July 2008 | ပျူနိုင်ငံ\nသခင်ဗစိန်နှင့် သခင် ထွန်းအုပ်တို့ အစည်းအရုံးမှ ရဲဘော် သုံးကျိပ် ခေါင်းဆောင် အဖြစ် လျာထားခြင်းခံရသော သခင် သန်းတင် (၂) (ဗိုလ်မြဒင်) ဇင်းမယ်တွင် ကွယ် လွန်သွားသော အခါ အရိုးပြာကို ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင် လာစဉ်။\nPosted by ကိုအောင် at 00:500comments\nPosted by ကိုအောင် at 22:51 1 comments\n“ငါတော့ အဲလို လက်နက်ကိုင် ဖြေရှင်းမှုကို လက်မခံဘူး၊ ထားပါ တော့ စစ်အစိုး\nရနဲ့ ဒီမိုကရေစီ လိုချင်တဲ့ ပြည်သူတွေ၊ တဖက်နဲ့ တဖက် တိုက်ကြခိုက်ကြပြီး၊\nအနည်း ဆုံးတော့ အပြစ်မဲ့တဲ့ လူတွေ သေကြေမယ်၊ သွေးချောင်းစီး စေတဲ့ ပုံစံမျိုး\nမဟုတ်တဲ့ တခြား နည်းလမ်းတွေ ရော မရှိတော့ဘူးလား”\n“နင်ကလည်း အခု နာဂစ် ဖြစ်လို့ သွေးချောင်းစီးရုံ မကဘူး ပင်လယ်ထဲပါ စီးနေပြီး”\n“အာဏာရှင် စနစ် ကနေ ဒီမိုကရေစီ စနစ်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ကူးပြောင်းဖို့ ဆိုတာ\nမြန်မာနိုင်ငံ လို လက်နက် အားကိုး အာဏာရှင် စနစ်ကို ခေတ် အဆက်ဆက်\nအမွေ ဆက်ခံ ထားတဲ့ စစ်တပ်ကို ဒီလို လက်နက်ကိုင် နည်းလမ်းနဲ့ပဲ ရနိုင်မယ်\nလို့ ငါတော့ ယုံကြည်တယ်”\n“နိုင်ငံတကာ ဖိအားတွေ၊ သံတမန် နည်းလမ်းတွေ နဲ့ရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား”\n“နင်တို့ အဲဒါ ခက်တာပေါ့၊ မြန်မာ စကားပုံရှိတယ်လေ၊ လူလိမ္မာသား ယဉ်ပါး ..\nလူ မိုက်သား ရမ်းကား … ဆိုတာ၊ လက်ရှိ စစ်အာဏာရှင် က တစ်ပါတီ မဆလ\nအာဏာရှင် ဦးနေ၀င်း စီက ဆင်းသက် လာတာလေ”\n“အပျိုကြီး … တော်သွားပြီး .. တကယ် ပါ.. ဒီနေရာမှာ .. လုံးဝ .. ချီးကျူးတယ် ”\n“ဟား .. ဟား … ” (ရယ်သံများ)\n“မင်းတို့ တော်တော် တရားကျဖို့ ကောင်းတယ်နော်၊ ပြည်ပမှာ လည်း လွတ်ရာ\nကျွတ်ရာမှာ လည်း နေသေးတယ်၊ ပြည်တွင်းက ဒုက္ခ မျိုးစုံ နေ့စဉ် ခံစား နေရတဲ့\nသူတွေ ကို စစ်တပ်ကို စည်းရုံးပြီး တော်လှန်ရေး လုပ်ခိုင်းတယ် … တကယ် ဟာ\nတွေ .. ကိုယ့်ဘာသာ လာလုပ် ဆရာတို့ ဆရာမတို့”\n“ဟား … ဟား … ” (ရယ်သံများ)\n“ငါတို့လည်း လက်ပိုက်ပြီး မနေပါဘူးေ.. … ရယ်၊ ပြည်ပ ကနေ ပြည်တွင်း အတွက်\nကျရာ အမျိုးသားရေး ဖြစ်စဉ်မှာ ပါဝင် မှာပါ”\n“ဘယ်လို ပါဝင်မှာလည်း အင်တာနက် မှာ သတင်းဖတ်ပြီး၊ တီဗွီက လာတဲ့ အဖြစ်\nဆိုး တွေကို အမျှဝေ ပေးမယ့် ကူညီမှုမျိုးလား၊ … နိုင်ငံတကာ ငြိမ်းချမ်းရေးတပ်\nမြန်မြန် လာအောင် လုပ်ပေးပါဆိုတော့ .. ဟိုပြောလိုက် .. ဒီပြောလိုက်နဲ့ …\nတယ်လေ .. ငါမပြောချင်ဘူး၊ မင်းတို့ အပြင်က တိုင်းပြည်ကို ချစ်ပါတယ် ဆိုတဲ့\nလူတွေ တစ်ခုခု ကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တာဝန်ယူရင် ငါတို့လည်း အားရှိ\n“ဟဲ့ … .. ကြီး၊ သူငယ်ချင်း .. စိတ်ဓါတ် မကျပါနဲ့ဟာ .. ငါတို့ အားလုံး တက်ညီ\nလက်ညီနဲ ကူညီရင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုတော့ ပြေလည်မှာပါ၊ ဖြစ်မှာပါ”\n“ဟုတ်တယ် .. … ကြီး၊ ငါတို့ ဘက်က လိုအပ်ချက်တွေ လည်း ပြောပါ၊ အား\n“ငါ နည်းနည်လောက် ပြောကြည့်မယ်နော် .. မှားရင် .. ၀ိုင်း မရယ်နဲ့ …\n“တင်းရင် လဲ လျှော့ မိေ.. ..၊ ဟား … ဟား” (ရယ်သံများ)\n“ရဲရဲသာ ပြော မိေ.. ..၊ ဒီကောင်တွေ ကျောင်းမှာတုံး က နင့်ကို မရလိုက်လို့\nအသဲကွဲပြီး .. အရက်ဆိုင်မှာ .. အကြွေးသွားသောက် တဲ့ ..အကောင်တွေ”\n“အဲဒီတုံးက ငါတို့ အရက်ဆိုင်မှာ အကြွေးသွားသောက် တော့၊ နင်အဖေကို\nတွေ့လိုက်သေးတယ်.. မူးလို့ … ခါးအောက်ပိုင်းမှာ … ပုဆိုး မရှိဘူး”\n“ဟား … ဟား … ”(ရယ်သံများ)\n“သေနာကောင် ငေ.. ..၊ မဟုတ်တာ လျှောက်မပြောနဲ့ ငါ့အဖေ အရက်လုံးဝ\nမသောက်ဘူး .. ဘုရားနဲ့ တရားနဲ့ နေတဲ့သူ”\n“ကဲ့ တော်ပါတော့၊ မြန်မာပြည် အကြောင်းတောင် ဘယ်နား ရောက်သွား သလဲ\nမသိဘူး၊ နင်တို့ ပေါက်ကရ ပြောနေတာနဲ့”\n“ငါ ပြောမယ် နော်၊ ငါအထင်တော့ နာဂစ်မုန်တိုင်း ဖြစ်တုံးက ပြည်ပရောက် မြန်မာ\nတွေ ထဲမှာ၊ အင်မတန် ကပ်စီးနည်း ပါတယ် ဆိုတဲ့ သူတွေတောင် တော်တော် စိတ်\nမကောင်းဖြစ်ပြီး၊ မရှိ ရှိတာ လှူကြ တန်းကြတယ်၊ မြန်မာပြည် တစ်ခုလုံး အခုလို\nနှစ်ပေါင်း များစွာ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ဘေးက တကယ်လွတ်မယ် ဆိုရင် လုပ်ပေးကြ\nမှာပါ၊ ငွေရေးကြေးရေး လှူတန်းကြ မှာပါ”\n“ဘယ်နေရာကို လှူရမှာလည်း ဘယ်သူတွေကို လှူရမှာလည်း၊ ပြည်တွင်းက နိုင်ငံ\nရေးနဲ့ ပက်သက်တဲ့ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံး အခု ထောင်ထဲမှာလေ”\n“ရှိပါတယ်၊ တော်လှန်ရေးကို လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်နေတဲ့ ကျောင်းသား\nလူငယ် မျိုးဆက်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်”\n“လှူတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကြီး မသုံးစမ်းပါနဲ့ဟာ ဒါက ကိုယ့်အမျိုးသားရေး တာဝန်\nကိုယ့်နိုင်သလောက် ထမ်းဆောင်တယ်လို့ ခံယူစမ်းပါ”\n“ကဲ့ ပြော တစ်လကို ဘယ်လောက် လှူရမလဲ .. အဲ မှားလို့ .. ဘယ်လောက် ထည့်\n၀င်သင့်လဲ … ငါတို့က ကိုယ့်ဘာသာတော့ တာဝန်ယူတယ် … သူများတော့ ..လိုက်\nပြီး မစည်းရုံးချင်ဘူး … ပြည်ပရောက် တဲ့ မြန်မာတွေ က လူသာ နည်းတာ …ညီညွတ်\nတယ်ဆိုတာ …. တခါမှ မကြားမိဘူး”\n“ငါပြောပြမယ် နင်တို့ သေသေချာချာ နားထောင် … ဟဲလို…အားလုံး ကြားတယ်နော်”\n“ကဲ့ ကြားပါတယ် ဆိုနေမှ နင်ကလည်း တမှောက်”\n“နင်တို့ကို ငါ ပုံပြင် တစ်ခု ပြောပြမယ် ….\nတခါ တုံးက ၀ိုင်အရက်တွေ အလွန်ပေါတဲ့ ကျေးရွာ တစ်ခုမှာ ရွာသူကြီး က\nရွာသားတွေ ကို ပြောတယ် … ငါတို့ တစ်အိမ်ကို ၀ိုင်တစ်ပုလင်း စီ… ယူလာပြီး …\nအိုးကြီး တစ်အိုးထဲမှာ စုပြီး လောင်းထည့်ကြမယ် … ပြီးတော် အဲဒီ အိုးကြီးထဲက …\nအိမ်မျိုးစုံက မတူညီတဲ့… ကွဲပြားခြားနား စွာ ချက်လုပ်ထားတဲ့ … ၀ိုင်တွေ ကို\nတစ်ယောက် တစ်ခွက်စီ ..ယူသောက် ကြည့်ရင် အရသာ မျိုးစုံနဲ့ … အရမ်းကောင်း\nမယ် … အဲဒီ အစီအစဉ်ကို ဒီည လုပ်မယ် .. အိမ်တိုင်း ကိုယ့်အိမ်မှာ ချက်တဲ့ ၀ိုင်\nအရက် တစ်လုံးစီ ယူလာခဲ့ လို့ ခိုင်းလိုက်တယ်။\nအဲဒါ နဲ့ ညဘက်လဲ ရောက်ရော … သူကြီး လည်း သူ့အိမ်က ချက်လုပ်တဲ့ ၀ိုင်အရက်\nကို ယူမယ်လည်း လုပ်ရော … သူ့ခေါင်းထဲကို အိုင်ဒီယာ တစ်ခု ၀င်လာတယ် …\nလူတွေ အကုန်လုံး … အိမ်တိုင်း ..အိမ်တိုင်း .. တစ်အိမ် တစ်ပုလင်း ၀ိုင်တွေ ယူလာ\nမှာ… ဒီလို အနေအထားမှာ … ငါ … ပုလင်းထဲကို … ရေထည့်ပြီး .. စုပေါင်းအိုး ထဲ…\nလောင်းထည့် လိုက်ရင် … ဒီလောက်များတဲ့ ၀ိုင် အရက် ပုလင်းပေါင်း များစွာ ထဲမှာ…\nငါ့ ရေ တစ်ပုလင်း မသိသာ ပါဘူး …. လို့ တွေး မိ တယ်။ ဒါနဲ့ သူကြီးလည်း ပုလင်း\nထဲ ရေထည့်ပြီး … ရွာသားတွေ အိမ် အလာ စောင့်နေ တာပေါ့။ မကြာခင်ဘဲ ရွာသား\nတွေ တစ်အိမ် ကို ပုလင်း တစ်လုံးစီ ကိုင်ပြီး ရောက်လာ ကြတယ်။ သူကြီး အပါအ၀င်\nရွာ သားတွေ အားလုံး ပုလင်း ကိုယ်စီ နဲ့ အိုးကြီးထဲ စုပေါင်းပြီး လောင်းထည့် လိုက်\n.. အားလုံး လောင်းထည့် လည်းပြီးရော … သူကြီးက … ကဲ့ ငါအရင်ဆုံး … စမ်းသပ်တဲ့\nသဘော အနေနဲ့ … ငါ စသောက်မယ် ဆိုပြီး …. အိုးထဲ တစ်ခွက် ခပ်ယူပြီး သောက်\nလိုက်တယ်။ သူကြီး လည်း တစ်ခွက်ကုန်အောင် သောက်ပြီးရော …. ဟာ ဘာအရသာ\nမှ မရှိပါလား … ဟေ့ .. မင်းတို့ လာသောက် ကြည့်စမ်း … ငါတော့ … ရေသောက် နေရ\nသလိုပဲလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ရွာသားတွေ လည်း တစ်ယောက် တစ်ခွက်စီ လာယူ\nသောက်ကြည့် ကြတာပေါ့။ သူတို့လည်း သူကြီးလိုပဲ ရေ အရသာကို တွေ့ရှိရတယ်။\nအဲဒီ အချိန်မှာ ရွာသား တစ်ယောက် က … အားရ ပါရ ရယ်မောပြီး… ကျနော် တို့\nအားလုံး အကြံတူနေပြီး … အားလုံး ရေတွေပဲ ယူလာပုံ ရတယ်လို့ … ပြောတယ်။\nအဲဒီတော့မှ သူကြီးလည်း အော် … လူတွေ အားလုံး … ငါလို ကြည်ပါပဲလား … လို့\n… ငါပြောချင်တဲ့ ပုံပြင်လေး က ဒါပါပဲ၊ ငါတို့ အားလုံး ဒီပုံပြင်ထဲ က လို ရေတွေ ယူ\nမလာ ဖို့၊ အရမ်း အရေးကြီးတယ်၊ တစ်ယောက်နဲ တစ်ယောက် တွက်ကပ် ပြီး ကပ်သီး\nကပ်ဖဲ့ တွေ မလုပ်မိဖို့ ငါ ဆိုလိုချင်တာပါ”\n“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျေးဇူးရှင်၊ သဘောပေါက် ပါတယ် … ”\n“ငါလည်း တစ်ခု တွေးမိတယ်၊ ကိုမင်းကိုနိုင်တို့၊ ကိုမင်းဇေယျကြီးတို့ အခုအဖမ်း မခံရ\nခင် ပထမ တခါ … သုံး … လေး လလောက် အဖမ်းခံရသေးတယ်လေ၊ ပြီးမှ ပြန်လွတ်\nလာတာ၊ အဲလို သူတို့ အဖမ်းခံရ နေတဲ့ အချိန်မှာ … လွတ်ပေးဖို့ ကိုမြအေး ဦးဆောင်\nပြီး… စုပေါင်း လက်မှတ်ထိုး တောင်းဆို တာ မှတ်မိလား”\n“ အဲလို အချိန်မျိုး ကတည်းက အခု နာဂစ် မုန်တိုင်း မှာ ကူညီသလို … ငါတို့ တတွေ\n.. စုစု စည်းစည်း… ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ လုပ်ခဲ့ရင် ဆရာတော် ဦးဂမ္ဘီရတို့ ကိုဌေးကြွယ်\nတို့ ကိုလှမျိုးနောင်တို့ ဦးဆောင် ခဲ့တဲ့ စက်တင်ဘာ တော်လှန်ရေး အောင်မြင်နိုင်\nတယ်… ဒီ အာဏာရူး သန်းရွှေ အစိုးရလည်း ပြုတ်ကျ နိုင်တယ်”\n“ငါတို့ ငွေကြေး တစ်ခုတည်းနဲ့ မဟုတ်ဘူး၊ မိမိဘာသာ လည်း အရည်အချင်းတွေ\nပြည့်ဝအောင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်၊ လက်လှမ်းမီရာကို လည်း ရသမျှ အင်းအား\nတွေ စုစည်းထား သင့်တယ်၊ ငါတို့ တကယ်သာ အဲဒီလို ကြိုးစားပြီး လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ\nတို့ဟာ မွေးရပ်မြေ အတွက် တာဝန်ကျေတဲ့ နိုင်ငံသားတွေ အဖြစ် အသက်အရွယ်\nကြီးရင့် လာချိန်မှာ .. အဲဒီ ပီတိ ကို ရရှိကြမှာပါ”\n“နာဂစ် ပြဿနာ ဖြေရှင်းရေးမှာ ရခဲ့တဲ့ အချင်းချင်း ရိုင်းပင်းကူညီရေး စိတ်ဓါတ်နဲ့\nပြည်ပ ရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ ညီညွတ်မယ် ဆိုရင် ဒီအာဏာရူး စစ်အစိုးရ\nကို တော်လှန်တဲ့ နေရာမှာ အများကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်”\n“လမ်းဘေး က လက်ခုပ်တီးပြီး အားပေးတဲ့ သူက ချီတက်တဲ့ အထဲ ပါဝင်မယ်၊ချီတက်\nနေတဲ့ သူက နောက်ဆုံးမှာ လိုက်နေရာ က ရှေ့ဆုံးမှာ ရဲရဲဝင့်ဝင့် ရင်ဆိုင် ကျော်လွှား\nမယ် ဆိုရင် ငါတို့ တိုင်းပြည် ရဲ့ အနာဂတ် အများကြီး ပြောင်းလဲ လာမှာပါ”\n“ဒါဆို ဘယ်တော့ စပြီး ကူညီဖို့ ပြင်ဆင်မလဲ”\n“မနက်ဖြန် စမယ်၊ … ဒီနေ့ ပြီးနိုင်တဲ့ အလုပ်ကို မနက်ဖြန် မရွေ့ ပါနဲ့ .. ဆိုတဲ့ စကား\nပုံ နင် ကြားဘူးလား မိေ… ”\n“အဲ မနက်ဖြန်တော့ မလုပ်ပါနဲ့ ဟာ၊ ငါအလုပ်က နှစ်ပတ် တစ်ခါ ပိုက်ဆံရှင်းတယ်၊ ငါ့\nယောင်္ကျားက လကုန်မှ လစာ ရလို့၊ လကုန်ရင် .. ငါ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်လေ… ”\n“ဟား … ဟား ..”