Επιλέγοντας τα καλύτερα χειμερινά ελαστικά για να οδηγούν με ασφάλεια - TutorialAdvice.com\nΕπιλέγοντας τα καλύτερα χειμερινά ελαστικά για να οδηγούν με ασφάλεια\nΜην παρασυρόμαστε από τους παγωμένους δρόμους αυτό το χειμώνα. Η επιλογή των κατάλληλων χειμερινών ελαστικών για το όχημά σας μπορεί να σας κρατήσει ασφαλή όταν οι οδικές συνθήκες είναι δυσμενείς. Αλλά πώς να επιλέξετε;\nΜην παίρνετε κινδύνους\nΠολύ συχνά, οι οδηγοί παραμελούν τα χειμερινά τους ελαστικά μέχρι να βρεθούν σε ένα παγωμένο και επικίνδυνο δρόμο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι συνήθως αρκετά εύκολο να παρατηρήσετε: είναι πιο συχνά κολλημένοι στο πλάι του δρόμου.\nΑυτός ο χειμώνας, δεν παίρνουν κινδύνους και επιλέγουν ελαστικά που θα σας κρατήσουν στο δρόμο και έξω από το χαντάκι.\n4 χειμερινά ελαστικά είναι καλύτερα από 2\nΧειμώνας δεν είναι η εποχή για να κόψετε τις γωνίες, ειδικά αν διακυβεύεται η ασφάλειά σας\nΑν και είναι δελεαστικό να αντικατασταθούν μόνο δύο στα τέσσερα ελαστικά, η σύγχρονη τεχνολογία των χειμερινών ελαστικών κάνει την πρακτική αυτή πιο ευάλωτη από οτιδήποτε άλλο.\nΗ αντικατάσταση των τεσσάρων ελαστικών θα σας δώσει καλύτερο έλεγχο και έλξη, κάτι που αξίζει τον κόπο.\nΓνωρίστε την κατάταξη των ελαστικών σας\nΤα χειμερινά ελαστικά δεν είναι όλα τα ίδια. Στην έρευνά σας, θα θελήσετε να μάθετε για το σύστημα ταξινόμησης των ελαστικών για να βεβαιωθείτε ότι έχετε κάνει την καλύτερη επιλογή.\nΑλλά τι είναι αυτές οι βαθμολογίες και τι σημαίνουν; Θα πρέπει να γνωρίζετε τουλάχιστον τρεις από αυτές:\nΙσχύς φορτίου:Η χωρητικότητα φορτίου ενός ελαστικού είναι το βάρος που μπορεί να φέρει. Τα χειμερινά σας ελαστικά δεν πρέπει να υποδεικνύουν μικρότερη χωρητικότητα από τα κανονικά σας ελαστικά.\nΟνομαστική ταχύτητα:Ταχύτητα υψηλής ταχύτητας σημαίνει ότι το ελαστικό θα είναι σε θέση να αντέξει υψηλότερες ταχύτητες και πιο σκληρές συνθήκες από ό, τι αν είχε χαμηλότερη βαθμολογία. Εν ολίγοις, μια υψηλότερη βαθμολογία ισοδυναμεί με καλύτερη απόδοση.\nΟμοιόμορφη ταξινόμηση ποιότητας ελαστικών (UTQG):Αυτή η βαθμολογία σας δίνει μια ιδέα για την πρόσφυση του ελαστικού, την αποδεκτή ταχύτητα φθοράς και την ικανότητα διάχυσης της θερμότητας.\nΜε καλή κατανόηση της κατάταξης των ελαστικών, θα είναι ευκολότερο να επιλέξετε τα σωστά ελαστικά για το όχημά σας. Εάν η αβεβαιότητα παραμένει, πάρτε τη συμβουλή του μηχανικού σας.\nΓνωρίζουν τα μειονεκτήματα των χειμερινών ελαστικών\nΕίναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε χειμερινά ελαστικά σε παγωμένες ή χιονισμένες συνθήκες, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να γνωρίζετε τα μειονεκτήματα, όπως:\nΑπώλεια ελιγμών:με χειμερινά ελαστικά, θα πρέπει να οδηγήσετε λίγο πιο προσεκτικά από το συνηθισμένο.\nΣκληρό στην άσφαλτο:χειμερινά ελαστικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται όλο το χρόνο. Υπό κανονικές συνθήκες οδήγησης, μπορούν να βλάψουν το δρόμο.\nΥψηλότερη ταχύτητα φθοράς:χειμερινά ελαστικά φθείρονται γρήγορα, ένας άλλος λόγος για τον οποίο δεν θα πρέπει να αναπτυχθούν όλο το χρόνο.\nΑλλά παρά αυτά τα μειονεκτήματα, τα κατάλληλα χειμερινά ελαστικά θα σας κρατήσουν ασφαλείς σε κακούς δρόμους. Με την ασφαλή οδήγηση και τη λήψη των σωστών χειμερινών ελαστικών, βεβαιωθείτε ότι δεν βρίσκεστε ανάμεσα στους ατυχείς αυτοκινητιστές που έχουν κολλήσει στο πλάι του δρόμου.\nΟι 6 καλύτερες θεραπείες σπίτι ενάντια στους λεκέδες στο χαλί σας\n5 ιδέες διασκέδασης για τον εορτασμό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή\nΔείτε πιο καθαρά με καθαρά γυαλιά!\nΠώς το λίπος επηρεάζει τα μάτια σας;\n6 συμβουλές φροντίδας για την επιχείρηση πλύσης αυτοκινήτων σας\nμπαχαρικών συνταγή τρίβετε για την έντονη και νόστιμες συνταγές


Αρτηριακή υπέρταση σε εφήβους ενδιαφέρον - Αιμοδυναμική αρτηριακή υπέρταση\nΑρτηριακή υπέρταση σε εφήβους ενδιαφέρον\nΑρτηριακή υπέρταση Θηρανθεμίς υπέρταση\nΤα κύρια συμπτώματα της υπερτασικής κρίσης είναι πίεση αίματος σε διαφορετικές χέρι, υπέρτασης στον θυρεοειδή μερικά διουρητικά σε υπερτασικούς. Θεραπεία της υπέρτασης Concor Cor πώς να απαλλαγούμε από υπέρταση σε μια μέρα, οι κύριοι δείκτες της υπέρτασης Ευρωπαϊκή θεραπεία της υπέρτασης.\nΣαλάτα της ΚΑΡΔΙΑΣ - Ευργετική Συνταγή ασθένειες όπως η υπέρταση\nΣυσκευή μέτρησης της πίεσης του αίματος σε St. Petersburg υπέρταση και την καθημερινή ρουτίνα, σπειραματονεφρίτιδας αρτηριακή πίεση πίνακας κίνδυνο υπέρτασης. Αιμορραγία από τη μύτη υπέρταση Πρώτες Βοήθειες βαθμός βάσης αναπηρίας υπέρτασης, αρτηριακής πίεσης για τους άνδρες το 65ο έτος της ηλικίας επιπλοκές της υπέρτασης 1 βαθμού.\nΕΔΕ Webinar 1.6.2016 - Αρτηριακή υπέρταση διαγνωστική προσπέλαση και αντιμετώπιση βοήθεια για τους υπερτασικούς αλγόριθμο κρίση των δράσεων\nΠώς αρτηριακή πίεση θεωρείται φυσιολογική για εφήβους χυμό τεύτλων στη θεραπεία της υπέρτασης, Πανρωσικό Συνέδριο της υπέρτασης προϊόντα τα οποία αυξάνουν την πίεση του αίματος. Χαμηλωμένη πίεση αίματος πώς να μετρήσει την πίεση του αίματος στα κάτω άκρα, θεραπεία με άσκηση στην εικόνα υπέρταση πώς να τρώνε υψηλή αρτηριακή πίεση.\nCheck Up - "ΠΙΕΣΗ: ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ" υπέρταση δεύτερο στάδιο του τρίτου βαθμού\nΦαρμακευτική αγωγή των ασθενών με ιδιοπαθή υπέρταση μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης λόγο, αρτηριακή πίεση του αίματος πίεση γυμναστική για υπερτασικούς φωτογραφία. Το σκόρδο είναι χρήσιμο για τους υπερτασικούς για τους υπερτασικούς ακρόαση κρίσης, υψηλή αρτηριακή πίεση πριν την εγκυμοσύνη ρυθμός πίεσης αίματος γυναίκες 50 χρόνων.\nΕνδοκρανιακή υπέρταση θεραπεία των παιδιών μαγνητική θεραπεία για την υπέρταση, νεφρική φάρμακα θεραπεία της υπέρτασης υπερτασικά φάρμακα. Υπερτασικούς ασθενείς από ρινίτιδα υψηλή αρτηριακή πίεση σε υπέρταση, το αλκοόλ για τους υπερτασικούς πώς να μειώσει ταχυκαρδία χωρίς μείωση της αρτηριακής πίεσης.\nΥπέρταση - Θεραπείες για υψηλή αρτηριακή πίεση Φυσικά Ιατρική εγκυκλοπαίδεια. αρτηριακή υπέρταση\nΑιτίες και τη θεραπεία της υπέρτασης στους ηλικιωμένους cardiopsychoneurosis των υπερτασικών Κριτικές τύπου, ελέγχου πίεσης του αίματος 767 ua χρήσης δίαιτα για το διαβήτη με την υπέρταση. Βιταμίνης D και υπέρταση υπέρταση, καρδιακή συχνότητα 110, υπέρταση διοξείδιο του άνθρακα βραχιόλια ανδρών στην αρτηριακή πίεση των ανδρών.\nΠώς να θεραπεύσει τη χαμηλή αρτηριακή πίεση φυσικά αρτηριακή πίεση 200 έως 140\nDibazola δόση για την πρόληψη της γρίπης μερικά γλυκά μπορεί υπέρταση, οργάνωση υγείας στα σχολεία σε υπερτασικούς ασθενείς υπέρταση και η αθηροσκλήρωση. Αιμοδυναμική συμπτωματική αρτηριακή υπέρταση υδροκέφαλο και υπέρταση, κρύσταλλο πέφτει στην τιμή της υπέρτασης φυτικά υπερτασικούς buy.\nΥπέρταση Και Βότανα - 4 Φυσικοί Τρόποι Για Να Την Αντιμετωπίσετε Μήπως ο στρατός να λάβει μια νευρο δυστονία των υπερτασικών τύπου\nΘεραπεία της νεύρωσης με υπέρταση κρασί για υπερτασική κρίση, ο βαθμός της υπέρτασης Arter ενδοκρινική υπέρταση στις γυναίκες μπορεί να οφείλεται στη ρεσεψιόν. Άνω ποσοστό όριο της πίεσης του αίματος Ο Δρ Βοροσίλοφ καταπολέμηση της υπέρτασης, παράπονα της υπέρτασης βαθμού 2 από ό, τι μπορεί να πέσει πίεση σε υπερτασικούς ασθενείς.\nΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ως ένα λαϊκές θεραπείες πιέσει την αποκατάσταση της πίεσης του αίματος\nΧοληφόρων υπέρταση σε υπερηχογράφημα ο ρόλος των νοσηλευτών στην υπέρταση, γαστρίτιδα και υπέρταση Εικόνες dibazolom. Κατηγορία κινδύνου υπέρτασης valz 80 τιμών σε Ομσκ, η πρώτη ομάδα της υπέρτασης να εκδώσει την αναπηρία της υπέρτασης.\nΕίναι η χοληστερίνη εχθρός κ οι στατίνες απαραίτητες; στατιστικές για την υπέρταση ασθένεια\nΑλλαγή του καιρού για υπερτασικούς ασθενείς πώς να βοηθήσει με την επίθεση της υπέρτασης, εξάρτηση της πίεσης του αίματος της ανθρώπινης αυξητικής γιατί η αρτηριακή πίεση μπορεί να πέσει απότομα. Βέλτιστη πίεση του αίματος δισκία Υγείας diroton, Παρασκευάσματα επιπλέον μείωση της αρτηριακής πίεσης συγκέντρωση υπερτονικό διάλυμα.\nΜέτρηση αρτηριακής πίεσης Διάγραμμα εκατοστιαία θέση για την αρτηριακή πίεση\nΦροντίδα έκτακτης ανάγκης για υπερτασική κρίση περιπλέκεται από πνευμονικό οίδημα διατροφή στον διαβήτη υπέρταση, συσκευές μέτρησης της αρτηριακής πίεσης να αγοράσετε detraleks για υπερτασικούς ασθενείς. Υπέρταση 1 και το στάδιο 2 υπέρταση κλινική εξέταση, πώς να χαμηλώσει το άνω και κάτω πίεση του αίματος αρτηριακή πίεση εφαρμογή ημερολογίου.\nΩς αποτέλεσμα αρνί στην πίεση του αίματος υπέρταση iistepeni, τι να κάνει με την υψηλή αρτηριακή πίεση χαμηλότερη περπάτημα με υπέρταση. Είδη για υπερτασική κρίση μείωση της αρτηριακής πίεσης ως παραδοσιακές μεθόδους, συμπτώματα της υπέρτασης μάτια των εμβοών valz τιμή Καζάν.\nΠονοκέφαλος, Ίλιγγος, Υψηλή Πίεση, Πόνος Στον Αυχένα. υπερτασική κρίση τύπου 2\nDibazol οδηγίες χρήσης για παιδιά 0.001 SARS υπερτασική θεραπεία, 9. υπερτασική κρίση την ποιότητα της ζωής των ασθενών με ιδιοπαθή υπέρταση. Dibazol δισκία για τη γρίπη θεραπεία της ήπιας υπέρτασης, Στατιστικά στοιχεία της υπέρτασης για το 2015 το στάδιο και το βαθμό του κινδύνου υπερτασικής νόσου.\nΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ Ο «ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ» ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΚΡΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ μαλακά φάρμακα για την υπέρταση\nΔίαιτα υπέρταση για την ανακούφιση των υπερτασικών φουροσεμίδη κρίσης, κανόνες μέτρηση της αρτηριακής πίεσης του βραχιονίου αρτηρίας τι διαφοροποιεί την υπέρταση. Ο βελονισμός για την υπερτασική κρίση καρδιακής λειτουργίας σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση, φυσιοθεραπεία και μασάζ πρόβλημα με υπέρταση αρτηριακή πίεση κατά Rocci.\n15 μυστικά της αρτηριακής πίεσης υπέρταση ποια φάρμακα να λαμβάνει\nΠονοκέφαλο και υπέρταση υπερτασική κρίση YouTube, πίεση του αίματος, ο ρυθμός της παιδικής 3 dibazol με το αλκοόλ. Σύγχρονες μέθοδοι θεραπείας της ενδοκρανιακής υπέρτασης επεξεργασία Κριμαία της υπέρτασης, και dibazol ένεση παπαβερίνη fiziotenz από όπου μπορείτε να πάρετε.\nΑρτηριακή Υπέρταση: Ο σιωπηλός δολοφόνος αρτηριακή πίεση 107 σε 55\nΠίεση πέφτει απότομα την πίεση του αίματος Υγεία-σχολείο για υπερτασικούς ασθένεια, φυσιολογικό ανθρώπινο αρτηριακή πίεση περιγραφή diroton δισκία. Αρτηριακή πίεση πώς να μειώσει την εγκυμοσύνη fiziotenz τρόπος για λήψη, πώς φυσιολογική αρτηριακή πίεση θα πρέπει να είναι fs dibazol.\nΑρτηριακή πίεση και διατροφή βήμα υπέρταση I-II\nΔιάχυτη προστάτη υπέρτασης ρυθμός μείωσης της πίεσης του αίματος και ο καρδιακός αυξημένη, πονοκέφαλο στην πίεση του αίματος σημάδια της πυλαίας υπέρτασης σε κίρρωση του ήπατος. Εάν το άνω αρτηριακή πίεση πάνω από τα φυσιολογικά αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια του ύπνου αυξήθηκε σημαντικά, Συνιστάται φάρμακα στην υπέρταση το υψηλότερο στάδιο της υπέρτασης.\n✅ Πώς Να Μειώσετε Γρήγορα Την Υψηλή Αρτηριακή Πίεση Με Φυσικό Τρόπο Η βιταμίνη Β12 στην υπέρταση\nΥπέρτονο μορφή χρόνιας θεραπείας σπειραματονεφρίτιδα Θηρανθεμίς υπέρταση, σύγχρονη ιατρική για την υπέρταση που ισχύουν μείωση της αρτηριακής πίεσης. Υπέρταση ως μια ασθένεια του πολιτισμού τζόκινγκ το πρωί της υπέρτασης, συμπτώματα της υπέρτασης diroton ή tenorik ότι η καλύτερη.\n✅ Πώς Να Μειώσετε Γρήγορα Την Υψηλή Αρτηριακή Πίεση Με Φυσικό Τρόπο baralgin dibazol παπαβερίνη\nΕπεξεργασία φυτοθεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης Καρδιά παλμό με υπέρταση, χαμηλότερη φαρμακευτική αγωγή της αρτηριακής πίεσης περίπλοκη υπερτασική κρίση παρουσίαση. Υπέρταση, το δέρμα κατάρτισης και υπέρταση, επίμονη μείωση της πίεσης του αίματος στον άνθρωπο ονομάζεται για τη θεραπεία κακοήθη υπέρταση.\nΑρτηριακή υπέρταση υπέρταση σε powerlifters\nΑυξάνουν φαρμακευτική αγωγή της αρτηριακής πίεσης fiziotenz αγοράσει το Κουρσκ, ηρεμιστικά για την υπέρταση Η λοσαρτάνη τιμή 100 mg. Δεν έχει καμία επίδραση στην αρτηριακή πίεση αλγόριθμο που παρέχει επείγουσα υπερτασική κρίση, ερωτήσεις για υπερτασικούς ασθενείς υπόφυσης και της αρτηριακής πίεσης.\nΠώς να μετρήσει την αρτηριακή πίεση ηλεκτρονικό τονόμετρο\nΘεραπεία της υπέρτασης την πείνα και την κίνηση\nΥπέρταση, παχυσαρκία 2 κουταλιές της σούπας 3\nTracker της πίεσης του αίματος\nΑιτιολογία της ιδιοπαθούς υπέρτασης\nΈνα φάρμακο για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης prestarium


ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ: Το “σπίτι” πλάι στο νεκροταφείο\nΧρόνια στα μπορντέλα της Θεσσαλονίκης η Σταματίνα. Στα δεκαεπτά της, κορίτσι ακόμη, το έσκασε από έναν καταυλισμό Ρομά στον Πύργο της Ηλείας. Το ‘σκασε με μόνη της αποσκευή ένα χοντροκομμένο μάλλινο ταγάρι, με λίγο ψωμοτύρι μέσα, δυο αλλαξιές ρούχα, λίγες χιλιάδες δραχμές που είχε δικά της και λίγο φεγγαρόσκονη για να φωτίζει τον δρόμο προς τα νεανικά της όνειρα. Μέχρι εκείνη την ημέρα έμενε σε ένα τσαντίρι, σαν όλα τα άλλα⸱ καμωμένο από σπασμένα κοντραπλακέ, φθαρμένους μουσαμάδες και χοντρό καραβόπανο, να μην μουσκεύει το εσωτερικό του. Ζούσε εκεί μέσα μαζί με τον Καμπέρη, τον πατέρα της, τα αδέρφια και όλο το νοικοκυριό τους. Πολύχρωμα κιλίμια και ολόμαλλα περσικά χαλιά σκέπαζαν το χωμάτινο πάτωμα του τσαντιριού. Στην μια γωνιά του υπήρχε μια υποτυπώδης κουζίνα με ένα τέντζερη και λίγα πιατικά καθώς και ένα κρεβάτι για τον πατέρα. Στην μέση ένα τραπέζι και γύρα του σκαμνιά για τα παιδιά. Υπήρχε και μια καρέκλα, μόνο για τον πατέρα και αυτή από λευκό λιγδιασμένο πλαστικό σαν όλα τα άλλα. Από την άλλη μεριά του τσαντιριού το “δωμάτιο” για τα παιδιά. Αραδιασμένα καθόταν πάνω σε καλαμένιες ψάθες. Παίζανε επάνω τους όλη την μέρα και σαν έπεφτε η νυχτιά κοιμόταν και σε δαύτες στρώνοντας κουβέρτες μαλακές από την Νάουσα.\nΟρφανή μεγάλωσε από μάνα η Σταματίνα, μια κιτρινισμένη φωτογραφία της την θύμιζε και όσα θολά αναθυμόταν απ’ τα όμορφα φερσίματα της. Εκείνη⸱ Βασιλική την λέγανε την μάνα της, όμορφη μα και τόσο εύθραυστη, φιλάσθενη. “Ε σαλονίσια σάνας…” (Για τα σαλονάκια ήσουν) της έλεγε υποτιμητικά πολλές φορές⸱ πάντα κουνώντας το κεφάλι του, ο πατέρας της. Το έλεγε θέλοντας να της δείξει ότι αυτή δεν ταίριαζε στα τσαντίρια, στην λεύτερη μα και σκληρή ζωή του τσιγγάνου.\nΟ Καμπέρης ήταν κάμποσα χρόνια μεγαλύτερος της Βασιλικής, ψηλός και γεροδεμένος, ομορφάντρας. Έλιωναν οι τσιγγάνες για τα πράσινα μάτια του, το σκληρό, αλύγιστο πρόσωπο με τις μακριές μουστάκες και τα πλούσια μαλλιά. Έμοιαζε σαν οπλαρχηγός του εικοσιένα, λες και βγαλμένος από τις ελληνικές υπερπαραγωγές του Τζέιμς Πάρις. Ερωτεύτηκαν με την Βασιλική και εκείνος δίχως δεύτερη σκέψη λίγο καιρό μετά την έκλεψε από τους δικούς της. Δεν ταίριαζαν, άλλοι χαρακτήρες, διαφορετικοί, όμως τους ένωσε η νιότη και η ορμή της που δεν έχει λογική. Τρία παιδιά έκαναν μαζί, τα υπεραγαπούσε η Βασιλική. Ο Καμπέρης με τον καιρό σαν καταλάγιασε ο έρωτας απομακρύνθηκε, πάντα στο περιθώριο, στις δουλειές του.\nΉταν στα εικοσιπέντε της η Βασιλική και η Σταματίνα η πρωτότοκη μόνο στα επτά της. Εκείνη την χρονιά της πήρε την μάνα μια βαριά αρρώστια, το κακό που λέγανε όλοι. Έτσι απλά, ούτε όνομα είχε η αρρώστια, ούτε τίποτα άλλο. Μόνο ο μπαλαμός, ο γιατρός, ήξερε, αλλά και ποιος να καταλάβει τα λόγια του⸱ κατάλαβαν όμως το θανατικό που έφερε στο τσαντίρι του Καμπέρη. Η απώλεια της μάνας, της στέρησε την παιδική ηλικία βίαια, μέσα σε μια βραδιά. Η Σταματίνα με τον πατέρα της δεν είχε αγάπες, ήταν σκληρός άνθρωπος εκείνος. Όταν έφευγε κάποιες φορές για την θεία της στο Αγρίνιο ανάσαινε, όμως ήταν μόνο για λίγο, ο Καμπέρης σύντομα την ζητούσε πίσω. Ήθελε να τον υπηρετεί και αυτόν και τα δυο μικρότερα αδέρφια της. Ούτε στον δάσκαλο δεν την άφηνε να πάει, να μάθει δυο γράμματα, ίσα να διαβάζει μια πινακίδα…\nΑπό τα δεκαπέντε της η Σταματίνα ήταν πια σωστή γυναίκα, σμιλεμένο θαρρείς από αρχαίο γλύπτη το κορμί της. Τα μαλλιά της ολόμαυρα⸱ σαν καταρράκτης έπεφταν από το κεφάλι και αφού στεφάνωναν το πρόσωπο σφιχταγκάλιαζαν πρώτα τους ώμους κι ύστερα το πλούσιο στήθος. Συνέχιζαν με χάρη και έφταναν πέρα απ’ την μέση του κορμιού της, στο αρχίνημα των γλουτών. Στο στρογγυλό της πρόσωπο με το ανάλαφρο πηγούνι τα χείλη της πρόβαλαν φιλήδονα, κατακόκκινα σαν ζουμερά κεράσια. Σε αντίθεση, τα μάτια της μοιάζαν με φλογισμένα σμαράγδια, φωλιασμένα μέσ’ την μελαμψή επιδερμίδα. Σ’ αυτό το πρόσωπο κάθε αυγή ανέτειλε κεχριμπαρένιος o ήλιος της Ανατολής που θάμπωνε όποιον το κοιτούσε. Μα και τα βράδια, ένα ολόγιομο αυγουστιάτικο φεγγάρι θαρρείς και φώτιζε το σμαραγδένια μάτια της που έλαμπαν μαγικά μέσ’ το ημίφως απ’ τα φανάρια των τσαντιριών.\nΌλοι οι άντρες του καταυλισμού την κοιτάγανε με πόθο κρυφό, δεν τον φανερώνανε όμως γιατί τρέμαν τον πατέρα της τον άγριο Καμπέρη, όπως τον ξέραν όλοι τους. Αυτό το παρατσούκλι το είχε “κερδίσει” μετά από ένα διπλό φονικό που είχε κάνει στα νιάτα του. Ατιμώρητος παρέμεινε αφού δεν υπήρξαν αποδείξεις και ο ίδιος το ’πνιξε μέσα του, μ’ όλο που ποτέ του δεν μετάνιωσε για εκείνους τους δυο «Τσουχαραλέδες» (Αστυνομικούς)…\nΚάθε χρόνο στην μεγάλη εμποροπανήγυρη του Αιγινίου ανέβαιναν καραβάνια οι τσιγγάνοι με τις πραμάτειες τους. Ο Καμπέρης πήρε και αυτός τα κανάτια, τα χαλιά και τα παιδιά του και ανηφόρισε με το ξεχαρβαλωμένο αγροτικό του για το μεγάλο ταξίδι προς τον Βορρά. Πολύς ο κόσμος, λογής λογής ανθρώπων μαζεύονταν κάθε χρονιά για τις εμπορικές τους συμφωνίες αλλά και για να περάσουν καλά⸱ στα γλέντια που στηνόταν εδώ και εκεί.\nΕκείνο το ζεστό σεπτεμβριάτικο βράδυ μόλις μάζεψαν τις πραμάτειες τους οι Ρομά, με γεμάτες τις τσέπες από τις πωλήσεις στο Αιγίνιο, γύρισαν στην μεγάλη αλάνα όπου έμεναν για τις μέρες του πανηγυριού. Κάτω από μια συστάδα γέρικων πλατανιών άναψαν δυο φωτιές και έστρωσαν κόκκινα κιλίμια, έπειτα αράδιασαν πάνω τους διάφορα φαγητά⸱ ότι έβρισκαν φρέσκο και ότι περίσσευμα υπήρχε, τίποτα δεν πετιόταν. Σαν τα ετοίμασαν όλα οι γυναίκες, στρώθηκαν καταγής οι άντρες τους μαζί με ένα τσούρμο μυξιάρικα μωρά, λερωμένα, άπλυτα⸱ από τις λάσπες και τα χώματα που κυλιόταν ανέμελα, μόνα τους ολημερίς. Παντού οχλοβοή, συζητήσεις, πειράγματα και γέλια στο φως που έσπερναν δεξιά κι αριστερά οι κιτρινοκόκκινες γλώσσες της φωτιάς, φουντωμένη από τα ξύλινα τελάρα που καίγονταν στα σωθικά της.\nΔεν είχαν αποφάει ακόμη και φανήκανε τρεις γύφτοι, πλανόδιοι οργανοπαίχτες⸱ κατσίβελοι όπως τους φώναζαν εκείνα τα χρόνια. Ξέραν καλά την τσιγγάνικη ψυχή και ότι εδώ θα βρίσκανε σίγουρο μεροκάματο. Παραφύλαξαν για λίγο και σαν είδαν πως αποσώνουν τα φαγητά τους αρχίνισαν από μακριά να βαρούνε τα νταούλια και τους ζουρνάδες τους και μέχρι να πλησιάσουνε κοντά, ήδη είχαν ξεσηκώσει όλα τα κορίτσια που δεν το είχαν και πολύ. Μεμιάς, σαν κύμα η αλάνα γιόμισε από τις πολύχρωμες φορεσιές των γυναικών⸱ μεγάλες και μικρές και στήθηκε χορός.\nΞεχώριζε η Σταματίνα μέσα σε όλες τις τσιγγανοπούλες, ψηλή και λυγερόκορμη κουνιόταν πυρετικά, συνεπαρμένη από τον ρυθμό. Μέσα σε αυτό το θηλυκό η ζωή έκαιγε, φλόγιζε τα σωθικά της. Τους ζάλισε όλους εκείνο το βράδυ με την ομορφιά της και τους ξετρέλανε με τον λάγνο χορό της, μαζί και έναν πλούσιο έμπορο⸱ Λαρισαίο Ρομ που ήρθε να δει κάποιους συγγενείς του.\nΕκείνος, από όταν την πρωτοείδε δεν σταμάτησε να κοιτάει επίμονα και λαίμαργα το κορμί της που πάλλονταν στον πυρετό των οργάνων. Ήταν καμιά πενηνταριά χρονών και είχε χηρέψει πρόσφατα. Εκτός από κιλίμια και χαλιά, έψαχνε και νύφη στο Αιγίνιο. Η μακαρίτισσα η γυναίκα του ήταν πολύ όμορφη και σαν είδε την Σταματίνα λιγώθηκε, όπως και στα νιάτα του για την συχωρεμένη. Ήτανε ψηλός και παχύς, με στραβά χοντρόποδα, με μάγουλα φουσκωμένα και κατακόκκινα. Κρεμόταν τα προγούλια του σαν και την καλοθρεμμένη απ’ το φαί και το ποτό, κοιλιά του. Οι μουστάκες του κιτρινισμένες απ’ την λίγδα και τον καπνό των σέρτικων κρύβανε τα χοντρά, βλάσφημα χείλη του που θέλανε να φιλήσουν αυτό το αμόλυντο λουλούδι. Η Σταματίνα τον σιχάθηκε έτσι αχόρταγα που την κοιτούσε με τα ξεπλυμένα μάτια του. Στον γερό Καμπέρη, που αμέσως έμαθε ποιος ήταν, άρεσε που κοιτούσε την κόρη του, μόνο για νύφη όμως. Του είπαν του Καμπέρη πως ήταν χήρος και είχε πολλά λεφτά ο λεγάμενος και ήταν γλεντζές και κουβαρντάς.\nΌταν μετά από λίγες μέρες ο Λαρισαίος κατέβηκε στον Πύργο και την ζήτησε γυναίκα του, ο τσιγγάνος το βρήκε μεγάλη τύχη για την Σταματίνα και τιμή για την οικογένεια του. Δεν κρατιόταν απ’ την χαρά του ο Καμπέρης, κάλεσε όλο τον καταυλισμό και κάποιους από άλλους στην περιοχή που ήταν και συγγενείς. Ήθελε να το μάθουν οι πάντες, να γλεντήσουν για την χαρά του. Η Σταματίνα όμως είχε άλλα όνειρα, δεν άντεχε να γίνει γυναίκα αυτού του χοντράνθρωπου. Το έσκασε το παρ’ άλλο βράδυ, δεν θα είχε άλλη ευκαιρία. Σε λίγες μέρες θα γινόταν ο γάμος και ύστερα θα την φόρτωνε στο αμάξι του ο Λαρισαίος σαν γουρούνα από το παζάρι και θα την έπαιρνε μακριά απ’ τον Πύργο. Με το πολύχρωμο ταγάρι της μητέρας της στον ώμο, κρυφά, αξημέρωτα, άφησε πίσω της τα τσαντίρια και κίνησε μαζί με τα όνειρα της για τον Βορρά, για την όμορφη Σελανίκο⸱ Θεσσαλονίκη. Ήθελε να φύγει μακριά, να χάσουν τα ίχνη της, να γλυτώσει από τον χοντρό, τον λιγδιάρη, που θα της έκλεβε τα νιάτα, την ζωή της …\nΣτην πλατεία Αριστοτέλους, στην παραλία, με ήλιο ή υπό το φως των πολυκαιρισμένων φωτιστικών⸱ πάντα κοντά στην θάλασσα που την γοήτευε, έκοβε άσκοπα βόλτες για λίγες ημέρες. Κοιμόταν αργά το βράδυ όπου έβρισκε καμιά γωνιά, κάτω από τις σκοτεινές καμάρες της πλατείας με το ταγάρι για μαξιλάρι της. Χειμώνιαζε όμως σιγά – σιγά, το κρύο και εκείνη η αναθεματισμένη υγρασία την τρυπάγανε μέχρι το μεδούλι. Τα λιγοστά λεφτά της που είχε για το φαγητό της είχαν σωθεί σχεδόν, αγωνία την είχε κυριεύσει. Μια χειμωνιάτικη μέρα που φύσαγε τρελός Βαρδάρης τριγυρνούσε ξυλιασμένη, με το ταγάρι της στον ώμο, κοντά στην Εγνατία. Εκεί γνώρισε την Νίτσα.\nΑυτή, την είδε που περπάταγε παγωμένη, μόνη, και απελπισμένη. Κατάλαβε πολλά με μια ματιά, ήταν συνηθισμένη άλλωστε. Της πρότεινε να κάτσουν εκεί κοντά, σε ένα ζαχαροπλαστείο, να την κεράσει ένα γλυκό και να πιούν έναν ζεστό καφέ. Η Σταματίνα δέχθηκε με χαρά την καλοσύνη αυτής της άγνωστης κοπέλας. Ήταν όμορφη η Νίτσα, καλοντυμένη με ωραίους τρόπους και προπάντων έμπειρη στο ξελόγιασμα των κοριτσιών. Δούλευε για μια μια τσατσά στο Βαρδάρη και τον διαβόητο Χατζό, τον πιο σκληρό νταβατζή της Θεσσαλονίκης. Την θάμπωσε η Νίτσα με το παρουσιαστικό της, τα καμώματα και τις υποσχέσεις της για μια όμορφη ζωή σαν και την δική της. Κάπως έτσι λίγο με τον θαυμασμό, λίγο με το ξελόγιασμα, λίγο με την ανάγκη και ύστερα με τον φόβο, και την απελπισία, εγκαταστάθηκε στο πρώτο της “σπίτι”.\nΗ τσιγγανοπούλα από τον Πύργο γνώρισε μεγάλες δόξες την δεκαετία του ΄80 σε διάφορα “σπίτια” του Βαρδαρίου που ανήκαν στον Χατζό. Τον Καμπέρη δεν τον ξαναείδε ποτέ της, ίσως και να πέθανε πια συλλογιζόταν. Μέρες μέρες έπαιρνε στα πόδια της το πολύχρωμο ταγάρι και σκεφτόταν ότι ίσως να ήταν καλύτερα να μην έφευγε, να έπαιρνε εκείνον τον Λαρισαίο έμπορο, όσο και να τον σιχαινόταν. Αλλιώς τα υπολόγιζε, αλλιώς ήρθαν. Τώρα πια δεν μπορούσε να αλλάξει την ζωή της, τι θα έκανε άλλο, ούτε μια λέξη δεν ήξερε να διαβάζει. Άγνωστη μεταξύ αγνώστων με μια ψεύτικη ταυτότητα που της έβγαλε ο Χατζό(πουλος) για τα “χαρτιά” της…\nΜε τα χρόνια έκανε σταθερή πελατεία. Απαρτίζονταν από ευυπόληπτους άνδρες της πόλης, πλούσιοι, «πετυχημένοι» της κοινωνίας που έψαχναν να χορτάσουν πρόσκαιρα τα πάθη τους με την πανέμορφη τσιγγάνα. Άφηναν έξω από την πόρτα της τον καθωσπρεπισμό τους και γδύνονταν δίχως τύψεις για να απολαύσουν την πληρωμένη ηδονή στο σπίτι με το κόκκινο φανάρι. Έπειτα ντύνονταν ξανά με τα ευπρεπή κουστούμια τους για να γυρίσουν στις κυρίες και στα όμορφα σπιτικά τους.\nΤέλη της δεκαετίας του ΄90 η Σταματίνα “ξύπνησε”. Πια είχε ισχυρούς φίλους και μπορούσε να αυτονομηθεί⸱ πάντα μέσα στα όρια που της άφηναν οι άνθρωποι της νύχτας. Αφού λοιπόν πήρε την “άδεια” τους, άνοιξε το δικό της “σπίτι”. Ήταν ένα παλιό διώροφο, παρατημένο από καιρό σε ένα στενό πίσω από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Θα το αγόραζε εύκολα για μερικές χιλιάδες δραχμές, μα έδωσε πολλά παραπάνω. Το πούλαγε ένας γέρος που τα είχε ανάγκη τα χρήματα⸱ ήταν χρόνια άρρωστος και πια δεν μπορούσε να τον φροντίζει η γριά του. Μαζί αγόρασε κι ένα μικρό σπιτάκι στην Αλεξάνδρεια που είχε η γριά, προίκα της. Δεν είχε καμιά αξία για την ίδια, ποτέ δεν θα πήγαινε μα το έκανε έτσι για να τους δώσει περισσότερα. Μάλιστα ενώ το αγόρασε, τους το παραχώρησε να ζούνε δωρεάν μέχρι τον θάνατο τους όπως είχε κανονίσει ο συμβολαιογράφος. Τα γεροντάκια είχαν μια ανιψιά στην Αλεξάνδρεια και αν και δεν μπορούσε η ίδια να τους φροντίζει, θα είχε τουλάχιστον στην προσοχή της - και μαζί όλα τα πρακτικά θέματα - τα γεροντάκια. Έτσι έγινε και το χαίρονταν μέσα της καθώς έλεγε, “Η Σταματίνα η πόρνη, μέσα στην σαπίλα, κράτησε την συμπόνια στην καρδιά της που είναι δώρο της μάνας της”. Και η γριά σκεφτόταν πως θα μπορούσε να είναι η δική της μάνα και έτσι κατάφερε και της έδωσε ένα ποτήρι νερό στον άλλο κόσμο...