နှင်းဝေ – Hlataw.com\n“ ကျွီ ”ကနဲ ကားဘရိတ် ဆွဲသံရှည်ကြီးက ထွက်ပေါ်လာပြီးခဏတွင် သူ့ကိုယ်သူ အနိုင်နိုင်သယ်ကာ လမ်းဖြတ်ကူးလာသော သူသည်ကားရှေ့မှာပင် မှောက်ရက်လဲပြီး ကျသွားလေသည်။ နှင်းဝေ တစ်ယောက်ကမန်းကတမ်းကားပေါ်မှဆင်းလိုက်ရင်း ထိုသူအနားသို့ ရောက်သွားလေသည်။ ကားမီးရောင်အောက်တွင်မှောက်ရက်လဲနေသော သူ့ကို နှင်းဝေ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မှ စိတ်ထဲတွင်စိုးထင့်ကာသွားလေသည်။ နောက်တဖန်သေချာအောင်ကြည့်လိုက်မိမှ နှင်းဝေ တစ်ယောက် အံ့သြတုန်လှုပ်ကာသွားလေသည်။ ထိုစဉ်တွင် ပလက်ဖေါင်းဆီမှ တဖုံးဖုံးပြေးကာလာနေသောခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ထိုပြေးလာသောလူမှပင် လဲကျနေသော သူ့အားဆွဲကာထူလိုက်လေသည်။ ထိုသူသည် နှင်းဝေ ဖက်သို့လှည့်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟာ … နှင်းဝေပါလား ” “ ဟင် … ကိုစိန်တင် … ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ? ” “ သူ့ဖာသာသူသွားမယ်ဆိုပြီး လမ်းဖြတ်ကူးသွားတာပဲ …” ထိုသူနှင့် စကားအပြန်အလှန်ပြောရင်း နှင်းဝေ တစ်ယောက်သူတို့နှစ်ယောက်အနားသို့ ကပ်သွားသည်။ “ သူဘာဖြစ်သွားသေးလဲ ဟင်? ” “ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊အမူးလွန်နေတာပါ ” “ ဒါဆိုရင်လည်း မထူးတော့ပါဘူး … ကိုစိန်တင်ရယ် ကားပေါ်သာတင်ပေးလိုက်ပါတော့ … ” ပြောရင်းမှပင် နှင်းဝေ က အမူးလွန်နေသူကို တဖက်မှဝင်ကာ တွဲလိုက်လေသည်။ “ ကိုစိန်တင်ပါလိုက်ခဲ့ပါလား။\nကျွန်မတစ်ခါတည်း ပို့ပေးခဲ့မယ်လေ ” “ မလိုက်တော့ပါဘူး နှင်းဝေရယ် … နှင်းဝေတို့သာ ပြန်နှင့်ပါ … ” “ကဲ…ဒါဆိုလည်း ကျွန်မသွားတော့မယ် ကိုစိန်တင် ” ကိုစိန်တင်ကခေါင်းငြိမ့်အပြတွင် နှင်းဝေ ကားကလေးကို မောင်းကာထွက်ခဲ့လေသည်။ အိမ်တွင်လည်း မမနွယ် ပြန်ရောက်ဦးမည်မဟုတ်၊ အန်တီကလည်း ပြည် သို့ ခဏပြန်သွားသည်မှာ (၂)ရက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။အိမ်ရှေ့ပေါ်တီကိုအောက်သို့ ကားရပ်ပြီးနောက် နှင်းဝေ ကားဟွန်းကို လေးငါးချက် အဆက်မပြတ်တီးလိုက်လေသည်၊ တိုက်ကြီး၏ဘေးရှိကားဂိုဒေါင်လေးတွင်နေသော လှမြင့်တို့ လင်မယား ပြေးထွက်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ နှင်းဝေ ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာဆင်းလိုက်ပြီး ကားနောက်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်စဉ်မှာပင် လှမြင့်တို့ လင်မယားနှစ်ဦးစလုံး အနားသို့ရောက်လာကြသည်။ “ ဟင် … အကိုလေးပါလား … ” “ ဟုတ်တယ် … ရှင်တို့အကိုလေးကို ရှင်တို့ပဲတွဲပြီး အခန်းထဲက ခုတင်ပေါ်တင်ပေးခဲ့ပါဦး … ” ပြောပြီးသည်နှင့် နှင်းဝေက သူမ၏ စလင်းဘက်လေးကိုဖွင့်ကာ အတွင်းမှ သော့ကိုထုတ်ပြီး တံခါးမကြီးကိုဖွင့်လိုက်လေသည်။ လှမြင့်တို့ လင်မယားက မူးနေသော သူ့ကို မနိုင်မနင်းနှင့်တွဲလာကြလေသည်။ အမူးလွန်နေသော သူမှာ တအင်းအင်း တအဲအဲ နှင့် ဖြစ်နေလေသည်။စောစောကလိုတော့ သတိလစ်ကာမနေတော့၊သူ့ကို ခုတင်ပေါ်သို့ တင်ပေးပြီးသောအခါ “ ကဲ … ရှင်တို့ တာဝန်ကျေကြပါတယ်၊ပြန်အိပ်ကြပေတော့ … ” ဟု နှင်းဝေ ကပြောလိုက်ပြီး ခပ်ကုပ်ကုပ် ထွက်သွားသော လင်မယားနှစ်ယောက်အနောက်မှလိုက်ကာ အိပ်ခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။\nနှင်းဝေ တစ်ယောက်အဝတ်အစားလဲပြီးသောအခါ ဧည့်ခန်းဖက်သို့ ထွက်လာ ပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ရေခဲအိတ်ကိုရှာပြီး ရေခဲတုံးလေးများအားအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်ပြီးအိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။ခုတင်ပေါ်တွင်ရှိသော အမူးလွန်သူကား တလူးလူးတလွန့်လွန့် ဖြစ်ကာနေချေသည်။သို့သော် မျက်စိကားမပွင့်သေး။ ထိုသူ၏နဖူးကို ရေခဲတင်ပေးရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုသူသည်နှစ်ယောက်အိပ် ခုတင်ကြီး၏အလယ်တွင်ဖြစ်နေသဖြင့် နှင်းဝေ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း ခုတင်ကြီးပေါ်လှမ်းကာတက်လိုက်လေသည်။ထိုသူ၏နဖူးပေါ်သို့ ရေခဲအိတ်ကို အသာအယာတင်လိုက်ပြီး အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ နာရီကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ည(ဂ) နာရီကျော်ကျော်သာရှိသေးသည်။ ဒီအတိုင်းဆို မမနွယ် ပြန်ရောက်မည့်အချိန်မှာ ဝေးသေးသည်။ မနေ့ညကလည်း သန်းခေါင်ကျော်မှပြန်ရောက်လာသည်။ ခုတင်ပေါ်တွင် အမူးလွန်နေသော မြသိန်း တစ်ယောက် အသိအာရုံထဲတွင်သိသလိုလို မသိသလိုလို ဖြစ်နေလျက် ခေါင်းထဲတွင် အုံခဲကာနေလေသည်။ သူ၏အသိကို စုစည်းနိုင်သောအချိန်တွင် ပထမဆုံးသိလိုက်ရသည်က သူ၏နဖူးပေါ်တွင်အေးစက်နေသော ရေခဲအိတ်၊ ပြီးတော့ အိစက်ညက်ညောသော အတွေ့အထိ၊ မွှေပျံ့သင်းကြိုင်သော ရနံ့ စသည်တို့ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြုံတွေ့ခံစားလိုက်ရလေသည်။မြသိန်းသည် ခဏတာမျှငြိမ်နေလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများကို အားယူပြီးဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။\n“ ဟင် အကို … သတိရလာပြီလား? ” လှိုက်မောပုံရသော တုန်ခါနေသည့်အသံလေး၊ ဒီအသံအဆုံးတွင်တော့ မြသိန်း၏ မျက်လုံးများပြန်မှိတ်ကာသွားလေသည်။ မြသိန်းတစ်ယောက် စကားစုများကိုကြားနေရသည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသည်။သူနှင့်စိတ်သဘောထားချင်းမတိုက်ဆိုင်သဖြင့် ခွဲခွာနေသောသူ၏ ဇနီးအလှ ဝေ၀ ၏ချစ်စဖွယ် နှုတ်ခမ်းလှလှလေးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားစုများပင်ဖြစ်လေသည်။ ဝေ နှင့် မြသိန်းတို့ စိတ်သဘောထားချင်းမတူညီကြပဲ သဘောကွဲကြသည်မှာလည်း အခြားမဟုတ်၊ ဝေ သည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဘာမဆို သူ့ခြေသူ့လက် လုပ်ကိုင်တတ်သောညဉ်ရှိသူပီပီ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တစ်စင်ခွဲထောင်ကာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင် လုပ်ငန်းသဘောအရ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု၊ လူမှုရေးတွေက ဝင်လာတော့သည်။ ကျောင်းသူဘ၀ထဲကပင် ယောင်္ကျားလေးအပေါင်းအသင်းများ ရှိခဲ့ တွဲခဲ့သော ဝေ သည် ကိုယ်တိုင်အလုပ် လုပ်လာပြီဆိုတော့ ယောင်္ကျားများနှင့် ရဲဝံ့စွာပင် တန်းတူရင်ဘောင်တန်းကာဆက်ဆံလာခဲ့သည်။ ခဏတာ ကာလအတွက်တော့အကြောင်းမဟုတ်၊ ကြာရှည်လာတော့ မြသိန်း၏စိတ်တွင် ဝေ သည် ယောင်္ကျားတွေကိုလိုသည်ထက်ပိုပြီးဆက်ဆံနေသည်ဟု မြင်လာသည်။\nအကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြသိန်း သတိပေးခဲ့သည်။ ဝေ ကလည်းလုပ်ငန်းအကြောင်းကို အရင်းခံကာ ဆင်ခြေတွေပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ပြောမိစဉ်တွင်တော့ ဝေ ကလည်း မြသိန်း ကို စိတ်မရှည်တော့သဖြင့်လား မပြောတတ်၊ ပြန်လှန်ကာအချေအတင် စကားများခဲ့ကြသည်။ မြသိန်းလည်း အိမ်ပေါ်မှဆင်းသွားခဲ့ပြီး စိတ်လေကာနေခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းတွေကို သူ၏လက်ထောက်ဖြင့် လွှဲထားပြီး အရက်ချည်းဖိသောက်ကာနေလေသည်။ ယခုတော့ မြသိန်းတစ်ယောက် သူ၏ချစ်ဇနီး ဝေ နှင့် ချစ်ရည်လူးခဲ့သော ဖဲမွှေယာထူကြီးထက်သို့ ပြန်ရောက်ကာနေလေသည်။ ချစ်ဇနီးကလည်း သူ့ ကို ကြင်ကြင်နာနာနှင့် ပြုစုကာနေသည်။ မမြင်ရတာကြာပြီဖြစ်သောကြောင့်လားမသိ၊ မြသိန်း၏စိတ်ထဲတွင် ဝေ ၏ ရွှေရင်နှစ်ခိုင်မှာ ခါတိုင်းထက်ကျစ်လစ်နေသည်ဟုထင်ရသည်။ တီရှပ်အကျပ်အဖြူလးကို ဝတ်ထားသဖြင့် ရင်ဘတ်တွင်အသီးလေးတွေမှာ အတိုင်းသားထကာနေလေသည်။ကာမအရသာဖြင့် ပြတ်လာတာကြာပြီဖြစ်သော မြသိန်း၏ရမ္မက်ဆန္ဒများသည် ဟုန်းကနဲထကာလာရချေပြီ၊ မြသိန်း ၏ အကြည့်စူးစူးတွေကြောင့် နှင်းဝေ လည်းမျက်လွှာချကာ နေရလေသည်၊ သူမကိုကြည့်နေရင်းကပင် မြသိန်းသည် ပက်လက်အနေအထားမှ သူ၏ဒူးတစ်လုံးကို ဆွဲကာထောင်လိုက်လေသည်။မြသိန်း၏ အကြည့်များကား နှင်းဝေ၏ သေးကျင်သော ခါး ဆီသို့ ရာက်သွားပြန်၏။\nထဘီလေးကို ကပိုကရို ဝတ်ထားသော်လည်း ထိုသေးသောခါးအောက်တွင်ရှိသော မို့မောက်ကာဖေါင်းကားနေသော တင်သားတို.၏ အလှကိုကားမဖုံးကွယ်နိုင်ပေ၊နှင်း ဝေ သည် ပဆစ်တုပ်ကာထိုင်နေခြင်းကြောင့် ဆင်စွယ်ပမာ အရင်းတုတ်ပြီးအဖျားသို့ သွယ်ဆင်းလာသော လှပလွန်းသည့် ပေါင်တံ နှစ်ချောင်းကို အထင်းသား တင်းတင်းပြောင်ပြောင် မြင်နေရသည်။ မြသိန်းသည် သက်ပျင်းတစ်ချက်ကို ခပ်မျှင်းမျှင်းချလိုက်ရင်း အပြုံးချိုချိုဖြင့် သူ့အား ပြုစုနေသည့် ချစ်ဇနီးချောလေးအား အတိုးချကာ ချစ်စခန်းဖွင့်တော့မည်ဟု အရက်ရှိန်နှင့်ရမ္မက်သွေးရှိန်ရောကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။  ထိုအချိန်မှာပင် နှင်းဝေ ကလည်း သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို မြသိန်း ဖက်သို့ ကိုင်းကာ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ မြသိန်းနဖူးပေါ်မှ ရေခဲအိတ်ကိုလှမ်းယူလိုက်လေသည်။ အခုအခံ အစည်းအနှောင်မပါသော ရင်သားစိုင်နှစ်ခု မြသိန်း ၏ မျက်နှာရှေ့နားတွင် သိမ့်ကနဲလှုပ်ရှားစဉ်မှာပင် မြသိန်း ၏ လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ခါးကလေးကိုဖက်ကာ နှင်းဝေ ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ဆတ်ကနဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ဆွဲယူလိုက်ရာ  “ အို … အကို …” ဟူသောအထိတ်တလန့် အသံလေးဖြင့် နှင်းဝေ မှာ မြသိန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကာကျလာလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ မြည်တမ်းပြီးနောက် နှင်းဝေ ၏နှုတ်ဖျားမှ နောက်ဆက်တွဲ စကားများထွက်မလာတော့။ သူမ၏ နီတျာတျာ နှုတ်ခမ်းအစုံသည် မြသိန်း၏ နှုတ်ခမ်းတွေကြားရောက်ကာသွားချေလေပြီ။ မြသိန်း ၏လက်တွေက ငြိမ်မနေဘဲ အခုအခံမဝတ်ထားသော သူမ၏ရင်သားနှစ်မွှာကို တီရှပ်ပေါ်မှ အသာအယာဆုပ်နယ်ဖျစ်ညှစ်ပေးနေသည်။\nခါတိုင်းထက်ပင် လုံးကျစ်ကာ မာတင်းနေသော ရင်နှစ်မွှာ၏အတွေ့ထူးကြောင့် မြသိန်း ၏လက်တွေက နှင်းဝေ ၏ တီရှပ်အတွင်းသို့ တီရှပ်၏အောက်ဖက်ဆီမှ လှမ်းလိုက်လေသည်။ နှင်းဝေ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုကျူးကျော်လာသော မြသိန်း၏လက်ကို ကမန်းကတမ်းဖယ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်းမမှီလိုက်တော့ပါ၊ ရင်နှစ်မွှာကိုသိမ်းပိုက်ရန် အပေါ်သို့ဆန်တက်သွားသော မြသိန်း ၏လက်ဖဝါးများက သူမ၏နူးညံ့လှသော ဝမ်းဗိုက်သားနှင့်တကွ နံစောင်းများကို လျောတိုက်သွားရာ တစ်ကိုယ်လုံး ဖျင်းကနဲ ကြက်သီးထသွားရသော နှင်းဝေ၏ ခါးကလေးမှာတွန့်ကာတက်သွားလေသည်။ မျိုးမတူသော ဖို နှင့် မ ဆန့်ကျင်ဘက်အတွေ့အထိကြောင့် နှင်းဝေ ၏ နုထွေးသောအသားစိုင်များမှာ ဆူပူကာလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း နုံးခွေကာသွားလေသည်။ မြသိန်း၏ လက်က လုံးကျစ်ပြီးတင်းနေသော သူမ၏နို့အုံလေးများကို ညင်သာစွာ ဆုတ်ညှစ်ပေးရင်းကပင် သူမ၏ နိုးသီးခေါင်းလေးများကိုလည်း လက်ဖဝါးထိပ်လေးဖြင့် ဖွဖွလေးပွတ်ပေးခြင်း၊ လက်ဖဝါးထဲထည့်ကာ လှိမ့်ပြီးပွတ်ပေးခြင်း တို့ကို ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် လုပ်ပေးနေရာ မြသိန်း၏ နှုတ်ခမ်းချင်းငုံကာ စုတ်ယူပေးနေသောအပြုအစုများကြားမှ ရုန်းမထွက်နိူင်ဖြစ်နေသော နှင်းဝေခမျာ ကျောကော့လိုက်၊ ခါးတွန့်လိုက်ဖြင့် လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်နေသလို နှင်းဝေ ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မရိုးမရွဖြစ်ကာ ရမ္မက်သွေးများ ဆူပွက်ကာတက်လာနေလေသည်။\nမိန်းမနှင့်တစ်လကျော်ကြာအောင် ခွဲခွာနေခဲ့ရသော မြသိန်း မှာတော့ ငံ့လင့်ကာနေခဲ့ရသော နေ့ရက်များတွင် မျိုသိပ်ကာနေခဲ့ရသော သူ၏ဆန္ဒများကိုလက်တွေ့ပေါက်ကွဲခွင့် ရနေပြီဖြစ်သဖြင့် ပြောမပြနိူင်သော အရသာထူးကို အပီအပြင် ခံစားကာနေလေသည်။ နှင်းဝေ၏ နို့နှစ်လုံးကို သုံးသပ်ကာ ကစားနေသော မြသိန်း ၏လက်သည် သူမ၏ခါးဆီသို့ ရောက်ကာသွားလေသည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ကျောပြင်ပေါ်က