(ရယ်သံများ)\n“လကုန်မှ စမှာပါ၊ နင်ကလည်း၊ ကဲ့ အားလုံး သဘောတူလား၊ လကုန်ရင် အစီအစဉ်\n“အိုကေ၊ ဒါဘဲနော် ငါ ကလေး ကျောင်းသွားကြိုစရာ ရော၊ ဈေးဝယ်စရာ ရော ရှိလို့\nလိုင်းပေါ်က ဆင်းတော့မယ်၊ မြန်မာပြည်ထဲက သူငယ်ချင်းတွေ အားမဲ့ရက် တို့တတွေ\nအင်တာနက် ပေါ်မှာ ဒီလိုဘဲ စုပြီး စကားပြောကြမယ် နော်”\n“အခုပြောတဲ့ အစီအစဉ် အတိုင်း လကုန်ရင် ငါဖုန်းဆက်လိုက် မယ်၊ အဆင်သင့် ပြင်\n“ရက်စ် … ”\n(သူငယ်ချင်း တစု အင်တာနက်ပေါ်တွင် စုပေါင်း စကားပြောဆိုမှု ပြီးပါပြီး)\nPosted by ကိုအောင် at 01:19 1 comments\n(ကိုအောင်ကျော် ရေ အလေးပြုလျက်ပါ)\n“ငါတို့မြန်မာပြည်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရယ့် ဘ၀ကို နောက်မှ မေးလေ၊ ဘာဖြစ်\nလို့လဲ ဆိုတော့ စိတ်ညစ်စရာ တွေ များလို့၊ နင်တို့ရော အဆင်ပြေကြလား အားလုံးပဲ”\n“မှန်ကြောင် လိုင်းပေါ်မှာ ရှိလား ဆရာသမား၊ မလေးရှား မှာ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ”\n“ဘဏ်ကို ဒမြတိုက်ဖို့ ကြံနေတယ်၊ မြန်မြန် ချမ်းသာအောင်”\n“ငါ မလေးရှားက ဘောလုံးကွင်း တစ်ခုရယ့် နံဘေးက စာသောက်ဆိုင် တစ်ခုမှာ အလုပ်\nလုပ်တယ်၊ လစာတော့ မဆိုးပါဘူး၊ နေတာ ကတော့ ၀လုံးပေါ့၊ အိုဗာစတေလေ၊ တရား\n“မှန်ကြောင် မင်းတို့ မလေးရှားမှာ တရားမ၀င် ခိုးပြီး အလုပ်လုပ် နေတဲ့ သူတွေကို\nတရား ၀င်ဖြစ်အောင် အလုပ်လုပ်ခွင့် ပါမစ် ထုတ်ပေးတာမျိုး ငါနေတုံးက တစ်ခါ\n“အဲလိုသာ လုပ်ပေးရင် မလေးရှားကို မြန်မာ တပြည်လုံး ရောက်လာ လိမ့်မယ်”\n“ဟား … ဟား …” (ရယ်သံများ)\n“မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ ဘ၀ က အရှေ့တောင်အရှ နိုင်ငံတွေမှာ အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်\nတွေလုပ်ပေးဖို့ မွေးလာရ သလိုပဲ နော်”\n“အရင်တုံးက စကားပုံက … ကျွန်မှာ ကုလား၊ မယား တောသူ … ၊ အခု အဲဒါ ပြောင်းသွား\nပြီး၊ .. ကျွန်မှာ ဗမာ … မယား အင်ဒိုနီးရှား … အဲဒါကို မယုံရင် နင်တို့ မလေးရှားကို လာ\nကြည့်၊ ဗမာ အလုပ်သမား အများစုက ဈေးပေါပေါနဲ့ အလုပ်လုပ်နေရတာ၊ အဲ့မိန်းမ လိုချင်\nရင် အင်ဒိုနီးရှားမ တွေက ပေါလို့၊ .. မယား အင်ဒိုနီးရှားလို့ ငါတို့က ခေါ်တာ”\n“ရဲကြီး … ရဲထက် … လိုင်းပေါ်မှာ ရှိလား .. ဆော်ရီးနော် မှန်ကြောင် .. ဆက်ပြောလေ”\n“မြန်မာပြည် ကို မြန်မြန် ဒီမိုကရေစီ ရစေချင်တယ်ဟာ .. ဒေါ်စု အစိုးရ မြန်မြန်တက် စေချင်\nတယ် … အခု ဒီမိုကရေစီရ အခုပြန်မယ်ဟာ၊ တကယ်ပဲ၊ သူများတိုင်းပြည် မှာ မျက်နှာ\nအငယ်ခံပြီး မနေချင်ဘူး ”\n(ပြည်လမ်းမှ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် လှိုင်နယ်မြေ အ၀င်အ၀သို့)\n“ငါလည်း မင်းလို့ပဲ စစ်တပ် ဆိုရင် မုန်းလို့၊ ရေတောင် စစ်မသောက်ဘူး၊ ဘုံပိုင်ခေါင်း\n၀မှာ ပါးစပ်တေ့ပြီး သောက်တယ်”\n“မင်းတို့ အခုမှ ဒီစကားတွေ လာပြောနေတယ် ၉၆ ဒီဇင်ဘာ ပြဿနာ တက်တုံး က\nဆန္ဒပြပွဲ ပါကြ ဆိုတော့ မပါချင်ကြဘူး”\n“ငါဆိုရင် အဲဒီတုံးက အိမ်က လူတွေ ကျောင်းအထိ ကားနဲ့ လာခေါ်သွားလို့ ပါ ဟာ\n“ငါတို့ သူငယ်ချင်း အုပ်စုထဲမှာ မှန်ကြောင် တစ်ယောက်ပဲ မလေးရှား မှာ တရားမ၀င်\nဖြစ်နေတာ အဲဒါ ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး ၀ိုင်းကူညီရင် ဒီကိစ္စ အေးအေးဆေးဆေးပါ ဟာ”\n“နင်တို့ ကိုယ့်အသားထိမှ နာတတ်တဲ့ စိတ်ဓါတ်တွေ ဖျောက်ကြတော့နော်၊ ထိုင်း၊\nမလေးရှား၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ အိန္ဒိယ၊ နေရာစုံဘဲ မြန်မာပြည်သားတွေ ဒုက္ခ ရောက်နေ\n“မင်းတို့ အပြင်မှာ နေတဲ့ သူတွေဘဲ ငြီးနေကြ၊ နာဂစ်ဖြစ်ခါစ က ရန်ကုန်မှာ ငါတို့\nဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ သိလား”\n“… … … လား ဘယ်တုံး က လိုင်းပေါ် တက်လာလဲ၊ ဒီမှာ လူအစုံဘဲကွ ပြောစမ်းပါအုံး”\n“နာဂစ် ၀င်သွားခါစ က ညဘက်ဆို မီးတွေပျက်ပြီး မှောင်မဲနေတာပဲ၊ ငါတို့လင်မယား\nနေတဲ့ တိုက်ခန်းက ငါးလွှာမှာ၊ ရေ လုံးဝ မလာဘူး၊ ဖင် ဆေးစရာ ရေတောင် မရှိဘူး၊\nအရေးထဲ ကလေး ကလည်း နေမကောင်း၊ ဆေးခန်း သွားဖို့တောင် လမ်းတွေက\nသစ်ပင်တွေ လဲပြီး ပိတ်ဆို့၊ ရွှေပေါက္ကံ မှာနေတဲ့ ငါ့ယောက္ခ ကြီးတွေ အိမ်က အမိုးတွေ\nလန်သွားလို့ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင် ရမှန်းတောင် မသိဘူး၊ ငါစဉ်းစား မိတယ်၊ ငါတို့\nမြန်မာပြည်မှာ နေတာ ဟုတ်ရော ဟုတ်ရယ့်လား ငရဲပြည်များ ရောက်နေ သလားလို့”\n“အေး ငါတို့လည်း CNN တို့ BBC World News တို့ ကနေ ကြည့်ရပါတယ် ”\n“အဲဒီလောက် ဒုက္ခ ရောက်နေတာတောင် စစ်အစိုးရက နိုင်ငံတကာ အကူအညီ ကို\nနာဂဖြစ်ဖြစ်ခြင်း လက်ခံဖို့ ငြင်းတာ တော်တော် စိတ်ကုန်ဖို့ ကောင်းတယ်”\n“သူတို့ပထွေး တရုပ်အစိုးရ က ပြောတာတောင် မရဘူး၊ အဲဒါကြောင့် တချို့ ဒုက္ခသည်\nတွေ ကယ်ဆယ်ရေး နောက်ကျလို့ ထပ်သေတာ အများကြီးတဲ့”\n“ငါတို့ တိုင်းပြည်နဲ့ ငါတို့ လူမျိုး တခုခုများ မှားနေပြီးလား၊ ငါဆိုလိုတာက ဒီစစ်အစိုးရ\nအရမ်းတော်ပြီး၊ ငါတို့ အရမ်းညံနေတာလား”\n“အေး ငါလည်း အဲဒါဘဲ ပြောချင်နေတာ”\n“ဟုတ်တယ် ငါလည်း ထောက်ခံတယ်၊ ငါတို့ ဒီပုံစံ အတိုင်း ဆက်သွားရင် ငါတို့ လူမျိုး\nတွေ အနာဂတ် ဘာတွေဖြစ်ကုန်မလဲ၊ နင်တို့ စ ပြောကြ၊ ငါလည်း ၀င်ပြောမယ် အလှည့်\n“ငါတို့ ပြည်သူတွေ စည်းစည်းလုံးလုံး ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ လုပ်ရင် ဒီစစ်အစိုးရ မခံနိုင်ပါ\nဘူး ဟာ၊ စစ်သား တစ်ယောက်ကို ပြည်သူတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် မိသားစု\nတစ်စု က သေအောင် သတ်နိုင်ရင် ဒီစစ်တပ် ဘယ်လို့မှ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”\n“လုပ်ပြီး နင်ကလည်း သူတို့က သေနတ်တွေနဲ့ လူတွေစီမှာ ဘာမှ မရှိဘူးလေ”\n“အဓိက က စစ်တပ်ကွ၊ စစ်တပ်ထဲမှာ တန်ပြန် အာဏာသိမ်းပြီး ပြည်သူနဲ့ လက်တွဲ\nချင်တဲ့ သူတွေများ လာအောင် စည်းရုံးသင့်တယ်”\n“ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း အဲဒါကို ထောက်ခံတယ်၊ ဗိုလ်ချုပ်တွေ အာဏာရူး နေတာ\nအောက်ခြေက စစ်သားတွေ ဒီလောက် မရိုင်းပါဘူး ဟာ”\n“နင်တို့ နိုင်ငံခြား ကနေ လျှောက်ပြီးပြောကြ၊ ဒီမှာ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာ တုံးက\nစစ်တပ်က အရာရှိတွေလည်း ဘုန်းကြီးတွေကို လမ်းပေါ်မှာ ရိုက်သတ်တာပဲ၊\nစစ်သားတွေလည်း ပစ်တာပဲ၊ အထက်က ခိုင်းတိုင်း လုပ်မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်အမေ\nကိုယ့်ပြန်သတ်ဆို ရင် သတ်မလား၊ စဉ်းစာကြည့်ကြ”\n“စစ်တပ် ဆိုတာ နိုင်ငံတိုင်းမှာ ရှိတယ်၊ ဖျက်သိမ်းပြစ်လို့ တော့ မရဘူးဟ”\n“အပျိုကြီး နင် ဘုမသိ ဘမသိဘဲနဲ့ ဆရာ ၀င်မလုပ်နဲ့၊ ဆွစ်ဇာလန် နိုင်ငံမှာ စစ်တပ်\nလုံးဝ မရှိဘူး ရဲပဲရှိတယ်၊ အဲလိုမျိုး နေရာတကာ ဆရာ လုပ်တတ်လို့ နင် ခုချိန်ထိ\n“ဟား … ဟား .. ” (ရယ်သံများ)\n“ သေ ... ...း” (ဆဲဆိုသံ)\n“နင်လည်း အခုထိ မိန်းမ မရသေး ပါဘူး ငေ… … ရယ်၊ ကဲ့ တော်ပါတော့”\n“ကဲ့ပါ ရှေ့ဆက်ပြီး ငါတို့ ဘာလုပ်ကြ မလဲ”\n“နင်တို့ မြန်မာသံရုံး သွားပြီး အခွန် မဆောင်ကြနဲ့၊ သူတို့က နင်တို့စီက ရတဲ့ ပိုက်ဆံ\nနဲ့ ကျည်ဆံ ၀ယ်ပြီး၊ အထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ငါတို့ ပြည်သူတွေ ကို သတ်နေတာ”\n“အခွန်မဆောင်ရင် ပတ်ပို့စ် ကို ဘယ်လို သက်တမ်းတိုး မလဲ၊ နင်ပြောတော့ လွယ်တယ်”\n“အဲဒါလည်း ဟုတ်တယ် ငေ… … ၊ မိေ.. … နဲ့ ငါ က မြန်မာ ပတ်ပို့စ်တွေ ကိုင်ထားတဲ့\nမြန်မာနိုင်ငံသား ကွ၊ မင်းလို ဂျာမနီမှာ တရားဝင် နေထိုင်ခွင့်ရတဲ့ ဒုက္ခသည် မဟုတ်ဘူး”\n“ငါ့ အမြင်က တော့ အားလုံး က တခုခု ကို သေသေချာချာ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်သင့်\nတယ်၊ အခု မြန်မာပြည်မှာ ဖွဲ့စည်းပုံ ဆန္ဒခံယူပွဲ အတု လုပ်ပြီး စစ်တပ်က ရာသက်ပန်\nအုပ်ချုပ်ဖို့ စနေပြီး၊ လာမဲ့ ၂၀၁၀ မှာလည်း ရွေးကောက်ပွဲ လုပ်ပြီး၊ သူတို့က ဆက် အုပ်\nချုပ် တော့ မယ့် အနေအထား လုံးဝ ရှိတယ်၊ ဒေါ်စု နဲ့လည်း တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးပွဲ လုပ်ဖို့\nသူတို့ မစဉ်းစားဘူး၊ ဒီပုံစံ ဖြစ်နေပြီး၊ ခုလို အချိန်မှာ ယူအမ် ဦးဆောင်ပြီး နိုင်ငံတကာ\nငြိမ်းချမ်းတပ်ဖွဲ့ လာရင်လာ ဒါမှမဟုတ် အမေရိကန် ဦးဆောင်တဲ့ နေတိုး စစ်တပ်\n“ယူအမ်တပ် တို့ နေတိုးတပ် တို့ ဆိုတာ ငါတို့ ခေါ်ချင်တိုင် ခေါ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူးကွ၊\nဆူဒန်တို့ ရ၀မ်ဒါတို့မှာ တစ်ပတ်၊ နှစ်ပတ် အတွင်း လူတွေ သိန်းနဲ့ ချီပြီး အသတ်ခံရ\nတာ တောင် ယူအမ်က ချက်ခြင်း တပ် မ၀င်ဘူး၊ နေ့ရွေ့ ညရွေ့ နဲ့၊ ဒါကို သန်းရွှေက\nသိတယ်၊ ဒါကြောင့် ခုနက ငါပြောတာ စစ်တပ် ထဲမှာ ပြည်သူကို ချစ်တဲ့ အရာရှိတွေ အဲဒီ\nလူယုတ်မာ အာဏာရူး သန်ရွှေ စီက တန်ပြန် အာဏာသိမ်းနိုင်ရင် ကောင်းမယ်လို့\n“စစ်တပ် ထဲမှာ ပြည်သူကို ချစ်တဲ့ အရာရှိတွေ ဘယ်နှစ်ယောက် လောက် ရှိနိုင်မလဲ”\n“နင်တို့ ပြောသလို ရှိတယ် ထားအုံး၊ သူတို့ က ဘယ်လို အနေအထားမှာ ပြည်သူနဲ့\nဘယ်လို ပုံစံ လက်တွဲ မှာလဲ”\n“အဲဒါ မာစတာ ကီးဘဲ၊ ငါ့အထင် ပြောရရင် လူထု က လမ်းတွေပေါ်မှာ ဆန္ဒပြပွဲ အကြီး\nအကျယ် လုပ်လာမယ်၊ အောက်ခြေ အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေး ပုံစံ ပျက်စီးမယ်၊ ဒီလိုကွာ\n၈၈ တုံးက လေတပ်တို့ ရေတပ်တို့က စစ်သားတွေ ဆန္ဒပြ သူနဲ့ ပူးပေါင်းတာ မှတ်မိလား၊\nအဲလို ပူးပေါင်းတဲ့ နေရာမှာ သူတို့ လက်နက်တွေကိုပါ တခါတည်း ယူလာပြီး လူထုနဲ့\nပေါင်းမယ်၊ လာပေါင်းတဲ့ စစ်သား အရေအတွက် က ထားပါတော့ ရာ ဂဏန်း ပေါ့၊ အဲဒီ\nအုပ်စုက လူထုနဲ့ ပေါင်းမိပြီး မြို့ပေါ်မှာ ဒီမိုကရေစီ တပ်မတော်ဖွဲ့မယ်၊ အင်းအားက\nသောင်းဂဏန်း သိန်းဂဏန်း မျိုး ဖြစ်လာမယ် ဆိုရင် အဲဒါ စ ချလို့ ရပြီး၊ တဖက်နဲ့ တဖက်\nအကြီးအကျယ် ချလို့ အခြေအနေ တွေ ရှုပ်ထွေး လာရင် ယူအမ်တို့ နေတိုးတို့လည်း\n“အဲဒါမျိုး တကယ်လုပ်နိုင်ရင် မြန်မာပြည် ဒီမိုကရေစီ ရနိုင်တယ်ပေါ့”\nPosted by ကိုအောင် at 23:272comments\n(ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် လှိုင်နယ်မြေ သချာင်္အသင်းရဲ့ ၁၉၉၅ ခုနှစ် မန္တလေး ခရီးစဉ်)\nမှတ်မှတ်ရရ အာဇာနည်နေ့မှာ ကျနော်တို့ လှိုင်နယ်မြေ တုံးက သချာင်္အဓိကယူခဲ့တဲ့\nသူငယ်ချင်း တွေနဲ့ အင်တာနက်မှာ စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။ လူတွေကတော့ တော်တော်\nစုံပါတယ်။ ပြည်ပ ရောက်နေတဲ့ စင်္ကာပူ၊ မလေးရှား၊ ဂျပန်၊ ဥရောပနှင့် အမေရိကန် ဘက်\nတွေရော အစုံပဲ၊ မြန်မာပြည် ဘက် အတွင်းက … လေး .. ငါး …ယောက်လောက် အွန်\nလိုင်းပေါ် တက်လာလိုက် ပြန်ပြုတ်ကျသွားလိုက်နဲ့ တော်တော်ကြာအောင် စကားပြော\nဖြစ်ကြတယ်။ အင်္ဂလန် ရောက်နေတဲ့ မီးကွင်း (ကျောင်းတုံးက သချာင်္မေဂျာ မှာ ချောလို့\nqueen ဘွဲ့ ပေးထားတာ၊) က ကလေး နှစ်ယောက်နဲ့ တဗိုက် ဖြစ်နေပြီး။ ယူအက်စ်\nရောက် နေတဲ့ ကျော်ကြီးက မိန်းမ ရတာ ရေတွက် လို့မရ ဖြစ်နေတာ ရော အစုံပဲ ဟို\nအကြောင်းရောက်သွားလိုက် ဒီအကြောင်း