စိနျစီနနျး က ခဈြဇာတျလမျး – My Blog\nစိနျစီနနျး က ခဈြဇာတျလမျး\n“ဦးဇယြောလငျး ရပါပီခငျဗြာ တသိနျးငါးသောငျး ရကွေညျ့ပါဦးဗြ သုံးလပွညျ့ရငျ ရှေးပါ မရှေးဖွဈလဲ အတိုးသတျပေးပါခငျဗြာ” “ကြေးဇူးပါပဲညီလေး” လူကွီး ပိုကျဆံယူပီးထှကျသှားလသေညျ။ “ဟယေ့ောငျ ဒီဒျေါတငျတငျဦးက ဘာလဲ ရှေးတာလား” “ဟုတျတယျအကိုလေးရှေးတာပါ” “အနျတီ ခနလေးစောငျ့ပေးပါခငျဗြ” စညျသူစိုး အထဲဝငျခဲ့လသေညျ။ “မမေရေေ ဒါလေး ရှေးမလို့တဲ့” “သားကလညျး ဒီမှာ ဟငျးခကျြနတောကို သားဖာသားကွညျ့လကှေယျ” “ဟငျး ကွညျ့ရတာ မကျြစိလညျပါတယျဆို မှ” “လူဆိုးလေး မမေနေဲ့ ဖဖေမေရှိရငျ မငျးဘယျလိုလုပျမလဲ” “အဲ့ခြိနျကြ သူဖာသူဖွဈပါလိမျ့မယျမမေရော” စညျသူစိုးက ဒီ တိုငျးပငျ စိတျမပါ၍ မလုပျခငျြပါဘူးဆိုက ဓားထောကျလုပျခိုငျးတောငျ အသသောခံမညျ မလုပျရေးခြာမလုပျ။ စိတျဝငျတစား လုပျ ပီဆိုလြှငျလညျး အသခေံကာ လုပျမညျ့လူစား။\nယခုလညျး ဆိုငျထိုငျခငျြသညျဆို၍ ထိုငျသညျ။ အားလုံး အကုနျပတျမလုံးစုံလုပျတတျသညျ။ ပစ်စညျးရှေးသူလာလြှငျ ပစ်စညျးရှာ တတျသညျ။ သို့သျော မိခငျဖွဈသူရှိလြှငျ မလုပျပဲ နှဲ့ဆိုးဆိုးတတျသညျ။ သူ့နာမညျက စညျသူစိုး။ အဖကေ ဦးဝငျးမောငျ ကား အရောငျးအဝယျလုပျကာ အမကေ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး အိမျနှငျ့တှဲကာ အမိနျ့ရ အပေါငျဆိုငျ ဖှငျ့ထားလသေညျ။ အတိုးနှုနျး သကျသာခွငျး၊ လုပျနညျးလုပျဟနျမှနျကနျခွငျး၊ ပေါငျနှံသူမြားအပျေါ သကျညှာခွငျးတို့ကွောငျ့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ စိနျစီနနျး အပေါငျဆိုငျသညျ နာမညျ ရကာ လုပျငနျးတှငျကယျြလသေညျ။\nအကူ အလုပျသမား၂ယောကျ ချေါထားရလသေညျ။ စညျသူစိုးကား အသကျ၂၃နှဈခနျ့ရှိ ဘှဲ့ရ လူငယျ တယောကျဖွဈကာ အပြျောအပါးမမကျပဲ အလုပျစိတျဝငျစားသော အနအေထိုငျ ကဈြလဈလိမ်မာသူတယောကျဖွဈလေ သညျ။ အဖလေုပျသူက သားဖွဈသူ ကားဝယျ\_ရောငျးလုပျစခေငျြသျောလညျး သူက တတျသိနားလညျရုံ လုပျတတျရုံသာ သငျထား လသေညျ။ သူတကယျ လုပျခငျြသညျကား အမရေဲ့ အပေါငျဆိုငျလုပျငနျး။ အပေါငျဆိုငျကား လူတှလေိုအပျခကျြရှိနသေမြှ ကာလ ပတျလုံးပြောကျကှယျသှားမညျမဟုတျဟုသူကယူဆလသေညျ။\nနံနကျ၆နာရီ သားမိ သားဖ ၃ယောကျလုံးထကာ Gymသှားဆော့ ပီးမှ ရခြေိုးကာ မနကျစာစားလရှေိ့သညျ။ ပီးနောကျ ၉နာရီအခြိနျ တှငျ ဦးဝငျးမောငျက ကားပှဲစားတနျးသို့ သှားကာ စညျသူစိုးနှငျ့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက ဆိုငျဖှငျ့လသေညျ။ ပိုကျဆံရှိ လူခမျြးသာစာရငျးဝငျ သျောလညျး ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက အိမျမှုကိစ်စကို သူတယောကျထဲသာ နိုငျအောငျလုပျလသေညျ။ မနကျတပိုငျးလုံး စညျသူစိုးက ဆိုငျထိုငျ ကာ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက အိမျမှုကိစ်စဗာဟီရနှငျ့ မီးဖိုခြောငျ ထမငျးဟငျးခကျြခွငျးမြားကို ပွုလုပျလသေညျ။ ခကျြပွုတျပီးစီးသညျ့အခါ ဆိုငျခနဝငျကွညျ့၍ ဦးဝငျးမောငျထမငျးစားပွနျလာသညျ့အခါ သားမိ သားဖ ၃ယောကျ ထမငျးလကျဆုံစားလရှေိ့ကွသညျ။ နလေ့ညျ ပိုငျး ဦးဝငျးမောငျ ကားပှဲစားတနျးသှားသညျ့အခါ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက ဆိုငျထိုငျ၍ စညျသူစိုးက အပွငျအလုပျမြားရှိက ထိုအခြိနျတှငျ ထှကျလုပျလသေညျ။ ညနေ၅နာရီတှငျ ဆိုငျပိတျကာ ဦးဝငျးမောငျလညျး ပွနျရောကျလာပွီဖွဈလသေညျ။\n၆နာရီတှငျ ညစာစား ကွ၍ ညစာစားပီးသျော စညျသူစိုးက ရုပျရှငျကွညျ့ခငျြလညျးကွညျ့ မကွညျ့ပါကဂိမျးဆော့ခငျြလညျးဆော့ စာဖတျခငျြလညျးဖတျ ကာ သို့မဟုတျပါက သူငယျခငျြးမြားဖွငျ့ လကျဖကျရညျဆိုငျထှကျထိုငျတတျလသေညျ။ လကျဖကျရညျဆိုငျသှားသညျ့အခေါကျမှာ ဆယျခါ့ တဈခါဖွဈလသေညျ။ ဘာပဲလုပျလုပျ ည၉နာရီထိုးလြှငျ စညျသူစိုး အိမျအရောကျပွနျလာရလသေညျ။ ည၉နာရီဆိုလြှငျ အိမျတံခါးပိတျကာ အိပျယာဝငျကွပွီဖွဈသညျ။ စညျသူစိုးတို့၏ နစေ့ဉျ နိဓ်ဓဓူဝ လုပျငနျးစဉျ ဇယားဖွဈလသေညျ။\nသို့သျော ကံကွမ်မာဇာတျဆရာဟူသညျ အလှညျ့မပွောငျး အခြိုးအကှမြေ့ားဖွငျ့ လောကီလူ့ဘဝကို တနျဆာဆငျခွ ယျမှုနျးသော အလအေ့ထရှိသညျ့အတိုငျး စညျသူစိုး၏ဘဝကို တနျဆာဆငျခွယျမှုနျးခဲ့လသေညျ။ ညသနျးခေါငျယံ မရောကျတရောကျအခြိနျ စညျသူစိုး ဆီးတအားအောငျ့သဖွငျ့ လနျ့နိုးလာလသေညျ။ ညဦးပိုငျးက ရအေမြားကွီးသောကျမိလိုကျတာကို သတိရလသေညျ။ အိမျသာသှားရနျ ထကာအခနျးထဲမှထှကျခဲ့လသေညျ။ အိမျသာသှားပီး အပွနျ အဖတေို့ အခနျးရှမှေ့ အဖွတျတှငျ စကားသံမြား ကွားလိုကျရလသေညျ။ ဒီခြိနျကွီး ဘာမြား အရေးတကွီးပွောနသေလဲဟု စူးစမျးလိုစိတျဖွငျ့ အခနျးတံခါး အသာဟကာ နားထောငျ ကွညျ့လိုကျတော့… “မောငျကကှာ ဆေးသောကျတာတောငျမှ မရဘူးကှာ” “ဟာ ဖူးကလညျး ကိုယျလဲ ဆေးသောကျတာပဲကှာ အခြိနျတော့ပေးရမှာပေါ့”\n“တျောစမျးပါ မောငျသာအစကထဲက ဆငျခွငျနရေငျဘာမှမဖွဈဖူး အဲ့ဆေးလိပျတှမေသောကျပါနဲ့လို့ အစောကွီးကထဲက ပွောသားပဲ တရုတျဆေးလိပျကမှ ကောငျးတာဆိုပီး နားမထောငျပဲ သောကျတာလေ” “ဒီလောကျထိဖွဈမယျ မှနျး မောငျလဲမထငျမိလို့ပါကှယျ ဆရာဝနျကတော့ လုံးဝ ပနျးသတော မဟုတျလို့ မြှျောလငျ့ခကျြရှိနသေေးတယျလို့ပွောတယျလေ ဖူးရဲ့” “မြှျောလငျ့နတောကလညျး ၆လတောငျရှိနပေီ ဘယျတော့မှ ပွနျကောငျးမှာလညျး ဖူးလဲသှေးသားနဲ့ပါမောငျရယျ ဖူးလေ တခါ တလေ မနနေိုငျမထိုငျနိုငျဖွဈမိတယျ မောငျ” “အေးပါမောငျကွိုးစားပါ့မယျကှာ ခုတော့ ဒီအတုလေးနဲ့ ပွုစုပီးတာလေးပဲကနြေပျ လိုကျပါကှာ” “ဟငျး ပွောလိုကျရငျဒီလိုခညျြးပဲ ဖယျ ရသှေားဆေးဦးမယျ” ဟုဆိုကာ ထှကျလာသော မိခငျဖွဈသူ မွငျမှာစိုး၍ မှောငျရိပျတှငျ အသာလေး ကှယျနလေိုကျရလသေညျ။\nစညျသူစိုး သိလိုကျရသော အဖွဈအပကျြမြား အပျေါ စိတျရှုပျသှားမိလသေညျ။ ဖခငျဖွဈသူကိုလညျး အပွဈမတငျရကျ မိခငျကို လညျး မညျသို့ ကူညီရမလဲဆိုတာ မစဉျးစားတတျအောငျဖွဈလသေညျ။ နောကျနေ့ မနကျမှစ၍ စညျသူစိုးသညျ မိခငျဖွဈသူအား သတိထားစောငျ့ကွညျ့မိလသေညျ။ အကူချေါထားသော ကောငျလေးမြား ဖွဈသော အောငျမငျးနှငျ့ သိနျးစိုးတို့ ၂ယောကျမှ သိနျးစိုး အား လိုတာထကျပို၍ အရောတဝငျနနေကွေောငျး တှရေ့လသေညျ။ စညျသူစိုးမှာ ပို၍ စိတျမခမျြးမသာ ဖွဈမိလသေညျ။ သိနျစိုး ကား သူနှငျ့ရှယျတူဖွဈကာ သူလိုပငျ အသားဖွူ ဖွူ မေးရိုးခိုငျခိုငျ နှာတံပျေါပျေါ နှငျ့ သှယျလလြ ကိုယျဟနျရှိလသေညျ။ ခါးသိမျ သိမျ တငျပါးကဈြကဈြနှငျ့ တောငျ့တငျးသောပါငျတံမြားက အလိုးအဆောငျးကောငျးသော ယောကျြားကောငျးဖွဈကွောငျး ဖျောပွ နသေော လက်ခဏာမြားဖွဈလသေညျ။\nမိခငျဖွဈသူ ဘယျခွလှေမျး လှမျးတော့မညျဆိုတာ သိနသေော စညျသူစိုးသညျ မညျကဲ့သို့ တားဆီးရမညျကို အကွံအိုကျလကျြရှိလသေညျ။ ဆိုငျသိမျး ညစာစားပီးသောအခါ စိတျညဈညဈနှငျ့ လကျဖကျရညျဆိုငျသို့ ထှကျ လာခဲ့လသေညျ။ “ဟေ့ စညျသူ ပြောကျလှခလြေား ခုမှပျေါလာတယျ ဘာသောကျမှာလဲ ညီးလေးရေ မှာမယျဟေ့” “ညီလေး Speed တဘူးယူခဲ့ သံဘူးနျော” “ဟုတျကဲ့ပါခငျဗြ” “ကိုစိုးမိုး မတှတေ့ာတောငျ အတျောကွာပီဗြာ” “မငျးက လာမှမလာပဲကိုး မငျး ဇကျပွာဖှငျ့လိုကျ စာအုပျအသဈတှေ ဒေါငျးထားတာရှိတယျ ကူးသှားတော့ မငျးလဲ Facebook သုံးပါဆိုတာကို ပွောရမဘူး ကှာ” “ကနြျောက စှဲမိရငျ နရေ့ောညပါ သုံးမိမှာ ဒါကွောငျ့ပါ ကိုစိုးမိုးရ” “အေးပါကှာ စညျသူ မငျးကွညျ့ရတာ သိပျမလနျးဘူးကှာ ဘာတှညေဈနလေဲ” “ဘျောဒါ တယောကျပါဗြာ ပနျးသသေလိုဖွဈနတော ၆လလောကျရှိပီဗြာ ဘယျလိုကူညီရမလဲစဉျးစားနတော” “မငျးကတော့ကှာ ဘယျသူ့မဆို ကူညီခငျြတဲ့ကောငျပဲကှာ ငါသိသလောကျပွောမယျဆို အဲ့ဒါမြိုးက အကွောငျးအမြိုးမြိုးကွောငျ့ ဖွဈတာကှ ဘာတှလေုပျမိလဲဆိုတာသိမှ ကုသရလှယျတာကှ”\n“တရုတျဆေးလိပျ ပိနျပိနျလေးတှလေေ ပူရှိနျးဆေးလိပျတှေ သောကျတာအကိုရဲ့” “အငျး ဒီခှေးတရုတျတှကေ သူတို့ဆီလူမြားတိုငျး လြော့ခဖြို့ဆိုပီး သခြော ပနျးသတေဲ့ ဆေးတှရေောပီးထုတျ တာ ခှေးမြိုးတှေ လူကို ဥပါဒျဖွဈအောငျလုပျတာ မငျးဘျောဒါကို တတျနိုငျရငျ လုံးဝ ဆေးလိပျဖွတျ ခိုငျးလိုကျ ဆေးရှကျကွီးက ပနျးသစေပေါတယျဆို ခှေးမြိုးတှေ ထုတျတဲ့ဟာမှ သှားသောကျတော့ပိုဆိုးမှာပေါ့” “ဟုတျတယျကိုကွီးရာ သူကလဲ တနေ့ ဆယျ လိပျလောကျသောကျတာ” “မသောကျပလစေ့နေဲ့ အိပျရေးဝဝအိပျ ဖီးကွမျးငှကျပြောသီး မီးဖုတျတို့ ရှနေီငှကျပြောသီးတို့စားပေး စိတျဖိစီးမှုမရှိအောငျနေ စိုးရိမျစိတျမဝငျအောငျနေ အဲ့ဒါဆို ပွနျကောငျးလာမှာပါကှ” “ဟုတျကဲ့ပါ ကိုကွီး ခုလိုရှငျးပွပေးတာ ကြေးဇူးပါဗြာ” “မလိုပါဘူးကှာ ဒါပမေဲ့ မငျးဘျောဒါရဲ့ မိနျးမအတှကျတော့ စိုးရိမျတယျကှာ မိနျးမတှကေ လိငျမဆကျဆံပဲနနေိုငျတာ သုံးလပဲကှ သုံးလကြျောရငျ သှေးသားဆန်ဒကိုက တောငျးလာတာ အဲ့ဒါကိုတော့ ဂရုတစိုကျဖွပေေးပေါ့ သူ့ကိုနားလညျအောငျပွော ပွခိုငျးပေါ့” စညျသူစိုး ခေါငျးထဲ အခကျြပေးခေါငျးလောငျသံမြားဆူညံသှားလသေညျ။\nသိနျးစိုးကို မိခငျဖွဈသူက ရလောမွောငျးပေးနပေီ။ ကိုယျ့ဝမျးနာ ကိုယျသာသိ ဖခငျဖွဈသူကို ဘယျလိုပွောပွရပါ့မလဲ မိမိသိသညျဆိုလြှငျကော ဖခငျဖွဈသူ က ရှကျသှားလမေညျလား။ ကိုစိုးမိုး နောကျဆုံးစကားက သူ့ကို ပိုပီးဖိအားမြားလာစသေညျ။ကိုစိုးမိုးဆိုတာက သူ့ သူငယျခငျြးရဲ့ အကို လကျရှိ ဖဘေု့တျပျေါမှာ အပွာစာအုပျမြား မြှဝပေေးနသေောသူဖွဈလသေညျ။ သူက ဖဘေု့တျမသုံး gmail လြှောကျရုံဖွငျ့မ ရ Code ပွနျရိုကျရ စိတျမထငျလြှငျ အကောငျ့ပိတျခံရသော ဖဘေု့တျကို ဇယားရှုပျသညျဟု ထငျမွငျမိလသေညျ။ အဲ့ဒီတော့ 18+စာအုပျကွိုကျသောသူ့အတှကျ ကိုစိုးမိုးက PDFရှိသော စာအုပျမြား ဒေါငျထားကာ သူလာလြှငျ ကူးထဲ့ပေးလရှေိ့လသေညျ။ စိတျပွလေကျပြောကျ လကျဖကျရညျဆိုငျထှကျလာကာမှ ပိုပီး စိတျညဈလာသဖွငျ့ ကိုစိုးမိုးကို နှုတျဆကျကာ ပွနျလာခဲ့လသေညျ။\nအိမျသို့ပွနျရောကျသျော စိတျညဈစရာမြားမထေ့ားကာ ကိုစိုးမိုးပေးလိုကျသော Pdfမြားကိုဖှငျ့ဖတျကွညျ့လသေညျ။ ၁၀ပုဒျခနျ့ရှိလေ သညျ။ ပထမဆုံးဖတျမိသညျက ထူးခွားရေးသား၍ တိတျတခိုးမှ တငျဆကျသညျ့ “အရခွေုံ” ဆိုသော စာအုပျဖွဈလသေညျ။ စ ဖတျမိသညျမှစ၍ လကျကမခခြငျြအောငျကောငျးလှနျးကာ သှေးရငျးသားရငျး လိငျဆကျဆံသော စာအုပျဖွဈလသေညျ။ အကွိုကျ ဆုံးကား ခိုငျလေးနှငျ့ သူ့သားဖိုကျသော နောကျဆုံးအခနျးဖွဈလသေညျ။ ထိုအခနျးကို ၃ခါ ၄ခါလောကျ ပွနျဖတျမိလသေညျ။ နောကျထပျတအုပျ ဖတျမိသောအခါ အကာမငျး ရေးသားသော “အမနေဲ့သားရဲ့ လကျထပျပှဲ” စာအုပျဖွဈလသေညျ။ အဖကေ ပွသ နာရှိ၍ သားက အမကေို ဝငျရောကျထိနျးသိမျးသော ဇာတျလမျးဖွဈကာ သူနှငျ့တူနသေညျကိုလညျးသတိပွုမိလသေညျ။ နောကျထပျတှရေ့သညျကား ကာမလူဆိုး ချေါ ကိုစညျ ရေးသားသော “ဟကျပီးဗယျလငျတိုငျးဒေး” ဆိုသော စာအုပျဖွဈလသေညျ။\nဗယျလငျတိုငျးဒေးအကွာငျးကို ရိုမနျတဈဆနျဆနျ ရေးသားထားလသေညျ။ စညျသူစိုး စာအုပျမြားဖတျပီးနောကျ အတိုငျးမသိ ပြျော ရှငျသှားလသေညျ။ လပေငျခြှနျလိုကျမိလသေညျ။ Pdfပေးသော ကိုစိုးမိုးနဲ့ စာရေးဆရာအပေါငျး ကနျြးမာ ခမျြးသာပီး ကာမသိဒ်ဒိ၊ ပီ ယသိဒ်ဒိ၊ လာဘသိဒ်ဒိအပါအဝငျ အလုံးစုံသော သိဒ်ဒိမြားရပါစကွေောငျးဆုတောငျးပေးလိုကျမိလသေညျ။ (ကနြျောလညျး တကယျ ဆုတောငျးပါတယျ ခိခိ / ပုံ – မွသာ) ဝိုငျးစကျသောမကျြလုံးတစုံ ထူထဲသောနှုတျခမျး ဖွောငျ့စငျးသောနှာတံပျေါပျေါတို့က ရုပျရှငျမငျးသမီးခြော စမိုငျးနှငျ့ပုံစံတူကာ ကော့ခြှနျနသေော ရငျသားမြား စှငျ့ကားဝိုငျးစကျပွီး အနောကျဖကျကို ကောကျထှကျနေ သော တငျသားမြားသညျ မိခငျဖွဈသူ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ ကနျြးမာရေးနှငျ့ အလှပတရားမြားကို ဖျောပွနသေော အရာမြားဖွဈလေ သညျ။ ထိုအလှတရားမြားကို အဖေ မသုံးဆောငျနိုငျပါက သူသုံးဆောငျမညျဖွဈလသေညျ။\nအပွငျလူ ဘယျသူ့လကျကိုမှအပါမခံနိုငျ ဖိတျခငျြးဖိတျ ကိုယျ့အိတျထဲသာဖိတျရမညျဟု ဆုံးဖွတျမိလသေညျ။ မနကျဆိုငျဖှငျ့ပီးသောအခါ လူပါးသောအခြိနျတှငျ စညျသူ စိုး အိမျနောကျမီးဖိုခြောငျသို့ အသာဝငျလာခဲ့လသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး ခကျြပွုတျနရောသို့ အသာနောကျမှ ဝငျရပျ၍ တောငျအောငျ အသငျ့လုပျထားသော သူ့လီးကွီးဖွငျ့ မိခငျဖွဈသူ ဖငျကွားသို့ခြိနျကာ ထောကျ၍ သိုငျးဖကျလိုကျလသေညျ။ “မမေေ ဘာတှခေကျြ နတောလညျး” “အိုဟဲ့ ဒီကလေးဟာလေ အလနျ့တကွား လှတျလကှေယျ” “လှတျဘူး သားမေးတာ မဖွရေငျလှတျဘူး” စညျသူ စိုးသညျ ရံဖနျရံခါ ထိုကဲ့သို့ကပျခြှဲနကွေ။ သို့သျော ယခုကား ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အစပထမလနျ့သှားသျောလညျး မိမိဖငျကွားသို့ အ မွှောငျးလိုကျထောကျလာသော သားဖွဈသူ၏တောငျနသော လီးကွီးကို သတိထားမိသောအခါ ရငျထဲဝယျ တဒိနျးဒိနျးတုနျလှုပျသှား လသေညျ။\n၆လကွျောတောငျ့တနသေော သှေးသားတို့က ဖိုသဘာဝအထိအတှကေို့ ရရှိသဖွငျ့ လှုပျရှားစပွုလာသလို ဦးနှောကျ အသိစိတျကလညျး မသငျ့တျောကွောငျးအသိဝငျလာသညျနှငျ့ ရုနျးထှကျလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးက အသာလှတျပေးကာ မကျြနှာခငျြးဆိုငျဖွဈသှားသောအခါမှ ခါးကနကေိုငျ၍ အသာစှဲကပျကာ ဖကျထားလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုး၏ လီးနှငျ့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ ဖူး၏ စောကျပတျကား ကှကျတိထပျတူကကြာ ဖိကပျမိလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးကား စောကျပတျထဲမှလညျးဆဈခနဲ့ အရမြေားစိမျ့ လာလသေညျ။ ထို့ပွငျစညျသူစိုးကား ဒီတိုငျးအငွိမျမနေ မကျြနှာအနှံ့ ငွငျသာစှာ နမျးရှိုကျလာသောအခါ အထိအတှကေို့ ယဈမူး သာယာလာလသေညျ။ ပြောကျလုနီးနီးဖွဈနသေော အသိစိတျကို ပွနျထိနျးကာ ရုနျးထှကျလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးကား ပွနျမ လှတျသေးပဲ… “ဟငျး မမေကေလညျး သားကခဈြလို့နမျးတာကို” ဟုဆိုကာ အမွှောငျးလိုကျကပျနသေော သူ့လီးနှငျ့ စောကျဖုတျ ကို အထကျအောကျ ပှတျဆှဲပေးလသေညျ။\nမသိစိတျကသာယာပီး ရမကျသှေးသားတို့က ကွိုကျနှဈသကျနသေျောလညျး အသိစိတျ က ကောငျးကောငျး သတိရှိနသေညျ့ ဒီတခါတော့ သတိတရဖွငျ့ငွငျးဆနျကာ… “ဒီကလေးဟာလေ လှတျဦး” ဟုဆိုကာ အတငျး ရုနျးထှကျလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးကလညျးလှတျပေးလိုကျလသေညျ။ “မမေကေလဲ ဘာဟငျးလဲမေးတာကိုး” “ကွကျသား ပွုတျကွျော မုံလာဥလခဉျြရညျဟငျး ငရုပျသီးထောငျး ဒါပဲလေ သှားတော့ လူက အလုပျရှုပျနတေဲ့ဟာကို ဆိုငျကောငျးကောငျးမ ကွညျ့ဘူး” “သိခငျြလို့မေးတာကိုး မမေကေ ဒီတိုငျးပဲ သှားပီ” အပျေါစီးက ဖိဟောကျကာ မောငျးထုတျလိုကျလသေညျ။ တ ဒိနျးဒိနျးခုနျနသေော ရငျဘတျကိုဖိရငျး ခွတေုနျလကျတုနျ စိတျလှုပျရှားစှာဖွငျ့ ရခေဲသတ်ေတာထဲမှ ရကေိုယူသောကျလိုကျရလသေညျ။ လာထောကျထားသညျ့ စညျသူစိုး လီးကွီးက နဲနဲနောနောမဟုတျ သူအဖထေကျပငျကွီးလိမျ့မညျဖွဈလသေညျ။\nဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးဟု အမြားက ဒျေါတပျချေါနကွေသျောလညျး တကယျတနျး အသကျအားဖွငျ့ လေးဆယျကြျောရုံလေးသာရှိလသေညျ။ သူရဲ့ ဝိုငျးစကျသောမကျြလုံးတစုံ ထူထဲသောနှုတျခမျး ဖွောငျ့စငျးသောနှာတံပျေါပျေါတို့က ရုပျရှငျမငျးသမီးခြော စမိုငျးနှငျ့ပုံစံတူကာ ကော့ခြှနျနသေော ရငျသားမြား စှငျ့ကားဝိုငျးစကျပွီး အနောကျဖကျကို ကောကျထှကျနသေော တငျသားမြားကွောငျ့ တက်ကသိုလျတုနျး ကထဲက လူသိမြားခဲ့သူဖွဈလသေညျ။ သို့သျော မိဘမြား၏ အုပျထိနျးမှုကောငျးခွငျးကွောငျ့ ရညျးစားသနာ မထားဖူးပေ။ ကြောငျး ပီးပီးခငျြးမှာပငျ သူ့ထကျ ဆယျငါးနှဈခနျ့ကွီးသော ဦးဝငျးမောငျနှငျ့ လူကွီးခငျြးသဘောတူကာ ပေးစားခဲ့လသေညျ။ ဦးဝငျးမောငျက အသကျသာကွီးသျောလညျး ခတျေမှီ ပှငျ့လငျးကာ လူငယျဆနျသူဖွဈလသေညျ။ ငယျစဉျကထဲက အားကစားကို ဂရုတစိုကျ လုပျလရှေိ့သူဖွဈလသေညျ။ ဝငျ့ဝငျ့ဖူးနှငျ့ရသောအခါတှငျလညျး ဝငျ့ဝငျ့ဖူးကိုပါ အားကစားလုပျစလေသေညျ။ လိငျဆကျဆံရာတှငျ လညျး တလမျးသှားရိုးရိုးမဟုတျပဲ ပုံသဏ်ဌာနျ အမြိုးမြိုးဖွငျ့ ဆကျဆံလရှေိ့လသေညျ။\nလိငျဆကျဆံမှုဆိုတာ ဘာမှနျး ကောငျးကောငျးမသိသော ဝငျ့ဝငျ့ဖူးသညျ ဦးဝငျးမောငျနှငျ့တှမှေ့ တငျးပွညျ့ကပျြပွညျ့ ခံစားရပီး ကာမဗဒေပညာရပျတှငျ တျောတျောမြားမြား သိရှိနားလညျလာလသေညျ။ သို့သျော ဦးဝငျးမောငျသညျ ဆေးလိပျကို မကောငျးမှနျးသိသိဖွငျ့ နှဈသကျစှာ သောကျသုံးလသေညျ။ ရိုးရိုးစီးကရကျမှ တဆငျ့ တရုတျဆေးလိပျဖွဈသော စီးရကျပိနျပိနျရှညျရှညျလေးမြားကို ပွောငျးသောကျ လသေညျ။ အဆိုပါ စီးကရကျမြားတှငျ ပရုပျပါသဖွငျ့ ပူရှိနျသောအရသာပါရလသေညျ။ နောကျဆကျတှဲဆိုးကြိုးမှာ ဦးဝငျးမောငျတ ယောကျ ပနျးညိုးလာခွငျးဖွဈလသေညျ။ အစပထမ၌ တာတာနာဖီးလျပါဝငျသော ယောကျြားအားဆေးမြား သုံးစှဲရာ အဆငျပွမှေုရှိ သျောလညျး ဆေးလိပျသောကျသုံးမှု မလြော့သောအခါ လုံးဝ ပနျးသသေလိုဖွဈသှားလသေညျ။ ဆရာဝနျနှငျ့ပွသရာတှငျ ထိုအခြိနျ မှ ဦးဝငျးမောငျမှာ ဆေးလိပျကို လြော့သောကျရငျးဖွတျလသေညျ။ လုံးဝပနျးသသေလိုဖွဈသညျမှာ ခွောကျလခနျ့ရှိပီဖွဈပီး ဝငျ့ဝငျ့ ဖူးမှာ လိငျမဆကျဆံရသညျမှာ ခွောကျလခနျ့ရှိပီဖွဈလသေညျ။ ဦးဝငျးမောငျကတော့ ဇနီးဖွဈသူ အသာပွစေရေနျ လီးတုနဲ့ ထဲ့ပေး ပါသျောလညျး အစဈလောကျ မကောငျး ဆန်ဒရမကျကို မပွပြေောကျစနေိုငျကွောငျး ဝငျ့ဝငျ့ဖူးသာလြှငျ ခံစားသိရှိပသေညျ။ အခု ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အသိနှငျ့ ဆန်ဒလှနျဆှဲနမှေုကို အလူးအလဲခံစားနရေလသေညျ။\nသားဖွဈသူ စညျသူစိုး၏ အထောကျ အပှတျမြားတှငျ သာယာစိတျကတဖကျ လူ့ဘောငျ လူ့အသိုငျးအဝိုငျးက လကျခံနိုငျခွငျးမရှိသော သားနှငျ့မအေ ကာမဆကျဆံသော ဖောကျပွနျ မှုကွီးကို ကြူးလှနျရနျမသငျ့ဟူသော အသိတရားတို့ကတဖကျ လှနျဆှဲနလေသေညျ။ ထိုကဲ့သို့လှနျဆှဲကာ မသငျ့တျောဟု ကိုယျ့ကို ကိုယျသတိပေးထိနျးခြုပျပါသျောလညျး သှေးသားဆန်ဒဟူသညျကား ထိနျးလေ လှတျလဖွေဈသော သဘာဝအတိုငျး ထူးခွားသော လိုလားတောငျ့တခွငျး တမြိုးကလဲ ပေါကျဖှားလာလသေညျ။ ခိုးစားရသော အသီးက