ຄັດເລືອກຈາກບົດຄວາມສີ່ບົດຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກ່ຽວກັບບົດ "ກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ" | ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ\n1. ເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ວິທີຄວາມເຊື່ອຕາມປະເພນີຂອງຜູ້ຄົນ (ຂອງສາສະໜາຄຣິດ ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນສາມສາສະໜາຫຼັກຂອງໂລກ) ກໍຄືການອ່ານພຮະຄຳພີ; ການໜີຈາກພຣະຄຳພີບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ການໜີຈາກພຣະຄຳພີແມ່ນຄວາມຄິດນອກຄອກ ແລະ ຄວາມເຫັນນອກຮີດ ແລະ ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ຜູ້ຄົນອ່ານໜັງສືເຫຼັ້ມອື່ນໆ, ພື້ນຖານຂອງໜັງສືເຫຼົ່ານີ້ກໍຕ້ອງເປັນການອະທິບາຍກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ຖ້າເຈົ້າເວົ້າວ່າ ເຈົ້າເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າຕ້ອງອ່ານພຣະຄຳພີ, ເຈົ້າຕ້ອງກິນ ແລະ ດື່ມພຣະຄຳພີ ແລະ ນອກຈາກພຣະຄຳພີແລ້ວ ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ນະມັດສະການໜັງສືໃດທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະຄຳພີ. ຖ້າເຈົ້າເຮັດແບບນັ້ນ ແລ້ວເຈົ້າກໍກຳລັງທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ມີພຣະຄຳພີ, ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຜູ້ຄົນແມ່ນຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ. ແທນທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ຜູ້ຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ມັນດີກວ່າທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ; ແທນທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມອ່ານພຣະຄຳພີ, ມັນດີກວ່າທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ; ແລະ ແທນທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ມັນດີກວ່າທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຄຳພີ. ໃນລັກສະນະນີ້, ຜູ້ຄົນນະມັດສະການພຣະຄຳພີຄືກັບວ່າມັນເປັນພຣະເຈົ້າ, ຄືກັບວ່າມັນເປັນເລືອດເນື້ອແຫ່ງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການສູນເສຍມັນໄປກໍຈະເທົ່າກັບວ່າເປັນການສູນເສຍຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ຄົນເຫັນພຣະຄຳພີເປັນສິ່ງທີ່ສູງສົ່ງເທົ່າກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍິ່ງມີຄົນທີ່ເຫັນພຣະຄຳພີສູງສົ່ງກວ່າພຣະເຈົ້າອີກດ້ວຍ. ຖ້າຜູ້ຄົນປາສະຈາກພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຮູ້ສຶກເຖິງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍສາມາດສືບຕໍ່ດຳລົງຊີວິດໄດ້ ແຕ່ທັນທີທີ່ພວກເຂົາສູນເສຍພຣະຄຳພີ ຫຼື ສູນເສຍບົດ ແລະ ຂໍ້ຄວາມໂດດເດັ່ນໃນພຣະຄຳພີ ແລ້ວມັນກໍເທົ່າກັບວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍຊີວິດໄປ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ທັນທີທີ່ຜູ້ຄົນເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍເລີ່ມອ່ານພຣະຄຳພີ ແລະ ທ່ອງຂຶ້ນໃຈຂໍ້ພຣະຄຳພີ ແລະ ຍິ່ງພວກເຂົາສາມາດທ່ອງຂຶ້ນໃຈຂໍ້ພຣະຄຳພີໄດ້ຫຼາຍສໍ່າໃດ ສິ່ງນີ້ກໍຍິ່ງພິສູດວ່າ ພວກເຂົາຮັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ມີຄວາມເຊື່ອທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍສໍ່ານັ້ນ. ຄົນທີ່ໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີ ແລະ ສາມາດເວົ້າກ່ຽວກັບມັນໃຫ້ກັບຄົນອື່ນຟັງແມ່ນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ດີທຸກຄົນ. ໃນເວລາຫຼາຍປີເຫຼົ່ານີ້, ຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ພຣະເຈົ້າແມ່ນຖືກວັດແທກຕາມຂອບເຂດຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີຂອງພວກເຂົາ. ຄົນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ເຂົ້າໃຈເລີຍວ່າ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຄວນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແນວໃດ ແລະ ບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍນອກຈາກຄົ້ນຫາຮ່ອງຮອຍຢ່າງຕາບອດເພື່ອຖອດຄວາມໝາຍໃນບົດພຣະຄຳພີ. ຜູ້ຄົນບໍ່ເຄີຍສະແຫວງຫາທິດທາງແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈັກເທື່ອ; ຕະຫຼອດຜ່ານມາ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງເລີຍນອກຈາກສຶກສາ ແລະ ຄົ້ນຫາຄວາມຈິງໃນພຣະຄຳພີຢ່າງເອົາເປັນເອົາຕາຍ ແລະ ບໍ່ມີໃຜໄດ້ພົບພາລະກິດທີ່ໃໝ່ກວ່າຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເຊິ່ງຢູ່ນອກພຣະຄຳພີ, ບໍ່ມີໃຜເຄີຍໜີຈາກພຣະຄຳພີ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ກ້າທີ່ຈະໜີຈາກພຣະຄຳພີດ້ວຍຊໍ້າ. ຜູ້ຄົນໄດ້ສຶກສາພຣະຄຳພີເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ພວກເຂົາໄດ້ສະເໜີຄຳອະທິບາຍຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ; ພວກເຂົາຍັງມີຄວາມຄິດເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ ເຊິ່ງພວກເຂົາໂຕ້ຖຽງກັນໂດຍບໍ່ສິ້ນສຸດ ຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ວ່າໄດ້ມີຫຼາຍກວ່າສອງພັນນິກາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນຖືກກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນໃນປັດຈຸບັນ. ພວກເຂົາທັງໝົດຕ້ອງການຄົ້ນພົບການອະທິບາຍທີ່ພິເສດບາງຢ່າງ ຫຼື ຄວາມລຶກລັບທີ່ເລິກເຊິ່ງໃນພຣະຄຳພີ, ພວກເຂົາຕ້ອງການຄົ້ນຫາມັນ ແລະ ຄົ້ນຫາເບື້ອງຫຼັງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນອິດສະຣາເອັນ ຫຼື ເບື້ອງຫຼັງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນຢູດາຍ ຫຼື ຄວາມລຶກລັບຫຼາຍກວ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກເລີຍ. ການເຂົ້າຫາພຣະຄຳພີຂອງຜູ້ຄົນແມ່ນເປັນຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ ຄວາມເຊື່ອ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດຊັດເຈນຢ່າງຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບເລື່ອງລາວພາຍໃນ ຫຼື ທາດແທ້ຂອງພຣະຄຳພີ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໃນປັດຈຸບັນ ຜູ້ຄົນຍັງມີຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມວິເສດເຊິ່ງບໍ່ສາມາດພັນລະນາໄດ້ ເມື່ອເວົ້າເຖິງພຣະຄຳພີ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຫຼົງໄຫຼກັບມັນ ແລະ ມີຄວາມເຊື່ອໃນມັນ. ໃນປັດຈຸບັນ ທຸກຄົນຕ້ອງການຄົ້ນຫາຄຳ ທຳນວາຍຂອງພາລະກິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍໃນພຣະຄຳພີ, ພວກເຂົາຕ້ອງການຄົ້ນພົບວ່າ ມີພາລະກິດຫຍັງແດ່ທີ່ພຣະເຈົ້າກະທໍາໃນລະຫວ່າງຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ແມ່ນຫຍັງຄືໝາຍສຳຄັນສຳລັບຍຸກສຸດທ້າຍ. ດ້ວຍລັກສະນະນີ້ ການນະມັດສະການພຣະຄຳພີຂອງພວກເຂົາຍິ່ງກາຍມາເປັນການເອົາຈິງເອົາຈັງຂຶ້ນໄປອີກ ແລະ ຍິ່ງໃກ້ຮອດຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍສໍ່າໃດ ພວກເຂົາຍິ່ງມີຄວາມເຊື່ອຖືໃນຄຳທຳນວາຍຂອງພຣະຄຳພີຫຼາຍສໍ່ານັ້ນ ໂດຍສະເພາະສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບຍຸກສຸດທ້າຍ. ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງຕາບອດແບບດັ່ງກ່າວໃນພຣະຄຳພີ, ດ້ວຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈແບບດັ່ງກ່າວໃນພຣະຄຳພີ, ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະສະແຫວງຫາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເລີຍ. ໃນຄວາມຄິດຂອງຜູ້ຄົນ ພວກເຂົາຄິດວ່າ ມີພຽງແຕ່ພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດນໍາມາສູ່ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້; ມີພຽງແຕ່ໃນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຂົາຈະຄົ້ນພົບຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້; ມີພຽງແຕ່ໃນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ ທີ່ມີຄວາມລຶກລັບແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າລີ້ລັບຢູ່; ມີພຽງພຮະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີໜັງສຶເຫຼັ້ມອື່ນ ຫຼື ບຸກຄົນອື່ນ ທີ່ສາມາດອະທິບາຍທຸກສິ່ງກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງ; ພຣະຄຳພີສາມາດນໍາພາລະກິດແຫ່ງສະຫວັນມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້; ແລະ ພຣະຄຳພີທັງສາມາດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດຍຸກຕ່າງໆ. ດ້ວຍແນວຄິດເຫຼົ່ານີ້, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຄົ້ນຫາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ບໍ່ວ່າ ພຣະຄຳພີຈະເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ໃນອະດີດຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ມັນໄດ້ກາຍມາເປັນອຸປະສັກຕໍ່ພາລະກິດຫຼ້າສຸດຂອງພຣະອົງ. ຫາກປາສະຈາກພຣະຄຳພີ ຜູ້ຄົນສາມາດຊອກຫາຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນບ່ອນອື່ນໄດ້, ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ ຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະອົງແມ່ນມີແຕ່ໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ການຂະຫຍາຍພາລະກິດຫຼ້າສຸດຂອງພຣະອົງຈຶ່ງກາຍມາເປັນສິ່ງທີ່ຫຍຸ້ງຍາກສອງເທົ່າ ແລະ ຍາກລໍາບາກຈົນບໍ່ສາມາດແມ່ນແຕ່ຈະກ້າວຂາໄດ້. ທຸກຢ່າງເປັນແບບນີ້ກໍຍ້ອນບົດ ແລະ ຄຳເວົ້າເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີຈາກພຣະຄຳພີ ພ້ອມທັງຄຳທຳນວາຍທີ່ຫຼາກຫຼາຍໃນພຣະຄຳພີ. ພຣະຄຳພີໄດ້ກາຍມາເປັນຮູບເຄົາລົບບູຊາໃນຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ, ມັນໄດ້ກາຍເປັນປິດສະໜາໃນສະໝອງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຊື່ອເລີຍວ່າ ພຣະເຈົ້າສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ຢູ່ນອກພຣະຄຳພີ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຊື່ອວ່າ ຜູ້ຄົນສາມາດຄົ້ນພົບພຣະເຈົ້າຢູ່ນອກພຣະຄຳພີ ແລ້ວແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າສາມາດແຍກອອກຈາກພຣະຄຳພີໃນລະຫວ່າງພາລະກິດສຸດທ້າຍ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ໄດ້. ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດຄິດເຖິງໄດ້; ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຊື່ອມັນໄດ້ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການກ່ຽວກັບມັນໄດ້. ພຣະຄຳພີໄດ້ກາຍມາເປັນອຸປະສັກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການຍອມຮັບຂອງຜູ້ຄົນຕໍ່ພາລະກິດໃໝ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຂະຫຍາຍພາລະກິດໃໝ່ນີ້ຂອງພຣະອົງ.\n2. ກ່ອນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ຜູ້ຄົນອ່ານພຣະຄຳພີ ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ມີພຽງແຕ່ພຣະສັນຍາເດີມເທົ່ານັ້ນ; ຍັງບໍ່ມີພຣະສັນຍາໃໝ່. ຍ້ອນມີພຣະສັນຍາເດີມໃນພຣະຄຳພີ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເລີ່ມອ່ານຂໍ້ພຣະຄຳອັນສັກສິດ. ຫຼັງຈາກການນໍາພາຂອງພຣະເຢໂຮວາຕໍ່ໂມເຊໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ໂມເຊກໍຂຽນປະຖົມມະການ, ອົບພະຍົບ ແລະ ພຣະບັນຍັດສອງ... ເພິ່ນທົບທວນພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນເວລານັ້ນ ແລະ ບັນທຶກເອົາໄວ້. ພຣະຄຳພີເປັນໜັງສຶປະຫວັດສາດ. ແນ່ນອນ ພຣະຄຳພີຍັງປະກອບມີຄຳທຳນວາຍບາງຢ່າງຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ຄຳທຳນວາຍເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງປະຫວັດສາດ. ພຣະຄຳພີປະກອບມີຫຼາຍພາກສ່ວນ ບໍ່ໄດ້ມີພຽງແຕ່ຄຳທຳນວາຍ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຫຼື ຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລເທົ່ານັ້ນ. ເຈົ້າຕ້ອງຮູ້ຈັກວ່າ ພຣະຄຳພີປະກອບມີຈັກພາກສ່ວນ; ພຣະສັນຍາເດີມປະກອບມີປະຖົມມະການ, ອົບພະຍົບ... ແລະ ຍັງມີໜັງສືແຫ່ງຄຳທຳນວາຍທີ່ຜູ້ປະກາດພຣະທຳໄດ້ຂຽນໄວ້. ໃນຕອນສຸດທ້າຍ, ພຣະສັນຍາເດີມສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໜັງສືມາລາກີ. ມັນບັນທຶກພາລະກິດຂອງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ເຊິ່ງຖືກນໍາພາໂດຍພຣະເຢໂຮວາ; ຈາກປະຖົມມະການຈົນເຖິງໜັງສືມາລາກີ, ມັນເປັນການບັນທຶກຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບພາລະກິດທັງໝົດໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະສັນຍາເດີມບັນທຶກທຸກສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນ ເຊິ່ງຖືກນໍາພາໂດຍພຣະເຢໂຮວາໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ໄດ້ປະສົບ. ໃນລະຫວ່າງພຣະສັນຍາເດີມຂອງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ປະກາດພຣະທຳຈຳນວນຫຼາຍຄົນທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະເຈົ້າເຢໂຮວາໄດ້ກ່າວຄຳທຳນວາຍໃຫ້ກັບພຣະອົງ, ພວກເຂົາໃຫ້ຄຳສັ່ງສອນກັບຊົນເຜົ່າ ແລະ ຊົນຊາດຕ່າງໆ ແລະ ທຳນວາຍພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາຈະກະທຳ. ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳທຳນວາຍຈາກພຣະເຢໂຮວາ: ພວກເຂົາສາມາດເຫັນນິມິດຈາກພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການດົນບັນດານຈາກພຣະອົງ ແລະ ຂຽນຄຳທຳນວາຍ. ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາກະທຳເປັນການສຳແດງເຖິງສຽງຂອງພຣະເຢໂຮວາ, ມັນເປັນພາລະກິດແຫ່ງການທໍານວາຍທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແທນພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນເວລານັ້ນກໍເປັນພຽງການນໍາພາຜູ້ຄົນໂດຍໃຊ້ພຣະວິນຍານເທົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກາຍມາເປັນເນື້ອໜັງ ແລະ ຜູ້ຄົນກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນໃບໜ້າຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ປະກາດພຣະທຳຫຼາຍຄົນເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ມອບຄຳທຳນວາຍທີ່ສັກສິດໃຫ້ກັບພວກເຂົາເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສົ່ງຕໍ່ໄປສູ່ທຸກຊົນເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອັນ. ພາລະກິດຂອງພວກເຂົາກໍຄືການກ່າວຄຳທຳນວາຍ ແລະ ພວກເຂົາບາງຄົນກໍຂຽນຄຳສັ່ງສອນຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ມີໃຫ້ພວກເຂົານັ້ນລົງເພື່ອສະແດງໃຫ້ຄົນອື່ນເຫັນ. ພຣະເຢໂຮວາແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຂຶ້ນມາເພື່ອກ່າວຄຳທຳນວາຍ, ເພື່ອທຳນວາຍເຖິງພາລະກິດໃນອະນາຄົດ ຫຼື ພາລະກິດທີ່ຍັງຕ້ອງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນເວລານັ້ນ ເພື່ອຜູ້ຄົນຈະສາມາດເຫັນຄວາມອັດສະຈັນ ແລະ ສະຕິປັນຍາຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ໜັງສືແຫ່ງການທຳນວາຍເຫຼົ່ານີ້ແຕກຕ່າງຈາກໜັງສືເຫຼັ້ມອື່ນໆໃນພຣະຄຳພີພໍສົມຄວນ; ພວກມັນແມ່ນພຣະທຳທີ່ມີການກ່າວ ຫຼື ຂຽນລົງໂດຍຄົນທີ່ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານແຫ່ງການທໍານວາຍ, ໂດຍຄົນທີ່ໄດ້ຮັບນິມິດ ຫຼື ສຽງຈາກພຣະເຢໂຮວາ. ນອກຈາກໜັງສືແຫ່ງການທຳນວາຍແລ້ວ, ທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະສັນຍາເດີມແມ່ນການບັນທຶກຂອງຜູ້ຄົນ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ໜັງສືເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດແທນຄຳທຳນວາຍທີ່ກ່າວໄວ້ໂດຍຜູ້ປະກາດພຣະທຳທີ່ພຣະເຢໂຮວາແຕ່ງຕັ້ິງຂຶ້ນມາ, ເໝືອນກັບທີ່ປະຖົມມະການ ແລະ ອົບພະຍົບບໍ່ສາມາດປຽບທຽບກັບໜັງສຶເອຊາຢາ ແລະ ໜັງສືດານີເອນໄດ້. ຄຳທຳນວາຍໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ກ່ອນທີ່ພາລະກິດຈະໄດ້ຮັບການປະຕິບັດ; ໃນຂະນະດຽວກັນ ໜັງສືເຫຼັ້ມອື່ນໆຖືກຂຽນຂຶ້ນຫຼັງຈາກພາລະກິດໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດເຮັດໄດ້. ຜູ້ປະກາດພຣະທຳໃນເວລານັ້ນໄດ້ຮັບການດົນບັນດານຈາກພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ກ່າວຄຳທຳນວາຍບາງຢ່າງ, ພວກເຂົາກ່າວພຣະທຳຫຼາຍຂໍ້ ແລະ ພວກເຂົາທຳນວາຍສິ່ງຕ່າງໆໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ພ້ອມທັງການທຳລາຍໂລກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ນັ້ນກໍຄືພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາວາງແຜນທີ່ີຈະປະຕິບັດ. ໜັງສືທີ່ເຫຼືອທັງໝົດບັນທຶກພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ກະທຳໃນອິດສະຣາເອັນ. ສະນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າອ່ານພຣະຄຳພີ, ຫຼັກໆແມ່ນເຈົ້າກຳລັງອ່ານກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພຣະເຢໂຮວາກະທຳໃນອິດສະຣາເອັນ; ພຣະສັນຍາເດີມໃນພຣະຄຳພີ ຫຼັກໆ ແມ່ນບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນການນໍາພາອິດສະຣາເອັນ, ການທີ່ພຣະອົງໃຊ້ໂມເຊເພື່ອນໍາພາຊາວອິດສະຣາເອັນອອກຈາກອີຢິບ ຜູ້ເຊິ່ງປົດປ່ອຍພວກເຂົາອອກຈາກໂສ້ຂອງພວກຟາຣາໂອ ແລະ ນໍາພວກເຂົາໄປສູ່ຖິ່ນທຸລະກັນດານ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າສູ່ການາອານ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກນີ້ກໍເປັນຊີວິດຂອງພວກເຂົາໃນການາອານ. ທຸກສິ່ງນີ້ແມ່ນການບັນທຶກກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ປະຕິບັດທົ່ວອິດສະຣາເອັນ. ທຸກສິ່ງທີ່ບັນທຶກໃນພຣະສັນຍາເດີມແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນອິດສະຣາເອັນ, ມັນເປັນພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາກະທຳໃນດິນແດນທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງອາດາມ ແລະ ເອວາ. ຕັ້ງແຕ່ພຣະເຈົ້າເລີ່ມຕົ້ນນໍາພາຜູ້ຄົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈົນເຖິງຍຸກສະໄໝໂນອາ, ທຸກສິ່ງທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະສັນຍາເດີມນັ້ນ ແມ່ນພາລະກິດກ່ຽວຂ້ອງກັບອິດສະຣາເອັນ. ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ມີການບັນທຶກກ່ຽວກັບພາລະກິດໃດເລີຍທີ່ຢູ່ນອກເໜືອອິດສະຣາເອັນ? ເພາະວ່າ ດິນແດນອິດສະຣາເອັນແມ່ນບ່ອນກຳເນີດຂອງມະນຸດຊາດ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ແມ່ນບໍ່ມີປະເທດອື່ນໃດ ນອກຈາກອິດສະຣາເອັນ ແລະ ພຣະເຢໂຮວາກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດໃນສະຖານທີ່ອື່ນໆເລີຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ສິ່ງທີ່ບັນທຶກລົງໃນພຣະຄຳພີແມ່ນເປັນພຽງພາລະກິດກ່ຽວກັບອິດສະຣາເອັນໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ພຣະທໍາທີ່ກ່າວໄວ້ໂດຍຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ເຊັ່ນ:ເອຊາຢາ, ດານີເອນ, ເຢເຣມີຢາ ແລະ ເອເຊກີເອນ... ພຣະທໍາຂອງພວກເຂົາທຳນວາຍພາລະກິດອື່ນໆຂອງພຣະອົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນທຳນວາຍເຖິງພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາເອງ. ທຸກສິ່ງນີ້ແມ່ນມາຈາກພຣະເຈົ້າ, ມັນແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ນອກຈາກໜັງສືເຫຼົ່ານີ້ທີ່ມາຈາກຜູ້ປະກາດພຣະທຳແລ້ວ, ທຸກສິ່ງແມ່ນການບັນທຶກປະສົບການຂອງຜູ້ຄົນກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນເວລານັ້ນ.\n3. ພຣະຄຳພີເປັນໜັງສືປະເພດໃດ? ພຣະສັນຍາເດີມແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ. ພຣະສັນຍາເດີມໃນພຣະຄຳພີບັນທຶກພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ແລະ ພາລະກິດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ. ພຣະສັນຍາເດີມທັງໝົດບັນທຶກພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາກະທຳ ແລະ ສິ້ນສຸດການບັນທຶກກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາດ້ວຍໜັງສືມາລາກີ. ພຣະສັນຍາເດີມບັນທຶກພາລະກິດສອງສ່ວນທີ່ກະທຳໂດຍພຣະເຈົ້າ: ສ່ວນທີໜຶ່ງແມ່ນພາລະກິດແຫ່ງການຊົງສ້າງ ແລະ ອີກສ່ວນໜຶ່ງແມ່ນການອອກພຣະບັນຍັດ. ທັງສອງເປັນພາລະກິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາກະທຳ. ຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສະແດງເຖິງພາລະກິດພາຍໃຕ້ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າເຢໂຮວາ; ເປັນພາລະກິດທັງໝົດທີ່ຖືກປະຕິບັດພາຍໃຕ້ພຣະນາມຂອງພຣະເຢໂຮວາເປັນຫຼັກ. ສະນັ້ນ, ພຣະສັນຍາເດີມຈຶ່ງບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່ບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູ ເຊິ່ງເປັນພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດພາຍໃຕ້ພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູເປັນຫຼັກ. ຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງກະທຳແມ່ນຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ເປັນສ່ວນຫຼາຍ. ໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດໃນພຣະສັນຍາເດີມ, ພຣະເຢໂຮວາສ້າງພຣະວິຫານ ແລະ ແທ່ນບູຊາໃນອິດສະຣາເອັນ, ພຣະອົງນໍາພາຊີວິດຂອງຊາວອິດສະຣາເອັນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ເຊິ່ງພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຄົນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະອົງ, ເປັນກຸ່ມຄົນທຳອິດທີ່ພຣະອົງເລືອກເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເປັນຜູ້ຄົນທີ່ພຣະອົງເພິ່ງພໍໃຈທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນກຸ່ມຄົນທຳອິດທີ່ພຣະອົງນໍາພາດ້ວຍຕົວພຣະອົງເອງ; ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ທັງສິບສອງຊົນເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອັນເປັນຜູ້ຄົນທຳອິດທີ່ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ເລືອກໄວ້ແລ້ວ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປະຕິບັດພາລະກິດໃນພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີຈົນເຖິງເວລາທີ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິ້ນສຸດລົງ. ຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງພາລະກິດ ແມ່ນພາລະກິດໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ ແລະ ໄດ້ຖືກປະຕິບັດທ່າມກາງຊົນເຜົ່າຢູດາ ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນສິບສອງຊົນເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອັນ. ສາເຫດທີ່ວ່າ ຂອບເຂດໃນການປະຕິບັດພາລະກິດໜ້ອຍລົງກວ່າເກົ່ານັ້ນ ກໍຍ້ອນວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ລົງມາບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງ. ພຣະເຢຊູປະຕິບັດພາລະກິດພຽງແຕ່ໃນດິນແດນຢູດາ ແລະ ພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລະກິດໃນເວລາສາມປີເຄິ່ງເທົ່ານັ້ນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຖືກບັນທຶກໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ແມ່ນບໍ່ສາມາດເກີນຈຳນວນພາລະກິດທີ່ຖືກບັນທຶກໃນພຣະສັນຍາເດີມໄດ້. ພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນແມ່ນຖືກບັນທຶກໃນພຣະກິດຕິຄຸນທັງສີ່ເປັນຫຼັກ. ເສັ້ນທາງທີ່ຜູ້ຄົນໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນເດີນແມ່ນເປັນການປ່ຽນແປງຢ່າງເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດກ່ຽວກັບຊີວິດຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ເຊິ່ງສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຖືກບັນທຶກໃນຈົດໝາຍ. ຈົດໝາຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດພາລະກິດແນວໃດໃນເວລານັ້ນ. (ແນ່ນອນ, ບໍ່ວ່າເປົາໂລຖືກຕີສອນ ຫຼື ໂຈມຕີດ້ວຍຄວາມໂຊກຮ້າຍ, ພາລະກິດທີ່ເພິ່ນປະຕິບັດນັ້ນແມ່ນໄດ້ຮັບການສັ່ງສອນຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ເພິ່ນເປັນຄົນທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນເວລານັ້ນ; ເປໂຕກໍເຊັ່ນກັນ ເພິ່ນຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແຕ່ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຫຼາຍສໍ່າກັບເປົາໂລ. ເຖິງແມ່ນວ່າພາລະກິດຂອງເປົາໂລປະກອບມີຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຂອງມະນຸດ, ຈາກຈົດໝາຍທີ່ຂຽນຂຶ້ນໂດຍເປົາໂລ ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດພາລະກິດແນວໃດໃນເວລານັ້ນ; ເສັ້ນທາງທີ່ເປົາໂລນໍາພາແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ມັນເໝາະສົມແລ້ວ ແລະ ມັນເປັນເສັ້ນທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.)\n4. ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະເຫັນພາລະກິດໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ແລະ ເຫັນວ່າ ຊາວອິດສະຣາເອັນຕິດຕາມວິທີທາງຂອງພຣະເຢໂຮວາແນວໃດ ແລ້ວເຈົ້າຕ້ອງອ່ານພຣະສັນຍາເດີມ; ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈພາລະກິດໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລ້ວເຈົ້າຕ້ອງອ່ານພຣະສັນຍາໃໝ່. ແຕ່ເຈົ້າຈະເຫັນພາລະກິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍໄດ້ແນວໃດ? ເຈົ້າຕ້ອງຍອມຮັບການນໍາພາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງປັດຈຸບັນ ແລະ ເຂົ້າສູ່ພາລະກິດແຫ່ງປັດຈຸບັນ, ຍ້ອນນີ້ແມ່ນພາລະກິດທີ່ໃໝ່ ແລະ ບໍ່ມີໃຜເຄີຍບັນທຶກມັນໃນພຣະຄຳພີມາກ່ອນ. ໃນປັດຈຸບັນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ກາຍມາເປັນເນື້ອໜັງ ແລະ ຄັດເລືອກຜູ້ຄົນອື່ນໆທີ່ຖືກເລືອກໃນປະເທດຈີນ. ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດພາລະກິດໃນຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້, ພຣະອົງສືບຕໍ່ຈາກພາລະກິດຂອງພຣະອົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ສືບຕໍ່ຈາກພາລະກິດໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ. ພາລະກິດແຫ່ງປັດຈຸບັນແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ມະນຸດບໍ່ເຄີຍຍ່າງຈັກເທື່ອ ແລະ ເປັນຫົນທາງທີ່ບໍ່ມີໃຜເຄີຍໄດ້ເຫັນ. ມັນເປັນພາລະກິດທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກປະຕິບັດມາກ່ອນ, ມັນເປັນພາລະກິດຫຼ້າສຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ພາລະກິດທີ່ບໍ່ເຄີຍມີການປະຕິບັດມາກ່ອນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນປະຫວັດສາດ ເພາະປັດຈຸບັນກໍຄືປັດຈຸບັນ ແລະ ຍັງບໍ່ໄດ້ເປັນອະດີດເທື່ອ. ຜູ້ຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ, ໃໝ່ກວ່າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ຢູ່ນອກອິດສະຣາເອັນ, ມັນໄດ້ຂະຫຍາຍອອກນອກຂອບເຂດອິດສະຣາເອັນແລ້ວ ແລະ ນອກເໜືອຄຳທຳນວາຍຂອງພວກຜູ້ປະກາດພຣະທຳອີກດ້ວຍ, ມັນເປັນພາລະກິດທີ່ໃໝ່ ແລະ ມະຫັດສະຈັນ ເຊິ່ງຢູ່ນອກຄຳທຳນວາຍ ແລະ ເປັນພາລະກິດທີ່ໃໝ່ກວ່າ ເຊິ່ງຢູ່ນອກເໜືອອິດສະຣາເອັນ ແລະ ພາລະກິດທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດສັງເກດເຫັນ ຫຼື ຈິນຕະນາການໄດ້. ແລ້ວພຣະຄຳພີຈະບັນທຶກຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບພາລະກິດດັ່ງກ່າວໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນໃຜທີ່ສາມາດບັນທຶກລາຍລະອຽດທຸກສິ່ງໃນພາລະກິດຂອງປັດຈຸບັນໄວ້ລ່ວງໜ້າໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການຕັດຕໍ່ເລີຍ? ແມ່ນໃຜທີ່ສາມາດບັນທຶກພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສະຕິປັນຍາຢ່າງສູງ ທີ່ຕໍ່ຕ້ານທຳນຽມໃນໜັງສຶເກົ່າໆທີ່ຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ດີໄດ້? ພາລະກິດແຫ່ງປັດຈຸບັນບໍ່ແມ່ນປະຫວັດສາດ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະຍ່າງໃນເສັ້ນທາງໃໝ່ໃນປັດຈຸບັນ, ເຈົ້າຕ້ອງຫ່າງອອກຈາກພຣະຄຳພີ, ເຈົ້າຕ້ອງເບິ່ງໄກກວ່າໜັງສືແຫ່ງການທໍານວາຍ ຫຼື ປະຫວັດສາດໃນພຣະຄຳພີ. ມີພຽງແຕ່ທາງດຽວນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດຍ່າງໃນເສັ້ນທາງໃໝ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີພຽງແຕ່ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າສູ່ອານາຈັກໃໝ່ ແລະ ພາລະກິດໃໝ່ໄດ້. ເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຫຍັງ ໃນປັດຈຸບັນ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຮຽກຮ້ອງບໍ່ໃຫ້ອ່ານພຣະຄຳພີ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີພາລະກິດອື່ນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກພຣະຄຳພີ, ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຊອກຫາການປະຕິບັດທີ່ໃໝ່ກວ່າ ແລະ ມີລາຍລະອຽດຫຼາຍກວ່າໃນພຣະຄຳພີ, ກົງກັນຂ້າມເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພຣະຄຳພີ. ນີ້ຄືສິ່ງທັງໝົດທີ່ພວກເຈົ້າຄວນເຂົ້າໃຈ. ເຈົ້າຕ້ອງຮູ້ຈັກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດເກົ່າ ແລະ ໃໝ່ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີ, ເຈົ້າຕ້ອງສາມາດວິເຄາະມັນໃຫ້ໄດ້ຢ່າງລະອຽດ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າກໍຍັງຈະນະມັດສະການພຣະຄຳພີ ແລະ ມັນຈະຫຍຸ້ງຍາກສຳລັບເຈົ້າທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ພາລະກິດໃໝ່ ແລະ ປະສົບກັບການປ່ຽນແປງຕ່າງໆ. ໃນເມື່ອມີຫົນທາງທີ່ສູງສົ່ງກວ່າ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງຮຽນຮູ້ຫົນທາງທີ່ຕໍ່າ ແລະ ຫຼ້າສະໄໝນັ້ນ? ໃນເມື່ອມີພຣະທໍາທີ່ໃໝ່ກວ່າ ແລະ ພາລະກິດທີ່ໃໝ່ກວ່າ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງດຳລົງຊີວິດທ່າມກາງການບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດທີ່ເກົ່າແກ່ນັ້ນ? ຖ້ອຍຄຳໃໝ່ສາມາດສະໜອງໃຫ້ກັບເຈົ້າ ເຊິ່ງພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ນີ້ແມ່ນພາລະກິດທີ່ໃໝ່; ການບັນທຶກທີ່ເກົ່າແກ່ບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າອີ່ມອົກອີ່ມໃຈໄດ້ ແລະ ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງເຈົ້າໃນປັດຈຸບັນໄດ້ ເຊິ່ງພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກມັນເປັນປະຫວັດສາດ ແລະ ບໍໍ່ແມ່ນພາລະກິດໃນຍຸກປັດຈຸບັນ. ຫົນທາງທີ່ສູງສົ່ງທີ່ສຸດແມ່ນພາລະກິດທີ່ໃໝ່ທີ່ສຸດ ແລະ ດ້ວຍພາລະກິດທີ່ໃໝ່ ບໍ່ວ່າຫົນທາງໃນອະດີດຈະສູງສົ່ງສໍ່າໃດ, ມັນກໍຍັງເປັນປະຫວັດສາດແຫ່ງພາບສະທ້ອນຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ບໍ່ວ່າມັນຈະມີຄຸນຄ່າໃນການອ້າງອີງແນວໃດກໍຕາມ ມັນກໍຍັງເປັນວິທີທາງທີ່ເກົ່າແກ່. ເຖິງແມ່ນວ່າ ມັນຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນ “ໜັງສຶສັກສິດ”, ວິທີທາງທີ່ເກົ່າແກ່ກໍຍັງເປັນປະຫວັດສາດຢູ່ດີ; ເຖິງແມ່ນ ບໍ່ມີການບັນທຶກກ່ຽວກັບມັນໃນ “ໜັງສຶສັກສິດ”, ວິທີທາງທີ່ໃໝ່ແມ່ນຢູ່ໃນຍຸກປັດຈຸບັນ. ຫົນທາງນີ້ສາມາດຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້ ແລະ ຫົນທາງນີ້ສາມາດປ່ຽນແປງເຈົ້າໄດ້ ຍ້ອນນີ້ແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.