အိန္ဒိယမင်္ဂလာဆောင်အခမ်းအနားတွင်အမြဲတမ်းဖြစ်ပျက်နေသောအဆင်မပြေမှုများ - သတင်း\nမင်္ဂလာဆောင်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့်ရွှင်လန်းမှုတစ်သက်တာအတွက်အတူတကွစုဝေးနေကြသောလူနှစ်ယောက်၏လှပသောအခမ်းအနားဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယမင်္ဂလာဆောင်သို့သော်? အခြားပုံပြင်တစ်ခု။\nငါလက်ခံရရှိသည့်အခါတိုင်း kankroti ပို့စ်တွင် (မင်္ဂလာဆောင်ဖိတ်ကြား) ငါကြောက်လန့်ချက်ချင်းခံစားချက်နှင့်ပြည့်စုံပါ၏။ အိန္ဒိယမင်္ဂလာဆောင်ပွဲမှာပျော်စရာကောင်းတဲ့အတွေ့အကြုံမရှိတာဘာကြောင့်လဲ။ အထူးသဖြင့်မင်းတို့သူတို့ကိုမင်းရဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးသွားခဲ့ပြီ။\nအင်ဒီးယန်းကောဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်ုပ်တို့သည်သာမန်လူများကဲ့သို့နှုတ်ခွန်းဆက်စကားကိုအဘယ်ကြောင့်မပြောနိုင်သနည်း။ အဲဒီမှာအဆင်မပြေ Two-side ပွေ့ဖက်, ဒါမှမဟုတ်ငါတို့ပင်သော weirder လက်လှုပ် / ကိုင်အရာ - ငါတောင်မှစကားဖြင့်ရှင်းပြလို့မရပါဘူး, သောကြောင့်ဘယ်လောက်ရယ်စရာပါပဲ။\nနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ သင်၏မိဘများကတစ်စုံတစ်ရာမှတ်ချက်ပေးသည်\nဆိုက်ရောက်သည့်အခါ - Hare Krishna ဟိန္ဒူဘုရားကျောင်းမဟုတ်ပါလား။ ကောင်းပြီအမေ, သင်ငရဲဘယ်မှာလက်ထပ်ခဲ့တာလဲ သို့သော် အကယ်၍ Hare Krishna ဟတ်တွင်ရှိလျှင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကကားမောင်းခြင်းသည်မည်မျှဝေးကြောင်းတိုင်တန်းလိမ့်မည်။\nWow, the ကိုလည်းမျှော်လင့်ထားပါ mandap ဘာကြောင့်ဒီလောက်ပိုက်ဆံတွေဖြုန်းတီးခဲ့တာလဲ mandap ? အိန္ဒိယမိသားစုများနှင့်သင်အနိုင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။\nသတို့သား၊ သတို့သား၊ panditji - လူတိုင်း နောက်ကျနေပြီ တကယ်တော့ငါသူတို့ IST (အိန္ဒိယစံတော်ချိန်) တွင် run တော်တော်လေးသေချာပါတယ်။\nအသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲမယ်ဆိုတာ Madeleine ယခုဖြစ် mccann\nဒါဟာရိုးရိုးသားသားပြောရရင်မင်းကြားရသမျှထဲမှာအဆိုးဝါးဆုံးသောအသံပဲ။ အမြဲတမ်း Choir တွေဟာငါတို့အတွက်ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အယူအဆတစ်ခုဖြစ်တယ်။\nအဆိုပါ dhol ကစားသမားရောက်လာနှင့်အမှုအရာခေတ္တတက်ကြည့်ဖို့စတင်ပါ\nOoooooo မင်္ဂလာဆောင် Vibe ။ ဤအရာသည်ဖြစ်ပျက်လာမည့်တစ်ခုတည်းသောအနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။ ဒါဟာနောက်တဖန်ကဒီမှာကနေဆင်းအားလုံးပါပဲ။\nနောက်ဆုံးတော့သတို့သမီးရောက်လာပြီးလမ်းကိုလျှောက်သွားတယ် Agar tum mil jao\nသို့မဟုတ်အချို့ရယ်စရာရယ်စရာချိစ်ဟိန္ဒူရုပ်ရှင်သီချင်း overplayed ။ နှင့်အခြားအိန္ဒိယမိန်းကလေးထင်၏ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်ုပ်မင်္ဂလာဆောင်၌ဤကဲ့သို့သောသီချင်းရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။\nမင်းပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ပြီး Sari တိုင်းကိုစီရင်တယ်\nအလေးအနက်ထားသော်လည်း, အဘယ်ကြောင့် Simran Masi ရဲ့သမီးတစ် ဦး Sari အင်္ကျီအဖြစ် Boohoo halter ထိပ်တန်းဝတ်ထားသလဲ?!\nအိန္ဒိယဝတ်စားဆင်ယင်မှုတွင်အိန္ဒိယမဟုတ်သော to ည့်သည်သည်ထင်ရှားသည်\nVah vah ။\nuni မှကျနော့်သူငယ်ချင်း Tash က MY မင်္ဂလာဆောင်သို့အ ၀ တ်ကို ၀ တ်ဆင်ရမည်။ သူမသည်ကြီးမြတ်ကြည့်ရှုပါလိမ့်မယ်။\nလက်ထပ်ပွဲအခမ်းအနားကို (၂) နာရီ (သို့မဟုတ်ကြာကြာ) ကြာသည်\nအဆိုပါ '' အေးမြ '' ယဇ်ပုရောဟိတ်နှစ်ခုစက္ကန့်အားလုံးအတွက်အေးမြသည်\nအေးမြခြင်းအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်အင်္ဂလိပ်စကားပြောခြင်းကိုဆိုလိုသည်။ ဒါကမကြာသေးမီကဟိန္ဒူမင်္ဂလာဆောင်များမှာ၊ သူတို့ကအင်္ဂလိပ်လိုအရာအားလုံးကိုရှင်းပြတဲ့ဘုန်းကြီးတစ်ပါးရပြီးကလေးတွေနဲ့အတူနေတယ်။\nတစ်စုံတစ် ဦး ကတကယ်မကောင်းတဲ့အကကိုဖျော်ဖြေပါတယ်\nမင်းကပြုံးတယ်၊ လက်ခုပ်တီးတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်ခြောက်နှစ်အရွယ်ဘောလိဝုဒ်ရုပ်ရှင်မင်းသမီးအားအလိုမလိုက်ရန်ဘောလုံးများသာစားခဲ့မည်ဆိုလျှင်သင်စားနိုင်လိမ့်မည်ဟုတွေးနေသည်။\nဒါဟာများသောအားဖြင့်အတော်လေးပျော်စရာပါပဲ။ ဒီအစ်ကိုကမိန်းမတစ်ယောက်လိုဝတ်စားဆင်ယင်မယ်၊ ဒါကရယ်စရာကောင်းတယ်၊\nသို့တိုင် samosas ၏ပန်းကန်သည်မဟုတ်လော\nမိသားစုအားလုံးသည်သတို့သမီးနှင့်သတို့သားတစ် ဦး ချင်းစီ၏မိသားစုပုံတူများကိုယူရန်လိုအပ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော်ဤပုံများသည်သူတို့အတွက်တကယ်အရေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါကကြောက်စရာကောင်းတဲ့မုသားပဲ။ ဘယ်သူမှဒီပုံတွေကိုနောက်တဖန်ဘယ်တော့မှပြန်ကြည့်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာငါတို့သိတယ်။ သင်ရုံနေ့လည်စာယောက်ျားတွေနှောင့်နှေးပါတယ်။\nပို၍ ဆိုးသည်မှာတစ်ခါတစ်ရံတွင်မိသားစုအမည်များသည် DJ ၏မိုက်ကရိုဖုန်းပေါ်သို့ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၎င်းသည်အစဉ်အမြဲအရှက်ရဖွယ်ရာဖြစ်နိုင်သည်။\nနေ့လည်စာစား နောက်ဆုံးတော့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်\nAt ။ မင်္ဂလာပါ။ နောက်ဆုံး။ နောက်ဆုံးတော့မင်းအစာစားပြီးခဏစောင့်ပါ ဦး ။\nကြောင်းအလုံအလောက်မကောင်းတဲ့မပါလျှင်, သူတို့သည်သင်၏ပုံမှန်အားဖြင့်အိန္ဒိယပါတီအဖြူရောင်ပလပ်စတစ်ပြားသို့အစားအစာ slop အဖြစ်, သင်ခေတ္တ (နှင့်အဆင်မပြေ) သင့်ရဲ့တိုးချဲ့မိသားစုရှိအထီးအသိအမှတျပွု။ ဆန်သည်သင်၏ဟင်းကိုမလိုအပ်သောကြောင့်အဆင်ပြေသည့်အပိုင်းများအားလုံးပါ ၀ င်သည်။ ပါရမီရှင်။\nသင်လက်ထပ်သည့်အခါအိန္ဒိယအမျိုးသမီးဟောင်းတစ် ဦး ကမေးသည်\nဒီမင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွေအားလုံးမှာဖြစ်ပျက်နေတာသေချာပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်အိန္ဒိယမှာတော့ဒီလိုမျိုးဘာမှမရှိဘူး။ တောင်းခံရပုဂ္ဂိုလ်တစ် ဦး များသောအားဖြင့်တနည်းသူတို့တတိယသူတို့က 16 Back သို့ချွတ်, အဘွားများသောအားဖြင့်လက်ထပ်အသက်အရွယ်၏မဟုတ်ပါဘူးဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ဖြစ်နိုင်သည်။\nနာရီ ၁၈ သန်းအခမ်းအနားအပြီးတွင်သူတို့သည်ထူးဆန်းသောဂိမ်းများကိုကစားကြသည်\nမည်သူမဆိုအနိုင်ရရှိသူသည်ပုံပေါ်ရှိဘောင်းဘီကိုဝတ်ဆင်လိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့်အလေးအနက်ထားကျနော်တို့ဘယ်တော့မှထွက်ခွာနိုင် ????? Samosas ကိုအိမ်ပြန်ယူလို့ရမလား။\nလူတိုင်းငိုကြတယ်။ သင်မကျင့်ဘူး မင်းနောက်ဆုံးတော့ထွက်သွားလို့ပဲ။


Hugawng kachin(Jinghpaw,singpo,jingphosu): July 2012\nat 7/29/2012 09:47:00 AM\n12 New FBR teams graduate in Kachin State On 22 May 2012, 12 new teams graduated from Free Burma Rangers Leadership and Relief Team training, held in Kachin State. There were Kachin teams, an Arakan team,aTa’ang (Palaung) team and an All Burma Student Democratic Front (ABSDF) team. The teams were trained in many topics, including leadership, basic medical care, reporting, human rights documentation, video and digital camera use, land navigation and GPS use, landmine removal, Good Life Club and counseling, physical training, and rappelling. They then went onafollow-on mission in which they put on Good Life Club programs, treated patients, documented human rights violations and did reconnaissance missions of Burma Army activity in the mission area. Overall, they saw some 12,000 people, helped over 2,000 children, and recorded Burma Army activity at 15 different camps. We would like to thank the Kachin Independence Organization (KIO), the Kachin National Organization (KNO), WPN, the Morse family and Partners Relief and Development (PRAD) for their help and support of this training. Explaining the Gobal Day of Prayer for Burma to Kachin IDPs Good Life Club in Kachin State GLC team teaches health and anatomy ataprogram Arakan team member hands out beads duringaGLC program in Kachin State On 30 November 2011, the families in Zin Lu Ka Gi Village quickly packed what belongings they could carry and fled their village. The oncoming Burma Army troops, from Division 88, had 600 soldiers, with horses and mules for carrying supplies. The six houses of Zin Lu Ka Gi Village would not be an obstacle for this unit, which had already pushed through the defending Kachin Independence Army (KIA – pro-democracy resistance) soldiers. One resident interviewed by our teams, Nam Bauk, together with her husband, Ma La Mai Zau Tu, packed what she could. However, they were limited by also having to carry the youngest of their seven children, only one year old. They walked for an hour until they reachedaroad and then were able to make their way by foot and motorcycle close to Maija Yang where camps had been set up for people fleeing attacks. But November is cold and they realized they needed clothing and other things, especially for the baby. Ma La Mai Zau Tu decided to go back and see if he could safely retrieve some of their belongings. At some point after he left, his wife called him – only to have the phone answered byastrange voice,aman’s voice,avoice that spoke Burmese. The man laughed; he said he was havingadrink with her husband. He hung up. After several days of hearing nothing more, she called again. This time there was no joking on the other end: “Your husband is dead.” Later Ma La Mai Zau Tu’s father went back to see what he could find, to look for any final sign of – or maybe from – his son. All he found wasapile of the baby’s clothes strewn by the side of the road, where they had been dropped. Nam Bauk is now left with questions: “Why did they kill him? He wasn’tasoldier – he wasapastor.” She lives now in an IDP camp, ina3-by-3 meter cubicle, separated from her neighbors on three sides only byathin sheet of plywood. New to this situation, she is disbelieving that it can last long – she says, “This cannot happen in the future. The future will be better.” IDP girl looks out over IDP camp, built in the last several months A Ranger videos the remains ofavillager’s house, burned to the ground by Burma Army troops Nam Bauk was just one of thousands of people who came to eight Good Life Club programs conducted by the new FBR teams on this, their first mission. She and the many others like her whom we met and interviewed both challenged us in our mission and also deepened it as we were forced to go beyond simply providing help and consider what it really meant to give hope and love. Psalm 69 says we should praise and give thanks to the Lord, and that that act of worship is more to Him than things we have to offer – and it says that the poor also see this and are glad. What does this look like for us as we are confronted with the poor, and those ‘things’ seem like the best answer? The Psalm assures us the God hears the needy, and that in seeking God our hearts will live – but this wasaquestion that each team member had to ask and answer in their own hearts on this mission. FBR medic treating IDP woman with baby ataGLC program The mission began withaprogram atasmall Lisu village with around 20 children; the programs grew progressively until the largest program in Je Yang IDP Camp, with over 6000 people and around 800 children. By the arrival of the larger programs we were out of many of the gifts we usually give to the children, including bead bracelets and t-shirts. The big IDP camps providedalogistics and coordination challenge that seemed to grow with each succeeding program. As the team met to discuss the lack of supplies before the biggest program, at Je Yang Camp, it wasatime of assessment. Many other groups are helping in the camps. Many of them have lots of supplies. Church groups also are helping – the Kachin are mostly Christian – and these were very experienced in programs and singing. What did our teams have to offer? The team leaders talked, sharing frustration atalack of supplies, concern that we couldn’t give something to everyone, questions about how to manage so many children; they considered only giving the gifts of sports equipment that we had brought for the schools and not doingaprogram. And then, even with the prospect of facing, empty-handed, 800 children the next day, they decided, “We are bringing hope and love, we can do this without supplies, we only need to give what we have, give ourselves, give our love.” This was the hard choice, as many of them came to realize – in their final mission debrief many wrote that the mission was good, the programs were good – but that they required more unity, more participation, from the rangers. It was more difficult to give themselves, to give time, to engage, than to giveashirt oratoy. We are told to let God go before us and that He wants to lead us to abundant life. And I know that for the finale program, at Je Yang Camp, many things came together to make itagood day. The electricity from the nearby town was connected for the first time and we were able to useasound system. We were able to doarun for relief. The team was able to find enough juices and snacks to feed all the children – twice! The children were encouraged – something of hope and joy had been passed on – and the team hadarenewed faith in all aspects of their mission. Kachin State Run for Relief Racing to the finish in the Run for Relief Kachin State,6June 2012: The crowd lining the rocky dirt road, mostly small children and their mothers, cheered as the young first place runner, flip-flops in hand, sprinted to the finish. The other runners, girls and boys, followed; the small children, who had just run their own race, spilled into the road, and mothers with umbrellas to protect them from the afternoon sun milled around. The children of Je Yang IDP camp had just completed the first ever Kachin State Run for Relief. The Je Yang camp is one of the largest in Kachin State, with an IDP population of over 6000 people, with over 1000 children. On this day the Free Burma Rangers started the day withaGood Life Club program that included singing,ahealth and anatomy lesson and spiritual teaching. Before the run all the children were givenasnack and drink. The children were divided by age into two groups, pre-school and primary school. Most of the high-school–aged students here go to boarding school inanearby city and were not present. The FBR teams laid out two courses, one around 400 meters and one three kilometers. We explained the history of the race and how people from all over the world run to support freedom in Burma. The older children lined the road to cheer on the younger children for the first event, then traded places with them and ran their own race. Afterward, we trooped them back into the shade of the church and handed out