စပါယ်ရှယ် အကြမ်းစား ဒီဇိုင်းလေးနဲ့ ရင်ခုန်စရာရိုက်ပြထားတဲ့ ရွှေဘုံလေးရဲ့ အမိုက်စား ဗီဒီယိုလေး – Online News Post\nစပါယ်ရှယ် အကြမ်းစား ဒီဇိုင်းလေးနဲ့ ရင်ခုန်စရာရိုက်ပြထားတဲ့ ရွှေဘုံလေးရဲ့ အမိုက်စား ဗီဒီယိုလေး\nမော်ဒယ်လ် ရွှေမဘုံ ဆိုတဲ့ မော်ဒယ်လ် မလေး တစ်ယောက် ကတော့ ခက်မိုက်မိုက် ပုံစံလေးနဲ့ ရိုက်ထား တဲ့ ဗီဒီယိုလေး ကို ပရိသတ် တွေအတွက် တင်ပေး လာတာပဲဖြစ်ပါ တယ် ။ ရွှေမဘုံ တစ် ယောက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိရှိနဲ့ လန်းလွန်း နေတာလည်းဖြစ် ပါတယ် ။ သူမကတော့ လတ် တလော လူမှု ကွန်ယက် စာမျက်နှာမှာ အမျိုး သားတွေ ရဲ့ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရတာ ဖြစ်ပြီး လူကြိုက် များလာတဲ့ မော်ဒယ်လ် အမိုက်စား လေး ဖြစ်ပါ တယ် … . ချစ်ပရိသတ် တွေတွက် ရွှေမဘုံ ရဲ့ အလန် စား ဗီဒီယိုလေး ကို မျှဝေပေး လိုက် ပါတယ် … .\nမြင်သူတိုင်း ငေးလောက် တဲ့ ချစ်စရာ ကောင်း တဲ့ မျက်နှာ လေးနဲ့ အမိုက်စား ခန္ဓာကိုယ်လေး ပိုင်ဆိုင် ထားတဲ့ ရွှေမဘုံ ဆိုတဲ့ မော်ဒယ်လ် မလေး တစ်ယောက်ကို သိကြမယ် ထင်ပါတယ်နော် ။ မော်ဒယ်လ် လောကကို ဝင်ရောက် တာ မကြာသေး ပေမယ့် ပရိသတ် အများ အပြားရဲ့ တစ်ခဲနက် အားပေး မှုကို ရယူ ပိုင်ဆိုင် ထား တာဖြစ်ပါတယ် ။ ယောကျာ်းလေး ပရိသတ် တွေရဲ့ ဝန်းရံ အားပေးမှု အများဆုံး ရရှိထားတဲ့ သူမကတော့ ဆိုရှယ် media လောက မှာ နာမည် တစ်လုံးနဲ့ ရပ်တည် နေသူတစ်ယောက် လည်း ဖြစ်ပါ တယ် … .\nသူမရဲ့ ချစ်စရာ ကောင်းပြီး ဆက်ဆီ ကျကျ အမိုက်စား ပုံတွေနဲ့ ညို့အား ပြင်းပြင်း ဆွဲဆောင် နိုင်သူလေး ဖြစ်တာကြောင့် လက် ရှိ ဖေ့ဘွတ်စာ မျက်နှာ မှာ ရေပန်းစားလူကြိုက် များကာ ပုရိသ တွေ ဝန်းရံ နေကြ တာလည်းဖြစ်ပါ တယ် ။ သူမရဲ့ အမိုက်စား ပုံရိပ် တွေကို လူမှု ကွန်ယက် ဖေ့ ဘွတ်ပေါ် တွင် အများ ဆုံး တင်လေ့ ရှိတာတွေ့ရ ပါတယ် … .\nေမာ္ဒယ္လ္ ေရႊမဘုံ ဆိုတဲ့ ေမာ္ဒယ္လ္ မေလး တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ခက္မိုက္မိုက္ ပုံစံေလးနဲ႔ ရိုက္ထား တဲ့ ဗီဒီယိုေလး ကို ပရိသတ္ ေတြအတြက္ တင္ေပး လာတာပဲျဖစ္ပါ တယ္ ။ ေရႊမဘုံ တစ္ ေယာက္ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိရွိနဲ႔ လန္းလြန္း ေနတာလည္းျဖစ္ ပါတယ္ ။ သူမကေတာ့ လတ္ တေလာ လူမႈ ကြန္ယက္ စာမ်က္ႏွာမွာ အမ်ိဳး သားေတြ ရဲ့ ဝန္းရံျခင္းကို ခံေနရတာ ျဖစ္ၿပီး လူႀကိဳက္ မ်ားလာတဲ့ ေမာ္ဒယ္လ္ အမိုက္စား ေလး ျဖစ္ပါ တယ္ … . ခ်စ္ပရိသတ္ ေတြတြက္ ေရႊမဘုံ ရဲ့ အလန္ စား ဗီဒီယိုေလး ကို မၽွေဝေပး လိုက္ ပါတယ္ … .\nျမင္သူတိုင္း ေငးေလာက္ တဲ့ ခ်စ္စရာ ေကာင္း တဲ့ မ်က္ႏွာ ေလးနဲ႔ အမိုက္စား ခႏၶာကိုယ္ေလး ပိုင္ဆိုင္ ထားတဲ့ ေရႊမဘုံ ဆိုတဲ့ ေမာ္ဒယ္လ္ မေလး တစ္ေယာက္ကို သိၾကမယ္ ထင္ပါတယ္ေနာ္ ။ ေမာ္ဒယ္လ္ ေလာကကို ဝင္ေရာက္ တာ မၾကာေသး ေပမယ့္ ပရိသတ္ အမ်ား အျပားရဲ့ တစ္ခဲနက္ အားေပး မႈကို ရယူ ပိုင္ဆိုင္ ထား တာျဖစ္ပါတယ္ ။ ေယာက်ာ္းေလး ပရိသတ္ ေတြရဲ့ ဝန္းရံ အားေပးမႈ အမ်ားဆုံး ရရွိထားတဲ့ သူမကေတာ့ ဆိုရွယ္ media ေလာက မွာ နာမည္ တစ္လုံးနဲ႔ ရပ္တည္ ေနသူတစ္ေယာက္ လည္း ျဖစ္ပါ တယ္ … .\nသူမရဲ့ ခ်စ္စရာ ေကာင္းၿပီး ဆက္ဆီ က်က် အမိုက္စား ပုံေတြနဲ႔ ညိဳ႕အား ျပင္းျပင္း ဆြဲေဆာင္ နိုင္သူေလး ျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ ရွိ ေဖ့ဘြတ္စာ မ်က္ႏွာ မွာ ေရပန္းစားလူႀကိဳက္ မ်ားကာ ပုရိသ ေတြ ဝန္းရံ ေနၾက တာလည္းျဖစ္ပါ တယ္ ။ သူမရဲ့ အမိုက္စား ပုံရိပ္ ေတြကို လူမႈ ကြန္ယက္ ေဖ့ ဘြတ္ေပၚ တြင္ အမ်ား ဆုံး တင္ေလ့ ရွိတာေတြ႕ရ ပါတယ္ … .\nNext post ရေကူးကန်ထဲက တစ်ကိုယ်လုံးအလှလေးတွေပေါ်အောင် ရေကူးနေတဲ့ နေခြည်ဦးရဲ့ ရင်ခုန်စရာ ဗီဒီယိုဖိုင်


ရွှေအိမ်စည်မေ: ကျွန်မ နှင့် စာရေးခြင်း\nကျွန်မ နှင့် စာရေးခြင်း\nကျမ ရေးသားခဲ့ဖူးတဲ့ရီဗျူးအချို့ကို ဖတ်အပြီးမှာ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်က လစဉ်တစ်အုပ်ကျ စီ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်ဆောင်းပါးရေးပေးမလားရယ်လို့ အမေးစကားပြုလာပါတယ်။ စာဖတ်ခြင်းကို ခုံမင်ပြီး ရသကိုရိုးရိုးမခံစားဘဲ Analysis လုပ်တတ်တဲ့ ကျမ အတွက် ဒီကမ်းလှမ်းချက်ဟာ ၀မ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်စရာပါပဲ။ တကယ်လည်း ဒီတစ်လမှာ ရေးမယ်ကြံရွယ်လို့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် လည်း ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲက ဇာတ်လမ်းတွေလည်း အကုန်အစင် ဖတ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ စာအုပ်ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အပြင် အဆင်၊ အတွင်းသရုပ်ဖော်ပုံများက ဘယ်လို စသဖြင့် ချဉ်းကပ်လေ့လာမှုလည်း ရှိပြီး သွားခဲ့ပြီ။ အဲဒီ့ မဂ္ဂဇင်း တိုက်က ပြန်လာပြီး ရက် သိပ်မကြာခင်မှာ ရေးဖြစ်, ရေးပြီးသွားနိုင်မယ့် အနေအထားလို့ ပြောလို့ ရနိုင်နေ ပါပြီ။\nဒါပေမယ့် ရက်ပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်လာတဲ့အထိ ကျမ စာ တစ်လုံး မစ ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ တကယ်ဆိုရင် မရေးဖြစ်သေးတောင် အချက်အလက် gist ကိုထုတ်သင့်နေပြီ။ ဘာကြောင့် စာကြည့်ခုံကလေးမှာ မထိုင် တယ်မသိဘူး။ ကျမ ကိုယ် ကျမ လည်း အားမလိုအားမရ မချင့်မရဲဖြစ်မိသေးရဲ့။ စာပေလောက က သူတွေ နဲ့ ဆုံတိုင်း “စာရေးပါ” ဆိုတဲ့စကားက လူတိုင်းထံကနေ ကြားနေရမြဲစကား။ ဘယ်မဂ္ဂဇင်းမှာဖြင့် ဘယ်သူ က ဘယ်အပုဒ်ပါတာ...ဟို ၀တ္တုလေးကဖြင့် ဘယ်လိုစသဖြင့် ဆွေးနွေးသံညံနေတဲ့ အထဲမှာ ကျမ ၀မ်းနည်း သိမ်ငယ်သလို မကြာခဏဖြစ်ခဲ့ရဖူးတယ်။ ၂၀၁၃ အစပိုင်းကမှ ပြန်လည်အစပျိုး အားယူခဲ့တဲ့ ကျမ မှာ ယနေ့အချိန်အထိ မဂ္ဂဇင်းစာမျက်နှာထက် ပါဝင်ခဲ့တာဆိုလို့ တစ်ပုဒ်စ၊ နှစ်ပုဒ်စ လား....ဒါပဲ ရှိသေးရဲ့။ ဒါပဲ ရှိဆို ကျမ ရေးအားကလည်း အားရစရာမကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလွန်းနေခဲ့တယ်။ ဆိုးဝါး တာက မဂ္ဂဇင်း၊ စာစောင်တွေကို ပို့လို့မရတဲ့ ရီဗျူးတွေ မကြာခဏရေးဖြစ်နေခြင်းပဲ။ နောက် အက်ဆေး မမည်၊ အတွေးအမြင်မမည်တဲ့ စာတိုပေစတွေလည်း စိတ်ကူးပေါက်ရင် ရေးမိပြန်တယ်။ ဘယ်တော့ ပြီးမယ် မှန်း ကိုယ်တိုင်တောင်မသိတဲ့ “အဝေးပျံငှက်” ဆိုတဲ့ ၀တ္တုရှည်ကိုလည်း အားရင်အားသလို ရေးမိပြန်တယ်။ ခံစားချက်တွေ စုပြုံများပြားလာရင် ကဗျာ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာခံစားချက်စာစု စသဖြင့် ရေးမိပြန်တယ်။\nဆိုတော့ကာ ကျမ ရဲ့ ဘလော့ဂ်မှတ်တမ်းမှာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားချိန်က စ လို့ လ အလိုက်အရေအတွက်မှာ နည်းပါးတယ်ဆိုပေမယ့် အနည်းဆုံး သုံး လေး ပုဒ်တော့ ရှိနေတတ်တယ်..။ မဂ္ဂဇင်း၊ စာစောင်တွေကို ပို့လို့ ရနိုင်တဲ့ ၀တ္တုတို၊ အက်ဆေး၊ ဆောင်းပါး စတာတွေကတော့ မရှိသလောက်ကို အလွန့်အလွန်နည်းပါးနေ ခဲ့ပါတယ်။\nစာရေးဆရာ အစ်ကို၊ အစ်မတွေနဲ့ ဆုံလို့ “ရေးပါဟ...ပို့ပါဟ” စတဲ့ တိုက်တွန်းသံတွေ ကြားရတိုင်း ကျမဟာ ဒီအသံတွေနဲ့ ဝေးရာကိုသာ တဖြည်းဖြည်းရှောင်ပြေးမိလာတယ်။ ရေးခြင်းတွေ များပြားလာပြီးစုပုံလာမှသာ ပို့ခြင်းဆိုတာ ဖြစ်တည်လာမှာမို့ မဖတ်မဖြစ်မဂ္ဂဇင်းနှစ်စောင်ကလွဲပြီး ကျန်သော မဂ္ဂဇင်း၊ စာစောင်များကို မသိရှိ၊ သိရှိအောင်လည်း အားမထုတ်...ခပ်ဝေးဝေးမှသာ ကျောခိုင်း မမြင်ဟန်ပြုနေခဲ့ပါတယ်..။ အစ်ကို၊ အစ်မများက ဘယ်မဂ္ဂဇင်းကို ပို့ပါ၊ ဘယ်မှာ ဘယ်လို လက်ခံတာ၊ တချို့သော ရင်းနှီင်္းတဲ့ မဂ္ဂဇင်းများက စာမူတောင်းတာ စတဲ့ စကားသံတွေ ကြားရတိုင်း ကျမ တိတ်ဆိတ်စွာ မချိပြုံးသာ ပြုံးဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့် ၀မ်းနာ ကိုယ်သာသိ မဟုတ်ပေလား။ ဒီလိုလက်ကမ်း ကြိုဆိုနေတဲ့အချိန်မှာ အနုပညာတွေ တရစပ် ထုတ်လွှင့်သင့်ကြောင်း ကျမ မသိ မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ကာလများစွာက နယ်မြို့ကလေးတစ်မြို့ ကနေ ရေးသမျှရမ်းပို့ရတဲ့ အနေအထားမျိုး မဟုတ်ဘဲ သက်ဆိုင်ရာ အယ်ဒီတာများနဲ့ ရင်းနှီးနွေးထွေး၊ စာရေးသူအချင်းချင်း ထိတွေ့ရင်းနှီးလို့ရတဲ့ နည်းပညာရေစီးကြောင်းမှ ကျမ လှုပ်ရှားရင် လှုပ်ရှား သလောက် အကျုးရှိမယ်ဆိုတာ သိရှိနေခဲ့ပါတယ်။\nနေရာဌာနအရကော၊ အဆက်သွယ်အရကော အရာအားလုံးက ကျမ အတွက်အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။ ချမ်းချမ်းရဲ့ သီချင်းခေါင်းစဉ်အရဆိုရင် “တကယ်ဆိုရင် ကျမ ကြိုးစားဖို့ပဲလိုပါတယ်” ပေါ့။ သို့ပေမယ့် ကျမ ရဲ့ ဦးနှောက်အသိဥာဏ်ဟာ စိတ်အာရုံကိုမလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါ လုပ်ရင် ဒါ ဖြစ်မယ်မှန်း သိနေပေမယ့် စိတ်အာရုံစီးမျောမှုဟာ အလိုက်သင့်မျောပါ မလာခဲ့ပေဘူး။ ကိုယ့် ရဲ့ အခြေအနေကို မေ့လျော့စွာ စာပေ အသိုင်းအ၀ိုင်းထဲ (လူပုဂ္ဂိုလ်ချစ်ခင်မှု နဲ့ စာပေသံယောဇဉ်ကြောင့်) စောလျင်စွာခုန်ဝင်လိုက်ခြင်းကို မှား လေပြီဟု ကျမ အကြိမ်ကြိမ်ရွတ်ဆိုနေမိပါတယ်။ စင်စစ် ကျမ ဟာ အပျော်တမ်းစာရေးသူ တစ်ယောက် သာဖြစ်တဲ့ အတွက် ဘလော့ဂ်စာမျက်နှာထက်မှာသာ ပျော်ရွှင်စွာရှင်သန်သင့်လှပါတယ်။ ကျမ ဖွဲ့သီတတ် ခဲ့ခြင်းဟာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ခံစားချက်သာ များပြားလှတဲ့အတွက် ဒါ ဟာ စာပေအနုပညာရယ် လို့ ပေါ် ထွက်လာစရာအကြောင်း မရှိလှပေဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ထဲက မပါရင် “ဟုတ်ကဲ့” တစ်လုံးတောင် ထွက်ကျ မလာ တတ်တဲ့ ကျမ အတွက် ဒါတွေ ဥာဏ်ကစားကွန်မြူးရတဲ့ ၀တ္တုတို၊ အက်ဆေး၊ ဆောင်းပါးရယ် လို့ ထွက်ရှိဖို့ ရာ အလွန်တရာ ခဲယဉ်းနေတတ်ခဲ့ပါတယ်။\nSense တစ်ခုခုကြောင့် အဖြစ်အပျက်ကလေးတစ်ခုကို ၀တ္တုတိုအဖြစ် (သို့မဟုတ်) အက်ဆေးအဖြစ် ပုံဖော်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဖြစ်ခဲ့ပါမယ်။ သို့ပေမယ့် ဒါဟာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ စာမျက်နှာထက် ပစ်လွှတ်လောက် စရာ အရေအတွက် ပမာဏဖြစ်မနေခဲ့ပါဘူး။ သုံး လေး လ မှ ၀တ္တုတိုတစ်ပုဒ် (သို့) အက်ဆေးတစ်ပုဒ် အနိုင်နိုင်ရေးပြီးခဲ့ခြင်းဟာ စာပေနယ်ထဲခြေချဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ကိုယ့် ကို ကိုယ် မကြာခဏကောက် ချက်ချ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nသို့သော် မနေနိုင်သော စာပေသံယောဇဉ်က အမျှင်တန်းတဲ့အခါ ပရင့်မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်နဲ့ အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်း တစ်စောင်မှာ ကူညီရင်းပါဝင်ဖြစ်ခဲ့ပြန်ပါတယ်။ စိတ်ပါဝင်စားရင် စွမ်းစွမ်းတမံလုပ်တတ်တဲ့ စရိုက် အတိုင်း နှစ်နေရာလုံးမှာ အားကြိုးမာန်တက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အွန်လိုင်းပေါ်က လက်ရှိတဲ့ စာရေးသူအချို့ကို ပရင့်သို့ပို့ဆောင်ပေးရင်း ပေါင်းကူးတံတားအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ရည်ရွယ်ရင်း ကတော့ ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ။ ကိုယ် မရေးနိုင်သော်လည်း ရေးနိုင်နေတဲ့ စာရေးသူများအတွက် ပရင့်မှာ နေရာ ရသွားစေချင်လှတဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ပါ။ သို့သော် ကျမ ရဲ့ တံတားဟာ ရင်ဖွင့်ကြိုဆိုတာတွေ သိပ်များ လွန်းသွားခဲ့တယ် ထင်ပါရဲ့...။ ကျမ ရဲ့ တံတားယိုင်နဲ့နဲ့အပေါ် ခပ်ကြမ်းကြမ်းနင်းဖြတ်သူတွေ၊ တံတားကျိုး မတတ် ဆောင့်နင်းချသူတွေ အများအပြားကြုံတွေ့လာရပါတယ်။ အမိန့်သံပါပါ စေခိုင်းသူတွေ၊ အချဉ်ပါပဲ ခိုင်းရင်လုပ်တယ် သဘောထားသူတွေ၊ ငါ ပြောရင် ရမှာပဲဟု စိတ်မာန်ကြီးသူတွေ စသဖြင့် နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ ကျမ ရဲ့ ကြည်လင်နေတဲ့ စိတ်အာရုံဟာ တစ တစ ညှိုးရော်လာပါတော့တယ်။ အကူ အညီဆိုတာ ပေးတိုင်းမကောင်းဘူးဟု ခံစားမိလာချိန်မှာ ကျမ နွံထဲကို နစ်စပြုနေခဲ့ပါပြီ။\nအွန်လိုင်းနယ်ပယ်မှ လေးလံမှုတွေကြောင့် ရွှေအိမ်စည် အကောင့်ကို ဖျက်သိမ်းလက်စတုန်းမယ် ကြံတော့ ပရင့်မဂ္ဂဇင်းရဲ့ တာဝန်ခွဲဝေမှုနေရာက “အွန်လိုင်းအယ်ဒီတာ” တဲ့။ ဆိုတော့ကာ အွန်လိုင်းမှ ပို့သမျှ စာမူတွေလက်ခံဖို့၊ လစဉ်သတင်းအချက်အလက် ဝေမျှပေးဖို့ ဒီအကောင့်ဟာ မရှိလို့ မဖြစ်ပေပြန်ဘူး။ နာမည်တူကိစ္စကြောင့် စိတ်ညစ်ညူးရ၊ ဒီနာမည်တူကိစ္စကြောင့်ပဲ “ကိုယ် က နေရာရပြီးသားလူ ပဲ.. မပြတ်ရေး...စာပေနယ်ထဲ စာတွေမပြတ်ပါလာရင် ဒီပြဿနာပြီးသွားပြီ” လို့ မိတ်ဆွေ မောင်နှစ်မများ က ပြောကြတဲ့အခါ ပိုမိုဖိစီးလေးလံရပြန်ပါတယ်..။ နာမည်တစ်လုံးအတွက် စိတ်အာရုံကို ဇွတ်မဖန်တီးသင့် လှပေဘူး မဟုတ်လား။ ကလောင်အသစ်နဲ့ အရာအားလုံးအသစ်က ပြန် စ မယ် ကြုံးဝါးတဲ့အခါ လက်ခံကြ တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိကြပေဘူး။ သို့ဆိုလျှင် ရေးထားပြီးသား စာ တွေ လွှင့်ပစ်လိုက်လေမည်လား၊ အထင်ခံနိုင်လေမည်လား စောဒကတက်ကြတဲ့အခါ ဟုတ်ပေသားပဲလို့ ကျမ နှုတ်ဆိတ် ကြေကွဲရပြန်တယ်။\nစာပေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အခမ်းအနား၊ စာအုပ်ပွဲတစ်ခုခုမှာ စာရေးဆရာ/ဆရာမတွေနဲ့ တွေ့ဆုံမိတ်ဆက်ကြရ တိုင်း ရင်းနှီးတဲ့ ရေးဖော်မိတ်ဆွေမောင်နှစ်မတွေက ကျမ ကို လက်ညှိုးညွှန်မိတ်ဆက်ရပြီဆိုရင် “လွန်ခဲ့တဲ့ ဘယ်နှစ် နှစ်က ရွှေအသစ်မှာလေ..” အစချီ ရတုနဲ့ ဓာတ်ပြားဟောင်းတစ်ချပ်ကိုသာ ထပ်တလဲလဲဖွင့် ကြိုးပမ်းရှင်းပြကြရပါတော့တယ်။ ထိုအခါများစွာတိုင်း အားနာအနေရခက်ခြင်းများစွာနဲ့ ကျမ မျက်နှာ ထူအမ်းလို့ နေတတ်ခဲ့ပါတယ်..။ ဘယ်သူပါလို့ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ သိကျွမ်းရင်းနှီးသွားမယ့် မျက်ဝန်းမျိုး ကြုံတွေ့ နိုင်မယ့်အခြေအနေမရှိဘဲ အဘယ်ကြောင့် ထို အ၀န်းအ၀ိုင်းထဲ ကျမ တိုးဝင်နေမိတယ် မသိပါဘူး။ တိုက်တွန်းရသူတွေသာ မောပန်း၊ အားပေးရသူတွေသာ ခြေကုန်လက်ပမ်းကျ ကျမ ကတော့ အင်နားရှား အခြေအနေကနေ မပြောင်းလဲသေးပါဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျမ ကိုမှ အဟုတ်ထင်အကူ အညီ တောင်းခံသူတွေ၊ မေးခွန်းများစွာနဲ့ လေးလံစေသူတွေ၊ သူတို့ ရေးသားထားတာကို ဖတ်ခိုင်းဝေဖန်ချက် တောင်းခံသူတွေ စုပုံများပြားလာတဲ့အခါ မေးလ်တစ်စောင်၊ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုကိုတောင်ဖွင့်မဖတ်ချင် တော့လောက်အောင် စိတ်ပျက်ညစ်ညူးလာပါတော့တယ်။\nကျမ ရဲ့ အပျော်တမ်းဆိုတဲ့ ၀ါဿနာအပင်ငယ်လေးဟာ မြေဆီသြဇာမရတဲ့အပြင် ကန္တရရဲ့ လေပူလေငွေ့ တွေ တရစပ်တိုက်ခတ်ခံနေရသလိုပါပဲ။ ငယ်ရွယ်သူမဟုတ်တော့ပေမယ့် ကြီးရင့်သူမဟုတ်သေးတဲ့ ကျမ ဟာ စိတ်ထဲရှိသလို ကလေးဆန်ဆန်ပျော်ပါး၊ ရေးသားချက်တချို့တလေအတွက် “အယ်ဒီတာဖြစ်နေပြီး...” စတဲ့ ပညတ်ချက်တွေအောက်မှာ အသက်ရှုမ၀ နှုတ်ဆိတ်လို့ နေခဲ့ရပြန်ပါတယ်။ သို့သော် ဖြစ်ရပ်အဖုံဖုံ ကို ပြန်လှန်သုံးသပ်တဲ့အခါ ကျမ ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုက စာရင်းအင်းဆိုင်ရာ၊ လူမှုအဖွဲ့ အစည်းမျှသာဖြစ်လျှက် စာပေဟာ ဘ၀ရပ်တည်မှုဖြစ်မနေခဲ့ပါဘူး။ ၀ါဿနာကြောင့်၊ စိတ်ပျော်ရွှင်မှု ကြောင့်ပြုလုပ်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုမှာ ဟန်တွေ၊ အထာတွေ၊ ဘ၀င်တွေ စတဲ့ အဆောင်အယောင်တွေ ဘာကြောင့်များ လျွမ်းခြုံနေရမှာပါလိမ့်။ ကျမ တွင် မရှိသောအရာများအတွက် ဘာကြောင့်ရှိသယောင် ဟန်ဆောင်ရမည်လဲ။ FB ရဲ့ ပရိုဖိုင်အမည်ပြောင်းခြင်းမှာ Writer ကို လက်မခံတော့ခြင်းကြောင့် Author လို့ ယူခဲ့ရခြင်းအပေါ် ယနေ့တိုင်မလုံမလဲဖြစ်နေဆဲပါပဲ။ စာအုပ်အစဉ်မပြတ်ရေးသားထုတ်ဝေခြင်းမဆိုနဲ့ ပရင့်မီဒီယာမှာတောင် မကြာခဏ ပါဝင်နေခြင်းမရှိဘဲနဲ့ Author လို့ အမည်တပ်ခဲ့မိတာဟာ ကျမ အတွက် မိမိဘာသာ ခေါင်းယမ်းစရာဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။\nစာပေမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေကိုမြင်တိုင်း ကျမ တွင် အဘယ်ကြောင့် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားမှုနည်းပါးနေ သည်လဲ တွေးမိကာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ရပါတယ်။ ရှင်းပြရခက်ခဲတဲ့ သိမ်ငယ်မှုတွေ များပြားလာတဲ့အခါ ကျမ ဟာ ရေးဖော်တွေအနား၊ စီနီယာ ဆရာ/ ဆရာမတွေအနားကနေ တဖြည်းဖြည်းရှောင်ခွာသူ သာ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ့အခါ “ရွှေအိမ်စည်ကတစ်မျိုးပဲ” လို့ ကောက်ချက်ချသံတွေ မကြာ မကြာ ကြားရပြန်ပါတယ်။\nတစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့လို့ “သူက ရွှေအိမ်စည်” လို့ မိတ်ဆက်ပေးကြရင် “အင်း ကြားဖူးတယ်... ဖတ်ဖူးတယ်” စသဖြင့် အလိုက်သင့်စကားသံတွေကို မုသားများရယ်လို့ ကျမ တိတ်တဆိတ်ပြုံးနေတတ် ခဲ့ပါပြီ။ လက်ရှိကူညီပေးနေတဲ့ ပရင့်မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်နဲ့ ရေစက်ဆုံနေသေးသရွေ့အချိန်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်သွားဖို့ရာသာရှိပြီး ရှေ့အနာဂတ်ဆိုတာ ကျမ တွေးတောမကြည့်သေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေပဲ ဆိုပါစို့...။ စာရေးပါလို့ မကြာခဏတိုက်တွန်းတတ်တဲ့ အစ်ကို၊ အစ်မတွေကို အယူခံဝင်ခြင်းပဲဆိုချင်ဆို၊ စာရေးကျဲခြင်းကို ဖြေရှင်းခြင်းပဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်၊ ကျမ ကို အဟုတ်ထင်နေသူများ အမှန်မြင်နိုင်စေခြင်းပဲ သတ်မှတ်လိုကသတ်မှတ်စေ စာတစ်ပုဒ်အဖြစ်တော့ ကျမ ချရေးခဲ့ပါပြီ။\nလက်ရှိအခြေအနေမှာ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း အလိုက်သင့်လွင့်မျောရင်း ဘလော့ဂ်စာမျက်နှာထက်မှာသာ ကျမ နွမ်းနယ်စွာခိုနားဖြစ်ခဲ့ရဲ့..............။ ။\nPosted by ရွှေအိမ်စည်မေ at 2:07 AM Labels: လွင့်မျောခြင်းစာစုများ\nညီလင်းသစ် September 6, 2013 at 2:58 AM\nဒီပို့စ်လေးကို အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်တယ် ညီမသူသူရေ...၊\nပရိုအနေနဲ့ ပရင့်မီဒီယာတွေမှာ ရေးလာပြီဆိုတာနဲ့ စောင့်ထိန်းရတာတွေ၊ ပြုရမယ့် ဝတ္တရားတွေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက တွဲပါလာစမြဲပဲလို့ ကျနော်လည်း တွေးထင်၊ ခံစားမိတယ်၊ အဲဒီလိုအခြေအနေမှာ စိတ်မပါဘဲ အတင်းလုပ်ယူရမယ့် ကိစ္စမျိုးတွေနဲ့ ကြုံမိတဲ့အခါ ရှေ့မတိုးသာ၊ နောက်မဆုတ်သာနဲ့ ပိတ်မိတော့တာပါပဲ၊ ကိုယ့်ကို ဖြစ်စေချင်တဲ့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအပေါ်လည်း အားတုံ့အားနာ ဖြစ်ရပြန်သေးတယ်၊ ဘလော့ဂ်မှာကတော့ စာတိုလေးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆန်တာတွေ ချည်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. ဘာပဲရေးရေး ဘယ်လိုဖိအားမှ မရှိဘဲ အမြဲ လွတ်လပ်တယ်...