လက်ကိုရော၊ ခါးပေါ်ကလက်ကိုပါ နှင်းဝေ ၏ ကိုယ်လုံးကျစ်ကျစ်လေးကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး ပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်လေသည်။ နှင်းဝေကျောပြင် မွှေ့ယာပေါ်သို့ ထိကပ်မိသည့်အချိန်တွင် မြသိန်း၏ နှုတ်ခမ်းတွေက နှင်းဝေ နှုတ်ခမ်းလေးများကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲတွင်ထွန်းထားသော ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ စားပွဲတင် စာကြည့်မီးလုံး၏အလင်းရောင်အောက်တွင် နှင်းဝေ မျက်နှာလေးကို အာသာငမ်းငမ်းဖြင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ နုငယ်လှသော နှင်းဝေ မျက်နှာလေးသည် ပန်းသွေးရောင်ထနေပြီး မျက်လုံးအစုံကိုကားမှိတ်ထားလေသည်။ မြသိန်း၏ နှာခေါင်းက နှင်းဝေ ၏ပါးပြင်အနှံကိုဖိကပ်ကာသရမ်းခြင်းအမှုကို ပြုလေသည်။ ပြီးတော့ ဝင်းမွှတ်နေသော နှင်းဝေ၏ လည်တိုင်ကျော့ကျော့ကို မြသိန်း နှုတ်ခမ်းအစုံက ဖိကပ်ကာစုပ်နမ်းလိုက်ချိန်တွင်မတော့ နှင်းဝေ မျက်နှာဖွေးဖွေးလေးမှာ မော့တက်ကာသွားလေသည်။\nထိုမှတဖန် မြသိန်း သည် နှင်းဝေ တီရှပ်ကို အပေါ်သို့ လှန်တင်လိုက်ရာ တုန်ကာလှုပ်ကာဖြင့် ထွက်ကျကာလာသော နှင်းဝေ ရင်သားနှစ်မွှာမှာ အပျိုရှုံးလောက်အောင်ပင် လုံးဝန်းမာတင်းကာနေလေသည်။ ထိုအမြင်ကြောင့် မြသိန်း မှာ စိတ်ပိုထလာပြီး နှင်းဝေ ၏ နို့တစ်ဖက်ကိုငုံကာ နို့သီးလေးကို ပြွတ်ကနဲနေအောင် စုပ်ယူလိုက်လေသည်။  “ အို အကို … ဟင့် ဟင့် … အင်း ” နှင်းဝေ၏ ရင်ဘတ်ကလေးမှာ ကော့ကာတက်သွားပြီး နှုတ်ဖျားမှလည်း ငြီးညူသံလေး မပွင့်တပွင့်ထွက်အံလာခဲ့သည်။ မြသိန်း လက်တစ်ဖက်က ကျန်နေသော သူမနို့အုံလေးတစ်ဖက်ကိုအုပ်ကာဆုပ်နယ်ပေးနေသလို နို့သီးလေးခေါင်းလေးတွေကိုလည်း ချေမါကှာပေးနေလေသည်။ နှင်းဝေ ပေါင်တံ နှစ်ချောင်းမှာ လိမ်ကာသွားလိုက် ကားသွားလိုက်ဖြင့် ခံစားရအတော်ခက်နေပုံရလေသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ရမ္မက်သွေးဆူဝေစွာဖြင့် မြသိန်း လှန်ကာတင် ထားသော တီရှပ်သည် နှင်းဝေမေးဖျားအထိဖုံးနေလေရာ နေရထိုင်ရအတော်ခက်လာသော နှင်းဝေ သည် တီရှပ်ကိုသူမ၏ဦးခေါင်းမှဆွဲကာ ချွတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ နှင်းဝေ ရင်သားနှစ်ဖက်ကို တစ်လှည့်စီစို့လိုက် ဖျှစ်ညှစ်လိုက်ဖြင့် အလှုပ်ရှုပ်နေသော မြသိန်းသည် ဆက်လက်စောင့်စားနိုင်တော့သဖြင့် လက်တစ်ဖက်က သူဝတ်ထားသော ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးများကို အလျင်စလိုဆွဲဖြုတ်နေသလို ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကားကားလေးဖြစ်နေသော နှင်းဝေပါင်တံလေးများခွဆုံရှိ ဖုဖေါင်းကာနေသောနေရာကို။\nထဘီပေါ်မှ ဖွဖွလေးအုပ်ကိုင်လိုက်လေရာ….. “ အ… ကို … အို …အို ” နှင်းဝေ ၏ကိုယ်လေးမှ ထွန့်ထွန့်လူးသွားရလေသည်။သူမ၏ ရတနာရွှေကြုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကလေးကိုအုပ်ကိုင်ထားသော မြသိန်း ၏လက်တွေက ငြိမ်ငြိမ်မနေပဲ ဖိလိုက်၊ဆုပ်လိုက်၊ဖျစ်လိုက်၊ ညှစ်လိုက် လုပ်နေသည်။ မြသိန်းက နှင်းဝေ မျက်နှာလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အပျိုဖြန်ုမလေးတစ်ယောက်ပမာ မျက်လုံနှစ်လုံးကိုမဖွင့်ပဲ စုံမှိတ်ကာထားပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုဖိကိုက်ကာထားလေသည်။ မြသိန်းသည် သူ့ရှပ်အင်္ကျီကျွတ်သွားသည်နှင့် နှင်းဝေ ၏ထဘီလေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်လေရာ  “အို … အကို … မလုပ်နဲ့လေ ” ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နှင်းဝေ လက်များက သူမ၏ထဘီကို လှမ်းဆွဲပါသေးသည်၊ ဒါ့အပြင် ထဘီကျွတ်ထွက်သွားမည်ကို ဟန့်တားလိုသော သဘောဖြင့် သူမ၏ဒူးနှစ်ဖက်ကို တပြိုင်တည်း ထောင်လိုက်သေးသည်။ သို့သော်လည်း လှုပ်ရှားလူးလွန့်သွားသောသူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကြောင့် ဖင်သားကြီးများကို ကြွပေးလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး ထမိန်လေးမှာမြသိန်းလက်ထဲ ပါသွားရှာသည်။ “ ကျွတ် …” စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နှင်းဝေခမျာ မျက်လုံးနှစ်လုံးအားစုံမှိတ်ထားရင်းကပင် အောက်နှုတ်ခမ်းကိုမကျေမနပ်ဖြင့်ကိုက်ထားလိုက်သေးသည်။ ထဘီ ဆွဲချွတ်သည်ကို တွန့်တိုနေရှာသော သူမဖြစ်အင်ကိုကြည့်ကာ သူနှင့်ချစ်ရည်လူးခဲ့စဉ်က ဒီလိုပင်အထိတ်တလန့်ဖြင့် တွန့်တိုတတ်သည်ကို သွားသတိရကာ ဇနီးဖြစ်သူ ဝေ တစ်ယောက် ငယ်မူငယ်သွေးတွေ ပြန်ဝင်နေပြီဟု မြသိန်း ကျေနပ်စွာတွေးလိုက်မိသည်။\nထဘီကွတ်သွားပြီဆိုတော့ မြသိန်း အကြည့်စူးစူးတွေက သူမ၏ ရတနာရွှေကြုတ် ဆီမှ လုံးဝမခွာတော့၊ ယခင်က အမွှေးနက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဝေ ရတနာရွှေကြုတ်လေးက အခု အမွှေတစ်ပင်မျှမရှိပဲ ဖြူဖွေးတင်းမာကာ မုန့်ပေါင်းအလား မိုဖေါင်းနေပါလားဟု မြသိန်း တွေးမိသည်။ သူပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ရင်း သူ၏လက်များက နှင်းဝေ အကွဲကြောင်းတစ်လျေက် ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်ရာ ဒူးနှစ်ဖက်လုံးထောင်ထားသော နှင်းဝေ ခြေဖျားနှစ်ဖက်မှာ အတန်ငယ်ဘေးသို့ ကားသွားသည်။တစ်ဖန် သူ၏ မာတောင်နေသော အတံကြီးကို နှင်းဝေ အကွဲကြောင်းတစ်လျောက် စုန်ချည်ဆန်ချည် ပွတ်ပေးလိုက်ရာ ကားအယ်ဖြူဖွေးလှသော နှင်းဝေ ၏ဖင်သာကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှာဖြစ်လာရလေသည်။ အဲဒီနောက် မြသိန်းက သူမ၏ စိကပ်ကာ ဖေါင်းထနေသော နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကို လက်ညှိုး လက်မတို့ဖြင့် အသာလေးဖိကာ ဖြဲလိုက်သည်။  “ အား … ကျွတ် … အို …” နှင်းဝေ ညည်းသံလေးထွက်လာသည်။သည်လိုဖြဲလိုက်တော့ ထင်ထင်ရှားရှားထွက်ပေါ်လာသော သူမ၏ အစိလေးကို သူ၏အတံထိပ်ဖူးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးပေးလိုက်သည်။ “ အို … အမေ့ … အင့် … အ အ…အား …” နှင်းဝေ ဝင်းဝင်းဝါဝါ ကိုယ်လုံးတီးလေးမှာ လူးလွန့်လှုပ်ရှားသွားရလေသည်။ နှင်းဝေ တစ်ယောက်ထူးခြားလှသည် ခံစားချက်ကြောင့် တိမ်ပေါ်ပျံတက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရလေသည်။ထိုစဉ်မှာပင် မြသိန်းလက်ဖြင့် ဖြဲထားသောကြောင့် နီရဲကာနေသောသူမ၏အခေါင်းအတွင်းမှ ချစ်ရှေ့ပြေး အရည်ကြည်များ တစ်စိမ့်စိမ့်ထွက်လာလေသည်။\nမြသိန်း လက်တစ်ဖက်က နှုတ်ခမ်းသာဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ဖြဲထားရင်း သူမ၏ ဂူဝသို့ သူ၏ထိပ်ဖူးကိုတေ့ကာ အသာဖိပြီးသွင်းလိုက်လေသည်။ “ အို … အို … အား … ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် သေပါပြီ အကိုရယ် …”  ထိုးနေကျ တွင်းဖြစ်သဖြင့် မြသိန်း မညှာတော့ပဲ တစ်ဆုံးထိုးသွင်းလိုက်ရာ ကျဉ်းမြောင်းကျပ်တည်းစွာ ၀င်သွားသည်။ခံစားချက်ကြောင့်စိတ်ထဲမှာ ပိုထကြွလာပြီး လေး ငါး ချက်လောက် ဇွတ်ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ နှင်းဝေကိုယ်လုံးလေးမှာ အတော်ပင်ကော့တက်လာကာ မှိတ်ထားသော သူမ၏မျက်ခွံလေးများအောက်မှ မျက်ရည်များစိမ့်ထွက်ကာလာလေသည်။ နှင်းဝေ နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်က တင်းကြပ်စွာ မြသိန်း ဒုတ်ချောင်းကို ညှပ်ထားပြီး ဆွဲဆုပ်ထားသလိုဖြစ်နေသဖြင့် ကျပ်ထုပ်သည့်အရသာကို မြသိန်း မြိန်ယှက်စွာ ခံစားနေရသည်။ပြီးတော့မှ ရှုံမဲ့နေသော နှင်းဝေ မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း ဝေ သည်လည်း သူနှင့်မတွေ့ရတာကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် အသစ်အဆန်း သဖွယ် ဖြစ်နေတာ နေမှာပါ ဟူသောအတွေးဖြင့် သူမအခေါင်းလေးထဲမှ သူ၏အတံကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်လောက်အရောက်တွင် ခပ်သာသာလေးဆောင့်ကာ ထိုးထည့်လိုက်ပြန်သည်။ပြီးတော့ မြသိန်း၏ လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ရင်နှစ်မွှာကိုတစ်လှည့်စီဆုပ်နယ်ပေးကာ နို့သီးခေါင်းလေးများကို ချေမွပေးနေသလို လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူမ၏ ဆီးခုံ၊ပေါင်တံများတစ်လျောက်ကိုလက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။\nတစ်ချက်ချင်းဆောင့်ကာနေသော မြသိန်း အင်္ဂါသည် သူမ၏အခေါင်းအတွင်းမှ ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက် ဖြစ်သွားတိုင်း ချစ်အရည်ကြည်များကလည်း ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲထွက်လာလေသည်။ထိုသို့ လုပ်ရင်းမှပင် အားမရနိုင်ဖြစ်လာသော မြသိန်း သည် သူ၏ထိပ်ဖူးကို အပြင်ရောက်သည်အထိ ဆွဲထုတ်ပြီး နှင်းဝေ အပါက်လေးကို ချိန်ကာ အားပါးတရဖိသိပ်ကာချလေတော့သည်။ “ အို … အို … အာ … အင်း … ကျွတ်… ကျွတ် … ကျွတ် ” မြသိန်း၏ဆောင့်ချက်နှင့်အညီ နှင်းဝေ ခမျာ အင့်ကနဲ အင့်ကနဲ မွေ့ယာအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားလိုက် ကော့တက်ကာလာလိုက်နှင့် ဖြစ်နေလေသည်။ ပြီးတော့လည်း နှင်းဝေတစ်ယောက် သူမ၏ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ပေါင်တံစင်းစင်း တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ကားပေးထားရာ ပေါင်တွင်းကြောများပင် ထောင်ထနေလေသည်။ကြပ်ညပ်စီးပိုင်ကာ အသစ်အဆန်းဖြစ်နေသော အဖုတ်လေး၏အရသာကြောင့် မြသိန်းတစ်ယောက် ရမ္မက်စိတ်များပြင်းထန်ကာလာပြီး မချိတင်ကဲ ဖြစ်လာသည့်အဆုံး မြသိန်းသည် နှင်းဝေ ကိုယ်လုံးပေါ်သို့ မှောက်ချကာ ကိုယ်လုံးလေးအားတင်ကြပ်စွာသိမ်းကြုံးပြီးဖက်လိုက်လေသည်။ နှင်းဝေကလည်ြးမြသိန်း ၏ကိုယ်ကိုပြန်ကာဖက်ထားလိုက်လေသည်။ ထိုအခါမှသူမ၏အသားလေးများတဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်ကို မြသိန်း သတိထားလိုက်မိပြီး ရင်ထဲတွင် နွေးကနဲဖြစ်သွားသည်။ထို့နောက် သူမ နို့တစ်ဖက်ကိုငုံကာ စို့လိုက်ပြီး ဖင်ကြွကာ အားရပါးရပင် ဆောင့်ကာလိုးလေတော့သည်။\nမြသိန်း၏ ဆောင့်ချက်များကား ပြင်းလှသလိုသူမခမျာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာလူးလှိမ့်ကာ ကြိတ်မှိတ်ခံနေရရှာသည်။ ဒါ့အပြင် သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကလည်း မြသိန်း ၏ကိုယ်လုံးကြီး သူမအပေါ်မှပျောက်ကွယ်သွားမှာကို စိုးရိမ်သည့်အလားအတင်းပင်ဖက်ကာထားလေသည်။သိပ်မကြာသောအချိန်ကာလ အတွင်းပင် နှင်းဝေ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လာရာက နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာဟလာပြီး “ ဟယ် … အ အ … အင့် အင့်….