Οι άφαντοι Σιαμέζοι (αστυνομικό διήγημα του Ντάσιελ Χάμετ) « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Αστυνομικά μεζεδάκια\nΜ’ αρέσει να ‘σαι μάγκισσα (μια συνεργασία του Κόρτο) »\nΤέσσερις πόρτες πιο πέρα, η Άγκνες Μπρέιντεν, μια στρουμπουλή τριανταπεντάρα που έχει ένα στενογραφείο για το κοινό, έμπαινε στο γραφείο της.\n«Δεσποινίς Μπρέιντεν», της φώναξα· γύρισε και με περίμενε να πλησιάσω. «Μήπως είδατε τον άντρα που μόλις μπήκε στο γραφείο μας;»\n«Ναι». Τα πράσινα μάτια της φωτίστηκαν από την περιέργεια. «Ένας ψηλός, που ήταν μαζί μου στο ασανσέρ. Γιατί ρωτάτε;»\n«Ναι. Δηλαδή, εκείνος κι εγώ ήμασταν οι μόνοι που βγήκαμε στον όροφό μας. Γιατί;»\n«Είδατε κανέναν άλλον κοντά του;»\n«Όχι, αλλά δεν τον πρόσεξα όσο ήμασταν στο ασανσέρ. Γιατί ρωτάτε;»\n«Το φέρσιμό του σας φάνηκε περίεργο;»\n«Όχι, δεν αντιλήφθηκα τίποτε. Γιατί;»\n«Σας ευχαριστώ. Θα περάσω αργότερα να σας πω».\nΈκανα ένα γύρο από τους διαδρόμους του ορόφου μας χωρίς να μάθω τίποτα.\nΌταν επέστρεψα στο γραφείο, ο κοκαλιάρης άντρας κειτόταν ακόμα στο πάτωμα, αλλά τον είχαν γυρίσει ανάσκελα. Όπως περίμενα, ήταν νεκρός. Ο Γέρος, που τον εξέταζε, σηκώθηκε όρθιος βλέποντάς με να μπαίνω. Ο Πόρτερ ήταν στο τηλέφωνο, προσπαθώντας να μιλήσει με την αστυνομία. Τα μάτια του Τόμι Χάουντ ήταν γαλανά μισοδόλαρα σε άσπρο πρόσωπο.\n«Τίποτα στους διαδρόμους», είπα στον Γέρο. «Ανέβηκε με το ασανσέρ μαζί με την Άγκνες Μπρέιντεν, η οποία λέει ότι ήταν μόνος του και ότι δεν είδε κανέναν κοντά του».\n«Ακριβώς αυτό». Η φωνή και το χαμόγελο του Γέρου ήταν μειλίχια και ευγενικά λες και το πτώμα στα πόδια του ήταν απλώς ένα μοτίβο πάνω στο χαλί. Πενήντα χρόνια ντετεκτιβίστικης δουλειάς τον είχαν κάνει πιο ασυγκίνητο κι από ενεχυροδανειστή. «Φαίνεται πως τον μαχαίρωσαν στο αριστερό στήθος, μια μάλλον μεγάλη πληγή· για να σταματήσει την αιμορραγία, είχε βάλει αυτό το μεταξένιο ύφασμα» -και με το πόδι του ακούμπησε μια τσαλακωμένη μπάλα από κόκκινο ύφασμα στο πάτωμα- «που όπως φαίνεται είναι ένα σαρόνγκ».\nΓια τον Γέρο, σήμερα δεν είναι Τρίτη. Φαίνεται να είναι Τρίτη.\n«Πάνω του», συνέχισε, «βρήκα περίπου εννιακόσια δολάρια σε χαρτονομίσματα διαφόρων αξιών και μερικά ασημένια· ένα χρυσό ρολόι κι ένα σουγιά τσέπης βρετανικής κατασκευής· ένα γιαπωνέζικο ασημένιο νόμισμα των 50 σεν· καπνό, πίπα και σπίρτα· έναν πίνακα δρομολογίων της Σάουθερν Πασίφικ· δυο μαντίλια, χωρίς σημάδια από καθαριστήριο· στυλό και μερικά φύλλα άγραφο χαρτί· τέσσερα γραμματόσημα των δύο σεντς· κι ένα κλειδί που γράφει πάνω του Ξενοδοχείο Μοντγκόμερι, Δωμάτιο 540».\n«Τα ρούχα του», συνέχισε, «φαίνονται καινούργια. Σίγουρα κάτι περισσότερο θα μάθουμε από αυτά όταν τα εξετάσουμε πιο επιστάμενα, κάτι που δεν θέλω να κάνω πριν έρθει η αστυνομία. Στο μεταξύ, δεν πας μέχρι το Μοντγκόμερι να δεις αν μπορείς να μάθεις τίποτε;»\nΣτο σαλόνι του ξενοδοχείου Μοντγκόμερι, ο πρώτος που συνάντησα ήταν αυτός που αναζητούσα: ο Πέντερσον, ο μπάτσος του ξενοδοχείου, ένας πρώην μπάρμαν με ξανθό μουστάκι, που από παρακολούθηση υπόπτων δεν σκαμπάζει περισσότερα απ’ όσα εγώ από σαξόφωνο, αλλά που ξέρει να κρίνει τους ανθρώπους και πώς να τους κουμαντάρει, πράγμα που είναι και αυτό που χρειάζεται στη δουλειά του.\n«Καλώστον», με χαιρέτισε. «Έχεις κανένα σίγουρο;»\n«Αύριο θα κερδίσουμε στο Σιάτλ, μπορείς να στοιχηματίσεις άφοβα. Ποιος κάθεται στο 540, Πιτ;»\n«Αφού δεν παίζουμε στο Σιάτλ, ρε ψεύτη! Στο Πόρτλαντ παίζουμε. Απαράδεκτη έλλειψη συνείδησης, να μην ξέρεις που παίζει η ομάδ…»\n«Κόφ’ το, Πιτ! Δεν έχω καιρό να χαζολογάω με τα παιδιάστικα χόμπι σου. Προ ολίγου κάποιος έπεσε νεκρός στο μαγαζί μας, και είχε στην τσέπη του ένα κλειδί δικού σας δωματίου: το 540».\nΟ Πιτ ξαφνικά σταμάτησε να ενδιαφέρεται για τα αθλητικά.\n«Το 540;» Σήκωσε τα μάτια στην οροφή. «Πρέπει να ’ναι αυτός ο Ράουντς. Έπεσε νεκρός, είπες;»\n«Εντελώς. Σωριάστηκε καταμεσίς στο γραφείο, με μια μαχαιριά στο κορμί του. Ποιος είναι αυτός ο Ράουντς;»\n«Έτσι πρόχειρα δεν μπορώ να σου πω πολλά. Ένας μεγαλόσωμος κοκαλιάρης, με καφετί χρώμα δέρματος. Δεν θα τον πρόσεχα καθόλου αν δεν είχε μονίμως αυτή την ξινή έκφραση».\n«Αυτός είναι. Πάμε να τον ψάξουμε».\nΣτη ρεσεψιόν μάθαμε ότι ο τύπος είχε καταφθάσει την προηγουμένη, και είχε δώσει το όνομα Χ.Ρ.Ράουντς, Νέα Υόρκη· είχε πει στον ρεσεψιονίστα ότι σκόπευε να φύγει σε τρεις μέρες το πολύ. Δεν είχε λάβει γράμματα ούτε τηλεφωνήματα. Κανείς δεν ήξερε πότε είχε βγει, γιατί δεν είχε αφήσει το κλειδί του στη ρεσεψιόν. Ούτε τα παιδιά του ασανσέρ, ούτε οι γκρουμ είχαν να μας πουν κάτι.\nΤο δωμάτιό του δεν πρόσθεσε πολλά σε όσα ξέραμε. Οι αποσκευές του ήταν μια τσάντα από χοιρόδερμα, ταλαιπωρημένη και γεμάτη αμυχές, σκεπασμένη με σημάδια από ετικέτες που κάποιος τις είχε ξύσει και τις είχε αφαιρέσει. Ήταν κλειδωμένη, αλλά οι κλειδαριές των σακ βουαγιάζ δεν αξίζουν και πολλά πράγματα. Αυτή εκεί μάς αντιστάθηκε κανα πεντάλεπτο.\nΤα ρούχα του Ράουντς -μερικά στη βαλίτσα, άλλα στη ντουλάπα- δεν ήταν ούτε πολλά, ούτε ακριβά, όμως ήταν όλα τους καινούργια. Τα ασπρόρουχα δεν είχαν σημάδια από καθαριστήριο. Όλα τους ήταν από γνωστές μάρκες, πολυδιαφημισμένες, που μπορεί κανείς να τις αγοράσει σε οποιαδήποτε πόλη της χώρας. Δεν βρήκαμε ούτε ένα κομμάτι χαρτί με κάτι γραμμένο πάνω του. Ούτε μια ετικέτα που να δηλώνει ταυτότητα. Τίποτα στο δωμάτιο δεν μπορούσε να μας πληροφορήσει από πού είχε έρθει ο Ράουντς ή γιατί.\nΟ Πέντερσον είχε θυμώσει.\n«Να δεις που αν δεν σκοτωνόταν, θα μας φέσωνε το νοίκι μιας εβδομάδας! Αυτοί οι τύποι που δεν έχουν πάνω τους τίποτα που να δηλώνει ταυτότητα και που δεν αφήνουν τα κλειδιά τους στη ρεσεψιόν όταν βγαίνουν, δεν είναι να τους εμπιστεύεσαι!».\nΜόλις είχαμε τελειώσει την αναζήτησή μας, όταν ένας γκρουμ έφερε στο δωμάτιο τον ντετέκτιβ Ο’ Γκαρ, λοχία του τμήματος ανθρωποκτονιών της αστυνομίας.\n«Πέρασες από το Πρακτορείο;» τον ρώτησα.\n«Ναι, από εκεί έρχομαι».\nΟ Ο’ Γκαρ έσπρωξε πίσω το πλατύγυρο μαύρο αστυνομικό καπέλο του και έξυσε το στρογγυλό κεφάλι του.\n«Όχι πολλά. Ο γιατρός λέει ότι τον έσφαξαν με μια λεπίδα τουλάχιστον δεκαπέντε πόντους επί πέντε πόντους πλατιά, και ότι αποκλείεται να έζησε δυο ώρες μετά τον τραυματισμό -μάλλον όχι περισσότερο από μία ώρα. Δεν βρήκαμε κανένα νέο για το άτομό του. Εσείς τι βρήκατε;»\n«Λέγεται Ράουντς. Γράφτηκε εδώ χτες, από Νέα Υόρκη. Τα πράγματά του είναι καινούργια και πάνω τους δεν υπάρχει τίποτα που να μας λέει το παραμικρό, εκτός από το ότι δεν ήθελε να αφήσει ίχνη. Ούτε γράμματα, ούτε σημειώματα, τίποτα. Ούτε αίμα, ούτε σημάδια από καβγά στο δωμάτιο».\nΟ Ο’ Γκαρ στράφηκε στον Πέντερσον.\n«Είχατε τίποτα μελαψούς στο ξενοδοχείο; Ινδούς και τα ρέστα;»\n«Δεν είδα κανέναν», είπε ο ντετέκτιβ του ξενοδοχείου. «Θα το κοιτάξω».\n«Οπότε το κόκκινο μεταξένιο ύφασμα ήταν σαρόνγκ;» ρώτησα.\n«Και ακριβό μάλιστα», είπε ο αστυνομικός. «Τα τέσσερα χρόνια που έκανα στρατιώτης στα νησιά είδα κάμποσα, αλλά ποτέ μου ένα τόσο φίνο».\n«Ποιοι τα φοράνε;»\n«Άντρες και γυναίκες στις Φιλιππίνες, στο Βόρνεο, στην Ιάβα, στη Σουμάτρα, στη χερσόνησο της Μαλαισίας, σε περιοχές της Ινδίας».\n«Δηλαδή λες ότι εκείνος που τον έσφαξε, όποιος και να ’ναι, έκανε φιγούρα κυκλοφορώντας στο δρόμο με κόκκινο μεσοφόρι;»\n«Πολύ αστείος είσαι!» μου μούγκρισε. «Τα σαρόνγκ πολύ συχνά τα τυλίγουν ή τα στρίβουν σαν ζώνες ή ταινίες. Και πού ξέρω εγώ ότι τον μαχαίρωσαν στο δρόμο; Κι εδώ που τα λέμε, πού ξέρω ότι δεν τον μαχαίρωσαν στο μαγαζί σου;»\n«Εμείς τα θύματά μας πάντοτε τα θάβουμε χωρίς να πούμε λέξη. Πάμε κάτω να βοηθήσουμε τον Πιτ που ψάχνει καφετιούς υπόπτους».\nΗ αναζήτηση αυτή δεν οδήγησε πουθενά. Αν τίποτα καφετιοί άντρες είχαν στήσει καρτέρι γύρω από το ξενοδοχείο, ήταν τόσο καλοί σ’ αυτό που δεν έγιναν αντιληπτοί.\nΤηλεφώνησα στον Γέρο, του είπα τι είχα μάθει -δεν χάλασα και πολύ σάλιο- και μετά περάσαμε το υπόλοιπο βράδυ με τον Ο’ Γκαρ, κάνοντας διάφορες κρούσεις που καμιά τους δεν βρήκε τον στόχο. Ρωτήσαμε ταξιτζήδες, ρωτήσαμε τους τρεις Ράουντς που βρήκαμε στον τηλεφωνικό κατάλογο, αλλά στο τέλος η άγνοιά μας ήταν το ίδιο ολοκληρωτική όπως όταν είχαμε αρχίσει.\nΟι πρωινές εφημερίδες, που κυκλοφόρησαν λίγο μετά τις οχτώ το βράδυ, δημοσίευαν την είδηση όπως την ξέραμε.\nΣτις 11 η ώρα είπαμε καληνύχτα με τον Ο’ Γκαρ και κατευθυνθήκαμε ο καθένας προς το κρεβάτι του.\nΟ χωρισμός μας δεν κράτησε πολύ.\nΌταν άνοιξα τα μάτια μου, καθόμουν στο πλάι του κρεβατιού μου, στο θαμπό φως του φεγγαριού που μόλις ανέτελλε, ενώ το τηλέφωνο στο χέρι μου κουδούνιζε.\nΗ φωνή του Ο’Γκαρ: «1856 Μπροντγουέι! Εμπρός, ξεκίνα!»\n«1856 Μπροντγουέι», επανέλαβα. Εκείνος το έκλεισε.\nΟλοκλήρωσα το ξύπνημά μου ενώ τηλεφωνούσα για ταξί και μετά ντύθηκα κακήν κακώς. Καθώς κατέβαινα για να βγω έξω, το ρολόι μου με πληροφόρησε ότι ήταν 00.55. Δεν είχα συμπληρώσει τέταρτο της ώρας στο κρεβάτι.\nΣτη διεύθυνση 1856 Μπροντγουέι υπήρχε ένα τριώροφο σπίτι πίσω από έναν μικροσκοπικό κήπο, σε μια σειρά από παρόμοια σπίτια πίσω από παρόμοιους κήπους. Τα άλλα ήταν σκοτεινά. Το 1856 έριχνε φως από κάθε παράθυρο και από την ανοιχτή μπροστινή πόρτα. Ένας αστυνομικός στεκόταν στην είσοδο.\n«Γεια σου Μακ! Ο Ο’ Γκαρ είναι μέσα;»\nΜπήκα σε ένα χολ με χρώματα καφέ και ωχροκίτρινο και είδα τον ντετέκτιβ να ανεβαίνει τις πλατιές σκάλες.\n«Τι τρέχει;» τον ρώτησα πλησιάζοντάς τον.\nΣτον πρώτο όροφο στρίψαμε αριστερά και μπήκαμε σε μια βιβλιοθήκη ή καθιστικό που έπιανε όλη την πρόσοψη του σπιτιού.\nΈνας άντρας με πιτζάμες και μπουρνούζι καθόταν σε έναν καναπέ. Είχε το γυμνό του πόδι τεντωμένο πάνω σε μια καρέκλα μπροστά του. Με χαιρέτησε και τον αναγνώρισα: ήταν ο Όστιν Ρίχτερ, ιδιοκτήτης ενός κινηματογράφου στη Μάρκετ Στριτ. Ήταν ένας στρογγυλοπρόσωπος άντρας, γύρω στα σαρανταπέντε, εν μέρει φαλακρός· είχε ζητήσει τις υπηρεσίες του Πρακτορείου μας πριν από κανα χρόνο, για κάποιον πωλητή εισιτηρίων ο οποίος είχε εξαφανιστεί χωρίς να παραδώσει τις εισπράξεις της ημέρας.\nΜπροστά στον Ρίχτερ στεκόταν ένας αδύνατος ασπρομάλλης, που από μακριά φαινόταν ότι ήταν γιατρός· κοίταζε το πόδι του Ρίχτερ, που ήταν δεμένο με επίδεσμο κάτω από το γόνατο. Πλάι στον γιατρό στεκόταν μια ψηλή γυναίκα με ρόμπα γαρνιρισμένη με γούνα· στα χέρια της κρατούσε ένα ρολό γάζα και ψαλίδι. Ένας σωματώδης δεκανέας της αστυνομίας έγραφε κάτι σε ένα σημειωματάριο πάνω σ’ ένα μακρόστενο τραπέζι, ενώ στον αγκώνα του υπήρχε ένα χοντρό μπαστούνι από ξύλο καρυδιάς, ακουμπισμένο πάνω στο φωτεινό μπλε τραπεζομάντιλο.\nΚαθώς μπήκαμε στο δωμάτιο, όλοι γύρισαν και μας κοίταξαν. Ο δεκανέας σηκώθηκε και ήρθε προς το μέρος μας.\n«Λοχία, ήξερα ότι χειρίζεστε την υπόθεση Ράουντς, σκέφτηκα λοιπόν να σας ειδοποιήσω αμέσως μόλις άκουσα ότι και εδώ είναι μπλεγμένοι κάτι μελαψοί».\n«Καλά έκανες, Φλυν», είπε ο Ο’ Γκαρ. «Τι έχουμε εδώ;»\n«Διάρρηξη ή ίσως απόπειρα διάρρηξης. Οι δράστες ήταν τέσσερις -παραβίασαν την πόρτα της κουζίνας».\nΟ Ρίχτερ καθόταν με ολόισιο το κορμί του και τα γαλανά του μάτια ξαφνικά έλαμψαν, όπως και τα καστανά μάτια της γυναίκας.\n«Συγγνώμη που σας διακόπτω», είπε, «αλλά… είπατε κάτι για μελαψούς για μιαν άλλη υπόθεση… υπάρχει και άλλο;»\nΟ Ο’ Γκαρ με κοίταξε.\n«Δεν είδατε τις πρωινές εφημερίδες;» ρώτησα τον αιθουσάρχη.\n«Ε, ένας άντρας μπήκε στα γραφεία του Ηπειρωτικού αργά το απόγευμα, με μια μαχαιριά στο στήθος του, και πέθανε εκεί. Σφιχτά πάνω στην πληγή κρατούσε ένα σαρόνγκ, σαν για να σταματήσει την αιμορραγία. Από εκεί μάς ήρθε η ιδέα για μελαψούς».\nΤο όνομα δεν φάνηκε γνωστό στον Ρίχτερ.\n«Ένας ψηλός, αδύνατος, με σκούρο δέρμα;» ρώτησε. «Με γκρίζο κοστούμι;»\nΟ Ρίχτερ στράφηκε και κοίταξε τη γυναίκα.\n«Ο Μολόι», αναφώνησε.\n«Ο Μολόι», αναφώνησε εκείνη.\n«Τον ξέρετε, λοιπόν;»\nΣτράφηκαν και οι δυο προς τα μένα.\n«Ναι. Ήταν εδώ το απόγευμα. Έφυγε…»\nΟ Ρίχτερ σταμάτησε και στράφηκε ξανά προς τη γυναίκα με ένα ερωτηματικό βλέμμα.\n«Ναι, Όστιν», είπε εκείνη και, αφήνοντας τη γάζα και το ψαλίδι πάνω στο τραπέζι, κάθισε πλάι του στον καναπέ. «Πες τους».\nΕκείνος χτύπησε χαϊδευτικά το χέρι της και με κοίταξε ξανά, έχοντας την έκφραση κάποιου που μόλις είδε ένα βολικό μέρος για ν’ απιθώσει το βαρύ φορτίο που κουβαλάει.\n«Καθίστε. Δεν είναι μεγάλη ιστορία, αλλά καθίστε».\nΒρήκαμε καρέκλες και καθίσαμε.\n«Ο Μολόι, ο Σαμ Μολόι, έτσι λέγεται ή τουλάχιστον με αυτό το όνομα τον γνώριζα. Ήρθε εδώ το απόγευμα. Είχε τηλεφωνήσει στο σινεμά, ή είχε περάσει από εκεί, και του είπαν ότι είμαι στο σπίτι. Είχα τρία χρόνια να τον δω. Όταν μπήκε, είδαμε -και η γυναίκα μου κι εγώ- ότι κάτι του συνέβαινε.\nΌταν τον ρώτησα, είπε πως τον είχε μαχαιρώσει ένας Σιαμέζος, όπως ερχόταν εδώ. Δεν φαινόταν να θεωρεί σοβαρό το τραύμα του -ή τουλάχιστον έτσι προσποιόταν. Δεν θέλησε να μας αφήσει να το φροντίσουμε, ούτε να το κοιτάξουμε. Είπε πως θα πήγαινε σε γιατρό μόλις έφευγε, αφού πρώτα ξεφορτωνόταν το πράγμα. Γι’ αυτό είχε έρθει να με δει. Ήθελε να το κρύψω, να του το φυλάξω μέχρι που να έρθει να το ξαναπάρει.\nΔεν μίλησε πολύ. Βιαζόταν και υπέφερε. Δεν του έκανα ερωτήσεις. Δεν μπορούσα να του αρνηθώ τίποτα. Δεν μπορούσα να τον ρωτήσω, παρόλο που άφησε να εννοηθεί ότι επρόκειτο για κάτι παράνομο αλλά και επικίνδυνο. Είχε σώσει μια φορά τη ζωή μας -περισσότερο τη δική μου παρά της γυναίκας μου- τότε που τον πρωτογνωρίσαμε, στο Μεξικό. Αυτό έγινε το 1916. Είχαμε ξεμείνει εκεί κάτω τότε που έγιναν οι φασαρίες με τον Βίγια. Ο Μολόι έκανε λαθρεμπόριο όπλων και είχε τόση επιρροή στους ληστές, που κατάφερε να μας αφήσουν ελεύθερους τη στιγμή που πιστεύαμε πως είμαστε χαμένοι.\nΟπότε, τώρα που ήθελε να κάνω κάτι γι’ αυτόν, δεν μπορούσα να τον αρχίσω στις ερωτήσεις. Του είπα «Ναι» και μου έδωσε το δέμα. Δεν ήταν μεγάλο: περίπου το μέγεθος, να πούμε, μιας φρατζόλας ψωμί, κάτι τέτοιο, αλλά πολύ βαρύ για το μέγεθός του. Ήταν τυλιγμένο σε καφέ χαρτί. Μόλις έφυγε, το ξετυλίξαμε, δηλαδή βγάλαμε το χαρτί. Αλλά το εσωτερικό περιτύλιγμα ήταν από καραβόπανο, δεμένο με μεταξένιο σκοινί, και σφραγισμένο, οπότε δεν το ανοίξαμε. Το βάλαμε επάνω, σε ένα δωμάτιο που έχουμε για αποθήκη, κάτω από μια στοίβα παλιά περιοδικά.\n«Και μετά, γύρω στις 12 παρά τέταρτο -είχα πέσει στο κρεβάτι πριν από λίγα λεπτά και δεν είχα ακόμα κοιμηθεί- άκουσα έναν θόρυβο από εδώ πέρα. Δεν έχω πιστόλι και στο σπίτι δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσες να το πεις όπλο, αλλά αυτό εδώ το μπαστούνι» -και έδειξε το καρυδένιο μπαστούνι πάνω στο τραπέζι- «βρισκόταν σε μια ντουλάπα στο υπνοδωμάτιό μας. Οπότε το πήρα και βγήκα να δω τι συμβαίνει.\n«Αμέσως έξω από την πόρτα της κρεβατοκάμαρας είδα κάποιον. Εγώ τον έβλεπα καλύτερα απ’ ό,τι εκείνος εμένα, επειδή η πόρτα ήταν ανοιχτή και εκείνος είχε φόντο το παράθυρο. Βρισκόταν ανάμεσα σε μένα και στο παράθυρο και το φως του φεγγαριού τον φώτιζε καλούτσικα. Τον χτύπησα με το μπαστούνι, αλλά δεν τον έριξα κάτω. Άρχισε να τρέχει προς τα πέρα. Βλακωδώς, χωρίς να σκεφτώ ότι μπορεί να μην ήταν μόνος του, έτρεξα πίσω του. Και καθώς μπήκα σε αυτό το δωμάτιο, ένας άλλος με πυροβόλησε στο πόδι.\n«Έπεσα, φυσικά. Και ενώ σηκωνόμουν, ήρθαν δυο απ’ αυτούς, έχοντας τη γυναίκα μου ανάμεσά τους. Ήταν τέσσερις. Μεσαίου αναστήματος, καφέ χρώματος, αλλά όχι πολύ σκούροι. Θεώρησα δεδομένο πως είναι Σιαμέζοι, επειδή ο Μολόι είχε πει για Σιαμέζο. Άναψαν τα φώτα, κι ένας από αυτούς, που φαινόταν να είναι ο αρχηγός, με ρώτησε:\n«Πού είναι το;»’\n«Η προφορά του ήταν ξενική, αλλά καταλάβαινες τι έλεγε. Φυσικά, κατάλαβα ότι ήθελε το πράγμα που είχε αφήσει ο Μολόι, αλλά προσποιήθηκα πως δεν ξέρω τίποτα. Μου είπαν, δηλαδή ο αρχηγός μού είπε, ότι ήξεραν πως το είχε αφήσει εδώ· αν και έλεγαν τον Μολόι με άλλο όνομα: Ντόσον. Τους είπα ότι δεν ξέρω κανέναν Ντόσον και ότι κανείς δεν είχε αφήσει τίποτα· προσπάθησα μάλιστα να τους κάνω να μου πουν τι ήταν αυτό που περίμεναν να βρουν. Αλλά δεν μου είπαν -απλώς έλεγαν ‘αυτό’.\n«Μιλούσαν μεταξύ τους -και βέβαια εγώ δεν έπιανα τίποτα- και μετά οι τρεις βγήκαν έξω απ’ το δωμάτιο αφήνοντας εδώ έναν να μας φυλάει. Είχε ένα πιστόλι Λούγκερ. Ακούγαμε τους άλλους να μετακινούνται μέσα στο σπίτι. Η έρευνά τους πρέπει να κράτησε μια ώρα. Τότε, εκείνος που τον θεωρώ αρχηγό τους ήρθε εδώ και είπε κάτι στον φρουρό μας. Και οι δυο είχαν ύφος θριαμβευτικό.\n«Δεν είναι έξυπνο αν εσύ φύγεις από το δωμάτιο πριν πολλή ώρα», μου είπε ο αρχηγός· ύστερα έφυγαν -κι οι δυο τους- κλείνοντας την πόρτα πίσω τους.\n«Ήξερα ότι έφευγαν, αλλά δεν μπορούσα να περπατήσω έτσι που ήταν το πόδι μου. Ο γιατρός λέει πως θα είμαι τυχερός αν μπορέσω να περπατήσω σε δυο μήνες. Δεν ήθελα να βγει η γυναίκα μου και ίσως να συναντήσει κάποιον από αυτούς πριν φύγουν, εκείνη όμως επέμενε να βγει. Είδε ότι έφυγαν, τηλεφώνησε στην αστυνομία, και μετά ανέβηκε στην &αποθήκη και διαπίστωσε ότι το δέμα του Μολόι έλειπε».\n«Κι αυτός ο Μολόι δεν έκανε καμιά νύξη για το τι ήταν μέσα στο δέμα;» ρώτησε ο Ο’ Γκαρ.\n«Ούτε λέξη, μόνο πως ήταν κάτι που το κυνηγούσαν οι Σιαμέζοι».\n«Ήξερε τον Σιαμέζο που τον μαχαίρωσε;» ρώτησα εγώ.\n«Έτσι νομίζω», είπε αργά ο Ρίχτερ, «αν και δεν είμαι βέβαιος αν όντως μας το είπε».\n«Θυμάστε τα λόγια του;»\n«Όχι ακριβώς, φοβάμαι».\n«Νομίζω πως τα θυμάμαι εγώ», είπε η κ. Ρίχτερ. «Ο σύζυγός μου, ο κ. Ρίχτερ, τον ρώτησε: ‘Τι συμβαίνει Μολόι; Είσαι τραυματισμένος ή άρρωστος;’\n«Ο Μολόι άφησε ένα γελάκι, έφερε το χέρι στο στήθος του, και είπε: ‘Τίποτα το σοβαρό. Καθώς ερχόμουν εδώ έπεσα πάνω σ’ έναν Σιαμέζο, που με έψαχνε, και από απροσεξία μου τον άφησα να με γρατζουνίσει. Αλλά το μπογαλάκι μου το κράτησα!’»\n«Είπε τίποτε άλλο για τον Σιαμέζο;»\n«Όχι άμεσα», απάντησε εκείνη, «αν και μας είπε να έχουμε το νου μας μήπως δούμε τίποτα Ασιάτες στη γειτονιά. Είπε ότι δεν θα μας άφηνε το δέμα αν πίστευε ότι θα μας έβαζε σε μπελάδες, αλλά υπήρχε πάντα η πιθανότητα να πάει κάτι στραβά οπότε καλύτερα να είμαστε προσεχτικοί. Και είπε στον σύζυγό μου» -και έδειξε με ένα νεύμα τον Ρίχτερ- «ότι οι Σιαμέζοι τον παρακολουθούσαν για μήνες, αλλά τώρα που είχε βρει ένα ασφαλές μέρος για το δέμα του «θα τους πήγαινε έναν μικρό περίπατο και θα ξεχνούσε να τους φέρει πίσω». Αυτά ήταν τα λόγια του».\n«Τι ξέρετε για τον Μολόι;»\n«Όχι πολλά πράγματα, φοβάμαι», είπε ο Ρίχτερ αναλαμβάνοντας πάλι να δίνει αυτός απαντήσεις. «Του άρεσε να μιλάει για τα μέρη που είχε επισκεφτεί και τα πράγματα που είχε δει, αλλά δεν μπορούσες να του πάρεις λέξη για τις δικές του υποθέσεις. Τον συναντήσαμε πρώτη φορά στο Μεξικό, όπως σας είπα, το 1916. Αφού μας έσωσε τότε και μας βοήθησε να φύγουμε, δεν τον ξαναείδαμε σχεδόν για τέσσερα χρόνια. Μια νύχτα χτύπησε το κουδούνι μας, και έμεινε μαζί μας για καναδυό ώρες. Μας είπε ότι θα πήγαινε στην Κίνα και είχε πολλές εκκρεμότητες να ρυθμίσει μέχρι να φύγει.\n«Μερικούς μήνες αργότερα, ήρθε γράμμα του, σταλμένο από το Κουίνς Οτέλ του Κάντι. Μου ζητούσε να του στείλω έναν κατάλογο με τους εισαγωγείς και εξαγωγείς του Σαν Φρανσίσκο. Μετά μου έστειλε ένα γράμμα όπου με ευχαριστούσε για τον κατάλογο και έπαψα να έχω νέα του μέχρι που ήρθε στο Σαν Φρανσίσκο για μια βδομάδα, περίπου ένα χρόνο αργότερα. Πρέπει να ήταν το 1921.\n«Ένα χρόνο αργότερα ξαναήρθε εδώ για άλλη μια βδομάδα· μας είπε ότι βρισκόταν στη Βραζιλία αλλά, όπως συνήθως, δεν είπε τι έκανε εκεί. Μερικούς μήνες αργότερα πήρα γράμμα του από το Σικάγο, όπου μου έλεγε πως θα ερχόταν την επόμενη βδομάδα. Δεν ήρθε όμως· αντίθετα, λίγο αργότερα μάς έγραψε από το Βλαδιβοστόκ, λέγοντάς μας ότι δεν μπόρεσε να έρθει. Από τότε, σήμερα ήταν η πρώτη φορά που ακούσαμε νέα του».\n«Πού μένει; Η οικογένειά του;»\n«Πάντοτε λέει ότι δεν έχει ούτε σπίτι ούτε οικογένεια. Έχω την εντύπωση ότι γεννήθηκε στην Αγγλία, αν και δεν θυμάμαι αν μας το είπε ποτέ, ούτε τι με έκανε να σχηματίσω την εντύπωση».\n«Έχεις άλλες ερωτήσεις;» ρώτησα τον Ο’ Γκαρ.\n«Όχι. Να ρίξουμε μια ματιά σε όλο το σπίτι, μήπως οι Σιαμέζοι έχουν αφήσει τίποτα ίχνη».\nΗ ματιά που ρίξαμε ήταν διεξοδική. Δεν χωρίσαμε το μέρος, αλλά το χτενίσαμε μαζί -τα πάντα, από τη στέγη ως το υπόγειο.\nΤο κελάρι ήταν που μας βοήθησε περισσότερο: εκεί, στον κρύο καυστήρα, βρήκαμε μια χούφτα μαύρα κουμπιά και μαυρισμένες από τη φωτιά αγκράφες από καλτσοδέτες. Αλλά και οι επάνω όροφοι δεν στάθηκαν εντελώς άγονοι: σε ένα δωμάτιο βρήκαμε τσαλακωμένη μια απόδειξη από ένα κατάστημα στο Όκλαντ, με την ένδειξη 1 τραπεζομάντιλο· και σε ένα άλλο δωμάτιο δεν βρήκαμε καλτσοδέτες.\n«Δεν είναι βέβαια δικιά μου δουλειά», είπα στον Ρίχτερ όταν με τον Ο’ Γκαρ πήγαμε ξανά εκεί που ήταν μαζεμένοι όλοι τους, «αλλά μου φαίνεται πως αν ισχυριστείς νόμιμη άμυνα έχεις μια ελπίδα να τη γλιτώσεις».\nΠροσπάθησε να σηκωθεί με ένα πήδημα από τον καναπέ, αλλά το χτυπημένο πόδι του τον πρόδωσε.\nΗ γυναίκα σηκώθηκε αργά.\n«Και ίσως έτσι θα άφηνε και μια διέξοδο για σένα», της είπε ο Ο’ Γκαρ. «Γιατί δεν δοκιμάζεις να τον πείσεις;»\n«Ή ίσως καλύτερα να ισχυριστείς εσύ ότι βρισκόσουν σε νόμιμη άμυνα», της πρότεινα. «Θα μπορούσες να πεις ότι όταν ο σύζυγός σου σε άρπαξε, ο Ρίχτερ έτρεξε να σε βοηθήσει, ότι ο σύζυγός σου τον πυροβόλησε και ότι έστρεφε το όπλο του προς το μέρος σου όταν τον μαχαίρωσες».\n«Ο σύζυγός μου;»\n«Μάλιστα, αξιότιμη κυρία Ράουντς-Μολόι-Ντόσον. Ο αείμνηστος σύζυγός σας».\nΟ Ρίχτερ κατάφερε να κλείσει το στόμα του τόσο ώστε να μπορεί να σχηματίσει λέξεις.\n«Τι θέλετε να πείτε με αυτές τις απίστευτες ανοησίες;» ρώτησε.\n«Βαριές κουβέντες αυτές, από κάποιον σαν κι εσένα», μούγκρισε ο Ο’ Γκαρ. «Αν αυτά είναι ανοησίες, τι να πούμε για το παραμύθι που μας σέρβιρες, για άφαντους Σιαμέζους και μυστηριώδη δέματα και δε συμμαζεύεται;»\n«Μην είσαι πολύ αυστηρός μαζί του», είπα στον Ο’ Γκαρ. «Αφού ζει συνέχεια στο σινεμά, το μυαλό του έχει εθιστεί και έχει χάσει την αίσθηση του τι είναι πιστευτό. Αλλιώς, θα καταλάβαινε ότι δεν μπορεί να λέει ότι είδε τον Σιαμέζο στο φεγγαρόφωτο στις 11.45, ενώ το φεγγάρι ανέτειλε γύρω στις 12.45, την ώρα που μου τηλεφώνησες».\nΟ Ρίχτερ σηκώθηκε, στηριζόμενος στο καλό του πόδι.\nΟ σωματώδης δεκανέας πήγε κοντά του.\n«Να τον ψάξω, λοχία;»\nΟ Ο’ Γκαρ κούνησε το στρογγυλό του κεφάλι.\n«Μπα, χάσιμο χρόνου. Δεν έχει τίποτα πάνω του. Έχουν καθαρίσει τον τόπο από ό,τι όπλα υπήρχαν. Πάω στοίχημα ότι η κυρία τα έριξε στη θάλασσα όταν πήγε με το αμάξι στο Όκλαντ για ν’ αγοράσει ένα τραπεζομάντιλο στη θέση του σαρόνγκ που πήρε μαζί του φεύγοντας ο σύζυγός της».\nΑυτό τούς κλόνισε. Ο Ρίχτερ προσπάθησε να κρύψει ότι ξεροκατάπιε ενώ η γυναίκα χρειάστηκε να δώσει μάχη για να μπορέσει να κρατήσει τα μάτια της πάνω στα δικά μου.\nΟ Ο’ Γκαρ χτύπησε το σίδερο όσο ήταν ζεστό, βγάζοντας από την τσέπη του οτα κουμπιά και τις αγκράφες που είχαμε διασώσει, και αφήνοντάς τα να πέσουν από το ένα χέρι στο άλλο. Έτσι εξαντλήθηκαν τα στοιχεία που είχαμε στα χέρια μας.\nΕπιστράτευσα ένα ψέμα.\n«Δεν μου αρέσει να κακολογώ τους δημοσιογράφους, αλλά δεν είναι συνετό να δίνετε πολλή εμπιστοσύνη σε όσα γράφουν οι εφημερίδες. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να είπε κάτι σημαντικό πριν πεθάνει, κι οι εφημερίδες να έγραψαν πως δεν είπε τίποτε. Αυτά τα πράγματα σε μπερδεύουν».\nΗ γυναίκα ανασήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε τον Ο’ Γκαρ.\n«Μπορώ να μιλήσω στον Όστιν ιδιαιτέρως;» ρώτησε. «Δεν εννοώ να μη μας βλέπετε».\nΟ λοχίας έξυσε το κεφάλι του και με κοίταξε. Το να αφήσεις τα θύματά σου να συσκεφτούν είναι πάντοτε δύσκολη απόφαση: μπορεί να αποφασίσουν να τα ομολογήσουν όλα, μπορεί όμως και να σκεφτούν μια καινούργια διέξοδο. Από την άλλη, αν τους το αρνηθείς, το πιθανότερο είναι ότι θα πεισματώσουν και τότε δεν θα βγάλεις τίποτα από δαύτους. Και η μια επιλογή είχε ρίσκο, όπως και η άλλη. Χαμογέλασα σαρδόνια στον Ο’ Γκαρ και αρνήθηκα να κάνω κάποια πρόταση. Ας αποφάσιζε μόνος του και, αν έκανε λάθος, θα είχα σε ποιον να ρίξω το φταίξιμο. Με κοίταξε βλοσυρά και έγνεψε καταφατικά στη γυναίκα.\n«Μπορείτε να πάτε σ’ εκείνη τη γωνία και να τα πείτε ψιθυριστά για λίγο», είπε, «αλλά μην κάνετε καμιά ανοησία».\nΕκείνη έδωσε το μπαστούνι στον Ρίχτερ, τον πήρε από το άλλο χέρι, τον βοήθησε να πάει κούτσα-κούτσα ίσαμε την απέναντι γωνία, ενώ του έφερε και μια καρέκλα. Εκείνος κάθισε γυρίζοντάς μας την πλάτη. Εκείνη στάθηκε πλάι του, σκύβοντας πάνω από τον ώμο του, έτσι που και των δύο τα πρόσωπα ήταν αθέατα για μας.\nΟ Ο’ Γκαρ ήρθε πιο κοντά μου.\n«Τι λες να γίνει;» μουρμούρισε.\n«Νομίζω πως θα μιλήσουν».\n«Έκανες διάνα με αυτό που είπες, ότι είναι η γυναίκα του Μολόι. Μου ξέφυγε εντελώς. Πώς το κατάλαβες;»\n«Όταν μας έλεγε τι είχε πει ο Μολόι για τον Σιαμέζο, και τις δυο φορές που είπε ‘ο σύζυγός μου’ κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια για να δείξει ότι εννοούσε τον Ρίχτερ».\n«Έτσι ε; Λοιπόν…»\nΟι ψίθυροι από την απέναντι γωνία δυνάμωναν, ακούγαμε οξείς συριγμούς. Και τώρα μια σαφής εμφατική πρόταση βγήκε από το στόμα του Ρίχτερ.\n«Ούτε που να το σκέφτεσαι!»\nΚαι οι δυο κοίταξαν φευγαλέα πάνω από τον ώμο τους, κι ύστερα χαμήλωσαν πάλι τις φωνές τους, αλλά όχι για πολύ. Όπως φαινόταν, η γυναίκα προσπαθούσε να τον πείσει να κάνει κάτι. Εκείνος συνεχώς κουνούσε αρνητικά το κεφάλι. Την έπιασε από το μπράτσο. Εκείνη έσπρωξε το χέρι του και συνέχισε να ψιθυρίζει.\nΕκείνος είπε επίτηδες δυνατά:\n«Αν θες να πιαστείς κορόιδο, προχώρα. Δικός σου είναι ο λαιμός. Δεν τον μαχαίρωσα εγώ».\nΕκείνη με ένα σάλτο απομακρύνθηκε από το μέρος του· τα μάτια της ήταν μαύρες αστραπές σε άσπρο πρόσωπο. Ο Ο’ Γκαρ κι εγώ πήγαμε γρήγορα προς το μέρος τους.\n«Κάθαρμα!» έφτυσε τον Ρίχτερ και στράφηκε απότομα προς εμάς.\n«Τον σκότωσα», φώναξε. «Αυτό εκεί το πράμα στην καρέκλα προσπάθησε και…»\nΟ Ρίχτερ ανέμισε το καρυδένιο μπαστούνι.\nΠήδηξα να το πιάσω. Αστόχησα, έπεσα πάνω στην καρέκλα του, από πίσω. Μπαστούνι, Ρίχτερ, καρέκλα κι εγώ σωριαστήκαμε στο πάτωμα. Ο δεκανέας με βοήθησε να σηκωθώ. Μαζί ανασηκώσαμε τον Ρίχτερ και τον ξαναβάλαμε στον καναπέ.\nΑπό το θυμωμένο στόμα της γυναίκας ξεχύθηκε η ιστορία της:\n«Το όνομά του δεν ήταν Μολόι. Ήταν Λάνγκε, Σαμ Λάνγκε. Τον παντρεύτηκα στην Πρόβιντενς το 1913 και πήγα στην Κίνα μαζί του -στην Καντόνα, δούλευε σε μια ατμοπλοϊκή γραμμή. Δεν μείναμε πολύ εκεί, γιατί αυτός ανακατεύτηκε με την επανάσταση, εκείνο τον χρόνο, και είχε μπλεξίματα. Φύγαμε και περιπλανιόμασταν σε διάφορα μέρη, κυρίως στην Ασία.\n«Αυτό το πράμα» -και έδειξε τον Ρίχτερ, που τώρα έμενε αμίλητος και βλοσυρός- «το συναντήσαμε στη Σιγκαπούρη, νομίζω το 1919· μόλις είχε τελειώσει ο Παγκόσμιος Πόλεμος. Τον έλεγαν Χόλεϊ και η Σκότλαντ Γιαρντ έχει να σας πει κάτι για το άτομό του. Μας έκανε μια πρόταση. Ήξερε μια φλέβα διαμαντιών στην άνω Βιρμανία, μια από τις πολλές που οι ντόπιοι τις έκρυψαν από τους Βρετανούς όταν αυτοί κατέκτησαν τη χώρα. Ήξερε τους ντόπιους που τη δούλευαν, ήξερε πού έκρυβαν τα διαμάντια τους.\n«Ο σύζυγός μου πήγε μαζί του, μαζί με άλλους δύο που σκοτώθηκαν. Λήστεψαν την κρυψώνα των ντόπιων, πήραν ένα ολόκληρο τσουβάλι με ζαφείρια, τοπάζια, ακόμα και μερικά ρουμπίνια. Οι άλλοι δύο σκοτώθηκαν από τους ντόπιους κι ο σύζυγός μου τραυματίστηκε σοβαρά.\n«Δεν πιστεύαμε πως θα ζούσε. Κρυβόμασταν σε μια καλύβα κοντά στα σύνορα με το Γιουννάν. Ο Χόλεϊ με έπεισε να πάρουμε τα διαμάντια και να το σκάσουμε. Φαινόταν ότι ο Σαμ ήταν τελειωμένος κι αν μέναμε πολύ στο μέρος εκείνο θα μας έπιαναν. Δεν μπορώ να πω πως τρελαινόμουν για τον Σαμ, έτσι κι αλλιώς· δεν ήταν άνθρωπος που να σε κάνει να νιώθεις έτσι, αν ζούσες μαζί του για κάμποσο καιρό.\n«Οπότε, ο Χόλει κι εγώ πήραμε το τσουβάλι και το σκάσαμε. Ξοδέψαμε πολλά από τα πετράδια, πληρώνοντας διάφορους για να περάσουμε το Γιουννάν και το Κουανγκσί και το Κουανγκτούνγκ, αλλά τα καταφέραμε. Φτάσαμε στο Σαν Φρανσίσκο έχοντας αρκετά για να αγοράσουμε τούτο εδώ το σπίτι και το σινεμά και από τότε βρισκόμαστε εδώ. Από τότε που ήρθαμε εδώ είμαστε τίμιοι, αλλά βέβαια αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Είχαμε αρκετά λεφτά για να ζούμε άνετα.\n«Σήμερα έκανε την εμφάνισή του ο Σαμ. Δεν είχαμε ακούσει νέα του από τότε που τον αφήσαμε κατάκοιτο στη Βιρμανία. Είπε ότι τον είχαν πιάσει και ότι είχε μείνει τρία χρόνια στη φυλακή. Μετά το έσκασε και πέρασε τα άλλα τρία χρόνια κυνηγώντας μας. Τέτοιος ήταν. Δεν με ήθελε πίσω, ήθελε όμως λεφτά. Ήθελε όλα όσα είχαμε. Ο Χόλεϊ έχασε την ψυχραιμία του. Αντί να παζαρέψει με τον Σαμ, του ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και προσπάθησε να τον πυροβολήσει.\n«Ο Σαμ τού άρπαξε το όπλο και τον πυροβόλησε εκείνος στο πόδι. Πάνω εκεί που πάλευαν, του Σαμ του έπεσε ένα μαχαίρι που είχε, ένα κρις νομίζω πως το λένε. Το έπιασα, αλλά εκείνος μου άρπαξε το χέρι. Δεν ξέρω πώς έγινε. Το μόνο που θυμάμαι είναι τον Σαμ να πισωπατάει, κρατώντας το στήθος του και με τα δυο του χέρια -και το κρις να αστράφτει κόκκινο στο χέρι μου.\n«Ο Σαμ είχε αφήσει το όπλο του να πέσει. Ο Χόλεϊ το πήρε και ήθελε να ρίξει στον Σαμ, αλλά δεν τον άφησα. Αυτά συνέβησαν μέσα σε τούτο εδώ το δωμάτιο. Δεν θυμάμαι αν εγώ έδωσα στον Σαμ το σαρόνγκ που χρησιμοποιούσαμε για τραπεζομάντιλο ή όχι. Πάντως, προσπάθησε να σταματήσει με αυτό την αιμορραγία. Και μετά έφυγε ενώ εγώ εμπόδιζα τον Χόλεϊ να τον πυροβολήσει.\n«Ήξερα πως ο Σαμ δεν θα πήγαινε στην αστυνομία, αλλά δεν ήξερα τι θα έκανε. Και ήξερα ότι ήταν άσχημα πληγωμένος. Αν έπεφτε νεκρός κάπου, ήταν πολύ πιθανό να έβρισκαν τα ίχνη του μέχρι εδώ. Από το παράθυρο τον έβλεπα να απομακρύνεται περπατώντας και κανείς δεν φαινόταν να του δίνει σημασία· εμένα όμως μου φαινόταν τόσο ολοφάνερα τραυματισμένος, που πίστευα πως όλοι θα τον θυμούνταν αν διάβαζαν στις εφημερίδες ότι είχε βρεθεί νεκρός κάπου.\n«Ο Χόλεϊ ήταν ακόμα πιο τρομαγμένος από μένα. Δεν μπορούσαμε να φύγουμε μακριά, γιατί είχε το πόδι του πληγωμένο. Οπότε επινοήσαμε την ιστορία με τους Σιαμέζους· πήγα στο Όκλαντ και αγόρασα το τραπεζομάντιλο για να το βάλω στη θέση του σαρόνγκ. Είχαμε μερικά πιστόλια στο σπίτι, καθώς και μερικά ανατολίτικα μαχαίρια και σπαθιά. Τα τύλιξα σε χαρτί, έσπασα τα σπαθιά, και τα έριξα στη θάλασσα από το φέρι που με πήγε στο Όκλαντ.\n«Όταν βγήκαν οι πρωινές εφημερίδες διαβάσαμε τι είχε συμβεί και μετά προχωρήσαμε στην εφαρμογή του σχεδίου μας. Κάψαμε το κουστούμι που φορούσε ο Χόλεϊ όταν πυροβολήθηκε, και τις καλτσοδέτες του -γιατί το παντελόνι είχε μια τρύπα από σφαίρα και η σφαίρα είχε κόψει μια καλτσοδέτα. Κάναμε μια τρύπα στο μπατζάκι της πιτζάμας του, βγάλαμε τον επίδεσμο από το πόδι του -το είχα επιδέσει όπως όπως- και πλύναμε το πηγμένο αίμα ώστε η πληγή ν’ αρχίσει πάλι να αιμορραγεί. Και μετά χτύπησα συναγερμό».\nΣήκωσε ψηλά και τα δυο χέρια σε μια μοιρολατρική χειρονομία κι έκανε έναν ήχο σαν κλικ με τη γλώσσα της.\n«Κι έτσι ήρθατε εσείς», είπε.\n«Έχεις να πεις τίποτα εσύ;» ρώτησα τον Χόλεϊ που κοιτούσε το μπανταρισμένο πόδι του.\n«Στον δικηγόρο μου», είπε αυτός χωρίς να σηκώσει τα μάτια.\nΟ Ο’ Γκαρ στράφηκε στον δεκανέα.\n«Την κλούβα, Φλυν».\nΔέκα λεπτά αργότερα βρισκόμασταν έξω και βοηθούσαμε τον Χόλεϊ και την κυρία να μπουν σε ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας.\nΠέρα από τη γωνία του δρόμου, στο απέναντι πεζοδρόμιο, βάδιζαν τρεις άντρες με καφέ δέρμα, μάλλον Μαλαισιανοί ναυτικοί. Ο μεσαίος έμοιαζε μεθυσμένος και οι άλλοι δυο τον βοηθούσαν να περπατήσει. Ο ένας τους είχε κάτω από τη μασχάλη του ένα πακέτο που θα μπορούσε να έχει μέσα ένα μπουκάλι.\nΟ Ο’ Γκαρ τους κοίταξε, ύστερα εμένα, και γέλασε.\n«Φαντάσου τι θα κάναμε στα παιδιά από εδώ, αν είχαμε χάψει το παραμύθι», μου είπε ψιθυριστά.\n«Σιωπή, χοντρέ!» του μούγκρισα, κι έδειξα με το κεφάλι τον Χόλεϊ, ο οποίος είχε στο μεταξύ μπει στο αυτοκίνητο. «Αν τους δει ο λεγάμενος, θα πει πως είναι οι Σιαμέζοι του, κι ένας θεός ξέρει πώς θα το πάρουν αυτό οι ένορκοι».\nΑναγκάσαμε τον κατάπληκτο σοφέρ να κάνει μια παράκαμψη έξι τετραγώνων για να μην πέσουμε πάνω στους μελαψούς άντρες. Άξιζε τον κόπο, διότι έτσι τίποτε δεν εμπόδισε τον Χόλεϊ και την κ. Λάνγκε να εισπράξουν είκοσι χρόνια έκαστος.\n Πόλη της σημερινής Σρι Λάνκα.\nΒέβαια, το εξώφυλλο που δείχνει τη γυναίκα να κρατάει το ματωμένο κρις ίσως μαρτυράει τη λύση του μυστηρίου, αν και στα διηγήματα του Χάμετ το μυστήριο λειτουργεί διαφορετικά απ’ ό,τι στα κλασικά αστυνομικά.\nΩς προς τα μεταφραστικά, σε δυο σημεία στην αρχή γίνεται λόγος για μαντίλια και ασπρόρουχα without laundry marks. Τον καιρό εκείνο στις ΗΠΑ τα μαντίλια και τα ασπρόρουχα τα έδιναν σε πλυντήρια και ο ιδιοκτήτης του πλυντηρίου σημείωνε σε κάποια αθέατη πτυχή του μαντιλιού ένα σημαδάκι που προσδιόριζε τον κάτοχό του. Αυτό το στοιχείο θα ήταν χρήσιμο στην αστυνομία, αν υπήρχε. Για να το μεταφράσω σήμερα, προτίμησα να το πω «σημάδια του καθαριστηρίου» που είναι πιο οικείο στα καθ’ ημάς.\nΕπίσης, εκεί που ο αφηγητής πηγαίνει στο ξενοδοχείο, ο ντετέκτιβ του ξενοδοχείου τον χαιρετάει λέγοντάς του What’s the score? και από εκεί πιάνεται ο αφηγητής και του λέει ένα αστείο από το μπέιζμπολ ή το φούτμπολ (Six to one, Seattle, end of the fourth). Θα μπορούσα ίσως να μεταφράσω τον χαιρετισμό «Πόσο πάει;» ή «Πόσο είμαστε;» αλλά μου φάνηκε αφύσικο. Θα μπορούσα επίσης να βάλω «Τι τρέχει;» αλλά τότε η απάντηση του αφηγητή θα απομακρυνόταν αρκετά.