ညီနေမင်း: အင်တာနက် web page တွေ ဖွင့်ရင် မြန်စေဖို့ FullSpeed software သုံးကြစို့\nအင်တာနက် web page တွေ ဖွင့်ရင် မြန်စေဖို့ FullSpeed software သုံးကြစို့\nကဲ အင်တာနက် speed နှေးနေတဲ့သူတွေ အတွက် ဒီပို့စ်လေးကို တင်ပေးလိုက်တာပါ . ကျွန်တော်ဒီ software ကို ကိုရဲနောင်ဆီကနေ ရတာပါ . ဒီ့ထက်မြင့်တဲ့ version ကို ထပ်တင်ပေးပါဦးမယ် . အင်တာနက် speed ကတော့ ယခင်ကထက် ပိုမြန်လာတာကို တွေ့ရမှာပါ . နောက်ပိုင်း ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ရန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဘယ်လိုကာကွယ်ရမယ်ဆိုတာကို ရေးပေးပါဦးမယ် . pdf နဲ့ ရေးပေးဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ် . အခုကတော့ သိတဲ့အတိုင်း အလုပ်နဲ့ နဘန်းလုံးနေရတာက များတယ် . ဒီကြားထဲ မေးလာတဲ့သူတွေကိုလဲ အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုနားလည်တတ်ကျွမ်းသလောက် အတွေ့အကြုံနဲ့ ယှဉ်ပြီးတော့ ပြန်ဖြေပေးနေရတော့ အဲ့ဖက်ကို မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး ထားထားရတာပါ . လုပ်ပေးချင်တာကတော့ လက်ကိုယားနေတာပါပဲ . လုပ်ပေးချင်တာတွေက များပြီး အချိန်က ဆင်းရဲနေတော့ ခဏလေးတော့ သီးခံပြီး စောင့်ပေးပါလို့ ကြိုတင်တောင်းပန်ချင်ပါတယ် . ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ပြောချင်တာ တစ်ခုတော့ရှိပါတယ် . မပြောဘဲနေမလို့ဘဲ .\nမနေ့က ညီမငယ်လေးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကို ရင်လာဖွင့်ပါတယ် . သူ့ရဲ့ email address နဲ့ password တွေကို တစ်ခြားသူတစ်ယောက်က ယူသွားတယ်တဲ့ . တစ်ကယ့်ကို စိတ်ဆင်းရဲနေတာပါ ကောင်မလေးကြည့်ရတာ . ကျွန်တော့် စိတ်ထဲမှာတော့ မကောင်းပါဘူး . သူက အင်တာနက်ကို ကိုယ်တိုင် မသုံးနိုင်လို့ ဆိုင်ကနေ သုံးသုံးနေရတာပါတဲ့ . သူ့ရဲ့အိမ်တွင်းရေးတွေ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေကို သူ့ email ထဲမှာ အကုန်ရှိပါတယ်တဲ့ . သူ့ကောင်လေးနဲ့ နှစ်ကိုယ်ကြားပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေလဲ ပါချင်ရင်ပါမှာပေါ့ . ဘယ်လိုပြန်ယူရမလဲတဲ့ ကျွန်တော်ကြိုးစားကြည့်ပါသေးတယ် . အဲ့ကောင်မလေး ကံကောင်းသွားတာ တစ်ခုတော့ရှိပါတယ် . သူ့ရဲ့ secondary email လိပ်စာကို ယူသွားတဲ့သူက မပြောင်းထားဘူး . ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ secondary email လိပ်စာနဲ့ သူ့ password ကို ပြန်ရအောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ် . အဲ့ဒီ့တော့ ကျွန်တော်ပြောချင်တာက . ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်တဲ့ သူဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ဆိုင်ကို လာအားပေးတဲ့ ညီငယ် ညီမငယ်တွေကို ကိုသိတဲ့ လက်တစ်ဆစ်လောက် ပညာလေးနဲ့ ဘာမှမသိသေးတဲ့ သူတွေကို သွားပြီးတော့ အနိုင်မကျင့်ကြပါနဲ့ . ကျွန်တော်လဲ မကျွမ်းကျင်ပါဘူး . ဒါပေမယ့် ကိုသိသလောက် ကလေးတွေကို ပြောပြတယ် . ဖလှယ်ပေးတယ် . ဒီလိုဖလှယ်ပေးတာတွေက . တစ်ကယ်တော့ ကို့လောက် မသိနားမလည်တဲ့ သူတွေကို အနိုင်ကျင့် ဆော်ကားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး . ကိုအဲ့လိုမျိုး လုပ်လိုက်လို့ကော ဘာတွေ ထူးခြားပြီးပြောင်းလဲသွားမှာ မို့လို့လဲဗျာ . မလုပ်ကြပါနဲ့ . တိရိစ္ဆာန်တွေတောင်မှ သစ္စာမမဲ့ကြပါဘူး . ကျွန်တော်တို့တွေက လူတွေလေ . တွေ့လိုက်တဲ့သူတိုင်း ဘာတဲ့ Hacker ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ၊ ကျွန်တော်ဗျာ သူများ email ကို ဟက်ချင်တယ် . ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ကိုညီနေမင်းရယ်တဲ့ . ပြောထွက်လိုက်တဲ့ပါးစပ် . ကျွန်တော့်ညီဆိုရင် နဘန်ကျင်းပစ်တာကြာပြီ . အဲ့လိုလူမျိုးတွေကို မေးကြည့်တယ် program မပြောနဲ့ html ကိုတောင် အဖွင့်အပိတ် နားမလည်တဲ့သူတွေ များတယ် . ကျွန်တော့်အထင် ကျွန်တော့်စကား မှားသွားတယ်ဆိုရင်တော့ ကြိုက်သလို ဆုံးဖြတ်လို့ရပါတယ် . ရိုင်းတယ်လို့ထင်ရင်လဲ ခံပါ့မယ် . ကျွန်တော်က ပျော်ပျော်ပဲနေတတ်တာပါ . အခုအချိန်အထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခရောက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး . အဲ့ဒါမှန်သောစကားပါ . အင်တာနက်က တွေ့တဲ့ keylogger လို program မျိုးလောက်ကို အဟုတ်ပြီးထင် . သူများအတွင်းရေးတွေ လိုက်ကြည့် . သူများ password တွေလိုက်ခိုး . ပြီးတော့ မဟုတ်တရုတ်တွေ လျှောက်ဟုတ် ၊ အဲ့လိုလူတွေဟာ တစ်ကယ်တော့ ခွေးလောက်ကို သစ္စာတရားမရှိတဲ့သူတွေပါ . ဘာဖြစ်လို့လဲလို့မေးလာရင် ဖြေဖို့ အဖြေက အရံသင့်ပါပဲ . ကိုတတ်တဲ့ မတောက်တစ်ခေါက်နဲ့ ကို့လောက်မသိတဲ့ သူတွေကို ဖြတ်လမ်းနည်းသုံးပြီး အနုနည်းနဲ့ အနိုင်ကျင့်လိုက်တာ ၊ ဆော်ကားလိုက်တာပါပဲ ၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကော သူတို့လိုပဲ ကိုယ့် password ကို အခိုးခံလိုက်ရရင် ဘယ်လိုနေမလဲ ၊ စဉ်းစားကြည့်လေ ၊ လူသတ်သမားတွေလိုပေါ့ ၊ သူများကို သတ်နေရရင်တော့ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ကိုယ့်အလှည့်လဲရောက်ရော သေမှာ ကြောက်တတ်လိုက်တာ သေးပါထွက်တယ် ဆိုသလိုမျိုးဖြစ်နေတယ် ၊ အဲ့လိုအောက်တန်းကျင်တဲ့သူတွေ ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတာဟာ မကောင်းတဲ့လက်က္ခဏာပါ ၊ လာလိုက်ရင် ဟက်ကာ ဟက်ကာနဲ့ Hacker ဆိုတဲ့ စကားလုံးအဓိပ္ပါယ်ကို မေးကြည့်လိုက် ၊ သမှန်း နမှန်းတောင် မသိကြဘူး၊ အဲ့တော့ ကျွန်တော့် ညီအစ်ကိုများလဲ အဲ့လိုမျိုး မလုပ်ကြပါနဲ့ ၊ ၀ဋ်ဆိုတာ လည်တတ်ပါတယ် ၊ သူများကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီးရင် ကိုယ့်အလှည့်ဆိုတာကို ရောက်လာရင် ပြုံးပြုံးလေး ခံစားတတ်အောင် လေ့ကျင့်ထားကြပါ ၊ သူများကို တစ်မတ်ဖိုးလောက် ဒုက္ခပေးခဲ့ရင် ကိုယ့်အလှည့်ဆိုရင် တစ်ကျပ်လောက်တော့ ခံစားရမှာပါ ၊ အခုခေတ်က အတိုးခေတ်လေ ၊ သိတယ်မဟုတ်လား ၊ ကဲ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဗျာ ။\nInstallation File ရယ် ၊ Crack Key လေးရယ် ပါတယ်။ Installer ကို run လိုက်ပါ။ ပြီးသွားရင် application ကို မသုံးပါနဲ့ အုံး။ အရင်ဆုံး C:\_Program Files\_Full Speed ဆိုတဲ့ Folder ထဲကို ခုန ဒေါင်းလုဒ်ချထားတဲ့ ဖိုင်ထုပ်ထဲက Crack Key ( အရိုးခေါင်းပုံလေးနဲ့ ) ကို ကော်ပီယူပြီး Paste လုပ်ပါ။ ပြီးတာနဲ့ Crack key ကို run ပါ။ crack key window မှာ Apply Patch ကိုပေးလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ဒီ Full Speed ကို မိတ်ဆွေ Full Version နဲ့ သုံးလို့ ရပါပြိ။\nPosted by ညီနေမင်း at 10:04 PM\nmasoyein September 28, 2009 at 1:18 AM\nဒီအယူအဆလေးကို အတော်သဘောကျတယ်။ ဟုတ်တယ်။ ခွေးတောင်မှ သူများဒုက္ခရောက်တာကို ကြည့်ပြီး မပျော်ရွှင်တတ်ဘူး။ ဘာကြောင့် ဒီမဟာလူသားဆိုတဲ့ သတ္တ၀ါက သူများဒုက္ခရောက်တာကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်ချင်ရတာလဲ။ ကလေးတွေဆိုတော့လဲ သူ့အမြင်နဲ့ သူပေါ့နော။ ထားလိုက်ပါတော့။\nဦးဇင်းပြောချင်တာလေးက ကြားဖူးတဲ့ စကားလေးပါ။\n--ငါ--- အဲဒီကောင်ကို သောက်မြင်ကပ်လို့ ချီးတွေငုံပြီး ထွေးလိုက်တာ---ဆိုသလို အခု သူများ passwordခိုးတဲ့သူကလဲ ချီငုံထွေးတဲ့ လူနဲ့ ဘာမှ မထူးပါဘူး။ အဲဒီအလုပ်ကို လုပ်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာ၊ အသိဥာဏ်အဆင့်အတန်းက အောက်ဆုံးပြုတ်ကျသွားတာပါပဲ။ အထက်နားက ပြောခဲ့သလို ဟိုအကောင်ရဲ့ အသိဥာဏ်လောက်တောင် မမြင့်မြတ်တော့ပါဘူး။ ချီးငုံထွေးတာကမှ ပလုပ်ကျင်းသွားတိုက်ပစ်လိုက်ရင် ပြောင်စင်သွားဦးမယ်။ စိတ်ဓာတ်အညစ်အကြေးကတော့ သွားပေရော့----------------------။ သူ့ဘ၀ရဲ့နောက်မှာ အရိပ်ပမာ မခွဲမခွာပါပဲ။ (တတော နံ ဒုက္ခမနွေတိ၊ ဆာယာဝ အနုပါယိနီ။)\nTOE CHIT THU November 21, 2009 at 5:17 AM\nကိုညီ ကျွန်တော်က ခုမှကိုညီ blog ကိုရောက်ဖူးတာပါ..ုကည့်နေရင်းနဲ့မပြောခဲ့ရရင်ဟာတာတာ\nြုကီးဖြစ်နေမှာမို့လို့ပြောခဲ့ပါရစေ...ကျွန်တော်သာ ကိုယ်ညီ လိုအနေအထားမျိုးရောက်ခဲ့ရင်တောင်ကိုညီလိုလုပ်ဆောင်မိမှာမဟုတ်ပါဘူး..\nကျွန်တော်တကယ်ပြောတာပါ...ကျွန်တော်က နယ်မြို့တစ်မြို့က လူငယ်တစ်ဦးပါ...ကွန်ပျူတာကိုအရမ်းစိတ်ဝင်စားပါတယ်..မြို့ပေါ်မှာရှိတဲ့ဆရာဆိုသူများကိုမသိတာနားမလည်တာတွေကိုမေးမြန်းဘူးပါတယ်..\nမပြောချင်သလိုလိုပြောချင်သလိုလိုနဲ့ပါပဲ...ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ IT နဲ့ပတ်သက်ရင်အလွန်ကိုပဲနောက်ကောက်ကျပါတယ်..သိလွန်းတတ်လွန်းလို့ပြောတာမဟုတ်ပါ..တစ်ရောက်နဲ့တစ်ယောက်ဖေးမသင့်ပါတယ်..ကိုညီ blog ကိုရောက်တော့ ကျွန်တော်အားတက်မိပါတယ်..လေးလဲလေးစားပါတယ်..ဆက်လက်လည်းအောင်မြင်မှုတွေရအောင်ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်..ကျွန်တော်မြန်မာလိုရိုက်တာမကျွမ်းလို့အမှားပါရင်ခွင့်လွတ်ပါ..ကျွန်တော့် mail က toemmo@gmail.com ပါ...


THE BIG PICTURE – AFGHANISTAN DEC 2009 TO DEC 2010 | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Community & Society » THE BIG PICTURE – AFGHANISTAN DEC 2009 TO DEC 2010\nTHE BIG PICTURE – AFGHANISTAN DEC 2009 TO DEC 2010\nPosted by Kyaemon on Jan 9, 2011 in Community & Society, Education, History, Photography, Society & Lifestyle, Travel |5comments\nAfghanistan KYAEMON Taliban Travel\nAfghanistan, December, 2010 – The Big Picture – Boston.com\nAfghanistan, November, 2010 – The Big Picture – Boston.com\n(POSTED BEFORE IN MDY GAZETTE. SEE PICS & VIDEOS BELOW:)\nThe Mandalay Gazette | Organizing for Myanmar Burma | News Network | Blog | Afghanistan, August 2010\nAfghanistan, June, 2010 – The Big Picture – Boston.com\nAfghanistan, January, 2010 – The Big Picture – Boston.com\nAfghanistan, December, 2009 – The Big Picture – Boston.com\nရေးကြပါအုံး…us ကိုကြတော့ ဘာမှမရေးရဲကြဘူးလား….သေလိုက်တာကပြည်သူပြည်သားတွေ…\nDo u know AFGHANISTAN? before and after US war? PLZ check it out.\nHow about vietnam…and so on !!!!!! What I mean is ရေးကြပါ..မကောင်းတာတွေ့ရင်ေ၇း comment တွေကတစ်ဖက်သတ်ကြီးဖတ်နေရလို့\ncomments ၀င်ရေးတဲ့လူတွေထဲမှာ ခင်ဗျားထင်သလို သိက္ခာမဲ့တဲ့လူ မပါဘူး။ U.S မကောင်းရင် ရေးမှာပဲ။ အခုဟာက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မှန်မှန်ကန်ကန်သိထား ပုံမရဘူး။ ဒီမှာက သတင်းမှောင်ချထားတာ။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မှန်မှန်ကန်ကန်သိအောင်လုပ်ပါ။ U.S ဟာ အာဖဂန်နစ္စတန်အရေးမှာ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ပါဝင်ခဲ့တာပါ။ ဆိုဗီယက်တွေဝင်တုန်းက အာဖဂန်မှာ လူ၁သန်းသေတာ ခင်ဗျား သေချာမသိသေးဘူး။ မူဂျာဟစ်ဒင်တွေဝင်တုန်းက ၃-၄ လအတွင်း ကဘူးလ်တစ်မြို့ထဲတင် လူငါးသောင်းသေတာပါ။ တာလီဘန်ကတော့ အယုတ်မာဆုံးဆိုပါတော့။ U.S သာမ၀င်ရင် ခုလောက်ဆို အာဖဂန်တွေ လူမျိုးပြုတ်နေပြီ။\nto Kyaemon- ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။ တနေ့လုံး တညလုံးမီးပြတ်နေလို့ အခုမှ ကြည့်ရတယ်။ ကြည့်လို့တောင်မ၀ဘူး။ သိပ်လှတဲ့ ကန်ဒဟာ ကို စိတ်ကူးနဲ့ မြင်ယောင်မိတယ်\nThanks ,,,,How do you think ? If these Muslims had Hyper Power likes US……How the world goes on?


ငါဘယ်တော့မှဘယ်တော့မှမကြုံဖူးဘူးလား။ ၂ ။ ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ - Netflix မူရင်း\nငါဘယ်တော့မှဘယ်တော့မှမကြုံဖူးဘူးလား။ ၂ ။\nIs Never Have I Ever Season2Coming 2021\nငါဘယ်တော့မှ (L မှ R သို့) ဘယ်တော့မှ MAITREYI RAMAKRISHNAN ကို DEVI VISHWAKUMAR၊ RAMONA YOUNG အဖြစ် ELEANOR WONG နှင့် LEE RODRIGUEZ တို့က FABIOLA TORRES အဖြစ်မည်သည့်အခါမှမ Crave I EVER Cr ။ လာရာ SOLANKI / NETFLIX © 2020\n၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင်နောက်ဆုံးနိုင်ငံတော်ရာသီ ၅ ရောက်နေသလား။ Cruella သရုပ်ဆောင် Emma Stone သည် Netflix သို့လာသလား။\nNetflix အဖြစ်အပျက်ကိုအောက်ပါအတိုင်းဖော်ပြထားသည် -\nစိတ်ထိခိုက်စရာကောင်းသောနှစ်ပြီးနောက်အိန္ဒိယ - အမေရိကန်ဆယ်ကျော်သက်တစ် ဦး သည်သူမ၏လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကိုမြှင့်တင်ရန်သာလိုသည်။ သို့သော်သူငယ်ချင်းများ၊ မိသားစုများနှင့်ခံစားချက်များကသူမကိုလွယ်လွယ်ကူကူမဖြစ်စေနိုင်ပါ။\nပထမမျိုးဆက်အိန္ဒိယအမေရိကန်ဆယ်ကျော်သက်များ၏ဘဝအကြောင်းကိုဤလာမည့်အသက်အရွယ်အရွယ်ဟာသစီးရီးသည်အမှန်တကယ်တွင် Mindy Kaling ၏တကယ့်ဘဝကလေးဘဝကမှုတ်သွင်းခြင်းဖြစ်သည်၊\nရာသီ2လွှတ်ပေးရန်နေ့စွဲသည်ဒီမှာငါတို့ယခုအထိသိသောအရာကိုပါပဲ။\nငါဘယ်တော့မှဘယ်တော့မှငါဘယ်တော့မှမရရာသီ2ထွက်လာမလဲ?\nကံမကောင်းစွာပဲအဘို့အဘယ်သူမျှမဖြန့်ချိသည့်ရက်စွဲနေဆဲရှိပါတယ် ငါဘယ်တော့မှမရှိဘူး ရာသီ2ရုံသေး။ ကျွန်ုပ်တို့ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း Netflix သည် Kaling နှင့် Fisher တို့၏စီးရီးများကို ၂၀၂၀ နွေရာသီတွင်ဒုတိယရာသီအဖြစ်ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးခဲ့သည်။ ထုတ်လုပ်မှုသည် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်တွင်စတင်သည်၊ သို့သော်ယခုကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကောင်းစွာသိရှိထားသည့်အတိုင်းနောက်ကျသောရိုက်ကူးခြင်းအတွက်ရွက်လွှင့်ခြင်းကိုချောမွေ့စွာမလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပါ။ အများစုမှာ COVID-19 ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဆိုင်ရာစိုးရိမ်မှုများကြောင့်ဖြစ်သည်။\nသို့သော်ထိုအချိန်ကာလကိုစိတ်ထဲ ထား၍ ဒုတိယရာသီသည် ၂၀၂၁ နွေ ဦး ရာသီတွင်ဖြစ်စေ၊ နွေရာသီတစ်ချိန်ချိန်တွင်ဖြစ်စေဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့်ညှိနေပါ။ ကြည့်ရတာ ငါဘယ်တော့မှမရှိဘူး ဟောကိန်းထုတ်အဖြစ်ဖွယ်ရှိ, ဒီနှစ်ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ ကျနော်တို့ကအရမ်းလိုအပ်နေကြောင်းအတည်ပြုချက်ကိုစောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။\nနောက်တစ်ခု:Stranger Things4ရာသီဘယ်တော့ထွက်လာမလဲ။\nNetflix Life၊ Streaming Tv Podcast တစ်ခု\nဖော်မြူလာ ၁ - Survive သို့ရာသီဥတုပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသို့ပြန်လည်မောင်းနှင်ခြင်း - F1 ပရိတ်သတ်များအတွက်သတိထားရမည်\nအောက်တိုဘာလ 2018 ခုနှစ်တွင် Netflix မှထွက်ခွာ: Freaks & Geeks, White ကော်လာ, လူငယ်တစ် ဦး အကြောင်း, 90210 နှင့်ပိုပြီး\nအရှက်မရှိသောရာသီ ၉ သွန်းသည် Courteney Cox နှင့် Katey Sagal တို့ကိုထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည်\nလော့ခ်နှင့်ကီး - Genevieve Kang သည်ရာသီ ၂ တွင်ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကိုလှောင်ပြောင်သည်\nလူစီဖာရာသီ 4၊ အပိုင်း ၄ သည်Edဒင်၏ပထမဆုံးအမျိုးသမီး Eve ၀ ကိုထုတ်ဖေါ်လိမ့်မည်\nခရစ်စမတ် 2019: နေအိမ်တစ်နေရာတည်းကိုအဘယ်မှာလွှင့်ရမည် 2\nယခုတနင်္ဂနွေတွင် Netflix တွင်အကောင်းဆုံးထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောရုပ်ရှင် ၅ ခု - No Escape Room နှင့်အခြားအရာများ\n5 သူစိမ်းအရာများတွင်ယခုအချိန်အထိ5အကောင်းဆုံး Will အချိန်လေး\nRed သတိပေးချက်နေ့စွဲ၊ သွန်း၊ အနှစ်ချုပ်၊ နောက်တွဲယာဉ်နှင့်အခြားအရာများ\nခုနစ်စက္ကန့်အပိုင်း (၃) တွင်ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း - ဘဝနှင့်သေခြင်းကိစ္စများ\nCreed ထုတ်ပြန်သည့်နေ့။ ။ Creed သည်မည်သည့်အချိန်တွင် Netflix တွင်ရှိလိမ့်မည်နည်း။\nThe Ranch Season 1 Part2ကိုဘယ်တော့လွှတ်မလဲ။\nရုံးရာသီ4ခရစ်စမတ်ဇာတ်လမ်းတွဲ\nလာသောအခါအလိုတော် imposters ရာသီ2က start\nkimmy Schmidt ရာသီ2သွန်း\nအရာအားလုံးယူတာပဲ! ရာသီ 2\nHulu အပေါ်ပိုကောင်းခေါ်ဆိုခရှောလုသည်ရာသီ 2\nFox ရဲ့ The ပါရမီရှင်: Blink ပစ်ခတ်မှုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်မဆိုအခွင့်အလမ်းရှိပါသလား\nဒါဟာ Netflix အပေါ်ယခု Philadelphia တွင်ရာသီ 10 မှာအမြဲတမ်းနေသာပါပဲ\nယခုအချိန်တွင် Netflix ရှိအကောင်းဆုံးထိတ်လန့်ဖွယ်ရုပ်ရှင်များ (၂၀၂၀)\nချစ်ခင်ရပါသောလူဖြူများရာသီ4ဖြန့်ချိသည့်ရက်၊\nရက်သတ္တပတ်၏ Netflix တီဗီ Pick: တိုက်ခန်း 23 အတွက် B- မယုံကြည်ပါနဲ့


