Posted by ချော(အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်) at Wednesday, May 19, 2010 Wednesday, May 19, 2010 Labels: နှစ်သက်မိသော စာစုများ\nကျွန်မရဲ့ တစ်သက်မှာ ခုလို ပူပြင်းခြောက်သွေ့မှုမျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူုးပါဘူး.. ဘ၀မှာ အပူဆုံး နေ့ရက်တွေပါဘဲရှင်.. မိုးကို မမြင်ရတာလဲ လပေါင်း၊ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပါပြီ.. ကျွန်မတို့ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ သီးပင်စားပင်တွေ အားလုံးဟာလည်း တစ်ဖြေးဖြေး ခြောက်သွေ့လာပြီး မွေးမြူထားတဲ့နွားတွေဟာလည်း စိမ်းစိုလန်းဆန်း ချိုမြတဲ့ အရွက်တွေကို မစားရ၊ ရေကို ၀လင်အောင် မသောက်သုံးရတဲ့အတွက် နို့တောင် မထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါပြီ။ နွယ်ပင်တွေ၊ အပင်ငယ်လေးတွေဟာလည်း ခေါင်းပင် မထူနိုင်တော့အောင် ပက်ကြားအက်နေတဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ညှိုးနွမ်း သွေ့ခြောက်လို့ ပြားကပ်နေခဲ့ပြီ။ အိမ်နားက ကျွန်မတို့ရဲ့ အားထားရာ စမ်းချောင်းကလေးဆိုလဲ ခြောက်ခမ်းသွားတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂လ နီးပါး လောက်ကတည်းကပါဘဲ။\nကျွန်မတို့ ပတ်ဝန်းကျင် အနီးနားတစ်ဝိုက်က လယ်သမားတွေအားလုံးလဲ စားစရာ အသီးအနှံမရှိ၊ စိုက်ပျိုးဖို့ ပက်ကြားအက်နေတဲ့ မြေကြီးနဲ့က အဆင်မပြေ၊ ရှိတဲ့ရေလေးကို ချိုးခြံချွေတာရနဲ့ တော်တော့်ကို ဒုက္ခ များနေကြရပါတယ်.. ကျွန်မယောက်ျားနဲ့ သူ့အစ်ကိုတို့ဟာလည်း ခြောက်သွေ့ကွဲအက်နေတဲ့ လယ်မြေကို ရေရရှိဖို့အတွက် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေကြပါတယ်.. မလှမ်းမကမ်းက ရေပေးဝေရေး ဌာနတစ်ခုကနေ ရေကို ကားနဲ့သယ်ယူဖို့ စီစဉ်ကြပေမဲ့ ရေပေးဝေရေး ဌာနကလည်း ရေမလုံလောက်တော့တဲ့အတွက် ရေပေးဝေမှု အစီအစဉ်ကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြန်တော့ ကျွန်မတို့တွေရဲ့ ဘ၀ဟာ မိုးမှတစ်ပါး အားထားစရာ မရှိတော့ပါဘူး… မိုးသာမရွာခဲ့ရင် စိုက်လက်စ ယာတွေ၊ မွေးမြူထားတဲ့ တိရိစ္ဆာန်တွေ အိုး အားလုံး အားလုံးကို ဆုံးရှုံးရပါတော့မယ်..\nကျွန်မရဲ့ စိတ်တွေဟာလည်း ပြင်ပ ကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ ထပ်တူ ပူလောင်ကျွမ်းမြေ့လို့ ရှေ့ဆက်ဘယ်လိုများ စခန်းသွားရမလဲဆိုတာကိုဘဲ ပူပန်နေမိပါတယ်.. ကျွန်မတို့ မိသားစုအတွက် နေ့လည်စာ ပြင်ဆင်နေပေမဲ့လို့ အာရုံတွေက စုစည်းလို့မရဘဲ နွေနေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုနဲ့ ညိုးရော်ခြောက်သွေ့လို့ပါဘဲ.. စိတ်မကြည်မသာနဲ့ တံလျှပ်တွေ တစ်ရိပ်ရိပ်ထနေတဲ့ အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ်မှာဘဲ ၆နှစ်အရွယ် ကျွန်မသားလေးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်.. သားလေးဟာ ကျွန်မတို့အိမ်နောက်ဘက်က သစ်ရွက်တွေကြွေပြီး သွေ့ခြောက်စ ပြုနေတဲ့ တောအုပ်ကလေးထဲကို ဦးတည်ပြီး သွားနေတာပါ.. ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက သူ့အမူအရာ… သူ့ပုံစံက တောအုပ်ကလေးဆီကို ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံမှန်အတိုင်း သွားရိုးသွားစဉ် ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အလေးအနက်နဲ့ သွားနေတဲ့ပုံစံမျိုးပါ.. နည်းနည်း အလှမ်းဝေးနေတော့ ကျွန်မလဲ သားလေးရဲ့ နောက်ကျောကလေးကိုဘဲ မြင်နေရပါတယ်.. စောင့်ကြည့်နေတုန်းမှာဘဲ သားလေးဟာ တောအုပ်ကလေးထဲ ၀င်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်.. မိနစ်အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ သားလေးက သစ်တောအုပ် ကလေးထဲကနေ အိမ်ဘက်ကို အပြေးကလေး ပြန်ထွက်လာပါတော့တယ်.. ဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း သူလုပ်ချင်တာ တစ်ခုခု သွားလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ နေမှာပါလေဆိုပြီး နေ့လည်စာ စီစဉ်နေတဲ့ဘက်ကို အာရုံ ပြန်စိုက်လိုက်ပါတယ်..\nနောက် မိနစ်အတန်ကြာပြန်တော့ သားလေးဟာ တောအုပ်ကလေးဘက်ဆီကို တစ်ခါ ပြန်သွားနေတာ တွေ့ရပြန်ပါတယ်.. ပြီးတော့ ပြန်ပြေးထွက်လာပြန်တယ်.. ဒီလို့နဲ့ အကြိမ်ရေ တော်တော်များများ တောအုပ်ကလေးထဲ ၀င်သွားလိုက်၊ အိမ်ဘက်ဆီ ပြန်ပြေးလာလိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေပုံ၊ တစ်စုံတစ်ခုကို သည်းကြီးမည်းကြီး စူးစူးစိုက်စိုက် လုပ်နေပုံရတဲ့ သားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေဟာ ကျွန်မအမြင်မှာ အတော်လေး ဆန်းကျယ်နေပါတော့တယ်.. ကျွန်မလဲ သိချင်စိတ်ကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘဲ အိမ်အပြင်ဘက် အသာလေး ထွက်လာခဲ့ပြီး တောအုပ်ဆီဦးတည် သွားနေတဲ့ သားလေးရဲ့ နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်ချောင်းမိပါတော့တယ်.. ဒီလို လိုက်ချောင်းတာကိုလဲ သားလေး မသိအောင် လုပ်ရသေးတယ်. မဟုတ်ရင် ကျွန်မလိုက်ကြည့်မှန်းသိရင် သူလုပ်နေတဲ့အလုပ်ကို ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ရပ်ပစ်လိုက်မှာ စိုးရသေးတယ်လေ..\nကျွန်မတွေ့လိုက်ရတာက သားလေးဟာ သူ့လက်ကလေး၂ဘက်ကို ခွက်ကလေးသဏ္ဍာန် ပြုလုပ်ပြီး အဲဒီလက်ကလေးထဲမှာ ရေတွေကိုဖြည့်လို့ ရေမဖိတ်အောင် သတိလေးနဲ့ သစ်တောအုပ်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်သွားနေတာ ဖြစ်ပါတယ်.. ကြည့်ပါဦး.. သူ့လက်ကလေး သေးသေးလေးထဲမှာ ရေဘယ်လောက်များများ ပါနိုင်မှာမို့လဲ.. အလွန်ဆုံးပါလှ ဇွန်း၂ဇွန်း ၃ဇွန်းစာပေါ့.. ကျွန်မလဲ သားလေးရဲ့ အပြုအမူကို အတော်စိတ်ဝင်စားမိပြီး သူဝင်သွားတဲ့ တောအုပ်ထဲကို နီးနိုင်သမျှ နီးအောင် တိုးကပ်လို့ တိတ်ဆိတ်စွာဘဲ လိုက်ပါသွားမိပါတယ်.. သစ်ကိုင်းတွေ၊ သစ်ခက်ကလေးတွေဟာ သားလေးရဲ့ မျက်နှာကို ထိခိုက်ပွတ်တိုက်မိကြပေမဲ့ အဲဒါတွေကို အမှုမထားဘဲ လက်ကလေးထဲက ရေကိုသာ မဖိတ်အောင် ဂရုတစိုက်နဲ့ ရှေ့ဆက်သွားနေပါတယ်.. မကြာခင်မှာဘဲ ရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းလေးကတော့ ကျွန်မကို အံ့သြတကြီးနဲ့ ကြက်သေ သေသွားစေခဲ့ပါတယ်..\nအိုး…. ဟိုရှေ့မှာ များလိုက်တဲ့ သမင်လေးတွေပါလား. သားလေးက သမင်လေးတွေဆီကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ဘဲ လမ်းလျှောက်လို့ သွားနေခဲ့ပါတယ်.. ကျွန်မမှာ သားလေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်ကြောင့် လွတ်ခနဲအော်ဟစ်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတယ်.. ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ သမင်တွေဟာ သားလေးကို တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်ပေးလေမလားလို့ ကျွန်မ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမိပေမဲ့ သမင်လေးတွေဟာ သားလေးကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးရှာပါဘူး.. သားလေးဟာ သမင်အုပ်နားမှာ ဒူကလေးထောက်ပြီး ထိုင်ချလိုက်တာတွေ့ရပါတယ်.. ကျွန်မတွေ့လိုက်တာက သမင်ပေါက်စလေး တစ်ချို့ဟာ ရေငတ်လွန်းတဲ့ဒဏ်ရယ် ပူပြင်းလွန်းတဲ့ အပူဒဏ်ရယ်ကြောင့် အားပြတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျနေတာပါ.. ကျွန်မရဲ့သားကလေးလဲ ထိုင်ချလိုက်ရော လဲကျနေရှာတဲ့ သမင်လေးတစ်ကောင်ဟာ အားယူပြီး ခေါင်းကလေးကိုအသာမလို့ သားလေးရဲ့ လက်ကလေးထဲက ရေကို အငမ်းမရ သောက်နေရှာပါတော့တယ်.. တောထဲက သတ္တ၀ါလေးတွေတောင် ရေငတ်မွတ်ခြင်းကို ခံနေရပါပြီကောလား..\nရေကုန်သွားတော့ သားလေးဟာ ခုန်ထလိုက်ပြီး အိမ်ဘက်ကို ပြန်ပြေးပြန်ပါတယ်.. ကျွန်မလဲ သစ်ပင်နောက်ကို ကပျာကယာလေး ပုန်းလိုက်ရပါတယ်.. ပြီးတော့ သားလေးနောက်ကို အပြေးကလေး လိုက်ရပြန်ပါတယ်.. ဘာလို့ဆို ခုလိုရေ ရှားပါးနေတဲ့အချိန်မှာ ရေပိုက်ကို တအားဖွင့်လိုက်ရင် အပြင်ကို ရေတွေလျှံထွက်ကုန်ပြီး အလဟဿဖြစ်မှာ စိုးမိလို့ပါ. ဒါပေမဲ့ သားလေးက ကျွန်မတို့ စုဆောင်းသိုလှောင်ထားတဲ့ နည်းနည်းသာကျန်တော့တဲ့ ကန်ထဲကရေကို ယူဖို့ ပိုက်ကို ဖြေးဖြေးလေး လှည့်ဖွင့်လိုက်ပါတယ်.. ကန်ထဲက ရေတွေဟာ တစ်စက်ချင်း သားလေးရဲ့ လက်ကလေးထဲကို စီးကျနေပါတယ်.. ဒူးကလေးထောက်ပြီး တစ်စက်ချင်း စီးကျနေတဲ့ ရေတွေကို လက်ခွက်ကလေးနဲ့ ခံယူနေတဲ့ သားရဲ့ နောက်ကျောကို နေရောင်က တောက်ပစူးရှစွာ ဖြာကျနေပါတယ်.. သားလေးက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က ဒီကန်ထဲက ရေကိုဖွင့်ပြီး ဆော့ကစားခဲ့လို့ ဒီလောက်ရေရှားပါးချိန်မှာ ဆော့ရပါ့မလားဆိုပြီး ကျွန်မက အပြစ်ပေးခဲ့ဖူးပါတယ်.. ဒါကြောင့်လဲ ကလေးဟာ သမင်လေးကို ကူညီမဲ့ကိစ္စမှာ ကျွန်မကို အသိမပေးရဲတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် လုပ်နေတာဘဲ ဖြစ်ပါတယ်.. ပြီးတော့ ရေပိုက်ကလေးကို တစ်စက်ချင်းသာ ကျအောင် သူ့မှာ ဖွင့်နေရှာတာပါ။ ရေကတစ်စက်ချင်းမို့ သူ့လက်ခွက်လေးထဲ ရေပြည့်ဖို့ကိုဘဲ အတော်အချိန်ကြာပါတယ်..\nသူ့လက်ကလေးနဲ့ ရေပြည့်ပြီလဲဆိုရော မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တောအုပ်ဖက်ဦးတည်မယ်လုပ်တော့ သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ကျွန်မကိုတွေ့သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားဟန်နဲ့ မျက်ဝန်းမှာလည်း မျက်ရည်လေးတွေ ရစ်ဝဲလာပါတယ်.. “သား.. သား ရေကို အလကားဆော့တာ မဟုတ်ပါဘူးမေမေ.. ” သူ့အသံ တုန်တုန်ရီရီလေးနဲ့ ကျွန်မကို ပြောရှာပါတယ်.. သူ့လက်ထဲက ရေတွေဟာလည်း သားလက်ကလေးထဲကနေ လျှောကျကုန်ပါတော့တယ်.. ကျွန်မလဲ သားလေးကို သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ထဲကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်.. ပြီးတော့ အိုးကလေးတစ်ခုထဲကို ရေထည့်ပေးလိုက်ပြီး သားကိုပေးလိုက်တော့ ပြုံးရွှင်သွားတဲ့ သားကလေးရဲ့ အပြုံးက ဘာနဲ့မှ နှိုင်းမရအောင် ကြည်စင်လှပလွန်းနေတယ်..\nရေအိုးကလေးကိုင်ထားတဲ့ သားလေးနဲ့အတူ တောအုပ်ဖက်ကို ကျွန်မပါ လျှောက်လိုက်ခဲ့ပါတယ် .. သမင်အုပ်နား ရောက်ချိန်မှာတော့ သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ အနောက်နားလေးမှာဘဲ ကျွန်မ ကျန်နေခဲ့လိုက်ပါတယ်.. ရေတိုက်တာက သားလေးရဲ့ လုပ်လက်စအလုပ်မို့ သမင်လေးတွေရော သားလေးကိုပါ ကျွန်မကြောင့် အနှောက်အယှက် မဖြစ်စေချင်တာကြောင့်ပါ။ သမင်အုပ်ကြီးအလယ်က အားပြတ်လဲကျနေတဲ့သမင်လေးတွေကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ယုယစွာ ရေတိုက်ကျွေးနေတဲ့ သားလေးကိုကြည့်ပြီး ငယ်ရွယ်သေးတဲ့ ၆နှစ်အရွယ် ကျွန်မရဲ့သားလေးမှာ ဒီလောက်လှပ မွန်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားကလေး ရှိနေတာ ကျွန်မ ဂုဏ်ယူလိုက်တာ၊ ပီတိဖြစ်လိုက်ရတာ၊ ကြည့်စမ်းပါဦးနော်.. ဘယ်လောက်များ လှပလိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းလေးလဲရှင်.. သားလေးရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ အကြင်နာတရားကို တောတွင်းတိရိစ္ဆာန်တွေဖြစ်တဲ့ သမင်လေးတွေကတောင် နားလည်လို့ ဘယ်ကိုမှ ထွက်မပြေးကြဘဲ သားလေးအနားမှာ ၀ိုင်းနေလိုက်ကြတာ.. ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး မြင်ကွင်းကလေးပါဘဲလေ.. ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း မျက်ရည်စက်များက ကျွန်မပါးပြင်ပေါ် တစ်လိမ့်ချင်း စီးကျလာပါတယ်.. တစ်စက်ပြီး တစ်စက်.. တစ်စက်ပြီးတစ်စက်..\nကောင်းကင်ပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း ကျွန်မပြောလိုက်မိတာက “ မိုးမင်းကြီးရယ်.. ကျွန်မရဲ့ သားကလေးဟာ သမင်ကလေးတွေအပေါ် ကြင်နာသနားစွာ ရေတိုက်ကျွေးပြီး အသက် ကယ်လိုက်သလို ပူပြင်း ခြောက်သွေ့နေတဲ့ ဒီဒေသလေး စိမ်းလန်းစိုပြေလာပြီး ကျွန်မတို့တတွေ ရှေ့ဆက်ပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ခွင့် ရအောင် မိုးကလေးများ ရွာသွန်းလို့ပေးပါလားရှင်…” ဆိုတဲ့စကားဘဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်….\n၆နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်ကလေးကတောင် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ကူညီဖို့ အသိတရားရှိတယ်ဆိုရင် အသက်အရွယ် ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်မတို့တွေလည်း ဒုက္ခရောက်နေသူများကို စာနာသနား ကြင်နာစိတ်ကလေးထားပြီး ကူညီသင့်ကြပါတယ်နော်...\nThe Water of Life (Author Unknown) ကို ဘာသာပြန်ဆိုပါသည်။\nPosted by ချော(အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်) at Monday, May 17, 2010 Monday, May 17, 2010 Labels: အမှတ်တရ\nအောက်ကပုံတွေမှာပေါ့.. လနဲ့ သောကြာကြယ်လို့ ခေါ်တဲ့ ဗီးနပ်စ်ဂြိုလ်တို့ နီးနီးကပ်ကပ် ဖြတ်သွားတာကို မြန်မာနိုင်ငံကနေ မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းလေးတွေ...\n၁၆.၅.၂၀၁၀ မနေ့က ည၆နာရီခွဲလောက်မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဂျီတော့ကနေ လှမ်းပြောတယ်.. အပြင်ကို ခုချက်ချင်း ထွက်ကြည့်လိုက်တဲ့.. ထွက်တော့ကြည့်ပါရဲ့.. မိုးသားတွေက မဲမှောင်နေလို့ ဘာကိုမှ မတွေ့လိုက်ရပါဘူး.. အိမ်က ညီမလေးကလဲ ဖုန်းဆက်လာတယ်.. မမရေ ကောင်းကင်မှာ ကြယ်နဲ့ လနဲ့ နီးနေတာ မြင်ရလားတဲ့.. ဒီမှာတော့ လူတိုင်းက ထွက်ကြည့်နေကြတယ်.. တဲ့... သူ့ကိုလဲ မမြင်ရကြောင်း ပြန်ပြောလိုက်ရတယ်.. သူ့ခမျာ အစ်မလုပ်သူ မမြင်လိုက်ရမှာစိုးလို့၊ မြင်စေချင်လို့ ဖုန်းဆက်ပြီးပြောကာမှ ဒီက ဘာမှ မမြင်လိုက်ရပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ မနက် လင်းလို့ ကွန်ပျူတာလဲဖွင့်ရော မေလ်းထဲမှာ ပုံလေးတွေက ရောက်နေပြီ.. ဒါကြောင့် မမြင်လိုက်ရသူများ မြင်ရအောင် ပိုစ့်လေး တစ်ခုအနေနဲ့ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်.. ဒီလို ကြယ်နဲ့လနဲ့ နီးလို့ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ၊ ဘာတွေဖြစ်နိုင်မလဲ မေးရင်တော့ ကျွန်မ ဘာမှ မသိပါဘူးလို့ဘဲ ပြောရမှာပါ.. ဘာလို့ဆို ကိုယ်က နက္ခတ်ပညာရှင် မဟုတ်တာကြောင့်ပါ.. မမေးနဲ့နော်... :) :)\nပုံတွေကိုတော့ First Eleven ဂျာနယ်ကရယ်၊ မောင်ငယ်လေး ကိုဖြိုးပို့ပေးတဲ့ Forward Mail ထဲကရယ် ရတာပါ.. ဓာတ်ပုံ ရိုက်တဲ့သူကို မသိလို့ နံမည် မဖော်ပြပေးနိုင်တာ ခွင့်လွှတ်စေချင်ပါတယ်.. ရိုက်ထားတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ပို့ပေးတဲ့ ကိုဖြိုးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ကျွန်မတို့လို မမြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ သူတွေ အတွက် ပုံလေးမှာ မြင်ခွင့်ရလိုက်တာလည်း ကျေနပ်စရာပါဘဲရှင်.. ဒီအဖြစ်အပျက်က သောကြာကြယ်(ဂြိုလ်) နဲ့ ကမ္ဘာရဲ့ကြားကို လက ဖြတ်သွားတာကြောင့် ဖြစ်လာတာလို့ သိရပါတယ်. ဒီလိုအဖြစ်အပျက်ဟာ ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ဖြစ်တတ်တဲ့ အကြောင်းအရာ ဆိုတာလည်း သိရပါတယ်.. ဒါကြောင့်လဲ ဘာရယ်မဟုတ်ပေမဲ့ အမှတ်တရ သိမ်းထားချင်တာရော.. မမြင်ရသူတွေ မြင်ရဖို့ရော ဒီကနေ ပြန်တင်ပေးလိုက်တာပါ။ လောလောဆည် သတင်းကောင်းတစ်ခုက ဒီမနက် မြန်မာပြည်မြို့ရွာ အနှံ့အပြားမှာ မိုးရွာပါပြီတဲ့... ဒီလိုဆိုရင်တော့ သောကြာကြယ်နဲ့ လနဲ့နီးတာ အကောင်းတွေဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရမယ် ထင်ပါရဲ့နော်..\nPosted by ချော(အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်) at Sunday, May 16, 2010 Sunday, May 16, 2010 Labels: နှစ်သက်မိသော စာစုများ\nကျွန်မရဲ့ဘ၀မှာ ဘယ်တော့မှာ မမေ့နိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ကလေးတစ်ခုကို သတိတရလေး ပြောပြချင်မိပါတယ်.. ကျွန်မငယ်စဉ် မူလတန်းကျောင်းသူဘ၀ရဲ့ တစ်ခုသော ရက်တစ်ရက်မှာပေါ့.. ကျွန်မတို့မေမေက အလုပ်ကနေပြန်ရောက်ပြီးရင် မိသားစု ညစာစားဖို့အတွက် အမြဲတမ်း ပြင်ဆင် ချက်ပြုတ်ရပါတယ်... အဲဒီနေ့ကလည်း ခါတိုင်းလိုပါဘဲ.. မေမေဟာ အလုပ်ကနေ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကျွန်မတို့အားလုံးအတွက် ညစာ ပြင်နေပါတယ်.\nမေမေပြင်ဆင်နေတဲ့ ညစာက ကြက်ဥကြော်၊ ၀က်အူချောင်းနဲ့၊ တော်တော်လေးကို မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်လေးတွေပါဘဲ.. အဲဒီဘီစကစ်တွေဟာ မေမေကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ ဘီစကစ်တွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်.. ညစာစားတဲ့ စားပွဲမှာ ဆေးရုံကနေ တာဝန်ပြီးလို့ ပြန်ရောက်နေတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဖေဖေလည်း ထိုင်နေပါတယ်.. မေမေရဲ့ မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်တွေကို ကြည့်ပြီး ကျွန်မစိတ်ထဲ တွေးနေမိတာက ဒီ မီးတူးနေတဲ့ မုန့်တွေအကြောင်း ဖေဖေဘယ်တော့များ သတိပြုမိပြီး မေမေ့ကို ပြောတော့မလဲ ဆိုတာပါဘဲ…\nဒါပေမဲ့ ဖေဖေဟာ သူ့လက်က ဘီစကစ်တွေဆီ ရောက်သွားခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ သတိမပြုမိတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပါးစပ်ထဲ ကောက်ဝါးလိုက်ရင်း ကျွန်မကိုသာ ဒီနေ့ကျောင်းမှာ အဆင်ပြေရဲ့လား ဘာတွေထူးသေးလဲလို့ မေးလာပါတယ်. အဲဒီချိန်မှာ ကျွန်မက ဘီစကစ်ချပ်လေးတွေပေါ်ကို ထောပတ်တွေသုပ်လိမ်းပြီး ယိုတစ်ထပ် ပြန်သုပ်ကာ ၀ါး စားနေခဲ့ပါတယ်.. ဖေဖေ့မေးခွန်းကို အဆင်ပြေကြောင်းသာ ပြန်ပြီး ဖြေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်..\nအဲဒီနေ့က ညစာ စားပြီးချိန်ထိအောင် ဖေဖေဟာ မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်ကိစ္စကို မေမေ့ကို ပြောဖို့ဆိုဖို့ မပြောနဲ့ သတိထားလိုက်မိဟန်တောင် မတူပါဘူး… ကျွန်မက ညစာစားတဲ့ စားပွဲကနေ ထဖို့ စဉ်းစားလိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာဘဲ မေမေ့ဆီက “ ဒီနေ့တော့ ဘီစကစ်လုပ်တာ မီးတူးသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်” ဆိုတဲ့အသံ ထွက်လာပါတယ်.. ဒီမှာတင်ဘဲ မေမေ့ကို ပြန်ပြောလိုက်တဲ့ ဖေဖေရဲ့ စကားကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မေ့လို့မရခဲ့တာပါ။\n“ကိစ္စမရှိပါဘူး မိန်းမရယ်.. ကိုယ်က မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်တွေကို စားရတာ သဘောကျပါတယ်” တဲ့\nအဲဒီညမှာ ကျွန်မဟာ ညအိပ်ရာဝင်ဖို့ ဖေဖေ့ကို နှုတ်ဆက်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မစိတ်ထဲမှာ အောင့်မထားနိုင်ဘဲ ဖေဖေ့ကို မေးလိုက်မိတာက “ ဖေဖေ.. မေမေရဲ့ မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်တွေကို တကယ်ကြိုက်တာ ဟုတ်ရဲ့လား ဟင်” ဆိုတာပါဘဲ… ဒီတော့ ကျွန်မဖေဖေဟာ သဘောထား ကြီးမားသူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုံးကလေးကို ပြုံးလိုက်ရင်း ကျွန်မကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး\n“သမီး မေမေဟာ တစ်နေ့လုံးလဲ သူ့အလုပ်မှာ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်လာခဲ့ရတယ်.. အိမ်ပြန်ရောက်တော့လဲ မနားရဘဲ ဖေဖေတို့အတွက် ညစာ ချက်ပြုတ် ပြင်ဆင်ရသေးတယ်.. ဘီစကစ်လေး မီးတူးတဲ့ကိစ္စဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေတာ မဟုတ်လို့ အဲဒီကိစ္စကို အပြစ်တင်ခြင်းအားဖြင့် သမီးမေမေရဲ့စိတ်ကို ထပ်ပြီး မပင်ပန်းစေချင်ပါဘူးကွယ်.. ပြီးတော့ ဒီဘာမဟုတ်တဲ့ ဘီစကစ်လေး မီးတူးတာကို အပြစ်တင်လိုက်ရင် သမီးမေမေလဲ စိတ်အနှောက်အယှက် ဖြစ်သွားမယ်.. ဖေဖေခုလို သဘောကျကြောင်း ပြန်ပြောလိုက်တော့ သူလဲ စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်တော့ဘဲ အရာရာအားလုံးဟာ ပြေပြေလည်လည် ပြီးမသွားခဲ့ဖူးလား.. တစ်ယောက်ရဲ့အမှားကို အပြစ်တင်နေတာထက်စာရင် ခွင့်လွှတ်လိုက်တာက ပိုပြီး ပျော်စရာကောင်းပါတယ်..သမီးရယ် ” လို့ ပြန်ပြောပါတယ်..\nအိုး.. ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖေဖေရဲ့ စကားလေးပါဘဲနော်.. ကျွန်မတို့တွေဟာ ဘာမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စရပ်ကလေးတွေ၊ လူတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အပြစ်အသေးအမွှားတွေကို ပုံကြီးချဲ့ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြစ်တင် ပြောဆိုနေခဲ့ကြဖူးမယ်ထင်ပါတယ်.. ဘ၀မှာ ဘယ်အရာမှ ပြည့်စုံတယ် ဆိုတာမရှိသလို၊ လူတိုင်းဟာလည်း မကင်းနိုင်တဲ့ အမှားကလေးတွေ ရှိကြမှာပါနော်….. တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခွင့်လွှတ်တဲ့စိတ်၊ ချစ်ခင်တဲ့စိတ်နဲ့ ကြည့်ကြမယ်ဆိုရင် မီးတူးနေတဲ့ဘီစကစ်လေးတွေဟာလည်း ကောင်းမွန် ချိုမြိန်နေတတ်သလို မိသားစုဆက်ဆံရေး၊ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေး တွေမှာလည်း တစ်ဦးအပြစ်ကို တစ်ဦးက ခွင့်လွှတ်လို့ တစ်ယောက်ရဲ့အမှားကလေးတွေကို တစ်ယောက်က သီးခံကြရင်း နေပျော်စရာ လူမှုဝန်းကျင်လေးတွေကို ဖန်တီးလို့ သာယာလှပတဲ့ ရေရှည်ဆက်ဆံရေးကို မျှော်ကိုးကာ မိမိချစ်သူ ခင်သူများနဲ့ ရာသက်ပန် အဆင်ပြေ ပျော်ရွှင်နိုင်ကြမှာပါနော်..\nကျွန်မလဲ မီးတူးနေတဲ့ ဘီစကစ်လေးတွေတွေ့ရင် ခွင့်လွှတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါဦးမယ်ရှင်...\nBill Rayborn ရဲ့Burned Biscuits ကို နှစ်သက်မိသဖြင့် ဘာသာပြန် မျှဝေပါသည်။\nအားလုံးဘဲ သာယာပျော်ရွှင်အဆင်ပြေသော လူမှုဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးနိုင်ကြပါစေရှင်...


အရင်းအမြစ်များ / LED အသိပညာ\nမိုဘိုင်း / WhatsApp:+86-13553831871 [အီးမေးလ်ကိုကာကွယ်ထားသည်]\nစိတ်ကြိုက် LED Display ကို\nOutdoor FK S စီးရီး\nOutdoor FN M စီးရီး\nIndoor Display S စီးရီး\nငှားရမ်း LED Display ကို\nလုပ်ငန်းသုံး LED မျက်နှာပြင်\nLED Display Module ပါ\nLED Display ဗီဒီယို\nပင်မစာမျက်နှာ > အရင်းအမြစ်များ > LED အသိပညာ >\nLED display အပိုဒ် အမျိုးအစားများ\nLED display လုပ်ငန်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လိုပါက ဤ LED display သတ်မှတ်ချက်များကို သိထားရန် လိုအပ်ပါသည်။\nမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း COB ထုပ်ပိုးထားသော LED မျက်နှာပြင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ပို၍ ပို၍ ရေပန်းစားလာသနည်း။\nLED မျက်နှာပြင်ကို ပိုမိုကြည်လင်ပြတ်သားအောင် ဘယ်လိုဖန်တီးမလဲ။ ဤနည်းလေးပါးကို ကျွမ်းကျင်ပါ။\nစိတ်ကြိုက် LED မျက်နှာပြင်သည် သုံးစွဲသူများကြား အဘယ်ကြောင့် ပို၍ရေပန်းစားသနည်း။\nGanzhou တွင် ပထမဆုံး သာမာန်မျက်လုံး 3D မျက်နှာပြင်ကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ LED ဖန်သားပြင်သည် မြို့တော်၏ အထင်ကရနေရာများသို့ နောက်ထပ် စွမ်းအားတစ်ခု ထပ်လောင်းပေးသည်။\nLED မျက်နှာပြင်နှင့် OLED မျက်နှာပြင်ကွာခြားချက်ကဘာလဲ။\nUnited States တွင် သေးငယ်သည့် LED မျက်နှာပြင်များ ဝယ်ယူသည့်အခါ ဘာကို ဂရုပြုသင့်သနည်း။\nSichuan ၏ ပထမဆုံး NBA အဆင့် ဘတ်စကက်ဘော အားကစားရုံသည် အားကစားနယ်ပယ်တွင် ခွန်အားတိုးစေရန် LED ဖန်သားပြင်များကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။\nပြင်ပ LED မျက်နှာပြင် တပ်ဆင်ရာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် ပြဿနာများကား အဘယ်နည်း။\nဖြုတ်တပ်နိုင်သော LED မျက်နှာပြင်၏ထူးခြားချက်များကား အဘယ်နည်း။\nစက်ရုံလိပ်စာ- No.2505, Songbai Road, Shiyan, Baoan District, Shenzhen, Guangdong, China\n1. LED အလင်းအမှောင် အလင်းထုတ်လွှတ်သော ဒိုင်အိုဒက်များ၏ တောက်ပမှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် တောက်ပသောပြင်းထန်မှု (Luminous Intensity) ဖြင့် ဖော်ပြသည်၊၊ ယူနစ်မှာ candela cd; 1000ucd (microcandela) = 1 mcd (millicandela), 1000m...\nပြင်ပကြော်ငြာစခရင်များမှ ကွန်ဖရင့်ဗီဒီယိုပြသသည့်စက်များအထိ ပြင်ပကြော်ငြာစခရင်များမှသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝတွင် အလွန်အသုံးများသော display ထုတ်ကုန်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ LED မျက်နှာပြင်များ အားလုံးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ...\nဦးဆောင်ပြသမှုဟာ မွေးကတည်းက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အာရုံစိုက်ခံခဲ့ရပါတယ်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း တပ်ဆင်နည်းပညာများ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ ၎င်းကို စက်မှုလုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးတွင် အသိအမှတ်ပြု အသုံးချခဲ့သည်။ ...\nမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း၊ LED display စျေးကွက်တွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဈေးကွက်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပိုင်းခြားခဲ့သည်။ သမားရိုးကျ LED Display ကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် အသုံးပြုနေကြသော်လည်း...\nGanzhou တွင် ပထမဆုံး သာမာန်မျက်လုံး 3D မျက်နှာပြင်ကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ LED ဖန်သားပြင်သည် th တွင်နောက်ထပ်တွန်းအားတစ်ခုထပ်လောင်းသည်။\nလွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က၊ Jiangxi ပြည်နယ်၊ Ganzhou ရှိ super urban complex တစ်ခုဖြစ်သည့် Xingrun International Project မှ ဖန်တီးထားသည့် 300㎡ သာမန်မျက်စိဖြင့် 3D display screen ကို အောင်မြင်စွာ ထွန်းညှိနိုင်ခဲ့သည်။ ▲ ကိုယ်လုံးတီး-မျက်လုံး 3D ဧရာမမျက်နှာပြင် (...\nကျွန်ုပ်၏ Wufoo ဖောင်ကိုဖြည့်ပါ။\nကျွန်ုပ်တို့သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ထုတ်လုပ်သူဖြစ်သည်။ P2၊ p2.5 Fine-Pitch ဦးဆောင်သည့် မျက်နှာပြင်၊ P3၊ P4၊ p4.81၊ P5၊ P6၊ P8၊ P10 ရောင်စုံ HD LED မျက်နှာပြင်၊stage အငှားစီးရီး LED မျက်နှာပြင်အတွင်းခန်း LED မျက်နှာပြင်များနှင့် ပြင်ပစီးရီး LED မျက်နှာပြင်၊ သင့်အား အရည်အသွေးမြင့်၊ မြင့်မားသော၊ ကုန်ကျစရိတ်သက်သာသော LED display ထုတ်ကုန်များဖြင့် ပံ့ပိုးပေးပါသည်။\nလက်ရှိတွင် ကုမ္ပဏီ၏ အဓိက LED full-colour display engineering ထုတ်လုပ်မှု၊ indoor series LED display, outdoor series LED display, stage အငှားစီးရီး LED display, floor tile interactive LED display, transparent screen, etc. JYLED တွင် တည်ငြိမ်သော အရည်အသွေး ကြည်လင်ပြတ်သားမှု အားသာချက်များ၊ ရုပ်ပုံ၊ ရောင်စုံအရောင်စုံ၊ စွမ်းအင်ချွေတာမှု၊ တာရှည်ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်းနှင့် တတ်နိုင်သောစျေးနှုန်း။\nJYLED sitemap ဆောင်းပါးစာရင်းကိုကြည့်ပါ-\nJYLED Html| JYLED ဆိုက်\nMini LED ရုပ်ထွက် Fine-Pitch ဦးဆောင်သည့် မျက်နှာပြင် Led Display မျက်နှာပြင်


ပြန်ရေးတော့မယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း…. | ကိုသင်ကာ . . . . Ko Thinker\n← Friends of Burma\nရန်ကုန် လည်ပြန် →\nMay 29, 2008 · 7:31 am\nပြန်ရေးတော့မယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း….\nအဆိုးထဲက အကောင်းအဖြစ် သတင်းကောင်းပေးချင်တာကတော့ ကျနော့ရဲ့ ဘလော့ဂ်ပရိသတ်များများအတွက် ပုံနှိပ်ဖော်ပြီး၊ မဖော်ပြရသေး၊ လက်ရေးမူကြမ်း စာ၊ ကဗျာ၊ ဆောင်းပါးများစွာ သယ်ဆောင်လာကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nစိတ်ရော လူပါ မောလွန်းလို့ ခဏလောက် နားပရစေဦး။ ပြီးရင် သူတ ရသ စုံလင်အောင် ရေးသားပါမည်ဖြစ်ကြောင်း….။\n0 responses to “ပြန်ရေးတော့မယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း….”\nကြိုဆိုပါ၏ဗျာ။ ပြန်ရောက်တာ မသိလိုက်ဘူး။ အခုမှ ရောက်ဖြစ်လို့. 🙂


အွန်လိုင်းထီ ufa88myanmar နှင့်အတူ နေ့ဥ◌်နေ့တိုင်းကံစမ်းလိုက်ရအောင်\nမြန်မာ့ နံပါတ် ၁ အွန်လိုင်းထီ\nအွန်လိုင်းထီ ထိုးခြင်းသည် အစိုးရမှ သတ်မှတ် ပေးသော ပေါက်ကိန်း နံပါတ်ကို ခန်းမှန်းပြီး ထိုးရသော အလောင်းအစား တစ်မျိုးဖြစ်သည်။\nသင်ထိုးထားသော ထီနံပါတ်နှင့် ထီပေါက်ကိန်းနံပါတ် ကိုက်ညီမှုရှိမှသာ အနိုင်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် ဆုကြေးငွေကို ငွေသားဖြင့် လက်ငင်းရ ရှိကြသည်။ ဆုပမာဏသည် သင်မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည့် ဘောလုံးအရေ အတွက် (အရေအတွက်) ပေါ်မူတည်သည်။\nယနေ့ပဲ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော နှစ်လုံးထီကိုထိုးလိုက်ရအောင်!\nအွန်လိုင်းထီ လောင်းခြင်းသည် Siam Lotto မှတရားဝင် ချမှတ်ပေးသော ရလဒ်ပေါ်ကို အလောင်း အစားပြု ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထီဟာရိုး ရှင်းသော ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုဂိမ်းသည် ကြုံရာ နှိုက်ရာမှ ရလာသော ကိန်းဂဏိန်း နှစ်လုံး (သို့မဟုတ်) သုံးလုံး ပေါ်တွင် ကစားရသော အရာဖြစ်သည်။ အပေါ်ကိန်း အောက်ကိန်း သာမက ပတ်လည် ကွက်ပါ ထိုးနိုင်သည်။ ထီကစား ခြင်းသည် မကြာခဏ ပေါက်တတ် တာကြောင့် အတွေ့ကြုံရှိသော ကစားသူများ အပြင် အခုမှ စတင်ကစားမည့် သူများ အတွက် အလွန်ဆွဲ ဆောင် နိုင်သော ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။\nပေါက်ကိန်း များကို အလွယ်တကူ တွက်ယူနိုင် သောကြောင့် ယခုမှစတင် ကစား မည့်သူများ အတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါ။ အချိန်ကြာ လာသည်နှင့် အမျှ နည်းပညာ တိုးတက်မှုသည် လောင်းကစားရုံ များမည်သို့ လည်ပတ်နေသည်၊ စသည်တို့ အပါအဝင် နေရာအများစု ကိုပြောင်းလဲ စေခဲ့သည်။\nSiam Lotto ကို UFA88 နှင့် အလွယ် တကူ ကစားနိုင် သော ကြောင့် ယခု သင် သည် ကာစီ နိုလောင်း ကစားရုံ သို့ သွားရန် မလို အပ် ပါ။ သင် ကောင်း စွာသိ ထားသည့် အတိုင်း ထီထိုး ခြင်း သည် ကံစမ်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်\nသို့သော် လည်း ပေါက် ကိန်း နံပါတ်များကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းသည့် နည်း ဗျူဟာကို မလိုအပ် ဘူးလို့ မဆို လိုပါ။ ရှေးဦးစွာ အထိုး များသော နံပါတ် များကို ရှောင်ရှား ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ဥပမာ အားဖြင့်၊ အကယ်၍ သင်သည် 1, 2, 3, 4, 5, 6,7ကစားရန် စိတ်ဝင် စားလျှင်၊ ပထမဆု ကို အခြားက စားသမား များစွာနှင့် မျှဝေပေး ရာ‌ရောက်မည်။နောက် နည်းလမ်းကောင်း တစ်ခုမှာ မွေးဂဏိန်းများ တည်ဆောက် ရန်ဖြစ်သည်။\n၎င်းတို့ သည် အလွန်ကြီးမား သော အမြတ်များကို မြန်မြန် ဆန်ဆန် ရရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ မွေးဂဏန်းမှ ပေါက်သော Jackpot ကြီးမားလျှင် သင်မွေး ဂဏန်းများ စုဆောင်း လာသည်မှာ တန်တယ်လို့ ပြောနိုင်သည်။ ထီထိုးခြင်းသည် အခြားလောင်း ကစားနည်းများ ထက် ပို၍ရှေး ကျသည်။ သင်သည် Siam Lotto မှာ ကံစမ်းခြင်းဖြင့် သန်းကြွယ် သူဌေး ဖြစ်လာ နိုင်သည်။ ကောင်းမွန်သော နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြု ခြင်းဖြင့် ရှုံးဆုံးနိုင် ချေကို လျော့ချနိုင်သလို အနိုင်ရရှိ နိုင်ချေလည်း ပို၍များ လာပေမည်။ Siam Lotto သည် လောင်းကစား သမား အများစု၏ အကြိုက်ဆုံး ကစားနည်း ဖြစ်ပြီး အနာဂတ် တွင်လည်း ဆက်လက် တည်ရှိလိမ့်မည်။\nUFA88 ၏ ထီထိုးခြင်းအသိုင်း အဝိုင်းမှာ ပါဝင်ကြရအောင်!\nအွန်လိုင်းထီ ထီထိုးလိုပါက အရည်အသွေးပြည့် ထီဆိုင်များ နှင့် ထီထိုးပါ။ ဝန်ဆောင်မှု နှင့် ဆွဲဆောင်မှု အရှိဆုံး စျေးနှုန်း။ ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးထီဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးဆောင်သည့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အွန်လိုင်းထီဝဘ်ဆိုဒ် UFA88MM သည် သင့်ထံသို့ မှန်ကန်သောနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် ငွေကြေးတည်ငြိမ်မှုမြင့်မားသည်။ အနိုင်ရခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝဘ်ဆိုဒ်သည် ဘတ်ငွေ ၁၀,၀၀၀,၀၀၀ အထိပေးချေနိုင်ပြီး ဝဘ်ဆိုက်တွင် ထီထိုးခြင်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း ဝယ်ယူနိုင်ပါသည်။ အစိုးရထီ၊ ဟနွိုင်းထီ၊ လာအိုထီ၊ မလေးထီနှင့် အခြားများစွာရှိသည်။


မူလတန်း ပညာရေးအတွေးအခေါ် နှင့် အယူအဆများ ( ၃၂ ) ~ လူဗိုလ် ဟူသည် ...\nမူလတန်း ပညာရေးအတွေးအခေါ် နှင့် အယူအဆများ ( ၃၂ )\nတာဝန်ခံမှု ( accountability )\nသိပ်မကြာသေးခင်က အများပြည်သူဆိုင်ရာ ကျောင်းတစ်ကျောင်းရဲ့ ဆုပေးပွဲမှာ ကလေးတွေကို အက တွေနဲ့ ဖြေဖျော်စေပါတယ်။ ဆုပေးပွဲတွေမှာ ကိုယ့်ကျောင်းရဲ့ ကလေးတွေကို က ခိုင်းတာမျိုးကို မြန်မာပြည်က ငွေကြေးတတ် နိုင်တဲ့ ကျောင်းတော်တော်များများလုပ်ကြတဲ့ အလေ့အကျင့်ပါပဲ ။ ဒါပေမယ့် ထူးခြားချက်တစ်ခုက ကတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ ကုန် ကျစရိတ်နဲ့ ပတ်သတ်လို ဘာတစ်ခုမှ ဖြေရှင်းပေးဖို့ မကြိုးစားတာပဲ ။ ဒါကလည်း တာဝန်မခံချင်တဲ့ အစိုးရ ၊ ပညာရေး ကုန်ကျစရိတ်မှာ နိုင်ငံတော်ဘတ်ဂျတ်ကို လုံလုံလောက်လောက်မသုံးစွဲချင်တဲ့ အစိုးရမျိုးကို ဒေါက်လျောက်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် သိပ်ပြီး မထူးဆန်းတော့တာအမှန်ပါပဲ။ စာသင်ခန်းထဲမှာ သုံးတဲ့ တံမြက်စည်းဖိုးက အစ သောက်ရေအိုး အဆုံး ၊ နောက်ဆုံး ကလေးတွေကို ရိုက်ဖို့ကြိမ်လုံးကို ကလေးတွေကို ပြန်ဝယ်ခိုင်းတဲ့ အထိ လုပ်နေတဲ့ ပညာရေးမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။\nဒါကြောင့် အက အတွက် ကလေးမိဘတွေ ကုန်ကျစရိတ်တွေ ကိုယ့်ဘာ သာကိုယ် စိုက်ရတာ ထူးဆန်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကလေးတွေ အက က ကြတဲ့ အခါမှာ သက်ဆိုင်ရာ ပညာရေးမှူးက ဆုချတာ ၊ ကလေးမိဘတွေက ဆုချတာမျိုးက ကလေးတွေ မရပဲ ၊ပျောက်ချင်း မလှ ပျောက်သွား တာ မျိုးကတော့ အတော်ကလေး ဆိုးဝါးတယ် လို့ ဆိုရမယ်။ အဲဒီ ဆုကြေးငွေတွေ ဘယ်ရောက်သွားသလဲ လို့ စူးစမ်းကြည့်တဲ့ အခါ အက ကတဲ့ ကလေးတွေနဲ့ ကလေးမိဘတွေက လည်း စမ်းတ၀ါးဝါးနဲ့ ကျောင်းရံပုံငွေထဲ ထည့်လိုက်မယ်ထင် တယ် ဆိုတဲ့ အဖြေမျိုးကို သာ ပြန်ပြော ကြတာကိုတွေ့ရမယ်။ ဒါဟာ လက်ရှိ မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေ တစ်ရပ်ပဲ။ ကျောင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့ ဆရာဆရာမတွေရဲ့ တာဝန်ခံမှုကင်းမဲ့နေခြင်းရဲ့သာဓက တစ်ရပ်ဆိုလည်း မမှားဘူး။ တကယ်က ကောင်းမွန်းတဲ့ အစိုးရ တစ်ရပ် အုပ်ချုပ်တဲ့အခါမှာ ပညာရေးအသုံးစရိတ်နဲ့ ကျောင်းတွေ သုံးစွဲ ဖို့အတွက် ရံပုံငွေဆိုတာကို ကျောင်းတွေအတွက်ပေးအပ်ထားပြီးသားပဲ။ အင်္ဂလန်မှာ ဆိုရင် ပညာရေးအသုံးစရိတ် အပြင် ၁၉၈၈ ပညာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဆိုင်ရာ အက်ဥပဒေကို ပြဌာန်းပြီး ကျောင်းတွေအတွက် အထူးသီးသန့် အသုံးစရိတ် ကို ထုတ်ပေးတာမျိုးရှိတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးအနေနဲ့ ပညာရေး အသုံးစရိတ်ကိုတော့ဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ အများပြည်သူဆိုင်ရာကျောင်းတွေအတွက် အထိုက်အလျောက်ပေးရမှာဖြစ်တယ်။ ပညာရေးအသုံးစရိတ်ကို မတိုးချင်တဲ့ အစိုးရမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့တဲ့အခါမှာ ကျောင်းတွေမှာ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေအပေါ်တာဝန်ခံချင်စိတ်ကင်းမဲ့ လာတယ်။ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေအတွက် ဘာမှ မဖြည့်ဆည်းတော့ပဲ ၊ အရာအားလုံးနီးပါးကို သူတို့ အိပ်ကပ် ထဲက ပြန်ယူနေတဲ့ အပြင် သူတို့လေးတွေ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အရာတွေကိုတောင်မှ ကျောင်းရံပုံငွေထဲ ထည့်ရတဲ့ အခြေအနေ ကို စိုက်ရောက်နေတာတွေ့ရမယ်။ အစိုးရကောင်းတစ်ခုအနေနဲ့သာတွေ့ရင် အစိုးရဟာ အများပြည်သူဆိုင်ရာကျောင်းတွေအတွက် လုံလောက်တဲ့ အသုံးစရိတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ တာဝန်ခံမယ်ဆိုရင် ဒီလို တာဝန်ခံလိုစိတ်ကင်းမဲ့တဲ့အခြေအနေတွေဖြစ် လာမှာ မဟုတ်ဘူး ။ အစိုးရက ပေးအပ်တဲ့ ကျောင်းရံပုံငွေ ၊ အသုံးစရိတ်ဆိုတာ တကယ်တော့ ပြည်သူတွေရဲ့ အခွန်က နေလာတာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေး ဘုတ်အဖွဲ့နဲ့ ဆရာဆရာမတွေမှာ ပြည်သူလူထုအပေါ်ကို တာဝန်ခံ ရမှာဖြစ်တယ်။ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ပိုက်ဆံတွေကို ကျောင်းတွေက သုံးနေတာ ဆိုတဲ့ အသိနဲ့အတူ ကိုယ့်လူမှု အသိုင်း အ၀ိုင်းအတွင်းက ပြည်သူတွေရဲ့ တိုးတက်မြင့်မားမှုကို ကျောင်းနဲ့ ဆရာတွေက လိုလာစိတ်ဟာ လည်း မရှိ မဖြစ်တဲ့ တာဝန်ခံ မှုဖြစ်တယ်။\nပညာရေးသမားတွေကတော့ ဆရာဆရာမဆိုတာ သူတို့ဘာကိုသင်ကြားမယ် ၊ ဘယ်လို သင်ကြားမယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီးသူတို့ရဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ရွေးချယ်မှုကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရွေးချယ်လုပ်ကိုင်သူတွေဖြစ်ပေမယ့် တခြားသော ပရော်ဖက်ရှင်တွေနဲ့ မတူတဲ့ တစ်ချက်က သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ လူမှု အသိုင်း အ၀ိုင်းကောင်းကျိုးအတွက် ပိုပြီးတာဝန်ခံရတဲ့သဘောရှိတာပဲ လို့မြင်ကြတယ်။ တာဝန်ခံကြတဲ့နေရာမှာ အဓိကအကျဆုံးပိုင်းနှစ်ပိုင်းကတော့ ကျောင်းနဲ့ ဆရာဆရာမတွေပဲ ။ သူတို့တွေ တာဝန်ခံမှု လုပ်ရမယ့် အပိုင်းတွေက လည်း တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက်မတူဘူးဆိုရမယ်။ ကျောင်း ဘုတ်အဖွဲ့ က ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့တာဝန်ခံမှုကို လုပ်ရမယ်။ အထက်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ကိစ္စမျိုးဆိုရင် ကျောင်း အုပ်ချုပ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့မှာ ပိုပြီး တာဝန်ရှိတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ ဆရာဆရာမတွေကတော့ ထုံးစံအတိုင်းသူတို့ရဲ့ ပရော်ဖက်ရှင် နယ်အရာတာဝန်ခံမှု ( professional accountability ) ကိုယူရမှာဖြစ်တယ်။ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ တာဝန်ခံမှုဟာ ကျောင်းဘုတ်အဖွဲ့ထံမှာသာလျင် အကြွင်းမဲ့တည်ရှိတဲ့ အရာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအတွက် သူတို့တာဝန်ခံရမှာက ကျောင်းရဲ့ အမျိုးအမြတ်တွေ ရရှိလာဖို့ပဲ ။ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပညာရေး ဥပဒေ အတိုင်းဖြစ်ပေါ်နေအောင် ထိန်းကျောင်းကွပ်မဲ့ရမယ်။ ကျောင်းအုပ်ဆရာရဲ့ဆုံးဖြတ် ချက်ချမှတ်ခြင်းဖြစ်စဉ်အပေါ်ကို အကြံဥာဏ်ပေးရမယ် ။အထောက်အပံ့တွေပေးအပ်နိုင်ရမယ်။ ကျောင်းနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ အများပြည်သူရဲ့ တုံ့ပြန်မှု အစီရင်ခံစာကို တင်ပေးရမယ်။ အစိုးရပိုင်းက ပုဂုလ်တွေဟာ ဒေသတွင်း ပညာရေး အာဏာပိုင်တွေကနေ တစ်ဆင့် မိဘတွေနဲ့ ဒေသခံလူမှုအသိုင်းအ၀ိုင်းကို တာဝန်ခံပေးရမှာဖြစ်တယ်။ တာဝန်ခံမှုနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကတော့ အောင်မြင်တဲ့ သင်ကြားမှု ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး မှတ်ကျောက်စံ ပဲ။ ဆရာဆရာမတွေကို သူတို့ရဲ့ ပရောက်ဖက်ရှင်နယ်ဆိုင်ရာ တာဝန်ခံမှု ရှိရမယ် ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပရောက်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ သင်ကြားခြင်းနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဆရာဆရာမတွေက အောင်အောင်မြင်မြင် သင်ကြားနိုင်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာကလည်း အောင်မြင်တဲ့ သင်ကြားခြင်းဆိုတာဘာလဲ နဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ မှတ်ကျောက်စံတွေမှာ ပြဿနာလာရှိနေပြန်ရော ။ များသောအားဖြင့် ပညာရေး ပညာရှင်တွေက တပည့်တွေရဲ့ အောင်မြင်ထမြောက်မှု ( achievement ) ဆိုတာအပေါ် အလေးပေးပြီး ဆွေးနွေးကြတာများတယ်။ သင်ကြားမှု အောင်မြင် ခြင်းရဲ့ အဓိ က အတိုင်းအတားဟာ တပည့်တွေရဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ။ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ အောင်ချက်နဲ့ အဆင့်ရရှိနှုန်း နှိုင်းယှဉ်ချက်ဟာ သင်ကြားခြင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို သတ်မှတ်ချက်ဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ သတ်မှတ်ချက် မျိုးတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ တခြားသော အခန်းကဏ္ဍတွေအများကြီး ကျန်ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာကိုလည်း အသိအမှတ် ပြုထားရပါမယ်။\nDitchfield, C. (2004) ‘Assessment, recording and reporting on children’s work’, in K.Jacques and\nR.Hyland (eds) Professional Studies: Primary phase, pp. 51–62, Exeter: Learning Matters.\nDrayton, M. (2002) ‘The role and purpose of school governing bodies’, in M.Cole (ed.)\nProfessional Issues for Teachers and Trainee teachers, 2nd edn, London: David Fulton.\nWrigley, T. (2003) Schools of Hope, Stoke on Trent: Trentham.