\nΤέλος πάντων, κάθε μεταφραστική διαφωνία ή σύσταση είναι καλόδεχτη. Δεν βάζω το πρωτότυπο αλλά γκουγκλίζοντας μπορείτε να βρείτε ένα δείγμα.\nThis entry was posted on 20 Ιουνίου, 2021 στις 08:40\tand is filed under Αστυνομική λογοτεχνία, Διηγήματα, Ηνωμένες Πολιτείες, Μεταφραστικά. Με ετικέτα: 1926, Ντάσιελ Χάμετ, Σαν Φρανσίσκο, Σιάμ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n88 Σχόλια προς “Οι άφαντοι Σιαμέζοι (αστυνομικό διήγημα του Ντάσιελ Χάμετ)”\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:15\nΠω, πω, μακρινάρι. Αργότερα, στην ξαπλώστρα, με κάνα-δυο καφέδες…Καλημέρα.☺\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:20\nΟ Χάμετ είναι Χάμετ χωρίς πολλά πολλά.\nα. Εκεί που λέει ο Ρίχτερ – Χόλεϊ το παραμυθάκι του κάτι γίνεται με τα εισαγωγικά και προς στιγμή δεν ξέρεις ποιος διηγείται – μιας και όλα είναι πρωτοπρόσωπα.\nβ. Τα καθαριστήρια (εδώ) κάποτε έβαζαν σε μια γωνίτσα ένα χαρτάκι πιασμένο με συρραπτικό με το όνομα του κατόχου. Αυτό συχνά ξεχνιόταν και μετά το σύρμα του συρραπτικού σκούριαζε, ενίοτε ανεξίτηλα.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:28\nστα μεταφραστικά σκόνταψα σε δο σημεία :\nΤα μάτια του Τόμι Χάουντ ήταν γαλανά μισοδόλαρα σε άσπρο πρόσωπο. γαλανά μισοδόλλαρα ; απ΄οτι ξέρω γαλάζιες είναι οικόρες, το υπόλοιπο του ματιού το λέμε ασπράδι… μήπως ήταν θλιμμένα μάτια ;\nΑλλά και οι επάνω όροφοι δεν στάθηκαν εντελώς άγονοι: σε ένα δωμάτιο βρήκαμε τσαλακωμένη μια απόδειξη από ένα κατάστημα στο Όκλαντ, με την ένδειξη 1 τραπεζομάντιλο· και σε ένα άλλο δωμάτιο δεν βρήκαμε καλτσοδέτες.\nΟπως είναι γραμμένη η τελευταία πρόταση είναι ξεκάρφωτη : δεν βρήκαμε τις καλτσοδέτες που ψάχναμε ή δεν βρήκαμε τίποτε (ούτε καλτσοδέτες)\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:31\n1 Και πού να δεις το αυριανό\n2 Στο πρωτότυπο, όταν μια αφήγηση συνεχίζεται για πολλές παραγράφους, έχει εισαγωγικά μόνο που ανοίγουν σε κάθε παράγραφο, χωρίς να κλείνουν. Αυτό μπερδεύει\n3 Δεν είναι ξεκάρφωτη η πρόταση. Έχουν ήδη βρει αγκράφες στον καυστήρα, στο δωμάτιο δεν βρήκαν καλτσοδέτες -που σημαίνει ότι τις καλτσοδέτες, για κάποιο λόγο, τις έκαψε ο ύποπτος\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:46\n4(2) Ναι αλλά από\n«Ο Μολόι, ο Σαμ Μολόι…\n…κάτω από μια στοίβα παλιά περιοδικά.\nδεν έχει τα ανοιχτά εισαγωγικά (3 παράγραφοι).\nέχω δει σε παλιότερες εκδόσεις και το κόλπο με τα ανάποδα εισαγωγικά (δλδ αυτά που θα έκλειναν) στην αρχή της παραγράφου στις σχοινοτενείς (άατσα!) διηγήσεις.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 09:50\nΣυγχαρητήρια αλλά πρωί-πρωί, με την άγρια ομορφιά (που λέγαμε και χτες) της καθημερινής ζωής στην Αμερική (Μπρρρ); Μπα. Τύπωμα και ανάγνωση πριν τη νάνα.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:01\n«Φαντάσου τι θα κάναμε στα παιδιά από εδώ, αν είχαμε χάψει το παραμύθι»\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:16\nΕδώ υπάρχει το πρωτότυπο σε pdf. Μπορείτε και να το κατεβάσετε.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:18\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:49\nΤέλειο κυριακάτικο δώρο, πάντα τέτοια!\nΠριν το διαβάσω βλέπω τα σχόλια. Υπάρχει και εδώ Μολόι; Είναι και ένας ήρωας στο «Αντίο γλυκειά μου» του Τσάντλερ.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:51\nΓια το «τι τρέχει» (και το σχόλιο στο τέλος του ποστ) θυμήθηκα πάλι μια μετάφραση (δεν θυμάμαι ποιανού) από, υποθέτω, αντίστοιχη στιχομυθία σε μυθιστόρημα του Τσάντλερ: «Τι γίνεται;» «Βράζει και χύνεται»\nΩραία η αστυνομική λογοτεχνία, ωραίο το διήγημα, αλλά ωραία και η μετάφραση, αν και το διάβασα λίγο βιαστικά, θα το ξαναδιαβάσω αργότερα.\nΩς ερασιτέχνης, κατωτάτου επιπέδου μεταφραστής από χόμπι :\n1) Συμφωνώ απόλυτα με το «Σιαμέζοι».\n2) Έχω συναντήσει αρκετές φορές το «creep» και τα παράγωγά του «creeping», «creeper», και προβληματίστηκα κι εγώ. Σίγουρα τις περισσότερες φορές δεν αναφέρεται στο «έρπην» ως κυριολεκτική δραστηριότητα, αν και κάποιες φορές κολλάει το μεταφορικό «υφέρπων», που όμως παραείναι λόγιο. Μια λέξη που νομίζω ότι εκφράζει καλύτερα τα «creeping» και «creeper» είναι το λαϊκό «μουλωχτός».\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:55\nΑσφαλώς δεν ξεχνάμε τον μπεκετικό\n20 Ιουνίου, 2021 στις 10:56\n…συνέχεια από το 12…\nΤο «άφαντος» νομίζω ότι το λέμε συνήθως για κάποιον που βλέπαμε και τώρα εξαφανίστηκε, «έγινε άφαντος».\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:11\nΕχει δεκανείς και λοχίες η Αστυνομία;\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:22\nΜάλιστα, πλάκα είχε – σα να πήρε την υπόθεση από τον Κόναν Ντόιλ και να την έγραψε στο δικό του στιλ.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:36\n«καφετιούς υπόπτους» – «καφετιοί άντρες» :\nΔεν το έχω ακούσει ποτέ στα ελληνικά. Καλύτερα «μελαμψούς υπόπτους», «μελαμψοί άντρες».\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:48\n…Παραθέτω λοιπόν την (αχτένιστη, το ξαναλέω) μετάφραση ..\nΈλα ρε συ, ανησυχείς, μην βρει ευκαιρία κανένας ακατανόμαστος;\nΣημασία έχει το διήγημα, η μετάφραση (τώρα πού ΄χουμε και το αυθεντικό… #8 ΣΠ 👍🤗) κι η στίξη/ορθογραφία κλπ. θα βρεθούν…\nΠάω να το διαβάσω, είναι και μεγάλο… Thanks!\nΥΓ: επί τη ευκαιρία (και σόρυ, αλλά τι να κάνω…, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία😂)\nΧτήνος έχεις μέηλ 😉\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:50\nΣυνέχεια από το 16: Σκέφτομαι τώρα ότι, σε πολύ παράδοξη αντίθεση με τον Τσάντλερ και την βρετανική του παιδεία, είναι ο Χάμετ εκείνος που περισσότερο χρησιμοποιεί μοντέλα πλοκής της βρετανικής παράδοσης. Ιδίως στα μυθιστορήματα, όχι σε όλα βέβαια (τίποτα βρετανικό δεν έχει ο Κόκκινος Θερισμός): η πλοκή η ίδια είναι η χαρακτηριστική του σκληροτράχηλου είδους, αλλά το υπόβαθρο ας πούμε, η ιστορία πίσω από το έγκλημα, σε βιβλία όπως το Γεράκι της Μάλτας ή η Κατάρα των Ντέιν ή τούτο δω το διήγημα έχει αυτή την αποικιακή πολυπλοκότητα (πώς να το πω), κάτι τι το εξωτικό, μια τέτοια δόση φαντασίας που επέλεξαν να ξεχάσουν οι συνεχιστές τους με πρώτο και καλύτερο τον Τσάντλερ.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 11:58\n19 όπου βρετανικό βάλτε παραδοσιακό ξερωγώ, φαντάζομαι και η αμερικάνικη αστυνομική λογοτεχνία προ Χάμετ κάπως έτσι θα ήτανε.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:02\nΔεν μπορώ να διαβάσω αστυνομική λογοτεχνία – κρυφοκοιτάω πάντα το τέλος!\nΣιάμ ήταν το επίσημο όνομα της χώρας μέχρι τις 11 Μαΐου 1949, άρα ίσχυε όταν πρωτοδημοσιεύτηκε το διήγημα, αλλά όχι στην εκδοση του 1950!\nΌσο για τον τίτλο, ο γαλλικός μ’ αρέσει πιο πολύ γιατί λογοπαίζει με τις γνωστές γάτες του Σιάμ.\nΤι άλλο από Σιάμ; «Ο βασιλιάς κι εγώ»!\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:04\n18# Καλά ντε, τι φωνάιζς? 🙂\nΘα λείψω μέχρι αργά, αν σφαχτείτε να σφουγγαρίσετε μετά.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:08\n22: χαχα, δούλεψε 👍🤩\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:12\n8 Α μπράβο!\n9 –> 21\n12 Μουλωχτός, χμμμ… δεν είναι κακό\n15 sergeant και corporal, εμείς βέβαια δεν έχουμε τέτοιους βαθμούς. Μπορεί να είναι υπαστυνόμος – ανθυπαστυνόμος; Δεν ξέρω.\n17 Αν όμως είχαμε πολλούς χαλκόχρωμους, δεν θα το λέγαμε; Αλλιώς λες τους πάντες μελαψούς. Ίσως χαλκόχρωμος να είναι καλύτερο όμως.\n19 Ενδιαφέρουσα σκέψη. Και έχει κι άλλα, πχ με το Κάφιναλ και τους Ρώσους εμιγκρέδες.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:18\nThree women photographed wearing sarongs in 1905.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:19\nΑυτό με το «πόμολο μπροστά πίσω» κάπου δεν μου κολλάει. Το χερούλι της πόρτας να το κάνει κάποιος πάνω κάτω, το καταλαβαίνω. Αλλά το πόμολο μπροστά πίσω; Υπάρχει κάτι καλύτερο μήπως;\nΓια το διήγημα καθαυτό, δεν έχω λόγια, ειδικά που η αστυνομική λογοτεχνία είναι αγαπημένη.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:26\nτο καφετί έχει γίνει σταθερή αξία στην Ευρώπη (και για τους Έλληνες).\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:29\nΞενοδοχείο Μοντγκόμερι στο Σαν Χοσέ\n(Οχι το σύγχρονό μας Πάλας Μοντγκόμερι στον Σαν Φραντσίσκο)\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:31\nΣτις ΗΠΑ πολλές πόρτες έχουν πόμολο αντί για χερούλι και ανοίγουν στρίβοντας το πόμολο. Οπότε το να κάνει κάποιος το πόμολο μπρος-πίσω είναι σαν να κάνει το χερούλι πάνω-κάτω.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:33\nΔες την εικονογράφηση του αρχείου στο 8.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:34\nΔεν είναι έξυπνο αν εσύ φύγεις από το δωμάτιο πριν πολλή ώρα.\nΑυτά υποτίθεται είναι σπαστά αγγλικά;\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:39\nὩραῖο τὸ σημερινό.\nΔιαβάζοντάς το νομίζω πὼς τὸ «ἄφαντοι» (ὠς μετάφραση τοῦ creeping) ταιριάζει στὴν στὴν ὑπόθεση τοῦ διηγήματος.\nΜιὰ ἄλλη πρόταση (γιὰ πιὸ πιασάρικο τίτλο) θὰ ἦταν «Οἰ Σιαμέζοι φαντάσματα».\n@15. Σχετικὰ μὲ τοὺς βαθμούς τῶν ἀστυνομικῶν. Νομίζω πὼς καλύτερη ἀπόδοση τοῦ «λοχίας» θὰ ἦταν τὸ «ἀρχιφύλακας» καὶ τοῦ «δεκανέας» τὸ «ὐπαρχιφύλακας».\n@17. Συμφωνῶ μὲ τὸ «μελαμψοὶ ἄντρες».\nΤὸ «καφετιοὶ ἄντρες» δὲν θὰ τό ᾿λεγα ποτέ.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:50\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:52\n24. @17. «Χαλκόχρωμους» θα έβαζα μόνο σε ποίημα !\nΙσως να μην το έλεγε ούτε ο Χάμετ. Η ερώτηση είναι αν θα το έλεγε ο ρατσιστής μπάτσος του Σ.Φ. το 1920.\nΩς το 1940 καφετιοί και κίτρινοι δεν επιτρεπόταν να μπουν σε καφενεία και εστιατόρια. Μόνο σαν προσωπικό.\nΤο πρωτότυπο του Χάμετ έχει μια ρατσιστική υφή.\nO’Gar turned to Pederson.\n“Any brown men been around the hotel? Hindus or the like?”\n“Not that I saw,” the house copper said. “I’ll find out for you.”\nΑυτό το πρώτο το μεταφράζει εδώ ο Νικοκύρης μελαψοί.\nΥπάρχει μια ασυνέπεια σε σχέση με το καφετιοί παρακάτω\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:54\nΝαι, το πρωτότυπο είναι: It is not wise if you will leave this room for many minutes.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 12:58\nΟ κινηματογραφος, τα αστυνομικα διηγηματα σε φτηνο χαρτι και τα κομιξ βοηθησαν με πολλους τροπους τα εκατομμυρια μεταναστων στις ΗΠΑ, στις αρχες του 20ου αιωνα. Ο Ντάσιελ Χάμετ περιγραφει -μαλλον πρωτος- στα εργα του την διαφθορά κοινωνίας και πολιτείας εκεινη την εποχη ….\nμε αρκετους συνεχιστες πιο προσφατα\nοπως ο Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ , ένας από τους θεμελιωτές του λατινοαμερικανικού αστυνομικού μυθιστορήματος – και υπό αυτή την έννοια συνδέεται άμεσα με τους προαναφερθέντες πατέρες του αμερικανικού νουάρ.\nΠαρακατω η πολυ ενδιαφερουσα παρουσιαση…..\n«[…] υποδεχτείτε το hard-boiled! Πρόκειται για νέο είδος –το σκληρό αμερικάνικο αστυνομικό μυθιστόρημα–, του οποίου η πατρότητα αποδίδεται στον σπουδαίο Ντάσιελ Χάμετ. «Είναι εκείνος που αξίζει το μεγαλύτερο μέρος του επαίνου, αν όχι ολόκληρο…» θα πει ακόμα και ο Ρέιμοντ Τσάντλερ. Γνωρίζοντας ότι ο Κόκκινος θερισμός είναι το πρωτότοκο τέκνο του συγγραφέα, κατανοούμε γιατί το βιβλίο αυτό χαρακτηρίστηκε ορόσημο στην ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, ενώ το περιοδικό Time το συμπεριέλαβε στα εκατό καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα του προηγούμενου αιώνα. Ο αρχετυπικός, ανώνυμος ντετέκτιβ του Ηπειρωτικού γραφείου ερευνών –πρόδρομος του Σαμ Σπέιντ, που θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση λίγο αργότερα στο θρυλικό Γεράκι της Μάλτας– φτάνει στην αφιλόξενη βιομηχανική πόλη Πόιζονβιλ για να συναντήσει τον εκδότη της τοπικής εφημερίδας, ο οποίος όμως δολοφονείται λίγο πριν το ραντεβού. O ντετέκτιβ αποφασίζει να παραμείνει για να βρει τους ενόχους ακόμα κι αν χρειαστεί να τα βάλει με τις άγριες συμμορίες που λυμαίνονται την πόλη. Ένα εξαιρετικά σκληρό, πολυ-φονικό μυθιστόρημα, με την αλόγιστη βία και την καθολική διαφθορά κοινωνίας και πολιτείας να είναι στο επίκεντρο της ιστορίας.»\n20 Ιουνίου, 2021 στις 13:00\nΝομίζω ότι ταιριάζει καλύτερα το «σκουρόχρωμοι».\n20 Ιουνίου, 2021 στις 13:12\nΘα αναμέναμε κάποια σχέση creeping με creepy;\nΤο θυμάμαι από την ιαπωνική ταινία με πρωτότυπο τίτλο διανομής την αγγλική λέξη Creepy, που σημαίνει «φρικιαστικό», του σκηνοθέτη Κιγιόσι Κουροσάουα. Προβλήθηκε στην Αθήνα το χειμώνα 2016/2017 αλλά δεν πήρε καλές κριτικές. Ο Κιγιόσι μεταγράφηκε Κουροσάουα και όχι Κουροσάβα.\n(Η ταινία είχε τον αγγλικό τίτλο διανομής μεταγραμμένο στα ιαπωνικά με κατακάνα クリーピー, που διαβάζεται «κουρίπι», Kurîpî ή Kurīpī έως κλίπι.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 13:23\nχωρίς παρεξήγηση και χωρίς να είμαι σίγουρος ότι το καφετιοί είναι το σωστό.\nTo «σκουρόχρωμοι» είναι λίγο νερόβραστο και εδώ θέλουμε hard-boiled.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 13:41\nBrown σε λεξικό του 1895:\n20 Ιουνίου, 2021 στις 13:50\nA man in pajamas and bathrobe sat on a davenport there, with one bared leg stretched out on a chair in front of him.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 14:05\nπρο ημερών έψαξες για το ξεστοκάρω και βρήκες ελάχιστα παραδείγματα.\nΥπάρχουν λέξεις του προφορικού λόγου που δεν σώζονται σε γραπτό.\nΟ Χάμετ εδώ χρησιμοποιεί μια λέξη του προφορικού λόγου που είμαι σίγουρος ότι δεν θα υπήρχε αλλιώς σε γραπτό κείμενο.\nΑποδίδει μα συγκεκριμένη ατμόσφαιρα.\nΟ οδηγός λεωφορείου στην Ουτρέχτη (αλλά και ο μπάτσος, ο γείτονας και ίσως πολλοί ακόμα) χρησιμοποιεί τον όρο καφετής για εμένα (και όχι μόνο) όταν δεν είμαι μπροστά.\nΕίναι όρος που χρησιμοποιείται πάνω από δυο δεκαετίες αλλά δεν υπάρχει σε γραπτά σώματα κειμένου.\nΣε 100 χρόνια ο κάθε ερευνητής θα υποστηρίζει ότι ο όρος δεν υπήρξε ποτέ.\nΑν δεν το αποτυπώσει κάπως και κάπου η τέχνη αυτό θα χαθεί.\nΚαι αυτό είναι μόνο ένα μικρό παράδειγμα όλων αυτών που αποτυπώνει η τέχνη και ξεφεύγουν συχνότατα της επιστήμης.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 14:16\nΤο έβγαλα σε ένα pdf και μπόρεσα να το διαβάσω χαλαρά στο ρίντερ.\nΕυχαριστούμε πολύ Νικοκύρη.\nΠιστεύω ότι έχει πολύ ζουμί και ελπίζω να έρθουν χορταστικά και απολαυστικά σχόλια.\nΕχθές άνοιξαν οι πρώτες φλαμουριές και έχει αρωματίσει ο αέρας.\nΜε ζέστη και υγρασία τα μελισσάκια βάζουν 1-2 κιλά την ημέρα τώρα μέσα.\nΠάω να τους βάλω ορόφους πριν πετάξουν τα καπάκια μόνα τους.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 14:45\n43: Το ανέβασα γενικά να υπάρχει. Συμφωνώ με αυτό που λες. Πρέπει να γνωρίζει κάποιος καλά τις γλωσσικές και πολιτισμικές ατμόσφαιρες κάθε εποχής και χώρας για να κάνει ιδανική μετάφραση. Υπάρχουν πλήθος ιδιωματισμοί που εννοούνται με γνωστές λέξεις που έχουν άλλη χρήση ανά περίπτωση. Λέμε π.χ. τα μοντέλα (ως εργασία ή ως ομορφιά), οι μοντέλες (υποτιμητικό) και χιλιάδες άλλα που έχει κάθε γλώσσα.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 14:52\n45: Να συμπληρώσω: αν η λέξη «καφετιοί» ήταν πράγματι ο όρος που θα έλεγε κάποιος με ρατσιστικό ύφος κάποιας διαβάθμισης σε εκείνη τη χώρα, εκείνη την εποχή, στη μετάφραση θα πρέπει να μείνει ως έχει ή να αποδωθεί με την κοντινότερη λέξη αντίστοιχης ρατισιστικής διαβάθμισης;\n20 Ιουνίου, 2021 στις 15:03\nΤο brown ως περιγραφικός όρος ανθρώπων δεν είναι μόνο του προφορικού λόγου και δεν χρησιμοποιείται μόνο ρατσιστικά ή υποτιμητικά. Δες τον ορισμό 2.1:\n20 Ιουνίου, 2021 στις 15:27\n«Οι σιαμέζοι φαντομάδες»\n20 Ιουνίου, 2021 στις 15:57\nΠράγματι κούμπωσε με την (εγκληματική) επικαιρότητα!\nΊσως επειδή η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία διάολε, δε με τραβάει πια καθόλου η αστυνομική λογοτεχνία, ενώ όπως οι ειδήμονες διαπιστώνουν, έχουμε στην Ελλάδα πολύ καλού επιπέδου και σύγχρονη τοιαύτη. Αλλά Χάμετ και Νικοκύρης συνέβαλαν στο να απολαύσω το διήγημα σαν παλιά και ευχαριστώ!\nΠολλή επανάληψη του «καφέ» 🙂 .\nΤους σκουρόχρωμους νομίζω τους λέμε και σκέτα σκούρους, λαϊκά .\nΘυμήθηκα έναν παππού στην Κρήτη που τα εγγονάκια του ήταν (λόγω μικτού γάμου) μελαμψά και τα έλεγε «τα σοκολατάκια μου «.\nΑρχικά δεν είχα καταλάβει ότι ο φονεμένος με το καφετί πρόσωπο σήμαινε χρώμα δέρματος λόγω καταγωγής κι όχι ότι ήταν ξερωγώ αρρωστιάρικο.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:14\n49 O φονεμένος δεν είναι Σιαμέζος, απλώς ηλιοκαμένος υποθέτω.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:19\nΑὐτό τό «μπορώ να αλλάξω γνώμη αν με πείσετε» εἶναι ὅλα τά λεφτά! 🙂\n[(..»Η φράση creeping Siamese εμφανίζεται μόνο μια φορά στο τέλος»..)\nΝομίζω, Νῖκο, πώς οὐκ ὀλίγες φορές συναντᾶμε στήν λογοτεχνία περιπτώσεις τιτλοδοσίας πού προκύπτουν ἀπό ἕνα ἀσήματο/ ἐλάχιστα συναρτημένο/ καταληκτικό/ κλπ συμβάν]\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:26\nΟ σκοτεινός εκβιασμός και άλλα διηγήματα (Σκοτεινός εκβιασμός, Ο έρπων Σιαμαίος, Μια μυστηριώδης απαγωγή, Δύο ψηφία από αίμα, Τίλι η «τηλεφωνήτρια»). Εκδ. Έξοδος. Μτφ. Γ. Γερμνάς, επιμ. Θ. Γκόρμπας, 1983.\nΕδώ το αφιέρωμα του Διαβάζω στον Χάμετ\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:30\nΑγκράφες από καλτσοδέτες; Φόραγαν στην Αμερική οι άντρες καλτσοδέτες με τέτοιο περίπλοκο μεταλλικό στήριγμα στις αρχές του αιώνα;\nΒάνει και τα κουμπιά του κουστουμιού που διασώθηκαν φυσικά από τη φωτιά, αφού τότε ήταν μεταλλικά όλα (προ νάιλον βεβαίως).\nΓια τον Σαμ που «το δέρμα του είχε το χρώμα που έχουν τα καινούργια καφέ παπούτσια», αυτό στη συνέχεια δεν παίζει κανένα ρόλο. Δε μας λέει καν την καταγωγή του. Γιατί το βάζει; Για ίντριγκα ίσως και (αντι)ρατσιστική πινελιά επειδή οι σκούροι πάντα κάτι κρύβουν; 😦\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:39\n50 Α, ευχαριστώ! συγχρόνως το ξεκαθάριζα κι εγώ 🙂\n-Ανδρικές καλτσοδέτες (το γκούγκλιν σοφόν εστί)\nΧαχα, δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν ως σήμερα τέτοια αξεσουάρ. Για τους εύζωνες φανταζόμουν κάτι σχετικό, αλλά ειδικά και μόνο γι΄αυτούς. 🙂\n20 Ιουνίου, 2021 στις 16:53\nΔεν τους τσιμπάνε στις τρίχες αυτά τα αξεσουάρ; [ούτε ρολόι με μεταλλικό μπρασελέ δεν μπορώ να βάλω]\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:00\n38 Σκουρόχρωμοι είναι αν μη τι άλλο ασφαλέστερο\n43 Κάπου θα έχει καταγραφεί, σε σώματα κειμένων\n48 Στα υπόψη. Καλό είναι.\n49-50 Αλλά υποθέτω ότι όποιος διαβάζει το διήγημα στα αγγλικά (όπου το creeping Siamese δεν δείχνει αριθμό) στην αρχή σκέφτεται τον φονεμένο για «σερνάμενο σιαμέζο»\n52 Τόσο παλιό ήταν και μου είχε ξεφύγει; Παραλίγο να συνεργαστώ με τον Γκόρπα τότε.\n53-4 Α μπράβο!\nΣχετικά με τους «καφετιούς»:\nστ’ αγγλικά, το «brown» είναι σήμερα σχετικά ουδέτερο. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει από μεσανατολίτες μέχρι νοτιοασιάτες στην καταγωγή – βασικά όποιον δεν είναι (υποσαχάριος) αφρικανός, εκτός κι αν έχει μικτή καταγωγή ή ενδιάμεση απόχρωση. Ως συνήθως, τα όρια εφαρμογής είναι ρευστά· για νοτιοαμερικάνους/Κουβανούς κλπ. συνήθως προτιμάται στις ΗΠΑ το «Λατίνος/α».\nΠροσωπικά, δεν μ’ αρέσει καθόλου, αλλά το χρησιμοποιούν κι οι ίδιοι (π.χ. Ινδοί ή ινδικής καταγωγής), οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί προσβλητικό ή ρατσιστικό. Εξάλλου, είναι η πρόθεση, κι όχι το λεξιλόγιο του ομιλητή που κάνει έναν όρο προσβλητικό.\nΌταν έχω επιλογή, αποφεύγω εντελώς τους φυλετικούς προσδιορισμούς. Χρησιμοποιώ, όταν μπορώ, την εθνικότητα – ή τις δύο εθνικότητες, αν πρόκειται π.χ. για Έλληνα ξενικής καταγωγής. Σε λογοτεχνικά συμφραζόμενα, θα μετάφραζα το «brown» ως «σκουρόχρωμος» ή «μελαμψός», εκτός αν έπρεπε να αποδώσω εκπεφρασμένα ρατσιστικό λόγο.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:22\nΑπόλαυση ο Χάμετ, πάντα!\nΓια την απόδοση των «καφετιών» που κι εμένα με ξένισε κάπως, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κάποια άλλη λέξη, σύγχρονη, ελαφρώς (ή βαρέως, δεν ξέρω) μειωτική, πχ «μαυριδεροί», «σκούροι», που να λειτουργούν σαν αργκό μεταξύ μπάτσων.\nΓια τους βαθμούς των αστυνομικών, νομίζω καλά τα λέει ο Δον παραπάνω, δεκανέας και λοχίας δεν ταιριάζουν σε αστυνομικό. Εγώ αρχικά νόμισα πως μιλούσαν με τις παλιές στρατιωτικές ιδιότητές τους δύο παλιοσειρές.\nΕντελώς τυχαία διαβάζω αυτό τον καιρό μια συλλογή διηγημάτων του Σόμερσετ Μωμ που εκτυλίσσεται στο Βόρνεο και τα πέριξ την ίδια εποχή, το κρις και το σαρόνγκ ήταν σαν ευθείες αναφορές 🙂\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:33\nΚαναδυό επιπλέον σημεία που μου φάνηκαν κάπως εκτός ύφους,\n«τα παιδιάστικα χόμπι σου» είναι κάπως λόγιο για σκληροτράχηλο ντετέκτιβ, παιδιαρίσματα ίσως;\n«το σίδερο όσο ήταν ζεστό»: Είναι προφανής μεταφορά με τη σφυρηλάτηση σίδερου, αλλά μάλλον και ιδιωματισμός. Η δική μας αντίστοιχη είναι «στη βράση κολλάει το σίδερο», που θα μπορούσε να τροποποιηθεί κάπως σαν «μιας και το σίδερο ήταν στη βράση του» ή κάπως έτσι.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:36\nΣτα βαπόρια πάντως, όπου πας μη Έλλην είναι για τον Καιάδα, υπήρχε και ο όρος «Σουηδοί» για τους σκούρους.\n[Για τις αντιλήψεις περί ξένων στα βαπόρια, τα έλεγα κι εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2017/07/09/dryhammer/ , και με επιβεβαιώνουν\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:42\nΜια χαρά τρέχει η πρωτογενής μετάφραση (ουδέν γκριζάρισμα για να χρειαστεί να φωτιστείς απ’ το πρωτότυπο).\nΩς προς τον τίτλο, βάσει της συγκεκριμένης πλοκής , θα μπορούσε να ταιριάξει και ενικός αριθμός, λόγου χάριν «(ο) Αφανής Σιαμέζος» (: στην πρώτη δημοσίευση Μάρτιος 1926 δεν υπήρχε το άρθρο «The»), διότι ο αναγνώστης πρώτα-πρώτα, παρασυρόμενος και από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση του ανωνύμου Ηπειρωτικού Πράκτορα (που φαίνεται έτσι και ως περσόνα του Χάμετ), αναρωτιέται καταρχάς ποιο πρόσωπο (ένα και όχι πολλά) θα χρεωθεί την συγκεκριμένη τιτλοδότηση, βρίσκοντας τελικά τρεις υποψηφιους:\n–Έναν εκ των τεσσάρων φανταστικών Σιαμέζων (με τους οποίους προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την αστυνομία ο Μπάμπης Ρίχτερ), αυτόν που έχει τάχα ήδη καταφέρει να «γρατζουνίσει» τον Μολόι\n–Την σιαμέζα-γάτα, σύζυγο Μολόι, που ομολογεί ότι τον σκότωσε εν αμύνη, πάνω στη συμπλοκή τους\n–Τον ίδιο τον (Μολόι κλπ)- Λάνγκε ο οποίος εγκαταλείφθηκε στη Βιρμανία ως τελειωμένος,αλλά εμφανίστηκε από το πουθενά για να ζητήσει το μερίδιο από τη ληστεία πολύτιμων λίθων, ύστερα, βαριά τραυματισμένος, μάζεψε όλες του τις δυνάμεις για να «συρθεί» και να πεθάνει στο πρακτορείο (αποσκοπώντας προφανώς στην εκδικητική σύλληψη των δολοφόνων του), επίσης, δεν είχε αφήσει κάποιο ταυτοτικό στοιχείο στο ξενοδοχείο όπου έμεινε και αποδεικνύεται τελικά ότι, κατά τραγική ειρωνεία, έχει σκοτωθεί από το δικό του ανατολίτικο στιλέτο, έχον κυματιστή φλογοειδή λεπίδα, δίκην ρομφαίας πύρινης, σάμπως για να επαληθευτεί το ρηθέν «οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται», άλλως πως ότι «η χρήση βίας είναι αυτοκαταστροφή», οπότε, δεδομένων όλων αυτών, δικαιούμαστε κι εμείς να θεωρήσουμε ότι ο σκοτωμένος ήταν κατ’ ουσίαν και ο αφανέρωτος εκ του Σιαμ ορμώμενος εγκληματίας, (όπως ο Μπάμπης ήταν τελικά ο μουλωχτός αλλοδαπός- Γεωργιανός) και να σημειώσουμε ότι αφού οι μεν έκαναν μόλις μία ημέρα για να λύσουν τέτοιο μυστήριο ενώ οι δε τριάντα επτά, το σκορ Ηπειρωτικό Πρακτορείο- ΕΛΑΣ διαμορφώνεται στο γήπεδο αυτό σε 37-1 (=ένα αλλά καλό).\nΥΓ1:Η ονομασία του μαχαιριού ‘kris’ προέρχεται από αρχαία λέξη της Ιάβας ‘ngiris,’ που σημαίνει “κόψη” και τα ξιφίδια αυτά είναι τα χαρακτηριστικά όπλα για την Eskrima (πολεμική Φιλιπινέζικη τέχνη, άγνωστη κατά πως φαίνεται στην δολοφονημένη Κοπέλα των Γλυκών Νερών), συνδέονται δε και με διάφορους μύθους και μαγικές τελετιουργίες, θεωρούμενα άλλοτε ως φυλαχτά άλλοτε ως σύμβολα κακοτυχίας, ιδίως αν το κράμα τους περιέχει και Αρσενικό.\nΥΓ2: Η ερώτηση What’s the score?, θα μπορούσε να αποδοθεί εναλλακτικά και ως «Πώς πάει ο αγώνας;»\n20 Ιουνίου, 2021 στις 17:56\n54 τις έχω δει και σε σύγχρονες ταινίες, οι κουστουμάτοι δε θέλουν να φτιάχνουν τις κάλτσες τους, χαλάει φαίνεται το ίματζ..😛\n20 Ιουνίου, 2021 στις 18:15\nΕ ναι, διότι, ως γνωστόν, όλοι οι Έλληνες είναι ξανθοί και γαλανομάτηδες.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 19:39\nΚαλό διήγημα, Εξαιρετική η αρχή του, σε λίγα δευτερόλεπτα σε έχει γραπώσει!\n«Για τον Γέρο, σήμερα δεν είναι Τρίτη. Φαίνεται να είναι Τρίτη.» Ωραία ατάκα.\nΠρόσεξα πράγματα που εντόπισαν κι άλλοι νωρίτερα:\n1. «Λοχίας του τμήματος ανθρωποκτονιών της αστυνομίας» – Θα διάλεγα Αρχιφύλακας (ίσως και Ανθυπαστυνόμος;). Το corporal μπορεί να είναι Υπαρχιφύλακας αλλά ίσως και απλός Αστυφύλακας.\n2. Δεν με ενόχλησε το «καφετιοί», καθώς παίζει με το χρώμα ο Χάμετ σε όλο το διήγημα. Αλλά όντως είναι πιο κατανοητό το σκουρόχρωμοι.\n3. Με ξένισε το «πόμολο μπρος πίσω». Ούτε τα στρογγυλά πόμολα πάνε μπρος πίσω. Θα χαρακτήριζα την κίνηση δεξιά αριστερά, αλλά το πόσο είναι δόκιμο εδώ δεν ξέρω.\nΜεταφορικά είναι καλό το άφαντοι. Αλλά πάντα με τρώει το να είναι κάτι πιο πιστό, αν γίνεται -κι εδώ δεν νομίζω πως αυτή είναι η έννοια τονίζεται. Ορθότατα τα υφέρπων και μουλωχτός. Εδώ θα έβαζα το δεύτερο -αν ήταν του Λάβκραφτ… θα ταίριαζε το πρώτο!\nΚάποιοι άνθρωποι έχουν δέρμα σαν αργασμένο πετσί: σκούρο, με έντονες γραμμές. Όχι απλά ηλιοκαμμένοι/μαυρισμένοι αλλά αποτέλεσμα δεκαετιών ήλιου και έκθεσης στην φύση. Σαν παραδοσιακός Έλληνας ψαράς του Αιγαίου, ας πούμε. Αυτό πάντα κάνει αίσθηση κι εδώ φάνηκε πως δεν παράπεμπε σε ράτσα, το εξέλαβα ως περιγραφή ιδιαίτερου χαρακτηριστικού ενός άντρα που δεν τον φαντάζεσαι πίσω από γραφείο.\nΑγκράφα αντρικής καλτσοδέτας έχω δει σε παλιές ταινίες -σίγουρα σε κάποια φορούσε ο Κάρυ Γκραντ και την έδειχνε. Νομίζω πως, όπως και στις γυναικείες- είχε να κάνει με εποχές που τα «λάστιχα» δεν ήταν δυνατά, καθώς η χρήση του νάυλον δεν είχε επεκταθεί (πρωτοεμφανίστηκε σε γυναικείες κάλτσες μόλις το 1940). Ενδεχομένως και το σημάδι του λάστιχου, όταν αυτό υπήρχε, να θεωρούνταν πιο ακαλαίσθητο.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 19:54\n#64. «Για τον Γέρο, σήμερα δεν είναι Τρίτη. Φαίνεται να είναι Τρίτη.» Ωραία ατάκα.\nΝαι, κι εμένα μ’ άρεσε. Μου θυμίζει το «μπορεί και ναι, μπορεί και όχι» των Νορμανδών στο Αστερίξ 🙂\nΤώρα που διάβασα όλο το κείμενο, μου φαίνεται μανίκι να μεταφραστεί σωστά το creeping. Γιατί χρησιμοποιείται μια φορά σ’ όλο το κείμενο, τα συμφραζόμενα είναι μηδαμινά, και όποια επιλογή κι αν κάνει κανείς θα μπει φαρδιά-πλατιά στον τίτλο, που δίνει τον τόνο και την πρώτη εντύπωση στον υποψήφιο αναγνώστη. Πολύ δύσκολο.\nΣ’ εμένα, το creeping έχει κυρίως την αίσθηση αυτού που σε πλησιάζει αθόρυβα, ή που σε περικυκλώνει χωρίς να το πάρεις είδηση· και πάντως υποδηλώνει κάποιον ή κάτι που έρχεται, κι όχι που φεύγει, ή χάνεται. Και γι’ αυτό το «άφαντοι» μου μοιάζει άστοχο. Αν βασιστούμε στα λιγοστά συμφραζόμενα, ίσως μια καλύτερη απόδοση θα ήταν «οι μυστήριοι Σιαμέζοι» – άλλα αυτό χάνει την άβολη/απεχθή αίσθηση που υποδηλώνει το creeping.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 21:11\nΕυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και για τις προτάσεις!\n65 Που θυμίζει τα χρέη μου…\nΥπάρχει και το une réponse de Normand στα σημερινά γαλλικά.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 21:28\nΜοι προκαλεί εντύπωση ότι κανείς από τους χριστιανούληδες μπολσεβίκους καθιαυτού συνταξιούχους σχολιαστές δεν είπε το σωστό « οι υποβόσκοντες Σιαμέζοι» !\nElementary, dear Watsons!\n(Το “οι αρκυορούντες , όπως και το «οι λουρκίζοντες Σιαμέζοι, αν και ελκυστικά , είναι ανακριβή )\n20 Ιουνίου, 2021 στις 21:40\nΤελικά στις γαλλικές περιφερειακές εκλογές, με θηριώδη βέβαια αποχή, η ΛεΠέν την πάτησε.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 21:51\n(α) «γιατί «έρπων»; Εννοώ, αρχικά, γιατί τόση καθαρεύουσα. Θα προτιμούσα «σερνάμενος»\n# Προτείνω να λέμε «σερνάμενα» αντί «ερπετά»! [θα μας καταλαβαίνουν καλύτερα τα …φίδια!]\n(β) «ανάμεσά τους και ένα ανύπαρκτο βαλκανικό κράτος, η Στεφανία…»\n# Κράτος όχι, υπήρξε όμως στα βυζαντινά χρόνια η «Αρχοντία των Στεφανινών» [καταλάμβανε τμήμα του σημερινού Δήμου Βισαλτίας, με κέντρο το χωριό Στεφανινά]\n20 Ιουνίου, 2021 στις 21:57\n69b Bρε τι μαθαίνει κανείς!\n20 Ιουνίου, 2021 στις 22:11\n68: 68% περίπου κι η αποχή 🙂 🙂\n20 Ιουνίου, 2021 στις 22:26\nΤα Στεφανινά ανήκουν στον γειτονικό δήμο Βόλβης.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 23:09\nΟ Μακρόν ακόμα χειρότερα.\n20 Ιουνίου, 2021 στις 23:46\n20 Ιουνίου, 2021 στις 23:47\nΟυπς, λάθος, γι αλλού πήγαινε. Σόρρυ.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 00:17\n68: … η Λε Πέν την πάτησε..\nΠαρ΄ όλη την μεγάλη αποχή ή ακριβώς γι αυτό ;; το ακροδεξιό RN ακόμα κι αν δεν πήρε την πρωτιά σε καμία περιφέρεια, συνολικά στον πρώτο γύρο αυτών των (περιφερειακών) εκλογών έγινε πρώτο κόμμα, κι η Γαλλία μετατοπίστηκε ακόμα λίγο προς τα δεξιά.\nΗ αριστερά για πρώτη φορά δεν κέρδισε σε καμία περιφέρεια, ούτε καν σ΄ αυτές τις λίγες που διοικούσε μέχρι τώρα. Πιθανώς να φταίει η ανάμνηση του προηγούμενου προέδρου, του François Hollande, ή/και η ανησυχία του κόσμου για τις ταραχές (παρόλο που στη Γαλλία οι περιφέρειες δεν είναι υπεύθυνες για την τάξη και την ασφάλεια 🤔).\nΣημειωτέον όμως πως πρόκειται για τον πρώτο γύρο, ο κόσμος, μετά από την κλεισούρα με την επιδημία, προτίμησε να πάει στην εξοχή/θάλασσα αντί να πάει να ψηφίσει. Να δούμε πως θα πάει ο δεύτερος γύρος.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 00:22\n76: Διόρθωση: συνολικά στον πρώτο γύρο αυτών των (περιφερειακών) εκλογών έγινε δεύτερο κόμμα\n21 Ιουνίου, 2021 στις 00:26\nΔεν ισχύουν αυτά που γράφεις.\nΓιά δες το χάρτη https://www.francetvinfo.fr/elections/regionales/carte-resultats-des-elections-regionales-decouvrez-quel-parti-est-en-tete-dans-votre-region-selon-notre-estimation-ipsos-sopra-steria_4668769.html\n21 Ιουνίου, 2021 στις 00:36\nΟ κόσμος ψήφισε επαναστατικά. Η Αριστερά στη Γαλλία (και όχι μόνο) δεν έχει καμία πρόταση ή όραμα\nγια μια δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος. Δεν μιλάει καν γιαυτό.\nΣτον πεινασμένο προτείνει μόνο να φάει παντεσπάνι.\nΑσχολείται μόνο με την οικολογία, ένα θέμα που έτσι κι αλλιώς έχει κλείσει αφού όλες τις θέσεις της Αριστεράς της υιοθέτησε η φιλελεύθερη Δεξιά, αναπροσαρμόζοντας τις στην άδικη κατανομή του εισοδήματος.\n– Λιγότερα αυτοκίνητα γιατί μολύνουν δηλαδή λιγότερα αυτοκίνητα για τους φτωχούς\n– Λιγότερο κρέας γιατί μολύνει δηλ. λιγότερο κρέας για τους φτωχούς.\n– Λιγότερα τετραγωνικά μέτρα κατοικίας γιατί μολύνουν δηλ ναι καλά μαντέψατε\nΑφήσαν και τον Φορντ στην μπάντα και έπιασαν τον Μασκ.\nΔεν χρειάζεται η κατανάλωση των φτωχών γιατί έτσι κι αλλιώς το χρήμα το τυπώνουμε και χωρίς πληθωρισμό μάλιστα\nαφού οι πληβείοι δεν έχουν να καταναλώνουν.\nΣε ΗΠΑ και ΕΕ τυπώθηκαν και μοιράστηκαν στους πλούσιους μόνο στον 1 χρόνο της πανδημίας 9 τρις δολάρια.\nΠεριμένετε το ψίχουλο που θα πέσει από το τραπέζι.\nΗ απάντηση της Αριστεράς σε όλη αυτή την έκρηξη βίας είναι ανύπαρκτη.\nΗ ακροδεξιά από την άλλη υπόσχεται λαγούς και πετραχήλια. Αλλά αν θα πάρουν κάτι από αυτό οι δουλοπάροικοι.\nΑν όχι σήμερα τότε αύριο, μεθαύριο η Λεπέν θα γίνει πρόεδρος.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 01:11\n78: Ωχ, έχεις δίκιο, είδα τις προβλέψεις της ARD @$@%@^\nΗ αριστερά κερδίζει καθαρά 5 περιφέρειες:\nCentre-Val de Loire, Nouvelle-Aquitaine, Bretagne, Bourgogne-Franche-Comté και Occitanie. 🤩👍\n21 Ιουνίου, 2021 στις 02:12\nΆντε βρε, είδες πουθενά στο διήγημα Σιαμέζους να βόσκουν; Και μάλιστα… υπό; 😛\n21 Ιουνίου, 2021 στις 08:22\n80 Ακριβώς, είναι πρώτη σε όσες περιφέρειες έχει ήδη τη διοίκηση. Και μάλλον θα τις ξαναπάρει.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 09:51\n72 ΣΠ said: «Τα Στεφανινά ανήκουν στον γειτονικό δήμο Βόλβης».\n# Σωστόν. Ευχαριστώ για τη διόρθωση!\n21 Ιουνίου, 2021 στις 10:06\n@ 83 Georgios Bartzoudis\nΟυραία λιέξ: Στφαν΄νά [stfaɲna]μι τα δύου -ν- σμα σμά.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 10:07\nΜε 68% αποχή, οι Γάλλοι δεν μετατοπίστηκαν προς τα δεξιά, μετατοπίστηκαν προς το φάσκελο προς όλους. Δεν είμαι υπέρ της αποχής, είμαι υπέρ της ψήφου προς τον σχετικά καλύτερο, είμαι από αυτούς που βρίσκουν διαφορά ανάμεσα στον Μπους και τον Μπάιντεν (αν και γουστάρω τον γερο-Μπέρνι) και ανάμεσα στη Λεπέν και τον Μακρόν. Αλλά, δυστυχώς, όσο πάει αυτές οι διαφορές όλο και μικραίνουν και πολύ φοβάμαι ότι θα γίνουν αδιόρατες. Γι’ αυτό και ο κόσμος δεν κάνει καν τον κόπο να πάει να ψηφίσει. Ζητείται σοβαρή Αριστερά, το λοιπόν.\n21 Ιουνίου, 2021 στις 10:08\n85: Ανάμεσα στον Τραμπ και τον Μπάιντεν, διορθώνω.\n22 Ιουνίου, 2021 στις 21:18\nΟμολογώ πως δεν πρόλαβα να διαβάσω όλο το κείμενο. Ως προς το αρχικό ερώτημα: μήπως το «creeping» θα μπορούσε να αποδοθεί με το επίθετο «ύπουλοι»; Μου έφερε στον νου και τη φράση «give the creeps».\n22 Ιουνίου, 2021 στις 21:20\n87 Το σκέφτηκα κι εγώ σαν λύση.


Βαγγέλης Αλεξανδρής: Οι εξελίξει είναι καταιγιστικές στα επεισόδια που ακολουθούν\n«Είναι ολοφάνερο. Είδα στη στάση του σώματος του τη σιγουριά. Το έδειξα στον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο και μου λέει: “Ετσι καν’ τον”. Μπορεί να τον είχε αλλιώς στο μυαλό του αλλά ήταν δεκτική. Και με την Αμαλία Καβάλη έχουμε πολύ ωραία χημεία, κάτι που συμβαίνει με όλο το καστ. Πιστεύω ότι έχει συμβάλλει κι αυτό κατά πολύ στην επιτυχία. Αλλωστε τι σημαίνει χημεία; Να είναι δύο άνθρωποι καλοί, θετικοί και ανοιχτοί. Οφείλουμε στους δημιουργούς της σειράς το μεγάλο ευχαριστώ και το μεγάλο μπράβο»\nAkolouthoun Alexandris Baggelis einai exelixei Kataigistikes Oi pou sta ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ #Akolouthoun #Alexandris #Baggelis #einai #exelixei #Kataigistikes #Oi #pou #sta #ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ


Craftsboom.gr: Μουσικό όργανο- Πίπιζα\nΜουσικό όργανο- Πίπιζα\nΠειραματίσου με διάφορους ήχους, φτιάχνοντας μια πανεύκολη πίπιζα με το ρολό που περισσεύει όταν τελειώνει το χαρτί υγείας.\nΟι χειροτεχνίες μουσικά όργανα είναι ιδανικές για το μάθημα της μουσικοκινητικής αγωγής για μικρά παιδιά, για τον παιδικό, το νηπιαγωγείο και το σχολείο. Μάλιστα οι κατασκευές που χρησιμοποιούν άχρηστα υλικά όπως είναι το ρολό από το χαρτί τουαλέτας μαθαίνουν να παιδιά την αξία και τα οφέλη της ανακύκλωσης και αναπτύσσουν τη φαντασία, την ευρηματικότητα και τη δημιουργικότητα των παιδιών.\nΥλικά και εργαλεία για την κατασκευή μουσικό όργανο:\nΈνα ρολό που περισσεύει όταν τελειώνει το χαρτί υγείας.\nΛαδόχαρτο μαγειρικής (ονομάζεται και αντικολλητικό χαρτί).\n1. Κόψε ένα μικρό κομμάτι από το αντικολλητικό χαρτί, αρκετά μεγάλο για να τυλίξεις την άκρη του ρολού.\n2. Καπάκωσε τον κύλινδρο με το αντικολλητικό χαρτί και τύλιξε ένα λαστιχάκι γύρω από το χαρτί.\n3. Η πίπιζα είναι έτοιμη. Το παιδί μπορεί να βάλει το στόμα του στο άνοιγμα και να παράγει διάφορους ήχους με τσιριχτή φωνή. Η μεμβράνη πάλεται και παράγονται ήχοι που μοιάζουν με καραμούζα, πίπιζα, βουβουζέλα, κλπ.\nΟι δραστηριότητες μουσικοκινητικής αγωγής είναι πολύ διασκευαστικές αλλά και εκπαιδευτικές για μικρά παιδιά. Μπορούν να συνδυαστούν με δραστηριότητες χειροτεχνίας αναπτύσσοντας και άλλες δεξιότητες των μικρών παιδιών όπως την απτή κινητικότητα, το χειρισμό υλικών και εργαλείων, τη φαντασία, την ευρηματικότητα και άλλες.