၊\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ ညီမရေ..၊ ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်သာအသိဆုံးမို့ အာရုံကျတဲ့ နေရာမှာသာ ရေးပါ၊ ညီမသူသူလည်း သိတဲ့အတိုင်း ခင်မင်ရင်းစွဲ စိတ်တွေကြောင့်မို့ အားနာပြီး အတင်း လုပ်ယူတဲ့ ကိစ္စတိုင်းမှာ အပင်ပန်းဆုံး ဖြစ်ရမှာကတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ မဟုတ်လား၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့ စာပေကြောင့် ကိုယ့်စိတ်တွေ ပြန်ညစ်ညူးရမယ် ဆိုရင်လည်း မတန်ဆုံးပါပဲ၊\nငယ်ရွယ်သူ မဟုတ်တော့ဘဲ ကြီးရင့်သူလည်း မဖြစ်သေးတဲ့ ညီမလေး သူသူက လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ရိုးသား၊ ရဲရင့်မှုနဲ့အတူ ယုံကြည်ရာအတိုင်း မြဲမြံ၊ ခိုင်မာစွာနဲ့သာ ဆက်လျှောက်သွားပါ၊ ညီမလေးရဲ့ စာပေသစ်ပင်ကလေး စိမ်းစို၊ လန်းဆန်းစွာ ကြီးထွားပြီး အရွက်တွေ ဖားဖားဝေနိုင် ပါစေဗျာ...။း)\nရွှေအိမ်စည် September 6, 2013 at 3:43 AM\nပထမဆုံးရခဲ့တဲ့ ကွန်မန့်မှာ စာနာမှုတွေ၊ လေးနက်မှုတွေ အများကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတာကြောင့်\nအကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ဖြစ်နေတယ် အကို...။\nမြိုသိပ်ထားရသမျှ ဖွင့်ချလိုက်တဲ့အတွက်လည်း အနည်းငယ်တော့တင်းကြပ်မှုတွေ လျော့ပါးသွားသလိုပါပဲ...။\nကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ အကြိမ်ကြိမ်ဆိုမိပါတယ် အကို :)\nrose of sharon September 6, 2013 at 3:22 AM\nနားလည်စွာအတူခံစားသွားပါတယ်ညီမလေးရေ... ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ရိုးသားအေးဆေးတဲ့ညီမလေးကို အားလုံးလိုလို(ရေးဖော်ရေးဖက်)က နားလည်ကြမယ်ထင်ပါတယ်....<3\nဟန်ကြည် September 6, 2013 at 3:35 AM\nဖတ်ရင်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်သတိရသွားတယ်...ဦးဟန်ကြည်တို့လည်း ဘာထူးလဲ စာပေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ထိန်းသ်ိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ...တစ်ခါတစ်ခါကျတော့ စဉ်းစားကြည့်တယ်...ငါများ ဖိုးပါချင်ဖြစ်နေရော့သလားလို့...သို့ပေမင့် ရဲဘော်က ဦးဟန်ကြည်ထက်တော့ စွမ်းပါသဗျား...ဦးဟန်ကြည်ခမျာ အခုထိ စာရေးဆရာဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို အပြင်လောကမှာ အရှင်လတ်လတ် မမြင်ဖူးသေးဘူး...း)အတွင်းလောကမှာလည်း တစ်ယောက်မှ မရင်းနှီးပေါင်ဗျာ..နီးစပ်ချက်များ အားရစရာ မကောင်းဘူးလား...\nဘလော့ရေးကွယ် စိတ်ချမ်းသာတယ် ကိုယ့်ရွာ ကိုယ့်ကျောင်း ကိုယ့်ဘုန်းကြီး အေးဆေး...း)\nရွှေအိမ်စည် September 6, 2013 at 3:48 AM\nမနော် >> နားလည်ပေးတာ ကျေးဇူးပါ မမ :))\nဆရာဟန်ကြည် >> လေးလေး ပြောသလို ကိုယ့်ရွာ ကိုယ့် ကျောင်း ကိုယ့် ဘုန်းကြီးပဲ နေတော့မယ်...။ တကယ်တော့ ဘယ်သူနဲ့မှ မသိတာ ပို စိတ်အေးချမ်းရတယ် လေးလေးရဲ့...။ နို့မို့ မောရတယ် :D\nသက်ဝေ September 6, 2013 at 4:02 AM\nအဲဒီခံစားချက်တွေ အားလုံးကို နားလည်တယ် ညီမ... ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာ ပြီးတော့... ရိုးသားစွာ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ပါစေ...\nလရိပ်အိမ် September 6, 2013 at 7:04 AM\nညီမသူသူ အခက်တွေ့နေပေမဲ့ လူကြီးတော်တော်ဆန်တယ်။\nသူသူရေးထားတဲ့စာလေးတွေကြည့်တော့ ကိုယ့်ထက်လူကြီးဆန်လိုက်တာလို့ တွေးရင်း ရှက်တောင်ရှက်တယ်။\nညီမရဲ့ခံစားချက်ကို အမ စာနဲ့မဖော်ပြနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလိုခံစားမှုမျိုးတော့ ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်။ ဖိအားဆိုတဲ့ကျောက်ခဲတုံးကြီး ကိုယ့်ခေါင်းပေါ်ရွက်တင်ထားရသလိုဘဲ။\nဘဝဟာ တိုတောင်းပါတယ် ညီမ။ ညီမလုပ်ချင်တဲ့ ၊ ပျော်ရွှင်တဲ့ကိစ္စမျိုးကိုဘဲ လုပ်ပါ။ ညီမဟာ ငယ်ရွယ်ပေမဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ရင့်ကျက်ပါတယ်။ ပျော်ရွှင်ပါစေ ညီမ။\nblackroze September 6, 2013 at 10:55 AM\nအခက်ခဲ ဆိုတာက နေရာတိုင်းမှာ ရှိတတ်ပါတယ်..\nကိုယ်က ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ဘဲ လိုတာပါ\nPhyoPhyo September 6, 2013 at 11:41 AM\nရင်ထဲကလာတဲ့ စာတွေအများကြီးရေးနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ပါစေပေါ့\nThain Garra September 6, 2013 at 8:39 PM\nစာရေးဆရာ နဲ့ Blogger ကြားက ကွာဟမှု က ... အဲဒါတွေ ထင်ပါရဲ့ ... ။ Blogging ကို နှစ်သက်ဖြစ်တဲ့ အကြောင်း တစ်ခုက ... ကျွန်တော့် အတွက် တော့ ... အဲ့လို စိတ်ဖိစီးစရာ ၊ စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ရာ တွေ ကို ဖြေဖျောက်ပစ်နိူင်တဲ့ နေရာရပ်ဝန်း တစ်ခု လို့ ခံယူမိလို့ပါပဲ ...\nနွေတေးရှင် (မင်းဧရာ) September 6, 2013 at 10:12 PM\nဖြေးဖြေးလျှောက် ဒါပေမယ့် မြန်မြန်လည်းရောက်ပါစေ ။\nအပေါ်က ပိုစ့်ကို ဖတ်ပြီးသွားတော့ အထက်က စာကြောင်းလေးချရေးမိသွားတယ် ။\nစာပေလောက အကြောင်းကိုအဲလောက် မသိပါဘူး\nဖတ်လိုက် မှတ် လိုက်လုပ်ယုံသာ တတ်နိုင်သူမို့\nဘာမှမပြောတတ်ပါဘူး ဝန် နဲ့ အား မမျှတဲ့ အခါ\nအဖိခံရတာ စိတ် ဖြစ်နေတတ်တယ် လေ\nလွတ်လပ်သော စိတ်နှင့် လွတ်လပ်သော\nစာပေတွေကို ဖန်တီးခွင့် ရပါ ရပါစေ ။\nညိမ်းနိုင် September 6, 2013 at 11:41 PM\nရေးထားတာလေးက မြူမှုန်နှင်းခိုးတွေကြားမှာ တစ်ဦးတည်းလျှောက်လှမ်းနေရသလိုမျိုးလေးခံစားရတယ်...။\nအရေးအသားက သရုပ်ပါတော့ ထပ်တူခံစားရပါရဲ့....။\nရွှေအိမ်စည် September 7, 2013 at 4:43 AM\nမမသက်ဝေ၊ မမလရိပ်၊ ညီမပစ်ပစ်၊ အမဖြိုးဖြိုး၊ ကိုသိဂါင်္ရ၊ ကိုမင်းဧရာ၊ ကိုငြိမ်းနိုင်\nဖတ်ရှုပေးပြီး အားပေးစကားများအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ရှင်\nနှေးပေမယ့် ရှေ့ဆက်လျှောက်နေဦးမယ်လို့ ကတိစကားဆိုခဲ့ပါတယ်..\nဇွန်မိုးစက် September 7, 2013 at 6:11 AM\nဘယ်အရာမဆို စိတ်ပါလက်ပါရှိမှ စိတ်ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ လုပ်နိုင်မှာ ညီမသူသူ။ အထူးသဖြင့် စာရေးတဲ့ကိစ္စမှာလည်း mood က အရေးကြီးဆုံးပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ တချို့ကိစ္စတွေမှာ အားမနာတတ်မှ ကိုယ့်အတွက် ပိုခံသာတာမျိုးလည်းရှိတော့ ကိုယ်စိတ်မပါရင် အကူအညီပေးဖို့ငြင်းသင့်ရင် ငြင်းလိုက်ပါ ညီမလေး။ မဇွန် ပြောဖူးသလိုပဲ သူသူက ငယ်ပေမယ့် ကလောင်စွမ်းထက်တယ်၊ ရီဗျူးတွေရေးတာ သိပ်ကောင်းတယ်။ ရှေ့ဆက်လို့ စာပေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဖိစီးမှုမများဘဲ စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ စိတ်ရွှင်ကိုယ်ပျော်တဲ့ စာတွေ ဘလော့ဂ်ပေါ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပရင့်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အများကြီး ရေးနိုင်ပါစေလို့...။း-)\nponyate September 7, 2013 at 10:44 AM\nစိတ်ရဲ့ လှိုက်လှဲမှု မပါဘဲ စာရေးရတာ မလွယ်လှပါဘူး မရွှေအိမ်စည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ရေးချင်တာတွေ ချရေးရင်းနဲ့ အရှိန်ရလာမှာပါ။ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့။\nအဲ... စာရေးပါဦးလို့တောင် ကိုဏီမတိုက်တွန်းရဲတော့ဘူး။\nနောက်တာပါ။ ကိုဏီက ရေးဖော်ရေးဖက်မောင်နှမတွေကိုတွေ့တိုင်း တိုက်တွန်းတတ်တာ အကျင့်လိုဖြစ်နေတာမို့ပါပဲ။ ရေးနေစေချင်တာမျိုးလေ။ အဲ့သလို...\nညီမသူသူရဲ့စာကိုဖတ်ပြီး ဟိုတစ်နေ့က ကြည့်မိတဲ့ အင်္ဂလိပ်ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားထဲက စကားပြောလေးတစ်ခုလိုမျိုးနေမှာလို့တောင် တွေးမိလိုက်သေးတယ်...\n“လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလာရတာနဲ့အမျှ၊ ပျော်ရွင်မှုတွေမှာ အခါးဓာတ်လေးတွေ ငွေ့ငွေ့ပါလာတတ်တယ်”တဲ့။ (သူပြောတာ အဲ့ဒီအဓိပ္ပါယ်။ ၀ါကျဖွဲ့ထားတာက ကိုဏီ ကွန့်ထားတာ... :D)\nစာရေးခြင်းနဲ့ပတ်သတ်ပြီး များသောအားဖြင့် ဒီလိုပဲ တစ်ခါတစ်ခါကျ ဖြစ်တတ်တယ်။ ကိုဏီလည်း ဖြစ်ဖူးတယ်။ ဥပမာ စာအုပ်ဆိုင်တွေက စာအုပ်အများကြီးတွေကြားထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါမျိုးမှာ... ငါထက်တော်တဲ့လူတွေအများကြီးပါလားလို့ သိမ်သိမ်ငယ်ငယ်နဲ့ တွေးမိသွားတတ်သလို၊ စာတွေဖတ်တာများသွားလွန်းတဲ့အချိန်တွေကျရင်လည်း သူတို့ရေးထားတာလေးတွေ ကောင်းလိုက်တာ၊ တော်လိုက်ကြတာ၊ ငါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ကြောင်ချီးပါလားဆိုပြီး အားငယ်စိတ်လည်း ဖြစ်ဖူးတာပါပဲ။\nဒါပေမယ့် ရေးချင်စိတ်ပေါက်လာတော့လည်း မရေးပဲမနေနိုင်တော့ ဒီလိုပဲ တုန့်ဆိုင်းတုန့်ဆိုင်းနဲ့ ရေးဖြစ်နေတာပါပဲရယ်။ ကိုယ်က ရေးချင်စိတ်ရှိတဲ့အခါမှရေးနေကျဆိုတော့ တာဝန်တစ်ခုလို ခံစားလာရပြီဆိုရင် မလွတ်လပ်တော့သလိုလို၊ စိတ်ဖိစီးသလိုလို ဖြစ်လာမှာ အမှန်ပါပဲရယ်....။ ကိုယ်ချင်းစာကြည့်ပေးလို့ရတယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေးချင်တဲ့အခါ ရေးနေဦးပေါ့။\nသတိုး September 8, 2013 at 11:23 PM\nစာတော့ ရေးမှ ဖြစ်မယ် သူသူရေ...။ ကွကိုယ်လည်း သတိပေးရသလို ခင်မင်သံယောဇဉ် ရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း အမြဲ တိုက်တွန်းဖြစ်ပါတယ်။ ဇွတ်ဖန်တီးဖို့ မဆိုလိုပေမယ့် စိတ်နှလုံးသား တံခါးလေးဖွင့်ထားစေချင်မိတာပါပဲ။း))\nမြသွေးနီ September 9, 2013 at 2:20 AM\nသူသူ ခံစားရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတွေ ရံဖန်ရံခါ ကိုယ်တိုင် ခံစားမိရပါတယ်။ စာကိုတော့ မရေးချင်ပဲ ဇွတ်မရေးပါဘူး။ စိတ်ပါမှ ရေးဖြစ်တယ်။ အဲ့တာကတော့ မကောင်းဘူးပေါ့။ အလုပ်တစ်ခုလို မရေးတတ်တာကလဲ အခက်သားကလားနော်။ ဒီတော့ ရေးချင်တဲ့ အချိန်ရေးပါ။ မရေးချင်ရင် စာတွေ ဖတ်ပါ။ စာရေးဖို့ ခံစားမှုတွေ လှုံ့ဆော်လာရင် သူ့အလိုလို ပြန်ရေးဖြစ်လာပါလိမ့်မယ် ညီမလေးရေ..။\nနွေလ September 13, 2013 at 5:01 PM\nဒီစာလေးဖတ်ပြီး စာတွေ ရေးပါလို့ မတိုက်တွန်းရဲပေမဲ့\nအမြဲတမ်း ဖတ်ခွင့် ရချင်ပါတယ် မမရေ\nReason letter is good..\nAnonymous October 2, 2014 at 2:39 AM\nI love you more than past.\nYou and me are more closely.


Samsung Galaxy Note9နှင့် iPhone X vs Huawei P20 Pro | Gadget သတင်း\nSamsung Galaxy Note9နှင့် iPhone X vs Huawei P20 Pro\nIgnatius ခန်းမ | | မိုဘိုင်း, တယ်လီဖုန်း\nနာရီအနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင်အောင်တောင်ကိုရီးယားကုမ္ပဏီ Samsung ၏အထင်ကရတရား ၀ င်ဖြစ်သည်။ Galaxy Note9ကိုစျေးကွက်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးစမတ်ဖုန်းကိုဈေးကွက်ထဲသို့ ၀ င်ရန်စမတ်ဖုန်းကိုဆက်လက်ထုတ်လုပ်ရန်ကြိုးစားနေကြသည့်ထုတ်လုပ်သူအားလုံး၏နောက်တွင်လိုက်ရန်ရည်ညွှန်းချက်ဖြစ်လာသည်။ များစွာသောသူတို့သည်ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း Samsung မှလွဲ၍ မည်သူတစ် ဦး တစ်ယောက်မျှအောင်မြင်ခြင်းမရခဲ့ပါ။\nGalaxy Note9၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုကျွန်ုပ်တို့သိသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ Samsung နှင့်အတူ Samsung နှင့် Huawei တို့တွင်အဓိကပြိုင်ဘက်များဖြစ်သောပြိုင်ဘက်များနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင်စမတ်ဖုန်းအများဆုံးရောင်းချသောထုတ်လုပ်သူသုံး ဦး ဖြစ်သည်။ ဒီမှာငါတို့မင်းကိုပြမယ် Samsung Galaxy Note 9, iPhone X နှင့် Huawei P20 Pro တို့၏နှိုင်းယှဉ်ချက်.\nGalaxy Note ကို 9\nHuawei က P20 Pro ကို\nအတိုင်းအတာ 161.9 76.4 8.8 မီလီမီတာ 144 71 7.7 မီလီမီတာ 155 78 8.2 မီလီမီတာ\nအလေးချိန် 201 ဂရမ် 174 ဂရမ် 190 ဂရမ်\nဖန်သားပြင် ၆.၄ လက်မ QuadHD + Super Amoled 6.4 x 2960 Pixels (1440 dpi) ၅.၈ လက်မ OLED 5.8 x 2.436 (1.125 dpi) ၆.၁ လက်မအရွယ် Amoled ၂,၂၄၀ x ၁၀၀ (၄၀၈ dpi)\nရေ / ဖုန်ခုခံနိုင်မှု IP68 IP67 IP67\nProcessor ကို Exynos9စီးရီး 9810: 10 nm ။ 64 bit A11 Bionic + M11 ရွေ့လျားမှုဆိုင်ရာ coprocessor ။ 64 bit HiSilicon Kirin 970 + 64-bit NPU\nသိုလှောင်မှု 128 GB ကို / GB ကို 512 64 GB ကို / GB ကို 256 128 GB ကို\nRAM ကို6GB ကို / GB ကို 83GB ကို6GB ကို\nMicroSD ဟုတ်ကဲ့ 512 GB အထိပါ NO Si\nနောက်ကင်မရာ 12 အမတ်။ Dual Pixel AF - OIS - အကျယ်ထောင့် + ၁၂ MP တယ်လီဖုန်း -f/ ၂.၄ ။ 12 MP ကျယ်ပြန့်သောထောင့်f/ 1.8 + 12 MP telephotof/ 2.4 - Double OIS - optical zoom 40 MP (RGB)f/ 1.8 + 20 MP (B / W)f/ 1.6 + 8 MP telef/ 2.4 - 5x hybrid zoom\nရှေ့ကင်မရာ ၈ လွှတ်တော်အမတ် AF ။ က F / 8 ကို aperture 8 အမတ်,f/ 2.4 ကို aperture ၂၄ ဦး ပါ ၀ င်သည်။ က F / 24 ကို aperture\nဘက်ထရီ 4.000 mAh ။ ကြိုးမဲ့အားသွင်းခြင်း 2.716 mAh ။ ကြိုးမဲ့အားသွင်းခြင်း 4.000 mAh မြန်ပြီးကြိုးမဲ့အားသွင်းခြင်း\nextras လက်ဗွေ sensor - နှလုံးခုန်နှုန်းအာရုံခံကိရိယာ - မျက်နှာအသိအမှတ်ပြုခြင်း - Iris အသိအမှတ်ပြုခြင်း။ နယူး S Pen (ဘလူးတုသ်) ။ Knox လုံခြုံရေးစနစ် Face ID - 3D ထိပုတ်ပါ လက်ဗွေ sensor - Doly Atmos စပီကာများ - မျက်နှာအသိအမှတ်ပြုခြင်း\nစျေးနှုန်းများ 1.008 ယူရို 128 GB ဗားရှင်း / 1.259 ယူရို 512 GB ဗားရှင်း 1.159 ယူရို 64 GB ဗားရှင်း / 1.329 ယူရို 256 GB ဗားရှင်း 779 ယူရို\n5 ဟုတ်တယ် Stylus မဟုတ်ဘူး\n6.1 Samsung Galaxy Note9၏အရောင်များ\n6.2 iPhone X အရောင်များ\n6.3 Huawei P20 Pro အရောင်များ\nSamsung Galaxy Note9သည်အလွန်ကြီးမားသော ၆.၄ လက်မဖန်သားပြင်တွင်ထင်ရှားသည်။ (၎င်းသည် Note 6,4 နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၀.၁ လက်မသာတိုးလာသည်) ထို့အပြင် notch ဟုလည်းခေါ်သည့်မည်သည့် notch ကိုမဆိုရှာမတွေ့ပါ။ iPhone X က ၅.၈ လက်မအသေးဆုံးမျက်နှာပြင်ကိုပေးနေချိန်မှာ Huawei P0,1 Pro က ၆.၁ လက်မရှိပေမယ့် Apple မော်ဒယ်လိုပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ကမျက်နှာပြင်ရဲ့ထိပ်ပိုင်းမှာသေးငယ်တဲ့ notch ကိုပြသထားတယ်။ iPhone X ထက်သေးငယ်တဲ့အရွယ်အစားရှိတယ်။\nresolution အကြောင်းပြောမယ်ဆိုရင် Galaxy Note9ကဒီစစ်ပွဲကိုအနိုင်ရလိုက်တယ် Super Amoled မျက်နှာပြင်သည် 18.5:9aspect ratio သည်သိပ်သည်းဆ 2.960 နှင့်အတူ 1.440 x 516 သို့ရောက်ရှိသည်။ ၁၉.၅: ၉ OLED မျက်နှာပြင်အမျိုးအစားရှိသော iPhone X သည် ၂,၄၃၆ x ၁,၁၂၅ သို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး Huawei ၏အထင်ကရ terminal၊ P19,5 Pro သည် ၆.၁ လက်မမျက်နှာပြင်နှင့် ၁၈.၇: ၉ format နှင့်အတူကျွန်ုပ်တို့သည် resolution9x 2.436 ကိုကမ်းလှမ်းသည်။\nအထူးသဖြင့်ထုတ်လုပ်သူသုံး ဦး သည်မိမိတို့နှိုင်းယှဉ်ထားသောဆိပ်ကမ်းများ၌သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပရိုဆက်ဆာကိုအကောင်အထည်ဖော်ရန်ရွေးချယ်ထားသောကြောင့်ဤနှိုင်းယှဉ်ချက်သည်အထူးသဖြင့်အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ Samsung က Exynos 9810၊ Apple A11 Bionic နှင့် Huawei တို့ကို Kirin 970 အတွက်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ငါတို့အချင်းချင်းနှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်၊ သူတို့က Note9နဲ့ P20 Pro တို့ပါနှစ်ခုလုံးကို Android ကစီမံထားတယ်။\nSamsung model ကကျွန်တော်တို့ကိုအာရှကုမ္ပဏီထက်ပိုမိုမြင့်မားသောစွမ်းဆောင်ရည်ကိုပေးသည်။ မှန်ကန်သောအချက်များအရ iPhone A11 ပရိုဆက်ဆာသည် Samsung နှင့် Huawei မော်ဒယ်များထက်များပြားသောနံပါတ်များကိုပေးထားသော်လည်း၎င်းတို့သည်မတူညီသောလည်ပတ်မှုစနစ်များကိုစီမံသည်ကိုသတိရသင့်သည်။ သူတို့ကအကောင့်သို့ယူရန်တစ် ဦး ကိုကိုးကားဖြစ်လာဘယ်တော့မှနိုင်ပါတယ်။\nEl Galaxy Note9ကို6နှင့် 8 GB RAM အမျိုးအစားနှစ်မျိုးဖြင့်ဈေးကွက်သို့တင်ပို့သည်။ 128GB ပမာဏမော်ဒယ်ကို 6GB RAM ဖြင့်ရရှိနိုင်ပြီး 512GB သိုလှောင်မှုပုံစံသည်စျေးကွက်သို့ 8GB မှတ်ဉာဏ်ဖြင့်ရောင်းချမည်။\niPhone X ကို 64 နှင့် 256 GB ဗားရှင်းများဖြင့်ရရှိနိုင်သည်။ 3GB RAM သာတပ်ဆင်ထားပါတယ်Huawei P20 Pro ကဲ့သို့6GB RAM ပြင်ဆင်မှုနှင့် 128 GB သိုလှောင်မှုဖြင့်သာရရှိနိုင်ပါသည်။\nဓာတ်ပုံအမှတ်အသားသည်ထုတ်လုပ်သူအများစုအတွက်သာမကအသုံးပြုသူများအတွက်ပါ ဦး စားပေးကဏ္ one တစ်ခုဖြစ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်ကျစ်လစ်သိပ်သည်းသောကင်မရာများသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အမှတ်တရများကိုဖမ်းယူခြင်းအတွက်ရွေးချယ်စရာမဟုတ်တော့ပေ။ လက်တွေ့ကျကျပထမ ဦး ဆုံးမော်ဒယ်များမှယေဘုယျအားဖြင့် iPhone ကင်မရာသည်နောက်ဆက်တွဲရည်ညွှန်းချက်ဖြစ်သည်သို့သော်လွန်ခဲ့သည့်နှစ်နှစ်အတွင်း Samsung ၏ Terminal များ၊ အထူးသဖြင့် S range နှင့်နောက်ပိုင်းတွင် Note range တို့ကကျွန်ုပ်တို့အားကမ်းလှမ်းသောအရည်အသွေးကိုကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။\nသို့သျောလညျး ဟွာဝေကိုဘေးဖယ်ထားလို့မရဘူးSamsung သည် high-end terminals များနှင့်အလွန်ဆင်တူသည့်ဓာတ်ပုံစနစ်တစ်ခုကိုပေးရန်အချိန်နှင့်ပိုက်ဆံများစွာရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသောထုတ်လုပ်သူတစ် ဦး ဖြစ်သည်။ Huawei သည်၎င်း၏အာရုံခံကိရိယာအရည်အသွေးကိုအလောင်းအစားပြုရုံသာမက P20 Pro နှင့်ရိုက်ယူနိုင်သောဓာတ်ပုံများ၏ resolution ကိုချဲ့ကားပြောဆိုခဲ့သည်။\nGalaxy Note9က 12 MP ကင်မရာနောက်ဘက်ကင်မရာစနစ်ကိုပေးထားပါတယ်f/ 1,5 မှf/ 2,4 သို့ပြောင်းလဲနိုင်သော aperture optical stabilizer နှင့်အတူ။ iPhone X သည်မှန်ဘီလူးတစ်ခုစီတွင်f/ 12 နှင့်f/ 1.8 ၏ပုံသေ aperture ပါ ၀ င်သည့် 2.4 mpx dual-camera နောက်ဘက်ကင်မရာစနစ်ကိုလည်းပေးထားသည်။ ၎င်းတွင် optical stabilization system နှင့် two-magnification optical zoom ကိုလည်းပေါင်းစပ်ထားသည်။\nHuawei P20 Pro ဖြစ်လာသည် ကျွန်တော်တို့ကိုသုံးဆကင်မရာစနစ်ကမ်းလှမ်းရန်ပထမ ဦး ဆုံး terminal ကို။ တစ်ဖက်မှကြည့်လျှင် 20 mpx အနက်နှင့်အဖြူရောင်အာရုံခံကိရိယာ၊ နောက်ထပ် 40 mpx RGB သည် optical stabilizer နှင့် 8 mpx တစ်ခုထက်ပိုသောကျွန်ုပ်တို့အား 3x optical zoom နှင့် optical stabilizer ကိုဖော်ပြထားသည်။\nမကြာသေးမီနှစ်များနှင့်ကတည်းက Instagram သည်လူမှုရေးကွန်ယက်တစ်ခုဖြစ်ပြီးအစားအစာဟင်းလျာများ၏ဓာတ်ပုံများဖြစ်သည်ရှေ့ကင်မရာသည် terminal တွင်ပိုမိုကြီးမားသောအခန်းကဏ္ have မှစတင်ခဲ့သည်။ ကြီးကျယ်တဲ့ထုတ်လုပ်သူသုံးယောက်ကဒီအချက်ကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးဒီအပိုင်းကိုလျစ်လျူရှုမထားဘူး။\nNote9က autofocus ပါ ၀ င်တဲ့ 8 mpx ရှေ့ကင်မရာနဲ့f/ 1,7 ကို aperture ပေးထားပြီး၊ ပိုကောင်းသောရလဒ်များကိုနိမ့်အလင်းအခြေအနေများတွင်ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ Apple သည်7/ mpx ကင်မရာကိုf/ 2.2 aperture ဖြင့်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ပြီး Huawei မှ selfie selfies ကို 24 / mpx resolution ဖြင့်ရုပ်ပုံများကို ap / aperturef/ 2.0 ဖြင့်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။\nကင်မရာ၏အဝင်အပေါက်သည်ထိုအရာဖြစ်သည် စမတ်ဖုန်းမော်ဒယ် (သို့) အခြားတစ်ခုကိုရွေးချယ်တဲ့အခါကျွန်ုပ်တို့အမြဲထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်နံပါတ်နည်းလေလေမှန်ဘီလူးထဲ ၀ င်လာလေလေ၊ (လှုပ်ရှားမှုရှိပါက) ပုံများမှုန်ဝါးခြင်း၊ စပါးစေ့များသို့မဟုတ်မှောင်မိုက်လွန်းခြင်းတို့မှကာကွယ်ရန်အချိန်နည်းသည်။\nဟုတ်တယ် Stylus မဟုတ်ဘူး\nSamsung ကိုအတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခိုင်းသည် Galaxy Note7ကိုဖယ်ရှားပါ၎င်းသည်ထုတ်လုပ်လိုက်သောဘက်ထရီပြproblemsနာများကြောင့်ထူးဆန်းသောကြောက်စိတ်ကိုဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့်ကိုရီးယားကုမ္ပဏီက Note မှအသုံးပြုသူသည် Note မှဖြစ်ကြောင်းပြသည်။ Note ၏ S Pen နှင့်အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုပြုသည်နှင့်တပြိုင်နက်၎င်းကိုသင်မချန်မထားနိုင်ပါ.