prizes to the first ten finishers. The Run for Relief started in 2004 in Gig Harbor, WA, in the U.S., in response to thousands of Karen villagers fleeing attacks of the Burma Army. Since that time, the races have grown and spread all over the world as the crisis of IDPs has continued in Burma. The first race in Burma was held in Karen State in 2008 when children from Tha Dah Der Village raced around their rice fields. On this day we raced with IDP children whose lives as IDPs are new – attacks in this area are only one year old following the breaking ofa17-year cease-fire agreement with the Burma Army. They are new to this life and the camps have sprung up quickly; households are packed together almost on top of each other and whole families are givena3 meter by3meter space to live in. But in this race, on this day, despite their current situation, the smiles and enthusiasm of the children were strong as they pounded over the rocky dirt road, often barefoot, to celebrate some momentum for fun and freedom and the push of hope forabetter future. Thank you for your part in this and God bless you, The Free Burma Rangers FBR teams on reconnaissance of Burma Army camps The Free Burma Rangers (FBR) mission is to provide hope, help and love to internally displaced people inside Burma, regardless of ethnicity or religion. Usinganetwork of indigenous field teams, FBR reports on human rights abuses, casualties and the humanitarian needs of people who are under the oppression of the Burma Army. FBR provides medical, spiritual and educational resources for IDP communities as they struggle to survive Burmese military attacks. For more information, please visit www.freeburmarangers.org\nJet hte njet\nat 7/29/2012 09:30:00 AM\nMyitrum manang ni, “Jet Hte N Jet” Ga shagawp shagun dat ai yaw. Kyu hpyi dum na lam. (1) Nawngtau Miwa hkran, IDP ni jam-jau nga ai. Miwa ni shani shana gawt shatsang ai. (2) Sammung maga, Manhai, Mandin de IDP ni grai jat wa, Tai ni shani shana jat kapun wa. (3) Dap Ba (5) ginra de na IDP ni machyi makaw, kanhkye hkye ai law, tsi mawan n law rai nga ai. ¬ Miwa hkran na IDP ni hpe Miwa jarit sin hpyenla ni sa gawt shagu, Miwaga na WP la ni sa ga law maga ya ya rai nna she, lani hte lani nga shalai lu nga ma ai lam chye lu ai. JIC\nUHKA KANU SHE TAI MAYU AI UTAWNG KANU NI\nat 7/26/2012 09:51:00 AM\nMau sa! Mau sa! Jinghku jingyu ru sai baw pa n taw, mayu dama kahpu kanau\nlamun latsa law ai hpawmi hpawmang du salang jan ni wa she, tinang amyu nyet,\njasam maigan waahkalem ga hta shamyet nna awu asin yuk jahtuk, shu mashi shu\nmasha labau n tsawm mat na, ju majat prat shanat yawngetsun shatan jahpoi asawng\nhkrum na lam maw mawn nga ai shiga na lu ai majaw, n chye tsun hkra yawn kaba\nhte yawn mat saga ai oi!\nNanhte buga daju mare kaba sin let, kring mading rai nga na ni, yawngakanu\nkasi rai, kamoi kasi tai na ni, hpa rai wa me Myen wa dangchyangamaw lanyet hta\nkadawng bang myit ta? Moi na jiwa ni tsun ai "Wan kanu hpunjum, nta kanu\ndawhpum, masha kanu anum" she nga ai re. Ya daini gaw Myitkyinaenga ai anhte\nJinghpaw Wunpawngakanu ni wa, Jinghpaw kanu n chye tai, gwi kanu gale mat sai\nnga sayang gaw, n yawn ai kadai wa nga na!\nChyum mungga hta Eshta (Esther) ngu ai Yuda amyu num kasha langaialam\nmu hti yu na ga ai. Yuda amyu ni mahkra hpe mungkan ntsa kaw na ru hte nawng lap\nhte brawng sat shamyit kau na matu, hkawhkam Ahasuru aming shabra dat sai kaw na\nEshtaamyit nyan bawnu atsam, magrau grang ai lamamajaw, hkye shalawt la sai n\nrai ni? Eshta ngu ai jan lama n nga ai rai yang, Yuda amyu mung mat mat sana. Yuda\namyu mat mat jang, Yesu Hkristu ngu ai mung n paw pru sana! Yesu Hkristu n paw\npru ai rai yang, daini mungkan hta tengman ai makam masham hte htani htana myit\nmada shara hpe mung n lu la sana!\nHkawp ni, moi ni e, she myit yu mu. Lapuegunglau hkrum ai Jinghpaw Ewa\nnanhte tai na myit ni? Htawm hpang de nga pra matut na nanhteakashu kasha aru\narat ni hpe, dagam dala dingnye hkringhtawng jaw kau da na myit ni? Shinggyim\nmasha gaw hkum hkrang naw hkrung nga ninglen, n hpru n mai ai amu galaw na rai\nyang, hkum hkrang si mat tim, labau tsawm ai mying ngam nga lu yang grau kaja ai n\nrai ni? Jinghpaw Wunpawng sha ni, tinang amyu, tinang mungdan dip da hkrum ai\nkaw na lawt lu na matu, asak du baw law law, salu salat sai tum sai pa law law hkrat\nnna shaning galu apnawng shakut shaja nga ga ai hpe myi di tawn nna nyet kau sana\nHkamai Tang ngu ai gaw, Hkamung Shagawng hpe garet, Ndabat mung hpe\nwoi shazet ai, Jinghpaw du magam, labau hkanhpa nyam ai ni rai ma ai. Hkyet Hting\nNan ngu ai mung, Mali Hkrang Walawng ga na, htunghking labau gindai jum, ginru\nginsa labau lum ai ni rai ma ai. Lajawn ni ngu ai mung, Hugawng magam du kaba,\nmungdan shakung chywi laisa ni rai ma ai. Yawngejawm hkungga nga ga ai re.\nYawngeshareng shagrau da ga ai re. Raitim ya daini gaw, "La chyau chyau sha,\nnum chyau chyau hka" nga ai hpa, ningrum ningtau (Ewa) niamajaw, wa pu shup\nyang, pali nchyan mayut let wa hkyi sha lu manam ai poilaw shabrang hte bung mat\nnga manit hka! Goi sha.....! Tsawm la ai Utawng kanu ni wa, Uhka kanu she tai mayu\nnga myit hka i?\nat 7/26/2012 09:50:00 AM\nMyitrum manang ni, daini mung LZ ting Wanjak byeng lajang ra mat ai majaw, 8:00 pm hta she wan bai lu ai re. Daini na matu, “Taukawk Hkawhkam” ngu ai M Ga shagawp shagun dat ai yaw. LZ hkam kaja nga ai. DVB hta, LZ hkrat mat sai shiga lawm pru wa ai lachyum gaw, lawu M ga na kanu ni, madu jan ni, maduwa hte kasha ni galoi wa na ta? Kanang rai ma sata? Ngu, nau san wa ai majaw, mahtai n chye jaw mat nna, “ LZ hkrat sum sai” ngu, myit shapyaw dat ya ai shiga she re da oi. LZ galoi mung, hpyenalata de du na n re kam sham nga ga yaw, Kyu hpyi shaja ra ai lu! N lagawn ga i.\nလမ်းလျှောက်ရင် - ကိုယ့်ဘက်ယက်၊\nအရေးကြုံရင် - လုံးချလျက်။\nခြေ လက် ခေါင်းများ - ငုံ့လျိုးသွား၊\nခွံမာ သဘော - ခေါင်းမာ သလော?\nပြည်သူ မနှစ်သက်၊ မထောက်ခံဘလျက်၊\nအတင်းတက်လာ - မင်းလုပ်တယ်ဗျား___။\nဘယ်သူပြောပြော - ငါ့သဘော။\nသူဘဲ စစ်တိုက် - တက်လာ လတ်သော်၊\nအခြေခံ ဥပဒေ၊ စိတ်ကြိုက်ရေးတယ်။\nတိုင်းရင်းသားတွက် - အခွင့်ရေး မထွက။\nပြည်မတဲ့ - ဗမာပြေ၊\nလမ်းလျှောက်ရင် - ယက်ကန် ယက်ကန်၊\nလိပ်ဘုရင်ရ့ - စိတ်ကူး ဥာဏ်။\nဒို့တော်လှန်ရေး - အလျှော့မပေး___။\nလူ့ခင့်အရေး - အရယူမလေး ____။\nHkyen lajang ai lam\nat 7/26/2012 09:35:00 AM\nMyit rum manang ni,\n“Hkyen Lajang Ai Lam” ngu ai laika ngau shagun dat ai yaw. Daini Tai wa gaw anhte hpe shi ra ai hku kade lang Maw Lanyet shachyai yu tim n mai byin ai majaw, gasat shakre kau sana de she madung dat ra sai ngu, mahtai shapraw la nna nut nga masai. Israela ni myit n su hkraw ai majaw,KK (40) ning dam ari jaw ai hta, daini anhte (50) ning jan mat hkra dam ari katut sha ai gaw, Israela ni hta grau myit n su hkraw ai majaw rai na re ngu, hkam la ai. Teng man ai simsa lam hpe lu la na matu kyu hpyi shaja nga ga ai hte maren, Wpsha ni yawng KK ra sharawng ai hku asak hkrung hkawm sa na she kyu grau hpyi shaja ra sai nhten ngu,\nWunpawngsha niantsa, Karai kasangatau hkrau hkyen\nlajang da ai lam ni hpe tsun mayu ai. Karai Kasang gaw, “ Nanhte\nmahtang Ngai hpe lata la ai n rai, Ngai mahtang nanhte hpe lata la\nai” nga, tsun ai re.\nLai wa sai (17) ning tup, Simsa lam la ai aten nau garawt kau\nsaga ai; Tai wa hpe anhte aten nau jaw kau saga ai nga nna, anhte\ndaini myit malai lu kau ga ai. Gajawa mung rai nga ga ai. Tai wa\nwanglu wanglang katsi majan hte dam la ai anhtealamuga ni\nmajoi madu la kau ai. ShanhteaHpyendap ni anhtealamuga ntsa,\nEka sen lam she dam hkra agung ahting shangang shakang galaw\nla kau ai. Dai hte maren, Sutmasa lam hta mung, sinat kalang n\nshangoi, Hpakant lungseng maw ni, Ja maw ni, Hpunmaw ni madu\nsha kau ai.\nShanhte asuya ni gaw lamuga madu mung re ngu ai hku nna,\nMalihka kaw na Putao hkyen bum n ngam hkra, kam ai hku shalau\nkau ai. Miwa hte matut sha nna anhteaShanglawt Ginra hkan\nkam ai hku galaw sha bang wa ai. Anhte Wunpawngsha ni hpe lai\nladat amyu myu hte shagyip shagyeng, jahkrit shama ai.N ngwi n\npyaw n sim n sa nchyi nmu byin hkra dingsa mi ai. Anhte a\nShanglawt hpyendu hpyenma ni hpe kam ai hku sat kau ya ai;\nNumma roi rip sat kau ya ai. Manu dan ai anhteakashu kasha\nmatu mara ni hpe manawn masham myit hte manu n dan mat hkra,\nkatsi majan hte jahten kau ya ai. AnhteaHpa-awn Ningbaw\nNingla nkau mi hpe myit masin kya mat hkra, mawng kau ya ai.\nNdai zawn, (17) ning lapran sharai la n lu, shabai la n lu ai\nsum machyi lam mabyin ni anhte hta masin nsi maroi nni dik hkra,\nbyin lai mat wa saga ai re.\nRaitim, maga mi de yu yu ga. Ndai (17) ning lapran, anhte\nhpe SHIaamyu shatai na matu lata la ai Yehowa Karai Kasang\nhpabaw galaw nga ai kun? SHI anhteamatu (17) ning tup bungli\nlaw law galaw nga ai hpe mu lu na ga ai.\nMyenmung gaw, Hpyen Gumshem asuyaamarang e,\nSutmasa lam, Hpaji lam, Mungmasa lam, Shinggyim ahkaw\nahkang lam ni yawng di hkrat hkrat sum mat wa aiamajaw,\nWunpawng Ramma ni law law hpe Karai Kasang gaw, Mungkan\nmaigan mungdan shara shagu du hkawm mat wa hkra, Shachyam\nshabra dat sai re. Maigan du mat wa ai Wunpawng Ramma ni\nmung,tinggyeng myit n rawng, Kanu Mungdan hte tsan gang\nmagang, myit su magang, Myusha lam-yan hpe myit lawm hkawn\nhkrang chye na hkam sha magang rai na matu, Karai Kasang gaw\nhkyen lajang da ya ai lam nga sai.\nKarai Kasang gaw, Computer Hpaji Munu ni hpe machye\nmachyang jat bang ya ai majaw, 2004 ning kaw na Internet hte\nmungkan ting seng ang ai masha shada aloi sha matut mahkai\nhkat lu saga ai re. Anhte Wunpawngsha ni shada mung kade tsan\ngang ai mi raitim, masha shada n mu n chye hkat tim, myit masin\nshada lamu ganghkau kaw aten n lata ai hkrum zup nna, shada\nzinlum hkat lu ai hte, kanu mungdanearau nga yang na hta grau\nngang kang ai pu gang sin machyi tsawra myit kaba ni hpe lu\nla ga ai.Dai majaw,daini Mungkan ting de chyam bra nga ai\nWunpawngsha ni yawng, KIO,KIA gaw Amyu ting hpe woi\nshalawt na re ngu, kamhpa dik let, 99 % jawm madi shadaw\nKarai Kasang gaw, Gumshem asuya hte KIO, KIA majan\nkaba byin sana re chye nga chyalu rai nga ai. Wunpawngsha ni\ntengsha ru yak tsin-yam hkrum sana hpe mung chye nga wu ai. Dai\nmajaw, majan garai n byin ai kaw na Mungkan ting chyam bra nga\nai Wunpawngsha ni hte, Miwa, Kalamung na sai rum ni yawng hpe\ntau hkrau myit masin zinlum jasu jahprang kahkyin gumdin da ya\nsai hte maren, Myenmung ting na Wunpawngsha ni mung, hkam\nsha ai lam shawng na hte n bung sai. Moi gaw mare kaba de nga ai\nWunpawngsha ni KIO, KIA ngu pyi hkum tsun. Nam na sharaw\nkaba hpe zawn, shing n rai, lawuga na lapu puhtum hpe hkrit ai\nhpa she hkrit shajang ma ai.\nLawuga na Myen ni puhtum hpe nau hkrit ai majaw, mying\nn tsun ai, Poo (ပိုး) ngu she tsun ma ai.Anhte Jinghpaw ni mung,\nbumgaesharaw hpe hkrit dik ga ai majaw, “Sharaw” ngu pyi n\ntsun gwi, Maling hkawhkam ngu she tsun ga ai zawn, mare kaba\nna Jinghpaw ni mung KIO, KIA hpe mying gang tsun na n-gwi\n(Hpyen Asuya hpe hkrit ai majaw) “Wora de na ni” (sh) “Manang\nla ni” ngu she, kahte hkra hkra tsun lai wa saga ai. Nawku Hpung e\nmung, Sasana magam bungli dabang hkanemung, KIO,KIA hte\nkachyi sha pyi n seng ga ai; ngu ai satlawat hte she nga lai wa\nAmyu Shayi langai daram, mare kabaemyusha lam-yan hta\nloi li shamu shamawt hkrup, tsun shaga hkrup re ai hpe mu jang,\nhkye hkrang la ai n hkrum ai; simsa lam hpe jahten sharun hkyen\nai ngu, mu kau yu kau, shatan kau, hkyet-rung kau, ginhka kau\nchye lai wa saga ai. Shagri brep mat ai; shing n rai, teng man ai\nlam hpe n chye hkam sha mat ai lachyum rai nga ai.\nRaitim daini gaw, Karai Kasang hkyen lajang da ya ai hte\nmaren, anhteamasin salum ni kahkyin gumdin mat nna, n-gun ja\nnga sai. Kadai hpe mung n hkrit sai. Roi rip sha ai mung n hkam\nsai. Karai KasangeWenyi myi jahpaw ya nna, langai hpe zingri ai\nmu yang, langai wa, “ Aka law!” ngu, Mungkan ting na hkra,\nmarawn jahtau chye saga ai. Tsim-yam hkrum nga ai mungmasha\nniamatu, Mungkan de jawm marawn ya ai majaw, USA ni du\nhkra, $ wan3garum na nga ndau sai. Sr. Naw Ming mung,\nMungchying Atsam Ningja shagrau sha-a kumhpa kaba hpe hkam\nla lu sai.\nMyit grai ja ai ngu nna mu mada ai, Z.Ting Ying wa du hkra\npyi, Pangwa jarit Hpundung6na hpyen-yen ni hpe sa du gawan\nnhtawm, Pu gang sin machyi wa sam ai; “Nanhte ndai kaw grai yu\nmatsan dum na zawn rai nga myit dai. Pangwa kata de alum ala\nwa shingbyi nga marit. Ra mara mahkra yu lajang ya na” ngu,\nzinlum nga ai lam na lu ai. Dai wa she, Tsin-yam masha hpyen-\nyen niamyit masin hta, Tai hpyen hte kanawn nna, Taiaga she\nmadat mat sai; Z. Ting Yingashingnip npu kata de shang yang,\nUraw kata na U hpe zawn, galoi kam sat yang sat sha, kam dut sha\nyang dut sha rai na hpe tau myit hkrit ai majaw, “N kwi shang\nshingbyi ga ai. Ndai kaw tsin-yam hkrum nna nga ai pyi grau shim\nna re” ngu ai lachyum hte ningdang kau ma ai lam na lu\nai.Raitim,Myu Tsaw myit grai kaba ai Z. Ting Ying gaw myit galu\nkaba hte, Miwaga Hting Chungenaw ala nga ai lam chye lu ai.\nNdai zawn Karai Kasang gaw, anhte Wunpawngsha ni hpe\njau jau kaw na shada grau tsaw ra sin dun sumri ngang kang mat\nhkra hkyen lajang da ya ai lam hpe, sakse loi sha mi garan gachyan\ndat ai rai.\n; Z. Ting Ying gaw, Miwa Communits Party shang\nmasha mung rai, Myen BGF shang masha mung rai re ai; anhte a\nWunpawng Myu tsaw masha kaba langai rai nga mali ai. Ya\nyang shi gaw, Myen dinglawa hte hpawm nna, Pangwa kaw Ka-ni\nNanghpam jak-rung kaba gaw-gap nhtawm, ningsin bungli kaba\nhta dum nga ninglen hka yawng ai hpa, sharai la n lu, hkye\nhkrang la lam n mu rai; matsan mayan htani htana tsadanalata hta,\ntsin-yam majing hkrum nga ai wa re.