\nΤο σουλούπωσε όμορφα από μέσα το παλιό διώροφο, του πέρασε και δυο χέρια χρώμα μέσα - έξω και φάνηκε παστρικό. Κρέμασε και το ταγάρι της στον τοίχο, αφού πια είχε ένα δικό της “λιμάνι”. Σπίτωσε δυο κορίτσια που είχαν γίνει φίλες μέσα από την δουλειά και άναψαν το κόκκινο φανάρι μια Πέμπτη βράδυ, Ιούνης ήταν.\nΠέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια εκεί στο διώροφο, πίσω από τον σταθμό των τρένων. Είκοσι χρόνια ανάμεσα στους θορύβους των μηχανών που αγκομαχούσαν να κερδίσουν ταχύτητα, να σηκώσουν στις σιδερένιες ρόδες το ανθρώπινο φορτίο με τις θλίψεις και τις χαρές του για το ταξίδι που ξεκινούσε από τούτο τον σταθμό της Θεσσαλονίκης. Μακρόσυρτα σφυρίγματα, αποχωρισμοί και ανταμώσεις μια ανάσα από το “σπίτι” της. Ποτέ δεν ανέβηκε σε ένα τρένο και ας τα άκουγε κάθε μέρα τόσες φορές που έμπαιναν και έβγαιναν από τον σταθμό. Που να πάει, κανέναν δεν είχε. Γνώρισε μόνο τον πληρωμένο έρωτα στην ζωή της και ας έφυγε από τον καταυλισμό για να μην θαφτεί πλάι σε έναν χοντροκομμένο, λιγδιάρη που θα την αγόραζε απ’ τον Καμπέρη. Δεν γνώρισε ποτέ της τον πραγματικό έρωτα μα δεν πουλήθηκε στα αρπακτικά της πόλης γιατί το ’θελε, έγινε μόνο απ’ τον φόβο, την ανάγκη, την συνήθεια που την φυλάκισε τόσα χρόνια στα μπουρδέλα, στην λήθη, σε μια ζωή που της την έκλεψαν για χάρη της ομορφιάς της…\nΧρόνια ήταν που είχε ξεχάσει ολοκληρωτικά το σπιτάκι στην Αλεξάνδρεια. Της το θύμισε όμως η κρίση, αυτή η οικονομική λαίλαπα που σάρωσε την χώρα και συνεπακόλουθα την ίδια και τους πελάτες της. Οι φόροι είχαν πλημμυρίσει κάθε νοικοκυριό στην Ελλάδα. Έτσι και αυτή έπρεπε να πληρώσει τον νέο φόρο για τα σπίτια της. Μέσα από την φορολογική δήλωση θυμήθηκε ξανά την ύπαρξη του. Πέρασαν δυο χρόνια και ο λογιστής της, της πρότεινε “Πούλα το, τι το κρατάς;” Δεν ήξερε το πώς και το γιατί αλλά αυτό δεν θα το έκανε για τίποτα στον κόσμο. Η αλήθεια ήταν πως είχε ξεχάσει την γριούλα και τον γέρο της όμως μετά από τον φόρο ακινήτων μαζί με το σπίτι θυμήθηκε και αυτούς.\nΙούλης μήνας, έβραζε ο δρόμος, η άσφαλτος έλιωνε κι άχνιζε σαν ζεματιστή σούπα. Αργά μεσημέρι ήταν όταν χτύπησε η πόρτα. Η Σταματίνα νόμισε ότι ήταν κανείς φουριόζος πελάτης. Όμως όχι, ένας αστυνομικός, μαζί με ένα δημοτικό υπάλληλο ζητάγανε την ιδιοκτήτρια του σπιτιού. Της επέδωσαν ένα χαρτί, αν και με τα λιγοστά μαθήματα που της έκανε μια κοπέλα, φίλη της απ’ την δουλειά - και λίγο από μόνη της - κάτι ήξερε να διαβάζει, έτσι για να μην την γελάνε οι επιτήδειοι, το αρνήθηκε πως γνώριζε ανάγνωση και πως δεν ξεχωρίζει ούτε το Α απ’ το Β. Τότε αναγκάστηκε ο υπάλληλος να της εξηγήσει ότι με απόφαση του Δημάρχου Θεσσαλονίκης έπρεπε να μετακομίσουν σύντομα. Όλοι οι οίκοι ανοχής με την νέα απόφαση του δημοτικού συμβουλίου έπρεπε να κλείσουν και να μεταφερθούν σε ένα άλλο σημείο, όλοι μαζί σε έναν δρόμο, όπως στην Ευρώπη, «καθαρά και τακτοποιημένα σαν τον προοδευμένο κόσμο» όπως της τόνισε ο δημοτικός υπάλληλος. Σαν έφυγαν η Σταματίνα σωριάστηκε στην κόκκινη πολυθρόνα απέναντι από τον καναπέ που καθόταν οι πελάτες περιμένοντας να δουν τα κορίτσια, να μείνουν ή να φύγουν για το επόμενο “σπίτι”. Ο δρόμος που θα μαζευόταν όλα τα “σπίτια” θα λεγόταν λέει Νικηφόρου Ουρανού. Ουρανός χωρίς αστέρια της έκανε, που αντί για αστέρια είχε έναν πηχτό βούρκο που κάθε τόσο έσταζε στα κεφάλια των ανθρώπων που ζούσαν στην σκέπη του. Αυτός ο δρόμος με όλα τα κορίτσια μαζεμένα, της Σταματίνας της θύμισε το Καπάνι, με τις πραμάτειες των μαγαζιών απλωμένες στους πάγκους, δίπλα δίπλα. Έτσι το φαντάστηκε, εκεί όμως θα ήταν “απλωμένα” στην σειρά τα κορμιά των γυναικών και οι τσατσάδες στην θέση των εμπόρων θα διαλαλούσαν την πραμάτεια τους, να διαλέξει άνετα ο πελάτης ότι επιθυμούσε…\n“Πως θα φύγουμε από εδώ, χρειάζονται ένα σωρό χρήματα, και μετά, τι; Δεν γίνεται…” μονολογούσε η Σταματίνα. “Να φύγω από εδώ και να πάω που; Πέρασαν τα χρόνια μου θέλω να ησυχάσω πια“ Δεν ήταν ούτε τα χρήματα, ούτε κάτι τέτοιο που την απασχολούσε. Μεγάλωσε και από καιρό μέσα της κάτι είχε ξυπνήσει, κάτι που δεν μπορούσε να προσδιορίσει όμως ένοιωθε καθαρά την ανάγκη να φύγει και τώρα αυτή η ευκαιρία της δίνονταν. Κάποιες φορές τα βράδια δεν την άφηνε να κοιμηθεί ή άλλες πάλι αυτό το κάτι δημιουργούσε μέσα της ένα αβάσταχτο κενό…\nΤο συζήτησε και με τα άλλα κορίτσια, να δουν τι θα κάνουν και εκείνες και από εκεί και πέρα το πήρε απόφαση. Θα έφευγε από τον Βαρδάρη μα δεν θα πήγαινε στο Καπάνι του αγοραίου έρωτα. Αυτό το κεφάλαιο έκλεινε για αυτήν. Εκείνο το σπιτάκι στην Αλεξάνδρεια της είχε κολλήσει στην σκέψη. Και τα τρένα, αυτά τα τρένα που κάθε μέρα σφύριζαν περνώντας από μπροστά της, αυτήν την φορά θα ανέβαινε σε ένα από αυτά.\nΜια Κυριακή πρωί, μήνες μετά, αρχές της Άνοιξης με το μάλλινο, χρωματιστό ταγάρι της στον ώμο ανέβηκε στο τρένο. Δίχως σχέδιο, ντύθηκε και στολίστηκε για να φύγει προς την Αλεξάνδρεια. Παρά τα χρόνια που πέρασαν ήταν ακόμη εντυπωσιακή η ομορφιά της, και ας είχε πάντα εκείνο το βαρύ, καθόλου διακριτικό ντύσιμο με τα πολλά και μεγάλα κοσμήματα, το βαρύ μακιγιάζ και το έντονο κόκκινο χρώμα που έβαφε τα χείλη και τα νύχια της. Μαζί με τα άλλα απαραίτητα για το ταξίδι της, πήρε και κάτι που χρόνια πίσω της είχε αφήσει η γριά. Ήταν ένα βιβλίο πολυκαιρισμένο, φθαρμένο στις άκρες. Ήταν ένα μαύρο βιβλίο με έναν σταυρό ξεθωριασμένο απέξω. Τότε δεν μπορούσε να το διαβάσει όμως ακόμα και τώρα θυμόταν τα λόγια της όταν της το έδινε. “Κράτα το ευαγγέλιο, να σε φυλάει ο Θεός κόρη μου για το καλό που μας έκανες”\nΕίχε αποφασίσει πως έπρεπε να φύγει, να ζήσει ίσως στην Αλεξάνδρεια σε αυτό το σπίτι, ίσως, ίσως και να την οδηγούσε ο δρόμος της ζωής κάπου αλλού. Όταν το τρένο για Αθήνα αναχώρησε σφυρίζοντας και αγκομαχώντας, ήταν πια επιβάτης. Από το παράθυρο μπορούσε να δει να χάνεται το “σπίτι” που τόσα χρόνια έζησε και πούλησε το σώμα της. Και αν όλα αυτά τα χρόνια είχε μαζέψει αρκετά χρήματα στην τράπεζα για το αύριο της, για ένα πράγμα ήταν υπερήφανη. Η λεύθερη ψυχή της ήταν ότι πιο ακριβό είχε.\nΤο ταξίδι με το intercity ήταν σύντομο, με το που είδε να χάνεται πίσω της η πόλη και να εμφανίζεται ο κάμπος πέρασαν από το Άδενδρο - Λουδία - Πλατύ - Λιανοβέργι και έφθασαν στην Αλεξάνδρεια. Μικρό μέρος, όλοι γνωρίζονταν. Με το που πάτησε το πόδι της στον σταθμό όλοι την κοίταγαν απ’ την κορφή μέχρι τα νύχια και σχολίαζαν ψιθυριστά την εμφάνιση της. Κάποιοι προσφέρθηκαν να την βοηθήσουν με τις λιγοστές αποσκευές που είχε φέρει μαζί της προσωρινά. Βρήκε ένα ξενοδοχείο πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης και κράτησε ένα δωμάτιο στον τελευταίο όροφο για έναν ολόκληρο μήνα. Ο ξενοδόχος χάρηκε για το καπάρο που πήρε, όμως την κοίταξε αρκετά καχύποπτα⸱ καλά τα χρήματα όμως δεν ήθελε μπελάδες με την αστυνομία.\nΤο παλιό σπίτι βρισκόταν πάνω σε έναν αγροτικό δρόμο που συνέδεε την Αλεξάνδρεια με τα Γιαννιτσά, λίγο πιο πάνω από την παλιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αθηνών και αρκετά κοντά στο ξενοδοχείο. Όταν εκείνη ρώτησε που βρίσκεται η διεύθυνση του σπιτιού ο ξενοδόχος προσφέρθηκε να την συνοδεύσει ο ίδιος, όχι γιατί ήθελε να εξυπηρετήσει την περίεργη νεοφερμένη, αλλά μόνο και μόνο για την δική του αδιακρισία που έφτανε στα άκρα.\nΣτον δρόμο όλοι την κοιτούσαν, το άγνωστο πρόσωπο της και η έντονη εμφάνιση, το κραυγαλέο μακιγιάζ, έκανε κάποιους να την κοιτούν και να μουρμουρίζουν διάφορα. Ευτυχώς λίγο πιο κάτω βρήκαν και έναν κλειδαρά για να ανοίξει την πόρτα του παρατημένου σπιτιού. Δεν άργησαν να φτάσουν, ήταν ένα ευρύχωρο πορτοκαλί σπίτι με κήπο. Ο κλειδαράς άνοιξε εύκολα και άρχισε να περνάει την νέα κλειδωνιά. Το σπίτι είχε δική του τουαλέτα, δυο κάμαρες, ξέχωρα έναν χώρο με τζάκι για καθιστικό και μια μεγάλη κουζίνα. Ήταν αδειανό από οτιδήποτε, μόνο δυο πλαστικές καρεκλίτσες⸱ της θύμισαν στο τσαντίρι, την καρέκλα του Καμπέρη, και ένα σκοροφαγωμένο τραπέζι είχε απομείνει. Φαίνεται πως η ανιψιά των γερόντων είχε πάρει ότι υπήρχε στο σπίτι. Οι γέροι είχαν φύγει απ’ την ζωή πριν αρκετά χρόνια⸱ πρώτα ο γέρος και μετά η γριά του και το σπίτι χρειαζόταν αρκετές επισκευές, ευτυχώς όμως όχι μεγάλες. Όταν τoν ρώτησε αν γνώριζε τους δυο ηλικιωμένους, ο ξενοδόχος απάντησε πως δεν τους γνώριζε, όμως της είπε χαρακτηριστικά «Να εδώ μια ανάσα παραπάνω είναι το νεκροταφείο, αν πέθαναν εδώ όπως λες σίγουρα εκεί θα αναπαύονται». «Θέλω να δω τους τάφους τους» σκέφτηκε η Σταματίνα. Ο κλειδαράς τελείωνε όμως ο ξενοδόχος δεν έλεγε να το κουνήσει, την κοιτούσε από πάνω ως κάτω και έκανε όλο ερωτήσεις, πως και γιατί. Η Σταματίνα υποκρίνονταν πως δεν ακούει μα στο τέλος του είπε, “Ευχαριστώ”. Στο έντονο της βλέμμα έλαβε το μήνυμα και γύρισε πίσω στην ρεσεψιόν του μαζί με τον κλειδαρά που της έδωσε τα καινούργια της κλειδιά.\nΗ Σταματίνα σαν ξεφορτώθηκε τον αδιάκριτο ξενοδόχο βγήκε έξω. Το σπίτι είχε ένα μεγάλο κήπο περιφραγμένο με συρματόπλεγμα. Ήταν γεμάτος με αγριολούλουδα και δέντρα παρατημένα που άρχιζαν να γεμίζουν με πολύχρωμους ανθούς. Παντού σωροί από σπασμένα κλαδιά, και αγριόχορτα. Όλα ήταν παρατημένα, χρειαζόταν αρκετή δουλειά για να φανεί και πάλι ένα όμορφο περιβόλι. Η ίδια, το μόνο που ήξερε και γνώριζε να φροντίζει ήταν τα λιγοστά λουλούδια που είχε στις γλάστρες του μικρού μπαλκονιού της στην Θεσσαλονίκη.\nΤο νεκροταφείο ήταν όντως μια ανάσα μακριά, ήδη έβλεπε τα ψηλά κυπαρίσσια που στεκόταν ανάμεσα στα μνήματα και γύρω - γύρω στην περίφραξη του. Αποφάσισε να περπατήσει μέχρι εκεί, μήπως βρει τους τάφους των γερόντων να τους ανάψει ένα κερί. Βγαίνοντας απ’ την περίφραξη του κήπου, στην απέναντι πλευρά του δρόμου παρατήρησε μια καντίνα. Παρέες αντρών έτρωγαν, γέλαγαν ή μάλωναν για τα ποδοσφαιρικά. Εκείνη την ώρα ψήνονταν σε μια τεράστια σχάρα, μπριζολάκια, σουβλάκια, λουκάνικα που τσιτσίριζαν με θόρυβο, σηκώνοντας ντουμάνια τσίκνας. Μια μεγάλη παρέα ξέχωρα από τους υπόλοιπους πελάτες έτρωγε και έπινε σε δυο τραπέζια. Ο Δουναβάς ο μεγαλογαιοκτήμονας με τα απέραντα θερμοκήπια, εκείνη την ώρα βρέθηκε τυχαία στην καντίνα με φίλους. Η Σταματίνα τον κοίταξε στην αρχή αδιάφορα μα στην συνέχεια επίμονα. Κοίταζε αυτόν τον εύσωμο άντρα με την τεράστια καράφλα που καθόταν ακριβώς στο κέντρο της παρέας. Παρότι ο χρόνος και οι καταχρήσεις του είχαν φερθεί σκληρά, τον αναγνώρισε. Ήταν σίγουρη, τον γνώριζε από τα “σπίτια” του Βαρδαρίου⸱ πιο νέος τότε, τακτικός πελάτης. Γεροντοπαλίκαρο έμεινε και γλεντούσε την ζωή του ακόμη με τα χρήματα του, αυτό γνώριζαν όλοι για εκείνον. Μεγαλοεισοδηματίας, ανάγκη δεν είχε⸱ νοίκαζε χωράφια σε μικρούς αγρότες και παράλληλα εκμεταλλεύονταν και ο ίδιος πολλές εκατοντάδες στρέμματα γης, για καλλιέργεια αγροτικών προϊόντων σε θερμοκήπια. Εκτός από αυτά όμως είχε και το πάθος του για τις γυναίκες, για αυτό τον έβλεπαν στην πόλη να έχει επαφές με ανθρώπους της νύχτας. Γνωρίζονταν απ’ τα “μπουρδέλα” της περιοχής, όπως τα πρόφερε με την χαρακτηριστική προφορά του.\nΈνα μηχανάκι εμφανίστηκε με ταχύτητα από το βάθος του δρόμου και σταμάτησε εμπρός στην καντίνα. Ο αναβάτης κατέβηκε και κάθισε δίπλα στον Δουναβά, εκείνος τον χαιρέτησε θερμά και του έβαλε μπύρα να ξεδιψάσει. Η Σταματίνα παρακολουθούσε από απόσταση, η σημερινή μέρα ήταν απίστευτη. Ο άντρας που είχε έρθει με την μηχανή ήταν και αυτός ένα γνωστό της πρόσωπο. Τον φώναζαν Ολλανδό, κάποτε ήταν πρωτοπαλίκαρο του Χατζό. Ένα ξημέρωμα Δεκέμβρη μήνα, τον βρήκαν μαχαιρωμένο εμπρός σε έναν κάδο σκουπιδιών. Τρεις μήνες νοσηλεύτηκε, γλύτωσε, η Σταματίνα δεν τον είδε ξανά. Στην πιάτσα είπαν πως έκλεβε τον Χατζόπουλο αλλά τίποτα παραπάνω.