Rita, Writing for My Sake!: January 2010\nမင်းက ကိုယ့်ရဲ့ ကော်ဖီ တစ်ခွက်ပါ\nCaffeine ဓါတ် များများ\nမင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အိပ်မက်ချိုပါ\nမင်းက ကိုယ့် နံနက်ခင်းရဲ့ အလင်းရောင်ပါ\nအငွေ့အသက်နဲ့တင် ရှင်သန်ခွင့်ရချင်ရဲ့ ...\nကိုယ်က အနန္တစကြဝဠာပါ\nရင်ထဲမှာ အရှိန် ပြင်းပြင်းနဲ့\nသိမ်မွေ့ လှပစွာ စီးဆင်းခဲ့တာပေါ့...\n(about Feb 1999)\nPosted by Rita at 1/31/2010 10:00:00 AM6comments Links to this post\nသူ့မှတ်ဉာဏ်ဟာ အဲဒီ မိန့်ခွန်းရှည်ကြီးကို မျက်စေ့ထဲ လုံးစေ့ပတ်စေ့ အသေးစိတ် ဓါတ်ပုံရိုက်ထားသလိုမျိုး မှတ်မိနိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ် (photographic memory) မျိုး မဟုတ်ပါဘူး လို့ ပြောပါတယ်။\nသူဟာ သူ့ကို စိန်ခေါ်တဲ့၊ သူ့ကို စိတ်မဝင်စားဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်စေတဲ့ စာမျိုးတွေကို မှတ်သားတဲ့ နေရာမှာသာ သူ့မှတ်ဉာဏ်ဟာ ကောင်းလွန်းတာပါ လို့ ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။\n"အပြောင်းအလဲ ဒါမှမဟုတ် စိန်ခေါ်မှု တစ်ခုခုကို လိုအပ်လာတဲ့ အခါမျိုးမှာ ကျွန်တော်ဟာ ဘယ်သန်ပေမယ့် ညာလက်ကိုသုံးပြီး စာရေးပါတယ်"\nBill Gates Speaks by Janet C. Lowe\nSeattle မှာနေတုန်း Bill Gates ငယ်ငယ်က အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလို့ ဆိုပါတယ်။\nသင်းအုပ်ဆရာက သမ္မာကျမ်းစာပါ မှတ်ရခက်ခဲတဲ့ "တောင်ပေါ်ဟောကြားချက်" ဆိုတဲ့ အခန်းကို အထစ်အငေါ့မရှိ အလွတ်ပြန်ရွတ်နိုင်ရင် Space Needle မှာ ညစာကျွေးမယ် စိမ်ခေါ်တော့၊ လူကြီးတွေတောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အလုပ်ကို သူလုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတယ်။\nဘယ်သူတွေ ဘာပြောပြော၊ သူဟာ opportunist ပါလို့ ဆိုရင်တောင် ကိုယ်ကတော့ စိတ်ဝင်စားတယ်။\nဒါလဲ ရေးမှတ်ထားခဲ့တာ တစ်ခုပါပဲ။\nPosted by Rita at 1/29/2010 10:40:00 PM3comments Links to this post\nLabels: Bill Gates, Sharing\n၁၃) * လူတွေကို သူတို့ကို သူတို့ အရေးပါ အရာရောက်တဲ့သူတွေလို့ ထင်လာအောင် လုပ်ပေးပါ။\n၁၄) အလုပ်ခွင်ထဲက ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်အောင်မြင်မှုတွေကို မှတ်တမ်းရေးထားပါ။\nလခတိုး၊ ရာထူးတိုးစရာ အခွင့်အလမ်းပေါ်လာရင် အဲဒီ မှတ်တမ်းလေးကို အသုံးချပါ။\n၁၅) * အိပ်ရာမဝင်ခင် စိတ်ပျော်ရွှင် ချမ်းသာစရာ တစ်ခုခု ဖတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် လုပ်ထားပါ။\n၁၆) အောင်မြင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။\nတန်ဖိုးရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင်ကြိုးစားပါ။\n(ဒါနဲ့ ဆင်တူယိုးမှားတစ်ခု ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ "စိတ်ချမ်းသာမှုကို အရင်မရှာပါနဲ့။ အောင်မြင်အောင် အရင်လုပ်ပါ" ဆိုတာ.. အဲဒါကို ခေါင်းထဲ ပိုရောက်ခဲ့တယ်။ အပေါ်စာကြောင်းကတော့ ခုပြန်တွေ့မှ ပြန်သတိထားမိတော့တယ်။)\n၁၇) လုပ်ငန်းရဲ့ အကွေ့အကောက်တွေ၊ ညစ်ပုံညစ်နည်းတွေအကြောင်း လေ့လာပြီး အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့။ လုပ်ငန်းအကြောင်းကိုပဲ လေ့လာပြီး အချိန်ဖြုန်းပါ။\n၁၈) လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ထဲ ထိပ်ဆုံးရောက်နေသူတွေမှာ ပြဿနာအားလုံးအတွက် အဖြေရှိတယ်လို့ တွက်မထားပါနဲ့။ မရှိတတ်ပါဘူး။\n၁၉) ကော်မတီဖွဲ့ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်ရင် အဲဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရတဲ့ ကော်မတီထဲ ကိုယ်ပါအောင် လုပ်ပါ။\n၂ဝ) ကိုယ့်စိတ်နေစိတ်ထားကို ပြင်ရင် လုပ်ပုံကိုင်ပုံတွေလည်း ပြောင်းလာလိမ့်မယ်။\n(အဲဒါ သိပ်မှန်တယ်။ အပီအပြင်ကို ဆော်တော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက်... ရေးလက်စ အချစ်ဝတ္ထုတောင် ဆက်ရေးလို့ မရတော့ဘူး။ fighter post တွေချည်း ဆက်တိုက် ထွက်လာတော့တာပဲ။ Win - Win Thinking မှာတောင် ဖြည့်စွက်ချက် ထပ်ထည့်လိုက်ရသေးတယ်။\nတောင်အာဖရိက နိုင်ငံရေးကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်ရေးထားတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုမှာ မိဘက ကောင်းမွန်စွာဆုံးမထားခြင်းရှိသော စကားလုံးတွေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ဝင်ပြောပြီး Win Win ချင်တဲ့သူတွေက ရှိသေးတယ်။ ဒုက္ခ ဒုက္ခ!)\n၂၁) * အဆင်သင့် ပြင်ထားပါ။ တွေ့တွေ့ချင်း အထင်ကြီးအောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။\n၂၂) တစ်နေ့ တစ်နေ့ကို အရေးအကြီးဆုံး လုပ်စရာတစ်ခုနဲ့ စလုပ်ပါ။ သိပ်အရေးမကြီးတဲ့ အလုပ်တွေကို နောက်ပြီးမှ လုပ်ပါ။\n(ရုံးအလုပ်နဲ့ cbox တပြိုင်တည်း တွဲလုပ်နေမိတယ်။ ၂ လ လောက်ရှိပြီ။ ဒါပေမဲ့ သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ အချိန်မတိုင်ခင် ပြီးအောင် လုပ်နိုင်တာတွေချည်းပဲ ;) တခါလားပဲ extension တောင်းရဖူးတယ်။\n၂၃) လိုအပ်မယ်လို့ ထင်တာထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြည့်ဆည်းထား၊ ဆည်းပူးထားပါ။\n၂၄) ထူးချွန်အောင် ကြိုးစားပါ။ ခြောက်ပစ်ကင်းသဲလဲစင် ဖြစ်အောင် မကြိုးစားပါနဲ့။\nPosted by Rita at 1/28/2010 10:31:00 PM4comments Links to this post\n၁) မင်းလုပ်ချင်တာတွေကို ဘာကြောင့်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတတ်တဲ့လူတွေ ရှိတယ်။ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။\n(မှန်တယ်။ မလိုလို့ ပြောတာကို ထားလိုက်ဦး။ ကိုယ့်အကျိုးကို လိုလားပါတယ် ဆိုတဲ့ လူတွေဆီကတောင် စေတနာကောင်းနဲ့ အဲဒီစကားမျိုးကို ပြောတတ်ကြတယ်။ MMRD က MD ဦးမိုးကျော် ရဲ့ အမေကိုယ်တိုင်က ဦးမိုးကျော် ရန်ကုန်လမ်းညွှန်ကို စလုပ်တော့မယ် ဆိုတော့ မင်းဟာက လိုမှ မလိုအပ်တာ။ ရန်ကုန်မှာနေတဲ့သူတိုင်း ဘယ်နေရာမှာ ဘာရှိတယ် ဆိုတာ အကုန်သိတယ် လို့ ပြောတယ်တဲ့။)\n၂) ရှေ့နေကောင်း၊ စာရင်းကိုင်ကောင်းတွေနဲ့ ပေါင်းပါ။\n၃) ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပြီးပြီလို့ ပြောတာ အကျိုးမရှိဘူး။\nလုပ်သင့်တာကို လုပ်မှ အောင်မြင်မယ်။\n၄) Tennis ကစားဖက် ရွေးသလိုပဲ။ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်ရွေးပါ။\nကိုယ် မတတ်တာ တတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပါ။\n၅) ရှေ့နေတစ်ယောက်၊ စာရင်းကိုင်တစ်ယောက်ဆီက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွက် ဘယ်တော့မှ အကြံမတောင်းပါနဲ့။ သူတို့ဟာ ပြဿနာ ရှာတတ်တဲ့လူတွေဖြစ်တယ်။ အဖြေရှာတတ်တဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး။\n၆) * ဘဏ္ဍာရေးရှင်းတမ်းတစ်ခုကို ဖတ်တတ်အောင် လေ့လာဆည်းပူးထားပါ။\nရ) * ကိုယ့်ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုတွေနဲ့ သဟဇာတ ဖြစ်တဲ့ အလုပ်မျိုးကို ရွေးချယ်လုပ်ကိုင်ပါ။\n၈) * Telephone ထူးတဲ့ အသံဟာ စိတ်လိုလက်ရ ခွန်အားရှိတဲ့အသံ ဖြစ်ပါစေ။\n၉) မူလပုံစံ မပျက်ပါစေနဲ့။\n၁ဝ) မြန်တာနဲ့ စွမ်းရည်မြင့်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။\n၁၁) ကိုယ့် စိတ်သဘောထားကို ကိုယ်ပြန်ပြီး ဆန်းစစ်ကြည့်။ မင်းအကြောင်းနဲ့ ပတ်သတ်လို့ လူတွေ ပထမဆုံး သတိထားမိမှာက မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားပဲ။\n(အဲဒါတော့ လက်မခံဘူး။ သူသူကိုယ်ကိုယ် လူတစ်ယောက်ကို စတွေ့တာနဲ့ စိတ်သဘောထားကို နောက်ဆုံးမှ အကဲခတ်မိတာ။ လွန်စရာရှိရင် အဲဒီအချိန်မှာတင် လွန်သွားပြီးပြီ။)\n၁၂) ထိုက်တန်ပြီလို့ ယူဆရင် ရာထူး၊ လစာ တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုပါ\nကျောင်းပြီးကာစလောက်က ကူးထားမိတဲ့ အာဘော်တွေ။\nစာအုပ်နာမည် ရေးမှတ်မထားတော့ မသိတော့ဘူး။\nဘာသာပြန်တာ ခင်မောင်ညို (ဘောဂဗေဒ) ပါ။\nသဘောတူတာ မတူတာ၊ ကိုယ့်အယူအဆနဲ့ ကိုက်တာ မကိုက်တာထက် စိတ်ဝင်စားလို့ ကူးထားခဲ့တာပါ။ ကျောင်းပြီးကာစဆိုတာလည်း တက်ကြွတဲ့ အချိန်ကိုး။\n* ပြထားတာတွေကတော့ ကိုယ့်အတွက် စဉ်းစားစရာဖြစ်စေတဲ့ အချက်၊ ဒါမှမဟုတ် alert ဖြစ်သွားစေတဲ့ အချက်လို့ (အဲဒီအချိန်က) ယူဆခဲ့တာတွေပါ။ ကျန်နေပါသေးတယ်။\nဘာမှ တင်စရာ မရှိတာနဲ့ notebook တွေ ပြန်လှန်ပြီး တင်လိုက်တာ။\nPosted by Rita at 1/27/2010 11:51:00 PM4comments Links to this post\nသူတို့ မျက်နှာတွေက ခပ်ဆင်ဆင်\nသူတို့ စကားလုံးတွေက ခပ်ဆင်ဆင်\nသူတို့ ကောင်းကင်တွေက ခပ်ဆင်ဆင်\nမနေ့က post အဟောင်းတွေ ပြန်ဖတ်ရင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကဗျာ။\nဖတ်တုန်းက စိတ်မဝင်စားဘဲ အမှတ်တမဲ့ ဖတ်ခဲ့မိတာ သေချာတယ်။\nပြန်ဖတ်မိတော့ ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာတောင် သတိမရတော့ဘူး။\nမနေ့ကတော့ အဲဒီဘလော့ က နောက်ဆုံး post ကို ဖတ်ပြီး၊ post အဟောင်းတစ်ခု ရှာရင်းနဲ့ အမှတ်မထင် ပြန်တွေ့တာ။ ဖတ်ဖတ်ချင်း တန်းခနဲ ပဲ မြင်သွားလိုက်တာ။ ထူးပဲထူးဆန်းသေးတော့...\nဘာကိုလဲ လို့ လာမမေးကြနဲ့။ လုံးဝ ဖြေမှာ မဟုတ်ဘူး။\nအဲဒီအကြောင်းတွေ လုံးဝ မပြောရတော့ဘူး လို့ တစ်ချက်လွှတ်အမိန့် ထုတ်ထားခံရလို့။\nအဲဒီခေါင်းစဉ်အတိုင်းတပ်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့လကမှ စိတ်ထဲကနေ ရေးထားတဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပါ ရှိသေးတယ်။ ခေါင်းစဉ်က တမင်တူအောင် ပေးထားတာ မဟုတ်ဘဲ idea ကိုက တူနေတာ။\nတင်ပါလားလို့ လာမပြောကြနဲ့။ လုံးဝ တင်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nအဲဒီအကြောင်းတွေ လုံးဝ မရေးရတော့ဘူး လို့ တစ်ချက်လွှတ်အမိန့် ထုတ်ထားခံရလို့။\nကိုယ် ပထမဆုံး ဖတ်ဖူးတဲ့ လုံချင်း (မောင်စိန်ဝင်း - ပုတီးကုန်း ရဲ့ ပန်းခြွေတဲ့နွေ နှင်းဝေတဲ့ဆောင်း) မှာ ကဗျာသမားတွေ စုဆုံကြတော့ ဆရာဇော်ဂျီရဲ့ ဗေဒါလမ်း ကဗျာ အကြောင်း ပြောထားကြတဲ့ ဇာတ်ကွက်လေး ပါတယ်။ ဇာတ်ကွက်ဆိုပေမယ့် တကယ် စာရေးဆရာကိုယ်တိုင် ကြုံလာခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကွက်အစစ် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။\nလိုရင်းကတော့ အဲဒီ ကဗျာကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးက ကြည့်လို့ ဘာကိုရေးထားတာပါလို့ သန်ရာသန်ရာ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ကြတာကို ပြောထားတာပါ။ တချို့ကလည်း လောကဓံကို ဖွဲ့တာပါပေါ့။ တချို့ကလည်း ဒါ တရားသဘောနဲ့ ကြည့်ရင် ဘယ်လိုပါပေါ့။\nအဲဒီမှာ ဆရာဇော်ဂျီက ပြုံးပြီး ပြန်ပြောတာက...\nမြစ်ထဲ သင်္ဘောစီးရင်း ငါ မြင်တာကို ငါ ရေးလာတာပါ တဲ့။\nဒီမှာ မူရင်း post ပါ။\nPosted by Rita at 1/25/2010 09:32:00 AM9comments Links to this post\nရေချိုးဆိပ် (တေးရေး - မြို့မငြိမ်း)\nကမ်းဆိပ်ရိပ်သာ သီတာ ရေလျဉ် ယဉ်\nဧရာ ခွေဝန်း သောင်ထွန်းတဲ့ တစ်ဖက်ကျွန်းဆွယ် တဘက်ကျွန်းတွင်\nရောင်ခြည်ဆွတ်ဖျန်း ကမ္ဘာတဝှမ်း အလှဆန်းကြယ်\nရွှေစီတဲ့ ပတ္တမြား၊ နေခြည်နဲ့ အသား ပနံစားတယ်\nနုမျစ် ပျိုရွယ် ဖူးသစ်စ လုံမယ်\nကိုယ်လက် သန့်ရှင်း ရေချိုးဆင်းရာဝယ်\nပျော်ပျော်မြူးမြူး ရေ (ကို) ကူးလို့ အထူး ကျန်းမာတယ်\nအိပွဲ့ အိပွဲ့ ငှက်သမ္ဗာန် ခတ်သွားတယ်\nကြည့်ကွဲ့ ကြည့်ကွဲ့ ညည်းလူဟာ ကြောင်လွန်းတယ်\nကုန်းပေါ်က လူပျိုလေးရယ် ဘာကိုငေးတယ် သိနိုင်ပြီဘူးကွယ်\nစစ်သားကောင်းတို့ အမေ မိခင် တော်ချင်သူရယ်\nဟောဟိုလူ ရင်အုပ်ကားကား ကြွက်သား အဖုအဖု အဖုဖု ထုထုပြီး ခရာချင်စရာငယ်\nညည်းလင်ကြီးကို ညည်းဘာသာ ယူပေါ့ တဲ့\nမျက်စောင်း ကလေးကချီ ရှုတော့ဖြင့် မတည်ရှာတယ်\nအနားက အဘွားအို အဝတ်လျှော်နေရင်းက\nဆပ်ပြာကို ဆဲတော့ ဖောင်စွန်းတိုင်ပင် ရေတွေစင်ပါတယ်\nအရင်ဦးဆုံး ကသစ်ပန်း post မှာ ဝင်းဦး version ကို share ပေးတဲ့ မောင်အောင်ဖြိုး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီလို သီချင်းမျိုးကို ကိုယ့်ထက် ၁ဝ နှစ်လောက်ငယ်တဲ့သူတစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ် မထင်ထားတာမို့ အံ့လည်းသြမိပါတယ်။\nသီချင်းကို နားထောင်ရင်းနဲ့ အင်မတန် နှစ်သက်လွန်းလို့ ပီတိဖြစ်ပြီး ပြုံးလို့တောင်မှ နေမိတယ်။\nရေချိုးနေတဲ့ လူတွေပေါ် ညနေ နေခြည် ထိုးကျလာတဲ့ မြင်ကွင်းလေး။\nဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်တဲ့ ရူပက အလင်္ကာပါလိမ့်။\nအလွန် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အရေးအဖွဲ့ပါပဲ။\nမြစ်ရေပြင်ရဲ့ ရနံ့ရယ်၊ ညနေခင်းလေပြည် နဲ့ ဝင်ခါနီး နေရောင်ဖျိုးဖျရယ်...\nအနီးနားက လှော်သွားတဲ့ ငှက်သံလေးရယ်၊\nကမ်းပေါ်တနေရာက လူရွယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ရေချိုးရင်းကနေ အချင်းချင်းသာရှိလို့ ခပ်ကျိတ်ကျိတ် ခပ်ကဲကဲ စနောက်ရယ်မောနေတဲ့ အရွယ်ကောင်း မိန်းမပျိုလေးတစ်သိုက်ရယ်။\nအဲဒီထဲကမှ အစအနောက်ခံရလို့ မချိုမချဉ် အပြုံးနဲ့ မျက်စောင်းချီနေမယ့် တစ်ယောက်သော မိန်းမငယ်လေးရယ်။ (စစ်သားကောင်းတို့ မိခင် တော်ချင်သူ ဆိုတာ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်)။\nမိန်းကလေးတွေ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေတာကို ကြည့်မရလို့ပဲလား၊\nသူ့ဘာသာပဲ အဝတ်လျှော်တာ စိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်နေတာလား မသိနိုင်တဲ့ ငယ်ရာက ကြီးလာတဲ့ အဘွားအို တယောက်ရယ်...\nသူတို့ဆီမှာ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်နေတဲ့ နှလုံးသားလိပ်ပြာက ကိုယ့်ရင်ထဲထိ ကူးစက်လို့ ဝင်လာပါတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် အေးချမ်းလွတ်လပ် ရှိလိုက်မယ့် ဘဝတွေပါလိမ့်။\nတယောက်ယောက်က ရေဘောင်ဘင် ကူးလိုက်လို့ လွင့်စင်လာမယ့် ရေသံနဲ့ ရေစက်ကလေးတွေကိုတောင် အတွေးနဲ့ ခံစားမိပါတယ်။\nသီချင်းက သရုပ်ဖော်ထားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ပီပီပြင်ပြင် မြင်လာရင်း ရာဇဝင်များရဲ့ သတို့သမီး ကို MTV ရိုက်မယ့် ဆရာ ဒီသီချင်းကိုရော မရိုက်ချင်ဘူးလားလို့ မေးချင်လာမိတယ်။\nသိပ်မကြာသေးခင်ကမှ ရွှေအမြုတေ မှာ ဖတ်လိုက်ရတဲ့ သုမောင် ရဲ့ ကဗျာ ဆိုတာ ဆဲတာပဲ (ဆောင်းပါးရဲ့ ခေါင်းစဉ် မဟုတ်ပါ) ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးထဲက အကြောင်းအရာ တစ်ခုနဲ့ ဆက်စပ်လို့ တွေးမိပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ သူက စကားလုံး နောက်ကွယ်မှာ စေတနာပါရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားကတောင် နားဝင်ချို ပီတိဖြစ်စရာပါလို့ သူ့ကြီးတော် တစ်ယောက်နဲ့ ဥပမာပေးပြီး ပြောသွားတာ ထူးခြားလို့ စိတ်ထဲ မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်မိပါသေးတယ်။\nမဖတ်ရသေးတဲ့သူများအတွက် နည်းနည်း အမြည်းထည့်ပေးချင်ပါတယ်။\nအဲဒီ ကြီးတော်ကြီးဟာ စိတ်စေတနာ ကောင်းပေမယ့် အပြောဆိုးပါတယ် ဆိုတယ်။\nသူတို့တွေကို မုန့်ခေါ်ကျွေးတာတောင်မှ "ဟဲ့ ဟိုအကောင်လေး လာခဲ့ မြိုလှည့်" ဆိုတာမျိုး။\nသူ့ယောင်းမ (သုမောင်တို့ အမေ) ကိုလည်း ဒီလိုပဲ ပြောတတ်တယ် ဆိုတယ်။\nတနေ့ ကြီးတော်ကြီး အတော်မကျန်းမာ ဖြစ်ပြီး သတိတော်တော်နဲ့ မရဖြစ်နေပါရော။\nအဲဒီမှာ ယောင်းမ ဖြစ်သူက မနားမနေ ပြုစုရင်း အနားမှာ ထိုင်စောင့်နေတုန်း သူ သတိပြန်လည် လာပါတယ်။ သတိရရချင်း ဘေးမှာ တွေ့တဲ့ ယောင်းမကို\n"ဟဲ့ ..... မ ညည်းအတော် ပင်ပန်းနေပြီ။ နားတော့။"\nလို့ ပြောတော့ သုမောင်တို့ အမေမှာ သူ့ယောက်ျားဖြစ်သူကို လှမ်းခေါ်ရင်း "မမ ပြန်ဆဲနေပြီ။ ပြန်ဆဲနေပြီ။ သတိပြန်ရပြီ။" လို့ ဝမ်းသာအားရပြောရင်း မျက်ရည်တွေ လည်လာတယ် ဆိုတာပါ။\n(..... ပြထားတဲ့ စကားလုံး ဘာလဲ လာမမေးကြပါနဲ့။ ကိုယ်လဲ မသိဘူး။ သူ့ဆောင်းပါးထဲမှာ အဲဒီတိုင်းပဲ ရေးထားတယ်)\nပြီးတော့ ဆရာငြိမ်းဟာ "ညည်းလင်ကြီးကို ညည်းဘာသာ ယူပေါ့ တဲ့" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အနုပညာမြောက်ပြီး နှစ်သက်နားဆင်စရာဖြစ်အောင် ရေးတတ်နိုင်ခဲ့တာ ဘယ်လို မှော်အစွမ်းနဲ့များပါလိမ့်လို့ တွေးမိရပါတယ်။\nမြို့မငြိမ်းဟာ gifted တစ်ယောက်ပါပဲလို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခံစားမိစေတဲ့ သီချင်းပါပဲ။\nဝင်းဦး နဲ့ မာမာအေး version နှစ်မျိုးမှာ ကိုယ်ကတော့ မာမာအေး ဆိုတာကို ပိုနှစ်သက်မိပါတယ်။\nသူ အသံနဲ့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သရုပ်ဖော်သွားနိုင်တာကြောင့်မို့လို့ကို ကျိတ်ပုန်းစား နေကြတဲ့ မိန်းကလေး တစ်သိုက်ရဲ့ သရုပ်က ပိုပေါ်လွင်လာတာပါပဲ။\nကိုယ်ကတော့ သီချင်းတစ်ပုဒ်မှာ အဆိုပညာတင်မကဘဲ mood ပါ အဓိက ကျတယ်လို့ ယူဆတာမို့ မာမာအေးဟာလဲ ပါရမီရှင်ပါပဲလို့ ခံစားမိပါတယ်။ (တကယ်တော့ အဲလို ရေးပြီး ချီးကျူးရမှာတောင် စိတ်ထဲမှာ မဝံ့ဘူး ဖြစ်မိတယ်။)\nသရုပ်ပေါ်အောင် ရေးသူကိုရော၊ ရုပ်လုံးကြွအောင် ဆိုပေးသူကိုပါ နားထောင်နေရင်းက တကယ်ပဲ ကျေးဇူး အထပ်ထပ် တင်နေမိတော့တယ်။\nကျိတ်ပုန်းစား ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကျိတ်ပုန်းစလား ကျိတ်ပုန်းစားလား သေချာအောင် အတည်ပြုရပါသေးတယ်။ နောက်တော့ အားလုံး သဘောညီတဲ့ ကျိတ်ပုန်းစားကို အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။ တိတ်တိတ် ကျီစယ်စနောက် တာပါ။\nဖောင်စွန်းတိုင်ပင် ဆိုတာ အဝတ်လျှော်နေတဲ့ အဘွားက ထဆဲတော့ သူငယ်မတွေ မလုံမလဲ ဖြစ်ပြီး ကမန်းကတန်း ရေဆင်းကူးရာမှာ သူတို့ရေချိုးနေတဲ့ အနီးနားက ဖောင်ထိရောက်အောင် ရေတွေစင်ကုန်တာကို ဆိုလိုချင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nအဲဒီ အဓိပ္ပါယ်တွေကို သေချာချင်လို့ လှမ်းပြီး အတည်ပြုချက်ယူရပါသေးတယ်။\nဆရာ ညီလင်းဆက် နဲ့ ဆရာ သက်ပိုင်သူ ကို ကျေးဇူးပါ။ :)\nUpdate : 21st Jan '10 (9:45 AM) ခုပဲ အမှားပြင်ဆင်ချက်စာ ထပ်ရောက်လာလို့ မှားနေတဲ့ စကားလုံးတွေကို ဆရာ ပြင်ပေးတဲ့ အမှန် စကားလုံးတွေရဲ့ ဘေးမှာ strike through ထည့်ပြီး ပြင်ပေးလိုက်ရပါတယ်။\nဆရာ့ကို ကျေးဇူးအထူး တင်ရပါတယ်။\nUpdate : 25th Jan '10 (8:25 PM) ရီတာ မင်းအဓိပ္ပာယ်ယူတာတွေ လွဲနေတယ်\nတိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဦးမင်းဒင်နဲ့ အဲဒီသီချင်းအကြောင်း တလောကပဲ ပြောမိကြသေးတယ် ကျိတ်ပုန်းစား ဆိုတာ အတင်းပြောကြတာလို့ ဆိုတယ် ပြီးတော့ အဘွားအိုက မိန်းမပျိုတွေကို မဆဲပါဘူး ဆပ်ပြာကို ဆဲတာပါ။ ဆဲတာလည်း အကြောင်းရှိပါတယ် ဖောင်စွန်းတိုင် ရေတွေစင်တာလည်း မိန်းမပျိုတွေ ရေထဲဆင်းကူးလို့ မဟုတ်ပါဘူး ဦးမင်းဒင်ကို သွားမေးကြပါကုန်။\n(သူ သီချင်းထဲမှာ ပါတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ဖွင့်ရေးမယ်လို့ ပြောဖူးထားကြောင်းပါ ဖွလိုက်ပါတယ်။)\nသီချင်းရာဇဝင်ကို သေချာသိပြီးသွားရင် လွဲနေတာ တချို့ကို ပြန်ပြင်ပေးပါမယ်။\nPosted by Rita at 1/20/2010 11:35:00 PM 11 comments Links to this post\n12 Jan 10, 21:17 ၁) akm: မရီတာရေ (ကံ)ဘယ်နှစ်မျိုးရှိပါသလဲ။ ကောင်တာလုပ်ရင်ကောင်းတာဖြစ်ပါသလား၊\n12 Jan 10, 21:20၂) akm: လူတစ်ရောက်ဟာဘယ်အချိန်မှာဗုဒ္ဓဘာသာစဖြစ်တာပါလဲ။\n12 Jan 10, 21:23 ၃) akm: ဘုရားအလောင်းဥဒေါင်းမင်းဟာ အဘယ်ကဲ့သိုသောကြောင့် နေကိုယ်ရှစ်ခိုးကန်တော့ရပါသလဲ။\n12 Jan 10, 21:30 ၄) akm: ၀တ်ကြွေးရှိရင်ဘယ်လိုမှလွှဲရှောင်လိုမရတောဘူးလား။\nဒါ ပိတ်ထားတဲ့ cbox မှာ လာရေးသွားတဲ့ akm ရဲ့ မေးခွန်းတွေပါ။\nakm ဆိုတဲ့ nick ကို မမကွမ် ဆီမှာလဲ တွေ့ဖူးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ တူ မတူ မသိပါ။\ncbox ကို blog က ဖြုတ်လိုက်ပြီး၊ သွားမကြည့်ဖြစ်လို့ ခုမှ တင်လိုက်ပါတယ်။\nကိုယ်သိသလောက် ဖြေပါမယ်။ reader တွေထဲကလည်း သိရင် ဖြေချင်စိတ်ရှိရင် ဖြေပေးသွားပါ။\nကိုယ့်အနေနဲ့တော့ ဘာစာအုပ်ကို ကိုင်လို့မှ ဖြေတာ မဟုတ်ပါဘူး ဆိုတာ အရင် ပြောပါမယ်။\nကိုင်စရာ ဘာစာအုပ်မှ အနားမှာ မရှိပါ။\nရှိသည့်တိုင်အောင် စာအုပ်ကို ဖတ်ချင်စိတ် မရှိတာ တော်တော်ကြာနေပြီ ဖြစ်လို့ ဖတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဗေဒင် ယတြာ post ရဲ့ နောက်ပိုင်း အန်ကယ် Bino ပို့ပေးထားတဲ့ ဘာသာရေးနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ebook တချို့တောင် ခုထိ မဖတ်ဖြစ်သေးပါဘူး။\nဒီတော့ ခု ဖြေလိုက်တဲ့ အဖြေတွေက ကိုယ်လေ့လာဖူးသမျှ နဲ့ ကိုယ်လက်ခံထားတဲ့ အယူအဆတွေသာ ဖြစ်ပါမယ်။ တူ မတူ တိုက်ကြည့်ကြတာပေါ့။ မသိတဲ့ အပိုင်းတွေ ရှိရင် မသိဘူး လို့ ပြောပါမယ်။\nပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်တော့ အဲဒီမေးခွန်းတွေဟာ မေးလောက်စရာတွေလို့ မထင်ပါဘူး။\nတိတိကျကျ ပြောရရင် ဟိုတခါ ကို zt မေးသွားတဲ့ ဝဋ်ကြွေးကိစ္စမျိုးလို မေးသင့်မေးထိုက်တဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ မေးခွန်းမျိုးလို့ မထင်ပါဘူး။ တချို့ဟာတွေက မသိလည်းရတဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေပါ။\n၁) ကံ ဆိုတာ အလုပ်လို့ ဖွင့်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်က ဘဝင်ကျစွာ လက်ခံပါတယ်။\nဘာမှ အသေးစိတ်နေစရာမလိုဘဲ နှစ်မျိုး ခွဲရင် ကောင်းတဲ့ကံနဲ့၊ မကောင်းတဲ့ကံ .. ဆိုတော့ (၂) မျိုးပေါ့။\nကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းတာ လုပ်ရင် မကောင်းတာဖြစ်တယ်လို့ လိုလိုလားလား လက်ခံပါတယ်။ ဘာလို့ လိုလိုလားလားလက်ခံရသလဲ ဆိုတော့ လွတ်လပ်တဲ့ အတွေးအခေါ်ဖြစ်လို့ပါ။ အဲဒီလို လက်ခံလိုက်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်လွတ်လပ် ကျေနပ်မိလို့ပါ။\nဒါပေမဲ့ ခုကောင်းတာလုပ်နေရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ မကောင်းတာတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ ဆိုတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မပီသတဲ့ မေးခွန်းမျိုးကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များကိုယ်တိုင် ထုတ်တတ်ကြပါတယ်။ တချို့တွေက ကံဆိုတာ မမြင်ရတဲ့ အကြောင်းတရားတခုခု၊ တန်ခိုးရှင်တယောက်ယောက်က ဖန်တီးတဲ့ အရာလို့ ထင်မြင်ယူဆ တတ်တာလည်း တွေ့ရပါတယ်။\nကိုယ်ခံယူတဲ့ အယူအဆကို ပြောပါမယ်။\nဗုဒ္ဓဘာသာမှာ သံသရာကို ထည့်မပြောလို့ မရပါဘူး။\nကျင်လည်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဘဝတွေကို ထည့်မတွက်လို့ မရပါဘူး။\nဒီတော့ ခုကောင်းတာလုပ် ခုကောင်းတာဖြစ်ဆိုတဲ့ ခုရေတွင်းတူး ခုရေကြည်သောက် အယူအဆနဲ့ ချိန်ထိုး တွေးခေါ် တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။ ခုကောင်းတာလုပ်ပေမယ့် အဲဒီ ကံအကောင်းက အကျိုးမပေးသေးဘဲ၊ အရင်ဘဝအဆက်ဆက်က မကောင်းတဲ့ကံက လာအကျိုးပေးရင် တရားနာပြီး ဘာဝနာတွေပွား ပီတိဖြစ်ပြီးလာပေမယ့် ကားတိုက်ခံရချင်လည်း ခံရမှာပဲ။\nဒီလိုပဲ မဟုတ်တာမမှန်တာတွေလုပ်ပြီး လောကီစည်းစိမ်အပြည့်နဲ့ စံစားနေရတဲ့လူတွေလည်း ရှာစရာမလိုဘဲတောင် တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဘုရားရှင် ပါရမီဖြည့်စဉ် ဘဝတွေမှာ ဒေဝဒတ်အလောင်းဟာ ဘုရားလောင်းထက် လောကီစည်းစိမ်အားဖြင့် သာလွန်တဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိနေတတ်ပါတယ်။\nနောက်တခုက ကောင်းတာလည်း မလုပ်ဘူး။ မကောင်းတာလည်း မလုပ်ဘူး။ ဆိုတာ...\nတခုပြန်မေးချင်ပါတယ်။ အဲဒီလူ ကိုမာ ဝင်နေတာလား???\nအဲဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ (ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်လို့သာ ပြောနိုင်သေးတယ်နော်။ သူ့စိတ်(နာမ်)ဟာ သေမနေတော့ ကောင်းခြင်း ဆိုးခြင်းက အဲဒီ စိတ်မှာ ဖြစ်နေနိုင်သေးတာ။)\nကိုယ့်အယူအဆအရကတော့ အဲဒါ out of the question ပဲ။\nကောင်းတာလဲ မလုပ် မကောင်းတာလဲ မလုပ်ဆိုတာ လူ့ဘုံမှာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။\nနာမ်ပဲရှိတဲ့ဘုံ၊ ရုပ်ပဲရှိတဲ့ဘုံတွေမှာတော့ ကိုယ်မသိဘူး။\nသိတဲ့လူ ရှိရင် ဒီမှာ လာဖြေပေးပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို စောင့်လိုက်ပါ။\n(နောက်တခု ဖြစ်နိုင်ချေက မေးသူ အနေနဲ့ မေးခွန်းကို သေသေချာချာ ရှင်းအောင်ရေးမထားပေမယ့် မေးချင်တာက ကံ မဟုတ်ဘဲ အဲဒီကံ ရဲ့ အကျိုးပေးပုံ ဖြစ်နေနိုင်ပါသေးတယ်။\nပါဠိလိုတွေတော့ ကိုယ်စိတ်မပါလို့ ပြန်မရှာတော့ပါဘူး။\n၁) ချက်ချင်း အကျိုးပေးတဲ့ကံ\n၂) နောက်တဘဝမှာ ပေးတဲ့ကံ\n၃) ဘဝပေါင်းများစွာ ခြားပြီးမှ ပေးတဲ့ကံ\n၄) လုံးဝကို အလဟဿ ဖြစ်သွားတဲ့ကံ (အဟောသိကံ ခေါ်တာပေါ့) လို့ ရှိပါတယ်တဲ့။ (လိုရင်လည်း လိုနေလိမ့်ဦးမယ်။ မသေချာသေးဘူး။ သေချာအောင် လုပ်ဖို့လည်း ရှာရမှာပျင်းတာနဲ့။ အွန်လိုင်း လွယ်လွယ် သုံးနိုင်တဲ့ ဆီက ဆိုရင်တော့ ရှာကြည့်ပါ။ တွေ့မှာပါ)\nကိုယ့် အယူအဆအရတော့ အဲဒါဟာ စိတ်ဝင်စားစရာ တယ်ကောင်းတယ် မထင်ဘူး။\nဘယ်ကံက ဘယ်ဘဝမှာ ပြုခဲ့လို့ ဘယ်အကျိုးဟာ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ သိနိုင်တာလည်း မဟုတ်တဲ့ အတူတူတော့ ကိုယ်လုပ်စရာ ရှိတာကိုသာ လုပ်နေရုံပါပဲ။\nကိုယ့်တာဝန်ဟာ ကောင်းတာပြုဖို့လို့ ယုံကြည်ရင် ကောင်းတာပဲ အတတ်နိုင်ဆုံး ပြုနေရုံပဲပေါ့။\nသို့သော် ရေးနေရင်းနဲ့ ဂျူလီ post ကို သတိရမိပြန်သေးတယ်။\nအိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်တဲ့ မိန်းမကို ကံငါးပါးထဲက တပါး မထိန်းနိုင်လို့ အပြစ်ဝိုင်းတင်ရမယ်။ ခွင့်လွှတ်စရာ မလိုဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ကြမယ် ဆိုတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ။\nအဲဒီမိန်းမဟာ ဘုရား မကြိုက်၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းက မကြိုက်တာ လုပ်တာ မှန်တယ်။\nသို့သော် သူ့အပြစ်နဲ့သူ သူ့ဘာသာခံရလေမယ့် လူတစ်ယောက်ကို အပြစ်သာတင်မယ် ဆိုတာကရော ဘုရားကြိုက်မယ့် ကိစ္စလားလို့ စောကြောချင်မိပါသေးတယ်။\nဘဝ အဆက်ဆက်ကို လက်ခံတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ အနေနဲ့ ဘယ်ဘဝက ဝဋ်ကြွေးကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဆပ်ရမယ်ဆိုတာ မသေချာဘဲ ဒီဘဝမှာ ကိုယ်ဒါမျိုး မလုပ်မိရုံနဲ့ မာန်တက်နေဖို့တော့ မကောင်းဘူး ထင်မိတယ်။ သံသရာဟာ ရှေ့မှာ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ သံသရာထိ မလိုက်နဲ့ဦး။ မသေမချင်းတောင်မှ ဘာဖြစ်ဦးမလဲ မကျိန်းသေသေးဘူး။)\n၂) ဘယ်လို ဗုဒ္ဓဘာသာမျိုးကို ပြောတာပါလဲ။ မိရိုးဖလာ လား။ စစ်စစ်လား။ မိရိုးဖလာ ဆိုရင်တော့ ဗုဒ္ဓဘာသာ မိဘက မွေးလိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ ဖြစ်မှာပဲပေါ့။ စစ်စစ် ဆိုရင်ကော... ဒီမှာတော့ ဘယ်အထိ စစ်တာကို ပြောမှာလဲ ဆိုတာ လိုလာပါပြီ။\nကိုယ့်ကို တိုင်းတာခိုင်းရင်တော့ အဲဒီကိစ္စအတွက် မဂ္ဂင် ၈ ပါးနဲ့ တိုင်းပါမယ်။ကိုယ်နားလည်ထားတာကတော့ မဂ္ဂင် ၈ ပါးဟာ လောကုတ္တရာအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ လောကီအတွက်ပါ ကိစ္စပြီးစေတယ် ဆိုတယ်။ ဒါတောင်မှ ယုံမှားသံသယ ကိစ္စကို တိုင်းတာလို့ ရမယ် မထင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွဲကူးရင် ရေပါလာမှာပါပဲ။\nယုံမှားသံသယ ဆိုတာဟာလဲ အနိမ့်ဆုံး သောတပန် (ဒိဋ္ဌိနဲ့ ဝိစိကိစ္ဆာ ကင်းပြီးသူ) ဖြစ်မှ ပယ်ပြီးတယ် ဆိုပါတယ်။\n(Update: ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကိုယ်သည် ယုံမှားသံသယ ကင်းပြီးသူ မဟုတ်တာ အထင်အရှား တွေ့နိုင်ပါတယ်)\nဒီမေးခွန်းဟာ ဖြေဖို့တန်လောက်အောင် တိတိကျကျ မေးထားတယ်လို့ ကိုယ် မထင်မိဘူး။\n၃) ဒါကိုတော့ ကိုယ်ဖတ်ဖူးခဲ့သလား၊ မဖတ်ဖူးခဲ့သလား ဆိုတာတောင် မမှတ်မိတော့ပါဘူး။\nဥဒေါင်းမင်းဟာ နေကိုရှိခိုးတယ်လို့သာ ဖတ်ခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အကြောင်းပြချက် ပါ မပါ မသေချာတော့ပါဘူး။ ခု ပြန်စဉ်းစားမိတော့ ဥဒေါင်းမင်း မို့လို့ ဖြစ်မှာပေါ့လို့ တွေးနေမိပါတယ်။ အလောင်းတော် ဘဝ ဖြစ်ပါတယ်။ ရင့်ကျက်တဲ့ အလောင်းတော် ဘဝလို့တောင် မထင်မိပါဘူး။\nနောက်တခုက ဒါက မသိလည်း ဘာမှ မဖြစ်လောက်ဘူးလို့ ယူဆပါတယ်။\nသိလည်း ဘာမှ ထူး မထင်ဘူး။ မြတ်စွာဘုရားသာ ရှိရင်လည်း သက်မဲ့တွေကို ရှိခိုးဖို့ တိုက်တွန်းလိမ့်မယ် ကိုယ်မထင်ပါဘူး။ ဒီတော့ ဒီမေးခွန်းကိုလည်း သိသူရှိရင် ဖြေပေးသွားနိုင်ပါတယ်။\nUpdate: “ဥဒေါင်းမင်း မို့လို့ ဖြစ်မှာပေါ့... ” ဆိုတဲ့ အဖြေက မဆိုးပါဘူး။ ဥဒေါင်းမင်းက နေကိုရှိခိုးတယ်ဆိုပေမယ့် ... မောရသုတ်ပရိတ်ကို ဆက်ဖတ်ရင် ... “နမတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမတ္ထု ဗောဓိယာ နမော ၀ိမုတ္တာနံ ... ” စသဖြင့် ဗုဒ္ဓ, ဗောဓိဉာဏ်, တွေကို ရှိခိုးထားတာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်ထဲက Symbolism တွေအနေနဲ့ “နေမင်း နဲ့ ဗုဒ္ဓ”, ကျော့ကွင်းမှ လွတ်ခြင်းနဲ့ ကိလေသာမှ လွတ်မြောက်ခြင်းတွေကို နိုင်းယှဉ် ကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nဝဋ်ကြွေးရှိရင် ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွဲလို့ မရတော့ဘူးလား။\nအဲဒီ မေးခွန်းမျိုးကိုတော့ ကြိုဆိုပါတယ် I do appreciate ပါ။\nအဂ္ဂသာဝကထဲမှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာက ပညာအရာမှာ ဧတဒဂ် ဖြစ်ပြီး၊ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလန်ဟာ တန်ခိုးအရာမှာ ဧတဒဂ် ဖြစ်ပါတယ် ဆိုတာတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ အားလုံး သိပြီးနိုင်ကောင်းပါတယ်။ ဧတဒဂ်ဘွဲ့ခံတယ် ဆိုတာ ဘုရားပြီးရင် အဲဒီသက်ဆိုင်ရာ ဧတဒဂ်နဲ့ ပတ်သတ်လို့ သူအသာလွန်ဆုံး ဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလန်ကိုယ်တော်တိုင် ဘဝဟောင်းက ဝဋ်ကြွေးကို ခိုးသား ၅ဝဝ ဆီမှာ ဆပ်ခဲ့ရတယ် ဆိုတယ်။ ဘဝဟောင်းတုန်းက မိအိုဖအိုတွေကို တောထဲကို စွန့်ပစ်ဖို့ ခေါ်သွားပြီး၊ ခိုးသားတွေလာပြီဆိုပြီး လှည့်စားလို့ ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ ဝဋ်ကြွေးလို့ ဆိုတယ်။ ဒါပါပဲ။\nဒါဖြင့် လူ ၁ဝဝဝ ကို သတ် လက်ညှိုးဖြတ်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂုလိမာလကျတော့ရော လို့ အစွန်းထွက်လို့ မေးစရာ ရှိပါတယ်။ အဲဒါက ရိုးရိုးပါဏာတိပါတာကံသာ ဖြစ်လို့ သူရဟန္တာဖြစ်ပြီးတော့ အဟောသိကံ ဖြစ်သွားတာလို့ ယူဆရပါတယ်။ ဒါတောင် ကိုယ့်အယူကတော့ လုံးလုံးလျားလျား အဟောသိကံတယ် မထင်ပါဘူး။\nကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးကို သစ္စာဆိုလို့ မချမ်းသာစေမချင်း လူအများရဲ့ ကြည်ညိုမှုကို သူ မရခဲ့ဘူး။ ဆိုးသွမ်းသတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့သူ အဖြစ် လူအများ ငြိုငြင်တာကို ခံခဲ့ရသေးတာပါပဲ။\nလူသတ်နေတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပြီ။ ပြည့်ရှင်မင်းကတောင် ဝရမ်းထုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ကိုယ့်အယူအဆကတော့ ဆုကြီးပန်ပင်ဖြစ်သော်ညားလဲ အကုသိုလ်အလုပ် လုပ်နေချိန်မှာ လူဆိုးလို့ သတ်မှတ်ပြီး၊ လူအများရဲ့ အသက်စည်းစိမ်အလို့ငှာ ဖမ်းမိန့်ပေးတဲ့ ဘုရင်မှာ အကုသိုလ် မကျနိုင်ဘူး။ (ဤကား စကားချပ်)\nထို့အတူပါပဲ။ အဇာတသတ်မှာလဲ ဖခင်ကိုသတ်တဲ့ကံကြောင့် သူဘာတွေပဲ လုပ်လုပ်၊ သာသနာကို ဘယ်လောက်တောင် ကြည်ညိုလဲ မဂ်ရ ဖိုလ်ရမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဘယ်လိုမှ မရောက်တော့ပါဘူး။ တကယ်တော့ သူဟာ အဲဒီ ကံကိုသာ မကျူးလွန်ခဲ့ရင် အဲဒီ ဘဝမှာတင် ကျွတ်တမ်းဝင်နိုင်တဲ့သူ လို့ ဆိုပါတယ်။ ကံဟာ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်တဲ့ ဥစ္စာလို့ ထင်ရှားစေတဲ့ အချက်ဖြစ်ပါတယ်။\nမေးခွန်းတွေ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nPosted by Rita at 1/17/2010 05:56:00 PM 8 comments Links to this post\nကိုယ့်ဘဝမှာ ချော်သွားတဲ့ အရာတွေ ရှိပါတယ်။\nဥပမာ - သမိုင်းမှာ ဒတ်ခ်ျ လို့ တောက်လျောက်သင်လာခဲ့တာကို ဘာလုိ့ သေချာသိအောင် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးတာမျိုး။ (ဒါက အသေးဆုံး အမှုကို ပြောလိုက်တာ)\nကိုယ် ကိုယ်တိုင်က ကျော်ပစ်ခဲ့တာလည်း ရှိတယ်။\nအဲဒီထဲမှာ အထင်ရှားဆုံးက ကဗျာ တွေပါပဲ။\nကိုယ်က ကဗျာနဲ့ ပတ်သတ်ရင် အင်မတန် ပါရမီနည်းတယ် ဆိုရမယ်။\nဒါထက်ပိုပြီး တလျှောက်လုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနုပညာကို စိတ်ဝင်စားတယ် ထင်လာခဲ့ပေမဲ့ ခုတလော ဟုတ်မှ ဟုတ်ရဲ့လားလို့ တွေးမိပါတယ်။\nကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ အနုပညာက စာပေ တစ်ခုတည်း အဓိကလို ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီ စာပေထဲမှာမှ ကိုယ် စိတ်ဝင်စားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေက သိပ်အများကြီး မဟုတ်ဘဲ အမျိုးအစားက တစ်ခုတည်းလိုလို ဖြစ်နေတတ်လို့ပါ။ အဲဒီ အကြောင်းတော့ နောက်မှပဲ ရေးပါတော့မယ်။\nကဗျာကို ကိုယ်တိုင် ရေးနေတာရယ်၊ သူများကဗျာတချို့ တင်ဖူးတာရယ်ကြောင့် ကိုယ် ကဗျာဖတ်ဖို့ သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး ပြောရင် တမျိုးတော့ ဖြစ်နေမယ်ထင်တယ်။\nဒါပေမဲ့ အဲဒါ တကယ်ပါပဲ။\nငယ်ငယ်တည်းက မဂ္ဂဇင်း တစ်အုပ်ရရင် အထဲက ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထု၊ ကာတွန်းတွေ အငမ်းမရ ဖတ်သလောက် ကဗျာ ဆိုရင် နောက်မှ ပြန်ဖတ်မယ်ဆိုပြီး၊ ချန်ထားတတ်ခဲ့တယ်။\nဒီလိုနဲ့ အမြဲဖတ်တဲ့ ဟန်သစ် ထဲက ကဗျာတွေတောင် ကျော်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။\nကြည်အေး ရဲ့ နွမ်းလျအိမ်ပြန် မှာပါတဲ့ ကဗျာတို နှစ်ပုဒ်၊ သုံးပုဒ်ကိုတော့ သေချာ ခံစားဖတ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးထုတ်တဲ့ မှန်၏မှောင်ရိပ် နဲ့ အိမ်ဖြူလင်းသစ် မှာ ပါတဲ့ ကဗျာရှည်ကြီးတွေကျ ကျော်ဖတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ ဝတ္ထုကို ကျောင်း နောက်ဆုံးနှစ် မတိုင်ခင်နှစ်ကစလို့ Singapore မလာခင်ထိ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ဖတ်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒီထဲက ကဗျာတွေကိုတော့ တစ်ခုမှ သေသေချာချာ မဖတ်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။\nဒါဖြင့် ကဗျာ နဲ့ ပတ်သတ်လို့ ကိုယ့်ကို ဘယ်သူလွှမ်းမိုးလဲ ဆိုရင် အဦးဆုံးကတော့ ဆရာ မောင်စိန်ဝင်း (ပုတီးကုန်း) ပါပဲ။ သောကခြေရာ ရတနာ ကဗျာတွေပေါ့။ ၄/ ၅ တန်းလောက်တည်းက ဖတ်ခဲ့တာပါ။\n၆ တန်းလောက်မှာ အလွတ်ရနေတာ တော်တော်များနေပါပြီ။\n"တစ်ညတည်းမှာ နှစ်ခါ မအိပ်\nသိပ်သတိရ ည ည တွေမျိုး\nမိုးလင်းထိ ထိုင်မိတတ်သူပါ" တို့ ဘာတို့။\n(စကားလုံး နည်းနည်းတော့ လွဲနိုင်ပါတယ်။)\nပြောရရင် ဆရာမောင်စိန်ဝင်း ကာရန်ချိတ်တာ အင်မတန် ပိရိပြီး အဓိပ္ပါယ်မှာ အပိုအလို မရှိဝင်သွားတယ် လို့ ထင်ပါတယ်။\nနောက် ဘယ်ကဗျာထဲမှာလည်း မသိ "တပေါင်းနေ ချောင်းရေကို ငုံ့အသောက်" ဆိုတာမျိုး...\nကိုယ်ရေးတဲ့ ကဗျာတွေကို ဆရာမောင်စိန်ဝင်းက လွှမ်းမိုးတယ်လို့ ခုချိန်ထိ ထင်မိပါတယ်။ သူ့အိုင်ဒီယာကိုတော့ မမီဘူးပေါ့။\nလုံးချင်းတွေကိုတော့ မကြိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘဝမှာ ပထမဦးဆုံး စဖတ်မိတဲ့ လုံးချင်းဟာလည်း ဆရာ့ လုံးချင်းပါပဲ။ "ပန်းခြွေတဲ့နွေ နှင်းဝေတဲ့ဆောင်း" ဆိုတာ။\nအဲဒီတစ်ခုကတော့ နောက် ပြန်ဖတ်ဖြစ်တိုင်းလည်း ကြိုက်မိတဲ့ ဝတ္ထုပါ။\nအချိန်က 88 / 89 လောက်မှာ။\nအတော်ကို ဖတ်ယူခဲ့ရပါတယ်။ ကာတွန်းလောက် ဖတ်ချင်တဲ့ အချိန်မှာ ဘာမှန်း မသိတဲ့ စကားလုံးတွေ အများကြီးနဲ့ နှစ်အုပ်တွဲ ဝတ္ထုစာအုပ်ကို တချို့နေရာတွေ ကျော်ပြီး ဖတ်သွားခဲ့တာ။ ဘယ်စာအုပ်ကို ဖတ်ဖတ် အဆီးအတားမရှိ ဖတ်ခဲ့ရတာကတော့ ကံကောင်းတာပါပဲ။\nအဲဒီနောက်လည်း ဘယ်ဝတ္ထုမှ ဆက် မဖတ်ဖြစ်ခဲ့ဖူး။\nစတုတ္ထတန်းမှာ ရွှေဥဒေါင်းရဲ့ စုံထောက်ဦးစံရှား ကို ပထမအစမ်း အပြီးလောက်မှာ ခဏရယ်လို့ ယူဖတ်မိတာ တစွဲတလမ်းနဲ့ မပြီးမချင်း ဖတ်မိတော့တယ်။ အဲဒီ စာအုပ် အိမ်ကို ရောက်တာ ကြာလှနေမှ စဖတ်ဖြစ်တာ။\n92/ 93, ၆ တန်းလောက်ရောက်တော့မှ လုံးချင်း ဝတ္ထုတွေကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ဖတ်ဖြစ်တယ်။\nဒါပေမဲ့ ကာတွန်းနဲ့ ပုံပြင်တွေကိုလည်း ဖတ်တုန်းပဲ။\n92/3ပတ်ဝန်းကျင်က မြားနတ်မောင် မဂ္ဂဇင်းမှာ ပါတတ်တဲ့ ဆရာ မြမြင်းမိုရ် ရဲ့ ကဗျာ နှစ်ပုဒ်ကို သတိရမိပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက တပိုင်းတစပဲ အလွတ်ရပြီးတော့ ကူးမထားလိုက်မိတာပါပဲ။\nတပုဒ်က "အချစ်ဟောင်း" ၊ နောက်တစ်ပုဒ်က "ငါဟာ လရောင်ဖြစ်တယ်"။\nကိုယ်က ကဗျာဆိုရင် ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး ဖတ်ရမှာ ပျင်းတဲ့သူ ဖြစ်တော့ ခဏလောက် လျှမ်းဖတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ရင်ထဲ တန်းရောက်လောက်တဲ့ စာသားမျိုး မပါရင် ဆက်မဖတ်ဖြစ်တော့ပါဘူး။\nအချစ်ဟောင်း ကဗျာကို စဖတ်လိုက်ချိန်မှာပဲ\n"ဘဝ လမ်းညွှန် ဆိုင်းပုဒ်တွေကို အလွဲလွဲ အမှားမှား ဖြစ်အောင် တတ်စွမ်းနိုင်ခဲ့သူ"\nဆိုတဲ့ စသားက ထုတ်ချင်းဖောက်ပြီးတော့တောင် ဝင်သွားခဲ့တယ် ထင်ရတယ်။\nအဲဒါကလွဲလို့ ဘာမှ ကောင်းကောင်း မမှတ်မိတော့တာတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။\nနောက် ငါဟာ လရောင်ဖြစ်တယ်...\n"စကြဝဠာရဲ့ အလံတော်ကို ဝှေ့ယမ်းသယ်ဆောင်လာတဲ့\nနဂါးငွေ့ပင်လယ်မှာ ကြယ်စင် ကျောက်စရစ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားနိုင်တယ်\nအိမ်ပြန်နောက်ကျတဲ့ အလုပ်သမလေးရဲ့ တိုးတိုးဖော်လည်း ဖြစ်တယ်\n(အစီအစဉ် နှင့် စကားလုံး အတိအကျ မဟုတ်ပါ)\nနောက်ပိုင်း ကိုယ်ရေးတဲ့ ကဗျာတွေမှာ အကြောင်းအရာလေး တစ်ခုကို အဲဒီလို ရှုထောင့် အမျိုးမျိုး ကနေကြည့်ပြီး တင်စားတာ တချို့ ပါလာတယ်။\n"မုတ်သုန်ကို ဖြုတ်ခနဲ ခေါ်လာတဲ့မိုး\nအိပ်တန်းက ငှက်ကလေးတွေကို လန့်ပျံစေတဲ့မိုး\nလယ်သင်းရိုး အကွဲအအက်တွေကို ဆွဲဆက်ပေးတဲ့မိုး\nအဲဒါကတော့ ကိုယ် အကြိုက်ဆုံး ကဗျာပါ။\nနွေပူပူမှာ ရွာချတဲ့ မိုးစက်တွေကြောင့် ထွက်လာတဲ့ မြေသင်းနံ့ကို ရှူရှိုက်မိစေတဲ့ ကဗျာ။\nအပူငွေ့တွေ ပျံထွက်သွားချိန် လှစ်ခနဲ အေးစက်စေတဲ့ ကဗျာ။\n"ကျွန်တော် အဝေးဆုံး ရောက်သွားတဲ့အခါ\nညီမလေးရယ် လေတိုးသံလေးတွေကို နားဆင်ပါ\nမျက်စိကို မှိတ်ပြီး နာကျင်စွာ ပြုံးရယ်ပါ"\n(ကျွန်တော် အဝေးဆုံး ရောက်သွားတဲ့ အခါ)\nအဲဒီကဗျာကို ပထမဆုံး တကြိမ်က လွဲလို့၊ အခါခါ ဖတ်တိုင်းမှာ အဲဒီ ၃ ကြောင်းကိုပဲ ဖတ်ခဲ့တယ်။\nဖတ်မိတိုင်းလည်း အနီးဆုံးက တယောက်ယောက် အဝေးဆုံးကို ရောက်သွားသလို နာကျင်မိပါတယ်။\n"ငါချစ်သော နေရောင်တွေ ကွယ်ပျောက်သွား\nငါချစ်သော ကြယ်ရောင်တွေ တဖျတ်ဖျတ် လက်လက်လာ\nငါကိုယ်တိုင်က ရောက်ချင်ရာ ရောက်နေပြီး\nလှိုင်းတွေက ငါ့ခရီးလမ်းကို ဖျောက်ဖျက်ပေးကြ"\nချစ်တဲ့ အရာတချို့ ဝေးသွားပေမယ့်၊ သို့မဟုတ် ချန်ထားခဲ့ရပေမယ့်\nတပြိုင်တည်းမှာပဲ ချစ်တဲ့ အရာတချို့ နီးလာခဲ့၊ သို့မဟုတ် အစားပြန်ရခဲ့...\nဒီလိုပဲ ဘဝမှာ အလျော်အစား ပေးခဲ့ရတဲ့ ကာလတွေ...\n(ကိုယ့်ဘဝမှာတော့ ဘာကိုမဆို အလျော်အစားနဲ့သာ ရခဲ့ဖူးပါတယ်။)\nဒီကဗျာက ရတဲ့ inspiration နဲ့ ဒီကဗျာကို မှီးပြီး အဲဒီအတိုင်း ခေါင်းစဉ်တပ်လို့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးဖူးတယ်။ အဲဒါ ၇ နှစ်လောက် ကဗျာ မရေးဘဲ ထားရာက Singapore ရောက်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ရေးဖြစ်တဲ့ ကဗျာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nသူ့ကဗျာတွေ ဖတ်ရတိုင်းမှာ အဲဒီ ကဗျာရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို အရှည်ကြီး လိုက်တွေးချင်မိတတ်တယ်။\nကိုယ်ပြောတာကို သေချာချင်ရင်... တစ်ထောင့်တစ်ည နဲ့ အိပ်ပျော်နေခဲ့သော ချစ်သူ သို့ ကို ခံစားကြည့်လိုက်ပါ။\nသူ ဘာပဲရေးရေး နှစ်ခြိုက်မိပါတယ်။\nရှည်နေမှာစိုးလို့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ဖြတ်ချခဲ့ပါမယ်။\n(ကိုယ့်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့် ခံစားချက်တွေ သူ့ဆိုလိုရင်းနဲ့တော့ လွဲနေနိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဂျစ်ပစီ မှာ...)