09/25/12 ~ Myanmar Forward\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under နိုင်ငံတကာသတင်းများ | No comments\nပထမဆုံးအမေရိကန်GE ကုမ္မဏီထုတ် ခေတ်မှီဂျက်လေယာဉ်(၂)စီး မြန်မာနိုင်ငံသို့ရောက်မည်။ အမေရိကန်အစိုးရ၏ မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်စီးပွားရေးပိတ်ဆို့အရေးယူဒါဏ်ခတ်မှုလျော့ပေါ့ပေးလိုက်ပြီးနောက် အမေရိကန်ကုမ္မဏီကြီး တခုဖြစ် သည့် GE ကုမ္မဏီမှမြန်မာနိုင်ငံသို့ စတင်ရင် နှီးမြုတ်နှံရန်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ GE ကုမ္မဏီ၏ ယူနစ်တခုဖြစ်သော မြို့ပြဆိုင်လေကြောင်းထုတ်လုပ်မှုလီမိတက် (GECAS) မှ မြန်မာလေကြောင်းလိုင်းအတွက် ခေတ်မှီဂျက်လေယာဉ် Embraer E190 (၂)စီးကို ရောင်းချခဲ့သည်။ အဆိုပါလေယာဉ်( ၂)စီးကို လာမည့် နိုဝင်ဘာလနှင့် ဒီဇင်္ဘာလတွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပိုဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း GECAS ဥက္ကဌ Norman C.T. Liu ကကြေညာခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ တွင် နှစ်ပေါင်း( ၄၉)ကြာစစ်အာဏာရှင်လက်အောက်တွင် အမေရိကန်ကုမ္မဏီကြီးတခု၏ အရပ်ဖက်ဆိုင်ရာ လေယာဉ်ငှားရမ်း ရောင်းချမှုမှာပထမဆုံးဖြစ်သည်။ GE ကုမ္မဏီသည် ပြီးခဲ့သည့်ဂျူလိုင်လအတွင်းက မြန်မာ့အရောင်း ကိုယ်စားလှယ် တဦးမှတဆင့် ပုဂ္ဂလိက ဆေးရုံ(၂)ရုံသို့ ခေတ်မှီဓါတ်မှန်ရိုက်ကရိယာများနှင့်အခြားစက်ပစ္စည်းများရောင်းချဖို့ သတော တူညီချက်ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ GE ကုမ္မဏီအနေဖြင့် အရပ်ဖက်သုံး စက်မှုပစ္စည်းမျိုးစုံကို မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ရောင်းချခွင့် ရှိသော်လည်းစစ်တပ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် စစ်ဖက်ဆိုင်ရာအသုံးပြု ပစ္စည်းများကို အမေရိကန်ဥပဒေအရ ပိတ်ပင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ Embraer E190 ခေတ်မှီဂျက်လေယာဉ်ကို မတ်လ၁၂ရက်၊၂၀၀၄ခုနှစ်တွင်ပထမဆုံးပျံသန်းခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော်တော် များတွင်အသုံးပြုနေကြပြီဖြစ်သည်။ လေယာဉ်အင်ဂျင်ကို GE အင်ဂျင် (၂)လုံးတပ်ဆင်ထားပြီး တောက်လျောက် (၄၄၄၈) ကီလိုမီတာပျံသန်းနိုင်သည်။ လေယာဉ်တွင် စီးပွားရေးပထမတန်းထိုင်ခုံ(၉)ခုံနှင့် ရိုးရိုးတန်း ထိုင်ခုံ (၈၈)ခုံပါရှိသည်။ Embraer E190 ဂျက်လေယာဉ်တစီး၏ တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ ၁.၁ဘီလျံ (၂၀၀၆) ဖြင့်ရောင်းချ သည်။\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under ကာတွန်းများ | No comments\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under ပြည်တွင်းသတင်းများ | No comments\nနေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဒီနေ့ကငါအတွက်နောက်ဆုံးနေ့လားဆိုတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ နေခဲ့ရတာပါ...\nလူတွေကပြောတယ် ဒီလောက်ကြောက်ရွံ့နေလဲ စစ်သားမလုပ်နဲ့တဲ့\nဟုတ်ပါတယ် ကျနော်တို့စစ်သားလဲ လူပါပဲ..\nကြောက်ရွံ့တတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ တိုင်းပြည်အတွက် တိုက်ခိုက်ချင်လို့ စစ်သားဘဝကိုရွေးချယ်ခဲ့တာပါ.. ကျနော်တို့စစ်သားလဲ လူပါပဲ. ချစ်တတ်ပါတယ် အထီးကျန်တတ်ပါတယ်... ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေနားမှာပဲ နေချင်ခဲ့တာပါ...\nညစဉ်ညတိုင်း ဘုရားရှိခိုးတိုင်း ဆုတောင်းမိတာက အသက်အန္တာရယ်က လွတ်ကင်းဖို့ပါ...\nကျနော်တို့ စစ်သားမှာလဲ ၁၅၀၀တွေ ၅၂၈တွေရှိပါသေးတယ်... အရပ်သားတွေလိုပဲ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေချင်သေးလို့ပါ...\nSenior က ရှေ့ဆက်မယ် ပြောလိုက်တိုင်း..\nကျနော်တို့ရင်ထဲမှာ ပူပန်းမှုတွေ ရှိနေစမြဲပါ...\nသေနပ်ကိုကိုင်ပြီး ဒီစစ်ပွဲတွေပြီးဖို့ ဘယ်လောက်တောင်တိုက်ခိုက်ရအုံးမလဲဆိုတဲ့အတွေးတွေနဲ့ပါ...\nသေနပ်သံတွေကြားလိုက်တိုင်း ဗုံးခွဲသံတွေကြားလိုက်တိုင်း ကျနော်တို့ရဲ့ တပ်တူညီအကိုတွေ သွေးတွေ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ လဲကျသွားတိုင်း...\nရင်ထဲစို့နင့်လို့ပါ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ချိန်ဆိုတာတောင် မရှိခဲ့ပါဘူး...\nတိုင်းပြည်အတွက် ပစ်ခက်ရင်း တိုက်ပွဲကျလို့ ကျသွားမှန်းတောင်မသိခဲ့ပါဘူး.... ငါအလှည့်ဘယ်တော့လဲဆိုတဲ့အတွေးတွေနဲ့ ဆက်တိုက်ခိုက်နေဆဲပါ...\nကိုယ်ချစ်သူ ကိုယ်သား ပြန်ပါလာလို့ ပျော်နေရတဲ့ မိသားစုတွေအပျော်ကို ခင်ဗျားတို့ နားမလည်နိုင်သလို...\nကိုယ်ချစ်သူ ကိုယ်သား ပြန်ပါမလာလို့ ငိုကြွေးနေရတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ ရင်ထဲက ခံစားမှုတွေကိုလဲ ခင်ဗျားတို့သိမှာမဟုတ်ဘူး...\nစစ်သားတယောက်ရဲ့ မျက်ရည်တွေ.. စစ်သားတယောက်ရဲ့ မိသားစု မျက်ရည်တွေ... စစ်သားတယောက်ရဲ့ သွေးတွေ... စစ်သားတယောက်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ... စစ်သားတယောက်ရဲ့ ရင်ထဲကစေတနာတွေ... ခင်ဗျားတို့တွေ တနေ့တော့ နားလည်လာမှာပါလို့... ကျနောတို့် မျှော်လင့်နေဆဲပါ... ခင်ဗျားတို့ခေါ်တဲ့ ကျနော်တို့ စစ်ခွေးတွေ ကျနော်တို့အပေါ် အကောင်းမမြင်ပေမဲ့.. ကျနော်စစ်သားတွေကတော့ ခင်ဗျားတို့တွေကို ကျနော်တို့အသက်စွန့်ပြီး အကာအကွယ်ပေးနေဆဲပါဗျာ...\nရခိုင်သမိုင်းကို နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်ကြာ အသေးစိတ် သုတေသနပြု လေ့လာသူ ပြင်သစ်နိုင်ငံသား သမိုင်းပညာရှင် Dr Jacques Leider က ရိုဟင်ဂျာမှာ တိုင်းရင်းသား မဟုတ်ဟု ပြောဆို...\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under သတင်းများ | No comments\nFrom : ချစ်ကိုကို\nရိုဟင်ဂျာဆိုတာ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးဖြစ်ပါတယ် ဆိုတဲ့ concept မရှိပါဘူး။ သူတို့အနေနဲ့ မတ်တပ်ရပ်ပြီးတော့ သူတို့ဟာ မြန်မာတိုင်းရင်းသားပါ လို့ ကြွေးကြော်လို့တော့ ရတာပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အော်နေတာက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ သူတို့အနေနဲ့ ရခိုင်ပြည်မှာ မျိုးဆက်တစ်ခုမက နေထိုင်လာကြတဲ့ မူစလင်တွေပါ လို့ ပြောရင်တော့ ငြင်းဖို့ခက်ပါမယ်။ ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ ဝေါဟာရ တစ်ခုပါ။ ရှေးဟောင်းစကားလုံး တစ်ခုဖြစ်ပြီးတော့ မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီး နောက်ပိုင်းရောက်မှသာ ဒါကို အသုံးပြုပြီးတော့ နိုင်ငံရေး ခေါင်းစဉ်တပ်နိုင်ဖို့ အတွက် တောင်းဆိုနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုအချိန်အထိတော့ သူတို့အားလုံး (ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်းက မူစလင်တွေ အားလုံး) အနေနဲ့ အဲဒီ နိုင်ငံရေး ခေါင်းစဉ်တစ်ခု အောက်မှာ အကျုံးဝင်ဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှကို ရောက်ခဲ့တုန်းက ရခိုင်ပြည်ကနေ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှကို ပြောင်းရွှေ့လာတယ် ဆိုတဲ့ မူစလင်တွေကို မေးကြည့်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့က ရခိုင်ပြည်က လာတဲ့ ရိုဟင်ဂျာလား.. လို့။ သူတို့က ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရိုဟင်ဂျာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ ရခိုင်ပြည်မှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မူစလင်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို ရိုဟင်ဂျာဆိုတဲ့ စတေကာ ကပ်ပေးလို့ မရပါဘူး.. လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။\nရိုဟင်ဟူသည်မှာ (China ကို တရုတ်ဟု မြန်မာတို့က ခေါ်သကဲ့သို့) ရခိုင်ပြည်ကို ရိုဟင် ဟု ဘင်္ဂလီများက ဘင်္ဂလီဘာသာဖြင့် ရှေးခေတ်က ခေါ်ဆိုကြခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဆင့်ပွား ဝေါဟာရဖြစ်သော ရိုဟင်ဂျာမှာ ရခိုင်ပြည်သားဟု အဓိပ္ပါယ်ရကြောင်း သိရသည်။ အဆိုပါ ဝေါဟာရမှာ ရခိုင်ပြည်သား သို့မဟုတ် ရခိုင်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းကာလမှသာ ရခိုင်ပြည်သို့ ဘင်္ဂလားမှ ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်လာသူ ဘင်္ဂလီများနှင့် သက်ဆိုင်မှု မရှိကြောင်း သိရပါသည်။ ၁၉၅၀ နောက်ပိုင်းတွင်မှ အဆိုပါ လူမသိ သူမသိသော ရှေးဟောင်း ဘင်္ဂလီ ဝေါဟာရကို ရခိုင်ပြည်နယ်မှ ဘင်္ဂလီ ပညာတတ်များက နှစ်ပေါက်တစ်ပေါက်ရိုက်ကာ လှည့်စား အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရိုဟင်ဂျင်လူမျိုးဟူသည့် တိုင်းရင်းသား လူမျိုးသစ် နိုင်ငံရေး ကစားကွက် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်...\nရခိုင်ပြည်နယ် ၀န်ကြီးဌာနများ ၀န်ထမ်းလစာပေးရန် ဘတ်ဂျက် မရှိဖြစ်နေ\nရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရ အဖွဲ့တွင် ၀န်ကြီး ဌာနများရှိ ၀န်ထမ်းများကို လစာပေးရန် ဘတ်ဂျက်ငွေ မရှိ ဖြစ်နေကြောင်း သတင်း ရရှိသည်။“ ရခိုင်အစိုးရက ခုလို ၀န်ထမ်းတွေ လစာအတွက် ဘတ်ဂျက် မရှိ ဖြစ်နေတာကို မနေ့က ပြုလုပ်တဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ် လွှတ်တော်မှာ တင်ပြပါတယ်” ဟု စစ်တွေ ပြည်နယ် လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဦးအောင်မြကျော်က ပြောသည်။\nရခိုင်ပြည်နယ် လွှတ်တော်ကို မနေ့က ပြန်လည် စတင်ခဲ့ရာ ရခိုင်ပြည်နယ် ဘတ်ဂျက် အစီအစဉ်တွင် ရခိုင် အစိုးရက ထိုသို့ တင်ပြသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ “ ဒါကြောင့် ရခိုင် ပြည်နယ် ၀န်ကြီးဌာန (၁၀) ခုအတွက် သူတို့က ဘတ်ဂျက်ငွေဖြည့်စွက်ပေးဖို့ တောင်းခံပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဧပြီလက ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုခဲ့တဲ့ ဘတ်ဂျပ်နဲ့ မလုံလောက်ဆိုပြီး ထပ်တောင်းခံတာပါ” ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။\nရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ၀န်ကြီးဌာ ၁၀ ခု ထဲတွင် လုံခြုံရေးနှင့် နယ်စပ်ရေးရာ၊ အခွန် နှင့်ဘဏ္ဍာရေး၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူးရေး၊ သစ်တောနှင့် သတ္တု၊ စီမံကိန်းနှင့် စီးပွားရေး၊သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ လျှပ်စစ်နှင့် စက်မူ၊ ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် လူမူရေး ၀န်ကြီးဌာနတို့ပါဝင်သည်။\nယခု ပြုလုပ်နေသည့် ရခိုင်ပြည်နယ် လွတ်တော်အစည်းအဝေးမှာ ပထမအကြိမ် စတုတ္ထပုံ မှန်အစည်း အဝေးဖြစ်သည်။အစည်း အဝေးကို နံနက် ၁၀ နာရီတွင် စတင်ကျင်းပခဲ့ပြီး ပြည်နယ်လွတ်တော် ဥက္ကဌမှ မိန်းခွန်း စကားပြောကြားပြီးနောက် ရခိုင် ၀န်ကြီးချုပ် ဦးလှမောင်တင်မှ တနှစ်တာလုပ်ငန်း အစီရင် ခံစာကို ဖတ်ပြခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ၀န်ကြီးဌာများတွင် ဘတ်ဂျက် လိုငွေပြခြင်းမှာ ၀န်ကြီးဌာနများ အနေဖြင့် မိမိ ၀န်ကြီးဌာနများ၏ လုပ်ငန်းများ အပေါ် အာရုံ စူးစိုက်မူ နည်းပြီး တချို့ ၀န်ကြီးဌာနများသည် မိမိဝန်ကြီးဌာနတွင် ၀န်ထမ်းမည်မျှ ရှိသည်ကိုပင် မသိရှိကြောင်း အတွင်းက လာသော သတင်းများ အရသိရသည်။ ယမန်နေ့က ကျင်းပသည့် လွတ်တော် အစည်းအဝေးတွင် မေးခွန်းလေးခုကို အဆိုတင်သွင်းခဲ့ကာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြီးဆုံးခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် ပြုလုပ်မည့် လွှတ်တော်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမူများ ရှိနိုင်သည့် ကဏ္ဍ များပါဝင်နိုင်ကြောင်း သိရသည်။\nကျနော်တို့ ခေတ်သစ် ကမ္ဘာမှာ လူမှုကွန် ယက်နှင့် တကမ္ဘာ လုံး အတိုင်းအတာ လူသားအချင်းချင်း ချိတ်ဆက် စကားပြောနေချိန်မှာ အိန္ဒိယ နိုင်ငံတနေရာမှာတော့ ကလေးလေးတွေကို အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုလ်တဲ့ ဓလေ့ရှိနေပါသေးကြောင်း သတင်းတစ်ပုဒ် ဖတ်လိုက်ရချိန် စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ အသက် ခြောက်လမှ ဆယ်နှစ် အရွယ် ခလေးလေးတွေကို နေကြတ်ခြင်းကို ကုစားဖို့ ဆိုပြီး အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုလ်လိုက်ပါတယ်။ ခလေးမိဘတွေရဲ့ လက်ထဲက မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ မျက်ရည်ခန်းသွားတဲ့အထိ သနားစရာ အဖြစ်လေးကို မိဘတွေက လွဲပြီး သနားသော အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေသူပင် မရှိကြောင်း ဖတ်လိုက်ရချိန်မှာ လူသားအချင်းချင်းကြား ထားအပ်တဲ့ မေတ္တာတရားသည် အယူသီးမှု ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျန်နေနိုင်သလား ဆိုတာကိုပါ စဉ်းစားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒီလို အဖြစ်ဟာ စာပေ ဗဟုသုတ ခေါင်းပါးခြင်းကြောင့် ဖြစ်တယ် ဆိုပြီးတော့လဲ မှတ်ချက်ပြုထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် စာပေ၊ ဗဟုသုတ နှင့် မေတ္တာတရား ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်ပါသလား။ စာပေ ဗဟုသုတ ပေါကြွယ်ဝသော လူ့အသိုင်းအ၀န်းများတွင်လဲ မေတ္တာတရား ခေါင်းပါးခြင်းများ တွေ့နိုင်ပါသည်။ သို့သော်.... မသိခြင်းထက် သိခြင်းသည် လူတွေကို ဆင်ခြင်းတုံတရား ပိုပေးနိုင်ကြောင်း ကိုတော့ သတိထားမိလိုက်ပါသည်။ အခုလိုအဖြစ်မျိုး ဆက်မဖြစ်ရလေအောင် လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူများက အစဉ်တစိုက် သက်ဆိုင်ရာ အစိုးရ ကို ဥပဒေ နဲ့ အကာအကွယ်ပေးဖို့ ဆော်သြနေကြပါတယ်။ ဆက်ပြီး ခလေးလေးများ မေတ္တာတရားရဲ့ အရိပ်အာဝါသ အောက်မှာ ရှင်သန်နိုင်ပါစေ လို့ပဲ ဆုတောင်းနေမိပါတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက လူ့အသိုင်းအ၀န်းကြား မေတ္တာ ဂရုဏာတရား ထွန်းကားဖို့သာ ဖို့ပါ။\nနိုင်ငံရေး အရှုပ်တော်ပုံကြောင့် တရုတ် ရဲချုပ်ဟောင်း ထောင် ၁၅နှစ်ကျ\nတရုတ်နိုင်ငံက ရဲချုပ်ဟောင်းတဦးကို တရားရုံးကနေ ထောင်ဒဏ် ၁၅ နှစ် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်လိုက်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေး အရှုပ်တော်ပုံ တခု ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ထိပ်တန်းနိုင်ငံရေး သများ Bo Xilai ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီးတဲ့နောက် အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ဆက်စပ် နေတဲ့ ထိပ်တန်းရဲအရာရှိဟောင်းကို အခုလို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်တာပါ။ ရဲချုပ်ဟောင်း Wang Lijun အပေါ် တခြားနိုင်ငံတခုမှာ ခိုလှုံမှု၊ အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်မှု၊ လာဘ်စားမှု၊ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ဥပဒေကို အသုံးချမှု တွေအတွက် အပြစ်ရှိတယ်ဆိုပြီး စီရင်ခဲ့တယ်လို့ ဆင်ဟွာက ဖော်ပြပါတယ်။ Wang ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ဖေဖော်ဝါရီလမှာ ချန်ဒူးမြို့က အမေရိကန် ကောင်စစ်ဝန်ရုံးထဲ ထွက်ပြေး ခိုလှုံခဲ့ပါတယ်။ Bo Xilai ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်သူ Gu Kailai ဟာ စီးပွားရေးကိစ္စ အငြင်းပွားတာကြောင့် ဗြိတိသျှစီးပွားရေးသမားတဦးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ ကောင်စစ်ဝန်ရုံးမှာ Wang က အမေရိကန်သံတမန်တွေကို ပြောခဲ့တာပါ။ Gu Kailai ကို မကြာသေးခင်ကပဲ ဆိုင်းငံ့သေဒဏ် အပြစ်ပေးထားပြီး Bo Xilai ကိုတော့ ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခဲ့ပါတယ်။ ပြင်ပသတင်းမီဒီယာတွေ ၀င်ခွင့်မပြုဘဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်နဲ့ စီစဉ်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကြာ တရားစစ်ဆေးမှုအတွင်းမှာ Wang က သူ့ အပေါ်စွဲချက်တွေကို မငြင်းခဲ့ဘူးလို့ ဆင်ဟွာက ပြောပါတယ်။\nမိခင်တဦးအနေနဲ့ ကိုယ့်ရင်က လွယ်မွေးထားတဲ့ သားဖြစ်သူကို အိမ်ထဲမှာဘဲ နှစ်ပေါင်း ၂၁ နှစ်ကျော် သံကြိုးနဲ့ ခတ်ထားတယ်ဆိုရင် သာမန်အားဖြင့် မယုံနိုင်စရာပါ။ ဒါပေမယ့် တရုတ်ပြည်အရှေ့ပိုင်း ကျန်စုပြည်နယ်၊ နန်ကျင်းမှာ တကယ်ဖြစ်နေပါတယ်။ အသက် ၇၁ နှစ်ရှိ ချန်ကြုဖန် ဆို တဲ့ မိခင်က အသက် ၃၇ နှစ်ရှိ သားဖြစ်သူ ဟောင် ချန်လင်းကို သူ ၁၆ နှစ်သား ကတည်းက သံကြိုးခတ်ပြီး အိမ်ထဲမှာ ထားခဲ့ပါတယ်လို့ မေးလ် အွန်လိုင်း သတင်းတပုဒ်မှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။ အခုလို လုပ်ထားရတာလည်း မိခင်တယောက်အနေနဲ့ ရင်နာနာနဲ့ လုပ်ရတာပါတဲ့။ တကယ်လို့ ချန်လင်းကို သံကြိုးတွေနဲ့ မခတ်ထားရင် သူက အိမ်နီးချင်းတွေကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကြမ်းတော့တာပါဘဲတဲ့။ ချန်လင်းရဲ့လက်ညာဖက် လက်ကောက်ဝတ်မှာ သံကြိုးတန်းလန်းနဲ့ နေခဲ့ရတာ နှစ်တွေ ကြာလွန်း လာတာကြောင့် အသာမာတွေကလည်း တက်နေတာပေါ့။ အမေဖြစ်တဲ့သူက သူ့ သားဖြစ်သူ ချန်လန်း အနေနဲ့ အခုလို စိတ်ဝေဒနာ ခံစားရတာ အသက် ၁၆ နှစ်၊ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ် ချစ်သူရည်စားနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့အပြီး အသည်းကွဲဝေဒနာတွေနဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်တာက စခဲ့တာလို့ ယုံကြည် နေပါတယ်။ ချန်လင်းမိသားစုက ပြောတာကတော့ သူ့ချစ်သူနဲ့ လမ်းခွဲတဲ့နေ့က ချန်လင်းရဲ့ ကောင်မလေးက အနီရောင် ၀တ်ခဲ့တာ ကြောင့် ချန်လင်းဟာ အနီရောင်မြင်တာနဲ့ ဒေါသတွေ ထွက်ပြီး ကြမ်းတော့တာပါဘဲ တဲ့။ ပြောရရင် အချစ်ကြောင့် ရူးခဲ့ရတာပါ။ ချန်လင်းရဲ့ မိခင်က ပြောတာကတော့ သာမန် လယ်သမား မိသားစုဖြစ်တာကြောင့် စိတ္တဇဆေးရုံကို ပို့တာတို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန်နဲ့ သေချာ ပြပြီး ကုသတာမျိုးလည်း မလုပ်ဖူးပါဘူးတဲ့။ ဒီလိုနဲ့ အခု လို နှစ်တွေ ကြာလာခဲ့တော့တာပါဘဲ။ “ကျမ လုပ်နိုင်တာ အားလုံးကတော့ သူ့ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးမယ်။ အန္တရာယ်မဖြစ်အောင်ထားမယ်။ အစာကျွေးမယ်” လို့ ချန်လင်းရဲ့ မိခင်က ပြောတာပါ။ သံကြိုးတန်းလန်းနဲ့ သားဖြစ်သူကို မြင်တိုင်း ရင်ထဲ မချိတင်ကဲခံစားရပေမယ့် ပိုက်ဆံ မရှိတာကြောင့် လည်း ဆေးမကုနိုင်ခဲ့ဘူး၊ သားဖြစ်သူကို နေကောင်းစေချင်တာ သူ့ရင်ထဲက ဆန္ဒပဲလို့ သူက ဆက်ပြော ထားပါတယ်။ မိခင်ဖြစ်တဲ့သူက တခါတလေ သားဖြစ်သူ ချန်လင်းကို သံကြိုးဖြုတ်ပေးလိုက်ရင် ရွာထဲလျှောက်သွားပြီး ကြမ်းတော့တာပါဘဲတဲ့။ အထူးသဖြင့် အ၀တ်အစား အနီ ရောင် ၀တ်တဲ့ မိန်းကလေးတွေဆိုရင် ဒေါသတကြီးနဲ့ ရန်လိုပြီး ကိုယ်ထိ လက်ရောက် အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်တာတွေကို မိခင်ဖြစ်သူက ပြောပြပါ တယ်။ မိခင် ဖြစ်သူ အနေနဲ့ တခါ တလေ သားဖြစ်သူအပေါ် သနားစိတ်နဲ့ သံကြိုးဖြေ လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့ အတွေ့ အကြုံကို ပြောပြတာပါ။ ဒီလိုနဲ့ သားဖြစ်သူကို ပြန်ဖမ်း၊ သံကြိုးခတ်ပြီး ဓာတ်ပုံတွေမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်း ထားရင်းနဲ့ ၂၁ နှစ်ကျော် လာခဲ့တော့ တာပါဘဲတဲ့။\nစက်တင်ဘာလ ၂၅ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် နံနက် ၀၆၃၀ နာရီတွင် ရရှိသည့် NRL data များအရ ဖိလစ်ပိုင်ပင် လယ်ပြင်တွင် ဖြစ်ပေါ်လျှက်ရှိသည့် စူပါတိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်း JELAWAT(18W-ဖိလစ်ပိုင် အမည်ဖြင့် LAWIN) သည် အဆင့်-၅ စူပါတိုင်မုန်တိုင်းကြီး ဖြစ်လာပြီးး၊ မနီလာမြို့တော် အရှေ့ဘက် မိုင် ၄၆၀ ခန့်၊ အိုကီနာဝါကျွန်း၏ တောင်ဘက်စူးစူး မိုင် ၇၂၀ ခန့် ဖိလစ်ပိုင်ပင်လယ်ပြင်တွင် ဗဟိုပြုလျှက်ရှိပါသည်။\nအဆင့်-၅ စူပါတိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းကြီး JELAWAT သည် မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားလျှက်ရှိနေပြီး၊ မုန်တိုင်းဗဟိုတွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်နှုန်း တစ်နာရီ ၃၁၅ ကီလိုမီတာ(၁၇၀ နော်တီကယ်မိုင်နှုန်း)ရှိကာ၊ မုန်တိုင်းဒီလှိုင်းအမြင့် ၄၂ ပေရှိကြောင်း သိရပါသည်။ မုန်တိုင်း အရွယ်အစားမှာ အချင်း ၄၂၀ နော်တီကယ်မိုင်(၇၇၅ ကီလိုမီတာ)ရှိသော ကြီးမားသည့် အရွယ်အစား ဖြစ်လာကြောင်း တွေ့ရပါသည်။ WUND မှ မုန်တိုင်း လမ်းကြောင်း ခန့်မှန်းချက် ပြပုံတွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်နှုန်း တစ်နာရီ မိုင် ၁၆၀ မှ ၁၉၅ မိုင်အထိ ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖေါ်ပြထားပါသည်။\nJELAWAT သည် အိုကီနာဝါကျွန်းအား ဖြတ်ကျော်တိုက်ခတ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ တောင်ပိုင်းနှင့် ဂျပန်ပင်လယ်ပြင်သို့ ဦးတည်ရွေ့လျားနိုင်ဘွယ်ရှိကြောင်း WUND ကနဦး လမ်းကြောင်းခန့်မှန်းချက်များတွင် ဖေါ်ပြထားပါသည်။\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under ဆောင်းပါး | No comments\nမြန်မာနိုင်ငံတွင် တစ်နေ့လျှင် လူဦးရေ ၂၃ဦးခန့် အိတ်ခ်ျအိုင်ဗွီပိုး ကူးစက်ခံနေ ရကြောင်း ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာန၊ UNAIDS ၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းတွက် ချက်ထားသည့် ''HIV Estimates and Projections Asian Epidemiological Model Myanmar 2010-2015 ''တွင် ဖော်ပြထားချက်များအရ သိရသည်။ လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အိတ်ခ်ျအိုင်ဗွီပိုး ကူးစက်ခံနေရသူ ခန့်မှန်းဦးရေ နှစ်သိန်းဝန်းကျင်ခန့် ရှိနေပြီး ပိုးရှိသူများအနက်မှ လူဦးရေတစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်မှာ အေအာတီဆေးဝါး လိုအပ်နေသူများဖြစ်ကြောင်း၊ ၂၀၁၂ခုနှစ် ဇွန်လအထိ ရရှိထားသည့် စာရင်းများအရ ဆေးဝါးလိုအပ်သူများအနက် လူဦးရေ ၄၄၆၆၁ဦးကို အေအာတီ ဆေးဝါးပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှစ်သောင်းကျော်မှာ အေအာတီဆေးဝါးရရှိရန် လိုအပ်နေသူများဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ ''လက်ရှိ အေအာတီဆေးလို အပ်နေပြီး မရသေး တဲ့သူက ၆၀ရာ ခိုင်နှုန်းလောက်ရှိတယ်။ ဒီနှစ်ကုန်ဆိုရင်တော့ အခုရနေတဲ့လူဦးရေထက် တစ်သောင်းကျော်လောက်တိုးပြီး ပေးနိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပါတယ်။ နောက်ပြီး ဆေးလိုအပ်နေတဲ့ သူတွေဆေးရဖို့အတွက် ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ Global Fund နဲ့ အမေရိကန်ပြည်သူတွေက ပံ့ပိုးပေးနိုင်ဖို့ စီစဉ်နေပြီး ရန်ပုံငွေတွေရလာရင် ဒီလူတွေအတွက် ဆေးတွေရလာမှာပါ။\nမြန်မာမှာ ပိုးကူးစက်ခံရနှုန်းက တစ်ရက်ကို ၂၃ယောက်နှုန်း ကူးစက် ခံနေရပြီး လူဦးရေ ၅၀ ၀န်းကျင်လောက် သေဆုံးနေတယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြပါတယ်။ သေဆုံးတဲ့နှုန်းက ကူးစက်ခံရတဲ့နှုန်းထက် ပိုနေတာကို တွေ့ရပါတယ် '' ဟု Marie Stopes International မှ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာ စစ်နိုင်က ပြောပြခဲ့သည်။ လက်ရှိ ပြင်ပဆေးခန်းများတွင် အေအာတီဆေး ၀ယ်သောက်နေသူဦးရေ တစ်သောင်းနှင့်နှစ်သောင်းကြားရှိမည်ဟုလည်း ခန့်မှန်းထားကြကြောင်းနှင့် အေအာတီဆေးအတွက် တစ်ဦးလျှင် တစ်လကုန်ကျစရိတ်မှာ အနည်းဆုံး ကျပ်နှစ်သောင်းကျော် သုံးသောင်းကြားရှိကြောင်း သိရသည်။ ထို့အပြင် စက်တင်ဘာလ ၆ ရက်နေ့က အမေရိကန်သံအမတ်ကြီး Eric Goosby နှင့် အဖွဲ့သည် HIV နှင့်ပတ်သက်၍ တုံ့ပြန်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ၊ လိုအပ်ချက်များ ဦးစားပေးဆောင်ရွက်ပေးရမည့် ကိစ္စရပ်များအား ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ခဲ့ကြောင်း အမေရိကန်အခြေစိုက် ၀က်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားချက်များအရ သိရသည်။ Eric Goosby သည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အိတ်ခ်ျအိုင်ဗွီဆိုင်ရာ ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည့် PEPFAR အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါက်တာဖေသက်ခင်နှင့် တွေ့ဆုံ၍ မြန်မာနိုင်ငံ၏ HIV ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရန် လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ အဆိုပါအဖွဲ့အနေဖြင့် ကျန်းမာရေး ၀န်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး၊ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အခြားတာဝန်ရှိသူများနှင့် HIV နှင့်ပတ်သက်၍ လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေသည့် လူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်းလည်း သိရသည်။ ယင်းအဖွဲ့သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုမှ ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့နေရာအနှံ့တွင် ဖြစ်ပွားနေသော HIV/AIDS ရောဂါအား တိုက်ဖျက်ရန် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ HIV/AIDS ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသူ များအား အေအာတီဆေးဝါး ထောက်ပံ့မှု အများဆုံးပေးနေသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလည်းဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nဘင်္ဂလားဒေ့ခ်ျနိုင်ငံ ရင်ဂမြို့နယ် ဒတ်မာ ရာဒေသ၌ ၁၂နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတဦး ကိုအလိုမတူဘဲ မုဒိမ်းပြုကျင့် ဖြစ်ရပ်တခုပေါ် ပေါက်ခဲ့သည်ဟု ၄င်းတို့၏နိုင်ငံပိုင် သတင်းတွင်ဖေါ်ပြထားသည်။ “အိမ်နားက ဟင်ခင်းကို ဟင်းခူးဖို့သွားတယ်။ အဲဒါကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ဒါခီးယာရွာက Sahid Ullah ဆိုတဲ့လူဟာ အဲဒီမိန့် ကလေးကို အနီးအနား တောထဲကိုအားဓမ္မခေါ်ယူပြီး မုဒိမ်းပြုကျင့်တာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟုမိသားစု အပြောကိုကိုးကားပြီး ရဲအရာရှိက ဒေသ သတင်း ထောက်အားပြောသည်။ ပြုကျင့်ခံရသူ မိသားစုဘက်မှ အဆိုပါ အမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ရင်ဂမြို့ရဲဌာနတွင် လွန်ခဲ့တဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့က ညနေပိုင်က အမှုဖွင့်တိုင် ကြား ထားသည်ဟုဆိုသည်။ သို့သော် အဆိုပါမှုမှာ အမှုခင်းဖြစ်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်နေသည့်အတွက် တရားခံကို ရဲတပ်ဖွဲ့ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားနေသည် ဟုဆိုသည်။\nFrom (ရွှေမြန်မာမီဒီယာဂရု )\nရန်ကုန်လေဆိပ်မှာ လူကြုံထည့်ပေးလိုက် ပါရစေဆိုပြီး လာအကူအညီတောင်းတဲ့ လူတွေနဲ့ တွေ့ရင် အားနာမနေဘဲ ငြင်းလိုက်တာ ကိုယ့်အတွက် အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော့် အသိတစ်ယောက် အားနာပြီး လမ်းကြုံ သယ်သွားပေးမိတာ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့သူက လက်ဖက်တွေ၊ ငပိကြော်တွေလို့ ပြောပြီး ထည့်ပေး လိုက်ပေမယ့် စင်္ကာပူလေဆိပ်ရောက်လို့ စစ်တော့မှ ဆေးရွက်ကြီးတွေ ၀ှက်ပြီး ထည့်ပေးလိုက်တာ သွားမိပါတယ်။\nကျွန်တော့အသိလည်း လေဆိပ်မှာတင် ဘုမသိ ဘမသိနဲ့ ချက်ချင်း လက်ထိပ် ခတ်ခံရပြီး ရဲစခန်းရောက်သွားပါတယ်။ သူက ဟိုမှာ ၁၅ နှစ်လောက် အနေကြာလာပြီး၊ ဟိုမှာလည်း ပတ်ပတ်နပ်နပ် လိုက်လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ မြန်မာတွေရယ်၊ သူ့ကုမ္ပဏီရယ် ရှိနေလို့သာ ဂျေးထဲ မရောက်ခင်လေး လက်မတင်လေး ပြန်ထွက် လာနိုင်တာပါ။\nစင်ကာပူအထာလည်း မသိ၊ စင်ကာပူနဲ့လည်း စိမ်းသေးတဲ့ လူသစ်လေးတွေ အဲ့လိုများ ခံလိုက်ရရင် ဘ၀ပါ ပျက်သွားပါလိမ့်မယ်။ လူကြုံထည့်ပေးလိုက်ပါရစေဆိုလို့ ကိုယ်က စေတနာနဲ့ သယ်သွားပေးတာ ဆိုပေမယ့် အထဲမှာ ဆေးရွက်ကြီးလိုဟာတွေ ၀ှက်ပြီးထည့်ပေးလိုက်တာနဲ့ တိုးရင် ကိုယ်က စင်ကာပူကို ဆေးရွက်ကြီး တရားမ၀င် တင်သွင်းမှုနဲ့ သေလောက်အောင် ပြဿနာတက်မယ်၊ ထောင်ပါ ကျနိုင်တယ်ဆိုတာ သတိထားကြပါ။ ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာ အဲ့လို လူကြုံထည့်ပေးလိုက်ပါရစေဆိုပြီး လုပ်စားနေတဲ့ ရုပ်ရည်သန့်သန့်ပြန့်ပြန့် သားသားနားနား အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့လည်း ကျွန်တော့ အသိက ပြောပါတယ်။ ရန်ကုန်လေဆိပ်က သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်း များအဆုံး ထိုအမျိုးသမီးကို သိကြတယ်လို့လည်း ကျွန်တော့အသိက ဆိုပါတယ်။ သူ့ကိုလည်းအဲ့အမျိုးသမီးကပဲ အကူအညီတောင်းပြီး ထည့်ပေးလိုက်ရာက ပြဿနာဖြစ်ရတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ခုထိလည်း အဲ့လို လုပ်နေ တုန်းပါပဲ။\nထိုအမျိုးသမီးကို ရဲစခန်းမှာ တိုင်ပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံ ဥပဒေအရ ဆေးရွက်ကြီး ထည့်ပေးလိုက်တာကို တရားမ၀င်လုပ်ရပ်အဖြစ် အရေးယူလို့ မရနိုင်ဘူးလို့လည်း သိရပါတယ်။\nဒါကြောင့် စင်ကာပူသွားမယ့်လူများကသာ ကိုယ့်အန္တရာယ်ကိုယ်ကြည့်ပြီး ရှောင်ရှားကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရန်ကုန် ဘက်မှာက ဆေးရွက်ကြီးဟာ တရားမ၀င်ပစ္စည်းမဟုတ်တဲ့အတွက် သူ့ကို ဘယ်လိုမှ အရေးယူလို့ မရနိုင်ဘူးလို့လည်း သိရပါတယ်။ သူ ခိုးထည့်ပေးလိုက်တဲ့ ဆေးရွက်ကြီးက လွတ်သွားပြီး ဟိုဘက်မှာ သူနဲ့ ချိတ်ဆက် လာစောင့်တဲ့လူလက်ထဲ ရောက်သွားရင် စင်ကာပူမှာ ဆေးရွက်ကြီးဟာ မှောင်ခိုဈေး အတော် ကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းနိုင်ပါတယ်။ စင်ကာပူ သွားမယ့် လူဟောင်းတွေရော၊ လူသစ်တွေရော သတိထားပါ။ ကျွန်တော့ အသိအပါအ၀င် အခြားသော မြန်မာတွေလည်း အဲ့လို လူကြုံထည့်ပေးပါရစေဆို တာတွေထဲမှာ ဆေးရွက်ကြီးတွေပါလာလို့ စင်ကာပူလေဆိပ်မှာ ဒုက္ခရောက် ကုန်တာ မနည်းဘူးလို့ သိရပါတယ်။ ဟု ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ၏ မိတ်ဆွေက ရေးသားထားပါတယ်။\nတောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ဆောက်လုပ်ဆဲ တံတားတစ်စင်းပြိုကျ နှစ်ဦးသေဆုံး ၁၂ ဦးဒဏ်ရာရ\nဆိုးလ် စက်တင်ဘာ ၂၃\nတောင်ကိုရီးယား နိုင်ငံ ပါဂျူမြို့ မြောက်ပိုင်း၌ စက်တင်ဘာ ၂၂ ရက်က ဆောက်လုပ်ဆဲ တံတားတစ်စင်း ပြိုကျခဲ့ရာ အလုပ်သမား နှစ်ဦး သေဆုံး၍ အခြား ၁၂ ဦး ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ကြောင်း ဒေသခံ မီဒီယာ များ၏ ထုတ်ပြန် ကြေညာချက် အရ သိရသည်။\nဖြစ်ပွားပုံမှာ အရှည် ၅၃၉ မီတာ ရှည်လျားသည့် အမ်ဂျင်မြစ်ကူး တံတား၏ အရှည်၅၅ မီတာရှိ တံတား အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို အလုပ်သမား များက ဆောက်လုပ်နေစဉ် ပြိုကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလုပ်သမား များသည် အောက်ဘက်ရှိ ကျောက်ဆစ်မြေနှင့် ရွှံ့မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nဒဏ်ရာရရှိ သူများအနက် အချို့မှာ စိုးရိမ်ရသည့် အနေအထားတွင် ရှိကြောင်းနှင့် အဆိုပါ တံတား ပြိုကျ ရခြင်း နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ရဲတပ်ဖွဲ့က စုံစမ်း စစ်ဆေးလျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။\nစက်တင်ဘာလ(၂၄)ရက်နေ့ နေ့လည်ပိုင်းတွင် ဖားကန့်မြို့နယ် ဆိုင်းအောင်ရွာထဲသို့ဝင်လာသော အစိုးရစစ်ကြောင်းကို KIA မှ လက်နက်ကြီးများနှင့် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထိုလက်နက်ကြီးများသည် ဆိုင်းအောင်ရွာတွင်းသို့ ကျရောက် ပေါက်ကွဲကာ ရွာသား(၃)ဦး အပြင်အထန်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ဖားကန့်ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nဆိုင်းအောင်ရွာမှ ကချင်အဖွားအိုတစ်ဦးမှ KDN သို့ ပြောပြချက်မှာ `` မနေ့ နေ့လည်က KIA တွေက ဗမာစစ်တပ်ကိုလက်ကြီးတွေနဲ့ ပစ်ခဲ့တယ်။ ဗမာစစ်တပ်က ရွာထဲဝင်လာနေတာဆိုတော့ လက်နက်ကြီးတွေက ရွာထဲကို ကျတာပေါ့၊ ကျတော့ သုံးယောက် ဒဏ်ရာရတယ်၊မောင်ထွေးမြင့်က ခြေထောက်ကျိုးသွားတယ် ၊ အောင်သူကခါးကိုမှန်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက် စိုင်းမျိုးဇော်က နောက်ကျောကို မှန်တယ်၊ KIA ကတော့ တော်တော်လွန်နေပါပြီဟယ်´´ ဟု ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nKIA ၏ လက်နက်ကြီးဒဏ်ကြောင့် အိမ်တစ်လုံး ပြိုကျခဲ့ပြီး ကလေးများ၊ မိန်းမများ ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးခဲ့ရပါတယ်။ ဒဏ်ရာရသူ(၃)ဦးအား ၂၄-၉-၂၀၁၂ ရက်နေ့တွင် ရွာသားများ၏ အကူအညီဖြင့် ဖားကန့်ဆေးရုံသို့ ပုိ့ဆောင်ဆေးကုသမှု ခံယူထားဆဲဖြစ်ပြီး အသက်သေဆုံးမှုတော့ မရှိခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။\nပဲခူးမြို့ အကျဉ်းထောင်မှာ ထောင်ကျနေသူ အကျဉ်းသား ဦးလှမိုးကို ထောင်မှူး ဦးကျော်စွာသင်းက ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိုးကြိတ်ခဲ့တဲ့အတွက် အကျဉ်းသားရဲ့ဇနီးဖြစ်သူ မခင်ကြည်ကြည်ချိုက ပဲခူးထောင် ညွှန်မှူး ဦးနိုင်ဝင်း၊ ဦးစီးအရာရှိ ဦးသိန်းစိုး၊ ထောင်ပိုင် ဦးဝင်းတင်တို့ကို မနေ့မနက်က တွေဆုံ တိုင်ကြားခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီနောက် ပြည်တွင်းဂျာနယ်တချို့က သတင်းထောက်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး ရှင်းလင်းပွဲပြုလုပ်ခဲ့တယ်လို့ အကျဉ်းသားရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူ မခင်ကြည်ကြည်ချိုက RFA ကို ပြောပါတယ်။\n"ကျွန်မ မနေ့က သူ့ကို ထောင်ဝင်စာ သွားတွေ့တဲ့အခါကျတော့ သူ့ပါးမှာ ဒဏ်ရာတွေတွေ့ရတယ်။ ထောင်မှူး ဦးကျော်စွာသင်းက သူ့ကိုပါးသုံးချက်ရိုက်ပြီးတော့ လက်သီးနဲ့ ပါးကိုထိုးတယ်တဲ့။ မနေ့က ရဲမှူးကြီးဆီကို လှမ်းပြီးတော့ အကြောင်းကြားတယ်။\nဒီမနက်ကို ထောင်ညွန်မှူးကြီးနဲ့လည်း သွားတွေ့တယ်။ သူတို့သက်ဆိုင်ရာနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီးတော့ လုပ်ပေးမယ်ပေါ့။ ကျွန်မက သက်ဆိုင်ရာအသီးသီးကို တိုင်ကြားမယ်ပေါ့။\nလိုအပ်ရင်လည်း အမှုဖွင့်မယ်"ထောင်အာဏာပိုင်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံရာမှာ ပဲခူးထောင် ညွှန်မှူး ဦးနိုင်ဝင်းက အကျဉ်းသား ဦးလှမိုးကို ထောင်မှူး ဦးကျော်စွာသင်းက ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ဖြစ်စဉ်ဟာ မှန်ကန်ကြောင်း၊ မိမိတို့ဘက်မှ တာဝန်ပေါ့မှု ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထောင်မှုးကျော်စွာသင်းကို အဆင့်ဆင့်စစ်ဆေးပြီး အရေးယူသွားမှာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့တယ်လို့ မခင်ကြည်ကြည်ချိုနဲ့ လိုက်ပါပြီး ထောင်ညွှန်ကြားရေးမှူးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ အလွတ်သတင်းထောက် ကိုသူရအောင်က RFA ကိုပြောပါတယ်။\n"အဓိက ညွန်ကြားရေးမှူးက ဒီအမှုကို ထိထိရောက်ရာက် အရေးယူပေးမယ်။ ဘယ်လိုအရေးယူမှာလဲ၊ ဘယ်တော့ အရေးယူမှာလဲ၊ တကယ်အရေးယူမှု ရှိ မရှိဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အရပ်သားတွေအနေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မလဲလို့ ကျွန်တော်က မေးတော့ သူရေရေရာရာ မဖြေနိုင်ဘူး။\nဒါကဋ္ဌာနပိုင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်လို့ အရာရှိတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုအရေးယူ တယ်ဆိုတာ အပြင်ကိုထုတ်ပြီး သူတို့ပြောလေ့ ပြောထမရှိဘူးတဲ့။ ယေဘုယျသဘောအားဖြင့် သူတို့စုံစမ်းကြည့်တဲ့အခါကျတော့ အရာရှိ တစ်ယောက်က ဒီလိုအကျဉ်းသားတစ်ယောက်ကို လက်လွတ်စပယ် ရိုက်တဲ့ ပုတ်တဲ့ကိစ္စကတော့ အပြစ်ရှိတာမှန်ပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့နဲ့ စစ်ဆေးပြီးတဲ့အခါကျမှသာလျှင် သူ့မှာ အပြစ်ရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးတော့ ထိရောက်စွာ အရေးယူမယ် လို့ပဲ ဝေ့ဝိုက်ပြီးတော့ ပြောပါတယ်"\nအကျဉ်းသားဦးလှမိုးဟာ ထောင်တွင်းရေသန့်စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်ပြီး စက်တင်ဘာ ၂၀ ရက်နေ့က မိန်းမဆောင်ဖက် ပို့ပေးရမယ့်ရေဗူးတွေ အချိန်မီ မရောက်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ထောင်မှူး ဦးကျော်စွာသင်းရဲ့ ရိုက်နှက်ထိုးကြိတ်မှုကို ခံခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။\nမချမ်းဘော ဆန်ပြတ်လတ်လို့အာဟာရချိုတဲ့ သေဆုံး\nကချင်ပြည် ပူတာအိုမှာ ဒီနှစ်အတွင်း ဆန်ရှားပါးပြီး ပြတ်လတ်တဲ့ အထိ ဖြစ်နေလို့ ဒေသခံ ပြည်သူတွေအနေနဲ့ ငှက်ပျောအူ၊ ငှက်ပျော ဖူးတွေနဲ့ အစားထိုး မှီခိုနေရတဲ့အတွက် အာဟာ ရချိုတဲ့ပြီး လူသေဆုံးတဲ့ အထိ ဖြစ်နေပါတယ်။ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်တွေမှာ ဒီနှစ် အစောပိုင်းလောက်ကစပြီး ဆန်ပြတ် လတ်မှုတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားပြီး ဇူလိုင် လကုန်ပိုင်းက စပြီးတော့ အခုချိန်ထိ ဒေသခံတွေဟာ သစ်သီး သစ်ဥတွေကိုပဲ ရှာဖွေ စားသောက်ရတဲ့အထိ ဆန်ပြတ်လတ် သွားတယ်လို့ ဒေသခံတွေက ပြောပါတယ်။ ဒီလိုဆန်ပြတ်မှုကြောင့် ဆန်ဈေးတအိတ်ကို ကျပ် ၈ သောင်းနဲ့ ၁ သိန်းကြားအထိ မြင့်တက်သွားပြီး နို့ဆီခွက်နဲ့ဝယ်စားရင် ၁ ဗူးကို ကျပ် ၅၀ဝ နဲ့ဝယ်ယူစား သုံးနေကြရပါတယ်။\nဒါကလည်း ငွေကြေးရှိသူတွေအနေနဲ့ပဲ ဝယ်ယူစားသုံးနိုင်ကြတာ ဖြစ်ပြီး တောရွာဒေသက ပြည်သူတွေအနေနဲ့ ငွေကြေး အခက်အခဲတွေ၊ လမ်းပမ်းဆက်သွယ်ရေး အခက်အ ခဲတွေကြောင့် တောထဲက အသီးအနှံတွေ ကိုပဲ မှီခိုစားသောက် နေရတယ်၊ ဒီလိုပဲ လနဲ့ချီ လည်ပတ် စားသောက်နေရတဲ့အတွက် သက်ကြီးရွယ်အိုနဲ့ ကလေးတွေကိုပိုပြီး ထိခိုက်လာတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်လောက်မှာ မချမ်းဘောက ကလေးငယ် ၂ ယောက် သေဆုံး သွားတယ်လို့ ပူတာအိုမြို့က ဒေသခံ တစ်ယောက်က ဘီဘီစီကို ပြောပြပါတယ်။ ဒီလိုဝမ်းစာအတွက် အခဲအခဲရှိလို့ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားတွေ အတွက်လည်း ပညာရေးပိုင်းမှာ ထိခိုက်လာတယ်၊ ကျောင်းထွက်ပြီး မိသားစုနဲ့အတူ အသီးအနှံ ရှာထွက်ကြရတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nဒီလိုဆန်ရှားပါးမှု ပြဿနာကို ခါတိုင်းနှစ်တွေမှာလဲ ကြုံတွေ့ဖူးပေမယ့် လုံးဝ ပြတ် လတ်သွားတဲ့အထိ မရှိခဲ့ဘူး ၊ ဒီနှစ်မှာ ဒီလိုဆိုးဆိုးရွားရွား ပြတ်လတ်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မြေနေရာကြောင့် ရာသီဥတုကြောင့်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီဒေသမှာ တောင်ကုန်းတွေ ကျောက်တောင်တွေပေါများပြီး အအေးပိုင်းဒေ သလဲဖြစ်တဲ့အတွက် စိုက်ပျိုးမှုက သိပ်မအောင်မြင်ဘူး အဲဒါအပြင် ဒီနှစ်မှာ မိုး သည်းထန်မှုကြောင့် စပါးခင်းတွေ ပျက်စီးသွားရတယ်။\nနောက်တခြား အကြောင်းရင်းကတော့ နိုင်ငံရေး စစ်ရေးအရကြောင့် လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း ပြတ်တောက် သွားပြီး ဆန်သယ်ယူမှု ပြတ်တောက် သွားတာ ဖြစ်တယ်လို့ အဲဒီမြို့ခံတယောက်က ပြောပြပါတယ်။ အခုလို ပူတာအိုမြို့တို့ မချမ်းဘောမြို့တို့ကို သွားဖို့ တခုတည်းသောလမ်း ဖြစ်တဲ့ မြစ်ကြီးနား-ဆွမ်ဘရဘွန်လမ်းကြောင်းက တံတားတွေ ပျက်စီးသွား တဲ့အပြင် အစိုးရ စစ်တပ်ဘက် ကလည်း ပိတ်ပင်လိုက်လို့ အခုဆိုရင် ပူတာအိုကို လေယာဉ်နဲ့ပဲ သွားလာကြတာ ဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဲဒီဘက်ကဒေသခံတွေဟာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ပျိုးမှုနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကြတာဖြစ်ပြီး ကုပဏီတွေမှာနေ့စားလိုက်ပြီး ဝင်ငွေရှာကြတယ် ၊ စစ်ရေးပြဿနာ ရှိလာတဲ့ နောက်ပိုင်း ကုမ္ပဏီ တွေကလည်း မရှိတော့လို့ ဝင်ငွေအတွက် အခက်အခဲ ဖြစ်နေကြတာ ဖြစ်တယ် ၊ အခုချိန်ထိတော့ အဲဒီဘက်က ဒေသခံတွေကို သွားရောက် ကူညီပေးတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တခုမှ မရှိသေးဘူးလို့ ဒေသခံတွေက ပြောပါတယ်။\nKIA မှအတင်းအဓမ္မ ဖမ်းပြီးသားမယားအဖြစ်ပေါင်းမှုအား ပင်လုံရွာမှသူများမကျေနပ်\nKIA အဖွဲ့က မေလ ၆ရက်နေ့က ပင်လုံရွာမှအတင်းအဓမ္မဖမ်းဆီး လူသစ် စုဆောင်း သွားသော မိန်းကလေး ၇ ဦးနဲ့ ယောကျာင်္းလေး ၁၅ ဦးအနက် KIA မှ အမျိုးသမီး ၂ဦးအား အတင်း အဓမ္မမတရားပြုကျင့်ပြီးအိမ်ထောင်ပြုခဲ့တဲ့အတွက် မိုးညှင်း မြို့နယ် ပင်လုံရွာမှလူတွေက မကျေနပ် ဖြစ်နေကြပါတယ်။ ကျန်တဲ့ လူတွေကိုတော့ တပ်သားသစ်အဖြစ် နမ္မတီးရွာနားမှာရှိတဲ့ နန့်ခပ်ခချောင်းဖျားမှာ ရှိတဲ့ KIA ရင်း ၁၁မှာ သင်တန်းပေးနေပြီးသင်တန်းမှူးကတော့ ဗိုလ် စီးနော်လော် လို့သိရပါတယ်။ ဖမ်းသွားတဲ့ အထဲမှ အသက်အရမ်းတဲ့ကလေး ၃ယောက်ကိုတော့ သူတို့မိသားစုတွေကို KIA မှ ဖုန်းဆက်ပြီး ငွေ ၅သိန်းနဲ့လာရွေးရန်ပြောခဲ့တယ်လို့သိရပါတယ်။ KIA အဖွဲ့၏လုပ်ရပ်ကတော့ တကယ့်စံတင် စရာပါဘဲ။ လူသတ်၊ မိုင်းထောင်၊ လမ်း၊ တံတားတွေဖျက်စီး အတင်းအဓမ္မငွေတောင်း (ဒမြတိုက်မှု သာသာ) တွေပြုလုပ် ယုံတင် မကတော့ဘဲ လူတွေကိုပြန်ပေးဆွဲ၊ အတင်းအဓမ္မ သားမယားပြုကျင့်တဲ့အဆင့်တွေဖြစ် နေပါတယ်။ ကချင်ပြည်နယ်ကလူတွေကလည်းကျေနပ်မှုတွေမရှိကြတော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ဆန့်ကျင်ချင်ပေမယ့်လည်း သူတို့ရဲ့ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှု သတ်ဖြတ်မှုကို ကြေ်လို့ ဘယ်သူမှမပြောရဲကြတော့ပါဘူး။ အခုလို အဓမ္မအတင်းသားမယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းမှုနဲ့ လူမှုရေး ကျူးလွန်မှုတွေအတွက် ပင်လုံရွာသားတွေက တိုင်တန်းဖို့ ကြိုးစား နေကြပြီး အစိုးရတပ် ကိုလဲကူညီမှုတွေပြုလုပ်ပြီး သူတို့ကိုကာကွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေ ပါတယ်လို့ ပင်လုံကျေးရွာမှ တိုင်းရင်းသူတစ်ဦးက KDN သတင်းဌာနသို့ သတင်းပေး ပို့လာပါတယ်။\nဖားကန့်မြို့တောင်ဘက် ၂၁မိုင်ခန့်အကွာ တွင်တည်ရှိသည့် တာမခန်ရွာသို့သွားရာ ဖားကန့်-တာမခန်လမ်းပေါ်တွင် စက်တင်ဘာ ၂၁ရက် နေ့လယ် ၁၁နာရီခန့်မှ စ၍ KIA နှင့် မြန်မာတပ်မတော်ကြား ပစ်ခက်တိုက်ခိုက်မှုအချို့ရှိခဲ့ရာ အဆိုပါလမ်း တစ်လျှောက်ရှိ ကျေးရွာများမှ ဒေသခံများမှာ ဖားကန့်မြို့နှင့် ဆက်လျက်ရှိသည့် ဆိုင်းတောင်ရွာနှင့် တာမခန် ရွာများသို့ ပြောင်းရွှေ့တိမ်းရှောင် နေကြကြောင်း ဖားကန့်မြို့နှင့် ဆိုင်းတောင်ရွာ ဒေသခံများထံမှ သတင်းရရှိသည်။ စက်တင်ဘာ ၂၂ရက် နံနက် ၁၁နာရီဝန်းကျင်ခန့်က ဆိုင်းတောင်ရွာနှင့် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာ၊ ဖားကန့် တာမခန်လမ်း အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသည့် ကသိုဏ်းတောင်တွင် လက်နက်ကြီးလက်နက်ငယ်ပစ်ခက်တိုက်ခိုက်သံ များကြားခဲ့ရပြီး ညပိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်၊ ၂၃ရက် နံနက်ပိုင်းနှင့် ညပိုင်းအထိတိုက်ခိုက်သံများ ဆက်လက်ကြားခဲ့ကြောင်း၊\nစက်တင်ဘာ ၂၄ရက်နေ့လယ် ၂နာရီအချိန်ခန့်တွင်လည်း ဆိုင်းတောင်ရွာမှ နှစ်မိုင် ခန့်ဝေးသည့် မှော်ရကင်တွင်လည်း တောင်ယာသွားသည့် ဒေသခံ ၃ဦး မိုင်းနင်းမိပြီး ဖားကန့်ဆေးရုံသို့ တင်ပို့ထားရကြောင်း၊ လွန်ခဲ့သည့် ၄ရက်ခန့်မှစ၍ ဖားကန့်-တာမခန်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြောင်း၊ ဆိုင်းတောင်ရွာမှဒေသခံ တစ်ဦးက ပြောသည်။ စက်တင်ဘာ ၂၂မှ ၂၄ရက် နံနက်အစောပိုင်းအထိ ကသိုဏ်းတောင်ကုန်းမှ ထွက်ပေါ် လာသော လက်နက် ကြီးလက်နက်ငယ် ပစ်ခက်သံ၊ တိုက်ပွဲသံများကြောင့် အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှော်ရွာများမှ ဒေသခံများမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာ၏ တစ်ဖက်ဆီတွင်\nရှိသည့် တာမခန်နှင့် ဆိုင်းတောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြကြောင်း ဖားကန့်ဒေသခံတစ်ဦးက ပြောသည်။ “မော်မောင်းလယန်မှာ အလှူရှိလို့သွားကြတာ။ ပစ်ခက်တိုက်ခိုက်သံတွေကြားလို့ ပြန်ပြေး လာကြ တယ်” ဟု စက်တင်ဘာ ၂၂ရက်နေ့က ကသိုဏ်းတောင်အနီးရှိ မော်မောင်း လယန်ရွာသို့ အလှူပွဲသွားရောက်ခဲ့ သည့် ဖားကန့်မြို့ခံတစ်ဦးက ပြောသည်။\nဆိုင်းတောင်ရွာအနီး မှော်ရကင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် မိုင်းကွဲမှုနှင့် တိုက်ခိုက်သံများ ကြား ခဲ့ရခြင်းကြောင့် မှော်ရကင်နှင့် သုံးဖာလုံခန့်ဝေးသည့် နန့်မှော်ရွာမှ ဒေသခံများ ဆိုင်းတောင်ရွာသို့ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်လာကြောင်း ဆိုင်းတောင် ရွာခံများ ထံမှ သိရသည်။ “စက်တင်ဘာ ၂၄ရက် ညနေ ၆နာရီမှာ ဆိုင်းတောင် ဆုတောင်းကုန်း ချက်ကျောင်းကို လူ၈၀နဲ့ ဆိုင်ကယ် အစီး၅၀ရောက်လာတယ်။ မော်ရကင်မှာ မိုင်းကွဲပြီး ကြောက်လို့ ပြောင်းလာကြတာတဲ့” ဟု ဆိုင်းတောင် ရွာသားတစ်ဦးက ပြောသည်။ တိုက်ပွဲများဖြစ်ပွားရခြင်းမှာ ၄င်းဒေသတွင် အမြင်ဆုံးတောင်ဖြစ်သည့် က\nသိုဏ်းတောင်တွင် တပ်ဆွဲထားသည့် မြန်မာတပ်မတော်ကို KIA တပ်များမှ နှစ်ဖက် ညှပ်တိုက်၍ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ လမ်းကြောင်း ပိတ်ထား၍အပျက်အဆီးအကျ အဆုံး မသိရကြောင်း ဖားကန့်နှင့် ဆိုင်းတောင်မှ ဒေသခံများမှ ပြောသည်။\nအကြမ်းဖက်သမား ဖယ်ရှားဖို့ စီစဉ်\nရေစီစနစ် တိုးတက်လာရေးကို နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ တားဆီးနှောင့်ယှက်နေတဲ့ မြောက်ကို ရီးယားနဲ့ အရှေ့ အလယ်ပိုင်းလို ဒေသတွေက အစွန်းရောက်သမားတွေကို တကမ္ဘာလုံးက ညီညီညွတ်ညွတ်လက်တွဲပြီး ဆန့်ကျင် ကြဖို့ လိုအပ်တယ် လို့ အမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကလင်တန်က ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်၊ အမေရိကန်နိုင်ငံ New York မြို့ မှာ ရှိတဲ့ နိုင်ငံခြားရေး Clinton ရဲ့ ခင်ပွန်း သမ္မတဟောင်း Bill Clinton ရဲ့\nကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရှေ့ဆောင် ဦးရွက်ရေး Clinton Global Initiative အဖွဲ့ ကြီး က ဦးစီးကျင်းပတဲ့နှစ်ပါတ်လည် နိင်ငံတကာ ဆွေးနွေးပွဲ မှာ သူမက ခုလိုပြောသွားတာဖြစ်ပါတယ်။\nDemocracy ဆန့်ကျင်ရေးအစွန်းရောက်အင်အားစု တွေကို ဆန့်ကျင် သွားဖို့ ကျွန်မတို့ အားလုံး တညီ တညွတ်ထဲ ရပ်တည် ရင် ဆိုင် သွားကြဖို့ လိုပါတယ်။ မြောက်ကို ရီးယားနဲ့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသတွေမှာ ဒီမိုကရေစီအသွင် ကူး ပြောင်းရေး ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ ၀ိုင်းပြီး ထောက်ခံ အားပေးကြရပါလိမ့်မယ် လို့ ၀န်ကြီး Clinton က ပြောဆိုသွားပါတယ်။\nအကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်မှု တွေကို ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်ရာမှာ ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံတွေကခေါင်းဆောင်တွေအားလုံး ညီညွတ် ကြဖို့ သိပ်ကိုအရေးကြီး ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကမ္ဘာတလွှားက အစွန်းရောက်သမားတွေဟာ ကျွန်မတို့ အားလုံးအကွဲကွဲအပြားပြားနဲ့ ညီညွတ်မှု မရှိအောင် ကြိုးစားအားထုတ်နေကြလို့ပါဘဲလို့ သူမကသတိပေးပြောဆိုသွားပါတယ်။\nတရားမျှတမှု ကင်းမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အားပေးတဲ့ အစိုးရနဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေရှိနေတဲ့ နိုင်ငံတွေထက် ကိုယ့်နိုင်ငံ စီးပွားရေးတိုးတက်ဖို့ ၊ အစိုးရနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်း ကြီးတွေ ကောင်းမွန် ဖွံ့ဖြိုးလာဖို့ အဓိကထားလုပ်ဆောင်နေတဲ့ နိုင်ငံ တွေက နိုင်ငံတကာ အသိုင်းအ၀န်းမှာ ရှေ့ ကို တိုးတက် ရောက်ရှိ လာတယ် လို့လဲ ၀န်ကြီးClinton ကပြောဆိုသွားပါတယ်။\nဒီမိုကရေစီရေးတိုးတက်အောင်လုပ်ဆောင်မှု တွေဟာ ကမ္ဘာတလွှား ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွန်းကားနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အာဏာရှင်တွေအောက်မှာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတဲ့ နိုင်ငံတွေအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေဖန်တီးခွင့်ရနေပါပြီလို့ သူမကပြောဆိုပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ တိုင်းပြည်တွေအနေနဲ့ သူတို့ စိတ်ကူးမြှော်မှန်းထားတဲ့ အကောင်း ဆုံးဒီမိုကရေစီရေး နမူနာတွေကို တကယ်အလုပ်ဖြစ်တဲ့ အစိုးရ တွေနဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာတဲ့ နိုင်ငံ့စီးပွားရေး တွေဖြစ်လာဖို့ ဘယ်လိုအကောင်းဆုံး အကောင်အထည်ဖော် သွားနိုင်မလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ကြဖို့ဖြစ်တယ်လို့ ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။\nနှစ်ပါတ်လည် ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံကြီးကို တက်ရောက်ဖို့ နိုင်ငံအသီးသီးက နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်တွေ အမေရိကန်နိုင်ငံကို ရောက်လာကြချိန်မှာ သူတိုနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး အစည်းအဝေးတက်ဖို့ အတွက်အစည်း အဝေး ကျင်းပမဲ့ New York မြို့တော် ကို အမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး Clinton ရောက်ရှိနေတာဖြစ်ပါတယ်။\nလာမဲ့ ရက်တွေထဲ မှာနိုင်ငံတကာ ခေါင်းဆော်င်တွေမိန့်ခွန်းပြောဆိုကြဖို့ ရှိပြီး အမေရိကန်သမ္မတ Barack Obama ကတော့ လာမဲ့ အင်္ဂါနေ့မှာ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံမှာ မိန့်ခွန်း ပြော ဆို မှာ ဖြစ်ပါ တယ်။ အထွေထွေညီလာခံ ကြီးစပြီးကျင်းပတာနဲ့တပြိုင်နက် ဆီးရီးယားအရေးကတော့ နိုင်ငံတကာ ခေါင်းဆောင် တွေရဲ့  ဆွေးနွေးပြောဆိုမှု တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးက ပါဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ အတွင်းရေးမှုးချုပ် Ban Ki Moon ကပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။\nသမ္မတ Obama ဒီနှစ်ပြောမဲ့မိန့်ခွန်းမှာ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသက အပြောင်းအလဲတွေအကြောင်း အဓိကထားပြောဆိုဖို့ရှိပါတယ်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက လူပုဂ္ဂိုလ်တယောက် ရိုက်ကူးတဲ့ အစ္စလာမ် ဆန့်ကျင်ရေးဗီဒီယို ကြောင့် မူဆလင် ကမ္ဘာမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အကြမ်းဖက်ဆန္ဒပြမှုတွေနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ပြောဆိုမယ်လို့ သိရပါတယ်။\nမီးသုံးစွဲလိုသူနည်းသဖြင့် ကော့သောင်း ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံ မလည်နိုင်သေး\nတနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ကော့သောင်းမြို့တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ကော့သောင်းကျောက်မီးသွေးစက်ရုံအား ဒေသခံများ၏ မီးသုံးစွဲ အားနည်းသေးသည့်အတွက် စက်ရုံလည်ပတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးကြောင်း စက်ရုံမန်နေဂျာ ဦးလှမော်က ပြောကြားသည်။ ကော့သောင်းမြို့တွင် မြို့နယ် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား လုပ်ငန်း (EPC )မှ ထုတ်လွှတ်သည့် မီးသုံးအားမှာ နေ့ဘက်တွင် ၅ဝဝ ကီလိုဝပ်ခန့် ရှိပြီး ညဘက်တွင် ၁ ဒသမ ၂ မဂ္ဂါဝပ် ခန့်ရှိသာ ရှိသည့်အတွက် ၈ မဂ္ဂါဝပ် ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံမလည် ပတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဦးလှမော် က ရှင်းပြသည်။ ”စက်က အနည်းဆုံး မီးသုံး အား ၃ မဂ္ဂါဝပ်နဲ့ ၄ မဂ္ဂါဝပ် လောက် သုံးအားရှိမှ ငြိမ်တာ။ အခုတော့ မီးသုံးအားက နည်းနေတော့ စက်ကို ထိန်းလို့မရဘူး”ဟု ဦးလှမော်က ဆိုသည်။ စက်ရုံ လည်ပတ်နေသော သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီအနေနှင့် ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံ အဆိုပြုရန် လေ့လာစဉ် ကော့သောင်းမြို့၏ မီးသုံးအားသည် ၂ မဂ္ဂါဝပ် ခန့် ရှိသည့်အတွက် ၂ဝ၁၂ ခုနှစ်ခန့်တွင် ၅ မဂ္ဂါဝပ်ခန့်ရှိလာမည်ဟု ခန့်မှန်းပြီး ၈ မဂ္ဂါဝပ် ကျောက်မီးသွေး ဓာတ် အားပေးစက်ရုံအား တည်ဆောက်ခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဦးလှမော်က ရှင်းပြ သည်။ ကော့သောင်းမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင်မီတာ၊ ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်အားလိုင်း ဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြန့်ဝေသည့် ပုဂ္ဂလိက လုပ်ငန်း ၆ ခု၏ ဓာတ်အားထုတ်လုပ်မှုသည် ၁ မဂ္ဂါဝပ်ခန့် ရှိပြီး ဖိုးသီးချိုမှ ဖြန့်ဝေနေသည် မှာ ၅ဝဝ ကီလိုဝပ်ခန့်ရှိမည်ဟု ဖိုးသီးချိုမှ တာဝန်ရှိသူက ခန့်မှန်း ပြောဆိုသည်။ ဖိုးသီးချိုမှာ ကော့သောင်းမြို့ တွင် ဒီဇယ်အင်ဂျင်ဖြင့် လည်ပတ် ၍ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြန့်ဖြူးနေ သော ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်ဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဖိုးသီး ချိုကုမ္ပဏီ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ဖိုးသီးချိုကုမ္ပဏီမှ လျှပ်စစ်မီးဖြန့်ဝေခဲ့သည့် EPC မီတာနှင့် မီးလိုင်းများအား သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီသို့ စက်တင် ဘာလ ၁ ရက်နေ့မှ စပြီး လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း၊ လက်ရှိတွင် သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီက ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံဝင်းအတွင်းရှိ မီးစက်နှစ်လုံး၊ EPC ဝင်းအတွင်းမှ ဖိုးသီးချိုကုမ္ပဏီပိုင် မီးစက်နှစ်လုံးဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား စတင် ဖြန့်ဝေလျက်ရှိကြောင်း ဖိုးသီးချိုမှ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးကပြောဆိုသည်။ ”ဒီလ EPC မီးလိုင်းမီတာခကို သန်းဖြိုးသူ ကုမ္ပဏီက ကောက်ပါ လိမ့်မယ်”ဟု ၄င်းက ဆိုသည်။ ကော့သောင်းကျောက်မီးသွေး စက်ရုံကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့် သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီမှ စက်တင်ဘာလမှစတင်ပြီး ဒီဇယ်ဖြင့် စတင်လည်ပတ်ကာ လျှပ်စစ်ဓာတ် အား ဖြန့်ဖြူးနေပြီး တစ်ယူနစ်ဈေးနှုန်း ကျပ် ၃၇ဝ ဖြစ်ကြောင်း ဦးလှမော်ထံမှ သိရသည်။ ပုဂ္ဂလိက လျှပ်စစ်ဖြန့်ဖြူးရေးများတွင် ဈေးကွက်ဝေစု အများဆုံး ဖြစ်သည့်ဖိုးသီးချို လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ဖြန့်ဝေရေးလုပ်ငန်းမှ ကိုယ်ပိုင်မီတာ ကိုယ်ပိုင်မီးလိုင်းဖြင့် လက် ရှိ ဖြန့်ဝေနေသည့် ဈေးနှုန်းသည် ဒီဇယ်တစ်လီတာဈေးနှုန်း အတက်အကျကို မူတည်ပြီး ထိုင်းဘတ်ငွေဖြင့် ပေးချေရသည့်ဒေသအခေါ်”ဘတ်မီး”မီတာခသည် တစ်ယူနစ် လျှင် ကျပ် ၄၅ဝနှင့် ၅ဝဝကြားရှိသည်။ သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီမှ လက်ရှိ ဒီဇယ်ဖြင့် ပေးနေသည့် ဈေးနှုန်းသည် ဖိုးသီးချိုကုမ္ပဏီထက် နည်းပါးသည့်အတွက် ပြောင်းသုံးသူရှိနိုင် သော်လည်း မီးပြောင်းသုံးလျှင် မီ တာပြောင်းရမည့် ကုန်ကျစရိတ် ရှိသည့်အတွက် လူတိုင်း ပြောင်းသုံးနိုင်မည်ဟု မထင်ကြောင်း EPC မီတာနှင့် ဖိုးသီးချိုမီတာ နှစ်ခုတွဲပြီး မျှသုံးနေသည့် ရွှေပြည်သာ ရပ်ကွက် နေဒေသခံတစ်ဦးကသုံးသပ်သည်။ ”ဈေးက အရမ်းမကွာဘူးဆို တော့ မပြောင်းနိုင်ဘူးထင်တာပဲ” ဟု ယင်းဒေသခံက မှန်းဆ ပြောဆို သည်။ သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီအနေဖြင့် အအေးခန်းလုပ်ငန်းများ၊ ရေခဲစက်များနှင့် ဝပ်ရှော့ရုံများတွင် မီတာတိုး ချဲ့နိုင်ရန်အဓိကထား ကြိုးစားမည်ဖြစ်ပြီး ကျောက်မီးသွေး ဓာတ်အားပေး စက်ရုံလည်ပတ် နိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့ကုမ္ပဏီမီးလိုင်းအား သုံးစွဲသူများလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ လက်ရှိဒီဇယ်ဖြင့် လည်ပတ်နေ ချိန်တွင် တစ်ယူနစ် ကျပ် ၃၇ဝ ဖြင့် အရှုံးခံပေးထား ကြောင်း ဦးလှမော်ကဖွင့်ဟသည်။ ”ကျောက်မီးသွေးနဲ့ လည်တဲ့အချိန်ဆိုရင်တော့ ၂ဝဝ ကျပ်နဲ့ ပေးမှာပါ”ဟု ဦးလှမော်ကပြောသည်။ သန်းဖြိုးသူကုမ္ပဏီမှ တည်ဆောက်သည့် ကော့သောင်း ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံအား လူနေရပ်ကွက်နှင့် ဆယ်မိုင်အကွာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးရန် ဒေသခံများက အကြိမ် ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့ကြပြီး စက်ရုံစမ်းသပ် လည်ပတ်ချိန်တွင် အသံဆူညံလွန်းခြင်း၊ ညှော်နံ့ပြင်းခြင်းကြောင့် ရပ်ကွက်နေလူထုများ အထိတ်တလန့် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။\nအာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေး ပွဲများကို အိမ်ရှင်အဖြစ် ထပ်မံကျင်းပမည်\nမြန်မာနိုင်ငံ ပုဂံမြို့တော်၌ အာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးပွဲများကို ကျင်းပသွားရန်ရှိသည်ဟု မြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှ အရာရှိတစ်ဦးက ပြောသည်။ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့နှင့် ၂ ရက်နေ့တို့၌ အဆိုပါ အာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးပွဲများကို ကျင်းပသွားမည်ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် ၂၀၁၁-၂၀၁၂ ခုနှစ် အာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးအဆင့် ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ကို လွှဲပြောင်းရယူထားသည့်အတွက် အစည်းအဝေးပွဲများကို အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပရခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရသစ် လက်ထက်၌ ပထမဦးဆုံး အကြိမ်အဖြစ် အာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးအဆင့် အစည်းအဝေးနှင့် အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများ အစည်းအဝးကို ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလအတွင်း ကျင်းပပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အောက်တိုဘာလအတွင်း ကျင်းပမည့် အာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေး သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးပွဲသည် ဝန်ကြီးအဆင့် ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ် ကာလအတွင်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အစည်းအဝေး ဖြစ်ကြောင်း ၂၀၁၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက်နေ့ထုတ် Internet Journal တွင် ဖော်ပြထားပါသည်။\nစစ်တပ်က စစ်သားတွေရဲ့ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှုတွေကို ကြေငြာလေ့မရှိတဲ့အတွက် ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင် တွေအနေနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်တိုင်း စစ်တပ်ရဲ့ ထိခိုက်အကျအဆုံးကို ချဲ့ကာပြောလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အကျအဆုံးကိုဖော်ပြရာမှာတော့ အမှန်တိုင်းဖော်ပြလေ့မရှိပါဘူး။ ကေအိုင်အေတပ်တွေဟာ စနစ် တကျ ဖွဲ့စည်းထားတာ မဟုတ်ဘဲ ရွာတွေက အတင်းအဓမ္မလူသစ်စု၊ သင်တန်းပေး၊ အတင်းတိုက်ခိုင်း လို့ ရှေ့တန်းမှာ အစိုးရတပ်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ကေအိုင်အေတပ်တွေ ထိခိုက်ကျဆုံးအများအပြား ရှိနေပြီး အောက်ခြေက အခြေအနေတွေကို ကေအိုင်အေလူကြီးတွေ မသိတာဖြစ်နိုင်သလို မသိ ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nကေအိုင်အေအနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲခုခံတွန်းလှန်နေတယ်ပြောပြော စနစ်တကျလေ့ကျင့်ထားပြီး ခေတ်မှီ လက်နက်တွေ အသုံးပြုနေတဲ့ စစ်တပ်ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ကာချုပ်ကြီးရဲ့ အမြော်အမြင်ရှိစွာ စစ်တပ်အပေါ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေတဲ့အတွက်ကြောင့် လိုင်ဇာ၊ မိုင်ဂျာယန်နဲ့ လိုင်စင်ပို့စ် နေရာလေးလောက်ပဲ ကျန် ပါတော့မယ်။ ပစ်ခက်မှုစတင်ဖြစ်ပွားပြီး ကချင်ပြည်နယ် နယ်လုံဝန်ကြီး ဗိုလ်မှူကြီးသန်းအောင်နဲ့ ကေ အိုင်အေဒုချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ဂွမ်မော်တို့ ဆွေးနွေးကတည်းက သဘောတူညီထားတဲ့အတိုင်း လက်မှတ်ထိုးနိုင် ခဲ့ရင် ကေအိုင်အေစစ်သည်တွေလည်း အခုလို ထောင်နဲ့ချီပြီး သေစရာမရှိပါဘူး။\nဗမာစစ်သားတွေလည်း သေစရာအကြောင်းမရှိသလိုသူတို့ကိုမှီခိုပြီး နေရတဲ့သားမယား၊ ဆွေမျိုးတွေလည်း ဒုက္ခရောက်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပါဘူး။ ဒေသခံပြည်သူတွေ သောင်းနဲ့ချီပြီးတော့လည်း ဒုက္ခသည် စခန်းတွေမှာ နေစရာအကြောင်းမရှိပါဘူး။ နှစ်ဦးနှစ်ဘက်သဘောတူပြီး လက်မှတ်ထိုးတော့မယ့် ဆဲဆဲ မှာ ကေအိုင်အေဘက်က မဖြစ်နိုင်တဲ့အချက်တွေ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ အချက်တွေကို ထပ် ပြီး တောင်းဆိုလို့ အခုလို ကချင်ပြည်နယ်အတွင်းမှာ စစ်ရဲ့အနိဌာရုံတွေကို ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ အချိန်ကတည်းက အပစ်အခက်ရပ်စဲရေး လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်ခဲရင် အခုလောက်ဆို ကေအိုင်အေ ဘက်က အမြဲပြောနေတဲ့ နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးပွဲတွေလည်း အတော်ခရီးရောက်နေပါပြီ။\nအခုဆိုရင် ကေအိုင်အေနယ်မြေဟာလဲ လိုင်ဇာ၊ လိုင်စင်နဲ့ မိုင်ဂျာယန်နေရာလေးလောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ ဒါလည်းကာချုပ်အနေနဲ့ သဘောထားကြီးနေလို့သာ မတိုက်သေးပဲရှိနေတာပဲဖြစ်မှာပါ။ ကျန်နေတဲ့နေရာလေးတွေဘဲ ကေအိုင်အေအနေနဲ့ နယ်မြေသစ်ရဖို့ ပန်းဝါဘက်ကို နယ်ချဲ့ပေမယ့်လဲ NDAK တပ်ဖွဲ့တစ်ဖြစ်လဲ နယ်ခြားစောင့် တပ်တွေကြောင့် အထိအခိုက်အကျအဆုံးများခဲ့ရပါတယ်။ အခုဆိုရင် ကေအိုင်အေရဲ့ အခွန်ကောက်ရာမှောင်ခို လမ်းကြောင်းတွေကလည်း ပိတ်နေတော့ ၀င်ငွေ မရှိတော့ပါဘူး။ ကေအိုင်အေနယ်မြေထဲက သစ်တွေလဲ တရုတ်ကိုခိုးရောင်နေလိုကုန်နေပါပြီ။\nအခုလဲ လိုင်ဇာမှာနေထိုင်နိုင်ဖို့ ကေအိုင်အေတပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးနဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဒုက္ခသည်စာရင်း သွင်းထားပြီး နိုင်ငံတကာအထောက် အပံ့နဲ့ အသက်ဆက်နေရပါတယ်။ ဒီလောက်တောင် ကချင်တစ်မျိုး သားလုံး ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဘာကြောင့် ကေအိုင်အို လူကြီးတွေ ဒီတိုင်းကြည့်နေတာလဲ။ ကေအိုင်အေ အနေနဲ့ ၀မ်ပေါင်သမ္မတနိုင်ငံထူထောင်ချင်တာလဲ ဆိုတာကတော့ စဉ်းစားစရာပါပဲ။\nစစ်ရဲ့ဆိုးရွားလှတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ကချင်ပြည်နယ်သားတို့ကလဲ အခုဆိုရင် ကာချုပ်ကြီး ဆီသူတို့ကို ပစ်မထားဖို့၊ ကချင်ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေကို အကာအကွယ်ပေး ဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ စာတွေလဲ အပြင်မှာ မကြာခဏတွေ့နေရပါပြီ။ ကေအိုင်အေတို့ ငြိမ်းချမ်းရေးမလိုလားရတဲ့ အဓိကအကြောင်း အရင်းတစ်ခုရှိပါတယ်။ ကေအိုင်အေရဲ့ ရဲဘော်တွေအဆုံးအရှုံးခံ၊ ကချင်ပြည်နယ်ကြီး ထဲက တိုင်းရင်းသား ညီအစ်ကိုတွေကို ခုက္ခခံခိုင်းနေတာတွေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ နောင်နှစ်ပေါင်း(၅၀)ကြာရင် မျိုးတုန်းပျောက်ကွယ် တော့မယ့် တန်ဖိုးကြီးမားတဲ့ သံ/ သတ္ထုကြောကြီးက လိုင်စင်ပို့စ်အနီးမှာ ရှိတဲ့ အတွက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင်တွေအနေနဲ့ ရနိုင်သမျှအချိန်ဆွဲထားပြီး ကိုယ်ကျိုးစီပွားအတွက် အမြတ်ထုတ်လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်တဲ့ အရင်းရှင်စနစ်ဆိုးကို လက်ကိုင်ထားနေတယ် ဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။ အေအိုင်အေခေါင်းဆောင်တွေ ကိုယ့်ကျိုးစီးပွားပဲကြည့်နေသ၍ အပစ်အခတ်ရပ် စဲရေးဆိုတာ အလှမ်းဝေးနေအုံး မှာဖြစ်ပါတယ်။\nအစိုးရသစ်လက်ထက်ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများပြုလုပ်လျက်ရှိသောမြန်မာနိုင်ငံတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများတိုးမြှင့်ရန် ကိုရီးယားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များမြန်မာနိုင်ငံသို့ရောက်ရှိနေကြောင်း ကိုရီးယားအစိုးရပိုင် ကုန်သွယ်ရေးမြှင့်တင်ရေး အေဂျင်စီ (KOTRA)၏ပြောကြားချက် ကို Korea Times သတင်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။\nအထည်အလိပ်၊စက်ရုံ၊ဆက်သွယ်ရေးနှင့်သဘာဝအရင်းအမြစ်ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းစသောကဏ္ဍ၄ ခုနှင့်ပတ်သက်သော ကိုယ်စားလှယ်အပါအဝင် ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီ ၂၃ ခုသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများတိုးချဲ့ရန်မြန်မာနိုင်ငံသို့ရောက်ရှိ နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကိုရီးယား ကုန်သွယ်ရေးနှင့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအေဂျင်စီ(KOTRA)ကပြောကြားသည်။\nအဆိုပါအဖွဲ့သည် မြန်မာနိုင်ငံ ရန်ကုန်မြို့၌ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများကိုတိုးမြှင့်နိုင်ရန်အတွက် စီးပွားရေးဖိုရမ်နှင့်စီးပွားရေးဆိုင်ရာတိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။\nအဆိုပါတောင်ကိုရီးယားစီးပွားရေးကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် မြန်မာအစိုးရတာဝန်ရှိသူများနှင့် လည်းကောင်း တောင်ကိုရီးယား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များနှင့်လည်းကောင်းတွေ့ဆုံမည်ဖြစ်ကြောင်း KOTRA အဖွဲ့ကပြောကြားသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံတွင်ပြုလုပ်လျက်ရှိသောပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်ချမှတ်ထားသော အရေးယူ ပိတ်ဆို့မှု များကို ဖယ်ရှားပေးရန် အမေရိကန်နှင့် ဥရောပသမဂ္ဂတို့ကစဉ်းစားလျက်ရှိသည်။\n“မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်ချမှတ်ထားတဲ့အရေးယူပိတ်ဆို့မှုတွေရုတ်သိမ်းဖို့ကအရေးကြီးပါတယ်။တောင်ကိုရီးယား စီးပွားရေး ကိုယ်စားလှယ်တွေအနေနဲ့မြန်မာနိုင်ငံမှာ ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ခြေကုပ်ရသွားနိုင်ပါတယ်”ဟု KOTRA မှတာဝန်ရှိသူတစ်ဦးကပြောကြားသည်။\nထို့ပြင်ယခုနှစ်နိုဝင်ဘာလတွင်လည်း မြန်မာနိုင်ငံရန်ကုန်မြို့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တောင်ကိုရီးယား ကုန်စည် ပြပွဲပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ကုမ္ပဏီ ၆၀ခန့်ပါဝင်ပြသမည်ဟုမျော်လင့်ကြောင်းအဆိုပါအဖွဲ့ကပြောကြားသည်။\nတရုတ်နိုင်ငံတွင် စိတ်ရောဂါသည်များကို အတင်းအဓမ္မစေခိုင်းသည့် စက်ရုံတစ်ရုံကို တရားစွဲ\nတရုတ်နိုင်ငံ အတွင်း၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်း သူများကို မတရား ခိုင်းစေသော အင်္ဂတေ စက်ရုံ တစ်ရုံကို အာဏာပိုင် များက တရားစွဲဆို ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ အဆိုပါ စက်ရုံ၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းသူ များကို နံနက် ၆ နာရီမှ စတင်၍\nအန္တရာယ် ရှိသော စက်များဖြင့် အလုပ် ခိုင်းစေလျက် ရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့အား အခြား အစားအစာ မပါသော ခေါက်ဆွဲများ ကိုသာ ကျွေးမွေး လျက်ရှိကြောင်း သိရသည်။\nထို့အပြင် ၎င်းစက်ရုံရှိ အချို့ အလုပ်သမား များမှာလည်း နားလေး၊ ဆွံ့အသူများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းမှု မရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလုပ်များ လုပ်ကိုင် နေရကြောင်း စက်ရုံသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့ သည့် သတင်းထောက် တစ်ဦး၏ ပြောကြားချက် အရ သိရသည်။\nတရုတ်နိုင်ငံ အတွင်း၌ မကြာသေးမီ ကာလများ အတွင်းကလည်း စိတ်ရောဂါကု ဆေးရုံ အချို့က စိတ်ဝေဒနာ ရှင်များ ကိုအလုပ် ခိုင်းစေရန် စက်ရုံများသို့ ရောင်းချမှုများ ဖြစ်ပွား ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nထိုအချိန်မှ စ၍ တရုတ် အာဏာပိုင် များသည် အဆိုပါ စက်ရုံများကို ပိတ်ပစ်ခြင်းနှင့် ထိရောက်စွာ နှိမ် နင်းခြင်း များကို စတင် လုပ်ဆောင်လျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။\nPosted by drmyochit Tuesday, September 25, 2012, under | No comments\nဖြစ်ပွားပုံကတော့ ကေအိုင်အေ အင်အား ၅၀ လောက်ရှိတဲ့အဖွဲ့ဟာ ဒွန်ဂန်ရွာထဲကို ညသန်းခေါင်းအချိန်မှာ တစ်အိမ်ကို ၃ ယောက်စီ ၀င်ရှာပါတယ်။ ယောကျာင်္းလေးတော်တော်များများ ကို ပါသွားပြီး စုစုပေါင်း ၁၂ ယောက် ကို KIA ရင်း ၁၁ ရှိတဲ့ဘက်ကို ခေါ်သွားတယ်လို့ သိရပါတယ်။ သူတို့အရင် ကတည်းက စုံစမ်းထားတယ်လို့ထင် ပါတယ်။\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့အဖွဲ့တွေ တက်ရှာတဲ့ အိမ်တွေက ယောကျာင်္းလေး အရွယ်ရောက်ပြီးသား တွေရှိတဲ့ အိမ်တွေပဲဖြစ်နေလို့ပါ။\nအခုရွာမှာ ယောကျာ်းလေးမရှိသလောက်ကိုရှားနေပါပြီ။ အရေးအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာပေါ်လာရင်တောင် အားကိုးအားထားရမယ့် ယောကျာ်းသား မရှိတော့ဘူး။ အဆိုးဆုံးကတော့ ကျောင်းတက်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ကချင်ပြည်နယ်ရဲ့ အနာဂတ်ဖြစ်လာမယ့် ကျောင်းသားတွေပါသွားတာပါပဲလို့ ဒွန်ဂန် ရွာမှ အဖွားအိုတစ်ဦးမှ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nရခိုင် ပဋိပက္ခ ဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာ တစ်ရပ် ကို လာမည့် နိုဝင် ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်ကာ နိုင်ငံတော် သမ္မတ ထံ တင်ပြသွား မည်ဖြစ်ကြောင်း ရခိုင်ပြည်နယ် ဆိုင်ရာ စုံစမ်းရေး ကော်မရှင်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါက်တာ မျိုးမြင့်က ပြော သည်။ စက်တင် ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့ ညနေ ၅ နာရီခန့်က ချက်ထရီယမ် ဟိုတယ်၌ ကျင်းပသည့် ရခိုင်ပြည် နယ် ဆိုင်ရာ စုံစမ်း စစ်ဆေးရေး ကော်မရှင် အဖွဲ့၏ ပထမ အကြိမ် သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲ၌ ၄င်းကထို သို့ ပြောကြား ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်း ဖြစ်ပေါ် ခဲ့သော အခြေ အနေ များနှင့် ပတ်သက်၍ စုံစမ်း စစ်ဆေးရေး ကော်မရှင် မှ စစ်ဆေး တွေ့ရှိချက် များအား နိုင်ငံတော် သမ္မတ ထံသို့ တင်ပြနိုင် ရန် အတွက် ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်းရှိ တောင်ကုတ်၊ ကျောက်တော်၊ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော၊ စစ်တွေ နှင့် ရသေ့ တောင်မြို့နယ် များရှိ ကျေးရွာ များနှင့် ကယ်ဆယ်ရေး စခန်းများသို့ စက်တင် ဘာလ ၇ ရက် နေ့မှ ၁၅ ရက်နေ့အထိ သွားရောက် ကာ ရခိုင် တိုင်းရင်း သား များနှင့် အစ္စလာမ် ဘာသာဝင် များအား သီးခြား စီ တွေ့ဆုံ မေးမြန်း မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသို့ သီးခြားစီ တွေ့ဆုံ မေးမြန်းရာ၌ နှစ်ဖက် စလုံးမှ အကြောက် တရားများ လွှမ်းမိုး၍ လုံခြုံရေး အခြေ အနေ မရှိမှု များ အား တင်ပြသည် များရှိသကဲ့သို့ ခွဲခြား ဆက်ဆံခံ ရမှု အခြေအနေ များအား တင်ပြသည် များလည်း ရှိကြောင်း၊ စုံစမ်းရေး ကော်မရှင် အနေဖြင့် ဒေသခံ များနှင့် တွေ့ ဆုံေ ဆွးနွေး ရာ မှ ရရှိသော အချက် အလက် များအား အခြေခံ စစ်တမ်းများ ကောက်ယူခဲ့ သည့်အပြင် ထိုစစ်တမ်း များ ပိုမို ခိုင်မာမှု ရှိစေရေး အတွက် သီးခြား သုတေ သနပြု အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းကာ သုတေသနပြု စစ်တမ်း ကောက်ယူ လျက်ရှိကြောင်း၊ စုံစမ်းရေး ကော် မရှင်မှ ကွင်းဆင်း ကောက်ယူ ခဲ့သော အခြေ အနေများနှင့် သုတေ သန အဖွဲ့မှ ကောက်ယူ ရရှိခဲ့သော အခြေ အနေ ဆိုင်ရာ စစ်တမ်း များကို ပေါင်း စပ်၍ ရခိုင်ပြည်နယ် ဆိုင်ရာ အစီရင် ခံစာ တစ်စောင် ကို ရေးဆွဲသွား မည် ဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းရေး ကော်မရှင် အတွင်း ရေးမှူး ဒေါက်တာ ကျော်ရင် လှိုင်က ပြောသည်။\nထို့အပြင် အဆိုပါ အစီရင်ခံ စာအား နိုင်ငံတော် သမ္မတထံ တင်ပြ ပြီးနောက် ပြည်သူများ သိရှိစေရန် ထုတ်ပြန်သွားမည်ဟု ၄င်းက ဆိုသည်။ စုံစမ်း စစ်ဆေးရေး ကော်မ ရှင် အနေဖြင့် ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ရခိုင် တိုင်းရင်းသား ၁၈၂ ဦးနှင့် အစ္စလာမ် ဘာသာဝင် ၂၁ဝ ကို မေးမြန်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်း ဖြစ်ပွား ခဲ့သော အခြေ အနေများနှင့် ပတ်သက်၍ ၄င်းတို့ ၏ သဘောထား၊ တွေ့ကြုံ ခံစားရ မှု အဖြစ်အပျက်များအပေါ် မူတည် ၍ စစ်တမ်း ကောက် ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ် သည်ဟု စုံ စမ်းရေး ကော် မရှင်မှ အဖွဲ့ဝင် ဦးဇာဂနာ က ပြောသည်။ ၄င်းအပြင် စုံစမ်းရေး ကော်မရှင်မှ ထုတ်ပြန်မည့် အစီရင်ခံစာ မှာ ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း တည်ငြိမ် အေးချမ်းမှု ရှိစေရန် အတွက်သာ စီစဉ် ထုတ်ပြန် သွားမည် ဖြစ်သည့် အတွက် ရခိုင် တိုင်းရင်းသား များနှင့် ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်း နေထိုင်သော အစ္စလာမ် ဘာသာဝင်များ အကြား ဖြစ်ပွားနေသည့် ပဋိပက္ခ ပြဿနာ များမှာ ပိုမိုကြီးထွား လာဖွယ် မ ရှိ ဟု ၄င်းက ထပ်မံပြောသည်။\nပထမဆုံးအမေရိကန်GE ကုမ္မဏီထုတ် ခေတ်မှီဂျက်လေယာ...\nရခိုင်သမိုင်းကို နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်ကြာ အသေးစိတ် သ...\nအယူသီးမှု နှင့် မေတ္တာတရား (အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံသင်္ဂြိ...\nနိုင်ငံရေး အရှုပ်တော်ပုံကြောင့် တရုတ် ရဲချုပ်ဟောင်း...\nနှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် အိမ်ထဲမှာ သံကြိုးခတ်ခြင်း ခံထာ...\nစက်တင်ဘာလ ၂၅ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် နံနက် ၀၆၃၀ နာ...\nတောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ဆောက်လုပ်ဆဲ တံတားတစ်စင်းပြိ...\nဖားကန့်တွင် KIA ၏ လက်နက်ကြီးဒဏ်ကြောင့် ရွာသား(၃)ဦ...\nKIA မှအတင်းအဓမ္မ ဖမ်းပြီးသားမယားအဖြစ်ပေါင်းမှုအား ပင...\nမီးသုံးစွဲလိုသူနည်းသဖြင့် ကော့သောင်း ကျောက်မီးသွေး...\nအာဆီယံ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဆိုင်...\nတရုတ်နိုင်ငံတွင် စိတ်ရောဂါသည်များကို အတင်းအဓမ္မစေခိ...\nမြစ်ကြီးနားမြို့အနီးတ၀ိုက်တွင် KIA မှ လူသစ်စုဖမ်းဆ...\nရခိုင်ပဋိပက္ခ အစီရင်ခံစာ နိုဝင်ဘာ ၁၆ တွင် ထုတ်ပြန်မ...


