December 2011 – Everybody Read TChen\nကဲရေးလိုက်ပါအုံးမယ်လေ။ မြင်လာတော့လဲရေးချင်လာတယ်။ တနေ့ကလဲ မိုးမိုးဦး လား မို့မို့ဦးလားမသိပါဘူး။ ဖဘမှာ တီ့ကို အရင်လို ယောက်ျားမိန်းမ အချစ် ရီလေးရှင်းရှစ်ပ်ဆောင်းပါးလေးတွေရေးပါအုံးပြောလာပါတယ်။ တီလဲရေးရတာ ကြိုက်ပါတယ် အဲ့တာလေးတွေကို သို့သော် အင်စပရေးရှင်းက လာမှ ရေးလို့ရတာကလား။ ခုတလော ကိုယ့်ရီလေးရှင်းရှစ်ပ်ကလဲ စတေဘယ်လ်ဖြစ်နေတော့ ရေးစရာသိပ်မရှိဘူးပေါ့။ ဒီနေ့တော့ နေ့လယ်က ထမင်းစားထွက်ရင်း တွေ့လာတာလေးကြောင့်ရေးစရာရလာတယ်။ တလက်စတည်း ကြေငြာဝင်ရရင်တော့ တီ့အရင်က ရေးထားသမျှ အဲ့လိုဆောင်းပါး အပုဒ် ၇၀ ကျော်ကို နန်းညီနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ခိုင်စိုးလင်းတို့ က အီးဘွခ် အဖစ်ဖန်တီးပေးနေကြပါပြီ။ ပြီးရင် ပီဒီအက်ဖ် နဲ့ ရမှာမို့ တီ့ အမာခံပရိတ်သတ်တွေဆောင်းပါးချည်းပဲ တဝကြီး ဘတ်ရမှာပါ။ အခြေအနေပေးရင် ယောက်ျားပိုက်ဆံနဲ့ အဲ့တာကို စာအုပ်ထုတ်မယ် စဉ်းစားပါတယ်။ ရှုံးရင်တော့ သူ့ပိုက်ဆံပလုံပစေပေါ့။ မြတ်ရင် နာမည်ကြီးလာရင် ကိုယ်ကြီးမှာလေနော်။ ပိုစ့်ခေါင်းစဉ် ကို ကိုတာရာ ရဲ့ဝတ္ထု ဇာတ်ပို့တယောက် နာမည်ယူသုံးထားပါတယ်။ အဲ့စာအုပ်ကို ခဏခဏ ပြန်ဘတ်ပေမယ့် စဘတ်ကတည်းက အဲ့ဇာတ်ပို့နာမည်ကို ရွက်နု လို့ အမြဲမှားဘတ်နေကျ နောက်မှ ရွယ်နု လို့ရေးထားမှန်း သိသွားတော့ နာမည်ကြီးက ဘယ်လိုလဲလို့တောင် ဖြစ်မိသေးတယ်။ ထားတော့ ခုတော့ ဒီပိုစ့်လေးနဲ့ လိုက်ဘက်လို့ယူသုံးလိုက်တယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ ကိုတာယာ။ မောင်မျိုးကတော့ မပိုင်ဘူးထင်တာပဲ။ ထား…\nဒီနေ့ ထမင်းထွက်စားပြီး ကော်ဖီသောက်ဖို့ Starbucks မှာ ခဏထိုင်ဖြစ်တော့ လူငယ် စုံတွဲလေးတွဲ ကလေးတွေ ကစားတဲ့ ကစားနည်းလေးတခု ကစားနေကြတာတွေ့ရတယ်။ (သိကြမှာပါ။ တယောက်နဲ့တယောက် မျက်လုံးချင်းစိုက်ကြည့်ပြီး အရင်မျက်နှာလွှဲတဲ့သူ သို့ မျက်တောင်ခတ်တဲ့သူက အရှုံးလေ။ ရွယ်နုစဉ်အခါက စာဘတ်သူတို့လဲ ကိုယ့်ချစ်သူနဲ့ ကစားလဲကစားဖူးကြမှာပါ။) သူတို့နှစ်ယောက် တယောက်ကို တယောက် စူးစူး နစ်နစ် ကြင်ကြင်နာနာ လေးလေးနက်နက် ချစ်ရည်ရွှန်းတဲ့ အကြည့်လို့ တင်စားကြတဲ့ မျက်ဝန်းလဲ့လဲ့လေးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။ ဘယ်သူ အရင်မျက်တောင်ခတ်ရင် အဲ့ဒီသူက အရှုံးလေ။ အဲ့လိုမြင်လိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ အော် ငယ်ရွယ်သူတို့ရဲ့ ပျိုမြစ်နုနယ်တဲ့ အမူအရာ၊ ကလေးဆန်မှုလေးတွေက သိပ်ချစ်စရာကောင်း သိပ်လှတာပဲ လို့ မတွေးမိဘဲမနေနိုင်ပါဘူး။\nကြည့်ရတာ သူတို့နှစ်ယောက် အချစ်နွံထဲကို ခုမှ စနစ်နေကြသလို၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်နဲ့ ခုမှပဲ စချစ်ကြသလို၊ အချစ်ဆိုတာ ဒီလိုပါလား လို့စသိကြသလို၊ စတဲ့ ချစ်စခင်စ ကြည်နူးစ ဆိုတဲ့ သရုပ်ဟန်မူရာတွေအပြည့်နဲ့ပါ။ နှစ်တွေအများကြီး တူတူနေကြပြီးသား၊ ချစ်ခင်တဲ့ အချိန်တွေ ကြာလှပြီဆိုတဲ့ ချစ်သူရည်းစားတွေ ဘယ်ဒီလို လူမြင်ကွင်းမှာ လုပ်ကြပါ့မလဲနော်။\nတခါကလဲ ကုန်းကျော်တံတား တခုအပေါ်မှာ အခုလိုပဲ သူငယ်အတွဲတွဲ ကိုတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။\nကောင်မလေးက ကောင်လေးကိုဆူနေတာလား၊ စိတ်ကောက်နေတာလား မသိပါဘူး။ ပါးစပ်ကနေ စက်သေနတ်ပစ်သလိုပဲ တရစပ်ကို ပြောနေတာပါ။ ပွစိ ပွစိတောင်မဟုတ်ပါဘူး။ အော်ကျယ်ဟစ်ကျယ်ပါ။ အဲ့ဒီ မှန်ကြောင်ကောင်လေးကတော့ သနားစရာမျက်နှာလေးနဲ့ ကောင်မလေးဘေးမှာရပ်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောရှာပါဘူး။\nနောက်ဆုံးတော့ ကောင်မလေးက သူ့ ဟမ်းဖုန်းကို ကောင်လေးခေါင်းကို ကောက်ပေါက်လိုက်ပြီး…..\n“နင့်ကို ငါနောက် ဘယ်တော့မှ မတွေ့ချင်ဘူး” လို့ ပြောပြော ငိုငို နဲ့ ထွက်ပြေးသွားပါတယ်။ ကောင်လေးကတော့\nဘာသံမှ တချက်မထွက်ဘဲ ငူငူငိုင်ငိုင်နဲ့ အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်ကျန်ခဲ့ပါတယ်။\nနေ့တိုင်း နေ့တိုင်း အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေအများကြီး လမ်းတွေပေါ်မှာ လမ်းကြားထဲမှာ ဈေးထဲမှာ\nကော်ဖီဆိုင်ထဲမှာ ရုပ်ရှင်ရုံအောက်မှာ ပန်းခြံထဲမှာ ဖြစ်နေ ပျက်နေကြပါတယ်။ တခါတခါ မင်းသား မင်းသမီးက ကိုယ်တွေကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေတတ်သလို တခါတခါတော့လဲ ငါသူတပါး ယောက်ျား မိန်းမတွေပေါ့လေ။ တခါတခါ သူများတွေက ကိုယ့်ရုပ်ရှင်ထဲက ဖြတ်လျောက်ဖြစ်လာသလို တခါခါတော့လဲ ကိုယ်က သူများ ရုပ်ရှင်ထဲက\nဒေါ်ထားနဲ့ အဖွဲ့ပေါ့။ တခါခါတော့လဲ ကိုယ်က သူ့ရုပ်ရှင်ကြည့်ပရိတ်သတ်ဖြစ်သွားတတ်သလို တခါခါကျတော့လဲ သူတို့တွေက ကိုယ့်ပရိတ်သတ်ဖြစ်သွားတတ်ကြပြန်တာပေါ့လေ။\nချစ်သူများနေ့မှာ ကောင်လေးတယောက် နှင်းဆီပန်း အနီရဲရဲ တောက်တောက် လှလှလတ်လတ် တစည်းနဲ့ လျောက်တာတာတွေ့ရင် အူကြောင်ကြောင်နိုင်လိုက်တာလို့ မတွေးမိဘဲမနေပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းစဉ်းစားကြည့်တော့ သူက အချစ်အတွက် အချစ်ရဲက စွမ်းအားကြောင့်သာ လူတွေ ရယ်ရင်ရယ်ပစေ ဆိုတဲ့ အရဲကိုးမှုမျိုး သတ္တိမျိုးရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။\nလမ်းပေါ်မှာ လူငယ်စုံတွဲတတွဲ အချစ်တွေလျှံဖိတ်ပြီး ပွေ့ဖက် နမ်းရှုတ်နေတာ မြင်တယ်ဆိုပါတော့၊ တကယ်က ဒီလိုမျိုး မြင်ကွင်းဟာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်ခန်းထဲက ဗလတောင့်တောင့် မင်းသားနဲ့ ဆက်ဆီ ကျကျ မင်းသမီး နမ်းရင်သာမိုက်တာ၊ ဒီအူကြောင်ကလေးနှစ်ကောင် နမ်းနေတာ ဘယ်လိုမှ ကြည့်မကောင်းတဲ့ အပြင် လမ်းသွားလမ်းလာတွေတောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပေပ လို့ တွေးမိပေမယ့် သူတို့ နှစ်ယောက်ကိုလဲ လှမ်းမကြည့်ဘဲမနေနိုင်ဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်ကလဲ လူကြားထဲမှာတောင် ဒီလိုထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်ပျက်နေတယ် ဆိုတာ လိင်စိတ်တွေ ထကြွနေလွန်းကြလို့ ဆိုတာထက် အချစ်ထဲမှာ ပျော်ဝင် နစ်မြုပ်နေကြလို့သာ လိုက်၏ မလိုက်၏ ကောင်း၏ မကောင်း၏ သင့်တော်၏ မသင့်တော်၏ ဆိုတာတွေထက် အချစ်အတွက် လုပ်မိတဲ့ အပြုအမူလေးတွေပဲ မှလား။\nစဉ်းစားပါလေ။ ချစ်စခင်စ ကြင်နာစ သည်းသည်းလှုပ်ချစ်နေကြတုံး အစပိုင်းကာလတွေမှာ ဘယ်သူဒီလိုမလုပ်ဖူး မလဲနော်။ မလုပ်ဖူးသေးဘူးဆိုရင် အဲ့တာ ဘဝရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အကောင်းဆုံး အတွေ့အကြုံပိုင်းလေးတွေ နည်းခဲ့တယ် မှတ်ပါ။ မလုပ်ဖူးတာ ဂုဏ်ယူစရာမဟုတ်သလို လုပ်ဖူးတာလဲ ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး။ ရွယ်နုတဲ့ အချစ်လေ။ ပြောခဲ့တယ် မှလား။ ရူးရူးမိုက်မိုက်ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားက သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းပြီးသား အဓိပ္ဗါယ် ပြည့်ဝပြီးသားပါ။ ဘာနမ်စား ဘာနာမဝိသေသနမှ နောက်ထပ်မလိုပါဘူး။ (စကားစပ်လို့အရင်တပိုစ့်မှာ စာဘတ်သူတယောက်က အခုအချိန်ထိ ရည်းစားစာ အပေးမခံရပါဘူးတဲ့ ယောက်ျားကော ကလေးကော ရနေပြီ၊ မိုက်လိုက်လေခြင်းနော်။ သူ့ယောက်ျားကို ရည်းစားစာ ပြန်ပေးခိုင်းလိုက်ပါလို့အကြံပေးလိုက်တယ်)\nတနေ့ ကိုယ့်အရွယ် ရောက်တဲ့အခါ ပြန်တွေးကြည့်လို့ရှိရင် အဲ့ဒီ ရွယ်နုစဉ်အခါက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရူးရူးမိုက်မိုက်အချစ်ကလေးတွေကို ပြန်သတိရလာလို့ရှိရင် စာဘတ်သူကို နောင်တတွေနဲ့ မနေစေ့ချင်ပါဘူး။ အဲ့တာကြောင့် ချစ်စရာရှိတာလေးတွေကို ရွယ်နုတုံး ရူးရူးမိုက်မိုက် လုပ်သာလုပ်ပစ်လိုက်ပါလို့ပဲ……\nPosted on December 8, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါ3း Comments on ရွယ်နုတဲ့ အချစ်ကလေးတွေ\nကြာပါပြီ ကိုယ်ကြိုက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ဝင်သီးချင်းလေးတပုဒ်ပါ ရုပ်ရှင်ကတော့ ဟောင်ကောင်ေ-ာက်ပေါကားတွေလိုပါပဲ။ ဆိုးဆိုးပါ။ သီချင်းလေးကိုကြိုက်သလို ရှိုက်သံလေးနဲ့ ဆိုသွားတဲ့ စီစီလီယာ ကိုလဲ ကြိုက်လို့ ပြန်ပြီးတင်လိုက်ပါတယ်။ ပုံတွေကိုလဲ ထုံးစံအတိုင်း ဂူဂဲလ်ကယူပါတယ်။ အဲ့ကနေမယူရင် ဘယ်ကနေယူမလဲနော် မေးတတ်တယ်…\nမှီတွယ်စရာ ရင်ခွင်ရှာမရတဲ့ ကလေးလေးလို အလိုမကျတဲ့ မျက်နှာနဲ့မနေပါနဲ့ ဒီလိုအခြေအနေရောက်မှတော့ ကိုယ်မင်းကို ခွဲခွာ ထားရစ်ခဲ့ရတော့မယ် ကောင်းကောင်းမတ်မတ် ရပ်နေခဲ့စမ်းပါ မင်းအနားပတ်ဝန်းကျင်က မင်းကိုချစ်တဲ့သူတွေကို နာကျင်စေခဲ့ပြီးတော့မှ အရင်တုံးက ဘာလို့များ မရိုးသားခဲ့တာလဲဆိုပြီးတော့လဲ မင်းကိုမင်း အပြစ်တင်မနေပါနဲ့တော့\nမင်းက ကိုယ့်ဘဝ အတွက်အဆိုးဆုံးဖြစ်ခဲ့သလို အချစ်ဆုံးလဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ် မင်းရဲ့အနာဂတ် အတွက် ကိုယ်နောက်ထပ်စောင့်ရှောက် တာဝန်ယူခွင့်မရှိတော့ရင်လဲ ကိုယ်ကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ လုပ်ပေးခဲ့ချင်ပါတယ် လူနှစ်ယောက်ရဲ့အချစ်ဝန်ထုပ် ကို ကိုယ်တယောက်တည်းပိုးရရင်တောင် ဘဝဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေ ဘယ်လောက်ခါးခါး ကိုယ်မငြိုငြင်ပါဘူး မင်းအတွက်သာဆိုရင် အတိတ်မေ့မယ်ဆိုတဲ့ ပင်လယ်ခါးကြီးထဲလဲ ကိုယ်ခုန်ဆင်းပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာချင်ပါတယ်\nဘာလို့များ သိပ်ကြေကွဲနေမလဲကလေးလေးရယ် အချစ်တွေ ဘယ်နှခုကများ ခဏခဏ အစကနေပြန် စ ခွင့်ရကြလို့လဲ ဘုရားသခင်ရဲ့အလုိုတော်အတိုင်းပေါ့ အခြေအနေရောက်မှတော့ နောင်ကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲနိုင်မလဲပဲ စဉ်းစားပါ နောက်ထပ် ယုံကြည်မှုကိုမစောင့်မျှော်ပါနဲ့တော့ ယုံကြည်မှုဆိုတာ တည်ဆောက်ယူရတာပါ အချိန်လိုပါတယ် ဒီတခါကျရင်သာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရိုးသားသလို အဲ့ဒီရိုးသားမှုနဲ့ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို စောင့်ရှောက်ကြင်နာပါ မင်းကို ချစ်တဲ့ သူတွေကို မနာကျင်ပါစေနဲ့တော့ ….\nPosted on December 8, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, သီချင်း ခံစားမှုများLeaveacomment on တယောက်တည်းပိုးတဲ့ နှစ်ယောက်စာ ဝန်ပိုး\nပြီးရင်ဆက်ချေပေးနေပါ။ ဒိန်ချဉ် ထညက်ရည်နဲ့ သောက်ရသလိုဖြစ်လာမယ်။ ဟိဟိ။ ဘေးကတော့ ကွတ်ကီး ဖုတ်မယ့် ဆရာမကြီးပေါ့။ မမယာ လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဟိုးနောက်က ဘယ်သူလဲ…..?\nပြီးရင်နောက်ထပ်ထည့်မယ့်အရာကတော့ အုတ်မီးလ်မှုန့်ပါ။ မြန်မာလိုဆို မုယောစပါးခေါ်မလားဘဲ တီတော့ သေချာမသိ။ သူကတော့ ၂၅၀ ဂရမ်ပါ ခုနလိုပဲ ကျင်ခွက်နဲ့ ချင်ထည့်ပါ။ ဟောလာပြန်ပါပြီ မမယာပုံ ခုနပုံမလှလို့ပြန်ရိုက်ပေးပါဆိုလို့ပြန်ရိုက်ရတာပါ။ ဟိုးနောက်က ကောင်လေးက ချောလိုက်တာ…… အင်း ပြောရင်နဲ့ လေးရောက် ဆက်မွှေနေပါလေ။ ပြောတာလဲ နားထောင်ပေါ့ အမွှေတော့ မပျက်စေနဲ့။\nပြီးရင်တော့ အာဗင်ထဲက ဗန်းပေါ်တင်ပါမယ်။ ဒီတခါလဲမင်းသားက အရည်သောက်ဇွန်းပါပဲ။ တကော်လောက်ကော်လိုက် ဗန်းပေါ်ပုံလိုက် နည်းနည်း ဖိချလိုက်လုပ်ပါ။ ပုံကိုသေချာကြည့်။ အရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပြောပြမယ်။ according to y experience နော်……ပုံတဲ့အခါ အရမ်းဖိမပြစ်ပါနဲ့ ခဏနေ အာဗင်ထဲထည့်ဖုတ်တော့ သူက အပူကြောင့် ဘေးကို ပြဲကျပါတယ်။ အဲ့တော့ ကိုယ်က ပုံရုံ ပုံထားရင် သူ့အရပ်နဲ့ သူ့ဇာတ်အိုကေပဲဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ တွေ့လားတီတို့ ပုံထားတာ။ သေချာကြည့်။ လိုက်လုပ်။ မလွဲစေနဲ့။ ဒါပဲ။\nတီ့အာဗင်က ဂတ်စ် နဲ့ ဆိုတော့ ရပ်စပီထဲကပြောထားတဲ့ အတိုင်း မီးအားကို ၄ မှာ ထားပြီးတော့ ၁၅ မိနစ် ဖုတ်လိုက်ပါတယ်။ တန်းတန်းတန်…….ဒန်………..အပ်ချလောင်း လက်ရှောင်ပုတ်ကောင်……..\nဖုတ်ပြီးတော့ ဗန်းအထုတ်ပုံပါ။ ဖိုထဲက ထုတ်ထုတ်ချင်း အပေါ်ယံကြော်တွေက ပျော့နေတတ်ပါတယ်။ ခဏနေတော့မှ အေးသွားပြီး ခဲသွားတာပါ။ ဘေးက ကော်ပြီး ပန်းကန်ထဲအရောက်ပုံပါ။ ပထမ တဘန်းက နည်းနည်း တူးသွားတယ်။ ပုံကို ချဲ့ ပြီးသေချာကြည့်သော်တွေ့မည်။ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ မဲနေတာတွေ့လား။ ရှုး……..\nနောက်ဘေးက ဗူးထဲကဟာကတော့ ဒုတိယ တအိုးဖုတ်တာပါ။ ခုနက လုပ်တဲ့ အနှစ်က နှစ်အိုးထွက်ပါတယ်။ ၉ ခုစီ ဆိုတော့ ၁၈ ခုပေါ့။ ဒုတိယ အိုးကျတော့ တတ်သွားပြီး မီးကို ၁ အထိလျော့ချလိုက်ပြီး ၁၀ မိနစ်ပဲ ထားပါတယ်။ ထွက်လာတော့ မတူးတော့ဘူး…….သို့သော် ဘတ်………အပေါ်က သိပ်မကျက်သလိုခံစားရပါတယ်။ အဲ့တာနဲ့ တခါ ထပ်လှန်ပြီးသကာလ နောက်ထပ် ၈ မိနစ်လောက် ထပ်ဖုတ်ပေးလိုက်တော့ ဘူးထဲက ပုံလို နှစ်ဘက် ကြွပ်လေး ရလာပါတယ်။ ပိုအဆင်ပြေတယ်။ ဘာပဲပြောပြောတီ့ ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံ ကွတ်ကီးလေးက အောင်မြင်တယ်ပဲပြောရမှာပေါ။ ကတ်ခွဲထားတယ်နော်။ အောက်မှာ ဘောနပ်စ်တွေပါသေးတယ် အရင်ပိုစ့်ဟောင်းတွေပါပြန်ဘတ်ရအောင် လင့်ခ်လဲ ပေးထားတယ်နော်။\nဒါကတော့ ဖုတ်အပြီး ဘူးနဲ့ထည့်ထားတဲ့ မုန့်တွေကို ကိုင်ပြီး တပုံထပ်ရိုက်တဲ့ သားသားစားချင်တာ စားလို့ရပြီ ချောင်းဆိုးတော့ဘူး ရင်ကျပ်တော့ဘူး ဆေးလဲသောက်ရတော့ဘူး ဆေးလဲထိုးရတော့ဘူးဆိုတဲ့ ထက်လင်းရင်လူးဆေးကြော်ငြာ အဲလေ မမယာ ရဲ့နောက်ပုံတပုံပါ။ မတူဘူးလားကဲ မိုးဒီကြီးနဲ့………ချစ်တယ်နော် ကောင်မ အာဘွား…………..