\nat 7/23/2012 10:58:00 AM\nလာမည့်အပတ်ကျရင် မြစ်ကြီးနားမှာ ကြံ့ဖွပ်ဇနီး ကချင်အမျိုးသမီးများ\nဦးဆောင်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ဗိသုကာတစ်စု ကိုယ်ဟန်ပြ စီတန်းလှည့်လည်ဖို့\nသတင်းစကား ကြိုတင်ကြားထား ရလို့ အံသြမိပါတယ်။\nဆိုလိုသည်မှာ`ပိုးသာကုန်၊ မောင်ပုန်စောင်းမတတ်` ဆိုတာမျိုး\nမဖြစ်စေချင်လို့ တစ်နေ့တာ ဖျော်ဖြေရေးမို့ ဈေးကြီးကြီး အလှပြင်စရာတော့\nမလိုဘူးထင်ပါရဲ့။ ကချင်အမျိုးသမီးကြီးများရဲ့ မေတ္တာ၊ စေတနာ၊ ဝါသနာ၊\nအကြင်နာ၊ ကရုဏာ အစရှိတဲ့ နာကြီးငါးပါးကိုလည်း ချီးကျူး ဂုဏ်ပြုချင်ပေမယ့်\nဆင်ခြင်စရာလေးတစ်ခု မှတ်ကျောက်တင်ဖို့ ထပ်လောင်း ဝေငှချင်ပါသေးတယ်။\nဒေါ်လေးတို့ လိုချင်တောင့်တနေတဲ့ အရာဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့\n(၁၇) နှစ်လုံးလုံး ခံစားခဲ့ရတဲ့ အရသာထူး အခြေအနေမျိုးကို ဆိုလိုသလားမသိ။\nထောက်ပြလိုသည်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ (၁၇)နှစ်တာကာလဟာ\nအပစ်အခတ်ရပ်ဆိုင်းထားတာကလွဲပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဆီသို့\nအရှိန်ပြင်းပြင်း ခရီးဝေးနှင်ခဲ့ကြတာ သတိထားမိစေလိုပါတယ်။\nအဆိုပါခရီးဝေးမှ မူလနေရာ ပြန်ရောက်ဖို့ရယ်၊ စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး\nရဖို့ရယ်၊ ပြည်ထောင်စုကြီး မပြိုကွဲဖို့ရယ်၊ တိုးတက်တဲ့ ပြည်ထောင်စုကြီး\nဖြစ်ပေါ်လာဖို့ရယ် အစရှိတဲ့ အများပြည်သူတွေရဲ့ တကယ့်တကယ်\nအဓိကလိုအပ်ချက်တွေကို မပျက်ပျက်အောင်ဖျက်ပြီး မပျောက်ပျောက်အောင်\nဖျောက်နေသူတွေဟာ KIO/KIA တွေမဟုတ်ကြဘဲ ကြံ့ခိုင်ရေးအမည်ခံ လက်ရှိအကြံအဖန်\nရာဇဝတ်သားလက်ကျန် တွေသာဖြစ်ကြောင်း အထူးလေ့လာဆန်းစစ် စေလိုပါတယ်။\nဒေါ်လေးတို့ရယ် - ကချင်အမျိုးသမီးများရဲ့ အနာဂတ်သမိုင်း\nစန်းပွင့်လှပသင်းပျံ့ မွှေးကြိုင် လိုပါက စစ်မှန်တဲ့ ပန်းတိုင်ကို\nယခုဖြစ်ပုံကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မီးမောင်းထိုးပြစတမ်းဆိုရင်\nဗိုက်နာနေသူ တစ်စုံ တစ်ဦးက လူကြားသူကြားမှာ တိတ်တိတ်ကလေး\nလေပုပ်မြူးလိုက်တဲ့ဟာကို ဦးဏှောက် မရှိတဲ့ ခွေးတစ်စုက\nမစင်တုံးများတွေ့လိုတွေ့ငြား အမြီးတလှုပ်လှုပ်နဲ့ အလုအယက်အနံ့ခံ\nစွန့်စားရှာဖွေနေကြသလို ဒေါ်လေးတို့ခမျာ မကြာမီစီတန်းလှည့်လည်မယ့်\nအစီအစဉ်ဟာလည်းပဲ ကြံ့ခိုင်ရေးဦးကြီးတွေ ဗိုက်နာလို့\nလေပုပ်မြူးလိုက်တဲ့ဟာကို `အု အု အု အု - သူ့စကားလူမသိ၊ လူ့စကားသူမသိ၊\nသနားပါဘိ` ဆိုတဲ့အဖြစ်မျိုး မရောက်စေလိုကြောင်း စေတနာမွန်ဖြင့်\nကချင်တွေ ဘာလို့ လက်နက်ကိုင်တော်လှန်လဲ\nat 7/23/2012 10:50:00 AM\nအခုတလော KIA ငြိမ်းချမ်းရေး Issue က တော်တော် Hot နေတာ သတိထားမိတယ်။ ဒီနေ့ ဇွန်လ ၉ ရက် ဆိုရင် ဗမာစစ်တပ် ထိုးစစ်ဆင်တာကို KIA ခုခံနေတာ တနှစ်တင်းတင်းပြည့်တဲ့နေ့ ဖြစ်တယ်။\nအချို့က KIA ကို “လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးကို လက်ခံလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ လွှတ်တော်ထဲ ၀င်ပါလား” လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒီတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလေး နည်းနည်း ပြန်နွှေးလိုက်တာပေါ့။\nKIO ဟာ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ပေါ်ပေါက်ရေးအတွက် တောက်လျှောက် ညီလာခံတက်ခဲ့တယ်။ မြန်မာနိုင်ငံသားအားလုံးအတွက် အကျုံးဝင်မယ့် ဒီမိုကရေစီလမ်းစဉ် အချက် ၁၉ ချက် ကိုလည်း တင်ပြခဲ့တယ် (KIO 19 Points Proposal: http://www.ibiblio.org/obl/docs4/KIO_proposal.pdf) ။ သို့သော် မှတ်တမ်းတင်ထားပေးမယ် ဆိုတာနဲ့ပဲ ဖယ်ထားခံခဲ့ရတဲ့အပြင် မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တိုင်းမှူးက “တောင်ပေါ်ကို ပြန်ကန်ထုတ်ခံရမယ်” လို့တောင် ခြိမ်းခြောက်လိုက်တယ် ဆိုပဲ (Burma at Crossroads: http://www.encburma.net/index.php/polocy-papers/37-policypapers/108-lian-h-sakhong-burma-at-crossroads.pdf) ။ KIO ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ဗမာစစ်ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ တွေ့တိုင်း ကြုံရင် ကြုံသလို တမျိုး၊ တရားဝင်နည်းလမ်းက တဖုံ၊ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာ ကချင်လူမျိုးများရဲ့ အခန်းကဏ္ဍအကြောင်း ပြောတိုင်း ကျနော်တို့က စစ်သား၊ နောင်တက်လာမယ့် အရပ်သားအစိုးရနဲ့ နိုင်ငံရေးစကား ပြောကြပါ လို့ပဲ စကားလွှဲတတ်ကျတယ်တဲ့လေ။ ဒီတော့ ယောက်ျားစကားပဲ၊ တက်လာမယ့် အစိုးရလွှတ်တော်မှာ ပါဝင်နိုင်ရေး ကြိုးစားတဲ့အနေနဲ့ KSPP (Kachin State Progressive Party:http://www.mizzima.com/political-pro/new-parties/kspp.html) မှာ KIO ခေါင်းဆောင်တချို့ မိခင်အဖွဲ့အစည်းက တရားဝင် နုတ်ထွက်ပြီး ပါတီဝင်တယ်။ အဲဒီပါတီက မှတ်ပုံတင်ကျမလာ (http://burmapartnership.org/2010elections/2010/09/ec-rejects-individual-kachin-candidates/) ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစိုးရဖွဲ့ရင်တော့ တခုခုတော့ ထူးခြားမှာပဲဆိုပြီး တက်လာတဲ့ အစိုးရနဲ့ နိုင်ငံရေးစကားပြောဖို့ KIO စောင့်နေရင်းနဲ့ပဲ အခုလို ထိုးစစ်ဆင်တာ ခံလိုက်ရတာပါပဲ။\n“သေနတ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်တဲ့ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးမဟုတ်ဘူး။ ခြိမ်းခြောက်တာ ကြောက်မယ်ဆိုရင် ကချင်လူမျိုးတွေ အစကတည်းက လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေး မစခဲ့ဘူး။ ခြိမ်းခြောက်တာ ခံပြင်းလွန်းလို့ကို လက်နက်ကိုင်လာတာပဲ။ လက်နက်ကိုင်လို့ ကချင်ရွာ မီးရှို့တယ် မပြောနဲ့၊ ကချင်တွေ ဘာမှ လက်နက်မကိုင်ခင် ကတည်းက မုဒိမ်းကျင့်၊ စော်ကားမော်ကား ဆက်ဆံ၊ ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေးအရ ခွဲခြားဆက်ဆံတယ်။ ခရစ်ယာန်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ဆောက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ဆောက်မိန့်ကျတယ် မရှိဘူး။ တချို့နေရာဆို ဘုရားကျောင်းလို့ နာမည်မတပ်ရလို့တောင် လာခြိမ်းခြောက်သေး။ ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီများကျတော့ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲ ဆိုသူများကိုယ်တိုင် နိုင်ငံတော်အခမ်းအနားပုံစံ ပြုလုပ်ပေးတယ်။”\nထိုးစစ်ဆင်တာကို တာလီမြစ်ရေအားလျှပ်စစ်ကြောင့်ရယ်လို့ အများက ထင်ကြတယ်။ စစ်အစိုးရက အရင်ကတည်းက KIA ကို အမြစ်ပြတ်ချေမုန်းဖို့ပဲ။ ဒီတော့ KIA ကို နယ်ခြားစောင့်တပ် (Boarder Guard Force) ပြောင်းဖို့ အတင်းအဓမ္မ ကချင်လူမျိုးတွေရဲ့ ဆန္ဒမပါဘဲ တွန်းပို့တယ် (The Kachins' Dilemma: http://euro-burma.eu/doc/EBO_Analysis_Paper_No_2_2010_-_The_Kachin%27s_Dilemma.pdf) ။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်ကနေ ၂၀၁၁ ထိ ခဏဏ ကြားခဲ့ရတဲ့ ဗမာစစ်တပ်ရဲ့ ရာဇသံ (BGF Deadline) ကို နိုင်ငံရေးလေ့လာတဲ့ လူအားလုံး ကြားမိပါလိမ့်မယ်။ ဟိုးအရင့်အရင် ကတည်းကလည်း ကြားလည်းမကြားဘူး၊ ကြိုလည်းပြောမထားတဲ့ BGF အစီအစဉ်က (ဘဘကြီးရဲ့ စေတနာ ဆိုပြီး လာပေးတဲ့ BGF အစီအစဉ်) KIO ခေါင်းဆောင်များလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ၊ စစ်လည်း ပြန်မတိုက်ချင်။ သူတို့ စိတ်ကူးထားတာတော့ လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးနဲ့ တဖြည်းဖြည်းချင်း အခြေခံဥပဒေပြင်ပြီး စိတ်ချရတဲ့အချိန် လက်နက်အားလုံး အပ်လိုက်မယ်။ အခုတော့ ဘာမှန်းမသိ ညာမှန်းမသိ BGF လုပ်ပါဆိုတော့ ကချင်နိုင်ငံရေး အတိုင်ပင်ခံအစည်းအဝေး ချက်ချင်း ကျင်းပရတယ်။ BGF လက်ခံမလားဆိုတော့ ကချင်ပြည်သူတွေ၊ အထူးသဖြင့် လူငယ်တွေက ခါးခါးသီးသီး ငြင်းကြပါလေရော (Kachins vow to resist Junta pressure: http://kachinpost.com/news2009/Sept06.html), (http://asiancorrespondent.com/60135/burma-kachin-people-reject-ceasefire-without-political-talks/) ။ မင်းတို့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်း မြို့ပေါ်မှာ တိုက်တာအဆောက်အအုံနဲ့ ချမ်းချမ်းသာသာ ဇိမ်ရှိရှိ နေနေတာကို နှမြောရင် နုတ်ထွက်ကြ၊ လူငယ်တွေ ဆက်လုပ်မယ်လို့ ၀ိုင်းပြောတော့ KIA ခေါင်းဆောင်များက မဖြစ်သင့်တာ မဖြစ်ရလေအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ပဋိပက္ခမဖြစ်အောင် သူတို့ပဲ ဆက်ထိန်းမယ်ပေါ့။ အတတ်နိုင်ဆုံး စစ်ပွဲရှောင်ချင်တဲ့သဘော ...။\nသို့သော် ၂၀၁၁ ဇွန်လ ၉ ရက်နေ့မှာတော့ ဗျူဟာမှူးကိုယ်တိုင် KIA ထိန်းချုပ်နယ်မြေထဲ ရေအားလျှပ်စစ်လုပ်ငန်းခွင် ခဏ၀င်ကြည့်မယ် အကြောင်းပြပြီး ခွင့်တောင်းဝင်တယ်။ ပြီးတော့ ပြန်မထွက်တော့ဘူး။ အဲဒီအကွက်ကို KIA ဗိုလ်ချုပ်ဂမ်ရှောင်က ကလေးအကွက်လို့ နာမည်တပ်ပေးလိုက်တယ်တဲ့။ အဲ့ထဲကနေကို ကွပ်ကဲပြီးတော့ KIA ကို စတိုက်တော့တာပဲ။ နောက်တော့ သူလည်း တင်ပါးနဲ့ ခြေဖနောင့် တသားတည်း ပြေးပါလေရော။ ပြီးတော့ KIA ဆက်ဆံရေးရုံးဝန်ထမ်းကို ဖမ်း၊ စစ်သုံ့ပန်းလဲလှယ်မယ်ဆိုတော့ ရစရာမရှိအောင် နှိပ်စက်ပြီး အသေကောင်ပြန်ပေး ... သူတို့ရဲ့ သုံ့ပန်းကျတော့ မှဲ့တစက်မစွန်း ပြန်ပေးတယ် (သတင်းဖတ်ရန် http://www.mizzima.com/special/kachin-battle-report/5406-burmese-government-not-following-international-policy-on-captives.html) ။ ပြီးတော့ အနီးအနားရှိတဲ့ ရွာတွေကို ဒုက္ခ စ ပေးတော့တာပဲ။ အခုလိုင်ဇာမှာ ခိုလုံနေတဲ့ ဒုက္ခသည် အများပိုင်း အစိုးရထိန်းချုပ်နယ်ဘက်က ပြေးလာတဲ့ လူတွေချည်းပဲ။ (Crimes in Northern Burma: http://partnersworld.org/usa/images/stories/crimes_in_northern_burma/crimes_in_northern_burma.pdf) (Burma: Committing Abuses in Kachin State:http://www.law.yale.edu/Burma.Army_Committing_Abuses_in_Kachin_State.pdf) (Burma: Untold Miseries: http://www.hrw.org/features/burma-untold-miseries).\nဒီတော့ ဘယ်မလဲ လွှတ်တော်ထဲ KIO ၀င်မဲ့လမ်း။ KIO မပြောနဲ့ KSPP ဆိုတာ ကချင်လူမျိုးများပါတီပဲ၊ KIO ထွက် တယောက် နှစ်ယောက် ပါတာကလွဲလို့ အားလုံး မြို့ပေါ်က ရပ်မိရပ်ဖ ကချင်၊ ရှမ်း နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ဖွဲ့ထားတဲ့ ဒီမိုကရေစီစစ်စစ်ပါတီကို ဘာလို့ ပါတီမှတ်ပုံတင် မပေးလဲ။\nတချို့က KIA ဘာ တောင်းဆိုနေမှန်း မသိဘူးလို့လည်း ဆိုလေရဲ့။ KIA တောင်းဆိုနေတာ မသိသေးဘူးဆိုရင် ပြောပြမယ်။ KIA ဆိုတာ KIO ရဲ့ စစ်တပ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ KIO မှာ ကချင်နိုင်ငံရေးအဖွဲ့တွေ ရှိတယ်။ နိုင်ငံရေးအကြံပေးအဖွဲ့၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ ပြည်သူ့ရဲ၊ စည်ပင်သာယာရေး၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး၊ အမျိုးသမီးရေးရာ၊ လူငယ်၊ အားလုံးစုံတယ် ... ကချင်အစိုးရပဲ။ ဒီတော့ ကချင်ပြည်နယ်ဟာ ဒီလောက် ခိုင်ခိုင်မာမာရှိနေတဲ့ ကချင်နိုင်ငံရေးအဖွဲ့က အုပ်ချုပ်ခွင့်တောင်းနေတာ တရားသလား၊ မတရားဘူးလား ဆိုတာ တခုတည်း ပြောကြည့်ပါ။ ဒါတောင် သီးသန့်နိုင်ငံ ခွဲထွက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်ပဲ တောင်းတာ။ မြန်မာ့အလင်း (ကချင်အတွက်အမှောင်) ပဲ ဖတ်ရင်တော့ KIA ဘာတောင်းဆိုခဲ့တယ် ဆိုတာ ဘယ်သိမလဲ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၁၇ နှစ်တုန်းက အပစ်အခတ် ရပ် လက်မှတ်ထိုးထားတာ KIA က တခါမှ ချိုးဖောက်ခဲ့တာ မရှိဘူး။ ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းမှာ KIA စစ်သားတွေကို ငြိမ်းချမ်းရေးကာလမှာ လက်နက်မဲ့ အသားလွတ် ဥပဒေမဲ့ ပစ်သတ်လိုက်တာ နှစ်ခါတောင် သည်းခံခဲ့သေးတယ်။ အခုလည်း စပြီး ထိုးစစ်ဆင်တာ KIA မဟုတ် ဗမာစစ်တပ်က ဖြစ်တယ်။ အခုထိ စစ်ကြောင်းမထိုးရင် သို့မဟုတ် ထိုးစစ်မဆင်ရင် ငြိမ်းချမ်းနေပြီးသား၊ အပစ်ရပ်နေပြီးသားပဲ။ KIA က ကျူးကျော်စစ် တခါမှလည်း မဆင်နွှဲသေးဘူး။ ဒီတော့ ဘာအတွက် အပစ်ရပ် လက်မှတ်ထပ်ထိုးစရာရှိလဲ။ လက်မှတ်ထိုးထားလည်း စစ်တပ်က နောက်ကြောကို ဓားနဲ့ ၀င်ထိုးနေတာ ဒီတိုင်း ခံလိုက်ရမှာလား။ အခုလည်း မသေမချာ ငြိမ်းချမ်းရေးကိုယ်စားလှယ် ဆိုတဲ့လူတွေက တဘက်မှာ တမျိုးပြော၊ အစိုးရသတင်းစာမှာ တမျိုးရေး၊ စစ်တပ်က တမျိုးလုပ်၊ ဘာကို ယုံရမှန်းမသိ (ဗိုလ်ချုပ် ဂမ်ရှောင် ပြောစကား : http://www.youtube.com/watch?v=xuVi1gLnUJ8&feature=related) စဉ်းစားပေါ့။ ဒီတော့ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင် ဆိုတိုင်း လူဆိုးစာရင်းထဲ အတင်းအဓမ္မ တွန်းထည့်နေရုံလောက်ပဲ ကြိုးစားနေသမျှ ဘာငြိမ်းချမ်းရေးမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါ။\nKIA ဆိုတာ မသိနားမလည်တဲ့ လူမိုက်အုပ်စုက ဦးဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ KIO ကို စတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တယ်။\nKIA ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဆရာကြီး ဦးဘရန်ဆိုင်းဆိုတာ မြစ်ကြီးနားက နှစ်ခြင်းခရစ်ယာန် အထက်တန်းကျာင်း (နောက်ပိုင်း ဆရာ အတတ်သင်ကျောင်း ဖြစ်သွားတဲ့ ကျောင်း) ကျောင်းအုပ်ပဲ။ မြစ်ကြီးနားက အထက ကျောင်းတွေမှာ ဆရာ၊ ဆရာမ ကြီးတွေလုပ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော်တော်များများ သူ့တပည့်ဟောင်းတွေ ဖြစ်တယ်။ အခုလက်ရှိ KIO ဥက္ကဌ ဦးဇောင်းဟခ်ရာလည်း ပါတီစုံခေတ် ဆွမ်ပရာဘွမ် ခရိုင်တောင်ချုပ်ဟောင်းဖြစ်တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဂမ်ရှောင်၊ ဗိုလ်ချုပ်ဂွမ်မော် တို့ဆိုတာ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီး KIA ထဲ ကိုယ့် သဘောနဲ့ကိုယ် ၀င်ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ အခုလက်ရှိ KIA ဗိုလ်လောင်းကျောင်းဆင်းအားလုံး ဘွဲ့ရများဖြစ်တယ်။ တချို့ဆို နိုင်ငံခြားပညာတော်သင် ဘွဲ့ရထားတာ English လို ကောင်းကောင်း ဖတ်တတ်တယ်၊ ပြောတတ်တယ်။\nဒီတော့ KIA ဘာလိုချင်လဲ။ ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေး လိုချင်တယ်။ အပစ်အခတ်ရပ်ရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေး ဆိုတာ တရားမျှတမှုမှာ အခြေခံတယ်။ တရားမျှတမှုဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်မှာ အခြေခံတယ်။ ဒါဟာ ဖယ်ဒရယ် (Federal) ဖြစ်တယ်။ ဖယ်ဒရယ်ကို မသိကျိုးကျွံပြုထားတဲ့ ကာလပတ်လုံး မြန်မာပြည် ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းချမ်းဘူး။ ဖယ်ဒရယ်ဟာ ခွဲထွက်ရေးမဟုတ်ဘူး။ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုစနစ် လျှော့ချရေး (Decentralization) သာဖြစ်တယ်။ လွတ်လပ်စွာ အတူရှင်တွဲနေထိုင်ရေးမူ ဖြစ်တယ်။ သူ့မြို့၊ သူ့ရွာ၊ ကိုယ့်မြို့ကိုယ့်ရွာ အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာပိုင် ကိုယ်တိုင်ဖွဲ့စည်းရေးသာဖြစ်တယ်။ အမေရိကန်လည်း ဖယ်ဒရယ်ဖြစ်တယ်။ ဥရောပနိုင်ငံအားလုံး ထိုင်းနိုင်ငံအဆုံး ဖယ်ဒရယ်ဖြစ်တယ်။ မကောင်းတာ ဘာမှမရှိဘူး။\nသေနတ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်တဲ့ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးမဟုတ်ဘူး။ ခြိမ်းခြောက်တာ ကြောက်မယ်ဆိုရင် ကချင်လူမျိုးတွေ အစကတည်းက လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေး မစခဲ့ဘူး။ ခြိမ်းခြောက်တာ ခံပြင်းလွန်းလို့ကို လက်နက်ကိုင်လာတာပဲ။ လက်နက်ကိုင်လို့ ကချင်ရွာ မီးရှို့တယ် မပြောနဲ့၊ ကချင်တွေ ဘာမှ လက်နက်မကိုင်ခင် ကတည်းက မုဒိမ်းကျင့်၊ စော်ကားမော်ကား ဆက်ဆံ၊ ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေးအရ ခွဲခြားဆက်ဆံတယ်။ ခရစ်ယာန်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ဆောက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ဆောက်မိန့်ကျတယ် မရှိဘူး။ တချို့နေရာဆို ဘုရားကျောင်းလို့ နာမည်မတပ်ရလို့တောင် လာခြိမ်းခြောက်သေး။ ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီများကျတော့ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲ ဆိုသူများကိုယ်တိုင် နိုင်ငံတော်အခမ်းအနားပုံစံ ပြုလုပ်ပေးတယ်။\nကချင်ခရစ်ယာန်စာသင်ကျောင်းတွေ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းတယ်။ လက်ရှိ မြစ်ကြီးနားမြို့ပေါ်ရှိ နာမည်ကြီး အထက်တန်းကျောင်းအားလုံး ခရစ်ယာန်စာသင်ကျောင်းတွေဖြစ်တယ်။ လက်ရှိ ပညာရေးကောလိပ်အစ၊ ကွန်ပြူတာကောလိပ်အဆုံး ခရစ်ယာန်တွေဆီက သိမ်းထားတာဖြစ်တယ်။ ကချင်စာလည်း သင်ခွင့်မရှိတော့ဘူး။ တကယ်တော့ အခုထိ ဗမာအစိုးရလက်ထက် ဆောက်ပေးတာ ဘာမှမရှိဘူး။ လက်ရှိ ကြံ့ဖွံ့ခေါင်းဆောင် ဦးသိန်းဇော်ကိုယ်တိုင် ခရစ်ယာန်စာသင်ကျောင်းမှာ ပညာသင်ပြီး လူဖြစ်လာတာပါ။ မယုံရင် သူ့မေးကြည့်ပါ။ သူ့ဆရာမတွေတောင် အခုထိ ရှိသေးတယ်။\nယဉ်ကျေးမှု စော်ကားခံရ၊ ကချင်တွေမှာ Family name (Htinggaw Mying) ရှိတာကို မကြားဖူးဘူး၊ ရှုပ်တယ်ဆိုပြီး မှတ်ပုံတင်မှာ မထည့်ပေးဘူး။ နိုင်ငံခြားရောက်မှ Family name က အရေးကြီးမှန်း သိလာရ။ ကချင်ပြည်နယ်က တခုတည်းသော မနောပွဲ တနှစ်နေမှ တခါပဲ ကျင်းပခွင့်ရတဲ့ ကချင်ပြည်နယ်နေ့ လုပ်ခွင့်အတွက် နှစ်တိုင်း အဆင့်ဆင့် စာတင်ရတယ်။ ပွဲရက်မှာ အစိုးရရုံး၊ ကျောင်းမပိတ်ပေးဘူး။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်မှာလည်း ဗန်းမော်က မနောကွင်း အဖျက်ခံရတယ် (သတင်းဖတ်ရန် : http://bnionline.net/index.php/news/kng/7411-burmese-military-authorities-hamper-preparations-for-kachin-festival.html) ။ မြန်မာစကား မတတ်လို့ ဆိုပြီး အဆဲခံရ၊ အလုပ်လျှောက်လွှာမှာ ကချင်၊ခရစ်ယာန်ဆိုရင် ဘေးဖယ်၊ လက်မခံ၊ ကချင်တွေ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ရွေးထားတဲ့ အမတ်က ၀န်ကြီးဖြစ်မလာဘဲ ဦးနုက ကောက်တော်မူတဲ့ တယောက် ၀န်ကြီးတက်ဖြစ် (ကချင်ပြည်နယ် ၀န်ကြီးဟောင်း ဒူဝါဇန်ထဆင်ရဲ့ “ဒီမိုကရေစီ ပြောင်းပြန်” ဖတ်ရန်https://docs.google.com/open?id=1poXW3tZMe6CTJ6uV35xCn0VAFUiyduKI8Bn3Xhl1tQM_70E7UXt1Hj8hIVxO) ။ ကချင်တွေပိုင်တဲ့နယ် ဖီမော်၊ ကော်လန် ကန်ဖန် ဒေသကို ဦးနုက ကချင်လူမျိုးတွေ ကန့်ကွက်နေတဲ့ကြားက တရုတ်ကို ပေးလိုက်တယ်။ မကျေနပ်တဲ့ ကျောင်းသားတွေ ဦးနုကို တွေ့ပြီးပြောတော့ “ငါ--ိုးမသား ခွေးကောင်တွေ အားလုံး ဖမ်းချုပ်လိုက်မယ်” ဆိုပြီး မဖွယ်မရာ ဆက်ဆံတယ် (သွားတွေ့ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားများ ကိုယ်တိုင်ပြောစကား)။ ခရစ်ယာန်ဆိုရင် ရာထူးမတက် (တက္ကသိုလ် အတူတက်တုန်းက ပူတာအိုမှာ ရထားရုံပိုင် အလိုရှိတယ်လို့ ပြောင်နှောက်တာကို ယုံတဲ့ ဗမာ ငတုံးကျတော့ မြို့နယ်မှုးတွေ တက်ဖြစ်) ... အမျိုးမျိုးသော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများကို မခံနိုင်လို့ကို လက်နက်ကိုင်လာတာ ...