SAFFRON PEOPLE'S MOVEMENT: အင်တာနက် မိစ္ဆာစာရများ\nWednesday, 06 May 2009 18:36 ရန်ကုန်သားတာတေ\nဖိုးရှုပ်။ ။ ကျနော်လည်း တနေ့တနေ့ အုပ်စုလိုက် အီးမေးလ်တွေ တက်တက်ကြည့်ပြီး တော်တော်ကို ဆဲတတ်လာပြီ ဦးရုက္ခစိုးရ။ ဗမာလိုတောင် မဆဲတော့ဘူး။ ဘိုလိုပဲ ဆဲတော့တယ် …။ အဆင့်မြင့်လာတဲ့ သဘောပေါ့ ..။ S #$@!^&*&^%….။ ကမ္ဘာမှာ ဗမာကွ .. အသားကုန် ဆဲပြလိုက်မယ် .. (ပြောရင်းက လက်ခမောင်းထခတ်သည်)\nM …@#%^ F …^%$& Go to hell …*&^%s@!\nဖိုးရှုပ်။ ။ အရင်က ရဲနီ (ဧရာဝတီက သတင်းအယ်ဒီတာ မဟုတ်ပါ) %^4$#*& ရုက္ခစိုးကြီးက အခုတော့ $#%^ ဝီစကီလေး တမြမြနဲ့ *&^^%*(&$#@ မော်လဒိုက်ကို သွားလိုက်၊ ကာရာအိုကေ ဆိုလိုက်၊ အပျိုမ လေးတွေကို မထိတထိ ပြောလိုက်နဲ့ … ဘဝမေ့နေပြီ ဖြစ်တဲ့အကြောင်း .. %$#^$@@!$$%**^& တို့ သိရအောင် ကြော်ငြာမောင်း ခတ်လိုက်ရပါ ကြောင်း …၊ ဆဲချင်လွန်း၍ ဆဲခြင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ လူ့အခွင့်အရေး Right တခု အနေနှင့် မဖြစ်မနေ ဆဲရခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ..။ ပုံ .. ရုက္ခစိုးလေး၏ ဆဲရေးဆိုခွင့်ရှိသူ။\nရုက္ခစိုး။ ။ ငါလခွမ်းမှပဲ ပေါက်ကရတွေ လျှောက်ရေးထားတယ်။ ငါ .. $#%^&%$#^&@! .. အဲ့ဒီ သောက်ကောင်ကို မေးလ် ပြန်ပို့စမ်း .. ခုပို့ .. ဖိုးရှုပ် ..။ လုပ်စမ်းပါကွာ .. ကြာတယ် .. ငါ့ဘာသာပို့မယ် (ပြောပြောဆိုဆို ဖိုးရှုပ်ကို အတင်းတွန်းချပြီး ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်)


ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် ပိုလီယိုရောဂါဖြစ်ပွားမှု နိဂုံးချုပ်ပြီဖြစ်ကြောင်း WHO နှင့် UNICEF ကြေညာ - Xinhua News Agency\nဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ မနီလာမြို့ရှိ ဖိလစ်ပိုင်ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနမှ ပိုလီယိုတိုက်ဖျက်ရေးကမ်ပိန်းအတွင်း ကလေးငယ်တစ်ဦးအား ပိုလီယိုဗိုင်းရပ်စ်ကာကွယ်ဆေး တိုက်ကျွေးနေသည်ကို တွေ့ရစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nမနီလာ၊ ဇွန် ၁၁ ရက် (ဆင်ဟွာ)\nဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် ပိုလီယိုရောဂါကူးစက်မှုပြန်လည်မြင့်တက်လာပြီးနောက် နှစ်နှစ်နီးပါးမျှအကြာတွင် ရောဂါဖြစ်ပွားမှု အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုကြောင်း ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) နှင့် ကုလသမဂ္ဂ ကလေးများရန်ပုံငွေအဖွဲ့(UNICEF) တို့က ဇွန် ၁၁ ရက်၌ ကြေညာခဲ့သည်။\nဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာန (DOH) အနေဖြင့် ယခုနှစ် ဇွန် ၃ ရက်တွင် ပိုလီယိုရောဂါဖြစ်ပွားမှု တုံ့ပြန်ရေးကို တရားဝင်ရပ်တန့်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပူးတွဲထုတ်ပြန်ချက်၌ ကုလသမဂ္ဂအေဂျင်စီများက ပြောကြားခဲ့သည်။\n“လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၆ လအတွင်း ကလေးငယ်တစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်မှု မတွေ့ရှိတော့တဲ့အတွက် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပါတယ်” ဟု ထုတ်ပြန်ချက်က ဖော်ပြထားသည်။\nဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံရှိ ရောဂါဖြစ်ပွားရာဒေသတွေမှာ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံမှု ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်ရေးလုပ်ငန်းများ အပါအဝင် ဘက်စုံရောဂါတုံ့ပြန်ရေးဆောင်ရွက်ချက်များက ပိုလီယိုဗိုင်းရပ်စ်ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အေဂျင်စီများက ပြောခဲ့သည်။\nဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် ၁၉ နှစ်ကြာ ပိုလီယိုကင်းစင်ပြီးနောက် ပိုလီယိုရောဂါဖြစ်ပွားမှုကို ၂၀၁၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၉ ရက်တွင် DOH က ကြေညာခဲ့သည်။\nယင်းနောက် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ အစိုးရသည် WHO ၊ UNICEF နှင့် အခြားသောမိတ်ဖက်များနှင့်အတူ ဗိုင်းရပ်စ်ပျံ့နှံ့မှု တားဆီးရန် နိုင်ငံတစ်ဝန်း ပိုလီယိုကမ်ပိန်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။\nCOVID-19 ၏ တစ်ပြိုင်နက် သက်ရောက်မှုကြောင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံခြင်းအပေါ် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုများ ရှိနေသည့်ကြားမှ DOH အနေဖြင့် ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေးထိုးနှံခြင်း ကမ်ပိန်းများကိုလည်း အားသွန်ခွန်စိုက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nအထူးသဖြင့် DOH က ရောဂါကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေး၌ ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများအား သင်တန်းပေးခြင်းနှင့် စုစည်းတာဝန်ချထားပေးခြင်းတို့အား တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ကလေးငယ်များအား နေအိမ်များနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ကျန်းမာရေးစင်တာများ၌ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံပေးနိုင်ရန် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများအတွက် တစ်ကိုယ်ရေ အကာအကွယ်ပစ္စည်း ထောက်ပံ့ပေးခြင်းတို့အတွက် UNICEF နှင့် WHO တို့က ချီးကျူးခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nထို့ပြင် WHO အနေဖြင့် ပိုလီယိုရောဂါ စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ စီမံကိန်းရေးဆွဲခြင်း၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံခြင်း ကမ်ပိန်းများအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ ရောဂါကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေး ဆောင်ရွက်ချက်များနှင့် အန္တရာယ်ရှိသောဆက်သွယ်ရေးများအတွက် နည်းပညာနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုများ ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြင့် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ ပိုလီယိုရောဂါဖြစ်ပွားမှု တုံ့ပြန်ခြင်းကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြောင်းသိရသည်။ ထို့ပြင် မြေပြင် နည်းပညာပံ့ပိုးမှုပေးရန် နိုင်ငံတကာနှင့် အမျိုးသားအဆင့် ပိုလီယိုရောဂါ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကိုလည်း ရောဂါဖြစ်ပွားသော ဒေသများနှင့် ဒေသတွင်း အကောင်အထည်ဖော်နေသူများထံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။\n“ဒါက ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအတွက် အဓိကအောင်နိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး COVID-19 ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားနေတဲ့ကြားက စုပေါင်းကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေက ဘာတွေဆောင်ရွက်နိုင်သလဲဆိုတဲ့ ဥပမာကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံဆိုင်ရာ WHO ကိုယ်စားလှယ် Rabindra Abeyasinghe က ပြောခဲ့သည်။\nထို့ပြင် UNICEF ကလည်း ကာကွယ်ဆေး ရရှိရန်ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ပို့ဆောင်ပေးခြင်း၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံမှုလမ်းညွှန်ချက်များ ဖော်ဆောင်ခြင်း၊ လူမှုရေးစည်းရုံးလှုံ့ဆော်မှု၊ ရပ်ရွာအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူများအား စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးခြင်းနှင့် DOH နှင့် နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ဒေသခံအစိုးရအဖွဲ့များအား ကလေးငယ်များအားလုံး ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံနိုင်စေရန် စွမ်းရည်မြှင့်တင်ပေးခြင်း စသည်တို့မှတစ်ဆင့် DOH အား ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n“ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံမှာ ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေးထိုးနှံမှု အောင်မြင်ခြင်းက ကလေးငယ်များအတွက် ကျွန်မတို့ အတူတကွလုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာ ကြီးမားတဲ့အရာတွေဖြစ်လာတယ်ဆိုတာရဲ့ သက်သေပါပဲ” ဟု ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံဆိုင်ရာ UNICEF ကိုယ်စားလှယ် Oyunsaikhan Dendevnorov က ပြောခဲ့သည်။\nပိုလီယိုရောဂါသည် ကူးစက်မှုမြင့်မားသော၊ မသန်စွမ်းဖြစ်စေနိုင်သော၊ တစ်ခါတစ်ရံ အသက်ပင်သေဆုံးစေနိုင်သော ရောဂါဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံခြင်းဖြင့် ရောဂါမဖြစ်ပွားအောင် ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ အသက် ၅ နှစ်အောက် ကလေးများမှာ အဓိကအားဖြင့် ရောဂါကူးစက်လွယ်လေ့ရှိသည်။\nယခုအခါ အဆိုပါ ရောဂါသည် အာဖဂန်နစ္စတန်နှင့် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ နှစ်နိုင်ငံတွင်သာ ကူးစက်ရောဂါအဖြစ် ဆက်လက်ကျန်ရှိနေကြောင်းနှင့် ပိုလီယိုရောဂါသည် ယင်းနိုင်ငံများတွင် ရောဂါအမြစ်ဖြတ်နိုင်ချိန်တွင် အပြည့်အဝနှိမ်နင်းနိုင်သည့် ဒုတိယမြောက်ရောဂါဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။ (Xinhua)\nMANILA, June 11 (Xinhua) — The World Health Organization (WHO) and the United Nations Children’s Fund (UNICEF) hailed the Philippines on Friday for ending the polio outbreak almost two years after the highly infectious disease re-emerged in the Southeast Asian country.\nIn particular, the UNICEF and the WHO lauded the DOH for enhancing training and mobilizing health workers in infection prevention and control, and supplying them with personal protective equipment to enable vaccinating children in their homes and designated health centers.\nThe WHO said the disease remains endemic now in the only two countries of Afghanistan and Pakistan, and polio will be the second disease ever to be completely eradicated when eradicated there. Enditem\nA baby receives an oral poliovirus vaccine during an anti-polio campaign by the Philippine Department of Health in Manila, the Philippines, Aug. 19, 2019. (Xinhua/Rouelle Umali)


January 2011 | ပျူနိုင်ငံ\nPosted by ကိုအောင် at 00:23 22 comments\nPosted by ကိုအောင် at 10:542comments\nယခင် အပိုင်း(၃)မှ အဆက် …\nရွာလူကြီးတွေနဲ့ တောင်ပိုင်သားတွေရဲ့ အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေတဲ့\nစကားဝိုင်းမှာ ထူးခြားစွာ တိတ်ဆိတ်နေသူတွေက ရွာရဲ့ မြောက်ပိုင်း\nမှာ နေထိုင်သူတွေပါ။ အုပ်စုလိုက် စုထိုင်နေတဲ့ မြောက်ပိုင်းသားတွေ\nထံက အသံတချို့ ထွက်လာပါတယ် …\n“ကျုပ်တို့ အထင်တော့ ရွာမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ထင်တယ် …”\n“မနေ့ညက တစ်ညလုံး သင်္ချိုင်းဟောင်းဖက်က အသံတွေ ကြားနေရတယ်”\nသူတို့ ၀င်ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် အဘစံ အပါအ၀င် လူကြီးအားလုံး\nမျက်စိပျက် မျက်နှာပျက် ဖြစ်သွားပါတယ် …\n“ဘယ်လို ဘယ်လို၊ သင်္ချိုင်းဟောင်းဖက်က အသံတွေ ကြားရတယ်\nဟုတ်လား ငကျွဲ …”\n“ဟုတ်တယ်ဗျ၊ ကြားရတာ နှစ်ည ရှိနေပြီ၊ လူတွေ အုပ်စုလိုက် ပြေးလွှား\nသံတွေ၊ အဲဒီနားက အိမ်တွေအားလုံး ကြားနေရတာ၊ ကျုပ်တို့ မြောက်ပိုင်း\nသားတွေကို ငကြောက်တွေလို့ အပြောခံရမှာ ဆိုးလို့ အဘတို့ဆီ လာ\n“တောင်ပိုင်းရယ် မြောက်ပိုင်းရယ် သဘောမထားပါနဲ့ကွာ၊ တစ်ရွာတည်း\nအတူတူနေတာ အရေးအကြောင်းရှိရင် ပြောသင့်ဆိုသင့် တိုင်ပင်သင့်\nတာတွေကို တိုင်ပင်ရမှာပေါ့ …”\nအဘစံတို့ အပါအ၀င် ရွာသားအားလုံးရဲ့ အစည်းအဝေးက ဆုံးဖြတ်\nတစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်ပါတယ်။ လက်ရှိ ရွာအလယ်ပိုင်းက မီးကင်းအပြင်\nရွာတောင်ပိုင်းနဲ့ မြောက်ပိုင်းတွေမှာ ညရေးညတာ ကင်းစောင့်ဖို့ ကင်းအဖွဲ့\nထပ်မံတိုးချဲ့ လိုက်ပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း အစည်းအဝေးက အပြန်\nကိုထွန်းကြိုင်က ကိုမျိုးသိမ်းကို လှမ်းမေးပါတယ်။ … “မျိုးသိမ်းရေ၊ အစည်း\nအဝေးကို အဘွား ဒေါ်ယဉ်မေ လာတာ မတွေ့ဘူးနော် …”။ ကိုမျိုးသိမ်းနဲ့\nမိကျော့တို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်က ခေါင်းခါပြလျက်။\nPosted by ကိုအောင် at 21:30 18 comments\nယခင် အပိုင်းမှ အဆက် ….\nဒုတိယနှင့် တတိယ စစ်ပွဲများ\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်နဲ့ ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲဟာ\nအချိန်ကာလအားဖြင့် (၂၈)နှစ် ကွာဝေးပါတယ်။ အဲဒီ(၂၈)နှစ်အတွင်း\nမှာ မြန်မာပြည်ရဲ့ “သက်ဦးဆံပိုင်” အမျိုးသား ဘုရင်များဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့\nအနာဂတ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အနည်းငယ်သာ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nဒုတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ စဖြစ်တဲ့ (၁၈၅၂) ခုနှစ်ရဲ့ ပထမ (၃)လ\nအတွင်းမှာပဲ ပဲခူးတိုင်း အပါအ၀င် အောက်မြန်မာပြည်တစ်ခုလုံး အင်္ဂလိပ်\nစစ်တပ်တို့က ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မြန်မာဘုရင် ဖြစ်တဲ့ “ပုဂံမင်း” ကို\nသူ့ ညီအကိုတွေဖြစ်တဲ့ “မင်းတုန်းမင်းသား” နဲ့ “ကနောင်မင်းသား” တို့က\nပုန်ကန်နေသောကြောင့် အင်္ဂလိပ်တို့ရဲ့ ကျူးကျော်စစ်အား မခုခံနိုင်ခဲ့ပါ။\nဒုတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲ (၁၈၅၂)နဲ့ တတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ\nစစ်ပွဲ (၁၈၈၅) အကြားမှာ အင်္ဂလန်ရှိ ဗြိတိသျှ ပါလီမန်နဲ့ အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ\nအင်္ဂလန် ဘုရင်ခံတို့က မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ သဘာဝ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်\nတို့အပေါ် စိတ်ဝင်စား လာကြပါတယ်။ ဒုတိယ ကျူးကျော်စစ်ကို ရှုံးနိမ့်\nခဲ့တဲ့ မြန်မာ ပဒေသရာဇ်များဟာ နောက်ထပ် ကျူးကျော်စစ်ပွဲများအတွက်\nကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လက်အောက် ကျ\nရောက်နေတဲ့ အောက်မြန်မာပြည်အတွင်း အင်္ဂလိပ်အစိုးရ အုပ်ချုပ်ရေးအား\nနည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပုန်ကန်တော်လှန်ကြတဲ့ မျိုးချစ် အင်အားစုတွေကို\nခေတ်မီနိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးအတွက် စိတ်အား အထက်သန်ဆုံး\nပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ “မင်းတုန်းမင်း” လက်ထက် အိမ်ရှေ့စံ “ကနောင်” မင်းသား\nကြီးပါ။ “ကနောင်” မင်းသားကြီး လုပ်ကြံခံရတဲ့ (၁၈၆၆) ခုနှစ် နောက်ပိုင်း\nခေတ်မီနိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးဟာ လုံးဝ ရပ်တန့် ပျက်ပြား သွား\nပါတယ်။ “မင်းတုန်းမင်း” ကွယ်လွန်ခါနီးနဲ့ “သီပေါမင်း” နန်းတက်စ အချိန်\nများအတွင်း မြန်မာ့ နန်းတွင်းရေး အရှုပ်တော်ပုံ ကြီးမားစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့\nပါတယ်။ “အာဏာ” လုယူနိုင်သူဟု ထင်ကြေးများကြောင့် မင်းညီမင်းသား\nများ၊ အိမ်တော်ပါ လူယုံများ အပါအ၀င် ရာနဲ့ချီတဲ့ လူတွေ သတ်ဖြတ်ခြင်း\nခံရပါတယ်။ စည်းလုံးညီညွတ်ရေး ပျက်ပြားပြီး အုပ်ချုပ်ရေး မနိုင်မနင်း ဖြစ်\nနေတဲ့ မြန်မာဘုရင်ဟာ (၁၈၈၅) ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလမှာ တတိယ ကျူးကျော်\nစစ်ကို ရင်ဆိုင်ရပါတယ်။ စစ်ပွဲ စတင်ပြီး (၁၄)ရက် အကြာမှာ အင်္ဂလိပ်စစ်\nတပ်ဟာ မြန်မာဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်ရှိရာ မန္တလေးမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်\nခဲ့တဲ့အတွက် တတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပါတယ်။\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲ (၁၈၂၄)မှ တတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ\n(၁၈၈၅) အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အမျိုးသား ဘုရင်စနစ်(သက်ဦးဆံပိုင်)\nဟာ နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်အောင်၊ ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်တဲ့ အနေ\nအထား မရှိပါဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေး၊ တရားစီရင်ရေး၊ ဥပဒေပြုရေး အာဏာ\n(၃)ရပ်စလုံးကို ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်က တိုက်ရိုက် ရွေးချယ် ခန့်အပ်ထားတဲ့\nမှူးကြီးမတ်ရာ သေနာပတိတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ လွှတ်တော်တို့ကသာ\nဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ နိုင်ငံသား အများစုဟာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်\nရသော ကျေးလက်နေ ပြည်သူများ ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်နဲ့ လျော်ညီတဲ့\nတရားစီရင်ရေး စနစ်လည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပါ။\nနိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တွေနဲ့ ပက်သက်ပြီး သံတမန် ဆက်ဆံရေးမှာလည်း\nညံ့ဖျင်းမှုတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ပထမ ကျူးကျော်စစ် မတိုင်ခင် “ဘိုးတော် မင်း”\nလက်ထက်က တရုတ်ပြည်သို့ သံတမန် အဖွဲ့တစ်ခု စေလွှတ်ခဲ့ရာ လှည့်\nဖြားမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီး အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ပထမ ကျူးကျော်စစ်\nအပြီး နန်းတက်လာတဲ့ “သာယာဝတီ” မင်း လက်ထက်မှာလည်း အင်္ဂလိပ်\nသံတမန်တွေနဲ့ ပြေလည်အောင် မဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပါ။\nသက်ဦးဆံပိုင် အမျိုးသားဘုရင်စနစ်တွင် ဘုရင်အပါအ၀င် မှုးကြီးမတ်ရာ\nသေနာပတိအားလုံးတို့ဟာ အဲဒီခေတ် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းထွက်\nများသာ ဖြစ်ပါတယ်။ လွှတ်တော်တွင် အရေးပါ အရာရောက်သူ\nအများစုတို့ဟာ ရှင်ဘုရင် မဖြစ်ခင်ကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့သော