် ကို တဖက်လူက အချစ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးနာကျင်စေခဲ့တာ ဆိုရင်တော့ ကျမပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေနဲ့ မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပါကြောင်း။\nကျမ၏ ပြန်လည်ဖြေဆိုမှုကို ကိုကိုးအိမ် အနေနှင့် ကျေနပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်..၊ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ပါစေရှင်...။\nအဟား ကျွန်တော်က အချစ်နဲ့ပတ်သက်လို့မဟုတ်ပါဘူး\nဗျာ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို\nတစ်ချိန်က ဘလော့လောကမှာ အရှက်ရစရာတစ်ခုကို\nတော်တော်ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ နတ်သမီးက ဒီလိုမျိုး\nဗျာ.။ နတ်သမီးရဲ့ဘလော့ကို အချိန်တိုင်းဖတ်နိုင်ဖို့\nတော်တဲ့ထက်တဲ့မိန်းကလေးမို့ လေးစားမိတယ် ..\nသာယာပျော်ရွှင်တဲ့ဘ၀လေးတည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့လဲ ယုံကြည်ပါတယ် ..\nအသိတရားတွေ ရေးတဲ့ထဲမှာ မအိန်ဂျယ်က တစ်မျိုးထွက်လာတယ်၊ ဖတ်လို့ကောင်းသလို မှတ်သားစရာတွေလဲပါပါတယ်၊\nအဲဒီ မတူတဲ့ အသိတရားတွေကို မချောတစ်ယောက် ပြန်စုပေးရင်ကောင်းမယ်ထင်တယ်၊\nအစ်မအတွေးတွေက လှသလောက် ပြတ်သားတယ်။ တည်ငြိမ်တယ်။ တိကျတယ်။\nလေးစားတယ်။ တကယ်ဖြစ်လာမယ်လို့လည်း ယုံကြည်တယ်။\nရင်ထဲက အတွေးလေးတွေ လာဖတ်သွားပါတယ် နတ်သမီးရေ.. ဆန္ဒလေးတွေ တကယ်ဖြစ်လာမှာပါနော်..\nခံစားချက်အပြည့်နဲ့ ရေးတဲ့ပုံပေါ်တယ်၊ ငါလဲ ထောက်ခံတယ်။\nဒီပိုစ့်လေးကို ကြိုက်မိတယ်ဗျာ..\nကျွန်တော်တို့ နိင်ငံမှာလိုအပ်နေတာစည်းကမ်းပါဘဲ....ယဉ်ကျေးပါတယ်ဆိုတဲ့ နိင်ငံမှာလမ်းဘေးကေ၇အိုးစင်ကခွက်လေးတောင်သံကြိုးလေးနဲ့ ခတ်ထားတာတွေ့ ၇တော့\nစိတ်မောမိတယ်အမေ၇....စည်းကမ်းနဲ့အသားကျဖို့ကျွန်တော်တို့ အများကြီးကျိုးစားရပါဦးမယ်....အခုေ၇ာက်နေတဲ့ နိင်ငံမှာတော့ အမှိုက်တောင်အမျိုးအစားခွဲပစ်နေ၇တာလေ..မြန်မာမှာလို ဖြစ်သလိုစုပြုံပစ်လိုက်လို့ ကတော့ ၇ှင်းလိုက်၇မဲ့ဖြစ်ခြင်း....ကျွန်တော်တို့ ကောင်းတဲ့ အပြုအမူတွေဆို အတုယူသင့်တယ်ဗျာ


Hlaing Tharyar Strike – ၀ါဏိဇ္ဖခုံရုံးတက်ရန် အယူအဆ ကွဲလွဲမှုများရှိနေ | MoeMaKa Burmese News & Media\nby Yangon Press International ဖေဖေါ်ဝါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၂ (YPI)\nအလုပ်သမ တဦးရဲ့ လစာဖြတ်ပိုင်း၊\nတလမှာ အလုပ်ချိန် နာရီ ၂၇၀ လုပ်တယ်ဆိုတော့ တရက်ကို ၁၀ နာရီ တပတ် ၁ ရက်နား ပြီး လုပ်ရတဲ့ အဓိပ္ပါယ် သက်ရောက်ပါတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အတွက် လက်ဝယ်ရတဲ့ငွေက ၅ သောင်း ၄ ထောင်ပါ။\nOriginal Post from YPI Facebook found here.\n2 Responses to Hlaing Tharyar Strike – ၀ါဏိဇ္ဖခုံရုံးတက်ရန် အယူအဆ ကွဲလွဲမှုများရှိနေ\nံHopeHope on February 21, 2012 at 5:10 pm\nမတရားလောဘတက်ပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံမှာ စီးပွါးရှာနေတဲ့ တရုတ်တွေကို ဘာဖြစ်လို့ များ အာဏာပိုင်တွေကို ဒီလောက်တောင် အကြောက်ကြီးကြောက်နေတာလဲ။ အလုပ်သမားတွေ လစာကိုလည်း မတရားခေါင်းပုံဖြတ်နေတာ။ အဲဒါ တော်တော်အရုပ်ဆိုး အကြည်းတန်နေတာ။ တခုခုတော့ ရှိရမယ်။ အလုပ်သမားတွေရဲ့လစာငွေတွေကို အာဏာပိုင်တွေနဲ့တရုတ်သူငှေးနဲ့ ပေါင်းပြီး မတရားယူနေ သလားမသိဘူး။ အဲဒီရက်ကွက်မှာ အရမ်းဆိုးတဲ့ လူမိုက်တွေဘာလုပ်နေကြသလဲ။ အဲဒီက ပိုင်ရှင်တယောက်လောက်ကို အသေသတ်ပြလိုက်၊ အာဏာပိုင်တွေထဲက တယောက်ကို မသေသေအောင် လုပ်ပြလိုက်စမ်းပါ။\nMon on February 21, 2012 at 6:48 pm\nIt’s too much to work 10 hoursaday as international labor law allows only 8 hours, if more than that, the rest must go to overtime withareasonalbe rate.\n”PLEASE BE UNITED all involved in this strike to achieve what you deserve!!!”