«Η Κορομηλά δε μπόρεσε να αποβάλει το μικρόβιο της παρουσιάστριας» | Zappit\nHome / Ψυχαγωγία / «Η Κορομηλά δε μπόρεσε να αποβάλει το μικρόβιο της παρουσιάστριας»\n«Η Κορομηλά δε μπόρεσε να αποβάλει το μικρόβιο της παρουσιάστριας»\nΠέμπτη, 3.4.2014, 20:10\nΑυτή ήταν μόνο μία από τις ατάκες που ακούστηκαν σήμερα στο πλατό της Ελένης για το J2US...\nΌλες οι εκπομπές σήμερα συζήτησαν την πρεμιέρα του J2US και μάλιστα είχαν πολλά να πουν και πολλά να κρίνουν οι ίδιοι, τόσο για τα προβλήματα του σόου όσο και για τις ισορροπίες μεταξύ των προσώπων…\nΌταν η κουβέντα στο τραπέζι της Ελένης έφτασε και στην κριτική επιτροπή, το λόγο πήρε πρώτη η Ελένη: «Ο Θεοφάνους ήταν αριστούργημα, τι καλά που τον κλείσαν και ήταν και πολύ όμορφος, δεν ξέρω άλλαξε κάτι στο μαλλί; Ήταν χαρά μου που τον έβλεπα χτες στο πρόγραμμα. Θα έλειπε πάρα πολύ πιστεύω αν δεν ήταν εκεί» είπε παρουσιάστρια και τον υπόλοιπο σχολιασμό ανέλαβε σχεδόν αποκλειστικά ο Γρηγόρης Γκουντάρας ο οποίος δε μάσησε τα λόγια του….\n«Έχω την εντύπωση ότι ευτυχώς που ήταν ο Θεοφάνους γιατι ήταν νομίζω ο μόνος που κατάλαβε το ρόλο που έχει σε αυτή την κριτική επιτροπή. Κατάλαβε ακριβώς τι πρέπει να πει και ακριβώς πως πρέπει να βαθμολογήσει. Έλεγα αυτά που έπρεπε να ακουστούν , με ευγένεια και πολύ σωστά. Από εκεί και πέρα.\nΟ κύριος Αρβανίτης νομίζω ότι το πήγε λίγο στο όριο με την πλάκα, τις ατάκες, το χιούμορ. Ευχάριστη νότα. Και η κυρία Κορομηλά, νομίζω ότι δε μπόρεσε να αποβάλει το μικρόβιοτ ης παρουσιάστριας. Θεωρώ ότι δεν κατάλαβε ότι ήταν σε μία κριτική επιτροπή, νομίζω ότι μίλαγε πολύ πολύ περισσότερο από ότι επιβάλλει ή επιτρέπει μία κριτική επιτροπή για το συγκεκριμένο κομμάτι που είσαι εκεί.\nΤο βρήκα υπερβολικό όλο αυττό το μιλάω μιλάω, σε ξέρω, παρέα, φίλοι, σε ανέδειξα, ήρθε από εμένα, βγήκε από εμένα, σε σημείο που ένιωθα ότι η Ζέτα αισθανόταν κάπως άβολα. Δεν είναι εύκολο να είσαι παρουσιάστρια επί χρόνια, πρώτης γραμμής, πολύ πετυχημένη και μετά να σου ανατεθεί ο ρόλος μιας επιτροπής και να μπορέσεις να μπεις σε αυτό το πλαίσιο γρήγορα.Πιστεύω ότι επειδή ήταν η πρώτη φορά, θα το βρούνε.»\nΔείτε όσα ακούστηκαν για την κριτική επιτροπή:\nΛιάγκας – Σκορδά: Όλα όσα είπαν για την πρεμιέρα του J2US\nJ2US: Τι τηλεθέαση σημείωσε στην πρεμιέρα;\nΔείτε όλα όσα έγιναν στο J2US εδώ!