လူယုံ\nများ၊ လက်ရဲဇာတ်ရဲ သတ်ဖြတ်ဝံ့သူများ၊ မင်းအလိုလိုက် မင်းကြိုက်အောင်\nလျှောက်ထားတင်ပြတတ်သူ အများစုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အတိုက်အခံ\nပြုလုပ်ဝံ့သူ၊ ခေတ်မီတိုးတက်သော အမြင်ရှိသူဟူ၍ အနည်းစုသာ\nအမျိုးသားဘုရင်စနစ်ဟာ အာဏာရှင်ဆန်စွာ ကျင့်သုံးခဲ့သောကြောင့်\nနိုင်ငံတွင်းရှိ တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့လည်း အဆင်မပြေခဲ့ပါ။ တော်လှန်\nပုန်ကန်မှုများကိုလည်း ချေမှုန်းသုတ်သင် ရှင်းလင်းရေး နည်းလမ်းမှ\nလွှဲပြီး အပေးအယူ လုပ်ဆောင်တာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ပထမ ကျူးကျော်\nစစ် မတိုင်ခင် “ဘိုးတော် မင်း” လက်ထက် (၁၇၈၃) ခုနှစ်တွင် ဧရာဝတီ\nမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် ထကြွသော မွန်သူပုန်တို့ လက်အောက်သို့\nရန်ကုန်မြို့ပင် ခေတ္တ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။\nကျူးကျော်စစ်ပွဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သော ဘုရင်များသည် နိုင်ငံတော်ရဲ့\nအကျိုးစီးပွား ဓနအင်အားများကို ထင်သလို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်။ ဘုရင်\nနှင့် အိမ်ရှေ့စံ ဘုရင်အလောင်းအလျားတို့တွင် အနည်းဆုံး မိဖုရား\nလေးယောက်မှ (၅၀) အထိ ရှိကြတယ်။ ဘာသာရေး အယူဝါဒအရ\nသေဆုံးပြီး နောင်တမလွန်တွင် ကောင်းသော ဘုံဘ၀ကို မျှော်လင့်ပြီး\nနိုင်ငံတော်ပိုင် ငွေကြေးအမြောက်အများကို အာဏာရှင်ဆန်စွာ လှူဒါန်း\nသုံးစွဲခဲ့တယ်။ (၁၂)လရာသီ ပွဲတော်များအပြင် ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမား\nသော ပွဲလမ်းသဘင်များကို ဆင်ယဉ်ကျင်းပ ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ “သီပေါမင်း”\nလက်ထက် မန္တလေး နေပြည်တော်တွင် နိုင်ငံတော် ပညာရေး အတွက်\nတက္ကသိုလ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရန် ဘုရင့်လွှတ်တော်အတွင်းရှိ ခေတ်မီတိုးတက်\nရေးကို လိုလားသူများက တင်ပြခဲ့ဖူးတယ်။ ကျောင်းဆရာများအတွက်\nမပြောပလောက်သော လစာငွေအား များလွန်းသည်ဟု ထင်ကာ ပြည်သူ\nလူထုရဲ့ ပညာရေး အခန်းကဏ္ဍကို ဘုရင်က မျက်ကွယ်ပြုခဲ့တယ်။\nဒုတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ ကျူးကျော်စစ် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ (၁၈၅၂)နဲ့ တတိယ\nအင်္ဂလိပ်- မြန်မာ ကျူးကျော်စစ် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ (၁၈၈၅) ခုနှစ် ကြားကာလ\nများအတွင်း နိုင်ငံအတွင်း ရွေ့ပြောင်း အခြေချ နေထိုင်မှု အများအပြား\nရှိခဲ့ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်တို့ အုပ်ချုပ်တဲ့ အောက်မြန်မာပြည်မှ မြန်မာဘုရင်\nအုပ်ချုပ်သော အထက်မြန်မာပြည်သို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်သူဟူ၍\nပြောပလောက်အောင်ပင် မရှိခဲ့ပါ။ မြန်မာဘုရင် အုပ်ချုပ်သော အထက်\nမြန်မာပြည်မှ အင်္ဂလိပ်တို့ အုပ်ချုပ်သော အောက်မြန်မာပြည်သို့\nအစုလိုက်အပြုံးလိုက် ပြောင်းရွေ့ အခြေချနေထိုင်သူ များစွာရှိခဲ့ပါတယ်။\nPosted by ကိုအောင် at 03:219comments\nခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ ပြည်ပရောက် အသိမိတ်ဆွေ လူငယ်တစ်ဦးက\nကျနော့်ကို သမိုင်းနဲ့ ပက်သက်ပြီး မေးခွန်းအချို့ မေးပါတယ်။\nမေးတဲ့လူကတော့ အားတက်သရော မေးတာပါ။ ကျနော်ကတော့\nကျနော့်သိသလောက်၊ ကျနော် ဖတ်ထားသလောက်နဲ့ ကျနော့်\nအမြင်တွေကို ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ သူ မေးတဲ့ ပထမဆုံး မေးခွန်းက\n“ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီစနစ် မြန်မာပြည်ကို ဘယ်လို ရောက်လာသလဲ ...”\nအကြမ်းဖျင်း ပြောရရင် အားလုံးသိထားတဲ့အတိုင်း စစ်(၃) ခါ ဖြစ်ပြီး\nတနိုင်ငံလုံး ဗြိတိသျှ အင်ပါယာ လက်အောက်ကို ရောက်သွားပါတယ်။\n(၁) ပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ (၁၈၂၄- ၁၈၂၅)\n(၂) ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ (၁၈၅၂)\n(၃) တတိယ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲ (၁၈၈၅)\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲနဲ့ ပက်သက်ပြီး ကျူးကျော်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂလိပ်\nတွေနဲ့ ပက်သက်ပြီး အမျိုးမျိုးသော အရေးအသားတွေ ရှိပါတယ်။ ဘကြီး\nတော် ဘုရင်ရဲ့ နန်းတက်ပွဲကို “မဏိပူရ” နယ်စား “မဟာရာဇာ” မတက်ရောက်\nလို့ မြန်မာဘုရင်ရဲ့ စစ်တပ်တွေ မဏိပူရနယ်ထဲ ၀င်ရောက် တိုက်ခိုက်တယ်။\nရခိုင်ပြည်နယ် “နတ်” မြစ်ဝအနီးက “ရှင်မဖြူ” ကျွန်းကို အင်္ဂလိပ်တို့ မတရား\nကျူးကျော် ၀င်ရောက်ပြီး စစ်စခန်း ဆောက်တယ် စသဖြင့် မှတ်တမ်း တင်\nကြပါတယ်။ အဲဒီကာလက အင်္ဂလိပ်ပိုင် “အိန္ဒိယ”နိုင်ငံမှာ လဖက်ခြောက်\nစိုက်ခင်းတွေ အများအပြား ရှိပါတယ်။ မြန်မာပြည်နဲ့ ကပ်လျက်မှာရှိတဲ့\nတရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်နယ် အပါအ၀င် တရုတ်ပြည်နယ်တွေမှာ “ရေနွေးကြမ်း”\nသောက်သုံးတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဈေးကွက်ကြီး ရှိပါတယ်။ အဲဒီ ကုန်သွယ်ရေး\nလမ်းကြောင်းကို ရဖို့ မြန်မာပြည်ကို ဗြိတိသျှ အင်္ဂလိပ်တွေ စိတ်ဝင်စား\nခဲ့တာပါ။ မြန်မာပြည်ထဲမှာ ကျွန်းသစ်တောကြီးတွေ၊ ပတ္တမြားတွင်းတွေ၊\nရေနံတွင်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ ကျူးကျော်စစ်\nမတိုင်ခင်က အင်္ဂလိပ်တွေ လုံးဝ မသိခဲ့၊ စိတ် မ၀င်စားခဲ့ပါဘူး။\nပထမ အင်္ဂလိပ် မြန်မာစစ်ပွဲ အပြီးမှာ ရခိုင်ပြည်နယ်နဲ့ တနင်္သာရီဒေသ\nတွေ မြန်မာဖက်က ဆုံးရှုံးရတယ်လို့ စာအုပ် တော်တော်များများမှာ\nရေးသားထားပါတယ်။ ဒါဟာ မပြည့်စုံပါဘူး။ ယနေ့ခေတ် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်\nနိုင်ငံအတွင်း ရောက်ရှိသွားတဲ့ “စစ်တကောင်း”၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်း ရောက်\nရှိသွားတဲ့ “မဏိပူရ”၊ “ကချာ”၊ “အာသံ” နဲ့ “ဂျိန်းတိယ”တို့ဟာ ပထမ\nအင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲ မတိုင်ခင်က မြန်မာပိုင် ဒေသတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ ကျူးကျော်စစ်ဟာ “ဘကြီးတော်” ခေါ် စစ်ကိုင်းမင်း\nလက်ထက်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာပါ။ ဘကြီးတော် မတိုင်ခင် သူ့အဘိုး\n“ဘိုးတော်” ခေါ် ဗဒုံမင်း လက်ထက်မှာ လူဦးရေ သန်ကောင်စာရင်း\nကောက်ယူထားတဲ့ မှတ်တမ်းအရ မြန်မာပြည်မှာ လူ- ၂,၂၇၉,၀၀၀ ရှိ\nပါတယ်။ မြို့ပေါင်း ၁၈၈ မြို့၊ ရွာပေါင်း ၅၈၈၅ ရွာ ရှိတယ်လို့ မှတ်တမ်း\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲအပြီးမှာ မြန်မာတွေဖက်က ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တဲ့\nရခိုင်နဲ့ တနင်္သာရီ ဒေသအပါအ၀င် မဏိပူရ၊ ကချာ၊ ဂျိန်းတိယနဲ့ စစ်တကောင်း\nဒေသတွေမှာ ဗြိတိသျှ အင်ပါယာအတွင်း ကျရောက်နေတဲ့ အိန္ဒိယနိုင်ငံက\nတိုင်းရင်းသားတွေ ၀င်ရောက် နေထိုင်ကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မြန်မာပြည်\nလွတ်လပ်ရေး မရခင် လအနည်းငယ် အလိုမှာ လွတ်လပ်ရေး ရခဲ့တဲ့\nအိန္ဒိယနိုင်ငံထဲ စစ်တကောင်း၊ မဏိပူရ၊ ကချာနဲ့ ဂျိန်းတိယ နယ်တွေ ပါ\nသွားပါတယ်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှဆိုတဲ့ နိုင်ငံဟာ အိန္ဒိယနိုင်ငံထဲက ခွဲထွက်ပြီး\nသီးသန့်လွတ်လပ်ရေး ယူခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပါ။ ယခင်က အရှေ့ပါကစ္စတန်\nလို့ ခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။ ပါကစ္စတန်နိုင်ငံက ပိုင်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်ဆီက\nအိန္ဒိယနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ယူတော့ မွတ်စလင်ဘာသာဝင် အများစု\nနေထိုင်တဲ့ ဒေသတွေက ခွဲထွက်ပြီး သီးသန့် နိုင်ငံ ထူထောင်ကြတာပါ။\nအိန္ဒိယနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးခါစမှာပဲ ပါကစ္စတန်နိုင်ငံဆိုပြီး ခွဲထွက်ကြ\nပါတယ်။ အဲဒီနောက် မြန်မာပြည်နဲ့ ကပ်နေတဲ့ အရှေ့ပါကစ္စတန်ဒေသ\nက သူတို့ကိုယ် သူတို့ “ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်” ဆိုတဲ့ အမည်ကို ယူပြီး ပါကစ္စတန်\nဆီကနေ ထပ်ပြီး ခွဲထွက်ခဲ့တာပါ။ ၁၈၂၄ ခုနှစ် မတိုင်ခင်က မြန်မာပိုင်\n“စစ်တကောင်း” ဒေသဟာ ယနေ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံထဲ ပါသွားပါပြီ။\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲအပြီး ရခိုင်နဲ့ တနင်္သာရီတွေထက် အဲဒီ\nစစ်တကောင်း၊ မဏိပူရ၊ ကချာနဲ့ ဂျိန်းတိယ ဒေသတွေဆီ ဗြိတိသျှ\nအင်္ဂလိပ်ပိုင် တခြားဒေသတွေက လူတွေ ၀င်ရောက် အခြေချ နေထိုင်\nကြပါတယ်။ ပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲပြီးခါစမှာ မြန်မာပြည် လူဦး\nရေဟာ တပြည်လုံးမှာ (၃)သန်းတောင် မရှိနိုင်ပါဘူး။ ကိုလိုနီခေတ်\nနှစ်(၁၀၀)ကျော် ဖြတ်သန်းအပြီး အဲဒီဒေသတွေမှာ နေထိုင်တဲ့ မြန်မာ\nနွယ်ဖွား အနည်းအကျဉ်းသာ ရှိနိုင်ပါတော့တယ်။\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ စစ်ပွဲအပြီး ချုပ်ဆိုခဲ့တဲ့ “ရန္တပို” စာချုပ် ချုပ်ဆို\nရာမှာ စကားပြန် လုပ်ခဲ့တဲ့သူက အမေရိကန်နိုင်ငံသား ခရစ်ယာန်ဘာသာ\nသာသနာပြု “ဆရာယုဒသန်” ဖြစ်ပါတယ်။ စစ်ပြေငြိမ်းရေး စာချုပ် ချုပ်တဲ့\n“ရန္တပို”ရွာဟာ မြန်မာဘုရင် နန်းတော်ရှိတဲ့ “အင်းဝ”နဲ့ (၄၅)မိုင်သာ ဝေး\nပါတယ်။ “အင်းဝ” မြို့ဟာ မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်းမှာ ရှိပါတယ်။ အဲဒီနေရာ\nအထိကို အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်သိမ်းယူခဲ့တာပါ။ စစ် စဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ မြန်မာ\nဘုရင် ပဒေသရာဇ်တွေဟာ ဆရာ ယုဒသန်၊ ဒေါက်တာ ပရိုက်စ်တို့\nအပါအ၀င် မြန်မာပြည်ထဲ ရောက်နေတဲ့ အနောက်နိုင်ငံသားတွေကို\nအကြောင်းမဲ့သက်သက် ဖမ်းဆီး ထောင်ချထားပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်\nက “မလွန်မြို့”အနီး “ညောင်ပင်ဆိပ်” ရောက်လာတော့ “အောင်ပင်လယ်”\nထောင်ထဲမှာ ချုပ်ထားခဲ့တဲ့ “ဆရာယုဒသန်”ကို ထုတ်ပြီး စကားပြန်\nလုပ်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာတွေအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားတဲ့ ဆရာ\nယုဒသန် ကြားဝင် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လို့ ရခိုင်နဲ့ တနင်္သာရီ ဒေသတွေ\nသာ ဆုံးရှုံးခဲ့တာပါ။ “ရန္တပို” စာချုပ် ချုပ်တဲ့အချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်က\nမြန်မာပြည် ထက်ဝက်လောက်ကို သိမ်းထားပြီးသားပါ။ ဒီနေ့အချိန်အထိ\nမြန်မာပြည်က သမိုင်းဆရာအများစုက “ရန္တပို” စာချုပ်မှာ စကားပြန်လုပ်ခဲ့\nတဲ့ “ဆရာယုဒသန်”ရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို သိပ်ပြီး မဖော်ကြပါဘူး။\nပထမ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာစစ်ပွဲများအတွင်း မြန်မာဘုရင် စစ်တပ်ရဲ့\nစစ်ဝန်ကြီး “မဟာဗန္ဓုလ” ဟာ “ဓနုဖြူ” တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးခဲ့ပါတယ်။\nဒီသမိုင်းတော့ အားလုံးသိပါတယ်။ “၀က်ထီးကန်ခံတပ်” သမိုင်းတော့\nသိပ် မရေးကြ မဖော်ပြကြပါဘူး။ ၀က်ထီးကန်ခံတပ် တိုက်ပွဲမှာ\nမဟာဗန္ဓုလ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံတဲ့ မြန်မာဘုရင်ရဲ့ စစ်သူကြီး\nမဟာသီဟသူရ အပါအ၀င် ရှမ်းစော်ဘွားတစ်ဦး၊ ရှမ်းနဲ့ ကချင်တိုင်းရင်း\nသား အမြောက်အများ အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အကြီးမားဆုံး\nတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီခေတ် စစ်ပွဲတွေမှာ “ခရာ”မှုတ်သံနဲ့ အချက်\nပြလေ့ရှိပါတယ်။ ၀က်ထီးကန်ခံတပ်ဆီ ရှေ့ဆုံးက တက်လာတဲ့\nအင်္ဂလိပ်စစ်တပ်က ခရာမှုတ်သံ မှားယွင်းသွားလို့ နောက်ဖက်က အင်္ဂလိပ်\nအမြောက်တပ်ဟာ ကိုယ့်လူပေါ် ကိုယ်ပြန်ပြစ်မိပြီး အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်\n၀က်ထီးကန်မှာ ၀က်ဝက်ကွဲအောင် ရှုံးနိမ့်သွားပါတယ်။ မြန်မာတွေ\nဖက်က ဗိုလ်ချုပ် မဟာသီဟသူရ၊ ရှမ်း တိုင်းရင်းသားတွေကို ဦးဆောင်\nလာတဲ့ “ဗိုလ်မှူး” အဆင့်ရှိ ရှမ်းစစ်သမီး ခေါ် “ဗိုလ်မှူးမင်းသမီး”၊\nလမ်းမလျှောက်နိုင်လို့ ထမ်းစဉ်ပေါ်ကနေ ကျဆုံးချိန်အထိ ခုခံခဲ့တဲ့\nရှမ်းစော်ဘွားကြီးတစ်ဦးတို့ အပါအ၀င် ရာနဲ့ချီတဲ့ မြန်မာဘုရင့် အမှုထမ်း\nတွေ အသက်ပေးခဲ့ရပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်ဖက်ကလည်း ရာနဲ့ချီတဲ့\nစစ်မှုထမ်းတွေ ကျဆုံးခဲ့သလို တိုက်ပွဲအပြီးမှာ စစ်သား (၅၀)ကျော်\nပျောက်ဆုံးခဲ့ပါတယ်။ ၀က်ထီးကန် တိုက်ပွဲအပြီး မြန်မာဘုရင်\n“ဘကြီးတော်” ထံ တင်ပြချက် တစ်ခုမှာ “သုံးရကုလား ငါးဆယ်ကျော်\nနဲ့ လက်နက်အမြောက်အများကို အရှင့်ထံ ဆက်သပါကြောင်း” လို့\n(ဓါတ်ပုံက ကိုမျိုးဝင်းဇော်ရဲ့ ဘလော့ကပါ ...)\nPosted by ကိုအောင် at 21:45 11 comments\nရေးသူ- ကိုမောင်မောင်ဝမ်း (Jan 14, 2011)\nယခင် အပိုင်း(၂)မှ အဆက် …\n"လွတ်မြောက်မှုဆိုတာ အလကား မရဘူး။”\nလူငယ်တွေ ခဏခဏ မေးတတ်တဲ့ မေးခွန်းတွေက ခေါင်းထဲကို အစီအရီ\n၀င်လာတယ်။နိုင်ငံရေးဆိုတာ ဘာလဲ။၊ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ဘာလဲ။ မြန်မာ\nနိုင်ငံ လူထုလှုပ်ရှားမှုတွေက ဘာလို့ပေါ်ပေါက်လာရတာလဲ။ အနာဂတ်\nမြန်မာနိုင်ငံအတွက် မျှော်လင့်ချက်တွေက ဘာတွေများလဲ။….စတဲ့…\n“အကို..နိုင်ငံရေးဆိုတာ ဘာလဲ” စန်းမောင်ရဲ့အနှစ်သာရ ပြည့်ဝလှတဲ့\nမေးခွန်းလေးက ကျနော့်ရင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့တယ်။ ဒီမေးခွန်းဟာ\nကျနော် သိပ်ပြောချင်နေတဲ့ အကြောင်းအရာပေါ့……..တော်တော်များများ\nသော လူထုကြီးဟာ နိုင်ငံရေးလို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ သီးခြားလုပ်ငန်းစဉ်တခု\n“နိုင်ငံရေးဆိုတာ လူသားတွေရဲ့ အရေးပဲကွ… ပညာရှင် အသီးသီးက\nရူထောင့် အသီးသီးကနေ အဓိပ္ပါယ်တွေ… ဖွင့်ဆိုထားတာတော့ ရှိတာ\nပေါ့ကွာ..ဒါပေမယ့် ခြုံလိုက်ရင်..ဒီအဖြေပဲ ထွက်ပါတယ်…လူသား\nတွေရဲ့ အရေးမှန်သမျှ နိုင်ငံရေးပဲ… နိုင်ငံရေးကို... မျက်ကွယ်ပြုခြင်း\nဟာ… လူသားတွေရဲ့အရေးကို မျက်ကွယ်ပြုခြင်းပဲ… ငါ ဒီလိုပဲ\nယုံကြည်တယ်… တကယ်မှာက နိုင်ငံရေးဆိုတာ မွန်မြတ်သန့်စင်တဲ့\nအလုပ်ပါ… နိုင်ငံရေးဆိုတာကို စက်ဆုတ်သွားအောင် ခေတ်\nအဆက်ဆက် နာမည်ဆိုး နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့\nတဘက်သတ် လှုံ့ဆော်မှုတွေကြောင့် တို့(ဒို့)နိုင်ငံမှာ..နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့\nအသံလေးကြားလိုက်တာနဲ့ လူတော်တော်များများက တုန်လှုပ်သွား\n“သိပ်မှန်တာပေါ့ အကိုရာ..လူတော်တော်များများက… နိုင်ငံရေးဆိုတာနဲ့\nဝေးဝေးက ရှောင်ပြေးတော့တာပဲ” ကိုသွေးရဲ့ခံစားမှု စကားလုံးတွေက\nတချက်တချက် ဝေ့တိုက်ခတ်လာတဲ့ အညာလေနုအေးလေးနဲ့ အတူ\n“ငါ တခါက..အခု ကြံ့ဖွတ်အဖွဲ့က မြို့နယ် အတွင်းရေးမှုး အောင်နိုင်နဲ့\nမင်္ဂလာဆောင် တခုမှာ သွားဆုံဖြစ်တယ်ကွ... မလွှဲသာလို့ ဆုံလိုက်ရတဲ့\nသဘောပါ..။ သူက ငါနဲ့စကားပြောရမှာကို အတော်စိုးရိမ်နေတဲ့ အကောင်ကွ\n… ဆုံကြတော့လည်း… ဟိုဟိုသည်သည် ရောက်သွားတော့တာပေါ့….\nသူက ဘာပြောသလဲ ဆိုတော့…..”\n“သူငယ်ချင်း… ငါနိုင်ငံရေး မလုပ်တော့ဘူး… ငါ့ကိုနားလည်ပါ ” တဲ့………။\nကောင်းရောကွာ..။ ငါကလည်း စိတ်ပေါက်ပေါက်ရှိတာနဲ့…”မင်းတို့ အဖွဲ့က\nလုပ်နေတာတွေက နိုင်ငံရေးမဟုတ်လို့ နတ်ပြည်ရေးတွေ လုပ်နေတာလား”\nဆိုတော့…သူ ဘာမှပြန်မဖြေနိုင်တော့ဘူး…။ ထပြီး လစ်ပြေးတော့တာပဲ…\nအထူးသဖြင့် တို့(ဒို့)နိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို စက်ဆုတ်ဖွယ်\nဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာ..စစ်အာဏာရှင် အဆက်ဆက်ဟာ အဓိက\nတရားခံပဲ…အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရ ( politics )ကို နိုင်ငံရေးလို့ အဓိပ္ပါယ် မဖွင့်\nဘေးနားမှာ ဘာမှ ၀င်မပြောသေးဘဲ ထိုင်နေတဲ့ ချမ်းမြေ့က ၀င်လာပြီး …\n“ဟုတ်တယ်..ကျနော့်အိမ်မှာဆို … ကျနော်က တခါတလေ မြန်မာ့အကြောင်း\nကမ္ဘာ့အကြောင်းလေး နည်းနည်းပါးပါး ဟလိုက်တာနဲ့ အမေက ဇွတ်တား\nတော့တာပဲ….။ “ဟဲ့..နိုင်ငံရေးအကြောင်းတွေ လာမပြောနဲ့… နင် ထောင်ထဲ\n“အေးပေါ့ ...လူတော်တော်များများ သိနေတာက..နိုင်ငံရေးလို့ ပြောလိုက်\nတာနဲ့ အစိုးရဆန့်ကျင်ရေးလို့ပဲ ပြေးမြင်ကြတာ မဟုတ်လား… နိုင်ငံရေး\nသမားဆို… အစိုးရ ဆန့်ကျင်ရေးသမားပေါ့..ထောင်ထဲ ၀င်လိုက်ထွက်လိုက်\nလုပ်နေရတဲ့သူ… မကြာခဏ အာဏာပိုင်တွေရဲ့အထုအထောင်း အနှိပ်\nအစက်ကို ခံနေရတဲ့ သူ..သူတို့နဲ့ငါ ဆက်ဆံလိုက်ရင်… ငါတို့ပါ ဒုက္ခရောက်နိုင်\nတယ်ဆိုပြီး ဝေးဝေးက.အရှောင်ခံရတဲ့သူ..ဒီလိုတွေပဲ မြင်နေကြတယ်…\nဒီအမြင်တွေကို ဒီနေ့လူငယ်ထုကြီးက ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လိုတယ်ကွ..”\nကျနော်ထင်တယ်….” စန်းမောင်က စကားပြောနေရင်းက..မျက်လုံးကို\nတခြားနေရာဆီ ပြောင်းကြည့်ရင်းက…၊ အားလုံးကလည်း ဦးတည်ကြည့်\nလိုက်ကြတယ်…..။ ထက်အောင်….ပင်နီတိုက်ပုံ နဲ့ ကချင်လုံချည်နဲ့ကို\nစမတ်ကျကျ ၀တ်ဆင်ပြီး ရောက်လာတယ်။ ကျနော် သူ့ကိုကြည့်ပြီး\nတချက်ပြုံးမိလိုက်တယ်…..။ ထက်အောင်က မလုံမလဲ အမူအရာနဲ့...\n“မဟုတ်ပါဘူးကွာ..မင်းကို..သဘောကျလို့ပါ..။ တချိန်က ထက်အောင်နဲ့\nလုံးလုံးခြားနားသွားလို့ပါ..။တချိန်က ငါမြင်ဖူးတဲ့ ထက်အောင်က …ဆံပင်က\nဘာရောင်တွေ ဆိုးထားမှန်းမသိဘူး။ ဖွာလန်ကျဲလို့...။ နားမှာကလည်း\nကျားကျား ၀တ်ဆင်တတ်တဲ့..မင်းကို..အခုမြင်ကွင်းနဲ့ကြည့်ပြီး လေးစားသွားလို့ပါ”\n“ ဒီတခါတော့..ကျနော်လဘက်ရည်ဖိုး ရှင်းပါ့မယ်ဗျာ”\nအားလုံးက လှုပ်လှုပ်ရွရွနဲ့..”စားကြ..မှာကြ..” ဆိုတဲ့ ဟန်တွေ လုပ်ပြကြရင်း\n“အကို ..ဟိုနေ့က ရှင်းပြခဲ့တဲ့..ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ပေါင်းစပ်တန်ဘိုးဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံရေး\nအယူအဆနဲ့တွဲသုံးကြတယ်ဆိုတဲ့ဟာကို ဆက်ရှင်းပေးပါဦး ”\n“ဒီလိုကွ…မျက်မှောက် ကမ္ဘာကြီးမှာ..ဒီမိုကရေစီကို နိုင်ငံရေးပုံစံ ၃ မျိုးနဲ့တွဲ\nသုံးလာတာကို တွေ့ရတယ်..။ ဒါတွေကတော့..(တစ်)..