ပိုခြိုသညျဆိုသညျ့အတိုငျး လူလောက အဖွူ ရောငျစညျးလေးကို ပါးပါးလေးဖွတျကြျောကာ သားဖွဈသူနှငျ့ ခဈြပှဲဝငျကွညျ့လြှငျ ကွုံတှရေ့မညျ့ အပွာရောငျ စိတျလှုပျရှား စရာ ပြျောရှငျမှု အထိအတှေ့ အရသာမြား စိတျကနြေပျစရာ ပွီးဆုံးမှု ခံစားခကျြမြားကို တှကွေုံ့ခံစားလိုသော တောငျ့တမှု ခဉျြခွငျး လဲတကျလာလသေညျ။ အစက ဒီလိုဘာလို့လုပျသလဲ။ သူ့အဖပေနျးသနေတောကို သိသှားလို့လား။ ဒါမှမဟုတျ မိမိက သိနျးစိုးကို ရလောမွောငျးပေးနတောကိုသိသှားသလား။\nဒါမှမဟုတျ တကယျပဲမိမိကို ၅၂၈ထကျပိုပီးခဈြလို့လား ဆိုသော အတှေးမြားဖွငျ့ စဉျးစားခနျးဝငျမိသျောလညျး သှေးသား တောငျးဆိုမှုယငျးကပျလာခြိနျတှငျ အပွာရောငျစိတျကူးမြားကလှဲ၍ ကနျြတာ အတှေးထဲ မ ဝငျတော့ခြေ။ ထိုနတေ့နလေုံ့း ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးသညျ စညျသူစိုးကိုရှောငျနတေော့လသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အလုပျကိုလုပျနရေ သျောလညျး စိတျက သားဖွဈသူ စညျသူစိုး အကွောငျးသာတှေးနမေိလသေညျ။ စညျသူစိုး ထပျလာမညျလားဟု မြှျောမိသျောလညျး စညျသူစိုးကို မတှရေ့တော့ပေ။ ဦးဝငျးမောငျလညျး ထမငျးစား ပွနျရောကျလာလသေညျ။ ဒီတခါတှငျတော့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးသညျ စညျ သူစိုးနှငျ့မကျြနှာခငျြးဆိုငျရမညျကို အပြို ဖွနျးလေးတဈဦးနှယျ ရှကျရှံ့စိတျလှုပျရှားနလေသေညျ။ သို့သျော သူ၏ စိတျခံစားမှုမြားကို မပျေါပေါကျစရေနျ မကျြနှာတငျးကာ ထိနျးခြုပျထားလသေညျ။ စညျသူစိုးမှာ ထမငျးစားရနျ စားပှဲတှငျ ထိုငျမိသောအခါ မိခငျဖွဈ သူ၏ မကျြနှာထားကိုတှရေ့သောအခါ လနျ့သှားလသေညျ။\nအခွအေနမှော မိမိအတှကျကောငျးနိုငျသော အလားအလာမရှိတော့ဟု မှတျခကျြပွု သုံးသပျကာ စိတျဓာတျကဆြငျးသှားလသေညျ။ သူကွိုးပမျးစီစဉျထားသမြှ သဲထဲရသှေနျ ဖွဈတော့မညျကို နှမွောမိ လသေညျ။ သို့သျော တဆတျဆတျ တုနျနသေော မိခငျဖွဈသူ၏ ထမငျးပှဲခူးနသေညျ့ တုနျယငျနသေော လကျအစုံကိုတှရေ့ သောအခါ အတိုငျးမသိ ဝမျးသာပြျောရှငျသှားလသေညျ။ ဟနျဆောငျ မကျြနှာတငျးထားသျောလညျး စိတျလှုပျရှားနသေညျကို လကျ တစုံက ဖျောပွနသေညျ မဟုတျပါလား။ ထိုကွောငျ့ တဆငျ့ထပျတကျဖို့ စဉျးစားမိလသေညျ။ ထိုကွောငျ့ ထမငျးစားနစေဉျ ဖိနပျကို အသာခြှတျကာ ခွထေောကျဆနျ့တနျးလကျြ မကျြနှာခငျြးဆိုငျရှိ မိခငျဖွဈသူ၏ ခွကေငျြးဝတျ ထမိနျထဲသို့ မှနျး၍ သူ့ခွထေောကျ တဖကျကို ထဲ့လိုကျလသေညျ။ ထိုငျခုံခငျြးလဲ နီးသဖွငျ့ ကှကျတိရောကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ ဘာမြားဖွဈမလဲဟု ရငျခုနျ မြှျောလငျ့နစေဉျ ရုတျတရကျ ရောကျလာသော ခွထေောကျ တဖကျကွောငျ့ လနျ့ကာ အျောမိမတတျ ဖွဈသှားသျောလညျး သတိ ခကျြခငျြးဝငျကာ ထိနျးလိုကျလသေညျ။\nစညျသူစိုး၏ ခွထေောကျက အတငျ့ရဲစှာ အထကျသို့ တရှရှေ့တေ့ကျလာသဖွငျ့ ရှိမဲ့စုမဲ့ အသိတရားလေးဖွငျ့ ထိနျးကာ တကျလာနသေော ခွထေောကျကို မိမိခွနှေဈဖကျဖွငျ့ ညှပျ၍ ထိနျးလသေညျ။ စညျသူစိုးက သူ့ ခွထေောကျကို ရုနျးကာ အထကျသို့ တိုးလရော ပေါငျခွံအတှငျးသို့ ရောကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ တခုခုကို မြှျောလငျ့ထား သျောလညျး သညျလို အခွအေနကေိုယောငျလို့တောငျမှ အိပျမကျထဲထဲ့ မ မကျဖူးပါခြေ။ လငျယောကျြား တယောကျလုံးဘေးမှာ ငုတျတုပျထားကာ သားအရငျးဖွဈသူ၏ လကျရဲဇကျရဲ စောကျပတျ အနိုကျခံရသော ခံစားမှုမှာ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးအတှကျ ထမငျးစားရသေောကျလို နစေ့ဉျကွုံတှနေ့ရေသော ကိစ်စမြိုး မဟုတျပါ။ စားပှဲခငျး အရှညျဖွဈပီး ထိုငျနသေူ ရငျဘတျအောကျပိုငျးကို ပဲ အခငျြးခငျြး မွငျရသောကွောငျ့သာ တျောတော့သညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အသံမထှကျမိအောငျ သတိဖွငျ့ထိနျး၍ အရေ တောကျတောကျကကြာ ကာမဆိပျမြားတကျလာလသေညျ။ ဦးဝငျးမောငျကတော့ သတိပွုမိပုံမရ။\nစညျသူစိုးက ပိုငျနိုငျစှာပငျ ခွေ ခြောငျကလေးမြားဖွငျ့ကလိပေးနရော ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ လငျမသိအောငျ ခိုးစားရသော အရသာကို ခံစားရငျး အကောငျးကွီးကောငျး ကာ ပီးလုလုပငျဖွဈလာလသေညျ။ ဒါကိုသတိထားမိသော စညျသူစိုးက ခပျကွမျးကွမျး ပှတျပေးလရော ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အသံထှကျမညီးညူ မိစရေနျ နှုတျခမျးကိုကျအံကွိတျရငျး တခြီပွညျ့ပွညျ့ဝဝပငျပီးသှားလသေညျ။ “ဖူး နမေကောငျးဘူးလား ထမငျးသိပျမစားသလိုပဲ” “မဟုတျပါဘူး သိပျမဆာသေးလို့ပါမောငျ” “အငျး မောငျဒီနေ့ စောစောပွနျသှားရမယျ ဟိုမှာ ဈေးဆိုငျ နတေယျ” “ရတယျ စားပီးသှားတော့လေ မောငျရဲ့” “အေးအေး သှားတော့မယျ” “သားမငျးလဲစားပီး ထားခဲ့လိုကျတော့ ဆိုငျကို ဂရုစိုကျ ဟို၂ကောငျနဲ့ လှတျမထားနဲ့ မမေကေ သိပျကွညျ့နိုငျတာမဟုတျဖူး” “ဟုတျကဲ့ပါ မမေေ” ဟုဆိုကာ စညျသူစိုးမှာ မသိခငျြ ယောငျဆောငျကာ ဆိုငျရှသေို့ထှကျလာခဲ့လသေညျ။\nထိုနမှေ့စ၍ စညျသူစိုးသညျ နတေို့ငျး ခကျြပွုတျနသေော အခြိနျတှငျ ထောကျ ပေးခွငျး၊ ထမငျးစားခြိနျတိုငျး ခွထေောကျဖွငျ့ပီးအောငျ ပှတျပေးခွငျးမြားကို အခြိနျမှနျမှနျ မပကျြမကှကျ လုပျဆောငျပေးလေ သညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ အသဈအဆနျး ကာမခံစားမှုမြားကို ခံစားနရေသောကွောငျ့ ဆာလောငျနသေော ရမ်မကျစိတျမြား ပွပြေောကျသလိုလိုရှိလသေညျ။ တပတျပွညျ့သောနတှေ့ငျ စညျသူစိုးသညျ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးအား ရှောငျနလေတေော့သညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ ဖူးမှာ ခကျြပွုတျနသေောအခြိနျ စညျသူစိုး မလာသောအခါ “ဘာလုပျဦးမညျလဲ” ဟုတှေးက ရငျခုနျမိလသေညျ။ စညျသူစိုးကား ထမငျးစားခြိနျတှငျ ဦးဝငျးမောငျနှငျ့ မကျြနှာခငျြးဆိုငျထိုငျကာ ဘာမှမသိသလိုပငျ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးအား လှညျ့မြှပငျ မကွညျ့ပဲ ထမငျးကို ခပျသှကျသှကျစားကာ ထှကျသှားလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ စောငျ့မြှျောနသေျောလညျး စညျသူစိုးမှာ လုံးဝရှောငျနတေော့လေ သညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူမှာ စိတျထဲတှငျ မရိုးမယှ ဖွဈလာလသေညျ။ တခုခုလိုအပျနသေလိုလို လှမျးသလိုလို ဆှေးသလိုလို ဝဒေနာတ ရပျကိုလဲ ခံစားရလသေညျ။သုံးရကျမွောကျသောနေ့ ခကျြပွုတျနသေော အခြိနျတှငျ “သားရေ သား ခနလောကျလာပါဦး” ဟု အျောချေါလိုကျလသေညျ။\nစညျသူစိုးလဲ ဆိုငျလူရှငျးနသေညျမို့ ကွညျ့နသေော အောကားကို ပိတျကာ အမဘောမြား ဖွဈလိုလဲ ဟူသော အတှေးဖွငျ့ နောကျဖေးမီးဖိုခနျးသို့ ဝငျလာခဲ့လသေညျ။ အောကျက ညီတျောမောငျက ဒေါသကွီးကာ ခေါငျးတထောငျ ထောငျနှငျ့။ မီးဖိုခနျးရောကျသောအခါ စညျသူစိုး ခနငေးမောသှားရလသေညျ။ ခဲရောငျ အကငြ်္ီလကျပွတျလေးနှငျ့ ခညျြသား ဘောငျးဘီအပှ အနကျရောငျကို ဝတျဆငျထားသော အမမှော Apronသာ ဖယျလိုကျပါက စတိုငျကကြမြိုကျသှားမညျမှာ သခြောလှ ပါသညျ။ နှုတျခမျးမှာလညျး ပနျးရောငျဖြော့ဖြော့လေးဆိုထားသဖွငျ့ စိုလကျကာ မွငျရသော သူ့ရငျကို ဗလောငျဆူစပေါသညျ။ အ မကေ နူးညံ့သော အပွုံးလေးပွုံးလကျြ “သားက ဒီရကျပိုငျး အမကေို့ ရှောငျဖယျ ရှောငျဖယျ လုပျနတော စိတျဆိုးနလေို့လားကှယျ” “မဆိုးပါဘူး အမရေဲ့ သားက အမကေို့ ဘာလို့စိတျဆိုးရမှာလဲ”\n“မသိဘူးလေ အမနေ့ားတောငျ မလာတော့ဘူး ဆိုတော့ စိတျမြားဆိုးသလားလို့ပါ” “မဆိုးပါဘူး အမရေဲ့” ဟု ပွောပွောဆိုဆို အလှကွီးလှနသေော အမအေ့ား ရငျခှငျထဲဆှဲ၍ ဖကျလိုကျ လသေညျ။ သူ၏ ပုဆိုးအောကျမှ မာတောငျနသေော ညီတျောမောငျက အမေ့ ဆီးခုံကို ဝငျဆောငျ့ကာ အလြားလိုကျ ကပျနလေေ သညျ။ အမေ့ မကျြလုံးလေးမြား မှေးခနဲ့ ကြ၍ သှာပွီး ခကျြခွငျး ပွနျပှငျ့လာလသေညျ။ သူက အမေ့ ပါးပွငျနှငျ့ မကျြနှာတဈခုလုံး အနှံ့ နမျးလိုကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ စညျသူစိုး ခါးကို ပွနျဖကျထားကာ သားဖွဈသူ အနမျးမိုးရှာခွငျးကို ကွညျနူးစှာခံယူနေ လသေညျ။ နမျးလို့ အားရသှားမှ စညျသူစိုးက သူ့မကျြနှာကိုရော လကျတှကေိုပါ ခှာလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုး၏ လကျတှကေ ခှာ သှားပမေယျ့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက စညျသူစိုးကို ဖကျထားမွဲ ဖကျထားလကျြ ရှိလသေညျ။\nထို့ကွောငျ့ စညျသူစိုးက အမကေို့ ကွညျ့လိုကျတော့ အမကေက ရုတျတရကျ သူမ၏ နှုတျခမျးလေးမြားနှငျ့ သူ့နှုတျခမျးလေးတှပေျေါ သို့ ဖိကပျကာ ခပျမွှငျးမွှငျးလေး စုပျနမျးလိုကျလသေညျ။ ခဏအတှငျးမှာပငျ ပွနျ၍ခှာလိုကျပွီး သူ့ကိုယျပျေါ မှ လကျမြားကိုပါ ဖယျ ခှာကာ “သား ဆိုငျသှားကွညျ့တော့နျော” ဟု ပွုံးစစ မကျြနှာနှငျ့ ပွောကာ မကျြလုံးလေးတဖကျကို မှိတျပွလိုကျလသေညျ။ စညျသူ စိုးမှာ ရငျဒိနျးဒိနျးခုနျကာ မယုံခငျြပမေဲ့လဲ အပြျောကွီးပြျောကာ “ဟုတျကဲ့ပါ မမေေ” ဟု ပွောကာ ဆိုငျခနျးဆီသို့ ထှကျလာခဲ့လေ သညျ။ ထမငျးစားခြိနျရောကျသောအခါ စညျသူစိုးက ခွထေောကျဖွငျ့ ပှတျပေးသောအခါ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးက ညုတုတု အကွညျ့ဖွငျ့ ကွညျကာ သူ့ပေါငျကွားဆီသို့ ခွထေောကျဖွငျ့ သူ့ညီတျောမောငျကို ပွနျပှတျပေးလသေညျ။ သို့သျော အကွံသမားစညျသူစိုးက ဒျေါ ဝငျ့ဝငျ့ဖူး ပွီးခါနီးအခြိနျတှငျ ခွထေောကျကို သိမျးကာ ထမငျးဝိုငျးမှ ထသှားလသေညျ။\nဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ မခငျြမရဲဖွဈကာ ဆတျတငံ့ငံ့ဖွငျ့ ကနျြနခေဲ့လသေညျ။ ဦးဝငျးမောငျ ပွနျထှကျသှားသောအခါ စညျသူစိုးကွောငျ့ ဆတျတငံ့ငံ့ဖွဈကာ အဆကျပွတျခဲ့သော ကာမပနျးတိုငျကို တကျလှမျးရနျ အခနျးထဲသို့ဝငျကာ ကုတငျပျေါလှဲ၍ ကိုယျ့အစိကိုပွနျ ပှတျလသေညျ။ စညျသူစိုးသညျ အဖထှေကျသှားသောအခါ အမေ ဘာလုပျမလဲ သိခငျြသောကွောငျ့ အမရှေိရာသို့ ထှကျလာခဲ့လေ သညျ။ “ဟငျး… ဟငျး …အဟငျး……ဟငျး…” အမေ့ အခနျးတှငျးမှ ညီးသံမြားကွားရသောအခါ စညျသူစိုး တယောကျ လခြှေနျ လိုကျလသေညျ။ ဒီလို အခွအေနရေောကျအောငျ သခြော အကှကျရှခေဲ့ခွငျး ဖွဈလသေညျ။ အခနျးတံခါး အသာဟကွညျ့တော့ ထငျသညျ့အတိုငျး အမေ တယောကျ မိမှေးတိုငျး ဖမှတေိုငျးဖွငျ့ တီဆားပကျထားသလို ထှနျ့ထှနျ့လူးကာ ကိုယျ့အစိကို ပှတျရငျး လောကကွီးနှငျ့ ခဏ အဆကျပွတျကာ အကောငျးကွီးကောငျး နလေသေညျ။\nစညျသူစိုးက ဝတျထားသော ပုဆိုးကိုခြှတျ၍ ခုတငျ ပျေါကနျ့လနျ့လှဲပီး ပေါငျ၂ဖကျကားလကျြ ကိုယျ့ဟာကိုပှတျကာ အကောငျးကွီး ကောငျးနသေော အမဖွေဈသူ ပေါငျကွားသို့ မကျြနှာ အပျကာ ပှတျနသေော လကျကိုဖယျ၍ အစိကို စုပျလိုကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ ရုတျတရကျ လကျစှဲဖယျခံလိုကျရသောအခါ လနျ့သှားလသေညျ။ သို့သျော သနျမာသော လကျတစုံက ပေါငျ၂ခြောငျးကို ကိုငျကာ နူးညံ့သော နှုတျခမျးတစုံက မိမိ အစိကို လာစုပျ သောအခါ အိပျခနျးထဲ လာပွီး သူမကို လကျရဲဇကျရဲ ဘာဂြာပေးနသေူမှာ သားဖွဈသူ စညျသူမှတပါး မညျသူမှမဖွဈနိုငျဟု တှေးမိ သောအခါ အလိုကျသငျ့လေး သားဖွဈသူပေးသောအရသာမြားကို ခံယူနလေိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးမှာလညျး ပွတျလပျနသေော အမဖွေဈသူကို သားကောငျးတယောကျပီသစှာ ပွုစုရနျ အပီအပွငျ ယကျလတေော့သညျ။\n”အိုး အို အ၊ အ အ အ ဟားးးးးးး ရှီးးးးးဟီးးးးးဟီးးးးးးးဟီးးးးးးးးးး အငှ့ ဟားးးးးးးးးးး ” ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးရဲ့ ညီးညူ သံလေးမြား အခနျးထဲ မှာ ထှကျပျေါနလေတေော့သညျ။ ငါးမိနဈခနျ့ကွာသောအခါ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး တကိုယျလိုး တှနျ့လိမျကာ စညျသူစိုးခေါငျးကို လကျ၂ဖကျဖွငျ့ ဖိကာကိုငျရငျး ကာမလမျးဆုံးသို့ ရောကျရှိကာ ပွီးသှားလတေော့သညျ။ ပွီးသညျ့နောကျ စညျသူစိုးက ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး ပေါငျကို ကားပွီးဒူးနှဈဖကျကိုထောငျလိုကျသညျ။ ထို့နောကျသူရဲ့လီးကိုလကျနဲ့ကိုငျပွီး အမစေ့ောကျပတျအဝမှာတလေို့ကျခြိနျတှငျ “ကိုစိုးရေ ကိုစိုး ဒီမှာ ရှလောစဈပေးပါဦး” ဟူသော သိနျးစိုး ချေါသံကို ကွားလိုကျရလသေညျ။ တျောသေးသညျ သိနျးစိုးက အိမျ အဝငျပေါကျနားကနေ အျောချေါနလေို့။ “အေး လာပွီဟေ့ လာပွီ” ဟု ပွနျအျောကာ ပုဆိုးကောကျဝတျရငျး အရေးကောငျး ဒိနျး ဒေါငျးဖကျြသော ရှပေေါငျသူအား စိတျထဲမှကြိတျ ကြိနျဆဲမိလသေညျ။ “မာ့မီ သာသားတို ညကတြှမေ့ယျနျော ဒယျဒီအိပျရငျ သား ဆီလာခဲ့ပေးပါနျာ မြှျောနမေယျ” “လာခဲ့မှာပေါ့ ကလေးရယျ” ပွောပွောဆိုဆို အမနှေု့တျခမျးလေးအား နှုတျဆကျအနမျးပေးရငျး ဆိုငျရှသေို့ထှကျလာခဲ့လသေညျ။\nလြှာပျေါမှာကတော့ အမေ့ စောကျရေ အရသာကား စိမျ့စိမျ့လေးနှငျ့ နှခေါငျးထဲမှာ မှေးမှေးလေး သငျ့ပြံ့နပေါတော့သညျ။ ည ၁၁နာရီခှဲ အခြိနျတှငျ စညျသူစိုး နိုးလာခဲ့လသေညျ။ ညကအိပျယာစောစောဝငျခဲ့သညျက ယခုတရေးရခဲ့ ခပြွေီ။ လိငျမဆကျဆံခငျ တကိုယျရသေနျ့ရှငျးမှု လုပျပွီး ခန်ဓာကိုယျ အနံ့ဆိုးမြား မရှိအောငျ သနျ့ရှငျးတာက ကိုယျ့ရဲ့ လိငျဆကျဆံ ဖျောကို အဆငျပွစေရေုံသာမက ဆကျဆံရတာ ပိုပွီး ကွညျနူးပြျောရှငျစရာကောငျးတယျ ဟူသော နောငျတျောကွီးမြားညှနျကွား ခကျြအတိုငျး ကိုယျလကျသုတျသငျကာ ပွီးသညျ့နောကျ အမအေ့ခနျးဘကျသို့ ထှကျလာခဲ့လသေညျ။ အမေ့ အခနျးတံခါး အသာဟ ကွညျ့တော့ အမကေ နိုးကာ ထိုငျနသေညျ။ ခနအကွာ အမကေ ထလာပွီး အခနျးတံခါးဆီသို့ လြှောကျလာလသေညျ။ အမထှကျ လာသောအခါ သူက ဆီးကွို၍ဖကျကာ ရငျခှငျထဲဆှဲသှငျးပွီး အမနှေု့တျခမျးဖူးဖူးလေးကို စုတျနမျးလိုကျလသေညျ။\nဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ သာဖွဈသူဆီ သှားရနျ အခနျးတံခါးဖှငျ့ အထှကျတှငျ ရုတျတရကျဆှဲဖကျပွီး အနမျးခံရသောအခါ လနျ့ကာ အျောမိ သျောလညျး အသံမထှကျတော့ပါ။ စညျသူစိုးက သူ့နှုတျခမျးတခုလုံး စုတျနမျးနပွေီ ဖွဈလသေညျ။ သူကလဲ အငမျးမရ ပွနျနမျးမိ လသေညျ။ “ဗွှတျ ! ! ! “ အနမျးရှညျကွီး ဆုံးသောအခါ စညျသူစိုးက သူအား အခနျးထဲသို့ ပှခြေီ့ကာ ချေါသှားလသေညျ။ အခနျးထဲ ရောကျသောအခါ မှတျသိပျပွငျးပွလှနျးသော အနမျးမိုးမြားရှာလတေော့သညျ။ နှုတျခမျးခငျြး လြှာခငျြး အတငျး တိုးထိပှတျသပျကာ မကျမကျမောမော နမျးလို့ မဝနိုငျပဲ နောကျမတှရေ့မညျကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယျလုံးလေးကို တအားဖကျထားသလို သူကလညျး စညျသူစိုး ကို တအား ပွနျဖကျထားလသေညျ။ စညျသူစိုးက နမျးလကျြပငျ သူ့အကငြ်္ီကိုခြှတျလရော သူကလညျး စညျသူစိုး အကငြ်္ီကိုပွနျ ခြှတျပေးလသေညျ။\n၂ယောကျသား ကိုယျပျေါမှာ အဝတျတမြှငျမှမရှိပဲ တုံးလုံးဖွဈသှားသောအခါ စညျသူစိုးက တှနျးလှဲလိုကျလေ သညျ။ ထိုနောကျ အပျေါမှတကျခှကာ သူ၏နှုတျခမျးဖူးဖူးလေးအား ဖိကပျကာ စုတျနမျးပါတော့သညျ။ စညျသူစိုး လကျနှဈဖကျက လကျညိုးနှငျ့လကျမသုံးကာ နို့သီးခေါငျးလေးမြား ခပြေေးနပွေီး သူ့နို့၂လုံးအား အုပျကိုငျထားလသေညျ။ သူ့ခွထေောကျမြားက လညျး စညျသူစိုးခါးအား ညှပျကာ စညျသူစိုးလီကွီးက သူ၏ စောကျပတျပျေါတှငျ အပွားလိုကျ ကပျနလေသေညျ။ စညျသူစိုးက ခါး ကို ရှတေို့းနောကျငငျလုပျလရော စောကျစိမှစ၍ စောကျပတျကှဲကွောငျးအတိုငျး လီးကွီးက လှတိုကျနလေသေညျ။ ထိုအတိုငျးခန ကွာသောအခါ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ တဏှာစိတျမြားကွှသထကျကွှကာ ရာဂမီးလြှံမြား လောငျမွိုကျလကျြ စညျသူစိုးကို တငျးကွပျစှာ ဖကျတှယျကာ စောကျပတျထဲမှလညျး အရမြေား ပှကျခနဲ့ ပှကျခနဲ့ထှကျလာလသေညျ။\nထိုအခါ စညျသူစိုးက နမျးနရောမှ ခှာ၍ နို့မြားကို ပွောငျးစို့လသေညျ။ နို့တလုံးကိုစို့နခြေိနျတှငျ လကျတဖကျက နို့တလုံးကိုခပြေေး နကော ကနျြလကျတဖကျ၏ လကျညိုးနှငျ့ လကျခလယျ၂ခြောငျးပူးကာ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ ပါးစပျထဲသို့ ထဲ့ပေးလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး မှာ ပို၍ စိတျကွှလာကာ စညျသူစိုးလကျနှဈခြောငျးအား အားရပါးရစုတျလတေော့သညျ။ အတနျကွာ နို့စို့ပွီးသောအခါ စညျသူစိုး က လြှာကိုခပျတောငျ့တောငျ့လေးလုပျကာ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး ရငျညှနျ့မှ ဆီးစပျသို့ ဆှဲခကြာ ယကျလိုကျလသေညျ။ ထို့နောကျ အရရှေဲရှဲစို နသေော ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး စောကျပတျကို လြှာဖွငျ့အပွားလိုကျယကျပါတော့သညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ တငျးမထားနိုငျတော့ပဲ တခြီပွီး သှားလသေညျ။ စညျသူစိုးက မရပျပဲ စောကျစိကို သရကျစစေု့ပျသလိုစုပျကာ လကျ၂ဖကျက ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ နို့သီးခေါငျးလေး၂လုံး ကို ခပြေေးလရော ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ ညီးသံလေးမြားပေးကာ ကာမစိတျမြားပွနျကွှလာလသေညျ။\n“ဟငျးးး အငျးးး ဟငျးးး ဟငျးး” စောကျပတျမှာလဲ အရမြေားလိုကျကာ စိုရှဲလာလသေညျ။ စညျသူစိုး အခွအေနကေို အကဲခတျနသေူဖွဈရာ ဒီအခြိနျသညျ လိုးရနျ အကောငျးဆုံးအခြိနျဖွဈကွောငျး သတိပွုမိကာ စောကျစိစုပျနခွေငျးကို ရပျလိုကျလသေညျ။ “ဟငျး အငျး ဘာလို့ရပျလိုကျတာလဲ ဆကျစုပျပေးပါ သားရယျ” “မမေ့ကေို့ ခဈြမလို့ပါ မမေေ” ပွောပွောဆိုဆိုနှငျ့ စညျသူစိုးက ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး ပေါငျကွားတှငျ နရောယူ ကာ သူ့လီးကွီးနှငျ့ စောကျပတျဝကို တလေို့ကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး စောကျပတျကွီးမှာ လီးအထိအတှကေို့ ခံစားသိရှိသညျ့ အလား ခုံးထလာလသေညျ။ စောကျပတျအတှငျးထဲမှလညျး တစုံတခုကို တောငျ့တသညျ့အလား အတှငျးသားမြားက တဆဈဆဈ နှငျ့ ရှုံ့ခြီပှခြီ ဖွဈလာလသေညျ။ စညျသူစိုးက ခါးတလှုပျလှုပျဖွငျ့ နှဲ့ကာ ဖွဖွေခေငျြးသှငျးလတေော့သညျ။ “အား ကြှတျ ကြှတျ သား