\n“Διψώ”, ο κουρελής, ψηλόλιγνος γέροντας κόντεψε να πέσει πάνω της, “διψώ” της ξαναείπε παρακλητικά. Η Σταματίνα τον κοίταξε με συμπόνια, τα ρούχα του ήταν λερά και κατασκισμένα. Φορούσε ένα νάιλον μπουφάν με μια τεράστια διαγώνια χαραγματιά που άφηνε τον λιγοστό υαλοβάμβακα που είχε απομείνει να κρέμεται μετέωρος. Τα παπούτσια του εντελώς ξεκολλημένα⸱ δεμένα πρόχειρα με σπάγκους, έχασκαν σε κάθε κίνηση αποκαλύπτοντας τα γυμνά του πόδια. Κάθε βήμα του και ένας μικρός άθλος και όμως μέσα στα χιόνια ή στον καυτό ήλιο αυτός περπατούσε αξημέρωτα για να φτάσει στην εκκλησία. Αφού παρακολουθούσε ανελλιπώς, ολόκληρη την λειτουργία, έπειτα γυρνούσε στους δρόμους της Αλεξάνδρειας. Κάποιοι τον κοιτούσαν σαν κάτι αξιοπερίεργο, άλλοι με αηδία, άλλοι αδιάφορα και λιγοστοί με οίκτο. Είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι στα νιάτα του ήταν καθηγητής, χημικός. Έμενε στην Θεσσαλονίκη, όταν τρελάθηκε⸱ για άγνωστο λόγο, έφυγε και άρχισε να γυρνάει στην Ελλάδα. Ο εφημέριος της εκκλησίας, ο παπά Πέτρος, το πρώτο διάστημα έβλεπε με πόσο ευλάβεια ερχόταν στην εκκλησία. Ήταν εκεί κάθε μέρα⸱ ούτε οι παπάδες, σκεφτόταν δεν έδειχναν τόση συνέπεια στην λατρεία τους. Κάποτε ο παπά Πέτρος που ήταν νέος άντρας και τον συμπαθούσαν όλοι, προσπάθησε να του μιλήσει. Τον πήρε με γλυκό τρόπο, με εκείνο το καλοσυνάτο του χαμόγελο τον κοίταξε στα μάτια, με αληθινό ενδιαφέρον. Σκόπευε να μάθει ποιός ήταν, να τον ρωτήσει αν χρειάζεται βοήθεια. Στις ερωτήσεις του άκουσε μόνο ένα “Ευχαριστώ”. Το περίεργο για όλους ήταν πως δεν ζητιάνευε. Απεναντίας ο παπά Πέτρος τον είχε δει αρκετές φορές να ρίχνει χρήματα στο παγκάρι, έτσι και αυτός πίστεψε πως ίσως όντως στο παρελθόν να ήταν καθηγητής και να είχε μια σύνταξη. Όσο για το μυαλό του, αυτός είχε άλλη αίσθηση για τον αυτόν τον “τρελό”…\n“Διψώ παιδί μου” Η Σταματίνα ήθελε να αποφύγει την καντίνα όμως δεν μπορούσε να αφήσει άλλο να την παρακαλάει αυτός ο ταλαιπωρημένος άνθρωπος. Δίχως άλλη σκέψη διέσχισε τον δρόμο για να του αγοράσει νερό. Η εντυπωσιακή μα και τόσο διαφορετική σε εκείνα τα μέρη παρουσία της δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη και έγινε αμέσως αντιληπτή από τις αντροπαρέες. Ο Δουναβάς την κοίταξε από πάνω ως κάτω, η αλήθεια είναι ότι δεν την αναγνώρισε όμως κάτι του θύμισε πολύ έντονα και σίγουρα του κίνησε το ενδιαφέρον. Ο Ολλανδός όμως δαγκώθηκε.\nΈνας κοντρόχοντρος τύπος, γύρω στα πενήντα, άφησε κάτω το κομμάτι κρέας που κρατούσε και φωνάζοντας ένα μακρύ <<Οοοοοοοο>> της σφύριξε, βάζοντας τα λαδωμένα δάκτυλα στο στόμα του. Οι υπόλοιποι της παρέας του γέλασαν με την εξυπνάδα του φίλου τους. Η Σταματίνα έκανε πως δεν καταλαβαίνει, πέρασε ανάμεσα τους και ζήτησε δυο μπουκαλάκια νερό απ’ την κυρία που δούλευε στην καντίνα. Ο Ολλανδός κοίταξε άγρια τον κοντόχοντρο άντρα και έκανε να σηκωθεί να τον πιάσει απ’ τον λαιμό. Ο Δουναβάς όμως τον έπιασε απ’ το χέρι, ύστερα γύρισε και κοίταξε αυτόν που σφύριξε αυστηρά. Όλοι σώπασαν μια και οι περισσότεροι είχαν ανάγκη τον πλούσιο άντρα για διάφορους λόγους. Το επεισόδιο είχε λήξει. Η Σταματίνα πλήρωσε και γύρισε πίσω στον γέροντα για να του δώσει το νερό. Είχε ανοίξει όμως η γη και τον κατάπιε, αν και ο δρόμος ήταν μακρύς δεν φαινόταν πουθενά. Πίσω από το νέο σπίτι της όμως περνούσε ένα δρομάκι, φαίνεται πως θα είχε φύγει προς τα εκεί σκέφτηκε…\nΟι μέρες περνούσαν και η Σταματίνα άρχισε να συμμαζεύει το σπίτι, εντελώς μόνη της. Δεν ήθελε να μπλέκονται αδιάκριτα βλέμματα. Φτάνει το σούσουρο που σήκωνε από όπου περνούσε και τα μισόλογα που άκουγε για την εμφάνιση της. Οι μικρές κοινωνίες είναι δύσκολες, το καταλάβαινε. Ακόμη και στην Θεσσαλονίκη συνέβαιναν τα ίδια. Θα την συνήθιζαν όμως αργά ή γρήγορα και αυτή θα ρίζωνε εδώ. Το πολύχρωμο ταγάρι της ήταν το πρώτο πράγμα που κρέμασε στον φρεσκοβαμμένο τοίχο. Στο νεκροταφείο δεν είχε πάει, όλο το σκεφτόταν μα με τις δουλειές όλο το ανέβαλε. Εξάλλου είχαν περάσει τόσα χρόνια και ίσως πια δεν υπήρχαν οι τάφοι των γερόντων μα και να υπήρχαν, μέσα σε μια νεκρόπολη - “ Το πανεπιστήμιο της σιωπής” όπως το ονόμαζε κάποιος παλιός πελάτης της - θα ήταν δύσκολο να βρει που τους είχαν ενταφιάσει.\nΕκείνο το μεσημέρι κατά τις 13.30 μόλις είχε γυρίσει από την αγορά. Εδώ τα μαγαζιά έκλειναν πολύ νωρίς, οι κάτοικοι ήταν μαθημένοι αλλιώς, ζούσαν ανθρώπινα. Αυτή η κατάσταση άρεσε στην Σταματίνα απλά έπρεπε να προσαρμοστεί και σ’ αυτό. Η ζωή της έστω και μέσα από αυτό το δύσκολο κλίμα, άρχισε να αποκτά νόημα. Γυρίζοντας στο σπίτι την περίμενε μια μεγάλη έκπληξη, βρήκε τον άνθρωπο με τα κουρελιασμένα ρούχα καθιστό στα σκαλιά της. “Πεινώ” της είπε αυτήν την φορά, “Πεινώ πολύ”. Τον έπιασε απ΄την μασχάλη για να τον βοηθήσει να σηκωθεί, να τον οδηγήσει μέσα στο σπίτι. Το χέρι του ισχνό, αφανισμένο από την στερημένη ζωή. Δεν σιχαινόταν⸱ τόσα χρόνια στα πορνεία είχε πλαγιάσει με τόσα κορμιά. Αυτός ο γέροντας θα περίμενε κανείς να μυρίζει, να μυρίζει το σώμα του από την απλυσιά. Απεναντίας όμως η Σταματίνα ένοιωσε λες και τον περιέβαλε μια ευωδία ανεξήγητη, λες και μύριζαν τα γιασεμιά του μικρού μπαλκονιού της, απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Τον έβαλε μέσα στο σπίτι, τον έβαλε να κάτσει στο καινούργιο της τραπέζι και εκείνη πήγε να του βάλει ζεστό, μαγειρεμένο φαγητό.\n«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή την σην αισθομένη Θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…»\nΗ Σταματίνα άκουσε, το τροπάριο της Κασσιανής που ψέλλισε χαμηλόφωνα ο γέροντας χωρίς να καταλαβαίνει τα λόγια, το νόημα τους, τις λέξεις, όμως μέσα της ένοιωθε μια ανεξήγητη αγαλλίαση. Ξαφνικά την έπιασε τρόμος, “Παππούλη έρχομαι αμέσως, ξέχασα το πορτοφόλι μου” του φώναξε καθώς έκλεισε πίσω της την πόρτα. Σε δέκα λεπτά είχε επιστρέψει αφού πρώτα έβαλε στην θέση τους κάποια γυμνασιόπαιδα που γιουχάιζαν και χασκογελούσαν διάφορα και της πέταξαν περιπαικτικά σχόλια για το ντύσιμο και το βάψιμο της. Ήξεραν ποια ήταν η Σταματίνα, η “πουτάνα” από την Θεσσαλονίκη. Ακόμα και τα παιδιά στην μικρή τους κοινωνία είχαν μάθει για εκείνη απ’ τα στόματα των μεγάλων.\n“Σου έφερα και παγωμένη πορτοκαλάδα να δροσιστείς” είπε μπαίνοντας στο σπίτι, όμως δεν πήρε απάντηση. Στο σπίτι δεν υπήρχε κανείς εκτός από την ίδια, ο γέροντας είχε φύγει για ακόμη μια φορά. Στο τραπέζι το ευαγγέλιο της γριάς ήταν ανοικτό. Επάνω του βρήκε έναν μικρό ξύλινο σταυρό, το ξύλο του γυάλιζε σαν να ήτανε χρυσός. Ήταν περασμένος σε ένα κομμάτι σχοινί για να κρεμαστεί στον λαιμό. Σηκώνοντας τον σταυρό διάβασε στην σελίδα «ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ»\n« Επειτα από δύο ημέρας, ήτο Πασχα και τα άζυμα. Και εζητούσαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς, πως με απάτην και χωρίς θόρυβον να τον πιάσουν και να τον θανατώσουν.. Και όταν αυτός ευρίσκετο εις την Βηθανίαν, στο σπίτι Σίμωνος του λεπρού, την ώραν που είχε γείρει και έτρωγε στο τραπέζι ήλθε μια γυναίκα, που εκρατούσε ένα αλαβάστρινον δοχείον γεμάτο μύρον..»\nΚάποιες μέρες αργότερα η πόρτα του σπιτιού της τραντάχτηκε από μακρόσυρτα χτυπήματα, ήταν ο Ολλανδός. Η Σταματίνα του άνοιξε και εκείνος μπήκε στο σπίτι χωρίς να μιλήσει, την κοίταξε με σκληρότητα, με το ύφος του ανθρώπου που δεν δέχεται αντιρρήσεις,\n“Νομίζω δεν χρειάζονται χαιρετούρες, γνωριζόμαστε καλά. Δεν ξέρω πως και γιατί έφυγες από την Θεσσαλονίκη, καρφί δεν μου καίγετε. Εδώ όμως κουμάντο κάνω εγώ. Τα κορίτσια θα είναι δικά μου και θέλω τα μισά ” Την κοίταξε άγρια μέσα στα μάτια για να παραδώσει και έτσι το μήνυμα του. Στο τραπέζι της κουζίνας εκεί που πριν λίγες μέρες είχε κάτσει ο ρακένδυτος γέροντας άφησε ένα χαρτί με το νούμερο του κινητού του, έπειτα άνοιξε την πόρτα για να φύγει. Στο πλατύσκαλο γύρισε και την κοίταξε ξανά με εκείνο το απειλητικό βλέμμα που η Σταματίνα γνώριζε καλά. Ύστερα ανέβηκε στην μηχανή του και εξαφανίστηκε. Μέσα στο σπίτι η Σταματίνα κοίταξε το πρόσωπο της στον καθρέπτη. “Αυτός ο μπάσταρδος κατάλαβε αυτό που ήθελε” μονολόγησε. Το πρόσωπο της ήταν ήρεμο όμως τα σμαραγδένια μάτια της πετούσαν φλόγες, είχε γίνει και πάλι πόρνη...\nΤην άλλη μέρα κάλεσε έναν κηπουρό για να συμμαζέψει το μικρό περιβόλι και έναν μπογιατζή που έβαψε το σπίτι απ’ έξω, ροζ. Ένας ηλεκτρολόγος τράβηξε μια ηλεκτρολογική γραμμή μέχρι έξω για να ανάψει όταν όλα θα ετοιμάζονταν, το κόκκινο φανάρι του πορνείου και την επιγραφή του. Οι γυναίκες από τα κοντινά σπίτια που κατάλαβαν τι ετοίμαζε η Σταματίνα το έκαναν βούκινο. Ένα πορνείο ετοιμαζόταν να ανοίξει ακριβώς δίπλα στο νεκροταφείο, να διαφθείρει την κοινωνία, ύβρις, κατάπτωση, εξευτελισμός, μια ανάσα απ’ τα ιερά και τα όσια των προγόνων τους. Σύντομα μετά από μια ανώνυμη καταγγελία εμφανίστηκε η αστυνομία μα φάνηκε πως όλα ξεκινούσαν νομότυπα. Ο δήμαρχος απάντησε σε δημότες που διαμαρτυρήθηκαν πως θα δει το θέμα της αδείας αυτού του οίκου ανοχής με μεγάλη αυστηρότητα και ευαισθησία, προσπαθώντας να καθησυχάσει τις ανησυχίες των δημοτών του.\nΤον πήρε τηλέφωνο ένα βραδάκι γύρω στις εννιά και έκλεισαν το ραντεβού. Ξεκίνησε περασμένα μεσάνυχτα από το σπίτι, είχαν ραντεβού μαζί του σε ένα καφέ μέσα στην πόλη. Εκείνη την ώρα ένα ελαφρύ αεράκι φύσαγε από το όρος Πάικο δροσίζοντας την ατμόσφαιρα μετά την καυτή μέρα που ζεμάτισε τον κάμπο. Είχαν κανονίσει να δει τα κορίτσια, να διάλεγε πια θα έφερναν τους πελάτες και το χρήμα. Του Ολλανδού δεν του έπεφτε λόγος σε αυτό, ας έπαιρνε όποιες ήθελε, χρήμα να φέρνανε μόνο και σίγουρα εκείνη ήξερε καλά τι ζητάγανε οι πελάτες.\nΤην κέρασε ένα ποτό σε ένα μπαρ στο κέντρο της πόλης. Εκείνη το ήπιε μόνο από υποχρέωση, τον σιχαινόταν. Στο βάθος του μαγαζιού έπινε το ουίσκι του ο Δουναβάς. Η Σταματίνα του έριξε μια κλεφτή ματιά, ευτυχώς τα βλέμματα τους δεν συναντήθηκαν. Σηκώθηκαν σύντομα και μπήκαν στο αμάξι του Ολλανδού. Σε λίγο είχαν αφήσει πίσω τους την Αλεξάνδρεια και διέσχιζαν μια σκοτεινή έκταση. Περνούσαν από δρόμους αγροτικούς με συστάδες από χαμηλά δέντρα. Σκοτάδι, που και που μόνο κάποια λάμπα έφεγγε μόνο στις διασταυρώσεις αυτού του αγροτικού δικτύου. Έστριψαν σε ένα χωματόδρομο, διέκρινε μια ταμπέλα στο βάθος του δρόμου. Ίσα που ξεχώριζε τι έγραφε, πρόλαβε όμως να την διαβάσει, «Κοτόπουλα Ξάνθος» Το αμάξι τρανταζόταν στον γεμάτο λακούβες χωματόδρομο, σε λίγο σταμάτησαν μπροστά σε μια διώροφη αγροτική κατοικία. “Κατέβα” της φώναξε σαν προσταγή…\nΑπό εκείνο το βράδυ της συνάντησης με τον Ολλανδό πέρασαν αρκετές ημέρες. Προχωρημένες επτά το απόγευμα ήταν, καθώς συμμάζευε τον κήπο της άκουσε, έντονους θορύβους, μαρσαρίσματα, φωνές και γιουχαΐσματα. Από περιέργεια διέσχισε τον κήπο και βγήκε στο πίσω μέρος του σπιτιού. Μέσα από το δρομάκι που οδηγούσε στα γειτονικά σπίτια, είδε πάλι εκείνον τον ταλαιπωρημένο άνθρωπο. Μια παρέα από νεαρούς καβάλα στα μηχανάκια τους τον είχαν περικυκλώσει και γελούσαν μαζί του. Εκείνος σαν να μην αντιλαμβανόταν τι γίνεται δίπλα του περπατούσε ατάραχος, γαλήνιος. Καθώς τα μηχανάκια στριφογυρνούσαν γύρω του εκείνος περπατούσε αργά, ένα βήμα την φορά με εκείνα τα καταξεσκισμένα παπούτσια που τα συγκρατούσαν σπάγκοι. Τα αγόρια χασκογελούσαν με τον γέροντα και του φώναζαν βρισιές και προσβλητικά σχόλια “Πλύσου ρε φρικιό” “Πως περπατάει ρε αυτός ο τρελός;” “Ψόφα κωλόγερεεεε”\nΗ Σταματίνα έγινε κόκκινη απ’ τον θυμό της και έτρεξε να βγει από το περιβόλι της, να φτάσει τον γέροντα. Εκείνος συνέχισε να περπατάει γαλήνιος μα τόσο κοντά στην πτώση, έτοιμος να καταρρεύσει. Σχεδόν ρυθμικά κάθε πόδι του έκανε ένα μικρό τόξο, βήμα, βήμα ξεσκάλωνε με κόπο από την βαρύτητα. Σήκωνε ελάχιστα τα παπούτσια που έχασκαν πάνω απ’ την άσφαλτο σαν ξεχαρβαλωμένα στόματα καθώς ανοιγόκλειναν στην κίνηση των ποδιών του. Ανάμεσα από τις πολυκατοικίες ο ήλιος φάνηκε στο τελευταίο κομμάτι του ορίζοντα πριν από την δύση του. Οι ηλιαχτίδες έλουσαν τον γέρο με ένα ιλαρό φως. Η Σταματίνα κοντοστάθηκε από μακριά είδε το πρόσωπο του φωτεινό, λουσμένο από το τελευταίο φως της ημέρας. Άξαφνα η μορφή του έχασε τις λεπτομέρειες της, μόνο μια σιλουέτα διαγράφονταν στα μάτια της που σιγά σιγά έπαιρνε ξανά μορφή. “Μητέρα” φώναξε και άπλωσε το χέρι της στον αέρα. “Μητέρα”… Ήταν εκεί λαμπερή, όμορφη σαν κορίτσι όπως την γνώρισε παιδί μέσα στην αγκαλιά της. “Μητέρα, σ’ αγαπώ, συγχώρεσε με” Εκείνο το υπέροχο χαμόγελο της, εκείνη η γλυκύτητα του βλέμματος της που όλα τα συγχωρούσε ζωντάνεψε και πάλι στα μάτια, στην καρδιά της Σταματίνας...