\nPosted on December 6, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, တီချမ်း မုန့်ဖုတ်ခြင်း8 Comments on အုတ်မီးလ် စပျစ်သီးခြောက် ကွတ်ကီးလေးတွေ လုပ်ကြမယ်\nWith Thousands of Kisses………Khin\nငယ်ငယ်တုံးက ကိုယ့်မေမေ (မွေးစား) က ရှေ့တန်းထွက် ဗိုလ်မှုး ဖေ့ဖေ့ ကို ရေးပေးတဲ့စာလေးတစောင်ဘတ်ရတယ်။ သူ့ ကိုယ်လုံးပေါ်အလှဓါတ်ပုံနောက်မှာ ရေးထားတာပါ။ မေမေတို့က စစ်ကြို စစ်ပြီးခေတ်တွေမှီတဲ့ အတွက် အင်းဂလိရှ် ကျောင်းတွေတက်ခဲ့ထွက်ခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့တော့ စာရေးတာ အင်းဂလိရှ် လိုပဲ ရေးကြလေ့ရှိပါတယ်။ အိမ်မှာလဲငယ်ငယ်ကဆို မေက ဖေ့ ကို သားသမီးတွေကို အီးလိုပဲ ပြောလေ့ဆိုလေ့ရှိကြတယ်။ ကိုယ့်တောင် ငယ်ငယ်က ဝိုင်အမ်စီအေ မှာ မူကြိုထားခဲ့ကြတာ။ အဲ့စာကို ခု သေချာ မမှတ်မိပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ဆုံးထားတဲ့ With Thousands of Kisses …..Khin ဆိုတာလေးကို မှတ်မိနေတယ်။ ကိုယ်မှတ်မိသေးတယ်။ ကိုယ် ၆ တန်းက ထင်ပါတယ် အမ က ကျောင်းမှာ အင်းဂလိပ်စာပြ ဆရာမပါ။ ကိုယ်က အဲ့ဒီထောင်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ နောက်မှာပါတဲ့ စာကို Thousands မှာ အက်စ်ပါတာ အမှန်လား မမှန်လားလို့ သွားမေးတာပါ။ နောက်ကြုံရင် မေ့မေ့ ပုံကို တင်ပါအုံးမယ်။ သိပ် ကျက်သရေရှိတယ်။ ထားတော့ ကိုယ်ပြောချင်တာတခြားပါ။ ခုမှလာမယ်။\nကိုယ်အခု ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ အသက်မရှင်ချင်ဘူး။\nအရင်လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ နှစ် ၉၀၊ ၁၀၀ လောက်ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ အဲ့ဒီ အချိန်မှာ အသက်ရှင်ချင်တယ်။ ကဲပါလေ အဲ့လောက် အချိန်အကွာကြီးမပြောဘဲ အရင်လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ် ၁၅ နှစ် ကိုယ်ကျောင်းတက်နေတဲ့ အချိန်ပဲ ပြောပါအုံး။ ကိုယ်အရင်ကဆို နေ့တိုင်း ဒိုင်ယာရီရေးတယ်။ ဘောပွိင့်ပင်နဲ့ စာအုပ်နဲ့။ အခုဆို ကိုယ်ပန်းသီး ဝယ်ပြီးကတည်းက စာရွက်နဲ့ ဘောပင် မထိတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ရုံးအလုပ်ကိစ္စ အနည်းငယ်တော့ ကိုယ်စာအုပ်နဲ့ ရေးမှတ်တဲ့ အလေ့အကျင့်ရှိနေသေးတယ်။ နောက် ကိုယ့် စကက်ဂျူးတွေကို ပြက္ခဒိန်မှာ ရေးမှတ်တာ။ အရင် ငယ်ငယ်က ရည်းစားတွေ ထားတုံးက ဆို ရည်းစားတွေကို စာရေးပေးတာ ရည်းစားတွေက ပြန်စာရေးပေးတာ မောင်နဲ့ စတွေ့တုံးကဆို နေ့တိုင်းလို တွေ့တိုင်း စာရေးဖြစ်လေ့ရှိကြတယ်။ မောင်ကို ကိုယ်က တွေ့တဲ့ အခါပေးတယ် မောင်ကလဲ ကိုယ့်ကိုတွေ့တဲ့အခါတိုင်း စာတစောင်ရေးပြီး ယူယူလာတတ်တယ်။ နောက် ကိုယ့်တခြားရည်းစားတွေအတွက် တယောက်ကို တအုပ် ဒိုင်ယာရီသဘောမျိုးလေးလဲ ရေးထားတာရှိတယ်။ ခုထိရှိသေးတယ်။ (မောင့်ကို စိတ်ကောက်တဲ့ အခါတွေမှာ ပြန်ပြန်ဘတ်တတ်တယ် တခါတခါ ဘလောခ့်ရေးဖို့လဲ အင်စပရေးရှင်း ယူတတ်သေးတယ် မှတ်ချက် မောင့်ကို ပြန်မပြောရ)\nကဲပါ စာဘတ်သူကော စာအုပ်နဲ့ ဘောပင် မထိတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ပြန်တွေးကြည်ပါအုံး။ (လက်မှတ်ထိုးတာ ထည့်မတွက်ရ)။ ဒါတောင် ကိုယ် အိုင်ပက်မဝယ်ရသေးဘူး၊ စမတ်ဖုန်းမကိုင်ဘူး၊ ခုထိ ကိုယ်လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ဝယ်ထားတဲ့ နိုကီယာ အိတ်စ်ပရက်စ် မြူးဇစ် အစုတ်ကလေး ကိုင်နေတုံးပါ။ မောင်က ကိုယ့်ကို ဘလက်ဘယ်ရီ ဘိုး ၉၉၀၀ သို့မဟုတ် အိုင်ဖုန်း ၄ ဝယ်ခိုင်းနေတာ ကြာပါပြီ။ အလုပ်မှာလဲ လူတိုင်းက ဘယ်ရီသီး ကိုယ်စီနဲ့ ဆိုတော့ ကိုယ့် ရာထူးနဲ့ မသင့်တော်ဘူး ပြောပါတယ်။ ကိုယ်ကတော့ ပန်းသီးလောက်နဲ့ ပဲကျေနပ်နေသေးတာပဲ။ ဖုန်းကို ကိုယ်က ဆက်သွယ်ရေးအတွက်ပဲ သုံးတာကိုး။ ကိုယ့် တွီတာ မသုံးဘူး။ ဖဘ မှာ အက်တစ်ဖ် မဖြစ်ဘူး။ ကိုယ် ဖဘ ကို ဓါတ်ပုံ တင်ဖို့လောက်သုံးတာပါ။ ဂျီတော့ ကိုသုံးတယ် ဒါပေမယ့် ချက်ကို အမြဲ အင်ဗစ်ဇဘယ် ထားတယ်။ မလိုဘဲ မချက်ဘူး မကျူဘူး။\nကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေ ရှိတယ်။ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် သူတို့ရဲ့ စမတ်ဖုန်း ပန်းသီး ဘယ်ရီသီး တွေနဲ့ ရောက်တဲ့ နေရာကို လူတကာသိအောင် ချက်ကင် ဆိုတာ အမြဲလုပ်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေအချင်းချင်း ကော်ဖီသောက်ဖို့တွေ့ကြမယ် ချိန်းတယ် ရောက်လာတာနဲ့ ဖုန်းနဲ့ တကုတ်ကုတ် အလုပ်တွေရှုပ်ပါတယ် (သို့အရှုပ်တွေ လုပ်ပါမယ်) အဲ့တာဆို သူငယ်ချင်းတွေတွေ့ဖို့ ဆုံတာ ဘာအလုပ်လဲ လို့ကိုယ်မေးချင်ပါတယ်။\nနောက် ပန်းသီး ဖုန်းကလဲအင်မတန်မှ သုံးရတာ အလုပ်ရှုပ်ပါတယ်။ သုံးရတာက နည်းနည်း သူ့ကို အားသွင်းနေရတာ က များများပါ။ ကိုယ်တခါကလဲ ကီယာနူးရိဗ် နဲ့ ဆန္ဒြရာဘူးလောခ့် တို့ ခုချိန်ထိ ခေတ်ပေဓ အီး ကွန်မြူနီကေးရှင်း မသုံးကြဘဲ စက္ကူစစ်စစ်ပေါ်မှာ ဖောင်တိန်ပင်နဲ့ ရေးတဲ့ စာနဲ့ အဆက်အသွယ်လုပ်ကြတဲ့ အကြောင်းရေးဖူးပါတယ်။\nခုခေတ်ကလေးတွေ အကြောင်းလဲ ကိုယ့်ခေါင်းထဲ ရောက်ပါတယ်။ ကိုယ်တို့ငယ်ငယ်က ဒီလိုအချိန် ဒီဇင်ဘာကျောင်းပိတ်ရက်ဆို ကစားကွင်းထဲ ပြေးလွှားဆော့ကစားလွန်းကြလို့ ညဘက် ကို ၁၀ နာရီ အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ရမယ် လို့အိမ်က စည်းကမ်းထုတ်ပါတယ်။ ဒီဇင်ဘာကျောင်းပိတ်ရက်လိုမျိုး သီတင်းကျွတ်ကျောင်းပိတ်ရက်လိုမျိုး နွေရာသီကျောင်း ပိတ်ရက်လိုမျိုးမှာ ဆို အိမ်ရှေ့ က ကစားကွင်းထဲမှာ စိန်ပြေးတန်းလိုမျိုး၊ ရောင်းရိုက်တာ လို့ကိုယ်တို့ကလေးတွေခေါ်ကြတဲ့ ခရစ်ကက်လို ဘောလုံးကို သစ်သား ဘက်တံပြားလေးနဲ့ ရိုက်ပြီး ပြေးရတဲ့ ကစားနည်းမျိုး၊ ခိုတွန်းတာမျိုး၊ ရပ်ကွက်ခြား စိန်ပြေးလိုက်တမ်းမျိုး၊ လသာတဲ့ အခါတွေဆိုရင် ထုတ်စည်းတိုးတာလိုမျိုး အစုံဆော့ပါတယ်။ ခုခေတ်ကလေးတွေကတော့ သနားစရာသိပ်ကောင်းတယ်။ ကျောင်းနဲ့အိမ်၊ ဘာသာစကားနဲ့ ပီယာနို၊ ကစားတယ်ဆိုလဲ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ငှက်လို ဇွန်ဘီ လိုလောက်ပဲဆော့ကြရတော့တာ။ သူတို့လေးတွေအတွက် ပြေးတယ် မြေနဲ့ ထိတယ်ဆိုတဲ့ ကစားနည်းတွေက ကာတွန်းကားထဲက ပုံပြင်လိုပါပဲ။ ယုံတမ်းစကားတွေဖြစ်လို့ပေါ့။\nစကားကိုပြန်ကောက်ရရင် အရင်တုံးက ချက်ခန်းတွေ ပေါ်တော့ ကိုယ်လဲ ပါဝင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ နောက်တော့ ဂျီမေးကနေ ချက်ကြတယ် နောက် ဖဘ ကနေချက်ကြတယ်။ တချို့များ ဗီဇက်အိုလို စကိုက်ပ် လို ကျူကျူချက် လိုတွေလဲ သုံးကြပါသေးတယ်။ နောက် ကိုယ်တို့ဘလောခ် တွေ ရေးတော့ စီဘောဇ် ခေါ်တဲ့ ဘေးနားက ကွန်မန့် ဘောဇ်မှာ ချက်ကြပါတယ်။ မကျေနပ်ရင် ဟိုးစ် ဘလောခ်ဂါ ရဲ့ လင့်ကနေ တဆင့် ဆက်ချက်ကြပါတယ် ဂရုချက်ပေါ့။ ဖဘ ရဲ့စတေးတပ်စ် ကိုလဲ မကြာခဏ ပြောင်းကြတယ်။ တကယ်ပါ ဒီကမ္ဘာမှာ ကိုယ်တုို့တွေ ဘယ်နေ့ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်သူနဲ့ဘာလုပ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ (မဆီမဆိုင် ရေဒီယိုဖွင့်တဲ့ ကစားနည်းကိုတောင် သတိရမိပါသေးတယ်) အခုနေမှာ တယောက်ယောက် အသတ်များခံရလို့ကတော့ အလီဘိုင်ဆိုတာ လူသက်သေပြစရာမလိုပါဘူး ဖဘ မှာ ရှာရင် လုံလောက်မယ်ထင်ပါတယ်။ ရှေ့နေတွေလဲ မလိုတော့ အဟိ….\nတကယ်ပြောရမယ်ဆိုရင်လဲ အခုခေတ်အခုအခါမှာ ဒါတွေ မရှိတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လို အသက်ရှင်ရမလဲဆိုတာလဲ ကိုယ်သေချာမသိတော့ပါဘူး။ အဆင်ပြေလွန်းအားကြီးနေတော့ လူကလဲ ပိုပုိုပျင်းလာပါတယ်။ မြန်မာပြည်ပြန်အလုပ်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ ၁ နှစ် ရှိပါပြီ မပြန်ဖြစ်သေးတဲ့ အကြောင်းပြချက်က တကယ့်ကို ကွန်မြူနီကေးရှင်း အက်စ်စက်စ် တွေပါပါတယ်။ ခုဒီစာကိုရေးနေတဲ့ အချိန်အခိုက်အတန့်မှာကိုပဲ ဂျီမေးလ်ဘက်က အင်ဗစ်စဘယ်လုပ်ထားရက်နဲ့ တတင်တင်တတောင်တောင် ဖြစ်နေပါတယ် ဖဘကလဲနေမယ်ထင်လား သူကလဲအပြိုင်ပါပဲ။ ခုတော့ သိပ်မခင်တဲ့ သူတွေကို ပြန်လည်စီစစ်ရေးလုပ်ပြီး ဘလောခ် ပြစ်လိုက်ပါတယ်။ ဘတ်မိလဲမတတ်နိုင်တော့ဘူး။\nတခါတခါ ထမင်းစားချိန်တွေကိုလဲသူတို့တွေက စားပစ်တာ များပါတယ်။ အပ်ဒိတ်လုပ်ရလွန်းတော့လဲ တခါတခါ ရုံးမှာ ပြောနေတဲ့ ချက်က အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကို ဇာတ်လမ်းတွေ အတင်းတွေသတင်းတွေ တော်တော်များများ လွတ်သွားတတ်ပါတယ်။ ညဘက် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ထမင်းဟင်းအရင် မချက်နိုင်သေးဘူး ရုံးနဲ့ အိမ် အပြန်ကြားလွတ်သွားတာတွေ ကို ချက်ချင်း ပြန်အပ်ဒိတ်လုပ်ရပါတယ်။ မလုပ်ရင် နောက်နေ့ကို ကိုယ်က တကယ့်ကို So Yesterday ဖြစ်သွားတော့တာပဲ။ အဲ့လိုနေ့ရက်တွေ တကယ်ရှိခဲ့ပါတယ်။ အလုပ်လဲမလုပ်နိုင် စာလဲ မဘတ်နိုင်၊ ထမင်းစားလဲပျက် လူလဲတော်တော့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တခါတခါ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ခရီးလေး ဘာလေး စုထွက်ဖြစ်ရင် အင်တာနက် အီးမေးလ် မရနိုင်တဲ့ နေရာကိုပဲ ဦးစားပေးရွေးချယ်ရပါတယ်။ ဖုန်း ကွန်နက်ရှင် ပါမရနိုင်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ တကယ်ပြောတာပါ။ အဲ့လိုနေရာ ကို သူငယ်ချင်းတွေ နဲ့ ချည်းပဲ သက်သက် ၅ ရက်လောက် သွားနေကြည့်လိုက်ပါ။ လူအသစ်ဖြစ်ပြီးတော့ ကို အရာရာ လွင်သစ် လတ်ဆတ်ပြီးတော့ ပြန်ရောက်လာပါမယ်။ ပြန်ရောက်လာမှာ သံသရာ ပြန်လည်တာတော့ မီးလဲ မတတ်နိုင်တော့။\nတခါတခါ ရိုဒင်ထဲက လို ဘာမှမရှိတဲ့ တောထဲမှာ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ပဲ သွားနေချင်သေးတယ်။ ဒီဘဝတော့ မဖြစ်နိုင်တော့။ အဲ့တာကလဲ ခုခေတ်မှာ လူလာဖြစ်နေတာကိုက ကိုယ့်အဖြစ်ဆိုးတွေထဲက တခုပဲလို့ ပဲ ပြောရပါမယ်။\nတကယ်ပါ တခါတခါ စဉ်းစားမိတယ်။ အရင်တုံးက ဆိုပါတော့ ၁၉၀၀ ကျော်လောက်ကသာ လူဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကိုယ်လဲ ဒီစာကိုအခုလို ပန်းသီးနဲ့ မရေးဘဲ ရွှေမင်တံ မင်ဆွတ်ပြီး စာရွက် စစ်စစ် နဲ့ ရေးနေရမှာပါ။\nခုလောလောဆယ်တော့ နောက်ဆုံးတခေါက် ဘောလ်ပင်နဲ့ စာရွက်နဲ့ စားရေးခဲ့တာ ဘယ်တုံးကလဲ ဆိုတာ မမှတ်မိတော့တဲ့ ကိုယ်ပါ။ ခုလို ကါန်ပျူတာ မရှိ ဘာမရှိ ပဲ နဲ့ လူတယောက်ကို နေ့တဝက်စာလောက် ပြန်စာ ရေးရမယ် ဆိုရင် စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ကိုယ့်လက်ရေးဘယ်လောက်ဆိုးဆိုး၊ စာကြောင်းညီညီမညီညီ ပူစရာမလိုဘဲနဲ့လေ။ တတီတီတတောင်တောင်မည်နေမယ့် ချက် ရဲ့အချက်ပေးသံတွေကလဲ အနှောင့်အယှက်ကင်းမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ပြန်စာကို ကိုယ်သေသေချာချာ အာရုံစိုက်နိုင်မှာ အတွေးတွေကို လှလှပပ စာစီနိုင်မှာ အသေအချာပါပဲ။\nအဲ့တာကြောင့် အရင်ခေတ်တွေက အချစ်တွေက ပိုခံတယ်။ သစ္စာတွေက ပိုမြဲတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲနေမှာ။ အရင်တုံးကရေးကြတဲ့ မင်းကို ကိုယ်ထာဝရအတွက်ချစ်တာပါဆိုတာ ညာတာမဟုတ်၊ ရင်ထဲကတကယ်လာတဲ့ ခံစားချက်အစစ်အမှန်၊ မြန်မာဗီဒီယိုဇာတ်လမ်းတွေထဲက မင်းသားက မင်းသမီးကို စိတ်မပါ ဖီလင်မပါဘဲ ပြောတဲ့ စကားပေါ့ပျက်ပျက် တခွန်းလုံးဝမဟုတ်။ ချက်ခန်းထဲက ခပ်ပေါ့ပေါ့ကျူလိုက်တဲ့ စကားတခွန်းမဟုတ်၊ လိုတိုရှားရေးတဲ့ imu, ilu, ttyl, gtg, gn, xoxo, muahhhhhhhhhh……………..လုံးဝမဟုတ်။ တနေ့လုံးတညလုံးသေချာစဉ်းစား သေချာစာစီပြီးမှာ လာတဲ့ ရင်တွင်းဖြစ် စစ်စစ် စစ်စစ် စစ်စစ်။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေတုံးကဆိုရင် လူတယောက်ဆီကို စာရေးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ရင်ထဲက တကယ့် ခံစားချက်အစစ်အမှန်တွေကို ဘောလ်ပင် ဖောင်တိန်ကတဆင့် စာရွက်ပေါ်ကို သွန်ချတာပါ။ ရင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ခံစားချက်တွေ ကို အိတ်သွန်ဖာမှောက် သေချာစီစစ်ရွေးချယ်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေကြိုးနဲ့သီသလိုမျိုး အလှဆင်ပြီး ခံစားချက်ကို နုံနဲ့မသွားအောင် ပေါ့ပျက်သွမ်း မသွားအောင် ရေးတာမျိုးပါ။ စကားလုံးတလုံးချင်းစီဟာ ရင်ထဲကလာတဲ့ ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ကိုယ်စားပြုလို့ တလုံးဘတ်လိုက်တိုင်း ဘတ်လိုက်တိုင်း ဟတ်ထ်ထိ တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တမျိုးနဲ့ စာတစောင်ကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြန်ဘတ်ချင်အောင် ပြန်ဘတ်တိုင်းလဲ တသိမ့်သိမ့်ခံစားချက်ကျန်အောင် ရေးနိုင်ကြပါတယ်။ ရေးနိုင်ဖို့လဲအချိန် ခံစားချက်တွေစိုက်ထုတ်ခဲ့ကြတယ်။ ဘောလ်ပင်က စာရွက်ပေါ်မှာ သူ့စိတ်တိုင်းကျပြေးလွှားနေတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ မင်းကို ပြောစရာတွေ တကယ် ရင်နဲ့ မဆန့်တော့လို့ပါ။ မင်းကိုသိအောင်ပြောပြဖို့ ဒီစာရွက်ပေါ်မှာ မင်းကြွေအောင်ရေးပြနိုင်မှာ မင်းအပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ကိုယ့်ခံစားချက်တွေကို မင်းသိမယ်။ စကားလုံးတလုံးဆိုတလုံး မင်းကို ထ်ိအောင်ရေးပြန်ိုင်မှ ဖြစ်မယ်။ ရေးပြီးရင်လဲ မင်းဆီက လာမယ့် ပြန်စာကို ရက်ပေါင်းများစွား စောင့်ရအုံး မယ်။ အတွေးတွေ၊ စိတ်ရှည်မှုတွေ၊ သေချာမှုတွေ၊ သည်းခံနိုင်စွမ်းတွေ၊ အကြင်နာတွေ၊ ဂရုနာတွေ၊မြတ်နိုူးမှုတွေ၊ တမ်းတမှုတွေ၊ မျှော်လင့်မှုတွေ၊ အရေးအကြီးဆုံးက အချစ်တွေ………အကုန်အကုန်ပါပါမယ်။\nဒီနေ့ခေတ်မှာတော့ နေ့စဉ်အချိန်နဲ့အမျှ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေတဲ့ နည်းပညာတွေက ကိုယ်တို့ အပေါ် မှာ ပေးထားတဲ့ ဖိအားများတာတင်မက ကိုယ်တို့ ရဲ့ဆက်သွယ်မှုပုံစံ ကိုလဲ တမျိုးပြောင်းလဲစေခဲ့ပါပြီ။ တိုရေရှား စာစီစာရိုက်နည်းပညာပါ။ အရင်က ရွှေဥဒေါင်းတို့ခေတ်က လက်နှိပ်စက်စာရေးမတွေ လက်ရေးတိုဆိုတာ သပ်သပ် သင်တန်းတက်ရပါတယ်တဲ့။ ကိုယ်စိတ်ဝင်စားခဲ့ဖူးတယ်။ ခုတော့ ကိုယ်တိုင်လဲ မသိလိုက်မသိဘာသာ လက်ရေးတို ဆိုတာထက် စာတိုရေးနည်းစနစ် တခုမှာ ကိုယ်သဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ အကျွမ်းဝင်နေတာ ကာလ တခုရှိပြီ။ SMS က စာလုံးရေ ၁၆၀ ပဲရတယ်။ ဒေါ်စု အခုသုံးဖို့ စဉ်းစားနေတယ်ဆိုတဲ့ တွီတာက စာလုံးရေ ၁၄၀ ခုပြောနေတာတွေက ဖူးလ်စတော့ တွေ ဟိုက်ဖန်တွေ ကော်မာတွေက အစတွက်တယ်\nထားတော့ နောက်ထပ်ကိုယ်တို့မှာ ဖဘ တို့ ဘီဘီအမ် တို့စတဲ့ ကိုယ့်ခံစားချက်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြောကြဖို့လူတကာသိအောင်လုပ်ဖို့ နေရာတွေအများကြီး ထပ်ရှိလာတယ် ဆိုပေမယ့် အဲ့တာတွေ အကုန်လုံးလိုလိုကလဲ သူ့လစ်မစ်နဲ့သူပါ။ နည်းပညာတွေက ကိုယ်တို့ကို တိုရေရှားရေရှိဖို့ နဲ့စိတ်မရှည်အောင် သင်ပေးနေပါတယ်။\nအီးမေးလ်လိုမျိုး စကားလုံးရေအကန့်အသတ်မရှိတဲ့နေရာတွေကျတော့လဲ ကိုယ်တုို့က အတိုကောက် စကားလုံးတွေ၊ သုံးကြပြန်ပါတယ်။ နောက်တခါ စကားလုံးတွေ ကုို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စမိုင်းလ်လီ လေးတွေသုံးကြတယ်။ စားရေးတဲ့ သူတွေက တိုရေရှားရေ ရှိကြသလို စာပြန်မယ့် တဘက်ကလည်း ထိုနည်း၎င်းပါပဲ။ ခုခေတ်မှာ လူတွေ က အကျိုးမရှိတဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းတဲ့ အရေးမကြီးတဲ့ စာရှည်ရှည်တွေကို ဘတ်ဖို့တောင် အချိန်မရှိကြတော့ ရေးဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ။ ကဲစာဘတ်သူကော ခုရေးနေထားတာတွေကို ဘတ်နေရင်းနဲ့ ဘေးက တတောင်တောင် တတင်တင် အနှောင့်အယှက်တွေ ကြောင့် ခုရေးထားတာထိကောရောက်ရဲ့လား။\nကိုယ်ခုထိပြောနေတာတွေကို ဒီအထိ စိတ်ရှည်ရှည်ဘတ်ခဲ့ပြီ ဆက်ပြီးတော့လဲ နားလည် သဘောပေါက်နေသေး တယ် ဆိုရင် အောက်မှာ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ပါမယ်။ ဒီလိုပြောရတာ စာဘတ်သူကို စော်ကားတာမဟုတ်၊ ကိုယ်ရေးတဲ့စာကလဲကိုယ့်အတွေးလိုပဲ ဟိုရောက်ဒီရောက်မို့ပါ။ နောက် ခုနက ပြောတဲ့ ဂျီမေးလ် ဖဘ က တတောင်တောင် တဒင်ဒင်တွေကိုလှမ်းဖြေရ ပြောရ အပ်ဒ်ိတ်လုပ်ရတဲ့ အနှောင့်အယှက်ကလဲ ရှိသေးတယ်လေ။\nကဲအဲ့တော့ ခုနက ကိုယ်ပြောတဲ့ ကိုယ်ခုခေတ်မှာ အသက်မရှင်ချင်ဘူး လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် တရာ လောက်ကို ပြန်သွားချင်တဲ့ အကြောင်းအရင်းကို သိပြီမှလား။ ကိုယ်လူတွေနဲ့ကွန်မြူနီကိတ်လုပ်ရမယ်။ ကိုယ်ချစ်သူနဲ့ကွန်မြူနီကိတ်လုပ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ အတွေးထဲမှာ နှလုံးသားထဲမှာ ကိုယ်ဘယ်လောက်နေရာယူနိုင်သလဲသိဖို့ကိုယ့်အတွက် အရေးကြီးတယ်။ ပြီးတော့ ဟီးရိုး ရုပ်ရှင်ထဲကလဲ ဗင်ပိုင်းယား ကားတွေထဲက ကောင်ကောင်တွေလို ကိုယ်က