\n5. ພຣະຄຳພີເປັນໜັງສືທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ຖ້າເຈົ້າໄດ້ກິນ ແລະ ດື່ມພຣະສັນຍາເດີມໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ນັ້ນກໍຄື ຖ້າເຈົ້າໄດ້ນໍາສິ່ງທີ່ຮຽກຮ້ອງໃນເວລາຂອງພຣະສັນຍາເດີມນັ້ນມາປະຕິບັດໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ, ພຣະເຢຊູກໍຈະປະຕິເສດເຈົ້າ ແລະ ຕັດສິນລົງໂທດ; ຖ້າເຈົ້າໄດ້ນໍາພຣະສັນຍາເດີມມາໃຊ້ໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູ ເຈົ້າກໍຈະເປັນພວກຟາຣິຊາຍ. ໃນປັດຈຸບັນ ຖ້າເຈົ້ານໍາພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ໃໝ່ມາລວມກັນເພື່ອກິນ ແລະ ດື່ມ ແລະ ປະຕິບັດ ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງປັດຈຸບັນກໍຈະຕັດສິນລົງໂທດເຈົ້າ; ເຈົ້າກໍຈະຕາມພາລະກິດຂອງພະວິນຍານບໍລິສຸດແຫ່ງປັດຈຸບັນບໍ່ທັນ! ຖ້າເຈົ້າກິນ ແລະ ດື່ມພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່ ແລ້ວເຈົ້າກໍຢູ່ນອກກະແສຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ! ໃນລະຫວ່າງຍຸກຂອງພຣະເຢຊູ, ພຣະເຢຊູນໍາພາຊາວຢິວ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຕິດຕາມພຣະອົງ ໂດຍອີງຕາມພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດທີ່ຢູ່ໃນພຣະອົງໃນເວລານັ້ນ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຖືພຣະຄຳພີເປັນຫຼັກພື້ນຖານໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງກະທຳ ແຕ່ຊົງກ່າວຕາມພາລະກິດຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງບໍ່ສົນໃຈກັບສິ່ງທີ່ພຣະຄຳພີກ່າວ ຫຼື ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຄົ້ນຫາເສັ້ນທາງເພື່ອນໍາພາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງຈາກພຣະຄຳພີ. ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ຕອນທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດ, ພຣະອົງເຜີຍແຜ່ຫົນທາງແຫ່ງຄວາມສຳນຶກຜິດ ເຊິ່ງເປັນພຣະທຳທີ່ບໍ່ເຄີຍກ່າວເຖິງໃນຄຳທຳນວາຍຂອງພຣະສັນຍາເດີມຢ່າງແນ່ນອນ. ບໍ່ພຽງແຕ່ພຣະອົງບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພຣະອົງຍັງນໍາເສັ້ນທາງໃໝ່ອີກດ້ວຍ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດໃໝ່. ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍອ້າງອິງເຖິງພຣະຄຳພີເວລາທີ່ພຣະອົງເທດສະໜາ. ໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ, ບໍ່ມີໃຜທີ່ສາມາດປະຕິບັດສິ່ງອັດສະຈັນໃນການຮັກສາຄົນປ່ວຍ ແລະ ຂັບໄລ່ຜີຮ້າຍ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ຄຳສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງ ແລະ ສິດອຳນາດ ແລະ ລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງກໍເກີນມະນຸດທີ່ຢູ່ໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດເຊັ່ນກັນ. ພຣະເຢຊູພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລະກິດໃໝ່ກວ່າຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ແລະ ເຖິງແມ່ນມີຫຼາຍຄົນທີ່ຕັດສິນລົງໂທດພຣະອົງໂດຍໃຊ້ພຣະຄຳພີ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ່ນຍັງໃຊ້ພຣະສັນຍາເດີມເພື່ອຄຶງພຣະອົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ແຕ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງກໍຍັງເໜືອກວ່າພຣະສັນຍາເດີມຢູ່ດີ; ຖ້າມັນບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ ແລ້ວເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງຄຶງພຣະອົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ? ມັນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າ ບໍ່ໄດ້ມີການເວົ້າຫຍັງໃນພຣະສັນຍາເດີມກ່ຽວກັບການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງພຣະອົງໃນການຮັກສາຄົນປ່ວຍ ແລະ ຂັບໄລ່ຜີຮ້າຍບໍ? ພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນເພື່ອນໍາເສັ້ນທາງໃໝ່, ມັນບໍ່ແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນຕໍ່ສູ້ກັບພຣະຄຳພີຢ່າງຕັ້ງໃຈ ຫຼື ຖິ້ມພຣະສັນຍາເດີມຢ່າງຕັ້ງໃຈ. ພຣະອົງພຽງແຕ່ມາເພື່ອປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອນໍາພາລະກິດໃໝ່ມາສູ່ຜູ້ຄົນທີ່ກະຫາຍຫາ ແລະ ສະແຫວງຫາພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອອະທິບາຍພຣະສັນຍາເດີມ ຫຼື ດຳລົງພາລະກິດຂອງພຣະສັນຍາເດີມ. ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສືບຕໍ່ພັດທະນາ, ບໍ່ແມ່ນພາລະກິດທີ່ຍຶດຖືພຣະຄຳພີເປັນພື້ນຖານ; ພຣະເຢຊູພຽງແຕ່ມາເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຄວນປະຕິບັດ. ສະນັ້ນ, ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄຳທຳນວາຍໃນພຣະສັນຍາເດີມ ຫຼື ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະສັນຍາເດີມໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ. ພຣະອົງປະຕິບັດສິ່ງທີ່ພຣະສັນຍາເດີມກ່າວໄວ້, ພຣະອົງບໍ່ສົນໃຈວ່າ ມັນເຫັນພ້ອມກັບພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ຫຼື ບໍ ແລະ ບໍ່ສົນໃຈວ່າ ຄົນອື່ນຮູ້ຈັກຫຍັງແດ່ກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ຫຼື ພວກເຂົາຕັດສິນລົງໂທດພາລະກິດຂອງພຣະອົງແນວໃດ. ພຣະອົງພຽງແຕ່ສືບຕໍ່ປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຄວນເຮັດ ເຖິງແມ່ນຫຼາຍຄົນໄດ້ໃຊ້ຄຳທຳນວາຍຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳໃນພຣະສັນຍາເດີມເພື່ອຕັດສິນລົງໂທດພຣະອົງ. ສຳລັບຜູ້ຄົນແລ້ວ ມັນເບິ່ງຄືກັບວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ມີຫຼັກພື້ນຖານ ແລະ ມີຫຼາຍຢ່າງທີ່ບໍ່ຖືກກັນກັບການບັນທຶກໃນພຣະສັນຍາເດີມ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມໂງ່ບໍ? ຕ້ອງນໍາໃຊ້ທິດສະດີກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? ແລ້ວມັນຕ້ອງເປັນໄປຕາມຄຳທຳນວາຍຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳບໍ? ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ສິ່ງໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າກັນ: ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພຣະຄຳພີ? ເປັນຫຍັງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບພຣະຄຳພີ? ມັນເປັນຍ້ອນພຣະເຈົ້າບໍ່ມີສິດໃຫຍ່ກວ່າພຣະຄຳພີບໍ? ພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດອອກຈາພຣະຄຳພີ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດອື່ນໄດ້ບໍ? ເປັນຫຍັງພຣະເຢຊູ ແລະ ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ? ຖ້າພຣະເຈົ້າຕ້ອງຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ, ເປັນຫຍັງພຣະເຢຊູຈຶ່ງບໍ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງສະເດັດມາ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງລ້າງຕີນ, ຜ້າຄຸມຫົວ, ຫັກເຂົ້າຈີ່ ແລະ ດື່ມເຫຼົ້າແວງ? ທຸກສິ່ງທີ່ກ່າວມານີ້ບໍ່ໄດ້ຢູ່ພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມບໍ່ແມ່ນບໍ? ຖ້າພຣະເຢຊູນັບຖືພຣະສັນຍາເດີມ, ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງສອນເຫຼົ່ານີ້? ເຈົ້າຄວນຮູ້ຈັກວ່າ ສິ່ງໃດມາກ່ອນ ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພຣະຄຳພີ! ເມື່ອເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວັນຊະບາໂຕ, ພຣະອົງບໍ່ສາມາດເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະຄຳພີບໍ?\n6. ພຣະຄຳພີຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ໃໝ່. ພວກເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າ “ພຣະສັນຍາ” ໝາຍເຖິງຫຍັງ? “ພຣະສັນຍາ” ໃນພຣະສັນຍາເດີມມາຈາກຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າເຢໂຮວາທີ່ມີຕໍ່ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອັນ ໃນຕອນທີ່ພຣະອົງຂ້າຊາວອີຢິບ ແລະ ຊ່ວຍຊາວອິດສະຣາເອັນຈາກຟາຣະໂອ. ແນ່ນອນ, ເຄື່ອງພິສູດຂອງຄຳໝັ້ນສັນຍານີ້ແມ່ນເລືອດຂອງແກະທີ່ທາໄວ້ເທິງຂອບປະຕູ ໂດຍທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງຄຳໝັ້ນສັນຍາກັບມະນຸດ ເຊິ່ງເປັນຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ວ່າ ທຸກຄົນທີ່ມີເລືອດແກະຢູ່ເທິງ ແລະ ຂ້າງຂອບປະຕູແມ່ນຊາວອິດສະຣາເອັນ, ພວກເຂົາແມ່ນຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ ແລະ ພວກເຂົາຈະຖືກພຣະເຢໂຮວາລະເວັ້ນ (ຍ້ອນວ່າ ໃນຕອນນັ້ນ ພຣະເຢໂຮວາກຳລັງຈະຂ້າບຸດຊາຍກົກທັງໝົດຂອງອີຢິບ ລວມທັງແກະ ແລະ ງົວຄວາຍຫົວປີ) ຄຳໝັ້ນສັນຍານີ້ມີຄວາມໝາຍຢູ່ສອງລະດັບ. ບໍ່ມີຄົນໃດ ຫຼື ສັດໂຕໃດຂອງອີຢິບທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະເຢໂຮວາ; ພຣະອົງຈະຂ້າບຸດຊາຍກົກ ລວມທັງແກະ ແລະ ງົວຄວາຍຫົວປີທັງໝົດ. ສະນັ້ນ ໃນໜັງສືຫຼາຍເຫຼັ້ມແຫ່ງການທໍານວາຍ, ມັນຈຶ່ງຖືກທຳນວາຍລ່ວງໜ້າໄວ້ວ່າ ຊາວອີຢິບຈະຖືກຕີສອນຢ່າງຮຸນແຮງ ເຊິ່ງເປັນຜົນມາຈາກຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍໃນລະດັບທຳອິດຂອງຄຳໝັ້ນສັນຍາ. ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຂ້າບຸດຊາຍກົກຂອງອີຢິບ ແລະ ສັດລ້ຽງຫົວປີທັງໝົດຂອງອີຢິບ ແລະ ພຣະອົງລະເວັ້ນຊາວອິດສະຣາເອັນທັງໝົດ ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ທຸກຄົນທີ່ເກີດຈາກດິນແດນແຫ່ງອິດສະຣາເອັນແມ່ນຖືກພຣະເຢໂຮວາຮັກສາໄວ້ ແລະ ຈະຖືກລະເວັ້ນທຸກຄົນ; ພຣະອົງປາຖະໜາທີ່ຈະປະຕິບັດພາລະກິດໄລຍະຍາວໃນພວກເຂົາ ແລະ ສ້າງຄຳໝັ້ນສັນຍາກັບພວກເຂົາ ໂດຍໃຊ້ເລືອດແກະ. ຈາກຕອນນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ພຣະເຢໂຮວາຈະບໍ່ຂ້າຊາວອິດສະຣາເອັນ ແລະ ກ່າວວ່າ ພວກເຂົາຈະເປັນຄົນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ. ທ່າມກາງສິບສອງຊົນເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອັນ, ພຣະອົງຈະເລີ່ມລົງມືປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງສຳລັບຍຸກແຫ່ງພຮະບັນຍັດທັງໝົດ, ພຣະອົງຈະເປີດພຣະບັນຍັດທຸກຂໍ້ຂອງພຣະອົງອອກໃຫ້ກັບຊາວອິດສະຣາເອັນ ແລະ ເລືອກເອົາຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ຜູ້ພິພາກສາທ່າມກາງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະຢູ່ໃນຈຸດສູນກາງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຢໂຮວາສ້າງຕັ້ງຄຳໝັ້ນສັນຍາກັບພວກເຂົາ ນັ້ນກໍຄື: ນອກຈາກຍຸກນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ມີການປ່ຽນໄປ, ພຣະອົງຈະປະຕິບັດພາລະກິດທ່າມກາງຄົນທີ່ຖືກເລືອກເທົ່ານັ້ນ. ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຢໂຮວາແມ່ນປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້ ຍ້ອນມັນເຮັດຂຶ້ນດ້ວຍເລືອດ ແລະ ສ້າງຂຶ້ນກັບປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງເລືອກ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນໄປກວ່ານັ້ນກໍຄື ພຣະອົງໄດ້ເລືອກຂອບເຂດ ແລະ ເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມເພື່ອເລີ່ມລົງມືປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງສຳລັບຍຸກທັງໝົດ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເຫັນຄຳໝັ້ນສັນຍາເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນເປັນພິເສດ. ສິ່ງນີ້ຄືຄວາມໝາຍລະດັບທີສອງຂອງຄຳໝັ້ນສັນຍາ. ຍົກເວັ້ນປະຖົມມະການ ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການສ້າງຄຳໝັ້ນສັນຍາ, ໜັງສືອື່ນໆທຸກເຫຼັ້ມໃນພຣະສັນຍາເດີມໄດ້ບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທ່າມກາງຊາວອິດສະຣາເອັນ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ສ້າງຄຳໝັ້ນສັນຍາ. ແນ່ນອນ ມີການບັນທຶກບາງເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບຊາວຕ່າງຊາດ, ແຕ່ໂດຍລວມແລ້ວ ພຣະສັນຍາເດີມແມ່ນບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອັນ. ຍ້ອນຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ມີກັບຊາວອິດສະຣາເອັນ, ໜັງສືທີ່ຂຽນຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ພຣະສັນຍາເດີມ”. ໜັງສືເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຕັ້ງຊື່ຕາມຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ມີກັບຊາວອິດສະຣາເອັນ.\nພຣະສັນຍາໃໝ່ຖືກຕັ້ງຊື່ຕາມພຣະໂລຫິດທີ່ພຣະເຢຊູຊົງລັ່ງອອກເທິງໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ. ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະເຢຊູຄື: ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຊື່ອໃນພຣະອົງ ເພື່ອຄວາມຜິດບາບຂອງພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການອະໄພບາບໂດຍການຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະ ເກີດໃໝ່ຜ່ານທາງພຣະອົງ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ເປັນຄົນບາບອີກຕໍ່ໄປ; ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຊື່ອໃນພຣະອົງເພື່ອຮັບເອົາຄວາມກະລຸນາ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານໃນນະລົກຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາຕາຍໄປ. ໜັງສືທຸກເຫຼັ້ມທີ່ຂຽນຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນແມ່ນມາຈາກຄຳໝັ້ນສັນຍານີ້ ແລະ ໜັງສືທັງໝົດບັນທຶກພາລະກິດ ແລະ ຖ້ອຍຄຳທີ່ປາກົດຢູ່ໃນໜັງສືນັ້ນໆ. ໜັງສືເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ບັນທຶກນອກເໜືອໄປກວ່າຄວາມລອດພົ້ນແຫ່ງການຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຫຼື ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະອົງ; ພວກມັນທັງໝົດເປັນໜັງສືທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍອ້າຍນ້ອງໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເຊິ່ງມີປະສົບການ. ສະນັ້ນ, ໜັງສຶເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກຕັ້ງຊື່ຂຶ້ນຕາມຄຳໝັ້ນສັນຍາເຊັ່ນກັນ ນັ້ນກໍຄື: ພວກມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະສັນຍາໃໝ່. ພຣະສັນຍາທັງສອງນີ້ລວມເອົາແຕ່ຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ແລະ ບໍ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັນກັບຍຸກສຸດທ້າຍ. ສະນັ້ນ, ພຣະຄຳພີຈຶ່ງບໍ່ເປັນປະໂຫຍດຫຍັງຫຼາຍສຳລັບຜູ້ຄົນໃນປັດຈຸບັນທີ່ຢູ່ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຢ່າງຫຼາຍທີ່ສຸດ, ມັນກໍໃຊ້ເປັນບ່ອນອ້າງອີງຊົ່ວຄາວ ແຕ່ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ມັນມີຄຸນຄ່າໃນການນໍາໃຊ້ແຕ່ພຽງໜ້ອຍດຽວ.\n(ຄັດຈາກບົດ “ກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ (2)” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)\n7. ບໍ່ແມ່ນທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຳພີຄືການບັນທຶກກ່ຽວກັບພຣະທຳທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ພຣະຄຳພີພຽງແຕ່ບັນທຶກພາລະກິດສອງຂັ້ນຕອນທີ່ຜ່ານມາຂອງພຣະເຈົ້າ ເຊິ່ງສ່ວນທີໜຶ່ງແມ່ນການບັນທຶກເຖິງຄຳທະນວາຍລ່ວງໜ້າຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ອີກສ່ວນໜຶ່ງແມ່ນປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ຕະຫຼອດທັງຍຸກຕ່າງໆ. ປະສົບການຂອງມະນຸດຖືກເປື້ອນເປິະດ້ວຍຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດຫຼີກເວັ້ນໄດ້. ໜັງສືຫຼາຍເຫຼັ້ມໃນພຣະຄຳພີແມ່ນມີແນວຄິດຂອງມະນຸດ, ອະຄະຕິຂອງມະນຸດ ແລະ ການຕີຄວາມໝາຍທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນຂອງມະນຸດ. ແນ່ນອນ, ພຣະທຳສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຜົນຂອງແສງສະຫວ່າງ ແລະ ແສງເຍືອງທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ພວກມັນກໍແມ່ນການຕີຄວາມໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ສາມາດເວົ້່າໄດ້ວ່າ ພວກມັນແມ່ນການສຳແດງອອກທີ່ແນ່ນອນກ່ຽວກັບຄວາມຈິງທັງໝົດ. ມຸມມອງຂອງພວກມັນກ່ຽວກັບບາງສິ່ງບາງຢ່າງບໍ່ແຕກຕ່າງຫຍັງຈາກຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບປະສົບການສ່ວນຕົວ ຫຼື ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຄຳທຳນວາຍລ່ວງໜ້າຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳແມ່ນໄດ້ຮັບການສັ່ງສອນຈາກພຣະເຈົ້າເປັນການສ່ວນຕົວ ນັ້ນກໍຄື: ຄຳທຳນວາຍຂອງເອຊຢາ, ດານີເອນ, ເອັດຊະຣາ, ເຢເຣມີຢາ ແລະ ເອເຊກີເອນ ແມ່ນມາຈາກການສັ່ງສອນໂດຍກົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນນັກທຳນວາຍ, ພວກເຂົາໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານແຫ່ງການທຳນວາຍ ແລະ ພວກເຂົາທັງໝົດແມ່ນຜູ້ປະກາດພຣະທຳແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ. ໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການດົນບັນດານຈາກພຣະເຢໂຮວາ ກໍໄດ້ກ່າວຄຳທຳນວາຍຫຼາຍຢ່າງ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການສັ່ງສອນຈາກພຣະເຢໂຮວາໂດຍກົງ. ແລ້ວເປັນຫຍັງພຣະເຢໂຮວາຈຶ່ງປະຕິບັດພາລະກິດໃນພວກເຂົາ? ເພາະວ່າປະຊາຊົນອິດສະຣາເອັນແມ່ນຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໄດ້ເລືອກໄວ້ແລ້ວ ນັ້ນກໍຄື: ພາລະກິດຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳຕ້ອງຖືກກະທຳທ່າມກາງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະຮັບການເປີດເຜີຍດັ່ງກ່າວ. ຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີໃຫ້ພວກເຂົາ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກ່າວພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນຜ່ານປາກຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອຜູ້ຄົນໃນອະນາຄົດຈະສາມາດເຂົ້າໃຈເຖິງສິ່ງຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ເຫັນວ່າ ພວກມັນແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກມະນຸດ ແລະ ເພື່ອຢືນຢັນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຫ້ກັບພວກເຂົາ.\n8. ໃນປັດຈຸບັນ, ຜູ້ຄົນເຊື່ອວ່າ ພຣະຄຳພີຄືພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍຄືພຣະຄຳພີ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຊື່ອວ່າ ພຣະທຳທຸກຂໍ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຳພີກໍຄືພຣະທຳທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະ ພຣະທໍາທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຖືກກ່າວໂດຍພຣະອົງ. ທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າຍິ່ງຄິດວ່າ ເຖິງແມ່ນ ໜັງສືຫົກສິບຫົກເຫຼັ້ມໃນພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ໃໝ່ໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍມະນຸດ, ແຕ່ພວກເຂົາແມ່ນໄດ້ຮັບການດົນບັນດານໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນການບັນທຶກເຖິງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ນີ້ແມ່ນການຕີຄວາມໝາຍທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມະນຸດ ແລະ ມັນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງທັງໝົດ. ຄວາມຈິງແລ້ວ ນອກຈາກໜັງສືແຫ່ງການທຳນວາຍ, ພຣະສັນຍາເດີມສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນການບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດ. ຈົດໝາຍໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ບາງສະບັບກໍມາຈາກປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ບາງສະບັບກໍມາຈາກແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ; ຕົວຢ່າງ ຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລເກີດຈາກພາລະກິດຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ, ທຸກຂໍ້ຄວາມທັງໝົດແມ່ນເປັນຜົນມາຈາກແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ຖືກຂຽນຂຶ້ນເພື່ອຄຣິສຕະຈັກ, ເປັນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການຕັກເຕືອນ ແລະ ການຊູໃຈສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນຄຣິສຕະຈັກ. ພວກມັນບໍ່ແມ່ນພຣະທຳທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ກ່າວໄວ້ ເພາະເປົາໂລບໍ່ສາມາດກ່າວແທນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ ແລະ ເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລ້ວແຮງໄກທີ່ເພິ່ນຈະເຫັນນິມິດທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນ. ຈົດໝາຍຂອງເພິ່ນຖືກຂຽນຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກເອເຟໂຊ, ຟີລາເດັນເຟຍ, ກາລາເຕຍ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກອື່ນໆ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ຈຶ່ງເປັນຈົດໝາຍທີ່ເປົາໂລຂຽນຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການດົນບັນດານຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຫຼື ພວກມັນແມ່ນຖ້ອຍຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍກົງ. ພວກມັນເປັນພຽງຄຳເວົ້າແຫ່ງການຕັກເຕື່ອນ, ການປອບໃຈ ແລະ ຊູໃຈທີ່ເພິ່ນຂຽນຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກໃນລະຫວ່າງຊ່ວງເວລາຂອງພາລະກິດຂອງເພິ່ນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກມັນກໍຍັງເປັນການບັນທຶກກ່ຽວກັບພາລະກິດສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເປົາໂລໃນເວລານັ້ນ. ພວກມັນຖືກຂຽນຂຶ້ນເພື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທຸກຄົນ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນຄຣິສຕະຈັກທັງໝົດໃນເວລານັ້ນຕິດຕາມຄຳແນະນໍາຂອງເພິ່ນ ແລະ ປະຕິບັດຕາມວິທີທາງທັງໝົດຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ. ເປົາໂລບໍ່ໄດ້ເວົ້າວ່າ ທຸກຄຣິສຕະຈັກ ບໍ່ວ່າໃນອະດີດ ຫຼື ໃນອະນາຄົດຕ້ອງກິນ ແລະ ດື່ມທຸກສິ່ງທີ່ເພິ່ນຂຽນຂຶ້ນ ຫຼື ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ເວົ້າວ່າ ຄຳເວົ້າຂອງເພິ່ນທຸກຄຳແມ່ນມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ຕາມສະພາບການຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນເວລານັ້ນ, ເພິ່ນພຽງແຕ່ສົນທະນາກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແລະ ຕັກເຕືອນພວກເຂົາ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອໃນພວກເຂົາ; ແລະ ເພິ່ນພຽງແຕ່ເທດສະໜາ ຫຼື ເຕືອນຜູ້ຄົນ ແລະ ຕັກເຕືອນພວກເຂົາ. ຄຳເວົ້າຂອງເພິ່ນແມ່ນອີງຕາມພາລະຂອງເພິ່ນເອງ ແລະ ເພິ່ນສົ່ງເສີມຜູ້ຄົນຜ່ານທາງຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້. ເພິ່ນປະຕິບັດພາລະກິດຂອງອັກຄະສາວົກໃນຄຣິສຕະຈັກໃນເວລານັ້ນ, ເພິ່ນເປັນເພື່ອນຮ່ວມງານທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເພິ່ນກໍໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ, ເພິ່ນຖືກມອບໝາຍໃຫ້ປະຕິບັດພາລະກິດໃນຄຣິສຕະຈັກ, ເພິ່ນຕ້ອງຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບສະຖານະການຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແລະ ຍ້ອນສິ່ງນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງຂຽນຈົດໝາຍຂຶ້ນໃຫ້ກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທຸກຄົນ. ທຸກສິ່ງທີ່ເພິ່ນກ່າວຕໍ່ຜູ້ຄົນ ເຊິ່ງເປັນການສັ່ງສອນ ແລະ ຄວາມຄິດບວກ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ເພິ່ນບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້. ມັນຄືຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ ທີ່ຜູ້ຄົນຈະເຫັນການບັນທຶກກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ຈົດໝາຍຂອງມະນຸດເປັນພຣະທຳທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກ່າວຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ! ນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ໂດຍສະເພາະເມື່ອເວົ້າເຖິງຈົດໝາຍທີ່ເປົາໂລຂຽນຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກ, ຍ້ອນຈົດໝາຍຂອງເພິ່ນຖືກຂຽນຂຶ້ນສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ໂດຍອີງຕາມສະພາບການ ແລະ ສະຖານະການຂອງແຕ່ລະຄຣິສຕະຈັກໃນເວລານັ້ນ ແລະ ເພື່ອທີ່ຈະຕັກເຕືອນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຂົາຈະສາມາດຮັບພຣະຄຸນຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ. ຈົດໝາຍຂອງເພິ່ນແມ່ນເພື່ອຈູງໃຈອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນເວລານັ້ນ. ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ສິ່ງນີ້ເປັນພາລະກິດຂອງເພິ່ນເອງ ແລະ ຍັງເປັນພາລະທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດມອບໃຫ້ເພິ່ນ; ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເພິ່ນກໍເປັນອັກຄະສາວົກທີ່ນໍາພາຄຣິສຕະຈັກໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ເຊິ່ງຂຽນຈົດໝາຍຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ຕັກເຕືອນພວກເຂົາ, ນັ້ນຄືໜ້າທີ່ຂອງເພິ່ນ. ຕົວຕົນຂອງເພິ່ນເປັນພຽງແຕ່ຕົວຕົນຂອງອັກຄະສາວົກທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ເພິ່ນເປັນພຽງອັກຄະສາວົກທີ່ຖືກພຣະເຈົ້າສົ່ງມາ; ເພິ່ນບໍ່ແມ່ນຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ຫຼື ເປັນຜູ້ທຳນວາຍ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ສຳລັບເພິ່ນແລ້ວ, ພາລະກິດຂອງເພິ່ນເອງ ແລະ ຊີວິດຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດກ່າວແທນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້. ຄຳເວົ້າຂອງເພິ່ນບໍ່ແມ່ນພຣະທຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແລ້ວແຮງໄກທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ນັ້ນກໍຍ້ອນວ່າ ເປົາໂລບໍ່ໄດ້ເປັນຫຍັງຫຼາຍໄປກວ່າສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພິ່ນບໍ່ແມ່ນການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ຕົວຕົນຂອງເພິ່ນບໍ່ຄືກັບຕົວຕົນຂອງພຣະເຢຊູ. ພຣະທຳຂອງພຣະເຢຊູແມ່ນພຣະທຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ພຣະທໍາດັ່ງກ່າວຄືພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ຍ້ອນຕົວຕົນຂອງພຣະອົງຄືຕົວຕົນຂອງພຣະຄຣິດ ເຊິ່ງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເປົາໂລຈະສາມາດເທົ່າທຽມກັບພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າຜູ້ຄົນເຫັນຈົດໝາຍ ຫຼື ຄຳເວົ້າຂອງເປົາໂລເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ບູຊາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເປັນພຣະເຈົ້າ, ສາມາດເວົ້າໄດ້ພຽງຄໍາດຽວວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກແຍກແຍະເລີຍ. ຖ້າຈະເວົ້າໃຫ້ແຮງກວ່ານັ້ນ, ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນເປັນການໝິ່ນປະໝາດບໍ? ມະນຸດຈະສາມາດເວົ້າແທນພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ຄົນສາມາດຂາບກົ້ມລົງຕໍ່ໜ້າບົດບັນທຶກຂອງເພິ່ນ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ເພິ່ນເວົ້າ ຄືກັບວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນໜັງສຶສັກສິດ ຫຼື ເປັນໜັງສືຈາກສະຫວັນໄດ້ແນວໃດ? ມະນຸດສາມາດກ່າວພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ງ່າຍດາຍແບບນັ້ນແທ້ບໍ? ມະນຸດຈະສາມາດເວົ້າແທນພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ແລ້ວເຈົ້າເດຄິດແນວໃດ, ຈົດໝາຍທີ່ເພິ່ນຂຽນຂຶ້ນສຳລັບຄຣິສຕະຈັກຈະບໍ່ຖືກເປິເປື້ອນໄປດ້ວຍຄວາມຄິດຂອງເພິ່ນເອງບໍ? ພວກມັນບໍ່ຖືກເປິເປື້ອນໄປດ້ວຍຄວາມຄິດຂອງມະນຸດບໍ? ເພິ່ນຂຽນຈົດໝາຍສຳລັບຄຣິສຕະຈັກ ໂດຍອີງຕາມປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງເພິ່ນ ແລະ ຂອບເຂດຊີວິດຂອງເພິ່ນ. ຕົວຢ່າງຄື ເປົາໂລຂຽນຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງກ່ຽວກັບຄຣິສຕະຈັກທີ່ກາລາເຕຍ ເຊິ່ງປະກອບມີຄວາມຄິດເຫັນບາງຢ່າງ ແລະ ເປໂຕຂຽນຈົດໝາຍອີກສະບັບ ເຊິ່ງກໍມີມຸມມອງອີກດ້ານໜຶ່ງ. ແມ່ນໃຜໃນພວກເຂົາທີ່ມາຈາກພຣະວິນຍານບໍວິສຸດ? ບໍ່ມີໃຜສາມາດເວົ້າໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງພຽງແຕ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ພວກເຂົາທັງສອງແບກພາລະໃຫ້ກັບຄຣິສຕະຈັກ ແຕ່ຈົດໝາຍຂອງພວກເຂົາສະແດງເຖິງວຸດທິພາວະຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາສະແດງເຖິງການຈັດກຽມ ແລະ ສົ່ງເສີມທີ່ພວກເຂົາມີຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແລະ ພາລະທີ່ພວກເຂົາມີຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງພາລະກິດຂອງມະນຸດ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດທັງໝົດ. ຖ້າເຈົ້າເວົ້າວ່າ ຈົດໝາຍຂອງເພິ່ນແມ່ນພຣະທຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ເຈົ້າກໍບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຜິດດ້ວຍການໝິ່ນປະໝາດ! ຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລ ແລະ ຈົດໝາຍອື່ນໆໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ແມ່ນທຽບເທົ່າກັບຊີວະປະຫວັດຂອງບຸກຄົນຝ່າຍວິນຍານເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້. ພວກມັນທຽບເທົ່າກັບໜັງສືຂອງ ວອສແມນນີ່ ຫຼື ປະສົບການຂອງລໍເຣັນ ແລະ ອື່ນໆອີກ. ງ່າຍໆກໍຄືໜັງສືຂອງບຸກຄົນຝ່າຍວິນຍານເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ ແຕ່ທາດແທ້ຂອງຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເໝືອນກັນ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ນໍາໃຊ້ໃນໄລຍະເວລາໃດໜຶ່ງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ.\n9. ຂ່າວປະເສີດຂອງມັດທາຍ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່ບັນທຶກປະຫວັດວົງຕະກູນຂອງພຣະເຢຊູ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ, ມັນກ່າວວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ ແລະ ເດວິດ ແລະ ເປັນລູກຊາຍຂອງໂຢເຊບ; ຕໍ່ມາ ມັນລະບຸວ່າ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະຕິສົນທິໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ເກີດຈາກຍິງພົມມະຈັນ ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະອົງບໍ່ແມ່ລູກຊາຍຂອງໂຢເຊບ ຫຼື ເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ ແລະ ເດວິດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ປະຫວັດວົງຕະກູນໄດ້ຢືນຢັນວ່າ ພຣະເຢຊູແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບໂຢເຊບ. ແລ້ວຕໍ່ມາພັດບັນທຶກຂັ້ນຕອນການກໍາເນີດຂອງພຣະເຢຊູວ່າ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະຕິສົນທິໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງກຳເນີດຈາກຍິງພົມມະຈັນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນລູກຊາຍຂອງໂຢເຊບ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ໄດ້ມີການກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນປະຫວັດວົງຕະກູນວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນລູກຊາຍຂອງໂຢເຊບ ແລະ ຍ້ອນປະຫວັດວົງຕະກູນຖືກຂຽນຂຶ້ນສຳລັບພຣະເຢຊູ, ມັນຈຶ່ງໄດ້ບັນທຶກເຖິງສີ່ສິບສອງລຸ້ນຄົນ. ເມື່ອມາເຖິງລຸ້ນຂອງໂຢເຊບ, ມັນກໍໄດ້ເວົ້າຢ່າງຮີບດ່ວນວ່າ ໂຢເຊບເປັນສາມີຂອງມາຣີອາ ເຊິ່ງເປັນຄຳເວົ້າທີ່ພິສູດວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງບໍ? ປະຫວັດວົງຕະກູນບັນທຶກວົງຕະກູນຂອງໂຢເຊບຢ່າງຊັດເຈນ, ມັນເປັນປະຫວັດວົງຕະຕູນຂອງໂຢເຊບຢ່າງຈະແຈ້ງ, ແຕ່ມັດທາຍຢືນຢັນວ່າ ມັນເປັນປະຫວັດວົງຕະກູນຂອງພຣະເຢຊູ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະຕິສົນທິໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ? ສະນັ້ນ ປະຫວັດວົງຕະກູນທີ່ຂຽນໂດຍມັດທາຍບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດຂອງມະນຸດບໍ? ມັນຊ່າງເປັນຕາຢາກຫົວແທ້ໆ! ຍ້ອນແບບນີ້, ເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ຈັກວ່າ ໜັງສຶເຫຼັ້ມນີ້ບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດທັງໝົດ. ບາງເທື່ອ ມີບາງຄົນທີ່ຄິດວ່າ ພຣະເຈົ້າຕ້ອງມີປະຫວັດວົງຕະກູນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ເຊິ່ງຜົນຕາມມາກໍຄື ພວກເຂົາກຳນົດໃຫ້ພຣະເຢຊູເປັນເຊື້ອສາຍລຸ້ນທີສີ່ສິບສອງຂອງອັບຣາຮາມ. ເຫດຜົນນີ້ກໍຊ່າງເປັນຕາຢາກຫົວແທ້ເດ! ຫຼັງຈາກທີ່ມາເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ, ພຣະເຈົ້າຈະມີປະຫວັດວົງຕະກູນໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າເຈົ້າເວົ້າວ່າ ພຣະເຈົ້າມີປະຫວັດວົງຕະກູນ, ແລ້ວເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຈັດພຣະອົງຢູ່ໃນລະດັບທ່າມກາງສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? ຍ້ອນພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງການຊົງສ້າງ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ພຣະອົງມີເນື້ອໜັງ, ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ມີແກ່ນແທ້ຄືກັບມະນຸດ. ເຈົ້າຈະຈັດລະດັບພຣະເຈົ້າໃຫ້ມີປະເພດຄືກັບສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ຄືກັບພຣະເຈົ້າ; ເພິ່ນເປັນເຄື່ອງມືຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນເວລານັ້ນ, ເພິ່ນເປັນພຽງຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຊື່ສັດ ຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ເພິ່ນເປັນໜຶ່ງໃນປະຊາຊົນຂອງອິດສະຣາເອັນ. ເພິ່ນຈະສາມາດເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ແນວໃດ?\n10. ໜັງສືແຫ່ງຂ່າວປະເສີດໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ຖືກບັນທຶກ ຊາວຫາສາມສິບປີຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຢຊູຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອັນພຽງແຕ່ອ່ານພຣະສັນຍາເດີມ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຜູ້ຄົນອ່ານພຣະສັນຍາເດີມ. ພຣະສັນຍາໃໝ່ພຽງແຕ່ປາກົດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນເທົ່ານັ້ນ. ພຣະສັນຍາໃໝ່ບໍ່ໄດ້ມີຢູ່ໃນຕອນທີ່ພຣະເຢຊູປະຕິບັດພາລະກິດ; ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງຖືກເຮັດໃຫ້ຟື້ນຄືນມາ ແລະ ສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ຜູ້ຄົນບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງມີໜັງສືຂ່າວປະເສີດທັງສີ່ ເພີ່ມເຕີມໃສ່ຈົດໝາຍຕ່າງໆຂອງເປົາໂລ ແລະ ເປໂຕ ພ້ອມທັງໜັງສືພຣະນິມິດ. ເປັນເວລາພຽງແຕ່ສາມຮ້ອຍປີຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ເມື່ອຜູ້ຄົນລຸ້ນຕໍ່ມາໄດ້ຈັດລຽນການບັນທຶກຂອງພວກເຂົາ ຈຶ່ງມີພຣະສັນຍາໃໝ່. ພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ພາລະກິດນີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງ ຈຶ່ງມືພຣະສັນຍາໃໝ່; ມັນບໍ່ໄດ້ມີຢູ່ກ່ອນໜ້ານີ້. ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳພາລະກິດນັ້ນທັງໝົດ, ອັກຄະສາວົກເປົາໂລໄດ້ກະທຳພາລະກິດນັ້ນທັງໝົດ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລ ແລະ ເປໂຕກໍລວມກັນ ແລະ ນິມິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ເຊິ່ງຖືກບັນທຶກໂດຍໂຢຮັນໃນເກາະປັດໂມ ກໍບັນຈຸເຂົ້າເປັນໜັງສືສຸດທ້າຍ, ຍ້ອນມັນທຳນວາຍເຖິງພາລະກິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄືການຈັດແຈງຂອງຜູ້ຄົນໃນລຸ້ນຕໍ່ມາ ແລະ ພວກມັນກໍແຕກຕ່າງກັບຖ້ອຍຄຳໃນປັດຈຸບັນນີ້. ສິ່ງທີ່ຖືກບັນທຶກໃນປັດຈຸບັນແມ່ນອີງຕາມບາດກ້າວພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ; ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນມີສ່ວນຮ່ວມໃນປັດຈຸບັນແມ່ນພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າກະທຳດ້ວຍຕົວພຣະອົງເອງ ແລະ ເປັນພຣະທຳທີ່ພຣະອົງກ່າວດ້ວຍຕົວພຣະອົງເອງ. ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງວິເຄາະພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງມາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍກົງ ຖືກຈັດແຈງເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ແລະ ແຕກຕ່າງຈາກການຈັດແຈງຂອງການບັນທຶກຂອງມະນຸດ. ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບັນທຶກນັ້ນແມ່ນຕາມລະດັບການສຶກສາຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງມະນຸດ. ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບັນທຶກແມ່ນປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ແຕ່ລະຄົນກໍມີວິທີການບັນທຶກ ແລະ ບັນທຶກໃນຮູບແບບສະຕິປັນຍາຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ການບັນທຶກແຕ່ລະຢ່າງກໍແຕກຕ່າງກັນ. ສະນັ້ນ ຖ້າເຈົ້ານະມັດສະການພຣະຄຳພີເໝືອນພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າແມ່ນຂາດສະຕິປັນຍາ ແລະ ໂງ່ຈ້າເປັນຢ່າງຍິ່ງ! ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສະແຫວງຫາພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນປັດຈຸບັນ? ມີພຽງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດຊ່ວຍມະນຸດໄດ້. ພຣະຄຳພີບໍ່ສາມາດຊ່ວຍມະນຸດໄດ້, ມະນຸດໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ ກໍຍັງບໍ່ມີການປ່ຽນແປງແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວໃນຕົວພວກເຂົາ ແລະ ຖ້າເຈົ້ານະມັດສະການພຣະຄຳພີ, ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານອີກຕໍ່ໄປ.\n11. ຫຼາຍຄົນເຊື່ອວ່າ ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການສາມາດຕີຄວາມໝາຍພຣະຄຳພີໄດ້ນັ້ນ ແມ່ນຄືກັບການຄົ້ນພົບຫົນທາງທີ່ແທ້ຈິງ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງງ່າຍດາຍແບບນັ້ນແທ້ບໍ? ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ ເຊິ່ງບໍ່ມີຫຍັງຫຼາຍນອກຈາກການບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຫຼັກຖານພິສູດໃຫ້ກັບພາລະກິດສອງຂັ້ນຕອນທີ່ຜ່ານມາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໃຈສິ່ງໃດເລີຍກ່ຽວກັບຈູດປະສົງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີຮູ້ຈັກວ່າ ພຣະຄຳພີບັນທຶກພາລະກິດສອງຂັ້ນຕອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ແລະ ຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ. ພຣະສັນຍາເດີມບັນທຶກເຫດການປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອັນ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາຕັ້ງແຕ່ເວລາການຊົງສ້າງຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍຂອງຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ. ພຣະສັນຍາໃໝ່ບັນທຶກພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເຊິ່ງກໍຢູ່ໃນພຣະກິດຕິຄຸນທັງສີ່ ພ້ອມທັງພາລະກິດຂອງເປົາໂລ; ພວກມັນບໍ່ແມ່ນການບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດບໍ? ການນໍາເອົາສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນອະດີດມາເວົ້າເຮັດໃຫ້ພວກມັນກາຍເປັນປະຫວັດສາດ ແລະ ບໍ່ວ່າ ພວກມັນອາດເປັນຈິງ ຫຼື ແທ້ຈິງຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ພວກມັນກໍຍັງເປັນປະຫວັດສາດ ແລະ ປະຫວັດສາດບໍ່ສາມາດກ່າວເຖິງປັດຈຸບັນ. ຍ້ອນພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຫັນເບິ່ງທີ່ປະຫວັດສາດ! ເພາະສະນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍກ່ຽວກັບພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຕັ້ງໃຈປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ຖ້າເຈົ້າເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລ້ວເຈົ້າກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ການສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າໝາຍເຖິງຫຍັງ. ຖ້າເຈົ້າອ່ານພຣະຄຳພີເພື່ອສຶກສາປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອັນ, ເພື່ອຄົ້ນຄວ້າປະຫວັດສາດຂອງການຊົງສ້າງສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ, ຍ້ອນເຈົ້າເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ສະແຫວງຫາຊີວິດ, ຍ້ອນເຈົ້າສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຕົວອັກສອນ ແລະ ຄຳສັ່ງສອນທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ ຫຼື ການເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດ, ເຈົ້າຕ້ອງສະແຫວງຫາຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງປັດຈຸບັນ ແລະ ຕ້ອງຊອກຫາທິດທາງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຖ້າເຈົ້າເປັນນັກບູຮານຄະດີ ເຈົ້າສາມາອ່ານພຣະຄຳພີ, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນ, ເຈົ້າເປັນໜຶ່ງໃນກຸ່ມຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ທາງທີ່ດີເຈົ້າຄວນສະແຫວງຫາຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງປັດຈຸບັນ.\n12. ພຣະຄຳພີເປັນການບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອັນ ແລະ ບັນທຶກການທຳນວາຍຫຼາຍຢ່າງຂອງນັກປະກາດພຣະທຳບູຮານ ພ້ອມທັງຖ້ອຍຄຳບາງຢ່າງຂອງພຣະເຢໂຮວາໃນການປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຮະອົງໃນເວລານັ້ນ. ສະນັ້ນ, ທຸກຄົນຈຶ່ງຄິດວ່າໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ສັກສິດ (ຍ້ອນພຣະເຈົ້າສັກສິດ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່). ແນ່ນອນ, ທັງໝົດນີ້ຄືຜົນຂອງການຢຳເກງພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ການທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບບູຊາພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນກ່າວເຖິງໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ໃນລັກສະນະແບບນີ້ກໍຍ້ອນສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງເຄົາລົບບູຊາພຣະຜູ້ສ້າງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຍັງມີຜູ້ຄົນເຖິງກັບເອີ້ນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ວ່າເປັນໜັງສືຈາກສະຫວັນ. ຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ມັນເປັນພຽງການບັນທຶກຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຢໂຮວາບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຊື່ມັນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຫຼື ພຣະເຢໂຮວາບໍ່ໄດ້ນໍາພາການຈັດສ້າງມັນຂຶ້ນມາດ້ວຍຕົວພຣະອົງເອງ. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງກໍຄື ຜູ້ຂຽນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າ ແຕ່ເປັນມະນຸດ. ພຣະຄຳພີສັກສິດເປັນພຽງຊື່ທີ່ເປັນຕາເຄົາລົບ ເຊິ່ງມະນຸດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ກັບມັນ. ຊື່ພຣະຄໍາພີບໍ່ໄດ້ຖືກຕັດສິນແຕ່ງຕັ້ງຈາກການສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ພຣະເຢຊູ; ມັນເປັນພຽງຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ. ຍ້ອນວ່າໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍພຣະເຢໂຮວາ ແລ້ວຍິ່ງໄກທີ່ພຣະເຢຊູຈະຂຽນມັນຂຶ້ນມາ. ກົງກັນຂ້າມ, ມັນເປັນເລື່ອງລາວຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳບູຮານ, ພວກອັກຄະສາວົກ ແລະ ນັກທໍານວາຍຫຼາຍຄົນ ເຊິ່ງຖືກຮວບຮວມໂດຍຄົນລຸ້ນຕໍ່ມາ ໃຫ້ເປັນໜັງສຶແຫ່ງບົດຂຽນບູຮານ; ເບິ່ງຄືກັບວ່າສັກສິດສຳລັບຜູ້ຄົນ, ເປັນໜັງສືທີ່ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າ ປະກອບມີຂໍ້ລຶກລັບຫຼາຍຢ່າງທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງໄດ້ ເຊິ່ງລໍຖ້າໃຫ້ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍຜູ້ຄົນໃນອະນາຄົດ. ເມື່ອເປັນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຄົນກໍຍິ່ງຖືກຊັກຊວນໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ແມ່ນໜັງສືທີ່ມາຈາກສະຫວັນ. ດ້ວຍມີການເພີ່ມເຕີມພຣະກິດຕິຄຸນທັງສີ່ ແລະ ໜັງສືພຣະນິມິດ, ທ່າທີຂອງຜູ້ຄົນກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີຈຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກໜັງສືເຫຼັ້ມອື່ນໆ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີໃຜທີ່ກ້າວິເຄາະ “ໜັງສືທີ່ມາຈາກສະຫວັນ” ນີ້ ເພາະວ່າມັນ “ສັກສິດ” ເກີນໄປ.\n13. ມື້ນີ້ ເຮົາວິເຄາະພຣະຄຳພີໃນລັກສະນະນີ້ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເຮົາຊັງມັນ ຫຼື ປະຕິເສດຄຸນຄ່າສໍາລັບການໃຊ້ເປັນບ່ອນອ້າງອີງ. ເຮົາກຳລັງອະທິບາຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊັດເຈນຂຶ້ນກ່ຽວກັບຄຸນຄ່າທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຕົ້ນກຳເນີດຂອງພຣະຄຳພີໃຫ້ກັບເຈົ້າ ເພື່ອຢຸດເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ຍ້ອນຜູ້ຄົນມີຫຼາຍມຸມມອງກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ ແລະ ມຸມມອງສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຜິດ; ການອ່ານພຣະຄຳພີໃນລັກສະນະນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຂັດຂວາງພວກເຂົາຈາກການໄດ້ຮັບໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນໄດ້ຮັບ ແຕ່ສຳຄັນໄປກວ່ານັ້ນກໍຄື ມັນຂັດຂວາງພາລະກິດທີ່ເຮົາຕັ້ງໃຈກະທຳ. ມັນສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງສຳລັບພາລະກິດໃນອະນາຄົດ ແລະ ມີແຕ່ຂໍ້ເສຍຫາຍ ບໍ່ມີຂໍ້ດີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ສິ່ງທີ່ເຮົາກຳລັງສັ່ງສອນເຈົ້າແມ່ນເປັນພຽງທາດແທ້ ແລະ ເລື່ອງລາວພາຍໃນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ບອກໃຫ້ເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງອ່ານພຣະຄຳພີ ຫຼື ໃຫ້ເຈົ້າປ່າວປະກາດວ່າ ພຣະຄຳພີປາສະຈາກຄຸນຄ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມຮູ້ ແລະ ມຸມມອງທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ. ຢ່າເປັນຄົນລຳອຽງເກີນໄປ! ເຖິງແມ່ນພຣະຄຳພີເປັນໜັງສືທາງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍມະນຸດ, ມັນກໍຍັງບັນທຶກຫຼັກການຫຼາຍຢ່າງທີ່ທຳມິກກະຊົນ ແລະ ນັກປະກາດພຣະທຳບູຮານໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ພ້ອມທັງປະສົບການເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ຂອງພວກອັກຄະສາວົກໃນການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເຫັນ ແລະ ຮູ້ຈັກຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ສາມາດໃຊ້ເປັນບ່ອນອ້າງອີງໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນໃນຍຸກນີ້ເພື່ອສະແຫວງຫາຫົນທາງທີ່ແທ້ຈິງ. ສະນັ້ນ, ໃນການອ່ານພຣະຄຳພີນັ້ນ ຜູ້ຄົນສາມາດຮັບຫົນທາງແຫ່ງຊີວິດຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນກັນ ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດຄົ້ນພົບໃນໜັງສືອື່ນໆ. ຫົນທາງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົນທາງແຫ່ງຊີວິດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ທີ່ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ພວກອັກຄະສາວົກໃນຍຸກອະດີດໄດ້ປະສົບ ແລະ ພຣະທຳຫຼາຍຂໍ້ແມ່ນມີຄ່າ ແລະ ສາມາດສະໜອງສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຕ້ອງການ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ທຸກຄົນຈຶ່ງມັກອ່ານພຣະຄຳພີ. ຍ້ອນມີຫຼາຍຢ່າງທີ່ລີ້ລັບຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ, ມຸມມອງຂອງຜູ້ຄົນກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີຈຶ່ງບໍ່ຄືກັບມຸມມອງທີ່ມີຕໍ່ບົດຂຽນຂອງບຸກຄົນຝ່າຍວິນຍານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະຄຳພີເປັນການບັນທຶກ ແລະ ການຮວບຮວມປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງຜູ້ຄົນທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຢໂຮວາ-ພຣະເຢຊູໃນຍຸກເກົ່າ ແລະ ໃໝ່ ແລ້ວຄົນລຸ້ນຕໍ່ມາຈຶ່ງສາມາດຮັບແສງສະຫວ່າງ, ແສງເຍືອງທາງ ແລະ ເສັ້ນທາງປະຕິບັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກພຣະຄຳພີ. ເຫດຜົນທີ່ວ່າ ເປັນຫຍັງພຣະຄຳພີຈຶ່ງສູງສົ່ງກວ່າບົດຂຽນຂອງບຸກຄົນຝ່າຍວິນຍານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໆນັ້ນ ກໍເພາະວ່າ ບົດຂຽນຂອງພວກເຂົາທັງໝົດແມ່ນຖືກຖອດຖອນມາຈາກພຣະຄຳພີ, ປະສົບການຂອງພວກເຂົາກໍມາຈາກພຣະຄຳພີທັງໝົດ ແລະ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍອະທິບາຍພຣະຄຳພີ. ສະນັ້ນເຖິງແມ່ນວ່າ ຜູ້ຄົນຈະສາມາດໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງຈາກໜັງສືຂອງບຸກຄົນຝ່າຍວິນຍານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຕາມ ພວກເຂົາກໍຍັງນະມັດສະການພຣະຄຳພີ ຍ້ອນມັນເບິ່ງຄືສູງສົ່ງ ແລະ ເລິກເຊິ່ງສຳລັບພວກເຂົາ! ເຖິງແມ່ນພຣະຄຳພີຈະນໍາເອົາໜັງສືບາງຢ່າງກ່ຽວກັບພຣະທຳແຫ່ງຊີວິດມາລວມກັນ ເຊັ່ນຈົດໝາຍຂອງເປົາໂລ ແລະ ຈົດໝາຍຂອງເປໂຕ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ຄົນສາມາດໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກໜັງສຶເຫຼົ່ານີ້, ໜັງສືເຫຼົ່ານີ້ກໍຍັງຫຼ້າສະໄໝ, ມັນຍັງເປັນໜັງສືຂອງຍຸກເກົ່າ ແລະ ບໍ່ວ່າມັນຈະດີສໍ່າໃດ, ມັນກໍພຽງແຕ່ເໝາະສົມສຳລັບຊ່ວງເວລາໃດໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ຍ້ອນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າພັດທະນາຢູ່ສະເໝີ ແລະ ມັນບໍ່ສາມາດເຊົາຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາຂອງເປົາໂລ ແລະ ເປໂຕເທົ່ານັ້ນ ຫຼື ຢຸດຢູ່ໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ເຊິ່ງເປັນຍຸກທີ່ພຣະເຢຊູຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ສະນັ້ນ ໜັງສືເຫຼົ່ານີ້ກໍພຽງແຕ່ເໝາະສົມສຳລັບຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນສຳລັບຍຸກແຫ່ງອານາຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ໜັງສືເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດພຽງແຕ່ສະໜອງໃຫ້ກັບຜູ້ເຊື່ອໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ບໍ່ແມ່ນສຳລັບທຳມິກກະຊົນໃນຍຸກແຫ່ງອານາຈັກ ແລະ ບໍ່ວ່າມັນຈະດີສໍ່າໃດກໍຕາມ, ມັນກໍຍັງຄົງເປັນໜັງສືທີ່ລ້າສະໄໝ. ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບພາລະກິດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນອິດສະຣາເອັນ ນັ້ນກໍຄື ບໍ່ວ່າພາລະກິດນີ້ຈະດີສໍ່າໃດກໍຕາມ, ມັນກໍລ້າສະໄໝ ແລະ ກາຍເປັນອະດີດໄປແລ້ວ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ:ເປັນພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ກໍຈະມີເວລາທີ່ພາລະກິດນັ້ນຕ້ອງສິ້ນສຸດລົງ; ມັນບໍ່ສາມາດຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປໃນທ່າມກາງພາລະກິແຫ່ງການຊົງສ້າງໄດ້ ຫຼື ທ່າມກາງພາລະກິດແຫ່ງການຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ບໍ່ວ່າພາລະກິດແຫ່ງການຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນຈະເປັນຕາເຊື່ອຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າມັນຈະມີປະສິດຕິພາບໃນການເອົາຊະນະຊາຕານຫຼາຍສໍ່າໃດ, ໃນທີ່ສຸດ ພາລະກິດກໍຍັງເປັນພາລະກິດ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ຍຸກກໍຍັງເປັນຍຸກຄືເກົ່າ; ພາລະກິດບໍ່ສາມາດຢູ່ເທິງພື້ນຖານເດີມໄດ້ຕະຫຼອດໄປ ຫຼື ເວລາບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ຈັກເທື່ອ ເພາະວ່າ ເມື່ອມີການຊົງສ້າງ ກໍຕ້ອງມີຍຸກສິ້ນສຸດ. ສິ່ງນີ້ຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໄດ້! ສະນັ້ນ ໃນປັດຈຸບັນ ພຣະທຳແຫ່ງຊີວິດໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ ນັ້ນກໍຄື ຈົດໝາຍຂອງພວກອັກຄະສາວົກ ແລະ ພຣະກິດຕິຄຸນທັງສີ່ ໄດ້ກາຍມາເປັນໜັງສືທາງປະຫວັດສາດໄປແລ້ວ, ພວກມັນໄດ້ກາຍມາເປັນກາລານຸກົມທີ່ເກົ່າແກ່ ແລະ ກາລານຸກົມທີ່ເກົ່າແກ່ນີ້ຈະສາມາດນໍາພາຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ຍຸກໃໝ່ໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ວ່າກາລານຸກົມເຫຼົ່ານີ້ຈະສາມາດສະໜອງຊີວິດໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນ ຫຼື ບໍ, ບໍ່ວ່າພວກມັນຈະສາມາດນໍາຜູ້ຄົນໄປສູ່ໄມ້ກາງແຂນໄດ້ ຫຼື ບໍ, ພວກມັນບໍ່ລ້າສະໄໝບໍ? ພວກມັນບໍ່ໄດ້ສູນເສຍຄຸນຄ່າແລ້ວບໍ? ສະນັ້ນ ເຮົາບອກໃຫ້ເຈົ້າບໍ່ຄວນເຊື່ອໃນສາລານຸກົມເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຕາບອດ. ພວກມັນເກົ່າແກ່ເກີນໄປ, ພວກມັນບໍ່ສາມາດນໍາເຈົ້າເຂົ້າສູ່ພາລະກິດໃໝ່ໄດ້ ແລະ ພວກມັນຈະເປັນພຽງພາລະໃຫ້ກັບເຈົ້າ. ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພວກມັນບໍ່ສາມາດນໍາເຈົ້າເຂົ້າສູ່ພາລະກິດໃໝ່ ແລະ ເຂົ້າສູ່ທາງເຂົ້າໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກມັນຈະນໍາເຈົ້າເຂົ້າສູ່ຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງສາສະໜາທີ່ເກົ່າແກ່ ແລະ ຖ້າເປັນແບບນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກຳລັງຖອຍຫຼັງໃນຄວາມເຊື່ອທີ່ເຈົ້າມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າບໍ?\nກ່ອນນີ້: ຄັດເລືອກຈາກບົດຄວາມສາມບົດຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກ່ຽວກັບບົດ “ນິມິດແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ”\nຕໍ່ໄປ: ຄັດເລືອກຈາກບົດຄວາມສີ່ບົດຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກ່ຽວກັບບົດ “ຄວາມເລິກລັບແຫ່ງການບັງເກີດເປັນມະນຸດ”\nພວກເຈົ້າຕ້ອງມາຮູ້ຈັກນິມິດແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົ້າໃຈທິດທາງໂດຍທົ່ວໄປແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ນີ້ແມ່ນການເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ດີ....\nພຣະເຈົ້າກາຍເປັນເນື້ອໜັງກໍຍ້ອນວ່າ ເປົ້າໝາຍແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນວິນຍານຂອງຊາຕານ ຫຼື ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຮູບຮ່າງ, ແຕ່ເປັນມະນຸດ...