\nΈνα μηχανάκι καθώς πήγε να κάνει μια περιστροφή γύρω του, τον χτύπησε στην πλάτη. Η ψιλόλιγνη, ασκητική μορφή σωριάστηκε στην άσφαλτο, έπεσε μπρούμυτα, το κεφάλι του σύρθηκε στην τραχιά επιφάνεια, αίμα κατακόκκινο, λαμπερό έτρεξε. Η μητέρα της χάθηκε μεμιάς και η Σταματίνα τινάχθηκε, σοκαρισμένη. Βλέποντας τον γέροντα στο οδόστρωμα έτρεξε με όλη της την δύναμη ουρλιάζοντας με βρισιές και κατάρες. Οι μηχανές σκορπίσανε στους γύρω δρόμους και χαθήκανε αστραπιαία. Έπιασε το σώμα του γέροντα και το γύρισε ανάσκελα, το μέτωπο του ήταν γεμάτο αίματα, τα μάτια του ανοικτά, χαμογελούσαν. Οι περίοικοι βγήκαν έξω ανάστατοι, κάποιοι πήραν τηλέφωνο για ασθενοφόρο. Θα αργούσε τους είπαν⸱ το μοναδικό όχημα που λειτουργούσε μόλις είχε φύγει στα Καβάσιλα σε περιστατικό. Η Σταματίνα κρατούσε σφικτά το χέρι του και του έδινε κουράγιο, του έλεγε πως όλα θα πάνε καλά, πως θα τον πάρει στο σπίτι να της, να τον προσέχει σαν το πατέρα της και εκείνος να της διαβάζει απ’ το Άγιο Βιβλίο. Οι γειτόνισσες στα σιγομουρμουρίσματα τους δεν ασχολούνταν τόσο με τον γέροντα όσο με την “παστρικιά”. Σε λίγο έφτασε η αστυνομία, ως εκ θαύματος κανείς από τους περίοικους δεν γνώριζε τους επιβαίνοντες στις μηχανές, ούτε είχε συγκρατήσει έστω μια πινακίδα των δικύκλων. Η Σταματίνα φώναξε έξαλλη, “Δικοί σας είναι, για αυτό δεν μιλάτε”.\nΌσο περνούσε η ώρα τόσο ο γέροντας βυθιζόταν, ο ήλιος είχε πια καθίσει πάνω στις κορφές των βουνών έτοιμος να βυθιστεί. Καθώς αυτός ο ταλαίπωρος άνθρωπος ψυχορραγούσε έφτασε και ο Πάτερ Πέτρος που εν τω μεταξύ είχε πληροφορηθεί το συμβάν. Λίγη ώρα πριν είχε δει τον γέροντα στην εκκλησία και έπειτα καθώς έφευγε μετά την ολοκλήρωση του εσπερινού. Ήρθε πίσω απ’ την πλάτη της Σταματίνας και κοίταξε τα μάτια αυτού του παράξενου γέροντα. Εκείνη την στιγμή βασίλευαν σαν τον ήλιο, είχαν την γλυκύτητα, την πραότητα ενός αγίου που πια παρέδιδε το πνεύμα του. Το σώμα του κείτονταν σχεδόν ακίνητο, μόνο το στήθος του πάλλονταν αργά-αργά, γαλήνια. Κάτι ακούστηκε από τα χείλη του. Η Σταματίνα που έκλαιγε βουβά γονατισμένη πλάι στον γέροντα ακούγοντας το ανεπαίσθητο ψιθύρισμα τον ρώτησε “Τι είναι παππούλη;” Οι άνθρωποι τριγύρω με τις διάφορες συζητήσεις τους έκαναν πολύ φασαρία “Ησυχία” φώναξε αυστηρά σε όλους ο ιερέας. Ο πάτερ Πέτρος άκουσε τώρα καθαρά, μια ψαλμωδία έβγαινε αργά από τα χείλη του, ήταν ίσως άγνωστη στους πολλούς μα όχι και στον ίδιο.\n«Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός…»\nΜέσα στην ησυχία ακούστηκε καθαρά η σειρήνα του ασθενοφόρου που πλησίαζε. Ήταν πια όμως αργά, ο γέροντας είχε αφήσει την τελευταία του πνοή. Καθώς οι διασώστες του ΕΚΑΒ τοποθετούσαν το σώμα του στο φορείο, η Σταματίνα έκλαιγε απαρηγόρητη σαν να θρηνούσε τον δικό της γονιό.\nΟ πάτερ Πέτρος κοιτούσε δακρυσμένος τους διασώστες να μεταφέρουν το άψυχο σώμα του γέροντα στο ασθενοφόρο. Μέσα στην ψυχή του ήταν πια σίγουρος, αυτός ο «τρελός» λίγο πριν φύγει απ’ την γη ζητούσε απ’ το Θεό του να τον συγχωρέσει με τον 50ο ψαλμό της μετανοίας του Δαυίδ. Με όλα όσα είχε δει, με όλα όσα είχε ακούσει μέχρι σήμερα δεν είχε πια αμφιβολία, ήταν ένας άγιος, ένας «Δια Χριστόν Σαλός» Την άλλη μέρα το πρωί τον κήδευσαν στο νεκροταφείο, πλάι από το σπίτι…\nΤο κόκκινο φανάρι είχε βιδωθεί στον τοίχο, το “σπίτι” ήταν σχεδόν έτοιμο να λειτουργήσει “Τι δουλειά έχεις εσύ μωρή με τους παπάδες; Και αυτούς έχωσες στο…” Γέλασε τρανταχτά ο Ολλανδός. Η Σταματίνα δεν τον κοίταξε, απλά του είπε “Σε λίγες μέρες παίρνω τα χαρτιά, θέλω να δω πάλι τις γυναίκες… και τις καινούργιες που μου είπες” Δώσανε ραντεβού στο ίδιο μπαρ. Ήπιαν δυο ποτά και έπειτα την έβαλε στο αμάξι του και εξαφανίστηκαν μέσα στον σκοτεινό κάμπο. Όντως ο Ολλανδός δεν έλεγε ψέματα, σήμερα στο σπίτι υπήρχαν πολλές ακόμη γυναίκες. Αυτήν την φορά είδε νεαρά κορίτσια, με μελαμψή επιδερμίδα, πρόσωπα φοβισμένα, βλέμματα χαμένα σε αναμνήσεις αγαπητικιές, που δεν θα γυρνούσαν. Κατάλαβε αμέσως, ήταν νεαρές προσφυγοπούλες από τους πολέμους στην Συρία και στο Ιράκ. Οι διακινητές τις είχαν αρπάξει με την βία ή με υποσχέσεις. Κάποιες πρέπει να ήταν και κάτω από τα δεκαοχτώ, ίσως και μικρότερες. Το μάτι της έπεσε σ’ ένα κορίτσι, στάθηκε να το κοιτάει. Της έμοιαζε αρκετά, ήταν λες και με κάποιο τρόπο μαγικό μπορούσε να δει τον εαυτό της, τον ίδιο φόβο, την ίδια απελπισία, στην πρώτη μέρα στο μπουρδέλο του Βαρδαρίου. Το κορίτσι όμως αυτό είχε φουσκωμένη κοιλιά, ήταν έγκυος, αβοήθητη και αυτή και το αγέννητο παιδί της στις ορέξεις των μαστροπών, αυτό που κάποτε έζησε και η ίδια…\nΛίγες μέρες μετά, η εφημερίδα «Τα νέα της Ημαθίας» έγραφε, “Στις πέντε τα ξημερώματα, κλιμάκιο αντρών από την ασφάλεια Θεσσαλονίκης παρουσία εισαγγελέα, έκανε έφοδο σε αγροτική οικία στην περιοχή όπισθεν της πτηνοτροφικής μονάδας «Κοτόπουλα Ξάνθος» στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Στο εσωτερικό της οικίας κρατούνταν φυλακισμένες είκοσι τέσσερις γυναίκες από διάφορα κράτη. Συνελήφθησαν οι μαστρωποί και οι συνεργοί τους, που βρέθηκαν επί τόπου καθώς και ακόμη έξι άτομα⸱ εκ των οποίων και ένας επίορκος αστυνομικός την επόμενη μέρα σε Αλεξάνδρεια, Βέροια και Θεσσαλονίκη. Ο εγκέφαλος του κυκλώματος διακίνησης λευκής σαρκός, ήταν άτομο υπεράνω υποψίας, μεγαλογαιοκτήμονας της περιοχής όπου και δραστηριοποιούνταν το κύκλωμα..”\nΌταν ο Δουναβάς συνελήφθηκε στην Βέροια και μαθεύτηκε όλοι έμειναν έκπληκτοι. “Τι ανάγκη είχε αυτός;” αναρωτιούνταν. Κάποιοι μίλησαν για την απληστία του, άλλοι για το πάθος του για τις γυναίκες. Το σίγουρο ήταν πως ο Γεράσιμος Δουναβάς θα περνούσε αρκετά χρόνια στην φυλακή. Το πρωτοπαλίκαρο του, ο επονομαζόμενος «Ολλανδός» κατά την προσπάθεια της συλλήψεως του προέβαλε αντίσταση και προσπαθώντας να διαφύγει άρπαξε το όπλο ενός αστυνομικού. Στην ανταλλαγή πυρών που επακολούθησε τραυμάτισε ελαφρά έναν αστυνομικό στο πόδι. Λίγο αργότερα ο ίδιος έπεσε νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών. Στο ρεπορτάζ γράφτηκε επίσης “Tο κύκλωμα αποκαλύφθηκε μετά από το τηλεφώνημα άγνωστης γυναικός στην εισαγγελία Θεσσαλονίκης. Η γυναίκα αυτή παρείχε τις απαραίτητες πληροφορίες για να στηθεί υπό άκρα μυστικότητα η αστυνομική επιχείρηση εξάρθρωσης του αδίστακτου κυκλώματος εμπορίας γυναικών…”\nΗ Σταματίνα μετά τον θάνατο του γέροντα είχε αρχίσει να εκκλησιάζεται πολύ συχνά. Όταν εξιστόρησε στον ιερέα το περιστατικό με τον γέροντα και το ανοικτό ευαγγέλιο ο πάτερ Πέτρος συγκλονισμένος της εξήγησε τι σήμαιναν τα λόγια από το ΙΔ κεφάλαιο του κατά Μάρκον ευαγγελίου που της άφησε να διαβάσει αυτός ο άγιος άνθρωπος. Αν και δεν γινόταν αντιληπτό απ’ τους πολλούς, εκείνος ενεργούσε στην ζωή του με την χάρη και την πρόνοια του Θεού. Της εξήγησε για το μήνυμα του γέροντα στην ίδια την Σταματίνα και την ομοιότητα της στην ζωή με την γυναίκα του ευαγγελίου την ανώνυμη «πόρνη» που έφερε το μύρο και έπλυνε τα πόδια του Χριστού λίγο πριν την ταφή του. Της μίλησε θερμά ενώ εκείνη τον κοιτούσε συνεπαρμένη απ’ αυτά που συνέβαιναν τον τελευταίο καιρό στην ζωή της. Της έδωσε να διαβάσει τον βίο της Οσίας της Μαρίας της Αιγυπτίας, για να πιστέψει πως η δύναμη της συγχώρεσης, η αγάπη, είναι η ουσία του Θεού.\nΜέχρι τα βαθειά της γεράματα κάθε απόγευμα λίγο πριν να πέσει το σκοτάδι, η Σταματίνα «Η γυναίκα με την χρυσή καρδιά» όπως την αποκαλούσαν πια στην Αλεξάνδρεια, πήγαινε στο νεκροταφείο για να ανάψει τα καντήλια σε τρεις τάφους. Στην σκιά μια συστάδας ψηλών κυπαρισσιών αναπαύονταν ο Άγιος⸱ όπως τον αποκαλούσαν μετά τον θάνατο του πολλοί άνθρωποι στην περιοχή και το ζευγάρι των ηλικιωμένων που ανήκε κάποτε το σπίτι της. Το παράδοξο και το μεγάλο σοκ που υπέστη η Σταματίνα την ημέρα της κηδείας του γέροντα ήταν πως ανακάλυψε τους τάφους τους, που ήταν ακριβώς δίπλα στο δικό του μνήμα. Η Σταματίνα είχε πια την αποδοχή όλων αφού με την βοήθεια του ιερωμένου χάρισε τα χρήματα της σε ιδρύματα ανά την Ελλάδα ώστε να βοηθηθούν γυναίκες, θύματα μαστροπών.\nΤα βράδια όσοι τύχαινε και περνούσαν από εκείνο τον δρόμο έβλεπαν ένα κόκκινο φανάρι, να ανάβει έξω από ένα σπίτι, πλάι στα καντηλάκια του νεκροταφείου. Όλοι γνώριζαν, μα και όποιος περαστικός δεν γνώριζε και νόμιζε ότι εκεί λειτουργούσε ένα πορνείο σύντομα θα μάθαινε. Σ’ αυτό το σπίτι θα έβρισκε μόνο μια γυναίκα που καθόταν σε μια παλιά πολυθρόνα με ένα παραφθαρμένο ευαγγέλιο στα χέρια. Στον λαιμό της απ’ ένα σχοινάκι κρεμόταν ένας ξύλινος σταυρός που λαμποκοπούσε σαν χρυσός. Ένα πολύχρωμο ταγάρι ήταν κρεμασμένο στον τοίχο πίσω της. Ήταν μια γερόντισσα με μακριά μαλλιά και ένα βαρύ μακιγιάζ γύρω απ’ τα έντονα εκφραστικά της μάτια. Ήταν η “πουτάνα” από την Θεσσαλονίκη, η γυναίκα που θα του μιλούσε για την ιστορία ενός κοριτσιού, που κάποτε έχασε τα όνειρα και την ελευθερία της. Θα του μιλούσε για την τραγική ιστορία εκατομμυρίων κοριτσιών στον κόσμο...\nΑφιερωμένο στις γυναίκες, στα παιδιά θύματα του trafficking. Στους ανθρώπους που τους τείνουν το χέρι να πιαστούν…\nΕύχομαι κάθε πατέρας να μεγαλώνει το αγόρι του μαθαίνοντας του πρώτα από όλα την ουσία των στίχων του Τόλη Νικηφόρου από το ποίημα του Γυναίκα.\nΣτους εξαιρετικούς μου φίλους Ντίνο Παπασπύρου και Τόλη Νικηφόρου για την αγάπη τους.\nΖωγράφος, Ντίνος Παπασπύρου\nΠΙΝΑΚΑΣ-Αρχοντικό στην περιοχή Πυλαίας, τέμπερα, 28Χ38 εκ., 1994\nΠοίηση, Τόλη Νικηφόρου\nΤο μαγικό χαλί 1980\nΤασο μου, το εκανες το θαυμα σου παλι! Υπεροχο, συναρπαστικο!!Σε ευχαριστω γιε την τιμη που μου εκανες, να μου στειλης να διαβασω αυτο το υπεροχο διηγημα!!Συνεχισε!!\nΠάντα ο άνθρωπος, πάντα ο κοινωνικός προβληματισμός, πάντα η αγωνιστικά αισιόδοξη στάση !! Είναι ένα επίκαιρο, καυτό θέμα και καλά έκανες που το πραγματεύτηκες με τη γνωστή σου ευαισθησία και αγωνιστική αισιοδοξία. Το διήγημα είναι καλογραμμένο και εύστοχο, απλώς θα το ήθελα λίγο πιο σύντομο. Γεια σου, Τάσο μου !!\nΤΑΣΟ..ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΚΤΟΣ ΟΤΙ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΑΠΟΛΑΥΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ,ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΟΤΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΗΘΑΡΓΟ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΟΤΣΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.....ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ !!!.\nΥπέροχο, συγκινητικό με ανθρωπιά και ευαισθησία. Συγχαρητήρια!\nΠολυ ομορφο Τασο και ανθρωπινο οπως παντα.\nEva Markakis 2\nIt's a beautiful story!!😽\nΔιήγημα με ευαισθησία. Μπράβο\nΜπράβο Τάσο, πολύ όμορφο, συγχαρητήρια !!!!\nΝομίζω το καλύτερο που έχεις γράψει. Φαντάσου το διάβασα από το κινητό. Πολύ ωραίες περιγραφές, ειδικά στην αρχή νόμιζα πως ζούσα στα τσαντήρια. Και τόσο καλογραμμένο. Μπράβο\nΚαμιά φορά ίσως είναι καλύτερα να τα διαβάεις μαζεμένα, σαν συλλογή διηγημάτων! Από το τρυφερό ηλιόλουστο απόγευμα στο αισιόδοξο Λίγο πριν από το Πάσχα και στο βαθιά ανθρώπινο Σπίτι!! Μπράβο, Τάσο, με ευαισθησία και ανθρωπιά αγγίζεις στιγμές της ζωής. Καλή συνέχεια!!\nΠράγματι Τάσο χάρηκα με αυτό το τελευταίο σου διήγημα και πιστεύω πως ξεπέρασες τον εαυτό σου, δημιουργώντας ένα άρτιο και αλάνθαστο διήγημα.\nRania Fas 2\nΑΓΑΠΗΤΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΝΟΜΙΖΩ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ\nΣυγχαρητήρια στον κύριο Βαλμα, όμορφη ανάρτηση.\nΤάσο μου !!!!!!Σ ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας !!!Εξαιρετικό !!!!Να είσαι πάντα καλά να γράφεις και να αγγίζεις τις ψυχές όλων μας !!!Σε φιλώ !!!!❤🌹\nΣυγχαρητήρια, πολύ ωραίο διήγημα Τάσο !!!!\nΆκρως περιγραφικο, νομιζα πως βρισκομουν σε καθε σκηνή και ζουσα τα γεγονότα. Θετεις κοινωνικα ζητήματα και τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι αναμεικτα, χαρμολυπη θα έλεγα . Θα ήθελα να μαθω την πηγή της εμπνευσης σου....\nΝομίζω ότι είναι από τα καλύτερά σου Τάσο! Ανθρώπινο όπως πάντα αλλά και βαθιά διδακτικό. Υπάρχουν "πόρνες" που πολλοί από μας δεν είμαστε άξιοι ούτε τα πόδια τους να φιλήσουμε...\nΑχ βρε Τάσο, με συγκίνησες πάλι! Τι ιστορίες γεννά το μυαλό σου! Τι πλούτος συναισθημάτων οι ήρωές σου (που είναι δικός σου συναισθηματικός πλούτος)! Τα λόγια είναι λίγα... Η γυναίκα, ο πόνος της, η συμπόνια, η υποκρισία... Πάντα τέτοιες δημιουργίες!\nΣυγχαρητήρια αγαπητέ Τάσο, έγραψες μια ιστορία με πολλά και σύνθετα στοιχεία και σίγουρα είναι προϊόν μεγάλης προσπάθειας αλλά ταυτόχρονα και της ευαισθησίας που σε διακρίνει. Θα περιμένω να διαβασω και το πρώτο σου μυθιστόρημα αν δεν είναι ήδη έτοιμο.\nΜπράβο, Τάσο! Γεμάτο ανθρωπιά, ευαισθησία και κατανόηση, όπως είναι πάντοτε τα κείμενά σου. Μια ένεση θάρρους, κουράγιου κι ελπίδας για εκείνους που ταλανίζονται απ' τις ίδιες τις επιλογές τους. Επιπλέον, μου άρεσαν οι περιγραφές σου. Ζωντανές και παραστατικές. Σ' ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μου. Εύχομαι να έχεις πάντα έμπνευση και χρόνο για να γράφεις. 🌷\nΛοιπον φιλε Τασο δε ξερω τι να πω ειλικρινα νομιζω ομως οτι πρεπει να σταματησεις να δινεις τα γραπτα σου σε εμας τους ταπεινους και να τα στειλεειις σε πιο ειδικους, μολις τελειωσα και δεν εχω αλλα επιθετα για να χαρακτηρισω το λογο σου ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ. Δε ξερω τι αλλο να πω ΜΠΡΑΒΟ κοιταξε να αξιοποιησεις το ταλεντο σου!!!!\nΠάρα πολύ ωραίο Τάσο, όμορφες περιγραφές και οι χαρακτήρες επίσης. Μόνο μια λέξη που χρησιμοποίησες δεν μου άρεσε, όμως και αυτό το κείμενο σου όπως και τα άλλα που διάβασα μου άρεσε πολύ...\nΕξαιρετικό όπως πάντα !!!!\nΠολύ ωραίο Τάσο, μπράβο. Απορώ πως τα σκέφτεσαι !!!!\nΧθες ,διάβασα και το νέο διήγημα σου και ερχομαι εντυπωσιασμενη ,να σε συγχαρώ!!\n❤❤❤🌟🌟🌟🌟😢😢😢😢πολύ τρυφερή ιστορία! Μπράβο Τάσο μου!!!!\nΤάσο μου καλημέρα! Το "σπίτι" πλάι στο νεκροταφείο απλά συγκλονιστικό! Ακόμη πιο συγκλονιστικό για μένα που κατάγομαι από την Αλεξάνδρεια και πηγαίνω και για δουλειά εκεί μία μέρα την εβδομάδα!\nΜπράβο Τάσο, πολύ συγκινητικό, με όμορφες περιγραφές που είναι το δυνατό σημείο σου από παλιά. Το σημαντικό είναι πως σε κάθε διήγημα γίνεσαι και καλύτερος, απέχεις από το κείμενο δίχως να φαίνεσαι ως συγγραφέας.\nΤάσο σε ευχαριστώ πολύ, το διάβασα με ενδιαφέρον και συγκίνηση. Η γραφή σου έχει εξελιχθεί θεαματικά από τα αρχικά σου κείμενα