အွန် အွန်း … ” ညည်းညှူအော်ဟစ်ရင်း နှင်းဝေ တစ်ကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ကော့ကာကော့ကာ တက်သွားပြီး ဟင်း ကနဲသက်ပျင်းချကာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိအကြောများပြေလျော့သွားလေသည်။ ဝေ တစ်ယောက် တစ်ချီပြီးသွားပြီကို သိလိုက်ရသော မြသိန်း ကလည်း သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကိုတင်းကြပ်စွာတိုးဖက်လိုက်ရင်း လီးတန်ကြီးကို ဒစ်ပေါ်လာသည်အထိဆွဲကာဆွဲကာ ထုတ်ပြီး အားကုန်ဆောင့်ကာ လိုးလိုက်လေသည်။ မြသိန်း ၏အသက်ရှုသံများမှာလည်း ပြင်းထန်မြန်ဆန်လာပြီး ၁၀ချက်မျှ ဖိသိပ်လိုက်ကာ သူ၏အတံကြီးအား နှင်းဝေ ၏အခေါင်းလေးထဲသို့ တဆုံးဖိသွင်းလိုက်ပြီး ပူနွေးသော သုတ်ရည်များကို အားပါးတရ ပန်းထည့်လိုက်လေသည်။ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသည်အထိ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးဖက်ကာ မှိန်းပြီးဇိမ်ယူနေကြပြီးနောက် မြသိန်းသည် နှင်းဝေ၏ဘေးဖက်သို့ ပက်လက်လှန်ကာလှဲချလိုက်လေသည်။\nနှင်းဝေခမျာ သူမရတနာရွှေကြုတ်အတွင်းမှ ကျွတ်ထွက်သွားသော မြသိန်း၏အတံကြီးကြောင့် သူ့မရင်ထဲမှာ ဟာကနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး မြသိန်းကို မျက်လုံးလေးဝင့်ကြည့်လိုက်ရာ အိပ်ယာပေါ်တွင်ပက်လက်လှန်ကာ လှဲနေသော မြသိန်း၏ပေါင်ကြားတွင် အရှိန်မသေသေးဘဲ မိုးမျှော်ကာ ထောင်မတ်နေသော အတံကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့အတံကြီးမှာ စိုရွှဲနေပြီးပေပွနေသောအရည်များကြောင့် တင်းပြောင်ပြီးအသည်းယားစဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ နှင်းဝေ တစ်ယောက် မျက်တောင်တောင် မခတ်နိုင်ပဲ ကြည့်နေမိသည်။ ထိုနောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း မာန်လျှော့ကာ ညှိူးကျသွားမှ သက်ပြင်းလေးချကာ မြသိန်း ကို ကြည့်မိသည်။ မျက်လုံးအစုံကိုမှိတ်ကာ ဇိမ်ယူနေသော မြသိန်း သည်လည်းတစ်နေကုန်နီးပါးသောက်ထားသောအရက်ရှိန်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ကာမဂုဏ်ကိုခံစားပြီး အားကုန်သွားသည်ကတစ်ကြောင်းကြောင့် ခဏအတွင်းမှာပင် ဟောက်သံပေးပြီးအိပ်ပျော်သွားလေသည်။နှင်းဝေ လည်း မြသိန်း မျက်နှာကို ငေးကြည့်ပြီးနောက် လေးကန်စွာဖြင့် အိပ်ယာပေါ်မှ မထချင် ထချင်ဖြင့်ထကာ ထိုင်လိုက်လေသည်။ နံနက်အိပ်ယာမနိုးပြီး မြသိန်း၏အကြည့်များ တိုင်ကပ်နာရီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ မနက် (၈) နာရီတောင်ထိုးသွားပြီပဲ။ မျက်လုံးကို ပေကလပ် ပေကလပ် လုပ်ပြီး ညကအကြောင်းတွေကို စဉ်းစားကြည့်မိတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မတွေးတတ်တော့၊ သေချာသည်ကား သူနှင့် ဝေ တို့ အိပ်စက်သော နှစ်ယောက်အိပ်မွှေ့ယာကြီးပေါ်သို့ မြသိန်းတစ်ယောက် ရောက်နေချေပြီ။\nမြသိန်း ကိုယ်ပေါ်တွင် လွှားထားသော စောင်ကိုခွာလိုက်သောအခါ အပေါ်အင်္ကျီကား မရှိ၊ သို့သော် အောက်ပိုင်းတွင်ပုဆိုးတစ်ထည်ကားစွပ်လျက်သား၊ မြသိန်း ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်သည်၊ သူဝတ်လစ်စလစ် အိပ်ပျော်သွားသည်ကိုကား မှတ်မိလိုက်သည်။ ဝေ က သူ့ကို ပုဆိုးစွပ်ပေးခဲ့ရုံသာမက စောင်တစ်ထည်ကိုပါ ခြုံသွားပေးခဲ့သည်။ မြသိန်း ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်သို့ ကြည့်လိုက်တော့ အုပ်ဆောင်းအဝါရောင်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး အုပ်ဆောင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းကြီးသုပ်တစ်ပွဲ၊ ကြက်ဥကြော်(၂)လုံး၊ ပေါင်မုန့်နှစ်ချပ် ပြီးတော့ ကော်ဖီ ပန်းကန်တစ်စုံ တို့ကို တွေ့ရသည်။ မြသိန်း နန်းကြီးသုပ်ကြိုက်သည်ကို သိသော ဝေ က စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အုပ်ဆောင်းဘေးတွင်လည်း ဓါတ်ဘူးအသေးတစ်လုံးနှင့် အကြီးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရာ တစ်ဘူးက ကော်ဖီ သို့မဟုတ် ဟောလစ်၊ နောက်တစ်ဘူးက ရေနွေးကြမ်း ဖြစ်နေမည်ဆိုတာ မြသိန်း အတတ်သိနေလေသည်။ မြသိန်း ရေချိုးခန်းသို့ဝင်ကာ ရေကိုတဝြကီးချိုးပစ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အဝတ်အစားလဲကာ နန်းကြီးသုပ် နှင့် ကော်ဖီကို မနက်စာအဖြစ်စားလိုက်သည်။ စားပြီးတော့ ပန်းကန်များကို မီးဖုခန်းသို့ ယူလာခဲ့သည်။ အိမ်ဖေါ်ကောင်မလေး မိအေးကိုလည်းမတွေ့၊ ဈေးသွားနေတာဖြစ်မည်။ ဝေ တစ်ယောက်လည်း(ဂ) နာရီထိုးလျှင်ထွက်နေကြမို့ မတွေ့။ ဒါပေမယ့်လည်း မြသိန်း တစ်ယောက် ကြည်နူးနေမိသည်။\nအိမ်ထောင်သက် ၂ နှစ်ကျော် ၃နှစ်အတွင်း ဝေ တစ်ယောက် သူ့အပေါ်တွင် ယခုလောက် ဂရုတစိုက်မရှိခဲ့။ ပန်းကန်များကို ဘေစင် ပေါ်သို့ တင်ထားပေးပြီးသောအခါ မြသိန်း ဧည့်ခန်းဖက်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး သတင်းစာကိုဖတ်နေလိုက်သည်။ သတင်းစာဖတ်ရင်း မြသိန်းရဲ့စိတ်များ ညကချစ်ရည်လူးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များဆီသို့ ပြန်တွေးမိသွားသည်။ ဝေ သည်အရင်ကနှင့်မတူ အတော်ပင်နုပျိုလန်းဆန်းကာ စွဲမက်စရာကောင်းလာသည်။ ကားစွင့်ကာနေသော သူမ ဖင်သားကြီးများသည် ယခင်ကလို အိတွဲတွဲမနေဘဲ မာတင်းကာအားရဖွယ် ပိုကောင်းလာသည်။ ပြီးတော့ကျပ်ညပ်ကာနေသော အခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာလည်း သူ့ အတံကြီးကို အတင်းပင်ရစ်ပတ်ကာနေသည့်အတွေ့ထူးကြောင့်အင်မတန်ပင်အရသာရှိလှသည်။ တဖန် ဝေ တစ်ယောက်ပြီးသွားသောအခါ သူမစောက်ခေါင်းက မြသိန်းအတံကို ဇတ်ကနဲ ဇတ်ကနဲ ဆောင့်ဆွဲကာ ညှစ်လိုက်ပုံကြောင့် မြသိန်း တစ်ယောက် ညကအတော်ပင်ထိန်းလိုက်ရသည်ကို ပြန်သတိရလာလေသည်။ တွေးရင်း တွေးရင်းဖြင့် မြသိန်း ဝေ့ ကို တမ်းတနေမိသည်။ သက်ုပင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း ဝေ တစ်ယောက် ညနေစောစောပြန်လာလျှင်ကောင်းမည်ဟုတွေးနေမိသည်။ ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့ သံဘာဂျာတံခါးကို သော့ဖွင့်သံကြားရသဖြင့် မြသိန်း လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မိအေး ဈေးမှပြန်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။\nမိအေး ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သတင်းစာဖတ်နေသော မြသိန်း ကို တွေ့ရသဖြင့် “ ဟော … အကိုလေး နိုးနေပြီလား ” “ အေး …” “ မမနွယ် မနေ့က ဖုန်းဆက်တယ်၊အကိုလေး … ကိစ္စတွေမပြီးသေးလို့ နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက်လောက်ကြာမယ်လို့ ပြောတယ် ” ကြားလိုက်ရသောစကားကြောင့် မြသိန်းတစ်ယောက်နားတွေရှုပ်သွား၏။ မိအေးကတော့ သူ့စကားကို ဆက်ပြောနေ၏။ “ အဲဒါကို မနေ့ညကတည်းက ပြောုပမလို့ပဲ၊ ကျွန်မတို့ လင်မယားလည်း အံ့အားသင့်နေတာနဲ့ မပြောမိတာ၊ ဒီမနက် နှင်းဝေကို မေးတော့ အကိုလေး နိုးလာရင်ပြောပြလိုက်ပါဆိုလို့ ” မြသိန်း တစ်ယောက် ရှင်းသင့်သလောက်ရှင်းလာပြီဖြစ်၍ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်း ခုံလာလေသည်။ သူ၏အနားမှ သွားတော့မည့်ဟန်ပြင်နေသော မိအေးကို မြသိန်းက ခြောက်သွေ့သောလေသံဖြင့် လှမ်းမေးလိုက်လေသည်။ “ နင့် မမနွယ် က ဘယ်တုံးက သွားတာလဲ ? ” “ မနေ့မနက်ပိုင်းကတည်းက ထွက်သွားတာ အကိုလေး ” မြသိန်း၏ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ မိအေးက ချထားသော ဈေးခြင်းတောင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ “ ဒါနဲ့ နှင်းဝေ ရော … မိအေး ” “ မနက်က အကိုလေးစားဖို့ နန်းကြီးသုပ် ပြင်ပေးပြီးကတည်းက သူ့သူငယ်ချင်း အိမ်မှာ အလှူရှိလို့ သွားအုံးမယ်ဆိုပြီးထွက်သွားတယ်၊ ညနေမှပြန်လာမယ်လို့ ပြောသွားတယ် အကိုလေး ..”. “ သြော် … အေးအေး ….” မိအေးက ပြောပြီးသည်နှင့် မီးဖိုထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။\nမြသိန်း တစ်ယောက်သာဧည့်ခန်းထဲတွင် ငိုင်ကာ ကျန်ခဲ့လေသည်။ ကြားလိုက်ရသော စကားများကို ပြန်ဆက်စပ်ပြီးသောအခါ မြသိန်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာုဖင့် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားလေသည်။ မြသိန်း ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်နေပြီး ရှေ့တွင်ဘာတွေဆက်ဖြစ်လာမည်ကိုကြိုတင်မတွေးရဲတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညက သူမူးမူးနှင့် ချစ်ရည်လူးခဲ့သူမှာ သူ၏ဇနီး နွယ်နွယ်ဝေ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးတည်းသော ခယ်မချောလေးဖြစ်သူ နှင်းနှင်းဝေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ မြသိန်း၏ ဇနီးဖြစ်သူ နွယ်နွယ်ဝေ သည် အသက်၂၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီး နွယ်နွယ်ဝေ၏ ညီမဖြစ်သူ နှင်းနှင်းဝေ ကားအသက် ၂၀ ခန့်ပင်ရှိသေးသည်။သူမတို့၏ မိခင်မှာ လွန်ခဲ့သော ၇ နှစ်ခန့်က ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူမှာမူ ပြီးခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်ကမှ ဒီအိမ်မှာပင် ဆုံးပါးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ မြသိန်း နှင့် နွယ်နွယ်ဝေ တို့ အိမ်ထောင်ကျပြီးသိပ်မကြာချိန်တွင် နှင်းနှင်းဝေ သည် ရန်ကုန်တွင် အဆောင်ငှားကာ တက္ကသိုလ်နောက်ဆုံးနှစ် တက်နေချိန်လည်းဖြစ်သည်။ အိမ်ကြီးကလည်းကြီးသည့်အတွက် နွယ်နွယ်ဝေက သူမ၏အဖေနှင့် ညီမဖြစ်သူတို့အား အိမ်တွင်ခေါ်ထားချင်သည်ဟု ဆိုလာသောအခါ မြသိန်း ခေါင်းသာညိမ့်ခဲ့သည်။\nနွယ်နွယ်ဝေ၏ ဖခင်ကြီးအား ဖခင်ကဲ့သို့ပင် လေးစားရိုသေပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ထို့အုပင် နှင်းနှင်းဝေအားလည်း ကားမောင်းသင်စေပြီး ကျောင်းသွားကျောင်းပြန်အဆင်ပြေစေရန် ကားတစ်စီးပင်ဝယ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့လက်ထပ်ပြီး ၈) လခန့် ကြာသောအခါ တစ်စခန်းထလာသည်က နွယ်နွယ်ဝေ။ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး သီးခြားလုပ်ချင်သည်တဲ့လေ။ မြသိန်း တစ်ယောက်ကတော့ ဇနီးဖြစ်သူ၏အလိုကိုလိုက်ကာ စိတ်တိုင်းကျစီမံဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လေသည်။သည်လိုနှင့် သူမတို့၏ဖခင်ကြီး ကွယ်လွန်ပြီးသည့်နောက်ပိုင်း နွယ်နွယ်ဝေ တစ်ယောက် ခါတိုင်းလိုအချိန်မှန် အိမ်သို့ ပြန်မရောက်။ ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ်ရှုပ်နေသော မြသိန်း ကလည်းသူမကို အချိန်ပြည့်လိုက်မကြည့်နိုင်၊ နွယ်နွယ်ဝေ ကလည်း မြသိန်း မေးမြန်းသောအခါ အလုပ်ကို အကြောင်းပြပြီး ဆင်ခြေတွေပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မတော့ လင်မယားနှစ်ယောက်စကား အချေအတင်စကားများခဲ့ကြပြီး မြသိန်း အိမ်မှထွက်သွားကာ စိတ်လေနေခဲ့သည်။ နွယ်နွယ်ဝေ နှင့် နှင်းနှင်းဝေ သည် အသက် ၆ နှစ်ခန့် ကွာသော်လည်း လုံးတူဒေါက်တူဖြစ်သည်။ သို့သော် အစ်မဖြစ်သူ နွယ်နွယ်ဝေက ကျောလည်လောက်ဆံပင်ရှည်နှင့် ဖြစ်ပြီး နှင်းနှင်းဝေ ကတော့ဂုတ်ဝဲဆံပင်နှင့် ဖြစ်သည်။ ညကအတော်ပင်မူးနေသောကြောင့် မြသိန်း သတိမမူမိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံးကလည်း မြသိန်းကို အကို ဟုသာခေါ်ကြလေသည်။မွေးချင်းမရှိသော မြသိန်းသည် နှင်းဝေကို နှမတစ်ယောက်လို ခင်မင်ခဲ့သည်ကားအမှန်ပင်။\nဖေါင်းကားတင်းနေသော တင်သားကြီးများ လမ်းလျှောက်လျှင် တဖြတ်ဖြတ်ခါပြီး တဆတ်ဆတ်တုန် သွားပုံများ၊ ငယ်မူငယ်သွေးအပြည့်ဖြင့် အလှသွေးတွေကြွယ်၊သောနှင်းဝေ၊ သူ သည်လောက်ထိန်းခဲ့ကာ စိတ်ရိုင်းများကိုတတ်နိူင်သလောက်ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည်ချည်းပင်၊ သိုသော်လည်း တစ်ခါတစ်ခါတော့ အတူတကွ လက်ပွန်းတတီးနေလာသော သွေးမတော်သားမစပ် မိန်းမပျိုကိုကြည့်ကာ ရမ္မက်စိတ်များထကြွလာတတ်သည်။စဉ်းစားရင်းမနေ့ညက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့ကလည်း အလွန်တစ်ရာမှ မက်မောစွဲလန်းဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။ ဝင်းဝါ စိုပြည်ကျစ်လစ်သော အသားအရည်လေးဖြင့် လှချင်တိုင်းလှနေသော နှင်းဝေ၏ ၀တ်လစ်စလစ်ပုံစံလေးကို ပြန်လည်ကာ မြင်ယောင်မိနေသည်။ ပြီးတော့ အမွှေးအမျှင်များပကင်းရှင်းကာ တင်းဖေါင်းနေသော မက်မောဖွယ်ရာကောင်းလှသည့် နှင်းဝေ၏ ရဲရဲနီနေသော မုန့်ပေါင်းရွှေကြုတ်…၊ ဒါတွေအားလုံး မြသိန်း စိတ်မျက်စိတွင် ပြန်လည်မြင်ယောင်လာပြီး မြသိန်း ၏စိတ်များသည် နှင်းဝေ အပေါ်သို့ စုပြုံကာရောက်ရှိနေလေပြီ။ ဧည့်ခန်းမှတိုင်ကပ်နာရီကြီးက ညနေ ၅နာရီ ထိုးသွားကြောင်းညွှန်ပြပြီးသွားခဲ့ပေပြီ။ စောစောလေးကပင် မိအေးလည်း သူမနေထိုင်ရာ ကားရုံးလေးသို့ ပြန်သွားခဲ့ချေပြီ။ မြသိန်း တစ်ယောက်တည်း ဧည့်ခန်းထဲတွင် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် တီဗီအစီအစဉ်များကို ထိုင်ကာကြည့်နေသည်။ ခုချိန်ထိ နှင်းဝေ အိမ်သို့ ပြန်မရောက်လာသေး၊ ဘာဖြစ်လို့များလဲ ဟုတွေးကာ မြသိန်း စိတ်တွေပူနေမိသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကားတစ်စီးခြံတွင်းသို့ မောင်းဝင်လာသံကို ကြားလိုက်ရသည်။\nမြသိန်း သူ၏ ထိုင်ခုံမှထကာ အယောင်ယောင်အမှားမှားဖြင့် သူကြည့်နေသော တီဗီကို ပိတ်လိုက်လေသည်။ ပြီးမှ မဟုတ်သေးပါဘူးဟု သူ့ ကိုယ်သူဆင်ခြင်ကာ ပြန်ထိုင်နေလိုက်သည်။ မြသိန်း၏ စိတ်များသည်ယောက်ယက်ခတ်ကာနေလေသည်။ ခြံထဲသို့မောင်းဝင်လာသောကားသည် အိမ်ရှေ့ပေါ်တီကိုအောက်သို့ မမောင်းလာဘဲ ကားရုံဆီသို့ တန်းကာမောင်းဝင်သွားလိုက်သံကိုကြားနေရသည်။ထို့နောက်ကားစက်ရပ်လိုက်ပြီး