လွတ်လပ်တဲ့ဒီမိုကရေစီ\n(liberal Democracy)… (နှစ်)မလွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီ (illiberal Democracy)။\n(သုံး)အစ္စလမ်မစ် ဒီမိုကရေစီဆို ယေဘုယျအားဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်…။\nငါ စရှင်းပေးမှာက မလွတ်လပ်တဲ့… ဒီမိုကရေစီ အမျိုးအစား။ အခု စစ်အစိုးရ\nကပြောနေတဲ့ စည်းကမ်းပြည့်ဝသော ဒီမိုကရေစီဆိုတာ မလွတ်လပ်တဲ့\nဒီမိုကရေစီအမျိုးစားပဲ။ ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေမှာ ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ဒီမိုကရေစီ။\nနောက် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံမှာ ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ဒီမိုကရေစီပုံစံတွေဟာ\n“လက်ဝဲ ဆိုရှယ်လစ်၊ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေမှာ..ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို …\n“လူထုက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုတော့ ရွေးချယ်\nခဲ့တယ် ဒါကို ဒီမိုကရေစီ ကျင့်သုံးခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတာပဲ….။ ဒါပေမယ့်\nလူထုဆန္ဒ စစ်စစ်မှန်မှန်နဲ့ ဘာကိုမှ ရွေးချယ်လို့ မရတာတော့ သေချာတယ်။\nတို့(ဒို့)နိုင်ငံမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၆-နှစ် အုပ်စိုးသွားခဲ့တဲ့ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်\nပါတီကိုပဲ ပြန်ကြည့်ကွာ။ မင်းတို့ကငယ်သေးတော့ ဘယ်သိပါ့မလဲ…။\nလေးနှစ်တကြိမ် ရွေး ကောက်ပွဲကျင်းပတော့ အတိုက်အခံပါတီဆိုတာ မရှိဘူး\nသူတို့ပါတီက တိုက်ရိုက်ချပေးတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ပြိုင်ဘက်မရှိ\nလူထုက မဲပေးရတာ…လူထုမှာ ရွေးချယ်ခွင့် မရှိဘူး။ သဘောကတော့\nလူထု စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ပေးနိုင်တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ မဟုတ်ဘဲ ဒီမိုကရေစီကို\nလက်တလုံးခြား လှည့်ပြီး ကိုယ်စားလှယ်တွေကို လူထုက သွား အသိအမှတ်\nပြုရတဲ့သဘောလောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ၂၆-နှစ်အကြာ ၁၉၈၈\n“အဲဒီပါတီဟာ… ဒီမိုကရေစီကျင့်သုံးခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရသလား”\nချမ်းမြေ့က ရေနွေးခရားထဲက ရေနွေးကိုထည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်။\n“ငါ ရှေ့မှာပြောခဲ့သလိုပဲ..။ လူထုက ရွေးချယ်ပေးရတယ်ဆိုကတည်း\nက..ဒီမိုကရေစီပုံစံလို့ ပြောမယ်ဆိုပြောနိုင်တာပေါ့.. ဒါပေမယ့် တကယ့်\nဒီမိုကရေစီ အနှစ်သာရမှာ..လွတ်လပ်တဲ့ သဘောဆန္ဒဆိုတာပါတယ်။\nအာဏာရှင်နိုင်ငံတွေ..တပါတီစနစ်ကြီးစိုးတဲ့နိုင်ငံတချို့မှာ လူထုဆန္ဒ ခံယူပွဲ\nတော့ လုပ်ပါရဲ့ တကယ်ရော လူထုဆန္ဒပါရဲ့လား။ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်\nနိုင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိရဲ့လား..သေသေ ချာချာ လေ့လာကြည့်တော့ မရှိဘူး\nလုံးဝ မရှိဘူး… လူထုကို အကြောက်တရားတွေနဲ့ လွှမ်းမိုးပြီး..သူတို့ဖြစ်ချင်\nတာတွေကို စေခိုင်းတဲ့ အနေအထားတွေပဲရှိတယ်။ ဒါကို ဒီမိုကရေစီ ရှိသယောင်\nအသံကောင်း ဟစ်ထားတယ်..။ ဒါကိုပဲ သူတို့က ဒီမိုကရေစီလို့ သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။\nအကို ပြောခဲ့သလိုပဲ..။ ဒီပုံသဏ္ဍာန်ကို ဒီမိုကရေစီလို့ သတ်မှတ်ရင်တောင်မှ\nမလွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီ အမျိုးစားသာ..ဖြစ်တယ်”\n“အဲဒီ..မလွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီပုံစံ အမျိုးစားကို..ဘယ်နိုင်ငံတွေမှာ ကျင့်သုံး\nလဲ အကို ” စန်းမောင်က လက်ထဲမှာ ဘော့ပင်ကို ကိုင်ထားရင်း သူ့နုတ်စာအုပ်\nထဲကို ရေးမှတ်မလို့ လုပ်ရင်းက လှမ်းမေးတယ်။\n“အင်ဒိုနီးရှား၊တရုတ်၊ကျူးဘား၊ဗီယက်နမ်၊..ဒါ မင်းတို့မြင်သာတဲ့ နိုင်ငံတွေကို\n“လူထုက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပေးရတဲ့ ( ဒီမိုကရေစီ)ပုံစံကို အရောင်ပြ\nကျင့်သုံးတယ်ကွာ။ ပြီးရင် လူတဦးတယောက် ဒါမှမဟုတ် တစ်ပါတီ အဖွဲ့အစည်း\nတစ်ခုကနေ တိုင်းပြည်ရဲ့အချုပ်အခြာအာဏာကို ထင်သလိုကျင့်သုံးတော့\nတာပဲ။ လူထုဟာ ဒီမိုကရေစီနဲ့လူအခွင့်ရေး အပြည့်အ၀ပေးဖို့ မရင့်ကျက်\nသေးဘူးဆိုတာ သူတို့အမြဲသုံးနေကျ လက်သုံးစကားပဲ။ လွတ်လပ်တဲ့ ဒီမို\nကရေစီနိုင်ငံတွေက အားနည်းချက်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အပြစ်တွေပဲ\nပြော… လူထုကို ထင်ရောင်မှားတွေဖြစ်အောင် အမြဲကြိုးစားလေ့ရှိတယ်”\n“အဲဒါပြောတာပေါ့အကိုရာ ဒီမိုကရေစီ မရင့်ကျက်သေးလို့ ဆိုပြီး လွတ်လပ်မှု\nမပေး။ မလွတ်လပ်လို့ ဒီမိုကရေစီက ရင့်ကျက် မလာ..။ ဘာ သွားယုံရတော့မလဲ”\nလူငယ်တွေကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူးဆိုတာ ယနေ့စစ်အာဏာရှင်များနဲ့ နိုင်ငံရေး\nသမားဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို သိစေချင်တယ်။ ဒီနေ့ခေတ်ဟာ IT နည်းပညာ\nခေတ်၊ အကြောင်းအရာတခုပေါက်ထွက်လာပြီဆို..ချက်ကနဲ ကမ္ဘာပတ်သွားတတ်\nတဲ့ခေတ်မှာ… ဟောင်းနွမ်း ဆွေးမြေ့နေတဲ့ အတွေးအခေါ် အယူအဆတွေနဲ့\nလူထုကို ချုပ်ကိုင်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်..အမှားကြီးမှားသွားပါလိမ့်မယ်….။\n“နောက်တခုက လွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီပုံစံ ….liberal (လစ်ဘရယ်) အယူအဆ\nနဲ့ ဒီမိုကရေစီကို ပေါင်းစပ်ကျင့်သုံးထားတာ..လစ်ဘရယ်နဲ့ ကွန်မြူနစ် အယူအဆ\nတွေအကြောင်း နောက်ပိုင်းမှာ ဆက်ဆွေးနွေးတာပေါ့။ လက်ဝဲ ဆိုရှယ်လစ်နဲ့\nကွန်မြူနစ်တွေ သမုတ်တာကတော့ အရင်းရှင်စနစ်အခြေပြု ဒီမိုကရေစီပုံစံပေါ့ကွာ။\nဒီစနစ်ကိုကျင့်သုံးတဲ့ နိုင်ငံတွေထဲက တချို့ကိုပြောရရင် အမေရိကန်အပါဝင်\nဥရောပ၊တောင်ကိုရီးယား၊ဂျပန်၊ထိုင်း စတဲ့နိုင်ငံတွေမှာ လစ်ဘရယ် ဒီမိုကရေစီ\nတနည်းအားဖြင့် လွတ်လပ်တဲ့ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ကျင့်သုံးတယ်။ လူထုဟာ မိမိ\nစိတ်ကြိုက် အစိုးရကို ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်၊ဖြုတ်ချခွင့်ရှိတယ် တရားဥပဒေဘောင်\nအတွင်းမှာ လူ့အခွင့်အရေးအပြည့်ဝရှိတယ်..အခုကမ္ဘာကြီးမှာ အောင်မြင်နေတဲ့\nဈေးကွက်စီးပွားရေးဆိုတာ လစ်ဘရယ်က ဆင်းသက်လာတဲ့ စီးပွားရေး\nတစ်ပါတီ ကြိုးကိုင်စနစ်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သွားနေကြတဲ့ တရုတ်လို၊ ဗီယက်နမ်လို\nကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေမှာတောင်မှ သူတို့အယူအဆနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့\nဈေးကွက်စီးပွားေးရးပုံစံကို လက်ခံကျင့်သုံး လာတာကတော့ထူးခြားချက်\n“အကို ကျနော်သိပ်မရှင်းလို့ မေးချင်တယ်….ဈေးကွက်စီးပွားရေးဆိုတာ\nဘာလဲဗျ..” ဒီတခါတော့ ထက်အောင်ရဲ့စူးရှလှတဲ့မေးခွန်းလေးက ကျနော့်ရင်ထဲ\nကို ထိုးဖောက်သွားစေခဲ့တယ်…..ကျန်လက်စ လဘက်ရည်ကို တကျိုက်မော့\n“လွတ်လပ်စွာ ယှဉ်ပြိုင်ရောင်းဝယ်တဲ့ စီးပွားရေးပုံစံပေါ့ကွာ….အထူးသဖြင့်\nပုဂ္ဂိုလ်အခန်းကဏ္ဍကို ဦးစားပေးပြီး..လူတိုင်းဟာ..လွတ်လွတ်လပ်လပ် ယှဉ်ပြိုင်\nရောင်းဝယ်နိုင်ရမယ်… စီးပွားရေး ပုံသဏ္ဍာန်တွေကို တရားဥပဒေဘောင်အတွင်း\nက စိတ်ကြိုက်စီမံနိုင်ရမယ်...လို့ဆိုတယ်….။အခု နအဖက ပြဌာန်းထားတဲ့ စီးပွား\nရေးဦးတည်ချက်ဆိုတာမှာ…နိုင်ငံတော်ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့\nလက်ဝယ်မှာရှိရမယ်လို့လည်းဆိုတယ် ပြီးတော့ ဈေးကွက်စီးပွားရေးကိုလည်း\nအစိုးရဆိုတာ အခွန်ပဲ ကောက်စားရတဲ့အမျိုးကွ။သူက စီးပွားရေးလုပ်ငန်း\nမှန်သမျှကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ပြီး နိုင်ငံတော်စီးပွားရေးဆိုတဲ့ နောက်မှတော့\nဘယ်ကလာ ဈေးကွက်စီးပွားရေးပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်လာတော့မှာလဲကွာ ပုဂ္ဂိုလ်\nတွေက ဘယ်လိုလုပ်လွတ်လွတ်လပ်လပ် ယှဉ်ပြိုင်လို့ရတော့မလဲကွာ…\nနောက်တခါ တော်တော်ကြောင်တဲ့ လုပ်ရပ်တခုရှိသေးတယ်..ကုန်ဈေးနှုန်း\nကို အာဏာနဲ့ထိန်းချုပ်တာလေ။ အဲဒါ ဘယ်တော့မှ မရဘူး၊ မှတ်ထား။\nကုန်ဈေးနှုန်းဆိုတဲ့ အမျိုးက ဈေးကွက်အပေါ်မှာပဲ တည်မှီနေတာ…\nအခြေအနေ၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးတိုက်ဆိုင်ပြီးဖြစ်နေတာ..ဒါကို အာဏာနဲ့\nထိန်းချုပ်လို့ရပါ့မလားကွာ..ရလည်းခဏပေါ့။ တကယ်ခေတ်မှီတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာ\nလူထုရဲ့အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေအတွက် အစိုးရကိုယ်တိုင်က နှစ်နဲ့ချီပြီး စီမံ\nထားရတာ။ ဥပမာ… အမေရိကန်မှာ လောင်စာဆီဈေးတွေ တက်တယ်ကွာ…\nအဲဒါကိုလူထုက မကျေနပ်လို့ လူထုက ဆန္ဒလည်းပြရော..အစိုးရက ဘာလုပ်\nသလဲဆိုတော့..သူတို့ သိုလှောင်ထားတဲ့ လောင်စာဆီတွေကို ဈေးအရမ်းချပြီး\nရောင်းပစ်လိုက်တာ….နောက်တော့ လောင်စာတင်ပို့တဲ့နိုင်ငံတွေကပါ ဈေးကို\nအစိုးရနှုန်းနဲ့အတူတူ လိုက်ချပေးလိုက်ရတော့ ဈေးတွေ ကျကုန်တော့တာပေါ့…\nဆီးလား လုပ်တယ်ကြားဖူးလား…. ဒါ့ကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို လေ့လာလိုက်မယ်\nဆိုရင် ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတွေထက် ဈေးကွက်ကို ပြိုင်ဆိုင်ခွင့်\nပေးတဲ့ နိုင်ငံတွေက ပိုချမ်းသာ အောင်မြင်ကြတာ လေ့လာတွေ့ရှိရတယ်”\n“ဟုတ်တယ် အကိုရ... မြန်မာနိုင်ငံမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတခု လုပ်တော့မယ်\nဆိုရင်တောင်မှ..ဟိုကပိတ်..ဒီက ကာနဲ့ လုပ်လို့ရတဲ့အလုပ်က..ခပ်ရှားရှားပါ။\nသူတို့နဲ့ ပနံသင့်တဲ့လူတွေလောက်ပဲ..စီးပွားရေးကို ကောင်းကောင်း ထူထူ\nထောင်ထောင် လုပ်နိုင်ကြတာ။ ကိုယ့်အရည်သွေး..အရည်အချင်းပေါ် တည်မှီပြီး\nလွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရဦးမလဲ မသိဘူးနော်”\nစိတ်ပျက်လက်ပျက်အသံနဲ့ ညည်းညူလိုက်တဲ့ စန်းမောင်ကို ကြည့်ပြီး ကျနော့်ရင်ထဲ\n“စီးပွားရေး လွတ်လပ်ခွင့်တွေမပေးဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဈေးကွက်စီးပွားရေးပုံစံကို\nအကောင်ထည်ဖော်မလဲ မသိဘူး ငါတော့ လိုက်မမှီတော့ဘူး။အခုမြန်မာနိုင်ငံမှာ\nတွက်ခြေ အကိုက်ဆုံးစီးပွားရေးက အာဏာပိုင်နဲ့ပင်းလုပ်တဲ့ အလုပ်ကလွဲလို့\n“နောက်တခုက အစ္စလာမ်ဘာသာရေးအယူအဆကို ဒီမိုကရေစီနဲ့တွဲဘက်ကျင့်\nသုံးတယ်… ဥပမာ တူရကီလိုနိုင်ငံမျိုးပေါ့ ဒါကတော့ တို့နိုင်ငံနဲ့ အလှမ်းဝေးပါတယ်\nဒါ့ကြောင့် ဒီမိုကရေစီသဘောတရားနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ အဓိကပြောချင်တာက\nဒီမိုကရေစီဆိုတိုင်းလည်း မပြီးသေးဘူးဗျ။ သူ့ရဲ့ပေါင်းစပ်တန်ဘိုး ဘာနဲ့သွား\nမှာလဲ ဆိုတဲ့ မဟာဗျူဟာပုံစံက လိုသေးတယ် ဆိုပါစို့ ခုနေ ..” ကျနော်တို့\nလိုချင်တာ ဒီမိုကရေစီပါ ” ဆိုပြီး ထတောင်းဆိုမယ်ဆို..နအဖက” ကျုပ်တို့\nခင်ဗျားတို့ကို ဒီမိုကရေစီပေးပါမယ်” လို့ပြောပြီးပြီ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေတောင်\nမှ ပြဌာန်းပေးပြီးပြီ ဘာလာကြောင်တာလဲဆို ဘာပြန်ဖြေကြမလဲ။ တကယ်တော့\nအားလုံးပြောနေကြတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ လွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီ\nပုံစံကို ပြောတာပါ။ ဒါကို သဲကွဲဖို့လိုတယ် လွတ်လပ်မှုဆိုတဲ့နေရာမှာလည်း\nသူ့မှာ ဘောင်ရှိပါတယ်။ ငါမင်းတို့ကို တခုမေးချင်တယ် လွတ်လပ်မှုကြောင့်\nရရှိလာတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးနဲ့ မလွတ်လပ်မှုကြောင့် ရလာမယ့် ဘေးထွက်\nဆိုးကျိုး ဘယ်ဟာက ပိုဆိုးမယ် ထင်လဲ။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ကြောက်လို့\nဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လွတ်လပ်မှု့တွေကို ဟန့်တားပြီး အာဏာရှင်စနစ်\nအုပ်ချုပ်ရေးကိုတော့ ငါ မကြိုက်တာအမှန်ပဲကွ ”\n“ဒါပေါ့ အကိုရာ..နိုင်ငံရေးစနစ်ပုံစံတွေမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဆိုတာ\nအနည်းနဲ့အများရှိနေကြမှာပါပဲ။ ဒါကို ရိုးမယ်ဖွဲ့ပြီးနေမယ်ဆို မလုပ်လို့မဖြစ်\nမဖြစ်လို့မလုပ်ဆိုတဲ့ အဆိုးသံသရာထဲမှာပဲ လည်နေဦးမှာပဲ”\nကိုသွေးရဲ့ စကားအဆုံး သတိထားကြည့်လိုက်တော့ စန်းမောင်ပုံစံက\nတခုခုကို သိပ်မရှင်းတဲ့ပုံ မျက်မှောင်ကို ကုတ်ရင်း စဉ်းစားနေဟန် ရှိနေရာကနေ …\n“အကို ကျနော်တို့အတွက် သိပ်သိချင်တဲ့ အရာကိုလည်း ပြောဦးလေ အကို\nမေ့နေပုံရတယ် ခုန အကိုရှင်းပြသွားတဲ့အထဲက လွတ်လပ်တဲ့ဒီမိုကရေစီ\n(တနည်းအားဖြင့်) လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ဘာလဲ ”\n“ငါရှင်းပြမလို့ပါ..ဒီလိုကွ… လစ်ဘရယ်ဆိုတဲ့ဝေါဟာရက လက်တင်ဘာသာစကား\n( Liber ) ဆိုတာကနေ ဆင်းသက်လာတာ အင်္ဂလိပ်လိုတော့ လွတ်လပ်ခြင်း\n( Free ) လို့အဓိပါယ်ရတယ်။ လစ်ဘရယ်ရဲ့ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်တွေကတော့\n( ၁ ) လွတ်လပ်မှု့၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုတန်ဘိုးထားခြင်း။\n( ၂ ) လူပုဂ္ဂို တဦးချင်းအပေါ်အခြေခံသည့် ၀ါဒ။\n( ၃ ) အခြေခံဥပဒေနဲ့အညီအုပ်ချုပ်သောအစိုးရများအားဖော်ဆောင်ခြင်း။\n( ၄ ) စီးပွားရေးစနစ်ကို လူအဖွဲ့အစည်းကလိုအပ်သလို ပြဌာန်းနိုင်ခွင့်ကို\nလမ်းဖွင့်ပေးရေး နှင့် အစိုးရကထိန်းချုပ်မှု့ကင်းဝေးရေးဆိုတာတွေပဲ …\nလစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီဆိုတာ လစ်ဘရယ်ဝါဒနဲ့ ဒီမိုကရေစီအယူအဆကို\nပေါင်းစပ်ထားတာပေါ့…နောက်တချက်က လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီရဲ့ အခြေခံ\nသဘောတရားတွေကတော့ လွတ်လပ်မှု၊ ညီမျှမှု၊ ချစ်ကြည်မှု၊ လူမှုရိုင်းပင်း\nစန်းမောင်က ပျာယိပျာရာနဲ့ လှမ်းတားလိုက်တော့မှ..\n“ဆောရီးကွာ စန်းမောင် ။ငါကလည်း ပြောချင်ဇောနဲ့ လောကြီးသွားတယ်”\nစန်းမောင်က လက်ကာပြပြီး… “ရပြီ အကို ....ဆက်ပြောပါဦး”\n“အရေးကြီးဆုံးတချက်ကတော့… ဒီမိုကရေစီ၊ လူ့အခွင့်ရေး၊ ဈေးကွက်စီးပွားရေး\nလွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာတွေဟာ…လွတ်လပ်တဲ့ဒီမိုကရေစီ တနည်းအားဖြင့် လစ်ဘရယ်\nဒီမိုကရေစီမှာပဲရှိတဲ့ တန်ဘိုးပဲကွ..ဘယ်စနစ်၊ ဘယ်အယူအဆမှာမှမရှိဘူး…”\n“တန်ဘိုးရှိလိုက်တဲ့..အရာတွေအကိုရာ.. အကိုပြောသွားတဲ့အထဲမှာ လစ်ဘရယ်\nဒီမိုကရေစီကျင့်သုံးတာ အမေရိကန်၊ ဥရောပ အပါအ၀င် အာရှမှာဆို\nစန်းမောင်က ..မေးမေးမှတ်မှတ် လုပ်ရင်းက ၀င်ထောက်လိုက်တော့…\n“ဟုတ်တယ် နောက် လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီကို အကောင်ထည်ဖော်နေတဲ့\nအထဲမှာ ထိုင်း၊ ဖိလစ်ပိုင်၊ မလေးရှား၊ ကမ္ဘောဒီးရား တို့အပြင်အများကြီးရှိသေး\nတယ် ဒီမိုကရေစီလို့ပြောလိုက်တာနဲ့ အားလုံးနီးပါးသောနိုင်ငံတွေဟာ လွတ်လပ်\nတဲ့ဒီမိုကရေစီ (လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီ) တခါ မင်းတို့ငါတို့အများသူငါပြောနေကြ\nတဲ့ စစ်မှန်သောဒီမိုကရေစီ အားလုံးအတူတူပါပဲ။ အဲဒီကို ဦးတည်သွားနေကြ\nတာပါကွာ၊ တခြားဟာမဟုတ်ပါဘူး…” ပြောပြောဆိုဆို ကျနော် နာရီကို\nကြည့်လိုက်တော့ အလုပ်ကိစ္စတခုဆောင်ရွက်ဖို့ အချိန်နီးနေတာ အခုမှ\nသတိထားမိတော့တယ်….။ “ကဲ..ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ… ရပ်ထားလိုက်\nရအောင်…. နောက်နေ့မှ ဆက်ကြတာပေါ့….”\nအညာမြေရဲ့ လှပတဲ့ ညနေခင်းလေး တခုကို ကျနော်တို့ အကျိုးရှိစွာ ကျော်ဖြတ်\nလူငယ်တွေသိချင်သော အကြောင်းအရာများကို ကျေကျေနပ်နပ် ပြောပြခွင့်ရခဲ့\nသောကြောင့်…..ဒီလိုအချိန်၊အခြေနေမျိုးတွေ များများရှိပါစေ...လို့တောင့်တရင်း …။\nအပိုင်း ( ၄ ) ဆက်ပါဦးမည်။\nPosted by ကိုအောင် at 19:234comments\nPosted by ကိုအောင် at 19:46 61 comments\nယခင် အပိုင်း(၂)မှ အဆက် …\nရွာဥက္ကဋ္ဌကို မြို့ပေါ်အထိ လိုက်ခေါ်တဲ့ ကိုထွန်းရွှေတို့ ကိုတင်စန်း\nတို့ ပြန်အလာကို တစ်ရွာလုံး မျှော်နေကြပါတယ်။ နေ မ၀င်ခင် ရောက်\nလာကြပါစေလို့ သူတို့အားလုံးရဲ့ တီးတိုးဆုတောင်းသံတွေ တဖြေးဖြေး\nချင်း တိမ်ဝင်သွားသလို သူရဇ္ဇ နေမင်းကလည်း တဖြေးဖြေးချင်း ရိုးမ\nအနောက်ထဲ ငုပ်လျှိုးသွားပါပြီ ….။\nရွာလယ် လမ်းမတလျှောက် လူကြီးလူငယ်တွေ စုရုံးစုရုံးဖြင့် ဟိုအိမ်ရှေ့\nစုလိုက်၊ နောက်တစ်အိမ်ရှေ့ ပြန်စုလိုက်နဲ့ အလုပ်များနေကြပေမယ့်\nကလေးငယ်တွေကတော့ အပူအပင် ကင်းမဲ့စွာ ပြေးလွှားဆော့ကစား\nနေကြပါတယ်။ ကျွဲနွား အဌား ထိန်းကျောင်းတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်သော\nကိုရင်သာဂိတို့ ညီအကိုနှစ်ယောက်ကတော့ အရင်နေ့တွေထက် မိုး\nမချုပ်မီ စောစောစီးစီး ကျွဲတွေ နွားတွေကို ရွာထဲသို့ မောင်းသွင်း လာကြ\n“ကိုညို၊ တော်ကတော့ စောစောစီးစီး မူးနေပြီလား၊ အငယ်နှစ်ယောက်ကို\n“ထွေးရီတို့ မိုးပြာတို့ ရေခတ်နေတာ မပြီးသေးဘူးလား၊ သာဂိတို့တောင်\n“ဒွေးလေးတင်၊ တော့်သားတွေကို ကြည့်ပြောအုန်းနော်၊ နတ်မယုံဘူး ဘာဖြစ်\nတယ် ညာဖြစ်တယ်ဆိုပြီး အဘဖိုးဆောင်နဲ့ ငြင်းခုန်နေတယ် …”\n“အရီးကလည်း လုပ်ပြန်ပြီ၊ ကျုပ်တို့က အခြောက်တိုက် ကြောက်နေရမှာလား …”\n“ဟဲ့ ကောင်လေးတွေ နင်တို့ မယုံရင် နင်တို့ အပေါက်ကို ပိတ်ထားကြ၊\n… အရှင်ကြီးတို့ရှင် ကလေးစကား ခွေးစကား အရူးစကားများ အမှတ်မထား\nဗွေမယူကြပါနဲ့၊ အမိုက်အမဲများရှိရင် ခွင့်လွှတ်ကြပါ ….”\nကွပ်ပျစ်ပေါ် အကြမ်းအိုး လာချပေးတဲ့ မိကျော့ကို ကြည့်နေရင်းကနေ\nစိုးထိုက်’ မေးလိုက်ပုံက … “သူတို့ ပြောနေတာကို ကျနော်တော့ သိပ်\nနားမရှင်းဘူး ကိုထွန်းကြိုင်၊ ရွာတော်ရှင်တို့ ကွင်းပိုင်တို့ ဆိုတာ ဘယ်သူ\n(ကိုထွန်းကြိုင်) မောင်စိုး တိုးတိုးပြောပါဟ၊ ကျေးရွာတိုင်းမှာ ရွာတော်ရှင်\nနတ်နန်းဆိုတာ ရှိတယ်၊ အဲဒီနတ်ကို ရွာတော်ရှင်လို့ ပြောကြတာ၊ ကွင်းပိုင်\nဆိုတာက ရွာအပြင် လယ်ကွင်း စိုက်ကွင်းကို စောင့်ရှောက်တဲ့ ကွင်းပိုင်နတ်\nကို ပြောတာ၊ လူတွေမဟုတ်ဘူး နတ်တွေကွ …။\n(စိုးထိုက်) နတ်တွေကလည်း များလိုက်တာဗျာ …။\n(ကိုထွန်းကြိုင်) သူ့ဒေသ သူ့ဓလေ့ပေါ့၊ ရွာက လူတွေရှေ့မှာတော့ မယုံ\nမကြည်တဲ့ သဘောမျိုး မပြောမိစေနဲ့နော်၊ သူတို့ မကြိုက်ဘူး …။\n(မိကျော့) တော်တို့ မြို့ပေါ်မှာလည်း နတ်ကန္နားပွဲတွေ နတ်ကတော်တွေ\nအများကြီးပါနော်၊ တော်တို့လည်း လိုတာရှိရင် အဖြစ်သဲလိုက်ပုံများ မသိ\nတာလိုက်လို့ … ”\n(စိုးထိုက်) သြော် ဟုတ်လား၊ ကျနော်လည်း ဒီရွာကို အလာ လမ်းမှာ နတ်\nတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံမိလို့ ဆုတွေတောင် တောင်းခဲ့သေးတယ် …။\n(မိကျော့) ဘာ နတ်လဲ …။\n(စိုးထိုက်) မျှားနတ်မောင်လို့ ပြောတာပဲ …။\n(မိကျော့) အကောင်းအောင့်မေ့လို့ စကားပြောမိပါတယ်၊ တော်က\nစကားမဆုံးခင် မပြေးရုံတမယ် ထွက်ခွာသွားတဲ့ မိကျော့ကို ကြည့်ရင်း\nတဟားဟားဖြင့် ဟားတိုက်ရယ်မောနေသော ကိုထွန်းကြိုင်ရဲ့ ရယ်သံများ\nကြောင့် စိုးထိုက်တစ်ယောက် ညစား စားဖို့ပင် မေ့လျှော့နေဆဲ ….