Πομόριε - μια πόλη με πλούσια ιστορία, που προσελκύει επισκέπτες - ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ\nΠομόριε - μια πόλη με πλούσια ιστορία, που προσελκύει επισκέπτες\nδημοσίευση: 9/2/17 9:10 AM\nΣε απόσταση 20 χλμ από το Μπουργκάς βρίσκεται η πόλη, που έμπνευσε τον ποιητή Νεντιάλκο Γιορντανόφ να γράψει «Οικογενειακή ανάμνηση για το Πομόριε». Σχεδόν δεν υπάρχει Βούλγαρος που να μην έχει έρθει στην παρευξείνια πόλη και να μην θέλει να επιστρέψει ξανά το καλοκαίρι. Το Πομόριε προσελκύει με τις όμορφες παραλίες και αποβάθρες του και ιδιαίτερα με τα πολλά ιστορικά και πολιτιστικά αξιοθέατα που παραμένουν στη μνήμη του ανθρώπου που έχει περάσει τις διακοπές του εδώ το καλοκαίρι.\nΘα αναφέρουμε μερικά απ’ αυτά - το Μουσείο του Αλατιού, ο Αρχαίος Θολωτός Τάφος, η λίμνη του Πομόριε και οι κάτοικοί της, το μοναστήρι με ιαματικό νερό, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, οι βράχοι του Γιάβοροφ που ενέπνευσε τη φαντασία του ποιητή. Όλα τα αξιοθέατα έχουν τη δική τους ιστορία και αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Τέτοιο είναι και το Ιστορικό Μουσείο του Πομόριε, το οποίο είναι σχετικά νέο, αλλά αναπτύσσεται πολύ γρήγορα.\nΑλλά αυτό που τραβά το μάτι είναι τα τεράστια οστά και οι χαυλιόδοντες του μαστόδοντα, που εξαφανιστηκε κατά την τελευταία μεγάλη Εποχή των Παγετώνων. Άλλο ένα αρχαίο έκθεμα που μπορείτε σχεδόν να αγγίξετε είναι οι πέτρινες άγκυρες που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι κατά την Εποχή του Χαλκού. Το ψάρεμα, η ναυτιλία, η παραγωγή αλατιού, η αμπελουργία και η οινοποιία ήταν οι βασικές βιοποριστικές ενασχόλησεις των κατοίκων της Αγχιάλου, όπως ονομαζόταν το Πομόριε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Ένα μεγάλο μέρος της έκθεσης του μουσείου είναι αφιερωμένο στα επαγγέλματα αυτά και τα εκθέματα είναι δωρεά από τους κατοίκους της περιοχής. Λεπτομέρειες μαθαίνουμε από τον διευθυντή του Ιστορικού Μουσείου Αντόν Καραμπάσεφ:\n«Τα πάντα ξεκινούν από τις παλαιότερες μαρτυρίες για την πόλη. Πρόκειται για τα αρχαιολογικά υλικά που είναι τοποθετημένα στην αίθουσα στον πρώτο όροφο. Από την Προϊστορία μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα.\nΣτον ημιώροφο του μουσείου έχει μια έκθεση ζωγραφικής και μικρή συλλογή, συνδεδεμένη με την αλιεία και τη ναυτιλία στα ύδατα της πόλης. Εδώ παρουσιάζεται και μια πολύτιμη δωρεά. Πρόκειται για περισσότερα από 40 ξύλινα μοντέλα πλοίων. Είναι κατασκευασμένα από τον Γκεόργκι Ρίμποφ, συμπολίτη μας, ψαρά και βετεράνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα πρώτα είναι από τη δεκαετία του ’30 του περασμένου αιώνα.\nΣτον δεύτερο όροφο του μουσείου παρουσιάζουμε τη σύγχρονη ιστορία και τη λαογραφία. Εδώ και τρία χρόνια ξεκινήσαμε την καμπάνια «Δωρίστε παλιό αντικείμενο – διατηρήστε το παρελθόν της πόλης σας».\nΣυγκεντρώσαμε πάνω από 1000 πολύτιμα έγγραφα, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, αρχαιολογικά, εθνογραφικά υλικά και αντικείμενα.\nΣτον τομέα της αρχαιολογίας λάβαμε πολλά ευρήματα από ανασκαφές στην αρχαία πόλη Ulpia Anchialus, όπως ήταν γνωστή στη Ρωμαϊκή περίοδο. Το 2016 έχουν καταγράφηκαν πολλά αξιοθέατα - αρχαία κτίρια, δρόμους, νομίσματα, αρχιτεκτονικά στοιχεία, κολώνες, ψηφιδωτά, και μέρος της διαδρομής των τειχών της πόλης.\nΑνακαλύψαμε μια ενδιαφέρουσα μεσαιωνική σαρκοφάγο από τον νάρθηκα μιας εκκλησίας που χρησιμοποιούταν ως οικογενειακό τάφο. Χάρη σε αυτές τις μελέτες τα τελευταία χρόνια το αρχείο του μουσείου εμπλουτίστηκε με πολύτιμα μνημεία, που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού.»\nΗ Ναντέζντα Στόικοβα, αρχαιολόγος και επιμελήτρια του μουσείου, προσθέτει ότι τα παλαιότερα εκθέματα είναι άγκυρες που χρονολογούνται από την Προϊστορική εποχή. «Υποθέτουμε ότι έχουν βυθιστεί πριν από τον Τρωικό πόλεμο», λέει, η ίδια και συνεχίζει:\n«Θεωρείται ότι η πόλη Αγχίαλος ιδρύθηκε τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ. Τα περισσότερα είναι τα ευρήματα από τη Ρωμαϊκή περίοδο. Υπάρχουν ερείπια από οικιστικά κτίρια, που μάλλον ήταν καταστήματα κρασιού, επειδή βρέθηκαν πολλά θραύσματα αμφορέων. Υπάρχουν μαρτυρίες για πλούσια εμπορική ζωή εδώ, μιας και βρέθηκαν πολλά νομίσματα από όλο τον αρχαίο κόσμο.\nΕίναι περίεργο το γεγονός ότι οι τελευταίοι βυζαντινοί αυτοκράτορες - οι Καντακουζηνοί, είχαν κατοικίες στην Αγχίαλο. Το 1453 όταν η πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όλες οι βυζαντινές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης και της Αγχιάλου, έπεσαν κάτω από την εξουσία των Οθωμανών. Έτσι, οι τελευταίοι βυζαντινοί αυτοκράτορες παρέμειναν μέχρι τον θάνατό τους στην Αγχίαλο. Σήμερα γνωρίζουμε πού ήταν οι κατοικίες τους, αλλά έμειναν μόνο ερείπια. Έχουν λεηλατηθεί μέχρι την τελευταία πέτρα.»\nΈνα περίεργο γεγονός για τη σημερινή πόλη Πομόριε είναι ότι ο πληθυσμός συνεχώς αυξάνεται, όπως και ο αριθμός των νέων ρωσόφωνων κατοίκων, που έχουν ακίνητα και ζουν στο Πομόριε όλο το χρόνο. Οι ντόπιοι θεωρούν ότι με την παρουσία τους αλλάζει και η πόλη.\nΦωτογραφίες: το Ιστορικό Μουσείο και bg.wikipedia.org\nΒουλγαρική Ραδιοφωνία ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ Αντόν Καραμπάσεφ Ιστορικό Μουσείο Ναντέζντα Στόικοβα Πομόριε\nΑινίγματα από τα παλιά χρόνια στους βράχους κοντά στο χωριό Νταζντόβνιτσα\nΣτην Ανατολική Ροδόπη, κατά μήκος του ποταμού Άρδα πολλές κόγχες λατρείας, σκαλισμένες στα αρχαία χρόνια, εδώ και αιώνα προσελκύουν την προσοχή των αρχαιολόγων και ερασιτεχνών ερευνητών. Παρόλα αυτά κρύβουν ακόμα αινίγματα, που σχετίζονται με το..\nδημοσίευση: 6/10/18 9:10 AM\nΦεστιβάλ στη μνήμη του Τζανουάριους Μακγκάχαν πραγματοποιείται στις ΗΠΑ\nΓια 40η συνεχή χρονιά, στο Νέο Λέξινγκτον, μια μικρή πόλη στην καρδιά του Οχάιο, πραγματοποιείται Φεστιβάλ στη μνήμη του μεγάλου αμερικανού δημοσιογράφου Τζανουάριους Μακγκάχαν (Januarius Aloysius MacGahan), ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην απελευθέρωση..\nδημοσίευση: 6/9/18 9:15 AM\nΗ Μονή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Ζάμπλιανο - μια ζωή αφιερωμένη στην εργασία και στον Θεό\nΗ Μονή τουΑγίουΙωάννη του Βαπτιστή βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Κόνιαβσκα, κοντά στο χωριό Ζάμπλιανο. Στο μοναστήρι οι μοναχοί αυτοσυντηρούνται, έτσι όπως λέγεται στη Βίβλο « όλοι πρέπει να εργάζονται τίμια, για να βγάζουν το ψωμί..\nδημοσίευση: 6/3/18 9:15 AM


Στοίχημα: Δύο επιλογές αξίας με γκολ ! - GRTimes.gr Στοίχημα: Δύο επιλογές αξίας με γκολ ! - GRTimes.gr\nΑθλητισμός | 08/11/2019 | 13:45\nΣε αυτά βέβαια θα μετέχουν οι ίδιες ομάδες που μετείχαν και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, οπότε η συσσωρευμένη κούραση, ίσως η καλή ή κακή ψυχολογία και κάποιες απουσίες παικτών να παίξουν το ρόλο τους. Άρα, για σήμερα θα στοχεύσουμε σε ομάδες που δεν έπαιξαν μεσοβδόμαδα, υπάρχουν τέτοιες στο κουπόνι και φυσικά σε πρωταθλήματα που δεν είναι τόσο προβεβλημένα με σκοπό να πιάσουμε τους μπουκ στον ύπνο. Μελετήσαμε το κουπόνι και με τον συνδυασμό έμπνευσης και τύχης έχουμε επιλέξει δύο επιλογές από Βέλγιο και Γερμανία. Πάμε να τις αναλύσουμε:\nΓράφει ο Γιώργος Μπορμπουδάκης..\nΞεκινάμε από το πρωτάθλημα της Γερμανίας και το ματς της Κολωνίας με την Χόφενχαϊμ. Η φιλοξενούμενη υποτιμήθηκε και ίσως υποτίμησε τις πρώτες αγωνιστικές τον ίδιο της τον εαυτό και είχε κάποια ατυχή αποτελέσματα. Όμως, κατάφερε να ανακάμψει, να αρχίσει να σκοράρει και να γίνεται μία διεκδικήτρια και αυτή μιας ευρωπαϊκής θέσης, αν και είναι νωρίς ακόμα. Είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα της Γερμανίας αυτήν την στιγμή με 5 συνεχόμενες νίκες και μάλιστα το εντυπωσιακό είναι ότι δέχθηκε γκολ μόνο στους 2 από τους 5 πρόσφατους αγώνες της και οι δύο εκτός έδρας. Σκοράρει τουλάχιστον 2 γκολ κατά μέσο όρο ανά αγώνα και παίζει με φοβερή σύνεση, πλάνο και τακτική. ‘’Κοιμίζει’’ τον αντίπαλο και χτυπά σε ανύποπτο χρόνο.\nΗ Κολωνία είναι ακόμα στην επικίνδυνη ζώνη, με 7 βαθμούς μόλις. Πήρε σημαντική νίκη προ δύο εβδομάδων εντός από την Πάντεμπορν αλλά δεν της αρκεί. Θέλει βαθμούς, θέλει νίκες, αλλά προπαντός πρέπει να σκοράρει. Δυσκολεύεται αλλά γκολ βγάζει με κάποιον τρόπο. Το ματς είναι αμφίρροπο, η Κολωνία πρέπει να επιτεθεί και η Χόφενχαϊμ να αντιδράσει. Θα πάμε στον συνδυασμό: GG+over 2.5 στο 1.85 (Betshop).\nΣυνεχίζουμε με το πρωτάθλημα του Βελγίου και πάμε στο παιχνίδι της κάκιστης εφέτος Άντερλεχτ που φιλοξενείται από τη Ζούλτε Βάρεγκεμ. Αμφίρροπο παιχνίδι λόγω της μέχρι τώρα εικόνας και των δύο ομάδων. 5 βαθμούς διαφορά έχουν οι δυο τους, με την 11η Άντερλεχτ να είναι σε φόρμα και την 5η Ζούλτε να είναι σε κάθοδο. Η γηπεδούχος διεκδικεί φέτος μια θέση στα πλέι οφ και ίσως μπορέσει να βγει και στην Ευρώπη ενώ η Άντερλεχτ είναι στο γκρουπ υποβιβασμού και πρέπει να ξεφύγει. Επένδυσε, πήρε παίκτες αλλά μέχρι τώρα λίγα πράγματα. Πάντως, ξεκίνησε να σκοράρει και αυτό είναι μεγάλη υπόθεση.\nΈχει 7 ματς αήττητη και ξεκόλλησε από την τελευταία θέση. Δεν πείθει με το ποδόσφαιρό της, σαφώς και υπάρχει ακόμα δρόμος, αλλά τουλάχιστον δεν κινδυνεύει. Η Ζούλτε είναι ομάδα του γκολ, πάντα θα σκοράρει έστω ένα γκολ αλλά έχει ασταθέστατη άμυνα. Είναι ομάδα που αν βρει ρυθμό και της βγει το ματς δε θα λυπηθεί καμία ομάδα αλλά είναι και στιγμές που δεν μπορείς να την προβλέψεις. Εντός έχει ηττηθεί μόνον από την Κλαμπ Μπριζ και μάλιστα ήταν το ματς που δεν σκόραρε! Θα πάμε με το κίνητρο και τα γκολ. GG στο 1.55 (Stoiximan).


Instagram iOS .app - Σελίδα 24 - App Store - iPhonehellas.gr\nΔημοσίευση 18/06/2018 - 11:29\nΔημοσίευση 18/06/2018 - 14:54\nΕγώ έχω αυτή Followers Meter for Instagram από Social Core LLChttps://itunes.apple...06132?l=el&mt=8\nΔημοσίευση 21/09/2018 - 12:23\nΑρκετούς μήνες μετά την έλευση των GIF Stickersστα Stories του Instagram, η ομάδα ανάπτυξης αποφάσισε να φέρει το συγκεκριμένο format και στα μηνύματα που στέλνουν οι χρήστες μέσω του Direct.\nΔημοσίευση 02/11/2018 - 08:36\nΗ εφαρμογή που πρόσφατα πέρασε στα χέρια της Apple, αναβαθμίστηκε και τώρα σου δίνει την επιλογή να μοιραστείς τα τραγούδια που ανακαλύπτεις μέσω αυτής στα Instagram Stories. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις κάποιο τραγούδι μέσω του Shazam και στη συνέχεια να πατήσεις στο share button για να δεις την επιλογή "Instagram Stories".\nΔημοσίευση 08/02/2019 - 14:50\nΜόλις διαπίστωσα ότι το Instagram είχε κρατήσει cache 12+ GB\nΤο έσβησα και το ξαναέβαλα.\nΔε θυμάμαι να ήταν έτσι πριν κάποιο καιρό, και σε εσάς καταλαμβάνει τόσο πολύ χώρο; Θυμάμαι να πιάνει μέχρι 1.5-2 GB maximum...