ကားတံခါးပိတ်သံကို မြသိန်း ကြားလိုက်သည်။ မြသိန်းသည် သော့ခတ်ကာ ပိတ်ထားသော သံဘာဂျာတံခါးဆီသို့သွားကာ သော့အားကြိုတင်ဖွင့်ထားပေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူ၏နေရာသို့သွားကာပြန်ထိုင်နေလိုက်လေသည်။သူပြန်ကာထိုင်လိုက်ပြီးစဉ်မှာပင် နှင်းဝေသည် သံဘာဂျာတံခါးရှေ့သို့ရောက်လာသည်။ သူမသည် မြသိန်းအား လုံးဝမကြည့်၊ သံဘာဂျာတံခါးကို တွန်းကာအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ပြီး မြသိန်းအား ကျောပေးကာ တံခါးကိုပြန်ပိတ်ကာ သော့ခတ်လိုက်သည်။ ယခုမှပင် နှင်းဝေ၏ နောက်ကျောအလှကို မြသိန်း သေသေချာချာစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ နှင်းဝေ၏ သေးကျင်သောခါးအောက်တွင် တင်သားများသည် ဝိုင်းကာ ကားစွင့်၍နေသည်။တင်သားစိုင်များသည် ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နှင့်တင်းကာနေပြီး စွဲမက်ဖွယ် အလွန်တရာမှကောင်းလှသည်။တံခါးကို သော့ခတ်ပြီးသွားသော နှင်းဝေသည် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် သော့ချိတ်သောနေရာသို့ လျှောက်ကာသွားပြီးသော့တံကိုချိတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏အခန်းသို့သွားရန်အတွက် ဧည့်ခန်းကိုဖြတ်လျှောက်ရန်ခြေလှမ်းပြင်လိုက်လေသည်။\nနှင်းဝေ သည်မြသိန်း ထိုင်နေသောနေရာကိုမကြည့်သည့်အပြင် မျက်လွှာကိုချကာ ခေါင်းငုံ့ကာလျှောက်လာလေသည်။ မြသိန်း ထိုင်နေသောနေရာရှေ့မှ ဖြတ်သွားသောအခါတွင် မြသိန်းသည် သတိလက်လွတ်ဖြင့် ထိုင်ရာမှထကာ ရပ်လိုက်၏။ မြသိန်း ရင်ခုန်သံများကား တဒိန်းဒိန်းဖြင့် လူပျိုပေါက်တစ်ယောက်ပမာတုန်ယင်ကာနေလေသည်။ “ နှင်း … ဝေ …” စိတ်ကိုထိန်းချုပ်ကာခေါ်လိုက်သည့်တိုင် မြသိန်း၏လေသံကား သိသိသာသာ တုန်ယင်ကာနေသည်။ “ … ရှင် …” မြသိန်းကို ကျော်ပြီး လေးငါးပေ အကွာသို့ ရောက်နေသော နှင်းဝေက သူမ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်ကာ ပြန်ထူးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။မြသိန်းကိုကား ကျောခိုင်းထားဆဲ၊ သူမ၏ ထူးသံလေးမှာ တကယ့်ကိုပင် တိုးတိုးလေး။ နှင်းဝေ ကိုခေါ်လိုက်ပြီးမှ မြသိန်း ပိုပြီးတုံတုံယင်ယင်ဖြစ်လာလေသည်။ နောက်ထပ်ပြောချင်သော သူ၏စကားလုံးများမှာလည်း သူ့နှုတ်မှမထွက်နိူင်ဖြစ်နေ၏။ နှင်းဝေကလည်း တံတွေး တစ်ချက်မျိုလိုက်ရင်း စိတ်ကိုတင်းကာနေရလေသည်။ “ ပြန် … ပြန်လာပြီလား …” စကားထစ်ကာ ထပ်သွားသဖြင့် မြသိန်း မှာ သူ့ကိုယ်သူ မကျေမနပ်ဖြစ်သွား၏။ မြသိန်း၏ အမေးစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါတွင် ခပ်တည်တည်ဖြစ်နေသော နှင်းဝေ ၏မျက်နှာသည် ပြုံးယောင်သမ်းသွား၏။ မြသိန်း သည် နှင်းဝေ ၏အနောက်တွင်ရှိနေသောကြောင့် နှင်းဝေ ၏အပြုံးကိုမမြင်လိုက်ရချေ။ “ ဟုတ်ကဲ့ … ” ပြောပြီးသည်နှင့် စောစောကထက် မြန်ဆန်သွက်လက်သောခြေလှမ်းများဖြင့် သူမ၏အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှာက်လှမ်းကာသွားလေသည်။ထိုအခါ သူမ၏ တင်သားများသည် အစွမ်းကုန် တုန်ခါလှုပ်ယမ်းသွားပြီး ထိုအမြင်အာရုံသည် မြသိန်း၏ရင်ကိုစူးနစ်တိုးဝင်သွားလေသည်။\nနှင်းဝေကား သူမ၏အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားချေလေပြီ။ မြသိန်းလည်း မျက်စိတဆုံးကြည့်နေပြီးနောက် လှည့်ကာထွက်လာခဲ့ပြီးသံဘာဂျာတံခါးအနီးတွင်ရပ်ကာ ပေါ်တီကိုအောက်ကိုငေးကြည့်နေသည်။ခဏမျှရပ်ပြီးသောအခါ မြသိန်း သည်စိတ်နှလုံးကို ဒုံးဒုံးချလျက် အိမ်အတွင်းဖက်သို့ လျှောက်ကာဝင်သွားလေသည်။နှင်းဝေ၏ အိပ်ခန်းရှေ့သို့ရောက်သောအခါ အိပ်ခန်းတံခါးသည်စေ့ကာမနေဘဲ နည်းနည်းခပ်ဟဟဖြစ်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။အခြေအနေမဆိုးသဖြင့် မြသိန်းသည် တံခါးကို တွန်းကာဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် ထမီရင်လျားဖြင့် ခေါင်းဖီးနေသော နှင်းဝေ ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ အိပ်ခန်းတွင်းသို့ ခြေနှစ်လှမ်းလောက်ဝင်ပြီးသောအခါတွင် နှင်းဝေ ၏အသံလွင်လွင်လေး စတင်ကာပေါ်ထွက်လာသည်။ “ အကို နှင်းဝေကို ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ ? နောက်မှ အပြင်မှာပြောမယ်လေ …” မြသိန်းလည်း ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ နှင်းဝေကိုယ်ခန္ဓာလေးကို ငေးကြည့်ပြီး နှင်းဝေ၏ကုတင်ပေါ်သို့ ၀င်ထိုင်လိုက်သည်။ “ ဟို … ဟို … နှင်းဝေ … ညက … အကိုလေ …”  သူ့စကားမဆုံးခင် နှင်းဝေ ထိုင်ခုံပေါ်မှဆတ်ကနဲထကာ မြသိန်းဖက်သို့လှည့်လိုက်၏။ နှင်းဝေ၏ ဖြူနုသောမျက်နှာကား ပန်းသွေးရောင်အတိ။ “ ဘာလဲအကို … နှင်းဝေမှန်း မသိလို့ပါလို့ ပြောမလို့မဟုတ်လား … ” ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း နှင်းဝေသည် မြသိန်း ထိုင်နေရာကုတင်ရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။\nမြသိန်း စကားကိုမဆက်နိုငင်ပဲ နှင်းဝေ၏ ရင်လျားထားသော ကိုယ်လုံးလေးကိုသာ ခပ်စိမ်းစိမ်းစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထမီကိုရင်လျားထားသဖြင့် ဝင်းမွတ်မို့မောက်နေသော ရင်ညွန့်အလှကို အထင်းသားမြင်နေရသည်။ထမီကို တင်းတင်းစည်းထားသဖြင့် လုံဝန်းကာ ငွားစွင့်လှသော ရင်သားအလှကြောင့် မြသိန်းအကြည့်တို့သည် ထိုနေရာက မခွာနိူင်ဖြစ်နေရသည်။ မြသိန်း စိတ်ကိုတင်းကာ သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော နှင်းဝေ ပခုံးကို လှမ်းကာကိုင်လိုက်လေသည်။ နှင်းဝေ ကလည်းရုန်းဖယ်ခြင်းမပြု။ “ မဟုတ်ပါဘူး … နှင်းဝေ ၊အကို နှင်းဝေမှန်း သိရက်နဲ့ချစ်ခဲ့တာပါကွယ် … ” စကားအဆုံးမတော့ ကုတင်စောင်းတွင်ထိုင်နေသော မြသိန်းသည် သူ၏ရှေ့နားတွင် ကပ်လျှက်ရပ်နေသော နှင်းဝေ ကိုယ်လုံးလေးကို လှမ်းဆွဲယူကာဖက်လိုက်လေသည်။ နှင်းဝေ ကိုယ်လုံးလေးသည် အလိုက်သင့်ပင်ပါလာပြီး မြသိန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရာက်သောအခါ သူမ၏မျက်လွှာကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာလေးက အပေါ်သို့မော့ကာနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးနှစ်လွှာက ပွှင့်တော့မယောင်ယောင်၊ မြသိန်း လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ နှင်းဝေ ၏ နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖိကပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရာ နှင်းဝေ ၏လက်များကလည်း မြသိန်း ကိုဖက်တွယ်ရင်း ပြန်လှန်စုပ်နမ်းခြင်းဖြင့် တုန့်ပြန်လေသည်။ မြသိန်း လက်များကလည်း ဝက်မြီးကဲ့သို့ပင်၊ အငြိမ်နေသည်မရှိပဲ နှင်းဝေ ၏တစ်ကိုယ်လုံးအား စုန်ဆုန်ကာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ အထူးသဖြင့်တော့ တင်းရင်း စွင့်ကားကာနေသော နှင်းဝေ ၏ တင်သားနှစ်ခြမ်းကို အားပါးတရ ဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ နှင်းဝေ ကလည်း မြသိန်းနှုတ်ခမ်းတွေကို စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် အတင်းကိုပင် ဖိကပ်စုပ်နမ်းနေသည်။\nပြီးတော့လည်း သူမသည် မြသိန်း ၏ကိုယ်လုံးကြီးကို တိုးကာဖက်လာပါတော့သည်။မြသိန်း၏ လက်တစ်ဖက်က နှင်းဝေ၏ တင်သားကြီးနှစ်ခုကြား ကိုလက်စောင်းဖြင့် ထမီပေါ်မှ ပွတ်တိုက်ပေးလိုက်ရာ နှင်းဝေ၏ ကားအယ်ကာနေသော ဖင်သားကြီးများမှာ တလှိမ့်လှိမ့်ဖြင့် လှုပ်ကာနေလေသည်။ ထို့နောက် မြသိန်း လက်က သူမရှေ့ပိုင်းသို့ ရွေ့ပြောင်းကာ ပေါင်ရင်းဆီသို့ တိုးဝင်ကာ သူမ၏အင်္ဂါဇာတ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေရာ နှင်းဝေ ခါးကလေးမှာ ကော့ကာတက်သွားပြီး မာန်ဖီနေသော မြသိန်း ၏ အတံကြီးနှင့် သူမ၏ ချပ်ရပ်ကာနေသော ဝမ်းပျဉ်းသားတို့မှာ နွေးထွေးစွာဖိကပ်မိကြသည်။သူမကို ထောက်ထားသော ပူနွေးနေသော မြသိန်း အတံ အထိအတွေ့၊ အင်္ဂါဇာတ်အား လက်ဖြင့်ကလိပေးနေမှု၊ ဖင်သားကြီး နှစ်ခုအားဆုပ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးမှုများကြောင့် နှင်းဝေ ကာမဇောများသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တလှိမ့်လှိမ့်တက်လာပြီး ခံစားရခက်လာသောကြောင့် ရင်ထဲတွင်ပင် မွန်းကျပ်ကာလာရတော့သည်။ နှင်းဝေသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာအား မြသိန်း၏ နှုတ်ခမ်းများဆီမှ ပြွတ်ကနဲ နေအောင် ဆွဲကာခွာလိုက်ပြီး မြသိန်း၏ မျက်နှာကိုမော့ကြည့်ပြီး သူမ၏လက်ချောင်းလေးများဖြင့် မြသိန်း ၏ အင်္ကျီကြယ်သီးများကို တစ်လုံးချင်းဖြုတ်ကာပေးနေသည်။\nကြယ်သီးများ အားလုံးပြုတ်သွားသောအခါ အင်္ကျီကိုချွတ်ပေးလိုက်သည်။ပြီးနောက် နှင်းဝေ ကိုယ်လုံးလေးကို အိပ်ယာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ မြသိန်း သည် သူမ၏ ရင်လျှားထားသော ထမီလေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ နှင်းဝေမျက်လုံးလေးများမှိတ်လိုက်ပြီး ခါးလေးကိုကြွပေးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ မြသိန်းက နှင်းဝေ အ၀တ်မပါသောကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင်ပေါ်သို့ ကန့်လန့်ဖြတ်ကာတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝင်းပြောင်ဖြူဥနေသော သူမ၏ဖင်သားကြီးများကို ကုတင်စောင်းတွင်နေသားကျအောင်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်စဉ်မတွင်တော့ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို စုံမှိတ်ထားသော နှင်းဝေ ၏ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော နှုတ်ခမ်းများမှ တိုးလျညင်သာသော စကားသံလေးထွက်လာလေသည်။  “အကို … နှင်းဝေကို မညာနဲ့နော် …” “ မညာပါဘူး … နှင်းဝေရယ်၊ အကို နှင်းဝေကို အစောကြီးကတည်းက ချစ်နေတာပါကွယ် … ” “မဟုတ်ဘူး အကို … နှင်းဝေ ပြောတဲ့ ညာ မှာ ဟ ထိုး ပါတယ် အကိုရဲ့ …” လူလယ်မလေး နှင်းဝေ ပင်တည်း …. ပြီးပါပြီ။


တပ်ကုန်းကအဖိုးကြီးကို ဒေါ်စု ကက်ကက်လန်ပြန်ပြောတာမြင်တော့ သူ့ကိုခွပ်ဒေါင်းလို့မမြင်တော့ဘူး (ANGRY BIRD) စိတ်တိုနေတဲ့ငှက်မကြီးလို့ပဲ မြင်မိတယ် သမ္မတလုပ်ဖို့ရည်မှန်းခဲ့ရင် အရင်တည်းက ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ပေါ့ ~ Myanmar Online News\nတပ်ကုန်းကအဖိုးကြီးကို ဒေါ်စု ကက်ကက်လန်ပြန်ပြောတာမြင်တော့ သူ့ကိုခွပ်ဒေါင်းလို့မမြင်တော့ဘူး (ANGRY BIRD) စိတ်တိုနေတဲ့ငှက်မကြီးလို့ပဲ မြင်မိတယ် သမ္မတလုပ်ဖို့ရည်မှန်းခဲ့ရင် အရင်တည်းက ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ပေါ့\n5:23 AM အင်တာဗျူး No comments\nနိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပုဒ်မ၄၃၆ပြင်ဆင်ရေးအတွကNLD ဥက္ကဋ္ဌဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကနေပြည်တော်တပ်ကုန်းမြို့နယ်သို့သွားရောက်ဟောပြောစဉ် တပ်ကုန်းမြို့အ၀င်၌ အသက်၇၆ နှစ် အရွယ်အဘိုးအိုက““လူထုကိုလမ်းပေါ်မတင်ရန်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကိုပြော၍ ပုဒ်မ ၄၃၆အားပြင်ဆင်ရန်မလိုကြောင်း၊ မပြင်လိုကြောင်းစတင်ပြောရာမှ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့်အချေအတင်စကားများ ခဲ့ပြီး ယင်းမှာဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အတွက်နိုင်ငံရေးဖြတ်သန်းမှုကာလတစ်လျှောက်ကြီးမားသောရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုအဖြစ်အများကရှုမြင်ကြပြီးပြည်သူ့အသံနားထောင်သည်ဟုဆိုသော်လည်းအဘိုးအို၏ စကား အပေါ်ချေပပြောဆိုမှုများနှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီမှ ဗဟိုကော်မတီဝင်နှင့် အမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဦးလှဆွေ၏အမြင်ကိုနေပြည်တော်၌ ခေတ္တတွေ့ဆုံစဉ် သဘောထားမေးမြန်းခဲ့ပါသည်။နေပြည်တော်တပ်ကုန်းမှာဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်သွားပြီး ၄၃၆ ပြင်ဆင်ရေး အတွက် ဟောပြောပွဲသွားလုပ်တုန်းက အသက် ၇၆နှစ်အရွယ်အဘိုးကြီးတစ် ယောက်နဲ့အချေတင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့အနေအထား ရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ဒါဟာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အတွက် ကြီးမားတဲ့ရိုက်ခတ်မှုအနေနဲ့လည်း ရှိခဲ့တော့ ဒီ ဖြစ်စဉ်ပေါ်မူတည်ပြီး ပြည်ခိုင်ဖြိုး ပါတီ ဗဟိုကော်မတီတစ်ဦးရဲ့ ဒီဖြစ်စဉ်အပေါ် Personal အမြင်လေးပြောပြပေးပါဦး။\nပြည်သူ့အသံဆိုတာ နားထောင်ရ မှာပဲလေ။ ပြောရရင် နိုင်ငံရေးသမားဆို တာ ပြည်သူက ဝေဖန်တာကို အပြုံး မပျက်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နားထောင်ရမှာ ပဲ။ ဥပမာကန်သမ္မတဂျော့ဒဗလျူဘွရှ် ကို Press တစ်ခုမှာ ဖိနပ်နဲ့ လှမ်းပေါက် လိုက်တယ်။ဒါတောင်အမေရိကန်သမ်္မတ နော်။ ပထမပေါက်တော့ သူရှောင်လိုက် တယ်။နောက်တစ်ဖက်လည်းလာရော သူက ““ကျွန်တော့်ကိုပေါက်လိုက်တဲ့ဖိနပ် က နံပါတ် ၇ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်ဆိုပြီး ဟာသလုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုလာ လုပ်တာကို ဟာသလုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကအဲဒီလိုသဘော မထားနိုင်ဘူးဗျ။ ဒီအဘိုးကြီးဝေဖန်တာ ကို စိတ်တိုပြီး ဘာဖြစ်တယ်၊ ညာဖြစ် တယ်ဆိုပြီးပြန်ပြောတယ်။ရန်တုံ့တယ်။ သူကပြောရမယ်ဆိုရင် ခွပ်ဒေါင်းတဲ့။ တကယ်တော့ခွပ်ဒေါင်းမဟုတ်ဘူး။ Angry Bird ဗျ။ ဆိုလိုချင်တာက စိတ်မတို ရဘူးလေ။စိတ်တိုတယ်၊ စိတ်ဆိုးတယ် ဆိုမှတော့ ခွပ်ဒေါင်းမှမဟုတ်တော့ဘဲ လေ။ Angry Bird ပေါ့ဗျာ။ အမေရိကန် လို ကမ္ဘာ့နိုင်ငံကြီးရဲ့သမ္မတJ.W. Bush တောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်လို အပြောခံ၊ အဝေဖန်ခံရတာမဟုတ်ဘူး။ ဖိနပ်နဲ့ကို ပစ်ပေါက်ခံရတာ။ ဒါတောင် သမ္မတBush က အပြုံးမပျက်ဘဲ ဟာသ လုပ်နိုင်သေးတယ်။သတင်းစာရှင်းလင်း ပွဲကြီးမှာဗျာ။ ဖိနပ်နဲ့ပေါက်တဲ့ကောင်ကို သူကအပြုံးမပျက်ဘဲ ဟာသလုပ်ပစ် လိုက်တာ။ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အနေ နဲ့လည်း ဟာသလုပ်ရမှာ။ဒါပေမဲ့ သူ မလုပ်နိုင်ဘူး။ မလုပ်နိုင်ဘဲနဲ့ အဘိုးကြီး ကိုRecord ဖမ်းထား၊ ဘာလုပ်မယ်၊ညာ လုပ်မယ်နဲ့ပြောတာ။Bush က တကယ့် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံရဲ့ သမ္မတလေဗျာ။ဒေါ်စု ကြည်က ခုမှဒီမိုကရေစီနိုင်ငံရဲ့ သမ်္မတ ဖြစ်ချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့သူလေ၊ အလောင်း အလျာလေ။ ဒါကြောင့်ပြောချင်တာက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ခွပ်ဒေါင်းမဟုတ်ဘူး။ Angry Bird ပဲ ဒေါင်းလည်း ငှက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်စုကြည်က ဒေါင်း မဟုတ်ဘူး။ Angry Bird စိတ်တိုနေတဲ့ ငှက်မကြီးပေါ့ဗျာ။\nနိုင်ငံရေးရပ်တည်မှု အခန်းကဏ္ဍမှာ ဒီလိုမျိုးအရှိန်အ၀ါရှိတဲ့ နိုင်ငံရေးခေါင်း ဆောင်တစ်ဦးကို၊သူရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ရှုတ် ချခံရတာ။ နောက်ပြီးတော့အထူးသဖြင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်လိုလူမျိုးပေါ့နော်။သွားလေရာပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုရ နေတယ်ဆိုတဲ့ ကြီးမားတဲ့ Image ရှိသူတစ်ယောက်အပေါ် မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလို ကန့်ကွက်ခံရမှုရှိလာတယ်။ ဒါဟာနိုင်ငံရေး အရ ကျဆုံးခြင်းအစလို့ ယူဆနိုင်မလား။\nဆိုလိုချင်တာက ခုနကပြောသလို ပဲ။ သူကဘယ်သူကပဲ ကြမ်းကြမ်းတမ်း တမ်းဆက်ဆံနေပါစေ သူဒီလိုပြန်မပြော ရဘူး။ အပြုံးနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်နိုင်ရမှာပေါ့ဗျာ။ဆိုလိုချင်တာက နိုင်ငံရေးသမားလေဗျာ။ နေရာတကာ ဒေါသရှေ့ထားလို့မရဘူး။ ဗညါမပ ငြမိ လိုမျိုးပေါ့နော်။ နောက်ပြီး တော့ အရည်ထူရမယ်လေ။ နိုင်ငံရေးသမားဆိုတာက အဘိုးကြီးပြောတာကို ဟုတ်တာပေါ့၊ မှန်တာပေါ့ဆိုပြီး ဟာသ လုပ်ရမယ်လေဗျာ။ နိုင်ငံရေးပါးမ၀ဘူး။ နည်းနည်းလောက် ထပ်သင်လိုက်ပါဦး လို့။ပြောချင်တာက Angry Bird နဲ့ ခွပ် ဒေါင်းနဲ့ကတခြားစီဗျ။ အဘိုးကြီးကို သူ က ဘာလုပ်မယ်၊ ညာလုပ်မယ်နဲ့ဗျာ။ အဘိုးကြီးက ဒါတွေဒါတွေ ကန့်ကွက် တာဒီအကြောင်းကြောင့်ပါ။ သူဟာသူ နိုင်ငံခြားသားနဲ့ယူတာ ကျွန်တော်တုိ့ပေး စားတာမဟုတ်ဘူး။ သူငယ်ငယ်ကတည်း က သမ်္မတဖြစ်ဖို့ ရည်မှန်းခဲ့ရင် ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ရမှာပေါ့။ငါ့အဖေ ကဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း။ ဗိုလ်ချုပ်အောင် ဆန်းကိုတစ်တိုင်းပြည်လုံးက ချစ်တယ်။ ငါအင်္ဂလိပ်နဲ့ ယူလို့မရဘူးဆိုပြီး အဲလိုစိတ်မျိုးသူမထားခဲ့ဘူးလေ။ ခုမှလာပြီး သမ်္မတဖြစ်ချင်တော့ ဘယ်ရမလဲဗျ။ အစ ကတည်းက ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေခဲ့ ရမှာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက သူ့ဟာသူယူခဲ့ ပြီးတော့။\nခုဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ၄၃၆ ပြင်ဆင်ရေးအတွက် ဟောပြောတာတွေ၊ စည်းရုံးတာတွေလုပ်နေတယ်။ အခြား သောနိုင်ငံရေးအင်အားစုတွေအပါအ၀င် ပေါ့နော်။ ဖွဲ့စည်းပုံပြင်ဖို့ သမ္မတရဲ့ကတိ၊ လွှတ်တော်နာယကရဲ့ကတိ၊ တပ်ချုပ်ရဲ့ကတိတွေကလည်းရှိပြီးသားဆိုတော့ ဖွဲ့ စည်းပုံပြင်ရင် ဒီ ၄၃၆ ကစပြီးဖွင့်ရမှာ ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နဲ့ အချို့အင်အားစုတွေပူးပေါင်းပြီး၄၃၆ ပြင်ဆင်ရေးဆိုတာ လုပ်နေတော့ အဲဒီပေါ် ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ။\nဒီအကွက်တွေရိုးနေပြီဗျ။ ဘာဖြစ်လို့ ရိုးနေပြီးလည်းဆိုတော့ ၄၃၆ ဆိုတာ ခဏထားဦး။ အခြေခံဥပဒေပြင်ရင်ဥပဒေ ဘောင်တွင်းက ပြင်မယ်လို့ကာချုပ်က ပြောတယ်။နောက်တစ်ခါဦးသိန်းစိန်က လည်း အခြေခံဥပဒေပြင်မယ်မလောပါနဲ့ လို့ပြောတယ်။ ဦးရွှေမန်းက ပြင်မယ်ပြော တယ်။ ခုလွှတ်တော်မှာကော်မရှင်တောင် ဖွဲ့ပြီးပြီ။သုံးယောက်စလုံးက ပြင်မယ်ဆို တဲ့ စကားပါတယ်။ ပြင်မယ်ဆိုကတည်းက ပုဒ်မ ၄၃၆ ဆိုတာကြီးကိုဖွင့်ရမှာပဲလေ။ အဲဒီကစပြီးလုပ်ရမှာပဲ။ ဒါမှကျန်တာတွေကိုပြင်လို့ရမှာပေါ့ဗျာ။ ၃ ယောက်စလုံး ကိုက ပြင်မယ်ပြောပြီးပြီ။ ကျွန်တော့် ဒေသကနေ လွှတ်တော်သွားခါနီး ပြည်သူ တွေကို ဘာများကျွန်တော်လွှတ်တော်မှာတင်ပြပေးရပါမလဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပြည်သူ ခိုင်းပါဆိုတော့ တစ်ယောက်ကကျွန်တော် NLD မြို့နယ် အမှုဆောင်ပါတဲ့။ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေကိုပြင်ပေးပါတဲ့။ ကျွန်တော်က မေးတယ်။ ဖွဲ့စည်းပုံမှာပုဒ်မဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲသိလား။ အဲဒီထဲက ဘယ်ပုဒ်မကို ပြင်စေချင်ရတာလဲလို့။ သမ္မတရော၊ နာယကရော၊ ကာချုပ်ကရော ၄၃၆ ကိုပြင်မယ်ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ အခြေခံ ဥပဒေကိုပြင်မယ်ပြောတာလေ။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းကိုရှိစေချင်လိုက်တာဗျာ။ ဗိုလ်ချုပ်သာရှိရင် ၅၉ (စ) ကို လုံးဝအထိခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ခု ဒီပုဂိ်္ဂုလ်တွေကပြင် မယ်လို့ပြောပြီးတာတောင် ဒေါ်စုကြည်က ၈၈ နဲ့ပေါင်းပြီး ဇာတ်နာအောင်လုပ်နေ တယ်။ ဒါကုလားကွက်တွေဗျ။ ရိုးနေပြီ။ကုလားကားထဲမှာ အမီတာဘဂျန်းတို့ ချတဲ့ ကုလားကွက်တွေကရိုးနေပြီဗျ။ ဂျက်ကီချန်းတို့ ချတဲ့သိုင်းကားကမှ ပို ကြည့်ကောင်းနေသေးတယ်။ ခုနကပြောတဲ့အထဲမှာNLD အမှုဆောင်ဆိုတဲ့ တစ် ယောက်က ကျွန်တော်လွှတ်တော်မသွား ခင် ကျွန်တော့်ကို ပုဒ်မ ၄၃၆ ပြင်ပေးပါ တဲ့။ ဒါလွှတ်တော်မှာပြောပေးပါတဲ့။ကျွန်တော်ကNLD က မြို့နယ်အမှုဆောင် ပါတဲ့။ မေးတော့ ၄၃၆ ဆိုတာ ဘာမှန်း မသိဘူး။ အဲဒါခင်ဗျားကမသိဘဲ ဘာလို့ ပြင်ချင်တာလဲဆိုတော့ အထက်ကညွှန် ကြားလို့တဲ့။နောက်တစ်ရွာထပ်ရောက် တော့ လူထုတွေ့ဆုံပွဲမှာ အခြေခံဥပဒေ ပြင်ပေးပါတဲ့။ သူလည်းNLD အမှုဆောင် ပါတဲ့။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်ကဟုတ်ပြီ။ဘယ်ပုဒ်မပြင်စေချင်တာလဲဆိုတော့အဲဒီNLD အမှုဆောင်ဆိုတဲ့သူက ဘယ်ပုဒ်မ ပြင်ပေးရမလဲဆိုတာတော့ မသိဘူးတဲ့။ ပြီးတော့ကျွန်တော်ကအခြေခံဥပဒေပုဒ်မဘယ်နှခုပါလဲမေးတော့လဲ မသိဘူးတဲ့။ ဒါဆို ဘာလို့ပြင်ခိုင်းရတာလဲဆိုတော့ ဂျာနယ်ထဲမှာပါလို့ ပြင်ခိုင်းရတာတဲ့။NLD ဗျ။ အဲဒါကိုလည်း ညီလေးတို့ရေအခြေခံဥပဒေပြန်ဖတ်လိုက်ဦးဆိုပြီး တစ် အုပ်ပေးခဲ့လိုက်တယ်။ မင်းပြင်ချင်တာကို သေချာဖတ်။ နောက်တစ်ခါကျရင်ပြော ဆိုပြီး ခုဖွဲ့စည်းပုံပြင်ဖို့ တစ်နိုင်ငံလုံးကအော်နေတယ်၊ ပြောနေတယ်လို့လျှောက် ပြောနေတာ။ ဘာမှတစ်နိုင်ငံလုံးမအော် ဘူး။ သူတုNLD သက်သက်လျှောက် အော်နေတာ။ NLD သက်သက်အော်နေတဲ့အထဲမှာတောင်မှ ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖွဲ့ စည်းပုံမှာ တစ်ပိုဒ်လောက်ကိုတောင် ဘာမှမဖတ်ဖူးတဲ့သူတွေချည်းပဲ။NLD က အမီတာဘဂျန်းရဲ့ ကုလားကွက်တွေနင်းနေတယ်။ အကွက်တွေမပြောင်းဘူး။ ဒါတွေတော့ ရိုးနေပြီဗျာ။\nနောက်တစ်ခုက ပုဒ်မ ၄၃၆ ကိုဖွင့် ပြီးတော့ ပုဒ်မ ၅၉ (စ) ပြင်မယ်ဆိုတာ ရောက်ရင်ရော အဲဒီ ၅၉ (စ) တကယ် ပြင်နိုင်ပါ့မလား။ ပြင်လို့ရနိုင်ချေ၊ မရနိုင်ချေအပေါ် ဘာများပြောချင်ပါသလဲ။\nသမ္မတရော၊နာယကဦးရွှေမန်းရော၊ တပ်ချုပ်ကရော ပြင်မယ်ပြောပြီးပြီ။ ပြင် ရင် ခုသူတို့လျှောက်အော်နေတဲ့ ၄၃၆ ဆို တဲ့တံခါးကို အရင်ဖွင့်ရမယ်။ ဖွင့်ပြီးလို့ရှိ ရင်တော့၅၉ (စ) ပြင်ပေးဖို့ဆိုတာက ခက်ပြီ။ ၄၃၆ ကတော့ပွင့်သွားမှာပဲ။ ၅၉ (စ) မှာတော့ လုံးဝခက်ပြီဗျ။ အဲဒီလိုခက် ပြီဆို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သမ္မတ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ၂၀၁၅ဆိုတဲ့ကာလမှာ NLD က အပြတ်အသတ်နိုင်တယ်ထား။ ကျွန်တော်တို့ကျန်တဲ့အင်အားစုတွေလုံးဝ အပြတ်အသတ်ရှုံးတယ်ပဲထား။ အခြေခံ ဥပဒေကို ၂၀၁၅ မှာစပြင်လိုက်မယ်ပေါ့ ဗျာ။ ၂၀၂၀ မှာမှ သူသမ္မတဖြစ်မယ်။ ၂၀၁၅ မှာဆို သူ ၇၁ နှစ်ရှိနေပြီ။ ၂၀၂၀ မှာဆို ဒေါ်စု ကြည်ရဲ့အသက်က ၇၆ နှစ်ဖြစ်နေပြီ။ အဲဒီအချိန်သူဘာလုပ်နိုင် တော့မလဲ။ ဗမာလူမျိုး ၇၆ နှစ်ဆိုတဲ့ အဘွားကြီးတစ်ယောက်က တိုင်းပြည် အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်တော့မှာလဲဗျာ။\nပရိသတ်တွေကို မင်တက်သွားစေတဲ့ ဂျေလို\nအွန်လိုင်း လောကမှာ ပွဲဆူနေတဲ့ ဓာတ်ပုံ\nဘရာဇီးအသင်း ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ် ခံယူသည်ကို စောင့်ြ...\nခါကာဘိုရာဇီအမြင့်တိုင်းတာနိုင်ရန် သြဂုတ်လတွင် တက်ေ...\nပညာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများအပေါ် စိတ်ရှည်ကြရန် ဝန်...\nFemale Football Fans (World Cup 2014)\nဘာအရင်ပြင်မလဲ . . . မောင်ရွှေသီး\nအမေရိကန်- မြန်မာ ၂ နိုင်ငံ စစ်တပ်ချင်း ဆက်ဆံရေး တု...\nကားရှစ်စီး ဆင့်တိုက်မှု ဖြစ်ပွား\nရပ်ထဲရွာထဲက အသံများ သက်ဆိုင်သူများကြားပါစေ\nရခိုင်ပဋိပက္ခများ ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားကြောင်း...\nကိုယ့်ထက်ငယ်တဲ့ ချစ်သူကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းအတွက် ခံ...\nကမ္ဘာ့ဖလား အုပ်စု(G)နှင့် အုပ်စု(H) အပိတ်ပွဲစဉ်များ\nရန်ကုန်နဲ့ မူးယစ်ဆေးတိုက်ဖျက်ရေးနေ့ \nကမ္ဘာ့ အဆန်းကျယ် အလှပဆုံး သဘာဝရေကန်များ\nခန္ဓာကိုယ်၂ ခုပါတဲ့မြန်မာကလေးငယ် ထိုင်းဆေးရုံမှာ ခွ...\nအားကစား၊ နိုင်ငံရေးနှင့် မသမာမှုများ\nရခိုင်ပြည်နယ်လွှတ်တော် အဆောက်အဦး အ၀င်လမ်းမများ သံဆ...\nတင်ပါး၊ ရင်သားနဲ့ သုတ်ပိုး စသည်တို့ကို အာမခံထားတဲ့...\nဆွာရက်ရဲ့ "သွား" ကောင်းမှု ကမ္ဘာကျော်သွား\nModel : Poe Ei Phyu Zin\nဂရိတ်ပါဝါတို့၏ အန္တရာယ်ဇုန်လား - အပိုင်း-၂ (မှူးဇော်)\nဂရိတ်ပါဝါတို့၏ အန္တရာယ်ဇုန်လား - အပိုင်း-၁ (မှူးဇော်)\nဖမ်းဆီးခံ သံဃာငါးပါး၏ထောင်တွင်းအတွေ့အကြုံနှင့် သုံ...\nဇင်ဘာဘွေနိုင်ငံမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျွဲတစ်ကောင်အဖြစ်...\nနိုင်ဂျီးရီးယား နာမည်ကြီး ပေါ့အဆိုတော်မှ သူမ၏ အပျိ...\nမယ်စကြ၀ဠာ ဆန်ခါတင်တွေရဲ့ လူမှုရေးလှုပ်ရှားမှု ခရီးစဉ်\n30 Photos Of Hot Female Fans World Cup 2014 (Round 1)\nအာဆီယံတန်းဝင် မြန်မာ့ပထမဆုံး ကာယဗလမယ် ရွှေတံဆိပ်ဆုရ...