\nရွှေယုန် နဲ့ သူရဿဝါ တို့ ကဗျာတွေကိုလည်း ညွှန်းချင်မိပါတယ်။\nPosted by Rita at 1/16/2010 06:45:00 PM3comments Links to this post\nLabels: me, Poem, Thought, ကဗျာ\nPosted by Rita at 1/16/2010 10:20:00 AM0comments Links to this post\nကသစ်ပန်း (တေးရေး - မြို့မငြိမ်း)\nနတ်စည်ငယ်လေ ပုစွန့်လက်ရိုး အာလမ္ဗရာ\nတိမ်ယံအာကာ နီလာပြင်ဆိုင်း သင်တိုင်းခြုံလွှာ\nအုံ့မှိုင်းညိုပြာ မိုးထက်ကယ် ဝဠာ ကိုးရပ်နယ်မှာ\nဝေဆာ သခွပ်ဖြူပင်မင်း ငွေအဆင်းပွင့်ချိန်မှာ\nအသူရာ ဒေါသထွက်လို့ မြင်းမိုရ်ထက်သို့ တက်လို့ စစ်ထွက်တဲ့အခါ\nအုံ့ကာလေ တဖွဲဖွဲ ရွာလေ တသည်းသည်း\nလွဲခဲ့ကြရရှာ နတ်တို့နတ်ရွာ ဝတိံသာ\nအသူရိန်တွေဟာ ဘုံသာဝေယံ နန်းမြင့်\nကသစ်ပန်းပွင့် ရတုဖြာ သဘင်ပွဲ အပြုမှာ\nအို သခွပ်ဖြူစွာ အပွင့်ကိုသာ မြင်တော့မှ ဝတိံတွင် မဟုတ်ပါလား ဟရို့ရယ်\nအာလိန်ငါးဆင့် နဂါးနှင့် ဂဠုန်ရံ\nဂုမ္ဘာန် ယက္ခ စတုမဟာရာဇာ မခံနိုင်ညားလို့\nတွက်ရင် သိန်းခြောက်သောင်း ရှစ်ထောင့်ယူဇနာ\nဝရဇိန်လွှတ်ခါ မြင်းမိုရ်ကိုပင် သူခွင်းချင် ထွင်းလို့ ဖောက်နိုင်တာ\nရန်ဖန်မာန်တင်းတာက ဆင်တော် သုမိတ္တာ\nရဲ တံခွန်လွှား ၃၃ ပါး သိကြားနယ်ပါ\nနေ လ နတ်သား လေးပါး စစ်အင်္ဂါ\nသားမက်နဲ့ ယောက္ခမ ဘောက်ကျလို့လည်း အားမရနိုင်ရှာ\nဒါကို အားမကျဖို့ မယားအလှ တောင်းပန်မှာ\nယောက္ခမဆိုတာ တည့်အောင်ပေါင်း ကျောင်းကိုထုတ်\nတာဝတိံသာနဲ့ အသူရာပြည်ဟာ ကသစ်ပင်နဲ့ သခွပ်ပင်ကလွဲရင် ကျန်တာ အားလုံး အတူတူလို့ ဆိုပါတယ်။ (ဘယ်စာအုပ်က အဲဒီလို ဆိုတာလဲလို့တော့ တဆိတ်ကျေးဇူးပြု၍ လာမမေးကြစေချင်ပါ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုင်စရာ ဘာစာအုပ်မှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။\nရှိလည်း စာအုပ်ထဲမှာ အဲလို ရေးထားပေမဲ့ တကယ်က ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ။\nသူ့ဘာသာ ဘယ်နေရာမှာ ဘာပင်ပဲရှိရှိ ကိုယ်တွေ လူ့ပြည်ကနေ ဘာမှ လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။)\nဟိုတပတ်ကပဲ မမ KOM စီဘောက်မှာ သိကြား ဆိုတဲ့ nick နဲ့ လာတဲ့ တစ်ယောက်ကို မေးမိတယ်။ သိကြားတို့ နေရာ တာဝတိံသာနဲ့ အသူရာပြည်ဟာ ကသစ်ပင်လေး တစ်ခုပဲ လွဲတာ၊ ကျန်တာ အကုန် တူတူပဲဆို လို့။ (တကယ်သာဆို တာဝတိံသာ လွမ်းလောက်ပါ့မလား???) ဒီလိုဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့များ အလကားနေရင်း စစ်တိုက်နေကြတာလဲ။ အသူရာပြည်မှာ ကသစ်ပင်ကို မျိုးယူပြီး စိုက်ပါစေလား လို့။\nဒီသီချင်းကို တင်ချင်နေတာ ကြာပါပြီ။\nစာလုံးပေါင်းသတ်ပုံ နဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကြောင့် မတင်ဖြစ်သေးတာ။\nမနှစ်က July လောက်က မဗေဒါက ခက်ဆစ်အဖွင့်၊ စကားပြေတွေနဲ့ တကွ သူ့ဘလော့မှာ တင်ထားပါတယ်။ အဲဒီ အတွက် ကိုနတ်သျှင်မြေသားက ကူညီတယ် လို့ ဆိုပါတယ်။ နောက် မဗေဒါရဲ့ သူငယ်ချင်း (ဗမာမဟုတ်) က You Tube မှာ ဒီ သီချင်းဆိုပြီး တင်ထားတာကိုလည်း ကြည့်လို့ရပါတယ်။\nမြန်မာပြည်မှာ ကြည့်ခဲ့ရတာကတော့ TV မှာပါပဲ။\nလှမြင့်ဝင်း ဆိုတာကို ကြည့်ခဲ့ရတာပါ။\nဒီသီချင်းအကြောင်း မမ KOM ရဲ့ cbox မှာ ပြောဖြစ်ကြတော့၊ ပလုံ က သီချင်းရဲ့ မူလနာမည်က သခွပ်ပန်း လို့ ပြောပါတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာလဲ အဲဒီသီချင်းကို သခွပ်ပန်း လို့ပဲ စွဲနေခဲ့ပါတယ်။\nလှမြင့်ဝင်း ဆိုတဲ့အခါမှာ သခွပ်ပန်း လို့ပဲ စာတန်းထိုးသွားတယ် ထင်မိပါတယ်။\nဒါနဲ့ စင်ကာပူရောက်လို့ အဲဒီ သီချင်းတွေ နားထောင်ချင်လာမိတော့ ကိုယ်တိုင်လဲ မရှာတတ်တာနဲ့ မကြာပီ ကို အကူညီတောင်းမိပါတယ်။ သူက သခွပ်ပန်း သီချင်းတော့ မရှိလို့ ကသစ်ပန်း ပဲ ပေးလိုက်မယ် ဆိုပြီး၊ ကိုအံ့ကြီး version ကို ပို့လိုက်ပါတယ်။ ကိုယ်ကလဲ ကိုယ်တောင်းတဲ့ သီချင်းမဟုတ်ဘူး ဆိုပြီး dowload လုပ်ထားပြီး တော်တော်နဲ့ နားမထောင်ကြည့်မိပါဘူး။\nနောက်တော့ ကိုယ့် blog reader ကိုခိုင်ခန့်ကျော် က side bar မှာ တင်ထားတဲ့ လိုချင်တဲ့ သီချင်းတွေ ခေါင်းစဉ်ကြည့်ပြီး၊ ကသစ်ပန်း ကို ကိုအံ့ကြီး version ပဲ ထပ်ပို့ပြန်တယ်။ သူနဲ့ကတော့ gtalk မှာ တိုက်ရိုက်ပြောဖြစ်တာမို့ ကိုယ်လိုချင်တာ အဲဒီသီချင်း မဟုတ်ဘူး။ သခွပ်ပန်း ပါ လို့ပြောမိတယ်။ သူက နားထောင်ကြည့်ပါဦး ဆိုတာနဲ့ နားထောင်ကြည့်မိတော့မှ ကိုယ်လိုချင်တာနဲ့ တူတူပဲမှန်း သိတော့တယ်။\nဒီသီချင်းကို ပေါ်လစီကားတစ်ခုမှာ မာမာအေး ဆိုတာလည်း ငယ်ငယ်တည်းက ကြားခဲ့ဖူးပါတယ်။ နောက်ပိုင်းကျ အဲဒီကားလွှင့်တော့ အဲဒီအပိုင်းကြီး ဖြုတ်ခဲ့တာပေါ့လေ။\nငယ်ငယ်တုန်းက ကလေးဘဝ သတိရမိတယ်။ မခေါ်ရင် ငါ့အိုးပုတ် ပြန်ပေး လုပ်တတ်တာမျိုးကို။\nမြို့မငြိ်မ်း ကိုတော့ ပါရမီရှင်ပဲလို့ ထင်မိပါတယ်။\nသူ့သီချင်းတွေကို သူရေးမှန်း မသိဘဲတောင် နှစ်ခြိုက်နေမိတတ်ပါတယ်။\nထူးအိမ်သင် တခါ ပြောဖူးပါတယ်။ သူ လေးစားနှစ်သက်တဲ့ သီချင်းရေးဆရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်တဲ့။\nဒါပေမဲ့ သူ အားကျတာတော့ မြို့မငြိမ်း တစ်ယောက်တည်း လို့ ဆိုတယ်။\nDown Load လုပ်ရန်\nhttp://www.youtube.com/watch?v=sIH4_gcc3Yw&feature=related (Ma Baydar's friend)\nမဗေဒါ၊ စကားပြေနဲ့ ခက်ဆစ်တွေ ပြန်ပေးတဲ့ ကိုနတ်သျှင်မြေသား၊ သီဆိုသူ မဗေဒါ သူငယ်ချင်းတို့ကိုလည်း ဒီနေရာကနေ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါတယ်။ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ တကွ သိချင်သူများ link ကိုနှိပ်ပြီး မဗေဒါ blog မှာ သွားကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nဒီလို သီချင်းဟောင်း သီချင်းကောင်းတွေကို ကျောင်းတွေမှာ ကဗျာသင်သလို သင်ရင် ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်းပါပဲ။ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းချင်စိတ် ရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အနုပညာဆို သူများကိုလဲ ခံစားစေချင်လို့ပါ။\nမြို့မငြိမ်းရေးတဲ့ ရေချိုးဆိပ် သီချင်းနဲ့ ချစ်တာ ပဓာန လည်း ရရင် လိုချင်မိပါတယ်။\nPosted by Rita at 1/15/2010 12:38:00 AM 20 comments Links to this post\n(ငယ်ရွယ်တဲ့ ရဟန်းပျိုတွေ အနေနဲ့ ကာမဂုဏ် အာရုံတချို့ကို မကောင်းမှန်း သိပေမဲ့ မပယ်ဖျောက်နိုင်သေးတာမို့ မှားယွင်းနိုင်တယ်။ ဒါတွေကို ပြုရုံမျှနဲ့ သာသနာ ပျက်မသွားဘူး။ - စာရေးသူ တစ်ဦး ID ဖြင့် ရေးသည်။)\nဒါဟာ သူတို့ ပုထုဇဉ်မို့ပါ ဆိုပြီး လျော့တွေး ရမယ့် အရာလို့ ကိုယ်တော့ ခုထိ လက်မခံဘူး။\nဘာဖြစ်လို့ ဆိုတော့ လူပုထုဇဉ်မဟုတ်လို့ပဲ။ လူလိုနေချင်ရင် လူဝတ်နဲ့ပဲနေရုံရှိမယ်။\nသင်္ကန်းဝတ်ပြီးထားရင်တော့ ရဟန်းလိုကျင့်မှရမယ်။ ဒီလို မကျင့်လို့ သာသနာ မပျက်ဘူး။ မကွယ်ဘူးပြောတယ်။ ဒါဖြင့် ဒီလို ကျင့်တဲ့သူတွေ များလာတာဟာ ထွန်းကားနေတာလား။\nပျက်ခြင်း ကွယ်ခြင်းထိ မရောက်ပေမယ့် ဒါဟာ မထွန်းကားခြင်း တနည်း မှေးမှိန်ခြင်းပဲ လို့ ကိုယ်ကတော့ ယူဆတယ်။ သာသနာကြီးရဲ့ အနှစ်သဘောကောင်းနေတာနဲ့ပဲ ကျန်တဲ့ လူတွေ သင်္ကန်းဝတ်တွေ ဘာလုပ်လုပ် ကောင်းမြဲ ကောင်းဆဲပဲ လို့ ယူဆရင်တော့ ကိုယ်နဲ့ တွေးတာခြင်း မတူတော့ဘူး။\nတကယ်တော့ ဘယ်သူမှလည်း ဒါတွေချည်း ခေါင်းထဲထည့်ပြီး အကုသိုလ် ယူမနေဘူး။\nလူဆိုတာ ငါငါငါနဲ့ ငါ့အတွက် ကောင်းအောင်ပဲ ဦးစားပေး စဉ်းစားနေကြတာမို့ ကိုယ့်အတွက် ကောင်းရာမွန်ရာ ပေးနိုင်မယ့် လေးစားလောက်သူတွေဆီကိုပဲ ချဉ်းကပ်ကြမှာ။\nအဲဒီကိစ္စ ဘယ်သူ့ညွှန်ကြားချက်မှတောင် တကယ်တော့ မလိုအပ်ဘူး။\nလူ ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်တော့ လုပ်တတ်တာချည်းပဲ။\nသို့သော် ဆိုခဲ့ပြီးသလို ပြောရေးရှိရင်တော့ ပြောအပ်လှ၏ ပဲ။\nအနှစ်ကတော့ သင်္ကန်းဝတ်ရင် ရဟန်းဖြစ်ပြီ။\nပုထုဇဉ်မကလို့ ဘာဖြစ်ဖြစ် လူလိုနေချင်လို့ မရတော့ဘူး။\nလူလို နေချင်ရင် လူပဲလုပ်နေဖို့ရှိတယ်။\nသာသနာ့ဘောင်ဆိုတာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရာအရပ် မဟုတ်ဘူး။\nမကွယ်ရုံ မကွယ်တာနဲ့ ထွန်းကားတယ်ပြောတာနဲ့လည်း တကယ်တော့ တွေးကြည့်လေ မဆိုင်လေပဲ။\nဒီကိစ္စ မပြီးသေးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။\nဒါပေမဲ့ comment ထဲမှာ မထင်မရှားဖြစ်နေလို့၊ post ဖြစ်စေချင်လို့ ပြန်တင်တာပါ။\nဒီလိုမျိုး post ဖြစ်အောင် ပြန်တင်ခဲ့တဲ့ comment တွေ ရှိပါတယ်။\nPosted by Rita at 1/14/2010 10:19:00 PM5comments Links to this post\nPosted by Rita at 1/11/2010 11:52:00 PM 34 comments Links to this post\nMark ဆီမှာ တွေ့တဲ့ ဆောင်ပုဒ် "သင်ကောင်းလျှင် ကျွန်ုပ်မဆိုးပါ။ သင်ဆိုးလျှင် သင့်ထက် ပိုဆိုးလျှင် ဆိုးမည်။"\nကိုယ့်အာဘော်နှင့် ပြင်ရေးချင်မိသည်။ "သင်ကောင်းလျှင် ကျွန်ုပ်မဆိုးပါ။ သင်ဆိုးလျှင် သင့်ထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆပိုဆိုးမှာ သေချာသည်။"\n2) ဖတ်ရင်း ဘဝင်ကျနေမိတာ...\nတေဇာ ရဲ့ တောမီး\n3) မှန်တယ်လို့ တွေးနေမိတာ...\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်၊ ၃ ရက် ဆီက မမြတ်နိုး က ပြောသွားတဲ့... "မြန်မာပြည်ပြန်လည်း စက်ရုပ်ပဲ ဖြစ်မှာပဲ။ အလုပ်ကလည်း မသေမချင်း လုပ်နေမိမှာ။ အလုပ်လုပ်နေသရွေ့လည်း ဒီလိုပဲ နေ့စဉ်ဘဝ သံသရာလည်နေရမှာ။ နိုင်ငံခြားထွက်မိလို့ စက်ရုပ် ဖြစ်နေရတာ မဟုတ်ဘူး" ဆိုတာ...\nချစ်တဲ့သူ (တွေ) နဲ့တော့ ဝေးနေရတာပေါ့။ ဒါကလည်း ဘယ်သူကမှ တွန်းပို့ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာရွေးတဲ့ လမ်းပဲ။\n4) ဘာလဲဟ လို့ စဉ်းစားနေမိတာ...\nနိုင်ငံရေးနှင့် လူမှုရေး သဘောသဘာဝချင်းမှာ မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်လေ။ (စိတ်ပါဝင်စားသူများက သူနှစ်သက်ရာ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်လုပ်ကိုင်လိမ့်မည်။ ဘာမှ စိတ်မဝင်စားလို့ ဘာမှ မလုပ်သူများ ရှိလည်း သူ့ဘာသာ မလုပ်ချင်လို့ မလုပ်တာ ဝေဖန်ရန်အကြောင်းမရှိ။)\nထို့ကြောင့် နိုင်ငံရေးကို ဝေဖန်မှတ်ချက်ပြုခြင်းအား မကျေလည်သောအခါ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်း မပြုဘဲ လူမှုရေးလုပ်သူများနှင့် ပမာပြု၍ (သူတို့ဒီလို သူများအတွက် ဝင်လုပ်ပေးတာ ကိုယ်မလုပ်ဘဲ ဝေဖန်ရကောင်းလားဟူ၍) ပေးသော ဥပမာများလောက် လူကို အူတူတူဖြစ်စေတာ မရှိ။\nလူမှုရေးသမားများအား ဝေဖန်ပြစ်တင်ရလောက်အောင် စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် နိုင်ငံအုပ်ချုပ် မင်းလုပ်မည့်သူများ မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။\nအမှန်တော့ လူမှုရေးဆိုသည်မှာ လူတိုင်း အနည်းနဲ့ အများတော့ ပါဝင်ပတ်သတ်ဖူးမည်သာ။ သို့သော် ပြောလိုရင်း မဟုတ်၍ ဆက်မပြောလို။\nမလုပ်ဖူးသဖြင့် ဝေဖန်ရန်မသင့် ဆိုပါက... ယခု လက်ရှိလူများအားလည်း ဝေဖန်မနေနှင့်။ ကိုယ်လုပ်ဖူးတာ မဟုတ်။ မတော်လို့ ကံအကျိုးပေးနည်းလို့ သူတို့နေရာများ ကိုယ် ရောက်ခဲ့ရင် သူတို့လို မဖြစ်ဘူးလို့ ဘယ်သူမှလည်း အာမခံနိုင်တာ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် မဝေဖန်ကြနှင့်။ <<< ထိုသို့ပြောလျှင် မည်သူ လက်ခံပါမည်နည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နည်းလမ်းမကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံရေးဆိုသည်မှာ လုပ်သူများ၏ အရေးကိစ္စသက်သက် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။\nထို့အတူ ကိုယ်မကျေလည်သူများကိုသာလျှင် ဝေဖန်ရသော၊ ကိုယ်ကျေနပ်နှစ်သက်သူများကိုတော့ ကာကွယ်ပြောဆိုရသော အလုပ်ဟုလည်း မမြင်ချေ။ ကိုယ်ကျေနပ်သော်လည်း သူများအတွက် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်။ ထိုအခါ ကိုယ့်ဘာသာ ကျေနပ်နေလို့ သူများက ပြောဖို့ မသင့်တော်ဟု ယူဆပါက ဘာကြောင့်များ ဒီမိုဒီမို အော်နေပါသနည်း။\n(မှတ်ချက် ။ နိုင်ငံရေးကိစ္စ အတွက် ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ လူမှုရေးကိစ္စအတွက် ပြောခြင်းမဟုတ်။ နိုင်ငံရေးဟု ခေါင်းစဉ်တပ်၍ တိုက်ရိုက် ဝင်မဆွေးနွေးချင်သူများ လူမှုရေးနှင့် ဥပမာပြု၍ မှတ်ချက်ပေးရန် မလိုပါ။)\nPosted by Rita at 1/11/2010 09:48:00 AM4comments Links to this post\nLabels: Diary, me, Thought\nသေချာပိုင်ခွင့်တွေ အဓမ္မ ကွပ်မျက်\nSign ထိုးဖို့ မေ့ကျန်ခဲ့တဲ့ စာတစ်စောင်ကို ဖတ်ပြီး ရေးထားတဲ့ ကဗျာ။\nရေးခဲ့သမျှထဲမှာတော့ အဲဒါ အရသာ အရှိဆုံးပဲ။\nအဲဒီတုန်းကတော့ ရန်တွေ့တာကလဲ ကဗျာ ဖြစ်တယ်... ဆရာ။\nဘာမှန်း မသိတဲ့ စကားလုံးတွေပေမယ့် အတွေးနောက်ကို အရေးက ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်နိုင်ခဲ့သေးတယ်။ ခုတော့လည်း မရတော့ပါဘူး။ ကဗျာ တခါတခါ ရေးဖို့ သိပ်ခက်သွားပြီ။\nFeb '09 မှာ တခါ တင်ဖူးတယ်။\nPosted by Rita at 1/08/2010 12:18:00 AM9comments Links to this post\nနန်းညီ က ကလေးဘဝ ဘာညာကွိကွများ မှာ တဂ်လို့ ရေးမှာပါ။\nငယ်ငယ်ကလို့ စဉ်းစားမိရင် "အလျှံညီးညီး တောက်မည့်မီးကား" ဆိုတာကို သွားသွား သတိရမိပါတယ်။ တော်တာ မတော်တာကို ပြောချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ဟာ တခြားလူတွေလိုပါပဲ။ တော်တာတချို့ (လို့ ကိုယ့်ဘာသာ ထင်တာ) ရှိပြီး၊ လျော်တာတချို့လည်း ရှိပါတယ်။ ယေဘုယျပြောရရင်တော့ ယေဘုယျကျတဲ့ လူ (average person) ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာတွေရဲ့ တချို့အစွဲအလမ်းတွေကနေ ကင်းလွတ်တဲ့ (အနည်းဆုံးတော့ ကင်းလွတ်ချင်တဲ့) သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nအလျှံညီးညီး တောက်မည့်မီးကား ဆိုတာ တကယ်တော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဗီဇ တချို့က ပြလာခဲ့ပြီးသားလို့ ပြောချင်တာပါပဲ။\nကလေးဘဝမှာ ဆွေမျိုး အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတာ၊ ဘိုးဘွားအစုံအလင်နဲ့ အညာက မြို့လေးတစ်မြို့မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတာကတော့ အင်မတန် ကျေနပ်စရာပါ လို့ အသက်ကြီးလာလေ၊ တွေးမိလာလေပါပဲ။ ကွာခြားမှုကို အညာမှာပဲ တောက်လျှောက်ကြီးပြင်းခဲ့ရရင် (သို့) မြို့ကြီး ပြကြီးမှာပဲ တောက်လျှောက် ကြီးပြင်းခဲ့ရရင် မသိနိုင်လောက်ဘူး လို့ ထင်မိပါတယ်။\nအညာလို မြို့သေးသေးတစ်မြို့က သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ၊ ရန်ကုန်လို မြို့ကြီးပြကြီးက သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် identity ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသားရှိတယ် လို့ ပြောရင် နှစ်နေရာစလုံးမှာ နေထိုင်ကျင်လည်ဖူးတယ်ဆိုရင် လက်ခံကြပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို နယ်နဲ့ မြို့ကြီးမှာ လူတွေရဲ့ identity ကွာခြားပုံ အကြောင်းကို ဟိန်းလတ် ရဲ့ မဟေသီ စာပေအင်တာဗျူးမှာ ဆရာဖေမြင့် ပြောသွားတာ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ အဲဒီ အင်တာဗျူးတွေ စုထုတ်တဲ့ စာအုပ် ငှားဖတ်တုန်းက ကူးမထားလိုက်မိဘူး။\nသူပြောသွားတာက ... နယ်က လူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ သူပါ ဆိုတဲ့ identity ကို ဘယ်လောက်တောင် ဆုပ်ကိုင် နိုင်သလဲ ဆိုရင်... ဥပမာ - တနေရာရာမှာ ပြဿနာ တခုခု ဖြစ်ပြီ ဆိုပါစို့။ ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူ ဖြစ်နေတာ ဆိုတာကို သတင်းရတာနဲ့ ဘာပြဿနာ ဆိုတာကို မှန်းလို့ ရနေပြီ။ အဲဒီနေရာကို ဘယ်သူထပ်ရောက်လာရင် ဘာဝင်ဖြစ်မယ်။ ပြီးတော့ ဘာဆက်ဖြစ်မယ် ဆိုတာကို ကျန်တဲ့လူတွေက မှန်းလို့ ရနေပြီ ဆိုတာမျိုးပါ။ ကောင်းတာလည်း ရှိပါတယ်။ မကောင်းတာလည်း ရှိပါတယ်။\nအင်း မဆိုင်တာတွေ ရှည်မိပြန်ပြီ။\nကလေးဘဝကတော့ ကိုယ့် မှတ်ဉာဏ်ထက် လူကြီးတွေ မှတ်ဉာဏ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေက ပိုများပါတယ်။ ကလေးဘဝတည်းက ကိုယ်တွေ့ကြုံမှတ်သားမိတဲ့ အရာတွေကို အလျဉ်းသင့်ရင် ဆွဲထည့် တတ်တာကတော့ အတော်သိသာခဲ့တယ် ဆိုရမယ်။\nထင်မိထင်ရာ စွတ်ပြောတာတွေလည်း ရှိတယ်။ အိမ်မှာ ဆွမ်းတော်ပွဲကျတွေ လာယူတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ မေမေကို စကားနည်းနည်းပြောနေကြတာ မြင်လို့ သူငယ်ချင်းလားလို့ ထင်နေတာမျိုး။\n၁၁ လမှာ စကားစပြောပြီ ဆိုတယ်။ ကိုယ့်ထက် အသက် ၁နှစ် ၁လကြီးတဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက အဲဒီချိန်ထိ စကားမပြောသေးဘူး။ ကိုယ် စပြောတဲ့ စကားလုံးက "ပေးဘူး" တဲ့။ ပြီးတော့ ကြယ်တီး (ကြယ်သီး)၊ နောက် မေမေ။ တကယ်တော့ အားလုံး တပြိုင်တည်း လိုလို ပြောနေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကလေးတွေဟာ မေမေ ကို စပြောကြတာပဲ။ ကိုယ်ဟာ ပေးဘူး ကိုပဲ စပြောတယ်လို့ လူကြီးတွေ အမှတ်မှားနေတာလို့ ခုထိ ထင်တုန်း။\nနောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကတော့ ၃/၄ နှစ် ကနေ ကျောင်းတက်ကာစ အသက် ၅ နှစ်အထိ လောက်မှာပေါ့။\n* တခုပြီးတော့ တခု\nမေမေ့ဘက်က အဘိုးက ဂီတကို ဝါသနာပါတယ်။ ပတ္တလားတီးတတ်တယ်။ (အဲဒီအမွေကို ဘယ်သူမှ မရဘူး)။ အဲဒီ ပတ္တလားမှာ စီထားတဲ့ ဝါးပြားလေးတွေ ကြည့်ပြီး တန်းစီနေတာပဲ ဆိုတာကိုလည်း မပြောတတ်တော့ "မေမေ ဘဘရဲ့ ပတ္တလားက တခုပြီးတော့ တခု၊ တခုပြီးတော့ တခု နော်" လို့ ပြောခဲ့တယ် ဆိုတယ်။\nပြီးတော့ နည်းနည်း အစားရွေးတယ်။ ဟင်းထဲမှာ ကြက်သွန်ပါတာ မကြိုက်ဘူး။ တနေ့ အသားဟင်းကြော်တာကို ကြက်သွန်နီ နိုင်းချင်းထည့်လိုက်တော့ အော် ငိုပြီး ချက်တဲ့ လူကြီးတွေကို ရန်တွေ့တယ်တဲ့။\n"အဲဒီ ဟင်းထဲကို ကြက်သွန်တွေ ထည့်ရတယ်လို့ ဘယ်သူက ပြောတာတုန်း" ဆိုပြီး။ လူကြီးတွေမှာ ရီစရာကြီး ဖြစ်နေကြတာပေါ့။ ကလေးက မကြိုက်ဘူး။ မစားချင်ဘူး။ ကြက်သွန်တွေ ဖယ်ပေးပါလို့ မပြောဘဲ ဒါမျိုးပြောတယ် ဆိုတော့...။ လူကဖြင့် ခုအရွယ်ထိ ဘာမှ တတ်တာ မဟုတ်ဘူး။\n* သစ်ပင်ပေါ်မှာ သီချင်းဆိုမယ်\nပြီးတော့ ဖေဖေ့ဘက်က အဘွားက ရုပ်ရှင် ဝါသနာပါတယ်။ စစ်ကိုင်းမှာ ရုပ်/သံ ထပ်ဆင့်လွှင့် ဆောက်လို့ ကိုယ်တို့ဆီမှာ TV ကြည့်လို့ရပြီလည်း ဆိုရော တန်းဝယ်တော့တာပဲ။ အဲဒီအချိန်က မီးကလည်း မှန်၊ သတင်းစာကလည်း မှန်၊ လေယာဉ်ကွင်းကလည်း မှန်တယ် ထင်ပါ့။ လေယာဉ်ကွင်းကိစ္စတော့ သိပ်မသိပါဘူး။\nအဲဒီမတိုင်ခင်မှာ မြဂနိုင် ဆိုတဲ့ကားကို ရုပ်ရှင်ရုံမှာ ကြည့်ဖြစ်ထားတော့... ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုမှာ မင်းသမီးတယောက်က သစ်ပင်ပေါ်မှာ သီချင်းဆိုတဲ့ အခန်းပါတယ်။ ခြေထောက်ကလေးကို စည်းချက်နဲ့ အညီ လှုပ်လို့ပေါ့။\nတစ်ရက်တော့ မေမေ့ဘက်က အဘွားအိမ်မှာ လူကြီးတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့နားမှာ ကိုယ်က အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် ဆော့တယ်။ တခါပြောမရ၊ နှစ်ခါပြောမရ ဖြစ်နေတော့ အဘွားလုပ်သူက "ဒီကလေးမလေးတော့ ပြောမရရင် တမာပင်ခွကြား သွားတင်လိုက်မှနဲ့ တူတယ်" လို့ ပြောတယ်။\nအဲဒီမှာ ချက်ချင်းပဲ "ဟင် ဒါဆို ရုပ်ရှင်ထဲကလို အဲဒီ သစ်ပင်ပေါ်မှာ ခြေထောက်လေးလှုပ်ပြီး သီချင်းဆိုနေလိုက်မှာပေါ့" လို့ ပြန်ပြောခဲ့တယ်။\n(ကိုယ်က ဖေဖေ့ဘက်က အဘွားကိုသာ ကြောက်တယ်။ အဲဒီ အဘွားက ထက်မြက်တယ်။ သြဇာလွှမ်းချင်တယ်။ စည်းစနစ် ချချင်တယ်။ မေမေ့ဘက်က အဘွားက ပုံပြောလိုက်၊ စာဖတ်ပြလိုက်၊ ချွဲလိုက် နွဲ့လိုက် ဆိုတော့ မကြောက်ဘူး။ အဲဒီ အဘွားကို ပိုရင်းနှီးပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကျောင်းနေတဲ့ အရွယ်ရောက်တော့ ဖေဖေ့ဘက်က အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ နေခဲ့ရတယ်။)\n* လွတ်အောင်ရှောင်တဲ့ ယုန်ကလေး\nကိုယ်က ပုံပြင်ကြိုက်တယ်။ စာဖတ်ပြတာ နားထောင်ရတာ ကြိုက်တယ်။\nကလေးဘဝလို့ စဉ်းစားမိရင် ဆွေမျိုး အသိုင်းအဝိုင်းတင် မကဘဲ၊ ဗမာတွေရဲ့ နယ်ပယ်မှာတော့ အိမ်နီးချင်း မိတ်ဆွေတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍပါပါလာမှာပါပဲ။ ကိုယ်ကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ငယ်ဘဝဟာ ကြီးတဲ့ထိ (အသိစိတ်ထဲမှာ မမှတ်မိသည့်တိုင်အောင်) အရိပ်ထိုးတယ် လို့ ယုံကြည်သူ ဖြစ်တော့ အဲဒီ အခန်းကဏ္ဍတွေကို စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ဗမာမှုနယ်ပယ်ဟာ ကောင်းတဲ့ အချက်တွေ ရှိသလို၊ မကောင်းတဲ့ အချက်တွေလည်း ရှိတယ်လို့ မြင်မိတယ်။\nကလေးနှစ်ယောက်ကို မြင်လို့ တယောက်ယောက်ကို "သမီးတို့ နှစ်ယောက်မှာ/ သားတို့ နှစ်ယောက်မှာ ဘယ်သူက ပိုလှတာလဲ" လို့မေးတာမျိုး၊ "မေမေနဲ့ ဖေဖေကို ဘယ်သူ့ပိုချစ်လဲ" လို့ မေးတာမျိုး ...\nဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ချစ်လို့ မေးတာ။ မေးရိုးမေးစဉ်မေးတာ လို့ ယူဆလို့ ရပေမယ့် ဘာမှလည်း အဓိပ္ပါယ် မရှိဘူးလို့ ကိုယ်မြင်တယ်။ တကယ်တော့ မေးခွန်းဟာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်မှာ သူနဲ့ ငါနဲ့ ဘယ်သူက ပိုသာတာလဲ။ ဘယ်သူနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်သူက... ဆိုတာ သွင်းပေးလိုက်တယ် လို့ ကိုယ်မြင်တယ်။\nကိုယ်ဟာ နည်းနည်း အကဲဆတ်တာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nဒါပေမဲ့ လူကြီးအနေနဲ့ ကလေးကို နှုတ်ဆက်စကားဆိုရာမှာ သူ့ကို ကိုယ်က ချစ်ခင်သိမှတ်တာကို ပြဖို့ပဲ မကောင်းဘူးလား။ ဒီနည်းနဲ့ ကလေးရဲ့ စိတ်မှာ ကျေနပ်မှုနဲ့ ယုံကြည်မှု တစ်ခုခု ရသွားဖို့ မကောင်းဘူးလား။ ယှဉ်ဖို့ မလိုတာတွေကို ယှဉ်ကြည့်စေချင်တဲ့စိတ်မျိုး ဘာဖြစ်လို့ သွင်းပေးချင်ကြတာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစကားမျိုး ပြောရင် ပြောတဲ့သူကို ရူးနေတယ်တောင် ထင်ကောင်း ထင်ကြဦးမယ်။\n(တကယ်က အဲဒီမေးခွန်းမျိုး မေးတဲ့ လူကြီးတွေမှာ အဲဒီ စိတ်မျိုးသွင်းပေးမယ် ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဟာ မရှိပါဘူး။ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒါမျိုးမေးတာလဲ ဆိုတော့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ မေးရိုးမေးစဉ်မို့ မေးလိုက်တာပါပဲ။ ဒါပါပဲ။)\nဒါမျိုးကို ကလေးဘဝမှာ ကိုယ် ဘယ်နှစ်ခါ ကြုံခဲ့လို့ ဘာတွေ ပြန်ပြောခဲ့တယ်ဆိုတာ မသိတော့ပါဘူး။ ကြုံသလိုပဲ ဖြေခဲ့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထင် သူငယ်တန်း အရွယ်လောက်မှာတော့ မှတ်မှတ်ရရ ကြုံခဲ့တယ်။\nအဲဒီနေ့က နှစ်ဘက်ဘိုးဘွားတွေ တစ်အိမ်မှာပဲ စုဆုံပြီး ရှိတဲ့နေ့။ တခြားဧည့်သည်တွေလဲ ရှိတယ်။\nအဲဒီထဲက ဧည့်သည်အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က စကားဝိုင်းကနေ ကိုယ် ဆော့နေတဲ့နေရာကို လှမ်းမေးတယ်။ ကိုယ့် အဖေဘက်က အဘွားနဲ့ အမေဘက်က အဘွား ဘယ်သူ့ကို ပိုပြီး ချစ်တာလဲ တဲ့။\nဖေဖေနဲ့ မေမေပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အဘိုးနှစ်ယောက်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ယှဉ်ပြီး မေးရင် ကိုယ့်အတွက် ဘာမှ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အဘွားနှစ်ယောက်ကို ရှေ့တင် ယှဉ်မေးတာကတော့ တကယ့် ချောက်ပဲ။\nဆော့နေရာကနေ "ယုန်ကလေး နှာစေးနေလို့ မဖြေနိုင်သေးဘူး" လို့ ပြန်ပြောခဲ့တယ်။\nလူကြီးတွေမှာ ပွဲကျ နေပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ အဲဒီ ကျောင်းစတက်တဲ့ အရွယ်မှာ ခံစားတတ်ပြီ ပြောရမလား၊ အဲဒီ မေးခွန်းမျိုးကို မကြိုက်ဘူး။ လိုက်လည်း မရီဘူး။ မေးတဲ့သူကို ချောက်ချတယ်လို့ စိတ်က မသတ်မှတ်သေးတတ်သည့်တိုင်အောင် သဘောမကျခဲ့ဘူး လို့ ခုချိန်ထိ ဝိုးတဝါး မှတ်မိတယ်။\nခြင်္သေ့ကြီးရဲ့ ပါးစပ်နံသလား မေးတော့ နံတယ် ပြောလဲ အစားခံရမယ်။ မနံပါဘူး ပြောလည်း အစားခံရမယ် ဆိုတော့ နှာပဲစေးနေလိုက်တဲ့ ယုန်ကလေးပေါ့။\nနောက်ပိုင်း ကိုယ် ကြီးလာတော့လည်း ကလေးတွေကို နေရခက်အောင်၊ သူတို့ အတွက် အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ အပိုစကားတွေလို့ ကိုယ့် ဉာဏ်နဲ့တွေးမိသမျှ ဘယ်တော့မှ မပြောဘူး။\nတကယ်တော့ ကိုယ်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုဖို့ သိပ်တော့ စိတ်ရှည်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။\nကိုယ်ဘာလုပ်ပေးချင်လဲ ဆိုတော့ သူတို့ မေးခွန်းတွေ မေးရင် သူတို့ စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေပေးချင်တယ်။ ဖြေလည်း ပေးခဲ့တယ်။\nတခါတလေ ချည်လို့ ချည်မှန်း မသိတဲ့... ကြိုးတွေ...\nကျလို့ ကျမှန်း မသိတဲ့ ချောက်တွေကို ပြပေးချင်တယ်။\nအဆင့် (၁) ဆိုတဲ့ ကြိုးတွေ၊\n၁ဝ တန်းမှာ ဂုဏ်ထူးတွေ အများကြီးနဲ့ အောင်ရင် ဆေးတက္ကသိုလ် တက်ရတယ် ဆိုတဲ့ ချောက်တွေ...\nတကယ်တော့ အသက် (၁၆) နှစ်ဆိုတာ ကိုယ် ဘာလုပ်ချင်လဲ မသိသည့်တိုင်အောင်၊ ဘာမလုပ်ချင်ဘူးလဲ ဆိုတာတော့ သိသင့်တယ် ထင်တာပဲ။ ကိုယ်ဘာလုပ်နေတာလဲ ဆိုတာ အနည်းဆုံးတော့ သိသင့်တဲ့ အရွယ်လို့ ထင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာပြည်က (အထူးသဖြင့် နယ်က) ကလေးတွေဟာ လူဖြစ်နောက်ကျတယ် ထင်မိတယ်။\nဘာမှန်းညာမှန်း မသိဘဲသွားရင်တော့ နေရာတိုင်းဟာ ချောက် ဖြစ်နေနိုင်တယ်။\nကံကောင်းလွန်းပါမှ... အခြေအနေက ကိုယ့်ဘက်ပါတာ။\nဒါပေမဲ့ ဘာမှလည်း လုပ်မပေးနိုင်ဘူး။\nအဲဒီ ချောက်ထဲ ဘာမှန်းညာမှန်း မသိဘဲ ဆင်းကြတာ ဒီတိုင်း ကြည့်နေရုံပါပဲ။\nကြည့်မနေလို့ "ဒီလိုဆိုရင် မသွားသင့်ဘူး" ပြောတယ် ထားပါတော့။\n"ဒီမသွားနဲ့" ဆိုရင် "ဘယ်ကို သွားလို့ရတယ်" ဆိုတာ ညွှန်းပေးနိုင်ရမယ် မဟုတ်လား။\n"ဘယ်ကို သွားပါ" ဆိုတာကိုမှ မပြောနိုင်တော့လည်း သွားချင်တဲ့ဆီသာ သွားကြပါတော့။\nကိုယ်လည်း ဘာမှန်းမသိတာတွေ လုပ်လာခဲ့တာပဲ။\nအင်း ဒါလည်း မဆိုင်တာတွေပဲ။\nအဲဒီ အလျှံတညီးညီး ဟာ ဘယ်ထိတောင် တောက်လာခဲ့လဲ ဆိုတော့...\n၁ဝ တန်းလောက်မှာ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ပြောဖူးတယ်။\nMy Fri: မင်းက "..." လုပ်ရမှာ။\nMe: အင် "..."။ "..." ဆိုတာ ကြမ်းပိုးကို လိပ်၊ လိပ်ကို ကြမ်းပိုးဖြစ်အောင် ပြောတတ်ရတာလေ။\nMy Fri: မင်း အဲလိုပဲ အမြဲတမ်း ပြောနေတာပဲဟာ...\nMe: "မှားနေပြီ။ ကိုယ်က ကြမ်းပိုးဆိုရင် ကြမ်းပိုးဖြစ်အောင်ပဲ ပြောတတ်တာ။ သူများတွေက လိပ်လို့ ထင်နေကြတဲ့ ကြမ်းပိုးကိုလေ။\nဒီလိုပဲ လိပ် ဆိုရင်လည်း လိပ်ဖြစ်သွားအောင်ပဲ ပြောတတ်တာ။ သူများတွေက ကြမ်းပိုးလို့ ထင်နေကြတဲ့ လိပ်ကိုလေ။"\nအင်း ဒီလိုဟာမျိုးမှ ဒါမျိုး မဖြစ်ရင် ဘယ်လိုဟာမျိုးက ဒါမျိုး ဖြစ်ပါ့မလဲ။\n(Blogger ဖြစ်တာကို ပြောတာပါ။)\nမပြောမရှိနဲ့။ အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်ဟာ နှုတ်သီးကောင်းဖို့တော့ အတော်လိုတာ။\nကိုယ့်ဘက်က ခိုင်မာတဲ့ အချက်အလက်တွေတော့ ရှိရမယ်။\nPosted by Rita at 1/02/2010 10:37:00 PM7comments Links to this post\nemail ကနေ ရတဲ့ ကဗျာ။ မနှစ်က တင်ဖူးတယ်။\nPosted by Rita at 1/01/2010 08:33:00 PM2comments Links to this post


အိမ်ခြံမြေ ငှါးရန် မဟာအောင်မြေမြို့နယ်\nမဟာအောင်မြေ\t| မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး\n##ငှားမည်## ** ၂၅ သိန်း ** မဟာမြိုင် No.2534 RC ၃ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ ( အနောက်ဘက်လှည့် ) ၃၅ လမ်းနှင့် သိပ္ပံ လမ်းကြား\nလမ်း ၆၀ အတင် No.2399 RC ၂ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ ( အရှေ့ဘက်လှည့် ) လမ်း ၆၀ /၄၂ လမ်း ဝန်းကျင်\n၃၅ သိန်း ** ၄၂လမ်း အတင် No. 2400 RC ၃ ထပ် ပေ ၆၀ - ၈၀ (မြောက်ဘက်လှည့် ) ၆၃ လမ်း /၆၆ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n**၂၅ သိန်း ** ၆၆ လမ်း အတင် No. 2401 RC ၂ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ (အရှေ့ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၂ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n** သိန်း ၂၀ ** ၆၆ လမ်း အတင် No. 2402 RC ၃ ထပ် ပေ ၂၀ - ၆၀ (အရှေ့ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၂ လမ်းကြား မဟာမြိုင် ( ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ၁ လုံး/ အသစ်စက်စက်)\n** ၂၅ သိန်း ** ၆၆ လမ်း အတင် No. 2402 RC ၃ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ (အရှေ့ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၂ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n၆၆ လမ်း အတင် No. 2404 RC ၃ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ (အနောက်ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၂ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n၄၁ လမ်း အတင် No. 2405 RC ၃ ထပ် ပေ ၂၀ - ၆၀ (မြောက်ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၃ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n** ၂၅ သိန်း ** ၆၆ လမ်း အတင် No. 2406 RC ၃ ထပ် ပေ ၄၀ - ၆၀ (အနောက်ဘက်လှည့် ) ၃၉ လမ်း / ၄၃ လမ်းကြား မဟာမြိုင်\n၄၀ပေ × ၆၀ပေ ၊ စက်မှုဇုန်\n450 သိန်း (ကျပ်) (တစ်လ) | စက်မှုဇုန်\n၄၂ လမ်း အတင် No. 2410 ဂိုဒေါင် ပေ ၄၀ - ၆၀ / ၁၀ ကွက်တွဲ (အရှေ့ဘက်လှည့် ) လမ်း ၆၀ - ၆၂ လမ်းကြား မနော်ရမံ ကစားကွင်း အရှေ့ဘက် အသေးစိတ်သိလိုပါကဖုန်းဖြင့်ဆက်သွယ်မေးမြန်းနိုင်ပါသည်\nလူနေအထူထပ်ဆုံးမြို့နယ်ဖြစ်သည့် မဟာအောင်မြေမြို့နယ်သည် မန္တလေးမြို့လယ်၏ တောင်ဖက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည် ။ မြို့နယ်၏ အနောက်ဖက်တွင် ဧရာဝတီမြစ် ၊ တောင်ဖက်တွင် ချမ်းမြသာစည်မြို့နယ် ၊ မြောက်ဖက်တွင်ချမ်းအေးသာဇံမြို့နယ်တို့ဝန်းရံလျက်ရှိသည် ။ မန္တလေးတက္ကသိုလ်နှင့် မန္တလေးစိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတို့ မဟာအောင်မြေမြို့နယ်တွင်တည်ရှိသည် ။အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းအနေနဲ့ မန္တလေးမြို့တွင် အခြားမြို့နယ်များထက်စာလျင် ဈေးနှုန်းသင့်ပြီးနေထိုင်သွားလာရန် ကောင်းသောမြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည် ။


ATN: May 2011\nလေလွင့်နှလုံးသား၊ ရထားတစင်း၊ နှင်းကျခဲ့သောအရှေ့မြို့ရိုး... (၂)\nတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးနိုင်သည်မှာ အသံများသာဖြစ်လေသည်။ အော်သံ တခုခုလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ နာရီသံတခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မီးရထားတစီး ခုတ်မောင်းသွားသော အသံလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ငှက်ကလေးများ၏ တေးဆိုသံနှင့် တူရိယာတခုခုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကသာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့်တိုင် လက်သင့်ခံဖွယ်ရာ သာယာနာပျော်ဖွယ်အသံများ ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှုနှင့် သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံများ။ အော်ဟစ်ငြည်းငြူသံနှင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုများ။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၏ အသံများ။ လူတို့၏ ရွေးချယ် ဖန်တီးမှုများ။ တကယ်တော့ အသံများသည် အသံများသာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ခံစားမှုများသည် စိတ်ခံစားမှုများသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲမှ ဆူညံပေါက်ကွဲနေသော အသံများကို ကြားရသူတချို့ ရှိနေပြီး ဆူပွက်ကျယ်လောင်နေမှုများထဲမှ တိတ်ဆိတ်သော အသံများကို ကြားနေရသူများလည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်လား။ စစ်အာဏာရှင်တို့၏ စစ်ကြောရေးစခန်းများထဲမှ ဆူကျယ်အူလောင်နေသော အသံများကြားမှ ယုံကြည်ချက်ဖြင့် အသက်ရှင်နေကြသော တိတ်ဆိတ်မှု အသံများ။ အသံများသည် တိတ်ဆိတ်မှုများကို ကျယ်လောင်စွာ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ တိတ်ဆိတ်မှုများကြောင့် အသံများကို ကျယ်လောင်စွာ ကြားနေကြရသည်။ ဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံကို နံနက်ခင်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကြားထဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ ကြားလိုက်ပါသည်။ နေ့ခင်း၏ သက်ပျင်းချသံကို ညနေခင်း လေပြေအေးထဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ ကြားလိုက်ပါသည်။ နားရှိသောသူမည်သည်ကား အသံများကို ကြားပါစေ... အာမင်... ။ ဆုတောင်းဝတ်ပြုသံများ... တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင် ထင်ရှူးပင်တန်းများကြားမှာ ကျယ်လောင်စွာ ကြားမိပါသည်။ ကမ္ဘာမြေသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့် ငြိမ်းအေးခြင်း ရှိပါစေသတည်း... ဟု ဆူညံကျယ်လောင်စွာ ဆုမွန်ကောင်းများ တောင်းကြပါရန် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောကြားလိုက်ရပါသည်။\nအပိုင်း (၁) အစ\n- အကို့ အတွက် ဆုတောင်းပေးနေတယ်... -\n- အမ်... ဘာအတွက်လဲ.... -\n- သြော်... အကို့ ဘ၀မှာ ငြိမ်သက်ခြင်းရစေဖို့ပါ... -\n- ကျေးဇူးတင်တယ်... ဒါမယ့် အကို့အတွက်တော့ ဆုမတောင်းပါနဲ့လေ... ညီမလေးအတွက်သာ ဆုတောင်းပါ... -\n- အေးရဲ့ ဘ၀အတွက်က ဘာမှ ဆုတောင်းနေစရာ မလိုဘူးလေ... အားလုံး ပြီးပြည့်စုံနေပြီးသား... အကို့ရဲ့ ပူလောင်ကျွမ်းမြိုက်နေတဲ့ ဘ၀အတွက်ပဲ ဆုတောင်းပေးချင်တာပါ... အေးချမ်းငြိမ်သက်ခြင်း ရှိပါစေ-လို့... -\n- Tranquility လား... -\n- အင်း... အဲဒါရော... calmness... peacefulness... -\n- အင်း... အိုကေ... အဲလို ဆုတောင်းပေးတော့ အကိုက ရသွားရောလား... -\n- အယ်... ရမှာပေါ့... ဆုတောင်းပေးတာပဲ... -\n- အင်း... အဲလို ဆုတောင်းပေးလို့သာ ရမယ်ဆိုရင်... တခုပဲ ဆုတောင်းပေးပါ... ခု သန်း ၈၀ ဖလော်ရီဒါ လော်တို ပေါက်ပါစေ-လို့... -\n- အာ... အက်ိုက လုပ်ပြီ... -\n- ဟုတ်တယ်လေ... အဲလိုဆုတွေပဲ တောင်းပေးလေ... -\n- တောင်းပေးမယ်... ဖလော်ရီဒါ လော်တို အကို ပေါက်ပါစေ... -\n- မပေါက်ရင်ကော... -\n- အာ... သိတော့ဝူး... -\n- အင်း... ရှိပါစေတော့... -\n- ဘာလဲ... အေး... ဆုတောင်းပေးတာ မယုံဘူးပေါ့... -\n- ညီမလေး ဆုတောင်းပေးတာကို ယုံပါတယ်... ဆုတောင်းပေးတိုင်း ရမယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်တာပါ... -\n- အကိုက သိပ်ခက်တာပဲ... စကားလည်း ကပ်တယ်... တခါတခါလည်း အေးကို ပြန်ပြန် အော်တယ်... -\n- အဲ... ဘယ်တုန်းက စကားကပ်မိလို့လဲ... အကြောင်းအရာတခုကို အခြေတင် ပြောကြတာကို ညီမလေးက အကို ပြောတာကို ပြန်မပြောနိုင်တော့ အကိုက စကား ကပ်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား... -\n- အကို့ အတွက် အေး ဆုတောင်းပေးတဲ့ အသံကို အကို မကြားတာလား... ဒါမှ မဟုတ် မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား....-\n- ညီမလေးရဲ့ ဆုတောင်းသံက.. ဒက်ဆီဘယ် ၁၈၀ ကျော်ရင်တော့ အကို ကြားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...း) -\n- အမ်... ဘာလဲ အဲဒါ... -\n- အသံကို တိုင်းတဲ့ ယူနစ်လေ... -\n- သိဘူး... ဒက်ဆီဘယ်တွေ... အေးသိတာက အကို့ကို ချစ်တာပဲ သိတယ်... အကို့ကို တည်ငြိမ်အေးဆေးတဲ့ ဘ၀လေးမှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေစေချင်တယ်... အဲဒါပဲ ... အဲဒါ... အေး စေတနာ... အကို့ အပေါ် ထားတဲ့ စေတနာ... ဒက်ဆီဘယ် ဘယ့်လောက်ရှိသလဲတော့ မသိဘူး... ၁၅၀၀ ထက်တော့ မနည်းလောက်ဘူးထင်တယ်... -\n- အင်း ... အဲဆို အကို့နားတွေလည်း ကန်းပြီ... နားကွဲပြီး သေလောက်ပြီ...း)) -\n-း)) ... အေးကြောင့်တော့ အကို မသေရပါဘူး... ဗော်လျူန်းတွေ လျှော့လိုက်မှာပေါ့...း)) -\n- အင်း... အန်ဒါ ၁၂၀ အထိ လျှော့မှဖြစ်မယ် ညီမလေး...း)) -\n-း)) အိုကေ... -\n- ဒါဆို ခု အသံနဲ့ ပြောချင်တယ်လေ... -\n- အာ... ခုတိုင်း ပြောနေလည်း ရတာပဲဟာ... -\n- ဟုတ်ဖူးလေ... ညီမလေး... စကားသံက ဒက်ဆီဘယ် ၁၂၀ အောက် ရှိမရှိသိချင်လို့... -\n- ဟင်း... အလကား... လူလည်ကြီး... အေး အသံကို ကြားချင်နေတာမို့လား... -\n- ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အသံနဲ့ မပြောချင်ရင်လည်း နေလေ... နောက်လည်း ဘယ်တော့မှ စကား မပြောတော့ဘူး.. -\n- အာ... ဘာမှ မဆိုင်ဘူး... အကျပ်ကိုင်လှချည်လား... အိုကေ... အိုကေ... အေး... ခေါ်ရမလား... အကို ခေါ်မှာလား... -\n- အကို ခု ခေါ်နေပြီ... ပြန်ထူးဦး... -\nအပိုင်း (၁) အဆုံး\nအသံတချို့သည် ဆူညံသံ ဖြစ်သည်။ အသံတချို့သည် တိတ်ဆိတ်သော အသံများဖြစ်သည်။ တချို့ အသံများကို လူသားတို့ မကြားရ။ ပုဇင်းရင်ကွဲတို့၏အသံများကား စိတ်ညစ်စရာကောင်းသည်။ သို့သော်လည်း ချစ်သူတိ်ု့အဖို့မှာ ချစ်သူ့အသံသာ အချိုမြိန်ဆုံး... ။ အမှန်တရားကလည်း ရှိနေသေးသည်။ သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံနှင့် စိတ်ညစ်ညူးဖွယ် အသံများ... ။ သီချင်းသံတိုင်းပင် သာယာနာပျော်ဖွယ် မရှိသော ဤကမ္ဘာကြီးမှာ အသံများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ စားသုံးနေရသည်မှာလည်း အလုပ်တခုပင် မဟုတ်လား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မမြင် မတွေ့ရနိုင်သည့် အချိန်မှာ ချစ်သူ့အသံကို ကြားချင်ကြမည်မှာ လူ့ ဓမ္မတာ... ။ အသံများ ချိုသာပါစေ...။ အသံကြားရသောဘ၀များ ချိုမြပါစေ... ၊ ဟု တိုးတိတ်စွာ တစုံ ၂ ယောက်၏ ဆုတောင်းသံများကို လူအများ ကျယ်လောင်စွာ ကြားပါစေ... အာမင်... ။\nလေလွင့်နှလုံးသား၊ ရထားတစင်း၊ နှင်းကျခဲ့သောအရှေ့မြို့ရိုး...\nနေ့နှင့် ည ဆိုကာ အချိန် ၂ မျိုးသာ ရှိသော ဤကမ္ဘာပေါ်မှာ ညဆိုသည်မှာ အိပ်စက် အနားယူဖို့ မဟုတ်လား။ အိပ်စက်၍ မပျော်နိုင်သော ညများသည် အလွန် မုန်းတီးစရာ ကောင်းသည်။ ထို့အတူ အိပ်မပျော်နိုင်ခြင်းသည်လည်း အလွန် မုန်းတီးစရာ ကောင်းလေသည်။ သိုးများကို ရေတွက်ဖူးသည်။ စာမျက်နှာပေါင်း မြောက်များစွာကို ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ငှက်ပျောသီးများ စားဖူးသည်။ နွားနို့ ပူ့ပူများကိုလည်း သောက်ဖူးသည်။ တရားထိုင်ဖူးသည် (ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တော့မဟုတ်)။ (ဂုဏ်တော် ၉ ပါး ကို) ပုတီးစိတ်ဖူးသည်။ ရှိသမျှ မီးများ ပိတ်ကာ ကြိတ်မှိတ် အိပ်ဖူးသည်။ စိတ်ပျက်စရာ ညများ နှိပ်စက်သမျှ နောက်တနေ့ အလုပ်ထဲမှာ အဆင်မပြေ ဖြစ်ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဘီယာ တကဒ် ၀ယ်ကာ သောက်ပစ်လိုက်သော ညမှာ နှစ်နှစ် ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်တနေ့ အလုပ်ကို ၃ နာရီ နောက်ကျပြီးမှ ရောက်သွားသည်။ အလုပ်ရှင် သဘောကောင်းသဖြင့်သာ အလုပ် မပြုတ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သတိပေးခြင်းကိုတော့ အိပ်ကပ်ထဲ ထည့်ပြီး ပြန်လာခဲ့ရသည်။\nနှစ်သက် သဘောကျရာ ပန်းချီကား တချို့ကို စာကြည့်တိုက်မှ ငှားလာသော ပန်းချီစာအုပ်များထဲမှ ကာလာကော်ပီ ကူးလိုက်သည်။ ကာလာပရင့်အောက် ထုတ်ပြီးသောအခါ အသင့် ၀ယ်ထားသည့် သစ်သားမှန်ဘောင်များကြားမှာ ထည့်သွင်းရင်း ဂစ်တာတွေ ချိတ်ထားသည့် နံရံတွေကြားမှာ ခံစားချင်သလို သံနှင့် ရိုက်ကာ ချိတ်ထားပြီးနောက် ပန်းချီကားများကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမိသည်။\n- ဒီ ပန်းချီကားတွေကို ဘာလို့ သည်မှာ ချိတ်ထားရတာလဲ... -\n- ဟေ... ဒါ ငါ့ စတူဒီယို အခန်းပဲ ... ငါ ချိတ်ချင်သလို ချိတ်မှာပေါ့... ငါ စိတ်ချမ်းသာသလို ချိတ်မှာပေါ့... -\n- နင့် ဂစ်တာတွေနဲ့ တင် နံရံတခုလုံး ပြည့်နေပြီ... ပန်းချီကားတွေပါ ဂစ်တာတွေကြား လျှောက် ချိတ်တော့ မျက်စေ့ မနောက်ဘူးလား... ဘယ်လိုမှ ကြည့်မကောင်းဘူး... ဖြုတ်လိုက်ပါ... ဧည့်ခန်းမှာပဲ ချိတ်... -\n- ဟ... ဧည့်ခန်းမှာ နင့် ဘွဲ့ရ ဓါတ်ပုံ... နင့် မိဘ ဓါတ်ပုံ... ငါ့မိဘ ဓါတ်ပုံ... မိသားစု ဓါတ်ပုံတွေနဲ့တင် ပြည့်နေပြီ.... ပန်းချီတွေပါ ထပ်ချိတ်ရင်... ရှုပ်ကုန်တော့မပေါ့... -\n- ပတ်လည်မှာ နေရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ... အဲမှာ ချိတ်မှာပေါ့... ကဲပါ... ပန်းချီတွေကို ဖြုတ်လိုက်ပါ... (ပြောပြောဆိုဆို သူချိတ်ထားသည့် ပန်းချီများအားလုံး နံရံမှာ မရှိကြတော့...)