06:25 | 15/11/2021\nການສຳມະນາ - ການເຊື່ອມໂຍງຊຸກຍູ້ການສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນກະເສດຫວຽດນາມໄປສູ່ຕະຫຼາດ ທະວີບເອີຣົບ, ທະວີບອາເມລິກາ\nມີບົດບັນທຶກຊ່ວຍຈຳເກືອບ 60 ສະບັບ ສັ່ງຊື້ຜະລິດຕະພັນກະເສດຂອງ ວິສາຫະກິດໃຫຍ່ 50 ແຫ່ງ ໄດ້ຮັບການລົງນາມຢູ່ກອງປະຊຸມທາງໄກ ສົ່ງເສີມການຈຳໜ່າຍໝາກກ້ຽງ, ໂສ້ມໂອ, ໝາກຂຽບ, ຊີ້ນໝູ, ຊີ້ນໄກ່ ແລະ ບັນດາຜະລິດຕະພັນກະເສດຫຼັກ, ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງແຂວງບັກຢາງ ປີ 2021 (ດຳເນີນໃນຕອນເຊົ້າວັນທີ 11 ຢູ່ເມືອງ ລຸກງ້ານ, ເຊື່ອມຕໍ່ໄປຍັງສະຖານທີ່ຖ່າຍທອດສົດ 100 ແຫ່ງ ຂອງບັນດາວິສາຫະກິດໃຫຍ່, ສູນການຄ້າ, ລະບົບຮ້ານສັບພະສິນຄ້າ,ຮາກຖານແລກປ່ຽນການຄ້າເອເລັກໂຕນິກ…)\nໂດຍສືບຕໍ່ຜົນສຳເລັດໃນການຈຳໜ່າຍລິ້ນຈີຖ່ຽວ ປີ 2021, ແຂວງບັກຢາງຈະເຊື່ອມຕໍ່ການຈຳໜ່າຍໄປຍັງບັນດາທ້ອງຖິ່ນ, ວິສາຫະກິດ ເຊິ່ງມີໝາກກ້ຽງ ກ່ວາ 48.000 ໂຕນ, ສົ້ມໂອ 36.000 ຕົນ, ໝາກຂຽບ 4.000 ໂຕນ ແລະ ຊີ້ນໝູກ່ວາ 60.000 ໂຕນ, ຊີ້ນໄກ່ ປະມານ 17.000 ໂຕນ ແລະ ຜະລິດຕະພັນກະເສດທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງທ້ອງຖິ່ນຫຼາຍຢ່າງ…\nທ່ານ ເລແອັງເຢືອງ, ປະທານຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນແຂວງບັກຢາງໄດ້ເນັ້ນໜັກວ່າ: “ບົດບັນທຶກຊ່ວຍຈຳກ່ຽວກັບການຮ່ວມມືການຈຳໜ່າຍໝາກກ້ຽງ, ໝາກສົ້ມໂອ ແລະ ບັນດາຜະລິດຕະພັນກະເສດ ຫຼັກແຫຼ່ງຂອງ ແຂວງ ບັກຢາງ ໄດ້ລົງນາມໃນວັນນີ້ ໄດ້ເປີດແງ່ຫວັງກ່ຽວກັບການຮ່ວມມືໃນວົງກ້ວາງ ໃນການນຳໝາກກ້ຽງ, ໝາກສົ້ມໂອ ແລະ ບັນດາຜະລິດຕະພັນກະເສດຫຼັກແຫຼ່ງຂອງແຂວງບັກຢາງ ໄປຍັງບັນດາຕະຫຼາດທັງຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາກ່ຽວກັບຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນ ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ, ຕິດສະແຕມຍີ່ຫໍ້, ຕົ້ນກຳເນີດ, ຫັນບັນດາຊ່ອງຈຳໜ່າຍເປັນຫຼາຍຮູບແບບ ສົມທົບກັບການຂາຍເຄື່ອງແບບດັ້ງເດີມກັບ ການຄ້າເອເລັກໂຕນິກ”.\nໃນຂອບເຂດກອງປະຊຸມ, ພ້ອມກັບບັນດາການເຄື່ອນໄຫວສົ່ງເສີມການຈຳໜ່າຍຜະລິດຕະພັນ, ກໍ່ຍັງມີບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຄື: ວາງສະແດງບັນດາຜະລິດຕະພັນຕົ້ນໝາກໄມ້ທີ່ເປັນບົວ (ກີບ) ແລະ ຜະລິດຕະພັນຫຼັກແຫຼ່ງ, ເປັນເອກະລັກພິເສດຂອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ເລືອກເອົາ 12 ສະຖານທີ່ເຮືອນສວນຕົ້ນໝາກໄມ້ທີ່ເປັນບົວ (ກີບ) ງາມ, ມີຄົບບັນດາເງື່ອນໄຂຈັດຕັ້ງການຕ້ອນຮັບແຂກທ່ອງທ່ຽວມາຢ້ຽມຊົມ ແລະ ຊື້ຂາຍຜະລິດຕະພັນ.\nTags: ຜະລິດຕະພັນກະເສດ ບັກຢາງ ເສດຖະກິດ\nສະເໜີບ້ວງເງິນໜູນຊ່ວຍການຟື້ນຟູ ແລະ ພັດທະນາເສດຖະກິດ 291.000 ຕື້ດົ່ງ\nຫວັງວ່າ ປີ 2022 ເສດຖະກິດ ຫວຽດນາມ ຈະຟື້ນຟູ ແລະ ມີການເຕີບໂຕ\n•ເລີ່ມຕົ້ນໂຄງການ “ເຄື່ອງໝາຍການຄ້າແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ”\n•ຈັດການເຄື່ອນໄຫວທີ່ມີຄວາມໝາຍຫຼາຍຢ່າງເພື່ອ ໜູນຊ່ວຍກຳມະກອນ, ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານຕ້ອນຮັບບຸນເຕັດ\n•ຊຸດສະສົມທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງປີ 2022 "ລຸງເສືອ" ເພື່ອ ສະເຫຼີມສະຫຼອງບຸນປີໃໝ່ປະຈໍາຊາດປີຂານ\n•ບວນມາທວດ - ນະຄອນຕົ້ນໄມ້ຂຽວ


ຊາວກະເສດ ຄວນຮູ້ໄວ້! ວິທີລ້ຽງງົວ ແບບມືອາຊີບ - LAO HOTNEWS\nHome/ສາລະຫນ້າຮູ້/ຊາວກະເສດ ຄວນຮູ້ໄວ້! ວິທີລ້ຽງງົວ ແບບມືອາຊີບ\nການລ້ຽງງົວພື້ນເມືອງ ງົວພື້ນເມືອງເປັນງົວທີ່ເໝາະສົມກັບສະພາບປະຈຸບັນທີ່ກໍາລັງປະສົບກັບບັນຫາການຂາດແຄນຫຍ້າ, ພືດອາຫານສັດຢູ່ຕາມທໍາມະຊາດ ແລະ ພື້ນທີ່ລ້ຽງສັດທໍາມະຊາດທົ່ວໄປ, ເຊິ່ງມີແນວໂນ້ມຈະມີການຫຼຸດຈໍານວນງົວພື້ນເມືອງລົງຈຶ່ງຖືເປັນໂອກາດ ແລະ ທາງເລືອກໃໝ່ໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນລາວສາມາດລົງທຶນໃສ່ການລ້ຽງງົວເພື່ອເປັນອາຊີບເສີມທີ່ມີລາຍໄດ້ສູງໃຫ້ຄອບຄົວໄດ້. ງົວທີ່ລ້ຽງຢູ່ເຂດພາກເໜືອຈະມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າຢູ່ພາກກາງ ແລະ ພາກໃຕ້ເລັກໜ້ອຍ, ອາດເນື່ອງມາຈາກມີສາຍເລືອດງົວພັນ ຊີບູ(ເຮດຊົນດີ) ປະສົມຢູ່ໃນສະໄໝຝຣັ່ງປົກຄອງ ແລະ ຖ່າຍທອດມາເຖີງປະຈຸບັນ.\nຈຸດດີ: ຂອງງົວພື້ນເມືອງລາວມີຄື: ແຜ່ພັນດີໂດຍຈະເກີດລູກທຸກໆ 11-13 ເດືອນ, ລ້ຽງລູກດີ ແລະ ໃຫ້ລູກຫຼາຍໂຕໃນຊົ່ວຊີວິດຂອງມັນ, ທົນທານຕໍ່ແມ່ກາຝາກຕ່າງໆໂດຍສະເພາະແມ່ນກາຝາກທາງນອກ (ເຫັບ, ເຫຼືອກ, ໝັດ) ແລະ ສາມາດນໍາໃຊ້ອາຫານຫຍາບທີ່ມີຄຸນນະພາບຕໍ່າແລກປ່ຽນເປັນຊີ້ນໄດ້ດີ, ເປັນຊີ້ນທີ່ຕະຫຼາດຕ້ອງການທັງພາຍໃນ ແລະ ປະເທດໃກ້ຄຽງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີໄຂມັນແຊກຊ້ອນຫຼາຍ.\nຈຸດອ່ອນ: ການຈະເລີນເຕີບໃຫຍ່ຊ້າ, ໃຊ້ເວລາຍາວນານໃນການສ້າງນ້ໍາໜັກເພີ້ມ ແລະ ມີນ້ໍາໜັກຕ່ໍາໃນເວລາຂາຍອອກ.\nການສ້າງຄອກ: ການສ້າງຄອກເພື່ອໃຫ້ງົວໄດ້ອາໄສຜັກຜ່ອນໃນຍາມກາງຄືນ ຫຼື ລ້ຽງຂັງໄວ້ເພື່ອປ້ອງກັນສັດຕູຈາກຂ້າງນອກມາລົບກວນສັດແມ່ນມີຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ຂຶ້ນກັບເງື່ອນໄຂຂອງແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ\nການປ້ອງກັນພະຍາດໂດຍນໍາໃຊ້ຢາ: ການປະສົມຢາປະຕິຊີວະນະບາງຊະນິດລົງໃນອາຫານສັດ ຫຼື ໃນນ້ໍາກິນໃນລະດັບທີ່ດີເພື່ອປ້ອງກັນພະຍາດບາງຊະນິດໄດ້ທັງຊ່ວຍໃຫ້ສັດລ້ຽງຈະເລີນເຕີບໂຕເພີ່ມຂຶ້ນ ເຖິງຢ່າງຕາມການລ້ຽງຄວນຄໍານຶງສະເໝີວ່າ: ການປ້ອງກັນເປັນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ, ດີກວ່າປ່ອຍໃຫ້ສັດຕິດພະຍາຕແລ້ວຈຶ່ງປິ່ນປົວຈະເປັນການສິ້ນເປືອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ແລະ ຕົ້ນທຶນການຜະລິດສູງ, ນອກຈາກນີ້ການປິ່ນປົວກໍ່ຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ບໍ່ແນ່ນອນເຊິ່ງອາດຈະເຊົາ ຫຼື ບໍ່ເຊົາກໍ່ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນການຄວບຄຸມພະຍາດນັ້ນ, ກ່ອນອື່ນຕ້ອງຄໍານຶງເຖິງການເບິ່ງແຍງສຸຂະພາບສັດໃນຝຸງຢູ່ສະເໝີຈະຊ່ວຍໃຫ້ອັດຕາການເຈັບເປັນ ແລະ ການຕາຍຂອງສັດໃນຝູງຫຼຸດລົງໄດ້. ຫຼັກການອະນາໄມທີ່ນໍາໃຊ້ໃນແຕ່ລະຝາມຄວນຈະວາງແຜນໄວ້ດີດັ່ງລຸ່ມນີ້:\n– ການປ້ອງກັນພະຍາດລະບາດ ແລະ ການປ້ອງກັນການເກີດບັນຫາຕ່າງໆທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນກັບງົວຍ່ອມສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຜົນກໍາໄລຕໍ່ຜູ້ລ້ຽງດີກວ່າ.\n– ປ້ອງກັນແຫຼ່ງທີ່ເປັນບໍ່ເກີດຂອງພະຍາດຕ້ອງຮັກສາຄວາມສະອາດ, ການສຸຂະພິບານໃນຄອກສັດທີ່ນໍາເຂົ້າມາລ້ຽງໃໝ່, ຄວນກັກຂັງແຍກຕ່າງຫາກໃນຊ່ວງໄລຍະໜຶ່ງຈຶ່ງສາມາດຊ່ວຍປ້ອງກັນພະຍາດບາງຢ່າງທີ່ຈະຕິດໃສ່ຝູງສັດເກົ່າໄດ້, ເພີ່ມຄວາມຕ້ານທານພະຍາດໃຫ້ຝູງງົວດ້ວຍການສັກວັກຊິນ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ລ້ຽງງົວດ້ວຍອາຫານທີ່ມີຄຸນນະພາບລວມທັງຈັດສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ຫຼຸດຜ່ອນການແຜ່ລະບາດຂອງພະຍາດໄດ້.\nການປ້ອງກັນພະຍາດດ້ວຍການສຸຂະອະນາໄມ: ຄືການຮັກສາຄວາມສະອາດຄອກ ແລະ ພາຍໃນໂຮງລ້ຽງສັດ, ການພົ່ນຢາຂ້າເຊື້ອຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແລະ ການອະນາໄມໃຫ້ສະອາດ, ຂົນ, ຂີ້ສັດອອກໄປທ້ອນໂຮມໄວ້ເພື່ອເຮັດປຸ໋ຍໝັກ ຫຼື ໃສ່ຂຸມແກ໊ສຊີວະພາບຜະລິດພະລັງງານແສງສະຫວ່າງ ແລະ ແກ໊ສເພື່ອການແຕ່ງກິນເປັນການຫຼຸດຕົ້ນທຶນການຜະລິດຂອງຄອບຄົວໄດ້ສ່ວນຫນື່ງ.\nການປ້ອງກັນດ້ວຍເຕັກນິກການລ້ຽງສັດ: ເອົາໃຈໃສລ້ຽງດູສັດດ້ວຍການສະໜອງອາຫານ, ນ້ໍາກິນໃຫ້ພຽງພໍ ແລະ ມີຄຸນນະພາບ, ຄອກສະອາດ, ອາກາດຖ່າຍເທໄດ້ສະດວກດີ.\nການກັນພະຍາດດ້ວຍຢາວັກຊີນ: ຄືການນໍາໃຊ້ຢາວັກຊີນປ້ອງກັນພະຍາດຊະນິດຕ່າງໆຕາມສັດຕະວະແພດແນະນໍາເພື່ອສ້າງພູມຄຸ້ມກັນພະຍາດໃຫ້ແກ່ສັດລ້ຽງຕະຫຼອດເວລາ, ເປັນວິທີທີ່ປະຍັດ ແລະ ໄດ້ຮັບຜົນດີ.\n– ວັກຊິນປ້ອງກັນພະຍາດຫຼຸລູກຕິດຕໍ່ ຫຼື ພະຍາດແທ້ງຕິດຕໍ່: ສັກໃຫ້ງົວນ້ອຍໂຕແມ່ທຸກໂຕເມື່ອມີອາຍຸໄດ້ 1 ປີ6ເດືອນ, ສັກເຂົາຫຼືບໜັງໂຕລະ2ຊີຊີ. ຄຸ້ມກັນໄດ້ 1 ປີ, ຫຼັງຈາກສັກແລ້ວຄວນເຮັດເຄື່ອງໝາຍໄວ້ໃນໃບຫູເຊັ່ນ: ເຈາະຫູໃຫ້ເປັນຮູນ້ອຍໆ2ຮູ.\n– ວັກຊິນກັນພະຍາດໄຂ້ບວມ: ສັກໃຫ້ງົວ-ຄວາຍເມື່ອອາຍຸຮອດ6ເດືອນຫາ2ປີ, ສັກເຂົ້າຫຼືບໜັງໂຕລະ5ຊີໆ ຄຸ້ມກັນໄດ້6ເດືອນ.\n– ວັກຊິນກັນພະຍາດປາກເປື່ອຍລົງເລັບ (FMD ) ມີຢູ່3ຊະນິດຄື: (O, A, Asia 1).\nສັກວັກຊິນຊະນິດທີ່ສາມາດປ້ອງກັນພະຍາດຊະນິດນັ້ນເທົ່ານັ້ນເຊັ່ນ: ພະຍາດທີ່ເກີດຈາກເຊື້ອຊະນິດ A ແຕ່ຜູ້ລ້ຽງສັກວັກຊິນຊະນິດ O ໄວ້ຢ່າງດຽວກໍ່ສາມາດຕິດເຊື້ອພະຍາດອື່ນໄດ້, ດີແທ້ຄວນສັກ3ຊະນິດໄວ້ແຕ່ກໍ່ເປັນການສິ້ນເປືອງ, ຖ້າຈະໃຫ້ເປັນການປະຢັດຜູ້ລ້ຽງຕ້ອງມີຄວາມສົນໃຈວ່າພະຍາດທີ່ກໍາລັງລະບາດຢູ່ນັ້ນເປັນເຊື້ອພະຍາດຊະນິດໃດ ຈຶ່ງຈັດການສັກວັກຊິນຊະນິດນັ້ນ, ສັກເຂົ້າຫຼືບໜັງໂຕລະ5ຊີຊີ, ສາມາດຄຸ້ມກັນໄດ້6ເດືອນ. ຜູ້ລ້ຽງຕ້ອງໄດ້ສອບຖາມກ່ຽວກັບລາຍລະອຽດຂອງວັກຊິນຊະນິດນີ້ຈາກສັດຕະວະແພດຕື່ມ.\n– ແຍກສັດທີ່ສໍາຜັດພະຍາດ ຫຼື ສົງໄສວ່າສັດກໍາລັງເປັນພະຍາດລະບາດໄວ້ຕ່າງຫາກແລ້ວອະນາໄມທໍາຄວາມສະອາດຄອກດ້ວຍນ້ໍາຢາຂ້າເຊື້ອພະຍາດ.\n– ທໍາການວິໄຈໃຫ້ໄດ້ໂດຍໄວເຖິງສາເຫດຂອງພະຍາດພ້ອມທັງໃຫ້ການຮັກສາໂດຍໄວທັນທີຖ້າຫາກມີການປ່ວຍ ຫຼື ຕາຍ. ຄວນທໍາການກວດຊາກສັດເພື່ອວິນິໄສພະຍາດທີ່ຖືກຕ້ອງ, ບໍ່ຄວນນໍາຊາກສັດນັ້ນມາເປັນອາຫານ, ສ່ວນສັດທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນ ແລະ ຮັກສາໂດຍທັນທີ.\n– ສໍາຫຼວດກວດກາສັດທີ່ຢູ່ໃນຝູງຢູ່ສະເໝີຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນຄວາມຜິດປົກກະຕິຕ່າງໆພາຍໃນຝູງສັດໄດ້ກ່ອນທີ່ຈະເກີດບັນຫາທີ່ຮຸນແຮງ, ຜູ້ລ້ຽງທີ່ເອົາໃຈໃສ່ເປັນຢ່າງດີຈະກວດຄວາມຜິດປົກກະຕິໂດຍສັງເກດພຶດຕິກໍາທີ່ປ່ຽນໄປເຊັ່ນ: ງົວກິນອາຫານໜ້ອຍລົງ ຫຼື ຢຸດກິນອາຫານ, ບໍ່ຢາກເຄື່ອນໄຫວ, ຂົນຫຍອງ, ຖອກທ້ອງ ແລະ ທ້ອງອືດ. ສະພາບຂອງສັດທີ່ເລີ່ມປ່ຽນ ຫຼື ຜິດປົກກະຕິພຽງເລັກນ້ອຍຈະຊ່ວຍໃຫ້ແກ້ໄຂ ແລະ ປ້ອງກັນບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ. ຖ້າພົບເຫັນສັດເປັນພະຍາດລະບາດຕ້ອງແຍກສັດອອກທັນທີເພາະຈະເປັນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພະຍາດສັດແຜ່ລະບາດໄປທັງຝູງ.\n– ຄວນສົນໃຈຈົດບັນທຶກປະຫວັດການປ່ວຍການສັກຢາວັກຊິນປ້ອງກັນພະຍາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ, ເມື່ອເຮົາມີປະຫວັດການປ່ວຍ ແລະ ການຮັກສາສັດທຸກໂຕໄວ້ຈະຊ່ວຍໃນການວິນິໄສບັນຫາຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໃນອະນາຄົດເຊັ່ນ: ການຈົດບັນທຶກປະຫວັດການສັກວັກຊິນປ້ອງກັນພະຍາດໄວ້ຈະໄດ້ສັກວັກຊິນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.\nຂໍ້ມູນຈາກ: ປື້ມເນື້ອໃນຄູ່ມືຝິກອົບຮົມການຜະລິດກະສິກໍາຂອງສະຖານການສຶກສາ ແລະ ພາເຂົ້າລາວ.\nຄູ່ມື ການລ້ຽງ ແລະ ປະສົມພັນ ປານິນ ແບບມືອາຊີບ\nເຕັກນີກ – ວິທີ ການລ້ຽງໄກ່ລາດ


wedding ສະອາດ-Up - ອອນໄລນ໌ເກມ Flash ຟຣີ\nຫຼັງຈາກ wedding ການ, ວິຊາການທັງຫມົດແມ່ນໄດ້ຖືກກະແຈກກະຈາຍໃນມາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ແລະຢູ່ໃນປະເພດເກມນີ້, ທໍາຄວາມສະອາດ ທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄວາມສະອາດຂຶ້ນຫ້ອງ.\n©ເກມອອນໄລນ໌ຟຣີ wedding ສະອາດ-Up.\nຫຼິ້ນແນວເກມອອນໄລນ໌ Flash ເກມ wedding ສະອາດ-Up ສໍາລັບການຟຣີ. ຢ່າລືມກ່ຽວກັບອັດຕາການເກມນີ້ wedding ສະອາດ-Up ແລະສ່ວນແບ່ງເກມນີ້ກັບເພື່ອນມິດທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງທ່ານ.\nwedding ສະອາດ-Up ເກມອອນໄລນ໌\nລາຍລະອຽດເກມຊື່ເກມ: ຫຼັງຈາກ wedding ການ, ວິຊາການທັງຫມົດແມ່ນໄດ້ຖືກກະແຈກກະຈາຍໃນມາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ແລະຢູ່ໃນປະເພດເກມນີ້, ທໍາຄວາມສະອາດ ທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄວາມສະອາດຂຶ້ນຫ້ອງ. ເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້, ໃຫ້ນໍາໃຊ້ລາຍການໃນເກມການນໍາໃຊ້ LMB ຫນູແລະຍ້າຍອອກໄປໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນສະຖານທີ່ສະເພາະໃນເກມ. ຮູບພາບໃນເກມເກີນຄວາມຄາດຫວັງຂອງທຸກຄົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້ທ່ານໂຊກດີ! ຫຼິ້ນເກມຟຣີ "wedding ສະອາດ-Up" ເດັກຍິງອອນໄລນ໌\nອັດຕາການເກມນີ້: ເກມແມ່ນມີຄົນຫຼິ້ນ: 40697\nwedding ສະອາດ-Up ( ຄະແນນສຽງ 57, rating ສະເລ່ຍ: 4.86/5)


ກ່ຽວກັບພວກເຮົາ -. NINGBO AOK TRADING CO, LTD\nA-OK ເປັນບໍລິສັດຮັບຮອງ SGS, ແລະການຮັບຮອງກັບ ISO ສາກົນ 9001: 2000 ປະກັນຄຸນະພາບມາດຕະຖານ, ຍືນຍັນໃນນະໂຍບາຍຂອງ "ການຢູ່ລອດໂດຍຄຸນນະພາບ, ການພັດທະນາໂດຍຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນ", ພວກເຮົາສາມາດສ້າງທີມການຄວບຄຸມຄຸນນະພາບທີ່ດີໃນຕອນຕົ້ນຂອງ 2013year ໄດ້, ພວກເຮົາມີຫຼາຍຫຼັງຈາກນັ້ນ 8pcs ຂອງ QC ມືອາຊີບທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນຍານພາຫະນະໄຟຟ້າສໍາລັບການເພີ່ມເຕີມຫຼັງຈາກນັ້ນ5ປີ, ພວກເຮົາມີຄວາມສາມາດທີ່ເຂັ້ມແຂງໃນການຜະລິດຜະລິດຕະພັນຄຸນນະພາບ. ອຸປະກອນກ້າວຫນ້າທາງດ້ານ, ເຄື່ອງຈັກແລະປະສົບ QC ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບຂອງພວກເຮົາ. ຜະລິດຕະພັນຂອງພວກເຮົາໃນປັດຈຸບັນຖືກການຕິດສະຫຼາກສ່ວນຕົວກັບບໍລິສັດທີ່ມີຊື່ສຽງຈໍານວນຫຼາຍໃນທົ່ວໂລກໄດ້.\nໂຮງງານຜະລິດຕັ້ງຢູ່ໃນ Ningbo, ຈີນ, ຊຶ່ງຖືກປິດເພື່ອທ່າເຮືອນ້ໍາ NINGBO ແລະປະມານ2ຊົ່ວໂມງໂດຍລົດທີ່ຈະ SHANGHAI ຫຼືຫາງໂຈວສະຫນາມບິນ.\nA-OK ໃຊ້ເວລາ "ປະຊາຊົນຄັ້ງທໍາອິດ" ແລະ "ຄຸນນະພາບ Is ຊີວິດ" ເປັນມາດຕະຖານການຜະລິດແລະຈຸດປະສົງຂອງຕົນ. ຍິນດີຕ້ອນຮັບ OEMS ລູກຄ້າ / ODMS ຈາກທັງຫມົດໃນທົ່ວໂລກທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຮົາແລະສ້າງມື brilliance ໃນມື!\nA-OK ເປັນບໍລິສັດຮັບຮອງ SGS, ຮັບການຮັບຮອງທີ່ມີ ISO ສາກົນ 9001: 2000 ປະກັນຄຸນະພາບມາດຕະຖານ, ຍືນຍັນໃນນະໂຍບາຍຂອງ "ການຢູ່ລອດໂດຍຄຸນນະພາບ, ການພັດທະນາໂດຍຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນ", ພວກເຮົາກໍ່ສ້າງທີມງານການຄວບຄຸມຄຸນນະພາບທີ່ດີ, ພວກເຮົາມີຫຼາຍຫຼັງຈາກນັ້ນ 10 ຊິ້ນ ຂອງ QC ມືອາຊີບທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນຍານພາຫະນະໄຟຟ້າສໍາລັບການເພີ່ມເຕີມຫຼັງຈາກນັ້ນ5ປີ, ພວກເຮົາມີຄວາມສາມາດທີ່ເຂັ້ມແຂງໃນການຜະລິດຜະລິດຕະພັນຄຸນນະພາບ. ອຸປະກອນກ້າວຫນ້າທາງດ້ານ, ເຄື່ອງຈັກແລະປະສົບ QC ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບຂອງພວກເຮົາ. ຜະລິດຕະພັນຂອງພວກເຮົາໃນປັດຈຸບັນຖືກການຕິດສະຫຼາກສ່ວນຕົວກັບບໍລິສັດທີ່ມີຊື່ສຽງຈໍານວນຫຼາຍໃນທົ່ວໂລກໄດ້.