\nဤဆောင်းပါးအစတွင်ငါဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်းအချို့သောထုတ်လုပ်သူများက LG နှင့် Motorola ကဲ့သို့သော Samsung ၏ Note ကိုအခြားစျေးကွက်များသို့ရောင်းချရန်ကြိုးစားခဲ့ကြသည်၊ သို့သော်၎င်းတို့သည်ဈေးကွက်တွင်အနည်းငယ်သာအောင်မြင်မှုရခဲ့ပြီးလက်တွေ့တွင် သတိမပြုမိသွားပြီ.\nမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်းဖန်သားပြင်အရွယ်အစားသိသိသာသာကြီးထွားလာခြင်းနှင့် terminal များကိုအချိန်နှင့်အမျှထုတ်ကုန်များအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းကိုကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ခဲ့ရသည် လက်နဲ့ကိုင်တွယ်ရတာပိုခက်တယ်။ S Pen ကပေးထားသောလုပ်ဆောင်ချက်များအပြင်၎င်းတံဆိပ်ဖြင့်ပြုလုပ်နိုင်သည့်ဖြစ်နိုင်ခြေသည်၎င်း terminal ကိုစျေးနှုန်းအရအမှန်တကယ်တန်ဖိုးရှိသည့်တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာတစ်ခုဖြစ်လာသည်။\nNote9၏ S Pen ကဖန်သားပြင်ကိုမှတ်စုများကိုပိတ်ထားစဉ်၊ ဖန်သားပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်၍ မျှဝေရန်ပုံမှန်လုပ်ဆောင်ချက်များကိုပေးသည်သာမကဘဲ Bluetooth နည်းပညာကြောင့်လည်း အတွင်းပိုင်းကိုတွေ့တယ် ကျွန်တော်တို့ကို၎င်းကို remote control တစ်ခုအဖြစ်အသုံးပြုရန်ခွင့်ပြုထားသည် ဗွီဒီယိုနှင့်ဓာတ်ပုံဖွင့်ခြင်းနှင့်တေးဂီတကိုထိန်းချုပ်ရန်\nTerminal ကိုဝယ်သည့်အခါအသုံးပြုသူများအနေဖြင့်ထည့်သွင်းစဉ်းစားရသည့်နောက်ထပ်အချက်တစ်ချက်အပြင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကင်မရာကကမ်းလှမ်းနိုင်သည့်အရည်အသွေးအပြင် terminal ကိုရရှိနိုင်သောအရောင်များတွင်တွေ့နိုင်သည်။\nSamsung Galaxy Note9၏အရောင်များ\nသမုဒ္ဒရာအပြာရောင်။ သိုလှောင်မှုပမာဏ 512 GB နှင့် RAM 8 GB ရှိသည့်ဗားရှင်းတွင်သာရနိုင်သည်။\niPhone X အရောင်များ\nHuawei P20 Pro အရောင်များ\nLa အမှတ်တံဆိပ်ပုံရိပ် မည်သည့်ထုတ်ကုန်ကိုမဆို ၀ ယ်သည့်အခါကျွန်ုပ်တို့အများစုသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အိတ်ကပ်ကခွင့်ပြုသရွေ့၎င်းတို့ကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးသောအချက်ဖြစ်သည်။ Samsung, Apple နှင့် Huawei တို့သည်နည်းပညာဆိုင်ရာဗဟုသုတနည်းပါးသောသုံးစွဲသူများစွာသိသောကုန်အမှတ်တံဆိပ်များဖြစ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့်၎င်းတို့သည်ကမ္ဘာပေါ်တွင်စမတ်ဖုန်းအများဆုံးရောင်းချသည့်ကုမ္ပဏီသုံးခုဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့သူတို့တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး။\nဈေးကွက်ထဲမှာငါတို့ရှာတွေ့နိုင်သည် ညီတူညီမျှတရားဝင်အခြားနည်းလမ်းအလားတူသို့မဟုတ်စျေးနှုန်းချိုသာစျေးနှုန်းများမှာ။ Note 9၊ iPhone X နှင့် Huawei P20 Pro တို့ကိုလက်ရှိဈေးကွက်တွင်ရရှိနိုင်သည့်အခြားရွေးချယ်စရာများကို၎င်းတွင်တွေ့ရှိနိုင်သည် OnePlus 6, LG G7 Thing Q, Xiaomi Mi 8 နှင့်ပင် Google က Pixel2XL.\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - Gadget သတင်း » တယ်လီဖုန်း » မိုဘိုင်း » Samsung Galaxy Note9နှင့် iPhone X vs Huawei P20 Pro\nSamsung Galaxy Note9နှင့် Galaxy Note 8 ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်သတ်မှတ်ချက်များ\nသင့်မှာ Samsung Galaxy Device ရှိလား။ Fortnite APK ကိုဒေါင်းလုပ်ဆွဲပါ


ဆေးဝါးမပါဘဲ လေးလကျော်အတွင်း ကိုယ်အလေးချိန် ပေါင် ၅၀ လျှော့ချနိုင်ခဲ့တဲ့ ဦးမြတ်သူ - Myanmar Express\nMay 14, 2018 By Myanmar Express in ဗဟုသုတ, အားကစား, အတွေးအမြင်, ဆောင်းပါး No Comments Tags: ဝိတ်ချ, ဦးမြတ်သူ\nမြတ်နိုးသူ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း၏ မန်နေးဂျင်းဒါရိုက်တာဖြစ်သူ ၄၃နှစ်အရွယ် ဦးမြတ်သူသည် အဝလွန်ခြင်းအတွက် ယခင်က ရေတိုဝိတ်လျှော့နည်းများကိုသုံးပြီး ဝိတ်လျှော့ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။\n“အရင်တုန်းက သုံးခေါက်လောက် ဝိတ်လျှော့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိတ်ကျတာ မသိသာဘူး၊ စိတ်ကလည်း အရမ်းပင်ပန်းတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အသီးတွေပဲစားပြီး ထမင်းလုံးဝ မစားနဲ့ဆိုတာမျိုး၊ လေ့ကျင့်ခန်း အပြင်းအထန်လုပ်ဆိုတာမျိုး ဆိုတော့ ခဏပဲလုပ်နိုင်တယ်၊ ရေရှည်မှာ ဘယ်လိုမှ မလုပ်နိုင်တော့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။ ၁၀ ရက်လောက်လည်း လုပ်ပြီးရော အစားဖြတ်တဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ စိတ်အလိုမကျတာတွေဖြစ်လာပါတယ်။ အဲဒီတော့ နောက်ပိုင်း ဝိတ်လျှော့ရတာကို စိတ်ပျက်သွားတယ်။ ဝိတ်ကျအောင် ဆေးတွေလည်းသောက်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစားအသောက် မထိန်းတော့ ပြန်ဝတာပါပဲ” ဟု ဦးမြတ်သူက ပြောသည်။\nလေးဖက်နာရောဂါကြောင့် အိပ်ရာထဲ ခြောက်လလောက် လှဲနေရသည်အထိ ဆိုးရွားစွာ ဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော ဦးမြတ်သူသည် ထိုကာလအတွင်း ကိုယ်အလေးချိန်များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ရာ ၂၈၇ ပေါင်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “ကိုယ်အလေးချိန် ဒီလောက်အထိ တက်ခဲ့ရတာက ကျန်းမာရေးအသိကို တိတိကျကျ မသိခဲ့လို့ပါ။ အဲဒီတော့ စားသောက်နေထိုင်မှုပုံစံက မှားနေခဲ့ပါတယ်။ အဝလွန်တော့ ရောဂါတွေဖြစ်လိုက်၊ ဆေးခန်းပြလိုက် လည်နေခဲ့တာပါ။\nအရင်က ဘယ်လို စားသောက်ခဲ့သလဲဆိုတော့ ထမင်းကတော့ နည်းနည်းပဲ စားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြန်မြန်စားတယ်၊ အာလူးကြော်၊ ဟမ်ဘာဂါ၊ ပီဇာ စတဲ့ သရေစာတွေကို အရမ်းကြိုက်ပါတယ်။ အပြင်စာကလည်း အင်မတန်စားတယ်၊ အချဉ်၊ အခါးတွေကို လုံးဝမကြိုက်ဘူး။ အသားပဲ ဟင်းထင်တာ၊ အရွက်စိမ်းတွေဆို လုံးဝမကြိုက်ဘူး။ သရေစာကတော့ မျက်လုံးမှိတ်မှပဲ ပါးစပ်ပိတ်တော့တယ်။ ကျွန်တော်က ထမင်းကိုနည်းနည်းပဲ စားတော့ ‘ငါ ဝတာ ဝတယ်၊ နည်းနည်းပဲစားပြီး ဝနေတာဆိုတော့ မတတ်နိုင်ဘူး’လို့ ထင်ခဲ့တယ်။\nကိုယ်အလေးချိန် ၂၈၇ပေါင်အထိဖြစ်သွားတဲ့ အခါမှာ ကျန်းမာရေးကချူခြာလာပါတယ်၊ အသက် ရှူရတာလည်း မဝတော့ဘူး၊အဲဒါနဲ့ နှလုံးအထူးကု ဆရာဝန် ဒေါက်တာဦးသန်းထိုက်အောင်ဆီ သွားပြတော့ ကိုယ်အလေးချိန်လျှော့ဖို့ လိုတယ်ဆိုပြီး အာဟာရဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ကြီး ဒေါက်တာဒေါ်ဝင်းဝင်းမြင့်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပါတယ်။\nအခုတစ်ခေါက်မှာတော့ စိတ်ပင်ပန်းတာ သိပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အစားအသောက်ကို စနစ်နဲ့ စားတတ်သွားလို့ပါ။ အစားအသောက်ဆိုလည်း ဘယ်အရာက ကယ်လိုရီများတယ်၊ ဘယ်အရာဆိုရင် စားသင့်တယ်ဆိုတာ သိသွားတယ်။ ဆရာမ ဒေါ်ဝင်းဝင်းမြင့်က လေ့ကျင့်ခန်းကိုလုပ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စခိုင်းပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကိုယ်လုပ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်း ဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်ပျက်မသွားပါဘူး”ဟု ဦးမြတ်သူက ပြောသည်။\nဦးမြတ်သူသည် ၁-၄-၂၀၁၆ ရက်နေ့ကစပြီး ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ချမှုကို တိကျစွာပြုလုပ်ခဲ့ရာ ၁-၈-၂၀၁၆ ရက်နေ့တွင် ၂၄၃ ပေါင်၊ ၁၉-၈-၂၀၁၆ ရက်နေ့တွင် ၂၃၇ ပေါင် အထိ လျော့ကျသွားခဲ့ရာ တစ်လလျှင် ပျမ်းမျှ ၁၀ ပေါင်ကျော် လျော့ကျခဲ့ပြီး လေးလကျော်အတွင်း ပေါင် ၅၀ အထိ လျော့ကျသွားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n“တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ကိုယ်အလေးချိန်က တစ်လမှာ ၁၅ ပေါင်လောက် ကျနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အစားအသောက်မက်တော့ ညစာကို အမြဲတမ်းမဆင်ခြင်ဖြစ်ပါဘူး။ အဲဒီအတွက် နှစ်ရက် တစ်ပေါင်လောက် မကျတော့ပါဘူး။ စစချင်း ၁၀ ရက်-၁၅ ရက်လောက်အတွင်းမှာတော့ နည်းစနစ်တကျ မစားသောက်တတ်သေးတဲ့အတွက် ဒုက္ခရောက်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ စနစ်တကျ နေထိုင်စားသောက်တတ်လာတဲ့အတွက် အတော်လေး အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ ဝိတ်တကယ်ကျတဲ့အတွက် လူကလည်း နေရထိုင်ရတာပေါ့ပါးလာတယ်။ အပြင်စာကို လုံးဝနီးပါးမစားတော့ပါဘူး။ ငြင်းလို့မရတဲ့ ပွဲလမ်းသဘင်တွေမှာ စားရင်တောင် အရင်က အသားပဲရွေးစားပေမယ့် အခုကျတော့ အသီးအရွက်တွေကို ဦးစားပေးစားတယ်” ဟု ဦးမြတ်သူက သူ၏ စားသောက်မှုပုံစံကို ပြောပြခဲ့သည်။\n“အရင်က အစာစားရင် မဝါးဘူး၊ မျိုချတာဆိုတော့ ခဏလေးနဲ့ ကုန်သွားတယ်။ အခုကျတော့ ဆရာမက နာရီဝက်ကြာအောင်စားလို့ ပြောပေမယ့် ၁၅မိနစ် အနည်းဆုံးကြာအောင် စားတယ်၊ ဟင်းချိုကို အရင်ဆုံးစားတဲ့အကျင့်လုပ်တယ်၊ ထမင်းတစ် လုတ်စားပြီးတိုင်း ၁ကနေ ၃၀ အထိရေတယ်။ အဓိကက အစာကို ကြေညက်အောင် အချိန်ယူစားပါတယ်။ တစ်နေကုန်မှာလည်း ငါးမုန့်ကြော်၊ အာလူးကြော်၊ စမူဆာ စတဲ့ ဆီကြော်မုန့်တွေ အကုန်ရှောင်ပါတယ်။ အရင်က အချိုရည်ကို ကြိုက်လည်း ကြိုက်တော့ တစ်နေ့ကို နှစ်ဘူး-သုံးဘူးလောက်သောက်ပါတယ်။\nအခုတော့အဆိပ်လို့ သဘောထားပြီး လုံးဝကို လှည့်မကြည့်တော့ပါဘူး။ ရေနဲ့ ရေနွေးကြမ်းကိုပဲသောက် တော့တယ်။ ဘီယာ၊ အရက်ကလည်း မသောက်တာ နှစ် ၂၀ လောက်ရှိသွားပါပြီ။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီတောင် မသောက်တော့ဘူး။ အပြင်စာကို သိပ်မစား တော့ဘူး။ အခုဆိုရင် ရေနွေးကြမ်းကို ခါးခါးလေး သောက်တယ်။ ဆရာမက ဘယ်အစာက ကယ်လိုရီများတယ်၊ မစားသင့်တဲ့ အထဲမှာပါတယ်ဆိုပြီး ကယ်လိုရီတက်တဲ့ အစာ၊ ကယ်လိုရီနည်းတဲ့ အစာတွေကို သိအောင် ပြောပြပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါမှာ နည်း နည်းစားပေမယ့် ဘယ်အစာဆိုရင် ကယ်လိုရီတက် နိုင်တယ်၊ ဘယ်အစာဆိုရင် များများစားလည်း ကယ်လိုရီမတက်ဘူးဆိုတာ ခွဲခြားသိသွားပါတယ်”ဟု ဦး မြတ်သူက ပြောသည်။\nလွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သွေးတိုးခြင်း၊ ဆီးချို ရောဂါအကြိုအဆင့် ဖြစ်ခြင်း၊ အသက်ရှူမဝခြင်း၊ သွေးတွင်းအဆီများခြင်းနှင့် လေးဖက်နာဝေဒနာတို့ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခု ကိုယ်အလေးချိန် ပေါင် ၅၀ ကျပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထိုဝေဒနာများ သိသာစွာ လျော့ပါးသက်သာသွားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nမလိုအပ်တဲ့ အပိုဝန် ပေါင် ၅၀ လောက် လျော့သွားတဲ့အခါ လူကလည်းပေါ့ပါးသွားတယ်။ အရင်ကဆို ကြာကြာ တောင်မတ်တတ်မရပ်နိုင်ဘူး။ လမ်းလျှောက်ရမှာကို ကြောက်နေခဲ့တာ။ အခုကျတော့ လမ်းလျှောက်ရတာကို အားကစားတစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကျိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ လျှောက်ကိုလျှောက်ချင်နေတာ. . .\n“မလိုအပ်တဲ့ အပိုဝန် ပေါင် ၅၀ လောက်လျော့သွားတဲ့အခါ လူကလည်း ပေါ့ပါးသွားတယ်။ အရင်ကဆို ကြာကြာတောင် မတ်တတ်မရပ်နိုင်ဘူး။ လမ်းလျှောက်ရမှာကို ကြောက်နေခဲ့တာ။ အခုကျတော့ လမ်းလျှောက်ရတာကို အားကစားတစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကျိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့အသိနဲ့ လျှောက်ကို လျှောက်ချင်နေတာ။ အခုနောက်ပိုင်းကျတော့ ရောဂါမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ဖို့ ဝိတ်လျှော့ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိရှိသွားခဲ့ပါတယ်”ဟု ဦးမြတ်သူကဆိုသည်။\n“ဆရာမက လေ့ကျင့်ခန်းကို စိတ်ပျော်လာအောင် အရင်လုပ်ဆိုပြီး တစ်ရက်ကို တစ်နာရီခွဲပဲ လမ်းလျှောက်ခိုင်းပါတယ်။ အဲဒါတောင် ဆက်တိုက် မလျှောက်ခိုင်းပါဘူး။ ၁၅ မိနစ်လျှောက်ပြီး နား၊ ပြီးမှ ၁၅ မိနစ်လျှောက် . . တစ်နေကုန်မှာ တစ်နာရီခွဲပြည့်ရင် တော်ပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်။ စစချင်းတုန်းက တစ်နာရီခွဲ ပြည့်အောင် လျှောက်နိုင်ဖို့ တော်တော်အား ထုတ်ခဲ့ရတယ်။ အခုကျတော့ တစ်နေ့ကို နှစ်နာရီခွဲတောင် လမ်းလျှောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရေလည်း ကူးပါတယ်။ အရင်က လမ်းလျှောက်ရင်တောင် အိပ်ချင် မူးတူးလျှောက်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ လက်တွေလွှဲယမ်းပြီး တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ချွေးထွက်တဲ့အထိ လျှောက်ပါတယ်။ ဒီလိုလေ့ကျင့်ခန်းတွေလုပ်ရင် နေရတာ လန်းဆန်းတယ်၊ နာတဲ့ဒဏ်လည်း မခံစားရတော့ပါဘူး”ဟု ဦးမြတ်သူက လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကြောင့် ရရှိသည့် ကောင်းကျိုးကို မျှဝေခဲ့သည်။\nဦးမြတ်သူဝိတ်လျှော့နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အဓိက တွန်းအားမှာ ဇနီးသည်၏ အားပေးမှုဟု သူကဆိုသည်။\n“အဓိက ဝိတ်ချဖြစ်တဲ့ တွန်းအား ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းက ကျွန်တော့် အမျိုးသမီးကြောင့်ပါပဲ။ သူက ကျွန်တော့်ကို အသက်ရှည်ကျန်းမာစေချင်တယ်၊ လှလည်း လှစေချင်တယ်။ ဝတဲ့အခါ ဘယ်အဝတ်အစားနဲ့မှ မတော်တော့ဘူး။ အဆင်ဘယ်လောက်လှလှ ဝတ်လို့မရတော့ဘဲ တော်တာဝယ်ဝတ်ရတဲ့ဘ၀ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဂေါ့ဖ်ရိုက်ရင်တောင် သူများတွေလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မသွားလာနိုင်တဲ့ ဘဝမျိုးဖြစ်ပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမှာပါ နောက်မှာ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသမီးက အစားအသောက်တွေကို ဆရာမရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပြင်ဆင်ပေးတယ်။ ဟင်းရည်ဆိုလည်း မထပ်အောင် စားချင်စဖွယ် ပြင်ဆင်ပေးတယ်။\nကိုယ့်လို ကျန်းမာရေးအသိမရှိတာမျိုး မဖြစ်အောင် သားကိုလည်း ဆရာမဆီ ခေါ်သွားတိုင်း ကျန်းမာရေးအသိရှိလာအောင် သင်ပေးထားတယ်။ အဲဒီအတွက် သားကလည်း အသီးအရွက်တွေ စားတတ်တဲ့အကျင့်ရလာပါပြီ”ဟု ဦးမြတ်သူကပြောသည်။ အရပ် ၅ ပေ ၇ လက်မရှိသော ဦးမြတ်သူအတွက်ရှိသင့်သည့် ပုံမှန်ကိုယ်အလေးချိန်သည် ၁၄၀ ပေါင်ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်သော်လည်း နောင် ၆ လအတွင်း ၁၉၀-၂၀၀ ပေါင်ကြားရှိသည်အထိ လျှော့ချသွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ပေါင် ၂၀၀ မကျော်အောင် အမြဲထိန်းထားမည်ဟု ဦးမြတ်သူကဆိုသည်။\nအဝလွန်ခြင်း၊ ဝခြင်းတို့ကြောင့် ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ချလိုသူများအတွက် –\n“အသက်လည်းရှည်ချင်တယ်၊ ကျန်းကျန်းမာမာလည်း နေချင်တယ်၊ စတိုင်ကျပြီး စမတ်လည်း ကျချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဝနေတာက ဘယ်ဘက်ကကြည့်ကြည့် မကောင်းပါဘူး။ မိသားစုဘက်က ကြည့်လည်း မကောင်းဘူး။ လူမှုရေးဘက်ကကြည့်လည်း မကောင်းဘူး၊ စီးပွားရေးဘက်ကကြည့်လည်း မကောင်းဘူး။ ကျန်းမာရေးမကောင်းရင် ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ထိခိုက်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ မိသားစုမှာလည်း ထိခိုက်သလို စီးပွားရေး၊ လူမှုဆက်ဆံပေါင်းသင်းရေးမှာလည်း ထိခိုက်ပါတယ်။ အဘက်ဘက်မှာ ဆုံးရှုံးပါတယ်။ အဲဒီအတွက် အဝလွန်သူတွေကော ဝတဲ့သူတွေပါ ကျန်းမာရေးနဲ့အညီ နေထိုင်စားသောက်ပြီး ဝိတ်လျှော့သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nဒီအဝလွန်တာကြောင့် ရှစ်လ-ကိုးလလောက် အိပ်ရာထဲက