ရောက်သွားလိုက် ဆူညံ နေရောပဲ။ အော်\nအချိန်တွေ ကုန်လွန်း လိုက်တာ တော်တော် မြန်ပါလား။ ဘာလိုလိုနဲ့ လှိုင်နယ်မြေကို\nခွဲခွါခဲ့ရတာ (၁၂)နှစ်တောင် ပြည့်တော့မယ်။\nအားလုံး မဖြေနိုင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ကတော့ … မြန်မာပြည် ကို ဘယ်တော့ ပြန်ကြ မလဲ …။\nကျနော်က လွဲရင် ပြည်ပရောက်နေတဲ့ သူငယ်ချင်း အများစုက အလုပ်လုပ်ဖို့ ကျောင်း\nဆက်တက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ထွက်လာကြတာ။ တချို့လဲ အိမ်ထောင်သည် ဘ၀နဲ့\nထွက်လာကြတဲ့ သူတွေလဲ ရှိပါတယ်။ မြန်မာပြည် နဲ့ ပက်သက်ပြီး နိုင်ငံရေး အကြောင်း၊\nနာဂစ် မုန်တိုင်းအကြောင်း သူတို့ ထင်ရာ မြင်ရာ မှန်းဆ မှုတွေကို ပြောကြပါတယ်။\n“ မြန်မာပြည် ဒီမိုကရေစီ ဘယ်တော့ရမယ် ထင်လဲ … ”\n“ အမေရိကန် စစ်တပ် ၀င်တိုက်ရင် ရမယ်လို့ ငါ ထင်တယ် ”\n“ အမေရိကန် က သူ့စစ်သားတွေ အသေခံပြီး တကယ် တိုက် ပေး မှာလား ”\n“ ငါတော့ မင်း ထင်သလို မထင်ဘူး၊ လုံခြုံရေးကောင်စီ မှာ တရုပ်နဲ့ ရုရှားကို ကြားနေ\nမဲ ပေးဖို့ စည်းရုံးနိုင်တဲ့ အချိန်ရောက်ရင် ယူအမ် ငြိမ်းချမ်းရေး တပ် ၀င်လို့ရပြီး၊အဲဒါဆို\n“အဲဒါမျိုးက ဘယ်တော့ဖြစ်မှာလဲ ကမ္ဘာ လဆန်း တစ်ရက်နေ့ လား ”\n“နင် စကားကို အဲလို ကပ်ပြီး မပြောနဲ့၊ နင်လို လူမျိုးတွေ ရှိလို့ မြန်မာပြည် ဒီမိုကရေစီ\n“မိေ.. …. တော်တော် သတ္တိရှိနေပါလား၊ စစ်တပ်ထဲက နင့်အကိုရော ဘယ်အဆင့်\n“ ငါ့အကို စစ်သံမှူးရဲ့ လက်ထောက်ဖြစ်နေပြီးဟ၊ အခုချိန် ဗုံးသွားကျဲလဲ သူ အပြင်\nရောက်နေပြီး၊ ငါတောင် ပြောနေသေးတယ်၊ နှစ်ပြည့်ရင် မပြန်နဲ့ ခိုလှုံခွင့်လျောက်\nလို့၊ ဘယ်ရမလဲ၊ ငါ့နာမည်ေ.. …. လေ ”\n“အေး အမေရိကန် က ဗုံးသွားကျဲမယ် ဆိုရင်၊ နင်တို့ အိမ်လိပ်စာ ငါပေးလိုက်မယ်၊\nနင့်အမ အပျိုကြီးတွေ ရန်ကုန်က အိမ်မှာ နေတယ် မလား”\n“သေနာ၊ မသာ ကောင်၊ ငါ့အမ အပျိုကြီးတွေ နာဂစ် ဖြစ်တုံးက သူတို့ အလုပ်လုပ်\nတဲ့ ကုမ္ပဏီတောင် ဆန် သွားဝေတယ်၊ သူတော်ကောင်း တွေဟဲ့၊ သေနာရဲ့”\n“ဗုံးကွဲ တဲ့ သတင်းတွေ ရော ဘာကြားသေးလဲဟေ့”\n“ဟိုတလောက က ရွှေပြည်သာ ကြံဖွတ်ရုံးမှာ ဗုံးကွဲ တယ်ဆို”\n“စစ်တပ်ထဲမှာ ဗုံးပေါက်ရင် ကောင်းမယ်နော်”\n“နင်သွား ခွဲ ပါလား၊ လွယ်မလားလို့၊ ဒီလိုနေရာမျိုး ဗုံးသွားထောင်ဖို့ မလွယ်ဘူး”\n“မလွယ်တာတော့ နင်ပြောမှလား ငါလဲ သိတာပေါ့၊ ပါလက်စတိုင်းတွေ လို\nအသေခံပြီး ဗုံးခွဲ ရဲရင် ကောင်းမယ်နော်၊ လူတွေလဲ သနားပါတယ်၊ ဒီအစိုးရကို\nဘုရားလဲ နိုင်ပုံ မရဘူး၊ နတ်တွေ သကြားတွေလဲ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီးလဲ မသိဘူး”\n“ဟဲ့ေ.. …း၊ ငါတို့ပြောနေတဲ့ အသံ ကြားရလား၊ နင် အခု မြန်မာပြည်မှာ ဘာ\n“ဗိုလ်ချုပ် မယားငယ် တစ်ယောက်ပိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ အ၀ယ်တော် လုပ်နေတယ်”\n“ဘာ အ၀ယ်တော်လဲ၊ အတွင်းခံ အ၀ယ်တော် လား”\n“နင်တို့ ညစ်ညစ်ပက်ပက် တွေ ပြောရင် ငါတို့ လိုင်းပေါ်က ဆင်းမှာနော်၊ ဒီမှာ\nမိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိတာ သတိ ထားအုံးနော်”\n“ကဲ့ နင်တို့ ငြင်းကြမှာလားေ.. ..း ပြောတာ နာထောင်းမှာလား”\n“ငါ အလုပ်လုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီ က ပြည်လမ်းမှာ နာမည်က ...၊ ငါတို့ လုပ်ငန်းက လျှပ်\nစစ် ပစ္စည်း ရောင်းဝယ်ရေး၊ နာဂစ် ဖြစ်တော့ အစိုးရ က တရုပ်ပြည်နဲ့ သွပ်တို့\nဘိလပ်မြေ တို့ open trade ပေးထားလို့ အခု အဲဒါတွေ လုပ်နေတယ်”\n“မင်းလစာ ဘယ်လောက်ရလဲ၊ မင်း ကလေး တစ်ယောက်နဲ့ဆို”\n“ဘယ်ကလာ နှစ်ယောက်ကွ၊ အကြီးမ တောင် သူငယ်တန်း တက်နေပြီး၊ ပုံသေ\nလစာ က တစ်လကို တစ်သိန်း နှစ်သောင်းရတယ်၊ အရောင်းအ၀ယ် အပေါ်မှာ\nကော်မရှင်ထပ် ပေးရင် နှစ်သိန်းကျော်လောက် ရတယ်၊ ဒီလောက် ရနေလို့ နမို့\nသာ ဆိုရင် မလွယ်ဘူး”\n“နင့်သမီး အကြီးမ လေးက ချောလားေ.. ..း၊ ငါ့သား အကြီးကောင်လေး နဲ့ ပေး\nစားမယ်၊ နင့်သမီး က နင့်မိန်းမ … ..င် နဲ့ တူရင် တော်တော် ချောမယ်နော်”\n“တော်ပါဟာ နင်တို့ စစ်မျိုးစစ်နွယ် တွေနဲ့ ပေးစားမယ့် အတူတူ၊ ခွေးကို အမြှီးဖြတ်\n“ …. … ” (ရယ်သံများ)\n“အံ့မယ်၊ နင်ကများ နင်အခု ဗိုလ်ချုပ် မယားငယ် ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်နေပြီး\nစစ်တပ် မကောင်းကြောင်း ပြောနေသေးတယ်”\n“တော်စမ်းပါဟာ မတတ်သာလို့ သူတို့စီမှာ အလုပ်လုပ်နေရတာ၊ နင်တို့လို နိုင်ငံ\nခြားနဲ့ အဆက်အသွယ် ကောင်းကောင်းမရှိလို့၊ ပြီးတော် မိန်းမယူတာ စော သွားလို့\nနမို့ ဆိုရင် ဒီတိုင်းပြည်မှာ နေတောင် မနေချင်ဘူး၊ ဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့ သတ္တ၀ါ\nတွေ လက်အောက်မှာ ဘယ်သူမှ မနေချင်ဘူး၊ ရှင်းပြီးလား”\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်တကွ အာဇာနည် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ အားလုံး ကောင်းရာ\nPosted by ကိုအောင် at 02:24 1 comments\nသခင်မြ သို့မဟုတ် မြန်မာပြည် မြေအောက်တော်လှန်ရေးဖခင် - အပိုင်း(၂)\nအာဇာနည် သခင်မြ (၁၈၉၇- ၁၉၄၇)\n၁၉၄၀ ပြည်နှစ် မေလ ၁၂ ရက်နေ့ သာယာဝတီမြို့၌ ကျင်းပသည့် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း\nဦးဆောင်သော တို့ဗမာအစည်းအရုံး၏ ပဉ္စမ အကြိမ်မြောက် ညီလာခံတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်\n၁၄(ဋ) တွင် “ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ နှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်\nပြင်ဆင်ရန်” စသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်အရ လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး အတွက် စတင်စီစဉ်\nကြ် ပါသည်။ ယင်း အစီအစဉ်တွင် သခင်မြခေါင်းဆောင်၍ သခင်နှင့်ကျောင်းသားလူငယ်\nအချို့ ပါဝင်သော ယူဂျီ (U.G= Underground ) ခေါ် မြေအောက် လျို့ဝှက် အဖွဲ့တခုကို\nလည်း လျို့ဝှက် ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။\n၁၉၄၁ ခုနှစ် မတ်လ ၃ ရက်နေ့တွင် လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး အတွက် ဂျပန် နိုင်ငံမှ\nပြည်တွင်းသို့ လျို့ဝှက်စွာ ပြန်လည် ၀င်ရောက် လာသော သခင်အောင်ဆန်း ပုသိမ်\nဆိပ်ကမ်းမှ ရန်ကုန်သို့ မီးရထား ဖြင့် လာခဲ့ပြီး ရန်ကုန်၊ အနောက်ပိုင်း လှည်းတန်းလမ်း\nအမှတ်(၉၃)တွင် နေထိုင်လျက် ရှိသော သခင်မြ နှင့် လျို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေး ခဲ့ကြပါသည်။\nသခင်အောင်ဆန်းရောက် လာသည့် အခါ လက်နက် ကိုင် တော်လှန်ရေးအတွက်\nလျို့ဝှက်ကြိုးပမ်း နေကြသော သခင်မြ ခေါင်းဆောင်သည့် ရဲဘော် များ၏ ဆွေးနွေးပွဲ\nတစ်ရပ် ကို သင်္ကန်းကျွန်းဘူတာ အနီး အိမ်တအိမ်တွင် ပြုလုပ် ကြပါသည်။ ထိုဆွေးနွေး\n(၁) သခင်မြ (လက်နက်ကိုင်တော်လှန်းရေး အတွက် ပြည်တွင်း ခေါင်းဆောင်)\n(၂) သခင်အောင်ဆန်း (ပြည်ပဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်)\n(၅) သခင်ချစ် (ဆရာချစ်)\n(၆) မစ္စတာ ဆူဂီ (ဂျပန်လူမျိုး- မီနာမီကီကန် အဖွဲ့ဝင်)\nတို့ တက်ရောက် ခဲ့ပါသည်။ ယင်းဆွေးနွေးပွဲမှ အချက် (၆) ပါ သဘောတူညီမှုကို ရရှိခဲ့\nသခင်မြ ခေါင်းသော လျို့ဝှက် တော်လှန် ရေးအဖွဲ့မှ ဂျပန်သို့လွှတ်ရန် လူငယ်များ ရွေး\nချယ်ရာတွင် နိုင်ငံရေး အရ အစိုးရက ဖမ်းဆီးရန် ၀ါးရမ်း ထုတ်ထား၍ အလုပ် မလုပ်နိုင်ပဲ\nတိမ်းရှောင် နေရသူများ၊ နိုင်ငံရေး နယ်တွင် အစိုးရ အာရုံ စူးစိုက်ခြင်း နည်းပါး သေးသူ\nသခင်နှင့်ကျောင်းသားလူငယ် များထဲမှ မျိုးချစ်စိတ် ပြင်းထန်း၍ စစ်ရေးနှင့် သင့်တော် သူ\nများကို ဦးစားပေး ရွေးချယ်ရန်သတ်မှတ် ခဲ့ကြပါသည်။ သခင် အောင်ဆန်းအား ဗမာ့\nလွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းရာ တွင် ပြည်ပဆိုင်ရာ တာဝန်ခံ အဖြစ် ဆက်လက် ထမ်းဆောင်\nရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ ကြပါသည်။\nပဲခူးမြို့ ၌ သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်း ဦးဆောင်သော တို့ဗမာ အစည်းအရုံး၏ နိုင်ငံလုံး\nဆိုင်ရာ အလုပ်အမှုဆောင် အစည်းအဝေး ကျင်းပသည့် ၁၉၄၁ ခုနှစ်မတ်လ ၁၀ရက်\nနေ့တွင် သခင်အောင်ဆန်းနှင့်အတူ ပထမအသုတ် အဖြစ် သခင်လှဖေ (ဗိုလ်လက်ျာ)၊\nသခင်ဗဂျမ်း (ဗိုလ်လရောင်)၊ သခင်အေးမောင် (ဗိုလ်မိုး)၊ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်\nကိုထွန်းရှိန် (ဗိုလ်ရန်နိုင်) တို့သည် ဂျပန်ပြည် သို့ စစ်ပညာ သင်ရန် ထွက်ခွါ သွား\n၁၉၄၁ ခုနှစ် မတ်လ ၁၀ ရက်နေ့မှ ၁၄ ရက်နေ့အထိ တို့ဗမာ အစည်းအရုံး၏ နိုင်ငံလုံး\nဆိုင်ရာ အလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့ အစည်း အဝေးကို ပဲခူးမြို့ ဇိုင်းဂနိုင်းရပ်၊ မင်းလမ်း၊\nတောင်ငူ တောင်ပိုင်း အမတ် ဦးဘ၏ တိုက်တွင် တံခါးပိတ် ပြုလုပ် ခဲ့ပါသည်။ ထိုအချိန်\nက တို့ဗမာ အစည်းအရုံး ဗဟို ဌါနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ မှာ သခင်တင်မောင်(ပန်းတနော်) ဖြစ်\nပါသည်။သခင် တင်မောင်သည် သခင်အောင်ဆန်းတို့ တရုပ်ပြည် သွားရာမှ ဂျပန်ရောက်\nကာ မလွှဲမရှောင် သာ ဂျပန်နှင့် အဆက် အသွယ်ပြုရ သည်ကို လုံးဝ လက်မခံသူ တစ်ဦး\nဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် သခင်တင်မောင်က ကျန် အလုပ်မှုဆောင် အဖွဲ့ဝင်များ အနေ\nဖြင့် လက်နက် ကိုင် တော်လှန်ရေး ကို ညီညွတ်သော တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီး၏\nခေါင်းဆောင်မှု ဖြင့် ဆင်နွဲနိုင်ရန် သခင်မြ အား ဌါနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်နှင့် တော်လှန်\nရေး ခေါင်းဆောင် တာဝန်ကို ပူးတွဲ ထမ်းဆောင်ရန် ဆွေးနွေး တင်ပြခဲ့ ပါသည်။\nသခင်မြ သည် ထိုအချိန်က တို့ဗမာ အစည်း အရုံး၏ ကိုယ့်မင်း ကိုယ့်ချင်း အဖွဲ့ဝင်\nလက်ရှိ ပါလီမန် တစ်ဦး ဖြစ်နေပါသည်။ တို့ဗမာ အစည်းအရုံး၏ ဥက္ကဋ္ဌ ရွေးကောက်မှု\nဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများတွင် “ဥက္ကဋ္ဌ သည် ပါလီမန် အမတ်တဦး မဖြစ်စေရ” ဟု ပါရှိနေ\nပါသည်။ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာအမှုဆောင် အားလုံးက သခင်မြ၏ခေါင်းဆောင်မှုကို\nသံသယ ကင်းစွာ လက်ခံကြသည်။သို့ရာတွင်လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး\nအတွက် သခင်မြနှင့် လျို့ဝှက်ရဲဘော်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များကို တို့ဗမာအစည်း\nအရုံး နိုင်ငံလုံး ဆိုင်ရာ အလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့ဝင်ရှေ့တန်း ခေါင်းဆောင်\nအချို့သာ တစိတ်တပိုင်း သိရှိကြပါသည်။ အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်လာသော\n(၁၂) ခရိုင်မှ တို့ဗမာ အစည်း အရုံး၏ ခေါင်းဆောင် အချို့သည် သခင်မြ ဦးဆောင်\nသော လျို့ဝှက်လုပ်ငန်း အစီ အစဉ်နှင့် ပက်သက်၍ သိသင့် သိထိုက်သည့် များကို\nအစည်းအဝေးအတွင်း မေးမြန်းရန် အခက်ကြုံ နေသဖြင့် “ဥက္ကဋ္ဌ ရွေးချယ်ရေး” စည်းမျဉ်း\nကို ထောက်ပြ၍ အပြင်း အထန်း ဆွေးနွေး လာပါသည်။\nသခင်မြနှင့် ဌါနချုပ် အလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့သည် ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိ\nသဖြင့် (၁၂) ခရိုင်မှ ခေါင်းဆောင် အချို့ကိုသီးခြားခွဲကာ သခင်မြကိုယ်တိုင် အခြေအနေ\nအရပ်ရပ် ကို ရှင်းပြ ခဲ့ပါသည်။ သခင်မြက ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေး အတွက် လက်နက်ကိုင်\nတော်လှန်ရေးနှင့် ပက်သက်ပြီး သခင် အောင်ဆန်း တရုပ်ပြည်သို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိ ခဲ့\nကြောင်း၊ အဆက်အသွယ်ရယူရန် အချိန် ကြာညောင်း မှုကြောင့် အခြေအနေ အရ ဂျပန်\nအစိုး၏ အကူအညီဖြင့် လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး ကို ဆောင်ရွက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ရကြောင်း၊\nဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ကြေငြာမည် ဖြစ်ကြောင်း စသည့်တို့ကို ဖွင့်ဟ\nဆွေးနွေး ပါသည်။ ကိုယ်စားလှယ်များက “အကယ်၍ ဂျပန်က ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးကို\nအသိအမှတ်မပြုလျင် မည်သို့ ပြုလုပ်မည်နည်း” ဟု မေးမြန်းရသည့် အခါ သခင်မြ က\n“ ဂျပန်က လွတ်လပ်ရေး အသိအမှတ် မပြုလျှင် ဂျပန်ကို တိုက်မည်” ဟု တိုတိုတုတ်\nသခင်မြ၏ ရဲဝင့် ပြတ်သားသည့် အဖြေကို ကိုယ်စားလှယ် များ ကျေနပ် ကြပြီး စည်းမျဉ်း\nဥပဒေပါ “ဥက္ကဋ္ဌ သည် ပါလီမန် အမတ် တဦး မဖြစ်စေရ” အပိုဒ်ကို ယာယီ ရပ်စဲပြီး\nသခင်မြ အားတို့ဗမာ အစည်းအရုံး ဌါနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်၎င်း၊ တော်လှန်ရေး အဖွဲ့\nခေါင်းဆောင်အဖြစ်၎င်း တာဝန် ပေးအပ် ကြပါသည်။ ယင်း အစည်းအဝေး၏ နောက်ဆုံး\nနေ့ဖြစ်သော ၁၉၄၁ ခုနှစ်မတ်လ ၁၄ ရက်နေ့ မှစ၍ တို့ဗမာအစည်း အရုံးကြီး၏ ဒုတိယ\nအကြိမ်မြောက် ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ တောင်သူလယ်သမား ညီလာခံ ကို ပဲခူးမြို့ ရွှေမော\nဓေါ စေတီတော် ခြေရင်းတွင် ကျင်းပ ခဲ့ပါသည်။ တောင်သူ လယ်သမား အစည်း အရုံး\nကြီး၏ ဥက္ကဋ္ဌမှာ သခင်မြ ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကြောင့် ကြီးလေး ခက်ခဲသော တော်လှန်\nရေး တာဝန် အရပ်ရပ်ကို တာဝန်ယူ ခေါင်းဆောင် ရတော့မည် ဖြစ်ခြင်း တို့ကြောင့်\nတောင်သူ လယ်သမား အစည်းအရုံး ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်ကို သခင်တင် (သုံးဆယ်) အား\nလွှဲအပ်၍ အစည်းအရုံး နာယက အဖြစ် သာ လက်ခံရန် စီစဉ် ခဲ့ကြပါသည်။\nသခင်မြ ခေါင်းဆောင်သော “ မြေအောက် ယူနစ် ဗဟို အာဏာပိုင် အဖွဲ့ (Supreme\nCouncil of Underground Unit ) တွင်\n(၁) သခင်မြ (ဥက္ကဋ္ဌ)\n(၂) သခင်ထွန်းရွှေ ခေါ် ဆရာထွန်းရွှေ ( စည်းရုံးရေး ဌါန)\n(၃) သခင်ချစ် ခေါ် ဆရာချစ် (စည်းရုံးရေး ဌါန)\n(၄) သခင်ဗဟိန်း ခေါ် ကိုဗဟိန်း (၀ါဒ ပြန့်ပွားရေး ဌါန)\n(၅) ကိုထွန်းအုံ - တက္ကသိုလ်သမ၀ါယမ (ဘဏ္ဍာရေး ဌါန)\n(၆) သခင်ဗဆွေ ခေါ် ကိုဗဆွေ - တက္ကသိုလ် သမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးဟောင်း\n(၇) ကိုကျော်ငြိမ်း (နိုင်ငံခြား ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ထောက်လှမ်းရေး)\n(တို့ဗမာအစည်းအရုံး သမိုင်း ပ-ဒု နှစ်တွဲ နှင့် သခင်တင်မြ ၏ ဘုံဘ၀မှာဖြင့် တို့မှ\nPosted by ကိုအောင် at 20:530comments\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း (၁၉၁၅- ၁၉၄၇)\n-၁၉၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၈ ရက်နေ့ည (ရန်ကုန်၊ ကြည်မြင်တိုင်၊ ဟုမ်းလမ်း\nမီးရထားဂုံးထိပ်ရှိ ဂျပန်ပြန် ရဲဘော်သုံးကျိပ် အဖွဲ့ဝင် ဗိုလ်မှူးမြင့်အောင် နေအိမ်)\nဖယောင်းတိုင်မှ ထွက်လာသည့် အလင်းရောင် မှိန်မှိန်တွင်ဖြစ်သဖြင့် ခေါင်းဆောင်\nများ၏ မျက်နှာ အမူအရာများ မည်သို့ရှိနေသည် ကို အထင်အရှား မမြင်ရစေကာမူ\nကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမူများကို ကြည့်ရခြင်းဖြင့်ပင် တက်ကြွဖျတ်လတ်နေကြောင်း၊\nဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေးအတွက်အရေးကြီးသည့် သဘောထားများကို ဆွေးနွေး\nဆုံးဖြတ်ကြရန် စိတ်အာရုံစောလျက်ရှိကြ ကြောင်းကို အထင်အရှား တွေ့နေရပါ\nသည်။ ကျွန်တော် (သခင်တင်မြ) ၏ အတွင်းစိတ်များလည်း တက်ကြွ လှုပ်ရှားလျက်\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း နှင့် သခင်စိုးတို့က စာပွဲဝိုင်းကလေး ပတ်လည်မှာရှိသော ကုလား\nထိုင်များတွင် အရင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သခင်သန်းထွန်း က ကုလားထိုင်တစ်လုံးတွင်\nနောက်မှ ၀င်ထိုက်လိုက်လေသည်။ ဗိုလ်မှူးရဲထွဋ် နှင့် ကျွန်တော်သည် ကိစ္စတစ်ခုကို\nအခန်းထောင့်တွင် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် သခင်စိုးက လှမ်းခေါ်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့ နှစ်\nယောက် စကားစကို ဖြတ်ပြီးလူကြီးများ ၀ိုင်းထိုင်နေသော စားပွဲဆီသို့လာခဲ့သည်။\nကျွန်တော်သည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ရှေ့ရှိ ကုလားထိုင်ပု ကလေးတွင် ထိုင်ရန် ခါးကို\nကိုင်းလိုက်မိပါသည်။ ထိုအခိုက် ကျွန်တော်စစ် အင်္ကျီဘယ်ဘက်အိတ် အတွင်းမှ\nမော်ဇာ ပစ္စတိုကလေးမှာ လျှောခနဲထွက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ မှန်ချပ်ကြီးပေါ်သို့\nဖြန်းခနဲ ကျသွားပါသည်။ ပစ္စတိုပြောင်းဝမှ မီးလက်ခနဲ လင်းသွားပြီး၊ သေနတ်သံ\nဒိုင်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ကြက်သေ သေပြီး တိတ်\nဆိတ်သွား ပါသည်။ ကျွန်တော်လည်း ထူပူချောက်ချား သွားပါသည်။\nကျွန်တော် အသေအချာမြင်လိုက်ပါသည်။ ကျွန်တော်၏ ပွင့်နေသော အင်္ကျီအိတ်\nထဲမှ လျှောထွက်သွားသော ပစ္စတိုကလေးသည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် သခင်စိုး\nတို့ ယှဉ်ထိုင်နေသောဘက်ဆီသို့ ပြောင်းလှည့်၍ စားပွဲဝိုင်းတွင် ခင်းထားသည့်\nမှန်ချပ်ကြီးပေါ် ကျသွားပြီး ဒိုင်းခနဲကျည်ဆံထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဗိုလ်ချုပ်\nအောင်ဆန်းမှာ ကုလားထိုင် လက်ရန်း နှစ်ဖက်ပေါ် လက်တင်ပြီး မှန်ချပ်ပေါ်တွင်\nသေနတ်ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်ဖြင့် ချာချာလည်နေသော ပစ္စတိုသေနတ် ကလေးကို\nသခင်စိုး အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ “ဘယ်သူ့ ထိသွားသလဲဟင်။\nဘယ်သူ့ထိသွားသလဲ” ဟု မေးရင် ကျွန်တော်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး “ခင်ဗျာ လုပ်လိုက်\nရင် သောက်ရမ်းချည်းပဲ။ ခင်ဗျာ တော်တော် အသုံးမကျတာပဲ” ဟု ကြိမ်းမောင်း\nကျွန်တော်က ဘာမျှပြန်မပြောနိုင်ပါ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ငြိမ်သက်နေသဖြင့်\n“သေနတ်ထိသွား ပြီးလား” ဟူသော စိုးရိမ်း ချောက်ချားစိတ်က လွှမ်းမိုးနေ\n“ဗိုလ်ချုပ် ထိသွားသလား” ဟု ကျွန်တော်က စိုးရိမ်းသံဖြင့် မေးလိုက်မှ ဗိုလ်ချုပ်\nအောင်ဆန်းသည် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာပြီး “ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ကျုပ်တော့\nမထိဘူး” ဟု ဖြေပါသည်။\nဗိုလ်မှူးရဲထွဋ် က “ဟိုမှာ ဟိုမှာ။ ကျည်ဆံ ပေါက်သွားတဲ့နေရာ မှန်ကွဲနေတယ်”\nဟု လက်ညှိုး ထိုးပြ မှ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် သခင်စိုးတို့ နောက်ဘက်ရှိ ပြတင်း\nပေါက် မှန်တံခါးကွဲ နေသည် ကို တွေ့ရပါသည်။ ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားသော ကျည်ဆံ\nမှာ ဘယ်သူ့ကိုမျှ ထိမှန်ခြင်း မရှိသည်ကို သိရမှ စိုးရိမ်းစိတ်ဖြင့် ချွေးပြန်နေသော\nတိုက်အောက်က လုံခြုံရေး တာဝန်ယူနေသော စစ်ဗိုလ်ကလေးမှာ အပေါ်ထပ်သို့\nအူလျားဖား လျား ပြေးတက်လာပါသည်။ ဗိုလ်မှူး ရဲထွဋ် က မတော်တဆ သေနတ်\nထွက်သွားခြင်းဖြစ် ကြောင်းဆီးပြောလိုက်မှ ထိုဗိုလ်ကလေးမှာ ယောင်ချားချားနှင့်\nအောက်သို့ ပြန်ဆင်းသွား ပါသည်။\nသခင်စိုးသည် ကျွန်တော့်ကို ပေါ့ဆ ရပါမည်လားဟု ဆက်၍ ဆူပူနေပါသေးသည်။\nဤသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ ကျွန်တော်၏ သတိလစ်ဟင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်\nသည် သွားလေရာရာတွင် ပစ္စတို သေနတ် နှစ်လက်ကို အမြဲတမ်း ယူဆောင်လေ့\nရှိပါသည်။ နှစ်လက်လုံးကို ကျည်ဆံထိုးပြီး မောင်းထိန်း ခလုပ်ပိတ်ကာ အသင့်လုပ်\nထား ပါသည်။ ၇ ဒဿမ ၅ ပစ္စတို အသေးကလေးကို အင်္ကျီအိတ်ထဲ ထည့်၍ ကြယ်\nသီးပိတ်ထားပြီး၊ ပစ္စတို အကြီးကိုမူ သားရေလက်ဆွဲအိတ် ထဲတွင် ထည့်ထားပါသည်။\nအရေးအကြောင်း ပေါ်ပါက အလွယ်တကူ ထုတ်သုံး နိုင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။\nအင်္ကျီကြယ်သီး ဘယ်အချိန်က ပြုတ်နေမှန်း မသိပါ။ ကုလားထိုင်ကို ထိုင်ရန် ခါး\nအကုန်းလိုက်တွင် ပွင့်နေသော အိတ်ထဲမှ သေနတ်မှာ အလေးချိန်ဖြင့် လျှောထွက်\nသွားပြီး မှန်ချပ်ပေါ်ကျ၍ မောင်းထိန်း ခလုတ် ပြုတ်ကာ ကျည်ဆံ ထွက်သွားခြင်း\nကျွန်တော်သည် ပစ္စတို သေနတ်ပြောင်းထဲ အလိုအလျောက် ၀င်နေသော\nကျည်ဆံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သေနတ် ယမ်းကတ်များ နုတ်၍ သေနတ်ကို\nသားရေလက်ဆွဲအိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပါသည်။\nသခင်စိုးသည် ကျွန်တော် (သခင်တင်မြ)၏ ပေါ့လျှော့မှုကို မကျေနိုင် မချမ်းနိုင်\nဖြစ်နေပါသေးသည်။ သေနတ်သံ ကြားသဖြင့် ဂျပန်တွေများ လာစုံစမ်းမလား\nဟု စိုးရိမ်းနေပါသည်။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနှင့် သခင်သန်းထွန်းတို့ ကမူ\nသေနတ် မတော်တဆ ထွက်သွားခြင်းကို အရေးကြီး လှသည်ဟု သဘော\nမထားကြပါ။ စစ်ဗိုလ်အိမ်က သေနတ်သံ တစ်ချက်ကြားရုံဖြင့်လည်း ဂျပန်\nများက ဂရုစိုက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သဘောထားကြဟန် တူပါသည်။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၊ သခင်စိုးနှင့် သခင်သန်းထွန်းတို့သည် မဟာမိတ်\nစစ်ဌာနချုပ်က ပေးလိုက်သော စာနှင့် ကိုသိန်းဖေထံမှ ပေးလိုက်သော စာပါ\nသဘောထားများကို အခြေခံ၍ ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့အား လက်နက်ကိုင်၍ အမြန်\nဆုံး တော်လှန်တိုက်ခိုက်ကြရန် သင့်၊ မသင့် ဆွေးနွေး ကြပါသည်။\n(သခင်တင်မြ၏ ဘုံဘ၀မှာဖြင့် စာအုပ်မှ ကောက်နုတ် ဖော်ပြထားပါသည်\nအကြောင်းကြောင်းကြောင့် စာရေးသူထံမှ တိုက်ရိုက် ခွင့်ပြုချက် မတောင်းခံ\nPosted by ကိုအောင် at 