ສັນຍາຄູ່ຮ່ວມມືເສດຖະກິດຮອບດ້ານພາກພື້ນ RCEP ມີຄວາມໝາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດພາກພື້ນອາຊີປາຊີຟິກ\nວັນອາທິດ ທີ 15 ພະຈິກ ຄ.ສ. 2020 | 17:55:09\n(VOVWORLD) -ບັນດາເວັບໄຊຂອງ ເຢຍລະມັນ ໄດ້ມີບັນດາບົດຂຽນຕີລາຄາຄວາມສຳຄັນຂອງ RCEP ໃນນັ້ນເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມໝາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງສັນຍານີ້ ທີ່ມີຕໍ່ການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ\nສື່ມວນຊົນເຜີຍວ່າ : RCEP ມີຄວາມໝາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ\nສັນຍາສະບັບນີ້ໄດ້ລົງນາມທີ່ກອງປະຊຸມອອນລາຍ ລະຫວ່າງບັນດາການນຳ RCEP ໃນວັນທີ 15 ພະຈິກ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຮົ້ວພາສີອາກອນ, ສ້າງຕັ້ງບັນດາຫຼັກການດ້ານການຄ້າລວມ, ດັ່ງນັ້ນກໍ່ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ລະບົບສະໜອງສິນຄ້າ.\nໃນຂະນະນັ້ນ ໜັງສືພິມ FAZ ໄດ້ຕີລາຄາວ່າ ເລື່ອງບັນລຸໄດ້ຄວາມເປັນເອກະພາບ ກ່ຽວກັບການຫຼຸດຜ່ອນພາສີອາກອນ ແລະ ບັນດາລະບຽບການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຖິງປະມານ 20 ຂົງເຂດ ກໍ່ແມ່ນຜົນສຳເລັດທີ່ມີຕໍ່ບັນດາປະເທດເຂົ້າຮ່ວມ RCEP ເຊິ່ງເຄີຍພວມມີການແກ້ງແຍ້ງແຂ່ງຂັນໃນຫຼາຍຂົງເຂດ.\nVOV VOVworld ສັນຍາ ພາກພື້ນ


ທີມງານໂຄງການ EEA Laos\nກົມສິ່ງແວດລ້ອມ - ກສລ\nກົມສິ່ງແວດລ້ອມ (ກສລ), ເຊິ່ງອະດີດແມ່ນ ກົມສົ່ງເສີມຄຸນນະພາບສິ່ງແວດລ້ອມ (ກສສ), ພາຍໃຕ້ກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ (ກຊສ). ດັ່ງນັ້ນ, ກສລ ຈະຕິດຕໍ່ກັບ ໜ່ວຍງານເຜີຍແຜ່ຂອງກະຊວງໃນລະດັບ ແຂວງ ແລະ ເມືອງ (ພຊສ /ຫຊສ), ໃນການສະເໜີ ຫຼື ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການປະຕິບັດທີ່ດີ ກ່ຽວຂ້ອງ ກັບວຽກງານ EEA, ໂອກາດການສະໜອງທຶນ ແລະ ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ໃຫ້ຄຳປຶກສາ. ກສລ ແມ່ນຈຸດປະສານງານຫຼັກ ສຳລັບວຽກງານ EEA ກັບ ຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດ ການສຶກສາ ແລະ ສ້າງຈິດສຳນຶກດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ (NSEEA) ໃນລະດັບຊາດ ແລະ ທີມງານອາຊຽນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນລະດັບສາກົນ.\nຕິດຕໍ່: ທ່ານ ນາງ ນາລິນ ຈະເລີນສຸກ Nalinh.ka@gmail.com\nບໍລິສັດ Mind Media ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1992 ພາຍໃຕ້ຊື່ Media ເພື່ອການພັດທະນາ ເປັນໜຶ່ງໃນສະມາຊີກ ສູນ ອົບຮົມຮ່ວມພັດທະນາ(PADETC). ຄ້າຍຄືກັບ RDA, ສະໜອງ ການບໍລີການ ໃຫ້ກັບ ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຖະບານ, ອົງການ CSOs ແລະ ວິສາຫະກິດອື່ນໆ ເພື່ອກໍ່ສ້າງໃນເຄືອຂ່າຍອາສາສະໝັກໃນຊຸມຊົນຊົນນະບົດ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສື່ມວນຊົນໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ແລະ ຕົວເມືອງອື່ນໆໃນ ສປປ ລາວ. ບໍລິສັດ Mind Media ໄດ້ຮັບການຢັ້ງຢືນເປັນວິສາຫະກິດສັງຄົມໃນປີ 2017, ສົ່ງເສີມການຜະລິດສື່ແບບມີສ່ວນຮ່ວມ ກ່ຽວກັບການສຶກສາ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ (ESD). ອົງກອນດັ່ງກ່າວໄດ້ເປັນຄູ່ຮ່ວມງານຂອງ ອົງການ GIZ ແລະ ກຊສ ໂຄງການ ProCEEd ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ກິດຈະກຳ EEA, ການຝຶກອົບຮົມການສະແດງລະຄອນແລະ ການຜະລິດສື່ຕ່າງໆຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນປີ 2013 ມີຈຸດປະສົງເພື່ອການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ຮີບດ່ວນ ທີ່ ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຜົນກະທົບ ຕໍ່ສະພາບແວດລ້ອມທຳມະຊາດຈາກກິດຈະກຳຂອງມະນຸດ, ຄຸນນະພາບຊີວິດ ແລະ ມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດໃນ ສປປ ລາວ. ບໍລິສັດ Mind Media ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການເຂົ້າເຖິງ ຄວາມຮູ້ ກ່ຽວກັບ ຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ສຳລັບປະຊາຊົນເຂດຊົນນະບົດ, ໂດຍສະເພາະຊຸມຊົນຊົນນະບົດ ແລະ ໂຮງຮຽນຕ່າງໆໃນ ສປປ ລາວ. ບໍລິສັດ Mind Media ຍັງໄດ້ຈັດການຝຶກອົບຮົມຂັ້ນພື້ນຖານ,ຂັ້ນສູງ ແລະ ການຖ່າຍທໍາແບບເຄື່ອນທີ່ ກ່ຽວກັບ ການຜະລິດສື່ໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ, ຊາວໜຸ່ມ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດຖະບານ. ທາງບໍລິສັດ ມີຄວາມສາມາດໃນການຖ່າຍທອດຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ຜ່ານ 12 ຊ່ອງທາງໂທລະພາບແຂວງ, ນອກນັ້ນມີຊ່ອງທາງ YouTube ເປັນຂອງຕົນເອງ ແລະ ໄດ້ຈັດກິດຈະກຳ ຮູບເງົາ ຂະໜາດໃຫຍ່ເຊັ່ນ: Vientianale ຫຼື ງານມະຫາກຳຮູບເງົາວິທະຍາສາດ.\nຕິດຕໍ່: ທ່ານ ອາທິດໄຊ ບຸນດາວເຮືອງ (ດິ້ງ)\nສູນພັດທະນາຊຸມຊົນ - RDA\nRDA ມີແຮງບັນດານໃຈຈາກ PADETC, ເຊິ່ງໄດ້ນຳໃຊ້ສູນການຮຽນຮູ້ແບບເຄິ່ງອັດຕະໂນມັດເຊັ່ນ: ສູນການຮຽນຮູ້ ລະບົບນິເວດປ່າໄມ້-ສວນໄມ້ລາວ (SML). ການເຮັດວຽກແມ່ນອີງໃສ່ຫຼັກການ ການສຶກສາເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ (ESD), ຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ແລະ ຄວາມກົມກຽວດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ, ເຊິ່ງ PADETC ແລະ RDA ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງມື “ກ່ອງປັນຍາ”. ຕັ້ງແຕ່ປີ 2009, SML ໄດ້ເຮັດວຽກໃນການຟື້ນຟູປ່າໄມ້ ແລະ ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ກັບໄວໜຸ່ມ. ໃນປີ 2015, SML ໄດ້ຈົດທະບຽນເປັນສູນພັດທະນາຊຸມຊົນ (RDA), ເຊິ່ງແມ່ນວິສາຫະກິດເພື່ອສັງຄົມ. RDA ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ຈາກເຄືອຂ່າຍອາສາສະໝັກໃນເຂດຊົນນະບົດລາວ ແລະ ໄດ້ຮັບປະສົບການໃນການພັດທະນາຊຸມຊົນຫຼາຍສົມຄວນ. ອົງການດັ່ງກ່າວ ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຊາວໜຸ່ມ, ຊຸມຊົນ, ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ເພື່ອອຳນວຍຄວາມສະດວກ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາຄວາມສາມາດ ໃນການພັດທະນາຕົນເອງ ແລະ ການສະໜອງ ການບໍລິການທີ່ມີຄຸນນະພາບໃນການສຶກສາຊຸມຊົນ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ຊາວໜຸ່ມ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.\nຕິດຕໍ່: ທ່ານ ນາງ ຈັນທະລັງສີ\nໜ່ວຍງານປົກປັກຮັກສາ ຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ (NREP)\nກ່ອນໜ້ານີ້ ແມ່ນ ໜ່ວຍງານ ອະນຸລັກ ເຄື່ອນທີ່ (MCU), ແມ່ນໜ່ວຍງານໜຶ່ງທີ່ປະກອບມີກຸ່ມອາສາສະໝັກ ນັກສຶກສາຈາກຄະນະວິທະຍາສາດປ່າໄມ້, ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດລາວ (ມຊ), ພວກເຂົາມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສ້າງຈິດສຳນຶກດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ, ການປົກປັກຮັກສາປ່າໄມ້ ແລະການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ\nຕີດຕໍ່: ທ່ານ ນາງ ສົມສະໜຸກ ອັກຄະວົງ\nສະມາຄົມຊີວະນາໆພັນລາວສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນປີ 2011ເຊິ່ງມີຊຶ່ຫຍໍ້ແມ່ນ ສຊລ ແມ່ນສະມາຄົມທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນກຳໄລ (NPA), ສຊລສຸມໃສ່ການປົກປັກຮັກສາຊີວະນາໆພັນ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ. ສຊລມີພາລະກິດໃນການຍົກລະດັບຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງຊີວະນາໆພັນ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ; ສະຖານະພາບດ້ານການດຳລົງຊິວິດຂອງຊຸມຊົນບັນດາເຜົ່າທີ່ທຸກຍາກທີ່ຢູ່ໃນສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ທ້າທາຍ. ໜ້າວຽກຫຼັກຂອງ ສຊລ ແມ່ນລວມເຖິງການສ້າງຈິດສຳນຶກ ແລະ ສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຂອບເຂດວຽກການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການປ້ອງກັນຊີວະນາໆພັນ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ ພາຍໃຕ້ວິໄສທັດທີ່ວ່າ: “ການດຳລົງຊີວິດດີຂຶ້ນໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບຊີວະນາໆພັນທີ່ໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນເປັນຢ່າງດີ”. ກິດຈະກຳຂອງ ສຊລ ແມ່ນມີຈຸດປະສົງໃນການດຶງເອົາຊຸມຊົນມີສ່ວນຮ່ວມ ເຂົ້າໃນວຽກງານການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ອະນຸຮັກສາສັດປ່າ ພ້ອມນັ້ນຊຸມຊົນຮັບຮູ້ ແລະ ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງໃນການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ການຄຸ້ມຄ້ອງຊັບພະຍາກອນປ່າໄມ້ ແລະ ສັດນໍ້າສັດປ່າໂດຍການຮ່ວມມືກັບສະມາຄົມ ແລະ ສະຖາບັນອື່ນໆ. ສຊລສົ່ງເສີມຄວາມສາມາດໃນການຄົ້ນຄວ້າຊີວະນາໆພັນ ແລະ ການນໍາໃຊ້ເທັກໂນໂລຊີ ແລະ ເຄື່ອງມືອື່ນໆທີ່ຕ້ອງການສຳລັບການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການນໍາໃຊ້ສັດນໍ້າສັດປ່າແບບຍືນຍົງ ແລະ ເປັນຜົນດີຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ເຊິ່ງລວມທັງຊັບພະຍາກອນພືດ ແລະ ສັດ, ສົ່ງເສີມການສ້າງຈິດສຳນຶກ ແລະ ການເຜີຍແຜ່ຂໍ້ມູນຂ່າວສານກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນຊີວະນາໆພັນ, ການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ສົ່ງເສີມສະເໜັບສະໜູນການທ່ອງທ່ຽວເຊີງອະນຸລັກຢູ່ໃນ ສປປ\nຕິດຕໍ່: ບຸນສີ ດວງເຂັມທອງ Email: bounsydk@gmail.com\nໜ່ວຍປະຕິບັດການ ການສຶກສາ ພັດທະນາສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ – SEED\nSEED ແມ່ນກຸ່ມອາສາສະໝັກ ນັກສຶກສາ ຈາກຄະນະວິທະຍາສາດສິ່ງແວດລ້ອມ, ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດລາວ (ມຊ). ພວກເຂົາມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສ້າງຈິດສຳນຶກດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ຜ່ານສັງຄົມລາວ, ໂດຍສະເພາະຢູ່ ມຊ, ໂຮງຮຽນໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ແລະ ໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກຕ່າງໆ.\nຕີດຕໍ່: Mr. Sengvilayvanh Singthavikhoune s.singthavikhoune@gmail.com


ທ່ານເອັມແມນູແອລ ມາກຣົງ ໄດ້ຊະນະການເລືອກຕັ້ງ ປະທານາທິບໍດີ ທີ່ມີການເດີມພັນສູງຂອງຝຣັ່ງ\nປະທານາທິບໍດີຝຣັ່ງ ແລະຜູ້ສະໝັກເລື້ອກຕັ້ງເປັນປະທານາທິບໍດີ ຮອບສອງຂອງພັກ La Republique en Marche (LREM) ທ. ເອັມແມນູແອລ ມາກຣົງ (ຂວາ) ຍົກກຳປັ້ນຂຶ້ນ ຂະນະທີ່ຈັບມືຂອງພັນລະຍາ ທນ. ບຣິຈິດ ມາກຣົງ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະການເລືອກຕັ້ງເປັນປະທານາທິບໍດີຂອງຝຣັ່ງ, ຢູ່ນະຄອນຫຼວງປາຣີ, ວັນທີ 24 ເມສາ 2022.\nປະທານາທິບໍດີ ເອມມານູແອລ ມາກຣົງ ໄດ້ຖືປະກາດຊື່ໃຫ້ເປັນຜູ້ຊະນະ ໃນການແຂ່ງຂັນເລືອກຕັ້ງຂັ້ນຊີ້ຂາດກັບ ທ່ານາງມາຣີນ ເລີ ແປັງ ທີ່ນິຍົມຂົວຈັດ ໃນວັນອາທິດວານນີ້.\nຜູ້ສະໝັກທັງສອງ ມີທັດສະນະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ເລື້ອງພາຍໃນເທົ່ານັນ ແຕ່ຍັງມີເລື້ອງບົດບາດຂອງຝຣັ່ງ ໃນຢູໂຣບ ອົງການເນໂຕ້ ແລະທົ່ວໂລກນຳດ້ວຍ.\nໃນລະຫວ່າງການກ່າວຄຳປາໄສ ຮັບເອົາໄຊຊະນະ ທ່ານມາກຣົງ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ຫຼາຍໆຄົນໃນປະເທດນີ້ ໄດ້ລົງຄະແນນສຽງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາສະໜັບສະໜຸນແນວຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ເພື່ອບໍ່ຢາກໃຫ້ພວກຝ່າຍຂວາຈັດເຂົ້າມາ ຂ້າພະເຈົ້າຢາກຂອບໃຈພວກເຂົາ ແລະຮູ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໜີ້ບຸນຄຸນພວກເຂົາເຈົ້າໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ.”\nຈາກຄະແນນສຽງ 97 ເປີເຊັນທີ່ໄດ້ຖືກນັບ ທ່ານມາກຣົງ ຈະໄດ້ຮັບຄະແນນສຽງທີ່ແນ່ນອນ 57.4 ເປີເຊັນ ຕາມການຄາດໝາຍ ຊຶ່ງໂຕເລກຂອງກະຊວງພາຍໃນ ທີ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນ ດັ່ງທີ່ອົງການຂ່າວຣອຍເຕີສ໌ ໄດ້ລາຍງານນັ້ນ.\nປະທານາທິບໍດີສະຫະລັດ ໂຈ ໄບເດັນ ໄດ້ຂຽນລົງໃນທວີດເຕີ ສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍ ຕໍ່ທ່ານມາກຣົງ ໂດຍກ່າວວ່າ ທ່ານຫວັງວ່າ ຈະ “ສືບຕໍ່ການຮ່ວມໄມ້ຮ່ວມມືຢ່າງໃກ້ຊິດ” ກັບຜູ້ນຳຂອງຝຣັ່ງ.\nສ່ວນຜູ້ນຳຄົນອື່ນໆຂອງຢູໂຣບ ກໍໄດ້ສົ່ງຄຳອວຍພອນທີ່ດີ ເຊັ່ນກັນ ລວມທັງປະທານາທິບໍດີ ຂອງຢູເຄຣນ ໂວໂລດີເມຍ ເຊເລັນສກີ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຽນລົງ ໃນທວີດເຕີ ໃນພາສາຝຣັ່ງ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເຊື້ອໝັ້ນວ່າ ພວກເຮົາຈະກ້າວໄປໜ້າຮ່ວມກັນສູ່ໄຊຊະນະນຳກັນ. ສູ່ຄວາມສາມັກຄີໃນຢູໂຣບ ແລະແຂງແກ່ນຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ.”\nການເລືອກຕັ້ງປະທານາທິບໍດີ ຂັ້ນຊີ້ຂາດໃນວັນອາທິດວານນີ້ ອາດໄດ້ຖືກຕັດ ສິນຢູ່ໃນເມືອງເຊັ່ນ ປັງແຕັງ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ລົງຄະແນນສຽງໃຫ້ທັງທ່ານມາກຣົງ ຫຼື ທ່ານນາງເລີ ແປັງ ເລີຍ ໃນຮອບທຳອິດ. ເກືອບວ່າ ຫົກໃນສິບຜູ້ປ່ອນບັດລົງຄະແນນສຽງຄົນໃດ ແທນທີ່ຈະສະໜັບສະໜຸນຜູ້ສະໝັກ ນິຍົມຊ້າຍຈັດ ຊອນ-ລຸກ ເມີລັງຊົງ (Jean-Luc Melenchon) ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮອບສຸດທ້າຍ ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຮອບທີສອງນີ້, ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ ທ່ານ ໄດ້ບອກພວກຜູ້ສະໜັບສະໜຸນ ບໍ່ໃຫ້ລົງຄະແນນສຽງແກ່ທ່ານນາງເລີ ແປັງ.\nຂ້າພະເຈົ້າຄຶດວ່າ ພວກເຮົາຕ້ອງປົກປ້ອງປະເທດຊາດ ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າເລືອກເອົາທ່ານມາກຣົງ” ນັ້ນແມ່ນຄຳເວົ້າຂອງທີ່ປຶກສາດ້ານການຕະຫຼາດຂອງບໍລິສັດ Fatime ອາຍຸ 38 ປີ ທີ່ໄດ້ກ່າວ.\nຄືກັນກັບຊາວຝຣັ່ງຫຼາຍໆຄົນ ນາງຮູ້ສຶກວ່າ ຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮອບສຸດທ້າຍທັງສອງທ່ານນີ້.


ໄດອາຣີ່ຂອງ ແສງ ສະຫວ່າງ - ພັນລາວ.ຄອມ\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ນ.. 26, 2015 | ມີ4ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 19, 2013 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nແຕ່ກ່ອນດົນມາແລ້ວ ມີຊາວນາຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ລົງໄປກ່ຽວເອົາຜືຢູ່ທາມ ແລ້ວນໍາມາຕາກແດດຈົນແຫ້ງ\nຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍ່ເອົາມາຕໍ່າເປັນຜືນ ເຊິ່ງຊາວບ້ານເອີ້ນວ່າ ສາດຜື ນັ້ນເອງ\nນີ້ແມ່ນປະຫວັດ ສາດລາວ ໂດຍຫຍໍ້\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 12, 2013 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nແລ້ວຊວນກັນເຂົ້າຫ້ອງ ສະຫຼອງມື້ຮັກແຮມ ຄັກບໍ?\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 1, 2013 | ມີ7ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n1.ບ້ານ ໝາຍເຖິງ ກຸ່ມເຮືອນທີ່ມີຫຼາຍຫຼັງຢູ່ລວມກັນ ເອີ້ນວ່າ ບ້ານ, ເມືອງ.\n2.ບ້ານ ໝາຍເຖິງ ເຮືອນໄທເຮົາເຈົ້າຂ້ອຍນັ້ນ ແມ່ນລວມມີ: ຮົ້ວອ້ອມ, ເຮືອນ, ຕະລ່າງ(ປັດຈຸບັນກໍ່ຈຳດິນແລ້ວ), ໜ້າບ້ານ(ເດີ່ນບ້ານກໍ່ວ່າ),ຫຼັງບ້ານ(ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຮົ່ມໃຫ້ໝາກ), ສວນຄົວ, ຄອກສັດ, ເລົ້າເຂົ້າ, ຄົກຕຳເຂົ້າ, ວິດຖ່າຍ(ປັດຈຸບັນຢູ່ໃນເຮືອນ), ນ້ຳສ້າງ(ນ້ຳປະປາສະດວກແລ້ວ) ຖ້າຄອບຄົວຂອງທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄົບຖ້ວນໃນບໍລິເວນດຽວກັນ ກໍ່ສາມາດເອີ້ນໄດ້ພຽງແຕ່ ເຮືອນຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນເອງ.\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.5?\n“ ເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງຮີບຮ້ອນ ດອກອຸ່ນ ສຸມາລີ\nຂ້ອຍນີ້ມີຄວາມຮັກ ໃຫ້ພຽງຕົວເຈົ້າ “\n“ ຢ່າມາຕິຖະແຫຼງເວົ້າ ເອົາໃຈໃຫ້ໄດ້ທ່າ\nເຈົ້າຍັງເຫັນ ມາລາໃຈ ໃຫ້ຮັກນາງໝົດສິ້ນ\nໂດຍບໍ່ເຄີຍຖະຫວິນຂ້ອຍ  ໃນຫົວໃຈຈັກໜ່ອຍ\nເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງຫຼອກຂ້ອຍ ທັງໝົດນີ້ແມ່ນເລື່ອງຈິງ ຖືກບໍ? “\nບົວສະບາ ຫຼິງດູໜ້າ ທັງຈາຕໍ່ ສຸມາລີ\n“ ເຈົ້າມີຫຍັງເປັນຫຼັກຖານ ວ່າຮຽມບໍ່ສົນເຈົ້າ “\n“ ຖ້າບໍ່ຈິງກໍ່ຮຽມເວົ້າ ຫາເອົາເລື່ອງໃສ່\nຮູ້ແກ່ໃຈຢູ່ແລ້ວ ຕົວເຈົ້າບໍ່ໜ້າຖາມ “\n“ ເຈົ້ານັ້ນຫຍາມນໍ້າໃຈຂ້ອຍ ເກີນກວ່າຄວາມຈິງ ເສຍແລ້ວ\nເຈົ້າເປັນຍິງຄົນດຽວ ທີ່ຮຽມໝາຍມຸ້ງ “\n‘ ມັນກໍ່ຄຸງເສຍແລ້ວ ເມື່ອຕົວເຮົາຮັບຮູ້ວ່າ\nບົວສະບາ ຜູ້ນີ້ ມີໃຈໃຫ້ທຸກໆຍິງ\nຂ້ອຍຮັກ ບົວສະບາ ເຈົ້າໄດ້ຍິນບໍນີ້?\nເຈົ້າໄປລົມຕໍ່ຕັ້ງ ເອີບອີ່ມ ມາລາໃຈ\nໂດຍທີ່ຄວງຍິງອື່ນນັ້ນ ເດີນຮຽງໜ້າຜ່ານຕາ ‘\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.7?\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 23, 2011 | ມີ3ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຂາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.4?\nຮັກແລ້ວໄປສູ່ຂໍ ເອົາພໍ່ແມ່ເຖົ້າແກ່ພ້ອມ ມາໝາຍໝັ້ນຕໍ່ກັນ\nຮັກຖືກຕາມປະເພນີ ຄືຮັກທີ່ຖືກຕ້ອງ ໝາຍໝັ້ນແລ້ວແຕ່ງດອງ\nມາລາໃຈ ອົກຮໍ່າຮ້ອງ ມອງເບິ່ງ ບົວສະບາ\nມາລາໃຈ ກໍ່ຈິ່ງເວົ້າ ໃຫ້ເຂົານັ້ນບໍ່ຈົ່ງຈຽມ\n“ ຮຽມເຄີຍຄິດຢູ່ແລ້ວ ວ່າຄົນຊື່ ບົວສະບາ\nບໍ່ກ່ຽວພັນຍິງໃດ ນອກຈາກ ໃຈ ຄົນນີ້\nເຈົ້າຄົງກຽມເພື່ອໄວ້ ທຳລາຍຂ້ອຍຢ່າງດຽວ ແມ່ນບໍ? “\nບົວສະບາ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ ສຸດທີ່ອາໄລ\n“ ຂ້ອຍຂໍໂທດກໍ່ໄດ້ ໃນເລື່ອງການມາ\nຕົກກະເທີນໄດ້ມາເວົ້າ ກໍ່ລົມມ່ວນນຳກັນ ແນ່ແມ\nຢາກພົບເດຄວາມສຸກສັນ ທີ່ໃຫ້ມາຈາກໃຈເຈົ້າ “\n“ ເຊົາໆຢ່າມາເວົ້າ ຕົວເຮົາບໍ່ຢາກຕໍ່ “\nມາລາໃຈ ກໍ່ບໍ່ງໍ້ ເດີນໜ້າຍ່າງໜີ\nມາລາໃຈ ກໍາລັງເຊັງ ໃຫ້ແກ່ບົວສະບາແທ້\nບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ນິ້ງ ແນມເບິ່ງຕາມຫຼັງ\nເຂົາຄ່ອຍ ຍ່າງໄປຫາ ສຸມາລີ ທີ່ຢືນຢູ່ແຈນັ້ນ\nສຸມາລີ ຫັນໜ້າ ມາເຫັນເຂົາແລ້ວເວົ້າໃສ່\n“ ຄົນຫຼາຍໃຈຢ່າງເຈົ້າ ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ເໝື່ອຍຄວາມ “\n“ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຫ້າມ ຄວາມຮັກຢູ່ໃນໃຈ\nຂ້ອຍມາໄຂຄວາມຈິງ ເຈົ້າຊິຟັງບໍນີ້ “\nສຸມາລີ ເມີນໜ້າ ທຳເປັນບໍ່ຮູ້ເລື່ອງ\n“ ໃສເຈົ້າວ່າຊິເວົ້າ ບອກບົ່ງຄວາມຈິງ ? “\nບົວສະບາ ດູຫຼິງ ເບິ່ງນາງເອົາໄວ້\nອ່່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.6?