။\nညဉ့်ဦးပိုင်းတွင် ကိုထွန်းကြိုင်ကြီး ရှင်းပြနေသော လယ်တစ်ဧက ပျမ်းမျှ\nစပါး ဘယ်နှစ်တင်း ထွက်တယ် .. ဆိုသော စကားများကို ခြင်ထောင်ထဲ\nက နားထောင်နေရင်း ဘယ်လို အိပ်ပျော်သွားမှန်း မသိ။ ရုတ်တရက်\nဆိုးဆိုးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံလိုလို ရန်ဖြစ်သံလိုလို အသံများကြောင့်\nစိုးထိုက် လန့်နိုးလာပါတယ်။ ခြင်ထောင်ထဲက ထွက်ထွက်ချင်း မျက်လုံး\nထဲ တိုးဝင်လာတဲ့ ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်ကြောင့် ကျိမ်းစက်စက် ဖြစ်နေ\nဆဲပါ။ “ကိုထွန်းကြိုင်၊ ကျနော့် နားထဲမှာ အော်သံတွေ ကြားလိုက်\n“ဟုတ်တယ် မောင်စိုး၊ ငါတို့ အားလုံး နိူးနေတာ သိပ်မကြာသေးဘူး၊\nမင်းကို အားနားလို့ မနိူးဖြစ်တာ …”\nအနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဖယောင်းတိုင်မီးတွေ အောက်လင်း\nမီးအိမ်တွေနဲ့ ထိန်ထိန်တောက်နေပါတယ်။ မျက်စောင်းထိုး ခြံရှေ့မှာ\nလူတွေ အုပ်စုလိုက် ပြောဆိုနေကြသည်က ….\n“ငငြိမ်း မင်းဟာက ဟုတ်ရော ဟုတ်ရဲ့လားကွာ၊ အမူးလွန်ပြီး ပေါက်ပန်း\nလေးဆယ်တွေ လျှောက်မပြောနဲ့နော် …”\n“ကိုရင်ငြိမ်း၊ ခင်ဗျား မနောက်နဲ့နော်၊ ညကြီးမင်းကြီးဗျာ …”\n“ဟေ့လူတွေ၊ ကျုပ် သောက်ထားတာ မှန်တယ်၊ မူးနေတယ်ဆိုပြီး …ျီးကျွေး\nကြည့်ပါလား ဘယ်သူမှ မစားဘူးဗျ၊ ခင်ဗျားတို့ကို နောက်နေတာ မဟုတ်\nဘူး၊ တကယ်ပြောနေတာ …”\n“ကဲ့ကဲ့ ငြင်းမနေကြပါနဲ့ ဘယ်က ဘယ်လို စဖြစ်သလဲဆိုတာ ပြောပြပါအုံး …”\n“တရေးနိုးလို့ အလေးသွားချင်တာနဲ့ အိမ်သာဖက် ဆင်းလာတာ၊ အိမ်သာ\nတက်နေရင်းနဲ့ လေတိုက်သံတွေ တဝေါဝေါ ကြားနေရတယ်၊ ဒါနဲ့ အိမ်သာက\nဆင်းတော့ ဓါတ်မီးနဲ့ ထိုးကြည့်လိုက်တာ …. ကျုပ်အိမ်နောက်ဖေးမှာ ဘာမှ\nမရှိတော့ဘူးဗျို့၊ ကြောက်စရာကြီးဗျာ …”\n“ဟာ ဒီကောင် အဟုတ်မှတ်လို့ နားထောင်နေတယ်၊ မင်းအိမ်က ရွာအစွန်\nမှာလေ၊ မင်းအိမ်နောက်ဖေးမှာ အခင်းတွေပဲ ရှိမှာပေါ့ သောက်ရူးရဲ့ …”\n“တော်တော်ခက်တယ် လူဗျာ …”\n“ကိုညို၊ ကျုပ်ပြောနေတာက ကျုပ်အိမ် နောက်ဖေးမှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး\nလို့ ပြောနေတာ၊ ခင်ဗျားက ဘာနားလည်လို့ ဘာဝင်ပြောနေတာလဲ …”\n“ဟဲ့ကောင် မောင်ငြိမ်း၊ မင်း အမူးမပြေသေးဘူးလား၊ မင်းအိမ်က ရွာအစွန်\nမှာ မင်းအိမ် နောက်ဖက်မှာ အခင်းတွေပဲရှိတယ် … ဟင်း …”\n“မဟုတ်ဘူးဗျ … မဟုတ်ဘူး၊ အခု ကျုပ်အိမ်ရဲ့ နောက်ဖက်မှာ ချောက်ကမ်းပါး\nကြီး ဖြစ်နေတယ်၊ ဘာအခင်း ဘာအပင်မှာ မရှိတော့ဘူး၊ လက်နှိပ်ဓါတ်မီးနဲ့\nအောက်ကို ထိုးကြည့်တော့ ကျားဟိန်းသံတောင် ကြားလိုက်ရသေးတယ် …”\n“ဟေး … ဟားဟားဟား …”\nကိုမောင်ငြိမ်း ပြောတဲ့စကားကို နားထောင်နေသူအားလုံး တ၀ါးဝါးနဲ့\nပွဲကျနေပါတယ်။ သူ ပြောတဲ့စကားအပေါ် ရယ်မောနေသူတွေကို ကြည့်ပြီး\nကိုမောင်ငြိမ်းရဲ့ စိတ်မရှည်တော့တဲ့ လေသံဟာ တဖြေးဖြေး မြင့်လာ\nပါတယ်။ မိကျော့အကို ကိုမျိုးသိမ်းက ကိုမောင်ငြိမ်းရဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့\nကလေးငယ်တွေကို ဟုတ် မဟုတ် ဆိုတာနဲ့ ပက်သက်ပြီး မေးမြန်းနေ\n“မခင်ဝိုင်း၊ ခင်ဗျား ယောက်ျား ပြေးတာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ တစ်မိသားစုလုံး\nအိပ်ယာက ထပြီး ပြေးလာကြတာလား …”\n“မသိပါဘူးတော်၊ ဒင်းက အသံနက်ကြီးနဲ့ အော်ပြီး ပြေးတော့၊ ကျုပ်တို့\nလည်း အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ သူ့နောက်ကနေ ပြေးလိုက်မိတာ …”\nအိမ်ပြန်ပြီး အိပ်ဖို့ အားလုံးက ဘယ်လို ဖျောင်းဖျဖျောင်းဖျ ကိုမောင်ငြိမ်း\nက လက်မခံပါ။ ကိုမောင်ငြိမ်းတို့ မိသားစုကို သူတို့နေအိမ်ဆီ လိုက်ပို့\nဖို့ လူကြီးအချို့ သွားတော့မယ့်ဆဲဆဲ ရွာတောင်ပိုင်းက ဆူဆူညံညံ\n“ဘာတွေဖြစ်ကြပြန်ပြီလဲ မသိဘူး …”\n“ဒီကောင်တွေ ကာလသားဟင်း ချက်စားပြီး ရန်ဖြစ်နေပုံရတယ် ...”\nသိပ်မကြာခင် သူတို့ဆီကို လက်နှိပ်ဓါတ်မီးရောင် တ၀င်းဝင်းဖြင့် လူကြီး\nလူငယ် အများအပြား ရောက်လာကြပါတယ်။ ဆယ်အိမ်ခေါင်း ရှင်းပြပုံက …\n“အဘစံရေ၊ ဒီကောင် ဖိုးချစ်ပေါ့ ညကြီးမင်းကြီး ကျနော့်အိမ်ရှေ့ကနေ\nတကျော်ကျော် လှမ်းခေါ်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ မေးကြည့်တော့ ညတရေးနိုး\nအပေါ့အပါး သွားဖို့အဆင်း သူ့အိမ်အောက်က နွားပြာကြီးက သူ့ကို\nစကားလှမ်းပြောလို့တဲ့ဗျာ၊ ပထမတော့ ကျနော်တို့လည်း မယုံဘူး၊ သူ့တို့\nခြံထဲလိုက်ကြည့်ပြီး လှည့်အပြန် ဘာကြားလိုက်ရတယ် အောင့်မေ့သလဲ …”\n“မင်းတို့ ညကြီးမိုးချုပ် ငါ့ကို လာနောက်နေတာလား မောင်မြ …”\n“ကိုစံ၊ တော်ကလည်း သူတို့ပြောတဲ့စကားကိုဆုံးအောင် နားထောင်ပါအုံး၊\nဘယ်သူက ညကြီးမင်းကြီး လာနောက်မှာလဲ …”\n“ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ကြားရတာ မဟုတ်ဘူး အရီးရဲ့၊ ကျုပ်တို့မိသားစု\nရော၊ ဖိုးချစ်တို့ တစ်အိမ်လုံးရော၊ ငသိမ်းတို့ပါ ကြားလိုက်ရတာဗျ …”\n“ဟေ့မောင်တွေ ကြည့်လဲ ပြောပါအုံး၊ နွားက လူစကား ပြောပါ့မလား …”\n“နွားပြာကြီးက ဘာတွေ ပြောလဲဗျ …”\n“မောင်မြရေတဲ့ … မင်းအမေ မစောကို ပြောလိုက်ပါကွာ၊ မင်းတို့ရှင်ပြုတုန်း\nက ငွေမလည်လို့ ငါ့ဆီမှာ လာပေါင်ခဲ့တဲ့ နွားလေးကို မောင်ပိုင်စီးမိလို့\nအဲဒီအစွဲအလန်းတွေကြောင့် ငါ အခု နွားဖြစ်နေပြီတဲ့ …”\n“ဟေး … ဟုတ်လား”\n“အဲဒီနွားက အခုထိ လူစကား ဆက်ပြောနေသေးလား …”\n“နံဘေးအိမ်က လူတွေပါ နိုးလာပြီး ထပ်ရောက်လာတော့ မပြော\n“ဖိုးချစ်ဆို အဲဒီနွားကြီးကို ဖက်ပြီး ငိုလိုက်တာဗျာ၊ အဖေ … အဖေ\nဆိုပြီး၊ ကျုပ်လည်း အိမ်မက်များ မက်နေသလားလို့ ကိုယ့်လက်တောင်\nပြန်ကိုက်ကြည့်သေးတယ် … ဒီမှာကြည့် …”\nဆယ်အိမ်ခေါင်း ကိုမြရဲ့ လက်မောင်းပေါ်က အကွင်းလိုက် ပေါ်နေတဲ့ ကိုက်\nရာတွေကို ကြည့်ရင်း ကျန်တဲ့သူအားလုံး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြ\nပါတယ်။ ကြေကွဲဝမ်းနည်းနေတဲ့ ဖိုးချစ်တို့ မိသားစုကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကုတ်\nရုံမှတပါး အားပေးစကားတွေ ထွက်မလာကြ။ စိတ်ပုတီးကြီး လည်မှာ\nဆွဲထားတဲ့ အဘစံကတော့ အိမ်နောက်ဖေးမှာ ချောက်ကမ်းပါးကြီး တွေ့\nခဲ့တဲ့ ကိုမောင်ငြိမ်းတို့ မိသားစုကို အရင်ဆုံး လိုက်ပြန်ပို့ပေးရမလား၊ လူ\nစကားပြောတဲ့ နွားပိုင်ရှင် ကိုဖိုးချစ်တို့ကို အရင် ဖျောင်းဖျပေးရမလားဖြင့်\nကိုမျိုးသိမ်းနှင့် မိကျော့တို့ မောင်နှမ အပါအ၀င် သူတို့အားလုံး\nတနေကုန်အောင် ရွာအနှံ သွားနေမိပါတယ်။ တစ်ရွာလုံးလည်း သတင်းထူး\nတွေ အတင်းထူးတွေကို ကိုယ်စီကိုယ်ငှ သယ်ဆောင်ပြီး ဟိုအိမ်ဖက် သွား\nကြည့်လိုက် ဒီအိမ်ဖက် သွားကြည့်လိုက်နဲ့ စည်းကား နေပါတယ်။ စိုးထိုက်\nတစ်ယောက်ကတော့ ကိုမောင်ငြိမ်းတို့ အိမ်နောက်ဖေးက စိုက်ခင်းတွေကြား\n“ညက ဒီနေရာမှာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး ဖြစ်သွားပြီး ကိုမောင်ငြိမ်းတို့ အိမ်လည်း\nချောက်ကမ်းပါးထိပ်က အိမ်လေး ဖြစ်သွားတယ်လို့ ညတုန်းက ပြောကြ\nတယ်၊ ချောက်ကမ်းပါးကြီးဖြစ်ဖို့ လူမပြောနဲ့ စက်နဲ့တူးမယ်ဆိုရင်တောင်\nလတွေ နှစ်တွေနဲ့ချီပြီး တူးရမှာ …”\n(ကိုမျိုးသိမ်း) အရက်ကြောင် ကြောင်ပြီး လျှောက်ပြောတာပဲ ဖြစ်မှာပါ …။\n(ကိုထွန်းကြိုင်) ရွာက ဥက္ကဋ္ဌကို မြို့တက်ခေါ်တဲ့ ကိုထွန်းရွှေတို့ ကိုတင်စန်း\nတို့လည်း ပြန်မလာကြသေးဘူး၊ မြန်မြန် ပြန်လာရင် ကောင်းမယ် …။\n(မိကျော့) ကိုထွန်းကြိုင်ကြီးက ရွာဥက္ကဋ္ဌကို ရွာကိစ္စအတွက် ပြန်လာ\nစေချင်တာလား၊ မြို့က အလည်ရောက်နေတဲ့ ချစ်တီးပေါက်စတို့\nစီးပွားရေးအတွက် ပြန်လာစေချင်တာလား … ။\n(စိုးထိုက်) ကျနော်က ချစ်တီးလောက်တော့ အသား မမဲပါဘူးဗျာ …။\n(အားလုံး) ဟားဟားဟား ….။\n“ကိုတင်စန်းတို့ ပြန်ရောက်နေပြီ၊ အခု ရွာဦးကျောင်းက အဘဖိုးဆောင်\nက တစ်ရွာလုံးကို အစည်းအဝေးခေါ်တယ်ဗျို့ …”\nဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ရွာထိပ်က ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းဆီ သူ့ထက်ငါ\n“ဥက္ကဋ္ဌ၊ မြို့ပေါ်က အလှူအိမ်ကနေ သူ့အသိတွေနဲ့ ဘယ်လဲမသိဘူး\nတစ်ညအိပ် နှစ်ညအိပ်လောက် သွားနေတဲ့တယ်တဲ့ဗျာ …”\n“ဘကြီးရွှေကတော့ ဒီဆို ဟိုရောက်တဲ့ အကျင့်က မပျောက်သေးဘူး …”\n“မင်းတို့ ဆရာတော်ဆီမှာရော မလျှောက်ခဲ့ဘူးလား …”\n“လျှောက်ခဲ့ပါ့ဗျာ၊ မြို့ပေါ်မှာ သိမ်ထပ်တဲ့ အလှူရှိနေလို့ အလှူပြီးတာနဲ့\nပြန်ကြွခဲ့မယ်တဲ့၊ ရွာမှာ အခင်းအကြီးအငယ်ရှိရင် မောင်စံ(အဘစံ) ကို\nမေးမြန်း တိုင်ပင်လို့ ဆရာတော်က မိန့်လိုက်တယ် …”\n“အဘဖိုးဆောင်၊ ညက အော်သံတွေ ကြားရသေးလား …”\n“မနေ့ညက ကိုရင်တွေနဲ့အတူ ကျက်သရေခန်းထဲ သွားအိပ်နေလို့\nဘာသံမှတော့ မကြားမိဘူး …”\nPosted by ကိုအောင် at 14:17 17 comments\n“ကိုယ်ကျင့်တရားကို လေးစားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည် အောင်ပွဲကိုလည်း\nသိက္ခာရှိသော နည်းဖြင့်သာ ရယူရသည်။ သိမ်ဖျင်းယုတ်ညံ့သော\nနည်းလမ်းမျိုး ကိုကား မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်ရန် အတွက်ပင်\nအသုံး မပြုသင့်” ----- ဆာတိုးရီးယပ်(စ) (Sertorius ဘီစီ ၁ရာစု)\nဒီနေ့ရာသီဥတုလေးက အတော်နေလို့ထိုင်လို့ကောင်းနေတယ်၊ မပူလွန်းမအေး\nလွန်း အနေထား၊ အညာမြေမှာ ဒီလိုအနေထားမျိုးကို လူတော်တော်များများ\nနှစ်ခြိုက်ကြတယ်၊ တခါတရံ မိုးနံ့လေးတွေပြေးနေတယ်၊နေလည်းမပူ ၊ မိုး\nကလည်း အအုံ့ကြီးမဟုတ်၊ တခါတရံမိုး ဖွားလေးများ ရွာချလာတတ်တယ်၊\nရုတ်တရက်နာရီကိုကြည့်လိုက်မှ ဒီအချိန်ဆို ကျနော့် လူတွေ အမှတ်တရ\nလဘက်ရည်ဆိုင်မှာ စုံနေရော့မယ်၊ အကျီကို ကပျာကယာလည်းလိုက်ပြီး\nခပ်သုတ်သုတ်လေးထွက်လာခဲ့တယ်၊ လမ်းထိပ်ရောက်တော့ မဆုံ ချင်တဲ့\nလူတယောက်နဲ့လာဆုံဖြစ်ပြန်ပြီ ၊ ဘာလုပ်နေကြတာလည်းမသိ ကျနော့်\nဦးလေး အိမ်ထဲက ကောင်လေး၊ကောင်မလေး ၅ ယောက်လောက်နဲ့\nကျနော့် ငယ်သူငယ်ချင်း အောင်နိုင်---ထွက်လာတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်၊\nသူက မြို့နယ် ပြည်ခိုင်ဖြိုး( ကြံ့ဖွတ် ) အဖွဲ့က အတွင်းရေးမှုး ကျနော်နဲ့\nဆယ်တန်းအထိသူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ဘူးတယ်၊ ၈၈ လူထုအရေးတော်ပုံကြီးဖြစ်တော့\nကျနော်တို့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ အတူ သမဂ္ဂမှာတက်တက်ကြွကြွပါဝင်ခဲ့ဘူး\nသူ၊ မှတ်မိတဲ့ တချက်က လူထုဟောပြောပွဲတခုမှာ-- ဒီမိုကရေစီရသည်အထိ\nကျနော့်ဘ၀ကို ပေးဆပ်သွားပါမယ်ဆိုတာကတိပြုပါတယ်တို့၊ ကျောင်းသား\nသမဂ္ဂဆိုတာ ကျနော့်ရဲ့ နှလုံးသည်းပွတ်ပါတို့ပြောဆိုခဲ့ဘူးသူ၊ အော် --\nခုတော့လည်း တိုက်ပုံအကျီ အဖြူတကားကား၊ရင်ဘတ်မှာ ခြင်္သေ့တံဆိပ်\nရင်ထိုးကြီးက ကြွားကြွားဝံ့ဝံ့နဲ့၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂဆိုတာ သူပုန်တွေ စုဝေး\nထားတဲ့ တရားမ၀င် အဖွဲ့အစည်းတခုပါလို့ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် ဟစ်ကြွေး\nနေလေရဲ့၊အာဏာရှင်စနစ်ကို နောက်ဆုံးထွက်သက်ထိ တိုက်ပွဲဝင်ပါမယ်လို့\nကျနော့်ဦးလေးဆိုသူကလည်း ငွေသာရမယ်ဆို ဘယ်လိုကိုယ်ကျင့်တရား\nကိုမဆိုချိုးဖောက်ဘို့ဝန်မလေးတတ်သူ၊ သူ့အိမ်ထဲက ထွက်လာတာကို\nမြင်လိုက်ရတော့ ဂွင်တခုခုဖန်နေပြီဆိုတာ မမေးပဲနဲ့သဘောပေါက်နေပြီး\n“ဘုန်းကြီးရူးနဲ့ရေဒီယိုပျက် ” ဆိုတဲ့စကားလိုပဲ၊ ဟုတ်တယ် ဘုန်းကြီးရူးက\nရေဒီယိုပျက်ကိုမှသွားတွေ့ဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင် ဒုက္ခရောက်တော့တာပဲ။\nကျနော်လည်းမကောင်းတတ်လို့ ပြုံပြီးတချက်နှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း မြန်မြန်\nအဲဒီနားကခွာလာခဲ့ရတယ်။ အမှတ်တရ လဘက်ရည်ဆိုင်ကိုရောက်တော့\nကိုယ့်လူတွေက လူစုံတက်စုံရောက်နေကြပြီ အားလုံးက ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ရင်း\nအပြုံးတွေကိုယ်ဆီနဲ့ ကျနော်ကလည်းပြန်ပြုံးပြီးနှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း ၀ိုင်း\nထိုင်လိုက်တယ်၊ ဒီတခါအပြုံးကတော့ ရင်ထဲအသဲထဲက နှစ်နှစ်ကာကာ\n“ ဒီနေ့ ဟိုရက်က ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ဟာရဲ့အဆက်ကိုဆက်သွားချင်တယ် ”\nငြိမ်သွားကြတယ်။ ကျနော်လည်းပြီးခဲ့တဲ့နေ့ကဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာ\n“ အာဏာရှင်စနစ်မှာ ဘုရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊တပါတီအာဏာရှင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ပစ္စည်းမဲ့\nအာဏာရှင်ပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပိုင်ခွင့်အ၀၀ကို တဦးတယောက် ဒါမှမဟုတ် တစုတဖွဲ့၊\nတပါတီပေါ်မှာ စုပုံထားတယ်.. သူတို့က ထင်ရာစိုင်းလုပ်ခြင်ရာလုပ်တယ်..\nအာဏာကို ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်တာတို့.. ခွဲဝေကျင့်သုံးတာတို့ဆိုတာမရှိ\nဘူး.. ဒီမိုကရေစီစနစ်နဲ့ ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးဆန့်ကျင် ဘက်ပဲ .. ဒီမိုကရေစီဟာ\nခဲ့တယ် .. ဟိုနေ့က ငါရှင်းပြခဲ့သလိုပဲ.. ဒီမိုကရေစီဆိုတာကိုက ပြည်သူ့အာဏာ ပြည်သူအုပ်ချုပ်ရေး…အာဏာကိုပြည်သူကပိုင်စိုးတယ်.. အာဏာရှင်မှာက\nအာဏာကို လက်တဆုတ်စာ လူတစု၊ လူတယောက်က ချုပ်ကိုင်ထားတယ် ”\n“ အကို ဟိုနေ့ကရှင်းပြခဲ့တဲ့အထဲက တိုက်ရိုက်ဒီမိုကရေစီဆိုတာကို ထပ်ရှင်း\n“ အေသင်မြို့မှာ စတင်အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ရှေးဦး ဒီမိုကရေစီမှာတော့ မြို့သား\n( ပြည်သူတွေ ) ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်တဲ့ စနစ်ကို ကျင့်သုံးတယ်…\nတဦးတည်းပိုင်တဲ့ အာဏာဆိုတာမရှိဘူး….ပြည်သူအားလုံး မြို့လယ် လဟာပြင်\nဈေးမှာစုရုံးကြပြီး လုပ်ဆောင်ရမဲ့ ကိစ္စအ၀၀ကိုဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြတယ်.. အများစုဆန္ဒနဲ့အညီအတည်ပြုဆုံးဖြတ်..လုပ်ဆောင်ကြတယ်.. တဦးတယောက်၊\nတစုတဖွဲ့ဆီကို အာဏာပေးအပ်ထားတယ်ဆိုတာမရှိသေးဘူး.. ဒီနေ့ခေတ်မှာ\nတော့ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ကန်တုံဒေသ ဆိုတာမှာ ကျင့်သုံးစဲပဲ.. နောက်တခါကွာ\nသေးငယ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း၊ဒေသအတွင်းမှာတော့ တိုက်ရိုက် ဒီမိုကရေစီကို\nကျင့်သုံးကြတာပေါ့ ” ဆိုတော့ ထက်အောင် က……..\n“ ကျနော် ဆယ်တန်းနှစ်က မှတ်မိသေးတယ် အကိုရ .. အတန်းထဲမှာ နှုတ်ဆက်\nပွဲလုပ်မယ်လုပ်တော့ စုပေါင်းပြီး ဘာချက်မယ်ညာချက်မယ်ဆို ဆွေးနွေးကြတယ်..\nကျနော်တို့အတန်းပိုင် ဆရာကြီးကလည်း ဒီမိုကရေစီသမားလားမသိဘူး..\nအဲဒီမှာ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲချက်ချင်တဲ့ အုပ်စုနဲ့ မုန့်ဟင်းခါးချက်ချင်တဲ့အုပ်စု\nဆိုပေါ်လာတယ်.. သူအုပ်စုအလိုက်ပေါ့ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲသမားကလည်း\nသူ့ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲက ဘယ်လိုကောင်းကြောင်း… အကုန်ကျ ဘယ်လိုသက်သာ\nပျော်စရာလည်း ကောင်းပေါ့ဗျာ.. အဲဒါ ဆရာကြီးက ပထမစပြီး ကျေညာတယ်…\nကြတယ်…. အဲဒါကိုရေတယ်..ပြီးတော့ တခါမှတ်ထားတယ်..မုန့်ဟင်းခါးချက်မဲ့\nအဲဒီနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ရေတွက်လိုက်တော့ မုန့်ဟင်းခါးချက်ချင်တဲ့ အုပ်စုက\n“ အဲဒါ.. ဒီမိုကရေစီပေါ့.. တနည်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက်ဒီမိုကရေစီအမျိုးစားပေါ့ ”\n“ ငါတို့ကြတော့ ဒီလိုကွ…. တို့အတန်းထဲမှာ အတန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ်\nအဲဒါမျိုးကိုကြဘယ်လိုခေါ်နိုင်မလည်း အကို..” စန်းမောင်က ကျနော့်\n“ ဒါက ကိုယ်စားပြု ဒီမိုကရေစီအမျိုးစားပေါ့…မင်းအတန်းထဲမှာရှိတဲ့\nကျောင်းသားတွေက မင်းကို အတန်းကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်ရွေးလိုက်တော့\nမင်းက အဲဒီကျောင်းသားတွေကို ကိုယ်စားပြုပေးရတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သွား\nတယ်လေ…အဲဒီအတန်းခန်းဆောင်တွေက မှနောက်တခါ ကျောင်းကောင်စီ\nအတွင်းရေးမှုး တယောက်ကို ထပ်ရွှေးပေးရတာဟာ ကိုယ်စားပြုဒီမိုကရေစီ\nအမျိုးစား….ဒီနေ့ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ကျင့်သုံးတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာကျင့်သုံးတဲ့ ပုံစံပေါ့…\nမဲဆန္ဒနယ်အသီးသီးကနေ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို လူထုက ရွှေးချယ်ပေးရတယ်\nလေ..အဲဒီကိုယ်စားလှယ်တွေကမှတခါ လူထု အကျိုးစီးပွားတွေကို ပြန်အကောင်ထည်\nဖော်ပေးရတယ်… မင်းတို့စိတ်ထဲမှာစွဲမြဲသွားစေဖို့ ဒီမိုကရေစီအဓိပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်\nကို ထပ်ပြောပြခြင်တယ်…ဒီမိုကရေစီဆိုတာ… ပြည်သူလူထု၏သဘောတူညီ\nချက်ဖြင့် အုပ်ချုပ်သည့်အစိုးရ၊ အမြင့်ဆုံးအာဏာဟာ ပြည်သူလူထုလက်ထဲမှာ\nပဲတည်ရှိရမယ်ဆိုတဲ့ အစိုးရစနစ်ကို ခေါ်တယ် ” ကျနော်စကားအဆုံးမှာ\nလဘက်ရည်ခွက်ထဲမှာကျန်နေတဲ့ အကျန်လေးကို တကျိုက်ထဲ သောက်လိုက်ရင်း\nက မျက်လုံးတချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်တော့ ဆိုင်ထဲကို ရအဖ ( ရပ်ကွက်အေးချမ်း\nသာယာရေးနဲ့ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ ) ၀င်တချို့ဝင်လာတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။\nအဲဒီထဲက တယောက်က ကျနော့်ကိုပြုံးပြနှုတ်ဆက်ရင်း သူတို့အစုလေးနဲ့\nသူတို့ဘာတွေစတင်ဆွေးနွေးနေကြလည်းမသိ…. ကျနော်ကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်\nခဲ့တဲ့ ရအဖ တယောက်က တချိန်က သူလည်း ၈၈ အရေးတော်ပုံကြီးမှာ\nတက်ကြွစွာပါဝင်လှုတ်ရှားခဲ့သူ..