01:420comments\nသခင်မြ သို့မဟုတ် မြန်မာပြည် မြေအောက်တော်လှန်ရေးဖခင် - အပိုင်း(၁)\nကွယ်လွန်သူ အမျိုးသား အာဇာနည် ခေါင်းဆောင်ကြီး သခင်မြ ကို ပဲခူးတိုင်း\nပြည်ခရိုင် ထုံးဘိုရွာ တွင် အဖ ဦးဘိုးချွန်နှင့် အမိ ဒေါ်သက်လယ် တို့မှ ၁၈၉၇\nခုနှစ် အောက်တိုဘာလ (၇) ရက်နေ့ တွင် မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ ငယ်နာမည်မှာ\nမောင်ဘရွှေ ဖြစ်ပါသည်။ ညီမ ဖြစ်သူ မမြငွေ တဦးသာ ရှိ၍ နောင်အခါ\nသီလရှင် ၀တ်သွားပြီး ဒေါ်ခေမာဝတီ ဟု သိရပါသည်။ ဆရာကြီး သခင်မြ\nသည် ငယ်စဉ်က သာယာဝတီ အေဘီအမ် ကျောင်းတွင် သတ္တမတန်း အောင်\nမြင်ပြီး ဆယ်တန်းကို ရန်ကုန်ဘက်ပတစ် အထက်တန်းကျောင်းမှ အောင်မြင်ခဲ့\nပါသည်။ ၁၉၁၈ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် ကော်လိပ်နှင့် ကာလကတ္တားတက္ကသိုလ်\nတို့မှ အိုင်အက်စီတန်း ကို ဓါတုဗေဒ ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၂၀\nပြည်နှစ် ပထမ ကျောင်းသားသပိတ် ကာလ အတွင်း တက္ကသိုလ် သပိတ်မှောက်\nကောင်စီတွင် ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ယင်းသပိတ် နောက်ပိုင်း\nပေါ်လာသော အမျိုးသားပညာ ရေး ကောင်စီတွင် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ရုံမက ကြည့်မြင်\nတိုင် အမျိုးသား အထက်တန်း ကျောင်းအုပ်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။\n၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် ဘီအက်စီတန်းကို ဂုဏ်ထူးဖြင့် အမျိုးသား ကော်လိပ်မှ အောင်မြင်\nခဲ့ပါသည်။ ၁၉၂၆ ခုနှစ်တွင် ဒေါ်ခင်ညွန့်နှင့် လက်ထပ် ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၂၇ ခုနှစ်\nတွင် ဥပဒေ ၀ိဇ္ဇာဘွဲ့ အောင်ပြီးသောအခါ သာယာဝတီ သို့ ပြန်၍ ရှေ့နေအလုပ်\nဖြင့် အသက်မွေးခဲ့ ပါသည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် တောင်သူလယ်သမား အရေးတော်ပုံ\nရှုံးနိမ့်ချိန်တွင် အရေးတော်ပုံ အကျဉ်းစံ များဘက်မှ အခမဲ့ ရှေ့နေ လိုက်ရာမှ\nထင်ရှားလာခဲ့ ပါသည်။၁၉၃၄ ခုနှစ် မတ်လ နွေရာသီ တွင် စီစဉ် ပြုလုပ်ခဲ့သော\nတို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီး၏ ခရီးရှည်\nစည်းရုံး ကာလ အတွင်း သပိတ်မှောက် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်ဟောင်း\n၀တ်လုံ ကိုမြ သည် သခင်မြ ဟူသော သခင်ဘွဲ့ကို ခံယူခဲ့ပါသည်။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်\nဇွန်လ မြင်းခြံမြို့ တွင် ကျင်းပခဲ့သော တို့ဗမာအစည်းအရုံး ရဲ့ ဒုတိယ အကြိမ်\nညီလာခံ က ရွေးချယ်သော ဗမာနိုင်ငံလုံး ဆိုင်ရာအမှုဆောင်အဖွဲ့ တွင်\nသာယာဝတီ စီရင်စု ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် နံပါတ်စဉ် အမှတ်(၃၀) သခင်မြ\nသည် သခင်စောကြီး၊ သခင်စိန့်၊ သခင်ခင်အောင်၊ သခင်ဗထွန်း၊ သခင်ထွန်း\nဆိုင်၊ သခင်ကျော်ဒင်၊ သခင်ချစ်လှိုင် တို့နှင့်အတူ ဦးဆောင် ပါဝင်ခဲ့ ပါသည်။\n၁၉၃၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ တွင် တို့ဗမာအစည်း အရုံး က အောက်လွှတ်တော်၏\n၉၁ ဌါန အမတ် ခွဲတမ်း စနစ် ကို တိုက်ဖျက်ရန် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော ကိုယ့်မင်းကိုယ့်\nချင်း အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း အဖွဲ့ ၏ တာဝန်ပေးချက်\nအရ သာယာဝတီ တောင်ပိုင်း အမတ်အဖြစ် ၀င်ရောက်ယှဉ်ပြိုင် အရွေးခံရပြီး\nဥပဒေပြု အောက်လွှတ်တော်၏ ပထမဆုံး အရွေးချယ်ခံ သခင်အမတ် သုံးဦး\nအနက် တစ်ဦး အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။ ကိုယ့်မင်းကိုယ်ချင်း အဖွဲ့ကို စတင်\nတည်ထောင်စဉ်က သခင်ဟန်နှင့် သခင်ကံတင့် တို့က ဥက္ကဋ္ဌ၊ အတွင်းရေးမှူး\nတာဝန်များ ယူခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သခင်မြ က ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း\nအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ပေးမှု ကို ခံယူ ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၃၈ ဇန်န၀ါရီ\n(၈)ရက် နေ့ တွင် စတင်ခဲ့သော ချောက်ရေနံမြေ သပိတ်တိုက်ပွဲကာလ တွင်\nအလုပ်သမားများ၏ တောင်းဆို ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ခံ\nအမှုဆောင် တစ်ဦးအဖြစ် ရှစ်ဦးကော်မတီတွင် ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။\nတို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီး၏ တတိယအကြိမ်မြောက် ပြည်ညီလာခံတွင်\nသခင်မြ သည် ဌါနချုပ်၏ အမှုဆောင် တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ပေးခြင်း ခံ\nရပါသည်။ တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီး နှစ်အုပ်စုမကွဲခင် ၁၉၃၈ ခုနှစ် သြဂုတ်\nလ မှာ ပြန်လည်ပြင်ဆင် ဖွဲ့စည်းခဲ့တဲ့ ဌါနချုပ် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့\nတွင် သခင်မြ သည် စာရင်းစစ် အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ပါသည်။ လစာမယူသော\nကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အောက်လွှတ်တော် အမတ် သခင်မြ၊\nသခင်အံ့ကြီး၊ဘုရင်ခံကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသော အထက်လွှတ်တော်\nအမတ် မြို့မကျောင်းအုပ်ကြီး ဦးဘလွင် တို့သည် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်\nဗိုလ်အောင်ကျော် ကျဆုံးခဲ့သော အတွင်းဝန်ရုံး(ယနေ့ ခေတ် ၀န်ကြီးများရုံး)\nပြဿနာ နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ပါလီမန်အမတ် အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်စာတင်းသွင်းခဲ့ပါ\nသည်။ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဗမာနိုင်ငံလုံး ဆိုင်ရာ\nတောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ကို ၁၉၃၉ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလ ၉ ရက်နေ့\nသခင်မြ အား အလုပ်မှုဆောင်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရွေးချယ်ခဲ့ပါသည်။ အလုပ်မှုဆောင်\n(၁၀)သခင် ကျော်လူကလေး (သံလျင်)\n(၁၂)သခင်ဗငြိမ်း (မအူပင်) တို့ ဖြစ်ပါသည်။\n(တို့ဗမာအစည်းအရုံး သမိုင်း ပ-ဒု နှစ်တွဲ နှင့် သခင်တင်မြ ၏ ဘုံဘ၀မှာဖြင့်\nPosted by ကိုအောင် at 00:540comments\n(ရေးသူ-ကြည်မောင်သန်း ၂၀၀၈ ဇွန်လ ထုတ် ချယ်ရီ မဂ္ဂဇင်းမှ)\nပုံပြင်ထဲက မြို့လည်း မဟုတ်\nဒဏ္ဍာရီထဲ မြို့လည်း မဟုတ်\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ ကျော်ကတည်းက ရှိတဲ့ မြို့တမြို့\nဒီမြို့ကို ကတူးလူမျိုးတွေ တည်ထောင်ခဲ့တယ်\nရေသောက်မယ့် ဟန် မြည်သံပေးတာကို အစွဲပြုလို့\nသာသနိက အဆောက်အအုံတွေ ပေါများ\nရဟန်း ပညာရှိ လူပညာရှိ တွေ ထွန်းကား\nတခြားမြို့တွေနဲ့ စီးပွားရေး ကူးသန်း သွားလာဖို့ လွယ်ကူ\nဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်မှာ စစ်သူကြီး မဟာဗန္ဓုလ\nနေမျိုးသူရ ရဲခေါင်ဘွဲ့နဲ့ ဒီမြို့ရဲ့ မြို့ဝန်။\nဘုံခန်းပျို့ဆရာ အရှင် အဂ္ဂသဓာဓိ\nမုံတိုင်ပင် ဆရာ အရှင်ဝံသ\nဒါ ဒီမြို့သား ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်တွေ။\nမင်းတုန်းမင်းကို ပုန်ကန် ခြားနားတဲ့\nကောက်ကျစ် ယုတ်မာတဲ့ မြို့ဝန် ဦးမှန်း\nသစ္စာဖောက်တွေ အတောင် ပေါက်ခဲ့ကြတယ်။\nသူ့ ဆိုင်ကယ် ကျပျောက်ခဲ့ရတယ်။\nသေကံ မရောက် သက် မပျောက် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။\nရုတ်တရက် မိုးကြီး ရွာချလိုက်တယ်\nတိမ်ကော ပပျောက်သွားအောင် ရွာတဲ့ မိုး မို့\nအညာအခေါ် ဆင်ရာတိမ်မိုး တဲ့ လေ။\nဒီမြို့ကို ကားပေါ်က လှမ်း ကြည့်မိတဲ့အခါ\nအတိတ်တစ္ဆေက ငါ့ကို ခြောက်လှန့် နေလေရဲ့။ ။\n(ဘားမားတူးဒေး အင်တာနက် စာမျက်နှာမှ ထပ်ဆင့်ကူးယူ ဖော်ပြထားပါသည်၊\nအကြောင်းကြောင်း ကြောင့်ကဗျာ ပိုင်ရှင်ထံမှ ခွင့်ပြုချက် မယူထားမှုကို နား\nလည်း ခွင့်လွတ်ပါ ခင်ဗျာ။)\nPosted by ကိုအောင် at 20:300comments


AOC Curved Gaming Monitor CQ27G2 ~ ICT.com.mm\nHomeAOC Curved Gaming Monitor CQ27G2\nPanel: 27″ (VA / 1500R) Pixel Pitch (mm): 0.2331 (H) x 0.2331 (V) Brightness (typical): 250 cd/m² Contrast Ratio: 3000 : 1 (Typical) 80 Million : 1 (DCR) Response Time: 1ms (MPRT)... [Learn more]\nPanel: 27″ (VA / 1500R)\nOptimum Resolution: 2560 x 1440 @ 144Hz – DisplayPort 1.2\nHDCP Version: HDMI: 2.2\nမျက်နှာပြင်အရွယ်အစား 27″ ရှိတဲ့ AOC Curved Gaming Monitor (CQ27G2) ဖြစ်ပါတယ်။ (VA / 1500R) Panel အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ကွေးညွတ်ထားတဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ အမြင့်ဆုံး Resolution - 2560 x 1440 အထိရရှိနိုင်ပါတယ်။ ဂိမ်းထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာပြသပေးနိုင်တဲ့ နည်းပညာကို အသုံးပြုထားတာကြောင့် ဂိမ်းထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှအပေါ်မူတည်ပြီး လျင်မြန်မှန်ကန်တဲ့ အချိန်ကိုက် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပြုလုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ Monitor ကို ဆုံလည်ပြုလုပ်ထားပြီး အနိမ့်အမြင့် စိတ်ကြိုက်ချိန်ညှိနိုင်သလို မျက်နှာပြင် အတိမ်းအစောင်းကိုလည်း လိုသလို ပြုပြင်နိုင်အောင် ဒီဇိုင်းထုတ်လုပ်ပေးထားပါတယ်။ မိမိစိတ်ကြိုက် အကောင်းဆုံးမြင်ကွင်းအနေအထားနဲ့အတူ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ အသုံးပြုရလွယ်ကူတဲ့ အနေအထားကို ပြုလုပ်နိုင်တာကြောင့် အသုံးပြုသူရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကောင်းဆုံး မြင့်တင်ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မျက်နှာပြင်ရဲ့ VA panel ဟာ Monitor ရဲ့အရောင်အနေအထားကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အတန်းမှာ ထိန်းထားပေးပြီး မြင်ကွင်းကျယ်ရှုထောင့်နဲ့အတူ သက်ရှိပုံရိပ်အလား ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ ပုံရိပ်တွေကို ပြသပေးနိုင်ပါတယ်။ Signal Input ပိုင်းအတွက် HDMI 2.0 Port နှစ်ခုနဲ့ DisplayPort 1.2 တစ်ခု ပါဝင်ပါတယ်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမိုက်စားဒီဇိုင်းနဲ့ ထုတ်လုပ်ပေးထားတဲ့ အရည်အသွေးမြင့် Curved Gaming Monitor ဖြစ်ပါတယ်။\nIt'savery great monitor. I've been looking for it …\nIt'savery great monitor. I've been looking for it in local market , but can't find until I found it at ict.com. thanks\n144Hz, 1ms response rate and curved is fantastic.