\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 22, 2011 | ມີ 11 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.3?\nເຂົາຄົງຫຶງເຮົາໄວ້ ວາງຕົວອວດຄົນອື່ນ ຕິບໍ\nສຸມາລີ ຈິ່ງເວົ້າ ຄຳອ່ອນວອນຫາ\n“ ຕົວເຈົ້າ ສຸກສັນນາງຈຶ່ງໄປຟ້ອນ ຄວງນາງຢ່າງໃກ້ມໍ່\nແຕ່ກ່ອນ ຂ້ອຍຄິດພຽງເຈົ້ານັ້ນ ຮັກອຸ່ນຢູ່ໃນອົກ\nຂ້ອຍຮັກເຈົ້າປ່ຽມລົ້ນ ແຕ່ໃຈເຈົ້າຮັກບໍ່ຈິງ ແມ່ນບໍ ? “\nສຸມາລີ ຍິ່ງກ່າວຟ້ອງ ຕໍ່ວ່າ ບົວສະບາ\nເຫດການນີ້ມັນຂ້ອງ ຄາທີ່ ບົວສະບາ ເສຍແລ້ວ\nຈິດມຸ່ງໝາຍຢາກຮ່ວມຫ້ອງ ໃຈເຈົ້າປ່ຽນໄປ ແລ້ວບໍ?\nມາລາໃຈ ຫຼິງລໍ່າໄວ້ ສຸດທີ່ໃຈຫາຍ\nບົວສະບາ ເອີຍເຈົ້າ ຄົນຫຼາຍໃຈໄຮ້ຄ່າ\nເຈົ້າເວົ້າມັນອອກມາໄດ້ ຈາໄປດ້ວຍຄວາມງ່າຍ ຊັ້ນບໍ\n‘ “ ມື້ນີ້ ຕົວເຈົ້າອະທິຖານສ້າງ ໝາຍມຸ່ງສັນໃດ\nວ່າມັນຄອຍຖ້າເຈົ້າ ມາໄວ້ຄູ່ກັນ "\n" ເຈົ້ານັ້ນມາຈາຫຼິ້ນ ໃຫ້ມັນເໝື່ອຍຫຍັງເດ\nຂ້ອຍຢ້ານຍິງລໍຖ້າເຈົ້າ ເຮົາຢ້ານນັບບໍ່ໄຫວ "\n" ໃຫ້ສາບານກໍ່ໄດ້ ຂ້ອຍຍັງບໍ່ມີແຟນ\nຢ້ານແຕ່ບຸນຂ້ອຍສ້າງ ບໍ່ສົມເຈົ້າຜູ້ຮ່າງງາມ ນີ້ແລ້ວ "\n" ຂ້ອຍຂໍຖາມຕົວເຈົ້າ ໄດ້ບໍ່ ບົວສະບາ\nຕ້ອງບອກມາຕາມຄວາມຈິງ ເຈົ້າຄິດຫຍັງກັບຂ້ອຍ ? "\n" ຂ້ອຍຫວັງຄອຍຢາກມີເຈົ້າ ເປັນແຟນເຮົາໄດ້ບໍ່\nຂ້ອຍພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າ ໃຈຝັນເຝົ້າໄຝ່ຈິງ "\nວັນນີ້ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງໄຮ້ ສັດຈະທັດໃນໃຈ\nມີຈິດໜຶ່ງໃຈດຽວ ມີຮັກດຽວເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ຄືກີ້ເກົ່າຫຼັງ\nຮັກແລະກະຕັນຍູ ຄູອາຈານພໍ່ແມ່ພ້ອມ ຄົນເຖົ້າທົ່ວແຜ່ນດິນ\nຮັກການອອກແຮງງານ ຮັກການປົວແປງກໍ່ສ້າງ ຄືຄົນກ້າວຍຸກສະໄໝ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.5?\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 15, 2011 | ມີ6ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.2?\nທິບພະວົງ ນັ້ນຍິ້ມ ຫົວຢ່າງອາລົມດີ\nແນມມາເຫັນ ສຸມາລີ ນັ່ງເຫງົາຊຶມເສົ້າ\nທິດາພອນ ນາງເສົ້າ ສຸມາລີ ຍິ່ງເຫງົງກວ່າ\nສາວບົວວັນ ອອກທ່າຍິ້ມ ສາວອ້ວນ ຍິ່ງມ່ວນໃຈ\nບົວສະບາ ມານັ່ງໃກ້ ຂ້າງບ່ອນ ສຸມາລີ\n“ ເຫດໃດຕົວຂອງເຈົ້າ ມາເຫງົາດຽວໂດດດ່ຽວ\nຊິບໍ່ຫຼຽວເບິ່ງຂ້ອຍ ຜູ້ຄອຍຟ້ອນສົ່ງພອນ ແດ່ບໍ\nຫຼືເຈົ້າຕິວ່າຂ້ອຍຟ້ອນ ມືບໍ່ອ່ອນນວນຕາ ຊັ້ນບໍ\nຫຼືວ່າຄຽດຂ້ອຍຍ້ອນ ບໍ່ຫວງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າເຂົາ “\nບົວສະບາ ກ່າວເວົ້າ ມັນສຽບທັ່ງລົງໃຈ ນາງແລ້ວ\n“ ເບິ່ງແມທຳເປັນໂມ້ ໂອຫັງບໍ່ເຂົ້າທ່າ\nຄິດວ່າຮູບຫຼໍ່ແລ້ວ ຄາລົມໂອ້ອວດເອົາ ຊັ້ນບໍ\nຫົວໃຈເຈົ້າມັນເດືອດຮ້ອນ ໄຟໄໝ້ກໍ່ບໍ່ປານ ແມ່ນບໍ? “\nບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງຕ້ານ ຄຳອ່ອນອາລົມດີ\n“ ເຈົ້ານີ້ອາລົມເສຍ ຈາກເຫດຜົນໃກແທ້\nຄົນງາມສວຍດັ່ງເຈົ້າ ຄຳເວົ້າໃຫ້ມ່ວນໃຈ ແດ່ແມ “\nຕົນຈະເປືອງຄຳເວົ້າ ກັບຄາລົມທີ່ໄຮ້ຄ່າ ເຂົາບໍ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.4?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.2 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 20, 2011 | ມີ 11 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.1 ?\nບົວສະບາ ກ່າວຕ້ານ ລົມຕໍ່ ມາລາໃຈ\n“ ເປັນແນວໃດ ຄືມາເຫງົາ ນັ່ງແນມແຕ່ເຂົາຟ້ອນ\nຂ້ອຍຊິພາໄປຢ້ອນ ສາລະວັນ ເຕ້ຍຕໍ່າໆ “\nບົວສະບາ ກ່າວຢ້ຳ ທັງດຶງເສື້ອລຸກຍ່າງໄປ\nສຸມາລີ ນັ້ນໄດ້ ແນມເບິ່ງຢ່າງເຢັນຊາ\nທິດາພອນ ກໍ່ໄດ້ ນັ່ງເຈົ່າເຫງົາຈິດ\nຄືນນີ້ ເຈົ້າໜ້າຈະສົ່ງຍິ້ມ ມາຫາຂ້ອຍແດ່ແມ\nສາຍຕານາງຕິດຕາມ ເພັດສຸວັນ ທີ່ພວມເວົ້າ\n“ ພວກເຮົາມາລິນເຫຼົ້າ ຕົວເຮົາສະເໜີກ່ອນ “\nທິດາພອນ ກໍ່ປະສົງ ຢາກຮ່ວມວົງລິນເຫຼົ້າ\nຕົວນາງ ຍິ້ມໃສ່ເຂົາເພື່ອຫວັງໃຫ້ ເຊີນນາງເຂົ້າມານັ່ງ\nແຕ່ເຂົາ ຍັງທຳທ່າບໍ່ຮູ້ ເມີນໜ້າບໍ່ຫ່ວງໄຍ\nບົວວັນ ຍັບເຂົ້າໃກ້ ລົມຕໍ່ ທິດາພອນ\n“ ເຮົາພາກັນໄປຟ້ອນເທາະ ຊິນັ່ງເຫງົາເຮັດຫຍັງນີ້ “\nທິດາພອນ ກໍ່ສົ່ງຍິ້ມ ຄືນໃຫ້ແກ່ນາງ\nເພັດສຸວັນ ຝັນຊິຄ້າງ ຫຼືວ່າ ທິດາພອນ\nແມ່ນໃຜຈະມາໃຫ້ ເຂົາປົງໃຈຕັ້ງຕໍ່ ກັນນໍ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.3 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.1 ?\nທຳອິດຖົກຂາຊ້າຍ ຂວາຕາມ ຮອດກ້າວສີ່\nສ່ວນຄົນຍິງໂຢະຂາຊ້າຍ ລົງຫຼັງເໝືອນດັ່ງ ກັນແລ້ວ\nຄວາມມັນຫວານວານບອກໃຫ້ ໃຈຕຶງຊຶ້ງຊື່ນມະໂນ ພຸ້ນແລ້ວ\nນີ້ບໍ່ແມ່ນກ່າວໂມ້ ຫຼືອວດອົ່ງລຳວົງລາວ ດອກນາ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.2 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.14 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 17, 2011 | ມີ4ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.13 ?\nສຸມາລີ ແນມເຫັນ ອ້ວນຢືນຄຽງໃກ້\nບົວສະບາ ກໍ່ຕື່ນແທ້ ນາງມາໃກ້ແຕ່ເມື່ອໃດ\n“ ຂໍໂທດທີທີ່ໄດ້ ມາກວນໝູ່ລົມກັນ\nເຫັນພາບມັນກວນໃຈ ຈຶ່ງຍ່າງເດີນມາດູໃກ້ “\nສຸມາລີ ໃຈຍິ່ງເຕັ້ນ ເມື່ອເຫັນທ່າບໍ່ເໝາະຕາ\n“ ຕອນອ້ວນເດີນມາເຖິງ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຫຍັງນີ້ ? “\nສຸມາລີ ຖາມຂຶ້ນ ທິບພະວົງ ກໍ່ຕອບຕໍ່\n“ ຢາກຮູ້ບໍສິ່ງຂ້ອຍພໍ້ “ ແລ້ວອົມຍິ້ມຢ່າງລ່ຽມໃນ\nສຸມາລີ ກໍ່ຍິ່ງໄດ້ ຮ້ອນເຮັ່ງໃນອຸລາ\n“ ບອກມານະເຫັນຫຍັງ ເມື່ອໂຕມາເຖິງນີ້ ? “\nສາວອ້ວນ ມີຮອຍຍິ້ມ ທັງສົງໃສຈຶ່ງຖາມວ່າ\n“ ມີຫຍັງຫວະໂຕຈຶ່ງຮ້ອນ ເກີນເລື້ອງທີ່ພົບເຫັນ\nບົວສະບາ ໄຂຄວາມໃນ ບອກຮັກໂຕຫຼືວັນນີ້ ? “\nສຸມາລີ ບໍ່ຕອບເວົ້າ ແຕ່ຖາມຂຶ້ນເພີ່ມເຕີມ\n“ ໂຕບໍ່ຕ້ອງກ່າວເພີ້ມ ເລື່ອງອື່ນເລີຍໜາ\nຕອນໂຕມາເຫັນຫຍັງ ຕອບມາດຽວນີ້ ? “\nສາວອ້ວນມີຮອຍຍິ້ມ ‘ ສຸມາລີ ເວົ້າຫຍັງນໍ່ ‘\n“ ຂ້ອຍກໍ່ເຫັນພວກເຈົ້າ “ ແລ້ວນາງນັ້ນກໍ່ເຫຼົ່າຫົວ\nສຸມາລີ ຍິ່ງກົວເລື້ອງ ຈະລາມແຜ່ໄປໄກ\n“ ບອກມາໄວ ທິບພະວົງ ວ່າເຈົ້າເຫັນຫຍັງນີ້ ? “\n“ ສຸມາລີ ເຈົ້າໃຈຮ້ອນ ຈິງຈັງຢ່າງແປກທ່າ\nຫຼືວ່າ ບົວສະບາ ຫອມແກ້ມເຈົ້າ ເຮົານີ້ບໍ່ເຫັນ “\n“ ໂຕໂລດເວົ້າເຊັ່ນນີ້ ອາຍເຂົາແນ່ຍາມຈາ\nເບິ່ງແດ່ແມ ບົວສະບາ ເຂົານັ່ງຟັງຢູ່ຄຽງໃກ້\nຄົນອ້ອມຂ້າງເບິ່ງແດ່ເຈົ້າ ຊິຈາເວົ້າເລື່ອງບໍ່ດີ “\nສາວອ້ວນ ມີຮອຍຍິ້ມ ແລ້ວແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ\n“ ລົມກັນຕາມສະບາຍນະ “ ແລ້ວນາງກໍ່ອົມຍິ້ມ\nນາງຄ່ອຍວາຈາຊິ້ມ “ ຕາມສະບາຍເຖີດໜາໝູ່\nອິດສາເດມີຄູ່ເວົ້າ ບາດເຮົານີ້ຂາດຄູ່ຈາ “\nບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ ມາຍິ້ມຕໍ່ ສຸມາລີ\n“ ເຮົາພາກັນໄປເດີນຫຼິ້ນ ກິນລົມບ່ອນເດີ່ນຮົ່ມ ພຸ້ນເນາະ “\nເພັດສຸວັນ ປ່າວເອີ້ນ “ ເຮົາລົງກ່ຽວກັນເທາະ\nກ່ຽວເລາະແຖວແດນນາ ອີກໜ້ອຍດຽວຄົງແລ້ວ “\nຢືນເປັນແຖວກ່ຽວລຽນໜ້າ “ ໃຜກ່ຽວເຖິງຄັນນາກ່ອນ\nກະລຸນາພັກຜ່ອນໄດ້ ເຫຼືອຫັ້ນຂ້ອຍກ່ຽວເອງ “\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.13 ?\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.12 ?\n“ ເຮີ້ຍ! ປານວ່າເພິ່ນຮູ້ ພວກໝູ່ພາສາປາ\nເຈົ້າກ່າວຈາຫວັງລວຍ ລັກກໍ່າໄລຫຼືນີ້ “\nບົວສະບາ ມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຫວານແລ້ວເວົ້າຕໍ່\n“ ກໍ່ມັນຂໍໃຫ້ຂ້ອຍ ຫອມແກ້ມເຈົ້ານີ້ນາ “\n“ ປາໂຕນັ້ນຊ່າງບ້າ ຈາແຕ່ເລື່ອງອັບປີ\nຄົນດີໆຍັງພອຍຫຼົງ ເຊື່ອຟັງມັນໄດ້ “\n“ ກໍ່ປາມັນຫວັງໃຫ້ ຕົວເຮົາຫອມນີ້ນ່າ “\n“ ຂ້ອຍເວົ້າເຈົ້ານັ້ນລະບ້າ ປານັ້ນຊິກ່າວຫຍັງ “\n“ ຢ່າມືໄວຫຼາຍແມເຈົ້າ ຄົນເຂົາເຫັນຈະຫາວ່າ\nຂ້ອຍນີ້ໃຫ້ທ່າເຈົ້າ ຕົວເຮົານັ້ນຊິເສື່ອມເສຍ “\nບົວສະບາ ກໍ່ເລີຍຊຶມ ນັ່ງຊົມໜອງນ້ຳ\nທ່າທາງເຂົາທຳໃຫ້ ສຸມາລີ ຢອກຕໍ່\n“ ເບິ່ງເຈົ້າກໍ່ສຸພາບນີ້ ລັກບາຍຂ້ອຍເຮັດຫຍັງ “\n“ ຂ້ອຍໄປກ່ອນເດີລະ ນັ່ງຜູ້ດຽວເດີເຈົ້າ “\n“ ຕາມສະບາຍໂລດເຈົ້າ ຖ້າເຮົານີ້ຂາດຄ່າຄຸນ “\n‘ ເປັນຫຍັງເຈົ້າທາຍທັກ ອີ່ມລະອາແນວນີ້ ‘\nສຸມາລີ ມີສີໜ້າ ບໍ່ພໍໃຈຄຳເຂົາວ່າ\n‘ ຖ້າເຈົ້າ ບໍ່ມີຄ່າສຳລັບຂ້ອຍ ບໍ່ມາເວົ້ານັ່ງລົມ ດອກນາ ‘\n‘ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງດ່ວນເວົ້າ ໃຫ້ເຮົານັ້ນປ່ວຍໃຈ ‘\nບົວສະບາ ນັ້ນໄດ້ ແນມເບິ່ງ ສຸມາລີ\n“ ບໍ່ວ່າຊິດ່ວນຟ້າວ ປະຂ້ອຍນັ່ງຜູ້ດຽວ “\nເຮັດໃຫ້ ສຸມາລີ ນັ່ງລົງຄຽງຂ້າງ\nສຸມາລີ ວາງມືຍູ້ ຍັບຫ່າງຕົວເຂົາ\n“ ເປັນຫຍັງ ເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນຕົວເຮົາ ດັ່ງເຄື່ອງຂອງຈັບຫຼິ້ນ ? “\nບົວສະບາ ໄດ້ຍິນແລ້ວ ແນມນາງຢ່າງລ້າລ່ອຍ\n“ ຂໍອະໄພທີ່ຂ້ອຍ ທຳເລື້ອງລ່ວງເກີນ “\nສຸມາລີ ເມີນໜ້າ ທຳທ່າບໍ່ພໍໃຈ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.14 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.12 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 11, 2011 | ມີ6ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.11?\nສອນນາລີ ໄຂຍິ້ມ ສົດຊື່ນໃນອຸລາ\nສາວອ້ວນ ບໍ່ກ່າວຮ້າຍ ຫຼືຈົ່ມວ່າແນວໃດ\n“ ແຊບຖືກໃຈຂອງຂ້ອຍ ອາຫານດີຕຳໝາກຫຸ່ງ “\nເພັດສຸວັນ ຄິດສະດຸ້ງ ກໍ່ເລີຍຍ້ອງຍື່ນຄຳ\nບົວສະບາ ກ່າວຢ້ຳ “ ແຊບອະລ່ອຍອີຫຼີໃດ\nສີມືໃຜຈະທຽມ ທິບພະວົງ ຄົນນີ້ “\nກິນຊຸມກັນແບບນີ້ ກິນຢູ່ໃສຊິເທົ່າໄດ້ ຫົນຫ້ອງແຫ່ງລາວ ເຮົານາ\nພາກັນລົມກັນເວົ້າ ຈາຂວັນພວກຜູ້ບ່າວ ນຳບໍ\nສາວບົວວັນ ຈາເວົ້າ “ ເຊົາໆຜູ້ຊາຍຍ່າງ ມາແລ້ວ “\nບົວສະບາ ຫຼຽວມອງ ແລ້ວຍ່າງຕາມຊິດໃກ້\n“ ເຈົ້າຊິໄປໃສນີ້ ຂໍເດີນເປັນໝູ່ ໄດ້ບໍ? “\nສຸມາລີ ດູເບິ່ງໜ້າ ໄຂຍິ້ມແລ້ວຍ່າງໄປ\nບົວສະບາ ໄຂຄຳເວົ້າ ຫວານໆເອົາໄວ້ວ່າ\n“ ຟັງແມ ປາມັນມາກ່າວເວົ້າ ລົມເຈົ້າໃຫ້ຮັກເຮົາ “\n“ ປາຢູ່ໃສຊິເວົ້າ ລົມຕໍ່ຄົນເຮົາ\nປະສາດເຈົ້າຄົງຫຼອນ ຈຶ່ງໄດ້ຍິນປາເວົ້າ “\n“ ເບິ່ງແມມັນລົມເຈົ້າ ຟັງເອົາເຂົ້າໃຈບໍ່\nມັນກ່າວຂໍໃຫ້ຂ້ອຍ ຫອມແກ້ມເຈົ້າເບິ່ງດູ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.13?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.11 ?\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.10 ?\nສາວບົວລີ ສຸມໄຟ ໃສ່ໝໍ້ແກງໃຫ້ມັນຮ້ອນ\nເພັດສຸວັນ ຈ້ອນຂາສົ້ງ ລົງຢາມມອງຢູ່ສະໃຫຍ່\nຄຳສະຫວ່າງ ໄຂກວດເຫຼົ້າ ເອົາມາເຍັ້ນດື່ມນຳ\nບົວສະບາ ຫິ້ວຄຸນ້ຳ ມາລ້າງໝູ່ມວນຜັກ\nທິບພະວົງ ກຳລັງຟັກ ໝາກຫຸ່ງເຫຼືອງທາງກົ້ນ\nສຸມາລີ ນາງຄົ້ນ ຊາມຜັກຊອກຜັກບົ່ວ\nສອນນາລີ ມົວແຕ່ເວົ້າ ຊອຍຊີ້ນເກືອບບາດມື\nສາວບົວວັນ ຄົວປາ ປີ້ງໃສ່ເຕົາຂາງໄວ້\nທິບພະວົງ ຍິບຂົ້ວກຸ້ງ ໝາກເຜັດປ່ອນລົງຄົກ\nສອນນາລີ ວາງຊາມ ຖອກຊີ້ນຊອຍລົງຫັ້ນ\nສຸມາລີ ໄຂໝໍ້ ບົວວັນ ຍໍຖ້ວຍໃຫຍ່\nປຸງແຕ່ງຕຳຄັກແນ່ແລ້ວ ນ້ຳລາຍຍ້ອຍຢາດສູ່ຄໍ ພຸ້ນແລ້ວ\nຍິງຄົນໃດລືມໄດ້ ຜົວໜີໄປບໍ່ຮູ້ຕ່າວ ໂລດແລ້ວ\nຍັງແຈ່ວສົ້ມໝາກນາວ ເຂົ້າຂາວໆຄ່ອຍຈ້ຳ ກັບປາປີ້ງແຊບຖືກໃຈ ແທ້ໃດ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.12 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.10 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 10, 2011 | ມີ2ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.9 ?\nເພັດສຸວັນ ແລຟ້າ ດວງຕາເວັນເຖິງ ຍາມສີ່\n“ ເກືອບທ່ຽງວັນແລ້ວນີ້ ໄປໆຂຶ້ນແຕ່ງງາຍ “\nເພັດສຸວັນ ຍ່າງຍ້າຍ ຂຶ້ນກ່ອນນຳທາງ\nບົວສະບາ ວາງຄຳ ເອີ່ຍລຳນິດໜ້ອຍ\n“ ໂອລະນໍ ທ້ອງຂ້ອຍ ພໍມາເຖິງຍາມສີ່\nສັງຄືມາຂໍຮ້ອງ ອ້ອນແອ່ວອວນກິນ ແລ້ວນໍ\nຍາມສີ່ ມາຮອດແລ້ວ ລໍຖ້າຊິໄດ້ກິນ ດອກນາ “\nບົວວັນ ໄດ້ຍິນແລ້ວ ຖາມຕໍ່ ບົວສະບາ\n“ ມັນແມ່ນຍາມຫຍັງລະ ທີ່ໂຕຈາເວົ້າ\nຕົວເຮົາບໍ່ເຫັນຮູ້ ເວລາຫຍັງຮຽກ ຍາມສີ່ “\nບົວສະບາ ມີຍິ້ມໃຫ້ ແລ້ວໄຂເວົ້າຕອບຕໍ່ໄປ\n“ ຕາມທີ່ຕົວເຮົາໄດ້ ຮູ້ຮໍ່າຮຽນມາ\nເພິ່ນແບ່ງມີ ຍາມເຊົ້າ ຍາມສວາຍ ຍາມງາຍແກ່\nຍາມທ່ຽງ ໃຫ້ແລດູເບິ່ງຟ້າ ຕາເວັນຕັ້ງທ່ຽງວັນ\nຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍ່ ຍາມບ່າຍ ຍາມແລງ\nຍາມຄໍ່າ ແມ່ນຕາເວັນໃກ້ມົວແສງ ລັບລົງລິບຟ້າ\nຫຼືຊິຈາອີກແນວນັ້ນ ລົມກັນວ່າ ຍາມໜຶ່ງ\nຍາມສອງ ຍາມສາມ ຍາມສີ່ ພ້ອມ  ແລະຈາເວົ້ານັບຕໍ່ໄປ “\n“ ຫອມເດຫອມຮວງເຂົ້າ ສວຍງາມກົ້ມກ່ອງ\nຫອມເດຫອມຝ່າຍແກ້ມ ແດງເຂັ້ມດັ່ງດອກຝາງ “\nຄຳສະຫວ່າງ ເອີ່ຍຮ້ອງ ລຳລ່ອງຕາມລົມ\n“ ພົ້ວເອີຍພົ້ວດອກຫວ້ານຄ້າງ ບານຈ່າງກາງສວນ\n ໃຜຮຽກຮ້ອງກໍ່ຊ່ວຍໄດ້ ຕາມເຫື່ອແຮງມີ\nຫົວໃຈຊາຍຍັງວ້າງ ສາວນາງໃດຢາກຈັບຈ່ອງ ເຊີນເຍີ\nຂໍນ້ອງຍື່ນ ຄວາມຮັກໃຫ້ ຫົວໃຈອ້າຍ ເຖີດອຸ່ນສາວ ຂາວນວນໆ ຄົນງາມເອີ້ຍ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.11 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.9 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 10, 2011 | ມີ3ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.8 ?\nສຸມາລີ ນາງໄດ້ ແນມເບິ່ງຢ່າງເຢັນຊາ\n‘ ເຈົ້າວາຈາວ່າໃຈຮັກ ມັກຮຽມຫຼືນີ້\nເຈົ້າວ່າຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ ວ່າໃຈເຈົ້າຮັກໃຜ ຊັ້ນບໍ\nຍິງທີ່ຊົມຊື່ນເຈົ້າ ໃຫ້ເຮົາເສົ້າຄູ່ສູ່ວັນ ‘\nວັນນີ້ ອາດເປັນນາງເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຮູ້ຢູ່ເຕັມໃຈ\nວ່າມີໃຜ ບົວສະບາ ຊື່ນຊົມໃນໃຈນັ້ນ\nຕົວນາງ ບໍ່ຄໍ່າຄວນຮໍ່າຮ້ອງ ເພາະຢ້ານເສື່ອມໄມຕຮີ\nບົວສະບາ ຈາໄຂ “ ກ່ຽວແຂ່ງກັນອີກບໍນີ້ ? “\nສຸມາລີ ແນມໜ້າ ໄຂວາຈາຕອບຕໍ່\n“ ກ່ຽວເທົ່າໃດກໍ່ບໍ່ແພ້ ຕົວຂ້ອຍດອກໜາ\nເພາະວ່າໃຈຂອງເຈົ້າ ຢາກອ້ອນອິ່ນອອຍເຮົາ “\n“ ເຈົ້າເວົ້າຈາຫຍັງລະ ຂ້ອຍຄືບໍ່ເຄີຍຮູ້ “\nສຸມາລີ ດູໜ້າ “ ເຈົ້າຈາເອງ ສັງລືມງ່າຍ ແທ້ນໍ\nວ່າເປັນຊາຍທີ່ຮັກຂ້ອຍ ຫຼືຈາເວົ້າຫຼອກໃຈ ຂ້ອຍບໍ ? “\nສາວບົວວັນ ກ່ຽວຢູ່ໃກ້ ລັກຫົວຢູ່ອິກໆ\nສຸມາລີ ຢິກແຂນ ເຮັດໃຫ້ ສາວບົວວັນ ຮ້ອງ\nພ້ອມທັງມອງດູໜ້າ ສົບຕາກັນແລ້ວຫົວຕໍ່ ກັນແລ້ວ\nສຸມາລີ ກໍ່ບໍ່ຮູ້ ຈະຈາເວົ້າວ່າຈັ່ງໃດ\nບົວສະບາ ກໍ່ໄດ້ ແນມເບິ່ງ ສຸມາລີ\nເພັດສຸວັນ ຈາຂຶ້ນ “ ມີຫຍັງກັນຢູ່ພຸ້ນນໍ່ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.10 ?\nຂຽນເມື່ອ: ທ.ວ.. 7, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.7?\nສຸມາລີ ດູໜ້າ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າຕໍ່\n“ ຫາກໍ່ໄດ້ເທົ່ານີ້ ! ຊັ້ນຕົວຂ້ອຍຖ້າກ່ອນເດີ “\n“ ຂ້ອຍກໍ່ໄດ້ສໍ່າເຈົ້າ ຢ່າມາເວົ້າຂ້ອຍອ່ອນໄປ “\nສຸມາລີ ກໍ່ໄດ້ ກ່ຽວຕໍ່ຢ່າງໄວວາ\nບົວສະບາ ຢືນນັບ ເຮັດໃຫ້ຕົວເຂົາຊ້າ\nສຸມາລີ ກໍ່ເລີຍໄດ້ ໄປເຖິງສິບກ່ອນ\n“ ຂ້ອຍກໍ່ບອກເຈົ້າແລ້ວ ຂ້ອຍຊະນະ ເຫັນບໍ ! “\nບົວສະບາ ບໍ່ພໍໃຈ ເມື່ອຖືກນາງຈາເຍີ້ຍ\nຮອບນີ້ ຂ້ອຍເສຍໄຊໃຫ້ເຈົ້າ ເຮົາຂໍແກ້ຮອບສອງ “\nສຸມາລີ ຢືນມອງໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ\nນາງຄ່ອຍອຸທານສຽງ “ ຈັ່ງແມ່ນຫຼາຍໃຈນີ້ “\n“ ເວົ້າດີໆໃດເຈົ້າ ເຮົາເສຍກໍ່ເພາະວ່າ\nເຈົ້າມາຈາຫຼອກຂ້ອຍ ໃຫ້ເຮົາເຊີ້ແມ່ນບໍ “\n“ ຕົວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເລື້ອງ ວ່າເຈົ້າກ່າວອັນໃດ\nເມື່ອເຈົ້າປລາໄຊ ກໍ່ຮັບຄວາມຈິງແມ້ “\n“ ຈະແຂ່ງໃໝ່ກໍ່ໄດ້ ຖ້າຕົວເຈົ້າບໍ່ລະອາຍ\nເອົາປຽບຍິງເສຍສັດຈະ ລູກຜູ້ຊາຍໃດເຈົ້າ “\nຫຼັງຈາກ ທິບພະວົງ ເວົ້າ ບົວສະບາ ຈາຄ່ອຍໆ\n“ ພວກເຈົ້າລຸມວ່າຂ້ອຍ ແນວນີ້ສູ້ບໍ່ໄຫວ “\nສຸມາລີ ສາຍຕາຈ້ອງ ມອງເບິ່ງຕົວເຂົາ\nແມ່ນຢູ່ ຕົວເຈົ້າປລາໄຊຂ້ອຍ ແຕ່ຕົວເຮົາກໍ່ຮູ້ວ່າ\nບົວສະບາ ກໍ່ຫວັງໃຫ້ ນາງຊະນະຢ່າງເຕັມໃຈ\n“ ຂ້ອຍເປັນຊາຍທີ່ຮັກເຈົ້າ ຕົວເຮົານັ້ນຈິ່ງອ່ອນໃຈ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.9?\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.7 ?\nຂຽນເມື່ອ: ທ.ວ.. 4, 2010 | ມີ5ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.6 ?\n“ ເຈົ້າກ່າວໄວ້ເຊັ່ນນີ້ ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ ? “\n“ ຢ້ານເຈົ້າໄຂວາຈາ ເມື່ອເຈົ້າປລາໄຊແລ້ວ “\nນາງສົ່ງແວວຕາໃຫ້ ບົວສະບາ ຈິ່ງເວົ້າຖ່ອມ\n“ ເຈົ້າອອມມືໃຫ້ຂ້ອຍ ຈັກນ້ອຍກໍ່ອາດດີ “\n“ ສະແດງວ່າເຈົ້ານີ້ ຮູ້ຢູ່ເຕັມໃຈ\nວ່າເຈົ້າຈະປລາໄຊ ຖ້າແຂ່ງກັນໃນວັນນີ້ “\n“ ຢ່າອວດດີຫຼາຍແມເຈົ້າ ສີມືເຮົາເຖິງດ້ອຍກວ່າ\nແຕ່ວ່າພໍສູ້ໄດ້ ຕົວເຈົ້າຊິສໍ່າໃດ “\n“ ເອົ໋າ ! ເຈົ້າເລີ່ມກ່ອນໄດ້ ຮອດສິບພ່ອນພໍເນາະ “\n“ ຄົງບໍ່ເໝາະຕິບໍ ຊິແຂ່ງກັນພຽງນີ້ “\nສຸມາລີ ແນມໜ້າ ສົບຕາແລ້ວເວົ້າຕໍ່\n“ ກໍ່ບໍ່ຫຼາຍບໍ່ໜ້ອຍ ຕົວເຈົ້າຊິແຂ່ງບໍ ? “\n“ ເຈົ້າກໍ່ໃຫ້ຂ້ອຍຊ້ອມ ອີກຈັກພ່ອນໃຫ້ຊິນມື ກ່ອນແມ “\n“ ເຈົ້າຢ່າມາຄືຫຼາຍ ກ່ຽວຢາຍທໍ່ໃດແລ້ວ\nກະລຸນາເລີ່ມກ່ອນໄດ້ ແລ້ວຕົວຂ້ອຍຊິເລີ່ມນຳ “\n“ ຂ້ອຍກໍ່ກຳໄລເຈົ້າ ຖ້າກ່ຽວກ່ອນລົງມື “\n“ ຂ້ອຍບໍ່ຖືຊາຫຍັງ ຄິດວ່າໂມທະນາເຈົ້າ “\n“ ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ບໍ່ນິຍົມເອົາປຽບໝູ່\nໃນໃຈຂ້ອຍຍ່ອມຮູ້ ຜູ້ຍິງນັ້ນຍິ່ງບໍ່ຄວນ “\n“ ໃຫ້ເຈົ້າຄິດຖີ່ຖ້ວນ ກ່ອນຊິກ່າວລົງໄປ\nຈຶ່ງຄ່ອຍຍື່ນກ່ຽວເຂົ້າ ເຮົານັ້ນກໍ່ຫາກທັນ “ …\n“ ຂ້ອຍວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ໂມ້ແຕ່ຄາລົມ\nເມົາແຕ່ຫຼຽວເບິ່ງຂ້ອຍ ຕົວເຈົ້າຊິບໍ່ທັນ ຂ້ອຍໃດ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.8 ?\nຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.5 ?\n“ ບົວສະບາ ໄປໃສແລ້ວ ມິດອິ່ມຊິ່ມຢູ່ໃສນໍ ?\nສຸມາລີ ນາງໄດ້ ຄອງຄອຍເຈົ້າຢູ່ “\nພໍໄດ້ຍິນສຽງເວົ້າ ອອກຊື່ ສຸມາລີ\n“ ໂອກາດດີເໝາະສົມ ແລ້ວໃດວັນນີ້ “\nສຸມາລີ ຫັນໜ້າ ມາຫານາງແລ້ວເວົ້າຕໍ່\n“ ໂອກາດເໝາະທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ມັນເປັນເລື້ອງອີ່ຫຍັງ ? “\nທິບພະວົງ ຟັງແລ້ວ ກໍ່ແນມເບິ່ງ ສຸມາລີ\n“ ຊ່າງເໝາະກັນອີ່ຫຼີ ເບິ່ງແມສົມກັນບໍ້ ? “\n“ ຂ້ອຍຫຼຽວດູເບິ່ງນີ້ ສົມກັນແທ້ລະໜາ “\nບົວສະບາ ຈຶ່ງຕ້ານ ຕອບຢ່າງໃຈເຢັນ\n“ ກໍ່ຂ້ອຍເຫັນນາງເກາະ ກ່ຽວໄວຢາກຮຽງດ້ວຍ\nຢາກລອງມາຕໍ່ຂໍ້ ຂໍທ້າກ່ຽວແຂ່ງນຳ “\nສຸມາລີ ຫົວຍ້າມໆ “ ກໍ່ລອງເບິ່ງຕິເນາະ\nລອງມາເກາະເສັງກັນດູ ຊິກ່ຽວໄວສໍ່າໃດແທ້ “\nພ້ອມທັງແລດູໜ້າ ບົວສະບາ ຈຶ່ງຕອບຕໍ່\n“ ຊິກ່ຽວແຂ່ງແທ້ບໍ່ນີ້ ຍິນດີໃຫ້ຊະນະເລີຍ “\n“ ເຮີ້ຍ ! ບໍ່ທັນໄດ້ແຂ່ງຊໍ້າ ຊິຍອມກ່ອນຫຼືໃດ\nມີແຕ່ຄຳຈາຫຼິ້ນ ລວງຄາລົມລໍ້ລ່າຍ ນີ້ບໍ ?