ညီစု ခံစားမှုပြတိုက်: လှည်းကျိုးနရီ\nတစ်ယောက်နန့်လေ့ မတူချင်ရေ လူတစ်ယောက်... ယင်းလူတစ်ယောက်၏ ခံစားမှုတိကို ခင်းကျင်းလိုက်တေအခါ...\nစိတ်ဝိဥာဉ်ချင်း ချိတ်ဆက်ထားသော တံတားကနီ လှမ်းလာလျင်\nငါ့ရင်ခွင်၌ သင့်ကိုခိုလှုံခွင့် ပြုသည်\nဝယ်ချင်လူတိ ဆက်သွယ်ရန် -\nနွီဦးမှာတိုက်သော လီပြေချေတိကလွဲပြီး အခြားအနှောက်အယှက် မရှိခါ “ကန်တော်ကြီး”ဆိုရေ အေကန်ချေက ငြိမ်ငြိမ်သက်သက။်နိူင်ငံခြားမှာ စာသင်နီသည့် ကာလ ၅ နှစ်လုံး လူချင်းမတွိဘဲ ခွဲခွာနေကတ်ရသည့် ချစ်ဦးသူ ငယ်သူငယ်ချင်းမချေကို စောင့်နီသော ကျွန်တော်ကလည်း ခုံတန်းချေထက် ငြိမ်ငြိမ် သက်သက်။ ယင်းကန်ဘောင်ထက်က အပင်အောက်မှာ ကျွန်တော် မိုးထစောစောကပင် လာပြီးထိုင်နီဖြစ်သည်။ အချေခါရီကူးပြီးတိုင်း အကိုက်ခံထားရသမျှ ငါးဒဏ်ရာများကို ဒေအပင်က အရွက်ကိုချိုးပြီး ထွက်လာသော အစီးများကို အနာထက်တွင်လိမ်းယင်း အနာကုနီကျ။ နွီလေပြည်များ၏ အချော့အမြူမှာ ငယ်ဖြစ်များကိုတွေးယင်း ကျွန်တော်မှေးစင်းလားပြီး အပင်အောက်မှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ငြိမ်သက်လျက်။\nနွီလီပြေထက်ချိုမြိန်သော ငါးနှစ်တာမျှ တောင့်တမွတ်သိပ်ခဲ့ရသော ဒေအသံကို ကြားမှ ကျွန်တော် မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ဖွင့်ဖြစ်သည်။ လီပြေပြင်းချေတစ်ချက် ရုတ်တရက်ဝှေ့ သည်။ထိုလီပြေက ကန်ဘောင်ထက်မှ သစ်ရွက်ခြောက်ကြွီကို ဆွဲယူမွှီ့ယမ်းလျက် ကန်ရီပြင်ထက်သို့ ဆွဲယူလားခသည်။ အခုနကမှ ငြိမ်သက်နီသော ကန်ရီပြင်လည်း သစ်ရွက်ခြောက်ကြွီ အကျတွင် ၀ဲဂယက်များထကာ လှုပ်ယှားအသက်ဝင်လာသည်။\nချစ်လှစွာသော ချစ်ဦးသူကောင်မချေက အမိပီးထားသောနာမေ “လူသစ်”ကို အဖျားဆွတ်ကာ “အသစ်”ဟုခေါ်လေ့ဟိသည်။သူ့ခေါ်သံမကြားဆိုရေ အထင်နှင့် သူမက ထပ်ခေါ်သည်။\nကျွန်တော်ကန်ရီပြင်ထက်ကို လှည့်ထားသောမျက်နှာကို သူမဟိရာ လှည့်လျက်\n“ခိုင် လီဆိပ်ကို ဇာဖြစ်လို့လာမကြိုစွာလဲ..”\nခိုင်က တစ်ခုလေ့ ပြန်မဖြေ..။ကျွန်တော်ပြုံးလိုက်ပြီး\n“နင် ကောင်းလှလားရေ ခိုင် ..လွန်ခရေ ငါးနှစ်ကထက် အများကြီးလှလားရေ ခိုင်..”\nအမှန်မှာ ခိုင်မျက်နှာက တဆိချေ ညှိုးနွမ်းလျှက်ရှိသည်။ သို့သော်ခွဲခွာပြီး ပြန်တွေ့ကြရသော ချစ်ရသူမမချေ တစ်ယောက်ကို စကားများများစားစား ပြောနီဖို့ ကျွန်တော်က စကားမကြွယ်။ လှလာရေဆိုစွာလောက်ပဲ ပြောတတ်သည်။\nသူမက ပြုံးရေဆိုရုံလောက် ပြန်ပြုံးပြယင်း ကျွန်တော်ဟိရာ လျှောက်လာပြီး ဘေး၌ ဝင်လာထိုင်သည်။ ကန်ရေပြင်ဟိရာကို ခိုင်မျက်နှာမူလိုက်ပြီး စကားစပြောသည်။\n”နင် ငါ့ကိုထားရေ သဘောထားတိ ပြောင်းလဲလားဗျယ်လာ အသစ်”\nခိုင် ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မကြည့်ဖြစ်သည့် အကြောင်းအရင်းကို မစဉ်းစားမိပဲ\n“နင့်ကိုချစ်စွာကအစ မပြောင်းလဲသိမ့်ဟေ…” လို့ ကျွန်တော်ရယ်စပ်စပ် ပြန်ဖြေမိသည်။ သူမ တဆိချေငြိမ်လားပြီး ယောင်ယမ်း၍ပင် မမျှော်လင့်ခဖူးသောစကားကို သူမကကျွန်တော့်ကို ပြောပြသည်။\n“ငါ့မှာ ကိုယ်ဝန် ၂ လဟိနီဗျယ် အသစ်။ ငါနန့်ဖြစ်ခရေ ငါရည်းစားကမိသားစုနန့်တတူ အမေရိကကို ထွက်လားဗျယ်…သူတာဝန်မယူနိုင်လတ်…”\nခိုင်ကမျက်ရည်များစွာ ၀ဲလျက် မယုံ၍မရသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ဆက်လက်ပြောပြနီသည်။ ကန္တာရထဲ မိုင်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ခြောက်ကပ်လျက် သူမပါးမှ စကားများကို ဆက်နားထောင်ရန် အင်အားမဟိချင်။ သူမ၏ အီးစက်နီသော လက်နှစ်ဘက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် သူမကို ကျွန်တော်မီးသည်။\n“ဒေကိစ္စကို အခင်နန့်အရီးဝါ သိပြီးဗျယ်လာ .. ခိုင်”\n“သူရို့ သိက်ေရှက်ပြီး သီလားလိမ့်မေ အသစ်.. ငါဇာလုပ်သင့်လေ ငါ့မှာသတ်သီစရာ လမ်းရာ ကျန်ဗျယ်နန့် တူပါရေဟေ…”\nအချစ်ဆိုစွာကို စတင်ခံစားမိကတည်းက ချစ်လာခရသော ချစ်ရသူအတွက် နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ခိုင်က အတင်းငြင်းနီသည့် ကြားမှပင် တရားရုံးသို့လား၍ နှစ်ယောက်သဘောတူ လက်မှတ်ထိုးဖြစ်ခသည်။\nယနိအချိန်အထိ ကျွန်တော့်ကို “ချစ်တယ်” လို့ တစ်ခါလေ့ မပြောခဖူးသော ခိုင်က တရားရုံးမှ အထွက် ကျွန်တော့်ကို စကားတစ်ခွန်းဆိုသည်။\n“အရာအားလုံးအတွက် ငါ့ဘ၀လက်ကျန်တစ်ခုလုံး နင့်ကို ကျေးဇူးဆပ်ပါရစီ..အသစ်” လတ်။\nကျွန်တော်ပြုံးပြဗျယ် ခိုင့်လက်ကို တင်းတင်းချေ ဆုပ်ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်လာလတ်သည်။\nယင်းအချိန်က ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်ထဲမှာ ၀မ်းနည်းခြင်း၊ ၀မ်းသာခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာသော ခံစားချက်တစ်ခုခု မဟိခသည်ကတော့ သေချာသည်။\nမိဘများစီစဉ်ကျင်းပပီးရေ မင်္ဂလာပွဲက လူများအမြင်မှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွင် ပြီးလားခသည်။ ကျွန်တော့်အမိ နှင့် အေးမများက ၀မ်းသာမဆုံးကတ်။ အချေခါကပင် ကျွန်တော် ခိုင့်ကို အသည်းအသန် ချစ်လာသမျှ အိမ်ကလူများက နားနှင့် မဆံ့အောင်ကြားနီခရသဖြင့် အခုလက်ထပ်ဖြစ်သည်ကို ကျေနပ်ဝမ်းသာကြသည်။သြစတေးလျမှာ ကျောင်းသွားမတက်ခင် အဖြေတောင်းထားပြီးမှန်းလည်း သူရို့သိကတ်၍ ယခုလက်ထပ်ဖြစ်ခြင်းမှာ မနီနိုင်၍အိမ်မှ လူများမတားခင် လက်ထပ်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု အမိရို့ယူဆထားဟန်ဟိသည်။\nနှစ်ယောက်စလုံး အထူးမပျော်ရွှင်ကတ်ပိုင် ၀မ်းနည်းခြင်းလည်း ကိုယ်စီမဟိခကတ်။ လူအများ ရှိ့တွင်ပြုံးပြရန် အားယူစရာလည်းမလိုအောင် ပြုံးနိုင်ရယ်နိုင်ခသည်။ မင်္ဂလာဦးညမှစ၍ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အထိအတွိမဟိ အပူအပင်ကင်းကင်း အိပ်စက်ခကတ်သည်။ မယားဝတ္တရားကို ခိုင့်ဘက်မှ ကျီပွန်ခသလောက် ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း လင်ယောက်ျား တာဝန်ကျီအောင် အတတ်နိုင်ဆုံးနီထိုင်ဖြစ်ခသည်။ သို့သော်လည်း တကယ်တမ်း သူများသွီးသားအား မိမိသွီးသားဟုတာဝန်ယူရသည်မှာ အချစ်တစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်မှန်း တဖြည်းဖြည်းသိလာ ရသည်။ ခိုင့် ကို လက်ထပ်ရန်ဆုံးဖြတ်စဉ်က အေလောက်ထိ မတွေးမိနိုင်ခ ။ တနိတခြားပီပြင်လာသော သူများသွီးသားကို ချစ်နိုင်ရန်အင်အားမဟိခ။ ဒေကိုယ်ဝန်ကိစ္စ အတွက် ခိုင့် ကို တစ်ခါလေ့ စကားစရှာ အပြစ်မဆိုခဲ့ပိုင် ခိုင်အားရှိစီဖို့်လည်း အားမပေးဖြစ်ခ။\nမမချေးတစ်ယောက်ဖြစလို့ တစ်ခါမှားဖူးသော အမှားအတွက်သူမပီးဆပ်ခပြီး ကျွှန်တော်ပြောစရာ မဟိရလီအောင် ခိုင်က နီထိုင်ပီးခသည်။ ဆီးခန်းလားချိန်များမှ လွဲ၍ ခိုင့် ကိုယ်ဝန်ကိစ္စကို ကျွန်တော်နှင့် ခိုင်က စကားထဲ ထည့်မပြောဖြစ်ခကတ်။ အလွန်ကောင်းကတ်သည့် သူမ၏မိဘများနှင့် ကျွန်တော့်မိဘဆွေမျိုးများကို ခိုင်တဖြည်းဖြည်းကြောက်လာကာ ခိုင်အနီအစား ပျက်လာသည်။ အစားအသောက်အား တာဝန်ဝတ္တရားအရ ခိုင်စားသောက်သည်ကလွဲ၍ အဟာရအထူးတလည် တောင့်တခြင်းမဟိခ။ ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ခမှုများအကြား မိခင်၏စိုးရိမ်စိတ် အားငယ်စိတ်များကြားတွင် ခိုင့်သမီးချေ လူ့လောကသို့ ရောက်ဟိလာလတ်သည်။\nမိုးသားများကြည်လင်လျက်ရှိသော ထိုနိက အပြစ်မဲ့သော ခချေတစ်ယောက် လူ့လောကသို့ ချည်းနင်းဝင်ရောက်လာလတ်သည်။ မွီးခန်းပြင်ပမှ စိတ်လှုပ်ယှားလျက်ရှိကတ်သော နှစ်ဖက်မိဘများက အချေကိုရွက်လာသော ဆရာဝန်၏ ခွင့်ပြုချက်ကိုပင်မစောင့်ပဲ အလုအယက် ၀ိုင်းဗျယ်ရွက်ကတ်သည်။ ထိုင်နီရာ ခုံထက်ကမထပဘဲ စိတ်တည်ငြိမ်လွန်းလှသော ကျွန်တော့်ကြောင့်ဘဲလားမသိ အသံဆူညံစွာ ဟိရေ ဆွေမျိုးများစကားသံတဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားသည်။ မထူးဆန်းပိုင် စိတ်ထဲအားတင်းပြီး ကျွန်တော်… အချေကိုထကြည့်မိ သည်။\nခိုင်မွေးသော ခိုင့်သမီးချေသည် လူမဆန်စွာပစ်ထားခသည့် သူ့အဖနှင့် ရုပ်ချင်းမှာ အင်တန်ပင်တူလွန်းလှသည်။ငြင်းမရအောင်တူလွန်းသော ခိုင့်သမီးချေကို မြင်လျှင် ခိုင်အကြောင်းကို ကြားဖူးသူတိုင်း အေအချေသည် ကျွန်တော့်အချေ မဟုတ်မှန်း မကြော်ငြာဘဲ သိကြလိမ့်မည်။ ယိုင်းထဲတွင် ထည့်ထားသော ခိုင့်သမီးချေက စူးစူးရဲရဲကြည့်ဗျယ် “ခစ်” ခနဲ မြည်လားအောင်ရယ်သည်။\n“သမီးချေက ချစ်စရာချေ ရယ်တောင်နီဗျယ် သားချေ ” ဘေးကနှီ ရပ်ကြည့်နီသော အမိပြောမှ အချေက ကျွန်တော့်ကို လှောင်များရယ်နီလာလို့ တွေးမိဗျယ် ယိုင်းနားမှ ကော်ရစ်တာ ဟိရာသို့ထွက်လာပြီး လမ်းမထက် ကြည့်ငေးနီမိသည်။\nဇာလောက်အချိန်ကြာကြာတွေးနေမိရေမသိ၊ ပုခုံးထက်ကို လက်တစ်ဖက်က နွီးနွီးထွီးထွီးလာဖက်မှ အသိဝင်လာပြီး လှည့်ကြည့်မိရာ တစ်ခြားလူမဟုတ် ကျွန်တော့်အမိ\n“လှည်းကျိုးထမ်းဖို့ဆို အသံမမြည်အောင် ထမ်းရရေသားချေ… အသံတကျွီကျွီ မြည်ရေ လှည်းကိုထမ်းမှတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က ကြားရေနန်းရာ သား…” လတ်\nအမိက အပြစ်လည်းမဆိုဘဲ ခနဲ့ရေ သဘောမဟုတ်ပဲ ပြောမှန်း ကျွန်တော်သဘောပေါက်ပြီး အမိကို စကားတစ်ခွန်းလေ့မပြောဘဲ ပြုံးပြမိသည်။\nကျွန်တော်ပြုံးပြယင်း အမိကို တောင်းပန်ကြည့် ကြည့်နီမိသည်။ သားတစ်ယောက်ရာ မြစ်ဖြစ်ခဖို့ ဆိုလျှင် ထိုမြစ်၏ သဘောသဘာဝ၊ ဖြစ်တည်ရာ၊ ချိုးကွေ့စီးစင်းရာ၊ နောက်ဆုံးပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်ရာ ပင်လယ်အထိ မြေပုံမကြည့်ပဲ အလိုလိုသိနီမည်ဖြစ်သော မိခင်တို့၏သဘောကြောင့်ဘဲလားမသိ။ အမိက ကျွန်တော့်အား နှစ်လိုအားတက်စဖွယ်ပြုံးပြပြီး\n“သားမမှားပါကာ သားချေ…အေချင့်စွာ ၀ဋ်ကြွီးလည်းမဟုတ်.. နောက်ဘ၀တိအတွက် ဒေဘ၀မှာ ဖြည့်ပီးရဖို့ ပါရမီကုသိုလ်ရာ ဖြစ်ဖို့ သား…”လတ်\nကျွန်တော်မျက်ရည်များဝိုင်းဗျယ် ကျေးဇူးတင်စကား အသံမထွက်အောင်ပြောမိသည်။ အသံမထွက်သော်ငြားလည်း အမိကြားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော်ယုံကြည်သည်။\nကျွန်တော်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ဆတ်ဆတ်ထိမခံဖြစ်ခကတ်သော အေးမများအားလုံး နှုတ်ဆိတ်လျက်၊ ခိုင်နှင့်ပတ်သက်ခဖူးသူ အကြောင်းကို သူရို့က ပိုသိနီကတ်သော်လည်း အရာရာကို ထောက်ချင့်ကာ နှုတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အိမ်ပြန်လားကတ်သည်။\nသတိမိနီရာမှ ပြန်နိုးလာသည့် ခိုင့်လက်ချေကို မင်္ဂလာပွဲအပြီးနောက်ပိုင်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ဆုပ်ကိုင်ဗျယ် ကျွန်တော်အပီပြင်ဆုံး ပြုံးလျက် အားပီးဖြစ်သည်။\n“အားလုံး အီးအီးဆီးဆီးရာ ခိုင်…”\nဒေလောကထဲမရောက်လာခင်ကတည်းက ကံဆိုးခရသော ခိုင့်သမီး ဒေလောကထဲ ရောက်လာပြနကေလည်း ကံမကောင်းနိုင်ဘဲ အကြားအာရုံချို့ယွင်းကာဉာဏ်ရည်မမီ၊ နားမကြားသော အချေတစ်ဦးအဖြစ်ကြီးပြင်းခရသည်။ အချေမမွီးခင် စိတ်ဓါတ်ကျဗျယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပါ အချေကိုပါ ဂရုမစိုက်မိပဲ ပေနီခသော ခိုင်တစ်ယောက် အချေမွီးပြီးမှ ပိုရင့်ကျက်လာပြီး တည်ငြိမ်လာသည်။ မမုန်းသော်လည်း မေတ္တာမပီးနိုင်ခသော ကျွန်တော့်ကိုလည်း အပြစ်မဆိုပါပဲ သူ့သမီးကို သူသာလျှင် ပြုစုစောင့်ယှောက်ခရသည်။\nနှစ်အချို့ အလိုလိုဟောင်းခသော်လည်း ခိုင့်သမီးချေ မျက်နှာပေါက်သည် ပိုပို၍သာသစ်လာကာ သူ့အဖရင်းနှင့် တူတူလာသည်။ ထို့ကြောင့်ဟု မဆိုစီကာမူ ခိုင်နှင့်ကျွန်တော်သည် လင်မယားအဖြစ် အတူဟိနီကြသော်လည်း သွီးသားချင်း မရင်းနှီးကြသည်မှာ အေနိထက်တိုင်။ လူပျိုဘ၀ကပင် မထိရက်မတို့ရက်ခဲ့သော ခိုင်တစ်ယောက် သွီးသားဆန္ဒမလွန်ဆန်နိုင်၍ ကိုယ်ဝန်ဟိနီသည်ကို သိရပြီးကတည်းက ခိုင်ကို ရင်းနှီးလိုစိတ်မရှိဗျယ်။ မသတီ ဟူသော စကားသုံးရန်အထိလည်း မလို၊ သို့ရာတွင် စိတ်ထဲ၌ ခိုင့်ချစ်သူမျက်နှာကို မိဖျောက်မရ။ အနီနီးသည့်အခါ အတိတ်ကို နောက်ပြန်ရစ်ပိုင် ပြန်မြင်လာမိသည်။ အစွဲအလမ်းကြီးတတ်သော ကျွန်တော့်အပြစ်ပဲဆိုဖိ။ အိမ်ထောင်ကျပြီးကပင် မိန်းမကောင်းဂုဏ်ရည်နှင့်အညီ နီထိုင်ခသည့် ခိုင့်ကို ချစ်သော်လည်း အနီနီးစပ်၍ မရနိုင်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မောင်နှမသားချင်းပိုင်ရာ ချစ်ခင်ရင်းနှီးလာကြသည်။\nသိုနှင့် ခိုင့်သမီးမွီးပြီး နှစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် ကျွန်တော်ကပျင်းသည်ဟုအကြောင်းပြကာ မိဘမဲ့ဂေဟာမှ အမြွှာအချေနှစ်ယောက်ကို မွီးစတ်ခကတ်သည်။ ယောက်ျားချေနှင့် မိန်းကချေဖြစ်၍ “ရွှေမှုန်” နှင့် “ရွှေသား” ဟု ကင်ပွန်းတပ်ခါ ခိုင့်မျက်နှာ မကောင်း။ ခိုင့်သမီးနှင့် တန်းတူပင် ရွှေမှုန် နှင့် ရွှေသား ကို ခိုင် ချစ်သော်လည်း နီရာမရခသည့် ခိုင့်သမီးချေ အတွက်တော့ ခိုင်စိတ်ကောင်းမည် မဟုတ်မှန့်း ရိပ်မိသည်။\nဒေနောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော့်အိမ်ထောင်ရေး စိုပြေလာသည်ဟု ဆိုရမည်။ ခိုင့်သမီးချေကို ဂရုတစိုက်မရှိသော်လည်း ရွှေမှုန်နှင့် ရွှေသားကို အကြောင်းပြုကာ ခိုင်နှင့်ကျွန်တော် တစစ ပို၍ရင်းနှီးလာသည်။ အလုပ်အားလပ်ရပ်များတွင် အမွှာနှစ်ယောက်နှင့် ကစတ်ကွင်းလားကတ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်လားကတ်သည်။ သို့ရာတွင် ခိုင်က သူ့သမီးပါလျှင်တော့ အဘိုး၊အဘောင်မနှင့်သာ သွားတတ်သည်။ အလိုက်သိတတ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ ခိုင့်သမီးကျန်းမာရေးကိစ္စမှလွဲ၍ အခြားကိစ္စတွင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သည်မှာ အလွန်ယှားလှသည်။\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ခိုင့်သမီးကို ချစ်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဖူးသည်။သို့သော်လည်း ကျွန်တော့်မိဘ အသိုင်းအ၀ိုင်းတွင် ခိုင့်သမီးကိုလက်မခံနိုင်ကြ။ တစ်ခါကလည်း ညစာပိုင်း အမြွှာနှစ်ယောက်နှင့် လမ်းလျှောက်ထွက်ခါ လမ်းထဲမှ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က လှမ်းပြောသည်။ ရိုးသားစွာပြောခြင်းလား။ ဆန်းပြားစွာပြောခြင်းလားတော့ သူကိုယ်တိုင်ပဲသိလ်ိမ့်မည်။ ကလေးများနှင့် ကျွန်တော့်ကို တွိသောအခါ သူပြောသည့်\n“ကိုလူသစ်က သူများအချေ ချစ်တတ်တယ်နန်း ...” ဟူသည့် စကားက အရှိုက်ကိုရာ ခပြင်းပြင်းချေ ရိုက်ထည့်ပိုင် ပြန်တွေးမိတိုင်း ကျဉ်ကနန့် နီအောင်ခံစားရသည်။\nဒေပိုင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဗျယ်ဟု ဆိုသည့်ကြားမှ ထိုဒဏ်ကိုလျော့တိလျော့ရဲ ဟန်ဆောင်၍သာ ကျွန်တော်ခံနိုင်တော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လီပြည် ဝေ့၀ိုက်ကစားမှုမှာ ကျွန်တော်နှင့် ခိုင့်သမီး ၀ီးသထက်ဝီးလာသည်။ အတ္တကြီးစွာပင် လူမြင်ကွင်းမှာ ပြောစရာမဖြစ်အောင် နီထိုင်ခသလောက် အိမ်တွင်းတွင်လည်း ခိုင့်သမီး လဲကျနီလျှင်တောင် လှည့်မကြည့်နိုင်လောက်အောင် စိမ်းလာခသည်။\nဒုက္ခိတ ခိုင့်သမီးကို ကျွန်တော့်အမိကသနား၍ အိမ်ကိုလာပြီး ကျွန်တော့်အား ယပြတ်ယပြတ် ဆိုပိုင်ဖျောင်းဖျသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အမိကလည်း ကျွန်တော့်အဖြစ်အား အချေတစ်ယောက်ကို ဆီးခါးတစ်ခွက်သောက်ခိုင်ပိုင် မျက်စိစုံမှိတ် သောက်ခိုင်း၍မရသော ကိစ္စမျိုးဖြစ်မှန်း သဘောပေါက်၍လားမသိ လက်လျှော့လိုက်သည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒေကိစ္စကို ဆီးခါးတစ်ခွက်ပိုင် မျိုသိပ်သောက်ချ၍မရမှန်း ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်ရာ သိသည်။\nဉာဏ်ရည်မမီရသည့်ကြားထဲ နားမကြားသော ခိုင့်သမီးမှာ အသက် ၇ နှစ်ရောက်သည် အထိ စကားမယ်မယ်ရရ တစ်လုံးမှ မတတ်သိမ့်။ ထိုအဖြစ်ကို ကြည့်ပနာ သနား၍ ယပြတ်ယပြတ် ရောက်လာတတ်သော ကျွန်တော့်မိက မှတ်မှတ်ရရ စကားဆိုသည်။\n“အပြစ်မကင်းရေ လူကြီးတိကြောင့် အပြစ်ဖြစ်ခဲ့ရရေအချေ၊ သူ့ဝဋ်ကြွီးတိ ပိသထက် ပိုပိမလာအောင် ကိုယ်သယ်ယူလို့ရယင့်သားနဲ့ မျက်စိမှိတ် နောက်မခိုင်းပါကဲ့ သားချေ…”\nအချေကို မကြင်နာမှန်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ သိမည်စိုးရိမ်၍ အငှားသမတောင် ပီးမငှားခသော ကျွန်တော်ကလည်း ခိုင့်သမီးကိုမြင်လျှင် “အမာရွတ်မြင်လျှင် မင်းမဟော်သတိရ“ ဆိုပိုင် ခိုင့်ရည်းစားကို မိမရနိုင်။ ပတ်ဝန်းကျင်အား ဂရုမစိုက်ဟု နှုတ်မှဆိုနိုင်ခသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရိုက်ခတ်လာသော ဒဏ်ကို မသိစိတ်နှင့် သိစိတ်တစ်ဝက်တွင် ကြာရှည်မခံနိုင်။ “ဆရာအသတ်ခံရသည်ကို တောင့်ခံနီရသော်လည်း ငါအသတ်ခံရစွာ သူ့အတွက်နန့်” ဟူသော အတွေးမျိုးဝင်ကာ မမုန်းသော်လည်း ချစ်ဖို့ရာမဖြစ်နိုင်ခ။\nဒေနိ ရုံးမှ စောစောဆင်းဖြစ်သည်။ ဇာလို့မဟုတ် လမ်းထိပ်တွင် မိုးပျံပူဖေါင်းသည်ကိုတွိ၍ ရွှေမှုန် နှင့် ရွှေသား ကို သတိရပြီး ၀ယ်ယူမိသည်။ ကျွန်တော်ငယ်စဉ်အငယ်ခါကပင် မိုးပျံပူဖေါင်းကို အလွန်သဘောကျ၍ လူပျိုဖြစ်သည်အထိ ၀ယ်ကစတ်တုန်း။ အခု အိမ်ထောင်ကျပြီးဆိုတော့ သားသမီးအတွက်ပေါ့။\nခိုင် ဈီးလားနေသည်ထင့်။ ရွှေမှုန် နှင် ရွှေသားက သူ့အေးမ ခိုင့်သမီးနှင့် ကစတ်နီရင်း ပြီးလာပြီး ပူဖေါင်းကို အပြိုင်အဆိုင် တီတီတာတာနှင့် လုတောင်းကတ်တည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ယုံးမှအပြန် စိတ်အပန်းဖြေချင်သည်ဖြစ်ရာ သားနှင့်သမီးကို ချက်ချင်းမပီးပဲ ပတ်ယှောင်နီမိသည်။\n“ပါပါ သားကိုပီး ပါပါ ”\n“ပါပါ … ပါပါ...သားကိုအယင်ပီး…”\n“ပါပါ သမီးကို အယင်ပီးနန်း… ပါပါ …”\nခါတိုင်းခါပိုင်ထက် အေနိတွင် “ပါပါ.. ပါပါ…”ဟူသော အသံများ ဆူညံလျက် ပျော်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။\nကျွန်တော်ယှောင်နီရင်းတန်းလန်းက ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းရပ်လားသည်။ ခိုင့်သမီးချေက လက်ချေနှစ်ဖက်မြှောက်ပျယ် ရှိမှ ပိတ်ရပ်နီသည်။ ကျွန်တော့်အားကြည့်နီသော ထိုအချေ၏ မျက်လုံးများကို ကျွန်တော်မျက်နှာလွှဲရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။ မရ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်သာမက အားလုံးပင် အံ့သြကြရမည့် အဖြစ်မျိုး\nလက်ချေနှစ်ဖက်က မြှောက်လျက်သား၊ မျက်လုံးချေတိမှ ဖော်ပြနီသော မျှော်လင့်ချက်ချေတိက မြင်ရသူနောက်ခိုင်းလား၍ မရလောက်အောင် ဂရုဏာသက်စရာ ကောင်းလှသည်။ အေသူချေဇာလောက်တောင် ဖခင်မေတ္တာငတ်နီပါလေ။ နားမကြား၍ စကားမပြောတတ်ခသော ခိုင့်သမီးက ရွှေမှုန် နှင့် ရွှေသား နိစဉ်ခေါ်နီသော ပါးစလှုပ်ပုံကို ဇာအချိန်ကပင် ကြည့်ဗျယ် သင်ယူထားသည်မသိ။ ပီပီသသပင် “ပါပါ” ဟု သူခေါ်တတ်ခ၏။ ခိုင့် ကိုပင် “မာမာ” ဟု ပီသအောင် မခေါ်တတ်ခသည့် ခိုင့်သမီးချေသည် စကားလုံးဝ မတတ်သည့်ကြားမှ “ပါပါ” ဟုခေါ်တတ်ခဲ့၏။ ရွှေမှုန် နှင့် ရွှေသားကို အားကျကာ ဖခင်မေတ္တာ ငံ့လင့်ခံယူနီသည်။\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ခိုင့်သမီးမျက်လုံးမှပြောသော စကားများကို ရင်ဘတ်နှင့် ဖတ်မိတတ်လာသည်။ကျွန်တော် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပျယ် ခိုင့်သမီးချေကို ဖက်ကာ အားရကျေနပ်စွာ\n“အေးလေ … သမီးချေအတွက် ပါပါ ၀ယ်လာစွာ ယာ…”\nကျွန်တော် ဒေအသက်အရွယ်အထိ တစ်ခါလေ့ မမြင်ဖူးခသည့် အချေတစ်ယောက်၏ ပျော်ရွှင်ပီတိဖြစ်မှုများစွာနှင့် ခိုင့်သမီးချေက ပူဖေါင်းကိုချိုင်ထားသောကြိုးကို အားရ၀မ်းသာစွာ ဆုပ်ပျယ် အနားကပ်မခံခဖူးသော ကျွန်တော့်အား အတင်းဖက်ထားလေသည်။\nရွှေမှုန် နှင့် ရွှေသားက ထပ်တောင်းမှ လက်ထဲက ပူဖေါင်းကို ကြည့်မိခါ နှစ်လုံးကျန်နီသိမ့်သည်။ သြော…ကျွန်တော်ဝယ်လာခါကပင် ပူဖေါင်းသုံးလုံး သတိမထားမိပဲ ၀ယ်လာမိသည်ကိုး ။ အမှန်တကယ်မှာလည်း ကျွန်တော့်မသိစိတ်က ခိုင့်သမီးချေအား မိထားနိုင်ခလိမ့်မည်မဟုတ်။\nပူဖေါင်းချေကိုယ်စီနှင့် ရွှေမှုန်နှင့် ရွှေသားက ပျော်လို့။ ပူဖေါင်းချေကို ကိုင်လျက် ကျွန်တော့်အား တင်းနီအောင်ဖက်ထားသော ခိုင့်သမီးချေကလည်း ပျော်လို့။ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်သမီးကို ပထမဆုံး နွီးနွီးထွီးထွီးဖက်ကာ\n“ကျေးဇူးတင်ပါရေ သမီး…သမီးချေ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် မေတ္တာကို ဆာလောင်နီခတရေ မျက်ဝန်းချေတိနန့် ကမ်းလင့်နီရေလက်နှစ်ဖက်က ပါပါ့ကို လူအမှန်ဖြစ်အောင် သင်ပီးခဗျယ် သမီး…ပတ်ဝန်းကျင်က ပြောခကတ်ပိုင် သမီးစွာ သူများသွီးဖြစ်ခကေလည်း… အပြစ်မဲ့ပြီး မိဘမိခရေ ရွှေမှုန်နန့် ရွှေသားပိုင် အဖမိခရေ မေတ္တာကိုငတ်နီရရေ အချေရာ…ပါပါ့ကို