လူနှင့်ဖိနပ်များ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Drama, Essays.. » လူနှင့်ဖိနပ်များ\nPosted by ရင် နင့် အောင် on Sep 15, 2012 in Drama, Essays.. | 24 comments\nဒီနှစ်အတွက် ရန်ကုန်မိုးရာသီသည် ထုံးစံအတိုင်း နေ့တိုင်းလိုလို မိုးရွာသွန်းနေပါသည်။ တစ်ရက်မှ မပျက်ဘဲ နှစ်ပတ်တိတိ ရွာသောအခါ လမ်းပေါ်တွင် မိုးရေများနှင့် ရေမြောင်းများမှ လျှံတက်လာသော ရေဆိုးများ ရောက်လို့လာတော့သည်။ ၄င်းရေထဲတွင် လူများ လမ်းလျှောက်ကြရသည်။ ကားများ မောင်းနှင်ကြရသည်။ ရန်ကုန်သည် မိုးရာသီ၏ ညစ်ညမ်းမှုကို အစဉ်အလာမပြတ် ထိန်းသိမ်းနေသလားဟု တွေးဖြစ်လိုက်သေးသည်။\nခုတော့ ဘားလမ်းတစ်နေရာတွင် အရောက် ကျွန်တော့် ဖိနပ်သည် မိုးရေစိုပါများ၍ ထင်သည်။ ပြတ်သွားလေပြီ။ ဖိနပ်ပြတ်သောအခါ ထုံးစံအတိုင်း စီးလို့ ရမရ၊ ပြန်လည်၍ ကော်ကပ်ရမရ ကြည့်ဖြစ်သည်။ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။ ထိုအခါ ဖိနပ်နှစ်ဖက်လုံးကို လမ်းဘေး တစ်နေရာတွင် ထား၍ ခြေဗလာလျှောက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်မှာ ဖိနပ်ကို သေချာကြည့်ဖြစ်နေသည်။ ပြန်လည် အသုံးပြု၍ ရဖို့နည်းနေသော်လည်း ဖိနပ်ကို လွှင့်မပစ်ချင်။ မထားခဲ့ချင်။ စီး၍လည်း မရတော့သော၊ ပြန်လည် ကော်ကပ်၍လည်း မကောင်းနိုင်တော့သော ဖိနပ်ကို ကြည့်ရင်းက ဝေခွဲမရ တွေဝေနေတော့သည်။\nမနှစ်တုန်းက ရန်ကုန်သည် ခုနှစ်လိုပဲ မိုးကောင်းခဲ့ပါသည်။ အဲဒီနှစ် မိုးရာသီက ဖိနပ်စုစုပေါင်း ဘယ်လောက် ပြတ်ခဲ့ပါသလဲ။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော် မမှတ်မိပြန်တော့။ တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံ လိုအပ်ချက်များတွင် ဖိနပ်သည်လည်း ပါလိမ့်မည် ထင်သည်။ ဖိနပ်မပါ၍ အမြဲလိုလို လမ်းလျှောက်သူများကို အရူးပမာ ကြည့်တတ်ကြသည်။ စိတ်ဝေဒနာ ဖြစ်စပြုသူများ၏ တွေ့လေ့ရှိသော ပုံစံတစ်ခုမှာလည်း ဖိနပ်မပါတော့ဘဲ လမ်းလျှောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်ဟု စိတ်ပညာဘာသာရပ်များတွင် ဖတ်ဖူးသည်။ ထိုအခါ ဖိနပ်စီးခြင်းသည် ခြေထောက်ကို သက်သာ စေခြင်းမကတော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းပကတိဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော်က ထင်နေမိခဲ့သည်။\nဒီနေ့ခေတ်တွင် ဖိနပ်သည် ပုံစံမျိုးစုံ၊ ဈေးမျိုးစုံဖြင့် ပေါများလှပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ရာဘာဖိနပ်နှင့် သားရေဖိနပ်လောက်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျွန်တော် လူပျိုပေါက်အရွယ်က စ၍ နိုင်ငံခြားဖြစ် ဖိနပ်မျိုးစုံသည် ပြည်တွင်းသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်လာခဲ့တော့သည်။ ကွင်းထဲကို ခြေထိုး၍ စီးရသော ဖိနပ်များကို ကွင်းထိုးဖိနပ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသလို ကြိုးဖြင့် သိုင်းပတ်ကာ စီးရသော ဖိနပ်ကိုမူ ကြိုးသိုင်းဖိနပ်၊ ကြိုးချည်ဖိနပ်ဟူ၍ အမျိုးမျိုးခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။\nမှတ်မှတ်ရရ ကျွန်တော် ဆယ်တန်းအထိ ရာဘာဖိနပ်နှင့် သားရေဖိနပ်ကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် စီးခဲ့ပါသည်။ အဲဒီနောက် တက္ကသိုလ်တက်ချိန်တွင် နိုင်ငံခြားဖြစ် ဖိနပ်တစ်မျိုးကို ကျွန်တော် စတင် စီးဖူးခဲ့သည်။ ထိုဖိနပ်ကို အဖေက ၀ယ်ပေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဖိနပ်နာမည်မှာ အေရိုစော့ဖ် ဟုခေါ်၍ ကွင်းထိုးဖိနပ်မျိုးဖြစ်လေသည်။ ကျွန်တော် စစီးချိန်တွင် ဖိနပ်သည် တစ်လက်မ နီးပါးမြင့်နေ၍ သိပ်တော့ အစဉ်မပြေလှ။ သို့သော် ခါတိုင်းစီးနေကျ သားရေဖိနပ်ထက်တော့ စီးလို့ကောင်း နေသလို ဒီဇိုင်းလည်း လှသည်ဟု ထင်ကာ စီးခဲ့မိသည်။\nဖိနပ်များသည် လမ်းလျှောက်ချိန်များ၊ မတ်တပ်ရပ်ချိန်များတွင် ခြေဖ၀ါးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ကျွန်တော့်ဘ၀တွင် ကလေးဘ၀က စတင်၍ ယခုအချိန်ထိ ဖိနပ် မည်မျှ စီးခဲ့ဖူးသလဲ။ ကျွန်တော် မသိတော့ပါ။ သို့သော် ကျွန်တော် သိချင်ပါသည်။ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်လှသော်လည်း ဖိနပ်များသည် ကိုယ့်ဘ၀ရဲ့ မှတ်တိုင်များ၊ မိုင်တိုင်များလို သဘောထားမျိုးဖြင့် ကျွန်တော်က ဖိနပ် မည်မျှ စီးခဲ့သည်၊ သင်က ဖိနပ်မည်မျှ စီးခဲ့သည်၊ စသည်ဖြင့် အမှတ်တရ သဘောမျိုးသာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်က မမှတ်မိတော့။ မနှစ်က မိုးရာသီတွင် ဖိနပ်မည်မျှ စီးခဲ့သည်ကိုပင် ယခု မေ့လို့ နေခဲ့ပြီ။\nတက္ကသိုလ် ပထမနှစ်တက်ချိန်တွင် အေရိုစော့ဖ်ဟု ခေါ်သော ဖိနပ်ကို စီး၍ ကျောင်းသို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။ ဘ၀တွင် သားရေဖိနပ် မဟုတ်သော နိုင်ငံခြားဖြစ် ဖိနပ်ကို စီး၍ တက္ကသိုလ် လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ကျွန်တော် စတင်ခြေချဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်အရပ်သည် ငါးပေ ငါးလက်မသာရှိသောကြောင့် တစ်လက်မအမြင့် ဖိနပ်ကို စီးခြင်းဖြင့် အတန်ငယ် အရပ်မြင့်လာသလို ခံစားရပါသည်။ ရင်ကိုအလိုလို ကော့ဖြစ်သည်။ ခါးကို အလိုလို ဆန့်ဖြစ်သည်။ လွယ်အိတ်ကို ဟန်ပါပါလွယ်၍ တက္ကသိုလ်လမ်းပေါ်သို့ ခြေအချ ..။ ဖိနပ်များ .. နောက်ထပ် ဖိနပ်များစွာကို ကျွန်တော်တွေ့ လိုက်ရပါတော့သည်။\nအချို့မှာ ကျွန်တော့်ဖိနပ်နှင့် နာမည်တူ၊ ဒီဇိုင်းကွဲသော ဖိနပ်များ၊ အချို့မှာ အရောင်သာ ကွဲသော ဖိနပ်များ၊ အချို့မှာ နာမည်နှင့် ဒီဇိုင်းပါ ကွဲနေသော ဖိနပ်များကို ကျွန်တော် စတင်တွေ့ရှိလိုက်ရပါသည်။ လောကတွင် ဖိနပ်များစွာ ရှိကြောင်း ကျွန်တော် စသိခဲ့ရခြင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ဖိနပ်တွေသည် အရောင်အသွေး စုံလင်ကြသည်။ အထူအပါးမတူကြ။ ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ၏ ခြေဖ၀ါး အောက်တွင် ကပ်လျက် သွားလာနေကြပါသည်။\nဖိနပ်သည် ခြေဖ၀ါးအရွယ်အစားလိုက် ၀တ်ဆင်ရမှန်း ကျွန်တော် ငယ်စဉ်ကပင် သိနှင့်နေပြီးပြီ။ ဖိနပ်သည် ခြေဖ၀ါးထက် ကြီးလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ခြေဖ၀ါးထက် ငယ်နေလျှင်တော့ စီးမရနိုင်ကြောင်းလည်း ငယ်စဉ်ကပင် သိနှင့်နေပြီးပြီ။ သို့သော် ကျွန်တော် မသိသေးသည်က မည်သည့်ဖိနပ်သည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့် ဖိနပ်သည် တန်ဖိုးအားဖြင့် အကြီးဆုံးဖြစ်သနည်း။ ထိုအချက်များကိုကား ကျွန်တော် သေချာ မသိသေးပါ။\nအနည်းငယ် သိလာသည့် အချိန်မှာ ပထမနှစ်တက်လို့ နှစ်လကျော်လောက် အကြာတွင် ကျွန်တော့်ဖိနပ် ပြတ်သွားသည့်အချိန် ဖြစ်လေသည်။ ဖိနပ်ပြတ်သွားသောအခါ လူတိုင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတာချည်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က သူ့ဖိနပ်ကို ငှား၍ ဖိနပ်အသစ်သွားဝယ်နိုင်ရန် ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဖိနပ်ဆိုင်သို့ရောက်သောအခါမှ ဖိနပ်များစွာကို ယခင်ထက် ပို၍ ကျွန်တော် မြင်တွေ့နိုင်လာခဲ့သည်။ ဖိနပ်ဆိုင်မှ အရောင်းဝန်ထမ်းသည် ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြခဲ့၍လည်း ဖြစ်သည်။\nအဲဒီနောက်တွင် ကျွန်တော်သည် ဖိနပ်များနှင့် ပိုမို ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်လာခဲ့ပါသည်။ အရင်က ထင်ခဲ့သော အမျိုးစားတူသော ဖိနပ်များသည်ပင် အမှန်တော့ သေချာကြည့်လျှင် မတူကြကြောင်း၊ ယိုးဒယားမှ လာသော ဖိနပ်များနှင့် တရုတ်မှ လာသော ဖိနပ်များအကြောင်း၊ ကျွန်တော့်ဖိနပ်ထက်ပင် ဈေးအလွန်ကြီးသော ဖိနပ်များစွာ ရှိကြောင်း၊ အစရှိသည်တို့ကို ကျွန်တော် ကောင်းစွာ သိလာခဲ့ပါသည်။ စကောလ်ဟု အမည်တွင်သော ဖိနပ်တစ်မျိုးမှာတော့ နှစ်ရှည်လများစွာ စီးသော်လည်း မပြတ်ဘဲ ခိုင်ခံ့လှကြောင်း သူငယ်ချင်းက ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။\nထို့နောက်တွင် ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်တက်၍ ဘွဲ့ရသည်အထိ ဖိနပ်များစွာကို စီးခဲ့သော်လည်း မည်မျှ စီးခဲ့သည်ကို ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့။ အများစုကတော့ အေရိုစော့ဖ် ဖိနပ်ပင်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဈေးလည်း အတန်ငယ်သက်သာ၍ ဒီဇိုင်းများလည်း မဆိုးဘူးဟု ထင်၍ ကျွန်တော် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nမမျှော်လင့်ဘဲ ဖိနပ်ပြတ်သွားချိန်များကို မကြုံတော့ရန် မိမိဖိနပ်ကို မိမိ သေသေချာချာ စစ်ဆေးတတ်ဖို့ လိုလာပါသည်။ ပြတ်ခါနီးဖိနပ်များကို ကျွန်တော်က မစီးတော့။ အသစ်တစ်ရံဝယ်၍ ပြတ်ခါနီးဖိနပ်များကို အိမ်တွင်သာ စီးခြင်းဖြင့် အဆင်ပြေခဲ့ပါသည်။ အိမ်တွင် စီး၍ ပြတ်သွားသော ဖိနပ်များမှ အချို့ကို လွှင့်ပစ်၍ အချို့ကို ပြန်လည် ကော်ကပ်၍ စီးချင်သော ကလေးသူငယ်များကို ကျွန်တော် ပေးကမ်းဖြစ်ခဲ့သေးသည်။\nဘွဲ့ရ၍ လုပ်ငန်းခွင်ဝင်ချိန်တွင်တော့ ကျွန်တော်သည် မိမိရှာသော ပိုက်ဆံဖြင့် ဖိနပ်တစ်ရံကို စိတ်ကြိုက် ၀ယ်ယူဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုဖိနပ်မှာ ရိဖ် ဟု အမည်တွင်သော ကြိုးသိုင်းဖိနပ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဖိနပ်သည် ဒီဇိုင်းလှသော်လည်း သိပ်မခိုင်ခံလှ။ နှစ်လလောက်တွင်ထင်သည်။ ပြတ်လို့သွားခဲ့သည်။ ထိုမှ စ၍ ဖိနပ်ဝယ်ယူရာတွင် ကျွန်တော်သည် ရွေးချယ်မှုသေချာ ပြုလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖိနပ်တစ်ရံသည် ဒီဇိုင်းအားဖြင့် လှရမည်။ ခိုင်ခံရမည်။ ခြေထောက်အတွက် သက်တောင့်သက်သာ ရှိရမည်။ ထိုအချက် သုံးချက်ဖြင့် ညီလျှင် ဈေးကို တတ်နိုင်ပါက ကျွန်တော် ၀ယ်ယူဖြစ်ခဲ့သည်။\nကျွန်တော်သည် ဖိနပ်မျိုးစုံကို စီး၍ လမ်းလျှောက်ခဲ့သော်လည်း တခါတလေ သားရေဖိနပ်များကို ပြန်လွမ်းဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ သားရေဖိနပ်များတွင်မှ နီညိုရောင် ဖိနပ်များကို ကျွန်တော် ငယ်စဉ်က နှစ်သက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အရွယ်ရောက် လာသောအခါ သားရေဖိနပ်များနှင့် ကျွန်တော် ဝေးကွာလာခဲ့သည်။ အဖေစီးသော သားရေဖိနပ်များ အိမ်တွင် ရှိသော် လည်း ကျွန်တော် မစီးဖြစ်တော့။\nဖိနပ်များစွာ စီး၍ အသက်ရှင်ခဲ့သော ကျွန်တော်သည် အိမ်ထောင်ကျ၍ သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့ချိန်တွင် သမီးအတွက် ဖိနပ်များကို ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့ စတင်ဝယ်ယူဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။ ကလေးစီး ဖိနပ်များသည်လည်း အလွန်စုံလင်စွာ ရှိလှကြောင်း ကျွန်တော် ထပ်မံသိခဲ့ရပြန်သည်။ သမီး မတ်တပ်ရပ်ချိန်များကို လွန်၍ လမ်းစလျှောက် တတ်ချိန်တွင် “ပိ..ပိ” ဟု အသံမြည်သော ကလေးစီး ဖိနပ်တစ်မျိုးကို ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ကလေးများသည် ထိုအသံကို ကြားလို၍ ထင်သည်။ လမ်းကို ပို၍ ကြိုးစားပမ်းစား လျှောက်လာကြသည်။ ဖိနပ်များသည် လူကို လမ်းလျှောက်တတ် အောင်လည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံ သင်ပေးနေကြပြန်ပါသည်။\nအလုပ်အကိုင်တွေ ပြောင်းရင်းဖြင့် နောက်ဆုံး ရန်ကုန်မြို့တွင် အလုပ်ရကာ ကျွန်တော် ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေ ထိုင်ခဲ့သောအခါ မိုးအလွန်ရွာတတ်သော ရန်ကုန်၏ မိုးရာသီများသည် ကျွန်တော့်ဖိနပ်များကို လွယ်လွယ်လေး ပျက်ဆီး စေခဲ့ပါသည်။ လမ်းအလွန် လျှောက်ရ၍လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဖိနပ်များသည် အရင်ထက် ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပြတ်တတ်လာသည်။ ဖိနပ်များသည် လွယ်လွယ်နှင့် ကျွန်တော့်ကို စွန့်ခွာသွားကြသည်။ ကျွန်တော်ကလည်း စွန့်ခွာသွားသော ဖိနပ်များကို တွေဝေမနေတော့ဘဲ လွယ်လွယ်လေး လွှင့်ပစ်၍ အသစ်တစ်ရံ ၀ယ်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။\nဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကျွန်တော်သည် ငယ်စဉ်တုန်းကထက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအား မကောင်းလှတော့။ အလုပ်များစွာ လုပ်နေရသော ခေတ်၏ လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် မည်သည့်အရာလုပ်လုပ် သွားလည်း ခပ်မြန်မြန်၊ လုပ်လည်း ခပ်မြန်မြန်၊ ပြန်လည်း ခပ်မြန်မြန်ဖြင့် ကျွန်တော်သည် အလောတကြီးလူသားတစ်ဦး ဖြစ်လို့လာခဲ့သည်။ အရင်ကလို ကိုယ်စီးနေသော ဖိနပ်သည် မည်မျှ ခိုင်ခံသည်၊ ကိုယ်နှင့် မည်မျှ လိုက်ဖက်သည်၊ နောက်ထပ် အသစ်တစ်ရံဝယ်သင့်ပြီ၊ စသည်တို့ကို မတွေးဖြစ်တော့။ ဖိနပ်သည် ခြေဖ၀ါးနှင့်ကပ်လျက် ပါလာလျှင် အဆင်ပြေပြီဟု တွေးဖြစ်ခဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လို့လာခဲ့သည်။\nပြတ်သွားသော ဖိနပ်ကို ကိုင်လျက် ဘားလမ်းတစ်နေရာတွင် ကျွန်တော် တွေဝေနေမိခဲ့သည်။ ဖိနပ်များ၊ ဖိနပ်များ..