ဖွေးဖွေးနျော” “ဟုတျကဲ့ပါ မမေေ” ဟုဆိုကာ သှငျးရငျးဖွငျ့ အဆုံးထိဝငျသှားလသေညျ။ စညျသူစိုးက အထုတျအသှငျး ဖွေးဖွေး ခွငျး လုပျကာ လိုးပါတော့သညျ။ အခကျြ၂၀ကြျောသောအခါ “သား မွနျမွနျဆောငျ့ပါတော့ အမခေံနိုငျပွီ” ဟုဆိုသဖွငျ့ စညျသူစိုး က စကျသနေတျပဈသလို အသားကုနျဆောငျ့လိုးလတေော့သညျ။\nထိုသို့ လိုးနရေငျးစညျသူစိုးက “မမေေ သားလိုးတာ ခံလို့ ကောငျးလား” “ဘာတှပွေောနတောလဲသားရယျဆောငျ့မှာသာ ဆောငျ့စမျးပါ” “ပွောပွပါ မမေရော သားက ကွားခငျြလို့ပါ မမေေ မဖွရေငျ မဆောငျ့တော့ဘူး” ဟု ပွောပွောဆိုဆို ဆောငျ့ခကျြကို လြော့ခလြိုကျလသေညျ။ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ စညျသူစိုး၏ ညဈကယျြကယျြ လုပျပုံကို သဘောကကြာ “ကောငျးတယျစညျသူရယျကောငျးတယျ သားလီးက မငျးအဖထေကျကွီးတော့ ခံလို့ အရမျးကောငျးတယျမငျးအဖထေကျသာအောငျ လိုးပွစမျးသားလေး မငျးအဖေ ကယျြအောငျ လိုးနိုငျခဲ့တဲ့ မမေေ စောကျပတျကို မငျးလီးကွီးနဲ့ လိုးလိုကျစမျး” ဟု ပိုပိုသာသာ တမငျ စိတျကွှအောငျ ပွောလိုကျလသေညျ။ ထိုသို့ ပွောပွီးနောကျ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးမှာ စောကျပတျထဲမှ အရမြေားပိုလိုကျလာလသေညျ။ စညျသူစိုးမှာ အမေ့ စကားကွားပွီး စိတျကွှသှားကာ မီးကုနျယမျးကုနျလိုးပါ တော့သညျ။ ခနကွာသောအခါ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး တကိုယျလုံး တဆတျဆတျတုနျကာ စညျသူစိုးကို တငျးကပျြစှာဖကျကာ ပွီးသှားလေ သညျ။\nတခြိနျမှာပငျ စညျသူစိုး လီးထဲမှ သုတျရညျမြားကလညျး ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး စောကျပတျထဲသို့ အရှိနျပွငျးစှာ ပနျးထှကျသှားလေ သညျ။ ထိုညမှစကာ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးသညျ ညတိုငျး ဦးဝငျးမောငျအိပျခြိနျတှငျ စညျသူစိုးနဲ့ လိုးလတေော့သညျ။ သို့သျော အခါ တဈည သောအခါဝယျ ဦးဝငျးမောငျ နှဈခွိုကျစှာ အိပျပြျောနရောမှ လနျ့နိုးလာလသေညျ။ ဘေးမှ မိနျးမဖွဈသူကို ကွညျ့တော့လဲ မရှိ။ အပေါ့အပါးသှားနသေညျ ဖွဈတနျရာ သူလဲ အပေါ့အပါးသှားရနျ အိပျယာထကာ အခနျးထဲမှထှကျလာလသေညျ။ အခနျးအပွငျ ရောကျသျော ညီးညူ သံတခုကို သားတျောမောငျ အခနျးဆီမှ ကွားရလသေညျ။ ဘာမြားဖွဈနလေဲ ဟူသော စိုးရိမျစိတျဖွငျ့ အခနျး ဆီသို့ လာခြိနျတှငျ “အား အ ကောငျးလိုကျတာသားရယျ” ဆိုသော စကားသံမြားကွောငျ့ ခွလှေမျးတုံ့သှားလသေညျ။ ခွသေံမ ကွားအောငျ အသာသှား၍ စညျသူစိုးအခနျးတံခါး အသာဟကွညျ့လသေျော ဦးဝငျးမောငျ ပါးစပျ အဟောငျးသား ဖွဈသှားလေ သညျ။ မွငျလိုကျရသော မွငျကှငျးကား ဝငျ့ဝငျ့ဖူးက လေးဖကျထောကျလကျြ ခုတငျပျေါမှာ စညျသူစိုးက နောကျက ဝငျ့ဝငျ့ဖူး စောကျ ပတျထဲ လီးသှငျးကာ လိုးနသေော မွငျကှငျးပငျ။\nမွငျနရေသော အခွအေနသေညျဦးဝငျးမောငျ၏သှေးသားမြားကိုထူးထူးခွားခွား ပငျ လှုပျရှားသှားစလေသေညျ။မယုံနိုငျ အံ့အားသငျ့သောစိတျတို့ကလှမျးမိုးနသေဖွငျ့ထိုသို့သှေးသားတှလှေုပျရှားသှားမှုကိုဦးဝငျး မောငျသတိမထားမခြေ။ အမနှေငျ့ သားလိုးနသေော အခွအေနကေို ဦးဝငျးမောငျ ဘယျတုနျးကမှယောငျလို့တောငျ မစဉျးစားမိခဲ့ ခြေ။ ခုတော့ဘာလုပျရမညျကို မသိတော့ခြေ။ “ကောငျးတယျ သားလေး လိုးစမျးအမကေို့” ဦးဘမောငျ ခေါငျးကြိနျးလပွေီ။ အဝေးသို့ထှကျပွေးလိုကျခငျြသညျ။ ဒါပမေယျ့ ထူးခွားသောခံစားမှုတခုကဆှဲငငျထားသလို ဖွဈနလေသေညျ။ ကိုယျ့ရှမှေ့ာ မိနျးမ ဖွဈသူက တခွားသော ယောကျြားတယောကျနှငျ့လိုးနကော လိုးနသေူကလညျး ကိုယျ့သားအရငျးဖွဈနသေော အခွအေနမှော သမ ရိုးကြ အခွအေနမေဟုတျပါ။ သူတို့ ၂ယောကျကွညျ့ရသညျမှာ လိုးနတောကွာပွီဖွဈလောကျလသေညျ။\n” တောကျ” ဦးဝငျးမောငျ ဒေါသတှေ တရိပျရိပျထှကျလာလသေညျ။ တခွားတဖကျတှငျလညျး ကာမရမ်မကျမြားထူးခွားစှာ အရှိနျအဟုနျဖွငျ့နိုးကွားလာလသေညျ။အသိစိတျကမိနျးမနှငျ့ သားလုပျသူတို့၏ လူ့ဘောငျအပွငျဘကျက ဖောကျပွနျမှုကိုဒေါသ ထှကျနသေညျ။ မသိစိတျက လိုးပှဲကွညျ့ရငျး ရာဂစိတျမြား နိုးကွားနလေသေညျ။ ထိုကာမရမ်မကျစိတျ၏စဆေ့ျောမှုကွောငျ့ပငျဦးဘ မောငျ လီးကွီး တောငျမှနျးမသိ တောငျလာလသေညျ။ဒေါသအခြောငျးခြောငျးထှကျနသေော ဦးဝငျးမောငျသူ့လီးကွီးတောငျလို့ တောငျနမှေနျးမသိသေးပါ။ မသိစိတျထဲကရာဂဇောဖွငျ့ သားနှငျ့ မိနျးမဖွဈသူလိုးပှဲကို ကွညျ့ရငျး လီးကွီးကိုအလိုလိုဆုပျကိုငျမိကာ ဂှငျးထုမိသညျ့ အခွအေနသေို့ဟရောကျမှနျးမသိရောကျသှားလသေညျ။ ပုဆိုးကိုစလှယျသိုငျးကာ လီးခြောငျးကွီးကို အပီ အပွငျဆုပျကိုငျပွီးဂှငျးနာနာထုနမေိလသေညျ။ စညျသူစိုး ဆောငျ့လိုကျတိုငျး တုနျခါသှားသော ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ ဖငျဖွူ ဖွူ ကွီးမြား ကိုကွညျ့ကာ ဂှငျးထုခကျြပိုပွငျးလာကာနောကျဆုံးတော့သုတျရညျတှအေောကျခံဘောငျးဘီထဲသို့ ပနျးခမြိလသေညျ။ မိမိမှာ လီး ပွနျတောငျလာသညျကို သတိပွုမိကာ ဦးဝငျးမောငျ ဝမျးသာသှားလသေညျ။\nယောကျြားတယောကျအဖို့ လီးမတောငျနိုငျခွငျးမှာ ရှငျ လကျြနှငျ့ သခွေငျးပငျဖွဈလသေညျ။ အိပျ စား လိုး ဟူသော အရာသုံးပါး၌ တခုခုဆုံးရှုံးရလြှငျ ဘဝပြျောရှငျမှု ဆိတျသုနျးရခွငျးပငျ ဖွဈလသေညျ။ ဦးဝငျးမောငျမှာ အပြျောကွီးပြျောကာ သားဖွဈသူနှငျ့ မိနျးမဖွဈသူကို အပွဈမမွငျတော့ပဲ ကြေးဇူးတငျမိလသေညျ။ ထိုအပွငျ သညျလိုခြောငျးကွညျ့ရသညျ့ ခံစားမှုမြိုးနှငျ့ ကိုယျ့မိနျးမ၏ ဖုံးကှယျထားသော ကာမခံစားမှုမြားကို မွငျရသော အခွအေနကေို သဘောကြ နှဈခွိုကျမိကွောငျး သတိပွုမိလသေညျ။ အစထဲက ပှငျ့လငျးသူပီပီ သားဖွဈသူနှငျ့ ၂ယောကျညှပျကာ ဝငျ့ဝငျ့ဖူးကို လိုးလြှငျ ဘယျလိုနမေလဲ ဟူသော အတှေးတို့လညျး ဝငျရောကျလာလသေညျ။ ထိုကွောငျ့ ရအေမွနျဆေးကာ မိမိ အခနျးဆီသို့ ပွနျ၍ အိပျနလေိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးနှငျ့ ဝငျ့ဝငျ့ဖူး၏ လိုးပှဲကွီးက အရှိနျမသသေေးပဲ ဆကျလကျ ကပွလကျြရှိ လတေော့သညျ။\n“ဖူးရေ” “ရှငျ မောငျပွောလေ ဘာလုပျခငျြလို့လဲ” “အခနျးထဲသှားရအောငျ” “ဟုတျ လာပါပွီ” စညျသူစိုး ရှတှေ့ငျ သခြော ဝငျ့ဝငျ့ ဖူးကို ပိုငျပိုငျနိုငျနိုငျပွောကာ ချေါခဲ့လသေညျ။ စညျသူစိုးမှာ ဖခငျဖွဈသူ၏ ထူးဆနျးသော အပွုအမူကွောငျ့ တခုခုတော့ တခုခုပဲ ဟုအတှေးဝငျကာ ဘာလုပျရမှနျးမသိ ဗြာမြားနမေိလသေညျ။ သူနှငျ့ အမကေိ့စ်စကို အဖသေိပါက မိုးမီးလောငျတာထကျဆိုးမညျ ဖွဈကွောငျး တှေးမိကာ စိုးရိမျစိတျတို့ဖွငျ့ ဂနာမငွိမျ ဖွဈနလေသေညျ။ အတနျကွာ စောငျ့ကွညျ့သျောလညျး ပွနျထှကျမလာသဖွငျ့ အဖတေို့အခနျးဆီသို့ သှားကာ ခြောငျးကွညျ့လသေညျ။ အခနျးကမွငျကှငျးကိုတှသေ့ောအခါ စညျသူစိုးမှာ ဝမျးနညျးဝမျးသာဖွဈရ လသေညျ။ မွငျကှငျးကား အဖကေ အမကေို့ ခုတငျပျေါလေးဖကျထောကျကာ နောကျမှ လိုးနသေော မွငျကှငျးပငျဖွဈလသေညျ။ ဝမျးသာစရာ အခကျြကား ဖခငျဖွဈသူ ဦးဝငျမောငျ လီးပွနျတောငျလာခွငျးပငျ ဖွဈလသေညျ။ တဆကျထဲမှာပငျ အမနှေငျ့ လိုးခငျြမှ လိုးရတော့မညျဟူသော အသိကလဲ ဝမျးနညျးစရာကောငျးလှပါတော့သညျ။\n“အား အ အ ထှကျကုနျပွီ မောငျရဲ့ ပွီးသှားပွီမောငျ” “အား ကောငျးလိုကျတာ ဖူးရာ ဖူး ဖူး” ဟူသော ရရှေတျမွညျတမျးသံမြားနှငျ့အတူ ဦးဝငျးမောငျနှငျ့ ဒျေါဝငျ့ဝငျ့ဖူးတို့ ရှဆေ့ငျ့ နောကျဆငျ့ပွီးသှားလသေညျ။ “မောငျ ဘာဆေးတှသေောကျလိုကျလို့ လီးပွနျတောငျလာတလဲဟငျ” “ဘာဆေးမှမသောကျဘူး မငျးနဲ့ သားနဲ့ လိုးတာကွညျ့ပွီး လီးတောငျလာတာဟေ့” “ရှငျ” “ခုမှ ရှငျမနနေဲ့ ဟိုတံခါးပေါကျက ခြောငျးကွညျ့နတေဲ့ ကောငျလဲ လာခဲ့ ငါအကုနျသိပွီးပွီ ငါတို့မိသားစု သှေးမကှဲပဲ ပြျောပြျောရှငျရှငျနကွေမယျ အဲ့ဒါကို မငျးတို့သဘောတူလား ဘာပဲဖွဈခဲ့ဖွဈခဲ့ မောငျ အကုနျခှငျ့လှတျတယျ” ဦးဝငျးမောငျမှာ ဝဝေို့ကျမနပေဲ ဒဲ့ အပျေါဆီးကနေ ပွောကာ အမှတျယူလိုကျလသေညျ။ မထူးလဲ တားမရမညျ့ အတူတူ မိသားစု သာယာရေးကို ရှရှေု့ကာ နားလညျမှုယူလိုကျလသေညျ။ စညျသူစိုးမှာလညျး အဖနှေငျ့ပေါငျးကာ လိုးပှဲကွီးဆငျနှဲရမညျ့ အသိကွောငျ့ ရငျခုနျနှုနျးမွနျကာ လီးကွီးတထောငျထောငျနှငျ့ အခနျးထဲသို့ဝငျရောကျလာလသေညျ။ “လာ သား မငျးမမေကေို ဖဖေ့ရှေ့မှေ့ာ အပွတျလိုးပွစမျး” “ဟုတျကဲ့ပါဖဖေေ” ဟုပွောရငျး အမပေ့ေါငျကွားတှငျ နရောယူကာ လီး ကွီးကို စောကျပတျဝမှာတကေ့ာ စိနျစီနနျးရဲ့ ခဈြဇာတျလမျးကို ဆကျလကျ ကပွတော့မညျ ဖွဈကွောငျး တငျပွရငျး နားပါရစေ တော့ခငျဗြာ။\nစိန်စီနန်း က ချစ်ဇာတ်လမ်း\n“ဦးဇေယျာလင်း ရပါပီခင်ဗျာ တသိန်းငါးသောင်း ရေကြည့်ပါဦးဗျ သုံးလပြည့်ရင် ရွေးပါ မရွေးဖြစ်လဲ အတိုးသတ်ပေးပါခင်ဗျာ” “ကျေးဇူးပါပဲညီလေး” လူကြီး ပိုက်ဆံယူပီးထွက်သွားလေသည်။ “ဟေ့ယောင် ဒီဒေါ်တင်တင်ဦးက ဘာလဲ ရွေးတာလား” “ဟုတ်တယ်အကိုလေးရွေးတာပါ” “အန်တီ ခနလေးစောင့်ပေးပါခင်ဗျ” စည်သူစိုး အထဲဝင်ခဲ့လေသည်။ “မေမေရေ ဒါလေး ရွေးမလို့တဲ့” “သားကလည်း ဒီမှာ ဟင်းချက်နေတာကို သားဖာသားကြည့်လေကွယ်” “ဟင်း ကြည့်ရတာ မျက်စိလည်ပါတယ်ဆို မှ” “လူဆိုးလေး မေမေနဲ့ ဖေဖေမရှိရင် မင်းဘယ်လိုလုပ်မလဲ” “အဲ့ချိန်ကျ သူဖာသူဖြစ်ပါလိမ့်မယ်မေမေရာ” စည်သူစိုးက ဒီ တိုင်းပင် စိတ်မပါ၍ မလုပ်ချင်ပါဘူးဆိုက ဓားထောက်လုပ်ခိုင်းတောင် အသေသာခံမည် မလုပ်ရေးချာမလုပ်။ စိတ်ဝင်တစား လုပ် ပီဆိုလျှင်လည်း အသေခံကာ လုပ်မည့်လူစား။\nယခုလည်း ဆိုင်ထိုင်ချင်သည်ဆို၍ ထိုင်သည်။ အားလုံး အကုန်ပတ်မလုံးစုံလုပ်တတ်သည်။ ပစ္စည်းရွေးသူလာလျှင် ပစ္စည်းရှာ တတ်သည်။ သို့သော် မိခင်ဖြစ်သူရှိလျှင် မလုပ်ပဲ နွဲ့ဆိုးဆိုးတတ်သည်။ သူ့နာမည်က စည်သူစိုး။ အဖေက ဦးဝင်းမောင် ကား အရောင်းအဝယ်လုပ်ကာ အမေက ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး အိမ်နှင့်တွဲကာ အမိန့်ရ အပေါင်ဆိုင် ဖွင့်ထားလေသည်။ အတိုးနှုန်း သက်သာခြင်း၊ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်မှန်ကန်ခြင်း၊ ပေါင်နှံသူများအပေါ် သက်ညှာခြင်းတို့ကြောင့် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ စိန်စီနန်း အပေါင်ဆိုင်သည် နာမည် ရကာ လုပ်ငန်းတွင်ကျယ်လေသည်။\nအကူ အလုပ်သမား၂ယောက် ခေါ်ထားရလေသည်။ စည်သူစိုးကား အသက်၂၃နှစ်ခန့်ရှိ ဘွဲ့ရ လူငယ် တယောက်ဖြစ်ကာ အပျော်အပါးမမက်ပဲ အလုပ်စိတ်ဝင်စားသော အနေအထိုင် ကျစ်လစ်လိမ္မာသူတယောက်ဖြစ်လေ သည်။ အဖေလုပ်သူက သားဖြစ်သူ ကားဝယ်\_ရောင်းလုပ်စေချင်သော်လည်း သူက တတ်သိနားလည်ရုံ လုပ်တတ်ရုံသာ သင်ထား လေသည်။ သူတကယ် လုပ်ချင်သည်ကား အမေရဲ့ အပေါင်ဆိုင်လုပ်ငန်း။ အပေါင်ဆိုင်ကား လူတွေလိုအပ်ချက်ရှိနေသမျှ ကာလ ပတ်လုံးပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ဟုသူကယူဆလေသည်။\nနံနက်၆နာရီ သားမိ သားဖ ၃ယောက်လုံးထကာ Gymသွားဆော့ ပီးမှ ရေချိုးကာ မနက်စာစားလေ့ရှိသည်။ ပီးနောက် ၉နာရီအချိန် တွင် ဦးဝင်းမောင်က ကားပွဲစားတန်းသို့ သွားကာ စည်သူစိုးနှင့် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက ဆိုင်ဖွင့်လေသည်။ ပိုက်ဆံရှိ လူချမ်းသာစာရင်းဝင် သော်လည်း ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက အိမ်မှုကိစ္စကို သူတယောက်ထဲသာ နိုင်အောင်လုပ်လေသည်။ မနက်တပိုင်းလုံး စည်သူစိုးက ဆိုင်ထိုင် ကာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက အိမ်မှုကိစ္စဗာဟီရနှင့် မီးဖိုချောင် ထမင်းဟင်းချက်ခြင်းများကို ပြုလုပ်လေသည်။ ချက်ပြုတ်ပီးစီးသည့်အခါ ဆိုင်ခနဝင်ကြည့်၍ ဦးဝင်းမောင်ထမင်းစားပြန်လာသည့်အခါ သားမိ သားဖ ၃ယောက် ထမင်းလက်ဆုံစားလေ့ရှိကြသည်။ နေ့လည် ပိုင်း ဦးဝင်းမောင် ကားပွဲစားတန်းသွားသည့်အခါ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက ဆိုင်ထိုင်၍ စည်သူစိုးက အပြင်အလုပ်များရှိက ထိုအချိန်တွင် ထွက်လုပ်လေသည်။ ညနေ၅နာရီတွင် ဆိုင်ပိတ်ကာ ဦးဝင်းမောင်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်လေသည်။\n၆နာရီတွင် ညစာစား ကြ၍ ညစာစားပီးသော် စည်သူစိုးက ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်လည်းကြည့် မကြည့်ပါကဂိမ်းဆော့ချင်လည်းဆော့ စာဖတ်ချင်လည်းဖတ် ကာ သို့မဟုတ်ပါက သူငယ်ချင်းများဖြင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထွက်ထိုင်တတ်လေသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သွားသည့်အခေါက်မှာ ဆယ်ခါ့ တစ်ခါဖြစ်လေသည်။ ဘာပဲလုပ်လုပ် ည၉နာရီထိုးလျှင် စည်သူစိုး အိမ်အရောက်ပြန်လာရလေသည်။ ည၉နာရီဆိုလျှင် အိမ်တံခါးပိတ်ကာ အိပ်ယာဝင်ကြပြီဖြစ်သည်။ စည်သူစိုးတို့၏ နေ့စဉ် နိဓ္ဓဓူဝ လုပ်ငန်းစဉ် ဇယားဖြစ်လေသည်။\nသို့သော် ကံကြမ္မာဇာတ်ဆရာဟူသည် အလှည့်မပြောင်း အချိုးအကွေ့များဖြင့် လောကီလူ့ဘဝကို တန်ဆာဆင်ခြ ယ်မှုန်းသော အလေ့အထရှိသည့်အတိုင်း စည်သူစိုး၏ဘဝကို တန်ဆာဆင်ခြယ်မှုန်းခဲ့လေသည်။ ညသန်းခေါင်ယံ မရောက်တရောက်အချိန် စည်သူစိုး ဆီးတအားအောင့်သဖြင့် လန့်နိုးလာလေသည်။ ညဦးပိုင်းက ရေအများကြီးသောက်မိလိုက်တာကို သတိရလေသည်။ အိမ်သာသွားရန် ထကာအခန်းထဲမှထွက်ခဲ့လေသည်။ အိမ်သာသွားပီး အပြန် အဖေတို့ အခန်းရှေ့မှ အဖြတ်တွင် စကားသံများ ကြားလိုက်ရလေသည်။ ဒီချိန်ကြီး ဘာများ အရေးတကြီးပြောနေသလဲဟု စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အခန်းတံခါး အသာဟကာ နားထောင် ကြည့်လိုက်တော့… “မောင်ကကွာ ဆေးသောက်တာတောင်မှ မရဘူးကွာ” “ဟာ ဖူးကလည်း ကိုယ်လဲ ဆေးသောက်တာပဲကွာ အချိန်တော့ပေးရမှာပေါ့”\n“တော်စမ်းပါ မောင်သာအစကထဲက ဆင်ခြင်နေရင်ဘာမှမဖြစ်ဖူး အဲ့ဆေးလိပ်တွေမသောက်ပါနဲ့လို့ အစောကြီးကထဲက ပြောသားပဲ တရုတ်ဆေးလိပ်ကမှ ကောင်းတာဆိုပီး နားမထောင်ပဲ သောက်တာလေ” “ဒီလောက်ထိဖြစ်မယ် မှန်း မောင်လဲမထင်မိလို့ပါကွယ် ဆရာဝန်ကတော့ လုံးဝ ပန်းသေတာ မဟုတ်လို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသေးတယ်လို့ပြောတယ်လေ ဖူးရဲ့” “မျှော်လင့်နေတာကလည်း ၆လတောင်ရှိနေပီ ဘယ်တော့မှ ပြန်ကောင်းမှာလည်း ဖူးလဲသွေးသားနဲ့ပါမောင်ရယ် ဖူးလေ တခါ တလေ မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်မိတယ် မောင်” “အေးပါမောင်ကြိုးစားပါ့မယ်ကွာ ခုတော့ ဒီအတုလေးနဲ့ ပြုစုပီးတာလေးပဲကျေနပ် လိုက်ပါကွာ” “ဟင်း ပြောလိုက်ရင်ဒီလိုချည်းပဲ ဖယ် ရေသွားဆေးဦးမယ်” ဟုဆိုကာ ထွက်လာသော မိခင်ဖြစ်သူ မြင်မှာစိုး၍ မှောင်ရိပ်တွင် အသာလေး ကွယ်နေလိုက်ရလေသည်။\nစည်သူစိုး သိလိုက်ရသော အဖြစ်အပျက်များ အပေါ် စိတ်ရှုပ်သွားမိလေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူကိုလည်း အပြစ်မတင်ရက် မိခင်ကို လည်း မည်သို့ ကူညီရမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားတတ်အောင်ဖြစ်လေသည်။ နောက်နေ့ မနက်မှစ၍ စည်သူစိုးသည် မိခင်ဖြစ်သူအား သတိထားစောင့်ကြည့်မိလေသည်။ အကူခေါ်ထားသော ကောင်လေးများ ဖြစ်သော အောင်မင်းနှင့် သိန်းစိုးတို့ ၂ယောက်မှ သိန်းစိုး အား လိုတာထက်ပို၍ အရောတဝင်နေနေကြောင်း တွေ့ရလေသည်။ စည်သူစိုးမှာ ပို၍ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်မိလေသည်။ သိန်စိုး ကား သူနှင့်ရွယ်တူဖြစ်ကာ သူလိုပင် အသားဖြူ ဖြူ မေးရိုးခိုင်ခိုင် နှာတံပေါ်ပေါ် နှင့် သွယ်လျလျ ကိုယ်ဟန်ရှိလေသည်။ ခါးသိမ် သိမ် တင်ပါးကျစ်ကျစ်နှင့် တောင့်တင်းသောပါင်တံများက အလိုးအဆောင်းကောင်းသော ယောက်ျားကောင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြ နေသော လက္ခဏာများဖြစ်လေသည်။\nမိခင်ဖြစ်သူ ဘယ်ခြေလှမ်း လှမ်းတော့မည်ဆိုတာ သိနေသော စည်သူစိုးသည် မည်ကဲ့သို့ တားဆီးရမည်ကို အကြံအိုက်လျက်ရှိလေသည်။ ဆိုင်သိမ်း ညစာစားပီးသောအခါ စိတ်ညစ်ညစ်နှင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ထွက် လာခဲ့လေသည်။ “ဟေ့ စည်သူ ပျောက်လှချေလား ခုမှပေါ်လာတယ် ဘာသောက်မှာလဲ ညီးလေးရေ မှာမယ်ဟေ့” “ညီလေး Speed တဘူးယူခဲ့ သံဘူးနော်” “ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျ” “ကိုစိုးမိုး မတွေ့တာတောင် အတော်ကြာပီဗျာ” “မင်းက လာမှမလာပဲကိုး မင်း ဇက်ပြာဖွင့်လိုက် စာအုပ်အသစ်တွေ ဒေါင်းထားတာရှိတယ် ကူးသွားတော့ မင်းလဲ Facebook သုံးပါဆိုတာကို ပြောရမဘူး ကွာ” “ကျနော်က စွဲမိရင် နေ့ရောညပါ သုံးမိမှာ ဒါကြောင့်ပါ ကိုစိုးမိုးရ” “အေးပါကွာ စည်သူ မင်းကြည့်ရတာ သိပ်မလန်းဘူးကွာ ဘာတွေညစ်နေလဲ” “ဘော်ဒါ တယောက်ပါဗျာ ပန်းသေသလိုဖြစ်နေတာ ၆လလောက်ရှိပီဗျာ ဘယ်လိုကူညီရမလဲစဉ်းစားနေတာ” “မင်းကတော့ကွာ ဘယ်သူ့မဆို ကူညီချင်တဲ့ကောင်ပဲကွာ ငါသိသလောက်ပြောမယ်ဆို အဲ့ဒါမျိုးက အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်တာကွ ဘာတွေလုပ်မိလဲဆိုတာသိမှ ကုသရလွယ်တာကွ”\n“တရုတ်ဆေးလိပ် ပိန်ပိန်လေးတွေလေ ပူရှိန်းဆေးလိပ်တွေ သောက်တာအကိုရဲ့” “အင်း ဒီခွေးတရုတ်တွေက သူတို့ဆီလူများတိုင်း လျော့ချဖို့ဆိုပီး သေချာ ပန်းသေတဲ့ ဆေးတွေရောပီးထုတ် တာ ခွေးမျိုးတွေ လူကို ဥပါဒ်ဖြစ်အောင်လုပ်တာ မင်းဘော်ဒါကို တတ်နိုင်ရင် လုံးဝ ဆေးလိပ်ဖြတ် ခိုင်းလိုက် ဆေးရွက်ကြီးက ပန်းသေစေပါတယ်ဆို ခွေးမျိုးတွေ ထုတ်တဲ့ဟာမှ သွားသောက်တော့ပိုဆိုးမှာပေါ့” “ဟုတ်တယ်ကိုကြီးရာ သူကလဲ တနေ့ ဆယ် လိပ်လောက်သောက်တာ” “မသောက်ပလေ့စေနဲ့ အိပ်ရေးဝဝအိပ် ဖီးကြမ်းငှက်ပျောသီး မီးဖုတ်တို့ ရွှေနီငှက်ပျောသီးတို့စားပေး စိတ်ဖိစီးမှုမရှိအောင်နေ စိုးရိမ်စိတ်မဝင်အောင်နေ အဲ့ဒါဆို ပြန်ကောင်းလာမှာပါကွ” “ဟုတ်ကဲ့ပါ ကိုကြီး ခုလိုရှင်းပြပေးတာ ကျေးဇူးပါဗျာ” “မလိုပါဘူးကွာ ဒါပေမဲ့ မင်းဘော်ဒါရဲ့ မိန်းမအတွက်တော့ စိုးရိမ်တယ်ကွာ မိန်းမတွေက လိင်မဆက်ဆံပဲနေနိုင်တာ သုံးလပဲကွ သုံးလကျော်ရင် သွေးသားဆန္ဒကိုက တောင်းလာတာ အဲ့ဒါကိုတော့ ဂရုတစိုက်ဖြေပေးပေါ့ သူ့ကိုနားလည်အောင်ပြော ပြခိုင်းပေါ့” စည်သူစိုး ခေါင်းထဲ အချက်ပေးခေါင်းလောင်သံများဆူညံသွားလေသည်။\nသိန်းစိုးကို မိခင်ဖြစ်သူက ရေလာမြောင်းပေးနေပီ။ ကိုယ့်ဝမ်းနာ ကိုယ်သာသိ ဖခင်ဖြစ်သူကို ဘယ်လိုပြောပြရပါ့မလဲ မိမိသိသည်ဆိုလျှင်ကော ဖခင်ဖြစ်သူ က ရှက်သွားလေမည်လား။ ကိုစိုးမိုး နောက်ဆုံးစကားက သူ့ကို ပိုပီးဖိအားများလာစေသည်။ကိုစိုးမိုးဆိုတာက သူ့ သူငယ်ချင်းရဲ့ အကို လက်ရှိ ဖေ့ဘုတ်ပေါ်မှာ အပြာစာအုပ်များ မျှဝေပေးနေသောသူဖြစ်လေသည်။ သူက ဖေ့ဘုတ်မသုံး gmail လျှောက်ရုံဖြင့်မ ရ Code ပြန်ရိုက်ရ စိတ်မထင်လျှင် အကောင့်ပိတ်ခံရသော ဖေ့ဘုတ်ကို ဇယားရှုပ်သည်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။ အဲ့ဒီတော့ 18+စာအုပ်ကြိုက်သောသူ့အတွက် ကိုစိုးမိုးက PDFရှိသော စာအုပ်များ ဒေါင်ထားကာ သူလာလျှင် ကူးထဲ့ပေးလေ့ရှိလေသည်။ စိတ်ပြေလက်ပျောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထွက်လာကာမှ ပိုပီး စိတ်ညစ်လာသဖြင့် ကိုစိုးမိုးကို နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်လာခဲ့လေသည်။\nအိမ်သို့ပြန်ရောက်သော် စိတ်ညစ်စရာများမေ့ထားကာ ကိုစိုးမိုးပေးလိုက်သော Pdfများကိုဖွင့်ဖတ်ကြည့်လေသည်။ ၁၀ပုဒ်ခန့်ရှိလေ သည်။ ပထမဆုံးဖတ်မိသည်က ထူးခြားရေးသား၍ တိတ်တခိုးမှ တင်ဆက်သည့် “အရေခြုံ” ဆိုသော စာအုပ်ဖြစ်လေသည်။ စ ဖတ်မိသည်မှစ၍ လက်ကမချချင်အောင်ကောင်းလွန်းကာ သွေးရင်းသားရင်း လိင်ဆက်ဆံသော စာအုပ်ဖြစ်လေသည်။ အကြိုက် ဆုံးကား ခိုင်လေးနှင့် သူ့သားဖိုက်သော နောက်ဆုံးအခန်းဖြစ်လေသည်။ ထိုအခန်းကို ၃ခါ ၄ခါလောက် ပြန်ဖတ်မိလေသည်။ နောက်ထပ်တအုပ် ဖတ်မိသောအခါ အကာမင်း ရေးသားသော “အမေနဲ့သားရဲ့ လက်ထပ်ပွဲ” စာအုပ်ဖြစ်လေသည်။ အဖေက ပြသ နာရှိ၍ သားက အမေကို ဝင်ရောက်ထိန်းသိမ်းသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်ကာ သူနှင့်တူနေသည်ကိုလည်းသတိပြုမိလေသည်။ နောက်ထပ်တွေ့ရသည်ကား ကာမလူဆိုး ခေါ် ကိုစည် ရေးသားသော “ဟက်ပီးဗယ်လင်တိုင်းဒေး” ဆိုသော စာအုပ်ဖြစ်လေသည်။\nဗယ်လင်တိုင်းဒေးအကြာင်းကို ရိုမန်တစ်ဆန်ဆန် ရေးသားထားလေသည်။ စည်သူစိုး စာအုပ်များဖတ်ပီးနောက် အတိုင်းမသိ ပျော် ရွှင်သွားလေသည်။ လေပင်ချွန်လိုက်မိလေသည်။ Pdfပေးသော ကိုစိုးမိုးနဲ့ စာရေးဆရာအပေါင်း ကျန်းမာ ချမ်းသာပီး ကာမသိဒ္ဒိ၊ ပီ ယသိဒ္ဒိ၊ လာဘသိဒ္ဒိအပါအဝင် အလုံးစုံသော သိဒ္ဒိများရပါစေကြောင်းဆုတောင်းပေးလိုက်မိလေသည်။ (ကျနော်လည်း တကယ် ဆုတောင်းပါတယ် ခိခိ / ပုံ – မြသာ) ဝိုင်းစက်သောမျက်လုံးတစုံ ထူထဲသောနှုတ်ခမ်း ဖြောင့်စင်းသောနှာတံပေါ်ပေါ်တို့က ရုပ်ရှင်မင်းသမီးချော စမိုင်းနှင့်ပုံစံတူကာ ကော့ချွန်နေသော ရင်သားများ စွင့်ကားဝိုင်းစက်ပြီး အနောက်ဖက်ကို ကောက်ထွက်နေ သော တင်သားများသည် မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ ကျန်းမာရေးနှင့် အလှပတရားများကို ဖော်ပြနေသော အရာများဖြစ်လေ သည်။ ထိုအလှတရားများကို အဖေ မသုံးဆောင်နိုင်ပါက သူသုံးဆောင်မည်ဖြစ်လေသည်။\nအပြင်လူ ဘယ်သူ့လက်ကိုမှအပါမခံနိုင် ဖိတ်ချင်းဖိတ် ကိုယ့်အိတ်ထဲသာဖိတ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်မိလေသည်။ မနက်ဆိုင်ဖွင့်ပီးသောအခါ လူပါးသောအချိန်တွင် စည်သူ စိုး အိမ်နောက်မီးဖိုချောင်သို့ အသာဝင်လာခဲ့လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး ချက်ပြုတ်နေရာသို့ အသာနောက်မှ ဝင်ရပ်၍ တောင်အောင် အသင့်လုပ်ထားသော သူ့လီးကြီးဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ ဖင်ကြားသို့ချိန်ကာ ထောက်၍ သိုင်းဖက်လိုက်လေသည်။ “မေမေ ဘာတွေချက် နေတာလည်း” “အိုဟဲ့ ဒီကလေးဟာလေ အလန့်တကြား လွှတ်လေကွယ်” “လွှတ်ဘူး သားမေးတာ မဖြေရင်လွှတ်ဘူး” စည်သူ စိုးသည် ရံဖန်ရံခါ ထိုကဲ့သို့ကပ်ချွဲနေကြ။ သို့သော် ယခုကား ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အစပထမလန့်သွားသော်လည်း မိမိဖင်ကြားသို့ အ မြှောင်းလိုက်ထောက်လာသော သားဖြစ်သူ၏တောင်နေသာ လီးကြီးကို သတိထားမိသောအခါ ရင်ထဲဝယ် တဒိန်းဒိန်းတုန်လှုပ်သွား လေသည်။\n၆လကြော်တောင့်တနေသော သွေးသားတို့က ဖိုသဘာဝအထိအတွေ့ကို ရရှိသဖြင့် လှုပ်ရှားစပြုလာသလို ဦးနှောက် အသိစိတ်ကလည်း မသင့်တော်ကြောင်းအသိဝင်လာသည်နှင့် ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးက အသာလွှတ်ပေးကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်သွားသောအခါမှ ခါးကနေကိုင်၍ အသာစွဲကပ်ကာ ဖက်ထားလိုက်လေသည်။ စည်သူစိုး၏ လီးနှင့် ဒေါ်ဝင့်ဝင့် ဖူး၏ စောက်ပတ်ကား ကွက်တိထပ်တူကျကာ ဖိကပ်မိလေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးကား စောက်ပတ်ထဲမှလည်းဆစ်ခနဲ့ အရေများစိမ့် လာလေသည်။ ထို့ပြင်စည်သူစိုးကား ဒီတိုင်းအငြိမ်မနေ မျက်နှာအနှံ့ ငြင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လာသောအခါ အထိအတွေ့ကို ယစ်မူး သာယာလာလေသည်။ ပျောက်လုနီးနီးဖြစ်နေသော အသိစိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးကား ပြန်မ လွှတ်သေးပဲ… “ဟင်း မေမေကလည်း သားကချစ်လို့နမ်းတာကို” ဟုဆိုကာ အမြှောင်းလိုက်ကပ်နေသော သူ့လီးနှင့် စောက်ဖုတ် ကို အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲပေးလေသည်။\nမသိစိတ်ကသာယာပီး ရမက်သွေးသားတို့က ကြိုက်နှစ်သက်နေသော်လည်း အသိစိတ် က ကောင်းကောင်း သတိရှိနေသည့် ဒီတခါတော့ သတိတရဖြင့်ငြင်းဆန်ကာ… “ဒီကလေးဟာလေ လွှတ်ဦး” ဟုဆိုကာ အတင်း ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးကလည်းလွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ “မေမေကလဲ ဘာဟင်းလဲမေးတာကိုး” “ကြက်သား ပြုတ်ကြော် မုံလာဥလချဉ်ရည်ဟင်း ငရုပ်သီးထောင်း ဒါပဲလေ သွားတော့ လူက အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ဟာကို ဆိုင်ကောင်းကောင်းမ ကြည့်ဘူး” “သိချင်လို့မေးတာကိုး မေမေက ဒီတိုင်းပဲ သွားပီ” အပေါ်စီးက ဖိဟောက်ကာ မောင်းထုတ်လိုက်လေသည်။ တ ဒိန်းဒိန်းခုန်နေသော ရင်ဘတ်ကိုဖိရင်း ခြေတုန်လက်တုန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ရေကိုယူသောက်လိုက်ရလေသည်။ လာထောက်ထားသည့် စည်သူစိုး လီးကြီးက နဲနဲနောနောမဟုတ် သူအဖေထက်ပင်ကြီးလိမ့်မည်ဖြစ်လေသည်။\nဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးဟု အများက ဒေါ်တပ်ခေါ်နေကြသော်လည်း တကယ်တန်း အသက်အားဖြင့် လေးဆယ်ကျော်ရုံလေးသာရှိလေသည်။ သူရဲ့ ဝိုင်းစက်သောမျက်လုံးတစုံ ထူထဲသောနှုတ်ခမ်း ဖြောင့်စင်းသောနှာတံပေါ်ပေါ်တို့က ရုပ်ရှင်မင်းသမီးချော စမိုင်းနှင့်ပုံစံတူကာ ကော့ချွန်နေသော ရင်သားများ စွင့်ကားဝိုင်းစက်ပြီး အနောက်ဖက်ကို ကောက်ထွက်နေသော တင်သားများကြောင့် တက္ကသိုလ်တုန်း ကထဲက လူသိများခဲ့သူဖြစ်လေသည်။ သို့သော် မိဘများ၏ အုပ်ထိန်းမှုကောင်းခြင်းကြောင့် ရည်းစားသနာ မထားဖူးပေ။ ကျောင်း ပီးပီးချင်းမှာပင် သူ့ထက် ဆယ်ငါးနှစ်ခန့်ကြီးသော ဦးဝင်းမောင်နှင့် လူကြီးချင်းသဘောတူကာ ပေးစားခဲ့လေသည်။ ဦးဝင်းမောင်က အသက်သာကြီးသော်လည်း ခေတ်မှီ ပွင့်လင်းကာ လူငယ်ဆန်သူဖြစ်လေသည်။ ငယ်စဉ်ကထဲက အားကစားကို ဂရုတစိုက် လုပ်လေ့ရှိသူဖြစ်လေသည်။ ဝင့်ဝင့်ဖူးနှင့်ရသောအခါတွင်လည်း ဝင့်ဝင့်ဖူးကိုပါ အားကစားလုပ်စေလေသည်။ လိင်ဆက်ဆံရာတွင် လည်း တလမ်းသွားရိုးရိုးမဟုတ်ပဲ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးဖြင့် ဆက်ဆံလေ့ရှိလေသည်။\nလိင်ဆက်ဆံမှုဆိုတာ ဘာမှန်း ကောင်းကောင်းမသိသော ဝင့်ဝင့်ဖူးသည် ဦးဝင်းမောင်နှင့်တွေ့မှ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ခံစားရပီး ကာမဗေဒပညာရပ်တွင် တော်တော်များများ သိရှိနားလည်လာလေသည်။ သို့သော် ဦးဝင်းမောင်သည် ဆေးလိပ်ကို မကောင်းမှန်းသိသိဖြင့် နှစ်သက်စွာ သောက်သုံးလေသည်။ ရိုးရိုးစီးကရက်မှ တဆင့် တရုတ်ဆေးလိပ်ဖြစ်သော စီးရက်ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်လေးများကို ပြောင်းသောက် လေသည်။ အဆိုပါ စီးကရက်များတွင် ပရုပ်ပါသဖြင့် ပူရှိန်သောအရသာပါရလေသည်။ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးမှာ ဦးဝင်းမောင်တ ယောက် ပန်းညိုးလာခြင်းဖြစ်လေသည်။ အစပထမ၌ တာတာနာဖီးလ်ပါဝင်သော ယောက်ျားအားဆေးများ သုံးစွဲရာ အဆင်ပြေမှုရှိ သော်လည်း ဆေးလိပ်သောက်သုံးမှု မလျော့သောအခါ လုံးဝ ပန်းသေသလိုဖြစ်သွားလေသည်။ ဆရာဝန်နှင့်ပြသရာတွင် ထိုအချိန် မှ ဦးဝင်းမောင်မှာ ဆေးလိပ်ကို လျော့သောက်ရင်းဖြတ်လေသည်။ လုံးဝပန်းသေသလိုဖြစ်သည်မှာ ခြောက်လခန့်ရှိပီဖြစ်ပီး ဝင့်ဝင့် ဖူးမှာ လိင်မဆက်ဆံရသည်မှာ ခြောက်လခန့်ရှိပီဖြစ်လေသည်။ ဦးဝင်းမောင်ကတော့ ဇနီးဖြစ်သူ အသာပြေစေရန် လီးတုနဲ့ ထဲ့ပေး ပါသော်လည်း အစစ်လောက် မကောင်း ဆန္ဒရမက်ကို မပြေပျောက်စေနိုင်ကြောင်း ဝင့်ဝင့်ဖူးသာလျှင် ခံစားသိရှိပေသည်။ အခု ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အသိနှင့် ဆန္ဒလွန်ဆွဲနေမှုကို အလူးအလဲခံစားနေရလေသည်။\nသားဖြစ်သူ စည်သူစိုး၏ အထောက် အပွတ်များတွင် သာယာစိတ်ကတဖက် လူ့ဘောင် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိသော သားနှင့်မအေ ကာမဆက်ဆံသော ဖောက်ပြန် မှုကြီးကို ကျူးလွန်ရန်မသင့်ဟူသော အသိတရားတို့ကတဖက် လွန်ဆွဲနေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့လွန်ဆွဲကာ မသင့်တော်ဟု ကိုယ့်ကို ကိုယ်သတိပေးထိန်းချုပ်ပါသော်လည်း သွေးသားဆန္ဒဟူသည်ကား ထိန်းလေ လွတ်လေဖြစ်သော သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားသော လိုလားတောင့်တခြင်း တမျိုးကလဲ ပေါက်ဖွားလာလေသည်။ ခိုးစားရသော အသီးက ပိုချိုသည်ဆိုသည့်အတိုင်း လူလောက အဖြူ ရောင်စည်းလေးကို ပါးပါးလေးဖြတ်ကျော်ကာ သားဖြစ်သူနှင့် ချစ်ပွဲဝင်ကြည့်လျှင် ကြုံတွေ့ရမည့် အပြာရောင် စိတ်လှုပ်ရှား စရာ ပျော်ရွင်မှု အထိအတွေ့ အရသာများ စိတ်ကျေနပ်စရာ ပြီးဆုံးမှု ခံစားချက်များကို တွေ့ကြုံခံစားလိုသော တောင့်တမှု ချဉ်ခြင်း လဲတက်လာလေသည်။ အစက ဒီလိုဘာလို့လုပ်သလဲ။ သူ့အဖေပန်းသေနေတာကို သိသွားလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် မိမိက သိန်းစိုးကို ရေလာမြောင်းပေးနေတာကိုသိသွားသလား။\nဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲမိမိကို ၅၂၈ထက်ပိုပီးချစ်လို့လား ဆိုသော အတွေးများဖြင့် စဉ်းစားခန်းဝင်မိသော်လည်း သွေးသား တောင်းဆိုမှုယင်းကပ်လာချိန်တွင် အပြာရောင်စိတ်ကူးများကလွဲ၍ ကျန်တာ အတွေးထဲ မ ဝင်တော့ချေ။ ထိုနေ့တနေ့လုံး ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးသည် စည်သူစိုးကိုရှောင်နေတော့လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အလုပ်ကိုလုပ်နေရ သော်လည်း စိတ်က သားဖြစ်သူ စည်သူစိုး အကြောင်းသာတွေးနေမိလေသည်။ စည်သူစိုး ထပ်လာမည်လားဟု မျှော်မိသော်လည်း စည်သူစိုးကို မတွေ့ရတော့ပေ။ ဦးဝင်းမောင်လည်း ထမင်းစား ပြန်ရောက်လာလေသည်။ ဒီတခါတွင်တော့ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးသည် စည် သူစိုးနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်ကို အပျို ဖြန်းလေးတစ်ဦးနှယ် ရှက်ရွံ့စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို မပေါ်ပေါက်စေရန် မျက်နှာတင်းကာ ထိန်းချုပ်ထားလေသည်။ စည်သူစိုးမှာ ထမင်းစားရန် စားပွဲတွင် ထိုင်မိသောအခါ မိခင်ဖြစ် သူ၏ မျက်နှာထားကိုတွေ့ရသောအခါ လန့်သွားလေသည်။\nအခြေအနေမှာ မိမိအတွက်ကောင်းနိုင်သော အလားအလာမရှိတော့ဟု မှတ်ချက်ပြု သုံးသပ်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားလေသည်။ သူကြိုးပမ်းစီစဉ်ထားသမျှ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်တော့မည်ကို နှမြောမိ လေသည်။ သို့သော် တဆတ်ဆတ် တုန်နေသော မိခင်ဖြစ်သူ၏ ထမင်းပွဲခူးနေသည့် တုန်ယင်နေသော လက်အစုံကိုတွေ့ရ သောအခါ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပျော်ရွင်သွားလေသည်။ ဟန်ဆောင် မျက်နှာတင်းထားသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို လက် တစုံက ဖော်ပြနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုကြောင့် တဆင့်ထပ်တက်ဖို့ စဉ်းစားမိလေသည်။ ထိုကြောင့် ထမင်းစားနေစဉ် ဖိနပ်ကို အသာချွတ်ကာ ခြေထောက်ဆန့်တန်းလျက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ခြေကျင်းဝတ် ထမိန်ထဲသို့ မှန်း၍ သူ့ခြေထောက် တဖက်ကို ထဲ့လိုက်လေသည်။ ထိုင်ခုံချင်းလဲ နီးသဖြင့် ကွက်တိရောက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ ဘာများဖြစ်မလဲဟု ရင်ခုန် မျှော်လင့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရောက်လာသော ခြေထောက် တဖက်ကြောင့် လန့်ကာ အော်မိမတတ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သတိ ချက်ချင်းဝင်ကာ ထိန်းလိုက်လေသည်။\nစည်သူစိုး၏ ခြေထောက်က အတင့်ရဲစွာ အထက်သို့ တရွေ့ရွေ့တက်လာသဖြင့် ရှိမဲ့စုမဲ့ အသိတရားလေးဖြင့် ထိန်းကာ တက်လာနေသော ခြေထောက်ကို မိမိခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် ညှပ်၍ ထိန်းလေသည်။ စည်သူစိုးက သူ့ ခြေထောက်ကို ရုန်းကာ အထက်သို့ တိုးလေရာ ပေါင်ခြံအတွင်းသို့ ရောက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ တခုခုကို မျှော်လင့်ထား သော်လည်း သည်လို အခြေအနေကိုယောင်လို့တောင်မှ အိပ်မက်ထဲထဲ့ မ မက်ဖူးပါချေ။ လင်ယောက်ျား တယောက်လုံးဘေးမှာ ငုတ်တုပ်ထားကာ သားအရင်းဖြစ်သူ၏ လက်ရဲဇက်ရဲ စောက်ပတ် အနိုက်ခံရသော ခံစားမှုမှာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးအတွက် ထမင်းစားရေသောက်လို နေ့စဉ်ကြုံတွေ့နေရသော ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပါ။ စားပွဲခင်း အရှည်ဖြစ်ပီး ထိုင်နေသူ ရင်ဘတ်အောက်ပိုင်းကို ပဲ အချင်းချင်း မြင်ရသောကြောင့်သာ တော်တော့သည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အသံမထွက်မိအောင် သတိဖြင့်ထိန်း၍ အရေ တောက်တောက်ကျကာ ကာမဆိပ်များတက်လာလေသည်။ ဦးဝင်းမောင်ကတော့ သတိပြုမိပုံမရ။\nစည်သူစိုးက ပိုင်နိုင်စွာပင် ခြေ ချောင်ကလေးများဖြင့်ကလိပေးနေရာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ လင်မသိအောင် ခိုးစားရသော အရသာကို ခံစားရင်း အကောင်းကြီးကောင်း ကာ ပီးလုလုပင်ဖြစ်လာလေသည်။ ဒါကိုသတိထားမိသော စည်သူစိုးက ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပွတ်ပေးလေရာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အသံထွက်မညီးညူ မိစေရန် နှုတ်ခမ်းကိုက်အံကြိတ်ရင်း တချီပြည့်ပြည့်ဝဝပင်ပီးသွားလေသည်။ “ဖူး နေမကောင်းဘူးလား ထမင်းသိပ်မစားသလိုပဲ” “မဟုတ်ပါဘူး သိပ်မဆာသေးလို့ပါမောင်” “အင်း မောင်ဒီနေ့ စောစောပြန်သွားရမယ် ဟိုမှာ ဈေးဆိုင် နေတယ်” “ရတယ် စားပီးသွားတော့လေ မောင်ရဲ့” “အေးအေး သွားတော့မယ်” “သားမင်းလဲစားပီး ထားခဲ့လိုက်တော့ ဆိုင်ကို ဂရုစိုက် ဟို၂ကောင်နဲ့ လွှတ်မထားနဲ့ မေမေက သိပ်ကြည့်နိုင်တာမဟုတ်ဖူး” “ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ” ဟုဆိုကာ စည်သူစိုးမှာ မသိချင် ယောင်ဆောင်ကာ ဆိုင်ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့လေသည်။\nထိုနေ့မှစ၍ စည်သူစိုးသည် နေ့တိုင်း ချက်ပြုတ်နေသော အချိန်တွင် ထောက် ပေးခြင်း၊ ထမင်းစားချိန်တိုင်း ခြေထောက်ဖြင့်ပီးအောင် ပွတ်ပေးခြင်းများကို အချိန်မှန်မှန် မပျက်မကွက် လုပ်ဆောင်ပေးလေ သည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ အသစ်အဆန်း ကာမခံစားမှုများကို ခံစားနေရသောကြောင့် ဆာလောင်နေသော ရမ္မက်စိတ်များ ပြေပျောက်သလိုလိုရှိလေသည်။ တပတ်ပြည့်သောနေ့တွင် စည်သူစိုးသည် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးအား ရှောင်နေလေတော့သည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့် ဖူးမှာ ချက်ပြုတ်နေသောအချိန် စည်သူစိုး မလာသောအခါ “ဘာလုပ်ဦးမည်လဲ” ဟုတွေးက ရင်ခုန်မိလေသည်။ စည်သူစိုးကား ထမင်းစားချိန်တွင် ဦးဝင်းမောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ ဘာမှမသိသလိုပင် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးအား လှည့်မျှပင် မကြည့်ပဲ ထမင်းကို ခပ်သွက်သွက်စားကာ ထွက်သွားလေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ စောင့်မျှော်နေသော်လည်း စည်သူစိုးမှာ လုံးဝရှောင်နေတော့လေ သည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူမှာ စိတ်ထဲတွင် မရိုးမယွ ဖြစ်လာလေသည်။ တခုခုလိုအပ်နေသလိုလို လွမ်းသလိုလို ဆွေးသလိုလို ဝေဒနာတ ရပ်ကိုလဲ ခံစားရလေသည်။သုံးရက်မြောက်သောနေ့ ချက်ပြုတ်နေသော အချိန်တွင် “သားရေ သား ခနလောက်လာပါဦး” ဟု အော်ခေါ်လိုက်လေသည်။\nစည်သူစိုးလဲ ဆိုင်လူရှင်းနေသည်မို့ ကြည့်နေသော အောကားကို ပိတ်ကာ အမေဘာများ ဖြစ်လိုလဲ ဟူသော အတွေးဖြင့် နောက်ဖေးမီးဖိုခန်းသို့ ဝင်လာခဲ့လေသည်။ အောက်က ညီတော်မောင်က ဒေါသကြီးကာ ခေါင်းတထောင် ထောင်နှင့်။ မီးဖိုခန်းရောက်သောအခါ စည်သူစိုး ခနငေးမောသွားရလေသည်။ ခဲရောင် အင်္ကျီလက်ပြတ်လေးနှင့် ချည်သား ဘောင်းဘီအပွ အနက်ရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမေမှာ Apronသာ ဖယ်လိုက်ပါက စတိုင်ကျကျမိုက်သွားမည်မှာ သေချာလှ ပါသည်။ နှုတ်ခမ်းမှာလည်း ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့လေးဆိုထားသဖြင့် စိုလက်ကာ မြင်ရသော သူ့ရင်ကို ဗလောင်ဆူစေပါသည်။ အ မေက နူးညံ့သော အပြုံးလေးပြုံးလျက် “သားက ဒီရက်ပိုင်း အမေ့ကို ရှောင်ဖယ် ရှောင်ဖယ် လုပ်နေတာ စိတ်ဆိုးနေလို့လားကွယ်” “မဆိုးပါဘူး အမေရဲ့ သားက အမေ့ကို ဘာလို့စိတ်ဆိုးရမှာလဲ”\n“မသိဘူးလေ အမေ့နားတောင် မလာတော့ဘူး ဆိုတော့ စိတ်များဆိုးသလားလို့ပါ” “မဆိုးပါဘူး အမရေဲ့” ဟု ပြောပြောဆိုဆို အလှကြီးလှနေသော အမေ့အား ရင်ခွင်ထဲဆွဲ၍ ဖက်လိုက် လေသည်။ သူ၏ ပုဆိုးအောက်မှ မာတောင်နေသော ညီတော်မောင်က အမေ့ ဆီးခုံကို ဝင်ဆောင့်ကာ အလျားလိုက် ကပ်နေလေ သည်။ အမေ့ မျက်လုံးလေးများ မှေးခနဲ့ ကျ၍ သွာပြီး ချက်ခြင်း ပြန်ပွင့်လာလေသည်။ သူက အမေ့ ပါးပြင်နှင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး အနှံ့ နမ်းလိုက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ စည်သူစိုး ခါးကို ပြန်ဖက်ထားကာ သားဖြစ်သူ အနမ်းမိုးရွာခြင်းကို ကြည်နူးစွာခံယူနေ လေသည်။ နမ်းလို့ အားရသွားမှ စည်သူစိုးက သူ့မျက်နှာကိုရော လက်တွေကိုပါ ခွာလိုက်လေသည်။ စည်သူစိုး၏ လက်တွေက ခွာ သွားပေမယ့် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက စည်သူစိုးကို ဖက်ထားမြဲ ဖက်ထားလျက် ရှိလေသည်။\nထို့ကြောင့် စည်သူစိုးက အမေ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ အမေကက ရုတ်တရက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများနှင့် သူ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေပေါ် သို့ ဖိကပ်ကာ ခပ်မြှင်းမြှင်းလေး စုပ်နမ်းလိုက်လေသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ပြန်၍ခွာလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ် မှ လက်များကိုပါ ဖယ် ခွာကာ “သား ဆိုင်သွားကြည့်တော့နော်” ဟု ပြုံးစစ မျက်နှာနှင့် ပြောကာ မျက်လုံးလေးတဖက်ကို မှိတ်ပြလိုက်လေသည်။ စည်သူ စိုးမှာ ရင်ဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ မယုံချင်ပေမဲ့လဲ အပျော်ကြီးပျော်ကာ “ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ” ဟု ပြောကာ ဆိုင်ခန်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေ သည်။ ထမင်းစားချိန်ရောက်သောအခါ စည်သူစိုးက ခြေထောက်ဖြင့် ပွတ်ပေးသောအခါ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးက ညုတုတု အကြည့်ဖြင့် ကြည်ကာ သူ့ပေါင်ကြားဆီသို့ ခြေထောက်ဖြင့် သူ့ညီတော်မောင်ကို ပြန်ပွတ်ပေးလေသည်။ သို့သော် အကြံသမားစည်သူစိုးက ဒေါ် ဝင့်ဝင့်ဖူး ပြီးခါနီးအချိန်တွင် ခြေထောက်ကို သိမ်းကာ ထမင်းဝိုင်းမှ ထသွားလေသည်။\nဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ မချင်မရဲဖြစ်ကာ ဆတ်တငံ့ငံ့ဖြင့် ကျန်နေခဲ့လေသည်။ ဦးဝင်းမောင် ပြန်ထွက်သွားသောအခါ စည်သူစိုးကြောင့် ဆတ်တငံ့ငံ့ဖြစ်ကာ အဆက်ပြတ်ခဲ့သော ကာမပန်းတိုင်ကို တက်လှမ်းရန် အခန်းထဲသို့ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ်လှဲ၍ ကိုယ့်အစိကိုပြန် ပွတ်လေသည်။ စည်သူစိုးသည် အဖေထွက်သွားသောအခါ အမေ ဘာလုပ်မလဲ သိချင်သောကြောင့် အမေရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့လေ သည်။ “ဟင်း… ဟင်း …အဟင်း……ဟင်း…” အမေ့ အခန်းတွင်းမှ ညီးသံများကြားရသောအခါ စည်သူစိုး တယောက် လေချွန် လိုက်လေသည်။ ဒီလို အခြေအနေရောက်အောင် သေချာ အကွက်ရွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အခန်းတံခါး အသာဟကြည့်တော့ ထင်သည့်အတိုင်း အမေ တယောက် မိမွေးတိုင်း ဖမွေတိုင်းဖြင့် တီဆားပက်ထားသလို ထွန့်ထွန့်လူးကာ ကိုယ့်အစိကို ပွတ်ရင်း လောကကြီးနှင့် ခဏ အဆက်ပြတ်ကာ အကောင်းကြီးကောင်း နေလေသည်။\nစည်သူစိုးက ဝတ်ထားသော ပုဆိုးကိုချွတ်၍ ခုတင် ပေါ်ကန့်လန့်လှဲပီး ပေါင်၂ဖက်ကားလျက် ကိုယ့်ဟာကိုပွတ်ကာ အကောင်းကြီး ကောင်းနေသော အမေဖြစ်သူ ပေါင်ကြားသို့ မျက်နှာ အပ်ကာ ပွတ်နေသော လက်ကိုဖယ်၍ အစိကို စုပ်လိုက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ ရုတ်တရက် လက်စွဲဖယ်ခံလိုက်ရသောအခါ လန့်သွားလေသည်။ သို့သော် သန်မာသော လက်တစုံက ပေါင်၂ချောင်းကို ကိုင်ကာ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းတစုံက မိမိ အစိကို လာစုပ် သောအခါ အိပ်ခန်းထဲ လာပြီး သူမကို လက်ရဲဇက်ရဲ ဘာဂျာပေးနေသူမှာ သားဖြစ်သူ စည်သူမှတပါး မည်သူမှမဖြစ်နိုင်ဟု တွေးမိ သောအခါ အလိုက်သင့်လေး သားဖြစ်သူပေးသောအရသာများကို ခံယူနေလိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးမှာလည်း ပြတ်လပ်နေသော အမေဖြစ်သူကို သားကောင်းတယောက်ပီသစွာ ပြုစုရန် အပီအပြင် ယက်လေတော့သည်။\n”အိုး အို အ၊ အ အ အ ဟားးးးးးး ရှီးးးးးဟီးးးးးဟီးးးးးးးဟီးးးးးးးးးး အငှ့ ဟားးးးးးးးးးး ” ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးရဲ့ ညီးညူ သံလေးများ အခန်းထဲ မှာ ထွက်ပေါ်နေလေတော့သည်။ ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသောအခါ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး တကိုယ်လိုး တွန့်လိမ်ကာ စည်သူစိုးခေါင်းကို လက်၂ဖက်ဖြင့် ဖိကာကိုင်ရင်း ကာမလမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိကာ ပြီးသွားလေတော့သည်။ ပြီးသည့်နောက် စည်သူစိုးက ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး ပေါင်ကို ကားပြီးဒူးနှစ်ဖက်ကိုထောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူရဲ့လီးကိုလက်နဲ့ကိုင်ပြီး အမေ့စောက်ပတ်အဝမှာတေ့လိုက်ချိန်တွင် “ကိုစိုးရေ ကိုစိုး ဒီမှာ ရွှေလာစစ်ပေးပါဦး” ဟူသော သိန်းစိုး ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ တော်သေးသည် သိန်းစိုးက အိမ် အဝင်ပေါက်နားကနေ အော်ခေါ်နေလို့။ “အေး လာပြီဟေ့ လာပြီ” ဟု ပြန်အော်ကာ ပုဆိုးကောက်ဝတ်ရင်း အရေးကောင်း ဒိန်း ဒေါင်းဖျက်သော ရွှေပေါင်သူအား စိတ်ထဲမှကျိတ် ကျိန်ဆဲမိလေသည်။ “မာ့မီ သာသားတို ညကျတွေ့မယ်နော် ဒယ်ဒီအိပ်ရင် သား ဆီလာခဲ့ပေးပါနာ် မျှော်နေမယ်” “လာခဲ့မှာပေါ့ ကလေးရယ်” ပြောပြောဆိုဆို အမေ့နှုတ်ခမ်းလေးအား နှုတ်ဆက်အနမ်းပေးရင်း ဆိုင်ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့လေသည်။\nလျှာပေါ်မှာကတော့ အမေ့ စောက်ရေ အရသာကား စိမ့်စိမ့်လေးနှင့် နှခေါင်းထဲမှာ မွှေးမွှေးလေး သင့်ပျံ့နေပါတော့သည်။ ည ၁၁နာရီခွဲ အချိန်တွင် စည်သူစိုး နိုးလာခဲ့လေသည်။ ညကအိပ်ယာစောစောဝင်ခဲ့သည်က ယခုတရေးရခဲ့ ချေပြီ။ လိင်မဆက်ဆံခင် တကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု လုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနံ့ဆိုးများ မရှိအောင် သန့်ရှင်းတာက ကိုယ့်ရဲ့ လိင်ဆက်ဆံ ဖော်ကို အဆင်ပြေစေရုံသာမက ဆက်ဆံရတာ ပိုပြီး ကြည်နူးပျော်ရွှင်စရာကောင်းတယ် ဟူသော နောင်တော်ကြီးများညွန်ကြား ချက်အတိုင်း ကိုယ်လက်သုတ်သင်ကာ ပြီးသည့်နောက် အမေ့အခန်းဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ အမေ့ အခန်းတံခါး အသာဟ ကြည့်တော့ အမေက နိုးကာ ထိုင်နေသည်။ ခနအကြာ အမေက ထလာပြီး အခန်းတံခါးဆီသို့ လျှောက်လာလေသည်။ အမထွက် လာသောအခါ သူက ဆီးကြို၍ဖက်ကာ ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီး အမေ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို စုတ်နမ်းလိုက်လေသည်။\nဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ သာဖြစ်သူဆီ သွားရန် အခန်းတံခါးဖွင့် အထွက်တွင် ရုတ်တရက်ဆွဲဖက်ပြီး အနမ်းခံရသောအခါ လန့်ကာ အော်မိ သော်လည်း အသံမထွက်တော့ပါ။ စည်သူစိုးက သူ့နှုတ်ခမ်းတခုလုံး စုတ်နမ်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူကလဲ အငမ်းမရ ပြန်နမ်းမိ လေသည်။ “ဗြွတ် ! ! ! “ အနမ်းရှည်ကြီး ဆုံးသောအခါ စည်သူစိုးက သူအား အခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီကာ ခေါ်သွားလေသည်။ အခန်းထဲ ရောက်သောအခါ မွတ်သိပ်ပြင်းပြလွန်းသော အနမ်းမိုးများရွာလေတော့သည်။ နှုတ်ခမ်းချင်း လျှာချင်း အတင်း တိုးထိပွတ်သပ်ကာ မက်မက်မောမော နမ်းလို့ မဝနိုင်ပဲ နောက်မတွေ့ရမည်ကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို တအားဖက်ထားသလို သူကလည်း စည်သူစိုး ကို တအား ပြန်ဖက်ထားလေသည်။ စည်သူစိုးက နမ်းလျက်ပင် သူ့အင်္ကျီကိုချွတ်လေရာ သူကလည်း စည်သူစိုး အင်္ကျီကိုပြန် ချွတ်ပေးလေသည်။\n၂ယောက်သား ကိုယ်ပေါ်မှာ အဝတ်တမျှင်မှမရှိပဲ တုံးလုံးဖြစ်သွားသောအခါ စည်သူစိုးက တွန်းလှဲလိုက်လေ သည်။ ထိုနောက် အပေါ်မှတက်ခွကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား ဖိကပ်ကာ စုတ်နမ်းပါတော့သည်။ စည်သူစိုး လက်နှစ်ဖက်က လက်ညိုးနှင့်လက်မသုံးကာ နို့သီးခေါင်းလေးများ ချေပေးနေပြီး သူ့နို့၂လုံးအား အုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ သူ့ခြေထောက်များက လည်း စည်သူစိုးခါးအား ညှပ်ကာ စည်သူစိုးလီကြီးက သူ၏ စောက်ပတ်ပေါ်တွင် အပြားလိုက် ကပ်နေလေသည်။ စည်သူစိုးက ခါး ကို ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်လေရာ စောက်စိမှစ၍ စောက်ပတ်ကွဲကြောင်းအတိုင်း လီးကြီးက လွှတိုက်နေလေသည်။ ထိုအတိုင်းခန ကြာသောအခါ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ တဏှာစိတ်များကြွသထက်ကြွကာ ရာဂမီးလျှံများ လောင်မြိုက်လျက် စည်သူစိုးကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်ကာ စောက်ပတ်ထဲမှလည်း အရေများ ပွက်ခနဲ့ ပွက်ခနဲ့ထွက်လာလေသည်။\nထိုအခါ စည်သူစိုးက နမ်းနေရာမှ ခွာ၍ နို့များကို ပြောင်းစို့လေသည်။ နို့တလုံးကိုစို့နေချိန်တွင် လက်တဖက်က နို့တလုံးကိုချေပေး နေကာ ကျန်လက်တဖက်၏ လက်ညိုးနှင့် လက်ခလယ်၂ချောင်းပူးကာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထဲ့ပေးလေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး မှာ ပို၍ စိတ်ကြွလာကာ စည်သူစိုးလက်နှစ်ချောင်းအား အားရပါးရစုတ်လေတော့သည်။ အတန်ကြာ နို့စို့ပြီးသောအခါ စည်သူစိုး က လျှာကိုခပ်တောင့်တောင့်လေးလုပ်ကာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး ရင်ညွန့်မှ ဆီးစပ်သို့ ဆွဲချကာ ယက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အရေရွဲရွဲစို နေသော ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး စောက်ပတ်ကို လျှာဖြင့်အပြားလိုက်ယက်ပါတော့သည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ တင်းမထားနိုင်တော့ပဲ တချီပြီး သွားလေသည်။ စည်သူစိုးက မရပ်ပဲ စောက်စိကို သရက်စေ့စုပ်သလိုစုပ်ကာ လက်၂ဖက်က ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ နို့သီးခေါင်းလေး၂လုံး ကို ချေပေးလေရာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ ညီးသံလေးများပေးကာ ကာမစိတ်များပြန်ကြွလာလေသည်။\n“ဟင်းးး အင်းးး ဟင်းးး ဟင်းး” စောက်ပတ်မှာလဲ အရေများလိုက်ကာ စိုရွဲလာလေသည်။ စည်သူစိုး အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသူဖြစ်ရာ ဒီအချိန်သည် လိုးရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိကာ စောက်စိစုပ်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်လေသည်။ “ဟင်း အင်း ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ဆက်စုပ်ပေးပါ သားရယ်” “မေ့မေ့ကို ချစ်မလို့ပါ မေမေ” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် စည်သူစိုးက ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး ပေါင်ကြားတွင် နေရာယူ ကာ သူ့လီးကြီးနှင့် စောက်ပတ်ဝကို တေ့လိုက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး စောက်ပတ်ကြီးမှာ လီးအထိအတွေ့ကို ခံစားသိရှိသည့် အလား ခုံးထလာလေသည်။ စောက်ပတ်အတွင်းထဲမှလည်း တစုံတခုကို တောင့်တသည့်အလား အတွင်းသားများက တဆစ်ဆစ် နှင့် ရှုံ့ချီပွချီ ဖြစ်လာလေသည်။ စည်သူစိုးက ခါးတလှုပ်လှုပ်ဖြင့် နှဲ့ကာ ဖြေဖြေချင်းသွင်းလေတော့သည်။ “အား ကျွတ် ကျွတ် သား ဖြေးဖြေးနော်” “ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ” ဟုဆိုကာ သွင်းရင်းဖြင့် အဆုံးထိဝင်သွားလေသည်။ စည်သူစိုးက အထုတ်အသွင်း ဖြေးဖြေး ခြင်း လုပ်ကာ လိုးပါတော့သည်။ အချက်၂၀ကျော်သောအခါ “သား မြန်မြန်ဆောင့်ပါတော့ အမေခံနိုင်ပြီ” ဟုဆိုသဖြင့် စည်သူစိုး က စက်သေနတ်ပစ်သလို အသားကုန်ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။\nထိုသို့ လိုးနေရင်းစည်သူစိုးက “မေမေ သားလိုးတာ ခံလို့ ကောင်းလား” “ဘာတွေပြောနေတာလဲသားရယ်ဆောင့်မှာသာ ဆောင့်စမ်းပါ” “ပြောပြပါ မေမေရာ သားက ကြားချင်လို့ပါ မေမေ မဖြေရင် မဆောင့်တော့ဘူး” ဟု ပြောပြောဆိုဆို ဆောင့်ချက်ကို လျော့ချလိုက်လေသည်။ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ စည်သူစိုး၏ ညစ်ကျယ်ကျယ် လုပ်ပုံကို သဘောကျကာ “ကောင်းတယ်စည်သူရယ်ကောင်းတယ် သားလီးက မင်းအဖေထက်ကြီးတော့ ခံလို့ အရမ်းကောင်းတယ်မင်းအဖေထက်သာအောင် လိုးပြစမ်းသားလေး မင်းအဖေ ကျယ်အောင် လိုးနိုင်ခဲ့တဲ့ မေမေ စောက်ပတ်ကို မင်းလီးကြီးနဲ့ လိုးလိုက်စမ်း” ဟု ပိုပိုသာသာ တမင် စိတ်ကြွအောင် ပြောလိုက်လေသည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးမှာ စောက်ပတ်ထဲမှ အရေများပိုလိုက်လာလေသည်။ စည်သူစိုးမှာ အမေ့ စကားကြားပြီး စိတ်ကြွသွားကာ မီးကုန်ယမ်းကုန်လိုးပါ တော့သည်။ ခနကြာသောအခါ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး တကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ စည်သူစိုးကို တင်းကျပ်စွာဖက်ကာ ပြီးသွားလေ သည်။\nတချိန်မှာပင် စည်သူစိုး လီးထဲမှ သုတ်ရည်များကလည်း ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး စောက်ပတ်ထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပန်းထွက်သွားလေ သည်။ ထိုညမှစကာ ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးသည် ညတိုင်း ဦးဝင်းမောင်အိပ်ချိန်တွင် စည်သူစိုးနဲ့ လိုးလေတော့သည်။ သို့သော် အခါ တစ်ည သောအခါဝယ် ဦးဝင်းမောင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေရာမှ လန့်နိုးလာလေသည်။ ဘေးမှ မိန်းမဖြစ်သူကို ကြည့်တော့လဲ မရှိ။ အပေါ့အပါးသွားနေသည် ဖြစ်တန်ရာ သူလဲ အပေါ့အပါးသွားရန် အိပ်ယာထကာ အခန်းထဲမှထွက်လာလေသည်။ အခန်းအပြင် ရောက်သော် ညီးညူ သံတခုကို သားတော်မောင် အခန်းဆီမှ ကြားရလေသည်။ ဘာများဖြစ်နေလဲ ဟူသော စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် အခန်း ဆီသို့ လာချိန်တွင် “အား အ ကောင်းလိုက်တာသားရယ်” ဆိုသော စကားသံများကြောင့် ခြေလှမ်းတုံ့သွားလေသည်။ ခြေသံမ ကြားအောင် အသာသွား၍ စည်သူစိုးအခန်းတံခါး အသာဟကြည့်လေသော် ဦးဝင်းမောင် ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားလေ သည်။ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကား ဝင့်ဝင့်ဖူးက လေးဖက်ထောက်လျက် ခုတင်ပေါ်မှာ စည်သူစိုးက နောက်က ဝင့်ဝင့်ဖူး စောက် ပတ်ထဲ လီးသွင်းကာ လိုးနေသော မြင်ကွင်းပင်။\nမြင်နေရသော အခြေအနေသည်ဦးဝင်းမောင်၏သွေးသားများကိုထူးထူးခြားခြား ပင် လှုပ်ရှားသွားစေလေသည်။မယုံနိုင် အံ့အားသင့်သောစိတ်တို့ကလွမ်းမိုးနေသဖြင့်ထိုသို့သွေးသားတွေလှုပ်ရှားသွားမှုကိုဦးဝင်း မောင်သတိမထားမချေ။ အမေနှင့် သားလိုးနေသော အခြေအနေကို ဦးဝင်းမောင် ဘယ်တုန်းကမှယောင်လို့တောင် မစဉ်းစားမိခဲ့ ချေ။ ခုတော့ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။ “ကောင်းတယ် သားလေး လိုးစမ်းအမေ့ကို” ဦးဘမောင် ခေါင်းကျိန်းလေပြီ။ အဝေးသို့ထွက်ပြေးလိုက်ချင်သည်။ ဒါပေမယ့် ထူးခြားသောခံစားမှုတခုကဆွဲငင်ထားသလို ဖြစ်နေလေသည်။ ကိုယ့်ရှေ့မှာ မိန်းမ ဖြစ်သူက တခြားသော ယောက်ျားတယောက်နှင့်လိုးနေကာ လိုးနေသူကလည်း ကိုယ့်သားအရင်းဖြစ်နေသော အခြေအနေမှာ သမ ရိုးကျ အခြေအနေမဟုတ်ပါ။ သူတို့ ၂ယောက်ကြည့်ရသည်မှာ လိုးနေတာကြာပြီဖြစ်လောက်လေသည်။\n” တောက်” ဦးဝင်းမောင် ဒေါသတွေ တရိပ်ရိပ်ထွက်လာလေသည်။ တခြားတဖက်တွင်လည်း ကာမရမ္မက်များထူးခြားစွာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့်နိုးကြားလာလေသည်။အသိစိတ်ကမိန်းမနှင့် သားလုပ်သူတို့၏ လူ့ဘောင်အပြင်ဘက်က ဖောက်ပြန်မှုကိုဒေါသ ထွက်နေသည်။ မသိစိတ်က လိုးပွဲကြည့်ရင်း ရာဂစိတ်များ နိုးကြားနေလေသည်။ ထိုကာမရမ္မက်စိတ်၏စေ့ဆော်မှုကြောင့်ပင်ဦးဘ မောင် လီးကြီး တောင်မှန်းမသိ တောင်လာလေသည်။ဒေါသအချောင်းချောင်းထွက်နေသော ဦးဝင်းမောင်သူ့လီးကြီးတောင်လို့ တောင်နေမှန်းမသိသေးပါ။ မသိစိတ်ထဲကရာဂဇောဖြင့် သားနှင့် မိန်းမဖြစ်သူလိုးပွဲကို ကြည့်ရင်း လီးကြီးကိုအလိုလိုဆုပ်ကိုင်မိကာ ဂွင်းထုမိသည့် အခြေအနေသို့ဟရောက်မှန်းမသိရောက်သွားလေသည်။ ပုဆိုးကိုစလွယ်သိုင်းကာ လီးချောင်းကြီးကို အပီ အပြင်ဆုပ်ကိုင်ပြီးဂွင်းနာနာထုနေမိလေသည်။ စည်သူစိုး ဆောင့်လိုက်တိုင်း တုန်ခါသွားသော ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ ဖင်ဖြူ ဖြူ ကြီးများ ကိုကြည့်ကာ ဂွင်းထုချက်ပိုပြင်းလာကာနောက်ဆုံးတော့သုတ်ရည်တွေအောက်ခံဘောင်းဘီထဲသို့ ပန်းချမိလေသည်။ မိမိမှာ လီး ပြန်တောင်လာသည်ကို သတိပြုမိကာ ဦးဝင်းမောင် ဝမ်းသာသွားလေသည်။\nယောက်ျားတယောက်အဖို့ လီးမတောင်နိုင်ခြင်းမှာ ရှင် လျက်နှင့် သေခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ အိပ် စား လိုး ဟူသော အရာသုံးပါး၌ တခုခုဆုံးရှုံးရလျှင် ဘဝပျော်ရွှင်မှု