သူတပါး အတွေးတွေ ကို မဘတ်နိုင်ဘူး။ အဲ့တော့ ကိုယ့်ကို ချစ်တဲ့သူက ကိုယ့်ကို သူဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း ပြောပြရမယ်။ ပြောနေရမယ်။ စိတ်ချင်းပြောရအောင် စိတ်ထဲက နားလည်တယ်ဆိုတာတွေ လာမပြောနဲ့ ကိုယ် တယ်လီပသီ မကျင့်ထားဘူး။ သူလဲကျင့်ထားတယ် မထင်ဘူး။ အဲ့တော့ ပြောရမယ်။ ပြောတာနဲ့မလုံလောက်ရင် ရေးရမယ်။ နှုတ်တရာ စာတလုံးဆိုတယ်မှလား။ ကိုယ့်ဝိညဉ်တခုလုံးနဲ့ ဆက်သွယ်ရမယ့် လူ၊ ကိုယ်တဘဝလုံး ပုံပေးရမယ်လူ၊ ကိုယ်နဲ့ချစ်ခြင်းအားဖြင့် ဆက်သွယ်ရမယ့်လူ နဲ့ ကိုယ်က အက်စ်အမ်အက်စ်ကနေ imu, ilu, ttyl xoxo, လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်နှယ့်လုပ်ရပါ့။\nဟိုးအရင်က ရုပ်ရှင်ဟောင်းတွေ ကောင်းတွေကြည့်ရင် အမြဲတမ်းလိုလို စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ခံစားချက်တခုရှိပါတယ်။ အဲ့တာက ဘာလဲဆိုတော့ အချိန်ကာလ ရဲ့ တိုက်စားမှု ကိုခံနိုင်မယ့်၊ ပြင်းပြမွတ်သိပ်တဲ့၊ မှတ်ကျောက်တင်ခံနိုင်မယ့် အချစ် တခုကို လိုချင်တာပါပဲ။\nSex and the City မှာပါတဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတခန်းကြောင့် ကိုယ်က အဲ့ဇာတ်ဝင်ခန်းမှာပါတဲ့ စာအုပ်တအုပ်*ကို အမေရိကား အထိမှာယူခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင် ကိုယ်ဟာ ခံစားချက်တွေကို ဝင်္ကဝုတ္တိ တွေနဲ့ဖော်ညွှန်းထားတဲ့ အချစ်ပေလွှာ (ရိုးရှင်းနည်း ရည်းစားစာ) တွေကို ဘယ်လောက်စိတ်ဝင်စားသလဲဆိုတာ ရှင်းမယ်ထင်ပါတယ်။\nကိုယ်လိုချင်တဲ့ ချစ်ခြင်းတခုမှာ အဲ့လိုမွတ်သိပ်တဲ့ ခံစားချက်တွေအပြည့်နဲ့ ရေးထားတဲ့ စာတစောင်ကိုလဲ နည်းနည်းမှမလျော့စေပဲ ပါရမှာ ဖြစ်တယ်။ “ilu” “imu” တို့လောက်နဲ့တော့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ တကယ်ပါ။\nအဲ့တာကြောင့်ပြောတာပေါ့ ကိုယ်လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀ လောက်ကို ပြန်သွားချင်တယ်လို့။ စာဘတ်သူတွေကတော့ ပြောမယ် ဘာကြောင်တာလဲလို့။ တကယ်ပါ အဲ့လို စာတစောင်ရဖို့ဆို လက်ရှိ ရှိနေသမျှ ပန်းသီးတွေ ဘယ်ရီသီးတွေအကုန်နဲ့လဲဆို လဲပါ့မယ်။\nဒီပိုစ့်ကို ရေးနေတာ ၃ ရက်လောက်ရှိပါပြီ။ မပြီး မပြီးနဲ့ပါ။ ရေးနေရင်း တွေးမိတာလေးတွေ ထပ်ဖြည့်ထည့်နေတာလဲ ပါတယ်။ ခုတော့ ပြီးပြီ။ ဘတ်ပြီး ကြိုက်ရင် တခုခု ရေးခဲ့ပေါ့။\nမောင့်ကိုလဲပြောထားပါတယ်။ ကိုယ်တို့ ချစ်ခါစ အချိန်တွေကလို စာပြန်ရေးရအောင်လို့။\nမောင်ကိုယ့်ကိုရေးပေးထားတဲ့ စာတွေကိုလဲ နောက်မှ ကြုံရင် ဘလောခ် လုပ်တင်ပါအုံးမယ်။\nဒီပိုစ့်မျိုးနှင်နှင် တပိုစ့်ရေးဖူးပါတယ်။ နန်းညီ ရဲ့ ရည်းစားစာပုံနဲ့ပါ။ ဒီမှာ ဘတ်နိုင်ပါတယ်။\nPosted on December 3, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါး4 Comments on With Thousands of Kisses………Khin\nအရင်က ဒီလို စာတွေစိတ်ဝင်စားလေ့မရှိပါဘူး ခုတစောင်တော့ ကြိုက်မိတယ်။ အီးမေးလ်ကနေ ပီဒီအက်ဖ် နဲ့ ရောက်လာတာပါ ပီဒီအက်ဖ် မတင်တတ်လို့ ဂျေပက် လုပ်ပြန်တင်လိုက်တယ် ကလစ်ခေါက်၍ ကြည့်ကြကုန်။\nPosted on December 3, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ရောက်တတ်ရာရာ2 Comments on ကိုမြသောင်း ရေးတဲ့စာ\nနှုတ်ဆက်အနမ်း ဘယ်နှမျိုးရှိပါသလဲ။ ခွဲခွာချိန်မှာ နှုတ်ဆက်တဲ့ အနမ်း၊ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်တဲ့အနမ်း၊ အပြီးတိုင်ခွဲခွာဖို့ နှုတ်ဆက်တဲ့ အနမ်း စသဖြင့် အနမ်းအမျိုးအစားစုံ ရှိပါတယ်။ အခုပြောချင်တာကတော့ လူငယ်သဘာဝ ဒိတ်လုပ်ပြီး အိမ်အပြန်မှာ ကောင်လေးက ကောင်မလေး အိမ်လိုက်ပို့ရင်း လှေကားနားမှာ အိမ်ရှေ့ပေါက်ဝမှာ နမ်းတဲ့ အနမ်းမျိုးကို ပြောချင်တာပါ။\nပထမဆုံး ဒိတ်တာလဲဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်တကြိမ်ပြန်တွေ့ဖို့ မတွေ့ဖို့ ဆိုတာ အပေါ်မှာ လဲအများကြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တဲ့ အနမ်းလေးပေါ့။ ပေါ့ပေါ့လေးထင်ရပေမယ့် သိပ်အရေးကြီးတယ်။\nငယ်ငယ်တုံးက (ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်ကပေါ့) တော်တော်တော့ကြာခဲ့ပါပြီလေ။ အဲ့လိုမျိုးလေးတွေတွေ့ကြုံခံစားခဲ့ဖူးတယ်။ အကိုကြီးတယောက် နှစ်ယောက် သုံးယောက် လေးယောက်လောက်ကပေါ့ ကိုယ့်ကို အိမ်ပြန် လိုက်ပို့ဖူးပါတယ်။ လမ်းလျှောက်ပြီးတော့ပေါ့။ လသာကနေ မြေနီကုန်းထိလဲ ဦးဝိစာရလမ်းတလျှောက် လျှောက်ခဲ့ကြဘူးတယ်။ လက်မတွဲကြပါဘူး။ လက်တွဲဖို့ကို မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြတုံးလေ။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို မဝံ့ရဲတာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ရှိန်နေတာမျိုးပါ။ အဲ့အချိန်တုံးက ကိုယ်က သစ်ရွက်လှုပ်ရင်တောင် ရင်ခုန်ပြီး ရယ်ချင်နေတာကိုးလေ။ သူ့လက်ကို မတွဲရဲဘူးပေါ့။ ဒါတောင် ကိုယ်က အပျိုဖြစ်နောက်ကျပါတယ်။ ရည်းစားစထားတာ ၁၈ နှစ်ရှိနေပြီ။\nနောက် မှတ်မှတ်ရရအဖြစ်အပျက်တခုရှိပါသေးတယ်။ အကိုကြီးတယောက်ပါ။ အဲ့တုံးက ကိုယ်က ၃၇ လမ်းမှာ နေနေပါသေးတယ်။ သူက ကိုယ့်ကို ဖုန်းဆက်ဆက်ပြီး ကျူနေတာပေါ့။ တညကျတော့ ကိုယ်က ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်းပေါ်က the ritz coffee ဆိုင်က ကော်ဖီ လတ်တေး ကိုသောက်ချင်တယ်လို့ ဂျီကျ (မူနွဲ့)တော့ သူက ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ဖုန်းကို လက်စသတ်ပြီးတော့ ခဏနေတော့ အိမ်ရှေ့ရောက်ချလာပါတယ်။ ကားဟွန်းသံကြားတော့ ထွက်ကြည့်တော့ ကိုကြီးပဲ ကော်ဖီတခွက်နဲ့ တကယ့်ကို ကိုယ်သောက်ချင်တဲ့ သည်ရစ် ဆိုင်ကပါ။ လက်တေးပါ။\nနှုတ်ဆက်အနမ်းလေးတွေအကြောင်းပြောရင် ကိုယ့်ဘဝ ရဲ့အချစ်ဆုံးတွေထဲက တယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒီနေ့ဒီဇင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့မှာ ကျရောက်တဲ့ မွေးနေ့ရှင် တနင်္လာသားလေးကိုလဲ မေ့ထားလို့ မရပါဘူး။ ကိုယ်တို့စတွေ့တော့ သူက ကေအမ်ဒီမှာ ကါန်ပျူတာ တက်ပြီး သင်တန်းဆင်းအလာပါ။ ကိုယ်နဲ့သူတွေ့တွေ့ချင်းပဲ အကြည့်ချင်း ကလစ်မိကြပါတယ်။ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ လူ မပါပါဘူး။ နောက်တော့ ဘိုဆန်ဆန် ကိုယ့်ဘာသာပဲ မိတ်ဆက်ကြပြီးတော့ ဘိုဆန်ဆန်ပဲ ကော်ဖီသောက်ဖို့ဖိတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရှေ့ဆောင်ရုံအောက်က အာရိုမားပါ မှတ်မိသေးတယ်။ နောက် သူရော ကိုယ့်အကြိုက်အတိုင်း လက်တေး သောက်ခဲ့တာ ချိစ် ကိတ်တတုံးကို တူတူစားခဲ့တာ။ ကိုယ့်ကို တွေ့တွေ့ချင်းပဲ လက်ရဲဇက်ရဲ ခွံကျွေးခဲ့တာ။ နောက်တော့ လူတွေကြားထဲမှာ ရဲတင်းစွာပဲ ကော်ဖီဆိုင်ထဲမှာ ကိုယ့်ကို နမ်းခဲ့တာ…..လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တခုက ဆုိုတာ ရန်ကုန်မှာတောင် လူတွေဒီလောက် မပွင့်လင်းကြသေးပါဘူး။ ကိုယ်တို့ကတော့ ပွင့်လင်းခဲ့ကြဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀နှစ်လောက်က ရှေ့ဆောင် ရုံအောက်က အာရိုးမား ကာဖီးမှာ လူမြင်ကွင်းမှာ မတော်မတည့် ယောက်ျားချင်းနမ်းနေကြတဲ့ ကောင်လေး နှစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ် ဆိုရင် အဲ့တာ ကိုယ် နဲ့ သူပါပဲ။\nနောက် တခေါက်ကျတော့ လသာမှာပါ အကိုကြီးတယောက်နဲ့စသိတယ်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် မေ ၁၈ ရက်နေ့။ မိုးကလေးတွေ ဖွဲဖွဲကျလို့။ နောက်တော့ သူနဲ့ ကိုယ် သည်ရစ် မှာပဲ ထိုင်ဖြစ်ကြပြန်တယ်။ ၈ နာရီကနေ ထိုင်ပြီး စကားတွေ ပြောလိုက်ကြတာ ဆိုင်က အကိုက ဆိုင်ပိတ်တော့မယ်ပြောတော့မှ နာရီကြည့်တော့ ၁၁ နာရီ ရှိပါပြီ။ ဆိုင်က ၁၀ နာရီခွဲ ပိတ်နေကြပါ။ ထိုင်နေကြ ဖောက်သည်တွေမို့ အားနာလို့ မပြောဘဲစောင့်နေပေးတာပါတဲ့။ ကြည့်ရတာ ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်က ပြီးမယ့် ပုံမပေါ်လို့ နောက်ဆုံးတော့ အားနာနာနဲ့ပဲ ပြောရပုံပေါက်ပါတယ်။\nပြီးတော့ အဲ့မှာ ပြောမပြီးသေးတဲ့ စကားတွေကို ဆူးလေ လမ်းမကြီးပေါ်က လမ်းဘေး လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ဆက်ပြောကြပါတယ်။ နောက်တော့ ရှေ့ဆောင် ရုပ်ရှင်ရုံ ရှေ့ က အုတ်ခုံမှာ ဆက်ပြောပါတယ်။ နောက် ကိုယ်က ဗိုက်ဆာတယ်လို့ပြောတော့ ဆူးလေ လမ်းမကနေ အနော်ရထာ ၁၇ လမ်းထိပ် က မိုးလင်း ထမင်းကြော်ဆိုင်မှာ ဆက်စားကြပါတယ်။ နောက်တော့ အဲ့ကနေ ကိုယ်နေတဲ့ မြေနီကုန်းကို တက်ကစီနဲ့ လိုက်ပို့ပါတယ်။ အိမ်အောက်ရောက်တော့ အကိုကြီးကပါ ကားပေါ်ကနေ လိုက်ဆင်းပြီးတော့ တခါးနားက ကိုယ့် ကို တီးတိုးကပ်ပြီး ပြောတာက ဘယ်သူ့ကိုမှ ပထမဆုံးတွေ့တဲ့ အခါမှာ အိမ်လိုက်မပို့ဖူးဖူးတဲ့။ ကိုယ်ကလဲပြန်ပြောလိုက်တယ်….”There always the first time for everything” လို့။ ပြီးတော့ တံခါးဖွင့်နေတဲ့ ကိုယ့်နားကို ကပ်ပြီး ကိုယ်အံ့သြအောင် လုပ်လိုက်တဲ့ အပြုအမူတခုက ကိုယ့်မျက်မှာ ကိုပင့်လာအောင် မယူပြီးတော့ ကိုယ့် သက်ငင်တချက်လုံး ရပ်သွားလောက်စေတဲ့ တရှိုက်မက်မက် အနမ်းတခု သူကိုယ့်ကို ပေးခဲ့တာပါ။ အခု ၂၀၁၁ ကုန်တော့မယ် ဆိုတော့ ၇ နှစ်ခွဲ ကြာပါပြီ။ ကိုယ်အခုချိန်ထိ အဲ့ည ကို ရုပ်ရှင် ပြကွက်တခုလို အသေးစိတ်မှတ်မိနေသေးတယ်ဆိုတော့ အဲ့ဒီ ည က ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးသလဲ၊ အဲ့ဒီ ပထမဆုံး ဒိတ်ရဲ့ နှုတ်ဆက်အနမ်းက ဘယ်လောက် စွဲအားပြင်းလဲ့သလဲဆိုတာ ပြတာပါပဲ။ (ဝတ္ထု အများစု မှာရေးသလို မှုန်ဝါးဝါး ခေတ်ဟောင်းရုပ်ရှင် ပြကွက်တောင်မဟုတ်ပါဘူး တကယ့်ကို ၂၁ ရာစု ဘလူးရေး ဒီဗီဒီ နဲ့ လို ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ ရုပ်ရှင် ပြကွက်ပါ)\nခုတော့လဲ အသက်တွေကြီးလာသလို တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုလဲအထိုက်အလျောက် ရလာတော့ အဲ့လို ရင်ခုန် ကြည်နူး ဆွတ်ပျံ့ ရတဲ့ အတွေ့ အကြုံလေးတွေကို စိတ်ထဲက ရှိရင်တောင်ပြန်ကြုံနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းနည်းသွားပြီလေ။ တနေ့က Honey2ကြည့်ရင်းနဲ့ ကောင်လေးက ကောင်မလေး ကို အိမ်ပြန်ပို့တဲ့ အခန်းလေးကို ကြည့်ရင်း ကိုယ့်အတိတ်တွေအကုန် ကိုယ့်အတွေးထဲ ပြန်ဝင်လာပါတယ်။ ဒီပိုစ့်လေး ဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့။\nအရင်တုံးက လွမ်းမောကြည်နူးခဲ့ရတဲ့ နှုတ်ဆက်အိမ်ပြန် အနမ်းလေးတွေအတွက်….\nဒီနေ့မှာ ကျရောက်တဲ့ မွေးနေ့မှ သည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ပြည့်စုံပါစေ ကိုယ့်ရဲ့ တနင်္လာသားလေးရေ….\nPosted on December 1, 2011 February 7, 2018 Categories Uncategorized, Uncategorized, ဆောင်းပါး1 Comment on Goodbye Kiss


20 Aug 2019 . 4:42 PM\nအားကစားလောကမှာ ပရိသတ်တွေက ကိုယ်နှစ်သက်သဘောကျတဲ့သူကို ချစ်စနိုးနဲ့ နာမည်ပြောင်တွေ ပေးလေ့ရှိတာက ထုံးစံပါပဲ။ ဘောလုံးပရိသတ်တွေလည်း ဒီအတိုင်းပါ။ တချို့ကတော့ အဲဒီကစားသမားနဲ့ လိုက်လျော်ညီထွေတဲ့ နာမည်ပြောင်တွေ ပေးကြသလို၊ တချို့ကလည်း ကစားသမားကို နောက်ပြောင်လိုတဲ့ သဘောနဲ့ ပေးတဲ့နာမည်ပြောင်တွေလည်းရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် နာမည်ကျော် ဘောလုံးသမားဟောင်းတွေကို ပရိသတ်တွေ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ နာမည်ပြောင်တွေနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဖော်ပြလိုက်ပါရစေ . .\nဒါကတော့ ချက်နာမည်ကျော် ကစားသမားဟောင်း ရိုဆစ်စကီး Tomáš Rosický ကို သူ့ ပရိသတ်တွေက ချစ်စနိုးပေးထားတဲ့ နာမည်ပြောင်ပါ။ ဂီတနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာတစ်ဆူဖြစ်ခဲ့တဲ့ မိုးဇက် Mozart လိုပဲ ဘောလုံးကစားတဲ့နေရာမှာ Skill ကောင်းလွန်းတာကြောင့် ပရိသတ်တွေက ‘Little Mozart’ ဆိုပြီး သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nဒီနာမည်ကို ကြားတာနဲ့ Avengers ထဲက လူစွမ်းကောင်းတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ‘Hulk’ ကို အရင်ဆုံးပြေးမြင်မိလိမ့်မယ်။ ဒီ ‘Hulk’ကတော့ ပေါ်တိုအသင်းတိုက်စစ်မှူးဟောင်း ဟော့ခ် ‘Hulk’ကို ပရိသတ်တွေက နာမည်ပြောင်ပေးထားတာပါ။ သူ့နာမည်အရင်းက Givanildo Vieira de Sousa ဖြစ်ပေမယ့် ၁၉၇၀ ကျော်ကာလတွေတုန်းက The Incredible Hulk အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ Lou Ferrigno နဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်တာကြောင့် အခုလို နာမည်ပြောင်ပေးခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဟော့ခ်ဟာ သူ့နာမည်အရင်းတောင် လူသိပ်မသိတော့ဘဲ အဲဒီနာမည်နဲ့ ပိုပြီးထင်ရှားခဲ့ပါတယ်။\n‘The Magic Dwarf’\nDwarf ဆိုတာက လူပုလေးတွေကို နောက်ပြောင်ခေါ်ကြတဲ့ အသုံးအနှုန်းပါ။ ဘိုင်ယန်မြူးနစ်ပရိသတ်တွေက အသင်းရဲ့ ဂန္ထ၀င်ကစားသမား ဖိလစ်လမ်း Philipp Lahm ကို ချစ်စနိုးနဲ့ နာမည်ပြောင်ပေးထားတာက ‘The Magic Dwarf’ ဆိုပြီးတော့ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုရင် ဖိလစ်လမ်းက လူကောင်သေးပေမယ့် ဘောလုံးစွမ်းရည် မြင့်မားတာကြောင့် အခုလို နာမည်ပြောင်ပေးခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်။\nShaggy ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင် Character ကို နာမည်ကျော် ကာတွန်းကားဖြစ်တဲ့ Scooby-Doo ကို ကြည့်ဖူးတဲ့သူတိုင်း အမြဲအမှတ်ရနေကြမှာပါ။ ဒီနာမည်ပြောင် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတဲ့ နာမည်ကျော် ဘောလုံးသမားကတော့ လီဗာပူးလ်နဲ့ ရီးယဲလ် ကစားသမားဟောင်း မက်မန်နာမန် Steve McManaman ပဲဖြစ်ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ Shaggy က ဆံပင်ငွေရောင်စုတ်ဖွားနဲ့ဖြစ်တာကြောင့် မက်မန်နာမန်နဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်တူလို့ပါတဲ့။\nဒါကတော့ သိပ်အထွေအထူးပြောဖို့ လိုမယ် မထင်ပါဘူး။ လက်ရှိကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ စီရော်နယ်လ်ဒို Cristiano Ronaldo ရဲ့ နာမည်ပြောင်ဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ Trademark လည်းဖြစ်ပါတယ်။ ‘CR7’ နာမည်နဲ့ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေရှိတဲ့အပြင် စီရော်နယ်လ်ဒိုဟာ ဒီနာမည်နဲ့ပဲ ဟိုတယ်တွေလည်း ဖွင့်လှစ်ထားပါတယ်။\n‘Baby Faced Assassin’\nမန်ယူအသင်းရဲ့ အမာခံပရိသတ်တွေအတွက် ‘Baby Faced Assassin’ ဆိုတဲ့ နာမည်ကြားလိုက်တာနဲ့ အခု နည်းပြ ဆိုးလ်ရှား Ole Gunnar Solskjaer ကို သတိရမိကြပါလိမ့်မယ်။ ကစားသမားဘ၀တုန်းက ခပ်အေးအေးပုံစံနဲ့ ပြိုင်ဘက်အသင်းတွေကို အသည်းခွဲခဲ့သူ ဆိုးလ်ရှားကို ပရိသတ်တွေက ‘ကလေးမျက်နှာနဲ့ လူသတ်သမား Baby Faced Assassin’ ဆိုပြီး နာမည်ပြောင်ပေးခဲ့ကြတာပါ။\nနာမည်ကျော်ဘောလုံးသမားတွေကို ပရိသတ်တွေပေးခဲ့တဲ့ နာမည်ပြောင်များ (၂)ကို ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည် . .


ရွေးချယ်ရာလမ်း (၇) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ရွေးချယ်ရာလမ်း (၇)\nPosted by လုံမလေးမွန်မွန် on Oct 10, 2014 in Creative Writing, My Dear Diary, Society & Lifestyle | 15 comments\nအပိုင်း (၁) – http://myanmargazette.net/204769\nအပိုင်း (၂) – http://myanmargazette.net/204809\nအပိုင်း (၃) – http://myanmargazette.net/204904\nအပိုင်း (၄) – http://myanmargazette.net/204994\nအပိုင်း (၅) – http://myanmargazette.net/205096\nအပိုင်း (၆) – http://myanmargazette.net/205228\nအရာရာသည် ကျွန်မ၏အတွေးထဲတွင် ဝေဝါးနေသည်။ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းရှိသော ဦးနှောက်က မယုံနှင့်ဟု တားဆီးနေသော်လည်း ကာယကံရှင်မိန်းကလေး၏ ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ဟချက်ဟူသော အသိက ယုံလိုက်ပါဟု တိုက်တွန်းနေပြန်သည်။ ဘီယာသောက်ကြရင်း တည်းခိုခန်းသို့ရောက်သွားကြသည်ဟူသော အဖြစ်သည် ကျွန်မအတွက်တော့ ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ သို့သော် ကာယံကံရှင်ကိုယ်တိုင်က ဟုတ်ပါသည်ဆိုလာမှဖြင့် ကျွန်မ ကြိတ်မှိတ်ယုံရရုံသာ ရှိတော့သည်။\nကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး ရင်နာမိသည်။ စိတ်ဆိုးမိသည်။ ဒေါသထွက်မိသည်။ လက်ခုပ်ဟူသည် နှစ်ဖက်တီးမှ မြည်ရိုးထုံးစံရှိသော်လည်း ကျွန်မတို့က ကလေးဟုသတ်မှတ်ထားသော ငယ့်ကို အပြစ်မမြင်ရက်ခဲ့ပါ။ မိန်းမကျမ်းကို ကောင်းကောင်းကျေထားသော ကိုခန့်၏မာယာအောက်တွင် ငယ်တစ်ယောက်မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဟုသာ မှတ်ယူထားသည်။ “တစ်ကြိမ်တစ်ခါနှင့် ကိုယ်ဝန်ရနိုင်သလား” ဟူသော မေးခွန်းကို အိမ်တွင် သတိလက်လွတ်မေးမိကြသောကြောင့် ထိတ်လန့်တကြားအကြည့်ခံကြရသည့်အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြရင်း ရယ်မိကြသေးသည်။ အဆောင်ကိုပြန်ရောက်လျှင် ငယ်နှင့် မည်သို့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်နည်း။ ကိုခန့်နှင့်မိတ်ဆက်မေးခဲ့မိသော ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်မကင်းသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ တစ်ခုခုများ ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ဟူသော အတွေးက ကျွန်မကို ခြောက်ခြားနေစေခဲ့သည်။\nငယ်သည် ကျွန်မထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်နေသည်။ “နံရံတိုင်းတွင် နားတွေရှိသည်” ဟူသော စကားကြောင့် အဆောင်တွင် ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ စကားမဟမိအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အခန်းချင်းမတူသော ငယ်နှင့်ကျွန်မအတွက် ခြံဝန်းထဲတွင် တီးတိုးပြောရန်ပင် ကျွန်မကြောက်နေခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ယောက်များ ကြားသွားလျှင် ငယ်တစ်ယောက် အပြောခံရတော့မည်။ ငယ်က စကားစလာတိုင်းလည်း ကျွန်မ တားမြစ်ခဲ့၏။\n“မကြီးတို့ အဲဒီအကြောင်းကို အပြင်မှာပြောကြမယ်နော်… အဆောင်မှာ ဘာမှမပြောပါနဲ့ငယ်ရယ်.. သူများတွေသိရင် ငယ်ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..”\nကိုခန့်နှင့် တွေ့ရမည်။ ကျွန်မမြိုသိပ်ထားရသော ဒေါသတို့ကို ပေါက်ကွဲရမည်။ ရင်နှင့်အပြည့်ဖြစ်နေသော စကားလုံးတုိ့ကို ဖွင့်ထုတ်ရမည်။ ကျွန်မတို့အားလုံးဆုံဖို့ ချိန်းခဲ့ကြပါသည်။\nထိုနေ့က လူအတော်စုံပါသည်။ ငယ်တော့ မပါခဲ့ပေ။ သူငယ်ချင်းတွေဆုံကြသည်ကိုပင် ကျွန်မမပျော်နိုင်ခဲ့ပါ။ တတွတ်တွတ်သတိပေးနေသော ယု၏ စကားသံများကြားတွင် ကျွန်မ၏စိတ်တို့ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ကိုခန့်ကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့သည်။\nအင်းယားကန်၏ လှေကားထစ်များတွင် လူရှင်းနေခြင်းက ကျွန်မတို့အတွက် အဆင်ပြေသွားစေခဲ့၏။\n“ငါက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တာဝန်မယူနိုင်ဘဲ ကျူးလွန်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး…”\n“ဒါပေမယ့် ကာယကံရှင်မိန်းကလေးကိုယ်တိုင်က ပြောနေတာလေ… မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မဟုတ်ဘဲနဲ့ ပြောတယ်ပေါ့.. ဟုတ်လား.. “\n“ငါ ဘာမှမဖြေရှင်းချင်ဘူး.. ဒါပေမယ့် ငါထပ်ပြောမယ်.. ငါက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တာဝန်မယူနိုင်ဘဲ ကျူးလွန်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး..အဲဒါ ငါ့ရဲ့အဖြေပဲ… “\nကျွန်မ၏ ဒေါသတို့ကို ဆက်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ။ ကျွန်မဘာတွေပြောမိသည်ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း သေချာမမှတ်မိတော့ချေ။ ကျွန်မ၏ နှုတ်ဖျားက စကားလုံးတို့ တရစပ်ထွက်လာခဲ့သည်။\n“နင်ကလေ လက်ညှိုးထိုးပြီးတော့ကို ပြောတာသိလား..မွန်.. နင်လိုကောင်မျိုးဆိုတာတွေလည်း ပါတယ်… သေချာတာကတော့ နင် တော်တော်လေးကို ပြောပစ်လိုက်တာ.. ငါ အံ့သြတာက ကိုခန့်က နင့်ကို ဘာမှပြန်မပြောဘူးသိလား.. ခေါင်းငုံပြီးတော့ကို ငြိမ်နေတာ… ငါကတော့လေ နင့်ကို တစ်ခုခုလုပ်လိုက်မှာ စိုးရိမ်နေတာ… သူက အရမ်းစိတ်ကြီးတာကိုး.. “\nယုက ပြန်ပြောပြတော့ ကျွန်မမှာ အံ့သြရသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်မချစ်ရသော ငယ့်အတွက် ကျွန်မ၏ လုပ်ရပ်တို့ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပါသည်။\nအဆောင်တွင် ငယ်နှင့်အတူတူနေခဲ့ရသော ရက်များသည် ကျွန်မအတွက် စိုးရိမ်နေခဲ့ရသော အချိန်များပင်ဖြစ်သည်။\n“ကိုယ်ဝန်ရလာရင် ကိုကြီးက ယူရမယ်လို့ပြောတယ်… ဖျက်မချရဘူးတဲ့… သမီးက ကိုကြီးနဲ့ လိုက်သွားမှာ…”\nမိုက်ရူးရဲဆန်ဆန်ပြောလာသော စကားများကို နားထောင်ရင်း ငယ့်အတွက် ကျွန်မ စိတ်ပူနေမိသည်။ အဖေမရှိတော့သော ငယ်သည် မိသားစုတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ မုဆိုးမအမေနှင့် ငယ့်မောင်လေးတွေအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း သည်အဖြစ်ကြီး တကယ်မဟုတ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းမိသည်။ ကျွန်မနှင့် ယုတို့အတွက် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။\nမကြာခင်အချိန်တွင် ငယ့်အမေရောက်လာသည်။ အစက ငယ့်ကိုလာတွေ့ရုံသက်သက်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ဆင်ထားသော လက်စွပ်၊ ဆွဲကြိုးတို့ကို ပေါင်သုံးထားသော၊ အသုံးအစွဲမဆင်ခြင်သော အကြောင်းများကို သိရှိသွားပြီး ငယ့်ကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။\n“ငယ့်အမေကလေ ငိုလိုက်တာ ပြောမနေနဲ့… အစ်မမှာ ကြည့်ပြီး သနားလိုက်တာ… ငယ့်ကို ရိုက်လည်း ရိုက်တယ်.. အဆောင်မှာမထားတော့ဘူးဆိုပြီး ပြန်ခေါ်သွားတာ..”\nငယ်၏အခန်းဖော်အစ်မထံမှ ပြန်ကြားရတော့ ကျွန်မလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။ ရုံးသွားနေရသော ကျွန်မသည် ငယ့်ကို နှုတ်ဆက်ခွင့်မရလိုက်ချေ။ ငယ်တစ်ယောက် ဆက်သွယ်လာမည့်အချိန်ကိုသာ ကျွန်မ မျှော်နေမိသည်။\nငယ်ပြန်သွားသောကြောင့် လွတ်နေသော ငယ့်နေရာကို ကျွန်မ ပြောင်းနေဖြစ်သည်။ ခင်မင်ရင်းစွဲရှိနေသော အခန်းဖော်နှင့်လည်း အဆင်ပြေပါသည်။ ပစ္စည်းတွေပြောင်းရွှေ့အပြီး စကားပြောကြရင်း ကြားလိုက်ရသော စကားတစ်ခွန်းက ကျွန်မကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။\n“ငယ် မွန့်ကို ဟိုအကြောင်းတွေ ပြောတယ်မို့လား…”\nကျွန်မ၏ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာအလုပ်လုပ်သွားသည်။ ခပ်တည်တည်ပင် ကျွန်မ ပြန်ပြောနိုင်ခဲ့၏။\n“ပြောတယ်လေ.. မဟုတ်ဘူးမို့လား.. အစကတည်းက သိတယ် အစ်မရဲ့…”\n“အေး.. သူက မွန်မသိဘူး ထင်နေတာလား မသိဘူး.. အစ်မကို လာပြောတယ်.. မွန်တို့ကို အဲဒီလို ပြောထားတယ်တဲ့…”\n“သိပါတယ် အစ်မရယ်.. သူလာပြောကတည်းက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိသားပဲ… ဘာလို့ အဲဒီလိုပြောတာလဲ မသိဘူးနော်..”\n“မွန်တို့သူငယ်ချင်းတွေ မခေါ်ကြလို့.. မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်အောင် ပြောလိုက်တာလို့ ပြောတာပဲ… အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကြောင့် စကားပြောဖြစ်ကြမယ်တဲ့…”\nလှည့်စားခံရလေခြင်း၊ စေတနာကို စော်ကားခံရလေခြင်း၊ ငါ တုံးအလွန်းလေခြင်း ဟူသော အသိပေါင်းစုံတို့၏ ဖိစီးမှုသည် အလွန်ပင် ခံရခက်လှသည်။ “မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်အောင်” ဟူသော အကြောင်းပြချက်သည် ယုတ္တိမတန်မှန်းသိနေသော်လည်း အမှန်တရားကိုတော့ ကျွန်မရှာဖွေနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်မ မသိသော ထိုအရာကို ယုတစ်ယောက်က သိနိုင်ကောင်းပါရဲ့။\nအံသြဝမ်းသာသွားသော ယု၏ မျက်နှာတွင် ခံပြင်းခြင်းဟူသော အရိပ်တို့ ပြောင်းလဲရောက်ရှိလာသည်။\n“သူဘာလို့ အဲဒီလိုလုပ်တာလဲဟင်.. ငါတို့ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပူခဲ့ရလဲ… ဒါတွေကို သိနေလျက်နဲ့ သူဆက်လိမ်နေနိုင်တယ်နော်.. နင်သာ မသိခဲ့ရင် သူ ဘယ်အချိန်အထိ လိမ်နေမှာလဲ မသိဘူး…”\nကျွန်မတွင်လည်း အဖြေမရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်မတို့မရှာဖွေနိုင်သော အမှန်တရားကို ကာယကံရှင် ငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြေပေးနိုင်ပါလိမ့်မည်။\nသို့သော် ငယ်နှင့်တွေ့ခွင့်ရဖို့အရေးသည် ထင်သလောက် မလွယ်ကူခဲ့ပါ။ ကျွန်မတို့၏ဒေါသကို သိနေသော ငယ်သည် ကျွန်မတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန်အရေးကို ရှောင်လွှဲနေခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလာသူကား ကိုခန့်ပင်။ ကျွန်မတို့ ပင်ပန်းလွန်းလှပြီ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခွန်းတည်းသော စကားနှင့်အတူ ထိုဇာတ်လမ်းကြီးထဲမှ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် နှုတ်ထွက်ခဲ့ကြပါသည်။\n“ငါတို့ ဘာမှ မသိချင်တော့ဘူး.. ကိုခန့်.. နင်တုိ့နဲ့လည်း ထပ်မပတ်သက်ချင်တော့ဘူး… ဒီနေ့ကစပြီး နင်တို့နှစ်ယောက်က ငါတို့နဲ့ မသိတဲ့သူတွေ ဖြစ်သွားပြီ… ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ဆက်လျှောက်ကြတာပေါ့…”\nထိုစကားကို ယုက ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ဝန်ခံခြင်းဆိုလျှင် ထိုနေ့က ကျွန်မတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းခွဲခဲ့ကြပါသည်။\nခင်မင်ရင်းစွဲ စိတ်က ဖုံးအုပ်သွားပြီး\nဖြစ်နိုင်ချေတွေကပါ တွန်းပို့လိုက်တာ ဆိုတော့\nThis shall too pass, huh??\nWhy so serious, huh???\nTake it easy, huh??\nKeep calm huh??\nအင်းးးးး အပိုင်း ၃၀ လောက်အထိ သွားမယ်ထင်\nမိန်းမ ဟူသည် ဆောင်းလေပမာညီတို့ ဘာတို့\nမာယာ ဆိုတာ မွေးရာပါ တွဲလာပြီးသားးး\nဘယ် အသက်အရွယ်ရောက်ရောက် စိတ်မချရ၊\nသုံးသင့်တဲ့ နေရာ ဟုတ်သလား မဟုတ်သလား သိတဲ့ နေရာမှာ မိန်းမ အမျိုးအစားကွာပါတယ်။\nအရင် တပတ်က ယောက်ကျားတွေ မကောင်းကြောင်း ပြောပြီး\nဒီ တပတ်တော့ မိန်းမ မကောင်းကြောင်း ပြောပြီးးး\nနောက်တပတ် ဘာပြောရမဲ စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်။\nတကယ်ကလေ မိန်းကလေး သူငယ်ချင်းတွေကြား ယောက်ျားလေး ကိစ္စ၀င်လာရင် အရမ်း ရှင်းရခက်တယ်\nဒီကြားထဲ အဲ့လို စိတ်ပုံမှန်မရှိတဲ့သူပါလာရင် တောပြောတောင်ပြော ပုံပြော ယုံထင်ကြောင်ထင်\nအခုအပိုင်းထိ လိုက်ဖတ်ခဲ့ပေမယ့် အခုထိ ရေရေရာရာ နားမလည်နိုင်သေးဘူး .. ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ အသက်တော်တော်ကြီးသွားပြီး ခေတ်ကြီးနဲ့ အဆက်ပြတ်သွားပြီလားလို့တောင် ထင်မိတယ် ..\nတစ်ခါတလေ မစဉ်းစားမဆင်ခြင် လုပ်လိုက်တဲ့ အပြုအမူတွေက အတော်ဆိုးဝါးတယ်နော်။\nဩ ဂလို ဖစ် သွားတယ်လား။\nဇီဇီလေး ရဲ့ မာယာများတာ မိန်းမ တင်မဟုတ်၊ ကျား တွေ ရောပါတော်။\nသူက ပိုတယ် ငါက ပို တယ်တော့ မငြင်းလိုပါဘူး။\nအမှန် က ကျား၊ မ ထက် လူ တွေ ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ခံယူချက်မှာ “မာယာ” တို့ “လှည့်ဖျား” တာတို့ ဖြစ်တာနေမှာပါ။\nကျားးး တို့ ရဲ့ မာယာ ကို စာဖွဲ့ အူးးမှပါ\nမင်းသမီးနှစ်ယောက် မွန် နဲ့ ယု တို့ ဘယ်သူ့ကို ဘယ်လို ဆက်လက်ရွေးချယ်မလဲ\nစာဖတ်သူအတွက် ဘယ်လိုသင်ခန်းစာတွေ အတွေးအမြင်တွေ ထပ်ပေးဦးမလဲလို့\nအပိုင်း၈ကနေစပီး အပိုင်း၁ထိ ပြောင်းပြန် ပြန်ဖတ်လိုက်တာ နဲနဲတော့ မူးသွားတယ်။\nဒါမဲ့ ကို့အတွေ့အကြုံအရ ပြန်စင်းစားလိုက်တော့ ဘာတွေဖစ်နေလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားပါတယ်…ခိခိ\nဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကစလိုက်တဲ့ မျက်နှာများ ဇာတ်လမ်းတွေကို ၂ဆယ်ကျော် ၃ဆယ်ကျော်တဲ့ အထိမရပ်ချင်သူကြီးတွေလဲရှိပါရဲ့\nဘယ်လောက်ပဲ အရှိန်ကောင်းကောင်းနဲ့ လည်နေတဲ့ဘီးဖစ်ပါစေ..ရပ်သွားတဲ့တချိန်တော့ ရှိရမှာဘဲလေ\nမျိုးဆက်သစ်ညီမလေးတွေ အတွက်တော့ ….အခြေနေတွေ မလွန်ခင် ပေးဆပ်မှုတွေ မကျွံခင် အချိန်မီ ရုန်းထွက်နိုင်ကြသူများ ဖြစ်ပါစေလို့သာ ဆုတောင်းပေးချင်မိတယ်။\n၄ ဆယ် ကျော်\n၅ ဆယ် ကျော်\n၆ ဆယ် ကျော် တွေရော မြင်ဖူးဘူးရားးး


GTalk ဂျီတော ပြဿနာဖြစ်နေပါသဖြင့် ကမ္ဘာတစ်လွှား ဂျီတော online အဖြစ်မမြင်ရဘဲ အားလုံး off-line အနေဖြင့်သာ မြင်နေရကြောင်း အသိပေးပြောကြား။ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » News » GTalk ဂျီတော ပြဿနာဖြစ်နေပါသဖြင့် ကမ္ဘာတစ်လွှား ဂျီတော online အဖြစ်မမြင်ရဘဲ အားလုံး off-line အနေဖြင့်သာ မြင်နေရကြောင်း အသိပေးပြောကြား။\nGTalk ဂျီတော ပြဿနာဖြစ်နေပါသဖြင့် ကမ္ဘာတစ်လွှား ဂျီတော online အဖြစ်မမြင်ရဘဲ အားလုံး off-line အနေဖြင့်သာ မြင်နေရကြောင်း အသိပေးပြောကြား။\nPosted by chityimhtoo on Jul 26, 2012 in News | 8 comments\nကမ္ဘာနဲ့အဝှမ်း Gtalk သုုံးမရ ……\nဒီနေ့ မြန်မာစံတော်ချိန်ညနေ ၅ နာရီ ၁ဝ မိနစ်လောက်ကနေစပြီး Gtalk ကိုု သုုံးမရတော့တာပါ။ ကိုုယ့်ရဲ့ Gtalk account မှာတော့ online ရှိနေပြီး ကိုုယ့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအားလုုံးကိုု offline အနေနဲ့ပဲ မြင်ရပါတော့တယ်။ Offline message လည်း ပိုု့လိုု့ မရတော့ပါဘူး။\nဒါ့အပြင် Gmail, Google + စတာတွေကနေ ဝင်လိုု့ရတဲ့ Chat function တွေအားလုုံးပါ ပြတ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီလိုုပြတ်တောက်မှုတွေဟာ အိန္ဒိယ၊ မြန်မာ၊ ထိုုင်း၊ UAE နဲ့ အင်္ဂလန်အပါအဝင် နိုုင်ငံတော်တော်များများမှာ ဖြစ်နေတာပါ။ တချို့နိုုင်ငံတွေမှာတော့ ဒီနေ့မနက်ခင်းကတည်းက Google က ပေးထားတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေ၊ အထူးသဖြင့် Gtalk နဲ့ GmailChat တွေဟာ အလုုပ်ကောင်းကောင်းမလုုပ်ဘူးလိုု့ ဆိုုကြပါတယ်။\nGoogle ကတော့ သူ့ရဲ့ App Status စာမျက်နှာမှာ Gtalk ပြတ်ရတာကိုု သူတိုု့ သတိပြုမိကြောင်း၊ ပြဿနာအဖြေရှာပြီး အဆင်ပြေဖိုု့ ကြိုးစားနေကြောင်း၊ ဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုုလည်း ထုုတ်ပြန်သွားပေးမယ်လိုု့ ရေးသားထားပါတယ်။\nFrom ~ IT,News,နည်းပညာ,သတင်း\nအင်းဒီနေ့ဂျီတော့တွေလူမရှိတော့လို့လိုင်းကျတယ်ထင်ပြီး modem Router တွေကို restart ချနေတာ။\nတို့ကတော့….ကိုဇာဂနာပြောသလို “မီးဖို” မှာပဲချက်တော့မယ်…..\nဖုန်းထဲကနေဝင်အုံးမှဆိုပီး ဖုန်းကနေဖွင့်တော့လည်း ဘာမှမထူးဘူး\nဟုတ်ပ ကိုချစ်ရင်ထူးရေ ဒီမှာတော့ညနေ၆း၃ဝလောက်ကစပြီး…ဖောက်ပြန်နေတာ\nလိုင်းပေါ်တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်နေတာ တခါမှဒီလိုမဖြစ်ဖူးဘူး ….\nကိုယ်တယောက်တည်းသုံးမရဘူးမှတ်လို့ အားလုံးဖြစ်နေတာ … အခုမှပဲ သိတော့တယ် …. ။


Kia in Talks over Moving $1.1 Billion Andhra Pradesh Plant | Myanmar Business Today\nHome Business Regional Kia in Talks over Moving $1.1 Billion Andhra Pradesh Plant\nKia in Talks over Moving $1.1 Billion Andhra Pradesh Plant\nJoyce Lee and Hyunjoo Jin(Reuters)\nSouth Korea’s Kia Motors is discussing with the Indian state of Tamil Nadu the possibility of movinga$1.1 billion plant out of neighboring Andhra Pradesh only months after it fully opened due to policy changes last year, sources close to the talks told Reuters.\n“(Kia) are facing problems (in Andhra Pradesh), they have been in preliminary negotiations with us… There isasecretary-level meeting next week, we might have more clarity then,” the official told Reuters on February 5.\nKia said inastatement that it hasalong-term commitment to the Indian market and it aims to utilize the full capacity of its Andhra plant “before considering further expansion”.\nKia is being represented in the talks by executives at its sister company Hyundai Motor, which is India’s second-largest automaker and has all its car production facilities in Tamil Nadu, the state official added.\n“This isaproblem for all companies including Kia. The cost of moving the plant would be too high and would set the company back by about two years, and they have made huge investments,” said one of the sources aware of Kia’s concerns.\nအမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ ဒသမ ၁ ဘီလီယံတန်ဖိုးရှိသည့် Andhra Pradesh မှ စက်ရုံကို တောင်ကိုရီးယားကုမ္ပဏီ Kia Motors က Tamil Nadu ပြည်နယ်ကို ရွှေ့ထားဖို့ ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်းများနှင့် ဆွေးနွေးနေကြောင်း ရိုက်တာသတင်းက ဖော်ပြသည်။\nကမ္ဘာ့ပဉ္စမအကြီးဆုံးကားဈေးကွက်ရှိရာ အိန္ဒိယရှိ Andhra Pradeshပြည်နယ်ရှိ Kia စက်ရုံကို ဆောက်လုပ်ရေးပိုင်းနှစ်နှစ်ကြာပြုလုပ်ပြီး ဒီဇင်ဘာလက ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ယင်းစက်ရုံသည် နှစ်စဉ် ကားအစီးရေ ၃ သိန်းအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး တိုက်ရိုက်နှင့် သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း ၁၂၀၀၀ ခန့်ကို ဖန်တီးပေးထားသည့် စက်ရုံတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။\nလက်ရှိတွင်တော့ ယင်းစက်ရုံကို ကားပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းအဓိကထုတ်လုပ်ရာ Tamil Nadu ကို ပြောင်းရွှေ့ရန် စီစဉ်နေကြောင်း ပြည်နယ်၏ အကြီးတန်းအရာရှိတစ်ဦးက ဆိုခဲ့သည်။\n” Kia က Andhra Pradesh စက်ရုံအတွက် ပြဿနာတွေနဲ့ရင်ဆိုင်နေရတယ် ။ သူုတို့ဘက်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပဏာမဆွေးနွေးထားပြီးတာတွေလည်း ရှိပါတယ်” ဟု အရာရှိက ဆိုသည်။\nKia က အိန္ဒိယဈေးကွက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ရေရှည်ကတိကဝတ်ရှိထားပြီး ၎င်းသည် Andhra စက်ရုံ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အပြည့်အဝအသုံးချရန် ရည်မှန်းထားကြောင်း Kia၏ ကြေညာချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။\nအစောပိုင်းက Tamil Nadu ပြည်နယ်အာဏာပိုင်များနှင့်ဆွေးနွေးမှှုများနှင့်ပတ်သက်ပြီး မှတ်ချက်ပေးခဲ့ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ ၎င်းတို့အနေဖြင့်လက်ရှိရှိထားသည့် စက်ရုံနေရာမှတခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ အစီအစဉ်မရှိကြောင်း Kia က ဆိုထားသည်။\nပြည်နယ်အာဏာပိုင်အဖွဲ့ကဆိုချက်အရတော့ အိန္ဒိယ၏ဒုတိယအကြီးဆုံးကားထုတ်လုပ်သည့် ဟွန်ဒိုင်းကုမ္ပဏီနှင့်မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် Kia သည် Tamil Nadu ပြည်နယ်တွင် ကားထုတ်လုပ်ရေးနှင့်ဆိုင်သည့် အဆောက်အအုံပစ္စည်းများရှိထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ရိုက်တာသတင်းတွင်ဖော်ပြထားသည်။\nဟွန်ဒိုင်းဘက်က မှတ်ချက်တစ်စုံတစ်ရာပေးခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ Tamil Nadu နှင့် Andhra Pradesh ပြည်နယ်နှစ်ခုလုံးရှိ ဝန်ကြီးရုံးများကလည်း အဆိုပါကိစ္စအတွက် မှတ်ချက်ပေးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ Andhra ပြည်နယ်ရှိ မြေငှားရမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေနှင့်ပတ်သက်ပြီး Kia က ပြဿနာများနှင့်ရင်ဆိုင်နေရပြီး ပြည်နယ်အစိုးရအနေဖြင့် ယခင်အစိုးရမှပေးသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှှုများနှင့်ဆိုင်သည့် မက်လုံးများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်လိုကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ဟု သတင်းများက ထွက်ပေါ်လာသည်။\nစက်ရုံကိုတမီးလ်နာဒူးသို့ပြောင်းရွှေ့ခြင်းက Kia အတွက်ထောက်ပံ့ရေး ကုန်ကျစရိတ်လျှော့ချစေနိုင်မည်ဖြစ်ကာ ကားထုတ်လုပ်ရေးအတွက်လိုအပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ တင်သွင်းသူများနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေမည် ဟု ရိုက်တာကို အမည်ထုတ်ဖော်ခြင်းမရှိသည့် သတင်းအရင်းအမြစ်တစ်ခုက ဆိုသည်။ စက်ရုံကို ပြည်နယ်တစ်ခုမှ တခြားတစ်ခုသို့ပြောင်းရွှေ့ရန် အစီအစဉ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး အတိအကျမသိရသေးကြောင်းလည်း ယင်းသတင်းအရင်းအမြစ်က ရှင်းပြသည်။\nKia က၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် Andhra ရှိ စက်ရုံကိုစတင်ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ၂၃ သန်းစတုရန်းပေအကျယ်အဝန်းရှိသည့် စက်ရုံသည် Seltos SUV ကဲ့သို့သော မော်တော်ယာဉ်များကို ထုတ်လုပ်ပြီး အိန္ဒိယအပြင်ပြည်ပဈေးကွက်ကို ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ အဆိုပါစက်ရုံသည် ရေရှည်တွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာထုတ်လုပ်မှု ကွန်ရက်၏အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း ခန့်မှန်းထားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဖွင့်ပွဲအပြီးလအနည်းငယ်အတွင်းစက်ရုံကို ပြောင်းရွှေ့အခြေချရန် စဉ်းစားခြင်းသည် အိန္ဒိယရှိ ဖက်ဒရယ်နှင့်ပြည်နယ်အဆင့်တွင်ပေါ်လစီအပြောင်းအလဲနှင့် ပတ်သက်၍ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများရင်ဆိုင်ရသောစိန်ခေါ်မှုများကို မီးမောင်းထိုးပြသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။\nSOURCEJoyce Lee and Hyunjoo Jin (Reuters)\nPrevious articleJapan Races to Build New Coal-Burning Power Plants\nNext articleCoronavirus Shuts Macao, World’s Gambling Capital


ငါးရှဥ့်အရိုးပြောက်ဆိုတာကို ချက်ကြဖို့ကို ခေတ်မီသူ အိမ်ရှင်မလှလှလေးတွေဟာ အရင်ကလို ခက်ခဲနေစရာမလိုတော့ဘူးဆိုတာကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ငါးရှဥ့်ကိုင်အုံး အရိုးထုတ်အုံး ဒါတွေဟာ အလွန်ကို စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလှမှာ အမှန်ပါပဲနော်။ ဒါဆိုရင် ဘာကြောင့် ကြောက်စရာ လန့်စရာ စိတ်ရှုပ်စရာ ကင်းတယ်လို့ မအိသက် က ပြောရပါသလဲနော်။ ဘာလို့ဆိုတော့လေ City Mart ရဲ့ Frozen Food တွေထားတဲ့ ကောင်တာနေရာမှာ သွားရှာလိုက်ရုံနဲ့ အရိုးထုတ်ပြီး သန့်စင်ပြီးသား ငါးရှဥ့်အသားလေးများကို သေချာစွာ ထုပ်ပိုးထားတာကို တွေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်နော်။\nကဲ ဒါဆိုရင် ငါးရှဥ့်ကိုင်ရမဲ့ အရိုးထုတ်ရမဲ့ ခက်ခဲတဲ့အဆင့်ကို အိမ်ရှင်မ လှလှလေးတွေ ကျော်လွှားပြီး ဖြစ်နေရပါပြီနော်။ အခုဆိုရင်တော့ ချက်တဲ့ပြုတ်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ရောက်လာပါပြီ။ ဒါဆိုရင် အသဲစွဲစေမဲ့ ငါးရှဥ့်အရိုးပြောက် ချက်နည်းလေးကို ကြည့်လိုက်ကြရအောင် …\n၁။ ငါးရှဥ့်အသားလေးများကို အနေတော်အရွယ် ခပ်ရှည်ရှည် အချောင်းလေးများ လှီးဖြတ်ထားရပါ မယ်။ ဆနွင်းအနည်းငယ်နှင့် ဆား ၁ ဇွန်းထည့်ပြီး နယ်ထားပေးပါ။\n၂။ ကြက်သွန်နီကို ပါးပါးလှီးထားပေးပါ။ကြက်သွန်ဖြူကိုတော့ ဓါးပြားရိုက်ထားပေးပါ။စပါလင်ကို ရိတ်ရိတ်ပါးပါး လှီးပေးပါ။ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ငရုတ်သီးကို ဆနွင်း၊ အရောင်တင်ထည့်ပြီး ဂျင်းနဲ့စပါလင်များပါထည့်ကာ ဆီသတ်ပေးရပါမယ်။\n၃။ ဆားနှင့် ငါးအသားမှုန့်ကိုပါ ရောထည့်ပေးပါ။ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ ကြော်ရင်းနဲ့ မွှေးလာပြီး ရွှေဝါရောင်သန်းကာ ကျွတ်လာပြီဆိုရင် ငါးရှဥ့်အသားများပါထည့်ပြီး ရောပေးပါ။ ငါးရှဥ့်ကို ထည့်တဲ့အ ခါမှာ ငါးက ထွက်တဲ့ အရည်ကြောင့် ကြက်သွန်အကျွတ်များက နူးအိသွားပါမယ်။ ငါးက ခဏလေးနဲ့ နူးလွယ်တာမို့ ခဏမျှလှိမ့်ပြီးရင် ဆီပြန်လာတာနဲ့ အရသာ အပေါ့အငန်မြည်းပြီး စိတ်ကြိုက်အနေ အထားမှာ မီးပိတ်လိုက်လို့ရပါပြီ။\nငါးရှဥ့်အရိုးပြောက်ဆီပြန် ဆိုတဲ့ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလေးကို ချက်ဖို့ပါဝင်တဲ့ အမယ်အားလုံးကို City Mart တနေရာထဲမှာ ၀ယ်ယူနိုင်ပါတယ်။\nI would like to show how it is not difficult for the pretty modern housewives to cook Boneless eel curry anymore. To handle the eel, to remove the bones. It is true that these steps are frustrating to go through. If that’s so, why am I even saying it is lack of terror and free from frustration? The reason is that the prepacked and purified eel flesh can be found at the frozen food counters at City Mart! So, the difficult stages of handling and removing eels will have been easily overcome.\nAnd now, here comes the cooking. Let’s takealook at the recipe of boneless eel curry.\nFirstly, onions, garlic and chillies together with turmeric, colouring powder, ginger and lemon grass are added to heated oil. Then, salt and fish seasoning powders are added. When the onions and garlic start to smell good and turn golden yellow crispy, the bone-removed eel flesh is put into the mixture. The fluid coming out from the flesh can soften the crispy onions and garlic. The eel turns tender only inawhile. When it becomes oil gravy with the water boiled off, the flavor can be adapted to your taste with more or less salt. Then, the stove can be turned off.\nAll the ingredients used in this boneless eel curry can be bought by one-stop shopping at City Mart!