မထနိုင်လောက်အောင် နာဖူးခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ပေါင် ၅၀ လောက် ကျပြီးချိန်မှာ ကျန်းမာရေးကလည်း ပုံမှန်ကောင်းလာတယ်၊ မိသားစုကလည်း ပျော်ရွှင်မှုရလာတယ်၊ စီးပွားရေးမှာလည်း လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်တဲ့ စိတ်စွမ်းအား ရှိလာတယ်၊ အဲဒီအတွက် ဘယ်လို ဖိအားဒဏ်တွေပဲလာလာ ခံနိုင်ရည် ပိုရှိလာပါတယ်။ အစစအရာရာ ပိုမို အဆင်ပြေလာတာကိုတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ကိုယ်တွေ့ပါပဲ။\nတစ်လ ဝိတ်လျှော့ဖို့ နောက်ကျရင် ၁၀ ပေါင် ကျရမယ့်အစား မဆင်ခြင်ဘဲနေလို့ ၁၀ ပေါင် ထပ်တက်လာတဲ့အတွက် ပေါင် ၂၀ နစ်နာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ချက်ချင်းပဲဝိတ်လျှော့ပါလို့ စေတနာနဲ့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်”ဟု ဦးမြတ်သူက အကြံပေးစကား ပြောကြားလိုက်ပါသည်။\nမွတျနိုးသူ ဆောကျလုပျရေးလုပျငနျး၏ မနျနေးဂငျြးဒါရိုကျတာဖွဈသူ ၄၃နှဈအရှယျ ဦးမွတျသူသညျ အဝလှနျခွငျးအတှကျ ယခငျက ရတေိုဝိတျလြှော့နညျးမြားကိုသုံးပွီး ဝိတျလြှော့ခဲ့ဖူးသူဖွဈသညျ။\n“အရငျတုနျးက သုံးခေါကျလောကျ ဝိတျလြှော့ဖူးပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ ဝိတျကတြာ မသိသာဘူး၊ စိတျကလညျး အရမျးပငျပနျးတယျ၊ ဘာဖွဈလို့လဲဆိုတော့ အသီးတှပေဲစားပွီး ထမငျးလုံးဝ မစားနဲ့ဆိုတာမြိုး၊ လကေ့ငျြ့ခနျး အပွငျးအထနျလုပျဆိုတာမြိုး ဆိုတော့ ခဏပဲလုပျနိုငျတယျ၊ ရရှေညျမှာ ဘယျလိုမှ မလုပျနိုငျတော့ မအောငျမွငျခဲ့ပါဘူး။ ၁၀ ရကျလောကျလညျး လုပျပွီးရော အစားဖွတျတဲ့ဒဏျကို မခံနိုငျတော့ဘဲ စိတျအလိုမကတြာတှဖွေဈလာပါတယျ။ အဲဒီတော့ နောကျပိုငျး ဝိတျလြှော့ရတာကို စိတျပကျြသှားတယျ။ ဝိတျကအြောငျ ဆေးတှလေညျးသောကျဖူးတယျ။ ဒါပမေဲ့ အစားအသောကျ မထိနျးတော့ ပွနျဝတာပါပဲ” ဟု ဦးမွတျသူက ပွောသညျ။\nလေးဖကျနာရောဂါကွောငျ့ အိပျရာထဲ ခွောကျလလောကျ လှဲနရေသညျအထိ ဆိုးရှားစှာ ဝဒေနာခံစားခဲ့ရသော ဦးမွတျသူသညျ ထိုကာလအတှငျး ကိုယျအလေးခြိနျမြားစှာ မွငျ့တကျလာခဲ့ရာ ၂၈၇ ပေါငျအထိ ဖွဈသှားခဲ့သညျ။ “ကိုယျအလေးခြိနျ ဒီလောကျအထိ တကျခဲ့ရတာက ကနျြးမာရေးအသိကို တိတိကကြ မသိခဲ့လို့ပါ။ အဲဒီတော့ စားသောကျနထေိုငျမှုပုံစံက မှားနခေဲ့ပါတယျ။ အဝလှနျတော့ ရောဂါတှဖွေဈလိုကျ၊ ဆေးခနျးပွလိုကျ လညျနခေဲ့တာပါ။\nအရငျက ဘယျလို စားသောကျခဲ့သလဲဆိုတော့ ထမငျးကတော့ နညျးနညျးပဲ စားပါတယျ၊ ဒါပမေဲ့ မွနျမွနျစားတယျ၊ အာလူးကွျော၊ ဟမျဘာဂါ၊ ပီဇာ စတဲ့ သရစောတှကေို အရမျးကွိုကျပါတယျ။ အပွငျစာကလညျး အငျမတနျစားတယျ၊ အခဉျြ၊ အခါးတှကေို လုံးဝမကွိုကျဘူး။ အသားပဲ ဟငျးထငျတာ၊ အရှကျစိမျးတှဆေို လုံးဝမကွိုကျဘူး။ သရစောကတော့ မကျြလုံးမှိတျမှပဲ ပါးစပျပိတျတော့တယျ။ ကြှနျတျောက ထမငျးကိုနညျးနညျးပဲ စားတော့ ‘ငါ ဝတာ ဝတယျ၊ နညျးနညျးပဲစားပွီး ဝနတောဆိုတော့ မတတျနိုငျဘူး’လို့ ထငျခဲ့တယျ။\nကိုယျအလေးခြိနျ ၂၈၇ပေါငျအထိဖွဈသှားတဲ့ အခါမှာ ကနျြးမာရေးကခြူခွာလာပါတယျ၊ အသကျ ရှူရတာလညျး မဝတော့ဘူး၊အဲဒါနဲ့ နှလုံးအထူးကု ဆရာဝနျ ဒေါကျတာဦးသနျးထိုကျအောငျဆီ သှားပွတော့ ကိုယျအလေးခြိနျလြှော့ဖို့ လိုတယျဆိုပွီး အာဟာရဆိုငျရာ ဆရာဝနျကွီး ဒေါကျတာဒျေါဝငျးဝငျးမွငျ့နဲ့ မိတျဆကျပေးခဲ့ပါတယျ။\nအခုတဈခေါကျမှာတော့ စိတျပငျပနျးတာ သိပျမဖွဈခဲ့ဘူး။ အစားအသောကျကို စနဈနဲ့ စားတတျသှားလို့ပါ။ အစားအသောကျဆိုလညျး ဘယျအရာက ကယျလိုရီမြားတယျ၊ ဘယျအရာဆိုရငျ စားသငျ့တယျဆိုတာ သိသှားတယျ။ ဆရာမ ဒျေါဝငျးဝငျးမွငျ့က လကေ့ငျြ့ခနျးကိုလုပျပါ၊ ဒါပမေဲ့ ဖွညျးဖွညျးခငျြးပဲ စခိုငျးပါတယျ။ အဲဒီတော့ ကိုယျလုပျနိုငျတဲ့ အတိုငျးအတာအတှငျး ဖွဈတဲ့အတှကျ စိတျပကျြမသှားပါဘူး”ဟု ဦးမွတျသူက ပွောသညျ။\nဦးမွတျသူသညျ ၁-၄-၂၀၁၆ ရကျနကေ့စပွီး ကိုယျအလေးခြိနျ လြှော့ခမြှုကို တိကစြှာပွုလုပျခဲ့ရာ ၁-၈-၂၀၁၆ ရကျနတှေ့ငျ ၂၄၃ ပေါငျ၊ ၁၉-၈-၂၀၁၆ ရကျနတှေ့ငျ ၂၃၇ ပေါငျ အထိ လြော့ကသြှားခဲ့ရာ တဈလလြှငျ ပမျြးမြှ ၁၀ ပေါငျကြျော လြော့ကခြဲ့ပွီး လေးလကြျောအတှငျး ပေါငျ ၅၀ အထိ လြော့ကသြှားခဲ့ကွောငျး သိရသညျ။\n“တကယျလုပျမယျဆိုရငျ ကိုယျအလေးခြိနျက တဈလမှာ ၁၅ ပေါငျလောကျ ကနြိုငျပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ ကြှနျတျောက အစားအသောကျမကျတော့ ညစာကို အမွဲတမျးမဆငျခွငျဖွဈပါဘူး။ အဲဒီအတှကျ နှဈရကျ တဈပေါငျလောကျ မကတြော့ပါဘူး။ စစခငျြး ၁၀ ရကျ-၁၅ ရကျလောကျအတှငျးမှာတော့ နညျးစနဈတကြ မစားသောကျတတျသေးတဲ့အတှကျ ဒုက်ခရောကျခဲ့တယျ။ နောကျပိုငျးကတြော့ စနဈတကြ နထေိုငျစားသောကျတတျလာတဲ့အတှကျ အတျောလေး အဆငျပွသှေားပါတယျ။ ဝိတျတကယျကတြဲ့အတှကျ လူကလညျး နရေထိုငျရတာပေါ့ပါးလာတယျ။ အပွငျစာကို လုံးဝနီးပါးမစားတော့ပါဘူး။ ငွငျးလို့မရတဲ့ ပှဲလမျးသဘငျတှမှော စားရငျတောငျ အရငျက အသားပဲရှေးစားပမေယျ့ အခုကတြော့ အသီးအရှကျတှကေို ဦးစားပေးစားတယျ” ဟု ဦးမွတျသူက သူ၏ စားသောကျမှုပုံစံကို ပွောပွခဲ့သညျ။\n“အရငျက အစာစားရငျ မဝါးဘူး၊ မြိုခတြာဆိုတော့ ခဏလေးနဲ့ ကုနျသှားတယျ။ အခုကတြော့ ဆရာမက နာရီဝကျကွာအောငျစားလို့ ပွောပမေယျ့ ၁၅မိနဈ အနညျးဆုံးကွာအောငျ စားတယျ၊ ဟငျးခြိုကို အရငျဆုံးစားတဲ့အကငျြ့လုပျတယျ၊ ထမငျးတဈ လုတျစားပွီးတိုငျး ၁ကနေ ၃၀ အထိရတေယျ။ အဓိကက အစာကို ကွညေကျအောငျ အခြိနျယူစားပါတယျ။ တဈနကေုနျမှာလညျး ငါးမုနျ့ကွျော၊ အာလူးကွျော၊ စမူဆာ စတဲ့ ဆီကွျောမုနျ့တှေ အကုနျရှောငျပါတယျ။ အရငျက အခြိုရညျကို ကွိုကျလညျး ကွိုကျတော့ တဈနကေို့ နှဈဘူး-သုံးဘူးလောကျသောကျပါတယျ။\nအခုတော့အဆိပျလို့ သဘောထားပွီး လုံးဝကို လှညျ့မကွညျ့တော့ပါဘူး။ ရနေဲ့ ရနှေေးကွမျးကိုပဲသောကျ တော့တယျ။ ဘီယာ၊ အရကျကလညျး မသောကျတာ နှဈ ၂၀ လောကျရှိသှားပါပွီ။ လကျဖကျရညျ၊ ကျောဖီတောငျ မသောကျတော့ဘူး။ အပွငျစာကို သိပျမစား တော့ဘူး။ အခုဆိုရငျ ရနှေေးကွမျးကို ခါးခါးလေး သောကျတယျ။ ဆရာမက ဘယျအစာက ကယျလိုရီမြားတယျ၊ မစားသငျ့တဲ့ အထဲမှာပါတယျဆိုပွီး ကယျလိုရီတကျတဲ့ အစာ၊ ကယျလိုရီနညျးတဲ့ အစာတှကေို သိအောငျ ပွောပွပေးလိုကျတယျ။ အဲဒီအခါမှာ နညျး နညျးစားပမေယျ့ ဘယျအစာဆိုရငျ ကယျလိုရီတကျ နိုငျတယျ၊ ဘယျအစာဆိုရငျ မြားမြားစားလညျး ကယျလိုရီမတကျဘူးဆိုတာ ခှဲခွားသိသှားပါတယျ”ဟု ဦး မွတျသူက ပွောသညျ။\nလှနျခဲ့သော သုံးနှဈက သှေးတိုးခွငျး၊ ဆီးခြို ရောဂါအကွိုအဆငျ့ ဖွဈခွငျး၊ အသကျရှူမဝခွငျး၊ သှေးတှငျးအဆီမြားခွငျးနှငျ့ လေးဖကျနာဝဒေနာတို့ ခံစားခဲ့ရသျောလညျး ယခု ကိုယျအလေးခြိနျ ပေါငျ ၅၀ ကပြွီးနောကျပိုငျးတှငျ ထိုဝဒေနာမြား သိသာစှာ လြော့ပါးသကျသာသှားခဲ့ကွောငျး သိရသညျ။\nမလိုအပျတဲ့ အပိုဝနျ ပေါငျ ၅၀ လောကျ လြော့သှားတဲ့အခါ လူကလညျးပေါ့ပါးသှားတယျ။ အရငျကဆို ကွာကွာ တောငျမတျတတျမရပျနိုငျဘူး။ လမျးလြှောကျရမှာကို ကွောကျနခေဲ့တာ။ အခုကတြော့ လမျးလြှောကျရတာကို အားကစားတဈခုလို မဟုတျဘဲ ကောငျးကြိုးရှိတယျဆိုတဲ့ အသိနဲ့ လြှောကျကိုလြှောကျခငျြနတော. . .\n“မလိုအပျတဲ့ အပိုဝနျ ပေါငျ ၅၀ လောကျလြော့သှားတဲ့အခါ လူကလညျး ပေါ့ပါးသှားတယျ။ အရငျကဆို ကွာကွာတောငျ မတျတတျမရပျနိုငျဘူး။ လမျးလြှောကျရမှာကို ကွောကျနခေဲ့တာ။ အခုကတြော့ လမျးလြှောကျရတာကို အားကစားတဈခုလို မဟုတျဘဲ ကောငျးကြိုးရှိတယျဆိုတဲ့အသိနဲ့ လြှောကျကို လြှောကျခငျြနတော။ အခုနောကျပိုငျးကတြော့ ရောဂါမဖွဈအောငျ ကာကှယျဖို့ ဝိတျလြှော့ရမယျဆိုတဲ့ အသိရှိသှားခဲ့ပါတယျ”ဟု ဦးမွတျသူကဆိုသညျ။\n“ဆရာမက လကေ့ငျြ့ခနျးကို စိတျပြျောလာအောငျ အရငျလုပျဆိုပွီး တဈရကျကို တဈနာရီခှဲပဲ လမျးလြှောကျခိုငျးပါတယျ။ အဲဒါတောငျ ဆကျတိုကျ မလြှောကျခိုငျးပါဘူး။ ၁၅ မိနဈလြှောကျပွီး နား၊ ပွီးမှ ၁၅ မိနဈလြှောကျ . . တဈနကေုနျမှာ တဈနာရီခှဲပွညျ့ရငျ တျောပွီလို့ ပွောခဲ့တယျ။ စစခငျြးတုနျးက တဈနာရီခှဲ ပွညျ့အောငျ လြှောကျနိုငျဖို့ တျောတျောအား ထုတျခဲ့ရတယျ။ အခုကတြော့ တဈနကေို့ နှဈနာရီခှဲတောငျ လမျးလြှောကျနိုငျခဲ့ပါတယျ။ ရလေညျး ကူးပါတယျ။ အရငျက လမျးလြှောကျရငျတောငျ အိပျခငျြ မူးတူးလြှောကျခဲ့ပမေယျ့ အခုတော့ လကျတှလှေဲယမျးပွီး တကျတကျကွှကွှနဲ့ ခြှေးထှကျတဲ့အထိ လြှောကျပါတယျ။ ဒီလိုလကေ့ငျြ့ခနျးတှလေုပျရငျ နရေတာ လနျးဆနျးတယျ၊ နာတဲ့ဒဏျလညျး မခံစားရတော့ပါဘူး”ဟု ဦးမွတျသူက လကေ့ငျြ့ခနျးလုပျခွငျးကွောငျ့ ရရှိသညျ့ ကောငျးကြိုးကို မြှဝခေဲ့သညျ။\nဦးမွတျသူဝိတျလြှော့နိုငျခဲ့ခွငျး၏ အဓိက တှနျးအားမှာ ဇနီးသညျ၏ အားပေးမှုဟု သူကဆိုသညျ။\n“အဓိက ဝိတျခဖြွဈတဲ့ တှနျးအား ၁၀၀ ရာခိုငျနှုနျးက ကြှနျတေျာ့ အမြိုးသမီးကွောငျ့ပါပဲ။ သူက ကြှနျတေျာ့ကို အသကျရှညျကနျြးမာစခေငျြတယျ၊ လှလညျး လှစခေငျြတယျ။ ဝတဲ့အခါ ဘယျအဝတျအစားနဲ့မှ မတျောတော့ဘူး။ အဆငျဘယျလောကျလှလှ ဝတျလို့မရတော့ဘဲ တျောတာဝယျဝတျရတဲ့ဘ၀ ဖွဈသှားခဲ့တယျ။ သူငယျခငျြးတှနေဲ့ ဂေါ့ဖျရိုကျရငျတောငျ သူမြားတှလေို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မသှားလာနိုငျတဲ့ ဘဝမြိုးဖွဈပွီး ပေါငျးသငျးဆကျဆံရေးမှာပါ နောကျမှာ ကနျြခဲ့ပါတယျ။ အမြိုးသမီးက အစားအသောကျတှကေို ဆရာမရဲ့ ညှနျကွားခကျြအတိုငျး ပွငျဆငျပေးတယျ။ ဟငျးရညျဆိုလညျး မထပျအောငျ စားခငျြစဖှယျ ပွငျဆငျပေးတယျ။\nကိုယျ့လို ကနျြးမာရေးအသိမရှိတာမြိုး မဖွဈအောငျ သားကိုလညျး ဆရာမဆီ ချေါသှားတိုငျး ကနျြးမာရေးအသိရှိလာအောငျ သငျပေးထားတယျ။ အဲဒီအတှကျ သားကလညျး အသီးအရှကျတှေ စားတတျတဲ့အကငျြ့ရလာပါပွီ”ဟု ဦးမွတျသူကပွောသညျ။ အရပျ ၅ ပေ ၇ လကျမရှိသော ဦးမွတျသူအတှကျရှိသငျ့သညျ့ ပုံမှနျကိုယျအလေးခြိနျသညျ ၁၄၀ ပေါငျပတျဝနျးကငျြဖွဈသျောလညျး နောငျ ၆ လအတှငျး ၁၉၀-၂၀၀ ပေါငျကွားရှိသညျအထိ လြှော့ခသြှားမညျဟု ဆုံးဖွတျထားပွီး ပေါငျ ၂၀၀ မကြျောအောငျ အမွဲထိနျးထားမညျဟု ဦးမွတျသူကဆိုသညျ။\nအဝလှနျခွငျး၊ ဝခွငျးတို့ကွောငျ့ ကိုယျအလေးခြိနျ လြှော့ခလြိုသူမြားအတှကျ –\n“အသကျလညျးရှညျခငျြတယျ၊ ကနျြးကနျြးမာမာလညျး နခေငျြတယျ၊ စတိုငျကပြွီး စမတျလညျး ကခြငျြတယျဆိုရငျတော့ ဝနတောက ဘယျဘကျကကွညျ့ကွညျ့ မကောငျးပါဘူး။ မိသားစုဘကျက ကွညျ့လညျး မကောငျးဘူး။ လူမှုရေးဘကျကကွညျ့လညျး မကောငျးဘူး၊ စီးပှားရေးဘကျကကွညျ့လညျး မကောငျးဘူး။ ကနျြးမာရေးမကောငျးရငျ ကိုယျတဈယောကျတညျး ထိခိုကျတာမဟုတျပါဘူး၊ မိသားစုမှာလညျး ထိခိုကျသလို စီးပှားရေး၊ လူမှုဆကျဆံပေါငျးသငျးရေးမှာလညျး ထိခိုကျပါတယျ။ အဘကျဘကျမှာ ဆုံးရှုံးပါတယျ။ အဲဒီအတှကျ အဝလှနျသူတှကေော ဝတဲ့သူတှပေါ ကနျြးမာရေးနဲ့အညီ နထေိုငျစားသောကျပွီး ဝိတျလြှော့သငျ့တယျလို့ ထငျပါတယျ။\nဒီအဝလှနျတာကွောငျ့ ရှဈလ-ကိုးလလောကျ အိပျရာထဲက မထနိုငျလောကျအောငျ နာဖူးခဲ့ပွီးပွီ။ အခု ပေါငျ ၅၀ လောကျ ကပြွီးခြိနျမှာ ကနျြးမာရေးကလညျး ပုံမှနျကောငျးလာတယျ၊ မိသားစုကလညျး ပြျောရှငျမှုရလာတယျ၊ စီးပှားရေးမှာလညျး လုပျနိုငျကိုငျနိုငျတဲ့ စိတျစှမျးအား ရှိလာတယျ၊ အဲဒီအတှကျ ဘယျလို ဖိအားဒဏျတှပေဲလာလာ ခံနိုငျရညျ ပိုရှိလာပါတယျ။ အစစအရာရာ ပိုမို အဆငျပွလောတာကိုတော့ ကြှနျတျောရဲ့ ကိုယျတှပေ့ါပဲ။\nတဈလ ဝိတျလြှော့ဖို့ နောကျကရြငျ ၁၀ ပေါငျ ကရြမယျ့အစား မဆငျခွငျဘဲနလေို့ ၁၀ ပေါငျ ထပျတကျလာတဲ့အတှကျ ပေါငျ ၂၀ နဈနာပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ခကျြခငျြးပဲဝိတျလြှော့ပါလို့ စတေနာနဲ့ တိုကျတှနျးခငျြပါတယျ”ဟု ဦးမွတျသူက အကွံပေးစကား ပွောကွားလိုကျပါသညျ။\nCredit – ဇွန်ခိုင်ဦး (ဆေးဝါးတက္ကသိုလ်)\n« ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို သစ္စာဖောက်တာလဲ » လေမှာ လေပြင်းကြောင့် တင်မောင်ဆန်းမင်းဝင်းရဲ့ ဇာတ်ပွဲရုံပျက်စီး


အွန်လိုင်းစတိုးအုပ်ချုပ်ရေး Swiss-apteka.com မှတ်ပုံတင်ထားသောအသုံးပြုသူများသည်ထံမှလက်ခံရရှိသောသတင်းအချက်အလက်များ၏ပြီးပြည့်စုံသောလျှို့ဝှက်ချက်များကိုအာမခံ။ ဖောက်သည်များနှင့်အတူအားလုံးလုံခြုံရေးမူဝါဒအခွအေနကေိုနှင့်အလုပ်ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်း၏လက်ရှိဥပဒေရေးရာစံချိန်စံညွှန်းများနှင့်လုပ်ရပ်များအပေါ်အခြေခံထားတယ်။\nသငျသညျမှတ်ပုံတင်စဉ်ကရိုက်ထည့်ပါအချက်အလက်တွေအားလုံးကိုလုံခြုံတဲ့ဒေတာဘေ့စထဲမှာသိမ်းထားတဲ့လိမ့်မည်။ ဆိုင်အွန်လိုင်း Swiss-apteka.com အမိန့်၏ကွပ်မျက်အတွက်ပြီးပြည့်စုံသောလျှို့ဝှက်ချက်များကိုအာမခံနှင့်ဘာဖောက်သည်အချက်အလက်များအကြောင်းသာအဝင်အမိန့်၏ကွပ်မျက်အတွက်အသုံးပြုလိမ့်မည်။\nသင်ခွင့်ပြုချက်, စတိုးဆိုင်များတွင်မှတ်ပုံတင်နှင့် ပတ်သက်. မည်သည့်ပြဿနာမျှသို့မဟုတ်မေးခွန်းများရှိပါက - အီးမေးလ်လိပ်စာ info@swiss-apteka.com မှာကျွန်တော်တို့ကိုဆက်သွယ်ပြီးကျမတို့ကိုအမြဲသင့်ကိုကူညီကျေးဇူးပြုပြီး!\nအင်တာနက်ဆိုင်ကိုယ်စားလှယ်များ Swiss-apteka.com ခရက်ဒစ်ကဒ်သတင်းအချက်အလက်သို့မဟုတ်အခြားအထိခိုက်မခံသောသတင်းအချက်အလက်များကိုသင်မေးဘူး။\n1 ။ ဒီ site ပေါ်တွင်အခြို့သောအရာဝတ္ထုအဆိုပါအွန်လိုင်းစတိုး Swiss-apteka.com ၏မူပိုင်ဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါ site ၏ပိုင်ရှင်များ၏သဘောတူခွင့်ပြုချက်မပါဘဲထိုကဲ့သို့သောအဆောက်အဦများအသုံးပြုမှုအားပိတ်ပင်တားမြစ်သည်။\n2 ။ အဆိုပါ site ကို Swiss-apteka.com အွန်လိုင်းစတိုးများ, အခြားဆိုက်များကိုသှားဖို့လင့်များရှိပါတယ်။ ကျနော်တို့ဒီဆိုက်များပေါ်မှာပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသတင်းအချက်အလက်များတာဝန်ရှိသည်မဟုတ်, သာသင့်ရဲ့ site ကိုမှဧည့်သည်များအဘို့အဆင်ပြေပေးနိုင်ရန်အတွက်သူတို့ကိုလင့်များပေးပါသည်။\n1 ။ ဆိုင်အွန်လိုင်း Swiss-apteka.com ပေးမျှသတင်းအချက်အလက်များရုရှားဖက်ဒရေးရှင်း၏လက်ရှိဥပဒေပြုခြင်းဖြင့်သတ်မှတ်သောကိစ္စများတွင် မှလွဲ. တတိယပါတီများမှပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေဘယ်တော့မှနှင့်မျှမအခြေအနေများအောက်တွင်လိမ့်မည်ဟုသေချာ။\n2 ။ အချို့သောအခြေအနေများတွင် Swiss-apteka.com အွန်လိုင်းစတိုးပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာအချက်အလက်များကိုမှတ်ပုံတင်ပြီးပေးသငျသညျကိုမေးလိမ့်မည်။ ပံ့ပိုးပေးထားသည့်အချက်အလက်များကိုသာဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင်အမိန့်များအပြောင်းအလဲနဲ့အတွက်အသုံးပြုသည်သို့မဟုတ်တိကျတဲ့သတင်းအချက်အလက်မှဧည့်သည်ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးရန်။\n4 ။ သင့်ရဲ့ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာသဘောတူခွင့်ပြုချက်နှင့်အတူအွန်လိုင်းစတိုး၏သတင်းအချက်အလက်တိကျသောမျိုး Swiss-apteka.com အတူသင်တို့သည်နိုင်ရန်အတွက်သတ်မှတ်ထားတဲ့ e-mail လိပ်စာမှတ်ပုံတင်သတင်းအချက်အလက်မက်ဆေ့ခ်ျများပေးပို့အကြောင်းကြားနိုင်ပါကြောင်း။ မည်သည့်အချိန်တွင်သငျသညျနှုတ်ထွက်နိုင်ပါတယ်။\nဘေးကင်းလုံခြုံမှုစံချိန်စံညွှန်းများနှင့်အတူလိုက်နာမှုနှင့်ဆက်စပ်သောအားလုံးကိစ္စများတွင်, မူပိုင်ခွင့်နှင့်အခြားကိစ္စရပ်များတွင် - info@swiss-apteka.com မှာအုပ်ချုပ်ရေး site ကိုရည်ညွှန်း


The MYAWADY Daily: ယာဉ်စီးနင်းသူများ အသုံးပြုသော ကြိုတင်ငွေဖြည့်ကတ်စနစ် လုံခြုံရေး စင်ကာပူကုမ္ပဏီနှင့် နည်းပညာပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်\nယာဉ်စီးနင်းသူများ အသုံးပြုသော ကြိုတင်ငွေဖြည့်ကတ်စနစ် လုံခြုံရေး စင်ကာပူကုမ္ပဏီနှင့် နည်းပညာပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်\nရန်ကုန် ၊ ၂-၈-၂၀၁၆\nရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီးအတွင်း ကြိုတင် ငွေဖြည့်ကတ် စနစ်ဖြင့် စီးနင်း နေကြသော ခရီးသည်များ အသုံးပြုသည့် ကတ်စနစ် လုံခြုံရေးကို စင်ကာပူ ကုမ္ပဏီနှင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကြောင်း Integrated Smart Solutions Co.,Ltd မှ CEO ဦးကျော်ဇေယျ က ပြောသည်။\n''ခရီးသည်တွေရဲ့ ပိုက်ဆံတွေက ဒီကတ်စနစ်ထဲမှာ လည်ပတ်နေတယ်။ ငွေကြေးနဲ့ လုပ်ကိုင်ရတော့ နည်းပညာ လုံခြုံမှု စနစ်တွေကလည်း အရေးကြီးတယ်။ မိမိတို့ နိုင်ငံမှာ မရှိသေးပေမယ့် နိုင်ငံတကာ မှာတော့ System တွေကို Hack ခံရလို့ ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိတာကြောင့် ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချ ရအောင် အာရှမှာ ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ စင်ကာပူကုမ္ပဏီ နဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်'' ဟု ၄င်းက ပြောသည်။\nAmypay ကြိုတင်ငွေဖြည့်ကတ် စနစ်ဖြင့် ခရီးသည်တင်ယာဉ် စီးနင်းခြင်းကို Yangon Bus Public Co.,Ltd. ၏ BRT Lite ယာဉ်များတွင် စီစဉ်ထားပြီး ယခု ယာဉ်အစီးရေပေါင်း ၆၅ စီးတွင် တပ်ဆင် ဆောင်ရွက် ထားသည်။\nထိုကတ်စနစ် လုံခြုံရေးအတွက် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု ဆိုင်ရာ နားလည်မှု သဘောတူ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းကို ယမန်နေ့ ည ၇ နာရီက ရန်ကုန်မြို့ ပြည်လမ်းရှိ နိုဗိုတယ်ဟိုတယ် ၌ မြန်မာနိုင်ငံရှိ Integrated Smart Solutions Co.,Ltd. မှ CEO ဦးကျော်ဇေယျ နှင့် စင်ကာပူနိုင်ငံရှိ MSI Global Pte Ltd. မှ မန်နေးဂျင်း ဒါရိုက်တာ Mr.Sim Wee Meng တို့ လက်မှတ်ရေးထိုး ခဲ့ကြသည်။\nထိုပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုများ အရ ပိုမို ကောင်းမွန်သော ငွေပေးချေမှုစနစ် ကိုဖော်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်ပြီး အောက်တိုဘာလ တွင် စနစ်သစ်ကို စတင်စမ်းသပ် သုံးစွဲ၍ နိုဝင်ဘာလတွင် အများပြည်သူ သုံးစွဲခွင့်ရရန် ဆောင်ရွက်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။


