ကျွန်တော်နှင့် စာဖတ်ခြင်း ( Henry Aung ) — Steemit\nကျွန်တော်နှင့် စာဖတ်ခြင်း ( Henry Aung )\nမင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ၏ MSC promotion ကလည်း ဝေဝေဆာဆာ ဖြင့် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသည်ကိုကြည့်၍ ကြည်နူးရပါသည်။ ယခင်ကဲ့သို့ ချောက်တီး ချောက်ချက် မဟုတ်တော့ပါ။ post များကလည်း ကော်မန့် များ ဝေဝေဆာဆာဖြင့် အားရစရာ ကောင်းနေပါသည်။ စာရေးအား ကောင်းလာကြသလို ရေးကွက်လည်း လှကြပါသည်။\nအချစ် ၊ သုတ ၊ ရသ စသည် စသည်တို့ကို ကြိုးစား၍ ရေးထားကြသည်မှာ အားရစရာကောင်းပါသည်။ ကျွန်တော့ အနေဖြင့် ဤ steemit platform ဖြင့် မတွေ့မှီ ဤကဲ့သို့ စာ ၊ ဆောင်းပါးများ ရေးသာ ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပါ။ စာဖတ်ဝါသနာ တော့ပါခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော့ တသက်တာတွင် စာမေးပွဲတွင် ဖြေရသော စာစီစာကုံး မှ လွဲ၍ ကိုယ့်စိတ်ကူး စိတ်သန်း ဖြင့် ရေးသောစာမှာ ရည်စားစာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်ပါသည်။ သို့သော် တမျက်နှာပြည့်အောင်ပင် မရေးဘူးပါ။ ဒီအထဲ ဟိုစာအုပ်ထဲက ကူးချ ဒီစာအုပ်ထဲက ကူးချ ဖြင့် ပင်ပြီးရပါသည်။\n( သက်ကိုဇော် ကတော့ ဗလာစာအုပ် ၃ အုပ် ကုန်အောင် ရေးဘူးသည်ဟု ပြောပြဘူးပါသည်။ ဒီလူကြီး အရင်ကတည်းက စာရေးကောင်း ပုံရသည်။ ဤကာစကားချပ်) ဆိုတော့ ကျွန်တော့ တွင် တနေ့ဤသို့ စာ ၊ ဆောင်းပါးများ ရေးရမည်ဟူ၍ စိတ်ကူးထဲတွင် နည်းနည်းလေးမှ မရှိခဲ့ပါ။\nကျွန်တော့ အတွက်တော့ steemit Platform တွင် စာ၊ ဆောင်းပါးများ ရေးသားနိုင်ခြင်းမှာ စာဖတ်ထားသော အခံရှိခြင်း တနည်းအားဖြင့် စာဖတ်ဝါသနာပါခြင်းကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူပါသည်။ ကျွန်တော့ မိဘများ မှာ ပညာရေး ဝန်ထမ်းများ ဖြစ်သောကြောင့် လောမသိ အဖေ ကော အမေပါ စာဖတ်ပါသည်။ ကျွန်တော်သိသလောက် အမေကတော့ မဂ္ဂဇင်း များ ဖတ်၍ အဖေကတော့ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက်တော့ သတင်းစာ အဖတ်များပါသည်။ ယခုထိလည်း တနေ့လျင် အနည်းဆုံး သတင်းစာ ၂ စောင်နှင့် ဂျာနယ် ၁ စောင် လောက်တော့ ဖတ်နေသေးသည်။\nဆိုခဲ့သည့် အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမများ စာဖတ်တတ်သော အရွယ်သို့ ရောက်လာသော အခါ အမေက တပါတ်တခါ ရွှေသွေးစာ စောင် ဝယ်ပေးပါသည်။ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ အိမ်နှင့် မြို့ဈေးမှာ ဝေးလွန်းလှ၍ တပါတ်တခါ ဈေးသွားသော အချိန် မှ ရွှေသွေးဖတ်ရပါသည်။ ထို့နောက်တော့ မင်္ဂလာမောင်မယ် ၊ တေဇ ၊ မိုးသောက်ပန်း စာစောင်များ ဝယ်လာတတ်ပါသည်။\nကျွန်တော် မှတ်မိသလောက် ကျွန်တော်၏ ငယ်ပေါင်းကြီးဖေါ် ကာတွန်းဇတ်ကောင်များ ပြောပြရလျင် အလွန်များပါသည်။ အစောဆုံး ကာတွန်းဇတ်ကောင် ကိုပြောရလျင် နှင်းနှင်းလေး နှင့် ရေမြင်းလေး ဖြစ်မည်ထင်ပါသည်။ ထို့နောက် ကာတွန်းသူရ ၏ ဘယ်ကျော် ( ယခုထိကြိုက်ပါသည် ) မောင်တီထွင် ၊ ဘဲဥ ၊ ဖိုးဆိတ်ဖြူ စသည် တို့ ဖြစ်မည်ထင်ပါသည်။ ကျွန်တော် ၄ တန်းနှစ် လောက်ရောက်သော အခါ ကာတွန်းစာအုပ်ကို အတော်စွဲနေပါပြီ။\nပထမဆုံး သဘောကျခဲ့သော ကာတွန်းစာအုပ်မှာတောပျော်လေး ဟူသော တာဇံ ကာတွန်းစာအုပ်ဖြစ်ပါသည်။ ကာတွန်းဆရာကို တော့ မမှတ်မိတော့ပါ။ ထို့နောက် တွတ်ပီ၊ ဦးပြောင်ရှင်း ၊ မောင်ပူစီ၊ ပျံလွား ၊ နောက်ချန်ထားခဲ့၍ မရသော ဇာတ်ကောင်တခုမှာ သမိန်ပေါသွပ်ဖြစ်ပါသည်။\nကာတွန်း ဖေသိန်း၏ ပုံပမာ ကာတွန်း များ အားလည်း စွဲလမ်းခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက် တဆင့်တက်၍ အခြားသော ကာတွန်းများလည်း ဖတ်တတ်လာပါသည်။ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ အဓိက ကာတွန်းစာအုပ်ငှား ဖတ်သူမှာ အစ်မကြီး ဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့ အငယ်များ အတွက်လည်း ကာတွန်းစာအုပ်များ ငှားလာပေးတတ်ပါသည်။ ကျွန်တော်မှတ်မိနေသေးသော ကာတွန်းစာအုပ်တခုမှာ ကာတွန်းသော်က ၏ အရိုင်း ဇာတ်ကောင်နှင့် အမေ ဟူသော အထူးထုတ် ကာလာကာတွန်း ဖြစ်ပါသည်။\nဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ကာတွန်းပိုးမှာ မောင်နှမလေးယောက်လုံးတွင် ပါသည်ဖြစ်ရာ တယောက်ပြီးမှ တယောက် စောင့်၍ ဖတ်ရ ၊ လု၍ ဖတ်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းပါသည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့အစ်မများ၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်မှ ကာတွန်းစာအုပ်များ ခိုးဖတ် တတ်လာပါသည်။\nသူတို့ ဖတ်သည်ကတော့ အများအားဖြင့် ရုပ်ပုံ လှလှလေး ပါသော အချစ် ကာတွန်းများ ဖြစ်၍ စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းပါ။ အဆိုးဆုံးမှာ ကာတွန်းစံရွှေမြင့် ဖြစ်ပါသည်။ ဇာတ်ကောင်မှာ ခေါင်းလောင်း ဘောင်းဘီ ဝတ်၍ အမြဲတမ်း အသဲကွဲနေသူ။ သို့သော် မောင်နှမအားလုံး ဝေမျှ ဖတ်ကြသော ကာတွန်းမှာ ဒီရဲဂျာနှင့် တွတ်ပီ ဖြစ်ပါသည်။\nထိုအချိန်တုန်းကတော့ ကာတွန်း ဒီရဲဂျာ နှင့် ကာတွန်း ကျော်အောင်မော်ကို အလွန်သဘောကျပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမများအားလုံး ကြိုက်သော နောက်ထပ်ကားတွန်း တခုရှိပါသေးသည်။ မိုးကြိုး အရိန္ဒမာ ၏ ချက်ကြီး ဖြစ်ပါသည်။ ထိုမိုးကြိုး အရိန္ဒမာ ၏ ကာတွန်းများအား နောက်ပိုင်းတွင် ရှာမတွေ့တော့ပါ။ စာအုပ် အဟောင်းတန်းများတွင်ပင်ရှာမရတော့ပါ။\nဆိုခဲ့သည့် အတိုင်း ထိုအရာများမှာ ကျွန်တော်၏ ငယ်ဘဝ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ငယ်ပေါင်းကြီးဖေါ်များ ဖြစ်ကြပါသည်။ ထို့ နောက် ၇ တန်း နှစ်ခန့် ရောက်လာသောအခါ ဝတ္ထု စာအုပ်စွဲလာပါတော့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ သိုင်းဝတ္ထုများ ခေတ်စားနေသည် ဖြစ်ရာ သိုင်းဝတ္ထု ၅ အုပ်တွဲ ၆ အုပ်တွဲ တခါတရံ ၁၂ အုပ်တွဲ များအထိ အရူးအမူ ဖတ်ခဲ့ပါသည်။\nကျွန်တော် ရန်ကုန် ရောက်၍ ၈ တန်းနှစ် ကျောင်းတက်သောအခါ ပထမဦးဆုံး စုံထောက် ဝတ္ထု ဖတ်ဖြစ်ပါသည်။ အိုင်အို နန်းထိုက်နှင့် ပရောဖက်ဆာ ဒေါက်တာထင်ရှား ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ နောက် ထိုကာတွန်း အငှား ဆိုင်မှပဲ မင်းသင်္ခဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးပါသည်။ ကျွန်တော် ပထမဦးဆုံး ဖတ်ရသော မင်းသင်္ခ ဝတ္ထုမှာ ဆားပုလင်း နှင်းမောင်နှင့် မမင်းဖြူမှန်မှန်ပြော... ကြိုက်လိုက်သည်မှာ ဘယ်နှစ်ခါပြန်ဖတ်မှန်းမသိ။\nထို့နောက်တော့ မင်းသင်္ခ စာအုပ်များသာ အရူးအမူး ရှာဖတ်ပါတော့သည်။ မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာ ရွှေမြသာ နှင့် ပုဏ္ဏား ဘကွန်း ဖတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတော့ မှန်သည်ကို ဝန်ခံရလျင် ကျွန်တော့ ဘဝတွင် မင်းင်္သခ ၏ ဇာတ်ကောင်စရိုက်များ က လွမ်းမိုးထား ပါတော့သည်။\nမဟုတ်မခံ စိတ် ၊ အမှန်တရားကို မြတ်နိုးသော စိတ်၊ ကြိုးစားရုန်းကန်လိုစိတ် ၊ စူးစမ်းလေ့လာလိုသော စိတ် စသည်စသည် ဖြင့် အတော်လေး လွမ်းမိုးထားခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော် ၁၀ တန်းနှစ် ရောက်သောအခါ ကျွန်တော့ အစ်မများက Top English, Light English, English for All စသော အင်္ဂလိပ်စာ လေ့လာသော မဂ္ဂဇင်း များဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးပါသည်။\nအင်္ဂလိပ်စာ လေ့လာရင်း ဖြင့် ကျွန်တော့ အတွက် အမြတ်ထွက်ခဲ့သည်မှာ ဘာသာပြန်စာပေဖြစ်ပါသည်။ ပထမဆုံး ဖတ်ဖြစ်သည်မှာ ရော်ဘင်ဆင် ကရူးဆိုး ဖြစ်၍ ထို့နောက်တော့ ဆရာမြသန်းတင့် နှင့် ဆရာ ရွှေဥဒေါင်းတို့ ၏ လွမ်းမိုးမှုကို ခံရပါတော့သည်။ အထောက်တော် လှအောင် ၊ မောင်ထွန်းသူ တို့ပါ အဆစ်ပါလိုက်သေးသည်။\nကျွန် တော် ၁၀ တန်းအောင်၍ အဝေးသင်တက်ရင်း အလုပ်လုပ်နေသောအခါ ဗုဒ္ဓစာပေနှင့် တွေ့ရပါသည်။ ထိုယခင်ကတော့ ဆရာပါရဂူ ၊ ဆရာချစ် ဦးညို တို့၏ ဗုဒ္ဓဝင် နောက်ခံ ဝတ္ထုများကို ဖတ်နေခဲ့သော်လည်း ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော တရားတော်များကို မဖတ်တတ်ခဲ့ပါ။ ပါဋိ များပါ၍ ဖြစ်ဟန်တူပါသည်။\nကျွန်တော့ မန်နေဂျာ ဖြစ်သူ " ဦးဇော်ညွန့် " ဆိုသူမှာ ကျွန်တော်အားလျင် စာအုပ် တကိုင်ကိုင် ဖြင့် စာဖတ်ဝါသနာပါသည်ကို သိသောကြောင့် တရက်တွင် ကျွန်တော့အား " ကချင် ၊ သားသည်စာအုပ်ကြိုးစား ဖတ်ကြည့် အရမ်းကောင်း တယ် " ဟူ၍ စာအုပ်တအုပ်ပေးပါသည်။ ထိုစာအုပ်မှာ ဆရာဦးရွှေအောင်၏ ဓမ္မပဒ ဖြစ်ပါသည်။\nဆရာဦးရွှေအောင်၏ အရေးအသားကောင်းပုံမှာ ဗုဒ္ဓ တရားတော်များအား ကျွန်တော်ကဲ့သို့ လူဗြိန်းများပင် အလွယ်တကူ နားလည် နိုင်ပါသည်။ ထို ဓမ္မပဒ စာအုပ်မှ အခြေခံပြီး ဒါနကထာ ၊ သီလကထာ၊ သဂ္ဂကထာတို့ကို နားလည်လာရပါသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ အခြားသော ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေများအား အခက်အခဲမရှိ ဖတ်လာနိုင်ပါတော့သည်။\nထို့နောက်တော့ ဦးရွှေအောင် ၏ စာအုပ်များနှင့် ဓမ္မာစရိယ ဦးဌေးလှိုင် ၏ စာအုမ်များ က ကျွန်တော့ စာအုပ်စင်တွင် နေရာယူလာကြပါတော့သည်။ ဤ တွင် စာဖတ်သူ မိတ်ဆွေ အနေဖြင့် ခရစ်ယန်ဘာသာ ဝင်တယောက်က ဗုဒ္ဓ ဘာသာ စာပေ များ ဖတ်နေသည်ကို အံ့သြ ကောင်း အံ့သြနေပါလိမ့်မည်။\nမအံ့သြပါနှင့်။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက မင်္ဂလာမောင်မယ် စာစောင်နှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့သဖြင့် " ကောသလ အိမ်မက် ၁၆ ချက် ၊ အောင်ခြင်း ရှစ်ပါး နှင့် ဗုဒ္ဓဝင် ဇာတ်တော်များအား ငယ်ငယ်ကတည်းကပင် ရင်း နှီးနေပြီး ဖြစ်သည့် အပြင် ကျွန်တော့ မိဘများကလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေ ဖတ်ခြင်းကို မတား မြစ်ပါ။\nခရစ်ယန်ဖြစ်သည့် အလျောက် ကျွန်တော်တို့ အိမ်တွင် ညစဉ် မိသားစု စုံညီ ဘုရားရှိခိုးရပါသည်။ ဘုရားရှိခိုးပြီးနောက် ညအိပ်ယာမဝင်ခင် ကျွန်တော့ အမေဖတ်သောစာအုပ်မှာ ကျွန်တော်ဝယ်ထားပေးသော မေတ္တာရှင် ရွှေပြည်သာ၏ " ယုံမှတ်၍ ပုံအပ်ကြသူများ " ဟူသော စာအုပ်ဖြစ်ပါသည်။\nထို့အတူ ကျွန်တော် စင်္ကပူရှိ ချမ်းမြေ့ ကျောင်းတိုက်တွင် တပါတ်တခါ တရားအားထုတ်နေကြောင်း ကျွန်တော့ အစ်မလတ် သိသောအခါ စာအုပ်တအုပ် ဝယ်ပေးပါသည်။ "အနာဂါဏ် ဆရာသက် " ဟူသောစာအုပ်ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော် စင်္ကပူရောက်ပြီး သင်္ဘောကျင်းတွင် အလုပ်လုပ်နေသောအခါ စာဖတ်အားကျသွားသော်လည်း သင်္ဘောကျင်းမှ ထွက်ပြီး ကုမ္ပဏီ အလုပ်လုပ်သောအခါ စာဖတ် မပျက်သွားခဲ့ပါ။\nကျွန်တော့ဘဝတွင် အလုပ်မှ ခွင့်ယူပြီး ဖတ်ခဲ့ရသော စာအုပ် ၂ အုပ်ရှိပါသည်။ တအုပ်မှာ ဆရာရွှေဥဒေါင်း ၏ " ဘဝတသက်စာ မှတ်တမ်း " ဖြစ်၍ နောက် တအုပ်မှာ " မင်းဒင်၏ သက်ခိုင် " လေးအုပ်တွဲ ဖြစ်ပါသည်။ စဖတ်ပြီးနောက် မပြီးမခြင်း လက်ပေါ်မှ ချ၍ မရသဖြင့် အလုပ်မှ ခွင့်ယူပြီး ဖတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုနောက်ပိုင်းတွင်တော့ အင်တာနက်မှ ဒေါင်းလုပ် လုပ်ယူထားသော PDF စာအုပ်များ အများအပြား ရှိသော်လည်း လက်မှ တရွက်ချင်းလှန်ဖတ်ရသော စာအုပ်လောက် မနှစ်သက်မိပါ။\nတနေ့ နေ့ တချိန် ချိန် Steem ဈေးကောင်းလာလျင် တော့ စာလေး ဖတ်လိုက် စာလေး ရေးလိုက် ဖြင့် အေးအေးလူးလူး နေနိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်မိပါသည်။\nmyanmar reading knowledge\nမင်းဒင်၏သက်ခိုင်မှာ ဆရာ့အကြောင်းတစ်ပိုင်းတစ်စပါနေမှာပါ၊ အကောင်းတော့မဖြစ်နိုင်ပါ။\nကိုဟင် စာတွေ အများကြီး ဖတ်ဖြစ်တာဘဲ ကျွှန်တော်တို့ ဖတ်ဖြစ်တာ အတော်နည်းတယ် ။ ကိုဟင်နောက်ဆုံးပြောသလို စာလေးဖတ်လိုက် ကိုယ်ရေးချင်တာလေး ရေးလိုက်နဲ့ steem ဈေးတွေ ကောင်းပါစေ ။\nအစ်ကို့ အိမ်မက်က ကိုယ်ပိုင် အိမ်တလုံး ပိုင်နိုင်ဖို့ ရယ် ကိုယ်ပိုင် စာကြည့်ခန်း တခု ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ရယ်....\nစာဖတ်ခြင်းအစ ရွှေသွေးကဆိုလည်း မမှားပါဘူး ကိုဟင် ကျမတို့ငယ်ငယ်က ရောင်စုံလေးတွေ ဝေဝေဆာဆာနဲ့ ရွှေသွေးစာစောင်လေးတွေကို နှစ်သက်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အရွယ်ရောက်လာတော့ ဒဂုန်ရွှေများ ရွှေဥဒေါင်း မင်းသိင်္ခ ဂျာနယ်ကျော် မမလေးနဲ့ ဘာသာပြန်စာပေထဲက လေရူးသုန်သုန် နေပြည်တော် မျှော်တိုင်းဝေးစသဖြင့် စုံနေအောင်ကို ဖတ်ဖြစ်ပါတော့တယ်\nမှန်တယ် ညီမလေး.... အစ်ကိုက အိမ်က ရွှေသွေးတွေ တင်မကဘူး ကျောင်းစာကြည့်တိုက်ကပါ သွား လှန် လှော်ဖတ်တာ။ နောက်တခုက ကျောင်းစာကြည့်တိုက်က သုတစွယ်စုံလို စာအုပ်ငှားပေးတာပဲ။ အခုတော့ အဲ စနစ်ရှိသေးလားမသိဘူး။\nအစ်‌ကိုဖတ်‌ခဲ့တာ‌တွေက မြန်‌မာစာ‌ပေ‌လောကရဲ့ အ‌ကောင်းဆုံး‌တွေချည်‌ပါဘဲ။ဖတ်‌အား‌ကောင်း‌တော့ အ‌တွေးအ‌ခေါ်‌တွေ ကောင်းတာမဆန်း‌တော့ပါဘူး။\nဒီလိုပဲ ကိုမဟော်... အခုနောက်ပိုင်းတော့ စာအုပ်ဖတ်ရင် အမှာစာ အရင်ကြည့်တာပဲ။ အမှာစာ မှာကြိုက်မှ ဖတ်ဖြစ်တော့တယ်။\nမှန်တယ် အန်တီ.... ဒီဘက်ခေတ် ခလေးတွေ စာအုပ်တွေနဲ့ ဝေးလာကြလို့များ ဒုစရိုက်၊ ဆေးသမား တွေပေါလာကြသလား တောင်ထင်မိတယ်။\naggamun (49) ·3months ago\nကျွန်တော်လည်း ဆယ်တန်း အထိ စာစီစာကုံးရေးတာ သုံးမျက်နှာရခဲ့ရင် ထီပေါက်သလောက် ပျော်ရပါတယ် ရေးဟန်ကတော့ မူလတန်း အဆင့်သာသာရယ်ပါ အခုတော့ ဘယ်က ဘယ်လိုရေးမိမှန်း မသိဘူး စာပုဒ်တွေထွက်လာတာ မနည်းဘူး ရေးလက်စတွေရော အတွေးစ တွေရော ရှုပ်နေတာပဲ 😊 @aggamun\nဒီလိုပါပဲ... ရေးရင်းရေး ရင်းနဲ့ လက်သွက်လာကြတာပဲ...\nယခင်က ဆရာကြီးမင်းသင်္ခ၊ မြသန်းတင့် ၊ ဒဂုန်ရွှေမြှား၊ ဘာသာပြန်တွေ ဖတ်ခဲ့ရာမှ လွန်းထားထား၊ နွမ်ဂျာသိုင်း၊ နီကိုရဲ၊ အကြည်တော်၊ တာရာမင်းဝေ...နောက်တော့ ဆရာညီညီနိုင်နှင့် အောင်မြင်ရေးတတ်ကျမ်း ဘာသာပြန်ပေါင်းစုံ ဖတ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ တတ်ကျမ်းတွေ\nဖတ်ပါများလာတော့ စာရေးဆရာ ဖြစ်ချင်စိတ်၊ စာရေးချင်စိတ်ပဲ\nရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အချိန်ရတိုင်းလည်း စာဖတ်စာရေးပဲ လုပ်နေခဲ့မိတယ်။\nခုတော့... Steemit စသုံးစွဲကတည်းက စာအုပ်တွေ ဖတ်တာ မရှိ\nသလောက် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ steemit ပေါ်က စာတွေ ဖတ်ရင်း\nမန့်ရင်းဖြင့် အချိန်ကုန် ၊ အချိန်လုနေခဲ့ရပါတယ်။ ခုချိန်ထိလည်း\nစာအသစ်များ သိပ်မရေးဖြစ်ခဲ့ပါ...ရေးပြီးသား အဟောင်းများသား\nရေးတင်နေခဲ့ပါသည်။ မိမိထက်သာသော ရသစာပေ ရေးအားကောင်းသော သူများကိုလည်း MSC တွင် တွေ့မြင် ဖတ်ရှုနေရသည်ကိုတော့ ဝမ်းသာမိပါသည်။\nဟုတ်တယ်ကို ဟိန်းရေး... စာ ရေးဆရာ မဟုတ်ကြပေမယ့် အရေးအသားကောင်းကြတယ်.. အားကျလိုက်ပါဘိ။\nအခုမှ စာအုပ်စင်ကြီးမြင်လိုက်သလိုခံစားရတယ်ဗျာ။ ကျနော်ငယ်ငယ်က သမိန်ပေါသွပ်က အကြိုက် အစွဲ ကာတွန်းစီးရီးပေါ့ဗျာ။ အဲလို ဟာသတွေအဖတ်များလို့လားမသိဘူး ကျနော်ရေးသမျှ ဟာသဆန်ဆန်လေးတွေ ပဲရေးတတ်တော့တယ်။ နောက်တော့အရွယ်နဲနဲရလာတော့ ဖတ်တာတော့အစုံပါပဲ အဲ သိုင်းဝတ္ထုလဲ စွဲလိုက်သေးဗျာ အကြိုက်ချင်းတူတဲ့သူတွေ ဒီစတီးမစ်ပလက်ဖောင်းမှာ လာစုနေလား အောင့်မေ့ရတယ်။ ဒီနောက်ပိုင်းတော့ စာစုံ လိုင်းစုံဖတ်တော့တာပါပဲ စာဖတ်တာ အရှိန်ပျက်သွားတာကတော့ ၈ လေးလုံး သပိတ်ဖြစ်ပီးနောက်ပိုင်း အရှိန်ပျက်သွားတော့တာပဲ။\nမှန်တယ်ကို ရွှေ... ကျွန်တော် လည်းစာစုံ ဖတ်ခဲ့တာ... လက်ဝဲ စာပေတွေတောင်ပါ သေး... အခုတော့ စာအုပ်ရွေးဖတ်နေရပြီ။\nငယ်တုန်းကတော့ စံရွှေမြင့်၊ ဒီရဲဂျာ၊ရာမ သူတို့ရဲ့ ကာတွန်းတွေ အရမ်းကြိုက်ခဲ့တာ၊ နောက်တော့ ရွှေဥဒေါင်းဝတ္ထုတွေအသဲစွဲ၊ အခုတော့ သိပ်မဖတ်နိုင်တော့ပါဘူး\nမှန်တယ်... အခုနောက်ပိုင်းတော့ စာအုပ်ကို ရွေးပြီး ဖတ်ဖြစ်တော့တယ်။\nဟုတ်ကဲ့ ... ကျွန်တော်တို့ ခေတ်က စာအုပ်အငှားဆိုင်တွေ ခေတ်ကောင်းတဲ့ အချိန်ဆိုတော့... ပြီးတော့ အခုလို social media မရှိသေးတဲ့အချိန်ဆိုတော့ စာအုပ်ကို ထွက်ပေါက် တခုအနေနဲ့ ဖတ်ကြတာနဲ့တူပါတယ်။\nYour article is very great. The newspaper is very good. It is always good to read the magazine.\nlwih.eiei (39) ·3months ago\nMingalar Par Ako Henry.\nစာအုပ်ပထမဆုံးဖတ်ခြင်းက ရွှေသွေး တို့ တေဇတို့ပါဗျာ နောက်တော့ ကာတွန်းမျိုးစုံ မဂ္ဂဇင်း ၀တ္ထု ရသစာပေ လျောက်ပြီးအကုန်ဖတ်တော့တာပါပဲ အကြိုက်ဆုံး နဲ့ အပေါ့ပါးဆုံးကတော့ သိုင်းဝတ္ထု တွေပဲ ဆာဟင်ရေ