How to approach C#.Net ?\nSubject: How to approach C#.Net ? Thu Jul 15, 2010 11:03 am\nC#.Net သို့.Net Frame work နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခြင်းဆိုပြီး ဒီနေရာလေးမှာ ကျနော်ရေးသားခဲ့ဖူးပါတယ်။ .Net Frame work အကြောင်းကို ကျနော် Java Platform နှင့် နှိင်းယှဉ်ပြီးတင်ပြခဲ့ပါတယ် ။။ ဒီနေ့ ကျနော်ရေးသားလိုတာက C#.net ကိုလေ့လာမယ့်သူတွေ အတွက် Carrier Talk ပုံစံမျိုး ဘယ်လို စာမေးပွဲတွေဖြေဆိုရမယ် ဆိုတာကိုကျနော်ရေးသားလိုပါတယ်။\nဒီနေရာမှာ C#.Net အကြောင်းလေးမပြောခင် အခြား Platform ကြောင်းနဲနဲပြောချင်ပါတယ် ..\nJava Platform က တော့ Software application တွေသာမက Web application တွေ . Mobile application တွေပါရေးသာနိုင်ပါတယ်။ Java ကတော့ CROSS PLATFORM ပါအဆင်ပြေပါတယ်။ .Net က windows platform သီးသန့် ဆိုတာ သိထားရမှာပါ ။ သို့ ပေမယ့်လည်း Microsoft ရဲ့ product မဟုတ်တဲ့ အခြား product တွေဟာ .Net ကို OS Independent အဖြင့် သုံးနိုင်အောင်ကျိုးစားကျလာတာလည်းရှိနေပါပြီ။ Java ကလည်း C / C ကို base လုပ်တဲ့ အတွက် Syntax အားဖြင့် ဆင်တူပါတယ် ။\nPHP ကတော့ open source technology တခုဖြစ်ပြီးတော့ Web application တွေရေးသားရာမှာ အရမ်းကို နာမည်ရနေတဲ့ language တမျိုးပဲဖြစ်ပါတယ်၊ သူမှာတော့ Framework သီးသန့် မရှိပဲ PHP ကို support လုပ်တဲ့ Web application Framework တွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် PHP ကိုလေ့လာရာမှာ language ကိုသာပိုင်နိုင်အောင်လေ့လာရမှာပါ။ Framework တွေကိုတော့ လိုအပ်ရင် လိုအပ်တဲ့Framework ကို လေ့လာဖို့ လိုပါမယ်။။ သူဟာ လည်း C / C နဲ့Syntax တွေဆင်တူပါတယ် ..ဒါကြောင့် C / C ကိုလေ့လားထားဖူးမယ်ဆို တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် အတော်များများသော Senior တွေက programming ကိုစလေ့လာဖို့ အတွက် C / C ကစလေ့လာဖို့ ပြော ကြား လမ်းညွှန်ကျတာပါ.။\nဘယ် Language ကိုပဲ ရွေးချယ်ရွေးချယ်ပါ Language ဟာ tool တခုပဲဖြစ်တာမို့Logic ကပိုပြီးအရေးကြီးပါတယ်။ Language အသစ်ထွက်တိုင်း version အသစ်ထွက်လာတိုင်းသင်တန်းပြေးတက်နေမယ်ဆိုရင်တော့ တက်လို့လဲဆုံးလာမယ်မထင်ပါဘူး။ Language တခုကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်လေ့လာထားမယ်ဆိုရင် နောက်ထွက်လာမယ့် ၄င်း Language ရဲ့ version အသစ်ကိုလဲ ကို့ ဖာသာ လေ့လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ် ။အခြား platform တခုခုက language တခုခုကို လေ့လာတော့မယ်ဆိုလဲသဘာတရားတွေဟာ အများအားဖြင့်တူညီနေတဲ့အတွက် လေ့လာရာမှာလဲ လျှင်မြန်လွယ်ကူနေမှာပါ ..သဘောပေါက်လဲလွယ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nC#.net ကို စတင်လေ့လာမယ်ဆိုရင်တော့ pseudo code , flow chat စတဲ့ programming fundamental စတာမျိုးတွေစတင်လေ့လာရမှာဖြစ်ပြီး\nC#.net fundamental ကို စတင်လေ့လာရမှာပါ .. Java ဟာ C , C ကို base လုပ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာသလို C# ဟာလည်း Java ထက်သာတဲ့\nFeature မျိုး တွေထပ်ပေါင်းထည့်ပြီး ပေါ်ထွက်လာတဲ့ Microsoft ရဲ့Product တခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ သုံးတာကတော့ .Net framework ကိုပဲသုံးပါတယ်။\n.Net framework ပေါ်မှာ Microsoft ရဲ့Product Language အတော်များများရေးသားနိုင်ကြောင်း ကျနော်ရေးသားခဲ့ဖူးပြီးသားပါ..\nC# ကနေပဲသွားချင်တယ် .Net platform ကိုပဲလိုက်ချင်သူတွေအဖို့ တော့ အောက်က ပုံလေးကိုတချက်လေ့လာကြည့်တာပေါ့\nC#.net Fundamental ကိုလေ့လာပြီးရင်တော့ Web application ပိုင်းသွားချင်သလား windows application ပိုင်းသွားချင်သလားကို\n.Net platform နှင့် web developer ဘ၀ကိုစတင်ဖို့ ဆိုရာမှာ\nလေ့လာပြီးမှာ သာ Dynamic web များရေးသားဖို့ ASP.net နှင့် Database တခုခုကိုလေ့လာရမှာပါ။။ ဒီနေရာမှာ\ndeveloper ကောင်းတယောက်မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ။။ အခြားလေ့လာရမှာတွေကတော့ ဒါတွေကိုလေ့လာရင်းနဲ့ ပဲ ပြောပြစရာမလို အောင် သိလာပါလိမ့်မည် ..\nအခြား Domain knowledge များဟာ မိမိ သိလာတာနဲ့ အမျှ ကို့ ဖာသာလေ့လာနိုင်ပါလိမ့်မည်..\nတကယ်လို့Window application ကိုသွားတောမယ်ဆို ရင်လည်း Database တခုခု ကိုလေ့ လာကိုလေ့လာရမှာပေါ့။ Software Engineer,\nProject management စတာတွေဟာ လေ့လာထား၇မှာပါ Web developerတွေဟာလည်း ဒါတွေကိုပါလေ့လာထား၇မှာပါ။။\nအဲလို လေလာပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့ Software house သို့ မဟုတ် ကိုယ်ပိုင် ပရောဂျတ်များ လုပ်ရင် On job တခုခု ဆင်ရင်း နဲ Microsoft\nအသိမှတ်ပြုလက်မှတ်များကိုင်ဆောင်ထားရပါမယ် ။။ ဒီလို ဖြေဆို၇ာမှာတော့\n070-536 : TS :Application Development Foundation\n070-528 : TS :Web-Based Client Development ဒါက web သမားတွေအတွက်ပါ ။\n070-536 : TS : Application Development Foundation\n070-526 : TS : Window-Based Client Development ဒါက application သမားတွေအတွက်ဖြေရမှာပါ.။\nMCPD: Microsoft Certified Professional Developer တွေအတွက်ကတော့ 070-536 / 528 ဖြေပြီးမှာ 547 ကိုဖြေရမှာပါ ။\nဒီသုံးခုပေါင်းဖြေပြီမှ Pro Dev အဖြင့်အသိမှတ်ပြုပါတယ်\n070-528 : TS : Web-Based Client Development\n070-547 : PRO : Designing and Developing Web-Based Applications by Using the Microsoft .NET Framework\nMCPD: Microsoft Certified Professional Developer သူလည်းပဲ 070-536 / 528 ဖြေပြီးမှာ 548 ကိုဖြေရမှာပါ ။ ဒီသုံးခုပေါင်းဖြေပြီမှ\nPro Dev အဖြင့်အသိမှတ်ပြုပါတယ်\n070-526 : TS : Window-Based Client Development\n070-548 : PRO: Designing and Developing Windows Applications by Using the Microsoft .NET Framework\n070-529 : TS : Distributed Application Development\n070-549 : PRO: Designing and Developing Enterprise Applications by Using the Microsoft .NET Framework\nဒါဆိုရင်တော့ သင်ဟာ Architecture တယောက်လို့ ပြောနိုင်ပါပြီ.။ ဒီလို သက်ဆိုင်ရာတွေဖြေဆိုပြီရင်တော့ သင်ဟာ Industry Professional Carrier\nဖြင့် .Net Platform မှာရပ်တည်နိုင်ပြီပေါ့ ။။\nကျနော် ဖတ်မှတ်လေ့လာထားတာလေးတွေကိုပြန်လည်မျှဝေခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်...လိုအပ်တာများရှိခဲ့ရင် ဝေဖန်ထောက်ပြသွားပေးပါ.။


ငါနဲ့ ငါကြား ဗျာများနေဆဲ....ငါ....\nဒီနားကို Select ပေးပြီးရေးပါ...\nPosted by sawgangster at 2:50 AM No comments:\nSuper Book Newsletter..\nPosted by sawgangster at 2:46 AM No comments:\nလူကျွံဘော (Men 0ut)\nကဘာ့ဖလားရာသီကာလအတွင်းမှာ ဘောလုံးပွဲတွေကို ကြည့်ရင်း အရင်က ဘလောမှာ ရေးခဲ့ဘူးတဲ့ ဘောစကား ဆိုတာလေး ပြန်ရေးဖို့ စိတ်ကူးရလာတယ်…။ ဘောစကားဆိုတာက ဆရာသုမောင်ရဲ့ ကွမ်းစကားစာစုကနေ အတွေးရလာတဲ့ စာစုပါ။ သူကတော့ ဘောလုံးအကြောင်းရေးတာမဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ ဘောလုံးနဲ့ပတ်သက်ဆက်စပ်တဲ့အကြောင်းတွေမို့လို့ ဘောစကားလို့ ပေးထားတာပါ။ ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေကနေ ဘ၀အတွက် သင်ခန်းစာယူနိုင်တဲ့အကြောင်းလေးတွေပါ။\nဘောလုံးပွဲနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စည်းကမ်းတွေမှာ လူကျွံဘော ကလည်း တစ်ခုအပါအ၀င်ပါပဲ။ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာထက် ပိုစောရောက်နေတဲ့အတွက် လူကျွံဘောအဖြစ်သတ်မှတ်ခံရပါတယ်။ ခဏလေးသာစောင့်ရင် တကယ့်အခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး အသင်းအတွက်ပါ ဂိုးတွေသွင်းနိုင်မယ့်အခွင့်အရေးကနေ မစောင့်နိုင်ပဲ စောသွားတဲ့အခါ လူကျွံဘောဖြစ်ရပါတယ်။ တင်ပေးလာမယ့် ဘောလုံးကို နောက်တန်းကလူတွေနဲ့ အတူ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကပြီး စောင့်နေပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန်မှာ နောက်တန်းလူတွေထက် ပိုပြီးဦးအောင် ကြိုးစားရင်း ဂိုးတွေသွင်းရမှာပါ။\nဒီလိုပဲ ကျွန်တော်တို့ဘ၀မှာလည်း လူကျွံဘောတွေ ခဏခဏဖြစ်ရပါတယ်။\nဆိုရိုးစကားတောင်ရှိပါတယ်ဗျာ။ ကြမ်းကျွံတာ နှုတ်လို့ရတယ်၊ စကားကျွံတာ နှုတ်လို့မရဘူးတဲ့။ အခုတော့ဗျာ… လူတွေက ကျွံနည်းမျိုးစုံနဲ့ကို ကျွံနေကြတော့တာပါပဲ။ စကားအနေနဲ့လည်း ကျွံလိုက်တာပဲ။ ကိုယ်ထိလက်ရောက်လည်း ကျွံလိုက်တာပဲ။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မနောကံတဲ့။ ပါးစပ်ကလည်း ပက်ပက်စက်စက် ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ် ပြောလိုက်တာပဲ။ ကိုယ်ထိလက်ရောက်လည်း တီးမလိုက်တာပဲ။ စိတ်နဲ့လည်း ပစ်မှားလိုက်ကြတာပဲ။\nတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နားလည်မှုတွေမှားပြီး သေသေချာချာ မစဉ်းစားပဲ တွေးပစ်လိုက်တာ၊ ထင်လိုက်တာ၊ ပြောလိုက်တာ၊ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အခါ အမှားတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရသလို ဆက်ဆံရေးတွေ အေးခဲပြတ်တောက်သွားခဲ့ကြရတယ်။ နောင်တတွေ ရခဲ့ကြရတယ်။\nတခါတလေကျရင်လည်း သူများပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အရာကို သိလျက်နဲ့ စည်းမစောင့်ပဲ လိုချင်လိုက်ကျတာ။ သိမ်းပိုက်လိုက်ကြတာ တဖက်သားအတွက် နစ်နာသလို၊ လူအသိုင်းအ၀ိုင်းရဲ့ စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့လည်း ငြိစွန်းပါတယ်။ ဘ၀မှာ အမည်းစက်ကြီးတွေအဖြစ်ပါ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။\nဘာသာတရားအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့က ဘုရားသခင်ဆီမှာ လိုချင်တာတွေကို တောင်းတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် မစောင့်နိုင်ကြဘူး။ ဘုရားသခင်က အရာခပ်သိမ်း သိကျွမ်းတော်မူပြီး အချိန်တန်တဲ့အခါ လိုချင်တာထက်ကို ပိုပြီးကောင်းကြီးတွေကို ချပေးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လိုချင်တာတွေ ချက်ချင်းမရတဲ့အခါ ဘုရားကို မေးခွန်းထုတ်ကြတယ်။ အပြစ်တင်ကြတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က ကိုယ်လိုချင်တာအတွက် လိုအပ်တဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုသာ လုပ်ဆောင်နေမယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်က ပေးမယ်ဆိုတာ ဧကန်မလွဲပါပဲ။\nဆိုတော့ကာ ဘ၀မှာ လူကျွံဘောတွေ မဖြစ်ရအောင် အသိတရားတွေနဲ့ သတိထားပြီး တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး ချစ်ခြင်းတရားတွေနဲ့ နားလည်မှုတွေထားပြီး ကိုယ်မျှော်လင့်ချက်ပန်းတိုင်တွေဆီ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ ကြိုးစားချီတက်ရင်း အောင်မြင်မှုတွေ ရယူကြပါစို့လားဗျာ…။\nPosted by sawgangster at 8:42 AM No comments:\nLight A Candle With SocialKonnekt And Pray For Japan\nHi saw4ni.gangster ,\nHay He Saw\nPosted by sawgangster at 5:19 AM No comments:\nPosted by sawgangster at 5:13 AM No comments:\nကွိစိကွစိများနဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း\nဒီနေ့က ပထမဆုံး အလုပ်ဆင်းတဲ့နေ့....\nကွိစိကွစိတွေနဲ့ တစ်နေကုန် ထိုင်အလုပ်လုပ်ရတယ်...\nကန်မလေးတွေကလည်း များလိုက်တာ.... အကောင်းမထင်နဲ့... ကန်မလေးများလေ အတို့အထောင်များလေပဲ.. (ကိုယ့်ဘော်ဒါက ပြောတာနော်)\nမြန်မြန်အလုပ်ဆင်းတော့ မြန်မြန် အတွေ့အကြုံရပြီး... မြန်မြန် ပိုက်ဆံရတာပေါ့နော့...\nသူဋ္ဌေးမက အမိုက်စားပဲ.... သွက်လက်တက်ကြွလို့...\nညနေ ဆေးစစ်ဖို့သွားတာ နောက်ကျသွားတယ်.... အလုပ်က ထွက်တာလည်း နောက်ကျတာကော..\nမနက်ဖြန် ဆေးစစ်ရမယ်... ဒါပြီးမှ ကဒ်ရမှာ.... ကဒ်ရပြီးမှာ ဘဏ်အကောင့်ဖွင့်ရမှာ...\nအစမ်းခန့်က ခြောက်လတဲ့ဟေ့... ကြိုးစားထား....\nPosted by sawgangster at 7:08 AM No comments:\nပရိုဖက်ရှင်နယ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကဏ္ဍ ပေါင်းစုံက\nပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေကို နှစ်နဲ့ချီပြီး သုတေသနလုပ်ခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော်\nစီမံခန့်ခွဲမှု ပညာရှင် ဒေါက်တာဒေ့ဗ်ခါလီက\nအောင်မြင်နေတဲ့ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေမှာ တွေ့ရ လေ့ရှိတဲ့\nကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနဲ့ပတ်သက်လို့ တူညီတဲ့အချက် ၁၀ ချက်ကို စုစည်းတင်ပြ\nထားတာ ရှိပါတယ်။ ပရိုဖက်ရှင်နယ် ကိုယ်ရည် ကိုယ်သွေးရှိလာဖို့\nကိုယ်ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့် ပျိုးထောင်ပေးခြင်းဖြင့် တည်ဆောက်လို့ ရနိုင်\nတယ်ဆိုတာလည်း သူကဆိုပါတယ်။ ဒီအချက် ၁၀ ချက်ကို ကြုံတုန်း\nအောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေဟာ သူတို့လုပ်တဲ့ အလုပ်တိုင်းကို\nအလေးထားပြီး စိတ်ရော ကိုယ်ပါနှစ်ပြီး လုပ်ကိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့အတွက်\nဘယ်လို အလုပ်မျိုးမှ အရေးမပါတဲ့ အလုပ်မရှိပါဘူး။ ကိုယ်လုပ်တဲ့ အလုပ်အပေါ်\nအလေးထားမှုဟာ အောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ် တစ်ယောက်ရဲ့ သိသာ\nထင်ရှားတဲ့အရည်အချင်း တစ်ခုပါ။ သူတို့ချမှတ်ထားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို\nတစ်စိုက်မတ်မတ်နဲ့ စွဲစွဲမြဲမြဲဦးတည်ပြီး လုပ်တတ်ကြပါတယ်။\nကိုယ့်ဦးတည်ချက်ကို ဘယ်လို အခက်အခဲမျိုး ကြုံပါစေ နောက်မဆုတ်ဘဲ\nကြိုးစားကျော်လွှားပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်တတ်ကြသလို ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ဖော်\nကိုင်ဖက်တွေကိုလည်း သူယုံကြည်တဲ့ အတိုင်း ဦးဆောင်မှု ပေးနိုင်ကြပါတယ်။\nအောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်ရင် အမြဲတမ်း\nကောင်းသထက်ကောင်းအောင်၊ တိုးတက်အောင် လုပ်လို့ ရနိုင်သမျှ\nပိုတိုးတက်အောင် အမြဲတမ်း ကြံစည် ကြိုးစား အားထုတ်နေတဲ့ သူတွေလို့\nဆိုပါတယ်။ သူတို့ဟာ ပြိုင်ဘက်တွေ၊ အခြားသူတွေကို အနိုင်ယူချင်တဲ့\nစိတ်ဓာတ်ထက် ကိုယ့်အလုပ်ကို အမြဲတမ်း ပိုကောင်းအောင် လုပ်တဲ့ အကျင့်\nရှိတယ်လို့ဆို ကြပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို\nပြိုင်ကြတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ။ သူတုိ့ဟာ အောင်မြင်မှုကို ယစ်မူးသာယာနေကြတဲ့\nသူမျိုးမဟုတ်ကြဘဲ အောင်မြင်တစ်ခု ရပြီးသွားရင် နောက်တစ်ခုအတွက် အမြဲတမ်း\nလောကမှာ အသေချာဆုံးက မသေချာတာပဲလို့ အဆိုရှိပါတယ်။ ကိုယ်\nမျှော်လင့်ထားတာတွေ ဖြစ်မလာတဲ့အခါ၊ မမျှော်လင့်တာတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါ\nအကောင်းဆုံး ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ အလေ့အကျင့်\nရှိဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေဟာ မသေချာမှုတွေ၊\nအဆင်မပြေမှုတွေနဲ့ ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲအခြေ အနေတွေ ကြားထဲမှာပဲ\nအဆင်အပြေဆုံးဖြစ်အောင် ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းတတ်ကြပါတယ်။ လိုအပ်ရင်\nလိုအပ်သလို အခြေအနေနဲ့အလိုက် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် လုပ်နိုင်ကြပြီး\nကိုယ့်ရည်မှန်းချက်ကို မရောက်ရောက်အောင် သွားနိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်\nဘယ်နိုင်ငံမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လိုအလုပ်မျိုး မှာလုပ်လုပ်၊ ဘယ်လို\nရာထူးမျိုးနဲ့ပဲနေနေ ပြောဆို ဆက်ဆံကောင်းမွန်မှုဟာ နေ့စဉ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့\nလုပ်ငန်းခွင်မှာ အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့\nပရိုက်ဖက်ရှင်နယ်တွေ အနေနဲ့ ကိုယ်ပြောချင်တဲ့၊ သိစေချင်တဲ့\nအကြောင်းအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း၊ တိတိ ကျကျ၊ ယုံကြည်မှုရှိရှိနဲ့\nပြောတတ်ဆိုတတ်၊ တင်ပြတတ်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်အနေ နဲ့\nသူတစ်ပါးနဲ့ပြောဆို ဆက်ဆံရာမှာ ရှင်းရှင်း လင်းလင်း ပြောဆို ဆက်ဆံတတ်တဲ့\nအလေ့ အကျင့်ကောင်းကို ပျိုးထောင်ထားဖို့ လိုပါမယ်။\nဘယ်အလုပ်မဆို လေးတိလေးကန်လုပ်လို့ မပေါက်ရောက် နိုင်ပါဘူး။\nစာသင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလုပ်လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် သွက်လက်တက်ကြွတဲ့ သူတွေဟာ\nအမြဲတမ်း အလုပ်ပိုပြီးလေ့ ရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုနယ်ပယ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်\nအောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေဟာ သူတို့အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်ရင် အမြဲတမ်း\nတက်တက်ကြွကြွနဲ့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတတ်ကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ အလုပ်နဲ့\nပတ်သက်လို့ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့အလုပ်နဲ့\nပတ်သက်တဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်မှုကို ဘယ်လိုမှ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး။\nပရိုဖက်ရှင်နယ်ကောင်းများဟာ မိသားစုဝင်တွေ အချင်းချင်းရော၊\nလုပ်ငန်းခွင်မှာပါ ကူညီ ရိုင်းပင်းတတ်တဲ့ သူမျိုးတွေဖြစ်နေတာကို\nတွေ့ရပါတယ်။ စုပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်မှု (Team Work) ကို အထူးအလေးထား\nတန်ဖိုးထားတတ်ကြသလို အခါများစွာမှာ သူတစ်ပါးကို ကူညီဖို့ လည်း အဆင်သင့်\nဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေမှာ အပေါင်းအသင်း\nမိတ်ရင်း ဆွေရင်းတွေ အများအပြား ရှိနေတတ် ကြပြီး အဆက်အသွယ် ကောင်းတွေလည်း\nအောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေရဲ့ အလေ့ အထတစ်ခု ကတော့ လုပ်သင့်တယ်ထင်တဲ့\nအလုပ်တွေကို ဘယ်သူကမှ ခိုင်းတဲ့အထိမစောင့်ဘူး ဆိုပါတယ်။ အသေးအမွှား\nအလုပ်ကစလို့ အရေးကြီးတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတွေအထိ လုပ်သင့်တယ်လို့ ယုံကြည်ရင်\nဘယ်တော့မှ လက်တွန့်နေတာ၊ နှောင့်နှေးနေတာမျိုး မရှိဘဲ တာဝန်ယူတတ်တဲ့\nစိတ်၊ တာဝန်ခံတတ်တဲ့ စိတ်မျိုးနဲ့ ကိုယ်ကစပြီး လုပ်ကိုင်တတ်ကြပါတယ်။\nတကယ်အလုပ် လုပ်ကြတဲ့အခါ ဘယ်လုပ်ငန်းခွင်မှ စိတ်ဖိစီးမှု မရှိတဲ့\nအလုပ်ရယ်လို့ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ထူးချွန်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေအတွက်\nလုပ်ငန်းခွင် စိတ်ဖိစီးမှုဟာ သူတို့ အလုပ်အတွက် တွန်းအားတစ်ခုလို့\nဆိုပါတယ်။ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်လို့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ ရှိတဲ့အခါမျိုးမှာ\nတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့နေပြီး ကိုယ်လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို အကောင်းဆုံး\nလုပ်သွားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ သူတို့ဆီမှာရှိကြပါတယ်။ အဲဒီလို\nအခြေအနေမျိုးမှာ သူတစ်ပါးကို အလွယ် တကူအပြစ်ပုံချတာမျိုး၊\nခေါင်းရှောင်တာမျိုး မရှိကြပါဘဲ လုပ်သင့်တာကို မှန်မှန်ကန်ကန်\nပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေဟာ ကိုယ်ရပ်တည်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ် နယ်ပယ်မှာ\nကျွမ်းကျင်မှု ရှိရုံသာမက ကိုယ့်ကျွမ်းကျင်တဲ့ အတတ်ပညာ နယ်ပယ်နဲ့\nပတ်သက်လို့ အမြဲတမ်း စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့လာနေကြပါတယ်။ အသစ်အသစ်သော\nတိုးတက်ဖြစ်ပေါ်မှုတိုင်းကို မျက်ခြေပြတ်မခံဘဲ တတ်သိနားလည်အောင် ကြိုးစား\nခေါင်းဆောင်နိုင်မှု အရည်အချင်းဟာ နယ်ပယ် အသီးသီးမှာရှိနေတဲ့ အောင်မြင်တဲ့\nပရိုဖက်ရှင်နယ်တိုင်းမှာ တွေ့ရတတ်တဲ့ အရည်အသွေး တစ်ခုပါ။ သူတို့ဟာ\nကိုယ်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ အခြေအနေမှန်ကို အကောင်းဆုံးသုံး\nသပ်နိုင်တဲ့ သူတွေဖြစ်ကြပါတယ်။ အခက်အခဲ တွေကို လမ်းသစ်ထွင်\nစဉ်းစားနိုင်တဲ့သူ၊ ပြဿနာ တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ သူတွေဖြစ်ကြတယ်လို့\nဆိုပါတယ်။ လုပ်သင့်တဲ့ ကိစ္စတွေကို သတ္တိရှိရှိနဲ့ လုပ်ရဲ၊ ကိုင်ရဲ၊\nပြောဆိုရဲတဲ့ သူတွေဖြစ်ကြလို့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ လူအများက လေးစားအားကိုး\nခံရတဲ့သူတွေအနေနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။ တကယ်တော့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်စိတ် ဓာတ်ရှိမှု၊\nတစ်နည်းအားဖြင့် ပရိုဖက်ရှင်နယ် ဆန်မှု၊ မဆန်မှုဟာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့\nအကျိုးစီးပွားသာ မကဘဲ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးအပါအ၀င် ကဏ္ဍ\nအသီးသီးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနဲ့ တိုက်ရိုက်အကျိုးသက် ရောက်မှုရှိပါတယ်။\nယနေ့နိုင်ငံတကာမှာ ပရိုဖက်ရှင် နယ်အင်အား တောင့်တင်းတဲ့\nလူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် ကောင်းတွေရှိတဲ့ နိုင်ငံတွေဟာ သက်ဆိုင်ရာ\nနိုင်ငံတကာ ဈေးကွက်တွေမှာ ဦးဆောင်နေရာ ယူထားနိုင်ကြတာကို တွေ့ရမှာပါ။\nဒီလို လူသားအရင်း အမြစ်ကို မူတည်လို့ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊\nရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစီးဝင်မှု၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်မှု စတဲ့\nဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အကျိုးဆက်တွေ ဆင့်ကဲ ဖြစ်ထွန်းလာပါတယ်။\nဒီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု တွေကလည်း တစ်ခါပြန်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ကဏ္ဍတွေမှာ\nပရိုဖက်ရှင်နယ်တွေ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာအောင် တွန်းအားပြန်ပေးပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့\nပရိုဖက်ရှင်နယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနဲ့ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်မှုတို့\nအပြန်အလှန် အကျိုးပြုပြီး ဖြစ်ထွန်း လေ့ရှိပါတယ်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရရင်\nပရိုဖက်ရှင်နယ် ဆိုတာ အတတ်ပညာရော အသိပညာပါ ရှိတဲ့သူလို့ ဆိုရမှာပါ။\nပရိုဖက်ရှင်နယ်ကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ရာမှာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာ\nသင်ယူမှုတွေနဲ့ ရေရှည် တည်ဆောက်သွားရတဲ့ ခရီးရှည် တစ်ခုပါ။ ဒါကြောင့်\nလူငယ်တွေအနေနဲ့ အခြေခံပညာပြီးလို့ အဆင့်မြင့် ပညာသင်ယူတဲ့ အခါမှာ\nကိုယ်ဝါသနာပါတဲ့၊ ကိုယ့် အတွက် အမှန်တကယ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း\nလုပ်နိုင်မယ့် ပညာရပ်တွေကို သေသေချာချာရွေး ချယ်ပြီး\nလေ့လာသင်ယူဖို့လိုသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပရိုဖက်ရှင်နယ်ကောင်း\nတစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလေ့အကျင့်\nကောင်းတွေကို လေ့ကျင့်ဖြည့်ဆည်းသွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါမှ\nဘက်စုံထူးချွန်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ် ကောင်းတွေဖြစ်လာမှာပါ။ မြန်မာလူငယ်များ\nအောင်မြင်တဲ့ ပရိုဖက်ရှင်နယ်များ ဖြစ်နိုင်ပါစေကြောင်း ဆန္ဒပြုရင်း...\nPosted by sawgangster at 10:32 PM No comments:\n"Step Up2The Streets" ဒီကားလေးလည်း ကြည့်ကောင်းမှာ...\nCheck out this video: Step Up2The Streets – Music Video Mash-up\nဟိုးဟိုး....ဗွီဒီယိုလေးတွေ တင်းလို့ရပီ....ဒီကားတွေ ကြည့်ချင်နေတာ..\nCheck out this video: 10,000 B.C.\nပန်းခရေ (သို့) စိန်မမ\nfootprints colorblind Republic MMA - Myanmar Mp3 Albums Black Dream Liverpool fans club, Myanmar Dhammaratha gugu (photo) မိုးဝေ မောင်သုည ဆရာကောင်ကလေး မင်းတစေ မင်းဇော် ကျွန်တော့အိမ် (သို့) တီး ညမီးအိမ် စောလင်းနက်စ် ဂီတာနဲ့ဂီတ ဓါတ်ပုံချစ်ဦး ဖိုးဖိုးကြီး ကိုပေါက်ကျိုင်း ရဲရင့် ယိမ်းနွဲ့ပါး သုညလမ်း\nပန်းရွှေရောင်မမ စမိုင်းမေ ကောင်မလေး ပန်းခရမ်းပြာ ခင်ဦးမေ မေငြိမ်း ဒီဇင်ဘာနတ်သမီးလေး နံမည်ရှည်ရှည်နဲ့ကောင်မလေး လွတ်လပ်သူလေး Poem Wallpaper ချစ်သူလေး ယောဟန်အောင် ရွက်မွန်


မောရစ်ကောလစ်ရဲ့ 'ဗမာပြည်က တရားခွင်များ' ဆိုတဲ့စာအုပ်မှာ ဆရာစံဦးဆောင်တဲ့ လယ်သမားသူပုန်တွေဟာ ခေတ် ပညာမတတ် အရေးအဖတ် ပေါင်းနှုတ်မြှောက်စား လောက်သာတတ်တဲ့သူတွေ ဆိုတော့ ဗြိတိသျှအစိုးရကို ဖြုတ်ချဖို့ ရှေးရိုးအစဉ်အလာ လက်နက်ကိုင် သူပုန်ထတဲ့ တနည်းပဲ သိတယ်၊ ခေတ်ပညာတတ် လူတန်းစားတွေကတော့ လွတ် လပ်တဲ့အစိုးရ ပေါ်ထွန်းလာရေး လွှတ်တော်ကနေ Read more »\nလယ်ယာမြေသိမ်းပိုက်မှုပြဿနာများရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ (အပိုင်း ၁)\nနိဒါန်းဗမာပြည်လူဦးရေရဲ့ အများစု (လူဦးရေရဲ့ ၇၀%) ဟာ မဟာပထဝီမြေကြီးကို မဏ္ဍိုင်ပြုပြီး မိမိလုပ်အားနဲ့ ပေါင်းစပ်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြုနေကြသူများဖြစ်တယ်။ ထိုသူတွေက မြေကြီးဟာ သူတို့ရဲ့အသက်၊ မြေကြီးဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝ၊ မြေကြီးဟာ သူတို့ဘဝရဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းအနာဂါတ်အဖြစ်\nလူထု ဆိုတာ အချဉ် မဟုတ် (ကိုဘ)\nပြောရရင် ၁၉၇၀-၇၃ ကာလတွေဟာ မဆလ အတွက် ကံဇာတာ အတက်ဆုံးအချိန်လို့ပြောလို့ ရမယ်ထင်တယ်။ တော်လှန်ရေးကောင်စီ/မဆလ အနေနဲ့ နိုင်ငံရေးအရလည်း အထိုင်ကျလာပြီ၊ အနက်မှ အညို အညို မှ အဖြူ စတဲ့ နယ်မြေတည်ဆောက်ရေးတွေလည်း စလုပ်လာနိုင်ပြီ။ မြို့ကြီးတချို့မှာသာ မြေအောက် ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရှိနေပေမယ့်လည်း နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုကြီးဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အနေအထား Read more »\nတချိန်တခါက ကျွန်ုပ်တို့ ပအိုဝ်းခေါင်းဆောင်များကို လွမ်းမိသည်\nတချိန်တုန်းက ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင်များဟု ဆိုရာတွင် ကမ္ဘာကျော်ပင်လုံစာချုပ် အခန်း ကဏ္ဍတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ သူ သထုံပေး ခေါ် ဆီဆိုင်မြို့စား စ၀်ခွန်ကြည်နှင့် ကိုလိုနီခေတ်ကာလ ဂျီစီဘီအေ အမတ်မှစ၍ ပအိုဝ်း-ကရင်ခေါင်း ဆောင်ကြီးအထိဖြစ်ခဲ့သော Read more »\nသူတို့ခေါ်တော့ ဒုက္ခသည်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ တော်လှန်ရေးသမား (နိဂုံးပိုင်း)\nကျနော်တို့ ထောင်ထဲရောက်တော့ ဖတ်စရာဆိုလို့ အောင်သန့်မင်း(ဂိုင်စီ)ဆီက အဖုံးတွေပြုတ်ပြီး စာရွက်တွေ ကြေမွတွန့်ခေါက်နေတဲ့ အင်္ဂလိပ်ဂရမ်မာ စာအုပ်အဟောင်းတအုပ် ဖတ်ရတယ်။ စာအုပ်တအုပ်လုံး လွတ်နေတဲ့ ကွက်လပ်တွေမှာ မြန်မာသီချင်းတွေ အများကြီး ရေးထားတယ်။ ပုံနှိပ်စာလုံးတွေ လွတ်နေတဲ့ အပေါ်ပိုင်းနဲ့\nသူတို့ခေါ်တော့ ဒုက္ခသည်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ တော်လှန်ရေးသမား (၂၁) ပြူတင်းပေါက် မရှိ၊ တံခါး မရှိတဲ့ အဆောက်အဦကြီးတခု။ နံရံကြီးတွေနဲ့ တိုင်လုံးကြီးတွေက စကျင်ကျောက်တွေနဲ့ဆောက်ထားသလို ဖွေးဖွေးဖြူနေတယ်။ မှန်တွေနဲ့ အမိုးလုပ်ထားပြီး အလင်းရောင်က စူးစူးဝါးဝါး ရနေတယ်။ တနေရာမှာ တစုံတခုကို လူတွေ စုပြုံတိုးဝှေ့ကြည့်နေတယ်။ ကျနော်လည်း အဲဒီလူတွေကြားတိုးဝင်ပြီး အလယ်က\n၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲအတွက် အသံပေးကြပြီ\nဒီတလောအတွင်း ဗမာပြည်မှာ "သမတလုပ်ချင်တယ်" လို့ ပြောင်ထုတ်ပြောသံနှစ်သံ ကြားလိုက်ရတာဟာ တိုက်ဆိုင် လှတယ်လို့ ဆိုရပါမယ်။ ပြောတဲ့လူတွေကတော့ အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်းပဲ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရွှေမန်း (သူတို့ပြောတဲ့အချိန်အလိုက် ရှေ့နောက် စဉ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်) တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ တယောက်က တနေရာမှာ ပြောပြီးတာနဲ့ Read more »\nရွှေဘုန်းတော်တိုးပါလို့ ငွေမိုးတွေရွာဆိုလိုက်လို့ အရမ်း သာဓုမခေါ်လိုက်နဲ့အုံးဗျ။ မဟုတ်မဟတ်ကို အဟုတ်မှတ်ပြီး ကောင်းချီးပေးမိလို့ အသာဓု.. နသာဓု.. မသာဓုတွေ ဖြစ်သွားမယ်။ ခုလေးတင်ကြည့်လိုက်ရတဲ့ နေပူတော်ကနေ တိုက် ရိုက်လွှင့်တဲ့ ဘီဘီစီရဲ့ စီးပွားရေးဖိုရမ် ထိုးဇာတ်ကလေးကိုကြည့်ပြီး ဖိုရမ်ပါသူပရိတ်သတ်တွေအများစုက လက်ရှိ Read more »\nသမိုင်းတွေဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အတူတူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတဲ့ရဲဘော်တွေ အချင်းချင်း သတ်ကြဖြတ်ကြ၊\nအာဏာရသွားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကလည်း လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက် သူငယ်ချင်းတွေကို ဖမ်းဆီးထောင်ချခဲ့ကြတာတွေ။\nငယ်ငယ်တုန်းကတော့ နားမလည်ခဲ့။ ဘာဖြစ်လို့ အချင်းချင်းတွေအပေါ်\nဒီလောက်ထိ လုပ်ခဲ့ကြတာလဲ လို့ … ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံရေးအသက် (၂၅) နှစ်ကျော် ဖြတ်သန်းခဲ့အပြီးမှာတော့ အရာအားလုံးကို သဘောပေါက်စပြုလာတယ်။"ငွေ၊ အာဏာ၊ အန္တရာယ်များသော ကစားပွဲများ" လူသတ်မှုကို ကျူးလွန်စေတဲ့ လုံလောက်သော အကြောင်းအရာများဖြစ်တယ် တဲ့။\nဤဝတ္ထုတိုကလေးကို ရေးသားဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ်က ဖြစ်သည်။ ငါးနှစ်နီးပါးရှိခဲ့ပြီ။ မြန်မာပြည်မှာ ပြောင်းကုန်ပြီ ပြောင်းကုန်ပြီလို့ ဆိုသော်လည်း တကယ်တန်းမှာတော့ အတွင်းကလီစာများကား မပြောင်းသေးပါ။ မျက်နှာဖြူစကားပုံ တခုအတိုင်း ပြောရပါက ဝိုင်ပုလင်းအသစ်ထဲသို့ ဝိုင်ပုလင်းအဟောင်းထဲမှ ဝိုင်အရက်ကို ပြောင်းထည့်ထားတာသာ ဖြစ် သည်။ လက်ရှိဖြစ်နေတာတွေနဲ့ ကိုက်ညီနေသေးတာမို့ Read more »\nရွှေဘုန်းတော်တိုးပါလို့ ငွေမိုးတွေရွာဆိုလိုက်လို့ အရမ်း သာဓုမခေါ်လိုက်နဲ့အုံးဗျ။ မဟုတ်မဟတ်ကို အဟုတ်မှတ်ပြီး ကောင်းချီးပေးမိလို့ အသာဓု.. နသာဓ...\nဒီတလောအတွင်း ဗမာပြည်မှာ "သမတလုပ်ချင်တယ်" လို့ ပြောင်ထုတ်ပြောသံနှစ်သံ ကြားလိုက်ရတာဟာ တိုက်ဆိုင် လှတယ်လို့ ဆိုရပါမယ်။ ပြောတဲ့လူတွေကေ...\nသမိုင်းတွေဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အတူတူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတဲ့ရဲဘော်တွေ အချင်းချင်း သတ်ကြဖြတ်ကြ၊ အာဏာရသွားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကလည်း လု...\nအကြမ်းဖက် လက်တဆုတ်စာ တွေက လစဉ်လိုလို် ဘာသာရေးပဋိပက္ခတွေ ဖန်တီးနေတာ တကယ့်ကို အစီ အစဉ်ကျကျပါပဲ။ အရင်က နယ်စပ်အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးက တိုင်းရင်းသား...\nတချိန်တုန်းက ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင်များဟု ဆိုရာတွင် ကမ္ဘာကျော်ပင်လုံစာချုပ် အခန်း ကဏ္ဍတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ သူ သထုံပေး ခေါ် ဆီဆိုင်မြို့စား စ၀်ခ...\nဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတွေမှာ ကလေးမွေးဖွားနှုန်း မြင့်မားခြင်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိပါတယ်။ လူမှုဝန်ဆောင်မှု အားနည်းခြင်း၊ စာတတ်မြော...\nသူတို့ခေါ်တော့ ဒုက္ခသည်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ တော်လှန်ရေးသမား (၂ဝ)\nအင်ဖားထောင်ထဲက ဘဝ “ပါလီ.. ပါလီ.. ပါလီ” နံနက် နေရောင်နဲ့အတူ စူးစူးဝါးဝါး အော်လိုက်တဲ့အသံကြောင့် အဆောင်အသီးသီးက အကျဉ်းသားတွေ ကမန်းကတန်း...\nပြောရရင် ၁၉၇၀-၇၃ ကာလတွေဟာ မဆလ အတွက် ကံဇာတာ အတက်ဆုံးအချိန်လို့ပြောလို့ ရမယ်ထင်တယ်။ တော်လှန်ရေးကောင်စီ/မဆလ အနေနဲ့ နိုင်ငံရေးအရလည်း အထိုင်ကျလြာ...\nဤဝတ္ထုတိုကလေးကို ရေးသားဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ်က ဖြစ်သည်။ ငါးနှစ်နီးပါးရှိခဲ့ပြီ။ မြန်မာပြည်မှာ ပြောင်းကုန်ပြီ ပြောင်းကုန်ပြီလို့ ဆိုသော်...\nကျနော်မမေ့နိုင်သော အဆောက်အဦများ (၂)\nမတကသ ကပ်တဲကြီး တချိန်က မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှာ ရွှေပြည်အေး၊ အောင်မင်္ဂလာနဲ့ ရတနာပုံဆိုတဲ့ အမျိုးသားကျောင်းဆောင်များတည် ရှိတဲ့ လမ်းတိုအတိုင်းအရှေ့ဘက...\nCopyright Naytthit Media . Simple template. Template images by 5ugarless. Powered by Blogger.


ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါသော 22 ကြိမ်မြောက် 8.8.88 အခမ်းအနား (ဆစ်ဒနီ) ~ Nge Naing\nခွပ်ဒေါင်းအလံမပါသော 22 ကြိမ်မြောက် 8.8.88 အခမ်းအနား (ဆစ်ဒနီ)\nTuesday, August 10, 2010 Nge Naing 18 comments\nz ရေချိုးဖို့ပြင်နေတုန်း ဖုန်းသံမြည်လာလို့ အလုပ်က ဖုန်းများလားလို့တွေးပြီး ကောက်ကိုင်လိုက်တော့ "အစ်မ ဘယ်ရောက်နေလဲ" လို့ မေးလိုက်တဲ့ အမျိုးသားတဦး အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ အသံကို မမှတ်မိတာနဲ့ ဘယ်သူပါလိမ့်လို့ တွေးပြီး အိမ်မှာပဲ ရှိနေကြောင်းနဲ့ ဖုန်းဆက်တာ ဘယ်သူလဲ မသိဘူးလို့ မေးလိုက်တော့ "ကျနော် ကျော်ခွိလေ အခမ်းအနားမှာ ရောက်နေတယ်၊ နေ့လည်ကလည်း အစ်မကိုမတွေ့ဘူး အလုပ်သွားတာလား၊ အခုကော မလာသေးဘူးလား အခမ်းအနားစတော့မယ်လေ" လို့ တောက်လျှောက် မေးလိုက်တော့ ဘာကိုအရင်ဖြေလို့ ဖြေရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုယ်နဲ့ ပိုသက်ဆိုင်တဲ့ ရှစ်လေးလုံး နှစ်ပတ်လည် အစီစဉ်ကို နေ့လည်က လုပ်တဲ့ Public Awarenenss ကိုလည်း မသွားဖြစ်၊ အခု ညနေအစီစဉ် ဖြစ်တဲ့ အခမ်းအနားကိုလည်း စောကျော်ခွိက အရင်ရောက်နင့်နေတာကို တွေးပြီး ကိုယ့်အရေးမှာ ကိုယ်က ပိုတက်ကြွရမည့်အစား သူများက ပိုတက်ကြွနေတာကို တွေးပြီး နည်းနည်းရှက်သလို ခံစားမိတယ်။ စောကျော်ခွိ ဖုန်းဆက်တဲ့အချိန်မှာ ရေတောင်မချိုးရသေးလို့ ရေချိုးပြီးမှ လာမယ်လို့ အကြောင်းပြန်လိုက်ပြီး ရေချိုးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းသွားဖြစ်ပါတယ်။\nဗွီဒယိုက ဆစ်ဒနီအခမ်းအနားက မဟုတ်ပါ။ DVB က မသီတာ Face Book မှာ တင်ထားတာကို သဘောကျလို့ ခွင့်တောင်းပြီး ကူးယူဖေါ်ပြထားပါတယ်။\nဒီနှစ် ဆစ်ဒနီမှာလုပ်တဲ့ ရှစ်လေးလုံး နှစ်ပတ်လည် အစီစဉ်ကို ဖြစ်မြောက်အောင် ABSDF Australia Branch က စတင်ဦးဆောင် ကမကထပြုပြီး ဆစ်ဒနီရောက် မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီ အင်အားစုများ၊ တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့အစည်းများနဲ့ မြန်မာပြည် ဒီမိုကရေစီအရေးကို လိုလားတဲ့ သြစကြေးလျားလူမျိုးများ (Burma Campaign Australia က အော်စီတွေကို ဆိုလိုပါတယ်) ညှိနှိုင်းပြီး စုပေါင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါတယ်။ (ဓါတ်ပုံ စောကျော်ခွိ)\nအစီစဉ် နှစ်ခုရှိပြီး နေ့လည်ဘက် အစီစဉ်ကို Media Attention နှင့် Public Awareness အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ဆစ်ဒနီမြို့ရဲ့ ဒုတိယ လူစည်ကားဆုံးနေရာ ဖြစ်တဲ့ Parramatta Westfield Shoping Centre ကနေ ဘူတာရုံရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းရှိ Parramatta Towhall ရှေ့မှာ ပိုစတာတွေနဲ့ ခင်းကျင်းပြသပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတွေကို မြန်မာပြည် ဒီမိုကရစီအရေးနဲ့ ပတ်သက်တာကို သိစေတဲ့ အစီစဉ် ဖြစ်တယ်။ (ဓါတ်ပုံ စောကျော်ခွိ)\nနယူးဆောက်ဝေး လွှတ်တော်အမတ် တဦးကို Guest Speaker အဖြစ်ဖိတ်ခေါ်ကာ စကားပြောစေတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒီအစီစဉ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံက လာမည့် ရွေးကောက်ပွဲကို လက်မခံဖို့ သြစကြေးလျား လူထုဆီက လက်မှတ်တွေ စုဆောင်းပြီး နယူးဆောက်ဝေး အစိုးရကတဆင့် သြစကြေးလျား အစိုးရကို ပို့ပေးဖို့ အစီစဉ်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ နေ့လည်ဘက် အစီစဉ်ကို တနာရီကနေ သုံးနာရီခွဲအထိ ပြုလုပ်ပြီး ညဘက်မှာတော့ Lidcobme က Ucrinaia Hall မှာ ၂၂ နှစ်မြောက် ရှစ်လေးလုံး နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားကို ညနေ ငါးနာရီကနေ ည ၁၀ နာရီအထိ ကျင်းပပါတယ်။ ကျွန်မကနေ့လည်ဘက် လုပ်တဲ့ဆီကို မသွားဖြစ်ဘဲ ညနေဘက် လုပ်တဲ့ အခမ်းအနားနဲ့ Fundraising အစီစဉ်ကိုပဲ သွားဖြစ်ပါတယ်။ အခမ်းအနားမှာလည်း အစအဆုံးအထိ နေဖို့ အချိန်မရတဲ့အတွက် ဒီပို့စ်ကို သတင်းတခုအနေနဲ့ မရေးဖြစ်တော့ဘဲ အမှတ်တရ မှတ်တမ်းလေးအဖြစ်ပဲ ရေးဖြစ်တော့တယ်။ (ဓါတ်ပုံကို ABSDF Australian Branch မှ ကူးယူဖေါ်ပြပါတယ်။)\nညနေပိုင်း အစီစဉ်မှာ Fundraising နဲ့ အခမ်းအနား အစီစဉ်ဖြစ်ပြီး ကျွန်မတို့ မိသားစုရောက်တော့ အခမ်းအနားမစခင် ထုံးစံအတိုင်း Fundraising အတွက် အစားအသောက် ရောင်းချတဲ့ နေရာမှာ လူတွေ ပြည့်နေပါတယ်။ တချို့ကလည်း ရောင်းချတဲ့ နေရာမှာ ၀ယ်ပြီး အခမ်းအနားလုပ်မည့် ခန်းမထဲက ခုံတွေမှာ ၀င်ထိုင်စားနေကြပါတယ်။ ကျွန်မတို့ မိသားစုလည်း ဒီနေ့အတွက် ညနေစာကို အဲဒီမှာပဲ စားဖြစ်ပါတယ်။ အခမ်းအနားလာတဲ့သူ အများစုလည်း ညနေစာကို ဒီမှာပဲ လာဝယ်စားကြပြီး အိမ်ပြန်ယူသွားဖို့ပါ ၀ိုင်းဝန်း ၀ယ်ယူအားပေးနေကြပါတယ်။ ရတဲ့ပိုက်ဆံကို မြန်မာပြည်တွင်းမှာ လုပ်နေသူတွေဆီ ပို့မယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဆစ်ဒနီကိုရောက်တာ ကိုးနှစ်ရှိပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်မက မြန်မာတွေ လူစုလူဝေးရှိတဲ့နေရာကို အခုလို အခမ်းအနားတွေ ဘုန်းကြီးကျောင်းအလှူတွေ ရှိတဲ့အခါတွေမှ တခါတခါ ရောက်တော့ လူသိသိပ်နည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် တွေ့ရတဲ့လူ အတော်များများက မျက်နှာစိမ်းတွေက ပိုများနေပါတယ်။ သိသူမသိသူတွေထဲမှာ သြစကြေးလျားလူမျိုး တချို့ကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ မြန်မာထဲက ဒီရောက်ပြီးမှ သိတဲ့သူတွေကိုတော့ တမြို့တည်းနေပေမဲ့ အမြဲတွေ့နေရတာ မဟုတ်တော့ နောက်တခါပြန်တွေ့ရင် နာမည် မေ့နေတတ်တော့ မကြာခဏ နာမည်ပြန်မေးရနဲ့ ကျွန်မ မေ့တတ်ပုံက တခါတလေ သိပ်အားနာဖို့ကောင်းပါတယ်။\nအဲဒီညကလည်း