\nအိပ်မက်ဆုံရာမှာ သီချင်းဆိုတဲ့ ကာရန်ချို\nမက္ကဆီကိုအသင်း မိမိတို့ကို ကြောက်ဒူးတုန်နေလောက်ပြီဟ...\nစင်ကာပူနှင့် မလေးရှားနိုင်ငံအကြား ရေအောက်ကေဘယ်ဆက်ေ...\n"အမေကလည်း ကျမကို သိုင်းသင်စေချင်တယ်"\nအချစ်ရေးမှာ နှစ်ဦးသား ပိုနွေးထွေးစိုပြေစေဖို့ သိထ...\nMiss Myanmar Universe\nအန်ဂျလီနာဂျိုလီ မဲဟောင်ဆောင်ရှိ မြန်မာဒုက္ခသည်စခန်း...\nC-String အမျိုးသမီးအတွင်းခံ ကြော်ငြာ\nတပ်ကုန်းကအဖိုးကြီးကို ဒေါ်စု ကက်ကက်လန်ပြန်ပြောတာမြင...\nလူ့အခွင့်အရေး လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် ‘ဒါ...\nMiss Myanmar International 2014 အတွက် လျှောက်လွှာမျ...\nကမ္ဘာပေါ်တွင် တန်ဖိုးအကြီးဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းများ\nမြန်မာ အလုပ်သမားတွေ အဆင်ပြေရေး ဆောင်ရွက်နေတယ် ဆိုတ...\nအောင်ရင်ငြိမ်း အပြာဝတ္ထု ရေးသလား\nအီရတ်ရှိ ဓာတုလက်နက်စက်ရုံဟောင်းတစ်ခု ISIS တို့ လက်...\nဦးဆန်းဆင့် တာဝန်မှရပ်စဲခံရခြင်းသည် ၀န်ကြီးတစ်ဦး၏...\nဖမ်းဆီးခံ သံဃာငါးပါးကို သင်္ကန်းပြန်ဆီးပြီး အာမခံဖြင...\nInterview With May Myat Noe\nအင်္ဂလန်ကို အဆုံးစွန် လက်စားချေရန် ရည်မှန်းချက် ပြည်...\nဗုံးပေါက်မှုကြောင့် သေဆုံးသူများအတွက် နိုင်ဂျီးရီးယ...\nဦးဆန်းဆင့် ဘာကြောင့် အရေးယူခံရသလဲ\nသာသနာရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးဆန်းဆင့်က...\nကမ္ဘာ့ဖလားမှာ စပိန်အသင်း ပေးဆပ်မှု ကြီးသွားစေတဲ့ အဓိ...\nတရုတ်တွင် ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေး နှိုးဆော်လှုပ်ရှားသူ ...\nပွဲပယ်ပြစ်ဒဏ်ကြောင့် အုပ်စုနောက်ဆုံးပွဲစဉ်နှင့် လွ...\nHottest World Cup Female TV Presenters\nထိုင်းနယ်စပ်ရှိ မြန်မာ-ဒုက္ခသည်တစ်သိန်းကျော် နေရပ်သ...\nခွင့်ပြုမိန့်မရဘဲ ခြေဥပြင်ဆင်ရေးဟောပြောပွဲ ပြုလုပ်...\nတက္ကသိုလ်ဆရာ၊ ဆရာမများ အပြောင်းအရွှေ့ ပါရဂူတန်း စတုတ...\nမြန်မာနိုင်ငံအရေး နိုင်ငံတကာပြသနာဖြစ်နေပြီလား (စည်...\nအေပြီလ မှ ဇွန်လအတွင်း ရှမ်းလူမျိုးများအပေါ် လက်နက်က...\nတရုတ်နိုင်ငံ ချေးငွေဖြင့် သမ၀ါယမအသင်းသားများအား ထေ...\nအနီကတ်ထိခဲ့သည့် ပေါ်တူဂီခံစစ်မှူး ပီပီကို မော်ရင်ဟိ...\n‘‘ပီအာရ်ကို ပြည်ခိုင်ဖြိုးက ကျင့်သုံးချင်နေတဲ့အခါက...\nMyanmar Model Awn Seng in Brazil World Cup 2014\nကင်ဆာရောဂါသည် ကလေးများအတွက် အမြတ်နိုးဆုံး ဆံပင်မျာ...\nသံရုံးဝန်ထမ်းများ လုံခြုံရေး အီရတ်နိုင်ငံသို့ အမေရ...\nMH370 လေယာဉ် အမှန်တကယ် ပျက်ကျသည့်နေရာကို မရှာဖွေရေ...\nဂျာမနီနှင့်ပွဲတွင် ဒိုင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် ...\nကမ္ဘာ့ဖလားကို မသွားနိုင်တဲ့ အတွက် ကျနော်တို့ကို ခွင...\n၂၀၁၅ အလွန် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မျှော်ကြည့်ခြင်း\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် သမ္မတ မဖြစ်နိုင်တော့ရင် ဘာဆက်လုပ...\nနိုင်ပွဲအပြီး အသင်းသားများနှင့်အတူ သွားရောက်အောင်ပ...\nသာသနာရေးဝန်ကြီးပြောကြားချက် အမှန်တကယ် ဟုတ် မဟုတ် တ...


YPI – ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို ဒေါ်အင်ဖန်ဂျာရာ ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေ | MoeMaKa Burmese News & Media\nby Yangon Press International on Saturday, 25 February 2012 at 08:25 ·\nဖေဖေါ်ဝါရီလ ၂၃ ရက်နေ့ ည ၈နာရီ မြစ်ကြီးနားမြို့ မနောကွင်း မဂျွယ်ခန်းမမှာ ကချင်ပြည်နယ်သို့ စည်းရုံးရေး ခရီးစဉ်အဖြစ် ရောက်ရှိနေတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ တိုင်းရင်သား ခေါင်းဆောင်းများ၊ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်များနဲ့ ညစာအတူစားခဲ့ကြပါတယ်။ ထိုစဉ်က ကချင်အတိုင်ပင်ခံအဖွဲ့ နာယက\n၂ – ဒီနေ့အထိ ဘာကြောင့် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးလို့ မရသေးတာလဲ ဆိုတာကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က မေးခဲ့ပါတယ်။ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်တွေကို သူမေးခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်မ ပြန်ပြောပြလိုက်ပါတယ်၊ အရင်ကတည်းက ကချင်နိုင်ငံဆိုပြီးရှိခဲ့တာပါ ဘယ်ဘုရင်ကမှ ဒီနေရာက ကချင်တွေအတွက်ဆိုပြီး ပေးထားတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ကချင်တွေက ကိုယ်နေရာ ကိုယ့်နိုင်ငံ ကိုယ့်ဒေသနဲ့ ကိုယ် နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေဖြစ်တယ်၊ ကိုယ့်နိုင်ငံ ကိုယ့်နေရာနဲ့ကိုယ်အုပ်ချုပ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်းချမ်းချမ်း နေထိုင်ခဲ့ ကြတာဖြစ်တယ်၊ ကျွန်မတို့ ကချင်လူမျိူးတွေဟ မြန်မာပြည်ဘက်ကိုလည်း မသွားဘူး မြန်မာလူမျိုးတွေကလည်း ကချင်လူမျိူးတွေကို တောသား လူရိုင်းတွေဆို ပြီး အရမ်းကြောက်ခဲ့တာ။\nဗြိတိသျှ အုပ်ချူပ်တုန်းက ကျွန်မတို့ ကချင်လူမျိူးတွေဟာ စစ်ရေးစစ်ရာ တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လူမျိူးတွေဖြစ်တယ်၊ ပထမ ကမ္ဘာစစ်နဲ့ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် ဂျပန်ခေတ် တွေမှာ ကချင်လူမျိူးတွေ တော်တော်များများ ပါဝင် တိုက်ခိုက်ပါဝင်ခဲ့ကြတယ်၊\nဒီလိုနဲ့ ၁၉၄၇ ခုနှစ်မှာ ဗိုလ်ချူပ်အောင်ဆန်း ကချင်ပြည်နယ်ကိုတက်လာတာဖြစ်တယ်၊ ကျွန်မ က အဲဒီအချိန် ၁၅ ၊ ၁၆ နှစ်ဘဲရှိသေးတယ်၊ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ ကြိုဆိုဧည့်ခံရေး အဖွဲ့မှာပါဝင်ခဲ့တယ်၊ အခုကျွန်မ အသက် ၈၀ ကျော်ပြီလေ၊ ဗိုလ်ချူပ်အောင်ဆန်းက ဗြိတိသျှ တွေဆီက လွတ်လပ်ရေးရအောင်ဆိုပြီး တခြားလူမျိုးတွေဆီ မသွားပဲ ကချင်ပြည်နယ်ကို အရင်လာတာဖြစ်တယ်။\nမပါဝင်ချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အောင်ဆန်းက ကချင်တစ်ကျပ် ဆို မြန်မာတစ်ကျပ်ဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးပေးမယ်ဆိုပြီး ပြည်ထောင်စုမူ အရ ကျွန်တော်တို့ယူကြမှပါ ခင်ဗျားတို့ မကြိုက်ရင်လည်း နောက် ၁၀နှစ်လောက်ဆို ပြန်ခွဲထွက်လို့ ရတယ်ဆိုလို့ ကချင်တွေ ပင်လုံစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြတာပါ။\nကချင်တွေ ပင်လုံစာချုပ်ချုပ်ဖို့ သဘောတူလို့ ရှမ်းပြည်ကိုရောက်တယ် ရှမ်းတွေလည်း လွတ်လပ်ရေးကို မလိုချင်ကြဘူး ဒါပေမဲ့ ကချင်နောင်တော်ကြီးတွေတောင် သဘောတူတယ်ဆိုတော့ ဆိုပြီး ရှမ်းတွေလည်းသဘောတူ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ ချင်းတွေ ပြန်ရောက်လာတယ် ချင်းတွေရော ဒီအတိုင်းဘဲ သဘောမတူဘူး လွတ်လပ်ရေးကို မလိုချင်ကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကချင်နဲ့ ရှမ်းတောင် လက်မှတ်ရေးထိုးတယ်ဆိုပြီးသူလည်း သဘောတူခဲ့တယ်၊\nပင်လုံမှာလက်မှတ်ရေးထိုးတာက ဗမာ ကိုယ်စား အောင်ဆန်း (ဖဆပလ) ခေါင်းဆောင် လက်မှတ်ထိုးတယ် ကချင်၊ ရှမ်း၊ ချင်း လေးဦး သဘောတူပြီး ပင်လုံမှာ စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်၊ ၁၉၄၈ ဇန်န၀ါရီ ၄ မှာ လွတ်လပ်ရေး ရတာဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်အဖေ ပေးထားတဲ့ ကတိစကားကို ကျွန်မတို့ အရမ်းအားကိုးနားထောင်ပြီး လက်ခံထားတာကို အောင်ဆန်းမရှိတော့လို့ ကျွန်မတို့ အရမ်းဝမ်းနည်းပြီး စိတ်ပျက်သွားတယ်၊\nအဲဒီအချိန်က စပြီး ကျွန်မတို့ ကချင်တွေက ဘာ အခွင့်အရေးမှ မရတော့တာပါ၊ ဦးနုက ဖဆပလ (ဥက္ကဋ္ဌ) တက်လာတော့ ကချင်တွေကို ဘာမှ မဟုတ်သလို ဆက်ဆံခဲ့တာပါ၊ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မတို့ ကချင်ပြည်နယ် တရုတ်ပြည်နယ်စပ်က ဖီမော်၊ လံကိုင် နယ်မြေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မတိုင်ပင်ဘဲ တရုတ်တွေကို ရောင်းစားလိုက်တာဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့် အရမ်းဝမ်းနည်းတယ် အခုထိလည်း ၀မ်းနည်းနေတုန်းပါဘဲ။\nကျွန်မတို့ ကချင်တွေက မြန်မာတွေကို သတ်မယ်ဖြတ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်လုံးဝ မရှိပါဘူး ဗမာကို မုန်းရအောင်နော်ဆိုတဲ့ စိတ်လည်းမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်နိုင်ငံကိုယ့်ပြည်ကို ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ခွင့် အရင်က ပိုင်ဆိုင်သလို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ကိုယ့်နိုင်ငံကြီးပွားတိုးတက်ဖို့ ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် ရပ်တည်သွားမယ် ဆိုပြီး ပြောကြည့်ရင်လည်း မဖြစ်လို့ တော်လှန်ရေး KIO ဆိုတာ ဖြစ်လာတာဟုတ်တယ်၊\nဒီနေ့ အထိလည်း ဒါပါပဲ တခြားတော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး အပစ်ခေတ်ရပ်စဲရေးကို ၁၇ နှစ်ကြာအောင် ပြန်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီး ကျွန်မတို့ အရမ်းပျော်ရွင်ခဲ့ပါတယ်၊ ဒီအပစ်ခတ်ရပ်စဲရေး လုပ်ပြီး တော့ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး လုပ်ဖို့ လိုအပ်လာတယ်၊\nအပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးက ငြိမ်းချမ်းရေးမဟုတ်ဘူး..ငြိမ်းချမ်းရေး ဆိုတာ နိုင်ငံရေးအရ စားပွဲပေါ်မှာ ပြုလုပ်ဖို့ဖြစ်တာ ဒါကို လုပ်ခွင့်မပေးဘူး KIO အနေနဲ့ ခဏခဏတောင်းဆိုတယ် မလုပ်ပေးခဲ့ဘူး “ပြည်သူ့အစိုးရပေါ်လာတော့မယ် မင်းတို့ သိပ်မလောကြနဲ့ ဆိုပြီးပြန်ပြောတယ်” ပြည်သူ့အစိုးရ ပေါ်လာပြီး အစည်းအဝေးတောင် မလုပ်သေးဘူး သူတို့ အရင်ပစ်တယ် ၂၀၁၂ ဇွန် ၉ မှာ စစ်စဖြစ်တယ်။\nအခု ကချင်ပြည်နယ်မှ မြန်မာစစ်သား ၁သိန်းကျော်ပြီး သိလား.. ဒုံးကျည် ၂သောင်း ရောက်နေတယ်.. အမြောက်တွေလည်း အများကြီးရောက်နေတယ် ကချင်နဲ့ခရစ်ယာန်တွေကို အမြစ်ပြတ်သွားအောင် လုပ်သွားမှာဖြစ်တယ်။\nဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အပြင်က လောဘ စိတ်ကြောင့်ဟုတ်တယ် ကျွန်မတို့ကချင်ပြည်နယ်မှာ သံယဇာတပေါများတယ် ဒါကြောင့်နယ်မြေကို လုယူပိုင်ဆိုင်ချင်လို့ဖြစ်တယ် လို့ ကျွန်မတို့ ကတော့ ဒီလိုပဲ ထင်ကြပါတယ်။\nကချင်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ ကတောင်းဆိုထားတာကက (၁) ပင်လုံစာချုပ် ပင်လုံစိတ်ဓာတ် နိုင်ငံရေးကို နိုင်ငံရေးလို စားပွဲပေါ်မှာ ပင်လုံ အခြေခံပြီး ဆွေးနွေးမယ် (၂ ) ကချင်ပြည်နယ် ရောက်နေတဲ့ တပ်မတော်သားတွေ ကို ကိုယ့်နေရာကိုယ်ပြန်ဆုတ်ခိုင်း ဒါဆိုရင် အပစ်အခတ်ရပ်မယ် စာချုပ်ချုပ်မယ်ဆိုရင်နိုင်ငံတကာက လူတွေကိုခေါ်ပြီး စာချုပ်ချုပ်မယ်ဆိုပြီးတောင်းဆိုထားတာ အခုထိတော့ဘာမှ အကြောင်းပြန်လာတာ မရှိသေးဘူး၊\nဒေါ်စုက အံသြစွာနဲ့ လည်ပင်းတောင် စောင်းတယ် ကျွန်မပြောတာကို နားထောင်နေတာ သူက ဘာမှမသိတဲ့ပုံပဲ မင်းကအဲဒီတုန်းက ငယ်သေးတယ်လေ ပြီးတော့ မင်းအမေနောက်လိုက်သွားရတော့ ငါတို့ဒီက သမိုင်းကြောင်းကို ဘာမှ မသိလိုက်ဘူးပေါ့ လို့ကျွန်မပြောခဲ့တယ်။\nအထက်က ပြောဆိုခဲ့သည်များမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား ဒေါ်အင်ဖန်ဂျာရာက ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကို ၎င်းကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ပြောပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nထိုနေ့ညက ရှင်းပြအပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား သူပြောချင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းဖြစ်သည့် “မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန် ဆိုရှယ်လစ် အခုလည်း မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန် ဒီမိုကရေစီ မလုပ်ရင်ကောင်းတယ်” ဆိုတာကို မီးပျက်သွားတာကြောင့် မပြောလိုက်ရဘူးလို့ ဒေါ်အင်ဖန်ဂျာရာ က YPI ကိုပြန်ပြောပြပါတယ်။\nအဲဒီ့နောက် YPI သတင်းထောက်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဘာကြောင့် ကချင်ပြည်နယ်သို့ လာသည်ထင်သလဲ ဟုမေးရာ\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကချင်ပြည်နယ် လာတဲ့အပေါ် ဘာမျှော်လင့်ထားလဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကိုတော့\n“ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မမျှော်လင့်ပါဘူး၊ ပါတီစည်းရုံးရေး သက်သက်ပဲ ထွက်လာတယ်၊ တကယ်လို့ သူရွေးကောက်ပွဲမှာ နိုင်လို့ လွှတ်တော်မှာ ၀င်ထိုင်ဖြစ်ရင်တော့ ကချင်ပြည်နယ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အတော်များများ ရှိတယ် ” လို့ဖြေသွားပါတယ်။\n18 Responses to YPI – ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို ဒေါ်အင်ဖန်ဂျာရာ ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေ\nMon on February 26, 2012 at 7:18 pm\nValuable facts, thank you!!\nTun Aung Tun on February 26, 2012 at 7:35 pm\n—- We really need Second Panlong —-\n—- We really need 21st.Centuary Panlong —-\n—- We really need Second Independence in reality —-\n—- First Panlong Leader Father — Bogyoke Aung San —-\n—- Second Panlong Leader Daughter — DSSK/Amay Suu —-\n—- TAT —————————————————————\nKhunTunThikeSei on February 26, 2012 at 8:57 pm\nအင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတင်းဖြစ်ပါသည်၊ အခုလို တင်ပြပေးတဲ့အတွက် မိုးမခ ကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါသည်၊ အခြားသော ပြည်ထောင်စုဘွားအားလုံးလည်း လက်နက်အားကိုး အနိုင်ကျင့်မှုကို မည်သူမျ ကြိုက်မည် မဟုတ်ပါ၊ နိုင်ငံရေးအရလွမ်းမိုးရာတွင် မလိမ်မညာဘဲ ရိုးသားကြပါရန် ပြည်ထောင်စုကို ထူထောင်လိုသူ နိုင်ငံရေးသမားများအားလုံးသို့ သတိပေးပါသည်၊\nreality on February 27, 2012 at 9:47 am\nအဲ့ဒါက တကယ်သမိုင်းအစစ်ဖြစ်ပါတယ်။ စစ်တပ်က သူတို့ပေးတဲ့ ကတိမတည် သိစွာဖေါက်လို့ တိုင်းရင်းသားတွေက ပြန်တိုက်တာသူတို့အဖြစ်လား။ သူတို့လိုချင်တဲ့အခွင့်အရေးက တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုချုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်နေရာဒေသ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ၊ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့နေချင်တာ သူတို့စိတ်ရင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\nohnmar on February 27, 2012 at 11:22 am\ngunla on February 27, 2012 at 12:50 pm\nသမိုင်းဆိုဒါလိမ်မရပါဘူး။ သမိုင်းကိုသေသောသူကြာရင်မေ့ဆိုတဲ့ပုံနဲလုပ်ရင်ပြန်ခံရတတ်တယ်။ သမိုင်းကိုအချိန်ဆွဲတဲ့နည်းနဲ့ဖျောက်ဖျက်ဖို့ကြဘယ်သူတွေလုပ်နေတယ်ဆိုဒါအားလုံးအသိပါ\nKhine Yae Htat on February 27, 2012 at 1:16 pm\nStop MAHAR BAMAR , and respect other nationalities by granting equality and stop cheating of over 60 years! then there will be peace!\nအမည်မသိရှေးစာဆို on February 27, 2012 at 8:49 pm\nစစ်အစိုးရကို မုန်းတီး တဲ့မြန်မာပြည် သူ ပြည်သားအားလုံး သတိ ရှိကြ ပါ၊ငြိမ်းချမ်းရေး ရ ရုံ နဲ့ တိုင်းပြည် ဒီမိုဂရေစီရမှာမဟုတ်ဘူး၊တိုင်းသူပြည်သား တွေစိတ်ချမ်းသာမှာမဟုတ်ပါဘူး၊အာဏာရှင်တွေ ပျောက်ကုန် မှ၊ တိုင် ပြည် ငြိမ်းချမ်းမှာ အ မှန် ပါ၊လှပတဲ့ပန်ချီကား တစ်ချပ် ကို လို ချင် တယ် ဆို ရင်၊ ဖြူစင်တဲ့စာ ရွက် များ စွာ ကို အစွန်း ထင်းခံ နှစ်နာ ခံ ရ မယ်တဲ့ \nAlamak on February 27, 2012 at 9:31 pm\nThere are some inaccuracies in ဒ်ါအင်ဖန်ဂျာရာ’s statement.\nကျွန်မ ပြန်ပြောပြလိုက်ပါတယ်၊ အရင်ကတည်းက ကချင်နိုင်ငံဆိုပြီးရှိခဲ့တာပါ ဘယ်ဘုရင်ကမှ ဒီနေရာက ကချင်တွေအတွက်ဆိုပြီး ပေးထားတာမဟုတ်ပါဘူး၊\nKachin State was part of the Konbaung Dynasty. Sino-Bumese War (1765-1769) was fought mainly in Kachin State and Shan State. Granted that Kachin Sawbwas enjoyed considerable autonomy under the Konbaung Kings. BUT KACHIN STATE WAS NOT AN INDEPENDENT KINGDOM UNDER KONBAUNG DYNASTY. The problem came when they enjoyed “near independence” status under British administration. Remember divide and rule maneuver?\nPadang Awng on March 1, 2012 at 2:29 pm\nyou must have read the history written by Burmese Nationalist, don’t look at the history from only your point of view, it will make you look stupid. Look at the history from objective point of view, don’t be subjective…\nPo Thikyar on February 28, 2012 at 1:19 am\nDaw An Phan Gyar’s conversation is very plain very short to the point. Although it is notahigh flown, it represents all the ethnic people’s intention.Facts of Alamak remarks may be true, but it cannot dimmed the Daw An Phan Gyar’s candid remarks and intention.\ncan I make some sarcastic comments. British divide and rule but I never heard of intentional rape, demolishing villages and burn the churches. There is no internal displaced people during British rule. During British Rule we are poor, uneducated, being exploited but we are ……”Divide and rule” is favorite policy practiced in British colony, every body knows. Nowadays government does not allow the ethnic people asaone united group in peace negotiation.\nAlamak. may I ask one question “divide and rule” 60 years ago and D & R now? Which is more important. Daw An Phan Gyar is ? 80 years old, may be not resourceful as you are and but I am sure that there is “one Independate kachin State” in her heart. You might not be able to find in any map or in Weki, but I am sure that every ethic people has their own “Ethic state’ in their heart recognized by Aunh San at Pin Long.\nDear Almak please forgive my tone if it is very strong, but I am carried away by Daw An Phan Gyar’s talk and your remarks.\nMaung Lwin on February 28, 2012 at 11:07 am\nBeautiful Article, If I’m Kachin I must say that.This is true, No doubt this is time to change to be built “The Union of Burma”. The People who live in Burma must live with “Fair and Equal” and Free dome. I understand of Amay An-Phan-Jara’s feeling like My mother.I can understand about “How all of Kachin people are suffering under Burmese Gorvenment becausealot of Kachin had been escaping from Burma to other country, for example U.S,Canada and Europe.\nBut one thing I don’t understand that Burmese Generals had been killing own Burmese even,not only our Ethnic group. I think that mean they don’t care Burmese or other Ethnic people or other creatures, only they know for them and their families. Because I saw that “The Army had killed very young student,like 5,6,7,8 to 13,14 of age on the street at 88 movement. Unbelievable, They had killed many young students without arm and begging to them”Please don’t shot”, but…..!.How can I understand “What kind of Creature of Burmese dirty Generals”\nPapu on February 29, 2012 at 10:05 pm\nအခုထိ ကျနော်တို့ သမိုင်းအကြောင်းကို ဖုံးဖြည့်ပြီး အယောင်ဆောင်ကြားမှာ ကြီးပြင်းလာကြတဲ့ ကျနော်တို့ အတွက် အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းတဲ့ သမိုင်းအမှန်ကြောင်းတွေကို ရဲရဲတောက်တောက် သိခွင့်ရတဲ့အတွက် ပိုပြီးကျနော်တို့ မှာ တာဝန်ပိုကြီးကြောင်း နားလည်ကြရအောင်\nဗမာတိုင်းရင်းသား on March 2, 2012 at 6:53 pm\nကချင်ပြည်နယ် ရောက်နေတဲ့ တပ်မတော်သားတွေ ကို ကိုယ့်နေရာကိုယ်ပြန်ဆုတ်ခိုင်း ဒါဆိုရင် အပစ်အခတ်ရပ်မယ် စာချုပ်ချုပ်မယ်ဆိုရင်နိုင်ငံတကာက လူတွေကိုခေါ်ပြီး စာချုပ်ချုပ်မယ်ဆိုပြီးတောင်းဆိုထားတာ အခုထိတော့ဘာမှ အကြောင်းပြန်လာတာ မရှိသေးဘူး၊ ဆိုထားတော့ ခင်ဗျား သေသွားတဲ့အထိတာင် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးဆိုတာ သိထာလိုက်ပါ။\nMon on March 3, 2012 at 8:18 pm\nThat’s why you don’t have any peace!! They are right at claiming these things, otherwise how can they trust your Burmese Army??? Don’t be bias!!! Be fair!!! BTW, I am not Kachin.\nRepair on March 4, 2012 at 6:40 am\nAccording to Burma Encyclopedia , U Nu government was not selling territories to communist china ; it is exchange of2with2approximate areas due to that time prime minister Chu In Line ‘s request for living ethnicity status (Chinese blooded VS other blooded) and geographical convenience for both sides.\nLong time ago , there may be localized ruling areas (before consolidation ) ; but never heard Ka Chin Country before in books-English and Burmese.\nRespectable historians have to decide.\nPo Thikyar on March 4, 2012 at 11:10 pm\nI am not an historians.Let me createascenario.If Myanmar has federal constitution soon after independence. The exchange of Phimaw,Gan Lan ..3villages, sorry I forgot the name, should certainly be debated amongst Upper and Lower house. The majority of the Kachin people should agree to make exchange.It cannot be done without the agreement of respective state . This is federalism. check balance , cooperation and compromising is the character of Democracy, respect for the weaker states and ethnic people is the jewel of federalism.\nU Nu Government can do this , because the role of federal government and state government was merged in hands of Bamar politicians. There is no , effective check and balance legal constitutional mechanism. Don’t make the same mistakes again. Of course there are some disadvantages in Federal System. We can sit and talk asacivilized citizens with broad mind and willing to sacrifice one’s right for other.\nRepair on March 5, 2012 at 12:10 pm\nI agree what you said . U Nu government’s weak points might be :\n1.Too trust to military wolves (Generals)\n2.Too emphasize to solo-religious (not General)\nConsequence is today Burma.Reverse may be other facet of Burma !\nTrue politician should be honest , brave,clever and intelligent , not just only honest.\nMay God bless the beautiful country between India and China..\n(not include wicked junta and followers)


‘Unfriend Day’ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်အိမ်ရှင်းသည့်နေ့ | Dr Ko Ko Gyi's Blog\n« ဒေါ်စု ကို ယုံယုံကြည်ကြည် ဝန်းရံလိုက်ကြစမ်းပါ\nဘီလျံနာ ဒေါနယ်ထရမ့်၏ မှတ်သားဖွယ်ရာ စာစုလေး »\nI may be guilty of this two facts:\n(1) နိုင်ငံရေးပြဿနာအ ကြောင်း အတင်လွန်သူများ၊\n(2) စာ လုံးပေါင်းမစစ်ဘဲ ဖြစ်သလိုရေး တင်နေသူများ၊\nThis entry was posted on November 26, 2014 at 1:45 pm and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.


