ခေါင်းစဉ်မရှိပါ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » ခေါင်းစဉ်မရှိပါ\n- Min Soe\nPosted by Min Soe on Jun 20, 2012 in Copy/Paste |6comments\n(လွန်ခဲ့သည့် (၆)လခန့် ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလက ရေးသားထားပြီး ပြည်တွင်းထုတ် ဂျာနယ်နှစ်စောင်ထံသို့ (၅)လခန့်ခြားပြီး ပေးပို့ခဲ့သည့် ဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ အယ်ဒီတာများ မကြိုက်သဖြင့် အရွေးမခံရသော်လည်း ကိုယ့်ရင်သွေးသဖွယ်ဖြစ်နေသော ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်များကို ဖော်ပြထားသော ဆောင်းပါးလေးမို့ မပစ်ရက်နိုင်ပါ။ ယခု အွန်လိုင်းမီဒီယာပေါ် တင်ခွင့်ရပြီဖြစ်လို့ တင်ပြလိုက်ရပါသည်။ ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး ရေးသူ၏ အားနည်းချက်သာဖြစ်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အတွေးတစ်စဖြစ်လိုဖြစ်ငြား စေတနာမှန်ကိုတော့ မှန်းဆနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။)\nသူကပြောသည် “အခု လေးလနဲ့ အပြီးဆောက်မယ်ပြောတော့၊ ပြီးနိုင်ပါ့မလား လူတွေက ပြောကြတယ်။ ပြီးပြီပဲထားပါ၊ ဒီတံတားရဲ့ ခိုင်ခံ့မှုကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်လို့ ထိခိုက်မှုတွေရှိလာရင်ဘယ်သူတာဝန်ယူပေးမှာလဲ။ ကျွန်တော်ကပဲ ဆန္ဒစောနေသလားတော့ မသိပါဘူးဗျာ။ ပြောရရင်တော့ အများကြီးပေါ့ဗျာ… ရန်ကင်းမြို့နယ်အတွင်းရှိ မိတ္တူကူးဆိုင် တစ်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ဟန်တူသော်လည်း ကိုယ်တိုင်မိတ္တူကူးပေးနေသူတစ်ဦး၏ ခံစား ချက်များ ဖြစ်သည်။ ပညာတတ်တစ်ဦး၊ နိုင်ငံတကာ အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ဟန် တူပြီး၊ အနည်းငယ်ဝနေသည့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဆိုပါပုဂ္ဂိုလ်မှာ လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေသည့် ရေစီးကြောင်းနှင့် လိုက်ပါစီးမျှောနိုင်သူတစ်ဦး မဟုတ်မှန်း‌တော့ သူ၏ စကားအသွား အလာကို ကြည့်ပြီး မှန်းဆ၍ ရသည်။\nသူဆိုလိုသည့် ဂုံးကကျော်တံတားများ၊ မိုးပျံရထားများ တည်ဆောက်မည့် အစီ အမံများသည် လတ်တလော မီဒီယာမျက်နှာစာများတွှင် အတွေ့များနေသည့် အကြောင်းအရာ များ ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသည်က သတင်းအဖြစ်သာ ဖော်ပြထားပြီး ဖြစ်သင့် မဖြစ်သင့် သုံး သပ်ချက်များ ရေးသားကြသည်ကိုမတွေ့ရသေး။\nထို့ကြောင့် အဆိုပါစီမံကိန်းနှင့်ပတ်သက်၍ တော်တော်များများ စဉ်းစားမိသည်။ စီမံကိန်းတစ်ခု စတော့မည်ဆိုပါက Project Appraisal ဆောင်ရွှက်ရမည်။ ပြီးတော့ Project Evaluation ဆက်ပြီး ဆောင်ရွှက်ရမည်ကို သိထားသည်။ အချို့ကလည်း Feasibility Studies များ ဆောင်ရွှက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။\nစဉ်းစားမိသည့် ပထမဆုံးအချက်ကတော့ ဒီစီမံကိန်းတွေ ဆောင်ရွက်ရသည့် ရည် ရွယ်ချက် တစ်နည်းအားဖြင့် ဂုံးကျော်တံတားတည်ဆောက်ရေးများ လုပ်ဖို့လိုသလားဆိုသည် ပင်။ ယခုဆောင်ရွှက်မည့် ဂုံးကျော်တံတားစီမံကိန်းသည် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု အခက်အခဲ များ ဖြေရှင်းနိုင်ရန် အဓိကရည်ရွယ်ခြင်းဟု ယူဆပါသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ယခုဂုံးကျော်တံတား စီမံကိန်းဆောင်ရွှက်မည့် ရန်ကုန်မြို့တွင် ယာဉ်အစီးရေ စုစုပေါင်း မည်မျှရှိပါသလဲ။ အသွား အလာအများဆုံး၊ ရုံးတက်၊ ရုံးဆင်းချိန်တွှင် ယာဉ်အစီးရေမည်မျှ လမ်းပေါ်ရောက်နေပါသလဲ။ ဂုံးကျော်တံတား တည်ဆောက်မည့် လှည်းတန်း၊ ရွှေဂုံတိုင်၊ တာမွေနှင့် ဘုရင့်နောင်လမ်းဆုံများတွှင် ကားအစီးရေ အများဆုံး မည်မျှရှိတတ်ပါသလဲ။ အဆိုပါ လမ်းဆုံများ ကို ဖြတ်သန်းဖို့ အချိန်မည်မျှ ကြာပါသလဲ စသည်များကို အခြေခံပြီး၊ ယခုစီမံကိန်းများ ဆောင်ရွက်ရန် သင့်/မသင့် (သို့မဟုတ်) အကန့်အသတ်နှင့် လိုအပ်သည့်နေရာတွင်သာ ဆောင်ရွှက်ရန်တို့ကို စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။\nအဆိုပါ စီမံကိန်းများကို ဆောင်ရွှက်ရန် ထိုက်တန်သလား ဆိုတာလည်း စဉ်းစားရမည့် အချက်တစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒီစီမံကိန်းများကို ဆောင်ရွက်မည့်အစား လက်ရှိအခြေခံ အဆောက်အအုံကို အဆင့်မီစေရန် ပြုပြင်ခြင်းကို ဦးစားပေးသင့်သလားဆိုတာ ထည့်သွှင်း စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။\nထို့အပြင် အဆိုပါ စီမံကိန်းများအပြင် အခြားရွေးချယ်စရာများ ရှိသေးသလား ဆို သည်မှာလည်း စဉ်းစားစရာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ လမ်းအပေါက်အပြဲများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ လမ်းနယ်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် စနစ်တကျ ဖြစ်စေရန်စီမံခြင်း၊ နေ့စဉ်ခရီးသွှားများ အတွှက် ရှိသင့်သည့် ယာဉ်အရေအတွက်အောက် များစွာလျော့နည်းနေသည့်အပြင် အဆင့်နိမ့်ကျလျှက်ရှိသည့် ခရီးသည်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်ကိုပြုပြင်ခြင်း၊ မြို့ပတ်ရထားပို့‌ဆောင်ရေးစနစ်ကို အမှန်တကယ် ထိရောက် အောင်မြင်စေရန် ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အထပ်မြင့် ယာဉ်ရပ်များစခန်းများ ဆောက်လုပ်ပေးခြင်း စသည်တို့ဖြင့် လက်ရှိယာဉ်ကြော ပိတ်ဆို့မှု အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းနိုင်ရေးရည်ရွှယ်ချက် အောင်မြင်စေရန် ဂုံးကျော်တံတားများ တည် ဆောက်ခြင်းထက် အဖိုးနည်း ၀န်ပါ ထိရောက်မှုရှိသည့် အခြေခံအဆောက်အအုံများ ရရှိလာ မည်ဟု ယူဆသည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်ရှိပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ယာဉ်များကိုပင် မီးစိမ်းပြထား ပြီး ဖြတ်သန်းစေကာ ကျန်ယာဉ်ကြောများကို စောင့်ဆိုင်းစေသည့် မျှတမှုမရှိသော ယာဉ်ကြောထိန်းစနစ်များ ကျင့်သုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ ယာဉ်ကြောထိန်း အချက်ပြမီး အားလုံးကို အလိုအလျောက်စနစ် အသုံးပြုပြီး ကြီးကြပ်ခြင်း၊ ယာဉ်လုံးဝမရပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည့် ဖြူနီကျားနေရာများတွှင် မည်သည့်ယာဉ်မှ ရပ်တန့်ခြင်း မပြုခြင်း (ဥပမာ- တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်းပေါ်ရှိ တက္ကသိုလ်ရှေ့)၊ ယာဉ်စည်းကမ်း၊ လမ်း စည်းကမ်း လိုက်နာစေရန် ကျောသားရင်သား မခွဲဘဲ ကြပ်မတ်ခြင်း စသည်တို့လည်း ဆောင် ရွက်ရန်လိုအပ်သည်။ အလားတူ မိုးပျံရထား တည်ဆောက်ခြင်းအစား လက်ရှိ မြို့ပတ်ရထား သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်များ အပါအ၀င် အားလုံး အိုးနှင့်ဆန် တန်ရုံမျှသာရှိသည့် အစီအမံများကိုလည်း ထည့်သွှင်းစဉ်းစားသင့်သည်။ (မြို့ပတ်ရထား အဆင့်မြှင့်ချင်ပါက ဘူတာများကို အဆင့်မြင့်ဈေးကြီးများ၊ ကုမ္ပဏီရုံးခန်းများ၊ ကွန်ဒိုမီနီယံများသဖွယ် အဆင့်မြှင့်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ရရှိလာပြီး အလုပ်ဖြစ်နိုင်မည်ဟုလည်း ယူဆပါသည်။)\nရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏ္ဍ၊ နည်းပညာအဆင့်အတန်း၊ ကျွမ်းကျင်ဝန်ထမ်းအရေအတွက် စသည့် အဓိကရင်းမြစ်များကို အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများတွှင် မှားယွင်းသောနေရာ၊ မဖြစ်သင့်သောကဏ္ဍတို့တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမိပါက မိအေးနှစ်ခါနာ သကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်သည့် လူမှုစီးပွားဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာနိုင်သလို၊ ဖြစ်သင့်သည့် ပြည်သူတို့၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုတို့လည်း နှောင့်နှေးနိုင်သည်ကို သတိပြုရမည်ဟု ယူဆပါသည်။ဖိနပ်နှင့်ခြေထောက် တော်မတော် မတိုင်းထွှာဘဲ ၀ယ်မိသည့်ဖိနပ် သေးငယ်နေသဖြင့် ဖနောင့်ကို ဓားဖြင့်လှီးရမည်လား။ ဖိနပ်ကြီးနေ၍ အ၀တ်ပတ်၍စီးရမည်လား ဥပမာကဲ့သို့ မဖြစ်စေရန် စီမံကိန်းတိုင်းကို Master Plan၊ Overall Plan များဖြင့် ခြုံငုံစဉ်းစားသင့်သည်။ စိတ်ကူးပေါက်၍ လက်ညှိုးညွှန်ရာ ရေဖြစ်စေမည့်အစား၊ ရေရှည်ကိုတွေးပြီး ပညာရှင်တို့၏ အကြံဉာဏ်များ၊ အတွေ့အကြုံများကို အခြေခံသင့်ပါသည်။\nAbout Min Soe\nMin Soe has written2post in this Website..\nView all posts by Min Soe →\nနေ.စဉ်တိုးပွားလာနေသော ယာဉ်အရေအတွက်များအရ ဂုံးကျော်တံတားတွေလဲ တည်ဆောက်ဖို. လိုအပ်တယ် ထင်ပါတယ်။\nလက်ရှိအခြေခံ အဆောက်အအုံကို အဆင့်မီစေရန် ပြုပြင်ခြင်းနဲ. နေ့စဉ်ခရီးသွှားများ အတွှက် ရှိသင့်သည့် ယာဉ်အရေအတွက်အောက် များစွာလျော့နည်းနေတာအတွက် ခရီးသည် သယ်ယူ ပို.ဆောင်ရေးအစီအစဉ်တွေ ထပ်စီစဉ်ပေးတာလဲ တပိုင်းပေါ.နော်။ M R T လိုမျိုး မလုပ်ပေးနိုင်သေးတောင် ko min soe ပြောသလို တခြားနည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားပေးသင်.ပါတယ်။\nအထပ်မြင့် ယာဉ်ရပ်များစခန်းများ ဆောက်လုပ်ပေးတာကတော. လက်ရှိယာဉ်ကြော ပိတ်ဆို့မှု အခက်အခဲကို ထိထိရောက်ရောက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါမျိုးတွေ အခုကတည်းက စလုပ်သင်.နေပါပြီ။\nယာဉ်ကျောကျပ်တဲ. နေရာတွေမှာ ယာဉ်လုံးဝမရပ်ရန် ထိထိရောက်ရောက် လုပ်ပေးသင်.ပါတယ်။\nအကောင်းမြင် အကျိုးမျှော် နည်းပေးလမ်းပြ စာတစ်ပုဒ်သာပ ။\nMG ကို သိတာ အသိနောက်ကျသွားတယ် လို့ ထင်နေမယ် ထင်တယ်နော် .. ကြိုဆိုပါတယ် ။ :grin:\nMin Soe says:\nမန့်သူများအပါအ၀င် မန်းက မင်ဘာများအားလုံးကို မင်္ဂလာပါလို့ နှုတ်ခွန်းဆက်အပ်ပါတယ်။တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော်စာမူပို့ထားတဲ့ ဂျာနယ်ထံမှ ယခုလိုပြန်ကြားလာပါတယ်။\nECOVISION JOURNAL ecovisionjournal@gmail.com\n12:42 PM (22 hours ago)\nဆရာ့စာမူကို The Messenger News Journal , Vol.3 No.4 တွင်ဖေါ်ပြထားပြီးပါပြီ။\nဟုတ်ပါတယ် ၊ ဒိစာ ဖတ်ဖူးပါတယ် တွေးနေတာ၊ ဂျာနယ်ထဲ ပါပြီးပါပြီ၊ သဘောကျ ပါတယ်ဗျာ။ ကိုယ်တွေကတော့ ရေးပြီးသား ရိုက်ရမှာကိုပဲ တစ်နှစ်လောက် အချိန် ယူရမယ်ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် အားပေးတာပဲ လုပ်နိုင်ပါတယ်ဗျာ


လူသိနည်းတဲ့ ဝက်သားရဲ. တွေ့ရှိချက်များ …. ကောင်းလွန်းတဲ့ဝက်သား ကြိုက်ကြတယ်ဆို ဒါလေးဖတ်သွား – MyanmarEating\nလူသိနည်းတဲ့ ဝက်သားရဲ. တွေ့ရှိချက်များ …. ကောင်းလွန်းတဲ့ဝက်သား ကြိုက်ကြတယ်ဆို ဒါလေးဖတ်သွား\nOriginally posted 2018-11-01 13:23:15.


ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသူများအတွက် မြန်မာ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကော်မရှင်၏ အဓိက အပြောင်းအလဲများ | Frontier Myanmar\n၂၀၁၆ နှင့် ၂၀၁၇ ခုနှစ်များတွင် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော ဥပဒေများကြောင့် မြန်မာ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကော်မရှင်တွင် အဓိက ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်လာခဲ့ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက အကောင်းမြင် ကြိုဆိုခဲ့ကြသော်လည်း သတိဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြဆဲဖြစ်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဥပဒေ ၂၀၁၆ (MIL) နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနည်းဥပဒေ (MIR) တို့က ဆောင်ယူလာသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကော်မရှင် (MIC) တွင် အဓိက ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပြီးခဲ့သည့် လပိုင်းက ပြုလုပ်ခဲ့သည်။\nထိုအပြောင်းအလဲများမှ အကျိုးကျေးဇူးများကို အပြည့်အဝ ခံစားရရှိနိုင်ရန်အတွက် ပြည်တွင်းပြည်ပမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့်သူများသည် ထိုအပြောင်းအလဲများ၏ သက်ရောက်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အရေးကြီးသည်။ သီအိုရီအရပြောရလျှင် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများအတွက် ရေရှည် ငှားရမ်းလုပ်ကိုင်ခွင့် ရရှိရန် ပိုမိုလွယ်ကူသွားရမည် ဖြစ်မည်။ လုပ်ငန်းများစွာတွင် ထိုသို့ရရှိရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။ သို့ရာတွင် MIL ၌ အခွန်ရပ်နားချိန်ကာလကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဤအပြောင်းအလဲများသည် ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူများအတွက် သိသိသာသာ အကျိုးဖြစ်ထွန်းမှု ရှိမရှိုကမူ လာမည့်နှစ်အတွင်း သိသာထင်ရှားလာပေလိမ့်မည်။\nအပြောင်းအလဲများ မပြုလုပ်မီက MIC လျှောက်ထားမှုသည် MIC ခွင့်ပြုချက်အတွက် လျှောက်ကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုခွင့်ပြုချက်တွင် အခွန်အတွက် အထူးအခွင့်အရေးများနှင့် ရေရှည်ငှားရမ်း လုပ်ကိုင်ခွင့်များလည်း အလိုအလျောက် ပါဝင်ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအပြောင်းအလဲများအရ အောက်ပါလုပ်ငန်းများတွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံရန်အတွက် MIC ခွင့်ပြုမိန့် လိုအပ်သည်။\n၁. မြန်မာနိုင်ငံအတွက် မဟာဗျူဟာ ကျသည်ဟု ယူဆထားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ\n၂. ရင်းနှီးမြုပ်နှံငွေ ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီးများ\n၃. ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဒေသခံလူထုအပေါ် ထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည့် စီမံကိန်းများ\n၄. နိုင်ငံပိုင်မြေနှင့် အဆောက်အအုံများကို အသုံးပြုသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ\n၅. MIC ထံ အဆိုပြုလွှာတင်ပြရန် လိုအပ်သည်ဟု အစိုးရက သတ်မှတ်ထားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ\nအောက်ပါတို့ကို မဟာဗျူဟာမြောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဟု MIR က သတ်မှတ်ထားသည်။\n၁. နည်းပညာကဏ္ဍ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခြေခံ အဆောက်အအုံ၊ စွမ်းအင် အခြေခံအဆောက်အအုံ၊ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေး အခြေခံ အဆောက်အအုံ၊ မြို့သစ်များ တည်ဆောက်ခြင်း၊ သဘာဝသယံဇာတ တူးဖော်ထုတ်လုပ်ရေးကဏ္ဍ၊ မီဒီယာ၊ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၂၀ ထက်ပိုသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ။\n၂. လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးအပ်ချက်အရသော်လည်းကောင်း၊ အာဏာပိုင်များက အလားတူ ခွင့်ပြုချက်အရသော်လည်းကောင်း ဒေါ်လာသန်း ၂၀ ကျော်မည်ဟု ယူဆရသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ။\n၃. ပမာဏ အသင့်အတင့်ရှိ အခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှ အမျိုးအစားနှင့် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး။\nဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ ထက်ကျော်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို အရင်းအနှီး အားကောင်းသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဟု MIR က သတ်မှတ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဥပဒေ (MIL) တွင် MIC endorsement (ထောက်ခံချက်) ဟုခေါ်သော MIC သဘောတူချက် (MIC approval) ပုံစံသစ်တစ်မျိုး မိတ်ဆက်ပါရှိသည်။ MIC ခွင့်ပြုမိန့် မလိုသော လျှောက်လွှာများအားလုံးသည် MIC ထောက်ခံချက် လျှောက်ထားရန် လိုအပ်သည်။ လျှောက်လွှာအားလုံးကို MIC ရုံးချုပ်၌ လျှောက်ထားနိုင်ကြသည်။ ဒေါ်လာငါးသန်းထက် နည်းသော ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများကို ပြည်နယ်၊ ဒေသကြီး ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကော်မီတီထံ လျှောက်ထားနိုင်ကြသည်။ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းကော်မတီရှိသော ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဒေါ်လာ ငါးသန်းအောက် ဖြစ်ပါက MIC က သက်ဆိုင်ရာ ပြည်နယ်၊ တိုင်းဒေသကြီး ကော်မတီထံ လွှဲပြောင်း တာဝန်ပေးနိုင်သည်။\nဝင်ငွေခွန် မက်လုံးကလည်း လုံး၀ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်က MIC ခွင့်ပြုမိန့် ရပြီးလျှင် ဝင်ငွေခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ငါးနှစ် အလိုအလျောက် ရရှိပြီးဖြစ်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဥပဒေ (MIL) တွင် ဝင်ငွေခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကာလကို သီးခြားဆုံးဖြတ်ခွင့်ရှိပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ကိုင်မည့် နေရာဒေသပေါ် မူတည်ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်းပါးသေးသော ဒေသများကို ဇုံ (၂) ဟု သတ်မှတ်ပြီး ထိုဒေသများတွင် ရင်းနှီးလုပ်ကိုင်သူကို ဝင်ငွေခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ခုနစ်နှစ်အထိ ခွင့်ပြုထားသည်။ အတော်အသင့် ဖွံ့ဖြိုးနေသော ဇုံ (၂) ဒေသများအတွက် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ငါးနှစ်နှင့် လုံလုံလောက်လောက် ဖွံ့ဖြိုးပြီး ဇုံ (၃) ဒေသများအတွက် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကာလကို သုံးနှစ် သတ်မှတ်ထားသည်။\nဤသို့ ဇုံခွဲခြားသတ်မှတ်သည့်စနစ် ထားရှိသည့် အတွေးအခေါ်ကို နားလည်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့ ခွဲခြားထားမှုသည် ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးများတွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများ မမျှမတ ဖြစ်နေမှုအား ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်မှုရှိမရှိကို မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရာတွင် လိုအပ်မည့် အခြေခံအဆောက်အအုံများ ရှိပြီးဖြစ်သည့် ဒေသများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုလိုသော လုပ်ငန်းများမှာ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကာလ လျှော့ချခံရတော့မည့် အလားအလာ ရှိနေသည်။\nအခွန်နှင့်ပတ်သက်သော အခြားမက်လုံးများမှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သွင်းကုန်၊ ထုတ်ကုန်အပေါ် စည်းကြပ်သည့် အခွန်များနှင့် ဆောက်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာများအပေါ် စည်းကြပ်သည့်အခွန်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့်၊ ပို့ကုန်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကို ပြည်ပမှ တင်သွင်းရာ၌ စည်းကြပ်သောအခွန်ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခြင်း၊ သို့မဟုတ် လျှော့ပေါ့ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။\nMIC ခွင့်ပြုမိန့် အဟောင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာမှာ လျှောက်ထားမှုလုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်ဆင့်တွင် ကြန့်ကြာလွန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လျှောက်ထားပြီးနောက် ခြောက်လအထိ ကြာတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တစ်နှစ်အထိ ကြာမြင့်သည်များလည်း ရှိပေရာ လက်တွေ့ မကျလှပေ။\nရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဥပဒေက ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် MIC ခွင့်ပြုမိန့်နှင့် MIC ထောက်ခံချက် လျှောက်လွှာများ စိစစ်ရန် ကြာမြင့်ချိန်ကို အတိအကျ သတ်မှတ်ပေးထားသည်။\nMIC ခွင့်ပြုမိန့်အတွက် လျှောက်လွှာ လက်ခံရရှိပြီး ရက် (၇၀) အတွင်း အပြီးဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် MIC က နောက်ထပ် အချက်အလက်များ တောင်းခံထားပါက လျှောက်လွှာစိစစ်မှုကို တစ်ကြိမ်မက ရပ်ဆိုင်းထားနိုင်သည်။ MIC က နောက်ထပ်အချက်အလက်များကို အမြဲတမ်း လိုအပ်နေခြင်းကလည်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ခက်ခဲစေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ လျှောက်လွှာ စိစစ်သည့်ကာလမှာ ရက်ပေါင်း (၇၀) ထက် ပိုမိုကြာမြင့်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ စိစစ်မှု ပြီးစီးရမည့်အချိန်ကို ဥပဒေက MIC အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ သို့သော် ကော်မရှင်အား နောက်ထပ် အရင်းအမြစ်များ ပေးမထားလျှင် ထိုသတ်မှတ်ချက်သည် ဆန္ဒတစ်ခုသက်သက်ထက် ပိုလာမည်မဟုတ်ချေ။\nMIC ထောက်ခံချက်အတွက် လျှောက်လွှာ စိစစ်ရာတွင်လည်း အလားတူ ပြဿနာများပင် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ လျှောက်လွှာတစ်ခု စိစစ် အတည်ပြုရာတွင် ရက် (၄၀) ထက်မကြာစေရဟု ဥပဒေကဆိုထားသည်။ ၎င်းတို့ အကျွမ်းတဝင်မရှိသေးသော ဤအချိန်ကာလတိုအတွင်း ကော်မရှင်က လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းရှိမရှိကိုမူ စောင့်ကြည့်ရန်သာ ရှိလေသည်။\nတိုက်တွန်း အားပေးသော လုပ်ငန်းများ\nMIC ခွင့်ပြုမိန့်နှင့် MIC ထောက်ခံချက် လျှောက်ထားမှု နှစ်ခုလုံးအတွက် ဝင်ငွေခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကာလ စဉ်းစားရာတွင် ဥပဒေက ကော်မရှင်အတွက် နောက်ထပ်အခက်အခဲများ ဖြစ်စေခဲ့ပြန်သည်။ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများသည် ကော်မရှင်က အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသော တိုက်တွန်းအားပေးသည့် လုပ်ငန်းများ (Promoted Businesses) တွင် ဖြစ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ Promoted Businesses တွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အမျိုးအစား (၂၀) ပါဝင်သည်။ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆက်စပ် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများ၊ သစ်တောထိန်းသိမ်းရေး၊ သစ်တောစိုက်ပျိုးရေးနှင့် အခြားသော သစ်တောဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ၊ မွေးမြူရေး၊ ထုတ်လုပ်ရေး၊ ငါးလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်စပ်ဝန်ဆောင်မှုများ၊ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းများ (အရက်၊ စီးကရက်နှင့် အလားတူ ထုတ်ကုန်များမှတပါး) စက်မှုဇုံတည်ထောင်ခြင်း၊ မြို့ပြဧရိယာသစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများ၊ လမ်းတံတားနှင့် ရထားလမ်းများ၊ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်း၊ မြစ်ဆိပ်နှင့် ကုန်းတွင်းဆိပ်ကမ်းများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ လေဆိပ်စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ လည်ပတ်လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ လေယာဉ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ထောက်ပံ့၊ ပို့ဆောင်ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများ၊ လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ပို့လွှတ်ခြင်းနှင့် ဖြန့်ဝေခြင်း၊ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ကြိုးမဲ့ကြေးနန်း ဆက်သွယ်ရေး ၊ ပညာရေးဝန်ဆောင်မှု၊ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု၊ သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာဝန်ဆောင်မှု၊ ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ သိပ္ပံသုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းများဖြစ်ကြသည်။\n၁၉၈၇ ခုနှစ်၊ မရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောပစ္စည်း (ကန့်သတ်) လွှဲပြောင်းမှုဥပဒေအရ နိုင်ငံခြားသားနှင့် နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများသည် မြေကို တစ်နှစ်ထက်ပို၍ ငှားရမ်းခွင့်မရှိပေ။ ထိုဥပဒေက ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများအတွက် အဟန့်အတားဖြစ်စေသည်မှာ သိသာ ထင်ရှားလှသည်။ ဥပဒေသစ်က ယခင်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုဥပဒေဟောင်းကဲ့သို့ပင် ခွင့်ပြုမိန့်နှင့် ထောက်ခံချက် လျှောက်ထားသူ နှစ်ဦးလုံးအား ကာလရှည်ကြာငှားရမ်းခွင့် ပြုထားသည်။ ယခင်ဥပဒေကဲ့သို့ပင် နှစ် (၅၀) အထိ ငှားရမ်းနိုင်ပြီး (၁၀) နှစ် သက်တမ်းတိုးခွင့် နှစ်ကြိမ်နှင့် အများဆုံး နှစ် (၇၀) ငှားရမ်းခွင့်ပြုထားသည်။\nသို့ရာတွင် MIL ဥပဒေနှင့် ၂၀၁၄ ခုနှစ် မြန်မာ့အထူး စီးပွားရေးဇုံ ဥပဒေတို့အကြား ကွဲပြားမှုတစ်ခုရှိနေသည်။ ၂၀၁၄ ဥပဒေတွင် SEZ တည်ထောင်သူ (သို့မဟုတ်) ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူကို အစဦး နှစ် (၅၀) ငှားရမ်းခွင့်ပြုထားပြီး ၂၅ နှစ် သက်တမ်းတိုးခွင့် ပြုထားသည်။ MIC ခွင့်ပြုမိန့်နှင့် ထောက်ခံချက်က ခွင့်ပြုသည်ထက် ငါးနှစ်ပိုပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ တပြေးညီ မဖြစ်မှုကို ပြင်ဆင်နိုင်သည့်အခွင့်အလမ်းကို MIL က အဘယ်ကြောင့် မယူခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာမူ မရှင်းလင်းလှချေ။\nနောက်ဆုံးအချက်အနေဖြင့် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကို အာမခံချက်ပေးထားသည်။ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကို အဆုံးသတ်သွားဖွယ်ရာရှိသော နိုင်ငံပိုင် သိမ်းယူခြင်း၊ ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူခြင်းတို့ကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ အစိုးရက မည်သည့်အခါမျှ ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပါဟု အာမခံချက်ပေးထားသည်။\nထိုသို့အာမခံချက်ပေးခြင်းသည် ကြိုဆိုဖွယ်ရာပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချွင်းချက်ထားရှိသည်။ ပြည်ထောင်စုနှင့် နိုင်ငံသားများ၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် သိမ်းယူခြင်း၊ နိုင်ငံပိုင်ပြုလုပ်ခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်လာသော အခြေအနေတစ်ရပ်အတွက်မူ ထိုအာမခံချက်ကို ချွင်းချက်အဖြစ် ထားရှိထားသည်။ ထိုအခြေအနေကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ရာတွင် မတိမကျ မရေမရာနှင့် အလွန်ကျယ်ပြန့်ဖွယ်ရာ ရှိနေပေသည်။ ၎င်းပြင် နိုင်ငံပိုင် သိမ်းယူခြင်း၊ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို သိမ်းယူခြင်း လုပ်ဆောင်ရာတွင် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိစေဘဲ ဥပဒေနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်သင့်ပြီး ထိုက်သင့်လုံလောက်သော နစ်နာကြေးကိုလည်း မဆိုင်းမတွ ပေးရပေမည်။ မျှတလုံလောက်သော နစ်နာကြေးကို စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရာတွင် ထည့်သွင်း စဉ်းစားမည့်အကြောင်း အချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ လူထုအကျိုးစီးပွား၊ ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူ၏ အကျိုးစီးပွား၊ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု၏ မျှတသော ဈေးကွက်တန်ဖိုးတို့ကို မျှမျှတတ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရမည်။ သို့သော် ထိုအချက်အလက်များမှာ တိတိကျကျ ပီပြင်မှုမရှိသဖြင့် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု အာမခံချက်၏တန်ဖိုးကို သိသိသာသာ ရုတ်လျော့နိုင်ပေသည်။\nကွဲပြားခြားနားသော MIC သဘောတူခွင့်ပြုမိန့်များအတွက် မတူကွဲပြားသော အခွန်မက်လုံးများကို ပေးထားရာ မြန်မာ့ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုစနစ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများတိုးလာအောင် MIL ဥပဒေက ဖြစ်စေသည်။ လိုအပ်သော MIC ခွင့်ပြုမိန့် အရေအတွက်ကို လျှော့ချပြီး MIC ထောက်ခံချက်နှင့်အစားထိုးခြင်းဖြင့် နှစ်ခုစလုံးအတွက် ရှင်းလင်းချိန် သတ်မှတ်ပေးထားရာ MIC စိစစ်မှု အချိန် လျင်မြန်လာအောင် လုပ်ကိုင်ထားသည်။ MIL ဥပဒေ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကို ဆွဲဆောင်ရာတွင် အထောက်အကူပြုစေရန်နှင့် လျှောက်လွှာစိစစ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်း လွယ်ကူစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအဓိက ရည်မှန်းချက်များ အောင်မြင်အောင် ယခု MIL နှင့် MIR တို့ကို စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုမူ စောင့်ကြည့်ရန်သာရှိပေသည်။


Truth be known: July 2007\nကြားတာ၊ မြင်တာ၊ ပြောချင်တာ\n“စစ်တပ်ဆိုတာ စစ်တိုက်ရင်တိုက်၊ မတိုက်ရင် စစ်ပြင်ဆင်နေတာပဲ။ အခုဆို သူတို့က ဘယ်နေရာမှာ ဆန္ဒပြပွဲ ဖြစ်ဖြစ် အဆင်သင့်ပဲ။ ဒီဘက်က သူတို့လို ready မဖြစ်ဘူး။”\n“စစ်တပ်မှာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရယ်၊ ရန်သူရယ်ပဲရှိတယ်။ သူတို့ဘက်က မဟုတ်ရင် ရန်သူပဲ။”\n“တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးရေးလို့ ကျနော်တို့ကသာ အော်အော်နေတယ်။ ဒီကောင်တွေက ကျနော်တို့ကို ဘယ်လို ဆော်ရမလဲပဲ ချောင်းနေတာ။ ဆွေးနွေးဖို့ လုံးလုံးကို စိတ်မ၀င်စားဘူး”\nအကုန်လုံးကို ကျနော် လက်ခံတယ်။ ၆၂ ကနေ ဒီနေ့အထိ စစ်တပ်ဟာ လူထုအပေါ် အကြမ်းဖက် နှိမ်နင်းလာတာကြီးပဲ။ ဘယ်ဆန္ဒပြပွဲမှာမှ ၀ိုင်းထားတဲ့ ရဲ၊ စစ်တပ် က ပြည်သူလူထုကို အေးအေးချမ်းချမ်း အိမ်ပြန်ခွင့် မပေးခဲ့ဖူးဘူး။ ဘယ် ရဲ၊ စစ်တပ်ကမှ ပစ်မိန့်ကို ဖီဆန်ပြီး မပစ်ပဲ မနေခဲ့ဖူးဘူး (ဓနုဖြူမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မပစ်ခဲ့တာကလွဲလို့)။ ဘယ်လောက်ပဲ လူကြားကောင်းအောင် ပြောပြော၊ ဆွေးနွေးပွဲဆိုတာတွေဟာ မင်း ငါတို့ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ လို့ ခေါ်ပြောတာထက် မပိုခဲ့ဘူး။\nကျနော်တို့ အတိုက်အခံတွေဟာ ယုံကြည်လွယ်တယ်။ စစ်တပ်ကို မကောင်းပြောရင် လူမမြင်ရလည်း ပစ်ယုံလိုက်တာပဲ။ စစ်တပ်မှာ “မီဒီယာကို မီဒီယာနဲ့ တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ရမယ်” ဆိုတဲ့အမိန့်နဲ့ မူရှိပြီးသားဆိုတာ ကျနော်တို့ အားလုံးသတိထားသင့်တယ်။ လောလောလတ်လတ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က နမူနာပေါ့။ ကျနော် ခြောက်တာမဟုတ်ပါ။ ဒါပေမယ့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ သိပ်ကို စကားကျွံခဲ့ကြတဲ့ ကျနော်တို့ ဘက်တော်သားတွေ သတိလေးတော့ နည်းနည်းပိုထားသင့်တယ်။ ဖုံး နံပါတ်တွေ၊ email တွေပါ ပေးမိရင် ပိုသတိထားပေါ့။ ဘာလို့ ဒီလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဟာ ဒီလောက်လွတ်လပ်ရလဲ၊ ဘာလို့ သူတို့ကို မြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေးက မပိတ်လည်း ဆိုတာတွေ ကျနော်တို့ စဉ်းစားမိခဲ့ဖို့ ကောင်းတယ်။ အခုဆို သူတို့တတွေ ဘယ်နိုင်ငံမှာ ဘယ်လောက်များများသော တက်ကြွသူတွေရှိတယ်ဆိုတာ မှန်းလို့ရသွားပြီ။ ဒီလူတွေကိုလည်း နာမည်ဝှက်ပေါင်းစုံနဲ့ ဆဲခဲ့ပြီးပြီ။ ဗမာပြည်မှာလည်း ဘယ်သူတွေ ဘယ်လောက်များများ လုပ်ရဲလဲ သိပြီ။ ဘာတွေလုပ်ချင်လဲ ဆိုတာလည်း သိပြီ။ တကယ်တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ၀ိုင်းတော်သားတွေဟာ “မီဒီယာကို မီဒီယာနဲ့ တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ရမယ်” ဆိုတဲ့မူရဲ့ ပထမဆုံး သားကောင်တွေဖြစ်သွားကြတာပဲ။\nဒီပို့စ်ကို ညွှန်းပါတယ်။ http://kadaung.blogspot.com/2007/07/blog-post_20.html\nဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်စိမှိတ် မယုံပါနဲ့ ဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာလေး ကျနော်တို့ ရသင့်တယ်။\nမှတ်ချက်။ ။ ကျနော့် အမြင်များသာ ဖြစ်ပါတယ်။ လွတ်လပ်စွာ သဘော ကွဲလွဲပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။\nPosted by generation96 at 9:41 AM0comments\nAsaleader of the ABSDF, Dr Naing Aung, put it, ‘Our parents didn’t do it, so we have to take this responsibility. If we didn’t do it, the next generation will face the same problem.’ This has been Daw Aung San Suu Kyi’s argument. People must join together and participate now, so that everybody can live in peace and security in the future. But remembering the farmer-carpenter who is worried about getting the next meal on the table for his family, it is easy to understand why people hesitate.\nThe fact that parents of all backgrounds usually foster conformity with the regime reflects an interesting twist on the ‘Asian Values’ argument which prioritizes collective well-being over individual rights. Because Burmese parents, like parents everywhere, try to protect themselves and their children form harm, there is no collective well-being but only continued fear and insevurity for everybody.\nExtraced from "Living Silence" by Christina Fink, Chapter 5-Families.\nPosted by generation96 at 10:46 AM0comments\nSuch bitter feelings can be seen in the poem ofayoung man who journeyed to the Thai border to join the All Burma Student’s Democratic Front (ABSDF). He wroteapoem about his brother,acaptain in the Tatmadaw, published in the ABSDF’s Dawn Oh Wai (Cry of the Peacock) magazine.\nIt’s About Time They See It. It’s About Time They Correct It\nBy Bo Si (Theh Gon)\nDon’t look down on me withasneer.\nDo you dare to fight back the eyes and the smiles of the people?\nExpose your knees which have knelt under the BSPP and look.\nThey are covered with scars.\nLook at my knees which didn’t kneel under the BSPP.\nAre you going to remain silent, raising your forefinger and nodding,\nFor the good ofagroup of evil spirits who are crazy for power?\nDon’t you know that the stars on your shoulders and your salary come from\nThe people’s blood and sweat?\nWhich one are you going to look at?\nThe stars on your shoulders or the faces of the people?\nExtracted fom “Living Silence” by Christina Fink. Chapter 5-Families.\nNote : BSPP = Burma Socialist Programme Party\nThe poem was writtenacouple of decades ago. But this poem remains true to the present days if we substitute BSPP with SPDC.\nMay our soldiers understand! May they try to remove the scars on their knees!\nPosted by generation96 at 9:51 AM0comments\nNe Myo and his wife are admirable parents, doing all they can to take care of their children. Moreover, the grandparents don’t have to suffer unduly because they now have enough money to pay off the military men who come to the house to extort fees for porters and forced labour. But by feeding money into the system that has put them in this untenable position, they are inadvertently helping to prop it up. I say this not to criticize families trying their best to survive but to demonstrate howamilitary regime becomes self-sustaining even when most of its citizens are opposed to it.\nExtracted from “Living Silence” by Christina Fink, Chapter 5-Families.\nPosted by generation96 at 9:37 AM0comments\nPeople and Govenment\nThe relatives of Ma Pyu,auniversity student who campaigned for the NLD in the 1990 election, expressed similar sentiments. They told Ma Pyu’s parents: ‘Ma Pyu doesn’t know anything. Why are you letting her do this political work, fighting the government? Our government is very big and your daughter is so small and has no knowledge. It’s useless.’\nThe attitude of Ma Pyu’s relatives is exactly what successive military regimes have tried to cultivate. The relatives took it for granted that the people in power knew everything and ordinary people did not have the capacity to change the situation, so they should stay quiet. Not only did her relatives see themselves as powerless, but they sought to disempower Ma Pyu as well.\nExtracted from “Living Silence” by Christina Fink, Chapter5– Families.\nစဉ်းစားကြဖို့ပါ။ ဒီလိုပဲ ကျနော်တို့ ဆက်နေသွားကြမလား။ ကိုယ်မလုပ်နိုင်တာ၊ မလုပ်ရဲတာကို ကိုယ့်သားသမီးတွေ လုပ်ရင် အားပေးမလား၊ တားဆီးမလား။ တော်လှန်ရေးတိုင်းမှာတော့ အနည်းနဲ့အများ စွန့်လွှတ်မှုတွေ လုပ်ကြရမှာပဲ။ ကျနော့်အမြင်တော့ (ကို)မင်းကိုနိုင်တို့ ၈၈ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ မိဘတွေဟာ ရဲရင့်တဲ့ စွန့်လွှတ်မှုကို လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ချစ်တဲ့ သူတို့မြတ်နိုးတဲ့သားသမီးတွေကို ဗမာပြည်ကြီး ကောင်းစားဖို့အတွက် အန္တရာယ်ကြီးမှန်းသိသိနဲ့ လူထုဘက်က ရပ်တည်ခွင့် ပေးခဲ့တယ်။\nဒီလို မစွန့်လွှတ်နိုင်တဲ့ မိဘတွေ များနေသရွေ့တော့ ကျနော်တို့ လိုချင်တဲ့ ဒီမိုကရေစီရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျနော်ထပ်ပြောဦးမယ်။ ၉၆ မှာ ဆန္ဒပြပွဲတွေဖြစ်တော့ လာလိုက်ကြတဲ့မိဘတွေ။ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားအုပ်ကြားဝင်ရှာ၊ ငိုယိုပြီး အတင်းဆွဲထုတ်။ ဒီလိုနဲ့ တတိတိနဲ့ လျော့ပါးသွားရတဲ့ အင်အားဟာ သိပ်များပါတယ်။ ဒါဟာ စစ်တပ်က ဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း တိတိကျကျပါပဲ။ လူထုအင်အားကို လူထုနဲ့ပဲ ပြန်ဖြိုလိုက်တာပေါ့။ သူတို့အတွက် သက်သာတယ်လေ။ လူအများကြီးကို ဖမ်းဆီး၊ ရိုက်နှက်ရတာဟာ လူနည်းနည်းကို ဖမ်းရတာလောက် ဘယ်လွယ်မလဲ။\nPosted by generation96 at 8:57 AM0comments\nShe then brought up Vaclav Havel’s essay, “The Power of the Powerless”. Written about Czechoslovakia under Soviet rule, Havel’s words had relevance for the struggle in Burma as well. She said, ‘We need to understand that people who are not in power have their own power. Don’t think you don’t have any power just because you are not part of the power structure.’ She talked about how the regime made great efforts to demonstrate they had the support of the people, for instance by staging pro-government rallies which people were forced to attend. The regime, she said, was using the power of the people to prop up their own power structure. If people didn’t have power, the regime would not bother with them. She declared, “That is why we rely on the people. Because you have power. For that reason, we are openly requesting people-power from the people.’\nCopied direct from “Living Silence” by Christina Fink, Chapter 4, Military Rule Continues.\nNote: She = Daw Aung San Suu Kyi.\nPosted by generation96 at 9:59 AM0comments\nJuly 19-Martyr's Day\nကျနုပ်တို့၏ အာဇာနည် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးကြီးများကို ကျနုပ်တို့ များစွာလေးစား မြတ်နိုး တန်ဖိုးထားခဲ့ကြပါသည်။\nထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက အသွေးအသက်ကိုရင်း၍ ကျနုပ်တို့ကို ငြိမ်းချမ်းရေးတံခါး ရှေ့တော်မှောက်သို့ အရောက်တွန်းပို့ခဲ့ကြပါသည်။\nကျနုပ်တို့မှာ ထိုတံခါးရှေ့ဝယ် ၀မ်းနည်းခြင်း လွမ်းဆွတ်သတိရခြင်းတို့က တဖက်၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းတို့ကတဖက်၊ ယောင်လယ်လယ်ဖြင့် တွေဝေငေးမောခဲ့ကြသည်မှာ ၂၀ရာစုပင် လွန်မြောက်ခဲ့လေပြီ။\nယနေ့ထက်တိုင် တံခါးကို ဆွဲဖွင့်၍ ငြိမ်းချမ်းရေးကို မဆောင်ယူနိုင်သေးပါ။\nဤသို့ဖြင့် ရှေ့ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အသက်သွေးချွေး အရင်းအနှီးတို့ကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေတော့မည်လား? စဉ်းစားကြဖို့ရန် အကြောင်းကို ကျနုပ်တို့ ခံစားမိသမျှ ဝေမျှလိုက်ရပါသည်။\nမောင်ညို၊ နွယ်မိုးအောင်၊ မောင်ကိုဝင်း\n(သက္ကရာဇ်မမှတ်မိတဲ့ နှစ်တနှစ်က ရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတွေဆီပြန့်နှံ့ခဲ့တဲ့ ၁၉ဇူလိုင် အမှတ်တရ ကဗျာစာစောင်လေးရဲ့ မျက်နှာဖုံးနဲ့ အမှာစာပါ)\nအာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများကို ဒီစာလေးနဲ့ ဂုဏ်ပြု ဦးညွှတ်ပါတယ်။\nWe, the people of Burma would never forget our heroes and their sacrifices no matter how hard the military regime tries to remove them from our memories.\nIn memory of 60th anniversary of Martyr’s Day on July 19, 2007.\nPosted by generation96 at 9:01 AM0comments\nThose kind of people were governing\n‘One energy minister said, “To spare the wood, use charcoal.” But you see charcoal is made from wood. Those kind of people were governing.’ (U Po Khin)\nExtracted from “Living Silence” by Christina Fink, Chapter 2, The Ne Win Years, 1962-88.\nဒါလေးဖတ်မိတော့ ကျနော်တို့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေရဲ့ ဗဟုသုတကြီးပုံပါ ပြန်တွေးမိတယ်။\nရန်ကုန်တိုင်း တိုင်းမှူးဗိုလ်ချုပ်မျိုးညွန့် မြန်မာ့ရုပ်မြင်သံကြားကနေ မိန့်ခွန်းပြောပုံလေး…\n“ကျွန်းကိုင်းမှီ၊ ကိုင်းကျွန်းမှီဆိုသလိုမျိုး ကျွန်းပင်ကြီးက ကိုင်းပင်ကြီးကို မှီလို့။ ကိုင်းပင်ကြီးက ကျွန်းပင်ကြီးကို မှီလို့”\nဘယ်အကြောင်းပြောရင်းနဲ့လဲဆိုတာတော့ မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ တီဗွီရှေ့ထိုင်နေတဲ့ ကျနော့်မှာ ရယ်လိုက်ရတာ။ အမြင်ကတ်လို့လား၊ ကြောက်လို့လားတော့ မသိ။ နောက်နေ့ သတင်းစာထဲလည်း ဒီတိုင်းပဲထည့်တာပဲ။\nတနေ့တော့ ထုံးစံအတိုင်း ဗိုလ်ချုပ်တယောက်(ဘယ်သူလဲ မမှတ်မိပါ)် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း သင်္ဘောတစင်း ထွက်ချိန်တန်တာမထွက်ပဲနေတာတွေ့သတဲ့။\nမထွက်ဖြစ်တာ “weather မကောင်းလို့ပါ”လို့ လိုက်လံရှင်းပြသူက ဖြေသတဲ့။\nဒီမှာ ဗိုလ်ချုပ်က မကျေမနပ်နဲ့ “၀ယ်သာ မကောင်းရင် ပြင်လိုက်ပေါ့ကွ”လို့ ပြောသွားပါသတဲ့။ တကယ်ကြုံခဲ့ရတဲ့သူက ပြန်ပြောတာလို့ဆိုပါတယ်။\n“me too” ကို “me three” လို့ပြောတယ်ဆိုတာတော့ သက်သေ မရှိပါ။\nဗိုလ်သန်းရွှေတက်ခါစက စက်ရုံတရုံကို စစ်ဆေးပါတယ်။ အဲဒီစက်ရုံက ဘယ်စက်ကြီးကြီးမှ အလုပ်မလုပ်ပါဘူး။ ပိစိကွေးလေးတွေပဲ နည်းနည်းပါးပါး အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်ကြီး လာစစ်မှာကို စက်ပိစိလေးတွေပဲပြလို့မဖြစ်ဘူးဆိုပြီး စက်ရုံမှူးကြီးက နှစ်ပေါင်းများစွာ မလယ်ပဲ ရပ်ထားတဲ့ စက်အကြီးဆုံးတလုံးကို အားချင်း ဆေးတွေသုတ် ဆီတွေထည့်လုပ်ခိုင်းပါတယ်။ ကျနော်တို့ခေါင်းဆောင်ကြီးလဲလာရော စက်ကြီးကို ပြ၊ ဒါကြီးက တနေ့ကို ဘယ်လောက်ထွက်ကြောင်း၊ ဘယ်လောက်ကောင်းကြောင်း ရုပ်တည်နဲ့ ရှင်းလွှတ်လိုက်တာ ကိုသန်းရွှေတယောက် ခေါင်းတညွတ်ညွတ်နဲ့ လိုအပ်သည်များ မှာစားပြီး ပြန်သွားဖူးကြောင်း။ စက်ရုံမှူးကိုယ်တိုင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမှ ကျနော်တို့ကို ပြန်ပြောပြတာပါ။\nအဲဒီတော့ ကျနော်တို့ဗမာပြည်လည်း…Those kind of people were governing ပေါ့။\nPosted by generation96 at 9:33 AM2comments\nဇူလိုင် ၇၊ ၈၈၊ စစ်တပ် နဲ့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ\nဇူလိုင် ၇ အရေးအခင်းဟာ ၁၉၆၂ စစ်တပ် အာဏာသိမ်းပြီး ၄ လ မှာတင်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ဒီအရေးအခင်းကို ကိုယ်တွယ်ပုံကို ကြည့်ရင် စစ်တပ်ဟာ ဘယ်လောက်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်က ဗမာပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီ ငွေ့ငွေ့လေး ကျန်သေးတော့ ဒီသတင်းဟာ သတင်းစာတွေထဲလည်း ပါပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေကလည်း စာစောင်တွေထုတ်ပါတယ်။ ၁၉၆၃ ထဲအထိ ဆန္ဒပြပွဲတွေလုပ်၊ အထိမ်းအမှတ် အုတ်ဂူတွေလုပ်နဲ့ တတိုင်းတပြည်လုံး ပူဆွေးသောက ရောက်ခဲ့ကြရတာပါ။\nဒါပေမယ့် ကျနော်တို့ ဗမာတွေ တော်တော်များများဟာ သင်ခန်းစာ မယူကြဘူး။ ဒါမှမဟုတ် တော်တော်များများဟာ တကိုယ်ကောင်းဆန်ကြတယ်။ ကိုယ့်တဦးချင်း၊ ကိုယ့်မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားပဲ ကြည့်ကြတယ်။ စစ်တပ်ဟာ သူ့ရဲ့ ဗီဇကို အဲဒီလောက်စောစော ပြတာတောင်မှ ဒီလောက်ဆိုးဝါး စစ်တပ်ထဲ မ၀င်ဘူး၊ ကိုယ့်ပြည်သူအချင်းချင်း မနှိပ်စက်နိုင်ဘူး ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေမရှိဘူး။ အာဏာလေးပြချင်တာနဲ့ တပ်ထဲဝင်ကြတယ်။ အဖေတွေ အမေတွေကလည်း ကလေးတွေကို မတားဘူး။ အသက်ဆုံးရှူံးသွားကြရတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို သားသမီးချင်း မစာနာဘူး။ တကယ်လို့ ကိုယ့်ကလေးက နားမလည်ရင်တောင်မှ ရှင်းပြ၊ ပြောပြပြီး တားသင့်တယ်။\nဒီလိုနဲ့ ဗမာပြည်ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးဟာ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်အတွက် ဘာမှမဖြစ်ပဲ ပိုလို့တောင်ကြီးကြီးလာတယ်။\nတကယ်လို့များ ကျနော်တို့ ပြည်သူတွေဟာ ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ စစ်တပ်ကို တပ်ထဲမ၀င်ခြင်းအားဖြင့်၊ တပ်ထဲမ၀င်အောင် ရှင်းလင်းပြောပြချင်းအားဖြင့် ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့ရင် ခုကျနော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ အခုလောက်ဆိုးမယ်မထင်ဘူး။\n၈၈ အရေးအခင်းပြီးတော့လည်း ဗမာလူထုဟာ ဒီအတိုင်းပဲ။ အခွင့်အရေးသမားတွေ၊ တကိုယ်ကောင်းသမားတွေ၊ အာဏာရူးတွေ သိတ်ကိုများတယ်။ ပါးစပ်က ဘုရားဘုရား၊ လက်က ကားယားကားယားဆိုတာ ဗမာတွေအတွက် အရမ်းမှန်တယ်။ စစ်တပ်ဟာ အပေါ်စီးရသွားပြီ။ အာဏာ ပြန်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာလည်း သေချာရော တပ်ထဲ ၀င်လိုက်ကြတဲ့လူတွေ။ မရှက်ကြဘူးလား။ ကျနော်ဆို အမျိုးထဲမှာ တပ်ထဲကလူ ပါနေရင်တောင် လူသိမခံရဲဘူး။ ရှက်လို့။ ထားတော့။\nအဲဒီတော့ ကျနော်တို့ နောက်မျိုးဆက်ကို ဘယ်လို ဗမာပြည်ပေးချင်တာလဲ။ ကျနော်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အပြစ်ပြောတာကိုခံကြမှာလား။ ကိုယ်လုပ်နိုင်သလောက်လုပ်ရင်းနဲ့ မလျှော့သောဇွဲနဲ့ ကြိုးစားမှာလား။ ဆုံးဖြတ်ပါ။ ပြီးရင် စ လုပ်ပါ။ တပ်ထဲ မ၀င်ပါနဲ့။ ၀င်မယ့်လူကို တားပါ။ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက ရှက်တတ်ကြပါ (ဘယ်သူမှ မသိပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပါတယ်)။\nPosted by generation96 at 10:03 AM0comments\nThe real struggle in Burma is the struggle between the desire to opt for the easy option of submitting to the demands of the powers that be and the commitment that leads to the hard road of resisting the threats and blandishments ofaruthless regime.\nDaw Aung San Suu Kyi on “Living Silence” by Christina Fink\nလွယ်ကူတဲ့လမ်းဖြစ်တဲ့ အာဏာရှင်တို့ လိုလားတဲ့အတိုင်း နေတာရယ်၊\nခက်ခဲတဲ့ လမ်းဖြစ်တဲ့ အကြင်နာကင်းမဲ့တဲ့ စစ်အစိုးရရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတွေကို ဆန့်ကျင်ဖို့ဆိုတာရယ်၊\nဘယ်လမ်းကို ရွေးရမလဲလို့ အခက်တွေ့နေကြတာပါပဲ။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ “Living Silence” စာအုပ်အပေါ် သုံးသပ်ချက်မှ ကောက်နှုတ်တင်ပြသည်။\nPosted by generation96 at 10:26 AM0comments\nRare7July records\n7july ရဲ့ သမိုင်းဝင် ပုံရိပ်တွေကို ဘားမားတူဒေး မှာ ကြည့်လို့ရပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း။\nပုံက အဲဒီထဲက ယူထားတာပါ။ ဒီအရေးတော်ပုံ ကျောက်တိုင် ကျနော်မတွေ့ဘူးပါဘူး။ ဗိုလ်အောင်ကျော် ကျောက်တိုင်ပဲ ရှိတော့ပါတယ်။ ဘယ်အချိန်မှာ အဖျက်ခံလိုက်ရလဲတော့ မသိပါ။ သိရင် ပြောပြကြပါ။\nPosted by generation96 at 8:47 AM0comments\nIn memory of7July\nOn7July 1962, the Burmese military, which claimed to have saved the country in almost bloodless coup barely four months ago, opened fire the unarmed Rangoon University Students who were staging protests against the military rule. Many were killed. Wounded students were evacuated in the Students Union Building along with hundreds others. The next morning (8th July, 6am), the military Blew up the Union building killing all inside.\nIt has been 45 years since that incident. But the blood of our brothers and sisters are still dropping.\nMay we bring justice… for them, for us, for Burma.\nWe fly the peacock flag half pole.\n၇ ဇူလိုင် ကဗျာများကို အန်တီမေငြိမ်းဆီမှာ ဖတ်ကြပါ။ ပုံတွေကိုလည်း အန်တီမေငြိမ်းဆီမှာ link တွေ့လို့ သစ္စာ က ယူထားပါတယ်။ အဲဒီမှာလည်း ဆောင်းပါးတွေဖတ်နိုင်ပါတယ်လို့။\nPosted by generation96 at 1:06 AM0comments


ဆိုလာပြားများ၏ အသုံးချမှုနယ်ပယ်များ - သတင်း - Cixi City Rixing Electronics Co., Ltd\n1. အသုံးပြုသူနေရောင်ခြည်ပါဝါ- (၁) 10 မှ 100W အထိရှိသော သေးငယ်သော ပါဝါထောက်ပံ့မှုများ၊ ကုန်းပြင်မြင့်များ၊ ကျွန်းများ၊ သာသနာပြုနယ်မြေများ၊ နယ်ခြားမှတ်တိုင်များကဲ့သို့သော အလင်းရောင်၊ တီဗီ၊ ရေဒီယို ကက်ဆက်အသံဖမ်းစက်များကဲ့သို့သော ဝေးလံခေါင်သီသော ဒေသများတွင် စစ်ဘက်နှင့် အရပ်ဘက်ဘဝအတွက် အသုံးပြုသည်။ စသည်တို့ကို; (၂)3-5KW အိမ်ခေါင်မိုးဂရစ်-ချိတ်ဆက်ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ရေးစနစ်၊ (၃) Photovoltaic ရေစုပ်စက်- လျှပ်စစ်မီးမရှိသော ဒေသများရှိ ရေနက်တွင်းများတွင် သောက်သုံးခြင်းနှင့် ရေသွင်းခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပါ။\n2. သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး- လမ်းပြမီးများ၊ ယာဉ်အသွားအလာ/မီးရထားအချက်ပြမီးများ၊ ယာဉ်အသွားအလာသတိပေးချက်/ဆိုင်းဘုတ်မီးများ၊ Yuxiang လမ်းမီးများ၊ အမြင့်အတားအဆီးမီးများ၊ အဝေးပြေးလမ်း/မီးရထားကြိုးမဲ့ဖုန်းတဲများ၊ ပိုင်ရှင်မဲ့လမ်းအဖွဲ့များအတွက် ပါဝါထောက်ပံ့မှု စသည်\n3. ဆက်သွယ်ရေး/ဆက်သွယ်ရေးနယ်ပယ်-နေရောင်ခြည်ပိုင်ရှင်မဲ့ မိုက်ခရိုဝေ့ဖ် ထပ်ဆင့်လွှင့်ဌာန၊ optical cable ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း၊ ရုပ်သံလွှင့်/ဆက်သွယ်ရေး/စာမျက်နှာ ပါဝါစနစ်၊ ကျေးလက်ကယ်ရီယာတယ်လီဖုန်း photovoltaic စနစ်၊ အသေးစားဆက်သွယ်ရေးစက်၊ စစ်သား GPS ပါဝါထောက်ပံ့ရေးစသည်တို့။\n4. ရေနံ၊ အဏ္ဏဝါနှင့် မိုးလေဝသနယ်ပယ်များ- ရေနံပိုက်လိုင်းများနှင့် ရေလှောင်တံခါးများအတွက် သံလိုက်ဓာတ်အားကာကွယ်သည့် ဆိုလာဓာတ်အားပေးစနစ်များ၊ ရေနံတူးစင်များအတွက် အသက်နှင့် အရေးပေါ် ဓာတ်အားထောက်ပံ့မှု၊ အဏ္ဏဝါစမ်းသပ်ကိရိယာများ၊ မိုးလေဝသ/ဇလဗေဒ လေ့လာရေးကိရိယာ စသည်တို့။\n5. မီးအိမ်ပါဝါထောက်ပံ့မှု- ပန်းခြံမီးအိမ်များ၊ လမ်းမီးအိမ်များ၊ ခရီးဆောင်မီးအိမ်များ၊ စခန်းချမီးအိမ်များ၊ တောင်တက်မီးအိမ်များ၊ ငါးဖမ်းမီးအိမ်များ၊ အနက်ရောင်အလင်းမီးအိမ်များ၊ tapping မီးအိမ်များ၊ စွမ်းအင်ချွေတာသောမီးအိမ်များ စသည်တို့ဖြစ်သည်။\n6. Photovoltaic ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ- 10KW-50MW လွတ်လပ်သော photovoltaic ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ၊ လေအား-နေရောင်ခြည် (ဒီဇယ်) ဖြည့်စွက်ဓာတ်အားပေးဌာန၊ အမျိုးမျိုးသော ကြီးမားသော ယာဉ်ရပ်နားစခန်း အားသွင်းရုံများ စသည်တို့။\n7. နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး အဆောက်အဦ- နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော အဆောက်အအုံများ စွမ်းအင်ဖူလုံမှုရရှိစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊\n8. အခြားနယ်ပယ်များတွင်- (1) ပံ့ပိုးပေးသည့်ကားများ- ဆိုလာကား/လျှပ်စစ်ကားများ၊ ဘက်ထရီအားသွင်းကိရိယာများ၊ ကားလေအေးပေးစက်၊ လေဝင်လေထွက်များ၊ အအေးသောက်သေတ္တာများ၊ (၂)နေရောင်ခြည်ဟိုက်ဒရိုဂျင် ထုတ်လုပ်မှုနှင့် လောင်စာဆဲလ် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်သည့် ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ရေးစနစ်များ၊ (၃) ပင်လယ်ရေကို စွန့်ထုတ်ခြင်း ၊ (၄) ဂြိုလ်တုများ၊ အာကာသယာဉ်များ၊ အာကာသနေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး စက်ရုံများ၊


နျူကလိယား တိုက်ရိုက် ထိမှန်ရင်တောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြေအောက် အရေးပေါ်ကွန်ဒို – Nyi Ma Lay\nနျူကလိယား တိုက်ရိုက် ထိမှန်ရင်တောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြေအောက် အရေးပေါ်ကွန်ဒို\nBy Nyi Ma LayPosted on September 23, 2021 September 23, 2021\nအမေရိကန်နိုင်ငံမှာ အိမ်ရာဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းရှင် Larry Hall က ကျေးလက်ဒေသ Kansas တွင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော မြေတွင် စစ်အေးကာလတွင် နျူးကလီယားဒုံးကျည် Atlas Missile ထားသိုသော တွင်းကြီး တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။…\nLarry Hall က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ကြည့်ရှုလေ့လာပြီးသောအခါ မြေအောက် အရေးပေါ်ကွန်ဒိုတစ်ခုကို ဒုံးကျည်တွင်းထဲမှာ တည်ဆောက်ရန် ဆုံး ဖြတ်ခဲ့သည်။ Survival Condo ဟု သူက အမည်ပေးလိုက်ပြီး လူ ၇၅ ဦးစာ ကွန်ဒိုကို ဒီဇိုင်းထုတ်ပြီး တည်ဆောက်စေခဲ့သည်။….\nမြေပေါ်မှာ အပျက်အစီးတွေ အကြီးအမား ဖြစ်နေပေမဲ့ ကွန်ဒိုထဲ ရောက်နေသူတွေ ဘေးမသီ ရန်ခမ နေနိုင်ရေးကို ဦးတည်ပြီး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတယ်။နေရာအတိအကျကို လုံခြုံရေးအရ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မပြုပေမဲ့ Kansas City လေဆိပ်ကနေ ကားနဲ့ ၃ နာရီမောင်းရင် ရောက်တဲ့နေရာမှာ ရှိတယ်လို့ Larry Hall က ပြောပြတယ်။…\nအရေးပေါ်အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လို့ ခိုလှုံမယ်ဆိုရင် အချိန်မီ အရောက်လာဖို့ လိုတယ်ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက် ထားရှိတယ်။Atlas missile ဒုံးကျည်တွင်းက Army Corps of Engineers တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဒုံးကျည်တွင်း ၇၂ ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။…\nနျူးကလီယား တိုက်ရိုက်ထိမှန်ရင်တောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားတယ်။ တွင်းနက် နံရံတွေက ၉ ပေ အထူ ရှိတယ်။အီပိုဆီနဲ့ မာထားတဲ့ ကွန်ကရိသားကို သုံးထားတယ်။တွင်းပေါက်ဝ အပေါ်မှာ အမိုးခုံးရှိပြီး လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ မိုင် ၅၀၀ ကျော်အထိ ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်။…\nတွင်းထဲမှာ လူ ၇၅ ဦး ၅ နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်နိုင်အောင် လုပ်ပေးထားပြီး ကြမ်းခင်းဧရိယာ စုစုပေါင်း ၅၄,၀၀၀ စတုရန်းပေ ရှိတယ်။Hall က ဒုံးကျည်တွင်း ရှိတဲ့မြေကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ ဝယ်ယူခဲ့တယ်။ အစိုးရကို ကန်ဒေါ်လာ ၃၀၀,၀၀၀ ပေးသွင်းရတယ်။ စီမံကိန်းအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၂၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတယ်။…\nနဂို ရှိပြီးသား နံရံကို ဆက်လက်အသုံးပြုတဲ့အတွက် ဆောက်လုပ်ရေးကုန်ကျစရိတ် ကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၂၀ သက်သာခဲ့တဲ့အပြင် ခံနိုင်ရည်ကိုလည်း စမ်းသပ်ခံပြီးသား နံရံထူထူကို သူ ရရှိတယ်။မြန်နှုန်းမြင့် ဓာတ်လှေ ကားတစ်စီး တပ်ဆင်တယ်။ လှေကားဖြင့် တက်ဆင်းနိုင်အောင် လှေကားလည်း ထားရှိပေးထားတယ်။…\nSurvival Condo အထဲသို့ သွင်းတဲ့လေကို ဆန်ကာစစ်ပြီးမှ သွင်းတယ်။ ဓာတ်ရောင်ခြည်၊ ဗိုင်းရပ်စ်၊ ဘက်တီးရီးယား၊ ဓာတုပစ္စည်း စတာတွေ လေထဲ ပါမလာတာ သေချာအောင် စစ်ပြီး လေအသန့်ကိုပဲ သွင်းတ ယ်။ တွင်းအပေါ်ဖက်မှာ ရေ ဂါလံ ၇၅,၀၀၀ သိုလှောင်ထားတယ်။ မီးစက်လည်း ထားရှိတယ်။…\nတောင့်တင်းခိုင်မာခြင်း၊ ဘေးကင်းခြင်း တို့ကို စူးစိုက်ပြီး ဆောက်လုပ်ထားတယ်။တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်နိုင်ရေးကိုလည်း စီမံပေးထားတယ်။ကျင်းထဲ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်မယ်ဆိုရင် သက်သော င့်သက်သာ ရှိဖို့ အရေးကြီးတယ်။…\nသံတိုင်တွေနဲ ကွန်ကရိအ လွှာတွေ တည်ဆောက် တယ်။ ထောင်လိုက်နဲ့ ရေပြင်ညီ အလွှာအကန့်တွေ တည်ဆော က်တယ်။သံတိုင် တန်ချိန် ၆၀၀ ကျော် သုံးစွဲပြီး တောင့် တင်းအောင် အားဖြည့်တင်းပေးထားတယ်။ ၁၉၆၀ ခုနှစ်မှာ ကန်ဒေါ်လာ ၁၅ သန်း ကုန်ကျခဲ့တယ်။…\nအခုခေတ်ဈေးနဲ့ဆိုရင် ကန်ဒေါ်လာ သန်း ၆၀ ကျော် ကုန်ကျမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ကွန်ဒိုကို ဈေးဖွင့် ရောင်းချတဲ့အခါ အထပ်တစ်ထပ်လုံးအနေဖြင့် ရောင်းချပြီး ကြ မ်းခင်းဧရိယာ ၁၈၂၀ စတုရန်းပေ နီးပါး ရရှိပြီး ဈေးနှုန်းက အမေရိက န်ဒေါ်လာ ၃ သန်း ဖြစ်ပါတယ်။…\nကွန်ဒိုမှာ မိသားစု ခိုလှုံနေထို င်တဲ့အခါ စားစရာ၊ ရေ အစရှိတာတွေကို စီစဉ်ပေးထားတယ်။အဝင်တံခါးမကြီးက ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်တယ်။အဝင်လမ်းနံရံတွေမှာ ကြွေပြားတွေ ကပ်ပေးထားတယ်။ မှောင်တော င်တောင် အရသာ မခံစားရအောင် ဖြူဆွတ်နေတဲ့ ကြွေပြားအရောင်ကို သုံးပေးထားတယ်။…\nအခင်းအကျင်းကို ရွေးစရာ နှစ်မျိုး ဒီဇိုင်းထုတ်ပေးထားတယ်။ တစ်ထပ်မှာ မိသားစု ၆ မှ ၁၀ ဦးအထိ နေထိုင်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ တစ်ခြမ်းစီ ခွဲပြီး နှစ်ခြမ်း ထားပေးရင်တော့ တစ်ခြမ်းမှာ ၃ မှ ၅ ဦးအထိ နေထိုင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အထဲမှာ ထည့်ပေးထားတဲ့ ပရိ ဘောဂ အသုံးအဆော င်တွေကတော့ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ အတူတူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။…\nပြတင်းပေါ က်တွေကို ရှုခင်းတစ်ခု ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းမြင်ရတဲ့ အတိုင်း လုပ်ပေးထားပြီး တစ်နေ့တာရဲ့ အချိန်အခါနဲ့အညီ အလင်းအမှောင် ပြောင်းပေးတယ်။ရေကူးကန်၊ သေနတ်ပစ်ခန်းတွေလည်း ပါတယ်။အပန်း ဖြေ ကစားဖို့ ခန်းမလည်း ပါတယ်။…\nအစည်းအဝေး ခန်းမ၊ ဘား၊ ရုပ်ရှင်ခန်းမ တို့လည်း ပါဝင်တယ်။ သင်တန်းခန်းမ တစ်ခု ပါတယ်။ ဟင်းရွက် လတ်လတ် ဆတ်ဆတ် စားနိုင်ဖို့ စိုက်ခင်း ခန်းမကို ထည့်သွင်းတည်ေ ဆာက်ပေးထားတယ်။ ကွန်ဒို အခန်းတွေမှာ ပရိဘောဂေ တွ အသင့် ထားရှိပေးထားတယ်။…\nအေမရိကန္နိုင္ငံမွာ အိမ္ရာဖြံ႕ၿဖိဳးေရး လုပ္ငန္းရွင္ Larry Hall က ေက်းလက္ေဒသ Kansas တြင္ ပိုင္ဆိုင္ထားေသာ ေျမတြင္ စစ္ေအးကာလတြင္ န်ဴးကလီယားဒုံးက်ည္ Atlas Missile ထားသိုေသာ တြင္းႀကီး တစ္ခု ပါဝင္ေနသည္။…\nLarry Hall က ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ၾကည့္ရႈေလ့လာၿပီးေသာအခါ ေျမေအာက္ အေရးေပၚကြန္ဒိုတစ္ခုကို ဒုံးက်ည္တြင္းထဲမွာ တည္ေဆာက္ရန္ ဆုံး ျဖတ္ခဲ့သည္။ Survival Condo ဟု သူက အမည္ေပးလိုက္ၿပီး လူ ၇၅ ဦးစာ ကြန္ဒိုကို ဒီဇိုင္းထုတ္ၿပီး တည္ေဆာက္ေစခဲ့သည္။….