ဆိတ်သုန်းရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဦးဝင်းမောင်မှာ အပျော်ကြီးပျော်ကာ သားဖြစ်သူနှင့် မိန်းမဖြစ်သူကို အပြစ်မမြင်တော့ပဲ ကျေးဇူးတင်မိလေသည်။ ထိုအပြင် သည်လိုချောင်းကြည့်ရသည့် ခံစားမှုမျိုးနှင့် ကိုယ့်မိန်းမ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ကာမခံစားမှုများကို မြင်ရသော အခြေအနေကို သဘောကျ နှစ်ခြိုက်မိကြောင်း သတိပြုမိလေသည်။ အစထဲက ပွင့်လင်းသူပီပီ သားဖြစ်သူနှင့် ၂ယောက်ညှပ်ကာ ဝင့်ဝင့်ဖူးကို လိုးလျှင် ဘယ်လိုနေမလဲ ဟူသော အတွေးတို့လည်း ဝင်ရောက်လာလေသည်။ ထိုကြောင့် ရေအမြန်ဆေးကာ မိမိ အခန်းဆီသို့ ပြန်၍ အိပ်နေလိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးနှင့် ဝင့်ဝင့်ဖူး၏ လိုးပွဲကြီးက အရှိန်မသေသေးပဲ ဆက်လက် ကပြလျက်ရှိ လေတော့သည်။\n“ဖူးရေ” “ရှင် မောင်ပြောလေ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ” “အခန်းထဲသွားရအောင်” “ဟုတ် လာပါပြီ” စည်သူစိုး ရှေ့တွင် သေချာ ဝင့်ဝင့် ဖူးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ပြောကာ ခေါ်ခဲ့လေသည်။ စည်သူစိုးမှာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကြောင့် တခုခုတော့ တခုခုပဲ ဟုအတွေးဝင်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဗျာများနေမိလေသည်။ သူနှင့် အမေ့ကိစ္စကို အဖေသိပါက မိုးမီးလောင်တာထက်ဆိုးမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိကာ စိုးရိမ်စိတ်တို့ဖြင့် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေလေသည်။ အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်သော်လည်း ပြန်ထွက်မလာသဖြင့် အဖေတို့အခန်းဆီသို့ သွားကာ ချောင်းကြည့်လေသည်။ အခန်းကမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ စည်သူစိုးမှာ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာဖြစ်ရ လေသည်။ မြင်ကွင်းကား အဖေက အမေ့ကို ခုတင်ပေါ်လေးဖက်ထောက်ကာ နောက်မှ လိုးနေသော မြင်ကွင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ ဝမ်းသာစရာ အချက်ကား ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးဝင်မောင် လီးပြန်တောင်လာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ တဆက်ထဲမှာပင် အမေနှင့် လိုးချင်မှ လိုးရတော့မည်ဟူသော အသိကလဲ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှပါတော့သည်။\n“အား အ အ ထွက်ကုန်ပြီ မောင်ရဲ့ ပြီးသွားပြီမောင်” “အား ကောင်းလိုက်တာ ဖူးရာ ဖူး ဖူး” ဟူသော ရေရွှတ်မြည်တမ်းသံများနှင့်အတူ ဦးဝင်းမောင်နှင့် ဒေါ်ဝင့်ဝင့်ဖူးတို့ ရှေ့ဆင့် နောက်ဆင့်ပြီးသွားလေသည်။ “မောင် ဘာဆေးတွေသောက်လိုက်လို့ လီးပြန်တောင်လာတလဲဟင်” “ဘာဆေးမှမသောက်ဘူး မင်းနဲ့ သားနဲ့ လိုးတာကြည့်ပြီး လီးတောင်လာတာဟေ့” “ရှင်” “ခုမှ ရှင်မနေနဲ့ ဟိုတံခါးပေါက်က ချောင်းကြည့်နေတဲ့ ကောင်လဲ လာခဲ့ ငါအကုန်သိပြီးပြီ ငါတို့မိသားစု သွေးမကွဲပဲ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေကြမယ် အဲ့ဒါကို မင်းတို့သဘောတူလား ဘာပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ မောင် အကုန်ခွင့်လွှတ်တယ်” ဦးဝင်းမောင်မှာ ဝေ့ဝိုက်မနေပဲ ဒဲ့ အပေါ်ဆီးကနေ ပြောကာ အမှတ်ယူလိုက်လေသည်။ မထူးလဲ တားမရမည့် အတူတူ မိသားစု သာယာရေးကို ရှေ့ရှုကာ နားလည်မှုယူလိုက်လေသည်။ စည်သူစိုးမှာလည်း အဖေနှင့်ပေါင်းကာ လိုးပွဲကြီးဆင်နွဲရမည့် အသိကြောင့် ရင်ခုန်နှုန်းမြန်ကာ လီးကြီးတထောင်ထောင်နှင့် အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာလေသည်။ “လာ သား မင်းမေမေကို ဖေ့ဖေ့ရှေ့မှာ အပြတ်လိုးပြစမ်း” “ဟုတ်ကဲ့ပါဖေဖေ” ဟုပြောရင်း အမေ့ပေါင်ကြားတွင် နေရာယူကာ လီး ကြီးကို စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ကာ စိန်စီနန်းရဲ့ ချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက် ကပြတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း တင်ပြရင်း နားပါရစေ တော့ခင်ဗျာ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged စိနျစီနနျး က ခဈြဇာတျလမျး


ကိုယ်အင်တာနက်ဘယ်လောက်သုံးသလဲဆိုတာကို ပြန်တွက်နိုင်မယ့် Application ၅ ခု – MyTech Myanmar\nကိုယ်အင်တာနက်ဘယ်လောက်သုံးသလဲဆိုတာကို ပြန်တွက်နိုင်မယ့် Application ၅ ခု\nအခုအချိန်မှာ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေနဲ့ အင်တာနက်သုံးရတာ ယခင်ကလိုမဟုတ်တော့ပဲ လွယ်ကူလာပြီဆိုပေမယ့်လည်း ဖုန်းအော်ပရေတာတွေရဲ့ မျိုးစုံနေတဲ့အင်တာနက်အစီအစဉ်တွေကြောင့် ကိုယ်တရက်ကို အင်တာနက်ဘယ်လောက်သုံးနေသလဲဆိုတာကို တွက်ချက်ဖို့ ခက်ခဲလာပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ အခုပြောပြသွားမယ့် Application ၅ ခုက သင့်အတွက် အဆင်ပြေစေမှာပါ။\nMy Data Manager ကတော့ တရက်သုံးခဲ့သမျှ Data တွေကို တနေရာထဲမှာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုနိုင်တဲ့အကောင်းဆုံး App တစ်ခုဖြစ်ပြီးတော့ WiFi နဲ့ Mobile Data ကို ခွဲခြားပြီးဖော်ပြပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။\nဒီ App ကတော့ နာမည်ကို 3G Watchdog လို့ ပေးထားပေမယ့်လည်း 3G Connections တွေကို Data ကောက်တာထက်ပိုပြီး လုပ်နိုင်တဲ့ Application တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ Roaming Data ကို ကောက်ခံနိုင်တဲ့ App တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nGlassWire ကတော့ သင်တရက်တရက်အသုံးပြုနေတဲ့ Mobile Data တွေကို လှပတဲ့ Graph နဲ့ ဖော်ပြသွားမှာဖြစ်ပြီးတော့ ဘယ်နေ့မှာ သာမန်ထက်ပိုပြီး အင်တာနက်အသုံးပြုဖြစ်လဲဆိုတာကို ချက်ချင်းသိနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\n4. Data Usage Monitor\nအခု Data Usage Monitor ကတော့ ကိုယ်အသုံးပြုချင်တဲ့ Mobile Data Limit ကို သတ်မှတ်ထားနိုင်ပြီးတော့ တစ်ရက်ကို Limit ပြည့်အောင် ဘယ်လောက်အသုံးပြုရမလဲဆိုတာကို ချက်ချင်းသိနိုင်တဲ့ App တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ App မှာနောက်ထပ် Feature တစ်ခုအနေနဲ့ Internet Speed တွေကိုပါ ပြသပေးနိုင်ပါတယ်။\n5. Internet Speed Meter Lite\nအခု App ကိုတော့ မသိတဲ့သူရှားမှာပါ။ ယခင်တုန်းက အင်တာနက် အမြန်နှုန်းကို သိအောင်ပဲ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ Application ဟာ ပြင်ဆင်နိုင်စွမ်းနည်းပါးပေမယ့် တနေ့တာအသုံးစရိတ်တွေကို ပြန်လည်သိနိုင်တဲ့ App တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။\nMyTech Myanmar2018-02-11T10:55:22+06:30February 11th, 2018|Mobile Phones|\nSamsung Myanmar မှ A Series စမတျဖုနျးမြားအနကျ ဈေးနှုနျးအသကျသာဆုံးသော Galaxy A03 Core စမတျဖုနျးအား စတငျမိတျဆကျ\nSnapdragon 8+ Gen 1 နဲ့ Leica လကျစှမျးပွ ကငျမရာတှပေါတဲ့ Xiaomi 12S Ultra\nRedmi K50i 5G ကို မကွာခငျ ကွညောနိုငျ\nAsus ROG Phone6ရဲ့ တရားဝငျ ဓါတျပုံတှေ ထှကျပျေါလာ\nrealme က GT Master Edition စမတျဖုနျး အလုံးရေ ၂ သနျး ရောငျးခထြားနိုငျပွီ\nvivo သညျ FIFA World Cup Qatar 2022™ ၏ တရားဝငျစမတျဖုနျး စပှနျဆာဖွဈကွောငျး ကွညောခဲ့သညျ\nသသေပျသောဒီဇိုငျးနှငျ့ လှပသောပုံရိပျမြားကိုဖနျတီးပေးနိုငျသညျ့ HUAWEI nova Y90 အားမွနျမာနိုငျငံတှငျမိတျဆကျ\nSamsung Galaxy M11 အတှကျ Android 12 အခွပွေု One UI 4.1 ရပွီ\nOPPO Reno 8 Pro ကို FCC မှာ တှလေ့ာရပွီ\nမလေတှငျး ကမ်ဘာလုံးဆိုငျရာ စမတျဖုနျးရောငျးခမြှုဟာ ၉၆ သနျးအထိ ကဆြငျးခဲ့\nXiaomi Black Shark 5S Series ရဲ့ Specs တှေ ပေါကျကွားလာ\nSnapdragon 8+ Gen 1 နဲ့ iQOO 10 Pro ကို TENAA မှာတှပွေီ့\nအရှယျကွီး မကျြနှာပွငျ ပါလာတဲ့ Xiaomi Mi Band7Pro ကို ကွညော


ရေကြောင်း..ကျောင်းဆရာ၏ ပွဲဦးထွက်..တိုက်ပွဲ.. ~ MSU Portal\n၂၀၀၀ပြည့်နှစ်မှာ..ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာန (Department of Marine Administration) ကို..ပြောင်းပါတယ်..။ မူလက..ကြယ်ငါးပွင့်..မှာ..သဘောင်္လိုက်ပါတယ်..။\nအဲဒီတုန်းက..DMA က.ကမ်းနားလမ်း.ခြောက်ထပ်ရုံး..အပေါ်ဆုံးထပ်မှာပါ..။ ကမ်းနားဘက်ခြမ်း.အပေါ်ထပ်.တစ်ခုလုံးက..ကျွန်တော်တို့..ဌာနဖြစ်ပါတယ်..။ ရုံးပေါ်ကနေ.ရန်ကုန်..မြစ်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်..ရန်ကုန်ဆိပ်ကမ်း..၊ ကုန်တင်ကုန်ချလုပ်နေတဲ့..ပင်လယ်ကူးသဘောင်္တွေနဲ့..ဒလ..ဘက်ခြမ်းကို..လှမ်းမြင်ရပါတယ်..။\nDMA မှာ..ဒု-ညွှန်မှူးသာ..ဆိုတာ.. တစ်ခြားဌာနများလို..ခန်းခန်းနားနား.. သိပ်မရှိပါဘူး..။\nရုံးခန်းကလည်း..နည်းတော့..ကျွန်တော့်စီနီယာ..ဒု-ညွှန်မှူး.တစ်ဦးနဲ့.. ရုံးခန်းတစ်ခုထဲမှာ.. ၂ယောက်အတူတူ နေရပါတယ်..။ ဘာ..ကားမှ..လည်းမရပါဘူး..။\nရှေးအစဉ်အဆက်..ညွှန်ချုပ်တဦး..က..ကြောက်တာလား..၊ အမျှော်အမြင်နည်းတာလား..၊ ပဏာယူတာလား..၊ တစ်ခုခုကြောင့်. .ရုံးအတွက်..အရာရှိကြီးများအတွက်..မဆလ..ခေတ်က..မာဇဒါဂျစ်များ.အထက်က... ချပေးတာကို..၊ ဒီက..လူတွေက..သဘောင်္ဘက်က..လာကြတာ..ကိုယ်ပိုင်ကားများ..စီးနိုင်ကြတယ်..ဆိုပြီး..၊မယူဘူး..ငြင်းခဲ့တယ်..အဲဒါကြောင့်..ကားရှားတာ..လို့လည်း..ပြောပြတာကို. .ကြားဘူး..ပါတယ်..။ ဟုတ်မဟုတ်တော့..မသိပါ.ဘူး...။ ဒီတော့..ကိုယ့်ရှိတဲ့..ပါဗလစ်ကာ..ကားလေးနဲ့..ရုံးတက်ရပါတယ်..။ ကားပျက်တဲ့အခါ..ဘတ်စ်ကားစီးပါတယ်..။\nအဲ..ပြောရဦးမယ်..။ ကားမပေးသလို..။ ဆီလည်း..မပေးပါဘူး..။ အိတ်စိုက်..ပါ..။ ခပ်တည်တည်နဲ့..အောင့်သက်သက်နဲ့..ရုံးတက်နေရတာပါ..။\nအဲဒီအချိန်တွေမှာ..STCW95 အရ..ဖွင့်ရတဲ့..EER (Efficient Engine Room Rating) သင်တန်းက..အရှိန်ရ ကာ စပါ..။ မူလက..လူနည်းတော့..ရုံးရှေ့ဘက် စင်္ကြန်လမ်း..အပြင်မှာ..ရှိတဲ့..လေသာဆောင်..မှာ..အမိုးမိုး.. အကာကာပြီး..၊ အဖီလေး..ဆွဲပြီး..သင်တန်းဖွင့်ပါတယ်..။ ဌာနက..ဆရာတွေ..မအားကြတဲ့..အခါ..သဘောင်္ပြန်လာတဲ့..ရင်းနှီးတဲ့..အင်ဂျင်နီယာများကို..စာသင်ခိုင်းပါ တယ်..ကျွန်တော်လည်း..DMA မရောက်ခင်ကထည်းက..အဲဒီသင်တန်းမှာ.. နှစ်ချိန်.. သုံးချိန်လောက်.. ၀င်ဘူးပါတယ်..။\nနောက်ပိုင်း..လူသစ်တွေကော..သဘောင်္ပြန်လာတဲ့..လူဟောင်းတွေပါ..အဲဒီသင်တန်းကို..တက်မဲ့သူများ လာ တော့.. နေရာမဆန့်တော့ပါဘူး..။ အဲဒီမှာ..နေရာရွေ့ရဘို့..အကြောင်းဖြစ်လာပါတယ်..။\nကျွန်တော့်ဆရာ…ဆရာဦးဌေးအောင် (ပါမောက္ခငြိမ်း) ကလည်း.. အဲဒီအချိန်မှာ..ဒုညွှန်မှူးပါ..။ ဆရာခေါ်လို့.. ကျွန်တော်က..DMA ..ရောက်လာရတာပါ..။\nဖြစ်ပုံက..ဒီလို..၊ ကျွန်တော်က..သဘောင်္မလိုက်ချင်၊ ကျောင်းဆရာ..ပိုးလေးကလည်း..ရှိ..၊ ဆိုတော့.. ရေကြောင်းသိပ္ပံ (အခု..မြန်မာနိုင်ငံကုန်သွယ်ရေကြောင်းကောလိပ်) ကို..ကျောင်းဆရာ..ကထိက.. အနေနဲ့. .ပြောင်းဘို့လုပ်ပါတယ်..။ ဒါပေမဲ့..ရေကြောင်းကောလိပ်က..တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးက.. အင်တင်တင်.. ဖြစ်နေ တော့..၊ ပြောင်းဘို့.က..ခက်နေပါတယ်..။ အဲဒီသတင်းကြားတဲ့..ဆရာက..၀င်းအောင်..ငါတို့ဆီ..လာမလား..ဆိုပြီး..ခေါ်လို့. .ထောက်ခံချက်ပေးလို့..၊ DMA ကို..မျက်စိလည်.ပြီး.မရည်ရွယ်ဘဲ. .ရောက်သွားခဲ့ရတာပါ..။\nဒေါပုံသဘောင်္ကျင်းထဲရွှေ့ရမယ်..။ အဲဒီရွှေ့ရင်..ငါလည်း..တာဝန်ယူဘို့..မလွယ်ဘူး..။ ခြောက်ထပ်ရုံးနဲ့..ဒေါပုံ.. ပြေးနေဘို့က..စာမေးပွဲကိစ္စတွေနဲ့..ငါ့မှာ..မအားဘူး..။ အဲဒီတော့..မင်းတာဝန်ယူနိုင်မလား..တဲ့..။\nရပါတယ်..ဆရာ..ဆိုပြီး..၊ သင်တန်းဖွင့်မဲ့..ဒေါပုံသဘောင်္ကျင်းထဲက..စတို..ဂိုဒေါင်ဟောင်းတွေ..ဆီကို..။ ကျွန်တော်..ရောက်သွားပါတယ်..။\nအဆောက်အဦးထဲမှာ..ခိုတွေအပြည့်..ခိုချေးတွေ.က.လည်း.အပြည့်..၊.အောက်ခြေ..ကွန်ကရိခင်းထားတာကလည်း..အပေါက်တွေ..ချိုင့်တွေနဲ့...တင်းကြမ်း..ပါ..။ အဆောက်အဦးအမြင့်..တ၀က်က..အုတ်ပတ်ထားပေမဲ့..အပေါ်ပိုင်း..သုံးပုံ..နှစ်ပုံလောက်က..သံပြားပေါက်..တွေနဲ့..ကာထားတာပါ..။ ၀ိုင်ယာကြိုးတွေနဲ့..မီးခလုပ်တွေကလည်း..တိုးလို့..တန်းလန်း..။\nဟေ့ကောင်..၀င်းအောင်..ဘာဘတ်ဂျက်မှ..မရှိဘူး.၊ အဲဒီသင်တန်းဖွင့်ရမယ်..ဆိုတဲ့..အမိန့်ဘဲ..လာတာ..၊ ဘတ်ဂျက်ပါမလာဘူး..။ ငါ..ကျောင်းသားတွေဆီက..အလှူခံထားတဲ့..ငွေ..နည်းနည်းပါးပါးရှိတယ်..။ အဲဒါ.မင်းကို...ငါပေးမယ်..။ မလောက်ရင်ကော..ဆရာ..ဆိုတော့..၊ မင်းဘာသာ..ကြည့်လုပ်လိုက်ကွာ..တဲ့..။\nသဘောင်္ကျင်းက..၀န်ထမ်းတွေ..ခေါ်ပြီး..အဆောက်အဦးကို..သန့်ရှင်းရေး..လုပ်ရပါတယ်..။ ရှိတာလေးနဲ့. ခိုနေတဲ့..ခိုထိုင်တဲ့..နေရာကနေ…လူနေလို့..လူထိုင်လို့..ရမဲ့..နေရာလေးဖြစ်အောင်..၊ စနေ.ရော...တနင်္ဂနွေပါ.. သွားလုပ်ပါတယ်..။\nကူညီသူတွေက.. ၀န်ထမ်းတွေ..ဆိုတော့..စားဝတ်နေရေး..မပြေလည်ကြပါဘူး..၊ ဒီတော့..ကိုယ့်အိပ်ထဲကနေ..လ္ဘက်ရည်ဘိုး..ပေးရပါတယ်..။ ကျွန်တော်ကလည်း..ပိုးက..ရှိတော့..အိတ်ထဲက..ထွက်ပေမဲ့..ပျော်ပါတယ်..။\nဒါပေမဲ့..ပြဿနာက..ထပ်တက်ပါတယ်..။ ခြောက်ထပ်ရုံးက..ခုံတွေ..ရွှေ့တော့..ခုံက..၂၀-၃၀ ဘဲရှိပါတယ်..။ ဖွင့်ရမှာ လူ ၆၀နဲ့ ၈၀ကြား..ပါ..။ စာရေးလက်တန်းပါတဲ့…ကျွန်းထိုင်ခုံတစ်လုံးကလည်း..ထောင်..ဂဏန်းပါ..။ ကျွန်တော့် သင်တန်းဖွင့်ဘို့ကိစ္စ..ကို..ကူသူက..ကိုတင်ထွဋ်ပါ.. အခုတော့..SECDမှာ..ရုံးအုပ်ကြီးပါ..။ အဲဒီအချိန်ကတော့..အထက်တန်းစာရေး..ထင်ရဲ့..။ သူက..သာကေတ..သား..။\nကိုတင်ထွဋ်ရေ..ဘယ်လို..လုပ်ကြမလဲ..ဆို..တော့..သူက..အကြံပေးပါတယ်..။ ဆရာ..ကျွန်တော့်အသိ..ပရိဘောဂဆိုင်..သာကေတ..ထဲမှာရှိတယ်..။ ဆရာ..စရံတစ်ချို့ပေးထားရင်တော့.. ကျွန်တော်..ပြောကြည့်မယ်တဲ့..။\nဒါနဲ့..အစိုးရဘတ်ဂျတ်မရနိုင်မှန်းသိပြီးသားဆိုတော့..အိမ်တွင်းဘဏ္ဍာရေး ၀န်ကြီးဌာနကို.အကျိုးအကြောင်း ပြောပြီး. ဘတ်ဂျတ်တင်ရပါတယ်..။ နောက်..၃-၄..လဆို..ပြန်ပေးပါ့မယ်..ဆိုပြီး..။\nပရိဘောဂဆိုင်ကိုလည်း..အရစ်ကျပေးသွားပါ့မယ်..။ ပိုက်ဆံ..မဆုံးစေရပါဘူး..။ လိုတဲ့..ခုံ..တွေ..လုပ်ပေးပါလို့..ညှိနှိုင်းပြီး..မှာ လိုက်ပါတယ်..။ ဆိုင်ရှင်ကလည်း..ကိုထင်ထွဋ်နဲ့..ရင်းနှီးတော့. ကူညီရှာပါတယ်..။\nခင်ဗျားတို့ကို..ဂတိ.တစ်ခုတော့..ပေးနိုင်ပါတယ်..။ ဒီအလှူငွေထဲက..ကျွန်တော်..တစ်ပြားတစ်ချပ်..မသုံးပါဘူး..။ နောင်..ဒီသင်တန်းတက်မဲ့..လူငယ်တွေ..ခင်ဗျားတို့ရဲ့..ညီတွေ..တူတွေ..အတွက်.ပိုကောင်းတဲ့..စာသင်ခန်းလေး ဖြစ်အောင်..ကျွန်တော်..လုပ်မှာပါ..။ ဘယ်လောက်လှူရမယ်လို့..မပြောပါဘူး..၊ နိုင်သလောက်လှူပါ..။ စာရင်းအင်းနဲ့ထားပါ့မယ်..။ ကြိုက်တဲ့..အချိန်စာရင်းလာစစ်ပါ..။\nနောက်တစ်ခုက..ဒီအလှူခံခြင်းဟာ..ဌာနက.ခိုင်းတာမဟုတ်ပါ..။ ကျွန်တော်က.ကျွန်တော့်သဘောနဲ့.. .သက်သက်အလှူခံတာဖြစ်တဲ့ အတွက်...တိုင်လိုလျှင်လဲ..ကျွန်တော့်ကို..သာနံမည်တပ်..တိုင်ကြ..ပါ..။\nမျှော်လင့်တာထက်..အလှူငွေ..ရပါတယ်..။ တစ်ချို့..ဖစ်တာဟောင်းကြီးများက..ငါးထောင်အထိ..လှူပါတယ်..။ လွန်ခဲ့တဲ့..ဆယ်နှစ်ကျော်က..ငါးထောင်ဆိုတာ..နည်းမှတ်လို့..။ တစ်ချို့..လူသစ်..ကလေးတွေကလည်း..ငါးဆယ်.တစ်ရာ..နိုင်သလောက်လှူကြပါသေးတယ်..။ အလှူငွေတွေ..ရေတွက်ရင်း..ကိုတင်ထွဋ်နဲ့..ကျွန်တော့်မှာ..ပြုံးလို့..၊ ပရိဘောဂဆိုင်ကို..အကြွေးဆပ်နိုင်မှာ..မို့လေ..။\nအောင်ဆန်းကွင်း.နားက...ဂန္ဓမာ..မှာ..Overhead Projector တွေဝယ်..၊ Speaker တွေဝယ်..၊ Micro phone တွေဝယ်..၊ ဆရာတွေထိုင်ဘို့..ခုံတွေ..၊ စာရွက်စာတန်းသိမ်းဘို့..ဘီရိုတွေ..၊ စသည်..စသည်..၀ယ်ရာကနေ.. နောက်ဆုံး\nမီးပျက်ရင်တောင်..Projector နဲ့သင်လို့ရအောင်..Honda မီးစက်လေး..တောင်..၀ယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..။ အတိုင်လည်း..မခံရဘဲနဲ့..ခေတ်..မမှီတမှီ..စာသင်ခန်းလေး..တစ်ခန်း၊


ရက်ရက်စက်စက် လူသတ်ဗီဒီယိုဖိုင် ကိစ္စအေအေက ငြင်းပြီး တပ်မတော်လက်ချက်လို့ ပြန်စွပ်စွဲ\nရက်ရက်စက်စက် လူသတ်ဗီဒီယိုဖိုင် ကိစ္စအေအေက ငြင်းပြီ...\n31 ต.ค. 2562 - 21:29 น.\nဒီဗီဒီယိုနဲ့ပတ်သက်ပြီး တဖက်နဲ့တဖက် စွပ်စွဲနေကြတဲ့အပေါ် ဘီဘီစီက အေအေဘက်ကိုကော၊ တပ်မတော်ဘက်ကိုကော ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့က ပြောနိုင်တဲ့အချက်တချက်က ခင်ဗျား ဒီ ဖေ့ဘွတ်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ဖေ့ဘွတ်မှာ ဒီလိုမျိုးရက်ရက်စက်စက်သတ်တဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်မျိုးကို စစ်တပ်က လော်ဘီ မဟုတ်ပဲ နောက်တယောက်ကနေ တင်ကြည့်လိုက်ပါ။ အဲလိုတင်လို့ရှိရင် အခုချက်ချင်း ဖြုတ်ချခံရမယ်။ အခုချက်ချင်း အကောင့်အပိတ်ခံရမယ်၊။ အခုဟာ က အဲဒီက စစ်တပ်က လော်ဘီတွေ တင်တဲ့ဟာမို့လို့ ကြည့်လို့ တောက်လျှောက်ရနေတယ်(မှတ်ချက် - အဲဒီ ဗီဒီယိုဖိုင် နာရီအတော်ကြာ ဖေ့ဘွတ်မှာ ရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ မရှိတော့ပါဘူး)၊ ဆိုတော့ ဒီဟာက စစ်တပ်ကပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ အတော်လေးထင်ရှားနေတယ်။\nอัลบั้มภาพ ရက်ရက်စက်စက် လူသတ်ဗီဒီယိုဖိုင် ကိစ္စအေအေက ငြင်းပြီး တပ်မတော်လက်ချက်လို့ ပြန်စွပ်စွဲ