Παράγωγα – Fitch\nΜετά και τη χθεσινή αντίδραση στο Χ.Α., ακόμη μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεδρίαση αναμένεται να είναι η σημερινή, με κλείσιμο των παραγώγων, αλλά και εν αναμονή της ανακοίνωσης της Fitch, με σενάρια για μια αναβάθμιση κατά μια βαθμίδα (αν και τίποτα δε θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο). Σε κάθε περίπτωση και με τα βλέμματα να είναι στραμμένα και στην πορεία των διεθνών αγορών, η αγορά μας χρειάζεται θετικές ειδήσεις για να ζεσταθεί και πάλι το κλίμα και να μπει η αγορά σε ένα νέο ανοδικό trend. Είτε έτσι είτε αλλιώς και ακόμη και αν επιστρέψουν τα βραχυπρόθεσμα προβλήματα, εμείς θα επαναλάβουμε ότι η μέσο – μακροπρόθεσμη τάση παραμένει θετική και αυτό είναι κυρίως που μετράει.\nΒέβαια το μελανό σημείο και της χθεσινής ημέρας ήταν ο αρκετά μέτριος τζίρος, ο οποίος έφθασε με το ζόρι στα 53εκ ευρώ, πολύ μακριά από τους μέσους τζίρους που είχαμε τις πρόσφατες καλές ημέρες του χρηματιστηρίου. Αν λοιπόν θέλουμε να μιλήσουμε για πλήρη βελτίωση του κλίματος και σταδιακή προσέγγιση των πολύ ισχυρών αντιστάσεων, αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι αύξηση του τζίρου, στα περίπου 70 με 75εκ ευρώ και παραπάνω. Με τζίρους όπως οι χθεσινοί, δύσκολα η αγορά θα μπορούσε να πάει υψηλότερα των 850 – 855 μονάδων.\nΑς δεχθούμε πάντως πως η αγορά θα επιχειρήσει να κινηθεί υψηλότερα και πάμε να δούμε τις επόμενες αντιστάσεις. Οι πρώτες ισχυρές λοιπόν για το ΓΔ είναι στα επίπεδα των 856 – 858 μονάδων, δηλαδή περίπου 2% υψηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα. Διάσπαση αυτών των αντιστάσεων, θα μπορούσε να μας κάνει να μιλήσουμε ουσιαστικά για τα πρόσφατα υψηλά και τις πολύ ισχυρές αντιστάσεις στα επίπεδα των 900 – 910 μονάδων.\nΑναφορικά με την Εθνική Τράπεζα τώρα (κλείσιμο 0,315 ευρώ, +3,28%), εδώ ο στόχος θα είναι η επιστροφή υψηλότερα των ισχυρών αντιστάσεων στα επίπεδα των 0,317 – 0,319 ευρώ, μια δύσκολη επιστροφή, αλλά και μια επιστροφή ικανή να μας κάνει να μιλήσουμε για επιστροφή του θετικού σεναρίου, με επόμενο στόχο τις αντιστάσεις στα επίπεδα των 0,33 ευρώ και 0,336 – 0,337 ευρώ. Διάσπαση και αυτών των αντιστάσεων μπορεί να οδηγήσει τη μετοχή μέχρι τα επίπεδα των 0,37 – 0,372 ευρώ, όπου θα επαναξιολογηθεί η κατάσταση.\nΤώρα αναφορικά με τις στηρίξεις, κλειδί θεωρούνται οι στηρίξεις στα επίπεδα των 0,293 - 0,294 ευρώ, η απώλεια των οποίων θα ήταν αρνητική εξέλιξη οδηγώντας τη μετοχή στα επίπεδα των 0,274 – 0,276 ευρώ.\nΣτα 8,02 ευρώ (+2,69%) έκλεισε χθες η μετοχή των ΕΛΠΕ, με τις επόμενες ημέρες να είναι ενδιαφέρουσες και το ζητούμενο να είναι η επιστροφή και σταθεροποίηση υψηλότερα των 8,00 – 8,10 ευρώ, στην προσπάθεια να αποφευχθούν τα χειρότερα. Και τι σημαίνει τα χειρότερα σε αυτήν την περίπτωση. Μια πτώση μέχρι τις ισχυρές στηρίξεις στα επίπεδα των 7,20 – 7,25 ευρώ. Τώρα στο σενάριο της επιστροφής υψηλότερα των 8,10 ευρώ, η μετοχή θα μπορούσε με άνεση να βρεθεί σταδιακά στις αντιστάσεις στα επίπεδα των 8,80 – 9,00 ευρώ, στις οποίες προσφάτως είχε ολοκληρωθεί και η άνοδος της μετοχής και είχαμε την πρόσφατη διόρθωση.\n15 Φεβ 2018 Stocks