\nေျမေပၚမွာ အပ်က္အစီးေတြ အႀကီးအမား ျဖစ္ေနေပမဲ့ ကြန္ဒိုထဲ ေရာက္ေနသူေတြ ေဘးမသီ ရန္ခမ ေနနိုင္ေရးကို ဦးတည္ၿပီး ဒီဇိုင္းထုတ္ထားတယ္။ေနရာအတိအက်ကိဳ လုံၿခဳံေရးအရ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္း မျပဳေပမဲ့ Kansas City ေလဆိပ္ကေန ကားနဲ႕ ၃ နာရီေမာင္းရင္ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ရွိတယ္လို႔ Larry Hall က ေျပာျပတယ္။…\nအေရးေပၚအေျခအေန ေပၚေပါက္လို႔ ခိုလႈံမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္မီ အေရာက္လာဖို႔ လိုတယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ ထားရွိတယ္။Atlas missile ဒုံးက်ည္တြင္းက Army Corps of Engineers တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဒုံးက်ည္တြင္း ၇၂ ထဲမွ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။…\nန်ဴးကလီယား တိုက္ရိုက္ထိမွန္ရင္ေတာင္ ႀကံ့ႀကံ့ခံနိုင္ေအာင္ တည္ေဆာက္ထားတယ္။ တြင္းနက္ နံရံေတြက ၉ ေပ အထူ ရွိတယ္။အီပိုဆီနဲ႕ မာထားတဲ့ ကြန္ကရိသားကို သုံးထားတယ္။တြင္းေပါက္ဝ အေပၚမွာ အမိုးခုံးရွိၿပီး ေလတိုက္ႏႈန္း တစ္နာရီ မိုင္ ၅၀၀ ေက်ာ္အထိ ခံနိုင္ရည္ ရွိတယ္။…\nတြင္းထဲမွာ လူ ၇၅ ဦး ၅ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေနထိုင္နိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးထားၿပီး ၾကမ္းခင္းဧရိယာ စုစုေပါင္း ၅၄,၀၀၀ စတုရန္းေပ ရွိတယ္။Hall က ဒုံးက်ည္တြင္း ရွိတဲ့ေျမကို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ဝယ္ယူခဲ့တယ္။ အစိုးရကို ကန္ေဒၚလာ ၃၀၀,၀၀၀ ေပးသြင္းရတယ္။ စီမံကိန္းအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၂၀ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံတယ္။…\nနဂို ရွိၿပီးသား နံရံကို ဆက္လက္အသုံးျပဳတဲ့အတြက္ ေဆာက္လုပ္ေရးကုန္က်စရိတ္ ကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၂၀ သက္သာခဲ့တဲ့အျပင္ ခံနိုင္ရည္ကိုလည္း စမ္းသပ္ခံၿပီးသား နံရံထူထူကို သူ ရရွိတယ္။ျမန္ႏႈန္းျမင့္ ဓာတ္ေလွ ကားတစ္စီး တပ္ဆင္တယ္။ ေလွကားျဖင့္ တက္ဆင္းနိုင္ေအာင္ ေလွကားလည္း ထားရွိေပးထားတယ္။…\nSurvival Condo အထဲသို႔ သြင္းတဲ့ေလကို ဆန္ကာစစ္ၿပီးမွ သြင္းတယ္။ ဓာတ္ေရာင္ျခည္၊ ဗိုင္းရပ္စ္၊ ဘက္တီးရီးယား၊ ဓာတုပစၥည္း စတာေတြ ေလထဲ ပါမလာတာ ေသခ်ာေအာင္ စစ္ၿပီး ေလအသန႔္ကိုပဲ သြင္းတ ယ္။ တြင္းအေပၚဖက္မွာ ေရ ဂါလံ ၇၅,၀၀၀ သိုေလွာင္ထားတယ္။ မီးစက္လည္း ထားရွိတယ္။…\nေတာင့္တင္းခိုင္မာျခင္း၊ ေဘးကင္းျခင္း တို႔ကို စူးစိုက္ၿပီး ေဆာက္လုပ္ထားတယ္။တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဇိမ္က်က် ေနထိုင္နိုင္ေရးကိုလည္း စီမံေပးထားတယ္။က်င္းထဲ ငါးႏွစ္တိုင္တိုင္ ေနထိုင္မယ္ဆိုရင္ သက္ေသာ င့္သက္သာ ရွိဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။…\nသံတိုင္ေတြနဲ ကြန္ကရိအ လႊာေတြ တည္ေဆာက္ တယ္။ ေထာင္လိုက္နဲ႕ ေရျပင္ညီ အလႊာအကန႔္ေတြ တည္ေဆာ က္တယ္။သံတိုင္ တန္ခ်ိန္ ၆၀၀ ေက်ာ္ သုံးစြဲၿပီး ေတာင့္ တင္းေအာင္ အားျဖည့္တင္းေပးထားတယ္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ ကန္ေဒၚလာ ၁၅ သန္း ကုန္က်ခဲ့တယ္။…\nအခုေခတ္ေဈးနဲ႕ဆိုရင္ ကန္ေဒၚလာ သန္း ၆၀ ေက်ာ္ ကုန္က်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ကြန္ဒိုကို ေဈးဖြင့္ ေရာင္းခ်တဲ့အခါ အထပ္တစ္ထပ္လုံးအေနျဖင့္ ေရာင္းခ်ၿပီး ၾက မ္းခင္းဧရိယာ ၁၈၂၀ စတုရန္းေပ နီးပါး ရရွိၿပီး ေဈးႏႈန္းက အေမရိက န္ေဒၚလာ ၃ သန္း ျဖစ္ပါတယ္။…\nကြန္ဒိုမွာ မိသားစု ခိုလႈံေနထို င္တဲ့အခါ စားစရာ၊ ေရ အစရွိတာေတြကို စီစဥ္ေပးထားတယ္။အဝင္တံခါးမႀကီးက ျပင္းထန္တဲ့ ေပါက္ကြဲမႈေတြကို ႀကံ့ႀကံ့ခံနိုင္တယ္။အဝင္လမ္းနံရံေတြမွာ ေႂကြျပားေတြ ကပ္ေပးထားတယ္။ ေမွာင္ေတာ င္ေတာင္ အရသာ မခံစားရေအာင္ ျဖဴဆြတ္ေနတဲ့ ေႂကြျပားအေရာင္ကို သုံးေပးထားတယ္။…\nအခင္းအက်င္းကို ေ႐ြးစရာ ႏွစ္မ်ိဳး ဒီဇိုင္းထုတ္ေပးထားတယ္။ တစ္ထပ္မွာ မိသားစု ၆ မွ ၁၀ ဦးအထိ ေနထိုင္နိုင္တယ္။ တကယ္လို႔ တစ္ျခမ္းစီ ခြဲၿပီး ႏွစ္ျခမ္း ထားေပးရင္ေတာ့ တစ္ျခမ္းမွာ ၃ မွ ၅ ဦးအထိ ေနထိုင္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထဲမွာ ထည့္ေပးထားတဲ့ ပရိ ေဘာဂ အသုံးအေဆာ င္ေတြကေတာ့ ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးမွာ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။…\nျပတင္းေပါ က္ေတြကို ရႈခင္းတစ္ခု ျပတင္းေပါက္မွ လွမ္းျမင္ရတဲ့ အတိုင္း လုပ္ေပးထားၿပီး တစ္ေန႕တာရဲ႕ အခ်ိန္အခါနဲ႕အညီ အလင္းအေမွာင္ ေျပာင္းေပးတယ္။ေရကူးကန္၊ ေသနတ္ပစ္ခန္းေတြလည္း ပါတယ္။အပန္း ေျဖ ကစားဖို႔ ခန္းမလည္း ပါတယ္။…\nအစည္းအေဝး ခန္းမ၊ ဘား၊ ႐ုပ္ရွင္ခန္းမ တို႔လည္း ပါဝင္တယ္။ သင္တန္းခန္းမ တစ္ခု ပါတယ္။ ဟင္း႐ြက္ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ စားနိုင္ဖို႔ စိုက္ခင္း ခန္းမကို ထည့္သြင္းတည္ေ ဆာက္ေပးထားတယ္။ ကြန္ဒို အခန္းေတြမွာ ပရိေဘာဂေ တြ အသင့္ ထားရွိေပးထားတယ္။…\nPrevious post ငယ်ငယ်တုန်းက ပြောပြောနေကြတဲ့ လက်ပြတ် အကြောင်း သိကောင်းစရာ\nNext post ရေဘဝဲ၊ ကြယ်ငါး၊ ပုဇွန်၊ ခရု အစရှိတဲ့ အကောင်မျိုးစုံပါလာတဲ့ ပင်လယ်စာမိုးကြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း ရွာသွန်း ခဲ့တဲ့ မြို့လေး


Free Thinker: ခရီးသွားခြင်း အနုပညာ (၂)\nရန်ကုန် - မန္တလေးလို အဝေးပြေးကားများကတော့ ဘီအမ်လို၊ ဟီးနိုးလို ဘတ်စ်ကားကြီးများဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘတ်စ်ကား ဆို၍လည်း အထင်မကြီးပါနှင့်။ သူလည်း ၀န်စည်စလယ်များကို ကားတွင်းကားပြင် မချိမဆန့်တင်တာသာ ဖြစ်ပါသည်။ လူများများတင်နိုင်ရန် မူလပါလာသော ခုံများအားလုံးကိုဖြုတ်၍ မြန်မာမှုပြု၏။ ထို မြန်မာမှုပြုထားသောထိုင်ခုံများမှာ ပီဘိ ဘုရားစူးရပါစေ့ ထိုင်ခုံများဖြစ်၏။\nခရီးရှည်လိုက်ပါစီးနင်းရမည့် သူများအတွက် ပြင်ထားသည့် သစ်သားထိုင်ခုံများမှာ ဗျက် ၈ လက်မလောက်သာ ရှိ၏။ နောက်ပြီး ရှေ့ခုံနှင့်နောက်ခုံကို ပီဘိ ကျဉ်းကျဉ်းကလေး လုပ်ပေးထားသည်။ ထိုင်လိုက်လျှင် ရှေ့ခုံနောက်မှီနှင့် ဒူးနှင့် တိုက်နေ သည်။ ထိုင်ခုံအကျယ်မှာလည်း ကျွန်ုပ်တို့လို လူဗလံကလေးများအတွက်ရည်စူးပြီး ဒီဇိုင်းဆွဲထားသဖြင့် နည်းနည်း ၀သူများ ထိုင်လိုက်လျှင် ၀ါးလုံးခေါင်းထဲ ဆင်ဝင်သကဲ့သို့ ရှိချေသည်။ ၀သူနှစ်ယောက် ယှဉ်ထိုင်ဘို့ရာ ဘယ်နည်းနှင့်မှ အဆင်မပြေ။\nကျွန်ုပ်တို့တိုင်းပြည်မှ စီးပွားရေးပညာရှင်များကား လူများအတွက် နည်းနည်းမှ ထည့်စဉ်းစားဖော်မရ။ ကားပေါ်တွင် စီးနင်း လိုက်ပါမည့်သူများကို ကျည်ဆံများကဲ့သို့သဘောထားလျှက် ကားပေါ်လူတင်သည့်အခါ ကျည်ကပ်များအတွင်း ကျည်ဆံများ ထိုးထည့်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကြက်ခြင်းများအတွင်း ကြက်များထည့်သကဲ့သို့လည်းကောင်း အတင်းထိုးထည့်တာ ဖြစ်သည်။\nနောက်ပြီး ဘေးမှထိုင်ခုံများတွင် တင်ရတာ အားမရ။ အလယ်ခုံဆိုတာ လုပ်လိုက်သေး၏။ ထိုအလယ်ခုံဆိုသည်များမှာလည်း ပီဘိ ထိုင်လို့ရသည်ဆိုရုံကလေး လုပ်ပေးထားတာဖြစ်သည်။\nကားပေါ်မှာ ဘယ်နေရာမှာမှ ထိုင်စရာမရှိတော့ဘူးလား။ ကိစ္စမရှိ။ နောက်ဘက်တွင် ခြေနင်းခုံရှိသေးသည်။ ယောက်ျား ဘသားရော၊ မိန်းမဘသားများပါမကျန် ခြေနင်းခုံပေါ် တွဲလွဲခို လိုက်ကြသည်။ ခရီးသည်မည်မျှလာသည်ဖြစ်စေ၊ မတင်နိုင်တော့ဆိုတာ မရှိစေရ။ ခြေနင်းခုံမှာ နင်းလို့မရတော့လျှင် ကားဘေးမှာ တွဲလွဲခို လိုက်လို့ရသေးသည်။\nဘာ၊ အက်ဆီးဒင့်၊ ဟုတ်လား။ မပူပါနှင့်ခင်ဗျား။ ကားပေါ်ကပြုတ်ကျရလောက်အောင် မြန်လှသည်မဟုတ်ပါ။ ကားကမြန်မြန် မောင်းလို့ရသည်ဆိုစေ။ လမ်းမှာ ချိုင့်ခွက်အပြည့်နှင့်ဖြစ်သဖြင့် တစ်နာရီ ၁၅ မိုင်နှုန်းလောက်သာ မောင်းလို့ရ၏။ ထို့ကြောင့် နာရီဝက်လောက်မောင်းရမည့်ခရီးကို ၃ နာရီလောက် ကြာလေသည်။ ထိုကားသည်ပင်လျှင် တစ်နေ့လုံးမှ တစ်စီးသာရှိ၏။\nအိုင်သပြုမှ ဟင်္သာတသို့ တိုက်ရိုက်ကားဖြင့်သာမက ခမောက်စုမှလည်း သွားလို့ရသေး၏။ အိုင်သပြုမှ ခမောက်စုသို့ ကားဖြင့်သွား။ ခမောက်စုကနေ ဟင်္သာတသို့ ရထားဆက်စီး။ သို့သော် ကျွန်တော်ကတော့ ဟင်္သာတကားမမီမှသာ ခမောက်စုလမ်းကို ရွေးပါသည်။ သူက လမ်းထောင့်သကိုး။\nမနက်ပိုင်း ဟင်္သာတသို့လာသည့်ကားမှာ နေ့ခင်း ၃ နာရီလောက်ဆိုလျှင် အိုင်သပြုသို့ ပြန်ပါသည်။ ဘယ်အချိန်ကားထွက်မလဲ မမေးပါနှင့်။ သူတို့ကုန်ပြည့်သည့်အချိန်မှ ထွက်မည်။ ဘာမှမဝေးလှသော ဟင်္သာတကိုသွားဘို့ရာ မနက်အစောကြီးထရ သကဲ့သို့ ပြန်တော့လည်း မိုးချုပ်မှ ပြန်ရောက်သည်။ လမ်းတွင် ဟိုစောင့်၊ သည်စောင့်နှင့် အချိန်များ အလွန်ကုန်လှသည်။\nလမ်းတွင်လည်း သက်တောင့်သက်သာ လိုက်ရသည်မဟုတ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကုန်များနှင့်ဆင်းသည် ဆိုကြပါစို့။ ထိုကုန်များကို ချဘို့ရာ တစ်ကားလုံးမှလူများ အောက်ဆင်းကြရသည်။ နောက်ပြီး ကုန်များကို မွှေနှောက်ရှာဖွေချ။ အပေါ် ပြန်တက်။ ကားပေါ်ပြန်တက်တော့လည်း ပြဿနာများလိုက်သေး၏။\nဟဲ့၊ အဲဒါ ငါ့နေရာ။\nအောင်မာ၊ ကောင်မ လူပါးဝလို့၊ ငါအရင်ရောက်နှင့်နေတာ နင့်အလုံး မမြင်ဘူးလား။\nသယ်၊ သူခိုးက လူဟစ်လို့ . . . . &^%$*@%^>”*&^%\nကဲဗျာ။ တော်ကြပါတော့။ ကျွန်တော်ရှိကြီးခိုးပါရဲ့။ ဒီမှာ ကားကြပ်ရတဲ့အထဲ။\nအော်ကြီးဟစ်ကျယ်မျှနှင့် ပြီးသွားလျှင် ကံကောင်း။\nဤသည်မှာ ၁၉၈၀ ကျော်ပတ်ဝန်းကျင်များလောက်က လေးမျက်နှာမှ ဟင်္သာတသို့ ခရီးသွားရာ၌ တွေ့ကြုံရသည့် ကျွန်တော်တို့ဒုက္ခသုက္ခများ ဖြစ်ပါသတည်း။\n(၅) ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်သွား မြို့လား\nရန်ကုန်ကို မဆိုထားပါနှင့်။ ဟင်္သာတတောင် မရောက်ဖူးပဲ သေသွားသူများ ကျွန်ုပ်တို့ရွာမှာ ဒုနှင့်ဒေးရှိသည်။ ကျွန်တော့် စိတ်ထင် ရွာသားအားလုံး၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာ မိမိအနီးပတ်ဝန်းကျင်ရွာများလောက်ကလွဲ၍ မြို့ပြင်ကနား ရောက်ဖူး ကြသူများမဟုတ်ပါ။\nမရောက်ဖူးတော့ မြို့ကိုသွားရမှာ အလွန်ကြောက်ကြသည်။ အသည်းအသန် မမာမကျန်းဖြစ်နေသည့်တိုင် မြို့ဆေးရုံကိုတော့ မသွား။ အသေသာခံမည်ဆိုသည့်သူများ အတော်များ၏။ မြို့သွားရမှာကြောက်သည့်အထဲတွင် လမ်းပမ်းဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲ တာလည်း တစ်ကြောင်းပါပါသည်။ (ယခုခေတ်တွင်တော့ လမ်းပမ်းဆက်သွယ်ရေးမှာ ယခင်ကလောက် မဆိုးတော့၍ တစ်သက်လုံး ဘယ်မှမရောက်ဖူးသူများပင် ရန်ကုန်သို့ တစ်ခေါက်တကျင်းတော့ ရောက်လာဖြစ်လေပြီ။ ရွာမှာ လုပ်ငန်း ကိုင်ငန်းအဆင်မပြေ၍ ရန်ကုန်တက် အလုပ်လုပ်နေသော ၀ါးတောကွင်းရွာသူရွာသားများပင် အတော်များနေပြီ ဖြစ်၏။)\nကျွန်တော် စက်မှုတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘ၀က ရန်ကုန်လာရသည့်ခရီးမှာ အတော်ထောင့်သည့် ခရီးဖြစ်၏။ ရထားနှစ်တန်၊ ကားနှစ်တန်၊ မော်တော်နှစ်တန် စီးရလေသည်။ ဒါတောင် ရွာမှ ရန်ကုန်သို့ နေ့ချင်းရောက်တာမဟုတ်။ လေးမျက်နှာက မနက် ၄ နာရီလောက်ထွက်မှ ရန်ကုန်သို့ ည ၇ နာရီလောက် ရောက်တာ ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော်တို့ ကျောင်းသားဘ၀က မည်သည့်တက္ကသိုလ်တက်ရမည်ကို ဆယ်တန်း၊ ဒေသကောလိပ် ပထမနှစ်၊ ဒုတိယနှစ် - သုံးနှစ်ပေါင်း အမှတ်ဖြင့် ခွဲတာဖြစ်သည်။ ဆယ်တန်းတွင် ကျွန်တော် အမှတ်သိပ်ကောင်းလှတာ မဟုတ်။ ရူပ+ဓာတု ဂုဏ်ထူး တစ်ဘာသာပဲ ထွက်သည်။ (ကျွန်တော်တို့ဆယ်တန်းကျောင်းသားဘ၀က ရူပဗေဒနှင့်ဓာတုဗေဒ နှစ်ခုပေါင်းကို စာမေးပွဲ မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်၏။) စုစုပေါင်းအမှတ် ၃၇၉ မှတ်ပဲရတာဖြစ်၏။\n(ကျွန်တော်တို့ဆယ်တန်းတွင် စနစ်သစ်ဆိုကာ မြန်မာစာ၊ သင်္ချာ၊ အင်္ဂလိပ်စာ၊ (ရူပ+ဓာတု)၊ (ပထ၀ီ+ဘောဂ)၊ သမိုင်း ဟု ခြောက်ဘာသာ သင်ရသည်။ စနစ်ဟောင်းတွင် ဆယ်တန်းကို ၀ိဇ္ဇာ၊ သိပ္ပံခွဲထား၏။ စနစ်သစ်ကျတော့ ၀ိဇ္ဇာ၊ သိပ္ပံ မခွဲတော့ဘဲ ဘာသာရပ်အားလုံး သင်ရသည်။ စာမေးပွဲဖြေတော့ (ရူပ+ဓာတု) က မေးခွန်းတစ်ခု၊ (ပထ၀ီ+ဘောဂ) က မေးခွန်းတစ်ခု။ စုစုပေါင်း မေးခွန်း (၆) ခု။ ကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်ပြီး သိပ်မကြာလိုက်။ စနစ်သစ်ဆိုကာ ၀ိဇ္ဇာ၊ သိပ္ပံ ပြန်ကွဲသွားပြန်သည်။ တွဲလိုက်၊ ခွဲလိုက်နဲ့ တတ်လည်းတတ်နိုင်တဲ့လူတွေခင်ဗျာ။)\nဆယ်တန်းတွင် အမှတ်မကောင်းပေမင့် ဒေသကောလိပ်တွင် ကျွန်တော် စာကို အသည်းအသန်ကြိုးစားသည်။ ဒေသ ကောလိပ်ပထမနှစ်တွင် (နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ၊ အင်္ဂလိပ်၊ သင်္ချာ၊ ရူပ၊ ဓာတု) ၅ ဘာသာကို ၃၈၂ မှတ်။ ဒုတိယနှစ်တွင် မြန်မာစာ တစ်ဘာသာပိုကာ ၆ ဘာသာကို ၄၁၈ မှတ်ရ၏။ ထို ဒေသကောလိပ်အမှတ်များ ကယ်၍ စက်မှုတက္ကသိုလ်သို့ ခုံနံပါတ် M 137 ဖြင့် ရောက်လာလေ၏။ ထိုစဉ်က ကျွန်တော်တို့အရပ်၌ စက်မှုတက္ကသိုလ်၊ ဆေးတက္ကသိုလ်များသို့ တက်ခွင့်ရသူများမှာ လက်ချိုးရေလို့ရလေရာ ကျွန်ုပ်မှာ ကိုယ်တိုင်မသိရပါဘဲလျှက် အတော်မျက်နှာပန်းပွင့်လေသော ဟူသတတ်။\nစက်မှုတက္ကသိုလ်တက်ဘို့ ရန်ကုန်လာရမည်ဆိုတော့ ဦးကြီးနှင့်အရီးတို့ ခေါင်းကိုက်ကြပြန်၏။ ဘယ်မှာတည်းမည်နည်း။ ဟင်္သာတမှာတောင် ဆွေမျိုးမရှိတာ၊ ရန်ကုန်ဆိုတာ ဝေလာဝေးပေါ့။ ဟင်္သာတတွင် ကျွန်တော်တည်းခဲ့သော မိုးကောင်း ကျောင်းတိုက်မှ မိတ်ဆွေဦးပဉ္စင်းများ၏ ကျေးဇူးဖြင့် စမ်းချောင်း၊ အောင်မင်္ဂလာတိုက်သစ်တွင် ခေတ္တ တည်းခိုခွင့်ရ၏။\nရန်ကုန်တွင် တက္ကသိုလ်တက်ရမည်ဆိုတော့ အိမ်က ကျွန်တော့်အတွက် ကျွန်းသေတ္တာစပ်ပေးသည်။ အကောင်းကြီးတော့ ဘယ်ဟုတ်မတုံးခင်ဗျာ။ ၆ x ၆ မူးပျဉ်ကို ဖြတ်ပြီး ကပ်ရိုက်ထားတာပေါ့။\nထိုကျွန်းသေတ္တာကြီးသယ်လျှက် တက္ကသိုလ်တက်ရန် ကျွန်တော် ရန်ကုန်သို့လာ၏။ လိုက်ပို့သူမှာ အစ်ကိုတစ်ဝမ်းကွဲ ကိုတင်ထူး ဖြစ်လေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကနေဘယ်လို ရန်ကုန်ရောက်လာမှန်း မမှတ်မိတော့။ မှတ်မိသည်မှာ ရန်ကုန်ကို ဟိုင်းလတ်ကားလေး စီးလာသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းသွားကြလေရာ ကားပေါ်တွင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။ ကားစပယ်ယာက ညီလေးတို့ ဘယ်မှာဆင်းမလဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လျှက် ကိုင်း၊ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ကွ ဟု ဟောသည်နေရာမှာဆင်းမဗျာ ဆိုကာ ဆင်းချလိုက်လေ၏။\nဆင်းသာဆင်းလာရသည်။ ဘယ်နေရာရောက်လို့ ရောက်နေမှန်းမသိ။ (နောက်မှ ကျွန်တော်တို့ဆင်းသည့်နေရာမှာ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်ရှေ့မှန်းသိရသည်။ သည်နေရာက တည်းမည့် အောင်မင်္ဂလာတိုက်သစ်နှင့် သိပ်မဝေးလှ၊ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရ မည်။) နောက်တော့ ကားငှားကာ အောင်မင်္ဂလာတိုက်သစ်သို့လာ၊ ထိုကျောင်းမှာပင် ခေတ္တတည်းခို။ နောက်တော့ ကျောင်းအပ်၊ ဘာညာကိစ္စတွေလုပ်ပြီး အဆောင်ရလေသည်။ စဉ့်ကူဆောင် အခန်းအမှတ် ၁၃၃ တွင် မိတ္ထီလာမှ ဖိုးသံချောင်း နှင့် အတူတူနေရ၏။\nစာမေးပွဲကြီးအပြီး ကျောင်းပိတ်လို့ အိမ်ပြန်ကြတော့ ထိုကျွန်းသေတ္တာကြီးကို ကျွန်တော် အောင်မင်္ဂလာတိုက်သစ်သို့ သွားထားသည်။ ကျောင်းဖွင့်လို့ ပြန်လာတော့ ကျွန်တော်သေတ္တာအပ်ခဲ့သည့် ဦးပဉ္ဇဇင်း မရှိတော့။ ပြန်သွားပြီဆိုလား။ ပြောင်းသွားပြီဆိုလား ပြော၏။ ကျွန်တော်လည်း ဆရာတော်ကိုလျှောက်ကာ သေတ္တာကိုပြန်ယူရန်လုပ်သည်။ မင်းက ဘယ်က ကောင်မှန်းမသိဘဲနဲ့ ငါကပေးလို့ဖြစ်မလားကွ ဆိုလေ၏။ ဟိုက်ရှားဘား။ အဲဒါမှ ရှောက်ပြဿနာ။ ကျွန်တော်လည်း အကြံရကြပ်နေစဉ် ဟေး၊ မောင်အေးငြိမ်း၊ ဘယ်တုံးကပြန်ရောက်တာတုံးဟု လှမ်းနှုတ်ဆက်သံကြားမိ။ ကျွန်တော်နှင့်သိသော အခြား ဦးဇင်းတစ်ပါး လာနှုတ်ဆက်တာ ဖြစ်ပါသည်။ ယခင်က သူမရှိ။ ပြီးခဲ့သည့်လကမှ ရောက်လာတာ ဆို၏။ ကျွန်တော်လည်း ဖြစ်ကြောင်းရယ် ကုန်စင်ကို နတ်သံနှောပြောမှ ဦးဇင်းက ထောက်ခံပေး၏။ ထိုအခါမှ ဆရာတော်လည်း ကျွန်တော့်သေတ္တာကြီးကို ပြန်ယူခွင့် ပြုလေသည်။ ကျွန်ုပ်မှာ အတော်လေး ရင်တုန်၊ နှလုံးတုန် ဖြစ်လိုက်ရသေး၏။ အနို့၊ ကျွန်ုပ်တွင်ပိုင်သမျှသော ပစ္စည်းဥစ္စာ အားလုံးကို သည်သေတ္တာအတွင်း စုဆောင်းထည့်ထားတာ မဟုတ်ပါလော။\nနောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ရွာမှ (အမေမယ်ညိုတို့နှင့် ထင်ပါသည်) ဆွေမျိုးတော်သည့် ဦးညွန့်မောင်နှင့် အဆက်ရကာ သူတို့အိမ်တွင် တည်းလို့ ရသွားလေသည်။ ဦးညွန့်မောင်က ကျွန်တော့်ကို အတော်ခင်၏။ ကျွန်တော့်သေတ္တာ အလေးကြီးကို သူတို့အိမ်ခန်းရှိရာ သုံးထပ်သို့ သူပင်ထမ်းတင်သွားတာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောက် မ,ပါမယ်ဆိုတာတောင် မရ။ သူတို့အိမ်က ဘာတာတွင်ရှိသည်။ ဂုံလျှော်စက်ရုံဆိုလား မှ ၀န်ထမ်းများအတွက် အစိုးရပေးထားသော တိုက်ခန်းများ ဖြစ်သည်။ အဆင်ကပြေချင်တော့ သူတို့တိုက်ခန်းနှင့် ကျွန်တော်နေရသော စဉ့်ကူဆောင်မှာ ကျောချင်းကပ်လျက် ဖြစ်သဖြင့် လမ်းလျှောက်သွား၍ပင် ရလေသည်။ ယခုတော့ ဦးညွန့်မောင်လည်း ဆုံးရှာလေပြီ။ သူ့သားသမီးများနှင့်တော့ ယခုတိုင် အဆက်မပြတ်ပါ။ ပြီးခဲ့သည့် နွေတုံးက