Αναφερόμαστε συνεχώς στο θέμα της σωτηρίας μας. Και το θέμα αυτό μας το δίνει, όπως είπαμε, ο στίχος «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να μυηθούμε στο μυστήριο της σωτηρίας, στο θέμα αυτό της σωτηρίας. Δεν μπορούμε να παίζουμε, να τα παίρνουμε επιπόλαια τα πράγματα, να αφήνουμε να περνάει έτσι ο καιρός.\nΝομίζω ότι δεν επιτρέπεται, χριστιανοί όντες, ορθόδοξοι χριστιανοί, να έχουμε μια σύγχυση, μια αγνωσία, να μην ξέρουμε τι μας γίνεται.\nΠολλοί χριστιανοί -ας πούμε ακόμη μία φορά ότι δεν μιλούμε για κείνους οι οποίοι δεν θέλουν να είναι χριστιανοί και έχουν απλώς το όνομα· μιλούμε για κείνους οι οποίοι έχουν μια κάποια διάθεση και ευαισθησία- πολλοί χριστιανοί δεν έχουν καμιά σχέση, καμιά γνώση, καμιά μύηση στο θέμα της σωτηρίας.\nΒρέθηκαν να είναι χριστιανοί, και καθώς έχουν βάσανα, προβλήματα, δυσκολίες, τρέχουν στον Θεό και στην Εκκλησία του, και πασχίζουν να κάνουν τον Θεό να λύσει τα προβλήματά τους, να τους δώσει κάποια γαλήνη, κάποια ειρήνη, να δώσει ένα νόημα στη ζωή τους. Αλλά τίποτε δεν γνωρίζουν, δεν αισθάνονται, δεν ζουν, που να έχει σχέση με τη σωτηρία.\nΕίμαστε βέβαια χριστιανοί, χριστιανοί ορθόδοξοι, βαπτισμένοι, είμαστε στην Εκκλησία του Χριστού, μπαίνουμε βγαίνουμε στους ναούς, στις ακολουθίες, αλλά τίποτε δεν έχει γίνει και δεν γίνεται μέσα στις ψυχές, βαθιά μέσα στην καρδιά, να κάνει επίσκεψη ο Θεός, η Χάρις του Θεού, να νιώσει κανείς ψιθύρους σωτηρίας.\nΑκατέργαστες οι ψυχές, καμιά αλλαγή, καμιά βελτίωση. Έρχονται και μου λένε πράγματα τα οποία δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση με έναν χριστιανό που πίστεψε και είναι μέσα στην Εκκλησία, στα μυστήρια της Εκκλησίας και έχει μέσα του σώζουσα Χάρι.\nΔεν το 'χει σε τίποτε κανείς να φερθεί, να εκδηλωθεί όπως ένας συνηθισμένος άνθρωπος: να κάνει πονηριές, να μαλώσει, να διαβολοστείλει -με συγχωρείτε για τη λέξη. Τι σχέση έχουν αυτά με τη σωτηρία; Και αν μεν έρθει κανείς μετανοημένος, ότι τελευταία φορά έγινε ό,τι έγινε, και πέφτει με μετάνοια στα πόδια του Κυρίου και ζητεί συγχώρηση, τι καλύτερο.\nΑλλά δεν έχει καμιά τέτοια διάθεση και καμιά σχέση μ' αυτή την πραγματικότητα. Απλώς λέει "έκανα αυτό, έκανα εκείνο", σαν να λέει "δώσ' μου κουράγιο να πάω να τα ξανακάνω". Δεν μπορεί να είναι έτσι.\nΑυτές τις ημέρες όλο και περισσότερο διαπιστώνω ότι δεν είναι ανοιχτές οι πόρτες, τα παράθυρα της ψυχής, τα ανοίγματα ας πούμε της ψυχής, του ενός, του άλλου κλπ., να περάσει εκεί η Χάρις του Θεού, η σώζουσα Χάρις. Δεν μπορεί. Πιστεύουμε στον αληθινό Θεό, ο οποίος έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία μας. Απέρρευσε από τον σταυρό του ανεξάντλητη Χάρις. «Όπου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσευσεν η Χάρις».\nΚαι είναι η Χάρις του αληθινού Θεού. Τίποτε δεν κάνει αυτή η Χάρις μέσα στις ψυχές; Τι κάνουν αυτές οι ψυχές και δεν μπορεί να ενεργήσει καθόλου η Χάρις; Ούτε καν να μπει στην ψυχή δεν μπορεί. Πώς να μπει; Άλλος διαφεντεύει εκεί.\nΚαι εξακολουθεί κανείς να είναι αυτό που είναι και να μην αλλάζει. και δεν μας ενοχλεί κιόλας αυτό, δεν μας ανησυχεί. Έγινε η χριστιανική ζωή, αν επιτρέπεται να πούμε, απλώς μια ελπίδα για τα βάσανα που έχουν οι άνθρωποι. Που να πάνε; Και οι γιατροί δεν μπορούν να τα φέρουν όλα εις πέρας. Τρέχουν στον Θεό να δει τα βάσανά τους και να κάνει κάτι.\nΚαι βέβαια ο Θεός όλα τα κάνει. Όπως ανατέλλει τον ήλιο, όπως δίνει τόσα άλλα καλά, το αξίζουμε δεν το αξίζουμε, έτσι και σ' αυτά τα θέματα βοηθάει, αλλά όμως σωτηρία μέσα στην ψυχή δεν υπάρχει, αλλαγή, να κάνει πέρα η αμαρτία, να φυγαδευθεί το δηλητήριο της αμαρτίας, να νεκρωθούν τα πάθη και να έχει βιώματα σωτηρίας η ψυχή. Αυτό δεν γίνεται. Ούτε ξέρει κανείς ούτε έχει αίσθηση. Κατά βάθος ούτε το θέλει, δεν νοιάζεται γι' αυτό. Ψευτοχριστιανοί.\nΠρέπει νομίζω να το πούμε, να το ξαναπούμε, να το τονίσουμε: να πάρουμε απόφαση να παραδοθούμε στον Χριστό, να μας φτιάξει όπως εκείνος ξέρει. Τι τον κρατάμε τον εαυτό μας και απλώς ασχολούμαστε με τα βάσανά μας; Όλα αυτά που παθαίνουμε θα έπρεπε να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε ότι έχουμε σφιχταγκαλιάσει τον εαυτό μας και τον κρατούμε, και μην τυχόν τον πειράξει κανένας· ακόμη και ο Θεός μην τυχόν τον πειράξει.\nΧρειάζεται να παραδοθούμε λοιπόν στον Θεό, αληθινά να παραδοθούμε. Όλοι μας να προσέξουμε. Κανένας μας δεν εξαιρείται. Όλοι μας έχουμε το όποιο κατεστημένο μας, τις όποιες απόψεις, τις όποιες γνώμες,φτιάξαμε έναν ψευτοχριστιανικό βίο μέσα μας, που δεν έχει σχέση με τη σωτηρία.\nΔεν είναι η χριστιανική ζωή που δημιουργεί η Χάρις του Θεού, δεν είναι τα χριστιανικά βιώματα που δημιουργεί το έλεος του Θεού, η αγάπη του Θεού. Και παιδεύεται κανείς, καθώς δεν μπορεί να βρει ο άνθρωπος ανάπαυση, αν δεν έρθει μέσα του η Χάρις του Θεού, αν δεν αισθανθεί ότι όντως υπάρχει ο Θεός. Αν τον πιστεύεις απλώς θεωρητικά, τι θα γίνει; Πρέπει να τον αισθανθείς μέσα σου να σ' αγγίξει, και ακριβώς να σου δώσει αυτή την πληροφορία της σωτηρίας.\n«Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας»\nΔεν μπορούμε να πούμε αυτά που λέμε συνήθως, "άλλα χρόνια είναι τώρα". Τι άλλα χρόνια; Ο Θεός, ο Κύριος είναι πάντοτε ο ίδιος. «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Και σήμερα ο Κύριος μπορεί να σώσει, και σήμερα σώζει, και σήμερα είναι ο αληθινός Θεός που έρχεται στις ψυχές μας και διά της Χάριτός του, δια του ελέους του μεταμορφώνει τον άνθρωπο, τον σώζει. Δεν στέκονται αυτά: "Τώρα είναι άλλα χρόνια, τώρα είναι άλλοι καιροί". Να ανησυχήσουμε.\nΑν δεν γίνεται αυτή η αλλαγή μέσα μας, να αρχίσουμε δηλαδή να έχουμε αίσθηση ότι κάτι άρχισε να κάνει μέσα μας ο Θεός, και να έχει αυτό και προς τα έξω μια δυναμική, αν επιτρέπεται να πω, κάτι δεν πάει καλά. Να ανησυχήσουμε. Δεν μπορεί να μην ισχύουν στις ημέρες μας αυτά που ίσχυαν πάντοτε: ότι ο Θεός είναι Θεός αληθινός, έγινε άνθρωπος και σώζει τον άνθρωπο. Η σωτηρία είναι βίωμα και πληροφορία εσωτερική. Ομολογεί κανείς "Θεέ μου, τι αμαρτία είναι αυτή που έχω μέσα μου!" αλλά συγχρόνως λέει "άχ Θεέ μου, ήρθες και με σώζεις". Να ανησυχήσουμε και να παραδοθούμε στον Χριστό.\nΚαι σύμφωνα μ' αυτά που έχουμε πει κατά καιρούς, να αποφασίσει να το κάνει κανείς αυτό αληθινά και όχι παίζοντας. Δηλαδή ακούσαμε για τον Χριστό, πιστέψαμε και παραδινόμαστε τώρα. Εμείς και βαπτισμένοι είμαστε και μέσα στην Εκκλησία και στα μυστήρια, και όλα είναι έτοιμα, δεν έχουμε να περιμένουμε, αλλά χρειάζεται να παραδοθούμε.\nΚάναμε λοιπόν αυτή την κίνηση; "Κύριε μου, παραδίδομαι σ' εσένα άνευ όρων", και μας πίστεψε και το δέχεται αυτό; Όσο κι αν λέμε λόγια, αν δεν φανεί στην πράξη ότι μας ανέλαβε ο Κύριος, σημαίνει ότι δεν μας πίστεψε· και δεν μας πίστεψε, γιατί είμαστε πονηροί, λέμε ψέματα, είμαστε υποκριτές.\nΑν όμως σε πιστέψει ο Κύριος, που τον παρακαλείς και παραδίδεσαι και θέλεις να σε αναλάβει, το πρώτο που θα αρχίσει να γίνεται είναι ακριβώς αυτό που έχουμε πει. Μη σκεφθείς εσύ να το κάνεις πρόχειρα, να το κάνεις λίγο κρυφά, να ξεφύγεις. Άσχετα ποιος είσαι εσύ, στον ίδιο τον αληθινό Θεό πηγαίνεις, και ο Κύριος θα κάνει το έργο όπως αυτός γνωρίζει.\nΚατά μοναδικό τρόπο σ' αγαπά ο Θεός\nΘυμάμαι, παλιότερα υπήρχε ένας γιατρός κάπου εκεί στην πλατεία Αγίας Σοφίας, ο οποίος είχε και τα σχετικά μηχανήματα μέσα στο ιατρείο του, και όποιος έμπαινε μέσα, μα όποιος κι αν ήτανε, είτε ένας χωρικός είτε ένας αγράμματος άνθρωπος είτε μια γιαγιούλα είτε ένα τσιγγανάκι είτε κάποιος σπουδαίος, ο γιατρός έβλεπε τον άρρωστο ως γιατρός. δεν άλλαζε δηλαδή ανάλογα με τον ασθενή, αλλά έκανε τη δουλειά του από την αρχή μέχρι το τέλος όπως έπρεπε.\nΌποιος κι αν έμπαινε μέσα, αν δεν περνούσε αρκετή ώρα, για να κάνει όλες τις εξετάσεις, καθώς είχε και τα μηχανήματα, όπως είπαμε, δεν τον άφηνε. Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση αυτό το πράγμα. Αυτός ήταν γιατρός και έκανε το έργο του ως γιατρός· δεν άλλαζε με τον άνθρωπο.\nΚαι αν ένας άνθρωπος έχει μια τέτοια εντιμότητα, σκεφθείτε τώρα ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος όχι απλώς ήρθε για όλους -όλοι χωρίς εξαίρεση είμαστε πλάσματα του Θεού- δεν ήρθε και βρήκε ας πούμε κάποιους εκλεκτούς, αλλά, όπως ένας γιατρός, θα ασχοληθεί με όλους όσοι πάνε, άλλοι από δω, άλλοι από κει.