ခွင်လွှတ်ပါသမီး…ဒေနိကစဗျယ် ပါပါစွာ သမီးပါပါရာနန်းရာ…”ဆိုပြီး တစ်ယောက်တည်းတွေးနီမိသည်။\nဈီးမှပြန်လာသော ခိုင်က အဖြစ်အပျက်များတွိ့ကာ အံ့သြလျက်။ အိမ်ထောင်ကျပြီးကပင် သူငယ်ချင်းပိုင်ရာ နီလာခသော ခိုင့်ကိုပုခုံးချေလားခါ ခိုင်က ခေါင်းချေငုံ့လျက်။ ဈီးခြင်းတောင်းချပြီးရေ ခိုင့်ကို ပုခုံးချေဖက်ပြီး အဝတ်လှဲရန် အိပ်ခန်းထဲသို့ လျှောက်လာစဉ် ခိုင့်ကို အခုနက အကြောင်းအရာများ တရစပ်ရှင်းပြမှ ခိုင်က မျက်ရည်စများနှင့် ပြုံးသည်။\nအိမ်ပြတင်းပေါက်တွင် ဘယ်ညာချထားသော ကလာကာ နှစ်စ လီတိုက်၍ လှုပ်ခတ်လားပုံက အချင်းချင်ကျီစယ် နီကတ်သည့် လိပ်ပြာနှစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ အဖြူရောင်ပန်း ဖေါက်ထားသည့် ပန်းနုရောင်အိပ်ယာ ခင်းထားသော ကုတင်ချေထက် နှစ်ယောက်သားထိုင်ဗျယ် ခိုင့်နားရွက် နားချေကို ကပ်ပြီး ကိုက်မိမတတ် ကျွန်တော်က တိုးတိုးချေပြောသည်။\n“အိမ်မှာ ဟိရေ ဆည်းလည်းချေတိ နည်းနီလို့ နောက်ထပ် ဆည်းလည်းချေတိ ထပ်ရှာကတ်မေ…ခိုင်…”\nခိုင်က စကားပြန်မပြော ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးကပ်ကာ ဆိတ်ငြိမ်လျက်။ ဆုပ်ထားသော ကျွန်တော့်လက်ကိုရာ ပို၍အားတင်းအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလီသည်။ အခုမှ တဖြည်းဖြည်း ချိုမြိန်လာသည့် လှည်းကျိုးနရီချေသည် ခိုင်နှင့် ကျွန်တော့်ကို တသားတည်းဖြစ်သွားအောင် ယနိမှစ၍ ညှို့ယူပျံ့လွင့်နေလီလိမ့်မည်။\nPosted by Nyi Su at 9:34 AM\nLabels: short story, ဝထ္တုတို\nthe purchace process can be optimized. Buy her insurance today and she will be yours forever. movers\nRead your mortgage or loan papers before you sign them. and payday loan\ncan save peoplealot of heart ackes and money by the nature of things. Useamortgage broker to explain your loan or mortgage to you. counter\nHow am I Creative\nကြည့်မှန်ထဲက ဆားခတ်ထားရေ မြစ်\nClose Shot II\nမှန်မှာ ထောင်ဗျယ် ဖတ်ဖို့ အိပ်ရာထ၀တ္ထု (၃)\nမှန်ထဲမှာထောင်ဗျယ် ဖတ်ဖို့ အိပ်ရာထ၀တ္ထု(၂)\nမှန်မာ ထောင်ဗျယ် ဖတ်ဖို့ အိပ်ရာထ၀တ္ထု (၁)\nEsoteric Stories(စိတ်နုတ်ခြင်း၏ ပုံဆောင်ခဲများ)\n“မောင်နီသာ နက်ဖန်ခါ မင်းမျက်လုံးတိအားလုံးကောင်းလားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို မင်းမြင်တွိရဖို့ဗျယ်။”\nဆရာဝန်ပြောရေ စကားကိုနားထောင်ယင်း သူကောင်းဝမ်းသာလားသည်။\nအဂေါင့်နဂေါင့်ပင် နက်ဖန်ခါသည်သူ့ အတွက်ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းနီဗျယ်။နက်ဖန်အယင်ရောက်ပါဖိ…။\nEsoteric Stories (1)\nPhilosophical Story (4)\nပေါက်ကရ ၅၀ (4)\nဘဝဆိုစွာလေ့ ကိုယ်ချင်ပိုင် ဆွဲလို့ရရေ\nရလာရေ သင်္ခါန်းစာတိ\nဘဝရှင်သန်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပါယ်သည် စိတ်ကျေနပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။


ငါမှားလား…… မင်းမှန်လား….. (True & False) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Think Tank » ငါမှားလား…… မင်းမှန်လား….. (True & False)\nငါမှားလား…… မင်းမှန်လား….. (True & False)\nPosted by CharTooLan on Sep 1, 2011 in Think Tank | 25 comments\n& False) (True ငါမှားလား... မင်းမှန်လား….\nအလုပ်မှအပြန်နားမည်လုပ်နေစဉ် အမေအခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီးမေးခြင်းဖြစ်သည်။\n“မရှိတော့ဘူးလေ လစာထုတ်ပြီး အမေ့ကိုအကုန်ပေးလိုက်တာ သားမှာနှစ်ထောင်လောက်ပဲကျန်တော့တယ်”\n(၃၁)ရက်နေ့ရတဲ့လစာ အိမ်ရောက်တာနဲ့အမေ့လက်ထဲအပ်လိုက်တာ အခုလကုန်ပြီး (၁)ရက်နေ့\nပိုက်ဆံလိုနေပြန်ပြီဆိုတော့ သုံးလုံးထီ(ချဲ)အကြွေး အရေးတကြီးပေးရတော့မယ်ဟု တွေးထင်လိုက်မိသည်။\nကြာကြာမတွေးလိုက်ရပါ ချဲလုပ်ငန်းရှင်အဒေါ်ကြီး အိမ်ရှေ့သို့ဝုန်းခနဲကျလာတော့သည်။ “ဒေါ်ကြည်ဒီနေ့ ရှင်းပေးအုံးနော်\nအရင် ၂လုံးဖိုးလဲကျန်သေးတယ် ဒီနေ့သုံးလုံးမှာ ဦးမြက ၃၀၀၀၀ကျော် ပြန်တင်တယ်ဆိုတော့ ၅၀၀၀၀ကျော်ရှိပြီ\nဒီလိုအသံတွေကို အချိန်မရွေးကြားရတတ်သည်မှာ ကျနော့်အတွက်သည်းမခံနိုင်ဆုံး ပြဿနာပင်ဖြစ်သည်။\n“အမေတို့ကလဲဗျာ….. ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ မလုပ်ပါနဲ့ပြောလဲမရဘူး”\nပြောမယ့်သာ ပြောလိုက်ရတာ အဲ့ဒီစကားက ပထဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပါဘူး။\n“အောင်မယ် ဘာရှက်စရာရှိလဲ နင်တိုဒါနဲ့ပဲစားသောက်နေတာ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေလာမပြောနဲ့”\nဒါကတော့ အမေပြန်ပြောနေကျ စကားများထဲမှ ခံရအခက်ဆုံးစကားပင်ဖြစ်သည်။\nကျနော်တိုမောင်နှမသုံးယောက်ရှိသည်။ ကျနော်ကစပြီး အငယ်ဆုံးညီမလေးအထိ အလုပ်လုပ်ပီး ရတဲ့လစာ\nအမေ့ဆီပေးခဲ့ကြတာချည်းဖြစ်နေသောကြောင့် အမေဒီလိုမျိုးပြောတာတော့ မခံချင်ကြပါ။\n“ဟော်ဗျာ ဒါနဲ့ပဲစားသောက်နေတာလို့ အမေမို့လို့ပြောတယ် ကျနော်တို့စားသောက်ရဖို့နေနေသာသာ အမေ့ဟာအမေ\n“နင်မိဘကိုဘာမှပြန်မပြောနဲ့ အဲ့လိုပြန်ပြန်ပြောရတာနင်တော်တော်အရသာရှိနေတယ်ပေါ့ သေရင်ငရဲဆင်းမယ်ဟာ\nဟွန်း” မိဘ ဟူသောအခြေအနေက ကျနော်ပြောချင်နေတာတွေ အကုန်လုံးကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်ပြန်ပါပြီ………………\n“မိဘလဲအမြဲမှန်နေတာမှ မဟုတ်တာအမေရာ… ကျနော်ဘာလို့ပြောနေရလဲ နဲနဲလောက်ပြန်စဉ်းစား ကြည့်ပေးပါအုံး\nကျနော်သိချင်တဲ့ ဘယ်သူမှားတယ် ဘယ်သူကမှန်တယ်ဆိုတာမျိုး ဘာလို့နေရာရွေးပြီးပြောင်းလဲနေရတာလဲ…..\nကျနော်တစ်ခါတလေစိတ်ကုန်လွန်းရင်တွေးမိတယ် ငါ့အိမ်ကိုရဲနဲ့တိုင်ပီး ဝင်မွှေခိုင်းလိုက်ရင် ကောင်းမလားလို့လေ..\nမာတာပီတု ဂုဏ်ဏော အနန္တော …………………\nအဖေ အမေဆိုတာ ကျေးဇူးရှင်တွေဘာတွေပေါ့နော\nအဖေအမေတို့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာနည်းမှု့ကြောင့် နစ်နာသွားကြ\_နစ်နာနေကြ တဲ့\nအားပါးပါး ဒီမှတ်ချက်ကို ကျုပ် တော်တော်အရဲစွန့်ပြီးရေးလိုက်ရတယ်လို့ဝန်ခံပါတယ်\nဘယ်သူတွေ ဘယ်လို မှတ်ချက်ချမယ်ဆိုတာကိုလည်း စိတ်ဝင်စားပါတယ်\nရတာပေါ့..သိပ်ရတာပေါ့.. မိဘတိုင်းက သားသမီးကို ကောင်းစေချင်ကြတာမှန်တယ်\nဥပမာ ..ငယ်ကတည်းက .. ကိုယ့်သားသမီးသူများကလေးနဲ့ဆော့ရင်..\nအစရှိသဖြင့်ပေါ့.. အဲဒါတွေက..ကြီးတဲ့အထိ.လိုက်ချုပ်ချယ်နေရင် ကလေးက တုံးသွားမှာပေါ့..\nသားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်း တဲ.\nလူကြီးက ဘီတို အာဏာ (ငါကနင်မိဘဟဲ့) သုံးထားတော့ ဘာမှလုပ်လိုမရဘူး ငရဲကြီးတယ်ဆိုတာကြီးက လဲ ရှိသေး (ကဲ ဘာလုပ်လိုရဦးမှာလဲ)ကျနော်အမြင်ကတော့ လူကြီး ကို ဒီအတိုင်း ခွင့်လွှတ်ပေးနေရင်\nအကြွေဒီထက်တိုးလာ ဖို့ပဲရှိတယ် ကိုက နောက်ထက် လူလောကကြီးမှာ နေရဦးမှာ သူတိုအကြွေ တွေ နဲ့တော့ ဆက်မနေ ချင်တာ လူတိုင်းပါပဲ တိုက်ပွဲဆိုတာ တိုက်ကြည်မှ အနိုင်အရှူံးဆိုတာသိ တယ် 3ယောက်ပေါင်းတိုက်ကြည့် မနားတမ်းတိုက် လူကြီးကို အနိုင်ရအောင်တိုက်တာမဟုတ်ဘူး (နိုင်တော့လဲ ၀မ်းမသာနိုင်ပါဘူး သူကမိဘကို) သူဘက် ကတဖတ်သတ် လုပ်နေလို့ ဒီဘက်ကိုလဲ လှည်ကြည် ယုံမျှကလေးပဲ ရှိမယ်ဆိုရင် မိဘတယောက်အနေနဲ့ ငါ ပျော်ရွှင်ဖို့ငါသားသမီးကို စိတ်ညစ်အောင်လုပ်မိပါလား လို သူတွေးမိရင် တိုက်ပွဲ အောင်ပြီးလိုပြောလို့ရပြီ လူကြီးတွေ က သားသမီးရှေရေးကို မေ့ပြီး သူစွဲလန်းနေတာ မစွန့်လွတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မှားနေတာကိုမှန်အောင်လုပ်ပေးရမှာ အမှန်မြင်တဲ့သူရဲ့တာဝန်ပါပဲ\nကိုအောင်ဘုတို့များ သဂျီးမွေးစားသားလို့ မပြောရဘူး၊ တယ်ကန့်လန့်တိုက်သကိုး…။\nချာတူးရေ အမေလုပ်သူက ထိုးတိုင်းမပေါက်မှတော့ သားသမီးတွေစုပြီး သူ့အမေအတွက် သီးသန့်ဒိုင်ဖွင့်လိုက်ပေါ့ကွယ်။ မတော်လို့ ကံစပ်ပြီး ပေါက်သွားတော့လည်း ပုံမှန်ပေးနေကြလို လစဉ်ပြန်ဖဲ့ဆပ်ပေါ့။ ဒါများလွယ်လွယ်လေး…။ သဂျီးက မတူတဲ့အတွေးနဲ့ တွေးပါလို့ပြောတယ်၊ နင်တို့ တလွဲတွေးတယ်၊ ဩော် အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ..။\nGood idea ! Mr cat\nကျနော်လဲ ဦးကြောင်ပြောသလိုတွေးမိပီး အကြံပေးဖူးပါတယ် မရပါဘူး …. ဟိုနေ့ကလဲ ချဲစာရွက်တွေကို သမီးဖြစ်သူက မီးရှို့ လိုက်လို့တဲ့ ဆူညံသွားတာပဲ … ကိုကျော်ကြီးနဲ့ ကျနော်တိုင်ပင်ပီး ရဲကိုလဲလက်တို့ဘူးပါတယ် လိုင်းကြေးပေးထားတယ်ဆိုလား လိုင်းကားစီးလာတယ်ဆိုလား ဘာမှန်းမသိတဲ့ဟာကြောင့် ဒိုင်ကလဲ ခုထိကောင်းစားနေတုန်းပါပဲ …………\nကျွန်တော်လည်းဒီလိုဘ၀မျိုးကိုဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ တစ်ခါတစ်လေမှာ မိဘကို ဒေါသတကြီး၊ အားမလိုအားမရနဲ့ အော်ငေါက်မိခဲ့တာလဲရှိတယ်။ သားသမီးဆိုတာ မိဘမဖြစ်ဖူးသေးလို့ ကိုယ်ချင်းမစာတတ်တာမဆန်းပေမယ့် မိဘဆိုတာ တစ်ချိန်က သားသမီးဖြစ်ခဲ့ဖူးလို့ ကိုယ်ချင်းစာသင့်တယ်လို့ အမြဲတမ်းတွေးမိခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့်လည်း ဒါတွေကြာခဲ့ပါပြီ။ သွေးအေးသွားတဲ့အချိန်၊ ကိုယ်လည်းမိဘ ဘ၀ရာက်လာချိန်၊ ကိုယ့်မိဘတွေလည်း အိုမင်းမစွမ်းတော့တဲ့အချိန်တွေမှာ ကိုယ်လည်းစိတ်ဆင်းရဲ သူတို့လည်းစိတ်ဆင်းရဲမယ့် ဒေါသစကားတွေအပြုအမူတွေမလုပ်ချင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက်ပြုစုနိုင်ဖို့ပဲ ကျိုးစားရတော့မှာပါ။\nအကောင်းဆုံးကတော့ ဒီလိုမျိုး အခက်အခဲတွေကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ဘ၀ကို ရေစုန်မမျှောလိုက်သင့်ပါဘူး။ အမေလည်းဆိုးတယ်။ သားလည်း လိုက်ဆိုးမယ်ဆိုရင်တော့ အဆိုးသံသရာလည်နေဦးမယ်။ ငါ့အလှည့်ရောက်ရင် ငါ့သားသမီးတွေကို ဒီလိုအဖြစ်မျိုးမဖြစ်စေရဘူးဆိုတဲ့စိတ်ဓါတ်နဲ့ ကိုယ့်ဘ၀လေးကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာပဲသင့်မယ်ထင်ပါတယ်။\nဘယ်လောက်အဆင်ပြေနေတဲ့ အလုပ်ပင် ဖြစ်ပါစေ လူပင်ပန်း၊ စိတ်ပင်ပန်းနှင့် ဖိစီး မှု့ဆိုတာ ရှိပါတယ်။\nအဲ့လို ပင်ပန်းစွာရှာဖွေထားရတဲ့ ငွေကို ဒီလိုပုံစံမျိုးဖြင့် သုံးနေတာကို သိနေရခြင်းက ပိုပြီး စိတ်ပင်ပန်းပါတယ်။……….\nမိဘဆိုပေမယ့်လဲ ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဖြေရှင်းရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာကို……. စဉ်းစားဖို့အမှန်တကယ်လိုလာပါပြီ။\nအပေါ်မှာ နန်းရှင်ရေးထားတဲ့ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆိုတာလေးရော……………….:)\n( ကြောက်ကြောက်နဲ့ မမန့်ပဲမနေနိုင်လို့ ):)\nကြောင်ကြီးပြောတာ မှန်တယ်ဗျ။ သားသမီးတွေစုပြီး ဒိုင်ပြန်ဖွင့်ဆိုတာလေ။ တစ်ခုတော့ရှိတယ်ဗျ။ အဲဒါကလည်း ကံမကောင်းရင် တစ်မိသားစုလုံး အထဲဝင်နေရမှာဗျ။\nဒီနေရာမှာ အမေသာ နှလုံးထီအချီကြီးပေါက်သွားရင်\nသားသမီးခုနစ်ယောက်ကို မိဘ နှစ်ယောက်က ကျွေးမွေးနိုင်တယ်\nမိဘနှစ်ယောက်ကို သားသမီး ခုနစ်ယောက်က မကျွေးမွေးနိုင်ဘူးဆိုတာ ကြားဘူးတာဘဲ\nဒီပို့စ်ရဲ့ အဓိက ကီးကတော့\nမိဘနှင့် သားသမီး စေ့စပ်ဆွေးနွေးခြင်းလို့ ထင်ပါတယ်\nအင်း……….အဲ့ဒီအဓိပ္ပာယ်ကို ဦးမင်းသင်္ခရေးတဲ့ စာထဲမှာ တခါဖတ်ဘူးတယ် အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ မတူတဲ့အတွေးပေါ့နော် .. အမေမှာလို့နို့ဆီဗူးဝယ်ပေးတာ သားဖြစ်သူက အခုခေတ်မှာအကောင်းဆုံးလို့ပြောရမယ့် ဒေါင်းနို့ဆီကိုဝယ်ခဲ့ပေးတယ် အမေက မရဘူး ဒီတံဆိပ်ငါမကြိုက်ဘူး ဒါလေးခိုင်းတာတောင်အချိုးမကျဘူး နင်တို့ကိုဒီအရွယ်ရောက်အောင်ကျွေးမွေး လာရတာအလကားပဲ လို့ပြောတယ်။ အမေက အဲ့လို့ပြောတော့ သားသမီးတွေက စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတာပေါ့နော် အမှန်တော့ သားကလဲ သူရှာခိုင်းတဲ့ ကုလားမခြင်းဆွဲ တံဆိပ်ကိုရအောင်ရှာပါတယ် ခုခေတ်မှာက အဲ့ဒီတံဆိပ်ကရှားပါသွားပီမို့ ဝယ်မရခဲ့တာပါ။ အမေက သမီးငယ်ကို ထိုနည်း၎င်းပဲအမေ ပူဆာခဲ့ပါတယ်။ သမီးကနဲနဲလည်တယ် ဘယ်ကရတဲ့ ကုလားမခြင်းဆွဲတံဆိပ်လဲမသိဘူး သိမ်းသိမ်းထားပီး အသစ်ဝယ်လာတဲ့ဒေါင်းနို့ဆီမှာ ကပ်ပီးပေးနေတော့ လက်ခံတယ် ငါမှာတာဒီတံဆိပ်ပေါ့ သားကြီးက အသုံးမကျဘူး အမေကိုဂရုမစိုက်ဘူးဖြစ်ရတာပေါ့။။\nသြော်…….. မိဘ တစ်ယောက်က သားသမီး (၇)ယောက်ကိုကျွေးနိုင်တယ် သားသမီး (၇)ယောက်ကတော့ပြန်မကျွေးနိုင်ဘူးဆိုတာ သားသမီးတွေက မိဘကျွေးတာပဲစားရတာများပီး ဒါမှ ဟိုဟာမှ ရွေးချယ်ဖို့ဆို မသိခဲ့ကြပါဘူး………. တဲ့\nThe best thing is 1. don’t give money too much .\n2. As mention above ..ဒိုင်ချုပ်ကိုအတိအကျတိုင်တာပိုကောင်းမယ်..\n3. Duty of children and right of parents in our society , just patient. Let what ever mom or dad say , go in from one ear and go out from other site. Do not take too much .\nကိုယ့်လစာကိုတော်သင့်ရုံအပ်ပြီးကိုယ့်ဘာသာကိုယ်စုပေါ့။အမေ့ရှေ့မှာစုမရလည်း ဘဏ်မှာတတ်နိုင်သလောက်သွားစုထားပေါ့။ အမေဒီလိုလုပ်နေတာကိုသိသိရက်နဲ့ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က အားပေးအားမြှောက်လုပ်သလို တစ်လတစ်လပိုက်ဆံအပ်နေရင်ကိုယ်ပဲစိတ်ဆင်းရဲမှာလေ။ကိုယ့်အသိလေးနဲ့\nချင်းတစ်ယောက်ယောက်ကို ယောဂီအင်္ကျီဝတ်ခိုင်းပြီး အမေ့ဆီသွားခိုင်း၊ ဒကာမကြီး ဒကာမကြီး\nဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်ဘ၀ရောက်နိုင်တယ်ဘာဖြစ်တယ်ညာဖြစ်တယ်ဆိုပြီးလိမ်ခိုင်း။ပြီးရင်ဘယ်နှစ်လတော့ နှစ်လုံးမထိုးရဘူးထိုးရင်ဘာဖြစ်မယ်ညာဖြစ်မယ်ဆိုပြီး မုသားကောင်းလေးနဲ့လိမ်လိုက်ပေါ့ တစ်ချို့မုသားတွေကလူတစ်ဖက်သားကို မထိခိုက်ဘူးဆိုရင်သုံးလို့ရပါတယ်။အလိမ္မာပေါ့…\nဒုက္ခပဲ မိလုံးတယောက်တော့ ကလေးအတွေးနဲ့ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ လုပ်သလိုပြောနေတယ် … ။\nဟဲဟဲ မသိဘူးလေ ။ ဒါရိုက်တာလုပ်မလို့အခုထဲက ကျင့်နေတာ …\nဟုတ်တယ်နော် မိဘနဲ့ သားသမီးကြားက ပြဿနာကိုဘယ်လိုရှင်းကြရမှာပါလိမ့်။ခုတော့ လောင်းကစားတွေငြိမ်သွားပီ မဟုတ်လားဟင်။\nချဲထိုး နှစ်လုံးထိုးတော့ အားမပေးပါနဲ့ဗျာ။ မိဘနဲ့ သားသမီးဘဲ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ထပ်ခါ ထပ်ခါပြောကြည့်ပေါ့။\nခေါင်းစဉ်က စပြီး မှားနေပြီ။\nဒါပေမယ့် လူကြီးမှားတာကို လူငယ်က မလွန်ဆန်နိုင်တာကိုက အကြီးဆုံး အမှားဖြစ်နေတယ်။\nသားသမီးနဲ့ မိဘဆိုတော့ ပြောရခက်နေတယ်။\nအပင်တပင်ကိုသတ်ချင်ရင် ရေသောက်မြစ်ကို ဖြတ်ရမယ်။\nလောင်းကစားမလုပ်စေချင်ရင် ငွေလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ရမယ်။\nတနည်းနည်းနဲ့ (ဥပမာ- အလုပ်က လစာဖြတ်တယ်တို့၊ ကျန်းမာရေးအတွက် အပိုကုန်သွားတယ်တို့ အဲလို အကြောင်းပြပြီး) လစာကို အကုန်မအပ်ပဲ စားစရိတ်လောက်ပဲ ပေးလိုက်ရင် လောင်းကစားလုပ်စရာ ငွေမရှိတော့ မလုပ်ဖြစ်တော့ပဲ အဆင်ပြေသွားနိုင်မလားလို့။\nဘယ်နေရာမှာမဆိုဦးဆောင်တဲ့သူဟာ အဓိကပါ။ ဦးဆောင်တဲ့သူက မှားယွင်းတဲ့ယုံကြည်မှု မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ချမိရင်တော့ အဲဒီမိသားစုဟာ ဆင်းရဲဒုက္ခကလွတ်ဖို့ အင်မတန်ခက်ပါလိမ့်မယ်။\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် အဖေအမေကို ဖမ်းဆီးခံရအောင်လုပ်ဘို့တော့\nပိုက်ဆံ မအပ်ဘဲနေတာကပိုပြီးကောင်းမယ်ထင်တယ် ( အထင်ပါ )\nမပေးဘူး ဒီလိုလောင်းကစားလုပ်နေသ၍ မပေးဘူး ဒီလောက်ဘဲဖြစ်သင့်ပါတယ်\nမိဘတွေ ကိုယ့်ကြောင့် အချုပ်ဂတ်ရောက်အောင် မကြံစည်ထိုက်ဘူးလို့\nခံယူမိပါတယ် ဒါကြောင့် အမေကိုရဲနဲ့တိုင်တဲ့အလုပ်ကိုတော့\nလုံးဝရှောင်ရှားဘို့ ရိုးသားစွာ အနူးအညွှတ် တိုက်တွန်းပါတယ်\nတတ်နိုင်ရင်တော့ မိသားစု စကားဝိုင်းလေးကို ကျင့်ပသင့်ပါတယ်\nအဲဒီကိစ္စက မြန်မာပြည်မှာမပြီးဆုံးသေးသော ဇတ်ကားတစ်ခုဖြစ်နေပါတယ်။အထူးစီမန်ချက်ရှိတယ်ဆို၇င်တော့ ခဏတော့ညိမ်သွားပါတယ်…နောက်တော့ ဒီအတိုင်းပါပဲ….အဓိကအဖြစ်သင့်ဆုံးက အဲဒီတရားမ၀င်လောင်းကစားမူတွေကို လုံးလုံးပပျောက်သွားအောင် နိုင်ငံတော်မှတာဝန်ရှိသူတွေကထိထိရောက်ရောက်အရေးယူသင့်ပါတယ်…ကျနော်မိတ်ဆွေထဲမှာ ဖိုးစိန်လမ်းလိုနေ၇ာမျိုးမှာနေတဲ့သူက ယခုမြောက်ဒဂုံမှာအိမ်ဌားနေရပါတယ်ဆိုရင်ယုံမှာလား….\nအဓိကအကြောင်းအ၇င်းသည် လောင်းကစားမူသာဖြစ်သည်၊နောက်တစ်ချက် မြန်မာလူမျိုးတွေက အလွယ်သိပ်ကြိုက်ပါတယ်။ဘာမဆိုလွယလွယ်ပဲတွေးတယ်… လွယ်လွယ်နဲ့ပိုက်ရမယ်ထင်တဲ့လမ်းကြောင်းမှားနောက်ကိုလိုက်ကြတယ်။မနက်ဂဏန်းလေး ထမင်းစားဂဏန်းလေးဆိုပြီး အဲဒီနောက်ပဲလိုက်နေကြတော့တယ်…တကယ်လုပ်သင့်တာတွေ လုပ်ရမဲ့အလုပ်တွေကိုမလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး…ဟိုဆရာမှန်တယ်ဆိုပြေး…ဟိူဘုန်းကြီးမှန်တယ်ဆိုလိုက်…အဲဒါနဲ့ဘ၀မှာအချိန်တွေကုန်ပြီး ဆင်းရဲတွင်းကမထွက်နိုင်တော့ပါဘူး…\nချမ်းသာတာတဲ့သူတွေကချမ်းသာပြီး၇င်းချမ်သား၇င်းပေါ့…ဒိုင်ချုပ်ကိုတွေပြီ သေသေချာချာမိပြီ…ဘာလုပ်လဲ…လူစားထိုးလိုက်ပါတယ်….ရော့မင်း သိန်း(၂၀)ယူထောင်ထဲသွား မင်းမိသားစုကိုကြည့်ထားပေးမယ်…အိုကေစိုပြေပဲ….\nကျုပ်တို့လို ဘာမှမဟုတ်တဲ့အကောင်တွေတောင်သိတယ် အထက်ကလူကြီးတွေမသိပဲရှိမလား…စဉ်းစားစရာနော်…\nနောက်အချက်က သားသမီးနဲ့မိဘ….မိဘဆိုတာ မိမိတို့၇ဲ့သားသမီးများလိမ်မာရေးအတွက် နည်းပေးလမ်းပြဆုံးမသွန်သင်သင့်တယ်…အိမ်ထောင်တစ်ခုမှာ ခေါင်မိုးမလုံရင် တစ်အိမ်လုံးဒုက္ခတွေဝေနေမှာပါ။\nခေါင်းဆောင်ကောင်းမှနောက်လိုက်ကောင်းမယ်…မိဘကသားသမီတွေကောင်းစားတာမြင်ချင် မိမိတုိ့ရဲ့သားသမီတွေ အတုယူမမှားအောင်ပြုပြင်ရပါလိမ့်မယ်….\nကဲ…ကောင်းပီ….အမေတို့က မထိုး၇ရင်မနေနိုင်ပေါင်ဆိုတော့…အမေ…ကျနော်ပဲ ကော်မ၇ှင်ရောင်းတော့မယ်…ဒါမှအမေတို့လောင်းကြေးကျေနိုင်မယ်…ကျနော်၇မဲ့ကော်မ၇ှင်တွေကို အကုန်သာထိုးအမေ…လာဖမ်း၇င်လည်း လူစားဝင်ပေးလိုက်မယ်…အမေသာကျနော်ကို ထောင်ဝင်စာမှန်မှန်သာလာတွေပေတော့…\nသူအကြံအစည်ကလဲ မိဘတွေကိုရည်ရွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး ကျနော်ကအပြည့်အစုံမရေးခဲ့မိတော့ အဲ့လိုဖြစ်သွားရတာပါ။ သူက ရဲနဲ့တိုင်ပင်ပီး သူ့အိမ်ကိုဝင်ခိုင်းမယ် ဖမ်းမယ်ဆိုရင်တောင် သူကပဲမိဘအစားဝင်သွားပီး မိဘတွေက.. သြော်……. ငါ့သားလေး ငါတို့ကြောင့်ဒီလိုဖြစ်သွားလေခြင်းဆိုပီး နောင်တတွေတသီကြီးရ ပီးနောက်ချဲဆိုလုံးဝလှည့်မကြည့်တော့တာမျိုးလေးပေါ့နော်………. သူတွေထားတာက အဲ့ဒီလိုပါ။\nဒီလိုကိစ္စက နိုင်ငံတိုင်းမှာဖြစ်နေတာလား ကျနော်တို့နိုင်ငံပဲကွက်ဖြစ်တာလား တော်တော်တော့ ရင်နာစရာကောင်းတယ်ဗျ !!\nComment ပေးတဲ့ရွာထဲက အမျိုးတွေအားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ် ……. ဖြေရှင်းရကျပ်တည်းတဲ့ အခုလိုပြဿနာမျိုးတွေနဲ့ ကင်းဝေးကြပါစေ………………..