အလှူကိုတောင် လာကြသေးသည်။\nကျွန်တော့် ရန်ကုန်ရွှေပြည်တော်သွား တောလားက ယခုမှစမှာ ဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော်ငယ်စဉ်က အတော်နုံသူ ဖြစ်၏။ (ယခုလည်း သိပ်မထူးလှပါ။ ခပ်ထူထူပင်ဖြစ်ပါသည်။) ရန်ကုန်တွင် ကျောင်းတက် နေစဉ် ကာလတစ်လျှောက်လုံး တစ်ခါကလေးမှ ရထားလက်မှတ် မရစဖူး။ လက်တန်းပေါ်ထိုင်လိုက်လိုလိုက်။ ခုံများအကြား မတ်တပ်ရပ်လိုရပ်နှင့် စီးခဲ့ရသည်ချည်း ဖြစ်၏။ သို့ကလိုဆိုလိုက်သော် ကျွန်တော့်အား ၀ီရိယနည်းသူဟု မထင်လိုက်ကြပါနှင့်။ ကျွန်တော်လည်း တတ်စွမ်းသရွေ့ အများတကာနည်းတူ တန်းစီသည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် လက်မှတ်ရသူများစာရင်းတွင် ကျွန်ုပ်တစ်ခါမှ မပါခဲ့။\nလေးမျက်နှာမှ ဟင်္သာတသို့ လာရသည့်ခရီးစဉ်ကို အထက်တွင် ပြောခဲ့ပြီ။ အိုင်သပြု - ဟင်္သာတ အိတ်စ်ပရက်စ်ကားကြီး ဟင်္သာတမြို့သို့ဆိုက်သည်နှင့် ဆိပ်ကမ်းသို့ပို့ပေးမည့်ကားဆီ အပြေးသွားရပြန်၏။ နွေဘက်ဆိုလျှင် မြစ်နှင့်ဟင်္သာတမြို့ အကြား၌ သောင်ပြင်ကြီးခံနေသဖြင့် သင်္ဘောများမှာ ဟင်္သာတသို့ရောက်အောင် မဆိုက်နိုင်။ သို့အတွက် ဟင်္သာတမြို့ပေါ်မှ နေ၍ ဆိပ်ကမ်းရောက်အောင် သောင်ပြင်ကြီးကို ဖြတ်သွားရတာ ဖြစ်သည်။ ထိုကားမှာလည်း အိုင်သပြုကားနှင့် ညီအစ်ကို တော်၏။ သို့သော် သူက ခရီးသည်များချည်းပို့ပေးတာဆိုတော့ ၀န်စည်စလယ် သိပ်မပါ၍ ထိုင်စီးရသည်။ ခရီးကလည်း သိပ်မဝေးလှ။\nဆိပ်ကမ်းရောက်သည်နှင့် အထုပ်အပိုးများဆွဲကာ သင်္ဘောပေါ် တက်ရပြန်၏။ သင်္ဘောပေါ်သို့ ကုန်းဘောင်ပေါ်မှ လျှောက် တက်ရသည်။ ကုန်းဘောင်ဆိုသည်မှာ ပျဉ်ပြားကြီးနှစ်ချပ်ကို ယှဉ်ခင်းကာ သင်္ဘောနှင့် ကုန်းပေါ်သို့ဆက်ပေးထားသော တံတား ဖြစ်၏။ ပျဉ်ပြားညွတ်ပက်၊ ညွတ်ပက်ပေါ်လျှောက်ရတာ လျှောက်ခါစက ဒူးခပ်တုန်တုန်။\nသင်္ဘောပေါ်၌ ဟိုနားရပ်၊ သည်နားရပ်၊ ဟိုငေးသည်ငေးဖြင့် လိုက်ပါလာရာ တစ်နာရီခန့်မောင်းမိလျှင်ပင် သာရဝေါသို့ ဆိုက်တော့၏။ သာရဝေါရောက်ပြန်သော် အထုပ်အပိုးများကိုဆွဲလျှက် ရထားလက်မှတ်ရုံရှိရာသို့ အသားကုန်ပြေးရပြန်၏။ ၅ နာရီကျော်လောက်စီးရမည့် ရထားကို ထိုင်ခုံကလေးနှင့်များ စီးရလေမလားဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကလေးနှင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် မျှော်လင့်သလို တစ်ခါမှ ထိုင်ခုံလက်မှတ် မရဖူးပါ။ ၀စ်သောက်နှင့်သာ အမြဲငြားသတည်း။\n(နွေဘက်တွင် သောင်ကြီးခံနေသဖြင့် ဆိပ်ကမ်းသို့ ကားစီးသွားကြရသော်လည်း မိုးတွင်းဘက်တွင်မူ ဟင်္သာတမြို့ထိ သင်္ဘောဝင်လို့ရပါသည်။ ဘယ်နေရာကစီးသလဲဆိုတာတော့ မေ့နေပြီ။ ဦးဘရဲဆိပ်ကမ်းလား၊ သပြေပင်ကျောင်းလား တစ်ခုခု ဖြစ်ပါ၏။ သို့အတွက် နွေရာသီထက် မိုးရာသီက သွားရလာရ ပိုအဆင်ပြေသည် ဆိုရမည်။)\nများမကြာမီ ရထားတွဲဆိုင်းများ တအိအိနှင့် ထိုးလာသည်။ ခုံလက်မှတ်မရသည့်နောက်မတော့ ဘယ်တွဲ ဘယ်မှာရှိတယ် ဆိုတာ ရှာနေစရာမလိုတော့။ နီးရာတွဲ တစ်ခုခုပေါ်တက်လိုက်ကာ အဆင်ပြေမည့်နေရာကို ရွေးရ၏။ သည်အချိန်မှစ၍ ရန်ကုန်အ၀င်ထိ ဈေးသည်များ၏ ဒုက္ခကို ကောင်းကောင်းခံရတော့သည်။\nဟောဒီက ပြောင်းဖူးပြုတ်ပူပူလေး။ အစ်ကိုရေ စာလေးခွေ အားပေးပါဦး။ မုန့်ဖက်ထုတ် ယူကြဦးမလား စသဖြင့်။ ကြက်ဥပြုတ်၊ ငုံးဥပြုတ်၊ ဆေးလိပ်၊ ကွမ်းယာ စသည့်ဈေးသည် အတော်စုံလှ၏။ ကျွန်တော်က လူသာမွဲသော်လည်း အင်မတန် - င်ခေါင်း ကျယ်သည်။ လမ်းဘေးမှ၊ ကားဂိတ်မှ၊ ရထားပေါ်မှ အစားအသောက်များကို မစား။ ခရီးသွားသည့်အခါ ပေါင်မုန့် တစ်ထုပ် ၀ယ်သွားသည်။ ဆာလျှင် ပေါင်မုန့်ထုတ်စားသည်။\nအဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ စာကလေးကြော်များမှာ ဘယ်တုံးကတည်းက ကြော်ထားတာမသိ။ ရောင်းမကုန်လို့ ကျန်နေတာ ဘယ်နှစ်ရက်ရှိပြီလဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် သိချင်မှ သိမည်။ မုန့်ဖက်ထုပ်ဆိုတာ ဖက်နှင့် အသားကုန် ထုတ်ထားပြီး ဖက်လည်းကုန်ရော ထွက်လာသည့်မုန့်မှာ ကျွန်တော့်လက်မသာသာပဲ ရှိတော့၏။ ကောက်ညှင်းကျည်တောက် ဆိုလို့ စားချင်လှချည်ရဲ့လို့များ မ၀ယ်လိုက်လေနှင့်။ ကောက်ညှင်းကျည်ထောက်၏ အဆစ်မှာ အလယ်လောက်တွင်ရှိသည်။ အဆို့မှာ အနည်းဆုံး တစ်မိုက်လောက်ရှိ၏။ အဆစ်နှင့်အဆို့ကိုဖယ်လိုက်လျှင် အထဲမှကောက်ညှင်းမှာ လက်တစ်ဝါး လောက်သာ ရှိတော့သည်။\nသိပ်မကြာခင် မုံ့ဟင်းခါးသည် တက်လာသည်။ သူတို့က အုပ်စုနှင့်။ ပန်းကန်လိုက်ဝေသူကဝေ၊ မုံ့ထည့်သူကထည့်၊ အကြော် စသည်နှင့် ဟင်းရည်ထည့်သူကထည့်။ နောက်မုံ့ပန်းကန်ဝေသူ၊ ပန်းကန်ဆေးသူ စသဖြင့်။ ထမင်းစားခြင်းအနုပညာတွင် သည် အကြောင်း ကျွန်တော်ရေးခဲ့ပါ၏။ လူအများကြားထဲရောင်းရတာဆိုတော့ ဟိုကျော်လိုက်၊ သည်ခွလိုက်။ ဟင်းရည်များလည်း ဖိတ်လိုဖိတ်။ ဟင်းရည်အိုးကိုတော့ မကြည့်ပါလေနှင့်။ အိုးနှုတ်ခမ်းပတ်လည်တွင် ဟင်းရေများစဉ်ထားလိုက်သည်မှာ . . . . ။\nသူတို့အုပ်စုလာလျှင် ကျွန်တော် ခပ်ဝေးဝေးသွားနေ၏။ မုံ့ဖတ်များ၊ ဟင်းရည်များ စဉ်မည်စိုး၍တကြောင်း၊ ကိုယ့်အပေါ် ကျော်ခွသွားတာ မကြိုက်၍တကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်၏။\nနောက်ပြီးခေါက်ဆွဲသုတ်ရောင်းသည့်အသည်မှာလည်း အတော် ညစ်ပတ်လှ၏။ အဲလေ မညစ်ရအောင်ကလည်း ရထားပေါ်မှာ ဘယ်ရေကရလို့ ဆေးရပါမတုံး။\nလက်ပံတန်းလောက် ရောက်လာလျှင် ခမောက်ကြီး တက်လာ၏။ ခမောက်ကြီးဆောင်းထားသော လူ၀၀ကြီးတစ်ယောက် တက်လာကာ ခမောက်ကြီး ဟု အော်လျှက် ကရေကယာမုံ့များကို ကပ်ကြေးဖြင့်ညှပ်ကာ အလကားလိုက်ကျွေးသည်။ နောက်ပြီးမှ ဈေးရောင်းသည်။ သူကျွေးတာစားလို့ မ၀ယ်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါ။ သို့သော် သူ့မဟာဗျူဟာ အောင်မြင်ပါသည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ခမောက်ကြီး အကြီးအကျယ်ချမ်းသာသွားသည် ဆို၏။ နောက်ပိုင်း ခမောက်ကြီးကို မတွေ့ရတော့ပဲ ခမောက်စုတ်များ တက်လာကြသည်။ ကျွန်တော့်ဆရာခမောက်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို နည်းပေးသွားတာပါ ဘာညာနှင့် လုပ်သေးသည်။ သို့သော် အတုသည် အစစ်လောက်ကောင်းနိုင်ပါမည်လား။ နောက်ခမောက်များ အောင်မြင်သည်ဟု မကြားမိပါ။\nစာအုပ်ရောင်းသည့်အသည်များ၊ စာအုပ်ငှားသူများလည်း ပါလာတတ်သေးသည်။ ဦးပေါ်ဦးလျှောက်ထုံး၊ ဆရာကြီး ပီမိုးနင်း၏ စာအုပ်များ၊ ဘုရားရှိခိုးစာအုပ်များ၊ သီချင်းစာအုပ် စသည် အတော်စုံလှ၏။ မွေးညှပ်၊ ဇာဂနာ၊ ရှုဆေးဘူး၊ အပ်၊ အပ်ချည်၊ တွယ်အပ်၊ နားဖာကလော် စသည့် တိုလီထွာလီရောင်းသည့်အသည်များလည်း လာ၏။\nရထားပေါ်မှာ ဈေးရောင်းရတာ အန္တရာယ်များလှပါသည်။ သူတို့က ရထားတစ်တွဲနှင့်တစ်တွဲကို ကူးသန်းသွားလာနေကြရ သည်ဖြစ်ရာ တွဲအကူးတွင် ခြေချော်လက်ချော်ပြုတ်ကျပါက အသက်အန္တရာယ်ရှိသည်။ နောက်ပြီး ဈေးသည်များမှာ အတင့်ရဲ လှ၏။ ထွက်ခွာစပြုနေပြီဖြစ်သော ရထားပေါ် အတင်းပြေးတက်သည်။ ရထားမရပ်မီ ခုန်ဆင်းသည်။ နောက်ပြီး သူတို့က လူ အလွတ်ချည်းထဲမဟုတ်။ လက်ထဲတွင် ဈေးချင်းတောင်းများ ဆွဲထားရသေး၏။\nကြားဘူတာများ၌ ခရီးသည် အတက်အဆင်းရှိသည့်တိုင် ရှုပ်ရှက်ခပ်နေလောက်အောင် မရှိပါ။ လက်ပံတန်းဘူတာလောက် တွင်သာ ခရီးသည်အတက်အဆင်းများသည်။ သြော် လက်ပံတန်းဆိုလို့ သတိရတာလေး မျှဝေလိုက်ပါရစေဦး။\nရန်ကုန်သို့သွားရာတွင် သာရဝေါ - လက်ပံတန်းရထားကိုစီးပြီး လက်ပံတန်းမှ ကျွန်းကလေးကိုလာကာ ကျွန်းကလေးမှ ရန်ကုန်သို့ပြေးဆွဲသော ကားများစီး၍လည်း သွားနိုင်သေး၏။\nတစ်ခါသား ကျွန်တော်၊ အဖေကြီးနှင့် ဟင်္သာတမှ ဦးဇင်းနှစ်ပါးတို့ ရန်ကုန်သို့ လာကြသည်။ ဆွမ်းစားချိန်ရောက်နေ၍ လက်ပံတန်းဘူတာမှ ထမင်းဆိုင်တွင်ပင် ဦးဇင်းများကို ဆွမ်းကပ်ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း စားသည်ပေါ့။\nကျွန်တော့်ဘ၀တွင် စားခဲ့ရသော ထမင်းပွဲပေါင်း ထောင်နှင့်ချီရှိသည့်အနက် ဒုတိယ အချာဆုံးသော ထမင်းပွဲကို ပြပါဆိုလျှင် ယခု လက်ပံတန်းဘူတာမှ ထမင်းဆိုင်တွင် စားခဲ့ရသော ထမင်းပွဲကို ပြရပါလိမ့်မည်။ ဟင်းများကိုတော့ မမှတ်မိတော့ပါ။ အမဲသားဟင်း ထင်၏။ ထမင်းကလည်း ချာတူးလန်၊ ဟင်းကလည်း ချာတူးလန်။\n(အချာဆုံးထမင်းပွဲများတွင် နံပါတ် (၁) စွဲသော ထမင်းပွဲသည်ကား နတ်မောက်သို့သွားစဉ် လေးအိမ်စုဆိုသော ရွာကလေး၌ ကားစောင့်ရင်း စားခဲ့ရသော ထမင်းပွဲ ဖြစ်ပါ၏။ သည်ထမင်းပွဲအကြောင်း တစ်နေရာ၌ ကျွန်တော် ရေးခဲ့ဖူးပါသည်။ အစားအသောက် ချေးမများတတ်သော ကျွန်တော်သည်ပင် ထမင်းပွဲတစ်ဝက်ကုန်အောင် မစားနိုင်ခဲ့။)\nရထားစီးခြင်း၌ ကျွန်တော်စိတ်အပျက်ဆုံးအရာကို ပြပါဆိုလျှင် အိမ်သာကို ပြရမည် ဖြစ်သည်။ ရထားအိမ်သာဆိုသည်မှာ အခန်းငယ်တစ်ခုကို တံခါးတပ်လျှက် အခန်းငယ်အလယ်၌ ကြမ်းပြင်ကို အပေါက်ဖောက်ထားတာသာ ဖြစ်ပါသည်။ အထဲမှာ ဘာဆို ဘာမှမရှိ။ တဒုန်းဒုန်း ခုတ်နေသောရထားပေါ်တွင် တလှုပ်လှုပ် အိမ်သာတက်ရတာ ဆိုတော့ ကြမ်းပြင်များတွင် ဟိုသင်းများနှင့် စွန်းထင်း ညစ်ပေနေလေ၏။\nအောင်မယ်၊ ရထားပေါ်က အိမ်သာက ဟ၀ှာတွေကို စုဆောင်းထားတာမဟုတ်တော့ စွန်းထင်းတာတွေနှင့် နံတာလောက်သာ ရှိသည်။ ကြည့်မြင်တိုင်ဘူတာမှ အိမ်သာကတော့ . . . ဝေါ့။ အသံကြားတာနှင့်တောင် အန်ချင်လှပြီ ဖြစ်၏။ ကံဆိုးသူ ကျွန်ုပ်မှာ ပြဿနာကိုရှင်းဘို့ရာ တစ်ခါလေး ၀င်မိပါသည်။ ဆယ်ခါလောက် ပြန်ပြီး နောင်တရသွား၏။ အနံ့အသက်ကိုမူ မပြောပါနှင့်။ ခင်ဗျားတို့ထင်ထားတာထက် သုံးဆလောက် ပိုနံပါသည်။\nမှော်ဘီလောက်ရောက်တော့ အတော်မှောင်နေပြီဖြစ်ရာ ဈေးသည်များလည်း စဲသွားပြီး ခရီးသည်များလည်း ကိုယ့်အာရုံနှင့် ကိုယ် အတော်ငြိမ်နေကြပြီ။ ကျွန်တော်လည်း လက်တန်းတစ်ခုကိုမှီကာ အိပ်ငိုက်လိုက်ပါခဲ့၏။\nည ၆ နာရီကျော်လောက်တွင် အင်းစိန်ဘူတာသို့ ၀င်သည်။ သည်တွင် ခရီးသည် အတော်များများဆင်းကြရာ ရုတ်ရုတ်၊ ရုတ်ရုတ် ဖြစ်ကြပြန်၏။ လူလည်း အတော်ချောင်သွားပြီ။ ည ၇ နာရီလောက်တွင်မတော့ ကြည့်မြင်တိုင်ဘူတာသို့ ရထားဆိုက်ပါတော့သည်။\nစက်မှုတက္ကသိုလ်၊ တတိယနှစ်နှင့် စတုတ္ထနှစ်ကျောင်းသူကျောင်းသားများကို သမိုင်းကောလိပ်ကျောင်းဆောင်များတွင် ထားသည်။ ပဉ္စမနှစ်နှင့် နောက်ဆုံးနှစ်များကိုတော့ ကြို့ကုန်းကျောင်းဆောင်များတွင် ထား၏။ ဆိုတော့ ကျွန်တော်က ကြည့်မြင်တိုင်ရောက်အောင် လိုက်မနေတော့ဘဲ အင်းစိန်တွင်ပင်ဆင်းကာ အဆောင်သို့လာသည်။\nထိုစဉ်က ဘတ်စ်ကားခမှာ ပြား (၆၀)။ သာရဝေါ - ရန်ကုန် ရထားခမှာ (၇) ကျပ်။ ဟင်္သာတ - သာရဝေါ သင်္ဘောခမှာ (၁) ကျပ်၊ အိုင်သပြု - ဟင်္သာတ ကားခမှာ (၃) ကျပ်။ လေးမျက်နှာ - အိုင်သပြု မော်တော်ခမှာ (၁) ကျပ်။ ကျွန်တော်တို့ရွာမှ လေးမျက်နှာထိ ၉၆၉၃ ဆိုတော့ တစ်ပြားမှ ကုန်စရာမလို။\nဆိုတော့ ရွာမှရန်ကုန်ခရီးကို (၁၃) ကျပ်လောက်သာ ကျသည်။ အဲလေ (၁၃) ကျပ်လောက်လို့လည်း မပြောနဲ့ဦးပေါ့နော။ မိုးတွင်းငါးပေါချိန်ဆို ကျွန်ုပ်တို့လေးမျက်နှာမှာ ငါးတစ်ပိဿာမှ (၄) ကျပ်။ စားစမ်းအ၀။ စပါးတစ်တင်းမှ တစ်ဆယ် ရှိတာကိုး ဗျာ။\nတခါတလေ ရထားလူသိပ်ကြပ်သည့်အခါများတွင် ခြေနင်းခုံပေါ်ကတောင် နင်းလိုက်ရသည့်အခါများ ရှိပါသေး၏။ သို့သော် ကြုံတောင့်ကြုံခဲဖြစ်၍ များသောအားဖြင့်တော့ အထဲမှာ တစ်နေရာစာ ရပါသည်။\nသည်လမ်းသည်ခရီးကိုပင် ကျွန်တော် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကျင်လည် သွားလာခဲ့ရ၏။ ကြာတော့လည်း ဒုက္ခဟု မမြင်မိတော့။\nယခုတော့ မြန်မာပြည်ကြီး ချောက်ထဲကျဘို့ လက်နှစ်လုံးလောက် အလိုတွင် ကယ်တင်ခဲ့ရသည်ဟု သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြွေးကျော်ထားသော ကျေးဇူးရှင်ကြီးများ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ပုသိမ်မုံရွာလမ်းမကြီးပေါက်လျှက် ကျွန်တော်တို့ရွာမှ ဟင်္သာတသို့သွားချင်လျှင် ဖြစ်စေ၊ ရန်ကုန်သို့ သွားချင်လျှင် ဖြစ်စေ၊ ကွင်းကောက် - ရန်ကုန်ဆွဲသော ကားဖြင့် အလွယ်တကူ သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ရွာမှခပ်စောစောထွက်၊ ကားလမ်းလာစောင့်၊ သူရို့အခေါ် မှန်လုံကားစီးပြီးလိုက်ပါလာလျှင် ရန်ကုန်သို့ နေ့လည် ၁ နာရီလောက်တွင် ရောက်ပါ၏။ ထို့အတူ ရန်ကုန်မှရွာသို့ ပြန်လိုလျှင်လည်း ထိုကားကိုပင်စီးကာ လိုက်ပါနိုင်သည်။ ရန်ကုန်မှ ၆ နာရီလောက်ထွက်သောကား ဖြစ့်လိုက်လျှင် ကျွန်တော်တို့ရွာသို့ နေ့လည် ၁ နာရီကျော်တွင် ရောက်၏။ ကားလက်မှတ်ဖြတ်ဘို့ရာလည်း မခဲယဉ်းပါ။ ကွင်းကောက်သို့ ဖုံးဆက်၍ လှမ်းမှာလိုက်ရုံဖြစ်သည်။ လယ်တံငယ်လမ်းခွဲမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်တက်မယ် . . . စသဖြင့်။\nသည်လို သွားရေးလာရေးအဆင်ပြေအောင် လမ်းများဖောက်၊ တံတားများဆောက်ပေးခဲ့သော အနှီကယ်တင်ရှင် မောင်မင်းကြီးသားများသည် ဘုန်းကြီးကြပါစေ၊ အသက်ရှည်ကြပါစေ။ အနာမျိုး (၉၆) ပါး ကင်းပါစေ။ (ယခုခေတ်ပေါ် ကင်ဆာတို့၊ AIDS တို့၊ SARS တို့၊ Dengue fever စသည်တို့ မပါ။) ဘေးဥပါဒ်ရန်စွယ်၊ အန္တရာယ်အပေါင်း ကင်းဝေးကြပါ စေကြောင်း ဆုတောင်းလိုက်ပါ၏။\nခရီးသွားလာ မိတ်သဟာ ကျန်းမာသုခ ရှိပါစေ။


ဖြိုး အလ်ဝိုင်: သန်းရွှေနှင့် ဂေါတာမ လုပ်တာမဟုတ် မဟုတ်တာလုပ်\nယခုအကြောင်းအရာသည်ခေါင်းစီးနှင့် လွဲကောင်းလွဲနိုင်သည်........ ဂေါတာမ၏ဘဝအတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် ပြောစရာများစွာရှိပါသည်...... သို့သော်လည်း နှစ်ခုပေါင်း၍ ခေါင်းစီးတစ်ခုတည်းနှင့် တင်လိုက်ပါသည်.......မဲနိုင်သူများကို ဤမျှနှင့်သာနှစ်သိမ့်လိုက်ပါသည်။\nကျတော်ရေးထားသော စာကို ယခုဖတ်နေသောသုငယ်ချင်းသည် သေရမှာ သိပါသလား??????? အိုရမှာ သိပါသလား???????? နာရမှာ သိပါသလား???????? သင်သည်မသိသေးလျှင် သင်အနီးအနားကရှိသော ခလေးငယ်တစ်ယောက်ချီးကို စားလိုက်ပါ……… ကျတော်ငယ်စဉ်ကကျတော့်အဘိုး၏ အကို အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဆုံးပါးသွားတော့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေငိုလိုက်ကြတာ ဦးလေးတွေ အဒေါ်တွေငိုတော့ ကျတော်က ပထမကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ နောက်တော့ ငိုချင်လာကော ငိုချလိုက်တယ်...................\nနောက်တစ်ကြိမ်ကျတော့် အဒေါ်အရင်းအချာတစ်ယောက် ဆုံးပါးသွားတော့ တကယ်ကို နားလည်စွာနဲ့ ၀မ်းဝမ်းနည်းနည်းကို ငိုချင်လာတာ ကျတော့်ညီအကိုမောင်နှမ၀မ်းကွဲတွေဆို အမေဆုံးတော့ ဘယ်ပြောကောင်းမလဲ.............\nတော်တော်ငိုကြတာပေါ့ သူတို့ဝမ်းနည်းမူတွေက ကျတော်ဆီကိုပါ ကူးစက်လာတာ ၀မ်းကွဲတွေသာဆိုတယ် အရင်းအချာလိုပါပဲ ဆုံးပါးသွားတဲ့အဒေါ်ဆိုလည်း ကျတော့်ကို မုန့်ဖိုးပေးနေကြ အဒေါ်ကိုသံယောဇဉ်ဆီလည်း ရှိတယ် ကျတော်ဦး၊အဒေါ်ထဲမှာဆိုရင် ကျတော်အခင်အတွက်တာဆုံးအဒေါ် ……. အဘိုးကြီးနဲ့အဒေါ်ကြီးဆုံးတာ လေးငါးခြောက်လ လောက်ပဲကွာမယ် အဲဒီအချိန်ကကျတော် ရှစ်နှစ်ခွဲကိုးနှစ်လောက်ရှိပြီ…….\nဒီအချိန်မှာကတည်းက ကျတော်ဟာ သေရမှာကို တော်တော်ကြောက်နေပြီ အကြီးတွေက ပုံပြောပြရင် သေရမှာ ပါတာတို့ ပြောရင် အဲဒီပုံပြင်ကျတော်ဆက်နားမထောင်တော့ဘူး……. သူငယ်ချင်းတွေကစားတဲ့အခါ ကျတော့်ညီလေးကို သူငယ်ချင်းက သေနတ်ပစ်ရင် သေရမယ်ပြောတော့ ကျတော်က ကျတော့်သူငယ်ချင်းကို “မင်းသေလိုက်ပါလား ငါ့ညီကို မသေခိုင်းနဲ့” ကျတော့်သူငယ်ချင်းက “မင်းကလည်းကွာ ဒါက ကစားတာလေကွာ တကယ်သေတာမှ မဟုတ်တာ” ပြောတော့ ကျတော်က “မရဘူး” ဒီလိုနဲ့ ငြင်းကြခုံကြရင်းနဲ့ ကစားတာဟာ ပျက်ခဲ့ရတာကို ကျတော်ယခုအချိန်တိုင် သတိရနေတုန်းပဲ။\nကျတော်ဘာပြောချင်တာလည်းဆိုတော့ ကျတော်ဟာ ရှစ်နှစ်ကိုးနှစ်သားအရွယ်လောက်ခတည်းက သေရမယ်ဆိုတာကြီးကို သိနေပြီ.......\nဒီအရွယ်မှာခတည်းက ဖေကြီးသေရမှာ ဘာလဲ မေကြီးသေတယ်ဆိုတာဘာလဲ ဆိုတာ ကျတော်မမေးတော့ဘူး ကောင်းကောင်းကိုနားလည်နေလို့ သေရမယ်ဆိုတာကြီးကိုတောင် ကြောက်နေတယ်…… ကျတော်ခင်တွယ် ချစ်ခင်ရတဲ့ မိဘဆွေမျိုးသားချင်း မောင်နှမတွေ ဆုံးပါးသွားမှာ တွေးရင်းနဲ့ကို ကြောက်နေမိတာပါ….. ဒါပေမဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာလို့ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာပြောနေကြတဲ့ ငတုံးများကိုးကွယ်နေတဲ့ ကုလားဂေါတာမကတော့ အသက်၂၉နှစ်အ၇ွယ်ရောက်မှ သေရမှာ နားလည်ပါတယ်…… ဟဲ့ မောင်စံ ဟိုဟာကြီးက ဘာလဲ ဒီဟာကြီးက ဘာလဲလို့ မေးနေရတာပါ\n(မူရင်းမှာ မောင်စံလို့ မရေးထားပါဘူး ပေးထားတဲ့နာမည်ကလည်း မောင်စံတဲ့ မောင်စံဆိုလို့ပြောရအုံးမယ် ကျတော်တို့မြန်မာလူမျိုးတွေမှာ လူမင်း၊၊ဒွေး၊မင်းမော်ကွန်း စသဖြင့်နာမည်မှည့်ခေါ် ကြတယ်။ ယောင်္ကျားသားလေးများကိုဟဲ့ဒွေးမ၊ ကျော်ဟိန်းမ၊မင်းမော်ကွန်းမလို့ခေါ်လား မခေါ်ပါဘူး။ စွာကျယ်မ၊ ဂျမ်းစိန်မ၊အာကျယ်မ၊ဂေါလီမစသဖြင့်ခေါ်ဆိုကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ထူးထူးခြားခြား ဗုဒ္ဓဘာသာတို့ ကိုးကွယ်နေတဲ့သူရဲ့နာမည်မှာ ဂေါတာမတဲ့။ နာမည်အနောက်မှာမပါနေတယ် ဒါဆိုရင် ဒီလူကတော့ခြောက်ရင်ခြောက် မခြောက်ရင်တော့ အမကြီးပေါ့ ဝါးဟာဟားဟား)\nတော်တော်လည်းသနားဖို့ ကောင်းပါတယ်.....အသက်သာကြီးပြီး ဦးနှောက်အသိဥာဏ်က ဖွံ့ဖြိုးမူကခလေးငယ်တစ်ယောက်၏ အတွေးအခေါ်မျှသာရှိပါသေးတယ်..... ဂတုံးများကို ဒီလိုပြောတော့ ဂတုံးများက ဘယ်လိုဆင်ခြင်ပြန်ပေးလဲဆိုရင် ဂေါတာမ၏ဖခင်က ဂေါတာမဟာအသက်အရွယ်ကြီးရင်ဘုရားတရားအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်မဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာကြိုသိထားလို့ ငယ်စဉ်ကတည်းကဂေါတာမကို မိန်းမပေးစားလိုက်တယ်.....\nလောကစည်းစိမ်မှာပျော်မွေ့အောင်သိမ်းသွင်းထားတယ်......... ဒါကြောင့်သူ့မှာအပြင်ဗဟုသုတဘာတစ်ခုမှမရှိတော့ဘူး သေရမှာလဲမသိ နာရမှာလဲမသိတဲ့ပုံစံမျိုးဖြစ်နေရတယ်လို့ စောဒကတတ်ပါတယ်....ဟုတ်ပါပြီ ဟုတ်ပါပြီ မွေးမွေးချင်းခြေခုနှစ်လှမ်းလှမ်းတာကြတာ ဘယ်သူကသင်ပေးလို့ ထလမ်းလျှောက်နိုင်တာလဲ????????????????\nမညီညွှတ်တာပါ ကြွားချင်တာကလည်းစောက်ရမ်းစာဖတ်တတ်တဲ့သူနဲ့တွေ့တော့ စောက်တလွဲကျမ်းဖြစ်သွားရတာပေါ့.......\nရဲဘော်တို့ဒီနေ့ဟာ နေ့ထူးနေမြတ်ဖြစ်တယ်....ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် ရဲဘော်တို့ဟာရဲဘော်တို့ဖြစ်တယ်.....(ဒီနေ့ဟာနေ့ထူးနေ့မြတ်ဖြစ်တယ်ဆိုလို့ ဘာများဆက်ပြောမလဲလို့နားထောင်ကောင်းနေတာ ဘိုးဘိုးရယ်..... အဲဒီလောက်ထိလူတွေမတွေးနိုင်တဲ့စကားတွေ မပြောနဲ့လေဗျာ ဟားဟား)\nပုံ ဦးသန်းရွှေ (ဆရာတပည့်တော်တွေ လေသံကတစ်ပုံစံတည်း ခပ်တုံးတုံးလေသံတွေ)\nလူဟာသေရမယ် နာရမယ် အိုရမယ် (ဟုတ်ပါတယ် အစကကျတော်တို့ကသေရမှာနာရမှာအိုရမှာ မသိရှာတဲ့လူတွေဆိုတော့လေ ... .....ဟိုအပြစ်တင် ဒီအပြစ်တင် စကားလုံးများက မွဲပြာပုဆိုးများ...)\nပုံ ဒေါ်ဂေါတာမ (ဆရာကလည်း ခပ်ကြောင်ကြောင်သွန်သင်တော့ တပည်ကလည်း မှားပြီပေါ့)\nသူတို့နှစ်ဦးအကြောင်းကို ယှဉ်ပြောရရင် စာကအရှည်ကြီးဖတ်တဲ့သူညီးငွေ့သွားနိုင်ပါတယ်။ (ဒေါ်)ဂေါတာမကလည်းသူ၏ဂိုဏ်းစတားဝင် ဂတုံးများကိုသာလှူဒါန်းဖို့ လှူရင်အဘယ်ကဲ့သို့အကျိုးကျေးဇူးများကို ရှေ့ဘဝတွင်ခံစားရမည်ဆိုတဲ့အကြောင်း စော်ကားလျှင်အဘယ်ကဲ့သို့ဘဝပေါင်းများကို ဒုက္ခခံစားရမည်ဆိုတဲ့အကြောင်းသာ သွန်သင်ပါတယ်။\nထို့အတူပဲ (ဦး)သန်းရွှေကလည်း သူ၏အထက်ပိုင်းအရာရှိများကိုလေးထားဆက်ဆံဖို့ အမိန့်ကိုနာခံဖို့ မနာခံလျှင်ဒုက္ခရောက်မည်သာဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့်သွန်သင်ထားပါတယ်..... သူ၏မိသားစု၊ စစ်အသိုင်အ၀ိုင်းမိသားစုစသည့်တို့ကိုအလေးထား ဆက်ဆံရမည်..... သူ၏အသိုင်အ၀ိုင်းများနှင့် အတိုက်အခံပြုလုပ်ပါက လုပ်သူသည် ဧကန်ဒုက္ခကိုကြုံတွေ့ရသည်........