၂၀၁၆ ထဲက တစ်မူထူးတဲ့ Makeup Look! | Home\nHome› Update› ၂၀၁၆ ထဲက တစ်မူထူးတဲ့ Makeup Look!› ၂၀၁၆ ထဲက တစ်မူထူးတဲ့ Makeup Look!\nဇာကွက် Eye Shadow\nဒီအပြင်အဆင်ကိုတော့ Chanel အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ လျှောက်လမ်းထက်မှာ နာမည်ကျော် မော်ဒယ် Gigi Hadid နဲ့ တွဲတွေ့ခဲ့ရတာဖြစ်တယ်။\nအဲဒီ့ဇာကွက် Eye Shadow ကို Mascara ခပ်ထူထူရယ်၊ နှုတ်ခမ်းနီ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ရယ် ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ချစ်စရာအသွင်သဏ္ဍာန်ကို ဖြစ်စေပါတယ်။\nဒီလို အစဉ်အလာကနေ ခွဲထွက်ပြီး ခေတ်ဆန်တဲ့ မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်မှုကို Kenzo အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ လျှောက်လမ်းထက်မှာ တွေ့ခဲ့ရတာဖြစ်တယ်။ တောင်ပံလို ချွန်ထွက်နေတဲ့ Eyeliner ကို အတွင်းဘက်မှာ ငွေရောင်ခပ်လက်လက်နဲ့ အနားသတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါ လူငယ်ဆန်တဲ့ မြောက်ကြွကြွ အသွင်သဏ္ဍာန်ကို ဖြစ်စေပါတယ်။\nဒီကျောချမ်းစရာအလှကို Vivienne West-wood အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ လျှောက်လမ်းထက်မှာ အသွင်ကွဲအနေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတာ ဖြစ်တယ်။ အနက်ရောင် နှုတ်ခမ်းနီဟာ လှပတယ်လို့ လက်ခံနိုင်သူတွေရှိသလို၊ ကြောက်စရာလို့ လက်ခံနေဆဲသူတွေလည်း ရှိနေဆဲပါ။


သူတပါးထိခိုက်အောင် ဝေဖန်ခြင်း ကင်းဝေကြပါစေ...\nFacebook ပေါ်မှာ သင်္ကြန်တုန်းက သရုပ်ဆောင် မင်းသမီးတယောက်ရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်ပုံနဲ့ ပတ်သက်လို့ တော်တော်လေး ပျံ့နှံ့ပြီး ရှုံ့ချခဲ့ကြပါတယ်... ထိုသရုပ်ဆောင် မင်းသမီးကလည်း မျက်စိပိတ် နားပိတ်မှ မဟုတ်တာ သူ့သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့နေတာ သိမှာပါ... နောက်ဆုံး ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ဥက္ကဌ ဦးဇင်ဝိုင်းမှ ခေါ်ယူသတိပေးတယ်လို့ ဂျာနယ် တစောင်မှာ ဖော်ပြထားတာ တွေ့ရပါတယ်... ပြန်စဉ်းစားသုံးသပ်ကြည့်ရင် ထိုမင်းသမီးမှ မဟုတ်ပါဘူး တခြားအမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေဟာလည်း Facebook ပေါ်မှာ ပလူပျံနေတာကို တွေ့ကြရမှာပါ... သရုပ်ပျက် အ၀တ်အစားနဲ့ အမျိုးသမီးတွေ တော်တော်များများရဲ့ ဓာတ်ပုံကို ဘယ်လို Message ပေးချင်လို့ တင်လည်း ကျွန်မနားမလည်ပါ... အဲ့ဒီဓာတ်ပုံတွေ တင်တဲ့သူရဲ့ ဆွေမျိုး အသိုင်းအ၀ိုင်းထဲက အမျိုးသမီးတွေ အဲ့လိုများ ၀တ်စားထားရင် Facebook ပေါ်တင်ကြမှာပါလား... ဒါမှမဟုတ် သူများက ရိုက်ပြီး ဒီလို Social Networking Websiteဆိုဒ်တွေမှာ တင်ထားမယ်ဆို ဘယ်လိုခံစားရမလဲ ကိုယ်ချင်းစာကြည့်စေချင်ပါတယ်... ကျွန်မ ကာယကံရှင်တွေအစား နာလို့ ဒီပို့စ်ကို ရေးရတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြောပြပါစေ... ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့သူက သရုပ်ပျက်ဝတ်စားထားတာကို ရွေးပြီးရိုက်မယ်ဆိုရင် သရုပ်ပျက်အ၀တ်အစားနဲ့ ပျော်ပါးနေတဲ့သူတွေပဲ တွေ့မှာပါ... သင်္ကြန်မှာ သရုပ်ပျက်အ၀တ်အစား မ၀တ်ဘဲ ပျော်ကြတဲ့သူတွေလည်း ရှိပါတယ်... အဲလိုပုံတွေကော ဘယ်ချောင်ရောက်နေသလဲ... တရားစခန်းမှာ သင်္ကြန်တွင်း တရားဝင်ကြတဲ့ လူငယ်တွေ၊ ဥပုသ်သတင်းစောင့်တဲ့ လူငယ်တွေ၊ စတုဒီသာကျွေးတဲ့နေရာတွေမှာ ကူညီနေကြတဲ့ လူငယ်တွေ သွားကြည့်ပါ ဒုနဲ့ဒေး အများကြီးတွေ့ပါလိမ့်မယ်... သင်္ကြန်မဏ္ဏပ်မှာ သရုပ်ပျက်အ၀တ်အစားဝတ်ပြီး လူငယ်တွေ ပျော်နေကြတယ်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့... ရေကစားမဏ္ဏပ်အချို့မှာ ပိုက်ဆံပေးငှားပြီး အဖော်အချွတ်ဝတ်ပြီး တက်ကခိုင်းတာတွေ ရှိပါတယ်... ဒါလေးတွေကိုလည်း သတိချပ်စေချင်တာပါ...\nစာရေးသူ မီးလေး at 15:070comments Links to this post\nသင်္ကြန် ၅ရက်လုံး လျှောက်လည်ကြပြီး အသားအရည်ပျက်စီးထားတဲ့ ကိုကို မမတွေအတွက် ယခုအပတ်ထုတ် မြန်မာတိုင်းမ်ဂျာနယ်မှ “ပျက်စီးသွားတဲ့ အသားအရေကို ဒီလိုပြုပြင်ကြမယ်” ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးလေးထဲမှ ပြန်လည်ကောက်နှုတ် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်... မွဲခြောက်မဲပြာသွားတဲ့ အသားအရေကို အရင်လို စိုစိုဝင်းဝင်းလေးပြန်ဖြစ်ဖို့ ပိုက်ဆံမကုန်တဲ့ နည်းလေးတွေပါတဲ့...\n၁။ အပွေးမရှိတဲ့ သနပ်ခါးတုံး - အပွေးမရှိတဲ့ သနပ်ခါးတုံးကို သွေးပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လိမ်းနိုင်ပါတယ်တဲ့။ အရေပြားကို အေးစေပြီး မိတ်ဖုတွေကိုလည်း သက်သာစေပါတယ်။\n၂။ ဂျုံမှုန့် - ဂျုံမှုန့်ကို ပိုပြီး မှုန့်ညက်သွားအောင် ကြိတ်စက်ထဲ ထည့်ကြိတ်ပြီး ရလာတဲ့အမှုန့်နဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ပွတ်တိုက်ပေးပါ။ ရှိသမျှချေးတွေ ပြောင်ပြီး အရေပြားချောပြောင်သွားပါလိမ့်မယ်။\nစာရေးသူ မီးလေး at 00:270comments Links to this post\n၂၀၂၁ သင်္ကြန်မှာ တနင်္လာသား/သမီးတွေ အတာစားပါတယ်တဲ့... အတာစားတဲ့ တနလာင်္သား/သမီးတွေဟာ တနင်္လာနေ့ မနက် ၇နာရီနှင့် ၉နာရီကြားမှာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အင်္ကျီအဖြူဝတ်ဆင်ကာ အရှေ့အရပ်ကို မျက်နှာမူ၍ ထမင်းဖြူတစ်ဆုပ် တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ၀ါးစားပါ။ ထို့နောက် သဗ္ဗဇယမင်္ဂလာ ဘုရားရှိခိုးနှင့် ဘုရားရှိခိုးပြီး ကောင်းကျိုးလိုရာ ဆုတောင်းပါလေ...\nဒိဝါတပတိ အာဒိစ္စော၊ ရတ္တိမာ ဘာတိစန္ဒိမာ၊\nသန္နဒ္ဓေါ ခတ္ထိယော တပတိ၊\nအထသဗ္ဗမဟောရတ္တိံ၊ ဗုဒ္ဓေါတပတိ တေဇသာ။\nတာဒိသံ တေဇသမ္ပန္နံ၊ ဗုဒ္ဓံ ၀န္ဒာမိ သာဒရံ\nနမက္ကာရာ နုဘာဝေန၊ သောတ္ထိမေ ဟောတု သဗ္ဗဒါ။\nအာဒိစ္စော - ရောင်ခြည်တထောင် အလင်းဆောင်သည့် ထွန်းပြောင်ပ၀င်း ရှင်နေမင်းသည်၊ ဒိဝါ - နေ့အခါ၌ လောကအလယ် ဂုဏ်မြင့်ကြွယ်၍ တင့်တယ်ပါပေ၏။\nစာရေးသူ မီးလေး at 12:000comments Links to this post\n“အတာကူးတဲ့ တန်ခူးလချိန်ခါ နှစ်ကူးသင်္ကြန်မှာ သူလေးနဲ့တွေ့ရပုံမှာ မေ့လည်းမမေ့နိုင်စရာ...” သီချင်းအစား “ကိုကြီးကျော် ကိုကြီးကျော် ကျော်ကျော်ကျော်ကျော် တို့ကိုကြီးကျော်...”ဆိုတဲ့ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က ဖွင့်ထားတဲ့ သီချင်းသံနဲ့အတူ အိပ်ရာက နိုးလာခဲ့ပါတယ်။ အင်း ကိုကြီးကျော်လည်း တောင်ပြုံးချိန်ပဲ မြူးရတာ ပျင်းနေတယ်ထင်ပါတယ်လို့ စိတ်ထဲက ညဉ်းနေမိတယ်။ မျက်နှာသစ်၊ သွားတိုက်၊ ရေချိုးပြီး မနက်ခင်းလုပ်စရာရှိတာတွေ အစသတ်လိုက်ပြီး မနက်စာစားလိုက်တယ်။ အဲ့အချိန်ထိ ကိုကြီးကျော်က ကိုကြီးကျော်တုန်း... :)\nသိကြားမင်းကို အတာအိုးနဲ့ ကြိုတယ်... ခုချိန်ထိ ဘာကြောင့် အတာအိုး (ခုနစ်နေ့နံပါတဲ့ အညွှန့်တွေနဲ့ သင်္ကြန်ပန်း)တွေနဲ့ ကြိုရတယ်ဆိုတာ မီးလေးတကယ်ကို မသိသေးဘူး... ငယ်ငယ်တုန်းက သူများတွေ သိကြားမင်းဆင်းမယ်ပြောတော့ မေမေ့ကို သိကြားမင်းက ဘယ်လိုဆင်းတာလည်း မေးခဲ့ဖူးတယ်... အဲ့တုန်းက မေမေက မနက်ဖြန် ဆင်းမှာ လေဆိပ်မှာ ဦးခင်ညွှန့်တို့ သွားကြိုမယ်လို့ ပြန်ဖြေတော့ သိကြားမင်းဆိုတာ လေယာဉ်နဲ့ဆင်းလာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါလားလို့ ထင်ခဲ့ဖူးပါတယ်... ခုချိန်ထိ သိကြားမင်းက ဘယ်ကိုဆင်းပြီး ဘယ်မှာတည်းတယ် မသိသေးပါဘူး... တည်းတဲ့နေရာများသိရင် လက်တို့ကြပါဦး မြင်ဖူးချင်လို့ပါ... :))\nပြောရင်းနဲ့ စကားတွေက ချော်တောငေါ့နေပြီ ပြန်တည့်ဦးမှ။\nစာရေးသူ မီးလေး at 23:580comments Links to this post\nကာတွန်းဆရာ အော်ပီကျယ်ရဲ့ မျောက်များပုံပြင်ကို ကူးယူဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။ ဘာမှန်း ညာမှန်း သေချာမသိဘဲ ရှေ့က လုပ်တဲ့သူတွေအတိုင်း လိုက်လုပ်တတ်တဲ့သူတွေရဲ့ အပြုအမူကို မီးမောင်းထိုးပြ ထားတာပါ။ ဖတ်ပြီးတဲ့ သူတွေလည်း ရှိမှာပါ မဖတ်ရသေးတဲ့သူတွေအတွက် ပြန်လည် မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။\nစာရေးသူ မီးလေး at 11:450comments Links to this post\nသားသားလေးရဲ့ ၄.၃.၂၀၁၂တွင် ကျရောက်သော မွေးနေ့ မင်္ဂလာမှသည် စိတ်၏ချမ်းသာခြင်း ကိုယ်၏ ကျန်းမာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကံကောင်းပြီး အောင်မြင်ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘ၀လေး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဒီပို့စ်လေးကနေ ထပ်ဆင့် ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\n၂၀၁၁ရဲ့ ဒီအချိန်လေးမှာ ဆေးရုံမှာပေါ့ သားသားလေး လူ့လောကထဲ ရောက်လာပြီ စသည်ဖြင့် ထိုအချိန်က ရင်ခုန်ခဲ့ရတာတွေဟာ မနေ့တနေ့ကလိုပါပဲလို့ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် ပြိုင်တူပြောပြီး ရီခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဇနီးမောင်နှံရယ်တာကြည့်ပြီး သားသားကလည်း ခစ်ခစ်နဲ့ လိုက်ရီနေတဲ့ သားလေးဟာ ကျွန်မအတွက် လတစ်စင်းပါ။ (အမျိုးသားကတော့ နေတစ်စင်းပေါ့... ကြုံတုန်းလေး ကြွားတာ... :D) ကျွန်မတို့ နှစ်ဦးအတွက် ပိုပြီး ခိုင်မြဲစေတဲ့ ကြိုးလို့လည်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတွယ်တာရပါသော သားလေးရဲ့ တစ်နှစ်ပြည့်မွေးနေ့မှာ ဘယ်လိုလေးလုပ်ချင်တယ်၊ ဘယ်လို လုပ်ရင်ကောင်းမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆လလောက်ထဲက တန်းစီနေပါတယ်။\nနောက်ဆုံးမှာတော့ အိမ်မှာ ဘုရားအမှူးရှိတဲ့ သံဃာတော် ၅ပါးကို စင်္ကာပူဒန်ပေါက် နေ့ဆွမ်း ဆက်ကပ်တယ်။\nဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းအတွက် န၀ကမ္မအလှူငွေ တစ်သိန်းကျပ်နှင့် သံဃာတစ်ပါးစီအတွက် ၅၀၀၀ကျပ်စီ လှူဒါန်းပါတယ်။ ထို့နောက် အိမ်နားမှာရှိတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းကိုလည်း ဒန်ပေါက်ဆွမ်း သွားပို့ လှူဒါန်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nသားသားလေးရဲ့ မွေးနေ့မှ ပြုသမျှသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ကျွန်မတို့ မိသားစုနဲ့ထပ်တူ သူငယ်ချင်းများကိုလည်း အမျှပေးဝေပါတယ်။ သာဓုခေါ်ဆိုတော် မူကြပါကုန်......\nစာရေးသူ မီးလေး at 01:000comments Links to this post\n(ဤဘလော့ဂ်ပေါ်မှ စာများသည် ကျွန်မ၏ အတွေးအခေါ်မျှသာဖြစ်ပါသည်...)