Σωτήρης Κοντιζάς: «Καλό φαγητό είναι αυτό που λαχταράω όταν πεινάω» | Andro\nΠου πάνε τα φιλοδωρήματα που αφήνουμε στα μαγαζιά; Γίνεται bullying στις κουζίνες; Πως δεν θα μας κοροϊδεύει ο ταβερνιάρης στο ψάρι; Ποιες είναι οι καλύτερες «γουρουνιές»; Ο γνωστός σεφ δίνει μια μαραθώνια και αποκαλυπτική συνέντευξη στον Κίμωνα Φραγκάκη και φωτογραφίζεται αποκλειστικά για το Andro, σε μια χαλαρή βόλτα στα Εξάρχεια.\nΟ Σωτήρης Κοντιζάς ανεβαίνει στα γραφεία του Andro, φορώντας μαύρο πουκάμισο G-Star Raw.\n– Σωτήρη δεν πιστεύω να βάζεις πατάτες στο σουβλάκι;\nΌχι δεν βάζω. Δεν είναι ότι δεν θα το φάω άμα έχει παραγγείλει η παρέα και μου φέρουν με πατάτες. Μπορεί να βγάλω μία – δύο για να μην μπουκώσει.\n– Ζάχαρη στο καφέ βάζεις;\nΌταν θα πιω κρύο καφέ μπορεί να βάλω λίγη μαύρη ζάχαρη.\nΕ, στον ζεστό δεν βάζω, για μένα αυτός είναι καφές, ο ζεστός. Και το καλοκαίρι ζεστό πίνω συχνά.\n– Πώς γίνεται να πίνουμε τόσο καλό καφέ στην Ελλάδα; Η Αθήνα έχει πιο καλό καφέ από το Παρίσι ας πούμε.\nΙσχύει. Ίσως επειδή είμαστε σοβαροί καταναλωτές καφέ, ο Έλληνας πίνει αρκετούς, μάλλον περισσότερους από όσους θα έπρεπε, και το κομμάτι αυτό μαζί με το κομμάτι του ποτού και της εξυπηρέτησης του κόσμου -βάζω και το κοκτέιλ μέσα- έχει εξελιχθεί.\n«Ενα καλό service μπορεί ακόμα και να σώσει ένα κακό φαγητό. Ένα καλό φαγητό όμως δεν μπορεί να σώσει ένα κακό service».Tweet\n– Και τα κοκτέιλ είναι καλά και τα εστιατόρια έχουν ανέβει, και το σέρβις γενικά. Διαψεύσθηκε περίφημη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι «δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης».\nΕυτυχώς! Το σέρβις είναι σπουδαίο πράγμα, και πρέπει να είμαστε υπερήφανοι γι αυτό. Μετά από καιρό κατάλαβα κι εγώ σαν μάγειρας πως ένα καλό service μπορεί ακόμα και να σώσει ένα κακό φαγητό. Ένα καλό φαγητό όμως δεν μπορεί να σώσει ένα κακό service.\n«Δεν μαγειρεύω κάθε μέρα», λέει ο Σωτήρης Κοντιζάς στον Κίμωνα Φραγκάκη, στα γραφεία του Andro. (Ο Σωτήρης φοράει μπλουζάκι Dirty Laundry).\n– Όλοι εσείς οι γνωστοί, χάι σεφ δεν μαγειρεύετε καθημερινά στα μαγαζιά σας, έτσι δεν είναι;\nΑνάλογα την περίπτωση. Υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν. Εγώ δεν μαγειρεύω κάθε μέρα ειδικά όταν έχω γυρίσματα. Είπες όμως λέξεις που χρειάζονται ανάλυση, τι σημαίνει χάι σεφ; Βασικά, τι σημαίνει επιτυχημένος; Αυτός που βγαίνει στο γυαλί, που κάνει περισσότερες διαφημίσεις; Που έχει πάρει αστέρι; Ας ρωτήσω εγώ εσένα, πως το έχεις στο μυαλό σου;\n– Για εμένα αν είναι τηλεοπτικός ο σεφ αυτό αποτελεί αντικίνητρο, πιστεύω ότι μπορεί να ενδιαφέρεται λιγότερο για την ουσία του φαγητού και περισσότερο για την εικόνα του.\nΑυτό είναι λάθος, να το ξέρεις.\n– Για σένα ποιο είναι το μέτρο του σπουδαίου σεφ; Γιατί ο μέσος πελάτης σκέφτεται ανάποδα, ότι είναι σπουδαίος επειδή τον είδα στην τηλεόραση.\nΓια εμένα αυτό που μετράει είναι αν πας στο μαγαζί του και περάσεις καλά. Τόσο απλά.\n– Η εμπειρία ήταν ωραία, πέρασα όμορφα. Μέχρι εκεί.\nΝαι δηλαδή εμείς αυτό θέλουμε, να έρχεται ο κόσμος και να περνάει καλά, να γεμίζουν τα μαγαζιά, να μαγειρεύουμε και να σερβίρουμε τον πελάτη που έρχεται και μας τιμά. Με συνέπεια όμως. Να μην έρθεις Δευτέρα να φας καλά και το Σάββατο που ξανάρθες, είχε κόσμο και δεν έφαγες καλά.\n«Μου αρέσει η λεπτή ναπολιτάνικη πίτσα, μου λείπει όμως και η παλιομοδίτικη ελληνική που έτρωγα στη Σχοινούσα».Tweet\n– Θέλω να σε πάω λίγο στις τάσεις της εποχής γιατί γίνεται χαμός με τα bao buns, με τα sandos, με τα buddha bowls. Δεν είναι λίγο αστείο όλο αυτό;\nΓιατί είναι αστείο; Είναι αυτό που λέμε τάση. Σαν να σου πω κι εγώ, δεν είναι αστείο που η μόδα λέει να έχουμε όλοι μούσια, ή τατουάζ;\n– Κι αυτό αστείο είναι.\nΝομίζω έχει να κάνει με την ανθρώπινη συμπεριφορά, θα πρέπει να μιλήσουμε με έναν behaviorist να μας εξηγήσει για τον μιμητισμό. Από την άλλη όποιος το κάνει καλύτερα, με γεια του με χαρά του.\n– Εννοείς ότι όλοι κάνουν burgers αλλά μερικοί κάνουν γαμάτα burgers και αυτό είναι που μετράει.\nΝαι, και έτσι υπάρχει συζήτηση, debate, ποιος το κάνει καλύτερα. Είναι ωραίο και αυτό, χρειάζεται.\n– Εσύ προτιμάς το burger το κανονικό ή το «smashed», για να πάμε σε μια ακόμα τάση;\nΚαι τα δυο μου αρέσουν εξίσου, δεν έχω άποψη όπως έχω με τις πατάτες στο σουβλάκι.\nΚοντιζάς και Φραγκάκης κάνουν μια στάση στον οπωροπώλη της οδού Μαυρομιχάλη, τον κύριο Κώστα. Ο Κοντιζάς ζει στα Εξάρχεια και περπατά τακτικά στη γειτονιά. (Ο Σωτήρης Κοντιζάς φοράει μαύρο πουκάμισο G-Star Raw).\n– Και ανάμεσα στην πίτσα με λεπτή η χοντρή ζύμη φαντάζομαι την λεπτή προτιμάς.\nΑυτή που κάνουμε στο Proveleggios μου αρέσει, είναι λεπτή, ναπολιτάνικη. Ξέρεις όμως υπήρχε κάποτε στη Σχοινούσα η πιτσαρία της πλατείας, φέτος δεν άνοιξε, που είχε αυτές τις καλτ πίτσες ταψιού…\n– Vintage style… που η σάλτσα είχε και μπαχάρι και κανέλα;\nΕ, αυτό! Κάντο εικόνα δηλαδή, πριν φύγει το πλοίο να πάρεις και δύο τέτοιες πίτσες γκρικ στάιλ να έχεις στην καμπίνα με τα παιδιά, δεν είναι τέλειο; Αν με ρωτούσες εκεί δεν θα ήθελα να την αλλάξω με ναπολιτάνικη, θέλω την ανάμνηση την παιδική.\n«Αγαπημένη γουρουνιά είναι στην ”Ξύλινη Γωνιά”, καραβίσια μακαρονάδα με σπάταλο τυρί!».Tweet\n– Ποια άλλη τέτοια ανάμνηση έχεις; Κάποια αγαπημένη σου γουρουνιά;\nΑγαπημένη γουρουνιά είναι στην «Ξύλινη Γωνιά», καραβίσια μακαρονάδα με σπάταλο τυρί!\n– Και αυτό λειτουργεί κάπως σαν την μαντλέν του Προυστ;\nΒέβαια, έχει να κάνει με αναμνήσεις και πώς τις συνδέεις. Πολλές αναμνήσεις φαγητών τις συνδέω με τη μαμά η οποία είναι πολύ δυνατή μαγείρισσα, τι να σου πρωτοπώ, από μουσακάδες και παστίτσιο μέχρι tsawanmushi και hiyashi chuka, διότι τα μπλέκαμε μέσα στο σπίτι τα ελληνικά με τα γιαπωνέζικα… H πιο τρυφερή μου ανάμνηση βέβαια ήταν να παίζω με τo ζυμάρι δίπλα στη μαμά που μαγείρευε, να κλέβω μικρές μπουκιές και να βάζω το δάκτυλο στο μπολ με τη ζάχαρη και τα αυγά που χτύπαγε για να κάνει μαρέγκα.\n– Νομίζω το είχε γράψει ο Bourdain στο βιβλίο του το Kitchen Confidential: εμείς οι σεφ δεν πηγαίνουμε να φάμε σε τριάστερα. Αυτό που θέλουμε μετά από τη βάρδια στις 2 το πρωί να σκίσουμε ένα hot dog…\nΑυτό ισχύει χίλια τοις εκατό! Αυτό λέμε και με τον Λεωνίδα, εκείνος και αν δεν πάει στα χλιδάτα, στα καφενεία θα μας βρεις, τσίμπι-τσίμπι από εδώ και από εκεί. Στα Πετράλωνα στο καφενείο, ή στο Ραντεβού στη πλατεία Μερκούρη.\n– Για κεφτεδάκια, μπύρες…\nΕ ναι. Υπάρχουν βέβαια φορές που πρέπει να πάμε και και σε συναδέλφους να φάμε, να τους τιμήσουμε… είναι αυτό που είπαμε και στην αρχή. Τι σημαίνει για σένα καλό φαγητό; Ότι πρέπει να τρώμε στα τριάστερα; Χωρίς να υποτιμώ τα αστέρια, δεν σημαίνει ότι ένα καλό μενού είναι ένα μενού degustation δώδεκα σταδίων, ίσα ίσα θεωρώ ότι αυτό έχει κουράσει.\nΣτο κελάρι του wine bar Warehouse της οδού Μαυρομιχάλη, με κασμιρένια μπλε ζακέτα Falconeri και παντελόνι Falconeri.\n– Θα σου πω ένα παράδειγμα. Είχα πάει κάποτε στο El Bulli του Φεραν Αντριά…\nΝαι ζηλεύω, πόσο χρονών ήσουν;\n– Γύρω στα 30. Πάμε λοιπόν στο τότε κορυφαίο εστιατόριο του πλανήτη και τρώμε ένα καταπληκτικό μενού είκοσι, τριάντα πιάτων, η εμπειρία ήταν σαν να έχω πάει σε μια έκθεση μοντέρνας τέχνης, τρομερά ερεθίσματα. Και την άλλη μέρα πήγαμε σε μια σούπερ ψαροταβέρνα, σαν να λέμε στον Δουράμπεη της Βαρκελώνης. Ε, εκεί και το ευχαριστήθηκα περισσότερο από ότι στο El Bulli.\nΓι’ αυτό λέμε τι σημαίνει για τον καθένα καλό φαγητό. Για εμένα καλό φαγητό είναι αυτό που λαχταράω όταν πεινάω, όχι αυτό που θα παραγγείλω σε ένα σημαντικό δείπνο ή σε μία επέτειο.\n«Όσο μεγαλώνω είναι ότι το σώμα δεν αντέχει τόσα πολλά… Κάποτε έτρωγες τα πάντα και το στομάχι άλεθε πέτρες και κοτρώνες!».Tweet\n– Λέγαμε για τις γουρουνιές… τρως και από αλυσίδες, junk;\nΑνερυθρίαστα. Το μόνο που σκέφτομαι όσο μεγαλώνω είναι ότι το σώμα δεν αντέχει τόσα πολλά… Κάποτε έτρωγες τα πάντα και το στομάχι άλεθε πέτρες και κοτρώνες!\n– Υπάρχει κάποιο streedfoodadiko πιο ποιοτικό που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;\nΠίτες από τα «Σταράτα», είναι σχετικά καινούριο μαγαζί, στη Χαριλάου Τρικούπη που τις φτιάχνουν φρέσκες. Σουβλάκι στην Πεντέλης 5, «O Κώστας». Θα θυμώσει ο φίλος μου ο Άρης αλλά δεν έχω δοκιμάσει από την «Βόλβη». Το επόμενο σουβλάκι που πρέπει να φάω είναι από την «Βόλβη» που συμμερίζεται και την άποψη σου για τις πατάτες. Και όταν είμαι στο πατρικό μου κοντά, σουβλάκι στα «Χειροποίητα του Μιχάλη», στο Νέο Ηράκλειο.\n– Από παλιά μαγαζιά, λαϊκά μαγαζιά, έχεις ορίτζιναλ στέκια εγγυημένα;\nΘυμάμαι τον «Θέμη» στη Δροσιά, εκεί μας πήγαινε ο πατέρας μου, εκεί πήγα και τα παιδιά μου.\n– Πεϊνιρλί είναι αυτό;\nΝαι. Εκεί ήταν τρία, ο Τεχλικίδης ο Ελευθεριάδης και ο Θέμης. Είχαμε συγγενείς στην περιοχή, κάτι ξαδέρφια. Ο πατέρας μου δεν μεγάλωσε εκεί αλλά θυμάται την Δροσιά και τη θεία Μαρίκα από τότε που ήτανε γύρω βοσκοτόπια. Όπως επίσης, αν και έχω χρόνια να πάω, θυμάμαι τον Αβραάμ και τον Καράμπαμπα στη Δραπετσώνα.\n«Junk food παίζει όταν θα είμαι στο καμαρίνι. Στο σπίτι είναι χαμηλό το αλάτι, βιολογικά λαχανικά, θα φάμε τα φρούτα μας το πρωί, τα γιαούρτια».Tweet\nΣωτήρης και Κίμων κάνουν μια στάση για καφέ για να συνεχίσουν την κουβέντα τους, στον πεζόδρομο της Βαλτετσίου.\n– Στο σπίτι τι τρώτε;\nΤα τρία παιδιά μας είναι από 11 μηνών έως 6 ετών οπότε είναι μετρημένες οι φορές που βγαίνουμε έξω και η αλήθεια είναι ότι τα junk και όλα αυτά παίζουν όταν θα είμαι στο καμαρίνι. Στο σπίτι είναι χαμηλό το αλάτι, λαχανικά θα παραγγείλουμε από τον Bίο-Κρεμμύδα, θα φάμε τα φρούτα μας το πρωί, τα γιαούρτια. Έχει αλλάξει η δομή του ψυγείου από όταν ήμουν εργένης που είχα πίκλες και παριζάκι. Επίσης σπίτι δυστυχώς δεν έχουμε ψάρι λόγω της αλλεργίας της μεγάλης μου κόρης, της Αριάννας. Οπότε αν καταφέρουμε και βγούμε λίγο οι δυό μας με τη γυναίκα μου τη Δέσποινα επιλέγουμε ψάρια, γιατί μας έχουν λείψει.\n– Υπάρχει μεγάλη κουβέντα για το πως θα βρούμε φρέσκο ψάρι. Εσύ σαν εστιάτορας τι προτείνεις στον άνθρωπο που θέλει να φάει φρέσκο ψάρι;\nΘα κλέψω την ατάκα του Αντώνη Δρακουλαράκου και θα πω «να τον κοιτάς στα μάτια». Όχι το ψάρι, τον ψαρά!\n– Κι αν χαμηλώσει το βλέμμα;\nΥπάρχουν τρόποι που τσεκάρεις τη νεκρική ακαμψία, τα λέπια…\n– Τα γνωστά…\nΝαι, δεν είναι είναι τόσο γνωστά γιατί ο άλλος σου λέει θόλωσε λίγο το μάτι, τα βράγχεα δεν είναι τόσο κόκκινα αλλά είναι ροζ. Η νεκρική ακαμψία και η επαναφορά της σάρκας είναι από τα πιο σημαντικά. Και η οσμή βέβαια.\n«Υπάρχει διαφορά μεταξύ φρέσκου ψαριού και ολίγον ταλαιπωρημένου. Διαλέγεις τι θα κάνεις εσύ ο ιδιοκτήτης και τι θα δώσεις στον πελάτη σου».Tweet\n– Πιστεύεις ότι προσπαθούν να μας κοροϊδέψουν στις ψαροταβέρνες ή είναι μύθος και ο κόσμος απλά δεν ξέρει να διαλέγει;\nΌταν κάθεσαι να φας, η ψαροταβέρνα έχει πάρει ήδη από τον προμηθευτή της τα ψάρια που θέλει να πουλήσει και πρέπει να τα πουλήσει. Ένα μαγαζί έχει τρεις προμηθευτές που μπαίνουν κάθε μέρα, είναι ο μανάβης, ο χασάπης, και τα ψάρια. Δεν είναι ένα μπαρ που έχει ποτά που δεν χαλάνε ή ζάχαρη ή καφέδες. Πρέπει να κάνει σωστές παραγγελίες και να μπορεί να προβλέψει τι δουλειά θα έχει. Αν με ένα μαγικό τρόπο ήξερε αύριο τι δουλειά θα έχει και τι θα παραγγείλει ο καθένας, θα έπαιρνε αυτά που θέλει και θα ήταν πολύ πιο απλά όλα. Ειδικά σε ένα καινούριο μαγαζί που προσπαθεί να φέρει τον κόσμο και να περάσει καλά, προβλέπεις σαν επιχειρηματίας ότι κάποια πράγματα θα σου μείνουν. Εκεί λοιπόν έχει να κάνει με την οργάνωση της κουζίνας, τι θα τα κάνει αυτά τα πράγματα.\n– Τί θα τα κάνει;\nΠ.χ. μία σφυρίδα που δεν κατάφερες να την πουλήσεις την πρώτη μέρα ούτε την δεύτερη ούτε την τρίτη, πρέπει να αποφασίσεις ως επιχειρηματίας τι κάνω, την πετάω; Ή μήπως έπρεπε να την είχα κάνει πιο νωρίς σούπα, ζωμό; Πες τώρα ότι σκάει μία παρέα και θέλει σφυρίδα και έχεις την παλιά σφυρίδα Α’, και μια νέα σφυρίδα Β’. Ποια θα «σπρώξεις»; Εκεί πρέπει να αποφασίσεις τι μαγαζί θέλεις να είσαι. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολα τα πράγματα και μπορεί να μη αντέχει και ο άλλος να την πετάξει. Δεν θα δώσεις κάτι σε αποσύνθεση να στείλεις κανέναν στον άλλο κόσμο, εννοείται αυτό. Αλλά υπάρχει διαφορά μεταξύ φρεσκαδούρας και ολίγον ταλαιπωρημένου. Διαλέγεις τι θα κάνεις. Δεν στέκει λοιπόν η ερώτηση αν προσπαθεί να σε κοροϊδέψει.\n– Λες με λίγα λόγια ότι μπορεί να σου πασάρει δεύτερο ψάρι αλλά δεν θα το κάνει από πονηριά.\nΑς πούμε ναι. Άλλωστε υπάρχουν και μαγαζιά με χαμηλότερο budget που απευθύνονται σε κόσμο που θέλει να ξοδέψει λιγότερα, που μπορεί από την αρχή να πηγαίνουν στον προμηθευτή και να παίρνουν λιγότερα φρέσκα ψάρια. Την πρώτη μέρα δηλαδή να έχει ψάρι 3 ημερών και να το πουλάει λίγο οικονομικότερα.