June 2019 - My Doctor " );( document.contains ) || document.write( "" );( window.DOMRect ) || document.write( "" );( window.URL && window.URL.prototype && window.URLSearchParams ) || document.write( "" );( window.FormData && window.FormData.prototype.keys ) || document.write( "" );( Element.prototype.matches && Element.prototype.closest ) || document.write( "" );( "objectFit" in document.documentElement.style ) || document.write( "" );\nအမာရွတ်တွေကိုပိုဆိုးစေနိုင်သောနည်းများ ထိခိုက်ရှနာက လူတိုင်းလိုလိုဖြစ်တတ်ကြပါတယ် ဝက်ခြံအမာရွတ်တွေ ကြောင့် အလှပျက်နေသူတွေ ဗိုက်ခွဲဒဏ်ရာတွေ ပေါင်တွေ လက်မောင်းတွေက အမာရွတ်တွေကြောင့် အဝတ်အစား တိုတာတွေ မဝတ်ရဲဖြစ်နေသူတွေ များစွာရှိနေပါတယ် ဒါကြောင့် သင့်မှာဖြစ်နေ သော အမာရွတ်တွေ ကနေ ပုံမမှန် ရုပ်ဆိုးအမာရွတ်တွေမဖြစ်စေဖို့ ရှောင်ကြဉ်သင့်သောအမာရွတ်တွေ…\nkeloid အမာရွတ် နှင့် ပုံမမှန်ကြီးထွားအမာရွတ် အမာရွတ်ဆိုတာ နှင့် ရုပ်ဆိုးစေတတ်မှန်း လူတိုင်းသိကြပါတယ် ဒါပေမယ့် ပုံမှန်အမာရွတ်ထက် အဆများစွာ သင့်ကို ပုံဆိုးပန်းဆိုးဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အမာရွတ်ပုံစံ နှစ်မျိုးရှိပါတယ် ဒါတွေဟာ သင့်အလှကိုပျက်စေရုံသာမက မျက်နှာတို့ လက်တို့မှာဖြစ်ရင် လူကြားသူကြားထဲ ရှက်ရွံ့စိတ်ကိုတောင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်…\nမေမေတို့ရေ အရင်အပတ်က ကလေးများအတွက် ဆိတ်နို့ကုရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလေးတွေကို ပြောပြပေးထားပါတယ်။ ကလေးတွေအတွက် ဘာကြောင့် သင့်တော်တာလဲဆိုတဲ့အကြောင်းလေးကို ပြောပြပေးထားတယ်နော်။ အာဟာရဓာတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံရုံသာမက ပြီး ကောင်းကျိုးများပြီးတဲ့ ကလေးတွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံး အထူးထုတ်လုပ်ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆိတ်နို့မှုန့်ကတော့ DG3ဆိတ်နို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ DG…\n???? အသားအရည်အတွက် ဗိုက်တာမင်စီ ရဲ့ ကောင်းကျိုးများ???? လူ့တန်ဖိုးနဲ့ အလှတရားကို အရေပြားတစ်ထောက်စာနဲ့ အကဲမဖြတ်သင့်ဘူးလို့ ဆိုကြတယ်။ အပေါ်ယံအရေပြားထက် အတွင်းစိတ်အလှတရားနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကသာ အဓိကလို့လည်း ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ အရင်ဆုံးမြင်ရတာက အရေပြားဖြစ်သလို ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အကြီးဆုံး…\n?သံဓာတ်က ကလေးတွေအတွက် ဘယ်လောက်အရေးပါလဲ? ကလေးတွေမှာ ဘာလို့ သံဓာတ်ပိုလိုအပ်တာလဲ? သံဓာတ်ပြည့်ဝရင် Iron Man ကြီးဖြစ်သွားမှာမို့လား။ အဲ့လိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှင်ကြီး ဖြစ်မှာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ဘဝလမ်းခရီးကို ကိုယ်စွမ်းဉာဏ်စွမ်းအပြည့်နဲ့ လျှောက်လှမ်းသွားနိုင်ဖို့တော့ သံဓာတ်အားနည်းနေလို့မဖြစ်ပါဘူး။ ကလေးတွေရဲ့ ပြည့်ဝတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက်…


ကလေးအသည်းနဲ့နတ်ဘုရားပူဇော်… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » News » ကလေးအသည်းနဲ့နတ်ဘုရားပူဇော်…\nPosted by ခေတ်သစ်ပေါက်ကျိုင်း on Jan 11, 2012 in News, Science & Religion, World News | 17 comments\nအသက်ခုနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်ပြီး၊သီနှံထွက်တိုး အောင် အသည်းအား နတ်ဘုရားသို့ လူမျိုးစု ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအရ ယစ်ူဇော်သည့် အမူကို အန္ဒိယအလယ်ပိုင်း ချက်တစ္စဂါ(Chhattisgarh) ပြည်နယ်မှ ရဲများက တနင်္ဂနွေနေ့(၁.၁.၂၀၁၂)တွင်ပြောကြားပါသည်။\nလာလီတာ တာတီ(Lalita Tati) ၏ရုပ်အလောင်းအား သူမဒမိသားစုမှ လူပျောက်မူတိုင်ကြားပြီးနောက် တစ်ပတ်ခန့်အကြာတွင် တွေရှိခဲ့သည်ဟုဆိုပါသည်။\nအယူသီးသူနှစ်ဦးက သီနှံထွက်တိုးကောင်းစေရန်ဟု ယုံကြည်မူဖြင့် အသက် ခုနှစ်အရွယ်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးအား ယစ်ပူဇော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဘီဂျာပူ ခရိုင်မူး နာရာယန်(Narayan Das) u (AFP-Agence France-Presse) သတင်းဌာနသို့ တယ်လီဖုန်းဖြင့် အကြောင်းကြားခဲ့သည်။\nမိန်းကလေးအား သတ်ဖြတ်ပြီး အသင်္ညးအား ကြောက်မက်ဖွယ် လူမျိုးစု အခမ်းအနားဖြင့် .စ်ပူဇော်ခဲ့မူဖြင့် မင်္စကာသူ နှစ်ဦးအား ဗုဓ္ဒယူးနေ့(၄.၁.၂၀၁၂)တွင် ရဲများက ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပါတယ်။ထိုသူနှစ်ဦးက အမူအတွက်ဝန်ခံခဲ့ကြောင်းရဲများက ပြောပါတယ်။\nဘာသာရေး အယူသီးမူများကြောင့် ဆင်းရဲပြီးမသိနားမလည်တဲ့ လူမျိုးစုတွေအပေါ် အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာလို့မြင်မိတယ်..ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်တွေမှာလည်းအဲဒီ အယူသီးမူတွေက ယနေ့ထက်တိုင်တည်ရှိနေတုန်းဘဲ…\nဟိုတစ်လောကလည်း စာစောင်တစ်ခုမှာဖတ်လိုက်ရတယ် နယ်မြို့ရွာလေးတစ်ရွာမှာ မိဘနှစ်ဦးက သမီဖြစ်သူရဲ့ အမျိုးသမီးရောဂါကို ပယောကဆရာနဲ့ကုပါတယ်၊အဲဒီပယောဂဆရာက အမျိုးသမီးငယ်ကို သားမယားအဖြစ်ပြုကျင့်သွားပါတယ်။အဲဒီလို ဝေးလံတဲဒေသတွေမှာ အသိပညာပေးတွေအများကြီးလိုအပ်နေတယ်…ဖြစ်နိုင်ရင်ပေါ့လေ ကျေးလက်ဒေသ အသိပညာဖွံ့ဖြိုးရေးတွေ၊ကျမ်းမာရေးအသိပညာပေးတွေများများလုပ်ဆောင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။။။။\nRef: (news.yahoo.com/child-sacrificed-liver-offer-gods-indian-police-074513654. html)\nကဲ သူကြီးရေ..ဟုတ်မဟုတ်စစ်ပေးပါအုံးဗျာ.. ဒီရွာက သတင်းမှန်မမှန်ရင်ချက်ခြင်းသိရနိုင်တယ်…အမှားပါရင်ပြင်ပေးနော်…ဒါဗျဲ…\nဒီသတင်းဟာအမှန်လို့ထင်ပါတယ်။ တစ်ခြားသတင်းဝပ်ဆိုဒ်တွေမှာလဲ ဒီသတင်းကိုဖတ်လိုက်ရပါတယ်။\nအဲဒါမျိုးတွေဟာ အယူသည်းတဲ့ လူမျိုးစုတွေမှာ ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။\nတကယ်တော့ မြန်မာပြည်မှာတောင် မဆလ ခေတ်ဦးလောက်အထိ အစွန်အဖျားနေရာတွေမှာ လူ့အသက်နဲ့ နတ်(ယစ်)ပူဇော်တာတွေ ရှိခဲ့ဘူးကြောင်း လူကြီးတွေပြောပြဘူးတယ်။\nဥပဒေနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်အရေးယူမှ ပျောက်သွားမှာပါ။\nဟုတ်ပါတယ်ကိုဌက်ရေ..ကျွန်တော်ဆီမှာလဲ အဲဒီလိုလွဲမှားတဲ့ အယူအဆတွေကို မသိနားမလည်တဲ့ ရိုးသားတဲ့ကျေးလက်နေလူတန်းစားတွေကို အသိပညာပေးတွေလက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့များစွာလိုအပ်နေပါတယ်။\nပြောရရင်.. မြန်မာပြည်ရန်ကုန်မှာတောင်… တချို့ ရှေးစွန်းစွဲဘာသာရေးသမားတွေလုပ်ပုံကို..\nမြန်မာတွေကသာ.. သာမန် ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းတယ်ထင်နေတာလေ…။\nကမ္ဘာက.. အစွန်းရောက်တယ်မြင်နေတာတွေ တော်တော်များသပေါ့…\nAFPAFP – Sun, Jan 1, 2012\nအဲဒေသကို မြန်မာ့သြဘာတို့ ..ဘာတို့ .ညာတို့ ဓာတ်မြေသြဇာ သွားရောင်းဦးမှပဲ..\nသဂျီးပြောမှ အမှန်လားဗျာ….။ ဆက်သာလုပ် ကြောင်ကြီးခွင့်ပြုတယ်….\nလူလူချင်းအတူတူပေမယ့် ပင်ကိုယ်ပိုင်းဖြတ်နိုင်တဲ့စွမ်းအားနည်းတဲ့လူအနည်းစုတွေမှာသာ အယူစွဲတာတွေရှိတာလို့ထင်ခဲ့တာ … တကယ်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ … ရှေးအယူစွဲတွေက ယနေ့ ခေတ်လူငယ်တွေကြားမှာပါ ပျံ့နှံ့နေသေးတာပဲနော် … ။\nဒီလို အယူသည်းတဲ့ လူမျိုးစုတွေလည်း အခုထိရှိသေးတာပါပဲလား\nသူတို့အတွက် သီနှံထွက်တိုးကောင်းမကောင်းတော့ မသိဘူး အခုတော့\nခုနှစ်အ၇ွယ် လူမမယ်ကလေးမလေးကတော့ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရပါပြီ ..\nအင်မတန်စိတ်မကောင်းစရာသတင်းပါပဲ ကျေးလက်တောရွာတွေ အစွန်အဖျားဒေသတွေကို ကွင်းဆင်းပြီးပညာပေးအစီအစဉ်တွေ စာပေဟောပြောပွဲတွေများများလုပ်သင့်ပါတယ်\nပြောသာပြောရတယ် ရန်ကုန်မှာတောင် နတ်ကိုးကွယ်တဲ့သူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေသတ်ပြီး ယဇ်ပူဇော်တဲ့သဘောမျိုးတွေအများကြီးတွေ့နေရသေးတယ် …..\nယစ်ပူဇော်မှုမျိုးတွေ မြန်မာပြည် အစွန်အဖျားတွေမှာ ယခု အချိန်အထိ ရှိနေတုန်းပါပဲ။\nဓါတ်ပုံတွေ မြင်ဖူးတယ်။ လူတော့ မဟုတ်ဘူး ကြက်တွေ ၀က်တွေ နွားတွေ.. ခေါင်းကြီးတွေ တင်ပြီးတော့ မြင်ရတာ စားချင်စိတ်တောင် ကုန်တယ်။\nကိုဇော်မင်း ခင်ဗျား ကို တစ်ကယ်လေးစားတယ် ဗျာ\nသဂျီး ကို အလုပ်ပေးနိုင်တာ ခင်ဗျား ဘဲ တွေ့ ဖူးသေးတယ်\nနောင်လည်း များများ ပေးပါနော….\nကိုတော်ကာရေ…အချွန်နဲ့မ မနဲ့နော်..တော်ကြာသူကြီး ဒေါခီးပြီး ပွိုင့်တွေနုတ် ရွာကနင်ထုတ်နေအုံးမယ်….\nဟုတ်ပါတယ်…အီတုံး၊ဆူး၊မိုးဇတ်၊နွယ်ပင် ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်မှာလည်း အဲဒီလို ရှေးထုံးလည်းမပယ်နဲ့ ဈေးသုံးလည်းမလွယ်နဲ့ ဆိုပြီး ရိုးယာ။ရိုးယား နဲ့နတ်ကတော်တွေလိမ်စားညာစားနေတာကြာပါပြီ၊ ဒါတွေကို နောင်လာနောင်သားတွေခေတ်ပညာတတ်တွေအနေနဲ့ ကျေးလက်နေလူတန်းစားတွင်က မြို့နေလူတန်းစားကိုပါ အသိပညာပေးတွေဝေမျှပေးဖို့ဝိုင်းဝန်းဆောင်ရွက်ကြနိုင်အောင်နည်းလမ်းများရှာကြည့်ကြအောင်လားဗျာ…..\nကြားရတာစိတ်မကောင်းလိုက်တာ ဒါကြောင့် ကိုယ်ကိုးကွယ်တဲ့ မြတ်စွာဘုးရားကလွဲပြီး ဗေဒင်မေးတာတောင် ၀ါဒနာ မပါဘူး\nဟုတ်သော်ရှိမဟုတ်သော်ရှိ ဗျာ အဲဒါကတော့ ဆိုးဝါးလွန်းအားကြီးပါတယ်………\nကြားရတာနဲ့တင်စိတ်မချမ်း မသာ ဖြစ်ရလွန်းပါတယ်….\nဘာပဲပြောပြော အစ်ကို တင်ပေးတော့ ဖတ်ရတယ်\nဖတ်ရတော့ သိရတယ်…. သိရတော့ ဆင်ခြင်ရတာပေါ့\nညီလေး yanway7ေ၇…အမှန်တော့ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှာရှိကြတဲ့ လူသားတွေအားလုံးဟာ ကိုယ်စီကိုယ်စီ မိမိတို့သန်ရာကို စွဲလန်းတတ်ကြသူတွေပါပဲ…အဲဒီအထဲမှာ ရှေးရိုးစွဲ အမှားတွေကို မသိသေးသရွှေ့တော့ ဆက်လက်ပြီး မှားနေကြအုံးမှာပါပဲ…


ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(ကြည်း) ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်း ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖြစ်သူနှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီး တို့နှင့် | cincds\nဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(ကြည်း) ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်း ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖြစ်သူနှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီး တို့နှင့်\nဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(ကြည်း) ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်း ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖြစ်သူနှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီး တို့နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေး\nနေပြည်တော်၊ အောက်တိုဘာ - ၃၀\nဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(ကြည်း) ဒုတိယ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်းသည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖြစ်သူ Dr. Julian Thomas Hottinger နှင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီး H.E.Mr. Tim Enderlin ဦးဆောင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် ယနေ့ညနေပိုင်းတွင် နေပြည်တော်ရှိ ဘုရင့်နောင် ရိပ်သာ၌ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးသည်။\nဦးစွာ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီးနှင့် NCA လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်း(၄)နှစ်ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အခမ်းအနား အောင်မြင်စွာကျင်းပနိုင်ခဲ့မှုအခြေအနေများ၊ လွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးကော်မရှင်၏ ဆောင်ရွက်ချက် များအပေါ် တပ်မတော်အနေဖြင့် တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုအပြည့်အ၀ဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေမှု အခြေ အနေများ၊ မြန်မာ့တပ်မတော်မှ အရာရှိကြီးများအား ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသို့ ခေါင်းဆောင်စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်း ရေးဆိုင်ရာ သင်တန်းအတွက်ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံမှစီစဉ်နေမှု အခြေအနေများအား ရင်းနှီး ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးကြသည်။\nယင်းနောက် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖြစ်သူ Dr. Julian Thomas Hottinger နှင့် ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေးရရှိစေရန် နိုင်ငံတကာက ကျင့်သုံးဆောင်ရွက် လျက်ရှိသည့် ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် အတွေ့အကြုံများ၊ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ် အခြေအနေများအား ရင်းနှီး ပွင့်လင်းစွာ အမြင်ချင်းဖလှယ်ဆွေးနွေးကြသည်။\nတွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲသို့ ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ကြည်း)နှင့်အတူ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး(ကြည်း)မှ တပ်မတော်အရာရှိကြီးများ တက်ရောက်ကြပြီး ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ၊ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသံအမတ်ကြီး တို့နှင့်အတူ တာဝန်ရှိသူများ တက်ရောက်ခဲ့ကြကြောင်း သတင်းရရှိသည်။\nဒုတိယတပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ(ကွညျး) ဒုတိယဗိုလျခြုပျမှူးကွီး စိုးဝငျး ဆှဈဇာလနျနိုငျငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖွဈသူနှငျ့ ပွညျထောငျစုသမ်မတမွနျမာနိုငျငံဆိုငျရာ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံသံအမတျကွီး တို့နှငျ့ တှဆေုံ့ဆှေးနှေး\nနပွေညျတျော၊ အောကျတိုဘာ - ၃၀\nဒုတိယတပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ(ကွညျး) ဒုတိယ ဗိုလျခြုပျမှူးကွီး စိုးဝငျးသညျ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖွဈသူ Dr. Julian Thomas Hottinger နှငျ့ ပွညျထောငျစုသမ်မတ မွနျမာနိုငျငံဆိုငျရာ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံသံအမတျကွီး H.E.Mr. Tim Enderlin ဦးဆောငျသော ကိုယျစားလှယျအဖှဲ့နှငျ့ ယနညေ့နပေိုငျးတှငျ နပွေညျတျောရှိ ဘုရငျ့နောငျ ရိပျသာ၌ တှဆေုံ့ဆှေးနှေးသညျ။\nဦးစှာ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံသံအမတျကွီးနှငျ့ NCA လကျမှတျရေးထိုးခွငျး(၄)နှဈပွညျ့ အထိမျးအမှတျအခမျးအနား အောငျမွငျစှာကငျြးပနိုငျခဲ့မှုအခွအေနမြေား၊ လှတျလပျသော စုံစမျးစဈဆေးရေးကျောမရှငျ၏ ဆောငျရှကျခကျြ မြားအပျေါ တပျမတျောအနဖွေငျ့ တာဝနျယူမှု၊ တာဝနျခံမှုအပွညျ့အဝဖွငျ့ ပူးပေါငျးဆောငျရှကျနမှေု အခွေ အနမြေား၊ မွနျမာ့တပျမတျောမှ အရာရှိကွီးမြားအား ဆှဈဇာလနျနိုငျငံသို့ ခေါငျးဆောငျစီမံခနျ့ခှဲမှုနှငျ့ ငွိမျးခမျြး ရေးဆိုငျရာ သငျတနျးအတှကျဆှဈဇာလနျနိုငျငံမှစီစဉျနမှေု အခွအေနမြေားအား ရငျးနှီး ပှငျ့လငျးစှာ ဆှေးနှေးကွသညျ။\nယငျးနောကျ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ဖွဈသူ Dr. Julian Thomas Hottinger နှငျ့ ထာဝရငွိမျးခမျြးရေးရရှိစရေနျ နိုငျငံတကာက ကငျြ့သုံးဆောငျရှကျ လကျြရှိသညျ့ ငွိမျးခမျြးရေးလုပျငနျးစဉျမြားနှငျ့ အတှအေ့ကွုံမြား၊ မွနျမာနိုငျငံ၏ ငွိမျးခမျြးရေးလုပျငနျးစဉျ အခွအေနမြေားအား ရငျးနှီး ပှငျ့လငျးစှာ အမွငျခငျြးဖလှယျဆှေးနှေးကွသညျ။\nတှဆေုံ့ဆှေးနှေးပှဲသို့ ဒုတိယတပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ (ကွညျး)နှငျ့အတူ ကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျရုံး(ကွညျး)မှ တပျမတျောအရာရှိကွီးမြား တကျရောကျကွပွီး ဆှဈဇာလနျနိုငျငံ၊ Federal Department of Foreign Affairs မှ Senior Mediator ၊ ဆှဈဇာလနျနိုငျငံသံအမတျကွီး တို့နှငျ့အတူ တာဝနျရှိသူမြား တကျရောကျခဲ့ကွကွောငျး သတငျးရရှိသညျ။


မြစ်ရေ စတင်ကြီးနေသော မြင်ကွင်းအချို့| Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Education » မြစ်ရေ စတင်ကြီးနေသော မြင်ကွင်းအချို့ \nမြစ်ရေ စတင်ကြီးနေသော မြင်ကွင်းအချို့ \nPosted by အတိသဉ္ဖာ နာဂရချစ်သူ/ သန်းထွဋ်ဦး on Aug 8, 2012 in Education, Environment | 11 comments\nမြို့ ပတ်လမ်း မာဃလမ်းထိပ်တစ်နေရာမှာ\nနောက်ထပ်ပြီးတော့ အသေးစိတ်ဆက်ကြည့်လိုပါက ဖေ့စ်ဘွခ် စာမျက်နှာပေါ်မှ\nCredit to;Sithu Aung\nPopular Myanmar News Journal ၏ဖေ့စ်ဘွခ် တွင်လဲ ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။\nမိုးသည်းထန်စွာ ဆက်တိုက်စွာသွန်းနေမှုကြောင့် သံတွဲမြို့အချို့မြေနိမ့် ပိုင်းဒေသများတွင် ယမန်နေ့ည\nအချိန်မှာ ရေလွှမ်းမိုးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆက်လက် မိုးသည်း၍ သံတွဲမြို့ အချို့နေရာများ၌ ရေလွှမ်းမိုးမိုးသည်း ထန်စွာ\nဆက်တိုက်ရွာသွန်းမှုကြောင့် သံတွဲမြို့၏ အချို့မြေနိမ့်ပိုင်းဒေ သများတွင် ရေလွှမ်းမှုများဖြစ်ပေါ်နေပြီး ရေကြီးမှုဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်ဟု\n“သံတွဲမြို့ အမှတ် ( ၁ )ရပ်ကွက်ဘက်မှာဆိုရေကလူတစ်ရပ်လောက် အထိတက်နေတာ၊အဲဒီရပ်ကွက်က\nအိမ်တွေကလည်း ခြေတံရှည် အနည်းဆုံး ( ၁၅ )ပေလောက်မြင့်ေ တာ့ ပြောင်းရ ၊ရွေ့ရတာမရှိသေးဘူး”\nသံတွဲချောင်းကမ်းစပ်နားတွင် ဖွင့်လှစ်ထားသောယာယီသံတွဲဈေးအတွင်းသို့ လည်းရေများဝင်ရောက်လာ\nပြီဖြစ်၍ ဈေးကို ပိတ်သိမ်းထားရသည်\nဟုသိရသည်။ထိုအတူ ချင်းလူမျိုးအများစုနေထိုင်သော ညောင်ပင်ဈေး ( ရပ်ကွက် )ဘက်မှာ ချောင်းနှင့်လည်း\nနီးပြီး မြေနိမ့်ပိုင်း ဖြစ်သဖြင့် သေ ချာပေါက် ရေလွှမ်းမိုးလိမ့်မည်ဟု ဒေသခံတို့က ဆိုကြသည်။\nမီးလောင်သွားသဖြင့် ပြန်ဆောက်ပေးထားသော ယာယီသံတွဲဈေးသည် သံတွဲချောင်းအနီးတွင်ရှိပြီး၊ ယခုအခါ ဈေးထဲသို့ ရေများစတင်ဝင်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ဈေးသူဈေးသားများစိတ်ပူပန်မှုဖြစ်နေကြကာ မိမိတို့ဆိုင်ခန်းများမှ ပစ္စည်းများအားသိမ်းဆည်းရွှေ့ပြောင်းနေကြပြီဖြစ်ကြောင်းသိရသည်\n(စည်သူအောင် သံတွဲမှ ပေးပို့သည်)\nသွားရေးလာရေးစားဖို့သောက်ဖို့ တော့ဒုက္ခရောက်တော့မှာဘဲနော် ။။။ရေကတော်တော်ကြီးနေတာဘဲနော်။။\nရေတွေ တက်လာတာကို မြင်ရပြီး တချို့ ပျော်ကြတာဟုတ်တယ်ဗျ ! အရမ်း မြင့်တက်လာရင်တော့ ပျော်နိုင်မယ်မထင်ပါဘူး ။\nမိုးအရမ်းခေါင်လို့ မြေပဲပင်လေးတွေသေကုန်ကျတဲ့ညာတို့အညာဒေသကလူတွေကလဲ စိတ်ညစ်နေရရှာတယ်လေ\nအေးဗျာ ကမ်ဘာ့ရာသီတွေဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းတွေ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံကိုလဲ ရိုက်ခတ်လာပေါ့\nမန်းတလေးမြို့တောင် မိုးမရွာတာ ဟုတ်တုတ်တုတ် ဆိုရမလို ဖြစ်နေပြီ\nမိုးများများရွာတာနဲ့ရေကကြီးဖို့စပြီ။ နှစ်တိုင်း နီးပါး လိုလိုကြီးတယ်ထင်ပါတယ်။ ရေကြီး တာပျော်စရာ ကောင်းသလို စိတ်ညစ်စရာလဲတော်တော်ကောင်း ပါတယ်။ သွားရ လာရ စားရ သောက်ရ အခက်အခဲရှိသကိုးဗျ။ သံတွဲသူ သံတွဲသားတွေ ကိုစာနာပါတယ်ဗျာ။\nမနှစ်က ငပလီ သွားတော့ဖြတ်ခဲ့သေးတယ်ဗျ။ (ကြုံတုန်းလေး ကြွားလိုက်အုန်းမယ် မနှစ်က ငပလီကို ၃ခေါက်တောင် ရောက်ခဲ့တယ် ဟိုလူနဲ့လိုက်ဒီလူနဲ့လိုက်နဲ့)။ ပထမက တစ်ပွေထဲလိမ့်တာ၊ ဒုတိယတစ်ခေါက်က ဟို ဆရာလေးလေဗျာ ဆေးကုတာ မြပြင် မှာလေ။ သူ့ဆီကို အဖွားကသွားချင်သပ ဆိုလို့ လိုက်ပို့တာ (ယုံပါဘူးဗျာ ကျွနုပ်တော့)။\nနောက်ဆုံးကတော့ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သွားတာ။ ၆ယောက် ဆိုင်ကယ် ၃စီးနဲ့။ အပျော်ဆုံးပဲ မိုးကလဲသဲလိုက်တာမပြောနဲ့ ဟိုကောင်တွေဆဲလိုက်တာလဲမပြောနဲ့ မိုးတွင်းလာလို့ ဆိုပြီး။\nအဲ ..ကွမ်းယာဆိုင်ကကောင်မလေးကိုသတရသွားတယ် တရာရုံးနားလားမသိဘူး အဲ့နားမှာ လဖက်ရည်ဆိုင်လေးလဲရှိသေး။ ဟိုကောင်တွေ ဒီကွမ်းယာဆိုင် ကိုတကူးတက ဘာလို့သွားဝယ်လဲ ဆိုတာဆိုင်ရောက်မှသိတော့တယ်။ ကောင်မလေး တော်တော်လန်းတယ်ဗျာ။ ကွမ်းယာကိုဘူးနဲ့ ယာပေးတာထင်တယ်။ ဒီလောက်ပြောရင် နာဂရတို့ ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကိုပြောတယ်ဆိုတာသိလောက်ပီ\nအပြန်ကြတော့ ပိုဆိုးသဗျာ မိုးက ကျွန်တော့လက်တွေ ကျင်တောင်တက်တယ် ဆိုင်ကယ်လက်ကိုင် ကိုင်ထားမှန်းတောင်မသိဘူး။ ဆေးပူလိမ်းပြီး ပြန်ခဲ့ရတယ်။\nနောက်စကားမစပ် ဒီကသူငယ်ချင်းတွေသိအောင် ပြောရအုန်းမယ်။ ငပလီ သွားတဲ့လမ်း ဇလွန်ရွာမှာ မပုတ်မသိုး တဲ့ ဆရာတော်တစ်ပါးရုပ်ကလပ် ရှိတယ်ဆိုဆိုတဲ့အကြောင်းပါ။\nကိုတောင်ဖက်သားရေ. ဒီနေ့ (၉)ရက်နေ့ မှာရေတော့ပြန်ကျနေပြီဗျာ။တနေ့ \nလုံးပင်ပန်းနေလို့ ခုမှဝင်ရေးဖြစ်တယ်ဗျာ။အကိုပြောနေတဲ့ ကောင်မလေးက\n@ကိုဖိုးထောင်ရေ အဲ့ဆရာတော်က ဇလွန်ဆရာတော်ပါ မပုပ်မသိုးဘဲနဲ့ ယနေ့ \nအစစ်ပဲဗျို့ ခုမှ ဆိုင်နာမည်မှတ်မိတယ်ဗျာ။ ဟုတ်တယ် “ချစ်သူ” ကွမ်းယာဆိုင်ဗျာ ဟုတ်တယ် .. ဖုန်နံပါတ်တော့ မယူတော့ပါဘူးဗျာ တော်ကြာမြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေးက လူကြီးမင်းနဲ့ တိုးနေလို့ စိတ်တိုနေရအုန်းမယ်။ ဟဲဟဲ\nဟ ဆရာတော်ရုပ်ကလာပ်ဖူးရင်းနဲ့ကွမ်းယာသွားဝယ်ဦးမှပဲ အန်ကယ်ဦးသန်းထွတ်ဦး မြို့ထိပ်ကစောင့်ဗျာ\nကိုဖိုးထောင်ရေ သူ့ကိုသာခေါ်သွားဗျို့ သံတွဲနဲ့ ငပလီ က ၅ မိနစ်တောင်မသွားရဘူးဗျာ။\nကိုတောင်ဖက်သားရေ မှတ်မှတ်ရရ ကိုရှိနေပါလားဗျ။ကျနော်ကလဲ


အစုံအလင် Archives - Online Hartha\nသပိတျမှာ လူစုခှဲပွီးကိုယျလဲအသညျးအသနျပွေးနတေဲ့အခြိနျကှမျးယာရောငျးနတေဲ့ အမကွီးတဈယောကျကပွေးထှကျလာသောအခါ\nJune 21, 2021 by Online Hartha\nဒီနေ့သပိတ်မှာစခတွေရောက်လာလို့ လူစုခွဲပြီးကိုယ်လဲအသည်းအသန်ပြေးနေတဲ့အချိန် ကွမ်းယာရောင်းနေတဲ့ အမကြီးတစ်ယောက်ကပြေးထွက်လာပြီး “မောင်လေး မောင်လေး ကားခယူသွား”ဆိုပြီး ၅၀၀၀တန်လေးအတင်းကမ်းပေးသွားတယ် (ကိုယ်လဲရှယ်ပြေးနေရတာမို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့တောင်မပြောလိုက်ရဘူး☹) ပြေးဝင်ဖို့လမ်းကြားမရှိတော့ ကားလမ်းမအတိုင်းပြေးနေရင်း taxiတစ်စီးက ခရီးသည်ပါနေတာကိုတောင်ရပ်ပေးတယ် ကားပေါ်ပါလာတဲ့ အန်တီကြီးကလဲ သားတို့မြန်မြန်တက်ဆိုပြီး တံခါးပါဖွင့်ပေးတယ်… ကားပေါ်မှာလဲ သားတို့ကိုလုံခြုံတဲ့နေရာထိပို့ပေးမယ် ကလေးတွေကိုလုံခြုံတဲ့မှတ်တိုင်ကိုပို့ပေးပါဆိုပြီး အန်တီကြီးကတဖွဖွပြောတယ် taxiဦးလေးကြီးကလဲ ကားပေါ်မှာ အားပေးစကားတွေပြောတကယ်ပီတိဖြစ်ရပါတယ်…. ကားဂိတ်ကိုပို့ပေးပြီး taxiခပေးတော့လဲ မယူဘူး “မင်းတို့တောင်အသက်တွေရင်းပြီးလုပ်နေတာ… ဦးလေးကဒါလေးကိုဘာလို့မကူညီနိုင်ရမလဲ ဒါဦးလေးစေတနာပါ လက်ခံပါ”တဲ့ဗျာ… တကယ်တကယ်ကိုဝမ်းသာပီတိဖြစ်ရပါတယ်… ဒီတိုက်ပွဲကို ကျွန်တော်တို့နိုင်အောင်တိုက်မှာပါဗျာ…. ကျွန်တော်တို့ပြည်သူတွေဘယ်လောက်တောင်ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်လဲဗျာ…။❤❤ အရေးတော်ပုံအောင်ရမည်…။ Unicode Version ဒီနသေ့ပိတျမှာစခတှရေောကျလာလို့ လူစုခှဲပွီးကိုယျလဲအသညျးအသနျပွေးနတေဲ့အခြိနျ ကှမျးယာရောငျးနတေဲ့ အမကွီးတဈယောကျကပွေးထှကျလာပွီး “မောငျလေး မောငျလေး ကားခယူသှား”ဆိုပွီး ၅ဝဝဝတနျလေးအတငျးကမျးပေးသှားတယျ (ကိုယျလဲရှယျပွေးနရေတာမို့ ကြေးဇူးတငျပါတယျလို့တောငျမပွောလိုကျရဘူး☹) ပွေးဝငျဖို့လမျးကွားမရှိတော့ ကားလမျးမအတိုငျးပွေးနရေငျး taxiတဈစီးက ခရီးသညျပါနတောကိုတောငျရပျပေးတယျ ကားပျေါပါလာတဲ့ အနျတီကွီးကလဲ … Read more\nသှေးလှူရှငျ အံ့သွလောကျအောငျ ခေါငျးထောငျကွညျ့ခဲ့ရသညျ့ အဖွဈအပကျြလေးတဈခု\nMay 29, 2021 by Online Hartha\nသွေးလှူရှင် အံ့သြလောက်အောင်ခေါင်းထောင်ကြည့်ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခု… ကြည်နူးစရာပုရိပ်တစ်ခု…ဤပုံကိုကြည့်ပါ…..တန်ဖိုးသိသူတိုင်း မြင်နိုင်ပါသည်။ သွေးသည်အသက် အသက်သည်သွေး မိမိအသက်ရှင်ရေးအတွက် လာရောက်လှူဒါန်းပေးသော သွေးလှူရှင်အား လာရောက်ကန်တော့နေသည်မှာ အရွယ်နှင့်မမျှ ကျေးဇူးတရား သိတက်ပုံကိုပြသလိုက်သည်မှာ သွေးလှူရှင် အံ့သြလောက် အောင်ခေါင်းထောင်ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပါ ဆင်းရဲပေမဲ့ကျေးဇူးတရားသိတက်လှပေသည်။သွေးတစက်၏တန်ဖိုးကို သိတက်သည့် လူဆင်းရဲ၏ မိသားစုက ပေါက်ဖွားလာသော သမီးဖြစ် နိုင်ပါသည်။ တန်ဖိုးသိမှ တန်ဖိုးရှိနိုင်ပါသည်။တန်ဖိုးမသိက တန်ဖိုးဆုံရှုးနိုင်ပါသည်။တချို့သောသူများသည် မိမိအခက်အခဲမိမိအတ္တကိုရှေ့တန်းတင်ကြသည်။ တချို့ကငွေဂုဏ်မောက်ပြီး မာန်တက်နေကြသည်။တချို့က မတူသလို မတန်သလိုဆက်ဆံကြသည်။တချို့က လိုသုံးလုပ်ကြသည်။ တချို့က မယုံကြည်သလိုနှင့်မေးခွန်းပေါင်းများစွာ မေးကြသည်။တချို့က ရန်တွေ့ကြသည်။လူအမျိုးမျိုးရှိကြသည်။ ကျေးဇူတင်ရကောင်းမှန်း မသိကြပါ။ဤနေရာ ကျွန်ုပ်သာဆိုလျင် ဝမ်းသာပီတိမျက်ရည်ကျမိမှာ အမှန်ပင်…..ကလေးမိဘများလည်း ဝမ်းသာပီတိမျက်ရည်ကျမိမယ် ထင်ပါသည်။ ဒါဟာ ပရဟိတသမားများနှင့်သွေးလှူ ရှင်တို့ပီတိကိုစားအားရှိပါ၏။ သမီးလေးဘယ်မှာနေ၍ ဘယ်ဆေးရုံတက်နေသည်တော့ မသိပါ….နာမည်လဲ မသိပါ။ ဤပုံကိုတွေ့၍ … Read more\nသခှားသီးအစား ပီလောပီနံဥ နှငျ့ကမွငျးမိတဲ့ ကောငျမလေးတဈယောကျရဲ့အဖွဈ…\nMay 27, 2021 by Online Hartha\nသခွားသီးအစား ပီလောပီနံဥ နှင့်ကမြင်းမိတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့အဖြစ် အိမ် ရှင်မဆိုတော့လည်း အော်ဂဲနစ်စစ်စစ် လိုချင်တာပေါ့လေ။သဘာဝကပေးတဲ့ သစ်ဥသစ်ဖုတွေရှိနေရဲ့သားနဲ့ဘာလို့ ကစားစရာတွေဝယ်ဦးမှာလဲ။ကစားစရာတွေအစား သခွားသီးတို့ ခရမ်းသီးတို့သုံးရင်လည်း အလုပ်ဖြစ်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား?ဒါပေမယ့်လည်း သခွာသီးနဲ့ မရလို့ နဲနဲပိုအဆင့်တက်ပြီးတော့ ပီလောပီနံဥလိုအရာမျိုးကိုသုံးတဲ့သူတွေလည်း ရှိကြတယ်။ အခုဒီအမျိုးသမီးလိုပေါ့.့ အကြောင်းကေတာ့ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ မီးလိုဟုန်းဟုန်းတောက်နေတာပဲ။သခွားသီးမသုံးပဲနဲ့ ပီလောပီနံဥ အကြီးစားကြီးကိုသုံးလိုက်တာဆိုပဲ။ဒီအမျိုးသမီးကတော့ ကစားစရာကိုတောင်မှ အော်ဂဲနစ်နဲ့ လုပ်ထားတာကို မှ သဘောကျတဲ့ပုံပဲ..။ ဒီတော့ ပီလောပီနံဥကိုလည်း သခွားသီးလိုမျိုး ကစားစရာအနေနဲ့သုံးလို့ရတယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။ တော်တော် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖတ်ရင်းပြုံး ဖြစ်ရတဲ့ ကိစ္စပါ…နားနဲ့မနာ ဖဝါးနဲ့လို့ဆိုပါတော့မယ်… ဒါပေမယ့်လည်း အမြစ်တွေနဲ့ပတ်သတ်လာတဲ့အခါ ကာအကွယ်သုံးတာကပိုကောင်းလိမ့်မယ်.. ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အမြစ်မွားတွေပြတ်ကျန်ခဲ့နိုင်တယ်လေ။ဒီအမျိုးသမီးဟာ ကာကွယ်ပြီး ဆော့ခဲ့တာဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မတော်တဆ လက်ကလွတ်သွားခဲ့တဲ့အတွက် ပီလောပီနံဥဟာ ကိုယ်ထဲမှာ ဝင်သွားခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဆေးရုံကိုသွားပြီး … Read more\nမိန်းကလေးတွေရဲ့လက်သည်းနီအရောင်က ပြောပြပေးမယ့် သူတို့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထား\nMay 18, 2021 by Online Hartha\nမိန်းကလေးတွေရဲ့လက်သည်းနီအရောင်က ပြောပြပေးမယ့် သူတို့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထား (၁) အနီရောင် သင်ဟာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွန့်စွန့်စားစားလုပ်ဆောင်ရတာမျိုးတွေကို နှစ်သက်တတ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အရမ်းချစ်တတ်တဲ့နှလုံးသားလေးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပါသေးတယ်။ (၂) ပန်းရောင် သင်ဟာ လူတွေအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းနားလည်ပြီး လူ့အထှာနပ်တဲ့သူမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို လူစိတ်ဝင်စားအောင် တမင်တကာဖန်တီးရတာမျိုးကို မနှစ်သက်တတ်ပဲ ကိုယ့်အထာနဲ့ကိုယ် နေလေ့ရှိပါတယ်။ သင်ဟာ လူတွေကိုရယ်မောပျော်ရွှင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဟာသဉာဏ်အပြည့်ရှိပါတယ်။ (၃) ခရမ်းရောင် သင်ဟာ သစ္စာရှိပြီး ဘုရင်မတစ်ယောက်လို ဘယ်အရာကိုမဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိနဲ့ လုပ်တတ်တဲ့သူမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်မှာ ထားရှိသင့်တဲ့ မာနတရားတွေအပြည့်ရှိပြီး စွန့်စားမှုတွေနဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို မကြောက်မရွံပဲ လက်ခံတတ်ပါတယ်။ (၄) အကြည်ရောင် (သို့) အနုရောင် သင်ဟာ ရှုပ်ထွေးဆန်းပြားတဲ့အရာတွေကို မနှစ်သက်တတ်ပဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေရတာမျိုးကို … Read more\nမိနျးမမရတော့ဘူးလို့ ထငျထားပွီး တဈကယျလညျး လကျထပျရရော အရူးတဈပိုငျးဖွဈ (ရုပျသံ)\nသူငယ်ချင်းတွေ့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲတွေကို (၇)ကြိမ်မြောက် သတို့သားအရံအဖြစ် ကူညီခဲ့ပြီးနောက် မိန်းမ ရမှာမဟုတ်တော့ပါဘူးလို့ ထင်ထားတဲ့ သူ့အဖြစ်ကို တွေးမိပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ သူ့ရဲ့မင်္ဂလာပွဲအခမ်းအနားမှာ ဝမ်းနည်းပက်လက် ရှိုက်ကြီးတငင်ငင်ငိုချလိုက်တဲ့ သတို့သားရဲ့ ရုပ်သံဟာ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ လျှပ်စီးလက်သလို တဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါတယ်။ “ကျွန်တော် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့လို့ပါ” လို့ ငိုသံပါကြီးနဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို ပြောနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ “ကျွန်တော့်အတွက် မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲခဲ့တာပါ” လို့ ငိုကြွေးရင်းကနေ ပြောနေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ဘေးနားမှာ ထိုင်နေတဲ့ သတို့သမီးကတော့ သူ့ကို ပြုံးကြည်နေ့ကာ မျက်ရည်တွေကို ပုဝါနဲ့ သုတ်ပေးနေတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ “ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေ မင်္ဂလာဆောင်တိုင်း သတို့သားအရံအနေနဲ့ ၇ ခါတောင်လုပ်ခဲ့ရတာ။ အခုတော့ ကျွန်တော်တစ်ကယ် လက်ထပ်ရပြီပေါ့၊ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေလိုပဲ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် တစ်ကယ်မိန်းမရပြီပေါ့” … Read more\n“သနေတျပွီးသော ငါးကွငျးအငျးဆရာတျော နှငျ့ K.N.U တပျမငျးကွီး ထိပျတိုကျတှဆေုံ့ခွငျး”\nMarch 9, 2021 by Online Hartha\nသထုံမြို့နယ်၊နောင်ကုလားရွာအနီးရှိ အလံတစ်ရာစေတီတော်၌ “လင်းထင်ဓမ္မရုံ” အမည်ဖြင့် ဓမ္မာရုံတစ်ဆောင်ရှိသည်။ ထိုဓမ္မာရုံ၏အလှူရှင်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မဟုတ်ဘဲ ကော်သူးလေ(ယခုအခေါ်) K.N.U, တပ် မဟာ(၅) မှ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တပ်မင်းကြီးလင်းထင်ဖြစ်သည်။ ထိုဓမ္မာရုံဆောက်လုပ်လှူဒါန်းဖြစ်ခြင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းမှာ လွန်စွာစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလှသည်။ ဖြစ်စဉ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်- ၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ဆောင်းတွင်းရက်တစ်ရက်၌ ဘီလင်းမြို့နယ်မှ ငါးကြင်းအင်းဆရာတော်သည် ဘုရားတည်ရန်အတွက် ခွင့်ပြုမိန့်တောင်းခံရန် ကော်သူးလေ တပ်မဟာ (၅) သို့ကြွရောက်လာသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာများ ဘုရားတည်၊ကျောင်းဆောက်၊ ရှင်ပြု,ရဟန်းခံဘာသာရေးကိစ္စမှန်သမျှကို ကော်သူးလေအဖွဲ့ထံတင်ပြရသည်။၎င်းတို့သဘောတူခွင့်ပြုမှုသာ လုပ်ခွင့်ရသည်။ ခွင့်မပြုက လုပ်ခွင့်မရကြပေ။ တပ်မဟာ(၅) သို့ ငါးကြင်းအင်းဆရာတော်ရောက်ရှိချိန်၌ တပ်မင်းကြီးလင်းထင်မရှိ၍ ရုံးခန်းအတွင်းရှိတပ်မင်းကြီး၏ ကုလားထိုင်တွင်ထိုင်၍ စောင့်နေသည်။ (၂) နာရီခန့်အခါတွင် တပ်မင်းကြီးလင်းထင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏နေရာတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုန်းကြီးတစ်ပါးထိုင်နေသည်ကိုတွေ့၍ ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်သွားသည်။ “ရာရာစစ ဒင်းကများ ငါ့နေရာကိုထိုင်ရဲတယ်၊သိကြသေးတာပေါ့” ဟုကြိမ်းဝါးကား ခါးကြားမှခြောက်လုံးပြူးသေနပ်ကိုထုတ်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ငါးကြင်းအင်းဆရာတော်ထံချိန်ရွယ်၍ … Read more\nတင်ပါးယား၍ ကုတ်မိရာမှ နေ့ချင်းညချင်း ဘဝပြောင်းသွားရသည့် မိန်းကလေး\nNovember 21, 2020 by Online Hartha\nတင်ပါးယား၍ ကုတ်မိရာမှ နေ့ချင်းညချင်း ဘဝပြောင်းသွားရသည့် မိန်းကလေး ကျွန်မ၏ တင်ပါးကို ယားလွန်း၍ ကုတ်မိသည်။ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက် ဘေးမှာရှိသည် ။ တစ်ယောက် က မော်လီ တစ်ယောက်က ခင်မြရည် ဖြစ်သည် ။ ကျမ ယားလို့ တင်ပါးကုတ်မိတဲ့ အခါ သူငယ်ချင်း မော်လီက ဓာတ်ပုံ ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ပြီးတော့…၊ ပလွတ် ဆိုပြီး အင်တာနက် ချိတ်ပြီး ဖေ့ဘုတ်ပေါ် တင်ချလိုက်သည် ။ ကျမ တို့ သုံးယောက် အတူရှိသည် ဆိုတော့ tag တွဲတင်လိုက်သည် ။ ဆေးထိုးလိုက်ပီ ဟု မော်လီ က ရေးတင်လိုက်သည် ။ ခင်မြရည်က အရင် like ဝင်လုပ်သည် … Read more\nမိန်းကလေး တစ်ယောက် ကောင်လေး နဲ့ အိပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နောက်တစ်နေ့မှာ သိစေနိုင်မယ့် လက္ခဏာများ\nNovember 16, 2020 by Online Hartha\nမိန်းကလေး တစ်ယောက် ကောင်လေး နဲ့ အိပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နောက်တစ်နေ့မှာ သိစေနိုင်မယ့် လက္ခဏာများ သင့် ဘော်ဒါ တစ်ယောက် မနေ့ညက ကောင်မလေး ချောချောလေးနဲ့ တူတူ အိပ်ခွင့်ရခဲ့ရင်တော့ သိသာလွန်းနေမှာပါ။ လေလေး တစ်ချွန်ချွန်နဲ့ အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာ ပြုံးနေမှာပါ။ ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံကို မနေနိုင် မထိုင်နိုင် သင့်ကိုလာပြောပြနေမှာပါ။ ဒါပေမယ့် မိန်းမ တွေ ဆိုရင်ရော?? သင်ဘားမှာတွေ့တဲ့ မိန်းကလေး၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကောင်မလေး၊ Gym က ချိတ်တိတ်တိတ်ဖြစ်နေတဲ့ ကောင်မလေး၊ သူတို့ မနေ့ညက ဆက်ဆံခဲ့ရင် သင် ဘယ်လို သိပါမလဲ?? ဆံပင်ကောက်နေတာလား?? Bite Mark တွေလား?? အဲဒီ ရုပ်ရှင်ထဲက လက္ခဏာ တွေဟာ တကယ်တော့ မှားနေပါသေးတယ်။ … Read more