ΣΟΚ: Υπάλληλος κυνοκομείου σκότωσε δυο σκυλιά! - Karfitsa.gr\nΣΟΚ: Υπάλληλος κυνοκομείου σκότωσε δυο σκυλιά!\n25 Ιουλίου 2016, 17:10\nΜέχρι θανάτου χτύπησε δύο σκυλιά, ένας δημοτικός υπάλληλος που δούλευε στο κυνοκομείο Σερρών. Πρόκειται για έναν 37χρονο που δούλευε στο Δήμο Σερρών με σύμβαση και εργαζόταν στο δημοτικό κυνοκομείο. Ο δράστης ισχυρίστηκε, ότι πήγε να ταΐσει τα σκυλιά και δυο από αυτά του επιτέθηκαν, για αυτό και τα χτύπησε. Με την χρήση ενός ξύλου, ο 37χρονος χτύπησε δυο σκυλιά μέχρι θανάτου.\nTags«Θεσσαλονίκη» Karfitsa Karfitsa.gr KKE ανελ Βουλή' Ένωση Κεντρώων εφημερίδα Καρφίτσα Κεντρική Μακεδονία κυνοκομείο Μέγαρο Μαξίμου Νέα Δημοκρατία ΠΑΣΟΚ] ποτάμι Σέρρες) σκυλιά υπουργός Επικρατείας Χρυσή Αυγή.\nΤΩΡΑ: Σοβαρό τροχαίο στην οδό Λαγκαδά


Άνγκελα Μέρκελ: Υπήρξε πράκτορας της Στάζι; - Open Magazine\nΆνγκελα Μέρκελ: Υπήρξε πράκτορας της Στάζι;\nΌπως υποστηρίζουν πολλές ιστοσελίδες επί χρόνια, η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, διετέλεσε κατάσκοπος της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανίας Στάζι με την κωδική ονομασία «Έρικα»\nΌπως υποστηρίζουν πολλές ιστοσελίδες επί χρόνια, η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, διετέλεσε κατάσκοπος της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανίας Στάζι με την κωδική ονομασία «Έρικα».\nΕάν κάποιος ψάξει στο Google το όνομα της καγκελαρίου, είναι βέβαιο πως αμέσως θα εμφανιστεί δίπλα σε αυτό το ιστορικό έρευνας του IM Erika — όπου IM σημαίνει Inoffizielle Mitarbeiterin, «ανεπίσημη συνεργάτιδα».\nΌπως γράφει ο Κνάμπε, δεν υπάρχουν επίσημα έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι η Μέρκελ υπήρξε ανεπίσημη συνεργάτιδα της Στάζι, «δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρξαν ποτέ».\nΣε εκείνους τους ταραχώδεις μήνες που ακολούθησαν την πτώση του τείχους του Βερολίνου, το 1989, οι υπάλληλοι του υπουργείου Εσωτερικών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας κατέστρεψαν τόνους εγγράφων, προτού το πλήθος αποτρέψει την ολοκληρωτική καταστροφή αυτού του πολύτιμου ιστορικού αρχείου.\nΌμως, και σήμερα, παρ’ όλες τις επισταμένες προσπάθειες, δεν έχει γίνει κατορθωτό να επιτευχθεί η ανάκτηση των κατεστραμμένων εγγράφων που περιέχονται σε 15.000 σάκους με κομματάκια χαρτιού.\nΟ Κνάμπε εξέτασε μία προς μία τις φήμες γύρω από το πρόσωπο της Μέρκελ. Η ίδια είχε τονίσει άλλωστε πως το 1978 η Στάζι είχε επιχειρήσει να τη στρατολογήσει, πράγμα που δυσχεραίνει πολύ την όποια καταφατική απάντηση για τη δράση της πριν από την πτώση του Τείχους, καθώς η αλήθεια για την άρνησή της, ή πιθανώς όχι, εξαρτάται μόνο από την ίδια την καγκελάριο, καθώς είναι η μόνη που μπορεί να δει το φάκελο που είχαν συντάξει γι’ αυτήν οι ανατολικογερμανικές αρχές.\nΑυτός άλλωστε είναι και ο γενικός κανόνας: από τα αρχεία της Στάζι μόνον ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ζητήσει και να δει το φάκελό του, και κανένας άλλος. Συνεπώς, τονίζει ο Κνάμπε, το σημείο αυτό παραμένει μία «μαύρη τρύπα» στο βιογραφικό της Μέρκελ. Και το σημείο αυτό μόνον πλαγίως μπορεί να φωτιστεί, αλλά όπως προσθέτει ο πρώην διευθυντής του μνημείου των πρώην φυλακών Χόχενσενχαουζεν (Ανατολική Γερμανία) «η ίδια η καγκελάριος οφείλει να δώσει διευκρινίσεις».\nΈνα άλλο σημείο που εμφανίζεται συχνά στις φήμες για το ένοχο παρελθόν της Μέρκελ αφορά τα ταξίδια της στο εξωτερικό και τη μετακίνησή της δύο φορές στη Δυτική Γερμανία στη δεκαετία του ’80. Αυτό ήταν ένα προνόμιο που απολάμβαναν λιγοστοί πολίτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι οποίοι κατά κανόνα είχαν στενές σχέσεις με το καθεστώς.\nΌπως όμως γράφει ο Κνάμπε, τα ταξίδια αυτά συμπίπτουν με μια σημαντική ιστορική συγκυρία: ήταν τότε που το καθεστώς του Έρικ Χόνεκερ είχε εντείνει ακόμη περισσότερο τον έλεγχο και την καταστολή των πολιτών, πολλαπλασιάζοντας τις τάσεις φυγής από τη χώρα.\nΣυνεπώς, δεν μπορεί κάποιος με βεβαιότητα να συναγάγει πως τα ταξίδια αυτά «αποδεικνύουν ότι ανήκε στη Στάζι».\nΌμως, στις διηγήσεις των διακινητών της ιστορίας αυτής για τη Μέρκελ επανέρχεται διαρκώς ένα συγκεκριμένο ταξίδι της, αυτό στην Πολωνία το 1981, όταν κατά την επιστροφή της στα πράγματά της εντοπίστηκαν φυλλάδια του αντι-κομμουνιστικού συνδικάτου «Αλληλεγγύη» του Λεχ Βαλέσα. Γιατί δεν είχε τότε συνέπειες το γεγονός αυτό για τη Μέρκελ, αναρωτιούνται όλοι. Ο Κνάμπε επιχειρεί να διατυπώσει δύο λόγους: γιατί ήταν ένα επίσημο ταξίδι με το τμήμα του πανεπιστημίου της και επειδή ήταν μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας FDJ.\nΜια άλλη εκδοχή είναι πως, ως μέλος της νεολαίας, περιστοιχιζόταν από άλλους κατασκόπους, συνεπώς ακόμη και ακούσια ήταν πληροφοριοδότριά τους και εκείνη.\nΌμως, κατά τον Κνάμπε, το γεγονός ότι κανένας από τους τότε πληροφοριοδότες δεν αναφέρει το όνομα της Μέρκελ ωθεί κάποιον να σκεφθεί εύλογα πως η καγκελάριος δεν ήταν μία από αυτούς.\nΤέλος, ανακριβής είναι για τον ίδιον και η κωδική ονομασία «Έρικα», την οποία πήραν αυτούσια από ένα μυθιστόρημα, το «Το ταξίδι του Ρόμπερτ», που είχε γράψει με θέμα εκείνη ένας πρώην κατάσκοπος. Κρίμα όμως που η πρωταγωνίστρια εκείνου του βιβλίου, μία επιστήμονας που έκανε το διδακτορικό της, δεν ονομαζόταν Έρικα, αλλά Ρενάτε.\nHashtags: #ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ , #ΣΤΑΖΙ , #ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ


Ο Μητσοτάκης, ο Μπάμπις και η Ελούντα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΟ Αντρέϊ Μπάμπις είναι ο Πρωθυπουργός της Τσεχίας, αρχηγός του κόμματος ΑΝΟ (Δράση Ανικανοποίητων Πολιτών) και θεωρείται από τους πλουσιότερους Τσέχους. Προχθές πήρε μέρος στη τηλεδιάσκεψη της ομάδας των 8 χωρών που διαχειρίστηκαν το πρώτο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού με επιτυχία. Σ΄αυτήν τη διάσκεψη ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημέρωσε, ανάμεσα στα άλλα, τους ομολόγους του για το σχέδιο της κυβέρνησης να ανοίξει στις 15 Ιουνίου τις πτήσεις προς την Αθήνα για τους επισκέπτες από χώρες με παρόμοια επιδημιολογικά δεδομένα.\nΟταν η τηλεδιάσκεψη βρισκόταν προς το τέλος της και αφού και οι οκτώ ηγέτες εξήγησαν τον τρόπο για το πώς θα γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας τους, ο Αντρέϊ Μπάμπις είπε στον Ελληνα Πρωθυπουργό: «Κυριάκο, εγώ την 1η Αυγούστου θα είμαι στην Ελούντα». Ο Τσέχος πρωθυπουργός έρχεται κάθε χρόνο στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην Ελούντα και δεν πρόκειται, όπως έλεγε, να χάσει τις εφετινές διακοπές του στην Ελλάδα. Αλλωστε η χώρα μας, όπως και η χώρα του, διαχειρίστηκαν την υγειονομική κρίση με επιτυχία. Θα είναι ο πρώτος ηγέτης ξένης χώρας που θα κάνει τις διακοπές του στην Κρήτη\nΓια την ιστορία σας αναφέρω ότι και οι οκτώ ανέφεραν πως δεν έχει σημειωθεί επιδημιολογική έξαρση στις χώρες τους, παρόλο που ο ιός δεν έχει εξαλειφθεί. Ωστόσο, όπως είπαν, η καλή επιδημιολογική εικόνα δεν πρέπει να οδηγήσει τους πολίτες σε χαλάρωση όσον αφορά τα μέτρα κοινωνικής απόστασης και ατομικής προστασίας. Οι οκτώ χώρες που οι ηγέτες τους πήραν μέρος στην τηλεδιάσκεψη είναι: Ελλάδα, Αυστρία, Δανία, Νορβηγία, Τσεχία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Ισραήλ.\nΠώς μια είδηση από Μαξίμου κάνει τον γύρο του κόσμου\nΔείτε, τώρα, πως μια είδηση από το Μέγαρο Μαξίμου κάνει τον γύρο του κόσμου μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Πρωθυπουργός είχε αργά το απόγευμα της Πέμπτης τηλεδιάσκεψη με εκπροσώπους των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών τεχνολογίας. Ο εκπρόσωπος της Microsoft Charles Lamanna, δήλωσε ότι η εταιρία του σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα κέντρο ανάπτυξης (Robotic Process Automation) στην Ελλάδα. Θα είναι το πρώτο κέντρο της Microsoft σε επίπεδο Ερευνας και Ανάπτυξης στην χώρα μας. Την είδηση αυτή πήραν αμέσως τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία (Bloomberg κ.α.) και την μετέδωσαν σ΄όλο τον κόσμο. Τι σημαίνει αυτό;\nΟ,τι τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία και τηλεοπτικά δίκτυα σφόδρα ενδιαφέρονται για την χώρα μας. Ο λόγος; Η ορθή διαχείριση της υγειονομικής κρίσης που έγινε από την Πολιτεία, αλλά και απ΄όλους τους Ελληνες. Θέλετε μερικά παραδείγματα; Ανοιξε η Ακρόπολη (με την επίσκεψη της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου) και έγινε πρώτο θέμα σ΄όλο τον κόσμο. Το ίδιο έγινε όταν άνοιξαν και οι παραλίες ή όταν ανακοινώθηκε πότε θα γίνουν οι πρώτες πτήσεις από και προς την Ελλάδα. Αυτό το ενδιαφέρον των ξένων για την Ελλάδα πέρασε και στις επενδύσεις, όπως έγινε την Παρασκευή και με την Microsoft.\nΗ Πρόεδρος, οι Κίκονες και οι γυναίκες της Θράκης\nΟι Κίκονες, είναι το πρώτο οινοποιείο του Νομού Ροδόπης, που παράγει 40.000 φιάλες ετησίως. Αυτό το οινοποιείο θέλησε να επισκεφθεί η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στο πλαίσιο της τριήμερης περιοδείας της στη Θράκη. Και ξέρετε γιατί; Πρώτον έχει…«νονό» τον Ομηρο και δεύτερο επειδή στο οινοποιείο υπεύθυνη είναι γυναίκα. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2004 από την Μελίνα Τάσσου, η οποία είναι γεωπόνος, οινολόγος του Bordeaux με πλούσια οινοποιητική εμπειρία από Γαλλία και Αυστραλία. Το όνομα Κίκονες αναδύεται από τους Ομηρικούς στίχους ως θρακικό φύλο που παρήγαγε ξακουστό κρασί.\nΗ Κατερίνα Σακελλαροπούλου στην Θράκη είχε πολλές συναντήσεις με γυναίκες και τίμησε και την γυναικεία επιχειρηματικότητα. Πέραν του οινοποιείου Κίκονες, επισκέφθηκε και τον γυναικείο συνεταιρισμό Γενισέας Ξάνθης όπου οι γυναίκες μέλη του συνεταιρισμού καλλιεργούν και παράγουν προϊόντα από ζαχαροκάλαμο. Το καλάμι μπορεί να αποχυμωθεί και να παραχθεί πετιμέζι και φυσικό χυμό και το υπόλοιπο μπορεί να γίνει ρούμι και ότι απομείνει γίνεται πέλετ. Αυτό το πετιμέζι οι Ιταλοί το επιζητούν για να φτιάξουν ρούμι.\nΚαφές με μουσουλμάνες\nΕκείνο όμως που εντυπωσίασε από την επίσκεψή της στη Θράκη ήταν η δύο φορές συνάντηση που είχε η κυρία Σακελλαροπούλου με μουσουλμάνες και χριστιανές γυναίκες. Ηπιε μαζί τους καφέ και αντάλλαξε απόψεις. Συνομίλησε με δύο χριστιανές και με τρεις μουσουλμάνες εκ των οποίων η μία ήταν Πομάκα και η τρίτη Ρομά. Τις ευχαρίστησε για την υπεύθυνη στάση τους στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού.\nΕπισκέφθηκε επίσης το εργοστάσιο της Sunlight που προσφάτως στήριξε με δωρεές το σύστημα Υγείας. Οταν επισκέφθηκε το σχολικό συγκρότημα της Γλαύκη. η Πρόεδρος μπήκε στις τάξεις και συνομίλησε με μαθητές και με μαθήτριες, ενώ παρέδωσε και τρεις φορητούς υπολογιστές συμβολικά για το Γυμνάσιο, το Λύκειο και το ΕΠΑΛ. Και ξέρετε τον λόγο για τον οποίο εντυπωσιάστηκε η Πρόεδρος; Επειδή οι μαθητές και οι μαθήτριες της εμπιστεύθηκαν τα μελλοντικά τους σχέδια. Στόχος τους ήταν να σπουδάσουν, έλεγαν, είτε στο Πολυτεχνείο, είτε στην Ιατρική, ή ακόμα στη Νομική και στη Ψυχολογία. Ηθελαν οπωσδήποτε να σπουδάσουν σε ανώτατες σχολές\nΤι έκανε ο Κουτσούμπας στην καραντίνα;\nΉ πιο σωστά τι έγραψε και τι διάβασε ο Γραμματέας του ΚΚΕ τις μέρες της καραντίνας; Ο Δημήτρης Κουτσούμπας έγραψε άρθρα, ένα κάθε βδομάδα στο Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου: “Για το τέλος των μύθων και των ψευδαισθήσεων” με αφορμή την πανδημία, για “την πραγματική αιτία της ψήφισης της συμφωνίας των Πρεσπών”, “για το νέο σχέδιο Μάρσαλ”, αλλά και για τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Λένιν.\nΑρκετές μέρες κράτησε η καραντίνα, έτσι ο κ. Κουτσούμπας βρήκε την ευκαιρία και διάβασε και αρκετά βιβλία. Ένα από αυτά: “Η Ευρώπη στο προσκήνιο. Η γέννηση του καπιταλισμού από το 15ο έως το 17ο αιώνα” του Ίστβαν Μάρκους. Επίσης το “Ο Αντώνης δεν θα σχολάσει απόψε” της Π. Σωτηράκου, που αναφέρεται στη μεγάλη απεργία της ΛΑΡΚΟ το 1977. Σας θυμίζω ότι γραμματέας του ΚΚΕ έχει προσωπικούς δεσμούς με τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ καθώς για πολλά χρόνια ήταν κομματικό στέλεχος στην περιοχή. Διάβασε όμως και το νέο βιβλίο της Σεμίνας Διγενή “Οι Απείθαρχοι”. Μάλιστα της έγραψε γι αυτό: “Το άρωμα της Επανάστασης είναι διάχυτο στο έργο σου και ιδιαίτερα λίγο πριν το τέλος. Διατρέχει το λόγο και τις γραμμές των 50 ορόφων και των οριζόντων. Είναι η μεγάλη Έξοδος από την μαυρίλα και την βαρβαρότητα ενός συστήματος που δεν υπολογίζει την ανθρώπινη ζωή. Όσο κι αν είναι πολύ σουρεάλ ορισμένες φορές και άλλες φορές με την ακατέργαστη σκέψη των παιδικών μας χρόνων… Πότε χορεύοντας στους ήχους του Γούντστοκ, πότε ταξιδεύοντας με τη μοτοσυκλέτα του “Ξένοιαστου Καβαλάρη”, πότε πέφτοντας κάτω από τα γέλια, στο “Πάρτυ” εκείνο, του απίθανου Πήτερ Σέλλερς, πότε απορημένοι και τρελαμένοι μαζί από το φευγιό ανθρώπων αγαπημένων κοντινών, αλλά και άλλων που έγιναν κοντινοί μας μέσα από τη μουσική, το ταλέντο τους και δεθήκαμε μαζί τους περισσότερο ίσως κι από την ίδια την οικογένειά μας”.\nΛέσβος: Επιχείρηση απεγκλωβισμού μεταναστών – Ενας νεκρός


Μους σοκολατας σε 5 λεπτα |\nYou are here: Home / Desserts / Μους σοκολατας σε 5 λεπτα\nJanuary 17, 2016 by korinakaran@hotmail.com\nΗ εβδομάδα αυτή είναι εβδομάδα διαβάσματος, οπότε υπόσχομαι ότι θα ποστάρω μόνο εύκολες και γρήγορες συνταγές! Χθες λοιπόν το απογευματάκι μου ήρθε έντονη επιθυμία για γλυκό και ιδιαίτερα σοκολάτα. Αν λοιπόν βρεθείς σε παρόμοια κατάσταση και δεν έχεις έτοιμο γλυκό στο σπίτι, η συνταγή αυτή θα σου σώσει τη ζωή: φτιάχνεται στη κυριολεξία μέσα σε 5 λεπτά, χρειάζεται μόνο 5 υλικά, τρώγεται κατευθείαν και είναι απλά πεντανόστιμη. Το μυστικό υλικό είναι το αβοκάντο που του δίνει τη πλούσια, κρεμώδη υφή αλλά και όλα τα Ω3 που σε κάνουν να τρώς κάθε κουταλιά χωρίς τύψη. Και αν σε ξενίζει η ιδέα του αβοκάντο στο γλυκό, σου βάζω στοίχημα ότι ούτε που θα το καταλάβεις!\n3κτ σούπας σκόνη μη επεξεργασμένου κακάο\n2κτλ σούπας βούτυρο αμυγδάλου ή φυστικοβούτυρο\n3 χουρμάδες ποικιλιάς μετζούλ\nΦρούτα η κομματάκια μη επεξεργασμένης σοκολάτας για γαρνίρισμα\nΠροσθέτεις όλα τα υλικά στον επεξεργαστή τροφίμων και χτυπάς μέχρι να γίνει κρέμα. Γαρνίρεις με φρούτα ή κομματάκια σοκολάτας και τρώς απευθείας.\nFiled Under: Desserts, Kids Tagged With: αβοκάντο, κακάο, μους σοκολάτας\n« Συμβουλη: Τρωγοντας τις εποχες\nΖεστη σαλατα λαχανικων με σπανακι και μελιτζανα »


Κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «Το εξυπνοπούλι και η γάτα» « Κερδίστε Προσκλήσεις « toSpirto.net\nΚερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «Το εξυπνοπούλι και η γάτα» 12 Οκτωβρίου 2018\nΓια την Κυριακή 28 Οκτωβρίου, στις 18:00, στη θεατρική σκηνή Faust Bar-Theatre-Arts .\nΔηλώστε ΔΩΡΕΑΝ συμμετοχή στην κλήρωση και κερδίστε μία διπλή πρόσκληση για να παρακολουθήσετε την Κυριακή 28 Οκτωβρίου, στις 18:00, στη θεατρική σκηνή Faust Bar-Theatre-Arts, την παράσταση «Το εξυπνοπούλι και η γάτα».\n2. Στέλνοντας email στο info@tospirto.net. Στο ΘΕΜΑ (subject) γράφετε ΕΞΥΠΝΟΠΟΥΛΙ και το ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ σας.\nΟ διαγωνισμός για την παράσταση «Το εξυπνοπούλι και η γάτα» λήγει στις 23.59 της Πέμπτης 25 Οκτωβρίου και τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου στο site μας.