ဘင်္ဂလီ ဘယ်သူလဲ ? | Dr Ko Ko Gyi's Blog\n« အန္တရာယ်ပိုများလာပြီး လူမျိုးတုန်း သတ်ဖြတ်ရာနေရာ အဖြစ် အလားအလာ ရှိနေသော ရိုဟင်ဂျာ ဒုက္ခသည်စခန်းများ\nအိုဘားမားလာရောက်ချိန်နှင့်အပြိုင် အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ဆန္ဒထုတ်ဖော်မည် »\nဘင်္ဂလီ ဘယ်သူလဲ ?\nဘင်္ဂလီ ဘယ်သူလဲ (ဌေးလွင်ဦး)\nရိုဟင်ဂျာ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး- မြန်မာ နိုင်ငံမှာ ခေါင်းအမာဆုံး ဆန့်ကျင် စွပ်စွဲ နေသူဟာ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေ ပါတယ်။ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်ဟာ ရိုဟင်ဂျာ များကို ဘင်္ဂလီ လို့ စွပ်စွဲ ခေါ်ဆိုတဲ့ အပြင်-၊ သူ ခေါ် ဆိုတဲ့ ဘင်ဂလီ ဆိုတဲ့ အသံ ထွက်ဟာ-၊ မြန်မာများ ခေါ်ဆို သလို ဘန်ဂါလီ ဆိုတဲ့ အသံထွက် မဟုတ်ဘဲ-၊ ရိုဟင်ဂျာ များကို မတော် မတရား စွပ်စွဲ နေတဲ့ အနောက်သား ရခိုင် အယူသီး များရဲ့ လေသံ အတိုင်း ဘင်္ဂလီ ရယ်လို့ ပီသစွာ – မထစ် မငေါ့ ပြောဆို နိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်မှာ အကြီးအကဲ လုပ်နေတဲ့ ဦးသိန်းစိန် ကိုယ်တိုင်ဟာ ဘာလူမျိုး နွယ်က ဆင်းသက် လာသလဲ ဆိုတာ-၊ စဉ်းစား စရာ အချက် ဖြစ်နေ ပါတယ်။\nရိုဟင်ဂျာ လူမျိုး ဆိုတာ သမိုင်းမှာ တစ်ကယ် ရှိကြောင်း- ၀န်ခံ ပြောဆိုတဲ့ ၀န်ကြီးများ အများကြီးပါ။ အချို့နိုင်ငံ များက သံတမန် တွေရှေ့မှာ ၀န်ခံတဲ့ ထိပ်တန်း အရာရှိကြီး များလည်း ရှိနေ ပါတယ်။ လူသိရှင် ကြားဝန်ခံတဲ့ ထိပ်တန်း အရာရှိများ ရှိသလို-၊ လူထု ရှေ့မှာ သမ္မတ စကား အတိုင်း လိုက်ပြော ရပြီး-၊ လျှို့ဝှက် အစည်း အဝေး များမှာ ရိုဟင်ဂျာ ဆိုတာ တစ်ကယ် ရှိကြောင်း-၊ သမ္မတ ကိုယ်တိုင်က ဘယ်လို ဖြစ်လို့ လက်မခံ ဖြစ်နေသလဲ မသိ ကြောင်း- ၀န်ခံ ပြောဆိုတဲ့ လ၀က ၀န်ကြီး ဦးခင်ရီလို ပုဂ္ဂိုလ် တွေလည်း အများကြီး ရှိနေပါတယ်။\nသမ္မတဟာ တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးမှာ ရှိနေတဲ့ လူမျိုးနွယ် လူမျိုးစိတ် များရဲ့ သမိုင်းကို တစ်ကယ်ဘဲ မသိခဲ့ တာလား၊ သို့မဟုတ် မသိမှီက ဒီလူ တွေဟာ ဘင်္ဂလီတွေ ဖြစ်တယ်၊ ကျူးကျော် လာသူတွေ ဖြစ်တယ်၊ ဒီလူ တွေကို လက်ခံ ရာ တတိယ နိုင်ငံ တစ်ခုကို ခေါ်သွားပါ-လို့ ပြောခဲ့တဲ့ သူ့စကား အပေါ်မှာ-၊ ကျားကျား မီးယပ် ဆက်ရပ်နေ သလားတော့ မပြော တတ်ပါ။ တစ်ကယ် မသိခဲ့လို့ မှားခဲ့ရင် ဖြစ်စေ၊ ကျားကျား မီးယပ် ဆိုပြီး အရှက်ပြေ ဆက်လက် ရပ်တည် နေရသည် ဖြစ်စေ-၊ လူမျိုးနွယ် တစ်စုရဲ့ နစ်နာမှု အတွက် ပြန်လည် ပေးဆပ် ရမှာပါ။\nတစ်ကယ်တော့ ရိုဟင်ဂျာ တွေဟာ ဘင်္ဂလီတွေ မဟုတ်ပါ။ ဒါကို သမ္မတ ကိုယ်တိုင် သိစေ လိုပါတယ်။ ရခိုင်နယ် က လူမျိုးများနဲ့ ပတ်သက်ပြီး- အင်္ဂလိပ် သုတေသီများ၊ သမိုင်း ဆရာ များဟာ သူတို့ (အင်္ဂလိပ်များ) မြန်မာ နိုင်ငံ ထဲကို မ၀င်ရောက်မှီ ကတည်းက စနစ်တကျ သုတေသန ပြုလုပ် ခဲ့ပါတယ်။ (သုတေသန များဟာ ဒီခေတ် လောက် စနစ် မကျ ပေမယ့်- လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၈ ရာစု အနေနဲ့ ကြည့်ရင် အဲ့ဒီခေတ်က မြန်မာ သုတေသီ များထက် ပိုမို ပြီး စနစ် ကျကြောင်း ၀န်ခံရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။) ၁၇၉၉ ခု ထုတ် Asiatic Researches, Volume the Fifth စာမျက် နှာ ၂၃၇ မှာ သုတေသီ ဒေါက်တာ ဖရန်စစ် ဘူချာနန်က-\nThe first is that spoken by the Mohammedans, who have been long settled in Arakan, and who call themselves Rooinga, or native of Arakan. (စာမျက်နှာ ၂၃၇ ရဲ့ တတိယ အပိုဒ်) လို့ ဖော်ပြ ထားပါ တယ်။ သုတေသီ ဒေါက်တာဟာ မြန်မာ အင်ပါယာ ထဲမှာ ဟိန္ဒူတိုင်း ဒေသမှ ဘာသာစကားပြော တူတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ရှိကြောင်း- အဲ့ဒီ အထဲမှာ-\nပထမ အနေ နဲ့- ရခိုင် ဒေသရဲ့ မူလဘူတ လူမျိုး သို့မဟုတ် သူတို့ကိုယ် သူတို့ ရိုဟင်ဂျာလို့ ခေါ်တွင်တဲ့ ရခိုင် ဒေသမှာ ရှေးပဝေဏသီ ကတည်းက နေထိုင် လာခဲ့တဲ့ မဟာမေဒင် (အစ္စလာမ် သာသနာ ၀င်တွေ) ရဲ့ ပြောစကား- ဆိုပြီး အစ္စလာမ် သာသနာ ၀င်များ ဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာ လူမျိုးနဲ့ ရိုဟင်ဂျာ တို့ရဲ့ ဘာသာ စကား ဝေါဟာရ ၅၀ ကို (နောက် စာမျက်နှာမှာ) ဖေါ်ပြ ထားပါတယ်။ ဒီသုတေသီ မှတ်တမ်းမှာ ရိုဟင်ဂျာ တွေကို ဘင်္ဂလီလို့ မခေါ်ခဲ့ဘူး၊ မသုံးခဲ့ဘူး၊ တမန်တော် မုဟမ္မဒ်ရဲ့ နောက်လိုက်များ ဆိုတဲ့ မဟာမေဒင် များလို့သုံး သုံးစွဲ ပြောဆို ထားပြီး ရိုဟင်ဂျာ တွေဟာ ရခိုင် ဒေသရဲ့ မူလဘူတ လူမျိုး ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို အတိအကျ ပြဆိုထား ပါတယ်။\nဒီမှတ်တမ်း ပြုစုပြီး နောင် ၂၆ နှစ်ကြာ ၁၈၂၄ မှာ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ပထမစစ် ဖြစ်ပြီး ၁၈၂၅ ခုနှစ်မှာ ရန္တပို စာချုပ် အရ ရခိုင်နယ်နဲ့ တနင်္သာရီကို အင်္ဂလိပ် များက အုပ်ချုပ် ခဲ့ပါတယ်။ ၁၈၂၅ ခု အင်္ဂလိပ်များ စတင် အုပ်ချုပ်ပြီး တစ်နှစ် အတွင်း အင်္ဂလိပ် များဟာ ရခိုင် နယ်က လူဦးရေ စစ်တမ်းကို Mr. Charles Paton, Sub-Commission of Arakan ကကောက်ယူ ခဲ့ပါတယ်။ ဒီစာရင်းမှာ ရခိုင် ဒေသနေ မဟာမေဒင် များဟာ ရခိုင်ဒေသ တစ်ခု လုံးရဲ့ သုံးပုံ တစ်ပုံ စာရင်း ရှိခဲ့ ပါတယ်။ ဒါကို မစ္စတာ ပစ်တန်ဟာ သူ့ရဲ့ လက်ရေး မူနဲ့ A Short Report on Arakan ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ April 26, 1826 မှာ တင်ပြ ထုတ်ပြန် ခဲ့တာပါ။ (Foreign -1826 Dept. Secret Consulation:9June. NO.:10 တံဆိပ်နဲ့ လိုချင် လေ့လာသူ များကို ကျွန်တော် မိတ္တူ ပေးနိုင် ပါတယ်။)\n(မဟာမေဒင် ဆိုတာ ရိုဟင်ဂျာ များကို ကိုယ်စားပြု ပြောဆိုကြောင်း အပေါ် အပိုဒ်မှာ ဖေါ်ပြခဲ့ပါပြီ။)\nအင်္ဂလိပ် များဟာ ရခိုင်ကို အုပ်ချုပ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၇ နှစ်အကြာ ၁၈၅၂ ခုနှစ်မှာ မြန်မာနဲ့ ဒုတိယ အကြိမ် စစ်ဖြစ် ပါတယ်။ ၁၈၅၃ ခုနှစ် ကစ အောက်မြန်မာပြည် တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ် လိုက်ပါတယ်။ အောက်မြန်မာပြည် တစ်ခု လုံးကို မအုပ်ချုပ်မှီ ရခိုင်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ၂၇ နှစ်အတွင်း ပြုစုတဲ့ စာရင်း ဇယားများကို- An Account of the Burman Empire, Compiled from the works of Colonel Symes, Major Canning, Captain Cox, Dr. Leyden, Dr. Buchanan: A Description of Different Tribes Inhabiting And Around That Dominion andaNarrative of the Late Military and — ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ စနစ် တကျ ပြုစုပြီး Henry Glassford Bell က ၁၈၅၂ ခုနှစ်မှာ ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေ ခဲ့ပါတယ်။\nဒီစာအုပ်ရဲ့ စာမျက်နှာ ၆၆ မှာ – The natives of Arracan Proper call their country Yekein; the Hindoos of Bengal, Rossaun. The later who have settled in great numbers in Arracan, are denominated by the original inhabitants Kulaw Yekein, or unnaturalized Arracaners. The Moguls know this country by the name of Rakhang, and the Mahommedans who have been long settled in the country, call themselves Rooinga, or natives of Arracan. The Mugh is never used by the natives of Arracan as applicable to themselves, and its origin has never been properly ascertained.\nရခိုင် ဇာတိ လူမျိုး တွေက သူတို့ရဲ့ တိုင်းပြည်ကို ရခိုင်၊ ဘင်္ဂလီ ဟိန္ဒူ တွေကို ရိုဆ်ဝမ် (ရိုဆန်) လို့ သင့်တော် သလို ခေါ်ကြတယ်။ ရိုဆ၀မ် (ရိုဆန်) တွေဟာ ရခိုင် ဒေသမှာ လူဦးရေ အလုံး အရင်းနဲ့ အခြေချ နေထိုင် ကြတဲ့ ရခိုင်ရဲ့ မူလဘူတ ဇာတိ မဟုတ်တဲ့ ကုလား ရခိုင်လို့ ခေါ်တဲ့ မျိုးနွယ်များ ထဲမှာ ပါဝင် ပါတယ်။ မွန်ဂိုတွေ ကတော့ ဒီတိုင်း ပြည်ကို ရိုဟန်းလို့ သိမှတ်ပြီး၊ ရခိုင် ဒေသရဲ့ မူလ ဘူတ လူမျိုး သို့မဟုတ် သူတို့ကိုယ် သူတို့ ရိုဟင်ဂျာလို့ ခေါ်တွင်တဲ့ မဟာမေဒင် (အစ္စလာမ် သာသနာဝင်) များကတော့ တိုင်းပြည် တွင်းမှာ ရှေးပဝေဏသီ ကတည်းက အခြေချ နေထိုင် ခဲ့တဲ့ လူမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ရခိုင် လူမျိုးလို့ ပြောနေတဲ့ မော့ဂ် လူမျိး ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သူတို့ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ပတ်သက် မှီငြမ်း ကိုးကားမှု အလျှောက် ရခိုင် ဒေသရဲ့ ဇာတိ လူမျိုးလို့ ဘယ်စဉ်ကမှ သုံးစွဲခြင်း မရှိခဲ့ပါ၊ သူတို့ရဲ့ ဇာတိ ဇစ်မြစ် ဟာလည်း သင့်တော် တိကျမှု မရှိပါ။ လို့ တိကျ သေချာစွာ မှတ်တမ်းတင် ထားပါတယ်။\nဒီမှတ်တမ်း များအရ- ဘင်္ဂလီ ဟိန္ဒူတွေ ဖြစ်တဲ့ ချက်မာ (ဒိုင်းနက်) နဲ့ ရိုဆ၀မ် (ရိုဆန်း) တို့ဟာ ဘင်္ဂလီ မျိုးနွယ် စုများ ဖြစ်ပြီး-၊ မော့ဂ်ခေါ် ရခိုင် လူမျိုး ဆိုတာ ဟာလည်း ရခိုင်ရဲ့ ဇာတိ လူမျိုး မဟုတ်ပါ။ ရိုဟင်ဂျာ တွေကသာ အာရ်ကန် ခေါ် ရခိုင် ဒေသရဲ့ မူလဘူတ လူမျိုး မဟာမေဒင်များ ဖြစ်တယ် ဆိုတာ ခိုင်မာစွာ သက်သေ တည်နေ ပါတယ်။\nဒီတော့- တိကျ သေချာတဲ့ သမိုင်း တွေကို ပြန်လည် ဖေါ်ထုတ်မယ် ဆိုရင်- ဒီနေ့မှာ ရခိုင်ရဲ့ မူလဇာတိ လူမျိုး ဖြစ်တဲ့ ရိုဟင်ဂျာကို ဘင်္ဂလီလို့ စွပ်စွဲခြင်း၊ ဒေသခံ တိုင်းရင်းသားများ မဟုတ်ဘူးလို့ စွပ်စွဲခြင်း များဟာ သူခိုးက လူကို ပြန်ဟစ် နေခြင်း များသာ ဖြစ်ပါတယ်။ လူမျိုး တစ်မျိုးကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ် ဘို့ရာ Label တပ် တံဆိပ်နှိပ် နေခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။\nသမ္မတ ဦးသိန်းစိန် ကိုယ်တိုင်က အမှန်ကို ချစ်တယ်၊ လူ့အခွင့် အရေးကို လေးစားတယ် ဆိုရင် သမိုင်း မှန်ကို လေ့လာပြီး အမှန် အတိုင်း ရပ်တည်ဘို့ လိုပါမယ်။ နိုင်ငံ တကာက ခေါင်းဆောင် တွေရှေ့မှာ မျက်နှာ ငယ်ခံပြီး တစ်မျိုး ပြောလိုက်-၊ အတွင်း လျှို့ဝှက်မူ တစ်မျိုး ဆွဲလိုက်-လုပ်ပြီး သမိုင်း ခိုင်မာစွာ အထောက် အထား ရှိနေတဲ့ ရိုဟင်ဂျာ များကို အတင်း အဓမ္မ ရိုက်ထောင်း သတ်ဖြတ် ခြိမ်းခြောက်ပြီး ဘင်္ဂလီ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အတင်းခံယူ ခိုင်းမယ် ဆိုရင်- ဒီကိစ္စ အားလုံးရဲ့ တရားခံဟာ ဦးသိန်းစိန် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေ ပါမယ်။\nသမ္မတ ဖြစ်နေခိုက်-၊ လုပ်ချင်ရာ လုပ်မယ် ဆိုရင်တော့-၊ ရာဇ၀တ်ဘေး ပြေးလွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ အချက် ကို သတိထား စေလို ပါတယ်။ ကာလတစ်ခု နောက်ပိုင်းမှာ သမ္မတ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်း ရတော့မယ့် ကိစ္စဆိုက် ရောက်လာ တော့မှာပါ။\nမြန်မာ မွတ်ဆလင် တန်းတူညီမျှ အခွင့်အရေး လှုပ်ရှား ဆောင်ရွက်မှု အဖွဲ့\nThis entry was posted on November 5, 2014 at 5:48 am and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.


My Thoughts My Blog: December 2007\n၂၇ ရက်နေ့ ပျဉ်းမနား( နေပြည်တော်) ကို အလုပ်ကိစ္စ နှင့်သွားစရာ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘလော့ကော အင်တာနက် ကော သုံးနိုင်မယ် မထင်ပါ။ ပြန်ရောက်လာရင် သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းများကို ပြောပါမယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 7:30 PM\nရေးသားသူ phoe thu taw at 11:58 AM\nOverall PLC system.\nPLC စနစ်တစ်ခုမှာ အဓိက အစိတ်အပိုင်းကြီး ၄ ခုရှိပါတယ်။ အဲဒီအစိတ်အပိုင်းကြီး ၄ ခု ကတော့\n2. Programmer/ Monitor (PM)\n3. I/O Module\n4. Racks and Chassis တို့ဖြစ်ကြပါတယ်။\nCentral Processing Unit (CPU) မှာအောက်ဖော်ပြပါ အစိတ်အပိုင်းငယ် ၃ ခု ပါဝင်ပါတယ်။\nPower supply တို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nPLC စနစ် ရဲ့ optional use အနေနဲ့ သုံးလို့ ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကတော့ Printer နဲ့ program Recorder/Player တို့ဖြစ်ကြပါတယ်။\nPLC စနစ် အကြောင်းကို ဒီထက်ပိုရေးချင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဘာသာပြန်နိုင်မှု စွမ်းရည် ညံ့ဖျင်းသောကြောင့် အချိန်ရမှ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါမယ်။ ဒါကအခြေခံ စလုံးရေစ ပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 11:40 AM\nLabels: Sketch of Technology.\nမောင်လေး ဖိုးသူတော် ဆိုပြီး မခေးရောစ့် ကတက်ထားတော့ ရေးရပြန်တာပ။ ဒီတက်တဲ့ ကိစ္စက ကျွန်တော့် အတွက် ထူးထူးဆန်းဆန်း တိုက်တိုင်ဆိုင်ဆိုင် ပါ။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော့ ဘလော့လေး ၃လပြည့်တဲ့နေ့မှာ tag လုပ်ခြင်းခံရ လို့ပါ။ ကျွန်တော့ အတွက် အခြား ဘလော့ရေးတဲ့ သူတစ်ယောက်က ပထမ ဆုံးအကြိမ် တက်ခြင်းကို ကြုံရတာပါ။\nကျွန်တော့ရဲ့ လက်ရှိတစ်နေ့တာက သူများနဲ့မတူ ကွဲပြားကောင်း ကွဲပြားပါလိမ့် မယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော်က ရန်ကုန်လေဆိပ်ကြီးရဲ့ operation ပိုင်းတွေရဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု စနစ်ကို တာဝန်ယူထား ရတဲ့ လက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလိက ဌာန တစ်ခုက ၀န်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ပါ။ ကျွန်တော် တာဝန်ယူထား ရတဲ့ အပိုင်းတွေ က လေယာဉ် ဆိုက်ရောက်ချဉ်းကပ် ထိန်းချုပ်မှု အချက်ပြစနစ်၊ လေယာဉ် ပေါင်းကူးဆက်သွယ်တံတား၊ ခရီးသယ်အိတ်ဝန်ဆောင်မှုစနစ်နဲ့ လေယာဉ်ဆီ ဖြည့်စီးခြင်း စနစ်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီစနစ်တွေက လေဆိပ်တစ်ခုရဲ့ မရှိမဖြစ် ၀န်ဆောင်မှု စနစ်တွေဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို စနစ်တွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းဖို့ တာဝန်ယူ ထားရတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်နေ့တာကို ပြောပြပါမယ်။\nကျွန်တော်တို့ ပြုပြင်ထိမ်းသိန်းရေး ၀န်ထမ်းတွေမှာ Plan Maintenance တို့ Emergency Call တို့ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့မှာ ၂၄ နာရီ အသင့်စောင့် အနေအထားရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့ရဲ့ သာမန် တစ်နေ့တာ အနေအထား ကို ပြောပြပါမယ်။\nကျွန်တော် မနက် 8:30 am သို့မဟုတ် 9:00 am အိပ်ရာက ထပါတယ်။ ဒါကပုံမှန်ပါ။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ နံနက် 6:00 am လောက်လဲ ဖုန်းဆက်ပြီး နိုးခံရပါတယ်။ လေဆိပ် operation ကြောင့်ပါ။ အိပ်ရာထပြီ်း မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပါတယ်။ ရေချိုးချင်မှ ချိုးပါတယ်။ စိတ်ကူးမရှိရင် မချိုးပါဘူး။ ပြီးရင် စီမံရုံး မှာ လက်မှတ်သွားထိုးပါတယ်။ ကျွန်တော့် ရုံးခန်းမှာ လက်မှတ် နောက်တစ်ခါထက် ထိုးပါတယ်။ ပြီးရင် ဂျီတော့ ၀င်ပါတယ်။ မေးလ်စစ်ပါတယ်။ ဂျီတော့မှာ အပေါင်အသင်းများကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ပြီးရင် နံနက်စာသွားစားပါတယ်။ အချိန်ကို မှန်းကြည့်ကြပါ။ အဲ့ဒီမှာ ကျွန်တော့ရဲ့ တစ်နေ့တာ တာဝန်တွေပေါ် လာပါပြီ။ ဆိုဒ်ထဲ ( ကျွန်တော်တို့ နှုတ်ကျိုး၍ ခေါ်သောမည်) လေဆိပ် ထဲမှ အကြောင်းကိစ္စထူးမရှိ၍ ကျွန်တော်ရှိ ဖုန်းမဆက်ပါက ကျွန်တော် နံနက်စာ စားပြီး ရုံးခန်းထဲကို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာပါတယ်။ ဟိုယောင်ယောင် ဒီယောင်ယောင် လုပ်ပါတယ်။ ပြီး ကွန်ပျူတာများ အားနေပါက ဂျီတော့ ၀င်ပါတယ်။ ဘလော့တွေကို ဖတ်ဖို့ ဖွင့်ပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဂျီတော့ရင်း ဘလော့ဖတ်ရင်း ထမင်းစားချိန် ရောက်သွားပါတယ်။ ထမင်းစားပြီးပါက အပေါင်းအသင်းများကို ကော်ဖီ သွားသောက်ဖို့ နှိုးဆော်ပါတယ်။ အိုခေပါက သွားသောက်ကြပါတယ်။ ပြီးရင် ရုံးခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး ကွန်ပျူတာ ကိုင်ပါတယ်။ ဂျီတော့ ထဲကသူငယ်ချင်းတွေ ကိုကြည့်ပါတယ်။ အင်တာနက်ထဲ ဟိုဝင်ဒီဝင် လုပ်ပါတယ်။\nကျွန်တော့ အထက် အင်ဂျင်နီယာ က ဆိုဒ်ထဲသွားဖို့ပြောပါက သွားပါတယ်။ ဆိုဒ်ထဲ မှာ ကျွန်တော်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ စနစ်များက အော်ပရေတာ များနဲ့တွေ့ပါတယ်။ သူတို့ကို စက်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အခြေအနေ မေးပြီး အလုပ်အကြောင်း အနည်းငယ်ပြော ပါတယ်။ ပြီးရင် လေဆိပ် duty free ဆိုင်များကိုသွားပါတယ်။ (အဲ့ဒီမှာ ကောင်မလေး တွေရှိလို့ပါ) :P အဲ့ဒီမှာ ရောက်တက်ရာရာ စကားများပြောပြီး ရုံးပြန်လာပါတယ်။ ရုံးပြန်ရောက်ရင် ကော်ဖီဆိုင် သွားဖို့ အပေါင်းအသင်းများကိုညှိပါ တယ်။ အိုခေ ရင်သွားပါတယ်။ မအိုခေရင် ရုံးခန်းထဲ မှာ မှတ်တမ်း စာအုပ်များကို ဖြည့်စွတ်ပါတယ်။ ပြီးရင် ကွန်ပျူတာသုံးဖို့ အဆင်ပြေရင် သုံးပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာ သုံးလိုက်တဲ့ ကွန်ပျူတာ အင်တာနက်က ည ၇ နာရီ လောက်ထိ ဖြစ်သွားတက် ပါတယ်။\nပြီးရင် ထမင်းစားဆောင်မှာ ထမင်းသွားထုတ်ပါတယ်။ ရုံးဝင်းအပြင် ဘက်တွင် ရှိသော ဆိုင်မှာ ထမင်းသွားစားပါတယ်။ ထမင်းစားပြီးပါက TV လေးနဲနဲ ပါးပါးကြည့် ဖုန်းလေးဘာလေး ဆက်စရာ ရှိဆက် လုပ်ပါတယ်။ ပြီးရင် ကွန်ပျူတာ ပြန်ကိုင်ပါတယ်။ ကွန်ပျူတာ နဲ့ သိမ်းထားတဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်ချင် ရင်ဖတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက် အဆောင်ကို ပြန်ပါတယ်။ အဆောင်ပြန်ရောက် တော့ မအိပ်သေးပါဘူး။ ရှိပြီးသား စာအုပ်ဖတ်ချင်ရင်ဖတ် မဟုတ်ရင် ကဗျာလေး ဘာလေးရေးချင် ရေးပါတယ်။ ဒါကျွန်တော့ရဲ့ ရိုးရိုးလေးတစ်နေ့တာပါ။\nဒါပေမယ့် ဆိုဒ်ထဲကနေ emergency call ခေါ်တဲ့နေ့တွေ၊ အရေးကြီး အကြောင်းကိစ္စ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်တဲ့နေ့တွေဆိုရင် ချက်ချင်း သွားရောက် ဖြေရှင်းရပါတယ်။ စက်ပစ္စည်းဆိုတာ ယုံစားလို့မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် ၂၄ နာရီ အမြဲအသင့်လို အနေအထားရှိ နေရပြီး ဖြစ်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဖြစ်တဲ့ စနစ်ကို အမြန်သွားရောင် ဖြေရှင်းပေးရပါတယ်။ လေဆိပ် တစ်ခုရဲ့ operation ကို မထိခိုက်အောင် ဆောင်ရွက်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်နေ့တာက အေးအေးဆေးဆေး ပြီးနိုင်သလို တစ်ခါတစ်လေ လူပင်ပန်း စိတ်ပင်ပန်း ဖြစ်တက်ပါတယ်။ ဒီပိုစ့် အတွက် တက်ထားတဲ့ မခေးရောစ့် လဲကျွန်တော့ရဲ့ တစ်နေ့တာတွေကို ဖတ်ပြီးကျေနပ်နိုင်ပါစေ။ လာဖတ်တဲ့ သူတွေလဲ စိတ်ချမ်းသာ ပါစေ။\nကျွန်တော်ဆက်ပြီး တက်ချင်တဲ့ သူကတော့ ကိုစိုးထက် ပါ။ ကိုစိုးထက်ရေ လုပ်ပါအုံး အစ်ကိုရဲ့ တစ်နေ့တာလေး…။ အားလုံးပျော်ရွှင်ကြပါစေ။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 1:55 PM\nဒီနေ့ 16.12.07 ဆိုရင်ကျွန်တော့် ဘလော့ လေး ၃ လ ပြည့်ခဲ့ပါပြီ။ ပထမဆုံး ဖတ်ဖူးတဲ့ ဘလော့ က ချစ်သူလေးရဲ့အိပ်မက်များ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီက မှတဆင့် ပင့်ဂိုး နောက်ပြီးတော့ ကိုရန်အောင် ဆိုသူတို့ရဲ့ ဘလော့တွေ ကိုဖတ်ဖြစ်လာတယ်။ ချစ်သူလေး နဲ့ ပင့်ဂိုး တို့ ဘလော့တွေ ဖတ်တုန်းက ကျွန်တော် ဘလော့ ကိုမလုပ်ဖြစ်သေးပါဘူး။ စက်တင်ဘာလ မှာ ဘလော့ တွေတော်တော်လေး ဖတ်ဖြစ်လာတယ်။ ဘလော့တစ်ခုက ပေးတဲ့ အင်ဖော်မေးရှင်းဟာ အခြေအနေ မှန်ကလာတဲ့ သတင်းအမျိုးအစား ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘလော့တွေနဲ့ ဘလော့ဂါတွေ ရဲ့ သဘောထားတွေကို တဖြည်းဖြည်း သိမြင်လာပါတယ်။ ဘလော့ဆိုတာ ကျွန်တော်အမြင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၊ တစ်စုတစ်ဖွဲ့ရဲ့ note book စာအုပ်တစ်အုပ်ပါ။ အဲ့ဒီ note book ကို အခြားသူများကို ဖွင့်ဖတ်စေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲ့ဒီလူနဲ့ အဲ့ဒီ အချိန်ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အကြောင်း အရာတွေ ပါနိုင်ပါတယ်။ note book ထဲမှာ သူရဲ့ ခံစားချက် စိတ်ကူးစိတ်သန်း တွေပါမယ်၊ ကဗျာတွေပါမယ်၊ မှတ်သားစရာလေးတွေ ပါမယ်၊ သီချင်းအတိုအထွာ လေးတွေပါမယ်၊ ရုပ်ပုံကားချက်လေးတွေ ပါမယ်၊ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းလို ဟာလေးတွေပါမယ်၊ သူနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်တဲ့ဟာ စတာလေးတွေ ပါနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီထက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် တွေနဲ့ ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ဖန်တီးမှု တွေဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။\nဒီလိုပဲ ဘလော့ဖတ်တဲ့သူတွေကလည်း ရေးတဲ့သူရဲ့ အကြောင်းအရာလေး တွေကို သိမြင်နိုင်မယ်။ မျှဝေခြင်းကို ခံစားနိုင်မယ်၊ မှတ်သားနိုင်မယ်။ ဘလော့ရေးတဲ့ သူအချင်းချင်းလည်း တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ခံစားနားလည် နိုင်ပြီး ရင်းနှီးမှုတွေ ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်။ ဘလော့ရေးတဲ့ သူအချင်းချင်းမြင်ဖူးချင်မှ မြင်ဖူးကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမှတ်တမ်းစာအုပ် ကိုယ်ဖွင့်၊ ကိုယ့်မှတ်တမ်းစာအုပ်သူဖွင့် ရင်းနဲ့ ရင်းနှီးလာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ဖြစ်ထွန်း လာနိုင်တယ်။ သူ့သန်ရာသန်ရာ တူရာတူရာပေါ့။ ပညာရေးကို စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေ များလာရင် အနာဂတ် ပညာရေးကို ဘယ်လိုပုံဖော်ကြ မလဲဆိုတဲ့ အတွေးသစ်စိတ်ကူး တွေရလာနိုင်တယ်။ ထိုနည်းတူ ကျမ်းမာရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ နည်းပညာ၊ အနုပညာအားလုံးတူရာတူရာလူတွေ စုစည်းမိမယ်ဆိုရင် သူ့အမြင်ကိုယ့်အမြင် ဖလှယ်ကြမယ်ဆိုရင် ပိုကောင်းတဲ့ အတွေးအခေါ် အယူအဆ အသစ်တွေဟာ ဒီဘလော့တွေ ထဲကိုပဲထွက်လာနိုင်ပါ တယ်။ အဲ့ဒီအတွက်ကြောင့် ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့် တဲ့ blog sphere တစ်ခုဖြစ်လာ ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အရင်ဘလော့ရေးတဲ့သူတွေ ကျွန်တော်နဲ့အတူတူ ရေးတဲ့သူတွေကော ကျွန်တော် နောက်မှ ရေးတဲ့သူတွေ ကိုကောလေးစားပါတယ်။\nကျွန်တော့် ရဲ့မှတ်တမ်း စာအုပ် ကိုဖတ်တဲ့သူ တွေအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ၃ လ သားမှတ်တမ်း စာအုပ်ပါးပါးလေးမှသည် အများအတွက် အသုံးဝင်သော မှတ်တမ်းအထူကြီးဖြစ်အောင်ကြိုးစားသွားပါမည်။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 4:59 PM\nသီချင်း နဲ့ နှင်း\nနှင်းတွေ ရင်မှာ လွမ်းလို့….\nဆိုနေတဲ့ သီချင်းသံလည်း ဆွေး..\nကိုယ့် ရင်ခွင်မှာ မင်းမရှိလို့…\nရေးသားသူ phoe thu taw at 5:44 PM\nချစ်ရတဲ့ သူသိပါစေ ။ ။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 5:30 PM\nခွဲရတဲ့ ရက်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင်ရှိပြီလဲ..\nရက်စွဲတွေကို မှန်းဆ တမ်းတ\nကျိတ်မှိတ်စွာ မလွမ်းနိုင်တော့တဲ့ ငါ\nတိတ်တစွာ ထွက်ခွာသွားတဲ့ သူအတွက်\nနှိပ်စက်တဲ့ အလွမ်းဒဏ်ကို အံတုရင်း\nရေးသားသူ phoe thu taw at 4:32 PM\nGUINNESS BOOK OF WORLD RECORDS (ENGINEERING FEATS)\nလက်ရှိ အနေအထား မှာအကြီးဆုံး အမြင့်ဆုံး ဆိုတဲ့ ဟာတွေပါ။\nတနည်းအား ဖြင့်ဆိုရင်လဲ လူသားတွေရဲ့ အောင်မြင်မှု အသီးအပွင့်\nတွေပါ။ မုဒိတာ ပွားခံစား နိုင်ကြပါစေ။\nWORLD BIGGEST INDOOR SWMMING- POOL\nWORLD'S BIGGEST OFFICE COMPLEX ………… CHICAGO\nWORLD'S BUSIEST AIRPORT …………… NEW YORK\nJ.F.K International Airport , New York……..USA\nWORLD'S WIDEST BRIDGE ……… AUSTRALIA\nSydney harbor bridge, Australia….16 lanes of car traffic….\n8 lanes in the upper floor, 8 in the lower floor\nWORLD'S LONGEST BRIDGE …………… CHINA\nWORLD'S BIGGEST PLANE …………… AIRBUS\nNeoplan Jumbo - cruiser…..2 in 1 bus….\ndouble deck bus…170 passenger capacity\nWORLD'S HIGHEST STATUE…………….BRAZIL\nWORLD'S TALLEST BUILDING ………DUBAI\nWORLD'S LARGEST PALACE ………………… .ROMANIA\nPalace of the Parliament…..Bucharest, Romania more than 500 bedrooms,\n55 kitchens,120 sitting rooms\nWORLD'S BIGGEST STADIUM ……… .BRAZIL\nMARACANA STADIUMRIO DJBRAZILCAPACITY199,000\nWORLD'S COSTLIEST STADIUM ……… ENGLAND\nNew WEMBLEY STADIUM, London….90, 000 capacities…….cost…..$1.6 billion\nMOST COMPLEX INTER-CHANGE ……… TEXAS\nnterstate 10 Highways Interchange……Houston, Texas.\nBuilt by KRUPP of Germany……\n.45,500 tons……95 meters high……215 meters long\nWORLD'S LARGEST MOSQUE ……………… PAKISTAN\nShah Feisal mosque…Islamabad……Pakistan Inside hall capacity ….35, 000 outside\noverflow capacity…… 150,000\nWORLD'S BIGGEST HOTEL ……… LAS VEGAS\nWORLD'S BIGGEST CHURCH BUILDING……… NIGERIA\nWi nners` C hapel…….Canaanland ………. Otta…..…Nigeria\nWORLD'S MOST EXPENSIVE HOTEL … DUBAI… U.A.E\nWORLD'S BIGGEST ROMAN-CATHOLIC CATHEDRAL IVORY-COAST\nရေးသားသူ phoe thu taw at 12:58 PM\nAirport Specialist System တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Passenger Boarding Bridge (PBB) ဖြစ်ပါသည်။ Twin Bridges တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ရန်ကုန်အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာလေဆိပ် ဂိတ် အမှတ် (၄) တွင်တပ် ဆင်ထားခြင်းဖြစ် ပါသည်။ Docking ပြုလုပ်ထား သောလေယာဉ်ပျံ မှာ Air-bus အမျိုးအစား A300-600 ဖြစ်ပါသည်။ PBB များကို အသုံးပြုခြင်း အားဖြင့် ခရီးသည် များ လေဆိပ် အဆောက်အဦ အတွင်းသို့ လွယ်ကူ လျှင်မြန်စွာ ၀င်ထွက် သွားလာနိုင်ပါသည်။ ရာသီဥတု ကြောင့်ဖြစ်သော ဖုန်မှုန့်များ၊ နှင်းကျခြင်း၊ မိုးရွာခြင်း အစရှိတဲ့ weather effect များကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ခေတ်မှီလေဆိပ် အဆောက်အဦ တိုင်းတွင် မပါမဖြစ် အရေးပါသော စနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 6:00 PM\nဖတ်တဲ့သူများ သဘောကျမယ် ထင်ပါတယ်။\nအင်တာနက် ထဲကပဲရ ထားတာပါ။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 3:55 PM\nခေါင်းရင်းပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ တောင်တန်းကြီင်္း တစ်ခုကိုမှိုင်းပြပြမြင်ရတယ်။ ရင်ထဲမှာတစ်ခုခုကို လွမ်းသလိုလို.. အဲ့ဒီတောင်တန်းကြီး ဆီကိုပဲ ရောက်အောင်သွားချင် သလိုလိုဖြစ်လာတယ်။ မြေနီလမ်းကနေ ပအို့ပ် တိုင်းရင်းသူအချို့ တောင်းတွေကို ကျောမှာပိုးပြီးလာနေတာကို မြင်နေရတယ်။ သဘာဝပန်းချီကား တစ်ခုလိုပါပဲ။ တောင်ကြီးမြို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဟိုးအဝေးအမြင့်မှာ အေးဆေးငြိမ်သက်နေတယ်။ လေထဲကနေမိုးရွာမဲ့ အငွေ့အသက်ကိုရနေတယ်။ နှာခေါင်းကိုရေငွေ့ပါတဲ့လေအေးကလာတိုက်တယ်။ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိပြီးဖွာလိုက်တယ်။ စိတ်ထဲမှာ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ကို တိုးတိုးလေရွတ်နေတယ်။ စီးကရက်မကုန်ခင်မိုးကရွာချတယ်။ မှန်ပြတင်းကိုပြန်ပိတ်ပြီး အထဲကနေမိုးရွာတာကို ကြည့်နေတယ်။ အရာအားလုံးဟာမိုးသံမှတပါး တိတ်ဆိတ်နေတယ်။\nဒီလိုနဲ့ပဲ ကုတင်ပေါ်လှဲပြီးအတွေးတွေကိုဖြန့်ကျက်နေမိတယ်။ နှိုးသံကြားမှ ထလိုက်တော့ညနေစောင်းနေပြီ။ လှဲနေရင်းနဲ့အိပ်ပျော်သွားတာကိုး။ ထပြီးရေချိုးထမင်းစားပြီး သူငယ်ချင်းနဲ့အတူ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ကြတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လဲ သွားရင်းနဲ့ပေါ့။ မိုးရွာထားလို့ လမ်းတွေအနည်းငယ် စိုစိုစွတ်စွတ် ဖြစ်နေတာ လွဲလို့လျှောက်ရတာ အဆင်ပြေပါတယ်။ မြေနီလမ်းက အရောင်တောက်နေတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ အချိန်ဖြုန်းပြီးပြန်လာတော့ ၇နာရီထိုးနေပြီ။ မနက်စောစောထရမှာမို့ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖက်ပြီး အိပ်လိုက်တယ်။ ဒါတောင် ၉ နာရီထိုးသွားသေးတယ်။\nမနက်ခင်းရောက်တော့ အေးသာယာဈေးကို အရင်သွားတယ်။ ဈေးထဲမှာ ရှမ်းခေါက်ဆွဲစား ၀ယ်စရာရှိတာတွေ ၀ယ်ပြီး ညောင်ရွှေကိုထွက်လာခဲ့တယ်။ ညောင်ရွှေ အင်းလေး မော်တော်ဆိပ်ကိုရောက်တော့ မော်တော်ငှားပြီး နာမည်ကျော် အင်းလေးဖောင်တော်ဦး ဘုရားကိုသွားဖူးတယ်။ လမ်းမှာကျွန်းမျှော စိုင်ခင်းတွေကို တွေ့တယ်။ အရင်ကစာထဲမှာပဲ သင်ရတာ တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ အခုမှတွေ့ဖူးတာပါ။ ညောင်ရွှေမော်တော်ဆိပ်ကနေ အင်းလေးဖောင်တော်ဦး ဘုရားကို မော်တော်စီးရတာ ၅၅ မိနစ်ကြာတယ်။ ဘုရားရောက်တော့ ဘုရားဝတ်ပြုပြီး ဘုရားကိုရွှေသင်္ကန်း ကပ်လှူပူဇော်တယ်။ ပြီးတော့ဘုရားပုရ၀ုဏ် ကိုတစ်ပတ် ပတ်တယ်။ နေ့လည်စာကို ဘုရားမှာပဲ စားလိုက်တယ်။ နေ့လည်စာစားပြီး ဗိုလ်တဲဘက်ကို သွားကြည်တယ်။ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဘာမှမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ ငါးတွေမွေးထားတာပဲ တွေ့တယ်။ မော်တော်စီးရင်း ရှေးဟောင်းဘုရားတစ်ဆူ ကိုဝင်ဖူးခဲ့သေးတယ်။ အင်းထဲမှာပဲ ကျွန်းတိုင်လုံးကြီးတွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းဘုန်းကြီးကျောင်း ကိုလဲဝင်သေးတယ်။ ဆရာတော်ကို ဒါနပြုပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းကို လျှောက်ကြည့် တယ်။ ဘုန်းကြီးကျေင်းမှာ ကြောင်လိမ္မာလေးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မုန့်ဗူးလေးကို ဂလောက်ဂလောက် လုပ်ရင် ပြေးလာကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့မေးစေ့လေးကို ကွင်းပါတဲ့ တုတ်တံလေးနဲ့ ပွတ်ပေးရင် ကွင်းထဲကို ခုန်ခုန်ဝင် သွားကြတယ်။ ဆက်ကပ်ထဲက အတိုင်းပဲ။ ဒါနဲ့ပဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းက ပြန်လာခဲ့တယ်။ အင်းလေးဈေးနေ့ မဟုတ်လို အင်းထဲမှာ သိပ်စည်စည်ကားကား မဟုတ်ဘူး။ ဓာတ်ပုံထဲမှာမြင်ဘူးတဲ့ ခြေထောက်နဲ့ လှေလှော်ပြီးကွန်ပစ် နေတဲ့ပုံလိုမျိူး လှေတစ်စင်း တွေ့တယ်။ အင်းလေက ပြန်လာပြီး ပင်းတယ ရွှေဥမင်လိုဏ်ဂူ ကိုသွားတယ်။ လိုဏ်ဂူထဲ မ၀င်ခင် အလှူငွေထည့်ပြီး ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ယောက် ကိုခေါ်ခဲ့တယ်။ ဧည့်လမ်းညွှန်က တော်တော်လေး ရှင်းပြပါတယ်။ လိုဏ်ဂူထဲမှာ ခေတ်အဆက်ဆက်က တည်ထားခဲ့တဲ့ မုဒြာအမျိုးမျိုး နဲ့ဆင်းတုတော်ပေါင်း ၈၀၉၄ ဆူရှိပါတယ်။ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ၊ နတ်ရေတွင်း၊ ဆင်ခြည်တိုင် မြင်းခြည်တိုင်၊ ကျောက်မောင်း စတာတွေကို လည်းတွေ့ခဲ့တယ်။ လိုဏ်ဂူတစ်လျှောက် မီးချောင်းတွေ ထွန်းထားပြီး ကြမ်းပြင်က ကြွေပြားတွေ ခင်းထားတယ်။ သွားတဲ့ရာသီက မိုးတွင်းဆိုတော့ လိုဏ်ဂူထဲ မှာအစိုပြန်ပြီး ကြွေပြားတွေက ရေတွေနဲ့ ချောစိစိဖြစ်နေပါတယ်။ ထူးဆန်းတာက လိုဏ်ဂူထဲမှာ တစ်ခြားဘုရားဖူး အဖွဲ့မရှိပဲ ကျွန်တော်တို့ တစ်ဖွဲ့ပဲရှိပါတယ်။ လိုဏ်ဂူအဆုံးမှာ အင်္ဂတေနဲ့ ပိတ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဟိုတုန်းက အပြောအရဆိုရင် အဲ့ဒီနေရာက ၀င်သွားရင် ပုဂံပြည်အထိ လမ်းပေါက်သတဲ့။ ဟုတ့်မဟုတ် တော့မသိပါဘူး။ အဲ့ဒါကို စမ်းတဲ့အနေနဲ့တဲ့ ကိုရင်လေးတစ်ပါး ခွေးတစ်ကောင်နဲ့ အတူဝင်သွားဖူးတယ်တဲ့။ ပြန်တော့ထွက်မလာဘူးတဲ့။ ဒေသခံဧည်လမ်း ညွှန်ကပြောပြတာပါ။ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလိုထင်ပါတယ်။ အခုတော့ အင်္ဂတေ တွေနဲ့ပိတ်ထားတယ်။ အပြန်မှာဈေးတန်း တွေခဏ၀င်ပြီး ခေါပုတ်ကြော်နဲ့ ရေနွေးကြမ်း ၀င်စားလိုက်ပါတယ်။ ကုံလုံဆရာတော် ကြီးရဲ့ကျောင်းတိုက်ကို သွားရောက်ပါသေးတယ်။ စံကျောင်းကို သွားတဲ့ ပင်းတယ အ၀င်လမ်းဟာအရမ်း ကဗျာဆန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ သဘောကျပါတယ်။ ဆရာတော်ကြီး ကျောင်းကို ရောက်တော့ ဆရာတော်ကြီးကျိန်းနေတယ် ဆိုတာကြောင့်မဖူးခဲ့လိုက် ရပါဘူး။ ဆရာတော်ကြီးကျောင်းက အပြန်နာမည်ကျော် ပုတ်တလုပ် ရေကန်နား မှာ ကားခဏ ရပ်ပြီးငေးလိုက်ပါ သေးတယ်။ စိတ်ကူးထဲ မှာတော့ ဒွေးမယ်နော် တို့ ညီအမ တွေရေချိုးနေတာ တွေ့ပါတယ်။\nအေးသာယာ ပြန်ရောက်တော့ မိုးချုပ်နေပါပြီ။ နောက်နေ့ မှာအေးသာယာ ဂေါက်ကွင်းကို သွားလည်ပါတယ်။ လည်လို့ကောင်းတဲ့ နေရာလေးပါ။ တောင်ကြီးကိုတော့ ညနေပိုင်းတွေ သွားဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုက်ကယ် လျှောက်စီးတာ ပါ။ စူဠာမဏီ ဘုရားကို သွားအဖူး ဘုရားကုန်းတော်ပေါ် မရောက်ခင် မော်တော်ပီကယ် တွေ့လို တစ်ယောက်က ဆင်းလျှောက်ရသေးတယ်။ ဦးထုပ်လည်း ဆောင်းမထားဘူးလေ။\nအေးသာယာ မှာထိုင်နေကြ လက်ဘက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ရှိတယ်။ ကားဝင်းဘက်မချိုးခင် ညာဘက်ကဆိုင်လေးပါ။ ဆိုင်ကကြီးပါတယ်။ ထိုင်ခုံတွေက ရန်ကုန်ကလို မဟုတ်ပါဘူး။ ခြေထောက်တိုင်တွေ ကိုပွတ်လုံးတွေနဲ့ လုပ်ထားပါတယ်။ ပေါလစ်တွေ သုတ်ထားတယ်။ အသစ်တွေပါ။ တစ်ခုထူးဆန်းတာက လက်ဘက်ရည်ဆိုင်က အမျိုးသမီးလေးတွေ လက်ဘက်ရည်မှာ တာပါ။ ကျွန်တော်က ပေါ့ဆိမ့် လို့မှာရင် သူတို့က ကျွန်တော်နားမလည်တဲ့ စကားတစ်မျိုးနဲ့ မှာတယ်။ ဘာစကားလည်းတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ လာချတော့ ပေါ့ဆိမ့် ပါ။ အေးသာယာ မှာနေတာ ၂ ပါတ်ကြာတယ်။ နေလို့ကောင်းတဲ့မြို့လေး တစ်မြို့ပါ။ အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ တွေ အများကြီး ရပါတယ်။ ကျွန်တော်နေထိုင် စဉ်အစစအရာရာ အကူအညီပေး ခဲ့ တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအားလုံး ကိုအထူးကျေးဇူးတင် ရှိပါတယ်။\nခရီးသွားဆောင်းပါးလေးကို ဖတ်သော မိတ်ဆွေတွေကို လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\n၂၀၀၂ ခုနှစ် မိုးတွင်းကြီး သွားခဲ့တဲ့ ခရီးတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 3:46 PM\nဒီနေ့ ဒီဇင်ဘာ (၁) ရက်နေ့က အဖေရဲ့ ( ၅၂ )နှစ်မြောက်မွေးနေ့ပါ။\nရေးသားသူ phoe thu taw at 12:42 PM