current hot news….လေးကိုဆွေးနွေးပေးကြပါ ……. | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Myanma News » current hot news….လေးကိုဆွေးနွေးပေးကြပါ …….\ncurrent hot news….လေးကိုဆွေးနွေးပေးကြပါ …….\nPosted by fatty on Jul 31, 2010 in Myanma News, News | 13 comments\nစာရေးဆရာ ဟိန်းလတ်ရဲ့ မြောက်ကိုရီးယားခေါင်းဆောင်ကြီးအကြောင်းေ၇းထားတဲ့စာအုပ်တွေကို မြောက်ကိုရီးယားသံရုံးကသံတမန်တဦးကဈေးကွက်ထဲကလိုက်သိမ်းနေပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်ဟာ စာပေစိစစ်ရေးကခွင့်ပြုပြီးမှထုတ်ဝေတဲ့စာအုပ်လဲဖြစ်ပါတယ်။ စစ်အစိုးရကလဲအဲဒီလိုလုပ်တာကိုသဘောတူပေးပါတယ်။ တန်ဘိုးငွေ ကျပ်သိန်း ၂၀ လောက် ဆုံးရှံးသွားရပါတယ်။\nကိုယ့်နိုင်ငံက စာေ၇းဆရာတဦး ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ …….\nကမ္ဘာမှာ ဘယ်နိုင်ငံမှာမှမဖြစ်ဘူးသေးတဲ့အဖြစ် ………\nကျုပ်တို့နိုင်ငံဒီလောက်တောင် အောက်တန်းကျနေပြီလား …………….\nဒါတောင် စာရေးသူက အဲဒီခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့တချို့အချက်အလက်တွေကို ထည့်မရေးဘဲချန်ထားပေးသေးတယ်။\nသူဟာ သူ့တပ်မှုးတွေရှေ့မှာ ၈ျုံကြမ်းကိုသာစားပြပြီး ကွယ်ရာမှာတော့ကိုယ်ပိုင်စားဖိုမှုးနဲ့အစားကျူးတဲ့အကြောင်း ပေါ့ ………\nGeneral Than Shwe is opposite that he enjoys expensive meals at public while having poor rice and fish paste at home. You know why? His wife does not let him spend too much out of own expense. I don’t know who is worse.\nမြန်မာနိုင်ငံသားတွေ ဘယ်လောက်ထိတောင် ဖိနှိပ်ခံနေရလဲဆိုတာကို… တစ်ခြားနိုင်ငံက သံအမတ်ကတောင် လိုက်သိမ်းတယ်ဆိုတော့…..\nခွင့်ပြုပြိးသားစာအုပ်တောင် ပြန်သိမ်းခံရတာ ကြည့်ကြပါအုံး အရပ်ကတို့ရေ။\nသံရုံးဝန်ထမ်းက လိုက်ကောက်တယ်ထားဦး..။ ဆိုင်တွေက ဘာဖြစ်လို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးသလဲ..မရှင်းပါ။\nစာအုပ်ထဲပါတဲ့သတင်းတွေ။ အချက်အလက်တွေက မှားယွင်းနေတယ်ဆိုရင်တော့…အဲဒါကို မြောက်ကိုရီးယားသံရုံးက မြန်မာနိုင်ငံတရားရေးအရ..ပုဂိုလ်ရေးထိခိုက်မှုနဲ့ တရားစွဲရမှာဖြစ်ပါတယ်…\nစွဲပြီးမှ..အမှုရှုံးရင်…တရားရေးအရဆုံးဖြတ်ရမဲ့ကိစ္စမျိုးပါပဲ..။ နိုင်ရင်တော့.. နစ်နာကြေးပြန်တောင်းပေါ့.။\nကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေပါ။ အနည်းဆုံးတော့ စာအုပ်ကနာမယ်ကြီးနေပြီပဲလေ..။ကျုပ်တောင် ၀ယ်ဖတ်ကြည့်နေချင်ပြီ..။\nအကုန်ကျခံပြီးမှ လိုက်သိမ်းခံရတာကတော့ မကောင်းပါဘူး\nကိုခိုင်ပြောတာ မှန်တယ် ဒါမျိုးက အစိုးရဘက်ကနေ တရားဝင် လုပ်ရမှာ တဖက်သံရုံးက လူက လိုက်လုပ်တယ်ဆိုတာ မြန်မာတွေကို စော်ကားသလိုဖြစ်တယ် ပြီးတော့ တန်ကြေးပေးပြီး ၀ယ်တာမျိုးဆိုရင်တော့ ကြိုက်သလောက်ဝယ် ကျသလောက်ရှင်း ဖြစ်ရမှာပေါ့။ အနိုင်ကျင့်တဲ့ သဘောမျိုး လုပ်တာဆိုရင်တော့ လုံးဝ မတရားပါဘူး။\nကျနော်သိသလောက်ကတော့ နစ်နာကြေး မရပါဘူး။ စာေ၇းသူေ၇ာထုတ်ဝေသူပါ ဘာမှမပြောရဲကြပါဘူး။ စာနယ်ဇင်းလောက အသိုင်းအ၀ိုင်းမှာတော့ တော်တော်ခံပြင်းနေကြပါတယ်။ အချုပ်အချာအာဏာနဲ့ဆိုင်လာပြီထင်ပါတယ်။\nကျူးကျော်စော်ကားပြလိုက်တာပါဘဲ။ အစိုးရသက်ဆိုင်သူတွေကတော့ ဆိုင်တွေအားလုံးကိုေ၇ာ ထုတ်ဝေသူကိုေ၇ာ မြောက်ကိုရီးယားသံရုံးနဲ့ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ဖို့ညွှန်ကြားထားကြောင်း လဲသိရပါတယ်။ စာေ၇းသူဆိုတာ biographyေ၇းရင် သူများတွေဆီက အကိုးအကားတွေနဲ့ရေးရတာပါ။ ကိုယ်တိုင်သွားမေးလို့ရတာမှမဟုတ်ဘဲ။ သူတို့မကြိုက်တဲ့အချက်အလက်တွေပါနေတယ်ဆိုပြီး အကြောင်းပြပါတယ်။\nIf this news is true, it shows Burmese military leaders are slaves and followers of Foreign powers. First, they are true prostitutes owned by Chinese communists. Now their image gets clearer in eyes of doubters and swingers/opportunists. They are really traitors of Burma if they submit themselves to the extreme order of communist North Korean. Burmese patriots among the dictators` army must now rise up against the incompetent traitors/leaders to save the name of mother country and army. NLD should issue the directive to all the soldiers to turn the gun against the dictators. The traitors must be punished in military tribunals empowered by democratically elected civilian administration. I am calling all soldiers in Burma in the name of mother country to arm themselves against the nearest traitors of Burma. It is Than Shwe & Co.\nI confirmed this news and also you all are requested to get in touch with VOA or RFA WEBS\nဒါများကွာ သူတို့လိုက်သိမ်းတာမှန်ရင်တကယ်တစ်ခုခုထူးလို့ပေါ့ ။ သူတို့လိုက်သိမ်းလည်းမထိရောက်တဲ့နည်းတော့ရှိတယ် ။ စာရေးသူကတော့ဘာမှအကျိုးခံစားခွင့်ငွေးကြေးရမှာတော့မဟုတ်ဘူး ။ အဲ့ဒီနည်းက ebook လုပ်ပြီး ဖြန့်တဲ့သဘောပါ ။ သူတို့မဖတ်ချင်လို့ လိုက်သိမ်းတဲ့စာအုပ်ကို အဲ့ဒါမျိုးဝေရင် … တားလို့ရမှာမဟုတ်ဘူးလေ ။\nစာနယ်ဇင်းလောက ကလူတွေ ထက်ထက်ကိစ္စကြီးနဲ့ ရှုပ်နေလို့ ဒါမျိူးတွေကိစ္စလေးတွေ


အောင်တင်ထွန်း – မေ့ပျောက်၍မရနိုင်သော ပြည်သူ့တပ်မတော်ရဲ့အောင်ပွဲ | MoeMaKa Burmese News & Media\nအောင်တင်ထွန်း – မေ့ပျောက်၍မရနိုင်သော ပြည်သူ့တပ်မတော်ရဲ့အောင်ပွဲ\nမိုးမခမှ ကူးယူဖော်ပြသည်၊ စက်တင်ဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၄\n၁၉၈၀ မဆလတပါတီ စစ်အစိုးရလက်ထက် မင်းရန်အောင် စစ်ဆင်ရေးနဲ့ မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းက ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနဲ့ ၎င်း၏လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များကို စစ်ဆင်ရေးဆင်နွဲခဲ့စဉ်က ဗကပ၏ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များက ပြန်လည် တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်စဉ်ကို မှတ်တမ်းပြုစုရေးသားထားသည့် စာတမ်းကို သိရှိ မှတ်သားနိုင်ရန် မိုးမခက တင်ဆက်လိုက်ပါသည်။ ယခုလက်ရှိ ကြံ့ဖွံ့အစိုးရလက်ထက်တွင် ယခင်မဆလစစ်ဗိုလ်ဟောင်းတဦးဖြစ်ပြီး အဆိုပါစစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သူက “မောင်ဆွေသက်ရဲ့ ကဒူးမမှ မော်ဖသို့ ” အမည်ဖြင့် ၎င်းဘက်က အတွေ့အကြုံ အထင်အမြင်ကို ရန်ကုန်တွင် စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့ဖူးသည်။ တိုက်ဆိုင်ဖတ်ရှုကြည့်နိုင်ကြပါသည်။\nဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးသမိုင်းမှာ မကြုံစဖူး ကြီးမားလှတဲ့ ထိုးစစ်ကြီး တခုကို ရန်သူမဆလစစ်တပ်က ပါတီရဲ့အခြေခံဒေသကြီး အပေါ်လုပ်ဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ဒီထိုးစစ်ကြီး ကို`မင်းရန်အောင်စစ်ဆင်ရေးကြီး´လို့အမည်နာမတပ်ပြီး ၁၉၇၉ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ(၁၉)ရက်နေ့ကစပြီး ၁၉၈၀ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလ(၆)ရက်နေ့အထိကို မင်းရန်အောင်အဆင့်(၁) အဖြစ်သတ်မှတ်လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ပါတီရဲ့ တရုတ်-မြန်မာနယ်စပ်တလျှောက် ရှည်လျားကျယ်ပြန့်လှတဲ့ အခြေခံဒေသကြီးကို ရန်သူ တပ်မ(၇၇) (၈၈) (၉၉) (၆၆)စတဲ့တပ်မ(၄)ခုမှ တပ်ရင်းပေါင်း(၃၄)ရင်း–အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် အရှေ့ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် လက်အောက်ခံခြေလျှင်တပ်ရင်း(၂၂)ရင်း နှင့် အခြားလက်ရုံးတပ်ဖွဲ့များ အမြောက်တပ်ဖွဲ့ လေတပ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် တမျက်နှာလုံး ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့တယ်။\nမဆလစစ်အစိုးရရဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က ဗမာပြည်မကို ထိုးဖေါက်ဝင်ရောက်ပြီး ရှမ်းပြည် အလယ်ပိုင်းနဲ့တောင်ပိုင်းမှာ အခြေခံဒေသတွေတည်ဆောက်နေတဲ့ မိမိတို့ရဲ့တပ်မဟာ(၆၈၃)ရဲ့ထောက်ပံ့ ရေးလမ်းကြောင်းကြီးကို ဖြတ်တောက်ပိတ်ဆို့ဖို့နဲ့ ၎င်းတပ်မဟာရဲ့နောက်တန်း မော်ဖါဒေသကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်ဖြစ်တယ်။\nရန်သူတပ်မ(၇၇)ဟာ အဓိကထိုးစစ်ရည်ရွယ်ချက်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ မိမိတို့မော်ဖါဒေသ ကို ထိုးစစ်ဆင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။\nရန်သူတပ်မ(၈၈)က တပ်မ(၇၇)ရဲ့ဘေးနံလုံခြုံရေးအတွက်တာဝန်ယူရပြီး မိမိတို့ရဲ့မုံးပေါက်ဒေသ ကြီးအပြင်စည်းခံစစ်စခန်းတွေဖြစ်တဲ့ ပန်မကောက်-ရောင်ခေါက်-လွယ်ဆီး-လွယ်ဟိုကာဒေသတွေကို သိမ်းယူရေးအတွကဲ ၀င်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။\nအလားတူ ရမခတိုင်းတပ်များ တပ်မ(၉၉)မှ တပ်ရင်းတပ်ဖွဲ့များဟာ မိမိတို့ရဲ့အနောက်မြောက်ဒေသတွေဖြစ်တဲ့ `၀နယ်`တောင်ပိုင်း`၀နယ်`မြောက်ပိုင်း နဲ့ မြောက်ပိုင်းဗဟိုဌာနခွဲဒေသတွေကို ၀င်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ။၎င်းတပ်ဖွဲ့များရဲ့အဓိကရည်ရွယ်ချက်တွေဟာမိမိတို့ရဲ့ညီနောင်တပ်ဖွဲ့များကို အဓိကမော်ဖါစစ်မျက်နှာသို့ စစ်ကူမပို့ပေးနိုင်ရန်ထိမ်းချုပ်ဖို့နဲ့ တဖက်မှာလဲ ယောင်ပြ ထိုးစစ်ကြီးများ သဏ္ဍာန်အဖြစ်ပါဝင်ကြပြီး အခြေအနေပေးပါကမိမိတို့ရဲ့လွတ်မြောက်ဒေသ အချို့ကိုဖဲ့ယူရန်ဖြစ်ပါတယ်\nတပ်မ(၇၇)ရဲ့မော်ဖါထိုးစစ်စတာနဲ့ တပြိုင်နက် ရမခတိုင်း လှုပ်ရှားစစ်ဗျူဟာ(၂)ရဲ့ကွပ်ကဲမှု အောက် ခလရ(၃၃)ခလရ(၆၇)နှင့်တပ်မ(၆၆)မှတပ်ရင်းအချို့ဟာ မိမိတို့ရဲ့`၀တောင်ခရိုင်´မန်ခူး- မန်ခါ ဒေသ လွယ်ပန်လုံ-မန်ကန်ဒေသများကိုအချိန်ကိုက် တပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။\nစစ်ဆင်ရေးကြီးစတင်ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မိမိတို့စစ်ဦးစီးအဖွဲ့ကို အမြန်တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ရန်သူရဲ့ထိုးစစ်ကိုရိုက်ချိုးဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။ဒေသအသီးသီးရဲ့ဒေသခံလက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များ(ခရိုင် တပ် မြို့နယ်တပ်ဖွဲ့များ)နှင့်လက်နက်ကိုင်ပြည်သူ့စစ်များကို စုစည်းပြီးဒေသအသီးသီးမှာ ခုခံကာကွယ် ရေးစစ်ပွဲတွေကို ဆင်နွှဲခဲ့တယ်။\nအခြားတဖက်မှာ မိမိတို့ရဲ့အဓိကတပ်ဖွဲ့ကြီးတွေဖြစ်တဲ့ တပ်မဟာ(၇၁၇)(မူရင်းတပ်မဟာ-၈) တပ်မဟာ(၇၄၉)(မူရင်းတပ်မဟာ-၁၂)နဲ့တပ်မဟာ(၅)(မူရင်းတပ်မဟာ၆၈၅)တို့မှတပ်ဖွဲ့များက်ိုဆုပ်ကိုင် ပြီးကျယ်ပြန့်ရှည်လျားလှတဲ့စစ်ဆင်ရေးဒေသတလျှောက် လှုပ်ရှားစစ်ဆင်တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူရဲ့ထိုးစစ်ဆင်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့တယ်။\nရန်သူရဲ့ယောင်ပြနဲ့ ထိမ်းချုပ်ရေးစစ်ကြောင်းတွေကိုလဲ ခရိုင်တပ် မြို့နယ်တပ် လက်နက်ကိုင်ပြည်သူစစ်တပ်ဖွဲ့များနဲ့ တက်ကြွတဲ့နေရာယူခံစစ်ရှင်များနဲ့ ပြန်လည်ထိမ်းချုပ်ပြီး အခြေခံဒေသခုခံကာကွယ်ရေးစစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်။\nစစ်ဆင်ရေးရဲ့ အစဦးကာလတွေမှာ မိမိတို့ရဲ့တပ်ဖွဲ့များဟာ ခံစစ်ရှင်တိုက်ခိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန်သူ ကိုချေမှုန်းဖို့ အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မိမိတို့ရဲ့ခံစစ်စခန်းတချို့လက်လွတ်ဆုံးရှုံးမှုတွေဖြစ်ခဲ့ရပြီး ကောင်းမွန်တဲ့လှုပ်ရှားစစ်နဲ့ ချေမှုန်းရေးစစ်တွေ မရယူနိုင်ခဲ့ပါဘူး။\nမိမိတို့ရဲ့-မွတ်နိုး -၁၈၃၇ပွိုင့်(၆၀၂၈ပွိုင့်)နဲ့ပန်ခါ-ရောင်ခေါက်-ပန်မာကောက်စတဲ့ ခံစစ်စခန်း များကိုခံစစ်ရှင်ဖြင့် တပ်မ(၇၇)-(၈၈)တို့မှ ရန်သူ(၇၀၀)ကျော် သေကျေ-ဒါဏ်ရာရစေပြီးနောက် ၁၉၈၀ခုနှစ်-ဇန်န၀ါရီ(၄)ရက်မှာ ပန်မာကောက်စခန်းမှ မိမိတပ်ဖွဲ့များ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြပါတယ်။\nရန်သူဟာ ပန်မာကောက်ခံစစ်စခန်းကြီးကိုသိမ်းပိုက်ရယူပြီးနောက် `မင်းရန်အောင်´စစ်ဆင်ရေး ရဲ့ပထမဆင့်ပြီးဆုံးပြီ လို့သတ်မှတ်ပြီး ဇန်န၀ါရီ(၇)ရက်နေ့မှစလို့ ဒုတိယအဆင့် စစ်ဆင်ရေးကို စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်လာခဲ့တယ်။\nမိမိတို့ရဲ့စစ်ဦးစီးအဖွဲ့ဟာ ရောက်ရှိနေတဲ့အခြေအနေအဖက်ဖက်ကို သုံးသပ်ပြီး ရန်သူရဲ့ဒုတိယခြေလှမ်းကို ရိုက်ချိုးဖို့ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။\nမိမိတို့ရဲ့ မော်ဖါဒေသနဲ့ ပန်မာကောက်ဒေသတွေကို သိမ်းပိုက်ရရှိသွားတဲ့အတွက် တက်ကြွနေတဲ့ ရန်သူရဲ့တန်ပြန်တော်လှန်ရေးမာန်စွယ်ကို ရိုက်ချိုးပြစ်ဖို့ စစ်ဆင်ရေးကာလအစပိုင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာရောက်ရှိနေတဲ့ အတိုင်းအတာတခုအထိလက်ဦးမှုမဲ့နေတဲ့အနေအထားကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ မိမိတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့များနဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့တိုက်စိတ်ခိုက်စိတ်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့မှ စစ်မျက်နှာတခုလုံးရှိ ရန်-ငါ (၂)ဖက်အခြေအနေတခုလုံးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ချေမှုန်းရေးတိုက်ပွဲကြီးတပွဲအတွက် တိုက်ကွင်းတိုက်ကွက်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြပါတယ်။\nရရှိထားတဲ့အခြေအနေတွေအနက် ၀တောင်ခရိုင်-လွယ်ပန်လုံ-မန်ခူး-မန်ခါဒေသမှာ တိုက်ကွက် ဖေါ်နိုင်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။၎င်းဒေသသို့သွားရောက်ကာ ရန်-ငါ(၂)ဖက်အခြေအနေကို အကဲခတ် ထောက်လှမ်းပြီး အကျိုးရှိတဲ့ တိုက်ပွဲအခါအခွင့်ကို ရွေးချယ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြတယ်။\nဇန်န၀ါရီ(၁၉)ရက်နေ့မှာ မိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်အချို့(ဦးဇော်မှိုင်း ဦးဖုန်ကြာဖူး ဦးအုန်းကြည်)ဦးဆောင်မှုအောက်မှာမိမိတို့ရဲ့(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့ (၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့နဲ့စစ်ဒေသအမြောက်တပ်ဖွဲ့မှ ခွဲအထက်ကေဒါတွေ မိမိအပါအ၀င်စစ်ဦးစီးဌာနမှ ကေဒါများဟာ ရန်-ငါအခြေအနေများ ကိုအခိုင်အမာအကဲခတ်ထောက်လှမ်းရေးအတွက် ဦးစွာချီတက်ခဲ့ကြပါတယ်။\nမန်ရှန်ဒေသ(ရန်သူအခေါ်မန်မိုင်းဆိုင်)ကိုရောက်ရှိပြီးနောက် မန်ရှန်စစ်မျက်နှာကို တာဝန်ယူခဲ့ တဲ့ ဒုစစ်ဦးစီးမှူး ရဲဘော်အင်ဖန်(ကွယ်လွန်) ခရိုင်တပ်ရင်းမှူးရဲဘော်ဇော်လ(ယခု-အရပ်သား) ခရိုင်တပ် နိုင်ငံရေးမှူးရဲဘော်လဗျ(ကွယ်လွန်)တို့ရဲ့ ရန်-ငါအခြေအနေမိတ်ဆက်ချက်ကို မိမိတို့တဖွဲ့လုံးလေ့လာ နားထောင်ခဲ့ကြပါတယ်။လွယ်ပန်လုံစခန်းပေါ်မှနေ၍ လက်တွေ့မြေအနေအထားမိတ်ဆက်ချက်များကိုလဲ လေ့လာမှတ်ယူခဲ့ကြပါတယ်။\nရန်သူရဲ့အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ရဲ့တန့်ယန်းအခြေပြု စစ်ဗျူဟာ(၂)ကို ဒုတိုင်းမှူးကိုယ်တိုင်ဦးစီးပြီး ၁၉၇၉ နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်းမှာ တန့်ယန်းမြို့အရှေ့တောင်ဖက် သံလွင်မြစ်အရှေ့ကမ်းရှိမိမိတို့ရဲ့ဝတောင်ခရိုင်မန်ရှန်မြို့အတွင်းသို့ သံလွင်မြစ်ကိုဖြတ်ကျော် ထိုးဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။ရန်သူ ခလရ (၃၃) (၂၃)(၆၇) –၃ရင်းအင်အားပါဝင်ပြီး မိမိတို့ရဲ့မန်ခါဒိုင်နယ်ရုံးကိုသိမ်းပိုက်ပြီး ဒိုင်နယ်နေရာတ၀ိုက် စခန်း ၅ခု ၆ခုတည်ဆောက်ကာ အခိုင်အမာတပ်စွဲခဲ့တယ်။ခလရ(၆၇)ကသံလွင်မြစ်ကမ်း အနောက်ဖက် ကိုတာဝန်ယူခဲ့ပြီး ခလရ(၃၃)ကအဓိက၀င်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ နေရာယူတပ်စွဲခဲ့တယ်။ခလရ(၂၃)က ခလရ(၃၃)ရဲ့ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း(L.O.C)နဲ့သံလွင်အရှေ့ဖက်ကမ်းခြေကိုချုပ်ကိုင်ထားခဲ့တယ်။\nမိမိတို့ပန်ဆန်းဌာနချုပ်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ ရန်သူအင်အားနဲ့တပ်တည်နေရာများဟာ လက်ရှိမိမိတို့တွေ့ရှိမှုများနဲ့ အတန်ငယ်ကွာခြားနေပါတယ်။\nမိမိတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်ဒေသ မန်ခူး-မန်ခါဒေသမှာရန်သူဟာနဂိုမိမိတို့ရရှိထားတဲ့သတင်းများအရ တပ်ခွဲ(၂)ခွဲကျော်(၃)ခွဲနီးပါးဖြစ်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတပ်ရင်းတရင်း(၅ ခွဲ)အင်အားဖြစ်နေတယ်။ခလရ (၃၃)ရဲ့စစ်ကြောင်း(၁)(၂)ရုံးများနဲ့ တပ်ခွဲ(၅)ခွဲဖြစ်တဲ့အတွက် အင်အား(၄၀၀)ကျော်ရှိနေတယ်။သူတို့ရဲ့ အထောက်အကူအဖြစ်သံလွင်အရှေ့ဖက်ခြမ်း မန်ကန်ဒေသ-မန်ကန် သံခမောက်-ကံ့ကော် နဲ့သံလွင် အနောက်ခြမ်းမှာ ခလရ(၆၇)နဲ့တပ်မ(၆၆)မှခလရ(၈၀)တပ်ရင်းများ တာကော်ဖက် လွယ်အင်တ၀ိုက်မှာအရန်အဖြစ် စုစည်းရှိနေတယ်။\nဒီလိုရန်သူအခြေအနေများကြောင့် မိမိတို့ရဲ့ ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့နဲ့တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များဟာ ရန်သူအခြေအနေကို စေ့စပ်သေချာစွာ ခွဲခြားစိတ်ဖြာလေ့လာခဲ့တယ်။\n(၁)မန်ခူး-မန်ခါဒေသရဲ့စခန်းထိုင်အင်အားဟာ(၄၀၀)ကျော်(၅၀၀)နီးပါးရှိတယ်။သံလွင်မြစ်နဲ့အနီးဆုံး တပ်စွဲထားတဲ့ခလရ(၃၃)တပ်ခွဲ(၁)ကိုဖယ်ထားပြီး မန်ခါ-မန်ခူးဂွင်ထဲမှာရန်သူအင်အားဟာစစ်ကြောင်း ရုံး(၂)ခုနဲ့တပ်ခွဲ(၄)ခွဲ စုစုအင်အား(၃၀၀)ကျော်(၄၀၀)နီးပါးရှိတယ်။မိမိတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့တိုက်ပွဲဂွင်ထဲမှာ ရန်-ငါအချိုးအစားဟာ ၁:၄ ဖြစ်နေတယ်။မိမိတို့တပ်ဖွဲ့ရဲ့တပ်အင်အားစုစည်းထားနိုင်မှုကြောင့် မိမိတို့ရဲ့အင်အားသာလွန်မှုရှိနေတယ်။\n(၂)ရန်သူခံစစ်စခန်း(၁၀)ခုဟာ (၈)ကီလိုမီတာကျယ်ဝန်းတဲ့ဂွင်ထဲမှာရှိပြီး မြေအနေအထားအရလဲ နည်းဗျူဟာကျတဲ့ စိုးမိုးကုန်းမှာမဟုတ်ဘူး။ခွဲ(၁)စခန်းဟာလဲကျန်အင်အားစုများနဲ့ (၁)ကီလိုနီးပါးဝေးတဲ့မြစ်ဘေးမှာရှိနေပြီး တသီးတခြားစီလိုဖြစ်နေတယ်။\nမိမိတို့ဖက်မှာတော့ လွယ်ပန်လုံမှအစပြုလို့သာလွန်တဲ့မြေအနေအထားမှာ များစွာရှိနေတယ်။ရန်သူဟာကာလတိုရောက်ရှိနေမှုကြောင့် ခံစစ်စနစ်ဟာမပြည့်စုံ မခိုင်ခန့်ဘူး။မိမိတို့ဖက်မှာတော့ရန်သူကို လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်မှုရှိစွာလှုပ်ရှားချီတက်ပြီး ၀ိုင်းပတ်ထားနိုင်တယ်။မြေအနေအထားဟာမိမိတို့အတွက်အလွန်အကျိုးရှိနေတယ်။\n(၃)မန်ခူး – မန်ခါစခန်းစောင့် ရန်သူတွေဟာ စစ်ကြောင်း(၁)နဲ့(၂)ရုံးများပါရှိနေတဲ့အတွက် လက်နက်ကြီးအရည်အတွက် မနဲလှဘူး။ အထောက်အကူစခန်းတွေဖြစ်တဲ့မန်ကန်-ကံ့ကော်စခန်းများက တပ်ရင်းသုံးလက်နက်ကြီးများသာမက လွယ်အင်ကျောက်တောင်ပေါ်ကအဝေးပစ်(၂၅)မမပေါင်ဒါအမြောက်ကြီးများလဲရှိနေတယ်။ဒါပေမဲ့အမြောက်များရဲ့တည်နေရာဟာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့အတွက် လက်တွေ့အသုံးချမှုမှာ ကြီးစွာအကန့်အသတ်ရှိနေနိုင်တယ်။\nမိမိတို့ကသာအမြန်အဆုံးသတ်စစ်ဆင်နိုင်ယင် ရန်သူရဲ့လက်နက်ကြီးမီးအားများဟာမိမိတို့ကို ခြိမ်းချောက်ဖိနှိပ်မထားနိုင်ပါဘူး။ အဝေးကရန်သူအကူလက်နက်ကြီးများဟာ ၎င်းတို့ရဲ့စွမ်းရည်ကို အပြည့်အ၀ဖွံ့ဖြိုးနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်တိုက်ပွဲအတွင်းမိမိတို့ရဲ့လက်နက်ကြီးမီးအားများဟာစုစည်းမှုရော အင်အားမှာပါအလွန်သာလွန်မှုရှိနေတယ်။\n(၄)မိမိတို့ရဲ့ခရိုင်တပ်ဖွဲ့နဲ့ဒေသခံပြည်သူစစ်များဟာမန်ခူး-မန်ခါ ဒေသမြေအနေအထားကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သိရှိထားတဲ့အတွက် ရန်သူတွေကိုအဖက်ဖက်မှ ၀ိုင်းရံပိတ်ဆို့ဖို့နဲ့ မိမိတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေကို လုံခြုံချောမွေ့စွာ လမ်းပြပို့ဆောင်နိုင်ကြမယ်။တဖက်မှာလဲ ရန်သူလာရောက်တပ်စွဲထားမှုဟာ မကြာလှသေးတဲ့အတွက် မြေအနေအထားကိုကျွမ်းကျင်စွာမဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြသေး။\nအထက်မှာဖေါ်ပြခဲ့တဲ့တပ်အင်အား မြေအနေအထားစတဲ့ အချက်အလက်များအရ မိမိတို့ရဲ့ရှေ့ တန်းဦးစီးအဖွဲ့ဟာ ယခင်ကမတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူးတဲ့ တပ်ခွဲခံစစ်စခန်း၃-၄ခုကိုတပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်တဲ့ တပ်ရင်းအဆင့် စခန်းသိမ်းတိုက်ပွဲကြီးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြတ်ပြတ်သားသားဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။\n(၁) ပထမအဆင့်အနေနဲ့-ရဲဘော်အိုက်ကျုံးရဲ့(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့-ခြေလျှင်တပ်ခွဲ(၃)ခွဲဟာမိမိတို့ရဲ့အမြောက် တပ်ဖွဲ့(၂)ရဲ့မီးအားအကာအကွယ်အောက်မှာ ရန်သူရဲ့အမှတ်(၁)တောင်ကုန်း(ဗိုလ်ကြီးညိုဝင်းမြင့်-တပ် ခွဲအခြေပြုနေရာ)ကိုအချိန်တိုအတွင်းသိမ်းပိုက်ရန် ၎င်းနောက-်(က)အမှတ်(၂)မီးအားအဖွဲ့ဟာသိမ်းပိုက် ရရှိထားတဲ့ အမှတ်(၁)ကုန်းပေါ်သို့ အမြန်ရွှေ့ပြောင်းပြီး(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့နဲ့(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့တို့ရဲ့အမှတ်(၆)နဲ့အမှတ်(၇)စခန်းများ(ရန်သူစစ်ကြောင်းရုံးများတည်ရှိရာ)ကိုသိမ်းပိုက်ရေးအတွက် မီးအားပစ်ကူပေးရန်။ (ခ)အမှတ်(၁) စခန်းကိုရပြီးနောက်(၅၀၃)ရဲ့ခွဲ(၂)ခွဲဟာဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေတဲ့(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အရန်အဖြစ်ဆက်လက်ပါဝင်ရန်။\n(၂)ရဲဘော်အိုက်လွန်းရဲ့(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခြေလျင်တပ်ခွဲ(၄)ခွဲ(၅၇ မမနောက်ပွင့်အမြောက် ၃လက်၊ ၄၀မမဗဆူကာ ၁၂လက် ၊၇.