။\nဒီတော့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတော်လူကောင်းများ ဒီအရာတွေကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမယ်၊ ဖယ်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ဘာကြောင့် လိုအပ်တယ်ဆိုတာ အရင်လေ့လာပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးစကား စပြောရင် ပိုအဆင်ပြေလိမ့်မယ်လို့ အကြံပြုလိုက်ပါတယ်။\n(Kachin Duwa ရဲ့ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာမှ ...)\ninterview with Gen.S gun maw VCS\nat 7/22/2012 10:24:00 AM\nInterview With Brig. Gen. Gum Maw (VCS-KIA) by Myanmartimes\nကြံ့ခိုင်ရေးပါတီနှင့် မြန်မာအစိုးရမှ ကြံစီဖန်တီး၍ မြစ်ကြိးနားမြို့မှ အမျိုးသမီးများကို ဆန္ဒဖေါ်ထုတ်ခိုင်းခြင\nat 7/22/2012 10:18:00 AM\nကြံ့ခိုင်ရေးပါတီနှင့် မြန်မာအစိုးရမှ ကြံစီဖန်တီး၍ မြစ်ကြိးနားမြို့မှ အမျိုးသမီးများကို ဆန္ဒဖေါ်ထုတ်ခိုင်းခြင်း\nat 7/20/2012 08:27:00 AM\nhttp://myitkyina.blog.com/files/2012/07/1.jpg Read more click on link\nat 7/20/2012 08:06:00 AM\nMyitrum manang ni, “ဘယ်ရပ်ဌာနီ အဆက် - ၄” shagun dat ai yaw. Nepyidaw kaw, LZ map madun tawn nna, shaman shakyang nga ma ai nga ai; shiga chyalam mung tsun shajang nga ma ai. Z.Ting Yingaka-ni nanghpam shabra ai H.Q gaw, MKA, Kawahka mare kaw re nga nna mung, hkam daga tsun nga ma ai. JIC\nat 7/19/2012 09:33:00 AM\nMyitrum manang ni, ဘယ်ရပ် ဌာနီ (အဆက် - ၃) shagun dat ai yaw.17.7.2012 ya shani, Bumsawnbum kaw gasat hkat yang, anhteaShare Ninghkring2Share Shagan tai mat wa sai lam na lu ai . JIC\nat 7/19/2012 09:32:00 AM\nMyitrum manang ni, “ဘယ်ရပ်ဌာနီ (အဆက် - ၂)” shagun dat ai . Ya hte gaw, majan shiga makau grup-yin kaw zim nga ai.Tsan ai shara de anhte n na ai majan kade byin ai kun? M gaw Kachin ni hpyen lu rim tim n sat ai; bau da ma ai; dai majaw,gasat poi hta law law rim hkam nna,LZ kaw law law shang lu hkra di da na re ngu ma ai da. JIC\nat 7/17/2012 09:48:00 AM\nMyitrum manang ni, “ဘယ်ရပ်ဌာနီအဆက်-၁” shagun dat ai yaw. Ya M ni gaw,Kachin hpe shamyit kau na chyu sha hpaji daw nga ma ai re majaw, MKA kaw Gumsan waaMungmasa Hpaji Ninghkring wa hpe dat dat nna, WP ni hpe hkrai Mungmasa Wunkat bat mi tup wa jaw sai rai yang, WP ni tsawmra byawng bang mat sai lam chye lu ai. Awmdawm gasat di la na ngu ai hte Simsa lam she la sana ngu ai hpung (2) brang di kau ya ai hku rai sai. Dai kaw KIO hpa majaw, Muse, Manmaw hkan M hte n kam hkrum shaga ai i? Nga nna n chye na ai KBC Rev: kaba ni mung lawm nga ma ai. Mauhpa wa she n re ni? JIC Read more+++\nat 7/16/2012 09:27:00 AM\nMyitrum manang ni, "ဘယ်ရပ်ဌာနီ" ngu ai laika shagun dat ai yaw. Mani na laban gaw, Majan tsin-yamamajaw, KK kaw dingnyawm sit shang nna,matut n di akyu hpyi ai laning mi jan sai re. Chyeju shakawn kyu hpyi hpawng kaba galaw ga ai. Matut nna n sim n sa akyu hpyi nga na matut n-gun mung bai awai la ga ai. Amyusha nialam woi wa Madu Yesu hpe kam sham let, matut n di akyu hpyi nga na ga ai. WPsha ni yawng maren rai na re kam ai........yaw.\nMicrosoft Word - Be Yat Hta Ne\nSAGU REM KAJA NGU AI KANING RE AI NI HPE NGA MA TA?\nat 7/16/2012 09:23:00 AM\nLai sai ji nat jaw ai ten prat na labau hpe nhtang yu yang, Jinghpaw\nWunpawng sha ni hkarang yi galaw sha let, u, wa, yamnga rem sha ai hta\nlai nna, sagu rem sha ai mi n mu lu ai. Ya daini na Hkristan prat hta\nrai tim, Jinghpaw ni sagu rem sha ai n mu ai. Langai lahkawng nga yang\nnga dam nhten! Rai ti mung, “SAGU” ngu ai ga hkum hpe chyawm gaw, Myen\nga, Sam ga, Miwa ga ni langai ngai kaw na tsun shakap la ai n re sha,\nJinghpaw Wunpawng sha niadumsa jaiwa ga dingsa hta nan rawng nga ai\nkaw na lu la ai re hpe chye lu ai. Dai lam gaw, Jinghpaw Wunpawng sha\nni moi chyaloi prat hta, “SAGU” ngu ai dusat myu hte kanawn lai wa yu\nsai sakse langai rai nga ai.\nYa daini Hkristan prat hta chyawm gaw, Chyum Laika hta rawng nga sai\nhte maren, “SAGU” ngu ai hpe sumnung shingdi ai, sanseng dingman ai,\nsi mani temsi re ai; madat mara hkungga la ra chye ai hku lachyum htai\nshapraw la nhtawm, “BAINAM” ngu ai hpe mahtang gaw, myit ja ai, myit\nshadang ai, lale jehpre ai, myu n jet ai, sawt ai maga hku lachyum\nhtai la nga ga ai. Dai sha n-ga, “CHYAHKYAWN” ngu ai nam gwi hpan hpe\nmung, n hkru n shawp, manawn masham, n ju n dawng, kashun kashe, adip\narip, zingri zingrat, ashep amya chye ai baw Satan dusat hku lachyum\nhtai la nga ga ai re.\nBai nna Nawku Hpung Sara ni, Makam Masham Sara ni hpe mung Sagu Rem\nni ngu ai hku sawn la htai la nga saga ai. Yesu gaw, Sagu Rem Wa Kaja\nre, ngu ai hpe la kap la ai lam rai nga ai. Sagu rem kaja ngu ai gaw,\ntinangasagu ni hpe yu lanu lahku makawp maga ai. Ju sumwumedau nga\nai kun?. Lunghkrung ntsa mara mat ai kun? Chyahkyawn niejawm nga ai\nkun? Lagu lagut nielagu la nga ai kun? Sagu latsa kaw na langai mi\nsha mat tim, mat ai sagu hpe n mu mu hkra hkan tam ai. Mat mat ai\nlangai hpe bai mu tam la yang, nga taw chyalu jahku shi jahku hta grau\nkabu chye ai. Mat mat ai langai mi hpe mu tam na matu, tinangan-gun\natsam, baw nu myit nyan, hkum hkrang asak mahkra apnawng nna shakut\nshaja ai hpe she SAGU REM KAJA nga nna lachyum shaleng lu nga ai.\nJinghpaw Wunpawng sha niabuga mungdan hta ya ten majan kaba byin\nhkrum nga ga ai. Sagu ni garen gari hkrum nga ai. Lahtaw Brang Shawng\nngu ai sagu kasha langai hpe nhkru ai matse labye chyahkyawn niedun\ngarawt ashep zingri mat wa ya ai hkrum sai. Ngam nga ai sagu jahku shi\njahku ni mung, myit kaji let, hkrit gari let, hkrap myitprwi hte nga\ntaw masai. Dai aten hta SAGU REM KAJA ni law law wa woi awn nhtawm mat\nmat ai sagu kasha LAHTAW BRANG SHAWNG hpe hkan tam shakut shaja nga ma\nai hpe mu lu nga saga ai re. Lahtaw Brang Shawng hpe bai mu la na, bai\nn mu la na gaw, Sagu Madu rai nga ai Karai Kasang she chye sai. Rai\nti mung Karai KasangaSape Mayam rai nga ai Sugu Rem Kaja ni chyawm\ngaw, tinangaang ai lit hpe kangka ai hte gun hpai shakut shaja ai\nhpe mu lu ai majaw, nachying wa myit dik myit pyaw kamhpa ai lam hpe\nhkam la lu saga ai re. Karai Kasangahkrung ai Mungga hpe mung\nkamsham let chyeju dum nga ga ai re. Manoi manat let asak hkrung nga\nga ai re. Jahtum du hkra kamhpa manoi manat nga na ga ai re.\nSagu rem kaja ngu ai ni nga ai zawn, sawt ai sagu rem ni mung nga ai\nhpe mu lu ai. Tinang hkam la ai ga sadi hpe n shatup ai; n shateng ai,\nn hkan sa ai sha, tinangaahkaw ahkang lama ma tat sum hkalut kau na\nhpe tsang ai majaw, Yuda Iskarutahkringhtawng hkan ai sawt ai sagu\nrem ni mung koi yen mat ai lam ni chye lu ai. Latsa hta na mat mat\nai sagu langai miahkrap kadau ai nsen hpe na nga ninglen n na masu\nnna, shingnyenaga jahten rai nga ai ni lawm ai hpe chye lu ai.\nNanhte jaw da ai kumhpa langai nanhte hpe nhtang madun made ga. Mahte\n7:22 re. Chyeju kaba sai.\n2012, July 15 (Laban)\nKNOandau shabra laika 14th July 20102\nat 7/16/2012 08:58:00 AM\nKnoaNdau Shabra Laika 14th July 2012 f\nသမ္မတ ဦးသိန်းစိန် သုိ့ ကေဘီစီမှပေးစာ (KBC)\nat 7/16/2012 08:55:00 AM\nKachin State Leadership and Relief Team Training –...\nကြံ့ခိုင်ရေးပါတီနှင့် မြန်မာအစိုးရမှ ကြံစီဖန်တီး၍ ...\nMyitrum manang ni, “ဘယ်ရပ်ဌာနီ အဆက် - ၄” shagun da...\nMyitrum manang ni, ဘယ်ရပ် ဌာနီ (အဆက် - ၃) shagun d...\nMyitrum manang ni, “ဘယ်ရပ်ဌာနီ (အဆက် - ၂)” shagun...\nSAGU REM KAJA NGU AI KANING RE AI NI HPE NGA MA T...\nHpaji shatai, hparat ahkrai, bai tsun kajai, htawn...\nLapyin bai jat ga\nKIO နှငျ့ အပဈအခတျရပျစဲရေးဖွဈဖို့ စဈတပျက အခရာကတြ...\nShing du de\nMyen hpe nmai kam\nMyit yu ai\nPublic Demonstration in Myitkyina - Kachin State -...\nSadi Dung Kangka\nMyuamatu tawk hprut masin


မြူတိမ်ဝေေ၀ .. တောင်ခိုးဝေးဝေး (၂၄) | MoeMaKa Burmese News & Media\nဧပြီ ၈၊ ၂၀၁၂ ((Twilight over Burma – Serial Translation))\nနမ့်ပန်းပြည်နယ်ထဲက ပလောင်ရွာသုံးရွာက ရွာသုံးရွာကိုကွေ့ပတ်ဖောက်လုပ်ပြီး နမ့်ပန်းပြည်နယ် လမ်းမကြီးနှင့်ဆက်သွယ်ထားသော ကိုးမိုင်ရှည်သည့် လမ်းသစ်ဖွင့်ပွဲကို သူတို့ ခွန်မိန်းမောင်နှံအား တက်ရောက်ဖွင့်ပေးဖို့တောင်းဆိုကြလေသည်။ ငါးနာရီခန့် ကားကိုအပြင်း မောင်းပြီးသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းအဆုံးဖြစ်သောနေရာ လမ်းသစ်၏အစကိုရောက်လေသည်။ ရွာက ပလောင်ကလေးများသည် လမ်းဘေးတဘက်တချက်ဆီတွင် ရပ်နေကြသည်။ ကြိုဆိုရေးကော်မတီကလူကြီးများသည် ထရပ်ကားများပေါ်မှခုန်ချပြီး သူတို့ဧည့်သည် ကို ဝမ်းပန်းတသာ ကြိုဆိုကြလေသည်။\nစဝ်က လမ်းသစ် ဖဲကြိုးဖြတ်ပေးသည်။ ဆုတောင်းမေတ္တာများပို့သသည်။ ပြီးနောက် စကားနည်းနည်း မိန့်ချွေလေ၏။ ထိုသို့ ရွာသုံးရွာအတွက် သုံးကြိမ်တိုင်အောင်ပြုလုပ်ရသည်။ ရွာသုံးရွာက ဤစီမံကိန်းတွင် အတူတကွ ပူးပေါင်းပါဝင်လုပ်ဆောင်ကြလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ တို့ ပင်လောင်းရွာကြီးသို့ရောက်လေသည်။\nသူတို့အတွက် ကြီးမားသောပွဲစင်ကြီးထိုးထားပြီး သီချင်းများ၊ အကများ၊ တေးသံများ၊ ပန်းများ၊ လှပသောပလောင်မလေးများ စိတ်လှုပ်ရှား နေကြသောကလေးများနှင့် တောင်ပေါ်စာများဖြင့် ဧည့်ခံကြလေသည်။ ခရိုင်လူကြီးသည် လမ်းဘေးက ယာယီဆောက်ထားသော ဝါးတဲ မဏ္ဍာပ်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပဲ သူ၏ခွန်မိန်းအား အစားအစာများဖြင့်တည်ခင်းလေသည်။ စဝ်နှင့်သုစန္ဒာတို့ လူတွေကြားမှာ စားသောက်နေကြ စဉ်တွင် ၁၅ဝ သော ပလောင်အိမ်ရှင်မများက သူတို့ လုပ်သမျှကို ငေးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။သုစန္ဒာသည် သရေကျစရာကောင်းလှသော ဟင်းတွေကို သတိရနေမိသေးလေသည်။ ဒီလောက်အရသာရှိသော ဟင်းတွေကို အရင်က မစားခဲ့ဖူးသေးချေ။ ဆလပ်ရွက်နှင့်ရောထားသော ပရွက်ဆိတ်ဥအချဉ်များ၊ တထုတ်ထုတ်ဝါးစားနိုင်သော ဝက်နားရွက်သုပ်၊ မွှေးပြန့်အရသာရှိသော ပန်းဖူးကြော်၊ အဆီနစ်နေသော ဝါးပိုး ကြော် စသည်တို့ဖြစ်လေသည်။ နောက်ထပ်အစာများကို မမှတ်မိတော့ပေ။ သူမကတော့ ကျွေးသမျှ အရသာရှိသောအစာအားလုံးကို နောင်တမရပဲစားလေသည်။\nရွာသားများသည် စဝ်နှင့်သုစန္ဒာတို့ကို စကားပြောခွင့်ရဖို့စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ကြရလေသည်။ သူတို့သည် စိတ်ထဲကဂုဏ်ယူမှုကို ထုတ်ဖော်ပြ သကြသည်။ လမ်းသစ်အတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြသည်။ သည်လမ်းသစ်မှ နှစ်စဉ် လက်ဖက် ၆၅ဝဝဝဝ ကီလိုဂရမ် (တန်၇ဝဝ ထက်ပို သော) ကို ဈေးကွက်သို့ပို့ပေးရလေသည်။ ဘူဟန်းက နောက်ထပ်ကြေငြာသည်မှာ နောက်စီမံကိန်းတခုလည်း စတင်နေပါပြီ၊ ထိုစီမံကိန်းမှာ ရွာများဆီသို့ ရေပိုက်သွယ်တန်းသောစီမံကိန်းဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။ ပလောင်ရွာသားများသည် နှစ်ပေါင်းမည်မျှပင်ကြာကြာ မှတ်မိနေကြ မည်ဖြစ်လေသည်။ ရေစက်တိုင်းကို တမိုင်ခွဲဝေးသော စမ်းချောင်းဆီမှနေ၍ရွာတွေဆီသို့ သွယ်တန်းထားခြင်းဖြစ်လေသည်။\nရေပိုက်သွယ်တန်းတာတွေ ပြီးသွားပြီလားဆိုတာသိချင်လို့ သုစန္ဒာသည် အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် တကြိမ်ထပ်ကြည့်ပြန်လေသည်။ ပင် လောင်းရွာသို့သွားခဲ့ရသော ပျော်စရာအမှတ်တရလေးများကိုပြန်တွေးမိသဖြင့် သုစန္ဒာသည် သူ့လင်တော်မောင်ကို စိတ်ဆိုးပြေပြီး ခွင့်လွှတ် လိုက်တော့သည်။\n“ကျမတို့အခု ပြန်လို့ရပြီလား” သူမ စဝ်ကိုပြောလိုက်သည်။ နမ့်ဆမ်မှထွက်လာကတည်းက သူမ ပထမဆုံးပြုံးခြင်းဖြစ်သည်။\n“မောင် စိတ်မကောင်းပါဘူးအချစ်ရယ်။ မောင်က အတော်အသုံးမကျတာတွေလုပ်တာပဲ” စဝ်ကပြန်ပြောပြီး ခေါင်းကိုခါရမ်းနေတော့သည်။\nစဝ်သည် ကားကို ပြန်ပြီးလှည့်လို့ရသော နေရာထိကားကိုနောက်ပြန် မိုင်အတော်မောင်းခဲ့ရလေသည်။\nသူတို့သည် နောက်ထပ်သွားစရာမရှိတော့သဖြင့် နမ့်ဆမ်တွင် နောက်သုံးရက်ဆက်နေခဲ့ကြသည်။ စဝ်ကတော့ သိနေပါသည်။ သူတို့အပြန် ခရီးသည် တောင်ပေါ်မှကားကို တောက်လျှောက် နမ့်ပန်းအထိ မောင်းသွားရုံပဲဖြစ်သည်။\nအေးချမ်းလှသော နေ့နှင့်ညပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့သည် အိမ်ပြန်ဖို့စောင့်မျှော်နေမိကြတော့သည်။ ကလေး တွေက သူတို့ကစားစရာအရုပ်လေးတွေနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သောမိသားစုဝန်းကျင်ကို မမြင်ရတာကြာနေပြီဖြစ်သည်။ စဝ်ကလည်း သူ့ဆား စီမံကိန်းဆွဲဖို့အတွက် ပြန်ချင်နေပြီ။ သုစန္ဒာကလည်း လာမဲ့သင်္ကြန်ပွဲအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်စရာများကိုလုပ်ဖို့ ပြန်ချင်နေမိလေသည်။\nနမ့်ပန်းက အပူချိန်သည် ၁ဝဝ ဒီဂရီအထက်ကို တက်နေသည်။ အဲကွန်းတင်းရှင်းအတွက် မီတာခတွေကလည်း တအားတက်လာနေလေ သည်။ စဝ်နှင့်သုစန္ဒာတို့သည် ညနေတိုင်ဆိုရင် ဖိနပ်မစီးပဲအေးမြသောမြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အချိန်ဖြုန်းကြသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူ တို့သည် ကားမောင်းပြီးပြန်လာရလို့ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ ညသန်းခေါင်ထိထိုင်နေလိုက်ကြသည်။ အေးမြသော လေညှင်းနှင့်အတူ နမ့်ဆမ်ကိုသွားလည်ခဲ့ကြသော နွေခရီးလေးကို ပြန်ပြောနေမိကြလေသည်။ သုစန္ဒာသည် သူမ၏ပုံမှန်နေ့စဉ်လုပ်စရာများ ကို ပြန်လည်စီစဉ်ပြီးမှ မနက်ကျရင် အိပ်ရာမှနောက်ကျပြီးထမည်ဟု တွေးထားလိုက်လေသည်။\n“ဘယ်နှစ်နာရီ ရှိပြီလဲ …”\nအိပ်ခန်းတံခါးကို ညင်သာစွာခေါက်နေသံကြားလိုက်ရသောအခါ သုစန္ဒာသည် စဝ်ကိုမေးလိုက်ရင်း ခြေလက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာမှ ထဖို့ကြိုးစားလိုက်လေသည်။\n“၅နာရီခွဲ။ ဒီအချိန်ဘာလုပ်ဖို့ရှိလဲ မောင်မသိပါဖူး” စဝ်သည်ဖြေလိုက်ရင်းက စိတ်မပါစွာဖြင့် အိပ်ရာမှထကာ သူ့ညှပ်ဘိနပ်ကို ရှာနေလေ သည်။ သူက တံခါးဆီထသွားသည်။ သုစန္ဒာက သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်လူကြီး ဘူကောင်း၏ တိုးတိုးတိုးတိုးဖြင့် မြွေအကြောင်း စိတ် လှုပ်ရှားစွာပြောနေသံကိုကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့ပြန်လာပြီး မနက်အာရုံမှာ ဘူကောင်းက ဘာဖြစ်လို့များ လာနိုးရတာလဲဟု တွေးနေမိစဉ် မြွေကြောင့်ဟုသိလိုက်ရ၍ သူမသည် မျက်လုံးကိုပွတ်ပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် ထထိုင်လိုက်မိတော့သည်။\n“ကြက်ခြံထဲမှာ စပါးကြီးမြွေ တကောင်ရောက်နေတယ်” စဝ်သည်ပြောပြီး သူ့ကာကီဘောင်းဘီနဲ့ စပို့စ်ရှပ်လေးကို ခပ်သွက်သွက်ဆွဲယူပြီး ထွက်သွားလေသည်။\n“ကျမလည်း လာခဲ့မယ်” သူမကသူ့နောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူက မစောင့်ချေ။သူမသည် နောက်ကျမှ အိပ်ရာမှထဖို့စီစဉ် ထားခဲ့သော်လည်း အိပ်ရာမှယောင်ပြီးထလိုက်လေသည်။ သူမသည် ကျုံးနောက်ဘက်တွင်ရှိသော သူတို့၏ စမ်းသပ်မွေးမြူထားသော ကြက်ခြံတွေရှိရာ စဝ်၏နောက်သို့လိုက်ချသွားလေသည်။\nသူမသည် အမြဲပင် တောခရီးထွက်စဉ်က မြွေကိုတွေ့ဖူးချင်သော်လည်း မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ အခုတော့မူ စဝ်က တရုတ်လက်သမားဆရာ အာဝ ကိုပုံဆွဲပေးပြီး ကျွန်းသစ်ဖြင့်ဆောက်ခိုင်းခဲ့သော ကြက်ခြံအတွင်းတွင် မြွေတကောင်ရောက်နေသည်။ ဤကြီးမားသော အဆောက်အဦးကို ရိုးရိုးကြက်တွေမွေးဖို့မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာတဝက်ဝေးသောနေရာမှ မှာယူခဲ့ရသော ရိုဒီအိုင်းလင်းရက်စ်ကြက် ဒါဇင်ကိုထားဖို့ဖြစ်လေသည်။ သူ သည် ဒေသခံကြက်မတွေနှင့် မျိုးစပ်ဖို့ဖြစ်လေသည်။ ဒေသခံကြက်မများသည် ရှက်ရွံ့သေးငယ်ပြီး ဥကလည်း သေးသေးလေးတွေ နည်း နည်းသာ ဥကြလေသည်။ ကြီးမားသောကြက်များတင်သွင်းလာသောအခါ “လေ့အတိုင်းပြုလုပ်ထားသော ကြက်လှောင်အိမ်တွင် မွေးမြူဖို့ ရွေးချယ်ထားသော နယ်ခံကြက်မများနှင့် ရောနှောထားလိုက်လေသည်။ သုစန္ဒာသည် သည်အနုပညာမြောက်စွာဆောက်လုပ်ထားသော ကြက်ခြံအိမ်ကို မကြာခဏ လာလာကြည့်မိလေသည်။ အလုံပိတ်ထားသော လသာဆောင်ပါသည်။ ကာရံထားသော လဟာပြင်ကျယ်ပါ သည့်အတွက် မုတ်သုန်ရာသီကြောင့် တန်ဖိုးရှိသည့်ကြက်တွေ အဆင်ပြေမှာသေချာလေသည်။ ပြောလို့ဆိုလို့ရသော မြွေသည်ကြက် တွေကြားမှာ ခွေနေပါစေဟု သူမမျှော်လင့်နေမိလေသည်။\nသုစန္ဒာ ကျုံးဒေါင့်နားလှည့်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ကြက်တွေ အထိတ်တလန့် ကြောက်အား လန့်အား ခုန်ပျံအော်ဟစ်သံ ပြင်းပြင်းထန်ထန်အော်သံနှင့် လူများ၏အော်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံတွေကြားတွင် စဝ်၏ “မပစ် နဲ့ မ…ပစ်…နဲ့ …ဦး” ….\nများစွာသော မိန်းမများ၊ ကလေးများသည် ကြက်ခြံအိမ်နှင့် ခတ်ဝေးဝေးမှ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုကြက်ခြံအိမ်မှ ဆူညံသော အသံမျိုးစုံထွက်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သုစန္ဒာသည် သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် တိုးသွားလိုက်သည်။ ဆယ်ကိုက်အကွာ ကြက်ခြံ ဝင်ပေါက်တွင်ပိတ်ပြီး ဘူကောင်းရပ်နေသည်။ ပိတ်နေရာမှ ဘူကောင်းအမြန်ဖယ်သွားသောအခါ သူမ၏ချည်းကပ်သွားသည်။\n“မယ်ဘုရား စံအိမ်တော်ကို အမြန်ပြန်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး မိန်းမတွေ ကလေးတွေကို ဒီနေရာက အမြန်ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ မြွေကြီး ကိုပစ်တော့မယ်”\n“နေပါဦး မင်းက ဘာလို့ ဒီစပါးကြီးမြွေကြီးကိုပစ်ချင်နေရတာလဲ” သုစန္ဒာကမေးပြီး ရှေ့ကို တဖြည်းဖြည်းဖိတိုးသွားနေသည်။\n“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမြွေကြီးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုဒီအိုင်းလင်းရက်စ်ကြက်ကြီးတွေကို စားပစ်လို့ပါ။ ဒီကကြက်တွေလို ပြန်မရနိုင်ဖူးလေ” ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ကြက်တွေအော်သံကြားမှ ဘူကောင်းအော်ပြီးပြောနေသည်။\nသုစန္ဒာသည် ချက်ခြင်းပင်နားလည်သွားသည်။ သူမ၏ထုံအအ စိတ်ကူးအတွေးတွင် ဒီစပါးကြီးမြွေကြီးဖြင့် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ တွေ့ဆုံကြလိမ့် မည်ဟု ထင်လုံးသက်သက်မျှသာ တွေးနေမိခြင်းဖြစ်လေသည်။\n“မပစ်ပဲ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ မလုပ်နိုင်ဖူးလား” သူမသည် အသံကုန်ဟစ်ပြီးအော်ပြောလိုက်သည်။\n“ဇင်းနနဲ့ စံအေးတို့ မြွေကြီးကိုဖမ်းဖို့လုပ်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မြွေကြီးက သူ့ရဲ့သန်တဲ့ အမြီးကြီးနဲ့ရိုက်ချနေတယ်”\nထိုမြင်ကွင်းမှထွက်မပြေးခင်မှာ ဘူကောင်းက အော်ပြောလိုက်သည်။\nသုစန္ဒာသည် ဖြတ်ကနဲတွေ့လိုက်ရသော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့်ဒီ စပါးကြီးမြွေကြီးကိုဖမ်းဖို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဝင်ပေါက်ဆီ သွက်သွက်သွားလိုက်သည်။ ပွင့်နေသောတံခါးဝမှ သူမအား ရပ်နေဖို့အတွင်းမှ အော်ပြောနေကြသည်။ တံခါးပတ္တာ အက်ကွဲသံကို သုစန္ဒာ သတိထားလိုက်မိသည်။\nညာမျက်လုံးအပေါ် ဖိထားလိုက်သည်။ ကြက်မွှေးများသည်လေထဲတွင်ဝဲပျံတက်နေသည်။ မြွေကြီးသည် ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော အမြီးကြီးဖြင့် နောက်ပြန် ရက်စက်ကြမ်းတမ်း ပြင်းထန်စွာဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို သူမ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မြင်နေရသည်။\n“အိုး မလုပ်နဲ့” သူမ သူ့ဟာသူရွတ်လိုက်မိသည်။ စဝ်အထဲမှာ ရှိနေတာ သူမသိလိုက်ပြီ။ သုစန္ဒာသည် တံခါး လက်ကိုင်ကို ဖိကိုင်လိုက်သော အခါ မွိုင်းက သူမကို ဖမ်းကိုင်မိသွားသည်။ ပြီးနောက် သူမကို ထိုနေရာမှ အဝေးသို့အတင်းဆွဲခေါ်နေသည်။\n“ရှင်ဒီနေရာက မလုံခြုံပါဖူး။ ရှင် ပြန်သွားကိုသွားပါ” သူမက အာဏာသံပါပါအော်ပြောလိုက်ရာ သုစန္ဒာချက်ခြင်း လှည့်ပြီးကြည့်လိုက်သည်။ မွိုင်းမျက်နှာ မဲပြာရဲတောက်လာသည်။ သူမမျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားသည်။ ပြီးနောက် သူမ အသက်ရှူဖို့မေ့နေတော့ သည်။ သူမသည် ဆက်လက်ပြီး သူမ၏သခင်မကို တောင်းပန်တိုးလျိုးစွာဖြင့် ပြောနေသည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လာပါ။ စဝ်မယ်ဘုရား …. လုံခြုံတဲ့ အိမ်ထဲသွားနေပါ။ မြွေကြီး မသေမချင်းဒီနေရာက ဘယ်သူမှစိတ်မချရဖူး”\nသုစန္ဒာသည် စကားကိုနားထောင်ပြီး သူမ၏အထိန်းတော်နောက်မှလိုက်သွားလိုက်သည်။ လူတိုင်းကိုလည်း ခပ်ဝေးဝေးစိတ်ချရသောနေရာ မှာနေဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။\n“ဒီမြွေအသက်ရှင်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဘာလို့စိုးရိမ်နေရတာလဲ” သူမက မွိုင်းကိုမေးလိုက်သည်။\n“သူအဝေးကိုလွတ်ထွက်ပြေးသွားရင် နောက်သူဆာလာတဲ့အခါ ပြန်လာပြီး ကြက်တွေကိုစားဦးမှာပဲ။ တကယ်လို့ မြွေက ကြက်တွေကို မ တွေ့ဖူးဆိုရင် ဘယ်သူသိမှာလဲ မြွေက ဘာကိုစားမလဲဆိုတာ” မွိုင်းသည် သူမတွေ့ကြုံဖူးသလို ပြန်ပြောပြနေသည်။\n“မင်း အရင်က ဒီလို စပါးကြီးမြွေကိုတွေ့ဖူးလား” သုစန္ဒာက မွိုင်းကိုပြန်မေးလိုက်သည်။\n“ဒီလို မြို့ထဲ လူတွေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်မတွေ့ဖူးပါဖူး” မွိုင်းပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဖွတ်အကောင်ကြီးလာပြီး ကြက်ဥတွေ ကြက်တွေ လာခိုးစား တာတော့ တွေ့ဖူးတယ်” သူမက ဆက်မပြောခင် ခဏလေးရပ်လိုက်သည်။\n“ကျမငယ်ငယ်က ရွာထဲက မွေးစကလေးကို စပါးကြီးမြွေကြီးလာပြီးချီသွားတဲ့အကြောင်း အမေကပြောပြဖူးတယ်”\nထိုသတင်းက သုစန္ဒာကို ချက်ခြင်းသတိပေးနိုးထသွားစေသည်။ စဝ်ကိုဒီနေရာက ထွက်သွားစေလိုပြီး လုံခြုံရေးတွေပဲ ဒီဓါးပြကြီးကို ဆက် လုပ်ခိုင်းစေချင်တော့သည်။ ထိုအစား သူသည်အထဲမှာ ရောက်နေသည်။ အော်ဟစ်ခုန်ပျံတက်နေကြသော ကြက်တွေဒေါသထွက်နေသော စပါးကြီးမြွေကြီးအကြားမှာ သူ့အမိန့်ကို လိုက်နာဖို့အစောင့်သုံးယောက်ကိုအော်ပြောကာ ကြက်ခြံအိမ်အတွင်းမှာ သူရှိနေသည်။ စဝ်သည် ဒီစိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပတ်သက်သောစမ်းသပ်မှုတွေအတွက် ဘယ်လို ရည်မှန်းခဲ့တာတွေ၊ ဒီ ရိုဒီအိုင်းလင်းရက်စ်ကြက်တွေ မွေးမြူအောင်မြင်ဖို့ကြိုး စားရတာတွေအပေါ် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်ခိုင်မာမာထားခဲ့ရသလဲဆိုတာတွေကို သုစန္ဒာသိပါသည်။ ပြီးခဲ့သောလအနည်းငယ်က အ တွင်းရေ မှူးကို ရန်ကုန်စေလွှတ်ပြီး သင်္ဘောပေါ်မှချလာသောကြက်တွေကို သွားရွေးစေသည်။ ပြီးနောက် မကြာစေရအောင် လေယာဉ်ဖြင့် နမ့်ပန်းသို့သယ်လာခဲ့ရသည်။ အခုအခါမှာတော့ ကြက်တွေသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ရသော ယဉ်ကျေးမှုအသစ်ကို အတွေ့အကြုံရနေ တော့ သည်။\nပိုပိုများပြားလာသောမိန်းမအုပ်နှင့် ကလေးတွေအကြားတွင် သုစန္ဒာသည် အချိန်မည်မျှကြာအောင်ရပ်နေမိသည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ သေ နတ်ပစ်သံကိုကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဟေးကနဲ အောင်မြင်မှုအတွက် အော်သံကိုကြားရလေသည်။\nစပါးကြီးမြွေဆိုးကြီးကိုသတ်သည်ဆိုရင်တောင်မှ သတ်သည်ဆိုသောအတွေးကို သူမစိတ်မချမ်းသာချေ။ စဝ်နှင့်သူမတို့ နားလည်ထားကြ သည်မှာ ဘယ်လို အမဲလိုက်ခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်နေသောဘဝအမျိုးမျိုးကို အလေးထားကြရမည်ဆိုသောအချက်ပင်ဖြစ်လေသည်။ ဒီအစား စဝ်သည် မြွေကြီးကို ပစ်သတ်လိုက်ဖို့အမိန့်ပေးနေသံကို သူမကြားလိုက်မိလေသည်။ ကြက်ခြံအိမ်ထဲမှ ဆူညံသံများ ပြီးဆုံးသွား လေပြီ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်ရိုက်ပုတ်သံများမကြားရတော့ပဲ ကြက်တွေ ခုန်ပျံ ကတော် ကတော် အော်သံတွေသာကြားနေရတော့ သည်။\nစဝ်နှင့်ဘူကောင်းသည် ကြက်ခြံအိမ်အတွင်းမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့နောက်မှ ဇင်းနနှင့်စံအေးက စပါးကြီးမြွေသေကြီးကို ဆွဲထုတ်မလာ ကြသည်။ ၁၆ ပေအရှည်ရှိသော ချောမွေ့ပြောင်လက်နေသော ကိုယ်လုံးရှည်သည် လမ်းလျှောက် တုတ်ကောက်က အထုံးအဆက်များနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ပူဖောင်းလို ထင်ရှားစွာဖောင်းကားပြီး တောက်ပနေသည်။ သည်လိုမြွေတကောင်မှာ သိသာစွာဖောင်းကားနေရသည်မှာ ကြက်အကောင်များစွာကို မြိုချထားသောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။ တကယ်တော့မူ စပါးကြီးမြွေကြီးသည်လှပနေသည်။ အရေခွံက ရွှေအို ရောင်ဝင်းနေသည်။ အမဲနှင့်အညိုရောင် တိကျဆင်တူသောအရွယ်တူ စိန်တုံးကွက်များရှိသည်။ အလယ်တွင် အကွက်ကြီးတွေရှိနေပြီး ဘေးနှစ်ဘက်ဘက်တွင်မူ သေးသွားသည်။\nချွန်ပြီး မထင်ရှားသောခေါင်းပိုင်းသည် ခန္ဒာကိုယ်နှင့်အခိုးမညီစွာ သေးလွန်းနေသည်။ သုစန္ဒာက ဘယ်လိုများကြက်တွေကိုမြိုချပြီး အစိတ် အပိုင်းလေးတွေဖြစ်အောင်လုပ်လိုက်ပါလိမ့်ဟု နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေမိလေသည်။\nဒါတောင်မှ စဝ်က သူမကို စပါးကြီးမြွေတွင်ချိတ်ဆက်ထားသော ပတ္တာလိုမေးရိုးမရှိသဖြင့် ကြီးမားသောအစာကို ခပ်မြန်မြန်မြိုချလို့ရတာဟု ရှင်းပြနေသေးလေသည်။ သူမမှာတော့ မယုံကြည်စွာပဲ ကျန်ရစ်လေသည်။\nသုစန္ဒာက စပါးကြီးမြွေသေကြီးအတွက် ဝမ်းနည်းနေသည်။ စဝ်က သူ့ ရိုဒီအိုင်းလင်းရက်စ်ကြက်အကောင် ၂ဝ အတွက် ပူဆွေးနေသည်။ ၄ကောင်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်။ အိမ်ကကြက်မတွေအားလုံးကတော့ ပါးနပ်စွာဖြင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူ၏ ရန်မှာ ရှောင်ပြေး နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။\nရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးသောအခါ စပါးကြီးမြွေကြီးအကြောင်းကို လူတိုင်း၏စိတ်ထဲ မမေ့နိုင်သေးပဲရှိနေချိန်တွင် မင်းကြီးမြွေဟောက်က တ စခန်းထပြန်လေသည်။ အရှေ့စံအိမ်တော်တွင် ကလေးတွေ၏လုံခြုံရေးအတွက် သုစန္ဒာ စိတ်အစိုးရိမ် အပူပန်ရဆုံးဖြစ်နေတော့သည်။\nမန္တလေးမှခေါ်ထားသော ပန်းရံသမားနှစ်ယောက်ဖြင့် အရှေ့စံအိမ်တော်ကိုပြင်ဆင်နေစဉ် အစောင့်ခွေး ဗလ၏မျက်လုံးတွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့နေဟန်ပေါ်နေပြီး မကျည်းပင်အိုကြီးခြေရင်းအောက်မှ ၁၆ ပေခန့်အကွာတွင် ဆောင့်ဆောင့်ချထိုင်ပြီးကြည့်နေလေသည်။ ဗလ ကဟောင်ရင်း ရုတ်တရက်ရှေ့ပြေးသွားလိုက်ရာ သူတို့ကခုန်ရှောင်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါကျမှအကြောင်းရင်းကို သိရတော့သည်။ ခြောက် ပေအရှည်ရှိ မင်းကြီးမြွေဟောက်သည် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေကာ ခွေးကို သစ်ပင်အောက် အဝေးမှလိုက်ဖမ်းနေလေသည်။ အလုပ်သမား မောင်ဝင်းက ခုန်လွှားပြီးရောက်လာသည်။ သူ့တကိုယ်လုံးတွင် မြွေပြီးဆေး ဆေးမှင်ကြောင်များထိုးထားသည်။ သူသည် သူ့သတ္တိကိုပြပြီး အဆိပ်ရှိသောမြွေဆိုးများကို ဖမ်းရန်ရရှိသော အခွင့်အလမ်းကို ဘယ်တော့မှအလွတ်မခံချေ။ မင်းကြီးမြွေဟောက်သည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး လူကိုသေစေတဲ့အဆိပ်ရှိသောအကောင်မျိုးဖြစ်သည်။ လူတွေကို ဖမ်းစေဖို့ အလွန်စိန်ခေါ်တတ်သောသတ္တဝါမျိုးဖြစ်သည်။ သူသည် မြွေကြီးရှိရာသို့ပြေးသွားလိုက်ပြီး သူ့အမြီးကိုဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။ အမြီးမှဆွဲရမ်းပြီး ဦးခေါင်းကို မြေကြီးပေါ်ရိုက်ချလိုက်သည်။ ခဏ လေးအတွင်းမှာပဲ သူသေသွားလေသည်။ မောင်ဝင်းက အပင်ကြီးခြေရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်နေသည်။ တွင်းပေါက်ကို ညွှန်ပြနေသည်။\n“ဒါမြွေတွင်းပဲဖြစ်ရမယ်။ သူ့အဖော် မိတ်လိုက်ဖို့မကြာခင်ထွက်လာမှာပဲ”\nသူသည် တွင်းပေါက်နားတွင် ကျောက်ချထိုင်ချလိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် နောက်ထပ် မိနစ် ၂ဝ ကြာအောင်ထိုင်စောင့်နေပြီး သောအခါ ဒုတိယမြွေဟောက်တကောင် တွင်းအတွင်းမှထွက်လာသည်။ မောင်ဝင်းသည် အလင်း၏လျင်မြန်ခြင်းဖြင့် မြွေအမြီးကို ပထမ အကောင်လိုပဲ ဆွဲရမ်းရိုက်ချပစ်လိုက်ပြန်လေသည်။ လိုအပ်လျှင် ဝိုင်းဝန်းကူညီအားပေးရန်အတွက် အစောင့်များသည် စုရုံးရောက်ရှိ လာကြသည်။ တွင်းထဲတွင် မြွေမရှိလောက်တော့ဖူးဟု သူတို့ မျှော်လင့်နေကြသည်။ သူတို့ အထင် မှားလေသည်။ နောက်နှစ်ရက်အကြာတွင် မန်ကျည်းပင်ခြေရင်းအောက်ကတွင်းထဲမှ နောက်ထပ် မြွေဟောက်လေးကောင် ထပ်ထွက်လာကြပြန်တော့၏။ မောင်ဝင်းသည် တကောင်မှ လွဲလို့ အားလုံးကိုသတ်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။ သူတို့အထဲက အစောင့်တယောက်သည် ကျန်မြွေတကောင်ကို တိုင်းယိုင်နည်းဟန် တောခုတ်ဒါး ဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် မြွေကို ထက်ပိုင်းခုတ်ချလိုက်သည်။ ခေါင်းပိုင်းဘက်ကို လွဲကိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် မြွေကိုသူကောင်း ကောင်း မစုပ်ကိုင်နိုင်သေးမှီတွင် ခေါင်းပိုင်းကပြတ်နေသောအပိုင်းသည် တွင်းအတွင်းသို့ပြန်ပြေးဝင်သွားလေသည်။ စိုးရိမ်သောကဖြစ်နေ သော သုစန္ဒာအား မြန်မာပန်းရံလေးနှစ်ယောက်နှင့် တိုင်းယိုင်အစောင့်များက တွင်းအတွင်းရှိ မြွေကိုသေသွားပြီဟု သေချာပေါက်ယူဆ ကြောင်း ပြောနေကြသည်။ မြွေကနောက်တခါ အပေါ်သို့ပြန်ထွက်မလာတော့ချေ။ သုစန္ဒာသည် ဒီအဖြစ်ကို မေ့မေ့ပျောက်ပျောက် မထား နိုင်ပဲ သူ့ကလေးတွေကို မျက်စိအောက်က အပျောက်မခံနိုင်ဖြစ်နေမိလေသည်။\nညညလန့်နိုးပြီးထထိုင်မိလေသည်။ အကယ်လို့ မင်းကြီးမြွေဟောက်သည် သူ့သမီးတယောက်ကိုမဖမ်းပဲ အစောင့်ခွေးလေးဗလကို ဖမ်း လိုက်လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။\nသူမ၏ကလေးတွေကို ထိုမန်ကျည်းပင် သို့မဟုတ် အခြားအပင်တွေအောက်မှာကစားဖို့ရာ ခွင့်မပြုနိုင်ပဲဖြစ်နေသည်။ မာလာနှင့် သိင်္ဂီတို့ တူ တူပုန်းတမ်းကစားနေချိန်တွင် ဒီမြွေဟောက်ကြီးဘာလို့ သူ့တွင်းထဲမှ ထွက်မလာတာပါလိမ့်တွေးပြီး အံ့မိလေသည်။ တကယ်လို့ မြွေကြီး တွေက သူ့ကလေးတွေကို ရှောင်နေကြသည်ဟုဆိုလျှင် စံအိမ်တော်ဝိုင်းအတွင်းတွေ့သောမြွေတွေကို သတ်ပစ်ဟု သူမအမိန့်ပေးနေတာ တွေက တရားမျှတမှုရှိပါမလားဟု မသေမချာ မရေမရာ တွေးနေမိတော့သည်။ သူမငယ်ငယ်က အတူဆော့ကစားခဲ့ကြသော သူငယ်ချင်းတွေ ကို သွားအားကျမိတော့သည်။ သူတို့သည် အဆိပ်ရှိသောအကောင်တွေနှင့်ဝေးရာ လုံခြုံစိတ်ချရသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျော်ရွှင်စွာဆော့ ကစားခဲ့ကြရလေသည်။\nသင်္ကြန်ကို လူတိုင်းသဘောကျ ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး နှစ်သစ်ကူးအချိန်အခါတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပွဲကျင်းပကြလေသည်။ အရှေ့စံအိမ်တော်က လူထုအတွက် ကြိုဆိုပံ့ပိုးကျင်းပပေးလေသည်။ မြန်မာပြက္ခဒိန် ၁၃၂၂ နှစ်ကုန်ပိုင်း ဧပြီလ ၁၃ ရက်နေ့ညမှစတင်ပြီး သင်္ကြန်ပွဲကို ကျင်းပကြ သည်။ အနည်းဆုံး ၃ ရက် ကျင်းပသည်။ အခုချိန်ထိ သုစန္ဒာသည် ဧပြီလဘယ်နေ့တွင် စတင်သင်္ကြန်ကျသည်ကို ရှင်းရှင်းမသိရသေးချေ။ ထပ်မံရှုပ်ထွေးရသည်မှာ မြန်မာပြက္ခဒိန်တွင် နှစ်သစ်ကို ၂၅ဝ၅ အဖြစ်ဖော်ပြပြီး ၁၃၂၃ မဟုတ်ပြန်ချေ။ ဗုဒ္ဓဘာသာအယူမဟုတ်သော ယုံ ကြည်မှုဖြင့် မြန်မာဘုရင်များသည် ပြက္ခဒိန်ကို သက္ကရာဇ်ဖြိုခဲ့ကြသည်။ ဒေ၀ဘုရင် ( ဟိန္ဒူ ဘုရား) သည် ကမ္ဘာမြေသို့ဆင်းသက်လာသောအခါ နှစ်သစ်ကို စတင်သည်ဟုဆိုလေသည်။ သူသည် လူ့ပြည်တွင် သုံးလေးရက်နေသည်။ သူ့တိုင်းပြည်သို့ပြန်သည်အထိ လူ့ပြည်တွင်ရှိနေစဉ် ပွဲများကျင်းပရသည်။\nဧပြီလ ၁၃ ရက်နေ့ညနေခင်းတွင် စဝ်၊ သုစန္ဒာနှင့် မြို့ခံဂုဏ်သရေရှိလူကြီးများကိုပါဖိတ်ခေါ်ပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဒေဝရောက်လာမည့် အချိန်ကိုစောင့်နေကြသည်။ ကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် တီးဝိုင်းသုံးဝိုင်းကစတင်ပြီး တပြိုင်တည်း မညီမညာသံစဉ်များဖြင့် တီးမှုတ်နေကြတော့ သည်။ ၉း၎ဝ ညတိတိတွင် နားကွဲမတတ် ဆူညံသံများပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ သေနတ်သံ၊ ဟွန်းသံ၊ လင်းကွင်းတီးသံ၊ ခေါင်းလောင်း ထိုးသံ အသံမျိုးစုံတို့ မြို့၏နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တိတိကျကျတွင် မည်သူမှမလွတ်စေပဲ ထူးထူးခြာခြားထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာမှီတွင် ၁၃၂၂ သည် ပြီးဆုံးသွားသည်။ အခမ်းနားဝန်ကြီးက မြေကြီးပေါ်သို့ရေလောင်းချလိုက်ပြီး ဆုတောင်းစာများရွတ် ဖတ်သည်။ နှစ်နာရီကြာအောင် အကများ၊ သီချင်းများဖြင့် အခြားကမ္ဘာမှလာသောဧည့်သည်ကိုကြိုကြသည်။ ပထမ မြန်မာထီးသုံးနန်းသုံး တေးသံများတီးမှုတ် ၊ ထို့နောက် တိုင်းယိုင်တေးသီချင်းများနှင့်အကကို ကပြကြသည်။ ဆေးမှင်ကြောင်ထိုးထားသော နမ့်ပန်းတိုင်းယိုင် ပုလိပ်အဖွဲ့သည် ဗုံမောင်းသံများနှင့် ဓါးသိုင်း စည်းချက်ကျကျ ကနေလေသည်။\nနောက်သုံးရက်သည် မည်သည့်ပွဲနှင့်မျှမတူသော ရေကစားပွဲဖြစ်သည်။ သုစန္ဒာသည်သူရောက်ပြီး ဒီနှစ်မှာပင် စတင်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဘယ်အချိန်မှာမှ မောပန်းခြင်းမရှိပဲ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်သူ့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် တွေ့တဲ့လူကို ရေပုံးဖြင့်ပက်သည်။ ဗုဒ္ဓ ဘာသာဘုန်းတော်ကြီးများကိုသာ သက်သာခွင့်ပေးသည်။ ပထမနေ့တွင် စဝ်သည် သူ့မာစီဒီးကားကြီးကိုထုတ်ပြီး ကားပေါ်တွင် ပုံးများဖြင့် ရေအပြည့်ထည့်ပြီး သူ့မယား၊ သမီးများ၊ မွိုင်းနှင့် အိမ်ကလူတဒါဇင်လောက်ကို ကားပေါ်တက်စေသည်။ ပြီးနောက် သူသည် ကားကိုမောင်း ထွက်ခဲ့ပြီး သူ့ဆွေမျိုးတွေအိမ်သို့ ရုတ်တရက်အံ့သြသွားအောင် အလိုအလျောက် ရောက်လာဟန်လုပ်လေသည်။ သူသည် အသက်၊ အ ဝတ်အစားနှင့် နေရာကို အရေးမစိုက်ပဲသွားခဲ့လေသည်။ သူတို့ကလည်း လိုလိုလားလားဖြင့် အပြန်အလှန်အားဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုအောင်ရေပြန်လောင်း ကြလေသည်။ ရေစိုရွှဲနေသောစဝ်သည် ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီးနောက် မိသားစုတအိမ်သို့ မောင်းပြန်လေသည်။ ပျော်ရွှင်စွာရယ်မောကြ၊ သံသေးသံကြောင်ဖြင့်အော်ကြ၊ ရေပက်ကြနှင့် ပေါင်းစည်းကြလျက် ထုံတန်းအစဉ်အလာကိုထည့်မတွက်တော့ပဲ အိမ်တွေက ခေါ်ကြသည်။ နမ့်ပန်းမြို့ထဲက လမ်းတိုင်းတွင်တန်းစီလျက် ကလေးတွေက ကြီးမားသောရေသေနတ် ဝါးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောရေပြွတ်တို့ဖြင့် ပက်ကြသည်။ အနီးအနားက အုပ်စုလိုက်လူတွေသည် ရေပက်မဏ္ဍပ်များဆောက်လုပ်ထားပြီး ဂိတ်လေးတွေလုပ်ထားကြသည်။ လူတိုင်းသည် ပိတ်ပြီး ကကြသည်။ ရေပုံးများဖြင့် လောင်းကြလေသည်။\nသူတို့ အရှေ့စံအိမ်တော်သို့ပြန်ရောက်ကြသောအခါ အဝတ်စားအခြောက်များကို လဲလှယ်ဝတ်ဖို့အချိန်မရှိတော့ချေ။ ရာပေါင်းများစွာသော ရေပက်ခံအဖွဲ့များ အကအဖွဲ့များရောက်နေကြလေသည်။ ပထမ ရေပက်ခံအက ကားသုံးစီးပေါ်တွင် တူညီဝတ်စုံဝတ်ထားကြပြီး ကျောင်းပိတ်လို့အိမ်ပြန်ရောက်နေကြသော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားကျောင်းသူများပါလေသည်။\nသူတို့က သူတို့ဖာသာ တီထွင်ဖန်တီးထားသော အကနှင့် တီးလုံးများဖြင့် အရှေ့စံအိမ်တော် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ကပြဖို့ခွင့်တောင်းကြသည်။ သူတို့သီချင်းထဲတွင် နှစ်သစ်ကိုကြိုဆိုသည့်အကြောင်း ခွန်မိန်းမိသားစုနှင့် တတိုင်းပြည်လုံး ကျန်းမာကြဖို့အကြောင်း ဆုတောင်းမှုများပါဝင် လေသည်။ ဆုတောင်းမှုများနှင့်အတူ ရေများရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ ပက်ကြလေသည်။\nချစ်စရာကောင်းသောတူမလေးများသည် စံအိမ်တော်ထဲသို့ထွက်ပြေးသော သုစန္ဒာနောက်သို့ပြေးလိုက်ဖို့ကြိုးစားကြလေသည်။\nစဝ်ကတော့ ဆင်ဝင် အဝင်ပေါက်အပေါ်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။ စဝ်က ဝင်ရောက်လာသူများကို ရေတံခွန်ကရေများ စီးကျလာသလို လောင်းချလိုက်သဖြင့် သူတို့ ရပ်တန့်သွားရသည်။ အိမ်တော်ရှိရေစိုနေကြသော ဝန်ထမ်းတွေက လန်းဆန်းသွားအောင်ရေများပြန်ပက်ပေးကြပြီး အပျော်ကျူးသူများ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။\nစိုစွတ်နေကြရသော ပွဲတော်သည် သုံးရက်တိုင်လေသည်။ အိမ်တော်ကလူများ၊ အိမ်နီးနားချင်းများ၊ ရွာများနှင့် မြို့များမှ အလည်ရောက် လာကြပြီး တယောက်ကိုတယောက် စိတ်ကောင်းဆန္ဒဖြင့် ကောင်းမွန်သောအင်အားသစ်ဆက်ဆံရေးများကိုဖြစ်စေလေသည်။ ပျော်ရွှင် သောစိတ်နှင့် ရိုးရာကိုစောင့်ရှောက်သောအသိဖြင့် တအိမ်လုံးရေတွေလျံနေတဲ့အထိ စိုစွတ်ပြီး ဆံပင်တွေမှာလည်း စိုရွှဲနေကြသည့်တိုင် ဘယ်သူတယောက်မျှ စိတ်ဆိုးတဲ့ပုံမမြင်ရချေ။\nကလေးတွေကတော့ ရေတွေရွှဲရွှဲစိုနေရတာကို ပိုပြီးသဘောကျနေကြပြီး သင်္ကြန်မတိုင်မှီအပတ်များကပင် သူတို့အလုပ်တွေကို ဆက်မလုပ် ချင်ကြတော့ပဲ ရှိလေသည်။ သူတို့က သင်္ကြန်မှာ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြလေသည်။\nသုစန္ဒာအနေနှင့်ကတော့ သည်လို အရူးထသောအကြောင်း၏နောက်ကွယ်ကအကြောင်းရင်းကို မေးလိုက်တိုင်း ကျေနပ်လောက်သော အ ဖြေမျိုးကို မရရှိခဲ့ချေ။ “ကျမတို့က မိုးကောင်းကောင်းရွာမဲ့ မုတ်သုန်ရာသီကို စောစောရောက်လာအောင်လုပ်တာမျိုးပေါ့” ဟု တချို့ကပြော လေသည်။ တချို့ကတော့ “စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပစ်တဲ့ ပွဲ” ဟုပြောလေသည်။\n“ကျမတို့က နှစ်ဟောင်းက မကောင်းဆိုးဝါးတွေ မကောင်းတဲ့အလုပ်တွေကို ဆေးကြောပစ်ရတာပေါ့။ ဒါမှ နှစ်သစ်မှာလန်းဆန်းပြီး သန့်သန့် စင်စင်နဲ့ ပြန်စနိုင်မှာပေါ့”\nထိုအထဲတွင် သုစန္ဒာသဘောအတွေ့ဆုံးမှာ တချို့လူတွေပြောကြသည့် “သိပ်ပူတယ်မဟုတ်လား။ ဒီလိုအေးအောင်မလုပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဆက်နေလို့မရတော့ဖူးလေ” ဟူသောစကားပင်ဖြစ်လေသည်။\nကား၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂတွေ၊ ကြမ်းပြင်၊ အဝတ်အစားများ အားလုံးခြောက်သွေ့သွားတော့မှ သုစန္ဒာသည်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဂျာမဏီရှိ သူမ၏ မိသားစုထံ စာရေးရလေသည်။ ဒီအကြောင်းတွေကို ရေးရမည်။ သူမသည် တချိန်လုံးတွင် သဘောကျနေသော ပွဲတွေအကြောင်းသူတို့ သိရအောင် ရေးပြရမည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူမကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူတို့မိသားစုကတော့ ဒီသင်္ကြန်ပွဲကို နားလည်နိုင်ကြမှာမဟုတ်ဖူး ဆိုတာ သူမသိနေခဲ့လေသည်။ တယောက်ယောက်ကများ သူတို့အပေါ် ရေပုံးကြီးဖြင့်လောင်းချလိုက်လျှင် သူတို့မည်သို့များပြန်လည် တုန့် ပြန်ကြမှာပါလိမ့်ဟု သူမတွေးကြည့်ပြီး ပြုံးမိရလေသည်။\n4 Responses to မြူတိမ်ဝေေ၀ .. တောင်ခိုးဝေးဝေး (၂၄)\nabc on April 9, 2012 at 5:45 pm\nမြူတိမ်ဝေေ၀ .. တောင်ခိုးဝေးဝေး အပိုင်း ၁၆၊ ၂၂၊ ၂၃ တွေ မတွေ့ဘူးခင်ဗျ။ အဲ့ဒီအပိုင်းတွေကို ဘာသာမပြန်ဘဲ ချန်ခဲ့တာလား သိပါရစေ?\nခွန်ပန်းစိန် on April 10, 2012 at 7:24 pm\nမဟုတ်ပါ။ ဘာတခုမှ မချန်ပါ။ မိုးမခက ကျန်ခဲ့တာဖြစ်မယ်။ဒီစာအုပ်ကို ပြည်တွင်းမှာ ထုတ်ဖို့ ပြန်ထားတဲ့အတွက် အမည်တွေပြောင်းထားတာပဲရှိပြီး တခြားဘာတခုမှ မချန်ပါ။အခု စာပေစိစစ်ရေးက ဒုညွှန်မှူး ဦးတင့်ဆွေက ထုတ်ခွင့်ပြုပါမယ်လို့ပြောထားပါတယ်။ ဖေဖော်ဝါရီလတုန်းကပါ။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nheinartlover on April 11, 2012 at 11:20 pm\nဆရာ မေခ ခင်ဗျား\nဆရာ့ရဲ့ ဒီပို့စ် ကို စကတည်းက စိတ်ဝင်တစားနဲ့စောင့်ဖတ်နေခဲ့သူတစ်ဦးပါ ..။ပြီးတော့ ဒီပို့စ်တွေအားလုံးကို ရသမျှ စုပြီး pdf ဖွဲ့ ထားကာရင်းနှီးသူတွေကိုဝေမျှ ဖတ်စေပါတယ်။\nကျနော်တို့ ရှမ်းတွေအတွက် သိမှတ်ထားသင့်တဲ့ ရာဇ၀င် သမိုင်း တစ်ခုဖြစ်တာမို့လို့ ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာ..။\nအပိုင်း ၁၅၊၁၆၊၁၇ က စာနဲ့ ၁၁၊၁၂၊၁၃ က စာတွေ ထပ်နေပြီး ၂၂နဲ့၂၃ တင်စဉ်က ၀င်ဖတ်လို့မရခဲ့ပါ။\nနည်းပညာ ချို့ယွင်းမှု လို့ထင်ပါတယ် ။ ဆရာ့ အရေးအသားတွေ ကောင်းတယ်ဗျ။\nတစ်ခုပဲ နဝေတိမ်တောင် ဖြစ်ခဲ့တာက သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့ ဆိုတာကိုပါ ၊ နောက်မှ အာဏာသိမ်းစစ်တပ် ဆိုတာသိရပါတယ်။ တိုင်းပြည်ကိုအုပ်ချုပ်နေ / ခဲ့ တဲ့ အဖွဲ့(အစိုးရအဖြစ် ရပ်တည်ခွင့်ရှိ) ကို သူပုန် လို့ အဓိပယ် ထွက်နေသလားလို့ ပါ။ ကျေးဇူးအါ ဆရာ ..။\nမေခ on April 12, 2012 at 9:31 pm\nကျနော်က က ပြည်တွင်းက စာရေးဆရာပါ ။စစ်အစိုးရရဲ့ကလောင်နောက်လိုက်လို့ မေခဆိုပီးရေးနေတာပါ။အခုတော့ မေခကလောင်က ပြည်တွင်းမှာ စတိုင်သစ် မဂဇင်းမှာ စာဂနိုင်မြိုင်နန်း စာပေဝေဖန်ရေးရေးပါတယ်။ အခုပိတ်ခံလိုက်၇ပါပြီ တနှစ်ခွဲလောက်ခံလိုက်ပါတယ်။အခု သောင်းကျန်းသူဆိုတာက ပြောင်းပြန်အနက်ယူထားတာပါ။ နေ၀င်းစစ်တပ်ကိုပြောတာပါ။နေ၀င်းလို့ရေးရင် စာပေစ်စစ်ရေးကမလွတ်မှာမို့ ပြောင်းပြန်အနက်ယူထားတာပါအ။စာဖတ်တဲ့သူသိမယ်ထင်လို့ပါ။ နေ၀င်းစစ်အစိုးရဟာသောင်းကျန်းသူပါ။လွတ်အောင်လုပ်နရတာပါ တကယ်က မူရင်းတင်ပြရမှာပါ။ မိုးမခက တင်ချင်လို့ပေးလိုက်တာပါ။ မကြာခင် ဒီမိုကရေစီအစိုးရဖြစ်ခဲ့ရင် ထုတ်ါခွင့်ရမှါပါ ဒါ သီပေါစော်ဘွားအကြောင်းပါ။


December | 2009 | မောင်ဂုရု သရော်သည်။\nဂုဏ်ရယ်.. ထမင်းရယ်… နဲ့ ငပျင်းရဲ့ ဆင်ခြေ…\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 1:03 pm\nသိုးဆောင်းလို “Glory” ဗမာလိုတော့ “ဂုဏ်” (ဘာသာပြန်တာမှားရင်ခွင့်လွှတ်၊ မောင်ဂုရုရဲ့ ဆရာတစ်ယောက် က မောင်ဂုရုကို အမြဲအားပေးသလို၊ မှားရင်လည်း ချက်ချင်း ပြောတတ်လွန်းလို့ပါ။) ဆိုတာ လူတိုင်းကြိုက်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ အနီတို့ရဲ့ ဆရာကြီး၊ လက်ရှိလည်း နီတယ်လို့ ပြောနေသေးတဲ့ China ရဲ့ ထုဆစ်သူ Deng Xiaoping (ရွှေလိုတော့ တိန့်ရှောင်ဖိန်ပေါ့လေ) က To get rich is glorious ပါတဲ့။ လူတန်းစားညီရပါမယ်လို့ တစ်သံတည်း ရေရွတ်ခဲ့ကြတဲ့ ကွန်တွေက နေပြီးတော့ ချမ်းသာ ရင် ဂုဏ်ရှိတာပဲဟေ့လို့ ထလည်း ပြောလိုက်ရော…။ ဟာ… ဘာပြောကောင်းမလဲ လက်ခုပ်သံဆိုတာ ဖြောင်းဖြောင်းထနေတာပဲ။ အံမယ်.. ဆက်ပြောသေးဗျာ…။ Let some people get rich first ဆိုပဲ။ ဒါဆို ရင် ဒီလူတွေ ချမ်းသာလာမှ စရိတ်မျှပေးလိုများ ပြန် မျှခိုင်းမှာလား စိုးရိမ်တုန်းရှိသေး။ ကိုကို တိန့် က ဆက်လက် မိန့်တာက ဟေ့.. ကြောင်မည်းတယ် ဖြူတယ် လာမပြောနဲ့ ကြွက်ဖမ်းနိုင်ဖို့သာ အရေးကြီးတာတဲ့ဗျာ..။ (It doesn’t matter ifacat is black or white, so long as it catches mice. ) ။\nမောင်ဂုရုက ဖြုတ်ဦးနှောက် နဲ့ စဉ်းစားတယ်။ လူသာ အများကြီးရှိတယ်။ ဆန်ပြုတ်တောင် နပ်မှန်အောင် မသောက်နိုင်တဲ့ တိုင်းပြည်က ချမ်းသာဖို့တို့ ကြွက်သေဖို့တို့ ပြောနေပါရော့လား။ ဘာနဲ့ လုပ်မှာလည်း ပေါ့။ ခု ဖြစ်စပြုနေတာကို ခဏမေ့ပြီး စဉ်းစားကြည့်တာပါ။ သူက တစ်ခါတည်း လုပ်မယ့် လမ်းကြောင်းပါ ပြောတာခင်ဗျ။ ခုအပြင်ရောက်နေတဲ့ တရုတ်ကျောင်းသားထောင်ချီပြီး ပြန်လာတာနဲ့ တရုတ်ဘယ်လို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောင်းမလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ မြင်ရမယ် ဆိုပဲ။ (When our thousands of Chinese students abroad return home, you will see how China will transform itself. ) တစ်ခါတည်း ရှင်းသွားတာပဲ။ သူက ရင်းနှီး မြှုပ်နှံမှုကို လူမှာ လုပ်ထားတာ။ ပြောတုန်းကတော့ သူလည်း သူ့တစ်သက်မြင်ချင်မှ မြင်ရမယ်လို့ ထင်ပုံပဲ။ ဒါပေမယ့် သေချာတော့ သိတယ်။ ဟော.. သူ ၁၉၉၇ နှစ်စပိုင်းမှာ သေတယ်။ ဒါပေမယ့် အလားအလာတွေကို မြင်သွားတယ်။ ဒါပဲလေ။ ဘယ်မှာ ရင်းနှီး မြှုပ်နှံရမယ်ဆိုတာ သိဖို့ပါပဲ။\nဒီလို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် တွေ ကို သက်တမ်းနဲ့ အပြိုင် တွေ့လာတော့ မောင်ဂုရုလည်းပဲ သွေးနားထင်ရောက် ဘဝင် ငယ်ထိပ်ဆောင့်ပြီး … လာထား .. ယောင်္ကျားတို့ ဘုန်း မိုးသို့ချုန်း .. ကိုယ်တုံးလုံး ကျန်လည်း အလံ မခိုး.. အဲ… အလံမလှဲ.. ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး။.. အဲ.. ကိုယ်တုံးလုံးကျန်လည်း အပ်ချည်ကြိုး ခါးတောင်းကျိုက်နေမဟဲ့ဆိုပြီး…။ နင်လားငါလား စီမံကိန်းတွေ ချ..။ အကောင်အထည်တွေ ဖေါ်တော့တာပေါ့။ နှစ်တို နှစ်ရှည် နှစ်စက နှစ်မတိုမရှည် စီမံကိန်းယူမလား။.. အထူးစီမံကိန်း.. မထူးတစ်ထူး စီမံကိန်း… ထူးကို ထူးမယ့် စီမံကိန်းတွေ ပေါင်းစုံနဲ့.. လာမပြောနဲ့.. အဲဒီအချိန်မှာတော့ မောင်ဂုရုမှ မှန်တာ…။ ဘယ်သူမှ မမှန်ဘူး။ နေ့ချင်းညချင်း သူဌေးကြီး ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတဲ့နိမိတ်ကို ယူ ပြီး သူဌေးကြီး ဆိုတဲ့ လက်ဘက်ရည်ဆိုင် ကလေးကို ကောက်ဖွင့်၊ အန္တိမရည်မှန်းချက်က သူဌေးကြီး ဖြစ်ဖို့၊ (ဟေ..ဟေ့…) ၊ ကိုယ်တိုင်က အလုပ်ကလည်း မထွက်နိုင်၊ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်လည်း မဦးစီးနိုင်၊ လက်ရှိထမင်းစားနေတဲ့ ပယောဂဆေးခန်းလေးလည်း လက်မလွှတ်ချင်၊ အံမယ်.. ကျောက်ထပြီး ခွေးကြီးမှ လက်ပေးသင်သလို “Life-long learning” ဆိုတာကို လက်ကိုင်ထားလို့ အတန်းကျောင်းကလည်း ပြေးတက်လိုက်သေးနဲ့ (ကျည်ပွေ့ က အတက်တော့ ပေါက်ပါရဲ့ အပင်ကမပွင့်တဲ့ အပင်၊ ခုတ်ပြန်ရင်လည်း သစ်တော ဥပဒေအရ အချုပ် ၃ လ) ဆပ်ပြာသည် လင်ပျောက်တာအပြင် လင်နောက်လိုက်သွားတဲ့ သမီး ၂ ယောက် အိမ်ပြန်ရောက်လာသလိုပဲ။ ပြာယာကို ခပ်နေတာပဲ။ ရှိသေးတယ်။ မိသားစုကလည်းရှိတော့ မိသားစု ဘဝလေးကိုလည်း ခံစားချင်သေးတယ်။ (ဆရာမ) ဂျူးပြောတဲ့ ရွှေအိုရောင်ညနေခင်းလေးတွေကိုလည်း ရွှေအိုရောင် အရည်လေးနဲ့ မှီဝဲလိုက်ရမှ ဘဝဆိုတာ လေးနက်တယ်ထင်သေးတာကိုး ။ (ဒါကို မောင်ဂုရုရဲ့ ဆရာကတော့ ခင်ဗျားတို့က ပညာတတ်ဥာဉ်မှ မဖျောက်နိုင်တာကိုးလို့ အဘိယာစကပြုလိုက်ပါသေးဗျား။) ဒီတော့ အလှမ်းကျယ် အလယ်လပ်။ မျောက်သစ်ကိုင်းလွတ်သလို ဟိုမရောက် ဒီမရောက်။ စိတ်ကူးထဲကတိုက်အိမ်လေးနဲ့ ထမင်းကြမ်း ယပ်ခပ်စားနေရပေမယ့် ဘယ်သူဘာပြောမလဲ။ လာထား… ပေးစရာဆင်ခြေရော.. ဆင်ကိုယ်လုံးရော… ဆင်ကောင်ကြီး… ဆင့်ယောက်ဖ.. ဆင့်ခယ်မ.. ကြိုက်တာပြော.. ပေးဖို့ အဆင်သင့်။ ဆရာကြီး ကိုတာကလည်း အလုပ်တွေ အများကြီးလုပ်တဲ့သူကို ချီးကျူးတယ်ဆိုတာကလည်း ဆင်ခြေထဲမှာပါသေးတယ်။\nနောက်ဆုံးတော့ ဘာဖြစ်လဲ…။ ကိုယ့် ဆင်ခြေတွေနဲ့ကိုယ် လုံးလည်ချာလည်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ်ထမင်းငတ်နေတော့တာပေါ့။ လူကသာ စားစရာမရှိတယ်။ မာနကတော့ တစ်ပြားသားမှ မလျှော့။ မလိုဘူး။ ဘာညာ..သာရကာပေါ့။ သိတယ်မဟုတ်လား။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တော့ စိတ်ထဲကနေ အင်း.. ဂုရု.. အိတ်ကပ်လည်းပြား… လူလည်းဖားပီ.. မင်းဘာများ အဖြစ်ရှိလို့လည်း…လို့ အပြစ်ကတင်နေပီ။ လေလုံးကတော့ လုံးဝမလျှော့ဘူး။ ခုထိ မောင်ဂုရုကိုလာမေး.. ဘာကူရမလဲဆို.. မောင်ဂုရုကတော့ ပြန်ပြောလိုက်ဦးမယ်။ ကျွန်တော်ကရော.. ဘာပြန်ကူညီရမလဲဗျာလို့..။ သိတယ်မဟုတ်လား။ မောင်ဂုရုတို့က မာနနဲ့ အသက်ရှင်နေတာ။ ဦးတိန့်တို့ပေးတဲ့ မဟာအဆိုအမိန့်တွေနဲ့ ရှင်သန်နေတာ။\nဒါပေမယ့်ဗျာ… တစ်ခုပါပဲ။ မောင်ဂုရုသိချင်တာ.. အလုပ်မလုပ်ပဲ အလကားနေရင်း ပိုက်ဆံရမယ့် အလုပ်လေးများရှိရင် အကြံပေးစမ်းပါ။ လိုချင်လွန်းလို့ပါ။\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 11:38 am\n* NGO မှာ အလုပ်လျှောက်ချင်လို့ဆိုပီး စကားခံလာတဲ့ သူငယ်ချင်း ကို မေးသမျှပြန်ရှင်းပြ ရင်းက ဒီအကြောင်းလေး ရေးဖြစ်တာပါ။ သူမေးတာကတော့ သူက ကျန်းမာရေးပညာပေး (Health Educator) ဆိုတဲ့ရာထူးအတွက် လျှောက်တာ လှမ်းခေါ်တယ်ပေါ့၊ သူ့ကို အင်တာဗျူးမယ်တဲ့ အဲဒါ ဘာတွေ ပြင်ထားရမလဲ ဆိုပီးလာမေးတာပါ။ ကျယ်ပြန့်လွန်းတော့ ဖြတ်ပြောလိုက်တဲ့ အထဲက သူက ထဲထဲဝင်ဝင်မေးတာလေးတွေကို အခြား လျှောက်ချင်သူတွေ အသုံးဝင်အောင်လို့ ဖြန့်ဖြူးတဲ့သဘောပါ။ အခုတစ်ခေါက်တော့ ကပ်ရောဂါအကြောင်းပေါ့။….\nကပ်ရောဂါ (ဘာသာရပ်ခေါ် Epidemic အရပ်ခေါ် outbreak ) ဆိုတာကို အသုံးများကြတာကတော့ ကျန်းမာရေးဌာနနဲ့ ဘုရားရှိခိုးတွေမှာပါပဲ… ကပ်ကြီးသုံးပါးဆိုတာကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ မစိမ်းကြပါဘူး.. သတ္တန္တရကပ်၊ ရောဂန္တရကပ်၊ ဒုက္ဘိက္ကန္တရကပ် ဆိုတဲ့ ကပ်ကြီးသုံးပါးကို လူတိုင်းကြောက်တာများ… “အပါယ်လေးပါး၊ ကပ်သုံးပါး၊ ရပ်ပစ်ရှစ်ပါး၊ ရန်သူမျိုးငါးပါး၊ ဝိပ္ပတ္တိတရားလေးပါး၊ ဗျသနတရားငါးပါး၊” စသည်ဖြင့် ဘုရားရှိခိုး ဆုတောင်းပိုင်းမှာပါ ကင်းလွတ်စေကြောင်း ဆုတောင်းကြပါတယ်။ ကျန်းမာရေးဌာနတွေက သုံးတဲ့ ကပ်ရောဂါကတော့ ကပ်ကြီးသုံးပါးကို လုံးသုတ်ပီးခေါ်လိုက်တာပါ။ ဒါဆို ကပ်ရောဂါ (ဝါ) ကပ်ဆိုတာ ဘာပါလိမ့်….