Η Uber ξεκινά τις δοκιμές ιπτάμενων οχημάτων το 2020 | Techblog.gr\nΗ Uber ξεκινά τις δοκιμές ιπτάμενων οχημάτων το 2020\nΠέμπτη, 27/04/2017 · Λορένα Σιούτη Star Uber\nH Uber έχει κάνει εδώ και καιρό γνωστές τις προθέσεις της για το VTOL (vertical take-off and landing), πρόκειται για ιπτάμενα ταξί τα οποία θα πηγαίνουν τον πελάτη από το ένα σημείο στο άλλο εύκολα και γρήγορα. Η Uber κατά τη διάρκεια συνεδρίου στο Dallas, ανακοίνωσε πως θέλει να έχει έτοιμο το “Elevate Network” μέχρι το 2020.\nΤο σχέδιο της Uber ακούγεται αρκετά φιλόδοξο και το όραμά της είναι να έχει αυτοκινούμενα ταξί, τα οποία θα απογειώνονται και θα προσγειώνονται κάθετα. Τέτοιου είδους οχήματα θα είναι κατάλληλα για χρήση σε μεγάλες πόλεις όπως η Ν. Υόρκη ή το Λονδίνο. Οι επιβάτες το μόνο που θα χρειάζεται να κάνουν είναι να μπουν μέσα και στη συνέχεια θα πετάξουν στον προορισμό τους.\nΗ Uber μπορεί να στοχεύει στην έναρξη των δοκιμών από το 2020, αλλά μέχρι να γίνουν τα οχήματα αυτά διαθέσιμα, θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια. Πέρα από τις τεχνικές δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν, υπάρχουν και οι νομικές.\nΗ Uber θα συνεργαστεί με κτηματομεσιτικές εταιρείες για να βρει τα κατάλληλα σημεία όπου θα δημιουργηθούν οι σταθμοί. Επίσης, θα συνεργαστεί με έμπειρους κατασκευαστές αεροσκαφών, που αναπτύσσουν ήδη VTOL οχήματα, όπως Bell Helicopter και Embraer. Η πρώτη δημόσια δοκιμή του Elevate Network θα γίνει στο World Expo 2020 στο Ντουμπάι.\nΚαλά εδώ η apple η google και ο elon musk δεν έβγαλαν. Και θα βγάλει μια εταιρεία ερασιτεχνών ταξιτζίδων;\nΜε τόσα δις μπορεί να σε εξαφανίσει και εσένα και το σχόλιο σου techskepticon!


ένωση κλειστών διαστημάτων - mathematica.gr\nΤώρα είναι Τρί Μάιος 18, 2021 2:12 am\nένωση κλειστών διαστημάτων\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από s.kap » Δευ Φεβ 01, 2010 1:52 pm\nΚαλή μέρα και καλό μήνα σε όλες και σε όλους. Έχω το εξής ωραίο θέμα το οποίο διαισθητικά είναι μάλλον προφανές:\nΝα αποδειχθεί ότι το [0,1] δεν μπορεί γραφεί ως ένωση μιας οικογένειας ξένων ανά δύο κλειστών διαστημάτων\nRe: ένωση κλειστών διαστημάτων\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres » Δευ Φεβ 01, 2010 2:50 pm\nΣπύρο, δυο παρατηρήσεις:\n1) Επειδή το είναι κλειστό διάστημα, θες επιπλέον να υπάρχουν τουλάχιστον δύο (μη κενά) διαστήματα.\n2) Φαντάζομαι δεν θεωρείς τα μονοσύνολα σαν διαστήματα.\nΝα δώσω μια γενίκευση: Να δειχθεί ότι το δεν μπορεί να διαμεριστεί σε αριθμήσιμο αριθμό (αλλά τουλάχιστον δύο) μη κενών κλειστών συνόλων.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από s.kap » Δευ Φεβ 01, 2010 3:36 pm\nΔημήτρη είναι όπως το λές\n1. Δεν θεωρώ τα μονοσύνολα ως διαστήματα\n2. Θέλω τουλάχιστον δύο γιατί αλλιώς το πρόβλημα έχει προφανή αρνητική απάντηση.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Mihalis_Lambrou » Δευ Φεβ 01, 2010 4:36 pm\nΥπόδειξη για τη λύση:\nΗ ιδιότητα κλειδί είναι η "συνεκτικότητα" (connected, που σε κάποια ελληνικά βιβλία Τοπολογίας μεταφράζεται ως "συνάφεια").\nΣτην απόδειξη εμφανίζεται καθαρά γιατί (όπως τόνισε ο Δημήτρης) χρειαζόμαστε τουλάχιστον δύο σύνολα.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από s.kap » Τρί Φεβ 02, 2010 12:50 pm\nΌμορφο το πρόβλημα σου Δημήτρη, έψαχνα ώρες για τη λύση του και όταν ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω κάτι βρήκα:\nΚατ'αρχάς η διαμέριση πρέπει να έχει άπειρο πλήθος κλειστών συνόλων, γιατί στην αντίθετη περίπτωση που τα σύνολα είναι : τότε το είναι κλειστό, άρα το είναι ανοικτό και κλειστό, άτοπο.\nΈστω , μη αρνητικός ακέραιος μία τέτοια διαμέριση του και . Υποθέτουμε πως και θεωρούμε . Έχουμε , λόγω της κλειστότητας και . Έστω τώρα ο μικρότερος θετικός ακέραιος για τον οποίο , τότε θέτουμε . Έχουμε και τα δεν τέμνουν το . Συνεχίζουμε παίρνοντας τον μικρότερο θετικό ακέραιο για τον οποίο και θέτουμε . Προφανώς και τα δεν τέμνουν το . Έστω ο μικρότερος θετικός ακέραιος για τον οποίο , θέτουμε , οπότε και τα δεν τέμνουν το .\nΈτσι συνεχίζοντας προκύπτει μία ακολουθία κλειστών και κιβωτισμένων διαστημάτων . Αν , τότε εκ της κατασκευής των κιβωτισμένων διαστημάτων θα έχουμε , άτοπο.\nΥ.Γ Δεν βλέπω όμως πως η παραπάνω τεχνική μπορεί να επιλύσει το δικό μου πρόβλημα, γιατί εδώ έχουμε ακολουθία, ενώ εκεί οικογένεια, που σημαίνει ότι το πλήθος των δεικτών μπορεί να είναι και υπεραροθμήσιμο. Τελοσπάντων έχω μία λύση, η οποία επίσης με παιδεψε πολύ, αλλά θα περιμένω...\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Demetres » Τρί Φεβ 02, 2010 1:00 pm\nΣπύρο, ακριβώς αυτήν την λύση είχα και εγώ υπόψη μου.\ns.kap έγραψε: Υ.Γ Δεν βλέπω όμως πως η παραπάνω τεχνική μπορεί να επιλύσει το δικό μου πρόβλημα, γιατί εδώ έχουμε ακολουθία, ενώ εκεί οικογένεια, που σημαίνει ότι το πλήθος των δεικτών μπορεί να είναι και υπεραροθμήσιμο. Τελοσπάντων έχω μία λύση, η οποία επίσης με παιδεψε πολύ, αλλά θα περιμένω...\nΗ οικογένεια πρέπει να έχει αριθμήσιμο πλήθος: Αν είναι το σύνολο όλων των κλειστών διαστημάτων μήκους τουλάχιστον , τότε και αφού η οικογένεια είναι η ένωση των είναι αριθμήσιμη.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από s.kap » Τρί Φεβ 02, 2010 1:13 pm\nΔημήτρη καλημέρα. Σωστά. Έχω και λύση που δεν χρησιμοποιεί την αριθμησιμότητα του πλήθους των δεικτών. Θα τη γράψω προσεχώς γιατί τώρα είμαι πτώμα. Έκανα 1 ώρα + για να γράψω στο LAΤEX την παραπάνω λύση. Βλέπεις τώρα μαθαίνω\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από s.kap » Τρί Φεβ 02, 2010 10:36 pm\nΝα δώσω μια διαφορετική λύση στο πρόβλημα που έθεσα:\nΗ λύση στηρίζεται στο ότι οι διαχωρίσιμοι τοπολογικοί χώροι ικανοποιούν τη λεγόμενη αριθμήσιμη συνθήκη αλυσίδας, σύμφωνα με την οποία κάθε οικογένεια ξένων μεταξύ τους ανοικτών συνόλων είναι το πολύ αριθμήσιμη.\nΈστω μία οικογένεια κλειστών και ξένων διαστημάτων (προφανώς τουλάχιστον δύο) με την ιδιότητα . Θεωρούμε το σύνολο των άκρων των παραπάνω διαστημάτων και έχουμε\n1. Το είναι κλειστό ως συμπλήρωμα του ανοικτού\n2. Το δεν έχει μεμονωμένα στοιχεία: Αν κάποιο αριστερό άκρο είναι μεμονωμένο, τότε θα υπάρχει ώστε , τότε , άτοπο, γιατί τότε θα υπάρχει ένα μέρος του , που δεν καλύπτεται από τα παραπάνω κλειστά διαστήματα. Με τον ίδιο τρόπο αποδεικνύουμε ότι δεν μπορεί να είναι μεμονωμένο ένα δεξιό άκρο . Άρα όλα τα σημεία του είναι οριακά, δηλαδή το είναι τέλειο, συνεπώς υπεραριθμήσιμο, το οποίο είναι άτοπο (αντίκειται στη συνθήκη της αριθμήσιμης αλυσίδας).


Κοινωνικό μέρισμα: Επίσημο! Έρχεται παράταση στις αιτήσεις | Newsbomb\n13 Δεκεμβρίου 2017 12:45\nΚοινωνικό μέρισμα: Επίσημο! Έρχεται παράταση στις αιτήσεις\nΚοινωνικό μέρισμα: Παράταση στις αιτήσεις του κοινωνικού μερίσματος για πολίτες που ενδέχεται να το δικαιούνται αλλά δεν έγινε δεκτή η αίτηση τους από το σύστημα, ανακοίνωσε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Θεανώ Φωτίου.\n«Συμβαίνει κάτι, το οποίο είναι μοναδικό. Πάνω από 5.800.000 δοκίμασαν αν είναι δικαιούχοι και αναδείχθηκαν λάθη στις φορολογικές δηλώσεις. Είδαν οι πολίτες ότι πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί στις φορολογικές τους δηλώσεις. Έγιναν πολλά λάθη στα θέματα φιλοξενίας», ανέφερε η κ. Φωτίου, μιλώντας στο Ραδιόφωνο 24/7.\nΌπως είπε, τα κριτήρια με τα οποία θα έπαιρναν το κοινωνικό μέρισμα οι πολίτες ήταν σαφή, εδραιώθηκε μια νέα σχέση του Δημοσίου και του πολίτη, ζητήθηκε η συναίνεση του για να διασταυρωθούν τα στοιχεία του, ενώ ένα κομμάτι του πληθυσμού που δεν είχε πάρει τίποτα, που είχε 0 εισόδημα, και δεν είχε ΑΦΜ, ΑΜΚΑ κλπ, έγινε γνωστό μέσω του μερίσματος που θα λάβει.\nΕπιπρόσθετα, η κ. Φωτίου υπογράμμισε πως αποκτάται μια εικόνα ότι μπορεί το κράτος να λειτουργήσει, καθώς πριν από αυτές τις 17 ημέρες δεν υπήρχε αυτή η «αυτοπεποίθηση» για να υπάρχει η γνώση για το τι συμβαίνει στα μεγαλύτερα μέρη του πληθυσμού.\n«Με το κοινωνικό μέρισμα ξεκίνησε η ψηφιακή μετάβαση της χώρας μας», είπε χαρακτηριστικά.\nΕν κατακλείδι, η κ. Φωτίου επεσήμανε πως «το θέμα της “μαύρης” οικονομίας, δηλαδή της διαφεύγουσας εργασίας, είναι σύνθετο θέμα. Δεν θα το έλυνε το κοινωνικό μέρισμα. Όμως, ανέδειξε πλευρές του που μπόρεσε να το αποκαλύψει. (...) Στην πραγματικότητα, ανακαλύπτονται όψεις της “μαύρης” εργασίας».\nΔιαβάστε επίσης: Κοινωνικό μέρισμα: Δείτε αν θα σας καταβληθούν μέχρι την Παρασκευή 900 ευρώ στους λογαριασμούς σας!\nΚοινωνικό μέρισμα: Δείτε αν θα σας καταβληθούν μέχρι την Παρασκευή 900 ευρώ στους λογαριασμούς σας!\nΚοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης: Πότε και πόσα χρήματα μπαίνουν στους λογαριασμούς\nΚοινωνικό μέρισμα: Αυτές είναι οι αιτήσεις που έχουν εγκριθεί έως τώρα στο koinonikomerisma.gr\nΕτοιμάζεται συνάντηση Πούτιν – Κιμ Γιονγκ Ουν\nΤι ειπώθηκε στη συνάντηση Αλαφούζου – Πιεμπονγκσάντ\nΠρωταγωνίστρια του Μπρούσκο έγκυος στο πρώτο της παιδί - Το ανακοίνωσε στο Instagram\nΕφάπαξ επίδομα 1.000 ευρώ σε ανέργους - Δες ποιοι είναι οι δικαιούχοι


Πρωτοποριακή φιέστα ανόδου για την Παναχαϊκή! – Sportfmpatras.gr\nΑνάγνωση: Πρωτοποριακή φιέστα ανόδου για την Παναχαϊκή!\n1 Μαΐου 2017 1' ανάγνωση\nΑνανεώθηκε 01/05/2017 στις 12:26 μμ\nΜε ένα φιλικό παιχνίδι-γιορτή, θα γίνει η απονομή του τίτλου στην πρωταθλήτρια ομάδα της Παναχαϊκής!\nΟ τεχνικός διευθυντής της ομάδας μας Κώστας Κατσουράνης έχει ήδη συμφωνήσει με τον πρόεδρο της ΕΠΣΑ κ. Άγγελο Δανιήλ για την διεξαγωγή φιλικού αγώνα ανάμεσα στην Παναχαϊκή και σε μία επίλεκτη ομάδα που θα αποτελείται από τα μεγαλύτερα ταλέντα που αγωνίζονται στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Αχαΐας!


Γιάννης Καψάλης Μπουζούκια | Που τραγουδάει φέτος (2021)\nΠου εμφανίζεται ο Γιάννης Καψάλης το 2021\nΟ Γιάννης Καψάλης είναι έλληνας στιχουργός και τραγουδιστής του λαϊκού άσματος, αντλώντας έμπνευση από τον παππού του, Χρόνη Καψάλη, έναν εκ των μεγαλύτερων και σημαντικότερων οργανοπαικτών (κλαρίνο) στην ιστορία του ρεμπέτικου και παραδοσιακού μπουζουκιού. Με ιδιαίτερη αγάπη στην Ηπειρωτική μουσική (ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του, Σταύρου Καψάλη), ο Γιάννης Καψάλης ξεκίνησε από μικρός ακόμα να ασχολείται με την 5η τέχνη, παίζοντας με τα κρουστά του όσο ο πατέρας του τραγουδούσε. Η πρώτη ζωντανή εμφάνιση του καλλιτέχνη έλαβε χώρα σε πανηγύρι του χωριού του, στη Ζίτσα Ιωαννίνων, όταν σε ηλικία 12 ετών ερμήνευσε το ”Πιό καλή η μοναξιά” του Γιάννη Πάριου. Ο πατέρας του ανέλαβε να μάθει στον Γιάννη κιθάρα, φωνητική και Βυζαντινή μουσική, με τον καλλιτέχνη να εξειδικεύεται στο δικό του στυλ μουσικής όσο μεγάλωνε.\nΈχοντας συνεργαστεί με «βαρύγδουπα» ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως ο Γιάννης Πάριος(!), ο Σάκης Ρουβάς, ο Βασίλης Καρράς, η Κατερίνα Στικούδη, ο Χρήστος Μενιδιάτης ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο Πάνος Κιάμος και πολλοί άλλοι, ο «αοιδός της Ηπειρωτικής μουσικής» έχει κάνει θραύση ειδικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια, κάνοντας ζωντανές εμφανίσεις σε clubs, πλατείες, μπουζούκια και πανηγύρια σε όλη την Ελλάδα.\n2019 – 2020 | Can Can\nΤον Φεβρουάριο του 2019, ο Γιάννης Καψάλης ξεκινά την μεγάλη και γεμάτη σεζόν του μαζί με τον Μάκη Τσίκο και τη Μαρίνα Λαζαράκη στον κέντρο Yayaz. Την άνοιξη του 2019, ο Γιάννης Καψάλης συμμετέχει σε μεγάλο τουρ στη Γερμανία, στο πλευρό του Μάκη Τσίκου, του θρυλικού Βασίλη Καρρά, του μοναδικού Ηλία Βρεττού και της σαγηνευτικής Ειρήνης Παπαδοπούλου. Εκεί, ξεκινά εμφανίσεις στο Kulturhaus Arena και στο 3-D night club στο «Λαϊκό δημοτικό ξεφάντωμα», στο πλευρό της Γιώτας Γρίβα.\nΕπιστρέφοντας, πάντα μαζί με το δυνατό του σχήμα, ο τραγουδιστής κάνει live στο μαγαζί Roua Mat, στο Cabana Live Stage και στο Αριών Live Palace της Ρόδου. Μαζί με τον Μάκη Τσίκο και τη Γιώτα Γρίβα, ο Γιάννης Καψάλης θα συνεχίσει εμφανίσεις στο κοσμικό κέντρο Νέα Φαντασία στην Κω, χαρίζοντας μοναδικές στιγμές για όλους. Οι συνεργασίες δε σταματούν εδώ, ωστόσο, καθώς ξανά με τον Μάκη Τσίκο στο κλαρίνο, ο λαϊκός καλλιτέχνης θα ερμηνεύσει στο Veranda restaurant and café της Νέας Υόρκης. Προσθέτοντας στο σχήμα τον Βασίλη Κωστούλα, οι καλλιτέχνες θα συνεχίσουν τα lives στις ΗΠΑ στο Harry’s και στο Στέκι σε μια σειρά εμφανίσεων με τίτλο “Greek Nights”. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, και πάντα μαζί με τον Μάκη Τσίκο, ο Γιάννης Καψάλης θα παρτάρει στο Soletto Live Venue για το Halloween. Ακολουθούν εμφανίσεις και συνεργασίες με τοπικούς αστέρες σε πολλά πανηγύρια και γιορτές σε ολόκληρη την Ελλάδα (Κερασούντα, Προβατίνα, Γιάννενα, Ανθούσα, Καλλιθέα Κορινθίας, Άρτα και πολλά άλλα μέρη).\nΤο Can Can Athens κάνει το μεγάλο «μπαμ» και επιστρέφει στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας, με ένα εκρηκτικό και out there μουσικό σχήμα στη θέση του πιλότου. Ο Γιάννης Καψάλης ενώνει την φωνή του με αυτήν του Θέμη Αδαμαντίδη και της Γιώτας Γρίβα στο Can Can, σε έναν συνδυασμό που ξεχειλίζει με λαϊκό ύφος και ρεμπέτικη χροιά. Το πρόγραμμα έρχεται να συμπληρώσει ο Μάκης Τσίκος και η Έλενα Μπάση, δίνοντας τη δική τους προσωπική νότα στο ήδη φορτωμένο ρεπερτόριο. Παράλληλα, θα πραγματοποιήσει συναυλίες στο Ρεφρέν music bar στα Γιάννενα, στο πλευρό του Μάκη Τσίκου και του επιτελείου τους.\n2018 – 2019 | Premiera Full of Live\nΤον Νοέμβριο του 2019, ο καλλιτέχνης θα συνεργαστεί ξανά με τον παίκτη του κλαρίνου, Μάκη Τσίκο, τη Μαρία Καλαντζή και το επιτελείο της, για μια σειρά πετυχημένων εμφανίσεων στο κέντρο Απλά Ελληνικά με τίτλο «Λαηκοδημοτική Βραδιά». Θα συνεχίσει με ένα tour στο εξωτερικό, στο πλευρό του Χρήστου Μενιδιάτη, της Κατερίνας Στικούδη και του Βασίλη Καρρά, με πρώτη στάση το κέντρο 02 Shop και το Maxim στο Ανόβερο. Στο πλευρό του Μάκη Τσίκου, ο τραγουδιστής θα συνεχίσει εμφανίσεις στο Βερολίνο και συγκεκριμένα στο 3-D nightclub. Πριν τη χειμερινή σεζόν, ο καλλιτέχνης συνεργάζεται με πληθώρα ερμηνευτών και οργανοπαικτών σε διάφορα μαγαζιά αλλά και δημόσιους χώρους της χώρας, για να χαρίσει πολλές βραδιές αγνού λαϊκού πνεύματος. Μαζί με το Δημήτρη Μπέκα και τη Χαρά Βέρρα, θα εμφανιστεί στο No Memories της Θήβας για να παρτάρει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.\nΤον Ιανουάριο του 2019, ο Γιάννης Καψάλης θα ερμηνεύσει επιτυχίες στο Korinthian Palace, συνδράμοντας μουσικά με τον Μάκη Τσίκο, τη Χαρά Βέρα και τον Κώστα Σαφέτη. Το main event θα λάβει χώρα στο κέντρο νυχτερινής διασκέδασης Premiera Full of Live, ένα όμορφο μπουζούκι που θα φιλοξενήσει τον Γιάννη Καψάλη, τη Γιώτα Γρίβα και το Μάκη Τσίκο σε ένα λαϊκό πρόγραμμα υψηλών προδιαγραφών. Ακολουθούν εμφανίσεις του καλλιτέχνη στο Cabana Live Stage και το Nacht Kantine, στα οποία φυσικά θα έχει μαζί του το δυνατό και ταλαντούχο σχήμα του.\n2017 – 2018 | Posidonio Music Hall\nΟ Σεπτέμβριος του 2017 εκκινεί δυναμικά για τον καλλιτέχνη, τον οποίον συναντάμε στην σκηνή του Αστέρια Live Πάτρας, παρέα με την εκθαμβωτική Μαρίνα Παναγιωτοπούλου, την χαμογελαστή Μαρίνα Λαζαράκη, τον εναλλακτικό Ανδρέα Κανελλακόπουλο και το Μάκη Τσίκο. Τον Νοέμβριο του 2017, μαζί με τον αγαπημένο του οργανοπαίχτη και την ταλαντούχα Έλλη Κοσμά, ο λαϊκός Γιάννης Καψάλης θα παρτάρει στο κέντρο Αστέρας της Λάρισας όπως επίσης και στο Χάραμα Live.\nΤον Δεκέμβριο του 2017, ο διάσημος μουσικός θα συμμαχήσει με τον Μάκη Τσίκο, τον Ματθαίο Τσαχουρίδη και το Νίκο Ζωϊδάκη για μια σειρά εμφανίσεων με τίτλο “Kings of Paradosi” στο Centre de Congress Palace όπως επίσης και στο Parkview Manor. Ακολουθεί μια μοναδική συναυλία στο Premiera Full of Live του Βόλου, το Μορφάτι Θεσπρωτίας και το Κέντρο Τσαλούκα μαζί με την αγαπημένη Γιώτα Γρίβα.\nΤην άνοιξη του 2018, ο Γιάννης Καψάλης θα πραγματοποιήσει μια από τις σημαντικότερες συνεργασίες της επαγγελματικής του ζωής – μαζί με τον Πάνο Κιάμο και τον Stan, θα βρεθεί στην πίστα του νυχτερινού CoCo Bar Café του Μονάχου, δείχνοντας σε όλους τους ελληνόφωνους οπαδούς του μπουζουκιού πώς διασκεδάζουν στην Ελλάδα! Το main event θα γίνει στο ευρύχωρο Posidonio, στην πίστα του οποίου ο Γιάννης Καψάλης θα συναντήσει τον Χρήστο Χολίδη, το Δημήτρη Αβραμόπουλο και φυσικά το Μάκη Τσίκο, σε μια σειρά από lives που ξεσήκωσαν τους πάντες.\n2016 – 2017 | Posidonio Music Hall\nΟ Γιάννης Καψάλης θα ξεκινήσει τη σεζόν στο Αριών Palace, μαζί με το Μάκη Τσίκο και τη Χαρά Βέρα, τους συνήθεις υπόπτους στις ζωντανές εμφανίσεις του καλλιτέχνη. Για τη χειμερινή σεζόν, ο καλλιτέχνης θα «ξεχειμωνιάσει» στο γραφικό Posidonio, την πίστα του οποίου προικίζει μαζί με την όμορφη Κατερίνα Στικούδη, το Δημήτρη Αβραμόπουλο και το Βασίλη Δήμα. Για τον Ιανουάριο, μαζί με το γνωστό του Σχήμα (Τσίκος-Γρίβα) θα ψυχαγωγήσει τους πάντες στο Casino, ενώ τον Φεβρουάριο, ο Γιάννης Καψάλης μαζί με τον Δημήτρη Τζίβα θα διασκεδάσει στο κέντρο Τσαλούκα.\nΤον Μάρτιο του 2017, ο ερμηνευτής του Ηπειρωτικού άσματος θα βρεθεί στο Ηχοδρόμιο Live πλάι στην αστραφτερή Μαρία Καλαντζή, για μια μοναδική παράσταση γεμάτη λαϊκό πάθος. Συνεχίζει με ένα δυνατό σχήμα στο νυχτερινό κέντρο Αγρίμια, στο οποίο κλέβει τις εντυπώσεις στο πλευρό του Νεκτάριου Κοκκώνη, του Μάκη Τσίκου, της Γιώτας Γρίβα, της Φιλιούς Πυργάκη, του Κώστα Αντωνίου, της Μαρίας Καλαντζή, της Μαρίνας Λαζαράκη και του Δημήτρη Τζίμα. Θα περάσει αμέσως μετά στο Cubic Live της Κορίνθου, μαζί με τη Μαρία Μιχαήλ και του Παναγιώτη Τόλιας, μετατρέποντας το κέντρο σε μια ζωντανή γιορτή. Θα περάσει πρωτοχρονιά στο Palladium της Λάρισας μαζί με το γνωστό του group και guest star τον Ζήση Κασιαρά.\nΤην άνοιξη θα βρεθεί στο Cubic Club της Κορίνθου στο πλευρό της Μαρίας Μιχαήλ και της Παναγιώτας Τόλιας, σε ένα κλίμα άκρως ξεσηκωτικό. Το καλοκαίρι του 2017, ο Γιάννης Καψάλης συνεργάζεται με τον Γιάννη Κατσαγιάννη, τη Γωγώ Ρωμαίου, το Μάκη Τσίκο και τη Γιώτα Γρίβα για παραστάσεις γεμάτες πάθος και έρωτα στο κέντρο νυχτερινής διασκέδασης RES, στο Χιλιομίδι Κορινθίας και μετά στο μαγαζί Πρόδρομος. Κρατά τη δροσιά με μια μεγάλη συνεργασία με τον Πάνο Κιάμο και τον Bo στο μαγαζί Αστέρια Live Θεσπρωτίας.\nΤον Οκτώβριο, ο καλλιτέχνης θα βρεθεί σε ένα εκρηκτικό σχήμα στο κέντρο νυχτερινής ψυχαγωγίας Τα Αγρίμια, μαζί με τον Μάκη Τσίκο, το Νεκτάριο Κοκκώνη, το Νίκο Σιώλα, τη Βάσια Φράγκου, τον Κώστα Αντωνίου τη Μαρίνα Λαζαράκη και τη Γιώτα Γρίβα. «Τα Αγρίμια» θα αποτελέσουν το βασικό μαγαζί στο οποίο εμφανίζεται ο Γιάννης Καψάλης για τους επόμενους μήνες, κρατώντας παρέα στους θαμώνες με την λαϊκή του μουσική και τη στεντόρια φωνή του.\nΜαζί με τον Μάκη Τσίκο και το επιτελείο του, ο Γιάννης Καψάλης θα ερμηνεύσει στο 3D στο Βούπερταλ και αμέσως μετά στο Suite Stage Live μαζί με τον Ζήση Κασιαρά: κέφι και ψυχαγωγία πάνε χέρι-χέρι στο συγκεκριμένο νυχτερινό κέντρο. Θα συνεχίσει στο Congresium Event Center, με την πίστα να «ανάβει» με τις λαϊκές μελωδίες. Ο Γιάννης Καψάλης είναι έλληνας στιχουργός και τραγουδιστής του λαϊκού άσματος, αντλώντας έμπνευση από τον παππού του, Χρόνη Καψάλη, έναν εκ των μεγαλύτερων και σημαντικότερων οργανοπαικτών (κλαρίνο) στην ιστορία του ρεμπέτικου και παραδοσιακού μπουζουκιού.\nΜε ιδιαίτερη αγάπη στην Ηπειρωτική μουσική (ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του, Σταύρου Καψάλη), ο Γιάννης Καψάλης ξεκίνησε από μικρός ακόμα να ασχολείται με την 5η τέχνη, παίζοντας με τα κρουστά του όσο ο πατέρας του τραγουδούσε. Η πρώτη ζωντανή εμφάνιση του καλλιτέχνη έλαβε χώρα σε πανηγύρι του χωριού του, στη Ζίτσα Ιωαννίνων, όταν σε ηλικία 12 ετών ερμήνευσε το ”Πιό καλή η μοναξιά” του Γιάννη Πάριου. Ο πατέρας του ανέλαβε να μάθει στον Γιάννη κιθάρα, φωνητική και Βυζαντινή μουσική, με τον καλλιτέχνη να εξειδικεύεται στο δικό του στυλ μουσικής όσο μεγάλωνε.


Έπαιξαν πέτρα-ψαλίδι-χαρτί τη βολή (video) - Sportsland\nΈπαιξαν πέτρα-ψαλίδι-χαρτί τη βολή (video)\nΑρχική / Διάφορα / Έπαιξαν πέτρα-ψαλίδι-χαρτί τη βολή (video)\nΑμερικάνοι μπήκαν φουριόζοι στο Ολυμπιακού τουρνουά και διέλυσαν με 119-62 την Κίνα. Με το σκορ να είναι στο 91-47 φαίνεται πως οι σταρ της Team USA… βαρέθηκαν και βρήκαν έναν μοναδικό τρόπο για να περάσουν την ώρα τους. Ποιος είναι αυτός; Μα φυσικά με το γνωστό «πέτρα-ψαδίλι-χαρτί»!\nΗ Κίνα υπέπεσε σε τεχνική ποινή με τους DeMar DeRozan και Jimmy Butler να παίζουν το γνωστό παιχνίδι για να αποφασίσουν ποιος θα εκτελέσει τη βολή! Τυχερός τελικά στάθηκε ο άσος των Toronto Raptors, όμως αστόχησε στην βολή.


Πόρος Ελικόπτερο Πτώση ελικοπτέρου Πιλότος\n20/08/2019, 20:04 12\nΟ Νίκος Καρυστινός προερχόταν από την Πολεμική Αεροπορία\nChampions League, Αταλάντα-Παρί 1-2: Φοβερή ανατροπή και πρόκριση για τους Παριζιάνους\nΣυντήρηση είχε γίνει στο αεροσκάφος, από ποιόν και πότε? Για πόσα χρήματα ήταν ασφαλισμένο το αεροσκάφος?\nκρίμα για το παλληκάρι....\nΠροφανώς δεν του έφταναν τα λεφτά της σύνταξης πιλότου πολεμ.αεροπορίας που έπαιρνε και δούλευε και στον ιδιωτικό τομέα...κοντά σε φραγκάτους που είχαν να νοικιάσουν ελικόπτερ μαζί με τον πιλότο του....Επόμενο ήταν να τους ακολουθήσει στην κακή τους..."τύχη"....Ας είναι καλοτάξειδος τουλάχιστον εκεί που..."πέταξε"....\nΓιατί μιλάς για κακή τύχη βρε ηλίθιε και όχι για την κακή διαχείριση !\nΠοια τύχη ρε άσχετε;\nΔεν πάιζει η τύχη ρόλο σε αυτά τα θέματα, παρά η οργάνωση, η προετοιμασία, οι γνώσεις και η συντήρηση του υλικού.\nΚαλό παράδεισο στους νεκρούς.\nΤο κόμπλεξ δεν έχει τέλος. Ναι κάποιοι έχουν λεφτά, πολλά λεφτά και κάνουν ζωή που ούτε στα όνειρά μας δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς. Και τί έγινε; Βλέπω χαιρέκακα σχόλια και φρίττω. Κρίμα στους ανθρώπους που χάθηκαν.\nΜαγκιά του που δούλευε ρε αργόσχολε! Τι σε πειράζει εσένα; Ή σε χαλάει επειδή δεν θα καταφέρεις να πάρεις ελικόπτερο ποτέ; Άντε γιατί έχει γεμίσει με ανεγκέφαλους κόπανους αυτή η χώρα\nΧα-χα-χα! Δεν πάτε καλά... Οργή με διακατέχει. Οι φωτογραφίες είναι όλες πιξελαρισμένες και άχρηστες! Άχρηστοι είσθε και εσείς μαζί. Βρε ουστ απ' εδώ με την γελοία δημοσιογραφία σας.\nΕίσαι πολύ ηλίθιος... Μα, πάρα πολύ ηλίθιος!!!\nΤής μαμάς σου το πλατετσι. Αγράμμαε απαγορεύεται να δημοσιεύονται φωτογραφίες χωρίς έγκριση. Ρίξε μια ματιά στον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας\n12/08/2020, 23:06 13\n12/08/2020, 22:16 41\n12/08/2020, 20:05 6


ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ: 35 χρόνια μετά τον πυρηνικό όλεθρο | "Ενδείξεις-Αποδείξεις"\nΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ: 35 χρόνια μετά τον πυρηνικό όλεθρο\nΤριανταπέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν Σάββατο 26 Απριλίου του ...\nΤριανταπέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν Σάββατο 26 Απριλίου του 1986. Μια διπλή έκρηξη στον 4ο αντιδραστήρα συγκλονίζει την πόλη του Τσέρνομπιλ, στη βόρεια Ουκρανία. Το αποτέλεσμα ήταν η χειρότερη πυρηνική καταστροφή εν καιρώ ειρήνης στην Ιστορία.\nΣτο δυστύχημα έχασαν επιτόπου τη ζωή τους τρεις από τους εργάτες του σταθμού, μέσα δε στους επόμενους τέσσερις μήνες, πέθαναν από τη ραδιενέργεια 28 εκ των πυροσβεστών που έσπευσαν στο χώρο της καταστροφής για την αντιμετώπιση της φωτιάς και τη ραδιενέργεια που εκλύθηκε. Από το 1986 έως σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι από την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και άλλες Δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.\nΠερισσότεροι από 8 εκατομμύρια άνθρωποι στις τρεις αυτές χώρες εκτέθηκαν στη ραδιενέργεια, από την οποία έχει μολυνθεί έκταση 150.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ. Περίπου 400.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους, αλλά περίπου 6 εκατομμύρια εξακολουθούν να ζουν σε μολυσμένες ζώνες.\nΔείτε ντοκιμαντέρ για πυρηνική καταστροφή στο Τσέρνομπιλ:\n"Ενδείξεις-Αποδείξεις" : ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ: 35 χρόνια μετά τον πυρηνικό όλεθρο


ΥΓΕΙΑ: 2.000 επεμβάσεις στα 10 χρόνια λειτουργίας του γ- Knife- Health Invest\nΥΓΕΙΑ: 2.000 επεμβάσεις στα 10 χρόνια λειτουργίας του γ- Knife\nΣυμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την πρώτη γ-knife θεραπεία ασθενούς στην Ελλάδα, στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ. Τη δεκαετία αυτή, πραγματοποιήθηκαν 2.000 θεραπείες για παθήσεις του εγκεφάλου, κρανίου ή αυχένα στο Τμήμα Ακτινοχειρουργικής Εγκεφάλου Gamma Knife του ΥΓΕΙΑ, με το ποσοστό επιτυχίας για τις περισσότερες διαγνώσεις να είναι μεγαλύτερο από 95%.\nΣτο Τμήμα Gamma Knife του ΥΓΕΙΑ λειτουργεί το μοναδικό στην Ελλάδα μηχάνημα Gamma Knife Perfexion, το οποίο μπορεί να «καταστρέψει» αναίμακτα, βαθιά εγκατεστημένες αγγειακές δυσπλασίες, όγκους εγκεφάλου, ακόμα και οφθαλμικούς όγκους που κάποτε θεωρούνταν μη χειρουργήσιμοι. Η θεραπεία είναι μοναδική διότι με το Gamma Knife δεν γίνεται καμία τομή, ελαχιστοποιούνται οι επιπλοκές και ο πόνος και βελτιώνεται σημαντικά η ποιότητα ζωής του ασθενή. Η ακρίβεια που προσφέρει, αποδεικνύει ότι είναι πιο ασφαλές συγκριτικά με άλλα Ακτινοχειρουργικά Συστήματα.\nΌπως δηλώνει ο Διευθυντής του Τμήματος Gamma Knife του ΥΓΕΙΑ, Νευροχειρουργός κ. Μάικλ Τόρρενς «Η γ-knife ακτινοχειρουργική θεραπεία θεωρείται η μεγαλύτερη τεχνικά καινοτομία στη νευροχειρουργική τα τελευταία 20 χρόνια, επιτρέποντας σε περίπου 1 εκατομμύριο ασθενείς παγκοσμίως να έχουν επαρκή έλεγχο της νόσου τους χωρίς την ταλαιπωρία και το ρίσκο μιας ανοικτής χειρουργικής επέμβασης. Η εμπειρία του Νευροχειρουργού, του Ακτινοθεραπευτή-Ογκολόγου και Ακτινοφυσικού συνενώνονται προκειμένου να δημιουργήσουν ένα πρόγραμμα θεραπείας, δομημένο ακριβώς στα μέτρα του κάθε ασθενούς. Είμαστε υπερήφανοι για την επιτυχή συμπλήρωση 10 χρόνων λειτουργίας του Τμήματος και ελπίζουμε να συνεχίσουμε να προσφέρουμε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας με γνώμονα πάντα τον άνθρωπο και την υγεία του».\nTo Τμήμα Gamma Knife έχει πραγματοποιήσει πρωτοποριακές διεθνώς μελέτες στην ακτινοφυσική και στην αντιμετώπιση κακοηθών νόσων του εγκεφάλου, ενώ το 2010 φιλοξένησε με μεγάλη επιτυχία το 15ο Διεθνές Συνέδριο της Gamma Knife Society.


Το Λιμάνι των Νέων Μουδανιών από ψηλά (βίντεο)\nΈνα πολύ όμορφο βίντεο, τραβηγμένο από ψηλά με drone, από το λιμάνι και το παραλιακό μέτωπο των Νέων Μουδανιών Χαλκιδικής.\nΤα Νέα Μουδανιά (συχνά αναφέρονται άτυπα και ως Μουδανιά) είναι κωμόπολη και έδρα του Καλλικρατικού Δήμου Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής. Στην απογραφή του 2011 αριθμούσε 9.342 κατοίκους, κάτι που κάνει τα Νέα Μουδανιά την μεγαλύτερη πληθυσμιακά κωμόπολη της Χαλκιδικής. Η απόστασή τους από τη Θεσσαλονίκη είναι 54 χιλιόμετρα.\nΤα Νέα Μουδανιά είναι το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Χαλκιδικής και ανάμεσα στα εμπορικά καταστήματα ο επισκέπτης μπορεί να βρει, τράπεζες, ταχυδρομείο, το Λαογραφικό μουσείο “Βιθυνία”, το Μουσείο Αλιευτικών σκαφών και εργαλείων, Πολιτιστικούς συλλόγους, ναυτικό όμιλο, σχολεία (6 νηπιαγωγεία, 4 Δημοτικά, 2 Γυμνάσια , 2 Λύκεια και λειτουργεί παράρτημα των ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης) και δημόσιες υπηρεσίες. Στην κωμόπολη λειτουργεί μία φορά την εβδομάδα (κάθε Τετάρτη) η μεγαλύτερη υπαίθρια λαϊκή αγορά της Χαλκιδικής.\nΚείμενο: Wikipedia – Βίντεο: George Sal\nΕνημερωτική συνάντηση Beepathnet στα Νέα Μουδανιά


Η κατάρρευση των SKT\nHome » News » eSports » League of Legends » Η κατάρρευση των SKT\nΗ κατάρρευση των SKT\nΑπογοητεύει η κατάσταση των SKT.\nΑπό τα σαλόνια στα… αλώνια για την SKT, που καταρρέει όλο και πιο πολύ όσο περνάει ο καιρός.\nΟι χιλιάδες fans των SKT βρίσκονται σε πολύ άσχημη κατάσταση μετά τις συνεχόμενες σφαλιάρες που δέχεται η αγαπημένη τους ομάδα. Από τον Οκτώβριο, που ηττήθηκε 3-0 στον τελικό του Παγκόσμιου πρωταθλήματος, έχει πάρει την κάτω βόλτα.\nΜετά το απογοητευτικό spring split, η SKT έχει ξεκινήσει με τον πιο άσχημο τρόπο το summer split, μετρώντας δύο σερί ήττες από τους Afreeca Freecs και από τους Gen.G. Το ρόστερ έχει αποδυναμωθεί κατά πολύ και ακόμη και ο Faker πια, δεν μπορεί να κάνει το κάτι παραπάνω, εξαιτίας της κατάστασης που βρίσκεται το meta.\nΣτο τελευταίο παιχνίδι που έδωσε η SKT, ο Faker έπαιξε Taric midlane, κάτι που αποδεικνύει ότι πλέον δεν είναι στο χέρι του να κουβαλήσει την ομάδα του.\nΤο μέλλον φαίνεται ζοφερό και εάν δεν υπάρξουν άμεσα σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ η ομάδα που έχει σαρώσει τους τίτλους θα συνεχίσει να κατρακυλάει.\nLeague of Legends, SKT