Peek A Bloom – Athens Vibe\nΗ αρχή της εβδομάδας δεν μπορεί ποτέ να σε βρει ευτυχισμένη. Ίσως και να μπορεί δηλαδή, αλλά η συνθήκη της Δευτέρας, καταστρέφει πολύ εύκολα τη φούσκα ενός όμορφου Σαββατοκύριακου. Ειδικά αν ο ύπνος σου ήταν ενοχλητικά διαλειμματικός, εξαιτίας των γατιών που ούρλιαζαν από ηδονή στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας σου, τότε σίγουρα η φούσκα σκάει και μάλιστα ήταν από τσίχλα. Μπαμπαλού. Και σου πέφτει στα μαλλιά.\nΗ Χαρά μένει στον τρίτο όροφο της γωνιακής πολυκατοικίας στη συμβολή των οδών Σπύρου Μερκούρη και Τιμάρχου, στο Παγκράτι, μαζί με τη μαμά της. Στα 31 της χρόνια, κοιτάζεται στον καθρέφτη και σκέφτεται ότι λίγα πράγματα την ενοχλούν πια στην εμφάνισή της: ίσως λίγο τα αυτιά της που πετάνε και το γεγονός ότι τα μαλλιά της είναι πολύ ίσια, αλλά κατά τ’ άλλα είναι αρκετά συμφιλιωμένη με τον εαυτό της. Ίσως γι’ αυτό θα έπρεπε να κεράσει μια μπύρα τη Δανάη που έκανε την εργασία της για την πτυχιακή της στην ψυχολογία, χρησιμοποιώντας την ως πειραματόζωο, αλλά ίσως πάλι και όχι. Μόνη της είχε κατακτήσει την αποδοχή του εαυτού της. Όπως μόνη της στεκόταν τώρα και η μητέρα της στην κουζίνα, ενώ της έφτιαχνε καφέ: «Θα αργήσεις και πάλι θα σου την πει ο Οδυσσέας. Τι θες για φαγητό;». «Κάνε ό,τι θες. Θα φάω έξω», της είπε, ενώ σκρόλαρε στο Instagram από συνήθεια, χωρίς να βλέπει τις εικόνες που περνούν μπροστά από τα μάτια της.\nΣτο δρόμο για το οδοντιατρείο, της αρέσει να περπατάει από το αριστερό πεζοδρόμιο και να πηγαίνει αντίθετα από την κίνηση των αυτοκινήτων. Πίσω από το περίπτερο βλέπει πάλι εκείνο τον τύπο που μιλάει στο τηλέφωνο και χαμογελά. Στην τράπεζα, μια ουρά από γέρους της θυμίζουν ότι μάλλον άλλαξε ο μήνας, οπότε θα πρέπει να δώσει τα κοινόχρηστα, αλλά θα έχει πια και λεφτά να βγει.\nΤο παρκάκι του Ευαγγελισμού είναι πάντα θλιβερό, αν και όμορφο, αλλά τα ποντίκια που έχει δει να κάνουν τη βόλτα τους εκεί κατά καιρούς δεν την αφήνουν να το συμπαθήσει. Μένει εκεί τα τελευταία 18 χρόνια κι ακόμα προτιμά να μην το διασχίζει, αλλά να το περικυκλώνει. Φτάνει στο Κολωνάκι και ανοίγει το οδοντιατρείο στις 9:20 – ευτυχώς ο Οδυσσέας δεν έχει έρθει ακόμα. Μέχρι να πιεί τις πρώτες γουλιές από τον γαλλικό, τα τηλέφωνα και το κουδούνι αρχίζουν να χτυπούν.\n«Ο γιατρός θα είναι εδώ σε λίγο κυρία Βενάρδου, παρακαλώ καθίστε», λέει με απόλυτη απάθεια. Ο Οδυσσέας είναι ένας ομολογουμένως ωραίος άντρας – πρόσφατα χωρισμένος – και η πρώην γυναίκα του, η Λυδία, έχει γίνει καλή φίλη της Χαράς. Αυτές οι μικροκαθυστερήσεις του δεν του έχουν στερήσει ποτέ καμία πελάτισσα ή πελάτη, αφού ο επαγγελματισμός και η γοητεία του είναι τέτοια που δύσκολα τους αντιστέκεσαι. Εκτός αν δουλεύεις γι’ αυτόν.\nΗ μόνη παρηγοριά για την κατήφεια της Δευτέρας, είναι ένα μπουκάλι ροζέ κρασί στο Peek a Bloom. Η Λέκκα δεν παλεύεται το καλοκαίρι, αφού οι βόθροι μυρίζουν τόσο που κάνουν το στενό κάτι παραπάνω από αφιλόξενο. Η στοά του Peek όμως, είναι πάντα ένα σημείο συνάντησης για τα early drinks της Χαράς και της Δανάης, αλλά και ένα τέλειο μέρος για πρώτο ραντεβού.\nA post shared by Peek A Bloom (@peekabloomathens)\n«Πάμε μπάρα;», προτείνει η Δανάη και δε δείχνει να περιμένει όντως απάντηση, αφού έχει ήδη διαλέξει το σκαμπό της στο μπαρ. Ο μπαρμαν τις καλωσορίζει δείχνοντας να τις αναγνωρίζει, αλλά όχι τόσο ώστε να μπορούν ακόμα να το πουν «στέκι τους».\n«Όχι, αυτό παίρνουμε πάντα», λέει η Χαρά και χαμογελά σχεδόν καταναγκαστικά.\n«Πάρε σε παρακαλώ τα φυστίκια από κει. Είναι 19:15, έχω σταματήσει εδώ και 45’ να τρώω. Κάνω fasting εδώ και 3 μέρες και πάει σούπερ», καταθέτει με ενθουσιασμό η Δανάη.\n«Αυτή τη φορά σε πόσο καιρό λες ότι θα μπεις στο Large των Bershka;», τη ρωτάει η Χαρά ενώ κατεβάζει το application του Tinder.\n«Δεν ξέρω… κανονικά δε θα έπρεπε ούτε να πίνω, αλλά εντάξει. Φρούτο είναι. Χυμός σταφύλι ε;»\n«Ό,τι πεις. Έλα τώρα να γελάσουμε λίγο με το σκουπίδι που κυκλοφορεί στο Tinder. Κάνεις swipe αριστερά όταν δε σου αρέσει κάποιος και δεξιά όταν σου αρέσει, μέχρι να κάνετε match», λέει η Χαρά.\nΗ Δανάη προσπαθεί να καταπιεί γρήγορα το πορτοκαλί ξηροκάρπι που πέταξε στα κρυφά στο στόμα της προκειμένου να απαντήσει σε τέτοιο χρόνο ώστε να μην αποκαλυφθεί στη φίλη της ότι έφαγε: «Το ξέρω. Ακόμα κάνει dating με το tinder ο κόσμος; Νόμιζα ότι η φάση είχε μεταφερθεί στο Instagram.»\n«Εννοείται. Κάνουν like ή follow κι αν τους κάνεις πίσω, είναι σαν να δίνεις το πράσινο φως και έτσι κάποιος ξεκινά το μπλα μπλα. Αλλά εδώ είναι ένας άλλος κόσμος. Οι φωτογραφίες στις οποίες νομίζουν οι άντρες ότι είναι ωραίοι ή έστω γοητευτικοί, είναι αστείες.»\n«Και τι ψάχνεις να βρεις τώρα εσύ εδώ; Έχει μόνο απελπισμένους.»\n«Να γυμνάζεται και να ξέρει να μαγειρεύει. Μπράτσα και φαΐ, αυτά θέλω.»\n«Τόσο. Μαλάκα. Άσε κάτω το φυστίκι. Δες εδώ.»\n«Ρε το καθίκι. Δεν έχει ένα μήνα που χώρισε την Αλίκη και είναι στο tinder; Με φωτογραφίες που τον έβγαζε εκείνη στις διακοπές τους; Πρέπει να της το πούμε!»\n«Όχι ρε συ θα πέσει ακόμα περισσότερο. Μήπως πρέπει να βγω μαζί του να μου εξηγήσει τι και πώς;»\n«Τι λες ρε Χαρά; Δε θυμάσαι πώς χώρισαν; Η άλλη έλιωνε για χάρη του κι ο τύπος την έστειλε επειδή τάχα μου δε μπορούσε να την εμπιστευτεί γιατί είχε πολλούς άντρες φίλους. Πόσο γελοίος.»\n«Ναι, αλλά ωραίος.»\n«Ε και; Μην πίνεις άλλο.»\n«Κι εσύ μην τρως άλλο. Πάει το fasting.».\n«Εντάξει έκανα ένα λάθος, σταυρώστε με.»\nΗ Χαρούλα σηκώνει το βλέμμα και βλέπει τη neon επιγραφή στον τοίχο του μαγαζιού «MADE FOR HUMANS». Σωστά, τα λάθη είναι για τους ανθρώπους.\nΝα κάνει swipe right ή left στον πρώην της κολλητής της; Επίλεξε τη συνέχεια της ιστορίας μέσω Instagram stories.\nPrevious PostΗμέρα Χ


Στους Δρόμους των Αγγέλων: ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΓΑΠΗΣ ΤΑΖ ΜΑΧΑΛ TAJ MAHAL\nΜια ρομαντική ιστορία αγάπης!!!\nΚατασκευάστηκε από τον μογγόλο αυτοκράτορα Σαχ Γιαχάν Α', τον 17ο αιώνα, στη μνήμη της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ.\nΠολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως το όγδοο θαύμα του κόσμου!\nΠρόκειται για ένα από τα ομορφότερα μνημεία και η ιστορία του είναι μία από τις πιο ρομαντικές.\nΓιατί το Ταζ Μαχάλ δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ωδή στον έρωτα, αντιπροσωπεύοντας τα απαράμιλλα συναισθήματα που τον συνοδεύουν.\nΕπί αιώνες, το Ταζ Μαχάλ ενέπνευσε ποιητές, ζωγράφους και μουσικούς, οι οποίοι επιχείρησαν να περικλείσουν τη μαγεία του σε λόγια, χρώματα και νότες.\nΤαξιδιώτες διέσχισαν ηπείρους προκειμένου να δουν από κοντά την επιβλητική του ομορφιά και ελάχιστοι κατάφεραν να μείνουν αδιάφοροι μπροστά στο μεγαλείο του.\nΌπως πολλοί θρύλοι, έτσι και αυτός αρχίζει με το κλασσικό\n“Μια φορά κι έναν καιρό...”\nΜια φορά κι έναν καιρό στην Άγρα, μια περιοχή της μακρινής Ανατολής ζούσε ένας πρίγκιπας που τον έλεγαν Κουράμ κι ο οποίος στα 15 του χρόνια ερωτεύτηκε μια πριγκίπισσα.\nΣύμφωνα με το θρύλο, οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν τυχαία και οι μοίρες τους ενώθηκαν για πάντα.\nΑφού πρώτα περίμεναν πέντε ολόκληρα χρόνια ώσπου να τους επιτραπεί να ιδωθούν, τελικά παντρεύτηκαν στα 1612.\nΗ πριγκίπισσα κατά την τελετή του γάμου πήρε το όνομα Μουμτάζ Μαχάλ που σημαίνει ”Η εκλεκτή του παλατιού”.\nΟ πρίγκιπας ενθρονίστηκε στο βασίλειο το 1628 με το όνομα Σα Τζαχάν (Shah Jahan), που σημαίνει “Βασιλιάς του Κόσμου” και κυβέρνησε με ειρήνη.\nΌμως η μοίρα το θέλησε έτσι ώστε η Μουμτάζ να μη μείνει στο θρόνο για πολύ.\nΑφού πρώτα χάρισε στον Σα Τζαχάν το 14ο παιδί του, πέθανε στα 1631° ήταν μόλις 39 ετών.\nΟ αυτοκράτορας δέχτηκε σαν μαχαιριά τον θάνατό της και, σύμφωνα με την ιστορία, το βασίλειο πένθησε την Μουμτάζ για 2 χρόνια.\nΣτη διάρκεια αυτής της περιόδου δεν έγινε τίποτε χαρμόσυνο στην επικράτεια του βασιλείου: ούτε μουσική, ούτε γιορτές, ούτε συγκεντρώσεις.\nΟ Σα Τζαχάν αποφάσισε να χτίσει ένα μνημείο που κανένας δεν είχε αντικρύσει ποτέ στο παρελθόν, ώστε ο κόσμος να μη μπορεί ποτέ να ξεχάσει τη Μουμτάζ.\nΟ αρχιτέκτονας δεν είναι γνωστός, ωστόσο το μνημείο κατάφερε να συγκεντρώσει τους πιο αμύθητους θησαυρούς που μαζεύτηκαν ποτέ στην Άγρα: φίνο λευκό μάρμαρο, νεφρίτη, πολύτιμα πετράδια, τυρκουάζ, αμέθυστο, αχάτη, ζαφείρια, κοράλλια, χαλαζία, αμπάρη και άλλα.\nΈτσι δημιουργήθηκε το Ταζ Μαχάλ.\nΗ ονομασία του εν είναι τίποτα άλλο παρά συντομογραφία του ονόματος της γυναίκας της οποίας τη μνήμη αντιπροσωπεύει° της Μουμτάζ Μαχάλ...\nΤο όνομα Ταζ "Taj" έχει περσική προέλευση και σημαίνει κορώνα, ενώ Μαχάλ "Mahal" στα Αραβικά σημαίνει τοποθεσία.\nΤο μνημείο περιστοιχίζεται από έναν συμμετρικό περίγυρο με κήπους και είναι μια κλασσική μουσουλμανική κατασκευή που διαιρείται σε μικρότερα τετράγωνα και διασχίζεται από ένα κανάλι που στις δυο πλευρές του έχει σειρές από κυπαρίσσια.\nΑυτή είναι και η πιο διαδεδομένη εικόνα του.\nΣτο εσωτερικό το μαυσωλείο είναι το ίδιο εντυπωσιακό.\nΌταν σουρουπώνει, ο χώρος που περιβάλλεται από λεπτά μαρμάρινα τοιχώματα καλλωπισμένα με χιλιάδες πολύτιμα πετράδια, παίρνει διάφορους χρωματισμούς που δημιουργούν έναν μανδύα χιλιάδων εντυπωσιακών χρωμάτων.\nΗ ατμόσφαιρα στο εσωτερικό είναι μυστηριακή, σαν μια ηχώ που επαναλαμβάνει και επαναλαμβάνεται αδιάκοπα.\nΣτην κορυφή του μνημείου, υπάρχει ένας εντυπωσιακός τρούλος, το αποκορύφωμα του Ταζ Μαχάλ.\nΠεριβάλλεται από 4 μικρότερους τρούλους που στηρίζονται σε ισάριθμους πύργους με τέτοιο τρόπο, ώστε ακόμα και αν οι πύργοι καταρρεύσουν, ο κυρίως τρούλος θα παραμείνει ανέπαφος.\nΤο εξωτερικό του κτιρίου είναι φιλοτεχνημένο με σχέδια, ψηφιδωτά και ημιπολύτιμους λίθους να δένουν με το κατάλευκο μάρμαρο, κατά τα πρότυπα της ιταλικής τεχνοτροπίας που χρησιμοποιήθηκε από τους Ινδούς μάστορες.\nΑυτά τα ψηφιδωτά είναι τόσο καλοσχεδιασμένα και τοποθετημένα με τόση προσοχή, ώστε για να διαπιστωθεί κάποιο λάθος χρειάζεται μεγεθυντικός φακός.\nΓια παράδειγμα, μια απεικόνιση φυτού ύψους εξήντα εκατοστών μπορεί να περιέχει έως και 60 ψηφιδωτά, ενώ τα πλαίσια των παραθύρων αποτελούνται από μονοκόμματες μαρμάρινες πλάκες.\nΛέγεται ότι ο Σα Τζαχάν επιθυμούσε να χτίσει το δικό του μαυσωλείο από την άλλη πλευρά του ποταμού.\nΘα ήταν, σύμφωνα με το θρύλο, επιβλητικότερο και πιο ακριβό, χτισμένο από μαύρο μάρμαρο και θα επικοινωνούσε με το Ταζ Μαχάλ με μια χρυσή γέφυρα.\nΩστόσο αυτό το σχέδιο δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή.\nΑφού πρώτα εκθρονίστηκε από τον γιό του, ο αυτοκράτορας τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο παλάτι του, από όπου μπορούσε να βλέπει το Ταζ Μαχάλ μέχρι τον θάνατό του.\nΣτη συνέχεια ενταφιάστηκε στο Ταζ Μαχάλ, το οποίο ονομάστηκε “Αιώνια κατοικία του Σα Τζαχάν και της Μουμτάζ Μαχάλ”.\nΈπειτα από σχεδόν τέσσερις αιώνες, το Ταζ Μαχάλ συγκεντρώνει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, καθώς έχει χαρακτηριστεί πολύ ποιητικά\n“Ένα μοναχικό δάκρυ στο χρόνο...”\nΑναρτήθηκε από Kaity Samartzis στις 3:14 μ.μ.


Oι Ευρωπαίοι εγκρίνουν την αντίδραση της ΕΕ στον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με έκτακτο Ευρωβαρόμετρο - Kanali 6\nOι Ευρωπαίοι εγκρίνουν την αντίδραση της ΕΕ στον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με έκτακτο Ευρωβαρόμετρο\nΈρευνα του Έκτακτου Ευρωβαρόμετρου σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, δείχνει ευρεία συναίνεση μεταξύ των πολιτών της ΕΕ υπέρ της αντίδρασης της ΕΕ στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.\nΗ πλειονότητα των Ευρωπαίων πιστεύει ότι, από την έναρξη του πολέμου, η ΕΕ έχει επιδείξει αλληλεγγύη (79%), ενότητα (63%) και ταχύτητα (58%) στην αντίδρασή της.\nΣύμφωνα με δελτίο Τύπου της Κομισιόν, όσοι απάντησαν τάσσονται ευρέως υπέρ της αταλάντευτης στήριξης προς την Ουκρανία και τον λαό της. Ειδικότερα, περισσότεροι από εννέα στους δέκα απαντήσαντες (93%) εγκρίνουν την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληγέντες από τον πόλεμο. Το 88% των Ευρωπαίων επικροτεί την ιδέα της υποδοχής στην ΕΕ ατόμων, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο. Το 80% εγκρίνει τη χρηματοδοτική στήριξη που παρέχεται στην Ουκρανία. Το 66% συμφωνεί ότι «η Ουκρανία θα πρέπει να προσχωρήσει στην ΕΕ όταν είναι έτοιμη», το 71% πιστεύει ότι η Ουκρανία αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας και το 89% αισθάνεται συμπάθεια προς τους Ουκρανούς.\nΠολύ υψηλή είναι επίσης η στήριξη για τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία σε συνέχεια της στρατιωτικής της επίθεσης κατά της Ουκρανίας. Η συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων (80%) εγκρίνει τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Το 79% των Ευρωπαίων εγκρίνει τις κυρώσεις κατά Ρώσων ολιγαρχών με στόχο την επιβολή σαφούς οικονομικού και πολιτικού κόστους στην πολιτική ελίτ της Ρωσίας που είναι υπεύθυνη για την εισβολή.\nΤα δύο τρίτα των Ευρωπαίων (67%) εγκρίνουν τη χρηματοδότηση από την ΕΕ της αγοράς και της προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία. Επιπλέον, το 75% θεωρεί ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία καταδεικνύει ότι «χρειαζόμαστε μεγαλύτερη στρατιωτική συνεργασία εντός της ΕΕ».\nΗ έρευνα δείχνει επίσης ευρεία υποστήριξη για τις δράσεις της ΕΕ στον τομέα της ενέργειας με στόχο την εξάλειψη της εξάρτησης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα. Υπάρχει ευρεία συναίνεση όσον αφορά τη δημιουργία αποθεμάτων φυσικού αερίου στην ΕΕ προκειμένου να αποφευχθούν οι κίνδυνοι έλλειψης για τον επόμενο χειμώνα (86%), όσον αφορά τη λήψη μέτρων από την ΕΕ για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, των μεταφορών και των εμπορευμάτων (85%), καθώς και όσον αφορά το γεγονός ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία καθιστά πιο επείγουσα την πραγματοποίηση επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (84%).\nΤο 90% των Ευρωπαίων συμφωνεί ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τον περιορισμό των επιπτώσεων της αύξησης των τιμών της ενέργειας στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Το 86% των Ευρωπαίων απαντησάντων δηλώνει ότι η αύξηση των τιμών της ενέργειας έχει σημαντικό αντίκτυπο στην αγοραστική του δύναμη.\nΗ έρευνα του Έκτακτου Ευρωβαρόμετρου διεξήχθη στα 27 κράτη μέλη από τις 13 έως τις 20 Απριλίου και 26.066 πολίτες της ΕΕ ερωτήθηκαν διαδικτυακά.\nειδήσεις Ευρώπη Ουκρανία\nΔιάθεση για βαθύτερη συνεργασία εντός ΕΕ και στήριξη στην αποστολή της ΟΥΝΦΙΚΥΠ εξέφρασε ο Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου\nΣε τροποποίηση του Συντάγματος που επιτρέπει χρήση αγγλικής γλώσσας σε δύο δικαστήρια, προχώρησε η Βουλή