ယောငျးလေးတို့အတှကျ မသိမဖွဈဥပဒေ(၆)ခု - For her Myanmar\nအခုခတျေမှာမိနျးကလေးတှကေ ယောကျကျြားလေးတှနေဲ့ တနျးတူအခှငျ့အရေးရပမေဲ့လဲ ပါးစပျသရမျးတာတို့၊ကိုယျထိလကျရောကျစျောကားတာတှကွေုံတှနေ့ရေပါသေးတယျ။\nဒီလို အခွအေနကွေုံတှရေ့ပွီဆိုရငျမိနျးကလေးအမြားစုက ရှကျပွီး မပွောရဲတာတှေ၊လငျမယားအဆငျမပွဖွေဈနတောတှကေို ပတျဝနျးကငျြကို မတိုငျပငျရဲတာတှဖွေဈတကျကွပါတယျ။\nလိုငျးကားစီးနတေုနျး ကိုယျထိလကျရောကျစျောကားခံရရငျ ပတျဝနျးကငျြကို အကူညီတောငျးပါ။အသံကယျြကယျြနဲ့ တဈခွားသူတှသေိအောငျ အျောပွောပါ။စျောကားခံရတာကိုရှကျပွီးငွိမျမနပေါနဲ့နျော။ဥပဒနေဲ့အတိုငျးလုပျဆောငျလို့လဲရပါတယျ။\n(၁)ပါးစပျသရမျးတာတှေ၊ယောငျးတို့မနှဈသကျတဲ့အပွုအမူ၊အပွောအဆို တှကေ ယောငျးတို့ရဲ့ဂုဏျသိက်ခာကိုထိခိုကျတယျဆိုရငျ ပွဈမှုဆိုငျရာ ဥပဒေ (ရာဇသတျကွီး) ပုဒျမ (၅၀၉) အရ တရားရုံးသို့လြှောကျထားနိုငျပါတယျနျော။\n(၂)ယောငျးတို့ရဲ့မတျောမရျောကို ရညျရှယျပွီးထိတာတှေ၊ကိုငျတာတှအေတှကျဆိုရငျ ကို ပုဒျမ ၃၅၄ နဲ့ ထောငျဒဏျနှဈနှဈ ကအြောငျလုပျလို့ရပါတယျ။\n(၃)လငျမယားဖွဈတာတောငျ ယောငျးလေးတို့ကို လကျနဲ့ရိုကျရငျ ပုဒျမ ၃၂၃ ထောငျဒဏျ (၁)နှဈ ၊တုတျနဲ့ရိုကျရငျ ၃၂၄ ထောငျဒဏျ(၃)နှဈ ၊ ရိုကျပွီးကနျရငျ ပုဒျမ ၃၂၅အရ ထောငျဒဏျ(၂)နှဈ ၊ ဘေးဖွဈစသေောလကျနကျ အပွငျးအထနျထိခိုကျစအေောငျရိုကျရငျ ပုဒျမ ၃၂၆ နဲ့ထောငျဒဏျ နှဈ(၂၀ )ကအြောငျတရားစှဲနိုငျပါတယျ။\nRelated Article>>>>ခြုပျခယျြတဲ့ မိဘတှဆေီက ဘယျလို ရုနျးထှကျမလဲ?\n(၄)ယောငျးလေးတို့အိမျက သမီးကညာ အခါမလငျ့စနေဲ့ဆိုပွီးယောကျြားအတငျးပေးစားရငျ ၃၇၆ နဲ့ ထောငျဒဏျနှဈ (၂၀) ကစြနေိုငျပါတယျ။\n(၅)မိနျးမရှိလကျြနဲ့နောကျမိနျးမထားတာတှေ၊အပြျောမိနျးမထားတာတှေ အတှကျ ပုဒျမ ၁၃ ဖွငျ့ ထောငျဒဏျ (၇)နှဈကစြနေိုငျပါတယျ။\n(၆) ဆကျသှယျရေးဥပဒဖွေဈတဲ့ ပုဒျမ ၆၆ တော့ ယောငျးလေးတို့နဲ့မစိမျးဘူးထငျပါတယျနျော\nပုဒျမ၆၆(က) ကတော့ facebook /gmail ကို ခိုးယူခွငျးရငျတရားစှဲလို့ရပါတယျ။ ပုဒျမ၆၆(ခ)ကဆကျသှယျရေးကှနျယကျကိုထိခိုကျစရေနျ ဗိုငျးရပျဈ၊\nအခွားနညျး နဲ့ ဝငျရောကျစခွေငျး ဆိုရငျ ပွဈမှုမွောကျပါတယျနျော။\nပုဒျမ ၆၆ (ဂ) ကတော့ ဆကျသှယျရေးကိုအသုံးပွုပွီးငှကွေေးနဲ့ ပစ်စညျးတှခေိုးယူခွငျး၊လိမျလညျခွငျး၊အလှဲသုံးစားလုပျခွငျး တှကေ ပွဈမှုမွောကျနိုငျပါတယျ။\nပုဒျမ၆၆(ဃ)ကတော့ ဆကျသှယျရေးကှနျယကျကိုသုံးပွီးလူတဈယောကျကိုခွောကျလှနျ့ခွငျး၊ အနိုငျအထကျပွုခွငျး၊မတရားတားဆီးကနျ့ကှတျခွငျး အသရဖေကျြခွငျး၊ နှောကျယှကျခွငျး၊ခွိမျးခွောကျခွငျး\nယောငျးလေးတို့ရေ မိနျးကလေးတှဘေကျက ကာကှယျရမဲ့ ဥပဒလေေးတှေ အနညျးငယျသိလောကျပွီထငျပါတယျ။မသိသေးတဲ့ ယောငျးလေးတို့သူငယျခငျြးတှကေို ပွနျဝမြှေပေးဖို့လဲ မမပေ့ါနဲ့နျော\nReference Link>>> မောငျပံသုမွလှော , ဥပဒရေေးရာသုတအဖွာဖွာ\nအခုခေတ်မှာမိန်းကလေးတွေက ယောက်ကျာ်းလေးတွေနဲ့ တန်းတူအခွင့်အရေးရပေမဲ့လဲ ပါးစပ်သရမ်းတာတို့၊ကိုယ်ထိလက်ရောက်စော်ကားတာတွေကြုံတွေ့နေရပါသေးတယ်။\nဒီလို အခြေအနေကြုံတွေ့ရပြီဆိုရင်မိန်းကလေးအများစုက ရှက်ပြီး မပြောရဲတာတွေ၊လင်မယားအဆင်မပြေဖြစ်နေတာတွေကို ပတ်ဝန်းကျင်ကို မတိုင်ပင်ရဲတာတွေဖြစ်တက်ကြပါတယ်။\nလိုင်းကားစီးနေတုန်း ကိုယ်ထိလက်ရောက်စော်ကားခံရရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကူညီတောင်းပါ။အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ တစ်ခြားသူတွေသိအောင် အော်ပြောပါ။စော်ကားခံရတာကိုရှက်ပြီးငြိမ်မနေပါနဲ့နော်။ဥပဒေနဲ့အတိုင်းလုပ်ဆောင်လို့လဲရပါတယ်။\n(၁)ပါးစပ်သရမ်းတာတွေ၊ယောင်းတို့မနှစ်သက်တဲ့အပြုအမူ၊အပြောအဆို တွေက ယောင်းတို့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကိုထိခိုက်တယ်ဆိုရင် ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေ (ရာဇသတ်ကြီး) ပုဒ်မ (၅၀၉) အရ တရားရုံးသို့လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်နော်။\n(၂)ယောင်းတို့ရဲ့မတော်မရော်ကို ရည်ရွယ်ပြီးထိတာတွေ၊ကိုင်တာတွေအတွက်ဆိုရင် ကို ပုဒ်မ ၃၅၄ နဲ့ ထောင်ဒဏ်နှစ်နှစ် ကျအောင်လုပ်လို့ရပါတယ်။\n(၃)လင်မယားဖြစ်တာတောင် ယောင်းလေးတို့ကို လက်နဲ့ရိုက်ရင် ပုဒ်မ ၃၂၃ ထောင်ဒဏ် (၁)နှစ် ၊တုတ်နဲ့ရိုက်ရင် ၃၂၄ ထောင်ဒဏ်(၃)နှစ် ၊ ရိုက်ပြီးကန်ရင် ပုဒ်မ ၃၂၅အရ ထောင်ဒဏ်(၂)နှစ် ၊ ဘေးဖြစ်စေသောလက်နက် အပြင်းအထန်ထိခိုက်စေအောင်ရိုက်ရင် ပုဒ်မ ၃၂၆ နဲ့ထောင်ဒဏ် နှစ်(၂၀ )ကျအောင်တရားစွဲနိုင်ပါတယ်။\nRelated Article>>>>ချုပ်ချယ်တဲ့ မိဘတွေဆီက ဘယ်လို ရုန်းထွက်မလဲ?\n(၄)ယောင်းလေးတို့အိမ်က သမီးကညာ အခါမလင့်စေနဲ့ဆိုပြီးယောက်ျားအတင်းပေးစားရင် ၃၇၆ နဲ့ ထောင်ဒဏ်နှစ် (၂၀) ကျစေနိုင်ပါတယ်။\n(၅)မိန်းမရှိလျက်နဲ့နောက်မိန်းမထားတာတွေ၊အပျော်မိန်းမထားတာတွေ အတွက် ပုဒ်မ ၁၃ ဖြင့် ထောင်ဒဏ် (၇)နှစ်ကျစေနိုင်ပါတယ်။\n(၆) ဆက်သွယ်ရေးဥပဒေဖြစ်တဲ့ ပုဒ်မ ၆၆ တော့ ယောင်းလေးတို့နဲ့မစိမ်းဘူးထင်ပါတယ်နော်\nပုဒ်မ၆၆(က) ကတော့ facebook /gmail ကို ခိုးယူခြင်းရင်တရားစွဲလို့ရပါတယ်။ ပုဒ်မ၆၆(ခ)ကဆက်သွယ်ရေးကွန်ယက်ကိုထိခိုက်စေရန် ဗိုင်းရပ်စ်၊\nအခြားနည်း နဲ့ ဝင်ရောက်စေခြင်း ဆိုရင် ပြစ်မှုမြောက်ပါတယ်နော်။\nပုဒ်မ ၆၆ (ဂ) ကတော့ ဆက်သွယ်ရေးကိုအသုံးပြုပြီးငွေကြေးနဲ့ ပစ္စည်းတွေခိုးယူခြင်း၊လိမ်လည်ခြင်း၊အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်း တွေက ပြစ်မှုမြောက်နိုင်ပါတယ်။\nပုဒ်မ၆၆(ဃ)ကတော့ ဆက်သွယ်ရေးကွန်ယက်ကိုသုံးပြီးလူတစ်ယောက်ကိုခြောက်လှန့်ခြင်း၊ အနိုင်အထက်ပြုခြင်း၊မတရားတားဆီးကန့်ကွတ်ခြင်း အသရေဖျက်ခြင်း၊ နှောက်ယှက်ခြင်း၊ခြိမ်းခြောက်ခြင်း\nယောင်းလေးတို့ရေ မိန်းကလေးတွေဘက်က ကာကွယ်ရမဲ့ ဥပဒေလေးတွေ အနည်းငယ်သိလောက်ပြီထင်ပါတယ်။မသိသေးတဲ့ ယောင်းလေးတို့သူငယ်ချင်းတွေကို ပြန်ဝေမျှပေးဖို့လဲ မမေ့ပါနဲ့နော်\nReference Link>>> မောင်ပံသုမြေလွှာ , ဥပဒေရေးရာသုတအဖြာဖြာ\nTags: ၆၆ယ, Bus, Facebook, girl, law, shy, woman, ပုဒ်မ


ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး | MoeMaKa Burmese News & Media\nကျွန်တော်ကျော်သူသည် ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းတွင် လက်ဦးဆရာ ဒါရိုက်တာ ဦးမျိုးမြင့်အောင်ရိုက်ကူးသော “ချစ်ကြိုး လေးနှစ်မျှင်” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားဖြင့် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောကထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။\n၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ဒါရိုက်တာ ဇင်ရော်မောင်မောင်ရိုက်ကူးသော “တပြည်သူမရွှေထား” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားနှင့် အဓိကသရုပ်ဆောင် အကယ်ဒမီ ထူးချွန်ဆုကို ရရှိခဲ့ပြီးသည့်နောက် ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် “အမေ့နို့ဖိုး” ဇာတ်ကားဖြင့် အကောင်းဆုံးဒါရိုက်တာ ထူးချွန်ဆုကိုရရှိခဲ့ကာ ယင်းဇာတ် ကားနှင့် အကယ်ဒမီပေါင်း (၇) ဆုကိုလည်း ထိုက်ထိုက်တန်တန်ရရှိအောင် ရိုက်ကူးဖန်တီးခဲ့သော သူတစ်ယောက်လည်းဖြစ်သည်။\n၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ (ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး) မတိုင်ခင်အထိ နိုင်ငံတော်အကျိုးပြုဇာတ်ကားများ၊ နေ့ထူးနေ့မြတ် ဂုဏ်ပြုပဒေ သာကပွဲများ၊ ရုပ်မြင်သံကြားဇာတ်လမ်းများအပြင် မြန်မာနိုင်ငံ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ရံပုံငွေရှာဖွေရေး ဘောလုံးပွဲများ၊ ဗီဒီယိုဇာတ်လမ်း များကို ရိုက်ကူးပေးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ (ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး) မှစ၍ ကျွန်တော့်အား ပြန်ကြားရေး ဝန်ကြီးဋ္ဌာနမှ အနုပညာလုပ်ခွင့်များကိုပိတ်ပင်ထားသည်မှာ ယနေ့တိုင်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် ရုပ်ရှင်လောကနှင့် ဝေးကွာ သွားသည်တော့မဟုတ်။ အနုပညာသမားများ၏ သတင်းများ၊ အနုပညာလောကအတွင်းဖြစ်ပေါ်နေသောပြဿနာများကို အတွင်းကျကျသိ ရှိနေသူဖြစ်သည်။ အနုပညာလောက တွင် ကျင်လည်ခဲ့စဉ်က အနုပညာမောင်နှမများ၊ ထုတ်လုပ်သူများ၊ ဒါရိုက်တာများနှင့် မည်သည့် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါ။ သို့သော် ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှစ၍ ရုပ်ရှင်ဖခင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဘဘဦးသုခ မျိုးစေ့ချပေးသော နာရေးကူညီမှုအသင်း (ရန်ကုန်)တွင် တစ်ဖတ်တစ်လမ်းမှပါဝင်၍ အများပြည်သူတို့အား တတတ်တအား ကူညီဖေးမကာ ကုသိုလ်ဖြစ်ပေး ဆပ်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ အနုပညာသမားအချို့သည် ကျွန်တော့်နှင့် လက်တွဲရိုက်ကူးခြင်းကို မပြုလုပ်ကြတော့ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆို ကျွန် တော်လုပ်ကိုင်ပေးဆပ်နေသောလုပ်ငန်းသည် လာဘ်ပိတ်ခြင်း၊ နာမ်နှိမ်ခံရခြင်း စသည့်အယူဝါဒအစွဲများကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ မည် သို့ဖြစ်စေ ကျွန်တော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာမြန်မာလူမျိုးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဒိဋ္ဌိအယူဝါဒများအားတိုက်ဖျက်ကာ မိမိ၏ခံယူချက်၊ ဘဘ ဦးသုခ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ အများပြည်သူတို့အတွက်ပေးဆပ်ခဲ့သည်မှာ ယနေ့တိုင်ဖြစ်တော့သည်။\nဘဘဦးသုခ ကွယ်လွန်သွားသည့်အချိန်မှစ၍ ကျွန်တော်တို့၏ ပေးဆပ်မှုလုပ်ငန်းများအား နာရေးကူညီမှုတင်မက၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ သဘာဝဘေးဒဏ် စသည့်လူသားတို့၏ မဖြစ်မနေကြုံတွေ့ရမည့်အခက်အခဲများကို တိုးချဲ့၍ ကူညီဖေးမပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ နာရေးကိစ္စ အခက်အခဲများနှင့် ရန်သူမျိုးငါးပါးဒဏ်ခံခဲ့ရသော ပြည်သူလူထုကို ကူညီဖေးမပေးဆပ်ခဲ့သလို ရုပ်ရှင်အနုပညာသည်များကိုလည်း များစွာ ကူညီဖေးမ ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။\nယခု ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောကသားများ၏ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်ထူထောင်ရာတွင် အာဏာရှင်စနစ်အား တိုက်ဖျက် လိုခြင်း၊ အနိမ့်ကျဆုံးဖြစ်နေသော မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အား မြှင့်တင်လိုခြင်း၊ ရုပ်ရှင်လောကသားများ မိသားစုသဖွယ် စည်းစည်းလုံးလုံး ညီညီညွှတ် ညွှတ်ဖြစ်စေလိုခြင်း စသည့်ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးအား အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတော့မည်ဟု ကျွန် တော်သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်အတွက် ကျေးဇူးမကင်းခဲ့သော မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းအား အရှိန်အဟုန်မြှင့်မားစွာဖြင့် တိုးတက် ပြောင်းလဲမှုကို အမှန်တကယ် မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်တွေ့လိုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ခွင့်မရရှိသေး သော်လည်း တဖက်တလမ်းမှ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းအား တိုးတက်စေလိုသောဆန္ဒဖြင့် မိမိတွင်ရှိသော လူမှုရေးစိတ်ဓါတ်၊ အနုပညာ စိတ်ဓါတ်၊ ခိုင်မြဲသောသီလတို့ဖြင့် ပြန်လည်၍ကျေးဇူးဆပ်လိုပါသဖြင့် အဓိကသရုပ်ဆောင်အလွှာမှ ဝင်ရောက်အရွေးချယ်ခံရန်အတွက် စဉ်းစားမိတော့သည်။\nထို့ကြောင့် မိမိနှင့်ရင်းနှီးသော အနုပညာလက်တွဲဖော်တစ်ယောက်ဖြစ်သော ရုပ်ရှင်တည်းဖြတ် ပညာရှင်တစ်ဦးအား မိမိ၏ကိုယ်စားလှယ် အဖြစ်လက်ဆင့်ကမ်းကာ ကွန်ပြူတာစာရိုက်၍ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးသို့ အဓိကသရုပ်ဆောင်အလွှာတွင် ဝင်ရောက်ရွေးချယ်မှု လျှောက်လွှာအား တလေးတစားဖြင့် သွားရောက်ယူငင်ခိုင်းခဲ့သည်။ ကျွန်တော်သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ နာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ သဘာဝဘေးစသည့် လူမှုရေးလုပ်ငန်းများကိုလုပ်ကိုင်နေ၍ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ လျှောက်လွှာအား မယူဖြစ်ခဲ့ပါ။ ယင်းနေ့ နံနက် (၁၀း၀၀) နာရီခန့်တွင် ကျွန်တော်၏မိတ်ဆွေ တည်းဖြတ်ပညာရှင်ထံမှ ကျွန်တော့်ထံသို့ “ကိုယ်တိုင်လာမယူ၍ မပေးနိုင်ကြောင်း” ရုပ်ရှင် အစည်းအရုံး ရွေးကောက်ပွဲအဖွဲ့ဝင်များကပြောကြားကြောင်း အကြောင်းကြားခဲ့သည်။\nဤတွင် ကျွန်တော်မှ ပြန်လည်၍မေးခွန်းများပြန်လည် မေးမြန်းချင်တော့သည်။\n● ကျွန်တော့်ကဲ့သို့ အကယ်ဒမီရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်၊ အကယ်ဒမီဒါရိုက်တာတစ်ဦးအား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျလာယူမှပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော် လည်း ဇာတ်ပို့/ရံအလွှာမှ လူရွှင်တော်တစ်ဦးအား တယ်လီဖုန်းဖြင့် လျှောက်လွှာတောင်းခံခြင်းကို အဘယ့်ကြောင့်ပေးခဲ့သနည်း .. ?\n● နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် ရောက်ရှိနေသော ဇာတ်ညွှန်းအလွှာမှ ဇာတ်ညွှန်းဆရာတစ်ဦးအားလည်း အဘယ့်ကြောင့် လျှောက်လွှာပေးခဲ့သနည်း .. ?\nထို့အပြင် ယင်းစစ်မှန်သောရွေးကောက်ပွဲအား အကောင်အထည်ဖော်မည်ဟု ကြွေးကြော်နေသော အနုပညာသမားများထဲတွင် ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ (ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး) အပြီး ကျွန်တော်အဖမ်းခံရပြီး ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာသောအချိန်တွင် အနုပညာရှင် တစ်ဦး၏ ဈာပနအခမ်းအနား၌ “မောင်မောင် … မင်းက အချိန်မတန်သေးဘဲလုပ်တာကိုး” ဟု ဆရာကြီးပုံစံနဲ့ပြောဆိုခဲ့သော အခွင့်အရေးသမားတစ်ဦးပါဝင်နေခြင်းနှင့် ဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွှန့်အထိန်းသိမ်းခံရာမှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာစဉ် သွားရောက်တွေ့ဆုံကြသော အနုပညာ သမားများထဲမှ “ကျော်သူက တစ်ချိန်လုံးမူးနေတာ၊ ဂျပန်မှာ တော်တော်ဒုက္ခပေးခဲ့တယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သော ကိုယ့်ဂုဏ်မြင့်၍ အခြား သူအားအပုပ်ချခဲ့သော ခွက်ပုံးအနုပညာသမားပါဝင်နေခြင်းတို့အား ကျွန်တော်များစွာ တွေးတောစဉ်းစားမိတော့သည်။ ယခု မြန်မာ့ရုပ်ရှင် အစည်းအရုံးအား ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်သော ရုပ်ရှင်အနုပညာသည်များပြောကြားကြသော မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောက အနုပညာမောင် နှမ များအား စည်းလုံးညီညွှတ်စွာဖြင့် မိသားစုစိတ်ဓါတ်ထားကာ တစ်ဦး၏အခက်အခဲများကို ဝိုင်းဝန်းဖြေရှင်းပေးလိုခြင်း၊ ရုပ်ရှင်အနုပညာ သမားများ၏ သာရေး/နာရေးကိစ္စများကို ဝိုင်းဝန်း၍ ကူညီဆောင်ရွက်လိုခြင်း စသည့်စကားများသည် ကျွန်တော်အတွက်မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်တော် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်ကာလ၌ နိုင်ငံတော်မှ အရေးယူပိတ်ပင်ခံထားရသော အနု ပညာသမားများ၏ အသက်ရှင်သန်မှု၊ အနုပညာလုပ်ငန်းများ ပြန်လည်လုပ်ကိုင်နိုင်ရေးအတွက် ထိုစဉ်အခါက နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်များနှင့် တွေ့ဆုံတိုင်း ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားပေးရန်၊ ဖွင့်လှစ်ပေးရန် တိုက်တွန်းမှု၊ အကြံပေးမှု၊ အသနားခံမှုများကို စဉ်ဆက်မပြတ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပါ၍ ယင်းကဲ့သို့ပိတ်ပင်ခံထားရသောအနုပညာသမားများ ပြန်လည်၍ အနုပညာလောကတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှား ပါဝင်ဆင်နွှဲနိုင်ခဲ့သည်မှာ ငြင်း၍ မရပေ။ သို့သော် ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလမှစ၍ အနုပညာလုပ်ငန်းများအပိတ်ပင်ခံခဲ့ရသော ကျွန်တော်၏ကိစ္စရပ်အား မည်သည့် အနုပညာသမားများ၊ မည်သည့်မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးမှ တာဝန်ရှိပုဂ္ဂိုလ်များတို့မှ နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်သူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြ စဉ် တစ်ခွန်းတပါဒမှ ပြောကြားပေးခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အနုပညာလောကမှ နိုင်ငံတော်မှ အနုပညာလုပ်ခွင့်ပိတ်ပင်ခံရသူ အနုပညာ ရှင်များထဲတွင် ကျွန်တော်သည် ပိတ်ပင်ခံရမှု သက်တမ်းအရှည်ဆုံး အနုပညာသမားဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော်သည် ရုပ်ရှင် လောက ဖခင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဘဘဦးသုခ မျိုးစေ့ချခဲ့သော လူမှုရေးလုပ်ငန်းကြီးအား တိုးတက်မြင့်မားလာအောင် ထမ်းဆောင်ရင်းနှင့် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောကတွင်ရှိကြသော အဓိကသရုပ်ဆောင်များ၊ ဒါရိုက်တာများ၊ ထုတ်လုပ်သူများ၊ ဇာတ်ပို့/ရံများ၊ လူကြမ်းသရုပ်ဆောင် များမှအစ မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးနှင့် ပြန်ကြားရေးဋ္ဌာနမှဝန်ထမ်းများ (ဥက္ကဋ္ဌမှအစ သန့်ရှင်းရေးအဆုံး) ကြုံတွေ့နေရသော နာရေး၊ ကျန်းမာရေးကိစ္စရပ်များအား မနားမနေ ကူညီဖေးမပေးနေသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် ကုသိုလ်ရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သော လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ ထမ်းရွက်ပေးနေရသည့်အတွက် ကျွန်တော်၏ကျေးဇူးရှင်များဖြစ်ကြသော အများပြည်သူတို့နှင့် ပြင်ပလောကတွင် အနီးကပ်ထိတွေ့ ပေးဆပ်နေရမှုကို ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ခဲ့ပါသည်။\nယနေ့ ကျွန်တော့်၏မိတ်ဆွေဖြစ်သူ တည်းဖြတ်ပညာရှင်အား လမ်းကြုံ၍ မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးအဆောက်အဦးသို့ ဝင်ရောက်ပို့ ဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး၏ ဆင်ဝင်အောက်တွင် မော်တော်ယာဉ်အား ခေတ္တရပ်နား၍ ကျွန်တော်၏မိတ်ဆွေ ကားပေါ်မှဆင်း ချိန်တွင် မော်တော်ယာဉ်အနီးတွင်ရှိသော လူကြမ်းသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးနှင့်တွေ့ဆုံ၍ လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်ခန့်က ယင်းလူကြမ်းသရုပ်ဆောင် အစ်မဖြစ်သူ၏ နာရေးကိစ္စရပ်အား အဆင်ပြေမှုအားမေးမြန်းနေစဉ် ရုပ်ရှင်လောကမှ ဗီဒီယိုဒါရိုက်တာတစ်ဦးရောက်လာကာ “ဟေ့လူ … ဒီနေရာက ကားရပ်ရတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး” ဟူ၍ ရင့်သီးစွာပြောဆိုခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။ ကျွန်တော်နားလည်သည်မှာ အဆောက်အဦးများ တွင်ရှိသော ဆင်ဝင်အောက်သည် လူအပို့/ကြို ပြုလုပ်ရန်ထားရှိသော မော်တော်ယာဉ်ခေတ္တရပ်နားရန်နေရာပင်မဟုတ်ပါလား။ ကျွန်တော် သည် မော်တော်ယာဉ်အား စက်ရပ်နားခြင်းလည်း မပြုလုပ်။ မိနစ်ဝက်ခန့်သာ စကားလှမ်းပြောခြင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်၏အပေါ် ယခင်စစ်အစိုးရ လက်ထက်ရှိပြန်ကြားရေးဋ္ဌာနမှပိတ်ပင်ထားခဲ့မှုများကို ပြန်လည်ပွင့်လင်းအောင် လုပ်ပေးရ မည်ဖြစ် သော မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ရွေးကောက်ပွဲဝင်ခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း၊ ကျွန်တော့်အား ယခုကဲ့သို့ ရွေးကောက် ပွဲကော်မတီတွင်ပါဝင်သော ဗီဒီယိုဒါရိုက်တာမှ ရင့်သီးစွာဆက်ဆံခြင်းတို့သည် လွတ်လပ်ပွင့်လင်းသော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်ရှိ အနုပညာ သမားများ လုပ်ရမည့် လုပ်ရပ်များမဟုတ်ပေ။\nမည်သို့ဖြစ်စေကာမူ ကျွန်တော်သည် မည်သည့်အစိုးရတက်တက်၊ မည်ကဲ့သို့ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ပေါ်ပေါက်ပေါ်ပေါက် ကျွန်တော့်၏တာဝန်မှာ လူမျိုးဘာသာ၊ ဆင်းရဲချမ်းသာ၊ မိတ်ဆွေရန်သူမရွေးတို့၏ နာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ သဘာဝဘေးဒဏ် စသည်တို့ကို သေတပန် သက်တစ်ဆုံးလုပ်ကိုင် ပေးဆပ်သွားရမည် ဖြစ်တော့သည်။ အဆုံးသတ်ရသော် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းတိုးတက်မြင့်မားအောင်၊ မြန်မာ့ရုပ်ရှင် အနုပညာသမားများ စည်းလုံးညီညွှတ်အောင်၊ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းမပါဝင်သော NGO စစ်စစ် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးပေါ်ပေါက်လာ အောင်၊ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အနုပညာသမားများ ညီရင်းအစ်ကို မောင်နှမသဖွယ် တစ်ဦး၏ကိစ္စရပ်များကို စုပေါင်းဖြေရှင်းပေးနိုင်အောင် စသည့်ရည် ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြန်လည်၍ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်ရာ အနုပညာသမားစစ်စစ်များအနေဖြင့် အရွေးချယ်ခံမည့် လူတစ်ဦးချင်း တစ်ဦးချင်းတွင် အဓိကအားဖြင့် ကိုယ်ကျင့်သီလ၊ ခံယူချက်၊ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စိတ်ဓါတ်ကအရေးကြီးပေသည်။ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အနုပညာဖြင့် ဘဝကိုရပ် တည်နေသောသူများအတွက် “ကျားကြောက်လို့ ရှင်ကြီးကိုး၊ ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး” ဟူ၍ မဖြစ်အောင် အထူးသတိပြုစေလိုတော့သည်။\n8 Responses to ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး\nMyo Chit on March 17, 2012 at 8:37 am\nကိုကျော်သူ ရဲ့ ပြင်းပြ မှန်ကန် ထက်သန်တဲ့ စိတ်ဓါတ် လုပ်ရပ်ကို ကျွန်တော် လုံးဝ နားလည် တယ် .. .. ကိုကျော်သူ ဆိုလိုတဲ့ လူရွှင်တော် အနုပညာရှင် ဟာ ဘယ်သူဆိုတာလဲ တတိုင်းပြည်လုံး ရိပ်မိ သိရှိ ပြီးသားပါ .. .. သဘောပေါက်သူတိုင်း စိတ်မချမ်းမြေ့စွာ အမြင်ကပ်ခံရသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ .. ..\nကိုကျော်သူ ရေ့ စိတ်သိပ်ညစ်မနေပါနဲ့ ဗျာ နော .. .. ကျွန်တော်တို့ နားလည် လက်ခံ ပေးကြရမှာက စစ်အစိုးရ ဆိုတာကြီးပဲ မကောင်းတာမဟုတ် .. … ပြည်သူ အများစု ကြီး ဟာလည်း မှားယွင်းတဲ့ ခေတ်စနစ်ဆိုး အမွေ ကြောင့် စိတ်ဓါတ် လုပ်ရပ်တွေ သိပ် မမြင့် ကြ မမှန်ကန်ကြတော့ ဘူး .. .. ကိုယ်ကျိုး အတ္တ ကြည့်သူ .. .. ကိုယ်ထင်ပေါ်ရင် ပြီးရော ကိုယ်ဘာလုပ်နေမှန်း မသိသူ တွေ သိပ်များနေတာ အခု လတ်တလော အချိန် မှာတော့ ဘာမှ လုပ်လို့ရအုံးမယ်မထင်ဘူး .. .. အမေစု လို မြင့်မြတ် စေတနာ မှန်သူကိုတောင် ဝေဖန်ချင် ခြေရာ တိုင်း ချင်သူ တွေ အနီးကပ် လူ တွေ ကိုယ်တိုင်က မမြိုသိပ်နိုင် ဖြစ်နေကြ ၊ ပြနေကြတာ ကိုကျော်သူ ရေ့ .. .. ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်း ဒီလောက်ပဲ ရှိတော့လို့ လို့သာ ဖြေကြရအောင်ပါဗျာ .. .. တဖြည်းဖြည်း အရည်အသွေး မြင့် တက်လာအောင် အမေစု ရဲ့ အားသွန် လမ်းပြ သွန်သင် ပဲ့ပြင် မူနဲ့ အတူ အားလုံး ကြိုးစား ကြမှ အကောင်းဘက် ပြန်ရောက်လာ တော့ မှာပါ .. .. မြန်မြန်ရောက်အောင် များများ ကြိုးစားရတော့မယ် .. ..\nကိုကျော်သူ .. … အခြေအနေတွေ ကို စိတ်ပျက်မသွားပဲ အမေစု ဘက်မှာသာ အစဉ် ယုံကြည်ရပ်တည်အားပေးရင်း ၀န်းရံ ပေးရင်း တိုင်းကျိုး ပြည်ကျိုး ဆက်လက် သယ်ပိုး သွားနိုင်ပါစေလို့ .. ဆုတောင်း မေတ္တာပို့ရင်း .. ..\nကိုကျော်သူ ကို ထာဝရ လေးစားကြည်ညို လျှက်\nNyi Chan Thar on March 17, 2012 at 10:13 am\nWe , the people , respect you and your good mind.we , the people , are always behind you.\nNobody can compare your sacrifice spirits for the people.\nohnmar on March 17, 2012 at 2:13 pm\nဦးကျော်သူLong term planနဲ့လုပ်ဆောင်နေပြီဘဲမကြာသောနေ့မှာသူတို့ရဲ့နေ့ရက်တွေကွယ်ပျောက်သွား\nkyaw zayar win on March 17, 2012 at 3:32 pm\nကိုကျော်သူ .. … အစဉ် ယုံကြည်ရပ်တည်အားပေးရင်း ၀န်းရံ ပေးရင်း တိုင်းကျိုး ပြည်ကျိုး ဆက်လက် သယ်ပိုး သွားနိုင်ပါစေလို့ .. ဆုတောင်း မေတ္တာပို့ရင်း .. ..\nကိုကျော်သူ ကို ထာဝရ လေးစားလျှက်\nthuzarwin on March 17, 2012 at 8:32 pm\nWe know very well that your are doing the best for all !\nyeyintaung on March 17, 2012 at 10:11 pm\nလူတွေက အဲလိုပါပဲ ဦးကျော်သူလို လူမျိူးကျတော. ၇ုပ်၇ှင်၇ိုက်လက်တွဲလုပ်၇င် လဘ်ပိတ်တယ် လေး ဘာလေးနဲ အဲတာနော် သာေ၇း နာေ၇း လုပ်နေတဲ ကိုယ်ကျိူးမဖက်တဲသူကို ဟိုကပ်ဖား၇က်ဖားတွေကျတော . ကျနော်ပြောချင်တာ လွင်မိုး။၈၈တုန်းက တကယ်ဖြစ်ပါတယ် ဆိုပြီး ကပ်ဖား၇က်ဖား မ၇ှက်မကြောက် အကယ်ဒမီ၇အောင်လို ၇ိုက်တဲ ခပ်ပေါပေါကားနဲံ အကယ်ဒမီ၇တဲ ခန်.စည်သူတိုနဲ စာ၇င် အများကြီး သာပါတယ် ဦးေ၇ ဘယ်သူတွေဘာပြောပြော ပြောချင်၇ာ ပြောဦး၇ဲ စေတနာကို ပြည်သူတွေနားလည်ပါတယ်\nTruthfullness on March 18, 2012 at 10:59 am\nအလွန်လေးစားစရာကောင်းသော၊ မွန်မြတ်လှသော အများအကျိုးဆောင်ရွက်နေသည့် ကိုကျော်သူအား လူကောင်းသူကောင်းများ၊ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သူများ က အစဉ်လေးစားအားပေးပါသည်။\nမရေမတွက် နိုင်သော မမြင်ကွယ်ရာမှချီးကျူးအားပေး လေးစားမှုများကို ပီတိဖြင့်ခံယူ ကာ တစ်ဦး နှစ်ဦး လူမြင်သူမြင် စော်ကားမှုကိုလစ်လျှု ရှုပါ။ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်လက်ချီတက်ပါ။\nရွှေဘိုသား on March 18, 2012 at 3:26 pm\nဦးကျော်သူ ပြောတဲ့ သာယာညာပေါင်း တွေကတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဒုနဲ့ဒေး ပါပဲ\nဘာပဲပြောပြော ဦးကျော်သူတို့အဖွဲ့အစည်းကို လေးစားပါတယ် အမြဲလည်းဂုဏ်ယူပါတယ် အပင်မြင့်လို့ လေတိုက်တာခံရတာပါဦးကျော်သူ ခွေးဟောင်လို့ တောင်မရွေ့ပါဘူး ဒါပေမဲ့ တောင်ပဲက ခဲတုံးလေးတစ်တုံး\nခွေးခေါင်းပေါ် ကျရင်တော့ သေတတ်တယ်ဆိုတာ ခွေးတိရစ္ဆာန်က မသိလို့ဖြစ်မှာပါ


ဂေါက်တယ်လို့မှတ်မှာလား(၂)-လမ်းပေါ်ကအမှိုက် ကိုယ်နဲ့ဆိုင်မဆိုင်? | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဂေါက်တယ်လို့မှတ်မှာလား(၂)-လမ်းပေါ်ကအမှိုက် ကိုယ်နဲ့ဆိုင်မဆိုင်?\nPosted by padonmar on Jan 10, 2014 in Creative Writing, Critic, My Dear Diary | 21 comments\nနောက်က ဆက်ရန်တွေ ပွားချင်လို့ ဂေါက်တယ်လို့ မှတ်မှာလား-(၁) ဆိုပြီး အမှတ်စဉ်တပ်လိုက်မိပြီးမှ တော်တော်နဲ့ ဒီအကြောင်းရေးဖို့ ကီသွင်းမရဖြစ်နေမိပါတယ်။၁၀လ ကြာမှ ဆက်ဖြစ်တဲ့ အခန်းဆက်မို့ ဂေါက်ကလပ်အသင်းဝင်တွေ အားပေးဝေဖန်ကြပါအုံး။\nနာဂစ်အလွန်ရက်တွေတုံးက ကြုံခဲ့ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံလေး တစ်ခုပြောပြချင်ပါတယ်။ ကျမနေတဲ့ စမ်းချောင်းမြို့နယ် ဟာ ပြည့်သူ့လွှတ်တော၊်ပြည်သူ့ရင်ပြင်နဲ့ နီးပါတယ်။ မနက်စောစောဆိုရင် ကျမတို့အိမ်သားတွေ ပြည်သူ့ရင်ပြင်ကို လမ်းလျှောက် အားကစား လေ့ကျင့်လေ့ရှိပါတယ်။\nပြည်သူ့လွှတ်တော်ဝင်းကြီးကို ပတ်ဝိုင်းထားတဲ့ ရေမြောင်းနဲ့ လူသွားလမ်းပလက်ဖောင်းတွေကို တွေ့ဖူးကြမှာပါ။ မိုးရွာတဲ့အခါ ရွှေတိဂုံကုန်းတော်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့အတွက် ပြည်သူ့ရင်ပြင်ဖက်အမြင့်ကနေ လမ်းကို ဖြတ်စီးလာတဲ့ ရေတွေ ဟာ ပလက်ဖောင်းအောက်မှာ ထည့်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းကမှ တဆင့် ရေမြောင်းထဲကို စီးဝင်ရပါတယ်။ ပုံမှန်မိုးရေဆိုရင် ရှောရှောရှူရှူဆင်းသွားပေမယ့် မိုးဦးကျအမှိုက်တွေ ဆို့နေတဲ့အခါဆိုရင်တော့ အလွယ်တကူမစီးနိုင်လို့ လမ်းပေါ်မှာ ရေအိုင်ကြီးဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nနာဂစ်ပြီးကာစမှာ ပိုဆိုးတော့တာပေါ့။ သစ်ပင်အကျိုးအပဲ့သစ်စတွေရော အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့တွေပါရောပြီး ပလက်ဖောင်းအောက် ရေကြောင်းပိတ်သွားတာ ၆ လမ်းသွားတဲ့ ပြည်လမ်းရဲ့ တစ်ခြမ်းဖြစ်တဲ့ ၃ လမ်းသွားမှာ ၁ လမ်းပဲ မောင်းလို့ရပါတော့တယ်။ မရှောင်နိုင်လို့ ဖြတ်မောင်းတဲ့ ကားတွေရှိရင် ပလက်ဖောင်းပေါ်က လမ်းသွားသူမှာ ရွှဲရွှဲစိုရတော့ တာပါပဲ။ ရေအိုင်ကို ဖြတ်မမောင်းချင်လို့ အရှိန်လျှော့ပြီး သွားကြရတာကြောင့် အဲဒီနားမှာကားတွေလည်း ပိတ်ကုန်ပါတယ်။\nမိုးကလည်း နေ့စဉ်ရွာနေတော့ အဲဒီရေအိုင်တွေဟာ လျော့မသွားပဲ ၄-၅ ရက် မြင်နေရတာ အသည်းယားလှပါတယ်။ တမနက်တော့ လမ်းလျှောက်သွားရင်း ကျမအကိုက လမ်းဘေးမှာ တံမြက်လှည်းနေတဲ့ စည်ပင်လုပ်သားကို ပလက်ဖောင်း အောက်က ရေလမ်းကြောင်းကို တူရွင်းတစ်ခုရှာပြီး ထိုးကလော်ပေးဖို့ ပြောပါတယ်။ အဲဒီ အလုပ်သမားရဲ့အဖြေကတော့ `ပန်းဥယျာဉ်ဌာနက လာလုပ်လိမ့်မယ်။ ကျနော့် တာဝန်မဟုတ်ဘူး´တဲ့။ အဲဒါနဲ့ အကိုလည်း အိမ်ကိုပြန်။ အိမ်မှာရှိသမျှ တူရွင်း အတိုလေးကို ၀ါးလုံးနဲ့ဆက်ပြီး အဲဒီရေနှုတ်မြောင်းကို ကလော်ဖို့ ကြိုးစားရပါတော့တယ်။ ကျမတို့လည်း အကိုလုပ်တော့ မနေနိုင်လို့ပါရတာပေါ့။ ရေနှုတ်မြောင်းထဲမှာ ခဲကျိုးတွေက တော်တော်ဆို့နေလို့ ခက်ခက်ခဲခဲကလော်ရပါတယ်။ လမ်းဖက် ခြမ်းကနေ လက်နဲ့နှိုက်ထုတ်လိုက်၊မြောင်းဖက်က တူရွင်းနဲ့ ကလော်လိုက် နဲ့ တစ်နာရီလောက်ရှင်းယူရပါတယ်။ ဘေးက ဖြတ်သွားတဲ့ကားတွေက သတိထားမိရင် အရှိန်လျော့သွားပေမယ့် သတိမထားမိတဲ့ကားက အရှိန်နဲ့ ဖြတ်ရင် ဗွက်ရေတွေ ကိုယ်မှာ စင်ကုန်တာပေါ့။\nအဲဒီလို အကိုရယ် ၊ ကျမရယ် ၊ အိမ်က ပြည်ထဲရေး ဒုလက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ကလေးမလေးတွေရယ် အလုပ်ရှုပ်နေတုံး အမြင်မတော်ပုံရတဲ့ အိမ်နီးနားချင်း အန်တီတစ်ယောက်က အနားလာပြီး `ကိုကျော်ရယ် အလုပ်သမားတွေ ပိုက်ဆံပေးခိုင်းလိုက်ရောပေါ့’ လို့ ပြောပါတယ်။\nအလုပ်မလုပ်ချင်တဲ့ စည်ပင်အလုပ်သမားကို ပိုက်ဆံပေးပြီး မခိုင်းတတ်တဲ့ ကျမတို့မောင်နှမ တော်တော်ဂေါက်တာပဲလို့ မြင်ကြမယ်ထင်ပါတယ်\nမြို့ထဲမှာ ကျမတို့ဈေးဆိုင်ခန်းလေး ၂ ခန်းရှိပါတယ်။ ၁ ခန်းက ကိုယ်တိုင်ဈေးရောင်းပြီး နောက် ၁ ခန်းက ဌားသူမရှိ လို့ ပိတ်ထားရပါတယ်။ အဲဒီပိတ်ထားတဲ့ အခန်းရဲ့ရှေ့မှာ အမှိုက်တွေလာလာ ပစ်ကြပါတယ်။ အမှိုက်ရှိရာ အမှိုက်လာ ဆိုသလို အမှိုက်တပုံတွေ့ရင် ပစ်စရာထင်ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာတွေကလည်း ကြွပ်ကြွပ်အိတ်လေးချ ၊ စီးကရက်တိုလေးပစ်၊ ရေသန့်ဘူးလေးစွန့်နဲ့ ဖြစ်နေပါတယ်။ အနားမှာ စည်ပင် အမှိုက်ကားလည်း ရပ်တော့ စည်ပင်ဝန်ထမ်းတွေကတောင် သူတို့ လှည်းထဲက မလိုချင်တဲ့ပစ္စည်း အဲဒီမှာ ပုံခဲ့တဲ့အထိ အဖြစ်ဆိုးပါတယ်။ ကျမဆိုင်က ၀န်ထမ်းလေးတွေကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းလည်း ခဏပါပဲ။ နောက်နေ့ကျရင် ပြန်ပစ်သွားတာပါပဲ။ တနေ့တော့ ကျမ ဒီအမှိုက်ပုံကြည့်ရတာ သည်းမခံနိုင်တော့ တာနဲ့ ကိုယ်တိုင်ပဲ တံမြက်စည်းရယ် ၊ ဂေါ်ပြားရယ်ယူပြီး ပြောင်စင်နေအောင် ကိုယ်တိုင်လှည်း၊ အမှိုက်ကိုယ်တိုင်ကျုံး လုပ်မိပါတယ်။ ကျမ၀န်ထမ်းတွေ အမှိုက်ကျုံးတဲ့အချိန်တုံးက သူတို့လည်း လမ်းဘေးအမှိုက်ကျုံးရတာ ရှက်တော့ ကြည့်ကောင်းရုံလေးလှည်းခဲ့ သိမ်းခဲ့ကြတာပါ။ ကျမကတော့ အမှိုက်တစ ၊ သဲတမှုန် မကျန်အောင် ပလက်ဖောင်းကို လှည်းတော့တာပါပဲ။\nအဲဒီလို လှည်းနေတာကို ဘေးမှာ ဖွင့်ထားတဲ့ ကွမ်းယာဆိုင်က လင်မယား ၂ ယောက်က စိတ်မသက်မသာ ကြည့်ပြီး ‘အန်တီရယ် ၊ အလုပ်သမားတွေ ပိုက်ဆံပေးပြီး လှည်းခိုင်းလိုက်ရောပေါ့’ တဲ့။\nကဲ လမ်းဘေးက အမှိုက်သိမ်းရမယ့် စည်ပင်အလုပ်သမားက သူ့တာဝန်မကျေလို့ အမှိုက်ပွတာကို ပိုက်ဆံ ပေးပြီး မသိမ်းခိုင်းပဲ ကိုယ်တိုင်လှည်းမိ ကျုံးမိတဲ့ ကျမကို ဂေါက်တယ်လို့ မှတ်ကြမှာလားမေးချင်ပါတယ်။\nအကျိုးရှိတာလေးတခုကတော့ လွှတ်တော်နားက ရေမြောင်းလည်း မိုးသည်းချိန်ခဏကလွဲရင် ရေမလျှံတော့သလို ကျမရဲ့ဆိုင်ခန်းလေးရှေ့မှာလည်း အမှိုက်လာမပုံတော့ပါဘူး။ ဂေါက်ကျေးဇူးပဲနေမှာပေါ့နော်။\nကျမကို ဂေါက်တယ်ပြောကြရင် လမ်းဘေးက ဈေးသည် နေရာဦးထားတဲ့ အုတ်ခဲကို ခလုပ်တိုက်မိကြမှာစိုးလို့ သွားရွှေ့တဲ့ ဦးပါလေရာရယ်၊ လေဒီမိုက်ကို ဆိုင်ဖွင့်ပေးပြီးရင် တိုက်ပတ်ဝန်းကျင်တ၀ိုက် တံပျက်စည်းလိုက်လှည်းတဲ့ ဦးကြီးမိုက်ရယ် ကိုပါ ဂေါက်သမ္မတ နဲ့ ဂေါက်ဝန်ကြီးချုပ် ခန့်ပေးပါဗျို့။\nအများပြည်သူနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့နေရာတွေမှ မဟုတ်။ ကိုယ့် ကြောင့် အမှိုက် ၁စ မကျရအောင် နေ နေပါတယ်။ ကိုယ့် အိမ် အ၀င်လမ်းလေးကို ၁ပတ်၁ခါ အမှိုက်ရှင်းပေးပါတယ်။ ပိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာသိပေမယ့် မလုပ်ဖြစ်သေးတာဝန်ခံပါရစေ။\nLet’s try our best for our mother land, Just start from our village, MG.\nတစ်နိုင်ငံလုံးကလူတွေအားလုံးသာ အန်တီဒုံလို ဂေါက်ကြမယ်ဆိုမယ် သိပ်ကောင်းမှာပဲ ..\nလူတိုင်း လုပ်နိုင်ခဲ တဲ့\nကောင်းတဲ့ အလုပ်မို့ သာဓုခေါ်ပါတယ် တီဒုံ။\nကျနော် ကိုယ်တိုင်ဆို လုပ်ဖြစ်မယ် မထင်ပါဘူးးး\nကိုယ်တိုင်မလုပ်ပေမဲ့ အဲ့လို လုပ်တဲ့သူတွေကိုလည်း ဂေါက်တယ်လို့ မထင်တတ်ပါဘူးးး\nအဲလိုထင်တဲ့ လူတွေကိုတော့ “သူများ ကောင်းရာကောင်းကြောင်း ကုသိုလ် လုပ်ရပ်မှာ မှာ အကုသိုလ် မနောကံ/ဝစီကံနဲ့ ယူတယ်” လို့ပဲ သတ်မှတ်ပါတယ်။\nအန်တီဒုံဂေါက်တာကို စတွေ့တည်းက မြင်ခဲ့ဖူးတာ ရယ် ။\nခုလိုထပ်ဖတ်လိုက်တော့ အမှိုက်နဲ့ ပက်သက်လာရင်\nဒါက ဂေါက်တယ်လို့ ထင်တဲ့သူတွေကသာ တကယ်ဂေါက်နေတာပါ။\nလူတွေက ကိုယ်သာ မလုပ်တယ် သူများလုပ်ရင် လှောင်ကြတယ် ဘယ်လိုစိတ်ဓာတ်တွေလည်း မသိဘူးနော်။ ပြုပြင်ဖို့တော့ လိုနေပြီ။\nအင်းပေါ့ ဒေါ်လေးရဲ့ ကိုယ်ပစ်တာမှမဟုတ်တာ ကိုယ်နဲ့ ဆိုင်ဘူးနော့\nအဲ…ဒါပေမင့် (အသေအချာ မလေ့လာဖူးသေးတဲ့ ပြည်သူ့နီတိ) အရတော့\nကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင် သန့်ရှင်းဖို့သည် ကိုယ့်မှာ တာဝန်ရှိတယ်ထင့်\nပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြန့်တွေးရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးတောင် ပါသေး….အဟေးဟေး\nတာဝန်သိသူတွင် တာဝန်ရှိပါတယ် ဒေါ်လေးရေ့\nတိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒီမနက်ပဲ သားနဲ့ ပြောဖြစ်သေးတယ်၊\nဒီ အမှိုက်ပစ်တဲ့ ကိစ္စ။\nတီချာတရားစခန်းကို မနက်အစောကြီးသွားတိုင်း အဲဒီ လမ်းပေါ်မှာ\nစားကြွင်းစားကျန် တွေကို လမ်းအလည်တည့်တည့်မှာ ကြဲပက်ထားတာ\nနေ့တိုင်းတွေ့တယ်။ သားက ဒီလူတွေ စည်းကမ်းမရှိကြဘူးအမေ၊ ထမင်းကျန်\nဟင်းကျန်တွေကို လမ်းပေါ် ပစ်ကြရသလား တဲ့။\nတီချာထင်တာတော့ စည်းကမ်းလည်းမရှိ၊ ပြိတ္တာ ကျွေးတာမျိုးအယူသည်းတာ\nလက်လွယ်လွယ်စွန့်ပစ်တတ်တဲ့ တို့လူလေးများဆိုသလေး အကျင့်ကတော့\nဆေးကု၍ မရပါ ဖြစ်နေပြီထင်ပါရဲ့ကွယ်။\nလို အ ပ် တာ က တော့ လူ တစ်ယောက် ခြင်း စီ ရဲ့ အသိ တ ရား ပါ။\nနောက် ပို တော် တဲ့ လူ က ကိုယ် လဲ အ မိူက် မ ဖွ\nသူ များ ဖွ တာ ကို လဲ တတ် နိုင် သ လောက် လိုက် သိမ်း ပေး သူ ပေါ့၊\nကျ နော် ကိုယ်တိုင် လဲ သူ များ က ပြော သွား တာ ခံ လိုက် ရ ပါ တယ်။\nအ ဝေး မှာ နေ တဲ့ မိတ် ဆွေ နဲ့ ကား အ တူ စီး ရင်း လမ်း ပေါ် ကို တစ် သျူး ပစ် ချ လိုက် မိ တဲ့ အ ခါ\n” ကို ပေါက် ခင် ဗျား လည်း စည်း ကမ်း မဲ့ ” တယ် လို့ ပြော တာ ခံ ရ ဘူး ပါ တယ်။\nကျ နော် တို့ အား လုံး ပြင် ဘို့ လို ပါ တယ်။\nသူ များ မ ပြင် သေး ရင် ကို ယ် အ ရင် ပြင် ဘို့ လို ပါ တယ်။\nမ ပြ င် နိုင် သေး သူ ရဲ့ လို အပ် ချက် ကို ကျန် တဲ့ သူက ဖြည့် ဆီး ပေး ရ ပါ မယ်။\nအ ပြစ်တင် နေ ရုံ နဲ့ တော့ကောင်း မ လာ တာ သေ ချာ ပါတယ်။\nအိမ်သာသန့်ရှင်းရေးကိုလည်း အခုချိန်ထိ ရွှံစရာကိစ္စလို့ ထင်မြင်နေကြသေးတာ အံ့စရာ\nအနည်းဆုံးတော့… ပါတ်ဝင်းကျင်က.. မြင်သိသူတွေ.. အသိတရားတခုတိုးသွားတာပေါ့..။\nအမှိုက်ကို ကိုယ်တိုင် စည်းကမ်းမရှိ မစွန့်ပစ်မိအောင် ကြိုးစားပေမယ့်….\nသူများစွန့်ပစ်ထားတဲ့အမှိုက်ကို သိမ်းဖို့အထိတော့ မကြိုးစားမိသေးဘူး။\nတီဒုံရေ…. ကျော့်အမေနဲ့အဖေလဲ ရန်ကုန်ကို ခဏလာပါတယ် .. တိုက်ခန်းလှေကား( 7လွှာလုံး ) မှာ နေ့တိုင်း တံမြက်စည်းတဲ့အပြင် ရေပုံးတပုံးနဲ့ လှေကားတစ်လျောက်က နံရံက ကွမ်းသွေးတွေ လင်မယားနှစ်ယောက် ကိုယ်တိုင်လိုက်ဆေးပြီး ..ဆေးသမားခေါ်သုတ်နေတာ မြင်ရတော့ …ရှက်မိပါတယ် ။ ဒီလိုစိတ်ဓါတ်ကောင်းမျိုးရှိတဲ့မိဘက မွေးထားပြီး တစ်ခါမှ လုပ်ဖို့စိတ်ကူးမရ ..\nတီတီ ကတော့ …\nအဖော်တွေ တမ်းပီး ဆွဲခေါ်တော့တာပဲ …\nခေါ်သူတွေလည်း ကျိအုံး ..\nဦးပါ၊ ဦးမိုက် …. တဲ့ ….။\nဘယ်အငြိုးဒွေများဒုန်း တိဘာပု …\nတီတီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် သာဒု ခေါ်ပါသဗျို့ …\nကျော်တို့လည်း လမ်းဘေး အမှိုက် ကောက်ရမှာ ရှက်မိသဗျ …\nတစ်ခါတည်း လမ်းပေါ်ကျနေတဲ့ မန်းနီး ၁၀၀ တန်ကိုတောင် ကုန်းကောက်ရမှာရှက်လို့ မသိမပါ ကျော်ခွသွားခဲ့တာ …\nဒါမယ့် … အဖော်ပါရင်တော့လား .. ဘယ်နေလိမ့်မဒုန်းးး\nအန်တီဒုံလိုလုပ်ရဲတဲ့သူတွေများလာရင်တော့ အတော်ကိုကောင်းမှာပဲ။ ဘေးထိုက်ဘုပြောတွေဒဏ်ကလဲ အတော်ဆိုးတာနော်အန်တီဒုံရေ။ အန်တီဒုံကိုချီးကျူးပါတယ်။ အားလဲကျတယ်အန်တီဒုံရေ။\nအန်တီမာလို ဆရာဝန်တစ်ယောက်က အမှိုက်ကောက်တာ လေးစားပါတယ်။ မျှစ်ကတော့ ရွံတတ်တဲ့လူထဲမှာပါတော့ ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်ဖို့ တော်တော်ကြိုးစားရဦးမှာပါ။ ဒါပေမယ့် အမှိုက်ကို စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့စွန့်တာတော့ လုံးဝမလုပ်ဘူး။\nအားပေးကြတဲ့ ဂေါက်ကလပ်အသင်းဝင်(မ၀င်ချင်လည်းဝင်၊၀င်ချင်လည်းဝင်)များအားလုံး ကျေးကျေးပါ။\nဂေါက်စီးရီးဆက်ဦးမှာမို့ နောက်ပို့စ်တွေ ဆက်လိုက်ခဲ့ကြပါနော်။\nအမှိုက်ကို စည်းမဲ့ မစွန့်ကြတာ ဒို့ရွာသူားတွေပါလို့ ဂုဏ်ယူနေပါတယ်။\nတကယ် ဂေါက်သော ဂေါက်သော သူ အဖွဲ့ အစည်း ကြီး အကြောင်းပြောချင်ပါတယ် အန်တီဒုံ ..\nမြန်မာပြည် ရန်ကုန်မြို့ ကစလို့ အထက် မှုဆယ် အထိ .. ပုဂံ လမ်းဘက် ကိုဘဲဦးတည်တည် .. တောင်ကြီးဘက်ကိုဘဲသွားသွား လမ်းတစ်လျောက် မပြတ်တာကတော့ အမှိုက် ကြွပ်ကြွပ်အိတ်နဲ့ ပုလင်းခွံ .. သုံးမရတာတွေ ဆက်တိုက်တွေ့ နေရတော့ သြော် အမှိုက်တိုင်းပြည်ကြီးပါလား အမြဲ မှတ်ယူမိပါတယ် ..\nဟောင်းသွားပြီဖြစ်တဲ့ အမြန်လမ်းဟုခေါ်သော ရန်ကုန် မန္တလေး တစ်လျောက်လည်း တစ်ဖြေး တစ်ဖြေး နဲ့ အမှိုက်တွေ နဲ့ စဉ်ဆက်မပြတ်ဖြစ်လာနေပါတယ် ..\nအဲ့ဒီ့မှာ ကျွန်တော် ပြောချင်တဲ့ ဂေါက်ကြောင် အဖွဲ့ကြီး က “သင်၏ အမြန်လမ်းမကြီး တစ်လျောက် အမှိုက်မပြစ်ရ” ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတွေ ထောင်ပြီး သတိပေးတော့တာပေါ့ဗျာ …\nအနီရောင် ကြီး နဲ့ ကို သတိပေးတာဗျ ..အဲ အဲ …ဒါပေမဲ့ ……\nကမ္ဘာ သုံးစကား နဲ့ ရေးထား တာ ဆိုတော့ နိုင်ငံခြားသားများကို သာ သတိပေးတာလို့ ဂေါက်ကြောင် အဖိုးကြီး တစ်ယောက် က မှတ်ယူလိုက်ကြောင်းပါ …. :hee:\nအမှိုက်မပြစ်ရဆိုင်းဘုတ်အစား.. အောက်ကဆိုင်းဘုတ်.. ဗမာလိုရေးတင်လိုက်ရမှာ..\nကျမတို့တိုင်းပြည်မှာ ဘာကို ရှက်ရမယ်ဆိုတာ တကယ်မသိကြသေးဘူး ဖြစ်နေတယ်။\nသူကြီးရဲ့ ဒဏ်ငွေက ကျပ်နဲ့ဆို သိန်း ၆၀ကျော်ပေါ့။\nဒါဆို အမှိုက်ပစ်တာ ဖမ်းတဲ့သူက ဖမ်းပြီးရင် ငါ့ကိုသိန်း ၃၀ ပေး မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေးမယ်လို့ ဖြစ်သွားမှာပဲ။စံပြဆိုပြီး တယောက် နှစ်ယောက်တော့ ဖမ်းပြလိမ့်မပေါ့။\nဆိုတော့.. မီဒီယာက..အင်ဒါကယာဗာလုပ်ပြီး.. တမင်တကာအမှိုက်ပစ်ပြ..။ ဖမ်းရင်..လာဘ်ယူတဲ့တာဝန်ရှိသူသတင်း.. သတင်းစာထဲထည့်..