လေနုအေး: July 2008\nဂျင်း၊ကြက်သွန်ဖြူနံ့့လေးမွှေးနေတဲ့ ပုရစ်ကြော်ကြွပ်ရွရွလေးများ ကျွန်မအားရပါးရ တကြွပ်ကြွပ်ဝါးနေပြီဆိုရင် မောင်က ကြက်သီးတွေထပြီး မျက်နှာလွှဲတတ်တယ်။ ဂဏန်းလက်မထဲက အသားကို စိတ်ရှည်ရှည်ထုတ်စားပြီဆို မောင်က မျက်နှာတွေရှုံ့မဲ့ပြီး သားစားကျူးတဲ့ ဘီလူးတယောက်လို ကျွန်မကို ကြည့်ရော။ ကြက်ခြေထောက်ဟင်းချိုချက်ရင် ဟင်းချိုခွက်ထဲက ခြေထောက်တွေ ကျွန်မပန်းကန်ထဲ ထည့်မှ မောင်က စိတ်ချလက်ချသောက်တယ်။ ကျွန်မမို့မဆလာနံ့ မွှေးမွှေးလေးနဲ့ဆိတ်ဦးနှောက်ဟင်းကို မြိန်ရေလျှက်ရေစားရင် မောင်က ရက်စက်လိုက်တာလို့ပါးစပ်ကတောင် ထုတ်ပြောတတ်တယ်။ အစားအသောက်ဆို အဲဒီလို ပေါက်ကရတွေ စားရတာနှစ်သက်တဲ့ ကျွန်မနဲ့အရိုးနူးအောင်ပေါင်းထားတဲ့ ငါးသလောက်ပေါင်းထဲက နူးနေတဲ့ အရိုးတွေကိုတောင် နွှင်စားတတ်တဲ့ မောင်နဲ့ က ဘယ်လောက်ထိ ရှေ့ သွားနောက်လိုက်ညီလိုက်ပါသလဲ။\nမျောက်ရှူံးအောင်ဆော့သည့် သားကိုတွေ့ တော့ မောင်တို့ ဘက်က ဆွေမျိုးတွေက မောင်ငယ်ငယ်ကနဲ့တခြားဆီပဲဆိုတဲ့ လေသံတသံထဲ ထွက်ကြတော့ ကျွန်မ\nခပ်တည်တည်နဲ့ငြိမ်နေရတယ်။ မောင်ငယ်ငယ်က ကြမ်းပေါက်တောင် မကျော်ရဲလောက်အောင် အေးဆေးငြိမ်သက်တယ်လို့မောင့်မေမေက ချီးကျူးရင် ငယ်ဘ၀ရဲ့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ အတွေ့ အကြုံတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ မောင့်ကို သနားမိတယ်။ ကျွန်မ ငယ်ငယ်က အိမ်ဘေးအိမ်က အဆင်သင့် ခူးပြီးသား မာလကာသီးကို ဘယ်တော့မှဝယ်မစားပဲ အပင်ပေါ်ကိုယ်တိုင်တက်ခူးမှ ကျေနပ်တတ်တာကိုတော့ ထိပ်တန်းလျို့ ဝှက်ချက် အနေနှင့် မောင့်မေမေကို မပြောဖြစ်။ မောင့်မေမေက မောင့်ကို အိမ်ရှေ့ မှာ ကစားစရာ တခုပေးထားရင် ငြိမ်ငြိမ်လေးဆော့နေရောတဲ့။ မောင့်ငိုသံများကြားရင် ဧည့်သည်တယောက်ယောက်လာတာ သေချာတယ်တဲ့။ အဲဒီအခါတိုင်း ငယ်တုန်းက အညာမှာ အဖော်ကောင်းလို အိမ်ကမသိအောင် တမတ်တန်းက ရုပ်ရှင်ခိုးကြည့််တဲ့ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်တွေးပြီး ကြိတ်ပြုံးမိတယ်။\nဒီလို ရာဇ၀င်တွေ ရှိတဲ့မောင်က ခုထိ ဧည့်သည်လာရင် သားကို အကြောင်းပြပြီး အခန်းထဲ ၀င်ရှောင်နေတတ်တယ်။ ကျွန်မသာ လာသမျှဧည့်သည်တွေကို ဒိုင်ခံဧည့်ခံရမြဲ။ နဂိုကလဲ စကားများတတ်သူဆိုတော့ ဧည့်သည်လာရင် ကျွန်မအသံနဲ့ ညံရော။ အလှူအတန်းများရှိရင် မောင်က မီးဖိုချောင်ထဲမှာ တကုတ်ကုတ်လုပ် ကျွန်မက ဧည့်ခံနဲ့နောက်တနေ့ ကျတော့ အသံတွေဝင်တဲ့ အထိ။ ယုတ်စွအဆုံး ဖုန်းလာရင်တောင် ကျွန်မကို ထိုးပေးတတ်တဲ့အထိ မောင်က စကားပြောရမှာ အလွန်ကြောက်။ ကျွန်မကတော့ တခါတလေ မဆက်သွယ်တာကြာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆို နေမထိထိုင်မသာနဲ့အဆက်အသွယ်လုပ်\nသူ့ အကြောင်းကိုယ့်အကြောင်း ဝေမျှ။ ခုမှတွေ့ ဖူး၊ မြင်ဖူးသူတွေက ခဏကြာရင် ငယ်ပေါင်းတွေလို စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့ တတ်တဲ့ ကျွန်မကို မောင်က လက်ဖျားတခါခါ။\nသဘာဝလွန် ရုပ်ရှင်ကားမှာများ မောင်နစ်မျောနေလျှင် အနားမှာဆင်အော်နေတောင် မကြားတော့။ ကာတွန်းကားတွေကိုတော့ သားထက်တောင် နှစ်ခြိုက်တတ်သေး။ အချစ်ကားနုနုလေးတွေ ကြည့်ပြီး စကားတခွန်း၊ မျက်တောင်တခတ်မှအစ အသေးစိတ် ခံစားတတ်သော ကျွန်မကို မောင်က ဟာသလုပ်တတ်တယ်။ ကျွန်မများ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်း မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျလာရင် သားကို အဖော်လုပ်ပြီး ရယ်မောလို့ မဆုံး။\nအားလပ်ချိန်တွေဆို မောင်က တီဗွီရှေ့ မှာ အားကစားလိုင်းကို မလွတ်တမ်းကြည့်ပြီး အပန်းဖြေ။ ကျွန်မကတော့ စာအုပ်တအုပ်ကို အသဲအသန်ဖတ်၊ မဖတ်ရင် Blog ထဲ စုန်းစုန်းမြုပ်။ မောင်က ဘောလုံးသမား တယောက်ယောက်ရဲ့ ကစားပုံကို မချင့်မရဲ ပြောလိုက်ရင် ကျွန်မက ဝေေ၀၀ါးဝါးနဲ့ ထောက်ခံရသလို မောင်ရယ်ဒီcomment လေးက တော်တော်ရယ်ရတယ် ဖတ်ကြည့်ပါဦးဆိုရင် ကျွန်မစိတ်ကျေနပ်အောင် မောင်က ဖတ်ချင်ဟန်ဆောင်ပေးရတယ်။ အဲဒီလောက် ၀ါသနာတွေ ကာရံညီလွန်းတဲ့ မောင်နဲ့ ကျွန်မပါ။\nမောင်နဲ့ ကျွန်မ ရှားရှားပါးပါး တူတာဆိုလို့သီချင်းလေးတွေ ချစ်တတ်တာပဲ ရှိတယ်။ မောင်ကြိုက်တဲ့ အဆိုတော်တွေနဲ့ကျွန်မကြိုက်တဲ့ အဆိုတော်တွေကတော့ ထူးထူးခြားခြား တထပ်ထဲ။ မောင်မြတ်မြတ်နိုးနိုးဆိုညည်းတတ်တဲ့ သီချင်းတွေက ကျွန်မရူးသွပ်သည့် သီချင်းတွေ။ မောင် ဂီတာတီးတဲ့ အချိန်တွေဆိုရင် ထူးပြီး အဖော်စပ်စရာမလို ကျွန်မက အနားရောက်ပြီးသား။\nမောင်နဲ့ လက်မထပ်ခင်က သူများတွေ ပြောတဲ့ ရုပ်ချင်းတူရင် ဖူးစာဆုံတတ်တယ် ဆိုတာကြီးကို စိတ်ပူပြီး မောင်နဲ့ ဘယ်နေရာများ တူလဲဆိုတာ ညှိကြည့်ရတာအမော။ မောင်ကဖြူ၊ ကျွန်မကညို… မောင်က မျက်အိမ်ကျဉ်း၊ ကျွန်မက မျက်အိမ်ကျယ်…\nမောင်က နှုတ်ခမ်းပါး၊ ကျွန်မက နှုတ်ခမ်းထူ… မောင်က နှာခေါင်းချွန်၊ ကျွန်မက နှာခေါင်းလုံး… ဘယ်နေရာမှ တူတာ ရှာမတွေ့ တဲ့အခါ ရုပ်ချင်းတခြားစီိနဲ့ချစ်ခင်စွာ ပေါင်းသင်းနေကြသူတွေကို တွေ့ ရမှ စိတ်သက်သာရာ ရသည်လေ။\nအဲဒီလို ရုပ်ချင်းရော အကြိုက်ချင်းပါ တွင်တွင်ကြီး ကွဲနေကြတဲ့ ကျွန်မနဲ့ မောင်ရဲ့ နှစ်ယောက်တဘ၀… ခု ဆို သားလေးနဲ့ သုံးယောက်တဘ၀လေး သာယာခိုင်မြဲနေခြင်းရဲ့\nလျို့ ဝှက်ချက်မှာ နားလည်မှုနဲ့ချစ်ခြင်းတရားကလွဲလို့ဘာများဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။\nPosted by တန်ခူး at 10:15 PM 21 comments:\n“ကကြီးရေ က ကကြီးရေးချာ ကာ ကကြီးရေးချာဝစ်စနှစ်လုံးပေါက် ကား”\n“က ကာ ကား”\nခုတလော သားဆီက ဒီအသံတွေပဲ ကြားနေရသည်။ ညအိပ်ရာဝင်ရင်တောင် ခါတိုင်းလို ပုရွက်ဆိတ်နဲ့ နှံကောင်ပုံပြင်၊ ယုန်နဲ့ လိပ်ပုံပြင်တွေ မတောင်းဆိုပဲ မေမေ “ကု ကူ ကူး” ဆိုမယ်လို့ပူဆာတတ်သည်။ “က ကာ ကား” ကို အတော်လေးရနေတာမို့“ကု ကူ ကူး”တဆင့်တက်ချင်သည်။ လက်ထဲကလဲ သင်ပုန်းကြီးကို မချ။ လက်တဘက်အုပ်ထားသော ချင်းဝတ်စုံကိုလဲ အတော်လေး သဘောကျကာ ချင်းလူမျိုးပုံပဲဆွဲခိုင်းသည်။ သားသားဗမာလူမျိုးလုပ်မယ်ဆိုပူဆာလို့သူ့ အဖေပုဆိုးကို ခေါက်ပြီး ၀တ်ပေးတော့ ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့်။\nဒီလို အမူအရာတွေပြောင်းလာတာ မြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ Sunday Schoolပို့ ပြီးထဲက ဖြစ်သည်။ ခုဆို ဘုရားရှိခိုးတာ အချိုးကျလာသည်။ ဘုန်းဘုန်းတွေနှင့်် ပိုရင်းနှီးလာသည်။ တနည်းအားဖြင့် ဘာသာတရားနှင့် ပိုရင်းနှီးမှုရလာပြီး မြန်မာယဉ်ကျေးမှုကို ပိုစိတ်ဝင်စားလာသည်။ မြန်မာလို ပိုပြောလာသောကြောင့် ဘာသာစကားနှင့် ဆက်ဆံရေး တိုးတက်လာသည်။ ဒီလို အကျိုးထူးတွေ ယူဆောင်လာပေးသော Sunday Schoolကို မသိသေးသည့် မိဘတွေအတွက် နဲနဲ မိတ်ဆက်ပေးချင်သည်။\nSunday School က Toa Payoh ကျောင်းဟု မြန်မာအများစု သိထားသည့် Burmese Buddhist Temple Singapore မှာဖြစ်သည်။ ကျွန်မသိရသလောက် တခြားမြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ မှာလဲရှိသည်ဟု သိရသည်။ Tiong Bahru မြန်မာကျောင်းမှာတော့ ရ နှစ်အထက် ကလေးများသာ လက်ခံသည်ဟု သိရသည်။\nToa Payohကျောင်း Sunday School က မူလတန်းအရွယ်ကလေးတွေ လက်ခံသည်။ မြန်မာစာ ရေးတတ်၊ ဖတ်တတ်သည့် အဆင့်ကို လိုက်ပြီး အတန်းခွဲထားသည်။ သားတို့ လို မြန်မာစာ အဦးအစသင်သူများက တတန်းသတ်သတ်သင်ရသည်။ အားလပ်ရက်မှာ အနားမယူပဲ ပညာဒါန ပေးဝေနေကြသော ဆရာမလေးများ၏ စေတနာမှာ အတော်မြင့်မြတ်လှပြီး ကျေးဇူးတင်စရာ ကောင်းပါသည်။ အတန်းမစမှီ Sunday School တည်ထောင်သော ဘုန်းဘုန်းနဲ့အတူ ဘုရားရှိခိုးရသည်။ သြကာသကန်တော့ ငါးပါးသီလယူရသည်။ အပတ်တိုင်း ရွတ်ဆိုတော့ အလွတ်ရလာသည်။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဂုဏ်တော်ရွတ်ဆို ပူဇော်ရသည်။ ထိခြင်းငါးပါးဖြင့် ဘုရားရှိခိုးပုံ မှန်ကန်ရန် ဘုန်းဘုန်းက စနစ်တကျသင်ပေးသည်။ ကျောင်းဝတ်စုံ တီရှပ်ဆင်တူလေးများနှင့် ညီညီညာညာ ရှိခိုးကြသည်မှာ အတော်ကြည့်လို့ ကောင်းပါသည်။\nပြီးမှ ကိုယ့်အတန်းရှိရာကို စနစ်တကျသွားရသည်။ သားတို့ အတန်းမှာ အငယ်ဆုံးအတန်း ဖြစ်ပြီး အသက် ၂နှစ် အရွယ် မှ အသက် ၆နှစ် အရွယ်ထိရှိသည်။ အတန်း စစချင်း လက်ကလေးများ ပိုက်ပြီး မင်္ဂလာပါဆရာမ ဟုနှုတ်ဆက်လျှင် ကျွန်မစိတ်ထဲ တွင် ဟိုးငယ်ငယ်က ကလေးဘ၀ကို ပြန်လွမ်းမိသည်။ စိတ်ဝင်စားလာအောင် သင်ပုန်းကြီးမှ ကဗျာလေးတွေနှင့် စသည်။ ဒီက ကလေးတွေက မြန်မာစကားနားရည်မ၀တော့ ဆရာမက နားလည်အောင် ဥပမာလေးတွေနှင့် ရှင်းပြရသည်။ ထိုအကျိူးကြောင့် မြန်မာစကား ပိုကြွယ်ဝလာကြသည်။\nတဦးချင်းမိတ်ဆက်၊ အမေးအဖြေလုပ်ပေးခြင်းဖြင့်ဘာသာစကားကို ကျင့်ပေးသည်။ ယဉ်ကျေးအောင် နေထိုင်တတ်ဖို့သွန်သင်သည်။ တယောက်တပေါက်နှင့် မြန်မာကပြားပြောရာကနေ မြန်မာစကား စစ်စစ် တဖြေးဖြေးပြောတတ်လာသည်မှာ ကြည်နူးစရာကောင်းလှသည်။ အဆိုတကျော့ပြီးတော့ မငြီးငွေ့ အောင် အရေးဘက် ပြောင်းသည်။ ၀လုံးကလေးမှ က၊ခ လေးတွေ ၀ိုင်းဝိုင်းရေးတတ်လာသည်။ တခါ စာလုံးလေးတွေ ပေါင်းဆိုတတ်အောင် ဆရာမက ချပေးပြီး တပည့်တွေက လိုက်ဆိုကြသည်။ ဒီလို အခါမျိုးမှာ အရေးပျင်းတဲ့ သားအသံက အကျယ်ဆုံးထွက်လာတတ်သည်။\nအတန်းချိန်ပြီးလျှင် အမျှဝေရန် တဘက်အခန်းသို့ကူးရသည်။ အမျှမဝေခင် ဘုန်းဘုန်းက\nမုန့် ဝေတော့ အားလုံးဘုန်းဘုန်းနား ၀ိုင်းနေကြသည်။ နှစ်ခါ၊ သုံးခါပြန်ယူကြနှင့် ဘုန်းဘုန်းက ဒုတ်အကြီးကြီးနဲ့ခြောက်မှ ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်ရောက်ကြသည်။ အမျှဝေ ဘုရားရှိခိုးပြီး ဘုန်းဘုန်းကို ကန်တော့ပြီးမှ ပြန်ကြသည်။\nSunday School မှ သားတိုးတက်လာတာကို တွေ့ တော့ ဘာသာစကား အခက်အခဲကြောင့် စိတ်ပျက်နေသော မိဘတွေ၊ ယဉ်ကျေးမှုတွေ အတုခိုးမှားမှာ ကို စိုးရိမ်နေသော မိဘတွေ၊ မြန်မာကမွေးပြီး မြန်မာလို မပြောတတ်တာကို လက်မှိုင်ချနေရသော မိဘတွေ၊ ဘာသာတရားပျောက်မှာ စိုးကြောက်နေသော မိဘများကို လက်တို့ တိုက်တွန်းချင်ပါသည်။ အရင်က တလနေလို့ တခါမရောက်ဖြစ်သော ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ခုတော့ တပတ်တခါရောက်ဖြစ်နေတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လဲ ကုသိုလ်ရငြိမ်းချမ်းရသောကြောင့် သားရွှေအိုးထမ်းသည့် ဒီလို အခွင့်အရေးကို ဘာကြောင့်လက်လွှတ်ခံမလဲလို့အကျိုးမျှော်၍\n(Sunday School တည်ထောင်သူ ဘုန်းဘုန်းနှင့် ပညာကုသိုလ်ဝေမျှပေးသော ဆရာမများအား အထူးကျေးဇူးတင်လျက်)\nPosted by တန်ခူး at 10:42 PM 20 comments:\nမှန်ထဲမှ ကိုယ့်ပုံရိပ်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ပိုပြတ်သားသွားသည်။ ခဏကြာရင် သွေးစတွေနဲ့နဖူးပြင်ကို မောင်ကိုယ်တိုင်ပဲ မြတ်မြတ်နိုးနိုး နမ်းလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ တယုတယ ဆေးထည့်ပေးမည်။ ချိုသာနူးညံ့ မူးယစ်စေတတ်သော ချစ်စကားကို တဖွဖွရွတ်ဆိုရင်းပေါ့။ အဲဒီ အခါ ကျွန်မရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေဟာ အရည်ပျော် အငွေ့ ပျံပြီး ဟိုးဝေးဝေးကို လွင့်မျောသွားကြမည်။ ဟင့်အင်း… ဒီတခါတော့ ရုန်းထွက်မှဖြစ်မည်။ မောင့်ခြေသံကို ကြားရတော့ အသင့်ပြင်ထားသည့် အ၀တ်အိတ်ကို ယူရင်း နောက်ဖေးပေါက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခွင့်လွှတ်ပါမောင်…။ နာကျင်နေတဲ့ နှလုံးသားဟာ မောင့်ဆီက နောက်ထပ်နာကျင်မှုတွေကို လက်မခံနိုင်တော့အထိ ပန်းလျနေပြီလေ။\nကျွန်မရဲ့ဆံပင်ရှည်ရှည်လေးတွေကို ကြင်ကြင်နာနာ ဖီးပေးတတ်သူ၊ ကျွန်မ လက်သည်းလေးတွေကို ယုယုယယ ညှပ်ပေးတတ်သူ၊ ကျွန်မနှစ်သက်တဲ့ အစားအစာတွေကို ကိုယ်တိုင် စိတ်ရှည်၊လက်ရှည် ချက်ပြုတ်ကျွေးတတ်သူ၊ ကျွန်မချစ်တဲ့ တေးသီချင်းလေးတွေကို စန္ဒရားလေးတီးပြီး ညင်သာစွာ ဆိုပြတတ်သူ၊ ကျွန်မ မျက်ဝန်းတွေထဲ ငေးမောပြီး အိပ်မက်ထဲက သူတယောက်လို ချစ်စကားတွေ ရေရွတ်တတ်သူ … မောင်ဟာ ကျွန်မ အသိုင်းအ၀ိုင်းက လက်ဖျားခါလောက်တဲ့ အထိ ချစ်တတ်လွန်းသူပါ… ။\nမောင်မို့ကျွန်မဆီရောက်လာရင် ကျွန်မနှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်ယူငင်သွားမယ့် အံ့သြစရာတခုက အမြဲပါလာမြဲ။ ကျွန်မ ရူးသွပ်သည့် ပန်းတွေ တပွေ့ ကြီးနဲ့ … ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မ မြတ်နိုးသည့် စာအုပ်တအုပ်နဲ့ … ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မဘယ်လိုမှ မျှော်လင့်မထားတဲ့ လက်ဆောင်တမျိုးမျိုးနဲ့ … မောင်က ကျွန်မကို ဂရုစိုက်လွန်းသူ။ ကျွန်မ လုံးဝမေ့လျော့နေတတ်တဲ့ မောင်က ကျွန်မကို စပြီးချစ်တဲ့နေ့ ၊ ဖွင့်ပြောတဲ့နေ့ ၊ ချစ်သူဖြစ်တဲ့နေ့ … အမှတ်တရနေ့ ပေါင်းများစွာကို တ်ိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ ဆိုင်လေးတဆိုင်မှာ အမြဲမမေ့မလျော့ ကျင်းပတတ်တာလဲ မောင်ပါပဲ။\nအဲဒီလို အသေးစိတ်လေးက အစ ဂရုစိ်ုက်ချစ်တတ်လွန်းလို့ လဲ မောင်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ကို မှန်းထားတာထက် စောစီးစွာ လက်ခံမိလိုက်တာ ကျွန်မ အတွက် ကြီးစွာသော အမှားဆိုတာ နဲနဲလေးမှ မရိပ်မိခဲ့ပါမောင်…။\nမောင်ရဲ့ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတဲ့ အကြည့်တွေကို ကျွန်မ အတော်အံ့သြသွားမိသည်။ ဒါဟာ မတော်တဆ ဆိုတာ ကျွန်မရှင်းပြစရာ မလို မောင်သိသင့်သည်။ ကျွန်မကြောင့် စွန်းထင်းသွားသော မောင့်အကျီင်္လေးကို ဖွတ်လျှော်ကြည့်ရန် ကြယ်သီးဖြုတ်ပေးဖို့လုပ်တော့ “မထိနဲ့ ” ဆိုသည့် မောင့်အသံနှင့်မတူသော ကြမ်းတမ်းသည့်အသံ။\nပြီးတော့… ကျွန်မလုံးဝမမျှော်လင့်ထားသည့် ပါးပြင်က စပ်ဖျင်းဖျင်းခံစားမှု။ အဲဒီတဒင်္ဂမှာ… ကျွန်မက မောင့်လက်ထဲက အရုပ်တရုပ်။ ရေတွက်လို့ မရသည့် အချက်ပေါင်း များစွာ ဘယ်ပြန်ညာပြန်။ နောက်ဆုံး ကျွန်မနှုတ်ခမ်းမှာ သွေးတွေစိုစွတ်မှ… မောင်သတိပြန်ဝင်လာသည်။\nကျွန်မ လက်ရှိအဖြစ်ကို ဘယ်လိုမှ ယုံကြည်လို့ မရ။ ကျွန်မကို ရူးသွပ်စွာစွဲလန်းသည့်မောင်က ဒီလိုကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ရက်သည်တဲ့လား။ မောင်က ကျွန်မနှုတ်ခမ်းမှ ဒဏ်ရာကို ယူကျုံးမရစွာ ထိကြည့်ပြီး ပြာပြာသလဲ ဆေးထည့်ပေးသည်။ ကျွန်မခေါင်းလေးကို ပွတ်ပြီး မျက်ရည်တွေ ပြည့်နေသည့် မျက်လုံးတွေနဲ့ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်နေသည်။ ခုနကတင်.. စိတ်ရှိလက်ရှိ ရိုက်ခဲ့သော ပါးပြင်ကို ခပ်ဖွဖွနမ်းပြန်သည်။ ဆန့် ကျင်ဘက် အမူအရာနှစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့ လိုက်ရတော့ ဘာစကားမှ မဆိုနိုင်လောက်အောင် ကျွန်မ နှလုံးသားတွေ ထုံကျင်နေခဲ့သည်။\nကျွန်မအိမ်ရှေ့ အရောက်မှာ သွေးသံရဲရဲနဲ့မောင့်အချစ်တော်ခွေးလေးကို မောင်ပြုစုနေသည်။ ကျွန်မကိုပါ မောင်အကူအညီတောင်းရင်း ပြာယာခတ်နေသည့် မောင့်အမူအရာကိုတွေ့ တော့ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဘ၀တူခွေးလေးကို ကြည့်ရင်းရင်ထဲမှာမချိ။\nခဏကြာတော့ ခွေးလေးမောင့်လက်ပေါ်မှာ အသက်ဆုံးသွားသည်။\nရှိုက်ကြီးတငင်ငင်ငိုကြွေးနေသော မောင့်ကို ဖေးမဖို့ စကားလုံးများက ရှားပါးကုန်သည်။ မောင့်လက်ဖ၀ါးနုနုတွေကို ဆုပ်ကိုင်အားပေးရင်း ဘယ်အချိန်မှာများ ကျွန်မဟာ ခွေးလေးလို ရုန်းထွက်သွားနိ်ုင်မလဲ စဉ်းစားနေမိသည်။ တကယ်တော့.. ခွေးလေး\nနာကျင်သောကိုယ်… နာကျင်သောနှလုံးသားနှင့် မောင်ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေမိသည်။ ခုချိန်မှာတော့ ဘယ်သူကိုမှ အပြစ်ပုံမချလိုတော့။ ဝဋ်ကြွေးဟုသာ ခံယူမိတော့သည်။ ကျွန်မကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးစွန်းထင်းသွားမှ မောင့်ရဲ့ ပွက်ပွက်ဆူနေသောသွေးတို့ငြိမ်သက်သွားတတ်သည်။ မောင့်တောင်းပန်သံ တိုးညှင်းညှင်း… ဒဏ်ရာကို ညင်ညင်သာသာပြုစု… ဒါတွေကို ခုတော့အလွတ်ရနေပြီ။\nမောင့်ကို ဆေးခန်းပြဖို့ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက်မှန်း မသိ တိုက်တွန်းမိပြန်သည်။ ဒီတခါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ဖို့သေချာနေသည်။ ကိုယ့်ကို အရူးလို့ ပြောရက်တာလားတဲ့။ တခါတခါမောင်သည် သနားစရာ အလွန်ကောင်းနေတတ်ပြန်သည်။ ဒါကြောင့်လဲ မောင့်အနားက ထွက်ပြေးဖို့ကြိုးစားရင်း အကြိမ်ကြိမ် ကျဆုံးရမြဲ။ အသင့်ပြင်ထားသော ကွာရှင်းစာချူပ်ကို ရွေးမလား… ဒါမှမဟုတ် ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးမလား…။ တခုခုတော့ မောင်ရွေးရလိမ့်မည်။ မောင်က မျက်ရည်တွေနဲ့ခွဲဖို့ ပြောရက်တယ်ဟု တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း ကျွန်မပေါ်မှာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ခုလို တိတ်တဆိတ်လေး ငြိမ်သက်နေပါတော့လား မောင်ရယ်… ။ ဒါဆို ကျွန်မမောင့်နားက ခြေတဖ၀ါးမှ ခွါဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး….။\nမောင့်ကို သိပ်ချစ်တတ်လွန်းသူလို့သတ်မှတ်ထားတဲ့… ကျွန်မကို ကံကောင်းသူလို့အားကျကြတဲ့… ချစ်ခြင်းသက်သက်ဖြင့်သာ လွှမ်းခြုံထားတဲ့ နှစ်ယောက်တဘ၀လို့သတ်မှတ်ထားတဲ့… ပတ်ဝန်းကျင်နားလည်အောင် ရှင်းပြဖို့့… သိပ်ချစ်တတ်လွန်းသူတယောက်ဟာ တချိန်ထဲမှာ သိပ်ရက်စက်တတ်သူ ဖြစ်နေတတ်တယ်ဆိုတာ သူတို့ ယုံကြည်အောင် ကျွန်မဘယ်လို ပြောရပါ့မလဲမောင်… ။ တကယ်တော့ ကျွန်မဟာ အချစ်ရဲ့ ပိရိစွာ ဖျားယောင်းမှုအောက်မှာ ကျဆုံးပြိုလဲခဲ့သူပါလေ။\n(ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင် ရင်ဖွင့်ခဲ့သော တကယ့်အဖြစ်အပျက်တခုကို အခြေခံပြီး ဖန်တီးပါသည်)\nPosted by တန်ခူး at 11:15 PM 12 comments:\n“အနန္တဂိုဏ်းဝင် ကျေးဇူးရှင်”၊ “ကြီးသူကို ရိုသေ၊ ငယ်သူကို သနား၊ ရွယ်တူကို လေးစား” …စတဲ့ အဆုံးအမတွေနဲ့ကြီးပြင်းခဲ့ရသူ၊ လိုက်နာခဲ့ရသူ ကျွန်မလို မြန်မာလူမျိုး တယောက် အတွက် ဒီိနိုင်ငံက သက်ကြီးရွယ်အိုတွေရဲ့ ဘ၀ကို တွေ့ တိုင်း၊ မြင်တိုင်း၊ ကြားတိုင်း ရင်ထဲမှာ နင့်နင့်သီးသီး ဆို့ ဆို့ နင့်နင့် ခံစားရမြဲ။ ဆင်းရဲချမ်းသာမှုတွေကြား ဘယ်အရာကများ လစ်ဟင်းပျောက်ကွယ်နေလဲလို့မဆုံးနိုင်မေးခွန်းတွေနဲ့ လုံးလည်လိုက်စမြဲ။\nလူစည်ကားသော ဘူတာရုံတွေမှာ အဖိုးအိုကိုတွေ့ ရတတ်သည်။ အင်္ကျီဗလာ ဘောင်းဘီတိုနဲ့ ဘာဂျာကို အဆက်မပြတ်မှုတ် ဘောလုံးလေးကစားပြရင်း ထမင်းတလုတ်အတွက် ပိုက်ဆံရှာရသူ။ အသက် ခုနှစ်ဆယ်ကျော်လောက် အရွယ် ဘယ်လောက်ကျန်းမာသည် ပြောပြော ခုလို ပင်ပင်ပန်းပန်း ဘယ်ရုန်းကန်ချင်ပါ့မလဲ။ သူကို့ တွေလျှင် လူတွေက သူဖျော်ဖြေတာကို ပြူံးပြီး ပိုက်ဆံထည့်ကြသည်။ ကျွန်မကတော့ ဘယ်တော့မှ မပြုံးနိုင်ပါ။ ပိုက်ဆံလှူဒါန်းတိုင်း ချွေးတွေပြန်နေအောင် ပင်ပန်းနေသည့် သူ့ ကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်ဝဲရမြဲ။ ခုတော့ သူ့ ကို မတွေ့ ရတာ ကြာပြီ။ တခုခုများဖြစ်သွားလားလို့တွေးပြီးစိတ်ပူမိသေးသည်။\nရုံးက သူငယ်ချင်းနဲ့စကားပြောရင်း အမှတ်တမဲ့ သိလိုက်ရသည်။ သူ့ အမေက ရုံးတရုံးမှာ သန့် ရှင်းရေး အလုပ်လုပ်သည်တဲ့။ ကျွန်မ အတော်အံသြသွားသည်။ ရုံးမှာ သန့် ရှင်းရေးလုပ်သည်ဆိုသည်မှာ ဖုန်စုပ်၊ ကြမ်းတိုက်၊ အိမ်သာဆေးတဲ့ အထိ။ Brandတွေနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်တတ်သော၊ နိုင်ငံပေါင်းစုံမှ အစားအစာပေါင်းစုံကို ရူးသွပ်သော သူက အမေ့ကို ဒီအလုပ်မျိုးလုပ်တာ လက်ပိုက်ကြည့််နေလောက်အောင်\nမချို့ တဲ့တာ သေချာသည်။ အမေက အသက်ဘယ်နှနှစ်လဲဆိုတော့ ၆၅ တဲ့။ အကြောင်းပြချက်ကတော့ အမေအလုပ်မလုပ်ရင် အမေ့အိမ်စရိတ် ဘယ်သူပေးမလဲတဲ့။ ကျွန်မမှာ စကားလုံးတွေ ရှားပါးကုန်သည်။\nအဖွားအိုက အဖိုးအိုကို တွဲနေကျ။ တုန်ချိချိခြေလှမ်းများကို လူရှုပ်သော စားသောက်ဆိုင်က အချိန်ဆင်းရဲသည့် လူငယ်တချို့ က စိတ်မရှည်။ ပြည့်နေသောအမှိုက်ပုံးကို တွေ့ တော့ အဖိုးအို၊အဖွားအိုရဲ့ မွဲခြောက်ခြောက် မျက်လုံးလေးတွေ အရောင်လက်သွားသည်။ အဖိုးက အမှိုက်ပုံးထဲမှ အအေးသံဗူး၊ သတင်းစာအဟောင်းတွေကို ရှာ၊ အဖွားက အဖိုးကမ်းပေးသော သံဗူးလေးတွေကို ခြေထောက်နဲ့ ဖိပြားပြီး သူတို့ ရဲ့ ညစ်နွမ်းနွမ်းအိတ်ထဲကို ထည့်သည်။ ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် စားလက်စ ထမင်းတွေ မျိုမကျ။ ဒီနိုင်ငံမှာ တွေ့ နေကျမြင်ကွင်းပေမယ့် ကျွန်မရင်ထဲက ဆို့ နင့်မှုက အမြဲအသစ်ဖြစ်တတ်သည်။ ခဏနေတော့ သူတို့ လက်ထဲမှာ ညစာအတွက် ငွေစလေးတွေ။ တကယ်လို့ များ ညစာအတွက် မလုံလောက်သောညတွေ ဆိုရင်…။\nအသက် ၈၀ကျော် ယောက္ခမကြီးကို မကျန်းမာလို့လူအိုရုံပို့ လိုက်ပြီလို့ကျွန်မ အရာရှိက လာပြောတော့ ဟန်မဆောင်နိုင်စွာ မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။ သူ့ ယောက္ခမကြီး နေမကောင်းနေတာ ကြာလှပြီ။ ခုတော့ လူအိုရုံတဲ့။ လူအိုရုံမှာက အမြဲ စောင့်ရှောက်မဲ့သူ ရှိတော့ ပိုအဆင်ပြေသည်တဲ့။ အရင်က သူတို့ တအိမ်လုံးကို ယောက္ခမကြီးက ချက်ပြုတ်ကျွေးခဲ့သည်။ လိုတုန်းကတော့ တမျိုး… မလိုတော့စွန့် ပစ်ပြီ။ ကွန်ဒိုမှာနေပြီး တနှစ်တခါ ကမ္ဘာပတ်နေသူတွေက အမေကို စောင့်ရှောက်ဖို့မစွမ်းသာတော့ဘူးလား။\nသူ့ ကိုနေ့ တိုင်းတော့ သွားတွေ့ မှာပေါ့နော်လို့လျှာရှည်မိတော့ အချိ်န်ဘယ်မှာလဲတဲ့။ အလွန်ဆုံးတလ တခါပေါ့တဲ့။ လူအိုရုံထဲက သားသမီးတွေ၊ မြေးတွေ အလာကို မျှော်နေမယ့် မေတ္တာငတ်တဲ့မျက်ဝန်းတစုံကတော့။\nပိတ်ထားသောတံခါးနောက်ကွယ်မှ…။ တုန်ချိချိအမေအိုကြီးကို အခိုင်းအစေလို စကားပြောနေသည့် သမီး။ အမေရေချိုးတာ ကြာလို့ ဆိုကာ ရေဖိုးကုန်မှာ ကြောက်၍ အပြင်ကနေ ရေကို ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဆပ်ပြာတွေနဲ့ အမေထွက်မေးတော့ အမေကို သင်ခန်းစာပေးသည့် သမီးမျက်နှာက ရိုက်ချင်စရာ။ အမေကတော့ မရိုက်ရက်။ မျက်ရည်ဝေ့သီနေသော မျက်ဝန်းများနဲ့ငေးကြည့်လို။ ဒါတကယ့် အဖြစ်အပျက်တဲ့။ ဒီနိုင်ငံက ပိတ်ထားသောတံခါးနောက်ကွယ်မှ တကယ့် အဖြစ်အပျက်တွေ။ ကျွန်မ TVမျက်နှာပြင်ကို ကြောခိုင်းလိုက်သည်။ အဲဒီလောက် အသဲမမာပါ။ ရင်ထဲမှာတော့ ကြေကြေကွဲကွဲ။\nအိမ်ဘေးအိမ်မှာ အ၀တ်လာလျှော်နေကျ အဒေါ်ကြီးကို မုန့် ဟင်းခါးဆိုင်မှာ တွေ့ တော့ အမေက နှုတ်ဆက်သည်။ ထမင်းနပ်မှန်အောင် မနဲစားနေရသည့် သူ့ ကို မုန့် ဟင်းခါးဆိုင်မှာ တွေ့ တာ အတော်ထူးဆန်းသည်ကို။ အမေအိုကြီးမုန့် ဟင်းခါးစားချင်တယ်ဆိုလို့ရှိတဲ့ပိုက်ဆံလေးနဲ့ လာဝယ်တာတဲ့။ မြန်မာပြည် အလည်ပြန်တုန်း တွေ့ လိုက်ရတဲ့ ဒီအဖြစ်လေးက ရင်မှအနာကို သက်သာစေသည်။ သူ့ စေတနာက သူ့ ကို လက်ငင်း အကျိုးပေးပါသည်။ အမေက တအိမ်လုံးအတွက် မုန့် ဟင်းခါးကုသိုလ်လုပ်လိုက်တော့ သူ့ မှာ ၀မ်းသာလို့ ။ မုန့် ဟင်းခါးမစားရတာ နှစ်နဲ့ ချီနေပြီတဲ့။ လူမွဲသော်လည်း စေတနာ၊မေတ္တာချမ်းသာသူ။\nကုန်ဆုံးခါနီး ဘ၀နေ့ ရက်တွေမှာ အသက်ရှင် နေထိုင်ဖို့ အတွက် ရုန်းကန်နေကြရသည့်… ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုံးအချိန်ကို ကြေကွဲသော အထီးကျန်နေ့ ရက်များဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားရသည့် သူတို့ ၏ ဘ၀များကို တွေ့ ရတော့ မိခင်၊ ဖခင်ကို အိမ်ဦးခန်းမှာထားပြီး ကျွေးမွေးပြုစုတတ်သည့် ကျွန်မတို့ နိုင်ငံ၏ မြင့်မြတ်သော ယဉ်ကျေးမှုအတွက် ဂုဏ်ယူမိသည်။\n(ဘယ်နိုင်ငံမှာမဆို လူတဦးချင်းဆီပေါ်မူတည်သည် မှန်သော်လည်း ဒီနိုင်ငံကတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒါမျိုးအဖြစ်တွေ တွေ့ ရလွန်း၍ ရင်ဖွင့်မိခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မ၏ ပုပ္ပလိက ခံစားချက်သက်သက်သာ ဖြစ်၍ အမှားပါလျှင် ခွင့်လွှတ်ကြပါရန်)\nPosted by တန်ခူး at 4:13 PM 18 comments:\nအသက်အရွယ်ရလာသည်နှင့် မေ့တတ်လာသည်ဖြစ်ရာ တခါတခါ မတွေ့ ဖြစ်တာ ကြာပြီဖြစ်သည့် သူငယ်ချင်းများ၊ အသိမိတ်ဆွေများ နာမည်ကို စဉ်းစားမရ။ ထူးဆန်းသည်မှာ နာမည်အရင်းများကို စဉ်းစားမရသော်လဲ နာမည်ပြောင်(Nickname) များကတော့ စဉ်းစားစရာမလို သူ့ အလိုလို ထွက်လာတတ်သည်။ တခါတရံ ကာယကံရှင်ပင် မသိသည့် Nicknameကို ခေါ်မိမလို ဖြစ်သွားပြီး အမြန်ဘရိတ်အုပ်ရသည်။ ငယ်သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ပြန်တွေ့ လျှင် နာမည်ရင်းတွေ မသုံးပဲ Nicknameတွေနှင့် ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေ ပြောတော့ဘေးလူတွေ မျက်စိလည်ကုန်သည်။ ကျွန်မက Nicknameပေးရခြင်းကို ၀ါသနာပါလှပြီး Nicknameများကိုလဲ စိတ်ဝင်စားလှသည်။ လူတဘက်သား ထိခိုက်လောက်သည့် Nicknameတော့ မပေးပါ။\nNicknameများအောက်တွင် အမျိုးအစား အမျိုးမျိုးခွဲခြား၍ရသည်။ လူပုံပန်းအလိုက်ပေးသော Nickname၊ စိတ်အလိုက်ပေးသော Nickname၊ အကျင့်အလိုက်ပေးသော Nickname၊ အကြိုက် အလိုက်ပေးသော Nickname၊ ခံစားချက်အလိုက်ပေးသော Nickname၊ အစဉ်အလာအရ ပေးသော Nickname၊ အဖြစ်အပျက်ပေါ် လိုက်၍ ပေးသော Nickname… စသဖြင့် အမျိုးမျိုးကွဲပြားပေမယ့် Nicknameအများစုမှာ ကိုယ့်ကို သူတပါးက ပေးသော နာမည်သာဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပေးသော Nickname လဲရှိတတ်ပါသည်။\nလူပုံပန်းအလိုက်ပေးသော Nickname ကတော့ Nicknameကြားတာနဲ့ဒီလူဘာပုံလဲ ဆိုတာ ခန့် မှန်းကြည့်လို့ ရသည်။ မင်းသမီးနှင့်တူသူက မင်းသမီးနာမည်လေးရသလို၊ လူရွှင်တော်နှင့် တူသူကလဲ လူရွှင်တော်နာမည်ရကြသည်။ ဆိုဖီနှင့်တူသော သူငယ်ချင်းလေးကို နာမည်ကြားတာနှင့် စိတ်ဝင်စားကြသလို ဗေလုဝလို့ ပေးခံရသောသူကတော့ အောင့်သက်သက်နှင့်။ ထိပ်ပြောင်သူကို ပြောင်ကြီး၊ အရပ်ပုသူကို ဂျပု(သို့ ) ခွေးပု၊ အရပ်ရှည်သူကို အရှည်ကြီး၊ အသားညိုသူကို ညိုကြီး(သို့ ) မဲကြီး၊ အသားဖြူသူကို တရုတ်ကြီး…ဒီလို Nicknameတွေက ဘယ်နေရာမဆို တွေ့ ရတတ်သည်။ တချို့ ကတော့ တိရိစ္ဆာန်ရုပ်နှင့် ဆင်သည်ဆိုကာ ကံမကောင်းအကြောင်း မလှစွာ ဘဲကြီး၊ ၀က်ကြီး၊ နွားကြီး၊ မြင်းကြီး၊ ပိုးဟပ်ဖြူ၊ ပုရွက်ဆိတ်၊ ဖား…စသဖြင့် အမေပေးသော နာမည်ပျောက်သွားတတ်သည်။ ကျွန်မသူငယ်ချင်းကို သူ့ အဖွားက မြတ်နိုးစွာ နာမည်နုနုလေးပေးထားသည်ကို သူငယ်ချင်းများက တိရိစ္ဆာန်နာမည်ခေါ်ကြတော့ သူ့ အဖွား တော်တော် ဒေါသထွက်သွားသည်တဲ့။ ထို့ အတူ ရီးစားအသစ်စက်စက်လေးနှင့် ကြည်နူးနေသော သူငယ်ချင်းကို “ဟေ့ကောင်..နွားကြီး” လို့ ခေါ်တော့ ကောင်မလေးမျက်စောင်းက မိုးကြိုးသွားအလား။\nစိတ်အလိုက်ပေးသော Nickname၊ အကျင့်အလိုက်ပေးသော Nickname တွေကတော့ တခါတရံ ကာယကံရှင်ကို ပေးသိလို့ ရသကဲ့သို့တခါတရံလျို့ ဝှက်ထားရသည်။ နေရာတကာ အတိအကျလုပ်ရမှ ကြိုက်သူကို စာအုပ်ကြီး၊ ဆရာလုပ်ရမှ ကျေနပ်သူကို ဆရာကြီး၊ ဟိုနေရာစပ်စပ် ဒီနေရာစပ်စပ်ပါသူကို ပွကြီး၊ ကြောင်ရဲသူကို ကြောင်ကြီး၊ ညစ်ပတ်သူကို ဂျီးထူ၊ ဘယ်လောက်သောက်သောက် မမူးသူကို ကြွက်တွင်း ။ အကြိုက် အလိုက်ပေးသော Nicknameကတော့ ကာတွန်းဇာတ်ကောင်၊ အဆိုတော်၊ ရုပ်ရှင်မင်းသား နာမည်စုံလင်လှသည်။ တွတ်ပီ၊ ဗိုက်ကလေး၊ ကိုကိုကြောင်၊ ညောင်ရမ်းဂွတို…မှအစ ဆားပုလင်းနှင်းမောင်၊ဦးစံရှားအလယ်… ထူးအိမ်သင်၊ စိုင်းစိုင်း၊ ဖြူဖြူကျော်သိန်းထိရှိသည်။ ထို့ အပြင် ခေါက်ဆွဲအလွန်အကျွံ ကြိုက်သောသူကို ခေါက်ဆွဲ၊ အသုပ်စုံကြိုက်သောသူကို အသုတ်… စသဖြင့် အစားအသောက် အကြိုက်လိုက်ပြီး နာမည်ပေးသည်လဲ ရှိသည်။\nဖွင့်မပြောရဲပဲ ကြိတ်ကြိုက်နေသူတို့ ရဲ့ကြိတ်ကြွေဆိုတဲ့ Nickname ကတော့ ခံစားချက်အလိုက်ပေးသော Nickname အတွက် အကောင်းဆုံး ဥပမာပင်။ ကျွန်မတို့ \nစက်မှုတဣသိုလ်တွင် ကွင်းသာနှစ်စဉ် မရွေးရင်နေမည်။ ရှင်ဂွမ်းဂွိကတော့ တနှစ်တယောက် ရွေးလေ့ရှိသည်။ ဒါကတော့ အစဉ်အလာအရပေးသည့် Nicknameပင်။ အဖြစ်အပျက်ပေါ် လိုက်၍ ပေးသော Nickname ကတော့ ရာဇ၀င်သိမှ အဓိပ္ပါယ် နားလည်နိုင်သည်။ ဥပမာ. ချမ်းသာလာကတဲ့ ညက မ်ိန်းမခိုးပြေးသူက ချမ်းသာလို့ အမည်တွင်သလို၊ “သရဲသရဲ”ဟုယောင်တတ်သော သူက သရဲဟုအမည်တွင်တတ်သည်မျိုး။ ဒီ့အပြင် တခြားNicknameများကတော့ ကိုယ်နေတဲ့မြို့ အလိုက်၊ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးအလိုက် ရှိသေးသည်။ ဘိတ်ကြီး၊ ရခိုင်ကြီး၊ မွန်ကြီး၊ ကရင်မ၊ ချင်းချင်း…. ။\nတချို့ ကတော့ ကိုယ့်Nicknameကို နာမည်အရင်းထက်ပင် မြတ်နိုးကြသည်။ တချို့ ကတော့ အောင့်သက်သက်နှင့် နှုတ်ကျိုးနေလို့ သာ လက်ခံရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမှတ်တရ\nတချို့ ကို ဖော်ဆောင်သော၊ ရင်းနှီးမှုကို ပြသသော Nicknameလေးများသည်\nလူ့ မှုဆက်ဆံရေးနှင့် နွေးထွေးစွာ ပတ်သက်နေသည့် အမည်နာမလေးများပင်။\nPosted by တန်ခူး at 4:46 PM 16 comments:\nတကယ့်ဇာစဖြူဖြူလေးသုံးထားသော ထူးဆန်းလှပသည့် ဖိတ်စာလေးကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မမှတ်ချက်ချတော့ မူယာက ဂုဏ်ယူတဲ့ အပြုံးနှင့်။ ရင်ထဲမှာ တခုခုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး\nသတို့ သားနာမည်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့…။\n“နင် အဲဒီလူကြီးကိုရွေးလိုက်တယ်… သူကလူပျိုလဲမဟုတ်ဘူး… နင့်ထက်လဲ အသက်အများကြီး ကြီးတယ်… ပြီးတော့”\n“ပြီးတော့ မိန်းမတွေကလဲအများကြီးပဲ… သိပြီးသားတွေပြန်ပြောမနေနဲ့ တော့…\nသူ့ မှာလုပ်ငန်းပေါင်းများစွာရှိတယ်… ဒီမှာရော တခြားနိုင်ငံတွေမှာရော… ပြီးတော့သူက အ၀င်အထွက်တတ်တယ်… ငါနဲ့ လက်ထပ်ပြီးရင် ငါ့ကိုcompanyတခုလွှဲပေးမယ်… ငါ့ဘ၀ခိုင်သွားပြီ… ”\n“ဒါကသူ့ အပိုင်း… သူနိုင်လို့ သူလုပ်တာပေါ့… ငါစိတ်မ၀င်စားဘူး… သေချာတာက\nသူ့ မိန်းမတွေထဲမှာ ငါကအသက်အငယ်ဆုံး… အသစ်ဆုံး…”\nBranded ပိုက်ဆံအိတ်၊ လက်ကိုင်ဖုန်း၊ ရွှေဖြူနဲ့ စိန်တွေသီးပြီး လောကကြီးကို ကျေနပ်နေသော မူယာကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းကြိတ်ချမိသည်။\n“Sedona မှာနော်… လာဖြစ်အောင်လာခဲ့… ၀တ်စုံက စင်္ကာပူကမှာထားတာ…ဟန်နီးမွန်းက Europe”\nအိမ်ရှေ့ မှာ ရပ်စောင့်နေသော ကျွန်မ အမျိုးအမည်မသိသည့် ကားအသစ်ကြီးထဲကို ကြွကြွရွရွ တက်သွားသော မူယာကို စိတ်မကောင်းစွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ မသွားဖြစ်မှာ သေချာသည့် သူ့ မင်္ဂလာဆောင် အတွက်တော့ စိတ်ထဲကကြိတ်ပြီးတောင်းပန်မိသည်။ အဲဒီလို အသိုင်းအ၀ိုင်းနှင့် မင်္ဂလာမရှိသော မင်္ဂလာဆောင်တခုက ကျွန်မရဲ့ အချိ်န်တွေကို ဖဲ့ခြွေပေးရလောက်အောင် တန်ဖိုး မရှိပါ။\nယဉ်စစနှင့် ကျက်သရေရှိစွာလှနေသော ဖြူပြာ့ကို ကြည့်ပြီး ကြည်နူးမိသည်။ အပြစ်ကင်းလိုက်သည့် သတို့ သမီးလေး။ ဓာတ်ပုံရိုက်တိုင်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေသော သတို့ သားက တကယ့်ရိုးသားမှုအပြည့်။ သူ့ မှာ ဒေါ်လာမရှိပါ၊ သူ့ မှာ လက်ကိုင်ဖုန်းမရှိပါ၊ ထို့ အတူ သူ့ မှာ မိန်းမ မရှိပါ။ သူ့ မှာ ဖြူပြာ့ကို တန်ဖိုးထားသည့် နှလုံးသားတခုရှိသည်။ သမာအာဇီဝ အလုပ်တခုရှိသည်။ ဖြူပြာ့ဘ၀ကို လုံခြုံမှုပေးနိုင်သည့် လှပသည့်သစ္စာတရားရှိသည်။\n“ဖြူပြာ ဘာကြောင့် ဒီအူကြောင်ကြားကို ရွေးလိုက်လဲ စဉ်းစားမရဘူး… သူ့ Bossကသူကို အရူးအမူး…”\n“အေးလေ… ငါလဲအံ့သြနေတာ… ငါတို့ အသိုင်းအ၀ိုင်းမှာ ဒီလိုဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ မင်္ဂလာဆောင်တာက ခပ်ရှားရှားလေ… အန်ကယ်ကြီးသာရွေးလိုက်ရင် Sedona လား Tradersလားပဲ… ဖြူပြာတို့ က တကယ့်stupid”\nဘေးဝိုင်းက မြန်မာမှန်းမသိရတဲ့ ခေတ်လွန် အ၀တ်အစားတွေနဲ့ မိန်းမတအုပ်က ဖြူပြာ့မင်္ဂလာဆောင်ကို တန်ဘိုးဖြတ်နေကြသည်။\n“ဘေးက သူ့ ပွဲတက်မယားကြီးလေ… သူ့ နားကပ်က ဘယ်နှရတီလောက်များရှိမလဲ… ဒီကတောင် မျက်စိကျိန်းတယ်”\nသူတို့ ပြောတဲ့ အန်ကယ်ကြီးကို ကျွန်မကြည့်လိုက်မိသည်။ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် ဖြူပြာ့အဖေထက် အသက်ကြီးပုံရတဲ့ လူကြီး။ ဖြူပြာရဲ့ \nသူ့ ဘ၀ကို တန်ဖိုးဖြတ်မှုအတွက် ကျွန်မဂုဏ်ယူမိသည်။ ဘ၀ကို ဖြတ်လမ်း မလိုက်တတ်သည့် ဖြူပြာအတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုတွေက အသင့်စောင့်ကြိုနေလိမ့်မည်။\n“နင် ငါ့ကို မမှတ်မိဘူးလား”\nမတွေ့ ရတဲ့ တနှစ် နှစ်နှစ်အတွင်း သိသိသာသာ ပိန်ချူံးကျသွားသော သူ့ ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်မ တော်တော်စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူက မျက်ရည်ရစ်ဝဲပြီး ကျွန်မကို ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။\n“ညီမလေးက ဒီဆေးရုံမှာ ဂျူတီကျလို့လာကြိုတာလေ… မူယာကရော”\n“နေမကောင်းလို့ လေ… ရောဂါတွေက အများကြီး… ”\nစကားပြောလျှင် နားနားပြီးပြောရတဲ့ အထိမောနေသည်။\n“လိုတာရှိပြောလေ… တို့ ညီမလေးကို အကူအညီတောင်းလဲရတယ်… တယောက်ထဲလား… အမျိုးသားမပါဘူးလား”\nပျက်ယွင်းသွားသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး မဆင်မခြင် မေးလိုက် မိသည့် အဖြစ်ကို နောင်တရသွားသည်။\n“ကွဲသွားတာ လက်ထပ်ပြီး ၆လလောက်ထဲက… နေမကောင်းစဖြစ်ထဲကဆိုပါတော့”\n“ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ ကိုယ်ပဲပေါ့… ကိုယ့်ကိုတကယ်ချစ်တဲ့ ချစ်သူကို ပစ်ပြီး ငွေနောက်လိုက်ခဲ့တာကိုး”\nဘ၀တခုလုံးနဲ့ ရင်းပြီးမှ ရလိုက်တဲ့နောင်တ။ တကယ့်မေတ္တာစစ်နဲ့ ချစ်သူဆို ခုလို နေမကောင်းဖြစ်နေချိန်မှာ အနားကနေဖေးမပေးလိမ့်မည်။\n“လောကကြီးမှာ ငွေထက်အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေ အများကြီးဆိုတာ ငါကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားပါပြီ သူငယ်ချင်းရယ်”\n“ဖြစ်ပြီးတာတွေကို မေ့နိုင်အောင်ကြိုးစားပါ မူယာ… လိုတဲ့အခါင့ါကို ဆက်သွယ်နော်… ဒီမှာငါ့ဖုန်းနံပါတ်”\nသူ့ နာမည်ခေါ်နေပြီမို့စကားဖြတ်လိုက်ရသည်။ လူနာခန်းထဲသို့နှေးကွေးစွာ ၀င်သွားသော မူယာကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။ သူရွေးချယ်ခဲ့တဲ့လမ်းဟာ သူထင်သလို\n“ဆရာမများအတွက် နောက်အလှူရှင်တဦးကတော့ ကျောင်းသူဟောင်းမဖြူပြာနဲ့ မိသားစုပဲ ဖြစ်ပါတယ်”\nကျွန်မတို့ နှစ်က သူငယ်ချင်းဖြူပြာလား သိချင်ဇောနှင့် ကြည့်လိုက်တော့ အသားတွေဖြူဝင်းပြီး လှနေတဲ့ ဖြူပြာက သူ့ အမျိုးသား နဲ့သမီးလေးနှစ်ယောက်နဲ့ အတူ ဆရာမတွေကို ကန်တော့ငွေ လှူဒါန်းနေတာ တွေ့ ရသည်။ သူငယ်ချင်းအတွက် ကြည်နူးပီတိ ဖြစ်မိသည်။\nဆရာမဟောင်းတွေကို ကျောင်းသူဟောင်းတွေက ဂါဝရပြုကန်တော့ပွဲကို ကျွန်မတို့အထက်တန်းကျောင်းက နှစ်စဉ်ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ အခန်းအနား အစီအစဉ်ပြီးတော့ ဖြူပြာဆီသွား နှုတ်ဆက်ဖြစ်သည်။\n“သူငယ်ချင်းရယ်… မတွေ့ ဖြစ်တာ အတော်ကြာပြီနော်”\nဖြူပြာက အရင်ကအတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း။\n“ဖြူပြာအမျိုးသားကို သူ့ အလုပ်က ကြိုက်လို့ ဆိုပြီး စင်္ကာပူရုံးချူပ်ကို ပို့ လိုက်တာ…\nဖြူပြာတို့ လဲလိုက်နေရတာပေါ့… ဒီနှစ်တော့ ဆရာကန်တော့ပွဲ လာချင်လို့အမျိုးသားကို ပူဆာပြီး ပြန်လာတာ ”\n“ပြန်ဆုံရတာ ၀မ်းသာလိုက်တာ ဖြူပြာရယ်… နင်အဆင်ပြေနေတာတွေ့ ရတာ ငါအရမ်းကို ပျော်မိတယ်”\n“ကိုယ့်စေတနာ ကိုယ့်အကျိုးပေးတယ်ပဲ ပြောရမှာပေါ့ဟယ်… ယူတုန်းက ဒီလောက်နုံအတဲ့ ယောင်္ကျား ယူရမလားဆို ဆွေမျိုးတွေကတောင် ၀ိုင်းကဲ့ရဲ့တာ… ကိုယ်ကလဲချစ်တာရယ်… ရိုးဂုဏ်လေးရှိတာရယ်ကြောင့် ဇွတ်တိုးခဲ့တာ… ဒီလောက် အဆင်ပြေသွားလိမ်မယ်လို့မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူးဟယ်”\nဖြူပြာ့ရဲ့ရိုးသားတဲ့ ကိုယ်တွေ့ စကားလေးက မှတ်သားစရာ။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ မိသားစုလေးကို ကြည့်ပြီး သူတို့ ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုတွေက ကျွန်မဆီပါ ကူးပြီး ပျော်ရွှင်ဝမ်းသာမိသည်။\nပတ်ဝန်းကျင်က အိမ်ထောင်ရေးသုခ၊ ဒုက္ခတွေ မြင်ရကြားရတိ်ုင်း မူယာနဲ့ ဖြူပြာက ကျွန်မ အတွေးထဲ ရောက်ရောက်လာတတ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေး ဆိုသည်မှာ ထီထိုးသည်နဲ့ တူသည်ဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်။ မမြင်ရတဲ့ ကံတရားကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပေမယ့် လောဘ အဓိပ္ပါယ်ပါသည့် ထိုဥပမာကို ကျွန်မ မနှစ်သက်လှပါ။ အိမ်ထောင်ဘက်ရွေးချယ်ခြင်းသည် သက်မဲ့ပစ္စည်းများကို ရာဖြတ်သကဲ့သို့ကြိုတင်တွက်ချက်လို့ မရ။ စေတနာမှန်လျှင် အကျိုးပေးမည်ဆိုသည့် ဖြူပြာ ကိုယ်တွေ့ စကားလေးက ပိ်ုလို့ လက်တွေ့ ကျ မှန်ကန်လိမ့်မည်။ ကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ဘက်ကို မှန်ကန်သည့် စေတနာတရားနှင့် ရွေးချယ်နိုင်ကြပါစေ။\nPosted by တန်ခူး at 5:03 PM9comments:\nPosted by တန်ခူး at 11:42 PM 15 comments:\nLCR(မိန်းခလေးများနားနေခန်း) ကနေ တက်ရမယ့် အခန်းကို ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ အတော်လန့် သွားသည်။ ကော်ရစ်ဒါ ဟိုဘက်ဒီဘက်မှာ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားနေသည့် ယောင်္ကျားလေးတွေ။ RITမှာ ယောင်္ကျားလေးဒီလောက်ပေါတယ်ဆိုတာ ခုမှတကယ် ယုံတော့သည်။ တချို့ က ပြုံးပြုံး၊ တချို့ ကသွားအဖြဲသား၊ တချို့ ကျပြန်တော့ အိုက်တင်အပြည့်နဲ့ခပ်တည်တည်၊ တချို့ က ကဗျာသမား စာသမားလို ကြေကြေကွဲကွဲ။ ဒီလူအုပ်ကြားထဲကနေ အတန်းရှိရာသွားဖို့အားလုံးက ခြေရွံ့ နေကြသည်။\nအဆောင်သူ အချိူ့ က ငိုမဲ့မဲ့။ DAYကျောင်းသူတွေလဲ မျက်နှာငယ်လေးတွေနှင့်။ အချိန်စောရောက်မှ ရှေ့ ဆုံးတန်းက နေရာရမည်။ ဒီတော့ ကြောက်နေလို့ မဖြစ်။ အားလုံးမျက်နှာက အတင်းအားတင်းပြီး ခြေလှမ်းပြင်သည်။ ကနွဲ့ ကလျ လှမ်းနေလို့ ကတော့ ပိုစနောက်စရာဖြစ်မည်။ ဒီတော့ ခပ်သွက်သွက်လှမ်း။ မျက်တောင်လေးချ ကြောက်ရွံ့ နေပြ\nလို့ ကတော့ အနီးကပ်စဣူမြားပစ်မှတ်။ ဒီတော့ ခပ်တည်တည်နဲ့ရှေ့ တူရူကြည့်။ မ၀င့်မရဲ မခို့ တရို့ လုပ်နေလို့ ကတော့ နောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်ပေတော့။ နင်လဲလူ၊ ငါလဲလူ ယောင်္ကျား၊မိ်န်းမ ဘေးချိတ်။ အဲဒီလို စိတ်က ခုလို ပထမနှစ်မှာပဲ မဖြစ်မနေမွေးခဲ့ရသည်။\nရှေ့ က မျက်မှန်ထူထူနဲ့ အတန်းတူ မိန်းခလေးကို ပြောင်စပ်စပ်မျက်မှန်နဲ့ လူက စာလိုက်ပေးနေသည်။ ဘေးက အားပေးသံတွေက ဆူဆူညံညံ။ အဲဒီလူပဲ ဟိုတနေ့ က ကားပတ်ကင်မှာ နာမည်ကြီးသည့် မျက်မှန်နှင့် ကောင်မလေးကို အသဲအသန်ကြွေပြနေခဲ့သည်။ သက်သက် သူနဲ့ ပုံစံတူ မျက်မှန်လေးတွေကို ရွေးနောက်သည်။ မျက်မှန်နဲ့ မိန်းခလေးက ခြေလှမ်းမပျက်။ မရယ်မပြုံး။ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလဲ မဖြစ်။ ဒါမှRITကျောင်းသူအစစ်။\nTပေတံနဲ့ဟိုပြေးဒီပြေး အတန်းပြောင်းတော့ ရှေ့ ဆုံးတန်းမှာ No Lady first. အရင်ရောက်၊ အရင်ထိုင်။ တခါတလေတော့ ရေများရေနိုင်။ မီးများမီးနိုင်။ နှစ်ယောက်လောက်ကတော့ မိန်းခလေးတွေ မတိုင်ပင်ပဲ ပညာပေးတော့ အစွန်ဆုံးထိုင်နေတဲ့ gentlemenတွေ ခုံပေါ်ကပြုတ်ကျ။ ဟုတ်ကဲ့။ ဘ၀ပေး အခြေအနေ အရ ပထမနှစ်မှာပဲ ယောင်္ကျားလေးတွေ\nနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရတာ RITကျောင်းသူပါ…။\n“ရပါတယ်…ညီမရက်စက်နိုင်ရင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် မော်ကွန်းထိန်းဆီ လိုက်ပို့ ပေးမယ်”\n“ဟဲဟဲ…နောက်နေ့ မှနော်…ကိုဒီနေ့projectကိစ္စအရေးကြီးနေလို့ ”\nဒီလို သွေးတိုးစမ်းသူတွေနဲ့ ကျတော့ ဒုတိယနှစ်မှာ ပိုအရေထူလာသည်။\n“ဟဲ့…မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်…သူက စည်သူတဲ့..နင်တို့ RITကပဲ…သူကတော့နင့်ကို မသိဘူးတဲ့...ယုံပါတယ်…တချိန်လုံးတို့ ကျောင်းပဲ လာနေတာ”\nRollချင်းကပ်၊ LABလဲတူ၊ Drawingလဲတခန်းထဲ…ဒါနဲ့ တောင် မသိဘူးလို့ \nဗြောင်လိမ်တတ်ပြီး “တွေ့ ရတာ ၀မ်းသာပါတယ်” ဆိုတဲ့သူတွေကိုလဲ ဒုတိယနှစ်ရောက်တော့\nပထမနှစ်က သိပ်မသွားရဲသည့် ကန်တင်းကို ဒုတိယနှစ်ကျတော့ ခြေလှမ်းစိတ်လာသည်။ အဆောင်သူလေးတွေ Dinnerမှာ သီချင်းဆိုရုံတင်မက တချို့ က လူရွှင်တော်တောင် လုပ်လာသည်။ တချို့ ကာတွန်းပညာရှင် မိန်းခလေးတွေ ကာတွန်းBOXမှာ လက်စွမ်းပြလာသည်။ ကဗျာစာအုပ်လေးတွေမှာ မိန်းခလေးကလောင်သစ်လေးတွေ\nRollလုပွဲတွေ ကြောင့် တော်တော်များများ ကျောင်းသူတွေ စာမေးပွဲနီးလျှင် မျက်နှာမှာ သနပ်ခါးမတင်အား။ Library၊ Workshop၊ Drawing ခန်း ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့ဒေါက်ဖိနပ်တွေက ဖိနပ်စင်ပေါ်မှာ လုံးလုံးအနားရသွားသည်။ မေဂျာခွဲမယ့်နှစ်ဆိုတော့ အားလုံးစာအုပ်တွေထဲ ကျွမ်းပစ်ရသည့် ဒုတိယနှစ်။\nမေဂျာချင်းတူတော့ ယောင်္ကျား၊မိ်န်းမတွေမေ့။ မေဂျာသွေးက စကားပြောလာသည်။ အထူးသဖြင့် မေဂျာ ဘောလုံးပွဲတွေမှာ။ ကိုယ့်မေဂျာအတွက် အားပေးရင်း အသံတွေပြာ။ လက်တွေနာ။ ကမ္ဘာ့ဖလားထက် ရင်ပိုခုန်သည်။ အတန်းထဲက မိန်းမအဆန်ဆုံးQueenလေးပင် RITကျောင်းသူဇာတိပြကာ အော်ဟစ်အားပေး။ ကိုယ့်မေဂျာ နိုင်တော့ မော့မော့။ ကိုယ့်မေဂျာရှုံးတော့ အနိုင်ရမေဂျာအတန်းရှေ့ က မဖြတ်။\nပေပေတေတေ သူငယ်ချင်းတချို့ဖဲရှုံးလို့ပိုက်ဆံချေးရသည်။ ကြိတ်ကြွေသူငယ်ချင်း\nတချို့ ရင်ဖွင့်သံကို ကန်တင်းမှာ ထိုင်ရင်းနားထောင်ပေးရသည်။ မိန်းထဲက အသဲကွဲဇာတ်လမ်းတွေကတော့ စာရေးဝါသနာပါသူတွေ အတွက် ကုန်ကြမ်း။ ကဗျာစာအုပ်တွေ အတူထုတ်။ တတိယနှစ်မှာ RITနဲ့တဖြေးဖြေးအသားကျလာတော့ မိန်းမဆန်မှုတွေက လျော့လျော့လာ။\nသဇင်သူတွေ သဇင်ကို အလွမ်းသယ်ကြသည့်နှစ်။ ပုပ္ပား၊ဒူးယား၊အင်းလေး၊စည့်ကူ က လူပျိုသိုးတွေ ပထမနှစ်၊ ဒုတိယနှစ်သဇင်သူလေးတွေဆီ လျှောက်ပြန်သံပေးဖို့စတုတ္ထနှစ်သဇင်သူတွေက ပေါင်းကူး။\nခရေပင်လမ်းပေါ်မှာ ကချင်လွယ်အိတ်တလုံးနဲ့ကဗျာတပုဒ် ကာရံရှာတဲ့အခါရှာ…Libraryထဲမှာ စာတပုဒ်ကို ငြင်းခုန်တဲ့အခါငြင်း….နွေးအေးမှာ သီချင်းလေးတွေနဲ့ အတူ လွင့်မျောတဲ့အခါလွင့်မျော… ရှပ်အင်္ကျီခပ်ပွပွတထည်… ဒါမှမဟုတ် ဗမာအင်္ကျီခပ်ပွပွတထည်ဝတ်ထားတတ်တဲ့ မျက်နှာမှာ သနပ်ခါးမရှိတဲ့မိန်းခလေး တယောက်ယောက်များတွေ့ ခဲ့ရင် အဲဒါ စတုတ္ထနှစ်RITကျောင်းသူပါပဲ။\nအတန်းထဲက သူငယ်ချင်းတွေကတော့ ဒီလောက်နှစ်အကြာကြီး ရင်းနှီးလာတော့ အမလို… ညီမလို… မောင်လို… အကိုလို… ကျောင်းကို ဆွေမျိူးတွေ အများကြီးနဲ့ နေရတဲ့ အိမ်လို ရင်းနှီးလာတဲ့ စတုတ္ထနှစ်။ တနေ့ တခြား ခက်ခဲလာတဲ့ စာတွေကြားထဲမှာ စာအုပ်ကို တနေကုန် ထိုင်ပြီး တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရတဲ့ စတုတ္ထနှစ်။\nမစန္ဒာရဲ့ဂျီဟောသူ။ ကဗျာမဆန်တဲ့ ခြေလှမ်းတွေ… ဟန်ဆောင်မှုကင်းတဲ့ ရယ်မောသံတွေ… ဆေးရောင်မခြယ်တဲ့ သဘာဝမျက်နှာ… မာယာကင်းတဲ့ မျက်ဝန်းအကြည့်တွေနဲ့ … … ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂျီဟောသူအလှ။\nပကာသနအလှကိုသာ ခံစားပြီး သဘာဝတရားကို မေ့လျော့နေသူတချို့ က ရက်ရက်စက်စက် နာမည်ပေးရက်တယ် “ဘီလူးကျွန်း”တဲ့။ RITကျောင်းသူတွေ အရုပ်ဆိုးကြတယ်တဲ့။ နူးညံ့တဲ့ခြေလှမ်းတွေ… မခို့ တရို့ အကြည့်တွေ… မပွင့်တပွင့်အပြုံးတွေ… တိုးညှင်းညှင်းစကားသံတွေ… ရှက်ကိုးရှက်ကန်းအမူအရာတွေ…ဒါတွေဟာ\nမိန်းမတယောက်ရဲ့ အလှတရားလို့သတ်မှတ်ခဲ့ရင်တော့…RITကျောင်းသူတွေ ရုပ်ဆိုးပါသည်။\nပွင့်လင်းရိုးသားမှုတွေကို့ အလှတရားလို့သတ်မှတ်ခဲ့ရင်တော့… RITကျောင်းသူတွေ အတော်လှပါသည်။\n“အချိန်မရှိတော့ဘူး… ကျောင်းပြီးဖို့တနှစ်ပဲလိုတော့တယ်…ငါ့ကို အဖြေပေးတော့ဟာ”\n“ဘယ်လိုမှမအောင့်မေ့ပါနဲ့ ဟာ… ငါနင့်ကို နဲနဲလေးမှစိတ်ဝင်စားလို့မရလို့ ပါ… ငါဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ”\nအဲဒီလို ပွင့်လင်းစွာ ရဲရဲတင်းတင်း ငြင်းတတ်ကြသလို…။\n“နင် ဖဲဘယ်လောက်ရိုက်သလဲ ငါသိတယ်… နင် အရက်ဘယ်လောက်သောက်သလဲ ငါသိတယ်… ငါနဲ့ချစ်သူဖြစ်ရင်တော့ ဆက်လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်… ”\nအဲဒီလို ဘုဘောက်နဲ့ကဗျာမဆန်စွာ အဖြေပေးတတ်ကြသည်။\nဒါကြောင့်ပဲ တချို့ က “ဘယ်လိုမှ ရင်ခုန်လို့မရဘူး…သူတို့ နဲ့ စကားပြောရင်\nသူတို့ မိန်းခလေး ဆိုတာတောင် မေ့နေတယ်…ယောင်္ကျားတွေလိုပဲ” တဲ့။\nဆဌမနှစ်(သို့ ) နောက်ဆုံးနှစ်\nအမြဲလို တက်ကြွနေတဲ့ ခြေလှမ်းတွေက နှေးကွေးသွားသည်။ ဆွဲဆန့် လို့မရတဲ့ ကျောင်းသားဘ၀ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ ရက်တွေ။ အရင်က ကြည့်မရတဲ့သူတွေနဲ့ တောင် ဆက်ဆံရေးတွေ ကောင်းမွန်။ RITကျောင်းသူတယောက်ရဲ့အနူးညံ့ဆုံးနှစ်…။\nစာအုပ်ရှေ့ ချပြီး ခပ်ငေါင်ငေါင်ဖြစ်တဲ့အခါ ဖြစ်…။ Projectနဲ့ဦးနှောက်စားရင်းကပဲ ကဗျာတပိုင်းတစကို ချချရေး…။ လွမ်းတတ်တာက သဘာဝပဲလေ။\nဂျီဟောရှေ့ မှာ… ခရေပင်လမ်းမှာ… Lဆောင်နံဘေးမှာ… ကားပတ်ကင်မှာ… နွေးအေးမှာ… နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသူတချို့လက်တွဲဖေါ်ချစ်သူနဲ့စာတပုဒ်ကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါဆွေးနွေး… ဘ၀ရှေးရေးကို တိုင်ပင်တဲ့အခါတိုင်ပင်… ချိန်ခွင်ညှာငြှိ။ ကြိတ်ကြွေတို့ အသဲကွဲသံကို လက်ဘက်ရည်တခွက် အေးစက်စက်ဖြစ်တဲ့အထိ ဘော်ဒါအရင်းကြီးတွေမို့ဒုက္ခခံနားထောင်ပေးရတာလဲရှိ။ စာရှင်းကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကွမ်းတယာ လာဘ်ထိုးပြီး စာရှင်းခိုင်း။ အရက်နာကျပြီး မရှုနိုင်မကယ်နိုင်သူတွေကို လွတ်သွားတဲ့စာတွေ\nပြန်ရှင်းပြ။ ကဗျာစာအုပ်လေးတွေကိုင်ပြီး ဟိုအတန်းရှေ့ မယောင်မလည်\nဒီအတန်းရှေ့ မယောင်မလည်နဲ့ကဗျာစာအုပ်ရောင်းနဲ့ …ခါတိုင်းနှစ်တွေထက် ပိုအလုပ်ရှုပ်တဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်RITကျောင်းသူ။\nဆရာမလာသေးခင် အတန်းထဲမှာ ဘ၀ရည်မှန်းချက်ဆွေးနွေး။ ဟိုးအဝေးနိုင်ငံရပ်ခြားမှာ\nဘွဲ့ လွန်ယူနိုင်ဖို့မျက်တွင်းဟောက်ပက်နဲ့အိပ်စက်ဖို့ မေ့လျော့နေသူ… ဆရာမပြန်လုပ်မယ့် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့Noteကောင်းကောင်းလေးတွေ စုစောင်းနေသူ… လူအများကြီးကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ အင်ဂျင်နီယာကြီးဖြစ်ဖို့လေ့လာကြိုးစားနေသူ… ကွန်ပြူတာပညာရှင် အရူးအမူးဖြစ်ချင်သူ… တယောက်ရည်မှန်းချက် တမျိုးနဲ့ဘ၀ထဲတာထွက်ဖို့စောင့်နေကြတဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်RITကျောင်းသူ။\nအသစ်သစ်ရောက်လာတဲ့ RITကျောင်းသူ မျိုးဆက်သစ်လေးတွေက အချိန်စီမံခန့် ခွဲမှုအတော်ကျွမ်းပုံရသည်။ စာမေးပွဲနီးတဲ့အထိ လှလှပပ ကြွကြွရွရွ။ နောက်ဆုံးနှစ်မမတွေ ပြန်ပညာယူချင်လာတဲ့ အထိ။ သူတို့ လေးတွေရဲ့ နုနယ်ပျိုမျစ်ခြင်းတွေကိုတွေ့ တော့ ပထမနှစ်က ထမီတိုတိုနဲ့အတန်းပြောင်းရသည့် မအူမလည်ဘ၀တွေ လွမ်းသည်။\nတကယ်တော့ RITကျောင်းသူတွေက စွယ်တော်ပန်းလေးတွေနှင့်တူသည်။ လေဒဏ် မိုးဒဏ် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သော တောရိုင်းစွယ်တော်လို… သူ့ အဆင်း သူ့ ရနံ့ နှင့် သူ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလှဆင်နေသည့် ပန်းတပွင့်…တကူးတက ယုယပြုစုစရာမလို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးလို့ငွားငွားစွင့်စွင့် ပွင့်လန်းတတ်သည့် ပန်းတပွင့်… ပန်းမဆန်စွာ အကြမ်းခံသည့် ပန်းတပွင့်… အဲဒီလို ပန်းတပွင့် ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ ဘ၀ကို အမြဲလွမ်းဆွတ် ကျေနပ်နေဦးတော့မည်။\nPosted by တန်ခူး at 10:55 AM 41 comments:


ဂလာတာဆာရေးကလပ်သည်ထူးခြားသောရွေးကောက်ပွဲအထွေထွေညီလာခံနှင့် ပတ်သက်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်အသစ်တစ်ခုချမှတ်ခဲ့သည်။ ကြေငြာချက်အဝါရောင်ကလပ်သည် တူရကီသမ္မတနိုင်ငံပြည်ထဲရေး ၀ န်ကြီးဌာန၏ ၂၇.၁၁.၂၀၂၀ ရက်၊ Z-89780865-153-19961 Circular No. သက်ဆိုင်ရာမြို့ပတ်ရထားနှင့်အညီ; 01.12.2020 ရက်စွဲပါဘုတ်အဖွဲ့အစည်းအဝေးနှင့် 48 ရေတွက်; ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပယ်ဖျက်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ် 20 နိုဝင်ဘာလ 10 ရက်စွဲပါနှင့်ထူးခြားသောရွေးကောက်ပွဲအထွေထွေညီလာခံအစည်းအဝေးကျင်းပရန် 45 45 ဒီဇင်ဘာလ 2020 “ ထုတ်ပြန်ချက်များ။ ။ restbet giriş aşaması sonrası hızlı kazançlar sağlayacak işlemleri kısa sürede gerçekleştirebilirsiniz.\nလူအားလုံး၊ အထူးသဖြင့်အဝါရောင်နှင့်အနီရောင်အသိုင်းအဝိုင်းကစိတ်အားထက်သန်စွာစောင့်မျှော်နေကြသောဂလာတာဆာရေးအထူးအစည်းအဝေးကျင်းပမည့်နေ့နှင့်နေရာကိုကြေငြာခဲ့သည်။ ကလပ်၏ ၀ က်ဘ်ဆိုက်တွင်ဖော်ပြထားသောထုတ်ပြန်ချက်အရထူးခြားသောရွေးကောက်ပွဲကျင်းပသည့်နေ့ကိုဒီဇင်ဘာ ၁၉ ရက်အဖြစ်သတ်မှတ်သည်ဟုဖော်ပြထားသည်။ အစည်းအဝေးတွင်ပါ ၀ င်မှုအလုံအလောက်မရှိလျှင်ဒုတိယအကြိမ်အစည်းအဝေးကိုဒီဇင်ဘာ ၂၆ ရက်တွင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုရေးသားထားသည်။ ဂလာတာဆာရေးကလပ်၏ထူးခြားသောရွေးကောက်ပွဲကျင်းပသည့်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ ကြေညာချက်မှာအောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ GALATASARAY SPORTS CLUB ASSOCIATION BORD မှသာမန်ထက်သာလွန်သောအထွေထွေရွေးကောက်ပွဲအစည်းအဝေးသို့တက်ရောက်ရန် တူရကီနိုင်ငံသားကျင့်ထုံးဥပဒေနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ပCharterိညာဉ်စာတမ်းများနှင့်အညီကျွန်ုပ်တို့၏ကလပ်၏ “ပုံမှန်ရွေးကောက်ပွဲအထိမ်းအမှတ်အစည်းအဝေး” ကို ၂၀၂၀၊ ဒီဇင်ဘာ ၂၆ ရက်၊ စနေနေ့တွင်ဂလာတိဆာရာအထက်တန်းကျောင်း Tevfik Fikret ခန်းမ၌ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီးဒုတိယအကြိမ်အစည်းအဝေးကို ၂၀၂၀၊ ဒီဇင်ဘာ ၂၆ ရက်၊ စနေနေ့တွင်ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်း၌ကျင်းပလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့ ၀ င်များကိုကြေငြာခဲ့သည်။ လေးစားစွာဖြင့် ဂလာတာဆာရေးအားကစားကလပ်အသင်း ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ restbet giriş güvenilir bahis oynama sitesinde devamlı kazanç sahibi olabilmek mümkün.\nအဝါရောင်နှင့်အနီရောင်ကလပ်အသင်းဥက္ကchairman္ဌ Mustafa Cengiz ကသူသည်သူမသာရွေးချယ်ထားသည့်အထွေထွေညီလာခံတွင်သမ္မတလောင်းဖြစ်လာမလားဆိုသည်ကိုဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးကြောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ Mustafa Cengiz သည်ကလပ်အသင်းဖောင်ဒေးရှင်းအစည်းအဝေးပြီးနောက်သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲပြုလုပ်ခဲ့သည်။ Mustafa Cengiz ၏ဖော်ပြချက်များမှာ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့သည်ဒီဇင်ဘာလ ၁၉ ရက်မှ ၂၆ ရက်အထိရွေးကောက်ပွဲများကိုကျင်းပရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ Mustafa Cengiz “ဟုတ်ပါတယ်၊ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲလုပ်ပြီးစာရွက်စာတမ်းတွေပေးဖို့သွားခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကြိုးစားပမ်းစားအလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အစ္စတန်ဘူလ်အပြီးမှာသူဟာ Ankara ကိုသွားပြီးအင်ကာရာကဒီကိစ္စကိုဆန်းစစ်ခဲ့တယ်။ ကျနော်တို့အစည်းအဝေးများကိုခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းတရားဝင်အသိပေးခံခဲ့ရသည်ဒါပေမယ့်ဒါပေမယ့်တောင်မှမယုံခဲ့ဘူးအချို့ရှိခဲ့သည်အလွန်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျနော်တို့ကတာဝန်အပေါ်လျှင်ကြီးကြပ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့အကြောင်းကိုမေးခဲ့တယ်။ ဒီအကြောင်းတရားရေးဆိုင်ရာစာဖြင့်ရေးသားတုံ့ပြန်မှုကိုလက်ခံရရှိကြောင်း, တရားရုံးလုပ်ငန်းစဉ်ကိုစောင့်ဆိုင်းသင့်ကြောင်း။ ဒါကြောင့်သင်သိကြီးကြပ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့တာဝန်ခံဖြစ်ပါတယ်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းထောင်ချောက်များနှင့် ပတ်သတ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ငြီးငွေ့နေကြသည်။ ကပြောကြားသည်။ “ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေး!” သူသည်အဝါရောင်နှင့်အနီရောင်ကလပ်တွင်ထပ်မံဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်လားဟူသောမေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ Mustafa Cengiz “ငါဟာသမ္မတလောင်းဖြစ်မလားဆိုတာကိုပြောခွင့်ပြုပါ။ မေလ ၇ ရက်နေ့ကစပြီးဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးကျွန်တော့်ရဲ့ကျန်းမာရေးအခြေအနေကိုဘယ်သူမှငါ့ကိုမမေးခဲ့ဘူး။ ငါကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုမပြော, ဒါကြောင့်အတော်လေးသဘာဝဖြစ်ပါတယ်။ သင်နေမကောင်းလျှင်, ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီနေရာမှာဘာလုပ်နေလဲ။ သင်အစေခံရန်သွားလျှင်, သင်ကျန်းမာပါလိမ့်မည်။ ငါ၏အဖြစ်စဉ်ကိုအခုအချိန်မှာကောင်းစွာတိုးတက်နေပါတယ်, ဒါပေမယ့်ဘယ်သူမှလုပ်ရပ်ဘယ်အချိန်မှာဆုံးဖြတ်ရန်နိုင်ပါတယ်ဘယ်တော့မှလိမ့်မည်။ ငါတတ်နိုင်သမျှငါ့အဘို့, ငါတို့နှလုံးပေးသောအရာတစ်ခုခုသည်။ ပြင်ပကနေကြည့်လိုက်ရင်ဒါကအဓိပ္ပါယ်မဲ့နေပုံရတယ်။ ငါမတိုက်နိုင်ဘူး၊ နိုင်ငံရေးထဲဝင်လို့မရဘူး၊ စီးပွားရေးအရအကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်းမရှိဘူး။ RESTBET501 YAZI DEVAMI…\nအဝါရောင်နှင့်အနီရောင်ကလပ်အသင်းဥက္ကchairman္ဌ Mustafa Cengiz ကသူသည်ထူးခြားစွာရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရသည့်အထွေထွေညီလာခံတွင်သမ္မတလောင်းဖြစ်မဖြစ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးကြောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ Mustafa Cengiz သည်ကလပ်အသင်းဖောင်ဒေးရှင်းအစည်းအဝေးပြီးနောက်သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲပြုလုပ်ခဲ့သည်။ Mustafa Cengiz ၏ဖော်ပြချက်များမှာ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့မှဒီဇင်ဘာလ ၁၉ ရက်မှ ၂၆ ရက်ထိရွေးကောက်ပွဲများကျင်းပရန်ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ Mustafa Cengiz “ဟုတ်ပါတယ်၊ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲလုပ်ပြီးစာရွက်စာတမ်းတွေပေးဖို့သွားခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကြိုးစားပမ်းစားအလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အစ္စတန်ဘူလ်ပြီးနောက်သူဟာ Ankara ကိုသွားခဲ့တာပါ။ အကြီးစားအစည်းအဝေးများကိုခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်းကျွန်ုပ်တို့အားတရားဝင်အသိပေးခဲ့သည်။ သို့သော်၎င်းကိုမယုံသောအချို့ရှိခြင်းသည်အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်သည်။ သူသည်တာ ၀ န်ရှိသလားကြီးကြပ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့သည်။ တရား ၀ င်ဖြစ်စဉ်ကိုစောင့်ကြည့်သင့်ကြောင်းတရား ၀ င်တရား ၀ င်စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့်ရခဲ့သည်။ ဘုတ်အဖွဲ့အစီရင်ခံစာကိုတောင်မှဖတ်။ မရခဲ့ပါ၊ ဥပဒေအရအကြီးအကျယ်ချိုးဖောက်မှုများကျူးလွန်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းဤထောင်ချောက်များကိုကျွန်ုပ်တို့ငြီးငွေ့နေကြသည်။ ။ “ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သေး!” သူသည်အဝါရောင်နှင့်အနီရောင်ကလပ်တွင်ထပ်မံဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်လားဟူသောမေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ Mustafa Cengiz “ငါဟာသမ္မတလောင်းဖြစ်မလားဆိုတာကိုပြောခွင့်ပြုပါ။ မေလ ၇ ရက်နေ့ကစပြီးဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးကျွန်တော့်ရဲ့ကျန်းမာရေးအခြေအနေကိုဘယ်သူမှငါ့ကိုမမေးခဲ့ဘူး။ ငါကဲ့ရဲ့ခြင်းအဘို့ငါမပြောတတ်ပါကအတော်လေးသဘာဝဖြစ်ပါသည်။ RESTBET501 YAZI DEVAMI…


နေ့များ: သုဝဏအမြန်ရထား (၅)\nတကယ်စီစစ်ပြီးပြောရမယ်ဆိုရင် အခုမြန်မာပြည်ကိုအုပ်ချုပ်နေတဲ့ အစိုးရကို အာဏာရှင်အစိုးရလို့ ယတိပြတ် ခေါ်လို့တော့မရတော့ဘူးပေါ့။ ဒီပုံစံမျိုးကို ယှဉ်ပြိုင်ခံအာဏာပိုင်ဝါဒ (Competitive Authoritarianism) လို့ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံပညာရှင်အများစု ကသတ်မှတ်ကြတယ်။ အခေါ်အဝေါ်တွေကတော့သိပ်အရေးမကြီးလှပါဘူးလေ။ အရေးကြီးတာက ဒီအခေါ်အဝေါ်နဲ့ ဒီပုံစံအစိုးရတွေဘယ်လို ပေါ်လာတာလဲဆိုတာပဲ။ Competitive Authoritarianism ဟာ စစ်အေးပြီးသွားလို့ ပေါ်လာတာပါ။\nစစ်အေးရဲ့ အိုင်ဒီယော်လော်ဂျီ တိုက်ပွဲအပြီး ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုရဲ့ ကွန်မြူနစ်စံနစ်ဟာ အမေရိကန်ခေါင်းဆောင်တဲ့ အနောက်အုပ်စုရဲ့ လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရေစီကိုအရှုံးပေးခဲ့ရတယ်။ ဒီမှာကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီမိုကရေစီ စံနစ်ကိုပဲလိုက်ကြရဖို့ ဖြစ်လာတယ်။ ဒီမိုကရေစီဟာ တခုတည်းသောစံသဘောသက်ဝင်လာခဲ့တယ်။ အနောက်မှာလည်းကွန်မြူနစ်ကို နှိမ်နှင်းဖို့ မလိုတော့ ဒီမိုကရေစီကို ပိုပြီးပရိုမိုးရှင်းလုပ်လာကြတယ်။ ဇန်းတင်လာကြတယ်။ နောက်တခါ လူတွေပိုကူးသန်း သွားလာနိုင်ကြတယ်။ သတင်းမီဒီယာ အစွမ်းထက်လာတယ်။ အင်တာနက်လိုအဆင့်မြင့်နည်းပညာတွေပေါ်လာတယ်။ ဒီမှာ မတရားမှုတွေ၊ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုတွေဟာ အရင်ခေတ်တွေကလိုဖုံးအုပ်ထားလို့မရတော့ဘူး။ သတင်းတွေဟာ မြန်ပြီး မြင်သာလာတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ အာဏာရှင်အစိုးရတွေဟာ အနေအစား မချောင်ကြတော့ဘူး။ အာဏာရှင်တွေဟာ ပြောင်းတော့မယ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုသက်သာအောင် ပြောင်းရမလဲလို့ ချိန်လာကြတယ်။\nကျနော်တို့ ပိုမြင်သာအောင် စစ်အေးရှေ့ကို နဲနဲမျှော်ကြည့်လိုက်ကြရအောင်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်က ၁၉၄၅မှာပြီးတယ်။ နိုင်ငံတွေဟာ စာချုပ်တွေနဲ့ အပျက်အစီးတွေနဲ့ စစ်ပြီးခေတ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်လာကြရတယ်။ အနုပညာသည်တွေရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ခံစားချက်တွေကို ရိုက်ခတ်ခဲ့တယ်။ ပေါ်လစီသမားတွေ နိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ ၆၀ နဲ့ ၇၀ ခုနှစ်တွေမှာ ခေတ်မှီရေး၊ကိုဦးတည်လာတယ်။ နီယို မာ့က်စ်တွေပေါ်လာတယ်။ နိုင်ငံထူထောင်ရေးမှာ အစဉ်အလာ အခံအတိုင်း ရှိတဲ့ သမိုင်းနဲ့ယဉ်ကျေးမှုကို အခြေခံစဉ်းစားလာကြတယ်။ ၈၀နောက်ပိုင်းရောက်တော့ လက်တင်အမေရိကနဲ့ ဆပ်ဆာဟာရအာဖရိကနိုင်ငံတွေ၊ ပို့စ်ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေမှာ ဒီမိုကရေစီရေးတွေပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဓိက ကမ္ဘာ့ချမ်းသာတဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေက အထောက်အပံ့မရတော့လို့ကော ကျောထောက်နောက်ခံမပေးတော့လုိ့ကော အာဏာရှင်တွေဟာ ပြိုကွဲခဲ့ရတယ်။ ဒီပုစ္ဆာမှာ ပထမလှုပ်ခတ်ခါစမသဲကွဲပေမယ့် အနယ်ထိုင်လို့ အချိန်တခုမှာကြည့်လိုက်တော့ ခိုင်မာမှုမရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတွေကိုအဖြေအဖြစ်တွေ့လိုက်ကြရတယ်။ ဒီတော့ ကျနော်တို့နားလည်ထားရမှာက ဒီမိုကရေစီဆိုတာ အာဏာရှင်တွေကျဆုံးသွားတိုင်းသူ့အလိုလိုဖြစ်လာ ရလာတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာပါပဲ။\nရှေ့က ကျနော်ပြောထားတာနဲ့ ဆက်ကြည့်လိုက်တော့ အဏာရှင်တွေကျဆုံးသွားပေမယ့် အာဏာပိုင်ဝါဒဟာ ပုံစံတမျိုးနဲ့ပြန်လည်လာတယ်။ Competitive Authoritarianism လို့ခေါ်လာကြတယ်။ ဒါမြန်မာတနိုင်ငံတည်းဖြစ်လာတာမဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာ့သမိုင်းကြောင်းနဲ့ဆက်စပ်နေတာပါ။ စစ်အေးပြီးလို့ ဘာလင်တံတိုင်းပြိုလို့ ၆နှစ်အတွင်း ၁၉၉၅မှာ ယှဉ်ပြိုင်ခံအာဏာပိုင်ဝါဒဟာ နိုင်ငံ ၃၆နိုင်ငံမှာပေါ်လာတယ်။ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံပညာရှင်တွေဟာ သူတို့ဒီနိုင်ငံတွေကို ဒေသအလိုက်၊ ယဉ်ကျေးမှုအလိုက်၊ သမိုင်းကြောင်းအလိုက် ခွဲလို့တမျိုး၊ ပေါင်းပြီးတခါပေ့ါဗျာ သူတို့ တွေးကြအဖြေရှာကြတယ်။ တချို့ဒီမိုကရေစီဖြစ်ပေမယ့် တချို့ဘာလို့ဒီမိုကရေစီ ဖြစ်မသွားတာလဲစဉ်းစားခန်းဝင်ကြတယ်။\nဒီမှာ ဒီမိုကရေစီကိုသွားနေတဲ့နိုင်ငံတွေရဲ့ အတွင်းနဲ့အပြင်အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲပြီးလေ့လာကြတယ်။ အဓိကအနေနဲ့ အတွင်းဆိုတာ သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံတွေရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ (Constitution)၊ Institution (အသင်းအပင်း အဖွဲ့အစည်း) တွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုအခန်း (Leadership) တွေကို ပြန်လေ့လာကြတယ်။ အပြင်ဆိုတာမှာ အနောက်နဲ့နီးစပ်မှု၊ တွန်းအား (West linkage and West leverage) တွေကို ယှဉ်ကြည့်ကြတယ်။\nအနောက်နဲ့နီးစပ်မှုဆိုတာက အနောက်နဲ့ စီးပွားဖက်၊ သံတမန်အဆက်အသွယ်၊ နည်းပညာအဆက်အစပ်၊ လူမှုရေး (ရွေ့ပြောင်းနေထိုင်၊ခရီးသွား)၊ အရပ်ဘက်လူ့အဖွဲ့အစည်းများဆက်နွယ်မှု တွေကြားက ထိတွေ့မှုတွေကိုဆိုတာပါ။ ဒီနီးစပ်မှုနဲတဲ့အခါ နိုင်ငံတကာနဲ့အဆက်အစပ်ကနဲသွားတယ်။ တိုင်းပြည်တပြည်မှာ နိုင်ငံသားတွေဟာ လူမသိသူမသိ ဖိနှိပ်ခံနေရမယ်။ အစိုးရတရပ်ရဲ့အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်မှုတွေဟာ နိုင်ငံတကာမှာမမြင်သာဘူး။ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတွေ၊ အင်ဂျီအို၊ ဘဏ် စတာတွေနဲ့ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့်ချိတ်မိထားတာဟာ အာဏာပိုင်အစိုးရတရပ် ကိုထင်ရာမလုပ်ရဲအောင်ဖိအားပေးထားတာမျိုးပဲ။ ပြည်သူတွေနိုင်ငံတကာအသိအမြင်တွေပိုရစေတယ်။ နောက်ဆုံးမတော့ အစိုးရထဲကပြန်လည် ပြင်ဆင်ရေးသမားတွေကို စိတ်ဓတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားပေးရာရောက်စေတယ်။\nတွန်းအားဆိုတာကတော့ အကူအညီပေးတာတွေရပ်လိုက်တာ၊ စီးပွားရေးပိတ်ဆုိ့တာ၊ စစ်ရေးအရ၀င်ရောက်အကူအညီ ပေးတာတွေကိုဆိုလိုပါတယ်။ ဒီဖိအားတွေဟာ ဟေတီ၊ပနားမားနဲ့ ဆာဘီးယားမှာ အာဏာရှင်တွေကိုဖြုတ်ချခဲ့တယ်။ ကင်ညာ၊ မာလာဝီနဲ့ နီဂါဂွာရာမှာ အာဏာရှင်တွေဟာဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းကိုဖော်ဆောင်ပေးခဲ့ရတယ်။ အီကွေဒေါ၊ ဂွာတီမာလာနဲ့ ပါရာဂွေးမှာ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းမှုတွေကိုရှောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒိုမီနီကန်ရီပတ်ဘလစ်နဲ့ ယူကရိန်းမှာ ရွေးကောက်ပွဲမသမာမှုတွေကိုပြန်စီစစ်နိုင်ခဲ့တယ်။\nဒါပေမယ့် နိုင်ငံတကာဖိအားတခုတည်းနဲ့အလုပ်မဖြစ်တဲ့အကြောင်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဖိအားပေးခံရတဲ့ နိုင်ငံတနိုင်ငံချင်းစီရဲ့ အင်အားနဲ့ ခံနိုင်ရည်တွေမှာမူတည်ပြီး ထိရောက်မှုကွာပါတယ်။ ပြီးတော့ အနောက်အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေရဲ့နိုင်ငံခြားရေး ပေါ်လစီ တွေနဲ့လည်းဆိုင်တာတွေ့ရပါမယ်။ အမေရိကန်က ဆော်ဒီနဲ့ အီဂျစ်ကိုသိပ်မထိချင်ဘူး။ ရုရုားက အာမေးနီးယား၊ ဘီလာရုစ်နဲ့ ယူကရိန်းကိုကာထားတယ်။ ပြင်သစ်ကျတော့ ကင်မရွန်း၊ ဂါဘွန်၊ အိုင်ဗရီကို့စ် ကို သူ့သြဇာအောက်ပဲ ဒီအတိုင်းဆက်ရှိချင်တယ်။ တောင်အာဖရိက က ဇင်ဘာဘွေက နာမည်ကြီး အာဏာရှင် မူဂါဘီကို အကူအညီပေးတယ်။\nကျနော်တို့ဆီမှာ နိုင်ငံတကာ ဆိုကြပါစို့ အနောက်နဲ့ နီးစပ်မှုနဲခဲ့သလို၊ အနောက်ကပေးတဲ့ဖိအားဟာလည်းမှန်မှန်ကန်ကန် မရခဲ့ဘူး။ ဒါ့အပြင် မြန်မာ အာဏာရှင်အစိုးရကိုတရုတ်က ဗီတိုနဲ့ အမြဲစောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်။ ကောင်းပြီ ဒီတော့ ပြည်တွင်းကို ၀င်ကြည့်ကြမယ်။ မထမဆုံးနိုင်ငံတကာမှာ နိုင်ငံတချို့ရဲ့ ပြည်တွင်းရေးမှာ အစိုးရနဲ့ အတိုက်အခံအင်အားစု တွေကို ယှဉ်ထိုးကြည့်ကြရအောင်။ ဂျော်ဂျီယာမှာ ရဲတွေကို လစာ၃လမပေးနိုင်ဘူး။ သမ္မတရှီဗာနာဇေဟာ အရင် ဆိုဗီယက် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် ဆန္ဒပြပွဲကိုဘယ်လိုတားနိုင်တော့မလဲ။ ကာဇက်စတန်မှာ လူငါးသောင်းလောက်ဆန္ဒပြတာ အစိုးရပြုတ်သွားတယ်။ ဟေတီမှာသူပုန်လက်နက်ကိုင်အင်အားက ၂၀၀လောက်ရှိတယ်။ ချီတက်လာပြီဆိုရုံရှိသေးတယ် ရဲတွေကယူနီဖောင်းချွတ်လဲနေကြပြီ။\nဒီလိုအားနဲတဲ့အစိုးရမျိုးရှိသလို ထစ်ကနဲဆို အူကြောင်ကြား လာမလုပ်နဲ့ဆိုတဲ့ အစိုးရတွေလည်းရှိနေတယ်။ အဇာဘိုင်ဂျန်နဲ့စစ်နိုင်ပြီးခါစ အာမေးနီးယားစစ်တပ်ဟာ ၉၆ ရွေးကောက်ပွဲကို ဆန္ဒပြတဲ့ လူတသိန်းကျော်ကို မိုးပေါ်ထောင်မပစ်ခဲ့ဘူး။ ဇင်ဘာဘွေမှာ ၂၀၀၀ ရွေးကောက်ပွဲမသမာမှုကို ဆန္ဒပြဖို့ကြိုးစားတဲ့ အစီအစဉ်ကို လှို့ဝှက်ရဲအဖွဲ့က လက်ဦးမှုယူပြီး ရက်ရက်စက်စက်နှိမ်နှင်းခဲ့တယ်။ ၉၈ က မလေးမှာ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် အန်နာအီဘရာဟမ်ကိုဖမ်းတော့ မြင့်တက်လာတဲ့လူထုဒီရေကို ရဲကစံနစ်တကျနဲ့ပြတ်ပြတ်သားသား နှိပ်ကွပ်ခဲ့တယ်။ ဆာဘီးယားမှာ နာမည်ကြီးမီလိုစီဗစ်ဟာ ပြည်သူကို လေးကြိမ်တိတိစစ်တပ်နဲ့ဖြိုခွင်းခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးစီးပွားရေး ကျလွန်းပြီး အုပ်ချုပ်ရေးပါဝါကို ထိန်းမထားနိုင်လွန်းလို့သာပြုတ်ကျသွားခဲ့တာ။\nကဲ ဟန်တင်တန် ပဲကိုးကားရဦးတော့မှာပဲ။ သူတခါပြောခဲ့တာရှိတယ်ဗျ။ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ နိုင်ငံရေးတည်ငြိမ်မှုရဲ့ အုတ်မြစ်ပဲ တဲ့။ အဖွဲ့အစည်းမှာ အဓိကလေ့လာစရာ ၂ မျိုးပဲရှိတယ်။ အစိုးရနဲ့ ပါတီအဖွဲ့အစည်းတွေပဲ။ ယှဉ်ပြိုင်ခံ အာဏာပိုင်အစိုးရ တခုဖြစ်ဖို့ဆိုတာကလည်းအလွယ်လေးမှတ်လို့လား။ အတိုက်အခံအင်အားစုကိုအမြဲ လေ့လာနေရတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုထဲ့ထားပြီး ဘယ်သူ့ကိုလှန်ထားရမလဲသိရတယ်။ အတွင်းစည်းထဲမှာလည်းကိုယ့်ကို သစ္စာခံ ဘယ်သူမြဲမလဲတွက်ဆရတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုရှင်းထုတ်ရမလဲ တိကျရတယ်။ တချိန်တည်းမှာ နိုင်ငံရေးပါတီတွေ၊ မီဒီယာ နဲ့အစိုးရမဟုတ်တဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေ။ ပြီးတော့ ရွေးကောက်ပွဲ၊ တရားဥပဒေပြုအဖွဲ့၊ တရားရုံး စတဲ့အဖွဲ့အစည်တွေ အားလုံးကိုကိုယ်သဘောကျလည်ပတ်စေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတခုရဲ့ရုပ်ပိုင်းတည်ဆောက်ပုံကို ချိန်ဆရတယ်။ အားကောင်းတဲ့အစိုးရနဲ့ပါတီဟာ အတိုက်အခံတွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့စိန်ခေါ်မှု တွေကို ထိမ်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာ သဘောပေါက် ထားဖို့လိုပါတယ်။ ယှဉ်ပြိုင်ခံအစိုးရမှာ သူ့ပါတီဟာလည်းအရမ်းအခရာကျလာတယ်။ အာဏာရှင်သက်သက် မဟုတ်လေတော့ ဒီမိုကရက်တစ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကိုကျင့်သုံးပြရတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲတွေဟာ အစိုးရကိုအမြဲခက်ခဲစေတယ်။ ကိုယ့်ပါတီအားကောင်းမှမဲဆွယ်တာ၊ မဲဝယ်တာ၊ စည်းရုံးတာ၊ ကမ်းပိန်းလုပ်တာတွေလုပ်နိုင်မယ်။ ရွေးကောက်ပွဲနိုင်ရုံနဲ့မပြီး လွှတ်တော်ထဲလဲလွှမ်းမိုးထားနိုင်ဖို့လိုတယ်။ ဒါမှဥပဒေပြုအဖွဲ့ ကိုကိုင်ထားနိုင်မယ်။ ယှဉ်ပြိုင်ခံအာဏာပိုင်အစိုးရတရပ်ဟာ ပါတီအင်အားတောင့်ဖို့ အင်အားသုံးအနိုင်ယူဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးအထိုက်အလျှောက်ပွင့်လန်းလာမှုစတာတွေနဲ့ သူ့အာဏာကိုထိမ်းဖို့ကြုိးစားလေ့ရှိတယ်။\nအတိုက်အခံတွေဘက်ကိုကြည့်ရင် သူတို့ရဲ့အားကောင်းမှုဟာာအတိုက်အခံအင်အားစုခြင်းညီညွတ်ဖို့၊ သူတို့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ တွေရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်ခွင့် ကောင်းဖို့၊ (Political mobilization) ဆန္ဒပြုထုတ်ဖော်ခွင့်တွေရဖို့၊ (Protests) အရပ်ဖွဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်း (Civil Society) တွေအားကောင်းဖို့ ဆိုတာတွေမှာတည်ပါတယ်။ အတိုက်အခံအင်အားစုဟာဒီအချက်တွေရဲ့အားကိုလုံးဝလျှော့မတွက်ထားဖို့လိုပါတယ်။ အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးခေါင်းစဉ်အောက်မှာပဲ အပေါ်ကအချက်သုံးချက်ကိုပါးနပ်စွာပေါင်းစပ် ပေးတတ်ဖို့လိုပါတယ်။\nခုပြီးခဲ့သမျှ ဒီမိုကရေစီရေးအတွေ့အကြုံတွေကို သေချာပြန်စမ်းစစ်နိုင်ဖို့လိုပါတယ်။ စစ်ပွဲတွေ ဆန္ဒပြမှုတွေ အကြမ်းဖက်နှိမ်နှင်းမှုတွေရှိခဲ့တဲ့ အာဏာရှင်အစိုးရတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအမွေတွေဟာ ယှဉ်ပြိုင်ခံအာဏာပိုင်အစိုးရ တွေဆီကို ရောက်တတ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဧရာဝတီလှုပ်ရှားမှုကနေထွက်ပေါ်လာတဲ့ လက်ရှိသမ္မတ ရဲ့ပြည်သူ့ဆန္ဒကိုလှိုက်လျှောခဲ့တာ၊ အတိုက်အခံနဲ့ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးဖို့လက်ကမ်းခဲ့တာတွေဟာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတာမျိုးတော့မဟုတ်ပါဘူး။ အားပေးသင့်ကြိုဆိုသင့်တာမျိုးပဲဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံဘေးကပ်နေတဲ့ အင်အားကြီးတရုတ်နိုင်ငံကို ထိန်းညှိဖို့ လက်ရှိအစိုးရရဲ့ အမေရိကန်နဲ့နီးစပ်ဖို့ကြိုးစားမှုဟာလည်း အနောက်နီးစပ်မှုနဲ့တွန်းအားကိုသွယ်ဝိုက်အားကောင်းလာစေ မှာလည်းဖြစ်ပါတယ်။ အကျဉ်းသားလွတ်မြောက်ရေး၊ တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ပါတီတရားဝင်လှုပ်ရှားခွင့်ရရေး၊ ဟာအတိုက်အခံကိုအင်အားဖြည့်တင်းရာရောက်သလို၊ စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုတွေကို ဖြေရှင်းတာတွေဟာလည်း မလုပ်မဖြစ်လုပ်ကြရမှာပါ။\nတချိန်တည်းမှာ ဒီမိုကရေစီတတိယလှိုင်းစီးခဲ့တဲ့နိုင်ငံတွေရဲ့ ကြားခံကာလ (transition period) နဲ့ ပေါင်းစည်းကာလ (Consolidation period) ကိုသတိမထားမိသူတွေဟာ ခုစတုထ္ထလှိုင်းလို့တချို့ခေါ်လာကြတဲ့ အာရပ်နွေဦးကို အသေအချာလေ့လာရင် ဘယ်လိုအခက်အခဲတွေဖြစ်လာဖို့ရှိသေးလည်းဆိုတာမြင်လာမှာပါ။\nကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးလက်ရှိမြင်ကွင်းကျယ်အာရပ်နွေဦးကနေမြန်မာနိုင်ငံရေးလက်တွေ့အနေအထားကိုခင်ဗျားချင့်ချိန် နိုင်ပြီဆို နောက်ထပ် ကမ္ဘာပေါ်လတ်တလောတမြေ့မြေ့လောင်ကျွမ်းနေတဲ့အခြေအနေတခုကို နောက်တပတ်မှာ ချိန်ဆကြည့်ရအောင်။ ကျနော်တို့ဆီဘယ်လိုရိုက်ခတ်မှုရှိလာမလဲဆိုတာ။\nRef. Elections without Democracy; The rise of competitive authoritarianism by Steven Levitsky and Lucan A. Way ။ April 2002\nPosted by KZကေ at 23:34\nT2A October 10, 2011 at 4:13 PM\nကျေးဇူးပဲဗျာ ။ စဉ်းစားစရာတွေအများကြီးပဲ။ ကျွန်တော့်အမြင်ပြောရရင် နည်းပညာဆိုတဲ့ဒိုင်မင်းရှင်းဟာတော်တော်တာသွားတယ်ထင်တယ်။ အခုဖြစ်နေတဲ့ အာရပ်နွေဦးဆိုရင်သိသလောက် အင်တာနက်ပေါ်ကနေစပြီးလှုံ.ဆော်လိုက်တာမလား။ အဲဒီကစလိုက်တဲ့ဇာတ်လမ်းဟာ Monopoly Effect ဆိုတဲ့သဘောအရ ဆက်ခါဆက်ခါသွားလိုက်တဲ့အသွားဟာ ခုနောက်ဆုံး UNSC မှာ ဆီးရီးယားအရေးကို တင်ပြီးဆုံးဖြတ်ရတဲ့အချိန်တိုင်အောင်ပါပဲ။ အဲဒီ UNSC အစည်းအဝေးဟာ သမိုင်းမှာမကြုံဖူးတဲ့ Double Veto နဲ.ပွဲပြတ်သွားတယ်လေ။ခင်ဗျားလည်းသိပြီးသားဖြစ်မှာပါ။\nT2A October 10, 2011 at 4:16 PM\nကျွန်တော်သိသလောက် အခုနောက်ဆုံးပေါ်ထွက်လာတဲ့အယူအဆတစ်ခုကတော့ တော်တော်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်ဗျ။ ပြောခဲ့တဲ့ UNSC အစည်းအဝေးဟာ "အာဏာရှင်စနစ်နဲ.ဒီမိုကရေစီ"ရဲ. စစ်အေးတိုက်ပွဲသစ်ပါပဲတဲ့လေ။ သိပြီးဖြစ်တဲ့အတိုင်း လက်တွေ.နိုင်ငံရေးမှာ အကျိုးစီးပွါးကိုပဲ အဓိကထားကြတာမလား ။ အဲဒီရှုထောင့်ကချဉ်းကပ်နေလို.ပဲ တရုတ်ကြီးနဲ.ရုရှတို.က Veto ထုတ်သုံးခဲ့ကြတာမလား။ တကယ်တော့ ကျင့်ဝတ်ဆိုတဲ့ရှုထောင့်ကကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ မော်စီတုန်းနဲ.လီနင်တို.ရဲ.မျက်ခွက်တွေကို သေးနဲ.ပန်းတာပါပဲဗျာ ။\nT2A October 10, 2011 at 4:23 PM\nအဲဒီတော့ ကျွန်တော်တို.ရဲ.ချစ်ခင်မြတ်နိုးအပ်သောအမိမြေဆိုတဲ့ရွှေပြည်ကြီးရဲ.အရေးကိုတွေးကြည့်ရင် ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ လက်ရှိအစိုးရဟာ သူတို.ရဲ.နိုင်ငံခြားရေးပေါ်လစီကို ပြန်ပြီးထိန်းညှိလိမ့်မယ် ၊ ဘာဖြစ်လို.လဲဆိုတော့ သူတို.ဟာ တရုတ်ကို အကြီးအကျယ်မှီခိုခဲ့ရတယ်။ တရုတ်နဲ. မကြေငြာတဲ့စစ်ပွဲကို တိုက်ခဲ့ဖူးတဲ့စစ်သားလူထွက်တွေဟာ သူတို.ရဲ. ခါးသီးတဲ့အတွေ.အကြုံတွေကိုတော့ မေ့နိုင်လိမ့်မယ်မထင်ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း မြစ်ဆုံဆည်ကိစ္စကနေစပြီးလှန်လိုက်တာပေါ့။ သို.သော် တရုတ်ကိုလည်း သူတို.တအားကြီးတော့ မျက်ကွယ်ပြုမယ်မထင်ဘူးဗျ။ ဘာပဲဖြစ်စေ အနောက်နဲ.တော့ ပိုပြီးနီးစပ်လာအောင်သူတို. ကြိုးစားသွားမယ်လို.ကျွန်တော်တော့ထင်တယ်။ ဒါကခင်ဗျားပြောတဲ့ အပြင်စည်းဆိုတဲ့ကိစ္စကို ကျွန်တော်ခြုံငုံမိသလောက်ပါ။\nT2A October 10, 2011 at 4:28 PM\nအဲတပြိုင်တည်းမှာပဲ အတွင်းဆိုတဲ့အပိုင်းမှာကျတော့ သိတဲ့အတိုင်း အခုဆွေးနွေးပွဲတွေစနေပြီလေ။ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ် ဒီတကြိမ်ဆွေးနွေးမှုတွေကတော့ စစ်မှန်လိမ့်မယ်လို.။ မစစ်မှန်ရင်တော့လည်း ခင်ဗျားတို.ကျွန်တော်တို. အတွက်တော့ ရေကြည်ရာမှာ မြက်နုနေကြရဦးမှာပေါ့ဗျာ ။\nအခုသိပြီးဖြစ်တဲ့အတိုင်းပဲ မြစ်ဆုံကိစ္စမှာ တရုတ်ကိုပြန်ပြီးလှန်လိုက်တာဟာ ပြည်သူ.အင်အားကို အစိုးရက အရယူသွားတာပဲဗျ ။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို.သာခွင့်မပြုရင် ဧရာဝတီကန်ပိန်းလိုမျိုးအခမ်းအနားတွေ ဘယ်သူလုပ်လို.ရမှာလဲဗျာ။ ဒီနေရာမှာကျွန်တော်ပြောချင်တာတစ်ခုကတော့ သူ.ဟာသူ ဘယ်နည်းနဲ.ပဲပြည်သူ.အားကိုယူယူ အဓိကကျတဲ့ အချက်တစ်ချက်ကတော့ ပြည်ပကိုလှန်ချင်လို.ရှိရင် ပြည်တွင်းအားကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားရတဲ့အချက်ပါ။\nT2A October 10, 2011 at 4:34 PM\nကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ရွှေပြည်ကြီးရဲ. အပြောင်းအလဲတွေဟာ ဖြည်းဖြည်းနဲ.မှန်မှန်ပဲသွားလိမ့်မယ်ဗျ ။ အဲတပြိုင်တည်းမှာပဲ သူတို.ဟာ ခင်ဗျားပြောတဲ့ Competitive Authorinism ဆိုတဲ့ပုံစံပဲဆက်ပြီးသွားနေဦးမယ်လို. ကျွန်တော်တော့မြင်တယ်။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်အမြင်တစ်ခုကို ချပြရရင် အတိုက်အခံတွေဟာ အစိုးရအဖွဲ.ထဲက သဘောထားပျော့ပြောင်းတဲ့ Reformist Minded အင်အားစုတွေကို အားပေးရမယ်ဗျ ။ အရင်တုန်းကလို အစိုးရတစ်ဖွဲ.လုံးကို သိမ်းကြုံးပြီး အပြစ်တွေတင်နေတာမျိုးနဲ.ချဉ်းကပ်နေလို.ကတော့ မိုးကြီးချုပ်သွားလိမ့်မယ်။\nT2A October 10, 2011 at 4:38 PM\nကျွန်တော်သာအထဲမှာရှိနေခဲ့ရင် အခုသမ္မတကြီးဦးသိန်းစိန်ဆုံးဖြတ်သွားတဲ့ ဧရာဝတီမြစ်ဆုံဆည်တည်ဆောက်ရေးကို သူ.လက်ထက်မှာ ဆိုင်းငံ့ထားတယ်ဆိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံတဲ့ပွဲတွေ လုပ်မယ်ဗျာ ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အစိုးရအဖွဲ.ထဲက ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတွေကို အားပေးရာရောက်တယ် ၊ ပြီးတော့ အစိုးရအဖွဲ.ထဲက သဘောထားတင်းမာတဲ့ Hardliners တွေကိုလည်း "ဟာ.......သူတို.ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတွေရဲ.နောက်မှာ ပြည်သူတွေရှိနေပါလား"ဆိုတဲ့အမြင်ပေါ်သွားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတွေအနေနဲ.လည်း "ဟာ.....ငါတို.ကိုတော့ဖြင့် ပြည်သူတွေက တကယ်အားကိုးယုံကြည်နေပြီ။ ငါတို.နောက်ပြန်ဆုတ်လို.တော့ ပုံမတော်တော့ဘူး"ဆိုတဲ့ Irreversible Process ကိုဦးတည်သွားစေတဲ့ Mind Set မျိုးသူတို.တွေစိတ်ထဲမှာပေါ်သွားနိုင်တယ်ဗျ။\nT2A October 10, 2011 at 4:44 PM\nကျွန်တော့်အမြင်ကို ခြုံပြီးပြောရရင်တော့...ကျွန်တော်တို.ရွှေပြည်ကြီးမှာ တော်တော်လေးပျော့ပြောင်းတဲ့ အာဏာရှင်စနစ်သစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာမယ် ။ Civil Society တွေပိုပြီးအားကောင်းလာမယ် ၊ စီးပွါးရေးအရလည်း ပိုပြီးကောင်းမွန်တဲ့အခင်းအကျင်းတွေပေါ်ထွက်လာမယ်လို. ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပဲဗျာ ။ ခင်ဗျားရေးပေးနေလို.ဒါမျိုးတွေဖတ်ခွင့်ရနေတာဗျ ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း အခုလို လေပေါခွင့်ရတာပေါ့ဗျာ။ ဆက်ရေးပါဦးဗျ....စောင့်ဖတ်နေမယ်ဗျာ။