တွေ့တဲ့သူအတော်များများကို ကျွန်မ နာမည်မမှတ်မိဘဲ ဖြစ်နေတော့ ပြန်မေးခဲ့ရပါတယ်။ လူချင်းသိပြီးသားသူတွေထဲမှာရော မသိဖူးတဲ့သူတွေအထဲမှာပါ ကျွန်မ ဘလော့ဂ်ကို လာဖတ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သူတွေကိုလည်း တွေ့ရလို့ ပီတိဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အခမ်းအနား အကြောင်း ဆက်ရရင် ကျွန်မတို့ စားနေသောက်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ အခမ်းအနားမှူး လုပ်သူ ဒေါက်တာမြင့်ချိုက အစီစဉ်ကြေညာနေတာကို ကြားရပါတယ်။ အပြင်မှာ ဆူညံနေတာနဲ့ မကြားတချက်ကြားချက်ပါပဲ။\nစားပြီးသောက်ပြီးလို့ ခန်းမဘက်ကို ထွက်လာပြီးတဲ့နောက် "အစ်မနေကောင်းလား" လို့ အနောက်ကမေးလိုက်လို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဆစ်ဒနီ ကရင်ဘလော့ဂါ တဦးဖြစ်သူ အဲခေါင်သောင့် ဖြစ်နေတယ်။ စောကျော်ခွိ တယောက်ပဲ လာမယ်လို့ သိထားရာကနေ အဲခေါင်သောင့်ကိုပါ တွေ့ရလို့ ၀မ်းလည်းဝမ်းသာ အံ့လည်းအံ့သြသွားတယ်။ အခမ်းအနားလာတာ ၀မ်းသာတဲ့အကြောင်း ပြောတော့ “ကျနော်က ဒုံးအကလည်း ကဦးမှာ” ဆိုတော့ ခုနက ဒေါက်တာမြင့်ချို အစီစဉ်ကြေညာရာမှာ ဆူညံနေလို့ ကရင်ဒုံးယိမ်း ပါတယ်ဆိုတာ မကြားလိုက်မိတော့ နောက်နေတယ်ထင်တယ်။ နောက်တော့ စောကျော်ခွိနဲ့တွေ့တဲ့အချိန်မှာ စောကျော်ခွိ ပြောပြမှ အဟုတ်ဖြစ်နေတယ်။ (ဒုံးယိမ်းအက ဓါတ်ပုံကို ABSDF Australian Branch မှ ကူးယူဖေါ်ပြပါတယ်။ ညာဘက် အထိပ်ဆုံးမှာ ကနေတဲ့ အမျိုးသားက ဆစ်ဒနီ ကရင်ဘလော့ဂါ အဲခေါင်သောင့်ဖြစ်ပါတယ်။)\nအခမ်းအနားကို ရှစ်လေးလုံးကာလ မှတ်တမ်းတင် ဓါတ်ပုံတွေကို ဆလိုက်ထိုးပြသခြင်းနှင့် ကိုမင်းကိုနိုင်နဲ့ ရှစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးဆက်တို့ရဲ့ ၁၉ နှစ်မြောက် ရှစ်လေးလုံး နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားတို့ကို အစီစဉ် နံပတ် (၁) အဖြစ် အရင်ပြသပါတယ်။ ခန်းမထဲရောက်ပြီး စတိတ်စဉ်ရဲ့ နောက်ခံပိတ်သားကို ကြည့်လိုက်တော့ 22nd Anniversary of 8.8.88 ဆိုတာပဲ ရေးထားပြီး နေ့စွဲမပါ၊ ဘယ်နေရာမှာ ဆိုတာမပါ၊ ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားတယ်။ ဒီအခမ်းအနားက ဓါတ်ပုံတွေကို နောက်နှစ်တွေမှာ တနေရာမှာ သွားတွေ့လို့ ဘယ်တုန်းက ဘယ်နေရာမှာ လုပ်ထားတဲ့ ရှစ်လေးလုံးအခမ်းအနားဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ကလည်း ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါလို့ နောက်နှစ်တွေမှာ ဒါကိုအလေးအနက်ထားသင့်တယ်လို့ ABSDF Australia Branch ကို ကျွန်မ အကြံပေးဖူးပါတယ်။ အခုဒီနှစ်မှာလည်း မတွေ့ရပြန်တော့ ရှစ်လေးလုံး နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားမှာ ခွပ်ဒေါင်းအလံကို မတွေ့ရတာဟာ လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်ကင်းမဲ့နေတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ၈၈ က မှတ်တမ်းတင် ဓါတ်ပုံတွေက ကျွန်မကို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၂ ကို ပြန်ရောက်သွားစေသလို ခံစားရပါတယ်။ ဗွီဒယိုကို ဆလိုက်ထိုးနေတဲ့အထဲမှာ ကိုမင်းကိုနိုင်ရဲ့ ကျောင်းနံရံတ၀ိုက် ဒေါင်းအလံပြန်စိုက်မယ် ဆိုတာကို ကြားရပြန်တော့ ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါတာကို မေ့သွားပြီး ကျွန်မ တကိုယ်လုံးကို ကြက်သီးမွေးညှင်း ထစေခဲ့ပါတယ်။\nSlide ထိုးတာတာကို ပြသလို့အပြီးမှာတော့ မြန်မာသံစဉ်နဲ့ သီဆိုတဲ့ ရှစ်လေးလုံးကာလ သီချင်းတွေနဲ့ မိန့်ခွန်းပြောကြားချက်တွေကို တလှည့်စီ တင်ပြပေးပါတယ်။ မိန့်ခွန်း ပြောကြားသူတွေကတော့ Greens ပါတီက နယူးဆောက်ဝေး ပါလီမန်အမတ်တဦးဖြစ်သူ Dr John Kaye, Burma Campaign Australia မှ ဒေါက်တာကျော်မြင့်၊ ၉၀ ခုနှစ်ရွေးကောက်ပွဲတုန်းက လွတ်တော်အမတ်တဦး ဖြစ်သူ ဦးတင်ထွဋ်၊ ABSDF တပ်ဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတဦး ဖြစ်သူ မစန်းစန်းမြင့်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ (ဓါတ်ပုံကို ABSDF Australian Branch မှ ကူးယူဖေါ်ပြပါတယ်။)\nDr John Kaye ပြောသွားတဲ့ လိုရင်းကတော့ မြန်မာပြည်သူတွေဟာ ရာစုနှစ်တ၀က်စာ အာဏာရှင်စနစ်အောက်မှာ ဒုက္ခဆင်းရဲစွာနဲ့ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတယ်။ စစ်အစိုးရ အခုပြုလုပ်မည့် ရွေးကောက်ပွဲဟာလည်း ဘယ်သူ့ကိုပဲ မဲပေးပေး စစ်အစိုးရအတွက်သာ အကျိုးဖြစ်ပြီး ပြည်သူလူထုအတွက် ဘာအကျိုးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကမ္ဘာတခုလုံး သိအောင် လုပ်ဖို့လိုအပ်ကြောင်း၊ ဒီလိုလုပ်ရာမှာ သြစကြေးလျားဟာ နိုင်ငံတကာမှာ မြန်မာ့အရေးကို ဦးဆောင်တဲ့ နိုင်ငံတခု ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားနေကြောင်း ပြောပါတယ်။ မကြာတော့တဲ့ အချိန်ကာလမှာ သူ့အနေနဲ့ ဒီလို ရှစ်လေးလုံးအခမ်းအနားကို ရန်ကုန်မြို့မှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပနိုင်မှာကို ဆုတောင်းကြောင်း တနေ့ ဒီလို ဖြစ်ကိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှောင်လင့်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nဒေါက်တာ ကျော်မြင့်ကတော့ သူက နိုင်ငံရေး သိပ်လုပ်မတတ်ဘူး ဆေးပဲကုတတ်ပါတယ် ဆိုတာနဲ့ အစချီပြီး ဒါပေမဲ့ မြန်မာပြည်သူတွေ ဒုက္ခဆင်းရဲ ရောက်နေတာကို မကြည့်ရက်လို့ နိုင်တဲ့ဘက်က ၀င်ပါရကြောင်းကို စပြောပါတယ်။ Burma Campaign Austaralia မှာ ပါဝင်တဲ့ သြစကြလျား လူမျိုးတွေက မြန်မာပြည်အရေးကို တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ အချိန်တွေပေးပြီး မြန်မာပြည်သူတွေရဲ့ ဒုက္ခအ၀၀ကို စာနာထောက်ထား နားလည်လို့ ၎င်းတို့အတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘဲ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေကြပေမဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ မြန်မာလူမျိုးတွေထဲက သိပ်ကိုအင်အားနည်းလို့ အားဖြည့်ဖို့ လိုတဲ့အကြောင်းကိုလည်း ပြောပါတယ်။ သြစကြေးလျား အစိုးရကို မြန်မာပြည်အရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မှန်မှန်ကန်ကန် ချနိုင်ဖို့အတွက် ကမ်ဘာရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် Lobby သွားလုပ်ခဲ့ရကြောင်းနဲ့ နှစ်တွေ ကြာလာတော့ တချို့မိတ်ဆွေတွေက ၂၂ နှစ်တောင် ရှိပြီ အခုထိ မအောင်သေးဘူး ဘယ်တော့ အောင်မလဲ ဘယ်အထိ လုပ်မလဲဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ မိတ်ဆွေ တချို့ရဲ့ အမေးခံရတဲ့အချိန်မှာ ဒေါက်တာ ကျော်မြင့်က သူလုပ်နိုင်နေသေးသရွေ့တော့ အဓမ္မနဲ့ ဓမ္မပြိုင်ပွဲမှာ ဓမ္မဘက်က သေတဲ့အထိ လုပ်သွားမယ်လို့ ပြန်ဖြေခဲ့တဲ့အကြောင်း ပြောသွားတော့ ၈၈ မတိုင်ခင်ကတောင် အပြင်ရောက်နေတဲ့ အဝေးရောက် မြန်မာတယောက်ရဲ့ မြန်မာပြည်သူတွေအပေါ် ထားတဲ့သဘောထားက ကျွန်မအတွက် တကယ်ကို အမှတ်တရ ဖြစ်စေပါတယ်။\nဦးတင်ထွဋ်ကတော့ ၈၈ ကနေ အခုလက်ရှိအခြေအနေအထိ န၀တ၊ နအဖတို့ လုပ်လာတဲ့ လုပ်ရပ် အကျဉ်းချုပ်ကိုပြောကြားသွားပြီး ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံရဲ့ တဘက်သတ် ရေးဆွဲထားတဲ့ အကြောင်းနဲ့ ဒီဖွဲ့စည်းပုံကို လုံးဝ Review ပြန်မလုပ်ဘဲနဲ့ ဒီရွေးကောက်ပွဲကို ဘယ်လိုမှ လက်ခံလို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်း၊ ဒါကြောင့် နိုင်ငံတကာက ဒီရွေးကောက်ပွဲကို အသိအမှတ်မပြုဖို့နဲ့ စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မလုပ်ကြဖို့ တောင်းဆိုရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားသွားတာကို ဒေါက်တာမြင့်ချိုက ဦးတင်ထွဋ် ပြောအပြီးမှာ သြစကြေးလျား ပရိတ်သတ်တွေ နားလည်အောင် အင်္ဂလိပ်လို အတိုချုပ်ပြန်ပေးပါတယ်။ (ဓါတ်ပုံ စောကျော်ခွိ)\nမစန်းစန်းမြင့်က ABSDF မှာ ပထမဦးဆုံး ထုတ်ဝေတဲ့ ဘ၀တက္ကသိုလ်မှ နီဝန်းနီနီ သီချင်းခွေမှာ ဘ၀တက္ကသိုလ် သီချင်းကို သီဆိုသူ ဖြစ်ပါတယ်။ DVB အသံကို စတင်လိုက်တာနဲ့ "ဒီမိုကရက်တစ် မြန်မာ့အသံ ပြည်သူများအတွက် လွှင့်ပြန့်လာခဲ့ပြီ" လို့ စုံတွဲသီဆိုရထားတဲ့ သီချင်းမှာ အမျိုးသမီး အသံရှင်က မစန်းစန်းမြင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအခန်းအနားမှာ သူပြောသွားတာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၂ နှစ် ဒီလိုအချိန်က သူက အသက် ၁၆ နှစ်ဖြစ်ပြီး အခု သူ့သမီး အမွှာညီနှမနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်အရွယ် ဖြစ်ကြောင်း သို့သော်လည်း သူဒီအရွယ်က ဘ၀နှင့် သူ့သမီးနှစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀တွေ ကွာခြားပုံကို နှိုင်းယှဉ်ကာ ပြောသွားပြီး ၈၈ ကာလ ၎င်းအသက် ၁၆ နှစ်ကာလမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေနဲ့အတူ အရေးတော်ပုံကြီးမှာ အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးတယောက်အနေနဲ့ ပါဝင်ခဲ့ပုံ၊ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီး တောတွင်းရောက်လာတဲ့အချိန်မှာလည်း ယောက်ျားတွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းပြီး ABSDF ကျန်းမာရေးဌာမှာ ဆေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သလို ပြန်ကြားရေးဌာနမှာလည်း အဆိုတော်မဟုတ်ပေမဲ့ တော်လှန်ရေးရဲ့ လိုအပ်ချက်အရ သီချင်းဆိုသူအဖြစ် တာဝန်တွေ ထမ်းလာခဲ့ပုံကို ပြောပြသွားပါတယ်။\nဟောပြောသမားတွေနဲ့ မြန်မာသံစဉ် ဖျော်ဖြေရေး အစီစဉ် အပြီးမှာတော့ အမျိုးသားက ညဘက်အလုပ်သွားစရာ ရှိလို့ အိမ်ပြန်လာလိုက်ပါတယ်။ ခေတ်ပေါ် တေးဂီတနဲ့ အစီစဉ်နှင့် တခြားအစီစဉ်တွေကို ဆက်ကြည့်ဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ လာမည့် ABSDF နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားမှာတော့ ခွပ်ဒေါင်းအလံတော် နောက်ခံကို ဖြစ်အာင်ထည့်ဖို့ ABSDF Australia Branch က ကိုအောင်နိုင်တို့ ကိုနိုင်အောင်တို့ကို လူသိရှင်ကြား အကြံပြုချင်ပါတယ်။ နောက်နှစ် မှာ ကျင်းပမည့် ရှစ်လေးလုံးနေ့ အခမ်းအနားမှာလည်း ခွပ်ဒေါင်းအလံတော် နောက်ခံကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ (ဓါတ်ပုံကို ABSDF Australian Branch မှ ကူးယူဖေါ်ပြပါတယ်။)\nသီချင်းများကို ဆက်လက်နားထောင်နိုင်ပါတယ်။ အရင်ပို့စ်မှာ ကြိုတင်ထားတဲ့အတွက် အတော်များများ နားထောင်ပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီသီချင်းတွေက ဒီနှစ်မှာ တိုက်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ အရင်နှစ်က ဆိုထားတာကို အခမ်းအနားမှာ ပြန်ဆုံလို့ မတိုက်ပဲနဲ့ ပြန်ဆိုထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရွှေတိဂုံသိပိတ်ကို ဆိုထားတာ အရင်က ABSDF တပ်ရင်း (၂၀၈) သောင်ရင်းစခန်းက တပ်ဖွဲ့ဝင် တဦးဖြစ်ပြီး အောက်က အုပ်စုသီချင်းမှာ လေးယောက်အနက် အလယ်က နှစ်ယောက်က ABSDF တပ်ရင်း (၂၀၈) ခုနကတယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးက ABSDF တပ်ရင်း (၂၀၁) မင်းသမီးစခန်းက မကဒတရဲ့ ၉၀ ခုနှစ် ပြက္ခဒိန် မျက်နှာဖုံးပိုင်ရှင် ဖြစ်ပါတယ်။ အခမ်းအနားလာတာ တွေ့လို့ စဉ်ပေါ် သီချင်းဆိုဖို့လူလိုနေတာနဲ့ ခေါ်တင်ပြီး သီချင်းဆိုခိုင်းလို့ မတိုက်ထားပဲ ဆိုနေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ တက်ကြွပုံကတော့ ငယ်တုန်းကနဲ့ ဘာမှ မကွာသလိုပဲ။ ဘေးကတယောက်ကတော့ ဆစ်ဒနီရောက် မျိုးဆက်သစ် ညီမငယ်တဦးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဘက်ဘေးက အစ်ကိုတယောက်ကလည်း ဆစ်ဒနီရောက် မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တဦး ဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာသံစဉ်ကို မကြိုက်သူတွေအတွက် သီချင်းကို နှစ်သက်လိမ့်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ သီချင်းစာသားကတော့ သိပ်ကိုအဓိပ္ပါယ်ရှိလို့ သီချင်းစာသားနဲ့ တွဲကြည့်လို့ရအောင် စာသားတွေကို ဗွီဒယိုအောက်မှာ ပြန်ထည့်ပေးပါတယ်။\nလာချေပြီ လက်ရုန်းဆန့်တန်း အောင်လံလွှင့်လို့ စီတန်းလှည့်လည် ဆန္ဒပြခဲ့ သည်\nသပိတ် သပိတ် …. မှောက်မှောက်\nမီးတုတ် မီးတုတ် ရှို.ရှို.\n(ရေးတော်ပု … အောင်ရမည်)၂\nဘာမထီ.. ဖက်ဆစ်စနစ်ဆိုး အုပ်စိုးမှုကို တွန်းလှန်ဖြိုဖျက် တိုက်ပွဲဆက်ခဲ့ပြီ\nလွတ်လပ်ရေးသမိုင်းဝင် ဘွဲ့နှင်းသဘင်ခန်းမ တက္ကသိုလ်နန်းမှဆီ\nစစ်မှန်သောတောင်းဆိုချက်နဲ့ ပြည်သူ့ဘဝလမ်းသွေးလမ်းလှစ်ပြ ကြွေးကြော်ကြလို့ညီ\nရွှေတိဂုံအောင်မြေနန်းမှာ သပိတ်စခန်းကိုဖွင့်ရေချိန်မြှင့်လို့ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုးရဲ့ သံကွန်ခြာ အာဏာမိုးကိုရိုတ်ချိုးချေဖျက် ဖွင့်ထွက်ခဲ့ကြပြီ။\nမ……. (ဒို့ပြည်ဒို့အရေး ဒို့သွေးညီညာ ညီညာအုံကြွ ဆန္ဒပြခဲ့ပြီ (ညီညွတ်ရေးရဲ့သွေးသစ်ဆီ)၂ သင်းချီ ထုံ ပျံ့ ရနံ့လှိုင် သီတဂူ ပြည်သူအပေါင်းတို့ရဲ့ သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြွေကြော်သံပြိုင် ညီ)\nxxx ကျား………. (ဒို့ပြည်ဒို့အရေး ဒို့သွေးညီညာ ညီညာအုံကြွ ဆန္ဒပြခဲ့ပြီ ညီညွတ်ရေးရဲ့သွေးသစ်ဆီ သင်းချီ ထုံ ပျံ့ ရနံ့လှိုင် သီတဂူ ပြည်သူအပေါင်းတို့ရဲ့ သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြွေကြော်သံပြိုင် ညီ)\nxxx မ…. ဒို့ပြည်ရဲ့ကံကြမ္မာသည် ဒို့ ပြည်အလှည့်ပြန်လာပြီ ဒို့ပြည်သူ့ အာဏာသည် ဒို့ပြည်သူ့ ပြန်လာပြီ။\nကျား….. ပြည်သူအရေးတော်ပုံ အုံကြွ တောင်းဆို\nကျား/မ… ဒီမိုကရေစီ x ဒီမိုကရေစီ\nမ x ညီညီ ညီညီ ကျောင်းသားတို့ရဲ့ သွေးတွေစတေးခဲ့ပြီ\nကျား xxx ချီချီ ချီချီ ခွပ်ဒေါင်းတောင်ပံ အောင်လံလွှင့်လို့ပြန်လာပြီ\nကျား/မ .. (ညီညွတ်ရေးရဲ့သွေးသစ်ဆီ)၂\nမ xxx (အရေးတော်ပုံ/ (ကျား).. အောင်ရမည်)၂\nကျား.. မြို.တွေဆီ တောတွေဆီ တောင်တွေဆီနယ်တွေဆီ\nမxxxx လျှိုမြောင်းမြစ်ချောင်း ပြောင်းပြောင်းဆန်ပေသည်\nကျား/မ xxx မြန်မာပြည် မြန်မာပြည် ဒို့ချစ်မြတ်တဲ့ အနာဂါတ်နိုင်ငံသည်\nကျား/မ xxx (ဒီမိုကရေစီ / (ကျား) ဒီမိုကရေစီ) ၂\nအာဇာနည် ရာထောင်ပေါင်းရဲ့ သွေးရောင်အောင်လံနီ\nကျား/မ ..ဟေ့ ညီညီ ဟ.. ချီချီ ညီညွတ်ရေးရဲ့ သွေးသစ်ဆီ ညီညွတ်ရေးရဲ့ သွေးသစ်ဆီ\nတီးလုံး xxxxxxxx (အစအဆုံး တခေါက်ပြန်ဆို)\n(ဒို့ပြည်ဒို့အရေး ဒို့သွေးညီညာ xxxxxxx xxxxxxxx(ညီညွတ်ရေးရဲ့ သွေးသစ်ဆီ ညီညွတ်ရေးရဲ့ သွေးသစ်ဆီ )၃\nကျား xxx သင်းချီ ထုံ ပျံ့ ရနံ့လှိုင် သီတဂူ ပြည်သူအပေါင်းတို့ရဲ့ သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြွေးကြော်သံတွေ စီ)\nလိုအပ်နေတဲ့ ဓါတ်ပုံတချို့ကို ပို့လာပေးတဲ့ စောကျော်ခွိကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nတိုက်ပွဲဝင်ခွပ်ဒေါင်းအလံတော်နဲ့ ရှစ်လေးလုံးမှာ အသက်ပေးသွားသော သူရဲကောင်းအပေါင်းအား အလေးပြုလျက်။\nPosted in: ဗွီဒီယို,မှတ်တမ်း,သမိုင်းဝင်နေ့များ,သီချင်း,ဆောင်းပါး\nAugust 10, 2010 at 5:51 AM Reply\nတယူသန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ရှစ်လေးလုံးအခမ်းနားက ခွပ်ဒေါင်းအလံက ကျောင်းသားတွေကိုယ်စားပြုလို့ အဓိကကျပါတယ်။ မရှိတာက ကျနော်အတွေ့ကြုံ အရဆို ခွပ်ဒေါင်းအလံပို ဗမာအလံလို့ သတ်မှတ်ပြီး ၁၉၈၉ တချိန်က Bangkok က ဆန္ဒပြပွဲတွေမှာ အငြင်းပွါးဘူးတယ် နောက်ဆုံးလက်ခံခဲ့ပါတယ်။ အခုအဲဒီက အနေထားလို ဖြစ်နေတာကို အရမ်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသလို။ ပြုံးပျော်ကခုန်နေတဲ့ ဓါတ်ပုံတွေ မြင်တော့ ပြောခြင်တာက ယဉ်ကျေးမှုများပွဲထုက်ပြမယ့် ပရိုမိုးရှင်းပွဲ တခုမဟုတ်တာတော့ အမှန်ပါဘဲ အမရေ။ အခုလို စီစဉ်ကြသူတွေက တကယ်ဘဲ မသိတာတော့ မဟုတ်ကောင်းလောက်ပါဘူး။ ဒီလို သိသိကြီးနှင့် လုပ်တာကတော့ အမရေ။ မပြေးသော်လဲ ကန်ရာရှိ ဆိုသလို စော်ကားတာလိုလို ပေါ့ပျက်ပျက်လုပ်လိုက်တာ လိုမျိုးကြီးတော့ ဖြစ်နေတာ အမှန်ပါဘဲ အမရေ။ အခမ်းအနား စီစဉ်သူတွေက သမိုင်းကိုကွေးအောင်လုပ်တယ်လို့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝေဖန်လိုက်ပါတယ်\nဖတ်သွားပါတယ်တော်.. သီချင်းတက်တက်ကြွကြွနဲ့ ဆိုနေတဲ့ အပြာရောင်နဲ့ အမျိုးသမီးက မစန်းမြင့်လား.. ဘယ်သူတုန်း.. အားရစရာပဲ ဆိုနေတာ..။\nဒေါင်းအလံလား.. မရှိလို့ မတပ်တာ ဖြစ်မှာပေါ့..။ ဒေါင်းအလံ တပ်ခြင်း မတပ်ခြင်းထက်.. လူတွေရင်ထဲမှာ ၈၈ ဟာ ဘာလည်း ဆိုတာက ပိုအရေးပါမယ်ထင်တာပဲ..။ တပ်လိုက်တော့ ပိုပြည့်စုံသွားတာပေါ့.. ။ ဒေါင်းအလံက ၈၈ ကျောင်းသားတွေက က စသုံးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ သိပ်အငြင်းပွား မနေစေချင်ပါဘူး.. ကိုယ့်သဘော ကိုယ်ရေးတာ .. အပေါ်က တယောက်လည်း ချိတ်ဆိုးနဲ့.. ဟဲ..။\nAugust 10, 2010 at 6:26 PM Reply\n10 Aug 10, 10:20\n10 Aug 10, 10:18\nsoe: if you don't know, you don' do it.\n10 Aug 10, 10:17\nsoe: Whatever who celebrate 8888 anniversary, you can't hold without flag.\n10 Aug 10, 10:13\nsoe: because I'm one of Karen, Rangoon university student in 8888.\nsoe: their blood is not dry yet. I understand that democracy is just not for burmese for all people in Burma.\n10 Aug 10, 10:07\nsoe: we respect all people who dead in 8888.\nကိုကြီး: ဒေါင်းအလံမပါတဲ့ အမ်းအနားကို စိတ်မကောင်းစွာလာဖတ်သွားသည်\nphyowai: အွန်လိုင်းမှာ မတွေ့တာ ကြာပြီ အစ်မ ငယ်နိုင် စာလာဖတ်ဖြစ်ပါကြောင်း\n(C-Box ထဲက ပို့စ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်)။\nကို Ye Min Tun, Ko Soe နဲ့ ကိုကြီးတို့ရဲ့ ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါလို့ ခံစားရတာကို ကျွန်မလည်း ထပ်တူခံစားရလို့ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကို ရဲမင်းထွန်း ထင်သလို ခွပ်ဒေါင်းအလံကို ဗမာအလံလို့ ထင်ပြီး အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာလည်း မဟုတ်ဘူး အခမ်းအနားပြင်ဆင်တာ ABSDF Australia Branch က တာဝန်ယူတာ ဖြစ်လို့ တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မဆိုင်ပါဘူး။ သီချင်းတွေကလည်း အရေးတော်ပုံကာလက သီဆိုထားတဲ့ သီချင်းတွေမို့ ပေါ့ပျက်ပျက် အနေနဲ့ သီဆိုထားတာ တပုဒ်မှ မပါဘူး ဆိုတာ ကျွန်မ ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ ဒီသီချင်းစာသားတွေရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွန်မ ထည့်ပေးပါ့မယ်။ အဲဒါဆိုရင် ကိုရဲမင်းထွန်း ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။ ကခုန်မြူးတူးနေတယ် ဆိုတာကလည်း သီချင်းရဲ့ Music အပေါ်မူတည်ပြီး အမူအရာကို လိုက်လုပ်နေတဲ့ သဘောပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ၀မ်းနည်းစွာ ဆိုတဲ့သီချင်းကို ၀မ်းနည်းတဲ့အမူအရာနဲ့ဆိုမယ် မြူးတူးတဲ့သီချင်းကို မြူးတူးတဲ့ အမူအရာနဲ့ဆိုမယ် ဒါပဲကွာပါတယ်။ ဒီသီဆိုနေတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တွေက ဒီမိုကရေစီအရေးအတွက် ဘယ်လို စည်းလုံးညီညွတ်စွာ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဖေါ်ပြနေတာသာ ဖြစ်တယ်။ ရှစ်လေးလုံးဟာ ကျောင်းသားတွေ သွေးမြေကျပြီး အသက်ပေးသွားတာကို ဖေါ်ညွန်းသလို ရှစ်လေးလုံးဟာ တနိုင်ငံလုံးက ပြည်သူလူထုတွေဟာ ဒီမိုကရေးစီအရေးအတွက် ခွပ်ဒေါင်းအလံတော်ကြီးအောက်မှာ ညီညွတ်စွာ လာရောက်စုဆုံမိတာကိုလည်း ဖေါ်ညွန်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအခမ်းနားမှာ ပါတဲ့သီချင်းတွေက ဒီနှစ်ခုစလုံးကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ သီချင်းတွေဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကိုတော့ ကိုရဲမင်းထွန်း နားလည်စေချင်တယ်။\nကိုစိုးကိုလည်း အနည်းငယ် ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ ကျွန်မအနေနဲ့ ခွပ်ဒေါင်းအလံတော်ကို ဒီလိုအခမ်းအနားမျိုးမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်ဆိုတာ ပိုပြီးအလေးအနက်ထားအောင် လိုအပ်ချက် ရှိနေတဲ့ ကွက်လပ်ကို အပြုသဘောနဲ့ ထောက်ပြတာကလွဲလို့ ဒီအတွက် အပြစ်တင်ရှုပ်ချလိုစိတ် လုံးဝမရှိပါဘူး။ ဒီမှာ ဦးဆောင်ပြီး လုပ်နေသူတွေဟာ ကလေးငယ်ငယ်လေးတွရှိတဲ့ မိသားစုတာဝန်တဘက်၊ အလုပ်တဘက် တကယ်ကို အနစ်နာခံလိုစိတ်ရှိလို့ အချိန်လုပြီး လုပ်နေရသူတွေ ဖြစ်တော့ ကျွန်မတို့ထက် ပိုအနစ်နာခံနိုင်သူတွေအဖြစ် ကျွန်မ သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ်လုပ်တဲ့ အခမ်းအနားတွေမှာ ခွပ်ဒေါင်းအလံတော်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝယုံကြည်ပါတယ်။\nAugust 10, 2010 at 6:42 PM Reply\nသူငယ်ချင်း မဗေဒါ - မှတ်ချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မရှိလို့ မထည့်တာကတော့ ဟုတ်တာပေါ့။ နောက်နှစ်တွေမှာ ရှိအောင် လုပ်စေချင်လို့ ထောက်ပြတာ ဖြစ်တယ်။ ခွပ်ဒေါင်းအလံကို ရှစ်လေးလုံးမှာမှ စသုံးတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ရှစ်လေးလုံး လူထုအုံကြွမှုကြီးဆိုတာ မြန်မာပြည်သူတရပ်လုံး ခွပ်ဒေါင်းအလံတော်အောက်မှာ ညီညွတ်စွာ ဆုံစည်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီအတွက် လုပ်တဲ့ အမှတ်တရ အခမ်းအနားမှာ တိုက်ပွဲဝင် ခွပ်ဒေါင်းအလံ မပါရင် မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ ဘယ်သူမှ မငြင်းနိုင်ပါဘူး။ ပါတော့ ပိုပြည့်စုံသွားတာပေါ့ ဆိုတာတော့ ဟုတ်တယ်။ အဲဒါ နောက်ထပ်လုပ်တဲ့ အခမ်းအနားတွေမှာ ပါစေချင်လို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ အငြင်းပွားလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မပါပါဘူး။\nဆိုနေတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေဆိုတာ အောက်ဆုံးပိုဒ်မှာ ရေးထားပါတယ်။ အဲဒါ မစန်းစန်းမြင့်မဟုတ်ပါဘူး မျိုးဆက်သစ် ညီမငယ်လေးတဦးပါ။ မစန်းစန်းမြင့်က ဒီလောက်မငယ်တော့ပါဘူး။ မစန်းစန်းမြင့်ပုံလည်း စကားပြောနေတဲ့ပုံ ထည့်ထားတာ ရှိပါတယ်။ ပြန်ကြည့်လိုက်ပါနော့်။\nတမြန်နှစ်က ကျနော်တို့မြို့မှာ ၈၈၈၈ အနှစ်၂၀ပြည့်\nအရောင်က အနီ။ဒေါင်းနီဖြစ်နေလို့ ခေတ်အဆက်ဆက် အ၀ါရောင်သုံးတဲ့အကြောင်း ဝေဖန်ခဲ့ရသေးတယ်။\nမငယ်ပြောသလို ဒေါင်းနီဒေါင်းဝါမပါ ဒေါင်းဗလာကျင်းနဲ့\nအခမ်းအနားကျင်းပတာဆို ကျနော်သာရှိရင် မငယ်လို ဝေဖန်မိဦးမှာပဲ။နောက်ဟာကွက်တခုထောက်ပြတာလဲ ဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စပါ။ဘယ်နေရာ-ဘယ်ရက်မှာလုပ်တယ်ဆိုတာ ဆိုင်းဘုတ်ရေးလေ့ရှိသူတိုင်း သတိမလွတ်ရတဲ့ သတိပဌာန်အလုပ်တခုဖြစ်ပါတယ်။\nMa Nge, Please amend The name for NLD Parliamentary ,should be U Tin Htut, not U Tin Tun.\nGood to see the comment from others here. In real life, it isabit hard to organise the event under busy life. There are only few people spending their time, effort, and work under pressure for raising funds which we sent to refugees last year about AUD 2500, and this year, we raise AUD 2721 that will go to political prisoners in Burma. Yes, of course, there will be always things are not perfectly managed, but as long as the outcome, and the intention go for the struggle, we are making good effort. The other thing I want to emphasise here is that the entertainment in the event is meaningful and I give my great thanks to all involved such as Mono band, and Stereo band, Karen dance group organised by U Tha Kaw war.\nAlso, the whole day function is not organised by ABSDF, it is organised by many organisations, individuals afteralot of perparations. My point here is that you can be critique but also you can be proactive and supportive giving the comments. It is all up to you, but people who are doing for the struggle will still be doing and at this time, we should more focus on what we can do to finish the unfinished struggle.\nကိုနိုင်အောင် - ဦးတင်ထွဋ်နာမည် မှားနေတာ ထောက်ပြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ပြင်လိုက်ပါပြီ။ Fundrasing က 2721 ဒေါ်လာ တယ်ဆိုလို့ ၀မ်းသာပါတယ်။ ဒီအခမ်းအနားဟာ အဖွဲ့အစည်းပေါင်းစုံက စုပေါင်းလုပ်တဲ့အခမ်းအနားဆိုတာလည်း ကျွန်မ ပို့စ်ထဲမှာ ဖေါ်ပြထားပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ABSDF Australiaa Branch က စတင် အစည်းအဝေးခေါ်ကာ ဦးဆောင်ပြီး လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ ခွပ်ဒေါင်းအလံ ကိစ္စကတော့ တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေထက် ၈၈ မျိုးဆက်ဖြစ်တဲ့သူတွေမှာပဲ အဓိကတာဝန်ရှိတယ်ယူဆပါတယ်။ ကိုနိုင်အောင် ပြောထားတဲ့ အခက်အခဲတွေကို အားလုံး သဘောပေါက်ပါတယ်။ ကျွန်မက ကိုနိုင်အောင်တို့ကို အပြစ်တင်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ တကယ်ခံစားရတာနဲ့ လိုအပ်တယ်ထင်တာကို ထောက်ပြတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်နှစ်ကလုပ်တဲ့ အခမ်းအနားမှာလည်း ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါလို့ ကျွန်မဒီလိုပဲ ခံစားခဲ့ရပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ပို့စ်ထဲမှာ ကျွန်မ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။ အခမ်းအနားပြီးလို့ လုပ်တဲ့ အစည်းအဝေးမှာပဲ နောက်နှစ်ကျရင် ဖြစ်အောင်ထည့်ဖို့ အကြံပြုတော့ အားလုံးကလည်း လက်ခံကြတော့ ဒီနှစ်တော့ ခွပ်ဒေါင်းအလံပါလိမ့်မယ်လို့ အတိအကျ ထင်ထားပါတယ်။ အခမ်းအနားစတဲ့အချိန်မှာ ကျဆုံးသွားသူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ခွပ်ဒေါင်းအလံကို အလေးမပြုလိုက်ရဘဲ အသက်ပေးသွားသူတွေအတွက် ၀မ်းနည်းတဲ့အထိမ်းအမှတ်နဲ့ တမိနှစ်ငြိမ်ပြီးပဲ စခဲ့ရတာကို ကျွန်မ တကယ်စိတ်မကောင်းခဲ့ဘူး ဒါကိုပြောချင်ခဲ့ပေမဲ့ အကျိုးမရှိဘူးထင်လို့ ပို့စ်ထဲမှာ ဘာမှ မထည့်ခဲ့ဘူး။ အမှန်က ခွပ်ဒေါင်းအလံ မရှိရင် ပိတ်စနဲ့ ပုံဆွဲဖို့ ဆေးတွေဝယ်ပြီး ကိုရဲနိုင်ကို အကူအညီတောင်းပြီး ဆွဲခိုင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒီအပေါ်မှာ အပြစ်တင်လိုခြင်း ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘူးဆိုတာ မှတ်ချက်လာပေးတဲ့ သူတွေကို အကြောင်းပြန်ထားတာတွေကိုရော ပို့စ်ကိုပါ အသေအချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်ရင် ကိုနိုင်အောင် သဘောပေါက်ပါလိမ့်မယ်ထင်တယ်။\nမဲဆောက်ဘက်က အခမ်းအနားတွေမှာတော့ ကမ္ဘာမကြေဘူးတပုဒ်ပဲ ဆိုတယ်။ ၈လေးလုံး အထိမ်းအမှတ်နေ့နဲ့ အကိုက်ညီဆုံးလို့ ထင်တယ်လေ။\nတက်တက်ကြွကြွကြီး လှုပ်ရှားဆိုနေတာနဲ့ ကရင်ဒုံးယိမ်းကတော့ သိပ်မလိုက်သလိုပဲ မငယ်နိုင်ရေ။ အထိမ်းအမှတ်နေ့တွေထဲမှာ ဒီလိုနေ့မျိုးက အာဇာနည်နေ့လို ၀မ်းနည်းကြေကွဲဘွယ်နေ့မျိုးမဟုတ်လား။\nမှတ်ချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဲဆောက်မှာ လုပ်တဲ့အခမ်းအနားနဲ့ ဒီမှာလုပ်တဲ့အခမ်းအနား ကွာတာက မဲဆောက်နဲ့ နယ်စပ်မှာ လုပ်တဲ့အခမ်းအနားက နိုင်ငံရေးသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီမှာလုပ်တဲ့အခမ်းအနားက နိုင်ငံရေး အနှစ်သာရရော Fundraiaing ပါပါတယ်။ ပြီးတော့ တက်ကြွစွာ သီဆိုတယ် ကခုန်နေတယ်ဆိုတာတွေကလည်း သီချင်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ အနှစ်သာရအပေါ်မှာ မူတည်တယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။ ခုနက ကိုရဲမင်းထွန်းကို အကြောင်းပြန်ထားတာတွေကို အစ်မကိုလည်း ထပ်ပြီး ရည်ညွန်းချင်ပါတယ်။ နောက်ဥပမာတခု ပေးချင်တာက နစ္စ၊ ဂီတဆိုတာ ဘာသာရေးအရ အားမပေးပေမဲ့ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အောင်ခြင်းရှစ်ပါးအပါအ၀င် တရားဓမ္မတွေကိုကျတော့ သီချင်းလုပ်ပြီး နစ္စ၊ ဂီတဖြစ်အောင်လုပ်ဆိုတာကို အားပေးတာ ရှိပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီသီချင်းတွေထဲမှာ တရားတွေပါနေလို့ ခွင့်ပြုတာ ဖြစ်တယ်။ အခုလည်း ဒီမှာ ကခုန်မြူးတူးနေတာဟာ ဒီမိုကရေစီအတွက် ဘယ်လို ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ရှစ်လေးလုံး အရေးတော်ပုံ ကာလက စပ်ဆိုထားတဲ့ သီချင်းတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုဂံမြို့ဟောင်းတနေရာကို စပ်ဆိုထားတဲ့ တက္ကသိုလ် ဒို့ကျောင်းတနေရာဆိုရင်လည်း လွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေးနဲ့ ဆိုမှာ ဖြစ်သလို မြူးမြူးကြွကြွ စပ်ထားတဲ့သီချင်းကို မြူးမြူးကြွကြွ သီဆိုခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကရင်ဒုံးယိမ်းကလည်း ညီညွတ်မှုကို ဦးတည်ပြီး သီဆိုထားတဲ့ သီချင်းနဲ့ ကတာဖြစ်တယ်။ ဒါတွေကို Fundraising အတွက်လုပ်ရင်း လာတဲ့ ပရိတ်သတ်ကို Message ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကျိုးအမြတ်က ရှစ်လေးလုံးမှာ ဒါတွေဖြစ်ခဲ့တယ် ဒီလိုတွေလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ message ကို နိုင်ငံရေးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပဲလာတဲ့သူသတွေကို ပေးဖြစ်သလလို တကယ်ပါဝင်ခဲ့သူတွေအတွက် ပြန်လည်အမှတ်ရစေပါတယ်။ နောက်ပြည်တွင်း (သို့) နယ်စပ်ကို ပို့ပေးဖို့အတွက် Fundraising အတွက် ဖြစ်တဲ့အတွက် တချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် အနေနဲ့ ဒါတွေကို တင်ဆက်တာ အကျိုးရှိတယ်လို့ ကျွန်မမြင်တယ်။ ကျွန်မ သဘောမကျတာကတော့ ခွပ်ဒေါင်းအလံမပါတာ တခုပါပဲ။\nAugust 10, 2010 at 10:44 PM Reply\nPlease correct Greens party NSW MP name is "John Kaye" not "John Mccane".\nHe is one of longtime supporters for Burma cause and can visit his website at: http://www.johnkaye.org.au/\nTo review Burma issue on his website, please go to his campaigns tab.\nAugust 10, 2010 at 11:23 PM Reply\nအမဘာပဲပြောပြော တခုခုတော့လွဲနေတာ အမှန်ပါဘဲ ဆန္ဒပြတဲ့ပုံတွေလဲ ကျနော်လေ့လာပါတယ် ခွပ်ဒေါင်းအလံကို လုံးဝ မသုံးထားပါဘူး။ ထွက်ပြီးတော့တောင် ကလိုက်ပါသေးတယ်ဗျာ။ ဘာမှ မလုပ်သာထက်စာရင် ပိုကောင်းသေးတယ်လို့ ဖြေတွေးပေးရမှာကို စိတ်မပါဘူး အသက်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးပါနေလို့ပါ။ တခုခုတော့လွဲနေတာလို့ တွေးကိုတွေးရမှာတော့ အမှန်ပါ။ ရှစ်လေးလုံးအခမ်းနားနှင့် ခွပ်ဒေါင်းအလံ။ ကခုန်ခြင်းနှင့် ရှစ်လေးလုံးအခမ်းအနား။ အယူဆစွဲဘဲပြောပြော ရှေးရိုးအစဉ်လာသမားဘဲပြောပြော အကောင်းမမြင်ဘူးဘဲ ပြောပြော ကျနော်တော့ လွတ်လပ်စွာ ဝေဖန်ခွင့်ရှိလို့ ထပ်ပြောခြင်တယ်။ (တစ်) ဒေါင်းအလံ မသုံးတာ(နှစ်) ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် က နေတာ လုံးဝမသင့်တော်ပါဘူး(အမရေ ဗျောတီးမယ့် နေရာမှာ ဒိုးပတ်တီးပြီး ငိုချင်းချရတဲ့ သဘောမျိုးတော့ ကျနော် မကြားဘူးပါဘူး)။ ထိုင်းနယ်စပ်မှ ဒေသခေါင်းဆောင်တွေ အောင်းမေ့ဖွယ် အခမ်းအနားတွေမှာလဲ မတွေ့မိပါဘူး (ကျနော်ဘဲ မျက်စိရှန်းလား မသိတော့ပါဘူး)။\nဒီလိုကျနော်တို့ ဖျော့တွေးပေးလိုက်ရင် ကြာလာရင် ရှစ်လေးလုံးအခမ်းအနားကို နိုင်ငံခြားရောက်မျိုးဆက်သစ်တွေမှာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလုပ်တဲ့ အခမ်းအနားဆန်ဆန်တွေ အတွေးရောက်လာပါလိမ်မယ်။ နိုင်ငံခြားသားတွေနှင့် အထူးအဖြင့် လူဖြူတွေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး အခမ်းနားလုပ်တဲ့အခါ သူတို့က အမြဲတမ်းတော့ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဆိုင်ရာတွေကို ဖေါ်ထုက်ပေးဖို့ နှင့် သရုပ်ဖေါ်တွေကို လိုင်းတင်လာတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကိုတာဝန်ရှိသူတွေက အခမ်းအနားနှင့် မဆိုင်တာတွေကို သတိရှိရှိနှင့် ဖယ်ပြီး ပြင်ဆင်သင့်တယ်။ အခုအဖြစ်အပျက်ကို ကျနော်တို့ အဝေးကနေဘဲ ပြောနိုင်တာပါ။ စီစဉ်သူတွေ အနီးရှိသူတွေ ပိုသိပါလိမ့်မယ်။ ဒေါင်းအလံမရှိလို့ မထည့်တာဆိုတာမျိုးကြီးတော့ အမရေ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်ပါတယ် ဒီလောက်ခမ်းခမ်းနားနားကြီး ကျင်းပနိုင်ပြီး။ ၅ပေ ၃ပေခွဲ အနီရောင် စာရွတ်(သို့)အ၀တ်စပေါ်မှာ ဒေါင်းရုပ်လို့ထင်ရအောင်ရေးရင်ကို ဒေါင်းအလံဖြစ်တဲ့ အလံကို မလုပ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီမှာ ဒေါင်းအလံကို မမေ့သင့်တဲ့ ရှောင်လို့ကို မရတဲ့ အဖွဲ့အစည်း လူပုဂ္ဂိုလ်တွေလဲ အများကြီးပါ အမည်မတပ်လိုပါဘူး အပြုသဘောဝေဖန်နေတာ ပုဂ္ဂိုလ်စွဲမှ အစဘာအစွဲမှ မပါလို့ပါ။ အမြင်မတော် ဆင်တော်နှင့်ခလောက်လို တော်တော်လေး ကြည့်ရဆိုးပါတယ်။\nအမရေ စိတ်ခံစားမှုနှင့် ဆက်ရေးရင် အမှားတွေဝင်လာမယ် ဒီမှာဘဲ ရပ်လိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအခုလို ထောက်ပြဖေါ်ထုက်ရေးသားပေးတဲ့ အမငယ်နိုင်ကို လေးစားပါသည်။\nAugust 10, 2010 at 11:39 PM Reply\nကိုရဲမင်းထွန်း ထောက်ပြတာ အကျိုးအကြောင်း ဆီလျှော်တဲ့အချက်တွကို လုံးဝလက်ခံပါတယ်။ ဘယ်သူမှ ပြီးပြည့်စုံတယ်ရယ်လို့ မရှိတော့ ဒီလိုပဲ တဦးသတိမထားမိလိုက်တဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို တဦးက အပြုသဘောနဲ့ ထောက်ပြဖို့ တာဝန်ရှိပါတယ်။ အပေါ်မှာ ကျွန်မ ပြောခဲ့သလိုပဲ အခုကိစ္စကတော့ နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့တော့ သိပ်မဆိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ၈၈ က လာတဲ့ သူတွေရဲ့ အားနည်းချက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ် မဖြစ်အောင်တို့ ကျွန်မတို့ဝိုင်းဝန်း ကြိုးစားသွားရမှာ ဖြစ်တယ်။\nJohn Kaye နာမည်ကို ထောက်ပြပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် Anonymous. မှားနေတာကို ပြင်လိုက်ပါပြီ။\nသီချင်းစာသားတွေကို ဗွီဒယိုအောက်မှာ ထည့်ထားပေးပါတယ်။ ဒီသီချင်းတွေဟာ ရှစ်လေးလုံး အခမ်းအနားနဲ့ သင့်တော်မတော်ဆိုတာ သီချင်းစာသားတွေကို ကြည့်ပြီး သိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မြူးမြူးကြွကြွ ဆိုထားတဲ့ ညီညွတ်ရေးရဲ့ သွေးသစ်ဆီ သီချင်းဟာ ရှစ်လေးလုံးမှာ စပ်ထားတဲ့ သီချင်းဖြစ်ပြီး ရှစ်လေးလုံးမှာ ဖြစ်ခဲ့တာကို မာန်ပါပါနဲ့ ဆိုတဲ့သီချင်း ဖြစ်တာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီသီချင်းဟာ ရှစ်လေးလုံး အခမ်းအနားနဲ့ မအပ်စပ်ဘူးလို့ ဘယ်လိုမှ ပြောလို့မရနိုင်ပါဘူး။\nAugust 11, 2010 at 4:57 AM Reply\nပို့စ်နဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး ဒါပေမယ့် သိချင်လို့ပါ... လူမည်းနှစ်ဦးက မွေးဖွားလာတဲ့ လူဖြူကလေး အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲ\nAnonymous မေးတဲ့ မေးခွန်းက မျိုးရိုးဗီဇနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပို့စ်တခု ဖြစ်တဲ့ အမျိုးရိုးဗီဇ ရောဂါများနှင့် အမွေဆက်ခံပုံ (၁) ( http://nge-naing.blogspot.com/2009/10/blog-post_27.html ) မှာ ဗမာမိဘနှစ်ဦးကနေ အဖြူ အမွှာကလေးနှစ်ဦး မွေးလာတာနဲ့ ဥပမာပေးပြီး Autosomal Recessive ခေါင်းစဉ်အသေးအောက်မှာ ကျွန်မ ရေးထားတာ ရှိပါတယ်။ အဲဒါကို အရင်သွားဖတ်ကြည့်စေချင်တယ်။ ဖတ်ကြည့်လို့ မရှင်းမှ အဲဒီပို့စ်အောက်မှာ မေးခွန်းပြန်မေးရင် ကျွန်မ ပြန်ဖြေပေးလို့ရပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် အောက်တိုဘာ ၂၇ ရက်က တင်ထားတဲ့ ပို့စ်ဖြစ်ပါတယ်။\nAugust 12, 2010 at 4:16 PM Reply\nဒီနှစ် ၈-လေးလုံး အခမ်းအနားက အဖွဲ့ အစည်းတွေစုပေါင်းလုပ်တာ ဆိုပေမယ့် အခမ်းအနားပြင်ဆင်တဲ့တာဝန်ကတော့ ကျွန်တော်အပါအ၀င် ၃-၄ ယောက်မှာပဲတာဝန်ရှိပါတယ်။ ခွပ်ဒေါင်းအလံပါသင့်တယ်လို့ ဝေဖန်ကြတာကို ကျွန်တော်လက်ခံပါတယ်။ ဒါကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်သာဖြစ်ပါတယ်။ သတင်းပို့ တဲ့ မငယ် နဲ့ ဆွေးနွေးပေးကြသူအား လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီကိစ္စကိုအကြောင်းပြုပြီး အခုလို ဆွေးနွေးဖြစ်တာရယ်၊ ၈-လေးလုံး ရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရဟာ ဘာလည်းဆိုတယ် စဉ်းစားမိစေတယ်ဆိုရင်တော့ အားလုံးအတွက်အကျိုးရှိနိုင်တဲ့ ပိုစ့်တစ်ခုပါပဲ . .\nAugust 13, 2010 at 7:49 PM Reply\nကိုအောင်နိုင်ရေ တာဝန်ယူပြီး တာဝန်ခံနိုင်တဲ့ စိတ်ဓတ်ကို လေးစားပါတယ်။ မှတ်ချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကိုအောင်နိုင်တို့ ဘယ်လိုအနစ်နာခံပြီး အခက်အခဲကြားက လုပ်ရကိုင်ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်ပြီးသား ဖြစ်တယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင်တော့ အဲဒီအထဲမှာ အိမ်ကတယောက်လည်း ပါပါတယ်။ အခမ်းနား ပြင်ဆင်နေတဲ့ ကာလတွေမှာ သီချင်းတိုက်ဖို့ သွားနေတာပဲ။ ကိုအောင်နိုင် လာမရေးခင် ဟိုနေ့က ကိုနိုင်အောင် မှတ်ချက်လာရေးပြီးနောက်ပိုင်း အိမ်ကတယောက်က ကျွန်မကို မင်းက သူများ တာဝန်ပေးလည်း မယူ၊ ကိုယ်လည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့ သူများလုပ်တာကိုကျတော့ သွားဝေဖန်စရာလား အပြင်မှာတွေ့ရင် ပြောလိုက်လည်း ပြီးတဲ့ကိစ္စကို ဘလော့ဂ်ထဲမှာ ရေးစရာလားနဲ့ လာအပြစ်တင်နေလို့ ကျွန်မလည်း ကိုယ်မလုပ်ပေမဲ့ အမြင်မတော်တာ တွေ့ရင်မပြောရတော့ဘူးလား မနှစ်ကအကြံပေးတာ လက်ခံတယ်ဆိုပြီး မလုပ်လို့ အခုလူသိရှင်ကြား အကြံပြုတာလို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။\nဒီကြားထဲ ပွဲလန့်တုန်းဖျာခင်းသလို လာလုပ်ပြီး ကျက်သရေမရှိတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ မှတ်ချက် လာလာရေးနေတဲ့ ကိုဇော်မျိုးကိုလည်း အသိပေးလိုက်မယ်။ ကိုဇော်မျိုးမှတ်ချက်ကို ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး ကျွန်မဘလော့ဂ်မှာ လုံးဝလက်မခံဘူးဆိုတာ အပေါ်မှာ ရေးထားတာ ရှိပါတယ်။ အခုထပ်ပြီးသတိပေးလိုက်တယ်။\nAugust 15, 2010 at 7:44 PM Reply\n14 Aug 10, 00:27\nမဗေဒါ (၈၈): တခါတလေ မန့်တွေ ဖတ်ရတာ မဆိုးပါဘူး.. အလုပ်တွေ ရူပ်နေပါသလား.. အသစ်မတင်လည်း လာခဲ့တာပါပဲ..အလည်သက်သက်သဘော..\nဘယ်ဆိုးမလဲ ဇော်မျိုးလာရေးတဲ့ ကျက်သရေမရှိတဲ့ မှတ်ချက်တွေကို ဖျက်ထားတာကိုး၊ သူငယ်ချင်းလည်း သတိထား သူငယ်ချင်းဘလော့ဂ်မှာ သူ့မှတ်ချက်တွေ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ တွေ့နေရတယ်။ အရောဝင်လိုက်တာနဲ့ စွပ်ထားတဲ့ ကျည်တောက်ပြုတ်ကျပြီး ကောက်တဲ့အမြှီးကို နဂိုအတိုင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်။ လုံးဝ တလေးတစားနဲ့ အရေးပေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ မှားသွားလိမ့်မယ်။