ခုတော့ ကျနော်တို့ကိုတောင်ခေါ်ရ ပြောရ…\nနှုတ်ဆက်ရမှာ ကြောက်ရွံ့နေပုံရတယ်။ ကျနော်နားလည်ပေးလိုက်ပါတယ်၊\nပြီးခဲ့တဲ့သတင်းပါတ်က ရပ်ကွက်ကလူတွေဆင့်ခေါ်ပြီး ရပ်ကွက်အလယ်\nက ပင်မလမ်းကြီးကိုပြင်ဘို့ အလှုငွေ မထဲ့မနေရတောင်းခံခဲ့တယ် ရပ်ကွက်တွင်း\nက ပြည်သူတွေက အဲသလောက် ငွေကြေးကိုထဲ့ဝင်ဘို့မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို\nပြန်လှန်စောဒက တက်ကြတော့ ရအဖ ဥက္ကဌ လုပ်တဲ့သူက အထက်အမိန့်ရဆို\nမဖြစ်မနေ ထဲ့ဝင်ရမယ်လို့ အမိန့်မပေးရုံတမယ်သတ်မှတ်ခဲ့တယ်၊ လူထုခမြာ\nဘာပြန်ပြောရဲရှာမလည်း သူတို့ကခြောက်လှန့်ထားတော့ ကြောက်ကြတာပေါ့၊\nအဲဒီအစည်းဝေးမှာ ကျနော်ကသူတို့ကိုမေးခွန်းတခုမေးခဲ့တယ်၊ ကျနော်တို့\nပြည်သူလူထုအနေနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့လမ်းတခုကို အလိုရှိတာအမှန်ပါ ဒါပေမဲ့\nဒီလောက်ငွေကြေး ထည့်ဝင်ဖို့ဆိုတာ ကျနော်တို့လူထုအဖို့ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး\nဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဥက္ကဌ အနေနဲ့ အထက်အဆင့်ဆင့်ကိုတင်ပြသင့်တယ်\nနောက်တခါ ဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေကိုလုပ်ဘို့ဆိုတာ အစိုးရမှာပဲတာဝန်ရှိတယ်\n“ ဒါကတော့ဗျာ အထက်လူကြီးတွေက ဖြူဆို ကျနော်တို့က ဖြူရမှာပဲ…\nမဲဆိုမဲရမှာပဲ ” တဲ့ ……………\nကျနော်က သူတို့ကိုတွေ့ခါမှ သတိရပြီး အဲဒီ့အကြောင်းလေးကို ကျနော်တို့\nလဘက်ရည်ဝိုင်းမှာ ခပ်တိုးတိုးရှင်းပြမိလိုက်တယ်။ နားထောင်နေတဲ့\n“ဒါ အာဏာရှင်စနစ်ရဲ့ အင်မတန်မှ ခါးသီးလှတဲ့.. အဖြစ်ဆိုးတွေပေါ့အကိုရာ…\nဒီမိုကရေစီ အစိုးရဆို ဒါမျိုးလုပ်လို့ဘယ်ရမလည်း.. လုပ်ကြည့်ပါလား…\nနောက်တခါ မဲအရွှေးခံရင် သူတို့လိုလူမျိုးဘယ်တော့မှမဲပေးမှာမဟုတ်ဘူး..\n“ သိပ်မှန်တာပေါ့ ” ထက်အောင်က ကြားထဲမှဖြတ်ပြီးဝင်ရောက်ထောက်ခံရင်း…\n“ ကျနော်ကြားဘူးတဲ့.. ဖြစ်ရပ်လေးတခုပြောခြင်သေးတယ်ဗျ ” သူကပြုံးဖြီးဖြီးကြီး\n“ တခါက စစ်တပ်က အရာရှိလုပ်တဲ့သူ တစ်ယောက်က သူတို့တပ်ရံပုံငွေအတွက်\nဆို မွေးမြူရေး လုပ်ငန်းတခုလုပ်တယ်လေ..တနေ့ သူ့မွေးမြူရေးခြံတွေကို\nရဲဘော်က အရာရှိလုပ်သူကို ဆီးကြိုအလေးပြုရင်း..မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတွေ\nကို လိုက်လံရှင်းလင်းပြသတယ်…အရာရှိလုပ်သူကလည်း ခေါင်းလေးတငြိမ့်ငြိမ့်\n“ အခု ၀က်တွေမွေးထားတာနော် ” ၀က်တွေကိုမြင်နေရက်သားနဲ့ ရဲဘော်ကို\nလှမ်းမေးလိုက်တယ်…..ရဲဘော်လုပ်သူကလည်း ချက်ခြင်း သတိကောက်ဆွဲတဲ့ပြီး…\n“ ဟုတ်..ဗိုလ်မှုး..၀က်တွေပါ ” အရာရှိလုပ်သူက ၀က်တွေနားကိုကပ်သွားပြီး\n“ ဟုတ်..ဗိုလ်မှုး ၀က်မတွေပါ ” တခါ ရဲဘော်လုပ်သူက အရာရှိလုပ်သူရဲ့စကား\nကို သတိဆွဲပြီးပြန်ဖြေလိုက်ပြန်တယ်..အရာရှိလုပ်သူက ၀က်တွေကို ကြည့်ရင်း..\n“ ဟာ…ဘယ်ကလာ..၀က်မတွေရမလည်း..သေသေချာချာကြည့်မှ ၀က်ထီးတွေ\nပဲကွ ” ဆိုတော့\n“ ဟုတ်..ဗိုလ်မှုး..၀က်ထီးတွေပါ… ” အရာရှိလုပ်သူက ရဲဘော်ကို မကျေနပ်တဲ့\n“မင်း ဟာကလည်းကွာ.. ငါဘာပြောပြော ဖော်လို ( follow ) ပဲလိုက်နေတော့\nတာပဲ ” လို့ ဆိုတော့ ရဲဘော်ကချက်ခြင်းပဲ သတိပြန်ဆွဲတဲ့ပြီး….\n“ ဟုတ်..ဗိုလ်မှုး … ဖော်လို ( follow ) ပါ ဗိုလ်မှုး ”\nအားလုံးဝါးကနဲ ပွဲကျသွားကြတယ်။ဘေးခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ထိုင်နေကြတဲ့\nရအဖ တွေက မလုံမလဲ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေနဲ့လှည့်ကြည့်ပြီး ကုတ်ကုတ်…\nကုတ်ကုတ်နဲ့ပဲ ခေါင်းခြင်းဆိုင် ဘာတွေပြောနေလည်းမသိ၊ ရီသံတွေစဲသွားမှ\n“ထက်အောင် ပြောလိုက်တာ.. ဒီနေ့ စစ်အာဏာရှင်နဲ့ လက်ပါးစေတွေကို\n“ ရည်ညွန်းတာမဟုတ်ဘူး အကိုရ.. ကျနော်က ဒီအတိုင်းဖြစ်နေတာလို့တောင်\nရဲရဲပြောခြင်တယ် ” ထက်အောင် စကားအဆုံးမှာ စန်းမောင်က လက်မကို\nအသာလေးဖွက်ပြီး ရအဖ တွေဘက်ထိုးညွှန်ပြလိုက်တော့.. ထက်အောင်က\nသွားစမ်းပါ ဆိုတယ့် စိတ်ကုန်ခန်းသွားတဲ့ပုံစံနဲ့ မျက်နှာကိုရှုံတွ လုပ်ပြနေ\n“အဲဒီအချိန်က.. အေသင်က စတင်ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ဒီမိုကရေစီ အတွေးအခေါ်\nက တဖြေးဖြေးနဲ့ မြို့ပြနိုင်ငံတွေဆီကူးသွားခဲ့တယ်.. မြို့ပြနိုင်ငံဆိုတာ…မြို့\nတမြို့ခြင်းဆီက..နိုင်ငံလိုဖြစ်နေတာ…အခု မင်းတို့တွေ့နေ သိနေရတဲ့ နိုင်ငံ\nတွေလို အကြီးကြီးတွေမဟုတ်သေးဘူးပေါ့ကွာ..ဒီမိုကရေစီသက်တမ်း ကလည်း\nနုသေးတော့ အခက်ခဲတွေအမျိုးမျိုးနဲ့တော့ကြုံတွေ့ရတာပေါ့…. လိုအပ်ချက်\nတွေလည်း အများကြီးပေါ့.. စစခြင်းမှာတော့ .. ဒီမိုကရေစီ စနစ်ကို.. တိုက်ရိုက်\nဒီမိုကရေစီ စနစ်နဲ့ပဲသွားခဲ့တာ..နောက်တခါ မဲပေးရွှေးချယ်တဲ့ အခါမှာလည်း\nပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်မှုရှိမှတို့ မိန်းမတွေဆို မဲပေးပိုင်ခွင့်ကိုကန့်သတ်ထားတာတို့\nအဲသလိုတွေ……..အခုခေတ် အောင်မြင်နေတဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်ကြီး\nတွေ ထူထောင်နိုင်ဘို့ အတွေ့အကြုံတွေ ၊ သင်ခန်းစာတွေ အများကြီး\n“ ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာလည်း ဒီမိုကရေစီ ကာလတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့\nဘူးတယ်လို့ကြားဘူးတယ်.. အဲဒါ ဘယ်တုန်းကလည်း အကို ”\n“လွတ်လပ်ရေးရပြီးစအချိန်လောက်ကပေါ့ ( ၁၉၄၈ ကနေ ၁၉၆၂ ထိပဲ)\nသိပ်ကြာကြာ မခံလိုက်ပါဘူးကွာ… ဆယ်လေးနှစ် သက်တမ်းပဲရှိသေးတယ်…\n“ကျနော်တို့ အဲဒီ သမိုင်းကြောင်းတွေကိုလည်း သိချင်တယ် အကိုရာ …\nတကယ်တော့ ကျနော်တို့ တကယ်ကိုသိထားသင့်တဲ့ အရာတွေပါ ”\nကျနော် လူငယ်တွေကို တော်တော်သနားသွားတယ်။ စစ်အာဏာရှင်\nအဆက်ဆက်ဟာ မှန်ကန်တဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ရိုက်ချိုးပြီး သူတို့ရဲ့\nဘုန်းတော်ဘွဲ့တွေကလွဲလို့ ဘာမှမှန်မှန်ကန်ကန် ဖော်ထုတ်ဖွင့်မပေးခဲ့ပါဘူး၊\nဒါကလည်း နိုင်ငံရေးသားကြောဖြတ်နည်းတမျိုးပါ၊ ကျနော်တို့တတွေတောင်မှ\n၈၈ အရေးတော်ပုံကြီးကမွေးဖွားပေးလိုက်လို့ နိုင်ငံရေးကို သိခွင့်လေ့လာခွင့်\nရခဲ့တာကိုး၊ အကယ်လို့များ ၈၈ အရေးတော်ပုံကြီးသာ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ဘူး\nဆိုရင် ကျနော်လည်း သူတို့နဲ့ ဘာမှမထူး ဘာကိုမှသိခွင့်မရ၊ သိဖို့ကိုလည်း\n“ငါ အခု..ဒီမိုကရေစီရဲ့အခြေခံလေး အစပျိုးပေးနေတဲ့အချိန်မှာပဲ…နိုင်ငံရေး\nဆိုတာ ဘာလည်း…တို့နိုင်ငံရဲ့သမိုင်းဖြစ်စဉ်လေးကိုလည်း အကျဉ်းချုံးပြောပြ\nချင်သေးသကွ ..ဒါတွေကို ငါဆက်ပြောသွားပေးပါ့မယ်..”\n“ကောင်းတာပေါ့ အကိုရာ အထူးသဖြင့် ၈၈ နောက်ပိုင်းမှာမွေးလာတဲ့\nလူငယ်တွေတချို့က ကျနော်တို့ကို အဲဒီသမိုင်းကြောင်းတွေမေးတာတောင်\nကျနော်တို့မဖြေနိုင်ဘူး.. ကျနော်တို့လည်း ကောင်းကောင်းမှမသိကြတာ\nကျနော်ဆို ၈၈ တုန်းက ငါးတန်းကျောင်းသားပဲရှိသေးတာ ဘာမှ\nကျန်တာဘာမှမသိဘူး..ကျနော်က အဲဒီတုန်းက ပျော်နေတာဗျ… စိတ်ထဲ\nမှာတော့ ရေးတေးတေးပါပဲ… ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က ဘာမှန်းမသိတော့\nနောက်မျိုးဆက်တွေကိုရှင်းပြဘို့ဆိုတာက ခက်တယ်ဗျ ” ထက်အောင်က\n“စကားလမ်းကြောင်းလွဲသွားမှာစိုးတယ်….ငါ ပြောလက်စ ဒီမိုကရေစီ အကြောင်း\nလေး ခရီးဆက်ခြင်သေးတယ်ကွ..ဒီလို..ဒီမိုကရေစီဆိုတဲ့တော်လှန်တဲ့ အတွေး\nအခေါ်တရပ်က နေရာအနှံ့ဒေသအနှံ့ကိုပြန့်သွားပြီး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြ\nတယ်….ပဒေသရာဇ် အာဏာရှင်ကနေ... ပြည်သူ့အာဏာ ပိုင်စိုးလာတာပေါ့\nကွာ… နှစ်ကာလတွေကျော်ဖြတ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီမိုကရေစီသဘော\nတရားကို ကောင်းသထက်ကောင်းအောင် မွန်းမံပြင်ဆင် ကျင့်သုံး လာရင်း…\n“အကို ကျနော် သိပ်မရှင်းဘူးဖြစ်နေတယ်…ဘယ်လို နိုင်ငံရေးအယူအဆ\n“လူဦးရေနည်းနည်းလေးအခြေနေမှာ ကိစ္စသိပ်မရှိလှပေမဲ့ နိုင်ငံတနိုင်ငံလို တည်ရှိနေတဲ့ဒေသကြီးမျိုးမှာကြ..အယူအဆတွေက လိုလာပြီလေ…လူထုက\nဒီမိုကရေစီနဲ့ ကိုယ်စားပြု အုပ်ချုပ်သူများကို ပြည်သူလူထုကိုယ်စား\nအယူအဆတွေနဲ့ လူထုကို စီမံမှာလည်းဆိုတဲ့ ပြသနာအပေါ်မှာအခြေခံရင်း\nက…နိုင်ငံရေး အယူအဆတွေပေါ်ထွန်းလာခဲ့တယ်..ဒီနေ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ\nအထင်ရှားဆုံး နိုင်ငံရေးအယူအဆကို ပြောပါဆိုရင်တော့ လက်ယာလို့\nခေါ်တဲ့ ( အရင်းရှင်စနစ်ကို အခြေခံတဲ့ နိုင်ငံရေးဝါဒနဲ့ ) လက်ဝဲ လို့ခေါ်တဲ့\n( ဆိုရှယ်လစ်၊ ကွန်မြူနစ်ကို အခြေခံတဲ့ နိုင်ငံရေးဝါဒတွေကတော့ အထင်ရှား\nဆုံးနဲ့ ယနေ့အထိ ဂယက်တွေရိုက်ခပ်ဆဲပဲပေါ့…..” ကျနော့် စကားအဆုံးမှာ\nလိုက်ရတော့ ကျနော်လည်းပြောရတာ အားရှိလာတယ်…။\n“ဒီအယူအဆတွေ အကြောင်းလည်း မင်းတို့ တီးမိ ခပ်မိအောင် ငါရှင်းပြ\nပေးပါဦးမယ်…ငါပြောခဲ့တာတွေမှာ ရှုပ်ထွေး သွားနိုင်တာတွေများ ပါသွား\n“မပါ ပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ သိခြင်တာတွေတော့များလာတယ် ” စန်းမောင်က\nဒီနေ့ ကျင့်သုံးနေတဲ့ ဒီမိုကရေစီဟာ ဘာနဲ့တူသလည်းဆိုတော့... အင်ဂျင်စက်\nတစ်လုံးလိုပဲကွ…. အင်ဂျင်စက်ဆိုတာ သူချည်းဘာမှသုံးလို့ ရတာ\nကားအင်ဂျင်ပေါ့၊ လေယာဉ်နဲ့တွဲလိုက်တော့လေယာဉ်အင်ဂျင်ပေါ့ ၊ သူရဲ့\nပကတိ အရှိတရား အင်ဂျင်ဆိုတဲ့ အရာကို ပေါင်းစပ်တန်ဘိုးတွေနဲ့ တွဲလိုက်\nရင်းက အမျိုးမျိုးသော ပြောင်းလည်းမှု့တွေတော့ရှိတာပေါ့..ထိုနည်းတူစွာ\nပဲ.. ဒီမိုကရေစီကိုလည်း ပေါင်းစပ်တန်ဘိုးဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံရေးအယူအဆတွေ\nနဲ့တွဲဘက်သုံးကြတယ်…ဒီမိုကရေစီကို လက်ဝဲ၊လက်ယာ အယူအဆတွေနဲ့\nတွဲသုံးကြတယ်….လက်ယာအယူအဆဖြစ်တဲ့ အရင်းရှင် နဲ့တွဲစပ်ပြီးတော့\nအရင်းရှင်ဒီမိုကရေစီ ( နောက်ပိုင်းမှာတော့ ခေတ်မှီတဲ့ အတွေးအခေါ်\nဖြစ်တည်လာတဲ့ လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီ တနည်းအားဖြင့် လွတ်လပ်တဲ့\nဒီမိုကရေစီ နောက်တခုက လက်ဝဲအယူအဆဖြစ်တဲ့ ဆိုရှယ်လစ်၊ ကွန်မြူနစ်\n၀ါဒတွေနဲ့ပေါင်းစပ်ပြီးတော့ ဆိုရှယ်လစ်ဒီမိုကရေစီ နောက် ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီ\n(ကွန်မြူနစ်ဝါဒနဲ့ ဒီမိုကရေစီကိုပေါင်းစပ်ထားတာ ) ဒါပေမဲ့လည်း ငါလေ့လာ\nမိသလောက် လက်ဝဲ၀ါဒမှာ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ နာမည်ခံ အရောင်ပြ\nရှယ် တွေပါပဲ ”\n“ မင်းတို့ အတိုင်းတာတခုထိနားလည်သွားမယ်ဆို ငါကျေနပ်ပါတယ်…\nမိတယ်ကွ….သူ ကဗျာရေးတဲ့ အခါ အခက်ဆုံးက ကလေးကဗျာရေးရ\nတာပဲတဲ့ ….. ငါဆိုလိုတာက မင်းတို့ကို ကလေးလို့ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး..\nရှင်းတယ်၊ အတွေးရှင်းတယ်..သူတို့ရဲ့လက်ခံနိုင်မှု့စွမ်းအားက သိပ်မမြင့်\nသေးဘူး..အဲဒီလို အခြေနေမျိုးမှာ ရှောရှောရှုရှု ခေါင်းထဲကိုဝင်သွားဖို့\n“ အကိုလည်း အချိန်ပေးရတာ တော်တော်ကြာသွားပြီ.. နောက်နေ့မှပဲ…\nစန်းမောင် ကပြောပြောဆိုဆို အိပ်ကပ်ထဲကပိုက်ဆံကိုဆွဲထုတ်ရင်းက…\nပိုက်ဆံတွေကိုရေဟန်ပြုပြီး တုန်တုန် တုန်တုန်လုပ်ပြနေတော့ ကျနော်တို့\n(အပိုင်း ( ၃ ) ဆက်ပါဦးမည်။)\nPosted by ကိုအောင် at 10:54 1 comments\nယခင် အပိုင်း(၁)မှ အဆက် ….\nPosted by ကိုအောင် at 19:02 11 comments\nနှစ်ကာလ အပိုင်းအခြား တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာတိုင်း\nမင်္ဂလာရှိသော နှစ်ပါလို့ ဆုတွေတောင်း၊ မင်္ဂလာအပေါင်း\nနှင့် ပြည့်စုံပါစေ၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနေအထားတွေ\nရရှိပါစေ၊ ဒီထက် တိုးတက်အောင်မြင်သော ခြေလှမ်းတွေ\nရရှိဖို့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မယ်လို့ ကြွေးကြော်ကြပါတယ်။\n၂၀၁၁ ခုနှစ်ဟာ ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၀ တွေထက် ပိုမိုပြီး သက်တောင့်\nသက်သာ ဖြစ်စေမယ့် သက္ကရာဇ် တစ်ခု ဖြစ်မယ်လို့ ဒီစာကို\nရေးတဲ့ ကျနော့်အနေနဲ့တော့ လုံးဝ မထင်ပါဘူး။ ၂၀၁၁ နှစ်ထဲမှာ\nရှင်သန်ရမယ့် လူသားဟာ ယခင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တွေထဲက\nလူသားထက် အခက်အခဲပိုင်းဆိုင်ရာ ယှဉ်ပြိုင်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ များ မလာ\nရင်တောင် နည်းနည်းလေးမှ လျှော့နည်းစေမယ့် အနေအထား\nလုံးဝ မရှိပါဘူး။၂၀၀၉ ခုနှစ် ကတည်းက ဖြစ်ပွားလာခဲ့တဲ့ အပြည်ပြည်\nဆိုင်ရာ စီးပွားရေး ကျဆင်းမှုဟာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည် ဦးမော့\nလာတယ် ဆိုပေမယ့် အရင်လို အနေအထားမျိုး မရှိသေးပါဘူး။\n၂၀၁၁ ဆိုတဲ့ ခုနှစ်ဟာ “သတိ”တွေ၊ အလုပ် လုပ်ပုံ ငွေကြေးသုံးစွဲပုံ\n“နည်းစနစ်”တွေ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားနေရမယ့် နှစ်တစ်နှစ်\nလို့ ထင်မိပါတယ်။ အနောက်အုပ်စုဝင် နိုင်ငံတွေရဲ့ အလုပ် လက်မဲ့\nဦးရေ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားမယ့် အနေအထားလည်း မရှိသေး\nပါဘူး။ ရွေ့ပြောင်း အလုပ်သမား ပြဿနာ၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်\nကာကွယ် ထိန်းသိမ်းရေး ပြဿနာတွေလည်း ဗိုလ်နေမြဲ ကျားနေမြဲ\nပဲ ဆက်ရှိနေမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီဂယက်တွေကြားမှာ ၂၀၁၁ ထဲ\nဘယ်လိုနေထိုင်ပြီး ဘယ်လို ဖြတ်သန်းကြမလဲလို့ ကိုယ်စီကိုယ်ငှ\nဒီ“လ” ကုန်ရင် ဘာလေး ၀ယ်မယ်၊ “ဘယ်လ” ကုန်ရင် ဘယ်ကို\nသွားလည်မယ်၊ “ဘယ်လ”ထဲက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် “ဘယ်ပွဲတော်”လေး\nရှိနေလို့ “ဘာတွေ” ထပ်ကုန်မယ် … စသဖြင့် ရှိတတ်ကြပါတယ်။\n“အလဟဿ” ဖြုန်းတီးမှုတွေနဲ့ ဆုံးရှုံးနစ်နာမှုတွေကို ကြိုတင်\nကာကွယ်ထားကြပါဖို့ လိုပါတယ်။ စနစ် ဇယား ကြီးမားတဲ့ လူ့အဖွဲ့\nအစည်းတွေနဲ့ စီးပွားရေး ထုထည်ကြီးတွေတောင် ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉\nနဲ့ ၂၀၁၀ ထဲမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီး\nလစဉ် ၀င်ငွေနဲ့ လစဉ် ကုန်ကျစရိတ်တွေ၊ ခွဲဝေ သုံးစွဲပုံတွေ၊ အခြား\nထွက်ငွေတွေကို သေသေချာချာ ကြိုတင် အကွက်ချ ထားသင့်ပါတယ်။\nမလုပ်တတ်ရင်လည်း စီးပွားရေးနဲ့ ကျောင်းပြီးလာတဲ့ နီးစပ်ရာ အသိ\nမိတ်ဆွေများထံ အကူအညီတောင်းပြီး လုပ်ကြပါ။ ငွေကြေးတစ်ခုတည်း\nတန်ဖိုးရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်းမာရေးနဲ့ ပက်သက်တာတွေ၊ အချိန်\nသုံးစွဲတဲ့ စနစ်တွေပါ စဉ်းစားကြပါ။ လကုန်ရင် လစာဝင်လာမယ်၊ ပေးစရာ\nရှိတာတွေ သူ့ဖာသာ အော်တိုမက်တစ် နုတ်(-) သွားမယ်လို့ အပေါ်ယံ\nမယူဆ သင့်ပါဘူး။ တစ်ဦးချင်းအလိုက် မိသားစုအလိုက် “အရေးပေါ်\nအခြေအနေ” တစုံတရာ ရင်ဆိုင်ရရင် ဖြေရှင်းဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်\nပါတယ်။ အဲဒီ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုဟာလည်း ပုံစံကျတဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်\nမှုမျိုး ဖြစ်အောင် လုပ်ကြပါ။ အရေးအကြောင်း ရှိလာရင် နီးစပ်ရာဆီ\nအကူအညီ တောင်းမယ်လို့ စိတ်ကူး မယဉ်ကြပါနဲ့။ ကိုယ့်ပြဿနာ\nကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အတတ်နိုင်ဆုံး ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြပါ။\nစီးပွားရေးနဲ့ ငွေရေးကြေးရေးမှ မဟုတ်ပါဘူး နိုင်ငံရေးလည်း ဒီလို\nပါပဲ။ ထစ်ကနဲ ရှိရင် ကုလသမဂ္ဂတို့ လုံခြုံရေးကောင်စီတို့ အာဆီယံ\nတို့ ချက်ချင်း လာ မကယ်နိုင်ပါဘူး။(ကယ်တင်တယ်လို့ ပြောနိုင်တဲ့ အနေ\nအထားလည်း မရှိခဲ့သေးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။) ဒုက္ခပေးစရာရှိရင်သာ\nအိမ်နီးချင်း နိုင်ငံတွေရော အဝေးက နိုင်ငံတွေပါ အချိန်မရွေး ဒုက္ခပေးကြ\nတာပါ။ “အလှူရေစက် လက်နဲ့မကွာ” လို့ အားလုံးနီးပါက လက်ခံထား\nကြပါတယ်။ ထိရောက်ပြီး ဖြစ်ပေါ် တိုးတက်မှုများမယ့် အလှူအတန်း\nတွေလည်း လုပ်ကြပါ၊ ရှေ့ရေး နောက်ရေးအတွက် “အရန်အင်အား”\nတွေလည်း ထားရှိကြပါ။ ရာစုနှစ်တွေ ဆယ်စုနှစ်တွေမှာ နည်းပညာ\nတိုးတက်မှုတွေနှင့်အတူ အခက်အခဲတွေ ပြဿနာအသစ်တွေလည်း\nလိုက်ပြီး တိုးတက်ကြတယ်ဆိုတာ မမေ့ကြပါနဲ့ဗျာ …..။\nနှစ်သစ်မှာ “ပျော်ရွှင်ပါစေ”လို့ ဘလော့ ရေးဖေါ်ရေးဖက်တွေရော\nစာဖတ်သူ မိတ်ဆွေများကိုပါ ဆိုပါရစေ ….။\nPosted by ကိုအောင် at 03:179comments\nPosted by ကိုအောင် at 09:43 8 comments


ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေမှာ ဖမ်းမိတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါး ( ၅ ) ကောင်\nကျွန်တော်တို့က နဂါးဆိုတဲ့သတ္တဝါကို ပုံပြင်တွေ၊ ဒဏ္ဍာရီတွေ ၊ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေထဲမှာ မြင်ဖူးကြားဖူးကြမှာပါ။ အဲ့ဒီထဲမှာဆိုရင် နဂါးတွေ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံသဏ္ဍာန်တွေနဲ့ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုး၊ ပုံစံအမျိုးမျိုး တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်တွေကဲ့သို့ ယဉ်ပါးတဲ့ အကောင်တွေပါတွေ့ရတတ်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ တကယ့်လက်တွေ့ဘဝမှာရှိတဲ့ နဂါးတွေကိုလေ့လာကြည့်ရအောင်။ နောက်ဗီဒီယိုထဲမှာမြင်တွေ့ရမယ့် နဂါးတွေဟာ ဘယ်အကောင်မှ မယဉ်ပါးဘူးဆိုတာသေချာပါပဲ။ ကင်မရာပေါ်မှာမြင်တွေ့ရတဲ့ တကယ်လက်တွေ့ဘဝက နဂါး၅ကောင် လေ့လာကြည့်ရအောင်။\n1. မက္ကဆီကိုနိုင်ငံရဲ့ မီဒီယာမှ ထုတ်လွှင့်လိုက်အရာတစ်ခုဟာ လူသားတွေရဲ့အမြင်မှာတော်တော်လေးကိုထူးဆန်းနေပါတယ် ။အဲ့ဒီအရာကို သဲကန္တာရထဲမှာတွေ့ရှိရတာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ အဲ့ဒီအရာကိုမမြင်ဖူးမတွေ့ဖူးကြပါဘူး။ ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့ကနေ ရိုက်ကူးခဲ့တာဖြစ်ပြီး သေချာစမ်းစစ်လိုက်တဲ့အခါမှာ နဂါးပုံသဏ္ဍာန် ဒါမှမဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့စပ်ဆက်နေတဲ့ အရာကို တွေ့ရပါတယ်။ဗီဒီယိုလေးကို ကြည့်လိုက်ရအောင်။\n2. ဒီနဂါးဟာတရုတ်နိုင်ငံက တောင်တန်းတွေအပေါ်မှာ ပျံသန်းနေခဲ့တာပါ။ ဒီတောင်တန်းတွေကို ရှေးအခါက ဒဏ္ဍာရီလာနဂါးတွေက စိုးမိုးခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့အရာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အမျိုးမျိုးသောအဆိုတွေရှိခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါဟာ နဂါးလား ဒါမှမဟုတ် ဒိုင်နိုဆောပျံလား ဆ်ိုတာ ဝေခွဲမရကြပါဘူး။ဂေါ့ဆိုကေးဒီချောင် က နဂါးဆိုတာ တကယ်ရှိတယ် ကမ္ဘာပေါ်မှာ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာမရှိဘူးဆိုပြီး ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။ သိပ္ပံပညာက ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အရာတွေရှိသလို မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အရာတွေလဲ ရှိပါတယ်။ ဒါကတော့ လူသားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုအပေါ်မှာ မူတည်နေပါတယ်။\n3.  အာရှမှာခရီးလှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ဒီဗီယိုတစ်ခုကို ဂူထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါတယ်။ရေထဲကနေ သူ့ရဲ့ခြေထောက်အနားထိ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခုရွေ့လျားလာတာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါဟာ အသေးစား နဂါးမျိုးနွယ်တစ်ကောင်နဲ့ဆင်တူနေပါတယ်။ သူရဲ့အရေခွံဟာ နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူနေပြီး ရေထဲမှာပဲ လှည့်ပတ်နေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းပုံနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်အားဖြင့် အဲ့ဒါဟာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ဒဏ္ဍာရီလာ မြွေနဂါးမျိုးစိတ်တစ်ကောင်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါလို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ သင်မြင်တွေ့ဖူးတဲ့ နဂါးတွေရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်နဲ့မတူတာကြောင့် ဗီဒီယိုထဲကိုဂင်ကြည့်လိုက်ပါ။\n4. ဒီဗီဒီယ်ိုကိုတော့ အမေရိကနိုင်ငံက မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ နေရာအတိအကျကိုတော့မသိရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူအများစုကတော့ သူတို့ရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာ ထူးဆန်းပြီးကြီးမားတဲ့သတ္တဝါတစ်ကောင်ပျံသန်းနေတာက်ို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပါတယ်။ဒီနဂါးရဲ့ အတောင်ပံတွေက လင်းနို့တွေ့ရဲ့အတောင်ပံနဲ့ဆင်တူပါတယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒါက လင်းနို့မဟုတ်တာတော့ သေချာပါတယ်။အမည်မသိနိုင်တဲ့ သက်ရှိတစ်ကောင်ပါပဲ။\n5. . ဒီဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကိုတော့ မှာ ဖမ်းယူုရိုက်ကူးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အေးအေးချမ်းချမ်းပျံသန်းနေတဲ့ နဂါးလို့ထင်ရပါတယ်၊။အီလက်ထရောနစ်မျှော်စင်ပေါ်မှာ နားနေတာကို ကျွန်တော်အားလုံးမြင်တွေ့ရမှာပါ။\nဒီလင့်မှာ ဗီဒီယို ကြည့်လုို့ရပါတယ် ။


ဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Health & Fitness » ဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ\nဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ\nPosted by ခင်ခ on Jan 1, 2013 in Health & Fitness, Society & Lifestyle | 28 comments\nလူကြီးသူမတွေကို သွားရောက်ကန်တော့သောအခါ ပေးလေ့ရှိကြတဲ့ ဆုလေးတစ်ခုက “ ဘုန်းကြီးပါစေ သက်ရှည်ပါစေ ´´ လို့ ကြားဖူးကြမှာပါ။ ယခုခေတ်သစ်မှာ အနေအထိုင် အသွားအလာ အဓိက အစား အသောက် ပုံစံတွေပြောင်းလာကြတယ်၊ ပြုပြင်စီမံထားတဲ့အစာတွေ အလွယ်တကူစားသောက်လို့ရတဲ့ အသင့် စားရယ်ဒီမိတ်တွေ စီပွားရေးဆန်စွာ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မသန့်တဲ့ဆီတွေ ဒါတွေကြောင့် ဘုန်းကြီးရုံ သက်ရှည်ရုံနဲ့ ဆုတောင်းပြည့်ဖို့ထက် ဘုန်းကြီးပါစေ သက်ရှည်ပါစေ ဆိုတဲ့ဆုပေးတဲ့နေရာမှာ “ ဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ ´´လို့ ကျန်းမာစေဖို့ပါ ဆုတောင်းပေးရ လိမ့်မယ်လို့ တွေးမိပါတယ်။\nဆရာဝန်တစ်ချို့နဲ့ စကားပြောဆွေနွေးမှု့အရရယ် ဖတ်ဖူးတဲ့စာပေတွေအရရယ် သက်ရှည်ကျန်းမာဖို့အတွက် အဓိကကျတဲ့ အချက် သုံးချက်ရှိပါတယ်။\nလူမှာအမျိုး ကြက်မှာအရိုး ဆိုတဲ့စကားရပ်ကို ကျန်းမာရေးရှု့ထောင့်အရ ရေးရရင် တစ်ချို့ကိစ္စရပ်တွေဟာ မျိုးရိုး လိုက်ပြီး ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်၊ ဥပမာ မျက်လုံး ဆံပင် အသားအရောင် စသည်တို့မှာတွေ့ရနိုင်သလို မျိုးရိုးလိုက်ပြီ ရောဂါဖြစ်နိုင်မှု့တွေလည်း ရှိတတ်ပါတယ် နှလုံးရောဂါဖြင့် အဘိုးက ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး မိမိမှာနှလုံးရောဂါ ရှိလာ တာမျိုး၊ မိဘတွေမှာ ဆီချိုရှိပြီး မိမိလည်း ဆီချိုဖြစ်လာတာမျိုး ဒါတွေဟာ သတိမထားမိတဲ့ မျိုးဗီဇ နှီးနွယ်မှု့ တွေပါဘဲ။ ထို့ဘေကာင့် အသက်အရွယ် ၅၀ လောက်ရှိလာရင် ဆေးစစ်ဆေးမှု့ တတ်နိုင်လျှင်ပြုလုပ်ပေးသင့် ပါတယ်၊ အဲဒီတော့ မျိုးဗီဇ အကြောင်းလေး ဗဟုသုတအဖြစ် ပြောရရင် မျိုးဗီဇ(gene) သည် မျိုးရိုးဓလေ့ (heerdity) အလိုက် ဆင်းသက်ပါရှိသော ဗီဇဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ မျိုးရိုးဆိုတာ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် ဆင်းသက်သော မျိုးနွယ်ဖြစ်ပါတယ်၊ အဲဒါကို အခုခေတ်စားနေတဲ့အခေါ်ကတော့ deoxyribonucleic acid ဒြပ်၊ အတိုကောက်အခေါ် DNA ဆိုတာပါဘဲ။ ဒါဟာဘာလဲလို့ဆိုရရင် လူ့ခန္ဓာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှု့တွင် ကလာပ် စည်းသည် အရင်းခံယူနစ်ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးစဉ်လာမျိုးဗီဇပြ ပစ္စည်းဖြစ်ပါသည်။ ဆေးပညာအရ ဥပမာပြောရရင် မျိုးဗီဇတွင် အမျိုးသမီးတွင် X ခရိုမိုဆုမ်း တစ်ခုတည်းသာပါသော အတွဲ၂တွဲဖြစ်တည်ပြီး အမျိုးသားတွင် X ခရိုမိုဆုမ်း နှင့် Y ခရိုမိုဆုမ်း ပါသော အတွဲ၂တွဲဖြစ်တည်ကာ သန္ဓေတည်မှု့တွင် အမျိုးသမီး X နှင့် အမျိူးသား X ခရိုမိုဆုမ်းပေါင်းမိသောအခါ မိန်ကလေးမွေးဖွားပြီး၊ အမျိုးသမီး X နှင့် အမျိုးသား Y ခရိုမိုဆုမ်းပေါင်းမိသောအခါ ယောက်ျားလေးမွေးဖွားခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒီကထဲက မိဘရဲ့ မျိုးဗီဇဟာ သားသမီးမှစတင်ရှိခဲ့ကြတာပါ။ ဒါကြောင့် မျိုးဗီဇသည်လည်း ရောဂါဖြစ်ခြင်း ကျန်းမာခြင်းတွင် တစ်စိတ်တဒေသ ဆက်နွယ်ကြောင်း လေ့လာမှု့သုတေသ အရဆိုပါတယ်။ ဒါကြောင့်မိမိ မျိုးရိုးတွင် ဖြစ်တတ်ခဲ့ဘူးသော ရောဂါများဖြစ်စေခဲ့တဲ့ အကြောင်းအချက်များကို လေ့လာပြီး မိမိအနေနှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှု့ သင့်လျော်စွာနေထိုင်မှု့ပြုသင့်ပါတယ်။\nသက်ရှည်ကျန်းမာဖို့ ဒုတိရအချက်က အစားအသောက် ဖြစ်ပါတယ်၊ အစားအသောက်တွင် စားသုံးနေကျ အစားအစာ၊ အစာဆန်း၊ နေရာဒေသထွက် အစားအစာ၊ ကန့်သတ်တားမြစ်သော အစားအစာ၊ ပြုပြင်စီမံ ထားသောအစားအစာ၊ သဘာဝ အစားအစာ စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိလေ့ရှိပါတယ်၊ နိုင်ငံနဲ့ လူမျိုးကို အခြေခံတဲ့ အစားအစာနဲ့ စားသောက်မှု့ဓလေ့တွေလည်း ကွာခြားခဲ့ကြပါတယ်၊ ဥပမာ ဟိန္ဒူများသည် အမဲမစားခြင်း၊ သက်သတ်လွတ်စားခြင်း၊ မူစလင်ဘာသာဝင်များမှာ ၀က်သားမစားခြင်း စသည်ကဲ့သို့ အစဉ်အလာ စားသောက်မှု့ ကွဲပြားချက်တွေလည်းရှိပါတယ်၊ အဲလိုရှောင်ကြဉ်ခြင်းနဲ့ အစကို ရွေးချယ်စားခြင်းတွေကလည်း အသက်ရှည် အနာမဲ့ကြောင်းကို အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့ကြောင်း လေ့လာမှု့မှာ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်၊ တစ်ချို့ဆရာဝန် တွေဆို အနီသွေးအသားထက် ဖြူလျော်သွေးအသားတို့ကို ချင့်ချိန်စားပေးဖို့တောင် တိုက်တွန်းတတ်ကြ ပါတယ်၊ တစ်နေ့မည်ကဲ့သို့ စားသောက်နေခြင်းဖြင့် အစားအစာတွင်ပါရှိသင့်သည်ကိုလည်း အာဟာရဆိုင်ရာ ပညာရှင်တွေက လမ်းညွှန်ပေးတာလဲ ရှိကြပါတယ်၊ ဘာသာအရ ဥပုသ်စောင့်ခြင်းသည်လည်း သက်ရှည် ကျန်းမာစေမှု့တွင် အထောက်အပံရှိကြောင်း လေ့လာမှု့မှာ တွေ့ရပါတယ်၊ သို့သော် သတိပြုရန်အချက်က အစာရှောင်လွန်ခြင်း ဓလေ့ထုံးတမ်းအစာကို အတိုင်းအဆမဲ့ စားခြင်းတွေကဖြင့် အစာလည်းဆေး မဖြစ်ဘဲ အစာလည်း ဘေးဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nသာဓကအနေနဲ့ပြောရရင် ပိန်ပိန်ပါးပါး ဖြစ်ချင်လွန်းသဖြင့် မိန်ကလေးများသည် တက်ရွယ်မှာပင် အစားအစာ ရှောင်လွန်းရာမှ ကိုယ်အလေးချိန်ကျဆင်းရောဂါ(ခံတွင်းပျက်ခြင်း) ရလာစေပါတယ်၊ အဲဒါကို anorexia လို့ခေါ် တဲ့ အစာရှေင်ရာမှ ပိန်ကျလာပြီး မစားချင်မသောက်ချင်နှင့် ရောဂါဝင်လာခြင်းဖြစ်ပါတယ်၊ ထိုသို့လွန်ကဲစွာ အစာရှောင်ခြင်းကတဆင့် ခံတွင်းပျက်ပြီး စိတ်လက်မအီသာဖြစ်ကာ ဖျားနာခြင်းမှာ ကောင်းသောလက္ခဏာ တော့မဟုတ်ပါ ဒါဟာ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ စိတ်ဝေဒနာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။\nထို့အပြင် အစာကို မချင့်ချိန်ဘဲ အတိုင်းအဆမရှိ စားတတ်ခြင်းအလေ့ကလည်း ရောဂါကိုဖိတ်ခေါ်ရာရောက်စေ နိုင်ပါတယ်၊ အဲလိုစားသောက်မှု့ရဲ့နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးက အရွယ်ရလာရင် ၀လာစေခြင်းပါဘဲ၊ ထိုမှတဆင့် အ၀လွန်ရောဂါနှင့် အခြားရောဂါတွေဖြစ်တတ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အစာကို ချင့်ချိန်စားသောက်ကြဖို့ အသား၊ ငါး နဲ့ အသီးအရွက် အသီးအနှံတွေကို မျှတအောင်စားတတ်ကြစေလိုပြီး နှမျောစာကို စားသောက်ခြင်းမဖို့ အစား အသောက်ဆိုင်ရာ သုတေသီတွေကဆိုပါတယ်။\nနေထိုင်မှု့ပုံစံ စရိုက်အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီးတော့လည်း သက်ရှည်ကျန်းမာခြင်းကို ဖြစ်စေပါတယ်၊ ချမ်းသာမှ အသက်ရှည် ကျန်းမာနိုင်ခြင်းမဟုတ်ပါ ချမ်းသာနေလို့ ထိပ်တန်းဆရာဝန်တွေ ဆေးရုံတွေ အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးတွေ မှီဝဲလို့ အသက်ရှည်နိုင်ဖွယ်ရှိပေသည့် ကျန်းမာစွာနေရဖို့အတွက်တော့ အပြည့်အ၀ အာမခံလို့မရ နိုင်ပါ၊ အထက်တွင်ရေးခဲ့သလို မျိုးဗီဇ အရဘဲဖြစ်ဖြစ် အစားအသောက်မဆင်ချင်ခဲ့ရင်ဘဲဖြစ်ဖြစ် အဲလိုဆိုရင် ကျန်းမာရေးနှင့် အတိုက်အခံရန်သဲူဖစ်ပေလိမ့်မည်။ ဒါကြောင့် မိမိချမ်းသာ ငွေကြေးရှိပေသည် ဖြစ်လာလျှင် ငွေကုန်ခံကာကုသမည်ဆိုပြီး နေချင် စားချင် သလိုနေခြင်းထက် ကျန်းမာအောင် လိုက်လျောညီထွေ ပြုပြင် နေခြင်းက ပိုလို့သင့်လျှော်ပါတယ်၊ အအေးပိုင်းဒေသတွင် ရောက်ရှိနေထိုင်သောအခါ နွေးထွေးသောအ၀တ် အစားမျိုး၊ ပူအိုက်သောဒေသတွင် ရောက်ရှိသောအခါ ချွေးစိုမှု့ကြောင့်အအေးပြန်မပတ်ရအောင် လေ၀င် လေထွက်ကောင်းသော ပွသော ချည်ထည်လိုမျိုးအေးသည့် အ၀တ်အစားမျိုး စသည်ဖြင့် သင့်လျော်အောင် စီမံဝတ်တတ်ဖို့လိုပါတယ်၊ ကျေးဌက်တွေရဲ့ နေထိုင်မှု့ကို လေ့လာအတုယူနေကြသင့်တယ်လို့လည်း ရှေးဆရာ များကဆိုလေ့ရှိပါတယ်၊ ဥပမာ အေးသည့်ရာသီတွင် ဆောင်းခိုဌက်များ တွင်းအောင်းသည့်ပုံစံ၊ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးသော အအေးဒေသမှ အုပ်စုလိုက်ပျံကာ နွေးသောဒေသသို့ လာရောက်အသိုက်ဖွဲ့နေတတ်ကြပုံစံ၊ မိုးရွာ နေစဉ် အစုလိုက်ပူးကပ်ထပ်၍ မိုးခိုမှု့ပုံစံ၊ ဒါတွေဟာ သဘာဝကပေးသည့် အသိတရားနဲ့နေထိုင်မှု့ ပုံစံကိုပြတာ ဘဲဖြစ်ပြီး ထိုသို့ သင့်သင့်လျောက်ပတ်စွာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ခြင်းသည်လည်း ကျန်းမာ သက်ရှည်ခြင်းရလာဒ်ကို ရရှိစေနိုင်သည်ဖြစ်ပါသည်။\nသို့ပါ၍ ဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ ဆုတောင်းပေးတာလေး ပြည့်စေဖို့အတွက်၁။ မျိုးဗီဇ\n၂။ အစားအသောက် ၃။ အနေအထိုင်ပုံစံ တို့ကို ဗဟုသုတအဖြစ် မျှဝေရေးပေးလိုက်ပါတယ်။\n၂၀၁၃ မှာ ရွာသူရွာသားအပေါင်းနှင့် စာဖတ်ပရိတ်သတ်ကြီး ဘုန်းကြီးပါစေ ကျန်းမာပြီး သက်ရှည်ပါစေ လို့။\nဦးခင်ခကြီး မျှဝေတဲ့ ..\nဘုန်းကြီး အသက်ရှည်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုလည်း ဖတ်ပြီး မှတ်ပြီးသွားပီ ..\nဦးခင်ခကြီး ပေးတဲ့ …\nဘုန်းကြီး အသက်ရှည် ဆိုတဲ့ ဆုလည်း ယူပြီးသွားပီ …\nကိုင်း .. ဒါဖြင့် ..\nနှစ်သစ်မှာ လူဂျီးသူမဒွေဂို လိုက်ဂဒေါ့ရင်း မုန့်ဖိုးတောင်းဂျမယ်\nဖင်ပူးတောင်းထောင်ပီးဒေါ့ကို ကုန်း ကုန်း ပီးဒေါ့ ဂဒေါ့ပလိုက်မှာ\nမုန့်ဖိုးပေးဖို့သာ လက်မနှေးဂျဘာဇေနဲ့နော် :harr:\nကို အံစာတုံး ရေ ဆုရော မုန့်ရော အကုန်လုံး မလွတ်အောင် ယူချင်နေတော့တာဘဲနော်။\nအဦးဆုံးကွန်သူဆိုတော့လည်း ပေးရမှာပေါ့ဗျ၊ ဆုံဖြစ်တဲ့အခါ သတိပေးဗျာ၊ အားမနာနဲ့။\nကျွန်တော်က ခပ်မေ့မေ့မို့ပါ၊ အခုကတည်းတောင် မေ့ချင်သလိုလို ……..။\nပေးတဲ့ ချုနဲ့ ပြည့်ပါဂျေ လေးလေးခ\nလေးခင်ခ ပြောသလိုပဲ ကျန်းမာပြီး အသက်ရှည်အောင်လို့ အစားအသောက်နဲ့ အနေအထိုင်ကို ကြိုးစားပြီး ပြုပြင်ရမယ်။ မျိုးရိုးဗီဇကတော့ ကိုယ်မှ မတတ်နိုင်တာဆိုတော့ ထားလိုက်ရတော့မယ်ထင်တယ်။\nပြီးတော့ လေးခင်ခရေ… မိဘမျိုးရိုးလိုက်ပြီး သားသမီးမှာရောဂါဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကြားဖူးပါတယ်။ အရေပြားနဲ့ဆိုင်တဲ့ရောဂါတွေကျတော့ကော မျိုးရိုးလိုက်တာမျိုးရှိလားဟင်။ (ဥပမာ- allergic ဖြစ်တတ်တာမျိုးပေါ့။ ဆပ်ပြာနဲ့ မတည့်တတ်တာမျိုးလေ။ )\nလေးခလည်း ဘုန်းကြီး အသက်ရှည် ကျန်းမာပါစေ မိဗုံလာကန်တော့ရင်လည်း မုန့်ဖိုးအများကြီး ပေးနိုင်ပါစေ:mrgreen:\nမိဗုံတို့ကတော့ ဆုတောင်တောင်းတတ် လိုက်ပုံများဗျာ။\nNyein Nyein ရေ ကျွန်တော်သိသလောက်ရေးရရင် မျိုးဗီဇ ကြောင့်ရောဂါဆက်နွယ်တယ်ဆိုပေမယ့် မိမိမျိုးရိုးမှာဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ရောဂါဟာ မွေးရာပါမဟုတ်ရင်တော့ ကျန်းမာရေးသတိနဲ့ မဖြစ်အောင် ကာကွယ်လို့ရနိုင်တဲ့ နည်းတွေ၊ ဆေးကြိုစစ်တာတွေ အခုတော့လုပ်လို့ရပါပြီ၊ ဥပမာ မွေးရာပါ နှလုံး ချို့ယွင်းနေတာမျိုးကိုမဆိုလိုပေမယ် ဖခင်ကနှလုံးရောဂါနဲ့ဆုံးခဲ့လို့ သားသမီးမှာ အဲလိုမျိုးဗီဇ အရ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနိုင်တယ်လို့ ခန်းမှန်တာပါ။ ဖြစ်ချင်မှလည်းဖြစ်မှာပေါ့။ အဲလိုပါ။ ပြီးတော့ အရေပြားရောဂါမှာ အမျိုးမျိုးရှိပါတယ် အနာကြီးရောဂါလိုမျိုးက မျိုးဗီဇအရ မျိုးရိုးလိုက်နိုင်ပေမယ့် အနေအထိုင် သွေးကြောင့်ဖြစ်တဲ့ allergic ဖြစ်တတ်တာမျိုးတို့ ဆပ်ပြာနဲ့ မတည့်တတ်တာမျိုးတို့ အရေပြားမှိုစွဲတာတို့ကတော့ မျိုးရိုးလိုက်တတ်တယ်ဆိုတဲ့ ရာခိုင်းနှုန်းနည်းပါတယ်ခင်ဗျ။\nဟုတ်ကဲ့ လေးခင်ခ။ အခုလိုသေချာပြန်ရှင်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးကျေးပါ။ လေးခင်ခလည်း ဘုန်းကြီးပြီး ကျန်းမာသက်ရှည်နုပျိုပါစေနော်…………..\nကြည်ဆောင်းအဖေရောအမေရော သွေးတိုးရှိလို့ဆရာဝန်ပြရတာ ဆရာဝန်က မိဘနှစ်ပါးလုံးသွေးတိုးရှိလို့ ကြည်ဆောင်းတို့မောင်နှမတွေကို သွေးတိုးဖြစ်နိုင်ခြေများတာမို့ အခုကထဲက သွေးတိုးစာတွေ ရှောင်ဖို့ပြောဘူးပါတယ်..\nဒါကြောင့် အခုကထဲကတတ်နိုင်သမျှ ငန်တာတွေ နဲ့သွေးတိုးမဲ့အစာတွေကိုတော်တော်ရှောင်ဖြစ်ပါတယ်..\nမင်္ဂလာ နှစ်သစ်ပါ.. တနေ့က အဘိုးကြီး အဘွားကြီး အကြောင်း ပိုစ်ကို ဖတ်ပြီး အဘိုးကြိး တယောက် ရဲ့ အထီးကျန်ဆန်တဲ့ ခံစားချက် ကို ချရေးဖို့ အတွေးတစ ၀င်လာလို့ ရေးထားတာ တ၀က်နဲ့ အာရုံတွေ ပျက်သွားလို့ ဆက်ကို မရေးဖြစ်သေးဘူး ဖြစ်နေတယ်.. နောက်ပိုင်း အချောသတ်ပြီးမှ တင်လိုက်အုန်းမယ်..\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် လေးခ ရေ.\nလေးခ ပြောသလို နေထိုင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပြီး လေးခ ပေးတဲ့ ဆုနဲ.ဖြည့်ပါစေလို…..\nmamanoyar လေး သက်ရှည် ကျန်းမာ ဘုန်းကြီးပါစေဗျာ။\nကြည်ဆောင်ရေ မင်္ဂလာနှစ်သစ်ပါဗျာ။ သွေးတိုး ဆီချို တို့ကတော မျိုးဗီဇ အရဆက်ဖြစ်တတ်ပေမယ့် အခုလိုကြိုတင်ရှောင်သင့်တာရှေင်ရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဗျ။\nမင်္ဂလာပါ ဆူး ရေ မျော်နေမှာနော်၊ ဆက်ရေးကာ တင်ပေးပါအုံးလို့။\nလေးခ ပြောတာဟုတ်ပါဘူး စာပေတွေထဲကမျှမိတာပါ ဗဟုသုတလက်ဆင့်ကမ်းပေါ့ ကိုရွှေတိုက်စိုးရေ။\nလူကြီးတွေပေးတဲ့ဆုကို ကြားနေကျမို့ ထူးပြီး မခံစားရပေမယ့်…..\nအသက်ရှည်ပြီး ဘုန်းမကြီးတဲ့လူတွေကို တွေ့လာရတော့မှ…\nအဲဒီဆုကို လေးလေးနက်နက် ခံယူလာမိတယ်။\nကိုခင်ခလည်း အခုလို ထားရှိရသော စေတနာရဲ့အကျိုးကို ထပ်တူထပ်မျှ ရရှိခံစားနိုင်ပါစေ။ :hee:\nဟုတ်ပ အမ မမ ရေ ဘုန်းကြီးလို့ သက်ရှည်ပါစေ ဆိုတာကို လူကြီးတွေထံက ကြားနေခဲ့တာ ကြာခဲ့ပေမယ် အရင်ကတော့ ဂရုမပြုမိဘူးလေ၊ အခုအရွယ်လေးရလို့ စာပေအဖတ်များလာမှ မသိခဲ့တာတွေသိလာ ရလို့ ဝေမျှဖြစ်နေတာပေါ့ဗျာ။\nအမေရိကန်..ယူရုတ်ပီယန်တွေမတော့.. အသက်ကြီးလာရင်.. အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါက.. တော်တော့ကို.. ဒုက္ခပေးနေပုံရပါတယ်..။\nကျန်တာတွေတော်တော်များများကုလို့ရနေနိုင်ပေမယ့်.. အယ်လ်ဇိုင်းမား(သူငယ်ပြန်)ရောဂါက.. အဖြေသိပ်မတွေ့ကြဘူးဖြစ်နေပုံရတယ်..\nမြန်မာတိုင်းရင်းနည်းတွေနဲ့.. ဖြေရှင်းနည်းတချို့တင်ပေးနိုင်ရင်.. တင်ပေးစေလိုပါကြောင်း.. ရယ်.. :528:\nရစေတဲ့ပိုစ့်\nကိုယ့်ဟာကိုယ် ကြိတ် တောင်းထားတဲ့ ဆုနဲ့ရော\nပို့ စ်ပိုင်ရှင် ပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါရစေဗျား\nသူကြီးရေ လေ့လာပြန်ဖတ်စုစည်းပြီး ပိုစ့်လေးရေးဖြစ်မယ်ထင်ပါကြောင်း။ အချိန်လေး ခဏပါနော်။\nကိုယ်သိသလို သူလည်းသိပါစေ ဆိုတဲ့စိတ်ကလေးဖြင့် မျှဝေပေးတာပါ ကိုအလင်းဆက်ရေ။\nပြည့်စေချင်မိပါတယ် Mr. MarGa နဲ့ ဆရာပေ ရေ။\nအမှန်ဘဲ အမှန်ဘဲ အမှန်ဘဲ အန်ကယ်ကြီးရေ။\nဆုတောင်းတိုင်းသာပြည့်မယ်ဆိုရင် ဆုတောင်းပေးလိုက်ချင် မို့ရယ် အမှန်တကယ်ဖြစ်စေချင်တာရယ် ပေါင်းစုလို့ တောင်းဆုဖြစ်ရပေမယ့် အန်ကယ်ကြီးရေးသလို လုပ်နိုင်ကြဖို့တွေ လိုတာမို့ BC ပေးဖြစ်ပါတယ်။\nဒီ ပို့ဒ် လေးရေးတင်ပေးတဲ့..။\nဦးခင်ခကြီးလဲ ဘုန်းကြီးလို အသက်ရှည်..။\nဆုံး (ဆယ့်နှစ်ကြိုး) ပြိးလို့ အခက်တွေလဲကျော်လွန်နိုင်ပါစေ…..။\nအင်မတန် ကောင်းမွန်တဲ့ အသိပညာပေး စာစုလေးပါ။\nဘဝ မှာ ကံဖြတ်ချိန် ပြတ်ကြရတာဘဲ လို့ ရှိပေမဲ့လဲ အသက်ဉာဏ်စောင့် ဆိုတာ ကံ မဖြတ်ချိန် အထိတော့ လိုတာပါဘဲ။\nမဟုတ်ရင် ကံ မဖြတ်ခင် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဖြတ်လိုက်တာလဲ ရှိနိုင်တာဘဲ မဟုတ်လား။\nအန်ကယ်ကြီးပြောတာကိုလဲ သဘောကျ ထောက်ခံပါတယ်။\nအနောက်တိုင်း နိုင်ငံတွေမှာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား ဖို့ fitness တွေ/ Gym တွေလို အလုပ်တွေက ပံ့ပိုးပေးကြပါတယ်။\nတဖြေးဖြေးနဲ့ လူနေမှု အဆင့်အတန်းပေါ်မူတည်ပြီး junk food လို့ သတ်မှတ်ထားတာမျိုးတွေကို ရှောင်လာကြပါတယ်။\nဒီအထဲမှာ အစိုးရရဲ့ ကျန်းမာရေးဌာန ပညာပေးတွေ ကလဲ တတပ်တအား ပေါ့။\nဒီလို လူထုမှာ ပညာရလို့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ကြရင် အစိုးရမှာလဲ စောင့်ရှောက်ရမဲ့ လူမမာ နဲတာပေါ့။\nကိုခင်ခပြောထားတဲ့ သက်ရှည်ကျန်းမာဘို့ အချက်သုံးချက်မှာ-\nအစားအသောက်နဲ့ အနေအထိုင်ပုံစံ ၂ မျိုးက\nကိုယ်ညံ့ရင်တော့ ကိုယ်ပျင်းရင်တော့ ကိုယ်မိုက်ရင်တော့ ကိုယ်ပဲခံရမှာပါပဲ….\n၀င်ရောက်ကာ ကဗျာစပ်အားပေးခဲ့သူ ဦးကြောင်ကြီး ရေ ကျေးဇူးနော်။\nမတွေ့ဆုံဖြစ်တာကြာနေတဲ့ မိုက်လေးရေ လာရောက်ဖတ်ရှု့အားပေးလို့ ကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ၊ ဆယ့်နှစ်ကြိုးဘဲလား ကြိုး ၁၀၀၀ ဆိုရင် ဈေးမှာသွားရောင်းမယ် နေ့တွက်တော့ကိုက်လောက်တယ်လေ။\nအရီးရေ အစိုးရက ကျန်းမာရေးကို သတိတရ လုပ်တာဆိုလို့ ဒီဇင်ဘာလူထုအားကစားလ ဆိုပြီးလုပ်တာမျိုး ဘဲတွေ့ဖူးသလိုဗျ၊ ကျန် ၁၁ လ လုံးလုံးကတော့ ဟိုစပ်စပ်ဒီစပ်စပ်ဘဲ မြင်တာလားလို့။\nဦးပါရေ အမှန်ဘဲဗျာ ကျွန်တော်တို့တောင် အခုလိုစာပေ အဖတ်နည်းခဲ့တဲ့ လူရွယ်ဘ၀တုန်းက ဆင်ချင်အားနည်းလို့ မိုက်စွာနေခဲ့စားခဲ့ပေါ့ဗျာ။ အသိကြွယ်ချင် စာပေဖတ်ပါဆိုတာ အခုမှ မှန်ကြောင်းသိတယ်ဗျာ။