July Dream: Rebellious Graduation\nနားခိုရာ ကိုလပိစိကွေးလေး သူ့ရဲ့ MBA ဘွဲ့ယူတဲ့ အတွေ့အကြုံလေးကို သူ့ဘလော့မှာ ဝေမျှထားတာ ဖတ်လို့အတော်ကောင်းပါတယ်။ ဘွဲ့ဝတ်စုံမှာ တပ်ရတဲ့ ၀တ်ရုံစဖဲပြားကြီးကို ပြောင်းပြန်တွေ ဇောက်ထိုးတွေ တပ်မိတဲ့ အကြောင်းတွေ၊ အောက်မြှောက် ပေါင်မြင်ပြီဖြစ်လို့ ဘာညာကတိသစ္စာ ကျိန်ဆိုရတဲ့ အကြောင်းတွေ၊ စည်တော်ကြီးယွန်းပြီး ပါမောက္ခ ကထိက ဆရာဆရာမတွေနောက်က တန်းစီ ထွက်ခွါရတဲ့အကြောင်းတွေ ဘွဲ့ယူတဲ့အခမ်းအနားကို ပီပီပြင်ပြင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်စေပါတယ်။ ဘွဲ့ယူဖူးတဲ့သူတွေအတွက် ကြည်နူးစရာ အတိတ်နေ့စွဲတွေကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသလို ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မသိဖူး မကြုံဖူးတဲ့ အကြောင်းလေးကို သေချာဖတ်လိုက်ရတာပါ။ အဲဒီလိုပဲ မေ့မရတဲ့ နာကျည်းချက် ဒဏ်ရာလေးတွေလည်း အတွေးအာရုံထဲကို တဖန်ပြန်လည် ၀င်ရောက်လာခဲ့တာပေါ့။\n"ဒါနဲ့... ခင်ဗျားက ဘွဲ့ရတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား" လို့ မေးရင် "ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် ဗိသုကာ ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ပါ..."လို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြန်ဖြေဖြစ်ပါတယ်။ "ဟမ်... ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ဘွဲ့နှင်းသဘင် မတက်ဖူးတာလဲ" လို့ စပ်စပ်စုစု ထပ်မေးရင် "မောင်သောင်းကို သောက်မြင်ကတ်လွန်းလို့ ဘွဲ့တက်မယူတာဗျာ..." လို့ မြင်တာနဲ့ ရိုက်ချင်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အချိုးမပြေ မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ ဘုဇတ်ဇတ် ပြန်ဖြေပေးလိုက်ရော။\nရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်က နောက်အဆုံးအသုတ်တွေရဲ့ ဘွဲ့နှင်းသဘင်ကျင်းပမယ့် နေ့ရက်တွေကို သတင်းစာမှာ ကြေညာတော့ မာမားက မေးတယ်... ဘွဲ့တက်ယူမှာလား တဲ့။ အဲဒါက ထပ်ပြီး မေးတဲ့စကားပါ။ သတင်းစာမှာ ကြေညာချက် မပါခင်ကတည်းက အဲဒီမေးခွန်းကို မကြာခဏ မေးဖူးပါတယ်။ မိသားစုမှာ ကျွန်တော်က သားဦးဆိုတော့လည်း မိဘတွေအနေနဲ့က ဘွဲ့နှင်းသဘင် တက်ချင်တာပေါ့။ နောက်ဆုံးနှစ် စာမေးပွဲကို အောင်တာကလည်း ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲကနေ အောင်ထားတာကိုး။ ကြွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆိုလိုချင်တာက ဖြစ်သလို အောင်လာခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်ကြောင်း အသားပေး သိစေချင်တာပါ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်အချိန်မေးမေး အဖြေက တစ်ခုတည်းပါ။ ဟင့်အင်း... မယူပါဘူး။\nငယ်ငယ်ကတည်းက အင်ဂျင်နီယာကြီးဖြစ်ချင်တယ်။ အဲဒီတိုင်လုံးကြီးတွေနဲ့ ကျောင်းကြီးကို တက်ချင်တယ်။ အဲဒါပဲ သိတယ်။ ဆရာညီညီ(ဓါတု) မှာ ဆယ်တန်းကျူရှင် တက်တော့ ဆရာက စက်မှုဝင်ချင်တဲ့လူတွေ တစ်ဘာသာကို ပျဉ်းမျှ အမှတ် ၇၀ ကျော် ရမှဖြစ်မယ်ဆိုလို့ ဘာသာစုံကို အမှတ် ၇၀ ကျော်လေးတွေ ဖြစ်အောင် ဖြေခဲ့ရတဲ့ ဆယ်တန်းကျောင်းသား ဘ၀ကလည်း အမှတ်တရပါပဲ။ ၀ိုင်တီယူ ကျောင်းဝင်ခွင့်ရတဲ့ အမည်စာရင်းကို ကြို့ကုန်းကျောင်းဝင်းကြီးထဲက ပင်မကျောင်းဆောင်ကြီးမှာ ကြေညာတော့ အမည်စာရင်းရဲ့ အလယ်နားမှာ ကျွန်တော်အမည်လေး တွေ့လိုက်ရတော့ စက်မှုကျောင်းသား ဖြစ်ပြီဟေ့ဆိုပြီး ကြည်ကြည်နူးနူး လက်ခမောင်းခတ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ၀ိုင်တီယူကို ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့တာပေါ့။\nဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း ကျောင်းတက်ရတော့... သန်လျှင်ဂျီတီစီ သီဟိုဠ်တောမှာ။ ပထမနှစ် ဒုတိယနှစ် ဂျီတီစီမှာ ဧည့်သည်ကျောင်းသားတွေဖြစ်တဲ့ ၀ိုင်တီယူကျောင်းတော်သား ကျွန်တော်တို့ ဘေးမဲ့ပေးခံရတယ်။ စိတ်ကူးထဲက ဂျီဟောတို့ ဦးလူပေါဂိတ်တို့ နွေအေး ကန်သာယာ မေတ္တာပေါင်းကူးတို့ ဘယ်မှာလဲ။ အခုတော့ ကျောင်းတစ်ခါ သွားဖို့အရေး မနက်စောစော အိပ်ရထပြီး သန်လျှင် လိုင်းကားကို တွယ်စီးရတာနဲ့ လူလည်း ယိုင်တိုင်တိုင်။ သောင်းပြောင်းထွေလာ ဆိုတာ ဒါမျိုးနေမှာပါ။\nကျောင်းကို အဝေးမှာ ထားလို့ စာကိုများ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်များ အဆင့်အတန်း မှီမှီ သင်ရမလားဆိုတော့ စာသင်ကာလက တစ်တန်းကို ၄ လတဲ့ဗျာ။ ပြက္ခဒိန် တစ်နှစ်မှာ စာသင်နှစ်က ၂ နှစ်ပေါ့။ ဂျီတီစီမှာ သင်ပြခဲ့တဲ့ ဆရာအချို့ကတော့ အသင်အပြ ကောင်းသလို စေတနာလည်း ပါကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဗျာ တစ်နှစ်စာ သင်ရိုးတွေကို ၄ လနဲ့ အပြီးသင်ပြနိုင်တဲ့ ဆရာတွေ ရှိရင်တောင် ဒီက ကောင်တွေက ဘယ်လို ဦးနှောက်မျိုးနဲ့ စာတွေကို ထုံးလိုချေ ရေလိုနှောက်နိုင်မလဲဗျ။ ဒီလိုနဲ့ ၆ နှစ်စာ သင်ရိုးကို ၃ နှစ်နဲ့ အပြီးသင် အပြီးဖြေ ကမ္ဘာ့မှာ အပင်ပန်းဆုံး အကြိုးစားဆုံး ကျောင်းသားတွေအဖြစ် ကျွန်တော်တို့ စက်မှုကျောင်းသားတွေ စံချိန်တင် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့ကြတယ်လေ။ နောက်ဆုံးမျိုးဆက် ဖြစ်တဲ့အတွက် စာမေးပွဲမှာ ကျခဲ့ရင် နောက်မှာ တက်စရာ အတန်းမရှိတဲ့အတွက် မဖြစ်မနေ အောင်အောင် ကြိုးစားရပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဖုတ်လိုက်ဖုတ်လိုက် အင်ဂျင်နီယာ ပညာရေးမှာ တရွတ်တိုက် လိုက်ခဲ့ရတာပေါ့။ မှားပါတယ် ကိုသောင်းရယ်။\nဒီိလိုနဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်ရောက်ပြီး စာမေးပွဲတွေ အောင်တော့ သူငယ်ချင်းအချို့ အောင်စာရင်းမှာ ပါမလာကြဘူး။ မေဂျာအစုံကပါပဲ။ ဒီလူတွေ ဒီလောက် စာကြိုးစားပြီး ကျောင်းမှန်မှန်တက်တာ ကျစရာအကြောင်း လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ကျောင်းလခလည်း ပုံမှန်ပေးခဲ့ပါရဲ့နဲ့ ဘာကြောင့်များ အောင်စာရင်းမှာ မဖော်ပြတာလဲ။ ကွန်ပျူတာ စာစီတဲ့သူများ မတော်တဆ ကျန်ခဲ့တာလားပေါ့။ နောက်ဆုံးမှာ အဖြေထွက်လာတာက... သူတို့တွေက နိုင်ငံသား မဟုတ်တဲ့အတွက် ဘွဲ့မပေးနိုင်ဘူးလို့ ၀န်ကြီးရုံးက အမိန့်ထုတ်လိုက်တယ်တဲ့။ ဟား ဟား ဟား....\nအရမ်းရီရတယ်ဗျာ။ လွှတ်ကောင်းပဲ။ ကျောင်းဝင်ခွင့် လျှောက်ထားကတည်းက မစစ်ဆေးပဲ ၀င်ခွင့်တွေ ပေးခဲ့။ နောက် ကျောင်းအပ်တော့လည်း လက်ခံတယ်။ စာသင်နှစ်တွေ တစ်နှစ်ပြီး တစ်နှစ် အောင်မြင်လာပြီး နောက်ဆုံးနှစ်အထိ ရောက်လာတာတောင် နိုင်ငံသား ဟုတ်မဟုတ် ဘာတစ်ခုမှ မစစ်ဆေးခဲ့ဘူး။ အခုတော့ အင်ဂျင်နီယာ နောက်ဆုံးနှစ် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပြီးကာမှ နိုင်ငံသား ဟုတ်မဟုတ် ပြန်စစ်ပြီး ဘွဲ့ပေးလို့ မရဘူးတဲ့ဗျာ။ အဲဒါနဲ့ပဲ တကယ်တော်ပြီး တကယ်ကို အင်ဂျင်နီယာဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဘွဲ့မရလိုက်ပါဘူး။ ငယ်ဘ၀ အိပ်မက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သလိုပဲ။\nသားသမီးချင်း ကိုယ်ချင်းစာပါတို့... ကုန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ ငွေတွေကို နှမြောကြပါတို့... ဘာတို့ ညာတို့ ပြောရင်လည်း နွားကို ပလာတာ ကျွေးသလို... ကျွဲပါးစောင်းတီး ဒင်ဒေါင်ဒင်ဒေါင်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒီတော့ ပြောမနေတော့ပါဘူး။ ဒီတော့ ဘာလုပ်စရာ ရှိလဲ??? ဒင်းတို့ပေးတဲ့ဘွဲ့ တက်မယူဘူးပေါ့ကွယ်။ ကိုယ်တွေ ၆ နှစ်စာကို ၃ နှစ်နဲ့ အပြီး ကုန်းရုန်းကြိုးစားခဲ့ရတာကို ဒင်းတို့မှ တန်ဖိုးမထားတာ ဒင်းတို့ ပေးတဲ့ဘွဲ့လည်း ဘာလုပ်ရမလဲ။ ချီးကုန်းစက္ကူတစ်စောင်ထက် ပိုပြီးတန်ဖိုး မရှိပါဘူး။ ရှင်းရှင်းလေးပဲပေါ့။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ယောကျာ်းလေးတစ်ဖွဲ့ ဘွဲ့တက်မယူခဲ့ကြပါဘူး။ အီးစီမေဂျာက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပေါ့။ ဒါကြောင့် ဘွဲ့ဘယ်လို ယူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိသလို အဓိပတိလမ်းပေါ်က ဘွဲ့နှင်းဘဘင်ထဲကိုလည်း တစ်ခါမှ မရောက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီဘ၀ ဒီမျှပါပဲ။ သာဓု သာဓု သာဓု...\nPosted by JulyDream at 8:44 PM\nပထမဆုံးကွန့်မန့်ပေးခွင့်ရပြီဗျို့ ။ ဟုတ်ပါ့ဗျာ.... ပြောရရင် စိတ်နာစရာတွေကလည်း အများသား၊ မှော်ဘီလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း\nစုကတော့ ဘွဲ့တက်ယူခဲ့တယ်။ အိမ်က တစ်ယောက်မှ မပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာကိုယ် တက်ယူတာ။ အဖေက ၀င်ပို့ပေးပြိး အလုပ်ကို ဆက်သွားတာပဲ။ တကယ်တော့ ဘာမှလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် အုန်းဝုန်းဆိုပြီး ဆိုင်းဝိုင်းကြီးတီးရင် နားခဏပိတ်ထားပြီး သည်းခံ၊\nပြီးတော့ ပက်ကျိနှုန်းနဲ့ တက်ယူ၊ ပြီး ပြန်ဆင်း၊ ပြီးတော့ ပင်ပန်းငြောင်းငြာ အိပ်ရေးမ၀တဲ့ မျက်တွင်းဟောက်ပက်နဲ့ အကြောဆွဲနေသလိုလို မျက်နှာပေးလုပ်ပြီး အ၀ကဓာတ်ပုံရိုက်နေတဲ့နေရာမှာ ရယ်ပြပြီးရင် ပြိးရော။ ခန်းမ အပြင်လည်း ရောက်ရော သရဲဝိုင်းခြောက်သလား အောက်မေ့ရအောင် လူတွေက ကြောင်ချီးရုပ်တွေ၊ ဘယ်သူမှလည်း တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မမှတ်မိကြဘူး။ အမေတွေကလည်း သမီးတွေနဲ့ အပြိုင် ကဲထားလိုက်ကြတာ.. နောက်ဆုံးနေ့ လိမ်းပေးထားတာ ကျနေတာပဲ\nဟီး :D ...\nအဲတာ ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ရပ်မှန်။\nအကုန်လည်း ပြီး သူများတွေလည်း ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ဝရော ၀တ်ရုံကြီး ပြန်အပ်တဲ့ဆိုင်ကို သွားအပ်၊ အင်္ကျီလဲ ၇န်ကုန်မြို့ထဲပတ်၊ အမ်သရီးသွား မိုက်ခဲပြီးမှ ပြန်ခဲ့တယ်။ အိမ်ကလည်း ဘယ်သူမှ မနက်ကတည်းက ပါမလာတော့ အတော်ပဲ.. ဟဲ.. :P\nတော်တော်ရင်နာစရာကောင်းတာပဲဗျာ။ နောက်ဆုံးနှစ်အောင်ပြီးမှ ဘွဲ့မပေးဘူးဆိုတာ ခုမှသိရတော့တယ်။ ကျောင်းနဲ့လဲ အလှမ်းကွာသွားတာကိုး။ မိုက်ရိုင်းချက်က ကမ်းကုန်ကိုးဗျ။\nအစ်ကိုတို့လုပ်ရပ် လုံးဝမှန်ပါ၏ ဖြစ်နိုင်ရင် ဘွဲ့နှင်းသဘင်ကို ခဲနဲ့ပါ ထုသင့်ပါသည်။ ဘွဲ့မယူမီထိုင်ရသည့် ထိုင်ခုံများကို ခွေးလှေးယားသီးများ ပွတ်ထားသင့်ပါသည်။\nThat Nga Thaung isasucker and so are his bosses and colleagues.\nမျှော်လင့်ခြင်း တစ်ခု ပျောက်ဆုံးခဲ့ရတာပေါ့.။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။\nသူ မပေးရင်လည်း မယူနဲ့ပေါ့။ သူတို့က လူမှ မဟုတ်တာ၊ လုပြီး လူးနေတဲ့သူတွေလေ။\nရိုက်ချိုးခံလိုက်၇ပေမဲ့.. တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ\nကျုပ်တို့လည်း GTI ကျောင်း သံတိုင်ကြားက လက်မှတ်ပေးတဲ့စနစ်ကို အပီအပြင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတဲ့ထဲ ထိပ်ဆုံးပေါ့။ တကယ်လည်း အခန်းအနားနဲ့ ပေးရော ၇ ရက်သားသမီး သယ်ယင်း တဖွဲ့လုံး လုံးဝသွားမယူဘူး။ ဂုဏ်ယူလိုက်ပါ ဂျူလိုင်ရာ။\nအကိုရေ ဒီကောင်တွေ က ဒီလိုပါပဲဗျာ.. စိတ်လျှော့လိုက်ပါဗျာ.. ကျနော်တုန်းကဆိုလဲ ဒီလိုပါပဲ အထက်လူကြီးက မကောင်းပါဘူးဆို အောက်က ဘာမဟုတ်တဲ့ ရုံးစာရေးတွေကလဲ တမျိုး ကောင်းလိုက်တဲ့ ပညာသင်စနစ်လေ...\n“ဟုတ်တယ် ၀ိုင်တီယူ က အစ်ကိုတွေတော်ကြတာ ။ မောင်သောင်းကို ကြည့်မရတာတော့ တူနေပြီး ဗိုက်ပူပူနဲ့ငနဲကြီး စနစ်ခဏခဏပြောင်းနေတာ သူစာမကျက်ရတိုင်း စိတ်နာတယ် ။သူတို့ ခေတ်ကိုးး ဘယ်တက်နိုင်မလဲနော့်\nသန်လျှင် မှော်ဘီ အားလုံးက ဘ၀တူတွေပါပဲ။ Regular တွေအတွက်တော့ နာကျည်းစရာ ခံစားချက်တွေပဲပေါ့။\nပိတ်ကန်နဲ့ နဲပညာဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်က ညည်းတို့ ကွန်ပျူတာကျောင်းက ဘွဲ့ယူတဲ့ အခမ်းအနားကို အခုလို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ချီးမွမ်း ထောပနာ ပြုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွယ်။\nအဲဒီလို ဘွဲ့မရတာ ၁၀ ယောက်မကဘူး ခင်ဗျ။ အများကြီးပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့နှစ်က စီနီယာအချို့လည်း ဘွဲ့မရကြပါဘူး။\nဘွဲ့နှင်းဘဘင်ကိုတောင် မရောက်တဲ့ဟာကို ခုံတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ခွေးလယားသီး ပွတ်နိုင်မလဲကွယ်။ အဲဒီ ဘွဲ့ပေးတဲ့ နေ့တောင် သိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မေ့ကို ထားလိုက်တာဗျ။\nဂျိုးကြီးဆိုပဲ။ ဟုတ်မှာပါ ဂျိုးကြီးလို့ပဲ ပေါင်းထားတာ။ သောင်းသောင်းကတော့ ဒီလိုပါပဲ။ သူက သောင်းသောင်းပဲလေဗျာ။ အဟက်...\nသူတို့က ကျွန်တော့်ကို ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း အချို့ကို မပေးတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်လည်း သွားမယူတော့ပါဘူး။\nမလုပ်သင့်တာကို သိသိရဲ့နဲ့ သူတို့ လုပ်ခဲ့တာပဲဗျာ။ ဒါကြောင့် စိတ်နာခဲ့တာပေါ့။\nဒါဆို ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းတူတွေပဲဗျို့။\nပညာရေးစနစ်ကတော့ အသက်ငင်နေတာ ကြာလှပါပြီ။ ဟိုးအရင်က အရှေ့တောင်အာရှမှာ အကောင်းဆုံး ပညာရေးစနစ် ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ အတိတ်မှာ အရိပ်လို ကျန်ခဲ့ပါပြီဗျာ။\nဟုတ်ပဗျာ။ အဲဒီလူကြီး ပညာမတတ် စာမကျက်ရတိုင်း သူများတကာ ၆နှစ်စာ ကြိုးစားခဲ့တာကို တမင်တကာ ဖျက်ဆီးတယ်ကွယ်။ တကယ့်ကို စာမကျက်ဘူးမှန်း သိသာလွန်းတယ်။\nပြောစရာ မရှိအောင် စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းပေမယ့် ပိုးစိုးပတ်စတ် ဆဲစရာတွေကတော့ တောင်ပုံရာပုံပဲဗျ။ အဟဲ...\nဟယ်၊ အရမ်းမိုက်ရိုင်းတာပဲနော်။ နောက်ဆုံးနှစ်ပြီးမှ နိုင်ငံခြားသားဖြစ်လို့ ဘွဲ့မပေးဘူးတဲ့။ သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံခြားသားနဲ့ နိုင်ငံသားကို ဘာနဲ့ ခွဲတာလဲမသိဘူးနော်။ မန္တလေးမှာ မြန်မာစကားတလုံးမှ မတတ်တဲ့ နယ်စပ်က တရုတ်တွေ အများကြီး နိုင်ငံသားမှတ်ပုံတင်ကိုင်နေကြတာတွေ့ဖူးပါတယ်။ နိုင်ငံသားလား၊ နိုင်ငံခြားသားလားလို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ခွဲနေတာလဲမသိဘူးနော်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ တသက်လုံးနေလာခဲ့ပြီးမှ နိုင်ငံသားမဟုတ်ဘူးလို့ သတ်မှတ်ခံရတာတော့ ရင်နာဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဘွဲ့မရလည်း ပညာရခဲ့တဲ့ သူတို့အတွက် စိတ်မကောင်းပေမယ့် ဂုဏ်ယူပါတယ်။\nဘ၀တူအချင်းချင်းမှာမှ ခင်ဗျားက ပုလင်းဖွင့်နေတော့...\n`ချီးယားစ်... ချီးယားစ်... ချီးယားစ်...´ ဗျာ။\nအနိစ္စသဘောတရားအရ တချိန်ကျရင်တော့ လွန်မြောက်လိမ့်မယ် ထင်ပ။\nဒါမျိုးတွေလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ် ခင်ဗျ။ အဘိုးအဘွားတွေ လက်ထက်ကတည်းက မြန်မာနိုင်ငံမှာ နေလာခဲ့ပေမယ့် ကြိုးနီစနစ်တွေကြောင့် နိုင်ငံသား မဖြစ်သေးတဲ့ လူတွေ အများကြီးပါပဲ။ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူတယ်ဆိုလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။\nပုလင်းဖွင့်တယ်လို့ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်ကမှ မသောက်တတ်တာ။ ဒီလိုပါပဲ..ဗျ။\nအနော်တို့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အမုန်းကမ္ဘာမကြေပေါ့နော်။ ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတွေရင်ထဲမှာ အပြည်။ မောင်သောင်း မကောင်းကြောင်းတွေပေါ့။ ဒါပေမဲ့တော်ပါပြီ။\nmy idea is same to u.\nဒီပိုစ့်အတွက် ကျွန်တော်လည်း ထပ်လောင်းလို့ သာဓုခေါ်ပါတယ်။\n`သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု´


BUDDHIST TERMS' Dictionary: OBJECT OF VOLITIONAL ACTIVITIES - ကမ္မနိမိတ္တ\nOBJECT OF VOLITIONAL ACTIVITIES - ကမ္မနိမိတ္တ\nOBJECT OF VOLITIONAL ACTIVITIES Kamma nimitta\nကမ္မနိမိတ္တ - ကမ္မနိမိတ်၊ ကံပြုစဉ်က တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အာရုံ။\nစေတီတည်ထားကိုးကွယ်ရာ၌ ကုသိုလ်စေတနာသည် ကံမည်၍ ထိုကုသိုလ်စေတနာကံ၏ အာရုံဖြစ်သော စေတီဒြပ်သည် ကမ္မနိမိတ်မည်၏။ ကျွဲ, နွားစသည်တို့ကို သတ်ဖြတ်ရာ၌ အကုသိုလ်စေတနာသည် ကံမည်၍ ထိုအကုသိုလ် စေတနာကံ၏ အာရုံဖြစ်သော ကျွဲ, နွားဒြပ်စသည်သည် ကမ္မနိမိတ် မည်၏။\nယင်းကမ္မနိမိတ်သည် ဥပလဒ္ဓနိမိတ်နှင့် ဥပကရဏ ကမ္မနိမိတ်ဟူ၍ ၂-မျိုး ရှိ၏ -\n(၁) ဥပလဒ္ဓကမ္မနိမိတ် - ပြုလုပ်သောကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့၏ ပဓာနဖြစ်သော အာရုံ၊\n(၂) ဥပကရဏကမ္မနိမိတ် - ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်တို့၏ အခြံအရံဖြစ်သော အာရုံ။\nThe object of an action that reappears to the doer at his last moment\nWhile worshippingashrine, the wholesome volition is kamma and the image of the shrine seen in one’s vision asaresult of that wholesome action is kamma nimitta. Similarly, while slaughtering cattle, the unwholesome volition is kamma and the image of the cattle seen in one’s vision is kamma nimitta.\nKamma nimitta is of two kinds:\n(1) main vision caused by one’s wholesome or unwholesome kamma, Upaladdha kamma nimitta;\n(2) supplementary vision caused by one’s wholesome or unwholesome volitions, Upakarana kamma nimitta.


Bachelor or higher degree in Risk Management, Accounting, Finance, Financial Engineering, Statistics, Mathematics or ant related.\nMinimum5years experiences in risk and fraud management inabanking or financial technology business\nProfessional certifications (FRM, CIA, CPA CFE, etc.) would beaplus\nStrong English language (speaking, reading & writing)\nSelf-starter and self-driven with ability to work inafast-paced environment and manage multiple tasks in parallel\nTrueMoney Myanmar မှသင့်အား ကြိုဆိုလျှက်ရှိပါသည်။\nစိတ်ဝင်စားသူများအနေဖြင့် လျှောက်ထားလိုသော နေရာ၊CV form,သက်ဆိုင်ရာ လက်မှတ်များ၊စာရွက်စာတန်းများ၊ လိပ်စာများဖြင့် ကြေညာထားသောနှစ်ပတ်အတွင်း အမှတ်(၂၂၄/က)၊ ပထမ + စတုတ္ထအလွှာ၊ SBC တာဝါ၊ ဦးဝိစာရလမ်း၊ ဗဟန်းမြို့နယ်၊ ရန်ကုန် သို့ ပေးပို့ လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။\nဖုန်းနံပါတ် :+၉၅ ၉၇၅၀၂၁၀၃၄၉, +၉၅ ၉၇၅၀၂၁၀၁၄၁ ၊ အီးမေး: career@truemoneymyanmar.com


Ministry Announcements | Ministry Of Information\nPost date: 07/31/2017 - 08:53\nMay Yu FM Radio programme refutes rumours of invented stories in Rakhine\nPost date: 02/09/2017 - 10:44\nIn effect since 1 February 2017, regarding the part-time broadcast asatest May Yu FM Radio Programme that can be received within the area of Buthitaung, Maungtaw and Yathedaung townships in Rakhine State, the following statement has been released to the public.\nUnion Supreme Court responds to legal action against unjust verdicts by judges\nPost date: 03/13/2015 - 08:22\nNay Pyi Taw, 12 March — The Pyithu Hluttaw on Thursday was asked ofaquery of the way legal action is taken against judges for unjust verdicts and how many of them have been punished, with the Supreme Court of the Union responding that unjust decisions are likely to result from the wrong interpretation of legal stipulations and that judges imposing unlawful decisions are punished regarding the severity of their wrongful verdicts.\nUnion FM sends message of felicitations to Lithuania\nPost date: 03/11/2015 - 08:17\nNay Pyi Taw, 11 March—U Wunna Maung Lwin, Union Minister for Foreign Affairs of the Republic of the Union of Myanmar, has sentamessage of felicitations to His Excellency Mr. Linas Antanas Linkevičius, Minister of Foreign Affairs of the Republic of Lithuania, on the occasion of the Independence Day of the Republic of Lithuania, which falls on 11 March 2015. MNA\nPost date: 03/10/2015 - 10:43\nThe New Society Party headquartered at No. 106/108 at the corner of Myanma Gonyi Road and 91st street in Mingala Taungnyunt Township, Yangon Region, registered by the Union Election Commission asapolitical party under the Article5of the Political Parties Registration Law, submitted an application\nto register and to use title, flag and logo of the party on 9-3-2015.\nအကြံပြုခြင်း/ တိုင်ကြားခြင်း ကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးကြေညာချက်\nPost date: 09/23/2013 - 17:38\nပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန Web Media Portal တွင် အကြံပြုခြင်း/ တိုင်ကြားခြင်း ကဏ္ဍတွင် အကြံပြုစာများ ပေးပို့နိုင်ကြောင်း ကြေညာအပ်ပါသည်။\nငါးမွေးမြူရေးကန်များ ရေကြီးနစ်မြုပ်မှုမှ ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး သတိပေး နှိုးဆော်ချက်\nPost date: 09/22/2013 - 10:26\nနိုင်ငံတော် စားနပ်ရိက္ခာ ဖူလုံရေးနှင့် ပြည်ပတင်ပို့ခြင်းဖြင့် နိုင်ငံခြား ဝင်ငွေရရှိရေးအတွက် နိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင် ငါးမွေးမြူရေး ကန်များ ဖြင့် မွေးမြူဆောင်ရွက်လျက်ရှိရာ\nPost date: 08/12/2013 - 13:15\nပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးအောင်ကြည်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးခင်မောင်အေး ခေါင်းဆောင်သည့် မြန်မာနိုင်ငံစာနယ်ဇင်းကောင်စီ(ယာယီ)တို့သည် ၂၀၁၃ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၁၂ ရက်နေ့တွင်\nမွေးမြူရေးနှင့်ရေလုပ်ငန်း ဝန်ကြီးဌာန၊ မွေးမြူရေးအစားအစာနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်းမှ အကြွေးပေးသွင်းရန် ကျန်ရှိသည့် ပုဂ္ဂလိက လုပ်ငန်းရှင်များ၊ ကုမ္ပဏီများအတွက် သတိပေးကြော်ငြာချက်\nPost date: 08/02/2013 - 11:13\nမွေးမြူရေးနှင့်ရေလုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာန၊ မွေးမြူရေးအစားအစာနှင့် နို့ထွက် ပစ္စည်းလုပ်ငန်း ၏ (၂ဝ၁၁-၂ဝ၁၂) ဘဏ္ဍာရေးနှင့် ပထမ (၆)လ လုပ်ငန်းနှင့် စာရင်းများ စစ်ဆေးချက်အရ ကြွေး ကျန်ကျပ်သန်း\nပင်လယ်ရေအောက်ကေဘယ် ချွတ်ယွင်း အင်တာနက်များ တစ်လခန့် နှေးနေဦးမည်\nPost date: 07/24/2013 - 08:24\n၁။ မြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဆက်ကြောင်းများနှင့် အဓိက ချိတ်ဆက်ထားသော ပင်လယ်ရေအောက် ဖိုင်ဘာကေဘယ် (SEA-ME-WE 3) ဆက်ကြောင်းသည် (၂၂-၇-၂၀၁၃)ရက်နေ့ ညနေ (၀၅း၀၀) နာရီခန့်တွင် ချွတ်ယွင်းမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါသည်။


သင်မသိသေးတဲ့ အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရတွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဆက်စပ်မှု\nတချို့သော အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရတချို့က လေးနက်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်များစွာနဲ့ ဖန်တီးထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သင့်အနေနဲ့ ဝေါဟာရအကြောင်းကို အဘိဓာန်မှာ ရှာရင်ရှာနိုင်ပါလိမ့်မယ်။\nသိုပေမဲ့ ဘယ်လိုဖွဲစည်းခဲ့သလဲဆိုတာတော့ သင်ရှာကြည့်မိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..။ အောင်မြင်မှုတစ်ခုရဖို့ အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရတွေက ဘယ်လိုဆက်စပ်နေလဲဆိုတာ sayar.com ပရိသတ်ကြီးအတွက် မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။\nအင်္ဂလိပ် အက္ခရာ ABCD . . . Z အထိဆိုရင် ၂၆ လုံး ရှိပါတယ်။\nအဲဒီ အက္ခရာတွေကို ဒီလိုနံပါတ်စဉ်တွေ ထိုးပြီး စီကြည့်ရအောင် . . .\nA=1, B=2, C=3, D=4, E=5,F=6, G=7, H=8, I=9, J=10,K=11, L=12, M=13, N=14, O=15,P=16, Q=17, R=18, S=19, T=20,U=21, V=22, W=23, X=24, Y=25, Z=26\nအဲဒီလို စီပြီးသွားရင်တော့ သက်ဆိုင်ရာ အက္ခရာကို ကိုယ်စားပြုတဲ့နံပါတ်တစ်ခုစီ ရှိသွားပါပြီ။\nကဲ ဘ၀မှာ ရာနှုန်းပြည့်အောင်မြင်ဖို့ ဘာအရေးကြီးဆုံးလဲ တွက်ကြည့်ကြစို့။\n၁။ အလုပ်ကြိုးစားခြင်း (Hard Work)\nအဲဒါကြောင့် အလုပ်ကြိုးစားခြင်းဟာ ၉၈ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်။\n၂။ ဗဟုသုတ (Knowledge)\nဗဟုသုတပြည့်စုံခြင်းကတော့ ၉၆ % အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်။\n၃။ ချစ်ခြင်းတရား (Love)\n12+15+22+5 = 54 %\nချစ်ခြင်းတရားဟာ အောင်မြင်ဖို့ ၅၄ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိပါတယ်။\n၄။ ကံတရား (Luck)\n12+21+3+11 = 47 %\nကံတရားကတော့ အောင်မြင်ခြင်းနဲ့ ၄၇ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပတ်သက်ပါတယ်။\nဒါဆိုရင်တော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ရနိုင်မယ့်အကြောင်းတရား တခုခုတော့ ရှိရမယ်။\nသိပြီ ပိုက်ဆံ . . . ။\n၅။ ပိုက်ဆံ (Money)\n13+15+14+5+25 = 72 %\nမဟုတ်ပြန်ဘူး . . . ပိုက်ဆံကလည်း\n၇၂ ရာခိုင်နှုန်းပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်။\nခေါင်းဆောင်မှုကောင်းရင်တော့ ၉၇ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်။\nပြဿနာတိုင်းမှာ အဖြေဆိုတာ ရှိစမြဲပါ။ အဲဒီတော့ ပြဿနာရဲ့ အဖြေကို စိတ်နေစိတ်ထားလေး ပြောင်းပြီး စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။\nဟုတ်ပြီ . . .စိတ်နေစိတ်ထား။\n၇။ စိတ်နေစိတ်ထား (Attitude)\n1+20+20+9+20+21+4+5 = 100 % ရပါပြီ . . . ။\nဘ၀ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်မှုပေးနိုင်တဲ့ အရာကတော့ စိတ်နေစိတ်ထားပါပဲ။\n“Attitude is everything ” လို့ ဆိုပါတယ်။\nsource - Boltnutshopinmyanmar\nmean of english vocabulary\nထူးချွန်အောင်မြင်သူတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးလေ့ရှိတဲ့ မေးခွန်း (၄) မျိုး\nဂျပန်ဘာသာသင်ယူနေသူများအတွက် လေ့လာနိုင်မည့် free website လေးတွေပါ~~~~\nPROFIT COMPUTER & MOBILE TRAINING CENTER\nUAT Maths Enrichment Classes


'မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ'ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီး အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ပြုလုပ်မည့် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်၌ ပါဝင် - Yangon Media Group\n‘မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ’ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီး အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ပြုလုပ်မည့် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်၌ ပါဝင်\n”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီး အမေရိကန် နိုင်ငံတွင်ပြုလုပ်မည့် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်၌ ပါဝင်ပြသရန် ရွေးချယ်ခြင်းခံခဲ့ရ ကြောင်းသိရသည်။ ”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ” ရုပ်ရှင်ဇာတ် ကားကြီးကို အမေရိကန်နိုင်ငံ Indiana ပြည်နယ် Indiana မြို့တွင်ပြုလုပ်မည့် Hobnobben Film Festival ရုပ်ရှင်ပွဲ တော်တွင် ပါဝင်ပြသခွင့်ရရှိခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးကို အရင်ကလည်း နိုင်ငံတကာရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွေမှာသွား ပြီးတော့ ပြသခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ကျွန်မတို့တွေကံ ကောင်းခဲ့ပါတယ်။ အမေရိကန် နိုင်ငံမှာပြုလုပ်မယ့် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်မှာ ပါဝင်ပြသခွင့်ရပါဦးမယ်။ အရင်ကလည်း ကျွန်မပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ ”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ” အဖွဲ့သားတွေက အရမ်းကိုညီညွတ်စွာနဲ့ ငွေရေး ကြေးရေးအရ လုံလုံလောက်လောက် မရခဲ့ပေမယ့် တာဝန်ကျေပွန်စွာနဲ့ ဒီဇာတ်ကားလေးကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အကျိုးရလဒ်တွေကို အခုပြန်လည် ခံစားနေရတာ ပါ”ဟု ဒါရိုက်တာ ခရစ်(စ)တီးနားခီက ပြောသည်။\nHobnobben Film Festival ရုပ်ရှင်ပွဲတော်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ဇွန် ၇ ရက်မှစတင်ကာ ဇွန် ၁ဝ ရက်အထိ ပြုလုပ် မည်ဖြစ်ပြီး ယင်းရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးမှ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ပါဝင်ပြသခွင့်ရရှိ ရန်အတွက် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်ကျင်းပ ရေးအဖွဲ့သို့ ဇာတ်ကားများပေးပို့ ခဲ့ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်ကျင်းပရေး အဖွဲ့မှ ပြန်လည်ရွေးချယ်ခဲ့သော ဇာတ်ကားများတွင် ”မုဒြာရဲ့ခေါ် သံ”ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားလည်း ပါ ဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးကို ဒါရိုက်တာ ခရစ်(စ)တီးနားခီမှရိုက်ကူးထားခြင်းဖြစ် ပြီး သရုပ်ဆောင် ဇဏ်ခီနှင့်လှယဉ်ကျေးတို့မှ အဓိကပါဝင်သရုပ် ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ”မုဒြာရဲ့ခေါ်သံ” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးကို နိုင်ငံပေါင်း ကိုးနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံတကာရုပ်ရှင်ပွဲတော်များတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့ပြီး Platinum Award ဆုနှင့် Silver Palm Award ဆုတို့ကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သိရ သည်။\nရေနံချောင်းမြို့တွင် လေပြင်း တိုက်ခတ်မှုကြောင့် စေတီတော် ထီးတော်မြေခ၊ လူတစ်ဦး ဒဏ်ရာရ၍ နေအ??\nစကားပြောနည်းပြီး အိုက်တင်များများ လုပ်ရတဲ့ ကာရိုက်တာမျိုး သရုပ်ဆောင်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ ကျော်ေ?\nမိုးကုတ်တွင် ကျောက်မျက် ကုမ္ပဏီလုပ်ကွက် မီးရှို့ခံရ၊ ကျပ်သိန်း ၂ဝဝ ကျော် ဆုံးရှုံး


YEYINTNGE(CANADA): Wednesday, February 08\nby Ayeyarwady Bank on Tuesday, February 7, 2012 at 12:19am ·\nA. SEND and RECEIVE INSTRUCTIONS\n1. Go to AYA QUICK Remit location in Malaysia (Kuala Lumpur, Melaka).\n2. Fill in the “Send Application Form” including full name, Passport Number, Work Permit/VISA/Immigration Card and Contact Information.\n3. Give the agent the completed form along with the money you wish to send, the sending fees and identification documents.\n4. Receive the customer’s copy of send form, note the authorized signature and money transfer transaction number.\n5. Contact the beneficiary and relay the information (amount received in Kyats, prefer collection branches and transaction number) required to collect money.\n1. Go to prefer collection branches of AYA branches and other banks’ braches that link with AYA Bank.\n2. Provide the information of the transaction number and amount to receive.\n3. Hand in the National Identification Card Number and receive cash.\nNo. 25, Jalan Medan Pasar,\nNO.60 JALAN MUNSHI ABDULLAH,\nWork Permit/VISA/Immigration Card Number and Expiry Date\nIndicate preferred collection branch of Ayeyarwady Bank in Myanmar (refer to preferred collection branch list as provided by Send Agent\nRange (MYR) Service charge Per Transaction (MYR)\nFor payout at AYA branches – No additional charges\nFor payout at AYA’s Domestic Agent Bank – Based on remittance charges in Kyats\nFlat fee of MYR10 to be deducted by RBHQ\n၁။ AYA QUICK Remit ဌာန ရှိသော နေရာသို့သွားပါ ( KL နှင့် မလက္ကာ တွင် ရုံးခွဲများရှိပါသည်)\n၂။ Send Application Form ကို တောင်းပြီး ဖြည့်ရပါ။ (အမည် အပြည့်အစုံ၊ ပတ်စ်ပို့နံပါတ်၊ အလုပ်သမားမှတ်ပုံတင်အမှတ်၊ အခြား လူဝန်မှုကြီးကြပ်ရေးဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများ နှင့် လိပ်စာ)။\n၃။ ဘယ်လောက် လွှဲမယ်ဆိုတာကို ထည့်ပြီး အဲဒီ လျှောက်လွှာကို အေးဂျင့်သို့ပေးပါ။\n၄။ သတိပြုရန်။ ပြန်ပေးသော လက်ခံကို သိမ်းထားပါ။ ထိုအထဲတွင် လက်ခံသူ လက်မှတ် နှင့် ဘယ်လောက် လွှဲထားတယ်ဆိုတဲ့ ပမာဏကို သေချာစစ်ပါ။\n၅။ မြန်မာငွေကျပ် လက်ခံမည့် သူကို အကြောင်းကြားပါ။\n၁ မှ ၁၅၀၀ အတွင်း ကို ၁၂ ရင်းဂစ်\n၁၅၀၁ မှ ၃၀၀၀ အတွင်းကို ၁၅ ရင်းဂစ်\n၃၀၀၁ မှ ၆၀၀၀ အတွင်းကို ၂၀ ရင်းဂစ်\nလက်ခံမည့်သူသည် ထပ်ဆောင်းပေးစရာ မလိုပါ။\nပြန်အမ်းငွေအတွက် မလေးရှား ၁၀ ရင်းဂစ် နှစ်ပါမည်..\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 2/08/20120အကြံပြုခြင်း\nမြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပကတိလိုအပ်ချက်အရ တပ်မတော်ဟာ အနာဂတ်နိုင်ငံရေး ဦးဆောင်မှုအခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်ရမယ် ဆိုတဲ့အချက်ဟာလက်ရှိကာလမှာမှန်ကန်နေဆဲဖြစ်တယ်လို့ နိုင်ငံတကာနိုင်ငံရေးလေ့လာသူများက ထောက်ပြပြောဆိုလျှက်ရှိပါ တယ်။ နိုင်ငံရေးကဏ္ဍမှာ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်အရ တပ်မတော်သား ကိုယ်စားလှယ်တွေဟာလွှတ်တော်မှာ(၂၅)%ပါဝင်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းကဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်သစ်မှာပြည်သူ များတည်ငြိမ်အေးချမ်းရေး အတွက်ဖြစ်တယ်လို့ တပ်မတော်သားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေက ပြောပါတယ်။\nရခိုင်ပြည်နယ်ရေးရာကို ၀န်ကြီးချုပ် လက်မှတ် ရေးထိုးခွင့်ရသူက ချယ်လှယ်ထား\nရခိုင်ပြည်နယ်ရေးရာ ကိစ္စ အရပ်ရပ်ကို ရခိုင်ဝန်ကြီးချုပ် ဦးလှမောင်တင်၏ ကိုယ်စား လက်မှတ်ရေးထိုးခွင့်ရထားသူ အငြိမ်းစား ဗိုလ်မှူးကြီး အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးက ချယ်လှယ်ထားကြာင်း သတင်း ရရှိသည်။\nအဆိုပါ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပြည်နယ် အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အငြိမ်းစား ဗိုလ်မှူးကြီး ဦးဇော်သိန်း ဖြစ်သည်။\n" သူက ရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရထဲမှာ စစ်အစိုးရ လက်ကျန် အဆင့်မြင့် စစ်အရာရှိကြီး ဖြစ်ပြီး ရခိုင်ပြည်နယ် ၀န်ကြီးချုပ် ကိုယ်စား လက်မှတ်ရေးထိုးခွင့် ရထားသူဖြစ်တယ်။ သူက အရင်က ဗိုလ်မှူးကြီး အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုတော့ အငြိမ်းစား ယူထားပြီး ရခိုင်ပြည်နယ် အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတာဝန်ကို ယူထားတဲ့ သူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက ၀န်ကြီးချုပ် လှမောင်တင်ရဲ့ လက်မှတ်ကိုလည်း ထိုးခွင့်ရထားတော့ ရခိုင်ပြည်နယ်ရေးရာ ဟူသမျှ သူက ၀န်ကြီးချုပ် အထက်ကနေပြီး ချယ်လှယ်နေပါတယ်" ဟု အမည်မဖေါ်လိုသူ အစိုးရ အရာရှိကြီး တစ်ဦးက ပြောသည်။\nဦးဇော်သိန်းသည် ရခိုင်ပြည်နယ်၏ ကိစ္စ အရပ်ရပ်တွင် ၀င်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သူ၏ သဘောတူညီချက် မရလျှင် ရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရ အဖွဲ့အနေဖြင့်် လုပ်ငန်းများကို အကောင်အထည်ဖေါ် ဆောင်ရွက်၍ မရကြောင်း အစိုးရအဖွဲ့ ကလာသော အတွင်း သတင်းများအရ သိရသည်။ ၀န်ကြီးချုပ် ဦးလှမောင်တင်ကပင် ဦးဇော်သိန်းကို ကြောက်နေရကြောင်း အမည် မဖေါ်လိုသူ ရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရ အဖွဲ့ဝင် ၀န်ကြီး တစ်ဦးကလည်း ပြောသည်။\n" သူက စစ်အစိုးရ လက်ထက် ကတည်းက ကျန်နေခဲ့တဲ့ လက်ကျန် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်တော့ ရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို မှောက်ချင်မှောက်၊ လှန်ချင်လှန် လုပ်လိုရနေတယ်။ သာမန် ၀န်ကြီးတွေကိုထား ၀န်ကြီးချုပ်ကိုယ်တိုင် တစ်ခါ တစ်လေ တစ်ချို့ကိစ္စတွေမှာ သူ့ကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘူး။ ပီးရင် ဦးဇော်သိန်းက ရခိုင်ပြည်နယ်ရဲ့ အကြောင်းတွေ၊ မကောင်းတာကိုရော ကောင်းတာကိုရော သိထားတော့ ဦးလှမောင်တင်က သူ့ကို လွန်ဆန်လို့ မရဘဲ ဖြစ်နေပါတယ်" ဟု ပြောသည်။\nရခိုင်ပြည်နယ် အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေး ဦးစီးဌာန ပြည်နယ်မှူး ဦးဇော်သိန်းသည် သူ၏ ပါဝါကို အလွဲသုံးစား လုပ်ပြီး စစ်တွေမြို့ပေါ်က ပြည်သူပိုင် မြေကွက်တစ်ခုကို သူ့ဇနီးနာမည် ဖေါက်ကာ စီးပွားရေး သမား တစ်ဦးကို ရောင်းချ ထားကြောင်း သည်။\n" ဦးဇော်သိန်းကို ရခိုင်ပြည်နယ် ၀န်ကြီးချုပ်တောင် ပြန်မပြောရဲဘူး ဆိုတော့ တော်တော့ကို သြဇာ အာဏာကြီးနေပါတယ်။ လာဒ်ပေး လာဒ်ယူမူတွေ အများအပြားမှာလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်။။ စစ်တွေမြို့ပေါ်က ပြည်သူပိုင် မြေကွက် တစ်ခုကို သူ့ဇနီး နာမည် ဖေါက်ပြီး ရောင်းစားလိုက်တယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မပြောရဲကြဘူး။ ခုလို ပြည်သူပိုင် အိမ်ကွက်ကို ရောင်းစားတာကို အစိုးရ အဖွဲ့ဝင် လူကြီးတွေ သိပေမယ့် မပြောရဲကြဘူး" ဟု အစိုးရ အရာရှိကြီးက ပြောသည်။\nဦးဇော်သိန်းမှ ဇနီး နာမည် ဖေါက်ပြီး ရောင်းစားလိုက်သော မြေကွက်မှာ အမှတ်(၁၅)၊ ကျေးပင်တန်း အကွက်၊ အုပ်စု (၄၂) ၊ မြို့မ မြောက် အုပ်စု၊ စစ်တွေမြို့ ဖြစ်သည်။\n"အခု အဲဒီမြေအကွက်မှာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင် တစ်ဦးက ပိုင်သွားပြီ ဖြစ်တယ်။ သူ့ကို ဦးဇော်သိန်းက ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းတယ်ဆိုတာတော့ စုံစမ်းလို့ မရသေးဘူး။ ပြောနေကြတာက ကျပ်သိန်း ၂၀၀ ၀န်းကျင်နဲ့ ရောင်းတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဦးဇော်သိန်းရဲ့ ဇနီးအမည်နဲ့ မြေကွက်ကို ရောင်းလိုက်တယ်လို့ သိရပါတယ်" ဟု သူက ဆက် ပြောသည်။\nဦးဇော်သိန်းသည် ရခိုင်ပြည်နယ် အတွင်းရှိ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများနှင့် ပတ်သက်သော ပါမစ်များ အားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်းက ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ရခိုင် ပြည်နယ် ၀န်ကြီးချုပ်ကိုယ်စား လက်မှတ် ရေးထိုးကာ ပါမစ်များကို ခွင့်ပြုနေကြောင်း သိရသည်။\nဦးဇော်သိန်းသည် သစ်ပါမစ်၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ပါမစ်က အစ နွားပါမစ်ထိ ကိုင်ထားပြီး စစ်တွေမှ နွားသတ် လိုင်စင်များကို တာဝန်ယူ လိုင်စင်ချပေးရသူ ဖြစ်သဖြင့် နွားလိုင်စင် ရသူများနှင့် အထူး ရင်းနှီးသူ ဖြစ်ကာ ရခိုင်ပြည်နယ်တွင် အထူးသောင်းကျန်းနေသော နွားခိုးဂိုဏ်းများမှလည်း ဆက်စပ်မူ ရှိကာ ချယ်ယာများ ရယူနေသည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေကြောင်း သိရသည်။\nရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု ဥပဒေအရ အကာအကွယ်ပေးမှု မြန်မာ အားနည်းလွန်း\nဗုဒ္ဓဟူး, 08 ဖေဖော်ဝါရီ 2012\nမြန်မာနိုင်ငံဟာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအပေါ် ဥပဒေအရ အကာအကွယ်ပေးမှု အနည်းဆုံး နိုင်ငံတနိုင်ငံဖြစ်တယ်လို့ အင်္ဂလန်အခြေစိုက် Maplecroft စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများဆိုင်ရာ သုတေသနအဖွဲ့တခုရဲ့ အစီရင်ခံစာမှာ ဖော်ပြထားပါတယ်။\nဒါပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်း ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေကို အကာအကွယ်ပေးတဲ့ ဥပဒေတွေ ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ ဒီ ဥပဒေတွေကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်မှုပိုင်း အားနည်းချက်သာ ဖြစ်တယ်လို့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တဦးကတော့ သုံးသပ်ပြပါတယ်။ ကိုသားညွန့်ဦးက စုံစမ်းမေးမြန်းထားပါတယ်။\nကမ္ဘာနိုင်ငံပေါင်း ၁၉၇ ခုနှစ်ကို လေ့လာထားတဲ့ Maplecroft သုတေသနအဖွဲ့ရဲ့ အစီရင်ခံစာထဲ၊ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေအပေါ် အကာအကွယ်ပေးမှု အား အနည်းဆုံး နိုင်ငံတွေထဲမှာ ရေနံနဲ့သဘာဝဓါတ်ငွေပေါကြွယ်တဲ့ မြန်မာ၊ တောင်ဆူဒန်၊ Turkmenistan လစ်ဗျား၊ အင်ဂိုလာနဲ့ အီရတ်နိုင်ငံတို့ စာရင်းထဲ ပါဝင်နေတာတွေ့ရပါတယ်။\nစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် အန္တရာယ်များတဲ့ ဥပဒေစိုးမိုးမှုအားနည်းတဲ့အခြေအနေကို အဓိကဇောင်းပေး ဖော်ပြတဲ့ အစီရင်ခံစာဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာအပါအ၀င် အဲဒီလို ဥပဒေစိုးမိုးမှုအားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံကြမယ့် အဖွဲ့အစည်းတွေ လုပ်ငန်းတွေအဖို့ အတော်လေး သတိထားရမယ့် အခြေအနေဖြစ်တယ်လို့ အစီရင်ခံစာရဲ့ ထုတ်ပြန်ချက်မှာ ဖော်ပြပါတယ်။\nဒါပေမယ့်လည်း မြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုဥပဒေရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအပေါ်မှာ ဥပဒေစိုးမိုးမှု ကင်းမဲ့နေတာဟာ အဓိကပြဿနာဖြစ်တယ်လို့ စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲပညာရပ်ဆိုင်ရာ မဟာဘွဲရ၊ လက်ရှိလည်း လုပ်ငန်းရှင်တဦးဖြစ်သူ ဦးမင်းခင်က ပြောပါတယ်။ လက်ရှိ နိုင်ငံတွင်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအများစုကို တရားဝင်ဘောင်အတွင်း လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်ခွင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခွင့် ရှိဖို့ အခြေအနေလိုမယ်လို့ သူက ထောက်ပြပါတယ်။\n“ရှိထားတဲ့ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုဥပဒေနဲ့ တည်ဆဲဥပဒေအရတော့ အထိုက်အလျောက်ကာကွယ်မှုက နဂိုလ်ကတည်းက ရှိပြီးသားပဲ။ အဲဒါတွေကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးပြီး အကာအကွယ်မပေးနိုင်တာက တကယ့်ပြဿနာလို့ ထင်တယ်။ တတိုင်းပြည်လုံးမှာလည်း ယေဘူယျ ဥပဒေစိုးမိုးမှု အားနည်းလာတာ တောက်လျှောက်ဖြစ်လာခဲ့တယ်လေ။ အဲဒါတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ နောက်တခု လက်တွေ့စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါမှာ စီးပွားရေးလုပ်ရခက်တဲ့ ကိစ္စတွေပေါ့၊ မလိုလားအပ်တဲ့ စရိတ်စကတွေ အရမ်းများပြီးတော့ လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ရကိုင်ရ ခက်လာတာ၊ legally သွားလို့ မရတာတွေ၊ ပိုပြီး များလာတာပေါ့။ အဲဒါတွေက အခက်အခဲတွေဖြစ်လာတယ်။ အဲလိုဖြစ်လာတော့ ဒါတွေကို ရှောင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှာလာကြာတာတွေလည်းရှိတယ်။ ပိုပြီးတော့ legally ဥပဒေကြောင်းအရ အကာအကွယ်ပေးဖို့ ခက်လာတဲ့ အကြောင်းရပ်တွေလည်း ရှိလာပါတယ်။”\nစီးပွားရေးဆောင်းပါးရှင် ခင်မောင်ညို(ဘောဂဗေဒ)ကတော့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်တဲ ဥပဒေပြောရင် အခြေခံကအစ ပြောင်းလဲစရာတွေ အတော်များများရှိနေသေးတယ်လို့ မြင်ပါတယ်။\n“အခြေခံကစပြောရမှာပဲ။ တကယ်တမ်း ဒီမှာက ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်မှုဆိုတာလည်း ပြောရမှာခက်တယ်။ အချို့နေရာတွေမှာ ပုဂ္ဂလိက ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကိုက မရှိဘူး။ ဥပမာပြောရရင် စိုက်ပျိုးရေးဆိုရင် ကိုယ်စိုက်ချင်ရာစိုက်မယ် ကိုယ်ရောင်းချင်တဲ့သူကို ရောင်းမယ် ၀ယ်ချင်တဲ့သူ ၀ယ်မယ်ပေါ့ ဒါမျိုးလေးတွေကအစ ဒီမှာတော့မရှိဘူး။ အခြေခံမှာကိုက အတော်လေး လိုသေးတာပေါ့။ လယ်ယာမြေ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်တောင် ရှိသေးတာမဟုတ်ဘူးလေ။”\nမြန်မာနိုင်ငံအပေါ် စီးပွားရေးအရ ပိတ်ဆို့အရေးယူတာတွေ ဖယ်ရှားပြီး၊ နိုင်ငံတကာရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေ ၀င်ရောက်ခွင့်ရဖို့အတွက် လက်ရှိ အစိုးရသစ်နဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုသူတွေက လိုလားနေတာပါ။ မြန်မာအာဏာပိုင်တွေအနေနဲ့ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံသူတွေကို အခွင့်အရေးတွေ မက်လုံးတွေပေးပြီး စည်းရုံးတာမျိုးရှိပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း ကိုယ့်အတွင်းက ပြင်ဆင်စရာတွေကို ဦးစွာဆောင်ရွက်ဖို့လိုမယ်လို့ ဦးမင်းခင်ကတော့ မြင်ပါတယ်။\n“ဒီနေ့အထိက ဥပဒေစိုးမိုးရေး ဥပဒေအရ တရားဝင် လုပ်တဲ့ကိုင်တဲ့သူတွေကို အကာအကွယ်ပေးရေး တရားသဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ပြီး လုပ်နိုင်ရေးပေါ့ဗျာ၊ အဲဒါတွေ တဖက်က ရှိဖို့လိုတယ်။ ပြီးတော့ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံတဲ့သူတွေတင် မကဘူးပေါ့၊ စီးပွားရေးကို တရားသဖြင့် မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်တဲ့သူတွေကို သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေက တာဝန်ခံနိုင်တဲ့ responsiblity accountability ရှိရှိ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ဖို့လိုတယ်။ အဲဒါတွေ မရှိပဲ အခုနကလို အခွင့်အရေးတွေ ပေးလည်းပဲ၊ တကယ့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးတွေ အားကိုးလောက်တဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေ လာဖို့ သိပ်မလွယ်သေးဘူး။ အဲဒီအပိုင်းကိုလည်း အခုအထိ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ပုံမရသေးဘူးဗျ။”\nMaplecroft အဖွဲ့ရဲ့ နှစ်စဉ်အစီရင်ခံစာ ငါးနှစ်တလျှောက်လုံးမှာ မြန်မာနိုင်ငံဟာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် စိတ်မချရတဲ့ ဥပဒေစိုမိုးမှုအနည်းဆုံး နိုင်ငံစာရင်းထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ။ မြန်မာအစိုးရဟာ မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး တရားရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်တွေမှာ ၀င်ရောက်စွတ်ဖက်မှုရှိတယ်လို့ အစီရင်ခံစာမှာဖော်ပြပါတယ်။\nဒါကြောင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအခြေအနေတွေ ရေရှည်တည်တံပြီး အားကောင်းလာဖို့ဆိုရင်တော့ တရားရေးဆိုင်ရာလွတ်လပ်ခွင့်ရှိဖို့၊ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ ပိုပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာဖို့အပါအ၀င် ဥပဒေစိုးမိုးမှုကိစ္စရပ်တွေမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေရှိလာဖို့ လိုမယ်လို့ အစီရင်ခံစာမှာ ထောက်ပြအကြံပေးထားပါတယ်။\nလှိုင်သာယာ ဆန္ဒပြအလုပ်သမားများကို အလုပ်ဖြုတ်မည်ဟု သတိပေး\nPublished on February 8, 2012 by နေသွင်\nလစာတိုးပေးရေး တောင်းဆိုဆန္ဒပြနေတဲ့ အလုပ်သမားတွေကို ဆက်ပြီး ဆန္ဒပြမယ်ဆိုရင် အလုပ်က ဖြုတ်ပစ်မယ်လို့ အလုပ်ရှင်က သတိပေးလိုက်တဲ့အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြပါတယ်။\nရန်ကုန်၊ လှိုင်သာယာစက်မှုဇုန်ထဲက တရုတ်လူမျိုးတဦးပိုင်တဲ့ တိုင်ရီ ဖိနပ်စက်ရုံက အလုပ်သမား ၂ ထောင်ကျော်ဟာ လစာတိုးပေးဖို့အပါအဝင်၊ သူတို့ရဲ့ နစ်နာချက်တွေရရှိရေးအတွက် ဖေဖော်ဝါရီ ၆ ရက်နေ့ကစလို့ သုံးရက်ဆက်တိုက် ဆန္ဒပြုနေကြတာပါ။\nဒီနေ့မှာ အလုပ်ရှင်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ရောက်လာပြီး အလုပ်သမားတွေရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို မလိုက်လျောနိုင်တဲ့အကြောင်း၊ နောက်ထပ် ၃ ရက် အလုပ်မရှင်းဘဲ ဆက်ဆန္ဒပြမယ်ဆိုရင် အလုပ်ဖြုတ်မယ်လို့ သတိပေးသွားတဲ့အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြတာပါ။\nဆန္ဒပြပွဲကို သွားကြည့်ခဲ့တဲ့ လူ့အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားသူ မစုစုနွေးက “အလုပ်ရှင်က နောက်ထပ် ၃ ရက်ထက်ပိုပြီး အလုပ်မဆင်းရင် အလုပ်ကထုတ်ခံရမယ်။ ကျွေးတဲ့လက်ကို ပြန်ကိ်ုက်တယ်ဆိုပြီး ခွေးနဲ့နှိုင်းပြီး ပြောတယ်။ အလုပ်ရှင်က ခြိမ်းခြောက်တယ်ဆိုပြီးတော့ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး အလုပ်ရှင်နဲ့ အလုပ်သမားဦးစီးတွေ ရှင်းပေးတာကို လက်မခံဘူးဆိုပြီး ဝေးဆိုပြီး အော်ပြီး အလုပ်ရုံအပြင်ကို ထွက်သွားကြတယ်။ အပြင်မှာ ဝိုင်းအော်ကြပြီး အလုပ်ရှင်ကို ရေသန့်ဘူးတွေနဲ့ ပေါက်တယ်။ အလုပ်ရုံကို ပိတ်ပေးဖို့၊ မပိတ်ပေးခဲ့ရင် သူတို့တောင်းဆိုတာ ပေးဖို့ဆိုပြီး အလုပ်ရုံထဲမှာ စီတန်းပြီးအော်နေကြတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။\nအလုပ်သမားတွေက လခတိုးပေးရေးနဲ့ အလုပ်ချိန်လျှော့ပေးဖို့၊ အလုပ်သမားတွေအချင်းချင်းကြားမှာ အခွင့်အရေး တန်းတူမပေးဘဲ ခွဲခြားဆက်ဆံတာ၊ အလုပ်စည်းကမ်းတွေ တင်းကျပ် လွန်းတာတွေကို လျှော့ပေးဖို့အပါအဝင် အချက် ၁၁ ချက်ကို တောင်းဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\nမနေ့ကစလို့ စက်ရုံအဝင်အထွက် လမ်းမတွေကို ရဲတွေက ပိတ်ထားလိုက်ပါတယ်။ အလုပ်သမားတွေကတော့ တောင်းဆိုချက်တွေရတဲ့အထိ ဆန္ဒပြသွားမယ်လို့ ပြောပါတယ်။\nဆန္ဒပြအလုပ်သမတဦးက “ပုံမှန်လစာ ဆုကြေးပါတယ်။ အချိန်ပိုကြေးပါတယ်။ တာဝန်ကျေကြေး၊ ရက်မှန်ကြေး၊ အားလုံးပေါင်းမှ ခြောက်သောင်းခွဲလောက် ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဇန်နဝါရီလက ပိတ်ရက်က အမျိုးမျိုး ၈- ၉ – ၁၀ ရက်ရှိတယ်။ အဲဒီပိတ်ရက်တွေကို ဖြတ်ချလိ်ုက်တယ်။ အဲဒါကြောင့် အများကြီးကွာသွားတာ။ ၈ ထောင်၊ ၉ ထောင်၊ ၁ သောင်း အဲဒါမျိုး ဖြတ်ချသွားတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။\nဒီစက်ရုံမှာ တနေ့ အလုပ်ချိန် ၈ နာရီထက်ပိုခိုင်းရုံသာမက၊ တနင်္ဂနွေနဲ့ အစိုးရ ရုံးပိတ်ရက်တွေအတွက်ပါ လခထဲက ဖြတ်တဲ့အပေါ်မှာ အလုပ်သမားတွေက မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြတာပါ။\nဆန္ဒပြခေါင်းဆောင်တဦးကလည်း စက်ရုံထဲက အလုပ်သမားတွေဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဥပဒေချိုးဖောက်တာကို ခံနေရတယ်လို့ ပြောပါတယ်။\n“အဓိကကျတဲ့ သူတို့ရဲ့ချိုးဖောက်မှုက ဒီစက်ရုံက ၁၅ နှစ်နီးပါးရှိပြီ။ ၁၅ နှစ်လုံးမှာ ပိတ်ရက်တွေကို အလုပ်သမားကို လုပ်ခလုံးဝမပေးbဲနဲ့ ပစ်ထားတယ်။ ၆ ရက်လုပ်မယ်၊ တပတ်တရက် ပိတ်တယ်။. အဲဒီတရက်က အလုပ်လုပ်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်။ ဥပဒေအရ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါကို မပေးဘူး၊ နာရီကြေးနဲ့ပေးတယ်။ တနာရီကြေးနဲ့ပဲ ပေးသွားတယ်။ တပတ်မှာ ၄၈ နာရီဆိုရင် ၄၈ နာရီခပဲပေးတယ်။ တနင်္ဂနွေခ လုံးဝမပေးဘူး။”\nစက်ရုံမှာ မနှစ်တုန်းကလည်း အလားတူ ဆန္ဒပြမှုဖြစ်ခဲ့ပြီး သက်ဆိုင်ရာက ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ဖူးပါတယ်။\nလူ့အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားသူ မစုစုနွေးကတော့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို အကာအကာပေးနိုင်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းလိုအပ်နေတဲ့အကြောင်း ပြောသွားပါတယ်။\n“အစိုးရက မြို့နယ်တိုင်းကို အလုပ်သမားအဖွဲ့တွေ ဖွဲ့ထားပေးတာ အလကားဖွဲ့ပေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ချိုးဖောက်ခံရတာကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဖွဲ့စည်းပေးထားတာ။ အခုလိုမျိုး စက်ရုံအလုပ်ရုံမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ပြဿနာအရပ်ရပ်ကို သူတို့က စုံစမ်းရမယ်။ လဘ်ပေးလဘ်ယူ လုပ်ပြီး အလုပ်ရှင်တွေဘက်က ကာကွယ်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး။ အလုပ်သမားတွေအတွက်ကို တကယ့် သားသမီးအရင်းလို၊ မိသားစု အရင်းအချာလို သဘောထားပြီးတော့ ကာကွယ်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အလုပ်သမားတွေက သူတို့မှာ မချိမဆံ့ခံစားရလို့ ရင်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲပြီးထွက်လာတာပါ။ အလုပ်ပြုတ်မှာတို့၊ ဒုက္ခရောက်မှာတို့ကို တအားစိုးရိမ်ပါတယ်။ အခုလို ဆန္ဒပြတောင်းဆိုတာကလည်း သူတို့ရင်ထဲမှာ နှစ်နဲ့ချီပြီး ခံစားရတာတွေ ရင်ထဲမှာ မဆန့်တော့လို့ ပေါက်ကွဲတာမျိုး ပေါ်လွင်နေတယ်။”\nCIA ညွှန်ကြားရေးမှူး မြန်မာနိုင်ငံ သွားရောက်ဖွယ်ရှိ\nအမေရိကန် ဗဟို စုံစမ်း ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ CIA ညွှန်ကြားရေးမှူး မစ္စတာ David Petraeus ဟာ ဒီနှစ်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံကို သွားရောက်ဖွယ် ရှိတယ်လို့ စီအိုင်အေ အရာရှိပိုင်းက ပြောဆိုကြောင်း နယူးယောက် တိုင်း သတင်းစာက ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nမစ္စတာ Petraeus ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ တနင်္လာနေ့က ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့မှာ ထိုင်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဆူရာပေါင်နဲ့ တွေ့ဆုံစဉ်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံကို သွားရောက်ရေး ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။\nထိုင်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးက သတင်းထောက်တွေကို ပြောဆိုရာမှာ စီအိုင်အေ ညွှန်ကြားရေးမှူး မစ္စတာ Petraeus ဟာ မြန်မာနိုင်ငံကို ကျိန်းသေ သွားရောက်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါ့ပြင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဟီလာရီကလင်တန်က မိမိကို ဒီနှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်မှာ မြန်မာနိုင်ငံကို သွားရောက်ခိုင်းထားတယ်လို့ မစ္စတာ Petraeus က ထိုင်းအရာရှိတွေက်ို ပြောခဲ့ကြောင်း ဘန်ကောက်မြို့က အမည်မဖော်လိုသူ အမေရိကန် အရာရှိတစ်ဦးက နယူးယောက်တိုင်းကို အတည်ပြု ပြောဆိုပါတယ်။\nဘန်ကောက်မြို့ ချူလာလောင်ကွန် တက္ကသိုလ် အမေရိကန် လေ့လာရေး အစီအစဉ် ညွှန်ကြားရေးမှူး မစ္စတာ Robert Fitts ကတော့ စီအိုင်အေ ညွှန်ကြားရေးမှူး မစ္စတာ Petraeus ရဲ့ မြန်မာပြည် ခရီးဟာ နှစ်နိုင်ငံကြား ပိုပြီး အသေးစိတ် ကျကျ ဆွေးနွေး ညှိနှိုင်းမှုတွေနဲ့ ပိုပြီး အတွင်းကျကျ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်ကြောင်း၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကလင်တန်အနေနဲ့ ဆောင်ရွက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေ ထူထောင် လာနိုင်စရာရှိကြောင်း သုံးသပ် ပြောဆိုပါတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲ နေပြီဆိုပေမယ့် စီးပွားရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့ နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီတွေကို ဥပဒေကြောင်းအရ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်မှု အနည်းဆုံး နိုင်ငံအဖြစ် စီးပွားရေးရာ အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်က ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nဗြိတိန်အခြေစိုက် Maplecroft အမည်ရှိ စစ်တမ်း ကောက်ယူတဲ့အဖွဲ့ အစီရင်ခံစာမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ “၂ဝ၁၂ ခုနှစ် ဥပဒေစိုးမိုးမှုညွှန်းကိန်း” အရ စီးပွားရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှု အနည်းပါးဆုံး ၁ဝ နိုင်ငံစာရင်းမှာ မြန်မာနိုင်ငံကို ထိပ်ဆုံးက ဖော်ပြထားပါတယ်။ မြောက်ကိုရီးယားကို ဒုတိယ နေရာမှာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဆိုမာလီယာက တတိယနဲ့ အာဖဂန်နစ္စတန်၊ ဆီးရီးယားနဲ့ လစ်ဗျားနိုင်ငံတို့က အဆင့် ရှစ်၊ ကိုး၊ တစ်ဆယ်မှာ အသီးသီး ရှိနေကြပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ မကြာသေးခင်က နိုင်ငံရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ မြန်မာအပေါ် ဒဏ်ခတ် ပိတ်ဆို့မှုတွေ ရုပ်သိမ်း ပေးတော့မယ့် အရိပ်အယောင်တွေဟာ ကမ္ဘာ့ ရေနံနဲ့ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ကုမ္ပဏီတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ အလားအလာကောင်းတွေ ဖြစ်တယ်လို့ အစီရင်ခံစာက ဆိုပါတယ်။ ဒါ့ပြင် စွမ်းအင်ကြွယ်ဝတဲ့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသနဲ့ အာဖရိကတိုက် မြောက်ပိုင်းဒေသတွေက မတည်ငြိမ်မှုတွေကြောင့် မြန်မာ့ရေနံနဲ့ ဓာတ်ငွေ့ အရင်းအမြစ်တွေကို နိုင်ငံတကာက ပိုပြီး မျက်စိကျလာနေတယ်လို့လည်း ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရေရှည် စီးပွားရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်ဆိုရင် လွတ်လပ်တဲ့ တရားစီရင်မှု၊ ထင်သာမြင်သာရှိတဲ့ အာဏာ ကျင့်သုံးမှုစနစ် အပါအဝင် ဥပေဒ စိုးမိုးမှုအပိုင်းမှာ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရှိဖို့လိုအပ်တယ်လို့ အစီရင်ခံစာက ထောက်ပြထားပါတယ်။ လောလောဆယ် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အခြေခံ အဆောက်အအုံမှာ ပြဿနာတွေ ရှိနေပြီး နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ လက်တွေ့ ကျင့်သုံးနိုင်တဲ့ ဥပဒေ မရှိသေးသလို ဘဏ်စနစ်ဟာလည်း အများကြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်နေတယ်လို့ လေ့လာသူတွေက သုံးသပ် ပြောဆိုနေကြပါတယ်။\nမြန်မာ့ လေကြောင်းကို ဗုံးဖောက်ခွဲမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခံရ\nအခုလ ၈ ရက်နဲ့ ၉ ရက်အတွင်း မြန်မာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေကြောင်း MAI ကို ဗုံးဖောက်ခွဲမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက် ရေးသားထားတဲ့စာကို ထိုင်းနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ မြန်မာသံရုံးကတစ်ဆင့် လက်ခံရရှိခဲ့တယ်လို့ MAI ပြောခွင့်ရအမျိူးသမီးက အာအက်ဖ်အေကို ပြောပါတယ်။\nMAI အနေနဲ့ ခရီးသွား ပြည်သူတွေ လုံခြုံရေးအတွက် သက်ဆိုင်ရာတွေကို သတိပေး အကြောင်းကြား ထားတယ်လို့ ပြောပေမယ့် ခြိမ်းခြောက်စာမှာ ပါတဲ့အကြောင်းအရာ အသေးစိတ်ကိုတော့ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုသွားခြင်း မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခြိမ်းခြောက်စာထဲမှာ "Son of Allah" အလ္လာရဲ့သားလို့ အမည်ပေးထားတဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုက ပေးပို့တဲ့စာ ဖြစ်တယ်လို့ သတင်းရရှိပါတယ်။\nရန်ကုန်မြို့မှာရှိတဲ့ နိုင်ငံတကာ သံရုံးတွေနဲ့ ကုလသမဂ္ဂ အဖွဲ့အစည်းတွေကတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ၀န်ထမ်းတွေကို သတိပေး အကြောင်းကြား ထားပါတယ်။\nရန်ကုန်လေဆိပ် လုံခြုံရေးအဆင့် မြှင့်ထား\nမျိုးသိဏ်း | ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၀၈ ရက် ၂၀၁၂ ခုနှစ် ၁၈ နာရီ ၂၂ မိနစ်\nရန်ကုန် (မဇ္ဈိမ) ။ ။ မြန်မာ့လေကြောင်း (Myanma Airway) ပိုင် လေယာဉ်များကို ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း သတင်းရရှိထား၍ ရန်ကုန် မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ် လုံခြုံရေးကို ဖေဖော်ဝါရီလ ၃ ရက် သောကြာနေ့မှ စ၍ လုံခြုံရေးအဆင့် ၁ သို့ တိုးမြှင့် သတ်မှတ်ထားကြောင်း သိရသည်။\nထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့ရှိ မြန်မာသံရုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည့် မြန်မာ့လေကြောင်းပိုင် လေယာဉ်များကို ဗုံးခွဲ တိုက်ခိုက်မည် ဟူသော ခြိမ်းခြောက်စာကြောင့် လေကြောင်း ပို့ဆောင်ရေး ညွှန်ကြားမှု ဦးစီးဌာနအောက်ရှိ\nလေကြောင်း ထိန်းသိမ်းရေးဌာန (DCA- Department of Civil Aviation) က မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်ကို လုံခြုံရေး အဆင့် တိုးမြှင့်သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\n“ပြီးခဲ့တဲ့ သောကြာနေ့က MAI လေယာဉ်တွေကို ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်ဖို့ ရှိတယ်ဆိုပြီး DCA က လေဆိပ်လုံခြုံရေး အဆင့် ၁ တိုးမြင့်ထားတယ်။ သူတို့ဝန်ထမ်းတွေကို လုံခြုံရေး သတိရှိဖို့အတွက် ညွှန်ကြားထားတယ်” ဟု ရန်ကုန်လေဆိပ်မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိတဦးက ပြောသည်။\nမွတ်ဆလင် အမျိုးသားတဦးက ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်မည်ဟု သတင်းရရှိထားသဖြင့် လုံခြုံရေး အထူးသတိပြုရန် လိုကြောင်း ရန်ကုန်ုလေဆိပ်ရှိ MCS (Myanmar Cargo Services) ဂိုဒေါင်များတွင် သတိပေးစာများ ကပ်ထားကြောင်း မျက်မြင် သက်သေများက ပြောသည်။\nလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များအကြား ယင်းသို့ သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ထားသော်လည်း သာမန် ခရီးသွားလာသူများကမူ ရန်ကုန်လေဆိပ်အတွင်း ထူးခြားလုံခြုံရေး အစီအစဉ်များ မတွေ့ရကြောင်း ပြောသည်။\nရန်ကုန်မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ် လုံခြုံရေးတာဝန်ယူထားသည့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များအနက်မှ တပ်မတော်(လေ) နှင့် စရဖ (လေ) စသည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လုံခြုံရေးအဖွဲ့များကို မတ်လ ၁ ရက်နေ့ နောက်ဆုံးထား ရုတ်သိမ်းမည်ဖြစ်ပြီး\nပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးဌာနအောက်ရှိ လုံခြုံရေး တပ်ဖွဲ့များနှင့် DCA တို့ကသာ တာဝန်ယူသွားမည် ဖြစ်သည်။\nပြီးခဲ့သည့် ဇန်နဝါရီ လကုန်ပိုင်းက ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး ဒုဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကိုကို ရန်ကုန် မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်သို့ လာရောက် ပြီး DCA ၊ စီအိုင်ဒီ၊ ရဲသတင်းတပ်ဖွဲ့များမှ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်၊ ညွှန်ကြားရေးမှူး စသည့် တာဝန်သူများနှင့် တွေ့ဆုံပြီး\nဖေဖော်ဝါရီ လလယ်ပိုင်းမှစ၍ လုံခြုံရေးတာဝန်များ လွှဲပြောင်းရယူရန် ညှိနှိုင်းခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nဒီတွေ့ဆုံပွဲနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ လွတ်လပ်ရေး တိုက်ပွဲဝင် ခွပ်ဒေါင်းအလံကို ကျောင်းသားမျိုးဆက် အသီးသီးက လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်ခဲ့တာဟာ သမိုင်းပြရုပ်တစ်ခုပဲလို့ ၈၈ မျိူးဆက် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင် ကိုမင်းကိုနိုင်က ပြောပါတယ်။ “အစိုးရ အဆက်ဆက်က ကျွန်တော်တို့ကို နာလန်မထူအောင်၊ ဒေါင်းအလံတွေ မထူနိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ဒေါင်းအလံကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့တာ မှန်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျောင်းသားမှာ ကျောင်းသားသွေး ရှိတယ်ဗျ။ အဲဒီသွေးက ဘယ်တော့မှ မခန်းသွားဘူး။ ကျောင်းသားတွေ ခေတ်အဆက်ဆက် စီးဆင်းခဲ့တဲ့ သွေးတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ လက်ထက်ကနေတစ်ဆင့် အခု နောက်ဆုံး မျိုးဆက်အထိပေါ့ဗျာ၊ အဲဒါ ဆက်ပြီးတော့ စီးဆင်းနေဆဲပဲ။ ကျွန်တော်တို့က မြစ်ကြီးတစ်စင်းနဲ့တူတယ်လေ။ ဒါကြောင့် ဒီမြစ်ရေဟာ ဘယ်တော့မှ မခန်းသွားဘူး။ ရှေ့က မြစ်ရေတွေ ပင်လယ်ထဲ ရောက်သွားပေမယ့် နောက်က မြစ်က ဆက်စီးနေဆဲပဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သက်သေ ပြနိုင်ခဲ့တာပါ” ဒီတွေ့ဆုံပွဲကို ၁၉၆၂ ဆဲဗင်း ဂျူလိုင်လှုပ်ရှားမှု၊ ၁၉၇၄ ဦးသန့် အရေးအခင်းအပြင် ၁၉၈၈၊ ၁၉၉၆၊ ၁၉၉၈ နဲ့ ၂၀၀၇ ကျောင်းသား လှုပ်ရှားမှုတွေက ခေါင်းဆောင် အများအပြား တက်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ၁၉၆၂ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂများ အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ဦးလှရွှေနဲ့ ၁၉၇၄ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင် ဦးလှစောတို့လည်း ပါဝင်ကြပါတယ်။ ဒီပွဲကို တက်ရောက်လာတဲ့ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်အားလုံးဟာ စစ်အစိုးရ အဆက်ဆက်မှာ နှစ်ရှည်ထောင်ဒဏ် အသီးသီး ချမှတ်ခံခဲ့ရသူတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဒီတွေ့ဆုံပွဲနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒေါ်ခင်ခင်အိက စုစည်းတင်ပြပါမယ်။\nတိုင်ရီဖိနပ်စက်ရုံက အလုပ်သမား ၂၅၀၀ ကျော်ဟာ ဒီကနေ့ သုံးရက်မြောက်နေ့မှာ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒပြတောင်းဆိုမှုကို အရှိန်မြှင့်တောင်းဆို\nအမြန်ဆုံး သတင်းပို့ပါ ဥပဒေကြောင်းအရ အခမဲ့ အကူအညီပေးပါသည်\nLegal Aid Project ဆိုသည်မှာ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း အသက်(၁၈)နှစ်အောက်ရှိ ပြစ်မူကျူးလွန်စော်ကားခံရသော ကလေးသူငယ်များ ၊ လူငယ်များနှင့် သက်သေများ ၊ ပြစ်မူကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသော ကလေးသူငယ်များ နှင့် လူငယ်များ၊ အသက်(၁၈)နှစ် ကျော်သော်လည်း အမျိုးသမီးဖြစ်သည့်အတွက် ပြစ်မူကျူးလွန်စော်ကားခံရသော(female survivos of gender based violence) အမျိုးသမီးများအတွက် အမူလိုက်ပါဆောင်ရွက်ခ (ရှေ့နေခ) တစ်စုံတစ်ရာမယူဘဲ ဥပဒေကြောင်းအရ အခမဲ့ ကူညီပေးသည့် စီမံချက်ဖြစ်ပါသည်\n-မသိနားမလည်၍ သော်လည်းကောင်း၊ တရားရုံးစရိတ် မတတ်နိုင်၍သော်လည်းကောင်း၊ ရှေ့နေငှားရမ်းခ မတတ်နိုင်၍သော်လည်းကောင်း၊ မိမိနစ်နာသောအမူကိုတိုင်တန်းရန် (သို့) စွပ်စွဲခံရသောအမူကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် အခက်အခဲ ရှိသူများအတွက် ဥပဒေကြောင်းအရ အခမဲ့ လိုက်ပါဆောင်ရွက်ပေးရန်\n-ပြစ်မူကျူးလွန် စော်ကားခံရသူ (နစ်နာသူ) အသက်(၁၈)နှစ်အောက် ကလေးသူငယ်၊ လူငယ်များအား ကျောင်းစရိတ်အခက်အခဲရှိပါက ကျောင်းစရိတ်ထောက်ပံ့ကူညီရန်\nxxx အသက်(၁၈)နှစ်အောက် ကလေးများ၊လူငယ်များ ပြစ်မူကျူးလွန်ကြောင်းစွပ်စွဲခံရ၍ တရားရုံးတွင် အမူရင်ဆိုင်ရလျှင်\n" အမြန်ဆုံး သတင်းပို့ပါ ဥပဒေကြောင်းအရ အခမဲ့ အကူအညီ ပေးပါသည် "\nLegal Aid Project အောက်တွင် အမူလိုက်ပါဆောင်ရွက်သော ရှေ့နေများအား ရှေ့နေခ၊ ခရီးစရိတ်၊ စားစရိတ်၊ စာရွက်စာတမ်းခ များကို အမူသည်များက လုံးဝ မပေးရပါ၊\nရှေု့နေများမှ ငွေကြေးတစ်စုံတစ်ရာတောင်းခံလာပါက စီမံကိန်းမန်နေဂျာထံတွင် တိုင်တန်းနိုင်ပါသည်။\nကျောက်တံတားမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့။၀၉-၂၀၅၄၇၈၂၊ ၀၁-၃၉၈၂၁၅\nရခိုင်ပြည်နယ်ရေးရာကို ၀န်ကြီးချုပ် လက်မှတ် ရေးထိုး...\n၈၈ မျိုးဆက်ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့  အနာဂတ် နိုင်ငံရေးခြေ...\nရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု ဥပဒေအရ အကာအကွယ်ပေးမှု မြန်မာ အား...\nလှိုင်သာယာ ဆန္ဒပြအလုပ်သမားများကို အလုပ်ဖြုတ်မည်ဟု...\nမြန်မာ့ လေကြောင်းကို ဗုံးဖောက်ခွဲမယ်လို့ ခြိမ်းခြေ...\nတိုင်ရီဖိနပ်စက်ရုံက အလုပ်သမား ၂၅၀၀ ကျော်ဟာ ဒီကနေ့ ...


စန္ဒယားလှထွတ်နဲ့ Debussy | Zizawa's refuge\nPosted by zizawa ⋅ 23/06/2010\t⋅ 51 Comments\nတကယ်တော့ ဒါကို ရေးသင့်မသင့် ချိန်နေတာ ကြာပြီ။ ခုတကယ် ချရေးဖြစ်တာတောင် ဒါကို ရေးသင့်တဲ့အကြောင်းအရာဆိုပြီး စိတ်ထဲမှာ ပြတ်ပြတ်သားသား မရှိလှဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေးလိုက်မိပြီ.. ကိစ္စက စန္ဒယားလှထွတ်ရဲ့ သီချင်းတပုဒ်နဲ့ဆိုင်တယ်။\n‘အချစ်သည် ပို၍ဝေးသောအခါမှ ပိုသိသည်၊ ဒီဆိုစကားကို ကိုယ်ကြားဖူးသည် ဖြေမဆည်…ဝေးပြီ မကြင်လို့တော့ မဟုတ်ပြီ…’ သိကြမယ်ထင်ပါတယ်။ စန္ဒရားလှထွတ်သီချင်းတွေကို ကျွန်တော်သိပ်ကြိုက်တယ်။ သူ့ကိုလည်းလေးစားတယ်။ တူရိယာပိုင်းမှာ၊ နောက် composition အပိုင်းမှာ မြို့ မငြိမ်းထက်လည်း ဆန်းသစ်တယ်၊ sophisticated ဖြစ်တယ်လို့ ထင်တယ်။\nအမြင်ကျဉ်းတယ်ပြောပြော ကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်သူရေးမှန်း မသိတဲ့ ‘မောင်တို့ချယ်ရီမြေ’ ဆိုကော်ပီကြီးမို့ နားကိုမထောင်ချင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီနိုင်ငံမှာဆို ဖွင့်ကို မဖွင့်ဘူး၊ ရှက်လို့။ ဇော်ဝင်းထွတ်တို့၊ မေဆွိတို့ အင်္ဂလန်မှာ သီချင်းလာဆိုရင် ဘယ်တော့မှ သွားနားမထောင်ဘူး။ ကော်ပီ သီချင်းတွေ မပါဘဲ ပရိသတ်လက်ခံနိုင်မယ့် သူတို့ကိုယ်ပိုင်သီချင်း ဆယ်ပုဒ်ပြည့်အောင် မဆိုနိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေတယ်။ သူတို့ မရှက်ပေမယ့်၊ တခြားနားထောင်တဲ့လူတွေ မရှက်ပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ (ကြီးကျယ်တယ်ပြောပြော)ရှက်တယ်။ (မေဆွိထက် စိုးစန္ဒာထွန်း မေရှင်သီချင်းတွေ လာဆိုမယ်ဆိုရင် ကျိန်းသေသွားနားထောင်ဖြစ်မှာ။ ရွှေမန်းတင်မောင်သားတွေ၊ မြေးတွေ အငြိမ့်လာကရင် ကျိန်းသေသွားအားပေးမှာ။)ဒါပေမယ့် စန္ဒယားလှထွတ်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အဲ့သလို ရှက်တာ၊ သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်တာမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ဖူး။ မြို့ မငြိမ်းသီချင်းတွေကို ဗမာစကား မတတ်တဲ့လူတွေ ဖွင့်ပြရတာ ကိုယ့်ကို အင်္ဂလိပ်စာတန်း မထိုးထားတဲ့ လှေကြီးထိုးရိုးရိုး တရုတ်သီချင်း၊ ဂျပန်သီချင်း၊ ထိုင်းသီချင်း ဖွင့်ပြသလို ဖြစ်ချင်ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် စန္ဒယားလှထွတ်ကတော့ တူရိယာပိုင်းမှာ sophisticated ဖြစ်တာမို့ သူ့သီချင်းတချို့ ကို ဗမာစာ မတတ်သူတွေလည်း ခံစားနိုင်မယ်လို့ ယုံတယ်၊ နောက်ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ ဖွင့်ပြနိုင်တယ်။ အဲ အပေါ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ ‘ဝေးပြီ’ ဆိုတဲ့ သီချင်းမှ အပပေါ့လေ။\nဒီသီချင်းဟာ Debussy ရဲ့ Reverie ကို ပထမဆုံး ၁၇ ဘား၊ ၁၈ ဘားလောက်ထိ ကူးချထားတာ။ http://www.youtube.com/watch?v=_Wwx5xQZxec&feature=related\nဒါပေမယ့် စန္ဒယားလှထွတ်က ဒီသီချင်းကို Debussy ဆီကနေ မှီးတယ်လို့ပြောတာ မကြားမိဘူး။ သူပြောဖူးတယ်ဆိုရင်တော့ တမျိုးပေါ့လေ။ ဒီတေးသွားကို သူကြိုက်လွန်းလို့ တပုဒ်လုံးကို မယူဘဲ ဒီအပိုင်းလေးကို မှီးတယ်လို့ ပြောရင် (မဂ္ဂဇင်းတွေနဲ့ တွေ့ဆုံမေးမြန်းခန်းမှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ်) ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒိသီချင်းပါတဲ့ စီဒီမှာ ဒီလိုဒီလို မှီးထားတယ် ဆိုတာကို ရေးပေးထားရင် သိပ်ကောင်းမှာလို့ တွေးမိတယ်။\nသူ့ကို ကျွန်တော်လေးစားတာ၊ သူ့သီချင်းတွေကို စွဲလန်းတာတွေက ဒီအချက်တချက်ထဲနဲ့ လုံးဝ ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဖူး။ ဒါပေမယ့် ဆရာရယ် မသေခင်မှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒါလေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောသွားခဲ့ပါလားလို့ စိတ်ထဲမှာ သူ့ကိုပြောနေမိတယ်။\n« China China China!!!\nပေါက်ပေါက်ရှာရှာ (၄) »\n51 thoughts on “စန္ဒယားလှထွတ်နဲ့ Debussy”\nI think ‘မောင်တို့ချယ်ရီမြေ’ is notacopy. Can you give usaproof? Thank you.\nPosted by Mg JC | 23/06/2010, 15:43 Reply to this comment\tI can’t find it immediately. But I’ll post it once I found it.\nPosted by zizawa | 23/06/2010, 15:57 Reply to this comment\tI don’t know if မောင်တို့ချယ်ရီမြေ is copy song or not. But, apparently, Myanmar National Song isapartil copy.\nPosted by Sandy | 23/06/2010, 19:44 Reply to this comment\tStarts from aroun 2.48…\nGreat credit to Bo Bo Lan Sin who helped me find this song\nThanks so much, Bo Bo.\nPosted by zizawa | 23/06/2010, 20:29 Reply to this comment\t“အမြင်ကျဉ်းတယ်ပြောပြော ကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်သူရေးမှန်း မသိတဲ့ ‘မောင်တို့ချယ်ရီမြေ’ ဆိုကော်ပီကြီးမို့ နားကိုမထောင်ချင်ဘူး။”\nမောင်တို့ချယ်ရီမြေက အလင်္ကာကျော်စွာ ဆရာရွှေပြည်အေး ရေးတာပါ။ အဲဒီသီချင်းကို ကော်ပီမှန်း ကျွန်တော်သိသွားပုံက ရယ်ရတယ်။ Tom & Jerry ကာတွန်း ကြည့်ရင်း သိတာ။\nငယ်ငယ်တုန်းက အဲဒီကာတွန်းကြည့်တုန်း ဒီသီချင်းကို ကြားတော့ သတိရလို့ ကျွန်တော့်အမေကို “မေမေ… မေမေ… Tom & Jerry ထဲမှာ မောင်တို့ချယ်ရီမြေ ပါတယ်” ဆိုပြီး ပြောတော့ အမေက “ဟယ် ပေါက်တတ်ကရ” ဆိုပြီးတောင် အပြောခံရသေးတယ်။😀\nအတော်ပဲ ကိုဝတုတ် ဒီအကြောင်းရေးတာနဲ့။ ကျွန်တော် ခေါင်းစဉ် မမှတ်မိတဲ့ သီချင်း တစ်ခု မေးရဦးမယ်။ “လွတ်အောင်ရှောင်ကွယ်၊ ကိုကိုရယ်၊ နောင်အခါဝယ်၊ ၀ဲ လယ်မှာ စိုးရတယ်” ဆိုတဲ့ ခေတ်ဟောင်းသီချင်းရဲ့ နာမည်၊ ဆိုသူ၊ ရေးသူ၊ (ဖြစ်နိုင်ရင် သီချင်းဖိုင်ပါ) လိုချင်ပါတယ်။ သိရင်၊ ရှိရင် မျှပါဦး။ အဲဒါလည်း ကော်ပီပဲ။ Rubinstein ရဲ့ Melody in F ဆိုလား။ Melody in F ကို နားထောင်တိုင်း အဲဒီဗမာ ခေတ်ဟောင်းသီချင်းကို သတိရလို့ လိုက်ရှာနေတာ အခုထိ မရသေးဘူး။\nကျွန်တော်ကတော့ အကုန်နားထောင်တယ်။ ကော်ပီ၊ ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်၊ ရှေးဟောင်း၊ ခေတ်ပေါ် အကုန်လာခဲ့ပဲ။ နားထဲ တည့်ရင် နားထောင်လိုက်တယ်။ Classical, Rap, R&B, Pop, Reggae အကုန်ပဲ။ ကုလားသီချင်းတချို့၊ တရုတ်သီချင်းတချို့တောင် ပါသေးတယ်။ (တချို့ကို စာသား အပြည့်အ၀ နားမလည်လည်း ကြိုက်တယ်။) ဒါပေမယ့် နိုင်ငံခြားသားတွေရှေ့မှာ ကော်ပီနားထောင်ဖို့ ရှက်တာတော့ ၀န်ခံပါတယ်။ ပိုင်ရှင် ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ကျွန်တော်မြန်မာတွေ ဘာ့ကြောင့် cover ဆိုနေကြသလဲ ဆိုတာကို ရှင်းပြဖို့ တွန့်ဆုတ်နေလို့ နားမထောင်ဖြစ်ဘူး။\nကိုဝတုတ်ပြောတဲ့ စန္ဒယားလှထွတ်သီချင်းတော့ အခုမှ ကြားဖူးတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆရာလှထွတ် သီချင်းတွေကို ကြိုက်တယ်။ ချစ်တဲ့သူငယ်လေ ကို တကယ့် orchestra အပြည့်၊ electronic organ မပါဘဲ တကယ့် string အစစ် အင်အား ကောင်းကောင်းနဲ့ တီး/ဆို နိုင်တဲ့ နေ့ကို စိတ်ကူးယဉ်မိတယ်။\nPosted by ပိုင် (Pi) | 23/06/2010, 21:00 Reply to this comment\trofl…\nPosted by zizawa | 23/06/2010, 21:18 Reply to this comment\tရွှေမိုးညို မေရှင် စန်းသော်တာရေး ၁၉၄၀ အောက်တိုဘာ အေဝမ်းဓာတ်ပြား\nPosted by Bo Bo | 23/06/2010, 21:50 Reply to this comment\tဟာ… ကျေးဇူးတင်လိုက်တာဗျာ။ ကောင်းလေစွ၊ ကောင်းလေစွ။ နာမည်သိတော့ ရှာရတာ လွယ်သွားတယ်။ ဟောဒီမှာ\nကူးထားတာက နည်းနည်းလေးပါ၊ သိတော့ သိသာတယ်။ အဲဒီခေတ်ကတည်း ဒါက စတိုင်ထင်ပါရဲ့။\nPosted by ပိုင် (Pi) | 23/06/2010, 22:16 Reply to this comment\tကိုဘိုဘို၊\nခုပဲ မဇ္ဈိမကနေ “သာကီနဲ့ နာဇီ” ကို ဖတ်လာတယ်ဗျ၊\nဆရာက တယ်ဆော်သကိုး၊ ဆားထိပြီး ဆတ်ဆတ်ခါမယ့်သူတွေလည်း ရှားမယ်တော့ မထင်ဘူး။ မကြာခင် ဒေါက်တာဇာနည် (ကိုဝတုတ်လားတော့ မသိပါဘူး) နဲ့ တစ်တန်းထဲ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ် (ဝိုင်းသမ ခံရတဲ့ အထဲမှာပါ)။\nကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ့်လူတွေကို ပြောချင်နေတာ၊ ဆတ်ဆတ်အထိမခံကြလို့ အချိန်စောင့်ရင်း ပိုသိအောင်ကြိုးစားနေရတယ်ဗျ။\nကျနော့် ဆန္ဒကတော့ မြန်မာပြည်မှာ enlightenment တို့လို အတွေးခေါ်ဆိုင်ရာ revolution ဖြစ်ဖြစ် evolution ဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်စေချင် ပြောင်းလဲစေချင်တဲ့ အိပ်မက်ရှိပါတယ်။ ဒီတစ်သက်မှာတော့ မှီကောင်းပါရဲ့။\nPosted by မန်းကိုကို | 24/06/2010, 02:08 Reply to this comment\tThanks once again, Bo Bo. Very impressive!! Ten out of ten…\nPosted by watote | 23/06/2010, 22:28 Reply to this comment\tThanks for the link. In my opinon,asmall portion of “Mg Doet Cherry Myay” and is similar toasmall portion of “Overture from Die Fiedermaus (The Bat)”. Of course, both are waltzes. But, obviously, the former is not an outright copy of the latter.\nPosted by Mg JC | 24/06/2010, 00:30 Reply to this comment\tIt’s true. I should have said it’sapligiarised song.\nPosted by zizawa | 24/06/2010, 01:17 Reply to this comment\tတိမ်လွှာမို့မို့လွင်လည်း မြို့မငြိမ်းရေးတာပေမယ့် ကော်ပီပဲလို့ ပြောတယ်။ မြို့မငြိမ်း ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ Youtube မှာ ဂျပန်တစ်ယောက်က လာပြောထားတာ တွေ့တယ်။ အဲဒါ ရှေးခေတ် ဂျပန်သီချင်းတဲ့။😀\nPosted by zt | 24/06/2010, 00:39 Reply to this comment\tဒီသီချင်းတော့မကြားဖူးဘူး\nကြယ်ကလေးမိုးမြင့်ထက်မှာနေ က စတာလေ\nPosted by KNSL | 24/06/2010, 00:57 Reply to this comment\tRavel’s Bolero (http://www.youtube.com/watch?v=3-4J5j74VPw) is also similar to one of old Myanmar songs (see around 1:42). Pls let me know the name of the Myanmar song if you know it.\nPosted by Mg JC | 24/06/2010, 01:57 Reply to this comment\tအင်း “Mg JC” ပြောမှ ကြားဖူးသလိုလို ဖြစ်လာပြီ။ စာသားမပါတော့ လောလောဆယ်တော့ သဲလွန်စ မရှိပါ။ I have no clue.\nPosted by ပိုင် (Pi) | 24/06/2010, 22:45 Reply to this comment\tIt is not only us (Myanmar) my friends. Pls see the following link:\nTheft isasort of universal human nature.🙂\nPosted by Mg JC | 24/06/2010, 02:19 Reply to this comment\tWow, it’sanice clip indeed. Among all those pairs of songs that the clip’s owner claims to be similar, onlyacouple of them are bad enough (similar enough) in my ears to go to courts. Of course, my standard here of being “similar enough” is somewhat arbitrary. (I’m roughly taking Coldplay’s Viva La Vida vs. Satriani’s If I Could Fly asathreshold here because that’s the only court case of music plagiarism that has come to my mind now.) With this arbitrary standard, both of Maung Doe Cherry Myae and Shwe Moe Nyo are similar enough to those two classical pieces to go to courts (i.e., if these incidences happened in countries where people do go to courts for such things.)\nI can think of three scenarios why such similarities appear:\n1)\tBy pure chance. After all there are only finitely many notes that composers usually use in an octave. Add human nature and perception of music to this, and we’ve gotasmall but positive probability that small portions of two songs sound very similar to listeners.\n2)\tA composer who is heavily influenced by another may inadvertently produceapiece of music that is almost identical in some parts to the other composer’s work that s/he adores.\n3)\tA composer intentionally copied at least partially from or based his or her own work substantially on another composer’s work, whether the intention was “good” or “bad.”\nIn these cases of Maung Doe…, Shwe Moe Nyo, and from what I’ve read from Ko Watote’s post, Saya Hla Htut’s song, I believe thatamixture of #2 and #3 were at play. Like the commenter “Rita” said, add to the situation the fact that we are not used to giving credits, we’ve got three “good” Burmese songs that are plagiarized from Western classical pieces.\nI recently read somewhere that the current trend in Burma’s music industry is moving towards recognizing more and more of song writers’ rights, and I believe that it’sagood thing. To havearespectable music industry that isn’t dominated by those “illegal” cover songs, I think that we should start giving credits to the originals. If it isn’t financially viable to write/sing so-called copy songs, then that’s fine; keep using those copy songs, but we should at least acknowledge what the originals are. With the widespread popularity of music VCDs in Burma, almost all music VCDs are giving credits to song writers these days. Compared to older days before the advent of VCDs, it’s now easier to find out who the song writer is for any given contemporary song. We should take one more step and start giving credits to the originals. For example, if someone makesamusic video for Vincent van Gogh Tann Chin, the credits should read something like this: “Singer: Htoo Eain Thin, Lyrics: Myint Moe Aung, Music and Lyrics Based on: Don McLean’s ‘Vincent’.” For songs like Shwe Moe Nyo, it should read: “Singer: Daw May Shin, Song Writer: San Thawdar, Part of the chorus based on Rubinstein’s Melody in F” or “inspired by Rubinstein’s Melody in F.”\nThe only “bad” thing about giving credits to originals like I wrote above is that when Burma has finally becomeaplace where copyrights is practically protected by laws, these credits may serve as confessions and invite lawsuits from original owners. I’d say, just addaphrase in those laws so that they aren’t applicable retrospectively.😉\nAll right, it’s already too long. Thanks for all the links. By the way, please regard this comment asa“bull session” talk.🙂\nPosted by ပိုင် (Pi) | 24/06/2010, 22:35 Reply to this comment\t“If it isn’t financially viable to write/sing so-called copy songs,”\n“If it isn’t financially viable to write/sing so-called own-tune songs,”\nPosted by ပိုင် (Pi) | 24/06/2010, 22:40 Not at all, Pi. Your comments are always well regarded and appreciated..\nPosted by zizawa | 25/06/2010, 08:58 တမင် ဖုံးထားချင်လို့ ဆိုတာထက် မြန်မာပြည်မှာ ဒီကိစ္စမျိုး ပြောလေ့ပြောထမရှိလို့ကို ပြောမသွားတာလို့ ထင်နေမိတယ်။ ပြီးတော့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူအချင်းချင်းတော့ သိကြမှာလေ။ မြန်မာပြည် အနုပညာလောကမှာ အမှီး၊ အကူး၊ မူပိုင်ခွင့်ကိစ္စက ခုချိန်ထိ ပြီးလွယ်စီးလွယ်ဆန်နေတုန်းပဲ ထင်မိတယ်။ ဟိုးတုန်းကဆို ပိုဆိုးမှာ။\nမြို့မငြိမ်း ရဲ့ ချစ်တာ ပဓာန သီချင်းမှာကို… မမြကလေးရဲ့ သစ္စာတိုင်ပတ်ပျိုးက စကားလုံးတွေပါနေတာပါ။ အဲဒီခေတ်အခါက ဒါကို မသိကြမယ်လဲ မထင်ဘူး။ မြို့မငြိမ်းကလည်း မသိအောင် ယူသုံးလိုက်တယ် ဆိုတာမျိုးလို့ မထင်မိဘူး။ ပရိသတ်ကလည်း သစ္စာတိုင်ပတ်ပျိုးက စကားလုံးတွေကို မြို့မငြိမ်း မော်ဒီဖိုင်း လုပ်လိုက်တော့မှ ခေတ်သီချင်းအနေနဲ့ လှပညက်ညောပြီး ထွက်လာတာပဲနဲ့ ထင်ချင်ထင်နေမှာ။\nမှန်တယ် မှားတယ် ပြောချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်အခါက လုပ်ပုံကိုင်နည်း၊ စဉ်းစားပုံ စဉ်းစားနည်းကို အထင်နဲ့ မှန်းဆကြည့်မိတာ။\nပြောရင်းနဲ့ ဒီဘက်ခေတ်မှာ “သတ်ပုံမှားတဲ့ ည” အရှုပ်တော်ပုံကိုတောင် သတိရလာသေးတယ်။ ကဗျာရေးသူက တစ်ယောက် (မောင်သီ)၊ သံစဉ်စာသားပြောင်းသူက တစ်ယောက် (မိုးကောင်း)၊ သီချင်းဆိုသူက တစ်ယောက် (ချစ်ကောင်း)၊ အဲဒီသီချင်းနဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို ယူပြီး ဗွီဒီယိုရိုက်သူက တစ်ယောက် (ကျော်သူ)။ အဲဒါ ကျော်သူကို သီချင်းနဲ့ ခေါင်းစဉ်သုံးခွင့် ရောင်းလိုက်တာက သီချင်းရေးသူလား ဆိုသူလား မသိ (ဆိုသူလို့ ထင်တယ်)။ အဲဒီမှာ မူရင်း ကဗျာရှင်က ထဆော်လို့ ပြဿနာတွေ ပတ်ပတ်လည်အောင် တက်ခဲ့တာ၊ မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ ပလူပျံနေရော ဖတ်လို့ကောင်းလိုက်တာ ဆိုတာ… ခုခေတ် ဘလော့တွေမှာ ဆော်ကြသလိုပဲ😀\nအဲဒါ 93 လောက်က။\nထူးအိမ်သင် ကော်ပီသီချင်းဆိုတုန်းက ဘာလို့ ကော်ပီဆိုတာလဲ မေးတော့ ဆိုချင်လို့ ဆိုတာပါ ပြန်ဖြေတယ်။ မှန်တာ မှားတာထက် အသားကျနေ၊ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်လို ဖြစ်နေတော့ ဖုံးထားတာတော့လည်း မဟုတ်ဘူး။ ထူးပြီး ပြောနေစရာလို့လည်း မထင်တော့တာများလား မသိဘူး။\nPosted by RITA | 24/06/2010, 03:05 Reply to this comment\t“ထူးအိမ်သင် ကော်ပီသီချင်းဆိုတုန်းက ဘာလို့ ကော်ပီဆိုတာလဲ မေးတော့ ဆိုချင်လို့ ဆိုတာပါ ပြန်ဖြေတယ်။ ”\nဟား… ဟား… ကိုငှက်ကြီးကွ။😀 စာရေးဆရာမဂျူးကိုလည်း တွေ့ဆုံမေးမြန်းခန်း တစ်ခုမှာ မေးတဲ့သူက အများအားဖြင့် ကော်ပီတွေကို ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်တွေထက် (အခုခေတ်ကို ပြောတာ) လူကြိုက် ပိုများကြတယ်၊ ဘာ့ကြောင့်လဲ လို့ မေးတော့၊ ဆရာမဂျူးက “ကော်ပီတွေက ပိုကောင်းတာကိုး” ဆိုတဲ့ အဖြေမျိုး ဆန်ဆန် ဖြေသတဲ့။ ဘယ်နေရာမှာလဲ ဆိုတာတော့ သေချာ မမှတ်မိတော့ဘူး။\nPosted by ပိုင် (Pi) | 24/06/2010, 22:48 Reply to this comment\tethic ဘာညာ၊ မူပိုင်ခွင့် ဘာညာတွေ ဖယ်ထားပြီး စဉ်းစားရင် အဆိုတော်တွေ ပြောလေ့ရှိတဲ့ သူတို့ သီချင်းဆိုတဲ့အခါ ကော်ပီတွေ၊ own tune တွေ မရှိပါဘူး။ သူတို့အတွက်တော့ သီချင်းက သီချင်းပါပဲဆိုတာကို နားလည် လက်ခံလို့ ရပါတယ်။\nထူးအိမ်သင်လို ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်သမားတစ်ယောက် သူနှစ်သက်တဲ့ တခြားဘာသာစကားနဲ့ သီချင်းတွေကို မြန်မာစာသားပြောင်းလို့ ပြန်ဆိုချင်တဲ့ အာသီသကိုလည်း လက်ခံလို့ရပါတယ်။ (ပုဂ္ဂိုလ်ခင်လို့ တရားမင်တာလည်း တစ်ကြောင်းထင်တယ်)\nဂျူးပြောသွားတာလည်း ဖတ်ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းကလည်း ဂီတဘက်က လူကြီးမင်းတွေ အတော် ဆူလိုက်သေးတာ။ ဘယ်ထဲမှာလို့ မမှတ်မိပေမယ့် “ကျွန်မ၏သစ်ပင်” အပြီးမှာ… အဲဒီ ဝတ္ထုနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ဗျူးတဲ့ အဗျူးတစ်ခုမှာ ဖြေခဲ့တာလို့ ထင်တယ်။ တော်တော် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်တဲ့ထဲမှာ ကျန်တာတွေတော့ မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ အကုန်လဲ မဖတ်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ မှတ်မိနေတာ တယောက်တော့ရှိတယ်။ ဂျေ ပါတဲ့တစ်ယောက်။\nကြုံလို့ ပွားပါရစေဦး။ သိပ်မဆိုင်လှပေမဲ့ ဝါသနာပါလို့ပါ။😀\nမကြာခင်က fwd mail တစ်စောင်ရတယ်။ မြန်မာဘောလုံးသမားတွေကို ရှုံးလာတဲ့အခါမှာ ဂျာနယ်တွေက ပစ်ပစ်နှစ်နှစ် ဝေဖန်တာနဲ့ ပတ်သတ်လို့ ရေးထားတာပါ။ ဘောလုံးသမားတွေကို သိပ်အပြစ်မတင်ပါနဲ့တဲ့။ ကိုယ်တိုင်ရော နိုင်ငံတကာက ကိုယ်နဲ့ နယ်ပယ်တူလူချင်း ယှဉ်ရမယ်ဆိုရင် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား အရင် ပြန်မေးပါတဲ့။ ဖတ်ပြီး တော်တော် လက်ခံ သဘောကျမိပါတယ်။ အော် မြန်မာ ဘောလုံးသမားတွေမှာ လူချင်းသက်သက် ပြိုင်ရတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုတဲ့ အတွေး ဝင်လာမိတယ်။ ပြောချင်တာက ခုမှ စမှာ…\nfwd mail က ဘောလုံးကိစ္စဆောင်းပါးကို ဖတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ဆိုရင်လည်း နိုင်ငံတကာ နယ်ပယ်တူက လူတွေကို မယှဉ်နိုင်သေးပါဘူး။ မမီနိုင်သေးပါဘူး လို့ မြင်လာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မမီရင် မမီဘူး လက်မခံချင်တဲ့ စိတ်ကတော့ တော်တော်ကို မဟုတ်ဘူး။\nဘောလုံးလို ကိစ္စက ပြိုင်ပွဲမို့ အရှုံးအနိုင် ရလဒ်က တန်းထွက်တယ်။ တော်တာ ညံ့တာ မမီတာကို ငြင်းလို့ကို မရဘူး။ ဘာကြောင့်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကတော့ တကဏ္ဍ လို့ ထားပါတော့။\nဒါပေမဲ့ အနုပညာလို ကိစ္စမှာကျတော့ အနိုင် အရှုံးပြိုင်ရတာ မဟုတ်တော့ ညံ့တယ်ပြောရင် သက်သေပြစရာ လက်ဆုတ်လက်ကိုင် ရလဒ်က ဘာမှ မရှိဘူး။ အနုပညာမှာကို နည်းပညာပါတဲ့ ဂီတ ရုပ်ရှင် လောကက လူတွေ ပိုဆိုးတယ်။ မမီတာကို မမီပါဘူး ဝန်မခံချင်ကြဘူး။ ဟိုဟာကြောင့်ပါ ဒီဟာကြောင့်ပါ လုပ်ချင်တုန်း။\nဗမာသရုပ်ဆောင်တွေ တောက်လျှောက်ပြောလာတဲ့စကားရှိပါတယ်။ သူတို့မှာ နည်းပညာသာ မယှဉ်နိုင်တာပါ။ သရုပ်ဆောင်ပညာကိုတော့ အချိန်မရွေး ယှဉ်နိုင်ပါတယ်ဆိုတာ။ ဗမာပြည်မှာ ကိုးရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေလည်း ပြလိုက်ရော… အဲဒီစကား သွားတော့တာပဲ။ ဒါတောင်မှ ကိုရီးယားကား သနားတယ် လုပ်ကြသေးတာ။ တစက်မှ မလျှော့ဘူး။\nPosted by Rita | 25/06/2010, 14:37 well said, daw rita.🙂\nPosted by zizawa | 25/06/2010, 17:26 သီချင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် တော်တော် ဗဟုသုတ စုံကြတာတွေ့ရလို့ တစ်ကယ့်ကို ချီးကျူးလေးစားပါတယ်။ သီချင်းတွေကို တော်ရုံ လေးစားတန်ဖိုးထားရုံနဲ့ အဲ့ဒီလို ခရေစေ့တွင်းကျ မသိနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်က သီချင်း မဆိုရ မနေနိုင်လောက်အောင် ၀ါသနာပါပေမယ့် သီချင်းတွေရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို အဲ့ဒီလောက် မလေ့လာဖြစ်ိဘူး။\nကိုယ်ပိုင်သံစဉ် သီချင်းကောင်းကောင်းတွေကို သီဆိုချင်တာ သီချင်းဆိုသူတိုင်းရဲ့ အန္တိမ ရည်မှန်းချက်လို့ ဆိုနိုင်မယ် ထင်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုင်သံစဉ် သီချင်းကောင်း တစ်ပုဒ်ရဖို့ အချိန်အရမ်းပေးရတယ်။ ပြီးတော့ မြန်မာပြည်မှာ သီချင်းရေးခက သူများနိုင်ငံတွေလို အများကြီး မရဘူးလေ။ ဒီိတော့ သီချင်းရေးသူတွေက စားဝတ်နေရေးအတွက် ငွေရမြန်တဲ့ ကော်ပီကိုပဲ ဦးစားပေးကြရတာပေါ့။\nသူများနိုင်ငံတွေမှာက တေးရေးဆရာတိုင်း မြူးဇစ်နဲ့ ပတ်သက်လာရင် ထုံးလိုချေ ရေလိုနှောက်နိုင်သူတွေချည်းပဲ။ အဲ့ဒီတော့ ကိုယ်ရေးတဲ့သီချင်းကို မြူးဇစ် ဖန်တီးမှု၊ စီစဉ်မှု လုပ်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းကွာသွားပြီ။\nသီချင်းဆိုသူကလည်း ကိုယ်ပိုင်သီချင်းကောင်းလေးတွေရမှ ခွေထုတ်မယ်ဆိုရင် နှစ်တော်တော်ကြာ စောင့်ရမှာ (ကိုယ်တိုင် တေးသီချင်း ကောင်းကောင်း ရေးတတ်တဲ့ အဆိုတော်ကလွဲလို့)။ ဒါတောင် နာမည်ရှိပြီးသား အဆိုတော်နော်။\nခုမှ စခွေထုတ်မယ့်သူဆိုရင့် တော်ရုံ ဘက်ဂရောင်းရှိရုံနဲ့ကတော့ ဒီတစ်သက် ခွေထုတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ နာမည်ကြီး တေးရေးဆရာကလည်း ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သီချင်း မာစတာပိစ်ကို တက်သစ်စ မပြောနဲ့ တော်ရုံ နာမည်ရ အဆိုတော်ကိုတောင် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ တေးရေးသူဖက်ကကြည့်ရင်လည်း မှန်ပါတယ်လေ။\nအဲ့ဒီတော့ အားလုံးကို နားလည်ပေးလိုက်ကြပါ။ တစ်နေ့ Music Industry အားကောင်းပြီး ထိုက်ထိုက်တန်တန် ရရှိလာတဲ့တစ်နေ့ ကျွန်တော်တို့ မျှော်မှန်းတဲ့ ကိုယ်ပိုင်သီချင်းကောင်းတွေ များသထက်များလာမှာပါ။\nသံစဉ်ကောင်းတဲ့ ရော့ခ်သီချင်းတွေ နားထောင်မိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး အကြောင်းကြားပေးကြပါ။ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ကြပါစေ။\nPosted by Lun Lunn | 24/06/2010, 04:27 Reply to this comment\tမရီတာ ပြောတာကို သဘောတူပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေက ကော်ပီနဲ့ တော်တော်ကို ကျင့်သားရနေကြပြီ။ ခုနောက်ပိုင်းမှ ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်ကို ဦးစားပေးချင်တဲ့ဆန္ဒတွေ ပိုများလာကြတာ။\nဒါလည်း ခုနောက်ပိုင်း နိုင်ငံခြားကို သွားရောက် ဖျော်ဖြေရတာ များလာခြင်းက အဓိကကျတဲ့ အချက် တစ်ချက်ပါပဲ။\nတစ်ခုပြောပြချင်တာက မြန်မာပြည်မှာ သီချင်းရေးခ၊ တီးဝိုင်းခထက် အဆပေါင်းများစွာ ကုန်ကျတာက တီဗီမှာ ကြော်ငြာခပါပဲ။ ခုလောလောဆယ်တော့ မသိဘူး။ ကျန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၄လောက်ကတောင် စက္ကန့် ၄၀စာကို ၃သိန်းပေးရတယ်။ အဲ့ဒါ တစ်ကြိမ်လွှင့်ခ။ တစ်နေ့တည်း ၃ကြိမ်လွှင့်ရင် ၉သိန်း။ တစ်ချို့ ၁လ၊ ၂လလောက် ဆက်တိုက်လွှင့်တဲ့သူတွေ ဘယ်လောက်ကုန်ကျမလဲ၊ မတွေးရဲဘူး။ သိန်းရာပေါင်းများစွာ …. ပြီးတော့ ခွေတောင် ဆိုင်ပေါ်ကောင်းကောင်း မရောက်သေးဘူး။ ကူးခွေတွေက နယ်စုံရောက်နေပြီ။ ဒီတော့ ခွေထုတ်သူတွေ ပက်လက်လန်ရောပဲ။\nအနည်းဆုံး ကိုယ့်နိုင်ငံအတွင်းမှာတော့ ကူးခွေဆိုတာ မရှိသင့်တဲ့ ကိစ္စတစ်ရပ်ပါပဲ။ ကူးခွေလုပ်ငန်း အမြန်ဆုံး ပပျောက်နိုင်ပါစေ။\n(ပို့စ်နဲ့ တိုက်ရိုက် သိပ်မတိုက်ဆိုင်ပေမယ့် ကော်ပီရိုက်တ် ပါလာလို့ သိသလောက်လေး ဝေမျှခြင်းပါ။ ကိုဝတုတ်ကို ကြို စကားခံထားတာပါ။ ဟီးဟီး)\nPosted by Lun Lunn | 24/06/2010, 04:46 Reply to this comment\t(ကို၊မ)zt\nမရက်စက်ပါနဲ့။ တိမ်လွှာမို့မို့လွင်တော့ ချမ်းသာပေးပါ။ အမှန်ပြောရရင် ခု (ကို၊မ) zt ပြောတာကို ဒုတိယအကြိမ် ကြားဖူးတာပဲ။ ပထမတယောက်ကလည်း အဲ့သလိုပဲ ဂျပန် သီချင်းအလိုက်ကို မှီးထားသလိုလို ပြောဖူးတယ်။ ဒုက္ခပါပဲ…\nknsl ပြောတာ ‘လင်းလိုက်စမ်းပါ ကြယ်ကလေး’ ထင်ပါရဲ့ ။\nဆရာမန်းရယ် ကျွန်တော် ဆရာမန်းထင်နေတဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုမန်းကို ပြောလို့ နောက် ဘိုဘို့ ဆောင်းပါးရယ်၊ သူ့ fb မှာရေးထားတာတချို့ ရယ်၊ ခု plagiarized အနုပညာ လက်ရာတွေအကြောင်းနဲ့ပါ ဆက်စပ်ပြီး ပြောချင်နေတာ လျှာကိုယားနေတာပဲ။ ကျွန်တော့်အတွေးက မပြည့်စုံသေးလို့ incomplete thought ဖြစ်နေသေးလို့ မပြောသေးတာ။ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ်တွေ များလွန်းလို့ ငြိမ်နေတာ။ ခုတော့ အခွင့်အရေး ရသလောက် လျှာအယားဖြေလိုက်ဦးမှ။ ပြောချင်တဲ့ အကြောင်းက ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ရဲ့ nation building process ကိစ္စနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ကိုယ်လည်း ဒီကိစ္စမှာ အိပ်စပတ် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူတွေက ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ပြောခဲ့သလဲဆိုတာ နည်းနည်းသိတော့ ၀င်စီချင်တာ။\nအဓိက အချက်တချက်က ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို နားလည်ပုံဟာ ခေတ်မမှီတော့ဘူးလို့ထင်တယ်။ လောလောဆယ် အထောက်အထားနဲ့ ပြည့်ပြည့်စုံစုံမရသေးလို့ ခဏငြိမ်နေတာ။ ကျွန်တော်တို့လူမျိုးက ပိုအစွဲအလန်းကြီး၊ အယူသီးတယ်လို့ စိတ်ထဲထင်တယ်။ ဒါတောင်ကိုယ်လည်း အပြင်ရောက်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ စကား အပြင်ဘက်က စာလေး မတတ်တခေါက်ဖတ်ရလို့ သတိပြုမိတာ။ ဒီလိုပြောလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်အမြင်သေး စော်ကားလိုစိတ်နဲ့ ပြောတယ်လို့ မယူဆစေချင်ပါ။ ကြီးကျယ်တာလည်း မဟုတ်ပါ။\nယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ culture ဆိုတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကား (တကယ်က ဥရောပစကားလို့ပြောတာ ပိုမှန်မယ်၊ အင်္ဂလိပ်ကိုယ်တိုင်က သူများဆီက ယူထားတာ) ကိုကျွန်တော်တို့က ယဉ်ကျေးမှု လုပ်ထားတာ။ ဒီ culture ဆိုတာ မိုးပေါ်ကကျလာတာ မဟုတ်ဖူး။ အရမ်း အရမ်း အရမ်းကို ခြုံပြောရရင် စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေးပုံစံတွေ ပြောင်းတာနဲ့အမျှ ဒါဟာ ပေါ်ထွန်း/ပျောက်ကွယ် လာ/သွားတဲ့ အရာတွေ။ လူမျိုးဆိုတာကိုက ကျွန်တော်တို့တွေ နားလည်ပုံက ကျဉ်းတယ်ထင်တယ်။ ပိုဆိုးတာက ဗိုလ်နေ၀င်းလက်ထက်ကနေ ခုစစ်အုပ်စု လက်ထက်ထိ စစ်အာဏာရှင်အဆက်ဆက်က ဒီအမြင်ကျဉ်းမှုတွေကို ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာ။ ကိုမန်းကို ပြောတဲ့ enlightenment evolution မျိုးက ဒီမောင်တွေ ရှိနေသရွေ့ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဖူး၊ စိတ်ချ။\nကိုလိုနီခေတ်က ‘သခင်မျိုးဟေ့ ဒို့ဗမာ’ ဟာမှန်ကန်တယ်လို့ ယူဆပေမယ့် ၂၁ ရာစုလို ကနေ့ချိန်ခါမှာ သာကီမျိုး သာကီမျိုးဆိုပြီး အော်နေတာ ကိုယ့်သိမ်ငယ်စိတ်ကို လူသိအောင် ထုတ်ဖော်ပြနေသလိုပဲ။\nတကယ်တော့ အင်္ဂလိပ်တွေမှာ ကနေ့တွေ့နေရတဲ့ အစဉ်အလာတွေဟာ ၁၉ ရာစုမှာ စက်မှုတော်လှန်ရေးနောက်ပိုင်း ဘူဇွာလူတန်းစားဆိုပြီး ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ နေ့ချင်းညချင်း ကြေးရတတ်ဘ၀ရောက်လာသူတွေက သူတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းသစ်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်မယ်လို့ယူဆရတဲ့ အမူအကျင့်တွေ၊ လုပ်ပုံကိုင်ပုံတွေကို မွေးစားရင်းနဲ့ ပေါ်လာတာတွေလို့ ၁၉ ရာစု အိတ်စပတ် ဗြိတိသျှ သမိုင်းဆရာ Eric Hobsbawm ကပြောဖူးတယ်။ (သူ့စာအုပ်နံမယ်က The invention of tradition တဲ့၊ nationalism နဲ့ ပတ်သက်ရင် authority ရှိတဲ့စာအုပ်တအုပ်ပါ။) (လူယဉ်ကျေး သင်တန်းတွေ၊ လမ်းညွှန်ချက် စာအုပ်တွေဟာ ၁၉ ရာစုမှာ အဲဒိလူတန်းစားအတွက် သီးသန့်ကို ပေါ်လာခဲ့ဖူးတယ်။) နောက်အင်္ဂလိပ်စကားဟာလည်း လက်တင်နဲ့ ရောမစကားလုံးတွေနဲ့တင် ပြည့်နေပြီ။ (ဥရောပ ဘာသာစကား တမျိုးမကတတ်တဲ့လူဆို ဒါကိုကောင်းကောင်း သတိပြုမိနိုင်တယ်။) ပြောချင်တာက တချိန်မှာ တကမ္ဘာလုံးကို လှည့်ပြီး ဆရာလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂလိပ်လို လူမျိုးမှာတောင် သူများဆီက မွေးစားထားတွေက အများကြီးပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွန်တော်တို့လောက် အယူမသီးတော့ တိုးတက်ရေး လမ်းကြောင်းက ပိတ်မနေတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာတော့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာကို ဟိုးနှစ်ပေါင်း များစွာကစပြီး မပျောက်မပျက် မရွေ့ မလျောဘဲ တည်တံ့လာတဲ့ monolithic entity တခုလို မြင်နေကြတုန်းပဲ။ အဲဒိ အမြင်ကို ရိုးရိုးသားသား လက်ခံသူတွေထဲမှာ ပညာတတ်တွေလည်း အများကြီးပဲ။ ဗိုလ်ခင်ညွန့် လက်ထက်က ကမ္ဘာမှာ လူဟာ ပုံတောင်ပုံညာဒေသက အစပြုတယ်ဆိုတဲ့ အရွှီးနဲ့ သူတို့ အာဏာကို တရားထူထောင်ဖို့ ကြိုးစားမှုတခုကို ရိုးရိုးသားသား သည်းခြေခိုက်တဲ့ ပညာတတ်တွေ အများကြီးပဲ။ အယူပိုသီးလေ အသစ်ကို လက်ခံရပိုခက်လေပဲ။ ပြောခဲ့တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဟာ monolithic ဖြစ်တယ်လို့ မြင်နေတဲ့ အသိအမြင်မှားကြီးကို လူမျိုးဆိုတာနဲ့ တွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာ သာကီမျိုးဟေ့ ဒို့ဗမာဖြစ်လာတာပဲ။ ပြောရရင် မဆုံးဘူး။ nationalism နဲ့ ပတ်သက်ရင် ကျွန်တော်သိရသလောက် ခုပြောမယ့် စာအုပ်လေးငါးအုပ်ကို မဖတ်မဖြစ် ဖတ်ရမယ့် စာအုပ်အဖြစ် ညွှန်းကြတယ်။ စိတ်ဝင်စားသူတွေအတွက် ဝေငှပေးလိုက်ပါတယ်။\nNations and nationalism since 1780 by E J Hobsbawm (my favorite historian)\nThe invention of Tradition by E J Hobsbawm\nPosted by Watote | 24/06/2010, 08:09 Reply to this comment\tကိုဝတုတ်ရေ၊\nကျနော်က လက်နှစ်သစ်စာပြောရင် တစ်လံစာလောက် ပြန်အပေါက်ခံရတော့ လန့်ရမလား၊ ရှက်ရမလား ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူးဗျို့။\nကျနော်က မသိရင်လည်း မရှက်တတ်ပါဘူး၊ ခုလည်း ကျောင်းသားပဲဟာ၊ သင်နေ လေ့လာနေတာပါပဲ။ အင်္ဂလိပ်စာက ခုမှပြန်စပြီးလေ့လာနေတာကတော့ အားနည်းချက်ကြီးတစ်ခုပေါ့လေ။ ပြီးတော့လည်း ကျောင်းပြန်တက်တာလည်း ကလေးတန်းလောက်ဖြစ်နေတော့၊ အဲ ထားပါတော့ ကျနော့ဘလော့မှာ အခန့်သင့်လာမှ အားလုံးကို အသိပေးပါတော့မယ်ဗျာ။\nခန့်မှန်းမှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ စုံထောက်ဝင်လုပ်ရင် ကောင်းမလား စိတ်ကူးနေတယ်။ အခြားစုံထောက်တွေ မှားတာရှောင်ချင်ရင် ကျနော့်ခန့်မှန်းချက်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ အထောက်အကူအတော်ရနိုင်တယ်ဗျ။ မြန်မာပြည် ကောလိပ်မှာတုန်းက လောဂျစ်ဆရာတစ်ယောက်ဗျာ အမြဲချဲတွက်တွက်ပြီးထိုးတာ မပေါက်ဖူး၊ သူတပည့်တစ်ယောက်က ဆရာ့ဆီက ပယ်ထားတဲ့ကဏန်းတွေ ချီးမြှင့်ပါဆိုပြီး သွားထိုးလိုက်တာ ပေါက်သွားသလို ဖြစ်နေပြီ။\nဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် စာအုပ်နာမည်တွေအတွက် ကျေးဇူတင်ပါတယ်၊ တစ်နှစ်ကျော်လောက် အချိန်ယူဖတ်ရမယ်လို့တော့ ထင်ပါတယ်။\nPosted by မန်းကိုကို | 24/06/2010, 11:47 Reply to this comment\tပို့စ်ရော မှတ်ချက်နဲ့ပါ ဆိုင်တော့ မဆိုဘူး၊ ဒါပေမယ့် လောဂျစ်ဆရာ ချဲကို တွက်ပြီးထိုးတယ်ဆိုတာ စိတ်ဝင်စားတယ်။ ချဲကို ထိုးချင်သလို ထိုးတာမဟုတ်ဘဲနဲ့ တွက်ပြီးမှ ထိုးတဲ့လူကို လောဂျစ်ဆရာလို့ ခေါ်နိုင်ပါ့မလား။\nPosted by ပိုင် (Pi) | 24/06/2010, 22:44 ကိုပိုင်၊ လောဂျစ်ဆရာဆိုတာက သူ့ရဲ့ဂုဏ်ပုဒ်လေဗျာ၊ ချဲတွက်တာကတော့ သူ့ဝါသနာဆိုတော့ ကဏ္ဍချင်းကွဲတယ်လို့သာ မှတ်ရမယ်ထင်ပါတယ်။ သူ့ထက်ဆိုးတဲ့ သတ္တဗေဒဋ္ဌာနမှူးဆို နာမည်ကြီးဘုန်းတော်ကြီးတွေဆီ စက်ဘီးနဲ့ချောင်းပေါက်အောင်ကို သွားနေခဲ့တာ။ ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ ဝန်းကျင်ကပါ၊ ခုအခြေအနေတော့ သူတို့အတွက် မတွေးရဲဖူး။ ကိုယ့်ထက်ငယ်သူတွေတောင် အရက်ဖေါ ဖေါနေတာတွေ(နှစ်နည်းနည်းပဲခံတော့မှာ) တွေ့ခဲ့ရသေးတယ်ဗျ။ ရှေ့ရေးမရှိကြတဲ့ဘဝမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲ ကိုယ်၊ စိတ်ထွက်ပေါက်ရှာနေကြတာလို့ပဲ နားလည်မိပါတယ်။ ဒီလို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားနေခဲ့ကြရတဲ့ မြန်မာပြည်သူတွေကို ဘယ်လိုများ(စိတ်ဓါတ်တွေ) ပြန်ဆွဲတင်လို့ရမလဲ ဆိုတာကိုတော့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဗျ။\nPosted by မန်းကိုကို | 25/06/2010, 01:16 Reply to this comment\tရီတာ ပြောတာအမှန်ပဲ။ ကျွန်တော့်တို့ဆီမှာ အဲဒိ အလေ့အထက မရှိဘူး။ သီချင်းတွေတင်မကဘူး။ စာပေမှာလည်း အလားတူပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပိုင်းလောက်ကကို ဂျာနယ်အယ်ဒီတာ တယောက်ပါပြီး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတခုကို အမှတ်ရမိသေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တာကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က သိရင် ဒါကို ရိုးရိုးသားသား ထုတ်ဖော်ပြောတတ်တဲ့ အလေ့အထ၊ ပိုင်ရှင်ကို credit ပေးတဲ့ အလေ့အထ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လိုကို လိုအပ်နေပြီလို့ ထင်တယ်။ လွန်လွန်းပြောတာတွေလည်း အင်မတန်မှ သဘာဝကျပြီး မျှတတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ rock သီချင်းကောင်းတွေပြောလို့ ဟဲဟဲ ကျွန်တော်က Dire Straits ရဲ့ အမာခံ ပရိသတ်ဗျ။ အားလုံးနီးပါးကို ကြိုက်တယ်။ အဲဒိထဲကမှ အကြိုက်ဆုံး သီချင်းတွေကို ရွေးပြရရင်.. ဂစ်တာဆိုလိုမှာ ကျွန်တော်ကတော့ Mark Knopfler ကိုတော်တော်ကြီးမှ တော်တော်ကြီးကို ကြိုက်တယ်။ http://www.youtube.com/watch?v=gbJqduK8sak&feature=related (ဘယ်အကြိမ် နားထောင်နားထောင် မရိုးတဲ့ ဂစ်တာဆိုလို)\nhttp://www.youtube.com/watch?v=2jH74e3Qo9k (သူ့ရဲ့ နံမယ်အကြီးဆုံး guitar solo)\nPosted by Watote | 24/06/2010, 08:36 Reply to this comment\tဖတ်ရတာ ဗဟုသုတ အရမ်းရပါတယ်။ ဂီတ နဲ့ အနုပညာ၊ Nationalism တွေကို စိတ်ဝင်စားပေမဲ့ ဖြည့်စွက် ဆွေးနွေးနိုင်လောက်တဲ့ အထိ ၀မ်းစာမပြည့်လို့ပါ။ ပင်တိုင်ဆွေးနွေးတဲ့ ကိုဝတုတ် နဲ့ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nPosted by မိုးစက်ပွင့် | 24/06/2010, 10:42 Reply to this comment\tပို့စ်ကိုရော မှတ်ချက်တွေကိုပါ ဖတ်သွားပါတယ်။ အတော်ဗဟုသုတ ရပါတယ်။ ကျွန်မလည်း စန္ဒရားလှထွဋ်တို့။ စန္ဒရားချစ်ဆွေတို့ ဆိုတဲ့ သီချင်းတွေ အပေါအ၀င် မြန်မာသံစဉ် ခေတ်ဟောင်းသီချင်းတွေကို သိပ်ကြိုက်တယ်။ တိမ်လွှာမို့မို့လွင်ဆိုလည်း ၀င်းဦးဆိုတာကိုမှ နားထောင်ဖြစ်ပြီး ၀င်းဦးအသံကိုပဲ ကြားယောင်နေတယ်။ အခုက ကော်ပီသီချင်းဖြစ်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းဘူး။\nPosted by Nge Naing | 24/06/2010, 12:17 Reply to this comment\tမငယ်နိုင်ရေ\nတိမ်လွှာမို့မို့လွင်က ကော်ပီ သီချင်းဆိုတာထက် ဟိုးနားဖြတ် ဒီနားဖြတ် မှီးထားတာဆိုပြီး ကျွန်တော်ကြားဖူးတာပါ။ မှန်ချင်မှလည်း မှန်မှာပါ။ original ဆိုတဲ့ (ဂျပန်)သီချင်းကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မကြားဖူးပါဘူး။ သိပ်စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့။ မှီးတာက အပြစ်မရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာမှာ original စစ်စစ် ဆိုတာတွေက ရှိရောရှိရဲ့ လား ဆိုတာ မေးစရာပါ။ ကိုယ်ကရိုးရိုးသားသား ထုတ်ပြောဖို့ကသာ အရေးကြီးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ထက်တိုးတက်တဲ့လူဆီက သင်ယူမှီငြမ်းတာ ရှက်စရာ မဟုတ်ဖူးထင်ပါတယ်။\nPosted by zizawa | 24/06/2010, 12:41 Reply to this comment\tKo Wa Tote (Zizawa)\nThx for sharing … I will listen later … How’s about Steel Heart? He’s not very popular as other. I could find his songs less than 20 only but some of his songs; She’s Gone, Angle Eyes, Ma Ma, Don’t You Cry are my favorite songs …\nPosted by Lun Lunn | 24/06/2010, 16:13 Reply to this comment\tThanks, Lun Lunn. In all honesty, I’ve never heard of him.\nPosted by zizawa | 24/06/2010, 20:09 Reply to this comment\tKo Wa Tote,\nHere some of his songs …\nIf you like it, let me know. I can send sound files.🙂\nHaveahappy weekends ahead!\nPosted by Lun Lunn | 25/06/2010, 07:46 Reply to this comment\tnice one… thanks, lun lunn.\nPosted by zizawa | 25/06/2010, 09:02 Reply to this comment\t“ထူးအိမ်သင် ကော်ပီသီချင်းဆိုတုန်းက ဘာလို့ ကော်ပီဆိုတာလဲ မေးတော့ ဆိုချင်လို့ ဆိုတာပါ ပြန်ဖြေတယ်။ ”\nအဓိကက ကော်ပီသီချင်းဆိုတာထက် ကိုယ့်သီချင်းဟာ ကော်ပီသီချင်း ဒါမှမဟုတ် တခြားသီချင်းတခုခုကနေ မှီးထားတာဆိုတာကို ပြောဖို့ပဲ။ မပြောဘူးဆိုရင် plagiarized လုပ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ရမှာဘဲ။ plagiarized သီချင်းတွေကို လူတွေက လက်ခံချင် လက်ခံမှာဘဲ။ ကြိုက်ချင်လည်း ကြိုက်နိုင်တာပဲ။ Dora Than Aye ရဲ့ နံမယ်ကြီး သီချင်းတချို့ဟာလည်း ပြောခဲ့သလို plagiarized သီချင်းတွေပဲ။ တနိုင်ငံလုံးက သီချင်းကောင်းရင်ပြီးရော plagiarized ဖြစ်ဖြစ် outright copy ဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ ရှက်စရာမဟုတ်ဖူး၊ ဂုဏ်ယူစရာ အဖြစ်လက်ခံမှာဘဲ ဆိုရင်လည်း သူတို့ သဘောအတိုင်းပါပဲ။ သူ့ဟာသူ ဆိုချင်လို့ဆိုတာ ဘာမှ အပြစ်ပြောလို့ မရပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တာကို ကိုယ်ပိုင်လိုမျိုး ညာတာပါတေးနဲ့ လူလည်ကျတာကတော့ မရိုးသားဘူး။ ကျွန်တော် သိသလောက် ထူးအိမ်သင်ကို အဲ့သလို မရိုးမသားစိတ်နဲ့ လုပ်တယ်လို့ ပြောနိုင်လောက်တဲ့ အထောက်အထားလည်း မရှိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဗမာပြည်မှာက မူရင်းပိုင်ရှင်ကို ကိုးကားတာ၊ cite လုပ်တာ၊ acknowledge လုပ်တဲ့ ဓလေ့က ရှိမှ မရှိတာ။ ဒါပေမယ့် ဒါကို ရိုးသားတဲ့ ဓလေ့အဖြစ် ပြောဖို့တော့ ခက်မယ်။ နောက်တခုက ဗမာပြည်မှာ ဘိုစာဖတ်နိုင်တဲ့လူ၊ ဘိုသီချင်းတွေကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိတဲ့လူနည်းတော့ လူလည်ကျနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းပိုများတာပေါ့။ တခါက သော်တာဆွေရဲ့ ဝထ္ထုတပုဒ်ဟာ ဘိုဝထ္ထုတပုဒ်ကို ခိုးချထားတာဆိုပြီး ဗမာစာသင်တဲ့ ဘိုမကြီးတယောက်က သူ့ကိုထောက်ပြဖူးတယ်။ ၀ထ္ထုထဲက တချို့dialouge တွေဆိုရင် အတိအကျတောင်တူတယ်။ ဒါပေမယ့် သော်တာဆွေက ဒါသူ့ကိုယ်ပိုင်ပါဆိုပြီး ခံငြင်းတယ်။ အလျှော့ပေးသွားတယ်တော့ မကြားမိဘူး။ မောင်သာနိုးကတော့ သော်တာဆွေရဲ့ ဝထ္ထုကိစ္စကို သူခိုးလက်က သူဝှက်လုတဲ့ အဖြစ်ပမာ ရေးတယ်။ သော်တာဆွေက ၀ထ္ထုရေးနည်းသင်တန်းလားဖွင့်တော့ တပည့်တယောက်က အဲဒိ ဘိုဝထ္ထုကိုကူးချပြီး သော်တာဆွေကို ပြတာဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတယ်။ သော်တာဆွေက ဒါကိုသဘောကျပြီး သူ့ရဲ့ ရင်တွင်းဖြစ် လိုလို လုပ်ပစ်လိုက်ပုံရတယ်။ အဲ့တော့ သော်တာဆွေက မူရင်း ဘိုဝထ္ထုကို မဖတ်ဖူးတာ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ နောက်ပီး ၀င်းဦးဝထ္ထုတွေ အပါအ၀င် တချိန်က စာဖတ်ပရိသတ်တွေကြားမှာ နံမယ်ကြီးခဲ့တဲ့ စာတွေကိုလည်း သံသယရှိတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သေချာပြန်ကြည့်ရင် အရင်က မသိသေးတာတွေ ပေါ်လာနိုင်တာပဲ။ အဲ့သလိုပေါ်လာလို့ ဒီအနုပညာ လက်ရာတွေကို အရင်လို ဆက်ကြိုက်မကြိုက်ဆိုတာကတော့ နောက်တပိုင်းပေါ့။ လူတယောက်ဟာ မှားယွင်းတဲ့ အသိတခုကပေးတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကနေလည်း တသက်လုံး စိတ်ချမ်းသာပျော်ရွှင်စွာ နေသွားနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါကို စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ချမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှုလို့ ပြောမလား။ ဒါကနောက်ရေးချင်စရာ ခေါင်းစဉ်တခုပေါ့။\nPosted by Watote | 25/06/2010, 10:11 Reply to this comment\tအင်း ဟုတ်ပါတယ်။\nထူးအိမ်သင်ကိစ္စက စန္ဒယားလှထွဋ် ကိစ္စနဲ့ မတူပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ post မှာ ကော်ပီကိစ္စ ပါတာရယ်၊ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ကျင့်သားရ ဆိုတာကို တွေးမိတာရယ်နဲ့ ရေးဖြစ်သွားမိတာ။ ပြီးတော့ အဲဒီ နောက်ပိုင်းက စာသားတွေကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မိတယ်။ ထူးအိမ်သင်ရဲ့ စကားပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဂ္ဂဇင်းမှာ ပြောတာမဟုတ်ဘဲ၊ မြဝတီက အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ ပြောခဲ့တာ ဖြစ်နေလို့ မထည့်ချင်တာနဲ့ မထည့်တော့တာ။ မဂ္ဂဇင်းမှာ ပါတာလို မခိုင်လုံဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ။ သူပြောသွားတာ “ကော်ပီ” နဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။\nPosted by Rita | 25/06/2010, 14:03 Reply to this comment\tဆရာရေ၊\nရေးချင်တာ သိပ်များနေပြီထင်တယ်၊ တော်ကြာ မူလတန်းကျောင်းဆရာတွေလို ဘာသာစုံပြရတဲ့ အနေအထားမျိုး ဖြစ်နေတော့မှာပဲ။\nနောက်တာပါဗျာ၊ နည်းနည်းအားလာရာက စိတ်ကူးပေါက်ပြီး အကူအညီလာတောင်းတာပါ။\nကျနော့် ပို့စ်တွေကို ဝေဖန်ပေးဖို့ပါ (လေပေါထားတာတွေတော့ မပါပါ)၊ ကျနော်က အလယ်လတ်အဆင့် (နဲ့ လုံးဝမသိသေးတဲ့ အဆင့်) သမားတွေလောက် ရည်ရွယ်ရေးထားတာတွေမို့လို့ ကိုဝတုတ်အတွက် နည်းနည်းတော့ ကသိကအောက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ (တစ်ဖက်ကလည်း တစ်သက်မှာ ကိုဝတုတ်တို့လို ပညာသင်ခွင့် မရှိနိုင်တော့တဲ့ လူတွေ၊ မသိသူတွေ အတွက်ပါ၊)\nလောလောဆယ် ကိုယ့်ကိုဝေဖန်မယ့်သူ မရှိလို့ ဂွကျနေတယ်၊ အမှန်ပြောရရင် ကျနော့်ကို ကျိုးကြောင်းနဲ့ ထောက်ပြဝေဖန်ပေးမယ့်သူတွေကို စောင့်နေတာ ၁၅ နှစ်လောက်ရှိပြီဗျ၊ အလွတ်သဘော နှိပ်ကွပ်မယ့်သူတွေပဲ တွေ့မိသေးတယ်။\nကျနော့်ဘလော့ကို လူလာများအောင် ဆင်တာတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ လာမမန့်လည်း ကိုယ့်ဘလော့ထဲကပဲ စောင်းပါးရိပ်ချည် ပြောလို့လည်း ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကိုတင့်ဦးလည်း ပျောက်နေတယ်ထင်တယ်။\nPosted by မန်းကိုကို | 26/06/2010, 15:05 Reply to this comment\tဆရာမန်းရေ..\nကျွန်တော် တလောက ရောက်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒိတုန်းက ထိုင်းနိုင်ငံရေးအကြောင်း ရေးနေတာ ကျွန်တော် သတိပြုမိတယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အဲဒိအချိန်က အိမ်မှာ The King Never Smiles ရောက်နေချိန်ပဲ ဆရာရေ။ အဲဒိတုန်းက ကိုမန်းကို ရေးထားတာတွေမှာ မေးစရာမရှိသေးလို့ပါခင်ဗျာ။ ခုကိုမန်းကို ပြောလို့ ကျွန်တော်သွားကြည့်တော့ ကိုယ့်ဆရာက ဒါလည်း ရတာကိုးလို့ အထင်တွေ big သွားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ကဗျာ၊ စာပေ ဖန်တီးမှုပိုင်းမှာ ငတုံး၊ ငအပါ ခင်ဗျာ။ ဒီအပိုင်းမှာ ကိုယ်တုံးပုံ၊ အပုံတွေ တချိန်ကျတော့ ပြောပြရသေးတာပေါ့လေ…\nPosted by zizawa | 26/06/2010, 19:01 To everyone here:\nIn addition to posting comments here, let’s do something to nudge Burma’s music industry towards giving credits to original song writers. I suggest that we start doing our little parts by commenting on Burmese music video clips posted on blogs and sites like YouTube; if the song in the clip is substantially based on another’s work, then we will findaclip of the original and postacomment respectfully (or at least politely) pointing out the parts that are similar to the original. I understand that it’sasub problem ofabigger problem that seems intractable at times, but maybe, just maybe, we can make an iota of difference here?\nPosted by ပိုင် (Pi) | 25/06/2010, 21:15 Reply to this comment\tဆရာပိုင်၊\nစိတ်ကူးကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် ဂီတဝါသနာရှင်များအနေနဲ့ပေါ့။\nဒါပေသိ၊ ဒီ့ထက်ထိရောက်မှာမျိုးလေးတွေ တွေးကြရင်ကော ကောင်းမလားလို့။ ကျနော့်အမြင်ကတော့ ဒီလိုလုပ်တာ လက်လီဖြစ်နေတယ်၊ လက်ကားနဲ့ဝင်ရင် ပိုထိရောက်မလားလို့ပါ။ လက်လီကျတော့ လူငယ်တွေဆီ လက်လွဲပေးသင့်လည်း ပေးရတာပေါ့။\nPosted by မန်းကိုကို | 26/06/2010, 14:44 Reply to this comment\tOh, I thought I was stilla“Lu Nge.”😀 Oh, well, perhaps I’m not that young anymore… sigh…\nPosted by ပိုင် (Pi) | 26/06/2010, 17:43 Thanks for the initiative, Pi… I’m genuinely interested. We’ll talk more, shan’t we?\nPosted by zizawa | 26/06/2010, 18:42 Reply to this comment\tI would like to say that most of the Burmese modern music(except classical Burmese music) using Western instruments are copied partially or wholly from western music.\nPosted by Tin | 26/06/2010, 03:39 Reply to this comment\t“ဘယ်မူရင်းသီချင်းကို စာသားထည့်ထားပါတယ်။ ဘယ်မူရင်းသံစဉ်တွေကို မှီးပါတယ်လို့ ” သီချင်းခွေကာဗာတွေမှာ ထည့်ပေးလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အချို့ကိစ္စတွေမှာက တိုက်ရိုက်တထေရာတည်း ကူးယူထားတာမဟုတ်ပဲ ဖြတ်ညှပ်ကပ်ဖြစ်စေ, နားထဲမှာ စွဲနေတဲ့ သံစဉ်အပိုင်းအစတွေ, တီးဟန်တွေ ပေါင်းပြီး ထွက်လာတဲ့ သံစဉ်အသစ်တွေလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကော်ပီပဲဖြစ်ဖြစ်, ဖြတ်ညှပ်ကပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် (အနုပညာ) ဖန်တီးမှုကတော့ ပါတာပါပဲ။ ဂုဏ်ငယ်စရာ မရှိဘူး ထင်ပါတယ်။ ရှေးခေတ်မြန်မာတွေလည်း ဒီလိုပဲ ဖြတ်ညှပ်ကပ် ခေါ်ခေါ် စု-တု-ပြု ခေါ်ခေါ်လုပ်ခဲ့ကြတာပါပဲ။ ( ဥပမာ ပျို့ကဗျာအများစုဟာ ၅၅၀-ဇာတ်တော်တွေကို မှီးထားတာပါပဲ) အကိုးအကားထုတ်ပြတဲ့ အလေ့အထသာ နည်းခဲ့တာပါ။ ဒါကလည်း အများသိပြီးသားလို့ ယူဆကောင်း ယူဆခဲ့ကြလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nPosted by ဧရာ | 26/06/2010, 15:24 Reply to this comment\t‘ကော်ပီပဲဖြစ်ဖြစ်, ဖြတ်ညှပ်ကပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် (အနုပညာ) ဖန်တီးမှုကတော့ ပါတာပါပဲ။ …. ရှေးခေတ်မြန်မာတွေလည်း ဒီလိုပဲ ဖြတ်ညှပ်ကပ် ခေါ်ခေါ် စု-တု-ပြု ခေါ်ခေါ်လုပ်ခဲ့ကြတာပါပဲ။’\nအတိအကျပဲ။ ဒါကို ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်။ အပြင်က ၀င်လာတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် ဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်တာ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဟန် ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်တာ နည်းနည်းနောနော အရည်အချင်းမဟုတ်ပါဖူး။ အဲ့သလို လုပ်တာကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ထူးအိမ်သင်ရဲ့‘အကြင်နာအိပ်မက်’ သီချင်းဟာ Lionel Ritchie ရဲ့Hello နဲ့ Say you Say me ကနေ ဆင်းသက်လာတာဆိုပြီး ဂီတကို နှံ့စပ်တဲ့၊ ကိုယ်တိုင်လည်း တူရိယာ တော်တော်များများကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ မိတ်ဆွေ တေးရေးဆရာ တယောက်က ရှင်းပြဖူးတယ်။ အရင်အတိုင်းတို့၊ သွားကြစို့တို့လို သီချင်းတွေထက် အကြင်နာအိပ်မက်လို သီချင်းတွေ များများထွက်လာရင် ကျွန်တော် ထူးအိမ်သင်အတွက် ပိုဂုဏ်ယူမိမှာပါ။ ခုလည်း ဂုဏ်ယူပါတယ်။\nPosted by zizawa | 26/06/2010, 19:25 Reply to this comment\t“ကော်ပီပဲဖြစ်ဖြစ်, ဖြတ်ညှပ်ကပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် (အနုပညာ) ဖန်တီးမှုကတော့ ပါတာပါပဲ။”\nအမှန်ပဲ၊ အမှန်ပဲ။ တခါတလေဆို ကော်ပီကို မူရင်းထက် ပိုကြိုက်မိတာတွေတောင် ရှိတယ်။ “ကိုယ်ပိုင် ပြက်လုံး” ကို ထူးအိမ်သင်ဆိုတော့ Robin Gibb (Bee Gees) ရဲ့ I startedajoke ထက် ပိုကြိုက်မိတယ်။ (ကိုယ်ကလည်း ဗမာ၊ ထူးအိမ်သင်ကလည်း ဗမာလို ဆိုတာဆိုတော့ ကိုယ်နဲ့ ပိုပြီး အစပ်တည့်သွားတာလည်း ပါမယ်။ ဆိုတာလည်း ထူးအိမ်သင်က ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်၊ Robin ရဲ့ ပရိသတ်များ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ကြပါ။) အဲဒီလို အနုပညာရှင်မျိုးရဲ့ အနုပညာကို ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မှီးတယ်ဆိုရင် မှီးတဲ့အကြောင်းလေး အခွေရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ထည့်ရေးထားစေချင်တာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် Tom & Jerry ထဲမှာ မောင်တို့ချယ်ရီမြေ ပါတယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော် ကလေးတုန်းက ထင်သလိုတွေ ထင်ကုန်တော့မယ်။ (ကော်ပီက ပိုများတော့ အလိုလျောက် default အနေနဲ့ အားလုံးကို ကော်ပီလို့ ထင်တာက အကျင့်ပါချင်လည်း ပါနေလောက်ပြီ။) မြန်မာဂီတလောက ပိုပြီး ထူထူထောင်ထောင် လူလူသူသူ ဖြစ်လာဖို့ လောလောဆယ် လုပ်နိုင်သမျှထဲမှာ ဒါက (credit ပေးတဲ့ကိစ္စက) အလွယ်လေး လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုလို့ မြင်မိပါတယ်။\nPosted by ပိုင် (Pi) | 26/06/2010, 19:38 Reply to this comment\t“တိုက်ရိုက်တထေရာတည်း ကူးယူထားတာမဟုတ်ပဲ ဖြတ်ညှပ်ကပ်ဖြစ်စေ, နားထဲမှာ စွဲနေတဲ့ သံစဉ်အပိုင်းအစတွေ, တီးဟန်တွေ ပေါင်းပြီး ထွက်လာတဲ့ သံစဉ်အသစ်တွေလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ”\nThat’s right, ဧရာ. And there isalimit to go to court for justafragment. You can work under the limit if you know it very well.\nAnd there is somthing missing in this discussion. It’s about royalty free music and public domain. From my knowledge, every copyright law and intellectual property right has public domain on the other side. After some specific time,acopyrighted material falls into public domain and it is free for anyone. So with these classical pieces, there will be no hearing in court needed.\nMost of those classic music pieces fall in the catagory of public domain. So the cartoons like Mikey Mouse can use the piece free as long as there isaplayer playing for them. And there are many compilations of royalty free music for any free usage. All current composer can takeapiece of it and use them in their copyrighted pieces. I don’t think any credit should be made. Even bands like Metallica uses some pieces of German classical music in their composition. No credit needed.\nSo, simply calling those Burmese senior composers copycats is too strong for this reason.\nPosted by Winsg | 01/07/2010, 08:54 Reply to this comment\tLeaveaReply Cancel reply\tEnter your comment here...


“ယုယ - နွေးထွေးသော ဘ၀လေးတစ်ခု”: ကျောင်းတော်ဆီသို့ အလည်တစ်ခေါက်\nလူတို့သည် တစ်နေရာမှ အခြားတစ်နေရာသို့ ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ်၎င်း၊ လိုအပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ်၎င်း ခရီးများ သွားလာနေကြရပါသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အလုပ်အတွက် ခရီးသွားခြင်း၊ ကျောင်းတတ်ရန်အတွက် ခရီးသွားခြင်း၊ စီးပွားရေးအတွက် ခရီးသွားခြင်း၊ သူငယ်ချင်းများဆီသို့ လည်ပတ်ရန် ခရီးသွားခြင်း စသည်တို့အပြင် Shopping အတွက် ခရီးသွားခြင်းများအထိ ပါဝင်ပါသည်။ လူတော်တော် များများအတွက်တော့ ခရီးသွားခြင်းဟာ လူအများနှစ်သက်မြတ်နိုးသော ၀ါသနာများထဲမှ တစ်ခုဆိုရင် မမှားပါဘူး။ ဒါကြောင့် လည်းပဲ အားလပ်ရက် Holiday များမှာ ခရီးသွားလာကြခြင်းဖြင့် အချိန်များကို ကုန်ဆုံးစေကြပါသည်။\nကျွန်တော်သည်လည်းပဲ အပျော်ခရီး စဉ်များကို အတော်အတန် သွားလာဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ၁၀တန်း အောင်ပြီးနောက်တစ်နှစ် တက္ကသိုလ်ကျောင်းများပိတ်ထားစဉ်ကာလ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ကျွန်တော်၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသော KTA ၊ WSTM ၊ MM ၊ MMMM ၊ HT၊ THZ ၊ TTW တို့ဖြင့် ကမ်းသာယာ နှင့် ငပလီ ကမ်းခြေများသို့ မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်သာ အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် အပျော်ခရီး သွားခဲ့ကြပါသည်။ ထိုမှတစ်ဖန် တက္ကသိုလ်များပြန်ဖွင့်တဲ့အခါမှာလည်း ကျောင်းအဖွဲ့များဖြင့် အပျော်ခရီး များစွာ ထွက်ခဲ့ဖြစ်ပါသည်။ တက္ကသိုလ်များပြီးဆုံး၍ ရန်ကုန်ရွှေမြို့ တော်ကြီး၌ သင်တန်းများ တက်နေစဉ် အခါတွင်လည်း သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြတဲ့ MT ၊ HKA ၊ MMMM စသည့် သူငယ်ချင်းများဖြင့်လည်း ချောင်းသာသို့ အပျော်ခရီး ထွက်ဖူးခဲ့ပါသည်။\nဤကဲ့သို့ အပျော်ခရီးများစွာကို ထွက်နေဖူးသူ ကျွန်တော်အတွက် အချိန်တန်လို့ အလုပ်ဝင်တဲ့အခါတွင်လည်း အလုပ်သဘောသဘာဝကိုက ကျွန်တော်ကို ခရီးများစွာ ထွက်နေစေပါသည်။ တစ်ရံရောအခါ ကျွန်တော်တို့ Company သစ်လုံးများထုတ်ယူခွင့် ရရှိတဲ့ Permit သည် ပဲခူတိုင်း အတွင်းရှိ သစ်ဆိပ်များမှ ရယူရန်ဆိုပြီး မြန်မာ့သစ်လုပ်ငန်း GM က ယေဘူယျသာမှတ်ချက်ပေးခဲ့ ပါသဖြင့် ကျွန်တော်သည် ပဲခူးတိုင်းအတွင်းရှိ သစ်ဆိပ်များသို့ လှည့်လည်သွားရောက်ခဲ့ရပါသည်။ ပဲခူးတိုင်းတွင် ပဲခူးအရှေ့ နှင့် ပဲခူးအနောက်ဟူ၍ တိုင်းဒေသ (၂)ခု ခွဲထား ပါသည်။ ပဲခူးအရှေ့ ဆိုသည်မှာ ပဲခူးရိုးမတောင်တန်းကြီး၏ အရှေ့ ဖက်ခြမ်းဖြစ်သော ပဲခူးမြို့ ၊ ဘုရားကြီး၊ ညောင်လေးပင်၊ ဖြူး၊ တောင်ငူ၊ ဆွာ စသည့် သစ်ဆိပ်ရှိသည့် မြို့ များ ဖြစ်ပါသည်။\nမြန်မာ့သစ်လုပ်ငန်းမှ ကျွန်တော်ကို ပဲခူးတိုင်းအတွင်းမှ သစ်များယူခိုင်းလျှင် ကျွန်တော်သည် အများအားဖြင့်ကျွန်တော် ဇာတိမြို့ ဖြစ်သည့် တောင်ငူမြို့ အနီးရှိ သစ်ဆိမ်များကို ရွေးချယ်ပါတယ်။ တောင်ငူမြို့ အနီးတွင်ရှိသော သစ်ဆိပ်များမှာ ပဲခူးတိုင်းအတွင်းတွင် အကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သောကြောင့် သစ်များ Quality ကောင်းကောင်း ရရှိနိုင်သည်ကလည်း တစ်ကြောင်း၊ အလုပ်ကိစ္စများပြီးစီးပါကလည်း မိဘများအိမ်မှာပင် နေထိုင်စားသောက် နိုင်သည်ကတစ်ကြောင်း၊ သူငယ်ချင်းများနဲ့ အလွယ်တစ်ကူ တွေ့ဆုံနိုင်ခြင်းများ ကြောင့် အမြဲလိုလို တောင်ငူသစ်ဆိပ်များကို ရွေးချယ်မိပါတယ်။ ဒီအခါမှာတော့ တောင်ငူသစ်ဆိမ်များရှိ သစ်များကို နိုင်ငံတော် Project တစ်ခုအတွက် ယူထားတဲ့အတွက်ကြောင့် ပဲခူးတိုင်း အရှေခြမ်းရပါသော်လည်း တိုင်းမန်နေဂျာက “ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်” မှ ရွေးချယ်ပေး ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံလာပါသဖြင့် ကျွန်တော်အနေဖြင့် ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရောက်ဖူးခြင်း မရှိသော်ငြားလည်းပဲ လက်ခံလာခဲ့ရပါသည်။ (လက်မခံလို့မှ မရတော့ဘဲကိုး... )\nဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သည် ပဲခူးတိုင်း အရှေ့ ခြမ်းရှိ အုတ်တွင်းမြို့ နှင့် ပဲခူးတိုင်းအနောက်ခြမ်းရှိ ပေါက်ခေါင်းမြို့ ကြား ပဲခူးရိုးမတောင်တန်းကြီး၏ အလယ်တွင် တည်ရှိပါသည်။ ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ပထမဦးစွာ ရန်ကုန်မှ ပြည်မြို့ သို့ သွားရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုမှတဆင့် ၂၈မိုင်အကွာ ပေါက်ခေါင်းမြို့ သို့ခရီးဆက်ပြီး ပေါက်ခေါင်းမြို့ မှတဆင့် ပဲခူးရိုးမ တောင်တန်းကို ၃၅မိုင်ခန့် တတ်မှ ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သို့ ရောက်မည်ဖြစ်ပါသည်။ ခရီးဝေးလွန်း၍ သယ်ယူစရိတ်မြင့်မားခြင်း၊ ဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲခြင်းများကြောင့် အများအားဖြင့် Company များသည် ထိုသစ်ဆိမ်မှ သစ်များကို မယူချင် ကြပေ။ ကျွန်တော်သည်လည်း ထိုအချက်များစွာကို ကျွန်တော်၏ Director ဖြစ်သူနဲ့ အသေအချာ ဆွေးနွေးပြီးမှ ထိုသစ်ဆိပ်မှ သစ်များသယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။\nထိုအခါ ကျွန်တော်၏ သူငယ်ချင်း ပြည်မြို့ သားဖြစ်သူ WYH ကို သတိရသွားကာ ပြည်မြို့ သို့ ခရီးစဉ်ရှိကြောင်း၊ လိုက်ခဲ့ချင်က လိုက်ခဲ့လို့ ရကြောင်းပြောပြခဲ့ရာ သူငယ်ချင်း WYH ကလည်း ကျွန်တော်၏ အလုပ်သဘောသဘာဝကို လေ့လာချင်၍ လိုက်ခဲ့မည်ဟု ဆိုပါသည်။ ပြည်မြို့ သို့ မထွက်ခွာမီ ညတွင်ပင် ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျွန်တော်၏ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ MKK (သူငယ်ချင်း ဘလော့ဂါ - အဟီး. မကြိုက်မှာစိုးလို့ နာမည်ထဲ့မပြောတော့ဘူး) နဲ့ ဖုန်းပြောမိပါသည်။ သူလည်း ယခု သူ၏ဇာတိမြို့ ဖြစ်တဲ့ ဆင်မြီးဆွဲမြို့ သို့ အလည်အပတ်ရောက်နေကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ ပေါက်ခေါင်းမှ အပြန်သူ့အိမ်တွင် ထမင်းဝင်စားဖို့ ဖိတ်ပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း၊ ရန်ကုန်ပြန်ရင် သူလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူပြန်လိုက်ခဲ့မယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းများ ပြောဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nကျွန်တော်နဲ့ သူငယ်ချင်း WYH လည်း နောက်နေ့ မနက်စောစော ရန်ကုန်မြို့ မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ပြည်မြို့သို့ မနက် ၁၀နာရီတွင် ရောက်ရှိကာ WYH အိမ်၌ ခဏနား၊ နေ့လည်စာ စားသောက်ပြီး ပြည်မြို့ မှ အေးအေးလူလူ ထွက်ခွာခဲ့ပါတယ်။ သံတစ်ချောင်းလမ်းဆုံးလို့ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းကို ကွေ့သည်အထိ မိမိရဲ့ စ်ိတ်ထဲမှာ မည်သို့မျှ မခံစားမိပေ။ သိုပါသော်လည်း သံလမ်းကျော်၍ “ခိုင်ကံကော်” (ကျွန်တော်မဟေသီတို့ နေခဲ့ပါသောအဆောင်) အဆောင်လမ်းထိပ်နားအရောက် ယခင်ကျောင်းကြိုကားရပ်နေကြ နေရာအရောက်၌ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးခံစားလာမိပါသည်။ လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ် ၅ နှစ်ကျော်က အမြဲသွားနေကျ လမ်းလေးတစ်ခုကို ယခု ပြန်ရောက်တော့မည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားချက်ကို ရုတ်တရက် ခေါင်းစဉ်ရှာ မရအောင်ကို ဖြစ်နေခဲ့ပါသည်။ Toll Gate အကျော် လမ်းခွဲအရောက် တစ်ခါတုန်းက တက္ကသိုလ် ကျောင်းတော်ကြီးဆီမှာဘက် ချိုးအကွေ့တွင် ကျွန်တော်ရဲ့ စိတ်များ အတိတ်ဆီ ပျံလွင့်မတတ် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။\nသူငယ်ချင်း KZT ၏ အသံကျယ်ကျယ်မြည်သော ဆိုင်ကယ်ကိုခွကာ သွားလာနေကြ လမ်းကလေးကို စိတ်ထဲ ပြန်မြင်ရောင်လာ မိခဲ့ရပါတယ်။ ဤနေရာ ဤဒေသ ဤကျောင်းတော်ကြီးဆီ ဤကဲ့သို့ ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမျှ တွေးမထင်ခဲ့၊ စိတ်မကူးခဲ့၊ အိပ်မက်မျှ မမက်ခဲ့။ ရှေးဟောင်းပြတိုက် လမ်းဆုံလေးအကျော်မှာတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ WYH အား ကျွန်တော် ကိုယ်စား အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံများရိုက်ယူပေးရန် အကူအညီ တောင်းခဲ့ပါသည်။ အောက်ဖော်ပြပါ ပုံလေးများအား WYH ၏ ရိုက်ချက်များ (သို့) အမှတ်တရကျောင်းတော်သို့ တမ်းချင်း အဖြစ် တင်ပြ ပေးလိုက်ပါတယ်။\nနေခဲ့ဖူးတဲ့ “မြတ်နိုး”အဆောင် (ယခုတော့ မေနိုင်းတဲ့)\nဓာတ်ပုံများ ရိုက်ယူကြပြီးနောက် ပေါက်ခေါင်းသို့ ခရီးဆက်ခဲ့ကြပါသည်။ ပေါက်ခေါင်းမှ တဆင့် ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး အလုပ်ကိစ္စများအားလုံး ညနေ (၆)နာရီဝန်းကျင်တွင် လက်စသတ်၍ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်း MKK ရှိရာ ဆင်မြီးဆွဲ မြို့ သို့ နှစ်ဦးသား ချီတက်ခဲ့ကြပါတော့သည်။ သူငယ်ချင်း MKK တည်ခင်းဧည့်ခံ ကျွေးမွေးတဲ့ ညစာကို အားရပါးရ သုံးဆောင်ကြပြီး မနက်ဖန်ည မပြန်မီ သူငယ်ချင်း MKK အားဝင်ခေါ်မည်ဟု အသိပေးခဲ့ကာ ကျွန်တော်နဲ့ WYH တို့ ပြည်မြို့ ဆီသို့ တစ်ညတာ အိပ်စက်နားနေဖို့အတွက် ည ၈နာရီ ကျော်ကျော်တွင် ပြန်ခဲ့ပါတော့တယ်။\nညချမ်းအချိန်တွင် ပေါင်းတလည်မြို့ သည်လည်း မြို့ သူမြို့ သားများဖြင့် စည်ကားနေပေသည်။ ကျွန်တော်လည်း ကားကို အေးအေးဆေးဆေးမောင်းလာပြီး ကျောင်းနား အရောက်တွင် သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက် ခဏဆင်း၍ မီးရောင်များအောက်တွင် ညချမ်းအလှဖြင့် ခံ့ညားတင့်တယ်နေသော ကျောင်းတော်ကြီးကို ဓာတ်ပုံရိုက်ယူ ခဲ့ကြပါတော့သည်။\nနောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောထကာ ဘော်ဒါသစ်ဆိပ်သို့သွား၍ သစ်များသယ်ယူရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပါသည်။ သူငယ်ချင်း WYH က အတွေ့အကြုံ ယူချင်သည်ဟုဆိုကာ သစ်ကားဖြင့် ရန်ကုန်သို့ လိုက်ချင်သည်ဆိုသဖြင့် အပြန်တွင် ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲသာလျှင် သူငယ်ချင်း MKK ရှိရာ ဆင်မြီးဆွဲမြို့ သို့ ထွက်လာ ခဲ့ရပါတော့သည်။ သူငယ်ချင်း MKK အားဝင်ရောက်ခေါ်ဆောင်ပြီး မောင်စိန်ဝင်း၏ ဇာတိချက်ကြွေ မွေးရပ်မြေဖြစ်သော ပုတီးကုန်းမြို့ ကိုဖြတ်ကာ ၀က်ပုတ်မှတဆင့် ပြည်လမ်းမကြီးပေါ်သို့ မောင်းတက် ခဲ့ပါတော့သည်။ စကားများ ဖောင်ဖွဲ့လိုက်၊ သီချင်းများနားထောင်လိုက်နဲ့ ပြည်လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် သူငယ်ချင်းMKK နှင့် ပြောဖြစ်ခဲ့သော အခြားသူငယ်ချင်း အကြောင်းကတော့ အခုတော့ဖြင့် မှုံဝါးဝါးရယ်သာ။ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင်တော့ မဟာရန်ကုန်ရွှေမြို့ တော်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ သူငယ်ချင်း MKK အား တောင်ဥက္ကလာသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့ပြီး အတွေးပေါင်း မြောက်များစွာရယ်ဖြင့် နေထိုင်ရာ ကျောက်တံတားမြို့ နယ်ဆီရယ်သို့သာ။\nကျွန်တော်ရဲ့ ခရီးစဉ်အတွက် အဖော်အဖြစ်လိုက်ပါပေးကြသော သူငယ်ချင်း WYH နဲ့ သူငယ်ချင်း MKK တို့အား ဤနေရာမှနေ၍ ကျေးဇူးအထူးပင် တင်ရှိပါကြောင်း။\n၀န်ခံချက်။ ။ ကျွန်တော်မဟေသီနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ အတိတ်အကြောင်း ပြန်ပြောဖြစ်ခဲ့ကြရင်း ရေးသားထားတဲ့ 2006 ခုနှစ်က ခရီးစဉ်လေးပါ။\nPosted by Yu Ya at 8/19/2009 09:41:00 PM Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest\nအေးနော်.... နောင့် က တောင်ငူမှာ ကျောင်းပြီးတာ... ကျောင်းပြီးထဲက တောင်ငူ လဲ တစ်ခေါက်မှ ပြန်မရောက်ဖြစ်တော့ဘူး.... ခု ပြန်ရင်တော့ ပြန်လည်မယ် စိတ်ကူးတယ်..... တစ်ခုခုကို အရမ်း လွမ်းနေမှာပဲ....။\nအင်းးးးး နေခဲ့ဖူးတဲ့ မြို့လေးတွေအများကြီးပဲ ငယ်သေးတော့ သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူးရယ် ပြန်တွေးလိုက်ရင်တော့ လွမ်းသလိုရှိသား ကိုယုယရယ်\nသစ်တွေ လုပ်တဲ့ ကုန်ပနီကြီးဆိုတော့ သူထိန်းတွေပေါ့နော် ။\nပါမစ်ကျအောင် အဲဒီ အဘတွေကို ဘယ်လောက်ပေးရလဲဟင် ။ သိချင်ပါတယ် ။\nကျွန်းသစ်ဈေးလေးရော ဘယ်လောက်ပေါက်ပါသလဲ ။\nဟီးး ။ ဒို့ ရွှေပြည် ပြန်ပြီး ..သစ်ရောင်းစားမယ်ဟေ့ (အရင်းအနှီး မတတ် နိုင်၍ ထင်းနှင့် မီးသွေး ကို ဆိုလိုသည် )။\nမဟေသီနဲ့ အတိတ်အကြောင်းလေးတွေလည်း ရေးပါဦး =)\nဟုတ်ပါတယ် မဟေသီနဲ့ တွေ့ဆုံခြင်းကနေ ပေါင်းစည်း တဲ့အထိ ရေးပေးပါ ...။ကွန်မန့်မှာ တခါထဲ tag သွားပါ တယ်...။\nခရီးသွားရတာ ပျော်ဘို့ကောင်းတယ် ဂျစ်လည်းခရီးသွား\nအော .. ကိုယုယက ပြည် က ကျောင်းပြီးတာလား...\nငယ်က မိထ္တီလာ က ပြီးတာ...\nငယ်လည်း ကျောင်းတုန်းက အကြောင်းတွေပြန်ရေးမလို့ဗျ...\nမကြာမီ လာမည် မျှော် (ဘယ်သူကမျှော်တယ်ပြောလို့တုန်း... )\nလွမ်းမောဖွယ်ရာ တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တချိန်က\nအကိုရေ ကျောင်းတော်ကြီးဆီ အလည်တစ်ခေါက် ရောက်ပါတယ်\nဟိုးအရင် ကျောင်းသားဘဝတွေကို ပြန်သတိရမိသွားတယ် အကိုရေ\nကွန်မန့်တွေပေးခဲ့သလိုပဲ အကို့မဟေသီနဲ့တွေ့ဖြစ်ပုံလေး ပို့စ်တင်ပါဗျို့.....\nအခုလို ခရီးသွားခဲ့တဲ့ နေရာဒေသတွေကို ဓါတ်ပုံနဲ့တကွ တင်ပြပေးတော့ ဗဟုသုတ ရတာပေါ့ ကျေးဇူးပါ မွေးမြေဖြစ်တဲ့ အမိမြေကို အခွင့်ရလို့ ပြန်တော့မှပဲ အဲ့ဒီမြို့ တွေကို တ၀ကြီး လျှောက်လည်ပစ်လိုက်မယ်ဗျာ\nအဲ့ခါကျရင် ကိုကြီးယုယနဲ့ မဟေသီ\nဟိုင်းးးးး ကိုယုယ))))) ပြည်.ပေါင်းတလည်.ပေါက်ခေါင်း..ဆင်မြီးဆွဲ....\nအနော့်မှာပေါက်ခေါင်းမှာလည်းအမျိုးရှိတယ် ဂတ်စ်ဟောက်စ်ကို စက်ဘီးနင်းသွားရတဲ့မြေနီလမ်းလေးကို လုံးဝမမေ့ဘူး။\nပြည်နဲ့ပေါင်းတလည်ကတော့ မေနဲ့ဖေတို့ဇာတိလေ..သူတို့ကရန်ကုန်ရောက်မှသာအကြောင်းပါတာ..ပြည်ဇာတိဆိုတော့ အိမ်ဦးနဲ့ကြမ်းပြင်လို မကြာခဏရောက်တယ်..စိတ်ကူးပေါက်တိုင်း ဆိုးကနဲးဆတ်ကနဲသွားတတ်တဲ့အရပ်ဒေသတစ်ခုပဲ....ကိုယ်သိတဲ့နေရာလေးတွေသွားဖူးတဲ့နေရာလေးတွေဖတ်ရတာကောင်းလိုက်တာ\nကိုယုယရေ..ရောက်ပါတယ်...ကာရံလည်းခရီးသွားရတာ ပျော်တယ်...ခဏခဏလည်း သွားဖြစ်တယ်...အဲ့ဒီမြို့ တွေကိုတော့ ခရီးသွားရင်း ဖြတ်ဖူးတယ်...ကိုယုယက တောင်ငူသားဆိုတော့ နတ်သျှင်နောင်နဲ့ ဘာတော်လဲ :P...ပြည်မြို့ က မလိုင်လုံး မြေအိုးလေးတွေနဲ့ အရမ်းကြိုက်တယ်...ဆံတော်ရှင်ဘုရား လေးမျက်နှာဘုရားလဲ ရှိတယ် ဟုတ်...အင်း ဒီတစ်ခေါက် ပြန်ရင် ခရီးထွက်ဦးမယ်...မဟေသီနဲ့ အကြောင်း အားလုံးတောင်းသလို တောင်းလို့ ရမလား...မျှော်နေမယ်...:)\nအစ်ကို ယုယ ရေ .... တအူတုန်ဆင်း အမျိုး တ၀မ်းကွဲ တွေပါပဲ .... ပြည် တော့မရောက်ဘူးဘူး ... အလားတူ နှင်း တို့ကျောင်းတော်မြေကြီးကိုလည်း လွမ်းမိသွားတယ်...။အတိတ်ကို ပြန်မတွေးချင်လို့ မရေးတော့ပါဘူး အစ်ကိုရာ.............;(\nညလေး နှင်းးp\nပြည်ကိုတောက်ရောက်ဖူးတယ် ငယ်ငယ်တုန်းက...အမျိုးတွေကတော့ ပုတီးကုန်းတို့ ၊ ပေါင်းတည်တို့ မှာချိလယ်...လွမ်းချာကြီး မရောက်တာ နှစ်တွေလည်းကြာပေါ့\nအတိတ်ရဲ့ အရိပ်တွေကိုပြောပြီး ကြည်နူးရတာ\nသိပ်ပျော်စရာကောင်းတယ် အစ်ကိုရေ ပြည် တော့ တစ်ခေါက်လောက်ရောက်ဖူးတယ် လှပ တဲ့ မြို့ လေးပါ ..... :D\nI know these photos and places in this post because I am from Pauk Khaung.\n“ကျွန်တော်နဲ့ မဟေသီ ပေါင်းစုံခြင်း”\n“ကျွန်တော်နဲ့ မဟေသီ ဆုံစည်းခြင်း”\n“ ရှိသေးရင် နည်းနည်းပေးပါ ”\nအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းရဲ့ ... လျှို့ ၀ှက်ချက်\nJust Graduated & Educated\nThe Present Status...\nSingapore National Day 2009 Preview Parade