တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: May 2007\nဒီကနေ့ ကျမသုံးနေကျ ကွန်ပျူတာ ပျက်သွားလို့ ဆိုင်ကိုသွားအပို့ မိုးတွေအရမ်းရွာနေချိန်နဲ့ တိုးပါတယ်။ လမ်းမပေါ်မှာ ရေတွေက တဖွေးဖွေး၊ ပျက်နေတဲ့ ကွန်ပျူတာကြီးပိုက်ပြီး အငှားကားပေါ်မှာ ငေးရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ တွေးနေမိတယ်။ ဒီကနေ့ မေလ ၃၁ … ပဲ။ မေကို နှုတ်ဆက်တဲ့ မိုးက ဆိုးလှချည့်လို့ စိတ်ထဲ မချိတင်ကဲနဲ့၊ ဒီလိုနဲ့ ဆိုင်မှာ စက်ကိုအပ်ပြီး အိမ်မပြန်သေးဘဲ မိုးရေထဲ လျှောက်သွားနေမိတယ်။ ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်းတလျှောက် ရေတွေပြည့်လို့။ လမ်းပေါ်ကရေတွေ မသန့်ဘူး၊ ညစ်ပတ်တယ်။ ကောင်းကင်က ရေတွေကရော … လုံးဝသန့်စင်ပါရဲ့လား။ ကျမ မသိပါဘူး။\nအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ညနေစောင်းနေပြီ။ မိုးလည်း တိတ်ပြီပေါ့။ စာလည်း မရေးချင်ဘူး။ ဘလော့လည်း မဖတ်ချင်ဘူး။ ညစ်တစ်တစ်နဲ့ နေနေရာက … ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရင်း ကိုပုထုဇဉ်ရဲ့ “မေလနိဒါန်း” ကဗျာကို ဖတ်လိုက်မိတယ်။ သူ့ကဗျာက အားမာန်အပြည့်ပဲ။\nကျမက အားနည်းနေတယ်။ စိတ်ဓာတ်တွေ ယိမ်းယိုင် မခိုင်မာချင်တော့ဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ … ဒီကဗျာတပုဒ် ရေးဖြစ်သွားတယ်။ သူက နိဒါန်းပဲ ရှိသေး .. ကျမက နိဂုံးချုပ်လိုက်ပြီပေါ့။\nအဆုံးသတ်ရစ်ပေတော့ …မေ … ။\nရဦးမတဲ့လား … ။\nဖြစ်ချင်ရာဖြစ် … ဆိုပြီး\nမတ်တပ်ရပ်လို့ လမ်းမှာ မငိုမိပေမဲ့\nသုံးဆယ့်တစ် …မေ … ။\n၃၁၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nည ၈ နာရီ ၃၀ မိနစ်\n(သရုပ်ဖော်ပုံကလေးကို “ဒီနေရာ” က ယူသုံးထားမိပါတယ်။)\nPosted by မေဓာဝီ at 2:59 PM5comments\nဒီကနေ့ မေလ ၃၀-ရက်နေ့ (နယုန်လပြည့်နေ့) ဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေအဖို့ ငြိမ်းချမ်းရေးမှတ်တိုင်ကို စိုက်ထူနိုင်ခဲ့တဲ့ နေ့ထူးနေ့မြတ် တရက် ဖြစ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားဟာ နယုန်လပြည့်နေ့မှာ ကပိလ၀တ်ပြည် မဟာဝုန်တောထဲမှာ မဟာသမယသုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့တဲ့ အတွက် ‘မဟာသမယနေ့’ လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်က ကပိလ၀တ်ပြည်က လယ်သမားတွေနဲ့ ကောလိယပြည်က လယ်သမားတွေဟာ ရောဟိနီမြစ်ရေကို အကြောင်းပြုပြီး ရေလုပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။ လယ်သမားတွေကနေ စစ်သည်တော်တွေ မင်းညီမင်းသားတွေပါ ရေလုပွဲမှာ ပါဝင်လာကြပြီး နှစ်ပြည်ထောင်သားတွေဟာ လက်နက်အသီးသီး စွဲကိုင်လို့ ရောဟိနီမြစ်အနီး ရောက်လာကြကာ စစ်ဖြစ်တော့မယ့် အခြေအနေကို ဆိုက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီအချိန်မှာ မြတ်စွာဘုရား ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်ပြည်ထောင် ချစ်ကြည်ရေးအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးတရားကို အောက်ပါ သာဓကအမျိုးမျိုး ပြကာ ဟောတော်မူခဲ့ပါတယ်။\n၁) ၀က်ဝံနဲ့ ရုက္ခစိုးနတ်တို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှားလို့ နှစ်ဦးစလုံး ပျက်စီးကြပုံ။\n၂)မြေပြိုပြီ အထင်နဲ့ အော်ဟစ်ထွက်ပြေးတဲ့ ယုန်တကောင်ရဲ့ စကားကို ယုံမှားမိလို့ တိရစ္ဆာန်အများအပြား ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရပုံ။\n၃) အားနည်းသော နှံပြည်စုတ်ငှက်မက အားကြီးသော ဆင်ပြောင်ကြီးကို အနိုင်ယူဖူးလို့ ရန်သူကို အထင်မသေးသင့်ပုံ။\n၄) ငုံးငှက်တွေဟာ ညီညွတ်စဉ်အခါက ရန်သူလက်မှ လွတ်မြောက်ပေမယ့် စိတ်ဝမ်းကွဲပြီး အချင်းချင်း မညီမညွတ် ဖြစ်တဲ့အခါမှာ မုဆိုးရဲ့ ပိုက်ကွန်တွင်းမှာ အမိခံရပုံ။\n၅) သက်မဲ့ဖြစ်တဲ့ သစ်ပင်များပင် တစုတဝေးတည်း တည်နေတဲ့အခါမှာ လေဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးနိုင်ပုံ။\n၆) မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းဆုံးမသင့်ပုံ ….\nစတဲ့ သာဓကများနဲ့ ဟောကြားတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်ကို နာကြားရတဲ့ နှစ်ပြည်ထောင်သားတွေဟာ တောက်လောင်နေတဲ့ ဒေါသမီးတွေ ကင်းငြိမ်းသွားပြီး လက်နက်တွေစွန့်ပယ် လိုက်ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် နိုင်ငံတနိုင်ငံက မင်းသား ၂၅၀ စီ၊ စုစုပေါင်း နှစ်ပြည်ထောင်မှ မင်းသား ၅၀၀ တို့ဟာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တပည့်သား သံဃာအဖြစ် ရဟန်းပြု လိုက်ကြပါတော့တယ်။\nရဟန်းငါးရာလုံးဟာ မဟာဝုန်တောကြီးထဲမှာ တရားအားထုတ်ရင်း ရဟန္တာတွေဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြော်လျှောက်ထားဖို့ နယုန်လပြည့် ညချမ်းမှာ ဘုရားထံတော်မှောက်ကို စုရုံး ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ အဲဒီလို ရဟန္တာသံဃာတော် ငါးရာ စုဝေးရောက်ရှိမှာကို ကြည်ညိုလိုကြတဲ့ နတ် ဗြဟ္မာတွေ နဂါး ဂဠုန်တွေဟာလည်း မဟာဝုန်တောထဲကို စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြန်ပါတယ်။\nနယုန်လပြည့်နေ့မှာ နတ်ဗြဟ္မာတွေ နဂါး ဂဠုန်တွေ စုရုံးစည်းဝေးမိတဲ့ အချိန်အခါမို့ မဟာသမယ လို့ ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်ပါသတဲ့။ နတ် ဗြဟ္မာတွေရဲ့ အမည်နာမ အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဖော် မြွက်ကြား နှုတ်ခွန်းဆက်သော အားဖြင့် မိန့်ကြားတဲ့ စကားတော်များကို မဟာသမယသုတ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။\nမဟာသမယသုတ်တော်ကြီးကို ဟောကြားပြီးနောက်မှာ သတ္တ၀ါတွေရဲ့ စရိုက် ၆-မျိုးအလိုက် သုတ်တော် ၆-သုတ် ကို ဆက်လက် ဟောကြားတော်မူပါတယ်။\nဒါကြောင့်မို့ ဒီကနေ့ဟာ ကျမတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေအတွက် ညီညွတ်ရေးနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးနေ့လို့ ဆိုရင် မမှားဘူး ထင်ပါတယ်။ တကယ်တမ်း ကမ္ဘာမှာ လိုအပ်နေတာလည်း ညီညွတ်ရေးနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးပါပဲ။ ဘယ်ဘာသာဝင်မဆို … ဘယ်လူမျိုးမဆို … ဘယ်သတ္တ၀ါမဆို ညီညွတ်မှ ငြိမ်းချမ်းမယ် .. ငြိမ်းချမ်းမှ သာယာမယ် … မဟုတ်ပါလား။\nဒါကြောင့် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားအားလုံး သတ္တ၀ါအားလုံး ငြိမ်းချမ်းစေဖို့ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တောင်းဆုပြုလိုက်ပါတယ်။\nမဟာသမယံ ဒေတု သော၊\nမဟာသမယ သမ္ပန္နော၊ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ် ညီညွတ်စည်းလုံးသော တပည့်သာဝကတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။ မဟာသမယ ဒေသကော၊ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ် ညီညွတ်စည်းလုံးခြင်းငှာ အခါခပ်သိမ်း တရားဓမ္မကို ဟောပြဆုံးမ တော်မူတတ်သော။ သောဗုဒ္ဓေါ၊ မဟာသမယ ဒေသကမည်တွင် ထိုဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည်။ မဟာသမယ အတ္ထိနော၊ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ် ညီညွတ်စည်းလုံးခြင်းကို အလိုရှိသော အကျွန်ုပ်အား (အကျွန်ုပ်တို့အား)။ မဟာသမယံ၊ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ် ညီညွတ်စည်းလုံးကြောင်း နည်းလမ်းကောင်းကို။ ဒေတု၊ ကရုဏာထား မေတ္တာပွား၍ ပေးသနားတော်မူပါ အရှင်မြတ်ကြီး ဘုရား။ … ။\nသတ္တ၀ါအားလုံး ညီညွတ် ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ …\n၃၀၊ မေ၊ ၂၀၀၇\n(၀န်ခံချက် ။ … ။ မာဂဓီ (သာစည်) ၏ အခါတော်နေ့များ စာအုပ် မှ ကောက်နုတ်ဖော်ပြပါသည်။)\nPosted by မေဓာဝီ at 4:09 AM 1 comments\nဒီနေ့မနက် မိုးလေကင်းစင်ပြီး ရာသီဥတုသာယာတာနဲ့ မနက် ၆ နာရီခွဲသာသာလောက်မှာ မှော်ဘီမြို့နယ် ၀ါးနက်ချောင်းကျေးရွာစု အပိုင် ပန်းတပွင့်တောင် ဘုရားဆီ သွားဖို့ ကျမတို့ မိသားတစု အိမ်ကထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ပန်းတပွင့်တောင်ဆိုတာ မှော်ဘီမြို့အ၀င်ကနေ လေထီးတပ်ဘက်ကိုသွားတဲ့ လမ်းခွဲအတိုင်း တော်တော်လေး ၀င်ရပါတယ်။ သားငါးးယူလို့မရဘူး သက်သတ်လွတ်ပဲ စားလို့ရတာကြောင့် မနက်ကတည်းက ကောက်ညှင်းပေါင်း နဲ့ နှမ်းထောင်း၊ ပဲပြုတ်နဲ့ အကြော်၊ မြေပဲကြော်၊ ပဲပုတ်ကြော်စတဲ့ စားသောက်စရာတွေ သယ်သွားကြတယ်။\nမိုးရာသီပေမယ့် မိုးသိပ်မကြီးသေးတဲ့ အချိန်မို့ လမ်းက သာပါတယ်။ မိုးသိပ်ကြီးရင် လမ်းတွေပျက်ပြီး ကားသေး သွားမရဘူး။ သူက ဖူးကြီးရေလှောင်တမံ အနားမှာပါ။\nဒါက ပန်းတပွင့်တောင် ဘုရားကို တက်ရမယ့် အ၀င် မုခ်ဦးပေါ့။\nဆရာတော်ရဲ့ စံကျောင်းပါ။ ဆရာတော်ကို လှူဖွယ်ဝတ္ထုတွေနဲ့ ဦးခိုက်ကန်တော့ပြီး တောင်ပေါ်က ဘုရားဆီ တက်ခဲ့ကြတယ်။\nအခုတော့ ဒီဘုရားက ထီးတင်ပြီးပါပြီ။ ဒီပုံက ထီးတော် မတင်ခင်က ရိုက်ထားတဲ့ပုံ။\nတောင်တိုင်းမှာ ခုလို စေတီတဆူစီ ရှိပါတယ်။ တောင်တက်လမ်းက အဲဒီလို မြေလမ်း။ တောင်တက်လမ်းမှာ ကားက ပြန်လျှောကျလို့ လူတ၀က်ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်တက်ရတယ်။\nဟိုဘက်တောင်ပေါ်က နဂါးရုံဘုရားကို ပန်းတပွင့်တောင်ပေါ်ကနေ လှမ်းမြင်ရတဲ့ပုံ။\nနဂါးရုံဘုရား ပကတိမြင်ကွင်း။ ဒီတခေါက်တော့ ကားနဲ့ တောင်ပေါ်ကို တက်လို့မရခဲ့ဘူး။ လမ်းတ၀က်မှာ ကားက သစ်ငုတ်နဲ့ငြိပြီး ပြန်ဆင်းမရလို့ အရပ်ကူပါ လူဝိုင်းပါ လုပ်ခဲ့ရသေးတယ်။\nတောင်ပေါ်က စေတီရဲ့ မုခ်လေးမုခ်မှာ ကျမတို့ လှူထားတဲ့ ကျောက်ဆင်းတု ရုပ်ပွားတော်။\nပန်းတပွင့်တောင် ဆရာတော်က အနီးအနားရွာက ကလေးတွေကို အခမဲ့ပညာ သင်ကြားပေးပါတယ်။ ခုကတည်းက ကျောင်းဖွင့်နေပြီ။ စာအံသံတွေ ဝေေ၀ဆာဆာနဲ့။ ဒီနှစ် ကျောင်းသူ ကျောင်းသား ၇၀၀ကျော် ရှိမယ်လို့ ဆရာတော်မိန့်ကြားခဲ့တယ်။\nမုခ်လေးမုခ်က ရုပ်ပွားတော်တွေကို ပါလာတဲ့ ကောက်ညှင်းပေါင်းနဲ့ ရေချမ်းကပ်၊ လမ်းက၀ယ်လာတဲ့ ပန်းတွေနဲ့ ဖယောင်းတိုင် အမွှေးတိုင်တွေ ကပ်လှူပူဇော်ပြီး ကျမတို့လည်း ဘုရားရှိခိုး ခဏတဖြုတ် နားနားနေနေ နေပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့ကြပါတယ်။\nပြန်ရောက်ရောက်ချင်း နားတောင် မနားဘဲ ဘလော့မှာ အမြန်လာတင်လိုက်တာပါ။ ဒီကနေ့ ပြုခဲ့တဲ့ ကုသိုလ် ကောင်းမှု အဖို့ဘာဂကို ကျမဘလော့ဖတ်သူ အပေါင်းအား အမျှပေးဝေပါတယ်ရှင်။\n၂၉၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nနေ့လည် ၁ နာရီ ၃၀\nPosted by မေဓာဝီ at 8:00 AM 11 comments\n၂၈၊ မေ၊ ၁၉၉၅\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂ နှစ် ဒီလိုနေ့မှာ ဘွားဘွား (အဖေ့မိခင်) ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။\n၁၂ နှစ်ဆိုတာလည်း တကယ်တော့ မကြာလိုက်သလိုပါပဲ။ တခါတလေကျ … ဘွားဘွား ရှိနေသေးသလို … ထင်မိသေးတယ်။ ဘွားဘွားအကြာကြီး နေသွားခဲ့တဲ့ မေမြို့က ငွေစန္ဒာ အိမ်ကြီးကို လိပ်မူပြီး ငယ်ငယ်တုန်းကလို စာပို့ချင်သေးတယ်။ ဘွားဘွားရဲ့ မညီမညာ လက်ရေးလေးတွေနဲ့ စာလေးတွေကို ဖတ်ချင်ပါသေးတယ်။\nခုဆို … ဘွားဘွား ဘယ်များ ရောက်နေမှာပါလိမ့်။\nဘဘ (အဘိုး) က ၂၃၊ မေ၊ ၁၉၈၃ မှာ ကွယ်လွန်ခဲ့တာ … ဆိုတော့ ဘွားဘွားနဲ့ နှစ်အားဖြင့် ၁၂ နှစ် ကွာပေမယ့် ရက်အားဖြင့် ၅ ရက်ပဲ ကွာတယ်။ ဒါကြောင့် နှစ်ပတ်လည် ဆွမ်းကျွေးရင် ဘဘနဲ့ ဘွားဘွား ကို တရက်ထဲ တူတူ လုပ်လေ့ရှိတယ်။ ဒီကနေ့ အဘိုးအဘွား ကွယ်လွန်ခြင်း နှစ်ပတ်လည်အဖြစ် ခြောက်ထပ်ကြီးမှာ သံဃာတော်တွေကို ဆွမ်းကျွေးခဲ့တယ်။ ကျေးဇူးရှင် ဘိုးဘွားတွေကို မမေ့ကောင်းဘူး မဟုတ်လား။\nအဲဒီအဘိုးနဲ့ အဘွားကတော့ အဖေ့ဘက်ကပေါ့။\nအမေ့ဘက်က အဘိုးနဲ့အဘွားလည်း ဒီလိုပါပဲ။ နှစ်တွေသာ ကွာခြားပေမဲ့ အဘွားက ဇူလိုင် ၁၉၊ အဘိုးက ဇူလိုင် ၁၇ .. ရက်အားဖြင့် ၂ ရက်ပဲ ကွာခဲ့တယ်။ သူတို့ နှစ်လည်ဆိုလည်း အဲဒီ ၂ ရက်ထဲက တရက်ရက်မှာ အတူတူ လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။\nဒါကြောင့် စဉ်းစားမိတယ်။ ရှေးရှေးက ရေစက်ပါလို့ ဒီဘ၀မှာ လာရောက်ဆုံဆည်းကြတဲ့ ဖူးစာဘက်တွေဟာ … ဒီလိုပဲလား… လို့။ သေတာတောင် ရက်ချင်း နီးနီးကပ်ကပ် သေကြရတယ်။\nနောက်ဘ၀တွေမှာလည်း သူတို့ ရေစက် ဆုံကြလေဦးမလား … သိချင်စမ်းပါဘိ။\nဒီနေ့ စာရှည်ရှည်ရေးချင်ပေမယ့် … စိတ်ထဲ မကောင်းလို့ ဒီလောက်ပဲ ရေးလိုက်နိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ကြပါတော့။\n၂၈၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nနေ့လယ် ၂ နာရီ ၁၅\nPosted by မေဓာဝီ at 8:41 AM 1 comments\n… … …. …. … … … …\nမနက်က အွန်လိုင်းက သတင်းတွေ ဖတ်နေရင်း … စိတ်နောက်ကျိလာလို့ ပြတင်းပေါက်ကိုသွားရပ်နေမိတော့ ပလပ်စတစ်ကောက်တဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်ကို တွေ့ရတယ်၊ ကုလားလူမျိုးတွေ၊ မြန်မာပြည်သားတွေပါပဲ။ သူတို့က ပလင်းခွန်၊ ပစ္စည်းဟောင်း တွေ့တာ အားလုံးကောက်တယ်။ သမီးလေးက ၅-နှစ်လောက်၊ အမေက ၃၅-လောက်၊ သူတို့မှာ သုံးဘီးတပ် လက်တွန်းလှည်း အသေးလေးတစ်ခုနဲ့၊ လက်တွန်းလှည်းလေးပေါ်မှာ ထီးတစ်ချောင်း ဖွင့်တင်ထားတယ်။ ကျနော်တို့ အိမ်ဘေးအိမ်က ရဟန်းခံအလှူ လုပ်တယ်။ အလှူ အပြီးဆိုတော့ ပက်စီပလင်း၊ ဘီယာပလင်း၊ အရက်ပလင်းခွံတွေ အိမ်ရှေ့မှာ ပြန့်ကျဲနေတယ်။ သူတို့က အလှူမဏ္ဍပ်ထဲမှာကို နေ့ခင်းကြောင်တောင် အရက်နဲ့ ဧည့်ခံကြတာ။ ကျနော်တို့ဆီနဲ့ ဓလေ့မတူဖူး။\nပလတ်စတစ်ကောက်တဲ့ သားအမိ အိမ်ရှေ့ကို ရောက်လာတော့ ၀မ်းသာအားရ ပလင်းခွံတွေကို လိုက်ကောက်တယ်။ ခြံထဲအထိ လိုက်ကောက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မိုးရွာချလိုက်တော့ ကလေးထငိုတယ်။ လက်တွန်းလှည်းလေးထဲမှာ ကလေးလေး ပါလာတာကိုး။ အမေလုပ်တဲ့သူက ထီးကို ဟိုရွှေ့ ဒီရွှေ့လုပ်ပီး ကလေးကို မိုးလွတ်အောင် လုပ်တယ်။ ကလေးက ဆက်ငိုနေတယ်၊ သူ့အမေက ကောက်ချီလိုက်ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အကြီးမလေးက ခြံထဲမှာ ပလင်းခွံတွေ လိုက်ကောက်နေတယ်၊ ကျွတ်ကျွတ်အိတ်နဲ့ နှစ်လုံးရတော့ မနိုင်မနင်းနဲ့ သူ့အမေရှိရာကို ဆွဲသွားတယ်၊ ကောင်မလေးမှာ ဖိနပ်မပါဖူး၊ အုပ်ထုတ်လည်းမပါဖူး။ အဲဒီအချိန်မှာ အိမ်ရှင်ကောင်လေးနဲ့ မဏ္ဍပ်ဖျက်ပီး နားနေတဲ့ လူငယ်တစ်သိုက် သူတို့ဘာသာစကားနဲ့ ပလပ်စတစ်ကောက်တဲ့ သားအမိကို လှမ်းအော်ကြတယ်၊ အဓိပါယ် မသဲကွဲပေမဲ့ မလိုလားကြောင်း ထင်ရှားတယ်။\nကောင်မလေး သားအမိ ထပ်ပီး မကောက်ရဲတော့ဖူး၊ ကျီးကြည့်ကြောင်ကြည့်နဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။ ထီးကလေးက သူတို့သားအမိကို မိုးလုံအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူး၊ ကျနော် အတွေးနယ်ချဲ့နေမိတယ်။ အိမ်ရောက်ရင် သူတို့သားအမိ တစ်ယောက်ယောက်ဖျားမလား၊ ဆေးကုဖို့ ပိုက်ဆံရှိရဲ့လား။ လက်မှတ်မရှိရင် ဆရာဝန်က ကုပေးမှာမဟုတ်ဖူး၊ ဒီကြားထဲမှာ အိမ်အပြန် သို့မဟုတ် ဆေးခန်းအသွား ရဲဖမ်းသွားခဲ့ရင် … ။\nကျနော့်စားပွဲကို ကျနော်ပြန်လာလိုက်တယ်၊ ကျနော့်ကွန်ပြူတာကို ကိုင်လိုက်ဖို့ မ၀ံ့မရဲ ဖြစ်နေတယ်။\nဟုတ်တယ် … ကျနော့်ကွန်ပြူတာက ဈေးကြီးကြီးပေးဝယ်ထားရတာ၊ ကျနော်တို့ နိုင်ငံသားတွေ ငတ်နေကြတယ်။\nမေ - မနက်က ကျနော်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကလေးကို မေနဲ့ မျှဝေလိုက်ပါတယ်၊\nကျမဆီ ရောက်လာတဲ့ စာတစောင်ပါ။\nဒီစာကိုဖတ်ပြီး ကျမစိတ်ထဲ ကြေကွဲ ၀မ်းနည်းသလို … ဆို့နင့်နင့် ဖြစ်နေမိတယ်။\nကျမ … ဘာလုပ်ပေးရမလဲ … ။\nကျမ ….. ဘာလုပ်ပေးတတ်သလဲ …. ။\n“ကျနော်တို့ နိုင်ငံသားတွေ ငတ်နေကြတယ်” တဲ့ … ။\nဘာကြောင့်လဲ … ????\nနိုင်ငံရေး ရှုထောင့်က ကြည့်မယ်ဆိုရင် တိုင်းပြည်တပြည်မှာ ပြည်သူလူထု ဒုက္ခဆင်းရဲ ရောက်ရတာဟာ တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်သူ အသုံးမကျလို့ပဲ မဟုတ်လား။ အထူးသဖြင့် သယံဇာတ ပေါကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံတနိုင်ငံက တိုင်းသူပြည်သားတွေဟာ ဆင်းရဲဒုက္ခ မရောက်သင့် အောက်တန်း နောက်တန်း မကျသင့်တာ အမှန်ပါ။\nကျမ သူငယ်ချင်းတယောက်က ပြောဖူးပါတယ်။\nလူတယောက် ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သွားရင်း ခလုတ်တိုက်ပြီး ချော်လဲရင်လည်း … တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်သူတွေရဲ့ အပြစ်ပဲ … လို့ ပြောလို့ရသတဲ့။\n“ဘာကြောင့်လဲ …” ကျမက ဇဝေဇ၀ါ ပြန်မေးတော့ … သူက ရှင်းပြတယ်။\n“ဟုတ်တယ်လေ … သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူတွေက လူသွားလမ်း ပလက်ဖောင်းကို ညီညီညာညာ ပြေပြေပြစ်ပြစ် လုပ်ထားရင် အဲဒီလို ခလုတ်တိုက်ပြီး ချော်လဲမှာမှ မဟုတ်ဘဲ။ ဒါကြောင့် ….”\nနိုင်ငံရေး ရှုထောင့်က မကြည့်ဘဲ ဘာသာရေး ရှုထောင့်က ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ …. ကိုယ်လုပ်လို့ ကိုယ်ဆင်းရဲတာ … ကိုယ်လုပ်လို့ ကိုယ်ဒုက္ခရောက်တာ လို့သာ ဆိုရမှာပါပဲ။ ကံ - ကံ၏ အကျိုး ဆိုတာ ရှိတယ်မဟုတ်လား။ ကိုယ်က အတိတ်တုန်းက မကောင်းတာတွေ ပြုမိမှားခဲ့လို့ မကောင်းကျိုးကို ခံစားရတာပဲ။ လက်ရှိ ကောင်းတာလုပ်ပါမှ ..နောင်အနာဂတ်မှာ ကောင်းကျိုးခံစားရမှာပေါ့။ ဒါဆို ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း အပြစ်တင်စရာ မလိုတဲ့အပြင် ပိုပြီး လက်တွေ့ကျတယ် လို့ ကျမခံယူထားပါတယ်။\nဒါနဲ့ပဲ သူ့ဆီ ခုလို စာပြန်ရေး လိုက်တယ်။\n… … …. …. …..\nပလတ်စတစ်ကောက်တဲ့ မိသားစုအကြောင်း ဖတ်ရတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ လူတွေရဲ့ ဘ၀က အမျိုးမျိုးပဲနော်။ ကံတွေက အမျိုးမျိုးရှိလို့ ဘ၀တွေလည်း အမျိုးမျိုးရှိတာ ထင်ပါရဲ့။ တယောက်နဲ့ တယောက် ကံချင်းက မတူကြဘူး မဟုတ်လား … ။\nကိုယ့်အောက် နိမ့်ပါးတဲ့သူတွေကို တွေ့ရင် သူတို့ကို ဒီလိုဘ၀မျိုးက လွတ်မြောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ပေးနိုင် မလဲလို့ ကိုယ်လည်း စဉ်းစားမိပါတယ်။ လက်ရှိ ဆင်းရဲချို့တဲ့တဲ့ ဘ၀က ချက်ချင်း လွတ်မြောက်အောင် လုပ်မပေးနိုင်ရင်တောင် နောက် ဘ၀တွေ ဘ၀တွေမှာ ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ထပ်မရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာက ဗုဒ္ဓရဲ့ တရားတော်ပဲ ရှိတယ်လေ။ ဒါတွေ သူတို့သိအောင် လုပ်ပေးရမယ် မဟုတ်လား။ အနည်းဆုံးတော့ သီလလုံခြုံဖို့ပေါ့။\n“အူမတောင့်မှ သီလစောင့်နိုင်တယ်” ဆိုတဲ့ မြန်မာစကား အမှားကြီးကိုလည်း ပြင်ချင်သေးတယ်။ တကယ်တမ်းက သီလစောင့်တဲ့သူအတွက် အူမ-တောင့်ပါတယ်။ သီလစောင့်ထိန်းသူ အတွက် ပစ္စုပ္ပန် သံသရာ နှစ်ခုလုံးမှာ အကျိုးရှိတယ်။ နိမ့်ကျတဲ့ဘ၀ ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒါတွေကို သူတို့သိအောင် ဘယ်လိုပြောရမလဲ … ။\n(ပေးစာကို စာထဲမှာပါတဲ့ စာလုံးပေါင်းအတိုင်း ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်)\nPosted by မေဓာဝီ at 3:59 AM 11 comments\nမပြိုင်သူကို ဖိနင်း …\nဒင်း တို့တတွေ …\n…. ….. …...\n“ … …. …. ”\nဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပဲလား …\nပြုသူများက အသစ် …\nဖြစ်သူများက အဟောင်းတဲ့ …\nငါတို့ ဆုတောင်းကြပါစို့လား …\nအားလုံး ရင်ထဲကဆုတောင်း …\nတောင်းတဲ့ဆု ပြည့်ပါစေသား … ။\nထာဝစဉ် လင်းလက်စေသား … ။\nကမ္ဘာကို ထွန်းလင်းစေသား … ။\nအပူမီးများ ဝေးစေသား … ။\n.… .… …. …. ….\nစိတ်ထဲမှာ ခံစားမှုတွေ ရောထွေးနေလို့ ညက စာလည်း မရေးနိုင်ခဲ့ဘူး၊\nမနက်မိုးလင်းမှ ဒီ ခပ်ချာချာ ကဗျာလေးတပုဒ်ကိုပဲ ရင်နာနာနဲ့ ရေးဖွဲ့လိုက်ပါတယ်။\nခေါင်းစဉ်လည်း မတပ်ချင် … အဆုံးလည်း မသတ်ချင် …\n၂၆၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nနံနက် ၉ နာရီ ၂၅\nPosted by မေဓာဝီ at 4:02 AM9comments\nPosted by မေဓာဝီ at 3:24 AM7comments\nPosted by မေဓာဝီ at 3:08 AM3comments\nမေလမှာ ကျမနဲ့ ပတ်သက်သူ တော်တော်များများရဲ့ မွေးနေ့တွေ ရှိနေပါတယ်။\nမေလ ၁-ရက် .. အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း မန္တလေးသူ နီလာမြင့်။ (ကွဲကွာသွားခဲ့တာ ကြာပါပြီ၊ ဘယ်များရောက်နေလဲ မသိ)\nမေလ ၄-ရက် .. ကျမလေးစားပြီး ကျမကို ဆုံးမနေကျ ဆရာမ ဒေါ်မေလေးဆွေ။ (ဆရာမ မွေးနေ့တုန်းက ဖုန်းတောင် မဆက်ဖြစ်လိုက်ဘူး၊ ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမ)\nမေလ ၅-ရက် .. ကျမနဲ့ အဝေးတနေရာမှာ ရောက်နေပြီး ချစ်ကြောက် ရိုသေရပါသော ကျမအဒေါ်။ (နောက်ကျပြီးမှ မေးလ်နဲ့ ဆုတောင်းလိုက်ရတယ်)\nမေလ ၁၀-ရက် .. ကျမနဲ့ အနီးမှာရှိနေပြီး ကြောက်လို့ အမြဲခပ်ခွါခွါနေမိတဲ့ ကျမ အစ်မကြီး။\nမေလ ၁၂-ရက် .. ကျမနဲ့ အဝေးကြီးမှာ ရှိပြီး ကျမအောက် ငယ်ပေမယ့် အကိုတယောက်လို ဆရာအမြဲလုပ်တတ်တဲ့ ကျမရဲ့ မောင်လေး။\n(သူတို့ ၂ ယောက်ပေါင်းရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို အိမ်မှာပဲ ဘုန်းကြီး ၄၅ ပါး ဆွမ်းကျွေးလိုက်ပါတယ်။ မောလိုက်တာ)\nမေလ ၂၃-ရက် .. ဒီကနေ့ ကတော့ …\nကျမဘက်က အမြဲရပ်တည်ပြီး ကျမ စိတ်ညစ်ခြင်း ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေကို မျှဝေခံစား နားလည်ပေးတဲ့ ကျမရဲ့ မိတ်ဆွေကြီး …. ကိုသံလွင် (ခေါ်) ကိုစေးထူး။\nမွေးနေ့ရှင်ကို သောကတွေ ကင်းစေလိုတယ်။ အားလုံးအပေါ်မှာ တူညီမေတ္တာ ထားစေချင်တယ်။\nထစ်ခနဲဆို စိတ်တိုတတ်သူမို့ စိတ်အခန့်မသင့်မှုမျိုးနဲ့ ကြုံတဲ့အခါ သည်းခံစေချင်တယ်။\nမကောင်းခြင်းတွေ ကင်းဝေးပြီး ကောင်းကျိုးချမ်းသာ မင်္ဂလာတွေ ရရှိခံစားကာ လိုရာပန်းတိုင်ကို ဆက်လက် ချီတက်စေချင်ပါတယ်။\nသူ့အတွက် ဆုတောင်းမေတ္တာ မှာတမ်း ကဗျာတပုဒ် ရေးဖွဲ့ပြီး ကျမ ဘလော့မှာ အမှတ်တရ တင်လိုက်ပါတယ်။\nမှာတမ်းဆိုချင်၊ အသင်မိတ်ဆွေ …\nရွှင်လန်းပါစေ၊ ငြိမ်းအေးစေသား …\nစေတနာကဲ၊ လုံ့လဇွဲဖြင့် ….\n…. …. ….. …… …… အားခဲ ချီတက်နိုင်စေသား။\n၂၂၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nည ၁၁ နာရီ ၃၅\n(ဒီမေလမှာပဲ မွေးနေ့တွေကျရောက်တဲ့ ကျမရဲ့ အွန်လိုင်း မောင်နှမများဖြစ်ကြသော လလေး (ခ) နွယ်မာ (၉-ရက်)၊ အောင်ဘု (၁၀-ရက်)၊ ပါစီတူး နှင့် သာလိကာ (၂၁-ရက်) တို့ကိုလည်း စိတ်ချမ်းသာစွာဖြင့် ကျန်းမာ ပျော်ရွှင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။\nဖြည့်စွက်ချက်။ … ။\nအလွန်စာရေးကောင်းသော ဘလော့ရေးဖော်ရေးဖက် ပန်ဒိုရာ (မေလ ၂-ရက်) ကျန်ခဲ့သည့်အတွက် ဖြည့်စွက်လိုက်ပါတယ်။ ပန်ပန် တယောက် ကျန်းမာ ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ဘလော့စာများ ဆက်လက်၍ ဖန်တီးရေးသားနိုင်ပါစေ … ။\nPosted by မေဓာဝီ at 3:38 AM3comments\nအုံ့မှိုင်းနေသော ကောင်းကင်က စိတ်အလိုမကျသည့် အပျိုမ၏ မျက်နှာထားနှယ် တသုန်သုန် တမှုန်မှုန်။ ကောင်းကင်က သုန်မှုန်နေတော့လည်း ၀န်းကျင်တခွင်လုံးက ရှုလေတိုင်း ညို့ညို့ဆိုင်းဆိုင်း မှိုင်းမှိုင်းပျပျ။ ခြေခင်းလက်ခင်း မသာလှသော ဒီညနေမှာမှ အပြင်ထွက်ရန် အကြောင်းက ဖန်လာတာမို့ ဆောင်းနေကျ ထီးကလေးကို ဆွဲကာ အိမ်မှ ထွက်ခဲ့ရလေ၏။ အိမ်မှ ထွက်ခါစကတော့ မိုးက မရွာသေး။ တလှမ်းနှစ်လှမ်း လျှောက်ခါမှ မိုးစက်တွေတဖွဲဖွဲ ရွာကျလာတော့သည်။\nသွားရမည့်ခရီးက သိပ်တော့ မဝေးလှ။ အိမ်မှ လမ်းလျှောက်လျှင် အလွန်ဆုံး ၁၅-မိနစ်မျှသာ။ အငှားကားလည်း စီးရန်မလိုအပ်၊ ဆိုက်ကားဖြင့်လည်း မသွားချင်သဖြင့် လမ်းပဲလျှောက်မည်ဟု စိတ်ကူးပြီး ထွက်ခဲ့သည်။ မိုးက ဖွဲရာမှ တဖြည်းဖြည်း သည်း၍လာချေပြီ။ ကားလမ်းမထက်မှာ ရေတွေတဖွေးဖွေး။ ကလေးတချို့ မိုးရေထဲ ပြေးလွှား ကစားနေကြသည်။ မိုးကာခြုံထည် ၀တ်ဆင်ထားသော ဆိုက်ကားနင်းသူတဦး သည်းထန်နေသော မိုးကိုဆန်ကာ အားစိုက်နင်းနေ၏။ ထိုဆိုက်ကားပေါ်မှ ကျောချင်းကပ် ခရီးသည် နှစ်ဦးကတော့ ထီးတချောင်းတည်းနှင့် မလုံမလဲ စိုစိုရွှဲနေကြပြီ။\nလူသွား ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ စည်ပင်သာယာမှ တက်စိုက်ထားသော ရေတမာပင်ပျိုလေးတွေက လေအထန် မိုးအဝှေ့မှာ လှုပ်ယမ်း ခါတိမ်း ယိမ်းတနွဲ့နွဲ့။ ဒီသစ်ပင်တွေကို ရှောင်ရင်း၊ ရေအိုင် ရွှံ့ဗွက်တွေကို ကျော်လွှားရင်း ကွဲအက် ယိုယွင်းနေသော ပလက်ဖောင်းခင်း များပေါ် သတိထားလျှောက်နေရင်းက စီးထားသည့် ကတ္တီပါဖိနပ် တခုလုံး မိုးစွတ်ကာ ရွှတ်စိ ရွှတ်စိ ဖြစ်လို့နေ၏။ ဒီကြားထဲ ခြေခုံပေါ်ကို သဲမှုန်တွေက ခုန်ခုန် တက်ကြသေးသည်။ မိုးတွင်းဘက် အပြင်ထွက်တာ ကတ္တီပါ ဖိနပ်စီးတော့လည်း ဒီိလိုပဲ ဖြစ်ပေတော့မပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း လူကြီး သူမတွေက … “ဒီခရီး ဒီထီးနဲ့၊ ဒီအရပ် ဒီဖိနပ်နဲ့” … လို့ ပြောခဲ့သည်ပဲ ဖြစ်မည်။ ဘယ်အရာမဆို သူ့နေရာနှင့်သူ အသုံးချမှလည်း အဆင်ပြေနိုင်မည် မဟုတ်လား။\nကားတစီးက ၀ီးခနဲ ကပ်ဖြတ်သွားသဖြင့် ရေစက်တွေစင်ကုန်သည်။ လုံချည်အောက်ဖျားပိုင်းက မိုးရေထိလို့ ကပ်တပ်တပ်ဖြစ်နေသဖြင့် ခြေလှမ်းတွေက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်း။ လေရိုင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း တိုက်လိုက်သောကြောင့် လေလာသည့်ဘက် ထီးကို ဦးတည်ကာ မြဲမြဲဆုပ်ကိုင် ထားလိုက်ရ၏။ လေပြင်းဒဏ်ကြောင့် နဂိုက မခိုင်သည့် ထီးခရိုင်တွေက ညွတ်ကယ် ညွတ်ကယ်။ လျှောက်နေရင်း မိုးရောလေပါ သည်းထန်လာပြန်တာမို့ လမ်းလျှောက်ရတာ နှေးကွေးပြီး ခရီးက သိပ်မတွင်လှ။ စက်ဘီးတစီးနှင့် အမျိုးသမီးတယောက် မိုးကာမပါ ထီးမပါဘဲ မိုးတွေထဲမှာ သွားနေတာကို မြင်ရ၏။ ဒါလည်းပဲ တမျိုးအကောင်းသား၊ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့် ထိုမိန်းမသူကိုပင် အားကျမိသေးသည်။ မျက်နှာနှင့် ဆံပင်တွေ ရေစိုရွှဲနေပေမဲ့ သူ့ကြည့်ရတာ အပူအပင် ကင်းလွန်းပေစွ။\nကြည့်နေရင်း စက်ဘီးကလွန်သွားပြန်သည်။ လမ်းတလျှောက်က ဆိုင်တန်းကလေးတွေရဲ့ အမိုးစွန်းအောက် ခရီးသွားတချို့ မိုးခိုနေကြသည်။ မိုးခိုနေသော လူတွေကိုကြည့်ရင်း ငှက်ကလေးတွေလည်း ဘယ်ရောက်နေကြပါလိမ့် … ဟု ပူပန်နေမိပြန်သေး၏။ သည်စဉ်မှာပဲ ဆောင်းထားသည့်ထီးက မိုးရေစက်တွေ တပေါက်ပေါက် ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျလာလေသည်။ ထီးရွက်ကပါး၊ ထီးခေါင်က မလုံတော့ မိုးကြီးတဲ့ ဒဏ်ကို မခံနိုင်သဖြင့် တစက်စက် ယိုကျလာ ခြင်းပင်။ ခေါင်ကမလုံပြီဆိုမှဖြင့် … ဒီထီးက ဘယ်လိုလုပ် အသုံးကျတော့မှာလဲ။ မိုးသည်းလာလေ မိုးစက်တွေက ပိုယိုကျလာလေ။ ခေါင်တည့်တည့်က ယိုကျသည့် ဒီမိုးစက်တွေကို ဘယ်ညာယိမ်းပြီး တိမ်းရှောင်လို့လည်း မရ။ ယိုကျလာသည့် မိုးရေတွေက ဦးခေါင်းပေါ်၊ ပုခုံးပေါ်၊ လက်ပေါ်။ တစက် ပြီးတော့ တစက် …နောက် တစက်စက် ။\nဆက်လက် လျှောက်နေစဉ်မှာ ရှေ့ခပ်လှမ်းလှမ်းက အမျိုးသမီးကြီး တယောက် ထီးမပါ ဘာမပါ ခေါင်းပေါ်မှာ တစုံတခုတင်ပြီး အပြေးတပိုင်း လျှောက်နေသည်ကို မြင်ရ၏။ ဒီ့နောက်တော့ စက်သုံးဆီတွေကို တရားမ၀င် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရောင်းသည့် လမ်းဘေး ဆိုင်ကလေး တဆိုင်၏ အမိုးအောက် ၀င်ရောက် မိုးခိုသွားသည်။\n“တူမကြီးရေ … အဒေါ် ထီးမပါလို့ ခဏလိုက်ခဲ့ပါရစေ”\nထိုဆိုင်ရှေ့မှ ဖြတ်ကျော်အသွားမှာ သူကပြေးထွက်လာပြီး ထီးရိပ်လာခိုလေ၏။\n“ဟုတ်ကဲ့ … အဒေါ်က ဘယ်သွားမှာလဲ”\nဒီလိုနဲ့ ယိုင်တိယိုင်ထိုး ကျိုးမတတ် ထီးကလေးဖြင့် နှစ်ကိုယ်စာ မလုံ့တလုံ မိုးရင်း ရှေ့ဆက်လျှောက် ခဲ့ရပြန်၏။\nမိုးကသည်းသည်ထက် သည်းလာတော့ ထီးက လွင့်မတတ်၊ လန်မတတ်။ ခေါင်ကကျသည့် ရေကလည်း မဆုံးနိုင်အောင် တစက်စက်။ ပလက်ဖောင်း အပေါက်တွေကို မနည်းတိမ်းရှောင်ရင်း တယောက်ချင်း သွားမှအဆင်ပြေမည့် ဒီပလက်ဖောင်း လမ်းကျဉ်းလေးထက်မှာ နှစ်ယောက်သား ပူးတုံ ခွါတုံ သွားနေကြရသည်။ နှစ်ယောက်လုံး၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိုယ်တခြမ်းစီမှာ မိုးတွေရွှဲနေမှာ အသေအချာပင်။\n“မိုးမရွာလောက်ဘူးထင်ပြီး ထီးကို ထားခဲ့တာ၊ မိုးက ရုတ်တရက်ရွာတော့ ဒုက္ခကို ရောက်ရော၊ ငါ့တူမကြီးလို ဆံပင်တိုရင် အကြောင်းမဟုတ်ဘူး။ အဒေါ်က ဆံပင်ရှည်တော့ မိုးထိပြီးရင် …. ….. …..”\nစသဖြင့် မိုးသည်းထဲမှာ စကားတွေ မစဲအောင် ပြောနေတော့၏။ လမ်းတဖက် ကားဂိတ်ဆီ သူသွားလိုသော နေရာ ရောက်အောင် ပို့ပေးပြီး ကားတစီးပေါ် တက်သွားသည်ထိ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ အပြေးအလွှား ကားပေါ်တက်သွားသူက တချက်ကလေးပင် ပြန်ငဲ့မကြည့်ခဲ့။ ထိုကားထွက်သွားမှ ကိုယ်လိုရာခရီးကို လမ်းဆက်လျှောက် ရပြန်သည်။\nခိုနားသူတို့ သဘာဝဆိုတာ ဤသို့နှင်နှင်ပင်။\nနောက်တော့လည်း ဒီအရိပ်မှာ ခဏတာ ခိုဝင်ခဲ့ဖူးပါလားဆိုတာ သတိရချင်မှ ရပေဦးတော့မည်။\nကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုပါပဲ။ အရိပ်ပေါင်းများစွာအောက် နားခိုခဲ့ဖူးသည်၊ ပျော်မွေ့ခဲ့ဖူးသည်၊ ပြီးတော့ လစ်လျူရှုခဲ့ဖူးသည်၊ မေ့လျော့ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ထပ်တဖန် ခိုနားစရာ အရိပ်များ သွားရင်းလာရင်း ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရလိမ့်ဦးမည် မဟုတ်ပါလား။\nဒီလိုနှင့် ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းတလျှောက်မှာ နေပူထဲရောက်လိုက်၊ အရိပ်အောက်ဝင်လိုက်၊ မိုးသည်းနေ့တွေကို ကြုံတွေ့လိုက်နှင့်ပင် …. မဆုံးတမ်း တရွေ့ရွေ့ ဆက်သွားနေရဆဲ။\nမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ … လိုရာခရီး မရောက်မချင်းတော့ မလုံ့တလုံ နုံချာလှသော ဒီထီးကလေးကို ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာပင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေရဦးမည်သာတည့်။\n၂၁၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nည ၁၁ နာရီ ၄၆\nPosted by မေဓာဝီ at 3:25 AM5comments\nညက စာအသစ်ရေးမယ်ကြံတုန်း မီးကပျက်သွားတယ်။ အချိန်ကတော့ ည ၁၁ နာရီထိုးနေပါပြီ။ အိပ်မယ်ဆို အိပ်လို့ရနေတဲ့ အချိန်ပါပဲ။ ဒါနဲ့ပဲ ကွန်ပျူတာပိတ်ပြီး အိပ်ရာဝင်လိုက်တယ်။ အိပ်ရာထဲရောက်ပြီး ခဏနေတော့ မီးကပြန်လာပါလေရော။ မီးပြန်လာပေမဲ့လည်း ကွန်ပျူတာဖွင့်ပြီး စာပြန်မရေးချင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အိပ်ရာထဲမှာ အိပ်မပျော်ဘဲ လှဲနေရင်း ငယ်ငယ်တုန်းက အဖေပြောပြတဲ့ အိပ်ရာဝင် ပုံပြင်လေးတွေကို သတိရနေမိတယ်။\nငယ်ငယ်တုန်းက အဖေက ပုံပြင်လေးတွေ အမြဲပြောပြလေ့ရှိပါတယ်။ ဘုရားဟော နိပါတ်တော်တွေကို ပြန်ပြောပြတဲ့ ပုံပြင်တွေကအစ၊ နိုင်ငံတကာ ပုံပြင်တွေအလယ်၊ ရယ်စရာပုံပြင် .. လံကြုတ် ပုံပြင်တွေအဆုံး ပုံပြင်လေးတွေ ပြောပြတဲ့အခါ ကျမတို့လည်း မမုန်းတမ်း နားထောင်ခဲ့ရတယ်။\nညတိုင်ဆိုရင် … “အဖေ … ပုံပြောပြ” လို့ ဆိုးနွဲ့ဂျီကျ ခဲ့ရတာလည်း အမြဲပေါ့။\nခုတော့လည်း အဖေပြောတဲ့ ကလေး ပုံပြင်လေးတွေနဲ့ ဝေးနေတာ ကြာခဲ့ပါပြီ။ တခါတလေတော့လည်း ငယ်ငယ်တုန်းက ကလေးဘ၀လို အပူအပင်ကင်းကင်း စိတ်ရှင်းရှင်းနဲ့ အိပ်ရာထဲမှာ အဖေပြောလာမယ့် ပုံပြင်လေးတွေ နားဆင်ချင်ပါသေးတယ်။\nအဖေ့ပုံပြင်လေးတွေ သတိရရင်း အိပ်ပျော်သွားရာက မနက်မိုးလင်းတော့ ကျမစာအုပ်စင်ပေါ်က အဖေ့မှတ်စု စာအုပ်ဟောင်းလေးကို လှန်လှောရှာဖွေမိတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အဖေရေးထားတဲ့ ကဗျာပုံပြင်လေးတွေ ရှိတယ်လေ။ ပုံပြင်တွေကို ကဗျာအဖြစ်ပြန်ရေးထားတဲ့ ကဗျာ ပုံပြင်လေးတွေ ဆိုပါတော့။\nအဲဒီကဗျာလေးတွေ အဖေရေးခဲ့စဉ်က ၁၉၇၅ ခု ပတ်ဝန်းကျင်လောက် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အဖေက သမီးတွေနဲ့ တကွ ကလေးတိုင်းအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ရေးခဲ့တာတဲ့။ ဖတ်ကြည့်ကြပါအုံး။\n“မင်းရဲ့ ဦးခေါင်း ဘေးကင်းစွာ၊\nမင်းက ဆပ်ဦး .. ဆပ်ရဦး”\nလူမိုက် ..ကျေးဇူး မသိဘူး။ … ။\nငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဒီကဗျာလေးကို ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်တပုဒ်လိုသာ နားထောင်တတ်ခဲ့ပါတယ်။\nလောကမှာ ၀ံပုလွေလို လူစား အများကြီးဆိုတာ … အသက်အရွယ် ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ကြုံရ တွေ့ရ သဘောပေါက်လာရပါပြီ။\n၀ံပုလွေလို လူစားမျိုးနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ သူ့ခံတွင်းထဲက ကိုယ့်ဦးခေါင်း အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်ထွက်နိုင်တာကိုပဲ ….ကျေးဇူးတင်လို့ … သူ့ကို ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် … သတ်မှတ်ရတော့မှာပဲပေါ့။\nမနက် ၉ နာရီ ၄၅\nPosted by မေဓာဝီ at 4:16 AM2comments\nPosted by မေဓာဝီ at 7:39 AM7comments\nနံနက်ကို ကြို …\nမင်္ဂလာနံနက် ဖြစ်ပါစေ … ။\nမင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်း ပေါင်းများစွာ\nပိုင်ဆိုင်ရပါစေသား … ပိုင်ဆိုင်ကြပါစေသား … ။\n*(ယောနိသော =ယောနိသော မနသိကာရ = သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နှလုံးသွင်းခြင်း)\nPosted by မေဓာဝီ at 4:18 AM 14 comments\nPosted by မေဓာဝီ at 3:07 AM 10 comments\nအပိန် အပဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ကွန်မန့်တွေ ဖတ်နေရင်းနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃-နှစ် ကျော်ကျော်က ကျမ ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ ဆောင်းပါးတပုဒ် ခေါင်းထဲ ရောက်လာတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီဆောင်းပါးကို ကွန်ပျူတာထဲ ပြန်ရှာဖတ်ကြည့်ပြီး ကျမတယောက်ထဲ ရယ်နေမိတယ်။ ကျမ ၀ဋ်လည် တာများလားလို့ တွေးမိတယ်။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် … ၀ဋ်ဆိုတာ နောင်ဘ၀ မကူးဘူး၊ လည်ချင်တဲ့အချိန် လည်တတ်တယ် မဟုတ်လား။\n၂၀၀၄ ခုနှစ်ဆီက ပေါ်ပြူလာဂျာနယ်မှာ တာရာမင်းဝေက “မှားလျှင်ပြင်ပါ” ဆိုပြီး ဆောင်းပါးတပုဒ် ရေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီဆောင်းပါးကို ဖတ်ပြီး တာရာမင်းဝေကို ကျမက တန်ပြန်ဆောင်းပါး ရေးပြီး ဝေဖန်ခဲ့မိတယ်။ အကြောင်းအရာက အခုဖြစ်နေတဲ့ အပိန် အပဲ့ နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်ပါဘဲ။ အဲဒီတုန်းကတော့ ကိုယ်ပြောချင်တာလည်း ပြောရသေး ကိုယ့်စာလည်း ဂျာနယ်ထဲ ပါသေးဆိုတော့ ပျော်ပျော်ပါးပါး မော်မော်ကြွားကြွားပေါ့။ အင်း …. ခုတော့ တာရာမင်းဝေနေရာကို ကျမ ရောက်နေပြီလား လို့ ထင်လိုက်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကျမကတော့ တာရာမင်းဝေလောက် sensitive မဖြစ်ပါဘူးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတွေးထဲက ကာဗာလုပ်နေမိသေးတယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာလည်း ၀ဋ်လည်ခြင်း တမျိုးပေပဲ။\nနားရှုပ်မှာစိုးလို့ … တာရာမင်းဝေရဲ့ ဆောင်းပါးနဲ့ ကျမဆောင်းပါး ၂-ပုဒ်လုံးကို တင်လိုက်ပါတယ်။ နှိုင်းယှဉ် ဖတ်ကြည့်ပြီး … အာမနာတမ်းသာ ဝေဖန်ကြပေရော့။ မထူးတော့ဘူးလေ … ၀ဋ်လည်မှတော့ ကုန်အောင်သာ လည်ပေရော့ … ခံလိုက်လေမဟဲ့လို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပါပြီ။\nစကန်ဖတ်ထားတဲ့ စာတွေဖတ်မရရင် ရိုက်ထားပြီးသား တင်ပေးပါမယ်။\nအဲဒီ ဆောင်းပါး ၂ပုဒ်ကို နေးတစ်ဖိုရမ်မှာလဲ တင်ဖူးပါတယ်။\nမမြင်ရလျှင် “ဒီနေရာ”မှာ ဖတ်နိုင်ပါတယ်။\nPosted by မေဓာဝီ at 3:52 AM 8 comments\nပေးစာကို မရေးတာကြာလို့ ရွှေစိတ်တော် ငြိုငြင်နေပြီလား မသိဘူး… ။\nစိတ်ထဲမှာ ရှိပေမယ့် လက်က မပါနိုင်တာကြောင့် ဒီပေးစာကို ဆက်မရေးနိုင်တာပါ။ ကိုပြူးကျယ်နဲ့တကွ ဒီပို့စ်ကို ဖတ်ချင်လို့ မျှော်လင့်နေတဲ့သူတွေ ရှိတယ် ဆိုတာ သိရလို့ ကျမ ၀မ်းမြောက်စွာနဲ့ ဒီနေ့တော့ မဖြစ် ဖြစ်အောင် ရေးမယ်လို့ အားခဲပြီး ရေးလိုက်ပါရဲ့။\nရှစ်ဆယ်ပေါ်တေးထပ် ပြီးတဲ့နောက် တေးရိုးငယ်နဲ့ တေးရိုးကြီး စပ်နည်း အလှည့်ရောက်ပါပြီ။\nတေးထပ်ထက် ရှေးကျတာကြောင့် တေးရိုးလို့ ခေါ်ဟန်တူပါသတဲ့။ တေးရိုးကြီးနဲ့ တေးရိုးငယ်ဟာ အနည်းငယ်သာ ကွာတာကြောင့် စာအုပ်ထဲမှာ တပေါင်းတည်း ပြထားပါတယ်။\nလေးချိုးကို တပိုဒ်ဖြုတ်ပြီး အနည်းငယ် ပြင်လိုက်ရင် တြိချိုးဖြစ်လာသလိုပဲ တေးထပ်ကို အချို့အပိုဒ်တွေ ဖြုတ်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ရင် တေးရိုးငယ်-တေးရိုးကြီး ဖြစ်လာတယ် လို့ ဆိုထားပါတယ်။\nမနှုန်းတန် စိန္တေယျမို့၊ အနန္တဘုန်းတော်ဂုဏ်၊\nမြှောက်ဝှဲချီး အံ့မကုန်သည်၊ မြေ၀သုန် တုနှိုင်း၊\nသဗ္ဗညု ထွတ်ဘုန်းသည်ကို၊ ငါဇာနည် ဦးညွတ်လို့ကိုင်း။\nစောမြတ်စွာ ထွဋ်ရှိုင်းသည့်၊ မနှိုင်းတန့် တရားတော်၊\nဂိုဏ်းရှစ်ဘို့ သံဃာတော်ကို၊ ရှိပူဇော် ဦးတင်၏လေး။\n“ရှေးရေး တန်ခူးလဖွဲ့ တေးရိုးကြီးပုံစံ”\nတန်ခူးဂိမှမှာ၊ ဓာတ်တေဇ ယှဉ်မှီ၊\nခါမိဿ အချိန်ညီ၊ သ၀ဏီနက္ခတ်၊\nစိတြ မည်မကွာသည်၊ တာရမှာ ကေ၀ဋ္ဋမှတ်၊\nပန်းကံ့ကော် ရင်ခတ်တို့၊ ပွင့်ချပ်ကဲ့စုံလင်၊\nသင်းရနံ့ ပျံ့ရွှင်၊ ရေသဘင်ပွဲလမ်း၊\nထိန့်ရိုက်ဆင့် ကျူးကျော်တယ်၊ သင်္ကြန်တော် ကြူးရင့်သည့်တမ်း။ … ။\n(တေးရိုးငယ်မှာ ‘လေး’ ဟု တေးထပ်ကဲ့သို့ ချသော်လည်း ဤတေးရိုးကြီးကား အထက်ပိုဒ်က ရှိသော ကာရန်အတိုင်း သံပြင်း လဟုသံနှင့် ချသည်ကို သတိပြုပါ။)\nတေးတွဲ့ကဗျာဟာ ခုခေတ်မှာ တိမ်မြုပ်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ရေးသားစပ်ဟပ်ရာမှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ကဗျာမျိုး ဖြစ်ပါသတဲ့။\nတေးတွဲ့ကို အမည်အားဖြင့် ဝေဖန်ရရင်တော့\nတေး - ဆိုတာ ကဗျာ သီချင်းဆိုတဲ့ အနက်၊ သင်္ချာ ဂဏန်းအရ ၃- ဆိုတဲ့အနက်ကို ဖော်ပြပြီး\nတွဲ့ - ဆိုတာကတော့ လေးကန် ဖင့်နွှဲတဲ့ အနက်ကို ဖော်ပြပါတယ်။\nဒါကြောင့် ဖြေးနှေး ဖင့်နွှဲစွာ ရွတ်ဆိုရသော ကဗျာ (သို့မဟုတ်) အပုဒ် ၃-ပိုဒ်ဖြင့် ဖင့်နွှဲ ဖြည်းညှင်းစွာ သီဆိုရသော ကဗျာလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။\nတေး - ကို ၃-ခု သင်္ချာယူ၍ တွဲ့ - ကိုတော့ တွဲ (ဆက်တွဲခြင်း) အနက်အဓိပ္ပါယ်လို့ ယူဆပြီး အပိုဒ် ၃-ပိုဒ် ဆက်တွဲ ရေးရတဲ့ ကဗျာလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပြန်ပါတယ်။\nတေးတွဲ့ကို ရေးတဲ့အခါ သုံးပိုဒ် ရေးပြီး အချီအချ တူညီရမှာဖြစ်ပါတယ်။ တပိုဒ် တပိုဒ်မှာ အချိုး ၄-ချိုးစီ ရှိတာကြောင့် ရှေးလေးချိုးကြီး အသွားဆန်ဆန်၊ လေးလုံးစပ်အချို့၊ သံချို အသွားဆန်ဆန် ငါးလုံး,ခြောက်လုံး အချို့ ထားရှိပါတယ်။ အချီမှာတော့ ၃-လုံး ချီနည်းနဲ့ ၄-လုံး ချီနည်း နှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nနမူနာ တေးတွဲ့ ကဗျာတပုဒ် ကြည့်ရအောင်။\n(၁) “ဘုံနန်းက-မှန်းဆ ချေလျှင်”\nဃောသ လေးပြန်၊ ဝေးလောက်တန်တွင်၊ နိဗ္ဗာန်ရည်မှန်းလို့၊ တည်သန်းပုံ သဗ္ဗညုလို၊ ရွှန်းနုစုံလင်၊\nတက်, သက်,လှေကား၊ နှစ်စုံပွားလို့၊ ထူးခြားသန့်ရှင်း၊ ဘိုးတော်မင်းထက်၊ ဉာဏ်လင်းအင်၊ မမြင် တောင်းပေရသေး။\nစူဠာမဏိ၊ မည်တော်ရှိတဲ့၊ သီရိထွေငေါ်၊ စေတီကျော်ကို၊ ပြည်တော်သူ သွတ်လှယ်ကူးလို့၊ ဖူးကြတယ်လေး။\n(၂) “ထုံပန်းလှ-ပန်းက ထွေအင်”\nဆွမ်းတော် ရေကြည်၊ ပွဲရံတည်သား၊ တီးစည် ခတ်ရွမ်းလို့၊ ရောင်လျှမ်း အရုဏ်ခပ်လျှင်၊ ဆွမ်းကပ်လို့တင်၊\nတန်ဆောင်တိုင်များ၊ ရေတော်ငါးနှင့်၊ နံပါး ပန်းသင်း၊ ညနေခင်းမှာ၊ ထပ်သွင်းတင်၊ ရင်ပြင်တော် လင်းထိန်လို့ မွှေး။\nရှင်လူကစ၊ နံနက် ညတိုင်း၊ ညွတ်ခ ပူဇာ၊ စိန္တေယျာဝယ်၊ မသေရာ နိဗ္ဗာန်နန်းကို၊ မှန်းဆုပန် လေး။\n(၃) “စုံဆန်းစွ- ခန်းဝဗွေပြင်”\nကျောင်းတော် အုတ်ဂူ၊ အဆူဆူတွင်၊ နိဗ္ဗူရည်စူးတဲ့၊ ထေရ်ထူးတွေ ကိန်းပျော်ဝပ်တယ်၊ ကွက်လပ်မမြင်၊\nတကျောင်းတော်လုံး၊ ရေကြည်သုံးဖို့၊ ပတ်ကုံးရှင်းလင်း၊ တောင်တူးရွင်းက ရေသွင်းလျှင်၊ ကန်တွင် ရေပန်း လျှံလို့ဖွေး။\nသောတုဇန၊ စာသင်စ၍၊ ထေရအရာ၊ မြတ်သံဃာတို့၊ ချမ်းသာစွာ မြတ်တရားကို အားထုတ်ကြလေး။ … ။\nဆိုတဲ့ အချီ ၃-ပိုဒ် ကာရန်ညီ ပိုဒ်စုံရတု ကဲ့သို့ စပ်ဆိုထားပါတယ်။ အချီ ၃-ပိုဒ်လုံးကို က-လှ-စွ ဆိုတဲ့ လဟုသံ နဲ့ ချီထားပြီး လျှင်၊ အင်၊ ပြင် ဆိုတဲ့ ဂရုသံ နဲ့ ချထားပါတယ်။\nနောက်အပိုဒ်တွေကို ကြည့်ရင်လည်း ရှေးလေးချိုးကြီး ရေးစပ်သလို လေးလုံးစပ်မျိုး အပြင် ငါးလုံး,ခြောက်လုံး သင့်သလို ထည့်ပြီး စပ်ဆိုသွားတာတွေ့နိုင်ပါတယ်။ ပထမချိုးရဲ့ အချနဲ့ ဒုတိယချိုးရဲ့အချမှာ သံလျော့ သံချင်း ညီစေပြီး တတိယချိုးနဲ့ စတုတ္ထချိုးကို (ဧး =အေး) ကာရန်နဲ့ ဆုံးစေရပါတယ်။ ဘာကြောင့်ဆိုတော့ တေးတွဲ့တပုဒ်လုံးရဲ့ အချဖြစ်တဲ့ စတုတ္ထချိုးရဲ့ အဆုံးမှာ (လေး) သဒ္ဒါနဲ့သာ အမြဲ ချရလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nတေးတွဲ့မှာ လေးချိုးလိုပဲ တတိယချိုး၏ ဆုံးခါနီးပိုဒ်မှာ ပထမချိုး၊ ဒုတိယချိုးကို ပြန်ငဲ့တဲ့ ကာရန်ပြန် တချက်စီ ရှိရပါသေးတယ်။\nပထမပိုဒ်မှာ လျှင်-လင် .. ဆိုတာကို (ဉာဏ်လင်းအင် က) အင် နဲ့ ပြန်ငဲ့တယ်။\nဒုတိယပိုဒ်မှာ အင်-တင် … ဆိုတာကို (ထပ်သွင်းတင် က) တင် နဲ့ ပြန်ငဲ့တယ်။\nတတိယပိုဒ်မှာ ပြင်-မြင် .. ဆိုတာကို (ရေသွင်းလျှင် က) လျှင် နဲ့ ပြန်ငဲ့တယ်။\nအထက်ဖော်ပြပါ တေးတွဲ့က အချီ ၃-ပိုဒ် ညီပြီး အချမညီတဲ့ တေးတွဲ့ဖြစ်ပါတယ်။\nအချီအချ ညီတဲ့ တေးတွဲ့ နမူနာကတော့ …\nလက်ညောင်းနေပြီမို့ …. သည်းခံကြပါလို့ပဲ …. ။\nကိုပြူးကျယ်နှင့်တကွ ဒီပို့စ်ကို စောင့်ဖတ်တဲ့ မြန်မာကဗျာချစ်သူများ … ဒီတပတ်တော့ ဒီမျှနဲ့သာ ကျေနပ်ပေးကြပါတော့ရှင် …ရှေ့တပတ်လည်း တခြားစာ တင်စရာရှိလို့ ဒီပို့စ်ကို ခွင့်ခဏ ယူပါဦးမယ်။\n၁၆၊ မေ၊ ၂၀၀၇\nနံနက် ၁၀ နာရီ ၅၅ မိနစ်\nPosted by မေဓာဝီ at 5:28 AM2comments\nငယ်ငယ်လေး ကတည်းက ကျွန်တော့အဖေ့ ကသေသေခြာခြာ ကွဲပြားအောင် စလုံး နဲ့ ဆလိမ် အသံကို ထွက်ပြပြီး အသံထွက်ပြင်ပေးပါတယ်..ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က အဖေ့အသံကိုကွဲပြားအောင် နားမထောင်နိုင်ဘူး.. အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်...အခုထက်ထိ ပါပဲ .. ဘယ်သူ့ကိုသွားမေး သူတို့ရဲ့အသံကို အတူတူသာကြားပါတယ်.. နောက်ဆုံးကောက်ချက်ချလိုက်ရတာကတော့ ကွဲပြားအောင်နားမထောင်နိုင်လို့ ပြန်ပြောတဲ့အခါမှာလည်းကွဲပြားအောင် မပြောနိုင်တာလို့ထင်ပါတယ်...ကျွန်တော့အထင်တော့ ကျွန်တော်တို့ဗမာစာလုံးတွေက ရှုပ်ပါတယ်.. စလုံးရှိနေရင်... ဘာလို့အသံထွက်တူတဲ့ ဆလိမ်ကို ရှုပ်အောင်ထည့်ပေးလိုက်ရတာလဲ..နကြီးရှိတယ် နငယ် ရှိတယ်၊ ဂကြီးရှိတယ် ဂငယ်ရှိတယ်၊ ဘာလို့ က ကြီး ရှိပြီး ကငယ် မရှိတာလဲ..ဘကို ကုန်းလို့တစ်မျိုး ဘကို အထက်ကချိုင့်လို့တဖုံ..ဒဒွေး(တွေး)နောက်ပြီး ဒအောက်ချိုင့်(ဓ)သရှိတယ်၊ သကြီး... (အက္ခရာ ၃၃ လုံးထဲမပါဘူး)ရ ကို ပဲ ကောက်လိုက်၊ ယကို ပက်လက်လုပ်လိုက်နဲ့ဇကွဲ ကို ဇမျင်(မြင်၊ မျဉ်း)ဇွဲ(ဆွဲ)... ဒါမှမဟုတ် စလုံး ရပင့်လား (သဝေထိုး စလုံး ရပင့် ဝေးစနှစ်လုံးပေါက် -ဈေး။ သဝေထိုး ဇမျဉ်ဇွဲ ဝေးစနှစ်လုံးပေါက် - ဈေး)ရှုပ်ကို ရှုပ်ပါတယ်.. လမ်းဂွေ့ရ်ှတွေမှာ အရေးကြီးတာ က ဆိုလိုရင်းကို အဓိပါယ်ပေါ်လွင်အောင် ဖော်ပြနိုင်ရင် ပြီးတာပဲ..ဆင်ပလီဖိုင်းဖြစ်သင့်တယ်လို့ထင်တယ်..\nအင်း...နောက်တစ်ခု စဉ်းစား မိလို့...စာတို့ စကားတို့ ဆိုတာက တဖြည်းဖြည်း နဲ့ အချိန်ကာလကြာရှည်စွာ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာကြတာပဲ... အင်းအခုကြမှ အတင်းအကျပ် မပြောင်းလဲနဲ့ ပြောင်းလဲရင်မှားတယ် ဆို .. စဉ်းစားစရာပါ...ဘယ်လောက်မြန်မြန် အများစုက လက်ခံနိုင်မယ်ဆိုတာတော့ ခေတ်ကာလ အခြေအနေပေါ်မှာမူတည် မယ်နဲ့တူတယ်..အများစု ကလက်ခံနိုင်သွားရင် တော့ မှန်သွားမယ်လို့ ယူဆပါတယ်..\nပိစိရဲ့ အထက်ပါ ကွန်မန့်ကို ဖတ်ပြီး .. ကျမ အီလည်လည် ဖြစ်သွားတယ်။\nဘာပြောလို့ ပြောရမှန်း မသိအောင် နှုတ်ဆွံ့သွားတယ်။ အဲ … မဟုတ်ဘူး … ဘာရေးလို့ ရေးရမှန်း မသိအောင် လက်တွန့်သွားတာ။ နောက်တော့ … အင်း …. ဟုတ်လည်း ဟုတ်ပါတယ် လို့သာ ကျမ ဖြေတွေးလိုက်တယ်။ ပိစိ စဉ်းစားလည်း စဉ်းစားချင်စရာပေါ့။ ဒီလို စဉ်းစားတာကို ကြိုဆိုပါတယ်။ (ဒါမှလည်း ရှင်းပြခွင့်ရမယ်လေ။)\nဒါတွေဟာ အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ။ ကျမ လေ့လာမိသလောက် ပြောရမယ်ဆိုရင်\nထုံးစံအတိုင်း ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ပြောမှ ဖြစ်မှာမို့ … ဖတ်သူများကို အားတော့နာပါရဲ့။ သို့ပေသိ တတ်နိုင်ဘူး။ ဖတ်ထားသည့်စာ မနေသာတော့လည်း ဟိုသည် ကိုးကားပြီး ရေးလိုက်ရပြန်ပြီပေါ့။\n“ဝေါဟာရ အစ အသံက”\nဝေါဟာရစကား ဖြစ်လာပုံဟာ သဒ္ဒ လို့ ခေါ်တဲ့ “အသံ” ကြောင့်ပါတဲ့။\nအသံဖြစ်ကြောင်း ၄-မျိုး ရှိပါတယ်။\nစိတ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ အသံ၊ ဥတုကြောင့်ဖြစ်တဲ့အသံ၊ စိတ်ရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့် ဖြစ်တဲ့အသံ နဲ့ ဥတုရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့် ဖြစ်တဲ့အသံ ရယ်လို့ ၄-မျိုးရှိတယ်။\nကျမတို့ နေ့စဉ် စကားပြော နေကြတဲ့ အသံဟာ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ အသံပေါ့။ မိုးခြိမ်းသံ လေတိုက်သံ တို့ကတော့ ဥတုကြောင့်၊ စောင်းသံ, ပုလွေသံ စတာတွေကတော့ စိတ်ရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့်ဖြစ်ပြီး လေတိုက်ခတ်လို့ သစ်ရွက်အချင်းချင်း ထိခတ် မြည်တဲ့အသံကတော့ ဥတုရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ အသံတွေ အသီးသီး ဖြစ်ကြပါသတဲ့။\n“အက္ခရာ ဆိုတာ …”\nအဲဒီလို ဖြစ်လာတဲ့ အသံတွေ မပျောက်မပျက် တည်နေရအောင် ၀ါးပေါ်မှာ၊ ဖယောင်းပေါ်မှာ၊ သားရေပေါ်မှာ၊ ကြေးပြား ရွှေပြားတွေပေါ်မှာ၊ အုတ်ခွက်,ပေ, ပရပိုက် စတဲ့ ပစ္စည်းတွေပေါ်မှာ အမှတ်သညာ ရေးထိုး ထားကြပါတယ်။ ဒီအသံတွေကို ရေးထားတဲ့ သညာ အမှတ်အသားကိုပဲ အက္ခရာလို့ ခေါ်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nအက္ခရာ ဆိုတာ “မကုန်ခမ်းနိုင်သော” .. လို့ အနက်အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ ဘယ်လို မကုန်ခမ်းနိုင်တာလဲ … ဆိုရင် ခုန ပြောခဲ့တဲ့ အသံတွေ စကားတွေ၊ လောကမှာ ရှိရှိသမျှ အရာဝတ္ထု အစုစုတွေကို ရေးမှတ်သော်လည်း မကုန်ခမ်း နိုင်ဘူးတဲ့။\n“ဗျည်း နဲ့ သရ”\nဗျည်းကို သရနဲ့ ပေါင်းမှ အသံထွက်ပါတယ်။ က+အ = က့ ဆိုတဲ့ အသံထွက်တယ်။\nက + အာ = ကာ .. စသဖြင့်ပါ။ ဗျည်းတခုတည်းရဲ့ အသံက တိုလွန်းလို့ မပီသပါဘူး။ မထင်ရှားဘူး။ ဒါကြောင့် သရနဲ့ တွဲရပါတယ်။\n“က-ခ နှင့် အခြားဘာသာစကား”\nကကြီး-ခကွေး-ဂငယ်ဆိုပြီး (ကြီး၊ ကွေး၊ ငယ် လို့ ထည့်သွင်း) ရွတ်ဖတ်ခြင်းကတော့ မြန်မာဘာသာ မှာသာ ဖြစ်ပါတယ်။\nပါဠိမှာ … က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ င လို့သာ ရွတ်ဖတ်ပြီး သီဟိုဠ်မှာတော့ ကယာန၊ ခယာန၊ ဂယာန လို့ရွတ်တယ်လို့ သိရတယ်။ တမိလ် ဘာသာမှာဆိုရင် ကနာ၊ ခနာ၊ ဂနာ .. တဲ့။ ဗင်္ဂါလီဘာသာမှာကတော့ ကော၊ ခေါ၊ ဂေါ .. လို့ ရွတ်ဖတ်ပြီး မွန်ဘာသာမှာတော့ ကဲ့၊ ခဲ့၊ ဂဲ့ စသည်ဖြင့် ရွတ်ဖတ်ကြပါသတဲ့။ ထိုင်းမှာတော့ ကောကိုင်၊ ခေါခိုင် လို့ ရွတ်ဖတ်တယ်လို့ ကိုသက်ဦးက ကွန်မန့်ထဲမှာပြောဖူးတယ်။\n“က-ကြီး လို့ ဘာကြောင့်ခေါ်”\nက-ကြီးလို့ ဘာလို့ ခေါ်ရတယ် ဆိုတာတွေကို “ကျမနှင့်ကကြီး ခကွေး ပို့စ်” မှာ ရေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ အခု ထပ်ပြောပါဦးမယ်။ ဂငယ် နဲ့ ဃကြီးမှာ ငယ်ခြင်း ကြီးခြင်းဟာ အရွယ်အစားကို ပြောတာ ဖြစ်ပေမယ့် ကကြီးမှာတော့ အရွယ်အစားကြီးခြင်းကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဦးဆုံးစာလုံး (ဦးဆောင်သူ)ဖြစ်တဲ့အတွက် “ကြီး” ဆိုတဲ့ ၀ိသေသန ထည့်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသတဲ့။ ဥပမာ - ရပ်ကွက်ထဲမှာ အရာရာ ဦးဆောင်သူကို ရပ်ကွက်လူကြီး ခေါ်သလိုပေါ့။ ရပ်ကွက်လူကြီး ခေါ်တိုင်း အသက်/အရွယ် ကြီးချင်မှလည်း ကြီးမယ် မဟုတ်လား။\n“အသံကို အက္ခရာဖြင့် သရုပ်ဖော်ခြင်း”\nဒီတော့ အစကို ပြန်ကောက်ရရင် … အမျိုးမျိုးသော အသံတွေကို စာနဲ့ပုံဖော်တဲ့အခါမှာ နားလည်အောင် ရေးပြဖို့အတွက် အက္ခရာတွေကို တီထွင် လာကြတာပါ။ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆို နေကြတဲ့ အသံတွေကို မှီအောင် ဒီဗျည်းတွေ သရတွေနဲ့ ရုပ်လုံးဖော်ကြတယ်။\nအသံမှာ အရှည်-အတို၊ အလေး-အပေ့ါ၊ အလျော့-အတင်း .. စသဖြင့် (၁၀) ပါး ရှိပါသေးတယ်။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးကို မပြောတော့ဘဲ … အလျော့-အတင်း ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရအောင်။\nတချို့ အက္ခရာတွေရဲ့ အသံကို မာမာတင်းတင်း ရွတ်ဖတ်ရပါမယ်။\nဘယ်အက္ခရာတွေလဲ ဆိုတော့ …\n(၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄၊ ၅)\nက၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ င\nစ၊ ဆ၊ ဇ၊ ဈ၊ ည (စသည်ဖြင့် စီတန်းရေးတဲ့အခါ နံပါတ် ၂ နဲ့ နံပါတ် ၄ အက္ခရာတွေဖြစ်တဲ့) ခ၊ ဃ၊ ဆ၊ ဈ၊ ဌ၊ ဎ၊ ထ၊ ဓ၊ ဖ၊ ဘ တို့ပါပဲ။\nသံဃာတော်တွေ ကမ္မ၀ါဖတ်တဲ့အခါ သတိထား နားထောင်ကြည့်ရင် …. “သံဃော” ဆိုတဲ့နေရာမှာ ဃော ကို မာမာတင်းတင်း ရွတ်ဖတ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒီလိုပဲ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ .. မှာလည်း .. ဗုဒ်ဓမ် (ဓမ်ကိုတင်း) သရဏံ ဂစ်ဆာမိ (ဆာ ကိုတင်း)ပြီး ရွတ်ဖတ် တာကို ကြားနိုင်ပါတယ်။\nကျန်အက္ခရာတွေကို ဖတ်ရာမှာတော့ သံလျော့ နဲ့ ဖတ်ရပါမယ်။ ကျန်အက္ခရာ ဆိုတော့ နံပါတ် ၁၊ ၃၊ ၅ ခုမြောက် အက္ခရာတွေ ဖြစ်တဲ့ က၊ ဂ၊ င၊ စ၊ ဇ၊ ည၊ ဋ၊ ဍ၊ ဏ၊ တ၊ ဒ၊ န၊ ပ၊ ဗ၊ မ တို့ပါပဲ။\nဒါကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် … ဂ ငယ်နဲ့ ဃကြီး၊ စလုံး နဲ့ ဆလိမ် အသံထွက်ပုံ ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်ပါပြီ။ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာ ဆိုတဲ့နေရာမှာ သင်္ဂါကို သံဃာ လို ဃကြီးသံနဲ့ ဖတ်ဖို့မလိုပါဘူး။\n“ဒီမှာစား” ဆိုတာနဲ့ “ဒီမှာ ဆား” ဆိုတာနဲ့လည်း အဓိပ္ပါယ်ချင်း မတူသလို အသံထွက်ချင်းလည်း မတူပါဘူး။\nနောက်တခါ အက္ခရာ ဖို မ ဆိုပြီးလည်း ရှိပါသေးတယ်။\nခုနကလို နံပါတ်နဲ့ ပြောမယ်ဆိုရင် အက္ခရာ နံပါတ် ၁၊ ၃၊ ၅ က ဖိုဖြစ်ပြီး ၂ နဲ့ ၄ က မ-ဖြစ်ပါတယ်။\nက၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ င (က၊ ဂ၊ င = ဖို) (ခ၊ ဃ = မ) ကျန်အက္ခရာတွေ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။\nစာလုံးပါဌ်ဆင့်တွေ ဆင့်တဲ့အခါမှာ ….\n* ဖို အချင်းချင်း ဆင့်ခွင့်ရှိတယ်။ မ-အချင်းချင်း ဆင့်လို့မရပါ။\nဥပမာ - က္က၊ ဂ္ဂ (က ၂-လုံးဆင့်၊ ဂ ၂-လုံးဆင့်) ခ နဲ့ ဃ ကို ၂-လုံးဆင့်လို့ မရပါဘူး။ နောက်ဆုံး င-ကတော့ အားလုံးပေါ်မှာ ဆင့်လို့ရပါတယ်။ ဆင့်တဲ့အခါ -င်္ (ကင်းစီး) အနေနဲ့ အသွင်ပြောင်းပြီး ဆင့်ပါတယ်။ ၀င်္ကပါ၊ သင်္ခါရ၊ အင်္ဂါ .. စသည်။\n* မ-က ဖိုရဲ့ အောက်မှာ သွားဆင့်ရတယ်။ ဆင့်တဲ့အခါမှာ ၁-အောက်မှာ ၂-သာဆင့်ရတယ်၊ ၃-အောက်မှာ ၄- သာ ဆင့်ရပါတယ်။\nဥပမာ .. အက္ခရာ၊ အနဂ္ဃ .. စသည်။\nဒါကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ဃကြီး ဏကြီး စသည်တို့ဟာ အပိုသက်သက် ထည့်ထားခြင်း မဟုတ်ဘူး၊ တခုနဲ့ တခု ကွာခြားတယ် ဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။\nသကြီး “ဿ” ဆိုတာကတော့ သ နှစ်လုံးကို ဆင့်ထားတဲ့ ပါဌ်ဆင့်ဖြစ်တယ်။ သူက အက္ခရာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ဒါကြောင့် ဗျည်း ၃၃ လုံး ထဲ မပါရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလောက်ဆို ပိစိ သဘောပေါက် မလား၊ ပိုပြီးတော့ပဲ ရှုပ်ထွေးသွားမလား မပြောတတ်ပါဘူး။ တကယ်ဆို ဒီ့ထက် ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ အချိန်မရတာက တကြောင်း၊ ဖတ်ရတာ ငြီးငွေ့ မှာစိုးတာက တကြောင်းမို့ ပိစိရဲ့ ကွန်မန့်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး လောက်သာ ဆွဲယူရှင်းပြထားတာပါ။ ဒါတောင် တော်တော် ရှည်လှပြီ။\nတလက်စတည်း … ဒီနေရာမှာ … စာဖတ်ခြင်း စာရေးခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆရာမင်းသုဝဏ်ရဲ့ ဟောပြောချက်ကို ကိုးကားပါရစေဦး။\nရှေးရှေးအခါက အက္ခရာ အရေးအသား၊ စာအရေးအသား မပေါ်သေးလေတော့ တယောက်နဲ့ တယောက် နားလည်မှုအတွက် နှုတ်ပြောစကားသံဟာ အရေးကြီးခဲ့မှာပါပဲ။ ကိုယ်ပြောလိုတာကို ပီပီသသနဲ့ ပြောနိုင်မှ တဖက်သားက နားလည်မှာပဲ။\nနောက် အက္ခရာ အရေးအသား ပေါ်လာတဲ့အခါ ဘယ်ဟာကို ဘယ်လိုရေးရမယ်ဆိုတဲ့ ရေးထုံးစည်းမျဉ်းတွေ ပေါ်လာရပါတယ်။ အဲဒီရေးထုံး စည်းမျဉ်းတွေ သတ်ပုံအတိုင်း ရေးပါမှ လိုရာအနက် ပေါက်ပြီး တဖက်သားက နားလည်မှာပါပဲ။ ဥပမာ မြို့ဝန်ကို နသတ်ရေးရမှာ သေးသေးတင်နဲ့ ရေးရင် မြို့ဝန် မဖြစ်တော့ဘဲ တောက ၀ံသတ္တ၀ါ ဖြစ်ရမှာပါပဲ။\nအဲဒီတော့ အက္ခရာပေါ်တဲ့ ခေတ်ကျတော့ တဦးနဲ့ တဦး ဆက်ဆံရာမှာရော အတွေးအခေါ် အကြံဉာဏ်တွေကို ဖလှယ်ကြရာမှာရော နှုတ်မြွက်စကားကိုချည်း မသုံးဘဲ အရေးအသားနဲ့လည်း ကိစ္စပြီးနိုင်တာမို့ ရေးထုံးဥပဒေတွေကို အလွန်ပဲ အလေးပြု ဂရုစိုက် ကြရပါတယ်။\nဥပမာ ပိဋကတ် သုံးပုံဟာ မြန်မာပြည်၊ ထိုင်း အစရှိတဲ့ နိုင်ငံတွေကို ပျံ့နှံ့လာရာမှာ နှုတ်ပြော စကားကြောင့် သက်သက်မဟုတ် အက္ခရာ အရေးအသားကြောင့်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ အက္ခရာကို မှန်မှန်ကန်ကန် ရေးတတ်ကြဖို့ ရှေးက အလွန်ပဲ ကြိုးစားအားထုတ် ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ပါဠိသဒ္ဒါ ကျမ်းတွေ အမျိုးမျိုး ပေါ်ခဲ့ရတာပါပဲ။\nနောက် ကျွန်တော်တို့ခေတ် ရောက်လာတော့ ပုံနှိပ်စာလုံးနဲ့ ပုံနှိပ်စက်က ရှိလေတော့ အရေးအသားဟာ သိပ်ပြီး တိုးတက်များပြား လာပါတယ်။ ရေဒီယို အသံလွှင့်နည်း အသံဖမ်းနည်းတွေ ထွန်းကားလာပြန်တော့ ဟောချက် ပြောချက် သတင်းလွှင့်ချက် ဆိုတဲ့ နှုတ်ပြော အသံတွေဟာလည်း တနေ့လုံးလိုလို လေထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေပါတယ်။ အဲဒီတော့ အခုခေတ်မှာ ရေးထုံးမူမှန်သာ အရေးကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြောထုံးမူမှန်ဟာလည်း အရေး အလွန်ကြီးလာပါတယ်။\nအခုခေတ် အင်္ဂလိပ်စကားနဲ့ အသံလွှင့်တာကို ကြည့်ပါဦး။ ဘီဘီစီကလည်း လွှင့်ပါတယ်။ နယူးဒေလီကလည်း လွှင့်ပါတယ်။ ဘီဘီအက်စ်ကလည်း လွှင့်ပါတယ်။ တခြားနေရာ အများကလည်း လွှင့်ပါတယ်။ အဲဒီလွှင့်တဲ့ လူတွေဟာ ဘီဘီစီက စံပြအသံကို နမူနာထားပြီး မတူတူအောင် ကြိုးစားပြောဆိုကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လည်း ဆိုတော့ အသံထွက်ချင်း မတူရင် လူနားအလည် လွဲမှာစိုးလို့ပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် ပြောထုံးမူမှန်ဟာ အခု အထူးအရေးကြီး လာပါတယ်။ အခု ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း မြန်မာစကားဟာ ရုံးသုံးစကား ဖြစ်တဲ့အတိုင်း လွှတ်တော်၊ ရုံးတော်၊ ကျောင်းကြီး ကျောင်းငယ်များမှ စပြီး အသုံးပြုနေရတဲ့ စကားဖြစ်လေတော့ ပီပီသသ ဌာန် ကရိုဏ်းကျကျ ဆိုတတ်၊ ပြောတတ်၊ ရွတ်တတ်၊ ဖတ်တတ်ပါမှ လိုရာအကျိုး ပြီးစီးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။\nဒီတော့ ပိစိရဲ့ ကွန်မန့်ကို ပြန်ကောက်ရမယ်ဆိုရင် … ပိစိ ဘာကြောင့် အဲဒီလို စဉ်းစားမိတာလဲ … ။ အားမနာတမ်း ပြောရရင်တော့ မူလ ဘူတ အခြေခံကို မသိလို့ စဉ်းစားမိတယ်လို့သာ ပြောပါရစေတော့။ မသိလို့ ဆိုတာကတော့ အကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး။ မသိရင် သိအောင် လေ့လာလို့ ရပါတယ်။ (သိလျက်နဲ့တော့ ခုလို မပြောတန်ကောင်းဘူး ထင်ပါရဲ့)\nဒါကြောင့် မြန်မာစာ ရေးဖတ်နေကြတဲ့ သူတိုင်းဟာ မြန်မာစာပေရဲ့ အခြေခံဖြစ်တဲ့ ကကြီး ခကွေး အက္ခရာတွေကို သေချာစွာ လေ့လာသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nဒါ့အပြင် ယပင့်၊ ရရစ်၊ ၀ဆွဲ၊ ဟထိုး .. အဲဒါတွေကိုလည်း ဘယ်ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်ဆိုတာ သိသင့်တယ်။ တော်တော်များများ မှားရေးတတ်ကြတာ ခဏခဏ ဖတ်နေရလို့ပါ။ ရပင့်၊ ရရစ်၊ ၀က်ဆွဲ၊ ဟတ်ထိုး တဲ့။\nအဲဒီလိုတွေ ရေးကြ ပြောကြတဲ့သူတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် ပညာတတ်တွေချည်း ပါပဲ။ ဒီတော့ ဒါတွေဟာ အမှားကြာရင် အမှန်ဖြစ်သွားမှာလား။ ပညာတတ် အများစုက လက်ခံတာနဲ့ အမှန်ဖြစ်သွားရောလား။\nဆရာမ မစန္ဒာ ရဲ့ ၀တ္ထုထဲကလို မြန်မာစာကို ဖျက်သူဟာ မြန်မာတွေ မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။ ခေတ်အဆက်ဆက် မပျက်ယွင်းရအောင် တယောက်တလက် လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ ကျမတို့ရဲ့ မြန်မာစာပေဟာ စည်းကမ်းကြီးတဲ့ စာပေ ဖြစ်ပါတယ်။ သေးသိမ်နုတ်ညံ့တဲ့ စာပေ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလို ဖြစ်အောင်လည်း ပြောင်းလဲ မပစ်ကြပါနဲ့။ စာတို့ စကားတို့ဟာ အချိန်ကြာလာသည်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲတတ်တယ် ဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ပြောင်းလဲရာမှာ မူရင်း မပျောက်ပျက် စေဖို့နဲ့ ကောင်းသော ပြောင်းလဲခြင်းသာ ဖြစ်စေဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့် မြန်မာစာပေ မြင့်မားအောင် မလုပ်ဆောင်ချင် နေပါ၊ ပျက်စီးအောင်တော့ မဖျက်ဆီးပစ်ကြပါနဲ့လို့ ကျမ တောင်းပန်ရင်း … ဒဂုန်ဦးစန်းငွေရဲ့ စာပိုဒ်လေးနဲ့ နိဂုံးချုပ်ပါရစေ … ။\n“မြန်မာစာသည် တို့စာ၊ မြန်မာစကားသည် တို့စကား ဟု ဆိုကုန် ကြွေးကြော်ကြကုန်သည်။ နီတိ ဆောင်ပုဒ် ထုတ်ကြကုန်သည်။ ထိုဆောင်ပုဒ်နှင့် ညီအောင် မင်္ဂလာကျက်သရေ တင့်ဖြိုးဝေလှသော တို့စာ၏ ရေးထုံး ရင်းမြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ ပြောထုံး ဖတ်ထုံး ရင်းမြစ်ကိုလည်းကောင်း စနစ်တကျ သိရှိကျွမ်းကျင်အောင် ကြိုးစား၍ လေ့လာဆည်းပူး အားထုတ်အပ်၏။”\n(၁) ဒဂုန်ဦးစန်းငွေ၏ သဒ္ဒါကိုလေ့လာခြင်း။\n(၂) ဟံသာဝတီဦးဘရင်၏ မြန်မာစာအခြေပြ။\n(၃) မင်းသုဝဏ်၏ ပန်းနှင့်ပင်စည်။\n(၄) ကိုသက်ဦး၏ ကွန်မန့်။\nPosted by မေဓာဝီ at 3:32 AM 58 comments\n၁၉၉၆ ခုနှစ်က ကျမမောင်လေးနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေ စုပြီး ကဗျာစာအုပ်လေး တအုပ် ထုတ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nသူ့မွေးနေ့ကတင်လိုက်တဲ့ “အသုံးမ၀င်တော့သော” ကဗျာက အဲဒီ စာအုပ်လေးထဲကပါ။ အဲဒီကဗျာကို ကြိုက်လို့ ဂျာနယ်ထုတ်တုန်းက ပြန်ပြီး သုံးခဲ့ဖူးသေးတယ်။ ကိုယ့်ငါးချဉ် ကိုယ်ချဉ်တယ် ဆိုရမလားတော့မသိဘူး အဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ ပါတဲ့ သူ့ကဗျာ ၃-ပုဒ် လုံးကို ကျမကြိုက်ပါတယ်။ “အသုံးမ၀င်တော့သော” ကိုတော့ အကြိုက်ဆုံး ပေါ့။\nအခုဖော်ပြမယ့် နောက်တပုဒ်ကတော့ “မှားယွင်းမှု အစစ်အမှန်များ” … တဲ့။ ဖတ်ကြည့်ကြပါအုံး။\nနားနဲ့မဆန့်လို့ လျှံကျလာတဲ့အထိ … ။\nချူချာနေတဲ့ ဂီလာနဆေးသား တချို့ကတော့\nပက်ကြားအက်နေလေရဲ့ … ။\nပြည့်တန်ဆာ ဖြစ်သွားခဲ့ … ။\nဆေးသားမဲ့ ပန်းချီကားတချပ်ဟာ ..\nအစစ်ဖြစ်သွားတယ် … ။ … ။\n(အလုပ်မအားလို့ စာအသစ် မရေးနိုင်တာနဲ့ မောင်လေးကဗျာနဲ့ ခုလို အကြံအဖန် လုပ်လိုက်ရတာပါ။)\nPosted by မေဓာဝီ at 4:07 AM 1 comments\nPosted by မေဓာဝီ at 1:08 PM9comments\nမင်းရဲ့ ရုပ်သွင် ဦးဆုံးမြင်ချိန်မှာ\nမှောက်ရက် ..လေးဘက် ..\nအဖေနဲ့ အမေ သဲသဲလှုပ်ခဲ့တဲ့ မင်းကို\nတခါတလေ မနာလို ဖြစ်ပေမယ့်\nချစ်လျက်ပါပဲ သားငယ် … ။\nကကြီး ခကွေး .. မင်းကို ငါသင်ပေးတော့\nစိတ်တိုလျက်နဲ့ ရယ်ခဲ့မိသေးတယ် .. ။\nသွေးချင်းကတော့ နီးလျက်ပါ သားငယ် …\nမင်းရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာတွေ …\nခုထိအောင် အလွတ်ရဆဲလေ .. ။\nကဲ … သားငယ်\nငါနှစ်သက်တဲ့ မင်းကဗျာတပုဒ် တင်လိုက်ပါရစေ … ။\nမင်းရဲ့ဘ၀လမ်းကို ဖြောင့်ဖြူးစွာ လှမ်းလျှောက်နိုင်ပါစေကြောင်း\nငါဆုတောင်းလိုက်ပါရဲ့ … ။ … ။\nဒီကနေ့က ကျမနဲ့ အဝေးကြီးမှာရောက်နေတဲ့ ကျမရဲ့ တဦးတည်းသော မောင်လေး မွေးနေ့မို့ … သူ့ကဗျာလေးကို အမှတ်တရ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nPosted by မေဓာဝီ at 6:06 AM9comments\nPosted by မေဓာဝီ at 4:03 AM2comments\nPosted by မေဓာဝီ at 4:45 AM2comments


ATN: လမ်းဆုံးရောက်သွားသူများ (၂)\nငှက်ဖျားကတော့ ကျမ လဲ မသေလို့ ဒီနေ့ရှိနေခဲ့တယ်လို့ တောင်ပြောလို့ ရတာပါ\n၂ကြိမ်လောက်ထိ သတိလစ်ပြီး သေမဲ့အဆင့်ရောက်ခဲ့ လို့ ကိုယ်ချင်းစာ နိုင်တယ်..\nလမ်းဆုံးရောက်သွား သူများ က ပြီးပြီလား..\nဖတ်ရတာ..တော့... ရေးချင်ခဲ့တာ နဲ့ ရေးဖြစ်တာက\nနဲနဲ များ လွဲနေသလား လို့...\nသူရဲကောင်း ၃ ယောက် ကိုလဲ ဂုဏ်ပြုသွား ပါတယ\nအစ်ကို တိုက်ပွဲမှာကျဆုံးခဲ့တာမဟုတ်ပေမယ့် လှော်ရင်း တက်ကျိုးသွားရတဲ့ လူငယ်တွေဟာလည်း သူရဲကောင်းတွေပါပဲ။ တကယ်လို့သာ ဒီတိုက်ပွဲကို တိုက်စရာမလိုရင် ဒီလိုအဖြစ်မျိုးတွေ ကြုံခဲ့ရမှာလား။\nစိတ်မကောင်းစွာ နားလည်စွာ ဖတ်သွားတယ်အစ်ကို...\nအမှန်တရားအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေဆုံးသွားတဲ့ သူတို့အတွက် သေခြင်းကမြတ်တယ်လို့ပြောရင် တန်ပါ့မလား အသက်တစ်ချောင်း ဒီလောက်လွယ်လွယ်လေး ကျိုးပြတ်ရတာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ ။\nရေတိမ်နစ်ခဲ့တဲ့သူတွေ ဘယ်လောက်များခဲ့ပြီလဲ...? ဘယ် လောက်များများရော ဆက်ပြီးရေတိမ်နစ်ဖို့ ရှိနေကြသေး လဲ....? ဘာကြောင့်လဲ...? ဘာအတွက်လဲ...? ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..? ဘယ်တော့လဲ....? လဲ...လဲ..လဲ..လဲ...\nကျောင်းစာသင်ခန်းထဲ ရောက်နေရမဲ့ အရွယ်တွေ တောထဲ တောင်ထဲ ရောက်နေရတယ်ဆိုကတည်းက သူတို့ စွန့်လွှတ်မှုကို လေးစား အသိအမှတ်ပြုရမှာပါ။\nအကို့ မှတ်တမ်းကို စိတ်မကောင်းစွာ ဖတ်သွားပါတယ်။\nဖတ်ရတာ စိတ်မကောင်းပေမယ့် လေးစား ဂုဏ်ယူပါတယ်။\nဖတ်ရတာ စိတ်မကောင်းလိုက်တာ အကိုရာ။ သူတို့တွေကို ဂုဏ်ယူမိတယ်\nလမ်းဆုံးဆိုတာ လူတိုင်း နိစ္စဓူဝ ဦးတည်ပြီးလျှောက်နေ ကြရတာပါပဲ၊ မသေခင်သာ ကောင်းတဲ့ မှတ်ကျောက် တင်နိုင်အောင် ပြုမူနေထိုင်ကြရတာ မဟုတ်ပါလား? .. ကိုအောင်...ဘာပဲပြောပြော နိုင်ငံ ချစ်၍ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သူတွေကိုတော့ လေးစားပါတယ်။\nထားပါတော့ L.A မှာ အဆင်ပြေပြီလား? အကို....?\nမမ၊ မေ့သမီး၊ ညီ လင်းဒီပ၊ တူမောင်မျိုး၊ ညီငယ် အိပ်မက်နက်၊ ညီမ ချိုသင်း၊ နေညိုရင့်၊ သက်ပိုင်သူ၊ ဒူကဘာ လာရောက် အားပေး ဖတ်ရှုကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါနော။\nကျွန်မတို့ တပ်ရင်းမှာတော့ ငှက်ဖျားက လူတိုင်း ဖြစ်ပေမယ့် ငှက်ဖျားဖြစ်တဲ့သူတိုင်း ဆေးရုံမှာပဲ Quinine Sulphate ကို Course ပြတ်အောင် ဆေးမှူးတွေကိုယ်တိုင် ကြပ်ကြပ်မတ်မတ် တိုက်တာကို သောက်ပြီးမှ ဆေးရုံက ပြန်ဆင်းရလို့ ငှက်ဖျားနဲ့ ဆုံးတာသိပ်မရှိဘူး။ မှတ်မိသလောက် တယောက်ပဲ ရှိတယ် ဒီတယောက်တောင်မှ ငှက်ဖျားဖြစ်ပြီး ငှက်ဖျားပိုးကြာင့်ဆုံးတာ မဟုတ်ဘူး အသည်းရောင် အသားဝါလည်းရှိတယ်၊ ပြီးတော့ Haemoglobin ( သွေးနီဥပါဝင်တဲ့ဓါတ်) တော်တော်နည်းသွားတာ သိတဲ့အချိန်မှာ သွေးသွင်းဖို့ အချိန်မမီလိုက်ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုအောင်သာငယ် ဘလော့ဂ်ကို ၀င်လာတိုင်း အင်တာနက်ပြုတ်ကျလို့ နောက်ပိုင်း သိပ်မလာဖြစ်ခဲ့ဘူး။


မနက်စောစော... | မိုးသကျဦးလှငျ\nHome » ရင်တွင်းဖြစ်တည်မှု... » မနက်စောစော...\nခပ်ဝေးဝေးဆီက ရောင်နီလည်းပျို့လာလေပြီ..။ မိုးလင်းသည်ထိ နေလေ့ရှိသော သူ့အကျင့်အတိုင်း ကော်ဖီ ခါးခါးတစ်ခွက်ကို သောက်နေကျ ပုံစံအတိုင်းပင် ဖျော်လိုက်သည်.။ ကော်ဖီခွက်ကိုတစ်ဖက် ကုလားထိုင်ကို တစ်ဖက် ကိုင်က လသာဆောင်သို့ထွက်သည်.။ နေမင်း၏ ရှေ့တော်ပြေး သံတော်ဆင့် များဖြစ်သော နီစွေးစွေးရောင်နီတို့ကို လှမ်းမျှော်ကြည့်သည်.။ လက်ထဲက ကော်ဖီကိုတစ်ကျိုက်ငုံလိုက်သည်.။ သူ့ပုံစံက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်မျှော်နေဟန်ရှိသည်.။ ဟုတ်သည်.။ ဒီလို အချိန်မျိုးဆိုလျှင် ..သူ့ရဲ့ “သူမ” ကို သူမျှော်လေ့ရှိသည်.။ အရောင်အ၀ါများ နှင့် နေ့တစ်နေ့၏ ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းဆုံးချိန်အထိ လောကကြီး၏ အိပ်ယာထချိန် (သို့) သူ၏ အိပ်ယာဝင်ချိန်များတွင် သူ “ သူမ ” ကိုမျှော်လေ့ရှိသည်.။ သူမျှော်သည့်နေ့တိုင်း သူမ ပေါ်မလာတတ်ပါချေ.။ ကံအကောင်းဆုံးဟု သူထင်မိသော ရှားပါးနေ့ရက်များတွင်မူ သူ၏ “ သူမ” က လေ၏ လျင်မြန်ခြင်း မျိုးဖြစ်ရောက်လာတတ်ပြီး ရုတ်ချည်းပင် ပျောက်ကွယ်သွား တတ်လေသည်.။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အချိန် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ သူ့အတွက် ရှိနေတတ်သည်.။ သူပြောလိုသော ရင်ထဲမှ စကားတို့ကို ခွန်းတုံ့မဆိုသာ..။ ၀တ်ကျေတမ်းကျေ အဆင့်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုလွန်သော တစ်စုံတစ်ရာကို သူ့အတွက် ချန်သွားစမြဲဖြစ်၏.။\nယခုလည်း သူစောင့်နေသည်.။ သူ၏ “ သူမ” ကတော့ ပေါ်မလာသေး. ။ မဝေးလှသော အတိတ်ရဲ့အရိပ်တွေက သူ့ဘေးမှာ ၀ိုင်းရံလျက်.သူ့ကို နောက်ပြောင်ကျီစားသကဲ့သို့ ရှိလေသည်.။ သူမကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည့်နေ့ရက်များကို သူပြန်လည်ရေတွက်ကြည့်နေသည်.။ ထိုအချိန်တုန်းက သူ့စိတ်တွေက ရေသေအိုင်ရဲ့ အနားသတ်တွေလို လှုပ်သည်မ ကျ၊ ငြိမ်သည် မကသည့်ရာသီဥတုမျိုး.။ သူသက်ပြင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာချလိုက်သည်.။ မပွင်တစ်ပွင့် နှုတ်ခမ်းများမှာ သူမနာမည်ကို ဖွဖွရွတ်သည်.။ ကော်ဖီကိုနောက်ထပ်တစ်ကျိုက်ငုံမိချိန်တွင်..ခေါင်းထဲက အတိတ်ပုံရိပ်တွေက အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်.။\nသူမကိုစတင်တွေ့ရှိစဉ်က သူမဆီမှ နွေးထွေးမှုတစ်စုံတစ်ရာကို ရရှိဖူးသည်.။ သူ့ဘ၀မှာ မကြုံစဖူး ထူးခြားလှ သောနွေးထွေးမှုမျိုး.။ လူ့ဘုံခန်းဝါမှာ နောက်ထပ်ရှိဦးမည်ဟု သူမယုံကြည်သောနွေးထွေးမှုမျိုး။ ထိုနွေးထွေးမှုကိုသူ ငတ် မွတ်ခဲ့သည်.။ တပ်မက်ခဲ့သည်.။ မြတ်နိုးခဲ့သည်.။ ထာဝစဉ် ပိုင်ဆိုင်လိုခဲ့သည်.။ ဒါပေမယ့် သူမကမလိုက်လျောခဲ့..။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သူသိသည်.။ သို့ရာတွင်... သူ့နှလုံးသားနှင့် သူ့အသိစိတ်တွေက စွမ်းအားခြင်းမညီမျှခဲ့.။ နောက်ဆုံးတော့ သူအရူးတစ်ယောက်ပမာဖြစ်ခဲ့သည်.။ သို့ရာတွင် သူ့ကိုယ်သူလိမ်ညာရင်းပင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေခဲ့ သည်.။ ထို့နောက်ပိုင်းသူ့မှာ အကျင့်တစ်ခုရလာသည်.။ ထိုအကျင့်က ယခုကဲ့သို့ မနက်ခင်းတိုင်း သူမကိုစောင့်မျှော်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်.။\nသူတွေးနေရင်းပင် သူမကအလင်း၏လျှင်မြန်ခြင်းမျိုးဖြင့်ပေါ်လာသည်.။ သုံးနေကျအသုံးအနှုန်းဖြင့်ပင် ခရီးဦးကြို ခြင်းကိုပြုသည်.။ အသက်မပါသော အလင်းတစ်စုံဖြင့် သူမက ပြုံးသည်.။ ရုတ်ချည်းပဲ သူမက ထွက်ခွာဟန်ပြုသည်.။ သူမ ကိုသူ တားဆီးရန်ကြိုးစားသည်.။ သူမက နှုတ်ဆက်စကားကိုဆို၍ စကားတုံ့ပြန်ပင်မစောင့်ပဲ. လားရာအရပ်သို့နှင်သည်.။ ပွေ့ဖက် ဖမ်းယူသော သူ့လက်များမှာ ဗလာချည်းနှီးသာ ကျန်ခဲ့ပြန်သည်.။\nသူရုတ်တရတ် ယိုင်လဲမတတ်ဖြစ်သွားသည်.။ သူစောင့်ခဲ့ရသည့်ရက်ပေါင်းများအတွက် အဖြေတစ်ခုက ရလဒ် မပီပြင်ခဲ့.။ သူမ၏ အမည်နာမကို ရွတ်ဆိုတိုင်တန်း၍ အရူးတစ်ယောက်သဖွယ် မြည်တမ်းမိလေသည်.။ သူ့မျက်လုံးများကေ၀၀ါးလာသည်.။ ခံစားချက်တို့ မြစ်ဖျားခံရာအရပ်မှ စကားလုံးများက နှုတ်ဖျားတွင်ပင် သေဆုံးသွားကြသည်.။ ချမ်းစိမ့်သော ကြမ်းပြင်တွင် ဒူးထောက်ကျသည်.။ သူမကတော့ အရိပ်အယောင်မျှပင် မမြင်ရအောင်ဝေးသွားပြီ.။\nနောက်ရက် မနက်စောစောတွင်. သူ့အလောင်းကို လသာဆောင်တွင် မိတ်ဆွေများက တွေ့ကြရသည်.။ သူ့အ လောင်းဘေးတွင် သူမနာမည်ကို ထပ်တစ်လဲလဲရေးထားသော စာရွက်အပိုင်းအစများပျံ့ကြဲလျက်ရှိလေသည်.။ ချုပ်ငြိမ်း သွားသော သူ့ဇီဝိန်ဝိဥာဉ်ထဲတွင် သူ၏ “ သူမ ” မသိခဲ့သော သူမအတွက် ရွတ်ဆိုဦးညွတ်ရာ သံစဉ်များပါတစ်ပါတည်း ပါသွားကြောင်း..သူမတော့ သိဟန်မတူပါချေ..။\nရေးသားသူ : မိုးသက် // 5:57 PM\nPosted by မိုးသက် at 5:57 PM Read more\nတိမ်လွှာဖြူ June 22, 2013 at 2:39 AM\nSo touching :'( .. I do know that kind of feeling of character in this story .


မင်းလှသားလေး: January 2011\nဖေဖေ မေမေတို့ မျှော်လင့်ချက်\nSunday, January 30, 2011 3:08 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nသူရိယစန္ဒာကျောင်းတိုက်တွင် စေတီတော်တည်ထားကိုးကွယ်မှု ပထမခြေလှမ်ကတော့ ပန္နက်ရိုက်မင်္ဂလာ၊\nမြေသန့်မင်္ဂလာအခမ်းအနားတို့ကို ပြာသိုလပြည့်နေ့(အမေများနေ့)တွင် ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ရှေးဦးစွာ\nကြွရောက်တော်မူသောဆရာတော်ကြီးများဦးဆောင်ကာ နမောတသ ဘုရားကန်တော့အခမ်းအနား\nစတင်ကာ၊သီလဆောက်တည်မှု၊ မြေသန့်မင်္ဂလာတွင်ပရိတ်ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ကမ္မ၀ါများရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့ကို\nရွတ်ဖတ်ပေးပါတယ်။ထိုနောက် ပန္နက်တိုင်ရိုက်ခြင်း၊နံသာရေပက်ဖြန်းခြင်း၊တို့ကို ကိုဆောင်ရွက်ကြပါတယ်။\n(၈.၂.၂၀၁၁)အဂ်ါနေ့တွင်အုတ်မြစ်ချမင်္ဂလာအခမ်းအနား၊ကိုဆောင်ရွက်ပါမည်။ အားလုံးကိုယ်စိတ်နှဖြာကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။(မင်းလှသားလေး) (ကျေးလက်တောသ၊ူတောင်သားတို့၏ဒါနတရားကိုသာဓကယူကြပါ)\nSaturday, January 29, 2011 4:23 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\n(၁၈၈၅) ခုနှစ်၊ ဧပြီလ(၂၈)ရက်တွင် (သီဟိုဠ်ကျွန်း) သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် ကဆုန်လပြည့် (ဗုဒ္ဓနေ့)ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ကျင်းပရန် အထူးအစီအစဉ်ရှိ နေသည့် ဗုဒ္ဓနေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲတော်ကြီးနှင့် အခြား ဘာသာရေးပွဲတော်များတွင်ပါ သာသနာ့အလံတော်ကို အမှတ်တရ အဖြစ်လွှင့်ထူရန် စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဖြစ်သော ကိုလံဘို မြို့သူမြို့သားတို့သည် မိရိုးဖလာ ကိုးကွယ်မှုအထိမ်း\nအမှတ်အဖြစ် ဗုဒ္ဓအလံတော် တစ်ခုကို တီထွင်ပြုလုပ်ရန်အတွက် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။\nထိုအလံတော်ကို (၁၈၈၅) ခုနှစ်တွင်ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဗုဒ္ဓအလံတော်ကို ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က အသိအမှတ် ပြုလာကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်ခန့်မျှသာ ရှိပေသေးသည်။ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓသာသနာ့အလံတော်အဖြစ် (၁၉၅၁) ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါမှသာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင်ရှိသော ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်နိုင်ငံများမှ လက်ခံလာခြင်းဖြစ်သည်။\n(သာသနာ့အလံကို ကနဦး တီထွင်သောသူသည် ဟင်နရီ စတီးလ် အိုကော့ ( Henry Steele Olcott ) ဟု ထင်နေကြပြီး အမှန်တကယ်မှာ စီ ပီ ဂုဏ၀ဍ္ဎန ခေါ် ကာရိုလစ် ပူဂျသ ဂုဏ၀ဍ္ဎန (Carollis Pujitha Gune Wardene) ဖြစ်သည်။)\nဟင်နရီစတီးအိုကော့ ( H.S. Olcott )\nဟင်နရီစတီးအိုးကော့ သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား အငြိမ်းစားဗိုလ်မှူးကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အောလ်ကော့ကို ၁၈၃၂ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ၂ရက်နေ့တွင် နယူးဂျာစီပြည်နယ်၊ Orange မြို.၌ ပရိုတင့်စတင့်ခရစ်ယန် မိဘနှစ်ပါးမှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ အသက်(၂၉) နှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ်\nအတွေးအခေါ်သမိုင်းနှင့် နိုင်ငံရေးနယ်ပယ် မှာထင်ရှားသူ ဖြစ်ပြီး သီအိုဆိုဖီပညာများကို လေ့လာလိုက်စား၍ တစ်စတစ်စ ဗုဒ္ဓ၀ါဒများကို လိုက်စားရင်းမှ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သူပင်။\n၁၈၆၁ခုနှစ် အမေရိကန် ပြည်တွင်းစစ်တွင် ငွေဝယ်ကျွန်စနစ်ကို တိုက်ဖျက်လိုသော တပ်မတော်မှ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အောလ်ကော့ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် ရောက်ရှိနေစဉ်အချိန်က ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ခရစ်ယန်ဘာသာတို. စကားရည်လုပွဲကြီး ကျင်းပနေသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဘက်မှ အရှင်ဂုဏာနန္ဒဆရာတော်နှင့် ခရစ်ယန်ဘက်မှ ဓမ္မဆရာ များ ၁၈၇၃ခုနှစ်တွင် ပနာဒူရမြို.၌ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကဲဖြတ်မှတ်တမ်းများအရ အရှင်ဂုဏနန္ဒက အကိုးအကား ခိုင်လုံပြီး အရည်အသွေးသာကြောင်း သိရသည်။ ဤပွဲ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဗိုလ်မှုးကြီးအောလ်ကော့သည် သီရိလင်္ကာ၊ ဂေါလေ (Galle) ၌ တရားဝင် ဗုဒ္ဓဘာသာအဖြစ် ကြေငြာခဲ့သည်။ ၁၈၉၁ခုနှစ်တွင်မန္တလေးသို.လာရောက်ပြီး\nသံဃာတော်များကို လာရောက်ဖူးမြော် သေးသည်။\nစီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန(C.P. Gune Wardene)\nစီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန သည် ၁၈၅၄-ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၆)ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သူဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကာလက သီဟိုဠ်တွင် ခရစ်ယာန်သာသနာ လွှမ်းမိုးနေချိန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ပြန်လည်ထွန်းကားရေး နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ ဆုံးရှုံးနေသော အခွင့်အရေးများ ပြန်ရရေးအတွက် “ဗုဒ္ဓသာသနာ ကာကွယ်ရေး ကော်မတီ” ကို ၁၈၈၄-ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီ(၂၇)ရက်နေ့ တွင် ထူထောင်ခဲ့သည်။ ထိုအသင်းတွင် ဟင်နရီစတီး\nအိုးကော့ က စီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန ကို အကျိုးတော်ဆောင် အဖြစ် ခန့်အပ်သည်။ စီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန သည် ဗုဒ္ဓသာသနာ ပြန်လည်ထွန်းကားရေးအတွက် နှစ်ပေါင်း (၄၀)ခန့်အင်တိုက်အားတိုက် ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။\nစီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန က “ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များ အတွက် ကြက်ခြေနီ အထိမ်းအမှတ် ရှိသကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓ သာသနာဝင် အားလုံး အသုံးပြုနိုင်ရန် အလံတော်ကို ဗုဒ္ဓနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရောင်ခြည်တော် ခြောက်ပါး ပါသော အရောင်တို့ကို အသုံးပြုရန်” အကြံပေး တင်ပြခဲ့သည်။ ၎င်း အကြံပေး တင်ပြသော ဗုဒ္ဓသာသနာ့ အလံကို ၁၈၈၅-ခုနှစ် ကဆုန်လပြည့်(ဗုဒ္ဓနေ့)၌ တင်ရန် ကော်မတီဝင် အားလုံးက လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းအလံပုံစံကို သရသ၀ိ သန္ဒရေသ ( Sarasavi Sandaresa ) စာစောင်တွင် အချပ်ပိုထည့်၍ ၁၈၈၅-ခုနှစ်၊ ဧပြီလ(၁၇)ရက် တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က အလံပုံစံ တီထွင်သူ၏ အမည်ကို မဖော်ပြခဲ့ချေ။ သို့သော် စီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်အကြာ ၁၉၂၈-ခုနှစ်၊ မေလ(၁)ရက်နေ့ထုတ် သုဒနမိန စာစောင်နှင့် ကိုလံဘို ဗုဒ္ဓသာသနာ သီအိုဆိုဖီ အသင်း ရာပြည့်စာစောင်တွင် ဗုဒ္ဓသာသနာ့ အလံ တီထွင်ရေးဆွဲသူမှာ စီပီဂုဏ၀ဍ္ဎန ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။\nထို့ပြင် ဟင်နရီစတီးအိုးကော့ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူ၏မှတ်တမ်းဟောင်း စာမျက်နှာ( ၄၆၉ ) ၌ “ဗုဒ္ဓသာသနာ့ အလံ တီထွင်ရေးဆွဲသူမှာ သူမဟုတ်ကြောင်း” ထုတ်ဖော် ၀န်ခံထားခဲ့သည်။ အလံလွှင့်တင်ရာ (ဗုဒ္ဓနေ့)တွင် အိုးကော့မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ရောက်နေခဲ့ပြီး ၁၈၈၆-ခုနှစ်၊ ဇန်န၀ါရီလ(၂၈)ရက်တွင် သီဟိုဠ်သို့ ပြန်လည်ရောက်မှ သာသနာ့ အလံကို ဦးစွာ မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလံမှာ အနည်းငယ် ရှည်လျားနေသဖြင့် အမျိုးသား အလံများကဲ့သို့ အချိုးအစားကျအောင် ဆောင်ရွက်ရန် အကြံပေးခဲ့သည်သာရှိ၏။\nမြန်မာနိုင်ငံ နှင့် သာသနာ့အလံ\nသာသနာ့အလံတော်ကို သီဟိုဠ် ဂိုဏ်းချုပ် ဆရာတော် အရှင်သီရိ သုမင်္ဂလာထေရ် သည် ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် သီဟိုဠ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓသာသနာ ကွန်ဂရက် အဖွဲ့ကြီး၏ ဥက္ကဌ ဒေါက်တာဂျီပီမာလာ\nဆေထေရ် ၏ ဆန္ဒအရ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓသာသနာ ကွန်ဂရက် အစည်းအဝေးကြီးကို ဖိတ်ခေါ်၍ အစည်းအဝေးပြုလုပ် ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် (၁၉၅၆) ခုနှစ် ဆဌသင်္ဂါယနာ တင်သည့်နေ့မှစ၍ အထက်ပါ ကမ္ဘာ့ ဗုဒ္ဓသာသနာ့အလံတော် ကို သာသနာ့အလံတော်ကြီး အဖြစ် အောင်မြင်စွာ\nအတည်ပြုလွှင့်ထူနိုင်ခဲ့လေသည်။ ၁၉၈၀ပြည့်နှစ်တွင် ကျင်းပသည့် သာသနာတော် သန့်ရှင်းတည်တံ့ပြန့်ပွားရေး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ သံဃအစည်းအဝေးမှလည်း ဗုဒ္ဓသာသနာ့ အလံတော်နှင့် ပတ်သက်၍ အညီအညွတ်ဆုံးဖြတ်ပြီး သံဃနာယက လက်စွဲကျမ်းတွင် ပြဋ္ဌာန်း ခဲ့သည်။\nသာသနာ့အလံတော်ကြီးသည် ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ စိတ်ထားဖြူစင်ခြင်းတို့၏ အထိမ်းအမှတ် အဖြစ် သရုပ်ဖော်ထားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ဘုရားရှင်အားအထူးကြည်ညိုကြသဖြင့် ဘုရားရှင်၏ ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ် ကွန့်မြူးကာ တရားတော်များ ဟောကြားနေတော်မူခဲ့သည်ကို ရည်ညွန်းကြခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ် အရောင်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း\n• အကြီး = အလျား - ၉ပေ x အနံ - ၅ပေ\n• အလတ် = အလျား - ၄ပေ ၆လက်မ x အနံ - ၂ပေ ၆လက်မ\n• အလတ် = အလျား - ၂ပေ ၃လက်မ x အနံ - ၁ပေ ၃လက်မ\n• အသေး = အလျား - ၉လက်မ x အနံ - ၅လက်မ ဟူ၍ လေးမျိုး သတ်မှတ်ထားသည်။\nရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ် သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်း ထားသည့်အတိုင်း အလံတော်တိုင်ဘက်မှ စတင်၍ သတ်မှတ်ရသည်ရှိသော်\n1. နီလ = အပြာရင့်ရောင်\n2. ပီတ = အ၀ါရင့်ရောင်\n3. လောဟိတ = အနီရောင်\n4. သြဒါတ = အဖြူရောင်\n5. မဉ္ဇီဋ္ဌ = ပန်းနုရောင် ထိုအရောင်(၅)မျိုးကို ဒေါင်လိုက်ထားရှိပြီးလျှင်-\n6. ပဘဿရ = ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တစ်ခဲနက် ထွက်နေသော အရောင် အဖြစ် အလံတော်၏ အစွန်အဖျား(အထက်)အပေါ်ဘက်မှ နေ၍ အပြာ၊ အ၀ါ၊ အနီ၊ အဖြူ၊ ပန်းနုရောင် တို့ကိုပင် အစဉ်အတိုင်း အောက်ဖက်သို့ ထားရှိချုပ်လုပ်ရမည်။\nမြန်မာနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံတော်သံဃ မဟာနာယက အဖွဲ့သည် အလံတော်ကို သံဃနာယက လက်စွဲ၊ အပိုဒ်(၅)၊ အခန်း(၂၉) ၌ သာသနာ့အလံတော် အခန်း အပိုဒ်(၃၅၅)၌ အသုံးပြုရမည့်နေ့ရက်များ သတ်မှတ်ထားသည်မှာ-\n1. ကဆုန်လပြည့် (ဗုဒ္ဓနေ့)\n2. နယုန်လပြည့် (မဟာသမယနေ့)\n3. ၀ါဆိုလပြည့် (ဓမ္မစကြာနေ့)\n4. ၀ါခေါင်လပြည့် (မေတ္တာ အခါတော်နေ့)\n5. တော်သလင်းလပြည့် (ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့)\n6. သီတင်းကျွတ်လပြည့် (အဘိဓမ္မာ အခါတော်နေ့)\n7. တန်ဆောင်မုန်းလပြည့် (သာမညဖလ အခါတော်နေ့ )\n8. တပို့တွဲလပြည့် (သြ၀ါဒ ပါတိမောက် အခါတော်နေ့)\n1. ၀ါဆိုပွဲတော် အခမ်းအနား\n6. စာပြန်ပွဲ နှင့် ဘွဲ့နှင်းသဘင်\n7. နိကာယစာမေးပွဲ၊ တိပိဋကစာမေးပွဲနှင့် ပူဇော်ပွဲ\n8. ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးသည့် တရားပွဲများ\n11. အသံမစဲ ပဋ္ဌာန်းရွတ်ဖတ် ပူဇော်ပွဲ\n13. သံဃ၀ိနိစ္ဆယအဖွဲ့ စစ်ဆေး ဆုံးဖြတ်ရာဌာန\n14. ဘာသာရေး၊ သာသနာရေးနှင့် စပ်ဆိုင်သော သင်တန်းများတို့ တွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။\n(ဂ)လွှင့်ထူ အသုံးပြုနည်း၊ အပိုဒ်(၃၅၈) အထိမ်းအမှတ်အလံအားလုံး၏ အလယ်တွင် ဖြစ်စေရမည်။ လက်ယာအစွန်းမှ အရောင်ငါးမျိုး ရောယှက်ရောင်တွင် အပြာရင့်ရောင်သည် အပေါ်တွင်လက်ျာဘက်ရှိနေစေရမည်။ မော်တော်ယာဉ်တွင် စိုက်ထူပါက ကားကြီးများ၏ အမိုးအရှေ့ပိုင်းတွင် ဖြစ်ရမည်။ ကားငယ်များတွင် လက်ယာဘက် အရှေ့ပိုင်းတွင် ဖြစ်ရမည်။ သံဃာများကို ကြိုဆိုသည့်အခါ သံဃာပါလာသည့်အခါတွင်သာ တပ်ဆင်ရမည်ဟူ၍ ဖော်ပြ ထားသကဲ့သို့၊\n1. ရဟန်းသံဃာပါသည်ဖြစ်စေ၊ မပါသည်ဖြစ်စေ မည်သည့်ဘုရားဖူးယာဉ်တွင်မှ မသုံးစွဲရ။\n2. လမ်းဘေး၊ လမ်းခွ၊ ယာဉ်ဆိပ်၊ သင်္ဘောဆိပ်များတွင် မသုံးရ။\nစူးရှသော စိတ်ကူးဥာဏ် ရှိခဲ့သော စီ ပီ ဂုဏ၀ဍ္ဎန( ခေါ် )ကာရိုလစ် ပူဂျသ ဂုဏ၀ဍ္ဎန (Carollis Pujitha Gune Wardene) အား ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အားလုံးတို့၏ ကိုယ်စား လေးစားသမှု့ ပြုအပ်ပါသည်။\nအရှင်စန္ဒောဘာသ(ရွှေဘို)ရေးသားသော `သာသနာ့အလံတော်´ စာအုပ်နှင့် ဒီဝက်ဆိုက် မှ မှီငြမ်းရေးသားပါသည်။\nCopy blog from; http://www.dhammayaungchi.com/2010/06/blog-post_02.html\nသာသနာ့ အလံအကြောင်း အပြည့်အစုံကို အစ်မရွှေပြည်သူ ဘလော့မှာ ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဖတ်လိုက်ရင် ပိုမို ပြည့်စုံစွာ သိရမှာပါ။\nသာသနာ့အလံအရောင် နဲ့ပတ်သတ်လို့ ဓမ္မစေတီဆရာတော်က မှတ်သားရ လွယ်ကူအောင် လင်္ကာနဲ့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။\nခြောက်ရောင် ကွန့်မြူး၊ တင့်ထူးပေဟန်၊\nသာသနာ့အလံ၏၊ ဓိပ္ပါရံကို၊ ဖွင့်ဆိုရန်မှာ၊\nနီမှာပညာ၊ ဖြူရောင်ဝင်းဝင်း စင်ကြယ်ခြင်းတည်း\nအလံတော်မှာပါဝင်တဲ့ အရောင်ငါးမျိုးဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင် သဗ္ဗညုတဥာဏ်တော်ကို ရရှိချိန် ကိုယ်တော်ကနေ ကွန့်မြူးထွက်ပေါ်တဲ့ ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ်ကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။\nပြာသောရောင်ခြည် (နီလ) = ကရုဏာ၊ ငြိမ်းချမ်းမှု နှင့် စကြာဝဠာသို့ ဖြန့်ကျက်သော မေတ္တာတော်။\nဝါသောရောင်ခြည် (ပီတ) = အလယ်အလတ်လမ်းစဉ် ~ အစွန်းရောက်ခြင်း၊ သတိလက်လွတ်နေခြင်းများကို ရှောင်ကျဉ်ခြင်း။\nနီမောင်းသောရောင်ခြည်(လောဟိတ)= လက်တွေ့ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများ ~ အောင်မြင်ခြင်း၊ အသိဥာဏ်၊ သီလ၊ ကံနှင့် စောင့်စည်းမှု။\nဖြူသောရောင်ခြည် (သြဒါတ)= တရားဓမ္မ၏ စင်ကြယ်ခြင်း ~ အချိန်၊ နေရာ အကန့်အသတ်တို့ကို လွန်မြောက်၍ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှာ လွတ်မြောက်အောင် လမ်းပြခြင်း၊\nလိမ္မော်ရောင်ခြည် (မဉ္ဖိဋ္ဌ)= ဗုဒ္ဓ၏ဟောကြားဆုံးမမှုများ ~ အသိဥာဏ်ပညာ။\nအလံတော်ပေါ်က ခြောက်ခုမြောက် ဒေါင်လိုက်လိုင်းကို ကျန်တဲ့အရောင်ငါးမျိုးရဲ့ လေးထောင့်လိုင်းလေးနဲ့တွေ ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်ထားပြီး အဲဒီလိုင်းဟာ ရောင်ခြည်တော်ထဲက အရောင်ငါးမျိုးပေါင်းစုံမှုကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။ အဲဒီ ပေါင်းစပ်မှုအရောင်ဟာ “ပဘဿရ” (အလင်းရဲ့အဓိက အနှစ်ချုပ်) ကို ရည်ညွှန်းပါတယ်။\nသာသနာ့ အလံနှင့် ပတ်သတ်လို့ ယခုလောက်သိခွင့်ရကြရင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်နိုင်ကြပါစေ။\nသာသနာကို စောင့်ရှောက်နိုင်တဲ့ သူတောင်ကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေ…\nရေးသားသူ အောင်ဦး ရေးသားချိန် 4.8.09(မှတ်သားထားသင့်သောပို့စ်လေးဖြစ်သောကြောင့်ကူယူဖြန့်ဝေထားပါသည်)(မင်းလှသားလေး)\n4:15 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\n၁။ နုနယ်ရုပ်ဆင်း၊ ပျိုမြစ်ခြင်းကား၊ အိုမင်း နောက်ဆုံးရှိ်ချေ၏တကား။\n၂။ ဥစ္စာဆင်မြင်း၊ ပေါများခြင်းကား၊ ယိုယွင်းနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၃။ ချစ်ခင်ပေါင်းသင်း၊ ဆက်ဆံခြင်းကား၊ ကွေကွင်းနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၄။ ၀ိညာဉ်တင်းလင်း၊ သက်ရှည်ခြင်းကား၊ သေမင်းနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၅။ တက်ကြွားကြွကြွ၊ မြင့်လွန်းကလည်း၊ လျှောကျနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၆။ ခင်မင်ခယ၊ ချစ်လွန်းကလည်း၊ သောကနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၇။ ပွဲလယ်ပြင်ပ၊ ချီးမွမ်းကြလည်း၊ ရှုတ်ချနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\n၈။ ကြည်သာရွှင်ပျ၊ ချမ်းသာကြလည်း၊ ဒုက္ခနောက်ဆုံး ရှိချေ၏တကား။\nအဇ္ဇေ၀ သုေ၀၀၊ ခုတွေးဆ ပြန်လှန်။\nယနေ့လား နက်ဖြန်၊ ရက်မှန်မှန် မသိ။\nအနိစ္စလက္ခဏာရယ်၊ သန်ဘက်ခါ ဆုံးစမရှိ။\nလူ့အသက်ပုံပမာ၊ ပဒုမ္မာ နေထိ။\nကုန်မကြာ ကြွေရိလို့၊ ဇာတိပဋိသန္ဓေ။\n၀ဋ်ဒုက္ခသံသာဝဲ၊ တနဲစီ ဖြစ်ပျက်သာပွေ။\nနောင်ရိက္ခာ ပါလေအောင်၊ အဋ္ဌင်္ဂေသီလနှင့်၊\nတစ်လ လေးရက်ကွယ်၊ မြဲပါတော့မယ်။\n3:58 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nမေ့သားလေးက နံပါတ်တစ်။ ။\nTuesday, January 25, 2011 7:30 AM Posted by မင်းလှသားလေး , 1 Comment\nကြမ်းတမ်းသော လမ်း ဆိုက်ကားဖြင့် ကြွပုံ\nဆရာတော်ကြီးက လူနာအား အားပေးစကားပြောနေစဉ်\nမျက်စိဝေဒနာရှင်များ စမ်းသပ်မှုခံယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြစဉ်\nသီတဂူဒေါက်တာ ဒေါ်မိမိခင် မျက်စိစမ်းသပ်နေစဉ်\nဆရာတော်ကြီးက လူနာအား မေတ္တာပို့ပေးနေစဉ်\nMissionary and Ministry ဟူသော သာသနာပြုနည်းကို မူထားလျက် သီတဂူဆရာတော်ကြီး ဦးဆောင်လျက် သီတဂူ မျက်စိအထူးကုဆရာဝန်ကြီးများနှင့် သူနာပြု ဆရာ ဆရာမများ ၁၄ ယောက်အဖွဲ့တို့သည် ဘိုကလေးမြို့နယ်၊ ကဒုံကနိကျေးရွာ ကဒုံကနိတိုက်နယ်ဆေးရုံတွင် သီတဂူစက္ခုဒါန အလှူတော်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကဒုံကနိကျေးရွာသို့ ဘိုကလေးမြို့မှ သင်္ဘောဖြင့် ၄ နာရီကျော် စီးရသည်။ လမ်းခရီးက ကြမ်းသည်။ ထော်လာဂျီ၊ ဆိုက်ကား၊ လှေ၊ မော်တော်ဘုတ်များဖြင့်သာ သွားနိုင်သည်။ သက်တော် ၇၄ နှစ်ရှိသော ဆရာတော်ကြီးသည် ထိုခရီးကြမ်းကို မမှုဘဲ ထိုဒေသရှိ မျက်စိဝေဒနာရှင်များအား အစဉ်သနားသော ကရုဏာ၏ အစွမ်းကြောင့်သာ ဆိုက်ကားတတန် ထော်လာဂျီတမျိုး လေသင်္ဘောတဖုံတို့ဖြင့် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ သွားနိုင်ခဲ့သည်။\n၁၈-၁-၂၀၁၁ နေ့ကစပြီး တိုက်နယ်ဆရာဝန် ဒေါက်တာအေးနိုင်နှင့်အဖွဲ့၊ သီတဂူအာယုဒါနဆေးရုံအုပ်ကြီး ဒေါက်တာခင်မောင်ဇော်နှင့် သီတဂူဒေါက်တာ ဒေါ်မိမိခင် တို့ဦးဆောင်သော သီတဂူဆရာ ဆရာမများက မျက်စိဝေဒနာရှင်များကို ကြိုတင် စမ်းသပ် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ၁၉-၂၀-၂၁-၂၂-၂၃-၂၄ ရက်များတွင် မျက်စိအထူးကု ဆရာဝန်ကြီးများဖြစ်ကြသော ဒေါက်တာမြအောင်၊ ဒေါက်တာ စဂျေလွင်၊ ဒေါက်တာတင်ဇော်ဦးတို့က ခွဲစိတ်ကုသမှုများ ပြုလုပ်ကာ အလှူဒါနပြုခဲ့ကြပါသည်။\nစမ်းသပ်လူနာ- အယောက် ၁၀၀၀ ကျော်\nဤသို့အားဖြင့် ၁၀၀၀ ကျော်သော မျက်စိဝေဒနာရှင်များကို ကုသမှုများပြုလုပ်ကာ ၂၈၃ ယောက်သော မျက်စိဝေဒနာရှင်များအား အလင်းရောင်ပေးလှူနိုင်ခဲ့သည်။\nSunday, January 23, 2011 1:48 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nမြတ်စွာဘုရားရှင်၏ မိထွေးတော် မဟာပဇာပတိဂေါတမီ ၏ကျေးဇူးကြောင့် ဘိက္ခူနီ(ရဟန်းမ)သာသနာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ မိထွေးတောဂေါတမီသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံ ဘိက္ခူနီမ သာသနာကို တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်းပဲ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် '' ဂေါတမီ သာသနာတော်ဝယ် အမျိုးသမီးများ ၀င်ရောက်ထမ်းဆောင်ရန် မတောင်းတပါလင့်'' ဟုသာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာ၏ မဆုတ်မနှစ် တောင်ဆိုးမူ့ကြောင့်သာလျှင် ဘိက္ခူနီမ သာသနာပေါ်ပေါက်သောကြောင့် အရှင်အာနန္ဒာ ကျေးဇူးလဲ မကင်းပါ။\nမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဘိက္ခူနီသာသာနာအတွက် ဂရုဓံ (၈) ပါးကို ပညတ်ခဲ့ပါသည်။\n၁။ ရဟန်းမသည် ၀ါတစ်ရာပင်ဖြစ်စေ။ ယနေ့မှဖြစ်သော ရဟန်းသစ်ကို ရှိခိုးရမည်။ခရီးဦးကြိုပြုရမည်။ အရိုအသေပေးရမည်။\n၂။ ယူဇနာဝက်အတွင်း၌ ရဟန်းတစ်ပါးမှ မရှိသော ကျောင်းတွင် ၀ါမဆိုရ။\n၃။ ရဟန်းသံဃာထံသို့ လပြည့်လကွယ်နေ့တိုင်း ဥပုတ်အမေး သွားရမည်။\n၄။၀ါကျွတ်ပြီးသော ရဟန်းမသည် ရဟန်းနှင့်ရဟန်းမ သံဃာ နှစ်ရပ်စလုံး၌ ကိုယ်တိုင်မြင်သော၊ တစ်ဆင့်ကြားသော၊ ယုံမှားသင်္ကာ ရှိသော အပြစ်အာပတ်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ပန်ကြားရမည်။\n၅။ ဂရုကံ အာပတ်ကြီးများသင့်သော ရဟန်းမသည် သံဃာနှစ်ရပ်လုံး၌ ပက္ခမာနတ် ကျင့်ရမည်။\n၆။ ၀ိကာလ ဘောဇနတိုင်အောင် သိက္ခာပုဒ်ခြောက်ခုကို နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်ခဲ့ပြီးသော သိက္ခာမာန်ကို သံဃာနှစ်ရပ်၌ ရဟန်းခံနိုင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်။\n၇။ မည်သို့သော အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်စေ ရဟန်းမသည် ရဟန်းကို မဆဲရေးရ၊ ရေရွတ်တိုင်းထွားခြင်းမပြုရ။\n၈။ ဤယနေ့မှစ၍ ရဟန်းမတို့က ရဟန်းတို့အပေါ် ပြောဆိုနိုင်ခွင့် မရှိပေ။ သို့သော် ရှေးရှေးက မထေရ်များသည် ဤသို့သော သင်္ကန်းဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များကို ကျင့်သုံးကြပေသည်ဟူ၍ကား ရည်ညွန်းပြောဆိုနိုင်သည်။ ရဟန်းမများအပေါ်တွင်ကား ရဟန်းတို့က ပြောဆိုခွင့်ရှိပေသည်။\nမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် အခြားအမူ့ကိစ္စများတွင် ကျူလွန်းမူ့ဖြစ်ပေါ်ပြီးမှ ၀ိနည်းတော် ပညတ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်တော်မူလေသည်။ ယခု မလွဲမရှောင်သာ ခွင့်ပြုလိုက်ရသောကိစ္စတွင်မူ ကြိုတင် ပညတ်ချက်များကို ချမှတ်တော်မူလေသည်ကို '' တစ်ဖက်ဆည်ကန်ကြီး၏ ကန်ဘောင်ကို ကန်ရေတွေ ကျိုးပေါက်ဆုံးရှူံးခြင်း မရှိသေးမှီကပင် ကြိုတင်၍ ဆည်ဖို့ထားရဘိသကဲ့သို့ ရဟန်းမများအတွက် ရာသက်ပန် မကျိုးပေါက်အောင် စောင့်ရှောက်ရန် ဂရုဓံတရား ရှစ်ပါးကို ကြိုကြိုတင်တင် ပညတ်၍ထားလိုက်သည် ''\n(အဂုင်္တ္တရ၊ အဋ္ဌကနိပါတ်၊ ပေါတမီသုတ် ပါဠိတော်နှင့် အဋ္ဌကထာ)\nမယ်တော်ကြီး ပဇာပတိဂေါတမီအား မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟေားကြားခဲ့သော ဒေသာနတစ်ပုဒ်မှာ '' ဂေါတမီ ဤတရားသည် ရာဂနှင့်တကွဖြစ်ခြင်းငှား ၀ဋ်တရားနှင့်စပ်ခြင်းငှား ၀ဋ်တရားတို့ တိုးပွားစေခြင်းငှား အလုတဏှာကြီးထွားခြင်းငှား မရောင့်မရဲ သူထက်ကဲခြင်းငှား အပေါင်းအဖော်များကြား၌ ပျော်ပါးခြင်းငှား လုံးလမရှိ ပျင်းရိခြင်းငှား လုပ်ကျွေးမွေးမြူရခက်ခြင်းငှား ဖြစ်ကုန်၏ ဟု မိမိကိုယ်တိုင် သိမြင်ငြားအံ့ ထိုတရားသည် ငါဘုရားဟောကြားသော တရားတော်မဟုတ် ပညတ်တော်မူတော် ၀ိနည်းတော်မဟုတ် ဘုရာရှင်ပေးသနားသော အဆုံးအမ မဟုတ် ဟူ၍ ဧကန်မုချ မှတ်ယူရာ၏ ''\n'' ဂေါတမီ ဤတရားတော်သည် ရာဂကင်းခြင်းငှား ၀ဋ်တရားကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှား အလိုတဏှာ ကင်းခြင်းငှား သူ့ထက်မကဲ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှား အဖော်မမှီတစ်ကိုယ်တည်းနေခြင်းငှား မဆုတ်မနစ် အားသစ်ခြင်းငှား၊ လုပ်ကျွေးမွေးမြူရ လွယ်ကူစေခြင်းငှား ဖြစ်ကုန်၏ ဟု ကိုယ်တိုင်သိမြင်ငြားအံ့ ထိုတရားတော်သည် ဘုရားရှင်ဟောကြားသော တရားတော် ပညတ်တော်မူသော ၀ိနည်းတော် ဖြစ်၏ ဘုရားရှင်ပေးသနားတော်မူသော အဆုံးအမဖြစ်၏ ဟု ဧကန်မုချ မှတ်ယူရာ၏ '' ဟု မိန့်ကြားခဲ့ပါတယ်။\n(အဂုတ္တရနိကာယ်၊ အဋ္ဌကနိပါတ်သံခိတ္တသုတ် ပါဠိတော်နှင့် အဋ္ဌကထာ)(မြန်မာဖိုရမ်မိသားစု မှကူးယူကာဖြန်ဝေထားပါတယ်ခဗျား)\nThursday, January 20, 2011 1:52 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nကိလေသာဟူသည်မှာ သတ္တဝါတို့ကို ညှင်းဆဲနှိပ်စက် ညစ်နွမ်းပင်ပန်းအောင် ပြုလုပ်တတ်သည့် အကုသိုလ် တရားဆိုးများ ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းကိလေသာတရားတို့သည်-\n၁) လောဘ= လိုချင်တပ်မက်မှု\n၂) ဒေါသ= ကြမ်းတမ်းပြစ်မှားမှု\n၃) မောဟ= အမှန်မသိမြင် မိုက်မဲမှု\n၄) မာန= ထောင်လွှားတတ်ကြွမှု\n၅) ဒိဋ္ဌိ= အထင်အမြင် အယူအဆ လွဲမှားမှု\n၆) ဝိစိကိစ္ဆာ= အမှန်မဆုံးဖြတ်နိုင်ပဲ ယုံမှားမှု\n၇) ထိန= ပျင်းရိ ထိုင်းမှိုင်းလေးလံမှု\n၈) ဥဒ္ဓစ္စ= မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားပျံ့လွင့်မှု\n၉) အဟိရိက= မကောင်းမှုပြုရန် မရှက်မှု\n၁၀) အနောတ္တပ္ပ= မကောင်းမှုဖြစ်မှာ မကြောက်မှု-\nဟူ၍ အကျဉ်းအားဖြင့် ၁၀-ပါးရှိသည်။\nWednesday, January 19, 2011 8:43 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\n၁၈--၀၁-၂၀၁၁ နေ့ နံနက်စောစောပိုင်း (၆-၀၀) က အောင်မင်္ဂလာ အဝေးပြေးကားဂိတ်မှ မြောက်ဒဂုံ ဘေလီတံတားထိပ် သီတဂူ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ် သို့ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်သော တက္ကစီကား အဖြူရောင်ပေါ်တွင် ပစ္စည်းများ မေ့ကျန်ရစ်ခဲ့ပါသည်။ အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် တွေ့ရှိပါက ပြန်လည်အကြောင်းကြား ပေးကြပါရန် အထူးမေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။\n၁။ အနက်ရောင်အိပ် ထိုထဲတွင်\n၂။ နိုင်ငံကူး ပတ်စပို့----------၉၈၉၂၁၈\n၄။ အမေရိကန် ဗီဇာဝင်ရန်နှင့် ကျောင်းတက်ရန် အရေးကြီးသော စာရွက်စာတမ်းများ\n၅။ အိပ်ဆောင်ကွန်ပြူတာအနီရောင် Dell\n၆။ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅၀၀\n၇။ မြန်မာကျပ်ငွေ ၂၀၀၀၀၀ (နှစ်သိန်း)\nပျောက်ဆုံးသူ အရှင်သုစိတ္တသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ပညာသင်သွားရန် ရက် နီးကပ်နေပါသောကြောင့် အမြန်ဆုံးဆက်သွယ် ပေးပါရန် ထပ်လောင်းပြီး မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။\nမြောက်ဒဂုံ၊ ဘေလီတံတားထိပ်၊ ပင်လုံလမ်း\nကျေးဇူးပြု၍ ကော်ပီကူးပြီး လက်လှမ်းမီသလောက် မျှဝေပေးစေလိုပါသည်။ ကုသိုလ်ယူလိုက်ကြပါကုန်။\n3:59 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nအနန္တောအနန္တငါးပါးနှင့် ကျေးဇူးရျင်အပေါင်းတို့ အား ဦးခိုက်ကန့်် တော့ပါ၏ ။ မေမေသည် သားသမီးတစ်ဦး လူလောကထဲရောက်ဖို့ ရန် အစားအမျိုးမျိုးကိုရှောင်ပြီး ဒုက္ခအမျိုးမျိုးကို ခံစားကာအသက်ကိုပင် မရဏရှင်သေမင်းနှင့် စစ်ခင်းကာ မိခင်မေတ္တာစိတ်အပြည့်ဖြင့် သားသမီးများကို လူလောကထဲသို့ခေါ်ဆောင်လာသော မေမေ၏ မေတ္တာသည် တုနိူင်းဖွယ်ရာမရှိပါ ။ မေမေကို ရည်ညွှန်းသော ဒုတိယတန်းတွင် သင်ကြားခဲ့သောကဗျာလေးကို သားသမီးတိုင်အမှတ်ရစေရန်အတွက်တင်ပြလိုက်ပါသည်။\n“ ဒို့ မေမေ ”\nချစ်ခင်ရှာပေ ဒို့ မေမေ ။\nဆုံးမခဲ့ပေ ဒို့ မေမေ ။\nပညာပေးပေ ဒို့ မေမေ ။\nကျမ်းမာဖို့ အရေး သင်ရာကျွေး\nလေးစားအပ်ပေ ဒို့ မေမေ ။\nဝတ်စားဆင်ယင် မြတ်နိူးကြင် ချစ်ခင်အပ်ပေ ဒို့ မေမေ ..... ကဗျာလေးကို သတိရမိပါတယ် ။\nကဗျာလေးကို ဖတ်မိပြီး အဝေးနေရာက မေမေဆီကိုပြန်ကာ ပြုစုလိုက်ချင်ပေမယ့် မဖြစ်နိုင်သေးပါ ။ ကျွန်တော်တို့ လောကီလူသားတွေ မပြောနဲ့... ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးပင်လျှင် မိခင်တော်စပ်ခဲ့ဖူးသာ မယ်တော်မီးနတ်သားအား ဝါတွင်း (၃) လပတ်လုံး တုသိတာနတ်ပြည်တွင် အဘိဓမ္မာ (၇) ကျမ်းကို ဟောကြားကာကျေးဇူးဆပ်မွေးကျေူးဇူးဆပ်ခဲ့ပါတယ် ။ ပုထုစဉ်ဖြစ်တဲ့ လူသားအားလုံးအတွက် ဘုရားရှင်က အဖေ့ချွေးဖိုး နဲ့ အမေ့ နို့ ဖိုးကို ဆပ်နိုင်သော နည်းလမ်းများကို ဟောကြားဆုံးမခဲ့ပါတယ် ။ ဘယ်အရာမဆိုအစားထိုးရပေမယ့် မေမေရဲ့မေတ္တာနှင့် မေမေ နဲ့ နေရာကိုတော့ အစားထိုးလို့မရနိုင်ပါ ။ မိမိတို့ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခတွေ ပင်လယ်ဝေပါစေ မေမေရင်ခွင်ရိပ်တွင် ခိုးနားလိုက်ပါက သားသမီးတို့အား အေးချမ်းမူ့ ကို အမြဲပေးနိုင်ပါသည် ။ အမေ့ကျေးဇူးဆပ်သော သာဓကများစွာရှိသည့်အနက် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ လင်္ကျာတော်ရံ အရှင်သာရိပုတ္တရာကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ အမေ့ကျေးဇူးကို လောကုတ္တရာနည်းဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ပုံလေးကို ဥပမာယူစေလိုပါတယ် ။ ပြာသိုလပြည့်နေ့ အမေများနေ့ ကို သားသမီးအားလုံး အမှတ်ရစေရန်အတွက် တင်ပြထားသည်တွင် အမှားအယွင်းရှိပါက ပြင်ဆင်၍ ဖတ်ရူကြပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။\n“အမေများနေ့ ” တွင် မိခင်ကို အပေါ် လေးစားမြတ်နိူးတန်ဖိုးထားသော ၊ မွေးကျေးဇူးသိတတ်သော သားသမီးအားလုံး သတိတရရှိစေရန်အတွက် ရည်ရွယ်၍ ရေးသားလိုက်ပါသည် ။\nစာဖတ်သူအားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာကျမ်းမာချမ်းသာနိုင်ကြပါစေ ။\nThursday, January 13, 2011 4:01 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nအနန္တောအနန္တငါးပါးနှင့် ကျေးဇူးရှင်အပေါင်းတို့အား ဦးခိုက်ကန်တော့ပါ၏၊\nကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အများစုသိရှိထားကြသော မိဘကျေးဇူးဆပ်နည်းလေး အကြောင်းကိုတင်ပြချင်ပါတယ်....တစ်ချို့သော စာဆိုတွေက ကဗျာသီချင်းတွေထဲမှာ ရေးထားသောအကြောင်းအရာမှာ မြတ်စွာဘုရားရှင်သော်မှ နို့တစ်လုံးဖိုးကျေ ဟုဆို ကြပါတယ်....ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မိဘကျေးဇူးကို အကျေဆပ်ခဲ့ပြီး မိဘကျေးဇူးသိတတ်တဲ့သူတိုင်း မိဘကျေးဇူးအကျေဆပ်ရန် မာတုပေါသကသုတ္တန်တွင်ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်ကြားနာဘူးခဲ့သော(အမွေခံထိုက်သူဖြစ်ပါစေ) တရားတော်တွင် မိဘကျေးဇူးအကျေဆပ်နည်း ( ၂ ) နည်းကို ဆရာတော်ဘုရားထံမှကြားနာခဲ့ရပါသည်....ထိုအခြင်းအရာမှာ လောကီနည်းနှင့် လောကုတ္တရာနည်း ဟုဟောကြားခဲ့ပါသည်......လောကီနည်းတွင် မိဘများ၏ကျန်းမာရေး.. စား ၊၀တ်၊ နေ၊ရေး တို့ ဖြင့် မိဘတို့အား ကျေးဇူးဆပ်နိုင်သလို လောကုတ္တရာနည်းဖြင့်လည်း မိဘတို့၏ ကျေးဇူးကို ပညာမဲ့သောမိဘအား ပညာအလှူ လှူခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း.. သဒ္ဓါနည်းသောမိဘကို သဒ္ဓါတရား တိုးပွားအောင်လည်းကောင်း....အလှူမလှူတတ်သောမိဘအား အလှူ လှူတတ်လာအောင် လှုံ့ဆော်ခြင်း..တရားဓမ္မတို့အား ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန် ပြောကြားခြင်း (ကောင်းမှုပါရမီများ ပြုနိုင်ရန် အခွင့်လမ်းများ ရအောင်ဖန်တီးပေးခြင်း) ဖြင့်မိဘကျေးဇူး ဆပ်ဖူးနိုင်ကြပါသည်.....လောကုတ္တရာနည်းဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းသည် လောကီနည်းဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းထက် ပို၍ မြင့်မြတ်ပါသည်ဟု နာယူမှတ်သားခဲ့ရပါသည်။\nမိဘကို မသေခင်လုပ်ကျွေးပါ သေမှမငိုပါနှင့်....(မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီးရဲ့အမှတ်တရစကားလေး)\nကျွန်တော်တို့ငယ်စဉ်တောင်ကျေးကလေးဘ၀က ၇ွတ်ဆိုခဲ့ရသောကဗျာလေးကို အမှတ်ရမိပါသည်....\n‘‘ကျွေးမွေးမပြတ် ဆောင်၇ွက်စီမံ မွေခံထိုက်စေ လှူမျှဝေ၍ စောင့်လေမျိုးနွယ် ၀တ်ငါးသွယ် ကျင့်ဖွယ်သားတို့ သမီးတို့တာ’’\nကျေးဇူးရှင်မိဘနှစ်ပါးအား ဘုရားတစ်ဆူ ဂူတစ်လုံး\nMonday, January 10, 2011 9:35 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nသူ လူကောင်းဟုတ်တာ...မဟုတ်တာ သားသမီးကောင်း ဟုတ်တာ...မဟုတ်တာကို ဝေဖန်နေမယ့်အစား..... ကိုယ်လူကောင်းဖြစ်ပြီလား...\nသား၊သမီးကောင်းဖြစ်ပြီလားလို့.... ဝေဖန်သုံးသပ်လိုက်စမ်းပါ။ ပြီးရင်...သားကောင်းသမီးကောင်းဖြစ်အောင် ကြိုးစားလိုက်ပါ။ ။ ကျန်းမာကြပါစေ။ (မင်းလှသားလေး)\n1:00 AM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nဖေဖေ မေမေတို့ဟာ သားသမီးတွေအပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ငါးမျိုးထားရှိတယ်လို့ အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် ပုတ္တသုတ်မှာ ရှင်တော်မြတ်ဘုရား ကမိန့်ကြားခဲ့ပါတယ်။\n၁။ငါတို့ အိုမင်းမစွမ်းသောအခါ ငါတို့ သားသမီးတွေက ငါတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးကြလိမ့်မယ်။\n၂။ငါတို့ပြုလုပ်တဲ့ ကိစ္စအ၀၀ကိုလည်း ငါတို့ကိုယ်စား ပြုလုပ်ပေးကြလိမ့်မယ်။\n၃။ငါတို့ရဲ့ လောကီ လောကုတ္တရာ အမွေခံယူ သူများ ဖြစ်လိမ့်မယ်။\n၄။ငါတို့ရဲ့ အမျိုးဘာသာကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းကြလိမ့်မယ်။\n၅။ငါတို့ကွယ်လွန်လျှင် ငါတို့အား ရည်စူးရည်မှန်းပြီး ကုသိုလ် အမျှအတန်းတွေပေးဝေကြလ်ိမ့မယ်။ ယခုပို့စ်အား မဇ္စျိမဂုဏ်ရည် ဆရာတော် ဒေါက်တာ အရှင်ကောဝိဒ ၏ (အမွေခံထိုက်သူဖြစ်ပါစေ )တရားတော်မှထုတ်နုတ်ထားပါသည်။အဖေ အမေတို့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်ကို သိရှိကြသော သားကောင်း သမီးကောင်းများဖြစ်ကြပါစေ... အာလုံးကိုယ်စိတ်နှဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။\nSunday, January 9, 2011 2:29 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nFriday, January 7, 2011 9:38 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\n9:18 PM Posted by မင်းလှသားလေး ,0Comments\nခရီးသွားသူတွေက အရူး အနှမ်းတွေသာ။\nသူတို့၏ ဂုဏ်ပကာသန၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ၊ စားနပ်ရိက္ခာ သည် နိဗ္ဗာန်မရောင်ခင် ပုပ်သိုးကြလိမ့်မည်။\nသူတို့၏ အဖော်ဖြစ်သူမှာ အမြဲပါနေသော တဏှာဖြစ်၏။\nသို့ဖြစ်ပါ၍ အပါယ်ငရဲ ရောက်သော်လည်း တဏှာမပျောက်သောကြောင့် သံသရာမှ လွန်မြောက်ဖို့ရာ အဝေးကြီး ဖြစ်နေ၏။\nလူတွေဟာ အကောင်းကြိုက်ကြတယ်၊ ကောင်းကောင်း (စား-၀တ်) နေကြတယ်၊ အကျင့်ကျ အကောင်း မကျင့်ကြဘူး။\nဓမ္မမိတ်ဆွေများအားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။\nNAY MIN နေမင်း @\nမျိုးဆက်သစ် ရှင်(၁၀၀)ပြုပွဲ နှိုးဆော်လွှာ။\nONLINE CASINO REVIEWS | Europalace Casino | meccabingo | Rushmore Casino | Counter web\n၃၈ ဖြာမင်္ဂလာ (2)\n© 2011မင်းလှသားလေး | Blogger Author by တောသားလေး


“မှနျးထားတဲ့အတိုငျးဖွဈမလာဘဲ ပိုးမီကို လောငျးကွေးငှဆေယျသိနျးပေးလိုကျရပွီဖွဈတဲ့ ရဲနောငျ” – Cele Gabar\n“မှနျးထားတဲ့အတိုငျးဖွဈမလာဘဲ ပိုးမီကို လောငျးကွေးငှဆေယျသိနျးပေးလိုကျရပွီဖွဈတဲ့ ရဲနောငျ”\nရဲနောငျကတော့ မွနျမာအိုငျဒေါရဲ့အစဉျအလာအရ Winner ဆုကွီးကို ယောကျြားလေးပွိုငျပှဲဝငျတှသောရမယျလို့ ခနျ့မှနျးခဲ့တာဖွဈပွီး ပိုးမီကတော့ မိနျးကလေးပွိုငျပှဲဝငျတှအေားသာတာမြားနတေဲ့ Season-4 မှာ မိနျးကလေးပဲရမယျလို့ ဆယျသိနျးကွေးလောငျးကွေးထပျခဲ့တာပါ။ မနညေ့ကပွိုငျပှဲရလဒျအပွီးမှာတော့ ရဲနောငျက“ အကျစတာကိုပွောလိုကျပါ ကြှနျတျောရှုံးပွီလို့…ဆယျသိနျးရေ အမြှ အမြှ အမြှ” ဆိုပွီးသူ့ရဲ့ဖဘှေ့တျချစာမကျြနှာမှာ ရေးသားခဲ့ပါတယျ။ ပိုးမီကတော့ “စိတျမကောငျးဘူး မဲနူလေးရေ…ဆယျသိနျး လာထား” ဆိုပွီး ဝမျးသာအားရမြှဝခေဲ့တာပါ။\nပရိသတျကွီးရေ မွနျမာအိုငျဒေါရဲ့အစဉျအလာကိုခြိုးဖောကျနိုငျခဲ့တဲ့ အကျစတာကွောငျ့ ပိုးမီကတော့ ရဲနောငျဆီက ဆယျသိနျးရသှားပါပွီနျော။ ရဲနောငျကတော့ အထငျနဲ့အမွငျတကျတကျစငျအောငျ လှဲသှားခဲ့ပွီဆိုရမှာပါ။ ပရိသတျကွီးထဲမှာရော…မနညေ့က Winner ရလဒျနဲ့ပတျသကျပွီး အထငျနဲ့အမွငျထပျတူမကခြဲ့တဲ့သူတှေ ရှိလား???\n“မှန်းထားတဲ့အတိုင်းဖြစ်မလာဘဲ ပိုးမီကို လောင်းကြေးငွေဆယ်သိန်းပေးလိုက်ရပြီဖြစ်တဲ့ ရဲနောင်”\nပရိသတ်တွေစိတ်ဝင်တစားကြည့်ရှုခဲ့ရတဲ့ မြန်မာအိုင်ဒေါအစီအစဉ်ကြီးကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာအိုင်ဒေါ Season-4 ကတော့ Season-1,2,3 ရဲ့အစဉ်အလာကိုရိုက်ချိုးခဲ့ပြီလို့ဆိုရမှာပါ။ အရင် Season သုံးခုစလုံးမှာ Winnerဆုကြီးကို ယောက်ျားလေးပြိုင်ပွဲဝင်တွေသာရခဲ့ပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ပြိုင်ပွဲဝင် အက်စတာက Winner ဆုကြီးကိုထိုက်တန်စွာ ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nရဲနောင်ကတော့ မြန်မာအိုင်ဒေါရဲ့အစဉ်အလာအရ Winner ဆုကြီးကို ယောက်ျားလေးပြိုင်ပွဲဝင်တွေသာရမယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပိုးမီကတော့ မိန်းကလေးပြိုင်ပွဲဝင်တွေအားသာတာများနေတဲ့ Season-4 မှာ မိန်းကလေးပဲရမယ်လို့ ဆယ်သိန်းကြေးလောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာပါ။ မနေ့ညကပြိုင်ပွဲရလဒ်အပြီးမှာတော့ ရဲနောင်က“ အက်စတာကိုပြောလိုက်ပါ ကျွှန်တော်ရှုံးပြီလို့…ဆယ်သိန်းရေ အမျှ အမျှ အမျှ” ဆိုပြီးသူ့ရဲ့ဖေ့ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာမှာ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ပိုးမီကတော့ “စိတ်မကောင်းဘူး မဲနူလေးရေ…ဆယ်သိန်း လာထား” ဆိုပြီး ဝမ်းသာအားရမျှဝေခဲ့တာပါ။\nပရိသတ်ကြီးရေ မြန်မာအိုင်ဒေါရဲ့အစဉ်အလာကိုချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ အက်စတာကြောင့် ပိုးမီကတော့ ရဲနောင်ဆီက ဆယ်သိန်းရသွားပါပြီနော်။ ရဲနောင်ကတော့ အထင်နဲ့အမြင်တက်တက်စင်အောင် လွဲသွားခဲ့ပြီဆိုရမှာပါ။ ပရိသတ်ကြီးထဲမှာရော…မနေ့ညက Winner ရလဒ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အထင်နဲ့အမြင်ထပ်တူမကျခဲ့တဲ့သူတွေ ရှိလား???\n“အကောငျ့ဟကျဖို့ကွိုးစားနသေူတှကေို ဝဋျကွှေးရှိသမြှဆပျမှာပါလို့ဆိုလိုကျတဲ့ သံစဉျမောငျ”\n“သားအဖ (၃)ယောက်ပေါင်းပြီး ပရိသတ်တွေအတွက်ဖျော်ဖြေရေးပွဲလေးတစ်ပွဲ ကျင်းပသွားမည့် ချစ်ကောင်း၊အိမ့်ချစ်နဲ့ ဂျူနီယာချစ်ကောင်း”\nအသံကောငျးအောငျ သငျကွားပေးခဲ့တဲ့ သူမရဲ့ ဆရာတှကေို ပွောပွလိုကျတဲ့ Myanmar Idol က ခငျြးမလေး အကျစတာဒေါ့သျခငျြးဆုနျ


ESC အွန်လိုင်းပေါ်တူဂီ - slots | ESC Online Legal em Portugal | ESC Online Ao Vivo\nBetclic ပေါ်တူဂီ - အားကစားလောင်းကစားခြင်း\n1xBit ပေါ်တူဂီ - Sportivas လောင်းကစားခြင်း\nပေါ်တူဂီ - ကာစီနိုပြန်လည်ဆန်းစစ်ခြင်း\nBet.pt အပိုဆု - ယခုအားသာချက်ယူပါ!\nBet.pt မှတ်ပုံတင်ခြင်း - အားကစားလောင်းကစားခြင်း\n» ESC အွန်လိုင်းပေါ်တူဂီ\nESC အွန်လိုင်းအပိုဆု£ 250\nအွန်လိုင်း ESC ဟာယေဘုယျပေါ်တူဂီလူသိများအမည်နှင့်မရကဖြစ်သောနိမိတ်လက္ခဏာ Estoril Sol Group မှဖြစ်ပါသည်, သောတိုင်းပြည်များတွင်အတော်ကြာကာစီနိုလောင်းကစားရုံကိုပိုင်ဆိုင်, သို့မဟုတ်အဖြစ်ကာစီနို Estoril.\nဤဆောင်းပါး၌ရှင်းပြခဲ့, အန္တရာယ်သုညဖြစ်ပါသည်, ကြောက်ရွံ့သောသဘောသည်သို့မဟုတ်ပဲရစ်၏ယုံကြည်မှုမရှိဘဲနေရာတစ်နေရာရှာတွေ့မယ့်ကြီးမြတ်အခွင့်အလမ်းပေးသောဖြစ်ပါသည်.\nConsidere casino online digno representado no casino online em Portugal, အွန်လိုင်းစယုံကြည်စိတ်ချရသောကာစီနိုလောင်းကစားရုံအဖြစ်ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမည်. ဒီ, သူတို့အခြို့သောလိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းရပါမည်, ကဲ့သို့သော:\nပေါ်တူဂီလိုင်စင်. ကစားသမားအားသာချက်တစ်ခုအရေအတွက်ကိုသေချာပေါ်တူဂီ Srij အတွက်လုပ်ကိုင်ဖို့တရားဝင်လိုင်စင်ရှိသည်ပေါ်တူဂီအွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံ, ထိုကဲ့သို့သောင့်လင်းမြင်သာကာကွယ်မှုအဖြစ်, ဒေတာသို့မဟုတ်အွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံဝင်ငွေငွေပေးချေမှုအာမခံလိုက်ပါတယ်. လိုင်စင်သုံးနှစ်ကဖြစ်ပါတယ်.\nအကောင်းတစ်ဦးကို interface နှင့်အတူပေါ်တူဂီအတွက် website ကိုအွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံဂိမ်း, သောလောင်းကစားရုံဂိမ်းကစားခြင်းအတွေ့အကြုံကိုခံစားနေစဉ်ကစားသမားသက်သာခံစားရဖို့ခွင့်ပြု.\nအွန်လိုင်း slot ကစက်တွေနဲ့အခြားလောင်းကစားရုံဂိမ်းများနှင့်စနစ်တကျလိုင်စင်ဆော့ဖ်ဝဲစစ်ဆေး.\nဤအွန်လိုင်း ed, ဥရောပအတွက်ဂိမ်းကစားခြင်းစက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် operating အသက်အကြီးဆုံးကုမ္ပဏီများဖြစ်ကောင်းတဦးတည်းနှင့်, မုချ, ပေါ်တူဂီမှာအသက်အကြီးဆုံး. အဆိုပါကုမ္ပဏီအတွက်တည်ထောင်ခဲ့ 1958 လက်ရှိတွင်ထိန်းချုပ်မှုလည်ပတ် “” ကာစီနို Estoril ကာစီနို Lisboa “အီး” ကာစီနို da Povoa”.\nအဆိုပါကုမ္ပဏီ, operating ထက်ပို 50 ရိုးရာလောင်းကစားရုံအဖြစ်နှစ်ပေါင်း, အွန်လိုင်းမှလောင်းကစားရုံဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့်ယခုအွန်လိုင်းဂိမ်းတွေအတွက်ဈေးကွက်ထဲမှာဂိမ်းထဲသို့ဝင်.\nကာစီနိုစျေးကွက်အမျိုးမျိုးပိုင်ဆိုင်အွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံကမ်းလှမ်း, အားကစားရာပူဇော်သက္ကာကိုကြီးထွားဖို့ဆက်လက်နှင့်ပဲရစ်, သင်တန်း, အင်တာနက်ကုမ္ပဏီပဲရစ်၏အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိရရှိရန်. အရာတစ်ခုမှာအချို့ဖြစ်ပါတယ်. အွန်လိုင်းဖြစ်ရပ်များကာမဂုဏ်သည်, ပိုဆိုး ကိုးကား. စျေးကွက်အလောင်းအစားအကြီးဆုံးအားကစားဖြစ်ပါသည်. အွန်လိုင်း CES ယနေ့စျေးကွက်အတွက်အကြွင်းမဲ့အာဏာခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အတွက်တဦးတည်းရှုထောင့်ရှိပါတယ်. ယခုအသစ်လိုင်းများများအတွက်ကြိုဆိုဆုကြေးငွေဖြစ်ပါတယ် jogadores.ESC – 100% ဆုကြေးငွေတက် 250 €\nရုံနှစ်အနည်းငယ်, ဂိမ်းကုမ္ပဏီများသည်အကြားဘုံဖြစ်ရပ်ဆန်းမျှသိုက်ဆုကြေးငွေကိုပေး၏. နှစ်တွေ, ကျနော်တို့ဆုကြေးငွေစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုဝတ်စုံကိုဖြစ်ကြောင်းဖွင့်ပေးပြီ. သို့သျောလညျး, ကစားသူအသစ်များပြန်ရုံးအွန်လိုင်းလာမယ့်. အပိုဆုလက်ခံရရှိရန် $ 10, CES ပြပွဲတွင်အွန်လိုင်းမှတ်ပုံတင်ရန်ကျေးဇူးပြုပြီး. ကစားသမားရဲ့အကောင့်ကိုအလိုအလျောက်၏ပမာဏနှင့်အတူအသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည် 10 ယူရို. ဒီဆုကြေးငွေကိုပူဇော်သက္ကာဘို့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါသည်, သငျသညျထို site ကိုသိနိုင်ကြပါလိမ့်မည် interface ကို, ESC ပဲရစ်မတူညီသောအွန်လိုင်းကုမ္ပဏီများနှင့်အကျွမ်းတဝင်မဟုတ်သောပဲရစ်မှာနေထိုင်တတ်ရန်သင်ယူ. သတိရ, သို့သော်, ပဲရစ်ကြောင်း “အခမဲ့အလောင်းအစား” ကအခမဲ့ဖြစ်ပါတယ်တရားဝင်သည်7ရက်ပေါင်းနှင့်တစ်နိမ့်ဆုံးစျေးနှုန်းကိုပြုရပါမည် 1,70.\nESC Online Para receber um depósito bônus em vez de 10 ယူရို\nဤအဖို့ Access ကို, တည်နေရာညာဘက်ထိပ်ပေါ်တွင်စံချိန်ခလုတ်ကိုဖြစ်ပါသည် (လှမ်း 1 အောက်ကပုံထဲမှာ). Clik အကောင့်ဖွင့်ပွဲပုံစံမှဝင်ရောက်ခွင့်ရှိပါတယ်.\nယခု, သူတို့ဒေတာတိကျမှန်ကန်မှုကိုအပြည့်အဝရှိပါတယ်, ဆုကြေးငွေ button ကိုသေချာအောင် (လှမ်း2ရိုက်ချက်များ) ဒါဟာ activated အတည်ပြုလိမ့်မည်.\nအရာအားလုံးညွှန်ကြားချက်များနှင့်ဒေတာများအရသိရသည်အမှုကိုပြုလျှင်မှန်ကန်သောများမှာ, ဒါကြောင့်သင့်ရဲ့အကောင့်ကို paris စေမည် 10 ယူရိုငွေချေးစာချုပ်, လူအပေါင်းတို့သည်လောင်းကစားရုံဂိမ်းဒါမှမဟုတ်ဒီထက်နည်းအင်ဂျင်အားကစားကစားရန်.\nပေါ်တူဂီကြီးမြတ်အွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံကုမ္ပဏီများမှရှိပါတယ်တချို့အွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံ, ESC အဖြစ် (ကာစီနို Estoril Sol) ကာစီနို Solverde (Solverde Group မှ) အီးပေါ်တူဂီကာစီနို (ကာစီနို Figueira). လူသိများအွန်လိုင်းကုမ္ပဏီများမှ paris Betpt BetClic နှင့်ဆက်စပ်ပေါ်တူဂီအခြားကာစီနိုလောင်းကစားရုံ, PokerStars, 888 နှင့် Betano. သို့သျောလညျး, အကောင်းဆုံးကိုအွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံတဦးမီဒီယာကုမ္ပဏီကစီမံခန့်ခွဲမည်စပ်စုက: COFINA ကျွန်တော်တို့ရဲ့လောင်းများအတွက်တာဝန်ရှိပြောနေတာ.\nလိုင်း BetClic လိုင်စင်ပေါ်တူဂီတွင်အွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံသက်တမ်းတိုးရန်ယခုနှစ် CES 2019 ဆဲယခုနှစ်နိုဝင်ဘာလအတွင်း PokerStars ရောက်ရှိနိုင်. တွင် 2020, ကာစီနို Solverde ကာစီနိုပေါ်တူဂီနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏လောင်းသင့်ရဲ့တိုးချဲ့ခွင့်စစ်ဆေးရန်ဖြစ်ပါသည်.\nဤရွေ့ကားအွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံအအေးပေါ်တူဂီ, Solverde ကာစီနိုအွန်လိုင်းကာစီနိုဂိမ်းများ 888 စာမကျြနှာသာဖဲချပ်ဝေပူဇော်. PokerStars ပြီးသားတစ်ဦးလောင်းကစားရုံများ, ဒါပေမယ့်ဖဲချပ်နီးပါးသီးသန့်မြှုပ်နှံနေသည်. အဖွဲ့အစည်းများပဲရစ်နှင့်အတူခုနစျပါးအွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံအားကစားနှင့်အားပွိုဖော်ပြခဲ့တဲ့ပေါ်တူဂီကျန်ရစ်.\nအွန်လိုင်းကာစီနိုလောင်းကစားရုံကြောင်းကမ်းလှမ်းမှုဖဲချပ်ဝေပေါ်တူဂီ, PokerStars င 888, ဒီကဒ်ဂိမ်းကစားမယ့်ဆော့ဖ်ဝဲကို download လုပ်ဖြစ်နှင့်ဤ site ကိုဖွံ့ဖြိုးပြီးပြိုင်ပွဲများတွင်ပါဝင်ရန်လိုအပ်သည်ကြိုးစားအားထုတ်မှု.\nအော်ပရေတာ Srij Cartel ပေါ်တူဂီအွန်လိုင်းအွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံကမ်းလှမ်းခွင့်ပြုခဲ့ကြောင်းမှတ်ချက်.\nရှေ့ & နောက်ပို့စ်များ\nBet.pt အပိုဆု – Aproveite agora mesmo!\nငါ့နာမည်ကိုသိမ်းပါ, ငါမှတ်ချက်ပေးရန်နောက်တစ်ကြိမ်အဘို့ဤ browser အတွက်အီးမေးလ်နှင့် website.\nမူပိုင်ခွင့် ©2020 အားကစားစာအုပ် - ပေါ်တူဂီ


ရှောင်ရမယ့် စကားအသုံးအနှုန်း ၅၀ - အပိုင်း ၄ - Myanmar Network\nရှောင်ရမယ့် စကားအသုံးအနှုန်း ၅၀ - အပိုင်း ၄\nPosted by Language Republic on November 14, 2012 at 18:14 in အင်္ဂလိပ်စာ သိကောင်းစရာ အဖြာဖြာ\n၃၁။ Invited guests - ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်များ - guest ဧည့်သည်ဆိုတာ အနောက်တိုင်း ယဉ်ကျေးမှုမှာ ဖိတ်မှလာရတဲ့ သဘောရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် invited ဖိတ်ကြားထားသော လို့ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုဘူး။\n၃၂။ Major breakthrough - ကြီးမားသော အဓိကတိုးတက်အောင်မြင်မှု\nBreakthrough တိုးတက်အောင်မြင်မှုဆိုတာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးမှ ရလာတဲ့ အရေးပါတဲ့ တိုးတက်အောင်မြင်မှုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် major ကြီးမားသော ထည့်သုံးခြင်းအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ် တိုက်ရိုက် ထပ်မနေပေမယ့် ပိုနေပါတယ်။\n၃၃။ [Number] a.m. in the morning/p.m. in the evening - အချိန်နာရီ ဖော်ပြတဲ့ ၁၂နဲ့ ၁၂အောက် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကို a.m. နံနက် သို့မဟုတ် p.m မွန်းလွဲညနေ နဲ့ တွဲသုံးရင် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်တဲ့ အတွက် “in the morning” တို့၊ “in the evening” တို့ မလိုအပ်တော့ဘူး။\n၃၄။ Past history/record - အတိတ်သမိုင်းပြီးခဲ့သော မှတ်တမ်း\nHistory သမိုင်းဆိုတာ အတိတ်က ဖြစ်စဉ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။ record မှတ်တမ်း ဆိုတာ ဖြစ်ပြီးခဲ့တာတွေကို စာနဲ့ပေနဲ့ ရေးမှတ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အတိတ်ကပြီးခဲ့သော လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ past ကို ထည့်သုံးဖို့ မလိုတော့ဘူး။\n၃၅။ Plan ahead - ကြိုတင်အစီအစဉ်ရေးဆွဲ\nPlan အစီအစဉ်ရေးဆွဲတာဟာ အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ahead ကြိုတင် ဆိုတာ ပါစရာမလိုဘူး။\n၃၆။ Possibly might - ဖြစ်မယ်ဆို ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်\nMight ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖော်ပြတယ်။ ဒါကြောင့် possibly ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ကို ထည့်စရာ မလိုဘူး။\n၃၇။ Postpone until later - နောင်အခါအထိ ရွှေ့ဆိုင်း\nPostpone ရွှေ့ဆိုင်းတယ်ဆိုရင် အခုမလုပ်တော့ဘူး နောင်မှ လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်တဲ့အတွက် until later ပိုနေပါတယ်။\n၃၈။ Protest against - ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြ\nကန့်ကွက်ဆန္ဒပြတာ ဆန့်ကျင်ကြောင်း သိအောင် လုပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ against ဆန့်ကျင် ဆိုတဲ့ စကားလုံး မလိုအပ်ဘူး။\n၃၉။ Repeat again - နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်\nRepeat ဆိုတာ နောက်တစ်ကြိမ် အဓိပ္ပာယ် ပါပြီးသားပါ။ again မလိုအပ်တော့ဘူး။\n၄၀။ Revert back - နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်\nစောစောပိုင်းအနေအထားအတိုင်း ပြန်ဖြစ်တာကို Revert လို့ သုံးပါတယ်။ back မလိုအပ်ဘူး။\nPermalink Reply by Tharya Khin on November 16, 2012 at 15:18\nThanksalot for this post. Looking forward to......\nPermalink Reply by kohtuusann on November 16, 2012 at 15:25\nကျွန်တော်သိလို့တတ်လို့မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျား။ ဒါပေမယ့် "invited guest(s)" ဆိုတဲ့သုံးအနှုန်းဟာရှိတယ်လို့နားလည်ထားလို့ပါ။\nကိုယ့်ဖိတ်ကြားထားတဲ့ အရေအတွက်အတိအကျထက် သူတို့က ထပ်ပွားပြီးအဖေါ်ခေါ်လာတဲ့ ဧည့်သည်ကို လက်ခံမပေးနိုင်ဘူး နေရာမပေးနိုင်ဘူး ဆိုတာကို သိသာအောင် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးကြိုတင်အသိပေးထားချင်တဲ့အခါမျိုးမှာ သာမာန် guest(s) အစား invited guest(s) (only) ဆိုတဲ့သဘောမျိုးနဲ့သုံးတယ်လို့နားလည်ထားမိလိုပါ။\nRead more: ရှောင်ရမယ့် စကားအသုံးအနှုန်း ၅၀ - အပိုင်း ၄ - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topic/show?id=3423487%3ATopic%...\nPermalink Reply by padout,layy on November 16, 2012 at 22:46\nthank for sharing... teacher\nPermalink Reply by K Lwin on February 13, 2015 at 15:46\nအကို ထောက်ပြချက်လေးကို သဘောကျမိပါတယ်.... Thanks...\nPermalink Reply by Soe Myint Than on November 16, 2012 at 16:43\nPermalink Reply by chocho tun on November 16, 2012 at 22:39\nPermalink Reply by Ratan Biswas on November 17, 2012 at 8:09\nPermalink Reply by Ye Htet Naing on November 17, 2012 at 10:43\nPermalink Reply by hsu mon aye on November 17, 2012 at 13:30\nthanks ur post\nPermalink Reply by Thike Htun on November 17, 2012 at 13:30\nPermalink Reply by Kevin Hung on November 17, 2012 at 22:06\nကျေးဇူးပါပဲခင်ဗျာ။ ဒီလို အသုံးအနှုန်း ပုံမကျတာလေးတွေကို တော်ရုံဆို သတိမထားမိဘူး။\nPermalink Reply by pan si on November 23, 2012 at 13:20\nThanks..a lot for sharing and i want to know....kohtunnsann's Suggestion .guest & Invited guests..


ဗေဒင် ဖူး စာ – Grab Love Story\nလေပြေ ရယ် လေပြေ့သူငယ်ချင်း သုံးယောက်ရယ် ..ဗေဒင်သွားမေးကြတယ်လေအ့မှဲာ . ဗေဒင်က လေပြေ့ကို ဘယ်လိုယတြာချေခိုင်းလဲသိလား..လမ်းမှာ ပထမဆုံးတွေ့တဲ့အကျီင်္ခရမ်းရောင်ဝတ်ထားတဲ့ကောင်လေး တစ်ယောက်ကို .. ရည်းစားစကားလိုက်ပြောပါတဲ့ .. လေပြေကတည်းခပ်ပြောင်ပြောင်ဆိုတော့လေပြေ ဗေဒင်မေးတ့ဆဲီကနေ စထက်ွလာကတည်းကခရမ်းရောင် ၀တ်တဲ့ ကောင်လေးကိုလိုက်ရှာတော့တာပါပဲ ဒါပေမယ့်လေ . အချိန်တွေသာကြာသွားတယ် . ခရမ်းရောင် ၀တ်တဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်မှကိုတေ့ွေ သးဘူး.အဲ့ဒါနဲ့စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ .. လေပြေ ကန်ဘောင်မှာ သွားထိုင်မယ် ဆိုပီးတော့ . သူငယ်ချင်း တွေနဲ့ကန်ဘောင်သွားတယ် .ကန်ဘောင်မှာ ထိုင်နေရင်း နာရီဝက်လောက်နေတော့ . ခရမ်းရောင်လေးနဲ့ သူ့ကို စတွေ့တာပေါ့ ..အသားဖြူဖြူ .အရပ်အနေတော် . ပုံစံ ခပ်မိုက်မိုက်နဲ့.. လေပြေလည်းဒါနဲ့ .. သူ့နောက်ကလေးကိုအသာလိုက်သွားပီးတော့ . ရည်းစားစကားပြောတော့တာပါပဲ ..\nဒါပေမယ့် .. သူကလေ လှုပ်တောင်မလှုပ်ဘူး ကြာတော့လေပြေလည်း ..တော်တော်လေးတင်းလာတာနဲ့ .“ကိုယ်တော်ချော ..ရှင့်ကိုယ်ရှင် ဘာများထင်နေလဲ . ဒီမှာကြိုက်လွန်းလို့ပြောနေတယ်များထင်နေလား.ဗေဒင်က လုပ်ခိုင်းလို့ “ ဆိုတော့ သူက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ .“ဒီက အစ်မကို ကျနော်က ယဉ်ယဉ်လေးရူးနေတယ်ထင်နေတာ ဆောရီး နော် . ခင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ရပါတယ် .ကျနော့်ဖုန်းနံပါတ်က ၀၉-၂၆၈… ညကျ ဆက်လိုက်ပေါ့ ..”ဆိုပီးတော့ ထွက်သွားပါလေရော .. လေပြေလည်း ကြောင်ပီးတော့ ရပ်နေမိတယ် .ပီးမှ . စိတ်တိုလိုက်တာမှလွန်ပါရော..ညကျရင်တော့ ဖုန်းထဲကနေ ကောင်းကောင်းဆဲပစ်ရဦးမယ် .. စိတ်ကူးရင်းအိမ်ပြန်လာခဲ့တော့တယ်ဒါနဲ့ ကျမ ကိုယ်ကျမ ကောင်းကောင်းမိတ်မဆက်ရသေးဘူးနော် ကျမ နာမည်က လေပြေတဲ့..ဒဂုံ တက္ကသိုလ် အီးမေဂျာ ဒုတိယနှစ်တက်နေတာ ..အသက်ကတော့ ၁၉ ရှိပီရှင့် လေပြေတို့က ရှမ်းနည်းနည်းစပ်တယ် .အဲ့ဒီတော့ လူတွေပြောကြတာ အသားအရေ အရမ်းလှတယ်တဲ့ . ကြွားလက်စနဲ့ ကြွားလိုက်ပါဦးမယ် လေပြေ့ကိုဆို ကျောင်းမှာ မသိတ့သဲူမရှိဘူး. တစ်ကျောင်းလုံး ကွင်း လို့တောင်မှ ..လေပြေ့ကို ပြောကြတယ် . ဒါပေမယ့်လေပြေက ခပ်ပြောင်ပြောင်ပဲ နေတာ .ကျောင်းမှာဆို . လေပြေ့ကို ရည်းစားစကားလိုက်ပြောတဲ့သူတွေက များတယ် .\nဘယ်သူ့ကိုမှစဉ်းစားခ့ဖဲူးတာမဟုတ်ဘူး အကုန်လုံးကို လက်သီးနဲ့ထိုးလွှတ်တာ ..သူတို့က လေပြေ့ကိုတကယ်ချစ်လို့မဟုတ်ဘူး လေပြေ့ရဲ့ လမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်တုန်သွားတဲ့ ဖင်ရယ် .လေပြေ့ရဲ့ အကျီင်္ထ ကဲ ရုန်းထက်ွတော့မယ် ထင်ရတဲ့ ရင်ရယ် . ခါးကျင်ကျင်လေးရယ်ကို .တဏှာစိတ်တေနွဲ့ . ချစ်နေကြတာ လေပြေသိတာပေါ့ . အဲ့ဒါကြောင့်လည်း တစ်ယောက်ကိုမှစိတ်မ၀င်စားတာလေ . ဒါပေမယ့် သူနဲ့တွေ့ပီးကတည်းက လေပြေ့စိတ်ထဲမှာမသိမသာစိတ်ဝင်စားခ့တဲာကို လေပြေကိုယ်တိုင် ..သတိမထားမိခဲ့တာပါ လေပြေ အိမ်ရောက်တော့ . သူ့အကြောင်းစဉ်းစားမိတယ် . အိမ်ရောက်မှမဟုတ်ပါဘူးတစ်လမ်းလုံးစဉ်းစားလာခ့တဲာ.သူ့ပုံစံလေးကို .သူ့ပုံစံက မိုက်တယ် . သန့်သန့်လေးတစ်ခုသတိထားမိတာက . သူစကားပြောတဲ့ပုံစံလေး . ရန်ကုန်သားမဟုတ်သလိုပဲ တခြားနယ်တစ်ခုခုက ထင်တယ် . လေပြေထင်တာကတော့ ရွှေမန်းသားလေးထင်ပါရဲ့ဒါနဲ့ လေပြေ့တစ်ကိုယ်လုံးလည်း နံစော်နေပီ တစ်နေ့လုံးလည်ထားတာလေ ရေချိုးလိုက်ပါဦးမယ် လေပြေ အပေါ်က အင်္ကျီ ကြယ်သီးလေးကို တစ်လုံးချင်းဖြုတ်လိုက်တော့ဝင်းဝါတဲ့ အသားအရေန့အဲ တူ လည်ပင်းသား ဖြူဖြူဖွေးဖွေးလေးက ပေါ်လာတယ် ..\nကြယ်သီးလေးတွေအကုန်ဖြုတ်ပီး . ချွတ်လိုက်ပီးတော့ .အိမ်က ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ရှေ့မှာကြည့်ကြည့်လိုက်တယ် လေပြေ့ရဲ့ အသားအရေလေးနဲ့ . ၀တ်ထားတဲ့ ဘရာစီယာပန်းရောင်လေးက . လိုက်နေတာပဲ ပီးတော့ဘရာစီယာထဲက ရုန်းထွက်တော့မယ့်အလားစနေနှစ်ခိုင်က . လေပြေကိုယ်တိုင် ကျင့်ထားရတာလေ . ၃၄ ဘီ ဆိုဒ်လောက်တော့ရှိမယ် လေပြေ့သူငယ်ချင်း ကောင်လေးတစ်ယောက်ပြောဖူးလို့ ကောင်လေးတွေက .. ရင်သားထွားတဲ့ကောင်မလေးတွေဆိုရင် ပိုပီးတော့ ကြိုက်ကြတယ်တဲ့ .ဘရာလေးကို ချွတ်လိုက်တယ် လုံးမို့နေတာပဲ လေပြေ့ရင်သားတွေက အပြစ်ပြောစရာကိုမရှိဘူး နို့သီးခေါင်းလေးတွေကပန်းရောင်လေးတွေ ထနေတာပဲ.အပျိုလေးမလို့ထင်ပါရဲ့ သေးသေးလေးတွေရယ် ခေါင်းလေးတွေကလေပြေကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမဆိုညာမဆိုင် သူ့ကို သွားသတိရတယ် .သူသာ ဒီလိုလေးကိုင်လိုက်ရင် အားးးဘာလို့ သူ့ကိုပဲ သတိရနေရတာလဲ စိတ်ညစ်ပါရဲ့ . ဒီလောက်ကိုယ့်ကိုကောသွားတဲ့ ကောင်ကို . ရေချိုးပီးရင်တော့ ဖုန်းဆက်ပီး ဆဲရမယ် . အဲ့ကောင်ကို .အဲ့ဒါမှ မှတ်မှာ ဒီလိုန့ပဲလေပြေရေချိုးခန်းထဲဝင်ပီးတော့ ရေချိုးလိုက်တာပေါ့ ..လေပြေ ရေချိုးရင်းနဲ့ . ကိုယ့်ရဲ့ ရတနာလေးကို သေချာ ဆေးနေမိတယ် . အစိလေးကို ကိုင်ကြည့်တော့ ကျင်တက်သွားတာပဲ .ဒါနဲ့ နည်းနည်းပွတ်လိုက်တယ် ဒီအချိန်မှာ သွားသတိရမိတာက . စာဖတ်နေတဲ့ ကိုကိုတို့လည်း သိလောက်ပါပီနော် သူ့ကိုပဲ သတိရသွားပြန်တယ် .\n“အားး နင်နော် ငါက ဗေဒင်က လုပ်ခိုင်းလို့လုပ်ရတာပါဆို ”“ဟီိဟိ ဗေဒင်က လုပ်ခိုင်းတယ်ဆိုလည်း ဘာလို့ ကျနော့်မှ လာပီးတော့ လုပ်တာလည်းဗျ”“ခရမ်းရောင်ဝတ်တ့ေဲ ကာင်လေးမှ လုပ်ရမှာလေ” “အော် အ့လဲိုလား ဟုတ်ပါပီ နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲဟင်..”“လေပြေ မင်းနာမည်ရော..”“ဟိန်းလေး.ဒါနဲ့ ကျနော်က ၁၈နှစ် .. လေပြေရော”“မောင်လေးပေါ့ ..ခစ်ခစ် လေပြေက၁၉ပါရှင် ”“မ လို့ပဲ ခေါ်မယ်နော် ”“ရပါတယ် မင်းကိုလည်း ဟိန်းလို့ပဲခေါ်မယ်နော် အိုကေ?”“မ.. ကျနော်က မန်းလေးက အလည်လာတာ ရန်ကုန်ကို နောက် ၅ ရက်လောက်ဆို ပြန်တော့မှာ”“တကယ် ဒါဆို မနက်ဖြန်ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုသွားစားရအောင်လေ .. ” သူကလည်း ငြင်းရှာတယ် “ဟုတ်” တဲ့.ထပ်ပီးတော့ လေပြေ သူနဲ့ ဖုန်းပြောတာ ကြာကြီးပဲ ..လေပြေမသိလိုက်တာကတော့ . ဒီလိုမျိုးရင်းနှီးမှုလေးက အစပြုခဲ့တာဟာ လေပြေ့ရဲ့ အပျိုစင်ဘ၀လေးပီးဆုံးသွားဖို့ ဆိုတာပါပဲ .လေပြေလေးလေ . သူ့ကိုချိန်းသာချိန်းလိုက်ရတာ .. သူရောက်လာပါ့မလားမသိပါဘူး .. လေပြေလေးလေ . သူ့ကို ချစ်များချစ်မိပီလား မသိဘူးနော် ဒါပေမယ့် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး တစ်ခေါက်လေးတွေ့ပီးတော့ ချစ်သွားဖို့ဆိုတာ .ဒီလိုတွေးနေတုန်းမှာ ..သူရောက်လာတယ် .လေပြေလေ သူ့ကိုငေးနေရင်းနဲ့..အချိန်တွေတောင် ရပ်သွားသလားတောင်ထင်ရတယ်သူ့ရဲ့ တစ်လှမ်းချင်း လေပြေ့ဆီကို လျှောက်လာပုံကို မျက်လုံးထဲကကိုမထွက်တော့ပါဘူး ..\n“မ .. စောင့်နေရတာကြာပီလား .”“ကြာသေးပါဘူး ဟိန်းရယ် ခုလေးတင်ရောက်တာ”“မ ရယ် ညာပီ ဒီမှာ ကော်ဖီတောင် အေးနေပီကို ဆောရီးနော် ကားကြပ်နေလို့..”“အင်းပါ မန်းလေးသားလေးရဲ့တော်ပါသေးတယ်အခုရောက်လာတာကိုပဲ ” “ဟဟ.. မ .. ဟိန်းကိုလေ.. ရွှေတိဂုံ လိုက်ပို့ပေးနော် .. မရောက်သေးလို့..”“ဟုတ်လား လိုက်ပို့ပေးမှာပေါ့ ဟိန်းက ပုဆိုးဝတ်လာတာကိုး ဒါကြောင့်”“အင်း .. ဟုတ်တယ် ဘုရားသွားမှာမလို့လေ..ပီးတော့ . ”“ပီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ .. ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူးထားလိုက်တော့ .. သွားမယ် ”ရွှေတိဂုံဘုရားမှာ သူန့အဲ တူ ဘုရားအတူရှိခိုးခဲ့တဲ့ အချိန်လေးတွေ လေပြေ အခုထိသတိရနေဆဲပါပဲ ..သူလေ လေပြေ့ကို ခိုးခိုးကြည့်တယ် .သိလား အရမ်းပဲဆိုးတာပဲ . သူ ခိုးကြည့်လိုက်တိုင်း လေပြေ့မှာလေ နှလုံးတွေတုန်လိုက်တာသူရယ် လေပြေသိလိုက်ပါပီ သူ့ကို အရမ်းချစ်မိနေပီ ဆိုတာ .သူက ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မယ်ပြောလာတာနဲ့ လေပြေလည်းလိုက်ပို့ပေးပါတယ် ရုပ်ရှင်ရုံရောက်တော့ သူကပဲလက်မှတ်ဝယ်တယ် .လေပြေ့ဘ၀မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါမှ ဒီလိုမကြည့်ဖူးပါဘူး..အခုကျတော့လည်း သူ့ကို မျက်စောင်းလေးတစ်ချက်ထိုးရုံကလွဲပီး ဘာမှကိုပြန်ပီးတော့ မပြောမိပါဘူး ရုပ်ရှင်ရုံထဲဝင်လာတော့ လေပြေ့ရင်တွေပေါက်ကွဲမတတ်ကို ခုန်နေတယ် .ရုပ်ရှင်က အင်္ဂလိပ်ကားလေ ချစ်ခန်းလေးတွေနည်းနည်းပါတယ် အဲ့အခန်းရောက်ရင်လေပြေ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကိုလိုသလိုပဲ တောင့်တနေသလိုပါပဲ သူကလည်းအလိုက်သိရှာပါတယ် လေပြေ့ရ့ဘဲ က်ကို ခေါင်းလေးလှည့်လာပီးတော့ ပါးလေးကိုအသာလေးနမ်းလိုက်တယ် လေပြေရှက်လိုက်တာနော်သူကပြောတယ်\n“မ..ရယ် ..ချစ်မိနေပီကွယ်.” ဆိုပီးတော့ သူက လေပြေ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကိုလာပီးတော့နမ်းတယ်လေပြေလေ ဟိုးအဝေးတစ်နေရာကိုရောက်သွားသလိုပဲ .သူ့ရ့လဲ က်တေကွ အငြိမ်မနေပါဘူး လေပြေ့ရဲ့နို့တွေကို ဖွဖွလေးကိုင်ပီးတော့ ကစားပေးနေတယ် လေပြေလည်း ချစ်တော့ သူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်ပီးနမ်းပေးတယ်..သူ့ရ့လျှဲာလေးက လေပြေ့ရဲ့ပါးစပ်လေးထကဲို တိုးဝင်ပီးတော့ အထဲမှာရှိတဲ့ လေပြေ့ရ့လျှဲာလေးကို လာပီးတော့ကလိတယ် လေပြေ့စိတ်ထဲ ဖော်ပြမရတဲ့ ဖီး လေးခံစားလိုက်ရတယ် လေပြေသူ့ရ့လျှဲာလေးကို ပြန်ပီးတော့ထိကြည့်လိုက်တယ် သူကလေပြေ့လျှာလေးကို စုပ်တယ် လေပြေလည်း သူ့လျှာလေးကို ပြန်ပီးစုပ်တယ် ရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာ အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းနေတယ် သူလေ လေပြေ့ရဲ့လက်ကလေးကိုကိုင်ပီးပုဆိုးအောက် သူ့ဟာကြီးပေါ်မှာ တင်ပေးလိုက်တယ် ဟယ်တော့ ကြီးကြီးပဲ .မာလိုက်တာလည်းမပြောပါနဲ့သူက လေပြေ့လက်ကလေးကို ကိုင်ပီးတော့ အထက်အောက်ပွတ်သလိုလုပ်ပေးနေတယ် သူ့လက်ကလေးလွှတ်လိုက်ပေမယ့် လေပြေဆက်ပီးတော့.. ကစားပေးနေလိုက်တယ် သူ့ရဲ့အနမ်းတေကွပိုပီးတော့ ပြင်းထန်လာတယ် ဆက်ပီးသူ့ရ့လဲ က်ကလေးက လေပြေ့ရဲ့ ထဘီလေးပေါ်ကနေ လေပြေ့ရတနာလေးပေါ်ကိုရောက်လာတယ် ထဘီလေးထဲကိုလက်လျှိုပီးတော့လေပြေ့ရဲ့အစိလေးကို ပွတ်ပေးနေတယ်လေပြေ့ပါးစပ်က“အင်း” ဆတို့ဲအသံလေးထက်ွသွားတယ်လေပြေလေ တစ်ခုခုကိုအရမ်းတောင့်တနေပီ အရမ်းလည်းကောင်းနေပီအ့ဒဲါနဲ့..သူ့ရ့ဟဲာကို မြန်မြန်လေးကစားပေးမိတယ်လေပြေ့ရဲ့လက်ကလေးနွေးကနြဲဖစ်သွားတယ်\nသူ့ရ့သဲုတ်ရည်တွေေ လပြေ့လက်ပေါ်လာပေတယ် လေပြေ့ရဲ့ရတနာလေးလည်းစိုရွှဲနေပါပီ လေသူကလေပြေ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုတစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ် လေပြေ့လက်မှာပေနေတဲ့အရည်တေကွို သူ့မှာပါလာတဲ့.. တစ်ရု လေးနဲ့သုတ်ပေးတယ်လေပြေတို့နှစ်ယောက်အ၀တ်စားတွေသေချာ ပြန်ဝတ်လိုက်တယ်ဝတ်လည်းပီးရုပ်ရှင်လည်း ပြီးတဲ့ စာသားထိုးတာပါပဲ သူလေလေပြေ့ရဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပီးတော့ ရုပ်ရှင်ရုံထဲက ထွက်လာတယ် . လေပြေလည်း သူ့လက်ကလေးကို မြဲမြဲကိုင်ထားတယ် ချစ်လိုက်တာနော်.တက်ဆီငှားတယ် .ပီးတော့ သူ့နေတ့တဲိုက်ခန်းလေးကို သွားကြတယ် ..လေပြေသိတယ်ဘာဖြစ်တော့မလဲဆိုတာကို ဒါပေမယ့်လည်း . မလွန်ဆန်နိုင်ပါဘူး .. သူ့ကိုချစ်တာကိုး .ကားထမှဲာ သူ့ရဲ့ ပုခုံးလေးကို မှီထားရတာ အရမ်းနွေးထွေးတာပဲ .. “ဟိန်း လေပြေ့ကို ချစ်လား”“အရမ်းချစ်တယ် မ ရယ် .”အ့စဲ ကားလေးန့တဲ င် .. လေပြေကျေနပ်ပါပီ .. ဒီလိုနဲ့ပဲ တိုက်ခန်းရောက်လာတာပေါ့ ..တိုက်ခန်းရောက်တော့ ..သူလေ လေပြေ့ရဲ့ နောက်ကျောဘက်က နေ သိုင်းဖက်လိုက်တယ် ပီးတော့ လေပြေ့ရဲ့ နားရက်ွလေးတေကွို သူ့ရဲ့သွားလေးနဲ့ ဖွဖွလေး ကိုကတ် ယ် ပီးတော့ နားထင်လေးကို ဖွဖွလေးနမ်းတယ် လေပြေနောက်ပြန်လေးလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူလေလေပြေ့ရ့နှဲုတ်ခမ်းလေးကို ဖဖွွေ လးနမ်းတယ် . နမ်းရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေက လေပြေ့ရဲ့ .အကျီင်္ပေါ်ကနေ နို့လေးတွေကို ကိုင်ပီးတော့ နယ်ပေးနေတယ် လေပြေ့ရဲ့ အကျီင်္လေးထဲကိုလက်လျှိုပီးတော့ ဘရာစီယာလေးကို ဖြုတ်လိုက်တယ်\n.လေပြေမခံနိုင်တော့ဘူးကယ်ွလေပြေ့ရဲ့ ထဘီလေးကို ချွတ်လိုက်တယ် . ပင်တီလေးပဲကျန်တော့တယ် ပင်တီလေးပေါ်ကလေး သူကလက်ကလေးနဲ့ ပွတ်ပေးတယ်. လေပြေတွန့်သွားတာပဲ ပင်တီလေးကို သူက ချွတ်လိုက်တယ် လေပြေလည်း ချွတ်ရလွယ်အောင်ခါးလေးကို ကော့ပေးထားလိုက်တယ်.ကျွတ်သွားပီ အမွှေးလေးတွေနဲ့အတူ . လေပြေ့ရဲ့ရတနာလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေတယ် သူလေ.. လေပြေ့ရဲ့ အစိလေးကို လက်ကလေးနဲ့ပွတ်ပေးတယ် ပီးတော့ သူလေ ငရဲကြီးမှာမကြောက်ဘူးလားမသိဘူး လျှာလေးနဲ့လေပြေ့အစိလေးကို လျက်တယ် လေပြေရဲ့ပုံစံကလေကုန်းပေါ်ရောက်နေတဲ့ ငါးလေးလိုပဲဖျတ်ဖျတ်ကိုလူးနေတာပဲ သူ့ရ့လျှဲာလေးက လေပြေ့ရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းလေးကြားထဲမှာ အထက်အောင် ပြေးနေတယ်လေပြေမခံနိုင်တော့ဘူးဟိုးအဝေးကိုလွင့်ထွက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရပီးတ့ေဲ နာက်မှာတော့ လေပြေ့ရတနာလေးထဲကနေ အရည်တွေရွှဲပီးတော့.လေပြေတစ်ခေါက်ပီးသွားပါတော့တယ်.သိပ်ချစ်ရတာပဲ သူရယ်သူရဲ့ အနူးအနှပ်တြွေကားထမှဲာ လေပြေသာယာနေပေမယ့်လည်း လေပြေ့စိတ်ထဲမှာအလိုမပြည့်သေးပါဘူး . တစ်စုံတစ်ခုကို တောင့်တနေဆဲပါပဲ . သူကလည်း သိနေတယ် သူ့ရ့ပဲုဆိုးကို ချွတ်လိုက်တော့ အနည်းငယ်တောင်မတ်နေပြီဖြစ်တဲ့ သူ့ရဲ့ဟာကြီးကိုလေပြေတေ့လွိုက်ရပါတယ်. လေပြေ့စိတ်ထဲမှာ ကိုင်ကြည့်ချင်စိတ်ပေါ်လာတာနဲ့ .သူ့ဟာကြီးကို ကိုင်လိုက်ပီးတော့ . ရုပ်ရှင်ရုံထဲကလိုပဲ ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်တယ် ..သူ့ရ့မျဲက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့ သူအရမ်းကောင်းနေမှန်း လေပြေသိတာပေါ့ ..\nဒါနဲ့ လေပြေလည်း မြန်မြန်လုပ်ပေးလိုက်တော့ သူက ပြောတယ် . “မရပီရပီ ဒီမှာ ထွက်သွားလိမ့်မယ် အခုမထွက်ချင်သေးဘူး.. မ ရဲ့”“အင်းပါ ဟိန်းရဲ့ လေပြေ့ကို လုပ်ပေးပါတော့နော်.”သူက လေပြေ့ကို အသာလေးဆွဲလှဲလိုက်ပီးတော့ . လေပြေ့ပေါင်ကြားလေးမှာနေရာဝင်ယူလိုက်တယ်သူ့ဟာကြီးကို ကိုင်ပီးတော့ လေပြေ့ရဲ့ ဟာလေးကို မသွင်းသေးပဲ အထက်အောင်ပွတ်နေတော့ လေပြေ့အပေါက်ထဲဝင်အောင် လေပြေ ကော့ပေးလိုက်တယ် သူလည်း အပေါက်မှာတေ့ပီးတော့ ..အသာလေးထည့်လိုက်တယ် နာလိုက်တာရှင်ဒါတောင် ထိပ်ဖျားလေးပဲ ၀င်သေးတာ ..လေပြေ့ဟာလေးတစ်ခုလုံး ပြည့်နေတာပဲရှင်ဒါကိုသူကလေ . ဆက်ပီးတော့ ထိုးထည့်လိုက်တော့.လေပြေ့ပါးစပ်က အင့် ဆိုတ့အဲ သံလေးတောင်ထွက်သွားတယ်. သူက ဖြေးဖြေးမှန်မှန်လေးလုပ်ပေးတော့လေပြေလည်းတဖြေးဖြေးကောင်းလာတော့တာပဲ သူတစ်ချက်တစ်ချက်သွင်းလိုက်တိုင်းလေပြေ့ရဲ့ခါးလေးကိုလည်း ကော့ပီးတော့ နေပေးတတ်ပီ. အချက် ၃၀ လောက်လုပ်လည်းပီးရော . လေပြေတစ်ခေါက်ပီးသွားတာပေါ့ရှင်..သူက လေပြေ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်လေးကို စုပ်နမ်းပေးရင်းနို့လေးတွေကိုပွတ်ပေးတယ် “မ ကောင်းရ့လဲားဟင်.” “အင်းဟိန်းရဲ့ . မ လေ အရမ်းချစ်သွားပီကွယ်”အ့လဲိုပြောရင်း သူ့ရ့နဲ ည်းနည်း အရှိန်သေသွားပီဖြစ်တဲ့ သူ့ရဲ့ဟာကြီးကို ကိုင်ပီးပွတ်ပေးလိုက်တော့လေပြေ့လက်ထဲမှာတင်.ပြန်ပီးတော့ အဆမတန်ကြီးထွားလာပါတော့တယ်\n“အဲဟိန်းဟာကြီးကနော်..တစ်ခေါက်ပီးသွားတာတောင်.. ပြန်မာလာပြန်ပီဟွန့်”“မကလည်းမ၀သေးလုိ့နေမှာပေါ့” သူက ပြုံးပီးတော့ပြောတယ် “မကျနော့်ကို လေးဘက်ထောက်ပီးတော့ ကုန်းပေးပါလားဟင်..”လေပြေလည်းသူ့အလိုအတိုင်းလေးဘက်ထောက်ပီးတော့ကုန်းပေးထားလိုက်တယ်..သူက လေပြေ့ခါးလေးကိုအသာလေးညွှတ်ပီးတော့.နောက်မှာနေရာဝင်ယူလိုက်တယ်.ပီးတော့ နောက်ကနေ သူက လေပြေ့ဟာလေးကို လက်လေးနှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ထိုးပေးလိုက်တော့လေပြေ့ကိုယ်လေးလည်း တွန့်သွားတာပေါ့ အဲ့ဒီတော့မှ သူ့ရ့ေဲ တာင်မတ်နေတ့ဟဲာကြီးကို ကိုင်ပီးတော့ လေပြေ့ရတနာလေးထဲကို သွင်းလိုက်တော့တယ်အစတော့ ဖြေးဖြေးမှန်မှန်လေးပေါ့ . နောက်တော့ တဖြေးဖြေး သူက ခပ်မြန်မြန်လေးလုပ်တယ် လေပြေ့ရ့ခဲါးကျင်ကျင်လေးကိုသူက ကိုင်ပီးတော့ .. အသားကုန်ကို ကြမ်းနေတော့တာပါပဲ ..လေပြေလည်း အားမရလို့ ဖင်ကိုနောက်ကိုကော့ကော့ပေးနေမိတယ်. အရမ်းကောင်းနေပါပီရှင်“ဟိန်းလေပြေ့ရ့နဲို့ကြီးတေကွိုကိုင်ပီးတော့ .. .. ခပ်ကြမ်းကြမ်းလုပ်ပါကွယ်.”သူကလည်း လေပြေ့နို့လုံးလုံးမို့မို့ကြီးတွေကို ကိုင်ပီးတော့ ..တရစပ် ထိုးစစ်ဆင်ပါတော့တယ် ဆက်တိုက် အချက် ၂၀ လောက်လုပ်ပီးတ့အဲ ချိန်မှာတော့..“ဟိန်းမ.. ပီးတော့မယ်ထင်တယ်. မရပ်နဲ့တော့.နော်..”\n“ဟုတ်.အားးးးးး မ. ကျနော်ထွက်ပီ. မရတော့ဘူး.” ဆိုပီးတော့ သူ့ရဲ့ သုတ်ရည်နွေးနွေးတွေကိုလေပြေ့ရဲ့ ဟာထကဲို ပန်းလွှတ်လိုက်ပါတော့တယ်. ပီးတော့ လေပြေ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို .စုပ်နမ်းလိုက်တယ် “မအရမ်းချစ်တယ်.ကျနော် မန္တလေး ပြန်ချင်တော့ဘူးဗျာ မ နဲ့ပဲ အမြဲနေချင်လိုက်တယ်.”“ဟဟဟိန်းရယ် မ .. မကြာခဏ လာခဲ့မှာပေါ့ကွ. မ ရဲ့ဒေါ်လေးတို့မန်းလေးမှာရှိတယ်လေ”“ဒါဆို အဆင်ပြေတာပေါ့ မ ရဲ့ ”တစ်ယောက်န့တဲ စ်ယောက်ဖက်ထားရင်း စကားလေးတွေပြောရင်း ကြည်နူးနေကြတာပေါ့ .. ပီးတော့နောက်ထပ် ၃ ချီလောက်ထပ်ပီးတော့ လုပ်ဖြစ်ကြသေးတယ်ရှင့် ဒါတောင် သူမောနေမှာစိုးလို့လေပြေက ခံရတာ ၀ ကို မ၀သေးဘူး . ဒီအချိန်မှာ စာဖတ်နေတဲ့သူတွေထဲကလုပ်ချင်သပါ့ဆိုပီး. ရောက်လာရင်ဘာမှပြောဘူးနော်. အလကား ပါရမီ ဖြည့်ပေးလိုက်မှာရှင့်.ဒီလိုနဲ့ လေပြေက မန္တလေးသွားပီးတော့ . ဟိန်းဆီသွားလိုက် ..ဟိန်းက မန္တလေးက နေ ရန်ကုန်ကို လာလိုက်နဲ့ . တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ချစ်ရည်လူးကြတာပေါ့ ..\nအဲ့ဒီ့နေ့လေးတွေဟာ လေပြေ့အတွက်တော့ ..မေ့မရခ့တဲာတော့ အမှန်ပါပဲလေ .. ဒီလိုသာယာလှပနေတဲ့ ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ ဘ၀ကိုဖျက်ဆီးခ့တဲာကတော့ .ဟိန်းရဲ့ မေမေပါ . ဟိန်းကို နိုင်ငံခြားပို့ပစ်မယ်တဲ့ . လေပြေနဲ့ ချစ်သူဖြစ်နေတာသိသွားလို့တဲ့ တကယ်ဆိုရင် လေပြေလည်း ..မိကောင်းဖခင် သားသမီးပါရှင် .. သူတို့က တစ်ဖက်သတ် အဲ့လိုလုပ်သွားတော့ .လေပြေတို့ဘက်က ခံရခက်တာပေါ့ရှင် ဟိန်းကတော့ လေပြေ့ကို ဖုန်းဆက်တယ် မန္တလေးလာခ့ပဲါလားတဲ့. လေပြေ့ကို မသွားခင်လေး နှုတ်ဆက်သွားချင်တယ်တဲ့ ..သူက ရန်ကုန်လာလို့မရလို့ပါတဲ့.. သူ့ကို သိပ်ချစ်တော့လည်း လေပြေ မန္တလေးလာခ့တဲာပေါ့ သူရ့ခဲါးလေးကို ဖက်ပီးတော့ .ဆိုင်ကယ်ပတ်စီးကြတာ ပျော်လိုက်တာ. ပီးတော့ ကန်တော်ကြီးဘက်သွားထိုင်ပီးတော့ စကားတွေပြောတယ် ..“မမကိုလေ ကျနော်အရမ်းချစ်တာ သိတယ်ဟုတ်”“မ လည်း ဟိန်းကို အရမ်းချစ်တယ်.” “မ ကျနော်လေ နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတ့အဲ ထိ စောင့်ပေးနိုင်မလား”သူအ့လဲိုပြောမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ ..“ဟိန်း အ့ေဲ ရာက်သွားရင် အသစ်တေ့သွားမှာပါကွာ မကို မေ့သွားမှာပါ ”“မ ရယ် မမေ့ပါဘူး ဘယ်တော့မှ ”လေပြေ့ရ့ပဲါးလေးကို တစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ် အဲ့ကနေစပီးတော့ .လေပြေတို့ လမ်းခခွဲ့ြဲကတာခုဆိုရင် ၃ နှစ်တောင်ပြည့်တော့မယ် .ဒါပေမယ့် သူ့ကို စောင့်မြဲ စောင့်ဆဲပါ ။ (ပြီးပါပြီ)


အနက်ရောင် အိပ်မက်တစ်ခု၏ ၀ိဥာဉ်များ...: ကျွန်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းရှင်\nPosted by Pyiet Oo Aung at 5:02 PM\nမဲကြီးရေ... ကောင်းလိုက်တာကွာ...Everything You Want Is Not, Everything You Need! ဆိုတဲ့ စကားအတွက် ညီ့အဖေကို ကိုယ်ပါကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ပြောပေးပါ... မဲကြီး အဖေနှင့် တကွ အဖေအားလုံး..ကျန်းမာပါစေဗျာ...\nမင်းရဲ့ခေါင်းကို သိပ်မမော့နဲ့ ကောင်းကင်က နိမ့်နိမ့်လေး”\nစာသားလေးကိုကြိုက်သြွးပြီ။ အဖေအတွက် ဒီလိုရေးပေးတော့ ကျေးဇူးတင်တယ်။ အဖေ့ကိုလဲသတိရတယ် စာလေးကိုဖတ်ပြီးတော့။\nအောင်မြင်မှုမှုတိုင်း၏ အမြင့်မားဆုံး နေရာတစ်ခုတွင် ကျဆုံးမှုသည် ထာဝရရပ်တည်နေကြောင်းလည်း သတိ ပေးခဲ့ဖူးသည်။\nအမြင့်ဆုံး ရောက် ပြီး ရင်တော့ ပြန်ကျ ဖို့ ပဲ ရှိတော့ တာ ကိုးးး ... :)\nညီလေး ဖေဖေ ကျန်းမာ ပျော်ရွှင် ပါစေ ...\nအမျိုး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ အကျိုး ဆက်လက် သယ်ပိုး နိုင်ပါစေ ...\nအဖေကို စစ်တုရင်ချန်ပီယံနှင့် ဗိသုကာတစ်ယောက်အနေနဲ့ တင်စား ထားတာကို အရမ်းသဘောကျမိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်ကို အဲဒီလိုမြင်ထားလို့။ တကယ်ပါ လောကမှာရှိတဲ့ အဖေများအားလုံးဟာ ဖန်ဆင်းရှင်ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေပါပဲ။ အဖေများအားလုံး ကျန်းမာပျော်ရွှင်ကြပါစေသား။ Your thinking and writing is Fantastic!\nမင်းရဲ့ခေါင်းကိုသိပ်မမော့နဲ့ကောင်းကင်က နိမ့်နိမ့်လေး ဆိုတဲ့ စာသားကတော့ အကြိုက်ဆုံးပါဘဲ....။\nသတိရပေမယ့် မရေးနိုင်လိုက်ဘူးကွာ။ မင်းလဲ စာမေးပွဲမပီးသေးပေမယ့် ရေးလိုက်တာ ထင်တယ်။ ကောင်းတယ်ကွာ။ စိတ်မှာ အမှတ်တရ သတိရလိုက်မိတယ်။ ငါတို့တော့ ဒီတပတ်နောက်ဆုံး စာမေးပွဲတွေပဲ။ ပီးမှ တွေ့ကြတာပေါ့။\nဒေါက်တာဒေါ်တင်လင်းမြင့် ဆိုတာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲမြင့်ရဲ့မိန်းမ...သူတို့ဆီမှာ စိုးထက်ကကျွန်၆နှစ်ခံဖူးတဲ့သားတပည့် ပြီးတော့စိုးထက်မိန်းမက ဗိုလ်ချုပ်ကိုကိုရဲ့ တူမ.. ဒီလိုပဲစိုးမြနန္ဒာသက်လွင် ဆိုတာလဲ သူမရဲ့ အဖေရော အမေရော နှစ်ယောက်စလုံးက မြန်မာပြည် TOP 10 ကြီးကြီး MASTER နဲ့ ဆွေမျိုးတော်တဲ့သူတွေပဲ.. စိုးမြနန္ဒာသက်လွင်က မြန်မာပြည်ထောက်လှမ်းရေးကအကြီးဆုံး ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးမြင့်ဆွေရဲ့သမီး တူမဟုလဲပြောနေ သမီးဖြစ်ဖို့သေချာ ဓါတ်ပုံများဖြင့်မကြာခင်သက်သေပြ စိုးမြနန္ဒာသက်လွင်အမေကလဲ ရန်ကုန်မြို့တော်ဝင် ဗိုလ်မှုးချုပ်အောင်သိန်းလင်း နဲ့ တဝမ်းပဲကွဲတဲ့ ညီမတော်စပ် ဒါတွေကြောင့်အင်္ဂလန်သံအမတ် ဗိုလ်မှုးချုပ်နေဝင်းနဲ့သူ့မိန်းမမှ စိုးမြနန္ဒာသက်လွင်ကို ဖင်မနေရ မြန်မာသံရုံးကဟာတွေ သူမအားထမင်းချက် ကျွန်ခံပေးရ မြန်မာပြည်တွင် စီးပွားရေုးလုပ်ငန်းပေါင်းများစွာရှိ သောက်သောက်လဲချမ်းသာ လက်ရှိ USA တွင်အခြေချနေထိုင် ခိုင်လုံတဲ့အထောက်အထား၊ ခိုင်မာသော သက်သေများပြနိုင်၊ မကြာမှီ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှဖော်ထုတ်ပေးမည်ဖြစ၊်\nအဲဒီတော့ ဘာလို့ ဒီ၂ယောက်ကို ဝိုင်းဖဲ့ကြတယ် ဆိုတာ စာဖတ်သူတို့ သဘောပေါက်။ ရှင်းတယ်နော် အကျိုးအကြောင်းအချက်အလက်တွေကိုဓါတ်ပုံများနှင့် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများဖြင့် မကြာခင် ဘလော့တခု တည်ဆောက်၍ စိတ်ဝင်စားသည့် ပြည်သူများအား ပြသမည်ဖြစ်ပါကုန်.. မျှော် ဒူဝေဝေဝေ\nပြည်သူနှိပ်စက် သံဃာသတ် ဒင်းတို့ကို တသက်မကျေဘူး ခြေမ မကောင်းခြေမ လက်မ မကောင်းလက်မပဲ ကျူပင်ခုတ်ကျူငုတ်တောင် မကျန်စေရဘူး..\nမြန်မာပြည်က နအဖ ကြီးကြီး MASTER များနဲ့ပါတ်သတ်တဲ့ စိုးထက်ရော စိုးမြနန္ဒာသက်လွင်ရော ကိုဒီနေရာကနေ“လုံးဝရှုံ့ချပါတယ်”။\nနအဖသားသမီး သမက် စစ်ခွေးတွေနဲ့ စစ်ခွေးအောက်ဆွဲ အလိုမရှိဗျို့\nချစ်သော အဖေ ကျမ်းမာပါစေ။\n" HAPPY FATHER'S DAY TO ALL DADDIES "\nSO MEANINGFUL & DEDICATED TO ALL DADS.\nလောက၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသောလူသားများထဲမှာ အပါအ၀င်ဖြစ်သည့် ဖခင်များ ကျန်းမာပါစေ...ငါလည်း နင့်တိုင်းပဲ ဆုတောင်းပေးလိုက်တယ်ဘလက်ရေ...\n1.မင်းရဲ့ခေါင်းကို သိပ်မမော့နဲ့ ကောင်းကင်က နိမ့်နိမ့်လေး...\n2.Everything You Want Is Not, Everything You Need!”\n3.အောင်မြင်မှုမှုတိုင်း၏ အမြင့်မားဆုံး နေရာတစ်ခုတွင် ကျဆုံးမှုသည် ထာဝရရပ်တည်နေကြောင်းလည်း သတိ ပေးခဲ့ဖူးသည်...မှတ်သားစရာလေးတွေပါပဲဘလက်ရေ ...။\nဖခင်ရဲ့ မေတ္တာကို အမျိုးမျိုးခိုင်းနှိုင်းပြထားတာ ကောင်းလိုက်တာဗျာ ဖခင်တိုင်းကတော့ တစ်မျိုးမဟုတ် တစ်မျိုး သားသမီးတွေပေါ်မှာ ဖန်ဆင်းမှုတွေ ပေးခဲ့မှာပါ ပုံစံမတူတာပဲ ကွာမယ် ။\n“မင်းရဲ့ခေါင်းကို သိပ်မမော့နဲ့ ကောင်းကင်က နိမ့်နိမ့်လေး” အဲ့ဒီ ဆုံးမစကားလေး ရေလည်ထိတယ် ချစ်သော ဖခင် ကျန်မာရွှင်လန်းပါစေလို့ထပ်တူ ဆန္ဒပြုပါတယ်ဗျာ ။\nမြန်မာပြည်က နအဖ ကြီးကြီး MASTER များနဲ့ပါတ်သတ်တဲ့ နေရာတကာလျှောက်လည်ထွက် ဂျိုးတန်းလန်းနဲ့ ကိုဖိုးကွက်ခေါ်စိုးထက် နှင့် လိုးသမျှခံမယ့်ကြက်ဖင် စိုးမြနန္ဒာသက်လွင် တို့အား ဒီနေရာကနေ“လုံးဝရှုံ့ချပါတယ်”။\nအစ်ကိုရေ အရေးအသားတွေက အရမ်းကောင်းလွန်းတော့ လေးစားပြီးရင်လေးစားပါတယ်ဗျာ။\nဖတ်လို့ အရမ်းကောင်းတယ်မောင်လေးရေ...ဆက်ကြိုးစား ပါ။အားပေးနေတယ်..(home!)\nကိုမဲကြီးက လက်စွမ်းထက်သားပဲဗျ.. ဆက်ဒူးဆက်ဒူး အားပေးမယ်...\n“မင်းရဲ့ခေါင်းကို သိပ်မမော့နဲ့ ကောင်းကင်က နိမ့်နိမ့်လေး” ဆိုတာ သဘောအကျဆုံးပဲ။ မောင်လေးအဖေဆီက အတွေးအခေါ်တွေကို စာဖတ်သူတွေပါ ရသွားအောင် မျှဝေပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ သိပ်ကောင်းတဲ့ ပို့စ်လေးအတွက် ကျေးဇူးပါပဲ မောင်လေးရေ...\nKyel Ka Lay said...\nJust dropping by to say...Woww.. you've done the awsome work ! :)\nKeep it up and I'll keep comin' ! :P\n" Best of Luck in whatever you do ! "\nမင်းရဲ့ ပိုစ့်တွေကို အကုန်ကြိုက်တယ်.. ကောင်းတယ်ဆိုတာ အထူးပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူးနော် သယ်ရင်း