\nຫວານນ້ຳລາຍປາກເວົ້າ ແລ້ວຕົວເຈົ້າບໍ່ເຮັດຫຍັງ ຊິເປັນບໍ ? “\nບົວສະບາ ຟັງນາງເວົ້າ ເຂົາແນມເບິ່ງຢ່າງນັກຕາ\n“ ຢ່າໄດ້ຈາວ່າອອມມື ຖ້າວ່າເຮົາເປັນຄົນແພ້ “\n“ ມີແຕ່ຈາກັບເວົ້າ ເອົ໋າໆ ເຊີນເລີ່ມກ່ອນ\nຫຼັງຈາກແລ້ວພ່ອນນີ້ ພວກເຮົາເລີ້ມແຂ່ງກັນ “\n“ ເອົາຢ່າງນັ້ນກໍ່ໄດ້ ກ່ຽວເຕັມພ່ອນໄວໆ\nຈະໄດ້ເຫັນສີມືໃຜ ຊິກ່ຽວໄວກວ່າກັນນີ້ ? “\nສຸມາລີ ມີຮອຍຍິ້ມ ແນມເຂົາແລ້ວຕອບຕໍ່\n“ ຫວັງວ່າ ເຈົ້າຄົງບໍ່ກ່ຽວຊ້າ ໃຫ້ເຮົານີ້ຊະນະຕີ ? “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.7 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.5 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 30, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n“ ບໍ່ວ່າ ໝົດທຸກຄົນໃນໂລກາ ຊິກຽດຊັງຕົວເຈົ້າ\nຫຼືວ່າຕົວເຮົານີ້ ບໍ່ສົມຄອງຄຽງຄູ່ ເຈົ້າບໍ?\nຫຼືຕິວ່າຕຸ້ຍດັ່ງໝູ ຫຸ່ນສໍ່າພູໜ່ວຍນ້ອຍ ຕົວເຈົ້າຮັບບໍ່ໄຫວ ຊັ້ນບໍ ? “\nຕ່າງຄອງຄອຍຄຳເວົ້າ ເພັດສຸວັນ ຈະຕອບຕໍ່\n“ ບໍ່ວ່າ ເຈົ້າຊິຄິດວ່າຂ້ອຍ ໃຈນ້ອຍບໍ່ຮັກໃຜ\nຢ້ານແຕ່ບັງອອນຫຼ້າ ທິບພະວົງ ຊິຮ້ອງຈົ່ມ\nກົ້ມກ່ຽວເຂົ້າຢູ່ຄູ່ມື້ ນ້ຳມັນຍ້ອຍຊິຈ່ອຍໂຕ ຫັ້ນແລ້ວ “\nທິບພະວົງ ອົມຫົວ ເພາະຖືກໃຈຈິງແທ້\nສາຍຕານາງແລຢ້ຽມ ເພັດສຸວັນ ໜ້ອຍໜຶ່ງ\n“ ບໍ່ວ່າໃຈເຈົ້ານັ້ນ ຊິແຍກແບ່ງເປັນສອງ\nທິດາພອນ ຍັງຄອຍຄອງ ຄິດຄະນິງເຖິງເຈົ້າ “\n“ ຢ່າມາຕິຖະແຫຼງເວົ້າ ກິນຢາຕາງຄົນປ່ວຍ\nຄົນຊວຍໆຢ່າງຂ້ອຍ ນາງນັ້ນບໍ່ລໍ່າຫຼິງ ດອກນາ “\n“ ເປັນຄວາມຈິງໃດນີ້ ບໍ່ໄດ້ລ່າຍພາງຕົວະ “\n“ ຂ້ອຍນີ້ກົວຈິງໆ ປາກຜູ້ຍິງຄືເຈົ້າ\nຂ້ອຍບໍ່ກ້າເຊື່ອເຈົ້າ ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ອຸ່ນໃຈ “\n“ ສາວຜູ້ຄີງກົມງາມ ຮູບຮ່າງບາງຄົນນີ້\nຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ລ່າຍເວົ້າ ລວງຫຼິ້ນຫຼອກຕົວ ເຈົ້າໃດ “\nເພັດສຸວັນ ຫົວຍິ້ມ ເລິກໆໃນໃຈ\n‘ ອິດສາເດບ່າວຜູ້ນີ້ ມີແຟນອ້ວນດັ່ງໝູ ‘\nເພັດສຸວັນ ຈຶ່ງຈາເຍີ້ຍ ບົວສະບາ ຜູ້ຮູບຫຼໍ່\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.6 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 26, 2010 | ມີ4ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nບົວສະບາ ຫຼຽວມອງນິ້ງ ພ້ອມທັງຄິດໃນໃຈ\n‘ ນາງກ່ຽວເປັນແຕ່ຄາວໃດ ຈຶ່ງກ່ຽວໄວປານນີ້ ‘\n“ ກ່ຽວແຂ່ງກັນບໍ່ນີ້ ລອງຫຼິ້ນເບິ່ງນໍ\nພວກເຮົາກໍ່ຈະເອີ້ນ “ ເອົາຄຳໃດດີນໍ່\n“ ຈະເອີ້ນວ່າພໍ່ຂີ້ໂມ້ ຄຳນີ້ມັກບໍ ? “\nບົວສະບາ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ ພຽງຍິ້ມສົ່ງກັບສາຍຕາ\nຕາມພາສາໄທບ້ານ ວ່າວາງກັນເປັນ ພ່ອນ\nບົວສະບາ ຈາໄຂ ສຽດໃນມະໂນເນື້ອ\n“ ມັນຄົງເຫຼືອແຮງເຈົ້າ ເພັດສຸວັນ ຄົນໝັ່ນ ຕິບໍ\nຄົນບາກບັ່ນດັ່ງເຈົ້າ ຫາຄົນຊວ້ານຊ່ວຍຊູ ແດ່ແມ “\n“ ຮູ້ບໍ່ ພວກໝູ່ພ້ອມ ພຽງພໍ່າເປັນໃຈ ແລ້ວໃດ\nຫຼືທຳທ່າບໍ່ຮູ້ ສະເໝີດ້າມດັ່ງເດີມ “\nຫຼັງຈາກ ບົວສະບາ ເລີ້ມ ອ້ວນຕໍ່ເຕີມສຽງ\nເພັດສຸວັນ ອຽງອາຍ ເວົ້າເພື່ອຄາຍຄວາມເອົ້າ\n“ ໃຜເດຈະປະສົງເຂົ້າ ດອມເຮົາຊາຍເນື້ອກໍ່າ\nທັງຖານະກໍ່ຕໍ່າຕ້ອຍ ຢ້ານເຫັນຂ້ອຍດັ່ງເສດດິນ “\n“ ທຸກໆຄົນກໍ່ກິນເຂົ້າ ເໝືອນດັ່ງດຽວກັນ ແຫຼະນາ “\n“ ແຕ່ຄົນມີວັນນະ ຕ່າງກັນຊົນຊັ້ນ\nຢ້ານແພດໝໍຊ່ວຍບໍ່ໄດ້ ເພາະຕົວຂ້ອຍປ່ວຍໃຈ ຫັ້ນນາ “\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.5 ?\nສາລິກາ ຢ່ອງແຢັ່ງຍ້າຍ ຕາມຫຍ້າລຽບທົ່ງນາ\nເພັດສຸວັນ ກົ້ມກ່ຽວເຂົ້າ ຫຼາຍພ່ອນປົງມາ\nມື້ວານ ບົວສະບາກ່າວເວົ້າ ຈະຊວນໝູ່ມາດອມ\nບົວສະບາ ຫົວຍ້າມໆ ຍິ້ມຢ່າງອາລົມດີ\n“ ເບິ່ງແນຕີໃຜມາ ກ່ຽວເຂົ້ານຳວັນນີ້ “\nເພັດສຸວັນ ດູເບິ່ງແລ້ວ ເຂົາຍິ້ມເພື່ອຂອບໃຈ\nບົວສະບາ ຢື່ນກ່ຽວໃຫ້ ພວກໝູ່ນາງສາວ\n“ ຖ້າໃຜ ກ່ຽວບໍ່ເປັນມາຫາຂ້ອຍ ຊິສອນຟຮີບໍ່ຄິດຄ່າ “\n“ ເຈົ້າຄິດວ່າພວກຂ້ອຍ ມືນຸ້ມກ່ຽວບໍ່ເປັນ ຊັ້ນບໍ ? “\n“ ກໍ່ຂ້ອຍເຫັນຊຸມເຈົ້າ ຫາກໍ່ລົງນາ\nທິບພະວົງ ເຈົ້າຫັ້ນລະ ຊິກ່ຽວເອົາມືພ້ອມ\nຖ້າຫາກຍອມ ເຮົາສອນໃຫ້ ວິທີໃດຈະກ່ຽວງ່າຍ “\nທິບພະວົງ ຍ່າງຍ້າຍ ແລ້ວເກາະກົ້ມກ່ຽວກອງ\nອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.4 ?\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.2 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 22, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n“ ໄປແມໄປຈາເວົ້າ ສາຍສຳພັນໃຫ້ຊຶ້ງຊ່າ\nປີສຸດທ້າຍແລ້ວນະ ຫາໂອກາດບໍ່ໄດ້ ເມື່ອໃດແລ້ວຊິເຂົ້າໃຈ ກັນນາ “\nຕົວເຈົ້າ ບໍ່ໜ້າປົງໃຈໃຫ້ ເປັນຢາງ້ວນເບື່ອ\nເພັດສຸວັນ ຖົກຂາກວ້າງ ເດີນຕີນບາດຫ່າງໆ\n ໃຫ້ເຂົາ ແມ່ ແລະ ນ້ອງ ພໍໄດ້ເຮັດທຳ\n( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.3 ? )\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.1 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 22, 2010 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nເປັນຫຍັງ ຈຶ່ງວາງທ່າລັງກຽດຂ້ອຍ ໃນຫຼາຍຄັ້ງທີ່ພົບກັນ\n( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.2 ?)\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.7 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 11, 2010 | ມີ 12 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ " ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.6 ? "\nບົວສະບາ ຍັບເຂົ້າ ຈັບບ່າ ສຸມາລີ\nສອງເຂົາແລດູໜ້າ ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ\nບົວສະບາ ຍັບຕິດໃກ້ ອີງນາງແນບໃສ່\nສຸມາລີ ຈິ່ງໄດ້ ເອົາແຂນກັ້ນໃຫ້ຫ່າງເຂົາ\nສຸມາລີ! ເຈົ້າປ່ອຍເຂົາມານັ່ງໃກ້ ແນບຄູ່ໃຫ້ຄົນຫຼິງ ຫຍັງນໍ\n" ເຈົ້າຢ່າກວນຕົວຂ້ອຍ ຮູ້ບໍ່ ບໍ່ງາມຕາ\nເທື່ອໜ້າ ຢ່າມືໄວອີກເດີເຈົ້າ ທຳຫຍັງໃຫ້ຄິດແນ່\nບໍ່ແມ່ນເຫັນແກ່ໄດ້ ກຳໄລແລ້ວກໍ່ຊື່ນໃຈ "\n" ຂ້ອຍຂໍໂທດກໍ່ໄດ້ ຍອມຮັບຄຳຕັດສິນ\nແລ້ວອະໄພໃຫ້ເຮົາດ້ວຍ ການກະທຳທີ່ພົ້ນຜ່ານ "\n" ຄົນ ອີ່ ຫຍັງ ສ່າງ ໜ້າ ດ້ານ ມືເຈົ້າເບິ່ງແນ່ແມ "\nບົວສະບາ ເອົາມືຄືນ ຍິ້ມໃຫ້ນາງນິດໜ້ອຍ\nສຸມາລີ ອົດບໍ່ໄດ້ ເອົາມືຍູ້ບ່າເຂົາ\nທິບພະວົງ ຄ່ອຍເວົ້າ " ເຮົາກັບເທາະ ສຸມາລີ\nຕອນນີ້ມັນຈະເຖິງ ທ່ຽງຄືນແລ້ວໃດນີ້ "\nສຸມາລີ ມີຮອຍຍິ້ມ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າຕໍ່\n" ເຈົ້າຈະກັບບໍ່ນີ້ ຊຸມຂ້ອຍຊິເມືອ ແລ້ວໃດ. "\nມາລາໃຈ ຢາດເຫື່ອຍ້ອຍ ໄຫຼຜ່ານຫາງຕາ\nບາງປີ ແຂ່ງເຮືອພວງເຮືອກາບພ້ອມ ໃນຕອນເຊົ້າເຊັ່ນກັນ\nຂະບວນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ ເຂດໜຶ່ງ ໄຊຍະພູມ\nຮ່ວມປອງດອງສືບສ້າງ ສະຫວັນກວ້າງໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຊອບແລ້ວ.\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.6 ?\nຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 11, 2010 | ມີ7ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຕໍ່ຈາກ " ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.5 ? "\nບາງຄົນຕາງຕິຊິ້ມ " ເຮືອໄຟໂຕລອຍລ່ອງດີນໍ\n" ໂຄຄິດຫຍັງມາລາໃຈ ເບິ່ງເຮືອໄຟໂຕແມ້\n' ຖ້າຕຳນານເປັນຈິງ ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນດ້ວຍ\n' ຂໍສົມຫວັງໃນຄວາມຮັກ ໄດ້ຄູ່ບົວສະບາຖ້ອນ'\nແລ້ວນາງຈິ່ງກ່າວເວົ້າ ເຖິງ' ເລື່ອງການຮຽນ'\n' ວຽກງານເດຈະເຮັດໃຫ້ ນາງຢູ່ສະບາຍສຸກບໍ່ນໍ'\n" ເຈົ້າກຳລັງເຫງົາຊຶມ ຄິດເຖິງຫຍັງນີ້? "\n" ກະລຸນາບອກຂ້ອຍ ວ່າໃຈເຈົ້າຄິດຫຍັງ"\n" ຂ້ອຍກຳລັງຄິດຄົ້ນ ບອກເຈົ້າບໍ່ຄວາມໃນໃຈ"\n" ແຕ່ຢ່າຕົວະຂ້ອຍໃດ ເວົ້າມາຂ້ອຍຟັງໄດ້"\n" ດຽວນີ້ຫົວໃຈຂ້ອຍ ພວມປະຄອງຄວາມເປັນໜຸ່ມ\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ຍ.. 7, 2010 | ມີ9ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n( ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.4 ? )\nວັດນີ້ ຊາວສະຫວັນນິຍົມເຂົ້າ ເພາະຕັ້ງຢູ່ໃຈເມືອງ\nສຸມາລີ ຫຼຽວມອງໜ້າ ທັງຍິ້ມຕໍ່ ບົວສະບາ\nບົວສະບາ ກໍ່ມີຍິ້ມ ໃຫ້ແກ່ ສຸມາລີ\nສາວອ້ວນ ນັ້ນກໍ່ໄດ້ ແນມເບິ່ງເຂົາສອງ\n" ໜ້າອິດສາເດສອງເຈົ້າ ອະທິຖານຄຽງຄູ່\nຈັ່ງແມ່ນເພິ່ນຢູ່ທ່າງຍິ້ມ ຕົວຂ້ອຍລຸກກ່ອນເດີ "\nທິບພະວົງ ຄອຍຖ້າ ສອງເຂົາຈິ່ງຍິ້ມໃສ່\nບາງຄູ່ວາງປ່ອຍແລ້ວ ‘ ໃຫ້ເຮົາໄດ້ຄູ່ກັນ ’\nຕົວະ ຫຼື ຈິງ ໃຫ້ພີ່ນ້ອງ ຄິດຮໍ່າເອົາເອງ\n" ໄປດີເດີເຮືອໄຟນ້ອຍ ລອຍລ່ອງວາລີ\nຝູງພະຍາດຢ່າຄ້າງ ໃຫ້ໝົດສ້ຽງຈາກຮ່າງກາຍ "\n" ໃຈຂ້ອຍໝາຍມາໄຫຼເຈົ້າ ເພື່ອສ່ຽງດວງວິຖີ\nສ່ຽງວ່າສອງເຮົານີ້ ຈະສົມປອງເປັນຄູ່ ກັນບໍ\nຫຼືໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຊູ້ ມີໃຈໃຫ້ແກ່ກັນ "\nສອງເຂົາກຳມືແໜ້ນ ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມໃສ່ ກັນແລ້ວ\nສຸມາລີ ໃຈຊື່ນຊ້ອຍ ພ້ອມພໍ່າ ບົວສະບາ\nຈຸດມຸ່ງໝາຍຄູ່ນີ້ ເມືອໜ້າຊິໄດ້ກັນ ຢູ່ບໍ\n( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.6 ? )\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ຍ.. 6, 2010 | ມີ 12 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n( ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.3 ? )\nບາງຄົນນັ້ນໃສ່ໂສ້ງ ບາງຄົນນັ້ນນຸ່ງສິ້ນ ຕາມເຂົານັ້ນສະດວກດີ\nສຸມາລີ ນຸ່ງສິ້ນ ລຽບງ່າຍສະບາຍຕົວ\nສຸມາລີ ສ້ອມດອກໄມ້ ທີ່ພວມຈໍ່ຈູມງາມ\nນາງຈຶ່ງຈັບດອກໄມ້ ເອົາທຽນມາແນບໄວ້ ສຸດທ້າຍໃສ່ທູບຫອມ\nເອະມາໃຈເຢັນແທ້ ບຸນເຂົາຊິເລີກກ່ອນ ເສຍແລ້ວ\n" ເອື້ອຍອ້ວນມາຫາເຈົ້າ " ນ້ອງຊາຍນາງຮ້ອງໃສ່\n" ເອີຊິໄປແລ້ວເຈົ້າ ລໍຖ້າໜ້ອຍໜຶ່ງເດີ. "\nບົວສະບາ ນຸ່ງເຄື່ອງເກີ້ ລໍຢູ່ດົນນານ\nແລ້ວຈະພາໄປອ້ອມ ວຽນທຽນຢູ່ ວັດໃຫຍ່\nໄຊຍະພູມ ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ ໃຈກາງກວ້າງເຂດສະຫວັນ\nບົວສະບາ ເດົາໃນໃຈ ຕ້ອງແມ່ນນາງມາແລ້ວ\nສຽງແມ່ເຂົາແຊວຂຶ້ນ " ປັດຕິໂທຜູ້ບ່າວ\nເຈົ້າໜ້າຈະໄປຊວນນ້ອງ ນ້ຳພໍ່ແມ່ຂອງນາງ "\n" ລູກຂອບໃຈເດີແກ້ວ ມານດາທີ່ສອນສັ່ງ\nລູກກໍ່ຫວັງດັ່ງແມ່ເວົ້າ ແຕ່ນາງນັ້ນບໍ່ຍອມ "\n" ລູກກໍ່ຕ້ອງກ່າວອ້ອມ ທຸກຢ່າງໃຫ້ນາງເຫັນ\nພານ້ອງໄປເຖິງເຮືອນແລ້ວ ວ່າຈາຄອບແມ່ ນາງເດີ\nຢ່າເຫັນແກ່ເລື່ອງນ້ອຍ ຄວາມດີເຈົ້າຊິລົດລົງ "\nສຸມາລີ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ຊ້ອຍຊື່ນໃນຕາ\n" ສະບາຍດີມານດາ " ພ້ອມຍົກມືປະນອມໄຫວ້\nສຸມາລີ ໄຂຮອຍຍິ້ມ ອາຍໆໃຫ້ແມ່\n" ພວກລູກໄປວຽນທຽນແລ້ວ ກໍ່ຮີບຕ່າວກັບມາ\nພວກເຈົ້າພາກັນໄປໄຫວ້ ຫໍເມືອງເຈົ້າປູ່ ນຳເດີ\nຮູ້ວ່າເດິກດື່ນແລ້ວ ຊຸມເຈົ້າກໍ່ຕ່າວມາ ”\n( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.5 )\nຂຽນເມື່ອ: ສ.ຫ.. 17, 2010 | ມີ0ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nບົວສະບາ ຫັກຫ້າມກັ້ນ ຫົດຫູ່ໃນຫົວໃຈ\nມື້ນີ້ ເຖິງວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ຮັກພີ່ກໍ່ຕາມໃຈ\nຂ້ອຍຈະຕ້ອງເລັ່ງໃຫ້ ຄວາມຮັກຢູ່ໃນອົກ ເຈົ້ານັ້ນ\nມື້ນີ້ ປະຕິເສດຂ້ອຍໄດ້ ວ່າບໍ່ຮັກບໍ່ເປັນຫຍັງ\nບົວສະບາ ນັ້ນໄດ້ ແນມເບິ່ງ ມາລາໃຈ\nເຂົາຢ້ານ ນາງບໍ່ມີໃຈໃຫ້ ຫົວໃຈເຂົາຄົງມ້າງມຸ່ນ\n" ຄວາມຈິງຂ້ອຍຮັກເຈົ້າ ເພື່ອໝາຍມຸ່ງການຮຽນ ນີ້ແລ້ວ\nຂ້ອຍຈຶ່ງຄິດວ່າເຈົ້ານັ້ນ ໝາຍມຸ້ງຮັກເຮົາ "\nມາລາໃຈ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ\nຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ລະບຽບກໍ່ບົ່ງໄວ້ ໃນເລື່ອງພົວພັນ\nຄືວ່າ ເຈົ້າວາງຕົວເວົ້າຕໍ່ຂ້ອຍ ເໝືອນຈາແກ້ງເຮັດເອົາ\nບໍ່ແມ່ນຂ້ອຍອ່ອນງໍ້ ໃນເລື່ອງການງານ ດອກນາ\nແຕ່ວ່າ ເຈົ້າມາຫວານຄຳຮັກ ຕໍ່ຮຽມໃນວັນນີ້\nທຳໃຫ້ຂ້ອຍຊາບຊຶ້ງ ສຸດປຶ້ມປ່ຽມໃຈ ເບິ່ງດູ\n" ຂ້ອຍນີ້ເຄີຍກ່າວໄວ້ ໃນເລື່ອງຮັກການຮຽນ\nເວົ້າແຕ່ວ່າຮັກຂ້ອຍແທ້ ຕົວຈິງນັ້ນເຮັດໃຫ້ເຫັນ ແດ່ແມ "\nພໍໄດ້ຍິນປະເດັນເວົ້າ ເຂົ້າທ່າ ບົວສະບາ\n" ຢູ່ໃສຈາຄວາມຮັກ ວ່າບໍ່ມີໃຫ້ຮຽມໄດ້\nເບິ່ງເຈົ້າຄົງບໍ່ໜ້າ ມາຍາໄດ້ສິ່ງລວງ "\nບົວສະບາ ທັກທ້ວງ ຕາງຂູ່ນິດໆ\n" ໃສວ່າເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດ ຮັກເຮົາພໍນ້ອຍ\nສ້າງບຸນຄຸນເພື່ອເຈົ້າ ແລ້ວຈະເວົ້າວ່າຮັກຊາຍ ອ້າຍບໍ ? "\n" ເຂົ້າເບິ່ງຂ້ອຍໃນແງ່ຮ້າຍ ເກີນກວ່າຄວາມຈິງ ເສຍແລ້ວ\nເຈົ້າຊິຫາວ່າຂ້ອຍ ອາໃສແຫ້ນໝູ່ກິນ ຊັ້ນບໍ\nໃຜກະທຳເພື່ອຫວັງໄດ້ ຕົວເຮົາເປັນຄ່າຕອບ ແທນນັ້ນ\nຄິດດີໆເສຍເຈົ້າ ເມົາຫຼົງຕົວກໍ່ຮູ້ຕື່ນ ແດ່ແມ\nກັບເມືອສາມື້ນີ້ ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນ ອີກເນີ "\nສະພາບການເຊັ່ນນີ້ ມັນລົງທີ່ ບົວສະບາ ເສຍແລ້ວ\nບົວສະບາ ຈຳເປັນໄດ້ ຖອຍຫ່າງຢ່າງເນັບຊາ\nແຕ່ກ້ຳກືນໂສກເສົ້າ ມັນຈະຄຸ້ມຄ່າກັນ ບໍ່ນໍ.\n( ຍັງມີຕໍ່ )\nຂຽນເມື່ອ: ສ.ຫ.. 17, 2010 | ມີ2ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nເທວະດາທົ່ວດ້າວ ຄືຊາວເຊື້ອຊາດປະຊາ ນີ້ແລ້ວ\nບົວສະບາ ຍິ້ມນ້ອຍໆ ໃຫ້ແກ່ ມາລາໃຈ\n" ຂ້ອຍສະອອນຕີນສິ້ນ ລາຍງາມໆທີ່ເຈົ້ານຸ່ງ\nມີຮູບປາແລະກຸ້ງ ລາຍຊ້າງຢູ່ຂ້າງຫຼັງ "\nຊ່າງຄົນລາວນີ້ຕັ້ງ ປານີດສີມືດີ ແທ້ນໍ\nມາລາໃຈ ແນມເບິ່ງໜ້າ ເຂົາແລ້ວກໍ່ເຫຼົ່າຫົວ\nບົວສະບາ ບໍ່ຄິດຊ້ຳ ເຖິງເລື່ອງຄວາມເກີນ\n" ຂ້ອຍຂໍຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າ ຍໍຍ້ອງສິ່ງອື່ນດີ ກວ່າໃດ "\nບົວສະບາ ກໍ່ຮໍ່າຮ້ອງ ໝາຍປອງໝັ້ນຕໍ່ນາງ\nບົວສະບາ ດູເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຈາເວົ້າຕໍ່ນາງ\n" ມື້ນີ້ ຕົວເຈົ້າອະທິຖານສ້າງ ໝາຍມຸ່ງສັນໃດ\n" ຂ້ອບຂໍຖາມຕົວເຈົ້າ ໄດ້ບໍ່ ບົວສະບາ\nຫຼືວ່າ ສຸມາລີ ບອກຂ່າວໃຫ້ ວ່າເຮົານັ້ນຮັກເຂົາ\nນອກນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍກ່າວເວົ້າ ບອກກ່າວກັບໃຜ\n" ຂ້ອຍບໍ່ຊ່າງຊິໃຫ້ ຄວາມຮັກໃນໃຈ\nເຫັນແກ່ໃຈຂອງຂ້ອຍ ເປັນຈິງຈັກຄັ້ງໜຶ່ງ ສານໍ\nເຮົາຮັກກັນກໍ່ໜ໊າ ຈະຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນ "\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ລ.. 28, 2010 | ມີ9ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 3.1 ?\nຂຽນເມື່ອ: ກ.ລ.. 16, 2010 | ມີ3ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nວັນນີ້ ວັນທີໜຶ່ງມິຖຸນາ ທ້າຍລະດູຍາມແລ້ງ\nມາລາໃຈ ເປັນຫົວໜ້າ ນຳພາຈຸທີໜຶ່ງ\nສ່ວນວ່າຈຸທີສອງນີ້ ນຳພາໝູ່ ບົວສະບາ\nເພັດສຸວັນ ທ່ຽງແທ້ ພາເຂົານັ້ນເຮັດທຳ\nແນວຫົວໃຈຍັງເຕັ້ນ ເຫັນຂອງດີກໍ່ຕ້ອງເລົ່າ ກັນແລ້ວ\nຂາຍຄ່າໃຈມີຄຳເວົ້າ ຍິນດີ ຫຼື ຮ້ອງຈົ່ມ\nທິບພະວົງ ຕົວອ້ວນໆ ຕຳຢູ່ງຸບໆ\nມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ ລົມໝູ່ຢ່າງສຸກສັນ\nບົວສະບາ ເດີນອ້ອມ ທາງຫຼັງນາງໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 1.10 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 29, 2010 | ມີ4ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nທິດາພອນ ກະສັນໂອ້ ໃນສາຍຕາຜະຫວາທຽບ\n" ມາເຂົ້າມານັ່ງລ້ອມ ດອມໝູ່ຈັກນິດ\nມາຮັກແພງກັນໄວ້ ຍາມໄປມາພໍໄດ້ແວ່ "\nບົວສະບາ ກ່າວແກ້ ຄວາມເຂີນເກີ້ແຫ່ງພວກເຂົາ\nທິດາພອນ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ\nຄວາມເຂີນອາຍກໍ່ວຸ້ນ ຄວບຄຸມໄວ້ບໍ່ອາດທຳ ໄດ້ແລ້ວ\nສາວອ້ວນ ຍິ່ງກ່າວຊ້ຳ ເຕີມຕື່ມນາງເຂີນ\n" ນີ້ເປັນຄວາມບັງເອີນ ຫຼືຈາກໃຈກັນແທ້\nໝູ່ເບິ່ງແມສີໜ້າ ທິດາພອນ ງາມບໍ່\nຍິນດີນະທີ່ພົບພໍ້ ຊາຍກ້າມພໍ່ສ່ຽວເຮົາ "\nອ້ວນ ລໍຟັງຄຳເວົ້າ ທີ່ຈະກ່າວຫວນກັບ\nທິດາພອນ ຍອມຮັບ ວ່ານາງເຂີນເກີ້\nໝູ່ຄູ່ກັນທ່ຽງແທ້ ຍັງແນເນັ້ນນ່ຽນກັນ ນໍອ້ວນນໍ\nສາວອ້ວນ ຫວັງຊິໄດ້ ເຍີ້ຍຕໍ່ເຕີມສຽງ\nສາວທັງສອງແນມໜ້າ ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ\n" ອັນວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ມີຊື່ສັນໃດ\nຂ້ອຍເຕັມໃຈຈະຟັງ ຮັບຈອງຈຳໄວ້ "\nທິດາພອນ ໄຂຊີ້ ເຊີນຊວນເວົ້າຕໍ່\n" ຂ້ອຍນີ້ຄົງຄ່ານ້ອຍ ຮຽນກໍ່ອ່ອນອາຍໃຈ\nເຫັນວ່າເຈົ້າສະຫຼາດຮູ້ ດູແລ້ວບໍ່ໜ້າຖາມ "\nທິດາພອນ ບໍ່ຫ້າມກັ້ນ ອົດຢູ່ໃຫ້ໃຈນັກ\n" ຂ້ອຍອາດຈະເກັ່ງໃຊ້ ໃນເລື່ອງການຮຽນ\nຊິທ່ວງທັນໄປຮູ້ ນາມຕົວແຕ້ມແຕ່ງ ເຈົ້າບໍ\nມື້ນີ້ເອງຂ້ອຍຈິ່ງຮູ້ ວ່າຕົວເຈົ້າຂີ້ອົ່ງຄຸຍ "\n" ຄົນງາມສວຍເຈົ້າຢ່າຮ້ອນ ຟັງຂ້ອຍກ່ອນໃຈເຢັນໆ\nເຈົ້າຄວນທຳຕົນໃຫ້ ໃຈສົດໃສຊ້ອຍຊື່ນ ແດ່ແມ\nຢ່າໃຫ້ຄືນຄໍ່າເສົ້າ ເໝືອນເຈົ້າສົ່ງໃຈ ເທາະນາ "\nຊາຍຜູ້ນີ້ຊ່າງໄຮ້ ຢາງແຫ່ງຄວາມອາຍ ຈິງໜໍ\nຢ່າຫວັງໄດ້ຊົດນ້ຳ ກິນຕ່ອນທັນຕາ ເຖີດໜາ\nຄິດວ່າເປັນປະທຸມເຊື້ອ ມາລາແລ້ງຄ່າ ຊັ້ນບໍ\nທິດາພອນ ບໍ່ຢາກໃຊ້ ຄຳຕໍ່ເຕີມເຂົາ\n" ມື້ໜ້າເຮົາມາຕ້ານ ດອມກັນຄັ້ງໃໝ່\nມື້ນີ້ ຕາເວັນໃກ້ຄໍ່າຄ້ອຍ ສົມຄວນແລ້ວລະໝູ່ເຮົາ\nພວກເຮົາມາລົມຫຼິ້ນ ນຳກັນອີກຄັ້ງໃໝ່ "\nເພັດສຸວັນ ເຫງົາໃຈ ຕຳນິຕົນເອງໄວ້\nບົວສະບາ ຢືນຢູ່ຢັ້ງ ຍັງລໍຖ້າຍ່າງພ້ອມເຂົາ.