\nΌλοι είναι πλάσματα του Θεού, δημιουργήματα του Θεού, όλους τους ξέρει ο Θεός και τους αγαπά κατά ξεχωριστό τρόπο. Όπως έχουμε πει κι άλλη φορά, κατά μοναδικό τρόπο σ' αγαπά ο Θεός, σαν να μην υπάρχουν άλλοι άνθρωποι. Για να το καταλάβεις δηλαδή, ποτέ ο Θεός δεν θα πει "έχω πολλές δουλειές, έχω πολλούς· τι να κάνω;" και θα σε δει πρόχειρα. Σε αγαπά και ασχολείται μαζί σου και θα εργασθεί στην ψυχή σου, σαν να μην υπάρχει κανένας άλλος. Να το προσέξουμε αυτό.\nΔεν υποτιμά κανείς τυχαία τον Θεό\nΜην τολμήσεις λοιπόν εσύ να παραδοθείς στα χέρια του Θεού κατά ψεύτικο τρόπο ή λιγουλάκι. Όπως καμιά φορά πηγαίνει κανείς κάπου και λέει "εγώ λίγο θέλω, δεν θέλω πολύ". Ο Θεός είναι ο αληθινός Θεός, κι εσύ είσαι εξίσου πλάσμα του όπως ο καθένας, και, αν πας στα χέρια του Θεού, θα σε αναλάβει αυτός ο μοναδικός Θεός, ο αληθινός Θεός, που όλα τα μπορεί και όλα τα ξέρει, ο άγιος Θεός, που θυσιάστηκε και για σένα, θα σε αναλάβει λοιπόν όχι λιγουλάκι, για να ξεφύγεις, για να τα δικαιολογήσεις τα πράγματα. Θα πας εκεί και θα αφεθείς, και θα σε αναλάβει στα σοβαρά.\nΚαι καταρχήν να πούμε «αλίμονό σου», εντός εισαγωγικών βέβαια, με την έννοια δηλαδή ότι πάμε στα χέρια του Θεού, όχι τι νομίζουμε εμείς, όχι τι πιστεύουμε για τον εαυτό μας, τι αισθανόμαστε ή πώς φτιάξαμε τον εαυτό μας. Τίποτε. Πέσαμε στα χέρια του Θεού, ο οποίος Θεός το παν έκανε και το παν κάνει για να σώσει τον καθένα, αλλά με την προϋπόθεση ότι ο άνθρωπος πηγαίνει σ' αυτόν άνευ όρων, πηγαίνει με εμπιστοσύνη, ειλικρινά, τίμια, αληθινά και με συναίσθηση της ευθύνης που φέρει.\nΕμείς τώρα βαπτισμένοι χριστιανοί τόσα χρόνια και ποτέ δεν ζήσαμε ως αληθινοί χριστιανοί. Και όχι τάχα δεν μπορέσαμε, δεν μπορούσαμε, που αρχίζουμε και λέμε: "Δεν μπορώ, έχω αυτές τις αδυναμίες κλπ.". Δεν πήγες στον Χριστό, να σε φτιάξει αληθινό χριστιανό. Κι αυτό σημαίνει ότι δεν τον τιμήσαμε τον Κύριο, τον προσβάλαμε τον Κύριο, υποκριθήκαμε, ήμασταν ψεύτες.\nΠώς θα πας στον Χριστό, άμα δεν νιώθεις ένοχη, άμα δεν νιώθεις ότι δεν ήσουν εντάξει; Όχι απλώς ότι σαν άνθρωπος είχες αδυναμίες. Πονηριές είχες. Δεν υποτιμά κανείς τυχαία τον Θεό, δεν υβρίζει με τη ζωή του τυχαία τον Θεό, δεν μακραίνει κανείς από τον Θεό τυχαία. Έχει μέσα του ο άνθρωπος αγάπη προς τον εαυτό του, γι' αυτό δεν πάει στον Θεό.\nΆνευ όρων να αφεθούμε στα χέρια του Θεού\nΕπομένως θα πάει κανείς με μετάνοια, θα πάει με απόφαση: "Ό,τι κι αν στοιχίσει, Κύριε, ό,τι κι αν στοιχίσει, βάλε με κάτω και να με σώσεις". Ό,τι κι αν στοιχίσει, άνευ όρων να αφεθούμε στα χέρια του. Και ο Κύριος, που ακριβώς θα είναι για τον καθένα ο ίδιος ο Κύριος, ο Χριστός, αυτός που σώζει τον οποιονδήποτε, θα σε αναλάβει.\nΒέβαια άμα πας με τουπέ, άμα πας με την πεποίθηση ότι εσύ ξέρεις ή ότι εσύ είσαι εντάξει, άμα πας χωρίς να έχεις καμιά συναίσθηση, δεν ξέρω αν σε πιστέψει. Αλλά όμως αν βαθιά μέσα σου ειλικρινά θελήσεις να πας, ο Κύριος έχει τον τρόπο να σε κάνει να αρχίσεις να προχωράς έτσι όπως θα ήθελε.\nΔηλαδή αν δεν σου δώσει ο Θεός μετάνοια, για να μιλούμε συγκεκριμένα, δεν πρόκειται να μετανοήσεις, αν δεν σου δώσει ο Θεός εμπιστοσύνη, να μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη, δεν θα έχεις ποτέ, αν δεν σου δώσει ο Θεός πόθο, καημό, διάθεση - "αχ Θεέ μου, ό,τι έγινε έγινε, έρχομαι πια να με σώσεις"- δεν θα έχεις.\nΑλλά όπως είπαμε άλλη φορά εδώ, όλοι εμείς μπορεί να κάναμε κάποια προσπάθεια αυτού του είδους στη ζωή μας, αλλά τελικά ούτε μετάνοια ήρθε στην ψυχή μας ούτε ταπείνωση ούτε συναίσθηση, ούτε προχώρησε το πράγμα. Γιατί; Δεν σου έδωσε ο Θεός, γι' αυτό δεν ήρθε μετάνοια. Αλλά γιατί δεν σου έδωσε ο Θεός; Κατά βάθος δεν ήθελες, κατά βάθος πήγες πονηρά.\nΚαι δεν χρειάζεται να το αποδείξεις. αφού ο Θεός δεν σε ανέλαβε, αφού ο Θεός δεν πήρε την ψυχή σου πλέον να την οδηγεί στον δρόμο αυτόν της σωτηρίας, και να νιώθει κάθε τόσο η ψυχή όλο και πιο πολύ τη σωτηρία, το φως του Θεού, αυτή τη συγχώρηση, σημαίνει ότι δεν το ήθελες· μην αναρωτιέσαι "γιατί ήμουνα πονηρός και πώς ήμουνα πονηρός και πώς ήμουνα μη ειλικρινής;" αφού δεν έγινε αυτό το θαύμα, αφού δεν σε ανέλαβε ο Κύριος να κάνει αυτό το θαύμα, σημαίνει ότι δεν το ήθελες. Μη ζητάς τάχα αποδείξεις.\nΚαι λίγο να δουλέψει το μυαλό σου, θα πεις: "Θεέ μου, κάτι ξέρεις εσύ. Έμενα κάτι μου λέει από μέσα ότι εγώ τα έκανα καλά, αλλά αφού εσύ δεν άκουσες και δεν με δέχθηκες, κάτι ξέρεις εσύ, Θεέ μου". Και δεν χρειάζεται πολύ για να σωριαστείς κάτω. Κι αυτό περιμένει ο Θεός: αληθινή μετάνοια, ειλικρίνεια, ευθύτητα.\nΛίγο-πολύ με το μυαλό που διαθέτουμε μπορούμε να καταλάβουμε: "Εκείνος είναι ο Θεός, εμείς είμαστε τα πλάσματά του, τα αμαρτωλά, τα παμπόνηρα πλάσματά του". Και σου δίνει ο Θεός αληθινή μετάνοια, πίστη αληθινή, ταπείνωση, αγάπη αληθινή, αληθινό πόθο και καημό.\nΣεκοντάρει ο διάβολος να μη σ' αφήσει να μετανοήσεις\nΝα, όμως, που έχει δουλειά πρώτα, για να γίνει αυτό. Το δίνει αυτό ο Θεός, ξεκινάει έτσι το πράγμα, αλλά έχει δουλειά. Και είπαμε αυτές τις μέρες ότι είναι αμαρτωλός ο άνθρωπος. Στην πράξη θα ταπεινωθείς αληθινά, θα μετανοήσεις αληθινά, θα ζητήσεις σωτηρία από τον Θεό, θα σε πιστέψει ο Θεός στην πράξη, εάν ξεσκεπαστείς: να δεις με τα μάτια σου και να νιώσεις με την ύπαρξή σου όλο αυτό το δηλητήριο που έχεις μέσα σου, τα πάθη που έχεις μέσα σου· τον θάνατο, όλο αυτό το κακό που έχεις μέσα σου, που δεν θέλεις να πας στον Θεό.\nΣε μερικούς που ζουν επιπόλαια δεν πολυφαίνεται αυτό, αλλά όταν στρωθεί κάτω κανείς και αποφασίσει κάπως έτσι να προχωρήσει, θα δει στην ψυχή του αλλόκοτα πράγματα: θα δεις το σκοτάδι σου, τα πάθη σου, την αμαρτία σου, την πονηριά σου, τον υπέρογκο εγωισμό σου, θα δεις όλο αυτό, σαν να μη θέλεις να πας στον Θεό. Φοβερό πράγμα! Φοβερό!\nΜην παραξενεύεσθε γι' αυτό. Ο διάβολος τα ξέρει καλύτερα από μας πολλά πράγματα, και ο ταλαίπωρος, ο καημένος -δεν ξέρω πώς θα τον πούμε- με τίποτε δεν πείθεται μέσα του να πει: "Ο Θεός είναι ο πλάστης μου, εγώ είμαι δημιούργημά του· να πάω στον Θεό".\nΜε τίποτε δεν πείθεται. Αποστροφή, αντίδραση, εχθρότητα και διάθεση να διαβάλει τον Θεό -διάβολος, από το ρήμα διαβάλλω- να κατηγορήσει τον Θεό. Φοβερά πράγματα! Και ο διάβολος πασχίζει να οδηγήσει εκεί τον άνθρωπο, γιατί στον άνθρωπο δεν έχει φτάσει σ' αυτό το σημείο το κακό μέσα του.\nΚαι γι' αυτό είναι πολύ επικίνδυνο να χρονίζεις στην αμαρτία, στην αμετανοησία. Εμείς βαπτισθήκαμε τώρα και έγινε όλο αυτό το καλό, όπως ακριβώς ο σατανάς, ο διάβολος και το τάγμα του, άγγελοι ήταν, δεν ήταν τίποτε κακό, αλλά επειδή σκέφθηκαν όπως σκέφθηκαν, έπεσαν και έγιναν δαίμονες.\nΑυτό τώρα προσπαθεί ο διάβολος να κάνει στον άνθρωπο, και σεκοντάρει να μη σ' αφήσει να μετανοήσεις, να πιστέψεις, να μη σ' αφήσει να νιώσεις ότι είναι αγάπη ο Θεός, ότι σε περιμένει και όλα θα σου τα δώσει: και πίστη και μετάνοια και αγάπη και ταπείνωση, όπως είπαμε, τα πάντα. Δεν σ' αφήνει.\nΣε ξεσκεπάζει η Χάρις του Θεού\nΠροσέξτε παρακαλώ. Όταν πάρει κανείς μια τέτοια απόφαση να παραδοθεί στον Χριστό, προκειμένου να γίνει εργασία σωτηρίας μέσα στην ψυχή του, θα γίνουν όλα αυτά τα πράγματα, θα γίνει αυτό το ξεσκέπασμα, να δεις ότι είσαι αμαρτωλός. Η αμαρτία που είναι μέσα σου δεν είναι ότι την έβαλε κάποιος και τώρα κάποιος πάλι θα την πάρει και θα γλιτώσεις.\nΠροσέξτε. Ακόμη και για κείνη την αμαρτία που κληρονομούμε φέρουμε ευθύνη, πολύ περισσότερο για τις προσωπικές αμαρτίες. τα έχουμε εξηγήσει αυτά κατά καιρούς. Χρειάζεται λοιπόν πολύ προσωπικά, πολύ συγκεκριμένα να το συνειδητοποιήσεις, να το καταλάβεις και να πεις το ήμαρτον. Για να γίνει αυτό, σε ξεσκεπάζει η Χάρις του Θεού, σε ταρακουνάει. Μερικές φορές δεν το κάνει και απότομα.\nΠού να σε ξεσκεπάσει απότομα; Θα πάμε όλοι να πνιγούμε στη θάλασσα, δεν αντέχουμε. Λίγο-λίγο, λίγο-λίγο μας ξεσκεπάζει, και πρέπει να το αντέξουμε. Πόσο λάθος είναι, όταν έρχονται οι ψυχές και λένε: "Αχ Πάτερ, τώρα έγινα χειρότερα, γιατί βγαίνουν από μέσα μου τα πάθη, οι κακίες, και μισώ και κατακρίνω, ενώ πρώτα ήμουνα πιο καλά".\nΚαι δεν καταλαβαίνει ο δυστυχής, και να του πεις ακόμη δεν καταλαβαίνει, ότι "χριστιανέ μου, αυτά ήταν μέσα σου και τώρα απλώς τα βλέπεις. Δεν τα είχε ξεσκεπάσει ο Θεός, γιατί δεν άντεχες. Τώρα υποτίθεται ότι έκανες λίγη προσευχή, έκανες ένα ξεκίνημα, θα αντέξεις λιγάκι, και να, σε ξεσκέπασε να δεις".