\n«Υπάρχουν και τα λαχανικά μην ξεχνάμε που ταλαιπωρούν λιγότερο και τον πλανήτη από το κρέας» (H φωτογραφία στο κελάρι του Warehouse, όπου ο Σωτήρης Κοντιζάς φοράει total look Falconeri).\n– Για πες μου φθηνά ψάρια, αξιόλογα. Θυμάμαι είχε κάνει ο «Τραβόλτα» μόδα τη γόπα. Τη σέρβιρε φιλετάκι μαζί με φιλετάκια μπαρμπούνι σε μια πιατέλα και έλεγες στο διπλανό σου άσε μου εμένα τη γόπα και φάει εσύ το μπαρμπούνι, τόσο ωραία ήταν.\nΒέβαια, υπάρχουν διαμαντάκια. Εμείς ξεκινήσαμε στο Nolan έξι χρόνια πριν και προτείναμε «το ψάρι για μωρά». Το ψάρι ήταν σούρος που ανήκει στην οικογένεια του σαυριδιού όπως η στρίγγλα, το ασπροσαύριδο. Εμείς ποντάραμε σε αυτά τα ψάρια, λέγαμε ότι είναι παρεξηγημένα ψάρια, αφού ο κόσμος δεν τα διαλέγει επειδή έχουν κόκκαλα. Είπαμε ότι θα το φροντίσουμε εμείς αυτό το κομμάτι: Αν στο ψήσω σωστά και στο σερβίρω χωρίς κόκκαλα, για αυτό άλλωστε το είχαμε πει ψάρι για μωρά, δεν θα γουστάρεις;\n– Και ο ΦΙΤΑ το κάνει με κάτι τέτοια περίεργα ψάρια, το μυξινάρι ξέρω ‘γω.\nΝαι, ο Φώτης βγάζει λίγδα, λίτσα, μυξινάρι… Αλλά πάλι είναι προσφορά και ζήτηση. Δηλαδή εμείς είχαμε βρει δράκαινες και είχαμε κάνει ένα σεβίτσε με δράκαινες, ωραίο πιάτο. Ε, μετά ξεκίνησαν και ζητούσαν όλο και περισσότεροι δράκαινες και μετά ξαφνικά η δράκαινα ανέβαινε κοστολογικά. Όπως είχε κάνει ο Λαζάρου με την πεσκανδρίτσα, που επίσης κάποτε δεν την ήθελε κανείς.\n«Αν σου βγάλω 4 γαύρους ωμούς νιγκίρι, και σου πω 8 ευρώ το πιάτο, είσαι οκ; Σούσι είναι, θα σκεφτείς… Σκέψου τώρα να σου τηγανίσω 4 γαύρους και να στους χρεώσω 8 ευρώ!».Tweet\n– Φρέσκα και φτηνά ψάρια υπάρχουν λοιπόν. Μου είχε πει ο Βεζενές πρόπερσι κάτι που μου έκανε εντύπωση: ότι το καλό κρέας είναι πιο ακριβό και από το καλό ψάρι.\nΟ Άρης τα ξέρει καλύτερα αυτά με τα σιτεμένα κρέατα και τις σπάνιες κοπές. Εγώ ξέρω ότι όλο αυτό έχει να κάνει και με το perception. Με το τι περιμένεις ως πελάτης. Tι θέλω να πω: Για κάποιο λόγο το ωμό έχει μια μαγεία, γι αυτό είναι ακριβό. Υπάρχει μέσα στο μυαλό του κόσμου αυτό το perception και περιμένει να χρεωθεί παραπάνω όταν για παράδειγμα θα φάει σούσι. Αυτή η αντίληψη υπάρχει γενικά για το ψάρι και τα θαλασσινά. Λες ας πούμε για αστακό ναι ρε φίλε, θα πάω εκεί και θα φάω αστακομακαρονάδα και θα πληρώσω. Δημιουργείται ένας μύθος, δημιουργείται ζήτηση και σου λέει ο άλλος άρα μπορώ να χρεώσω παραπάνω. Και λέει ο πελάτης ακριβό ήταν αλλά χαλάλι, φάγαμε αστακομακαρονάδα χθες! Που για να σου πω την αλήθεια εμένα δε μου λέει κάτι ιδιαίτερο ο αστακός.\n– Κάποτε ήταν λέει φαγητό για κατάδικους στην Αγγλία. Θεωρούσαν τους αστακούς κάτι σαν κατσαρίδες της θάλασσας.\n– Είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο του Ντίκενς ένα φτωχαδάκι να λέει σε έναν άλλο φτωχοδιάβολο, «Έχω μια δεκάρα, να πάμε στο λιμάνι στα καταγώγια να φάμε τηγανιτά στρείδια», γιατί και τα στρείδια τα είχανε για παρακατιανά κάποτε.\nΠώς αλλάζουνε οι εποχές! Αλλά βλέπεις, είναι και θέμα διαχείρισης στη κουζίνα. Ένα παράδειγμα: Έχεις πάρει ας πούμε μανάλια, μικρά μαγιάτικα, και τα έχεις μεριδιάσει σε μερίδες των 120 και 150 γραμμαρίων. Αν εγώ αυτό το κομμάτι των 120 γραμμαρίων το ψήσω, το βάλω σ’ ένα πιάτο και το φέρω στο τραπέζι να το φάτε μέσα σε τρία λεπτά, εσύ και άλλα δύο άτομα θα το έχετε φάει, θα το έχετε εξαφανίσει και θα μου πείτε μετά ρε συ τι ήταν αυτό; Αν το ίδιο κομμάτι στο κόψω λεπτές φέτες όμορφα και σου βάλω ένα dressing, ελαιόλαδο, αφρίνα, πιπέρι, τσίλι, και στο δώσω να το απολαύσεις με το κρασάκι σου, θα «ψαρώσεις». Και θα σε χρεώσω για το πρώτο 12 ευρώ και για το δεύτερο 17 ευρώ, που δεν θα έχω ξοδέψει ούτε καν ρεύμα για να το τηγανίσω! Εσύ όμως θα πεις ουάου, μανάλι σεβίτσε φάγαμε, ήταν ολόφρεσκο. Το ωμό σου λέω το πληρώνεις αλλιώς.\n– Γαύρος μαρινάτος, γαύρος τηγανητός.\nΟύτε καν μαρινάτoς, εγώ σου λέω να βάλω ωμό τον γαύρο πάνω σε ένα ρυζάκι νιγκίρι και να σου βάλω 4 γαύρους μετρημένους, 4 νιγκίρι, και να σου πω 2 ευρώ το ένα, 8 ευρώ το πιάτο, οκ; Σούσι είναι. Σκέψου τώρα να σου τηγανίσω 4 γαύρους και να στους χρεώσω 8 ευρώ, δεν θα με πάρεις με τις κλοτσιές;\n«Δεν το χρειάζεται ο οργανισμός σου όλο αυτό το κρέας. Φάε με τα ίδια λεφτά πιο λίγο κρέας καλύτερης ποιότητας, για να το εκτιμήσεις και καλύτερα». (Ο Σωτήρης Κοντιζάς φωτογραφίζεται στο Φυτώριο «Κοπριά» με hoodie Dirty Laundry).\n– Χαχα απίθανο!\nΤέλος πάντων, κρέας, ψάρι, υπάρχουν και τα λαχανικά μην ξεχνάμε που ταλαιπωρούν λιγότερο τον πλανήτη. Δεν είναι τυχαίο πόσα εστιατόρια, πόσοι σεφ γυρνάνε τον διακόπτη και πάνε να κάνουν βίγκαν μενού. Ο Daniel Humm του «Eleven Madison Park» στη Νέα Υόρκη, ο Alain Passard στο Παρίσι…\n– Ο πρώτος ήταν ο Passard, πριν 20 χρόνια. Είχα φάει εκεί με τον Γιάννη Ευσταθιάδη, τον έλληνα γνώστη…\nΕίχες πάει και εκεί βρε Κίμωνα; Έπρεπε να είμαι δίπλα σου!\n– Όχι δίπλα μου, δίπλα στον Ευσταθιάδη, τον «Απίκιο». Μεγάλη μορφή. Πήγαμε λοιπόν στο τριάστερο L’Arpège που είχε κάνει εκατό τοις εκατό χορτοφαγικό μενού, χωρίς να είναι καν βίγκαν ο άνθρωπος, έτσι από άποψη, για να εκτιμήσουμε τα λαχανικά.\nΚαι τον έλεγαν τρελό. Βλέπεις όμως σήμερα πόσο επίκαιρο, πόσο επείγον είναι να αλλάξουμε συνήθειες. Για να γυρίσω στο ψάρι, υπάρχει το θέμα της υπεραλίευσης, πόσο εισαγόμενο σολομό και τόνο να καταναλώσουμε στα σούσια; Έχεις δει το ντοκιμαντέρ Seaspiracy για την υπεραλίευση; Ή το φοβερό «The Cove», με τη σφαγή των δελφινιών στην Ιαπωνία…\n– Βέβαια, του Λούι Ψυχογιού, είναι ελληνικής καταγωγής ο σκηνοθέτης. Επειδή είσαι και Ιάπωνας εσύ, δε μου λες, ο μέσος Ιάπωνας το θεωρεί απαράδεκτο αυτό με τα δελφίνια;\nΔεν το ξέρω αυτό. Διάβασα πρόσφατα για 1400 δελφίνια που έσφαξαν στα νησιά Φερόες, που ανήκουν στην Δανία. Είναι και σε άλλες χώρες το πρόβλημα. Ελπίζω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα τα δει αυτά και δεν θα σοκαριστεί. Και πρέπει να τα δούμε όλοι μας κάποια στιγμή διότι η ζήτηση είναι που δημιουργεί την προσφορά. Είναι αυτό που λέμε πρόσεξε τι εύχεσαι, γιατί το σύστημα θα βρει τον τρόπο να σου το προσφέρει. Γιατί αν θες να δεις τι συμβαίνει για να μπορείς εσύ με 4-5 ευρώ το κιλό να τρως την ημέρα 300 γρ. κρέας… Δεν θες να μάθεις αυτή την αλυσίδα, τις οικονομίες κλίμακας για το πού μεγαλώνουν αυτά τα ζώα, και πώς σφαγιάζονται και πώς ντανιάζονται και έρχονται στο πιάτο σου φτηνά.\n– Είναι έγκλημα.\nΚαι λένε κάποιοι, μα τι, δεν θα φάμε; Μα δεν το χρειάζεται ο οργανισμός σου όλο αυτό το κρέας. Φάε με τα ίδια λεφτά πιο λίγο κρέας καλύτερης ποιότητας, για να το εκτιμήσεις και καλύτερα.\n– Η αλήθεια είναι ότι με τη χύδην ποσότητα δεν εκτιμάς, απλά σαβουρώνεις.\nΠρέπει να είσαι προετοιμασμένος ότι μπορεί να πας στον χασάπη και να μην υπάρχει κρέας στα 8 ευρώ, να είναι στα 24 ευρώ. Στο τέλος τα ίδια θα πληρώσεις, απλά θα έχεις πάρει λιγότερη ποσότητα και καλύτερη ποιότητα. Είμαι αυτής της άποψης.\n«Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος ότι μπορεί να πας στον χασάπη και να μην υπάρχει κρέας στα 8 ευρώ, να είναι στα 24 ευρώ, αν θες η τροφή σου να είναι σωστή».Tweet\n– Μια και μιλάμε για ποσότητα: εσύ τι κάνεις για να μην παχαίνεις; Τρως πιο λίγο;\nΕγώ είμαι 38 ετών, μέχρις στιγμής δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο. Αλέθαμε, καταναλώναμε χωρίς σκέψη. Τώρα νομίζω ότι αρχίζει και κλωτσάει το σώμα και δεν μπορώ να τρώω όπως παλιότερα. Μειώνω σταδιακά την ποσότητα.\n«Eίναι πολύ πιο ξεκάθαρο να εντοπίσεις μια παραδοσιακή ταβέρνα στην επαρχία», λέει ο Σωτήρης Κοντιζάς στον Κίμωνα Φραγκάκη. (Γκρι hoodie, από την ελληνική μάρκα Dirty Laundry. Ευχαριστούμε το καφενείο «Η Μουριά» για τη φιλοξενία.\n– Έχεις κανένα hack όταν θέλουμε γλυκό; Κάποιο υγιεινό γλυκό για τη λιγούρα;\nΈπεσες στην περίπτωση γιατί εγώ δεν είμαι πολύ των γλυκών. Μπορεί να υπάρχει παγωτό στην κατάψυξη για ένα μήνα, δεν θα το αγγίξω. Περίμενε το Sweet Nolan που ανοίγουμε σε δυο μήνες, ή φάε φρούτα!\n– Τώρα με ξενέρωσες. Εγώ σου λέω θέλω να φάω γλυκό δεν θέλω να φάω φρούτο.\nΔεν θα φας σύκα, δεν θα φας σταφύλι;\n– Έχεις δίκιο, τα καλοκαιρινά φρούτα είναι φανταστικά.\nΚαι γιαούρτι με ένα ωραίο μέλι αν έχεις, και καρύδια. Εμένα μου αρέσει το γιαούρτι το πρόβειο, αυτό που νερώνει κιόλας, που αν φας το μισό βγαίνει το τυρόγαλο.\n– Αυτός ο «ορός» του γιαουρτιού δεν έχει διάφορες χρήσεις στην μαγειρική;\nΣκέψου πως ό,τι θα μπορούσες να κάνεις με το νερό, μπορείς να το αντικαταστήσεις με τον ορό γάλακτος. Να το χρησιμοποιήσεις για να πικλάρεις διάφορα πράγματα. Μπορείς να κάνεις ζωμούς, να το χρησιμοποιήσεις για να μαρινάρεις, να δώσεις γεύση ακόμη και σε λεμονάδες. Εμείς κάνουμε και καραμέλα με τον ορό. Στον Προβελέγγιο, με αυτό κόβουμε το γάλα και φτιάχνουμε το φρέσκο τυρί για το cheesecake, κάνουμε το παγωτό μας που βάζουμε πάνω στο τσουρέκι…\nΤο φημισμένο «καμμένο» τσιζκέικ του Proveleggios, δια χειρός Κοντιζά.\n– Έγινε χαμός στην καραντίνα με το «καμμένο» τσίζκεικ σου, μέσω ντελίβερι! Τι ταξιδεύει καλά στο ντελίβερι; Πατάτες τηγανιτές ας πούμε δεν ταξιδεύουν. Μακαρόνια δεν ταξιδεύουν, βράζουν στη σακούλα…\nΕξαρτάται, μπορεί να κάνεις alkaline noodles, αυτά ταξιδεύουν καλύτερα. Γι αυτό και χρησιμοποιούν αυτού του τύπου τα noodles στις ασιατικές χώρες για ντελίβερι, καθώς κρατάνε περισσότερο δάγκωμα μέσα σε υγρό, ζεστό στοιχείο.\n– Αυτά τα noodles που έχουν τρελάνει τη Νέα Υόρκη, με το αρνί, τα καυτερά, τα ξέρεις;\nΤα hand ripped noodles λες; Τα έχουμε στο Proveleggios, όχι με αρνί αλλά με σταμναγκάθι.\n– Σούπερ! Κάτι βίντεο με ασιάτες noodle masters που φτιάχνουν τόνους noodles στο χέρι, είναι αλήθεια;\nΝαι βέβαια, είναι σαν κλωστές, οι τύποι κάνουν κλωστοϋφαντουργία. Τον βλέπεις, ανοίγει, ανοίγει, και είναι σαν το παιχνίδι με το σχοινάκι και το λαστιχάκι, μόνο που αυτός έχει ζυμάρι που έχει τέτοια ελαστικότητα και αυτός διαθέτει τέτοια μαστοριά, που δεν κόβεται ποτέ. Απίθανο.\n«Τα τελευταία χρόνια έχουν παρουσιαστεί παλαιωμένα τσίπουρα τόσο εκλεκτά που θα σου φύγει το σαγόνι».Tweet\n– Είμαστε κοσμοπολίτες, φτιάχνουμε ωραίο καφέ, ωραία κοκτέιλ, μάθαμε και τα noodles, αλλά η ελληνική κουζίνα μήπως έχει ψιλοχαθεί;\nΘα διαφωνήσω. Γεμάτος ταβέρνες είναι ο τόπος.\n– Και αυτοί δεν το έχουν εξελίξει όμως, όλο χοιρινή, τζατζίκι και χωριάτικη… Λίγο βαρετό δεν είναι;\nΕίδες που πέφτεις στη δική σου την παγίδα; Από την μία ζητάς το παραδοσιακό και μετά λες ότι δεν το έχουν εξελίξει. Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ πιο ξεκάθαρο να εντοπίσεις μια παραδοσιακή ταβέρνα στην επαρχία. Διότι η παραδοσιακή κουζίνα λάμπει όταν βασίζεται στην εποχικότητα της πρώτης ύλης. Πότε είναι η εποχή για το μπρόκολο, το ξέρουμε στην πόλη; Εγώ θυμάμαι τις ντομάτες στα Άνω Πορόια Σερρών που είναι το χωριό της γιαγιάς μου. Ντομάτες από σπόρο, όχι υβρίδιο, που έπαιρνες τον σπόρο από τη ντομάτα και έκανες κάθε χρόνο νέες ντομάτες θεϊκές, που δεν χρειάζονταν ούτε αλάτι! Εγώ δεν έχω φάει τέτοιες ντομάτες εδώ και πολλά χρόνια. Τα παιδιά μου μάλλον δεν θα φάνε ποτέ. Δυστυχώς.\n– Γιατί εν έτει 2021 πιστεύουμε ότι το τσίπουρο είναι της πλάκας, για πλαστικό μπουκάλι, ενώ η grappa είναι κάτι σπουδαίο; Ότι το ανθότυρο είναι χωριάτικο και η ρικότα φινετσάτη; Ενώ είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα;\nΑυτό με την ρικότα έχει σταματήσει πολύ καιρό. Και στα τσίπουρα, κάποια έχουν γίνει παλαιωμένα τόσο εκλεκτά που θα σου φύγει το σαγόνι. Τα βλέπω και λόγω της γυναίκας μου της Δέσποινας που είναι από τη Λάρισα…\n– Εκεί όμως βάζετε γλυκάνισο. Δε λέει.\nΝαι βάζουν. Εμένα δεν μου αρέσει… Θυμήθηκα τώρα για το τυρί που λες, όταν δούλευα στην Κηφισιά στο Π-BOX: Έλεγε ο Χριστόφορος ο Πέσκιας στον πελάτη δοκίμασε, και του έδινε έναν Άγιο Ισίδωρο από την Νάξο ή το Σαν Μιχάλη -τότε- από την Σύρο, ή ένα αρσενικό Νάξου…\n– Και έλεγε ο πελάτης τι είναι αυτά τώρα, φέρε μου παρμεζάνα;\nΌχι, άρχιζε να ρωτάει τι είναι αυτό το τυρί ιταλικό; Γαλλικό; Ισπανικό; Και στο τέλος έλεγε ο Χριστόφορος είναι από την Νάξο βρε!\n«Τα περιθώρια κέρδους των εστιατορίων είναι πάρα πολύ χαμηλά. Σε καλές περιπτώσεις μπορεί να φτάσουν 12%, το πολύ 14%».Tweet\n«Θυμάμαι τις ντομάτες στα Άνω Πορόια Σερρών που είναι το χωριό της γιαγιάς μου. Ντομάτες από σπόρο, όχι υβρίδιο, που έπαιρνες τον σπόρο από τη ντομάτα και έκανες κάθε χρόνο νέες ντομάτες θεϊκές, που δεν χρειάζονταν ούτε αλάτι!». (Η φωτογράφιση έγινε στο Φυτώριο «Κοπριά»).\n– Με τις τιμές τι γίνεται; Υπάρχει η άποψη ότι είναι όλα ακριβά. Απο την άλλη πολλοί άνθρωποι ταξιδεμένοι λένε ότι το φαγητό της ποιότητας που έχουμε στα καλά μαγαζιά, θα το πληρώναμε παραπάνω στο εξωτερικό.\nΤι να πω; Πάντοτε θα υπάρχουν κάποιοι που θα γκρινιάξουν… Που θα πουν και γιατί να μην κάτσω σπίτι μου να ανοίξω το μπουκάλι που πάω εκεί και το βρίσκω τρεις φορές πάνω απ΄την τιμή;\n– Παρένθεση: Είσαι υπέρ του BYOB;\nΤου να φέρει ο πελάτης το κρασί του στο μαγαζί; Νομίζω ότι δεν βγαίνει για τον εστιάτορα, είναι κάτι πολύ ρομαντικό. Κοίταξε, όλοι κάνουμε επιλογές. Καταλαβαίνω κάποιος να θέλει να μείνει σπίτι του, καταλαβαίνω κάποιος να θέλει να πάει να πιει μία μπύρα σε μία πλατεία, καταλαβαίνω κάποιος να θέλει να δώσει 5, 15, 150 ευρώ το κεφάλι. Επιλογές είναι. Εσύ ας πούμε όταν πήγες και έφαγες στο Εl Βulli πόσα πλήρωσες, 300 ευρώ;\n– Δεν ήταν τόσο ακριβό. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια αλλά ήταν ας πούμε το διπλάσιο απ’ ό,τι θα έδινα σε ένα ακριβό μαγαζί στην Αθήνα.\nΕγώ πήγα και έφαγα στο Noma στην Κοπεγχάγη και νομίζω χωρίς το κρασί το μενού ήταν 150 ευρώ.\n– Που θεωρητικά 150 ευρώ είναι λίγα για το ψηφισμένο ως καλύτερο εστιατόριο του πλανήτη.\nΚοίτα, κάποιος θα πει, μπουκιά προς μπουκιά, άξιζε το φαγητό που έφαγες ρε φίλε 150 ευρώ; Ε, άμα το θέτεις έτσι, όχι. Άμα τα ζυγίσεις όλα αυτά και πάρεις τις τιμές της αγοράς, τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, λογικά δεν άξιζε. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι μέσα σε αυτό που ζεις σε ένα καλό μαγαζί υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο, υπάρχει μια έρευνα, υπάρχει το όραμα,για να μην μπούμε στα απλά πράγματα που ο άλλος δεν σκέφτεται: φως, νερό, τηλέφωνο, τους λογαριασμούς, και τι κόστος έχει όλο αυτό.\n– Όντως αυτό δεν το σκέφτεται ο πελάτης. Υπολογίζει: Πόσο κάνει το πιάτο αυτό με τα ζυμαρικά; 15 ευρώ. Α, σου λέει, με 15 ευρώ αγοράζω 8 πακέτα μακαρόνια.\nΚι όμως, τα περιθώρια κέρδους των εστιατορίων είναι πάρα πολύ χαμηλά. Το ποσοστό κερδοφορίας είναι πολλές φορές μονοψήφιος αριθμός και σε καλές περιπτώσεις 12%, το πολύ 14% σε πετυχημένα μαγαζιά. Μιλάμε για μέρη που αντιμετωπίζουν λίγο πιο σοβαρά και σε μόνιμη βάση την εστίαση, το καλωσόρισμα του κόσμου, δε μιλάμε για σεζόν που κάποιος μπορεί να βάλει τέσσερις τοίχους, τέσσερα ηχεία. Μιλάμε για περιπτώσεις που αυτός έχει έρθει για να μείνει και έχει προσωπικό, όλα νόμιμα, με άδειες και με ένσημα. Νομίζω ότι αν το ήξερε αυτό ο κόσμος, θα μας έβλεπε διαφορετικά.\n«Στα δικά μου τα μαγαζιά, τα tips μοιράζονται σε όλη την όμάδα, ακόμα και στους λαντζέρηδες».Tweet\n«Ξέρεις πόσο σημαντική είναι η δίκαιη μοιρασιά των φιλοδωρημάτων για να δέσει η ομάδα ενός εστιατορίου;» λέει ο Σωτήρης Κοντιζάς στον Κίμωνα Φραγκάκη. (Το στιγμιότυπο είναι στο Καφενείο «Η Μουριά», της οδού Καλλιδρομίου).\n– Με τα tips τι παίζει; Στο μέσο εστιατόριο τα παίρνει όλο το προσωπικό η όχι;\nΩ! Είχαμε πει με τον Αντώνη τον Δρακουλαράκο ότι αυτό θα είναι topic για podcast που θα μπορούσαν να συμμετέχουν διάφοροι, εσύ, εμείς, να έρχονταν και ο κόσμος και να λέει την άποψή του για το που νομίζει ότι πάνε τα tips, πού θα ήθελαν να πηγαίνουν τα tips, και μετά να έχεις από κάτω 50.000 comments απ’όλη την αγορά. Εγώ λοιπόν είμαι της άποψης ότι τα tips πρέπει να μοιράζονται σε ίσα μέρη.\n– Μεταξύ των σερβιτόρων ή όλης της ομάδας;\nΕδώ αρχίζουν τα προβλήματα: “Και ποιος είσαι εσύ, ο λατζέρης, που εγώ τον σέρβιρα και σε μένα τα άφησε; Και γιατί να πρέπει να τα βάλω στον κουμπαρά να τα μοιραστεί η ομάδα; Τι λες κοπέλα μου, φίλε μου, αφού άμα εγώ δεν μαγείρευα, θα σέρβιρες άδεια πιάτα…”. Κατάλαβες τώρα όλο αυτό που μπορεί να φτάσει. Εγώ πάντως το βλέπω σαν ομάδα συνολικά και ότι πρέπει να μοιράζεται αναλόγως.\n«Σε τόπους όπως η Μύκονος που καθαρίζεις 3 και 4 χιλιάρικα το μήνα σε tips, μπορεί ο επιχειρηματίας να το “πουλάει” το πόστο».Tweet\n– Πόσο συχνά τα κρατάει ο επιχειρηματίας τα tips; Ή δεν τα αποδίδει σωστά;\nΔεν ξέρω, αλλά έχω δουλέψει για τέτοιο μαγαζί στο Λονδίνο. Τότε ήταν νούμερο δέκα στον κόσμο το εστιατόριο αυτό. Το Λονδίνο είναι μια πόλη πανάκριβη όπως ξέρεις. Και είχα ρωτήσει με τα tips τι γίνεται, παίρνει και η κουζίνα; Και θυμάμαι τον σεφ να μου λέει: “Χμ, συνηθίζουμε στο τέλος κάθε χρόνου, αν έχεις μείνει μέχρι το τέλος γιατί είναι και αυτό ένα πρόβλημα της κινητικότητας των μαγείρων στο Λονδίνο, να κάνουμε ένα καλό δώρο. Δηλαδή πέρυσι κάναμε σε όλους δώρο ένα chef jacket με το σήμα του εστιατορίου”.\n– Όχι ρε φίλε.\nΚαι λες εσύ ναι, ΟΚ το τζάκετ, αλλά το ενοίκιο μου που είναι 900 λίρες το μήνα πώς θα το πληρώσω; Με αγνόησαν. Μία νίκη που είχα κερδίσει ήταν στο Π-BOX στην Κηφισιά, το 1/3 για την κουζίνα. Και μετά εντάξει, υπήρχαν διάφορες κόντρες που δημιουργήθηκαν με το service… Αυτή τη στιγμή στα δικά μου τουλάχιστον μαγαζιά, είναι 50-50.\n– 50 πίσω κουζίνα και 50 μπροστά;\nΝαι και εννοείται ότι βάζουμε και τους ανθρώπους που δουλεύουνε στη λάντζα. Όλους.\n– Αυτό είναι ωραίο, να το ξέρει ο πελάτης. Θα εκτιμηθεί αυτό, ότι θα πάρει και ο λαντζέρης. Λοιπόν, παιδιά, να αφήνουμε κάτι παραπάνω για πουρμπουάρ στα Κοντιζομάγαζα!\nΞέρεις πόσο σημαντική είναι η δίκαιη μοιρασιά για να δέσει η ομάδα και να νιώσουν όλα τα μέλη της δικαιωμένα; Αλλά θέλω να πω και κάτι άλλο που λέω και στα παιδιά που φεύγουν από εμένα: Μη δεχτείς ποτέ την αξία σου και την υπεραξία σου, να τη μεταφράσεις σε μεγαλύτερο ποσοστό φιλοδωρημάτων. Γιατί τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει εις βάρος των συναδέλφων σου. Θυμάμαι όταν δούλευα σε κορυφαίο εστιατόριο στην Αθήνα, είχε περάσει ένας χρόνος και λέω: ‘’Τα πάω καλά Σεφ; Αύξηση!’’. Οπότε μου απαντά ’’βεβαίως Σώτο, το αξίζεις! Απλά δεν θα σου κάνουμε αύξηση αλλά θα πάρεις μια μονάδα παραπάνω στα tips’’. Επειδή εγώ ήμουν και επιχειρηματικό μυαλό, γυρνάω και του λέω ’’Σεφ αυτό που μου λες σημαίνει ότι οι φίλοι μου ο Αντρέας, ο Μαρίνος και ο Δημήτρης θα πάρουν λιγότερα”. “Ναι εντάξει” μου λέει, “τι σε νοιάζει;”. “Με νοιάζει” του λέω, “εγώ ζήτησα αύξηση από την επιχείρηση!”.\n«Ο Χριστόφορος ο Πέσκιας είναι ο δικός μου μέντορας, αλλά δεν ήταν χαλαρός με τους υφιστάμενους».Tweet\n– Υπάρχουν επιχειρηματίες που να κρατάνε όλα τα tips για πάρτη τους;\nΡε συ φαντάζομαι θα συμβαίνει κι αυτό, εδώ γίνονται και χειρότερα, τι μου λες τώρα; Πας και δουλεύεις, και σου λέει ο άλλος θα πληρωθείς του χρόνου, τον τελευταίο μήνα στη σεζόν. Το έχω ακούσει και αυτό.\n– Το άλλο, να πηγαίνει κάποιος για σερβιτόρος και να μην του δίνουν καθόλου μισθό, αλλά να παίρνει μόνο τα φιλοδωρήματα;\nΦαντάζομαι και αυτό μπορεί να συμβαίνει, σε τόπους όπως η Μύκονος που καθαρίζεις 3 και 4 χιλιάρικα το μήνα σε tips. Εκεί τι να σου πω, μπορεί ο επιχειρηματίας να το «πουλάει» το πόστο. Δεν ξέρω όμως γιατί δεν έχω δουλέψει σεζόν.\n«Υπάρχει έλλειψη προσωπικού παγκοσμίως, αυτή την περίοδο».\n– Είναι αλήθεια ότι δεν βρίσκετε τα καλοκαίρια καλό προσωπικό στην Αθήνα γιατί σας φεύγουν και πηγαίνουν στα νησιά;\nΌτι υπάρχει έλλειψη υπάρχει, αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Όταν βλέπεις στο Instagram ότι το Eleven Madison ή το Noma ψάχνουν για κόσμο, εκεί που κάποτε έστελνες βιογραφικό και παρακαλούσες να σου απαντήσει έστω κάποιος για να πας να κανείς stage χωρίς να πληρώνεσαι…\n«Σαν πελάτης ρωτάω πάντα τον σερβιτόρο που με εξυπηρετεί να μου πει τα δικά του αγαπημένα πιάτα. Αυτό δείχνει αν έχει φάει το προσωπικό το μενού».Tweet\n– Πες μερικά μυστικά τύπου Bourdain που ο κόσμος πρέπει να ξέρει όταν πηγαίνει στα εστιατόρια, για να έχει καλύτερο τραπέζι, για να έχει καλύτερο φαγητό…\nΕγώ ρωτάω τον σερβιτόρο που με εξυπηρετεί να μου πει τα δικά του αγαπημένα πιάτα που θα τα παραγγείλω κιόλας. Αυτό δείχνει ότι έχει ασχοληθεί η ομάδα, ότι έχει φάει το προσωπικό το μενού.\n– Μπορεί να σου πει δεν ξέρω, δεν έχω φάει τίποτα εδώ, χαχα. Εκεί φεύγεις…\nΕ, δεν φεύγεις, γιατί έχει συμβεί και σε εμάς να είναι ο άλλος πρώτη μέρα στη δουλειά και να μην έχει προλάβει. Δεν φεύγεις αλλά εντάξει, δίνει ένα στίγμα αυτό: Για κάτσε, δουλεύεις εδώ και δεν ξέρεις τι σερβίρεις; Χμ. Εμείς στο Nolan κλείνουμε 17:30 με 19:00 το απόγευμα έχε υπόψη σου, για να φάει το προσωπικό. Αυτό ο κόσμος στην αρχή δεν μπορούσε να το καταλάβει. Για εμένα αυτό δείχνει υγεία, να περάσεις απόγευμα και να δεις όλη την ομάδα να τρώει.\n– Πολύ όμορφο. Μέσα στη σάλα θα τους δεις να τρώνε, κανονικά;\nΕ ναι. Τρώνε στα τραπέζια που θα φάει μετά ο κόσμος.\n– Πολύ σωστό, μπράβο σας.\nΘενξ. Πώς να το κάνουμε, δεν μου αρέσει η εικόνα ενός ανθρώπου που δουλεύει σε μία επιχείρηση και τρώει όρθιος με γυρισμένη πλάτη ή καπνίζει κάπου κρυμμένος στο φωταγωγό. Υπάρχει λοιπόν η ώρα φαγητού που την τηρούμε αυστηρά, γιατί ο εργαζόμενος για να είναι χαρούμενος και να μπορεί να σερβίρει σωστά, δεν μπορεί να πεινάει.\n– Πολύ διεστραμμένο! Πεινασμένος να σερβίρει φαγητά…\nΈλα ντε. Από την άλλοι, κάποιοι μου έλεγαν ρε Σωτήρη είναι δυνατόν να έρχεται ο κόσμος που να θέλει να κάτσει και να καθόμαστε εμείς; Λέω ρε παιδιά είναι ανθρώπινο αυτό το πράγμα, η ομάδα δεν πρέπει να πάρει μια ανάσα, να φάνε τα παιδιά μαζί, να πιούνε τον σωστό τους τον καφέ; Αυτό είναι κάτι που είχα πάρει και από την Κοπεγχάγη που είχα κάνει stage: Έπρεπε το πρωινό μας να ξεκινήσει σωστά με εκλεκτό καφέ, και μάλιστα γινόταν παρατήρηση στο μπουφετζή…\n– Αν ο καφές δεν ήταν σωστός;\nΝαι, αν ο καφές εμένα του σερβιτόρου ή του μάγειρα του μαγαζιού δεν ήταν σωστός.\n– Του στυλ παρ’τον πίσω, φτιάξε μου άλλο;\nΝαι ρε φίλε, ξανάφτιαξε τον καφέ και θα πάρεις και πέναλτι. Δηλαδή όταν λες ότι κάνεις καφέ, κάνεις καφέ. Όπως για τον πελάτη σου. Γι’αυτο και το διάλειμμα που λέγαμε πρέπει να είναι στο σωστό το τραπέζι, δεν μπορούμε να καθόμαστε στο υπόγειο, πρέπει να φάμε σωστά, σε πιάτα σωστά, να συζητήσουμε, να πούμε δυο κουβέντες, και να πάμε ορεξάτοι για δουλειά.\n«Δεν είναι για όλους αυτή δουλειά φίλε. Είναι ένας δύσκολος χώρος η κουζίνα, που μπορεί να ακουστεί και μια κουβέντα παραπάνω».Tweet\n– Υπάρχουν ιστορίες πολλές από το χώρο σου για bullying στις κουζίνες, καψόνια στους καινούργιους. Απ’ την άλλη μπορεί κάποιος να πει φίλε αυτή είναι δουλειά σκληρή, μην την κάνεις άμα είσαι ευαίσθητη ψυχή. Τι ισχύει;\nΤην αλήθεια θες; Δεν είναι για όλους αυτή δουλειά φίλε. Είναι ένας δύσκολος χώρος η κουζίνα, δηλαδή πρέπει να είσαι ξύπνιος, πρέπει το μάτι σου να κόβει, δεν μπορεί ενώ μία μηχανή τρέχει με 1.000 κάποιος να πηγαίνει με την μισή ταχύτητα, δημιουργείται πρόβλημα εκεί πέρα, εμπλοκή. Και λέγοντας ότι δεν είναι για όλους θα πω και ότι αλλιώς μεταφράζει κάποιος μία κίνηση ή μία κουβέντα παραπάνω… Ο Χριστόφορος ο Πέσκιας ας πούμε που τον ξέρεις και είναι ο δικός μου μέντορας, δεν ήταν χαλαρός με τους υφιστάμενους.\n– Μοιάζει πολύ γλυκούλης. Είναι σκληρός;\nΕ ναι, έχω περάσει και δύσκολα.\n«Στο fine dining κομμάτι της Αθήνας, θέλω τώρα να επισκεφτώ το Delta και το Pelagos». (Η φωτογράφιση έγινε στο Φυτώριο «Κοπριά»).\n– Εσύ βρίζεις μέσα στην κουζίνα;\n– Ούτε παλιότερα;\nΚοίτα, παλιότερα μπορεί να ήμουνα πιο επιθετικός, μπορεί να με είχε πάρει η μπάλα λίγο και το πώς είχα μάθει από τις κουζίνες που είχα πάει, δηλαδή η πιο δύσκολη κουζίνα, μιλάμε για πειρατική γαλέρα, ήτανε στο Λονδίνο, το Ledbury.\n– Δώσε ένα παράδειγμα.\nΠάρα πολλές ώρες Κίμωνα, zombie mode, πώς να στο πω. Από ένα σημείο και μετά το ρεπό το περνάς στο κρεβάτι με τα πόδια ψηλά να κυκλοφορήσει το αίμα. Θυμάμαι έτρωγα φαγητό προσωπικού στα πεταχτά, μέχρι να φέρει τις βόλτες στη μηχανή το παγωτό, έξι λεπτά μετρημένα. Που αν ξεφύγει το παγωτό κρυστάλλωσε, έγινε over churned που λέμε, το πετάς και πας για άλλο…\nΝαι. Βέβαια να πω ότι κέρδισα παρά πολλά μέσα απ’αυτή την πίεση. Βρήκα τα δικά μου όρια, βρήκα που θέλω να στέκομαι εγώ όταν θα ηγηθώ μιας κουζίνας. Κατάλαβα ότι δεν με εκφράζει η ξενοδοχειακή λογική που σου βάζει ταμπελάκι μάγειρας Γ, Β, Α, όπου ο Γ κάνει μόνο ζωμούς, ο άλλος μόνο φιλετάρει και λοιπά.\n«Σήμερα πια στο κέντρο της Αθήνας ο κόσμος αφήνεται στη φάση του μαγαζιού, δεν είναι πια ιδιότροπος ή ξινός του στυλ θα γυρίσω πίσω το πιάτο».Tweet\n– Είπαμε για το bullying που μπορεί να υπάρχει από το αφεντικό, αλλά και ο πελάτης καμιά φορά δεν μπορεί να σε τρελάνει;\nΈχει να κάνει και με τον τόπο. Σήμερα πια στο κέντρο της Αθήνας που είναι πιο multi-culti ο κόσμος, έρχεται προετοιμασμένος και αφήνεται στη φάση του μαγαζιού, δεν είναι πια τόσο ιδιότροπος ή ξινός του στυλ θα γυρίσω πίσω το πιάτο. Νομίζω πως αν σέρβιρα το ίδιο φαγητό σε άλλους τόπους θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Δηλαδή πολλές φόρες ακούς ρε συ ελάτε να ανοίξετε στα μέρη μας -και ο πεθερός μου έτσι μου λέει- και σκέφτεσαι, θα το αγκαλιάσει εκεί ο πελάτης που έχει μάθει αλλιώς; Θυμάμαι κάποιος ήθελε να ανοίξει Nolan στην Κύπρο και αφού είχε προχωρήσει η συζήτηση και είχαμε πειστεί και έχει φάει και δέκα φόρες το μενού, λέει παιδιά εμείς δε θα έχουμε και μια πιατέλα με τυριά; Ένα cheese platter, χαχα.\n– Με κανένα κριτσινάκι… Για το κρασάκι.\nΝαι ναι, και κάποιο finger food και κάτι τέτοια ζητούσε επίμονα. Έτσι είχε μάθει. Οι Λαρισαίοι ας πούμε που τους αγαπάω, από εκεί είναι η γυναίκα μου, όταν θα έρθουν στην Αθηνά θα έρθουν στα καλύτερα μαγαζιά, θα φάνε, θα εκτιμήσουν, αλλά όταν είναι στα μέρη τους, πως να το κάνουμε, δεν περνάνε οι “μοντερνιές”, το παϊδάκι είναι βασιλιάς!\n– Στη Λάρισα δεν είναι που παραγγέλνεις μια μπίρα και σου φέρουν σουβλάκια αντί για φιστίκια;\nΝαι αμέ. Και μισό παστίτσιο.\n– Χαχα, αυτό δεν γίνεται.\nΤζόνι-κόλα και μισό παστίτσιο λέμε. Λάρισα ολέ! Πεθύμησα τώρα να φάω χειροποίητο γύρο από τον Γεωργαντζά στη Λάρισα, και μπαμπά με σαντιγύ από το Σπέσιαλ…\n– Να πούμε και για τα βραβεία; Πιστεύεις στον θεσμό των βραβείων γενικά;\nΜε τον τρόπο που γίνονται στην Ελλάδα;\n– Ε πού, στην Ιαπωνία;\nΝομίζω είναι ταλαιπωρημένο κομμάτι.\n– Γιατί; Είναι διαπλεκόμενα; Αυτό νομίζει ο κόσμος.\nΌχι μωρέ δεν υπάρχουν και τίποτα φοβερά συμφέροντα από πίσω. Το στοίχημα το μεγάλο είναι να το πιστεύει ο κόσμος αυτό που διακρίνεται και επίσης να μην υπάρχουν 35 κατηγορίες ή 15 οργανισμοί που να δίνουν βραβεία για ψύλλου πήδημα. Πώς να σου πω, δεν υπάρχει ένας θεσμός μπετόν αρμέ στα βραβεία τα ελληνικά. Όπως βγήκε ο Αντετοκούνμπο MVP στο ΝΒΑ ας πούμε.\n– Γιάννης MVP, τέλος. Κι ας γουστάρεις τον Χάρντεν ξέρω ‘γω.\nΤέλος. Δεν ακούσαμε ότι από έναν άλλο οργανισμό κάποιος άλλος βγήκε MVP την ίδια χρονιά. Τι να κάνουμε τώρα. Εγώ θυμάμαι στο Λονδίνο υπήρχε ο οδηγός του Time Out με τα Awards του που εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Πήγαινα και δοκίμαζα και ήταν όντως αυτό που είχαν γράψει. Εγώ κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα δεν έχω βρει.\n«Δεν υπάρχει ένας θεσμός στα βραβεία των ελληνικών εστιατορίων που να τον αναγνωρίζουν όλοι. Όπως βγήκε ο Αντετοκούνμπο MVP στο ΝΒΑ ας πούμε».Tweet\n– Να σε ρωτήσω τώρα, επειδή είσαι μισός Ιάπωνας, μπορεί το καλύτερο εστιατόριο της Ιαπωνίας να είναι ελληνικό;\nΝα σερβίρει ελληνική κουζίνα;\n– Να βγει το καλύτερο εστιατόριο όλης της Ιαπωνίας ένα ελληνικό εστιατόριο. Γίνεται αυτό;\nΘεωρώ ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο.\n– Γιατί λοιπόν στην Ελλάδα μπορεί να θεωρείται το καλύτερο εστιατόριο ένα Ιαπωνικό ή Γαλλικό εστιατόριο; Γιατί στην Ελλάδα έχουμε κατηγορία ελληνική κουζίνα στα βραβεία; Στην Ιαπωνία έχουν κατηγορία ιαπωνική κουζίνα, όταν κάνουν τα αντίστοιχα βραβεία;\nΜιλάμε για ποιον οργανισμό τώρα;\n– Ας πάρουμε τους Χρυσούς Σκούφους, αυτά είναι τα πιο καθιερωμένα βραβεία.\nΕιλικρινά δεν το καταλαβαίνω καθόλου. Όχι την ερώτηση, δεν μπορώ να καταλάβω αυτά τα βραβεία. Γι αυτό δεν συμμετέχουμε. Έχε υπόψη σου ότι στην Ελλάδα δεν βοηθάνε πολύ οι βραβεύσεις, γενικώς. Ξέρεις, υπάρχει και ένα inside joke μεταξύ των σεφ που λέει πρόσεξε μην βραβευτείς, έχουν τον ανθρωποδιώχτη. Δεν ξέρω, φοβάται ο κόσμος ότι το βραβευμένο μαγαζί είναι ακριβό, ότι έχει άβολα ποτήρια…\nΈξω το δισκάδικο Old School Records, στη Ζωοδόχου Πηγής: «Παλιότερα μπορεί να ήμουνα πιο επιθετικός στην κουζίνα, μπορεί να με είχε πάρει η μπάλα λίγο…».\n«Όταν θα παραγγείλω πρωινό, θα είναι από το Kobra στη γειτονιά. Για καφέ πάλι εκεί κοντά, στο Warehouse. Το απόγευμα με τον Κουτσόπουλο πηγαίνουμε στο Gastone και πίνουμε μαργαρίτες».Tweet\n– Τώρα που λες για τα ποτήρια: Γιατί δεν επενδύουν τα εστιατόρια σ’ένα ποτήρι της προκοπής; Συχνά παραγγέλνεις ένα σοβαρό κρασί και στο σερβίρουν σε ποτήρι του μισού ευρώ.\nΕίναι πάρα πολύ σημαντικό το ποτήρι, συμφωνώ. Πολλές φορές η έλλειψη του σωστού ποτηριού μπορεί να γίνει λόγος να μην ανοίξω ένα σοβαρό κρασί και να καταλήξω σε μπύρα.\n– Κάποιοι θα το θεωρήσουν σνομπ αυτό που λες.\nΡε ας το θεωρήσουν ότι θέλουν, εγώ σου λέω τι πιστεύω. Άκου, φτηνά ποτήρια βάζουν γιατί είναι πιο φτηνό αλλά και πιο πρακτικό. Το χοντρό ποτήρι δε σπάει. Αντε να πεις στον σερβιτόρο να προσέξει, στον λατζέρη να προσέξει, στον πελάτη πάλι δεν μπορείς να πεις τίποτα, ξέρω αρκετούς που έβαλαν καλά ποτήρια μέχρι που έσπασαν όλα και το γύρισαν στο ποτήρι του συρμού για ευκολία.\n– Θα μου δώσεις και τα δικά σου βραβεία; Βραβεία Κοντιζά.\nΔεν τα έχω δοκιμάσει όλα ούτε μου αρέσει να δίνω βραβεία. Θα σου πω όμως μερικά δικά μου μαγαζιά. Όταν θα παραγγείλω πρωινό, θα είναι από το Kobra στη γειτονιά. Για καφέ πάλι εκεί κοντά, στο Warehouse. Θα φάω Sushi Lunchi όταν θέλω κάτι ελαφρύ. Το απόγευμα με τον Κουτσόπουλο πηγαίνουμε στο Gastone και πίνουμε μαργαρίτες. Τα χαλαρά βράδια μου αρέσει πολύ να πάω στο ΦΙΤΑ να δοκιμάσω ένα πιάτο και να το συνοδεύσω με ένα ποτήρι λευκό του Τάτση. Στο fine dining κομμάτι θέλω να πάω τώρα στο Delta και στο Pelagos.\n– Αγαπημένα σου παλιά μαγαζιά, ιστορικά, που μπορεί να έχουν κλείσει;\nΤι παλιά, δεν υπήρχε το budget για να τρώω στα καλά μαγαζιά. Εκτός από το θρυλικό 48 που έχω φάει πέντε φορές επειδή δούλευα εκεί. Θυμάμαι βέβαια την πρώτη φορά που βγήκαμε με την κοπέλα μου και φάγαμε σε ένα άλλο εστιατόριο που είχα διαβάσει τότε ότι είναι ο τρομερός μάγειρας ο Γιάννης ο Μπαξεβάνης. Το μαγαζί λεγόταν Σαφράν και ήταν στου Ψυρρή. Προφανώς ήταν ένα consulting του Γιάννη, εγώ τότε δεν ήξερα καν τι σημαίνει consulting. Τέλος πάντων ήμουνα σε αυτή την άχαρη φάση που τα αγόρια, καταλαβαίνεις… Δεν ξέρεις ούτε τι να φορέσεις. Πάω εκεί πέρα και βλέπω ένα μενού, το φθηνότερο πιάτο κόστιζε 18 ευρώ. Παρήγγειλα μια γλώσσα ποσέ με πορτοκάλι και προσπαθούσα να νιώσω άνετα, χαχα. Δεν ήξερα αν ήμουν ντυμένος σωστά, αν είχα παραγγείλει σωστά, και αγχωνόμουν με το ύψος του λογαριασμού που θα έρθει…\n– Το κορίτσι τουλάχιστον το ευχαριστήθηκε; Hταν πετυχημένο το ραντεβού;\nΝαι, μια χαρά, εντάξει μαζί ήμασταν, ζευγάρι, θέλω να πω δεν εξαρτιόταν απ’το φαγητό η εξέλιξη της βραδιάς. Λοιπόν θυμήθηκα που έφαγα τέλεια πρόσφατα, από τον Σωτήρη Ευάγγελου στο Μακεδονία Παλλάς στη Θεσσαλονίκη. Απλά, λιτά κατανοητά, με βαθιά νοστιμιά.\n«Σε λίγο δεν ξέρω αν θα μπορούμε να γευτούμε σαντορινιό Ασύρτικο τόσο εύκολα. Θα πίνουν στην Κοπεγχάγη και στην Νέα Υόρκη. Εμείς μπορεί να μην πίνουμε».Tweet\n– Αυτή η τάση με τα λίγο «αλήτικα» γαστρονομικά μπιστρό της Θεσσαλονίκης τα “10 τραπέζια”, τη “Μούργα”, την έχεις παρακολουθήσει;\nΕγώ ξέρω τη «Μούργα», έχω φάει τρεις – τέσσερις φορές. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να φάω στο «Οψοποιών Μαγγανείαι» που ήταν το πρώτο έτσι με λίγα τραπέζια, και τώρα έμαθα ότι έχει ανοίξει και άλλο πιο μεγάλο μαγαζί και σερβίρει και ακριβές κοπές κρεάτων. Σούπερ είναι και η «Παλιά Αθηνά» στη Θεσσαλονίκη σε αυτό το στυλ που λες.\n– Συμφωνείς ότι το ελληνικό κρασί είναι το Success Story των τελευταίων 30 ετών;\nΔεν ξέρω νούμερα, ξέρω την τάση, την ποιότητα, βλέπω την προσπάθεια και σε μάρκετινγκ και σε εξωστρέφεια σε όλο αυτό. Νομίζω ότι έχουμε πια καταλάβει πόσο σημαντικό ρόλο παίζει και το μάρκετινγκ, η εικόνα, δηλαδή οι Ιταλοί είναι πρώτοι σε αυτό το πράγμα και αυτό το παράδειγμα πρέπει να ακολουθήσουμε. Και τα τυριά μας και τα κρασιά μας και όλα μας τα προϊόντα δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα. Μας λείπει μόνο ο όγκος, και εκεί μπαίνει το θέμα της ανταγωνιστικής τιμής. Σε λίγο δεν ξέρω αν θα μπορούμε να γευτούμε σαντορινιό Ασύρτικο τόσο εύκολα. Θα πίνουνε δηλαδή στην Κοπεγχάγη και στην Νέα Υόρκη και στην Αυστραλία ή στο Λονδίνο. Εμείς μπορεί να μην πίνουμε. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τις Κυκλάδες τον Αύγουστο.\n– Ούτε Ασύρτικο Σαντορίνης ούτε την ίδια τη Σαντορίνη θα βλέπουμε;\nΔεν ξέρω αν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Θέλω να πω ότι μακάρι να ήμασταν σε μία πολύ πιο δυνατή οικονομικά θέση, όταν χρειάζεται όμως μία χώρα το συνάλλαγμα ας υπάρχουν και τρία και τέσσερα νησιά σαν την Μύκονο για να πάρουμε λίγο μπρος. Και στην τελική να σου πω κάτι; Ας πάμε στις Κυκλάδες στα τέλη Σεπτεμβρίου να τις δούμε. Ας πάμε το Πάσχα.\nΟ Σωτήρης Κοντιζάς ολοκληρώνει τη βόλτα του στα Εξάρχεια για το Andro, με μια στάση στο Studio του brand Kimalé. (Unisex μπλούζα με κεντημένα ψάρια, Kimalé).\n– Εσένα ποιες είναι οι αγαπημένες σου ελληνικές ποικιλίες κρασιού;\nΜου αρέσει το ξινόμαυρο πάρα πολύ.\n– Αμύνταιο η Νάουσα;\nΝάουσα. Και θα πω ότι μου αρέσει τώρα τα τελευταία δύο χρόνια το Βιδιανό από την Κρήτη. Είμαι πολύ κοντά με τον Άφσιν Μολαβί που έχει παντρευτεί την Αλεξάνδρα την Μανουσάκαινα, μ’αρέσουν πολύ και τα κρασιά τους, και το Nostos, και το Roussanne και όλα.\n– Βέβαια, τον θυμάμαι τον Άφσιν που δούλευε με τον Γιάννη τον Καϋμενάκη και τον Κλεομένη τον Ζουρνατζή στο Cuccina Povera. Αυτό ήταν μαγαζί πολύ μπροστά απ’την εποχή του. 15 χρόνια πριν, έκανε αυτό που είναι σήμερα trend.\nΙσχύει. Μου έχει λείψει πάρα πολύ το μαγαζί αυτό, ήταν μια επέκταση του σπιτιού μας. Συνεχίζουν και μου αρέσουν πάρα πολύ τα νέα μαγαζιά και του Κλεομένη και του Γιάννη, στενοχωριέμαι μόνο που το Paleo του Γιάννη είναι στον Πειραιά, μακριά από το σπίτι μου.\n«Εγώ δεν πίνω χύμα κρασί πλέον, κι ας έχω μεγαλώσει σε σπίτι που ο πατέρας μου έπινε χύμα κρασί».Tweet\n– Για το χύμα κρασί τι λες;\nΕγώ δεν πίνω χύμα κρασί Κίμωνα πλέον, κι ας έχω μεγαλώσει σε σπίτι που ο πατέρας μου έπινε χύμα κρασί.\n– Δεν ήταν άλλο το κρασί όμως που έπινε ο πατέρας σου; Δηλαδή πήγαινε στα Μεσόγεια έπαιρνε από το βαρέλι, τώρα είναι ένας ασκός απ’το Makro.\nΙσχύει. Αλλά πάλι χωρίς να είμαι ο ειδικός, θα πω ότι υπάρχουν και εμφιαλωμένα κρασιά που είναι πολύ ανταγωνιστικά της τιμής ενός χύμα κρασιού, οπότε φτάνει με το χύμα.\n– Το ίδιο με το χύμα τσίπουρο.\nΑσφαλώς. Πρέπει να το σκέφτεσαι δύο και τρεις φορές πριν το ακουμπήσεις, μπορεί να είναι επικίνδυνο. Εντάξει, εκτός αν είσαι σε μια οικογενειακή γιορτή με καζάνια στην Κρήτη. Άλλο αυτό. Ή να μην ήμουν στη γιορτή, αλλά να μου το φέρεις εσύ από το σπίτι σου, σε εμπιστεύομαι, σε ευχαριστώ, το μοιράζομαι. Αλλά όχι έξω στο μεζεδοπωλείο που σε κτυπάει στην πλάτη και σου λέει έχω χύμα τσιπουράκι…\n– Και σου κλείνει και το μάτι…\nΝαι, ότι και καλά δεν το δίνω σε πολλούς… Άσε μας ρε μάστορα!\nΔιαβάστε ακόμα, Χρίστος Ζουράρις: «Καλό φαγητό είναι η συμμόρφωση στους κανόνες».\nελληνική ταυτότητα Σωτήρης Κοντιζάς


Σειρά εκδηλώσεων στον «Αστερόκοσμο» της ΔΕΘ-Helexpo - Newpost.gr\nτου Newsroom Δημοσίευση 19 Δεκεμβρίου 2014, 19:24 Σειρά εκδηλώσεων στον «Αστερόκοσμο» της ΔΕΘ-Helexpo\nΤα Χριστούγεννα πλησιάζουν και ο «Αστερόκοσμος» της ΔΕΘ-Helexpo είναι το επίκεντρο της εορταστικής περιόδου, φιλοξενώντας το πιο πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων και δράσεων και προσφέροντας στους επισκέπτες του ξεχωριστές στιγμές.\nΑύριο στις 19:30 ο δημοφιλής καλλιτέχνης Βαγγέλης Γερμανός εμφανίζεται στην υπαίθρια μουσική σκηνή (In art Music Stage) του «Αστερόκοσμου» για να ερμηνεύσει τις επιτυχίες του.\nΤους μικρούς φίλους του «Αστερόκοσμου» «μαγνητίζει» στο περίπτερο 13 το «Εργοστάσιο Δώρων του Άι-Βασίλη», που είναι ένα μικρό θεματικό πάρκο με «δωμάτια», όπου στο καθένα γίνεται και μια μίνι παράσταση! Εκεί βρίσκεται το Ταχυδρομείο, το εργαστήρι δώρων του Τζεπέτο και της Ράφτρας μέχρι και το Γραφείο του Άι-Βασίλη!\nΑκόμη, στο περίπτερο 13 ο Μάγος της Χριστουγεννιάτικης Πλατείας παρουσιάζει κάθε ημέρα ένα εντυπωσιακό καθημερινό πρόγραμμα, ενώ στον ίδιο χώρο πραγματοποιείται και η παράσταση «Ψάχνοντας τον Άι Βασίλη». Κατά τη διάρκεια της, δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες παίζουν με τον κόσμο, τον πειράζουν και ταυτόχρονα τον βοηθούν να βρει το γραφείο του Άι-Βασίλη για να κερδίσει μικρές σοκολατένιες πλακίτσες.\nΤο σημερινό πρόγραμμα του «Αστερόκοσμου» είναι και πάλι πολύ πλούσιο και ξεκινά από το «Παγωμένο Δάσος», στο περίπτερο 15, με την παράσταση «Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο» στις 17:30 και στις 18:30, οι «Τρεις Πιγκουίνοι» στη συνέχεια περιμένουν να διασκεδάσουν το κοινό στις 19:00, ενώ η εντυπωσιακή παράσταση «Space Santa» υπόσχεται στις 20:10 ακροβατικά που κόβουν την ανάσα. Στο Εργοστάσιο των Δώρων του Άι Βασίλη στο περίπτερο 13, ο Καραγκιόζης μπαίνει σε χριστουγεννιάτικες περιπέτειες εις διπλούν, στις 18:00 και στις 19:00, ενώ ο Μάγος της Χριστουγεννιάτικης Πλατείας δίνει τη δική του παράσταση στις 20:00. Ο «Αστερόκοσμος» μέχρι και σήμερα θα είναι ανοιχτός μόνο το απόγευμα από τις 17:00 έως τις 22:00. Το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Δεκεμβρίου θα λειτουργήσει από τις 11:00 έως τις 22:00. Από τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου έως την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου καθημερινά από τις 11:00 έως τις 22:00 και τις Παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς από τις 11:00 έως τις 20:00.


ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟ ΤΎΜΦΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟ ΤΣΕΠΈΛΟΒΟ - Τσεπέλοβο, Ελλάδα\nΞενοδοχείο Τύμφη Τσεπέλοβο\nΤσεπέλοβο, Τσεπέλοβο, Ελλάδα\nΞενοδοχείο Τύμφη 2*\nΤο Hotel Tymfi είναι κατάλληλο για διαμονή στην πόλη Tsepelovo.\nΜπορείτε να δείτε Μονή Ρογκοβού και Vikos-Aoos National Park μόλις 300 μέτρα από το ξενοδοχείο. Το ξενοδοχείο είναι τοποθετημένο σε 26 χλμ από το Hotel Tymfi.\nΌρος Τύμφη είναι 6.8 χλμ από το κατάλυμα, ενώ Μονή Αγίας Παρασκευής Μονοδενδρίου απέχει περίπου 7.0 χλμ.\nΤα δωμάτια στο Hotel Tymfi διαθέτουν μικρή κουζίνα, ψυγείο, τηλεόραση, θέρμανση και γραφείο εργασίας. Οι επισκέπτες μπορούν να βρουν ντους, μπανιέρα και πετσέτες σε κάθε μπάνιο.\nΟι επισκέπτες του Hotel Tymfi μπορούν να επωφεληθούν από δωρεάν στάθμευση και αποθήκευση αποσκευών και να χρησιμοποιήσουν 24ωρη ρεσεψιόν, υπηρεσία μεταφοράς από/προς αεροδρόμιο και υπηρεσία καθαρισμού δωματίου.\nΞενοδοχείο Τύμφη, Ελλάδα


Le Pré Saint Michel από 85€. Ξενοδοχεία σε Manosque - KAYAK\n435 Montée de la Mort d'Imbert, 04100 Manosque, Άλπεις της Υψηλής Προβηγκίας, Γαλλία\nΣχετικά με την τοποθεσία Le Pré Saint Michel\nΑυτό το κατάλυμα (Le Pré Saint Michel, Manos'ue) βρίσκεται πολύ κοντά σε: Περιφερειακό Πάρκο Luberon και απέχει 3 λεπτά με το αμάξι από: Εκκλησία Notre-Dame de Romigier. Στις σημαντικές παροχές περιλαμβάνονται πολύγλωσσο προσωπικό και χρηματοκιβώτιο στη ρεσεψιόν. Στους χώρους μας θα βρείτε δωρεάν στάθμευση χωρίς παρκαδόρο.\nΦωτογραφίες από το Le Pré Saint Michel\nΔιαθέσιμα δωμάτια στο Le Pré Saint Michel\nDouble Rooms(82€ - 85€)\nΠαροχές στο Le Pré Saint Michel\nΚριτικές για το Le Pré Saint Michel\n435 Montée de la Mort d'Imbert, 04100 Manosque, Άλπεις της Υψηλής Προβηγκίας\nNotre-Dame de Romigier1.3 χλμ\nJean Giono Center1.5 χλμ\nTour du Mont d'Or1.9 χλμ\nL'Occitane Factory5.9 χλμ\nLe Pré Saint Michel: Συχνές ερωτήσεις\nΠού βρίσκεται το Le Pré Saint Michel;\nΤο Le Pré Saint Michel βρίσκεται στη διεύθυνση 435 Montée de la Mort d'Imbert, 1,9 χλμ. από το κέντρο της πόλης Manosque. Το κοντινότερο αξιοθέατο στο Le Pré Saint Michel είναι: Notre-Dame de Romigier.\nΠότε είναι το check-in και το check-out στο Le Pré Saint Michel;\nΣτο Le Pré Saint Michel, το check-in γίνεται στις 15:00 και το check-out στις 11:30.\nΠροσφέρει το Le Pré Saint Michel δωρεάν Wi-Fi;\nΝαι, το Le Pré Saint Michel προσφέρει δωρεάν Wi-Fi.\nΠροσφέρει το Le Pré Saint Michel δωρεάν πάρκινγκ;\nΝαι, το Le Pré Saint Michel προσφέρει δωρεάν πάρκινγκ.\nΠροσφέρει το Le Pré Saint Michel δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου;\nΌχι, το Le Pré Saint Michel δεν προσφέρει δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου.\nΠόσο απέχει το Le Pré Saint Michel από το αεροδρόμιο;\nΤο Le Pré Saint Michel απέχει 63,6 χλμ. από το Μασσαλία. Το Le Pré Saint Michel απέχει 70 χλμ. από το Αβινιόν Avignon-Caum.\nΈχει πισίνα το Le Pré Saint Michel;\nΌχι, το Le Pré Saint Michel δεν έχει πισίνα.\nLe Pré Saint Michel8.5 Εξαιρετικό (435 κριτικές)0 χλμΕστιατόριο, Μπαρ/Σαλόνι, Δωρεάν Wi-Fi+85€\n26% φθηνότεροPetite villa pour amoureux9.1 Εξαιρετικό (17 κριτικές)0,14 χλμΚουζίνα, ταράτσα/βεράντα, Εξωτερικός χώρος φαγητού+63€\nContemporary Provencal house0,24 χλμΙδιωτική πισίνα, Κουζίνα, δωμάτιο παιχνιδιών+314€\nCharming Villa All Comfort In Peace With Heated Swimming Pool And Vast Garden0,38 χλμΙδιωτική πισίνα, Εξωτερική πισίνα, Κουζίνα+190€\n33% φθηνότεροL'Hôtel du Terreau Logis de France8.4 Εξαιρετικό (681 κριτικές)1,26 χλμΥπηρεσία δωματίου, Δωρεάν Wi-Fi, Καφετέρια+57€\n33% φθηνότεροHotel François 1Er7.9 Καλό (527 κριτικές)1,22 χλμΥπηρεσία δωματίου, Δωρεάν Wi-Fi, Wi-Fi σε όλους τους χώρους+57€\n21% φθηνότεροGîte de caractère1,27 χλμΚουζίνα, ταράτσα/βεράντα, Πλυντήριο ρούχων+68€\nManosque ground floor villa apartment10 Εξαιρετικό (1 κριτική)1,14 χλμΜόνο για ενήλικες, Ιδιωτική πισίνα, Εξωτερική πισίνα+131€\nΑναζητήστε εκπτώσεις για το Le Pré Saint Michel σε Manosque με την KAYAK. Αναζητήστε τη φθηνότερη προσφορά ξενοδοχείου για το Le Pré Saint Michel σε Manosque. Η KAYAK ψάχνει σε εκατοντάδες ταξιδιωτικές ιστοσελίδες για να σας βοηθήσει να βρείτε και να κάνετε κράτηση στο Le Pré Saint Michel με την προσφορά που σας ταιριάζει καλύτερα. από 85€/βράδυ (οι πιο πρόσφατες τιμές για το ξενοδοχείο).


Νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση: Ανοιχτό κάλεσμα για εκπαιδευτικούς » INNOVATHENS\nΑν είσαι εκπαιδευτικός και θέλεις να μάθεις πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις νέες τεχνολογίες για να εμπλουτίσεις τη μέθοδο διδασκαλίας σου έλα στα εργαστήρια του eCraft2Learn!\nΚατά τη διάρκεια των εργαστηρίων οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με το οικοσύστημα μάθησης eCraft2Learn, ανακαλύπτοντας σε βάθος τις τεχνικές & παιδαγωγικές πτυχές του.\nΣτη συνέχεια, θα έχουν την ευκαιρία να εφαρμόσουν τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησαν σε μικρές ομάδες μαθητών 13-17 χρονών.\nΠρώτος γύρος: Σεπτέμβριος 2017\nΔευτερος γύρος: Μάϊος 2018\nΠερισσότερες πληροφορίες & δήλωση συμμετοχής εδώ.\n*Η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων και το INNOVATHENS μαζί με: Itä-Suomen yliopisto – University of Eastern Finland (UEF), Edumotiva, Mälardalens högskola, Zentrum für Soziale Innovation – ZSI, University of Oxford, University of Dundee, Università degli Studi di Padova, Evothings, Arduino, Ultimaker & SYNYO GmbH συμμετέχουν στο eCraft2Learn (Horizon2020).\nΤο πρόγραμμα έχει στόχο να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα μάθησης, μια πλατφόρμα που θα παρέχει τη δυνατότητα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς να εξοικειωθούν με τις επιστήμες, τις νέες τεχνολογίες, τη μηχανική, τα μαθηματικά και τις τέχνες (STEAM education) και να αναπτύξουν δεξιότητες μέσα από σύγχρονα εργαλεία, ψηφιακά και μη, προτείνοντας μια νέα μεθοδολογία στην εκπαίδευση (digital fabrication & maker movement).


Στον Κανόνα είμαστε προσηλωμένοι σ’ ένα στυλ ταξιδιού που είναι περιβαλλοντικά, πολιτισμικά και κοινωνικά υπεύθυνο - αυτό το αποκαλούμε Συνειδητοποιημένο, ή Υπεύθυνο Ταξίδι. Το να ταξιδεύουμε μ’ αυτόν τον τρόπο, εξαπλώνουμε το μήνυμα του βιώσιμου τουρισμού όπου είναι δυνατό, μ’ έναν τρόπο που σέβεται και παράλληλα ωφελεί τους ντόπιους, τον πολιτισμό τους και το περιβάλλον. Το υπεύθυνο ταξίδι συνεισφέρει πιο άμεσα στις τοπικές οικονομίες και θα δίνει περισσότερες ευκαιρίες για επαφή με τους ντόπιους και την κουλτούρα τους.\nΚΑΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ…\nΕίτε μας αρέσει, είτε όχι, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι το περιβάλλον έχει δεχτεί δυνατά πλήγματα από τον “πολιτισμό” μας και ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στο μέλλον.\nΣτο χέρι μας είναι να περιορίσουμε όσο μπορούμε τις επιπτώσεις από τα ταξίδια μας, γιατί – πιστέψτε το – ταξιδεύοντας, ακόμα και αν δεν το θέλουμε, προξενούμε μεγάλη ζημιά.\nΤα αεροπλάνα που χρησιμοποιούμε, για παράδειγμα, επιβαρύνουν πολύ την ατμόσφαιρα.\nΤα ξενοδοχεία που διαμένουμε, συνήθως ρυπαίνουν με σκουπίδια, ή με απόβλητα.\nΜη πιστεύετε ότι όλα είναι “οικολογικά”. Στις τριτοκοσμικές χώρες δεν έχουν ιδέα απ’αυτά τα πράγματα, γιατί η καθημερινή επιβίωση είναι σημαντικότερη για τον κόσμο, από την “άχρηστη” προστασία του περιβάλλοντος.\nΕπειδή όμως όλοι θέλουμε να ταξιδεύουμε και δεν μπορούμε να μη χρησιμοποιήσουμε αεροπλάνο, ούτε να μην απολαύσουμε τη φύση, μπορούμε να ακολουθήσουμε κάποιες απλές οδηγίες, για να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των συνανθρώπων μας και μακροπρόθεσμα τις δικές μας και των παιδιών μας.\n1. Διαλέγουμε τα ξενοδοχεία μας - όσο αυτό είναι εφικτό βέβαια - σύμφωνα με την πολιτική τους απέναντι στο περιβάλλον. Είναι όντως οικολογικά, ή απλά βαφτίζονται έτσι, για να μαζεύουν κόσμο; Ρωτήστε μας. Κάθε χρόνο περνάμε από λεπτομερή έλεγχο δεκάδες ξενοδοχεία. Δεν γίνεται να πηγαίνουμε σε όλα, αλλά υποστηρίζουμε όσα μπορούμε, γιατί δείχνουν οικολογική ευαισθησία.\n2. Δεν έχουμε απαίτηση να μας αλλάζουν σεντόνια και πετσέτες κάθε μέρα. Αν οι πετσέτες δεν χρειάζονται πλύσιμο, τις ξανακρεμάμε στο μπάνιο και δεν τις πετάμε εδώ και κει, γιατί τότε σίγουρα θα τις μαζέψουν. Τα απορρυπαντικά κάνουν πολύ μεγάλη ζημιά και χρέος μας είναι να ελαττώσουμε τη χρήση τους.\n3. Φεύγοντας από το δωμάτιο, σβήνουμε πάντα τα φώτα. Συνήθεια που πολλοί έχουμε στα σπίτια μας, γιατί να μη την ακολουθούμε και στα ξενοδοχεία; Ξέρετε τι εξοικονόμηση ενέργειας πετυχαίνουμε;\n4. Επίσης το ότι δεν είμαστε στο σπίτι μας, δεν σημαίνει ότι αφήνουμε τις βρύσες του μπάνιου ανοιχτές. Το νερό είναι πλέον πολύτιμο, ΠΑΝΤΟΥ!\n5. Δεν πετάμε ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ σκουπίδια. Αντίθετα, τα μαζεύουμε σε μία μικρή πλαστική σακούλα και τα παίρνουμε μαζί μας, για να τα πετάξουμε σε καλάθι αχρήστων. Σιγά το βάρος δηλαδή!\n6. Αν πρέπει κατεπειγόντως να πάμε στην τουαλέτα, στη μέση του πουθενά, φυσικά και θα χρησιμοποιήσουμε τον παρακείμενο θάμνο. Ότι “παράγουμε” είναι άμεσα ανακυκλώσιμο. Το χαρτί που σκουπιζόμαστε όμως, αν και ανακυκλώνεται, εκτεθειμένο, πέρα από μικρόβια, προσθέτει μία φρικτή ασχήμια (ειδικά όταν το πάει ο αέρας πέρα-δώθε…).\nΑν δεν μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας σε ένα σακουλάκι, τότε το θάβουμε. Θα ανακυκλωθεί σίγουρα, αλλά γιατί να φαίνεται; Άσε που σε μερικές χώρες, που βασίζονται στον οικοτουρισμό, ο τοπικός ξεναγός θα μας αναγκάσει να το κάνουμε.\n7. Επίσης, όσοι καπνίζουμε, δεν πετάμε τις γόπες δεξιά-αριστερά.\nΕκτός από τις πυρκαγιές – καίγονται και οι υγρές ζούγκλες ξέρετε – δεν επιβαρύνουμε το έδαφος με τα φίλτρα από τα αποτσίγαρα, που αποσυντίθενται πολύ αργά και προσθέτουν επίσης μία ασχήμια.\n8. Φυσικά και δεν μας αρέσουν τα κουνούπια και οι κατσαρίδες και σίγουρα θα ψεκάσουμε, αν δούμε κάτι τέτοιο στο δωμάτιο μας. Αλλά με μέτρο. Αφού δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, ας περιορίσουμε τη χρήση εντομοκτόνων και ας μη μας πιάνει υστερία με διάφορα ζωύφια. Τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και κυρίως ΧΡΗΣΙΜΑ. Το ίδιο βέβαια ισχύει για τα φίδια και τις αράχνες.\n9. Δεν αγοράζουμε ΠΟΤΕ προϊόντα, που προέρχονται από άγρια ζώα, όσο σπάνια κι αν είναι (ακόμα χειρότερα!). Ο πωλητής μπορεί να σας εγγυάται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Όμως υπάρχει. Ελεφαντόδοντο, κόκκαλο χελώνας, κοράλια, φτερά, γούνες και δέρματα αγρίων ζώων, απαγορεύονται δια ροπάλου!! Μην αναγκάσετε τον αρχηγό να ειδοποιήσει τις αρχές. Θα το κάνει! Επίσης δεν αγοράζουμε ζωντανά, ή βαλσαμωμένα ζώα. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!!!!!!!!\n10. Φερόμαστε με σεβασμό στους ντόπιους, το ότι είναι φτωχοί, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αξιοπρέπεια. Δεν τους φωτογραφίζουμε χωρίς την άδεια τους και δεν πετάμε καραμέλες στα παιδάκια από τα παράθυρα των αυτοκινήτων. Αν θέλετε να τους δώσετε κάτι, αγοράστε σχολικά είδη και φάρμακα και χαρίστε τα σε ένα σχολείο, ή σε ένα τοπικό κέντρο υγείας αντίστοιχα. Να ξέρετε ότι κάνετε περισσότερ καλό, από το να μοιράζετε στα παιδιά γλυκά - που παρεπιπτόντως καταστρέφουν και τα δόντια τους.\n11. Όταν είμαστε σε εθνικά πάρκα, δεν κάνουμε θόρυβο, δεν κόβουμε λουλούδια και δεν μαζεύουμε πέτρες, κλαδιά, κοχύλια ή οτιδήποτε άλλο.\n12. Στα εθνικά πάρκα δεν πλησιάζουμε τα ζώα. Τρομάζουν.\nΟύτε τα ταΐζουμε, γιατί μαθαίνουν στους ανθρώπους και έτσι γίνονται πιο ευάλωτα στους λαθροθήρες. Επίσης, μπορεί να μεταφέρουμε μικρόβια, που είναι επικίνδυνα για την άγρια ζωή (απίστευτο, ε;). Το πεπτικό τους σύστημα επίσης δεν είναι φτιαγμένο για να χωνεύει γαριδάκια, σοκολάτες, ή σάντουιτς από τον πρωινό μπουφέ.\nΑν θέλετε να τα δώσετε κάπου, δώστε τα στα παιδάκια που πεινάνε, ή έστω στα αδέσποτα, που επίσης πεινάνε και έχουν συνηθίσει στις ανθρώπινες τροφές.\n13. Όταν περπατάμε στη φύση, παραμένουμε στα μονοπάτια. Όσο και αν μας φαίνεται απίθανο, προκαλούμε μεγάλη διάβρωση. Και δεν ξεριζώνουμε φυτά, “για τη γλάστρα στο σπίτι”.\n14. Όταν βουτάμε σε κοραλλιογενείς υφάλους, προσέχουμε να μη χτυπάμε τα κοράλλια με τα βατραχοπέδιλα μας. Κάνουμε μεγάλη ζημιά. Και αφήνουμε τα κοχύλια και τις γοργονίες εκεί που βρίσκονται.\n15. Ακολουθούμε τις οδηγίες των συνοδών μας. Και δεν τους πιέζουμε να ενοχλούν τα ζώα, για να βγάλουμε καλύτερες φωτογραφίες.\n16. Αποφεύγουμε να ενοχλούμε την άγρια ζωή σε προστατευόμενους τόπους, π.χ. πυρήνες εθνικών δρυμών, ή παραλίες ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών. Όσο και αν ενθουσιαζόμαστε, τα ζώα δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό μας αυτό.\nΤα τρομάζουμε και τα αναστατώνουμε.\n17. Φροντίζουμε για την ανακύκλωση των σκουπιδιών μας, ειδικά στα ξενοδοχεία. Σε περίπτωση που το ξενοδοχείο δεν παρέχει ανακύκλωση, το αναφέρουμε ευγενικά στη ρεσεψιόν. Όσοι περισσότερο το ακούνε, τόσο καλύτερα. Εμείς το αναφέρουμε συνεχώς, αλλά καλό είναι να το ακούνε και από τους πελάτες απευθείας.\n18. Ψωνίζουμε – όποτε μπορούμε - τοπικά προϊόντα από τοπικές αγορές και όχι βιομηχανοποιημένα σουβενίρ από τουριστικά σούπερ μάρκετ. Μ’αυτόν τον τρόπο βοηθάμε τις τοπικές κοινωνίες, να συντηρούν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους.\n19. Μαθαίνουμε για περιβαλλοντικές οργανώσεις στη χώρα που θα πάμε και κάνουμε μία μικρή δωρεά. 10 – 20 ευρώ αρκούν. Μπορούμε επίσης να βοηθήσουμε παρόμοιες οργανώσεις και στην Ελλάδα. Το Ελληνικό WWF, κάνει μεγάλο αγώνα: www.wwf.gr\n20. Τέλος, ο χρυσός κανόνας ενός υπεύθυνου ταξιδιού είναι: Δεν παίρνουμε πάρα μόνο φωτογραφίες, δεν αφήνουμε παρά μόνο τις πατημασιές μας.


Γιώργος Αρφαράς - Κώστας Σαριδάκης, ιδρυτές της διαδικτυακής πλατφόρμας e-table | Andro\nΗ ομάδα του e-table.\nΓιώργος Αρφαράς: Δεν ήμουν ποτέ πολύ συγκεκριμένος ως προς το ποια δουλειά θα ήθελα να κάνω. Τα σίγουρο ήταν ότι με έλκυε αρκετά η τεχνολογία και οι θετικές επιστήμες, οπότε θεωρούσα φυσική εξέλιξη να αποκτήσω κάποια ειδικότητα μηχανικού.\nΓ.Α.: Ένα απόγευμα στη βεράντα του συνέταιρού μου Κώστα ψάχναμε εστιατόριο για να κλείσουμε τηλεφωνικά. Αντιμετωπίσαμε δυσκολία. Στην κουβέντα που ακολούθησε γεννήθηκε η ιδέα.\nΚώστας Σαριδάκης Η αποστολή μας είναι να βοηθάμε τους χρήστες να ανακαλύπτουν νέα εστιατόρια και να κλείνουν τραπέζι με ένα κλικ αλλά και τα εστιατόρια να προσελκύουν και να κερδίζουν πελάτες με νέους τρόπους.\nΓ.Α.: Το πείσμα, καθώς και η εστίαση στο τι είναι να δυνατό να κερδίσουμε από την προσπάθεια αυτή.\nΚ.Σ.: Για εμάς επιτυχία είναι να καταφέρουμε να μετατρέψουμε την ιδέα μας σε ένα καινοτόμο προϊόν το οποίο να προσφέρει πραγματικά αξία στους χρήστες και να το πετύχουμε δημιουργώντας μια χρηματοοικονομικά βιώσιμη επιχείρηση που να σέβεται τόσο το προσωπικό της όσο και την κοινωνία.\nO Γιώργος Αρφαράς.\nΚ.Σ.: Η επαγγελματική επιτυχία σίγουρα μπορεί να σου δώσει κάποια εφόδια, υλικά ή ψυχικά, τα οποία μπορούν να συνεισφέρουν στην προσωπική ευτυχία. Ωστόσο δεν μπορεί να αντικαταστήσει σε καμία περίπτωση κάποια συστατικά που για μένα τουλάχιστον αποτελούν τη βάση της προσωπικής ευτυχίας όπως η υγεία, η μόρφωση, η οικογένεια αλλά και οι ουσιαστικές και ειλικρινείς σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπώ.\nΓ.Α.: Πριν το etable είχαμε με τον Κώστα μία δική μας συμβουλευτική εταιρία. Θυμάμαι είχαμε επενδύσει δύο εβδομάδες μία φορά και οι δύο μας για να «κατεβάσουμε» την τέλεια Προσφορά προκειμένου να κερδίσουμε την ανάληψη ενός έργου. Δεν τα καταφέραμε, παρότι είχαμε την καλύτερη Προσφορά – όπως διασταυρώσαμε αργότερα. Το συμπεράσματα είναι απλό: Πριν εμπλακείς σε μία μάχη, απάντησε πρώτα στην ερώτηση του εάν αξίζει όντως να εμπλακείς. Εάν ναι, σκέψου καλά το πόσους πόρους είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις προκειμένου να πάρεις τη νίκη.\nΓ.Α.: Έχω μετανιώσει που δεν ασχολήθηκα με τον χώρο της επιχειρηματικότητας νωρίτερα στη ζωή μου. Κάποια πράγματα πρέπει βέλτιστα να γίνονται συγκεκριμένες στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου…\nΚ.Σ.: Έχουμε καταφέρει να έχουμε ένα καλό επίπεδο ζωής για τα δεδομένα της εποχής μας αλλά τα περισσότερα χρήματα που έχουμε κερδίσει τα έχουμε επανεπενδύσει στις επιχειρηματικές δραστηριότητες μας.\nΚ.Σ.: Νομίζω το σημαντικότερο είναι οι 35+ θέσεις εργασίας που έχουμε δημιουργήσει αλλά και τα χιλιάδες ευρώ που έχουν κερδίσει οι χρήστες της υπηρεσίας μας μέσω των εκπτώσεων και προσφορών που προσφέρουμε καθημερινά σε εκατοντάδες εστιατόρια.\nΓ.Α.: Ξυπνάω γύρω στις 07:30 τις καθημερινές και 09:00 τα Σαββατοκύριακα. Είτε ετοιμάζω τα παιδιά για το σχολείο είτε ξεκινάω άμεσα τη γυμναστική πριν φύγω από το σπίτι.\nΚ.Σ.: Δυστυχώς ναι. Δεν γίνεται διαφορετικά.\nΚ.Σ.: Γιατί στην Ελλάδα δυστυχώς άμα δεν πετύχει η επιχείρηση σου θεωρείσαι αποτυχημένος και στιγματίζεσαι ενώ κινδυνεύεις μέχρι και να πας φυλακή. Αντίθετα σε χώρες όπως η Αμερική η επιχειρηματική αποτυχία θεωρείται προσόν καθώς είναι δεδομένο ότι χρειάζονται μερικές φορές κάποιες αποτυχίες για να μάθεις μέσα από αυτές και να γίνεις τελικά καλύτερος.\n«Ουσιαστικά οι ανταγωνιστές μας όσο και αν ακούγεται περίεργο είναι παγκόσμια μεγαθήρια όπως το tripadvisror, το facebook ή το foursquare», Κώστας Σαριδάκης. Tweet\nΓ.Α.: Δομικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα με γνώμονα τη διαμόρφωση κατάλληλου περιβάλλοντος για την άνθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας και την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης σε στρατηγικά επιλεγμένους επιχειρησιακούς κλάδους. Οι αλλαγές πρέπει να στοχεύουν στην προαγωγή της αξιοκρατίας, στην ανάδειξη του Κράτους ως Ρυθμιστικής Αρχής και όχι ως Επιχειρηματία, στην ύπαρξη ουσιαστικής κοινωνικής δικαιοσύνης, στην παροχή υψηλού επιπέδου μόρφωσης στη νέα γενιά και άλλα πολλά.\nΚ.Σ.: Την καινοτομία. Ανταγωνιζόμαστε σε ένα πολύ δύσκολο κλάδο και ουσιαστικά οι ανταγωνιστές μας όσο και αν ακούγεται περίεργο είναι παγκόσμια μεγαθήρια όπως το tripadvisror, το facebook ή το foursquare που παρέχουν δωρεάν πληροφορίες για τα εστιατόρια και προσελκύουν ολοένα και μεγαλύτερο κοινό χρόνο με το χρόνο.\nΓ.Α.: Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, οπότε και η συμπεριφορά μου απέναντι στους συνεργάτες μου προσαρμόζεται στην ιδιοσυγκρασία του καθενός. Σκληρός γίνομαι όταν πρέπει να αντιμετωπίσω στίγματα αδιαφορίας ή τεμπελιάς.\nO Κώστας Σαριδάκης.\nΚ.Σ.: Μ’ αρέσει να δίνω σημαντικές αρμοδιότητες σε νέους ανθρώπους και να τους παρακινώ να πετύχουν υψηλούς στόχους ακόμα και όταν δεν έχουν την ανάλογη προϋπηρεσία. Πιστεύω πολύ σε αυτό και είναι κάτι που δυστυχώς δεν τον βλέπουμε συχνά στην Ελλάδα.\nΓ.Α.: Να μαθαίνει πολύ γρήγορα από τα λάθη του. Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, γιατί απαιτεί συνδυασμό ευφυΐας, μετριοφροσύνης, θέλησης για βελτίωση.\nΓ.Α.: Ακριβώς την ίδια που ανέφερα και στους άνδρες.\nΚ.Σ.: Με το να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους σε συνδυασμό με την καθημερινή και ουσιαστική επικοινωνία μαζί τους, αφιερώνοντας τους τον χρόνο που χρειάζεται ώστε να βελτιώνονται και να εξελίσσονται διαρκώς.\nΓ.Α.: Την έμφυτη τάση μου που με κυριεύει μερικές φορές να θέλω να μην αφήνω «ανοικτές» εκκρεμότητες σε δουλειές που τρέχουν, με κάθε κόστος. Ψυχαναγκασμός! Προσπαθώ να το διαχειριστώ…\nΚ.Σ.: Πάντα με γοήτευε η σκηνοθεσία ταινιών μικρού μήκους. Ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να μου δοθεί η ευκαιρία να το δοκιμάσω.\nΓ.Α.: Και με τα δύο. Η λογική λειτουργεί καλά όταν έχεις όλα τα δεδομένα, πράγμα που δεν είναι δυνατό να ισχύει στις περισσότερες περιπτώσεις. Το ένστικτο πρέπει να συμπληρώνει μία λογική διεργασία, προκειμένου οι αποφάσεις να λαμβάνονται και έγκαιρα.\nΚ.Σ.: Σίγουρα ο Γιώργος με τον οποίο περνάμε καθημερινά άπειρες ώρες μαζί στο γραφείο και συζητάμε τα πάντα αλλά και η γυναίκα μου η οποία με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Όσον αφορά τον τρόπο αρκεί να γίνεται συζήτηση σε αποφορτισμένο περιβάλλον, με καθαρό μυαλό και χωρίς πίεση.\nΓ.Α.: ‘Disce Quasi Semper Victurus Vive Quasi Cras Moriturus’. Είναι στάση ζωής για εμένα. Όπως είναι προφανές, επαγγελματικά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο παίρνω τις αποφάσεις και όχι τις αποφάσεις καθαυτές.\n«Μια επαγγελματική αρετή που ξεχωρίζω σε έναν άνδρα είναι να μαθαίνει πολύ γρήγορα από τα λάθη του. Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, γιατί απαιτεί συνδυασμό ευφυΐας, μετριοφροσύνης, θέλησης για βελτίωση», Γιώργος Αρφαράς.Tweet\nΚ.Σ.: Ο Steve Jobs. Θαυμάζω το επιχειρηματικό ένστικτο που τον διακατείχε, την αφοσίωση στους στόχους του αλλά και την εντυπωσιακή ικανότητα που είχε στο να αναγνωρίζει το ταλέντο στους συνεργάτες του.\nΓ.Α.: Ντυμένο στα χρώματα της επωνυμίας μας, με 5-6 ανεξάρτητους χώρους, ένα boardroom, μια τραπεζαρία και με ολότοιχη τζαμαρία στη μισή περίμετρο. Έχει δοθεί περισσότερη έμφαση στη λειτουργικότητα και εργονομία και λιγότερο στην αισθητική. Έχουμε περιθώρια βελτίωσης δηλαδή στη διακόσμησή του!\nΓ.Α.: Μου έρχονται αρκετά στο μυαλό μου, αλλά με έχει επηρεάσει σε νεαρότερη ηλικία ‘Το Lexus και η Ελιά’ του Tomas Friedman. Δεν αφορά τη διοίκηση per se, αλλά βοηθά στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλαξε ο κόσμος τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Προσωπικά, με βοήθησε να βλέπω τον κόσμο με περισσότερα «φίλτρα».\nΔιαβάστε ακόμα: Τζάκο Καράσσο – «Ένα από τα πράγματα που με δίδαξε ο πατέρας μου είναι να σέβομαι και να τηρώ τον λόγο μου»\nΓ.Α.: Με καμία. Αν και αφήνω τον εαυτό μου να γοητευτεί από συγκεκριμένες πτυχές κάποιων προσωπικοτήτων του παρελθόντος, απεχθάνομαι την ιδέα της πιο γενικής πνευματικής ταύτισης με κάποιον άλλο.\nΚ.Σ.: Θα ήθελα να είχα αρκετά ισχυρότερη μνήμη. Το να θυμάσαι τις λεπτομέρειες σε συζητήσεις, αποφάσεις, λάθη αλλά και επιτυχίες από την καθημερινότητα όλων αυτών των τελευταίων ετών αποτελεί ίσως το σημαντικότερο εφόδιο για το μέλλον.\nΚ.Σ.: Η ακριβότερη είναι σίγουρα η επένδυση σε συγκεκριμένους ανθρώπους από τους οποίους περιμένουμε πολλά και σε αυτό το σημείο η λάθος επιλογή μπορεί να στοιχίσει μακροπρόθεσμα ακόμα και την ίδια την βιωσιμότητα της εταιρείας. Η φθηνότερη τώρα μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό όπως ένα δωράκι στο προσωπικό μας ή ένα απόγευμα με πίτσες στο γραφείο και χαλαρή συζήτηση για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο την υπηρεσία μας.\nΤο e-table.gr αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη πλατφόρμα ηλεκτρονικών κρατήσεων σε εστιατόρια στην Ελλάδα και την Κύπρο.\nΚ.Σ.: Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη.\nΓ.Α.: Κάτι που με έχει σημαδεύσει είναι η ρήση ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα χωρίς λύση». Αυτό με γέμιζε με πείσμα κάθε φορά που συναντούσα εμπόδια φαινομενικά ανυπέρβλητα. Κατανόησα, και προσωπικά, ότι η λύση μπορεί να βρίσκεται κάπου, όπου αρχικά δεν ψάχνεις.\nΓ.Α.: Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ωστόσο, είναι αρκετά πιθανό αυτό το ενδεχόμενο. Μπορεί να μην επιβιώσει η επιχείρηση με τη μορφή που είναι σήμερα ακριβώς, αλλά κάποια συνέχεια θα υπάρχει.\nΚ.Σ.: Πάνω από άλλο σαν ένα καλό άνθρωπο που κατάφερε να βάλει ένα λιθαράκι στην προσπάθεια να χτίσουμε όλοι μαζί μια καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία.\n//Γιώργος Αρφαράς (Co-Founder)\nΟ Γιώργος σπούδασε Μηχ/γος Μηχ/κός στο ΕΜΠ και έλαβε το ΜΒΑ του από την ΑΣΟΕΕ. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως σύμβουλος Strategy & Operations και Πληροφοριακών Συστημάτων. Συμφοιτητής του Κώστα στο ΕΜΠ και συνάδελφός του στη Deloitte, εκτίμησε το συνέταιρό του για την ικανότητά του να σκέφτεται διαφορετικά και ολιστικά. Κυνηγώντας την καινοτομία και αγαπώντας την περιπέτεια έκανε με τον Κώστα το «ταξίδι» προς το e-table.gr πρώτα με την ίδρυση μίας δικής τους συμβουλευτικής εταιρίας. Λατρεύει την ηλεκτρονική μουσική και την τεχνολογία και ελπίζει όταν μεγαλώσουν τα δύο του παιδιά να μπορεί να δοκιμάζει νέα σπορ μαζί τους.\n//Κώστας Σαριδάκης (Co-Founder)\nΟ Κώστας σπούδασε Μηχ/γος Μηχ/κός στο ΕΜΠ και στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σε management από το Warwick University της Αγγλίας. Εργάστηκε για 4 χρόνια ως σύμβουλος στην Deloitte και θέλοντας να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που απέρρεαν από την οικονομική κρίση ένωσε τις δυνάμεις του με τον στενό φίλο, συνάδελφο και συμφοιτητή Γιώργο και ίδρυσαν μαζί την πρώτη τους εταιρία η οποία και αποτέλεσε το όχημα για να γίνει πράξη η ιδέα που είχαν για online κρατήσεις σε χιλιάδες εστιατόρια. Του αρέσουν πολύ τα σπορ, τα ταξίδια και το σινεμά και δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του να κάνει κάποια δουλειά που να μην έχει σχέση με την καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες και το internet.\n//Το e-table.gr αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη πλατφόρμα ηλεκτρονικών κρατήσεων σε εστιατόρια στην Ελλάδα και την Κύπρο, η οποία αριθμεί περισσότερα από 1600 συμβεβλημένα εστιατόρια κι έχει εξυπηρετήσει μέχρι σήμερα πάνω από 300.000 πελάτες.\ne-table Γιώργος Αρφαράς Κώστας Σαριδάκης το νόημα της επιτυχίας


Ho-Lap House, West Malling - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nWest Malling: Όλα τα εστιατόρια West Malling: Δημοφιλείς κουζίνες\nΕυρώπη Ηνωμένο Βασίλειο (UK) Αγγλία Κεντ (Κομητεία) West Malling Εστιατόρια σε West Malling Ho-Lap House\nΝο 35 από 39 στην κατηγορία Εστιατόρια για: West Malling €€ - €€€\nΚινέζικη 22 Twisden Road | East Malling, West Malling ME19 6SA, Αγγλία+44 1732 849356\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 3,5 22 κριτικέςΕξαιρετικό45%Πολύ καλό18%Μέτριο13%Ανεπαρκές0%Πολύ κακό22%3 Ιαν 2017“Nice take away ”2 Νοε 2016“this has now become local take awy”Ανοιχτό τώραΤετ - Δευ00:00 - 05:30Όλες τις ώρες ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΚινέζικηΤΙΜΗ €€ - €€€ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ 22 Twisden Road | East Malling, West Malling ME19 6SA, ΑγγλίαΥπηρεσίαΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΌλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\nΒαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό10Πολύ καλό4Μέτριο3Ανεπαρκές0Πολύ κακό5Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (10)Αγγλικά (22)Γλώσσα Ελληνικά (10)Αγγλικά (22)\nHannah ZΚεντ (Κομητεία), Ηνωμένο Βασίλειο1Η κριτική γράφτηκε πριν από 3 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Disgusting attitude and service! Μετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, Hannah Z DeeDee1956Larkfield155Η κριτική γράφτηκε πριν από 3 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Best take away Chinese Μετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, DeeDee1956 Barbara MAylesford, Ηνωμένο Βασίλειο136Η κριτική γράφτηκε 6 Απριλίου 2017 Chinese wowΜετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, Barbara M Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιDavid G62Η κριτική γράφτηκε 8 Μαρτίου 2017 μέσω κινητής συσκευής So good Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιKCJR287Η κριτική γράφτηκε 3 Ιανουαρίου 2017 μέσω κινητής συσκευής Nice take away ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιAnnette B1Η κριτική γράφτηκε 4 Νοεμβρίου 2016 Yummy food rice amazingΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιchrislawrence1968West Malling, Ηνωμένο Βασίλειο11552Η κριτική γράφτηκε 2 Νοεμβρίου 2016 this has now become local take awyΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nNatalie S2Η κριτική γράφτηκε 24 Οκτωβρίου 2016 μέσω κινητής συσκευής TerribleΜετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, Natalie S melk25Κεντ (Κομητεία), Ηνωμένο Βασίλειο1414Η κριτική γράφτηκε 30 Σεπτεμβρίου 2016 μέσω κινητής συσκευής Poor serviceΜετάφραση Google Περισσότερα1 Ευχαριστούμε, melk25 Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιangelaroopeMaidstone, United Kingdom254Η κριτική γράφτηκε 25 Ιουλίου 2016 Consistently good food.Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΕνημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαThe Wealden Hall376 κριτικές 0,72 χλμ μακριά The King & Queen Restaurant488 κριτικές 0,76 χλμ μακριά Cupcake Heart Cafe61 κριτικές 1,57 χλμ μακριά Cafe Plaza19 κριτικές 0,78 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταThe King & Queen Bar10 κριτικές 0,74 χλμ μακριά Manor Park Country Park86 κριτικές 2,33 χλμ μακριά Leybourne Lakes Country Park64 κριτικές 2,5 χλμ μακριά The Red Bull9 κριτικές 4,35 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Ho-Lap House και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολήΕπαλήθευση: Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\n22 Twisden Road | East Malling, West Malling ME19 6SA, Αγγλία Τοποθεσία:


Ντουρμπαλή Σουλτάν Μπαμπάς – eastmediterranean\nΛιγα λογια για το μπλογκ\nΛιγα λογια για την Ανατολικη Μεσογειο\nΣτα νησια των πριγκηπων\nΡωσικη Επανασταση: μια μεταοθωμανικη αποψη\nΤαξιδευοντας στις πολεις του Ποντου\nΑγροτες στην εξουσια 2: Ρουμανια, Κροατια, Ελλαδα\nΑΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ (3)\nΕυρ. Τουρκια (2)\nΒΟΡΕΙΑ ΑΦΡΙΚΗ (12)\nΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (19)\nafroasiatis στο Τεχνητα και φυσικα κρατη στον…\ndasaklis στο Τεχνητα και φυσικα κρατη στον…\nafroasiatis στο Γιουγκοσλαβικο Ισλαμ: θρησκεια…\nΑθανασιάδης στο Γιουγκοσλαβικο Ισλαμ: θρησκεια…\nafroasiatis στο Οι αλλοι Κουρδοι: Ζαζα, Αλεβιτ…\nΝτουρμπαλή Σουλτάν Μπαμπάς\nΟι Ντερβισηδες της Θεσσαλιας\nΤαξιδεύοντας σ’ ένα μικρό επαρχιακό δρόμο ανάμεσα στα Φάρσαλα και στο Βελεστίνο, στα όρια περίπου του θεσσαλικού κάμπου με τα βουνά της Ρούμελης, περνάει κάποιος από το χωριό Ασπρόγεια. Παλιότερα ονομαζόταν Ιρενί: μια ελληνική παραφθορά του τουρκικού Örenli. Η λέξη ören σημαίνει ερείπιο και μάλλον αναφερόταν στα ερείπια ενός βυζαντινού μοναστηριού. Aν και όχι ακριβώς για τον ίδιο λόγο, το όνομα συνεχίζει και σήμερα να ταιριάζει στην περιοχή.\nΟ δρόμος από την Ασπρόγεια προς το Βελεστίνο.\nΦεύγοντας από την Ασπρόγεια-Ιρενί με κατεύθυνση το Βελεστίνο, αφήνοντας πίσω τον κάμπο και ανηφορίζοντας προς ένα λοφώδες τοπίο, ο ταξιδιώτης βλέπει μια πινακίδα με την επιγραφή «Μονή Τεκέ Φαρσάλων». Αν ακολουθήσει την πινακίδα, θα αντικρίσει τα ερείπια ενός πραγματικού τεκέ Μπεκτασήδων ντερβίσηδων, o οποίος λειτουργούσε κανονικά μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες. Βρίσκεται μάλλον στην ίδια τοποθεσία όπου ήταν κάποτε και το βυζαντινό μοναστήρι: κάτι που ίσως δεν είναι τυχαίο.\nO τεκές χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο τμήματα. Αριστερά από την κύρια είσοδο, βρίσκεται το κοιμητήριο των ντερβίσηδων (φαίνεται στο κέντρο της φωτογραφίας πάνω, με τα κυπαρίσσια), με τους δύο σχετικά καλοδιατηρημένους τουρμπέδες (μαυσωλεία). Δεξιά βρίσκεται το κοινόβιο του τεκέ: τα κτίρια στα οποία ζούσαν και δρούσαν οι ντερβίσηδες και από τα οποία μόνο ερείπια σώζονται σήμερα.\nΜε βάση την «επίσημη» ιστορία του, ο τεκές ιδρύθηκε από τον Ντουρμπαλή Σουλτάν Μπαμπά, του οποίου φέρει και το όνομα. Ο Ντουρμπαλή καταγόταν από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας και του δόθηκε η άδεια να ιδρύσει τεκέ το 1492, λόγω των πολεμικών υπηρεσιών που είχε προσφέρει στους Οθωμανούς. Κατά μια άλλη άποψη, πρόκειται για μυθικό πρόσωπο και ο τεκές ιδρύθηκε πολύ αργότερα. Όπως όμως ισχύει γενικά για χώρους λατρείας, η ακρίβεια των ιστορικών στοιχείων δεν είναι το πιο σημαντικό. Ειδικά όταν μιλάμε για μια από τις πιο μυστικιστικές και αιρετικές εκδοχές του Ισλάμ: κάτι από τη μυστικιστική ατμόσφαιρα μοιάζει να έχει απομείνει εκεί μέχρι σήμερα, πολλά χρόνια αφού τον εγκατέλειψαν οι ντερβίσηδες.\nΟι δύο τουρμπέδες. Κρεμασμένη στο δέντρο είναι η εικόνα του Ντουρμπαλή Σουλτάν (με κείμενο στα αλβανικά και ελληνικά) και πιο ψηλά του Χατζή Μπεκτάς, από τον οποίο παίρνουν το όνομά τους οι Μπεκτασήδες.\nΤάφοι ντερβίσηδων κοντά στους τουρμπέδες.\nΕικόνα από το εσωτερικό του δυτικού τουρμπέ: τάφοι μπαμπάδων (ηγούμενων) με διάφορα σύμβολα του μπεκτασίδικου/σιιτικού Ισλάμ στους τοίχους (εικόνες του Αλή, των Δώδεκα Ιμάμηδων και του Χατζή Μπεκτάς).\nΑπέναντι από το κοιμητήριο βρίσκεται η είσοδος στον χώρο του κοινοβίου, όπου βρίσκονται τα υπόλοιπα κτίρια του τεκέ.\nΤο ηγουμενείο, ο χώρος όπου προετοιμάζονταν οι μέλλοντες ηγούμενοι του τεκέ: εδώ περνούσαν την καθαρτήρια περίοδο, που τους καθιστούσε ικανούς για να αναλάβουν το αξίωμά τους.\nΤα μαγειρεία του τεκέ.\nΤα ερείπεια του μεϊντανιού, όπου γίνονταν οι τελετές των ντερβίσηδων.\nΤί εννοούμε όμως όταν μιλάμε για τεκέδες, ντερβίσηδες και Μπεκτασήδες και τί γυρεύουν στον συγκεκριμένο τόπο; Για να βρούμε κάποιες απαντήσεις, είναι χρήσιμο να ασχοληθούμε και λίγο πιο γενικά με τα θρησκευτικά τάγματα του Ισλάμ.\nΤα ισλαμικά τάγματα\nΤα ισλαμικά θρησκευτικά τάγματα στη Μικρά Ασία και στα Βαλκάνια είναι μια περίεργη όπως και εντυπωσιακή ιστορία. Στοιχεία από προϊσλαμικές λαϊκές παραδόσεις, είτε από τη μεσογειακή χριστιανική/εβραϊκή, είτε την κεντροασιατική αρχαία τουρκική (σαμανιστική), συναντούσαν τον μυστικιστικό σουφισμό και ιδέες από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία και εκφράζονταν π.χ. με εκστατικούς χορούς. Η κατά γράμμα ερμηνεία του Κορανίου και η νομική του εφαρμογή (ο «εξωτερικός δρόμος») δεν ενδιέφερε πολύ τα μέλη αυτών των ταγμάτων, τουλάχιστον όχι τόσο όσο η προσέγγιση του Θεού μέσω της πνευματικής άσκησης (η «εσωτερική οδός» του Ισλάμ).\nΠολλά τέτοια τάγματα μεταφέρθηκαν με την οθωμανική κατάκτηση στα Βαλκάνια. Συνήθως αναφέρονταν σ’ ένα ιδιαίτερα σεβαστό ιστορικό πρόσωπο, κάτι ανάλογο με έναν άγιο. Οι Μεβλεβήδες, ίσως το πιο γνωστό τάγμα παγκοσμίως λόγω του χορού των περιστρεφόμενων ντερβίσηδων, παίρνουν π.χ. το όνομα τους από τον Μεβλανά Τζελαλεντίν Ρουμί. Αντίστοιχα, οι Μπεκτασήδες παίρνουν το όνομά τους από τον Χατζή Μπεκτάς Βελή. Οι τεκέδες, οι χώροι διαμονής και δραστηριότητας των ντερβίσηδων που στελέχωναν αυτά τα τάγματα, λειτουργούσαν, εκτός από τόποι θρησκευτικών τελετών και προσκυνήματος, ταυτόχρονα και ως ξενώνες και κέντρα επισιτισμού.\nΆγαλμα περιστρεφόμενου Μεβλεβή ντερβίση στο Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ιστορική έδρα του τάγματος. Η λέξη «ντερβίσης» είναι περσικής προέλευσης και σημαίνει κατ’ ακρίβεια «φτωχός» – περίπου συνώνυμη της (αραβικής προέλευσης) λέξης «φακίρης».\nΕικόνα από τον τεκέ των Μεβλεβήδων στο Ικόνιο: στο οίκημα αριστερά βρίσκεται ο τάφος του Μεβλανά Τζελαλεντίν Ρουμί. Ο τεκές λειτουργεί σήμερα επίσημα ως μουσείο, στην πράξη όμως είναι και τόπος προσκυνήματος. Παρά τις ετερόδοξες τάσεις του, το τάγμα απέκτησε σημαντικές προσβάσεις στην οθωμανική γραφειοκρατία.\nΗ σχέση των ταγμάτων με την οθωμανική εξουσία είναι και αυτή περίπλοκη. Στα πρώτα χρόνια της οθωμανικής Ιστορίας, πολλοί ντερβίσηδες λάμβαναν μέρος στον «ιερό πόλεμο» για την εξάπλωση του Ισλάμ, και γίνονταν ακόμα και συμβολικές μορφές αυτού του αγώνα (π.χ. ο σεΐχης Σαρή Σαλτούκ). Αναλάμβαναν επίσης και ιεραποστολική δράση για τη διάδοση της θρησκείας. Όσο οι Οθωμανοί ήταν μια μικρή δύναμη στην περιφέρεια του μουσουλμανικού χώρου, η οποία με τις κατακτήσεις της φρόντιζε γι’ αυτήν την εξάπλωση, οι ντερβίσηδες της ήταν χρήσιμοι, κι ας μην είχαν μεγάλη σχέση με το «σωστό» σουνιτικό Ισλάμ.\nΌταν όμως το οθωμανικό κράτος άρχισε να μετατρέπεται σε πραγματική Αυτοκρατορία με συγκεντρωτική εξουσία, όσο ξεχώριζε ως η μεγαλύτερη μουσουλμανική δύναμη παγκοσμίως, τόσο περισσότερο βάρος έδινε στο άκαμπτο «ορθόδοξο» σουνιτικό Ισλάμ και στην τήρηση του ιερού Νόμου: σημαντικό, αν μη τι άλλο, για την εικόνα που όφειλε να δείχνει στον ισλαμικό κόσμο. Ήταν άρα επόμενο ότι θα δοκιμάζονταν οι σχέσεις του με τους ακόμα αιρετικούς και δύσπιστους προς την κεντρική εξουσία ντερβίσηδες της οθωμανικής επαρχίας. Μέσα από τις τάξεις τους θα γεννιούνταν δυνάμεις που θα αμφισβητούσαν τους Οθωμανούς. Πολύ νωρίς, στα πρώτα ακόμα βήματα της Αυτοκρατορίας, είχε ήδη φανεί πόσο μεγάλη απειλή μπορούσαν να γίνουν, π.χ. με την εξέγερση του Σεΐχη Μπεντρεντίν.\nΔεν πρέπει φυσικά να θεωρήσουμε ότι όλα τα θρησκευτικά τάγματα μετατράπηκαν ξαφνικά από στήριγμα σε απειλή για τους Οθωμανούς. Αυτό που θα περιέγραφε καλύτερα την κατάσταση, είναι ίσως ένας διαχωρισμός των ταγμάτων σε δύο κατηγορίες: στα σχετικά πιο «ορθόδοξα» και φιλικά προς την οθωμανική εξουσία, όπως οι Νακσιμπεντήδες ή οι Χαλβετήδες, και στα ακραία ετερόδοξα με αντιεξουσιαστικές τάσεις, τα οποία οι Οθωμανοί θεώρησαν ως επικίνδυνα και καταπίεζαν σκληρά, π.χ. οι Χουρουφήδες ή οι Χαμζαβήδες. Υπήρχαν φυσικά και ενδιάμεσες περιπτώσεις, όπου η ετεροδοξία ηταν μεν εμφανής, αλλά όσο η οθωμανική εξουσία δεν τα έκρινε ως ευθέως απειλητικά, τα ανεχόταν – σε κάποιο βαθμό μάλιστα διαπλεκόταν μαζί τους.\nΟι Μπεκτασήδες, η περίπτωση που μας ενδιαφέρει περισσότερο, είναι μια απ’ αυτές. Από τη μια, η απόκλιση από τη σουνιτική «ορθοδοξία» μοιάζει ξεκάθαρη: η δική τους ερμηνεία του Ισλάμ ήταν εσωτερική και μυστικιστική, ενσωματώνοντας στοιχεία από τη χριστιανική, την τουρκική σαμανιστική και άλλες παραδόσεις. Η συμπάθεια προς τις άλλες θρησκείες και η αδιαφορία για τους τύπους, επομένως και για πολλούς κανόνες και απαγορεύσεις (π.χ. αυτή του αλκοόλ: οι Μπεκτασήδες χρησιμοποιούσαν κρασί ακόμα και στις τελετές τους), ήταν χαρακτηριστικά που μάλλον έκαναν τη δική τους εκδοχή του Ισλάμ πιο ελκυστική για τους (πρώην ή ακόμα) χριστιανικούς πληθυσμούς των Βαλκανίων. Τους βοήθησαν να αποκτήσουν ρίζες στη νότια Βαλκανική, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Αλβανία, η Μακεδονία, η νότια Βουλγαρία, η κεντρική Ελλάδα και η Κρήτη.\nΟ εξωτερικός τοίχος του δυτικού τουρμπέ στον τεκέ της Ασπρόγειας είναι ένα δείγμα του μπεκτασίδικου συγκρητισμού: σύμβολα χριστιανικά (σταυροί, εικόνες της Παναγίας και του Αγίου Γεωργίου) συνδυάζονται με σύμβολα του σιιτικού Ισλάμ (εικόνες του Αλή και των Δώδεκα Ιμάμηδων) και οθωμανική επιγραφή πάνω από την είσοδο.\nΗ διακόσμηση της πύλης του νεκροταφείου είναι επίσης χαρακτηριστική. Από αριστερά προς τα δεξιά: ο Αλή, οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ (με ελληνικές επιγραφές), ο Χατζή Μπεκτάς Βελή και (πιθανότατα) ο Σεΐτ Μπαμπάς.\nΤο επίσημο οθωμανικό (σουνιτικό) ιερατείο δεν μπορούσε παρά να βλέπει τους Μπεκτασήδες με πολλή καχυποψία. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι και τις αρχές του 19ου αιώνα, αυτοί κατάφεραν να διατηρήσουν την επιρροή τους στην Αυτοκρατορία. Ιδιαίτερα το σώμα των γενίτσαρων ήταν στενά δεμένο μαζί τους και στην ουσία λειτουργούσε και σαν προστάτης του τάγματος. Πιθανόν αυτή η σύνδεση να μην είναι άσχετη με τη χριστιανική καταγωγή των γενίτσαρων, η οποία έκανε το μπεκτασίδικο Ισλάμ πιο κοντινό σε αυτούς.\nΤάγματα και τεκέδες στη Θεσσαλία\nΑς δούμε τώρα με περισσότερη λεπτομέρεια την περιοχή που βρίσκεται ο τεκές και άρα μας ενδιαφέρει περισσότερο: τη Θεσσαλία. Οι πρώτοι ντερβίσηδες έφτασαν πιθανόν ήδη στις αρχές του 14ου αιώνα. Η μαζική εγκατάστασή τους συνδέεται όμως με την οθωμανική κατάκτηση, στα τέλη του 14ου με αρχές του 15ου αιώνα. Η Θεσσαλία θεωρούνταν τότε από τους Οθωμανούς ως ακριτική περιοχή. Οι ντερβίσηδες ήταν χρήσιμοι απ’ αυτήν την άποψη, αφού λειτουργούσαν και ως φύλακες-ακρίτες, διαμεσολαβώντας ταυτόχρονα ανάμεσα στην οθωμανική διοίκηση και τον ντόπιο χριστιανικό πληθυσμό. Επίσης, έπαιξαν ρόλο στον εποικισμό (βοηθώντας την εγκατάσταση των νεοαφιχθέντων πληθυσμών από τη Μικρά Ασία), αλλά ίσως και στον μερικό εξισλαμισμό της περιοχής – έστω με το δικό τους πολύ ιδιαίτερο τρόπο.\nΣτα μέσα του 17ου αιώνα, καταγράφονται ήδη πάνω από 30 τεκέδες στο θεσσαλικό χώρο, οι οποίοι ανήκουν κυρίως στους Μπεκτασήδες και τους Μεβλεβήδες. Από εκείνο το σημείο και μετά, η τάση είναι να επικρατούν οι Μπεκτασήδες, ειδικά στην ύπαιθρο. Στα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα, το τάγμα ενισχύθηκε και λόγω της κυριαρχίας του Αλή Πασά, του οποίου η συμπάθεια προς τους Μπεκτασήδες είναι γνωστή. Μόνο μετά το 1826 και τη διάλυση του σώματος των Γενίτσαρων θα μειωθεί κάπως η επιρροή του τάγματος.\nΟι τεκέδες είχαν ως αποστολή τους, μεταξύ άλλων, την παροχή βοήθειας σε άπορους και ασθενείς, καθώς και διαμονής σε ταξιδιώτες. Οι παροχές τους αφορούσαν πολλές φορές και το μη μουσουλμανικό πληθυσμό. Για να καλύπτουν τα έξοδα, δέχονταν προσφορές από ιδιώτες, είτε σε χρήμα είτε σε εδάφη (το τελευταίο γινόταν συχνά από τους χωρικούς και λόγω της προστασίας από τη φορολογία που εξασφάλιζαν, αφού με το να περάσει η γη στην ιδιοκτησία του τεκέ αναγνωριζόταν ως βακουφική). Από τη μεριά τους, οι τεκέδες μπορούσαν οι ίδιοι να δανείζουν λεφτά σε ιδιώτες και κοινότητες π.χ. για αποπληρωμή χρεών, να αγοράζουν εργαστήρια και καταστήματα και να οργανώνουν συσσίτια για φτωχούς.\nΈνας από τους τεκέδες ήταν κι αυτός του Ντουρμπαλή Σουλτάν. Η τοποθεσία του ήταν στρατηγικά επιλεγμένη, σε σημείο-πέρασμα από τον θεσσαλικό κάμπο στη Ρούμελη. Η περιοχή των Φαρσάλων είχε γενικά μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό, κατά ένα σημαντικό ποσοστό απόγονους εποίκων από τη Μικρά Ασία: πιθανόν η ετερόδοξη λαϊκή τους παράδοση τους έφερε πιο κοντά στην μπεκτασίδικη εκδοχή του Ισλάμ (μια εναπομείνουσα μικρή κοινότητα κατοικούσε στην περιοχή μέχρι και την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών, το 1923). Τον 18ο αιώνα ο τεκές εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο του Μπεκτασισμού για όλη την Αυτοκρατορία, πράγμα που τον βοήθησε να αποκτήσει και οικονομική ευμάρεια. Είχε στην κατοχή του τα τσιφλίκια του Ιρενί και του Αρντουάν (Ελευθεροχωρίου), δηλαδή μια συνολική έκταση 32.000 στρεμμάτων.\nΗ τοποθεσία του τεκέ πάνω στους λόφους του προσφέρει θέα στον κάμπο (ένα μεγάλο μέρος του οποίου ανήκε στον τεκέ) και έλεγχο του περάσματος.\nΌταν το 1881 η Θεσσαλία προσαρτήθηκε στο ελληνικό κράτος, δόθηκε η δυνατότητα στους Μουσουλμάνους να παραμείνουν, θεωρητικά με εγγυημένα τα πολιτιστικά και θρησκευτικά τους δικαιώματα. Παρ’ όλα αυτά, στα επόμενα χρόνια οι περισσότεροι προτίμησαν να μεταναστεύσουν. Από τους περίπου 40.000 Μουσουλμάνους, στην απογραφή του 1907 είχαν απομείνει μόνο 2.795. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1924, έφυγαν και οι περισσότεροι απ’ αυτούς. Η συνέπεια ήταν να πέσουν αναγκαστικά οι περισσότεροι τεκέδες σε αχρηστία.\nΈνας αλβανικός τεκές στα Φάρσαλα\nΑν και οι πρώτοι μπαμπάδες του τεκέ Ντουρμπαλή Σουλτάν κατάγονταν από διάφορες μεριές της Αυτοκρατορίας, είναι αξιοσημείωτο ότι από τα τέλη του 18ου αιώνα και μετά τόσο οι ηγούμενοι όσο και οι απλοί ντερβίσηδες είναι κυρίως αλβανόφωνοι. Πιθανόν αυτό να έχει σχέση με μια γενικότερη τάση «αλβανοποίησης» του τάγματος των Μπεκτασήδων, τουλάχιστον στα νότια Βαλκάνια.\nΣτο δυτικό τουρμπέ του τεκέ υπάρχει και αυτή η λίστα με όλους τους μπαμπάδες που υπηρέτησαν ως ηγούμενοι, μαζί με την καταγωγή τους.\nΗ αλβανοποίηση έμελλε τελικά να αποδειχτεί χρήσιμη για τον τεκέ: τον βοήθησε να γλυτώσει το προσωπικό του από την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών (από την οποία γενικά εξαιρέθηκαν πολλοί Αλβανοί Μουσουλμάνοι) και επομένως να γλυτώσει και ο ίδιος (προσωρινά) τη μοίρα της εγκατάλειψης. Επίσης, τον βοήθησαν και οι εξωτερικές εξελίξεις: με τη γενική απαγόρευση των θρησκευτικών ταγμάτων στην Τουρκία από τον Ατατούρκ, οι Μπεκτασήδες μετέφεραν την έδρα τους στα Τίρανα. Ο τεκές μπορούσε έτσι να αναγνωρίσει ως πνευματικό ηγέτη τον Αρχιμπαμπά της Αλβανίας, αποφεύγοντας τη σύνδεση με την Τουρκία. Ντόπιοι πιστοί του Μπεκτασισμού μπορεί να μην υπήρχαν πλέον, οι σχέσεις όμως με τους Χριστιανούς αγρότες (στους οποίους ο τεκές προσέφερε και εργασία, τουλάχιστον όσο διατηρούσε την ευμάρειά του) ήταν καλές, όπως και αυτές με τους τοπικούς εκπρόσωπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο τεκές συνέχισε να λειτουργεί χωρίς πολλά προβλήματα μέχρι και τον Εμφύλιο.\nΤότε ήταν όμως που η «αλβανική σύνδεση» μετατράπηκε ξαφνικά σε μειονέκτημα, αφού η Ελλάδα βρέθηκε πλέον επίσημα σε εμπόλεμο καθεστώς με την κομμουνιστική Αλβανία. Ακριβώς για να αποφύγουν τη σύνδεση με το καθεστώς του Χότζα σε μια άκρως αντικομμουνιστική Ελλάδα, οι μικρές κοινότητες Μπεκτασήδων στη Θεσσαλία και τη Θεσσαλονίκη αποφάσισαν να αναγνωρίσουν τον Αρχιμπαμπά του Καΐρου ως πνευματικό τους ηγέτη. Αυτός με τη σειρά του όρισε τον (τελευταίο, όπως έμελλε να αποδειχθεί) ηγούμενο του τεκέ, Σεΐτ Μπαμπά, ως τον εκπρόσωπο της μπεκτασίδικης κοινότητας στην Ελλάδα.\nΗ κίνηση αυτή τελικά δεν πέτυχε το στόχο της, δηλαδή να εμποδίσει το ελληνικό κράτος από το να θεωρήσει τον τεκέ ως αλβανική και επομένως ως εχθρική περιουσία. Ως τέτοια τέθηκε το 1960 υπό κατάσχεση, μαζί με τα χωράφια και τα αιγοπρόβατα που του είχαν απομείνει (ήδη μερικά χρόνια πριν, ένα μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας του τεκέ είχε απαλλοτριωθεί και μοιραστεί στους αγρότες της περιοχής). Αυτό αναπόφευκτα οδήγησε και στην παρακμή του τεκέ, αφού οι πόροι που παρείχε το ελληνικό κράτος ήταν αρκετοί μεν για να ζει ο Σεΐτ Μπαμπάς (άλλοι ντερβίσηδες δεν υπήρχαν πλέον), όχι όμως για τη συντήρηση του χώρου. Μετά τον θάνατο του Μπαμπά το 1972, κανείς δεν τον αντικατέστησε και τα κτίρια του τεκέ έμειναν εκεί να ερημώνουν.\nΛίγα χρόνια αργότερα, το 1977, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι το εμπόλεμο καθεστώς με την Αλβανία ντε φάκτο δεν ισχύει πια, επομένως ούτε και το καθεστώς κατάσχεσης. Από τότε, το ζήτημα της ιδιοκτησίας του τεκέ παραμένει, όπως φαίνεται, άλυτο. Τα ίδια τα κτίρια του τεκέ κηρύχθηκαν το 1981 ως ιστορικά μνημεία, χωρίς όμως να γίνουν έργα για τη συντήρησή τους. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο χώρος έπεσε θύμα κλοπών, σύλησης των τάφων (κάποιοι μάλλον έλπιζαν να βρουν αντικείμενα αξίας, λόγω της φήμης του πλούτου των ντερβίσηδων), ακόμα και – με βάση κάποιες αναφορές – εθνικιστικών επιθέσεων.\nΣτη δεκαετία του ’90, η Ιστορία του τεκέ θα γνώριζε μια ακόμα εντυπωσιακή εξέλιξη. Ανάμεσα στους πολλούς Αλβανούς μετανάστες που ήρθαν στην Ελλάδα, ήταν και κάποιοι πιστοί των Μπεκτασήδων. Μερικοί απ’ αυτούς (αρκετοί εκ των οποίων προέρχονταν όπως φαίνεται από το χωριό Λέσκοβικ της νότιας Αλβανίας, το οποίο για κάποιους λόγους συνδέεται ιστορικά με τον τεκέ) ανακάλυψαν πάλι τον χώρο του τεκέ. Από τότε, Αλβανοί μπεκτασίδικης θρησκευτικής κατεύθυνσης προσέρχονται εκεί τακτικά απ’ όλη την Ελλάδα για τις θρησκευτικές τους γιορτές. Θεώρησαν μάλιστα καθήκον τους να κάνουν κάποιες επισκευές των κτιρίων και των τάφων – χωρίς άδεια από τις τοπικές αρχές.\nΗ κεντρική είσοδος του τεκέ με τις επιγραφές στα αλβανικά δείχνει ότι η «αλβανικότητα» του χώρου διατηρείται και σήμερα.\nΤο μέλλον του τεκέ είναι αβέβαιο, ιδιαίτερα όσο δεν ξεκαθαρίζεται το καθεστώς ιδιοκτησίας του. Είναι πάντως ενθαρρυντικό, ότι τόσο οι τοπικές αρχές όσο και κάποιοι πιστοί δείχνουν τα τελευταία χρόνια ένα ενδιαφέρον, έστω και αν δεν έχουν βρει ακόμα μια ισορροπία στις σχέσεις τους. Μια από τις σκέψεις που γίνονται στο Δήμο Φαρσάλων είναι να αναστηλωθεί ο τεκές και να στεγάσει ένα διεθνές κέντρο μελέτης των βαλκανικών λαών και θρησκειών των τελευταίων πέντε αιώνων. Αν μια τέτοια χρήση μπορεί να συνδυαστεί και με τη λειτουργία ως ζωντανός θρησκευτικός-πολιτιστικός χώρος (την οποία προφανώς ακόμα διατηρεί, όπως είδαμε και με τα μάτια μας), θα ήταν κάτι που θα ταίριαζε στην Ιστορία του. Ο Μπεκτασισμός έτσι κι αλλιώς είναι μια παράδοση που πάντα πετύχαινε να αφομοιώνει και να συνδυάζει πολλά διαφορετικά θρησκευτικά και πολιτισμικά στοιχεία της Βαλκανικής.\nΟ τεκές του Ντουρμπαλή Σουλτάν είναι από τα λίγα στοιχεία που απέμειναν για να μαρτυρούν ένα παρελθόν όχι μόνο θρησκευτικής ποικιλίας, αλλά και αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις θρησκείες της περιοχής – ένα παρελθόν που σήμερα μοιάζει πολύ μακρινό. Τώρα που αναγκαστικά λόγω της μετανάστευσης τίθεται ξανά το θέμα της πολυπολιτισμικότητας, έχει ίσως ενδιαφέρον να ασχοληθούμε με αυτά τα κάπως ξεχασμένα κομμάτια της Ιστορίας μας.\nKonstantinos Tsitselikis (2011): Old and New Islam in Greece: From Historical Minorities to Immigrant Newcomers.\nΓρ. Στουρνάρας (2012): Η παρουσία των Δερβίσηδων στη Θεσσαλία κατά την Οθωμανική περίοδο και η συμβολή τους στο μετασχηματισμό του αστικού και αγροτικού χώρου. Ιστορική Γεωγραφία της Ελλάδος και της Ανατολικής Μεσογείου.\nΧαλίλ Ιναλτζίκ (1973, ελλ. έκδοση 1995): Η Οθωμανική Αυτοκρατορία 1300-1600 – Η κλασική εποχή.\nΒάσω Κων. Νούλα: Αλβανική Μονή Δερβίσηδων στην Ασπρόγεια Φαρσάλων – Τεκές Ντουρμπαλή Σουλτάν.\nMachiel Kiel (2009): Durbalı Sultan Resurrected? In: Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, 52.\nΓιώργος Μαυρομμάτης (2008): Περί Μπεκτασί δερβίσηδων ή αναζητώντας προϋποθέσεις για μια διαφορετική ανάγνωση του Ισλάμ στα Βαλκάνια. Στο: Τσιμπιρίδου, Φωτεινή & Σταματόπουλος, Δ. (επιμ.) Πέρα από τον Οριενταλισμό: Από τα Οθωμανικά Βαλκάνια στη σύγχρονη Μέση Ανατολή.\nMavrommatis, Giorgos (2008): Bektashis in 20th Century Greece. In: Turcica, 40. Pages: 219-251.\nΗμερομηνία Απρίλιος 17, 2017\nΕτικέτες τεκέδες, τουρμπές, Ασπρόγεια, Αλβανία, Ιρενί, Ισλάμ, Μπεκτασήδες, Μεβλεβήδες, Ντουρμπαλή Σουλτάν Μπαμπάς, Οθωμανική Αυτοκρατορία, Σεΐτ Μπαμπάς, Φάρσαλα, ντερβίσηδες


Ενημερωτικό Δελτίο Ασφάλειας Πτήσεων 2017\nΗ Επιτροπή Αλεξιπτώτου Πλαγιάς εξέδωσε Ενημερωτικό Δελτίο Ασφάλειας Πτήσεων και Συστάσεις Ασφαλέιας 2017 με σκοπό την καθ’ όλον ενημέρωση:\nστις 2/16/2018 11:12:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\n2018 Greek Pre World Cup - Edessa, Greek Championship, FAI cat2\n'Έδεσσα Όρος Βόρας (Καϊμακτσαλάν), από 30 Ιουλίου ως 4 Αυγούστου 2018\nΟ χαρακτήρας αυτός ανεβάζει τον αγώνα σε επίπεδο 3 αντί του 6 που είναι το επίπεδο των αγώνων στην χώρας μας και αυτό είναι μια πολύ υψηλή διεθνώς βαθμολογία δίνοντας την δυνατότητα στους Έλληνες αθλητές που θα συμμετέχουν να ανέβουν βαθμολογικά στις Παγκόσμιες κατατάξεις FAI και PWC\nΟι εγγραφές έχουν ξεκινήσει στην σελίδα του αγώνα:\nστις 1/10/2018 10:33:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nστις 11/27/2017 02:49:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nστις 11/20/2017 11:45:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nστις 11/11/2017 10:59:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση