136 – Mogok Meditation\nပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မှာလဲ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးရယ်လို့ သုံးပါးရှိတယ်လို့ မှတ်ထားရမယ်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မှာ အစ ရယ်၊ အလယ်ရယ်၊ အဆုံးရယ်လို့ သုံးပါးရှိတယ်လို့ မှတ်ထား ရမယ်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဘယ်နှစ်မျိုးရှိပါလိမ့် (သုံးမျိုးပါ ဘုရား)။\nအစ၊ အလယ်၊ အဆုံးသုံးပါး ရှိတယ်လို့ ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေက မှတ်ထားရမယ်၊ ကောင်းပြီတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မှာ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးသုံးပါးကို သိရင် ဒီအထဲမှာ ဘယ်သူ့ကိုဖြတ်မှ သာလျှင် ကိစ္စပြီးမလဲဆိုတဲ့ ဥစ္စာ အင်္ဂုတ္တိုရ် ပါဠိတော်မှာ သေသေချာချာ လာတယ်နော်။\nကိုင်း ဒကာ ဒကာမတို့၊ သူ့ကို အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး သုံးပါးပြောရတော့မယ်ဆိုတော့၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ခင်းဦးမှ ဖြစ် မယ်၊ မခင်းလို့ရှိရင် မဖြစ်ပါဘူး။\nသူ့အင်္ဂါ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးနဲ့ ပတ်သက်တာလေး နည်းနည်းစောင့်ပြီး နားထောင်ပေါ့နော် (တင်ပါ့)\nတစ်နံပါတ်က အဝိဇ္ဇာဆိုတာ လူတိုင်းသိတယ်နော်၊ တစ်နံပါတ်က ဘာပါလိမ့် (အဝိဇ္ဇာပါ ဘုရား) အဝိဇ္ဇာလို့ မှတ်ထားလိုက်တယ်။\nဪ အဝိဇ္ဇာဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတို့ က တယ်ပြီး သကာလ ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိကြဘူး၊ အဝိဇ္ဇာဆို တာ လူတိုင်းလူတိုင်း အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာဆိုတာ သိနေ တယ်။\nအဝိဇ္ဇာဆိုတဲ့ အသံလေးကြားကြားနေတဲ့ ဦးခင် မောင်တို့က သိပ်မလေးစားဘူးပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ) စင်စစ်တော့ဖြင့် အဝိဇ္ဇာဆိုတာ တခြားတော့မဟုတ်ပါဘူး ဒကာ ဒကာမတို့ နိဗ္ဗာန် မမြင်တဲ့ တရားလို့မှတ် (မှန်ပါ့)။\nနိဗ္ဗာန်မရောက်နိုင်တဲ့ တရားလို့မှတ်၊ အဝိဇ္ဇာဆိုတာ ဘာပါလိမ့် (နိဗ္ဗာန်မရောက်နိုင်တဲ့ တရားပါ ဘုရား)၊ ဒါလေး နက်သွားပြီ။\nဒကာ ဒကာမတို့ (မှန်လှပါ) အဝိဇ္ဇာဟာ သာမညလား (မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား)၊ နိဗ္ဗာန်မရောက် နိုင်တဲ့ တရားပဲ။\nဘာတရားတဲ့ (နိဗ္ဗာန် မရောက်နိုင်တဲ့ တရားပါ ဘုရား) အင်း အဝိဇ္ဇာလေးကြောင့် ခက်နေ တယ်လို့ မဆိုနဲ့ အဝိဇ္ဇာကြီးကြောင့် ခက်တယ်လို့ ပြောကြစမ်းပါ (တင်ပါ့) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nအဝိဇ္ဇာကလေးကြောင့်လို့ မသုံးပါနဲ့၊ မသိမှုလေး ကြောင့် ခက်နေတာလို့ သာမညမျိုး မသုံးပါနဲ့၊ မသိမှုဆိုတာ အဝိဇ္ဇာပဲ မဟုတ်လား (မှန်ပါ့)။\nမသိမှုလေးကြောင့် ခက်နေတာကြောင့် ကိုသစ်တို့ လူစုက သာမည မသုံးနဲ့နော် (မှန်ပါ့) မသိမှုဟာ အဝိဇ္ဇာမို့ လား (မှန်ပါ့)။\nနိဗ္ဗာန်မရောက်နိုင်တာဘာတုံး (အဝိဇ္ဇာပါ ဘုရား) ဟုတ်သားပဲ၊\n‘‘ဒုက္ခေအဉာဏံ၊ ဒုက္ခ သမုဒယေ အဉာဏံ၊ ဒုက္ခနိရောဓေ အဉာဏံ၊ ဒုက္ခနိရောဓါ ဂါမဏိ ပဋိပဒါယေ အဉာဏံ’’ လို့\nဘုရားကလဲဟော၊ သူ့သဘော ကလည်း ဒီအတိုင်းဆိုတော့၊ ဒုက္ခတွေချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို မသိ မမြင်နိုင်တဲ့တရား ဆိုတော့၊ မရောက်နိုင်တဲ့တရားပဲ ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ ကောင်း ကောင်း သဘောကျကြပါနော် (မှန်ပါ့)။\nအဝိဇ္ဇာဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေမသိရုံပဲလား၊ နိဗ္ဗာန် မရောက်နိုင်တဲ့တရားလား (နိဗ္ဗာန် မရောက်နိုင်တဲ့တရား ပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မသိမှုလေးလား၊ မသိမှုကြီး လား (မသိမှုကြီးပါ ဘုရား) အဲဒါတော့ဖြင့် လက်သပ် မမွေးလိုက်ပါနဲ့လို့ သတိပေးလိုက်တယ် (မှန်ပါ့)။\nဒါလက်သပ်မမွေးပါနဲ့ မသိတာ အခက်ဆုံးပဲဆို တော့၊ သာမညအားဖြင့်တော့ သိပ်မနာဘူး ပေါ့ဗျား၊ နိဗ္ဗာန် မရောက်နိုင်တဲ့တရား အစစ်ပဲလို့ မှတ်ပါ (မှန်လှပါ)။\nအဝိဇ္ဇာဆိုတာ ဘာပါလိမ့် (နိဗ္ဗာန်မရောက်နိုင် တဲ့တရားပါ ဘုရား)။\nကောင်းပြီ ဒါဖြင့် အဝိဇ္ဇာဆိုတာ နိဗ္ဗာန်မရောက် နိုင်တဲ့ တရားအစစ်လို့ မှတ်ထား၊ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ ဘာတဲ့ (သင်္ခါရာပါ ဘုရား)။\nဪ သင်္ခါရဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ဘုံဘဝ တောင့်တတဲ့ ကုသိုလ်လို့ ဆိုနိုင်တာပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ ဒေါသ၊ လောဘ၊ မောဟတွေဆိုတဲ့ အကုသိုလ်တွေကော (ဆိုနိုင် ပါတယ် ဘုရား)။\nဆိုနိုင်တော့ ဒီတရားကျတော့ကို သင်္ခါရတရား ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီတရားနှစ်ခုကဘာတဲ့ (သင်္ခါရတရားပါ ဘုရား)။\nအေး ခင်ဗျားတို့က အရူပဈာန် အားမထုတ်လို့ အာနဉ္ဇာဘိသင်္ခါရတော့ မထည့်တော့ပါဘူး။\nကုသိုလ်နဲ့အကုသိုလ် ဘာတရားတဲ့ (သင်္ခါရ တရားပါ ဘုရား) ဪကုသိုလ်လဲ သင်္ခါရတရား၊ အကုသိုလ် ကကော (သင်္ခါရတရားပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရဆိုတာ ပြုပြင်တတ်တာ သင်္ခါရဆိုတာ ဘာပါ လိမ့် (ပြုပြင်တတ်တာပါ ဘုရား)။\nဘာကိုပြုပြင်တတ်သတုံးလို့ မေးတဲ့အခါကျတော့မှ ဒုက္ခကို ပြုပြင်တတ်တဲ့တရား ရှင်းကြပလား ဘာကိုပြုပြင်တတ်သတုံး (ဒုက္ခကိုပြုပြင်တတ်တာပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရတရားဆိုတာ ဘာပါလိမ့် (ဒုက္ခကိုပြုပြင် တတ်တဲ့တရားပါ ဘုရား) ဒုက္ခကို ဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့တရား၊ သင်္ခါရတရားများ အကောင်းထင်မနေကြပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ မောင်မြရွှေတို့ ဘာလုပ်တတ်တဲ့ တရားတုံး (ဒုက္ခကို ဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့တရားပါ ဘုရား)။\nဒုက္ခကို ဖြစ်အောင်တည်ထောင်တတ်တဲ့တရား၊ ဒုက္ခ ဖြစ်အောင် ပြုပြင်တတ်တဲ့တရား၊ ဒုက္ခကိုဖြစ်အောင် ပြုလုပ် တတ်တဲ့တရား။\nသူများက သင်္ခါရတရား ဟောနေတယ်၊ အရှင်ဘုရား က ဒုက္ခဖြစ်အောင် လုပ်တတ်တဲ့ တရား ဆိုတော့၊ ဒီအယူယူ တာ ဒကာ ဒကာမတွေကလဲ တို့နာစေချင်လို့ ဒီလောက်ပြော တာပဲလို့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။\nဘုရားဟောတော်မူတာကို ခင်ဗျားတို့က နှိုက်နှိုက် ချွတ်ချွတ် သူ့သဘောကို မသိသေးလို့သာ ဒီစကားဟာ ဒုက္ခ ဖြစ်အောင် လုပ်တတ်တဲ့တရားလို့ နာမည်ပေးတာကို ရင့်ရင့် သီးသီးကြီးလို့ ဒီလို မအောက်မေ့ပါနဲ့နော် (မှန်လှပါ)။\nဒုက္ခဖြစ်စေတဲ့နေရာမှာ သူလောက်စွမ်းရည်သတ္တိရှိ တာ ဦးဘတင် ရှိကိုမရှိဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရပစ္စယာ (ဝိညာဏံပါ ဘုရား) ဝိညာဏံဆိုတော့ ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်ကိုဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ ရိပ်မိပြီလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nပဋိသန္ဓေဝိညာဏံ ဆိုတော့၊ ပဋိသန္ဓေနေတဲ့စိတ် ကလေးကို လုပ်လိုက်တာ၊ ပဋိသန္ဓေနေတဲ့ ရုပ်ကလေးကိုလုပ် လိုက်တာ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nပဋိသန္ဓေဟာ ဘာသစ္စာတဲ့တုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒုက္ခသစ္စာကို သူတို့နှစ်ယောက်ပြုပြင်ချလိုက် တာ သူတို့ကြောင့် ဒုက္ခဖြစ်ရတာ (မှန်ပါ့ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nသင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံဆိုတော့ ဘုရားထဲ ထည့်ရှိခိုး ရင်တောင် ခင်ဗျားတို့က ကုသိုလ် ရဦးတော့မည့် ပုံလောက် ပြောနေကြတယ်။\nမခက်ဘူးလား (မှန်ပါ့) ဘုရားထဲ ထည့်ရှိခိုးရင်တော့ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံနဲ့ လျှောက်များ ရွတ်နေတာ မြတ်စွာဘုရား နှုတ်ခါးပတ်တော်တွေတဲ့။\nအင်း ကိုယ့်ဖြစ်စဉ်ပြောနေတယ်လို့ မသိဘူး၊ မြတ်စွာဘုရား နှုတ်ကပတ်တော်ဆိုပြီး သကာလ ၊ ဒါကြုံတွေ့ ရလေခြင်း မနည်းလှဘူး။\nဒီလိုဟောတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒကာ ဒကာမတွေရ၊ ဒီလိုဟောတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါမင်းတို့ ဒီလမ်းအတိုင်း မသွားကောင်းဘူးလို့ ဟောတာ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nဘယ်လို ဟောတာပါလိမ့် (မသွားကောင်းဘူးလို့ ဟောတာပါ ဘုရား)။\nမသွားကောင်းဘူးလို့ ဟောတဲ့ဥစ္စာ၊ ခင်ဗျားတို့က နှုတ်ကပတ်မို့ ရွတ်ပြီး သကာလ ၊ ဟာ နှုတ်ကပတ်တွေပဲ ရွတ်မှပဲ သရဇ္ဈာယ်မှပဲ၊ ဘုရားက ရွတ်ဖတ်တာလား သရဇ္ဈာယ်တာလား ဆိုတော့ သူ့ဟာသူ စစ်ဆေးတာ။\nဪ တစ်သံသရာလုံး သူတို့ကြောင့် ဒုက္ခဖြစ် နေတာလို့ သူ့ဟာသူ စစ်ဆေးတာ၊ ဗောဓိပင်နှင့် ရွှေပလ္လင် ပေါ်မှာ၊ ခင်ဗျားတို့လို ရွတ်ဖို့လား စစ်ဆေးဖို့လား (စစ်ဆေးဖို့ပါ ဘုရား)။\nဒကာ ဒကာမတွေက ဘာလုပ်နေတုံး (ရွတ်ဖတ် နေပါတယ် ဘုရား)။\nရွတ်တော့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ခင်းနေသလိုဖြစ်နေတာ ပေါ့ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nဦးဝင်း ရွတ်တော့ (ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ခင်းတာပါ ဘုရား) ကိုယ်သွားမယ့်လမ်းကို ကိုယ်ခင်းသလို မကျဘူးလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nကိုယ်သွားမယ့်လမ်းက ဒီဘက်က ဒုက္ခအစုထဲသွား မယ်၊ မသွားဘူးလား (သွားမှာပါ ဘုရား)။\nအဲတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော် မြတ်ကြီးက ဪ သူ့ဟာသူ စစ်ဆေး ရှာတာ ဆိုတာ မှတ်ထားရမယ် ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဒီဒုက္ခသစ္စာကို ဘယ်သူပြုပြင်လိုက်တာပါလိမ့် (သင်္ခါရပါ ဘုရား) ထားလိုက်ပါစို့ သင်္ခါရဟာ အနီးအကြောင်း ပဲထားပါတော့နော်။\nဒါဖြင့်သင်္ခါရနှစ်ခုက ပြုပြင်လိုက်တာ ဘာပါလိမ့် (ဝိညာဏ်ပါ ဘုရား) ဝိညာဏ်ဆိုတာ ပေါ်လာတယ်။\nဝိညာဏ်ဆိုတာ ဘယ်အခါဝိညာဏ်တုံးလို့ မေးတော့၊ ပဋိသန္ဓေစိတ်ဆင်းတဲ့၊ ပဋိသန္ဓေ ဝိညာဏ်ကို ဆိုတာ၊ ဘာဆိုတာပါလိမ့် (ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်ပါ ဘုရား)။\nဘာသစ္စာဖွဲ့ကြမတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ဟာ ဒီဒုက္ခ ဘယ်သူ့ကြောင့်ရတာတုံး ဒကာ ဒကာမတွေရ (သင်္ခါရကြောင့်ပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရနှစ်ခုကြောင့်ရတာ (မှန်ပါ့)၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)၊ ဒီဒုက္ခ ဘယ်သူ့ကြောင့် ရတာတုံး (သင်္ခါရနှစ်ခုကြောင့်ပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် လူ ပဋိသန္ဓေလည်း ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ဒီ သင်္ခါရလက်ချက်ပဲ၊ နတ်ပဋိသန္ဓေလည်း ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရနှစ်ခု လက်ချက်ပဲ (မှန်လှပါ)။ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)၊ ဘယ်သူ့လက်ချက်ပါလိမ့် (သင်္ခါရနှစ်ခု လက်ချက်ပါ ဘုရား)။\nဒကာ ဒကာမတို့ ပူဇော်စရာလား၊ ပသစရာလား၊ ကျေးဇူးတင်စရာလားသာ အကဲခတ် ကြပေတော့။ ဘာလုပ် ရမတုံး (သူ့ကိုပယ်ရမှာပါ ဘုရား)။ သူ့ကို ပယ်ပစ်ရမယ် (မှန်ပါ့)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကို စွန့်ပစ်ရမယ်\n“ကုသလာကုသလံ ဇဟံ” လုပ်ရမယ်။ ဒီ ပုညနှစ်ခု ကို ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်ကို စွန့်ပစ်ရမယ်။ ဒီကုသိုလ်နဲ့ အ ကုသိုလ်ကို ဘာလုပ်ရမတုံး (စွန့်ပစ်ရမှာပါ ဘုရား)။\nခင်ဗျားတို့၊ ဪ- ဘုန်းကြီးက ဟောရက်လိုက်တာ လို့ဆိုမလားတဲ့။ သူ့အကျိုးပေးမြင်ရလို့ စွန့်ပစ်ရမှာလား (သူ့အကျိုးပေးမြင်ရလို့ စွန့်ပစ်ရမှာပါ ဘုရား)။\nသူ့အကျိုးပေးက ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ဒုက္ခသစ္စာလုပ်တဲ့တရားကို အားလုံး ဒကာ ဒကာမတို့ လက်သပ်မွေးလို့တော့ မတော်ဘူး. (မတော်ပါဘူး ဘုရား)။\nဘယ်လိုလုပ်ကြမတုံး (စွန့်ပစ်ရမှာပါ ဘုရား)၊ အဲ ဒီကုသိုလ်မျိုးနဲ့ ဒီအကုသိုလ်မျိုး လုပ်ကို မလုပ်ကောင်းဘူး၊ ဘာဖြစ်ရမယ် (ဖြုတ်ပစ်ရမှာပါ ဘုရား)။\nဒါကြောင့် ဘုရားက “ကုသလာကုသလံ ဇဟံ” လို့ နမက္ကာရမှာ မရွတ်ဘူးလား (ရွတ်ပါတယ် ဘုရား)။\nဘာ့ကြောင့် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကလည်း ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ် စွန့်ပါလိမ့်မတုံးဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့တောင် ရိပ်မိပြီ (တင်ပါ့)၊ ရိပ်မိကြသေးဘူးလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ဒါ ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာတုံး (သင်္ခါရနှစ်ခုပါ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် စွန့်မှတော်မလား၊ ပြုနေဖို့များ လိုသေးသလား (မလိုပါဘူး ဘုရား)။\nလိုသေးသလား (မလိုပါဘူး ဘုရား)၊ မလိုတော့ ပါဘူးတဲ့၊ ဒီလိုအချက်ကျပြတဲ့အခါကျတော့ ဒကာ ဒကာမ တွေက သံသယရှိသေးလား (မရှိတော့ပါဘူး ဘုရား)။\nဇာတိပိ ဘယ့်နှယ်ခေါ်ကြမတုံး (ဒုက္ခပါ ဘုရား)၊ သူဇာတိပဲဗျ၊ ပဋိသန္ဓေဇာတိပဲ။ ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ် ဆိုတော့ ပဋိသန္ဓေဇာတိပဲဆိုတာ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဒီဇာတိဘယ်သူက တည်ထောင် လိုက်လို့ ဒီဇာတိဒုက္ခကြီး လှလှကြီး ရနေပါလိမ့်မလဲလို့ မေးရင် ဒကာ ဒကာမတွေ ဘယ့်နှယ်ဖြေကြမတုံး (သင်္ခါရနှစ်ခု ကြောင့်ပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရနှစ်ခုကြောင့် ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။ သင်္ခါရနှစ်ခုကို သင်္ခါရဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့က ဖြုန်းခနဲ မသိဘဲ နေမှာစိုးတဲ့အတွက် ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်တာ ပေါ့ (မှန်ပါ့)။\nသဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ ဘာဆို ကြမယ် (ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်ပါ ဘုရား)။\nကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ် ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဒါဖြင့် ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ ဘာလုပ် ပါလိမ့်မတုံးလို့ မေးတော့မှ ဒီဘက်က ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nဪ- ကုသိုလ်လည်း လုပ်ရသေး၊ ဒုက္ခလည်း ရောက်သေး၊ အကုသိုလ်လုပ်လို့ ဒုက္ခရောက်ရင်တော့ မဆိုး လှပါဘူး၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nကုသိုလ်လုပ်လို့ ဘာဖြစ်နေတုံး (ဒုက္ခရောက်နေ တာပါ ဘုရား)။ အဲ့ဒါ ခင်ဗျားတို့ မလုပ်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လုပ်တဲ့ ကုသိုလ် (မှန်လှပါ)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)\nဒါ ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်ပါလိမ့်။ ဒီကုသိုလ်ဟာ (မလုပ်တတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လုပ်တဲ့ ကုသိုလ်ပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ကုသိုလ်လုပ်တယ်၊ ကုသိုလ်လုပ်တယ်ဆိုငြား သော်လည်း၊ အားလုံး အားလုံး ဒကာ ဒကာမတွေ စဉ်းစားဖို့ တော့ကောင်းပါတယ် ဟုတ်ဘူးလား (တင်ပါ့ ဘုရား)။\nကိုယ့်သေကြောင်းကြံမယ့် ကုသိုလ်တော့ (မလုပ်သင့်ပါဘူး ဘုရား)၊ ကိုယ်ဒုက္ခရောက်ကြောင်း ဖြစ်တဲ့ ကုသိုလ်မျိုး (မလုပ်သင့်ပါဘူး ဘုရား)။\nမလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာ ပေါ်ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nအဲ့–ဒါကြောင့် ကုသိုလ်ကိုတော့ ဘုန်းကြီးတို့က ဘုရားက အသေအချာ ဟောတယ်။\nဘိက္ခဝေ-ရဟန်းတို့၊ ပုညာ-ကုသိုလ်လုပ်မှာကို ကြောက်မနေနဲ့၊ ရဲရဲတင်းတင်းလုပ် မဟောဘူးလား (ဟောပါတယ် ဘုရား)။\nအဲ့ဒါ ဒီကုသိုလ်မျိုးမဟုတ်ဘူးဗျ၊ ရိပ်မိကြပလား ဝဋ်ကျွတ်ချင်တဲ့ ကုသိုလ်မျိုးတော့ မကြောက်နဲ့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ပါ။ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဝဋ်ကျွတ်ချင်တဲ့ကုသိုလ်တော့ (ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရမှာပါ ဘုရား)။ ဒုက္ခသစ္စာဖြစ်မယ့် ကုသိုလ်တော့ (မလုပ်ရပါဘူး ဘုရား)။\n“ကုသလာကုသလံ ဇဟံ” ထဲသွင်း၊ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ အားလုံး ဒကာ ဒကာမတွေမှာ၊ ခု ဆရာကောင်း သမားကောင်းမို့ လမ်းညွှန်ပြီး ပြနေတယ်နော်၊ တော်တော် အရေးကြီးတယ်လို့ အောက်မေ့ပါ (မှန်ပါ့)။\nဦးဘတင် ဘယ့်နှယ်တုံး (တော်တော်အရေး ကြီးပါတယ် ဘုရား)။\nဪ- တို့ရမ်းလုပ်နေတဲ့ ကုသိုလ်တွေပါလားဆို တာကော ပေါ်ကြပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nရမ်းလုပ်နေတဲ့ ကုသိုလ်တွေက ဘာသစ္စာရတုံး (ဒုက္ခသစ္စာရပါတယ် ဘုရား)၊ ဟ ဘယ်သူ့ကြောင့် ရတာတုံး (သင်္ခါရနှစ်ခုကြောင့်ပါ ဘုရား)။\nသင်္ခါရက ဘာပါလိမ့် (ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်ပါ ဘုရား)၊ အဲ့ ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ်ကြောင့် တစ်ခါတည်း ဒုက္ခသစ္စာကြီး လှလှကြီးရပြီး သကာလ နေတော့၊ ဒကာ ဒကာမတွေကလည်း ထိပ်ချလို့မှ ဓားပြမှန်း မသိသေးတာက အတော် အရုပ်ဆိုးတယ်။\nဦးစံရင်တို့ အတော်အရုပ်ဆိုးနေတယ်၊ ထိပ်ချလို့မှ ဓားပြမှန်းမသိသေးဘူးဆိုရင်၊ ဒီလူ ဘယ့်နှယ့် ဆိုကြမလဲ၊ အင် မတန်အ,တယ်၊ အင်မတန် ထူတယ်ဆိုထိုက် မဆိုထိုက်, (ဆိုထိုက် ပါတယ် ဘုရား)။\nဘာပြုလို့ဆိုထိုက်ပါသတုံး မေးရင်၊ ဒုက္ခသစ္စာကိုယ် ကိုယ်တိုင် အမိဝမ်းခေါင်းထဲမှာ၊ ကိုးလခွဲ ဆယ်လအငတ် အပြတ်ကျင်ကြီးကျင်ငယ်တွေနဲ့ လှည့်ပတ်ပြီး သကာလ ၊ ဒီထဲ မှာ နေခဲ့ရတယ်၊ အသက်တောင် မရှူရအောင် အလုံ ထောင်ထဲကျပြီး၊ ဆင်းရဲခြင်းမက ဆင်းရဲတဲ့အထဲ ရောက်ပြီး သားတောင်မှ၊ နောက် ပဋိသန္ဓေကို ထပ်ပြီးလိုချင်တဲ့ ကုသိုလ် မျိုး လုပ်ဦးမယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် နှစ်ခါမိုက်ပဲ (မှန်လှပါ)။\nအရင်နေဖူးတဲ့ဥစ္စာကို မသိတာက တစ်ခါမိုက်၊ နောက်နေချင်တာက (တစ်ခါမိုက်ပါ ဘုရား)။ တစ်ခါမိုက် နော်၊ အရင်နေဖူးတာ မသိတာက (တစ်ခါမိုက်ပါ ဘုရား)။ နောက်နေချင်တာက (တစ်ခါမိုက်ပါ ဘုရား)။\nဘယ်နှစ်ခါမိုက်ကြတုံး (နှစ်ခါမိုက်ကြပါတယ် ဘုရား)။\nဒီတစ်ခါ နှစ်ခါမိုက်ကို မစွန့်ပြန်ဘူးဆိုရင် နောက် နှစ်ခါ မိုက်က လာဦးမယ် (မှန်ပါ့)။ မလာပေဘူးလား (လာမှာပါ ဘုရား)။\nနှစ်ခါပေါင်း ရေတွက်နိုင်ပါ့မလား (မရေတွက် နိုင်ပါဘူး ဘုရား)။ အေး- ဒါကြောင့် ခုလို ဆရာကောင်း သမားကောင်းကြုံတဲ့အခါ၊ ခင်ဗျားတို့ တကယ်အကျိုးစီးပွား အလိုရှိတဲ့ ဆရာသမားမို့ အင်း- ဒီကုသိုလ်မျိုးရှောင် ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဟုတ်ပလား (တင်ပါ့)။\nဒုက္ခဝဋ်မှ ကျွတ်ချင်တဲ့ ကုသိုလ်မျိုးကျတော့ ခန္ဓာ ရောင်းလှူလို့ပြော၊ မပြောဘူးလား (မှန်ပါ့)။ ခန္ဓာရောင်း လှူကောင်းတယ်၊ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nဒုက္ခရောက်မယ့် ကုသိုလ်တော့ (ရှောင်ရမှာပါ ဘုရား)။ ရှောင်ရလိမ့်မယ်၊ ရှားရလိမ့်မယ်ဆိုတာ သဘောကျ ပလား (တင်ပါ့ ဘုရား)။\nအဲတော့ကို ဒကာ ဒကာမတို့ ဝိညာဏ် သဘောကျ ကြလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ ဘာသစ္စာ (ဒုက္ခသစ္စာ ပါ ဘုရား)။\nဘယ်သူ တည်ထောင်လိုက်တုံး (သင်္ခါရနှစ်ခုပါ ဘုရား)။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက သံ ယုတ် ပါဠိတော်များ ဟောချလိုက်တာ၊ ကွာတဲ့ ဒီနှစ်ယောက်၊ ဒီနှစ်ခုဟာ ရှားမီးတွင်းကြီး တစ်ခုရှိတယ်။\nရှားမီးတွင်းကြီးတစ်ခု၊ ရှားမီးတွေရဲနေတဲ့တွင်းကြီးထဲ တွင်းကြီးနဲ့ အပြည့်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ လာသ၍ လူကို ရှားမီး တွင်းနားမှာ အားကောင်းသော လူနှစ်ယောက်လည်း ရှိတယ် ကွတဲ့၊ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြောတာ။\nလာသရွေ့ လူကိုတဲ့၊ ဟောဒီ ဇာတိရှားမီးသွေးတွင်း ထဲ ပွေ့ချတယ်။ လာသေလူ မင်းတို့ ဝဋ်တောင့်တတဲ့ လူစု ဒီထဲချမကွ။\nဒီ ရှားမီးသွေးတွင်းထဲချည်းချတာ၊ သဘောကျကြ လား (မှန်ပါ့)။\nသူတို့က အားကောင်းတဲ့ လူနှစ်ယောက် (မှန်ပါ့)။ သူတို့ကိုပဲ ပြမယ့်လူက ပြန်ပြီး သကာလ တုံ့ပြန်နိုင် သေးသလားလို့မေးလို့ရှိရင် မတုံ့ပြန်နိုင်ဘူး (မှန်လှပါ)။\nဦးလှဘူးတို့က အလွန်အောင့်ခံတယ်၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nအဲ့ဒါ သူတို့က လာတဲ့လူအပေါင်း၊ သံသရာခရီးသည် ခရီးကို မပြတ်ချင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်း၊ ခရီးကို မဆုံးချင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်းကိုဖြင့် ဒီရှားမီးတွင်းထဲ ဇာတိရှားမီးတွင်းထဲ ချည်းပစ်ချတယ်။\nလူလည်း ဒီထဲ၊ နတ်လည်း ဒီထဲ၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။ ဒုက္ခသစ္စာ ရှားမီးတွင်းထဲချည်း ချဘူးလား (ချပါတယ် ဘုရား)။ သဘောပါပလား (ပါပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း- ဒီပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်က အားကောင်းတဲ့လူနှစ် ယောက်လို့ ဘုရားဟောတော်မူတာများ၊ ခင်ဗျားတို့ကို မရုန်း မကန်နိုင်လို့ ဒီကျတာ သဘောကျလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။\nကျပြီးခဲ့ကြပြီလားလို့မေးရင် (ကျပြီးခဲ့ပါပြီ ဘုရား)၊ နောက်ထပ်များ ကျချင်သေးရဲ့လား (မကျ ချင်တော့ပါ ဘုရား)။\nမကျချင်လို့ရှိရင် အဲ့ဒီမကျချင်တဲ့အသံလေးဟာ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်အခါမှ မထွက်တဲ့အသံ (မှန်ပါ့)။\nဘယ်အခါမှ မထွက်တဲ့ မကျချင်ဘူးဆိုတဲ့အသံ အခု သုံးတာပဲ။ မကျချင်ဘူးဆိုတဲ့အသံ ဒကာ ဒကာမတို့ အခုသုံး တာပဲဆိုတော့၊ ဟာ- ဘုန်းကြီး တပည့်တော်တို့ လူဖြစ်လာ တာ ကြာပြီလို့ ထင်ချင်လည်း ထင်လိမ့်မယ်။\nမဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ နောက်ထပ် မကျချင်ဘူးဆိုတာ ဒါလေးရယ် တို့ ဒီဘဝ ပဋိသန္ဓေကလေးက ဒုက္ခသစ္စာလို့ သိလို့ မကျချင်ဘူးပြောတာ ဒီဒုက္ခသစ္စာကို မသိဖူးဘူး ရှင်း ပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဒီ ဒုက္ခသစ္စာလေးကို မသိဘူးတဲ့၊ ဒီလူနှစ်ယောက်က အားကောင်းတဲ့ လူနှစ်ယောက်ပွေ့ချလို့၊ ဒီဒုက္ခသစ္စာ ရှားမီးတွင်းထဲမှာ အလူးအလဲ ခံနေရတယ်ဆိုတာကော သဘောကျလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nအစားလည်း စားရရဲ့ လား ဒကာ ဒကာမတို့ (မစားရပါဘူး ဘုရား)၊ အဝတ်ကော ကပ်ရဲ့ လား (မကပ် ပါဘူး ဘုရား)။\nခေါင်းပေါ်ကော ခွေးအန်ဖတ်နဲ့ တူတဲ့အစာတွေ မရွက်ရဘူးလား (ရွက်ရပါတယ် ဘုရား)၊ အောက်က အမေ့ကျင်ကြီးပေါ်ကော မထိုင်ရဘူးလား (ထိုင်ရပါ တယ် ဘုရား)။\nကျောကော မျက်နှာကော မပူရဘူးလား (ပူပါ တယ် ဘုရား)၊ အသက်များ ရှူရသေးလား (မရှူရပါဘူး ဘုရား)။\nဘယ်အကောင်မို့လို့ ဒီလောက်အသက်ရှင်နေပါလိမ့် မတုံး မေးလိုက်ချင်သေးတယ်။ ဝဋ်အကောင်မို့ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nသေပါတော့လားဆိုတော့ ဦးခင်မောင် ဘယ့်နှယ်တုံး (မသေပါဘူး ဘုရား)၊ မသေဘူး၊ ဝဋ် မကျွတ်မချင်း မသေဘူး (တင်ပါ့)၊ သေပါ့မလား (မသေပါဘူး)။\nမသေတာ ဘယ်သေနိုင်လိမ့်မတုံး ဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ့်ကိုယ်က ဒီဝဋ်တွေ့ရပါလို၏ ဆိုပြီး၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို ပွေ့ချစမ်းပါ၊ ခိုင်းထားတာသဘောကျလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nကုသိုလ်နဲ့အကုသိုလ် ပွေ့ချခိုင်းတာနော် (မှန်ပါ့)။ ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းတုံး (ကောင်းပါတယ် ဘုရား)။ ပေါ်ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nတစ်သံသရာလုံး ခင်ဗျားတို့ ဒီထောင်ထဲချည်းဒီရှားမီး တွင်းထဲချည်းကျလာတာ၊ အားလုံး ဒကာ ဒကာမတို့ ခင်ဗျား တို့ တစ်ခါမှ မရိပ်မိခဲ့ဘူး၊ မရိပ်မိခဲ့ဘူး (မှန်ပါ့)။\nအခုတော့ကြည့်လေ၊ တချို့လည်း မရိပ်မိသေးဘူး၊ နောက်ဘဝ ကောင်းစားရေး လုပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဟူသရွေ့ ဒီက စတာချည်းပဲ ဒီဇာတိက စနေတာပဲ။\nနောက်ဘဝ ကောင်းစားရေး လုပ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်က စတုံး (ဇာတိကစပါတယ် ဘုရား)။ ဇာတိဆိုတာ ရှားမီး တွင်းထဲ ကျတာပဲ၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nကဲ- တချို့ ခုထက်ထိ ခင်ဗျားတို့ နောက်ဘဝကောင်း စားရေးဆိုတဲ့ ဒီသား၊ ဒီသမီး၊ ဒီမြေး၊ ဒီမြစ် ဟုတ်လား၊ ရွှေတောင် ငွေတောင်နဲ့ နောက်ဘဝ ပေါက်ဖို့ လုပ်တာဟူသရွေ့ သည်၊ ရွှေတောင် ငွေတောင်ပေါက် မပေါက်တော့ မပြော တတ်ဘူး၊ ရှားမီးတွင်း အရင်ကျမှာတော့ဖြင့် သေချာတယ်လို့ ဟောလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ)။\nမဟောထိုက်ဘူးလား (ဟောထိုက်ပါတယ် ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဇာတိပိ၊ ဘာသစ္စာတဲ့တုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ဒုက္ခသစ္စာဆိုတော့ သုခများရောသေးလား (မရောပါဘူး ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nအဲဒီတော့ ဒီ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဒီနေ့ဟောမယ့်တရား က အစွန်းသုံးပါးကို ဟောချင်တာပဲ၊ သို့သော် ဒါလေးချဲ့နေ တာ တခြားမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ဒီကစပြီး ဗဟုသုတ အကုန်ရှိပါစေတော့လို့ ဟောနေတာ၊ ရှင်းပလား (ရှင်း ပါပြီ ဘုရား)။\nမဟောသင့်ဘူးလား (ဟောသင့်ပါတယ် ဘုရား)။ ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒါဖြင့် ဒီဒုက္ခသစ္စာ ဝိညာဏ်ဆိုတဲ့ ဒုက္ခသစ္စာလည်း ရပြီ။ ဝိညာဏပစ္စယာ (နာမရူပံ)။\nနာမ်နဲ့ရုပ် ပေါ်လာသတဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့၊ အင်းဘာပင်ကြောင့် ဘာအညွန့်များ ထွက်လာ ပါလိမ့်မတုံး၊ အကဲ ခတ်ပါတော့ (ဒုက္ခအပင်က ဒုက္ခအညွန့် ထွက်လာပါ တယ် ဘုရား)။\nဒုက္ခအပင်က ဒုက္ခအညွန့်၊ ဒုက္ခအကိုင်းအခက်တွေ ဖြာလာတယ် (မှန်ပါ့)၊ ဘာတွေများ ဖြာလာတုံး (ဒုက္ခ အကိုင်းအခက်တွေပါ ဘုရား)။\nကြည့်လေဗျာ၊ ဇာတိပိက ဒုက္ခသစ္စာလို့ဆိုထားတော့၊ သူကနေပြီး ကျေးဇူးပြုလို့ခေါ်ရတဲ့ နာမ်ရုပ် ဆိုကတည်းက ဒကာ ဒကာမတို့ သူကထွက်လာတဲ့ အကိုင်းအခက်လို့ ဆိုနိုင် မဆိုနိုင် (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။\nကိုင်း- သူတို့လည်း ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nသူတို့လည်း ဘာသစ္စာတဲ့ (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။ သော်- အကိုင်းအခက်တွေတော့ ထွက်လာပြီ၊ အသီးများသီး ရင်တော့ ဒီအပင်က သီးရင်တော့ဖြင့် ခက်ဦးတော့မှာပဲ၊ ဘာ အသီးများ သီးမယ်ထင်ကြတုံး (ဒုက္ခသီးပါ ဘုရား)။ ၊ အင်း- သူကပြန်ကျလိမ့်ဦးမယ်နော် (မှန်ပါ့)၊ ပြန်ကျရင် ဘာအပင်များ ပေါက်မယ်ထင်တုံး (ဒုက္ခအပင်ပါ ဘုရား)။\nဪ- ခင်ဗျားတို့ ဇာတ်ထုပ်ကလည်း ခက်လိုက်တဲ့ ဖြစ်ခြင်း၊ ဘယ့်နှယ့်တုံး ဦးဘအုန်းကြီးရဲ့ (မှန်ပါ့)၊ ဟေ့ မောင်ကိုတို့လူစုတွေ (တင်ပါ့)၊ အတော်မခက်ဘူးလား (ခက်ပါတယ် ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nအခု ဘာတွေထွက်လာတုံး ဒကာ ဒကာမတွေရဲ့ ပြောကြပါဦး (ဒုက္ခအကိုင်းအခက်တွေပါ ဘုရား)။ ဒုက္ခ အကိုင်းအခက်တွေ ထွက်လာတယ်။\nအင်- ဒုက္ခအကိုင်းအခက်တွေ ထွက်လာလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ခက်ပါပေရဲ့။ သူကများ သီးပွင့်လာမယ်ဆို ရင်ဖြင့်၊ ဒီတောနေတော့ ဒီတောနားမှာ မှီခိုနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ တော့ဖြင့်၊ အင်း- သူ့အဆိပ်သင့်ပြီး သကာလ အနံ့နဲ့လည်း သေ၊ စားမိလို့လည်းသေဆိုတော့တာဖြင့် သေခြင်းဆိုတော့ သေကြတော့မှာပဲ (မှန်လှပါ).\nဒီအပင်က သီးလာတာ ပွင့်လာတာတွေ စားမိ သောက်မိ မျိုမိကြမယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ။ ကြမှာပဲ။ ဒါကိုယ့် ခန္ဓာဆိုတော့ ကိုယ်ခင်ကြမှာပဲ။ ခင်ရင်တာပဲ (မှန်ပါ့)။ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nကိုယ့်ခန္ဓာ ကိုယ်ခင်ကြတာ ဘာထင်ကြသတုံး (မူတာပါ ဘုရား)၊ ကိုယ့်ခန္ဓာက ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nအဲ ဒုက္ခသစ္စာ ဒုက္ခသီး၊ ဒုက္ခပွင့်တွေမို့လား (မှန်ပါ့)၊ အဲဒါတွေကို မျိုကြပြန်လို့ရှိရင်ဖြင့် ဘာပြောမယ် ထင်ကြတုံးဗျ (မနေရပါ ဘုရား)၊ သေရမှာပဲ။\nမသေပေဘူးလား (သေရမှာပါ ဘုရား)၊ အင်းသူများပေးတဲ့အသီးစားမိလို့လား၊ ကိုယ့်အပင်က အသီး ကိုယ် စားမိလို့ သေရတာလား (ကိုယ့်အပင်ကအသီး ကိုယ်စား မိလို့ သေရတာပါ ဘုရား)။\nဒီလိုချည်းသေခဲ့ကြတယ်၊ ဘဝများစွာက ကိုယ့်အပင် ကသီးတဲ့အသီး ကိုယ်စားခဲ့လို့ သေခဲ့တာချည်း မှတ်ပေတော့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခင်မိလို့ သေခဲ့ကြတာကိုးဗျ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စွန့်ချင်ကြရဲ့လား (မစွန့်ချင်ပါဘူး ဘုရား)။\nမစွန့်ချင်တော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ခင်ရက်တန်းလန်း နဲ့ သေသွားကြတဲ့အခါကျတော့ အပါယ်လေးဘုံ မရောက်ဘူးလား (ရောက်ပါတယ် ဘုရား)။\nကိုင်း- ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာ ဒကာမတို့ အကိုင်းအခက် တွေတော့ထွက်လာပြီးနောက် ဘာပင်များ ဖြစ်မယ်ထင်ကြ တုံး (အသီးအပွင့်ဖြစ်မှာပါ ဘုရား)။\nအင်း- ဒီအပင်မျိုးတော့ဖြင့် မျိုးပြတ်မှကောင်းမှာပါ။ မောင်မြရွှေတို့ ဘယ့်နှယ်ဆိုကြမတုံး (မျိုးပြတ်မှကောင်း မှာပါ ဘုရား)။\nခင်ဗျားတို့ကလည်း မျိုးပြတ်မှာ ကြောက်လိုက်တဲ့ ဖြစ်ခြင်းမပြောပါနဲ့၊ ဆွေစဉ်ခုနက်ဆက်၊ မျိုးစဉ် ခုနစ်ဆက်ဆို တာတွေကိုလည်း အလွန် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး သဘောကျနေ တာ၊ ဒီအပင်မျိုးကလည်း မျိုးပြတ်မှာ စိုးရိမ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ က အတော်ခက်တယ် (မှန်ပါ့)၊ ဟုတ်ဘူးလား (မှန်ပါ့)။\nသားလေး၊ သမီးလေးများ မထွန်းကားရင် ခင်ဗျားတို့ က ဘယ်လိုများဖြစ်နေကြတုံး၊ ပူတယ်တဲ့၊ ဆွေဆက် မျိုးဆက် တွေ ပြတ်ပြီ။ ဖြစ်မှဖြစ်ရလေခြင်း၊ ဘာတွေတုံး။ ဒုက္ခအပင် တွေမို့ ဒီဒုက္ခမျိုးတွေ ပြတ်သွားလို့ရှိရင် နောက် ဒီနေရာ လူတွေရှိမှာမဟုတ်ဘူး။\nဒါကိုပဲ ကျုပ် အခက်ကြီးခက်နေလို့ ပြောချင်လည်း ပြောမယ် မပြောပေဘူးလား (ပြောမှာပါ ဘုရား)။ အံမလေး၊ ရူးလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်းပါလား ဒကာ ဒကာမတွေ၊ ဘယ့်နှယ်ဖြစ်နေတာတုံး (ရူးတာပါ ဘုရား)။\nသာမညအရူးလားဗျာ (မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား)၊ အကြီးအကျယ် ရူးတာပဲ ဆိုတာ ပေါ်ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nဒီနေ့ပျောက်ရင် ပျောက်ပါ၊ မပျောက်ရင် ရူးလက်စ သတ်တော့မှာမဟုတ်ပါဘူး (မှန်ပါ့)။\nဝိညာဏ ပစ္စယာ နာမရူပံ၊ နာမရူပ ပစ္စယာ (သဠာယတနံ)၊ သဠာယတနံ ဆိုတော့ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်ပေါ့ဗျာ။ သဠာယတန ခြောက်ပါး မလာပေ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။ အ\nအင်း- ဒကာ ဒကာမတွေ အကိုင်းအခက်က အသီး တွေလာပါပေါ့လား (မှန်ပါ့)၊ ဒါ ကိုယ့်မျက်လုံးဗျာ၊ ကိုယ့်နားဗျာ၊ ကိုယ့်နှာခေါင်းဗျာ၊ ကိုယ့်လျှာဗျာ၊ ကိုယ့်ကိုယ် ဗျာ၊ ကိုယ့်စိတ်ဗျာ၊ ခြောက်မျိုး မနေဘူးလား (ခြောက်မျိုး ပါ ဘုရား)၊ သဘောကျပလား၊ ဘယ်နှစ်မျိုးပါလိမ့် (ခြောက်မျိုးပါ ဘုရား)။\nသဠာယတနပေါ့ဗျာ။ ခြောက်မျိုး၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)၊ ဘယ်နှစ်မျိုးရှိတုံး (ခြောက်မျိုးပါ ဘုရား)။\nအဲ့ဒါ ခင်ဗျားတို့ မျက်စိရယ်၊ နားရယ်၊ နှာခေါင်းရယ်၊ လျှာရယ်၊ ကိုယ်ရယ်၊ စိတ်ရယ် ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nကိုယ့်မျက်လုံးကလေးကလည်း ဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ်ခင်ကြလားလို့မေးရင် ဘယ်နဲ့တုံး (ခင်ပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း- မျက်လုံးလေးခင်လို့ပေါ့ဗျာ။ တစ်ခါတည်း မျက်လုံးတစ်လုံး ငါးရာဆိုလည်း ကုမှာပဲ၊ မကုပေဘူးလား (ကုမှာပါ ဘုရား)၊ ဘာပြုလို့တုံး (ခင်လို့ပါ ဘုရား)။\nခင်လွန်းလို့နော်၊ မျက်လုံးနဲ့ လူနဲ့ အိုးစားများကွဲသွား လို့ရှိရင်ဖြင့်၊ ကိုယ်ကျိုးနည်းချည့်ရဲ့၊ ဘယ်လောက်များဆိုး တယ်ဆိုတာ ပေါ်ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nကိုင်း- ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ နားလေးများကျတော့ ကော (ခင်ပါတယ် ဘုရား)၊ နှာခေါင်းလေး (ခင်ပါ တယ် ဘုရား)၊ လျှာလေး (ခင်ပါတယ် ဘုရား)၊ ကိုယ်လေးကော (ခင်ပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း- ကိုယ်ကလေး ခြင်လေးလာကိုက်တာတောင်၊ ဟာ မထိနဲ့ ကိုယ်လေး ခင်ထားလိုက်တာ (မှန်ပါ့)၊ ခြင် လေး လာထိတဲ့အခါကျလို့ရှိရင်၊ ခြင်လေးက အော်ပြီးလာတဲ့ အခါကျလို့ရှိရင် ဒကာ ဒကာမတွေက ဒီလိုပဲ ကဲ- မင်းကြိုက် သလိုစားတော့လို့များ စွန့်ပစ်လိုက်လား (မပစ်ပါဘူး ဘုရား)။\nဘာ ယပ်တောင်နဲ့ခတ်ထုတ်၊ ဟိုကနေ ရိုက်ထုတ်၊ ဒါ ဘယ်သူ့ခင်နေတာတုံး (ကိုယ်ကို ခင်နေတာပါ ဘုရား)။\nအင်း- ကိုယ့်စိတ်ကလေး လာများစမ်းလိုက်ပြီဆိုမှ ဖြင့် အံမယ် ငါ့စိတ်ဘာထင်လို့တုံး၊ ကိုယ့်စိတ်အတော် ခင်ပေါ့လား (မှန်ပါ့)၊ မခင်ဘူးလား (ခင်ပါတယ် ဘုရား)။\nကိုယ်စိတ်ကောင်းမွေးထားတဲ့ဥစ္စာ၊ စိတ်ကောင်းမွေး ထားတဲ့ဥစ္စာ၊ စိတ်ကောင်းမွေးနေလို့ သည်းခံနေတာ၊ သူက ဘာများထင်သေးလို့ပါလိမ့်၊ အံမလေး ဒီစိတ်ကလေး အတော်ဆိုးနေပါလားဗျ၊ ဟင်။\nဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ့်စိတ်ကို ခင်မခင် (ခင်ပါ တယ် ဘုရား)၊ ခင်တယ်တဲ့၊ ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် ဒီဥစ္စာသည် ကားလို့ဆိုလို့ရှိရင် ကိုယ့်ဟာကိုယ်တော့ဖြင့် မျိုးကြပေါ့ဗျာ။ ဒုက္ခ ပင်၊ ဒုက္ခကိုင်း၊ ဒုက္ခအသီးတွေ စားကြ၊ မစားကြ ဘူးလား (စားမှာပါ ဘုရား)။\nအင်း- ဒုက္ခသီးတွေ စားမိလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီပုဂ္ဂိုလ်သည် ကား ဒုက္ခရောက်ပြီး အသေဆိုးမှ သေပါ့မလားလို့ တွေးကြ စမ်း (သေမှာသေချာပါတယ် ဘုရား)၊ ဦးဝင်း (မှန်ပါ့)။\nသေချာပလား နောက်က ဒကာ ဒကာမတွေ (သေချာပါတယ် ဘုရား)၊ ခင်ဗျားတို့ ခု စားသောက် နေကြတာ ဒါတွေပဲမဟုတ်လား (မှန်ပါ့ ဘုရား)။\nဒကာ ဒကာမတို့ မျက်စဉ်းဝယ်တာလည်း မျက်စိဖို့၊ ဟုတ်ပလား (မှန်ပါ့)၊ အင်း- နားဆေးတွေ ဝယ်တာလည်း နားဖို့ ဟုတ်လား (မှန်ပါ့)၊ အင်း- ခုခါ အမွှေးပန်းတွေ ဝယ်ကြပြုကြတာလည်း နှာခေါင်းဖို့ (မှန်ပါ့)၊ ဒီအတိုင်း မနေဘူးလား (နေပါတယ် ဘုရား)။\nနေ့တိုင်း ဈေးချိုထဲမှာ ငါးအသားတဲ့၊ သွားဝယ်ကြ တာက လျှာဖို့၊ အဝတ် ဝယ်ကြတာက ကိုယ်ဖို့၊ ပန်းဥယျာဉ်တွေ စိုက်ကြတာက စိတ်ရွှင်လန်းဖို့၊ ပန်းဥယျာဉ်လေးတွေ စိုက်ကြတာက ဘာလုပ်ဖို့တုံး (စိတ်ရွှင်လန်းဖို့ပါ ဘုရား)။\nစိတ်ဖို့ အားကိုမအားတော့ပါဘူး၊ အားသေးရဲ့လား (မအားတော့ပါဘူး ဘုရား)၊ မအားပေမယ့်လည်း ခင်ဗျားတို့ကလည်း ဒီဥစ္စာအဆိပ်သီးတွေမျိုနေတယ်လို့လည်း စိတ်ထဲက ရောက်ကြရဲ့လား (မရောက်ပါဘူး ဘုရား)။\nဘယ်ရောက်မတုံးဗျ၊ သူတို့ဒုက္ခ၊ ပိဠနဋ္ဌသဘောနဲ့ ဒုက္ခနှိပ်စက်မယ့်တရားတွေကို ခင်ဗျားတို့က ဉာဏ်က မရောက်တော့ဘူး (မှန်ပါ့)၊ ရောက်သေးရဲ့ လား (မရောက်တော့ပါဘူး ဘုရား)။\nမရောက်သာ မရောက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဒီက ဒုက္ခ ရေသောက်မြစ်၊ ဒုက္ခမျိုးစေ့၊ ဒီက ဒုက္ခ အကိုင်းအခက်၊ ဒီက ဒုက္ခအသီး၊ ဒုက္ခအပွင့် ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဒါတွေ ဒကာ ဒကာမတွေက ငါ့ကိုယ်၊ ငါ့ဟာလုပ်နေ တဲ့ဒကာ ဒကာမတွေက၊ တဏှာဒိဋ္ဌိနဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေက ဒီခြောက်ခုကိုပင်တဲ့၊ တစ်ခါတည်းအမွှန်းတင်ပြီး သကာလ ချစ်ကြ၊ ခင်ကြ၊ နေကြတော့တာပဲ ဆိုရင်ကော လွဲသလား (မလွဲပါဘူး ဘုရား)။\nဒါ မျိုမကျတာလား၊ မမျိုးကြဘူးလား (မျိုးကြပါ တယ် ဘုရား)၊ ဘာသီးတွေမျိုပါလိမ့် (ဒုက္ခသီးတွေ မျိုးပါ တယ် ဘုရား)၊ ဒုက္ခအဆိပ်သီးတွေ ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ အတော်ခက်နေပြီ။\nဘယ်သူစိုက်တာတုံး၊ ကိုယ်စိုက်တာ ဘယ်သူမျိုးတုံး (ကိုယ်တာပါ ဘုရား)၊ ဘယ်သူ သေမှာတုံး (ကိုယ်သေမှာပါ ဘုရား)၊ ဪ သေကြောင်းကြံနေကြတာကိုး၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nဘယ်သူတုံး သေကြောင်းကြံနေတာ (ကိုယ်ပါ ဘုရား)၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံနေတာ (မှန်လှပါ)။\nအစိုးရက ဒီလိုလူတွေသာ တရားစွဲမယ်ဆိုရင် အကုန်စွဲရမယ်။ ခုဟာ ရေထဲခုန်ချတဲ့ လူတွေလောက်သာ စွဲနေလို့၊ ကြိုးဆွဲချတဲ့ လူတွေလောက်သာ စွဲနေလို့ ဟင်း (မှန်ပါ့)။\nဒီလိုလူတွေ စွဲမယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဘယ်လိုဆိုကြမယ်၊ အကုန်လုံး ရုံးတောင်မဆန့်တော့ဘူး ဒကာ ဒကာတို့၊ ကိုယ့် ဟာကိုယ် သေကြောင်းကြံနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nဒီဟာလေး ခန္ဓာတွေ ချုပ်တည်းထားတာ မဟုတ် လား (မှန်ပါ့)၊ ကိုယ့်မျက်လုံး၊ ကိုယ့်နား၊ ကိုယ့်နှာခေါင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်၊ ကိုယ့်စိတ် ဘယ်နှစ်မျိုးရှိတုံး (ခြောက်မျိုးပါ ဘုရား)။\nအဲ- ခြောက်မျိုးကိုဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ စားလိုက်၊ သုံးလိုက်၊ မျိုလိုက်ဆိုတာကဖြင့် ငြင်းနေဖို့ လိုသေးလား (မလိုတော့ပါဘူး ဘုရား)။\nအဲ- မလိုတော့ ဒီဥစ္စာ ဘာလုပ်ကြတာတုံးမေးရင် ဒုက္ခအသီးတွေ မျိုးကြသိပ်ကြတာ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား) ဘာပါလိမ့် (ဒုက္ခသီးတွေ မျိုတာ သိပ်တာပါ ဘုရား) မျိုတာ သိပ်တာပဲ ရှင်းပလား (ရှင်းပါ ပြီ ဘုရား)။\nအဲတော့ ဒီအသီးတွေ စားလို့ရှိရင်ဖြင့် ဘာအကျိုး များ ပေးလိမ့်မယ်ထင်တုံး (သေမဲ့အကျိုးပါ ဘုရား) သေမယ် ဟုတ်လား အဆိပ်သင့်ပြီး သေမယ် ရှင်းပလား (မှန်ပါ့)။\nတဏှာ၊ ဥပါဒါန်၊ ကံ\nဦးခင်မောင် (မှန်ပါ့) ဘယ့်နှယ် ထင်တုံး (အဆိပ်သင့်ပြီး သေမှာပါ ဘုရား) အဆိပ်သင့်ပြီး သေတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခင်ပြီးသေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲ တဏှာနဲ့ သေရတော့ တဏှာ ဥပါဒါန် ကံ အပါယ် ဇာတိ (မှန်ပါ့) မလာပေ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nသူတစ်ပါးလဲ သားမယားနဲ့တကွ သားသမီးတွေ ခင်ပြီး သေပြန်လို့ရှိရင်လဲ ဒီခြောက်ခု ခင်မှာပဲ (မှန်ပါ့)။\nခင်ပြန်လို့ရှိရင် တဏှာ ဥပါဒါန် ကံ ဇာတိ အပါယ် ဇာတိပဲ လာမလာ (လာပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်၊ မျိုတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဝမ်းထဲမှာ အရောက် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပေါ့ဗျာ ဟုတ်ပလား (မှန်ပါ့)။\nသားသမီးတွေပေါ် ခင်တာ အပေါ်ယံများ ခင်ကြ သလား (မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) ဘယ်လိုပါလိမ့် (လှိုက် လှိုက်လှဲလှဲ ခင်တာပါ ဘုရား)။\nလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခင်တာကော (လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲပါ ဘုရား) အံမယ် မျိုးမှ မိကြရဲ့လား ဝမ်းထဲမှ ရောက်ကဲ့လား လျှာပေါ်တင်များ ဝဲနေရော့လား (ဝမ်းထဲရောက်ပါတယ် ဘုရား)။\nဘယ့်နှယ်ထင်ကြတုံး (ဝမ်းထဲရောက်ပါတယ် ဘုရား) ဝမ်းထဲရောက်တယ်ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဆေးချက်ကုန်ပြီ (မှန်ပါ့) ဘယ့်နှယ့်တုံး (ဆေးချက် ကုန်ပါပြီ ဘုရား)။\nဆေးချက်ကုန်ပြီ ဦးစံရင်ရဲ့ ဘယ့်နှယ်ဖြစ်နေတုံး ဆေးချက်ကုန်ပြီဆိုတာ သဘောကျလား (မှန်ပါ့)။\nအပေါ်ယံဆိုရင် နှိုက်ထုတ်လို့ရသေးတယ်၊ ဝမ်းထဲ ရောက်သွားပြီဆိုမှဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ အူသိမ် အူမတွေနဲ့ တကွ ပြတ်တောက်ပြီးသွားတဲ့ အဓိပ္ပါယ် မရောက်ဘူးလား (ရောက်ပါတယ် ဘုရား)။\nကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သတ္တဝါသေတာ အပါယ်ရောက်တာ ကံမကောင်း အကြောင်း မသင့်လို့ ရောက်တာလား၊ အဆိပ်သီးတွေ စားမိ မျိုမိလို့ ရောက်တာ လား (အဆိပ်သီးတွေ စားမိ မျိုမိလို့ ရောက်တာပါ ဘုရား)။\nကံက အလကားခံရရှာတာဗျ (မှန်ပါ့) ကံက အလကားခံရတာ (တင်ပါ့) ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခင်မှုတဏှာ ကလဲ မျိုမိလို့၊ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nသားသမီးနဲ့ ပစ္စည်း ခင်မိတဲ့ တဏှာကခင်မှု တဏှာနဲ့ မျိုမိလို့ ဘာဖြစ်ရတဲ့ ကံက ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ ကိုယ့်ဟာကို ကြိုဆိပ်သင့်လို့ မျိုတဲ့အဆိပ်သင့်လို့ သဘောကျ ပလား (မှန်ပါ့)။\nစွဲချက်တင်လိုက်တော့ (မျိုတဲ့ကံပေါ်ချတာပါ ဘုရား) ကံပေါ်ချတာ သဘောကျပလား (မှန်လှပါ)။\nအဲတော့ တဏှာက ပြုံးတာပေါ့ တဏှာက မျိုးခိုင်း လို့ သူတို့မျိုတာ၊ သူတို့ကံဆွဲချတယ်၊ ငါအနေသာကြီးပဲ ဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nဘယ်သူက လှည့်စားသွားတာတုံး (တဏှာက လှည့်စားသွားတာပါ ဘုရား) မျိုတာတော့ ဘယ်သူကမျိုတာ တုံး (တဏှာက မျိုတာပါ ဘုရား) တဏှာက မျိုးခိုင်းလို့ ခင်ဗျားတို့ မျိုတာ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဘယ်သူက မျိုခိုင်းတုံး (တဏှာက မျိုခိုင်းတာ ပါ ဘုရား) တဏှာက မျိုခိုင်းတော့ မျိုတော့ သေရော ဆိုကြ ပါစို့ ဒကာ ဒကာမတွေနော်။\nသေတဲ့ အခါကျတော့ကို ဒကာ ဒကာမတွေ ခင်ဗျား တို့က ညည်းလုံးထုတ်တယ်၊ ကံမကောင်း အကြောင်းမသင့် လို့ ဒီလိုဖြစ်ရလေခြင်း၊ ကံမကောင်း အကြောင်းမသင့်လို့ ဒီလိုဖြစ်ရလေခြင်း မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း တဏှာက ပြုံးတယ် မပြုံးပေဘူးလား (ပြုံးပါတယ် ဘုရား) ဘယ်လိုများပြုံးတုံး၊ ငါက မျိုခိုင်း လို့ မျိုတာ၊ ငါ့ကြောင့်သေတာ ကံပေါ်ဆွဲချ ဟုတ်ဘူးလား အတော့်ကိုပဲ ငါလုပ်တာ သိပါလား (တင်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nကဲ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘဝတိုင်း သေခြင်းဆိုး သေခဲ့ ရတာ ခင်ဗျားတို့ ကံကုန်လို့ချည်း ထင်ကြတယ် သဘောကျလား (တင်ပါ့ ဘုရား)။\nကံက ဇာတိဇရာ ဗျာဓိ ဖြတ်လိုက်တာတော့ မှန်ပါ ရဲ့တဲ့၊ အမိန့်ပေးတာက ရှင်ဘုရင်က အမိန့်ပေးတာ၊ တဏှာ က အမိန့်ပေးတာ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိ ပါတယ် ဘုရား)။\nတဏှာက အမိန့်ပေးလို့၊ ကံကလုပ်ရတာ\nဘယ်သူက အမိန့်ပေးတုံး (တဏှာက အမိန့်ပေး တာပါ ဘုရား) တဏှာက အမိန့်ပေးလို့ ကံက သတ်သမား ဆိုတော့ အသတ်သမားနဲ့ အမိန့်ပေးတဲ့သူ ဘယ်သူက အာဏာရှိတုံး (အမိန့်ပေးတဲ့သူက အာဏာရှိပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ အမိန့်ပေးတဲ့လူကျတော့ ခင်ဗျားတို့က မမုန်းဘူး၊ သတ်တဲ့လူသာ (မုန်းနေတာပါ ဘုရား)၊ မုန်းနေတာ ခုတ် ရာတခြား ရှရာတခြား မဖြစ်ဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။\nအဲတော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကားလို့ဆိုရင် သံသရာဝဋ်မှ ထွက်ဖို့ရာ ဘယ်သူ့သတ်ရမယ်လို့ အကောင် အထည်မိသေး ရဲ့ လား (မမိပါဘူး ဘုရား)၊ ကဲ- ကိုမြရွှေ မိသေးရဲ့ လား (မမိပါဘူး ဘုရား)။\nမမိတော့ မနာဘူး၊ ဘယ်တော့သတ်သတ် လက် သည် အစစ်ဖမ်းမိသေးရဲ့ လား (မမိပါဘူး ဘုရား) ရိပ်မိကြ ပလား (မှန်ပါ့)။\nဒကာ ဒကာမတို့ ကျုပ်တို့မိုက်ချက်ဟာ ဒီလိုမှဖော် ပေးမယ့်လူ မရှိလို့ရှိရင်လည်း ပြောပြန်တော့လည်း ကံမကောင်းလို့သေရတာ၊ နောက်တော့ ကံကောင်းအောင် လုပ်ရဦးမှာပဲ ဆိုတော့၊ လာပြန်ပဟေ့၊ ငါတို့ဆီရောက်ပြန်ပြီ တဲ့၊ ဒီနှစ်ခုက ကံပဲ၊ ဒီနှစ်ခုက ကပဲ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့ ဘုရား)။\nနောက်မျိုးစေ့စိုက်ပေးဦးမယ်၊ လာဦးမှာပဲ။ ဒီဘက် ပြန်လှည့်တယ်၊ မလှည့်ဘူးလား (လှည့်ပါတယ် ဘုရား)။ ကဲ- ခင်ဗျားတို့ဥစ္စာ၊ ဘယ့်နှယ်တုံး ဒကာ ဒကာမတွေ၊ ကျွတ်လမ်း လွတ်လမ်းကို မြင်သေးရဲ့ လား (မမြင်ပါဘူး ဘုရား)။ ပေါ်ကြပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nအင်း တော်သေးတယ် ခင်ဗျားတို့၊ ဆရာကောင်း သမားကောင်းနဲ့လာတွေ့လို့ တော်တော် သေးတာ၊ နို့မဟုတ် လို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီဘဝ ကံမကောင်းဘူး၊ အသက်တိုတယ်၊ သေ ခြင်းဆိုးတွေ အများကြီးနဲ့ သေရတယ်၊ ကံတွေတော့ နောက် ဘဝကျတော့ ကံကောင်းလုပ်မယ် (မှန်လှပါ)\nလွဲပြီ ကံကောင်းလုပ်ဦးမယ်တဲ့၊ အသက်ရှည်တဲ့ကံ လုပ်မယ်တဲ့၊ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)၊ အသက်ရှည်တဲ့ ကံလုပ်မယ်ဆိုတော့၊ ဒီနှစ်ယောက် ဒီနှစ်ကံပြန်ရောက်တာ၊ ဒီနှစ်ကံပြန်ရောက်တော့ သူက ဒုက္ခအသီးလေး စပြီး စိုက်ပြန်တာ၊ မစိုက်ပေဘူးလား (စိုက်ပါတယ် ဘုရား)။\nနောက်- အကိုင်းအခက်က (စိုက်ပါတယ် ဘုရား)၊ စိုက်မှာပဲ၊ နောက်အသီးအပွင့်တွေက (မျိုးမှာပါ ဘုရား)၊ မျိုဦးမှာပဲ။ အင် မျိုပေဘူးလား (မျိုးမှာပါ ဘုရား)။\nမျိုရင် ဘာဖြစ်ဦးမယ်ထင်တုံး (သေဦးမှာပါ ဘုရား)၊ သေလို့ရှိရင်ဖြင့် ကံမကောင်းသေးဘူး၊ နောက်ကံတွေ လုပ်ဦးမှာပဲ၊ သေချင်သေးလို့လားဗျ၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့ ဘုရား)။\nဘယ်လိုကြောင့်ပါလိမ့် ဦးဝင်း (သေချင်သေးလို့ ပါ ဘုရား)၊ သေခဲ့တာတွေလည်းများပြီ၊ နောက်ထပ် သေချင် တဲ့ဇာတ်ကလည်း သူသိမ်းချင်သေးရဲ့လား (မသိမ်းနိုင်ပါ ဘူး ဘုရား)။\nဒီလောက်ထိအောင် ခင်ဗျားတို့ ဒါ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် လည်ပုံကိုပြတာ (မှန်ပါ့)၊ ရှင်းပလား၊ ခင်းထားတာလည်း ဒါပါပဲ၊ စကားထဲမှာတော့ လည်သွားပြီ (မှန်ပါ့)၊ မလည်သေးဘူးလား (လည်ပါတယ် ဘုရား)၊ လည်သွားပြီ ဒကာ ဒကာမတို့။\nသဠာယတနပစ္စယာ ဘာတဲ့ (ဖဿာပါ ဘုရား)၊ ဖဿ ဟုတ်လား၊ ဖဿဆိုတာကလည်း ခင်ဗျားတို့ က အင်မတန် မှန်ပါတယ်တဲ့၊ မျက်လုံးရှိတော့ မျက်လုံးနဲ့ တွေ့ တယ်ဟုတ်လား (မှန်ပါ့)။\nနားရှိ တော့ (နားနဲ့တွေ့ပါတယ် ဘုရား)၊ နှာခေါင်း ရှိတော့ (နှာခေါင်းနဲ့တွေ့ပါတယ် ဘုရား)၊ လျှာ ရှိတော့ (လျှာနဲ့တွေ့ပါတယ် ဘုရား)၊ ကိုယ်ရှိတော့ (ကိုယ်နဲ့တွေ့ပါတယ် ဘုရား)၊ စိတ်ရှိတော့ (စိတ်နဲ့တွေ့ ပါတယ် ဘုရား)၊ စိတ်နဲ့တွေ့ချင်သေးတယ်၊ ကျုပ်အကုန်အန် ပြီး ပြောလိုက်ချင်သေး ဆိုတာ ပါသေးတယ်၊ မပါဘူးလား (ပါ ပါတယ် ဘုရား)။\nအကုန်အန်ပြီး ပြောလိုက်ချင်သေးတယ်တဲ့၊ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီလိုများ သုံးဖူးနှုန်းဖူးကြလား (မသုံးဖူးပါ ဘူး ဘုရား)။\nကျုပ်ကများ ကျောင်းကနေပြီး မှားများနေလို့ မေးရတာလည်း မှားနေသလားလို့ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါ ပြီဘုရာ)။\nတစ်ခါတလေများ ဒီလိုမပြောရလို့ ရင်တထုထုနဲ့ နေတာတွေရှိသေး၊ မရှိဘူးလား (ရှိပါတယ် ဘုရား)၊ ဘာ ပြုလို့တုံးဆိုတော့ အိတ်သွန်ဖာမှောက် မပြောရလို့ စိတ်ထဲ မှာရှိသလောက်ပေါ့ (မှန်ပါ့)။\nကဲ- ဒကာ ဒကာမတို့ ဟောဒီတွေ့သလောက်မပြော ရလို့ဆိုတော့၊ ဖဿခြောက်မျိုးက ပေါ်ထိုက် မပေါ်ထိုက် (ပေါ်ထိုက်ပါတယ် ဘုရား)။\nမျက်လုံးရှိ မျက်လုံးနဲ့တွေ့ချင် (မှန်ပါ့)၊ တိုတို ပြောကြပါစို့။ စိတ်ရှိတော့ (စိတ်နဲ့တွေ့ချင် ပါတယ် ဘုရား)၊ စိတ်နဲ့တွေ့ချင်ဆိုတော့ ဖဿ လာသင့် မလာသင့် (လာသင့်ပါတယ် ဘုရား)။\nလာသင့်တယ်တဲ့ ကောင်းပြီ၊ တွေ့ချင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကားလို့ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ တွေ့တယ် ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် တွေ့ရင်တော့ ဖြင့်တဲ့ အကောင်းအဆိုးတော့ သူရွေးတော့မှာ (တင်ပါ့)၊ တွေ့ရင် ဘယ့်နှယ်တုံး (အကောင်း အဆိုး ရွေးမှာပါ ဘုရား)။\nအကောင်းအဆိုးရွေးတော့ ဝေဒနာသုံးမျိုးလာမှာပဲ။ မလာပေဘူးလား (မှန်ပါ့)၊ တွေ့တော့ ဘာရွေးလေ့ရှိတုံး (အကောင်းအဆိုးရွေးပါတယ် ဘုရား)။\nအကောင်းအဆိုးရွေးတယ်၊ အင်း- ဒါပေမယ့် သုခ ဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nဖဿ ပစ္စယာ-ဝေဒနာဆိုတာ ဟောသင့်မဟောသင့် (ဟောသင့်ပါတယ် ဘုရား)၊ တွေ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဘာရွေးလေ့ ရှိတုံး (အကောင်းအဆိုး ရွေးပါတယ် ဘုရား)။\nအကောင်းရယ်၊ အဆိုးရယ်၊ အလတ်စားရယ် မရွေး ဘူးလား (ရွေးပါတယ် ဘုရား)၊ ဦးဝင်း ဘယ်နှစ်မျိုးရွေးတုံး (သုံးမျိုးပါ ဘုရား)။\nကုန်များသန့်တဲ့အခါကျတော့ သုံးစားသန့်ရတာပါ တယ်၊ လေးစားသန့်ရတာပါတယ် (မှန်ပါ့)၊ မပါဘူးလား (ပါ ပါတယ် ဘုရား)။\nဒီအတိုင်းပါပဲတဲ့၊ ဒီမှာလည်း ဝေဒနာသုံးမျိုးဟာ သုံး စားသန့်ထားတာပဲဆိုထိုက်ပလား (ဆိုထိုက်ပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ ဘယ်သူသန့်တာတုံးဗျာ၊ ခင်ဗျားတို့ဖြစ်စဉ်ပေါ့ဗျာ၊ ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာပစ္စယာ (တဏှာပါ ဘုရား)။\nတဏှာကျတော့ ကောင်းတာဖြင့် ကြိုက်တယ်၊ ဒီ တဏှာက ရှင်းပလား (မှန်ပါ့)၊ မကောင်း တာဖြင့် မကြိုက်ဖူးတဲ့ ဒေါသက ဟုတ်လား (မှန်ပါ့)။\nဒါဖြင့် အလတ်စားဖြင့် အလတ်စားဆိုတော့ သိမ်မွေ့ မနေဘူးလား (နေပါတယ် ဘုရား)။ သိမ်မွေ့တာဖြင့် မသိ ဘူးတဲ့၊ သိမ်မွေ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်မသိဘူးဆိုတော့၊ ဒီမယ်\nလောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟလာတယ်၊ မလာသေးဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဘယ်နှစ်မျိုးလာပါလိမ့် (သုံးမျိုးလာပါတယ် ဘုရား)၊ သုံးမျိုးလာတယ်၊ ဒါက ခင်ဗျားတို့ သိထားတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က ဒီလောက် သဘောလည်းမပါဘူး၊ ဒီလောက် လည်း မစုံဘူးဆိုကြပါစို့နော် (မှန်ပါ့)၊ ခုစုံပြီလား (စုံပါပြီ ဘုရား)။\nဖဿ ပစ္စယာ-ဝေဒနာဆိုတော့ ဝေဒနာသုံးမျိုး လာလို့ တဏှာက ဘယ်နှစ်မျိုးလာတုံး (သုံးမျိုးလာပါ တယ် ဘုရား)။\nတဏှာ သုံးမျိုးလာတော့ အစွဲသုံးမျိုးက မလာပေ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)၊ ကာမုပါဒါန်၊ ဒိဋ္ဌုပါဒါန်၊ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်၊ အတ္တဝါဒုပါဒါန်ဆိုတဲ့ ဥပါဒါန်တွေ မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)၊ လာမယ်တဲ့။\nဒါဖြင့် ဒီဘက်က ဥပါဒါန်ထားပါတော့ နော်၊ ဥပါဒါန် စွဲလန်းတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကျလို့ရှိရင်ဖြင့်တဲ့၊ ကံတော့ လုပ်တော့မှာ ပဲ၊ ဥပါဒါန်စွဲလန်းရင် ဘာလုပ်မယ်ထင်တုံး (ကံလုပ်မှာ ပါ ဘုရား)။\nလုပ်မလို့ ခင်ဗျားတို့ကြည့်၊ သုံးနှစ်သုံးသီး သေလို့ တောင်သေရင် သား လင် ခင်ပွန်း သေကြတယ်၊ မမေ့နိုင်ဘူး ဆိုပြီး ကံတွေက အမျှဝေကြတယ်၊ ကံတွေ အမျှဝေတယ်။\nဘာလုပ်တာတုံး ဒီဥစ္စာ၊ ကံလုပ်တာ သဘောကျ ပလား (မှန်ပါ့)၊ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံ တွေနဲ့ မလုပ်ကြဘူးလား (လုပ်ပါတယ် ဘုရား)။\nဘာတွေတုံးလို့ မေးတဲ့အခါကျတော့၊ ဒါကံလုပ်နေ တာပဲ။ ဒီပြင်ဒါနကံလုပ်ဦးမှာပဲ။ အင်း ကျုပ်တို့ တတွေပဲ။ ကျုပ်တို့ဥပုသ်စောင့်နေလိုက်ဦးမှပဲ။ သီလကံ မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nအင်- ဂူနားသွားပြီး အမျှလေးပေးဦးမှပဲ ဆိုတော့ ဒါနကံ မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)၊ ခက်ပြီကော။ ဒါ စွဲလမ်းလို့ လုပ်တဲ့ကံပါလား၊ ဘာကံပါလိမ့် (စွဲလမ်းလို့ လုပ်တဲ့ကံပါ ဘုရား)၊ ရိပ်မိကြပလား။\nမမေ့သေးဘူး၊ ကျုပ်စိတ်ထဲမမေ့သေးဘူး၊ မလာကြ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။ လက်ရာတွေ မြင်တိုင်း မြင်တိုင်း မျက်ရည်က လည်လာတယ် (မှန်ပါ့)၊ မလာ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nဘယ့်နှယ့် ဖြစ်ကြတာတုံး ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဥပါဒါန် ကြောင့် ခုနင်က လိုချင်တဲ့ လောဘဇောက (မှန်ပါ့)၊ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)၊ လိုချင်တဲ့ ဘာတွေလာတုံး (လောဘဇော ကံတွေပါ ဘုရား)၊ လောဘဇောကံတွေတဲ့။\nဒါကြောင့် မပျောက်ပျက်အောင်လို့ ဂူတွေဘာတွေ တည်ကြ (မှန်ပါ့)၊ မလုပ်ရဘူးလား (လုပ်ရပါတယ် ဘုရား)၊ အဲ့ဒီ စွဲလမ်းလို့ လုပ်ထားတာကိုးဗျ (မှန်ပါ့)။\nဒါမှ ကံဖြစ်မှာ ဟုတ်ဘူးလား၊ နို့မဟုတ် မျက်ရည် ကျစရာက နေရာရှာရင် နေရာက မတွေ့ဘူး ပျောက်ထွက် သွားတယ်။ မပျောက်ပေဘူးလား (ပျောက်ပါတယ် ဘုရား)။ အဲ့ဒါကြောင့် ပူဇော်ချင် လို့က နည်းနည်း၊ ငိုချင်လို့ လုပ်ထားတာ (မှန်ပါ့)၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)၊ ဘာဖြစ်လို့ လုပ်တာတုံး (ငိုချင်လို့ လုပ်ထားတာ ပါ ဘုရား)။\nဪ- ဂူလေးတွေမြင်တိုင်းမြင်တိုင်း ခင်ဗျားတို့ နောက်သတိထားကြနော်၊ ဪ- ငိုစရာလေး တွေတော့ အသီးသီး လုပ်ထားကြပြီ၊ မဟုတ်ရင် အပျင်းကြီးပဲ ပျင်းနေမှာ ပေါ့။ သူများ အတွက် ချည့် ပို့နေ၊ ကိုယ့်အလုပ်ကို မပါပဲနေ မှာစိုးတယ်၊ ငိုတဲ့အလုပ်ကလေး ပါသွားအောင်လို့ ထည့်ရတာ ဦးဘတင်ရ (မှန်ပါ့)။\nဘုရားလည်း မဟုတ်ဘူးဗျ၊ ရွှေငွေတိုက်တာ ခင်ဗျား တို့လူကို မပါဘူး၊ ဘုရားရယ်၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါရယ်၊ စကြဝတေးမင်းရယ်၊ ဒီသုံးခုသာ စိန်ရတု ပူဇော်ပွဲလုပ်ရမှာ၊ ကျန်တာ ပါကို မပါဘူး။ အင်္ဂုတ္တိုရ်မှာ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nသို့သော်လည်း ခင်ဗျားတို့ ဘယ့်နှယ်ကြောင့်လုပ်ဖြစ် ကြသလဲဆိုတာ ရိပ်မိကြပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)၊ ဘာဖြစ်လို့တုံး ဥပါဒါန်ကြောင့် ကံဖြစ်အောင်လို့၊ ငိုတဲ့ကံ ကလေးတွေပေါ့ဗျာ၊ လွမ်းဆွတ်တဲ့ ကံကလေးတွေ၊ သတိရ လာရင်းနဲ့ လွမ်းဆွတ်လွမ်းဆွတ်ဆိုတာကို မနည်းဘူးဗျ၊ မလာ ဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။\nပါတယ် ဒကာ ဒကာမတွေရဲ့ ရိပ်မိကြပလား (မှန်ပါ့)။ အဲ့တာ ခု တော်တော့်ကိုများလာပြီ၊ ရှေးက ဒီလောက်မပါဘူး (မှန်ပါ့)၊ အင်း- စစ်ပြီးမှ ဖြစ်လာတာ တွေဗျ။ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nအဲ့တော့ ဥပါဒါန်ရှိလို့ ဘာလုပ်ကြတာတုံး (ကံ လုပ်တာပါ ဘုရား)၊ ဒီကံက ကံကောင်းလား ကံဆိုးတွေလား (ကံဆိုးတွေပါ ဘုရား)၊ အင်း သွားပါပြီ ဒီပုဂ္ဂိုလ်၊ ကံဆိုး အလုပ်ပေါ့ဗျာ (မှန်ပါ့)။\nကိုမြရွှေ ကံဆိုးအလုပ်မလုပ်ဘူးလား (လုပ်ပါ တယ် ဘုရား)၊ ကံဆိုးလုပ်တဲ့ အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဘယ့်နှယ်တုံး တဲ့၊ ကမ္မဘဝပစ္စယာ ကံဆိုးလုပ်လိုက်တော့ ခုနင်က ငိုချင်တဲ့ ကံ၊ သူ့အကြောင်းရင်း ခံပြီး မခွဲချင်လို့ လှူတဲ့ကံ၊ ရောက်ရာ တွေ့ချင်လို့ လုပ်တဲ့ကံ မရှိဘူးလား (ရှိပါတယ် ဘုရား)။\nသေတဲ့လူကိုလည်း ခင်ဗျားတို့က တို့များ သတိမှ ရသေးလားလို့ သွားလုပ်မနေနဲ့နော်၊ ကိုယ်ပါရောပြီး ကံထဲ ဆင်းသွားလိမ့်ဦးမယ်။ သူ့ဟာသူ ရရ မရရ နောက်လူဖြစ်နေ နေ၊ ကိုယ်ကနေပြီး သကာလ ခင်ဗျားတို့ကလည်း သတိရ စရာတွေများ လုပ်မနေနဲ့ဦး၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nခင်ဗျားတို့ကလည်း ချိတ်ချိတ်ချင်းဆိုတော့ အတော် ခက်တယ်၊ ကျန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က တို့ကွာ လုပ်တော့ ထားခဲ့တာ ဘာမှသတိမရဘူးလို့များ၊ ဟိုကနေ မျှော်တော်ဇောနဲ့ မော မနေနဲ့ဦး၊ မောနေလို့ ရှိရင် ဟိုက တဏှာဥပါဒါန် လာဦးမယ် (မှန်ပါ့)။\nဒီကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ သုံးနှစ်သုံး လီ မမေ့သေးဘူး ဆိုလို့ရှိရင်၊ ဥပါဒါန်ကြောင့် ကံလုပ်နေဦးမှာ ပဲ (မှန်ပါ့)၊ မလုပ်ပေဘူးလား (လုပ်မှာပါ ဘုရား)။\nကံဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတို့ တခြားမှတ်မနေနဲ့နော်၊ ငိုတာဟာလည်း အကုသိုလ်ကံလုပ်တာ (မှန်ပါ့)၊ သတိရလို့ ဆွမ်းသွတ်တာကတော (အကုသိုလ်ကံလုပ်တာပါ ဘုရား)။\nမှတ်ချက်။\t။ဆွမ်းသွတ်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ကံဖြစ်ပါသည်။ ဇာတိဒုက္ခသစ္စာပြန်ရမည့်ကံဖြစ်၍ သမုဒယသစ္စာဖြစ်ပါသည်။\nသက်ရှိလေး လုပ်မိတာကကော (အကုသိုလ် ကံ ပါ ဘု ရား)၊ သက်ရှိ လေးလုပ်မိတော့၊ ကံတော့ကံ၊ ကုသိုလ်ကံ ထားပါတော့။ ကုသိုလ်ကံပေမယ့်လည်း ဇာတိရမယ့်ကံ၊ ကမ္မ ဘဝပစ္စယာ (ဇာတိပါ ဘုရား)။ ဇာတိ ဆုံးသေးရဲ့ လား (မဆုံးပါ ဘုရား)၊ ဇာတိဘာသစ္စာ (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nကိုင်း- ဒုက္ခသစ္စာတွေကလည်း ကံလုပ်တာ (မှန်ပါ့)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။ ဘာတွေများ လုပ်လေ့ရှိကြတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nဥပါဒါန်ကြောင့် ကံလုပ်၊ ကံလုပ်လို့ ဘာသစ္စာပြန်ရ တုံး (ဒုက္ခသစ္စာရပါတယ် ဘုရား)၊ ဒုက္ခသစ္စာပြန်ရတယ် ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတွေရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nဘယ်လောက်များ သံသရာရှည်ခဲ့တုံးဆိုရင်၊ သဘော ကို မစွန့်အောင်များနေတယ် ဒကာ ဒကာမတို့။ ဖြစ်စဉ်ကိုက် ကိုပြောနေရလို့ သဘောပါပလား (ပါ ပါတယ် ဘုရား)။\nကိုင်း ဒီအထဲမှာမှ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဪ- တို့ဖြစ် စဉ်ဟာ ဒီအတိုင်းပါလားဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒါက လွန်ပြီးသား၌ လွန်ပြီးသားဘဝလို့ မှတ်လို့၊ ဒါ အတိတ်ဘဝနော် (တင်ပါ့)။\nဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ အနာဂတ်ဘဝ\nဒီကစ၍ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီက ဇာတိ၊ ဇရာ၊ – မရဏတွေက အနာဂတ်ဘဝထားတာပေါ့ဗျာ နော် (မှန်ပါ့)၊ အလည်က ရှစ်ခုက ပစ္စုပ္ပန်ဘဝပဲ ထားကြပါတော့၊ ဒကာ ဒကာမတွေ နားလည်ပြီးသားပဲ ထားပါတော့။\nအလယ်ရှစ်ခုက ဘာဆိုကြမယ် (လက်ရှိပစ္စုပ္ပန် ပါ ဘုရား)၊ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ ရှင်းပြီနော် (မှန်ပါ့)။\nဒါက ဇာတိ ဇရာ မရဏက ဘာတဲ့ (အနာဂတ် ဘဝပါ ဘုရား)။ အနာဂတ်ဘဝ အနာဂတ်ဘဝ၊ ဇာတိ ဇရာ မရဏက အနာဂတ်ဘဝလို့ ဦးခင်မောင် မှတ်မိပြီလား (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား)။\nကောင်းပြီ ဒီက တစ်နဲ့နှစ်က အတိတ်နော် (မှန်ပါ့)၊ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး၊ ခြောက်၊ ခုနစ်၊ ရှစ် ဒါက ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ။ ဒါက (အနာဂတ်ဘဝပါ ဘုရား)။\nဒီ အနီကွက်ပြထားတာ အနာဂတ်ဘဝလို့မှတ် (မှန်ပါ့)၊ ရှင်းပြီနော် (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nကိုင်း- ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ဒီဥစ္စာကို ဘုန်းကြီးက လမ်းခင်းပြီး သကာလ မရှင်းသေးလို့ ရှင်းအောင် ပြောတာ၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး ယနေ့ ဟောမယ့် တရားက ဒီအဆက်ဟာ ဘယ်သူဆက်တာတုံးလို့ မေးဖို့လို တယ်နော် (မှန်ပါ့)။\nဒီမှာ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ ဆိုတော့ ဒီဘက်လာပြီနော် (မှန်ပါ့)။ ဒါကြီးကို ရှိနေတယ်နော်၊ ကဲ ရှိပါစေတော့ ဒီဥစ္စာ၊ ဘုရားဟောတော်မူတဲ့အတိုင်းလည်း မှန်လည်းမှန်ပါပေ တယ်။ ဟုတ်လည်း ဟုတ်ပါပေတယ်။\nဒါ အစတစ်ခုကွ တဲ့နော်။ အတိတ်က အစတစ်ခု ဒါလေးက အနာဂတ်က အစတစ်ခု။ ဒီအလည်က ဘာတုံး (ပစ္စုပ္ပန်ပါ ဘုရား)။ ပစ္စုပ္ပန်။\nကောင်းပြီ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြင့် သဘောကျပြီ၊ ဒါက အန္တ အဆုံးတစ်ခု၊ ဒါက အန္တအဆုံးတစ်ခု၊ မဇ္ဈိမပဋိပဒါကို လာ လိမ့်မယ် ဒကာ ဒကာမတို့။ အဲ့တော့ ဒါက ပစ္စုပ္ပန်သဘော ကျပလား (မှန်ပါ့)။\nဝိညာဏ်၊ နာမ်ရုပ်၊ သဠာယတန၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ တဏှာ ဟုတ်လား၊ ကဲ ဒါလေးက တဏှာ ထားပါတော့၊ ဒီဘက်က ဥပါဒါန်၊ ကံ၊ ဒါ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝပေါ့နော် (မှန်ပါ့)။\nဒကာ ဒကာမတို့ အလယ်က ရှစ်ခုက ဘာတဲ့ (ပစ္စုပ္ပန်ဘဝပါ ဘုရား)၊ ဒီဘက်က သုံးခုက (အနာဂတ် ဘဝပါ ဘုရား)၊ ဒီဘက်သုံးခုက (ပစ္စုပ္ပန်ဘဝပါ ဘုရား)။\nကောင်းပြီတဲ့၊ အဲ့ဒါ ဘယ်သူ့လက်ချက်မိနေတယ်ဆို တာ အတိတ်ဟာ သူလည်း အစွန်း တစ်ခုပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ အနာဂတ်ဟာလည်း၊ အစွန်းတစ်ခုပဲတဲ့နော်၊ အလယ်ကဥစ္စာ အလယ် ထားလိုက်ပါဦးတဲ့။\nဒီထဲကမှ အလယ်ထဲကမှ တစ်ခါဆွဲထုတ်ဦးတဲ့ နော်၊ (မှန်ပါ့)။\nအလယ်ထဲက ဆွဲထုတ်တော့ တဏှာ သိဗ္ဗိနီ (မှန်ပါ့) ဒီတဏှာလေးဟာ ဒီအလယ်ထဲမှာ၊ ဒီတဏှာလေး ဟာ ဒကာ ဒကာမတို့ သိဗ္ဗိနီ တဲ့။\nသိဗ္ဗိနီဆိုတဲ့ဥစ္စာ အပ်ချုပ်သမား ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါတယ် ဘုရား)။ သိဗ္ဗိနီ ဆိုတာ ဘာတုံး (အပ်ချုပ်သမားပါ ဘုရား)။\nအပ်ချုပ်သမားဆိုတာ အထည်နှစ်ခုစပ်တာ၊ သဘော ကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ အထည်နှစ်ခု ကွဲပြားနေတာကို ဘာလုပ်လေ့ရှိတုံး (စပ်ပါတယ် ဘုရား)။\nအဲ့ဒီ စပ်တဲ့လူ ဘာခေါ်ကြမတုံး (အပ်ချုပ် သမားပါ ဘုရား)။ အဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့မှတ်ပါတဲ့၊ ဒီတဏှာ မသေသ၍ ခင်ဗျားတို့ ဒါနဲ့ဒါလည်း တဏှာက ဆက်တာပဲ။ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကိုလည်း ဘယ်သူက ဆက်တုံး (တဏှာ က ဆက်ပါတယ် ဘုရား)။\nပစ္စုပ္ပန်နဲ့ အနာဂတ်လည်း (တဏှာက ဆက် ပါတယ် ဘုရား)။\nကဲ- ဘယ်သူဆက်ပေးတယ်ဆိုတာ လက်သည် ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။ ဒီက အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဆက် လိုက်တာကော (တဏှာပါ ဘုရား)၊ အဲ ပစ္စုပ္ပန်နဲ့ အနာဂတ် ဆက်လိုက်တာကော (တဏှာပါ ဘုရား)။ အဲ ပစ္စုပ္ပန် နဲ့ အနာဂတ် ဆက်လိုက်တာကော (တဏှာပါ ဘုရား)။\nရော- ဒကာ ဒကာမတွေ အတိတ်ခန္ဓာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ခန္ဓာ၊ အတိတ်ခန္ဓာကလည်း ဒုက္ခသစ္စာ ထားပါတော့နော် (မှန်ပါ့)။\nဒါ ခန္ဓာထဲမှာ ကိန်းတဲ့တရားတွေကို (မှန်ပါ့) အတိတ်ခန္ဓာကလဲ ဘာသစ္စာတုံး (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။\nအဲ့ဒီ ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ ဆက်ပေး တာလဲ ဘယ်သူတုံး (တဏှာပါ ဘုရား) ဒီပစ္စုပ္ပန် တစ်ခုလုံးလဲ ဒုက္ခသစ္စာချည့်မို့လား (မှန်ပါ့) ရုပ်နာမ်တွေပဲ မို့လား (မှန်ပါ့)။\nအဲ့ဒါနဲ့ အနာဂတ်ခန္ဓာ ဆက်ပေးတာကော (တဏှာပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် သူအပ်ချုပ်သမားလို့ ဆိုထိုက် မဆိုထိုက် (ဆိုထိုက်ပါတယ် ဘုရား) ပေါ်ပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် အပ်ချုပ်သမားသည် ဘယ်လိုများ ဆက်ပါ လိမ့်မတုံးဆိုလို့ရှိရင် အတိတ် ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခသစ္စာ ဆက်ပေးတာလဲ (တဏှာပါ ဘုရား) တဏှာ။\nပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ အနာဂတ်ဒုက္ခသစ္စာ ဆက်ပေး တာကော (တဏှာပါ ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nကောင်းပြီ ဒါဖြင့် အနာဂတ် ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ဒုက္ခသစ္စာကို မဆက်ပေဘူးလား (ဆက်ပါတယ် ဘုရား) ဆက်ပြန်လို့ရှိရင်လဲ ဒကာ ဒကာမတို့ ပြတ်ပါဦးမလား (မပြတ်ပါဘူး ဘုရား) ရိပ်မိကြပလား (မှန်ပါ့)။\nဒါဖြင့် တဏှာဟာ အပ်ချုပ်သမားနဲ့ တူတယ်လို့ ဟောလိုက်တယ် (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား) တဏှာဟာ ဘာနဲ့တူ (အပ်ချုပ်သမားနဲ့ တူပါ တယ် ဘုရား)။\nအတိတ်ခန္ဓာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာ ဆက်တာကတဏှာ\nအတိတ်ခန္ဓာနဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ခန္ဓာဆက်တာ ဘယ်သူတုံး (တဏှာပါ ဘုရား) ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာနဲ့ အနာဂတ်ခန္ဓာ ဆက်တာ (တဏှာပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် တဏှာဟာ သိဗ္ဗိနီတဲ့ နော်၊ တဏှာသည် ကားလို့ ဆိုရင် အပ်ချုပ်သမားနဲ့ တူတယ် ဆိုသဖြင့် ခင်ဗျား တို့ ဒီအပ်ချုပ်သမား မသေသ၍ ကာလပတ်လုံး ခင်ဗျားတို့ကို အထည်နှစ်ခု ဆက်သလို ဒုက္ခချင်းပဲ ဆက်ပေးနေမှာပဲ (မှန်ပါ့)။\nသဘောပါပလား (ပါပါတယ် ဘုရား) သဘောပါကြ ပလား ဒကာ ဒကာမတို့ (မှန်ပါ့) ဘယ်လိုများ ပါကြပါ လိမ့် (အထည်နှစ်ခုကို ဆက်ပေးပါတယ် ဘုရား) ဒုက္ခ ချင်း ဆက်ပေးနေတာ ရှင်းကြပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။\nဒါ အတိတ်ဘဝက ခန္ဓာငါးပါးနဲ့ နေခဲ့တာ၊ ခန္ဓာငါး ပါးပဲ ပေါ်တဲ့တရားမို့လား (မှန်ပါ့) ဒါကြောင့် အတိတ် ခန္ဓာနဲ့ ယခု ပစ္စုပ္ပန် ယခုဘဝ ပဋိသန္ဓေကစပြီး ဒါ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာလို့ မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။\nဒီခန္ဓာနှစ်ခုကို ဒီတဏှာသာ မပါဘူးဆိုလို့ရှိရင် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်မှာသာလျှင် ပစ္စုပ္ပန် ဒုက္ခနဲ့ ဆက်မိမတုံး (မဆက်မိပါဘူ ဘုရား)။\nဒီကြည့်လေ၊ အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာ ဆိုတော့၊ ကုသိုလ် သင်္ခါရ အကုသိုလ် သင်္ခါရ၊ အကုသိုလ် သင်္ခါရက တဏှာဗျ၊ ဪ- သူကနေပြီး ဒီဆက်လိုက်တယ်၊ ရိပ်မိ ပလား (မှန်ပါ့)\nအကုသိုလ်သင်္ခါရက ဘယ်ဆက်လိုက် တုံး၊ ဝိညာဏ်ဆက်လိုက်တယ်ဆိုတော့ အတိတ်ဘဝနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝနဲ့ဆက်လိုက်တာ ဘယ်သူပါလိမ့် (တဏှာပါ ဘုရား)\nအပုညာဘိ သင်္ခါရက ဝင်ဆက်လိုက်တယ်၊ တဏှာ ပဲဆိုတာ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nဒီအခါကျလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ ဒီတဏှာနဲ့ ဒီတဏှာရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဒီပဋိသန္ဓေ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ ရမရ (ရပါ တယ် ဘုရား)။\nရမှာပဲတဲ့၊ ဒါ တဏှာလက်အောက်ခံကျွန်တွေ၊ ဒါ သူခိုင်းတာလုပ်တာပဲ၊ သူမရှိလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒါတွေဟာ သူခိုင်းတာချည့်၊ သူမရှိလို့ရှိရင် ဒါတွေကောရှိပါ့မလား (မရှိ ပါဘူး ဘုရား)။\nဒါဖြင့် သူခိုင်းတာလုပ်တာချည့်ဥစ္စာတွေကလည်း လက်သည်ကတော့ သူပဲ (မှန်လှပါ့)၊ မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။\nတဏှာသည် ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာနဲ့ ယခုရထားတဲ့ခန္ဓာနဲ့ အနာဂတ်ခန္ဓာနဲ့ ဆက်မိအောင်လည်း ဘယ်သူတုံး (တဏှာပါ ဘုရား)၊ ပေါ်ကြပလား (ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဟောဒီတဏှာကို ဒီနေ့ည ဟောမယ့်တရားက ဒီတဏှာ ဒီဘဝ ပြတ်လို့ရှိရင်၊ အနာဂတ် ဘဝကနေ ဆက်ဦးမလား (မဆက်တော့ပါဘူး ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒီတဏှာသည် ထိုထိုဘဝတို့ကို သူသာလျှင် ပြုပြင်နိုင်တဲ့သတ္တိရှိတယ်တဲ့၊ သဘော ကျပလား (မှန်ပါ့)။\nအဲ့ဒါကြောင့်တဲ့၊ ဒီတဏှာအကြောင်းကို မင်းတို့ ယနေ့ည ကောင်းကောင်းသိပြီလားလို့ ဘုရားကလည်း မေး တယ်၊ ဆရာဘုန်းကြီးကလည်း မေးတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ သိပြီလား (သိပါပြီ ဘုရား)။\nအတိတ်နဲ့ပစ္စုပ္ပန်ဆက်လိုက်တာလည်း (တဏှာပါ ဘုရား)၊ အတိတ်ဒုက္ခနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခလေ (မှန်ပါ့)၊ ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခနဲ့ အနာဂတ်ဒုက္ခ ဆက်လိုက်တာကော (တဏှာပါ ဘုရား)။\nနောက် ကာလသုံးပါးရှိတာပဲ၊ ကာလများလေးပါး ရှိရင် ဆက်ဦးမယ် သူ (မှန်ပါ့)၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိ ပါတယ် ဘုရား)။\nဒါက အတိတ်ကာလ (မှန်ပါ့)၊ ဒါက (ပစ္စုပ္ပန်ကာလ)၊ ဒါက (အနာဂတ်ကာလ)၊ ကာလများ လေးပါးရှိရင် မခက်ဘူးလား၊ ခက်ဦးမယ်၊ သူ ဒီထက်ပိုပြီးတော့ (မှန်ပါ့)။\nကာလသုံးပါးဆက်မိတယ် ဆိုကတည်းက ကျုပ်တို့မှာ – ကာလသုံးပါး လွတ်အောင်နေနိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များပါကြရဲ့ လား (မပါပါဘူး ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဒီကာလသုံးပါးထဲမှာ ကျုပ်တို့ဒုက္ခနဲ့ ပင်လယ်ဝေပြီး၊ ဒုက္ခနဲ့ဆက်ပြီး နေခဲ့ရတဲ့အဖြစ်ဆိုးကြီးဟာ ဒကာ ဒကာမတို့ လက်သည် ယနေ့ည ဖမ်းပေးနေတာပဲ (မှန်ပါ့)၊ ဘယ်သူ ပါလိမ့် (တဏှာပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပလား (မှန်ပါ့)။\nဪ- တော်တော် မေတ္တာရှိတဲ့ သူနဲ့တူတယ်၊ အတိတ်ဒုက္ခနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခကိုလည်း မပြတ်ရအောင် ဆက် ပေးပါ့မယ်တဲ့ တာဝန်ယူတယ်၊ ဘယ်သူကယူတုံး (တဏှာ ကယူပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း. . ပစ္စုပ္ပန်ဒုက္ခပြီးလို့ရှိရင်လည်း မင်း ဟောဒီ အနန္တရပစ္စယော အခြားမရှိသေးဘူးကွ၊ ချောင်းကြည့်နေပြီး ဟောဒီ ပဋိသန္ဓေနဲ့ ဆက်ပေးမယ်တဲ့ (မှန်ပါ့)။\nအခြားများရှိကြသေးရဲ့လား (မရှိတော့ပါဘူး ဘုရား)၊ တော်တော် လောကွတ်ကောင်းပါလား၊ ဒကာ ဒကာမ တွေကလည်း ဒီတဏှာလေးစွန့်ရတော့မယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ သားခင်မှု စွန့်ရတော့မယ်၊ သမီးခင်မှု စွန့်ရတော့မယ်၊ ကိုယ့် ခန္ဓာခင်မှုစွန့်ရတော့မယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကျိုးကြီးနည်းတော့မှာပဲ။\nဘာပြုလို့တုံး၊ ဒုက္ခပေးမယ့်သူမရှိဘူး၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)၊ ဘာမရှိတာတုံး (ဒုက္ခပေးမယ့်သူ မရှိတာပါ ဘုရား)။\nခက်နေပြီပေါ့။ ခင်ဗျားတို့က တဏှာကို အသေအလဲ ခင်တယ်။ သူကလည်း ဒုက္ခပေး နေပြန်တယ်၊ မျက်စိလည်နေ လိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း။ ဒကာ ဒကာမတွေ ပေါ်ကြပလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။\nဘယ်လောက် မျက်စိလည်နေတုံး (တစ် သံသရာလုံးပါ ဘုရား)။ တစ်သံသရာလုံးလည်တယ်၊ ဒီလို ဆရာကောင်း သမားကောင်းမတွေ့လို့ရှိရင်လည်း၊ ဒီ ဒကာ ဒကာမတွေ ရှေ့ လည်း ဒီကာလ သုံးပါးထဲ လှည့်ပြေးနေမှာပဲ (မှန်ပါ)။\nမပြေးပေဘူးလား (ပြေးမှာပါ ဘုရား)၊ ပြေးနေ တာလည်း ဘယ်သူကပြေးခိုင်းတုံးဆို ဘယ်သူက ဆက်ပေး နေတုံး (တဏှာကပါ ဘုရား)။\nတဏှာက ဆက်ပေးနေတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ယခု အတိတ်ဘဝက ယခုပစ္စုပ္ပန်ဘဝ ရောက်ပြီ၊ မရောက်ပေဘူး ( လား (ရောက်ပါတယ် ဘုရား)။\nရောက်တော့ ကျုပ်တို့သည်ကားလို့ဆိုရင်၊ တဏှာက ဆက်ပေးသဖြင့် အနာဂတ်ဘဝ မရောက်ဘူးလား (ရောက်ပါတယ် ဘုရား)၊ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nအနာဂတ်ဘဝ ရောက်တဲ့ အခါကျတော့ကို ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဒီ ဒီဘက်သုံးခုက အတိတ် ပြန်ဖြစ်ပြန်တာပေါ့။ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝက အတိတ်ပြန်ဖုံးတယ်၊ ဒီအတိတ်ဘဝနဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေက ဒါ ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်မှာပဲ (မှန်လှပါ)။\nမဖြစ်ပေဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)၊ ပစ္စုပ္ပန် ပြီးရင် မောင်ကို တို့ ဒီဘက်အနာဂတ် မဆက်ဘူးလား၊ ဆက် မလား (ဆက်မှာပါ ဘုရား)။\nအင်း- ဘယ်တော့ပျောက်မတုံး (မပျောက်ပါဘူး ဘုရား)၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nကိုင်း- ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့၊ သရက်သီးစားသလိုပဲ သရက်ပင်ဟာ မတုံးနိုင်ဘူး (မှန်ပါ့)၊ ဦးခင်မောင် ကျုပ် က သရက်သီးမှည့်တစ်လုံးပေးလိုက်တယ်၊ ချိုလည်းချိုတယ်၊ ကောင်းလည်း ကောင်းတယ်ဆိုတော့ ဦးခင်မောင် စားလည်း စားမှာပဲ (မှန်ပါ့)။\nမစားပေဘူးလား (စားမှာပါ ဘုရား)၊ ဒီအစေ့ပစ် မှာလား၊ စိုက်ဦးမှာလား (စိုက်ဦးမှာပါ ဘုရား)၊ စိုက်ပြီး သကာလ ခင်ဗျားလည်း ခင်ဗျားခင်တဲ့လူတွေ ပေးမှာပဲ (မှန်ပါ့)။\nပေးတော့ ဟိုလူကလည်း ဒီအစေ့ပစ်မှာလား (မပစ်ပါဘူး ဘုရား)၊ မပစ်တော့ ဒီသရက်မျိုး ပြတ်ပါဦးမလား (မပြတ်ပါဘူး ဘုရား)၊ ဘာပြုလို့ မပြတ်တာတုံး၊ ဒီလိုချည်း ဆက်စိုက်နေလို့ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nဒီမှာလည်း တဏှာက ဆက်စိုက်နေတာ (မှန်ပါ)၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)၊ ဘယ်လိုများနေတုံး (ဆက်စိုက် နေတာပါ ဘုရား)\nဒါ သရက်သီးကောင်းတ ာပေးကြည့်စမ်းပါ။ ချိုမြိန် ကောင်းမြတ်တဲ့ သရက်သီး ဒကာ ဒကာမတို့၊ တစ်ယောက် တစ်ယောက် ပေးကြည့်စမ်းပါ။ ဒီသရက်မျိုး ပြတ်မလား၊ မပြတ်ဘူးလား (မပြတ်ပါဘူး ဘုရား)။\nဘာပြုလို့တုံးဗျ (ဆက်စိုက်သွားလို့ပါ ဘုရား)၊ တစ်ယောက်က ပေးလိုက် သရက်မျိုး ဘယ်တော့ တုံးမှာတုန်း လို့မေးလို့ရှိရင် ဘယ်နဲ့ ပြောကြမတုံး (မတုံးပါဘူး ဘုရား)။\nတုံးချင်ရင် ဘယ့်နှယ့်လုပ်ရမတုံး (မစိုက်ပဲဒီ အတိုင်းထားရမှာပါ ဘုရား)၊ ဒီလိုမလုပ်နဲ့လေ သွားကို မမြည်း နဲ့၊ မြည်းရင် စိုက်မိလိမ့်မယ်၊ ရိပ်မိပလား (မှန်လှပါ)။\nမမြည်းနဲ့ မြည်းရင် စိုက်မိမှာပဲ (မှန်ပါ့)၊ ဟုတ် ဘူးလား (မှန်ပါ့)၊ ဥပမာ- အိမ်ထောင်မကျမိနဲ့၊ ကျမိ လို့ရှိရင် သားရေး၊ သမီးရေး၊ စီးပွားရေးက ခင်တော့မှာပဲ (မှန်ပါ့)။\nစိုက်မိပြီပေါ့ဗျ (မှန်ပါ့)၊ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)၊ ဒီဥစ္စာ စားကို မစားနဲ့၊ မြည်းကို မမြည်းမှ သင့်ရုံရှိ မယ်၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဘယ်လိုမှတော်ကြမတုံး (သွား မမြည်းမှတော် မှာပါ ဘုရား)။ စားကိုလည်း မစားနဲ့၊ မြည်းကြည့်လဲ မမြည်း နဲ့၊ ဟုတ်ပလား (မှန်ပါ့)။\nမြည်းကြည့်လို့ရှိရင်ဖြင့် ကိုယ်စားချင်တဲ့ ဒီအသီးကို ကိုယ်ကလည်း စိုက်ချင်ဦးမှာပဲ၊ ဟိုလူ ပေးပြန်တော့ကော (စိုက်ဦးမှာပါ ဘုရား)။\nဒီလိုချည့် စိုက်နေကြမယ်ဆိုရင် ဒီသရက်မျိုးစေ့ဟာ တုံးပါဦးမလား (မတုံးတော့ပါဘူး ဘုရား)။\nအဲ့တော့ သံသရာရှည်တယ်ဆိုတာ ဒီတဏှာက သွား သွားပြီးမြည်းတာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ ရှည်နေတာ၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။ ဘယ့်နှယ့်များနေတုံး သွားမမြည်းစမ်းလေနဲ့နော် ဒကာ ဒကာမတို့ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nခု စမ်းကြည့်လိုက်တယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဘယ့်နှယ့်နေကြ တုံး။ သားဒုက္ခ၊ သမီးဒုက္ခ၊ ဆွေဒုက္ခ၊ မျိုးဒုက္ခ၊ ဒုက္ခများ မတွေ့ ဖူးတဲ့ဒုက္ခများ ရှိသေးလား (မရှိပါဘူး ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒီတဏှာကလည်း နောက်တွေ့ပြန်လို့ရှိရင် လည်း ဘုံဘဝတွေ တောင့်တဦးမယ်ဆိုလို့၊ နတ်ပြည်ဖြင့် ကောင်းထင်ပါရဲ့ သွားမြည်းရင်၊ နတ်ဒုက္ခနဲ့ တွေ့ဦးမှာပဲ (မှန်ပါ့)၊ မတွေ့ပေဘူးလား (တွေ့မှာပါ ဘုရား)။\nဗြဟ္မာပြည် မြည်းကြည့်ချင်ပြန်တော့ (ဗြဟ္မာ ဒုက္ခနဲ့တွေ့မှာပါ ဘုရား)။\nနတ်ပြည် ဗြဟ္မာပြည်တော့ တော်လောက်ပါပြီ။ လူ့ပြည် ပြန်လိုက်ဦးမယ် ဆိုတော့လည်း ဘာနဲ့တွေ့မှာတုံး (ဒုက္ခနဲ့တွေ့မှာပါ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒီဥစ္စာ မြည်းကြည့်ချင်တာနဲ့ ဒုက္ခရောက်နေ တာပဲ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။ အတော် မဆိုးဘူးလား (ဆိုးပါတယ် ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်လိုမြင်မှ သင့်မယ် ထင်၊ ဘယ်သူက သရက်သီးပေးပေး မမြည်းနဲ့၊ မြည်းရင် စိုက်ဖြစ်လိမ့်မယ် (မှန်ပါ့)။ စိုက်တော့ ဒီမျိုးတုံးမှာ မဟုတ် ဘူး (မှန်ပါ့)၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nအဲ့တော့ ခင်ဗျားတို့က အနေက မြဲရဲ့ လား (မမြဲ ပါဘူး ဘုရား)။ မြည်းစမ်းပါရစေက လာချင်လာနေမှာ၊ မလာပေဘူးလား (လာမှာပါ ဘုရား)။\nလာလေလေ ဒီမျိုးစေ့က စိုက်လေလေ မနေဘူးလား (နေပါတယ် ဘုရား)။ ကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သရက်သီး သံသရာရှည်တာ သိပြီလား (သိပါပြီ ဘုရား)။\nဒီ သရက်ပင်တုံးသွားလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ ဒီသရက်ပင်ဟာ ဒီတစ်ခါစိုက်တယ်၊ နောက် ဒီအစေ့တွေကို တစ်ခါ ရေနွေး နဲ့ဖျော်ပြီး သကာလ မြစ်ထဲချည့် သွန်၊ ဒီအပင်တုံးလို့ရှိရင် ဘယ့်နှယ့်ဆိုကြမတုံး။ နောက်ပြတ်တယ် (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)၊ ဟုတ်ဘူးလား (မှန်ပါ့)။\nခုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ လက်ဆင့်ကမ်းနေတာနဲ့ပဲ ဘယ့် နှယ်တုံး (မပြတ်တော့ပါဘူး ဘုရား)။ ပြတ်သေးရဲ့လား (မပြတ်တော့ပါဘူး ဘုရား)။\nဒါဖြင့် သစ်ပင်တွေဟာ ဘယ်လောက်ကြာပြီတုံးမေး ရင် ဘယ့်နှယ့်ကြမတုံး (အစမရှိပါဘူး ဘုရား)။ ဟင် အစမရှိအောင်ဖြစ်နေတယ်၊ သဘောကျပလား။\nခင်ဗျားတို့ကော (အစရှာမတွေ့ပါဘူး ဘုရား) အဲ့ဒါကြောင့် ဘုရားက အစမရှိခဲ့တာ လုံးနေလို့ မမြင်တာသာ မှတ်ပေတော့၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nကြက်ဥဟာ အစရှိရဲ့လား (မရှိပါဘူး ဘုရား) မရှိတာ ကြက်ဥအစ ရှာမတွေ့ဘူး၊ လုံးနေတာကိုး (မှန်ပါ့) – ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nခင်ဗျားတို့ အစမရှိတာကော (လုံးနေလို့ပါ ဘုရား)။ အဲ့ လုံးနေတာ ဘုရားကနေ အစ မရှိဘူးကွာ၊ မင်း ဟာ လုံးတုံးကြီး၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nအိုလိုက်၊ နာလိုက်၊ သေလိုက် လှည့်လုံးနေတာကိုး၊ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။ ဘယ့်နှယ်ဖြစ်နေတုံး (လုံးနေ ပါတယ် ဘုရား)။\nလုံးနေတယ်၊ လုံးတာဘယ်အလုံးတုံးဆို ပဋိသန္ဓေပြီး တော့ ဘာတုံး။ အို၊ နာ၊ သေ၊ သေပြီးတော့ ဘာတုံး (ပဋိသန္ဓေပါ ဘုရား)။ ပဋိသန္ဓေပြီးတော့ (အို၊ နာ၊ သေ ပါ ဘုရား)။ အင် ပြီးတော့ကော (ပဋိသန္ဓေပါ ဘုရား)။\nပဋိသန္ဓေပြီး ဘာလာမယ် (အို၊ နာ၊ သေပါ ဘုရား)။ ဒီပဋိသန္ဓေကလည်း ဒီနေရာတွင် နေလား၊ ဟိုဘက် ရွေ့သွား၊ ဒီဘက်ရွေ့သွား (မှန်ပါ့)။ ဘယ့်နှယ်တုံး အစ ရှာတွေ့သေးရဲ့ လား (မတွေ့ပါဘူး ဘုရား)။\nအို၊ နာ၊ သေ လှည့်နေတယ်\nအို၊ နာ၊ သေကလည်း ဒီနေရာတင် မြဲသလား (မမြဲပါဘူး ဘုရား)၊ မမြဲဘူး၊ တော်ကြာ နတ် အိုနာသေ၊ လူအို နာသေ၊ တိရစ္ဆာန် အို နာ သေ (မှန်ပါ)။ မြဲသေးရဲ့ လား (မမြဲပါဘူး ဘုရား)။\nအဲ့တော့ အစဘယ့်နှယ့်လုပ်ရှာကြမတုံး (ရှာလို့ မရပါဘူး ဘုရား)။ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nကဲ ယနေ့တောဖြင့် အစတော့တွေ့ပြီ ဒကာ ဒကာမ တို့၊ သူ လုံးပြေးနေသမျှ သူကချည့်ပဲ ရိပ်မိပလား (မှန် ပါ့)။\nပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာနဲ့ အတိတ်ခန္ဓာနဲ့ ဆက်စပ်အောင် လုံး ပေးလိုက်တာ (တဏှာကပါ ဘုရား) တဏှာ။\nဒါကြောင့် အပ်ချုပ်သမားလို့ခေါ်တာ၊ ရှင်းပလား။ အဲ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာနဲ့ အနာဂတ်ခန္ဓာ လုံးပေး လိုက်တာ (တဏှာပါ ဘုရား)။\nတစ်ခါ အနာဂတ်ခန္ဓာက ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ပြီး သကာလ ၊ အနာဂတ်ခန္ဓာက အတိတ်ဖြစ်ပြီး ပစ္စုပ္ပန် ခန္ဓာနဲ့ လုံးမှာကော ဘယ်သူတုံး (တဏှာပါ ဘုရား)။\nပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာနဲ့ နောက်လာမယ့်အနာဂတ်ခန္ဓာနဲ့ လုံးမှာကော ဘယ်သူတုံး (တဏှာပါ ဘုရား)။ နို့ ဒီသရက်စေ့ချည့် ကျနေပါပေါ့လား (မှန်ပါ့)။\nဘာကျနေတုံး (ဒီသရက်စေ့ချည့် ကျနေပါတယ် ဘုရား)။ ဒီ သရက်စေ့ချည့် ကျနေတာ၊ သူ့ချည့် စိုက်နေကြ တာကိုး (မှန်ပါ့)။ သူ့ချည့်စိုက်နေတော့ ဘာပင်ချည့် ပေါက်တုံး (တဏှာပင်ချည့် ပေါက်ပါတယ် ဘုရား)။\nဒုက္ခပင်ချည့်ပေါက်တယ်ဆိုပါစို့၊ တဏှာက သမုဒယ သစ္စာ။ အသီးပြန်ပေါက်တာတွေက (ဒုက္ခသစ္စာပါ ဘုရား)။ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။\nအဲ့တော့ ဒကာ ဒကာမတွေ၊ ဒီမျိုးမပြုတ်သရွေ့ ကျုပ်တို့တော့ဖြင့် ဒုက္ခ လက်စသတ်တော့မယ် မဟုတ်ဘူးဆို တာ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ကွာတဲ့ ဒီလိုလုပ်ပါတဲ့၊ မင်းတို့ ကြက်ဥအစ ရှာမတွေ့သလို အလုံး ပြေးတော့ မနေပါနဲ့တော့ ဟုတ်လား (တင်ပါ့)။\nဒါ မြင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ပြောလို့နော် (မှန်ပါ့) ကိုယ့်ဟာကိုယ်တော့ (မသိပါဘူး ဘုရား)။\nဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် လုံးနေတာများ သိကြရဲ့လား (မသိပါဘူး ဘုရား) မသိဘူးနော် အခုရောက်တာ အသစ်ပဲ မှတ်နေတာ ဦးဝင်း ခုရောက်တာ ဘာတုံး (အသစ်လို့ မှတ်ပါတယ် ဘုရား)။\nအင်း နောက်ရောက်ပြန်တော့ကော (အသစ် ပဲ မှတ်ပါတယ် ဘုရား) ဟင် လုံးတာကို မပါဘူး ကိုယ့်ဟာ ကိုယ်တော့ အသစ်ချည့်ပဲ ကံကောင်း အကြောင်းသင့်လို့ အကျိုး ပေးလာလို့ တော်တော်လေး တော်တော်သေးရဲ့ လုံးနေ တာကြီး တော်တော်လေးရဲ့ လုပ်နေတာပဲ ရိပ်မိပလား (မှန်ပါ့)။\nဘာကို တော်တော်လေးရဲ့ တုံး (လုံးနေတာကိုပါ ဘုရား) ဖြစ်ပုံ လုံးနေတာကိုမှ မသိတော့ တော်တော် သေးရဲ့ဗျာ တော်တော်သေးရဲ့ဆိုတော့ ရောက်ရာ ဘာလမ်း တုံး (တင်ပါ့)။\nဒီအလုံးကြီးဟာ ဘယ်တော့မှ အဆုံးမရှိဘူးဆိုတာ သိသေးရဲ့လား (မသိပါဘူး ဘုရား) မသိတဲ့အပြင် ကိုယ်ကအရတော်လေစွ ဖြစ်နေတယ်။\nလုံးနေတာကို တော်လေစွ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့) ကောင်းပြီ ဒကာ ဒကာမတို့ ခင်ဗျားတို့ သင်းခွေ ချပ်ဆိုတာ မြင်ဖူးကြရဲ့လား (မှန်ပါ့)။\nသင်းခွေချပ်ဆိုတာ တခြားမဟုတ်ပါဘူး ဒကာ ဒကာမတို့ ဖွတ်လို အကောင်းမျိုးပါပဲ ဟိုမိုးကုတ် ဆီကျတော့ သိပ်ပေါတယ်၊ ပြီးတော့သည် ခွေးလာမယ်ဆိုလို့ ရှိရင် လုံးပစ်လိုက်တာ။\nခွေးလာလို့ရှိရင် ခေါင်းငုံ့ပြီး အကုန်လုံး လိုက်တာ အခွေကြီးမို့လား၊ ပျားလာလို့ ရှိရင်လဲ သူက လုံးပစ် လိုက်တာ (မှန်ပါ့) သူလုံးပစ်လိုက်တယ် သူ အန္တရာယ်ကင်းတယ် သူက အကြီးကြီးပဲ။ တစ်ချပ် တစ်ချပ်ကို နည်းတာမှ မဟုတ်ဘူး နှစ်လက်မခွဲလောက် ရှိတယ် (မှန်ပါ့)။\nအဲ့ဒါကြီး တွေကျတော့လဲ ပျားကပေါက်အောင်မ ကိုက်နှိုင်ဘူး (မှန်ပါ့) အကြေးက အကုန် ကပ်နေတာ (မှန် ပါ့) သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nငါး, အကြေးတွေလို ထပ်နေတာပဲ၊ သူ့အကြေးတွေ ကလဲ အချွန်တွေနဲ့၊ အဲ့တော့ ဘယ်အကောင် ကိုက်လို့ ရပါ သတုံး (မရတော့ပါဘူး ဘုရား)၊\nသူက လုံးရတာ အင်မတန်ကျေနပ်တယ်၊ ဘာပြုလို့ တုံးလုံးရတာ အန္တရာယ်ကင်းတယ်၊ ရိမ်မိပလား ဒီဒကာဒကာ မတွေက ဘယ့်နှယ့်ဖြစ်နေတုံး။\nသံသရာထဲ လုံးပြေးနေရတာကို တစ်ခါတည်း အန္တရာယ် ကင်းလိမ့်မလဲဗျ၊ အန္တရာယ်ကင်းတာ တစ်ခုပါလား (မပါပါဘူး ဘုရား)\nကဲ သူ သင်းခွေချပ်စိတ် ပေါက်နေတာ၊ ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေက ဟုတ်ဘူးလား၊ လုံးနေလို့ရှိရင် ခွေးလဲမကိုက်နှိုင်ဘူး သူ့ကို (မှန်ပါ့)။\nပျားကော (မကိုက်နိုင်ပါဘူး ဘုရား) လူတွေက တစ်ခါတည်း သူလုံးနေလို့ရှိရင် ခြေထောက်နဲ့ ကန်ပစ်လဲ အလုံးအတိုင်း သွားတာပဲ၊ ကဲ သူ့မှာ အန္တရာယ်ကင်းမနေဘူးလား (ကင်းပါတယ် ဘုရား)။\nဒီမှာလဲ ဒကာ ဒကာမတွေက ရောက်လာတဲ့ ဘဝမှာ ဪ ကံကောင်း အကြောင်းသင့်ပြီး တော်တော်လေး ရဲ့ဆိုပြီး လုံးနေတာနဲ့ အန္တရာယ် ကင်းတယ်ပြောရမလား၊ ရိမ်မိပလား (မှန်ပါ့) ဘာပြောနေကြတာတုံး (အန္တရာယ်ကင်းတယ်လို့ ပြောပါတယ် ဘုရား) လုံးတာ အန္တရာယ်ကင်းတာ ပြောတာနော်၊ လုံးတာအစရှာတွေ့ရဲ့လား (မတွေ့ပါဘူး ဘုရား)။\nဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရားကဟောတာက မင်း တို့ကွာတဲ့ ထိုးထွင်းသိဖို့ရာ ထိုးထွင်း သိကြစမ်းပါဦး၊ ပိုင်းခြား သိဖို့ရာ ပိုင်းခြားသိကြစမ်းပါဦး။ ဟောလာပြီ (မှန်ပါ့)။\nထိုးထွင်း သိဖို့ရာ (ထိုးထွင်းသိမှာပါ ဘုရား) ပိုင်း ခြားသိရမှာ (ပိုင်းခြားသိရမှာပါ ဘုရား) ပိုင်းခြားသိပါဦး တဲ့ မင်းတို့ဥစ္စာ လုံးတုံးကြီးဖြစ်နေတယ်၊ ရှင်းပလား (ရှင်း ပါပြီ ဘုရား)။\nဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ့်နှယ့်များ ဖြစ်နေတုံး (လုံးတုံးကြီးဖြစ်နေပါတယ် ဘုရား) လုံးနေတာပဲ ကိုယ့်အလုံးကိုယ်မသိဘူးဗျ ခက်လိုက်တဲ့ ဖြစ်ခြင်းက (မှန်ပါ့)။\nကိုယ့်အလုံးကို ကိုယ်မသိတဲ့အခါ ကျလို့ရှိရင် ကိုယ်သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့်၊ ဒီလုံးလုံးနဲ့ပဲ သူ့ဟာက နေရတာ အချိုးကျတယ် မကျဘူးလား (ကျပါ တယ် ဘုရား)။\nသင်းခွေချပ်လုံးရတာ အန္တရာယ်ကင်းတယ်မှတ်နေ တာ (မှန်ပါ့) မမှတ်ဘူးလား (မှတ်ပါတယ် ဘုရား) အဲ ခင်ဗျားတို့ လုံးနေရလို့ရှိရင် (အန္တရာယ်ကင်းပါတယ် ဘုရား)။ အန္တရာယ်ကင်းတယ် အရတော်လေစွ။ ဒီလိုဖြစ်နေ တာ ဦးခင်မောင်ကြီးရဲ့ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား) ၊\nတော်ကြာကျတော့ စုတိနဲ့ပဋိသန္ဓေ၊ ပဋိသန္ဓေနဲ့စုတိ ပြန်လုံးတာပဲ မလုံးဘူးလား (လုံးပါတယ် ဘုရား)။\nပဋိသန္ဓေ ပြီးဘာတုံး (စုတိပါ ဘုရား) စုတိပြီး ဘာလာပြန် (ပဋိသန္ဓေပါ ဘုရား)။ ပဋိသန္ဓေပြီး ဘာလာပြန် (စုတိပါ ဘုရား) သူဘာလုပ်တာတုံး (လုံးတာပါ ဘုရား)။\nအဲဒါ ခုသိပြီလား (သိပါပြီ ဘုရား) အဲဒီဥစ္စာသိ အောင်လုပ်ကြစမ်းပါ၊ ထိုးထွင်းသိဖို့ရာ ထိုင်းထွင်း သိကြစမ်းပါ ကွ၊ ဟုတ်လား ပိုင်းခြား သိဖို့ရာကို (ပိုင်းခြားသိ) အဲဒီကဲ့သို့ ထိုးထွင်းသိ ပိုင်းခြားသိဖို့ရာ ပိုင်းခြားသိခဲ့လို့ ရှိရင် ယခုဘဝနိဗ္ဗာန်ရမယ်လို့ ငါအသေအချာ ဟောတယ်။\nဒကာ ဒကာမတို့ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nထိုးထွင်းသိဖို့ရာ ထိုင်းထွင်းသိရမယ် (မှန်ပါ့) ပိုင်းခြားသိဖို့ရာကော (ပိုင်းခြားသိရမှာပါ ဘုရား) အဲဒါ နှစ်ခုသိလို့ရှိရင် ဒီဘဝ နိဗ္ဗာန် ရောက်ပါတယ်လို့ သံယုတ်ပါဠိတော်မှာ ကိုယ်တော်တိုင် တစ်ခါတည်း အန္ဓသုတ်မှာ အသေ အချာဟောတာ သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ထိုးသွင်းသိဖို့ရာ ဘာလုပ်ရ မှာတုံး (ထိုးထွင်းသိမှာပါ ဘုရား) ပိုင်းခြားသိဖို့ရာ (ပိုင်းခြားသိရမှာပါ ဘုရား) ဤကဲ့သို့သိရင်ဘာဖြစ်မတုံး (နိဗ္ဗာန်ရမှာပါ ဘုရား)။\nနောက်ဘဝလား၊ ဒီဘဝလား (ဒီဘဝပါ ဘုရား) ဒီဘဝ ကောင်းပြီဒါဖြင့် ထိုးထွင်းသိဖို့ရာကို ထိုးထွင်းသိရမယ် ပိုင်းခြားသိဖို့ရာကို ပိုင်းခြားသိရမယ် ဆိုတာဖြင့် သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။\nဒုက္ခတော့ အသေအချာဆုံးတော့မပေါ့တဲ့၊ ခုပြောတဲ့ နှစ်ခုကို နားလည်လို့ရှိရင်၊ ထိုးထွင်း သိရမှာကို (ထိုးထွင်း သိပါ ဘုရား) ပိုင်းခြားသိရမှာကို (ပိုင်းခြားသိရမှာပါ ဘုရား)။\nအဲဒီ အသိနှစ်ခုက သိပ်အရေးကြီးတယ်ကွ၊ အခု တော့ ဘုန်းကြီး ဟောလာတဲ့အတွက်၊ ဪ ထိုးထွင်းတော့ ဖြင့် သိပါပြီ၊ ပိုင်းခြားသိ ကျန်နေတယ် (မှန်ပါ့)။\nထိုးထွင်းတော့သိပြီ၊ ဪ အလုံးကြီးပါလား ဘယ် ကဆက်ပေးလို့ပါလိမ့် (တဏှာကပါ ဘုရား)၊ တဏှာက ဆက်ပေးနေလို့၊ တဏှာမဆက်ရင် ဒီအလုံးမထူး ဘူး၊ ဒီလိုလုံးစရာ အကြောင်း မရှိဘူး မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။\nတဏှာဆက်မပေးလို့ရှိရင် (မလုံးပါဘူး ဘုရား) လုံးစရာလဲမရှိဘူးဆိုတာ သဘောကျပလား (ကျပါ တယ် ဘုရား)။ ခုလုံးနေတာဘာကြောင့်တုံး (တဏှာကြောင့်ပါ ဘုရား)။\nအင်းတော်ပြီ ခင်ဗျားတို့ ဒီဥစ္စာတော်တော်နေရာကျ သွားပြီ။ ဪ သူ့လက်ချက် အတော်ပြင်း နေပါ့လား သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nကြက်ဥထဲက ကြက်ကလေးဖြစ်နေရတာသည်၊ အလုံးအလယ်ထဲမှာ ဖြစ်ရတာပဲ ခြေလဲ မဆန့်သာ၊ တောင်ပံ လဲမပျံသာ၊ ဘယ်လောက်များကျဉ်းကျပ်တုံး၊ မကျဉ်းကျပ်ဘူးလား (ကျဉ်းကျပ် ပါတယ် ဘုရား)။\nဒီအတိုင်းသာ ခင်ဗျားတို့ တစ်သံသရာလုံး နေခဲ့တဲ့ အခါ၊ ဆန့်သာ ကွေးသာကိုမပါဘူး၊ လုံးနေတာပဲ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (မှန်ပါ့)။\nကိုင်း ဘယ်လိုနေခဲ့တုံး (မဆန့်သာ မကွေးသာပါ ဘုရား)။ တိုတိုပြောကြပါစို့၊ ကြက်ဥနေ နေခဲ့ရတယ်၊ ရိပ်မိပ လား (မှန်ပါ့)။ ဘယ်လိုများနေခဲ့ရတဲ့ (ကြက်ဥနေ နေခဲ့ရပါတယ် ဘုရား) ဘာပြုလို့တုံး လုံးတဲ့အထဲနေခဲ့ရတာ ကိုး၊ လုံးတဲ့အထဲနေခဲ့ရတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘာနေနေခဲ့ ရတုံး (ကြက်ဥနေပါ ဘုရား)။\nခြေထောက်ကလေးများ ဆန့်သာရဲ့ လား (မဆန့်သာဘူး ဘုရား) အတောင်ကလေးများကော (မဆန့်သာပါဘူး ဘုရား) နှုတ်သီးလေးကော၊ လည်ပင်း လေးကော ဆန့်သာရဲ့လား (မဆန့်သာပါဘူး ဘုရား)။\nအဲဒါကို မရိပ်မိဘူး၊ ရိပ်မိသေးရဲ့လား (မရိပ်မိပါ ဘူး ဘုရား) တော်တော်ဆိုးပါလားဗျ မဆိုးဘူးလား (ဆိုး ပါတယ် ဘုရား)။\nအဲတော့ ခုဖြင့် အင်းနေရာကျပဟေ့ လုံးထားတာ တဏှာပဲ၊ ကောင်းပြီ မင်းသတ်လိုက်ရလို့ ရှိရင်တော့ဖြင့် မင်းမ ရှိလို့ရှိရင် တို့လုံးစရာ မရှိဘူး၊ မပေါ်သေးဘူးလား (ပေါ်ပါပြီ)။\nသူမရှိရင် ဘယ့်နှယ့်လုပ် (မလိုတော့ပါဘူး ဘုရား)။ လုံးစရာမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ခုတော့ဖြင့် လုံးစရာမရှိတော့ဘူးဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် တို့သည်ကား လို့ ဆိုရင်ဖြင့် အတော်နေရာ ကျပြီ၊ နို့မဟုတ် အလုံးဆိုရင်ဖြင့် လှိမ့်နေမှာပဲ (မှန်လှပါ)။\nမလှိမ့်ပေဘူးလား (လှိမ့်ပါတယ် ဘုရား) အရင် ဇာတိလာသေးသလား (မလာပါဘူး ဘုရား) စုတိ ပဋိသန္ဓေ အိုလိုက် နာလိုက် သေလိုက်၊ အိုလိုက် နာလိုက် သေလိုက်၊ ဒီပြင်ဘာ လှည့်စရာ ရှိသေးတုံး (မရှိတော့ပါဘူး ဘုရား)။\nသဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) အဲဒါ ကိုယ့်ဖြစ်စဉ်ဆိုတာ မှတ်မိပလား (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား)\nအဲဒီကဲ့သို့ကြည့်တော့ ထိုးထွင်းသိရမှာ ထိုးထွင်းသိရ မည်တဲ့။ သို့သော် ပိုင်းခြားသိဖို့ ကျန်သေး တယ်နော်။\nခုဟာထိုးထွင်းသိပဲ ရှိသေးတယ်နော် ပိုင်းခြားသိက (ကျန်ပါသေးတယ် ဘုရား) သဘောကျ ပလား (ကျ ပါပြီ ဘုရား)။\nဒါဖြင့် မနက်ဖြန်မှ ပိုင်းခြားသိဟောတော့မယ်။


at 10:32 AM Labels: သတ်သတ်လွတ်\nသတ်သတ်လွတ်မုန့်ဟင်းခါးအတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းများကတော့ ကုလားပဲ၊ ငှက်ပျောအူ၊ ရွှေကြည်မှုန့်၊ စပါးလင်၊ ချင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီ၊ ငရုတ်သီးအရောင်မှုန့်၊ နနွင်းမှုန့်၊ ငရုတ်ကောင်းမှုန့်၊ ဆား၊ သကြား၊ ဆီနဲ့ အချိုမှုန့်တို့ပါ။\nကုလားပဲကို မနက်ချက်မယ်ဆိုရင် ညကတည်းက ရေဆေးပြီး စိမ်ထားပေးပါ။ မနက်ကျရင် ကုလားပဲပြုတ်မယ့်အိုးထဲကို ကုလားပဲတွေကို ထည့်၊ နနွင်းမှုန့်အနည်းငယ်နဲ့ ရေထည့်ပြီး နူးအောင်ပြုတ်ပါ။ ရေခမ်းပြုတ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ ကုလားပဲပြုတ်နေစဉ် ဆားမထည့်ရပါဘူးနော်။ ကုလားပဲနူးသွားပြီဆိုနဲ့ ကုလားပဲတွေကိုအအေးခံပြီး ထောင်းပါ။ (တချို့ကလည်း မထောင်းဘဲ ဇကာနဲ့ တိုက်ချပါတယ်)။ ရွှေကြည်မှုန့် ကိုလည်း ရေလေးနဲ့ ဖျော်ထားပေးပါ။ ကုလားပဲနဲ့ ရွှေကြည်မှုန့်အချိုးက သုံးဆ တစ်ဆပါ။ စပါးလင်ကို အပြင်က ရင့်တဲ့အခွံတွေဖယ်၊ ရေဆေးပြီး ပါးပါးလေးတွေလှီးပေးထားပါ။ ချင်းကို အခွံနွှာရေဆေးပြီး မထူမပါးလှီး ပေးထားပါ။ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီတို့ကိုလည်း အခွံနွှာ၊ ရေဆေးပေးထားပါ။ ကြက်သွန်ဖြူတချို့ကို ကြက်သွန်ကြော်လုပ်ဖို့ ခပ်ပါးပါးလေးလှီးပေးထားပါ။ ကျန်တဲ့ကြက်သွန်ဖြူနဲ့ ကြက်သွန်နီကိုတော့ မထူမပါး လှီးပေးထားပါ။ ကြက်သွန်နီဥတချို့ကိုလည်း ထက်ခြမ်းခြမ်းပေးထားပါ။ ငှက်ပျောအူကို အရင့်ပိုင်းတွေ ဖယ်ရှားပစ်ပြီး အနုပိုင်းတွေကိုပါးပါးလှီးပေးပါ။ ငှက်ပျောအူတွေ မဲမသွားအောင် အိုးတစ်လုံးထဲ ရေထည့်ပြီး နနွင်းမှုန့်လက်ဖက်ရည်ဇွန်းတ၀က်လောက်ထည့်ပြီး လှီးပြီးသားငှက်ပျောအူတွေကိုထည့်စိမ်ပေးပါ။\nမီးဖိုပေါ်ကို ငှက်ပျောအူအိုးတင်ပြီး ပွက်ပွက်ဆူအောင်တည်ပေးပါ။ ဆူလာပြီဆိုရင် ငှက်ပျောအူတွေကို ဟိုဘက်ဒီဘက်လှန်ပြီး ထပ်တည်ပေးပါ။ ငှက်ပျောအူနူးလောက်ပြီဆိုရင်တော့ ရေတွေကိုငှဲ့ထုတ်ပစ်ပြီး ငှက်ပျောအူတွေကို ရေနဲ့ဆေးပြီး ဇကာနဲ့ ရေစစ်ပေးထားပါ။\nငရုတ်ဆုံထဲကို ချင်းအရင်ထည့်ပြီးထောင်းပါ။ ချင်းညက်ခါနီးကျရင် လှီးထားတဲ့ စပါးလင်တွေကိုထည့်ပြီး ထောင်းပါ။ ပြီးရင် ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီတွေကိုထည့်ပြီးထောင်းပါ။ ပြီးရင် ငရုတ်သီးအရောင်မှုန့်လေး နည်းနည်းထည့်ပြီး အားလုံးသမအောင် ရောထောင်းပေးပါ။ ပြီးရင် မီးဖိုပေါ်ဒယ်အိုးတင်၊ ဆီထည့်၊ ဆီပူလာရင် နနွင်းမှုန့်လေးနည်းနည်းခပ်ပြီးတော့ ထောင်းထားတဲ့ ငရုတ်သီးချင်းစပါးလင်ကြက်သွန်တို့ကိုထည့်ပြီး မီးအသင့်အတင့်နဲ့ ဆီသတ်ပါ။ ဆီသတ်နံ့မွှေးလာပြီဆိုရင် ထောင်းထားတဲ့ကုလားပဲထဲက တ၀က်ရယ်၊ ဆားရယ်၊ အချိုမှုန့်ရယ်ထည့်ပြီး ဆီသတ်ပြီး မီးဖိုပေါ်ကနေ ဒယ်အိုးကိုချထားပေးပါ။\nအိုးတစ်လုံးထဲကို ရေထည့်၊ ပြီးရင် ထောင်းထားတဲ့ပဲ၊ ဖျော်ထားတဲ့ ရွှေကြည်၊ ဆီသတ်ထားတဲ့ ပဲနဲ့အမွှေးကြိုင်စုံ၊ ဆား၊ သကြား၊ အချိုမှုန့်တို့ထည့်ပြီး အိုးကို မီးဖိုပေါ်တင်ပြီး ဟင်းရည်အိုးဆူအောင်တည်ပါ။ ဟင်းအိုးဆူလာပြီဆိုရင် ငှက်ပျောအူတွေကိုထည့်ပြီး ဆူအောင် ထပ်တည်ပါ။ ငှက်ပျောအူဖတ်က အချိုအငံအရသာတွေကို စုပ်ယူတတ်တာမို့ ဟင်းအိုးဆူလာရင် အပေါ့အငံမြည်းပြီး လိုအပ်တဲ့အရသာတွေကို ထပ်ဖြည့်ပေးပါ။ ပြီးတော့မှ ကြက်သွန်နီတွေကိုထည့်ပေးပြီး ဟင်းအိုးကို မီးနွေးနွေးနဲ့ တည်ထားပေးလိုက်ပါ။ ဟင်းအိုးလည်း ပွက်ပြီဆိုရင် ကြက်သွန်နီလည်း နူးလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီအခါ အပေါ့အငံကိုထပ်မြည်း၊ လိုအပ်တဲ့အရသာထပ်ဖြည့်ပြီး ငရုတ်ကောင်းမှုန့်လေးခပ်လိုက်ပါနော်။ အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ ငရုတ်ကောင်းနံ့ မွှေးမွှေးလေးနဲ့ သတ်သတ်လွတ် မုန့်ဟင်းခါးရပါပြီနော်။\nမှတ်ချက်။ ။ မြေပဲကြိုက်တတ်ပါက မြေပဲထည့်နိုင်ပါတယ်နော်။\nKhin March 12, 2008 at 10:05 PM\nပြသနာဘဲ ငါး အရသာ ခံခြင်ပါတယ် ဆိုမှ သက်သတ်လွတ်နဲ့ တိုးနေတယ်\nလုလုရေ ကျေဇူးပါ ငါးမရှိတဲ့နေ့ မှ စဉ်းစားပါရစေ။\nလုလု ဘယ် ကတင်နေတာလဲ မြန်မာပြည်ကလား ကွန်နက်ရှင်မကောင်းဘူးဆိုလို့ ပါ။\nနိုင်ငံခြားမှာ ဆိုရင် ပေးပဲလ် လုပ်ကြပါလား ။\nလုလု ဆိုင်မှာ လာစားပြီးသူတွေ မုန့် ဖိုးပေး လို့ ရတာပေါ့\nထွန်း March 14, 2008 at 7:41 PM\nအမ မေဗမာ မပူနဲ့ ။ ငါးကို အကောင်လိုက် ကင်ပြီး ဟင်းနဲ့ မြှီးရင် ငါးအရသာရမယ် ဟတ်ဟတ်..\nkeykey September 13, 2009 at 5:23 PM\nThank you very much Lu Lu! It gives the benefit for the Vegan like me.\nThanda July 6, 2010 at 4:26 AM\nဒီသက်သတ်လွတ်မုန့်ဟင်းခါးချက်နည်းလေး တင်ပေးတာကျေးဖူးအထူးပါ။ အမတို့လိုသက်သတ်လွတ်စားသမားတွေအတွက် သိပ်အကျိူးရှိပါတယ်။ သက်သတ်လွတ်ဟင်းတွေ ထပ်တင်ပေးမယ်ဆိုလို့လဲ အရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်နော်။\nူဒီသက်သတ်လွတ်မုန့်ဟင်းခါးချက်နည်းလေးရဲ့ အဆုံးပိုင်းကိုလဲတင်ပေးပါဦးနော်။ ပြင်ဆင်နည်းလေးတွေ အထိပဲမြင်ရသေးတယ်။


About Us | Marlarmyaing\nRegistration, Importation, Repackaging and Distribution of Pesticides, Foliar Fertilizers, Seeds and Agricultural Equipments\nRetail and Wholesale Business Unit\nRetailing and Wholesaling of Agricultural Related Products from different importers.\nImport straight fertilizers as raw materials.\nMarlarmyaing group has invested in both agro based and non-agro based industries.\nမာလာမြိုင် အများနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီလီမိတက် (Marlarmyaing Public Company Limited) သည် မြန်မာနိုင်ငံ ကုမ္ပဏီများအက်ဥပဒေနှင့်အညီ ၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၀) ရက်နေ့တွင် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ထားပြီး MyCo စနစ်သစ်တွင် ကုမ္ပဏီမှတ်ပုံတင်အမှတ် (107191364) ဖြင့် ၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၁၂) ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်မှတ်ပုံတင်ထားသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ မာလာမြိုင် အများနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီလီမိတက်သည် တောင်သူလယ်သမားများအတွက် လိုအပ်သော စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာများ မျှဝေရန်နှင့် မာလာမြိုင်စိုက်ပျိုးရေးသုံးပစ္စည်း အရောင်းစင်တာများကို မြို့နယ်တိုင်းတွင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်၊ စိုက်ပျိုးရေးသွင်းအားစုများကို စက်ရုံများတည်ဆောက်၍ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ရန်၊ ပြည်ပသွင်းကုန်များ လျှော့ချနိုင်ရန်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍအတွက် အကျိုးရှိသော အများနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်လာစေရန် ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။\nမာလာမြိုင်သည် (၁၉၈၉) ခုနှစ်တွင် မိသားစုပိုင်စိုက်ပျိုးရေးသုံးလက်လီအရောင်းဆိုင် အနေနဲ့ စတင်ခဲ့ပြီး၊ မြန်မာနိုင်ငံကုမ္ပဏီများ အက်ဥပဒေအရ (၁၉၉၁) ခုနှစ်တွင် မာလာမြိုင်ကုမ္ပဏီလီမိတက်ကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ကာ နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ စိုက်ပျိုးသူတောင်သူများသို့ စိုက်ပျိုးနည်းပညာများ၊ စိုက်ပျိုးရေးသုံး သွင်းအားစုများ၊ မျိုးစေ့၊ ကိရိယာများအား နိုင်ငံတစ်ဝန်းသို့ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချပေးခဲ့ပါသည်။ (၂၀၀၅) ခုနှစ်တွင် အရည်အသွေးကောင်း မြေသြဇာများအား တောင်သူများသို့ ဈေနှုန်းချိုသာစွာဖြန့်ဖြူးနိုင်ရန်ဟူဟာ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မာလာမြိုင်ထုတ်လုပ်မှုကုမ္ပဏီလီမိတက်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး၊ (၂၀၁၄) ခုနှစ်တွင် Fertilizer Blend Factory ကို အောင်မြင်စွာလည်ပတ်နိုင်ခဲ့ပါသည်။\n(၂၀၁၇) ခုနှစ်တွင် အတွေ့အကြုံကောင်းများရှိသည့် ဦးဆောင်သူများနှင့် မာလာမြိုင်အများနှင့်သက်ဆိုင်သောကုမ္ပဏီလီမိတက်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ၊ (၂၀၁၈) ခုနှစ်တွင် ပိုးသတ်ဆေးပြန်လည်ထုပ်ပိုးစက်ရုံစီမံကိန်းကို သီလဝါပြည်တွင်းစက်မှုဇုန်တွင် စတင်လုပ်ကိုင်လျှက်ရှိပါသည်။\nကုမ္ပဏီ၏ ခွင့်ပြုမတည်ရင်းနှီးငွေကျပ် သန်းပေါင်း ငါးသိန်းတိတိဖြစ်ပြီး ကနဦးတည်ထောင်သူ (၇) ဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ထားသည့် အများနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီဖြစ်ပါသည်။ မာလာမြိုင်အများနှင့်သက်ဆိုင်သောကုမ္ပဏီလီမိတက်သည် အမှတ် (၄၉၇)၊ အခန်းနံပါတ် (၁၄-၀၄၊ ၁၄-၀၅)၊ ဒိုင်းမွန်းကွန်ဒို တာဝါ (A)၊ ပြည်လမ်း၊ (၈) ရပ်ကွက်၊ ကမာရွတ်မြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့တွင် တည်ရှိပြီး အောက်ဖော်ပြပါ နေရာများတွင် မာလာမြိုင်စိုက်ပျိုးရေးသုံးအရောင်းစင်တာများကို ဖွင့်လှစ်ထားရှိပါသည် –\nကျွန်းတောလမ်းနှင့် နာနတ်တောလမ်းထောင့်၊ ကမာရွတ်မြို့နယ်\nနတ်မောက်လမ်း၊ မြေပဒေသာကျွန်း (ဂျပန်သံရုံးရှေ့ )၊ ဗဟန်းမြို့နယ်\nည-၈၂၊ ယုဇနလမ်း၊ ဘုရင့်နောင်ပွဲရုံတန်း၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်\nဘီ ၂၄၊ တညင်းကုန်းသစ်သီးဝလံဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် ပန်းမန် လက်ကား ဈေးကြီး၊ တညင်းကုန်း၊ အင်းစိန်မြို့နယ်\nအမှတ် – ၁၂၉၊ ကမ်းနားလမ်း၊ ကျောင်းကြီးအိုးတန်းရပ်ကွက်၊ ပြည်မြို့\nMarlarmyaing Dry-blend Factory\nMarlarmyaing Repacking Factory


Nyi Nyi Naing's Apps\nNyi Nyi Naing's Likes\nNyi Nyi Naing's ၏မိတ်ဆွေများ\nNyi Nyi Naing's Groups\nStarted this discussion. Last reply by U Aye Tun Sep 22, 2015. 16 Replies2Likes\nထေရ၀ါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ညီအကိုမောင်နှစ်မများ အားလုံး မင်္ဂလာပါခင်ဗျာ။ သာသနာပြုခြင်းနဲ.ပါက်သက်ပြီး မိမိတို.ရဲ.အတွေးအမြင်များကိုဒီနေရာလေးမှာ မျှဝေဆွေးနွေးရအောင်လားခင်ဗျာ။သာသနာပြုတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုဟာကိုပြောတာလဲ၊…ဆက်လက်ဖတ်ရူရန်.........\nStarted this discussion. Last reply by နီစံ (အနီ) Jul 2, 2011. 8 Replies 1 Like\nကျွန်တော်တို.ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေဟာနေ.စဉ်ဘုရားရှိခိုးပြီးရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ကုသိုလ်ကောင်းမှူတစ်ခုခု လုပ်ပြီးရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အမျှပေးဝေကြပါတယ်၊ပြီးရင်သာဓုခေါ်ကြပါတယ်။အဲဒီလို အမျှဝေနေတဲ.အချိန်မှာ စိတ်ကိုဘယ်လို…ဆက်လက်ဖတ်ရူရန်.........\nStarted this discussion. Last reply by ကျော်ကို Dec 14, 2011. 27 Replies2Likes\nStarted this discussion. Last reply by ကျော်ကို Dec 17, 2011. 19 Replies 1 Like\nဘုရားစေတီတော်ကြီးတော်တော်များများမှာ ဘုရားပွဲ ဆိုပြီးလူတွေ လုပ်ချင်တာလုပ်နေကြတာကို သီလ၊သမာဓိ ပညာ ကြီးမားတဲ.ဆရာတော်ကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် ကန်.ကွက်ခဲ.ပါလျက်နဲ. ယခုထိတိုင်…ဆက်လက်ဖတ်ရူရန်.........\nphyuthi သည်Nyi Nyi Naingကို မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nU Aye Tun replied to Nyi Nyi Naing's discussion 'ဗုဒ္ဓအလိုတော်ကျ သာသနာပြုခြင်း...အကြောင်း ဆွေးနွေးကြမယ်'\n"၁။ လူတိုင်းမှာတာဝန်ရှိ အောက်ပါတို့ကိုဆောင်ရွက်ခြင်းသည် သာသနာပြုခြင်းတစိတ်တဒေသ ဖြစ်ပါသည်။ ၂။ ဟိရိသြတ္တပ အရှက်အကြောက်တရား ရှိမှုအပေါ်တွင် သာသနာ၏ တိုးတက်မှုကိုခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။ ၃။ သာသနာပြုနည်း (က) ကိုယ်တိုင်လိုက်နာခြင်း၊ ပံ့ပိုးခြင်း (ခ)…"\nဒေါ်စန်းစန်းစိုး သည်Nyi Nyi Naing's ၏ 'ဥပါသကာ ၊ ဥပါသိကာ ဆိုတာ' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\nဒေါ်စန်းစန်းစိုး သည်Nyi Nyi Naing's ၏ 'အသိနဲ. အကျင်.' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\nဒေါ်စန်းစန်းစိုး သည်Nyi Nyi Naing's ၏ 'သြ၀ါဒ' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\nဒေါ်စန်းစန်းစိုး သည်Nyi Nyi Naing's ၏ 'သေမှာ မကြောက်ကြသူများ .....' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\n"ငယ်ရွယ်စဉ်မှစ၍ မိဘနှစ်ပါး၏ သွန်သင်မှု မူလတန်းမှစ၍ ဆရာများ၏ သင်ကြားမှု နိုင်ငံတော်မှ မှန်ကန်သော တရားအဆီအနှစ်များကို သင်ရိုးအဖြစ် ပြဌာန်းခြင်းတို့ဖြင့်စတင်စေပြီး သံဃာတော်များမှ တင်းတင်းရင်းရင်း ဘက်မလိုက်ဘဲ ဘုရားစကားတော်အတိုင်းဆောင်ရွက်သင့်ပါကြောင်း"\nNyi Nyi Naing postedastatus\n"Long time no see...All Dhamma friends, be happy and secure!"\nNyi Nyi Naing သည် အရှင်ပဏ္ဍိတ(ဒေါင်းဖြူ)'s၏ 'သာသနာပြုစိတ်ဓာတ်(သို့မဟုတ်)သာသနာပြုနည်းလမ်းကောင်း'ဘလော့ တွင်မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nNyi Nyi Naing သည်အရှင်ပဏ္ဍိတ(ဒေါင်းဖြူ)'s ၏ 'သာသနာပြုစိတ်ဓာတ်(သို့မဟုတ်)သာသနာပြုနည်းလမ်းကောင်း' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\nNyi Nyi Naing သည် မူကြိုဆရာ's၏ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချစ်တတ်ကြပါစေ'ဘလော့ တွင်မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\n"We'll done well done well done"\nNyi Nyi Naing သည်မူကြိုဆရာ's ၏ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချစ်တတ်ကြပါစေ' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\n"May you all be happy and secure."\nNyi Nyi Naing သည် AK-47's၏ 'လေးဆယ်ကျော်အချစ် ဘယ်လိုချစ်မလဲ'ဘလော့ တွင်မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nKO KO သည် Nyi Nyi Naing's၏ 'မြတ်ဗုဒ္ဓနှင်.ဝေဖန်ရေး'ဘလော့ တွင်မှတ်ချက်ရေးခဲ့ပါသည်။\nKO KO သည်Nyi Nyi Naing's ၏ 'မြတ်ဗုဒ္ဓနှင်.ဝေဖန်ရေး' ဘလော့ ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။\nဒီဘလော့ကို ဖေဖော်ဝါရီ 21, 2013 တွင်11:07am —ရေးသားခဲ့ပါသည်။0Comments 1 Like\n၀ိပဿနာ၏ပန်းတိုင်သည် သစ္စာ(၄)ပါးဖြစ်သည်။သစ္စာ(၄)ပါးတွင်လည်း အဓိကသည် နိရောဓသစ္စာ(နိဗ္ဗာန်)ဖြစ်၏။နိရောဓသစ္စာကို ဓမ္မစကြာတွင်\nတဏှာချုပ်ရာဟုဘုရားရှင်ကဟောကြားတော်မှုသည်။တဏှာသည် ကိလေသ၀ဋ်တွင်ရှိသည်။တဏှာ၊ဥပါဒါန်ဖြစ်သော ကိလေသ၀ဋ်သည် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်\nတွင်ပါဝင်၏။ပဋိစ္စသမုပါဒ်ကိုနားလည်ရန် အကြောင်းအကျိုးကို အနတ္တဥာဏ်ဖြင့်သိမြင်ရမည်။အနတ္တဥာဏ်ရရန် ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဥာဏ်ကို အားထုတ်ရပေ\nသည်။ဤသို.ဆိုလျှင် နာမရူပပရိစ္ဆေဒဥာဏ်သည် နာမ်ရုပ် ပိုင်းခြားသိခြင်းဖြစ်၍ ၄င်းနာမ်ရုပ်ပေါ်တွင် အနိစ္စ၊ဒုက္ခ၊အနတ္တ လက္ခဏာဝင်ကာ…\nဒီဘလော့ကို သြဂုတ် 24, 2012 တွင်12:11pm —ရေးသားခဲ့ပါသည်။0Comments0Likes\nလဲလို.သိနိုင်ပါတယ်။နားလည်အောင်ပြောရရင် လမ်းမှာစိုက်ထားတဲ. Road Sign တွေလိုပေါ.။ဒီအမှတ်အသားကိုကြည်.ရင်…\nသညာ နှင်. ပညာ\nဒီဘလော့ကို သြဂုတ် 20, 2012 တွင်6:02pm —ရေးသားခဲ့ပါသည်။0Comments 1 Like\nဒီဘလော့ကို သြဂုတ် 20, 2012 တွင်5:56pm —ရေးသားခဲ့ပါသည်။0Comments2Likes\n8:39pm အချိန်ဒီဇင်ဘာ 9, 2015, တွင် phyuthi မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n3:11am အချိန်သြဂုတ် 16, 2012, တွင် အရှင်အာစိဏ္ဏ မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n4:35am အချိန်ဇန်န၀ါရီ 3, 2012, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nအကိုညီေ၇ မင်္ဂလာပါနော် ညီမ လာလည်ပါတယ်\nhttp://buddhismworld.ning.com/group/admingroup လာခဲ့ပါအုံးနော် အကို။\n6:51pm အချိန်ဒီဇင်ဘာ 27, 2011, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n9:44am အချိန်ဒီဇင်ဘာ 9, 2011, တွင် A BuddhismworldAdmin မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nပျော်ရွှင်ဖွယ် မွေးနေ့လေး ဖြစ်ပါစေခင်ဗျာ.....မွေးနေ့ဆုတောင်းနောက်ကြခဲ့ရင်တောင်းပန်ပါတယ်..\n10:48pm အချိန်နိုဝင်ဘာ 23, 2011, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nကိုညီညီရေ ညီမ လာလည်ပါတယ်။\nလက်ဆောင်အဖြစ် အကြံတွေ သယ်လာပါတယ်:)\nကိုညီပြောတဲ့ သာသနာပြုသည် ဆိုသည်မှာ ...ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆွေးနွေးမှု forum တခု ထည့်ကြမလား အဲလိုထည့်ချင်ရင် ဆွေးနွေးချက်ထည့်ရန် ဆိုတဲ့ နေ၇ာကနေပြီး ကိုညီကနေပြီးတော့ စတင်ပေးပါ ကိုညီ။\nဒါမှမဟုတ် ကိုညီရဲ့ အသိတွေကို ဘလော့တခုအနေနဲ့ရေးပြီး တင်ပေးမယ်ဆိုရင်လဲ မဆိုးဘူး...ကိုညီအဆင်ပြေသလို အားသန်သလိုသာ လုပ်ပါ။\n11:17pm အချိန်နိုဝင်ဘာ 9, 2011, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\nFriends18.com Miscellaneous Scraps\nFriends18.com Top Rated Scraps\n7:06pm အချိန်နိုဝင်ဘာ 2, 2011, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n7:48pm အချိန်အောက်တိုဘာ 31, 2011, တွင် စန္ဒာ မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။\n10:11am အချိန်အောက်တိုဘာ 31, 2011, တွင် နီစံ (အနီ) မှတ်ချက်ရေးသွားပါသည်။


ပီတိစား၍ အားရှိသူများ (သန္တာညို) – ရှုခင်းသစ် NEW SIGHTS\nPosted on October 13, 2014 October 14, 2014 EditorPosted in စာပေဆောင်းပါး, ပညာရှုခင်း, ပညာရေး\nအာစရိယဂုဏော အနန္တော… ဆိုတဲ့ အတိုင်း ဆရာသမားတွေဟာ အနန္တဂိုဏ်းဝင် ကျေးဇူးရှင်တွေဖြစ်ကြပါတယ်။ ဆရာသမားတွေရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူး ဟာ အင်မတန်မှ ကြီးမားလှတဲ့ အကြောင်းကို\nဆိုပြီးကျေးဇူးတော်ရှင်မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကမြတ်ဆရာတို့ရဲ့ ဂုဏ်အင်္ဂါကို ဖွဲ့ ဆိုရေးစပ် တော်မူခဲ့ပါတယ်။\n“အတတ်လည်းသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆုံးမ၊ သိပ္ပမချန်၊ ဘေးရန်ဆီးကာ၊ သင့်ရာ အပ်ပို့၊ ဆရာတို့၊ကျင့်ဖို့ဝတ်ငါး ဖြာ” ဆိုတဲ့ ဆရာ့ကျင့်ဝတ်များနှင့်အညီ သင်ကြား၊ လေ့ကျင့် ၊ ပြုစုပျိုးထောင် ပြီး သွန်သင် ဆုံးမပေးခဲ့ကြတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမတို့ ကျေးဇူးတွေဟာ ကျမအတွက်တော့ ဆပ်လို့မကုန်နိုင် ၊တန်းဖိုး မဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာတွေပါဘဲရှင်။\n“ကရင်စစ်တပ်က ၀င်လိုက်၊ ဗမာစစ်တပ်က ၀င်လိုက်နဲ့ ရွာသားတွေရဲ့ အခြေချ နေထိုင်မှုကလည်း မတည်ငြိမ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရွာစာသင်ကျောင်းလေးဟာလည်း ဆရာရယ်လို့ မမြဲပဲ….”\nကျွန်မငယ်စဉ်ဘ၀ ကျေးလက်မှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မူလတန်းအရွယ်တုန်းက ကြုံဆုံခဲ့ရတဲ့ ဆရာသမားတွေရဲ့ စိတ်ဓါတ်ကြီးမြတ်မှုတွေ၊ ဆရာ့ဂုဏ်နဲ့ ညီညွတ်မှုတွေ ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်မိတဲ့ အခါတိုင်း ဆရာတွေကို လွမ်းတဲ့စိတ်နဲ့ တမ်းတမိ ခဲ့ရတာ အခု အချိန်ထိပါဘဲရှင်။ ကျွန်မတို့ ငယ်စဉ်ဘ၀နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ရွာလေးဟာ အမဲရောင်နယ်မြေလို့ခေါ်ပြီး ကရင်စစ်တပ်က ၀င်လိုက်၊ ဗမာစစ်တပ်က ၀င်လိုက်နဲ့ ရွာသားတွေရဲ့ အခြေချ နေထိုင်မှုကလည်း မတည်ငြိမ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရွာစာသင်ကျောင်းလေးဟာလည်း ဆရာရယ်လို့ မမြဲပဲ ခဏခဏပြောင်းသွားတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တရက်မှာတော့ ကျွန်မတို့ရွာက ကလေးတွေ အတွက် ကံကောင်းတဲ့အချိန်ကာလ တွေကို ပိုင်ဆိုင်ရတဲ့ နေ့ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒါကတော့ ကျွန်မတို့ရွာလေးကို ရွှေကျင်က ဆရာမတစ်ယောက် တာဝန်နဲ့ ပြောင်းရွှေ့လာပါတယ်။ဆရာမကြီး နံမည်က ဒေါ်ခင်သိမ်းဝင်း တဲ့ ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးလို့ပဲပြောရမှာပေါ့နော်။ ဘာဖြစ်လို့လည်း ဆိုတော့ ရွာကကျောင်းမှာ ဆရာမက သူတစ်ယောက်တည်း ရှိတာကိုး ကျောင်းအုပ်လည်းသူပဲ၊ စာသင်တော့လည်း သူပဲပေါ့။ ဆရာမကြီးကို ကူဖို့ ကျောင်းအကူလုပ်သားတစ်ယောက်ကို ရွာလူကြီးတွေက တာဝန်ချ ပေးထားပါတယ်။ ဆရာမကြီးက သူငယ်တန်းကနေ လေးတန်းအထိ တနေကုန် အောင် သူတစ်ယောက်ထဲ လှည့်ပါတ်ပြီး အာပေါက်မတတ် စာသင်ပေးရပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေက လည်း အသက်နဲ့အတန်းနဲ့မလိုက်ဘဲ အရွယ်တွေက တော်တော်ကြီးကြတယ်။ ဆရာမကြီးကတော့အားလုံးကို ချစ်ပြီး ဂရုတစိုက်နဲ့ သင်ပေးရှာပါ တယ်။ ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်က လေးတန်းကို အစိုးရစစ်နဲ့ မြို့ကို တက်ပြီး သွားဖြေရတယ်။ ဆရာမကြီးက လေးတန်းကျောင်းသား တွေကို တော်တော်ကြပ်မတ်ပြီးစာသင်ပါတယ်။\nကျွန်မတို့ ရွာလေးက မိုးချုပ်ပြီးဆို လျှပ်စစ်မီးမရှိတော့ ရေနံဆီမီးခွက်လေးတွေ မှိန်တုတ်တုတ် ကိုထွန်းပြီး စာကြည့်ကြရတယ်၊ ရွာလည်က လမ်းတွေမှာဆို လည်း မဲမှောင်နေတော့တာပါပဲ။ ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်နေတဲ့ အမဲရောင် နယ်မြေဖြစ်လေတော့ မကြာခဏဆိုသလို ရွာလူကြီးက ရွာသူ၊ရွာသားတွေကို သတိပေး စကားပြောတာတို့၊ အမိန့်ကြော်ငြာထုတ်တာတို့ လုပ်ရတယ်။ “စစ်တပ်နဲ့သူပုန်အခြေအနေတင်းမာနေတယ်…ညဖက် ရွာထဲမှာ ဘယ်သူမှ လက်နှိပ်ဓါတ်မီးထိုးပြီး လမ်းမလျှောက်ရဘူး” တဲ့။\n“…..ဟေ့…. ကြုတ်ကြုတ် တို့ ကျော်ဦးတို့ …အိပ်ပြီလား စာမကျက်ဘူးလား…..” တဲ့ ။ တနေကုန် စာသင်ထားပေမယ့် သူ့ အသံက အောင်ပါတယ်။ သူကြီးကလည်း ရွာရဲ့ဆရာမကြီး ဆိုတော့ ညဖက် ဓါတ်မီး တဝင်းဝင်း လုပ်နေတာကို ဘာမှ မပြောရှာဘူး။\nရွာသားတွေကတော့ သူကြီးကို ကြောက်ပြီး ညဆိုလမ်းမထွက်ကြတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆရာမကြီးကတော့ ဘာကိုမှမမှုဘူး သူ့လေးတန်းကျောင်းသားကြီးတွေ စာမေးပွဲနီးလာပြီဆိုတော့ စာမကျက်မှာစိုးလို့ ည မိုးချုပ်တာနဲ့ ရွာထဲမှာ ဓါတ်မီးတစ်လုံးထိုးပြီး စာမကျက်မှာစိုးလို့ ကျောင်းသားတွေကို အိမ်ပေါက်ဝ စေ့အောင် လိုက်ပတ်ကြည့်တော့တာပါဘဲ။ စာကျက်သံမကြားရဘူးဆိုရင် ကျောင်းသားနာမည်ကို ခေါ်ပြီး “…..ဟေ့…. ကြုတ်ကြုတ် တို့ ကျော်ဦးတို့ …အိပ်ပြီလား စာမကျက်ဘူးလား…..” တဲ့ ။ တနေကုန် စာသင်ထားပေမယ့် သူ့ အသံက အောင်ပါတယ်။ သူကြီးကလည်း ရွာရဲ့ဆရာမကြီး ဆိုတော့ ညဖက် ဓါတ်မီး တဝင်းဝင်း လုပ်နေတာကို ဘာမှ မပြောရှာဘူး။ ကျမတို့ ရဲ့ ရွာက သူ့ကျောင်းသားကြီးတွေကတော့ ဆရာမကြီး လှည့်လာတော့မယ့် အချိန်လောက် ဆိုယင် စောင်ခြုံထဲ ရောက်နေပစေ ၊ စာကျက်သံ ပေးနေကြတော့တာပါပဲ။\nတချို့တလေ ကျောင်းသားတွေက အခက်အခဲတွေ ပြောပြကြတယ်။ အိမ်မှာရေနံဆီကုန်နေလို့ စာမကျက်ရဘူးလို့ပြောရင် သူကအဲဒီကျောင်းသား ကို ဈေးဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီး သူ့ပိုက်ဆံနဲ့ ရေနံဆီဝယ်ပေးပြီးစာကျက်ခိုင်းတယ်။ အဲဒီ အလုပ်ကို ဆရာမကြီးက တညတည်းလုပ်တာမဟုတ်ဘူး။ စာသင်နှစ် တနှစ်လုံးသူလုပ်တယ်။ စာမေးပွဲ အလွန် နီးကပ်နေပြီဆိုရင် ကျောင်းသားတွေကို သူ့အိမ်မှာပဲ အိပ်ခိုင်းတော့တယ်။ အာရုဏ်ဦး ကြက်တွန်သံ ကြားတာနဲ့ သူ့ကျောင်းသားတွေကို ခေါ်နှိုးပြီး စာထကျက်ခိုင်းတော့တာပါပဲ။ အစိုးရစစ်စာမေးပွဲက သူနေတဲ့ ရွှေကျင်မြို့မှာ သွားဖြေရတယ်။ကျမတို့ ရွာလေးကနေ ၆ နာရီလောက်ကြာအောင် စက်လှေစီးရတဲ့ ခရီးပါ။ ဆရာမကြီးက ကျောင်းသားတွေကို သူ့အိမ်မှာပဲ အခမဲ့တည်းခိုခိုင်း၊ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးပြီး စာမေးပွဲဖြေခိုင်းတယ်။\nသားသမီးအရင်းတွေ လို အောက်ခြေသိမ်း ပူပန် ပြီး တပည့်တွေ ပညာတတ်စေချင်လို့ ပင်ပန်းခံ နေတာကို မကြည့်ရက်တဲ့ ဆရာမကြီး အဖေက…\n“ဟဲ့ ..ခင်သိမ်းဝင်း …နင့်အလုပ်က မဟုတ်သေးပါဘူးဟာ…” လို့ မြည်တွန်တတ်တယ်။ တကယ့်ဆရာမကြီး ပါပဲ။\n“ကျွန်မ ဖေဖေက သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ဖက်တွယ်ပြီး စစ်အာဏာရှင်ကို တော်လှန်ရင်းနဲ့ ကျွန်မ ၅ နှစ်သမီးမှာ အသက်ကိုစတေးသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့အမေကလည်း မုဆိုးမ ဘဝ နဲ့ သားသမီး ၆ ယောက် ကို ပညာတတ်တွေ ဖြစ်လာဖို့ အရေးကို မျှော်တွေးရင်း….”\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ ၂ တန်းရောက်တဲ့နှစ်မှာ ရွာကို ဆရာမအသစ်တယောက်ထပ်ရောက်လာတယ်။ ဆရာမက ညောင်လေးပင်ဇာတိ နာမည်က ဒေါ်ခင်စန်းရီတဲ့။ ဆရာမဒေါ်ခင်စန်းရီကလည်း အင်မတန် သဘောကောင်းပြီး ကျောင်းသားတွေအပေါ်မှာ စေတနာကြီးမားစွာနဲ့ သင်ကြားပြသပေးပါတယ်။ ကျွန်မ ဒီဆရာမ အကြောင်းကို စဉ်းစားရင် အခုချိန်ထိ လွမ်းတဲ့စိတ်နဲ့ မျက်ရည်လည်မိပါတယ်။\nကျွန်မ ဖေဖေက သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ဖက်တွယ်ပြီး စစ်အာဏာရှင်ကို တော်လှန်ရင်းနဲ့ ကျွန်မ ၅ နှစ်သမီးမှာ အသက်ကိုစတေးသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့အမေကလည်း မုဆိုးမ ဘဝ နဲ့ သားသမီး ၆ ယောက် ကို ပညာတတ်တွေ ဖြစ်လာဖို့ အရေးကို မျှော်တွေးရင်း ကုန်သည်အလုပ် လုပ်ကိုင်ပြီး ရွာမှာ အမြဲမနေနိုင်ပါဘူး။ အစ်ကိုတွေ၊ အမတွေကလည်း မြို့မှာကျောင်းတက်နေကြတယ်။ ကျွန်မက အဖွားရယ်၊ အဒေါ်အပျိုကြီး တို့ရယ် နဲ့ အတူတူ နေရပါတယ်။ ဆရာမ ဒေါ်ခင်စန်းရီ က ကျွန်မကို အလွန် ချစ်ပါတယ်။ သူ့အိမ်မှာပဲခေါ်ထားပြီး ညအိပ်ခိုင်းတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူကလည်း အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကျော် ကျောင်းလည်းမပြီသေးပါဘူး။ တဖက်က ကျမတို့ ကျေးရွာ မူလတန်းကျောင်း မှာ ဆရာမလုပ်ရင်း အဝေးသင်နဲ့ ဘွဲ့တန်းကို သူတက်နေတဲ့ အချိန်ပေါ့။\nကျွန်မတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ဒီနေ့ခေတ်လို ကျူရှင်ဆိုတာမကြားဖူးပါဘူး။ ရွာမှာကတော့ ဆရာမတွေက ကျောင်းသားအားလုံးကို ခေါ်ပြီး အိမ်မှာ စာကျက်ခိုင်းပါတယ်။ နားမလည်တာတွေ အားလုံးကိုလည်း ကျောင်းသားတိုင်းကို တပြေးညီရှင်းပြပါတယ်။ ကျူရှင်ယူစရာလည်းမလိုတော့ ကျူရှင်လည်း မရှိဘူးပေါ့ရှင်။\nကျမက ဆရာမနဲ့အတူတူ နေကြတော့ တယောက်နဲ့ တယောက် အတော်လေး သံယောဇဉ် ကြီးကြပါတယ်။ ဆရာမက ၀ါတွင်းဆို သက်သက်လွတ်စားတယ်။ ဒါပေမယ့် သူသက်သတ် လွတ်စားနေတဲ့အချိန် မှာ ကျွန်မ အစားအသောက် ဒုက္ခရောက်မှာစိုးလို့ သူ့အိမ်ကနေ ၀ါမ၀င်ခင်မှာ သူကိုယ်တိုင်အသားတွေကို ကြာကြာ စားခံအောင် အခြောက်ကြော် တွေကြော်လာ ပေးထားပါတယ်။ သူကျွန်မကို အရမ်းချစ်ပါတယ်။\nကျွန်မတို့ ရွာလေးမှာ ဘိုင်စကုတ်စပေါ်တဲ့ အချိန် ပွဲရုံတွေထိုးပြီး ရောင်ပြန်နဲ့ ရုပ်ရှင်ကားကြီး တွေ ကို ၃ ကားပေါင်း မိုးအလင်း ပြသတဲ့ဓလေ့ရှိပါတယ်။ ကျွန်မကလည်း ကလေးဆိုတော့ ရုပ်ရှင်ဆို အင်မတန်ကြိုက်ပါတယ်။ မိုးချုပ်ပြီဆို ကျွန်မ ရုပ်ရှင်ပြတဲ့နေရာ ရောက်သွားပြီး ရုပ်ရှင်ထိုင်ကြည့်တယ်။ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်းနဲ့ ကျွန်မက လူတွေကြား ထဲမှာပဲ အိပ်ပျော်သွား တတ်တယ်။ ညသန်းခေါင်ကျော်လို့ ကျွန်မပြန်မလာရင် ဆရာမက လိုက်လာပြီးတော့ ကျွန်မကို လာပြန်ခေါ်တော့တာပါပဲ။ ပွဲရာသီတွေ ပြီးလို့ ရုပ်ရှင်ပြစက် သမားတွေ ပြန်သွားမှပဲ ဆရာမ လည်း အိပ်ရေး ဝဝ အိပ်ရပါတော့တယ်။ ကျွန်မ ၄ တန်းရောက်တဲ့နှစ်မှာ သူက ကျွန်မအမေဆီမှာ ကျွန်မကို မွေးစားဖို့တောင်းပါတယ်။ သူတို့စကားတွေ အကြာကြီး ပြောကြတယ်၊ ကျွန်မအမေနဲ့ အစ်ကိုတွေက မပေးဘူး အငယ်ဆုံးဆိုတော့ မပေးနိုင်ဘူးတဲ့။\nဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့တော့ သူက ကျွန်မကို ပြောတယ်။ သူ သင်တန်းတစ်ခုသွားတက်ရမယ်၊သင်တန်းက ကြာမယ်၊ အိမ်မှာ သွားပြန်နေတဲ့ အဲဒါနဲ့ ကျွန်မက ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲလို့ မေးတော့ သူက တစ်ပါတ်နှစ်ပါတ် လို့ပြောတယ်။ နောက်ရက်မှာတော့ သူပြန်သွားပါတယ် ၊ ကျမ ကိုရွာမှာပဲ ထားခဲ့တယ်။ အရင်တုန်းကဆို ကျောင်းပိတ်လို့ပြန်ရင် ကျွန်မကိုပါတစ်ပါတည်းခေါ်သွားနေကြပါပဲ။ ဒါပေမယ့်အခုတခေါက် က သူလည်း အိမ်မှာ မနေရဘူး သင်တန်းမှာ သွားရမယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်မကလည်း ငယ်တော့ ငိုပြီး ကျန်ခဲ့တာပေါ့။ အဲဒီနေ့ဟာ သူ့ကို အကြာကြီး ခွဲနေရမယ့် နေ့ဆိုတာ ကျမ မသိခဲ့ပါဘူး၊ဒီရွာလေးကို နောက် ဆရာမ နောက်တခေါက်ပြန်မလာတော့ ဘူး ဆိုတာ ကျမ မသိခဲ့ပါဘူး။\nတစ်ပါတ်လောက်ကြာတော့ ကျွန်မက စစ်တောင်မြစ်ကမ်းက စက်လှေဂိတ်ကို သွားပြီး သူပြန်လာရင်စီးနေကြ လှေဆိုက်တဲ့အချိန်ရောက်တိုင်း၊ နေ့တိုင်းလိုလို သူ့ကို ကျွန်မ သွားထိုင်စောင့်တယ်။ ဒီကြားထဲမှာ ကျောင်းကိုလည်း ဆရာမတစ်ယောက်အသစ်ထပ် ရောက်လာတယ်။ ကျွန်မက စာသင်နေယင်း စက်လှေ ဆိုက်တဲ့ အချိန်ရောက်တိုင်း အိမ်သာသွားမလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ စက်လှေဂိတ်ကို ဆင်းပြီး ဆရာမပြန်အလာကို သွားသွားစောင့်နေတယ်။ အချိန်ကလည်းမိုးတွင်းဆိုတော့ ဗွက်တွေက ဒူးခေါင်းပေါင်လည်ထိရောက်တယ်။ စက်လှေ ဆိုက်တဲ့ နေရာ ကို တနာရီ လောက်လျှောက်ရတယ်။ ရွှေကျင် အမြန် စက်လှေ ဆိုက်လာပြီဆိုရင် စက်လှေနားသွားပြီး ဆရာမ ပါလာနိုး၊ ပါလာနိုးနဲ့သွားကြည့်ခဲ့တယ်။ ဆရာမကတော့ ပါမလာပြန်ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့စက်လှေဆိပ်က ပြန်လာပြီးရင် သူနဲ့ ကျွန်မနဲ့ အတူနေခဲ့တဲ့ အ်ိမ်ရှေ့မှာ သွားသွားပြီး ထိုင်စောင့်ပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ တနေ့တော့ ကျွန်မနေ့တိုင်း သွားသွားကြိုနေတာကို မကြည့်ရက်တဲ့ ကျွန်မအစ်ကို က ပြောတယ်၊ ညီမလေး…သွားမကြိုနဲ့တော့ နင့်ဆရာမက အပြီးပြောင်းသွားတာ ပြန်မလာတော့ဘူး…တဲ့။ သူအဲဒီလိုပြောတော့ ကျွန်မက မယုံဘူး ကျွန်မတို့ အတူနေခဲ့တဲ့ အိမ်ထဲကို ၀င်ကြည့်တော့လည်း အိုးတွေ ခွက်တွေ အကုန်ရှိတယ်ပေါ့ ။ အစ်ကိုက ပြောတယ် နင်သိမှာစိုးလို့ သူဘာမှ မယူသွားဘူး အ၀တ်အစား တွေပဲ ယူသွားတာတဲ့ သူအပြီးပြောင်းမှာမို့လို့ နင့်ကို အမေ့ဆီမှာ မွေးစားဖို့ တောင်းတာတဲ့ ။\nကျွန်မလည်း နေ့တိုင်းငိုတော့တာပဲ အစ်ကိုတွေခမျာ လည်း နားလည်းငြီး ဆူလည်းမဆူရဲဘူး ကျွန်မကလည်း မွေးစားတာကို မပေးလိုက်ရမှလားဆိုပြီး ငိုငိုပြီး အပြစ် ပြောတော့တာပဲ။ သူ့အစား ဒေါ်နန်းကေသီအောင် ဆိုတဲ့ ဆရာမလေး ထပ်ပြောင်းလာတယ်။ ဆရာမ ဒေါ်နန်းကေသီအောင် နဲ့ ကျမကို ဂရုစိုက်ဖို့ အပ်ပြီး သူက သတင်းမေး နေခဲ့တယ် ဆိုတာ ကျမ နောက်ပိုင်းကျမှ ပြန်သိရပါတယ်။\n“ဖေ့ဘွတ်စ် စာမျက်နှာမှာ ပို့စ် တစ်ခုကို ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။ ဆရာမတစ်ယောက်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို သူ့အိမ်မှာ ကျူရှင်သင်ရင်းနဲ့ ကလေးကို ပန်းကန်လုံးနဲ့ ပေါက်လိုက်တာ ကလေးရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ဒဏ်ရာတွေ အပြည့်နဲ့ပေါ့။ အောက်မှာ ကွန့်မန့်တွေ ရေးထားလိုက်ကြတာကလည်း ဖတ်ရတဲ့ လူတောင် ဆရာသမားတွေကို အားနာတယ်။”\nကျွန်မ ၁၀ တန်းအောင်ပြီး စက်မှုကျောင်း တတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်မ ငယ်ငယ်က ရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ်ကို မှတ်မိအောင်ပြန်ရှာပြီးတော့ ကျွန်မဆရာမကို သွားတွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ဟိုမေးသည်မေး နဲ့ နံမည်တူ ဆရာမ တယောက်ရဲ့ အိမ်ကို မှားပြီး ရောက်သွားသေးတယ်။ နောက်ဆုံး ကျမ တို့ပြန်တွေကြတော့ သူက အရမ်းကို ပျော်နေပါတယ်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူကြီးဖြစ်နေ တဲ့ ကျမ မျက်နှာကို ရွှန်းရွှန်းစားစား ကြည့်လို့ပေါ့။ ဆရာမက ဘာမှ မပြောင်းလဲပါဘူး။\nကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဆရာသမားတိုင်းဟာ ဆရာ့ဝတ်၊ ဆရာ့ဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံကြပါတယ်။ ကျွန်မတို့အပေါ်မှာ သူတို့ထားတဲ့ မေတ္တာဟာလည်း မိဘတွေနဲ့ မခြား သူတို့ရဲ့ ရင်ဝယ်သားများကဲ့သို့ သဘောထားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ အရပ်ထဲမှာ ဆိုယင်လည်း ဆရာတွေကို မိဘတွေ ထက် ချစ်၊ ကြောက်၊ ရိုသေ ကြပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မလည်းမြန်မာပြည်နဲ့ကင်းကွာပြီး နိုင်ငံရပ်ခြားမှာရောက်၊ အိမ်ထောင်ကျ၊၊ သားသမီးတွေရပြီးတော့ ငယ်ဆရာတွေနဲ့ ပြန်မတွေ့ဖြစ်တော့ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နေ့ကတော့ လူမှု မိတ်ဆွေဖြစ် ကွန်ယက် ဝက်ဘ်ဆိုက်ဒ် တခုဖြစ်တဲ့ ဖေ့ဘွတ်စ် စာမျက်နှာမှာ ပို့စ် တစ်ခုကို ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။ ဆရာမတစ်ယောက်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို သူ့အိမ်မှာ ကျူရှင်သင်ရင်းနဲ့ ကလေးကို ပန်းကန်လုံးနဲ့ ပေါက်လိုက်တာ ကလေးရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ဒဏ်ရာတွေ အပြည့်နဲ့ပေါ့။ အောက်မှာ ကွန့်မန့်တွေ ရေးထားလိုက်ကြတာကလည်း ဖတ်ရတဲ့ လူတောင် ဆရာသမားတွေကို အားနာတယ်။\nကလေးကို ပန်းကန်လုံးနဲ့ပေါက်တဲ့ ဆရာမကိုလည်း အရမ်းကို အံ့သြမိတယ်။ ငါတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ဒီလိုဆရာမမျိုးတွေမရှိဘူးပေါ့နော်။ ကျွန်မဘ၀မှာတော့ ငယ်စဉ်ဘ၀ကစလို့ အခုချိန်ထိလည်း မကြုံခဲ့ရဖူးဘူး။ အခုချိန်ထိလည်း ကျွန်မက ကလေးတစ်ဖက်ထိန်းရင်းနဲ့ ကျောင်းတတ်နေရတုန်းပါဘဲ။ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တွေမှာလည်း အဲဒီလို ကလေးကို နှိပ်စက်တဲ့ ဆရာမမျိုးလည်းမရှိဘူး။ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဆရာအားလုံးကို စော်ကားတဲ့ ကွန့်မန့်တွေ ကို ဖတ်ရတော့လည်း ကိုယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဆရာတွေရဲ့ စေတနာမေတ္တာတွေ ကို ပြန်တွေးရင်းနဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။ ဘယ်လိုမှကို ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိပါဘူး။ ၀ါသနာမပါဘဲ ၀မ်းစာအတွက် ဆရာမလုပ်ရင်း ကျူရှင်ပြစားရင်းနဲ့ ကလေးတွေအပေါ်မှာ စိတ်ရှည်မှုမရှိတာဘဲလား။ စေတနာ မပါပဲ သက်မွေး ဝမ်းကျောင်းမှု တခုသက်သက် အတွက် ဆရာမ အလုပ်ကိုရွေးချယ်ခဲ့တာလား တွေးရခက်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မလည်း အဲဒီကိစ္စက ရန်ကုန်မှာ ဖြစ်တာဆိုတော့ ရန်ကုန်မှာ ရှိတဲ့ ကျွန်မအစ်ကိုရဲ့ မိန်းမကို လှန်းမေးကြည့်မိလိုက်တယ်။ သူကလည်းပြန်ပြောရှာပါတယ်။ ဟုတ်တယ်တဲ့ အဲဒီ အဖြစ်အပျက်တွေက ရန်ကုန်မှာ ဖြစ်နေကြတဲ့ သူ့သားကတော့ အဲဒီဆရာမ မျိုးနဲ့ မဟုတ်လို့ ပန်းကန်လုံးစာမမိလိုက်ဘူးတဲ့။ ဒါပေမယ့် အလားတူပါပဲ တခြားဆရာမတယောက် က ..\n“နင်မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့ကျူရှင်ကို မလာတတ်နဲ့တော့…. နင်က ဘာစာမှလည်း မရဘူး နင်စာရမှ ငါ့ကျူရှင်ကို ပြန်လာခဲ့…..” လို့ပြောလိုက်ပါသတဲ့။ ဒါကလည်း နောက်နေ့ရောက်တော့ ကလေးက ကျူရှင်ကို မသွားတော့ဘဲနဲ့ အမေဖြစ်သူကို ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်။\nကျွန်မလည်း အဲဒီအကြောင်းတွေကိုကြားတော့ အလွန်ပဲ အံ့အားသင့်မိတယ်။ ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ဆရာမတွေမှာ တော့ ပိုက်ဆံမရတဲ့အပြင် ရေနံဆီစိုက်ဝယ်ပေးပြီး ကျောင်းသားကို စာကျက်ခိုင်းတယ်။ အခုခေတ်ကာလမှာကျတော့ ကျောင်းမှာ စာကောင်းကောင်းမသင်လို့ ကျူရှင်မှာ လခ ပေးပြီး သွားသင်တာတောင် နင် စာတတ်မှ ငါ့ကျူရှင်ပြန်လာခဲ့ဆိုတော့ ခေတ်ကြီးလည်းဘာတွေဖြစ်ကုန်ပြီ လဲဆိုတာတောင် မစဉ်းစားတတ်တော့ပါဘူး။\nဒါကြောင့်လည်း ဆရာ တွေအတွက် “တပည့်မရှား၊ တပြားမရှိ၊ ပီတီကိုစား၊ အားရှိပါဘိ” ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားများ ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်မတို့ ငယ်စဉ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အာစရိယ ဂုဏ်ဆောင် ဆရာသမားတွေက ဘယ်ကလေး ဘယ်လိုစရိုက်ရှိတယ် ဘယ်လိုသွန်သင် ဆုံးမပေးရမယ်ဆိုတာကိုလည်း ကောင်းကောင်းသိကြပါတယ်။ “စေတနာ၊ ၀ါသနာ၊ အနစ်နာ” ဆိုတဲ့ နာသုံးနာကို အခြေခံလို့ စစ်ပွဲတွေ၊ သေနတ်သံတွေ နဲ့ မအေးချမ်းတဲ့ ကျမတို့လို ဒေသတွေမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြရင်း တပည့်တွေကို စေတနာအပြည့်ထားပြီး သင်ကြားပြသခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီလိုသင်ကြားပေးကြတာကလည်း ဆရာ၊ ဆရာမတွေ အတွက် ကျွန်မတို့ဆီက ဘာမျှော်လင့်ချက်မှမရှိဘဲ သူတို့ ပြုစုပျိုးထောင် ပေးလိုက်တဲ့ ပန်းလေးတွေ ထာဝရ လန်းဆန်းနေတာကို အမြဲမြင်ချင်လို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဆရာ တွေအတွက် “တပည့်မရှား၊ တပြားမရှိ၊ ပီတီကိုစား၊ အားရှိပါဘိ” ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားများ ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မအတွက်ကတော့ ဆရာများရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးဟာ အလွန်အင်မတန် ကြီးမားလှတဲ့အတွက် ကျွန်မအနေနဲ့ သူတို့ ရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးတွေ ကျွန်မတို့ အပေါ်မှာ ထားရှိတဲ့ သူတို့ စေတနာ မေတ္တာတွေကို ပြန်ပြောပြရရင် ဘယ်စာပန်းချီနဲ့မှ ရေးသီဖွဲ့လို့လည်း မဆုံးနိုင်ပါဘူးရှင်။\nပွဲတော် (မင်းညွှန့်လှိုင်)


Eye Care – Page6– Healthy Life Journal\nမျက်လုံးထဲ ကျောက်တည်တာ ဘာကြောင့်လဲ . .\nမေး ။ မျက်လုံးထဲ ကျောက်တည်တာ ဘာကြောင့်ပါလဲရှင်။ တိမ်မဟုတ်ဘူးနော်။ Saw Myint Myint Aung(FB) ပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း (မျက်စိအထူးကု ဆရာဝန်ကြီး) မှ ပြန်လည်ဖြေကြားပေးပါသည်။ ဖြေ ။ မျက်လုံးအတွင်းတိမ်က နုရာကနေရင့်လာတယ်။ အဲဒီလို ရင့်တဲ့ အခြေအနေမှာ...\nမျက်မှန်ခဏခဏ ပြောင်းနေရလို့ပါ . . .\nမေး. ကျွန်တော့် အသက် ၄၀ ကျော်ပါပြီ။ အနီးမှုန်တာနဲ့ မျက်မှန်ဆိုင်ကနေ မျက်မှန်ဝယ်တပ်လိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ နောက်တစ်လက် ဝယ်တပ်တော့လည်း ခဏပဲ။ နောက်တော့ အဆင်မပြေလို့ပါ။ ဘယ်လိုလုပ်သင့်ပါသလဲ ခင်ဗျ။ Kyawzwar(FB) ပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း (မျက်စိအထူးကု ဆရာဝန်ကြီး)မှ ဖြေကြားပေးပါသည်။...\nမျက်စိညောင်းညာနေလျှင် လုပ်သင့်သည့် လေ့ကျင့်ခန်း ရှစ်မျိုး\nလရိပ်မေ အသက်တွေကြီးလာတဲ့အခါ အမြင်အာရုံတွေ ယိုယွင်းလာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကွန်ပျူတာသုံးပြီး နာရီများများ အလုပ်လုပ်ရတဲ့ အခါအမြင်အာရုံထိခိုက်မှုပိုသိသာလာပါတယ်။ တစ်နေ့တာလုံးအချိန် ကြာကြာ အလုပ်လုပ်ပြီးချိန်မှာ မျက်စိညောင်းညာလာတယ်ဆိုရင် စိတ်မပူပါနဲ့။ သက်သာစေမယ့် လေ့ကျင့်ခန်းတွေရှိပါတယ်။ (၁) အနီးအဝေးဆုံချက်ကျအောင် ကြည့်ခြင်း မတ်တပ်ရပ်ရင်း ဒါမှမဟုတ် ထိုင်ရင်းပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။...\nမျက်စိနှင့် ကိုယ်ခံအားစံလွဲရောဂါ (Autoimmune Disease) ဆက်စပ်မှု\nပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း (မျက်စိအထူးကုဆရာဝန်ကြီး) ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး ရန်ကုန် မျက်စိဆေးရုံကြီးနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခြင်း မေး ။ Autoimmune Disease ရှိသူတွေမှာဘယ်လို မျက်စိပြဿနာတွေ ဖြစ်တတ်ပါသလဲ ဆရာ။ ဖြေ ။ Autoimmune Disease ရှိသူတွေမှာ အဓိက ဖြစ်တတ်တာက...\nမျက်စိက ပြသနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာရေး\nပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း (မျက်စိအထူးကုဆရာဝန်ကြီး) ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး ရန်ကုန် မျက်စိဆေးရုံကြီးနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခြင်း မေး. ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို သိနိုင်ဖို့ မျက်စိကို စမ်းသပ်ကြည့်ရှုလို့ ရပါသလားဆရာ။ ဖြေ. လူတစ်ယောက် သွေးအားနည်းရောဂါ ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာ သိဖို့ဆိုရင် မျက်မြှေးကို လှန်ကြည့်လေ့ရှိပါတယ်။...\n၊ လရိပ်မေ ၊ မျက်ကွင်းညိုတာကို သင့်အနေနဲ့ အလွယ်တကူထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်။ သင်က ညဘက်မှာညဉ့်နက်တဲ့အထိအပြင်မှာလည်တတ်သူလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ကနေ နောက်ကျမှ ပြန်လာရသူလား။ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တတ်နိုင်သမျှ အိမ်ကို စောစောပြန်ရောက်အောင်ကြိုးစားပြီး ရောက်တာနဲ့ အိပ်ရာဝင်သင့်ပါတယ်။ သင်က နေရောင်ခြည်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ရသူဖြစ်နေရင် နေရောင်ခြည်နဲ့ထိတွေ့မှုကြောင့် အသားအရေ...\nသက်ကြီးရွယ်အိုတို့ မျက်စိအမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းများ\nပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း (မျက်စိအထူးကုဆရာဝန်ကြီး) ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး ရန်ကုန် မျက်စိဆေးရုံကြီးနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခြင်း မေး ။ အရွယ်ရောက်တဲ့ လူကြီးတွေမှာ ဘယ်လို အကြောင်းအချက်တွေကြောင့် မျက်စိအမြင်အာရုံထိခိုက်မှုဖြစ်တတ်ပါသလဲ ဆရာ။ ဖြေ ။ လူကြီးတွေမှာ အသက်ကြီးလာတာကြောင့် ဖြစ်တတ်တဲ့(၁)အတွင်းတိမ်ရောဂါ၊ (၂) ရေတိမ်ရောဂါ၊...\nမျက်စိ ခဏခဏ စွံတတ်သူ မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့အခါ . .\nမေး ။ ကျွန်မက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မျက်စိခဏခဏစွံတတ်တယ်။ အခုတော့ သိပ်မဖြစ်တော့ဘူး။ မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့အခါမှာ မျက်စိတွေ ယားလာတာ၊ ရောင်လာတာတွေဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးပါ ဆရာ။ မီးအလင်းရောင်စူးစူးထိုးလိုက်ရင်လည်း ရုတ်တရက်ဘာမှမမြင်တော့သလို ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ပါမောက္ခဦးတင်ဝင်း(မျက်စိအထူးကု ဆရာဝန်ကြီး) ဖြေ ။ မျက်စိစွံတယ်ဆိုတာက...