\n( ຈົບຕອນທີ 1, ອ່ານຕໍ່ຕອນຕໍ່ໄປ )\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 1.9 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 28, 2010 | ມີ 14 ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n" ຕົກກະເທີນໄດ້ມາຫຼິ້ນ ເຂົ້າຮ່ວມວົງກັນ\nຖ້າຫາກ ເຫັນຂ້ອຍມີຈຸດດ້ອຍ ກະລຸນາເຕືອນຂ້ອນແນ່\nຂ້ອຍຈະ ໄດ້ແກ້ໄຂສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຫາຍງ້ວງໂງ່ຜະຫຍາ "\nມາລາໃຈ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ\n" ຂ້ອຍບໍ່ຫານຈະສິດສອນ ຜູ້ເກັ່ງຮຽນຄືເຈົ້າ "\n" ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ພໍໃຈຄຳເຈົ້າວ່າ\nບອກເຕືອນເຮົາຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ກັບຄຳເວົ້າທີ່ອ່ອນຫວານ "\nສຸມາລີ ອົກສະທ້ານ ນ້ອຍນໍ່າໃນໃຈ\nທີ່ເຫັນ ບົວສະບາ ຈາໄຂ ປຶ້ມປ່ຽມ ມາລາໃຈ ເວົ້າ\nເປັນຫຍັງ ກາຍເປັນຄົນປັນຍາດ້ອຍ ຄອຍທຳຕາມຄຳສັ່ງ\nບໍ່ວ່າ ຈະມາຕາຍເໝືອນປາ ທີ່ຂາດແຄນເຂີນນ້ຳ\nຮູ້ບໍ່ອົກຂ້ອຍໃຫ້  ເມື່ອເຈົ້າກ່າວຄຳຫວານ\nເມື່ອເຈົ້າ ສຸກສຳລານກັບວາຈາ ທີ່ນາງວອນເວົ້າ\nຫົວໃຈເຮົາມັນເສົ້າ  ເຫງົາໃນເຈົ້າຮູ້ບໍ່\nຄັນຈະເວົ້າຕໍ່ເຈົ້າ  ເຮົານັ້ນຍິ່ງຄິດກົວ\nເມື່ອນັ້ນ ຂ້ອຍຍິ່ງເຫງົາໃນອົກ  ແລະລະອາຍພວກເຂົາລ້າ\nເປັນຫຍັງ ເຈົ້າຈິ່ງແລລໍ່າໜ້າ ຂອງນາງໄດ້ບໍ່ອ່ຽງອາຍ\nຫຼືວ່າເຈົ້າໜ່າຍໜ້າ  ເກົ່າໆຂອງເຮົາ ແລ້ວບໍ\nບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ສຸມາລີ\nຈຶ່ງເບີກທາງອື່ນໃຊ້  ໃຫ້ເປັນກ້າວດຸ່ງເດີນ\n" ສອງແກ້ມຂາວຕາຄົມ ຮ່ວມລົມແດ່ບໍເຈົ້າ\nລອງຖະແຫຼງຄຳເວົ້າ ດອມດາຜະຫຍາມ່ວນ ເບິ່ງດູ\nຜີວຂາວນວນດັ່ງເຈົ້າ ນາມຊັ້ນຊື່ໃດ ? "\n" ໃນເມື່ອ ບົວ ຫາກໄດ້ ໄກຫ່າງວັງຫຼວງ\nໃນເມື່ອ ບົວ ໄກນ້ຳ ສາວນາງພຽງຮູ້ພີ່\nໃນໃຈ ພໍຢາກອອກປາກຕ້ານ ຕັ້ງແຕ່ແລເຫັນ ພຸ້ນແລ້ວ\nຢ້ານພີ່ຊາຍແຜດຮ້ອງ ຄົນຂີ້ຮ້າຍຢ່າງນ້ອງ ຍັງມາກ້າຕໍ່ຄວາມ ດອກນາ "\nສ່ວນວ່າ ບົວສະບາ ມິດ ເຫຼືອດຕາແນມຈ້ອງ\n" ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄໍ່າຄວນຮ້ອງ ຕິຊົມຮູບຮ່າງ ໃຜນາ "\nບົວສະບາ ກ່າວອ້າງ ສະແດງສ້າງສິ່ງດີ\n" ຂ້ອຍນີ້ ທິດາພອນ ແມ່ນຊີ້ ບອກບົ່ງນາມຮຽມ ຈິງແລ້ວ\nອັນຊື່ ພອນ ຄືນາມທຽມ ພໍ່ແມ່ຮຽມຫວນເອີ້ນ\nຄັນຫາກເດີນໄປຫ້ອງ ຫົວເມືອງ ບ້ານອຸ່ນ ພາຍພຸ້ນ\nໄປທ່ຽວບຸນບ້ານຂ້ອຍ ເຊີນເຈົ້າແວ່ຢາມ ໄດ້ນາ "\nບົວສະບາ ຫົວຍ້າມໆ ທັງຄິດໃນຈິດ\n" ຄັນຂ້ອຍໄປທຸກອາທິດ ໄດ້ບໍ່ເດຕົນເຈົ້າ\nຢ້ານແຕ່ຫັນຈາເວົ້າ ເຊົາໆຢ່າໄປແວ່ "\n" ເອີ່… ຄັນຊິໄປຢ່າງນັ້ນແທ້ ກໍ່ຍິນດ້ວຍບໍ່ຂີນ ດອກນາ "\nບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ຍິ້ມ ຍ້ອນຄຳເວົ້ານັ້ນຖືກໃຈ\n" ເປັນແນວໃດວັນນີ້ ອາລົມດີແທ້ນໍໝູ່\nເຮົາຫາໂຕຢູ່ພຸ້ນ ບໍ່ເຫັນເຈົ້າຈຶ່ງຍ່າງມາ ພີ້ນາ "\n" ມີບັນຫາໃດແລ້ວ ຈິ່ງຮີບດ່ວນມາຫາ ? "\n" ພຽງຢາກຈາດອມໂຕ ໃຫ້ສວ່າງເຫງົາໃນວັນນີ້ "\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 1.8 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 28, 2010 | ມີ6ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\n" ຮູບຮ່າງບໍ່ຂີ້ຮ້າຍ  ເວົ້າກໍ່ມ່ວນນວນຫູ\nຮຽມຢາກດູທາງໃນ  ເບິ່ງເດຫົວໃຈເຈົ້າ\nສ່ວນທາງໃນບອກບໍ່ໄດ້ ຢ້ານໃຈສົ້ມກວ່າໝາກນາວ ພຸ້ນນາ "\n" ໂອຂ້ອຍລືມໄຂຂໍ້  ແນວນາມຊັ້ນຊື່\nມັນນັ້ນຄືດັ່ງຂ້ອຍ ບໍ່ລອຍລ້ອງຫ່າງເຫີນ ດອກນາ\nຊື່ຂ້ອຍຕາມໝູ່ເອີ້ນ ອ້ວນ ອຸ່ນນວນນົງ\nທິບພະວົງ ຄືນາມ  ແຫ່ງຮຽມເປັນເຄົ້າ "\n" ໂອໂຫນາມມະກອນເຈົ້າ ສົມຕົວຕາມແຕ່ງ\nທິບພະວົງ ກໍ່ແມ້ງ ຟັງໄດ້ມ່ວນດີ "\n" ຂ້ອຍບໍ່ບອກກໍ່ໄດ້ຕີ້  ເພາະທຸກທີ່ຫວນເຫັນ\nພວກເຮົາ ເປັນເພື່ອນຮຽນໃນຄາວຫຼັງ ຮ່ວມກັນແຕ່ຍັງນ້ອຍ\nສຸມາລີ ສອຍຂຶ້ນ ສະແດງຕົນຕາມຕ່າວ\n" ເຮົາໂລດຫາກໍ່ເພິ່ງຮູ້ ເປັນແຟນເກົ່າກັນເບາະ ? "\nສາວອ້ວນ ສອຍເອາະເຊາະ  ເພື່ອເກາະເອົາຄໍາເວົ້າ\nສຸມາລີງົມເກົ້າ  ແປງຜົມໜ້ອຍໜຶ່ງ\n" ແນ່ນອນ ຂ້ອຍບໍ່ຂີນຄັດຄ້ານ ຖ້າພວກໝູ່ເຫັນດີ\nມາພີ້ຕີ ບົວສະບາ ມານັ່ງຮຽງຮຽມພີ້ "\nບົວສະບາ ເຄື່ອນຍ້າຍ ລຸກຍ່າງເດີນໄປ\nສຸມາລີ ຕາໃສ  ໃສ່ເຂົາຄາວນ້ອຍ\nທັງໝົດຄອຍແນມໜ້າ  ໃນສາຍຕາທີ່ຈົດຈໍ່\nສ່ວນສາວ ມາລາໃຈ ນັ້ນ ແນບເນັ່ງແນຈິດ\n" ຄົນຫຼໍ່ສົດຊື່ນໃຊ້ ຄວາມຫຼໍ່ໃຫ້ເປັນຜົນ\nບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ ຫູເບົາໃບ້ບອດສະໝອງ "\nບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງ ໂຍບນັ່ງເບົາໆ\nສຸມາລີ ປະຄອງຂ້າງ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ບົວສະບາ\n" ມາໃກ້ເຮົາດີແລ້ວລະ ຊິເບິ່ງແຍງດູແລເຈົ້າ "\nພໍໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າ ມາລາໃຈ ສີໜ້າຫຼ່າ\n" ຄຳເວົ້າຂ້ອຍ ອາດບໍ່ນຸ້ມດັ່ງຝ້າຍ ຫຼືແຫຼມດັ່ງປາຍເຂັມ\nແລະບໍ່ ເຜັດ ເຄັມ ຫວານ ດັ່ງ ພິກ ເກືອ ລຳອ້ອຍ\nສະໝອງຍັງບໍ່ຮອບຮູ້ ຈຶ່ງຫຼົງເວົ້າໃຫ້ເພິ່ນຊັງ "\nມາລາໃຈ ກ່າວຢັ້ງ ສະເໜີເພດເຍົາໄວ\n" ຂໍອະໄພໂທດດ້ວຍ ທີ່ຂ້ອຍກ່າວບໍ່ເໝາະສົມ\nຫວັງວ່າ ບົວສະບາ ເຈົ້າ ອະໄພເຮົາມາດມຸ່ງ "\nແວວຕານາງທຳໃຫ້ ບົວສະບາ ຄິດງໍ້ງ່ຽງ\nເຮັດໃຫ້ ຫົວໃຈ ບົວສະຍາ ເຕັ້ນ ເປັນທຳນອງທີ່ແຕກຕ່າງ\n" ຕົວຂ້ອຍນີ້ບໍ່ໄດ້ ແຄ້ນຄັ່ງໃນໃຈ\nຈຶ່ງສ່າງແປງປາກເວົ້າ ຫວານສົ້ມຂື່ນເຄັມ ໄດ້ນໍ "\nບົວສະບາ ເຕັມໃຈເວົ້າ ໂຕ້ຕອບນິດໆ\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 1.7 ?\nສຸມາລີ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ມາລາໃຈ\nວ່າເຂົາເປັນຊາຍຊູ້  ໃນໃຈນາງຢ່າງແນ້ວແນ່\nນາງຢາກບອກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ອອກມາສູ່ ມາລາໃຈ\nນາງຢາກມີຄຳເວົ້າ ກັບ ມາລາໃຈ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ\nແຕ່ແລ້ວ ນາງໄດ້ພຽງຄິດໄວ້ ຊ້ອນເຊື່ອງໃນດວງໃຈ\nນາງຈຶ່ງເກັບຄວາມໃນ  ໃສ່ຊວງຕົນໄວ້\nບໍ່ໃຫ້ ມາລາໃຈ ຮູ້ ວ່າໃຈນາງຮັກເຂົາແນ່\n" ຕົວຂ້ອຍ ບໍ່ມີຫຍັງຂັດຂ້ອງ ຕາມແຕ່ຕົວເຂົາ\nພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ຍິງຄືກັນ ບໍ່ຮູ້ໃຈເຂົາໄດ້\nເຂົາພໍໃຈໃຜນັ້ນ  ເປັນຈຸດສໍາຄັນກວ່າ\nຖ້າວ່າເຂົາຮັກຂ້ອຍແລ້ວ ຕົວເຈົ້າຕ້ອງປ່ຽນໃຈ "\n" ມັນກໍ່ຍັງບໍ່ແນ່ໄດ້ ທີ່ຈະກ່າວສະຫຼູບຜົນ\nແນວຄິດຂອງຄົນເຮົາ ທຸກໆວັນປ່ຽນແປງໄດ້ "\n" ໜ້າສົນໃຈຄຳເຫັນເຈົ້າ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ກະຈ່າງ\nທຸກຢ່າງໃນໂລກນີ້ ລ້ວນເປັນເລື້ອງບໍ່ແນ່ນອນ "\n" ດັ່ງບົດສອນກ່າວໄວ້ ທຸກສິ່ງອະນິຈັງ\nຄວາມທ່ຽງແທ້ຍັງບໍ່ມີ  ໃຫ້ອໍາມະຕະໄດ້ "\nມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ  ເອົາທໍາເຂົາມາວ່າ\nສິ່ງທໍາມະສອນສັ່ງໄວ້  ເປັນເລື້ອງໜ້າຮິ່ນຕອງ\nສິ່ງແນ່ນອນ ຄືຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ ຊ່າງອະນິຈັງແທ້\nແມ່ນແຕ່ແປວກະແສນໍ້າ  ໄຫຼແຮງຍັງຕັນຢູ່\nສຸມາລີ ຫັນໜ້າ ມາເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ\n" ເຈົ້າຮູ້ເຂົາດົນປານໃດ ຈິ່ງຢາກເປັນແຟນນີ້ "\nມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຫວານແລ້ວຕອບວ່າ\n" ຂ້ອຍນີ້ຫາກໍ່ຮູ້ ສອງສາມມື້ທີ່ພົບກັນ\nເລີຍຄິດ ຢາກໄດ້ເຂົາມາເປັນແຟນ ເຫດຜົນມີພຽງນີ້ "\nສຸມາລີ ແນມໜ້າ ໃນໃຈກໍ່ຄິດວ່າ\n' ໜ້າຕາງາມທ່ຽງແທ້ ແຕ່ໃຈນັ້ນງ່າຍໄປ '\nສຸມາລີ ຈາຊວນ ໝູ່ຄູ່ນາງຄຽງໃກ້\nມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ " ຂໍໄປນຳໄດ້ບໍ່ ? "\n" ຂ້ອຍກໍ່ພວມຊິເວົ້າ ຊວນເຈົ້າຢູ່ນີ້ໜາ "\nສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ພ້ອມພໍ່າ ມາລາໃຈ\n" ເຮົາພາກັນໄປເທາະ ໝູ່ຊິໄປໝົດແລ້ວ "\nພວກນາງມານັ່ງຫຼິ້ນ  ແຖວຮົ່ມຝາງແດງ\n" ມີໃຜຮູ້ບໍ່ນີ້ ຊາຍຄົນນັ້ນຊື່ຫຍັງ ? "\n" ເຈົ້າໄປນອນຢູ່ໃສລະ ຈິ່ງເລົ່າຖາມຊຸມຂ້ອຍ "\nມາລາໃຈ ປ່ອຍຮອຍຍິ້ມ ຈິງໃຈບອກບົ່ງ\nທິບພະວົງ ຕົວອ້ວນໆ ກໍ່ເລີຍຍິ້ມເພື່ອລຶບອາຍ\nສະບາຍດີ ! ສຽງກ່າວຂຶ້ນ ຈາກຊາຍທີ່ພວມມາເຖິງ\nເຂົາເບິ່ງສາວໃນວົງ  ແລ້ວປ່ອຍໃຈໄຂແຍ້ມ\nມາລາໃຈ ແນມໜ້າ " ກະລຸນາເຊີນນັ່ງ\nມັກບ່ອນໃດຕາມແຕ່ເຈົ້າ ພວກເຮົານັ້ນບໍ່ຂີນ "\nພໍເມື່ອເຂົາໄດ້ຍິນແລ້ວ ນັ່ງຂ້າງບ່ອນ ມາລາໃຈ\n" ນາມມະກອນຂອງຂ້ອຍ ບົວສະບາ ເປັນຊື່\nພວກເພື່ອນຄືຊິຮູ້ ໝົດແລ້ວທຸກໆຄົນ ຕິບໍ ? "\nມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ  ໃຫ້ແກ່ ບົວສະບາ\n" ຂໍສະແດງຄວາມຍິນດີ ທີ່ຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "\nມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ  ໄຂໄມຕີໄວ້ກ່ອນ\nບົວສະບາ ຈຶ່ງກ່າວຕ້ອນ ວອນເວົ້າລ່ອງຄໍ\n" ເຮົາກໍ່ຍິນດີດ້ວຍ ດອມໝູ່ສາວສວຍ\nຮ່ວມສາວໆມີຮອຍຍິ້ມ  ໄຍສະເໜສວຍສະຫງ່າ\nພຽງຂ້ອຍມາພົບຍິ້ມ ຍັງຫວານຊຶ້ງຊໍ່າໃຈ "\nຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 1.6 ?\nຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 25, 2010 | ມີ3ຄຳເຫັນ ແລະ0trackback(s)\nມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ເມື່ອມາມໍ່ ສຸມາລີ\n" ຂ້ອຍຍິນດີຢາກມາລົມ ເພື່ອຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "\nມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ໄຂຄຳຂຶ້ນກ່ອນ\n" ກະລຸນານັ່ງບ່ອນນີ້ " ພວກນາງຍິ້ມຕໍ່ກັນ\n" ເຈົ້ານັ້ນຮຽນເກັ່ງນີ້ ຄິດອ່ານສະໝອງໄວ "\nສຸມາລີ ຈາໄຂ ຍ້ອງນາງໃນຕອນຕົ້ນ\n" ຜູ້ສົນໃຈສະແຫວງຮູ້ ໝົດທຸກຄົນສາມາດເກັ່ງ\nບໍ່ແມ່ນ ຮອດມື້ເສັງຈຶ່ງຄົ້ນຄວ້າ ຫຼືລໍຖ້າກ່າຍເອົາ\nບໍ່ແມ່ນເຮົາໃສ່ຮ້າຍ ໃດໝູ່ ນີ້ຄວາມຈິງ


ຖະແຫຼງຂ່າວການເຂົ້າຮ່ວມການແຂ່ງຂັນຊີເກມ ຄັ້ງທີ 31 ທີ່ ສສ ຫວຽດນາມ | ໂທລະໂຄ່ງ THOLAKHONG\nHome ຂ່າວກິລາ ຖະແຫຼງຂ່າວການເຂົ້າຮ່ວມການແຂ່ງຂັນຊີເກມ ຄັ້ງທີ 31 ທີ່ ສສ ຫວຽດນາມ\nພິທີໂອ້ລົມ ນັກກິລາທີມຊາດ ແລະ ພິທີຖະແຫຼງຂ່າວ ການເຂົ້າຮ່ວມການແຂ່ງຂັນຊີເກມ ຄັ້ງທີ 31 ທີ່ ສສ ຫວຽດນາມ.\nວັນຈັນ 02 ພຶດສະພາ 2022 ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ໄດ້ມີພິທີໂອ້ລົມ ນັກກິລາທີມຊາດ ແລະ ພິທີຖະແຫລງຂ່າວ ການເຂົ້າຮ່ວມການແຂ່ງຂັນຊີເກມ ຄັ້ງທີ 31 ທີ່ ສສ ຫວຽດນາມ ເປັນກຽດເຂົ້າຮ່ວມໂດຍມີ ທ່ານ ສົມສະຫວາດ ເລັ່ງສະຫວັດ ປະທານກິດຕິມະສັກ ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ, ທ່ານ ວີເພັດ ສີຫາຈັກຣ ປະທານ ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະບໍລິຫານງານ ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ, ຄະນະນັກກິລາທີມຊາດບານເຕະຊາຍ, ຄະນະນັກກິລາທີມຊາດບານເຕະຍິງ ແລະ ນັກຂ່າວ ສື່ມວນຊົນ ເຂົ້າຮ່ວມ.ທ່ານ ປະສາດໄຊ ພິລາພັນເດຊ ຄະນະນຳທີມບານເຕະຊາຍ ແລະ ທ່ານ ນາງ ພູໄຊ ແພງພົງ ຄະນະນຳທີມບານເຕະຍິງ ໄດ້ຂຶ້ນລາຍງານກ່ຽວກັບການກຽມຄວາມພ້ອມຂອງທີມ ເພື່ອກະກຽມເຂົ້າຮ່ວມ ງານມະຫະກຳກິລາຊີເກມ ຄັ້ງທີ 31 ທີ່ ສສ ຫວຽດນາມ ເຊິ່ງຈັດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງວັນທີ 12-23 ພຶດສະພາ 2022.\nທ່ານ ສົມສະຫວາດ ເລັ່ງສະຫວັດ ປະທານກິດຕິມະສັກ ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ ໄດ້ໃຫ້ຄຳໂອວາດ ໂດຍໄດ້ເນັ້ນຫນັກໃຫ້ ຄະນະນຳ, ຄູຝຶກ ແລະ ນັກກິລາ ປະຕິບັດລະບຽບການຂອງເຈົ້າພາບວາງອອກ ຢ່າງເຄັງຂັດ ແລະ ໃຫ້ຄຳນຶງສະເໝີວ່າເວລາລົງສະໜາມແຂ່ງຂັນແມ່ນໃນນາມຕາງໜ້າໃຫ້ແກ່ຄົນລາວທົ່ວປະເທດ, ຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງວັດທະນະທຳຂອງຄົນລາວເປັນຄົນມີໄມຕີຈິດມິດຕະພາບຕໍ່ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມແຂ່ງຂັນ ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມ ອາຊີບນຳກັນແຕ່ຕ້ອງເຮັດທຸກຄວາມສາມາດ ແລະ ນຳໃຊ້ເຕັກນິກທີ່ໄດ້ຝຶກຊ້ອມມາເພື່ອເອົາຊະນະຄູ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຈິດໃຈກ້າຫານ ແລະ ດ້ວຍຈິດໃຈຊາດພິລະອາດຫານ ເພື່ອນຳໄຊຊະນະ ແລະ ກຽດຊື່ສຽງມາສູ່ປະເທດຊາດ.ຫລັງຈາກນັ້ນ ອາພັດສະລາ ຈັນທະວົງໄຊ ຕາງຫນ້າ ນັກກິລາທີມຊາດຍິງ ແລະ ນະລົງສິດ ຈັນທະລັງສີ ຕາງຫນ້ານັກກິລາທີມຊາດຊາຍ ໄດ້ຂຶ້ນກ່າວຮັບຄໍາໂອ້ວາດຈາກ ທ່ານ ສົມສະຫວາດ ເລັ່ງສະຫວັດ ປະທານ ກິດຕິມະສັກ ສຕລ ຈະຕັ້ງໃຈເອົາໃຈໃສ່ສ້າງຄວາມສາມັກຄີ ພາຍໃນທີມ ແລະ ພ້ອມໃຈກັນຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນພາຍໃນທີມ ຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ ແລະ ພະຍາຍາມສ້າງຜົນງານໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຈິງ’’.\nສຳລັບເປົ້າໝາຍໃນການເຂົ້າຮ່ວມໃນຄັ້ງນີ້ທັງທີມຍິງ ແລະ ຊາຍ ແມ່ນຈະສູ້ຊົນໃຫ້ໄດ້ຜ່ານເຂົ້າຮອບຮອງຊະນະເລີດ.\nສຳລັບລາຍຊື່ຄະນະນຳ, ຄູຝຶກ, ແພດ ແລະ ນັກກິລາ ທີມບານເຕະຊາຍມີດັ່ງນີ້:ຄະນະນຳ ປະກອບມີ: ທ່ານ ປະສາດໄຊ ພິລາພັນເດຊ ຫົວຫນ້າຄະນະຄະນະຄູຝຶກ, ແພດ ແລະ ສື່ມວນຊົນ ປະກອບມີ: ທ່ານ HANS MICHAEL WEISS ຫົວຫນ້າຄູຝຶກ, ທ່ານ ກັນລະຍາ ສີສົມຫວັງ (ຜູ້ຊ່ວຍຄູຝຶກ), ທ່ານ ພຸດປະສົງ ແສງດາລາວົງ (ຜູ້ຊ່ວຍຄູຝຶກ), ທ່ານ ໂອເລ້ ບູສະອາດ (ຜູ້ຊ່ວຍຄູຝຶກ), ທ່ານ ຈັນທະຄາດ ສ່ຽນຜ່ອງໃສ (ຄູຝຶກຜູ້ຮັກສາປະຕູຄະນະບໍລິຫານທີມ)\nທ່ານ ສົມສະນຸກ ລຽນສະຫວັນ (ຜູ້ຈັດການທີມ), ທ່ານ ອຸດຕະມະ ຂາງມະນີວົງ (ບໍລິຫານທີມ), ທ່ານ ສຸດໃຈ ສຸກແພງສີ (ອຸປະກອນແພດປະຈຳທີມ), ທ່ານ ບັນຈົງ ຈິນດາ (ແພດກາຍະບຳບັດ), ທ່ານ ສີວິໄລ ສີຫາເທບ ແພດກາຍະບຳບັດສື່ມວນຊົນ), ທ່ານ ສີຈັນ ສູນນະລາດ (ສື່ມວນຊົນ)\nລາຍຊື່ນັກກິລາ 23 ຄົນ ປະກອບມີ: ຜູ້ຮັກສາປະຕູ 1. ແກ້ວອຸດອນ ສຸວັນນະສັງໂສ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ກອງທັບ 2. ສີອຳພອນ ແສງສະຫວ່າງ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ວຽງຈັນ3. ໄຊສະຫວາດ ສຸວັນນະໂຊກ ຈາກ ສະໂມສອນບານເຕະ ຊ້າງນ້ອຍ, ກອງຫຼັງ: 4. ກ້າຫານ ເພັດສີວິໄລ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຊ້າງນ້ອຍ, 5. ອານັນຕະຊາ ສີພົງພັນ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ເອສະຣາ, 6. ພຸດທະວົງ ສັງວິໄລ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ເອສະຣາ, 7. ນະລົງສິດ ຈັນທະລັງສີ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 8. ເພັດດາວັນ ສົມສະນິດ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 9. ແອັດ ວຽງຄໍາ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ມາສເຕີ້ ເຊເວັ້ນ, 10. ອິນທະຈັກ ສີສຸພັນ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຫຼວງພະບາງ+ ກອງກາງ, 11. ພຸດທະໄຊ ໂຄຈະເລີນ ຈາກ ສະໂມສອນ ກິລາບານເຕະ ສະຫມຸດປະການ ( ໄທລີກ 1 ), 12. ພິທັກ ກອງມາທິລາດ ຈາກ ສະໂມສອນ ກິລາບານເຕະ ນະຄອນປະຖົມ ( ໄທລີກ2), 13. ສິນນະກອນ ກູມະນີຄຳ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຫຼວງພະບາງ, 14. ພັດທະນາ ພົມມະເທບ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ເອສະຣາ, 15. ທະນູທອງ ກຽດນະລົງລົບ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຊ້າງນ້ອຍ,16. ດາໜຸດ ທອງຄໍາສະຫວັດ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 17. ຈັນທະວີໄຊ ຂຸນທຸມພອນ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 18. ກ້ວຍເຈັ໋ງ ຫນູພັກດີ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 19. ພູວຽງ ພູມສະຫວັດ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ວຽງຈັນ, 20. ບຸນພະຈັນ ບຸນກອງ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຊ້າງນ້ອຍ, ກອງໜ້າ: 21. ວີສີດ ບຸນປະເສີດ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ຈຳປາສັກ, 22. ເອກກະໄມ ລາດຊະຈັກ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ, 23. ໂຈນີ້ ແຫວນປະເສີດ ຈາກ ສະໂມສອນກິລາບານເຕະ ເອສະຣາ.\nສຳລັບລາຍຊື່ຄະນະນຳ, ຄູຝຶກ, ແພດ ແລະ ນັກກິລາ ທີມບານເຕະຍິງມີດັ່ງນີ້:ຄະນະນຳ ປະກອບມີ:1. ທ່ານ ນາງ ພູໄຊ ແພງພົງ ຫົວຫນ້າຄະນະຄະນະຄູຝຶກ, ແພດ ແລະ ສື່ມວນຊົນ ປະກອບມີ:1. ທ່ານ ວົງມີໄຊ ສຸບົວຄຳ ຫົວຫນ້າຄູຝຶກ, 2. ທ່ານ ນາງ ດອນສະຫວັນ ໄຊຍະສົມບັດ ຜູ້ຊ່ວຍຄູຝຶກ, 3. ທ່ານ ນາງ ຄານຊະນິດ ຄຳຈະເລີນ ຜູ້ຊ່ວຍຄູຝຶກ, 4. ທ່ານ ນາງ ພຸດ ຄຳສຸກຖາວົງ ຄູຝຶກຜູ້ຮັກສາປະຕູຄະນະບໍລິຫານທີມ, 1. ທ່ານ ນາງ ປຣະຣິຊາດ ສຸກສຳລານ ຜູ້ຈັດການທີມ, 2. ທ່ານ ນາງ ນົກ ດວງມາລາ ບໍລິຫານທີມ, 3. ທ່ານ ສາຍຍັນ ພອນວິໄລ ອຸປະກອນແພດປະຈຳທີມ, 1. ທ່ານ ນາງ ຕິກຕ້າ ດວງພະຈັນ ແພດກາຍະບຳບັດ, 2. ທ່ານ ນາງ ເຄືອວັນ ເມັງວິໄລ ແພດກາຍະບຳບັດສື່ມວນຊົນ, 1. ທ່ານ ທິບພະກອນ ພະກາສີ ສື່ມວນຊົນ.\nລາຍຊື່ນັກກິລາ 20 ຄົນ ປະກອບມີ: ສຳລັບ ລາຍຊື່ ນັກກິລາ 20 ຄົນປະກອບມີ : + ຜູ້ຮັກສາປະຕູ 1. ນ. ພັດທະລາວະດີ ສໍໂພທິຣາຊ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ2. ນ. ບັງອອນ ພອນໄຊ ຈາກ ນະຄອນຫຼວງ, 3. ນ. ເພັດລາວັນ ໄຊຍະເພັດດາລາ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ+ ກອງຫລັງ 4. ນ. ວິລິນທອນ ວົງແສງທອງ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ5. ນ. ວິໄລວັນ ປັນຍານຸວົງ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ6. ນ. ຫລ້ານ້ອຍ ວົງສິງຄໍາ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ7. ນ. ສາຍສະຫມອນ ອິນທະພອນ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ8. ນ. ທິບປະກອນ ສີວົງລາດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ9. ນ.ໂບລິ້ງ ຫລວງຄີລີ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ10. ນ. ໃຈຄໍາ ໄຊຍະປະເສີດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ11. ນ. ປານັດດາ ໂພທິສານ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ+ ກອງກາງ 12. ນ. ອານຸຕາ ຈັນທີທອງ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ13. ນ. ພອນທິບ ພົມມະຈັນ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ14. ນ. ແຫຼ້ ອິນທະວົງ ຈາກ ແຂວງຄຳມ່ວນ15. ນ. ພະນິກອນ ວັນນະລາດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ16. ນ. ແສງເດືອນ ພົງໄພລັດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ17. ນ. ພິມພາ ທອງສະຫວ່າງ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ18. ນ. ພຸດສະດີ ຫລວງອາມາດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ 19. ນ. ອິນທິດາ ຄູນສີ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ.+ ກອງຫນ້າ20. ນ. ຫັດລືໄທ ທໍາມະວົງສາ ຈາກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ 21. ນ. ອາພັດຊະລາ ຈັນທະວົງໄຊ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ22. ນ. ວາດີ້ ອິນທິຍາ ຈາກ ນະຄອນຫລວງ23. ນ. ຈິນດາ ສີຫາລາດ ຈາກ ນະຄອນຫລວງການແຂ່ງຂັນບານເຕະຊາຍ ມີ 10 ປະເທດ ເຂົ້າຮ່ວມຄື: ຫວຽດນາມ, ໄທ, ອິນໂດເນເຊຍ, ມາເລເຊຍ, ມຽນມາ, ສິງກະໂປ, ຟີລິບປິນ, ຕີມໍ ເລສເຕ, ລາວ ແລະ ກຳປູເຈຍ.\nກຸ່ມ ເອ: ຫວຽດນາມ, ອິນໂດເນເຊຍ, ມຽນມາ, ຟີລິບປິນ ແລະ ຕີມໍ ເລສເຕ.ກຸ່ມ ບີ: ໄທ, ມາເລເຊຍ, ກຳປູເຈຍ, ສິງກະໂປ ແລະ ລາວຕາຕະລາງ ການແຂ່ງຂັນບານເຕະຊາຍ ທີມຊາດລາວ ມີດັ່ງນີ້:- ວັນທີ 07/05/2022 ເວລາ 16:00 ສິງກະໂປ ພົບ ລາວ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Thien Truong- ວັນທີ 09/05/2022 ເວລາ 16:00 ລາວ ພົບ ກຳປູເຈຍ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Thien Truong – ວັນທີ 11/05/2022 ເວລາ 19:00 ມາເລເຊຍ ພົບ ລາວ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Thien Truong- ວັນທີ 16/05/2022 ເວລາ 19:00 ລາວ ພົບ ໄທ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Thien Truong\nການແຂ່ງຂັນບານເຕະຍິງ ມີ7ປະເທດເຂົ້າຮ່ວມຄື: ຫວຽດນາມ, ໄທ, ມຽນມາ, ສິງກະໂປ, ຟີລິບປິນ, ລາວ ແລະ ກຳປູເຈຍ.ກຸ່ມເອ : ຫວຽດນາມ, ຟີລິບປິນ ແລະ ກຳປູເຈຍ ກຸ່ມບີ : ໄທ, ມຽນມາ, ລາວ ແລະ ສິງກະໂປຕາຕະລາງ ການແຂ່ງຂັນບານເຕະຍິງ ທີມຊາດລາວ ມີດັ່ງນີ້:\n– ວັນທີ 10/05/2022 ເວລາ 16:00 ມຽນມາ ພົບ ລາວ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Cam Pha\n– ວັນທີ 13/05/2022 ເວລາ 16:00 ລາວ ພົບ ສິງກະໂປ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Cam Pha\n– ວັນທີ 15/05/2022 ເວລາ 16:00 ລາວ ພົບ ໄທ ແຂ່ງຂັນຢູ່ທີ່ສະຫນາມ Cam Pha\nກຳນົດການເດີນທາງຂອງ ທີມບານເຕະຊາຍ ແມ່ນຈະອອກເດີນທາງໃນວັນທີ 04 ພຶດສະພາ ສ່ວນທີມບານເຕະຍິງ ແມ່ນຈະອອກເດີນທາງໃນວັນທີ 06 ພຶດສະພາ 2022.\nຂໍ້ມູນ ແລະ ຮູບພາບ: ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ Lao Football Federation\nPrevious articleເກີດເຫດລົດບັນທຸກປີ້ນ ທີ່ໄຟແດງໄຊມົງຄຸນ\nNext articleຄາດຄະເນພະຍາກອນອາກາດແຕ່ມື້ນີ້ຈົນຮອດວັນທີ 8 ພຶດສະພາ 2022