ကွိုင်းယုတ် - ဝီကီပီးဒီးယား\nမြောက်အမေရိကမျိုးရင်း ခွေးအနွယ်ဝင် မျိုးစိတ်များ\nTemporal range: Pleistocene အလယ်ခေတ် – လက်ရှိခေတ် (၀.၇၄–၀.၈၅ Ma)\nတောင်ပေါ် ကွိုင်ယုတ် (C. l. lestes)\nကွိုင်းယုတ် (အင်္ဂလိပ်: Coyote) (ကယိုတီဟုလည်း ခေါ်) ကို အမေရိကန် ခွေးအ သို့မဟုတ် ပရေရီဝံပုလွေ ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။ ခွေးမျိုးရင်းဝင်ဖြစ်ပြီး မြောက်အမေရိက နှင့် အလယ်အမေရိက တလျှောက်တွင် တွေ့ရသည်။ တောင်ဘက် ပနားမားနိုင်ငံမှစ၍ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ကနေဒါနိုင်ငံများတွင် တွေ့ရသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အလက်စကာပြည်နယ် အထိတွေ့ရလေ့ ရှိပြီး ကနေဒါနိုင်ငံတွင် မြောက်ဘက်ဆုံးအပိုင်းမှလွဲ၍ တခြားနေရာများတွင် တွေ့ရသည်။\nလက်ရှိတွင် မျိုးကွဲပေါင်း ၁၉ မျိုးကို တွေ့ရပြီး ၁၆ မျိုးကို ကနေဒါ၊ မက္ကဆီကိုနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့တွင် တွေ့ရကာ ၃ မျိုးကို အလယ်အမေရိက တွင် တွေ့ရသည်။ မီးခိုးရောင်မြေခွေးများကဲ့သို့ ယူရေးရှားဘက်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ပဲ မြောက်အမေရိကတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁.၈၁ သန်း ခန့်က ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ယူဆရသည်။\n↑ Sillero-Zubiri (2008). "Canis latrans". IUCN Red List of Threatened Species 2008. IUCN. old-form url\n↑ James၊ Edwin; Long၊ Stephen H.; Say၊ Thomas; Adams၊ John (1823)။ Account of an expedition from Pittsburgh to the Rocky Mountains, performed in the years 1819 and '20။ 1။ London: Longman, Hurst, Pees, Orre, & Brown။ pp. 168–174။ က\n↑ Canis latrans။ Fossilworks.org။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ကွိုင်းယုတ်&oldid=710414" မှ ရယူရန်\n၂၁ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၁၊ ၀၆:၀၃ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၂၁ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၁၊ ၀၆:၀၃ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


Warhammer 40.000 Freeblade cheat ကို Hack Tool ကို - Tools ကို Hack\nWarhammer 40.000 Freeblade cheat ကို Hack Tool ကို\nMoreahack team prodly presents youanew software created for those who want to haveamore relaxed game experience in Warhammer 40.000 Freeblade. ဤသည်မှာတစ်ဦးက Android / iOS ကိုဂိမ်းဖြစ်ပါတယ်, Pixel တွင်ကစားစရာများကဖွံ့ဖြိုးပြီးနှင့်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ. ဤသည် Warhammer အတွက်သစ်တစ်ခုခေါင်းစဉ်ကိုပါပဲ 40.000 ဂိမ်း, ဒီနှစ်၏အကောင်းဆုံးဂိမ်းတွေထဲကဖြစ်ကတိပေး.\nသင်လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် hack Warhammer 40.000 Freeblade, သင်စုံလင်သောအရပ်ဌာန၌ရှိကြ၏. သေချာသလောက်ကတော့သင်အင်တာနက်ပေါ်ရှိအချို့ Hack တွေ့ရှိရပေမယ့်သူတို့စစ်တမ်းတစ်ခုဖြင့်ကာကွယ်ထားခဲ့ကြသည်ဒါမှမဟုတ်သူတို့အတုအစီအစဉ်များကိုခဲ့ကြသည်. သူအပေါငျးတို့ scam များနဲ့ရုံလုပ်ဘို့သင့်ကို ireal တစ်ခုခုကိုမှန်ကန်ပိုက်ဆံပေးချေသို့မဟုတ်သင့်ရဲ့ device လိမ့်မည်ဗိုင်းရပ်စ်များကူးစက်ဖို့ရှိပါတယ်, ကြော်ငြာတွေသို့မဟုတ် malware နဲ့ဆော့ဝဲများ. ဒီမှာ, တွင် Morehack.net, ငါတို့ထက်ပိုရှိသည် 400 tools တွေ hack, နှင့်ကျွန်တော်တစ်ဦးကလုံခြုံရေးသို့မဟုတ်မှားယွင်းစွာရေးသား downloads, တွေအကြောင်းညည်းညူလက်ခံရရှိဘယ်တော့မှ. We offer only high quality content to our user. Warhammer 40.000 Freeblade cheat ကို Hack Tool ကို ဒေါင်းလုပ်လုပ်ရနိုင် 100% အောက်ကခလုတ်ကိုမှအခမဲ့.\nသငျသညျမှနျခိုးတျောကိုရရှိပါလိမ့်မယ် ရွှေအန့်အသတ်ပမာဏသာ add သင့်ရဲ့ဂိမ်းအကောင့်ကို, အလွန်လွယ်ကူပြီးအခမဲ့. ဒီဆော့ဗ်ဝဲကိုလည်းအများကြီးတခြား features ရှိပါတယ်. You can see the Warhammer 40.000 Freeblade cheat ကို Hack Tool ကို အောက်တွင်ဖော်ပြထားသောအပြည့်အဝ features တွေ, ဒီအ hacking tool ကိုအပြည့်အဝအလုပ်မလုပ်ကြောင်းသက်သေပြပြီးနောက်.\n~ Warhammer 40.000 Freeblade cheat ကို Hack Tool ကို – Features ~\nAndroid ပေါ်မှာသုံးနိုင်တယ်, iOS က, PC ကွန်ပျူတာ, မက်\nကို Jailbreak မလိုအပ်ပါဘူး\nကို Root မလိုအပ်ပါဘူး\nProxy ကိုစနစ်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘန်ကီမွန်းက script ကိုအာမခံချက်ရှိတဲ့လုံခြုံရေးကောင်စီ


“ချစ် သော ကေ”- အ ပိုင်း (၉) ဇတ်သိမ်း | The Mandalay Gazette-Myanmar/Burma News Media Forum Network\nMy Dear Diary » “ချစ် သော ကေ”- အ ပိုင်း (၉) ဇတ်သိမ်း\t12\n“ချစ် သော ကေ”- အ ပိုင်း (၉) ဇတ်သိမ်း\nPosted by aye.kk on Aug 3, 2012 in My Dear Diary | 12 comments\nရ ထား ပြ တင်း ပေါက် မှာ ရှူ့ ခင်း တွေ ငေး မော ကြည့် ယင်း ၊ အ တွေး များ က ဟို တ စ ၊ သည် တ စ ပြန့် လွှင့် နေ ပါ တယ် ။\nသြော်…. ဟု သာ စိတ် ထဲ မှာ ဆို ပစ် လိုက် ချင် မိ ပါ တော့ တယ် ။ အစ် ကို သု ခ က မ မျှော် လင့် ထား သည့် အ ပြု အ မူ များ ပြု ကာ ၊ နှုတ် ဆက် ခဲ့ ခြင်း အ ပေါ် ၊ အံ့ သြ နေ မိ ၊ စိတ် ပူ မိ ရ ခါ ဘယ် လို အ ခက် ခဲ များ ၊ ရှိ နေ မ လဲ ဟု လည်း ဆို သည့် အ တွေး များ ၀င် ရောက် ပြီး ၊ စိတ် အ နှောင့် အ ယှက် ဖြစ် ခဲ့ ရ ပါ တယ် ။\nရ ထား စီး နေ မိ ယင်း က ၊ အ ရင် က အ ကြောင်း များ ၊ စိတ် ထဲ အ မှတ် ရ နေ မိ ပြန် ပါ တယ် ။\nအ ရင် တုံး က ဦး ပေး ထား သည့် ၊ ဂ ဏန်း သ ချာင်္ အ က္ခ ရာ စဉ် သည့် ၊ က စား စ ရာ လေး အား ဆော့ ကြည့် ရာ ၊ တော် ယုံ နှင့် က မ ရ ။ အစ် မ ကြီး ကျယ် အား ပြော ပြ ခိုင်း သော် လည်း ၊ အစ် မ ကြီး ကျယ် က မ ပြော ပြ ။ က စား စ ရာ အား စိတ် အ လွန် တို စွာ ဖြင့် ဆော့ က စား နေ ရင်း အိမ် ပြန် ရောက် ခဲ့ သည် ကို ပြန် မြင် ယောင် နေ မိ ပါ တော့ တယ် ။\nအိမ် ပြန် ရောက် ပြီး ၊ ဘေး အိမ် က သူ ငယ် ချင်း နှင့် နှစ် ယောက် သား ဂေါင်း ချင်း ဆိုင် ၍ တိုင် ပင် ဆော့ က စား သည့် အ ခါ မှ သာ ၊ ဆော့ နည်း အား နား လည် သ ဘော ပေါက် ခါ ၊ သိ မြင် သွား ခဲ့ သ ဖြင့် ပျော် လိုက် ရ သည် ဖြစ် ခြင်း ပင် ။ မ ပြော ပြ သည့် အစ် မ ကြီး ကျယ် အား ဂုဏ် ယူ စွာ ကြွား လျှင် ၊ အစ် မ ကြီး ကျယ် က အ ထင် မ ကြီး ။ နှစ် ဂေါင်း ပေါင်း မှ သာ က စား နိုင် သည် ။ ကေ့ အား ဥာဏ် ပေ တုံး သည့် သူ ဟု သာ ဆို ပါ တော့ သည် ။ အစ် မ ကြီး ကျယ် နှင့် က စ ကား ပြော လို့ အ ဆင် ကို မ ပြေ နိုင် ခဲ့ ပါ ။\nစဉ်း စား ရင်း ပဲ ခူး ဘူ တာ ၌ ၊ ရပ် နား ဆိုက် ကပ် သည့် အ ချိန် တွင် ၊ အ တွေး များ လည်း ရပ် သွား ပါ တော့ တယ် ။\nယင် နား စာ များ စား မှာ စိုး ၍ ၊ အ ဒေါ် မှာ သည့် စ ကား များ နား ထဲ ၀င် ရောက် လာ ပြီး ၊ မုန့် စား ချင် စိတ် လည်း မ ရှိ ပါ ။ မြေ ပဲ လိတ် များ ကို တော့ ၊ အ ဖေ အ လွန် ကြိုက် နှစ် သက် ပါ သည် ။ စ က္ကူ ဖြင့် အ ကျ အ န ပတ် ပြီး လိတ် ထား ကာ ၊ ပ လပ် စ တစ် အိပ် တွင် ထည့် ပြီး ရောင်း ချ ခြင်း ဖြစ် ၍ ၊ မြေ ပဲ လိတ် က တော့ အ မြင် တွင် သန့် ရှင်း သ ဖြင့် ၊ အိမ် ပြန် လက် ဆောင် ၀ယ် ခဲ့ ပါ တယ် ။\nအ်ိမ် ရောက် ပြန် တော့ ၊ အ ဖေ ပေး သည့် မုန့် ဘိုး နှင့် သိ တတ် စွာ ၀ယ် ပြန် လာ တော့ ၊ တ အိမ် သား လုံး က ကျေ နပ် သ ဘော ကျ ကြ ပါ တယ် ။ အ ဖေ က တော့ ငါ့ သ္မီး လေး သိ တတ် သည် တဲ့ ။ ကေ က တော့ ၊ ဘာ ပဲ ပြော ပြော ချီး မွမ်း ခံ ရ တာ ကို တော့ လွန် စွာ သ ဘော ကျ ပြီး ပျော် ရ ပါ သည် ။\nနွေ ရာ သီ ကျောင်း ပိတ် ထား သည် မှန် သော် လည်း ၊ ကြက် ခြေ နီ အ သင်း ၀င် ၊ လမ်း စဉ် လူ ငယ် ထဲ ၀င် ထား သည့် အ တွက် ၊ နွေ ရာ သီ ကျောင်း ပိတ် ရက် အ တွင်း ၊ ကျောင်း နှိုက် ဖွင့် လှစ် ထား သည့် ၊ မွမ်း မံ ရက် တို သင် တန်း တွေ ခေါ် တာ ကို သွား တက် ရ တတ် ၍ အိမ် မှာ တော့ အ နေ နည်း ပါ သည် ။\nစာ တိုက် မှူး ၏ သ္မီး နဲ့ က ၀ါ သ နာ တူ ၊ ကြက် ခြေ နီ အ သင်း ၌ ၊တ ဖွဲ့ တည်း သား ဖြစ် ၍ ၊ ကျောင်း နှိုက် နွေ ရာ သီ ရက် တို သင် တန်း ရှိ လျှင် ၊ အ မြဲ တန်း အ တူ တူ ဆုံ နေ ကြ ဖြစ် နေ ပါ သည် ။\nတ ရက် တွင် ၊ စာ တိုက် မှူး ၏ သ္မီး ဖြစ် သူ ၊ သူ ငယ် ချင်း က ငါ့ ဆီ မှာ မင်း စာ တစ် စောင် ရောက် နေ တယ် ဟု ပြော ပြီး လက် ထဲ လာ ထည့် ပေး ပါ သည် ။သူ ငယ် ချင်း အား လည်း ကျေး ဇူး နော် ဟု ပြော ပြီး ၊ အိမ် ပြန် ရောက် မှ သာ ၊ အိမ် အ ပေါ် ထပ် ရှိ လှေ ခါး သို့ တက် ပြီး ၊ လှေ ခါး အ လယ် နှိုက် ထိုင် ကာ ၊ စာ အိပ် ကို ဖွင့် ဖောက် လိုက် ပါ သည် ။ စာ အိတ် ထဲ က ထွက် လာ သည့် ၊ စာ ရွက် က….။ အ ဖြူ နှင့် ပန်း ရောင် လွှ လွှ လေး ။ နှစ် ရောင် စပ် ထား သည့် အ ပေါ် တွင် ၊ မှင် အ ပြာ ဖြစ် ရေး ထား သော စာ ။ စာ ပါ အ ကြောင်း အ ရာ များ က အောက် ပါ အ တိုင်း ပင် ။\nအ ဒေါ် အိမ် မှာ လာ ဆုံ ရ လိမ့် မယ် လို့ …\nထင် မ ထား မိ ခဲ့ ဘူး ၊ တ ကယ် ပါ ။\nတ ပေါင်း လ ပြည့် နေ့ က ကေ့ ကို အ နီး ကပ် ဆုံး တွေ့လိုက် ရ တာ ။ ကိုယ့် ဘ ၀ မှာ ပ ထ မ ဦး ဆုံး ၊ မိန်း က လေး တ ယောက် ကို ၊ ကိုယ့် အ နေ နဲ့ က အ နီး ဆုံး နီး နီး ကပ် ကပ် ထိ တွေ့ မြင် ဖူး မိ ရ ခြင်း ပါ ဘဲ ။\nဓါတ် လှေ ခါး စီး တဲ့ အချိန် ။ ကိုယ့် ရင် တွေ အ ရမ်း ကို တ ဒိတ် ဒိတ် နဲ့ ကျယ် လောင် စွာ ကို ခုံ နေ ခဲ့ တာ ။ ပ ထ မ ဦး ဆုံး အ ကြိမ် ။ ဖြစ် ပေါ် တဲ့ ခံ စား မှု ပါ ။ စိတ် လည်း သိတ် ပြီး လှုပ် ရှား ခဲ့ ရ လို့ ထင် ပါ တယ် ။\nကိုယ့် စိတ် ထဲ မှာ ။ ကေ့ ကို နား စွင့် ပြီး ကိုယ့် ရင် ခုန် သံ တွေ ကို ပေး နား ထောင် ချင် နေ မိ တာ အ မှန် ပါ ဘဲ ။ ကေ ကြား နိုင် ခဲ့ မှာ ပါ ။ လူ တွေ တိုး ဝှေ့ ကြပ် ညှပ် ပြီး ပိတ် သိတ် တိုး နေ တာ ။ ကေ့ ကို သူ များ တွေ ထိ မှာ စိုး ကြောက် မိ တာ ရယ် ၊ စိုး ရိမ် စိတ် နဲ့ ဆွဲ ပြီး ကိုယ့် ရင် ခွင် ထဲ သွင်း မိ သ လို ဖြစ် သွား ခဲ့ တာ ။ ကေ့ ကို အား လည်း နာ မိ တယ် ။ အား လည်း မ နာ သ လို ပါ ဘဲ ။ ကေ့ အ လှ က ကိုယ့် ကို တ ကယ် ဖမ်း စား ထား ရက် ခဲ့ လို့ လေ ။ တ ကယ် ဖမ်း စား ထား နိုင် ခဲ့ တယ် ။ ကိုယ့် ရင် တွေ အ ရမ်း ကို ခုန် ခဲ့ ရ တယ် ။ ဓါတ် လှေ ခါး ကြီး ပျက် ပြီး ၊ ရပ် သွား စေ ချင် တဲ့ စိတ် ဖြစ် ခဲ့ မိ တယ် ။ ဘု ရား က တန် ခိုး ကြီး လွန်း နေ တာ ။ ဘယ် ဖြစ် နိုင် မ လည်း နော် ။ ကိုယ် တောင် င ရဲ ကြီး ဦး မှာ ပါ ။\nအ ရင် တုံး က တော့ ၊ ၀ ထ္ထု တွေ ဖတ် ပြီး စိတ် ကူး ယဉ် မိ ဘူး တာ ။\nကိုယ် အ ရမ်း ချစ် ရ တဲ့ မိန်း က လေး ကို….။\nကိုယ် တ ကယ် ချစ် ရ တဲ့ သူ ရဲ့ လက် က လေး သာ ကိုင် ခွင့် ရ ခဲ့ ရင်…..။\nအ နား လေး ကပ် ပြီး န ဖူး လေး နမ်း နိုင် ခဲ့ ရင်…..။\nဒီ က မ္ဘာ မှာ ကိုယ် ဟာ အ ပျော် ဆုံး လူ သား ဖြစ် ရ လိမ့် မယ် လို့ ယုံ ကြည် တဲ့ လူ သား တ ယောက် လို့ ခံ ယူ ခဲ့ မိ ဘူး တယ် ။\nဘယ် လို မှ မ မျှော် လင့် ထား ဘဲ ၊ စိတ် ကူး ယဉ် တာ လေး က ၊ လက် တွေ့ ဖမ်း ဆုပ် ပိုင် ဆိုင် ခဲ့ ပြီး ကာ မှ ၊ ဒီ အ တိုင်း ပြီး ဆုံး သွား ရ မှာ ကို ။ဘယ် လို မှ ကိုယ် ခံ စား လို့ မ ရ ဘူး ။\nမ မြင် ဘူး တော့ ၊ မူး မြစ် ထင် တဲ့ ။ မ ချစ် ဘူး တဲ့ ကိုယ် က အ ရုး တ ယောက် လို ဘဲ ။ ခံ စား ရ မိ တယ် ။\nလှ သော ပန်း တို့ မည် သည် ၊ အ ကြွေ မြန် ၏ ။ ဥ ဒေါင်း ငှက် တို့မည် သည် အ သက် တို ၏ တဲ့ ။\nကိုယ် ကြား ဘူး တာ ပါ ။ ကေ က လှ တဲ့ သူ မို့ အိမ် က စိတ် မ ချ လို့အ ဒေါ် က အောင် သွယ် တော် ဖြစ် ခဲ့ တာ လို့ ပဲ နား လည် မိ လိုက် ရ ပါ တယ်။\nကေ့ အ ဖြစ် သ နစ် တွေ အား လုံး ကြား ရ တဲ့ ကိုယ် က …..\nမ ဖြစ် နိုင် တာ ကို တမ်း တ ရင်း ၊ အ ရှုံး တ ရား ကို ရင် ဆိုင် ရ တဲ့ သူ ။ ကိ န္န ရီ ချောင်း ချား ထက် ဆိုး နေ ခဲ့ ပြီ ဆို တာ ။ တောင် ၀င် ရိုး စွန်း နဲ့မြောက် ၀င် ရိုး စွန်း ။ ဆို တဲ့ အ စွန်း နှစ် ဖက် အ ကြား မှာ ။ ရပ် နေ ကြ တဲ့ သူ တွေ ဖြစ် နေ တယ် ဆို တာ ကို ကိုယ် တ ကယ် နား လည် ခံ စား မိ လိုက် ရ ပါ တယ် ။\nမိုး က ဘယ် တော့ မှ မ ပြို ပါ ဘူး….။\nမ ဖြစ် နိုင် တာ ကို..။\nမိုး ပြို ဘို့ အ တွက် မျှော် လင့် နေ မိ တာ က တော့ ကိုယ် ရယ် ပါ ဘဲ ။\nကေ့ ရဲ့ ….။\nနက် မှောင် ထူ ထဲ တဲ့ ဆံ ကေ သာ လွှ လွှ ။\nဇင် ယော် တောင် မျက် ခုံး ။\nသ န္တာ ရောင် နှုတ် ခမ်း ။\nရွှန်း လဲ့ တဲ့ မျက် ၀န်း ။\nအ ပြုံး လှ လှ တွေ အား လုံး က ၊ ကိုယ့် ကို ဖမ်း စား နိုင် ရက် လွန်း လှ တယ် ။\nလျှပ် တ ပျက် တ ရေး နိုး ရင် တောင် ၊ ကိုယ့် မျက် ၀န်း ထဲ က မ ထွက် နိုင် ခဲ့ ဘူး ။\nကေ့ ကို တ ကယ် ချစ် မိ သွား တာ…။\nအ ရမ်း ကို ချစ် မိ သွား တာ….။\nကိုယ့် ရဲ့“ချစ် သော ကေ ပါ” ဆို ပြီး ။ တစ် ဆွေ မျိုး လုံး ကို သိ အောင် ကြေ ငှာ ပြော ပြ လိုက် ချင် တယ် ။\nနှစ် တွေ ဘယ် လောက် ပဲ ကြာ ကြာ ပါ…..။\nပြန် ဆုံ စည်း ဖို့ယုံ ကြည် ချက် များ စွာ နဲ့ စောင့် နေ ပါ့ မယ်…။ ကိုယ် မျှော် လင့် နေ မယ် နော် ကေ ….. ။\nအစ် ကို သု ခ ….။\nစာ ကို ဖတ် အ ပြီး မှာ….။ မီး ရှို့ဖျက် ဆီး ပစ် လိုက် ရ ပါ သည် ။\nသည် စာ ကို ၊ အ မေ သိ က မ လွယ် ။ အ ဖေ သိ က မိုး မီး ထ လောင် ချေ ဦး မည် ။ ကေ့ အ နေ နဲ့ ခံ စား မိ ရ သည် က ရှက် စိတ် လွန် ကဲ မှု များ သာ ဖြစ် လို့ နေ ပါ တော့ သည် ။\n“ချစ် သော ကေ” တ ယောက် စဉ်း စား မိ သည် က ၊ ဘ ၀…၏ ရှေး ရေ စက် အ ကြောင်း များ ကြောင့် သာ ။ ဆုံ ခဲ့ ကြ ။ ၀မ်း နည်း ကြ ။ ကြေ ကွဲ ကြ ။ ပျော် ရွှင် ကြ ။ သံ ယော ဇဉ် တွယ် ကြ ။ ဖြစ် ကြ ရ သည် ဟု သာ ။ ထင် မိ ပါ တော့ သည် ။\nHnin Hnin says: “ချစ်သောကေ” က မျှော်ရတာ အတော်ကြာ..ပေါ်လာတော့လည်း ဇာတ်သိမ်းနဲ့ပါ..း)\nဇာတ်လမ်းဖတ်ပြီးတော့ အားမရသလိုလိုနဲ့ မတင်မကျဖြစ်ကျန်ခဲ့ရတယ်..\nဇာတ်သိမ်းကို အတင်းလှစေချင်မိတာကိုး..