\nဟုတ်ပါတယ် မိဘတိုင်းက လောဘကြီးကြပါတယ်။ ဘယ်အပေါ်မှာ လောဘကြီးလည်းဆိုရင် သားသမီးတွေ အပေါ်ထားတဲ့ မေတ္တာ၊ စေတနာ၊ ဂရုဏာ စသည့်တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မိဘတွေဟာ သားသမီးကို ပေးဆပ်တဲ့သူတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ သားသမီးတွေအပေါ် ထားတဲ့ စိတ်စေတနာ အမြဲတမ်း အားရကျေနပ်မှုမရှိကြတာ မိဘတွေပါပဲ။ သားသမီးတွေကို ထူးချွန်ထက်မြတ်ပြီး လိမ္မာယဉ်ကျေးတဲ့ သူလေးတွေ ဖြစ်လာစေချင်ကြပါတယ်။ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမားထားကြပြီး သူတို့အတွက် တတ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မတတ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ပံ့ပိုးကူညီကြတယ်။ မိဘတွေရဲ့ စိတ်စေတနာတွေဟာ စာနဲ့ ဖွဲ့မရနိုင်အောင် နက်ရှိုင်းလှပါတယ်။\nအထူးသဖြင့် မိဘတွေဟာ သားသမီးတွေရဲ့ ပညာရေးမှာ အရမ်းလောဘကြီးကြပါတယ်။ တချို့ တတ်နိုင်တဲ့ မိသားစုတွေကလည်း တတ်နိုင်တဲ့အလျှောက် ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းတွေမှာ ထားကြသည်။ တချို့မိဘတွေက နာမည်ကြီးကျောင်းတွေမှာ ထားကြသည်။ တချို့(အများစု)ကတော့ မြို့နယ်၊ ရပ်ကွက် စာသင်ကျောင်းများမှာပဲ ကျောင်းထားကြသည်။ တချို့က နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းထားကြသည်။ မည်သည့်နေရာမှာပင်ထားထား အားလုံးမှာ သားသမီး ပညာတတ်ကြီးဖြစ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက် တခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။\nပြည်ပမှာ ကျောင်းထားတဲ့မိဘများမှာ အတူလိုက်နေနိုင်တာ ရှိသလို၊ အတူလိုက်မနေနိုင်တဲ့ မိဘ များလည်း ရှိပါသည်။ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကိုယ့်သားသမီးများကို ကိုယ့်ရင်ခွင်ထဲမှ ခွဲထုတ်ပြီး ပြည်ပမှာ ပညာသင်ကြားစေသည်။ ကျောင်းပိတ်ရက်မှ သားသမီးက ပြန်လာလို့ တွေ့ရတာ (သို့) မိဘက လိုက်သွားမှသာ မိဘနှင့် သားသမီး ပြန်ဆုံကြရသည်။ ဘယ်ဆွေမျိုးသားချင်းနဲ့ပဲနေနေ မိဘနဲ့နေတာလောက်တော့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ။ ကျောင်းပြီးပြန်တော့ အမိမြေမှာ မိဘပိုင် လုပ်ငန်းရှိတဲ့သူကြ ပြန်လာပြီး ဦးစီးလုပ်ကြပေမဲ့ လုပ်ငန်းမရှိတဲ့ သူတွေကျ ပြန်လာဖို့ ဝေးသထက် ဝေးလာကြပြန်တယ်။ ရထားတဲ့ ဘွဲ့၊ ကိုယ့်ရဲ့ ပညာ အရည်အချင်းကြောင့် လက်ရှိ ကိုယ်ရှိနေတဲ့ နိုင်ငံမှာ အလုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် အမိမြေမှာ အလုပ်ပြန်လုပ်တာထက် ပိုဝင်ငွေကောင်းတော့ အဲ့နိုင်ငံမှာပဲ အလုပ်လုပ်၊ အိမ်ထောင်ကျနဲ့ အမိမြေက အမေ့အိမ်ကို ပြန်လာနိုင်မဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ နည်းသွားကြတယ်။\nနာမည်ကြီးကျောင်းတွေမှာ ထားတဲ့ မိဘတွေ(အများစု) ကျပြန်တော့ မိဘတွေအချင်းချင်း ၀တ်ထားတဲ့ အ၀တ်အစား၊ လက်ဝတ်ရတနာ၊ စီးလာတဲ့ ကား စတာတွေ ပြိုင်ဆိုင်နေတော့ ကလေးတွေကအစ အ၀တ်အစား၊ အစားအသောက်၊ အသုံးအဆောင်တွေ အချင်းချင်းပြိုင်နေကြပြန်တော့တယ်။ အဲ ကြားက ထောတာကတော့ ဈေးသည်တွေပါပဲ တခြားကျောင်းတွေမှာ ရောင်းတဲ့ဈေးထက် ဈေးတင်ထားကြသေးတယ်။ ကောင်းကြသေးရဲ့လား အရပ်ကတို့ရေလို့သာ အော်လိုက်ချင်တော့တယ်။ (အော်လည်း အော်ပြီးပြီနော်... :P)\nနာမည်မရှိတရှိကျောင်းကျတော့ တမျိုး အမျိုးမျိုးပါပဲ။ ဒါပေမယ့် မိဘတွေ အနေနဲ့ သိထားရမှာက ကိုယ့်ကလေးတွေကို လမ်းကြောင်းမှားပေါ် လျှောက်မိအောင် မသင်ပေးမိစေဖို့ပါပဲ။ မိဘအများစုက သားသမီးတွေရဲ့ အဆင့်ဘယ်လောက်ရတယ်ဆိုတာ ကြွားဝါတတ်ကြပါတယ် (ကျွန်မအမေ အပါအ၀င်ပေါ့)။ ကျွန်မ သမီးပေါ့ အဆင့်ဘယ်လောက်ရတာ (မသိခင်ကတော့ အဲ့လို အမေပြောတိုင်း အရမ်းကို ပျော်ခဲ့ရပါတယ်)။ တနေ့ အခန်းမတူ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့အမေနဲ့ ဈေးမှာ ဆုံမိကြတဲ့အခါ အမေချင်း ဒီတပတ် အဆင့်ဘယ်လောက်ရတယ် ပြောကြတော့ ကျွန်မသူငယ်ချင်းက အဆင့် ၈ ရတယ်လို့ သိရတယ်။ အမှတ်ပေါင်း ဘယ်လောက်ရလဲ မေးမိတော့ သူ့အမှတ်က ကျွန်မနဲ့ သိပ်မကွာတာ သိလိုက်ရတယ်။ အဲ့တုန်းက ကျွန်မက အဆင့် ၃၊ သူနဲ့ကျွန်မ အမှတ်ပေါင်းကွာခြားချက်က ၃မှတ်လောက်ပဲ ကွာတယ်။ ကျွန်မတို့ အခန်းမှာဆို အဆင့် ၅အတွင်း ၀င်မှာ သေချာတယ်။\nအဲ့အချိန်က စလို့ ကျွန်မနားလည်လိုက်တာက အဆင့်ဆိုတာ စံတခုပါပဲ။ ရမှတ်ကမှ ကိုယ်တကယ်တတ်ကျွမ်းမှုကို ဆိုလိုတယ်လို့ သဘောပေါက်နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ တကယ် တတ်ကျွမ်းခဲ့ပါသလား ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ဆန်းစစ်တဲ့အခါ မတတ်ကျွမ်းဖူးဆိုတာ သိလာရတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပညာသင်စနစ်က ဒီလပတ်မှာ သင်ခန်းစာ ဘယ်လောက်ကနေ ဘယ်လောက်ထိကျက်ရမယ်ဆိုပြီး ကျက်ခိုင်းတယ်။ အဲ့ဒီ သင်ခန်းစာတွေပဲ မေးတယ် ဖြေပြီးပြန်တော ဖြေပြီးသား သင်ခန်းစာတွေ လှည့်ကြည့်စရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ အဲ့တော့ တတ်ကျွမ်းတဲ့သူက အနည်းစုဖြစ်လာတယ်။\nနောက်တခု အဆင့်ဆိုလို့ အတန်းထဲမှာ အဆင့်ပေးတာကလည်း အတန်းပိုင်ဆရာမနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ ဆရာ/မနဲ့လည်း ဆိုင်တယ်။ သူတို့ဆီမှာ ကျူရှင်ယူတဲ့သူတွေက မယူတဲ့သူတွေထက် အမှတ်ပိုများတယ်။ ကျွန်မတို့ အလယ်တန်းလောက်က အတန်းပိုင်ဆရာမ ဦးစီးပြီး အိမ်မှာ ကျူရှင်ဝိုင်းသင်တယ်။ ၀ိုင်းမှာ သင်တဲ့ ဆရာ/မ အများစုက အတန်းထဲဝင်တဲ့ ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ ဆရာ/မတွေ အများစုပါတယ်။ မိဘတွေကလည်း အဲ့လိုဝိုင်းတွေမှာ ရွေးထားကြတယ်။ ဒါလည်း မိဘတွေ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး သားသမီးကို တော်စေချင်တဲ့ အတန်းထဲမှာ အဆင့်ဝင်စေချင်တဲ့ စိတ်ပါ။ အဲဒါက ကလေးတွေကို လမ်းလွဲစေပါတယ်။ အတန်းပိုင်ဆီမှာ ကျူရှင်တက်မှ အမှတ်ကောင်းကောင်းရမှာတို့၊ အဆင့်ဝင်မှာတို့ အဲသွားကန်တော့ရတာလည်း ရှိသေးတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေက ဆရာမတွေဆီ ကျူရှင်ယူကြ သွားကန်တော့ကြနဲ့ သူတို့တွေထဲမှာ ကျွန်မ မပါတာတော့ သေချာပါတယ်။ အဲလို လုပ်ရမှာ ၀ါသနာလည်း မပါခဲ့ဘူး။ သူများ မိုးခါးရေ သောက်တဲ့အချိန် လိုက်မသောက်ခဲ့မိတဲ့ ကျွန်မကို အမေက လူ့ဂွစာလို့ ပြောပါတယ်။ :P\nကျောင်းက ဆရာကန်တော့ပွဲအပြင် အိမ်မှာ လိုက်ကန်တော့တာမျိုး အမေလုပ်ခိုင်းတာတောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ အတန်းထဲမှာ အဆင့်ဝင်ရင် အတန်းဖော်အချင်းချင်း “ရမှာပေါ့ ဆရာမကို သွားကန်တော့ထားတာလေ”လို့ အပြောခံရတတ်ပါတယ်။ ကျွန်မက အဲ့လိုအပြောမခံနိုင်လို့ သီးသန့်ကန်တော့တာမျိုး မလုပ်ပါ။ ကျွန်မက တခုခုရချင်လိုစိတ်နဲ့ တခုလိုက်လုပ်တာမျိုး လုပ်ရတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရမ်းကို ရှက်မိလို့ပါ။ လမ်းမှာတွေ့ရင် အာစရိယ ဂိုဏ်းဝင် ကျေးဇူးရှင်များဖြစ်တဲ့အတွက် ခြင်းတောင်းကူဆွဲပေးတာတို့၊ စာအုပ်တွေ ကူသယ်ပေးတာတို့၊ အတန်းထဲမှာ တခြားလုပ်စရာရှိတာတွေ ၀ိုင်းကူလုပ်ပေးပါတယ်။\nကျွန်မက အရွဲ့တိုက်တဲ့စိတ်တော့ နည်းနည်းမဟုတ်ဘူး တော်တော့်ကို ရှိပါတယ်။ ကျွန်မ ပထမတန်း ပညာသင်ကြားနေချိန်မှာ အတန်းပိုင်ဆရာမက အထက်တန်းကျောင်းကို ပြောင်းခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ မူလတန်းကျောင်းမှာ သူငယ်တန်းကနေ လေးတန်းအထိ အတန်းပိုင် ဆရာမတဦးထဲ အတန်းကိုင်ပါတယ်။ နောက်ရောက်လာတဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာမက ကျွန်မရဲ့ တ၀မ်းကွဲအဒေါ်ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒုတိယတန်း ပညာသင်နှစ်ကစလို့ ကျွန်မ ပညာရည်ချွန်ဆုပေးပွဲမှာ ပထမ မရတော့ပါဘူး (ကြုံတုန်းလေး ကြော်ငြာဝင်တာ )။ ကျွန်မ ပထမဆု မရတာ ကျွန်မ ညံ့လို့ မဟုတ်ဘဲ အဒေါ်က သူ့ကို သူများပြောမှာ စိုးလို့ပါတဲ့လေ။ အဲ့ကတည်းက ကျွန်မစိတ်ထဲမှာ မှားတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ စ၀င်လာခဲ့ပါတယ်။ ငါကြိုးစားလည်း ဘာထူးမှာလဲ ပထမ မရမယ့်အတူတူ သူများတွေလိုပဲ ပုံမှန်လေးပဲ စာလုပ်တော့မယ် ဆိုပြီး အတွေးဝင်သွားတဲ့နောက်မှာတော့ နှစ်စဉ် တတိယနေရာကနေ မတက်တော့ပါဘူး။\nအမှန်က ပထမ နေရာပဲပေးပေး ဘယ်နေရာပဲ ပေးပေး ကိုယ်စာရဖို့သာ အဓိကလို့ မတောက်တခေါက် ဥာဏ်နဲ့ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အမေကလည်း ကျွန်မဘာကြောင့် တတိယကနေ မတတ်တာလဲလို့ သေချာ အဖြေမရှာနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ခဗျာ စားဝတ်နေရေးအတွက် အလုပ်လုပ်နေရတာကိုး။ စာမလုပ်ဘဲ အဆော့မက်တယ်လို့ဘဲ အပြစ်တင်ခံခဲ့ရပါတယ်။ သားသမီးတွေ အပြောင်းအလဲကို မိဘတွေ သတိထားကြည့်စေချင်ပါတယ်။ တချို့မိဘတွေဆို သားသမီးကို လုံးဝကို လှည့်မကြည့်နိုင်တာပါ။ လှည့်ကြည့်ချင်ပေမယ့် လှည့်ကြည့်ဖို့ အခြေအနေမပေးတဲ့ မိဘတွေလည်း အများကြီးပါ။ စားဝတ်နေရေး၊ ကျောင်းစရိတ် စသည် စသည်တွေက ရှိသေးတယ်မို့လား။\nနွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ဆို ကျွန်မတို့ အရမ်းပျော်ခဲ့ရပါတယ်။ ခုများတော့ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် မရောက်ခင်ထဲက ကြိုနေကြတဲ့ သင်တန်းတွေ အားပါးပါး မနည်းမနောပါဘဲ။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်မအမြင်က နွေကျောင်းပိတ်ရက်ကာလမှာ စိတ်ဖိစီးမှုမပါတဲ့ သူတို့ ၀ါသနာပါတဲ့ သင်တန်းတွေကိုပဲ မိဘတွေက ရွေးချယ်တတ်ခိုင်းသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီကျောင်းပိတ်ရက်ပဲ သူတို့ခမျာ နားရတာကိုး ကျောင်းဖွင့်တာနဲ့ ကျောင်းစာ၊ ကျူရှင်စာနဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ အလိုလို သူတို့ဆီ ရောက်လာနေကြမို့ပါ။\nဖြစ်နိုင်လျှင် မိဘတွေ ကိုယ့်သားသမီး ၀ါသနာပါတာ လေ့လာပါ၊ အားပေးပါ၊ ပံ့ပိုးကူညီပါ၊ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာကို မလုပ်ခိုင်းပါနဲ့။ အင်ဂျင်နီယာတတ်ချင်တဲ့ သားသမီးကို ဆေးကျောင်း အမှတ်မီတာပဲ ဆေးကျောင်းပဲ တတ်ပါလို့ အတင်းမတတ်ခိုင်းပါနဲ့။ မိဘတတ်ခိုင်းလို့ မလုပ်ချင်ဘဲ စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က သူတို့အတွက် မကောင်းပါဘူး။ သူတို့ လုပ်ချင်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခွင့်ရရင် စိတ်ပျော်ရွှင်ပြီး အလုပ်ခွင်ဝင်ကြတဲ့အခါ အောင်မြင်တဲ့ ဘ၀ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြမှာပါ။ မိဘက ဒါလုပ်လို့ ပြောလို့လုပ်တဲ့သူတွေထဲမှာလည်း အောင်မြင်တဲ့ သူတွေရှိပါတယ်။ မိဘကတော့ ဖြစ်ချင်ဇော ကြီးတာကိုး မိဘတဦးအနေနဲ့ ဒါလေးက သင့်တော်တယ် ထင်ပေမယ့် မိဘက လျှောက်လှမ်းရမှာ မဟုတ်ဘဲ သားသမီးက တဘ၀လုံး လျှောက်လှမ်းရမယ့် ဘ၀ခရီးပေကိုး စိတ်ချမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှုကလည်း အဓိက ကျတာပေါ့။ မိဘလုပ်ခိုင်းလို့ လုပ်လုပ်ပါလို့ မပြောဘဲ ဒါလေး လုပ်ရင်ကော မကောင်းဘူးလား ၀ါသနာမပါဘူးလား။ သားသမီးနဲ့ ညှိနှိုင်းတိုင်ပင်ပြီး လုပ်ရင် မိဘရော သားသမီးပါ စိတ်ချမ်းသာရမှာ အမှန်ပဲ မဟုတ်ပါလား။\nမိဘနဲ့ သားသမီး အပေးအယူမျှပြီး အားလုံးစိတ်ချမ်းသာ ပျော်ရွှင်ကြပါစေ။\nစာရေးသူ မီးလေး at 13:090comments Links to this post\nရှိသည် ဖြစ်သည် ချစ်သည်\nအခုတလော အရမ်းကြိုက်ပြီး နားထောင်ဖြစ်နေတဲ့ သီချင်းလေး သီချင်းအေးအေးကြိုက်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလည်း ကြိုက်မယ်ထင်လို့ ရှာဖွေပြီး တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သီချင်းခေါင်းစဉ်က “ရှိသည် ဖြစ်သည် ချစ်သည်”တဲ့ တေးသံရှင် ချမ်းချမ်းက သီဆိုပေးထားပါတယ်။\nတေးရေး - နေထိုက်စိုး ၊ တေးဆို - ချမ်းချမ်း\nအချစ်စစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ ပြီ သူ့မျက်ဝန်းရဲ့ ပုံရိပ်ဆီ အတွင်းစိတ်တွေ သိကြတယ်...\nဒီလိုသက်ရောက်မှူလေးတွေ တစ်မိုးအောက်တစ်ယောက်သာ ချစ်သွားမည်..\nအဆိုးကောင်းမျှဝေခံစားကာ နှလုံးသားထဲစေ့စပ်ကာ ရင်ခွင်လေးထဲ ခိုနားဆဲ...\nရှိသည် ဖြစ်သည် အချစ်က အရာရာဖန်ဆင်းသည်...\nထပ်တူ ချစ်သည် ချစ်သည် မျက်စိမှိတ်ကာယုံတော့မည်\nမိုးသက်လေပြင်းကျတဲ့အခါ ဘ၀ရဲ့ အိမ်ကလေးအားတင်းပါ...\nမပူပါနဲ့အချစ်စစ်ရဲ့ အခက်ခဲဆိုတာ ကြုံရမှာ...\nဘေးစကားတွေ အချစ်ကို ကိုးကွယ်ယုံစားသည် ချစ်တာ ........ ချစ်တာ .....\nစာရေးသူ မီးလေး at 18:250comments Links to this post\nဇန်န၀ါရီလ- မီးလေးတို့မိသားစု ကျိုက်ထီးရိုးဘုရားသွားခဲ့ကြပါတယ်... နှစ်စမှာ အရမ်း ကို ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပါတယ်... မကြာခင် ရင်သွေးလေးရလာမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အရမ်းလည်း ရင်ခုန်ခဲ့ရပါတယ်... မွေးလာမယ့် ကလေးဟာ ဘယ်လိုပုံလေးဖြစ်မလဲ? ဘယ်သူနဲ့ တူမလဲ? စတဲ့ မေးခွန်းပေါင်းများစွာနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့ပါတယ်...\nမတ်လ - ၄ရက်နေ့ မီးလေးအတွက် ဘ၀မှာ အပျော်ဆုံးနေ့ထဲမှာ တရက် အပါအ၀င်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... မီးလေးတို့ ဘ၀ထဲကို သားသားလေး စရောက်လာခဲ့လို့ပါပဲ...\nစာရေးသူ မီးလေး at 22:270comments Links to this post\nဆုဝေ (Prize Wai)\nAnnouncement News (4)\nBlood Donor Club (1)\ntag အဖြေ (8)