\n- ဟေ့... ဒါတော့ တဆိတ်လောက် လွန်နေပြီ... ဧည့်ခန်းထဲက ပုံတွေကို ချိတ်တော့လည်း... ငါပဲ စ ချိတ်တာ... နင်ဘာမှ စလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး... ငါ အမြဲ ပြောခဲ့တယ်... ဧည့်ခန်းမှာ ၂ ဖက် မိဘ ပုံတွေ ချိတ်ထားမယ်... အလည်မှာ နင့် ဘွဲရ ဓါတ်ပုံ ချိတ်ထားမယ်... အဲတုန်းကတော့ နင် ဘာမှလည်း ပြန်မပြောဘူး... နင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဘာမှ မလုပ်ဘူး... ငါပဲ မှန်ဘောင်တွေ ၀ယ်... ပုံတွေ အကြီးချဲ့ကူး... မှန်ဘောင်သွင်းပြီး နံရံပေါ် ချိတ်တော့... နင် ဆရာလုပ်တယ်... ဟိုလို ချိတ် သည်လိုချိတ်... အိုကေ နင့်ဘာသာ နင် စိတ်ကြိုက် ချိတ်လို့ ငါ ထားပေးခဲ့တယ်... ဧည့်ခန်းမှာ နင် စိတ်ချမ်းသာသလို ချိတ်တယ် မဟုတ်လား... -\n- ငါက ဒီဇိုင်းသဘောအရ ကြည့်ကောင်းအောင် စီစဉ်ပေးတာပါ... -\n- ဟေ... အဲဒါဆို... စကတည်းက နင်က ငါ့ထက် ဒီဇိုင်းသဘော သိရင် တတ်ရင် နင့်ဘာသာ နင် လုပ်လိုက်ပါလား... ငါ လုပ်မှ ဘာလို့ လာပြီး ဆရာ လုပ်ရတာလဲ... -\n- ငါ ဆရာ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ကြည့်ကောင်းအောင်လို့ ပြောပြတာပဲ... -\n- အာ... ခက်တော့နေပြီ... ငါ ကြိုပြောထားပြီးသားပဲ... နင့်ဘာသာ နင် လုပ်ချင်တာလုပ်... နင်စိတ်ချမ်းသာရင်ပြီးရော... ငါဘာမှ... ၀င်မပြောဘူး... နင့်ဘာသာနင်တော့ ဘာမှ မလုပ်ဘူး... ငါလုပ်မှ... ဟိုဟာ ၀င်ပြော သည်ဟာ ၀င်ပြော... ငါမကြိုက်ဘူး ပြောထားပြီးသားပဲ... -\n- နင့်ကို ငါက အကြံပေးလို့တောင် မရဘူးလား... -\n- မရဘူး... ငါ မလုပ်ခင်ကတည်းက နင့်ကို ပြောသားပဲ... ငါ့ဘာသာငါ စိတ်ချမ်းသာသလို လုပ်မယ်... ငါ့ကို လာ အကြံ မပေးနဲ့ မကန့်ကွက်နဲ့... အဲဒါကို နင်မကြိုက်ရင်... နင်ကြိုက်သလို စိတ်ချမ်းသာသလိုလုပ်... ငါ ဘာမှ မကန့်ကွက်ဘူး... အကြံမပေးဘူး... နင်စိတ်ချမ်းသာရင် ပြီးရော... နင်စိတ်ချမ်းသာရင် ငါ စိတ်ချမ်းသာတယ်...\n- နင် ဟာ ပြောလေ ခက်လေပဲ... -\n- ငါက ခက်တာ မဟုတ်ဘူး... နင်က ခက်နေတာ... နင် လုပ်တာပဲ မှန်တယ်... နင်လုပ်တာပဲ ကောင်းတယ်... နင့် chapel လေးကို ငါက စေတနာနဲ့ လုပ်ပေးတယ်... လှလှပပလေး ပြင်ဆင်ပေးတယ်... ငါ ပြင်ဆင်ပေးထားတာတွေ နင်လက်မခံဘူး... တကယ်ဆို ငါက အဲသည် ဘာသာကို မကိုးကွယ်သည့်တိုင်အောင်... နင့်ကို ငါ ချစ်လို့ ငါ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာတွေနဲ့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ငါ လှလှပပ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့တာပဲ... ဒါမယ့် နင် လက်မခံဘူး... နင့် စိတ်တိုင်းကျပဲ နင်လိုချင်နေတာကိုး... -\n- ဟာ... ခက်တာပဲ... -\n- ဘာမှ မခက်ဘူး... နင်နဲ့ ငါနဲ့ အမြဲ သဘောထားက ကွဲလွဲနေတော့ ငါ့မှာ ရွေးစရာ လမ်းက ဒါပဲ ရှိတယ်... ဆိုဖာတွေ အရောင်ရွေးတာကအစ... ဈေးရွေးတာက အစ... သဘောထားက ကွဲလွဲနေရတယ်... မီးဖိုချောင်သုံး ပန်းကန်တွေ ၀ယ်မလား... ခန်းဆီးတွေ ၀ယ်မလား... နောက်ဆုံး အမှိုက်ပုံး အရွယ်အစားနဲ့ အရောင်အဆုံး... နင်နဲ့ငါ ကွဲလွဲနေတော့... ငါ လက်လျှော့လိုက်ပြီ... သည်တော့ နင်ကြိုက်တာ စိတ်ချမ်းသာတာကိုပဲ ၀ယ်ပါ လုပ်ပါ... ပြောထားပြီးပြီ... ခုတော့ တအိမ်လုံး... နင်ကြိုက်တာ နင် စိတ်ချမ်းသာတာတွေချည့်ပဲ... ငါကြိုက်တာ ငါစိတ်ချမ်းသာတာ ဘာတခု ရှိလဲ... နောက်ဆုံး... ငါ့စတူဒီယို အခန်းလေးထဲ ငါ့ ဂစ်တာတွေ ချိတ်တာ အဆုံး နင့် စိတ်ကြိုက် လိုက်ချိတ်ပေးထားရတာ... ခုတော့ သည် ပန်းချီကားတွေတောင် ငါ့စိတ်ကြိုက် မချိတ်ရရင်တော့ အေး... နင့် စိတ်ကြိုက်လည်း မချိတ်စေရဘူး... OK? We are even. ပေး ငါ့ကို အဲဒီ ပန်းချီကားတွေ... -\n(ပန်းချီကားများအားလုံး ရိုက်ခွဲခံရပြီး အိမ်ရှေ့ အမှိုက်ပုံးကြီးထဲသို့ အားလုံး ရောက်သွားကြလေသည်။)\nအိပ်မပျော်သော ညမှာ အဝေးမှ အရေးပေါ် မောင်းသွားနေသော မီးသတ်ကား (သို့မဟုတ်) ရဲကား တစီးစီး၏ အရေးပေါ် အချက်ပေးသံ Siren များကို ကြားနေရလေသည်။ ထို အသံများကို မည်သို့ အသံဖလှယ်ရမည်မသိပါ။ ဥပမာ... ကြက်ဖတကောင် နံနက်ခင်း တွန်သံကို လူတိုင်းလိုလို ကြားဖူးကြမည်။ သို့သော်လည်း လူမျိုး အလိုက် ထိုကြက်ဖတွန်သံကို အသံဖလှယ်ကြရာမှာ ကွဲပြားကြလေသည်။ ဘာကြောင့် ကွဲပြားကြလေသည်လည်း မသိပါ။ ဥပမာ... ဗမာတို့က အောက်အီးအီးအွတ်-ဟု ကြားသည့် ကြက်ဖတွန်သံကို ဂျပန်တို့က အီးအော့အော့အော့-အဖြစ် ကြားသည်ကို ဖတ်ရဖူးသည်။ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးတို့ကတော့ cock-a-doodle-doo ဟု ကြားကြလေသည်။ လူမျိုး ကွဲပြားခြင်းကြောင့်လား - ဘာသာစကား ကွဲပြားခြင်းကြောင့်လား - နေရာဒေသ ကွဲပြားခြင်းကြောင့်လား။ မသိပါ။ ယခုအခါတော့ နားထဲမှာ အရေးပေါ် အချက်ပေးသံများကို မကြားရပါ။ သို့သော်လည်း နှလုံးသားထဲမှာတော့ အရေးပေါ် အချက်ပေးသံများကို စူးရှကျယ်လောင်စွာ ကြားနေရလေပြီ။\nသို့သော်လည်း ထိုနေ့ညက တအိမ်လုံး ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေလေသည်။\nနာတာလျာနှင့် စကားပြောခြင်း (၂)\nငါ့... သောတ အာရုံမှာ.... ပဲ့တင်ထပ်... ခဲ့... ပါ... ပေါ့...\nဆူကျယ် အူလောင် နေဦးမှာလဲ...\nနင်နဲ့ငါ အချင်းချင်း ခေါ်ကြပါတယ်....\nငါတို့ ၂ ယောက်ဟာ\nတယောက်ကို တယောက် Add ဖို့ မလိုဘူး...\nAccept ဖို့ မလိုဘူး...\nနာတာလျာနှင့် စကားပြောခြင်း (၁)\nအော်ရီဂွန်ရဲ့ ပို့လန်း နံနက်ခင်းဟာ\nလင်း ကျင်း ဖြူ လွလို့ပါလား...\nငါ့ အလုပ်ကို လာတဲ့ လမ်းမှာ\nမင့် အပြုံးလေး တပွင့်သာ\nမင်းက... ငါ့ကို ပြောသွား....\nငါ့မှာ... နံနက်ခင်း ကောင်းကောင်းတွေ ရှိသလား...\nငါက အူကြောင်ကျားတွေ မေးမိရင်...\nငါ့မှာ နံနက်ခင်းဆိုတာ ရှိကို မရှိတော့ဘူး...\nငါ့မှာက ညတွေပဲ ရှိတယ်...\nနှစ်ယောက်အတူ ဖူးပွင့်မယ်ဆိုတဲ့ မနက်ခင်းလေး တခုပါ အဆစ် ပါသွားတယ်...\nအမေ့အတွက် ငါ ငိုဖူးတယ်...\nကြောင်ကလေး တကောင်အတွက် ငါငိုဖူးတယ်...\nငါးကလေး တကောင်အတွက် ငါငိုဖူးတယ်...\nနာတာလျာ.... ... ...\nနံနက်ခင်း တခုမှာ ရေးမိပါတယ်... နာတာလျာ...\nအဲသည်မှာက... နေမင်း... ရှိတယ်...\nရပ်နားခဲ့တဲ့ အကြိမ်များ အားလုံး\nမသေသေးတာဆိုလို့ အောင်သာငယ်နဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာပဲ ရှိတယ်...\nထေရ၀ါဒ... ဇင်... တာအို...\nအိုး... ယူ... နိမ်းမစ်...\nဆန်းဒေး တူ မန်းဒေး အသင်းများ....\nအားလုံး သေကြတာ ကောင်းတယ်...\nအောင်သာငယ်နဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာပဲ ရှိတယ်...\nမသေသေးတာဆိုလို့ အောင်သာငယ်နဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာပဲ ရှ...


Xinhua Myanmar - အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၌ ဗီဇပြောင်းလဲ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ်သစ် ကူးစက်ခံရသူ ၃ ဦး တွေ့ရှိ\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၌ ဗီဇပြောင်းလဲ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ်သစ် ကူးစက်ခံရသူ ၃ ဦး တွေ့ရှိ\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာမြို့ရှိ လူထုကျန်းမာရေးစင်တာတစ်ခု၌ ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၇ ရက်တွင် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများက အကာအကွယ်ဝတ်စုံဖြင့် အာခေါင်တို့ဖက်နမူနာယူနေသည်ကို တွေ့ရစဉ်(ဆင်ဟွာ) ASEAN\nဂျကာတာ ၊ မေ ၄ ရက်(ဆင်ဟွာ)\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်၏ ဗီဇပြောင်းလဲမျိုးစိတ်သစ် နှစ်မျိုး ကူးစက်ခံထားရသော လူနာသစ် ၃ ဦး စစ်ဆေးတွေ့ရှိကြောင်း အစိုးရအဖွဲ့က အတည်ပြုခဲ့သည်ဟု အင်ဒိုနီးရှား ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး Budi Gunadi Sadikin က ဆိုသည်။\nယင်းဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ်သစ်များသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌ ပထမဆုံးတွေ့ရှိခဲ့သည့် B1617 ဟု လူသိများသော ဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ် နှင့် တောင်အာဖရိကနိုင်ငံတွင် ပထမဆုံးတွေ့ရှိခဲ့သည့် B1351 ဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ် တို့ဖြစ်ကြောင်း Sadikin က မေ ၃ ရက်တွင် ပြောကြားခဲ့သည်။\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာမြို့တော်တွင် B1617 မျိုးစိတ် ကူးစက်ခံရသူ နှစ်ဦးရှိပြီး B1351 မျိုးစိတ်ကူးစက်ခံရသော အခြား လူနာတစ်ဦးမှာ ဘာလီကျွန်းမှဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ယနေ့ကာလအထိ ကျွန်းစုနိုင်ငံဖြစ်သော အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် ဗီဇပြောင်းလဲ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ၆ မျိုး စစ်ဆေးတွေ့ရှိထားသည်။\n“အခြားမျိုးစိတ်တွေထက်စာရင် သူတို့ရဲ့ ကူးစက်မှုနှုန်းက သိပ်ကို မြင့်မားပြီး လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားနိုင်လို့ အရေအတွက် နည်းပါးသေးတယ် ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်” ဟု Sakikin ကဆိုသည်။\nအဆိုပါ ဗီဇပြောင်းလဲ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်မျိုးစိတ်သစ်ဖြင့် ထိတွေ့ခဲ့သူများကို သီးခြားခွဲထားရန် ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုပါလူနာများနှင့်ထိတွေ့ခဲ့မိသူများအား အစောဆုံး ရှာဖွေဖော်ထုတ်မှုနှင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို လုပ်ဆောင်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ကြီးက ဖြည့်စွက်ပြောကြားခဲ့သည်။(Xinhua)\nJAKARTA, May4(Xinhua) -- The Indonesian government has confirmed the detection of three cases of two mutated variants of the coronavirus in the country, health minister Budi Gunadi Sadikin has said.\nTo date, the archipelagic nation has detected six coronavirus variants.\n"We need to manage this on account of the fact that the number is still small, as they can spread rapidly due to their higher infection rate as compared to other variants," Sadikin said.\nIsolation measures should soon be applied to those having contracted the new coronavirus strains, and those who came in contact with them should be traced and examined at the earliest, the minister added. Enditem\nPhoto - A health worker in protective gears collectsaswab sample fromawoman atacommunity health center in Jakarta, Indonesia, Jan. 7, 2021. (Xinhua/Zulkarnain)\nPrevious Article မွန်ဂိုလီးယားနိုင်ငံ၌ COVID-19 တိုက်ဖျက်ရေး ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံပြီးသူ ၁ သန်းထိ ရှိလာ\nNext Article ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံသမ္မတဒူတာတေးက တရုတ်နိုင်ငံထုတ် Sinopharm COVID-19 ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံမှုခံယူ


သဒ္ဓါလှိုင်း: ဒေါသကင်းရေး (၁၀) ချက်ဆေး\nဒေါသကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဆိုတာ တကယ်တော့ မလွယ်ကူ ပါဘူး…!!!\nဒါပေမဲ့ ဒေါသ ထိန်းချုပ်ဖို့ အကျိုးရှိမဲ့ အကြံပြုချက်တွေတော့ ရှိပါတယ်…။\nတယောက်ယောက်က သင့်ကို ကားလမ်းကြောင်း ပိတ်လိုက်တဲ့ အခါ သင့်ကိုယ်သင် ဒေါသ ထွက်တာ ခံစား ဖူးပါသလား?\nသင့်သားသမီးက သင်ခိုင်းတဲ့ အတိုင်း လုပ်မပေးခဲ့ရင် တွေးတွေးပြီး ဒေါသ ပေါက်ကွဲ ဖူးပါသလား?\nဒေါသ ဆိုတာ ပုံမှန် ဖြစ်တတ်တဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု တခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အကောင်းမြင်ပြီး တိုးတက်မှု ဖြစ်စေတဲ့ နည်းလမ်းကို ဘယ်လို သိနိုင်ပါ့မလဲ?\nထိန်းချုပ်မှု မရှိတဲ့ ဒေါသဟာ ဆိုးရွားတဲ့ စိတ်ခံစားမှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။\nကိုယ့်ရဲ့ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား တစိမ်းတွေ နဲ့ ဒေါသဖြစ်စရာ တခုခု ဖြစ်လာရင် ဒေါသ ကင်းဝေးရေး အတွက် လုပ်ရမဲ့ ပင်ကိုယ် စွမ်းရည်ကို အသုံးချဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ ဆိုတာ သိဖို့ လိုပါတယ်။\nဒေါသကင်းရေး ၁၀ ချက်ဆေးဟာ သင့်ရဲ့  ဒေါသတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကူညီနိုင်မဲ့ နည်းလမ်း အဖြစ် အသုံးပြုဖို့ မျှော်လင့် ပါတယ်။\n(၁) ခေတ္တခဏ အချိန်ယူ တတ်အောင် လုပ်ပါ။\nသင့်ရဲ့ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တဘက်သားကို ခွန်းတုံ့ မပြန်ခင် ၁ ကနေ ၁၀ အထိ လက်ချိုး ရေတွက် လိုက်ပါ။\n(၂) ကာလလေး တခု လုပ်တတ်အောင် လုပ်ပါ။\nခံပြင်းစရာတွေကို သက်သာခွင့် ရတဲ့အထိ ဒေါသကို တအောင့်လောက် ထိန်းလိုက်ပါ။\n(၃) စိတ်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး သင့်ရဲ့ ဒေါသကို ရင်ဖွင့် ပြောပြတတ်အောင် လုပ်ပါ။ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တဲ့ နည်းကို မသုံးပဲ သင့်ရဲ့ ခံပြင်းမှု၊ မချင့်မရဲ ဖြစ်မှုကို ထုတ်ဖေါ် ပြောပြဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဟာ အခြေအနေကို ပိုလို့ ဆိုးရွားစေနိုင်ပါတယ်။\n(၄) လေ့ကျင့်ခန်း တခုခု လုပ်လိုက်ပါ။ ကာယ လှုပ်ရှားမှု လုပ်တာဟာ သင့်ရဲ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ အတွက် ထွက်ပေါက် တခု ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဒေါသ ပေါက်ကွဲ လုဆဲဆဲ အချိန်မှာ လုပ်ပေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ အပြင်ထွက်ပြီး ခပ်သွက်သွက် လမ်းလျှောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ပြေးလိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် ရေကူးလိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် အလေးမလိုက်ပါ။\n(၅) တခုခု မပြောခင် အသေအချာ စဉ်းစားလိုက်ပါ။ မစဉ်းစားမိပဲ ပြောမိမယ် ဆိုရင် ၀မ်းနည်း စိတ်ထိခိုက် လာပြီး ရန်များဖို့ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန်မှာတော့ သင်ပြောချင်တာကို လက်ရေးနဲ့ ရေးချလိုက်ပါ။ ဒီလို လုပ်လိုက်တာနဲ့ ပြဿနာတွေကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ဒေါသ ထွက်တဲ့အခါ လမ်းကြောင်း ပြောင်းတဲ့ လွယ်ကူတဲ့ နည်းလမ်း တခု ဖြစ်မှာပါ။\n(၆) ပြဿနာတွေကို ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာလိုက်ပါ။ သင့်စိတ်ကို ကယောက်ကယက် လုပ်တဲ့အပေါ် အာရုံ စိုက်မဲ့ အစား၊ အဓိက ပြဿနာကို ဖြေရှင်း ဆုံးဖြတ်ဖို့ ဒေါသ ထွက်အောင် လုပ်တဲ့ သူနဲ့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ကြည့်လိုက်ပါ။\n(၇) ပြဿနာကို ထုတ်ဖေါ်တဲ့ အခါ `ကျတော်၊ ကျမ´ ဆိုပြီး သုံးနှုန်း ပြောဆိုပါ။ ဒီလို သုံးနှုန်း ပြောဆို လိုက်တာနဲ့ ဝေဖန်တာတို့၊ အပြစ်တင်တာတို့ ကို ရှောင်ကြဉ် နိုင်မှာပါ။ သူတပါးကို ဒေါသ ဖြစ်အောင် လုပ်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် မကျေမချမ်းအောင် လုပ်တာ တွေကို ရှောင်ရှား နိုင်မှာပါ။ စိုးရိမ် ပူပန်မှု၊ အားပြိုင်မှုတွေ မရှိလာ နိုင်တော့ပါဘူး။ ဥပမာ… ` ကျတော့ အိမ်အလုပ်တွေကို ခင်ဗျား တကယ်ကူညီ သင့်တယ်ဗျာ´ လို့ ပြောမဲ့အစား ` ကျတော် စိတ်မချမ်းသာဘူးဗျာ.. ဒီညနေ ကျတော့ အိမ်အလုပ်တွေကို ခင်ဗျား ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး´ လို့ ပြောလိုက်တာမျိုးပေါ့။\n(၈) သ၀န်တို၊ မနာလိုတာတွေ မလုပ်ဖို့ပါ။\nတကယ်လို့ သူတပါးကို ခွင့်လွှတ် နိုင်ရင် နှစ်ဦးစလုံး အတွက် အဆင်ပြေမှာပါ။ သင်လိုချင်တဲ့ အတိုင်း လူတိုင်းကို အဆင်ပြေအောင် ဆက်ဆံဖို့ မျှော်လင့်ထားတာ သဘာဝ မကျပါဘူး။\n(၉) စိတ်ဖိစီးမှု ကို ရယ်စရာ ဟာသလုပ်ပြီး ချေဖြတ် ပစ်လိုက်ပါ။ ရယ်စရာ လုပ်ပစ် လိုက်ခြင်းဟာ စိတ်ပင်ပန်း ညစ်နွမ်းမှုကို ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်လိုက် သလိုပါပဲ။ စောင်းချိတ်တဲ့ စကား ထေ့လုံး ငေ့ါလုံးတွေ မပြောမိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒီလို ပြောလိုက်မိတဲ့ အတွက် ခံစားချက်တွေ ကို နာကျင်စေ နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အရာခပ်သိမ်း ကို ပိုဆိုးရွား စေနိုင်ပါတယ်။\n(၁၀) အပန်းဖြေ အနားယူတဲ့ အလုပ် ကို လေ့ကျင့်ပါ။ အနားယူဖို့ နဲ့ စိတ်ဖိစီးမှု လျှော့ချခြင်း ဟာ သင့်ဒေါသကို ထိန်းချုပ် ပေးနိုင်ပါ လိမ့်မယ်။ အသက်ရှူ လေ့ကျင့်ခန်းကို များများ လေ့ကျင့်ပါ။ အနားယူတဲ့ မြင်ကွင်းကို တွေးကြည့် ကြည့်ပါ။ ညင်သာတဲ့ စကားလုံးတွေ ကို ထပ်တလဲလဲ တွေးကြည့်ပါ။ ဥပမာ… သက်သက် သာသာ နေပါ။ ဒေါသကို လျှော့ဖို့ တခြား ခိုင်မာတဲ့ နည်းလမ်း တွေကတော့ သီချင်း နားထောင်ပါ။ စာများများ ရေးပါ။ ယောက ကျင့်ပါ။\nလူတိုင်းနီးပါးတော့ ဒေါသ ဖြစ်ဖူး ကြမှာပါ။ ကျမလည်း ဒေါသ ထွက်လာရင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်..။ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲပေါ့..။ ဒေါသကို ပေါက်ကွဲ ထွက်လိုက်ရင်ပဲ စိတ်ချမ်းသာ သလိုလို၊ ဒေါသကို မြိုသိပ် လိုက်တာက ကောင်းသလိုလို၊ ပင်လယ် ကမ်းခြေသွားပြီး အော်ဟစ် လိုက်ရင်ပဲ ဒေါသ ပြေသွားသလိုလို၊ တောင်ထိပ်ပေါ် တက်ပြီး အော်ရင်ပဲ ရင်ထဲမှာ ပေါ့သွားသလိုလို...အဲလို သလိုလို တွေကြားထဲမှာ ဒီနည်းလမ်းလေးကို သုံးကြည့်ရင် ကောင်းမယ် ထင်တယ်နော်...။ ဒီစာလေးကို ဖတ်ပြီး ဒေါသထွက်တဲ့သူတွေ အနည်းဆုံးတော့ ပြုံးမိသွားမယ် လို့ ထင်ပါတယ်....။ ဟုတ်လား မဟုတ်လား စမ်းကြည့် ရအောင်နော်...။\nwww.funzug.com မှ ဘာသာပြန်သည်။\nရေးသားသူ သဒ္ဓါလှိုင်း at 12:06 PM\nသဒ္ဓါရေ.... ဒီအချက် (၁၀) ချက်ထဲက အားလုံး မဟုတ်တောင် တ၀က်လောက် လိုက်လုပ်နိုင်ရင် ကောင်းမယ်နော်။ မလုပ်နိုင်တော့ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အင်အား သိပ်မရှိသေးဘူး။း)\nကြိုးစားကြည့်အုံးမယ် .. ။ မျှဝေပေးတာလေးကို ကျေဇူး..။\nပြောတာတော့လွယ်တယ် အလုပ်ခက်သလိုပဲ ဒါပေမယ့် တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပါ့မယ်\nဖတ်ပြီးပြုံးယုံတင်မဟုတ်ပါဘူး. အသံထွက်အောင် ရယ်သွားပါတယ်.. ကိုယ်ကလဲ ဒေါသကြီးတဲ့ သူထဲမှာ ပါတာကိုး..\nဒေါသကို အလျှင်စလို မထွက်ဖြစ်အောင်တော့ ကြိုးစားနေပါတယ်.. ဒေါသဆိုတာ အမှားတွေဖြစ်အောင် အားပေးတဲ့အရာဘဲ မဟုတ်လား..\nကိုယ်က ဒေါသကြီးတတ်တဲ့သူဆိုတော့ ဒီပိုစ့်လေးက ကိုယ့်ကို အကျိုးများစေတယ်...\nကိုဏီလင်းကတော့ positive thinking နဲ့တော့လှည့်တွေးတတ်တယ်...။ သူလည်းလေလောကီသားပေမို့ဆိုတဲ့ အတွေးလေးရောပေါ့...။ ပြီးတော့ အရမ်းဒေါသထွက်စရာကြုံလာပြီဆို လူရှင်းတဲ့တစ်နေရာကို အမြန်ဆုံးရှောင်ထွက်ပြီး ခဏလောက်တစ်ယောက်ထဲနေပစ်လိုက်တယ်လေ...။\nကျမနဲ့ လွဲခဲ့ရတဲ့ ဖက်ထုပ်ခေါက်ဆွဲ…\nတိုင်းပြည် ဂုဏ်ဆောင် ဇာနည်ဖွား\n`သူ´ ဆိုတဲ့ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်…..


မကြာခဏမေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ - Shandong Kingoro Machinery Co. , Ltd.\nဖြေ။ ။ သင့်ကိုအချိန်အတိအကျမပေးနိုင်ပေမယ့် ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာရောင်းတဲ့အတောင့်စက်တချို့ဟာအခုထိကောင်းမွန်နေဆဲပါ။\nA: လက်စွပ်သေဆုံး: 800-1000 နာရီ။ ဒီ roller: 800-1000 နာရီ။ roller shell ကို: 400-500 နာရီ။\nလက်စွပ်သေဆုံးသည့်အလွှာသည်အလွှာ ၂ ခုရှိသည်။ တစ်ခုသောအလွှာတစ်ခုပျက်စီးသွားသည့်အခါအခြားအလွှာကိုအသုံးပြုရန်၎င်းကိုလွှဲပြောင်းလိုက်သည်။\nဘယ်ဟာ SZLH560 စီးရီးနှင့် SZLH580 စီးရီးနှင့်ပတ်သက်။ သာ။ ကောင်း၏?\nဖြေ။ ။ အရည်အသွေးနှစ်ခုလုံးအာမခံပါတယ်။ အချို့ဖောက်သည်များသည်ဤအမျိုးအစားကိုနှစ်သက်ကြပြီးအချို့သောဖောက်သည်များကမူအခြားအမျိုးအစားကိုနှစ်သက်ကြသည်။\nအကယ်၍ ကုန်ကျစရိတ်ကိုစဉ်းစားပါက SZLH560 စီးရီးများသည်အတော်လေးသက်သာသည်။ သို့သော် SZLH580 သည် ပို၍ တည်ငြိမ်သောစွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီးသက်တမ်းပိုရှည်ပြီးစျေးကြီးသည်။\nA: ဟုတ်တယ်။ သစ်သား sawdsut ဇီဝလောင်စာလုံးလေးများအတွက်အသုံးအများဆုံး materia ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ အခြားအရွယ်အစားရှိသောသစ်သားစွန့်ပစ်ပစ္စည်းသို့မဟုတ်စိုက်ပျိုးရေးစွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို၎င်းသည် ၇ မီလီမီတာထက်သေးငယ်သည့်အပိုင်းအစများအဖြစ်ကြေကွဲရမည်။ ထိုအခါအစိုဓာတ်ပါဝင်မှု 10-15% ဖြစ်ပါတယ်\nဖြေ။ ဒါပေမယ့်အဲဒါကိုစိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့မှာ ၀ ယ်ယူထားတဲ့ ၀ န်ဆောင်မှုကောင်းပါတယ် ၂ နာရီအတွင်းအီးမေးလ်၊ ဖုန်း၊ ဗီဒီယိုလမ်းညွှန်သို့မဟုတ်လိုအပ်ပါကနိုင်ငံခြားအင်ဂျင်နီယာများမှတုန့်ပြန်မှုကိုသင်ရရှိနိုင်သည်။\nA: စက်တွေအားလုံးမှာတစ်နှစ်အာမခံရှိတယ်။ ဒါပေမယ့်ကားအပိုတွေမပါဘူး။\nငါ pellet စက်ကိုသာပေမယ့်အခြားအထောက်အကူပြုပစ္စည်းကိရိယာများရှိမရှိနိုင်သလား?\nA: အကယ်၍ အလွန်သေးငယ်သော pellet machine ဖြစ်ပါကဟုတ်ပါသည်၊ pellet machine သည်သာအဆင်ပြေပါသည်။\nသို့သော်ကြီးမားသောစွမ်းရည်ထုတ်လုပ်မှုအတွက်စက်၏လည်ပတ်မှုကိုထိရောက်စွာသေချာစေရန်သင်ပစ္စည်းတစ်ခုလုံးကို ၀ ယ်ပါ\nအဖြေ။ ။ အင်ဂျင်နီယာများကသင့်အတွက်စက်ကိုတပ်ဆင်သောအခါသူတို့သည်သင်၏လုပ်သားများကိုလေ့ကျင့်သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်သည်။ သင်၏တပ်ဆင်ခြင်း ၀ န်ဆောင်မှုကိုသင်မလိုအပ်ပါကသင်၏လုပ်သားကိုကျွန်ုပ်တို့၏စက်ရုံသို့မီးရထားဖြင့်ပို့နိုင်သည်။ သင့်တွင်ကူညီရန်ရှင်းလင်းသောဗီဒီယိုများနှင့်အသုံးပြုသူလက်စွဲလည်းရှိသည်။\nA: ဂီယာအုံအတွက် L-CKC220 နှင့်မြင့်မားသောအပူချိန်ခံနိုင်ရည်ရှိသောပေါင်းစပ် lithium base grease ။\nပထမ ဦး စွာစက်အသစ်အတွက်၎င်းတွင်ဆီမရှိပါ၊ သင်လက်စွဲအတိုင်းအောက်ပါစုပ်စက်အတွက်လိုအပ်သောဆီနှင့်အမဲဆီထည့်ရမည်။\nသစ်သားအတွက်ကြိတ်စက်, Wood Crusher, ခါးပတ် Hammer စက် Driven, ဆိုင်ကလုန်းနှင့်အတူတူစက်, တိရိစ္ဆာန်အစာတောင့်စက်, ဥယျာဉ်သစ်သားထင်း,


သားရှင်တွေလည်း သတိထား – အတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ\nFor those who love reading\nATK’s Previous Books\nInterview with City FM\nOn Children Literature\nPhone Story (Part 1)\nညောင်မြစ်တူးရင် ပုတ်သင်ဥတွေ ပေါ်ပါလိမ့်မယ်။ မတတ်နိုင်ဘူး။ ပြောသင့်တဲ့စကားမို့ ပြောပြပါမယ်။\nကျနော် လူမှန်း သိခါစ ၆ နှစ် ၇ နှစ်သားလောက်မှာ ဆေးထိုးတမ်း ကစားမယ်ဆိုပြီး (ကန်တော့ပါရဲ့) ကျနော့် ငယ်ပါကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် အကိုင်ခံခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီ့ကောင်က ကျနော့်ထက် တနှစ်ကျော်ပဲ ကြီးတဲ့ကောင်ပါ။ သူ့ဒဏ်ကို ၁၀ နှစ်သားအထိ ခံခဲ့ရပါတယ်။ ဆေးထိုးတမ်းဆိုပြီး အားအားရှိ ကိုင်နေတာပါ။\nမိဘကို ပြန်မပြောရဲခဲ့ပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက သူ့အဖေက ကျနော်တို့နေတဲ့ နယ်က ဌာနဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းမှာ ရာထူးအမြင့်ဆုံး၊ ကျနော့်အဖေက စာရေး။ အဆင့်ချင်းက မိုးနဲ့ မြေ။ သည်ကောင်နဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ရင် မှားမှား မှန်မှန် ကျနော်ပဲ အဆော်ခံရမယ်လို့ အဖေက ကြေညာထားပြီးသားမို့ ကျနော့်မှာ အောင့်သက်သက်နဲ့ ခံခဲ့ရဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော်ကဆိုတော့ ကလေးသူငယ် မဖွယ်ရာမှုတွေ ဘာတွေ ဘယ်သိကြဦးမလဲနော်။\nငါးတန်းမှာ ကျောင်းပြောင်း၊ မြို့ပြောင်းလိုက်ရတော့ သူ့ဒဏ်က လွတ်သွားတယ်။ အဟဲ… ခုနစ်တန်းကျတော့ တခါ ကြုံရပြန်တယ်။ တွက်ကြည့်ပါ။ ခုနစ်တန်းကျောင်းသား အသက်အရွယ်ကို။ ၁၂ နှစ်ကျော်၊ ၁၃ နှစ်။\nနေရာသည်ကား ရန်ကုန်မြို့ လူကုံထံ ရပ်ကွက် အင်းလျားလမ်း။ နှစ်အပိုင်းအခြားကား ၁၉၆၉။ အချိန်သည်ကား အကာလ ညအခါ။ အိမ်သည်ကား တခေတ်ဆီက နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးရဲ့ သားနဲ့ မြေးတို့ နေအိမ်။ စုမိသည်ကား အနှီမြေး၏ မွေးနေ့။ သားကောင်များကား အတန်းထဲက ကျနော်အပါအဝင် ယောက်ျားလေး ၄-၅-၈ ယောက်။ ဗွေဆော်ဦး ခံလိုက်ရသူကား ထီခနဲဆို အီစကိုဆိုတဲ့ ကျနော်။\nအဲဒီ့မှာ အရေးကြီးတာ လာပါပြီ။\nအခုပြော အခုသိတဲ့ နာမည်ကျော် လျှမ်းလျှမ်းတောက် တယောက်ပါ။ အဲတုန်းက သူက အသက် ၃၀ မပြည့်တတ်သေးဘူးပေါ့။ တက္ကသိုလ်က ဆရာပေါ့။ ဆင်းသက်လာတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း နှယ်နှယ်မှ မဟုတ်တာ။ တကယ့်ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့၊ ရည်ရည်မွန်မန်၊ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး။ ယောက်ျားလိုပဲ ဝတ်စား နေထိုင်ပါတယ်။\nအဟဲ… အဲဒီ့အရွယ် ယောက်ျားလေးတွေချည်း စုမိတော့ ဘာလုပ်စရာ ရှိမှာတုံး။ Scrabble ကစားကြတာပ။ အဲတော့ ကျေးဇူးရှင်က ကျနော့်ဘေး လာထိုင်ပြီး ကျနော့်ကို အကြံတွေပေးနေတယ်။ ကျနော့်ခါးကို ဖက်ထားတယ်။ သည်အထိက မသိသေးဘူး။\nပြီးတော့မှ သူ့လက်က… သူ့လက်က…\nကြမ်းပေါ်မှာ ပုဆစ်တုပ် ကစားနေတာမို့ သူ့လက် တိုးဝင်အလာမှာ ဗိုက်နဲ့ ပေါင်ကပ်ထားပြီး မတိုးသာအောင် ကျနော် ကြိုးစားတယ်။ မရဘူးဗျ။ အတင်းကို တိုးနေတော့ ကျနော်လည်း ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်တော့ဘူး။ ပွဲဖျက်၊ ထွက်ပြေး၊ ဟိုကောင့်အခန်းထဲဝင်၊ တံခါးကန့်လန့်ထိုးလိုက်ရပါတော့တယ်။\nမကြာပါဘူးဗျာ။ တော်ကြာနေတော့ တယောက်၊ တံခါးကို တဒုံးဒုံးထုတယ်။ ငိုသံပါနဲ့ ဖွင့်ခိုင်းလို့ ဖွင့်ပေးလိုက်တော့ “ဟိုလူကြီးက ငါ့ဟာကို အတင်းလိုက်ကိုင်နေလို့…”ဆိုပြီး ဖြေရှင်းချက် ထုတ်တယ်။\nနောက်တော့ တကောင်ပြီး တကောင်၊ ပြေးဝင်လာကြတယ်။ တံခါးကို လုံနေအောင် ပိတ်ထားလိုက်ကြရတယ်။\nဒါ ကျနော့် ငယ်ဘဝအတွေ့အကြုံပါပဲ။\nနောက်ဆက်တွဲ – အခုတော့ သူငယ်ချင်းကြီးလည်း သေရှာပါပြီ။ အဲဒီ့ သူငယ်ချင်း ကိုးတန်းမှာ ထင်တယ်။ အဲဒီ့ဆရာနဲ့ သီးသန့်သင်နေတယ် ကြားတော့ ကျနော်က ကျနော်တို့ ခံခဲ့ရပုံကို ပြောပြပါတယ်။\nရွှေသူငယ်ချင်းကလည်း ဆွေကြီးမျိုးကြီး။ အင်္ဂလိပ်ခေတ် ဝန်ကြီးတပါးရဲ့ မြေး။ အခြေကြီးတယ်ပေါ့ဗျာ။ ကျနော်က လမ်းဘေးက ကောင်။ အဲတော့ ကျေးဇူးရှင်က ကျနော့်စကားကြားတဲ့အခါ ကျနော့်ကိုတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပါဘူး။\nနောက် တလလောက်ကြာတော့မှ ဝန်ခံတော်မူပါတယ်။ “မင်းပြောပြတုန်းက ငါမင်းကို တော်တော် စိတ်ပျက်သွားတာကွ။ သူများအကြောင်း မဟုတ်တရုတ်ပြောရလားဆိုပြီးတော့ပေါ့။ ခု ငါ ကိုယ်တိုင် ခံလိုက်ရတော့မှ မင်း အမှန်ပြောတာပါလားဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်ကွာ။ မင်းကို အထင်မှားခဲ့လို့ ဆောရီးပါ”တဲ့ဗျား။\n(၁) ယောက်ျားလေးချင်းပဲဆိုပြီး ကလေးတွေချည်း မမြင်ကွယ်ရာမှာ ပစ်မထားမိပါစေနဲ့။\n(၂) မောင်နှမချင်း၊ ညီအကိုချင်းပဲဆိုပြီးလည်း စိတ်မချပါနဲ့။ ငယ်တဲ့အရွယ်မှာ စူးစမ်းတတ်ကြပါတယ်။ (မောင်နှမ တဝမ်းကွဲချင်းက မတော်တရော် လုပ်တာ ခံဖူးတဲ့ အမျိုးသမီး၊ ရေချိုးနေတာကို တူအရင်းက လာချောင်းတာ ကြုံဖူးတဲ့ အမျိုးသမီးတွေလည်း ကျနော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိပါတယ်နော်။)\n(၃) အင်းလျားလမ်းက အဖြစ်အပျက်က အလှဆုံးပါ။ သည်ကိစ္စမှာ ပညာတွေ၊ ဂုဏ်တွေ၊ ဆွေကြီးမျိုးကြီး ဖြစ်တာတွေက ဘာမှ အရေးမပါပါဘူး။ လူဟာ လူပဲမို့ သတိထားရမှာချည်းပါပဲ။ ဆရာမို့ မကျူးလွန်ဘူးဆိုတာ မရှိကြောင်း ကျနော်တို့ အဖြစ်က သက်သေခံနေပါတယ်။\nအားလုံး တွေးဆ ဆင်ခြင်ကြည့်နိုင်ကြပါစေ\nA prolific Burmese writer whose main work is non-fiction with many articles and books on psycho-social and health issues including sex education for teenagers, proper etiquette, child rearing practices and marriage counselling tips. Another nom de plume is "Pseudonym."\tView all posts by lettwebaw\nAuthor lettwebawPosted on 8 July 2019 Categories Child Abuse, Discussion, Information\nPrevious Previous post: ကလေးကို လိင်ပိုင်း မဟားဒယားလုပ်ကြတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိထားသင့်တဲ့ အချက်တွေ\nNext Next post: ကလေးကိုမှ ရာဂကြွတတ်တဲ့ စိတ်ဝေဒနာရှင်တွေကချည်း ကျူးလွန်တာလား\nCategories Select Category Burmese usages Child Abuse cinematography Conviction Win Oo Excerpts Information Discussion earthquake Etiquette Homosexuality Leadership Legal Patriotism Politics ICCPR Psychology Sexual Abuse Survey Media Ethics Memoirs Reproduction About Men Domestic Violence English Lesson Film Script Study FM Broadcasts Love & Marriage Parenting Poem Recounts Short Story Teens Thoughts Translation Travelogue Uplifiting Satire Talks Sound File\nရုပ်ရှင် ရုပ်ရှင် ရုပ်ရှင် (၂)\nစာမရေးတော့ဘဲ ပါးစပ်နဲ့ ပြောနေပါတယ်\naungmaun on နိုင်လွတ်လုံ နိုင်လွတ်လုံ\naungmaun on အန္တရာယ်များတဲ့ လူ့ဘောင်\naungmaun on Demands of the Burmese Society…\naungmaun on အသက်ရှည်ရှည် ခင်ခင်မင်မင်\nFollow အတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ on WordPress.com\nMy Family Restaurant\nအတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ Createafree website or blog at WordPress.com.


Sunlight Lemon Dishwashing Liquid 1.5kg – SUNNY eSTORE\nSunlight Lemon Dishwashing Liquid 1.5kg\nဆီနှင့် အညစ်အကြေးများကို မြန်ဆန်လွယ်ကူစွာဆေးကြောနိုင်သည့် Sunlight Lemon ပန်းကန်ဆေး ဆပ်ပြာရည်\nSunlight Lemon ပန်းကန်ဆေး ဆပ်ပြာရည် ကိုစိုစွတ်သောရေမြှုပ်တစ်ခုထဲသို့ထည့်ပြီး ပေနေသည့်အိုးခွက်ပန်းကန်များကို ပွတ်တိုက်ပါ။ အထူးသဖြင့် အမဲဆီ သို့မဟုတ် ဖုန်အစွန်းအထင်းများရှိသည့်နေရာတွင် ပိုမိုပြင်းထန်စွာပွတ်တိုက်ပါ။ပြီးနောက်ရေနှင့်ဆေးပါ။\nAnionic detergents, solubilisers, colorants and perfume.\nမျက်လုံးအနီးတဝိုက်နှင့် ထိတွေ့မှုကိုရှောင်ကျဥ်ရန်။ ထိတွေ့မှုရှိပါက ရေဖြင့်လျင်မြန်စွာ ဆေးကြောသန့်စင်ရန်။\nFaster Degresing Power Clean Effectively\nSunlight Lemon with lemon extract and natural mineral salt in each drop, helps to clean grease with the power of 100 lemons, bring natural fragrance, clean dishes and no odor, at the same time very gentle, nourish your hands. The product is twice as powerful as the grease, baking disinfectant, which is 100 times better than ordinary dishwashers and protects the health of the family.\nPut Sunlight Dish wash intoawet sponge\nClean with this sponge onto utensils\nFinally, Wash away with clean water\nFaster Degreasing Power Clean Effectively\nIncludes Sunlight Lemon Dishwashing Liquid 1.5kg


ဒါက ဗေဒင်ဆရာတဲ့လား….???? | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဒါက ဗေဒင်ဆရာတဲ့လား….????\nPosted by Kaung Kin Pyar on Mar 14, 2012 in Creative Writing, Think Different | 31 comments\nမိုးပြာက ဗေဒင်ဝါသနာမပါပါဘူး..။ နာမည်ကြီးတယ် ဘာညာပြောလဲ မသွားဖြစ်ဘူး။ ဆရာမင်းသိင်္ခရှိတုန်းကတောင် အိမ်ကလူတွေသွားကြပေမယ့် မလိုက်သွားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် မိုးပြာအရင်အလုပ်မှာက မိန်းခလေးများတော့ ကိုးထပ်ကြီးဘုရားက ဆရာအောင်ဇေယျာဗိုဟောတဲ့ ဗေဒင်မှန်တယ် ဘာညာပေါ့နော်။ သွားရတာလဲ လွယ်တယ်၊ ညွှန်းတဲ့သူကလဲ ညွှန်းတယ်၊ ကိုယ်တိုင်ကလဲ အလုပ်ပြောင်းချင်တာလေးရှိနေတော့ သွားတော့ မေးဦးမှပေါ့။\nဒါနဲ့ အားတဲ့တစ်ရက်မှာပဲ…မိုးပြာရဲ့ ညီမလေးကိုခေါ်ပြီး မနက်ပိုင်း ကိုးထပ်ကြီးဘုရားမှာ ဗေဒင်သွားမေးပါတယ်။ မြေနီကုန်းကနေ ဟိုဘက်ကို ကားပြန်စီးရတော့ လွယ်တာပေါ့။ မရောက်တာလဲ ကြာပြီဆိုတော့ ဘုရားလေးဘာလေး ရှိခိုးပြီး ဗေဒင်ဆိုင်ခန်းကို လိုက်ရှာပါတယ်။\nဘုရားဝင်းကလဲ သိပ်မကျယ်တော့ ကြာကြာမရှာလိုက်ရပါဘူး။ တွေ့ပါတယ်။\nဆိုင်ခန်းက မကျဉ်းမကျယ်လေးပါ။ မှန်အမည်းတွေ ကာထားတော့ အပြင်က အထဲကို မတွေ့နိုင်ပါဘူး။ မိုးပြာတို့က အစောဆုံးရောက်သွားတော့ တခြားလူ မစောင့်ရဘူး။ တန်းဝင်ပြီး ဗေဒင်မေးရုံပါပဲ။ မိုးပြာကို အရင်ဟောပါတယ်။ ဟောတာကတော့ မှန်တာရှိ မမှန်တာရှိပေါ့။ ဗေဒင်မေးသူ ဟောသူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဖို့ဆိုပြီး ညီမကို အပြင်က စောင့်ပါတဲ့။\nမိုးပြာကတော့ မကြောက်ပါဘူး။ မိုးပြာအိတ်ထဲ ဓားအမြဲဆောင်ထားတယ်။ ပုံမှန်ပဲ မေးဟောပြီးတော့ မိုးပြာညီမအလှည့်ပါ။ မိုးပြာလဲ ဒီလိုပဲ အပြင်က စောင့်တယ်။ အထဲက အသံကိုတော့ နားစွင့်နေတာပေါ့။ မိုးပြာရဲ့ ညီမလဲ သိပ်မကြာခင်ထွက်လာပါတယ်။\nသူက နောက်ထပ် ထပ်လာရမယ်တဲ့။ ဒီမှာ အဆောင်ပေးမယ်လို့ပြောတယ်တဲ့။ သူ လာရမယ့်နေ့က မိုးပြာအလုပ်ရှိတဲ့နေ့ပါ။ သူကလဲ သူ့သူငယ်ချင်း ခေါ်သွားမယ်ဆိုတော့ မိုးပြာလဲ စိတ်ချလိုက်တာပေါ့နော်။\nမိုးပြာရုံးတက်နေတဲ့အချိန် ညီမက ဖုန်းဆက်လာတယ်။ ငိုသံကြီးနဲ့။ သူ ငိုပြီး ပြောတာက….အစ်မ…အစ်မ…အဲ့ဒီဗေဒင်ခန်းကို မသွားနဲ့တော့..သိလား ..ဗေဒင်ဆရာက နှာဘူးကြီးတဲ့…။\nမိုးပြာလေ…ရင်ကိုထိတ်သွားတာပဲ….ညီမကို ဗေဒင်ဆရာ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ…..\nမိုးပြာအတင်းမေးတော့မှ ညီမက ပြောတယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းမအားလို့ တစ်ယောက်တည်းသွားလိုက်တာ…..\nသူ့ကို တကိုယ်လုံး ပြန်မန်းပြီး သိဒ္ဓိတင်မယ်ဆိုပြီး ဗေဒင်ဆရာက အမွှေးဆီတွေ သူ့လက်မှာလိမ်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်တယ်တဲ့။ တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါးပဲတဲ့…..။ ဒါတောင် မရသေးဘူး။ နောက်နေ့ထပ်လာခဲ့ပါ။ ဒီမှာထက် ကောင်းတဲ့နေရာ ရှိတယ်လို့ ပြောနေသေးသတဲ့…။\nအိုးးးးးးးးးးမိုးပြာဖြင့် မျက်လုံးတွေတောင် ပြာသွားတာပဲ။\nညီမက ငိုလဲငို၊ ကြောက်လဲကြောက်၊ ရှက်လဲ ရှက်နဲ့…..။ မိုးပြာရုံးကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြီး ချက်ချင်းလိုက်သွားရတယ်….။\nဒီ လူ့အယုတ်တမာကို ဘယ်လို ဆုံးမရမလဲ။ မိုးပြာ ဒါတွေကို မပြောချင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရွာသူတွေကို သိစေချင်တယ်။ မိုးပြာတို့လို မမှားစေချင်ဘူး။ ဒီလူယုတ်မာကိုလဲ ဆုံးမချင်တယ်။ ဘယ်လိုအပြစ်နဲ့ ထိုက်တန်မလဲ သိချင်ပါတယ်။\nရွာသူတွေကိုလဲ သတိထားစေချင်တယ်။ ဗေဒင်မှာ ဒါတွေရော ရှိလို့လား…..????။\nပြောတဲ့အတိုင်းအမှန်ဆိုရင်အဲဒီ ဗေဒင်ဆရာအမည်ကို ဒီမှာရေးတင်လိုက်လေ။\nသူ့အပြစ်နဲ့တန်တဲ့ ဆုံးမမှုမျိုး ရသွားနိုင်ပါတယ်။\nဒီဆိုက်မှာ ကြည့်မြင်တိုင်သားနဲ့ စမ်းချောင်းသားတွေအများကြီး…။\nမှန်အမည်း/အရောင်/အမှုန် ကာထားတယ် သို့မဟုတ် လိုက်ကာကာထားတယ်ဆိုကတည်းက ဒီဗေဒင်ဆရာမရိုးသားမှန်း ထင်ရှားပါတယ်။\n“သူ့ကို တကိုယ်လုံး ပြန်မန်းပြီး သိဒ္ဓိတင်မယ်” ဆိုကတည်းက လုံးဝမူမမှန်တော့တာလဲ ထင်ရှားပါတယ်။\nဗေဒင်မေးတဲ့သူကလဲ သိဒ္ဓိတင်မခံသင့်ဘူး။ သူ့ဟာသူတောင် သိဒ္ဓိမပြီးလို့ သိဒ္ဓိမမြောက်လို့ ဗေဒင်ဟောစားနေတဲ့ဟာကို……။\nအဲဒီဗေဒင်ဆရာတော့ ဒူးနဲ့တိုက်မိပြီးကျိုးသွားတဲ့ သူ့နှာခေါင်းရိုးကို နီးရာအာရှတော်ဝင်ဆေးရုံမှာ ကိုယ့်ဟာကိုယ်သိဒ္ဓိသွားတင်ဘို့ ပြင်ပေတော့…။\nအမြန်ဆုံး ဆုံးမကြစမ်းပါ..နောက်ထပ်အမျိုးကောင်းသမီးတွေ အစော်ကားမခံရအောင်..\nအဲ့ဒီလို ကောင်တွေကို မှတ်လောက်သားလောက်ဖြစ်အောင်ဆုံးမသင့်နေပြီ\nဟိုတစ်လောကလည်း မိထ္တီလာက ကောင်မလေးတစ်ယောက် ကို ဗေဒင်ဆရာလိုလို ဘိုးတော်လိမ်လိုလိုက\nMostly, women are believe in astrology so that before going into astrology room, check carefully the surrounding if some doubt on it do not go inside. It is can settle the any problem rather than asking the astrology.\nကိုးထပ်ကြီးဘုရား is very near my home & I know some monks near by so I ask to help from monks & inquire it. If something I get more specific information, I’ll come back to share the information to avoid in future.\nဒီ အဖြစ်အပျက်က အမှန်ပါ။ ဗေဒင်ဆရာနာမည်ကိုလဲ ရေးထားပါတယ်။ တချို့တွေကတော့ အမျိုးသမီးရေးရာတိုင်လို့ ပြောတယ်။ တချို့ကျတော့ ဂျာနယ်သမားတစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောပါတဲ့။\nကောင်းကင် ညီမကတော့ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း လူနဲ့ စိတ်မကပ်သလိုပဲ တမှိုင်မှိုင်ဖြစ်နေတာ ခုထိ မပျောက်သေးဘူး။ ဆရာဝန်ခေါ်ပြီး လိုအပ်တာအားလုံး စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ သူက စိတ်ကကိုဖြစ်နေတာဆိုတော့။ ကောင်းကင်ညီမက ခုမှ အသက် 17 ပဲရှိသေးတယ်။ သူ့ကို ဒီနှစ်အတွင်းမှာ ယောကျာင်္းရကိန်းမြင်တယ်ပြောလို့ ကြောက်ပြီး ထပ်သွားခဲ့တာ…။\nတကယ်အမှန်ပဲ ဆိုရင်တော့ တော်တော့်ကို ယုတ်မာပက်စက်တာပဲ………….\nဘုရားမြေမှာ မကောင်းတာလုပ်နေ တာပဲ…..ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးနဲ့ ၊ဂေါပဂလူကြီး ကိုသွားတွေ့ဗျာ……\nမဟုတ်မဟတ်လုပ်တတ်တဲ့သူကို ရဲတိုင်အမှုဖွင့်ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကပ်ကျန်ခဲ့တဲ့ အမွှေးဆီနဲ့ သူသုံးနေတဲ့ဆီ ကို ဓါတုဗေဒခန်းပို့စစ်ဆေး၊ အ ဖြေရရင်တရားစွဲလို့ရပါတယ်။\nဒီလိုလူမျိုးတွေ လူတောထဲမနေနိုင်အောင် နှိပ်ကွပ်သင့်ပါတယ်။ ယုတ်မာတဲ့သူ ဒီအတိုင်းကြည့်မနေကြပါနဲ့။\nဖတ်ပြီး ဂရုဏာဒေါသလည်းဖြစ်မိပါတယ် …. ။:evil:\nကျွန်မညီမသာဆို .. ငိုပြီး ပြန်လာလျှင် …. ကောင်းကောင်းကို ထပ်ဆူဦးမှာ .. အသေချာပါပဲ … ။\nသူကိုယ်တိုင် နှဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ သူများ နှာဘူးကျတာ ခံလားပြီး .. အပြင်ရောက်မှ ရင်ဖွင့်ပြီး ငိုလည်း … တကယ်ဆို အပိုပါပဲ … ။\nမိန်းကလေးတွေ .. အဲ့ဒါဆိုးတယ် … မိမိရဲ့ .. အရှက်နဲ့ .. ဂုဏ်သိက္ခာကိုထိပါးလာတဲ့ ကိစ္စ .. ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်တာ …. ပျော့ညံ့လွန်းတယ်လို့ထင်မိပါတယ် … ။ ဒီလူ တဏှာရူးဆိုလျှင် .. သူနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ … တစ်ခုခုတော့ .. ပြန်ပေးခဲ့ရမှာပေါ့လေ … ။ကိုးထပ်ကြီး က … ဗေဒင်ဟောခန်းလိုမျိုးက .. အလုံပိတ်မဟုတ်တဲ့အတွက် .. အသံခပ်မြင့်မြင့်ပြောလျှင်တောင် … အပြင်လူကြားနိုင်ပါတယ် …. ။ ပွဲကြမ်းခဲ့သင့်တာ …. ။\nမိုးပြာရေ .. (ခေါ်ရတာတော့တမျိုးပဲ .. ဟိုမိုးပြာဆရာတော် ကိစ္စလည်းရှိသေးသမို့) …. ညီမလေးကို … စိတ်ခွန်အား ဖြည့်ပေးဖို့ အရေးကြီးပါတယ် … ။ ဒီတစ်ခါ … နှာဘူးထတာ .. (ကာမရယူတာမဟုတ်သေးလို့) … နောက်တစ်ကြိမ် … ဘယ်သူ့ဆီကဖြစ်ဖြစ် အလားတူ ကိစ္စတွေ မဖြစ်စေဖို့ … ကိုယ်မှန်တယ်ထင်လျှင် ..ပြောရဲ ဆိုရဲ … လုပ်ရဲ တတ်ဖို့ … စိတ်ခွန်အားဖြည့်ပေးပါ … ။ ကြုံခဲ့ရတဲ့လူက ..ကိုယ်တိုင်မဟုတ်တော့လည်း .. ဘေးလူတွေက … သူ့ကို .. သတ္တိမွေးဖို့ တိုက်တွန်း ပေးရုံသာ လုပ်နိုင်မှာလေ …… ။\nဒီပို့စ်လေးဖတ်ပြီး ..ဖြစ်နိုင်မယ်မထင်တဲ့ စိတ်ကူးရတယ် … အဲ့ဒါကတော့ ရွာသူရွာသားတွေပေါင်းပြီး .. အဲ့ဒီလို လူလိမ်တွေကို .. အကွက်ချဖော်ထုတ်တာမျိုးလေးလုပ်ပြီး …. ကိုယ်နဲ့ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကယ်တင်ရအောင်လေ …. … ။ အားလုံးကိုယ့်အလုပ်နဲ့ကိုယ်မို့ .. ခက်ခဲမယ်ဆိုတာ သိပါတယ် … ။ တွေးကြည့်ရုံလေးပါ … :D\nမမအိတုံရေ တစ်ခါလောက် လိုင်းကားအတူတူပတ်စီးရအောင် :D\nကောင်းတာပေါ့ မိုးဇက်ရေ … ။\nနေဦး .. နေဦး … ပန်ဆယ်လ် ဟီး ရယ် … ပင်အပ်တစ်ဒါဇင်ရယ် … ပြေးဝယ်လိုက်ဦးမယ် ….\nမအိတုံ ပြောတာဟုတ်ပါတယ်။ ဒါမျိုးလူတွေကို လက်ခံထားသမျှတော့ ရှိနေဦးမှာပါပဲ။ မိုးပြာလဲ တော်တော့ကို ဆူလိုက်ပေမယ့် ကိုယ့်ညီမလဲ ဖြစ်နေတော့ သနားပြီး သိပ်မပြောဖြစ်တော့တာပါ။\nနင် လှမ်းအော်လိုက်ပါလားပြောတော့ သူ အဲ့ဒီအမွှေးဆီအနံ့တွေ ရပြီးကတည်းက ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားပြီး အခန်းပြင်ပြန်ရောက်တာတောင် မူးနေသေးတယ်၊ ပြီးမှ အားလုံး မှတ်မိတာပါတဲ့။\nရွာသူတွေကို သတိထားစေချင်တာပါ။ မိုးပြာလဲ သူ့သူငယ်ချင်းပါမယ်ပြောလို့ စိတ်ချထားလိုက်မိတယ်။ လူကြီးပိုင်းတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ပေမယ့် ဆယ်ကျော်သက်တွေ ခံလိုက်ရတာမျိုး ဖြစ်မှာ စိုးမိတာပါ..။ ဒါကြောင့် ဂေဇက်ရွာကနေ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။\nအလွန် ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ ရွာသား၊သူ များပါပေ.. စည်းလုံးကြပါပေ့ … နဲနဲ မတူတာလေး မန့် ကြည့်မယ်နော့။\n၁. ပိုစ့် ပိုင်ရှင် ကို ဘယ်လောက် ယုံကြည်ရပါမည်လဲ။\nပိုစ့် ပိုင်ရှင် က အသစ်ဖြစ်နေတာရယ်။ တိကျ တဲ့ အချက်အလက် မပါတာရယ်။ ဗေဒင်ဆရာ ရဲ့ နံမည်ပါတာက (အချက်အလက် မဟုတ်ပါ။) …. အပုပ်ချ သလို ရေးထားတာရယ် ……\n၂. ဖြစ်တာ အမှန်တကယ် သေချာတယ် ဆိုရင်ဖြင့် … ခြေရာလက်ရာ မပျက် ခင် ပြည်သူ့ ရဲ တပ်ဖွဲ့ ကို အကြောင်းကြားသင့်ပါတယ်။ အဓိက နေရာကိုထိ ရင် အားထုတ်ကြံစည်မှု အထမြောက် သွားပြီမို့ … တရားစွဲလို့ ရပြီလို့ ထင်ပါတယ်။\nလုပ်သင့်တာလေးတွေ အချိန်မှီ လုပ်ရအောင် လို့ .. တိတိကျကျ အကြံပေးနိုင်တဲ့ ဥပဒေ အရာရှိ နဲ့ ဆွေးနွေးသင့်ပါကြောင်း …. စိက်မြန်လက်မြန်.. လက်လွန်ခြေလွန် တွေ မလုပ်စေချင်ပါကြောင်း ..\nဘာကြောင်း …… ညာကြောင်း ….. (စိတ်လျှော့ကြဘာ .. ရွာသားတို့ ရယ် …..)\nအင်းးးးးးးမိုးပြာက အသစ်တော့ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ သိပ်မမန့်ဖြစ် မရေးဖြစ်တာပါ။ ဒီလိုအပုပ်ချရအောင်လဲ မိုးပြာက ဗေဒင်ဟောစားနေတာမဟုတ်လို့ စီးပွားပြိုင်ဘက်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။\nနောက်ပြီး သတိဆိုတာ ပိုတယ်မရှိဘူးမဟုတ်လား။ စေတနာနဲ့ တခြားသူတွေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ သတိပေးပြီး ရေးထားတာ ဒီလို ပြန်အရေးခံရတာတော့ တစ်မျိုးပဲ။\nရွာထဲမှာ ပရဟိတလုပ်လို့ တမျိုးအရေးခံရတာတွေလဲ ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။\nခုတော့ မိုးပြာကိုယ်တိုင်ထိပြီ မအိတုံရေ….။\n“အသစ်” ဆိုတာ ဒီလို ဆိုလိုခြင်း ရယ်ပါ .. ဒီလိုလေးတွေး ကြည့်ပါလား .. ကျွန်တော် က အဲ ဗေဒင် ဆရာနဲ့ ရန်ငြိုးရှိပြီဆိုပါတော့ (ကျွန်တော့ အမျိုးသမီး ကိုနင်တော့ ရာထူးတိုးတော့မယ် လို့ ဟောလိုက်တဲ့ အခါမျိုးပေါ့) ကျွန်တော် MG မှာ account လုပ်ပြီး ဟိုလိုလို ဒီလိုလို post ရေးတင် ရင် … တက်သွားမှာပါ။ ရွာထဲက ရေးအား… ရေးသက် ရှိတဲ့ သူတွေက တော့ ဒီလို မျိုး ဘယ်နည်းနဲ့ မှ လုပ်မှာ မဟုတ်လို့ ယုံကြည် ရတယ် မယုံကြည် ရဘူး ဆိုတာဖြစ်လာတာပါ။ ဒီလောက်တော့ “ဒက်” မှာပါလေဆိုပြီး .. ခပ်လွယ်လွယ် ပဲ သုံးလိုက်မိတယ့် အတွက် ၀မ်းနည်းပါတယ် နော့ .. ဆိုတော့ .. ဒီ ကေစ့်မှာ သံသယ ဖြစ်စရာလေးတွေ နဲ့မို့ သံသယ အကျိုးကို တရားခံ က ခံစားခွင့် ရှိပါတယ်။ ပိုစ့် ပိုင်ရှင် ဘက်က အလွန်သေချာတယ်၊ လုံးဝ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်တယ် ဆိုရင် ဒီထက် တိကျ တဲ့ အချက်အလက် လေးတွေ ပါလာသင့်တယ် လို့ လဲ ကျွန်တော် ထင်တယ်လေ။ ဒီလို ပစ်စာ သာသာ မျိုးကိုတော့ ဘယ်ဂျာနယ် ကမှ ထည့်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီတော့ ပိုစ့် ပိုင်ရှင် ဘက်ကသာ အလွန် သေချာတယ် ဆိုင်ဖြင့် .. အစစ အရာရာ ပြင်ဆင် ပြီး mgyinaung@gmail.com ကို ပိုစ့် ပိုင်ရှင် ရဲ့ လိပ်စာ ပေးလိုက် …ကျွန်တော် လာတွေ့မယ်။ မနစ်နာ ရအောင် ကူညီ ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် .. ဟိုဘက် က ပြန်ဆွဲ ရင်တော့ .. ကိုယ့်ဘာသာ ကို ခံရမယ် နော့ ……\nရွာသား တွေ က ကူညီမယ် ဆိုလဲ အဲလို အပြတ် ကူညီ မှာ …..\nရွာထဲမှာ လူသစ်ဆိုရင် မယုံဘူးလားလို့ပါ ထပ်မေးချင်ပါတယ်။ အသစ်နဲ့အဟောင်း ခွဲခြားဆက်ဆံခံရတာလား…????\nမိုးပြာရေ … စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ … ကို လုလင်ကလည်း … မတူတဲ့ဘက်က တွေးကြည့်တာမျိုးပါပဲ … ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် … အချိန်က သက်သေပြသွားမှာမို့ … ရေးမြဲ ၊ ဖတ်မြဲဆက်လုပ်ပါလို့ .. အကြံပေးချင်ပါတယ် …. ။\nရွာထဲမှာ အသစ်နဲ့ အဟောင်းခွဲခြား ဆက်ဆံမှု မရှိပါဘူး …. ။ ရွာထဲမှာ စာရေး၊ စာဖတ်နေကြတဲ့ လူတွေ .. တူရာ ၊လက်လှမ်းမှီရာ အုပ်စုလိုက်တစ်ခါ တစ်လေ ..တွေ့ဖြစ် ဆုံဖြစ်ကြပါတယ် … ။ ပါဆယ်နယ်လ်မေးလ်တွေ ၊ ချက်တင်တွေကနေ .. စကားပြောဖြစ်တယ် .. စတယ်နောက်တယ် … ဒါ့ပြင် …အကြိမ်ကြိမ်တွေ့ဖူးပြီးသား လူတွေကတော့ ..ရင်းနှီးပြီး … တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိနေလို့ .. ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလို ပြောမနာ ဆိုမနာတွေတောင် ဖြစ်နေကြပါပြီ … ။ ဒါကြောင့် အသစ်အနေနဲ့ဝင်ရေးတဲ့အခါ … အတည်ပေါက်နဲ့ စတာနောက်တာကို … တမျိုးမြင်သွားတတ်ပါတယ် … ။ စာမရေးဖြစ်ဘူးဆိုပေမယ့် ..စာတွေ ဖတ်ဖြစ်တယ်ဆိုလျှင်ပဲ .. ရွာသူ/သားတွေ အလွန်အစနောက်သန်ပြီး … စည်းလုံးကြတဲ့ ဓလေ့ ၊ တတ်ညီ လက်ညီ သာတယ်နာတယ် သဘောမထားပဲ … ကူညီတတ်ကြတဲ့ ဓလေ့တွေကို … သိရှိပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ် … ။\nနောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောချင်တာကတော့ …. အဟောင်းဆိုတာကလည်း .. တစ်ချိန်က .. အသစ်တွေပါပဲ …. ။ အချိန်တိုင်းတာတစ်ခုကြောင့်သာ ..အသစ်အဟောင်းကွာသွားပေမယ့် … စာရေး ၊ စာဖတ် ၊ ဆွေးနွေးကြတာချင်းတော့ .. အတူတူပါပဲလေ … ။\nဆီပွတ်တယ်ဆိုကတည်းက အ၀တ်ပေါ်က………..။(မဟုတ်ရင် မဆဲကြေး)\nဒါက ဥပဒေပုဒ်မတပ်လို့ရတဲ့ ပြစ်မူမျိုးပဲ ကျုပ်သာ ဥပဒေအရာရှိဆို ၃၇၆/၅၁၁ပဲ။\nကောင်းတာက ဦးဦးပါလေရာ တပည့်မကိုလွှတ်လိုက်။ နောက်တစ်ခုက\nရာဇ၀တ်မူတစ်ခုပဲ…ကောင်းကင်ပြာဆိုတဲ့ စာရေးဆရာမရေ တကယ်ရေးရင်\nတကယ်ဖြစ်တယ်နော်။ ခက်တာက ဗေဒင်ဆရာ က မဟုတ်ပါဘူး မလုပ်ပါဘူး\nအဲီ့အချိန်က မျက်မြင်ရှိပါသလား သူကို အသရေနွမ်းအေင်ရေးတာပါ ပုဒ်မ၅၀၀နဲ့ စွဲရင်\nအဲ့ဒီကောင်းကင်ပြာက ဥပဒေအရ ပြန်လည်ချေပနိုင်မလား။ဒါပြောပြတာပါ။ ဖြစ်တတ်တာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရဲရဲသာပြော မကြောက်နဲ့\nွတကယ် ချချင်ရင် ဂျာနယ်ကိုရေး h0tnews လို\nဂျာနယ်မျိုးမှာ အယ်ဒီတာပေးစာအနေနဲ့ရေး။ကာယကံရှင်လက်မှတ်နဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး\nမြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့မှူးပေး ။အခုလည်း ထိရောက်တယ်နော်..\nဒီလိုမျိုးဆိုလို့ကတော့ ချသာချ နောက်ဆုံး မလုပ်ရဲရင် ဦးဦးတပည့်ကိုခေါ်သွား\nသမာဓိမရှိဘဲ ဒါမျိုး အောက်တန်းကျလို့ကတော့ ချ…..။\nဗေဒင်မှာ ဆီးလိမ်းတာတို့ ဘာတို့ မကြားဖူးဘူး ဘယ်နှယ် ဗေဒင်ဆရာ တွေသိက္ခာကျတယ်\nလူသစ်လူဟောင်းမခွဲခြားပါဘူး အားလုံးအတူတူပဲ၊ ဆွေမျိုးတွေပဲ ကျုပ်ကလည်း အခုပြောနေတာ ထပ်တူခံစားပြီးပြောပြတာပါ။\nအော်ကျုပ်က ဗေဒင်ဆရာမဟုတ်ပါဘူး… ဗိန်းတောဆရာပါ ။ဆီးတော့လိမ်းတယ် လက်တို့ခြေတို့\nလူသစ် လူဟောင်းခွဲခြားတဲ့ လူ………( ၅) ပွဲပယ်ပြစ်ဒံ\nတကယ်ဟုတ်ခဲ့ရင်တော့ ငြိမ်ခံမနေဖို့ အကြံပေးပါရစေ။ အဲဒီကိတ်စနဲ့ ဗေဒင်ဆရာတစ်ယောက် ထောင်ကျတာ ကြားဖူးပါတယ်။ ခလေးမကတော့ စိတ်ဒဏ်ရာရသွားမှာပဲ။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ အမျိူးသမီးတွေအတွက် သင်ခန်းစာပါ…\nမြင်ယောင်ပြီး ချဉ်ထာအေ။ (မိ ဂီမလေသံ) မသင်ကာတဲ့ပုံစံဖြစ်နေရင်။ ပါးဆွဲရိုက်လိုက်ပါလား။ အော်ဟစ်လိုက်ပေါ့။ ငိုပြန်လာရသေးတယ်။ ကြောက်ရှာမှာ ကိုယ်ချင်းတော့စာပါတယ်။ rose ဆိုဒေါသဖြစ်လိုက်မယ်ဖြစ်ခြင်း။ နစ်နစ်နာနာ လေး သာသာလေးနဲ့နာနာလေး တစ်ခုခုလုပ်ရမှာကိုကျေနပ်မှာ။\nဟိုတလောက မိတ္ထီလာက ဗေဒင်ဆရာအကြောင်း ဟိုးဟိုးကျော်အောင် ကြားရပြီးတော့ ဘာမှလည်း မဖြစ်သွားဘူးမို့လား….\nအဲဒီလိုကိစ္စတွေကို အသေအချာ ဖော်ထုတ်နိုင်ရင်ကောင်းမယ်..\nဒီလိုခေတ်ကြီးထဲမှာ မိန်းကလေးတွေက အစစအရာရာ သတိနဲ့နေမှပဲ…တို့လည်း ကြောက်တယ်…\nအဲဒီကိတ်စကကြာဘီမွန်မွန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ခေါ်သွားလို့ အဲဒီဗေဒင်ဆရာဆီရောက်ဖူးတာ ကိုယ့်ရှေ့မှာတင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လက်ကို တကယ့်ကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ကိုင်နေတာ အဲဒါနဲ့လန့်ပြီးပြန်လာတာ နောက်မှသိရတာက ဗေဒင်လာမေးတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အဲလိုလုပ်တော့ သူ့အမျိုးတွေက မခံနိုင်လို့တိုင်တာတဲ့။ အရင်က အဲဒီထက်ပိုဆိုးတယ်တဲ့။ ထောင်ကထွက်ခါစ မို့လို့ လက်လောက်ပဲ…. :D\nမိန်းကလေးတွေ ဗေဒင်ယုံကျလေ.. အဲဒါ မိန်းကလေးတွေ အမှား ဘယ်ဗေဒင်မှ မယုံနဲ. ကိုယ်လုပ်ကိုယ်ရမယ်… ကိုယ်မကြိုးစားကိုယ်မရဘူးဒါပဲ…\nအိမ်ထောင်ရေးအဆင်မပြေရင်….. အဆင်ပြေအောင်…. လင်ရယ်မယားရယ် ညှိကြပေါ့..\nရောဂါရရင် ကိုယ်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက် ဒါပဲ…\nဗေဒင်ကို ယုံပြီး ဗေဒင်ဆ၇ာဆီ သွား အပွတ်ခံတာကတော့….. ယုံကြည့်တဲ့သူ အပြစ်ဖြစ်သွားပြီလေ…\nကိုးထပ်ကြီးက ဗေဒင်ဆြာကိစ္စက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ နှစ်ကတည်းက ရှိခဲ့တာဘဲ ။\nအ့သြဖွယ် . . .\nအဲ့ဒိတုန်းက ကောင်းကင်ပြာရဲ့ပထမဆုံးပို့စ်ဆိုတော့ ဘာမှန်းညာမှန်းမသိ မယုံခဲ့တာတော့အမှန် . .\nသူ ဆီမန်းပြီး စပွတ်ထဲက အပွတ်မခံနဲ့တော့လေ…. သြော်.. ဒုက္ခ…\nမယုံကြည်ဖို့ အကြောင်းနဲ့ မဟုတ်မှန်ကြောင်း\nမမှန်ကန်လို့ ဗေဒင်ဆရာခိုင်းတဲ့အတိုင်းမလုပ်ဆောင်ဖို့ \nအဲဒီမှာတင် အန်တီနဲ့ တွေ့ တော့တာပါ။


MOETHIHAAUNG: ဒါရိုက်တာ မိုက်တီးရဲ့ သူတို့ ဒုက္ခ\nဒါရိုက်တာ မိုက်တီးရဲ့ သူတို့ ဒုက္ခ\nMike Tee ((ဒါရိုက်တာ မိုက်တီး)\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်ကျော်က ဦးကျော်နဲ့ ဖားကန့်မှာကားတစ်ကားသွားရိုက်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီကလော်ပန်တွေက ရန်ငွေထည့်ုပြီး စု ရိုက်တဲ့ AIDS ပညာပေးကားလေးပါ။ သူတို့နယ်မှာ မူးယစ်ဆေးဝါး အပျော်အပါးတွေ တအားများလွန်းပြီး HIV ဝေဒနာသည်တွေများလာလွန်းလို့ ထိန်းချုပ် ပညာပေး အစီအမံထဲကတစ်ခုအဖြစ်ပေါ့ ။\nအဲဒီမှာ ဇာတ်အရ ဦးကျော်က HIV ဖြစ်သွားတဲ့ဇာတ်ကောင်နေရာက သရုပ်ဆောင်ရမှာ ဆိုတော့\nဦးကျော်က တောင်းဆိုတာ ငါ အဲဒီဝေဒနာသည်တွေနဲ့တွေ့ချင်တယ်ကွာ တဲ့၊ အဲဒါမှ mood သွင်းလို့ရမှာ တဲ့-\nဆိုတာနဲ့ပဲ ကျွန်တော်က ဆိုင်ရာကိုလည်းပြောရော - ရပါတယ် တဲ့ ခဏလေး ဆိုပြီး ဖုံးတွေစက်တွေနဲ့ပေါက်လိုက်တာ မကြာပါဘူး\nစစ်ကားကြီး ၂ စင်းနဲ့ရောက်ချလာပါလေရောဗျာ ၊ အားလုံးအယောက် ၄၀ လောက်ရှိမယ် ၊ အဲဒါ လမ်းဘေးကတွေ့တဲ့သူကောက်တင်လာတာတဲ့ အကုန်လုံး AIDS တွေချည်းပဲတဲ့၊ လိုရင်ထပ်သယ်ပေးအုံးမယ်တဲ့ ၊အောင်မလေး တော်ပါပြီဗျာ ရပါပြီဗျာ ဆို မနဲတားယူရတယ် ၊ ဟူးးးး ဖရူးဖရူးဖရူးး\nတကယ့်အစစ်ကြီးတွေကိုဗျာ သူတို့မှာ ဒီဝေဒနာထက်ကိုပိုဆိုးရတဲ့အဖြစ်က နေစရာ စားစရာ မရှိရတော့တဲ့ လမ်းဘေးနေ လမ်းဘေးအိပ် လမ်းဘေးတင်ငတ်သေကြရတဲ့သူတွေတဲ့လေ၊ အခုလည်း ဘိန်းနဲနဲစီကျွေးမယ်ဆိုလို့ လိုက်လာကြတာလေတဲ့ ၊ ကဲ ။\nအဲဒီလူတွေအများကြီးနဲ့ တခန်းထဲမှာဗျာ ၊ ဦးကျော်လည်း သူ စ တဲ့ ဇာတ်ဆိုတော့ ဖိန့်ဖိန့် နဲ့ ကြိတ်ဖေါနေရတော့တာပေါ့ ၊ ဟိုလူတွေက ကျော်ဟိန်းလည်း အဖက်တောင်မလုပ်ဘူးနော် ၊ ဘယ်ဗျာ သူတို့ရောဂါကြီးကိုတောင် ဂရုစိုက်တဲ့ကောင်တွေမှ မဟုတ်တာ ၊ ကျော်ဟိန်းတွေ မိုက်တီးတွေတော့ နား ပေါ့ ၊ လောလောဆယ်အရေးက ဘိန်းမရသေးလို့ ဆူညံပွတ်လောရိုက်နေပြီ၊ ကိုယ်ကမသိဘူးလေ၊ နောက် မေးကြည့်လို့ သိတော့မှ ဟ ဟ လုပ်ကြပါအုံးဗျ ဆိုပြီး တယောက်ကိုဘိန်းမဲတစ်တုံး ဆေးလိပ်တလိပ်စီပေးလိုက်တော့မှ . . အသံတွေ အကုန်ငြိမ်ကျသွားတော့တာ ဝူး. . .\nအဲ . . ကိုယ်တော်များက အဲဒီ ကျတော့မှ ပြုံးချိုပြီး အဲ. .အလ္လာပ က စ နိုင်တော့တာကိုး- ဟာ - ကိုကျော်ပေါ့. . . .ပေါ့- ကိုမိုက်ကြီး ဘာကားတွေရိုက်ပေါ့-အောင်းမာေ လးတကယ့်ကိုပဲ တော်တော့ကိုမှ တော်တော်ပါပဲဗျာ ၊. . .. .\nသြ . . ရင် နာ စ ရာ ကြီး တွေ ပါ လား ။\nည စကားစမြည် မေးရင်းမြန်းရင်းနဲ့မှ ဒီထက်ရင်နာစရာက\nမူးယစ်ဆေးဝါး နဲ့ ပြည့်တန်ဆာအများအပြား\nနောက် ရောဂါ ရှိမှန်းသိရက်နဲ့တောင် ဘာအခုအခံမှမသုံးကြတော့လောက်အောင် ဆိုတော့ . . .\nသူတို့ သူဋ္ဌေးတွေစုပြီး ဂေဟာလေးလုပ် ကျွေးမွေးကုသပေးလည်းမနိုင်နိုင်တော့တဲ့အကြောင်း. . .အသက်တောင်မရှူချင်တော့လောက်အောင်ပါပဲဗျာ\nအပြီးမှ ကျွန်တော့်မှာ မနဲအားခဲပြီး နောက်ဆုံးမျှော်လင့်စရာလေးအနေနဲ့ -\nအစိုးရပိုင်းကကော ဒီကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုအစီအမံ လုပ်ပေးသေးလဲ ဆိုတော့ မှ\nအင်း. . (အဲဒီမှာ စ တွေ့တာပဲ)\nဒီရောဂါ ကိုတဲ့ ဒီနယ်မှာ ဆက်လက် မပြန့်ပွား မကူးဆက်အောင် တဲ့ တခါတခါ အဲဒီရောဂါသည် ပြည့်တန်ကောင်မလေးတွေကိုလိုက်ဖမ်းပြီး (ပိုက်ဆံမပေးနိုင်သူ) ဒီကနေ အပြီးနယ်နှင်ဒါဏ် ပေးလိုက်တယ် တဲ့ ၊ ဟာာာာ!!!\nဟာဗျာ"တောက် !! " ဟား¡¡\nကဲ - စဉ်းသာစားကြည့်ကြပါတော့ဗျာ ၊\nAIDS ရောဂါကြီးကို အဲလို တိုက်ဖျက်ကာကွယ်ပေးပါသတဲ့ ၊\nဟင်း- အဲဒီ အချိန်မှာ ကိုယ်တွေ့မဟုတ်တဲ့သူဆို ယုံစရာကိုမရှိဘူးနော် -\nဒါပေမဲ့ . .\nခုချိန်မှာတော့ ဘယ်သူ့ကိုပြောပြော မယုံဘူးဆိုတဲ့သူ မရှိကိုမရှိနိုင်တော့ဘူး . . . ဆိုတာက\nကြည့်လေ ၊ ဒီနေ့ -\nကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်မှာ ရုံးဝန်ထမ်းလား ၊ ဆေးဝန်ထမ်းလား ၊ ရဲဝန်ထမ်းလား . . . .တယောက်ယောက် - လာဘ်စားလို့ဖြစ်စေ တာဝန်ပျက်ကွက်လို့ဖြစ်စေ အကျင့်ပျက်လို့ဖြစ်စေ . . . တခုခုဆိုတာနဲ့ အမြင့်ဆုံးအပြစ်ဒါဏ်ချမှတ်လိုက်တယ် တဲ့ ၊ ဘာလုပ်လဲ ?\nနယ် ပို့ လို က် တ ယ်လေ\nအဲဒီနယ်မှာ အဲဒီ စောက်ကျင့်အတိုင်း ဆက် လုပ် ပေါ့ ၊ အဲဒါ ဟုတ်လား !!\nကျူးကျော်တဲ့ ဆိုပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာနေလာကြတဲ့ မိသားစုပေါင်းများစွာကို ဘူဒိုဇာနဲ့ကော် သေနပ်နဲ့ကြိမ်း မောင်းထုတ်လိုက်ကြပြန်တယ် ၊\nသူတို့ ဒုက္ခတွေ ဘယ်တော့ငြိမ်းရှာပါတော့မလဲဗျာ #####\nမရက်စက်ရက်ကြပါနဲ့တော့ အမောင်တို့ရယ် . . . . .\nPosted by Myo Lwin Aung at 4:11 AM


သင့်လက်တွင်းမှ ကျန်းမာရေး နှင့် ဆန်းကြယ်သောမုဒြာများ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Education » သင့်လက်တွင်းမှ ကျန်းမာရေး နှင့် ဆန်းကြယ်သောမုဒြာများ\nသင့်လက်တွင်းမှ ကျန်းမာရေး နှင့် ဆန်းကြယ်သောမုဒြာများ\nPosted by မောင်ဘလိူင် on Aug 30, 2011 in Education, How To.. | 10 comments\nမုဒြာများ ဧ။်အစွမ်းသည် သာမန်လူများအတွက် အလွန်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့်\nလက်မထိပ်နှင့်လက်ညှိုးထိပ်ကို ထိကပ်ပေးပြီးကျန်သောလက်ချောင်းများကိုဆန့် ထုတ်ထားပါ။\nဤမုဒြာသည် ဉာဏ်ပညာကိုထက်မြက်လာစေသည်။လက်မထိပ်တွင် ပီကျူထရီ နှင့် အင်ဒိုရင်းဂလင်းတို့ ၏ဗဟုချက်များရှိရာ ၎င်းတို့ ကိုလက်ညှိုးထိပ်ဖြင့်ထိကပ်ပေးသောအခါ ဂလင်းနှစ်ခုလုံးနိုးကြားပြီး လုပ်ငန်းစတင်သည်။\no မှတ်ဉာဏ်ကောင်း၍ ဦးနှောက် ထက်မြက်လာမည်။\no ပုံမှန်လေ့ကျင့်သွားလျင်စိတ်ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ခြင်း၊ဒေါသမထိန်းနိုင်ခြင်း၊စိတ်ကျရောဂါဖြစ်ခြင်းစသော စိတ်ရောဂါများကို ကုသပေးနိုင်သည်။\nလက်သူကြွယ်နှင့်လက်မထိပ်ကိုထိ၍ ကျန်လက်ချောင်းများကို ဆန့် ထားပါ။\nလက်သန်းနှင့်လက်မထိပ်တို့ ကိုထိကပ်ပါ။ကျန်လက်များကိုဆန့် ထားပါ။\no ရေဓာတ်မျှတ၍ သွေးသားသန့် စင်စေသည်။\no အစာအိမ်ရောင်ရမ်းခြင်း ၊ကြွက်သားများ ရှုံ့တွခြင်းတို့ ကိုကာကွယ်ပေးသည်။\n၄၅မိနစ်ကြာမျှလေ့ကျင့်လျင်ရောဂါပြင်းထန်မှုအလိုက်၁၂နာရီမှ၂၄နာရီအတွင်း သက်သာလာမည်။ပို၍သက်သာစေရန်၂လခန့် လေ့ကျင့်ပေးရမည်။\no ဒူလာ၊အဆစ်အမြစ်ရောင်၊ဂေါက်ရောဂါ၊ခြေတုန်လက်တုန်ဖြစ်ခြင်း၊သွက်ချာပါဒလိုက်ခြင်းစ သည့်ရောဂါများကိုပျောက်ကင်းစေသည်။\no အစာအိမ်အချဉ်ဖောက်ခြင်းကို သက်သာစေသည်။\nတစ်နေ့ လျှင်မိနစ်လေးဆယ်မှတစ်နာရီထိ နေ့ စဉ်ရောဂါပျောက်ကင်းသည်အထိလေ့ကျင့်နိုင်သည်။\no လေး ငါးမိနစ်အတွင်းနားကိုက်ခြင်းကိုသက်သာစေသည်။\nနေ့ စဉ် ၅မိနစ်မှ၁၅မိနစ်ထိ ၂ကြိမ်ခန့် လေ့ကျင့်ပါ။\no ကိုလက်စထရောကျစေပြီး ကိုယ်ရည်စစ်သွားစေသည်။\nလက်သူကြွယ်နှင့်လက်သန်းတို့ ၏ထိပ်များနှင့်လက်မထိပ်ကိုထိပါ။ကျန်လက်ချောင်းများကိုဆန့် ထားပါ။\no ခုခံအားစနစ် ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။\no ဗိုက်တာမင်ချို့ တဲ့မှု နှင့်မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများကိုပြေပျောက်စေသည်။\no ဆီးချိုရောဂါကို ထိန်းပေးနိုင်သည်။\no ဝမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် လိပ်ခေါင်းရောဂါတို့ကိုကုသနိုင်သည်။\no ဆီးဝမ်းသွေးလေ မျှတစေသည်။\nလက်ခလယ်နှင့်လက်သူကြွယ်တို့၏ထိပ်များနှင့်လက်မထိပ်ကိုထိ၍လက်ညှိုးကိုလက်မအခြေထိအောင် ကွေးညွတ်ထားပါ။ လက်သန်းကိုဆန့် ထားပါ။\nနှလုံးအတွက် အကျိုးများစေသည်။နှလုံးရောဂါသက်သာစေရန် ဆေးထိုးသကဲ့သို့အာနိသင်ရှိသည်။ ၎င်းမုဒြာသည် Sorbitrate ဆေးပြား(နှလုံးတွင်အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်၍ရင်ဘတ်ပြင်းစွာအောင့်သော အချိန်တွင်အရေးပေါ်သုံးသောဆေး)ကဲ့သို့အစွမ်းထက်သည်။\nနှစ်သက်သလိုလေ့ကျင့်နိုင်သည်။နှလုံးနှင့်သွေးတိုးရောဂါသည်များ တစ်နေ့လျှင်၂ကြိမ် ၁၅မိနစ်စီလေ့ကျင့်နိုင်ပါကပိုကောင်းသည်။\no နှလုံးသန်မာစေ၍နှလုံးခုန်နှုန်းကို ပုံမှန်ဖြစ်စေသည်။\no ဆီးဝမ်းသွေးလေ ညီညွတ်စေသည်။\no အစာအိမ်ရောင်ရမ်းသောပြဿနာများကို သက်သာစေသည်။\nခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကိုမြင့်တက်လာစေသည်။နို့ ၊ထောပတ်၊ရေ နှင့်သစ်သီးဖျော်ရည်များသုံးဆောင်ပြီးမှ လေ့ကျင့်ပါကပိုမိုကောင်းမွန်သည်။\no ချွဲ သလိပ်ပျော်စေပြီး အဆုတ်အားကောင်းစေသည်။\no ပြင်းထန်သောအအေးမိခြင်း လေပြွန်ရောင်ရမ်းခြင်းစေသည်တို့ကိုကုသနိုင်သည်။\nအကျိုးများစေ တဲ့ ပို့ စ်ပါပဲ ကိုဘလှိုင်ရေ\nဒီလို လက်ချောင်းလေး တွေ ကို လုပ်ထားတဲ့ ပုံစံမှာ\nကိုယ်ခန္ဓာ က ကော\nဘယ်လို ပုံစံ မျိုး နဲ့ နေရသလဲ ဆိုတာလေး\nနံပါတ် ၁၀ လိင်္ဂမုဒြာ ကိုတော့\nရိန်းရဲ့ နင်ဂျာ အဆက်ဆင် ကားထဲ မှာ တွေ့ ဖူးသလို ပဲ\nဟုတ်ကဲ့ ..ကိုပေ လေ့လာချင်ရင်\nတော်တော်နှံစပ်တဲ့ ကိုလေပွကြီး ပါလား။ကျေးဇူးနော် ကိုဘလှိုင်ရေ။လေ့ကျင့်ကြည့်ပါမယ်။\nအဲ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ..\nဗဟုသုတအနေနဲ့ မှတ်သားရပါတယ် …. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် … ။\nဟုတ်ကဲ့ ကိုတော်ကာပြောတဲ့ အတိုင်းပါဘဲ။\nလက်ချောင်းလေးတွေကစားတာနဲ့ ကျန်းမာရေးတွက် အထောက်ကူပြုတယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာပဲဗျို့ ။ အလုပ်များနေတဲ့အချိန်တွေမှာ ဘယ်ကိုမှသွားနေစရာ ၊ နေရာရှာနေစရာ မလိုပဲ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နိုင်တာ ကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ ။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မယ် ။ ကျေးကျေး\nဟေ့လူ….. လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မယ်လဲပြောသေး……. ဘယ်ကိုကျေး မှာလဲ……..\nအတွင်းအား တွေလဲ ရချင်ရလာမယ်နဲ့တူတယ်…….. ကျုပ်လဲ ကျင့်ပါမှ…….\nတော်ကြာ နောက်ကျ ကျန်ခဲ့ရင်ဖြင့်…ခက်တော့မှာပ…\nဒီပို့စ်လေးကို တင်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုဘလှိုင် (ကိုဘလှိုင်လား ဦးဘလှိုင်လားတော့မသိ) ။ လက်ချောင်းလေးတွေကို လေ့ကျင့်ရုံနဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်တယ်ဆိုတော့ အားတက်ပြီး ကော်ပီလုပ်ထားပါတယ်။ ကိုယ်တွေလေးနေလို့ နံပါတ် ၅) သုညမုဒြာကို စမ်းကြည့်တာ ငါးမိနစ်လောက်ပဲရတယ် ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ အတော်ထိသားပဲနော်၊ လွယ်လွယ်လေးထင်ရပြီး။\nဒီပို့စ်လေးကို တခြားမိတ်ဆွေတွေကို FW လုပ်ပေးချင်လို့ ခွင့်တောင်းတာပါ။ ကိုဘလှိုင်နာမည်ကော ဒီလင့်လေးကိုပါ ဖော်ပြပေးပါမယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nဟုတ်ကဲ့ ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မောင်ဘလှိုင်ပါ..ဦးဘလှိုင်ကတော့ ရှိရင်\nအသက် ၁၁၈ နှစ်ပေါ့။ဒီအထဲက တစ်ချို့ မုဒြာတွေ ကျွန်တော်စမ်းကြည့်ဖူးတယ်။\nမဆိုးဘူးဗျ။ထိရောက်မှု ရှိတယ်။ ပထမတော့ စိတ်ထင်တာလား လို့တွေးမိသေးတယ်။\nပလာစီဘို အကျိုး(Placebo effect) လားပေါ့လေ။မေမြို့ ရတနာပုံ တယ်လီပို့သွားနေ\nတုန်းက အဲဒီမှာ အရမ်းအေးတဲ့ ဒဏ်ကို မခံနိုင်တာနဲ့ နံပါတ် ၁၀ လိင်္ဂ မုဒြာ ကိုထိုင်ပြီး\nလေ့ကျင့်တော့ လူကတဖြေးဖြေးနွေးလာတာ သတိပြုမိတယ်။နောက်တော့ အေးလွန်းလို့ အိပ်မပျော်နိုင်ရင် အဲဒီလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးမှ အိပ်ပျော်တော့တာပဲ။ မူရင်းလင့်လေးပါ\nကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခွင့်ြ့ပုရင် ရှယ်သွားပြီနော်။ လင့်လေးပါ ယူသွားပါတယ်။ နောက်လဲ ဒီလိုထူးဆန်းပြီး အကျူိးရှိမဲ့ ပို့စ်လေးတွေ တင်ပေးပါနော်။


百貨店 | JAPAN DISCOVERY\nမူလနရော » 百貨店\nUpdated: 2016-06-21 15:58\nတိုကျို မစ်ဒ် တောင်း\nတိုကျို မစ်ဒ်တောင်း ဟာ အဆင့် တန်း မြင့် တဲ့ ဈေးဆိုင် တွေ ကဖေးတွေ နဲ့ စားသောက် ဆိုင်တွေ ပြီး တော့ ရုံး ခန်းတွေ ၊ အဆင့်မြင့် ဟိုတယ်တွေ ၊ အိမ်ယာတွေ၊ အနုပညာပြတိုက်တွေ ၊ နောက် ပြီး ပန်း ခြံ အစရှိ သည်တို့...\nUpdated: 2015-12-16 15:15\nတင်းဂျင်းIMSဟာ ဖက်ရှင်အဆောက်အဦးဖြစ်ပြီး တင်းဂျင်းဘူတာရဲ့အနီးတွင်တည်ရှိပါတယ်။ ဖက်ရှင်စတိုး၊ အိမ်သုံးပစ္စည်း၊ အိမ်တွင်းအလှဆင်ဆိုင်များက မိန်းအထပ်တွင်ရှိပါတယ်။ စားသောက်ဆိုင်များလည်းရှိပြီး အချို့ဆိုင်များ...\nUpdated: 2015-05-15 17:06\nရုပ်ရှင်ရုံ၊ အနုပညာ၊ စားသောက်ဆိုင်၊ ရှောပင်း၊ တည်းခိုခန်းများစုဝေးနေသော အင်တာတိန်းမင့်နေရာတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဘရန်းဆိုင်အမျိုးမျိုးများစွာရှိတဲ့ ဟကတရေးဗားရိန်းအိနိမိနိမနိမို နဲ့အခြားဆိုင်ခန်းများလည...\nUpdated: 2015-05-15 17:05\nအမြူ့စ်ပလာဇာ၊အထူးထုတ်ကုန် ဆိုင်ပေါင်း ၂၃၀မှစကာ ခရူးရူးမှ စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော တိုခရူးဟန်းစ်၊ ဂျပန်အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်ဇုန် စီးတီးဒိုင်းနင်းကူးတင်း၊ အမိုးပေါ်ဂါးဒင်း ဆုဘမဲနို့မိုရိဟိရိုးဘ၊ ပွဲတော်ခန်...\nဖုခုအိုက မိဆုကိုရှိဟာ ဖုခုအိုကရှိ ရှော့ပင်းစင်တာကြီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ နီရှိတဲဆုတင်းဂျင်းဘူတာရဲ့ ဆိုလာရီးယားဘူတာရုံနဲ့တောက်လျှောက်ဆက်ထားပါတယ်။\nUpdated: 2015-05-15 17:04\nဒိုင်းမာရုဟာ အလွန်ကြီးသော ရှော့ပင်းစတိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တင်းဂျင်း၊ဖုခုအိုကတွင် တည်ရှိပါတယ်။ ဘရန်းဆိုင်များ၊ အိမ်သုံးအလှဆင်ပစ္စည်းများရှိပြီး စားသောက်ဆိုင်အများအပြားရှိပါတယ်။


၈ တန်းအောင်သူတိုင်း အခမဲ့တက်ရောက်နိုင်မယ့် ဒေါ်ခင်ကြည်ဖောင်ဒေးရှင်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော HCTA သင်တန်းကျောင်းမှ လျှောက်လွှာခေါ်\nBy\tMoe Yan\t· 16 Oct 2018\n၈ တန်းအောင်သူတိုင်း အခမဲ့တက်ရောက်နိုင်မယ့် ဒေါ်ခင်ကြည်ဖောင်ဒေးရှင်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော HCTA သင်တန်းကျောင်းမှ လျှောက်လွှာခေါ်ယူမည်\nဒေါ်ခင်ကြည်ဖောင်ဒေးရှင်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော HCTA (ဟိုတယ်ဝန်ဆောင်မှုနှင့်အချက်အပြုတ်ဆိုင်ရာပညာရပ်)သင်တန်းကျောင်းတွင် အခြေခံပညာ အထက်တန်းအဆင့်(၈တန်းအောင်မှ ၁၀တန်း) အပတ်စဉ်(၁) အတွက် သင်တန်းသားများအား (01.11.2018) မှ (30.11.2018) ရက်နေ့ အထိ လျှောက်လွှာ ခေါ်ယူမည်ဖြစ်ပါသည်။\nနိုင်ငံတော်အတွင်းတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်အသီးသီးတွင် လူငယ်လူရွယ်များကို အခြေခံပညာ အထက်တန်းဆင့်မှာပင် နည်းပညာ ဘာသာရပ်များ လေ့လာသင်ကြားခွင့် ရရှိစေရန်၊ လူငယ်လူရွယ်များ အတွက် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုနိုင်သည့် အတတ်ပညာ လေ့ကျင့် သင်ကြားပေးရန်နှင့် ဒေသတွင်း မိမိတို့ စိတ်ဝင်စားသော အလုပ်အပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်သည့် လူ့စွမ်းအား အရင်းအမြစ်များ မွေးထုတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်၍ အခြေခံပညာ အထက်တန်းဆင့် ဟိုတယ်ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အချက်အပြုတ်ဆိုင်ရာ သင်တန်း အပတ်စဉ်(၁)ကို ဖွင့်လှစ်မည်ဖြစ်ပါသည်။\n~~~~~~ + ~~~~~~\n(1) သင်တန်းဖွင့်လှစ်မည့်ရက် 07.01 2019\n(2) သင်တန်းဖွင့်မည့်နေရာ HCTA N/61၊ မကျီးကန်ကျေးရွာ ကော့မှူးမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊\ni. Culinary Art (အချက်အပြုတ် အခြေခံသင်တန်း)\nii. Pastry and Bakery (ပေါင်မုန့်၊ ကိတ်မုန့်ပြုလုပ်ခြင်း အခြေခံသင်တန်း)\niii. Housekeeping Operation (အိပ်ခန်းထောင်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေးအခြေခံသင်တန်း)\niv. Food and Beverage (အစားအသောက်နှင့် အဖျော်ယမကာအခြေခံသင်တန်း)\nv. Front Office Operation (ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းအခြေခံလုပ်ငန်းခွင် သင်တန်း)\nvi. Compulsory (အားလုံးလေ့လာရန်)\nEnvironmental Conscience study (သဘာပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးပညာရပ်)\n(4) သင်ကြားမည့်ကာလ (စုစုပေါင်း (9) ပတ်)\n(07.01.2019) မှ (08.03.2019)\n(5) သင်တန်းသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များ\nအခြေခံပညာ အလယ်တန်း၊ (အဋ္ဌမတန်းအောင်မြင်ထားပြီးသူဖြစ်ရမည်)\nအသက် (၁၈) နှစ်မှ (၃၀) နှစ်အတွင်း\nအကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်နှင့် သင့်လျော်သော ကျန်မာရေးရှိရပါမည်။\n(6) လျှောက်လွှာတင်ရန်လိုအပ်သော စာရွက်စာတမ်းများ\nပတ်စ်ပို့ ဓာတ်ပုံ (၁) ပုံ\nHCTA သင်တန်းကျောင်း အမှတ် (၆၁) ကန်ကျေးရွာ၊ ကော့မှူးမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး။\nအခန်းအမှတ် (၄/ix၆)၊ အင်းယားလိပ်ဟိုတယ် ကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်း၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ တို့တွင် (01.11.2018) ရက်နေ့မှ (30.11.2018) ရက်နေ့တွင် နံနက် (၉း၀၀) နာရီမှ ညနေ (၄း၀၀) နာရီအတွင်း လာရောက်ထုတ်ယူနိုင်ပါသည်။\nKawhmuhcta face-book account တို့တွင်လည်း Download ရယူနိုင်ပါသည်။ HCTA သင်တန်းကျောင်း၊ ဒေါ်ခင်ကြည်ဖောင်ဒေးရှင်းရုံးချုပ်တို့တွင် (01.11 2018) ရက်မှ (30.11.2018) ရက်နေ့တွင် နံနက် (၉) နာရီမှ ညနေ (၄) နာရီအတွင်း လျှောက်လွှာပြန်တင်နိုင်ပြီး hctalawhmu@gmail.com သို့လည်း ပေးပို့နိုင်ပါသည်။\n***သတ်မှတ်ထားသော အရည်အချင်းများ ပြည့်မီလျှောက်ထားသူများသည် လူတွေ့ဖြေဆိုရပါမည်။***\nဖြေဆိုအောင်မြင်သူများအား ကျန်းမာရေး ဆေးစစ်ချက်ဆက်လက်ခံယူပြီး ရောဂါကင်းရှင်းသူများကိုသာ သင်တန်းဝင်ခွင့် ရမည်ဖြစ်ပါသည်။\nအသေးစိတ်သိရှိလိုပါက ဖုန်း 09-251034566 သို့ ဆက်သွယ်မေးမြန်းနိုင်ပါသည်။\nFree Courses training Daw Khin Kyi 667 Views\nPentagon - Naughty Boy @ Music Bank