း)\nအစကတည်းက အန်တီကေရဲ့ hints တွေအရ မပေါင်းဆုံတော့မယ့် ဇာတ်လမ်းလို့\nနောက်ဆုံးတော့လည်း ကိုသုခလည်း အရှုံးသမားပဲ ဖြစ်သွားရတာပဲနော်\nကိုသုခရဲ့ အနမ်းနဲ့ရင်ငွေ့ခိုလှုံရတာကတော့ ကေ့အတွက် ပထမဆုံး ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အနမ်းများလားလို့သိချင်မိပါတယ်…ကိုသုခက ကေ့အပေါ် စိတ်ခံစားမှုတွေများသလောက်\nကေကတော့ သိပ်မများဘူး..တိမ်းညွတ်မှုတော့ ရှိကောင်းရှိခဲ့ပါမယ်…\nဘာပဲပြောပြော ဇာတ်လမ်းလေးက….”သမီးရဲ့ဦး” လောက် မလေးနက် မလှပပေမယ့် ဆွဲဆောင်မှု\nရှိပါတယ်….နောက်ထပ်လည်း ဆက်ပြီးရေးပါ…အခုလက်ရှိ အချစ်နဲ့ ဆုံစည်းရပုံလေးလည်း\nရေးဦးမလားလို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်…း)…အဲဒါဆို ပိုပြီးဖတ်လို့ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်…၀တ္ထုမဖတ်ပေမယ့် အန်တီကေရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို နှစ်သက်မိပါတယ်…\nအရီးခင်လတ် says: အစ်ကို သုခ ကို နောက်ထပ်ပြန် မတွေ့တော့ဘူး ပေါ့။\nသူ့အတွက် စိတ်တော့ မကောင်းပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ ဖူးစာ ဆိုတာ ပါမှ ဆုံရတာမဟုတ်လား အစ်မအေးရေ။\nကြောင်ကြီး says: သုခ\naye.kk says:ံHnin Hnin,ရေ…\nLog in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 9925\nမောင်ပေ says: အန်တီအေးအနေနဲ့ \nကိုသုခ နဲ့ ခဏတဖြုတ်ပဲဖြစ်ဖြစ်\nအမျိုးတွေမို့ တွေ့ ဖြစ်ကြပါတယ်။\nMa Ei says: ခုထိများ ချစ်သောကေ ကို\nစောင့် မျှော်နေတယ် ဆိုရင်ဖြင့်\nအစား သမားမို့ ပဲခူးက မြေပဲလိပ်လေးတွေကိုလဲ\naye.kk says: မမရေ…\npooch says: ငယ်ချစ်ဦးမို့ ဖြေမဆည်နိုင်ဖြစ်ပြီး တော်တော်နဲ့ အချစ်သစ်မရှာနိုင်တာဖြစ်မယ် အန်တီအေး။ တော်ပါသေးရဲ့ ကိုသုခကအိမ်ထောင်ပြုဖြစ်ခဲ့လို့ မဟုတ်ရင်တယောက်ထဲ လွမ်းကျန်နေခဲ့မှာ။\nMaMa says: ချစ်သူခင်သူများတဲ့ မအေးရဲ့ ဘ၀ကံ အကျိုးပေးက စိုင်းထီးဆိုင်သီချင်းရဲ ရင်နာစေတဲ့စန်း လိုများ ဖြစ်နေသလားပဲ။\nLog in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8345\nဆူး says: ချစ်သော ကေ ကတော့ ဘာ လုပ်လုပ် အမြဲတမ်း အစ်မ ကို ပဲ မျှော် ကြည့်နေရသလိုပဲနော်.. အရာရာ သူ့ ခြေရာ နောက် လိုက်နင်း ရတဲ့ ခံစားချက်ကလည်း တမျိုးလေးပဲ.. ခြေရာ နင်းတဲ့ အလုပ်က လွယ်မယောင် နဲ့ စိတ်မောတယ်.. ကိုယ့်လမ်း ကိုယ်ထွင်တာကတော့ ခက်တယ် ထင်ရပေမဲ့ စိတ်ပေါ့ပါးတယ် ထင်မိတာပါပဲ။\nကိုသုခ နဲ့ ရေစက် မပါလို့ပဲ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်။\naye.kk says: ဆူးရေ..\nComments By Postကျွန်တော့်စိတ်ဓာတ် - မောင် ပေ - ခရီးသည်ကြီးbin bo..........(ဘင်ဘို) - မောင် ပေPassport လျှောက်မယ်ဆိုရင် - Miss Crystalline - TheWinner Getprizeမော်ဒယ်လ် တဲ့လားကွယ် - TheWinner Getprize - Mလုလင်ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေက ရတဲ့ အတွေး - ခရီးသည်ကြီး - natureဆက်သွယ်မှု ဧရိယာပြင်ပမှာ - သော်ဇင် (လွိုင်ကော်) - Mobile13နယ်မြေခံ စစ်တပ် ရဲ တို့ ငွေကြေး လာဘ်ယူကာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ပစ္စည်းလုပ်ပစ်တော့မဲ့ ကုလားနဲ့ နွား သစ် မှောင်ခို ကိစ္စ - ခရီးသည်ကြီး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးကျီးအာသီးနှင့်တူသော နိုင်ငံတကာအဆင့်မှီ - ခရီးသည်ကြီး - TNAငါ ရဲ့ ငါ မဟုတ်တဲ့ ကဗျာ - ခရီးသည်ကြီး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးအဆိပ်ခတ်အဖွဲ့ကြီး မိလာပြီဗျ… ဘာလုပ်သင့်လဲပြောပြ… သတ်ပစ်…. သတ်ပစ် - TheWinner Getprize - Ko chogyiစံနစ်နဲ့ တိုင်းပြည်ကိုပြင်ချင်ရင် စနစ်ကို တပြည်လုံးလေ့ကျင့်ပါဝင်ရမည်။ - Ko chogyi - MaMaလူပါး ပုလင်းကွဲရှ - Ko chogyi - Ma Maရခိုင်မင်္ဂလာဆောင် .... (1) - TheWinner Getprize - ကိုရင်စည်သူကဘာကျော်ကြီးရဲ့ ကဘာကျော်ကဘာ .. အဲ .. ကဗျာ - Ko chogyi - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးမျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါ အသစ်အဟောင်းပြဿနာ - ခရီးသည်ကြီး - ကိုရင်စည်သူအတ္တဆန် - ခရီးသည်ကြီး - uncle gyiမပြောင်းလဲခြင်းလမ်းကလေး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - rain pricessကား ဒုက္ခ - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - Mobile13နံရိုးကြံမဆိုင် မြီးရှေ easy cook - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - ဦးကြောင်ကြီး“ခေါင်းမာမနေဘဲ ပြောင်းလိုက်ကြရအောင်ပါ” - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - TNAဘားလမ်းက ပြန်ဖို့ ဘက်စ်ကားခ မရှိတဲ့ နေ့က - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - Mobile13``တစ်ခါက အင်းယားရယ်´´ - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - ခင် ခတွံတေးအလှူ.... - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - kyaw hteikဘင်္ဂါလီ ကြေးမုံဂျီးနှင့် Patriot ကြောင်ကြီး အပိုင်း၂ ဇာတ်သိမ်း - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - phoe choယုံလား? - uncle gyi - KZပိတောက်ပန်းတွေကြူကြူဝေတို့အညာမြေပန်းတွေ - TNA - မောင် ပေ``ကျန်းမာရေးအတွက် အရက် နဲ့ အုန်းသီး(အုန်းရည်) အသုံးဝင်ပုံ´´ - KZ - TNAသူ - ရွှေ ကြည် - KZနောက်တစ်ခါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါ လာပြန်ပြီဟေ့ - Shwe Ei - Shwe Eiမိမိ ကိုယ် မိမိ ခိုးယူပေါင်းသင်းကြသူများ...။ - အရီးခင်လတ် - KZဖိုင်နယ်ပွဲ မှာ ပိုင်ရှယ်ဆွဲ (၂၅၇၄) - မောင် ပေ - မဟာရာဇာ အံစာတုံးEast West Dental\tPACE\tWestern Union\tCategory\tArts & Humanities


အမျိုးသားအများစုဆိုင်ရာ (အနီဆင်းခြင်းအကြောင်း) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » အမျိုးသားအများစုဆိုင်ရာ (အနီဆင်းခြင်းအကြောင်း)\nPosted by CharTooLan on Feb 15, 2012 in Creative Writing, Editor's Choice, Environment, Opinions & Discussion | 49 comments\nအရမ်းကြီးဆန်းနေသလား ဘာလားတော့မသိဘူး ကိုယ့်ခေါင်းစဉ် ကိုယ်တော့သဘောကျနေတယ်\nဒီအကြောင်းရေးပီး ခေါင်းစဉ် စဉ်းစားနေတာ တော်တော်ကြာတယ် နောက်ဆုံးတော့\nဆြာအေကေကေအိုရဲ့အမျိုးသမီးရောဂါဆိုင်ရာ (အဖြူဆင်းခြင်းအကြောင်း)\nဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်ကိုတန်းမြင်မိလို့ မြှီငမ်းပေးလိုက်တာ။ အမျိုးသားတွေအတွက် ဒါကလဲရောဂါပဲ မစားရမနေနိုင်တဲ့ရောဂါ စားပြီးရင် ဖြစ်လာမယ်နောက်ဆက်တွဲတွေကလဲ ရောဂါတွေပဲ ဘာတစ်ခုမှကိုကောင်းကျိုးမပေးတာ။ ဒါကိုပဲ တန်းတန်းစွဲစားနေကြတာ။\nအဖြစ်ကဒီလို…..တနေ့..မနက်စောစောစီးစီးရုံးသွားဖို့ ဝတ်စုံပြည့်နဲ့ အိမ်ကနေ ကားမှတ်တိုင်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို သရဏဂုံတင်ရင်း\nသွားနေကျလမ်းအတိုင်း ထွက်လာခဲ့တယ်။ တာမွေမီးပွိုင့်မီးနီနေတုန်း ကားတွေရပ်ထားတာမို့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ကူးလာလိုက်တာ\nတစ်ဖက်လမ်းလဲရောက်ရော ၃၃လိုင်းကာကြီးပေါ်ကနေ အနီတွေဒလဟော ဝေါခနဲဆင်းချလာလိုက်တာများ ချာတူးလန်တစ်ယောက်ရှောင်ချိန်တောင်မရခဲ့လိုက်ဘူး။ ဟာ………သွားပါပီ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာများ ဘယ်ဘက်ပုခုံးတစ်ခြမ်းလက်တွေနဲ့ လွယ်အိတ်မှာပါ မြင်မကောင်းလောက်အောင် ပေပွသွားတဲ့ ကွမ်းတံတွေးတွေကို ကြည့်ပီး\nရွတ်ဖတ်လာတဲ့ သရဏဂုံတွေပျောက် ဒေါသတွေ ဟုန်းခနဲ့ တောက်သွားတယ်။\nဒီလောက် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့နိုင်တာ ဘယ်လိုသတ္တဝါမျိုးပါလိမ့် ဆံပင်ဆွဲပြီး နားရင်းကြီးပဲ သက်စေ့အုပ်ပစ်လိုက်မယ်ဆိုတဲ့ ဒေါသနဲ့\nတက်တစ်ချက်ပြင်းပြင်းခေါက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်တော့…… အသက်က ၅၀ကျော် ၆၀လောက်ရှိမယ်ထင်ရတဲ့ ဦးလေးကြီးက ကွမ်းသွေးနီတွေပေကျံနေတဲ့ ရွံစရာပါးစပ်ပေါက်ကြီးနဲ့ တောင်းပန်မလိုလို အားနာသလိုလို ပုံနဲ့ငုံကြည့်နေလေရဲ့ ဗျာ……\nလူငယ်မဟုတ်ပဲ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ ဦးလေးကြီးကိုမြင်ပြီး တော်တော်လေးစိတ်ပျက်ရွံရှာသွားတယ်။ အသက်ကြီးလဲ အလျော့မပေးနိုင်ဘူး ချာတူးဒေါသက လေတိုက်ရုံနဲ့ပျောက်မသွားတော့ ဦးလေးကြီးကို\nသေသေချာချာကြည့်ပြီးမှ “ကျက်သရေယုတ်လိုက်တာ ဦးလေးရာ… ဦးလေးလိုလူတွေအကုန်လုံးသေသွားရင် တစ်နိုင်ငံလုံးသန့်သွားမှာ..” လို့ တကယ်ရင်ထဲက သေစေချင်တဲ့ဆန္ဒပြင်းပြင်းပြပြနဲ့ကို ပြောပစ်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။\nထပ်ပြောချင်တာက ဆင်ခြင်ကြပါ။ စည်းကမ်းရှိကြပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိပြူပါ။ ကိုယ့်ရွာထဲက ကွမ်းစားတဲ့\nအကိုတွေ ဦးလေးတွေ ဒီလိုမဖြစ်အောင် ဆင်ခြင်ပေးကြပါလို့ ဒီနေရာကနေ မေတ္တာရပ်ခံလိုက်ပါတယ်ဗျာ….. ။\nအမျိုးသားသုံး အီဗာ ထွင်ပေးလိုက်ကြပါဦး\nကိုချာကြီး စော်နဲ့ချိန်းထားတာ ရှိုးပျက်သွားတာတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူးတော့\nမိစိန်ပေါက် … သည်းကလည်း မိဗြဲ ဆိုရင် အမြဲတမ်း ဘုပြောနေတာချည်းပဲ ။\nဟို မိဗြဲ ကလည်း မိစိန်ပေါက်ဆိုရင် အမြဲတမ်း လိုက်ပြီး စကားနာထိုးနေတော့ပါပဲ ။\nသည်းတို့နဲ့တော့ ခက်ပါတယ်အေ .. ။ သည်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီလောက်ဖစ်နေတာ တစ်နေရာ ချိန်းပြီး နပန်းချကြပါတော့လား။ နိုင်တဲ့လူ ဖလား ပေးမယ်။ ဖလား အတွက်တော့ ဟို .. မိပေ က တာဝန်ယူလိမ့်မယ် … ။ နာက အကြံပေးရုံပဲ …\nသြော်…. မီလွန် အတွက်အထူးထုတ်တွေရှိတယ်\nကြိုက်တာပြော တိုင်းမူး ကပေါက်ဖော်က ဒိုင်ပဲလေ လိုသလောက်ရတယ်…\nကိုချာတူးလန် ခေါင်းစဉ်ဖတ်ပြီး လန့်သွားတယ်ဗျာ..\nကိုယ်တွေအတွက် ဘာရောဂါဆန်းတွေများထပ်ပေါ်နေသလဲ လို့..\nဖတ်လို့ ပီးတဲ့နောက် အပြည့်အ၀ထောက်ခံတယ်..ကိုယ်တိုင်ကြုံဖူးတာကိုးး\nဘုကြည့်ကြည့်လာလို့ ပ်ိတ်တောင်ထိုးခဲ့ရသေးတယ် :angry:\nဘာများလဲလို့ ..အလန့်ထညက် ရှိလိုက်တာကွယ် …..\nပီပြင်လိုက်တာ ကလေးမရယ် ။\nအပေါ်ပေါက်ကို အောက်ပေါက်နဲ့ခိုင်းနှိုင်းချက်ကလေး ။\nလိပ်ခေါင်းကို ပြောတာထင်လို့ကျုပ်များ စောင်းပြောသလားလို့။\nကျုပ်သာ ပြောင်ကြီး နေရာကို ဆက်ခံရရင် ကွမ်းပင်တွေကို ဘိန်းအစားစိုက် (အဲလေ)\nတခြားသီးပင်စားပင် အစားထိုး စိုက်ခိုင်းမယ် ။\nအော်… ရယ် …..\nအသာလုပ်ပါ ခွင်ခွင်ရယ်. ..\nကမ္ဘာမှာ ကွမ်းစားတဲ့တိုင်းပြည် လက်ချိုးရေလို့ရပါတယ် …။\nကျုပ်တော့ ဆန်ရှင် ရုပ်တာနဲ့ ကွမ်းကို အမေဒစ်ကင်န် ကို အိပ်စပို့လုပ်မယ် စိတ်ကူးရတာပဲ….။\nမားကတ်ကို ဂျက်စတင်ဘီဘာ ရယ် ကျော်နီဒက် ရယ်နဲ့ ဖောက်မယ်ဗျာ …..။\nပီးရင် ဟို ခုတလော အသည်းအသန် ကျော်ကြား နေပါတယ်ဆိုတဲ့ ဆီလကွန်ဗလီမှာနေတဲ့\nတီလုပ် လက်သွင်းဘော ကစားသမားလေး ဂျယ်ရမီ လင်း ကို ကွမ်းစွဲအောင် လုပ်နိုင်ဘီဆိုရင်\nတီလုပ် မားကတ်ကို ရဘီ …. ဟောင်ကောင်း ထိုင်ဝမ်း ကတဆင့် ဗစ်ဒနမ် ဖီလ်ပင်း ကိုဆက်မယ်\nအရှေ့ကျွန်းကိုတော့ ကျုပ်စတိုင်ကို ခိုးထားတဲ့ ခင်မ်ထက်ခ် နဲ့ ကြော်ငြာရင် ရောင်းရပါတယ်. …။\nပီးရင် ကေဝေ့ဗ် ကို ကေဝေဗ့် နဲ့ တန်ပြန်မယ်ဗျာ …Kunn ကို Korea ကို ပို့ဖို့ ခွင်ခွင်က စီမံ…..။\nဒါဗျဲ … ဗြစ် ..\nချာတူးပေးတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကိုကြည့်ပြီး တော်တော်လေး သဘောကျသွားတယ်\nဒီအမျိုးသားတွေ အနီဆင်းတာလည်း လွန်လွန်းတယ် နေရာဒေသမရွေးပဲ\nနွယ်ပင်လည်း ချာတူးလို အဖြစ်မျိုးကြုံဖူးတယ် အဲ့တုန်းက ယူနီဖောင်း အသစ်လေး\nရခါစ ကိုယ်တွေက ပဲလေးတစ်များများနဲ့ အိမ်ပေါ်ကဆင်းပြီး ကားမှတ်တိုင်ရောက်တုန်းရှိသေး\nကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ အနီတွေက ခြေထောက်တေတွရော ယူနီဖောင်းစကတ်ပေါ်ရော\nကျကုန်တာလေ အလုပ်သွားကာနီးဆိုတော့ ဒေါသထွက်လိုက်တာ လွန်ပါရော\nချာတူးလိုတောင် အားပါးတရ ဘာမှမပြောလိုက်ရဘူး ကွမ်းတွေးတဲ့သူက ကားပေါ်ကနေ\nလက်ကလေး တစ်ပြပြနဲ့ တောင်းပန်တာလေးကိုကြည့်ပြီး ကျေနပ်လိုက်ရတယ်\nဖြစ်မှဖြစ်ရလေ ချာတူးလေးရယ်.. ဒီလိုမှန်းသိ ရုံးသွားရင် ဝင်ခေါ်ပါတယ်။ ဦးကြောင် ရုံးတက်ရင် လေယာဉ်ပျံစီးတက်တာလေ..။ ချာတူးလေး မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်ကိုသာ ရောက်အောင်လာခဲ့… ကျန်တာဦးကြောင်တာဝန်ယူဒယ်…။\nဟိုထွေး ဒီထွေးနဲ့ \nရွံ့ စရာကောင်းတာထက်စာရင် ရှက်စရာကောင်းတယ်။\nမိမိလွတ်လပ်ခွင့်ဆိုပေမယ့် မိမိကြောင့်တခြားသူထိခိုက်ပေကျံသွားမယ်ဆိုရင် ဒါကိုဒီမိုကရေစီလို့ခေါ်လို့\nအမငီး ချာတူးလန်ရယ် သူပြောတဲ့ပို.စ်ခေါင်းစဉ်ကို ကြည့်ပြီးဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကွမ်းတံတွေးထွေးနဲ. ပါးစပ်ကိုပြောတာပါလား…\nတွေးကြည့်လိုက်တော့ စိတ်ကူးထဲမှာ ကြက်သီးတောင်ထသွားတယ်.. အဟိဟိ\nအခုမန္တလေးမှာဆိုရင် ကားပေါ်၊ဆိုင်ကယ်ပေါ်က နေ ကွမ်းတံတွေးထွေးရင် အမှိုက်ပစ်ရင် စည်ပင်ကနေ ဖမ်းပြီး ဒဏ်ရိုက်နေပါပြီ\nရန်ကုန်မှာလဲ လုပ်သင့်ပါတယ်… အာရုဏ်နောက်စရာကြီးပါ…\nချာတူးလန် နောက်တစ်ခါဆို နပန်သာပိတ်အုပ်ပစ်ခဲ့ဗျာ……. ဟုတ်တယ်.\nအင်း လိုင်းကားတွေပေါ်မှာတော့ ရေးထားတာပဲနော် ကွမ်းတံတွေးထွေးရင် ဒဏ်ငွေဘယ်လောက် ဆိုပီးး တကယ်လည်း ဒဏ်ငွေဆောင်ရတယ်လို့ တစ်ခါမှလည်းမကြားမိဘူး ….\nတကယ်ပဲ စည်ပင်က မမြင်လို့လားး အမှန်ဆိုရင် ကွမ်းတံတွေးထွေးတာကိုတွေ့တဲ့သူရှိရင် အရေးယူပေးဖို့ တောင်းဆိုသင့်တယ်…အဲလိုတောင်းဆိုပီး ထိထိရောက်ရောက်အရေးယူကြမယ်ဆိုရင် …… နောင် ကွမ်းစားတဲ့ သူတွေ စည်းကမ်းပျက် ရဲတော့မှာမဟုတ်ဘူးနော်…ခုတော့ ဟိုနေရာတွေ့ ဒီနေရာတွေ့ နဲ့ အရမ်းကို စည်းကမ်းမဲ့ကြလွန်းပါတယ်..\nကွမ်း တိုက်ဖျက်ရေး Campaign လုပ်ရင်ကောင်းမလား၊ လမ်းသွားရင်းကားပေါ်ကနေကွမ်းတံတွေးထွေးကြတာမြင်ရင် အလိုလို ဆဲချင်စိတ်ပေါက်တယ်၊\nအလကား အရည်မရ- အဖတ်မရ အလုပ်တွေလို့ပဲထင်တယ်။\nစည်းမရှိ ကမ်းမရှိ ထွေးချင်ရာထွေးပြီး- ရောက်ချင်ရာရောက် လုပ်နေကြတာ ဒဏ်ရိုက်အပြစ်ပေး တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ သင့်ပြီလို့ထင်ပါတယ်။\nအဲဒါမျိုးကို ထိထိရောက်ရောက် ဖမ်းဆီး တရားစွဲ အလျော်တောင်းနိုင်မယ့်နေ့ကို တောင့်တမိတယ်။\nလမ်းလျှောက်မှမဟုတ်ဘူးနော် ၊ ကားလေးမောင်းနေရင်းလဲ ဘတ်စ်ကားပေါ်ကလှမ်းထွေးတာ ခံရတာပဲ။\nတစ်ခါတုန်းက လှိုင်သာယာ မီးခွက်ဈေးမှတ်တိုင်မှာရပ်ထားတဲ့ ဘတ်စ်ကားပေါ်ကလှမ်းထွေးတာခံရလို့ ပိတ်ပြောပစ်ဘူးတယ်။ ခက်တာက အဲဒီနားက စပယ်ယာရယ် ဈေးရောင်းတဲ့သူတွေရယ် ကားစောင့်တဲ့သူတွေရယ် အားလုံးနီးပါးက အထွေးခံရတဲ့ကျုပ်ကိုပဲ အပြစ်တင်တဲ့မျက်နှာထားတွေနဲ့ကြည့်ကြတယ်။ ကြာရင်ဝိုင်းရိုက်မလားတောင်မသိဘူး။\nဒီအပြုအမူမျိုး ဒီနိုင်ငံသားတွေ လက်ခံနေသရွေ့ အောက်တန်းစားနိုင်ငံဘ၀ကတက်မှာမဟုတ်ဘူး။\nချာချာရယ် … သူ့ခေါင်းစဉ်ကြည့်ပြီး ၀င်ဖတ်ဖို့တောင် တွန့်သွားတယ် …..