။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဖိနပ်များ၊ စီးလျက်ရှိသော ဖိနပ်များ၊ ပြတ်တောက်သွားသော ဖိနပ်များ၊ လွှင့်ပစ်ခဲ့သော ဖိနပ်များ၊ ကော်ကပ်၍ ပြန်စီးခဲ့သော ဖိနပ်များ၊ ဖိနပ်ဆိုင်ပေါ်မှ အသစ်အသစ်သော ဖိနပ်များ …။ လူနှင့် ဖိနပ်များသည် မတ်တပ် စတင် ရပ်တတ်ချိန်ကစ၍ ဘယ်အချိန်ထိ အတူတကွရှိနိုင်ကြသလဲ။ သေဆုံးချိန်ထိလား။ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့သော အချို့ ဝေဒနာသည်တွေကို ဖိနပ်များက စောလျင်စွာ စွန့်ခွာသွားကြပါသလား။ လမ်းလျှောက်တတ်အောင် တွန်းအား ပေးခဲ့သော ဖိနပ်များ၊ ခြေတစ်ဖ၀ါးစာသော်လည်း ဘ၀နီးပါး လူနှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသော ဖိနပ်များ။ ကျွန်တော်တို့ဘ၀တွင် ဖိနပ်တွေ ဘယ်လောက် စီးခဲ့ကြပြီလဲ။ ပြတ်နေသော ဖိနပ်ကို ကိုင်ရင်း ကျွန်တော်ဟာ အတွေးပင်လယ်မျှောလို့ နေပါတော့တယ်။\nဒီပိုစ့်ကို ဖတ်မိတော့ ဖိနပ်ဆိုတာ မသိမသာနဲ့ သတိမထားလိုက်မိပဲ လူတွေရဲ့ အရေးပါတဲ့ တစိတ်တဒေသဖြစ်နေဆိုတာလေး သတိပြုမိတယ်။\nကျမရဲ့ ဖိနပ်တွေကတော့ နေရာဒေသ အခြေနေ ရာသီဥတုကို လိုက်လို့ ပုံစုံပြောင်းအမျိုးအစားပြောင်းခဲ့တာတွေ အတော်များတာမို့ မမှတ်မိတော့ဘူး။\nလောလောဆယ် ၀ါးနဲ့ရက်တဲ့ ဖိနပ်လေးဟာ ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း ကောင်းတာမို့ စွဲစွဲမြဲမြဲစီးနေမိတယ်။\nကြားဘူးတာတော့ မိန်းမမှာ နားကပ်\nနားကပ်မပါတဲ့ မိန်းကလေးတွေဟာ ကြည့်ရမြင်ရတာ မတင့်တယ်သလို\nဖိနပ်မပါတဲ့ ယောက်ျားလေးတွေဟာလည်း ကြည့်ရမြင်တာ မတင့်တယ်ဘူးလို့ ဆိုချင်လေသလားးးးး။\nကျမ မနက်ဖက်ကားစီးလာတိုင်း လှည်းတန်းမှာမီးပွိုင့်အမြဲမိလေ့ရှိပါတယ်။ လှည်းတန်းပွိုင့်မိရင် အကြာကြီးပဲမို့ နေရာ ရရင်ကားမှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အမြဲပဲ ဖိနပ်တွေကိုလိုက်ကြည့်မိလေ့ရှိတယ်။ လူအမျိုးမျိုးလိုက်ပြိး ဖိနပ်တွေလဲ ကွာသွားကြတယ်။ အချို့ကျတော့လည်း ဖိနပ်အကောင်းစားလေးတွေနဲ့.အချို့ကျတော့လည်း..အသင့်အတင့်ဖိနပ်လေးတွေနဲ့ပေါ့.တစ်ချို့ကျပြန်တော့ အောက်ခြေခုံက တစ်ခြမ်းပဲရှိတဲ့ဖိနပ်ပါးနဲ့ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ လူအထွေထွေစီးကြတဲ့ ဖိနပ်တွေကို လိုက်ကြည့်ရတာ စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ..\nဒါနဲ့ ကျမက စီးရလွယ်ကူတဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးညှပ်ဖိနပ်တွေကို ပိုကြိုက်တယ်ရှင့်…\nကျုပ်လည်း အဲရိုဆော့တို့ ဘာတို့ ညာတို့ စီးခဲ့သဗျ ..\nကောင်မလေးဒွေ အများစုက ဖိနပ်ကို အရင်ကြည့်တယ် ဆိုလို့ ..\nဖိနပ်ကို အမြဲသထားခဲ့တာပေါ့ဂျာ ..\nခုနောက်ပိုင်းတော့ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေလို့မို့ ..\nထောင့်ငါးရာတန် ရိုးရိုး ဖိနပ်ပဲ စီးဖြစ်တော့တယ် …\n(ဒါတောင် လျှော့မသွားတဲ့အပြင် ပိုတောင် တိုးလာသေး)\nအိမ်နေရင်းလည်း စီးတယ်၊ ရုံးသွားရင်လည်း စီးတယ် ..\nအကြာကြီး ခံတယ်ဗျ …\n၀ိုင်းဝိ်ုင်းလည်နေတာ အကြွေးတွေမို့လား မောင်အံ။ ဂလောက်လဲ မကြွားဘာနဲ့ကွယ်\nဟာဂျာ ဂျီးဒေါ်ဂလည်း …\nတောင်မလေးဒွေကို ကြောဒါ …\nတောင်မလေးဒွေ .. အဟိ ..\nComment ပေးပြီးသားတော့။ ပြန်ဝင်ကြည့်တော့ မရှိတော့လို့\nတီချာ့ သားလေးငယ်ငယ်တုန်းက တီချာတို့ ရန်ကုန်သွားကြတော့\nသူ့ဘကြီးကမေးတယ်။ မင်းတို့မန္တလေးကဘာစီးလာကြတာလဲတဲ့။\nသားလေးက ” ကတ္တီပါဖိနပ်စီးလာတာ” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တာလေ။\nယူအက်စ်လာတော့.. (ဟိုအရင်နှစ်တွေက(.. မြို့ခံတွေ..ရောက်နှင့်ပြီးသူတွေ… မေးလေ့ရှိတာ.. ဘာနဲ့လာသလည်း(ဘာဗီဇာနဲ့လာသလည်း) လို့ပါ.\n“လေယာဉ်ပျံနဲ့လာတာပါ”လို့.. ကြောင်တောင်တောင်ကြည့်ပြီး.. အတည်ဖြေတာ.. မှတ်မှတ်ရရကြားဖူးတယ်..။\nတစ်ရက် FM ကလွှင့်တဲ့ အစီအစဉ်လေး နားထောင်ရတယ်\nစာရေး ဆရာတွေရဲ့ ၀တ္ထုတိုလေး တွေကို စာရေးဆရာ ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပြတာ\nမဖတ်ခင် စာရေးဆရာက ၀တ္ထု အကြောင်းလေး ရှင်းပြတယ်\nအရင်က လက်ခံထားတာ ၀တ္ထုတွေမှာ ဇာတ်လမ်း ရှိရမယ် ဇာတ်ကောင်ရှိရမယ်\nအဲ သူ့ဝတ္ထုမှာ တော့ ဇာတ်လမ်းလဲ မရှိ ဇာတ်ကောင်လဲ မရှိ ဒါပေမဲ့ ၀တ္ထုပါပဲ တဲ့\nအောက်ခံဘောင်းဘီ အကြောင်းလေးကို ရေးထားတာကို ဖတ်ပြတာ နားထောင်လို့ကောင်းတယ်\nအခုလဲ ကိုရင်နင့်အောင် က ဖိနပ်လေး အကြောင်း ရေးထားတာ ဖတ်လို့ကောင်းတယ်\nကျွန်တော်လဲ ဒီ ပုံစံမျိုးလေး ရေးတတ်ချင်တယ် တချိန်တော့ ကြိုးစားပြီး ရေးကြည့်ဦးမယ်\n” စိတ်ဝေဒနာ ဖြစ်စပြုသူများ၏ တွေ့လေ့ရှိသော ပုံစံတစ်ခုမှာလည်း ဖိနပ်မပါတော့ဘဲ လမ်းလျှောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်ဟု စိတ်ပညာဘာသာရပ်များတွင် ဖတ်ဖူးသည်” ဆိုလို့\nကျွန်တော်လဲ စိတ်ဝေဒနာဖြစ်စပြုသူရဲ့ အပြုအမူလေး မနက်ကတင် လုပ်လိုက်မိရဲ့\nဘန်ကောက်မှာ အတွေ့အကြုံရအောင် ဆိုပြီ သဘောင်္လေး စီးလိုက်မိပါတယ်\nကျွန်တော်တို့ဆီက လိုင်းကားတွေလိုပဲ မှတ်တိုင်လို နေရာမျိုးမှာ သဘောင်္လေး ကပ်ရင် လူတွေဆင်းလိုက် တက်လိုက်နဲပေါ့ ကျွန်တော် ဆင်းရမဲ့ နေရာကြ ကမ်းပေါ်အတက်မှာ ဖိနပ်တစ်ဘက်က ရေထဲ ကျွတ်ကြ သွားရော ပြန်ဆယ်ဘို့ ကြည့်တော့ အဆင်မပြေဘူး ကံရံ မသင့်ရင် လူပါ ရေထဲကြသွားနိုင်တယ် ရေကလဲ နံစော်လို့ အဲဒါနဲ့ မထူးပါဘူး ဆိုပြီး ကျန်တဲ့ ဖိနပ်တစ်ရံကို ဆက်စီး ပြီး အနီးဆုံး မောလ် တစ်ခုကို ၁၀ မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်သွားပြီး ဖိနပ်ထပ်ဝယ်လိုက်ရတယ် အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့မှ ရန်ကုန်မှာသာဆို အဲဒီလို လျှောက်သွားရင် လူတွေကလဲ ၀ိုင်းကြည့် ( စိတ်ဝေဒနာ ဖြစ်စပြုသူ လို့ထင်ကြမှာ) ကိုယ်တိုင်လဲ ရှက်သလိုလို ခံစားနေရမှာ အခုတော့ ဒီမှာ ဘယ်သူမှလဲ မကြည့်\nလုံးဝလဲ မရှက်မိ ခပ်တည်တည်နဲ့ အတွေ့အကြုံသစ် ပဲ လို့ တွေးမိပြီး ပျော်သလိုလို တောင် ဖြစ်မိသေး ပိုက်ဆံအပိုထွက်သွားတာတော့ နှမြောစရာပေါ့\nဦးထုတ်နဲ့ဖိနပ် ကျွန်တော်တော့ ခေါင်းပေါ်ဆောင်းတဲ့ဦးထုတ်ကို ၃၀၀၀ ပေးရမှာ နှမြှောပေမဲ့ ဖိနပ်ကိုဈေးကြီးပေးဝယ်စီးဖြစ်တာများတယ် ဦးထုတ်မ၇ှိလို့ဘာမှမဖြစ်ပေမည့် ဖိနပ်ပြတ်လို့ ဒုက္ခရောက်ရတာကိုမခံစားနိုင်လို့ပါ ဒါပေမည့် တိုက်ဆွေးတွေနဲ့တွေ့လို့ တစ်လလောက်နဲ့ ဖိနပ်ပြတ်သွားတဲ့အခါ တော်တော်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်\nဒီစာဖတ်ပြီးမှ ကျုပ် ဖိနပ် ဟောင်းနေပြီ ဆိုတာ သတိထားမိတယ်\nဒါလေးရေးပြီး ဖိနပ်ဆိုင်ဖွင့်ရင်ကောင်းမယ်။း))) ဖိနပ်ဝယ်မယ့်သူတွေ များနေတယ်။း))\nငယ်ငယ်ကတော့ ဂျပန်ဖိနပ်လို့ခေါ်တဲ့ ရာဘာဖိနပ်တွေနဲ့\nခဏခဏ ပြုတ်ထွက်လို့ ခဏခဏငုံ့ပီးသဲကြိုးပြန်တတ်ရတာအမှတ်ရမိတယ်..\nရာဘာဖိနပ်ကိုခုံပါး ပြီးပေါက်တဲ့အထိ သဲကြိုးအကြိမ်ကြိမ်လဲပီးစီးခဲ့ဖူးတယ်..