အောင်ခင်ဆင့်၊ ဒေါက်တာ - ဝီကီပီးဒီးယား\nစာရေးဆရာ၊ ဆရာဝန် တဦးလည်းဖြစ်၊ အဖွဲ့ချုပ်မှ ပြည်သူ့ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် တဦးလည်း ဖြစ်သူ ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့် (၁၉၃၅)\nဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့်သည် စာရေးဆရာ၊ ဆရာဝန် တစ်ဦးလည်းဖြစ်၊ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်မှ ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့်သည် ၂၀၁၈ခုနှစ် အောက်တိုဘာ(၂)ရက် အင်္ဂါနေ့ ည (၈) နာရီခွဲအချိန်၊ ရန်ကုန်မြို့ ပင်လုံဆေးရုံတွင် လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် (၈၆)နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။ \n၁ ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့် (၁၉၃၅)\n၁။ အမည်ရင်း - ဦးအောင်ခင်ဆင့်\n၂။ မိဘအမည် - ဦးမောင်ကလေး + ဒေါ်သီလှ\n၃။ မွေးသက္ကရာဇ် - ၁၊ ၁၊ ၁၉၃၆\n၄။ မွေးဖွားရာဒေသ - ပခုက္ကူမြို့\nစာရေးဆရာ၊ ဆရာဝန် ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့်ကို ပခုက္ကူမြို့တွင် ၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့၌ အဖ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးမောင်ကလေး၊ အမိ ငှက်ပျောကုန်သည် ဒေါ်သီလှတို့မှ မွေးဖွားသည်။ အမည်ရင်းမှာ ဦးအောင်ခင်ဆင့် ဖြစ်သည်။\nပခုက္ကူ ဗုဒ္ဓဘာသာ အထက်တန်းကျောင်းတွင် ရှစ်တန်းထိ ပညာ သင်ကြားခဲ့ပြီး ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်ဆရာအတတ်သင်လေ့ကျင့်ရေးကျောင်းမှ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲကို သိပ္ပံဘာသာတွဲဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁ဝ တန်း ကျောင်းဆရာကြီး ဟံသာဝတီ ဦးဘရင် (မြန်မာစာ) ၏ သွန်သင်မှုဖြင့် ၁ဝ တန်း ကျောင်းသားဘဝ၌ ၁၉၅၁ ခုနှစ်၊ နှစ်ပတ်လည်စာစောင်တွင် "မိခင်ပြောသော မေတ္တာစကား၊ သားတော်တော်နာသွားသလား" ဆိုသည့် ဆောင်းပါးနှင့် "The Sunset by the side of the River Irrawaddy" ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။\n၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် ဆေးတက္ကသိုလ်မှ ဆေးပညာဘွဲ့ (M.B.B.S.) ရရှိခဲ့ပြီး ဗြိတိန်နိုင်ငံ မန်ချက်စတာ တက္ကသိုလ်မှ ပြည်သူ့အကျိုးပြု ဆေးပညာပါရဂူဘွဲ့ M.Sc. (Community Medicine, Manchester) ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တော်ဝင်ဘွဲ့ F.R.S.H. (London) ကို အင်္ဂလန်မှ ရရှိခဲ့ပြီး မန်ချက်စတာတက္ကသိုလ် ကျန်းမာရေးပညာ အဖွဲ့ဝင်လူကြီး M.I.H.E. (Manchester) ဂုဏ်ထူးဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။\nကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ပထမအကြိမ် ပညာသင်ဆုကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဘန်ဂလိုမြို့သို့ လည်းကောင်း၊ ဒုတိယအကြိမ် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ပညာသင်ဆုကို ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် ယူဂိုစလားဗီးယားနိုင်ငံ ဘဲလ်ဂရိတ်မြို့သို့ လည်းကောင်း၊ တတိယအကြိမ်အဖြစ် ၁၉၇၅ ခုနှစ်၌ အင်္ဂလန်သို့လည်းကောင်း၊ ကမ္ဘာကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ပညာသင်ဆုကို စတုတ္ထအကြိမ်အဖြစ် ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ နယူးဒေလီမြို့နှင့် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကိုလန်ဘိုမြို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်မှု ပညာဘာသာသင်တန်းသို့လည်းကောင်း သွားရောက်၍ ပညာတော်သင်ဆု ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။\nဒေါက်တာ အောင်ခင်ဆင့်သည် လူမှုရေး လုပ်ငန်းများကိုလည်း ဝါသနာပါသည့် အလျောက် မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်အသင်း၏ တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး၊ အတွင်းရေးမှူး စသည့် တာဝန်တို့ကို နှစ်ကြာရှည်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဆရာဝန်အသင်း၏ နှစ်စဉ်ကျန်းမာရေး ပညာပေး ပြက္ခဒိန်ကိုလည်း ကြိုးစား၍ ထုတ်ဝေပေးခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ကျန်မာရေး ပညာပေးအကြံပေးကော်မတီ အတွင်းရေးမှူးတာဝန်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်ခဲ့၍ ပညာပေး စာရွက်စာတမ်း၊ ပိုစတာများ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ မြန်မာ့အသံမှလည်း ကျန်းမာရေးအတွက် ဆေးတခွက်၊ တောင်သူလယ်သမားကဏ္ဍ၊ ကျေးလက်ကျန်းမာရေးကဏ္ဍ၊ ကမ္ဘာကျန်းမာရေးနေ့ ဆရာဝန်ကြီးများ ပညာရှင်ကြီးများတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကို ကမကထ ပြုလုပ်၍ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးရေးသားကာ အသံလွှင့်နိုင်ရန် ကြိုးစားပေးခဲ့သည်။ ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်တွင် နောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသားများအား ကျန်းမာရေးပညာဘာသာရပ်ကို အချိန်ပိုင်း ပို့ချပေးခဲ့သည်၊၊\nအမျိုးသား စာပေဆုကို ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် "ကာကွယ်၍ကုသနည်း" ဆေးပညာပေး စာအုပ်ဖြင့် ရရှိခဲ့ပြီး ဆေးပညာ ပြန့်ပွားရေးကို ဝါသနာပါသည့်အတွက် သတင်းစာ၊ ဂျာနယ်၊ ရေဒီယို၊ ရုပ်မြင်သံကြားစသည့် ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှ ဖြန့်ဖြူး ပညာပေးခဲ့သော စာရေးဆရာ ဆရာဝန် ဖြစ်သည်။\nကျောင်းကျန်းမာရေးအတွက် ကျားသဘာဝ ဟောပြောပို့ချချက်မှ အခြေတည်ကာ ယောက်ျားလေး၊ မိန်းခလေးတို့ အကြောင်းကို နိုင်ငံခြားအတွေ့အကြုံများနှင့် ရောနှောပြီး ရေးသားခဲ့ရာ "ဖို-မ ဆက်ဆံရေး" ဆိုသော စာအုပ်မှာ နှစ်လေးဆယ်အတွင်း ဆယ့်ငါးကြိမ်မြောက် ပြန်လည်ရိုက်နှိပ်ရသည်အထိ ရောင်းမလောက်အောင် နာမည်ကြီးသောစာအုပ် စာရင်းဝင်ခဲ့သည်။\nဆရာ ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့်သည် ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကျန်းမာရေးပညာဌာနတွင် လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး (ကျန်းမာရေးပညာ) အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေစဉ် ၁၉၈၈ ခုနှစ် (၁၃၅ဝ ပြည့်နှစ်)၊ ရှစ်လေးလုံး ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီအရေးတော်ပုံကြီးတွင် မြန်မာနိုင်ငံ ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ကျန်းမာရေး ဦးစီးဌာန ဝန်ထမ်းများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးနှင့် ရန်ကုန်တိုင်း ဆေးရုံဝန်ထမ်းများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့မှုကြောင့် အာဏာသိမ်းစစ်အစိုးရ နဝတ တက်လာသောအခါ တာဝန်မှ အငြိမ်းစားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်တွင် ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်၊၊\n၁၉၉ဝ ပါတီစုံ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် ရန်ကုန်တိုင်း၊ မင်္ဂလာ‌တောင်ညွန့်မြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ် အမှတ် (၁) မှ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် နဝတ မှ ကြီးမှူး ကျင်းပသည့် အမျိုးသားညီလာခံသို့ ရွေးချယ်ခံ ကိုယ်စားလှယ်အစုအဖွဲ့မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ပြည်သူကိုယ်စားလှယ်တဦးပီပီ ပြည်သူလူထု လိုလားချက်များကို အမျိုးသားညီလာခံတွင် ထုတ်ဖော်တင်ပြဆွေးနွေး ဖြန့်ဝေသဖြင့် နအဖ အမျိုးသားညီလာခံအား ဆန့်ကျင်သည့် စာရွက်စာတမ်း ဖြန့်ဝေသည်ဟု စွပ်စွဲကာ ညီလာခံကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။\nဆရာဝန်တဦးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သမျှ အတွေ့အကြုံများစွာနှင့် ပြည်သူတို့ ကျန်းမာရေးအတွက် သိသင့်သိထိုက်သည့် ကျန်းမာရေး ပညာပေးအချက်အလက်များကို ပညာပေး ဆောင်းပါးများ အဆက်မပြတ် ရေးသားခဲ့သည်။ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးပညာပေး လုံးချင်း စာအုပ်များစွာကိုလည်း ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။\nဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့်သည် အဆုတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းလာသဖြင့် ဆေးရုံတက်ကုသရာ တစ်ပတ်အကြာ ၂၀၁၈ခုနှစ် အောက်တိုဘာ(၂)ရက် အင်္ဂါနေ့ ည (၈) နာရီခွဲအချိန်၊ ရန်ကုန်မြို့ ပင်လုံဆေးရုံတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် (၈၆)နှစ် ရှိပြီး ဇနီး ဒေါ်ခင်စိန်စိန်၊ သားသမီး (၃)ဦးနှင့် မြေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ့၏ အသုဘအခမ်းအနားကို အောက်တိုဘာ (၄) ရက်၊ ကြာသပတေး ညနေ (၄) နာရီ တွင် ရေဝေးသုသာန်၌ မီးရှို့သဂြိုဟ်ခဲ့သည်။\n၁။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိခင်များ သိမှတ်စရာ\n၂။ သက်ကြီးရွယ်အိုဘဝကို စိုပြေစေဖို့ ကြိုးပမ်းစို့ ၁၉၆၄\n၃။ တိုးတက်သော ဆေးပညာနှင့် ကာကွယ်ရေး ၁၉၆၇\n၄။ ကျား+မ သဘာဝဆိုင်ရာ ဆေးစာတမ်းများ ၁၉၇၀\n၅။ ကာကွယ်၍ ကုသနည်း (အမျိုးသားစာပေဆု) ၁၉၇၂\n၆။ ဖိုမဆက်ဆံရေး ၁၉၇၅\n၇။ ကျန်းမာခြင်းနှင့် ဆေးပညာ ၁၉၇၈\n၈။ ကျန်းမာရေး ရှုဒေါင့်အသွယ်သွယ် ၁၉၈၁\n၉။ ကိုယ်တွေ့ အတွေ့အကြုံများ ၂၀၀၄\n၁၀။ ယောက်ျားလေး၊ မိန်းကလေး ကာကွယ်ကုသရေး ၂၀၀၅\n၁၁။ အတိုက်အခိုက်ခံ နှလုံးရောဂါ ၂၀၀၆\n၁၂။ ယခုခေတ် ပြည်သူတို့အတွက် ကာကွယ် ကုသရေး ဆေးပညာ ၂၀၀၇ \n↑ ကိုဉာဏ်ဝင်းအောင် (၃ အောက်တိုဘာ ၂၀၁၈)။ ဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့် ကွယ်လွန်။ VOA Burmese။\n↑ ရေနံချောင်း (၂) ပြည်သူ့ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဦးခင်ကျော်ဟန် စုစည်း ပြုစုပြီး ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံ အမျိုးသား ညွန့်ပေါင်းအစိုးရ ပြန်ကြားရေး ကော်မတီက ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့သော (၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်၊ မေလ ၂၇ ရက်နေ့မှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့) 'ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲ မှတ်တမ်း' တို့မှ\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=အောင်ခင်ဆင့်၊_ဒေါက်တာ&oldid=435764" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၁၀ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၈၊ ၁၄:၃၁ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။