စိတ်ဖိစီးမှုကို တိုက်ထုတ်နေရပါတယ်ဆိုပြီး ပြောကြားခဲ့တဲ့ ဘောလိဝုဒ်မင်းသမီးချော Alia Bhatt\n1 Apr 2019 . 2:32 PM\nမင်းသား၊ မင်းသမီးတွေရဲ့ ဘဝဟာ ဘယ်နားသွားသွား စောင့်ကြည့်ခံနေရသလို၊ ဘာလေးပဲဖြစ်ဖြစ် ရည်ရွယ်ပြီးတော့ရော မရည်ရွယ်ဘဲနဲ့ရော မှားလုပ်မိရင် အတင်းပြောခံရတာမျိုးနဲ့ ဝေဖန်လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံကြရပါတယ်။ မင်းသား၊ မင်းသမီးတွေဟာလည်း လူသားတွေထဲက လူသားတွေပဲဖြစ်လို့ ဒီလိုပြောဆိုဝေဖန်ခံရတာနဲ့ ကဲ့ရဲ့ခံရတဲ့အခါ သာမန်လူသားတွေလို စိတ်ဖိစီးမှုတွေကို ခံစားကြရပါတယ်။ စိတ်ဖိစီးမှုတွေခံစားရတာကို ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်နိုင်ရင် စိတ်ကျန်းမာရေးထိခိုက်တဲ့အဆင့်ကို ပြောင်းသွားတတ်ပါတယ်။ စိတ်ကျန်းမာရေးထိခိုက်တာကို နဂိုအတိုင်းပြန်ဖြစ်အောင် ထိန်းချုပ်ရတာက လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခံစားဖူးတဲ့ လူတိုင်းလိုလို သိကြပါတယ်။\nစိတ်ကျန်းမာရေးထိခိုက်တာကို ပြန်လည်မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် သေချာပေါက် ကိုယ်ပိုင်လူနေမှုဘဝမှာရော ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဘဝမှာပါ ထိခိုက်မှုတွေဖြစ်လာကာ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်လာမှာကိုတော့ ပြောနေစရာ မလိုလောက်ပါဘူးနော်။ ဆယ်လီတွေကတော့ သာမန်လူတွေထက် ပိုစောင့်ကြည့်ခံရပြီး ပိုအပြောခံရတဲ့ လူတွေဖြစ်သလို မပီပြင်တဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာမှာကို ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်နေရကာ ရှိပြီးသားအောင်မြင်မှုတွေ မထိန်းနိုင်မှာကိုလည်း ပူပန်ကြရလို့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေကတော့ သာမန်လူတွေထက် နှစ်ဆပိုများတယ်လို့ ပြောမယ်ဆို ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း စိတ်ဖိစီးမှုဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ဆယ်လီပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လူပဲဖြစ်ဖြစ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ မဖယ်ရှားနိုင်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့ ဘောလိဝုဒ်အချစ်တော်မင်းသမီး Alia Bhatt စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ ဘယ်လိုဖြေဖျောက်လဲဆိုတာကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ကိုယ်တွေလည်း နည်းနာယူကြည့်ကြရအောင်။\nမကြာသေးမီက Alia Bhatt ဟာ သူမရဲ့ နောက်ထပ်ထွက်ရှိလာမယ့် ရုပ်ရှင်ကို ရိုက်ကူးရင်း ပင်ပန်းနွယ်နယ်မှုတွေနဲ့ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာ ချည်နှောင်မိနေလဲဆိုတာကို ရှာတွေ့ရှိလာကာ သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်ရှာဖို့ သတိရသွားတဲ့အထိတောင် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မကြာသေးမီက Filmfare တစ်ခုမှာ မေးတဲ့ Interview တစ်ခုမှာ အသက်၂၆ နှစ်အရွယ် သူမဖြေသွားတာက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဘဝနဲ့ ကျန်းမာရေးကို အလုပ်ရဲ့ ဖိအားတွေနဲ့ ကျော်ကြားမှုတွေက ဝါးမြိုလာတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်ဆိုပြီး ဖြေကြားသွားပါတယ်။ သူမအနေနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျတဲ့အထိတော့ မဖြစ်သွားခဲ့ပေမယ့် အမြဲစိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရပါတယ်လို့လည်း မျှဝေခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီလို စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေဖြစ်နေတာ ငါးလ ခြောက်လလောက် ရှိနေခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် သူမဟာပြန်တိုက်ထုတ်ဖို့ သတိမရခဲ့တဲ့အတွက် စိတ်ခံစားချက်တွေဟာ မကောင်းတဲ့ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်းကူးပြောင်းလဲခဲ့ပါတယ်။နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမဟာ သူမဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ်ထဲကအတိုင်း ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးရွာနေပါစေ သူမခံစားရတဲ့အတိုင်းပဲ နေမယ်ဆိုပြီး ခံစားချက်နောက်ကိုလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်ဆိုပြီး ပြောခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီလို ခံစားမှုနောက်ကို လိုက်ပြီးနေတဲ့အခါမှာတော့ သူမဟာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲနဲ့ ငိုချင်ရင် ငိုပြီးနေပလိုက်တယ်ဆိုပြီး သူ့မပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ ပြောကြားချက်အရ သိရပါတယ်။\nဒါ့အပြင် သူမရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စကားပြောရင်ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါမှာ အနည်းငယ်သက်သာရာရရှိသွားပြီး လက်တွေ့ကို ဘယ်လိုလက်ခံရမလဲနဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုကို မရှောင်တိမ်းဘဲ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာပါ သိလာခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျော်ဖြတ်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nအစပိုင်းမှာတော့ ဒီလိုဖြစ်ရတာက အဆက်မပြတ်လက်ခံထားတဲ့ အလုပ်ဖိအားတွေကြောင့် ပင်ပန်းပြီး ဘယ်သူနဲ့မှမတွေ့ချင်တာလားဆိုပြီး စိတ်တွေရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေကို သူမရဲ့ချစ်သူနဲ့ အရင်နှီးဆုံးသူငယ်ချင်းတွေကို ပြောပြလိုက်ပြီးတဲ့အခါမှာ ကိုယ်ရဲ့စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို နားလည်အောင် သေချာကြည့်လိုက်ရင် ဒါတွေကို လွင့်စင်သွားမယ်ဆိုတာကို သိနားလည်လာရပါတယ်။ ဒါတွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးလို့ဆိုပြီး လက်ခံလိုက်ရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူးဆိုပြီး တစ်ပါတည်းနားလည်သဘောပေါက်သွားပါတယ်ဆိုပြီး ဖြေလျှော့နည်းကိုပါ ပြောကြားသွားပါတယ်။\nပရိသတ်ကြီးလည်း သူမဖြေလျှော့နည်းကို ဖတ်ရှုပြီး ဘဝမှာ ဘယ်အရာကိုမှ အရမ်းကြီး မတွေးတော၊ မခံစားနေဘဲ အဆင်ပြေသွားမယ်လို့သာ ပြောင်းတွေးကြည့်ပါ။ စိတ်ဖိစီးမှုတွေခံစားလာရရင် တစ်ယောက်တည်းကြိတ်ခံစားမနေဘဲ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူတွေကို ရင်ဖွင့်ပြောပြတိုင်ပင်ကာ ဖြေလျှော့ကြည့်ကြဖို့ အကြံပြုလိုက်ပါရစေ။\nby Naw Hsel Hte .2days ago\nby Ngul Ciin .5days ago


၁, ၂, ၃, ၄, ၅, ၆, ၇, ၈\n၁ Feminism and Folklore 2022\n၂ Ukraine's Cultural Diplomacy Month: We are back in 2022!\n၃ Wiki Loves Folklore is extended till 15th March\n၄ Coming soon\n၄.၁ Several improvements around templates\n၅ Wiki Loves Folklore 2022 ends tomorrow\n၆ Feminism and Folklore 2022 ends soon\n၇ New Wikipedia Library Collections Available Now - April 2022\n၈ Coming soon: Improvements for templates\nFeminism and Folklore 2022[ပြင်ဆင်ရန်]\nTiven2240 -- ၀၅:၄၉၊ ၁၁ ဇန်နဝါရီ ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nUkraine's Cultural Diplomacy Month: We are back in 2022![ပြင်ဆင်ရန်]\nWe invite you to take part and help us improve the coverage of Ukrainian culture on Wikipedia!--ValentynNefedov (WMUA) (ဆွေးနွေး) ၁၂:၅၆၊ ၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nWiki Loves Folklore is extended till 15th March[ပြင်ဆင်ရန်]\nMediaWiki message delivery (ဆွေးနွေး) ၀၄:၅၀၊ ၂၂ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nSeveral improvements around templates[ပြင်ဆင်ရန်]\n- Johanna Strodt (WMDE) ၁၂:၃၈၊ ၂၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nWiki Loves Folklore 2022 ends tomorrow[ပြင်ဆင်ရန်]\nThanks Wiki Loves Folklore international Team MediaWiki message delivery (ဆွေးနွေး) ၁၄:၄၀၊ ၁၄ မတ် ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nFeminism and Folklore 2022 ends soon[ပြင်ဆင်ရန်]\nThanks Wiki Loves Folklore international Team MediaWiki message delivery (ဆွေးနွေး) ၁၄:၂၉၊ ၂၆ မတ် ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nNew Wikipedia Library Collections Available Now - April 2022[ပြင်ဆင်ရန်]\n--The Wikipedia Library Team ၁၃:၁၇၊ ၂၆ ဧပြီ ၂၀၂၂ (UTC)\nComing soon: Improvements for templates[ပြင်ဆင်ရန်]\n-- Johanna Strodt (WMDE) ၁၁:၁၄၊ ၂၉ ဧပြီ ၂၀၂၂ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ဝီကီပီးဒီးယား:Community_Portal&oldid=742135" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၂၉ ဧပြီ ၂၀၂၂၊ ၁၁:၁၄ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


ဆေးရုံကို ဒုတိယ အကြိမ် ပြန်သွားခဲ့ ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းမှန်ကို ပရိသတ်တွေ အတွက် ပြောပြလာတဲ့ ထွန်းကိုကို – Cele Posts\nသရုပ်ဆောင် ထွန်းကိုကို ကတော့ သရုပ်ဆောင်ကောင်း သလို ရုပ်ရည်ချောမောရုံ သာမက ပရိသတ်တွေရဲ့ အားပေးမှုကို တစ်ခဲနက်ပိုင်ဆိုင် ထားတဲ့ မင်းသား တစ်လက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ထွန်းကိုကိုက Covid-19 ရောဂါပိုးကူးစက်ခံ ခဲ့တာကြောင့် ဆေးရုံမှာ ဆေးကုသမှုခံယူ ခဲ့ရပြီး ဒီကနေ့ နိုဝင်ဘာလ (၇) ရက်နေ့ မှာတော့ ဆေးရုံက ပြန်ဆင်းလာ ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထွန်းကိုကိုက ဆေးရုံပေါ်က ဆင်းလျင် ဆင်းချင်းပဲ ဖုန်းဆက်ခေါ်ခဲ့တာကြောင့် ဆေးရုံကို ပြန်သွားခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းအရင်း ကို စိတ်ပူနေကြတဲ့ သူ့ရဲ့ ပရိသတ်တွေ ဆီ အခုလိုပဲ ပြောပြလာခဲ့ပါတယ်။\n“မင်း.. ၁၈ နှစ်ပြည့်ပြီလား ? မင်း.. မဲပေးခွင့်ရှိပြီလား ? ဆရာမတွေ က ကျွန်တော့ကို ၁၈ နှစ်မပြည့်သေးဘူး ထင်လို့ ပြန်ခိုင်း လိုက်တာ။ ရုံးပြန်ရောက် တော့မှ ဖုန်းဆက်ပြီး ပြန်လာပါဦးတဲ့။ အခု တော့ ဆေးရုံ မှာ၁၈ ရက်မြောက်တဲ့နေ့ ဆေးရုံကဆင်းပြီး ပြန်ရောက်မှ ဆေးရုံကို ပြန်သွားပြီး မဲပေး လိုက်ရတယ်။ နိုင်ငံသား တစ်ယောက်အနေနဲ့ တာဝန်ကျေသွားပြီ ❤❤❤” ဆိုပြီး သူ့ရဲ့ ဖေ့စ်ဘုတ် စာမျက်နှာမှာ ပြောပြလာတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nထွန်းကိုကို ကတော့ ဆေးရုံကို ပြန်သွားခဲ့ရတယ် ဆိုတာကြောင့် ဆေးစစ်ချက် အဖြေ မှားယွင်းမှု များဖြစ် သလားလို့ ပရိသတ်တွေက စိတ်ပူ နေကြပေမယ့် ထွန်းကိုကို ကတော့ အကြောင်း အရင်း မှန်ကို ပြောပြလာခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဖတ်ရှုပေးတဲ့ ပရိသတ်ကြီး အားလုံးလည်း သာယာ ပျော်ရွှင်တဲ့ နေ့လေးတစ်နေ့ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင် ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေး လိုက်ပါတယ်။\nဆေးရုံကို ဒုတိယ အကွိမျ ပွနျသှားခဲ့ ရတဲ့ အကွောငျးအရငျးမှနျကို ပရိသတျတှေ အတှကျ ပွောပွလာတဲ့ ထှနျးကိုကို\nသရုပျဆောငျ ထှနျးကိုကို ကတော့ သရုပျဆောငျကောငျး သလို ရုပျရညျခြောမောရုံ သာမက ပရိသတျတှရေဲ့ အားပေးမှုကို တဈခဲနကျပိုငျဆိုငျ ထားတဲ့ မငျးသား တဈလကျပဲ ဖွဈပါတယျ။ ထှနျးကိုကိုက Covid-19 ရောဂါပိုးကူးစကျခံ ခဲ့တာကွောငျ့ ဆေးရုံမှာ ဆေးကုသမှုခံယူ ခဲ့ရပွီး ဒီကနေ့ နိုဝငျဘာလ (၇) ရကျနေ့ မှာတော့ ဆေးရုံက ပွနျဆငျးလာ ခဲ့တာပဲ ဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ထှနျးကိုကိုက ဆေးရုံပျေါက ဆငျးလငျြ ဆငျးခငျြးပဲ ဖုနျးဆကျချေါခဲ့တာကွောငျ့ ဆေးရုံကို ပွနျသှားခဲ့ရတဲ့ အကွောငျးအရငျး ကို စိတျပူနကွေတဲ့ သူ့ရဲ့ ပရိသတျတှေ ဆီ အခုလိုပဲ ပွောပွလာခဲ့ပါတယျ။\n“မငျး.. ၁၈ နှဈပွညျ့ပွီလား ? မငျး.. မဲပေးခှငျ့ရှိပွီလား ? ဆရာမတှေ က ကြှနျတော့ကို ၁၈ နှဈမပွညျ့သေးဘူး ထငျလို့ ပွနျခိုငျး လိုကျတာ။ ရုံးပွနျရောကျ တော့မှ ဖုနျးဆကျပွီး ပွနျလာပါဦးတဲ့။ အခု တော့ ဆေးရုံ မှာ၁၈ ရကျမွောကျတဲ့နေ့ ဆေးရုံကဆငျးပွီး ပွနျရောကျမှ ဆေးရုံကို ပွနျသှားပွီး မဲပေး လိုကျရတယျ။ နိုငျငံသား တဈယောကျအနနေဲ့ တာဝနျကသြှေားပွီ ❤❤❤” ဆိုပွီး သူ့ရဲ့ ဖစျေ့ဘုတျ စာမကျြနှာမှာ ပွောပွလာတာပဲ ဖွဈပါတယျ။\nထှနျးကိုကို ကတော့ ဆေးရုံကို ပွနျသှားခဲ့ရတယျ ဆိုတာကွောငျ့ ဆေးစဈခကျြ အဖွေ မှားယှငျးမှု မြားဖွဈ သလားလို့ ပရိသတျတှကေ စိတျပူ နကွေပမေယျ့ ထှနျးကိုကို ကတော့ အကွောငျး အရငျး မှနျကို ပွောပွလာခဲ့တာပဲ ဖွဈပါတယျ။ ဖတျရှုပေးတဲ့ ပရိသတျကွီး အားလုံးလညျး သာယာ ပြျောရှငျတဲ့ နလေ့ေးတဈနကေို့ ပိုငျဆိုငျနိုငျ ပါစလေို့ ဆုတောငျးပေး လိုကျပါတယျ။


ISO ရ Red Link Communications မှပေးသော Service များ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Computers & Technology » ISO ရ Red Link Communications မှပေးသော Service များ\nISO ရ Red Link Communications မှပေးသော Service များ\nPosted by Bayote on Dec 24, 2010 in Computers & Technology | 8 comments\nဘရုတ် – ဟာ 01 551162 551163 ဘယ်လိုမှခေါ်မရပါလား\n၅မိနစ်ကြာ ဖုန်းပြန်ခေါ်ပါတယ်။ မရ။\n၁၅ မိနစ်ကြာ ပြန်ခေါ်ပါတယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ၀င်သွားပါတယ်။\nဘရုတ် – Redlink ကလားခင်ဗျား။\nRedlink – ဟုတ်ကဲ့ရှင်။\nဘရုတ် – ကျနော် ကော်နက်ရှင်မကောင်း လို. Service နဲ.ပြောချင်လို.ပါ။\nRedlink – ဟုတ်ကဲ့ရှင့်။ လွှဲပေးပါမယ်။\nတီးလုံးလေးပေါ်လာပါတယ်။ ၃မိနစ်သာကြာသွားတယ်။ ဘာမှ မကြားရတော့ပါ။ ဖုံးပြန်ကျသွားပါတယ်။\nတီးလုံးလေးပေါ်လာပါတယ်။ ၃မိနစ်သာကြာသွားတယ်။ ကြားလိုက်ရတာက\nService မှ တစ်ယောက်လာကိုင်ပါတယ်။ ဖြေလိုက်ပုံက ရတနာပုံက down နေပါတယ်တဲ့။\nအမှန်တကယ် တစ်ခြား ADSL Service, Broadband တို.မှာ သုံးရနေပါတယ်။ ယခင်က Red Link Wimax များမှာ ကောင်းမွန်စွာသုံးရပါတယ်။ ယခုတော့ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်ဆိုးလာပါတယ်။\nISO လက်မှတ်ရသော Red Link ကိုဘဲ ဂုန်ပြုပေးရမလား။ ISO ပေးသော လူတွေကိုဘဲ အပြစ်တင်ရတော့မလား။ ISO ရပြီးတော့မှဘဲ Service ကော အင်တာနက်လှိုင်းတွေပါကျသွားကြောင်း ပါ။\nနောက်တစ်ခုကြားလိုက်ရတာကတော့ အင်ဂျင်နီယာ ၀န်ထမ်းများအား အလုပ်ထွက်ပါက IT လောကနယ်ပယ် Company သို. တစ်နှစ် အလုပ်မလုပ်ပါဟု BOND ထိုးခိုင်းကြောင်း……\nကျွမ်းကျင်ဝန်ထမ်း များ စိတ်ညစ်ကာ အလုပ်ထွက်သွားကြောင်းနှင့် ယခု Engineers ၀န်ထမ်းများမှာလည်း စိတ်ပါဝင်စားမှုလျှော့နည်းလာကြောင်းပြောပါတယ်။\nRedLink မှတာဝန်ခံများ အမြန်ဆုံး သိရှိရန်နှင့် Customer လိုအပ်ချက်များကို အကောင်းဆုံးဝန်ဆောင်မှုများပေးနိုင်ရန်၊Customer များအသိအမှတ် ပြုသော ISO လက်မှတ်ကို ရနိုင်ပါစေကြောင်း……\nတချို.သောဝန်ထမ်းများဟာတာဝန်အရ (သို့) လစာရယုံသက်သက်သာလုပ်ဆောင်နေကြခြင်း (သို့) ကုမ္ပဏီအားမိမိ၏ထမင်းဆိုသည်ကိုမေ့နေခြင်း (သို့) ကုမ္ပဏီရေရှည်တည်တံစေလိုသောစေတနာမထားခြင်း စသည့်အချက်များကြောင့် မြန်မာပြည်၏ Customer Service များညံ့ဖျင်းနေရခြင်းဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ပိုင်ရှင်များအနေဖြင့် မိမိ၏၀န်ထမ်းများကို Customer Service အကြောင်းသိရှိစေရန်သင်တန်းပေးသင့်ပါတယ်။မြန်မာနိုင်ငံတွင် Customer Service သင်တန်းကောင်းကောင်းကလည်းများများစားစားမရှိတော့ခက်ပါသေးတယ်…….အော်မြန်မာနိုင်ငံကြီးရယ်……စိတ်မောပါဘိကွယ်…..\nအိုင်အက်အိုလက်မှတ် ဆိုတာကလည်း ပိုက်ဆံပေးရင်ရတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ တကယ်အတိအကျ လိုက်မစစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒေါ်လာငါးထောင်လောက် ပေးရင်ပစ္စည်းတော်တော်များများကို အဲဒီလက်မှတ်တပ်လို့ရတာ အရင်တုန်းက တွေ့ဘူး၏။\nred link က service ကတော. တော်တော်ကို ညံ.ဖျင်းလွန်းပါသည်။\nသူတို.လုပ်ပေးနိုင်တာ ဘာမှမရှိပါ။ Internet service မှာတော. Red Link\nWimax ကတော. အညံ.ဖျင်းဆုံးပါ။\nကိုဘရုတ်ရေ~~Red Link ကိုသိပ်တော့လဲအပြစ်တင်မစောပါနဲ့အုံးဂျာ နောက်ဒီ့ထက်ပိုဆိုးဖို့ရှိတယ်။ ဒေါ်ဒေါ်က Red Link မှာအိန်သာနက်သုံးဖို့လျှောက်ထားတယ်ကြားလို့ပါ။ ကိုဘရုတ်ရဲ့ Post ကိုလဲ\nRed Link က ဆိုက်တွေချည်းလေ့လာလိုက်ဝါး အဲစောတီး လိုက်စားနေတဲ့အင်ဂျီနီရာတိုတိုက တူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းဂျုတ်ကို ပရင့်ထုတ်ပီးပြထားပေးပါတယ်လို့ အတိအကျ(မရေမရာ)တတင်းရထားပါဒယ်။\nတစ်လကို ၁၃၀ ဆောင်နေရတာနော်… စိတ်လေတယ်…. Yadanarpon ထက်လဲ ၅ ကျပ်များသေးတယ်… ငါနော်….\nပြောချင်တာကော ပြောစရာတွေကော အများကြီးပါ။ သည်းခံတာများခဲ့ပါတယ်။ လုံးဝ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်လာလို.ပါ။ Redlink မှ လူကြီးများလည်း အမြန်ဆုံး လိုအပ်ချက်တွေ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါစေလို.။ မျက်စိနားများ ပိတ်မနေဘဲ အောက်က တင်ပြတာတွေကိုဘဲ ကြည့်မနေဘဲ လက်တွေ. Customer တွေ အသိအမှတ်ပြုနိုင်အောင် လက်တွေ. ထိထိရောက်ရောက် ပြုစေလိုပါတယ်။\nခင်ဗျားတို့အားလုံး မှားပါတယ်ဗျာ.. ကျွန်တော်တို့ Redlink က ရရှိထားတဲ့ ISO လက်မှတ်က Internet Slowest Organization ဆိုတဲ့ လက်မှတ်ဖြစ်ပါတယ်… ဒါကြောင့်ပြောတာပေါ့ စွတ်ရမ်းတုတ်နေကြတယ်.. ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မူကလည်း ကျွမ်းကျင်ကြပါတယ်… သူဌေးနဲ့ ရှယ်ရာဝင်တွေက GlobleNet ဆိုပြီးတော့လည်း အိုင်တီကုမ္ပဏီ ထူထောင်ပြီး ကျွမ်းကျင်ဝန်ထမ်းတွေ ခန့်ထားတယ်ဗျ… ကိုယ်တိုင်လည်း တတ်ပါတယ်… ဒါကြောင့် ဒီဝန်ထမ်းတွေ မရှိလည်း တစ်ယောက်တည်း မီးစက်က အစ နိုးတတ်ပါတယ်… သူတို့တွေ ထွက်သွားလည်း မူ့စရာမလိုပါ… ကိုယ်တတ်လို့ ကိုယ်လုပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်…\nဖုန်းဆက်သွယ်လို့မရတာကတော့ ဖုန်းလိုင်းမကောင်းလို့ပါဗျာ.. မြန်မာပြည်ရဲ့ ဒုတိယ ISP လို့ပြောသားဘဲ ရတနာပုံက ပထမ ISP လေ… ပထမကို လှမ်းပြီး ချိတ်ထားရတဲ့ ဒုတိယ ပေါ့ဗျာ… ရှင်းသွားအောင် အောက်ပါပုံလေးကို ကြည့်လိုက်ပါ..\nRedlink User ( အသုံးပြုသူ ) —–> ဒုတိယ ISP ( Redlink ) ——-> ပထမ ISP ( ရတနာပုံ ) ——–>\nအဆင့်တွေ နည်းသွားလေ ပြသာနာနည်းလေပေါ့ဗျာ.. အခုက ကျွန်တော်တို့က ရတနာပုံက တစ်ဆင့်ခံ ယူထားရတော့ ဝန်ဆောင်မူကလည်း အေးဆေးဘဲ သူတို့ကို လွှဲချလိုက်ယုံပေါ့ဗျာ… helpdesk က ဝန်ထမ်းတွေကို တစ်လုံးဘဲ သင်ထားယုံဘဲ “ရတနာပုံ ဂိတ်ဝေး ဒေါင်းနေလို့ပါ” (မှတ်ချက်။ ။ ကိုဘရုတ် …. ‘ဒါလောက်ကတော့ ကျွန်တော်တောင် ပြောတတ်သေး… တစ်ခါတည်း recorder ထဲ သွင်းထားမယ်ဗျာ အလိုအလျှောက်ဖြေခိုင်းမယ်… ဒါဆို ဝန်ထမ်းအင်အားလည်း မလိုတော့ဘူး’)\nဒါနဲ့ နောက်လာမဲ့ ဖိုင်ဘာတူသည်ဟုမ်း ဆက်ကြောင်းလည်း ကျွန်တော်တို့ redlink က ဝန်ဆောင်မူပေးအုံးမှာဗျ… ဒီအခါကျရင်လည်း ပိုပြီး ရိတ် ယောင်လို့ ပိုပြီး ဒီထက်ဆိုးတဲ့ ဝန်ဆောင်မူတွေကို လစဉ်ကြေးတွေ မှန်မှန်ကောက်ပြီး ပေးသွားအုံးမှာနော်…\nခေတ်မီနိုင်ငံတော်ဆီသို့ ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာကို အပြည့်အဝရယူပြီး ဝန်ဆောင်မူများကို ဖြတ်တောက်ကာ ပေးကြပါစို့\nBusiness ရေ ပင်မလိုင်းကြီးကနေ လိုင်းတွေကို အခြားကုမ္မဏီတွေကို ခွဲဝေလုပ်ကိုင်ခွင့်ပေးရတာ ထုံးစံလို့ထင်ပါတယ်။ ယူအက်စ်မှာလည် ပင်မအင်တာနက်လိုင်းကြီးကို တိုင်းဝါနာ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးက ချုပ်ကိုင်ထားပြီး သူတင်မက အခြားသော အင်တာနက်ဆားဗစ် ပရိုဗိုက်ဒါကုမ္မဏီများကိုလည်း ခွဲပေးရပါတယ်။ တယ်လီဖုံးမှာလည်း ဗာရိုင်ဇွန်ဆိုတဲ့ ဖုံးကုမ္မဏီကြီးက ပင်မဖြစ်ပြီး သူကနေအခြားသော တယ်လီဖုံးကုမ္မဏီများကို ပြန်ခွဲပေးပါတယ်။ အဲဒီလိုမလုပ်ပဲ တဦးတည်း လက်ဝါကြီးအုပ်မယ်ဆိုရင် အစိုးရက anti trust အင်န်တိုင်းထရပ်စ် ဥပဒေနဲ့ တရားစွဲပါမယ်။ ဟိုးတလောက မိုက်ကရိုဆော့ဖ်က ဝင်းဒိုးမီဒီယာ ဆော့ဝဲကို အီးယူက တရားစွဲသလိုပေါ့။ မြန်မာပြည်မှာတော့ ရတနာပုံက ပင်မလိုင်းဖြစ်ပုံရပြီး ရပ်ဒ်လင့်ခ် အခွဲဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကွာတာကတော့ အနောက်နိုင်ငံတွေမှာလို လူထုအတွက် အခက်မတွေ့ရအောင် လက်ဝါးကြီးစနစ်ကို ထိန်းချုပ်တာထက် အချင်းချင်း စားမာန်မခုတ်ရအောင် ဝေစားမျှစားချပေးထားပုံ ရလို့ အခုလို ဝန်ဆောင်မှုပြသနာတွေ တက်ပုံရပါသည်။


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: ဘလော့နာကျခြင်း ....\nPosted by မေဓာဝီ at 11:02 AM\nhaha. yah ma may , it it right. I was like those too, but now free abit as no internet connection . lucky i am the first to comment now. Ma So what, you are loooserrrr..hahahah;)\nဘလော့ရောဂါ စွဲကပ်လာ၊ လျင်စွာကုဖို့ပြင်၊ မကုစားပဲ ဘလော့စွဲ…. အဲ.. မဆက်တတ်တော့ဘူး.. ဟိဟိ\nအဟင့်...သွားရှာပြီပေါ့လေး...မမေက ကျုပ်အလုပ်က အိမ်ပြန်ချိန်မှ ပို့စ်တင်တော့ ကျုပ်ကွန်မန့်ရေးချိန်မရလိုက်တာပါ ကိုမင်းမင်းရယ်...နောက်တစ်ပွဲပေါ့ ငှဲငှဲ...နက် မရသေးလို့ အလျှော့ပေးထားတယ်မှတ်ပါ...:P\nမမေရေ ၁နှစ်ရှိတော့မယ်ဆိုတော့လည်း ဘလော့နာကျသင့်ပါတယ်...ဟီဟီ။။။ညီမလေးတော့ ကိုယ့်ဘလော့ကိုယ် သိပ်တောင် စိတ်မ၀င်စားတော့သလိုပဲ...:D\n6/12/2007 3:34 PM\nNice to read this post , ma may.\nBlog is web diary.\nSo many people write blog for their daily diary.\nWhen we get old , that would be the memoir or rememberance or something else.\nBut in negative view, the others would know my secrets. But, who cares?\nသူတို့ တကယ်တည်းသမားတွေက တော်သေး..\nဒီမှာတော့ ချစ်ချစ်က ဘယ်တော့ ထရိုက်မလဲ မသိ။\nဒီကြားထဲ အသက်အရွယ်ကြောင့် ခါးနာတောင် မညည်းရဲ.\nတော်ကြာသူက ဘလော့ကို မျက်စောင်းထိုးမှာစိုးလို့။\nဘလော့လေးကိုတော့ မျက်စောင်းတောင် အထိုးတောင်မခံနိုင်ပါ..\nဘလော့ရောဂါ စွဲကပ်လာ၊ လျင်စွာကုဖို့ပြင်၊\n6/12/2007 3:41 PM\nမကုစားဘဲ ဘလော့ဂ်စွဲ၊ မျက်စိမွဲမှာပင်\nမျက်စိမွဲလဲ စွဲစွဲမြဲ မရေး မနေချင်\nပျော်ကာ မော်ကာ ရေးဖတ်မှာ\nဘလော့ဂါ ပြုံးရွှင်ရွှင် …။\nကဗျာလေး ပိုလှမလားလို့ လက်ဝင်ဆော့တာပါ။ ကျနော်ကတော့ ဘလော့ဂ်ကို စွဲလားမစွဲလားတော့ မသိဘူးဗျာ။ ဘလော့ဂ်ကို အာရုံစိုက်ပါများလို့ ကိုယ့်အပေါ် နားအလည်ပေးနိုင်ဆုံးလူတွေကတောင် အထင်အမြင်လွဲခြင်းကို ခံနေရတယ်။ ဒါပေမယ့် ခက်တာက ရေးချင်နေတဲ့ စိတ်ပဲ..။ တခုခုကို ဖတ်မိရင်လဲ တွေးလိုက်..၊ ရေးချင်စိတ်ပေါ်လာလိုက်..၊ တနေရာရာကို သွားရင်လဲ `ဒါလေးတော့ ငါ့ဘလော့ဂ်ကို လာဖတ်ကြတဲ့ လူတွေဖတ်ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ´ လို့ အတွေးဝင်လိုက်၊ ရေးလိုက်….။ အားပေးကြတဲ့ ကွန်မန့်တွေကလဲ တကယ်ကို အားဆေးပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဘလော့ဂ် ရေးလိုက်၊ ပစ်ထားမိသလို ဖြစ်နေလို့ စိတ်ကောက်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ပြေရာပြေကြောင်း ချော့လိုက်…။ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ဒီကွန်မန့်ရေးပြီးရင် ပို့စ်အသစ် တခုရေးဖို့ အားထုတ်ရအုံးမယ်။ ယိစ်((((\n6/12/2007 11:51 PM\nကျွန်တော်ကခုမှစတာ... ဒါတောင်တော်တော်စွဲနေပြီ.. ဟီး\nမမေပြောသလို ညီမလည်း ဘလောဂ့်နာကျလို့ အိပ်ပျက်ရက်တွေ များလှပေါ့ ။\nမမေဓာဝီတို့များ ဘလော့ဂ်စွဲနေတယ်တဲ့။ ကျွန်တော်တော့ နေ့တိုင်းလိုလို ရေးနေ၊ ဖတ်နေတာ တစ်ခါမှ မစွဲပါလား။ ဟဲ ဟဲ။ ကျွန်တော်ဆီလည်း လာလည်ဦးနော်..\nကျွန်တော် အမိမြေနဲ့ ဝေးနေတဲ့ မေဒါဝီဘလောခ့် ပရိတ်သတ်တယောက်ပါ။ ရန်ကုန်က ကွန်ပြူတာ ကာဖေးလ် အတွေ့ အကြုံဖြစ်နိုင်ရင် ရေးပေးလို့ ရမလားလို့ ပါ။ မမေဒါဝီ အိမ်က ကွန်ပြူတာက နေ အင်တာနက်ကို အသုံးပြု တယ်ဆိုတာကို အမ ဘလောခ် ဖတ်ရင်း ခတ်မှန်းမိပါတယ်။ သို့ သော် အိမ်မှာ ကွန်ပြူတာ မရှိတဲ့သူတွေ ဘယ်လိုဆက်သွယ်နိုင်တယ်။ ဘာစည်းကမ်းတွေ၊ ဘယ်လောက်ပေးပြီး ဘယ်လို အင်တာနက်တက်နိုင်တယ်ဆို တာမျိုး ရေးပြနိုင်မယ်ဆိုရင် ဖတ်ချင်ပါတယ်။\n6/14/2007 2:11 AM\nဘလော့ နာကျသူများအသင်းဖွဲ့ ရင်ကောင်းမလားပဲ အနော့်ကိုလဲ ချန်ထားနဲ့ နော် တပတ်ကို ၇ရက် ဘလော့ နာကျလဲ ရေးမြဲ ရေးလျက် ဇက်ကြောတက် ဘလော့ ရေးရင်း အသက်ထွက် :D\n6/20/2007 10:30 AM


ဘ၀ခရီးတစ်ခု၏ ခံစားမှုပုံရိပ် မှတ်တမ်းလေးများ (လင်းလက်ကြယ်စင်): ဘ၀ခရီး၏ ကြည်နူးပျော်ရွှင်မှု မှတ်တိုင်လေးတစ်ခု\nPosted by လင်းလက်ကြယ်စင် at 10:14 AM\nအားကျလိုက်တာ။ :) ကိုယ့်ချစ်သူနဲ့ ဘ၀ခရီးလမ်းကို ရှေ့ဆက်ရမှာဆိုတော့ဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်မလည်းနော်။\nညီမလေး လင်းလက် စိတ်ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းသာယာအောင်မြင်တဲ့ ဘ၀လေးကို ထာဝရပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ။ :)\nဆုတောင်းပေးချင်တယ်။ စကားလုံးလှလှလေးက ရှာမတတ်တော့ဘူး :)\nဟိုလေ ခေတ်မှီသူတိုင်း ကျောပိုးကြသည်တဲ့။ သတို့သားက သတို့သမီး ကျောပိုးတဲ့ပုံကော ရိုက်ဖြစ်သေးလား.... :D\nဝမ်းသာစရာပဲ မလင်းလက်ရေ။ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်နော်။ :)\nရေးထားတာလေးတွေဖတ်ရင်း စာရေးသူအပျော်က ရင်ဘတ်ထဲကူးစက်လာတယ်။ ကြည်နူးမိတယ်။ :)\nHappy Marriage and Happy Honey Moon ဖြစ်ပါစေ ညီမလေးရေ :-)\nsister.... waiting for new post naw...\nညီမလေးရေ... Congratulations... ပျော်ရွှင်ပါစေ။ :)\nကိုတက်တူ >>> ဓာတ်ပုံဆရာက ချီခိုင်းပါတယ်။ ကျွန်မက ကြောက်နေလို့ ခဏလေးပဲ ရိုက်ဖြစ်ပါတယ် :P ။\nဟိုလေ ခေတ်မှီသူတိုင်း ကျောပိုးကြသည်တဲ့။ သတို့သားက သတို့သမီး ကျောပိုးတဲ့ပုံကော ရိုက်ဖြစ်သေးလား...\nဓာတ်ပုံဆရာက ချီခိုင်းပါတယ်။ ကျွန်မက ကြောက်နေလို့ ခဏလေးပဲ ရိုက်ဖြစ်ပါတယ် :P ။\nသတို့သမီးအရံလေးများလိုက်လုပ်လို့မရဘူးလား.. ဒါပေမဲ့ သတို့သားအရံက ချောမှနော်...\nဘာဆုတောင်းပေးရမှန်းမသိဘူး.. လိုချင်တဲ့ဆု အားလုံးပြည့်ပါစေနော်...\nညီမလေးရေ...အမှတ်တရတွေ တစ်စုတစ်ဝေးနဲ့ တစ်သက်တာအတွက် ပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ ပြည့်စုံမှုတွေ အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေနော်... :)\nဟုတ်တယ်ဗျ အားကျလိုက်တာ ... :) မလင်းလက် တို့ ပျော်ရွှင်နေတာကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ပါ အပျော်တွေကူးစက်လာတယ်ဗျ။ အဝေးရောက် သူငယ်ချင်းတွေ အတွက်ကော အစီစဉ်ရှိဘူးလား :)\ncongrat...bhappy wif the ones u luv! :)\nA heartful congrat to လင်းလက်!! :)\nအားကျတယ်ဗျာ. ကျွန်တော့်ကားကတော့ အခုမှ စက်ရုံမှာ ဘော်ဒီထုနေတုန်းပဲ. အသည်းကွဲရုံတင်မကဘူး. ဘော်ဒီပါကွဲသွားလို့လေ. :)\nGoun Goun said...\nသာယာချမ်းမြေ့သော အိမ်ထောင်ရေးလေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ ...\nဘ၀ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်အောင်မြင်မှုများစွာ ... စိတ်ချမ်းသာမှုများစွာ ... ဆထက်တပိုး တိုးပြီးရရှိကြပါစေလို့ ... ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်ကွယ် ...\nbuffet or course dinner? i wanna eat.. :D\nမလင်းလက်ရေ .. ချစ်သူနဲ့ လက်တွဲပြီး ပျော်ရွှင် ကြည်နူးဖွယ် ဘ၀လေးတခု တည်ဆောက်ရင်း အများအကျိုးပြု အလုပ်လေးတွေ ဆထက်တံပိုး ဆောင်ရွက်နိုင်ပါစေ ... လို့ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\nI think you wanna boast abt ur wedding n honeymoon...maybcuz of ur age..neway i wish u guys gotahappy life


WONDERFUL UNIVERSE: October 2009\nအရာအားလုံးဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်ကြတာကြီးပါပဲ။ တည်မြဲတယ် ဆိုတာ “ဖြစ်လာတာဟာ ပျက်ဖို့”ဆိုတဲ့ ဓမ္မတာ တစ်ခုလို့ ဆိုရမဲ့ သဘောပဲပေါ့။ ဒီတော့ ဖြစ်လာချိန်၊ တည်ရှိနေချိန်လေးမှာ ဘ၀ကို ဘယ်လို ကိုယ်တို့တွေ ပုံဖော်၊ လက်ခံ၊ ဖြတ်သန်းကြမလဲ ဆိုတာပါပဲ။ "ကမ္ဘာပျက်ခါနီး တစ်လလောက်အလို" ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို အမ အိန္ဒြာ က တည်တည်တံ့တံ့ကြီးကို စဉ်းစားမိပြီး စပ်စုထား အဲလေ တက်ဂ်ထားတော့မှ ကျွန်တော်လဲ ကိုယ် မဆုံချင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေဆီ တည့်တည့် မျက်နှာချင်း ဆိုင်ရပါတော့တယ်။ဆူနာမီတွေ ဖြစ်တုန်းက၊ ငလျှင်တွေ အကြီးအကျယ်လှုပ်တုန်းက၊ မီးတောင်တွေ ပေါက်ကွဲပြီး မြို့တွေ ပျက်တုန်းက၊ နောက်ပြီး နာဂစ် ၀င်မွှေသွားတုန်းက ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ ခံစားကြရသူတိုင်းဟာ အဲဒီအချိန်မှာတော့ သူတို့ အတွက် ကမ္ဘာပျက်နေတာပါပဲ။ ကိုယ်တို့တွေ အိမ်ဆောက် နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့ မိခင် အိမ်မ ဂြိုလ်ပြာကြီးကတော့ဖြင့် ကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ အပူရှိန်တွေ တရိပ်ရိပ်တက်စ ပြုလာတာ၊ ၀င်ရိုးစွန်းက ရေခဲပြင်တွေ တအိအိနဲ့ အရည်ပျော်ကျပြီး ပင်လယ် ရေမျက်နှာပြင်တွေ မြင့်မြင့်တက်လာနေတာ၊ ရာသီဥတုတွေ ဖောက်လွှဲဖောက်ပြန် ဖြစ်နေခဲ့တာ၊ တုန်ရီလှုပ်ခတ်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဒီဂြိုလ်ပြာကြီးဟာ အာကာသထဲမှာ ပျောက်ကျသွားသလို ပျက်စီးပျောက်ကွယ် မသွားဘူး လို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်ပါသလဲ။ မိုးပြိုမှာကို တွေးကြောက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ် ကြုံလာရမယ်ဆိုရင် ကိုယ်တွေ ဘယ်လို ပြင်ဆင်ထားသင့်သလဲ ဆိုတဲ့ အတွေးလေးတွေ ၀င်လာတဲ့ ခဏမှာ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတွေနောက် လိုက်နေခဲ့ကြတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် “ဒါတွေဟာ ဘာမှ မဟုတ်ပါလား၊ ဂြိုလ်ပြာကြီး ပဲ ပျက်ပျက်၊ မပျက်ပျက် ကိုယ်တွေကတော့ သေရအုံးမယ်။ ဒီတော့ အဲ့ဒီသေခြင်းတရားကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ ဘယ်လို သတ္တိ မွေးကြရမလဲ” ဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။ကဲ၊ ဆိုကြပါစို့။ ၂၀၁၂ မှာ ဂြိုလ်ပြာကြီး အာကသထဲ ကျပျောက်သွားသလို ပျက်သုဉ်းသွားမယ် ထားပါတော့။(၁)။ ဘယ်သူတွေနဲ့ရှိနေချင်လဲ..ဖေ၊ မေ၊ မောင်နှမသားချင်း၊ ချစ်သူ၊ ခင်မင်သူ၊ မိသားစု ပေါ့။ တစ်ယောက်လက်တစ်ဖက်စီကို တစ်ယောက်လက်တစ်ဖက်စီက ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အတူ ရှိနေကြမယ်လေ။ နောက်ဆုံး အချိန်အထိ....(၂)။ ဘာတွေခံစားနေရမလဲ..ရင်တွေ ခုန်နေကျ ပုံမှန်အတိုင်းထက်တော့ ပိုပြီး ခုန်နေလိမ့်မယ်။ စိတ်တွေ သိပ်ပြီး လှုပ်ရှားနေလေမလား။ သေချာတာကတော့ ကြောက်နေမှာပဲ။(၃)။ ဘာတွေပြင်ဆင်ထားမလဲ..ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေကတော့ သေရင် ပါသွားမဲ့ အရာတွေ မဟုတ်တဲ့အတွက် အဲတာတွေကိုတော့ ပြင်ဆင်ထားမှာ မဟုတ်ပေဘူး။ စိတ်တွေကိုတော့ ပြင်ဆင်ထားရပေလိမ့်မပေါ့။ တုန်လှုပ်နေမဲ့ ကြောက်စိတ်လေးတွေကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းသိမ်းနိုင်ဖို့၊ ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိတဲ့ သူတွေကို အားပေးနိုင်ဖို့၊ သေခြင်းတရားတွေကို လက်ခံ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့။ (တစ်နေ့ သေရမှာပဲ ဆိုတဲ့ အသိ ဘယ်လောက်ပင် ရှိထားလဲ သေရမှာတော့ အရူးတောင် ကြောက်တယ်ဟုတ်)(၄)။ ၀မ်းနည်းမိမှာက..၀မ်းနည်းစရာတော့ မရှိလှပေမဲ့ သေချာ တွေးကြည့်ရင်တော့ ကြေကွဲစရာ။ ဘယ်သူတွေ ဘယ်လို သေခြင်းတရားကို ကြုံကြမလဲ ကိုယ်တွေ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့နေရချင် နေရမှာလေ။ နောက်ပြီး ကိုယ်တို့တွေတင်မက ကိုယ်တို့ သက်ရှိအရာတွေအားလုံး အစဉ်အဆက် နေထိုင်ခွင့် ပေးထားခဲ့တဲ့ ဂြိုလ်ပြာကြီး ပျက်သုဉ်းသွားရတော့မှာ။(၅)။ ကြောက်လန့်မိတာက..သေရမှာပါဆို ကြောက်တာပေါ့။ ဒါကိုပဲ ထပ်ပြီး ကြောက်ခိုင်းရုံမက လန့်ဖို့ပါ သတိပေးနေသေးတယ်။ “အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ” ဆိုတာကို ဆင်ခြင်နိုင်စိတ်လေး ပျောက်နေမှာတော့ ကြောက်လန့်မိသား။(၆)။ ဆောင်ထားချင်တာ..“၀ိပဿနာ” တရား၊ “မေတ္တာ” နှလုံးသား နဲ့ “ဥပေက္ခာ” စိတ်(၇)။ ဘာတွေရေးမိမလဲ..ဘာတွေမှ ရေးဖြစ်မယ် မထင်ဘူး(ဂ)။ တွေးမိတွေးရာ အတွေး..အတွေးတွေလဲ ဘာဘာညာညာ တွေးမိတွေးရာ တွေးနေဖြစ်မယ်မထင်ဘူး။ ကိုယ်က ချန်ထားခဲ့သူ လဲ မဖြစ်ချင်ဘူး။ ကိုယ့်ကို တသပြီး ကျန်နေခဲ့ကြမဲ့ ချစ်ခင်သူတွေကို မပူဆွေးစေချင်လို့။ ကျန်ရစ်နေခဲ့သူလဲ မဖြစ်ချင်ဘူး။ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ချစ်ခင်သူတွေကို တသပြီး ဘ၀ကို မဖြတ်သန်းချင်လို့။ တကယ်တော့ တကမ္ဘာလုံး ပျက်သုဉ်းမှာ၊ အဲတော့ ဘာမှ ကျန်နေခဲ့မှာ မဟုတ်ကြဘူးလေ။ အင်း၊ ကိုယ်တွေ ဆောင်ထားချင်တဲ့ “၀ိပဿနာ” တရား၊ “မေတ္တာ” နှလုံးသား နဲ့ “ဥပေက္ခာ” စိတ် တွေ အဲဒီအချိန် တကယ် ဆောင်ထားနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာပဲ။ ဆောင်မထားနိုင်ရင်တော့............ အတွေးနဲ့တင် ကြောက်စရာမို့ ဆက်မတွေးတော့ဘူး။ တော်ဘီ။(၉)။ ဂုဏ်ယူချင်တာက..ကိုယ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ။ ဒါပေမဲ့ ဆန်ကုန်မြေလေးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေဘူး။ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော့်လက်နဲ့ အပင်တွေ စိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ရေမြောင်းတွေ ဆယ်ခဲ့၊ ရှင်းခဲ့ဖူးတယ်။ (အဲလောက်တော့ လူတိုင်းနီးပါး ဂြိုလ်ပြာကြီးပေါ်မှာ ကောင်းကျိုးပြုခဲ့ဖူးကြမှာပါလေ။ အားလုံး ဂုဏ်ယူနိုင်ကြစေ)(၁၀)။ ရှာကြံဖြေသိမ့်မိတာက..လူ့ဘ၀မှာ ကိုယ်ဟာ အလင်းတစ်ချို့ကို ထိတွေ့ခွင့် ရခဲ့တယ်(၁၁)။ ကျူးရင့်ချင်တဲ့ ဥဒါန်း..တစ်နေ့တော့ “ငါ” သည် မုချ သေရမည်။*******************************ကဲဗျာ၊ အခု လင့်ခ်ထားတဲ့ ဒီ ဗွီဒီယိုလေးနမူနာလေး ကြည့်ပြီး အဲဒီအထဲမှာ အစမ်း ခံစားကြည့်ကြပါအုံး။ကိုယ်တွေကတော့ ဒီကား ရုံတင်မှ သွားကြည့်ရင်း သံဝေဂ ပွားများလိုက်အုံးမယ်။ ကြောက်တတ်သူများ မကြည့်ရ။ :-Pမေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nကျွန်တော့်ညနေခင်း ပန်းချီကားမှာ ရေးခြစ်ခဲ့သော အလင်းဖွဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခု\nPhoto Credit to : Norm Shockley Sr.ညနေခင်း တစ်ခုရဲ့…နေဝင်စ ကောင်းကင်တစ်ဆုပ်တစ်ခဲ ဖွဖွလေးကျဲနေတဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခုအရောင်တွေ ပြောင်းလို့ ပုံသဏ္ဍန်တွေ ရွေ့နေတယ်…ဒါကောင်းကင် ကြီးရဲ့ ရင်ခွင်အောက်မှာပါ…အဆုံးအစမရှိတဲ့ သက်ရှိအိမ်မက်တစ်ခု အဖြစ် အသက်ဝင်နေလေရဲ့..။ညနေခင်းတစ်ခုတဲ့လား။ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော့် အလင်းမဲ့ ညနေခင်းတွေဟာ နေ၀င်ပီး မိုးချုပ်နေတတ်ခဲ့တာ ကြာခဲ့ပြီကော။ မှတ်မှတ်ရရပေါ့။ ငါတို့ချစ်ခြင်းဖွဲ့ ရာဇ၀င်တွေရဲ့ အစမော်ကွန်းကို ရေးထိုးထားခဲ့တဲ့ မိန်ရာသီ အရိပ်အာဝါသအောက်က ၁၂ လုံးတန်း လမ်းမလေးပေါ်မှာ၊ ၂၂ ခုမြောက်သော ညနေခင်းလေးတစ်ခုဟာ နူးနူးညံ့ညံ့ဖူးပွင့်လို့...။ အဲဒီ့ ညနေခင်းလေးရဲ့ ကောင်းကင်မှာ.. တိမ်တိုက်ကလေးတစ်ခု... ညင်သာဖွဖွ ရင်ခုန်ဖွယ်ရာ ရွေ့လျားနေခဲ့တာကို အမိအရ ပုံတူပန်းချီ ရေးဆွဲဖို့ ကျွန်တော် စတင်ပြီး ကြိုးစားမိခဲ့တော့တယ်။ တိမ်ဆိုတဲ့သဘောက အသွင်အရောင် ပြောင်းတတ်တာ၊ ပုံသဏ္ဍန်တွေ အမျိုးမျိုးဆောင်တတ်တာ ကျွန်တော် သိထားပေမဲ့။ အဲ့ဒီ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို ကျွန်တော့် ညနေခင်းတွေထဲမှာ တယုတယနဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပဲ အိပ်မက်တွေ သီဝေ စေခဲ့တော့တာ။ ရှိသမျှ ကြယ်တွေ၊ လတွေ၊ တိမ်တိုက်တွေ၊ နောက်ပြီး နေမင်းပါမကျန် သူ့ရင်ခွင်အပြည့် ပန်းချီရေးခြယ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မလိုတမာ ကျွန်တော် လှမ်းကြည့်ရင်းက တိမ်တွေ အသွင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းရတာ သူ့ကြောင့်လို့ စွဲချက်တွေ တင်နေမိတယ်။ အင်းလေ၊ ဘ၀ဆိုတဲ့ သက်ရှိ အိပ်မက်ကြီး ထဲမှာ ဘယ်အရာတွေ ကရော ဘယ်လောက် တည်မြဲ နေသေးလို့လဲ။ ဒီတော့ ကျနော်ဟာ အသွင်ပြောင်းနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေကို ဖမ်းဆုပ်သိမ်းဆည်း နေရင်းက သူ့ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ လွင့်မျော နေတာကိုပဲ စောင့်ကြည့် ကျေနပ်နိုင်ရမှာပေါ့။ဒီ ညနေခင်းရဲ့ ကောက်ရိတ်သိမ်း သီချင်းသံတွေကြားမင်းခြေလှမ်းတွေ အတွက်သွေးစွန်းနေတဲ့ ငါ့ဝိဥာဉ်မီးအိမ်လေးက လမ်းပြလို့မင်းနှုတ်ခမ်းပေါ်ရောက်ရင် ချိုမြမယ့်ငါ့ရဲ့ခါးသက်သက် အမောပြေ ဝိုင်တစ်ခွက် ရှိတယ်.တရိပ်ရိပ်နဲ့ ရီဝေမူးယစ်စေတဲ့ ၀ိုင်တစ်ခွက်ဟာ မင်းပဲပေါ့။ ညနေခင်း အလုပ်တွေပြီးဆုံးချိန်မှာ ငါ့အိမ်အပြန်လမ်းတွေက မင်းကို တွေ့ရတော့မယ် ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ တက်ကြွလှပလို့။ မင်းနှုတ်ဖျားက ထွက်ကျလာတဲ့ စကားလုံးတိုင်းဟာ ငါ့အတွက်တော့ ချိုမြတဲ့ ဆည်းလည်း သံစဉ်လေးတွေ၊ တစ်နေ့တာ အမောကို ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မဲ့ အားဆေးတွေပဲလေ။ ခါးသက်သက် ချိုမြမြ ၀ိုင်တစ်ခွက်ကို စွဲလန်းတာမျိုးထက် ပိုပြီးတော့ကို မင်းကို ငါက လိုအပ်နေခဲ့သူပါ။ ငါ့ နှလုံးသွေးတွေနဲ့ လောင်စာဖြည့်ထင်းထားတဲ့ ချစ်ခြင်း အလင်းတွေအောက်မှာ ငါ့ဝိဥာဉ်တွေ လင်းချင်းခဲ့ရတော့တာ။တဖြည်းဖြည်း… မှောင်ရိပ်တွေ ပျိုးလို့ညရောက်တော့မယ်လေ…။ငါ့ကို ဒီအသိတွေက လုယက်တိုက်ခိုက်နေတယ်ဒီလိုနဲ့ ညတွေမှာ….ငိုကြွေးနေတတ်တဲ့ ငါ့မျက်ဝန်းရဲ့ထောင့်စွန်းနား မင်းဝိဥာဉ် ကို မွေးဖွားခဲ့တယ်ကျလာမယ့် မျက်ရည်တွေက မင်းအတွက်လှပမယ့်ညအိပ်မက်တွေကို အလိုတကျ ဖန်ဆင်ပေးဖို့ပေါ့…အလင်းတွေကို တတိတိ ခြွေခူးနေတဲ့ အမှောင်တွေက ညနက်ထဲ ဆွဲခေါ်နေကြတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးအိမ်လေး မီးစာကုန်ခမ်းသွားမှာ စိုးလှပါရဲ့။ ငါ့နှလုံးသွေးတွေရဲ့ မီးစာဟာ မင်းဆီက အကြင်အနာတွေကနေ အသက်ဆက်နေခဲ့တာပါ။ မင်းသာ ငါ့ကို မချစ်တော့ရင်၊ မင်းသာ ငါ့ကိုထားသွားရင် ဆိုတဲ့ ပူပန်မှုတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ် တိုက်ခိုက်ခံရတိုင်း လေပွေဝှေ့ခံရသလို မီးစာလေးက လှုပ်ခတ် တုန်ရင်ရပြန်တယ်။ ငါ့ကို မင်းရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေနဲ့ လုံခြုံနွေးထွေးပေးလှည့်ပါ။ ငါ့ညခင်းတွေရဲ့ အလင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပါ။ မင်းနဲ့ မတွေ့ရတဲ့ နေ့ရက်တွေတိုင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ညနေခင်းတွေ သွေးပျက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ခြောက်ခြောက်ခြားခြား နိုင်လွန်းလှလေတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အခါများစွာ ကျွန်တော် ငိုကြွေးမိတတ်ပြန်ရော။ ချစ်သူလေး၊ ငါ့ဝိဥာဉ်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်၊ ငါ့ဘ၀ရဲ့ အရာခပ်သိမ်းဟာ မင်း။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ လင်းတလှည့် မှောင်တချီ၊ ချစ်သူရဲ့ အိပ်မက်ရာသီတွေ လှပကြည်နူးစေဖို့ တေးတွေသီလို့....။ဒါပေမယ့်….ငါချစ်တဲ့ ငါ့ရင်ခွင်က တိမ်လေးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားစေမယ့်သီချင်းသံတွေနဲ့ ဝေးသွားစေမယ့်…ညတွေ ရောက်မှာကိုတော့ မုန်းမိတယ်။။။။တိမ်တွေက လေနှင်ရင် လွင့်ပါးသွားတတ်ကြတယ်။တိမ်တွေက မိုင်းညှို့ အုံ့ဆိုင်းပြီးရင် မိုးအဖြစ်ရွာမချပဲ ပျောက်သွားတတ်ကြ ပြန်သေးတယ်။တိမ်တွေက မဲမဲမှောင်မှောင်ဘ၀ကနေ မိုးရေစက်တွေ အသွင်ပြောင်းသွားပြီးရင်လဲ ကောင်းကင်ထဲမှာ သူ့အရိပ် အကျွင်းအကျန်လေးတောင် ခြေရာချန်ထားရစ်ဖို့ မေ့လျှော့ချင် မေ့လျှော့တတ်သေးတာ။တိမ်တွေက အပြောင်းအလဲ မြန်တယ်။တိမ်တွေက...................ဆယ့်နှစ်လုံးတန်း လမ်းမပေါ်က နှစ်ဆယ့်နှစ်ခုသော ညနေခင်းလေးတစ်ခုမှာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲ အမှတ်တရ ရေးခြစ်ခဲ့တဲ့ တိမ်တိုက်လေးရေ....ဘယ်လို လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်တိုက် မင်း မလွင့်ပျယ်သွားပါနဲ့။ ပြိုမယောင် ညာသံပေးပြီးတော့မှလဲ မင်း ထွက်ပြေးမသွားပါနဲ့။ မင်း ငါ့ကို စွတ်စိုအောင် သည်းသည်းထန်ထန် ရွာချချင် ရွာချလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခြေရာလေးတွေတော့ မင်း မချန်ရစ်ခဲ့ပဲ ငါ့အပါးက စွန့်ခွာ မသွားပါနဲ့။ပြောခဲ့ဖူးတာကိုပဲ အဖန်တလဲလဲ ငါ ပြန်ပြောပါရစေ။မင်းအတွက်ငါ အိပ်ယာဝင်တေးတွေ သီဆိုပေးပါရစေ။ မင်းရဲ့ချစ်ခြင်းတွေ၊ မင်းကို ချစ်ခြင်းတွေနဲ့ ထွန်းညှိလင်းချင်းခဲ့တဲ့ ငါ့ဝိညာဉ်အတွက် ငါ့နှလုံးသွေးလောင်စာကို ဖြည့်တင်းပေးလှည့်ပါ။ဒီလိုနဲ့ ကွန်တော်ဟာ ချစ်သူမရှိတဲ့ ညနေခင်းတွေ၊ ညတွေကို မုန်းတီးတတ်လာခဲ့တော့တယ်။သေချာတယ်။ ငါ့ဝိဥာဉ်ဟာ မင်းမရှိရင် အလင်းမဲ့စွာ ပျောက်ဆုံးရပြန်အုံးတော့မယ်။ ##############ချစ်သော ညီလေး မျောက်မျောက် က ချစ်ခြင်းတည်ရာ (သို့မဟုတ်) ချစ်ခြင်းဖွဲ့ ရာသီ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးမှာ သူ့ကဗျာလေးကို စကားပြေ ပြန်ရေးထားတာ သဘောကျပြီး သူ့ကဗျာလေး နောက်ထပ် တစ်ပုဒ်ကို စကားပြေ ရေးပေးဖို့ ပြောထားတာ ကြာပါပြီ။ အခုမှပဲ တင်ဖြစ်တော့တယ်။ ညီလေးမျောက်မျောက် ကျေနပ်နိုင်ပါစေဗျား။ စာလေးရေးဖြစ်ဖို့ ကဗျာလေး စပ်ပေးတဲ့ အတွက်လဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စာလာဖတ်သူ မိတ်ဆွေရောင်းရင်းများကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား Posted by\nကံကောင်းလို့ မေမေ့ မွေးနေ့လေးလဲ အမှတ်လွဲနေမှန်း ရက်ကျော်ပီးမှ မသိပဲ အချိန်မှီ သိလိုက်ရတာ။ ဒီနေ့က အောက်တိုဘာ နှစ်ဆယ်ရက်နေ့။ မေမေ့အသက် ခြောက်ဆယ် တင်းတင်း ပြည့်တဲ့ နေ့။မေမေ့ ဓာတ်ပုံလေးကို အလွမ်းပြေ ထုတ်ကြည့်မိတော့ ရှက်ပြုံးတစ်ပွင့်နှင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေသော ရိုးရိုးစင်းစင်း အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ မေမေက အင်မတန် ရိုးသလို အနေလဲ အေးလွန်းလှသည်။ စကားကိုလည်း ဝေ့၀ိုက်ပြီး နားထောင်ကောင်းအောင် မပြောတတ်သလို တုတ်ထိုးအိုးပေါက် ပြောတတ်သော မေမေမို့ ကျွန်တော်တို့ အမှား တစ်ခုခု လုပ်မိလျှင် စိတ်ထဲ ဆတ်ဆတ်ခါ နာစေသည့် စကားတွေ ဆိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ခုတော့ မေမေ တုတ်မိုး ဆုံးမခဲ့တာတွေ၊ စိတ်နာကျင်အောင် ဆူပူခဲ့တာတွေ အတွက် မေမေ့ကို အင်မတန် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့် ခပ်ဆိုးဆိုး၊ ခပ်ပေပေ စိတ်တေလေတို့က ခုချိန် ဘယ်သောင်ပြင် လွင့်နေမည်လဲ မသိနိုင်ပါ။မေမေ့မွေးနေ့ အတွက် အမှတ်တရ ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ စာလေးကို အမှတ်တရ ပြန်တင်ရင်း စိတ်တွေက မေမေရှိရာ အရပ်သို့ ခရီးနှင်နေမိသည်။***************မေမေသို့ တမ်းချင်းအောက်တိုဘာ (၂၀)ရက်၊ ဒီနေ့က မေမေ့မွေးနေ့။ မေမေတစ်ယောက် ဒီနေ့ ဘာတွေ လုပ်နေမှာပါလိမ့်။ အငယ်ကောင်တွေနဲ့ ညီမလေးကရော မေမေ ပျော်ရွှင်အောင် ဘယ်လိုများ စီစဉ်ထားလဲ။ သေချာတာကတော့ မေမေတစ်ယောက် ဆွမ်းကပ်ဖို့ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေမယ်၊ ဘုရား သွားချင် သွားမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အိမ်မှာပဲ တရားထိုင်ပြီး မေတ္တာ ပို့နေမယ်။ အင်မတန် အေးဆေးတဲ့ မေမေက ထုံးစံအတိုင်း ပုံမှန်နေ့တွေလို သူမရဲ့ မွေးနေ့ကို ဖြတ်သန်း သွားမှာပါပဲ။ရှဉ့်ကလေး မေမေ ငယ်စဉ်က ပုံရိပ်၂၀၀၈ခုနှစ် ဖေဖော်ရီက မေမေ့ ပုံရိပ်(ကျွန်တော် ချစ်တဲ့ မေ့ရဲ့ ရှေ့သွားလေး နှစ်ချောင်းလုံး မရှိတော့ဘူး၊ သွားတု စိုက်ထားတဲ့ မေကတော့ အရင်လို ရယ်ရတာ ကို ရှက်နေဆဲ။ မေအဲ့ဒီလို ပြုံးရယ်နေတာ အင်မတန် ချစ်ဖို့ ကောင်းတယ်။)မိုးကုတ်မြို့ အနောက်ပိုင်း၊ ကျပ်ပြင်ဈေးသူ မေမေ့ နာမည်က ဒေါ်မြင့်မြင့်စန်း။ ဖေဖေကတော့ ချစ်စနိုးနဲ့ ရှဉ့်ကလေး လို့ခေါ်တယ်။ (ဟီး၊ ဖေနဲ့မေရဲ့ ရီးစားစာတွေ ခိုးဖတ်ထားတာ ပေါ်ပြီ) မေမေ့ ရှေ့သွားလေး နှစ်ချောင်းက ရှေ့ထွက်နေလို့ ဖေက အဲ့ဒီလို ခေါ်ခဲ့တာနေမှာ။ ဟုတ်တယ်ဗျ၊ မေက အဲ့ဒီသွားလေး နှစ်ချောင်းကြောင့် ပိုချစ်စရာ ကောင်းသွားတာ။အေးဆေးပြီး အပိုစကား သိပ် မပြောတတ်တဲ့ မေက အင်မတန် ရှက်တတ်သလို လျှို့ဝှက် သိပ်သည်းတယ်။ ဒေါသကြီးသလို ပြတ်သားတယ်။ ဖြောင့်မတ်သလို စနစ်ဇယားလဲ အင်မတန် ကြီးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ချစ်တယ် လို့ တစ်ခါမှ မေမေ မပြောခဲ့ဘူးပါ။ သားတို့ကို ချစ်လား မေးမိရင်လဲ အင်း လို့ပဲ ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေ တတ်ပါတယ်။ လောကကြီးမှာ စကားလုံးတွေ မလိုတဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာတရား ကို မြင်တတ်၊ ခံစားတတ်အောင် မေမေက လက်တွေ့ ပြခဲ့ပါတယ်။ငယ်ငယ် တုန်းကတော့ မေမေ့ အချစ်တွေကို မမြင်တတ် ခဲ့ဘူး။ ဖေ့ကို ချွဲသလိုများ မေ့ဆီ သွား ချွဲလို့ကတော့ ဘာမှ မပူဆာ ရသေးခင် ငယ်ထိပ် ဘုထွက်အောင် ဒေါင်ကနဲ ခေါက်ထည့် လိုက်ပြီသာမှတ်။ စာမရရင်၊ အတန်းထဲ အဆင့် တစ်၊ နှစ်၊ သုံး မ၀င်ရင်၊ အိမ်အလုပ်ကို ပြီးအောင် မလုပ်ဘဲ အဆော့မက်နေရင်၊ အမှား တစ်ခုခု လုပ်မိရင် အမေ့ လက်သံ ပြောင်ပြောင်ကို ကျောကော့နေအောင် ခံရမြဲ။ ဘေးလူ ၀င်ဆွဲ လို့ကတော့ ဆွဲတဲ့သူပါ နာပြီမှတ်။ အပြင်မှာများ ရန်ဖြစ်ခဲ့လို့ကတော့ ကိုယ့်ဘက်က မှန်နေလဲ မရ၊ တီးတာဘဲ။ စာတွေ မရမချင်း ပေးမအိပ်ဘဲ တုတ်တစ်ချောင်းနဲ့ ထိုင်စောင့်ကာ စာအမြဲ စစ်သည်။ စာပြန်ခိုင်းလို့ နဲနဲ ထစ်ငေါ့ ထစ်ငေါ့ မဖြစ်နဲ့၊ နပန်မွှေး ပြတ်မတတ် လိမ်ဆွဲခံရသည်။ စာကျက်ရင်း အိပ်ငိုက်လို့ကတော့ လက်ဖမိုးကို သစ်သား ပေတံဇောင်းနဲ့ ခေါက် ခံရမည်။ ဒါမှ ဆက်ငိုက် နေလျှင်တော့ မျက်လုံးကို ဖြဲပြီး သံပုရာသီးရည် ညှစ်ထည့် ခံရ လိမ့်မည်။မှတ်မိ ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် ခြောက်တန်း တုန်းကပေါ့။ တစ်ခါ ကျောင်းကနေ ရန်ဖြစ်ပြီး ပြန်လာတော့ အိမ် ပေါက်ဝမှာ တုတ်တစ်ချောင်းနဲ့ ခါးထောက်ပြီး စောင့်နေတဲ့ မေ့ကို မြင်တာနဲ့ အခြေအနေ သိပ် မဟန်မှန်း သိလိုက်ပြီ။ ဒေါသမီး ၀င်းဝင်းတောက် နေတဲ့ မေမေ့ မျက်လုံးတွေက ရှင်းပြလို့ နားဝင်တော့မှာ မဟုတ်။ ကြောက်ပေမဲ့ ကိုယ့်ဘက်က မှားတာ မဟုတ်တော့ ခပ်တည်တည်ပဲ အိမ်ထဲဝင်မယ် လုပ်တော့ မေက ကျွန်တော့် အင်္ကျီ ဂုတ်ကိုဆွဲပြီး အိမ်ထဲ ခေါ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ရန်ဖြစ်လာတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ သူ့အမေက အိမ်မှာ လာစောင့်နေတာကိုး။ အဲ့ဒီ သားအမိကို တောင်းပန်ခိုင်းတော့ ကျွန်တော်က မတောင်းပန်ဘူး။ ကျွန်တော့်ဆီက ခိုးထားတဲ့ ကျောင်း စာအုပ်ကို ပြန်တောင်းတာ မပေးလို့ ဆွဲထိုးလိုက်တာ၊ မတောင်းပန်နိုင်ဘုး ပြောလို့ ဆော်ပလော် တီးပါလေရော။ ကျွန်တော်က အတီးမခံဘဲ အဲ့ဒီ အန်တီကို ခင်ဗျားသား သူခိုးကို သေချာ ဆုံးမထား၊ မဟုတ်ဘဲ ကျုပ် အရိုက် ခံရရင် ခင်ဗျားသား အသေဘဲ လို့ပြောတော့ ပိုဆိုးရော။ ကျွန်တော့်ကို လှိမ့် လှိမ့်ပြီး ရိုက်နေတဲ့ မေ့ကို ဘယ်သူမှ ၀င်ဆွဲလို့ မရတော့ဘူး။ မတရား ဗျင်းခံရတဲ့ ကျွန်တော်က မေမေ့ကိုပါ ဒေါသတွေ ထွက်ပြီး မုန်းသွားတယ်။ကိုယ့်သားဘက်က မှန်နေတာကို မှန်တဲ့ဘက်က မရပ်ဘူး၊ သားသမီးကို နှိက်စက်ဖို့ သက်သက် မွေးထားတာ မလား။ ရိုက် ရိုက် သေအောင်ရိုက်၊ အမေစိတ်မရှိတဲ့ ဘီလူးမကြီး။စိတ်ရှိရှိနဲ့ နာနာကျည်းကျည်း ကျွန်တော် အဲ့ဒီလို အော်တော့ ရိုက်လက်စ မေမေ့လက်တွေ လေထဲမှာ ရပ် သွားတယ်။ တော်တော်လေး နာကျင်သွားပုံဘဲ။ ဆက်လဲ မရိုက်တော့ဘူး။ဖေ ပြန်လာတော့ အရှိုးရာ အထပ် ထပ်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဆေးလူး ပေးရတယ်။ မေနဲ့လဲ ရန်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော် ညစာ မစားဘူး။ ဖေက ချော့ပြီး ကျွေးပေမဲ့ မစားဘူး။ စာလဲ မလုပ်ဘဲ အစောကြီး ဝင်အိပ်ပစ်တယ်။ မေက လာ မချော့သလို အရေးလဲ မစိုက်ဘူး။ စာမကျက်ဘဲ ဝင်အိပ်နေတာ ကိုလဲ ဘာမှ လာ မပြောဘူး။ ညကျ အားလုံး အိပ်ပျော် သွားရင် အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ညတော်တော် မိုးချုပ်လာတဲ့ထိ ကျွန်တော် ဘယ်ထွက် ပြေးရမလဲ စဉ်းစားလို့ မရသေးဘူး။ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ ခြေသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားလို့ အိပ်ချင်ယောင် ဆောင် နေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် နဖူးကို ခပ်ဖွဖွ လာနမ်းတယ်။ ဖေဖေလား စိတ်ထဲ ထင်မိပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ အနမ်းမှာ မျက်ရည်စ တစ်ချို့ကို ရလို့ပါ။ မေမေလား။ မေမေ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခါမှ မနမ်း ဘူးပါဘူး။ မယုံမရဲနဲ့ ခိုးကြည့်မိတော့ မေမေမှ မေမေပါပဲ။ အို၊ မေမေ ငိုနေပါလား။ ခပ်မှိန်မှိန် ထွန်းထားတဲ့ ရေနံဆီ မီးအိမ်ရဲ့ အလင်း ဖျော့ဖျော့ အောက်မှာ ဝိုးတစ်ဝါး မြင်ရတဲ့ မေမေ့ မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်စတွေနဲ့။ အသံ မထွက်အောင် ကြိတ်ပြီး ငိုနေတဲ့ မေမေ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလို့ နေတယ်။ မေမေငိုတာ တစ်ခါမှ ကျွန်တော် မမြင်ဘူးပါဘူး။ ဖေဖေကတောင် အသဲမာလွန်းတဲ့ မိန်းမ လို့ သတ်မှတ် ထားတာသာ ကြည့်။ မေမေ့ရဲ့ မျက်နှာမှာ ကြင်နာ သနားမှုတွေနဲ့ အပြည့်။ ကျွန်တော့် နာကျည်းမှုတွေ အားလုံး အရည်ပျော် ဆင်းသွားတယ်။တော်ပြီ။ နောက်ဆို မေမေ ငိုအောင် ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ဘူး။ မေမေ့စကားနားထောင်ပြီး လိမ်လိမ်မာမာ နေတော့မယ်။ ရန်လဲ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်တော့ဘူး။ မေမေ ဖြစ်စေချင်တဲ့ ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်အောင်ကြိုးစားပါ့မယ်။ အဲ့ဒီလို မေမေ့ကို စိတ်ထဲကနေ ကျွန်တော် ကတိ ပေးလိုက်တယ်။နောက်ပိုင်းမှာတော့ မေမေ့နား ဘယ်တုန်းကမှ မကပ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော် မေမေ့ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့ ကူခဲ့တယ်။ မေမေက အချိုးပြောင်းပြီး သိပ်မဆိုးတော့တဲ့ ကျွန်တော့်ကို အံ့ဩသလို ရှိပေမဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ဘာမှ မမေးဘူး။ နောက်တစ်ခုက အဲ့ဒီတုန်းကရင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မေမေ သိပ်ပြီး မရိုက်တော့တာပဲ။ မေနဲ့ အနီးကပ်နေလေ၊ ဘယ်လောက်ထိ သားသမီးတွေအပေါ် စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံပြီး ချစ်လဲ ပိုသိလေပဲ။ သားသမီးတွေ ပူဆာသမျှ အလို မလိုက်ပေမဲ့ တစ်ကယ်လိုအပ် ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ မျက်နှာ မငယ်စေ ရအောင် ဆင်ပေးတတ်တဲ့ မေက သူ့အတွက် အဝတ်အစား တစ်စုံ ဝယ်ဖို့ထက် ဆန်အိုးထဲ ဆန်အပြည့် ရှိဖို့ ပိုဦးစား ပေးခဲ့ပါတယ်။အလှူ မင်္ဂလာဆောင် သွားရင် အရောင် မှိန်တဲ့ မေမေ့ကို တစ်ချို့က အထင် သေးချင်သည်။ မမြင့်စန်းရယ် တစ်ခါလာလဲ ဒီဝတ်စုံပဲ၊ နောက်တစ်ပွဲလဲ ဒီဝတ်စုံပဲ။ နဲနဲပါးပါးတော့ ဝယ်ဝတ်ပါဦး။ မေ့ မိတ်ဆွေ တစ်ချို့က အဲ့ဒီလို ပြောလာရင်လဲ အဲ့ဒါ အပို ကုန်တွေပါ လို့ ပြုံးပြုံးဘဲ ပြန်ပြောတတ်တယ်။ထမင်းစားတဲ့ အခါတိုင်း ဖေနဲ့ သားသမီးတွေ အတွက် အကောင်းဆုံးတွေ ရွေးပေးပြီး မေကတော့ ဘယ်သူမှ သိပ်မကြိုက်တဲ့ အစား ကိုဘဲ စားလေ့ ရှိတယ်။ အမြဲတမ်းလဲ တစ်ကုပ်ကုပ် အလုပ် လုပ်နေတာချည်းပဲ။အနောက်ပိုင်းထိ သွားပြီး ရုံးတက်ရတဲ့ မေက အစောကြီး ထရကာ မနက်ညစာ ချက်ပြုတ်ရတာ၊ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းသွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ထား ပေးခဲ့ရတာ၊ ရုံးကနေ ပြန်လာရင်လဲ ကျောင်းနဲ့ ကျူရှင်က ပြန်လာကြမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အတွက် စားဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ပေးထားရတာ၊ ညတိုင်ကျရင်လဲ ရုံးက စားရင်းဇယားတွေ စစ်ရင်း တစ်ဖက်က ကျွန်တော်တို့ကို စာစစ်ရတာ၊ စနေ တနင်္ဂနွေ ရုံးနားရက် ဆို တစ်ပါတ်စာ အဝတ်တွေကို လျှော်ဖွတ် မီးပူတိုက်ရ၊ အိမ် သန့်ရှင်းရနဲ့ အမြဲ အလုပ်ရှုပ် နေခဲ့ပေမဲ့ မောလိုက်တာ လို့ မေမေ တစ်ခါမှ မညည်းညူခဲ့။ မောတဲ့ပုံလဲ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ရ။ ကျွန်တော်တို့ ကမှ မေမေ့ကို နဲနဲပါးပါး ကူရပြီဆို ကြောက်လို့သာ ကူရတယ်။ လည်ချိန် ဆော့ချိန် လျော့လို့ သိပ်ပြီး မကျေနပ်ချင်။ဘယ်မိဘက ကိုယ့် သားသမီးတွေ အမုန်းကို ခံချင်ပါ့မလဲဗျာ၊ နော။ မေကတော့ ကျွန်တော်တို့ အမုန်းကို သားသမီး ဘဝ ကောင်းစားရေးနဲ့ ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လဲယူခဲ့ ပါတယ်။ မေ့ကို ပိုပြီး နားလည်လာလေ ပိုပြီး ချစ်လေဘဲ။တစ်ရက်ပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော် ကျောင်းသွားဖို့ အိမ်သော့ ခတ်နေတုန်း ဗြုန်းဆို ဗိုက်နာတယ် နာတယ် နဲ့ အလတ်ကောင် က အော်ရော။ အဲ့ဒီတုန်းက သူနဲ့ ကျွန်တော်က အလယ်တန်း ဆိုတော့ မူလတန်းတက်နေတဲ့ အငယ်တွေနဲ့ ကျောင်း မတူတော့ဘူး။ ခလေးတွေလဲ ကျောင်းသွားပြီ။ ဖေကလဲ တွင်း သွားပြီ။ မေလဲ ရုံး သွားခဲ့ပြီ။ ကျောင်းချိန် ကလဲ နီးနေပြီ။ အစားမက်တဲ့ ဒီကောင် ဘာခိုးစားပြန်ပြီလဲ မသင်္ကာလို့ စစ်တော့ သူ့လက်ထဲမှာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားတဲ့ အထုပ် ဖြူလေး တစ်ထုပ်။ အစကတော့ နို့မှုန့်ထုပ် အောက်မေ့တာ။ (အဲ့ဒီတုန်းက နို့မှုန့်ကို ဆယ်ပြားတန် အထုပ်သေးလေးတွေ ထုပ်ပြီး ရောင်းတဲ့ ခောတ်ပေါ့။) ဘယ်က ကောက်ရပြီး စားမှန်းမသိဘူး။ အခုလေးပဲ ကျောင်းမသွားခင် ထမင်းစားပြီးတယ်၊ ငတ်ရကောင်းလား ဆို လက်ထဲရှိတဲ့ သော့နဲ့ ဒေါင်ကနဲ နေအောင် ခေါက်ထည့် လိုက်တာ ထိပ်ကြီး ဖု သွားရော။ တီးပြီးမှ ကျွန်တော်လဲ စိတ် မကောင်းဘူး။ ဒေါသကြီးပြီး သူ့ အသားနာရင် မရတဲ့ ဒီကောင်က တော်တော်ကို နာသွားတော့ ကျွန်တော့်ကို စိမ်းစိမ်းကြီး ကြည့်ရင်း ပါးစပ်က အမြှုပ်တွေ ထွက်လာတော့မှ ခြေမကိုင်မိ၊ လက်မကိုင်မိ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ အော်ဟစ်ပြီး အကူအညီ တောင်းတော့မှ အိမ်နီးချင်းတွေက ဆေးရုံ လိုက်ပို့ ပေးကြတယ်။ ဒီကောင် ငတ်ကြီးကျပြီး ကောက်စား ထားတာ နို့မှုန့်ထုပ် မဟုတ်ဘဲ တွင်းသားတွေ ပြုတ်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ယမ်းမှုန့်ထုပ်ကြီး ဖြစ်နေတာကိုး။ ကံကောင်းလို့ မသေတယ်။ ဆေးရုံမှာ ပိုက်တန်းလန်းနဲ့ အလတ်ကောင်ကို ကြည့်ပြီး ငတ်ရလား၊ ငတ်ရလားဆို နာရင်းချည်း ပိတ်တီး ပြစ်ချင်တော့တာပဲ။ ချစ်တာရော၊ စိုးရိမ်တာရော၊ စိတ်တိုင်းမကျတာရော၊ စုပြုံပြီး ဖြစ်လာတဲ့ ဒီ စိတ် ခံစားမှုကို ကြုံရမှ မေမေ့ရဲ့ ဂရုဏာ ဒေါသကို နားလည် ပါတော့တယ်။မေမေ ဖြစ်စေချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်း ပေးချင်စိတ်နဲ့ အင်မတန် ဆိုးသွမ်းချင်တဲ့ ကျွန်တော် မဆိုး ဖြစ်တော့ပါဘူး။ မေမေ စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကိုပဲ ဦးစားပေးဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ သလိုပဲပေါ့။ လောကကြီးမှာ စကားလုံးတွေ မလိုတဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာတရား ကို မြင်တတ်၊ ခံစားတတ်အောင် မေမေက လက်တွေ့ ပြခဲ့ပါတယ်။မေမေ ချစ်တဲ့ သားကြီး၊ အဝေးဆီ ရောက်နေပြီ....။ ထူးအိမ်သင်ရဲ့ အဲ့ဒီ သီချင်းသံကို လွမ်းလွမ်း ဆွေးဆွေး ကြားရတိုင်း ကျွန်တော် မျက်ရည် ဝဲရမြဲ။ မေ့ကို သတိရတိုင်း မေမေ ဖြစ်စေလိုသော ထူးချွန် အောင်မြင်တဲ့ ဘဝတစ်ခု ရဖို့ ဇွဲစိတ်မာန် တို့ ပိုရမြဲ။ နှိမ်ချ ဖိနှိပ်မှုတွေ ကြုံရတိုင်း အပြုံးမပျက် စတမ်း ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ ခွန်အားတွေ မေ့ဆီက ရမြဲ။မပြည့်စုံသေးသော်လည်း ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ခိုကိုးရာ အဖြစ် မေမေ့ ဘဝအတွက် ကျွန်တော် ရှိချင်သည်။ သားသမီး တွေကို အောင်မြင်စေချင်သော မေမေ့အတွက် ထိပ်ဆုံး မရောက်တောင် တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ကြိုးစားချင်သည်။ မေမေ့ဘဝကို ငြိမ်းချမ်းမှုတွေနဲ့ ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင် ဖို့အတွက် အချိန်တန် လျှင်တော့ မေမေ့ရင်ခွင်ရှိရာ အရောက် ကျွန်တော် ပြန်နိုင် ပါလိမ့်မည်။၂၀၀၉၊အောက်တိုဘာ နှစ်ဆယ်ရက်မှာ အသက် (၆၀)နှစ်ပြည့်ခဲ့တဲ့ မေမေ့ကို လွမ်းဆွတ်နေသော သားတစ်ယောက်ရဲ့ တမ်းချင်းပါ။ မေမေတစ်ယောက် ကျန်းမာချမ်းသာခြင်းများနဲ့ ပြည့်စုံပါစေ။ ဘဝရဲ့ အစစ်အမှန်တရားကို လက်မလွတ်တမ်း ကျင့်သုံးရင်း ဓမ္မရိပ်မှာ ငြိမ်းချမ်းအေးမြနိုင်ပါစေ။မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nReactions: ဖေဖေသို့ တမ်းချင်း\nဆယ်လပိုင်း ဆယ်ရက်နေ့က ဖေဖေ့မွေးနေ့။ ဒီနှစ်ဆို ဖေဖေ ခြောက်ဆယ့်သုံးနှစ် ပြည့်တဲ့ နှစ်ပေါ့။ ကျွန်တော် အမှတ်မှားနေတဲ့ အတွက် ဖေဖေ့ဆီလဲ ဖုန်းမဆက်ဖြစ်၊ ဘာ အမှတ်တရမှလဲ မလုပ်ဖြစ်နဲ့။ ဖေဖေ၊ မေမေ ကိုလွမ်း၊ အိမ်ကို လွမ်းနေတဲ့ ကျွန်တော် ဘာတွေ လွဲချော်နေခဲ့တာပါလိမ့်။ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမဲ့ ဖေဖေ့ကို တွေးမြင်ပီး ရင်ထဲ ဘယ်လိုမှ မကောင်းနိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော် မကောင်းဘူး။ မိုးကုတ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေမဲ့ ဖေဖေတစ်ယောက် သူ့မွေးနေ့ကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းနေမလဲ။ တွေးရင်း ရင်ထဲ ဆို့နင့်လာတယ်။ ဆယ်ရက်နေ့ကို ကျွန်တော် ပြန်ဆွဲလှည့် ပစ်လိုက်ချင်ပေမဲ့ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ ဆိုတာ ဘာသာ သိတော့ ကြေကြေကွဲကွဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အပြစ်တွေ တင်နေမိတော့တယ်။ဖေဖေ့ မွေးနေ့ အတွက် အမှတ်တရ ရေးဖူးတဲ့ စာလေးကိုသာ အမှတ်တရ ပြန်တင်ရင်း ဒီနေ့ မေမေ့ မွေးနေ့မှာ နောက်လထဲ ဖေဖေ နဲ့ မေမေ့ မွေးနေ့လို့ အမှတ်ထပ်မမှားမိတော့တာကိုသာ ကြံဖန် ကျေနပ် နေရပေမဲ့ ဒီနှစ်ရဲ့ ဆယ်ရက် ဆယ်လလေးက ကျွန်တော့ထံ ပြန်မလာနိုင်တော့။*****************ဖေဖေ့မွေးနေ့ရောက်တော့မယ်။ ကျွန်တော့်အာရုံတွေက ဖေဖေ့ပုံရိပ်တွေဆီ ပြေးလွှားလို့နေတယ်။ ငယ်စဉ်က ချောမောပြေပြစ်သော ဖေဖေသည် ယခုအခါမှာတော့ လောကဓာဏ်၏ ထုထောင်းမှု၊ ဇရာ၏ လွှမ်းမိုးမှုတို့ဖြင့် ရှိရင်းစွဲအသက်ထက် ပိုပြီးရင့်ရော်လို့နေ၏။ ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြတ်သန်းလိုသော၊ လွတ်လပ်မှုကိုမြတ်နိုး၍ အနုပညာကို ဝါသနာထုံသော ဖေဖေဟာ ‘အိမ်ထောင်ဦးစီး ဖခင်' တစ်ဦးရဲ့ တာဝန်များကြားဝယ် သူ၏ ဝါသနာနှင့် လွတ်လပ်မှုတို့ကို စတေးပစ်ခဲ့ရတာ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလဲ။ ဖေဖေငယ်စဉ်ကပုံရိပ် ၂၀၀၈ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ က ဖေဖေ့ပုံရိပ် ငယ်စဉ်က သံမဏိဆိုတဲ. အိမ်နာမည်နဲ့လိုက်အောင် အင်မတန် မာကျောခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ဖေဖေ ဦးသောင်းထူး (ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဖေဖေ့ လူငယ် မိတ်ဆွေတွေကတော့ လေးလေးထူး၊ လေးထူး လို့ ခေါ်ကြတယ်) ဟာ မိသားစု၊သားသမီးတွေ အပေါ်မှာတော့ အင်မတန် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သံမဏိစိတ်ဓာတ်တွေကို ကျွန်တော်တို့အပေါ် ထားတဲ့ မေတ္တာတွေနဲ့ အရည် ဖျော်ချပစ်ရဲတဲ့ အထိ မိသားစုအပေါ် အချစ်ကြီး ချစ်တတ်ခဲ့သူပါ။ မိုးလင်းက မိုးချုပ် ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျောက်တွင်း တူးရသော်လည်း နံနက် လေးနာရီ ဒေါင်ကနဲ မည်တာနဲ့ အာခေါင်ခြစ်ငိုကာ နို့တောင်းတတ်သော သားဦး ကျွန်တော့်ကို မငြီးမငြူ နို့ဗူးဖျော်ကာ တိုက်ခဲ့သော၊ ချူချာသော ကျွန်တော် တိုက်ဖွိုက်ဖြစ်ပြီး ညကြီးသန်းခေါင် အဖျားတက် မေ့မျောတော့ ဝေးလံလှသော ဆေးရုံသို့ ချီပိုး ပြေးခဲ့သော၊ စာမေးပွဲ မဖြေလိုက်ရမှာ စိုးရိမ်နေသော ငါးတန်းကျောင်းသား ကျွန်တော့်ကို ကုန်းပိုးလျှက် ရေကြီးနေသော ရပ်ကွက်ကိုဖြတ်၊ ရေလျှံပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်း စီးနေသော ရေနီချောင်းတံတားကို ကျော်ကာ မိုးကြီးလေကြီးကြား ကျောင်း လိုက်ပို့ပေးခဲ့သောဖေဖေ၊ နွမ်းပါးသော်လည်း သားသမီးတွေ လိုချင်တာ မှန်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုခဲ့သော ဖေဖေ၊ သားသမီးတွေကို သူ့လို ကျောက်တွင်းတူးသမား မဖြစ်စေလိုဘဲ ပညာတတ် ဖြစ်စေလိုခဲ့သော ဖေဖေ၊ ကျောက်တွင်းတူးရင်း ခါးရိုးပေါ်တည့်တည့် တူပြုတ်ကျကာ အတွင်းဒဏ်ရပြီး အလုပ်ကြမ်းလုပ်ခွင့် မသင့်တော့တာကို မမှုအားဘဲ မိသားစုဝမ်းရေး၊ ချမ်းသာရေးအတွက် ကျောက်တွင်း အလုပ်ကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ လောကဓာဏ်ကို အံတုခဲ့သောဖေဖေ၊ ကျောရိုးမှအတွင်းဒဏ် ဆိုးရွားလာပြီး ကျောက်တွင်းလုပ်ငန်းကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့ မိသားစုချမ်းသာရေးဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သောဖေဖေ၊ ဘယ်တော့မှ သူတစ်ပါးလက်အောက်မှာ မလုပ်လိုဘဲ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်လိုသော်လည်း မိသားစုအတွက် သူ၏ မာနကို ဖယ်ချကာ ဝန်ထမ်း လုပ်ခဲ့ရသောဖေဖေ၊....ဖေဖေ့ကျေးဇူးတရားများက စာဖွဲ့လို့မကုန်ပါ။ ဖေဖေ့ရဲ့ကြီးမားလှသော မေတ္တာနှင့် ချစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ငယ်ဘဝက လုံခြုံနွေးထွေးခဲ့ပါတယ်။ မိုးကုတ်မြို့မှာ ဖေဖေတူးခဲ့သမျှ မြေတွေသာ ကျောက်အောင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ သားစဉ်မြေးဆက် စား၍ ကုန်နိုင်မယ်မထင်။ ကံမကောင်းသော ဖေဖေ့မှာတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျောက်တွင်း တူးခဲ့သော်လည်း ထမင်းစားကျောက်မှလွဲ၍ သူဋ္ဌေးဖြစ်ကျောက် တစ်ခါမှ မရဘူးခဲ့။ ဖေဖေ့ဘဝ၏ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရမှုပေါင်း များစွာကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ပါသလဲ။ အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လို့ သားသမီးတွေ တစ်နေရာစီ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ ပြောင်းရွှေ့သွားကြတော့ ဖေဖေ ဘယ်လောက် လွမ်းနေမလဲ။ သားသမီးတွေ ဆက်သွယ်မလာတာကြာလို့ သူ့ကိူများ မေ့လျှော့ သွားကြပြီလား တွေးထင်မိတဲ့ အခါတိုင်း ဖေဖေ ဘယ်လောက် ဝမ်းနည်းနေရှာမလဲ။ ကျွန်တော့်ကို လုံခြုံနွေးထွေးစေသော ဖေဖေ့ရင်ခွင်၊ ကျွန်တော် အားကိုးတစ်ကြီး ဖက်တွယ်ခဲ့ဖူးသောဖေဖေ့လက်မောင်းများ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့် ပျော်ဝင်နေသော ဖေဖေ့အနမ်းများ၊ ဖေဖေပြောပြခဲ့သော အိပ်ယာဝင်ပုံပြင်များ၊ ဖေဖေ့ဂစ်တာသံနှင့် သီဆိုပြခဲ့သော သီချင်းများ၊ ဖေဖေရေးသော စာတိုပေစနှင့် ကဗျာများ၊ သားသမီးတွေရဲ့ အပြုံးအပျော် မျက်နှာများကို မြင်ရုံမျှနှင့် ဘဝအမောများကို အံတုရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သော ဖေဖေ့ စိတ်ခွန်အားများ၊.....ပြန်တမ်းတတိုင်း အဝေးက ဖေဖေဟာ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ အမြဲရှိနေခဲ့ပါတယ်။ လောကဓာဏ်ရဲ့ ရိုက်ပုတ်ကြည်စယ်မှုများကို ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘဲ အပြုံးနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ရာ စိတ်ခွန်အားများစွာကို ဖေဖေ့ဆီမှရခဲ့ပါတယ်။ ဘဝအခက်အခဲ မှန်သမျှတို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ရာအတွက် လုံလောက်သော ချစ်ခြင်း မေတ္တာတရားကို ဖေဖေ့ဆီက ရခဲ့ပါတယ်။ ဘဝမှာ ငွေကြေးနဲ့ ဘယ်တော့မှ ဝယ်ယူမရတဲ့ ဒီစစ်မှန်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ လုံခြုံနွေးထွေးမှုတွေကို ဘဝတစ်သက်စာ အမွေအဖြစ် ဖေဖေက ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့ပါတယ်။ တစ်မြေခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေရတဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဖေဖေ့မေတ္တာများက ငယ်စဉ်ကလို နွေးထွေးဆဲ၊ ဖေဖေ့ချစ်ခြင်းများမှာ ကျွန်တော့်ဘဝက လုံခြုံဆဲ၊ ဖေဖေ့ မျှော်လင့်ချက်များက ကျွန်တော့်ဘဝကို အလင်းပေး လမ်းပြနေဆဲသာ။ အဝေးကနေ ငွေကြေးထောက်ပံ့နေရုံနဲ့ သားသမီးဝတ္တရား ကြေတယ် ကျွန်တော် မယူဆပါ။ ဖေဖေ့ရဲ့ ညအိပ်ယာဝင် ပုံပြင်များ နားထောင်ရင်း၊ ဖေဖေ့ဘဝ အမောများကို မျှဝေ ခံစားရင်း ဖေဖေ့ အထီးကျန်ရက်စွဲများကို ဖြေဖျောက်ပေးချင်သည်။ ဖေဖေ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ အောက်မှာ ကျွန်တော့်ဘဝ လုံခြုံနွေးထွေးခဲ့သလို ဖေဖေ့ဘဝကို လုံခြုံနွေးထွေးစေသော သားတစ်တယာက်အဖြစ် ဖေဖေ့ဘေးမှာ စောင့်ရှောက်မှုတွေ ပေးချင်သည်။ ကျွန်တော့်ဖေဖေသည် မိုးကုတ်မြို့ကလေးမှ မထင်မရှား သာမာန် လူတစ်ယောက်သာ၊ ဖေဖေ ကောင်းတာတွေလဲ ရှိမည်၊ ဆိုးတာတွေလဲ ရှိမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေဖေသည် ကျွန်တော့် ဘဝ၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် အလင်းလက်ဆုံး ကြယ်တစ်ပွင့် အဖြစ် ထာဝရ ရှိနေပါလိမ့်မည်။ ထိုကြယ်ကလေး လင်းလက်ရာ အဖေ့အိမ်ကလေးသို့ အရောက် ကျွန်တော်ခရီးနှင်နေပါသည်။၂၀၀၈၊အောက်တိုဘာဆယ်ရက်မှာ အသက် (၆၂)နှစ်ပြည့်မဲ့ ဖေဖေ့ကို လွမ်းဆွတ်နေတဲ့ သားတစ်ယောက်ရဲ့ တမ်းချင်းပါ။ ဖေဖေတစ်ယောက် ကျန်းမာချမ်းသာခြင်းများနဲ့ ပြည့်စုံပါစေ။ ဘဝရဲ့ အစစ်အမှန်တရားကိုရှာတွေ့ခဲ့ပြီဆိုတဲ့ ဖေဖေတစ်ယောက် ဓမ္မရိပ်မှာ ငြိမ်းချမ်းအေးမြနိုင်ပါစေ။Father & Son [by Rod Stewart]Rod StewartFather And Son [Originally by Cat Stevens]FatherIt's not time to makeachange,Just relax, take it easy.You're still young, that's your fault,There's so much you have to know.Findagirl, settle down,If you want you can marry.Look at me, I am old, but I'm happy.I was once like you are now, and I know that it's not easy,To be calm when you've found something going on.But take your time, thinkalot,Why, think of everything you've got.For you will still be here tomorrow, but your dreams may not.SonHow can I try to explain, when I do he turns away again.It's always been the same, same old story.From the moment I could talk I was ordered to listen.Now there'saway and I know that I have to go away.I know I have to go.FatherIt's not time to makeachange,Just sit down, take it slowly.You're still young, that's your fault,There's so much you have to go through.Findagirl, settle down,If you want you can marry.Look at me, I am old, but I'm happy.SonAll the times that I cried, keeping all the things I knew inside,It's hard, but it's harder to ignore it.If they were right, I'd agree, but it's them you know not me.Now there'saway and I know that I have to go away.I know I have to go.မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား Posted by\nReactions: အတွေးစများ (၂)\nချစ်ခြင်းတည်ရာ (သို့မဟုတ်) ချစ်ခြင်းဖွဲ့ ရာသီခရမ်းပြာ ကောင်းကင်ရဲ့အောက်မှိုင်းညို့ညို့တိမ်ပျိုတွေကို ငေးလို့ညင်သာငြိမ့်ညောင်းစွာ စီးဆင်နေတဲ့မြစ်ပြာပြာတစ်စင်းကကျုပင်တွေ ကြားနစ်မျောသွားဖို့ အဆင်သင့်ပေါ့…။ညနေခင်းတစ်ခုရဲ့ ခရမ်းရောင် မိုးသားကောင်းကင်က မှော်ပဉ္စလက်ဆန်ဆန် လှပ လို့နေတယ်။ ငေးမောနေမိတဲ့ ခပ်ဝေးဝေးက တိမ်ညိုတွေတောင် ဘာကြောင့်ရယ်မှန်းမသိ ကျွန်တော့်ရင်ကို ဗလောင်ဆူနေ စေပြန်ကော။တံတားဘောင်ဘေးမှာ ခြေဆင်းချ ထိုင်ပီး လေကို တ၀ ရှူရှိုက်မိတော့ မြစ်ပြင်ကို ဖြတ်တိုက်လာတဲ့ လေထဲမှာ ရနံ့တချို့ ရလိုက်တယ်။ တငြိမ့်ငြိမ့်စီးနေတဲ့ မြင်ပြင်ဟာ ညနေခင်း နေခြည်အောက်မှာ အပြာရောင်တွေ လက်လက်ထလို့။ ပင်လယ်ထဲ တိုးမ၀င်ခင် အစပ်ဖျားက ကျူပင်ရိုင်းတွေကြား နစ်လျှိုးကွယ်ပျောက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေသလိုမျိုး ညင်သာစွာ စီးမျောလို့နေလေရဲ့။ကျွန်တော့်စိတ်တွေဟာလဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီ စီးမျောရင်း အာရုံတွေ နစ်ကျွံ ပျောက်ကွယ်လုနေတာ အလန့်တကြား တွေ့ရတယ်။ သူက ခုတလောမှာမှ တစတစ ကျွန်တော့် ဘ၀ကို စိုးမိုးနိုင်လွန်းတာ ဘာသာ သိနေတာ့ ကွန်တော် တုန်လှုပ်မိတာ သိပ်ဆန်းကြယ်တယ် မထင်ပါ။ ဆန်းကြယ်တာက ထို စိုးရွံ့စိတ်တွေသည် ကျွန်တော့် ခြေလှမ်းတွေကို နောက်ပြန် မဆုတ်စေပဲ ရှေ့တိုးလို့သာ ရင်ခုန်ကြည်နူးလို့ နေချင်တာပါပဲ။ဆာလောင်မွတ်သိပ်တဲ့ အချစ်တွေမှာအဆုံးမသတ်တဲ့ နာကျင်မှုတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်ဆိုရင်…သွေးထားတဲ့သင်တုံးဓားကငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေတော့မယ်။အချစ်တစ်ခု ဆိုတာကို ကျွန်တော့် နှလုံးသားက ဒီလောက် မွတ်သိပ်ခဲ့တတ်မယ် မှန်း မသိခဲ့ရိုး အမှန်ပါ။သူ့ကို သတိရတိုင်း ဘယ်အချိန် အဆုံး သတ်တော့မလဲ ဆိုတဲ့ စိုးစိတ်တွေနဲ့ နာကျင်ပူလောင်ရတာ အတွေးစတွေတောင် မွမွကြေလို့ နေတတ်ခဲ့ပြီ။အချိန်တို အတောအတွင်းမှာပဲ သူက ကျွန်တော့်နှလုံးသားမှာ ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ မြည်တမ်းမှုတွေကို ကျောက်စာ တစ်ချပ်လိုအဖန်ဖန် အထပ်ထပ် ရေးထိုးထားခဲ့ပြီ။ဒီ့ထက်ဒီသာ စူးနစ်ချစ်မိတော့မယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်ဟာ သွေးသင်ထားတဲ့ သင်တုံးဓား တစ်လက်ကို စိတ်နှလုံးနဲ့ ဆုပ်ကိုင်မိသလိုမျိုး ချစ်တတ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ဒဏ်ရာ အနာတရ ဖြစ်တော့မယ်ထင်ရဲ့။စိုးစိတ်တ၀က် ချစ်စိတ် တ၀က်နဲ့ ကျနော့်အိပ်မပျော် ညတွေက လင်းတလှည့် မှောင်တချီ။ မှုန်ရီ ပြာလဲ့လို့နေတယ်။ဘယ်တော့မှ အသက်ရှင်ဖို့ မကြိုးစားတဲ့တုန့်ပြန်မှုမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကလဲသေဆုံးမှာကိုကြောက်နေမိတယ်..တကယ်ပါ။ ဘယ်အရာကိုမဆို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး၊ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရွက်လွှင့်ချင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် စိတ်ဝိဉာဉ် ဟာ ချစ်ခြင်းဆိုတာကို အသက်သွင်းဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဖူးပါဘူး။ခံစားပွန်းရှလွယ်တဲ့၊ အစွဲအလန်း ကြီးတတ်လွန်းတဲ့ နှလုံးသားလေး အနာတရ ဖြစ်မှာ ကြောက်လွန်းလှလို့ အချစ်ဆိုတာနဲ့ ဝေးဝေးမှာ ကျွန်တော် နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ခုတော့ အဆိပ်သင့်မှာစိုးလို့ မစားရဲခဲ့တဲ့ သစ်သီး တစ်လုံးဆီကို ကျွန်တော့်လက်တွေ လှမ်းလို့ နေမိပြီ။အမှတ်တမဲ့တွေကနေ အမှတ်တရတွေ ဖြစ်လာတော့မှ ထိရှတတ်တဲ့ ဓားသွားထက်မှာ ကျွန်တော့်ချစ်လိပ်ပြာလေး သေဆုံးသွားမှာ တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့ နေတယ်။ရှည်လျားလှတဲ့ ညတွေမှာ လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုအထီးကျန်တာ ဆန်းသလား...ငိုခဲ့ရတဲ့ င့ါရဲ့ညမှာခဏပေါင်းများစွာ သာခဲ့တဲ့လဒီညတော့ ဘ၀တစ်ပါးရောက်နေသလား...အထီးကျန်တဲ့ ညတာတွေက ကျွန်တော့ အတွက်တော့ ခုမှ ရှည်လျားလွန်းနေ လေသလား။ တစ်ယောက်ထဲ ဘ၀မှာ နေသားတကျ ရှိခဲ့ချိန်တွေက အခုအခါများမှာတော့ အထီးကျန်ခြင်း ဝေဒနာတွေကို ပွေ့ပိုက်ထုပ်ပိုးရင်း လမ်းကျဉ်းလေးကို ဖြတ်သန်းကာ အိမ်ပြန်နေရတယ်။ လမ်းကလေးဆုံးရင် အခါများစွာ တယောက်တည်း အိပ်စက်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် အခန်းလေးထဲကို ရောက်မယ်။ ခုတော့ ဝေးဝေးက လင်းပ သာယာ ပြနေတဲ့ လမင်းလေးကို ငေးကြည့်ရင်းလဲ အခန်းလေးထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ် မျက်ရည်ကျတတ်နေပြီ။ လမင်းလေး မသာတဲ့ ဒီတညမှာလဲ ကျွန်တော် ငိုကြွေးရပြန်တာပါပဲလေ။ သူ ဘယ်တွေ သွားနေလဲ။ သူ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ။ သူ ဘယ်သူတွေနဲ့ ရှိနေမလဲ။ ကျွန်တော် ကြိုက်လွန်းလှတဲ့ လေးဖြူရဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်က အခုတော့ ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး ကျွမ်းလောင်မြိုက်နေစေခဲ့ပေါ့။သိပ်ချစ်လွန်းရင် အခုလိုပဲ စိတ်မချစွာ ပူပန်စေတတ်၊ သ၀န်တိုစေတတ်ပါသလား။"ဘယ်သွားသေနေလဲ မသိဘူး" စောင့်ဆိုင်းခြင်းတွေကို စိတ်မရှည်နိုင်တော့ အဲ့ဒီလို စိတ်ချဉ်ပေါက်တွေးရင်း သက်ပြင်းတွေ တချချ။ သေချာတယ်။ ဒီညလဲ ကျွန်တော် အိပ်ပျော်နိုင်မည် မဟုတ်တော့။တစ်ခါတစ်ရံ ခေါမ စစ်ချီသံကို ကြားရသလိုလို...တစ်ခါတစ်ရံ သိုသိပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာမယ့်ပန်တျာ ဘုရင်မရဲ့ စည်သံကနားစည်ဝကိုရောက်လာသလိုလို...သူ့ကို မြင်ရတဲ့ ညအခါများစွာတိုင်း ကျွန်တော့် ရင်ဟာ ချစ်ခြင်းနဲ့ လွမ်းဆွတ်ခြင်းတွေ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ စစ်ချီတဲ့ တေးသံလို ထောင်းလမောင်းခတ် မြည်ကျွေးတတ်တယ်။ သူ ကျနော့်ကို မြင်ရင် ခေါ်လိုက်မလား။ မီးနီလေး ပြရင်း တိတ်တဆိတ် စောင့်စားနေရတာကိုပဲ ကျွန်တော်က ရင်တွေ ခုန်လို့။ သူ ကျွန်တော့်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တဲ့ အခါတိုင်း ပန်တျာဘုရင်မ တီးခတ်လိုက်တဲ့ စည်တော်သံကို ကြားလိုက်ရသလိုမျိုး ရင်ထဲ ကြည်မြ အေးချမ်းသွားတတ်ပေမဲ့ အချိန်အတော်ကြာ မခေါ်ပဲ နေရင်တော့ စွန့်ပစ်ခံရတဲ့ သားငယ်တယောက်လို ကျနော်က ၀မ်းပန်းတနည်း ငိုကြွေးချင်မိတယ်။တဆိတ်တော့ ကျွန်တော် သူ့အပေါ် ချစ်စိတ်တွေ လွန်ကဲနေပြီ ထင်ရဲ့။ သူနဲ့ ပါတ်သက်ရင် ကျွန်တော်က သိပ် ပွန်းရှ လွယ်လို့ နေတယ်။သူ့ကို တွေ့ရဖို့ ကျွန်တော့် အိပ်ချိန်တွေဖဲ့ခြွေရင်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သလို သူ့ကို မြင်ရပြန်တော့ ကျွန်တော့်ညတွေကို အိပ်စက်ပစ်လိုက်ဖို့ နှမျောနေပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လဲ အအိပ်ပျက် အစားပျက် ကြာရင် သေရချည်ရဲ့။ဘယ်တော့မှ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ထပ်မရမယ့် အိပ်မက်ချိုချိုကနိုးထဖို့ကို ကြောက်မိပြန်တယ်…သူ့ကို ချစ်မိလေ၊ သူ မချစ်ပဲ ချစ်ဟန်ဆောင် လှည့်စားလေမလား တွေးကြောက်လေလေ။ သူ့ကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲ ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်။ သူ့ကို ကျွန်တော် ဆုံးရှုံးရမှာ သိပ်ကြောက်တယ်။တဖြည်းဖြည်း နစ်ကျွံလာတဲ့ ချစ်ခြင်းတွေအောက်မှာ ကျွန်တော့်ကိုယ် ကျွန်တော် ပျောက်ဆုံး ရပြန်တယ်။ ကျွန်တော့်ဘ၀မှာ သူ မရှိလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ သူ မချစ်ရင် ကျွန်တော် သေသွားနိုင်တယ်။ အဲဒီ အတွေးတွေ ၀င်လာတိုင်း ကျနော်ဟာ ခြောက်အိပ်မက် တစ်ခုက နိုးထ လာသလို တုန်လှုပ် မောပန်းနေတယ်။တစ်ခါတစ်ခါမှာတော့ သူ့ကို ချစ်ရတာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်လိုက်ပါတော့လို့ တွေးမိတတ်တယ်။ သိပ်ကို ချိုမြလွန်းတဲ့ အဲ့ဒီ အိပ်မက်ချိုချိုတွေထဲ ကျွန်တော် ထာဝရ အိပ်စက် ပစ်လိုက်ချင်မိရဲ့။ နိုးထလာလို့ အိပ်မက်ကလေး ပျောက်ဆုံးသွားမှာ ကျွန်တော် သိပ်ကြောက်ပါတယ်။ဘယ်တော့ မှ ကခုန်ဖို့ မသင်ယူပဲအသဲကွဲမှာကို ကြောက်နေတဲ့ နှလုံးသားဟာတွယ်တာခြင်းကို လက်ယပ်ခေါ်ငင်အကြင်နာနွယ်မျှင်တွေကို ပြုံးပြလို့အချစ်တစ်ခုတည်းခံစားမယ်ဆိုရင်ပေါ့…အခုတော့ ကျွန်တော် စိုးကြောက်လှတဲ့ သံယောဇဉ်တွေကို ကြိုးလိုကျစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှောင်ဖွဲ့လိုက်တယ်။ လွတ်လပ်ခြင်းတွေ ဆုံး ရှုံးချင် ဆုံးရှုံးစေတော့။ သူ့အပေါ် မြတ်နိုး တွယ်တာမိတဲ့စိတ်တွေက ရစ်ပတ်လာမဲ့ သူ့ကြင်နာမှုတွေကို တပ်မက်မောစွာ ဖိတ်ခေါ်လို့ အပြုံးနဲ့ ဆီးကြို နေမိပြီ။"ကျွန်တော် လိုချင်တာ အချစ်တစ်ခုတည်းပါ။"" ကျွန်တော့်ကို ချစ်ပါနော်။"" ကျွန်တော့်ကို ထားမသွားပါနဲ့နော်။"ဒီလိုတွေ ပြောနေတာ ကျွန်တော်မှ ဟုတ်ရဲ့လား။အသည်းကွဲ ဝေဒနာကို ကြောက်လွန်းလှလို့ ဘယ်တုန်းကမှ ချစ်ခြင်းရင်ခုန်မှုတွေနဲ့ ယဉ်ပါးဖို့ မကြိုးစားခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် နှလုံးသားက သူနဲ့ကျမှ တိမ်းမူး ကခုန်လို့။ ချစ်ခြင်းတွေကို တစ်နေ့ပြီး တစ်နေ့ သင်အံလို့ နေလေရဲ့။ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိနေဖို့အတွက်လွမ်းမှန်းမသိ လွမ်းနေတဲ့ ငါ့ရဲ့ပန်းခင်းထဲကပန်းလေးတစ်ပွင့်သာ ချစ်ခြင်းဆိုရင်မင်းလေးက ထိုပန်းလေးတစ်ပွင့်အတွက် မျိုးစေ့လေးပါ…တကယ်လို့များ ကျွန်တော်ဟာ ဥယျာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့် ပန်းခင်းလေးဟာ သူ့ကို လွမ်းမှန်းမသိ လွမ်းနေခဲ့ပြီ။ကျွန်တော် သူ့ကို အချိန်တိုင်း လွမ်းနေတယ်။ သတိရနေတယ်။ တစ်ယောက်တည်း နေသားတကျ ဘ၀ဟာ ခုမှ ရုတ်ချည်း အသွင်ပြောင်းလို့ သူ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အသက်ဆက်ရာ မိုးရေစက်တွေလို ငတ်မွတ်မျှော်လင့် နေလေရဲ့။ သူ့ကြင်နာယုယမှုတွေကိုလဲ နေရောင် လရောင်လို ကျွန်တော် လိုအပ်နေတာပါပဲ။သူ့အသံကို မကြားရတဲ့ နံနက်ခင်းတွေ ညတွေမှာ ကျွန်တော်က အောက်စီဂျင် မ၀သလို အသက်ရှူကျပ်နေတတ်တယ်။ဒါဟာ အချစ်တဲ့လား။ချစ်ခြင်းဆိုတဲ့ ပန်းကလေးတစ်ပွင့် ကျွန်တော့် ရင်ခွင် ဥယျာဉ်မှာ ဖူးပွင့်ခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒီ ပန်းကလေးကို မျိုးစေ့ ချပေးခဲ့တာ သူပဲပေါ့။ကံတရားက ဖေးမခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီ အချစ်ပန်းကလေးဟာ ကျွန်တော့် ရင်တခွင်လုံး မွှေးမြ လန်းဆတ်လာအောင် ဝေေ၀ဆာဆာ ပွင့်ဖူး လာပါလိမ့်မယ်။နှင်းခါးဖြူဖြူတွေ တစ်ဆုပ်တစ်ခဲ ကျတဲ့ ဆောင်းရာသီမှာလဲလျောင်းနေတဲ့ မျိုးစေ့လေဟာနွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ခြည် ရဲ့ ချစ်ခင်ယုယမှုအောက်နွေဦးရာသီမှာပန်းလေးတပွင့် ဖြစ်လာမှာပါ။ဆောင်းရဲ့ နှင်းပွင့်ဖြူဖြူတွေနဲ့ အတူ ကြွေကျခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းမျိုးစေ့လေးရေ၊ နှင်းခါးလို အေးခဲ နာကျင်စေတဲ့ အလွမ်းပွင့်တွေကြောင့် သေဆုံးမသွားအောင် ကျွန်တော့်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခွင့် ပေးပါ။တစ်ယောက်ထဲ နေ့တွေညတွေမှာ အထီးကျန်မှု ဝေဒနာတွေနဲ့ ငိုကြွေးနေရတဲ့ ရက်တွေ မနည်းတော့ပါဘူး။ ခုတော့ သူဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထီးကျန်ညတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးသူလဲ ဖြစ်ရဲ့။ ကျွန်တော့် အနာဂါတ်တွေကို မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တောက်ပစေသူလဲ ဖြစ်ရဲ့။ လွမ်းလို့ ကျမိတဲ့ မျက်ရည်တွေအပေါ် ကျေနပ်စေသူလဲ ဖြစ်ရဲ့။ချစ်ခြင်းမျိုးစေ့လေးကို ကျွန်တော့် ရင်ခွင် ဥယျာဉ်မှာ စိုက်ပျိုးပေးသွားသူဟာ တခြားသူတွေကိုရော အဲ့ဒီလို မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေးထားတတ်လေမလား။ ပူလောင်စေတဲ့ အတွေးတွေက တခါတရံမှာ ကျွန်တော့်ကို နှိပ်စက်လာတိုင်း သူ့ကို ကျွန်တော် တယောက်ထည်း ပိုင်ချင်စိတ်တွေနဲ့ ပို အထီးကျန် မောပန်းရပြန်တယ်။လွမ်းစိတ်၊ သူ့ကို စိတ်မချစိတ်တွေနဲ့ မယုံမရဲ ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ နွေဦးရာသီရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ခြည်အောက်မှာ အချစ်ပန်းကလေး ဖူးပွင့်ဝေဆာပြီး ကျွန်တော့် ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံ မွှေးမြသွားစေဖို့ မျှော်လင့်အိပ်မက်နေမိတယ်။မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သားချစ်ညီလေး ဖိုးစိန်ရဲ့ မွေးနေ့ အမှတ်တရ အနေနဲ့ သူရဲ့ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ကို စကားပြေ ဖန်တီးပြီး ရေးဖွဲ့ထားတာပါခင်ဗျာ။မွေးနေ့ရှင်ရဲ့ ခံစားချက်ကို အပြည့်အ၀ ပုံဖော်နိုင်စွမ်း မရှိပေမဲ့ မွေးနေ့ရှင် ကျေနပ်မယ် လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။အခု အချိန်တော့ မွေးနေ့ရှင်လဲ ကျွန်တော် ပို့ပေးထားတဲ့ ဒီလင့်ခ်က ဟောဒီ မွေးနေ့ဆုတောင်းလေး ကို ကြည့်ပီး စူပွပွ ခုန်ဆွဆွ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ထင်တယ်။\nPhoto credit to : Hamadryad1. What is your name – Han Tun Naing2. A four letter word – Harp3. A boy’s name – Hymenaeus (God of Weddings and Getting Married) ;-P4. A girl’s name – Helen (A daughter of Zeus)5. An occupation – House Designer6. A color – Hoary7. Something you’ll wear –Hat8. A food – Hot pot9. Something found in the bathroom – Hair Gel10. A place – Home11. A reason for being late – Hospitalized12. Something you’d shout – Hahhhhhhhhhhhhh!!!!!!13. A movie title – Hairspray14. Something you drink – Hawaiian Punch15. A musical group – Hoodoo Gurus16. An animal – Hamadryad17. A street name – Harley street (London, UK)18. A type of car – Honda19. The title of the song – Hotel California20. A verb – Hug!!!! Hug!!! Hug!!!Photo credits to : Modest and Jill1. What is your name – ဘိုဘို2. A four letter word – ဘာမသိဘူ3း. A boy’s name – ဘိုဘို4. A girl’s name – ဘေဘီနွဲ့5. An occupation – ဘာဘာညာညာ6. A color – ဘဲခေါင်းစိမ်း၊7. Something you’ll wear – ဘောင်းဘီ8. A food – ဘဲကင်9. Something found in the bathroom – ဘီး10. A place – ဘယ်ဆီဘယ်ဝယ်11. A reason for being late – ဘာတွေ ရှုပ်နေမှန်းမသိဘူး12. Something you’d shout – ဘာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာ13. A movie title – ဘီလူး14. Something you drink – ဘာဘရာ ရက်ဒ် ၀ိုင် (Barbera Red Wine)15. A musical group – ဘီးတဲလ် (Beatles)16. An animal – ဘလူးဂျေး (Blue Jay)17. A street name – ဘုရင့်နောင်လမ်း18. A type of car – ဘီအမ်ဒဗလျူ (BMW)19. The title of the song – ဘာ့ဒ်ဒေး (Birthday, by Beatles )20. A verb – ဘရုတ်ကျတယ်တစ်ချို့ စာလုံးတွေက ဘားဂလစ် တွေ ဖြစ်နေတာ သည်းခံပေးကြပါခင်ဗျာ။ ခုတလော ဘာစာမှ မရေးချင် ဖြစနေတုန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးစရာလေးတွေ ရေးခိုင်းတဲ့ အမ မနော်ဟရီ နဲ့ ကိုဂျေး (မင်းကို ချစ်တဲ့သူ) တို့ ကျေနပ်နိုင်ကြမယ် ထင်ပါရဲ့။ H Version အတွက် စာလုံးတွေ ၀ိုင်းကူစဉ်းစားပေးတဲ့ ချစ်ညီလေး မျောက်မျောက် ကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ကျွန်တော်လဲ ဆက်ပီး ဒီ Tag ပို့စ်လေးကို ရေးပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တဲ့သူတွေ ရှိပါတယ်။ လာလည်သူ မိတ်ဆွေအပေါင်း (မရေးရသေးရင်) ရေးပေးကြပါဗျာ။ ပျော်ပျော်ပါးပါးပေါ့။မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nphoto credit to: Mark Lawrenceစိတ်နဲ့မမီနိုင်သောအရပ် သို့ ခရီးဆန့်ခြင်းစိတ်နဲ့ စိတ်တွေကြား တောင်စဉ်တွေ အထပ်ထပ်ခြားထားပေမဲ့နှလုံးသားကို စီးပြီးသွားတဲ့အခါနှလုံးသားတံခါးတွေ ဖွင့်ထားတဲ့အခါဖြူလင်းတဲ့ စိတ်ဂီတသံတွေ ကြားရမယ်။တုန့်ပြန်မှုမဲ့ ခေါ်သံတွေကြားအလုပ်များတဲ့ စာပို့သမားဟာစာလွှာတွေပျောက်တာလဲ ရှိရဲ့၊ လိပ်စာမှား ရောက်တာတွေလဲ ရှိအုံးမယ်။မှော်ဆရာရေတစ်ခါတစ်လေမှ တီးခတ်ပြတဲ့ဝိဥာဉ်ခေါ်သံ ဗုံတေးသွားမှာအသံတွေ အ ခဲ့ရ၊ ကကြိုးတွေ မှောက်မှားကြ။ကြိုးပြန်ညှိမရတဲ့ ဂီတ တလွဲမှာစိတ်ကို အခါခါ လွှဲပစ်ရင်းအလင်းတွေမျှားဖို့ ၊ အသံတွေကို မြုံးထောင်ဖို့စိတ်နဲ့မမီနိုင်သောအရပ် မှာငါ့ကိုယ်ငါ တရားပြနေမိတော့တယ်။(အမ မနော်ဟရီ နဲ့ ညီလေး ဇက်တို့ လက်စွမ်းပြထားတဲ့ စိတ်နဲ့မမီနိုင်သောအရပ် ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကို ဖတ်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲက ထွက်ကျလာတဲ့ ကဗျာလေးပါ။ အမ မနော်ဟရီဆီမှာ ဒီကဗျာလေး လျှံချထားခဲ့ပြီး အခု ကျနော့် အိမ်လေးထဲမှာ အမှတ်တရအနေနဲ့ သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။)မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား


နည်းပညာအခက်အခဲ အချို့ကြောင့် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲအစီအစဉ်အား Live ထုတ်လွှင့်ရန် အဆ… – PVTV Myanmar\n· 8 months ago ·41 Comments\nနည်းပညာအခက်အခဲ အချို့ကြောင့် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲအစီအစဉ်အား Live ထုတ်လွှင့်ရန် အဆင်မပြေဖြစ်သွားပါသဖြင့် Delay ပြန်လည်ထုတ်လွှင့်ပေးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းပေးလိုပါသည်။\nMyanmar Now Media ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည်ရှုနိုင်ရန် ထပ်ဆင့်မျှဝေလိုက်ပါသည်။\nLike – 17K Share – 4087\nအကြမ်းဖက်စစ်ကောင်စီရဲ့ ဝင်ငွေဒေါက်တိုင်တွေကို သပိတ်မှောက်ဖို့ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ် ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးအင်အားစု(WTRF) က တိုက်တွန်းနှိုးဆော်\n2021-06-04 at 5:23 PM\nMobile internet မရတော့ပါ ပိတ်ချလိုက်ပြီထင်တယ်\nWathann Min Aung says:\nMizzimaကလွှင့်ပါတယ် Facebook မှာရော youtueမှာရော ကြည့်လို့ရပါတယ်\nPaing Zin Min Kyi says:\nMyanmar Now live ကနေကြည့်နေပါတယ်\nHana Zawa says:\nခုမှ mobile dataပြန်ပွင့်တယ်၊wifiလိုင်းတွေမပွင့်သေးပါ။\nKhaingsu Zin says:\nနင်တို့ပြောတော့ လေလှိုင်း အစိုးရ ဆို မိအောင်လိုင် ရယ် ကြောက်လှချည်လား\nခုမှ wifi ပြန်ရတယ်…ယုတ်မာတယ်နော်🤮🤮\nAmelia Lilian Han says:\n2021-06-04 at 6:04 PM\nခေါင်းမရှိတော့ ဖိလေ ကြွလေဆိုတဲ့ သဘောကို နားမလည်ရှာဘူး\nကမကလ ခသတစ မအလ\nဘီး က်ဲ says:\nN U G ထောက်ခံပါတယ်\nMedia interview by NUG Ministers is important. Due to MHA Junta cutting of internet connection/and disturbances many people will have difficulty to listen direct transmission. Please record and transmit the interview all the time. And also type and posted on facebook, twitters etc.\nThein Tan says:\n2021-06-04 at 6:09 PM\n2021-06-04 at 6:10 PM\nLoretta Htun Aye says:\n2021-06-04 at 6:11 PM\nမအလတို့ ယုတ်မာလေ ပြည်သူက nug ကိုပို အားကိုး ပိုထောက်ခံ ပိုယုံကြည်လေဘဲ\nU Mg Mg Aye says:\nMika Zuki Augustz says:\n2021-06-04 at 6:12 PM\nနည်းပညာ အခက်အခဲ မဟုတ်ပါဘူး ကိုယ်မေကို double triple လိုး တဲ့ သောင်းလှိုင် သား မအေလိုး ခွေးလိုးမသား လီးကောင်(လီးနဲ့ နှိုင်းရင် လီးသန တယ်) အဲ့ကောင် လုပ်တာ ပါ\nအင္တာနက္ ေတြ အကုန္ျဖတ္\nမအလ ေတြ အဲ့သလိုလုပ္ေလ မင္းတို႔ ေစာက္က်င့္ယုတ္တာ ျပည္သူေတြသိေလ ပိုၿပီးေတာ္လွန္ၾကေလဟ 😎😎\nHtaw Htaw May May says:\nWe support and stand with NUG ❤\n2021-06-04 at 6:16 PM\nသူတို့ အင်တာနက်တောင် ပိတ်ရတယ် အင်ယူဂျီ ကို အဲလို ကြောက်တာ\nKyi Nwe says:\nသူတို့ ပြောတော့ လေ လှိုင်း အစိုးရပြောလို့ပြော နာမ်ဘဲရှိ ရုပ် မရှိပြောလို့ပြောနဲ့ ကြောက်ချီးတွေ ပန်းတာမှ ကူးစက်ဆေးရုံတောင် မမှီဘူး\nMaung Myo says:\nHsuhnin Wai says:\nSu Hlaing Moe says:\nတောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး ပြည်သူက ခွင့်လွှတ်ပါ တယ်.. သတစ အမျိုးယုတ် သောင်းလှိုင်သားက အောက်တန်းစားဆန်ဆန်ပြုမှူတာ.. စောက်ကြောက်\n2021-06-04 at 6:22 PM\nမအေလိုး မင်းအောင်လှိုင် 5နာရီထိုးတော့ ကြည့်မရလို့ ပြာနေတာ ငါတစ်ယောင်တည်းထင်နေတာ ခုတော့ ခွေးကျင့် ခွေးကြံကိုး\n2021-06-04 at 6:25 PM\nVery pleassed to have suchalook.\nKhin San Wai says:\n2021-06-04 at 6:28 PM\n2021-06-04 at 6:31 PM\nမဟုတ်တာ လုပ်တဲ့ လူက အရာရာကို ကြောက်နေတာ သဘာဝပါ\nNUGအစိုးရကို ပြောတော့ လေထဲကအစိုးရတဲ့..ကြောက်လိုက်တာက ကမ်းကုန်တယ်..😏\nNUGက ညနေ 5နာရီမှာ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲလုပ်မယ်ဆိုတာနဲ့\n5နာရီကစပြီး အင်တာနက်လိုင်းရော၊ဝိုင်ဖိုင်ရော ပိတ်ပလိုက်တယ်…ဟ ဟ ရယ်ရတယ်..😅\nပြောတော့သာ လေထဲ က အစိုးရတဲ့ ကြောက်ချီးပန်းချက် က လိုင်းကို ကွက်တိ ဖြတ် တယ် ခွေးဟောင်လို့ လမင်းအသာမပျက် ဘူး မအလရေ သိဖို့\nYee Yee Kyaw says:\n2021-06-04 at 6:54 PM\nAung Khaa says:\nမအလ ယုတ်မာမယ်ဆိုတာ ပြည်သူက ကြိုတွက်ပီးသားမို့ တစ်နိုင်ငံလုံး နားလည်ပါတယ်ဗျ ဒါ့ကြောင် မြန်မာပြည်ကြီး ကျန်းမာ ချမ်းသာဖို့ ဆက်လုပ်ပါ NUG & PDF ဆောင်ရွက်ချက်များအပေါ် ပြည်သူအားလုံး မားမားမတ်မတ် ပူးပေါင်းပါဝင်တည်ရှိနေပါတယ်\nAungkyaw Sinnt says:\n2021-06-04 at 7:15 PM\nစကစတွေ ယုတ်မာမှုတွေ ပြည်သူတွေ ပိုသိရပါပြီ။\nMay Moe Swe says:\n2021-06-04 at 7:16 PM\nWe support NUG ✊✊✊\nThi Thi San Oo says:\n2021-06-04 at 7:21 PM\nMay Myat Pwint Han says:\n2021-06-04 at 7:22 PM\nအခက်အခဲတွေကြားက ကြိုးစားပေးနေတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အောင်မြင်ပါစေရှင်\nLive ထုတ်လွှင့်ပေးသော Myanmar Now အား ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါသည်။\nWai Wai Aung says:\n2021-06-04 at 7:31 PM\nWe Support NUG & PDF\nNo problem…ဟို မအလတွေ ဘယ်လိုပဲ ယုတ်မာယုတ်မာ NUG ကို အမြဲယုံကြည်တယ် ♥♥♥အရေးတော်ပုံ အောင်ခါနီးလေ မအလတို့ သွေးပျက်လေပဲ\nMei Hway says:\n2021-06-04 at 8:40 PM\nသတင္းစာ႐ွင္းလင္းပြဲကို ေႏွာင့္ယွက္တာ နည္းနည္း. ျပည္တြင္းမွာ ဘယ္ဝန္ႀကီးေတြ ႐ွိေနတယ္ဆိုတာကို Confirm လုပ္တာပါ..ျပည္တြင္းမွာ ႐ွိေနေသးတဲ့ NUG ဝန္ႀကီးေတြ လက္ရွိတည္ေနရာကို တခ်က္ သတိထားၿပီး လုပ္ေဆာင္သင့္တာ ျမန္ျမန္လုပ္ေဆာင္ေရြ႔ေျပာင္းတာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္.. ကိုယ္ေတြထက္ ေတြးတတ္မွာလို႔သိေပမဲ့ သတိဆိုတာ ပိုတယ္မ႐ွိပါဘူး.. ေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးႏိုင္တဲ့ပုဂိၢဳလ္ေတြၾကားထဲမွာ႐ွိေနတဲ့သူမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ထူးၿပီးစိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး. ဂ႐ုစိုက္ၾကပါ.\n2021-06-04 at 9:14 PM\nKanzen Na Ame says:\n2021-06-05 at 3:40 AM\nမအလ ကျရှုံးပါစေ အရေးတော်ပုံအောင်ရမည်။


နှလုံးသားရပ်ဝန်းမှ အသံများ...။: တနင်္ဂနွေရဲ့ ကျိုင်းတုံအာလူးထမင်းချဉ်\nရေးသားသူ Ko Boyz at 3:02 PM\nဂလုခနဲ မြည်အောင်ကို မျိုချပစ်လိုက်ပါသည်...\nကျိုင်းတုံလုပ်ပါဗျ ခေါင်းစဉ်က.. ဘာများလဲဆိုပြီး ပြေးလာတာ ချော်တောင်လဲတယ်.. (အစားဆို သားသားကအဲ့လိုပဲစ်စ် :P)\nငါးမုန့်ကြော်ပုံမှာ လက်ကြီးထွက်နေတာ ဘူဒူလဲဗျို့..\nထမင်းချဉ်ကိုတော့ စားဖူးတယ်.. အရမ်းကြိုက်စ်ပဲ..\nအောက်က ရှောက်သီးသုပ်တို့၊ သရက်သီးသုပ်တို့ .. ဒံပေါက်... ဂလု..း(\nkhin oo may February 8, 2009 at 4:27 PM\nMy Blog February 8, 2009 at 5:16 PM\nအစားမျိုးစုံနှင့် ကြွားနေသော ကိုဘသို့\nဒီတခေါက်တော့ မနှေး အမြန် ပြေးလာပါသည်.. ဒါတောင် ခြေမြန်တော် အရင်ရောက်သူများ ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒီ အာလူးထမင်းနယ်မျိုး စားဖူးတယ်။ မာလာဟင်းတော့ မစားဖူးသေးပါ။ အခုမှ မြင်ဖူးတာ။ သရက်သီးသုပ်လည်း ငမ်းသွားတယ်။ ခါကြက်ဥဒိန်ချဉ် ဆိုတာလည်း အခုမှ ကြားဖူးတယ်။ အခုမှ အိပ်ရာထလို့ ဗိုက်ဆာနေတာ...\nUnknown February 8, 2009 at 6:49 PM\nထမင်းမကြိုက်ဘူး စပါး ကြိုက်တယ်\nကျိုင်းတုံကဆို စပါး ကိုပိုကြိုက်တယ်ဗျာ\nKo Boyz February 8, 2009 at 6:55 PM\nမနေ့ညက စပါး ပါလာတယ်လေ...။ (ကျိုင်းတုံက ဧည့်သည်ညီလေးတွေ သယ်လာတာတဲ့...။)\nဘာဘီကျူးပစ်ရဲ့ ၁၀း၀၀ နာရီ တည့်တည့်မှာ...။ ကျွန်တော်တောင် ၀င်နွဲလိုက်သေးတယ်...။ ဆရာသမား ပုဇွန်ကင်နေတာနဲ့ ပွဲတော်ကြီးနဲ့တောင် လွဲသွားတယ် ထင်ပါ့...။\nMrDBA February 8, 2009 at 7:22 PM\nစားကောင်းမယ့်ပုံဘဲနော် ... (ပုံတွေကြည့်၍ လက်မှိုင်ချကာ ပြန်သွားသည်)\nJuneOne February 8, 2009 at 8:57 PM\n8 Feb 09, 17:08\nုkom: ပြိုင်ဖက်ပေါါ်နေပြီူ juneone\nksanchaung February 8, 2009 at 9:14 PM\nငတ်ပြတ်နေပါတယ်ဆိုမှ ဒင်းတို့ကလည်း အစားသောက်တွေအကြောင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခုပြောပြီးကို ရန်စနေတော့တာပဲ။ (လူဇိုးတွေ၊ လူဇိုး)\nKo Boyz February 8, 2009 at 10:21 PM\nအဲလို ဖြစ်သွားစေမယ်လို့ မရည်ရွယ်ပါဘူးဂျာ... ပရိသတ်ကြီးရယ်...။ စားမိတာလေးတွေကို ပြန်ပြောပြချင်ရုံ သက်သက်ပါ...။\nkhin oo may February 8, 2009 at 10:45 PM\nတို့က juneone (http://juneone-juneone.blogspot.com/) ကိုသွားသတင်းပေးတယ်။ juneone ချက်တာလေးတွေ ကလည်းစားချင်စရာ.. ကိုဘ ကလည်းစားစရာတွေ တင်တော့ juneone ရေ..မင်းမတော့ပြှိုင်ဘက်ပေါါ်နေပြီ..မင်းပြိုင်ဘက်ကတော့မင်းထက် လက်ရည်သာတဲ့သဘောရှိတယ်. သူ့စားစရာတွေက အတော်မိုက်တယ် လို့သွားသတင်းပေးပါတယ်။\n8 Feb 09, 17:07\nအဲဒီတော့ juneone က လိုက်လာပြီး ကိုဘ စားစရာတွေကို ကြည့်ပြီးတော့ မှန်ပါတယ်။ သူ့ချက်ထားတာတွေက ကိုဘ ရဲ့ စားစရာတွေ ကို မမှီပါဘူး. ကိုဘ ရဲ့စားစရာတွေ ကသာလျှင် ပိုကောင်းပါတယ် လို့ဆိုပြီး အရှူံးပေးသွားတာပါ.\nFebruary 8, 2009 8:57 PM\njuneone: anr Boyz:အရှုံးပေးလိုက်ပြီ\n(ဘေ့စစ် နည်းတယ် လို့ ဆိုတော့လည်း မခံချင်ဘူး.)\nKo Boyz February 8, 2009 at 11:05 PM\nအဲလို ဆြာဂျီး လုပ်ပြီး သူများကိုပြောလိုက်ရတော့ စိတ်ချမ်းသာတယ် မဟုတ်လား...။\nအစက မပြောလား... ခုနှစ်ရက် သားသမီးကို စိတ်ချမ်းသာအောင် ထားပါတယ်ဆိုတာ...။ သူက မယုံဘူး...။\nkhin oo may February 8, 2009 at 11:08 PM\nအင်း..ခံလိုက်ရပြန်ပြီ.. ကိုယ်ကတော့သူတကယ်မသိဘူးထင်ပြီး အချိန်တွေ အကုန်ခံလိုက်ရတာ.. ဆြာဂျီးလုပ်တာမဟုတ်..စေတနာနဲု့ လဲ..\nငါကိုယ်က မှားပါတယ်လေ.သူ..ဆရာကြီး...ဆိုတာ သိရက်သားနဲ့။\nkhin oo may February 8, 2009 at 11:09 PM\nပုံတွေ အကြီးချဲ့ကြည့်ပြီး ပညာယူပါတယ်။\nN2 ကို သတိရတယ်။ သူလဲသရက်သီးတွေ ကြိုက်တယ်။\nရနံသစ်ဆိုတာ အပေ့ါ်ထပ်က မြန်မာဆိုင်တွေ ထဲက တစ်ဆိုင်ထင်လို့ အခုမှ သတိရတယ်။ စားသောက်ဆိုင်ဆိုတာ..။\nမာလာဟင်းကတော့ တကယ်ကို မစားဘူးဘူး.တသက်လုံး..။ အခုတလောမှ ဘဲကြားဘူး မြင်ဘူးပါတော့တယ။်\nခင်မင်းဇော် February 8, 2009 at 11:12 PM\nကိုယ်တိုင်ချက်တာလဲ မဟုတ်ပဲနဲ့ ..\nkhin oo may February 8, 2009 at 11:16 PM\nKo Boyz February 8, 2009 at 11:19 PM\nအစ်မ ခင်မင်းဇော်ရေ့... အိမ်က ဟင်းတွေကတော့ ပါးစပ်နဲ့ ချက်တယ်...။ နောင်တော်ကြီးက လုပ်ပေးတယ်...။ အပြင်ဆိုင်ကတော့ ဆိုင်က ၀န်ထမ်းတွေကို ကိုယ်စားချင်တာ ချက်ခိုင်းလိုက်တယ်...။ :D\nအန်တီဂွိ - နေ့လည်က ပင်နီစူလားက ရှမ်းတောင်တန်း စတိုးဆိုင် (ရဲရင့် လက်ဘက်ရည်ဆိုင် နားက)မှာ ရယ်ဒီမိတ် မာလာဟင်း အခြောက်ထုပ် တွေ့ခဲ့တယ်။ အခြေခံ အဆာပလာတွေ ပါတယ်။ (ကျောက်ပွင့်၊ အသားတု၊ ဆန်ခေါက်ဆွဲ အကြည်၊ ဂျုံပြား၊ စသဖြင့်ပေါ့လေ)။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကတော့ ကိုယ်ကြိုက်တာသာ ထည့်ပါလေ...။ ကျွန်တော်ကတော့ ကန်စွန်းရွက် နဲ့ မုန်ညင်းဖြူ နိုင်နိုင်ထည့်ပြီး နူးအိနေအောင် ပြုတ်တယ်။ ပူပူစပ်စပ်နဲ့ဆိုတော့ ၀ါးစရာ မလိုပဲ တစ်ခါတည်း မျိုချလို့ ရတယ်လေ...။\nksanchaung February 8, 2009 at 11:30 PM\nဟုတ်ပါ့ဗျာ။ တစ်ညလုံး ဘလော့ဂ်ထဲ အလေလိုက်။ နေဖင်ထိုးမှ အိပ်ရာထပြီး သူများချက်သမျှကို အားမနာတမ်း အလှူလိုစားတဲ့ သူတွေရဲ့ပုံကို မြင်ယောင်မိသေး။\nအဲဒီ အစားအသောက် ပို့စ်တိုင်းမှာပါတဲ့ နောင်တော်ကြီးကိုတော့ ဘယ်သူမှန်းမသိပေမယ့် အတော်လေးစားမိသဗျာ။ (နောင်တော်ကြီးရေ။ ခင်ဗျားလည်း မင်းသားကြီး ကိုမဆလာလိုပဲ မကြာခင် နာမည်ကြီးတော့မယ်။ သတိသာထား။)\nKo Boyz February 8, 2009 at 11:47 PM\nနောင်တော်ကြီးက အစ်ကိုအရင်းပါ။ ဒါ့ကြောင့် လက်ဆေးပြီး ထစားရုံပဲ။ (လာဖတ်မိရင်တော့ တေဘီပဲ...။ ဟိ)\nKo Boyz February 8, 2009 at 11:58 PM\nတစ်ခါတစ်လေလဲ ကျွန်တော် အိမ်မှာ ချက်ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ...။ ခင်ညားတို့ကလဲ အနော့်ဆို အကောင်းမပြောကြပါလား...။\nနောက်ဆို ချက်မိတိုင်း လက်ဖျံနားက ချစ်မွေးနဲ့ ချစ်မှည့်လေး မပါပါအောင် ထည့်ရိုက်ပြမယ်...။\nkhin oo may February 9, 2009 at 12:56 AM\nkhin oo may February 9, 2009 at 1:24 AM\nတစ်ခါတစ်လေ စိတ်ကူးပေါက်လို့လာရေးတဲ့ကွန်မက်အတွက် ဝမ်းမြောက်မိ ပါကြောင်း.\nအမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင်တော့ အဆိုတော်နာမည်မှားသွားတာ.(ထုံးစံ အတိုင်း ) ဂျေညီညီ လား..ဂျေမောင်မောင်လား..စီးကရက်ကိုသောက်တတ်ရင် ဆေးလိပ် မီးခိုးမွန် တာ လောက် တော့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ် ဆိုတဲ့ ခံနိုင်ရည်ဆို တဲ့ စကားလုံး ကလေးက နေဆက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ သီချင်းဆက် ဆိုတာ အဆိုက လည်း မရ..အတီးကလည်း မလည်. စာသားကလည်းမေ့။ အဆိုတေ်ာ နာမည်လည်းမှား..အဲလိုဖြစ်သွားတာပါ။\nသိချင်းစာသားလေးရသေးရင် ဆိုပြပါ.နားထောင်ချင်လို့။ You tube မှာ MP3 မှာ တွေုရင်လဲ link ပေးပါ။ ကျေူးဇူး.\n:P February 9, 2009 at 9:37 AM\nKo Boyz February 9, 2009 at 9:49 AM\nဲအန်တီဂွိ - အဲဒီသီချင်းအတွက် ဆော့စ်ဖိုင်တွေ့ရင် ပြောပြပါ့မယ်။ ကော်မန့်မှာတော့ တတ်နိုင်သလောက် ပို့စ်နဲ့ ပါတ်သက်တာလေးကိုပဲ ရေးမိချင်လို့ပါ။ ဘလော့ဂ်ပိုင်ရှင် စိတ်ကွက်မှာလဲ စိုးရသေး...။ အဟက်။ တားတော့ လာရေးချင်တာရေး စိတ်မဆိုးဘူး။ လာဖတ်ဖေါ်ရလို့ ၀မ်းသာတယ်။\nဆင်ဆင် - နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူရင် ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ ပြောစရာ မရှိပါ။ သဘောရှ ကရောဟိနိုင်ပါကြောင်း...။\nkhin oo may February 9, 2009 at 12:51 PM\nဂျေညီညီသီချင်းရပါပြီ။ mm ပေးတယ်။\nMay Moe February 9, 2009 at 1:35 PM\nSummer Field February 9, 2009 at 2:06 PM\nအင်း.. ချဉ်ရည်ဟင်းရည်၊ သရက်သီးသုပ်နဲ့ ရှောက်သီးသုပ်ကို ခရမ်းချဉ်သီးအနှစ် များများဆမ်းထားတဲ့ ထမင်းချဉ်နဲ့ အားပါးတရစားအပြီးမှာ မန်ကျည်းဖျော်ရည်နဲ့ ခါကြက်ဥဒိန်ချဉ်ကို အစာပိတ်လိုက်တဲ့အခါ..(ဒန်တန်တန်..)အမလေးဗျ..လုပ်ကြပါအုံး..ပိတ်လို့မရတော့ဘူး..\nDr. Yi Yi Win February 11, 2009 at 9:06 AM\nကဘ ကရှမ်းအမျိုးသားလားဟင်။ စားစရာတွေကတော့ရှယ်ပဲဗျို့ ။\nKo Boyz February 11, 2009 at 9:30 AM\nဝေး.. ရှမ်းကြီး... နင်ကာ့ ဘာလူမျိုးလဲ ဝေး....။ :D


New – Page2– celepublic\nမုံရွာမြို့တွင် ဘေးတွဲဆိုင်ကယ်နှစ်ရာခန့်က NLDအောင်နိုင်ရေးအတွက် မြို့တွင်းလှည့်လည် မဲဆွယ်စည်းရုံးမှု ပြုလုပ်\nယနေ့ မုံရွာမြို့တွင် ဘေးတွဲဆိုင်ကယ်နှစ်ရာခန့်က NLD ပါတီ အောင်နိုင်ရေးအတွက် မြို့တွင်းလှည့်လည် မဲဆွယ်စည်းရုံးမှု ပြုလုပ် Photo- ကောင်းခန့်လင်း(မုံရွာ)\nရဟန်း လှူသော ဆွမ်း ပြည်သူဒုက္ခရောက်တော့ ဘုန်းဘုန်းတို့လဲ မနေနိုင်တော့ဘူး\nSeptember 16, 2020 September 17, 2020 admin\t0 Comments\nရဟန်း လှူသော ဆွမ်း ပြည်သူဒုက္ခရောက်တော့ဘုန်းဘုန်းတို့လဲ မနေနိုင်တော့ဘူး ပြန်ဆွမ်းပြန်လည်လှူကြပြီ(ရန်ကုန် အရိုးအကြောဆေးရုံ)ပြန်ဆွမ်းစမ်းချောင်းမြို့နယ်က ပုညဝတီ ကျောင်းတိုက်ဇေယျဝတီစာသင်တိုက်မှ ဆရာတော်ဦးဆောင်၍ ကြည့်မြင်တိုင် အရိုးအကြောဆေးရုံတွင် လှူဒါန်း #Thura_Aung\nသေဆုံးမှုတွေ တစ်ဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသလို သူတို့လဲ လဲပြိုလာကျပြီ\nဩဂုတ် ၁၅ မနက် ၈ နာရီ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်အရ ကိုဗစ်လူနာသစ် ၁၀၄ ဦး အသစ်ထပ်တိုးခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ၃၂၉၉ ဦးရှိခဲ့ပြီပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူနာသစ်တွေ တစ်ဖြည်းဖြည်းများလာသလို သေဆုံးသူတွေလည်း တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ များပြားလို့လာနေပါတယ်။ ဩဂုတ်\n၁ ရက်ကို ၁၀ ယောက်နီးပါး သေဆုံးမှုဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ကိုဗစ်အခြေအနေ\n(၁၆-၉-၂၀၂၀) ရက်နေ့ မနက် ၈ နာရီ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်အရ ကိုဗစ်လူနာသစ် (၁၃၄) ဦး အသစ်ထပ်တိုးခဲ့ပြီး (၁၅-၉-၂၀၂၀) ရက်နေ့ ည (၈:၀၀) နာရီသတင်းတွင် အတည်ပြု လူနာ (၂၀၃) ဦး တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း\nကိုဗစ်ပိုးကူးပြီး ဆေးရုံမှာကုသမှုခံယူရင်း ပြန်ကောင်းလာတဲ့ လူနာတွေရဲ့ ပြောပြချက်\nနေ့စဉ်နေ့တိုင်း 1. ဗီတာမင်စီ – 1000 သောက်ရတယ် 2. ဗီတာမင် အီး သောကရတယ် 3. နံနက် 10:00 – 11:00 အချိန်အတောအတွင်း ၁၅ – ၂၀ မိနစ်ကြာ\nZ&A Medical Systemမှ ဆရာဝန် နှင့်ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများနေထိုင်ရန်အတွက်ရန်ကုန်မြို့မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ရွှေနှင်းဆီလမ်းတွင်တည်ရှိသော အခန်း၂၄ ခန်းပါ ၆ထပ်တိုတ်လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်းသတင်းရရှိသည်။ အဆိုပါ၂၄ခန်းပါ၆ထပ်တိုက်ကို ရန်ကုန်တိုင်း COVID ကာကွယ် တိုတ်ဖျက်ရေးကော်မတီ သို့ ကိုလှူဒါန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။၎င်းတိုက်တွင်ဆရာဝန်နှင့်ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းစုစုးပေါင်း၄၈ဦးနေထိုင်နိုင်မှာဖြစ အဆိုပါ၆ထပ်တိုက်တွင်ဆရာဝန်နှင့်ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများလာမည့်လသောကြာနေ့ မှစပြီး နေထိုင်နိုင်ရန် အတွက် Aircon\nဘွဲ့လာမယူနိုင်တဲ့ ကင်ဆာဝေဒနာရှင် ကျောင်းသူကို ဆေးရုံမှာ ပါမောက္ခကိုယ်တိုင် ဘွဲ့လာပေး\nAsama ဆိုတဲ့ အသကျ ၂၄နှဈအရှယျ ထိုငျးကြောငျးသူ တယောကျဟာ ခြူလာလောငျကှမျးတက်ကသိုလျမှာ တက်ကသိုလျတကျရောကျ အောငျမွငျပွီးစီးခဲ့ပါတယျ။ ဒါပမေယ့ျ ဘှဲ့ပေးတဲ့ အခါမှာတော့ တကျရောကျယူနိုငျခွငျး မရှိပါဘူး။ ခြူလာလောငျကှမျးတက်ကသိုလျမှာ ဘှဲ့ပေးပှဲအခမျးအနားကို ထိုငျးဘုရင့ျသမီးတောျ တောျဝငျမငျးသမီး သီရိဒုံ Princess\nယနေ့အထိအတည်ပြုလူနာများအနက် သေဆုံးသူပေါင်း (၃၉)ဦး ရှိ\nအမှတ်(၁) တပ်မတော်ဆေးရုံကြီး (ခုတင်-၁၀၀၀) မှ ဓာတ်ခွဲနမူနာ (၅၃၈) ခု စုစုပေါင်း ဓာတ်ခွဲနမူနာ (၂,၄၂၄) ခုတို့အား ထပ်မံ စစ်ဆေးပြီးစီးခဲ့ရာ COVID-19 ရောဂါဓာတ်ခွဲအတည်ပြုလူနာသစ် (၁၃၄) ဦးတွေ့ရှိပါသည်။ ၂။ သို့ဖြစ်ရာ (၁၆-၉-၂၀၂၀)\nယနေ့မနက် ရောဂါပိုးရှိသူ (134) ဦး ထပ်မံတွေ့ရှိ\nယနေ့မနက် ရောဂါပိုးရှိသူ (134) ဦး ထပ်မံတွေ့ရှိ ရောဂါဖြစ်ပွားသူ စုစုပေါင်း (3636) ဦးရှိပါပြီ\nအမေဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကတော့ပြောပြီ အိမ်ကပဲထောက်ခံအားပေးပါတဲ့ ကျန်းမာရေးကအရေးကြီးတယ်တဲ့လူစုလူဝေးနဲ့ထောက်ခံကြောင်းမပြပါနဲ့…။