\nကပ်ရောဂါကို ဆရာဝန်များတင် သိဖို့မကပါဘူး။ အခြားသူများ.. အထူးသဖြင့် NGO တွင် အလုပ်လုပ်လိုသူများ၊ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးလုပ်ငန်းများတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သူများ အနေနဲ့ မသိမဖြစ်သိဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ကပ်ရောဂါဆိုတာ ရောဂါတစ်ခုဟာ ဒေသခံ လူတွေကြားမှာ မျှော်မှန်းထားတဲ့ ပမာဏထက် ပိုဖြစ် ရင် ကပ်ရောဂါလို့ခေါ်ပါတယ်။ (the occurance ofadisease or diseases inacommunity more than expected ataspecific time) လို့ M. Last ဆိုတဲ့ ကပ်ရောဂါ ဂုရုကြီးက အဘိယာစက ပြုပါတယ်။ ဥပမာ… လှည်းကူးဒေသ မှာနှစ်စဉ် ငှက်ဖျားဖြစ်သူ ၁၅၀၀၀ ရှိတယ်။ ဒီနှစ်မှာ ၁၇၀၀၀ ဖြစ်တယ် ဆိုရင် ကပ်ရောဂါ လို့ ပြောလို့မရသေးပါဘူး။ တကယ်လို့ ၃၀၀၀၀ ကျော် ငှက်ဖျားဖြစ်ပီဆိုရင်တော့ ငှက်ဖျားကပ် လှည်းကူးမြို့နယ်မှာ ကျရောက်နေပီလို့ပြောရပါမယ်။ ဆိုလိုတာက ဖြစ်မြဲထက် ၂ ဆနီးပါးလောက် ဖြစ်ရင် ကပ်ရောဂါလို့ ပြောတာပါ။ တစ်ချို့ရောဂါတွေကျတော့ တစ်ယောက်ထဲဖြစ်လဲ ကပ်ရောဂါလို့သတ်မှတ်တဲ့ ရောဂါတွေရှိပါတယ်။ ဥပမာ… ကာလဝမ်းရောဂါ၊ ကြက်ငှက်တုပ်ကွေးရောဂါ၊ ဆားစ် လို့ခေါ်တဲ့ ပြင်းထန် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ စတာတွေပါ။\nအဲဒီတော့ ကပ်ရောဂါ ကို လေ့လာတဲ့ ပညာကိုကျတော့ ကပ်ရောဂါဗေဒလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဘိုလိုတော့ (epidemiology : “The study of the distribution and determinants of health related states or events in specified populations, and the application of this study to control of health problems.”) လို့ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ထားတာ ရှိပါတယ်။ လူထု အတွင်းတွင်ကျန်းမာရေးနှင့်ဆက်နွယ်သော အခြေအနေ သို့မဟုတ် ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားပုံနှင့် လွှမ်းမိုးသော အချက်များကို လေ့လာခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပြန်လည် အသုံးချခြင်း ဆိုတာ ကပ်ရောဂါဗေဒလို့ပြောပါတယ်။ အသေးစိတ်ပြောရရင် အဲဒီ သတ်မှတ်ချက်မှာတင် အများကြီးပြောစရာတွေ ရှိပါတယ်။ အဓိက အရေးကြီးတာက အဲဒီကပ်ရောဂါဗေဒကြီး က ဘာတွေတွေကို လေ့လာတာလည်း ဆိုတာပါ။\nကပ်ရောဂါဗေဒက အကြောင်းအရာ ဖြစ်ရပ်ကြီး (၆) မျိုးကို အခြေခံပီးလေ့လာပါတယ်။\n(၁) ရောဂါဖြစ်ပွားစေသော ကိုယ်စားလှယ် (Agent)\n(၂) ရောဂါလက်ခံ (Host)\n(၃) ပါတ်ဝန်းကျင် (Environment)\n(၄) အချိန်/ကာလ (Time)\n(၅) လူ/ လူအမျိုးအစား/ လူစား (Person)\n(၆) နေရာ (Place)\nဒီ (၆) မျိုးကိုအကုန် အစင် လေ့လာပါတယ်။ ဂျင်နလယ်နောလိပ် အနေနဲ့ တောင် သိထားဖို့ကောင်းတဲ့ အချက်ကလေးတွေပါ။ ဒီ ဟာ တွေကို သိအောင်လုပ်ထားရင် ဘယ်လိုနေရင် ကောင်းမလဲဆိုတဲ့ ရွေးစရာတွေရလာမှာပါ။\nကဲ…. စမ်းသုံးကြည့်ရအောင်… ပညာရပ်တစ်ခုဆိုတာ သုံးလို့ရမှ ကောင်းမှာပေါ့နော… ဒါလောက်ကလေး လမ်းစပေါ်လည်း သုံးလို့ရရမှာပေါ့။\nအားလုံးစိတ်ဝင်စားလောက်တဲ့ လေးလုံးရောဂါ အေအိုင်ဒီအက်စ် က စလိုက်ရအောင်… အေအိုင်ဒီအက်စ်ရောဂါ ရဲ့ ကပ်ရောဂါဗေဒ အရ\n(၁) Agent ဘာလဲ… အိတ်ခ်ျအိုင်ဗီ ဆိုတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ပါ။ သွေးနှင့်နှီးနွယ်တဲ့ အရာတွေက တဆင့် ကူးတတ်တယ်။ ကိုယ်တွင်းရောက်နေရင် သတ်စရာ ဆေးမရှိဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပမှာဆိုရင် နာရီဝက်ထက် ပို မရှင်နိုင်ဘူး။ သာမန် ပိုးသတ်ဆေးတော်တော်များများက သတ်နိုင်တယ်။ ဒါပဲ… ဒါလောက်တော့ သိကြတယ်။ မသိလည်း ရှာဖတ် ဒါပဲ တွေ့မယ်။ ဒါပဲလိုတာကိုး…\n(၂) Host ဘာလဲ.. လူပေါ့ဗျာ.. ကျွန်တော်တို့စိတ်ဝင်စားတာ လူမှာဖြစ်လား မဖြစ်လား ပဲဟာ … လူမှာ ဖြစ်နိုင်ရင် လူပဲ… ကြက်ငှက်တုပ်ကွေးကြတော့ ငှက်တွေပေါ့ဗျာ… လူမှာ လည်း လာဖြစ်နိုင်တယ်။ လိုတာပဲ ဖတ်မယ်။ မလိုရင် ခေါင်းလေးတယ်။လှည်းနေလှေအောင်းမြင်းဇောင်းမကျန် လူမှန်ရင် ဖြစ်တယ်။ သွေးလွန်တုပ်ကွေး ဆိုရင်တော့ ကလေးတွေ လို့ ပြောရမှာပေါ့။\n(၃) Environment ဘာလဲ… နေရာအနှံ့ ဥတုမရွေးဖြစ်တယ်။ ရပီ…\n(၄) Time ဘာလဲ… ၁၂ ရာသီကူးစက်တယ်။ မိုးလင်း မိုးချုပ် ကူးတယ်။\n(၅) Person ဘာလဲ.. အဲ.. ဒါက အရေးကြီးတယ်။ ဘယ်လိုလူစားတွေကို ပိုကူးသလဲ ပေါ့။ Host မှာတုန်းက လူကြီးလူငယ် ကျားမ မရွေးကူးတယ်ပြောတယ်။ ခုဟာ က ဘယ်လိုနေတတ်ထိုင်တတ်တဲ့သူတွေ ဘယ်လို အမူအကျင့် ရှိရင် ကူးသလဲပြောတာ… လိင်ဆက်ဆံဖက်အဖေါ်များတဲ့သူတွေ၊ မူးယစ်ဆေး အကြော ထဲ ထိုးသွင်းတတ်တဲ့သူတွေ၊ သွေးနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းကိုင်တွယ်သူတွေ (ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းတွေ) ပို အကူးများတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်ဆီကနေ ကလေးငယ်ဆီကိုလည်း ကူးတယ်။ ဒါလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အရေးတော့ကြီးတယ်။\n(၆) Place … ဘာလဲ… နေရာမရွေးဘူး။ တည်းခိုခန်းကနေပီး သမ္မတ အိမ်တော် အထိ ကူးတတ်တယ်။ ဧဝရက် တောင်ထိပ်မှာလည်း ကူးတတ်တယ်။ ” နှစ်ယောက်တည်းဆိုရင်မောင်ရယ် ဧဝရက်တောင်ထိပ် နေချင်ရင် ခုသွား… ရေရှားတဲ့ သဲကန္တာရ ဆာဟာရမရှောင်တယ်”…ဘာညာဆိုတာ ကြားဖူးတယ်ဟုတ်။ မရဘူး… ခေါ်သွားမယ့်သူက အိတ်အိုင်ဗီရှိရင် ဆာဟာရ ရှောင်ရှောင် မရှောင်ရှောင် ကူးမှာပဲ…\nဒါတွေသိထားရင် အေအိုင်ဒီအက်စ်ရဲ့ ကပ်ရောဂါဗေဒအကြောင်း အကြမ်းဖျင်းသိတာပဲပေါ့။ ဒီလို အချက်ကြီး (၆) ချက် ကို အခြေခံပီး ဘယ် ရောဂါ ဖြစ်ရပ်ကို မဆို လူတွေရဲ့ နေရေးထိုင်ရေး ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်လာမဲ့ ကိစ္စတွေကို လေ့လာတာ ကပ်ရောဂါဗေဒပါပဲ။ လေ့လာလို့သိလာတဲ့ အသိကို အခြေခံပီး ကာကွယ်တာ ကုသတာတွေကို စဉ်းစားပီးလုပ်လိုက်တာပါပဲ။ အေအိုင်ဒီအက်စ်မှာဆိုရင် .. သွေးနှင့် ဆက်စပ် ပစ္စည်းကနေကူးတတ် တဲ့ အတွက် သွေးနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းတွေကို တိုက်ရိုက် မကိုင်တွယ်န့ပေါ့ဗျာ။ ၁၂ ရာသီကူးတတ်ပီး လူတိုင်းကူးတတ်တော့ လူတိုင်း ၁၂ ရာသီ နေရာမရွေး ဂရုစိုက်ပေါ့။ ကိုယ်ထိတွေ့ရတဲ့သူက ကူးတတ်တဲ့ လူစားထဲမှာ ပါရင် သတိထားပေါ့။ အကာအကွယ်တွေသုံးပေါ့။”ခုခေတ်လူငယ်တွေကတော့ ဦးထုပ်ကိုယ်စီ သုံး…” ပေါ့။\nကဲ.. လွယ်ပါတယ်။ NGO က ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ဒါတွေပဲအင်တာဗျူးမှာ မေးကြတာပါပဲ။ ဒီ (၆) ချက်ကနေပဲ ပွားသွားတာပါ။ အခြေခံက ဒါပါပဲ။\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 3:09 pm\nတစ်ချိန်တုန်းက အစိုးရအောင်ဘာလေထီကို တစ်လမှာ ၇-ရက်ဖွင့်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က နှစ်လုံးတိုက်ဆိုပြီး ဒိုင်ကိုင်တာပေါ့။ သူတွက်ပြတာကို မောင်ဂုရုနားလည်သလို ပြန်ပြောင်းတွက်ကြည့်မိတာလေးပါ။\nတကယ်တော့ ၂- လုံးတိုက် ဒိုင်လုပ်သူအတွက် ထိုးသား ဘယ်လောက်များများ လျော်ရမှာတော့ တစ်ကွက်ထဲပါပဲ။ အဲဒီတော့ အနိုင်အရှုံး ဖြစ်တန်စွမ်းက ၅၀-၅၀ ရာခိုင်နှုန်းဆီ ရှိတာပေါ့။ ထိုးသားပေါက်ရင် ဒိုင်လျော်။ ထိုးသားမပေါက်ရင် ဒိုင်စားပေါ့။ တော်တော်လေးရှင်းတယ်လို့ထင်ရစရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒိုင်ဆိုတာ အသာချည်းပါပဲတဲ့။ မောင်ဂုရု သူငယ်ချင်းကတော့ ဒီလိုပြောပါတယ်။\nသူက All ဒိုင်ပါ။ လာသလောက်လက်ခံပါတယ်။ သူရလာတဲ့ စာရင်းလေးကိုပြလို့ ရှင်းပါတယ်။ အကွက်က ၁၀၀ အတိရှိပါတယ်။\nစုံစီနဖာတွေအားလုံးပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ… အောက်ပါအတိုင်း စာရင်းချုပ်ပြီးသားလေး ထွက်လာပါတယ်။\n၅၀၀/- .. ၁ ကွက် = ၅၀၀ x ၁ = ၅၀၀/-\n၄၀၀/- .. ၅ ကွက် = ၄၀၀ x ၅ = ၂၀၀၀/-\n၃၅၀/- .. ၁၂ ကွက် = ၃၅၀ x ၁၂ = ၄၂၀၀/-\n၃၀၀/- .. ၂၄ ကွက် = ၃၀၀ x ၂၄ = ၇၂၀၀/-\n၂၅၀/- .. ၈ ကွက် = ၂၅၀ x ၈ =၂၀၀၀ /-\n၂၀၀/- .. ၄၁ ကွက် = ၂၀၀ x ၄၁ = ၈၂၀၀/-\nလုံးဝမထိုးတာ ၉ ကွက် = ၀\nအားလုံးပေါင်း သူ့လက်ထဲမှာ.. ၂၄၁၀၀ ကျပ်တိတိ ရထားပါတယ်။ အဲဒီအထဲကမှ ကော်မရှင်ကြေး ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း နှုတ်လိုက်တော့.. သူ့ဆီမှာ ၂၁၆၉၀ ကျပ်တိတိကျန်ပါတယ်။ တကယ်လို့သာ အများဆုံး ရှိတဲ့ ၅၀၀ ကွက်က ပေါက်ရင် အဆ ၈၀ လျော်ရတဲ့ အတွက် ၄၀၀၀၀ ကျပ် လျော်ရမှာပါ။ သူစိုက်ရရင် ၁၈၃၁၀ ကျပ် စိုက်ရမှာပါ။ ၄၀၀ ကျပ်ကွက်က ပေါက်ရင် ၃၂၀၀၀ ကျပ် လျော်ရမှာဖြစ်တဲ့အတွက် သူ က ၁၀၃၁၀ စိုက်ရပါမယ်။ တကယ်လို့ ၃၀၀ ကွက်ပေါက်ရင် ၂၃၁၀ ကျပ် စိုက်ရမှာပါ။ တကယ်လို့သာ ၂၅၀ ကွက် ပေါက်ခဲ့ရင်တော့ သူက ၁၆၉၀ မြတ်ပါတယ်။ နောက် ကျန်တဲ့ အကွက် ဘယ်အကွက်ပေါက်ပေါက် သူ ကချည်း ကြိတ်မှာပါ။ မောင်ဂုရုရဲ့ သူငယ်ချင်းက ၅၀၀တန် တစ်ကွက် ကို တစ်ခြားဒိုင်တစ်ယောက်ဆီ မှာ ပြန်ထိုးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ သူ့လက်ထဲမှာ ၂၁၁၉၀ ကျပ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ သူ့ လက်ထဲမှာ အများဆုံးပေါက်ပါမှ သူ ၃၂၀၀၀ကျပ်ပဲ လျော်ရမှာပါ။ သူက ၃၀၀ ကျပ်အထိပေါက်ရင်တော့ အိတ်စိုက်ရမှာပေါ့။ အဲဒီထက်နည်းပေါက်ရင်တော့ သူမြတ်ပါပြီ။ အဲဒီတော့မှ ဖြစ်တန်စွမ်းကို တွက်ပါတော့တယ်။ သူ အိတ်စိုက်ရမယ့် ဖြစ်တန်စွမ်းက ၄၁ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပြီးတော့ သူ မြတ်မယ့် ရာခိုင်နှုန်းက ၅၉ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပါတယ်တဲ့ခင်ဗျာ။\nနားရှုပ်သွား ပါသလား။ တကယ်တော့ တစ်ကွက်ပေါက်ဖို့ ဖြစ်တန်စွမ်းက ၁/၁၀၀ = ၀.၀၁ ဆိုလိုတာက ၁ ရာနှုန်းပဲ ရှိပါတယ်။ ဒိုင်အနေနဲ့ ရှုံးနိုင်တဲ့ အကွက်ပေါင်း ၄၁ ကွက် ရှိတဲ့ အတွက် ၄၁ x ၀.၀၁ = ၀.၄၁ (ဝါ) ၄၁ ရာနှုန်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဆို မြတ်မယ့် အကွက်ပေါင်းက ၅၉ ရာနှုန်း ရှိတာပေါ့။ မောင်ဂုရု ပထမထင်ထားသလို ဒိုင် နဲ့ ထိုးသား ၅၀ရာနှုန်းဆီ မဟုတ်တော့ပဲ။ ဒိုင် နိုင်ဖို့က ၅၉ ရာနှုန်း ထိုးသားက ၄၁ ရာနှုန်း ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒိုင်က သာ သွားပါတယ်။\nစာအုပ်များများ စားလေလေ.. ဒိုင်က သာလေလေပါ။\nဒီလိုတွက်ပြ ပြီးတော့မှ မောင်ဂုရုသူငယ်ချင်းက သူဘာကြောင့်ဒိုင်ပဲလုပ်ပြီး ထိုးသားမလုပ်လဲဆိုတာ ပြောပြပါတယ်ခင်ဗျာ။\nဒါတောင်မှ ချဲထိုးချင်သေးတယ်ဆိုရင်လည်း ထိုးပါ။ ချဲထိုးရင် တဲထိုးရမယ်ဆိုတာ ထိုးသားအတွက်ပါတဲ့။ ချဲထိုးရင် တိုက်ဆောက်ရမယ်ဆိုတာ ဒိုင်အတွက်ပါလို့ မောင်ဂုရုရဲ့ သူငယ်ချင်းက ထပ်ပေါင်း လိုက်ပါသေးဗျား။\nသင်္ချာ (၁)၊ သတ္တမတန်း ဖတ်စာ။\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 12:46 pm\nမပြောရင်မဖြစ်လို့သာ ပြောရတယ်။ ဒီလိုများအဖြစ်တွေမှာ ပါကို မပါချင်တာ။ မောင်ဂုရုတို့ဝါသနာက တစ်မျိုး။ ခုဟာမျိုးကျတော့… သူများဘာဖြစ်မလဲ စောင့်ကြည့်ပီး ငါဝင်ဆော်မှပဲ ဆိုတာမျိုး။ သိပ်မကောင်းလှဘူး။ သို့သော်လည်း ယာလည်းညက် ရှဉ့်လည်းမော ဆိုတာလိုပဲ.. မပြောမပြီး မတီးမမြည် … ပြောပါများစကားပေါက် သကဲ့သို့.. ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက်နေတော့လည်း.. မောင်ဂုရုက ဆတ်ဆတ်ဆော့ဆော့ ဝင်ပါရတာပေါ့။ အဖြစ်က ဒီလိုဗျ..။\nငွေဆောင်ဆိုတဲ့ ကမ်းခြေရွာလေး (အရင်တုန်းကတော့ ငဆော်ဆိုတဲ့ ရွာပေါ့ဗျာ..။) မှာ တိုက်နယ်ဆေးရုံလေး တစ်ရုံရှိသဗျ။ ဆရာဝန်တစ်ယောက် တာဝန်ယူထားတာပေါ့ဗျာ..။ လွန်ခဲ့သော ၃ ရက်လောက်က ညခင်း မှာ မောင်လူနာတစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်မှောက်သဗျ..။ ဘယ်မှာလဲဆိုတော့ အဲဒီငွေဆောင်နားက လမ်းပေါ်မှာပေါ့ဗျာ။ ခြေထောက်ထိသဗျ။ ဆေးရုံရောက်တာပေါ့ဗျာ။ ဆေးရုံမှာက ညဆိုတော့ ဆရာဝန်က မရှိဘူးဗျ။ သူနာပြု အပြာဝတ်ရှိတယ်။ အနီဝတ်ရှိတယ်။ တယ်လီဖုန်းရှိတယ်။ အဲဒီတော့ ဆရာဝန်နေတဲ့ ဟော်တယ်ကို ဖုန်းဆက်တယ်။ (ဆရာဝန်က ချမ်းသာလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ယုဇနဟိုတယ်က ဆရာဝန်အတွက် ဘန်ဂလိုတစ်ခု နဲ့ ထမင်းကို တာဝန်ယူပီး ကျွေးထားပါတယ်။ဟိုး ငွေဆောင် ဆေးရုံစတည်ကတည်းက ပါ။ အထင်မှားမှာစိုးလို့။ ။မောင်ဂုရု) ဆရာဝန်က ဖျားနေတယ်ဗျ။ ဒါနဲ့ သူသင်တန်းပေးထားတဲ့ သူနာပြုများကို ခေါင်းထိခိုက်မိသလား မေးပါတယ်။ ခေါင်းမှာ ဒါဏ်ရာရရှိခြင်းမရှိ။ ခေါင်းထိခိုက် သော လက္ဇဏာများ မရှိဆိုတဲ့ အခါ ဆရာဝန်က ဖုန်းနဲ့ ပဲလှမ်းပြီး။ ဒါဆို.. ခြေထောက်က ဒါဏ်ရာက ဆိုးလား။ ဆိုးရင် ဓါတ်မှန်ရိုက်ဖို့ ပုသိမ်ကို လွှဲရမယ် ဟု ဆိုသောအခါ။ ခြေထောက်ဒါဏ်ရာကလည်း မဆိုးပါ။ လမ်းလျှောက်နိုင်ပါတယ်။ အပေါ်ယံပွန်းပဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အရိုးထိခိုက်ခြင်းမရှိ ဟုပြောပါသည်။ ထိုအခါ ဆရာဝန်က ဒါဆို ငါမလာတော့ဘူး။ ဆေးရုံတက်ချင်တယ်ပြောရင် တင်လိုက်။ မတက်ချင်ရင်တော့ မနက်၁၀နာရီ ပြင်ပလူနာဌာနကို လာခိုင်းလိုက် ဟုပြောကာ ဖုန်းချလိုက်ပါတယ်။\nထိုအချိန်ဝယ် (ဒန်…တန့်….တန်…) ဒုရဲအုပ်တစ်ဦးမှ ရောက်ရှိလာပြီး သူနာပြုဆရာမအား အထက်ပါလူနာမှာ ရဲတံဆိပ်ထု လူနာဖြစ်သည်။ (ရဲတံဆိပ်ထု လူနာဆိုသည်မှာ ဖြစ်ပွားသော အနာရောဂါသည် တရားဥပဒေ ကြောင်းနှင့် တစ်နည်းနည်း ပါတ်သက်နေသော ရောဂါဖြစ်သဖြင့် ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ အကြောင်းကြားရသော အနာရောဂါများဖြစ်သည်။ PC case ဟုခေါ်ကြသည်။ဥပမာ ရန်ဖြစ်ပေါက်ပြဲ၊ ဆိုင်ကယ် ကားတိုက်၊ ဓါးဒဏ်ရာ၊ စသည်။ ။မောင်ဂုရု) ဘာကြောင့်ဆေးရုံမတင်ရတာလဲ။ အစရှိသဖြင့် သူနာပြုဆရာမအား ဟိန်းဟောက်ပါတော့သည်။ ထိုအခါ ဆရာမမှ ဒါဆရာဝန်က ဆုံးဖြတ်တာ… ဆရာဝန်ကို ပြောဟု ပြန်ပြောသောအခါ.. ဆရာဝန်ထံ ဖုန်းခေါ်ခိုင်းပါသည်။ ဖုန်းရသောအခါ.. ဆရာ… တော်တော်တာဝန်မဲ့တယ်။ စာနာစိတ်မရှိဘူး။ တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲသည် အစရှိသော ခေတ်ပေါ်ဂျာနယ်များပါ စကားလုံးများဖြင့် ဆရာဝန်နှင့် ဖုန်းပေါ်တွင် အခြေအတင် စကားများကြပါတော့သည်။ ကြာသောအခါ ဆရာဝန်က ဖုန်းချလိုက်ပြီး အဆိုပါရဲစခန်းမှ စခန်းမှူးထံ ဖုန်းဆက်ပြီး ဆေးရုံသို့ချိန်းကာ.. သွားပါသည်။ ဆေးရုံသို့ရောက်သောအခါ စခန်းမှူး၊ အဆိုပါ ဒုရဲအုပ်၊ ဆရာဝန်တို့ လူနာများ၊ လူနာစောင့်များ၊ သူနာပြုများ ဆေးရုံဝန်ထမ်းများ ရှေ့တွင် စကားစစ်ထိုးပါတော့သည်။ ဒုရဲအုပ်မှ ဒါ ရဲတံဆိပ်ထု လူနာ၊ ဘာလို့ဆေးရုံမတင်တာလဲ၊ ခင်ဗျား တော်တော်တာဝန်မဲ့တဲ့ဆရာဝန်၊ ဘာအကြောင်းကြောင့် ဆေးရုံမတင်ရတာလဲ၊ အစချီကာ ဆဲဆိုသည်အထိ ရိုင်းပြစွာ ဆက်ဆံပါတော့သည်။ ဆရာဝန်ကလည်း ဒါကျုပ် ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်သတုန်း၊ ဆေးရုံကို တင်စရာလိုမှ တင်မှာပေါ့။ စသည်ဖြင့် အချေအတင် စကားများကြပါတော့သည်။ အနားတွင် ရှိသော စခန်းမှူးသည် တစ်ခွန်းမှ ဝင်ရောက်ပြောဆို ဟန့်တားခြင်းမရှိ၊ ရပ်ကြည့်နေပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆရာဝန်မှ .. ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ စခန်းမှ.. ကျုပ်ဆီမှာ လာယူရမဲ့.. ဆေးစာ အစောင် ၁၀၀ ကျော် … ခင်ဗျား ယူရမဲ့ ဆေးစာ ချည်း ၁၅ စောင်ကျော် ခင်ဗျား လာမယူ တာ လနဲ့ချီနေပီ။ ဘာလို့တုန်း.. ဟု ပိတ်ပြောသောအခါမှ.. ငြိမ်သွားပါတော့သည်။ (အထက်ပါ ဆေးစာထုတ်ခြင်း မထုတ်ခြင်းများသည် ရဲများ၏ လုပ်ပိုင်ခွင့် (ဝါ) ရဲလုပ်ကွက် (ဝါ) ရိုက်စားခွင် ဖြစ်ပါသည်။ရှင်းလောက်ပါပြီနော်။ မရှင်းရင်ပြောပါ။ အဆိုပါဆေးစာများ မထုတ်ယူမီ ပျောက်ဆုံးပျက်စီး သော်တာဝန်ခံဆရာဝန် တွင် လုံးလုံးလျားလျား တာဝန်ရှိပါသည်။ ။မောင်ဂုရု)\nနောက်တစ်နေ့ရောက်သောအခါ.. ဖြစ်ခဲ့သောလူနာမှ ဆရာဝန်ချိန်းသည့်အချိန်လာခဲ့ကာ… ဆေးရုံမတက်ချင်ကြောင်း ပြောပြီး လက်မှတ်ထိုးကာ ရွာပြန်သွားပါသည်။\nအထက်ပါအကြောင်းများကြောင့် ဆရာဝန်က စခန်းမှူးထံ ဖုန်းဆက်ပြီး အဆိုပါ ဒုရဲအုပ်ကို တောင်းပန်ခိုင်းပါသည်။ ထိုအခါ စခန်းမှူးမှ ဆရာ့ကို လာတွေ့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်ဟု ပြန်ပြောသောအခါ ဆရာဝန်က ကျုပ်ကို ဆဲတာ လူကြားထဲမှာ ဒါကြောင့် ဆေးရုံကြီးကြပ်ကော်မတီရှေ့တွင် တောင်းပန်ပါ ဟု ပြောသဖြင့် ကောင်းပါပြီ နောက် ၂ ရက်တွင် လာပါမည်ဟု အကြောင်းပြန်ပါသည်။ ထိုအခါ ဆရာဝန်က ရက်ချိန်း စေ့ချိန်တွင် လူကြီးများအား ဖိတ်ကြားထားသော်လည်း အဆိုပါ ဒုရဲအုပ်သည် လာရောက်ခြင်းမရှိဘဲ ရှောင်လွှဲနေခဲ့သောကြောင့် ဆေးရုံကြီးကြပ်ကော်မတီလူကြီးများ ခမျာ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်ကာ ပြန်သွားရပါလေတော့သည်။\nနိုင်ငံတော်ဥပဒေကို ကြီးကြပ်ရသော အဖွဲ့အစည်းအတွင်းတွင် ထိုသို့သော အထက်အောက် ဘေးတိုက် ဆက်ဆံမှုများကို လိုက်နာမှုမရှိသော လူများကြောင့်.. အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံး၏ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေပါသည်။ မောင်ဂုရု ယခုရေးသားသော ကြောင့် အဖွဲ့အစည်းကို ထိခိုက်စေလိုရင်းမပါဝင်ပါ။ အဂတိနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်နေသော လူတစ်ဦးတစ်ယောက် ကို သာ ရည်ရွယ်ပါသည်။ သို့သော် ထိုထိုသော လူများသည် ဝါးလုံးရှည်များနှင့် သိမ်းရမ်းတတ်အောင် မဆီမဆိုင် သူများအလုပ် ဝင်ရှုပ်တတ်အောင် မည်သူတွေ က သွေးထိုးပါသနည်း။\nမည်သူတွေက မသေချာသော ကောက်ချက်များနှင့် မရေရာသော စကားလုံးကြီးကြီးကျယ်ကျယ်များဖြင့် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်နားမလည်သော အကြောင်းအရာများကို အကျင့်သိက္ခာ မဲ့စွာ ဖေါ်ပြခဲ့ကြပါသနည်း။\nကိုယ်ကျင့်တရားဆိုသည်မှာ ဘာကို ခေါ်ပါသနည်း။ သိက္ခာဆိုသော စကားလုံးကို ကိုင်စွဲပြီး စီးပွားရေးသမားများ ၏ ကြိုးကိုင် ခံနေရသော လူ (ဝါ) ပိုက်ဆံနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်နေသော လူများ မည်မျှများပါသနည်း။\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 2:47 pm\nဒီနေ့ က မောင်ဂုရုရဲ့ မွေးနေ့ပေါ့။ ဘရူနိုင်းဘုရင်က သူ့ အသက် ၅၀ ပြည့် မွေးနေ့လုပ်တော့ ဒေါ်လာ ၂၇.