၆၂မမကိုလိုနောဖ့်စက်လတ် ၁လက်၊၆၀မမမော်တာ ၃လက် တွဲဖက်လျှက်) ဟာတိုက်ပွဲစတင်တာနဲ့ တပြိုင်နက် မန်ခါစခန်းရဲ့အနောက်ဖက်ကနေပြီး ရန်သူအမှတ်(၉)နဲ့(၁၀)စခန်းတွေကို တက်ရောက်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအမှတ်(၇)တောင်ကုန်း(စစ်ကြောင်း ၁ ရုံး)ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်ရေး (အဓိကတာဝန်)ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန်။\n(၃) ရဲဘော်ဆမ်ဘလူးရဲ့(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့မှခွဲ(၃)ခွဲ(၅၇မမ ၃လက်၊၄၀-မမဗဆူကာ ၁၂လက်၊၆၀မမ ၂လက် ၇.၆၂စက်လတ် ၁လက်အပါအ၀င်)ဟာတိုက်ပွဲစတင်တာနဲ့တပြိုင်နက်ထဲမှာ မန်ခါစခန်းရဲ့အရှေ့ဖက်မှ ချဉ်းကပ်ပြီး ရန်သူစစ်ကြောင်း(၂)ရုံးရဲ့ကာကင်းစခန်း(၃)နဲ့(၄)ကိုအချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက် ရန်။မိမိတပ်ဖွဲ့ရဲ့အခြားခြေလျှင်တပ်ခွဲတခွဲဖြင့် မန်ခါမြောက်ဖက်ရှိ ရန်သူရဲ့တပ်စိတ်စခန်း အမှတ်(၅)ကုန်းကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်။၎င်းနောက်တပ်ခွဲ(၄)ခွဲစလုံး ရန်သူရဲ့အမှတ်(၆)ကုန်း(စစ်ကြောင်း ၂ရုံး) ကိုဆက်လက်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်။\n(၄)ရဲဘော်လီနင်မိန်ရဲ့(၄၀၄၈)တပ်ဖွဲ့ကတပ်ခွဲ(၂)ခွဲဟာ (၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုစတင်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ရန်သူကာကင်းတပ်စုရဲ့အမှတ်(၂)တောင်ကုန်းကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီး(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့ရဲ့နောက် ကြောကို လုံခြုံစွာကာကွယ်ပေးရန်။ ၎င်းနောက်(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့ရဲ့အရံတပ်ဖွဲ့အဖြစ်စုဖွဲ့၍ ရှေ့တန်းစစ် ဦးစီးအဖွဲ့၏ညွှန်ကြားမှုကိုစောင့်ဆိုင်းရန်။\n(၅)(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခွဲ(၄)နဲ့ခရိုင်တပ်မှတပ်ခွဲတခွဲဟာ မန်ခါတပ်စခန်းရဲ့အနောက်မြောက်ဖက် အမှတ်(၅)နဲ့ အမှတ်(၁၀) တောင်ကုန်းအကြားရှိ ရန်သူဆုတ်လမ်းကို ဖြတ်တောက်ပိတ်ဆို့ရန်။\n(၇)(၄၀၄၈)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခွဲတခွဲနဲ့ခရိုင်တပ်ရဲ့အားဖြည့်တပ်စုတစုတို့ဟာ ၈၂ မမစိန်ပြောင်း(၁)လက် ကိုလိုနော့်စက်လတ်(၁)လက်တွဲဖက်ပြီး မန်ခူးနဲ့မန်မောက်ကြားမှာ အကျိုးရှိတဲ့မြေအနေအထားကို ရွေးချယ် ဆုပ်ကိုင်ပြီးရန်သူတပ်ကူကိုတားဆီးဖြတ်တောက်ထားရန်နဲ့ မန်ခူးရဲ့ ၇၅ မမ အမြောက်ကိုဖိထားပြီး (၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ရဲ့နောက်ရန်ကိုလျော့နဲစေရန်။\n(၈)ခရိုင်တပ်ရဲ့ခြေလျင်တပ်ခွဲ(၂)ခွဲဟာ ၇၅မမ အမြောက်တလက်၊၈၂ မမ စိန်ပြောင်းတလက၊် ၀.၅ လေယာဉ်ပစ်စက်ကြီးတလက်တို့နဲ့တွဲဖက်ပြီးမန်ကန်-မန်ပုံရှိရန်သူရဲ့အထောက်အကူစခန်းများရှိအမြောက် များကိုဖိနှိပ်ထိမ်းချုပ်ထားရန်။\n(၉)မိမိတို့ရဲ့အရှေ့မြောက်စစ်ဒေသရဲ့လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့နဲ့တပ်မဟာ(၄၁၇)လက်နက်ကြီးတပ်ခွဲတို့ကို ပူးပေါင်းပြီး မိမိတို့ရဲ့မီးအားပစ်ကူအဖွဲ့(၂)ဖွဲ့အဖြစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်တယ်။မီးအားအဖွဲ့(၁)မှာ ၁၂၀မမ စိန်ပြောင်းကြီး(၂)လက၊် ၇၅ မမနောက်ပွင့်(၁)လက် ၊၀.၅စက်သေနတ်ကြီး(၂)လက်ပါဝင်ပြီး တိုက်ပွဲ စစချင်း ရန်သူရဲ့အဓိကစစ်ကြောင်းကုန်း ညွှန်ကြားရေးစခန်းကုန်း(၆)နဲ့(၇)ကို အဆက်မပြတ်ပွဲပြီးသည် အထိ ဖိအားပေးပစ်ခတ်ရန်။ မီးအားပစ်ကူအဖွဲ့(၂)ဟာ ၇၅ မမနောက်ပွင့်(၃)လက် ၊၈၂ မမစိန်ပြောင်း(၃)လက်၊၀.၅ စက် ကြီး(၃)လက်တို့ပါဝင်ပြီး (၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အမှတ်(၁)တောင်ကို သိမ်းပိုက်ရေးအတွက် ဖိအားပစ်ခတ်စေပြီး အမှတ်(၁)တောင်ကုန်းကို (၅၀၃)တပ်ဖွဲ့မှ သိမ်းပြီးတာနဲ့တပြိုင်နက် အမှတ်(၁)တောင်ကုန်းပေါ်သို့ အမြန်ရွှေ့ပြောင်းစေပြီး (၅၀၁)၊ (၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့တို့ရဲ့ အမှတ်(၆)နဲ့(၇) တောင်ကုန်းသိမ်းပိုက်ရေးအတွက် ဆက်လက်ပစ်ခတ်ပေးရန်–တို့ဖြစ်ပါတယ်။\n(၁၀)တိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့အားလုံး(၂၉)ရက်ညအမှောင်ထုကိုအကာအကွယ်ယူပြီးသတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာအသီးသီးကို လျှို့ဝှက်လုံခြုံစွာနဲ့ထွက်ခွာကြပြီး ထိုးစစ်စတင်ရန်သတ်မှတ်ထားတဲ့(စ)မှတ်များသို့(၃၀) ရက်နေ့ နံနက်၀၅.၀၀နာရီမတိုင်ခင်ရောက်ရှိနေရာယူထားရန်။\n(၁၂)တိုက်ပွဲအခြေအနေပြောင်းလဲမှုကြောင့် မူလစီမံကိန်းမှာ မပါဝင်တဲ့ (၄၀၄၈)တပ်ဖွဲ့တဖွဲ့လုံးကိုပါ တခြားတပ်ဖွဲ့များနဲ့အတူ မန်ရှန်စစ်မျက်နှာသို့ ခေါ်ယူလာရန် နောက်တန်းသို့ အကြောင်းကြားရန် တို့ဖြစ်ပါတယ်။\n၁၉၈၀-ဇန်န၀ါရီ-၂၅-၂၆ နေ့များမှာ နောက်တန်းမှာချန်ထားခဲ့တဲ့ (၅၀၁)(၅၀၃)(၃၀၃၅)တပ်ရင်း များနဲ့ စစ်ဒေသအမြောက်တပ်တပ်ဖွဲ့အားလုံး ရှေ့တန်းမန်ရှန်မြို့နယ်ရှိ သက်ဆိုင်ရာစုရပ်များသို့ ရောက်ရှိ လာတယ်။၂၇ ရက်နေ့မှာထပ်မံခေါ်ယူထားတဲ့(၄၀၄၈)တပ်ဖွဲ့ဟာလဲရောက်ရှိလာတယ်။\n၂၉ရက်နံနက်ပိုင်းမှာမိမိတို့တိုက်ပွဲစီမံကိန်းအတွက်လိုအပ်တဲ့ လက်နက်ခဲယမ်းမီးကျောက်များ ၉၀ ရာနှုံးကျော်ရောက်ရှိပြီးဖြစ်တဲ့အတွက် မိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့ကမူလသတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း ၃၀ ရက်နေ့နံနက်မှာတိုက်ပွဲစတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။\n၂၈ ရက်နံနက်မှာတိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့များအားလုံးကိုလက်နက်ခဲယမ်း စစ်ဆေး-ဖြည့်တင်းခြင်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။\n၂၈ ရက်ညနေခင်းမှာ ပါဝင်ကြမဲ့တပ်ဖွဲ့များရဲ့တပ်စုအထက်အဆင့်ကေဒါများအားလုံးကို လွယ်ပန်လုံစခန်းကြီးပေါ်မှာ စုစည်းပြီး မိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့စစ်ဆင်ရေးဌာနခွဲမှ သဲမြေပုံကြမ်းဖြင့်၎င်း၊ လက်တွေ့မြေအနေအထားတိုက်ပွဲဂွင်ကို၎င်း၊ ရှင်းလင်းမိတ်ဆက်ပေးခဲ့ကြတယ်။ဦးဇော်မှိုင်းနဲ့ဦးဖုန်ကြားဖူးက တိုက်ပွဲစီမံကိန်းကိုရှင်းလင်းပြပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာတပ်ဖွဲ့မှတပ်မှူးများနဲ့အပြန်ပြန်အလှန်လှန်ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေးကြတယ်။\n၂၉ ရက်နေ့ညနေပိုင်း မန်ပတ်ရွာဘေးက ကွက်လပ်ကြီးမှာတိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့များကို ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့မှ နိုင်ငံရေးမှူးရဲဘော်အုန်းကြည်ကနိုင်ငံရေးလှုံ့ဆော်မှုနဲ့ပိုင်းဖြတ်ချက်စတဲ့ တပ်ထွက်မိန့်ခွန်းပေး ပါတယ်။ နိုင်ငံရေးမှူးရဲ့အားပါလှတဲ့တပ်ထွက်မိန့်ခွန်းပေးနေတဲ့အလွန်တက်ကြွဖွယ်မြင်ကွင်းဟာ မိမိတသက်မှာမေ့လောက်စရာမရှိအောင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှပါတယ်။\n၂၉ ရက်ညနေ ၁၈.၀၀နာရီရောက်ချိန်မှာမိမိတို့ရဲ့တပ်ဖွဲ့များမန်ပတ်မှ အနောက်ဖက်တောတန်းများ ဆီသို့ချီတက်ဝင်ရောက်သွားကြပါတယ်။ အလားတူ ဖြတ်တောက်ရေး-ပိတ်ဆို့ရေး-အရံတပ်စုဖွဲ့မှု တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်မဲ့မိမိတို့ရဲ့(၄၀၄၈) တပ်ဖွဲ့၊ခရိုင်တပ်ဖွဲ့နဲ့လက်နက်ကိုင်ပြည်သူစစ်များကို ၀တောင်ခရိုင်အတွင်းရေးမှူး ရဲဘော်တာရှီဂန်က တပ်ထွက်မိန့်ခွန်းပေး-းနိုင်ငံရေးလှုံ့ဆော်မှုပြုလုပ်ပြီးတာဝန်ကျရာ စုရပ်အသီးသီးသို့ ထွက်သွားကြတယ်။\nမိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့မှာလဲ တိုက်ပွဲကို အနီးကပ်ကွပ်ကဲရန်အတွက် ဖါကျပ် ရွာသို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ကြပါတယ်။\nမိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့ဟာဇန်န၀ါရီ(၃၀)ရက်နံနက်၀၄.၃၀မှာမိမိတို့အဖွဲ့ရဲ့စုရပ် ဖါကျပ် ရွာဘေးရှိကျောက်တောင်ကုန်းသို့ရောက်ရှိပြီးရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့ရဲ့ကွပ်ကဲမှုကိုစတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ နံနက် ၀၅.၃၀မှာတပ်ဖွဲ့အသီးသီးဟာ(အမြောက်မီးအားအဖွဲ့ ၂ မှလွဲ၍)သက်ဆိုင်ရာ သတ်မှတ်စု ရပ်အသီးသီးသို့ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။အမြောက်တပ်မီးအားအဖွဲ့(၂)ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာစုရပ်သို့ နောက်ကျ ရောက်ရှိမှုကြောင့်၎င်း၊ မီးအားအဖွဲ့(၂)ရဲ့ပစ်ခတ်ရန်ပြင်ဆင်မှုနှောင့်နှေးမှုများကြောင့်၎င်း၊ တိုက်ပွဲကို သတ်မှတ်ချိန်ထက် ၀၀.၃၅မိနစ်နောက်ကျပြီးမှ စတင်နိုင်ခဲ့တယ်။\nနံနက် ၀၆.၃၅မှာအမြောက်တပ်ပစ်ကူအဖွဲ့(၁)ရဲ့(၁၂၀)မမစိန်ပြောင်းကြီး(၂)လက်ရဲ့စတင်ပစ် ခတ်မှုနဲ့တိုက်ပွဲကြီးကိုစတင်လိုက်ပါတော့တယ်။သံလွင် အရှေ့ခြမ်း တန့်ယန်းမြို့ရဲ့အရှေ့မြောက်ဖက် မန်ခူး-မန်ခါဒေသတခုလုံးမိမိတို့ရဲ့အမြောက်ပစ်သံများနဲ့ဟိန်းဟိန်းညံနေပါတော့တယ်။\nတိုက်ပွဲစတင်တာနဲ့တပြိုင်နက်ထဲမှာ (၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့နဲ့(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့တို့ဟာရန်သူအမှတ်(၄)(၁၀) (၉)(၅)တောင်ကုန်းများကိုမိမိတပ်ဖွဲ့ရဲ့ပင်ကိုယ်မီးအားအောက်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြ တယ်။နံနက် ၀၈.၂၅ မှာအထက်ပါရန်သူစခန်းကုန်းအားလုံးကိုအောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ ပြီး ရန်သူအဓိကကုန်း(၆)နဲ့(၇)များကိုဆက်လက်တိုက်ခိုက်ဖို့ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်တယ်။\nရန်သူစစ်ကြောင်းရုံး ၂ရုံးရှိတဲ့အမှတ်(၆)နဲ့(၇)ကုန်းပေါ်ရှိရန်သူများဟာ အမြောက်တပ် တပ်ဖွဲ့(၁) ရဲ့(၁၂၀)မမစိန်ပြောင်းကြီး(၂)လက်ရဲ့ပစ်ခတ်မှုအပါလက်နက်ကြီးများရဲ့ထိရောက်မှုရှိတဲ့မီးအားပြင်း ထန်မှုကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ စစ်မျက်နှာတခုလုံးဆက်သွယ်ညွှန်ကြားနိုင်မှုပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်။ ရန်သူတပ်ရင်းဟာ တိုင်းတပ်ရင်းတရင်းဖြစ်ပြီး(၁၂၀)မမစိန်ပြောင်းကြီးများရဲ့ပစ်ခတ်ခံရမှု အတွေ့အကြုံ\nမရှိတာကတကြောင်း၊ မိမိတို့ပစ်ခတ်မှုရဲ့တိကျအားကောင်းမှုကြောင့်တကြောင်း၊ စခန်းအလိုက် ခံစစ် ခုခံတိုက်ခိုက်တာနဲ့ မိမိတို့ရဲ့ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှုကို ဖေါက်ထွက်ဖို့ကြိုးစားတာကလွဲယင်တခုလုံးအပြန်ပြန်အလှန်လှန်အကူအညီပေးနိုင်ခြင်း၊လက်နက်ပစ်ကူပေးခြင်း၊စတဲ့စီမံညွှန်ကြားမှုတခုလုံးကိုမလုပ်ဆောင်နိုင်တော့တဲ့အခြေအနေကိုဆိုက်ရောက်သွားပါတော့တယ်။\nမိမိတို့ရဲ့(၅၀၃)တပ်ညွှန်ကြားရေးတပ်ဖွဲ့ဟာ ရန်သူအမှတ်(၁)ကုန်းကိုစတင်တိုက်ခိုက်ချိန်မှာ အမှားကြီးတခုကိုကျူးလွန်ခဲ့ကြတယ်။အမှတ်(၁)ကုန်းဟာ မိမိတိုံနဲ့အနီးဆုံးကုန်းစခန်းဖြစ်တဲ့ အတွက်ရန်သူတပ်ခွဲမှူးညိုဝင်းမြင့်ဟာ ကာကင်းတပ်စိတ်တွေကို တောင်ကုန်းအောက်ခြေအထိထုတ်ထားပြီး တချို့ကိုဗြောင်ဖေါ်ထားပြီး တချို့ကိုလျှိုဝှက်ကင်းပုံး ၀ပ်ထားစေတယ်။တိုက်ပွဲစတင်တာနဲ့ ခြေ\nလျင်တပ်ခြင်း စတင်ထိတွေ့တာနဲ့ တပြိုင်နက်ရန်သူဟာ(၁၀)မိနစ်ခန့် ထိတွေ့မှုယူပြီး အဆင့်ဆင့် ဆုတ်ခွာကာ ပင်မစခန်းကုန်းပေါ်ရှိ အင်အား များနဲ့ပူးပေါင်းပြီး ခံစစ်ဆင်ခဲ့တယ်။\n(၅၀၃)တပ်ညွှန်ကြားရေးအဖွဲ့ဟာ ရန်သူ၇ဲ့ကာကင်းတွေအမြန်ဆုတ်ခွာမှုကို မှားယွင်းစွာတွက် ချက်မိပြီးအမြောက်တပ်မီးအားအဖွဲ့(၂)ရဲ့မီးအားကိုမီးကျည်ပစ်ပြီးရပ်ခိုင်းပါတော့တယ်။အမှတ်(၂)မီး အားအဖွဲ့ဟာမီးကျည်ကိုမြင်တာနဲ့တပြိုင်နက် မူလစီမံကိန်းအတိုင်း အမြောက်ပစ်ရပ်ပြီး အမှတ်(၁)ကုန်း ပေါ်သို့ရွှေ့ပြောင်းရန် လုပ်ဆောင်ပါတော့တယ်။(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ဟာ အမြောက်တပ်မီးအားမပါဘဲဆက်\nလက်တက်ခဲ့ရာ အဓိကစခန်းမှာ ညိုဝင်းမြင့်တပ်ခွဲရဲ့ပြင်းထန်တဲ့ စနစ်ကျတဲ့ ခုခံမှုကိုရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ရှေ့ ကိုဆက်ပြီး မတက်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ဒီအခြေအနေအောက်မှာ (၅၀၃)တပ်ဖွဲ့မှမီးအားပစ်ကူပေး ဖို့ပြန်လည်တောင်းဆိုလာခြဲ့ပန်တယ်။အဲဒီအချိန်မှာ အမြောက်တပ်မီးအားအဖွဲ့(၂)ဟာစီမံကိန်းအတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းနေတဲ့လမ်းခုလတ်မှာဖြစ်နေတယ်။အမှတ်(၂)တပ်ဖွဲ့ဟာ ပစ်ခတ်မှုတောင်းဆိုချက်ရရခြင်း ရောက်ရှိနေရာမှ ပစ်ကူပေးဖို့ပြင်ဆင်ပြီး ဆက်လက်ပစ်ခတ်ပေးခဲ့ရတယ်။\n(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ဟာမိနစ်(၄၀)ခန့်မီးအားပစ်ကူမပါဘဲတိုက်ခိုက်နေခဲ့ရတယ်။အမှတ်(၂)တပ်ဖွဲ့မီးအား ပြန်လည်ပစ်ခတ်နိုင်ပြီးနောက် အမှတ်(၁)တောင်ကုန်းကို နံနက်၀၈.၅၅နာရီ(သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန် ထက်တနာရီနီးပါးနောက်ကျပြီးမှ)ကျမှ အကျအဆုံးများနဲ့သိမ်းပိုက်ရရှိနိုင်ခဲ့တယ်။တိုက်ပွဲအတွင်းဒဏ် ရာအနာတရများတဲ့အတွက် သတ်မှတ်စီမံကိန်းအတိုင်း(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ရဲ့အရံအဖြစ်တပ်ခွဲ(၂)ခွဲမပေး နိုင်တော့ဘဲ အင်အားဖြည့်(၁)ခွဲသာပေးပို့နိုင်ခဲ့တယ်။\nနံနက်၀၈.၂၅ နာရီမှာ(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့နဲ့(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့တို့ဟာမိမိတို့ဦးတည်ချက်ဖြစ်တဲ့ အမှတ်(၆) နဲ့(၇)ကုန်းများကိုအမြောက်တပ်မီးအားအဖွဲ့(၁)မီးအားအောက်မှာသာဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရတယ်။\nမူလစီမံကိန်းအရဖြစ်တဲ့မီးအား(၂)အဖွဲ့ရဲ့မီးအားပစ်ကူမှုကိုမရရှိခဲ့ဘူး။(၅၀၁)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခွဲ(၆)ညွှန်ကြားရေးမှူး ညီတုံး ဦးစီးတဲ့တပ်ဖွဲ့ဝင်များဟာ အရှေ့တောင်ဖက်မှဝင်ရောက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်ရဲဝန့်စွာ ကျား တက်ထိုးပြီး စစ်ကြောင်းရုံးစခန်းထဲကို ၀င်ရောက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။\nအလားတူ(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ရဲ့ခွဲ(၄)တပ်ခွဲမှူး စံခွန်းရဲ့ဦးစီးမှုအောက်မှာစစ်ကြောင်း(၁)ရုံးရဲ့ ခံစစ်စခန်းကိုအရှေ့တောင်ဖက်နဲ့အရှေ့ဖက်မှတဟုန်ထိုး ကျားတက်ထိုးခဲ့ပြီးသိမ်းပိုက်ရရှိနိုင်ခဲ့တယ်။\nနံနက်၀၈.၂၅ မှ၀၉.၀၀အထိပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်ကြပြီးနောက် ၀၉.၀၀မှာစစ်မြေပြင်ရှိစခန်း အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ပါတယ်။၀၉.၂၀လောက်မှာတပ်ရင်းတပ်ဖွဲ့အသီးသီးကရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့သို့သတင်းပို့ချက်များအရ စစ်မြေပြင်မှာရန်သူစုစုပေါင်း(၅၇)သေပြီး သုံ့ပန်း(၄၁)ဖမ်းမိကြောင်းသိရပါတယ်။\nဒါဟာတိုက်ပွဲဂွင်ရှိ ရန်သူအင်အားရဲ့(၃၀) ရာနှုံးမရှိသေးပါ။ ဒီအခြေအနေမှာ ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့က ဆုတ်ခွာထွက်ပြေးတဲ့ရန်သူများကို စီမံကိန်းအတိုင်းတိတိကျကျ ပိတ်ဆို့ဖြတ်တောက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဖို့ ထပ်မံအမိန့်ပေးခဲ့တယ်။တပ်ဖွဲ့များဟာရရှိထားတဲ့စခန်းတွေမှာအင်အားအချို့ဖြင့်ထိမ်းသိမ်းခံစစ်ပြင်ဆင်စေပြီး ကျန်အင်အားများဖြင့်(၈)စတုရန်းကီလိုမီတာကျယ်တဲ့ စစ်မြေပြင်တခုလုံး တောနင်းရှာဖွေ ပိတ်ဆို့ချေမှုန်းရေးတာဝန်ကို မနားတမ်းဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်။\nညနေ၁၅.၀၀နာရီလောက်မှာ တပ်ဖွဲ့အသီးသီးမှလိုက်လံဖြတ်တောက်ပိတ်ဆို့ချေမှုန်းခြင်း အစီရင်ခံချက်အရ တိုက်ပွဲကြီးရဲ့အောင်သီးအောင်နှံကို အောင်မြင်စွာတိုးချဲ့နိုင်ကြောင်းသိရှိရပါတယ်။\n(၃၀)ရက်နေ့၁၅.၀၀ အစီရင်ခံချက်များအရ ရန်သူစုစုပေါင်းသေ–၁၁၂ ယောက်။\n(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ဖက်မှ ရန်သူသေ–၃၇ ယောက်\n(၅၀၁) ။ ။ ။ –၃၉ ။\n(၅၀၃) ။ ။ ။ –၁၅ ။\n(ခရိုင်တပ်) ။ ။ — ၂၀ ။\n(၄၀၄၈) ။ ။ — ၁ ။\n၎င်းတို့အနက် ရန်သူခွဲမှူးဗိုလ်ကြီး(၁)ယောက်၊ စုမှူးဗိုလ် (၁) ။ ဒုဗိုလ် (၁) ။ ၊ ပါဝင်တယ်။\nစုစုပေါင်းဖမ်းမိ သုံ့ပန်း –(၁၂၁) ယောက်။\n(၃၀၃၅)တပ်ဖွဲ့ကဖမ်းမိ ၃၂ ယောက်\n(၅၀၁) ။ ။ ၇၂ ။\n(ခရိုင်တပ်)။ ။ ၁၅ ။\n(၅၀၃) ။ ။ ၂ ။ တို့ဖြစ်ပါတယ်။\nဖမ်းဆီးရမိသူတွေထဲမှာ ရှေ့တန်း ခလရ(၃၃)တပ်ရင်းမှူး ဒုဗိုလ်မှူးကြီးသူရစိုးမင်း၊\n။ ဒုဗိုလ်တင်ထွန်းကျော် အပါ အရာရှိ(၆)ဦး ပါဝင်တယ်။\nဆေး အရာခံဗိုလ်လှသောင်းအပါအကြပ်(၂၈)ဦးပါဝင်တယ်။စစ်ကြောင်း(၂) မှူးဗိုလ်မှူးစန်းမောင်နဲ့ဒဏ်ရာသမားများအပါ(၇၀)နီးပါးထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါတယ်။\nရရှိထားတဲ့အချက်အလက်များအရ ရန်သူချေမှုန်း ၂၆၈-ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။(ရန်သူထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်များအတွင်း-သေဆုံး-၇၀။ဒဏ်ရာ-၄၂။ပျောက်ဆုံး-၁၁၂–စုစု ၂၂၄ ယောက်လို့ ဖေါ်ပြထားတယ်။)\nစက်လတ်—MG-၄၂–၂–လက်၊အမြောက်စုံ —၁၈–လက်(၇၅ မမ ၂ လက်၊၃လက်မစိန်ပြောင်း -၂-လက်၊၂လက်မစိန်ပြောင်း-၅-လက်၊M-၄၀-လက်ထောက်မော်တာ-၅-လက်၊၉၀ မမ-၅-လက်)\nကြိုးမဲ့ကြေးနန်းစက်—၅-လုံး။စကားပြောစက်–၁-လုံး။အမြောက်ဆန်မျိုးစုံ–၃၀၀ ကျော်။ကျည်မျိုးစုံ-၂-သိန်းကျော်။ လက်ပစ်ဗုံး အလုံး ၄၀။ ။မိုင်း ၁၀၀ ကျော်။တို့ကိုသိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့တယ်။\nတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေစဉ်ရန်သူအထောက်အကူအရန်တပ်ဖွဲ့များဟာအလစ် အငိုက်မိခံရပြီး မိမိတို့စီမံကိန်းအတိုင်း ထိမ်းချုပ်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့အတွက် လွယ်အင် ရှိ ၂၅ မမ အမြောက်များမှလွှဲ၍ အခြားမှ အကူအညီပစ်ခတ်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ လွယ်အင်ရှိ ၂၅မမအမြောက်များမှာလဲ စစ်မြေပြင်(၂)ဖက်တပ်များရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်တာကြောင့် ထိထိရောက်ရောက်ပစ်ကူပေးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။\nရမခ တိုင်းမှူးဗိုလ်မှူးချုပ်လှဦးကလေကြောင်းပစ်ကူအတွက် တိုက်လေယဉ်(၂)စီး၊ဗုံးကြဲလေယာဉ်င်္(၂)စီးကို နံနက် ၁၁.၀၀အချိန်မှာစစ်မြေပြင်ကိုစေလွှတ်ခဲ့တယ်။စစ်မြေပြင်ကကျယ်ပြန့်ပြီး လက်နက်ငယ်ပစ်ခတ်သံကြိုးကြားကြိုးကြား ရှိနေသေးပြီး (၂)ဖက်တပ်ဖွဲ့အခြေအနေကို ခိုင်ခိုင်မာမာမသိနိုင်တဲ့အတွက် လေကြောင်းမှ အဓိကစစ်မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်ကူညီနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အရပ်သားကျေးရွာများနဲ့ မိမိတို့မန်ရှန်မြို့နယ်ရုံးကို ပစ်ခတ်ဗုံးကြဲမှုအကြိမ်အချို့ လုပ်သွားပါတယ်။\nရမခ ဒုတိုင်းမှူးနဲ့အဖွဲ့ကိုတန့်ယန်းသို့ချက်ချင်းစေလွှတ်ပြီးတန့်ယန်းရှိအမှတ်(၂)စစ်ဗျူဟာကို လွယ်အင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းအခြေချစေပြီးနောက် တပ်မ(၆၆)ရဲ့နဗဟ(၆၆၁)နဲ့ ခလရ(၇၅)၊(၈၀)တပ်ရင်း များကိုလွယ်အင်နဲ့ တာကော်အက် ကြားမှာစုစည်းထားပါတယ်။\nတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေချိန် (၃)နာရီကျော်ကာလမှာ ရန်သူအထောက်အကူတပ်စခန်းများဖြစ်တဲ့ မန်ကန် -ကံ့ကော်-သံခမောက်စခန်းရှိရန်သူများဟာ မိမိတို့တပ်ဖွဲ့များရဲ့ထိမ်းချုပ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် စစ်မြေပြင်ကိုအကူအညီမပေးနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့ခံစစ်စခန်းများကိုပါအတိုက်ခံရမှာ ဟုယူဆပြီး ၎င်းတို့ခံစစ်စခန်းများမှာသာစုစည်းနေကြပါတယ်။\nထို့ကြောင့်ရန်သူ ခလရ(၃၃)ရဲ့စစ်ကြောင်း(၁)(၂)နဲ့တပ်ခွဲ(၄)ခွဲဟာ မြေပြင်-ဝေဟင် အကူအညီမဲ့စွာ မိမိတို့တပ်ဖွဲ့များရဲ့ဝိုင်းဝန်းချေမှုန်းခြင်းကိုခံလိုက်ရပါတယ်။\nရန်သူစစ်ဆင်ရေးမှူး ဗိုလ်ချုပ်ထွန်းရီနဲ့ ရမခတိုင်းမှူးဗိုလ်မှူးချုပ်လှဦးတို့ဟာ ခလရ(၃၃)ချေမှုန်း ခံရတဲ့အတွက်တုန့်ပြန်လက်စားချေဖို့ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ရမခ-ဒုတိုင်းမှူးကိုတန့်ယန်းမှကွပ်ကဲစေပြီး နယ်လှည့် စဗဟအမှတ်(၂)လွယ်အင်မှာ ခလရ(၆၉)-(၆၇)-၂ရင်းဖြင့်၎င်း၊တပ်မ(၆၆)၏နဗဟ(၆၆၁)နဲ့ ခလရ(၈၀)(၇၅)-၂ ရင်းစုစု(၂)ဗျူဟာ၊(၄)ရင်းတို့ဖြင့်ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။\nဒါပေမဲ့မိမိတို့ရဲ့သာလွန်တဲ့အင်အားစုကြီးဖြင့်မထင်မှတ်တဲ့နေရာမှာအချိန်တိုအတွင်းလက်နက်ကြီး မီးအားအများမပြားဖြင့်တပ်ရင်းလိုက်ချေမှုန်းရေးလုပ်ဆောင်သွားနိုင်မှုကြောင့်အလွန်ခြောက်ခြားတုန်လှုပ်သွားပြီးမိမိတို့၏တပ်ဖွဲ့ကြီးများမြစ်အနောက်ဖက်ကမ်းအထိတက်ရောက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟုယူဆပြီး လက်စားချေရန်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တပ်ရင်းတပ်ဖွဲ့များကိုခံစစ်အတွက်ပြင်ဆင်စုစည်းပြောင်းလဲခဲ့တယ်။\nမိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့နဲ့တိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့များမန်ရှန်ဒေသတွင်(၂)ရက်ခန့်အနားယူပြီးတိုက်ပွဲ နိဂုံးချုပ်များလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ဗဟိုစစ်ကော်မရှင်ရဲ့တာဝန်ပေးချက်အရဖေဖေါ်ဝါရီ(၃)ရက်နေ့မှာ မော်ဖါစစ်ဆင်ရေးအတွက်ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန်ထွက်ခွာခဲ့ကြပါတယ်။\n(၁)သာလွန်တဲ့တပ်အင်အားကိုစုစည်းပြီးဝိုင်းပတ်ချေမှုန်းစစ်ဆင်တာဟာရန်သူရဲ့ထိုးစစ်ကိုရိုက်ချိုးတဲ့ အကျိုးရှိတဲ့နည်းနာတခုဖြစ်တယ်။တခုလုံးအခြေအနေအရရန်သူကအင်အားသာလွန်ဲပီး မိမိတို့ကနှိုင်း ယှဉ်ချက်အရအင်အားချိနဲ့နေသေးတဲ့လက်ရှိအခြေအနေအောက်မှာယာယီအားဖြင့်-ရန်တက်-ငါဆုတ် နည်းနာကိုကျင့်သုံးပြီးမိမိအင်အားကိုထိမ်းသိမ်းထားပြီးအခါအခွင့်ကောင်းကိုစောင့်ပြီးရန်သူအားချေမှုန်းတဲ့လမ်းညွှန်မှုဟာလုံးဝမှန်ကန်ပါတယ်။ဒါဟာလက်ဦးမှုမဲ့နေခြင်းမှလက်ဦးမှုရှိခြင်းသို့ပြောင်းလဲစေတဲ့ ရန်သူကိုအထိနာစေတဲ့ မိမိတို့တပ်နဲ့ပြည်သူတွေကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေတဲ့ထိရောက်တဲ့တိုက်ခိုက်ရေး နည်းနာဖြစ်တယ်။ ဒီအချက်မှန်ကန်ကြောင်းကိုမန်ခါ တိုက်ပွဲရဲ့အောင်ပွဲများကသက်သေပြလျှက်ရှိပါတယ်။\n(၂)အချိန်တိုတိုနဲ့အမြန်အဆုံးသတ်တဲ့စစ်ဆင်ရေးနည်းနာဟာယခုလိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာအလွန်လိုအပ်ပြီးအလွန်ထိရောက်တဲ့တိုက်ခိုက်ရေးနည်းနာဖြစ်တယ်။ မိမိတို့ရဲ့တပ်ဖွဲ့များဟာ မမျှော်လင့်တဲ့အချိန်မမျှော်လင့်တဲ့နေရာမှာ မမျှော်လင့်နိုင်တဲ့အင်အား ကိုစုစည်းပြီးပြင်ဆင်မှုအားနည်းတဲ့မန်ခူး-မန်ခါရှိရန်သူများကို အမြန်အဆုံးသတ်တဲ့နည်းနာနဲ့တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းခဲ့တယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ သေနတ်သံစထွက်ပြီး တိုတောင်းတဲ့အချိန်(၂နာရီခွဲ)အတွင်း လက်နက်ကြီးသံ လုံးဝရပ်သွားအောင် အမြန်ထီုးစစ်ဆင်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်ထပ်အချိန်တို(၂-၃နာရီ)အတွင်း စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းခြင်း၊ ထွက်ပြေးရန်သူလိုက်လံဖြတ်တောက်ပိတ်ဆို့ခြင်းနဲ့ သိမ်းပိုက်ရရှိတဲ့စခန်းများကိုယာယီထိမ်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။ တိုတောင်းတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့တိုက်ခိုက်အဆုံးသတ်နိုင်မှုကြောင့် ရန်သူလေကြောင်းအကူနဲ့ အဝေးပစ်လက်နက်ကြီးပစ်ကူတွေဟာ တိုက်ပွဲဖြစ်စဉ်အတွင်းလုံးဝအသုံးမ၀င်ဖြစ်ခဲ့ရ တယ်။ ယခုလိုအမြန်အဆုံးသတ်တဲ့နည်းနာဟာ မန်ခူးမန်ခါ တိုက်ပွဲကြီးရဲ့ပြတ်ပြတ်သားသားအောင်နိုင်ရခြင်းရဲ့ အကြောင်းတရားတရပ်ဖြစ်ပါတော့တယ်။\n(၃)လျှို့ဝှက်လုံခြုံမှုကိုတိတိကျကျထိမ်းချုပ်တဲ့လုပ်ဟန်၊မိမိတို့ရဲ့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့ဟာ ပထမအဆင့်အနေနဲ့ လူအနည်းငယ်နဲ့ရှေ့တန်းရဲ့အခိုင်အမာအခြေအနေကို သွားရောက်လေ့လာခဲ့တယ်။ မိမိရဲ့တိုက်ပွဲဝင်မဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကိုမန်ရှန်ဒေသထဲသို့လျှို့ဝှက်လုံခြုံစွာဖြင့်ချီတက်လာစေပြီးရန်သူရှေ့တန်းစခန်းများနဲ့(၂)ကီလိုကျော်သာ ဝေးတဲ့ဒေသထဲမှာ လုံခြုံမှုရှိစွာနေရာယူထားနိုင်ခဲ့တယ်။ သေနတ်သံမထွက်မှီ(၃) ရက်တာ အချိန်အတော်အတွင်းတိုက်ခိုက်ရေးအင်အား(၂၀၀၀)ကျော်စုရုံးရောက်ရှိနေမှုနဲ့လှုပ်ရှားမှု သတင်းတွေကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုသတင်းလုံခြုံစွာထားနိုင်ခဲ့ခြင်းဟာမန်ခူး-မန်ခါတိုက်ပွဲကြီး အောင်မြင်ရခြင်းရဲ့အကြောင်းရင်းတရပ်လဲဖြစ်ပါတယ်။\n(၄)ရန်သူအြုခအနေအချက်အလက်တွေကိုတိကျမှန်ကန်စွာဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း။မိမိတို့တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေဟာရန်သူအခြေအနေတွေကိုအပြန်ပြန်အလှန်လှန်ထောက်လှမ်းခဲ့ကြ၊အပြန်ပြန်အလှန်လှန် သုံးသပ်လေ့လာခဲ့ကြတယ်။ ဒေသခံအစိုးရ၊ဒေသခံပြည်သူနဲ့ပြည်သူစစ်များထံမှရန်သူအခြေအနေများကိုအကြိမ်ကြိမ်နားထောင်ခဲ့ကြတယ်။တိုက်ပွဲဝင်မဲ့တပ်စုအထက်ကေဒါတွေဟာအကြိမ်ကြိမ်မတူတဲ့ဖက်အသီးသီးကမြေအနေအထားကိုထောက်လှမ်းခဲ့ကြတယ်။သဲမြေပုံများပြုလုပ်ပြီးလေ့လာသုံးသပ်ခဲ့ကြတယ်။ဒီိလိုလေ့လာမှုတွေနာယူမှုတွေအောက်မှာ ရန်သူရဲ့အင်အား ၊တည်နေရာ၊ပစ်ခတ်မှုမီးအား၊ စတဲ့ရန်သူအချက်အလက်များကို မှန်ကန်စွာဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒိနောက်မိမိတို့ရဲ့စစ်ရေးခေါင်းဆောင်\nများဟာ ဆုံးဖြတ်ချက်ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ချနိုင်ခဲ့တယ်။ အထက်မှအောက်အထိ စစ်ရေးဒီမိုကရေစီကို အပြည့်အ၀ထွန်းကားစေပြီး တိုက်နည်းအမျိုးမျိုးကိုအပြန်ပြန်အလှန်သုံုး့းသပ်ခဲ့ကြတယ်။ဒိနောက်နှိုင်းယှဉ်ချက်အရလက်တွေ့နဲ့ကိုက်ညီတဲ့တိုက်နည်းဗျူဟာနဲ့တိုက်ပွဲစီမံကိန်းကိုချမှတ်နိုင်ခဲ့တယ်။\n(၅)အားကောင်းလှတဲ့နိုင်ငံရေးလှုံဆော်မှုလုပ်ဟန်။ဇန်န၀ါရီ(၂၇)ရက်နံနက်မှာမိမိတို့ရှေ့တန်းဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များကတိုက်ပွဲဝင်ကြမဲ့တပ်စုအထက်ကေဒါတွေကို ဒီတကြိမ်တိုက်ပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ၊စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်တွေကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့တယ်။ တဆက်ထဲမှာလဲ-မဆလ-စစ်အစိုးရရဲ့ လူမျိုးပေါင်းစုံပြည်သူတွေအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ကြီးမားလှတဲ့ ရာဇ၀တ်မှုတွေ၊ ဖိနှိပ်မှုတွေကိုပြောပြခဲ့တယ်။ ဒိနောက် တိုတိုတုတ် တုတ်နဲ့အားကောင်းလှတဲ့နိုင်ငံရေးလှုံ့ဆော်မှုတွေကို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။\nဇန်န၀ါရီ(၂၉)ရက်ညနေပိုင်းမှာတိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့အားလုံးကိုတပ်ဖွဲ့အလိုက်ခေါင်းဆောင်များက တပ်ထွက်မိန့်ခွန်းများ ပြောကြားခြင်းဖြင့်တိုက်ပွဲမ၀င်မီနောက်ဆုံးနိုင်ငံရေးလှုံ့ဆော်မှုများလုပ်ဆောင်ခဲ့ တယ်။ ဒီလိုနိုင်ငံရေးလှုံ့ဆော်မှု့တွေဟာမိမိတို့တပ်ဖွဲ့ဝင်များရဲ့တိုက်စိတ်ခိုက်စိတ်များကို မြင့်မားစေခဲ့ပြီး အောင်ပွဲတွေကို ရစေနိုင်ခဲ့တဲ့အကြောင်းတရားတရပ်လဲ ဖြစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။\n(၆)ပြည်သူ့စစ်ပွဲဟာရန်သူကိုအနိုင်တိုက်နိုင်တဲ့ပြဒါးရှင်လုံးဖြစ်ပါတယ်။ယခုတိုက်ပွဲကြီးမှာပြည်သူစစ် (၅၀၀)နီးပါးကို ဒေသကမိမိတို့ကိုတွဲဖက်ပေးပြီး တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲထဲမှာပါဝင်စေခဲ့တယ်။၅၀၁ တပ်ဖွဲ့ ကို (၁၀၀)၊ ၃၀၃၅ တပ်ဖွဲ့ကို (၁၀၀)၊ လက်နက်ကြီးတပ်ဖွဲ့ကို(၁၀၀)၊ခရိုင်တပ်ကို(၂၀၀)စသဖြင့်တွဲဖက် ပေးခဲ့တယ်။ထောင်အချို့ရှိတဲ့ဒေသခံပြည်သူလူထုဟာ ရိက္ခာ ခဲယမ်းမီးကျောက်နဲ့ဒဏ်ရာရလူနာတွေ ကိုသယ်ယူပေးခြင်းဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ အရန်အင်အားကိုဖြည့်စွက်ပေးခဲ့တယ်။ ထို့အပြင်စစ်ရေးတာဝန်ဖြစ်တဲ့ ရန်သူအခြေအနေ သတင်းပေးပို့ခြင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များ လုံခြုံချောမွေ့စွာတိုက်ပွဲစုရပ်များသို့ အောင်မြင်စွာပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။\nတဖက်မှာလဲမိမိတို့တပ်ဖွဲ့များရဲ့သတင်းအချက်အလက်များကိုလုံခြုံစွာထိမ်းသိမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့် ရန်သူများအတွက် မျက်စိပိတ်-နားပိတ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ဒီလိုအချက်အလက်တွေကြောင့်ဒီတိုက်ပွဲကြီးရဲ့ အောင်ပွဲဟာ ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ အင်တိုက်အားတ်ိုက်ကုညီပံ့ပိုးမှုတွေနဲ့ခွဲခြားလို့မရနိုင်ပါ။\n(၇)သေမှာမကြောက်ဆင်းရဲပင်ပန်းမှာမကြောက်တဲ့တိုက်ပွဲဝင်တပ်ဖွဲ့ဝင်များရဲ့လုပ်ဟန်။မိမိတို့ရဲ့အဓိကတပ်ဖွဲ့တွေဟာရန်သူ`မင်းရန်အောင်´စစ်ဆင်ရေးစတင်တဲ့ ၁၉၇၉ခုနိုဝင်ဘာလကစပြီး (၂)လကျော် ကာလအတွင်း စတုရန်း ကီလိုမီတာ(၂၀၀) ကျော်ရှိတဲ့တို့်က်ပွဲဂွင်ထဲမှာတတောဝင်တတောင်တက်မနား တမ်း ချီတက် လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။ ရန်သူကိုပြတ်ပြတ်သားသားချေမှုန်းလိုစိတ်နဲ့ ခဲယမ်းမီးကျောက်အပြည့်အစုံကို ထမ်းပြီးတောင်မှမြောက်သို့ အရှေ့မှအနောက်သို့(၂)လကျော်အချိန်အတွင်း လွန်းထိုးသလိုသွားလာလှုပ်ရှားပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ဒီတပတ်တိုက်ပွဲစဉ်ကြီးမှာမိမိတို့တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များဟာသေမှာမကြောက်-ဆင်းရဲပင်ပန်းမှာ မကြောက်စိတ်ဓာတ်တွေကိုအမြင့်မားဆုံးဖေါ်ပြခဲ့ကြတယ်။ ဒီစိတ်ဓာတ်ဟာ အောင်ပွဲကိုရရှိစေခဲ့တဲ့ အကြောင်းတရပ်လဲဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်ပွဲစဉ်အတွင်း အားကောင်းချက်တွေအောင်မြင်မှုတွေရခဲ့သလို တဖက်မှာလဲ မိမိတို့တပ်ဖွဲ့ရဲ့ချိနဲ့ ချက်အားနဲချက်များကိုလဲ နောင်အနာဂါတ်တိုက်ပွဲများအတွက် သင်ခန်းစာများအဖြစ်ရရှိခဲ့တယ်။\nမိမိတို့နဲ့အနီးဆုံးရှိရန်သူများကိုစတင်တိုက်ခိုက်စဉ်မှာ(၅၀၃)တပ်ဖွဲ့ညွှန်ကြားရေးမှူးတွေဟာရန်သူအခြေအနေတွေကိုမှန်မှန်ကန်ကန်မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့။ အခြေခံစိတ်ဓာတ်အရသေနင်္ဂဗျူဟာအရ ရန်သူကိုအထင်သေးပြီး နည်းပရိယာယ်အရ ရန်သူကိုသတိပြုရမဲ့ဆောင်ပုဒ်ကိုမှန်ကန်စွာမဆုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တိုက်ပွဲစီမံကိန်းအချို့ အကောင်အထည်မဖေါ်နိုင်ခဲ့။ ထို့အပြင်မဖြစ်သင့်တဲ့ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများဖြစ်စေခဲ့ပြီး အမှတ်(၆)နဲ့(၇)စခန်းများ ထိုးစစ်ဆင်ရာမှာထိခိုက်နစ်နာမှုတွေရှိခဲ့တယ်။ ဒီစခန်းတွေကိုထိုးတဲ့မိမိတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေဟာ မီးအားအဖွဲ့(၁)ရဲ့အကူအညီနဲ့သာတိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။ (၅၀၁)နဲ့(၃၀၃၅)တို့ရဲ့ပြင်းပြင်း ထန်ထန် ရဲရဲရင့်ရင့်တိုက်ဟန်များကြောင့်သာ အောင်ပွဲရခဲ့တာဖြစ်တယ်။မဖြစ်သင့်တဲ့ကျဆုံးဒဏ်ရာရမှု များဖြစ်ခဲ့တယ်။\nတိုက်ပွဲစတင်ပြီးနောက် ၀ိုင်းပတ်ဖြတ်တောက်ရေး တိုက်ဖွဲ့တွေဟာ တိုက်ပွဲဂွင်တခုလုံးရဲ့အိတ်ပေါက်ဝကို ဆွဲယူမစုစည်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ၀ိုင်းပတ်မှုဂွင်ကို ကျဉ်းမြောင်းအောင်မလုပ်နိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် ရန်သူစစ်ကြောင်း(၂)မှူး ဗိုလ်မှူးစန်းအောင်နဲ့ ဒဏ်ရာသမားအချို့အပါရန်သူဆယ်အချို့ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့တယ်။ စခန်းတွေကို တိုက်သိမ်းပြီးနောက် အောင်ပွဲကိုတိုးချဲ့ဖို့လုပ်ဆောင်တဲံ့ရန်သူကိုလိုက်လံပိတ်ဆို့တဲ့ တပ်များကြား အပြန်အလှနစည်းရုံးဆက်သွယ်မှု အားနည်းချက်တွေဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ မိမိတို့တပ်ဖွဲတွေခြင်း မှားယွင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေဖြစ်လာနိုင်တဲ့အတွက် ပိတ်ဆို့ဖြတ်တောက်ရမဲ့နေရာတွေမှာ လုံးဝပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ဒါကြောင့်ဘဲရန်သူအချို့လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ တပ်ဖွဲ့တချို့ဟာ ရန်သူနဲ့ အနီးကပ်ချဉ်းကပ်လှုပ်ရှားချိန်မှာ တပ်ဖြန့်ခွဲမှုကောင်းစွာမလုပ်ဆောင်နိုင် လို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်မှုဟာ တမျက်နှာဖက်ဘဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုအခြေအနေကြောင့်တချို့တပ်ဖွဲ့ဝင်များမ ဖြစ်သင့်တဲ့ထိခိုက်မှုများဖြစ်ခဲ့ရတယ်။\nအားနည်းချက်နဲ့ချို့ယွင်းချက်အနဲနဲ့အများရှိခဲ့ပေမဲ့လဲဒီတိုက်ပွဲဟာမိမိတို့ပြည်သူ့တပ်မတော်ရဲ့ စစ်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကိုပြသနိုင်ခဲ့တယ်။မိမိတို့အခြေခံဒေသရှိတပ်နဲ့ပြည်သူတွေရဲ့အောင်ပွဲခံယုံကြည်စိတ်ကိုအကြီးအကျယ်ခိုင်မာစေခဲ့တယ်။\nမန်ခူး-မန်ခါစခန်းသိမ်းတိုက်ပွဲကြီးဟာရန်သူခံစစ်စခန်းများကိုသိမ်းပိုက်တဲ့အတွေ့အကြုံအတွက် အဖိုးတန်လှတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ရရှိစေခဲ့တယ်။\nဒီတိုက်ပွဲဟာနေရာယူခံစစ်စခန်းကြီးတွေကို မတိုက်ခိုက်သင့်ဆိုတဲ့အတွေးအခေါ်က လွတ်မြောက်စေခဲ့တယ်။ ဒီတိုက်ပွဲအခြေအနေမျိုးလို ရန်-ငါ(၂)ဖက် အချက်အလက်များပြည့်စုံရင့်မှည့်တယ်ဆိုယင် ချေမှုန်းနိုင်သမျှ ရန်သူကိုချေမှုန်းရမှာဘဲ။ ဒီတိုက်ပွဲဟာ မိမိတို့အရှေ့မြောက်စစ်ဒေသ(၁၀)နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း အတိုင်းအတာနှိုင်းယှဉ် ချက်အရကြီးမားတဲ့ စခန်းသိမ်းတိုက်ပွဲကြီးဖြစ်တယ်။ အောင်မြင်တဲ့စခန်းသိမ်းတိုက်ပွဲလဲဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တပြည်လုံးအတိုင်းအတာအရ ရန်သူကအားသာပြီး မိမိတို့အားနည်းနေသေးတဲ့ အခြေအနေအောက်မှ အခြေခံဒေသတွင်း လူအင်အားရုပ်ဝတ္တုအင်အား ပြည်သူများရဲ့ထောက်ခံမှု၊မြေအနေအထားနဲ့ ရန်သူ့ စစ်တပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်စတဲ့ ဖက်ပေါင်းစုံက မိမိတို့အတွက်အာမခံချက်နဲ့အကျိုးရှိတဲ့အခြေအနေအောက်မှာသာ ဒီတိုက်ပွဲလိုတစုံတရာနှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ကြီးမားတဲ့စခန်းသိမ်းတိုက်ပွဲတွေကိုတိုက် နိုင်ပါတယ်။ ဒီလောက်မပြည့်စုံမရင့်မှည့်တဲ့အခြေအနေအောက်မှာတော့မတိုက်သင့်ပါဘူး။\nဒီတိုက်ပွဲဟာအချိန်တိုအတွင်းတပ်ရင်းလိုက်ချေမှုန်းရေးပွဲတပွဲသာဖြစ်လို့ရှည်ကြာတဲ့တိုက်ပွဲစဉ် ကြီးမဟုတ်ပါ။ သို့ပေမဲ့အချိန်တိုအတွင်းလျှင်လျှင်မြန်မြန်နဲ့သာလွန်တဲ့အင်အားစုစည်းပြီးတပ်ရင်းလိုက် ချေမှုန်းရေး လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့အတွက် မြန်မာပြည်အရှေ့မြောက်နဲ့အရှေ့ပိုင်းစစ်မျက်နှာကြီးတခုလုံးကို ကြီးမားစွာ ဂယက်ရိုက်စေခဲ့တယ်။\n`မင်းရန်အောင်´ပထမအဆင့်စစ်ဆင်ရေးမှာ မိမိတို့စခန်းအချို့လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမှုအတွက်ထိုး တက်လာတဲ့ ရန်သူရဲ့တန်ပြန်တော်လှန်ရေးမာန်စွယ်ကိုလဲ ရိုက်ချိုးလိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။အောင်ပွဲအချို့နဲ့ယစ် မူးနေတဲ့ ကစထမှူးဗိုလ်ချုပ်ထွန်းရီ ရမခတိုင်းမှူးဗိုလ်မှူးချုပ်လှဦး (၇၇)တပ်မမှူးဗိုလ်မှူးကြီးချစ်ဆွေ စတဲ့ တပ်မှူးကြီးများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။မူလက ဒုတိယအဆင့်ထိုးစစ်အတွက်ပြင်ဆင်ထားမှုအားလုံးကိုရပ်ဆိုင်းလိုက်တယ်။ မော်ဖါ-ကျိုင်းတုံဒေသတွင်းဖြန့်ကျဲထားတဲ့ရန်သူတပ်များအားလုံးကိုချက်ခြင်းစုစည်းလိုက်တယ်။စု စခန်းတွေကို ခွဲစခန်းတွေအဖြစ် ခွဲစခန်းတွေကိုစစ်ကြောင်းစခန်းတွေအဖြစ်စုစည်း ပြီး တမျက်နှာလုံး ခံစစ်အတွက်ပြင်ဆင်မှုတွေ အမြန်လုပ်ဆောင်ရတဲ့ အထိ ရန်သူဟာ ကြောက်ရွံ့တုန် လှုပ်သွားခဲ့တယ်။\nမန်ခူး-မန်ခါဒေသမှာခလရ(၃၃)တရင်းလုံးဖွဲ့စည်းပုံပျက်လောက်အောင်ချေမှုန်းခံရလို့လက်စား ခြေဖို့ ချက်ချင်းပြင်ဆင်ခဲ့တဲ့ ရမခရဲ့ထိုးစစ်စီမံကိန်း(ဗျူဟာ ၂ ခု၊တပ်ရင်း ၅ရင်း)ကို ဖျက်လိုက်ရပြီး ခံစစ် ပြင်ဆင်လုပ်ဆောင်ရတဲ့အထိ ဂယက်ရိုက်ခဲ့တယ်။\nဒီတိုက်ပွဲတပွဲထဲနဲ့ မိမိတို့ဟာစစ်မျက်နှာတခုလုံး အချိန်(၂)လနီးပါး လက်ဦးမှုမဲ့နေရာမှ စစ်ရေးလက်ဦးမှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပါတော့တယ်။ ပါတီရဲ့လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးခရီးကြမ်းကြီးမှာ အတက်အကျရှိစမြဲပါဘဲ။ ယခုလိုဒီရေနိမ့်နေချိန်မှာမိမိတို့အောင်ပွဲရတိုက်ပွဲများသမိုင်းအတွင်းမှာဒီ မန်ခူး-မန်ခါတိုက်ပွဲကြီးဟာ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘဲ ထာဝစဉ်ဥဒါန်းတွင်နေပါလိမ့်မယ်။\n(၁)ဒုဗိုလ်မှူးကြီး သူရစိုးမင်း—- မိမိတို့ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်သူရဘွဲ့နဲ့စစ်ဖက်ရာထူးပြုတ်၍ မန္တလေးစစ်ဖက်တရားရုံးက ထောင်ချ၊ ထောင်ကလွ့တ်ပြီး (၂)နှစ်အတွင်းကွယ်လွန်သွား။တရားရင်ဆိုင်စဉ်အတူအဖမ်းခံရသူအားလုံးကိုယ်စား တာဝန်ယူသွား။ ထို့ကြောင့်ကျန်အရာရှိများတပ်ထဲပြန်ရောက်။\n(၂) ဗိုလ်ကြီးညိုဝင်းမြင့်။ စစ်တပ်ထဲပြန်ရောက်ပြီး ဒုဗိုလ်မှူးကြီးဖြစ်လာ။နယ်စပ်စည်ပင်ဌာနပြောင်းလာ။ ရခိုင်ပြည်နယ် တိုင်းနယ်စပ်စည်ပင် ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်လာ။ ၂၀၁၁-ရှမ်းမြောက်တိုင်း နယ်စပ်စည်ပင်မှူး ဖြစ်လာ။၂၀၁၂ လောင်ကိုင်းမှာ ဖျား-ကွယ်လွန်။\n(၃)ဗိုလ်ကြီးသန်းဌေးလွင်။ စစ်တပ်ထဲပြန်ရောက်။ အလယ်ပိုင်းတိုင်းမှာဒုဗိုလ်မှူးကြီးအဖြစ် တပ်ရင်းမှူးဖြစ်လာ။ နောက်အရပ်ဖက်သို့ပြောင်းရွှေ့သွား။\n(၄)ဗိုလ်ညီထွန်း။ စစ်တပ်ထဲပြန်ရောက်။အဆင့်ဆင့်ရာထူးတက်ပြီး၊ဗိုလ်မှူးချုပ်ဖြစ်လာ။D.S.Aကျောင်း အုပ်ကြီးဖြစ်၊၀န်ထမ်းရွေ့းချယ်ရေးကော်မတီအဖြစ်အရပ်ဖက်ပြောင်း။\n(၅)ဒုဗိုလ်တင်ထွဋ်ကျော်။စစ်တပ်ပြန်ရောက်။ဗိုလ်မှူးရာထူးအထိရောက်။စစ်ကိုင်းနယ်စပ်စည်ပင်လ/ထ ညွှန်မှူးအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့သွား။\n(၆)ဗိုလ်မှူးစန်းမောင်(ထွက်ပြေးပြီးလွတ်သွားသူ)။ ၁၉၇၈ မတ်လ နောင်လှိုင်ပန်ဖန်တိုက်ပွဲမိမိတို့လက် မှခွဲ(၅)မှူးအဖြစ်နဲ့ ပထမအကြိမ်လွတ်မြောက်ခဲ့။ မန်ခါတိုက်ပွဲတွင်စစ်ကြောင်း(၂)အဖွဲ့မှူးအဖြစ်ထပ်မံ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်။ နောက်ရာထူးအဆင့်ဆင့်တက်ပြီး နမခတိုင်း(မုံရွ့ာ)မှာဒုတိုင်းမှူးဖြစ်လာ။ နောက် သစ်မှောင်ခိုမှုနဲ့ပြုတ်။\nTags: ရခိုင်, အောင်တင်ထွန်း\n3 Responses to အောင်တင်ထွန်း – မေ့ပျောက်၍မရနိုင်သော ပြည်သူ့တပ်မတော်ရဲ့အောင်ပွဲ\npeace lover on September 13, 2014 at 8:54 am\nall are our people. losing both side soldiers were losing our nation’s the bravest sons. no more fighting please. this is time for peace. look at people and country. please stop fighting.\nHtwe Paing on September 15, 2014 at 1:41 pm\nYour military should bound to Chinese Government bottom as they have supported you all the weapons to win that operation and makeawar with same nation. Why they become “Ba Ka Pa” ? Offcourse – military government did not treat us same level or equally.\nTin Aung on September 16, 2014 at 11:57 am\nThe title “Unforgettable victory of People’s Army” is actually mis-leading. It should be “How BCP conquered Burmese Army columns with the support of People’s Republic of China”. One time I was sympathetic to communism by reading propaganda publications such as Soviet Union, New China and also against Burma’s successive military regimes since my student days till now. To cut short my points (1) The original culprit for the suffering of our Burmese people is BCP, by name Thakin Soe and Thakin Than Tun. Without their insurgencyafew months after independence, there would not be any ethnic insurgency and our country would be democratic throughout and prospering. (2) People’s Republic of China was never good to our country despite our country was one of the first to recognize their independence offering good neighborhood relation. They fanned insurgency of BCP by providing all the necessary supports including arms, ammunition, manpower and ideology.


ကြိုးရှုပ်တော့မည့် ရုပ်သေးရုပ်လေးများ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Poetry » ကြိုးရှုပ်တော့မည့် ရုပ်သေးရုပ်လေးများ\nPosted by naywoon ni on Jun 7, 2014 in Poetry |7comments\nတစ်ခါတစ်ခါ သနားမိ ။\nတစ်ခါတစ်ခါ ဒေါသထွက်မိ ။\nတစ်ခါတစ်ခါ ကျပြန်တော့ မြင်ပြင်းကပ်မိပြန်လေရော ။\nမက်လောက်စရာ မျှော်လင့်ချက်လေးပြပြ ပြီး\nခွေးပေါက်စန လေးတွေ အစာနဲ့မြူဆွယ်ပြီး\nတစ်စင်နဲ့ တစ်စင် ကြိုးအဆွဲပြိုင်\nအက လည်းမြိုင်လာပေါ့ ။\nက ကွက်တွေ အပြိုင်ကျဲနေရတာနဲ့\nအို ….. အသင် အရုပ်များ\n၃ ဇွန် ၂၀၁၄\nခင်ဗျား ကဗျာ ဖတ်ရတာ မောလိုက်တာ ကိုနေရယ်…။\nဒီကဗျာတော့ သဘောပေါက်တယ် အဘနေ၊\nရုပ်သေးစင် ၂စင် အပြိုင်ကျဲ ၊မာနတွေကဲနေကြတာ၊\nစင်အောက်ကကြည့်တော့ ကြိုးတွေ မြင်နေရ။ကြိုးဆွဲသူလည်း မြင်နေရ။\nသူတို့ခမျာ ငါတို့ ကြိုးစားပန်းစားကတာကို သဘောကျနေကြတယ်ထင်နေကြသေး။\nကြိုးရှုပ်တော့မယ့် ဆိုရင် ပိုမှန်မယ်။\nဟုတ်ကဲ့ အန်တီဒုံ နားလည်တယ်ဆိုလို့ အားတော့ တက်သား ။ မဲ့ဆိုတာက စကားနဲ့အပြော မယ့် ဆိုတာက စာနဲ့အရေး အဲ့ဒိလို ထင်ပါရဲ့ ။ ဒါပေမယ့် ( အဲ့သလိုရေးတာအမှန် ) ဒါပေမဲ့ ဆိုတာက စကားပြော ။ ဆိုတော့ကာ မယ့် ဆိုတာက နဲနဲပျော့ပြောင်းသလားလို့ ။ မြန်မာစာသည် တို့စာ ဆိုတာနဲ့ မြန်မာစာသည် ဒို့စာ ကွာသလိုပ ။ ကျွန်တော်က ကဗျာကို စကားပြောနဲ့ ရေးချင်တာ ။ အသံမာမာ အဲ့ အသံထွက်ပီအောင် ရေးချင်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် မဲ့ လို့ သုံးလိုက်မိတာပါ ။ နောက် ဆရာသမားအယောင်ဆောင်တွေ ဝါးချတဲ့ စကား တစ်ခုရှိသေးဗျ\nကဗျာဆိုတာ က၀ိ ပစ္စည်း တဲ့ ။ ကာရံကိုငဲ့သောအားဖြင့် သတ်ပုံကို သဒ္ဒြာ လိုသလို ပြင်လို့ ရ ဆိုလား ပြောသံကြားဖူးတာပဲ။\nဒီကနေပဲ ကိုဘလက်ကို လည်း လှမ်းပြောရဦးမယ် ။\nကျွန်တော်တို့ ဆရာသမား ပြောဖူးတဲ့စကားလုံးလေးပဲယူသုံးပါရစေ။\nမကြောက်ပါနဲ့ ကိုဘလက်ရယ် သံချောင်းခေါက်တာပါ။ ကဗျာဆရာက မီးကင်းစောင့်တဲ့ တာဝန်ယူထားပြီး မီးလောင်တာတွေ့လို့ သံချောင်းခေါက်အချက်ပေးတာပါ ။ ခင်ဗျားသာ ရွာတံခါးစောင့်ဖို့ တာဝန်ပျက်ကွက်နေတာ ။ နော့ …..\nကြိုးရှုပ်ကာ မကနိုင်လဲ ရပ်ဖို့ လမ်းမမြင် ထပ်ရှုပ် မဲ့ နောက်ကြိုး အသစ်တွေ ဘဲ များလာမယ်ထင့် အဘနီ ရေ့။\nအဲဒီရုပ်သေးတွေကပေါ့. . .\nရွှေချည်ကြိုးဆွဲရာ မက ပါရစေနဲ့. . .တဲ့. . .\n”မဲ့ ”ဆိုတာကို မြန်မာဝါကျမှာ\nအငြင်းဝါကျတွေမှာ ထည့်သုံးရတာလို့တော့ ဖတ်ဖူးတာပဲ. .\nအငြင်းးဝါကျဆို မဲ့ ပေါ့\nအန်တီဒုံမာ အောင်ရဲလင်း အဲ့ အောင်ရဲလင်းထက်အောင်ရဲလင်းနဲ့ ပိုတူတယ် ဆိုလား အဲ့ ဆက်ဆက်နဲ့ ကမ်းကြီးတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ။ မဲ့ နဲ့ မယ့် ဒါပေသည့် စကားပြေဆန်ဆန်ပဲ ” ကြိုးရှုပ်တော့မည့် ရုပ်သေးရုပ်လေးများ ” လို့ ခပ်တည်တည်ပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ် ။ အသံအနေအထားအရ နဲနဲတော့ ထောက်သွားမလား မပြောတတ်ဘူး ။ ဖတ်ရတာ တစ်မျိုးဖြစ်သွားတယ် ။ စောစောကလောက် အားမပါတော့သလိုပဲ ။ အနာဂါတ်ကာလ စကားပြောအသုံးမှာ မယ့်လို့ ပြထားပေမဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ မဲ့ လို့ပဲသုံးကြတယ် ။ လာမဲ့စနေနေကျရင် – ဆိုတာမျိုးပေါ့ ။ စကားပြေအရေးနဲ့ ဆိုရင် ” လာမည့်စနေနေ့ကျလျှင် ” ဖြစ်ပေလိမ့်မယ် ။ အဲ့အလွယ်သုံးရယ် ” မယ့် ” ဆိုတာကို အသံလျော့ထွက်မှာစိုးတာရယ်နဲ့ “မဲ့ ” လို့ သုံးလိုက်မိတာပါ ။ ခုတော့ခပ်တည်တည်ပဲ ပြန်ပြင်လိုက်တယ် ။


ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ …. :: partner\nHomepage > ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ ….\nHappy Birthday!!! General Aung San.... The one and only... The hero we admire most, the hero we will never forget .....\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း အတွက် မွေးနေ့ အတွက် အမှတ်တရ သီချင်းလေးပါ ..............\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကို ပြည်သူလူထု အာရုံကမှေးမှိန်ပျောက် ကွယ်သွားအောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ စစ်အာဏာရှင်တို့ရဲ့ စစ်ဖိနိပ်အောက်မှာ ပြားပြားဝပ်နေရတဲ့ ဒီလို အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဗိုလ်ချုပ်ကို ပိုပြီး မမေ့မလျှော့နဲ့ သတိတရရှိနေပြီး၊ ကျန်တဲ့ ညီအကိုမောင်နှမအားလုံးကို လည်း..ဗိုလ်ချုပ်ကိုရော၊ ဗိုလ်ချုပ်ပြောသွားတဲ့ စကားတွေကို ပါ၊ ပြန်လည်ဖော်ထုတ်တင်ပြရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nအချင်းချင်းလည်း ကိုယ့်မှာရှိသမျှ Photo, Video, Audio, other document တွေအားလုံး ကို Share စေချင်ပါတယ်။\nဗိုလ်ချုပ်မွေးနေ့ ဒို့မမေ့ (13th February)\nအောင်ဆန်းကို ယုံကြည်စွာနဲ့ သူတို့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သိမှတ်ပြုကြ\n(Zin Mg Mg ရဲ့ Notes မှာဖတ်ရတာကိုခွင့်တောင်းပြီး..ကူးချတယ်။ ပြီးတော့.ဓါတ်ပုံလေးတွေလျှောက်ထည့်ပြီးပြန်တင်ပေးလိုက်တာပါ။)\nShare via လူ ငတေ\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် မြန်မာပြည်ရှိ လူမျိုးမရွေး၊ ဘာသာမရွေး တိုင်းရင်းသားလူမျိုးအားလုံး ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ရိုးသားမှု တို့၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး မြန်မာပြည်သားတိုင်း သတိတရ ရှိနေသင့်ပေသည်။ ........\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကို မှေးမှိန်ပျောက် ကွယ်သွားအောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ ဒီလို အချိန်မှာ..ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဗိုလ်ချုပ်ကို မမေ့မလျှော့နဲ့ သတိတရရှိနေပြီး...ကျန်တဲ့ ညီအကိုမောင်နှမအားလုံးကို လည်း..ဗိုလ်ချုပ်ကိုရော...ဗိုလ်ချုပ်ပြောသွားတဲ့ စကားတွေကို ပါ..ပြန်လည်ဖော်ထုတ်တင်ပြန်ရမှာဖြစ်ပါတယ်...အချင်းချင်းလည်း ကိုယ့်မှာရှိသမျှ ဓာတ်ပုံတွေ၊ Video, Audio, other document တွေအားလုံး ကို Share စေချင်ပါတယ်...\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ အမှတ်တရ Photo Album ကိုကြည့်ရှုလိုပါက ...https://www.facebook.com/photo.php?fbid=142067219182219&set=a.118372051551736.37407.100001368265940#!/album.php?fbid=118372051551736&id=100001368265940&aid=37407\nမြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (ဘီအိုင်အေ)အားဖျက်သိမ်းပြီး မြန်မာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော် (ဘီဒီအေ) ကိုပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ 1942 ခုနှစ်က ဖြစ်သည်။တပ်အင်အားသုံးထောင်ကျော\n်ရှိသောမြန်မာ့လွပ်လပ်ရေးတပ်မတော်အား ဂျပန်အာဏာပိုင်တို့ကလက်တစ်ဆုပ်စာခန့်ရှိသောမြန်မာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပေးပြီး မြန်မာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်ကို ဦးစီးရန်ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအားဗိုလ်မှုးကြီး(ကာနယ်)အဆင့်သို့ လျှော့ချလိုက်သည့်အချိန်မှစပြီး အရာရှိ အရာခံ အကြပ် တပ်သားအားလုံးစိတ်ထိခိုက်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်။သေဖော်သေဖက် ရောင်းရင်းရဲဖော်အချင်းချင်းရုတ်တရက်ကွဲကွာခဲ့ရခြင်း၊ဖက်ဆစ်ဂျပန်တပ်များဧ။်အခါအခွင့်သင့်တိုင်း စော်ကားခံရခြင်းတို့ကြောင့်ရဲဘော်ရဲဘက်များ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေခြင်းလဲပါဝင်သည်။\nပျဉ်းမနားစခန်းတွင်ပြောင်းရွှေ့စုစည်းရောက်ရှိနေသော ဘီဒီအေတပ်ရင်းသုံးရင်းသည် အမြဲတမ်းစစ်တပ်အနေဖြင့်တန်းစီခြင်း၊စစ်ရေးပြခြင်း၊တပ်ဝင်ရှင်းလင်းခြင်းများ\nပြုလုပ်ကာအမြဲတန်းစစ်တပ်အသွင်ဖြင့်နေရသော်လည်း စစ်ဝတ်စုံ (ယူနီဖောင်း) များညံ့ဖျင်းခြင်းနှင့်ပြည့်ပြည့်စုံစုံမရှိခြင်းက ချွတ်ယွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်နေလေသည်။ ရဲဘော်အားလုံးကပင်မြန်မာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်အတွင်း ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်ထိုက်သင့်သောစစ်ဝတ်စုံရာထူးတံဆိပ်များကို မျှော်လင့်တောင့်တနေကြသည်။စစ်ဌာနချုပ်\nပျဉ်းမနား ဘီဒီအေတပ်ရင်းမှ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်ဗိုလ်တာရာသည်တပ်ရင်းမှုးဗိုလ်ဇေယျ၏တာဝန်ပေးချက်အရ လူသူလက်နက်စာရင်းများမှားယွင်းနေသည့် ကိစ္စနှင့်\nပတ်သက်ပြီးစစ်ဌာနချုပ်ရှိစစ်ရေးချုပ်၏ရုံးအုပ်နှင့်တွေ့ရန်အရာခံ ဗိုလ်ဗဟန်နှင့်အတူမြင်းကိုယ်စီစီးလျှက် စစ်ဌာနချုပ်သို့ေ၇ာက်ာကြသည်။သူတို့ရောက်ရှိလာသောအချိန်သည်\nသောရုံးအုပ်မှာအပြင်ခဏထွက်သွားသဖြင့်ပြန်အလာကိုစောင့်ရင်းဗိုလ်ချုပ်ထိုင်ရာရုံးခန်းသို့လျှောက်ကြည့်ရာဗိုလ်ချုပ်ကိုမတွေ့သဖြင့်ရုံးဆင်းသွားပြီဟုထင်ကာ ဗိုလ်ချုပ်၏ရုံးခန်းနှင့်ကပ်လျှက်ရှိသော ကိုယ်ရံတော်ဗိုလ်ကြီး၏အခန်းထဲဝင်ပြီး ထိုင်စောင့်နေကြသည်။ရုံးဆင်းချိန်ကျမှပင်ပစ္စည်း (စစ်ဝတ်စုံ)သေတ္တာအပြည့်တင်ထားသောထရပ်\nဗိုလ်နှင့်ထိုက်သင့်သောစစ်ဝတ်စုံမဟုတ်ပေ။အစီမ်းရင့်ရောင် ရှပ်လက်တိုကိုဝတ်ဆင်ကာ မြင်းစီးဘောင်းဘီရှည်နှင့်စစ်ဖိနပ်တစ်ရံကိုစီးထားပြီးခါးတွင် ဂျပန်ခါးပတ်ပြားကြီးကို\nပတ်ထားသည်။စားပွဲထောင့်တစ်နေရာတွင်မြန်မာ့လွပ်လပ်ေ၇းတပ်မတော်ခေတ်တစ်လျှောက်လုံးဆောင်းလာသည့် ဂျပန်အရာရှိများဆောင်းလေ့ရှိသည့် စစ်ဦးထုပ်တစ်လုံးကို\nတွေ့ရသည်။အခန်းထောင့်တွင် ဂျပန်ဓားရှည်တစ်လက်ကိုထောင်ထားသည်။ဗိုလ်ချုပ်၏ဆံပင်မှာ ဆီနှင့်ကင်းဝေးပြီးဖြီးလိမ်းခြင်းမပြုသဖြင့်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေ၏ ။ ဗိုလ်ချုပ်၏စစ်ဝတ်စုံ\nမှာလည်းရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့်အဖြူရောင်ရောနှောကာဟောင်းနွမ်းနေလေပြီ။ဗိုလ်ချုပ်စိတ်ပါလက်ပါစာရေးနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးလည်း အနှောက်အယှက်မပေးလိုသဖြင့်ပြော\nသို့တစေအပြင်တွင်ပစ္စည်းသေတ္တာများသယ်ချနေသောရုံးတာဝန်ခံ၊ပစ္စည်းထိန်းဌာနအရာရှိများ၊အကြပ်တပ်သားများသည် စည်းလွတ်ဝါးလွတ် ပြောချင်ရာစကားများကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ပြောနေကြသည်။သူတို့လူစုသည်ဗိုလ်ချုပ်ရုံးပြန်တက်ပြီးသူ့အခန်းအတွင်း အလုပ်လုပ်နေသည်ကိုလုံးဝသိပုံမရပေ။သတိပြုမိပုံလဲမရပေ။\n"ဒီလောက်ကြမ်းတမ်းတဲ့အ၀တ်တွေဝတ်ရတာ ကျောယားလိုက်ပါဘိကွာ။အိမ်မှာတုန်းကတစ်ခါမှတောင်စိတ်မကူးခဲ့တဲ့ ယူနီဖောင်းတွေလက်တောင်မသုတ်ခဲ့တဲ့ အ၀တ်ကြမ်းတွေကွာ" ရဲဘော်တစ်ယောက်က ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်နဲ့ ရယ်ကာမောကာပြောလိုက်သည်။ဗိုလ်ချုပ်သည်စားရေးနေရာမှ ရုတ်တရက်ရပ်လိုက်ပြီးမျက်တောင်\n"ချီးမှပဲ တို့မျှော်လင့်ခဲ့သလို စမတ်ကျကျမဟုတ်ဘဲလူရယ်စရာ အ၀တ်ကြမ်း၊ဖျင်ကြမ်းကြီးတွေနဲ့လာတိုးနေပြီ။ကောင်းတယ်ကွာ၊သိပ်ကောင်း။ကူလီဝတ်တဲ့ အ၀တ်မျိုးတွေ\nကွ" တစ်ယောက်က ၀င်ပြီးပြောလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်၏မျက်နှာသည်ရုတ်တရက်တင်းမာခက်ထန်သွားလေသည်။မျက်လုံးနှစ်လုံးကလည်းအရောင်တွေ ၀င်းဝင်းတောက်လျှက်ဒေါသထွက်နေသည်။\n"ဟေ့ကောင်တွေ ခုထုတ်ပေးတဲ့စစ်ဝတ်စုံဝတ်ပြီး မြို့ထဲသွားရင် ဂျပန်တပ်ကခိုင်းတဲ့ဟေးတိုးတပ်သားတွေထင်ပြီးဂျပန်တပ်ကတန်းခိုင်းမှာသေချာတယ်။မင်းတို့သာကြည့်ပြောပြပေတော့။ဘယ်လိုအ၀တ်အစားတွေမှန်းမသိပါဘူးကွာ"\nတစ်ဖက်ခန်းမှအသံများကလဲ မလျှော့တမ်းဟာသစွက်ကာ ပြက်လုံးထုတ်လိုက်ပြန်သေးသည်။ဗိုလ်ချုပ်သည်တွေဝေပြီး မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာစဉ်းစားနေ၏ ။ ဒေါသဖြစ်နေ\nရာမှ ဗြုန်းခနဲ ဖောင်တိန်ကို စားပွဲပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်သည်တစ်ချိန်လုံးသူတို့နှစ်ယောက် သူ၏အခန်းနှင့်ကပ်လျပ်ရှိနေသော အခန်းတွင်ရှိနေသည် မရှိနေသည်ကို လုံးဝအသိအမှတ်\nမပြုသောဗိုလ်ချုပ်သည်ဗြုန်းခနဲ လှမ်းပြီး "ဟေ့တာရာ.....ဟိုဘက်ကစကားပြောနေတဲ့အကောင်တွေအားလုံးငါ့ဆီအမြန်ဆုံးခေါ်ခဲ့စမ်း၊သွားစမ်း။မြန်မြန်ကွ"အော်ငေါက်ကာ\nတပ်သားအားလုံးကိုဗိုလ်ချုပ်၏အမိန့်အရ ဗိုလ်ချုပ်၏အခန်းထဲသို့တစ်စုတစ်ရုံးတည်းခေါ်ခဲ့ရသည်။ဗိုလ်တာရာလည်းစစ်ထုံးစံအတိုင်းဗိုလ်ချုပ်ကိုအလေးပြုကာ "အမိန့်အတိုင်းခေါ်\n"မင်းတို့ဘာကောင်တွေတုန်းကွ၊ဟင် ဟေ့ငါမေးနေတာမကြားဘူးလား" စူးစူးဝါးဝါးမေးမြန်းလိုက်သည်။ဗိုလ်ချုပ်၏အသံသည်စစ်ဌာနချုပ်တစ်ခုလုံးလွှမ်းမိုးသွားသည်။\nထိုသူတို့သည် ကြောင်နေကြပြီး မှင်သက်မိသူများပမာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမပြောဝံ့ကြပေ။သတိအနေဖြင့်ငြိမ်သက်စွာရပ်နေကြသည်။\n"ပြောကြစမ်းမင်းတို့ဘာကောင်တွေတုန်း။ငါမေးနေတာမင်းတို့မကြားဘူးလား။ခုတင်ကမင်းတို့ရယ်လား မောလားနဲ့ပြောနေကြတာတွေလေ" ဗိုလ်ချုပ်သည်နောက်တစ်\n"ကျွှန်တော်တို့စစ်ဝတ်စုံတွေညံ့တာနဲ့ဝေဖန်မိပါတယ်ဗိုလ်ချုပ်" ဗိုလ်ချုပ်ကိုဗိုလ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက အရဲစွန့်ပြီးဖြေကြားလိုက်သည်။''ဘာကွ စစ်ဝတ်စုံတွေညံ့တယ် ကြမ်း\nတယ်။လက်တောင်မသုတ်ချင်ဘူးဟုတ်လား ငါအကုန်ကြားတယ် မင်းတို့ဝေဖန်နေကြတာတွေ" ဗိုလ်ချုပ်သည်ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်ပြီး ကုလားထိုင်မှ ဗြုန်းခနဲထလိုက်ပြီး\nတန်းစီထားသူများေ၇ှ့သို့ မတ်ကနဲ တက်လာရင်း......"မင်းတို့ငါအုပ်ချုပ်နေတဲ့ တပ်ထဲကအခုထွက်အလာကားကောင်တွေ မင်းတို့ကိုငါ နဲနဲမှအထင်မကြီးတော့ဘူး။နွားတွေ\nတို့ရဲဘော်တွေယိုးဒယားကဒီအထိရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လာရတာမှတ်မှတ်ရရ ဘယ်စစ်ဝတ်စုံတွေဝတ်ပြီးတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသလဲ ဟင်ပြောစမ်း" စိတ်ပါလက်ပါ လက်သီးလက်မောင်းတန်းပြီးမေးလိုက်ပြန်သည်။"မင်းတို့က အခုမှယူနီဖောင်းလေးဘာလေး စစ်ဝတ်စုံလေးနဲ့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်လုပ်လို့ကွာ။ဟေ့တိုင်းပြည်နဲ့လူထုအတွက်ဆို\nရင် စစ်ဝတ်စုံမရှိလို့ ခါးတောင်းကြိုက်ပြီးတိုက်ရတော့ေ၇ာဘာဖြစ်သေးသလဲကွာ စစ်တိုက်နိုင်ဖို့သာအဓိကကွ ခုတော့မင်းတို့က ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်စကားတွေပြောလို့"\nဗိုလ်ချုပ်သည် ခဏရပ်ပြီးဆက်ပြောပြန်သည်။"ခုတော့ တိုက်ပွဲမှာကျဆုံးခဲ့တဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်အချင်းချင်းတောင်မင်းတို့ပြောပုံသဘောထားတွေက သစ္စာဖောက်နေတဲ့\nအကောင်တွေ၊မင်းတို့ကိုငါ့တပ်ထဲက ထုတ်ပစ်မယ်၊ထုတ်ရမယ်" ကြိမ်းဝါးလိုက်ပြန်သည်။ အကြိမ်းခံရသူဗိုလ်၊အကြပ်တပ်သားများမှာ မျက်ရည်ကျသူကျ၊ဒူးချင်းရိုက်ခတ်သူခတ်\nအတော်စိတ်ထိခိုက်နေကြသည်။ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်လမ်းလျှောက်ရင်းတစ်ချက်တစ်ချက် ပါးစပ်သရမ်းသူတွေ့ကိုခေါင်းငဲ့ကာစိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနှင့်ကြည့်လိုက်လုပ်နေတာ ဗိုလ်ချုပ်သည်-"ဘာလဲကွ မင်းတို့က ဂျပန်တွေကားစီးပြီးအ၀တ်ကောင်းတွေဝတ်တာကိုအားကျလို့လား။အေးမင်းတို့မှတ်ထား။ငါတို့တပ်မတော်ဟာပြည်သူလူထုရဲ့သားသမီးတွေ\nဆိုတာကြည့်လိုက်စမ်း။တို့ပြည်သူလူထုတွေဟာစစ်ဘေးဒဏ်သင့်ပြီး တစ်ဖက်က ငပုတွေကတွေ့ကရာဆွဲယူအနိုင်ကျင့်ချင်တိုင်းအကျင့်ခံနေရတဲ့ဘ၀မှာမင်းတို့လိုအကောင်တွေက\nဇိမ်ခံချင်ကြတယ်။ကားသစ်ကြီးတွေစီးချင်ကြတယ်။ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ပြည်သူလူထုထက်အခွင့်အရေးပိုယူချင်ကြတယ်။လူထုက ၀တ်စရာ အကျီင်္ပုဆိုးမ၇ှိတဲ့ဘ၀မှာ မင်းတို့လို\nအလိုက်ကန်းဆိုးမသိတဲ့အကောင်မိုက်တွေက စစ်ဝတ်စုံအကောင်းတွေဝတ်ချင်ကြတယ် မှတ်ထားအခုလို စိတ်မျိုးအမြင်မျိုးတွေရှိနေသမျှငါမျှော်မှန်းထားတဲ့ ပြည်သူ့တပ်မတော်\nနဲ့တော့ ဝေးပါသေးတယ်ကွာ။ရှက်စရာသိပ်ကောင်းတယ်။မင်းတို့ပြည်သူလူထုအတွက်စစ်တိုက်နေတယ်ဆိုတာ အလကားပဲ လုံးဝအဓိပါယ်မရှိတော့ဘူး"\nပြောလိုက်ဟောက်လိုက် ကြိမ်းလိုက်ပြန်သည်။ မင်းတို့နားလည်လား။စဉ်းစားမိလား မင်းတို့ဖာသာ ဗိုလ်တွေ စစ်သားတွေ ရဲဘော်တွေဆိုပြီးတစ်ကယ်စစ်တိုက်ရတဲ့အခါမှာ\nစစ်ပညာကောင်းကောင်းတက်နေပြီလား။ဘာတစ်ခုမှမတတ်သေးဘူး။ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်ကြီးပြီးဘ၀င်မြင့်နေတဲ့ကောင်စားတွေ။မင်းတို့ဒီလိုပြည်သူလူထုနဲ့ ကြပ်ကြပ်သွေးခွဲ\nစိတ်တွေထားကြ။ငပုတွေက မင်းတို့ကိုဆော်ဖို့အသင့်ရှိနေတယ်ဆိုတာမင်းတို့မြင်ရဲ့လား။ခွေးကောင်တွေဘာမှမသုံးမကျတဲ့ မင်းတို့ကိုငါ့တပ်ထဲကထုတ်ရမယ်"ဆက်လက်ပြီးဒေါ\nနှင့်မောနှင့်ကြိမ်းဝါးလိုက်ပြန်သည်"မှားပါပြီဗိုလ်ချုပ်၊နောင်တရပါပြီ ဗိုလ်ချုပ်" အရာရှိနှစ်ဦးက ကတုန်ကယင်ဖြစ်ကာငိုယိုသံများဖြင့်တောင်းပန်တိုးလျှိုလိုက်ကြသည်။\nငါဘယ်လိုဝတ်ထားလဲ။ကြည့်ကြစမ်း။မင်းတို့နဲ့ဘာခြားလို့လဲ။မင်းတို့က ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်လုပ်လို့ကွာ" ဗိုလ်ချုပ်သည်သူ၏ဟောင်းနွမ်းနေသောဝတ်စုံကို လက်ဖြင့်ပုတ်ပြီးပြလိုက်\nသည် "ကျွှန်တော်တို့မှားပါပြီ ဗိုလ်ချုပ်။တောင်းပန်ပါတယ်။ကျွှန်တော်တို့အမှားကိုဝတ်ချတောင်းပန်ပါရစေ" မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင်ကျလျှက် တောင်းပန်ကာအသနားခံလိုက်ကြပြန်သည်\nဗိုလ်ချုပ်သည်သိမ်းကြုံးပြီး ဒေါသထွက်နေသောမျက်လုံးအစုံဖြင့်တောင်းပန်နေသူများကိုဝင့်ကြည့်လိုက်ပြီး "မှတ်ထားငါ့တပ်ထဲမှာ အခွင့်အရေးယူချင်တဲ့အကောင်တစ်ကောင်မှ\nမရှိရဘူး။မပါစေရဘူး။လူထုငတ်ရင် အားလုံးငတ်ရမယ်။လူထုဆင်းရဲရင် တို့ရဲဘော်အားလုံးဆင်းရဲရမယ်။ငါလည်းဆင်းရဲရမယ်။ငါတို့တစ်တွေတည်ဆောင်ခဲ့တဲ့ တပ်မတော်ကြီးဟာ\nသူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေကြသူများမှာသူပြုသမျှ သူပေးသမျှအပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူကြမည့် ရဲဘော်များဖြစ်နေကြည်သည်။အခိုက်အတန့်အတွင်း အပြောမှား၊အဆိုမှားခဲ့ရာ ယခုအခါ\nဗိုလ်ချုပ်၏သြ၀ါဒဆုံးမချက်များကြောင့်အမြင်မှန်ရခဲ့ကြသည်။ "သွားကြစမ်း၊မြန်မြန်ထွက်သွား၊အကောင်ရှုပ်တွေ ကြာကြာနေရင် မင်းတို့ကို ငါဆော်ထည့်မိလိမ့်မယ်"\nဗိုလ်ချုပ်က ကြိမ်းဝါးကာ အခန်းအတွင်းမှ နှင်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ပါးစပ်သရမ်းမိသူများလည်း အရေးတကြီးဗိုလ်ချုပ်ကိုအလေးပြုကာသုတ်သီးသုတ်ပြာနှင့်ကြောက်ကြောက်\nရွံ့ရွံ့ မျက်နှာငယ်လေးများဖြင့်ထွက်ခွာသွားကြသည်၊၊ ......................။


အိပ်မက်ဆိပ်ကမ်း: မိုးသောက် ဆည်းဆာ\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်. နှစ် က ရေးထားပြီး အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မတင်ဖြစ်သေးတဲ့ ကဗျာ...။\nအချိန်ကာလတစ်ခုအပြီးမှာ အတွေးတွေက အရင် အတိုင်းပဲ..။ တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ညနေခင်းတွေတိုင်းမှာ နောက်တစ်နေ့အတွက် မျှော်လင့်ထားတဲ့ ဆန္ဒတွေ ခိုင်မြဲနေဆဲပဲလား.... ဆိုတာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ပြန်မေးနေမိတယ်..။ စမ်းတ၀ါးဝါးနဲ့ လမ်းတွေလျှောက်ဖို့ မလိုတော့ပေမယ့် ကိုယ်ဖောက်နေတဲ့ လမ်းတွေ မပျောက်အောင်တော့ ဂရုစိုက်ရမယ့် အချိန်တစ်ခု ရောက်နေခဲ့ပြီ ထင်ပါရဲ့...။ တကယ်..။ မိုးနဲ့မြေကြား.. ခံစားချက်တို့.. တိမ်လို.. လေလို.. တော့ ရှိနေဆဲပါပဲ...။\nတစ်စုံတစ်ခုသော အဖြေကို စောင့်နေဆဲပဲ..။ စာမေးပွဲကောင်းကောင်း ဖြေနိုင်ခဲ့ပေမယ့် မေးခွန်းနဲ့ အဖြေလွဲမှာ ကြောက်နေတဲ့ ခံစားချက်မျိုးနဲ့...။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဟိုနည်းနည်း ဒီနည်းနည်း ဖြစ်နေတဲ့ ပို့စ်တွေ ပြန်ပေါင်းစပ်ပြီး ဒီဆိပ်ကမ်းလေးဆီ ပြန်ခေါ်လာဖို့ ကြိုးစားနေမိတယ်..။ ဒီနှစ်ပိုင်း technical ပိုင်းနဲ့ ပက်သက်တဲ့စာတွေပဲ ဖတ်နေမိတယ်..။ ဘ၀..တွေ...။\nFB မှာရော.. phone မှာရော.. အခြားအခြား လေထုထဲက ကွန်ယက်တွေမှာ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးတဲ့ သူငယ်ချင်း၊ အစ်ကို အစ်မ၊ မောင်.. ညီမလေးတွေနဲ့ ဆရာ.. ဆရာမတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..။\nဘယ်လို ပုံစံနဲ့ ရေးသလဲ ကျွန်တော် မသိဘူး . . .\nကဗျာက ဟိုဘက် ဒီဘက် တစ်ပုဒ်ထဲပဲလား . . တစ်ပုဒ်စီကို ကပ်ထားတာလား . . . ကျွန်တော်သေချာ မသိပေမဲ့ . .\nတစ်ခြမ်းစီကိုပဲ ဖတ်ဖတ် ၊ နှစ်ခြမ်းလုံးကို ဒီဘက်တစ်ကြောင်း ဟိုဘက်တစ်ကြောင်း ဆက်တိုက်ပဲ ဖတ်ဖတ် . . . ရသ အပြည့်ပေးနေခဲ့တယ် ။\nကျွန်တော်ကတော့ နှစ်ခြမ်းလုံး ရောဖတ်တာကို ပိုကြိုက်မိတယ် . . .\nဘ၀မှာ တစ်ချိန်ထဲ နှစ်ပုဒ်ဆက်တိုက်ရေးဖြစ်တဲ့ ကဗျာပါ..။ ဒါကြောင့် နှစ်ခုကို ယှဉ်ပြီး တွဲကြည့်လိုက်တာ..။ ကျေးဇူးပါ ကိုဗညား...။ ဆိပ်ကမ်းလေးကို အမြဲလာလည်တဲ့အတွက်..။\nမလေး စာတွေလာရောက်လို့ မွှေနှောက်သွားပါတယ်...\nလှပတဲ့ ကဗျာလေးတွေကိုလည်း ခံစားသွားကြောင်းပါ...\nကျေးဇူးအထူးပါ.. မလေး :)


ခင်လေးငယ် : လမ်း ...\nညဥ့်နက်နက် မှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ လမ်းတစ်လမ်း...!!! သူ့ခန္ဓာပေါ်မှာ မိုးစက်တွေ အလိမ်းလိမ်းနဲ့ မည်းနက်ပြောင် လက်လို့...။ လမ်းဘေး ဓါတ်တိုင် ရဲ့ ခပ်မှိန်မှိန်မီးလုံးရောင်တောင် လင်းလွန်းနေသယောင် သူ့အပေါ် ဝဲဖြာကျနေတယ်...။ ကိုယ်ငေးနေမိခဲ့တာ နာရီလက်တံတွေတောင် အတော်လွင့်သွားနေပြီ...။ မထင်မှတ်ပဲ လူးလွန့်ထလာတဲ့ လမ်းဟာ စိုရွှဲမည်းနက်နေတဲ့ သူ့ဆံနွှယ်ရှည်တွေကို ခပ်သဲ့သဲ့ လှုပ်ခါ လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုနှုတ်ဆက်တယ်... “ဟိုင်း...” တဲ့။ ဖြတ်ကနဲ အသက်ရှုတွေ ခဏရပ်သွားချိန်မှာ ကိုယ့်ကို စကား တစ်ခွန်း သူပြောတယ်..။\n“မင်း လမ်းတွေကို သဘောကျလား...!!”\nပြာနှမ်းနှမ်းနိုင်နေ တဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်း က ထွက်ကျ လာတဲ့ အသံ တစ်စဟာ တိုးဖျော့ ကွဲအက် လွန်းနေ တော့ တိတ်ဆိတ်နေ ခဲ့တဲ့ ကိုယ့် အသက် ရှုသံတွေ တဟုန်ထိုး မြန် လာပြန်တယ် ..။ နာကျင်ကျင် အရသာ တစ်မျိုး က ရင်ခုန်သံတွေ နဲ့ အတူ ကိုယ့် ရင် တံခါးဝ ကို ဆောင့်ပြီး လာ အကပ် မှာ ကိုယ် ဟာ ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျ လို့ ဝေဝါးဝါး အပြုံး တစ်စ ကို နှုတ်ခမ်း မှာ တပ်လိုက် မိတယ် ထင်တယ်..။\nအဲ့ဒီ စက္ကန့်လေး အတွင်းမှာပဲ ဘာ စကား မှ မပြောပဲ ခေါင်းငုံ့ ချလိုက်တဲ့ ကိုယ်ရယ်... စကားပြောတဲ့ လမ်း ရယ်.. မိတ်ဆွေ စဖြစ် သွားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်..။ တစုံတရာ ကို နာကျည်း နေတဲ့ လမ်းဟာ သူ့ကြေကွဲမှုတွေ ကို ညည်းတွားရင်း စကားလုံးတွေ အဖြစ်နဲ့ တဟုန်ထိုး ဖောက်ခွဲ ထုတ်ပစ်လို ပုံရတယ်.. လမ်းဟာ စကားပြောဖို့ အဖော် စောင့်နေခဲ့သူ လည်း ဖြစ်နိုင် တယ်..။ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာမဲ့ သူ့ စကားကို နားထောင်ပေးဖို့ တစုံတယောက် ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ ထိုင်ရွေးချယ် ခဲ့ ပုံလည်း ပေါ်တယ်..။\nလမ်း ဟာ ခပ်စင်းစင်း ဝပ်တွားနေ တဲ့ မြွေတစ်ကောင် လို ယောက်ယက် ခပ်မှု ကင်းကင်း နဲ့ ပေတေနေခဲ့သူ လည်း ဖြစ်နေ ခဲ့ပါလိမ့်မယ်..။ လမ်းဟာ လမ်းနဲ့ မတူအောင် မာနတွေ လည်း ရှိနေပြန်တယ်..။ လမ်းဟာ မဲ့ပြုံးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ပြုံးပြနိုင်တဲ့ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် တစ်ယောက်ထက် အများကြီး သာနေတယ်..။ ပြီးတော့.. လမ်းဟာ သိပ်ကို ကြင်နာတတ်လွန်းတဲ့ မာသာထရီဆာလို အမူအကျင့် ရှိသူ လည်း ဖြစ်မယ်..။ လမ်းဟာ အားငယ်ပြီး မျက်ရည်တွေကျနေတဲ့ ဖြူစင်လွန်းတဲ့ ကလေးလေး တစ်ယောက် လိုလည်း ဖြစ်တယ်..။\nလမ်းဟာ ပညာတွေ အများကြီးတတ်ပြီး အတွေ့အကြုံ ပေါင်း များစွာ နဲ့ ရင့်ကျက် လွန်းနေတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာကြီး တစ်ဦး လိုလည်း ဖြစ်ပြန်တယ်..။ လမ်းဟာ ကျက်သရေ ရှိရှိ အိနြေ္ဒ ရလွန်းတဲ့ ကောက်ကြောင်းလှလှ အမျိုးသမီး လိုလည်း ဖြစ်တယ်..။ တာဝန် ကို သိတတ်လွန်းတဲ့ အိမ်ထောင် ဦးစီး တစ်ဦး လည်း ဖြစ်တယ်..။ လမ်းဟာ ကောက်ကျစ်မှု ကင်းတယ်.. လမ်းဟာ မတရားမှု ကို မုန်းတီး သလို.. ငြိမ်းချမ်းရေး ကို တောင့်တမြတ်နိုးသူဖြစ်တယ်..။ အသေချာဆုံး ကတော့ လမ်းဟာ လမ်းဖြစ်ပြီး လူသား တချို့ထက် လူသားဆန်နေ ပါတယ်...။\nစကားတွေ ပြောနေတဲ့ လမ်းရဲ့မျက်ဝန်းတွေဟာ တခါတခါ တဖြတ်ဖြတ် လက်နေတယ်.... တခါတခါ ညှိုးငယ် လွန်းစွာ နဲ့ မျက်လွှာ ကို ပါးပါးလေး ချတတ်ပြန်တယ်..။ လမ်းဟာ သွေးကိုမုန်းတီး စက်ဆုတ်သူ ဖြစ်တယ်..။ ယမ်းနံ့တွေ ကို ခါးသီး လွန်းသူဖြစ်တယ်... စစ်ကို မုန်းတယ်.. စစ်ဖိနပ်တွေ ရဲ့ တက်ကြွတဲ့ ချီသံတွေကို အော့နှလုံးနာသူဖြစ်တယ်..။ ညှပ်ဖိနပ်ပြတ်လေး တစ်ဖက်ကို သူ့ရင်ခွင် မှာ အလှ ဆင်ထားချင် သူလည်း ဖြစ်တယ်..။ တိုးကြပ်ပြည့်သိပ်နေတဲ့ ဘတ်(စ်)ကားတွေကို ချစ်ပြီး... ဖနောင့် ပါးနေ တဲ့ ညှပ် ဖိနပ်လေးတွေ ဆီက ရတတ်တဲ့ ဖိနပ်သံကို သီချင်းစပ်ချင်သူ ဖြစ်တယ်..။\nလမ်းဟာ တဝေါဝေါ နဲ့ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းဖြတ် သွားတတ် တဲ့ မှန်လုံကားတွေကို ရွံရှာသူဖြစ်တယ်..။ ပုဆိုး တိုတိုဝတ် လျော့ရွဲရွဲ ထီးကိုစောင်းပြီး ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်တတ်တဲ့ လူတွေ ဆီ က ဖိတ်စင် ကျလာတဲ့ ချွေးစက်တွေကို တန်ဖိုး ထားသူ ဖြစ်တယ်..။ လမ်းဟာ စုတ်တသတ်သတ် ညည်းတွားရင်း ခေါင်းကိုအတွင်တွင် ရမ်းခါတတ်တယ်... လမ်းဟာ သူ့ စိတ် လွတ်သွား ချိန်မှာ ကိုယ်တိုင် ထိမ်းချုပ်နိုင်စွမ်းမဲ့သူလို ခပ်ကျယ်ကျယ်နဲ့ “တောက်..” ခေါက် တတ်ပြန်သေး တယ်...။\nလမ်းဟာ အတ္တကြီးပြီး မောဟတရားတွေ ထန်လွန်းနေတဲ့ လူတွေကို ကဲ့ရဲ့ ရှုံ့ချတယ်...။ ဖိနပ် မပါတဲ့ ကလေးတချို့ရဲ့ ဗိုက်ဟောင်းလောင်းနဲ့ ဆာလောင်စွာ ငိုကျွေးနေမှုကို ကဗျာ စပ်သူ ကဗျာဆရာ လည်း ဖြစ်တယ်..။ တစ်ထောင့်တစ်ည ထက် ပိုဆန်းကျယ်တဲ့ သရုပ်မှန် ပုံပြင်တွေကို ကွင်းကွင်း ကွက်ကွက် မြင်ယောင် လာအောင် ပြောနိုင်တဲ့ အင်မတန် ပုံပြောကောင်းသူ ဖြစ်တယ်..။ လူတွေ ပစ်ချ လိုက်တဲ့ စီးကရက်ထက် ဖက်ကြမ်းတို တစ်လိပ်ကို ခုံမင်စွာကောက်ယူရင်းနဲ့ စာရေးချင်တဲ့ စာရေးဆရာ ဖြစ်တယ်..။\nလမ်းမှာ ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေတယ်.. လမ်းဟာ တခါတခါ အားအင်ချိနဲ့စွာ မှုန်ဝါးဝါးနိုင် သွားသလို တခါ တခါတော့ ရဲရဲတောက်နေတဲ့ အနီရောင် အလံတစ်လက်လို ဝံ့ဝံ့ကြွားကြွား ခန့်ငြား လွန်းလာတယ်..။ လမ်းဟာ မလိုအပ်တဲ့ ဘောင်တွေ ကို အော်ဂလီဆန်နေတယ်.. ဘယ်သူမှ မလိုက်နာ ချင်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အရက်ဖြူနဲ့မြည်းပြီး လက်ထိုးအန်ချင်တဲ့ ခပ်ရွတ်ရွတ်ကောင် လည်း ဖြစ်တယ်..။ သူရဲကောင်း တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ကို နတ်ဆရာ တစ်ယောက်လို အစည်းအဝေး ခေါ် ပြီး လေးစားမှု တွေ နဲ့ တပည့်ခံ ချင်သူ ဖြစ်တယ်..။\nလမ်းဟာ အတိတ် အိပ်မက်တွေ ပြန် မက်မက် နေ ရတာ ကို တစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်ရတာ ထက် ကြောက်လန့်တတ်သူ ဖြစ်တယ်..။ လမ်းဟာ သူမ တက်ဖူးတဲ့ ကျောင်းတော်ကြီးကို လွမ်းနေသူဖြစ်တယ်..။ လမ်း ဟာ သစ်ပုတ်ပင်ကြီး ရှိရာကို အပြေး သွားချင်သူ လူငယ်လေး ဖြစ်တယ်..။ လမ်း ဟာ စွယ်တော်ပင်တွေအောက်က ခုန်တန်းရှည်ပေါ် မှာ မခို့တရို့ ထိုင် ရင်း ချစ်သူ့ဘေးမှာ တီတာ ချွဲနွဲ့ နေချင်တဲ့ ကောင်မလေးဖြစ်တယ်..။\nသူ့စကားတွေ ကို မှင်တက်ငေးမောနေရင်း ဘာမှပြန်မပြောတဲ့ ကိုယ့်ကို ဂြိုလ်ကြည့်ကြည့် သူ ဖြစ်တယ်..။ ခေါင်း ကို အတွင်တွင် ငုံ့ထား ရင်း မျက်ရည်ခိုးသုတ်တဲ့ ကိုယ့်ကို သနားနေပုံလည်း ရတယ်..။ လမ်း ဟာ စာတစ်ပုဒ် ဖတ်သလို ကိုယ့်အတွေးတွေကို သိသိ သာသာ ဝင်ဖတ်ချင်သူဖြစ်တယ်..။ မိုးရေတွေအောက် မှာ ခေါင်းမာမာ နဲ့ သူ့အနားမှာ ရှိနေပေးခြင်းကို အားနာနေပုံရတယ်..။\nလမ်းဟာ သူ့ရင်အစုံက ကွဲရှလွင့်စင်လာတဲ့ အကျိုးအပဲ့တွေကို သိမ်းထားပေးမှာ သိနေတဲ့ ကိုယ့်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုတတ်သေးတယ်။ ကိုယ့်နှုတ်က ထွက်ကျလာမဲ့ စကားတစ်ခွန်းခွန်းကို မျှော်လင့်နေပုံရတယ်..။ အားမလို အားမရ ဖြစ်ခြင်းတွေ နဲ့ ကိုယ့်ကို အပစ်တင်ချင် ပုံရတယ်..။ လမ်းဟာကိုယ့်ကို အရပ်လေးမျက်နှာ ကနေ ရှု့ထောင့်အမျိုးမျိုးနဲ့ လေ့လာသူလည်း ဖြစ်တယ်..။\nကိုယ့် မျက်နှာ ကို မော့လိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေ ထဲကို စေ့စေ့ကြည့် လို့ ခေါင်းတစ်ချက် ဆတ်ပြ လိုက်တယ်..။ ဒါဟာ ကိုယ် လမ်းကို နှုတ်ဆက် လိုက်ခြင်းပဲ ဆိုတာ သူသိသွားပြီ...။ လမ်းက လက် တစ်ဖက် ကမ်းရင်း ကိုယ့်ကို ပြုံးအပြမှာ ကိုယ့် မျက်ရည်တွေကို သူမြင်သွားပြီ..။ လမ်းဟာ ပထမ မျက်မှောင်ကြုတ် တယ်.. အဲ့ဒီနောက် ခေါင်းကို လေးတွဲ့တွဲ့ခါရင်း နောက်ဆုံး စကား အရှည်ကြီး တစ်ခွန်း ကို သူပြောတယ်..\n“မင်းဟာ စကားမပြောတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသိသွားပြီ... ငါ့အန်ဖတ်တွေကို မင်းသယ်မသွားပါနဲ့... ငါ့ပုံပြင်တွေကို မင်းရင်ထဲက ထုတ်ပြီး ဒီနေရာမှာပဲထားခဲ့ပါ.. မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်တော့.. မင်းလျှောက်မဲ့ လမ်းတွေ လှပပြီး ဒဏ်ရာတွေ နည်းပါစေကွာ.. ကဲ.. မင်းသွားတော့” ... တဲ့...။\nပြောပြော ဆိုဆို လမ်းဟာ ငြိမ်သက်သွားတယ်... လမ်းဟာ လမ်းဖြစ်သွားတယ်...။\nဘယ်လို ခံစားမှုမျိုးမှန်း မသိပဲ ကိုယ့်ရင်တွေ တစ်ဆို့ဝမ်းနည်းလာပြီ...။ စူးပြီး အောင့်တက်လာတဲ့ရင်ကို လက် တစ်ဖက် နဲ့ ကိုယ် ဖိလိုက်ရင်း နောက်လက်တစ်ဖက်နဲ့ မိုးတွေရွှဲရွှဲစိုနေတဲ့ ကိုယ့်ဆံပင်တွေကို သပ်တင် လိုက် တယ်..။ ကိုယ်ဟာ ခြေထောက် တစ်ဖက် ကို ခပ်ဖွဖွ စကြွလိုက်တယ်..။ ချာကနဲ လှည့်ထွက် ဖို့ အားယူ ရင်း ကိုယ့်နှုတ်ခမ်း ဆီက သူမမျှော်လင့်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း လွတ်ထွက် ကျသွားတယ်..။\n“ငါကိုယ်တိုင် လည်း လူမှမဟုတ်တာ... အရာအားလုံး နာကျင်ကြေကွဲမှုအားလုံးဟာ မင်းနဲ့ထပ်တူ ထပ်မျှ ခံစားဖူး တဲ့ လူယောင်ဆောင်ထားတဲ့ လမ်းတစ်လမ်းမို့ပါပဲ... ငါမင်းကို နှုတ်ဆက်ပါခဲ့တယ် လမ်းရေ....” ။။\nညဥ့်နက်နက် တစ်ညမှာ မိုးရေတွေအောက်က လမ်းတစ်လမ်းဟာ တုတ်တုတ်မှမလှုပ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် လွန်းစွာ လဲလျောင်း လို့ နေပါတယ်...။\nPosted by Khin Lay Ngel at 4/28/2012 07:37:00 PM