\nကွမ်းသမားက ကွမ်းသာစားတာ ကွမ်းထွေးဖို့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်တို့ ရေသန့်ဘူးတို့ကျတော့ မဆောင်ချင်ဘူး။\nကိုယ့်ကိစ္စကြောင့် ချာတူးလိုမျိုး သူများဒုက္ခမရောက်ရအောင် တာဝန်ယူသင့်တယ်။\nကွမ်းမစားပဲ ဖြတ်နိုင်ရင် ဖြတ်ပါ။\nကွမ်းသွေးကို ပရမ်းပတာ လက်လွတ်စပယ် ထွေးလို့ သူများကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ရလေအောင် ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ကွမ်းသွေးထွေးဖို့ ဆောင်ထားပါ။\nဟားဟား စာသားခေါင်းစဉ်က အတော်လန်းတယ်။ နိုင်ငံကြီးသားပီသဖို့ အနီဆင်းခြင်းကိုလည်း သတိပြုဖွယ် အရင်လုပ်ရမယ်လို့ မြင်မိတာပါပဲ။ စည်းကမ်းသည် လူ့တန်ဖိုးဆိုတာထက် စာရွက်ထဲမှာပဲရှိတယ်လို့ ခုထိ သုံးသပ်နေကြပုံရတယ်။\nချာတူးရေ ဒီလိုအဖြစ်မျိုး rose လဲခံရဖူးတယ်။ တမင်လုပ်တာခံရတာ။ state ကျောင်းတက်တုန်းက ကျောင်းသွားခါနီး ကားခေါင်းခန်းမှာ ကားလိုက်စီးလာတာ အမေကမောင်းပေါ့၊ အဲဒါကို ရွှေဂုံတိုင်မီးပွိုင့် မှာ ကားဘေးချဉ်းယှဉ်ရပ် မီးပွိုင့် စောင့်နေတုန်းမှာ 50 ကားပေါ်က လူကကွမ်းတံတွေးကို rose တို့ကားဖက်ကိုထွေးချတယ်။ မော့ကြည့်လိုက်တော့်ထွေးတဲ့သူက မချိပြုံးပြုံးပြတယ်ဗျာ။ မီးပွိုင့်ကလဲ အလွှတ်ဆိုတော့ ဒေါသတွေထွက်လိုက်တာ။ ရန်ငြိုးလဲမရှိပဲနဲ့တမင်ယုတ်မာတာ။ ကျောင်းအကျီင်္ဖြုဖြူလေးမှာ ကွမ်းတံတွေး အစက်စက်တွေ အများကြီးဖြစ်သွားတယ်။ ရဲနေတာပဲ။ နံလဲနံသေး။ ကားတံခါးဘောင်မှာလဲ ကွမ်းတံတွေးတွေနဲ့ရွံလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်းပေါ့။ ကွမ်းစားတာကို အဲဒီကတည်းက နာကျဉ်းနေခဲ့တာ။ အရက်နံ့ကို ကွမ်းနဲ့ဖျောက်တဲ့ လူတွေရှိသေး။ ကွမ်းအနံ့ဆေးနံ့တွေက ဆိုးတဲ့ အပြင် အရက်နံ့ရော ပေါင်းပြီး အဲဒီလူနဲ့စကားပြောလေ အန်ချင်လေပဲ။ မနေနိုင်လို့ စားရင်လဲ စည်းကမ်းရှိရှိစားကြစေလိုပါတယ်ဗျာ။\nသူ့အိမ်၊သူ့ကား၊သူ့အလုပ်ခန်း ဘယ်နေရာမှာမှ ကွမ်းတံတွေးတစ်စက်မရှိဘူး\nထွေးပြီးရင်ဗူးကိုလုံအောင်ပြန်ပိတ် ဗူးပြည့်သွားရင် အမှိုက်ပုံးမှာ သေချာလွှင့်ပစ်တယ်\nအဲ့လိုမျိုးဆိုတော့လဲ ကွမ်းသာစားနေတာ ပတ်ဝန်းကျင်လုံးဝမထိခိုက်ဘူး\nကွမ်းစားနေတဲ့သူတွေလဲ အဲ့လိုမဟုတ်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်မထိခိုက်အောင်ထိန်းသိမ်းသင့်တယ်\nကျမလဲ တခါရုံးကအပြန် ဆိုက်ကားပေါ်ကလူတယောက်ထွေးလို့ လုံချည်တွေပေခဲ့ဖူးတယ်\nတောင်းပန်မလားစောင့်ကြည့်တာ မသိချင်ယောင်ဆောင်သွားလို့ စိတ်ထဲကနေဘဲ\nခေါင်းစဉ် ကြည့် ပြီး ဒီရောဂါ မကြားဖူးပါဘူး လို့၊ အနှိုင်း နဲ့ အနှိုင်း ခံ အရောင်တူ ကို ထပ်တူပြု ရေးဖွဲ့ ထား လို့ ရူပက အလင်္ကာ မြောက်တယ် ဟေ့။\nအမျိုးသားများ (အနီဆင်းခြင်း သီးခံပါ) လို့\nကိုယ်က သန့်ရှင်းအောင် ထုံးသုတ် တံပျက်စီးလှဲ\nသူတို့တွေက ကွမ်းတံတွေးထွေး အလုပ်ကိုဖြစ်နေတာပဲ\nဒေါ်ကြီးရယ် လန့်လိုက်တာ ငါနှယ် အနီတခါမှမဆင်းဘူးလားပေါ့\nကွမ်းစားတာလား အင်း သားလည်းစားတတ်ပါတယ် ကွမ်းယာသည်မလေးကိုပိုးရာက\nစွဲသွားတာလေ ကွမ်းယာပါ။စည်ကမ်းကတော့ ရှိအောင်ကြိုးစားနေပါတယ် ဒေါ်ကြီး\nဟိုလေ… ဒေါ်ကြီးပေးတဲ့ခေါင်းစဉ်က ဒေါသနဲ့ နည်းနည်းကြမ်းတမ်းနေလားလို့\nသားသားတောင် ကွမ်းစားရမှာ ၇ွံ့သလိုဖြစ်လာပါတယ်\nအော်အနီဆင်းခြင်းရောဂါ …အနီဆင်းခြင်းရောဂါ …\nတစ်ခါမှတော့ ၀င်မရေးဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတခါတော့ရေးပါရစေဗျာ။ ကွမ်းစားတာ ရွံစရာလို့ပြောတဲ့ cobra ကိုပြောခြင်တာပါ ကွမ်းစားတယ်ဆိုတာ မြန်မာ့ ရိုးရာဓလေ့ဗျ ။ ဟိုးရှေးအစဉ်အဆက်က မြန်မာဘုရင်တွေကအစ သူဖုန်းစားအဆုံးစားခဲ့ကြတာပါ။ cobra ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းထဲမှာရော ကွမ်းစားတဲ့သူမရှိဘူးလား။ ကွမ်းစားတာရွံစရာဆိုတာတော့လက်မခံဘူးဗျာ။ တခုတော့ရှိတယ် စည်းကမ်းမရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကြောင့်အခုလိုဖြစ်တာကိုတော့ တကယ်ကိုစိတ်ထဲမှာ လက်မခံနိူင်ပါဘူး။ ကွမ်းစားတဲ့သူများလဲ ကိုယ်ကြိုက်လို့စားတာ အကြောင်းမဟုတ်ပေမဲ့ တခြားသူ နဲ့ ပတ်ဝန်းကျဉ် ကိုတော့ မထိခိုက်အောင် ဆင်ခြင်ပြီး စားပါလို့ အကြံပေးပါရစေ။ ကွမ်းစားတာက ဆေးလိပ်သောက်တာနဲ့စာရင် ပတ်ဝန်းကျဉ်ကို ထိခိုက်မူ့နည်းပါတယ်။စုံစုံ အကြံပေးသလိုမျိုးဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ကောင်းတာပါ ။ အဲလူကြီးကိုလဲ လေးစားမိပါတယ်။ ဆင်ခြင်ကြပါ။ ဆေးကန်း ရှိကြပါ။\nချာလေး ရယ် ၊ ကိုယ် လည်း ကွမ်းစားသူတစ်ဦးပါဘဲ ။ ကျန်းမာရေး နဲ့ မညီညွတ်မှန်း သိပေမယ့် အသဲကောင်းကောင်းနဲ့ မိုက်ကန်းစွာ ဝါးနေသူတစ်ဦးပါကွာ ။ ဒါပေမယ့် ချာလေးရေးတဲ့ ဘိုးဒေါ် လိုတော့ စည်းမရှိကမ်းမရှိ မလုပ်ခဲ့တာ အမှန်ပါရယ်ပါလေ ။\nတိဒယ် တိဒယ်… ကွမ်းစားတဲ့မြန်မာဘုရင် နန်းတော်မှာထုံးလျှောက်သုတ်လို့ လက်ညိုးဖြတ်ခံထိတာလေ… ဒါလဲကောင်းကျိုးမရှိဘူးဆိုတာ ပြတာပဲ။\nဒီလိုဆိုတော့ ဒီကကွမ်းချစ်သူ ကိုကိုတွေ ဦးဦးတွေအတွက် ခေါင်းစဉ်အသစ်လေးပေးမယ်\n—- အမျိုးသားအများစုဆိုင်ရာ မြန်မာဓလေ့(ချစ်စရာ ပတ္တမြားသွေးလွှမ်းခြင်းအကြောင်း) —- … ဂျောင်း ဂျောင်း ဂျောင်း…. လို့ပြောင်းပေးမယ် ဟဲဟဲ ;)\nကြိုက်တတ်ရင် ကြွပ်ကြွပ်အိတ်ဆောင် စနစ်တကျပစ် စည်းကမ်းလေးနဲ့ စားကြစေချင်ပါတယ်။\nအရင်ဆုံး ရောဂါကင်းအောင်နေထိုင်နေလားဆိုတာ ဆန်းစစ်ကြည့်ပြီးမှ ၀င်ဖတ်ကြည့်တာ\nရောဂါအသစ်အဆန်းအလားလို့ လန်သွားတာပဲ အဲလေ လန့်သွားတာပဲ ..\nဒါက ဒီလိုရှိပါတယ် ဟိုက ဟိုလိုရှိပါတယ် ဟိုကိစ္စက ဟိုလိုအဆင်ပြေပေမယ့် ဒီဟာကိုတော့ ဒီလိုလုပ်ပါ တကယ့်တော့ ဟိုဒင်းဟိုဟာ ဆိုတာ ဟိုဟာဟိုဒင်းကြောင့်ပါ …..\nလွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနေထိုင်စားသောက်ထွေးထုတ်အံချခြင်းမျိုး ပြုမူလို့မရပါဘူး\nအဲသည်အတွက် လွတ်လပ်စွာပြောဆိုနေထိုင်စားသောက်ထွေးထုတ်အံချ နိုင်ခွင့်နှင့်အတူ\nခိုင်မာတဲ့ ဥပဒေတွေ ပြဌာန်းပြီး တင်းကျပ်တဲ့ အရေးယူမှုတွေကို အမြန်ဆုံးအကောင်အထည်ဖော်ပေးကြပါ …\nလူတိုင်း လူတိုင်းကလည်း လူတစ်ယောက်လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်း၊ ကျင့်ဝတ်တွေကို လိုက်နာပေးကြပါ\nမလိုက်နာနိုင်တဲ့စည်းကမ်း၊ ကျင့်ဝတ်တွေကိုလည်း မလိုက်နာနိုင်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းနှင့်တကွ ဆွေးနွေးပေးစေလိုပါတယ် …\nအရီးလဲ ခေါင်းစဉ်တွေ့တော့ ငါနဲ့ မဆိုင် တွေးပြီးမဖတ်ဖြစ်တာ။\nအခုထိပ်တက်လာလို့ ကြည့်တော့ မှ အတော်လေး idea ကောင်းတဲ့ ခေါင်းစဉ် နဲ့ သတိပေး လေးပါဘဲ။\nကွမ်းစားတတ်သူ တွေ ဆင်ခြင်ဖို့ အတော်ကောင်းနေပါပြီ။\nကွမ်းတွံထွေး စင်တာကတော့ အရီးလဲ အစင်ခံရဘူးတာ ခဏ၊ ခဏ ပါဘဲ။\nဘတ်စကား စောင့်တဲ့ နေရာမှာ ဆို အဆိုးဆုံးပါဘဲ။ ကွမ်းတံထွေး တွေမှ အပြည့်။\nအတော်လေး ကို ရွံစရာကောင်း ပါတယ်။\nနောက်ပိုင်း နိုင်ငံခြားခရီး သွား တွေ များလာမဲ့ အချိန် ဒီလို အကျင့် နဲ့ စည်းကမ်းမဲ့ မှုတွေ ဟာ ကိုယ့်နိုင်ငံ ရဲ့ အလှ နဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်မှာ အမှန်ပါဘဲ။\nအခုထဲကကို စပြီး ပြုပြင် ရတော့မှာပါ။\nပြဿနာက “ဒါမလုပ်ရ” ဆိုပြီး တားတာထက် “ဒီလိုလုပ်တာ မလုပ်သင့်ဘူး” ဆိုတဲ့ ဆင်ခြင်တတ်တဲ့ အသိ လူတိုင်းမှာ ရှိမှ ဝင်မှ ပြေလည်မှာပါ။\nအဲဒီလို အသိ ဝင်အောင် နည်းမျိုးစုံ နဲ့ အသိပေးရတော့မဲ့ အချိန်ရောက်နေပါပြီ။\nဒီလို Post မျိုးလေးတွေ ကလဲ တကဲ့ အင်အားတစ်မျိုးပါဘဲ သမီးရေ။\nဆက်ပြီး စဉ်းစားရေးပါ။ အားပေးနေပါတယ်။\nအဟီး … ချာတူး … ဖတ်ပြီး … ကိုယ်ချင်းစာမိကာ သနားလည်း သနား … အရေးသားလည်းကောင်းတာကြောင့် ရယ်ချင်ချင်ဖြစ်သွားတယ် … ကိုယ်သာဆို အဲ့ဒီနေရာမှာတင် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ …. နတ်ပူးချင်ပူးနေမှာ … ။\nအရင်းနှီးလည်း မများ ၊ နေရာအကျယ်ဝန်းလည်း သိပ်မလိုပဲ …ပညာအရည်ချင်း ဘာမှမရှိလည်းအဆင်ပြေ .. နေ့စဉ် ၀င်ငွေကောင်းတဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ဆိုလျှင်တော့ … ကွမ်းရာဆိုင်ထောင်တာပါပဲ … ။ ကွမ်းမစားဖူးလို့ ဘာအရသာရှိမှန်း မသိပေမယ့် … မျိုချလို့လည်း မရ .. ၀ါးပဲဝါးပြီး ထွေးထုတ်ရတဲ့ …. ဒီကွမ်းရာကို ဘာလို့များကြိုက်ပါလိမ့်လို့တွေးမိတယ် …. ။ ကွမ်းကိုလည်း မြန်မာ့ရိုးရာ စားစရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး … ကွမ်းယာလုပ်ပုံအဆင့်ဆင့်ကို ဟိုးတစ်လောက MRTV3 မှာ ပြသွားတာ မြင်မိခဲ့တယ် … ။\nကွမ်းယာအမြဲတမ်းစားလျှင် ကျန်းမာရေးနဲ့ မသင့်တော်ဘူး … ဘာတွေဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာကတော့ …ဒေါက်တာ မိုးသီတာစိုးက ပို့စ်အနေနဲ့ တင်ခဲ့ဖူးပါတယ် …. ။ အခန့်မသင့်လျှင် ကျောက်တည်တတ်ပါသေးသတဲ့ … ။ ကွမ်းယာထဲက ရှားစေ့ကလည်းကောင်း ၊ ထုံးကလည်းကောင်း ကြာတဲ့အခါ ကျောက်ခဲလေးတွေဖြစ်လာတတ်တယ် … ။\nကွမ်းဝါးမယ့်အစား .. ပီကေပြောင်းဝါးကြပါလားနော် …. ။ (အဲ့ဒီအခါကျလျှင် ဆံပင်ကွက်ညှပ်ရတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ပေါ်လာမယ်ထင်တယ် … )\nဟုတ်တယ်… တစ်ခါတုန်းကလဲ ကးအရှေ့ပြတင်းပေါက်က ထွေးလိုက်တဲ့ ကွမ်းသွေးက အနောက်ဘက် ၂ ပေါက်ကျော်က ငါ့မျက်နှာကိုလာစင်တယ်… ကားကလဲ ဖော်မြူလာဝမ်း ရှုံးရလောက်အောင် မောင်းနေတာကိုး.. ဒါနဲ့ နေရာအပျောက်ခံပြီး ရှေ့ခုံကိုသွားပြီးပိတ်ပြောလိုက်တယ်.. ပါးစပ်အငြိမ်မနေနိုင်ရင် ငုံထားလိုက်လို့…. (ပီကေ ကိုပြောတာ.. အဟီး..)\nဒီပို့ အပေါ် မှာ တင် လာ တာ ကောင်းတယ်။\nကွမ်း တံတွေး အထွေးခံ ထိလို့ အိနြေ္ဒ ပျက် ရ၊ အဖိုးတန် အ၀တ်အစားတွေ ဆုံးရှုံး ကြ ရတာ တွေ ကိုယ်တိုင် မဟုတ်တောင် မြင်ရ တွေ့ ရ တော်တော် များ တယ်။\n၀ိုင်းဝန်း ဆွေးနွေး ကြ၊ စည်းကမ်းမဲ့ ကွမ်းတံတွေး ထွေးခြင်း ကို ရှုံ့ ချ ကြ ပါ။\nဟုတ်တယ်ဟေ့… သံပြိုင်ရှုံ့ ချကြမယ်\nမျို ချ :O\nအသာလုပ်ပါ။ (ချစ်ကောင်းအသံ ဖြင့် ဖတ်ပါ)။\n(အမျိုးသားများဆိုတော့ ဒါလောက်နဲ့လည်း မလွတ်လောက်ပါဘူး)။\nပို့စ်ပါ အကြောင်းအရာ အတွက် လက်မတစ်ချောင်း ထောင်ခဲ့ပြီး\nခေါင်းစဉ်ကြီးအတွက်တော့ လက်မတစ်ချောင်း အောက်စိုက်ခဲ့ပါတယ်။\nချာတူးလန် လေးက ခုံတော် မောင်ကျဘမ်း လို ရေးနိုင်ပါပေတယ်။\nခုံတော်မောင်ကျဘမ်းက မြို့ဝန်မင်း ထိပ်နဲ့ နင့်ခြေ နင့်ခြေနဲ့ မြို့ဝန်မင်း ထိပ် ဆိုပြီး\nချာတူးလန်လေး ခေါင်းစဉ်က အဲဒီလို ဖြစ်နေတယ်လို့\nပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေးလေးနက်နက် အတည်ပေါက် ၅၀ အပျော်အပျက် ၅၀\nချာတူးရေ နောက်တခါအပြင်ထွက်ရင် အင်္ကျီအနီ။ ဘောင်းဘီအနီဝတ်။ ထီးအနီဆောင်းပြီးမှသွားနော်။ ဒါဆိုအနီရည်တွေမှု့စရာမလိုတော့ဘူး။ အကျီ င်္ရောင်နဲ့ရောသွားရော။\n( ဟီဟိ ပြီးမှကျွဲတကောင်လွှတ်လိုက်မယ် )\nချာချာ ရဲ့ အတွေး ကတော့ လန် ထွက်နေတာပဲ.. ဘာရောဂါများလဲလို့..\nရန်ကုန်မြို့က မီးပွိုင့်တွေမှာ မျဉ်းအဖြူတွေ တားထားပြီး တလိုင်းစီ လုပ်ထားတယ်။ အဖြူက အနီ ဖြစ်နေပြီ။ သတိထားကြည့်မိနေတာ နည်းနည်း ကြာနေပြီ။ ရန်ကုန်မြို့ တမြို့တည်းတင် ကွမ်းစားအား တော်တော် ရှိတယ်။ လူတွေ စည်းကမ်းတော့ ရှိဖို့ လိုနေပြီ။\nနီးစပ်ရာ ပတ်ရောင် လှည့်နေတဲ့ ရဲ ကို တိုင်ပြီး တရားစွဲလို့ ရရင် ကောင်းမယ်။\nလူတစ်ယောက်မှာ ရောဂါအများအပြား ၀င်ရောက်နိင်တဲ့နေရာဟာ ပါးစပ်ပေါက်ပဲ ဖြစ်တယ်လို့သိရတယ်.. တိုးတက်ပါတဲ့ဆိုတဲ့ နိင်ငံတွေမှာ တကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းအပါအ၀င် ကတွင်းသန့်ရှင်းရေးကို ဦးစားပေးလုပ်ကြတယ်..ကွမ်းသွေး မပါပဲ သလိတ်ခတ်\nတံတွေး ထွေးရင်တောင် ရွံစရာအဖြစ်မြင်တက်ပါတယ် သွားကို အမြဲတမ်း သန့်ရှင်ရေး(သွားခြစ်ခြင်း)လုပ်ပါတယ်..\nကိုကြိုက်လို့စားတာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေမဲ့ အများသူငှာ အနှောက်အယှက် ဖြစ်အောင်တော့မလုပ်သင့်ဘူး…..အရင်ရန်ကုန်မှာ\nကွမ်းမရောင်းရ နယ်မြေ ဆိုပြီးတားမြစ်ထားတာရှိတယ် အဲဒါဆက်လက်ပြီးလုပ်ဆောင်သွားရင် ခုအချိန်ဆို တော်တော်ပျောက်နေလောက်ပြီ စင်္ကာပူမှာ အမိုက်တစ်စ ပြစ်လို့မိရင် လမ်းတလျှောက် တနေကုန်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတယ် ဆိုလားကြားဖူးတယ် မြန်မာပြည်မှာလဲ စည်းမရှိ ကွမ်းသွေးထွေးရင် အဲလိုလုပ်ခိုင်းသင့်ပါတယ်..\nအကိုကြီး ပိုစ့်ကောင်းစဉ်က ကျောက်စရာကြီး…:P\nခေါင်းစဉ်ရေးတာ ကောင်းစဉ်ဖြစ်သွားတယ်.. တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျ…..:mrgreen:\nအဲဒီ ပြဿနာက မြန်မာပြည်မှာတင်မကပဲ..နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တွေအထိ အကျင့်စရိုက်တွေကိုသယ်ဆောင်လာကြတယ်၊ မလေးမှာလည်း တစ်ခါက ဘစ်ကားပေါ်ကနေကွမ်းတံတွေးထွေးချလိုက်တာ အနားမှာရှိတဲ့ မော်တော်ဆိုင်ပေါ်က မလေးလင်မယားနှစ်ပေါ်ကို ကျသွားပါလေရော…အဲဒီကောင်ကို ကားပေါ်ကလူတွေကရော မလေးတွေ ၀ိုင်းပြီးဆွမ်းကြီးလောင်းလိုက်ပါလေရော…လမ်းသစ်ဂျာနယ်ထဲမှာပါလာတယ်…အဲဒီတော့ မြန်မာတွေ စည်းကမ်းဆိုတာ စာတမ်းချိတ်ထားရင်တောင် ဂရုမစိုက်ပဲ ထင်သလိုနေ ထင်သလိုလုပ်၊လူမျိုးကိုလည်းထိခိုက်တယ်၊တိုင်းပြည်ကိုလည်းထိခိုက်ပါတယ်…စည်းမရှိ၊ကမ်းမရှိဆိုရင် မြန်မာတွေပဲဖြစ်နေပီ…\nတိုင်းပြည်တိုးတက်ဖို့အတွက် လူတိုင်းလူတိုင်း စည်းကမ်းရှိဖို့၊စည်းကမ်းဆိုတဲ့တန်ဖိုးကိုနားလည်ဖို့အရေးကြီးလှပါတယ်…။တိုင်းပြည်ကြီးပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်သလို လူတွေရဲ့ အသိစိတ်ဓါတ်တွေလဲများစွာပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်နေပါသေးတယ်…။\nဟေ့ ချူးတာ (ကိုပေါက်လိုဘဲ ခေါ်တော့မယ်)\nကြုံတုန်း မေးလိုက်ဦး မယ်။\nသမီးက ဆံပင် အရှည်လေးနဲ့ လား။ ပုံနဲ့ လူတွေ နဲ့ ကိုက်ကြည့်နေလို့။