၂ သန်း အကုန်ခံပီးတော့ လုပ်သွားတာမှာ မိုက်ကယ်ဂျက်ဆင်ကိုချည်း ၁၆ သန်း ပေးရသတဲ့။ ကမ္တာပေါ်မှာ တန်ဖိုး အကြီးဆုံး မွေးနေ့ပေါ့။ မောင်ဂုရုလည်း သန်း၅ကောင်လောက်တော့ ခေါင်းပေါ်တင်ပီး မွေးနေ့ကျင်းပလိုက်ရင် ကမ္တာပေါ်မှာ အယားဆုံးမွေးနေ့ တော့ သေချာပေါက်ဖြစ်မှာပါပဲ..။ ခက်တာက ဆံပင်နည်းတော့ သန်းတွေက သိပ် မတက်ချင်ကြဘူး။\nကမ္တာပေါ်မှာ ရှိရှိသမျှ လူတွေရဲ့ မွေးနေ့က သြဂုတ်လမှာ အများဆုံးတဲ့။ ၉% လောက်တောင်ရှိသတဲ့။ မောင်ဂုရုကတော့ ချမ်းအေးတဲ့ ဒီဇင်ဘာလ မှာ မွေးတဲ့ ဓနုရာသီဖွားလေးပါ။ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ..။ ကျောင်းအပ်နောက်ကျတာပေါ့။ ၅ နှစ်ခွဲမှ ကျောင်းစတက်ရတဲ့ ကျောင်းမပျော် အန္ဓလေးပေါ့။\nအမေရိကမှာတော့ အများဆုံး မွေးတဲ့ နေ့က အောက်တိုဘာ ၅ ရက်ပါတဲ့.။ ဘာမှ ထူးဆန်းတဲ့ နေ့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနေ့မွေးဖို့ ကိုယ်ဝန်ရှိနိုင်တဲ့ နေ့ကို ပြန်ကြည့်တော့.. နှစ်သစ်ကူး အကြိုည ဖြစ်ပါသတဲ့ဗျာ..။ ဒါနဲ့ မောင်ဂုရု မွေးနေ့နဲ့ ယှဉ်ပီး ဘယ်တုန်းက များ ကိုယ်ဝန် ရှိခဲ့တာပါလိမ့် ပြန်ကြည့်ကြည့် တော့..။ လား…လား.. မတ်လ ၂၇ ရက်တဲ့ဗျာ….။ တော်လှန်ရေးနေ့ကြီး ဖြစ်နေတာကိုး..။သြကာသ..သြကာသ..သြကာသ..။\nဒီကနေ့မွေးတဲ့ ကလေးတွေကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ လူကြီးတွေဖြစ်ပီးတော့ သေကုန်ကြမှာပါပဲ လို့ ဆြာကြီး ဂုရုရဲ့ လုံးဝမမှားတဲ့ ဟောကိန်းလေးကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။\nမောင်ဂုရုလိုပဲ ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်မှာ လိုက်မွေးခဲ့ကြသူများကတော့ ဒီနေရာမှာ ကြည့်လိုက်လေနော်….\nမောင်ဂုရုမမွေးခင်ရော မွေးပီးရော.. ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကိုတော့ ဒီနေရာမှာ ကြည့်ကြည့်ပေါ့..။\nအံမယ်.. ပြောရဦးမယ်.. နီရိုး ဘုရင်ကြီးတို့.. အီဖယ်မျှော်စင်ဆောက်တဲ့ ဂူစတေ့ဗ် အီဖယ်တို့ဆိုတာ.. မောင်ဂုရုလို ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်မွေးတာတွေပေါ့..။ တစ်ခြားသိချင်တာရှိသေးရင်.. ဒီနေရာမှာ ကြည့်ဗျာ…။\nတကယ်တော့လည်း.. မနှစ်က မွေးနေ့ကနေ ဒီနေ့ထိ..\nမောင်ဂုရု.. စက်ကန့်ပေါင်း ၃၁၅၃၆၀၀၀ စက်ကန့် နေပြီးပါပြီ။\nဆံပင်တွေက ၁၂ စင်တီမီတာ လောက်ရှည်လာပီးတော့ လက်သည်းတွေကတော့ ၄ စင်တီမီတာလောက် ဖြတ်လိုက်ရပါတယ်။\nမောင်ဂုရုရဲ့ နှလုံးကတော့ ၄၂၀၇၅၉၀၀ ကြိမ်ခုန်ခဲ့ပါတယ်။ အသက်ကို ၁၅၇၆၈၀၀၀ ကြိမ်လောက်ရှူခဲ့ပါတယ်။\nမနှစ်ကနေ ဒီနှစ်ထိ အိပ်မက်ပေါင်း ၁၄၆၀ မက်ခဲ့ပီးပါပီ။ ခရုတစ်ကောင်ကို သာ မနှစ်ကမွေးနေ့ကနေ မရပ်မနား လျှောက်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် ခရီးမိုင်ပေါင်း ၂၆၃ မိုင် ပေါက်နေပါပီ။ (ခရုတစ်ကောင်ဟာ တစ်နာရီကို ၀.၀၃မိုင် ခရီးပေါက်ပါတယ်။)\nကမ္တာ့လူဦးရေကလည်း မနှစ်က မွေးနေ့ကနေ ဒီနေ့ထိ ၇၆၅၇၀၄၃၀ တောင် တိုးတက်လာပါတယ်။ ခုခင်ဗျား ဖတ်နေတုန်းပဲ နောက်ထပ် ၅ ယောက် ထပ်မွေးသွားပါပီ။\nငလျင်ကလည်း အကြိမ် ၅၀၀၀၀ လောက် လှုပ်ခဲ့ပါတယ်။\nခင်ဗျား ၁ ကနေ သန်းတစ်သောင်းရောက်တဲ့ အထိ ၂၄နာရီ အချိန်ပြည့် ရေကြည့်ပါ။ ခင်ဗျား အသက် နှစ် ၃၁၀၀၀ ပြည့်တဲ့ နေ့ကျရင် သန်းတစ်သောင်းပြည့်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဘီလ်ဂိတ်က သူ့ပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်တော့မှ လက်နဲ့ရေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရင် ခင်ဗျား ယုံမှာလား။\nသြော်.. ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်။ တကယ်လို့ မောင်ဂုရုက အင်္ဂါဂြိုဟ်မှာ သာ နေမယ်ဆိုရင်.. ခုမှ ၁၈.၀၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးမှာဗျ..။ စနေဂြိုဟ်မှာဆိုရင်တော့ ခုမှ ၁.၁၅ နှစ်ပဲ ရှိဦးမယ်။ ဟဲဟဲ.. အသက်ငယ်အောင် ဂြိုဟ်ပြောင်းနေရင်ကောင်းမယ်နော…။\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 1:00 pm\nရယ်ရရင်လည်း ရယ်ရမယ်။ ပြုံးရရင်လည်း ပြုံးရမယ်။ ဒါပေမယ့်.. ဒါတွေဖတ်ပီး ငိုရတယ် ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တစ်ခုခု မှားနေပီလို့သာ မှတ်လိုက်ပါ။…\n“ချောင်းဆိုးနေသလား။ အိမ်ပြန်ပီး.. ညကျ ဝမ်းနှုတ်ဆေး များများသောက်လိုက်… မနက်ဖြန်ကျရင် ချောင်းတောင် ဆိုးရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။” Pearl Williams\n“ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှ အနာဂတ်ကို မတွေးမိဘူး… အချိန်တန်တော့ ရောက်လာတာပဲ။” Albert Einstein.\n“ ခင်ဗျား အလုပ်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင်.. ခင်ဗျား ဘဝမှာ တစ်နေ့လုံး အလုပ်မလုပ်ဖူးဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။” Tommy Lasorda.\n“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားလည်း ကြည့်ရတာ သိပ်လိမ္မာ ပုံမရဘူး” ခင်ဗျား ကြည့်ရတာ မိုက်တယ်ဗျ ဟု အပြောခံရပြီးနောက် ပြန်ပြောသော စကား။ Yogi Berra.\n“အဆုံးမရှိတာ ၂ ခုရှိတယ်။ စကြာဝဠာ နဲ့ လူ့အန္ဓ ပဲ။ စကြာဝဠာ တော့ ကျွန်တော် သိပ်သေချာ မသိဘူး။” Albert Einstein.\n“ဒေါသကလွဲရင် အားလုံးကို သည်းခံနိုင်တယ်။” Oscar Wilde.\n“ဘရိုကိုလီ ကို ကြိုက်ကိုမကြိုက်တာဗျ။ ငယ်ငယ်တည်းက မကြိုက်တာ.. အမေက ခဏခဏကျွေးတယ်ဗျာ။ ခုကျွန်တော် အမေရိကန် သမ္မတ ဖြစ်ပီ။ ဘယ် ဘရိုကိုလီ မှ မစားဘူးဟေ့။” George Bush\n“ဒါ.. ကျုပ်အပြစ် လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်က တာဝန်ယူတတ်ဖို့ ဘယ်တုံးကမှ အသင်မခံခဲ့ရဘူး။” Anonymous.\n“အိမ်ထောင်ပြုတာ လင်နဲ့ မယား နှစ်ကိုယ့်တစ်စိတ် နေသွားဖို့ပါ။ ပြသနာက ဘယ်စိတ်နဲ့ သွားမလဲ ဆိုတာက စတာပဲ။” Anonymous.\n“ကျွန်တော်တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ..။ ခုတော့ သိပီ.. ကျွန်တော်နည်းနည်းလေးပိုပြီး တိကျလိုက်ရမှာ..။”Jane Wagner.\n“လူတွေက တိုင်တန်းဖို့ ဘာသာစကားကို ထွင်လိုက်ကြတယ်။” Lily Tomlin.\n“ပိုက်ဆံချေးမယ်ဆိုရင် အဆိုးမြင်သမားတွေ ဆီက ချေး။ သူတို့က ဘယ်တော့မှ ပြန်ဆပ်မှာပဲ လို့ တွေးမထားဘူး။” Anonymous.\n“အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ဆုံးရှုံးသွားသလား။ သင်ခန်းစာ ယူလိုက်ပါ။ နောက်ဘယ်တော့မှ မလုပ်နဲ့ လို့။” Homer Simpson.\n“လူတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံတော့ သွားချင်ကြတယ်။ ဘယ်သူမှတော့ မသေချင်ကြဘူး။” Anonymous.\n“ကျွန်တော် အနိုင်ရသူလို့ မြင်ကြစေချင်တယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ကိုတော့ ဆော်ရမှာပဲ။” Richard M. Nixon.\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 3:11 pm\nမောင်ဂုရုက Information technology မှာ နလပိန်းတုံးပါ။ တကယ်ကို သုံးတတ်ယုံပဲ ရှိပါတယ်။ IT သင်ပုန်းကြီးတောင် မတောက်တစ်ခေါက်လောက်ပဲ တတ်တဲ့ သူပါ။ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ် ကလွဲလို့ ကျန်တာလာမပြောနဲ့ နွား ပလာတာ ကျွေးတာကမှ စမြုံ့ပြန်တတ်ဦးမယ်။ မောင်ဂုရုကတော့ ဝေလာဝေး။\nအဲဒီလို အခြေခံများနဲ့ မောင်ဂုရု ကတော့ မြန်မာလို ကွန်ပျူတာပေါ် ရိုက်လို့ ရပီဆိုတော့ “ဝေး.. ဟေးဟေး… ” ပျော်တာပေါ့နော်။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ တားတား ပျော်တယ်။ ပေ့ါနော်..။ မြဝတီက ကောင်မလေးတွေက ရင်ထဲမှာ ဘယ်လိုနေလဲ လို့ လာမေးရင် လည်း အဲဒီ အချိန်တုန်းက (အဲဒီအချိန်တုန်းက) ဟိုလေ.. ဘယ်လိုပြောရမလဲ… ပျော်တယ်…. မပြောပြတတ်ဘူး.. ဘာညာဆိုပီး.. ခပ်တည်တည်နဲ့ ကို ညှောင့်ရလောက်အောင်ကို ပျော်တာ။\nသို့သော်လည်း.. သို့သော်လည်းပေါ့လေ…။ သမိုင်းတွေက ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ ဒါဗမာဆိုတဲ့ အဆုံးအဖြတ်က ရှိပီးသားဆိုတော့လည်း။\nလာပါပီ…။ ရေးထုံးဘယ်လိုရှိရှိ။ ရိုက်ထုံးအမျိုးမျိုးနဲ့၊ သုံးစွဲသူ ကို စိတ်ညစ်ညူးအောင် အမျိုးမျိုးသော လက်ကွက်ပုံစံများနဲ့.. ငါတစ်ကောကောနေလိုက်ကြတာ…. ယူတတ်ရင် တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ တရားပေါက်လောက်တယ်။\nဟော နောက်တစ်မျိုး…မြန်မာ၃ တဲ့…\nဟော နောက်တစ်မျိုး… MyMyanmar တဲ့…\nကျန်သေးတယ်။ မြစေတီတဲ့… ပိတောက်တဲ့.. ဝင်းမြန်မာတဲ့… တူတာ မတူတာ လာမပြောနဲ့… သေချာတာကတော့.. တစ်ယောက်ချင်းကြားထဲမှာ နည်းနည်းတော့ ကွဲတယ်။ ထပ်ပြောရရင်…. version တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြားတောင် မတူတာတွေရှိတယ်။\nမောင်ဂုရု စဉ်းစားမိတာက ဒီလူတွေ သုံးစွဲသူတွေကို ပညာရှိနှိပ်စက်နည်းနဲ့များ နှိပ်စက်နေတာလားလို့ပါ။ တော်ကြာဒီလိုရိုက်ပါ ပြောလိုက်… နောက် ခဏကြာတော့ ဟာ ဒီလို မရိုက်နဲ့ မကောင်းဘူး။ ဒီလိုရိုက်ဆိုပီး တမင်တကာ အဆင်မပြေအောင်လို့များ ညှိပီး တစ်လွဲတွေချည်း လျှောက်လုပ်နေတာလား စဉ်းစားစရာတွေဖြစ်လာတယ်။ ဒီလောက်တောင်ပဲ ငါတစ်ကောကောနေကြတာလား။\nမြန်မာယူနီကုဒ် (Myanmar1, Myanmar1.1, Myanmar2.0, Myanmar2.1, Myanmar 3.0 , Myanmar4.0, future Myanmar5.0) ဆိုတဲ့ လက်ကွက် က တရားဝင် အစိုးရက ရုံးသုံးသတ်မှတ်ထားတဲ့ လက်ကွက်တဲ့။ သိချင်ရင် ဒီနေရာမှာ ဖတ်ကြည့်ဗျာ… သူကလည်း တစ်မျိုးပီး တစ်မျိုးပြောင်းနေတာပဲ… ရှေ့လက်ကွက်နဲ့ နောက်လက်ကွက် ခုတစ်မျိုးတော်ကြာတစ်မျိုး…။\nဇော်ဂျီတဲ့… သူကလည်း version တစ်ခုထွက်တာနဲ့ တစ်မျိုးဖြစ်တာပဲ… မယုံဘူးလား ဒီနေရာမှာ ဆွဲကြည့်…\nဘာတွေလဲဗျာ… ဒီလောက်လေးတောင် မညီညွတ်တော့ဘူးလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်ဟုတ်လှပီထင်နေတာလား။ လူရာသိပ်ဝင်ချင်နေကြတာလား။\nမောင်ဂုရု အားလုံးကို အဖေ ခေါ်ပါတယ်။ အဖေတို့ရေ…။ သိပ်လက်စွမ်းတွေ ထောင်မနေကြပါနဲ့။ သားတို့လည်း ဘယ်လိုက်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။ လက်ကွက်တွေလည်း ကျင့်ရလွန်းလို့ ညညဆို မိန်းမက အနားကပ်မခံတော့ဘူး။ ရှင့်လက်က တစ်တောက်တောက်နဲ့ ကျွန်မကို လာခေါက်နေတယ်ဆိုပီးတော့..။\nဘယ်နဲ့ဗျာ… ရေးထုံးတစ်မျိုးတည်း… စာတစ်မျိုးတည်း ရှိတဲ့ ဗမာစာလက်ကွက် က ၂၀၀၄ ကတည်းက နေခုထိ ၅ နှစ် ရှိပီ…။ ပုံပြင်တွေပြောလို့ ကောင်းတုန်း…။\nဟိုမှာ… စိနတွေတောင် လက်ကွက်၂ခုနဲ့ စတိုင်ကျလို့.. အေးဆေး…။\nတောင်းပန်တယ်ဗျာ။တစ်လောကလုံး ဗြောင်းဆန်နေတာပဲ။ တစ်ကယ်ကျင့်ခဲ့ပါတယ်ဆိုတာတောင်… သူရို့က မယုံချင်ဘူး။ ဘယ်တော့များမှ လက်ကွက် အသစ်ကျင့်ရတဲ့ ဝတ် ( အဲ.. နောက်ဆုံးပေါ်ဇော်ဂျီမှာ ဝတ် ကို အမှန်အတိုင်းမရိုက်တတ်သေးလို့ပါ။) က လွတ်ရမှာလဲဟင်…။\nWas there Buddha?\nFiled under: မိလိန္ဓ နှင့် ရှင်နာဂသေန မထေရ် — gurugyi @ 10:37 am\nTags: မိလိန္ဓပဥှာ, Buddha, Milanda and Shin Nargasayna\nမိလိန္ဓ မင်းကြီး ။ ။ အရှင်ဘုရား.. ဘုရားရှင်ကို မြင်ဘူးပါသလော။ ဟုမေးသော်။ ။ မင်းကြီး ငါမမြင်ဘူးချေဆိုလျှင်၊ အရှင်ဘုရားဆရာတို့သည် မြင်ဘူးပါသလော ဟုမေးပြန်၏။ ငါ၏ဆရာတို့သည်လည်း မမြင်ဘူးကုန် ဟု ဖြေသော်၊ အရှင်ဘုရား၊ထိုသို့တပြီးကား၊ ဘုရားမရှိခဲ့တကား ဟုဆို၏။\nအရှင် နာဂသေန မထေရ်။ ။ မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ဆိုတုံသနည်း၊ ဟိမဝန္တာ၌\nဥဟာမည်သော မြစ်ကို မင်းကြီး မြင်ဘူး၏လောဟုဆိုလျှင်၊ အရှင်ဘုရား၊ ဥဟာ မြည်သော မြစ်ကို တကာတော် မမြင်စဘူးချေဟု ဆို၏၊ မင်းကြီး၊ ဤသို့ဆို သော်၊ သင်မင်းကြီး၏ အဘသည် မြင်ဘူးပါ၏လော ဟု ဆိုပြန်၏၊ အရှင်ဘုရား၊ တကာတော်၏အဘသည်လည်း၊ မမြင်ဘူးချေဟုဆိုသော်၊ ထိုသို့တပြီးကား မင်းကြီး၊ ဥဟာမည်သော မြစ်သည် မရှိခဲ့တကားဟု ဆို၏၊ အရှင်ဘုရား၊ ဥဟာမည်သော မြစ်ကို တကာတော် မြင်စဘူးသည် အကယ်မရှိ၊ တကာတော်၏အဘလည်း အကယ်မြင်စဘူးသည်မရှိ၊ ထိုသို့ မြင်စဘူးသည် မရှိသော်လည်း ဥဟာမည်သော မြစ်သည် ရှိ၏ဟုဆို၏။ ။မင်းကြီး၊ ထို့အတူ ၎င်း ငါသည် ဘုရားရှင်ကို အကယ်မြင်စဘူးသည်မရှိ၊ ငါ၏ဆရာတို့သည်လည်း မြင်စဘူးသည် မရှိကုန်၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း စင်စစ်သော်ကား ဘုရားရှင်ရှိ၏ဟု ဖြေသော်၊ အရှင်ဘုရား၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်ပေ၏ ဟု ဝန်ခံလေ၏၊\nမိလိန္ဓပဥှာ ဝတ္ထုတော်ကြီး၊ ဗုဒ္ဓသနတ္ထိဘာဝပဥှာ၊ ဟံသာဝတီ ပိဋကတ် ပုံနှိပ်တိုက်၊ ရန်ကုန်၊ နှာ ၁၁၅\n`ယ´ ပက်လက် နဲ့ `ရွှေ´\nFiled under: Uncategorized — gurugyi @ 12:22 pm\nတစ်မြန်နေ့ကမှ king naresuan ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ကို မောင်ဂုရု ကြည့်မိတယ်။ သမိုင်းဖြစ်ရပ်မှန် အကြောင်းကို သမိုင်းကြောင်းတွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်ရိုက်ကူးထားတဲ့ ကားကောင်းတစ်ကားလို့ ပဲ မြင်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဓါတ်နက်ပေါ်တက်လို့ ဘာတွေများ ရှိပါလိမ့်မလဲ လိုက်ရှာလိုက်တော့ တွေ့ပါလေရော။\n`ယ´ မင်းဆက်တွေအကြောင်း ဒီနေရာမှာ တွေ့ပါလေရော။ ဘယ်မင်းကများ king naresuan ပါလိမ့်ဆိုပီး ရှာတော့ ဒီနေရာမှာ လာတွေ့တယ်။ ဒါနဲ့ သူ့မှတ်တမ်းတွေက မှန်လား မှားလား မသိတော့ မောင်ဂုရုရဲ့ ဘုတ်အုတ်ကြီး ထုတ်လို့ တိုက်ဆိုင် ညှိနှိုင်းရတာပေါ့။ ဒီတော့မှ ဒီ `ယ´ ဘုရင် ကို မြန်မာရာဇ၀င်ကြီးမှာ နရဲစွမ်း လို့ငယ်ငယ်က ခေါ်တယ်။ ဘုရင်ဖြစ်လာတော့ ဗြနရာဇ် (ပရာနရက်) လို့ခေါ်ကြောင်းတွေ့တော့တယ်။ ဒီဘုရင် နရဲစွမ်းက ဆူခိုထိုင်း မင်းဆက်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် မင်းဆက်ပေါ့။ သူ့အရင် မင်းဆက်က ဗြဟာ ဓမရာဇာ (စော်ဘွားဘောင်ကျည်) (Maha dhammaracha thirat (1569-1590)) ဖြစ်နေတယ်။ ဒီဘုရင် က ဘုရင့်နောင် မင်းတရားကြီး လက်ထက်က ဒုတိယ `ယ´ `ရွှေ´ စစ်ပွဲအပြီးမှာ ဘုရင့်နောင် မင်းတရားကြီး တင်မြှောက်ခဲ့ တဲ့ မင်းပါ။ နရဲစွမ်းရဲ့ အဖေပေါ့။ အဲဒီ ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ သုပဏ္ဏက မင်းဆက် (Suphannaphum dynasty) ရဲ့ နောက်ဆုံး မင်းဆက် ၂ပါးမှာ မဟာ ချက်ကရာဖက် (ဗြသာဓိရာဇာ) ကို ဘုရင့်နောင် မင်းတရားကြီး က အနိုင်တိုက်ပြီး ဟံသာဝတီ ကိုခေါ်ကာ ရဟန်းဝတ်ခိုင်းထားတာကို မြန်မာရာဇ၀င်မှာ တွေ့ရပါတယ်။ ပီးတော့ သူ့ရဲ့သား ဗြမဟိန်ကို မင်းမြှောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီမင်းအကြောင်း `ယ´ wiki မှာ မပါတော့ပါဘူး။ မဟာချက်ကရာဖတ် (ဗြသာဓိရာဇာ) လက်ထက် က မြန်မာနဲ့ စစ်ဖြစ်တာတွေကိုတော့ မြန်မာရာဇ၀င်နဲ့ ညှိနှိုင်းလို့ ရေးထားတာကို ဒီနေရာမှာ တွေ့ရပါတယ်။\nမောင်ဂုရုပြောချင်တာက မောင်ဂုရုတို့ ငယ်ငယ်က သမိုင်းမှာ `ယ´ နဲ့ စစ်ဖြစ်တာတွေကို အရိပ်အမြွက်လောက်ပဲ သင်ခဲ့ရပါတယ်။ ၃ တန်း နှစ်လောက် ကနေပီးတော့ ၈ တန်း နှစ် ထိ သမိုင်းကို မြန်မာ့ သမိုင်း၊ ကမာ့ သမိုင်း ဆိုပြီး ခွဲသင်ခဲ့တာတောင်မှ နရဲစွမ်းဆိုတာ ဘုရင့်နောင် စစ်ပညာသင်ပေးလိုက်တဲ့ ဟံသာဝတီ လက်ထွက် မှန်း မသိပါဘူး။ `ယ´ နဲ့ သမိုင်းစဉ်တစ်လျှောက် ဘယ်နှစ်ကြိမ် စစ်ဖြစ်မှန်း အရှင်းကို မသိတာပါ။\nခုတောင် တော်တော်ရှာဖတ်ပါမှ… ပုဂံခေတ်ထဲက ထောင်ထားလိုက် တိုက်လိုက် နဲ့ ဖြစ်နေလိုက်တဲ့ စစ်ပွဲတွေ … သွား သိမ်းလိုက်တဲ့ ဘုရင့် ဆွေတော်မျိုးတော်တွေ.. ပင်းယခေတ်နဲ့ အနှစ် ၄၀ ကြာတဲ့ မွန်မြန်မာ ပြည်တွင်းစစ် ခေတ် တွေက လွဲရင် ကျန်တဲ့ ခေတ်တွေ မှာ ကုန်းဘောင် ခေတ် ဆို ဆင်ဖြူရှင် မင်း လက်ထက် ရောက်တဲ့ အထိ ပဲ ဆိုပါတော့။\nဆိုချင်တာကတော့ ဒီအကြောင်းတွေ မောင်ဂုရုတို့ ဂျူနီယာတွေ မသိပေမယ့်လို့ `ယ´ တွေကတော့ မြန်မာ နယ်ချဲ့ တွေ ဆိုပြီး ခုထိ သွင်းထားတုန်းပါပဲ။\nဒါကြောင့်များပဲ။ မြန်မာမတွေ `ယ´ သွားပီး အတိတ်က အကြွေး တွေ ပြန်ဆပ်နေကြတာလား။ ဒါမှ မဟုတ် အသုံးကို မကျတာလား မစဉ်းစားတတ်ပါဘူး။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ ကိုယ်က မေ့ပေမယ့် ဟိုက မမေ့ဘူး။ တွင်းထဲ ဆွဲသွင်းတယ်။ နရဲစွမ်းအကြောင်းရေးထားတဲ့ အထဲမှာ ရှမ်းပြည်တောင် သူတို့နဲ့ အမျိုးလိုလို ရှမ်းကို ကယ်ရင်း နရဲစွမ်း သေရသလိုလို သမိုင်းထဲ က ကျေးဇူးရှင်ကြီး လုပ်ထားသေး။\nမောင်ဂုရုတို့လည်း သမိုင်းထဲမှာ ကျေးဇူးရှင်တွေကို ကျေးဇူးမတင်တောင် ကျေးမစွပ်မိအောင် သတိထားနေကြရအောင်လားဗျာ…။\nမြန်မာ့သမိုင်း ( ဒေါက်တာကျော်သက်)\nထင်ရာမြင်ရာ သတင်းနဲ့ ခေတ်ပေါ် အတင်းများ