\nအမေဈေးကနေပြန်ရင် အိမ်ကလူဆိုဒ်စုံအတွက် သဲကြိုးစပါယ်ယာ အမြဲဝယ်လာတတ်တာမှတ်မိသေးတယ်….\nသဲကြိုးရုပ်တရက်ပြတ်ရင် ကြေးနန်းကြိုးနဲ့တုတ်ပီးယာယီ စီးနိုင်အောင်\nပိုခိုင်အောင်နဲ့ သက်သာအောင်ဆိုပီး အမေ၀ယ်ပေးတဲ့\nဈေးကြီးလို့ ၀ယ်မစီးနိုင်ခဲ့တဲ့ ဆင်ကြယ်တံဆိပ် ယိုးဒယားဖိနပ်ကို\nအော် ဖိနပ်ဆိုတာ လူဘ၀ ရဲ. တစိတ်တဒေသ ပါလားနော်… ကိုရင်နင့်အောင် ပြောသလိုလဲ ဟုတ်တာပဲ.. ငယ်ငယ် ထဲက လမ်းလျှောက်စထဲက စီးလာလိုက်တဲ့ ဖိနပ် သေတဲ့အချိန်ကျမှပဲ ချွတ်ရတာပဲနော်… အင်း တွေးမထားတာကို တွေးနိုင်အောင် ရေးထားတဲ့ ဒီပို.လေး ကောင်းသဗျာ..\nကျွန်တော် လဲ လမ်းဘေးနားက ခင်းရောင်းတဲ့ ဖိနပ်ဆိုင်က ပုံလောင်းထားတဲ့ ဂွင်းထိုးဖိနပ်လေး ၃၀၀၀ ကျပ်နဲ. ၀ယ်ဖူးတယ် ၂၀၀၉ တုန်းက အခုထိကို မပြတ်သေးဘူးဗျာ.. တယ်လဲ သစ္စာရှိတဲ့ဖိနပ် ကျွန်တော်ကို ခွဲမသွားဘူး ဟေဟေဟေ… အခုတော့ အဲဒီဖိနပ်လေးကို အိမ်နေနေရင်း စီးလုပ်ထားတယ်… အခုအချိန်ထိ အပြုံးမပျက် အစီးခံနေတုန်းဗျာ……….\nရင်နင့်အောင်ရဲ့ လူနှင့်ဖိနပ်များ ပိုစ်ကိုဖတ်လိုက်တော့\nရင်ထဲမှာ အလင်းရောင် အသိတ၇ားလေးပေါ်လာတယ်\nအဓိက ဆိုလိုတာ ဖိနပ်မဟုတ်ပဲ\nလူ့ နဲ့ ဘ၀ နှစ်ခုဒွန်တွဲထားတယ်လို့ မြင်နေမိတယ်\nကိုယ့်ခြေထောက်စွပ်ဖို့ ဖိနပ်ကို ဘယ်လောက်ဈေးကြီးတာဝယ်ဝယ် ဘယ်လောက်ကောင်းတာဝယ်ဝယ် အချိန်တန်ရင်ပြတ်မှာဘဲ(အချိန်မတန်ခင်လဲပြတ်တာဘဲ)။\nဘ၀ဆိုတဲ့ဖိနပ်ကြီးကိုတော့တသက်လုံးစီးရမှာဗျ။ ဆူးညှောင့်ခလုတ်ဒဏ်ခံနိုင်အောင်တော့ ကိုယ်ဘယ်အချက်ကိုအခြေခံပီးရွေးသလဲပေါ်မူတည်တယ်။\nဖိနပ်ဇာတ်လမ်းကတော့ မနောဖြူတို့က နေ့တိုင်း လတိုင်း ကြုံနေရတယ်။ ဆိုဒ်မတော်တာနဲ့ ရှာလို့မတွေ့တာနဲ့ တစ်ခါတလေ လမ်းမှာပျက်သွားရင်တောင် ဖိနပ်မပါပဲ အိမ်တောင်ပြန်ခဲ့ဖူးတယ်။\nထီးနဲ့ဖိနပ်မပါ ဘယ်ခါမှသိလို့ အလှူခံတွေမှာအော်သလိုပါပဲ။ လူနဲ့ဖိနပ်ဆိုတာ တွဲလျက်ပါပဲ။ စီးပွားရေးလုပ်ရင်တောင် ဖိနပ်လုပ်ရင်ကောင်းမလားစဉ်းစားမိတယ်။\nအကြံတွေ တူနေပြီး)))\nလူတစ်ကိုယ်အကြိုက်တမျိုးဆိုသလို ဖိနပ်ကြိုက်တဲ့သူ တွေ့ဖူးတယ်။\nကျန်တဲ့ပစ္စည်းထက် ဖိနပ်တွေ့တိုင်းဝယ်ချင်တာမို့ သူ့မှာတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဖိနပ်ပုံစံစုံ၊ အရောင်စုံ အများကြီးပဲတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။\nစီးတဲ့ဖိနပ်ကိုကြည့်ပြီး လူရဲ့စိတ်သဘောထားကို တိုင်းတာကြတယ်။\nမန္တလေးခြေညှပ်ဖိနပ်လေး စီးရင် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးရှိကြတယ်လို့ မြင်တတ်တယ်။\nအဲ-ဘွတ်တွေ ရှုးတွေ စီးတဲ့လူကျတော့လည်း အမြင်တမျိုးပေ့ါ။\nကိုယ်တိုင်တော့ သူ့နေရာနဲ့ သူ့ရာသီဥတုနဲ့လိုက်ပြီး ဖိနပ်အမျိုးမျိုးထားပြီး စီးရတာကို ကြိုက်တယ်။\nမှတ်မှတ်ရရ ဖိနပ်လို့ ပြောတိုင်း ဟိုးးးးးးးအရင်က မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာ တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဖိလစ်ပိုင်သမ္မတကတော်ဟောင်း အီမယ်ဒါမားကိုစ့်ရဲ့ ဖိနပ်စင်ကြီးကို သိပ်သဘောကျခဲ့ဖူးတယ်။\nကျွန်မအလုပ်လုပ်တဲ့ရုံးဘေးကပ်လျက်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးသင်စာသင်ကျောင်းတစ်ကျောင်းရှိတယ်။ ရုံးဆင်းချိန်နဲ့ ကျောင်းလွှတ်ချိန်တူနေတော့ ကလေးတွေကို အမြဲတမ်းတွေ့နေရတယ်။ မိုးတွင်းကြီးမှာ ကလေးတွေ ထီးလဲ မပါ ဖိနပ်လဲ မပါကြဘူး။ မြင်မိတိုင်း စိတ်ထဲမကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ဖိနပ်လေးတွေ လှူချင်စိတ်ဖြစ်နေတာတော့ကြာပြီ … ရွာထဲမှာ ကလေးဖိနပ်ရောင်းတဲ့သူများ ရှိပါသလား??????\nကျောင်းဖွင့်ခါစတုန်းက အလှူရှင်တစ်ဦးက ထီး (ချာလီထီး) အရောင်တူလေးတွေ လာလှူသွားတာကို သတိထားမိသေးတယ်။ အဲဒီနေ့က ကျောင်းလွှတ်တော့ ကလေးတွေ ထီးဆင်တူတွေနဲ့ သိသိသာသာ အရောင်ထွက်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဲဒီထီးတွေ မရှိတော့ဘူး ….\nအော် ဖိနပ်..ဖိနပ် ..\nဖိနပ် စီးမယ်ဆို အကောင်းစားဖိနပ်ပဲ စီးဗျ …\nအကြောင်းအရာက ဘာမှမဟုတ်လှဟုထင်ရသော်လည်း ထိုအသေးအမွှားဇတ်ကောင် `ဖိနပ်´\nကိုပင်အခြေပြု၍ အရေးအဖွဲ့လှလှပပဖြင့် စာဖတ်သူအားဆွဲဆောင်သွားသည်မှာ..ဇတ်လမ်းဆုံးအောင်ပင်..\nဖိနပ်မပါ၍ အမြဲလိုလို လမ်းလျှောက်သူများကို အရူးပမာ ကြည့်တတ်ကြသည်။ စိတ်ဝေဒနာ ဖြစ်စပြုသူများ၏ တွေ့လေ့ရှိသော ပုံစံတစ်ခုမှာလည်း ဖိနပ်မပါတော့ဘဲ လမ်းလျှောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်ဟု စိတ်ပညာဘာသာရပ်များတွင် ဖတ်ဖူးသည်။ ထိုအခါ ဖိနပ်စီးခြင်းသည် ခြေထောက်ကို သက်သာ စေခြင်းမကတော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းပကတိဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော်က ထင်နေမိခဲ့ တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံ လိုအပ်ချက်များတွင် ဖိနပ်သည်လည်း ပါလိမ့်မည် သည်။\nစာဖတ်သူတစ်ဦးကပင်ဤသို့ ချီးကြူးအားကျမိသည်ကို ကိုးကားပြလိုပါသည်….\nတစ်ရက် FM ကလွှင့်တဲ့ အစီအစဉ်လေး နားထောင်ရတယ် စာရေး ဆရာတွေရဲ့ ၀တ္ထုတိုလေး တွေကို စာရေးဆရာ ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပြတာ မဖတ်ခင် စာရေးဆရာက ၀တ္ထု အကြောင်းလေး ရှင်းပြတယ်\nအရင်က လက်ခံထားတာ ၀တ္ထုတွေမှာ ဇာတ်လမ်း ရှိရမယ် ဇာတ်ကောင်ရှိရမယ် အဲ သူ့ဝတ္ထုမှာ တော့ ဇာတ်လမ်းလဲ မရှိ ဇာတ်ကောင်လဲ မရှိ ဒါပေမဲ့ ၀တ္ထုပါပဲ တဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီ အကြောင်းလေးကို ရေးထားတာကို ဖတ်ပြတာ နားထောင်လို့ကောင်းတယ် အခုလဲ ကိုရင်နင့်အောင် က ဖိနပ်လေး အကြောင်း ရေးထားတာ ဖတ်လို့ကောင်းတယ် ကျွန်တော်လဲ ဒီ ပုံစံမျိုးလေး ရေးတတ်ချင်တယ် တချိန်တော့ ကြိုးစားပြီး ရေးကြည့်ဦးမယ်\nသမီး မတ်တပ်ရပ်ချိန်များကို လွန်၍ လမ်းစလျှောက် တတ်ချိန်တွင် “ပိ..ပိ” ဟု အသံမြည်သော ကလေးစီး ဖိနပ်တစ်မျိုးကို ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ကလေးများသည် ထိုအသံကို ကြားလို၍ ထင်သည်။ လမ်းကို ပို၍ ကြိုးစားပမ်းစား လျှောက်လာကြသည်။ ဖိနပ်များသည် လူကို လမ်းလျှောက်တတ် အောင်လည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံ သင်ပေးနေကြပြန်ပါသည်။\nနိဂုံး ချုပ်ပုံလေးမှာလည်းပိရိသေသပ်သော သုံးသပ်ချက်အတွေးကလေးနှင့်…စ၊လယ်၊ဆုံး၊\nစွန့်ခွာသွားကြပါသလား။ လမ်းလျှောက်တတ်အောင် တွန်းအား ပေးခဲ့သော ဖိနပ်များ၊ ခြေတစ်ဖ၀ါးစာသော်လည်း တဘ၀နီးပါး လူနှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသော ဖိနပ်များ။ ကျွန်တော်တို့ဘ၀တွင် ဖိနပ်တွေ ဘယ်လောက် စီးခဲ့ကြပြီလဲ။ ပြတ်နေသော ဖိနပ်ကို ကိုင်ရင်း ကျွန်တော်ဟာ အတွေးပင်လယ်မျှောလို့ နေပါတော့တယ်။\nကျနော်တို့တွင်မရှိမဖြစ် အသုံးပြုနေသောပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း တန်ဖိုးမထားမေ့လျော့\nခံထားရသော ဖိနပ်ကလေး မှ အတွေးတွေပွားထွက်လာအောင်ရေးထားနိုင်ပါသည်.။\nသူပြောမှ ဘ၀ခရီးရှည်ကြီးတွင် ခေတ်အလိုက်စီးမိခဲ့သောဖိနပ်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်မိပါသည်.။\nရိုးရိုးလေးနဲ့လှသော အတွေးဆောင်းပါးတပုဒ်ဟုခံစားရသောကြောင့် နှစ်သက်မိပါသည်။\nနေ့စဉ်အသုံးပြုနေကြသော ဖိနပ်လေးများအား ရသမြောက်အောင်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့်


ကျယ်ပြန့်သောနီကိုတင်းအသုံးပြုခြင်းသမိုင်း (၂၀၁၅) အရကြက်ဥများသည်နီကိုတင်းမှထွက်ခွာသည် - Your Brain On Porn\nကြွက်နီကိုတင်းကိုအသုံးပြုခြင်း၏ကျယ်ပြန့်သမိုင်း (2015) အောက်ပါမွှေးအကျိုးသည်နီကိုဒင်းနုတ်ထွက်\nစှဲလမျးသူ Biol ။ 2015 စက်တင်ဘာ 16 ။ Doi: 10.1111 / adb.12306 ။\nHuynh ကို C1, Fam J ကို1, Ahmed က SH2,3, Clemens KJ1.\nမူးယစ်ဆေးဝါးသုံးစွဲမှုကြိုးအပြုအမူမြားတှငျပါဝငျခွငျး၏အခြားရွေးချယ်စရာနည်းလမ်းကင်းမဲ့ရာ enviroments မှာပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်ပါသည်။ အခြားရွေးချယ်စရာဆုလာဘ်ရရှိနိုင်ပါသည်အခါ, မူးယစ်ဆေးဝါးသုံးစွဲမှုလျော့ကျ-တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ကုထုံးအကျိုးအတွက်ကိုညွှန်ပြနိုင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှု။ ဒါကစိတ်ကူးအထူးသဖြင့်ကြွက်များ၏အများစုအလွယ်တကူကင်းသို့မဟုတ်ဘိန်းဖြူကျော်တစ်ဦးအစွမ်းထက် Non-မူးယစ်ဆေးဆုလာဘ်ကိုရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟုသရုပ်ပြမကြာသေးမီ preclinical သက်သေအထောက်အထားအားဖြင့်ကောင်းစွာထောက်ပံ့သည်.\nဤတွင်ကျနော်တို့အတူတူနီကိုတင်း, အလွဲသုံးစားမှုမူးယစ်ဆေးအကြားအမြင့်ဆုံးစွဲ liabilities ၏တဦးတည်းရှိသည်ဖို့စဉ်းစားနေတဲ့မူးယစ်ဆေးဝါးအဘို့စစ်မှန်တဲ့ရရှိထားသူရှိမရှိဆန်းစစ်။ ကြွက်အခြားရက် saccharin သို့မဟုတ်နီကိုတင်းအဘို့အသီးခြားစီ-ပြီးမှနှာခေါင်းမှလေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ တစ်ဦး discrete-ရုံးတင်စစ်ဆေး, အတင်းအကျပ်-ရွေးချယ်မှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအသုံးပြုခြင်း, ကြွက်ထို့နောက်နီကိုတင်းနှင့် saccharin အကြားရွေးချယ်ဖို့ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဤသည် saccharin အာရုံစူးစိုက်မှု (0.2-0%), အရည်ဆုလာဘ်၏ပျက်ကွက်, နီကိုတင်းအာရုံစူးစိုက်မှုတစ်ခုတိုးကာတိုးချဲ့နီကိုတင်း Self-အုပ်ချုပ်ရေးသမိုင်းကိုအောက်ပါအတွက်ကျဆင်းခြင်းပြီးနောက်ရှေးခယျြမှုစမ်းသပ်ခြင်းအားဖြင့်နောက်တော်သို့လိုက်ခဲ့သည်။ အားလုံးကြွက်အားလုံးအချိန်များတွင် saccharin များအတွက်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနဲ့ချက်ချင်း preference ကိုသရုပ်ပြခဲ့သည်။\nဒါဟာဆုလာဘ်ပြင်းအားအတွက်မူကွဲရှိနေသော်လည်း, ဒါမှမဟုတ်တစ်ခုကျယ်ပြန့်နီကိုတင်းသမိုင်းပြီးနောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အထူးသ, ကြွက်နီကိုတင်းကျော်ရေအတှကျနှာခေါင်း-Poke မှပိုမိုနှစ်သက်နှင့်မျှမတို့အရည်ကိုအပ်သောအခါတုံ့ပြန်မှုချန်လှပ်မည်ဟုထက်နီကိုတင်းအဘို့တုံ့ပြန်ပြန်လည်စတင်။\nယေဘုယျအား, ဒီလေ့လာမှုအတည်ပြုခြင်းနှင့်ကိုကင်းနှင့်ဘိန်းဖြူအပါအဝင်အလွဲသုံးစားမှုအခြားမူးယစ်ဆေးဝါးများအပေါ်နီကိုတင်းသည်ယခင်သုတေသနမှကိုတိုးချဲ့။ ကြွက်ပစ္စုပ္ပန်လေ့လာမှုမှာနီကိုတင်းဖြတ်ထားတဲ့နှင့်အတူလွယ်ကူဆေးရွက်ကြီးဆေးလိပ်ဖြတ်ဖို့လူသား၏လူသိအခက်အခဲနှင့်အတူခြားနားနေသည်။ ဒီသရုပ်ကွာဟမှုကိုရှင်းပြနိုင်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားအချက်များဆွေးနွေးတင်ပြထားပါတယ်။


“ရွှေမြန်မာ”: Blogger Gathering and Blogging Excursion\nBlogger Gathering and Blogging Excursion\nကျွန်မတို့ တစ်လတိတိ မီတင်ပေါင်းများစွာ လုပ်ပြီး စီစဉ်ခဲ့ရတဲ့ Blogger Gathering and Blogging Excursion ရဲ့ ပထမပိုင်း အစီအစဉ်ဖြစ်တဲ့ Gathering ကတော့ ဒီနေ့မှာ အောင်မြင်စွာ ပထမပိုင်း ပြီးဆုံးခဲ့ပါပြီ။ နောက်တစ်ပိုင်းကတော့ ညမှ ပြည်ကို ထွက်ခွာမယ့် အပိုင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ တွေ့ဆုံပွဲလေးကို စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ကန်တော်ကြီးမှာ ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ တွေ့ဖူးမြင်ဖူးနေကျဖြစ်သော ဘလောဂ့်ဂါများသာမက၊ မတွေ့ဖူး မမြင်ဖူးသော ဘလောဂ့်တွေလည်း လာရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီနေ့ တွေ့ဆုံပွဲလေးမှာ စုစုပေါင်း ဘလောဂ့်ဂါ သုံးဆယ့်ငါးယောက် လာရောက်ခဲ့ကြပါတယ်ရှင်။\nပထမဆုံး မနက်အစောကြီး ဘာညာက အိမ်ကို ကားနဲ့လာခေါ်ပါတယ်။ နောက်ပြီး ဖိုးသူတော်ကို သွားဝင်ခေါ်ပါတယ်။ ဖိုးသူတော်ကလည်း ရောက်မှ အိပ်ရာက နိုးလို့ ကားသမားကို ခဏစောင့်ဖို့ ပြောရသေးတယ်။ နောက်ပြီး ဗီနိုင်းထုတ်ဖို့ မြို့ထဲကိုသွားပြီး အပ်ရသေးတယ်။ အပ်တော့လည်း ညနေမှ ယူတဲ့ပြောပါရော။ မရဘူး တော်ကြာ ၁၀ နာရီပွဲစမှာလို့ ပြောပြီး မြန်မြန်လုပ်ခိုင်းရသေးတယ်၊ ဗီနိုင်းမှာလည်း လက မှားနေလို့ ပြန်ပြင်ခိုင်းရသေးတယ်။\nမနက် ဆယ်နာရီမှာတော့ ကျွန်မတို့တွေ ကရ၀ိတ်ကျွန်း အ၀င်ဝမှာ လူစုကြပါတယ်။ နောက်တော့ ကန်တော်ကြီး ကလေးကစားကွင်းအနီး ညနေပိုင်း သီချင်းဆိုတဲ့နေရာဝန်းကျင် မြေကွက်လပ်တစ်ခုကို သွားရောက်ကြပြီး ဘလောဂ့်ဂါ အချင်းချင်း မိတ်ဆက်ခြင်း၊ ဂိမ်းဆော့ခြင်း၊ Debate လုပ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အစတုန်းက Role Play တွေပါ ဆော့ဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပေမယ့် လူစုတာ နည်းနည်း အချိန်ကြာသွားတဲ့အတွက် ဒီအစီအစဉ်ကို မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူးရှင်။ ဆော့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဂိမ်းလေးကတော့ Blogger ဖွက်တမ်းလို့ အမည်ပေးထားတဲ့ ဂိမ်းလေးဖြစ်ပါတယ်။\nဘလောဂ့်ဂါတွေရဲ့ နာမည်တွေ၊ ဘလောဂ့်နာမည်တွေကို လက်ဟန်ခြေဟန် အမူအရာတွေနဲ့ ဖွက်ပြီး အမည်ဖော်ရတဲ့ ဂိမ်းလေးပါ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ရုပ်ရှင်ဖွက်တမ်း ကစားခဲ့သလိုပါပဲ။ အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ခွဲပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆော့ကစားခဲ့ကြပါတယ်။ ဆော့ပြီးတော့ နေ့လည်စာ စားသောက်ကြပါတယ်။ နေ့လည်စာ စားပြီးတဲ့ အခါမှာ စောစောက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကပဲ Debate အစီအစဉ်များကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ Debate လုပ်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေကတော့\nBlogger မှာ ရေးရတာကောင်းတယ် နဲ့ WordPress မှာ ရေးရတာ ကောင်းတယ်\nBlogger ဖြစ်ရတာ ကောင်းတယ်၊ Blogger ဖြစ်ရတာ မကောင်းဘူး\nfacebook တောင် နည်းနည်းပါသေးတယ်။\nDebate ပြီးသွားတော့ ကျွန်မတို့ လက်ရှိစုဝေးနေတဲ့ နေရာမှာ နေနည်းနည်းပူနေတာတဲ့ ချစ်သူကျွန်းကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြပါတယ်။ ချစ်သူကျွန်းမှာလည်း ဆော့ခဲ့ကြ၊ ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့ကြပါသေးတယ်။ ဘလောဂ့်ဂါ သားဖြိုးကလည်း ကိုနိုင်လင်း ရေးတယ်ဆိုလား၊ ကိုနိုင်ဝင်းရေးတယ်ဆိုလား သီချင်းစာသားကို ဂစ်တာတီးပြီး ဆိုပြခဲ့ပါတယ်။\nနောက်တော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် လက်ကိုကြက်ခြေခတ်ယှက်ကိုင်ပြီး လက်တွေကို မဖြုတ်ပဲ အားလုံး စက်ဝိုင်းပုံ ပြန်ဖြစ်အောင် လက်တွေကို ဖြေယူရတဲ့ ဆော့ကစားနည်းကို ဆော့ခဲ့ကြပါတယ်။\nဒီနေ့တွေ့ဆုံပွဲလေးကို လာရောက်ပေးကြတဲ့ ဘလောဂ့်ဂါတွေကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်လို့ Organizer အားလုံးရဲ့ ကိုယ်စား ကျွန်မက ပြောချင်ပါတယ်။ ဘလောဂ့်ဂါ အချင်းချင်း အွန်လိုင်းမှာသာမက အပြင်မှာပါ ရင်းနှီး နွေးထွေးစေတဲ့ ဒီလိုအစီအစဉ်မျိုးကိ နောက်လည်း အခွင့်အခါသင့်သလို ပြုလုပ်ပေးသွားချင်ပါသေးတယ်။ ဘလောဂ့်ဂါတိုင်းကိုလည်း အွန်လိုင်းမှာသာမက အပြင်မှာ ချစ်ခင် ရင်းနှီးစေချင်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ လူမှုရေး လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ရှင်။\nဒီနေ့ည (10) နာရီမှာတော့ ပြည်မြို့ကို Blogging Excursion အနေနဲ့ ထွက်ခွာကြအုံးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခရီးသွား အတွေ့အကြုံလေးတွေကို ပြန်လာမှပဲ ပြောပြတော့မယ်။ ခုသွားတော့မှာ လိုက်မလား။ မြန်မြန်လာလေ လိုက်မယ်ဆိုရင်နော်....\nပို့စ်ကို ရေးသားသူ yamin အချိန် Saturday, August 29, 2009\nshow details Jul 28\nရင်သွေးငယ်များ အကြင်နာဒီဆေးဝါး နှလုံးသားထဲ လိုအပ်နေကြပေမယ့်လည်း\nတာဝန်ပျက်သူတွေဟာ ပေါ့ဆခြင်း လက်နက်နဲ့ (ဟင်း) ကလေးတို့ရဲ့ ဇီဝိန်အသက်ကို ခြွေခဲ့ပြီ\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ တို့လက်တွေ တွဲကာလှမ်းယူနိုင်ကြမယ် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ\nပိုမိုကောင်းမွန်စေချင် ကမ္ဘာ့ရင်သွေးတိုင်းအတွက်လေ တို့တတ်နှိုင်တဲ့တာဝန်များကို ထမ်းရွက်မယ်လေ\nအိုး.. ကလေးဆိုတာဟာ အတူတူတွေပါ ဖယောင်များနှယ် ၀ိုင်းဝန်းလို့ ပုံသွင်း ကောင်းအောင်ဖန်တီး\nအပြစ်မဲ့စင်ကြယ် ကလေးများရဲ့ ဘ၀လေးတွေ လူကြီးဖြစ်ကြ အဖြစ်ဆိုးမကြုံစေဖွယ်\n(ဟယ်ရီလင်း) တို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ တို့အားလုံးအတွက် လှမ်းကာယူနိုင်မယ့် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ\nအိုး.. ပိုမိုကောင်းမွန်စေချင် ရင်သွေးငယ်တိုင်းအတွက်ပဲ တို့တတ်နှိုင်တဲ့ တာဝန်တွေတိုင်းလဲ ထမ်းရွက်မယ်လေ\nတစ်နေရာ တစ်ထောင့်ကတော့ ဒီအတိုင်းအစွမ်းနဲ့နော် အကူအညီပေးကြစို့ ကလေးများရဲ့ အတွက်ပေါ့\nငို.. ငို.. ငိုကြွေးကလေးငယ်များ (အိုး) ငတ်မွတ်မှုဝေဒနာတွေကိုလေ ဒီအတိုင်းကြည့်နေရက်နှိုင်ပါ့မလား\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ တို့လက်တွေ တွဲကာလှမ်းယူနိုင်ရမယ် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ\nလုံးဝကောင်းမွန်အစဉ်အမြဲ (ဟင်း) ကလေးများစွာ အသက်များအတွက် တို့ ကရုဏာလက်တွေ ပေးဆပ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ (တို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ ) တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ (တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ )\nတို့လက်တွေ တွဲကာလှမ်းယူနိုင်ကြမယ့် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ (အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ )\n(တို့ချစ်တဲ့ငါ့ရဲ့ကလေးများအတွက်) တို့တတ်နှိုင်တဲ့တာဝန်များကို ထမ်းရွက်မယ်လေ\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ (တို့ရဲ့ကလေးများ) တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ (ငါတို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ)\nတို့လက်တွေ တွဲကာလှမ်းယူနိုင်ကြ/ရမယ် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ (နောက်ထပ်နေ့တွေထဲ)\nပိုမိုကောင်းမွန်စေချင် (အကူအညီတွေပေးရင်း) ကမ္ဘာ့ရင်သွေးတိုင်းအတွက်လေ (ရင်သွေးငယ်များရဲ့အတွက်)\n(တို့တတ်နှိုင်သမျှတွေ အားလုံးပဲ ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ကောင်းနေပြီဟေ့)\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ၊ (တို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ) တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ (တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ၊ )\nတို့လက်တွေ တွဲကာလှမ်းယူနိုင်ကြမယ် အနာဂတ်နေ့ရက်တွေ (အနာဂတ်နေ့ရက်များ)\nတို့တတ်နှိုင်သမျှကို အားလုံးပဲ အတူ ဆောင်ရွက်မယ် ရေးဟေ့..\nတို့ချစ်တဲ့ကမ္ဘာ (ဒီကမ္ဘာကြီးအတွက်) ရင်သွေးတိုင်းအတွက် (တို့ချစ်တဲ့ကလေးတွေ)\nနောင်အနာဂတ်တွေ တို့လက်တွေတွဲရင်း လှမ်းယူကြရအောင် (အနာဂတ်နေ့ရက်များ)\nလုံးဝကောင်းအောင် ကမ္ဘာ့ရဲ့ရင်သွေးငယ်တိုင်းအတွက် ဟေးအကြင်နာတွေကိုပေးဆပ်ဖို့ (ဟေး.. ရေး..)\n« Back to "Personal"\nRemove label "Personal"\n‹ Newer 96 of 450 Older ›\nGet Gmail on your phone. It's super-fast. Visit http://mobile.google.com/ on your phone's web browser. Learn more\nYou are currently using 617 MB (8%) of your 7370 MB.\nLast account activity: 19 hours ago at IP 117.47.139.126. Details\n16 September 2009 at 08:20\n18 September 2009 at 15:10\nWhat is Life? ဘ၀ဆိုတာ ဘာလဲ\nBlog Day တွေ့ဆုံပွဲ နှင့် သရေခေတ္တရာ 2.0 ခရီးစဉ်\nBlog Day 2009 Gathering Ceremony and Blogging Excu...


သားလေး ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်ရောက် မှ တိုးတိုး တိတ်တိတ် ဖုန်းဆက်စုံစမ်းလာတာတွေ ကို နာကျည်းစွာ ရင်ဖွင့် လာတဲ့ ရေမွန် ရဲ့ မိခင် – GaMone Media\nHomepage / Celebrity / သားလေး ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်ရောက် မှ တိုးတိုး တိတ်တိတ် ဖုန်းဆက်စုံစမ်းလာတာတွေ ကို နာကျည်းစွာ ရင်ဖွင့် လာတဲ့ ရေမွန် ရဲ့ မိခင်\nသားလေး ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်ရောက် မှ တိုးတိုး တိတ်တိတ် ဖုန်းဆက်စုံစမ်းလာတာတွေ ကို နာကျည်းစွာ ရင်ဖွင့် လာတဲ့ ရေမွန် ရဲ့ မိခင်\nအမိုက်စားသီချင်းကောင်းလေးတွေနဲ့ အနုပညာလောက မှာ အောင်မြင်မှုတွေအခိုင်အမာနဲ့ အားလုံးရဲ့ ချစ်ခင်အားပေးမှုတွေကိုကို အပြည့်အဝရရှိထားတဲ့ Idiots အဖွဲ့ရဲ့ ပင်တိုင်အဆိုတော်ရေမွန်ကတော့ အခုဆိုရင် ဘဝတစ်ပါးကို ကူးပြောင်းကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါပြီနော်..။\nမိသားစုနဲ့အဝေးတစ်နေရာမှာ ရှောင်တိမ်းနေရင်း အစာအိမ် သွေးကြောပေါက်ပြီး ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့တဲ့ ရေမွန်အတွက် အားလုံးက ယူကြုံးမရ ခံစားနေရသလို ကာယကံရှင် မိသားစုဝင်တွေအတွက်ကတော့ တကယ်ကို ဖြေမဆည်နိုင်တဲ့ ကြေကွဲစရာ\nအသက်တစ်နှစ် အရွယ်ကတည်းက အရွယ်ရောက်တဲ့ အချိန်အထိ ဖခင်မရှိဘဲ အမေ နဲ့ ညီမလေးကို စောင့်ရှောက်ကာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး ရုန်းကန်လာခဲ့တဲ့ ရေမွန် အတွက် မိခင်ဖြစ်သူက ရင်နာစွာနဲ့ စာလေးရေးသားလာခဲ့ပါတယ်..။\n(၃၂)နှစ်လုံး စွန့်ပစ်ထား ခဲ့ပြီး ကွယ်လွန်သွားတဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ရောက်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဖုန်းဆက်စုံစမ်းနေတဲ့ ရေမွန်ဖခင် ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သားလေးအတွက် ရင်နာရတာတွေကို နာကျည်းစွာ ရင်ဖွင့်ပြောပြလာတာဖြစ်ပါတယ်..။\nလူမဆန်စွာ စွန့်ပစ် ခဲ့ပြီး\nရောက်မှ တိုးတိုး တိတ်တိတ်\nဖုံးဆက်စုံစမ်းတယ် တဲ့လား ?\nဘာလုပ်ပေးနိုင်တော့ လို့လဲ ?\nAnd. . .Fuck u…” ဆိုပြီး အဆိုတော်ဒေါ်ခင်မြတ်မွန် က သူ့ရဲ့လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာကနေ ရေးသားပြောပြထားတာပါ..။\nလောကဓံရဲ့ ရိုက်နှက်မှု ဒဏ်တွေကို ရင်ဆိုင်ခံစားခဲ့ရတဲ့ ရေမွန်တို့မောင်နှမနှစ်ယောက်အတွက် ပရိသတ်တွေ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြရသလို မိခင်ဖြစ်သူကိုလည်း အားပေးစကားတွေ ပြောထားကြတာ တွေ့ရပါတယ်..။\nPrevious post တက်တက် ကြွ ကြွ ကပြနေ တဲ့ ဘေဘီမောင် ရဲ့ အမိုက် စား ဗီဒီယို\nNext post ဟော့ ဖြစ်ပြီး လူကြိုက် များ နေတဲ့ မော်ဒယ် မိုးမြင့်သဇင် ရဲ့ အလန်း စား ပုံရိပ်များ


ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်အဆင့်က သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် အထူးဂရုစိုက်သင့်တဲ့ အချိန်ဖြစ်ပါတယ် ~ လူဗိုလ် ဟူသည် ...\nခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်အဆင့်က သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် အထူးဂရုစိုက်သင့်တဲ့ အချိန်ဖြစ်ပါတယ်\nAuthor: lubo601 | 10:46 PM | No မှတ်ချက် |\nဒေါက်တာ ထွန်းလွင် ၊ Flower News Journal အတွဲ (၁၀) အမှတ် (၁၁)\nလေဝသပညာရှင်ဒေါက်တာထွန်းလွင်၏ ခရမ်း လွန်ရောင်ခြည်နှင့်ပတ်သက်ပြီး မြန်မာပြည် သူ များကို သတိပေးပြောကြားချက်အချို့အား တင်ပြ ပေးလိုက်ပါသည်။ ယခုအခါ ဆောင်းရာသီအကုန် နွေ ရာသီ အကူးအပြောင်းကာလဖြစ်သော်လည်း နေ့စဉ် အပူချိန်သည် ရှိသင့်သော အပူချိန်ထက် ပိုမိုမြင့်မားနေ ပြီး လူတွေခံစားရသောအပူရှိန်သည်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်တွင် ရောက်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ဒေါက်တာထွန်းလွင် က ယခုလိုပြောပါသည်။\n''အခုချိန်က မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်ကျရောက်နေ တဲ့ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်အဆင့်က သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်တဲ့အဆင့်ကိုရောက်နေတယ်။ ကျန်းမာရေးအ တွက် အထူးဂရုစိုက်သင့်တဲ့အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ခရမ်းလွန် ရောင်ခြည်လွန်ကဲအဆင့်ရောက်နေပြီမို့ အန္တရာယ်ရှိနေ ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ လူတွေကို နေရောင်ခြည်အောက် မထွက်စေချင်ဘူး။ နေရောင်ခြည်နဲ့ အသားအရေကိုမထိ စေချင်ဘူး။ တော်တော်ကို အန္တရာယ်ရှိလို့ပြောတာပါ။\nလူတွေအနေနဲ့ မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့အဆုံးမှာ တော့ နေအပူရှိန်ပြင်းတဲ့ အချိန်တွေရှောင်သင့်တယ်။ ဝတ် နေကျဘောင်းဘီတို၊ အင်္ကျီအတိုတွေကို မဝတ်တော့ဘဲ လုံလုံခြုံခြုံ ဝတ်စားသင့်ပါတယ်။ အသားအရေကို အဲဒီ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်မထိစေချင်ဘူး။ ခေါင်းကို ဦးထုပ် ဆောင်းပါ။ မျက်လုံးကို အကာအကွယ်ပေးပါ။ မျက်မှန် တပ်ပါ။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို လုံလုံ ခြုံခြုံရှိဖို့လိုပါတယ်။\nဆရာ့အနေနဲ့ အင်တာနက်စာမျက်နှာ၊ ဖေ့စ် ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာတို့၊ အက်ဖ်အမ်တို့ကပြောနေ ရေးနေ ပေမယ့် အခုလိုကြုံတွေ့လာပြီဆိုရင် အဓိကက တော့ အစိုးရမှာ တာဝန်အများကြီးရှိပါတယ်။ အချိန်မီသတင်းတွေ ထုတ်ပြန်ပေးဖို့လိုတယ်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ချုပ်က ထုတ်ပြန်တဲ့ ကြေညာချက်တွေကို ပြည်သူတွေသိအောင် အသိပေးဖို့လိုတယ်။ မနှစ်က စလို့ အခုလိုမိုးကြိုကာလ ကို ရောက်လာရင် အပူ နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အန္တရာယ် တစ်ခုတွေ့လာရပါ တယ်။ ဒါက\nတော့ လူတွေရဲ့ခံစားရတဲ့အပူချိန်တွေဟာ သာမိုမီတာ နဲ့ တိုင်းလို့ရတဲ့ အမြင့်ဆုံးအပူချိန်တွေထက် အများကြီး ပိုနေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကိုတော့ Heat Index or Feel Temperature လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဖြစ်ရတာကတော့ လေထုထဲမှာ ရေငွေ့တွေပါလာတဲ့အခါ တိမ်တွေ ဖြစ်လာပေမယ့် မိုးအဖြစ်မရွာချနိုင်ခဲ့ရင် ရေ ငွေ့တွေကြောင့် အပူချိန်တွေ ထပ်လောင်း တိုးလာစေတဲ့ သဘာဝကြောင့်ပါပဲ။\n၂ဝ၁၂ခုနှစ်တုန်းက ဧပြီ ၂၉ရက် မှာ H.I. 56°C နဲ့ မေ ၇ ရက်နေ့မှာ H.I. 62°C အထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။ လူတွေသေခဲ့ပါတယ်။\nအခု အဲဒီကာလထဲ တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာ နေပါပြီ'' ဟူ၍ ဖြစ် သည်။


Password ထည့်ရခြင်းနှင့် Download ဖိုင်နာမည်အား နာမည်မှန်မပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ~ ညီနေမင်း ( နည်းပညာ )\nPassword ထည့်ရခြင်းနှင့် Download ဖိုင်နာမည်အား နာမည်မှန်မပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍\nကဲ ဒီကိစ္စကိုပြောရအောင်ဗျာ. ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းကို ပြောတယ်. ပို့စ်ကိုလည်း ထိပ်ဆုံးမှာ တင်ထားပေးတယ်. Download လုပ်မည့်သူများ မဖြစ်မနေဖတ်ပေးပါ ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်ကို မမြင်ကြတာကတော့ ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဖက်က အဲ့လို password မခံဘဲ (သို့) software နာမည်နှင့် version ကိုသာ ထည့်ထည့်ပြီး တင်နေရင် အခု mediafire account နှင့်တင်ထားသမျှ ဖိုင်များကို ဖျက်ပစ်ယုံတင်မကဘူး။ အကောင့်ကိုပါ ပိတ်ပစ်တဲ့အထိ ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်လာဦးမှာပါ။ အဲ့လို ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကိုလည်း ကြိုသိလို့ ပို့စ်တင်ပါတယ်။ ဒါကို ဘာမှမဆိုင်ဘူးပြောတဲ့သူကပြော၊ အခုဆိုရင် အထာကိုင်တယ် လို့ဆိုတဲ့သူကဆိုနဲ့ အမျိုးမျိုးပြောကြပါတယ်။ ကျွန်တော့် မေးလ်လိပ်စာဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ password ပါပဲ။\nလျှို့ဝှက်နံပါတ် တောင်းသမျှကို >>>>> konyinaymin@gmail.com <<<<<<\nရှာတဲ့သူက ရှာပေးပြီး virus ဟုတ်မဟုတ် သေချာစစ်ပြီးမှ အပင်ပန်းခံ တင်ပေးတာတောင်မှ ဒီ password လေး ရိုက်ထည့်ဖို့တောင်မှ ဝန်လေးနေရင်လည်း မဒေါင်းတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါကျွန်တော် ပြတ်ပြတ်ပြောတာပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော်တင်တဲ့ဖိုင် အဖျက်မခံရအောင် နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ cover လုပ်ကြည့်မှာပါပဲ။ လိုချင်တာပဲ သိလို့မရပါဘူး။ အဲ့ဆိုက်မှာ ဘာတွေ ပြုပြင်ထားသလဲ။ လက်ရှိလက်တလောအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိသလဲ နည်းနည်းပါးပါး တီးခေါင်းကြည့်ပါဦး။ www.mediafire.com ဘာတွေပြောင်းလဲနေပြီလဲ။ ဘာလို့ တင်ထားသမျှ လင့်တွေ(တစ်ခြားသူတွေတင်ထားသမျှေတွပါ အပါအဝင်) အဖျက်ခံရတာတွေဟာ ဘာလို့လဲ။ သူ့ဆိုက်မှာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေဘာတွေ ထပ်တိုးထားသလဲ။ www.ifile.it ကကော ဘာဖြစ်လို့ အဲ့နာမည်မရှိတော့တာလဲ။ အဲ့နာမည်အစား နောက်ထပ် နာမည်အသစ်တစ်ခု ကိုထပ်ဝယ်ပြီးတော့ free user များတင်ထားတာတွေ မှန်သမျှကို ဖျက်ပစ်ပြီးတော့ premium member တွေ တင်ထားတာတွေကိုသာ backup ပြန်ပြီးတော့ လုပ်ပေးထားပါတယ်။ ဒီဒုက္ခတွေကို သိပါသလား။ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲကော လိုက်ဖတ်ကြည့်ဖူးလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မေးပေးပါ။ ကျွန်တော့်ကိုချည်းအပစ်တင်နေမယ့်အစား အင်တာနက်မှာ ဘာတွေပြောင်းလဲနေသလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် သွားဖတ်ကြည့်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်ဒီလောက်ပဲ ပြောချင်ပါတယ်ဗျာ။ စကားပြောတာ နည်းနည်းရိုင်းသလို ဖြစ်သွားရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်လို့ပဲ ပြောပါရစေ။ တစ်ခုတည်းပဲပြောချင်ပါတယ်။ ၃ နှစ်တိုင်တိုင် တင်ပေးထားတဲ့ mediafire account နဲ့ ifile account နှစ်ခုစလုံး အပြောင်းအလဲတွေကြောင့် အဖျက်ခံလိုက်ရပါတယ်။ အဲ့အတွက် အားလုံးကို ပြန်တင်ပေးရမယ့် အခြေအနေအထိ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် စဉ်းစားထားပါတယ်။ version အဟောင်းတွေကို ပြန်ပြီး link တွေပြင်နေမယ့်အစား version အသစ်တွေကို တင်ပေးသွားဖို့ပါပဲ။ ပြီးတော့ ကိုတင်ထားတဲ့ ဖိုင်ကို တတ်နိုင်ရင် premium account နဲ့ တင်ဖို့အထိကို ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဖက်က လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တယ်ထင်ရင် လုပ်ပေးသွားမှာပါပဲ။ ပြောင်းလဲမှု့ကြောင့် ဖိုင်တင်တဲ့အခါမှာလည်း သူ့ပြောင်းလဲတာကို လိုက်ပြီး ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတဲ့အဖြေကိုရှာပြီး နောက်ထပ်မဖြစ်အောင် password နဲ့တင်ရပါတယ်. မဟုတ်ရင် တင်ထားတဲ့ ဖိုင်ကိုဒေါင်းပြီး software ဟုတ်မဟုတ် စစ်မှာပါ။ များသောအားဖြင့် အဲ့ဖိုင်ကို တင်ထားတာ ဘယ်ဆိုက်မှာဆိုတာ သူတို့တန်းသိပါတယ်။ အဲ့တော့ ပထမဦးဆုံး သူတို့စမ်းမှာက ဆိုက်ရဲ့လိပ်စာပါ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဆိုက်လိပ်စာမထည့်ဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ မေးလ်လိပ်စာကို ထည့်လိုက်တာပါ။ ဒါလေးတောင် မရိုက်နိုင်ရင်လည်း ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ပါဘူး။ password ကတော့ ခံထားမြဲခံထားရမှာပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတာ Download လုပ်တဲ့ဖိုင်ထဲမှာ မြန်မာလို ရေးပေးထားပါတယ်။ ကိုလိုချင်တဲ့ဖိုင်ရရင်ပြီးရော ဖတ်ပေးပါဆိုတဲ့ဖိုင်က မလိုပါဘူးကွာလို့ ဆိုပြီး ဖျက်ပစ်ရင်တော့ ဘာဖြစ်လို့ password ခံထားသလဲဆိုတာကို သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အခြေအနေနဲ့ အချိန်အခါဆိုတာ ရှိပါတယ်။\nကျွန်တော်ကဗျာလေး တစ်ပုဒ် ရေးပေးပါ့မယ်။\nအဲ့ အဓိပ္နါယ်ကို ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာကတော့ ကိုယ့်ဟာကို စဉ်းစားပေးစေချင်ပါတယ်။ အဲ့ကဗျာထဲကလိုပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်တည့်မတ်ပါ။ ဂဏာန်းလိုလည်း ကန့်လန့်မသွားပါနဲ့၊ ပုတ်သင်ညိုလိုလည်း ဘာပြောပြော အင်းချည်းပဲ ခေါင်းမညိမ့်ပါနဲ့၊ ဝါးပင်လိုလည်း ဟိုလူကပြောရင် ဟိုလူ့ဖက်ကိုလိုက်လိုက်၊ ဒီလူပြောရင်လည်း ဒီဖက်ကိုယိမ်းလိုက် မလုပ်မိပါစေနဲ့၊ လိပ်တစ်ကောင်လိုလည်း ကို့ဖက်ကိုချည်း မယက်မိပါစေနဲ့၊ နွားသိုးတစ်ကောင်ကိုလည်း တဇွတ်ထိုး ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ဇွတ်မမိုက်ပါနဲ့၊ မြေခွေးလိုလဲ ဒီဟာကို ရမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး စဉ်းစားဥာဏ်နှင့်ချင့်ချိန်မှု့မရှိဘဲနဲ့ သေသေ၊ ရှင်ရှင် ဆိုပြီး မိုက်လုံး မကြီးမိပါစေနဲ့ ပြောချင်တာကတော့ အဲ့ခြောက်မျိုးထဲမှာ ပါနေတဲ့သူသည် ကြီးတဲ့သူ တစ်နည်းအားဖြင့် အများကို ဦးဆောင်နိုင်တဲ့သူ မဖြစ်ထိုက်တဲ့သူတွေပါပဲ။ အဲ့ဒီ့အထဲမှာ ကိုမပါမိပါစေနဲ့လို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\nကဗျာရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို သဘောပေါက်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\nheartless ps July 21, 2012 at 4:16 AM\nဟုတ်တယ် ... တော်တော်များများက ဘာလို့ ပတ်စ်ဝေါ့ထည့်တယ်မသိကြဘူး.. ကျနော်တို့လည်း ဒေါင်းကြတာပါပဲ.. ဒီလိုပဲ.. မရတာတွေ ဖိုင်ဖျက်ခံရတာတွေနဲ့ကြုံတဲ့အခါ ကိုယ့်ကော်နက်ရှင်နဲ့ ဒီ Webpage တစ်ခုပွင့်အောင်စောင့်ထားရတဲ့အချိန်တွေကို နှေမြာမိတာပဲ.. အဲဒါကြောင့် အဖျက်မခံရအောင်တင်ပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ပြီးတော့ password လေးကိုတော့ ရိုက်သင့်တယ်ထင်တာပဲ....\nnyizar956 July 21, 2012 at 11:17 PM\nကျွန်တော်တို့လို အဝေးရောက်နေသူများအတွက် ဒီလိုဆိုဒ်များကိုဘဲ အားကိုးနေရပါတယ်။ ကိုညီနေမင်းကိုယုံကြည်ပါတယ်။ လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လိုမျိုးဘဲဖြစ်ဖြစ် လိုက်ဆောင်ရွက်ပြီး ဒေါင်းတာဘဲ။ အများအကျိုးဆောင်ရွက်ပေးနေတဲ့အတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nSan San Nwe July 22, 2012 at 6:33 PM\ndon't angry fri,more flexible, more mercy . go on u r way\nSan San Nwe July 22, 2012 at 6:42 PM\npls show more mercy more kindly for all\nthx all u do\nအလင်းအိမ် July 23, 2012 at 7:07 PM\nပညာကို ချီးပေါသေးပေါ အလကားရတယ်လို့ ထင်တဲ့လူတွေအတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ပါနဲ့..ညီလေး\nအကိုတို့က အမြဲတမ်း ညီလေးကို အားပေးအားမြှောက်လျက်ပါ.\nလောကမှာ ပညာအလှူလောက် သန့်ရှင်းတဲ့ အလှူဆိုတာ မရှိပါဘူးကွာ..\nကျမ်းစာမှာ ဒီလို ဆိုထားတယ်..ညီလေး\nပညာသည် ပညာရှိသောသူ၏ မျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေတတ်၏။\nထိုသူ၏ မျက်နှာသည် အထူးသဖြင့် ရဲရင့်သောအဆင်းရှိတတ်၏။\nပညာအတွက် အချိန်ပေးပြီး အနစ်နာခံတတ်တဲ့ ညီလေးကို ဘုရားရှင်ကောင်းကြီးပေးပါစေ...\nRobben.htoon August 2, 2012 at 1:23 PM\nမသိတဲ့ ကောင်တွေကို ရှင်းပြနေပါနှဲ့ဗျာ. အလကားလည်းရသေး သွားဖြဲကြည့် အမြီးလှန်ကြည့်နဲ့..\nZaw Aung August 23, 2012 at 2:59 PM\nအကို ကျွန်တော် လက်တော့ password မေ့သွားလို့ဖွင့်လို့မရဘူးဖြစ်နေတယ်။ကူညီပါအုံး။ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ။\nZaw Aung August 23, 2012 at 3:02 PM\nအကို ကျွန်တော့် လက်တော့ ပက်စဝက်မေ့သွားလို့ဖွင့်မရတော့ဖြစ်နေတယ်။ကူညီပါအုံး\nMotherboard တိုင်းကို ဝယ်သင့်သလား\nPassword ထည့်ရခြင်းနှင့် Download ဖိုင်နာမည...