Copy posts များနှင့် အနာဂတ် အလားအလာ - မြန်မာမိသားစုဖိုရမ်\nCopy posts များနှင့် အနာဂတ် အလားအလာ\nဖိုရမ်က မိသားစုဝင်များကို အသိပေးချင်လွန်းလို့ ခဏခဏ ရေးပြီး - ရေးပြီးတိုင်းလည်း ပြန်ပြန်ဖျက်ပစ်မိခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာလေး တစ်ခု ပြောပြပါရစေ။ ဒီအကြောင်းကို ပြောချင်လွန်းလို့ ခဏခဏရေးဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အားနာလွန်းလို့ မတင်ဖြစ်ပဲ ခဏခဏပြန်ပြန်ဖျက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ချို့ကိစ္စတွေမှာ အားနာတာက လမ်းဆုံးကို တွန်းပို့နေသလို ဖြစ်စေတယ်။ မှားနေတာကို ထောက်မပြပဲ ဆိတ်ဆိတ်နေလိုက်ရင် တစ်ဖက်လှည့်နဲ့ တွန်းအားပေးနေသလို ဖြစ်သွားမှာ စိုးမိတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီစာကို ရှေ့မျက်နှာနောက်ထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရေးခဲ့ပါတယ်။\nအကြောင်းကတော့ ဖိုရမ်ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကျော် ငါးနှစ်တာ ကာလတစ်လျှောက် မပြတ်တမ်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ Copy posts တွေ ကိစ္စပါ။ Copy posts ဆိုတာတွေမှာ အမျိုးအစား အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။ ဥပမာ ပြောရရင် - သူများရေးထားတဲ့ စာအုပ်ထဲက စာကို ရိုက်တင်လည်း ကော်ပီပဲ။ သူများရေးထားတဲ့ စာကို Ctrl+c / Ctrl+v လုပ်တာလည်း ကော်ပီပဲ။ သူများရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ခွင့်မတောင်းပဲ ယူသုံးတာ - ခွင့်ပြုချက် မတောင်းပဲ ဒီဘက်ကစာ ဟိုဘက်ကိုသယ်။ ဟိုဘက်ကစာ ဒီဘက်ကို ယူလာ ဆိုတာတွေကလည်း ကော်ပီပဲ။ ကော်ပီအမျိုးမျိုး လုပ်နေကြတာ ရှိပေမယ့် အရာအားလုံးကို ကော်ပီ မလုပ်ရလို့ ကျွန်တော်တို့ မကန့်သတ်ပါဘူး။ မြန်မာမိသားစုဖိုရမ် တည်ထောင်ရခြင်းရဲ့ ကနဦး ရည်ရွယ်ချက်ဟာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာပံ့ပိုး ကူညီပေးနိုင်ရေးကို အဓိက ဦးတည်ချက်ထားပြီး တည်ထောင်ခဲ့တာ မို့လို့ နည်းပညာ တိုးတက်ပြန့်ပွားရေးကို အနှောင့်အယှက် အတားအဆီး ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အပြုအမူ မှန်သမျှ ဟန့်တားနိုင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ အမြဲကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ နည်းပညာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ Copy posts တွေကို အဓိက ကန့်သတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ ကျွန်တော်တို့ ဖိုရမ်ရဲ့ Pride ပါ။\nမိသားစုဝင်များ Copy > Paste မလုပ်ခင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် တစ်ချက်လောက် ပြန်စဉ်းစား ကြည့်ကြစေချင်တာက နည်းပညာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အင်တာနက်ထဲက နေရာတစ်ခုမှာ မြန်မာလိုရေးထားပြီးသား အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ Copy > Paste နဲ့ ဖိုရမ်မှာလာဖော်ပြလိုက်ခြင်း အားဖြင့် ဘယ်သူ့အတွက် ဘယ်လိုတွေ အကျိုးဖြစ်ပြီး ဘာတွေ ဘယ်လို အကျိုးယုတ်သွားစေသလဲ။\nCopy လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ ကောင်းကျိုး / ဆိုးကျိုးများ\nနေရာစုံအောင် မရောက်ဖြစ်တဲ့ မိသားစုဝင်တွေအတွက် ပြန်လည်မျှဝေရာ ရောက်တယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။\nမြန်မာပြည်တွင်းကနေ Access လုပ်လို့ မရတဲ့ တစ်ချို့ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တွေ ၊ ဘလော့တွေက သတင်းတွေကို ကူးယူဖော်ပြပေးနိုင်တာမို့လို့ နေရာစုံက အကြောင်းအရာတွေကို ကိုယ့်ဖိုရမ်တစ်ခုတည်းကနေ သိရှိနိုင်မယ်လို့ ထင်စရာရှိတယ်။\nဘာတစ်ခုမှ အသစ်မရေးနိုင်တာထက်စာရင် ဖတ်စရာလေးတစ်ခုစ နှစ်ခုစ ရှိနေတာက စာဖတ်သူအတွက် ဗဟုသုတ ရေအေးတစ်ခွက်တော့ တိုက်ကောင်း တိုက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ကောင်း ယုံကြည်နိုင်လိမ့်မယ်။\nအင်တာနက်ထဲက နေရာတစ်ခုမှာ ရေးသားဖော်ပြထားပြီးသား အကြောင်းအရာကို ၏သည်၍ မလွဲ ( လွဲလည်းနည်းနည်း ) ပြန်လည် ကူးယူဖော်ပြတာ ဖြစ်လို့ ၁ + ၁ = ၂ ဖြစ်မလာဘူး။ ၁ = ၁ ပဲ။ ဟိုနားက ပို့စ် ဒီ ရောက်လာတာပဲ ရှိတယ်။ မြန်မာလိုရေးသားထားပြီးသား နောက်ထပ် အကြောင်းအရာသစ်တစ်ခု စာဖတ်သူအတွက် တိုးလာတာ မဟုတ်ဘူး။ ( ပညာရေး ဆုံးရှုံးမှု )\nတစ်ခါတစ်လေမှာ ကူးယူဖော်ပြချက်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ရေးထားသယောင် ဟိုပြင်ဒီပြင် လုပ်တာမျိုးတွေ ပါလာရင် မူရင်းစာရေးသူရဲ့ အာဘော်နဲ့ လိုလားချက် ပျောက်ပြီး ၁ - ၁ = ၀ ဖြစ်သွားနိုင်သေးတယ်။ ( နည်းပညာ ဆုံးရှုံးမှု )\nနည်းပညာနယ်ပယ်မှာ ကျွန်တော်တို့အတွက် လိုအပ်တာ အကြောင်းအရာသစ်။ IDEA အသစ်။ အကြောင်းအရာဟောင်း IDEA ဟောင်းကို အဖန်တလဲလဲ ဖော်ပြချက် မဟုတ်ဘူး။ ( နည်းပညာ ဆုံးရှုံးမှု )\nဒီကြားထဲ ကူးယူဖော်ပြချက်မှာ Credit ပေးမထားရင် စာရေးသူက သူလိုလို ကိုယ်လိုလိုနဲ့ စာဖတ်သူကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေတယ်။ ( အတွေးအခေါ် နှင့် ယုံကြည်ချက် ဆုံးရှုံးမှု )\nCredit ဘယ်လိုပဲပေးပေး အကြောင်းအရာတည်ရှိရာ မူလရင်းမြစ်က စာရေးသူ နဲ့ သူ့စာဖတ်ပရိတ်သတ်ရဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ကိုယ်က အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကန့်သတ် စည်းခြားပစ်ရာကျသွားတယ်။ ( လူမှုရေး နှင့် ယုံကြည်ချက် ဆုံးရှုံးမှု )\nဖိုရမ်တစ်ခုရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအခေါ်နဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် ပျောက်ပြီး အင်တာနက်ထဲက ဝက်ဘ်ဆိုဒ် အသီးသီးမှာ သူများဖော်ပြထားပြီးသား အကြောင်းအရာကို မှီခိုနေရတဲ့ ပုံစံမျိုးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ( နည်းပညာ ၊ အတွေးအခေါ် နှင့် ယုံကြည်ချက် ဆုံးရှုံးမှု )\nလူ့စိတ်ဆိုတာ အလွယ်ရတာမှန်ရင် သည်းခြေကြိုက်ကြတာ ဓမ္မတာပဲ။ အဲ့တာကြောင့် ဒီလို Copy posts တွေတဖြည်းဖြည်း များလာတဲ့အခါ ဖိုရမ်မိသားစုဝင်တိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကိုယ်ပိုင် အားထုတ်ချင်စိတ်ဆိုတာ ပျောက်ပြီး အလွယ်ရတဲ့ ကူးယူတင်ပြချင်စိတ်တွေပဲ ကြီးစိုးလာလိမ့်မယ်။ ( နည်းပညာ ၊ အတွေးအခေါ် ၊ ယုံကြည်ချက် နှင့် ခံယူချက် ဆုံးရှုံးမှု )\nကူးယူဖော်ပြချက်ဟာ ကိုယ်ပိုင်ရေးသားချက် မဟုတ်လို့ ဖော်ပြချက် အကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စာဖတ်သူ မေးမြန်းလာမယ့် လိုလားချက်ကို လုံလောက်ပြည့်စုံအောင် ပြန်ကြားပေးနိုင်မယ့် စံပြအဖြေမျိုး ကူးယူသူ ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိမနေနိုင်ဘူး။ ( ပညာရေး ၊ နည်းပညာ ၊ အတွေးအခေါ် ယုံကြည်ချက်နှင့် ခံယူချက် ဆုံးရှုံးမှု )\nအဲ့တော့ Gain နဲ့ Lost နှစ်ခုကို အချိုးချကြည့်တဲ့ အချိန်မှာ Lost က ပိုများနေတာ မိသားစုဝင်များ သတိထားမိကြပါလိမ့်မယ်။ ဆုံးရှုံးမှုများနေတာကို သိလျက်နဲ့ မဖာထေးနိုင်ကြရင် ဖိုရမ်ကိုပါ နောက်ဆုံး ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးရပါလိမ့်မယ်။ ဖိုရမ် lost ဖြစ်တာထက် ပိုကြောက်ဖို့ ကောင်းတာ အတွေးအခေါ် နဲ့ ခံယူချက် ဆုံးရှုံးမှုပါ။ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုမှာ အတွေးအခေါ်နဲ့ ခံယူချက် ဆုံးရှုံးသွားရင် နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်တွေပါ ပျက်စီးပျောက်ဆုံးသွားစေတတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဖိုရမ်က မိသားစုဝင်တွေမှာ ဒီလို အတွေးအခေါ်နဲ့ ခံယူချက်ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ကျွန်တော်တို့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ အဖြစ်မခံနိုင်ပါဘူး။ အဲ့လိုမဖြစ်ရအောင် ကြီးကြပ်သူတွေ အုပ်ချုပ်သူတွေကနေ မိသားစုဝင်များ ရေးသမျှကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်ပြီး Copy posts ဟုတ်မဟုတ် လိုက်လံစစ်ဆေး တည်းဖြတ်နေရတာတွေရှိပေမယ့် အဲ့တာတွေကလည်း ထိရောက်တဲ့ ကာကွယ်နည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့နည်းက ဆေးမြီးတိုပါ။ ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်နေတာ မိသားစုဝင်တိုင်း ကိုယ့်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဆန်းစစ်ပြီး ဝိုင်းဝန်းကူညီကြတာမျိုး ဖြစ်စေချင်ပါတယ်။\nCopy posts ဟာ Lost များတာ မှန်ပေမယ်လို့ Gain တစ်ချို့လည်း ရှိနေသေးတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ Copy မလုပ်ရလို့ တိုက်ရိုက်မကန့်သတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အကြံပြုချင်တာ နည်းပညာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အင်တာနက်ထဲက နေရာတစ်ခုမှာ မြန်မာလိုဖော်ပြရေးသားထားပြီးသား အကြောင်းအရာ တစ်ခုကို အတတ်နိုင်ဆုံး Copy မလုပ်ပါနဲ့။ အတတ်နိုင်ဆုံး လမ်းညွှန်ပါ။ အကယ်၍ အများအကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ကူးယူဖော်ပြချင်တာ သေချာရင် Lost မများရအောင်\nစာရေးသူ အမည် နဲ့\nဆိုတာတွေကို မပျက်မကွက် ထည့်သွင်းပေးကြပါ။ အဲ့ထက်မှ တတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အကြောင်းအရာတစ်ခုလုံးကို Copy > Paste လုပ်ပြီး တင်လိုက်တာမျိုးထက် - Copy > Paste လုပ်မယ့် အကြောင်းအရာမစတင်ခင် ကနဦးမှာ ဒီပို့စ်အပေါ် ကိုယ်မြင်မိတဲ့ ထင်မြင်ချက် - ပေးတဲ့ ရသ နဲ့ ဒီပို့စ်ကနေ စာဖတ်သူအတွက် ရရှိနိုင်မယ့် ဗဟုသုတ ဆိုတာမျိုးတွေကို နိဒါန်းလေးအဖြစ်နဲ့ ထည့်သွင်းဖော်ပြပေးပါ။ ဒါဟာ မူရင်းစာရေးသူရဲ့ ဂုဏ်ကို မြှင့်တင်ရာရောက်သလို - Copy posts ဆိုပေမယ့် စာဖတ်သူကိုလည်း ဆွဲဆောင်ရာရောက်ပါတယ်။ Credit ပေးတယ်ဆိုပေမယ့် အရင်းအမြစ် ဘယ်ကမှန်း မသိတဲ့ မေးလ်ထဲမှ ဖော်ပြသည်တို့ - Forward mail မှ ကူးယူသည်ဆိုတာမျိုး မလုပ်ကြပါနဲ့။ အကြောင်းအရာထဲက စာလုံး လေးငါးလုံးကို Copy လုပ်ပြီး Google မှာ Paste လုပ်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်ဆိုဒ်က ဘယ်သူရေးတယ်ဆိုတာ တန်းကနဲတွေ့နိုင်ပါတယ်။ အဲ့လိုရှာလိုက်လို့ မူရင်းဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကိုယ်လိုသူလို Copy blogs တွေချည်း တွေ့တယ်ဆိုရင်လည်း အဲ့ထဲက blog တစ်ခုရဲ့ လိပ်စာကိုသာ ထည့်သွင်းဖော်ပြပေးလိုက်ပါ။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးအတွက် အပြစ်ကင်းပါတယ်။\nဒီအချက်လေးတွေကို မိသားစုဝင်များ ကိုယ်ကိုယ် သိရှိနားလည်ကြပြီး ပူးပေါင်းကူညီကြဖို့ မေတ္တာရပ်ခံလိုပါတယ်။\nLast edited by KznT; 06-06-2011 at 01:30 PM..\nအောက်ပါအသင်းဝင် 55 ဦးတို့မှ KznT အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားသွားပါသည်။\nကိုစံငြိမ်း, ချစ်သမီး, ဆန်းမောင်, ဇာနည်စိုး, တာတာ, တီဘွား, ဒဿဂီရိ, ပလူးစ်, မိုးတိန်, မျိုးဟန်ထက်, လမ်းပြကြယ်, သန့်ဇင်ဌေး, ဟန်မိုးလွင်, အယ်သား, ဦးသာကြီး, ဂေါ်ဖီထုတ်လေး, ဇော်ရဲပိုင်, ဇေကြီး, မေဦးမွန်, မောင်သံသရာ, မောင်ပေါ်ဦး, မောင်အောင်ဟိန်းအေး, အောင်မိုးထွန်း, အေးမင်းမောင်, ငြိမ်းချမ်း, မြင့်မိုရ်, arkaraung, bagothar85, blackNwhite, bonge, Empathlover, futurestar, g00gle, htun30, kaung kin lu, ko myo, kyawminkhoung, Lwin Thu, minnthu, minthike, minthumon, nightman, pannuko, Pho Sel, phoetharlay, phyomyintthein, putty, PyaitSone, smlat88, thureinsoe, tu tu, yawnathan, Ye Aung, Zin Zin Win, zo\nပို့စ် 16 ခုအတွက် 25 ဦးမှ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပါသည်။\nပြန်စာ - Copy posts များနှင့် အနာဂတ် အလားအလာ\nအတွေးအခေါ်လေးတွေ အရမ်းကောင်းတာပဲ ဒီလိုအတွေးအခေါ်မျိုးရှိတဲ့ မြန်မာဖိုရမ်မှာ member ဖြစ်ရတာဂုဏ်ယူပါတယ်။လေးလည်း လေးစာပါတယ်။\nအောက်ပါအသင်းဝင်6ဦးတို့မှ born အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားသွားပါသည်။\nမိုးတိန်, မောင်သံသရာ, အောင်မိုးထွန်း, Empathlover, thureinsoe, zo\n( Untouched ) Copy လား ?? ( Touched ) Copy လား ?? KznT Software များဆိုင်ရာ 1 11-02-2011 08:33 AM\nPlato DVD Copy v7.70 KZaw Applications206-08-2008 03:49 PM\nဖိုရမ်၏ ပင်မအချိန်သည် ဂရင်းနစ်စံတော်ချိန် +6.5 ဖြစ်သည်။ဒေသစံတော်ချိန် 08:58 AM


ဘရိုက်တန်နဲ့ကစားသည့် တပွဲလုံးအားနည်းချက်များကို ပေါစခိုးလ်ပြော…. – FBV SPORT NEWS\nဘရိုက်တန်နဲ့ကစားသည့် တပွဲလုံးအားနည်းချက်များကို ပေါစခိုးလ်ပြော….\nSeptember 27, 2020 By admin Sports News\nပေါစခိုးလ်ဟာ ဘရိုက်တန် နဲ့ မန်ယူ ကစားကွက်နဲ့ နောက်တန်းအားနည်းချက်များကို News Now UK မှာယခုလိုပြောသွားခဲ့ပါတယ်…ပေါစခိုးလ်က ယခုပွဲ ကို ခင်ဗျားတို့ဘဲကြည့် ပထမတပိုင်း လုံးအချိန်တွေဖြုန်းနေခဲ့တယ်…နောက်ပြီးတော့ ပထမတဂိုးပေးလိုက်ရတယ် ဘရူနိုကြောင့် လို့ခင်ဗျားတိုမြင့်လိမ့်မယ်…မဟုတ်ဘူးဗျ နောက်တန်းမှာ လင့်ဒီလော့တို့ မက်ကွိုင်းယားတို့ အမှားပြ အမြန်တက် အမြန်ပြန်ဆင်းခဲ့ရမယ်…\nအဲ့လို မဆော့ဘူး ဆိုရင် မန်ယူနောက်တန်းကစားသမား မပီသဘူးဗျ အဓိက လင်ဒီလော့ မက်ကွိုင်းယား ဟာ ဗီဒစ်နဲ့ ဖာဒီနန် အတွဲကို အတုယုသင့်တယ် လိုအပ်ရင် တိုက်စစ်ထိလိုက်ပါကစားနိုင်တယ်….နောက်ပြီးလိုအပ်ချိန်တိုင်း အမြန်နောက်တန်းပြန်ဆင်းဆော့ကစားနိုင်တယ်…\nဒီပွဲတပွဲလုံးမှာ ချီးကျူးစရာဆိုလို့ ရှောပါ ….တသင်းလုံး မြည်းတွေလိုကစားနေကြတယ်…ဟုတ်ပါတယ်….ဒါပေမဲ့ မိနစ်၃၈ မိနစ်နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ရော လိုက်ပါကစားလာပါတယ်….အရင်က အီဗရာကိုတောင် ကျနော်ပြန်လွမ်းမိတယ်ဗျာ…ရှော ဟာ ဒီခြေစွမ်းကို ထိမ်းထားရင် အသင်းအတွက်အရေးပါတဲ့ကစားသမားတယောက်ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်…..\nထပ်ပြောစရာရှိတာ က တိုက်စစ်ကို အားမရပါဘူး ပေါ့ဘာ ဟာ အသင်းမှာနေရာပျောက်ပြီး တော့ အီဂါလိုကို ပေးကစားသင့်တယ်ထင်ပါတယ်…. ဒီထက်ထပ်လောင်းပြောချင်တာကတော့ ဒီအတိုင်း ဆက်ကစားနေမယ် အားစိုက်ထုတ်မှုမရှိဘူးဆိုရင် ဒီလိုနိုင်ပွဲကိုမက်နေရင် အဆင့်လေးသင်းစာရင်း မဝင်ဟု ဝေဖန် ရှုံချသွားခဲ့ပါတယ်\nယူနိုက်တက်လွဲနေသည့်အရာများကို ထောက်ပြလာတဲ့ အီဗရာ\nမန်ယူ မှာ အီဗရာ အစားပြန်ရလိုက်ပြီဟု MEN News မှာ ဖာဂူဆန်ပြော