\nΟι Πατέρες που τα έζησαν αυτά και τα μελέτησαν λένε -και ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος νομίζω το λέει- ότι όταν πάει κανείς είτε στην έρημο είτε στο μοναστήρι, θα έχει μεγάλο πειρασμό ότι, πριν πάει, ήταν καλύτερος εκεί ανάμεσα στον κόσμο: έκανε ελεημοσύνες, έδειχνε αγάπη, βοηθούσε ανθρώπους, ενώ τώρα...\nΔεν καταλαβαίνουμε, δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι, αφού θέλουμε να μετανοήσουμε και να μας σώσει ο Κύριος, αφού πηγαίνουμε στον Κύριο και προσευχόμαστε ανάλογα και ζητούμε να προσεύχονται και άλλοι για μας, θα αρχίσει να γίνεται αυτό το ξεσκέπασμα.\nΚαι όλο το θέμα είναι να μην απορήσεις ούτε να θορυβηθείς και να αναστατωθείς, και "δεν αντέχω" και "δεν μπορώ", αλλά να καταλάβεις αμέσως: "Θεέ μου, και είχα καλή ιδέα για τον εαυτό μου, ότι είμαι σπουδαίος, διότι έκανα τούτο, έκανα κι εκείνο. Τώρα βλέπω τι αμαρτία έχω μέσα μου, τι σκοτάδι, τι κακία, και σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, και σ' ευγνωμονώ. Κι άλλο να με ξεσκεπάσεις". Και να αντέξεις εκεί. Πώς θα γκρεμιστεί αυτή η ιδέα η καλή, που μια ζωή την καλλιεργήσαμε!\nΌλα τα κάνουμε, για να στήσουμε το είδωλο\nΠροσέξτε. Ακούς μερικά καλά πράγματα από το Ευαγγέλιο και αγωνίζεσαι να κάνεις την άλφα ή τη βήτα αρετή. Άμα προσέξεις όμως βαθύτερα, θα διαπιστώσεις ότι κάνεις αγώνα να αποκτήσεις την όποια αρετή, για να μπορέσεις να έχεις καλή ιδέα για τον εαυτό σου. Δεν αντέχεις να μην έχεις καλή ιδέα για τον εαυτό σου. Και είναι φοβερό αυτό.\nΧρησιμοποιείς την προσευχή για ποιο λόγο; Για να μπορείς να έχεις καλή ιδέα για τον εαυτό σου. Χρησιμοποιείς την εξομολόγηση, τη Θεία Κοινωνία, την όποια καλή προσπάθειά σου, για τον ίδιο λόγο. Είναι χριστιανική ζωή αυτό; Είναι σωστή σχέση με τον Θεό; Καταλάβαμε τι θα πει χριστιανισμός, τι εστί Χάρις Θεού, τι εστί σωτηρία, τι εστί πορευόμαστε τον δρόμο της σωτηρίας;\nΤίποτε δεν καταλάβαμε. Όλα αυτά τα κάνουμε, για να στήσουμε τελικά το είδωλο, να κρατήσουμε όσο γίνεται πιο σταθερό το είδωλο του εαυτού μας, μην τυχόν πέσει. Και τρομάζει η καθεμιά ψυχή, καθώς θα αρχίσει να βλέπει ότι έχει πράγματα μέσα που δεν της επιτρέπουν να εχει καθόλου καλή ιδέα για τον εαυτό της. Αντί να πει "Θεέ μου, πώς έζησα μια ζωή, και ό,τι έκανα το έκανα μόνο για να νομίζω ότι είμαι καλός, και τώρα βλέπω την αλήθεια".\nΔεν είπε ο Κύριος; Και όλα αν τα κάνετε, να πείτε ότι είστε αχρείοι δούλοι. «Όταν ποιήσητε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγετε ότι δούλοι αχρείοί εσμεν». Το διαβάζουμε αυτό βέβαια, το λέμε, αλλά έτσι σαν θεωρία. Το εφαρμόζεις στη ζωή σου; Που είπες έναν καλό λόγο, και νομίζεις ποιος ξέρει τι είσαι. Που έβγαλες μερικά δάκρυα, και ποιος ξέρει τι είσαι. Τι τα θέλεις αυτά τα δάκρυα, εάν αμέσως τα εκμεταλλεύεσαι; "Να, είμαι κάτι, έχω αξία, έχω αρετή". Τι τις θέλεις τέτοιες αρετές;\nΤελικά η αλήθεια είναι να πεισθείς πλήρως ότι "Θεέ μου, πιο αμαρτωλό πλάσμα επάνω στη γη δεν υπάρχει", και να το δεχθείς αυτό, όχι να αγωνιάς και να διαμαρτύρεσαι, "και τι θα κάνω" κλπ. Τίποτε. Αυτή είναι η αλήθεια. Να το παραδεχθείς, και με ευγνωμοσύνη μάλιστα. Και όταν το αποδεχθείς, ώ του θαύματος, εκείνη την ώρα άγγελο σε κάνει ο Θεός. Όπως δηλαδή το σκουριασμένο σίδερο το βάζεις μέσα στη φωτιά και γίνεται κατακόκκινο. Βγάλ' το όμως από τη φωτιά· πάλι σκουριασμένο σίδερο. Επομένως άγγελο σε κάνει ο Θεός, αλλά ο Θεός, όχι ότι εσύ έχεις αξία, όπως πασχίζεις να αποδείξεις.\nΑυτή είναι η αμαρτία, ότι αντί να έχουμε μέσα μας τον Θεό και να μας φτιάχνει ο Θεός ό,τι θα μας φτιάξει, εμείς τον χρησιμοποιούμε τον Θεό: λαμβάνουμε υπόψιν αυτά που λέει και αγωνιζόμαστε να φτιάξουμε τον δικό μας θεό, το είδωλό μας.\nΠόσες και πόσες ψυχές ταλαιπωρούνται, αντί να παραδεχθούν, να αναγνωρίσουν με ευγνωμοσύνη: "Θεέ μου, σ' ευχαριστώ που με ξεσκέπασες στα μάτια μου και είδα τι είμαι. Βοήθησέ με να το δεχθώ και να ταπεινωθώ", όμορφα-όμορφα, χωρίς σπασμωδικές κινήσεις.\nΑλλά και να στρωθείς μετά σιγά-σιγά, σιγά-σιγά να κάνεις το θέλημα του Θεού, και θα δεις ότι θα γίνεις αληθινός χριστιανός, με την έννοια δηλαδή ότι δεν θα έχεις καμιά καλή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά θα έχεις αυτή την αίσθηση: "Με λυπήθηκε ο Κύριος, έκανε συγκατάβαση, με δέχθηκε, με ανέλαβε, με σώζει, με ελεεί, με καίει με την αγάπη του και με όλη την Χάρι του".\nΟμλία η οποία εξεφωνήθη στις 07/08/01, 5η κατά σειρά παράκληση την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου.


Στις πύλες της Ελλάδας... - ΚΑΡΦΙΤΣΑ\nΣτις πύλες της Ελλάδας…\nΣτο βιβλίο του Αλέξανδρου Δουμά «Ιούλιος Καίσαρας» κόλλησα εκεί όπου περιγράφει το στρατό του Αννίβα, στις πύλες της Ρώμης (με κι εκείνο το ιστορικό «Hannibal ante portas»). Η αιώνια πόλη κινδύνευε με αφανισμό και δικαιολογημένα επικρατούσε πανικός ενόψει των Βαρβάρων Καρχηδονίων.\nΚαι οι πραίτορες για να τονώσουν την αυτοπεποίθηση και το φρόνημα των Ρωμαίων – αυτοί οι νομομαθείς avocator-imperator στρατηγοί – ζήτησαν από τους συγκλητικούς να ξεπεράσουν νομικά και τυπικά ζητήματα και να βγάλουν σε… πώληση την έκταση όπου στρατοπέδευσε ο εχθρικός στρατός! Με το που ελήφθη η απόφαση, βρέθηκαν χιλιάδες αγοραστές και πλειοδότες. Ανέβηκε το ηθικό και φυσικά κέρδισαν…\nΑς διδαχτούμε από την ιστορία. Έχουμε ακόμη κάποια δις στις τράπεζες και περιμένουμε τους ξένους να επενδύσουν στη χώρα μας. Φοβόμαστε τον δικό μας… Αννίβα, δηλαδή την φτώχεια – ή την πτώχευση – και τα αφήνουμε στάσιμα να λιμνάζουν και να χάνουν την αξία τους; Τι ωραία που θα ταν, να είχαμε την… αυτοπεποίθηση των Ρωμαίων! Αφού υπάρχουν επιχειρηματικές ικανότητες – βλ. εξωτερικό – γιατί δεν επενδύουμε στον τόπο που αγαπάμε; Μα εξαιτίας της γραφειοκρατίας και της υψηλής φορολόγησης!\nΑς βγουν λοιπόν οι δικοί μας… πραίτορες να θεσπίσουν ένα νέο ΚΩΔΙΚΑ ΧΡΟΝΟ-ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ εξυπηρέτησης επιχειρήσεων και επενδύσεων. Για παράδειγμα αν μία επιχείρηση ζητά άδεια να επεκτείνει τις δραστηριότητές της, να ορίζονται 20 ημέρες για την έναρξή της. Αν οι συναρμόδιοι υπάλληλοι δεν δώσουν σε αυτό το διάστημα την αδειοδότηση, να απολύονται αμέσως, χωρίς αποζημίωση και με βαριά πρόστιμα.\nΠώς να το κάνουμε, σε καιρό κρίσης, αν εμποδίζεις έναν επιχειρηματία να ανοίξει εργοστάσιο και θέσεις εργασίας, είναι σαν να προδίδεις την πατρίδα σου. Να διώχνεις τα παιδιά της –τα οποία φεύγουν στο εξωτερικό χωρίς καν να αναζητούν δουλειά στο εσωτερικό – να διώχνεις το παρόν και το μέλλον του ελληνισμού!\nΚαλύτερα να… μεταναστεύει η ανευθυνότητα και η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνάμεις μας. Τότε είμαι σίγουρη ότι θα βρεθούν αγοραστές «του οικοπέδου Αννίβα» κι αυτή τη φορά, θα νικηθεί, μπροστά στις πύλες της Ελλάδας…\n#Tags: karapanagiotidu, Karfitsa, Karfitsa.gr, KKE, Αλέξανδρος Δουμάς, ανελ, Αννίβας, Βόρεια Ελλάδα, Βουλή, γραφειοκρατία, Ένωση Κεντρώων, εφημερίδα karfitsa, Θεσσαλονίκη, Ιούλιος Καίσαρας, Καρφίτσα, Καρχηδόνα, Μακεδονία, Μέγαρο Μαξίμου, Μετανάστευση, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ποτάμι, Ρώμη, υπερφορολόγηση, υπουργός Επικρατείας, Χρυσή Αυγή


Βοσνιάδης: Πραγματικά… αυτοκτονήσαμε | Mikriliga.com\nΒοσνιάδης: Πραγματικά… αυτοκτονήσαμε\nΔιαβάστε όσα ειπώθηκαν στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα της ΠΑΕ Χανιά με τον Απόλλωνα Λάρισας.\nΟ προπονητής της ΠΑΕ Χανιά Αλέκος Βοσνιάδης στην τοποθέτησή του ανέφερε τα εξής: «Πραγματικά… αυτοκτονήσαμε, “πετάξαμε” μόνοι μας το αποτέλεσμα. Ενα παιχνίδι το οποίο το ελέγχουμε από την αρχή, έχουμε χάσει ευκαιρίες και έχουμε κατορθώσει να προηγηθούμε στο καλύτερο χρονικό διάστημα και να πάμε ήρεμοι στ’ αποδυτήρια. Ενώ έχουμε δώσει στόχο να πετύχουμε ακόμη ένα γκολ το οποίο θα μας ηρεμήσει και έχουμε κάποιες φάσεις στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου να τελειώσουμε το παιχνίδι κι ενώ δεν κινδυνεύσαμε ποτέ στο πρώτο στοχευμένο γέμισμα του αντιπάλου μέσα στην περιοχή και με την μπάλα να πέφτει απ’ έξω και να εκτελεί ο Ναζίμ και να πηγαίνει η μπάλα στο δοκάρι δεν πήγαμε να προστατεύσουμε την εστία μας. Στην πρώτη ευκαιρία του αντιπάλου…\nΕίχαμε το παιχνίδι στα χέρια μας αλλά κατορθώσαμε με την κακή συμπεριφορά μας στο τελευταίο φάουλ που κερδίσαμε και ανεβήκαμε πάνω και δεν προσέξαμε καθόλου την ασφάλεια, μετά την απόκρουση του αντιπάλου ενώ έχουμε την μπάλα στα πόδια μας κατορθώσαμε να την ξαναδώσουμε στον αντίπαλο και να φύγει στη μετάβαση και να μας τελειώσει το παιχνίδι. Χάσαμε ένα παιχνίδι στο τελευταίο πεντάλεπτο. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στην καριέρα μου. Στο ποδόσφαιρο θα ζήσουμε τα πάντα, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει και να μας προβληματίσει και να μας κάνει μέσα απ’ αυτό πιο δυνατούς. Δεν υπάρχει εξήγηση για ένα παιχνίδι το οποίο ελέγχεις απόλυτα ως δια μαγείας να το χάσεις. Μετά το παιχνίδι θα ψάξουμε και θα βρούμε χιλιάδες προβλήματα. Ενα παιχνίδι που το έχεις στα χέρια σου και δεν το τελειώνεις και ενώ σου δίνεται η δυνατότητα με καλό ποδόσφαιρο να το τελειώσεις και δεν έχεις κινδυνεύσει και έχει φτάσει το παιχνίδι στο 90′ και πρέπει να το “κλειδώσεις”, αλλά δεν το “κλειδώνεις”. Οχι μόνο αυτό το χάνεις κι από τα χέρια σου. Δεν πρέπει να ψάξουμε δικαιολογίες, δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Φταίμε εμείς και είναι κάτι που πρέπει να το βρούμε μέσα στην ομάδα. Αν μείνουμε σε δικαιολογίες και πούμε τι μας έφταιξε σίγουρα θα χάνουμε χρόνο. Εχουμε περάσει από δύσκολες καταστάσεις, αυτή είναι μία δύσκολη κατάσταση, αλλά πιστεύω ότι έχουμε τη δύναμη και τον τρόπο να το ηρεμήσουμε και να το επαναφέρουμε. Συμβαίνουν αυτά στις ομάδες, μπορεί να μη συμβαίνουν σε αυτό το βαθμό που μας έχει τύχει το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά το ποδόσφαιρο είναι έτσι. Κάποιες στιγμές στα δίνει, κάποιες φορές όταν δεν είσαι συγκεντρωμένος στα παίρνει μέσα από τα χέρια».\nΓια το αν είναι ψυχολογικοί οι λόγοι ή θέμα ατυχίας: «Για να έχεις και την τύχη μαζί σου πρέπει να είσαι και δυνατός. Στο τέλος δείξαμε αδυναμία. Είναι μία φάση που συμβαίνει στο 87′, είμαστε με όλη μας την άμυνα πίσω, με τους μπακ μας, με την τριάδα μας, με τους χαφ μας τοποθετημένους σωστά, βγαίνει η μπάλα έξω, γίνεται ένα σουτ στο δοκάρι και δεν πάμε να ασφαλίσουμε την κατάσταση. Να μιλήσουμε για τύχη; Οχι να μη μιλήσουμε για τύχη, να έχουμε τα μάτια ανοιχτά και να τελειώσουμε αυτό το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να λέμε πολλά. Είναι ένα παιχνίδι που χάθηκε κι ενώ είχαμε δώσει στόχο σε εκείνο το χρονικό διάστημα, που άρχισαν κάποιοι παίκτες να κουράζονται. Να δώσουμε και μεγαλύτερη ώθηση από το πλάτος, γιατί εμείς δεν παίζουμε με δύο ποδοσφαιριστές στην πλευρά.\nΚουράστηκε ο Παπαχρήστος, θέλαμε να βάλουμε ένα πιο γρήγορο παίκτη να δώσει την ίδια δύναμη που είχαμε από τη μία πλευρά και στην άλλη, να ψάξουμε τις καλύτερες σέντρες του Ουνγιαλίδη, τη μεγαλύτερη ταχύτητα που έχει σε εκείνο το χρονικό διάστημα, αλλά και το κυριότερο ότι είναι ξεκούραστος. Την ώρα που κουράστηκε σχεδόν στο 80′ με πολύ καλή παρουσία ο Λεοζίνιο έπρεπε σε εκείνο το χρονικό διάστημα να “κλειδώσουμε” το παιχνίδι και βάλαμε έναν αθλητή μέσα, τον Αρναρέλλη, που πολύ γρήγορα μπορεί να βγει στην επίθεση και να μαρκάρει καλά και έδειχνε στην προπόνηση ότι είναι πολύ δυνατός σε αυτό. Οποια κίνηση και να κάναμε ήρθε αυτή η αδράνεια στα τελευταία λεπτά που το παιχνίδι έπρεπε να είναι “κλειδωμένο” και χάθηκε μέσα από τα χέρια μας. Συνεχίζουμε… Συμβαίνουν αυτά, αλλά πρέπει να βρούμε τη δύναμη να επανέλθουμε σε πράγματα που δυστυχώς δεν τα έχουμε, τα έχουμε χάσει».\nΟ Αριάν Μπελά για τον Απόλλωνα Λάρισας δήλωσε τα εξής: «Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στους παίκτες μου για την ψυχή που έβγαλαν στο δεύτερο ημίχρονο και αυτό που μπορούν να δώσουν στον αγωνιστικό χώρο. Στο πρώτο ημίχρονο ήταν η χειρότερή μας εμφάνιση μέχρι αυτή την αγωνιστική, ενώ στο δεύτερο ήταν η καλύτερη εμφάνιση που έχουμε βγάλει μέχρι τώρα στο γήπεδο, γι’ αυτό πιστεύω ήρθε αυτή η νίκη. Στο πρώτο ημίχρονο παίζαμε εντελώς λάθος, παρότι ξέραμε ότι είναι δυνατοί με την μπάλα ψηλά δεν καταφέραμε να βάλουμε την μπάλα κάτω, αλλά και λόγω της πίεσης των αντιπάλων. Στο δεύτερο ημίχρονο καταφέραμε αυτό που μας χαρακτηρίζει, να παίξουμε την μπάλα κάτω και να πάρουμε τη νίκη. Να ευχαριστήσω και τις αλλαγές, γιατί και ο Τασιούλης και ο Καμπέρης και ο Μπρέμπος βοήθησαν τα μέγιστα για να φτάσει η ομάδα στη νίκη».\nΓια το τι άλλαξε μετά το 75′ και ήρθε η ανατροπή που κανείς δεν περίμενε με βάση την εξέλιξη του αγώνα: «Απλά στο ημίχρονο πάντα οι προπονητές μιλάνε και οι παίκτες ηρεμούν, παρόλο που μπήκαμε έχοντας δεχτεί αυτό το γκολ στο 45+1′. Είπαμε να παίξουμε χωρίς φόβο, με την μπάλα κάτω και να πιέσουμε ψηλά την άμυνα των Χανίων για να την αναγκάσουμε να διώχνει την μπάλα, όπως έκαναν τα Χανιά με εμάς στο πρώτο ημίχρονο. Αυτό μας βγήκε, έπαιξαν ρόλο και οι ικανότητες κάποιων ποδοσφαιριστών, που έκαναν τις διεισδύσεις, όπως ο Τασιούλης και ο Λίταινας, γιατί τα γκολ μπήκαν από προσπάθειες της ομάδας αλλά και από προσωπικές ενέργειες. Καταφέραμε να πάρουμε αυτό το “διπλό” που είναι τεράστιο για τη συνέχεια του πρωταθλήματος».\nΣχετικά TagsFeaturedΑπόλλων ΛάρισαςΠΑΕ Χανιά\nΧωρίς απρόοπτα ολοκληρώθηκε η προετοιμασία του Απόλλωνα Λάρισας ενόψει του αγώνα με την ΑΕΛ.\nΑναβολές με Βέροια και Απόλλωνα – Παίζουν.. μεταξύ τους Ολυμπιακός Βόλου και Δήμητρα!\nΈνα.. μπαράζ αλλαγών είχαμε στο πρόγραμμα των φιλικών όλων των ομάδων, μετά την κλήρωση...\nΕπίσημη απάντηση στα δημοσιεύματα σχετικά με τον Μαξιμιλιάνο Φορνάρι που φέρεται να κοιμάται.. σε...\nΑδιανόητο! Δεν υπέγραψε σε ομάδα της Super League 2 και κοιμόταν στα παγκάκια…\nΔραματικές ημέρες φαίνεται να πέρασε ο νεαρός Αργεντινός ποδοσφαιριστής, Μαξιμιλιάνο Φορνάρι, ο οποίος ήρθε...\nΗ αποστολή του Καραϊσκάκη\nΕργοτέλης: Σε ρυθμό επαναληπτικού με τα Τρίκαλα


www.filiatrablog.blogspot.com: Η πρώτη διαφαινόμενη νίκη της Αριστεράς\nΟ δείκτης της ανεργίας θα υποστεί μία συντριπτική ήττα στο προσεχές διάστημα, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να ανακοινώσει την πρώτη μεγάλη νίκη της σε βάρος του νεοφιλελευθερισμού. Μικρότερη ανεργία, αλλά με λιγότερα έσοδα για το δημόσιο. Αυτό μόνο ο Ευκλείδης θα μπορούσε να το καταφέρει. Ποιος είπε ότι το Αριστερό μνημόνιο είναι σαν τα προηγούμενα;\nΟι ελεύθεροι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν σε φόρους περισσότερα από τα τέσσερα πέμπτα των εσόδων τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, έχουν τέσσερις επιλογές: α) να αναστείλουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, β)να συνεχίσουν και να βρουν τρόπους να μην δηλώσουν τα εισοδήματά τους, γ) να βρουν τρόπους να πληρώσουν όσο το δυνατόν λιγότερα χρήματα προς το δημόσιο και δ) συνδυασμός του β και του γ.\nΗ φορολογική αντιμετώπιση των ελευθέρων επαγγελματιών είναι πέρα για πέρα άδικη και ακατανόητη. Είναι απολύτως βέβαιο ότι το δημόσιο θα εισπράξει στο τέλος λιγότερα χρήματα απ’ όσα εισπράττει σήμερα και παρά το γεγονός ότι έχει αυξήσει υπερβολικά τους φόρους και τις προσδοκίες του για έσοδα. Στο τέλος η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να βρει ισοδύναμα για να καλύψει το κενό που\nθα δημιουργηθεί. Δηλαδή, νέους φόρους.\nΣε αρκετά λογιστικά γραφεία, λοιπόν, επεξεργάζονται σχέδια για το πώς θα σώσουν τους πελάτες τους από την ιδεοληψία των σημερινών κυβερνόντων. Μία από τις προτάσεις είναι να περάσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες όλα τα μέλη της οικογένειάς τους με μικρές αμοιβές ως μισθωτούς ή «εργολάβους» στις εταιρείες τους. Είναι ένας τρόπος για να μειωθεί το κόστος για τον επιχειρηματία, καθώς θα σπάσει το έσοδο σε πολλά μικρότερα ποσά. Αυτό, βέβαια, θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί η ανεργία, αφού ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων θα εμφανίζεται σαν να έχει ξεκινήσει μία κανονική εργασία με κανονικά χρήματα, χωρίς αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα.\nΔεν υπάρχει περίπτωση να μην σκεφτούν οι άνθρωποι πέντε-δέκα τρόπους για να αντιμετωπίσουν αυτή την πρωτοφανή επίθεση. Θα το πουν… κοινωνική εργασία, θα το πουν… εθελοντισμό; Κάποιον τρόπο θα βρουν για να στείλουν στον κάλαθο των αχρήστων τις εξυπνάδες του Ευκλείδη και των συντρόφων του. Και σε λίγο καιρό θα είμαστε και πάλι εδώ, να συζητάμε για την αγωνία της κυβέρνησης (της όποιας κυβέρνησης) να καλύψει την νέα τρύπα στα έσοδα. Όλη αυτή η ιστορία μοιάζει με τον φόρο του 75% που έβαλαν οι Γάλλοι σοσιαλιστές στους «πλούσιους». Στο τέλος αναγκάστηκαν, φυσικά, να τον πάρουν πίσω, αφού επρόκειτο για βλακείες. Το ίδιο συμβαίνει και με τους φόρους που εφηύραν στην Ελλάδα σε βάρος των ελεύθερων επαγγελματιών. Στο μεταξύ, όμως, θα έχουν προκαλέσει άλλη μια μεγάλη ζημιά στην οικονομία. Όχι ότι τους ενδιαφέρει…\nΑναρτήθηκε από filiatrablog στις Τρίτη, Μαΐου 24, 2016


«Είναι κάτι που λέω ως χριστιανός, καθολικός πιστός: το να γεννηθεί, φέτος, δυο ώρες νωρίτερα ο Ιησούς Χριστός ή να τελεστεί νωρίτερα η μεσονύκτια λειτουργία των Χριστουγέννων δεν αποτελεί αίρεση. Αποτελεί αίρεση το να μη νοιαζόμαστε για τους αρρώστους, για τους γιατρούς και όσους υποφέρουν».\nΟ ίδιος πρόσθεσε ότι και το περασμένο Πάσχα, ο πάπας Φραγκίσκος προσάρμοσε στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης τις τελετές της Μεγάλης Παρασκευής των Καθολικών. «Τα Χριστούγεννα δεν γιορτάζονται με το χρονόμετρο, είναι υπόθεση πίστεως» ολοκλήρωσε ο Ιταλός υπουργός.\nΥπενθυμίζεται ότι και ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε έχει ήδη τονίσει ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα πρέπει να δοθεί έμφαση στο πραγματικό, πνευματικό περιεχόμενο της γιορτής, ενώ η κυβέρνηση της Ρώμης έως τώρα συνέστησε στους Ιταλούς να μην καλέσουν σπίτι, για το γιορτινό τραπέζι, πάνω από το πολύ οκτώ άτομα.\nΤελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020, 15:25


Καπνίζετε; - Μετά από αυτό δεν θα ξαναπιάσετε τσιγάρο! (βίντεο) | Pronews\nΚαπνίζετε; - Μετά από αυτό δεν θα ξαναπιάσετε τσιγάρο! (βίντεο)\nΣτο παρακάτω άρθρο θα δούμε μερικές βίντεο που βρήκαμε στο διαδίκτυο και προκαλούν η κάθε μια διαφορετικά συναισθήματα, άλλες είναι παράξενες άλλες αστείες και άλλες WTF.\nΜετά από το βίντεο της εβδομάδας που ανεβάζουμε συχνα σήμερα θα δούμε μια ακόμη συλλογή με βίντεο.\nΕτοιμαστείτε λοιπον να δείτε κατι διαφορετικό που σίγουρα θα απολαύσετε.\nΔείτε πως φτιάχνονται τα τσιγάρα:


Οι Σπέτσες μετά την Αρμάτα | BlogTravels\nΟι Σπέτσες μετά την Αρμάτα\nΑναρτήθηκε στις 17/11/2012 από CrazyTourists\nΠροορισμοί: Ελλάδα Σαρωνικός Σπέτσες\nΕτικέτες: οικογενειακές διακοπές φθινόπωρο\nΣτην Ελλάδα, και όχι αδίκως, τα νησιά είναι συνδεδεμένα με το καλοκαίρι, τον ήλιο και τη θάλασσα. Το φθινόπωρο όμως μας δείχνουν ένα διαφορετικό, υπέροχο πρόσωπο. Άλλωστε τι καλύτερο από τη μυρωδιά της θάλασσας, της βροχής και του τζακιού σε μία και μοναδική βόλτα;\nΟι Σπέτσες δεν θα μπορούσαν να αποκλίνουν από αυτόν τον κανόνα. Η κομβική ημερομηνία για να περάσουν από το έντονο καλοκαιρινό mood σε μια πιο χαλαρή ατμόσφαιρα είναι το Σαββατοκύριακο εορτασμού της Ναυμαχίας των Σπετσών, που πραγματοποιήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1822, σε συνδυασμό με την Παναγία την Αρμάτα. Από τα μέσα Σεπτέμβρη και μετά, λοιπόν, το νησί χαλαρώνει (ή μήπως όχι…! Για δείτε και στις Χρήσιμες Πληροφορίες…) και σας περιμένει για ένα όμορφο φθινοπωρινό σαββατοκύριακο.\nΤη φθινοπωρινή περίοδο, τις Σπέτσες μπορείτε να τις προσεγγίσετε με δύο τρόπους:\n(α) Ακτοπλοϊκώς από τον Πειραιά με ταχύπλοο της Hellenic Seaways, με την τιμή του εισιτηρίου με επιστροφή να είναι περίπου στα 70€ το άτομο.\n(β) Οδικώς μέχρι την Κόστα (λίγο μετά το Πόρτο Χέλι) και στη συνέχεια ακτοπλοϊκώς με:\nΘαλάσσιο Ταξί με κόστος περίπου 20€ η διαδρομή (αναλόγως του σημείου άφιξης στο νησί και ανεξαρτήτως επιβαινόντων). Χωράνε περίπου 10 άτομα και η διαδρομή διαρκεί 5-10’ ανάλογα τον καιρό (τηλέφωνο επικοινωνίας 22980 72072).\nFerry Boat, με κόστος 1€. Αναχωρούν στις 08:10, 10:30, 13:30 και 17:00 και η διαδρομή διαρκεί περίπου 30’.\nΣτο νησί απαγορεύεται η χρήση ΙΧ, έτσι θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητό σας στο parking στην Κόστα με χρέωση 5€ την ημέρα (ημερολογιακά και όχι ανά 24ωρο)που δε θέλετε να το αφήσετε στο δρόμο υπό το φόβο φθοράς και κλήσης. Σημειώστε ότι το φθινόπωρο και το χειμώνα παρκινγκ δε λειτουργεί σε καθημερινή βάση και συνήθως ανοίγει μόνο τα Σαββατοκύριακα ή σε αργίες, τριήμερα κλπ. Σε περίπτωση που είναι κλειστό το αμάξι το αφήνετε ελεύθερα χωρίς χρέωση.\nΑντίθετα, αν φτάσετε μέχρι την Κόστα με μηχανάκι, τότε μπορείτε να το περάσετε στο νησί με το Ferry Boat.\nΌπως είπαμε στο νησί απαγορεύεται η κυκλοφορία ΙΧ. Τι καλύτερο λοιπόν από μια βόλτα με τα πόδια; Αν πάλι δε σας πολυαρέσει το περπάτημα, μπορείτε να νοικιάσετε ποδήλατα ή και μηχανάκια. Λόγω εποχής, μάλλον δε θα καταφέρετε να κάνετε το γύρω του νησιού, όχι ότι έχει και κάποιο ιδιαίτερο νόημα, καθώς από την πίσω μεριά, το μόνο που έχει είναι παραλίες! Τις πιο ωραίες παραλίες του νησιού για την ακρίβεια, αλλά αυτά είναι καλοκαιρινά πράγματα! Μη νομίζετε όμως ότι ο περιορισμός σας στην πόλη των Σπετσών θα είναι βαρετός, κάθε άλλο! Έχει πολλά πράγματα να δείτε και να κάνετε…\nΞεκινώντας από την Ντάπια, το κέντρο της πόλης, μπορείτε να επισκεφτείτε το μουσείο των Σπετσών το οποίο στεγάζεται στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη-Μέξη και τα εκθέματά του καλύπτουν 4000 χρόνια σπετσιώτικης ιστορίας ή αν είστε στο νησί το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, θα είναι ανοιχτό και το (ιδιωτικό) μουσείο της Μπουμπουλίνας το οποίο στεγάζεται στο 300 ετών αρχοντικό της και έχει εκθέματα από τη ζωή της. Φυσικά μπορείτε να κάνετε βόλτα στα σοκάκια της Ντάπιας, να χαζέψετε τα μαγαζιά και να καταλήξετε σε κάποιο από τα παραλιακά ουζερί ή καφετέριες. Και εννοείται ότι επιβάλλεται να δοκιμάσετε και τα ονομαστά αμυγδαλωτά του νησιού!\nΑφήνοντας πίσω την Ντάπια, έχετε δύο επιλογές για βόλτα, είτε προς το παλιό λιμάνι είτε προς τις σχολές. Αν κατευθυνθείτε προς το παλιό λιμάνι, παραλιακά (και αυτή είναι μια βόλτα που κάθε επισκέπτης επιβάλλεται να κάνει), θα συναντήσετε και θα θαυμάσετε τα παλιά αρχοντικά του νησιού, το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου και τα σπετσιώτικα καρνάγια που είναι χωμένα ανάμεσα σε μπαράκια και εστιατόρια (αυτή την εποχή τα περισσότερα θα είναι κλειστά, αλλά αν επισκεφθείτε το νησί και πάλι τους καλοκαιρινούς μήνες θα δείτε ότι σφύζουν από ζωή! Σπέτσες by night!!). Συνεχίστε τη βόλτα σας λίγο πιο πέρα, και θα συναντήσετε το Φάρο των Σπετσών, ο οποίος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1885 και μια υπαίθρια συλλογή αγαλμάτων μέσα στα δέντρα! Από αυτή τη μεριά του νησιού, εάν σας αρέσει η θάλασσα το χειμώνα, μπορείτε να πάτε και μέχρι τις παραλίες του Γαρύφαλλου και της Αγίας Μαρίνας.\nΑπό την αντίθετη πλευρά, προς τις σχολές, θα συναντήσετε φυσικά την πασίγνωστη Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή, η οποία λειτούργησε ως σχολείο μέχρι και το 1983 και αποτελούσε ένα από τα καλύτερα πρότυπα κολλέγια της Ελλάδας και των Βαλκανίων. Η βόλτα σας μπορεί να τελειώσει με μια «επίσκεψη» στην παραλία.\nΗ ιστοσελίδα του νησιού θα σας χρειαστεί για περισσότερες πληροφορίες\nΟι ντόπιοι προσπαθούν να κρατήσουν «ζωντανό» το νησί και τους φθινοπωρινούς μήνες, οπότε από το 2011 ξεκίνησε η διεξαγωγή του αγώνα δρόμου «Γύρος των Σπετσών», κάθε Οκτώβρη. Το 2012 μάλιστα προστέθηκε και κολυμβητικός αγώνας «Διάπλους Σπετσών», στη διαδρομή Κόστα-Σπέτσες. Το όλο event υποστηρίχθηκε από το Σύλλογο Γυναικών που με τις μακαρονάδες και τις πίτες του έδωσε δυνάμεις σε συμμετέχοντες, θεατές και κριτές!! Η διοργάνωση ξεπέρασε τις προσδοκίες και αναμένεται να καθιερωθεί και να ενισχυθεί!\nΣτα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, είχε διεξαχθεί το 2011 και Regatta κλασικών και παραδοσιακών ιστιοφόρων σκαφών, αλλά το 2012 η εκδήλωση αυτή μεταφέρθηκε για το καλοκαίρι. Παρόλα αυτά, οι διοργανωτές έχουν διάφορα σχέδια στα σκαριά, κάποια από τα οποία είναι εξίσου «κλασικά» ίσως με μια ιδέα «αντίκας» μέσα τους, αλλά δεν τα αποκαλύπτουμε για να μην τα ματιάσουμε. Μόλις κάτι γίνει οριστικό, θα σας ενημερώσουμε…\nΔήμος Σπετσών: 22983 20010-20020\n← Αμφιάρειο Ωρωπού: κοντά και ξεχωριστά!\nΣύρος: βόλτες στην Ερμούπολη εκτός καλοκαιριού →


Υπάρχει και το «όχι» ξέρεις - Magnesia News\nΑρχική ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΕΚΛΙΔΟΥ Υπάρχει και το «όχι» ξέρεις\nΥπάρχει και το «όχι» ξέρεις\nΔημοσιεύθηκε 28/04/2016 11:55\nΚάποιος μου είπε ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε καθόλου ευτυχισμένοι. Σιγά το νέο, του είπα. Ειδικά με την οικονομική κρίση που μας «δέρνει», ελάχιστα πράγματα μπορούν πλέον να μας κάνουν να χαμογελάσουμε. Όχι, μου λέει, καμία οικονομική κρίση δεν μας φταίει. Δυστυχισμένοι, λέει, είμαστε, γιατί δεν λέμε αυτά που θέλουμε και σκεφτόμαστε στην πραγματικότητα. Μετά από δυο μέρες που έχουν περάσει και το έχω αναλύσει αρκετά στο μυαλό μου, δεν μπορώ να πω ότι έχει και άδικο. Η αλήθεια είναι, αγαπημένε μου αναγνώστη, πως πολλές φορές καταπιέζουμε τον εαυτό μας, για να μην πει πράγματα που του έρχονται εντελώς αυθόρμητα να ξεστομίσει. Άλλες πάλι φορές, έχουμε δεχθεί πράγματα, προκειμένου να μην πικράνουμε κάποιον που αγαπάμε. Αναρωτήσου λίγο πόσα «ναι» έχεις πει επειδή έπρεπε ή πάλι πόσα «όχι» έμειναν μέσα σου ενώ ούρλιαζαν σε ερωτήσεις του τύπου «είσαι καλά» ή «θέλεις να κάνουμε κάτι»;\nΑπό φόβο μη τυχόν παρεξηγηθεί κάποιος μαζί μας, μην τον στεναχωρήσουμε, μην τον απογοητεύσουμε, μη τυχόν και πάψει να μας αγαπά, δεχόμαστε πράγματα και καταστάσεις, που είναι αντίθετα από το χαρακτήρα μας. Δέχεσαι να συνομιλείς με ανθρώπους που αντιπαθείς ή δεν σου λένε κάτι σαν προσωπικότητες, αποδέχεσαι προσκλήσεις για να παραβρεθείς σε μέρη και εκδηλώσεις που δεν θέλεις, απλά για να μην σε πουν αντικοινωνικό, αποδέχεσαι πράγματα, για να σου δώσω να καταλάβεις αγαπημένε μου, μόνο και μόνο για να μην «χαλάσεις» την καρδιά κάποιου, ενώ στην ουσία εσύ μέσα σου μαραζώνεις.\nΑποδέχεσαι, κι άλλο, κι άλλο, ώσπου γεμίζει το μέσα σου κάτι σαν βόμβα έτοιμη στο παραμικρό να εκραγεί. Νιώθεις να πνίγεσαι. Ξεσπάς σε κλάματα. Απελπίζεσαι. Θυμώνεις. Όχι με τους άλλους. Αλλά πιο πολύ με εσένα, που ανέχεσαι, που δεν έχουν καταλάβει ούτε για μια στιγμή ότι καταπιέζεσαι, ότι δεν είσαι χαρούμενος, ότι ασφυκτιάς.\nΓιατί στην τελική ο μόνος χαμένος της υπόθεσης είσαι εσύ. Εσύ που έχεις αφήσει τα όνειρα σου, τα θέλω σου εγκλωβισμένα και κοιτάς πώς να ικανοποιήσεις όλους τους άλλους γύρω σου. Ε, συγνώμη. Φταις. Φταίμε. Έχουμε και εμείς ανάγκες και θέλουμε να τις δούμε να πραγματοποιούνται. Να χαρούμε ρε φίλε, γιατί κάναμε αυτό που θέλαμε μια δεδομένη στιγμή. Δεν χρειαζόμαστε άλλες στεναχώριες και καταπίεση. Ούτε άλλες πληγές. Ξεκάθαρες κουβέντες χρειαζόμαστε. Και που και που να λέμε και κανένα «όχι». Ειλικρίνεια αγαπημένε μου, καμία προσποίηση, έκφραση των αληθινών συναισθημάτων μας και των θέλω μας κάθε φορά. Καλό δε λέω να φροντίζουμε και τους γύρω μας έτσι ώστε να είναι ευτυχισμένοι, αλλά όλα αυτό αν δεν ξεκινά μέσα από τη δική μας ευτυχία, δεν έχει καμία αξία. Ας κάνεις και εσύ και όλοι μας μια νέα αρχή και ας προγραμματίσουμε να είμαστε και λίγο αρνητικοί στην τελική. Αρνητικοί σε κάθε τι που μας στεναχωρεί, μας «βουλιάζει» ψυχολογικά, δεν μας προσφέρει χαρά, μας καταπιέζει, δεν μας προσφέρει τίποτα. Ας έχουμε στο μυαλό μας πως μπορεί κάποιος με ένα δικό μας «όχι» να μας εκτιμήσει λίγο παραπάνω. Κι αν αυτός ο κάποιος τυγχάνει να είναι και ο ίδιος μας ο εαυτός; Ε, τότε ακόμη καλύτερα…


Η διαφυγή δεν είναι πάντα η φυγή. Ο εύκολος τρόπος και ο πιο αποτελεσματικός. Είναι, να οπλιστεί με τα κατάλληλα όπλα για να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο.\nΗ χρήση του όρου «λαός» είναι πολιτισμική. Δεν έχει πολιτικό περιεχόμενο. Είναι σκόπιμη η εφαρμογή του.\nΗ Ευρωζώνη είναι, αν θέλετε, ένα "πειραματικό σχολείο" πρωτοπορίας. Με την έννοια της Δύσεως γενικότερα. Δηλαδή, αυτά που συμβαίνουν εδώ, τα ακολουθούν στη συνέχεια και οι άλλες περιοχές πλανήτη. Τι συμβαίνει εδώ όμως; Όλοι θεωρούν ότι, αυτό που συμβαίνει, είναι κάτι σαν αυτό που συνέβη στο μεσοπόλεμο, κάτι που συνέβη τον 19ο αιώνα... Δεν είναι έτσι. Σήμερα ζούμε σε μια εποχή που όλα αυτά τα οποία συμπυκνώνονται στην έννοια του διαφωτισμού, της μεταρρύθμισης και λοιπά, όχι μόνο έχουν τελειώσει και μπαίνουμε σε μια εντελώς νέα εποχή, αλλά έχουν και αποκτήσει σημειολογικά άλλον χαρακτήρα. Δηλαδή, από στοιχεία μηχανή της προόδου εκείνη την εποχή, της εξόδου από τη φεουδαρχία, έχουν γίνει θεμέλια ενός πρωτοφανούς σκοταδισμού και αντίδρασης.\nΕίδαμε στην Ιταλία να εφαρμόζεται αυτό που συνέβη στο ΄65 στην Ελλάδα, δηλαδή η "θεωρία του κηπουρού". Με άλλα λόγια, είπε ο πρόεδρος -τον οποίο χειροκρότησαν όλοι, γιατί όλοι εγκλιματίζονται στο ίδιο περιβάλλον και είτε ως ιπποκόμοι είτε ως πρωταγωνιστές χειροκροτούν- είπε λοιπόν, ότι δεν δικαιούται αυτός που έχει την πλειοψηφία της κοινωνίας, να βάζει οποιονδήποτε υπουργό ή και πρωθυπουργό. Με άλλα λόγια η κοινωνία μπορεί να συμφωνεί και δικαιούται να ψηφίζει, εφόσον συμφωνεί με τις άρχουσες αντιλήψεις -όποιες κι αν είναι αυτές-. Το ερώτημα για τους Έλληνες ιπποκόμους αυτής της ιδεολογίας, γιατί τότε επί Παύλου ξεσηκώθηκαν και τώρα χειροκροτούν; Αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να το βάλουν στον εαυτό τους. Γιατί δεν έχει να κάνει με τις πολιτικές, εγώ δεν αξιολογώ τις πολιτικές αυτή τη στιγμή. Αξιολογώ το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι είναι οι "ορθοστάτες" οποιασδήποτε τάξης πραγμάτων και, αυτών ο λόγος είναι αυθεντικός και με τον λόγον αυτόν μπορεί να συμφωνήσει κανείς μόνο, αλλά όχι να διαφωνήσει. Και δη η κοινωνία. Ξέρετε, το πιο σημαντικό, είναι ότι όλο αυτό το σχήμα του παρελθόντος έχει καταρρεύσει. Δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει για συγκεκριμένους λόγους. Όχι μόνο ιδεολογικά, αλλά και πολιτικά. Οι κοινωνίες που οσφραίνονται το πρόβλημα διότι αυτές υφίσταται και τις συνέπειες, βλέπουμε ότι κινούνται, αναπτύσσουν μια αντισυμβατική κινητικότητα. Έχουν απαξιωθεί ιδεολογίες, αν κρίνουμε την Ιταλία και την Ελλάδα, όχι μόνο αλλά αυτές που, ουσιαστικά αυτές που ηγούνται αυτής της αμφισβήτησης, δηλώνουν "ούνα φάτσα ούνα ράτσα", -έτσι; Ανεξαρτήτως αν εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους- και, από την άλλη μεριά πώς αντιμετωπίζεται αυτή η αντισυμβατική κινητικότητα. Που μπορεί να λέγεται Τράμπ, μπορεί να λέγεται Λεπέν, μπορεί να λέγεται οτιδήποτε, εν πάση περιπτώσει που δε λέγεται παλαιό καθεστώς, κομματικό και λοιπά. Αντιμετωπίζεται με μια, αμυντική επιθετικότητα. Πρώτα πρώτα με μια συνεχή επανάληψη -που γίνεται κοινός λόγος- της απαξίωσης του πολιτικού λόγου και των αξιών μέσα από την επανάληψη όρων οι οποίοι δεν δηλώνουν τι εξηγούν, αλλά όμως, απαξιώνουν το σύνολο. Δηλαδή, «λαϊκισμός», «ξενοφοβία», «εθνικισμός»... Εγκλωβίζουν δηλαδή τη σκέψη των ανθρώπων, επιβάλουν την αρχή της ενιαίας σκέψης και των ενιαίων λύσεων. Δεν υπάρχει άλλη λύση, δεν υπάρχει άλλη αντίληψη των πραγμάτων και λοιπά. Έπειτα, υπάρχει -τώρα μπαίνει μπροστά- και η αρχή της απαγόρευσης της βούλησης του λαού. Ο λαός όπως είπαμε, δικαιούται να συμφωνεί αλλά όχι να διαφωνεί.\nΑν μιλήσετε μαζί τους, κατ΄ιδίαν, ή μέσα στα συμβούλια, θα διαπιστώσετε ότι αυτό είναι ο κυρίαρχος λόγος: πώς δεν θα επιτρέψουμε στην κοινωνία να διαφοροποιείται. Η κοινωνία λοιπόν, όταν της κλείνει κανείς το στόμα -κατά τη λαϊκή παροιμία- αρχίζει και κλωτσάει. Ποια είναι η διαφορά όμως. Ότι αυτή τη στιγμή, ψηφίζει αντισυμβατικούς. Ανεξαρτήτως του αν είναι κοινοί απατεώνες ή πράττουν έναν ορθό λόγο. Δεν έχει σημασία. Ψηφίζουν αντισυμβατικά για να στείλουν μήνυμα ότι δεν συμφωνούν και, απορρίπτουν όλο το παλαιό καθεστώς και τις πολιτικές του. Η αντισυμβατικότητα αυτή, δεν είναι και αντισυστημικότητα. Άλλο πράμα αντισυμβατικός, που διαφωνώ και ψηφίζω κάποιον γιατί φωνάζει περισσότερο ή κάνει οτιδήποτε αλλά μέσα στο παρόν σύστημα, κι άλλο αντισυστημικός που σημαίνει προτείνω ένα άλλο πολιτικό σύστημα. Ποιο θα είναι αυτό το πολιτικό σύστημα; Αυτό, είναι το ερώτημα και, εδώ είναι το κλειδί αν θέλετε. Που για να φτάσουμε εκεί χρειάζονται ιδεολογικές, πολιτικές διεργασίες, αλλά και, επιστημονικές που δεν υπάρχουν. Το νέο πολιτικό σύστημα δε μπορεί να είναι άλλο από, τη μετάβαση από αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι, δηλαδή τη σημερινή αιρετή μοναρχία, εκλόγιμη μοναρχία, στην αντιπροσώπευση. Ακούμε ξέρετε, με αφορμή το σκοπιανό, με αφορμή πολιτικής οικονομίας στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, να φωνάζουν όλοι και να λένε ότι, είναι εναντίον και ο λαός θα αποφασίσει... Ποιος το λέει αυτό; Αφού ο ίδιος ο λαός έχει συναινέσει να δώσει την απόλυτη εξουσία, να αποφασίζει και μάλιστα παρά την 100% εναντίωση του λαού, ο πολιτικός ηγέτης τον οποίον ψηφίζουν, κατά τι έρχονται μετά και αμφισβητούν την πολιτική του -την πολιτική που επιλέγει να ακολουθήσει- αφού του δώσανε το δικαίωμα να την ακολουθήσει. Αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα επάνω στο οποίο πρέπει να στοχαστούν οι κοινωνίες σήμερα. Ότι δεν υπάρχει λύση μέσα στο παρόν σύστημα. Κι ότι το παρόν σύστημα είναι εκείνο το οποίο παράγει τα προβλήματα εις βάρος της κοινωνίας κι επιβάλει αυτή την ενιαία σκέψη των αγορών και τους ηγέτες τους καθιστά ομήρους ουσιαστικά. Δηλαδή ιπποκόμους των αγορών. Μοιάζουν όλοι. Η ερμηνεία του πράγματος αν θέλετε, που είναι σημαντική, το γεγονός ότι έχουμε περάσει από την εποχή που το άτομο ήταν εξαρτημένο από τους ισχυρούς μέσω της ιδιοκτησίας, όπως στη φεουδαρχία, έχουμε περάσει κι απ΄την εποχή που θεωρούσαν ότι είναι δημοκρατικό το σύστημα επειδή καλούνται κάποιες ομάδες συμφερόντων -"κοινωνίες πολιτών" τις είπανε- για να συνομιλούν μαζί τους και να ισορροπούν τα πράγματα, και έχουμε μπει σε ένα κράτος ΜΚΟ παραίτησης του δημοσίου χώρου υπέρ ιδιωτικών ομάδων. Είτε πράττουν καλά, είτε λειτουργούν ως συμμορίες όπως ξέρουμε. Το θέμα είναι ότι, η εξάρτηση έχει αλλάξει. Η εξάρτηση από την φεουδαρχία, απ΄την ιδιοκτησία τελείωσε, η εξάρτηση από τις σχέσεις εργασίας που αναπτύσσονται στο εργοστάσιο ή όπου, τελείωσαν, και είμαστε στην εποχή της εξάρτηση από τον δανεισμό. Ο δανεισμός είναι μια πολύ πολύ πιο σημαντική μορφή εξάρτησης, διότι δεν εξαρτά μόνο το άτομο, αλλά και τις χώρες ολόκληρες, τις κοινωνίες. Μεταβάλλει δηλαδή άρδην το σύνολο της κοινωνικής πραγματικότητας στην οποία ζούμε. Κι όχι, ενός ατόμου ή δύο ή χιλίων. Εδώ λοιπόν είναι το κεντρικό πρόβλημα αν θέλετε. Ότι οι αγορές, που,ο ουσιαστικά έχουν περιαγάγει στο καθεστώς της ακροδεξιάς τον κλασικό φιλελευθερισμό, είναι εκείνες οι οποίες έχουν υπαγορεύσει πια το πρόγραμμα και τις πολιτικές Δεξιάς κι Αριστεράς. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα έχουμε πάντα τις ακραίες εκδηλώσεις του φαινομένου. Αυτό λοιπόν, επειδή δεν παίζει πάντα, επειδή δηλαδή ο διαγκωνισμός γίνεται εις βάρος της κοινωνίας είτε έχουμε εναλλαγή Δεξιάς ή Αριστεράς κυβέρνησης, οδηγεί στο αδιέξοδο δηλαδή στην αίσθηση των κοινωνιών ότι βρίσκονται σε πολιτική αδυναμία. Και γι΄αυτό ψηφίζουν απ΄τη μια μεριά αντισυμβατικές δυνάμεις και γι΄αυτό απ΄την άλλη έρχονται οι ιπποκόμοι των αγορών για να επιβάλλουν τη θεωρία του κηπουρού. Δηλαδή του ότι μπορούν να διορίζουν όποιον θέλουν εάν δεν συμφωνούν με τις επιλογές της κοινωνίας ή των πολιτικών δυνάμεων που υποτίθεται ότι εκφράζουν.\nΗ περίοδος που ανοίγει τώρα, θα είναι περίοδος ακραίων αντισυμβατικών φαινομένων. Είτε στο εσωτερικό των κρατών, είτε στις διακρατικές σχέσεις. Διότι, όταν ανασυγκροτείται εκ βάρθρων το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα, όταν πια οι κοινωνίες, οι χώρες, δηλαδή τα έθνη ουσιαστικά, έχουν μπει στη γωνία και έχουν τοποθετηθεί ουσιαστικά στα αζήτητα της πολιτικής πραγματικότητας, και μάλιστα με τη μομφή ότι αυτά είναι και ακροδεξιά, έρχονται οι πολιτικές τις ακροδεξιάς, οι πολιτικές της πιο ισχυρής αντίδρασης που γέννησε η νεότερη ιστορία, που είναι οι πολιτικές των αγορών άρα των δανειστών, να κατηγορήσουν για ακροδεξιά αυτούς οι οποίοι επικαλούνται τι; Επικαλούνται την πολιτισμική συνοχή των κοινωνιών και το συμφέρων των κοινωνιών. Κι αν θέλετε και την αλλαγή του πολιτικού συστήματος ώστε οι κοινωνίες να είναι μέρη της διαδικασίας λήψεως των αποφάσεων. Αυτή δηλαδή τη στιγμή ένας που μας ακούει αυτής της αντιδραστικής λογικής, θα πει ότι, ο Κοντογιώργης που μιλάει για το συμφέρον των κοινωνιών, εξομοιώνεται με εκείνον που είναι ο απατεώνας λαϊκιστής. Αυτός που μιλάει για τη συνοχή των κοινωνιών, που είναι ο μόνος παράγοντας ο οποίος μπορεί να αντιτάξει απέναντι στις αγορές και στους δανειστές μια άμυνα, είναι η συνοχή λοιπόν, είναι κι αυτός εθνικιστής. Αυτός ο οποίος θέλει να υπάρξει μια πολιτική λειτουργία συντεταγμένη μέσα στις χώρες, ώστε να αποτελέσει αντιστάθμισμα στην υπερβολή της λεγόμενης αυτορύθμισης των αγορών -να είναι αυτές κυρίαρχες και υπεράνω του νόμου- είναι πάλι ακραίος. Αντιλαμβάνεστε δηλαδή ότι, όλο αυτό το παιχνίδι που παίζεται στα μέσα ενημέρωσης έχει ένα σκοπό, που κατατείνει στο να απαξιώνει τα πραγματικά ζητήματα, τις πραγματικές λύσεις, γιατί δεν πρέπει να στοχαστεί η κοινωνία και να ανοίξει έναν διάλογο γι΄αυτά. Ξέρετε, όταν έχουμε αυτές τις ακραίες αντισυμβατικές συμπεριφορές, που εκδηλώθηκαν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, το αντίδοτο θα είναι, ακραίες απ΄την άλλη τη μεριά πολιτικές καταστολής. Και δε χρειάζεται να μπει ένα αυταρχικό καθεστώς -που θα τα δούμε κι αυτά- μπορούμε να δούμε τις καταστολές μέσα από την λογική που δείχνει η Ιταλία σήμερα, ή η Ελλάδα χθες, δηλαδή η καθυπόταξη με εσωτερικούς ιπποκόμους των χωρών και των κοινωνιών σ΄αυτό το "αόρατο -δε φαίνεται αλλά που, ελέγχει στην πραγματικότητα- αξίωμα" των αγορών.\nΚαι δεν αφορά ξέρετε μόνο τις κοινωνίες, εγώ μιλάω για κοινωνίες γιατί, η χρήση του όρου «λαός» είναι πολιτισμική. Δεν έχει πολιτικό περιεχόμενο. Είναι σκόπιμη η εφαρμογή του. Πρέπει να μιλάμε για «κοινωνία» των πολιτών. Δεν αφορά μόνο τη λεγόμενη εργατική τάξη, τις δυνάμεις της εργασίας. Αφορά και τους βιομηχάνους και όλους. Γι΄αυτό και, πλήττονται τα μεσαία στρώματα από τη διεθνή των αγορών.\nΔεν τελειώνει και δεν θα τελειώσει η «παγκοσμιοποίηση». Δε μπορώ να σας εξηγήσω τώρα, δε μας παίρνει ο χρόνος. Όμως, η «παγκοσμιοποίηση», όσο θα αναπτύσσεται, τόσο θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις μιας εσωτερικής ανασύνταξης, εξαθλίωσης και πολιτισμικής αποδόμησης των κοινωνιών. Η διαφορά είναι ότι, οι αγορές, κινούνται σε «εξω-συστημικό» επίπεδο. Δηλαδή, στην διεθνή τάξη, στη διακρατική τάξη, όπου εκεί δεν υπάρχει πολιτικό σύστημα να βάλει κανόνες. Οι κανόνες πρέπει να μπουν και οι πολικές, να διαμορφωθούν στο εσωτερικό των κρατών. Το ερώτημα λοιπόν είναι, ποιος διαμορφώνει τις πολιτικές στο εσωτερικό των κρατών. Στο εσωτερικό των κρατών λοιπόν, εάν η πολιτική ηγεσία που αποφασίζει δεν έχει εξαρτήσεις από την κοινωνία, γιατί θα την συναντήσει μια φορά στα τέσσερα χρόνια, τότε αυτοί οι άνθρωποι που συνομιλούν καθημερινά με τις αγορές, θα είναι εκείνοι οι οποίοι θα κάνουν τις πολιτικές τους. Με όρους δύναμης πια έρχονται μέσα οι αγορές στα κράτη και υποχρεώνουν τις εσωτερικές δυνάμεις να κινηθούν κατά τον δικό τους τρόπο.\nΑυτό είναι το ακραίο σενάριο το οποίο θα οδηγήσει μετά από, δυστυχώς πολύ μεγαλύτερη εξαθλίωση και τα ταπείνωση των κοινωνιών, θα οδηγήσει στη μεταβολή της σκέψης τους. Θα γεννήσει δηλαδή αντί για «αντισυμβατικές» πολιτικές, «αντισυστημικές» πολιτικές. Δηλαδή, αίτημα αλλαγής πολιτικού συστήματος. Κάντε μια προβολή σκέψης και πείτε: εάν χρειαζόταν να συναινέσει η κοινωνία σε μια πολιτική που πάει να αποφασιστεί από τη βουλή, ή απ΄την κυβέρνηση, ή απ΄τον πρόεδρο του κράτους. θα είχε το ίδιο μείγμα περιεχομένου από ότι τώρα που δεν αποφασίζει παρά μόνο όπως πιέζει ή εξαναγκάζει η πολιτική των αγορών; Μόνο αυτή τη σκέψη αν κάνετε θα διαπιστώσετε τη λάθος κατεύθυνση που εξακολουθεί σε επίπεδο αξιών και συστήματος να κινείται ο νεότερος κόσμος. Δηλαδή οι κοινωνίες. Και γι΄αυτό βρίσκονται σε πολική αδυναμία. Γι΄αυτό και λέω ότι, μέσα απ΄τον ανθρώπινο πόνο θα γεννηθεί η νέα σκέψη που θα, ή θα υιοθετηθεί η υπάρχουσα αλλά μη ακουόμενη τώρα, νέα σκέψη που θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες. Όταν ανατρέπονται οι ισορροπίες, σκέπτεται κάποιος...όταν τρώει ξύλο κάποιος, με πολύ απλό τόπο, σκέπτεται πώς θα το αποφύγει. Και η διαφυγή δεν είναι πάντα η φυγή. Ο εύκολος τρόπος και ο πιο αποτελεσματικός. Είναι, να οπλιστεί με τα κατάλληλα όπλα για να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο. Εδώ ακριβώς τίθεται το θέμα, μέσα στις χώρες.\nΓιώργος Κοντογιώργης : Από τη συμβατική καθεστωτική συμπεριφορά στην αντισυμβατική κινητικότητα. Η αντισυμβατική ψήφος δεν είναι αντισυστημική ψήφος.\nΑπομαγνητοφώνηση όλης της εκπομπής, Ελένη Ξένου.\nΑναρτήθηκε από ELENI XENOU στις 3:09 π.μ.\n«Για να έρθουν οι κοινωνίες στο μέλλον,πρέπει το π...\nΗ διαφυγή δεν είναι πάντα η φυγή. Ο εύκολος τρόπος...


Να στηρίξουμε την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Δημαρχείου Κορδελιού Ευόσμου, ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ! | ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΥΟΣΜΟΥ\nΑρχική > πρωτοβουλιες, συγκεντρώσεις, Εύοσμος, απεργία, εργαζομενοι, θΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ\t> Να στηρίξουμε την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Δημαρχείου Κορδελιού Ευόσμου, ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ!\nΝα στηρίξουμε την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Δημαρχείου Κορδελιού Ευόσμου, ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ!\nΟι εργαζόμενοι στον Δήμο Κορδελιού Ευόσμου, συνεχίζουν την κατάληψη του Δημαρχείου απέναντι στα μέτρα. Καλούν όλο το λαό του Ευόσμου σε κοινούς αγώνες, για να γίνει κέντρο αντίστασης και συντονισμού το δημαρχείο.\nΗ Πρωτοβουλία Αντίστασης Ευόσμου στην σημερινή συνάντηση του συντονιστικού συζήτησε το θέμα, συμπαραστέκεται στον δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων, στηρίζει και συμπορεύεται στις κινητοποιήσεις.\nΓιατί η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, πιστή στις εντολές των αφεντάδων της, ετοιμάζουν τα νέα μέτρα, που θα σαρώσουν τα πάντα (μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, περίθαλψη, παιδεία, κοινωνικά αγαθά). Εφαρμόζει μια πολιτική διαμόρφωσης του κοινωνικού μεσαίωνα και την μετατροπή των εργαζόμενων σε σύγχρονους δούλους, το μάζεμα του πλούτου στα χέρια μιας χούφτας εκμεταλλευτών και την βύθιση στη φτώχεια και την εξαθλίωση του λαού.\nΕπειδή ο αγωνιστικός ξεσηκωμός των λαϊκών και εργαζόμενων μαζών όχι μόνο είναι αναγκαίος, αλλά αποτελεί και τη μοναδική διέξοδο. Η αντίσταση στη σύγχρονη βαρβαρότητα, η κοινή δράση, ο μαζικός, αποφασιστικός, παρατεταμένος αγώνας για την ανατροπή της επίθεσης, δεν είναι θεωρητικές αναζητήσεις, είναι όροι επιβίωσης.\nΚαλε’ι τους κατοίκους να στηρίξουν με την παρουσία τους την κατάληψη, να συμμετέχουν όλοι στην συγκέντρωση της Τρίτης 25 Σεπτέμβρη. στις 6.30μμ στην πλατεία Ευόσμου και την πορεία που θα ακολουθήσει προς την πλατεία Επταλόφου, να συμμετέχουν μαζικά στην Γενική Απεργία στις 26 Σεπτέμβρη για\nΚατηγορίες:πρωτοβουλιες, συγκεντρώσεις, Εύοσμος, απεργία, εργαζομενοι, θΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ\nΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ- ΕΥΟΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ Συζήτηση της πρωτοβουλίας για τα μέτρα και την γενική απεργία της 26 Σεπτέμβρη


Σ. Κατσούλης για Μ. Ρουμελιώτη: «Ήταν η μοναδική γυναίκα που είχα φανταστεί ότι μπορεί να παντρευτούμε» (video) - Kliktv.gr\nΣ. Κατσούλης για Μ. Ρουμελιώτη: «Ήταν η μοναδική γυναίκα που είχα φανταστεί ότι μπορεί να παντρευτούμε» (video)\n24 Ιουλίου 2021 070\nΓια ακόμη μία φορά ξεκαθάρισαν ότι η σχέση τους είναι πλέον φιλική ο νικητής του φετινού Survivor Σάκης Κατσούλης και η Μαριαλένα Ρουμελιώτη, οι οποίοι ήταν καλεσμένοι στη διαδικτυακή εκπομπή «Ιδιωτική Κατακραυγή» του Αλέξανδρου Κοψιάλη, όπου μίλησαν για τη ζωή τους και τη συμμετοχή τους στο ριάλιτι επιβίωσης.\n«Είμαι αντικειμενική, όλοι οι άνθρωποι έχουν μειονεκτήματα. Ο Σάκης είναι ισχυρογνώμων… Μου τη δίνει όταν επιβάλλεται με άσχημο τρόπο. Είναι κολλημένος με τις επιχειρήσεις του, οπότε αφήνει σε δεύτερη μοίρα τη σχέση του. Το τελευταίο διάστημα, πριν χωρίσουμε, μου είχε βγάλει αρκετή ζήλια, αλλά μάλλον τον είχαν πιάσει τα ψυχολογικά του», είπε – μεταξύ άλλων – η Μαριαλένα Ρουμελιώτη.\n«Η Μαριαλένα ήταν η μοναδική γυναίκα που είχα φανταστεί στη ζωή μου ότι μπορεί να παντρευτούμε. Μπορεί να ήταν και η ηλικία μου, δεν ξέρω… Χωρίσαμε από χαζομάρες. Ήμουν φαντάρος τότε και τελείωνα. Ήμουν σε άδεια απολύσεως. Η Μαριαλένα είχε πάει διακοπές. Είχα τα νεύρα μου από το στρατό, αλλά και γιατί τα μαγαζιά μου ανοιγόκλειναν λόγω κορονοϊού. Έκανα ζήλιες…», τόνισε ο Σάκης Κατσούλης.\nΤο Διαβάσαμε Σ. Κατσούλης για Μ. Ρουμελιώτη: «Ήταν η μοναδική γυναίκα που είχα φανταστεί ότι μπορεί να παντρευτούμε» (video)


Λειβάδια Ανδρου: Σήμερα κόβουμε την πίτα μας\nΣήμερα κόβουμε την πίτα μας\nΗ κοπή της βασιλόπιτας τα τελευταία χρόνια είναι μια γλυκιά εκδήλωση που μες στο καταχείμωνο σμίγει συγγενείς, φίλους, συγχωριανούς, Ανδριώτες. Καλή διασκέδαση σε όσους παραβρεθούν, πολλές ευχές για καλή χρονιά. Και του χρόνου! (δεν χρειάζονται πολλά για να περάσουμε καλά, λίγο κέφι, αγάπη και φίλοι. Η ζωή είναι πιο ωραία με καλή παρέα)\n—Σήμερα, Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015 στην «Αίγλη Ζαππείου» Ώρα: 17:30. Είσοδος: 20 €. Συλλόγος Λειβαδίων Άνδρου ο « Άγιος Κωνσταντίνος»\n♥ ♥♥ ♥♥ ♥ Σούπερ δώρο στην κοπή της πίτας ♥ ♥♥ ♥♥ ♥\nΚουλουρίτσα 31 Ιανουαρίου 2015 - 7:26 π.μ.\nΚαλημέρα σας,πολύ αέρα βλέπω,άγριος νοτιάς πο πο πο,γαρουφαλίτσα μου το σπίτι μου είναι στη θέση του????\nΕύχομαι καλά να περάσετε στην κοπή της βασιλόπιτας,καλοφάγοτη,boulaki φοτό να βάλεις να σας δούμε όλους,καλή διασκέδαση!!!!\nΝα είστε όλοι καλά που κι'αν βρίσκεστε!!!!\nγαρουφαλιά 31 Ιανουαρίου 2015 - 9:15 π.μ.\nΚαλημέρα Κουλουρίτσα, καλημέρα σε όλους. Ευτυχώς που το νησί μας είναι γερός βράχος και κρατάει, διαφορετικά θα ταξιδεύαμε.\nΚαλά να περάσετε απόψε!!\nkoutroulo 31 Ιανουαρίου 2015 - 11:25 π.μ.\nΑΛΛΟΔΑΠΗ 31 Ιανουαρίου 2015 - 11:49 π.μ.\nβαλτε πετρουλες στις τσεπες να μην σας παρει ο αερας εκει στο Ζαπειο!!!καλα να περασετε οσοι πατε και περιμενουμε φωτογραφιες!!!\ndimitris 31 Ιανουαρίου 2015 - 3:56 μ.μ.\nyiasas ap to poli krio nj -7c.\nkai edo fisai.\nΚουλουρίτσα 31 Ιανουαρίου 2015 - 5:49 μ.μ.\nΑυτό δεν ειναι κρύο,κατάψυξη είναι κι'ας έχει ήλιο!!!\nΔημήτρη έτοιμος για την Δευτέρα? να δούμε τι θα μας πεί το ζωάκι αύριο ,θα έχομε μακρύ χειμώνα ακόμα????\nBoul_boul 31 Ιανουαρίου 2015 - 7:20 μ.μ.\nΤεράστια επιτυχία η πίτα στην Αίγλη, κόσμος γιορτινή ατμόσφαιρα, μπράβο στα παιδιά του συλλόγου. Και του χρόνου!\nBoul_boul 31 Ιανουαρίου 2015 - 7:37 μ.μ.\nΜαντούλα, Φιλίτσα, Λωνίδη, Αννα, Αντώνη, Ειρήνη μπράβο σας!


ΓΟΝΙΜΟ-ΣΕΡΡΩΝ: Δεκεμβρίου 2016\nΣΑΛΑΜΙΣ ΓΟΝΙΜΟΥ-ΑΝΩ ΠΟΡΟΙΑ 0-0 (ΒΙΝΤΕΟ)\nΉταν ένα παιχνίδι\nΕίναι μόλις 7 ετών, ωστόσο αυτά που κάνει με τη μπάλα σε αφήνουν με ανοιχτό το “στόμα”. Ο λόγος για τον Χρήστο Κώστογλου, ο οποίος αν και πολύ μικρός, φαίνεται πως μπορεί στο μέλλον να εξελιχθεί σε κάτι πολύ καλό για το ελληνικό ποδόσφαιρο.\nΟ μικρός Χρήστος, παίζει στις ακαδημίες του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού, Ντανιέλ Μπατίστα, ωστόσο ήδη δυο “μεγάλες” ομάδες απο την Ελλάδα, έχουν ζητήσει τον μικρό για τις ακαδημίες τους. Ο πατέρας του όμως, Γιώργος Κώστογλου, δεν θέλει ο γιος του να πάει ακόμα σε μια επαγγελματική ομάδα, καθώς πιστεύει πως αυτό μπορεί να γυρίσει “ανάποδα” και να χαλάσει τα σχέδια για το μέλλον του Χρήστου.\nΠριν δύο μήνες ο 7χρονος άσος καλέστηκε να συμμετάσχει στο Barcelona Camp Greece, που έγινε στην Ελλάδα, κάτι που αποδεικνύει περίτρανα όσα γράψαμε παραπάνω. Ο Χρήστος παίζει κυρίως ως αριστερός χαφ-εξτρεμ, ωστόσο ο ίδιος φαίνεται να προτιμά τη θέση του “δεκαριού” μέσα στο γήπεδο, καθώς μπορεί να μοιράσει πολύ καλά το παιχνίδι στους συμπαίκτες του.\nΕπίσης έχει βραβευτεί τρεις φορές, ως πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής, σε τουρνουά που έχει λάβει μέρος, με τα δύο μάλιστα να είναι με παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας απο τη δική του. Ο πατέρας του Χρήστου, Γιώργος, ο οποίος έχει παίξει ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα του εξωτερικού, ήταν ο πρώτος προπονητής του μικρού “μάγου” και όπως γράψαμε και παραπάνω δεν θέλει να βιαστεί για το επόμενο βήμα του γιου του.\nΣίγουρα πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ταλέντο, το οποίο αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει κάτι ξεχωριστό, τα επόμενα χρόνια.\nΓνωρίστε τον μικρό Χρήστο μέσα απο τα παρακάτω video:\nστις Δεκεμβρίου 16, 2016 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤΟ 13ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕΡΡΩΝ,ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ\nΤην πρώτη θέση στον διαγωνισμό\nστις Δεκεμβρίου 13, 2016 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nAΠΟ ΤΟ ΓΟΝΙΜΟ ΣΕΡΡΩΝ,το 7χρονο “διαμάντι” του ελλη...\nΤΟ 13ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕΡΡΩΝ,ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ...